payamvha/North_RAG huggingface dataset:
خود محکوم کرد. در مه ۲۰۱۸، توافق‌نامه‌ای میان دو کشور امضا شد که بر اعطای حقوق بیشتر به کارگران مهاجر فیلیپینی تأکید داشت و در نهایت، ممنوعیت اعزام لغو شد. مرگ کارگران مهاجر. در ۳۱ دسامبر ۲۰۱۹، یک کارگر مهاجر فیلیپینی ۲۶ ساله به نام «جینلین پادرنال ویلاونده» بنا بر اعلام وزارت امور خارجه فیلیپین، توسط همسر کارفرمایش به قتل رسید. وزارت خارجه فیلیپین این قتل را محکوم کرده و آن را «نقض توافق‌نامه امضاشده میان دولت‌های فیلیپین و کویت در سال ۲۰۱۸ برای حمایت از این کارگران» دانست. کالبدشکافی انجام‌شده توسط اداره
کارگران» دانست. کالبدشکافی انجام‌شده توسط اداره تحقیقات ملی فیلیپین نشان داد که این زن پیش از مرگ مورد آزار جنسی قرار گرفته بود. یک سال بعد، دادگاه کیفری کویت، کارفرما را به اعدام محکوم کرد. در ۲۱ ژانویه ۲۰۲۳، «جولبی کابیلیس رانارا»، خدمتکار خانگی ۳۴ ساله به قتل رسید و جسد سوخته‌اش در میانهٔ بیابان پیدا شد. طبق گزارش‌های روزنامهٔ "عرب تایمز"، کالبدشکافی نشان داد که رانارا باردار بوده است. پسر ۱۷ سالهٔ کارفرمایش، متهم شد که پیش از قتل، او را مورد تجاوز قرار داده است. این نوجوان بعدها دستگیر شد. وزارت
قرار داده است. این نوجوان بعدها دستگیر شد. وزارت کارگران مهاجر (DMW) این قتل را محکوم کرد و اعلام نمود که ممنوعیت اعزام جدید صادر نخواهد شد. جسد او در شب ۲۷ ژانویه ۲۰۲۳ به فیلیپین بازگردانده شد. فردای آن شب، بنابر درخواست خانواده‌اش، کالبدشکافی توسط اداره تحقیقات ملی فیلیپین انجام شد. مراسم خاک‌سپاری او در خانه‌اش در لاس پینیاس برگزار شد و در ۵ فوریه به خاک سپرده شد. در فوریه، فیلیپین اعلام کرد که اعزام خدمتکاران خانگی فیلیپینی برای نخستین‌بار به کویت را دوباره به حالت تعلیق درآورده است. در ۱۰ مه ۲۰۲۳،
دوباره به حالت تعلیق درآورده است. در ۱۰ مه ۲۰۲۳، دولت کویت اعلام کرد که صدور ویزا برای شهروندان فیلیپینی را متوقف می‌کند و هیچ ویزای جدیدی برای آنان صادر نخواهد شد. این تعلیق صدور ویزا و امتیازات مربوط به آن، در ژوئن ۲۰۲۴ لغو شد.
باشگاه فوتبال ایر فورس یونایتد () یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای منحل‌شده تایلندی بود که در لام لوک کا، استان پاتوم تانی مستقر بود. این باشگاه که پس از فصل ۲۰۱۹ منحل شد، به باشگاه فوتبال یوتای تانی تغییر نام داد و به استان یوتای تانی منتقل شد. این تیم تا سال ۲۰۱۹ بخش فوتبال نیروی هوایی سلطنتی تایلند را تشکیل می‌داد.
دردلاک (با نام‌های dreads و locs نیز شناخته می‌شود) نوعی مدل مو می‌باشد که در آن موها رشته‌هایی شبیه طناب به‌هم گره می‌خورند و حالت بافته و قفل‌شده پیدا می‌کنند. دردلاک‌ها ممکن است به‌طور طبیعی در موهای بسیار مجعد تشکیل شوند، یا با بهره‌گیری از تکنیک‌هایی نظیر پیچاندن، شانه‌زدن معکوس، یا استفاده از قلاب، به‌طور مصنوعی ایجاد گردند. این مدل مو در بین مردمان آفریقا و آفریقایی تباران رواج بسیاری دارد.
باشگاه فوتبال میترا کوکار (به سادگی به عنوان پی‌اس میترا کوکار یا میترا کوکار شناخته می‌شود) یک باشگاه فوتبال حرفه ای اندونزیایی است که در تنگارونگ، کویتی کارتنگرا، کالیمانتان شرقی واقع شده است. آنها در حال حاضر در لیگ ۴ رقابت می‌کنند.
باشگاه فوتبال گیلانگ اینترنشنال یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای مستقر در بدوک، سنگاپور است که در لیگ برتر سنگاپور رقابت می‌کند. این باشگاه در سال ۱۹۷۳ تأسیس شد و اولین فصل خود را در سال ۱۹۷۴ بازی کرد و قهرمان لیگ دسته سه سنگاپور شد که سال بعد آنها را به لیگ دسته یک ملی فوتبال رساند. آنها بزرگترین موفقیت‌های خود را در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ تجربه کردند و شش عنوان قهرمانی متوالی لیگ برتر سنگاپور را به دست آوردند. تیم گیلانگ اینترنشنال از زمان آغاز لیگ حرفه‌ای در سال ۱۹۹۶، ۲ عنوان قهرمانی لیگ و ۱ عنوان قهرمانی جام حذفی
۲ عنوان قهرمانی لیگ و ۱ عنوان قهرمانی جام حذفی سنگاپور را کسب کرده است. بهترین فصل آنها در سال ۱۹۹۶ بود، زمانی که آنها اولین تیمی بودند که هم عنوان قهرمانی لیگ و هم جام حذفی را کسب کردند. آنها همچنین به فینال جام حذفی سنگاپور در سال ۱۹۹۷، فینال جام حذفی سنگاپور در سال‌های ۲۰۰۱ و ۲۰۰۳ و فینال جام لیگ سنگاپور در سال ۲۰۱۲ راه یافتند و به عنوان نایب قهرمانی دست یافتند. گیلانگ اینترنشنال یک رقابت سنتی با نزدیکترین همسایه خود، تامپینس روفرز، دارد. مسابقات بین این دو تیم به عنوان "دربی شرقی" شناخته می‌شود که به
دو تیم به عنوان "دربی شرقی" شناخته می‌شود که به عنوان یکی از بهترین رقابت‌ها در فوتبال سنگاپور شناخته می‌شود. به دلیل همکاری قوی آنها با باشگاه جی‌لیگی، ماتسوموتو یاماگا، هواداران ژاپنی در روابط طولانی مدت و پربار خود، بارها از تیم گیلانگ اینترنشنال حمایت کرده‌اند.
اوکوچی ماساتادا (؛ ۲۷ مه ۱۸۴۴ – ) سیاستمدار، دایمیو در قلمرو اوتاکی و روجو در دوره ادو اهل ژاپن بود. در جنگ بوشین. اوکوچی رهبر اسمی ارتش شوگون در نبرد توبا-فوشیمی در ژانویه ۱۸۶۸ بود، جایی که او توسط انقلابی نیروی زمینی امپراتوری ژاپن شکست خورد. در ۲۹ ژانویه، او از مقر خود در Yodo Station عقب‌نشینی کرد. در طول جنگ، اوکوچی از چهره سربازان کشته شده به عنوان همراهی برای ساکی گزارش شده است. اگرچه اوکوچی و تاکه‌ناکا شیگه‌کاتا توسط مقامات امپراتوری به عنوان توصیف شدند. توبا فوشیمی، اوکوچی توانست با تسلیم سریع قلعه
توبا فوشیمی، اوکوچی توانست با تسلیم سریع قلعه اوتاکی، از دامنه اوتاکی در برابر انتقام‌جویی توسط دولت جدید محافظت کند.
باشگاه ورزشی چادونگچا () یک باشگاه فوتبال اهل کره شمالی مستقر در چونگجین، کره شمالی است که در لیگ کره شمالی بازی می‌کند. این باشگاه وابسته به وزارت حمل و نقل زمینی و دریایی کره شمالی است.
اینابا ماسامی ; – ) دایمیو، واکادوشیوری و کارو اهل ژاپن بود.
ماتسودایرا نوریکاتا ; – ) سیاستمدار، روجو و واکادوشیوری در دوره ادو اهل ژاپن بود. پس از اصلاحات میجی به عنوان یک سیاستمدار به رهبری در دولت میجی رسید . او یکی از بنیانگذاران صلیب سرخ ژاپن بود.
اینوئه ماسانائو ; – ) دایمیو و روجو در شوگون‌سالاری توکوگاوا در طی باکوماتسو اهل ژاپن بود.
ماتسودایرا مونه‌هیده (; – ) سیاستمدار، دایمیو و روجو در دوره ادو اهل ژاپن بود.
جزئی‌گرایی معرفت‌شناختی دیدگاهی است که می‌گوید می‌توان چیزی را شناخت، بدون این‌که دانست "چگونه" شناخته می‌شود. طبق این دیدگاه، دانش فرد قبل از این‌که بداند چگونه چنین باوری می‌تواند توجیه شود، موجه است. با در نظر گرفتن این رویکرد فلسفی می‌توان قبل از پرسیدن «چگونه می‌دانیم؟» این سؤال را پرسید که «چه می‌دانیم؟» این اصطلاح در کتاب "مسئله معیار" اثر رودریک چیزم و در اثر شاگردش، ارنست سوسا ("قایق و هرم: انسجام در مقابل مبانی در نظریه دانش") آمده است. جزئی‌گرایی در تضاد با روش‌گرایی است که به پرسش دوم پیش از
در تضاد با روش‌گرایی است که به پرسش دوم پیش از پرسش اول پاسخ می‌دهد. از آن‌جا که پرسش «ما چه می‌دانیم» تلویحاً به این معناست که ما می‌دانیم، جزئی‌گرایی (particularism) در نظر گرفته می‌شود. اساساً ضد شک‌گرایی توسط کانت در "پیش‌گفتار" مورد تمسخر قرار گرفت.
اینابا ماساکونی ; – ) سیاستمدار و از دایمیوهای فودای و روجو در دوره ادو اهل ژاپن بود.
سووا تاداماسا ; – ) یک دایمیو در قلمرو سووا ولایت شینانو و روجو در دوره ادو اهل ژاپن بود.
جزئی‌گرایی تاریخی که توسط ماروین هریس در سال ۱۹۶۸ ابداع شد، اولین مکتب فکری انسان‌شناسی آمریکایی در نظر گرفته می‌شود. جزئی‌گرایی تاریخی که ارتباط نزدیکی با فرانتس بوئاس و رویکرد بوئاسی به انسان‌شناسی دارد، مدل فرگشت تک‌خطی را که تا زمان بوئاس بر انسان‌شناسی مسلط بود را رد می‌کرد، و استدلال می‌کرد که هر جامعه، بازنمایی جمعی از گذشته تاریخی منحصربه‌فرد خود است. بوئاس تکامل‌گرایی موازی را رد کرد، این ایده که همه جوامع در یک مسیر هستند و به همان روشی که جوامع دیگر به سطح خاص توسعه خود رسیده‌اند، رسیده‌اند.
دیگر به سطح خاص توسعه خود رسیده‌اند، رسیده‌اند. جزئی‌گرایی تاریخی نشان داد که جوامع می‌توانند از طریق مسیرهای مختلف به سطح یکسانی از تکامل اجتماعی-فرهنگی برسند. بوئاس اظهار داشت که اشاعه، تجارت، محیط مربوطه و تصادف تاریخی ممکن است ویژگی‌های فرهنگی مشابهی را ایجاد کنند. همانطور که بواس پیشنهاد کرده است سه ویژگی برای توضیح آداب و رسوم فرهنگی استفاده می‌شود: شرایط محیطی، عوامل روان‌شناختی و پیوندهای تاریخی، که تاریخ مهم‌ترین آن‌هاست (از این رو نام مکتب نیز از همین گرفته شده است). منتقدان جزئی‌گرایی تاریخی
از همین گرفته شده است). منتقدان جزئی‌گرایی تاریخی استدلال می‌کنند که این رویکرد ضدنظری است زیرا به دنبال ارائه نظریه‌های جهانی و قابل اجرا برای همه فرهنگ‌های جهان نیست. بوئاس معتقد بود که نظریه‌ها به محض جمع‌آوری داده‌های کافی، خودبه‌خود پدیدار می‌شوند. این مکتب فکری انسان‌شناسی اولین مکتبی بود که منحصراً آمریکایی بود و بوئاس (که مکتب فکری او را نیز شامل می‌شد) مسلماً تأثیرگذارترین متفکر انسان‌شناسی در تاریخ آمریکا بود.
قلمرو سووا ، یک هان (ژاپن) در حکمرانی شوگون‌سالاری توکوگاوا در دوره ادو در ژاپن بود. این دامنه در قلعه تاکاشیما، واقع در جایی که اکنون بخشی از شهر سووا، ناگانو در استان ناگانو است، متمرکز بود.
آبه ماساتو ؛ – ) روجو در دوره باکوماتسو، شوگون‌سالاری ادو اهل ژاپن بود.
ماکینو تادایوکی ; – ) سیاستمدار در دوره ادو و روجو از دایمیوهای فودای اهل ژاپن بود.
هوندا تاداموتو ; – ) سیاستمدار و روجو در دوره ادو اهل ژاپن بود.
جزئی‌گرایی اخلاقی نظریه‌ای در اخلاق هنجاری است که در تضاد با این ایده قرار می‌گیرد که اعمال اخلاقی را می‌توان با به‌کارگیری اصول اخلاقی جهان‌شمول تعیین کرد. این نظریه بیان می‌کند که هیچ مجموعه‌ای از اصول اخلاقی وجود ندارد که بتوان آن را در هر موقعیتی به‌کار برد، و این ایده را به ایده‌ای جذاب برای ماهیت علّی موقعیت‌های چالش‌برانگیز اخلاقی تبدیل می‌کند. گفته می‌شود که قضاوت‌های اخلاقی توسط عوامل مرتبط با در نظر گرفتن یک زمینه خاص تعیین می‌شوند. برای مثال یک جزئی‌گرای اخلاقی استدلال می‌کند که تا زمانی که تمام
اخلاقی استدلال می‌کند که تا زمانی که تمام حقایق اخلاقی مرتبط شناخته نشوند، نمی‌توان قتل را از نظر اخلاقی نادرست دانست. اگرچه این دیدگاه در تضاد کامل با دیگر نظریه‌های برجسته اخلاقی، مانند وظیفه‌گرایی، پیامدگرایی و اخلاق فضیلت‌محور قرار دارد، اما راه خود را به حوزه حقوق باز می‌کند، برای مثال با ایده قتل موجه. در این مورد، حقایق اخلاقی مرتبط به جای اصل، مبتنی بر زمینه هستند. منتقدان استدلال می‌کنند که حتی در این مورد، این اصل همچنان بر عمل درست اخلاقی تأثیر می‌گذارد. تاریخچه. اصطلاح «جزئی‌گرایی» برای اشاره
می‌گذارد. تاریخچه. اصطلاح «جزئی‌گرایی» برای اشاره به این موضع توسط ریچارد مروین هیر در سال ۱۹۶۳ ابداع شد ("آزادی و خرد"، آکسفورد: کلارندون، ص. ۱۸). در فلسفه، این اصطلاح عمدتاً برای اشاره به جانب‌داری از منافع شخصی به‌کار می‌رود؛ که به این معنی است که اخلاق جهان‌شمول نیست. دیدگاه‌ها. در چارچوب جزئی‌گرایی اخلاقی سنتی، قویاً اعتقاد بر این است که اندیشه اخلاقی ساختار متمایزی ندارد. برخی از اقتباس‌های افراطی‌تر از این نظریه شامل رد کامل اصول اخلاقی نظریه‌پردازی‌شده می‌شود، زیرا تصور می‌شود که در مورد عادیِ
می‌شود، زیرا تصور می‌شود که در مورد عادیِ مفروضِ استفاده از این اصول توسط یک فرد نسبتاً حساس به اخلاق، این اصول غیرضروری هستند. اعتقاد بر این است که استفاده از اصول مذکور خلاف مؤثر بودن است، زیرا جزئی‌گرایان اخلاقی به موضوعِ موردِ فرضیِ عادی ایمان دارند تا هر مجموعه اخلاقی را که برای آن موقعیت خاص ضروری می‌دانند، اجرا کند. جاناتان دنسی استدلال کرده است که موارد، چه خیالی و چه غیرخیالی، شامل عناصری هستند که می‌توانیم از آن‌ها ایده‌های اخلاقی خاصی را استنباط کنیم. نقد. عقلانیت. یکی از ویژگی‌های کلیدی عقلانیت
نقد. عقلانیت. یکی از ویژگی‌های کلیدی عقلانیت این است که عامل عقلانی مجموعه‌ای منسجم از باورها را حفظ می‌کند. از نظر اخلاقی این بدان معناست که اصول اخلاقی درونی عامل نمی‌توانند در تضاد باشند و باید در هر موردی اعمال شوند. جزئی‌گرایی این را رد می‌کند که یک ویژگی خاص از یک مسئله اخلاقی بتواند لزوماً در تمام مواردی که آن ویژگی رخ می‌دهد به یک اصل اخلاقی خاص استناد کند، بنابراین عقلانیت را رد می‌کند. در پاسخ، فرد جزئی‌نگر ممکن است بگوید که سازگاری شرطی است که برای جلوگیری از داشتن مجموعه‌ای از باورها که
که برای جلوگیری از داشتن مجموعه‌ای از باورها که نمی‌توانند هم‌زمان صادق باشند، در نظر گرفته شده است. برای مثال باور به این‌که درد مضر است، حیوانات سزاوار آسیب نیستند، و حیوانات سزاوار درد هستند، از نظر عقلی ناسازگار خواهد بود. اگر این تنها راه معنادار برای بررسی سازگاری باشد، پس ارزیابی متفاوت آن در مورد دلایل اخلاقی نادرست خواهد بود. ایرادات مربوط به عقلانیت، دیدگاه جزئی‌گرایان در مورد معرفت اخلاقی را نیز زیر سؤال می‌برد. وقتی یک کودک خودخواه با موقعیتی مواجه می‌شود که در آن به او یاد داده می‌شود برای
مواجه می‌شود که در آن به او یاد داده می‌شود برای سخاوت ارزش قائل شود، یک فرد اخلاق‌گرای این را به عنوان کسب دانش اخلاقی توسط کودک برای به‌کارگیری آن در آینده تشخیص می‌دهد. جزئی‌گرایی این را رد می‌کند و استدلال می‌کند که اعمال را می‌توان با نوعی ادراک حسی توجیه کرد. عامل به جای استنتاج مجاز بودن از اصول اخلاقی کلی، یاد می‌گیرد که ویژگی‌های اخلاقی برجسته یک موقعیت را به شیوه‌ای خاص ببیند.
روابط کویت و فلسطین به روابط خارجی میان کویت و دولت فلسطین اشاره دارد. کویت از تشکیل کشور مستقل فلسطین از طریق یک راه‌حل دوکشوری حمایت می‌کند. این کشور اعلام کرده‌است که تا زمان تشکیل کشور مستقل فلسطین، اسرائیل را به رسمیت نخواهد شناخت. تاریخچه. پس از نکبت، فلسطینی‌ها برای کار به کویت مهاجرت کردند. این مهاجرت پس از آن‌که کویت الزامات دریافت ویزا برای اردنی‌ها را برداشت، آسان‌تر شد. پس از جنگ شش‌روزه که اسرائیل غزه و کرانه باختری به‌همراه سینا و بلندی‌های جولان را اشغال کرد، شمار فلسطینی‌هایی که به کویت
جولان را اشغال کرد، شمار فلسطینی‌هایی که به کویت مهاجرت کردند افزایش یافت. در فاصله سال‌های ۱۹۶۷ تا ۱۹۶۹، ۶۰ درصد معلمان در کویت فلسطینی بودند. کویت سامانه «کفاله» را معرفی کرد که حقوق شهروندان غیرکویتی را محدود کرده و یک کویتی را مسئول هر فرد غیرکویتی می‌دانست. کویت، ثبت‌نام افراد غیرکویتی در نهادهای آموزشی را به ۱۰ درصد محدود کرد اما به سازمان آزادی‌بخش فلسطین اجازه داد تا برای فلسطینی‌ها مدرسه دایر کند. سازمان آزادی‌بخش فلسطین تلاش کرد تا از افزایش نفوذ سازمان‌های تندرو، مانند جبهه خلق برای آزادی
نفوذ سازمان‌های تندرو، مانند جبهه خلق برای آزادی فلسطین، در میان جامعه فلسطینیان کویت جلوگیری کند. سازمان آزادی‌بخش فلسطین، پنج درصد از حقوق فلسطینی‌ها را به‌عنوان مالیات برای صندوق ملی فلسطین که زیر نظر فتح اداره می‌شد، برداشت می‌کرد. در سال ۱۹۷۶، کویت مدارس وابسته به سازمان آزادی‌بخش فلسطین را بست که باعث افزایش ازدحام در مدارس دولتی شد. کویت قوانینی وضع کرد که مهاجران را ملزم می‌کرد فرزندان خود را به مدارس خصوصی بفرستند. در سال ۱۹۸۶، از میان ۲۷۶ کرسی ویژه خارجی‌ها در دانشگاه کویت، ۲۰۰ کرسی به فلسطینی‌ها
خارجی‌ها در دانشگاه کویت، ۲۰۰ کرسی به فلسطینی‌ها اختصاص یافت. دولت کویت روند افزایش شمار کویتی‌ها در حوزه آموزش و بوروکراسی و کاهش تعداد فلسطینی‌ها را آغاز کرد. اخراج فلسطینی‌ها پس از جنگ خلیج فارس. در جریان جنگ خلیج فارس، سازمان آزادی‌بخش فلسطین و یاسر عرفات از صدام حسین، رهبر عراق، حمایت کردند که به روابط با کویت آسیب رساند. فلسطینی‌ها بر این باور بودند که حمایت از عراق بهترین راه برای تشکیل کشور مستقل فلسطین خواهد بود، چرا که صدام پیش از حمله، وعده مقابله با اسرائیل را داده بود. دفتر سازمان آزادی‌بخش
با اسرائیل را داده بود. دفتر سازمان آزادی‌بخش فلسطین در کویت با حمله مخالف بود اما دفتر این سازمان در بغداد و اردن از آن حمایت کردند. «رفیق شفیق قبلاوی»، از مقام‌های سازمان آزادی‌بخش فلسطین در کویت، به‌دست نیروهای عراقی به‌خاطر مخالفت با اشغال ترور شد. با این‌حال، تصویر فلسطینی‌ها در کویت پس از آن‌که صدام حسین از جبهه آزادی‌بخش عرب و جبهه آزادی‌بخش فلسطین (شاخه ابوعباس) برای اشغال کویت استفاده کرد، به‌شکل برگشت‌ناپذیری آسیب دید. ۷۰ درصد فلسطینی‌های ساکن کویت از کار دست کشیدند، اما ۳۰ درصد به کار ادامه
کویت از کار دست کشیدند، اما ۳۰ درصد به کار ادامه دادند. اگرچه فلسطینی‌ها در جریان جنگ به کویتی‌ها کمک کردند، از جمله در مراقبت از مجروحان و توزیع کمک‌ها، اما شمار زیادی از کویتی‌ها همچنان فلسطینی‌ها را بابت حمایت سازمان آزادی‌بخش فلسطین از عراق مقصر می‌دانستند. فلسطینی‌هایی که در دوران جنگ در کویت زندگی می‌کردند، به دلیل توافق یاسر عرفات با صدام حسین با مجازات جمعی روبه‌رو شدند، در حالی که بسیاری از آن‌ها با موضع سازمان آزادی‌بخش فلسطین مخالف بودند. پس از آن‌که ایالات متحده نیروهای عراقی را از کویت بیرون
آن‌که ایالات متحده نیروهای عراقی را از کویت بیرون راند، صدها جوان فلسطینی توسط مقاومت کویت کشته یا شکنجه شدند. فلسطینی‌ها قربانی بازداشت‌های خودسرانه شدند که بخشی از تبعیض علیه جامعه فلسطینی بود. فلسطینی‌ها از مشاغل دولتی اخراج و از مؤسسات آموزشی اخراج شدند. در مجموع، کویت فلسطینی‌های ساکن کشور را اخراج کرد؛ رویدادی که به‌عنوان خروج فلسطینیان از کویت شناخته می‌شود. جمعیت فلسطینی‌ها از ۴۰۰ هزار نفر به ۲۰ هزار نفر کاهش یافت. کویت همچنین سفارت فلسطین را تعطیل کرد. عذرخواهی و احیای روابط. در سال ۲۰۰۴، محمود
کرد. عذرخواهی و احیای روابط. در سال ۲۰۰۴، محمود عباس به‌طور رسمی از کویت بابت حمایت از عراق در جریان جنگ خلیج فارس عذرخواهی کرد. پیش‌تر، الطیب عبدالرحیم از عذرخواهی خودداری کرده و گفته بود که کویت فلسطینیان را رنج داده‌است. در سال ۲۰۱۳، سفارت فلسطین در کویت بازگشایی شد. سالم عبدالله الجابر الصباح، وزیر امور خارجه کویت، در تاریخ ۳۰ اکتبر ۲۰۲۳ خواستار پایان جنگ غزه، ارسال کمک به فلسطینی‌ها و تأسیس کشور مستقل فلسطینی شد. مجلس ملی کویت درباره جنگ غزه بحث کرد و از اسرائیل و شورای امنیت سازمان ملل متحد انتقاد
و از اسرائیل و شورای امنیت سازمان ملل متحد انتقاد کرد. کویت اسرائیل را به نقض قوانین بین‌المللی متهم کرد. حماس از مواضع کویت حمایت کرد. کویت مبلغ ۲ میلیون دلار آمریکا به آژانس امداد و کار سازمان ملل برای آوارگان فلسطینی در خاور نزدیک اهدا کرد. ولیعهد کویت، نواف الاحمد الجابر الصباح، اسرائیل را محکوم کرد. در کویت تظاهراتی در حمایت از فلسطینی‌ها برگزار شد.
جزئی‌گرایی چندفرهنگی باوری است که بر اساس آن، فرهنگ مشترک برای همه مردم یا نامطلوب است یا غیرممکن. در مباحث مربوط به چندفرهنگ‌گرایی، دایان راویچ مورخ و مدرس، بین آنچه که گونه‌های «کثرت‌گرا» و «خاص‌گرا» می‌نامد، تمایز قائل می‌شود و اظهار می‌دارد که نویسندگان دیگر اغلب این تمایز را نادیده می‌گیرند. راویچ در مقاله‌ای طولانی درباره چندفرهنگی‌گرایی در آموزش و پرورش آمریکا، شمول تکثرگرایی چندفرهنگی را ستایش می‌کند، درحالی‌که آنچه را که او نقص‌ها و شکست‌های متعدد جزئی‌گرایی چندفرهنگی می‌بیند، محکوم می‌کند.
یاماجیجی (山爺) یا یاماچیچی (山父) نوعی یوکای در فولکلور ژاپنی است. شرح مختصر. گفته می‌شود که این یوکای، ظاهری شبیه به یک پیرمرد با یک چشم و یک پا دارد. قد آن حدود سه تا چهار شاکو (حدود ۹۰ تا ۱۲۰ سانتی‌متر) است و موهای خاکستری در سراسر بدنش رشد کرده است و اگرچه دو چشم دارد، اما از آنجایی که یکی از آن‌ها بزرگ و دیگری به طور غیرمعمول کوچک است، به نظر می‌رسد که فقط یک چشم دارد. آن‌ها را می‌توان با لباس‌های کهنه و تکه پاره یا حتی بدون لباس پیدا کرد. از آنجایی که دندان‌هایشان تیز و بسیار قدرتمند است و به راحتی
دندان‌هایشان تیز و بسیار قدرتمند است و به راحتی می‌تواند استخوان‌های گراز وحشی یا میمون را خرد کند، شکارچیان یاماجیجی را با طعمه رام می‌کردند و از آن برای دور کردن گرگ‌ها استفاده می‌کردند. آن‌ها در کوهستان‌ها و دور از سکونتگاه انسانی زندگی می‌کنند. آن‌ها به ندرت در مقابل انسان ظاهر می‌شوند، اما ردپای آن‌ها به راحتی قابل تشخیص است. آن‌ها ردپاهای عمیق و فرورفته‌ای به طول حدود ۱۲ اینچ در هر ۶ تا ۷ پا (به دلیل پریدن روی یک پا) از خود به جا می‌گذارند. آن‌ها همچنین توانایی باورنکردنی در خواندن افکار افراد هنگام
توانایی باورنکردنی در خواندن افکار افراد هنگام فکر کردن به آن‌ها دارند. با این حال، آن‌ها بیشتر به خاطر صداهای قدرتمندشان شناخته می‌شوند. گریهٔ یاماجیجی آنقدر بلند است که برگ‌ها را از شاخه‌ها می‌ریزد، درختان را می‌شکند و سنگ‌ها را به حرکت در می‌آورد، در کوه‌ها می‌پیچد و آسمان‌ها و زمین را می‌لرزاند. آن‌ها از فریاد زدن لذت می‌برند و گه‌گاه به یک انسان اجازه می‌دهند که آن‌ها را به چالش بکشد؛ با این حال، انسان‌هایی که هنگام فریاد زدن یاماجیجی نزدیک او هستند، گاهی اوقات پرده گوششان پاره می‌شود یا حتی می‌میرند.
کاخ بیان کاخ اصلی امیر کویت است. این کاخ در منطقهٔ بیان واقع شده‌است. تاریخچه. کاخ بیان در سال ۱۹۸۶ برای میزبانی پنجمین کنفرانس اتحادیه عرب افتتاح شد. این کاخ دارای یک مرکز بین‌المللی کنفرانس است که به آن متصل شده‌است. همچنین، یک چادر "امیری" به مساحت در محوطهٔ کاخ قرار دارد که پس از آزادسازی کویت در سال ۱۹۹۱ برپا شد.
جزئی‌گرایی سیاسی در علوم سیاسی، «توانایی سیاست‌گذاران برای پیشبرد حرفه خود با توجه به منافع محدود به‌جای توجه به سیاست‌های ملی گسترده‌تر» است. علوم سیاسی. در یک نظام سیاسی که بر اساس جزئی‌گرایی اداره می‌شود، دیر یا زود، هویت قومی و مذهبی و منافع جوامع که توسط این پیوندها تعریف می‌شوند، عامل تعیین‌کننده سیاست می‌شوند. این امر با تأکید آن بر حقوق جهانی، جدایی دین از دولت، و اخلاق مدارای قومی و مذهبی، در تضاد با ایده‌ها و ارزش‌های کثرت‌گرایی سیاسی است. رویه پارلمانی. وقتی یک مجلس منتخب که قرار است منافع جمعی
وقتی یک مجلس منتخب که قرار است منافع جمعی را بیان کند، بودجه را به‌سوی یک گیرنده خاص هدایت می‌کند، نظام پارلمانی به سمت جزئی‌گرایی سیاسی متمایل می‌شود. نحوه‌ی قانون‌گذاری آن اغلب توسط مخالفانش به‌عنوان سیاست هویت گروهی توصیف می‌شود که بر حقوق طبیعی و قانونی و بنابراین حقوق اقلیت‌ها یا هر نوع «دیگری» دیگری غلبه می‌کند. این امر در تضاد مستقیم با مفهوم جهان‌شمولی قانون و مدل نمایندگی مبتنی بر امانت است.
آرلی برک (; – ) ادمیرال نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا بود، که در فاصله سال‌های ۱۹۵۵ تا ۱۹۶۱ به‌عنوان پانزدهمین فرمانده عملیات نیروی دریایی آمریکا فعالیت می‌کرد. برک فعالیت نظامی را از سال ۱۹۲۳ در نیروی دریایی آمریکا آغاز کرد، از ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۴ فرمانده یواس‌اس ماگفورد بود، از ۱۹۴۷ تا ۱۹۴۹ به‌عنوان فرمانده یواس‌اس هانتینگتون فعالیت می‌کرد. وی از ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۱ فرماندهی لشکر ۵ رزم‌ناو را برعهده داشت، در فاصله سال‌های ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۴ مدیر بخش طرح‌های استراتژیک نیروی دریایی آمریکا بود و از ۱۹۵۴ تا ۱۹۵۵ فرماندهی لشکر
دریایی آمریکا بود و از ۱۹۵۴ تا ۱۹۵۵ فرماندهی لشکر ۶ رزم‌ناو را برعهده داشت. او در جنگ جهانی دوم و جنگ کره حضور داشت و در سال ۱۹۶۱ پس از ۳۸ سال خدمت در نیروهای مسلح آمریکا بازنشسته شد. ناوشکن موشک‌انداز یواس‌اس آرلی برک و ناوشکن کلاس آرلی برک به افتخار وی نام‌گذاری شده‌اند.
فرماندهی سیستم‌های مهندسی تأسیسات دریایی () فرماندهی سیستم‌های مهندسی نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا است، که امکانات و تخصص اعزامی را برای نیروی دریایی و سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا فراهم می‌کند. ستاد مرکزی فرماندهی سیستم‌های مهندسی تأسیسات دریایی در محوطه نیروی دریایی واشینگتن قرار دارد و تحت فرماندهی دریابان دین واندرلی فعالیت می‌کند. فرماندهی سیستم‌های مهندسی تأسیسات دریایی، قدیمی‌ترین فرماندهی سیستم نیروی دریایی است که در اوت ۱۸۴۲ با نام دفتر محوطه‌ها و اسکله‌ها تأسیس شد. افسران آن شامل
دفتر محوطه‌ها و اسکله‌ها تأسیس شد. افسران آن شامل سپاه مهندسان عمران نیروی دریایی هستند که در مارس ۱۸۶۷ تشکیل شد. در طول سازماندهی مجدد وزارت نیروی دریایی در سال ۱۹۶۶، دفتر محوطه‌ها و اسکله‌ها به فرماندهی مهندسی تأسیسات نیروی دریایی تبدیل شد. در اکتبر ۲۰۲۰، نام آن به فرماندهی سیستم‌های مهندسی تأسیسات نیروی دریایی تغییر یافت.
عمارت درویش پاشا (به ) یک عمارت تاریخی و موزه مردم‌شناسی در محله عرب احمد در نیکوزیا (پایتخت قبرس) است که درحال‌حاضر در نیکوزیای شمالی واقع شده است. این بنا در خیابان بلیغ پاشا واقع شده و دو طبقه دارد. این بنا یکی از بهترین نمونه‌های معماری عثمانی در قبرس محسوب می‌شود. عمارت فعلی بر روی یک ساختمان گوتیک قدیمی‌تر در همان مکان ساخته شده است. روی در ورودی آن تاریخ ۱۸۰۱ حک شده است که نشان می‌دهد این تاریخ، تاریخ ساخت بنا بوده است. این بنا در سال ۱۸۶۹ تعمیر شد و کنده‌کاری‌های چوبی تزیینی روی سقف آن مربوط به همین
چوبی تزیینی روی سقف آن مربوط به همین سال است. این ملک در پایان قرن نوزدهم متعلق به حاجی احمد درویش افندی، که یک قبرسی ترک ثروتمند بود و مالک زمین‌های وسیعی در خارج از شهر محصور نیکوزیا بود. طبقه پایین از سنگ و طبقه بالا از خشت ساخته شده است. معماری آن حال و هوای عثمانی شدیدی دارد و سبک زندگی عثمانی‌ها در آن زمان را منعکس می‌کند. این بنا دو در ورودی دارد که ازنظر تاریخی، یکی برای مردان (سِلاملیک) و دیگری برای زنان (حرمسرا) بوده است. این خانه یک حیاط داخلی بزرگ دارد که اعضای خانواده بدون قرار گرفتن در معرض
دارد که اعضای خانواده بدون قرار گرفتن در معرض فضای بیرون، از آن برای استراحت استفاده می‌کردند. یک پنجره قوسی (شاه‌نشین) در طبقه بالا به سبک بغدادی ساخته شده است. در سال ۱۹۷۹، این عمارت در خطر فروپاشی بود. این بنا در سال ۱۹۸۱ توسط دولت قبرس ترک‌نشین خریداری شد و پس‌از بازسازی، در ۲۱ مارس ۱۹۸۸ به‌عنوان موزه مردم‌شناسی به روی بازدیدکنندگان گشوده شد. این پروژه به‌عنوان اولین پروژه نوسازی مهم در قبرس شمالی قابل توجه است. در این عمارت، دارایی‌های سبک زندگی سنتی قبرسی، مانند ظروف آشپزخانه، ابزار سوزن‌دوزی و
قبرسی، مانند ظروف آشپزخانه، ابزار سوزن‌دوزی و همچنین شمشیرهای قدیمی و لباس‌های تاریخی به نمایش گذاشته شده است.
دانچونگ (کره‌ای؛ هانگول: 단청) به رنگ‌آمیزی تزئینی کره‌ای روی ساختمان‌ها و مصنوعات چوبی به منظور ایجاد سبک اشاره دارد. این هنر اقتباسی از هنر‌ چینی؛ "دانکینگ" است، اگرچه دانکینگ به نقاشی چینی روی ابریشم یا کاغذ اشاره دارد و نه تزئین روی چوب. این کلمه به معنای «شنگرف و سبز-آبی» است، و گاهی اوقات در انگلیسی به «قرمز و آبی» ترجمه می‌شود. دانچئونگ، علاوه بر تزئینات و انتخاب رنگ‌های نقاشی، معانی نمادین مختلفی را نیز در خود جای داده است. این بر اساس پنج رنگ اصلی است: آبی (شرق)، سفید (غرب)، قرمز (جنوب)، سیاه (شمال)
آبی (شرق)، سفید (غرب)، قرمز (جنوب)، سیاه (شمال) و زرد (مرکز). استفاده از آن پنج رنگ، منعکس کننده استفاده از اصل یین و یانگ و فلسفه پنج عنصر بود. دانچئونگ معمولاً در مکان‌های مهم مانند معابد و کاخ‌ها استفاده می‌شود و حتی می‌توان آن را در لبه بام‌های معابد با الگوهای حیوانات (مانند اژدها، شیر، درنا) یافت. دانچئونگ نه تنها به عنوان تزئین، بلکه برای اهداف کاربردی مانند محافظت از سطوح ساختمان در برابر دما و کمتر به چشم آمدن خامی مصالح نیز کاربرد دارد. همچنین از چوب در برابر حشرات محافظت می‌کند و طول عمر آن را
چوب در برابر حشرات محافظت می‌کند و طول عمر آن را افزایش می‌دهد. اعمال "دانچئونگ" بر روی سطوح ساختمان‌ها نیاز به مهارت‌های آموزش‌دیده دارد و صنعتگرانی به نام "دانچئونگجانگ" (هانگول: 단청장، هانجا: 丹青匠) الگوهای نقاشی شده را طراحی می‌کردند. دانچئونجانگ‌ها گنجینه‌های ملی زنده در کره جنوبی محسوب می‌شوند و توسط اداره میراث فرهنگی کره جنوبی به عنوان بخشی از میراث فرهنگی ناملموس ملی طبقه‌بندی شده‌اند.
سس فلفل یا سس چیلی نوعی چاشنی‌ است که با فلفل چیلی تهیه می‌شود. سس فلفل ممکن است تند ، شیرین یا ترکیبی از هر دو مزه باشد. این نوع سس با سس تند تفاوت دارد چرا که انواع شیرین یا ملایم زیادی از این مدل سس وجود دارد که معمولاً سس‌های تند فاقد این طعم های شیرین و ملایم هستند. به طور مثال سس چیلی شیرین تایلندی و "سس اگره دولچه" فیلیپینی دارای طعم شیرینی از این مدل سس هستند. گاهی اوقات، از گوجه فرنگی به عنوان ماده اصلی سس‌های چیلی استفاده می‌شود. همچنین بسیاری از سس‌های چیلی ممکن است بافت و ویسکوزیته‌ غلیظ‌تری