payamvha/North_RAG huggingface dataset:
(که امروزه پر شده است) بنا شد. در سال ۱۳۷۵، دیوار شهر میانی در امتداد این نهر ساخته شد و روبه‌روی کلیسا، برج واسیلیفسکایا برپا گردید. بر فراز این برج ناقوس‌خانه‌ای قرار داشت که در آن ناقوسی معروف به "ناقوس هشدار" آویخته شده بود که در هنگام خطر، کل شهر را از وقوع تهدید آگاه می‌کرد.
کلیسای نیکولای از اوسوخا ("کلیسای نیکولای چودوتوروتس از اوسوخا، نیکولا در آپوکاها") یک کلیسای ارتدکس در پسکوف است. این بنا یک اثر تاریخی و فرهنگی با ارزش ملی از قرون پانزدهم و شانزدهم میلادی است و در شهر میانی قرار دارد. کلیسا در نزدیکی «اوسوها» ساخته شده است که به معنای باتلاق خشک یا نهر خشک شده می‌باشد. این کلیسا به عنوان کلیسای اصلی (کنچانسکایا) در منطقه اپوچسک پسکوف شناخته می‌شد. شرح. ابعاد. چهارگوشه این کلیسا به ابعاد ۲۰×۱۶ متر است. ارتفاع آن با گنبد تقریباً ۴۰ متر و عرض آن با ایوان شمالی ۲۲ متر است.
۴۰ متر و عرض آن با ایوان شمالی ۲۲ متر است. طول آن با ایوان غربی و ورودی تقریباً ۳۲ متر می‌باشد.
کلیسای تجلی از زاپسکوفیه یک کلیسای ارتدکس در پسکوف است. این بنا یک اثر تاریخی و فرهنگی با ارزش ملی از قرون پانزدهم و شانزدهم میلادی است. کلیسا در زاپسکوفیه و در ساحل راست رودخانه پسووا و در بالای گذرگاه‌ها قرار دارد. شرح. ترکیب معماری کلیسا پیچیده و ناهم‌تراز است: کلیسای چهارگوش تک‌گنبدی با سه آپسیس، دارای ایوان، گالری‌ها و دو نمازخانه جانبی است: نمازخانه شمالی به نام سه قدیس بزرگ و نمازخانه جنوبی به نام بریدن سر یوحنا تعمیددهنده. در گوشه شمال غربی، یک چادر بزرگ با زیرسازی و ناقوس‌خانه چهاردهانه‌ای از قرن
بزرگ با زیرسازی و ناقوس‌خانه چهاردهانه‌ای از قرن شانزدهم قرار دارد. احیاء. مرمت. گنبد مرکزی با پیاز جدید جایگزین شد. نمازخانه جنوبی بازسازی شد (با حفظ قطعات از بنای قدیمی) همراه با گنبد و صلیب (که ۷۰ سانتیمتر از میزان پروژه بیشتر است). نمازخانه شمالی تخریب و دوباره ساخته شد (با حفظ قطعات از دیوار قدیمی آپسیس). گالری جنوبی از نو ساخته شد (شامل گوشه جنوب غربی). مجموعاً ۴۱ میلیون روبل برای بازسازی کلیسا هزینه شد.
کلیسای جورجی از وزووزا یک معبد مسیحی از نوع ارتدوکسی در شهر پِسکوف روسیه و در خیابان جورجیوسکی واقع شده است. این معبد که مربوط به قرون ۱۵ تا ۱۹ میلادی است، به کلیسای ارتدوکس روسیه تعلق دارد و یکی از آثار تاریخی و فرهنگی با اهمیت فدرال به‌شمار می‌رود. ساخت آن در دوران جمهوری پِسکوف انجام شده است. ویژگی‌ها. این معبد از سنگ آهک ساخته شده و پوشیده و سفید شده است. دیوارهای اصلی بنا با طراحی سه‌گوش در انتها تمام می‌شوند. گنبد معبد با حفره‌های نیم‌دایره‌ای، سرزنان و سنگ‌چین‌های مخصوص تزئین شده است و در برخی
و سنگ‌چین‌های مخصوص تزئین شده است و در برخی قسمت‌ها، کاشی‌هایی با تصاویر مختلف از جمله انسان‌هایی با ریش‌های مثلثی شکل، موجودات اسطوره‌ای، پرندگان و بارسا وجود دارد. نمای داخلی آن بدون تیرهای حمایتی است و گنبد به‌طور مستقیم بر سقف‌های جعبه‌ای تکیه می‌کند. در گوشه جنوب‌غربی معبد، یک ساختمان سنگی به شکل چادر بر فراز طبقه بالا قرار دارد که مشابه آن در محراب نیز وجود دارد. ابعاد. این معبد ۱۵ سَج (حدود ۳۰ متر) ارتفاع دارد و طول آن از ورودی تا انتهای گنبد بزرگ ۸ سَج و عرض آن ۵ سَج است. تاریخچه. معبد در حال حاضر
سَج و عرض آن ۵ سَج است. تاریخچه. معبد در حال حاضر به عنوان یک معبد فعال و محلی برای برگزاری مراسم دینی به کار می‌رود.
کلیسای کوزما و دامیان از پریموستیه کلیسای ارتدکس در پسکوف است. این بنا یادمانی از تاریخ و فرهنگ با اهمیت فدرال از سده‌های پانزدهم تا شانزدهم میلادی است. کلیسا در زاپسکوویه، در محل تلاقی خیابان‌های لئون پوزمسکی و گرچنا قرار دارد که در گذشته به نام «صلیب زواننیتسکی» شناخته می‌شد. توصیف. کلیسایی چهارستونه و سه‌ابسیدی است که ابسیدهای جانبی آن مستطیل‌شکل هستند. پوشش چهارگوشه آن هشت‌شیبه است. بخش‌های جنبی: در کنار کلیسا، یک برج ناقوس جداگانه قرار دارد که دهانه‌های ناقوس آن از بین رفته بود اما در سال ۲۰۲۲ بازسازی
ناقوس آن از بین رفته بود اما در سال ۲۰۲۲ بازسازی شد. ساختمان‌های این مجموعه با یک حصار کوتاه با دروازه‌هایی که یکی برای عبور عابران و دیگری برای وسایل نقلیه است، احاطه شده‌اند. قسمت بالایی دروازه‌ها از بین رفته است. این کلیسا از سنگ آهک ساخته شده و با گچ پوشیده و سفیدکاری شده است. کلیسا از نظر شهرسازی نیز اهمیت دارد.
کلیسای پوشش مقدس و میلاد از پرولوما یا کلیسای شفاعت و میلاد مقدس‌ترین والده خداوند از پرولوما ("شفاعت از پرولوما، شفاعت در اوگلو") یک کلیسای ارتدکس در پسکوف است. این کلیسا یکی از یادمان‌های تاریخی و فرهنگی با اهمیت فدرال از سده‌های پانزدهم تا شانزدهم میلادی است. این بنا در گوشه جنوبی شهر محصور، در کنار برج شفاعت قرار دارد. واژه «پرولوم» به شکاف ایجادشده در دیوار دژ در زمان محاصره پسکوف (۱۵۸۱–۱۵۸۲) توسط استفان باتوری اشاره دارد. توصیف. این کلیسا از دو کلیسای بدون ستون تشکیل شده که چهارگوشه‌های آن‌ها دیوار
بدون ستون تشکیل شده که چهارگوشه‌های آن‌ها دیوار مشترکی دارند. کلیسای شمالی به افتخار شفاعت والده خداوند و کلیسای جنوبی به افتخار میلاد والده خداوند نام‌گذاری شده است. هر کلیسا دارای یک ابسید و یک دهلیز است. در میانه دیوار مشترک و میان طاق‌های سقف، قوسهای کوچک عمود برهم ساخته شده‌اند. نماهای چهارگوشه‌ها و دهلیزها فاقد تزئینات هستند. اما گنبدها و ابسیدها با نوارهای تزئینی شامل باند دندانه‌ای و آجرتراشی‌های سنتی تزئین شده‌اند. در محراب هر کلیسا یک پنجره و یک شکاف نوری در قربانگاهها وجود دارد که در طاقچه‌های
شکاف نوری در قربانگاهها وجود دارد که در طاقچه‌های گوشه‌های شمال‌شرقی هر دو کلیسا قرار گرفته‌اند. دهلیزها دارای طاق گهواره‌ای هستند که در بالای پنجره‌ها با تو رفتگی‌هایی تزیین شده‌اند. دو کلیسا با یک درگاه در دیوار مشترک به یکدیگر متصل شده‌اند. این بنا از سنگ آهک محلی ساخته شده و با گچ پوشیده و سفیدکاری شده است. تاریخچه. نخستین اشاره به کلیسای شفاعت در منابع تاریخی به سال ۱۳۹۹ بازمی‌گردد. در سال ۱۵۴۴ نیز از صومعه شفاعت در اوگلو یاد شده است: «... در پولونیشی، بالای خیابان یاکیمان، … و صومعه شفاعت مقدس‌ترین
بالای خیابان یاکیمان، … و صومعه شفاعت مقدس‌ترین والده خداوند در اوگلو». در سال ۱۵۸۱، در زمان محاصره پسکوف توسط ارتش پادشاه لهستان و دوک بزرگ لیتوانی استفان باتوری، مهاجمان توانستند بخشی از دیوار شهر را در نزدیکی صومعه فرو بریزند. پس از آنکه شمایلهای والده خداوند و احساس رحمت پسکوفو-پچرسکایا و همچنین آثار مقدس شاهزاده وسوولود-گاورئیل به نزدیکی شکاف آورده شد، مردم پسکوف روحیه گرفتند و توانستند دشمن را عقب برانند. در سال ۱۵۸۲، کلیسای میلاد در کنار کلیسای شفاعت ساخته شد تا یادبودی برای پیروزی پسکوفیان باشد،
ساخته شد تا یادبودی برای پیروزی پسکوفیان باشد، چرا که این واقعه در روز میلاد مقدس‌ترین والده خداوند (۲۱ سپتامبر) رخ داد. پس از آن، این دو کلیسا با یکدیگر ترکیب شدند و بین آن‌ها یک برج ناقوس به سبک کلاسیک پسکوف ساخته شد. در سال ۱۷۶۴، صومعه تعطیل شد و کلیسا بدون جماعت، اما با حمایت مالی باقی ماند. در سال ۱۸۱۳، این کلیسا به کلیسای نیکیتا گوسیاتنیکا منضم شد و در سال‌های ۱۸۴۷–۱۸۴۸ بازسازی شد. در این دوره، برج ناقوس قدیمی تخریب و یک ناقوس‌خانه آجری جدید با پنج ناقوس ساخته شد. همچنین دهلیز اصلی گسترش یافت و
ناقوس ساخته شد. همچنین دهلیز اصلی گسترش یافت و امتداد داده شد.
کلیسای میخائیل آرخانگِل از گورودِتس یا کلیسای میخائیل و گاوریل آرخ‌انگِل‌ها از گورودِتسا - کلیسای ارتدوکس در پسکوف است. این بنا یک یادمان تاریخی و فرهنگی با اهمیت فدرال از قرن‌های ۱۴ تا ۱۸ میلادی است. در شهرک میانه واقع شده است. توصیف. این کلیسا از سنگ آهک ساخته شده و سطح آن پوشیده و سفیدکاری شده است. ابعاد (براساس محاسبات اوکولیش-کازارین): طول کلیسا ۱۰ سایه و ۲ آرش، بزرگ‌ترین عرض ۱۲ سایه و ۱ آرش، ارتفاع ۴ ساج و ۲ آرش است. گنبد شمالی به نام «قرار دادن کمربند حضرت مریم» ساخته شده است و گنبد جنوبی از بین رفته
حضرت مریم» ساخته شده است و گنبد جنوبی از بین رفته است، زمان دقیق آن مشخص نیست.
کلیسای جامع تجلی نجات‌دهنده صومعه میروژسکی یا کلیسای سپاسو-پریوآبرازهنسکی یک کلیسای ارتدوکس غیرفعال در پسکوف است و قدیمی‌ترین کلیسای باقی‌مانده از صومعه میرژ و خود شهر به‌شمار می‌رود. این کلیسا در قرن دوازدهم میلادی به دستور آرخ‌بیسکوف نووگورود نیفونت ساخته شده است. این بنا به خاطر نقاشی دیواریهای قرن دوازدهم خود شهرت دارد. در حال حاضر، کلیسا به عنوان موزه استفاده می‌شود و به کلیسای ارتدوکس تعلق ندارد. عبادات در کلیسای سپاسو-پریوآبرازهنسکی تنها در برخی روزهای خاص تعطیلات توسط برادران صومعه برگزار می‌شود.
خاص تعطیلات توسط برادران صومعه برگزار می‌شود. تاریخ و معماری. این کلیسا از آجر و سنگ تا سال ۱۱۵۶ ساخته شده است. این یک کلیسای صلیب‌دار با گنبد است که نوع معماری منحصر به فردی برای هنر روسی باستان دارد. حجم مرکزی بنا به شکل صلیب متساوی‌الاضلاع است (شاخه شرقی آن نیم‌دایره‌ای است، زیرا به آپسید محراب ختم می‌شود) و در چهارگوشه آن فضاهای کوچکی قرار دارند: دو مستطیل‌شکل از سمت غرب و دو آپسیس کوچک از سمت شرق؛ بنابراین، در ابتدا کلیسا از بیرون شکل صلیب مشخصی داشت. در داخل، فضای صلیبی مرکزی تنها با گذرگاه‌های کوچکی
داخل، فضای صلیبی مرکزی تنها با گذرگاه‌های کوچکی به فضاهای گوشه‌ای متصل می‌شد. اما در حین ساخت اولیه، افزوده‌هایی بر روی گوشه‌های غربی اضافه شدند. در ادامه، کلیسا بازسازی شده و شکل اولیه آن تغییر یافت. نوع معماری این کلیسا الگویی برای کلیسای میلاد حضرت مریم در صومعه اسنتوگورسکی شد. این بنا یکی از بهترین نمونه‌های معماری روسی در دوران روس‌های پیش از مغول است. نقاشی‌های دیواری. کلیسا در دهه‌های ۱۱۳۰ و ۱۱۴۰ میلادی توسط هنرمندان ناشناس از یونان نقاشی شده است. ویژگی منحصر به فرد این نقاشی‌ها در کیفیت هنری بالا،
منحصر به فرد این نقاشی‌ها در کیفیت هنری بالا، مفهوم ایکونوگرافی دقیقی که دارند، و همچنین در این است که تقریباً تمام مجموعه نقاشی‌ها به درستی حفظ شده‌اند. از نظر سبک، این نقاشی‌ها هیچگونه مشابهت زمانی در روسیه ندارند و در برخی از کلیساهای سیسیل مشابهت‌هایی با موزاییک‌های بیزانسی همان دوران دارند. مکان مرکزی در این ترکیب به موضوع اتصال طبیعت الهی و انسانی در پسر خدا و قربانی فدایی او اختصاص دارد، و تمامی بخش‌های دکوراسیون کلیسا به این موضوع مرتبط است. در این ترکیب، دیسوس در کنخ محراب و نقاشی عظیم صعود مسیح
ترکیب، دیسوس در کنخ محراب و نقاشی عظیم صعود مسیح در گنبد از لحظات کلیدی هستند. موضوع قربانی فدایی در سقف‌ها و لوینت‌های کلیسا دیده می‌شود. در میان این گروه نقاشی‌ها، «مرثیه حضرت مسیح» (در دیوار شمالی) برجسته است. ثبت‌های سوم از بالا به معجزات حضرت مسیح اختصاص یافته است. دو ثبت پایین‌تر از نقاشی‌های فضای اصلی به تصویر شخصیت‌های مذهبی همچون پیامبران، جنگجویان، کشیشان، راهبان و غیره اختصاص یافته است. نوشته‌ها (به زبان یونانی) نادر هستند و به همین دلیل، اکثریت تصاویر شناسایی نشده‌اند. در میان شخصیت‌های شناخته
تصاویر شناسایی نشده‌اند. در میان شخصیت‌های شناخته شده، جنگجویان سرگئی و واک، درمانگران شهید پانتلییمن، کیر و یوحنا، و شهیدان رومول و اوودوکیا، قدیسان ایرانی آکسیم، آیفال و یوسف، و نیکون و افروسین و دیگران در میان آنها قرار دارند. در قرن هفدهم، نقاشی‌ها سفیدکاری شده‌اند که به‌طور شگفت‌آوری موجب حفظ آنها شد. وجود نقاشی‌ها در سال ۱۸۵۶ کشف شد، زمانی که در حین بازسازی کلیسا، بخش‌هایی از نقاشی‌ها از زیر سفیدکاری‌های فروریخته نمایان شد. با تلاش‌های ولادیمیر واسیلویچ سوسلوف و شاگردانش، آنها در اواخر قرن نوزدهم از
سوسلوف و شاگردانش، آنها در اواخر قرن نوزدهم از زیر گچ برداشته شدند. فرسایش لایه‌های رنگی و بخش‌های از دست رفته موجب ناراحتی روحانیون صومعه شد و بر اساس دستور سنود، سوسلوف از مرمت نقاشی‌ها کنار گذاشته شد و تأمین مالی کارها متوقف شد. در سال ۱۸۹۶، رئیس نیکوکاران استان نیکولای نوووسلتسف از مشاور عالی سنود کنستانتین پوبیدونوستسف خواست تا از طرف وی درخواست ادامه کارها را بنماید و در ۲ اوت ۱۸۹۷، امپراتور مجوز ادامه مرمت‌ها را به هزینه‌های سنود صادر کرد. در مه ۱۸۹۸، زمانی که استاد انستیتو باستان‌شناسی
در مه ۱۸۹۸، زمانی که استاد انستیتو باستان‌شناسی سنت‌پترزبورگ، پروفسور نیکولای پوکروفسکی به پسکوف آمد، گزارشی دربارهٔ نقاشی‌های میرژ ارائه داد و جامعه باستان‌شناسی پسکوف تصمیم گرفت «درخواست حفظ نقاشی‌ها در شرایط اصلی خود» را بدهد. برای «بازسازی» نقاشی‌ها، گروهی از نقاشان ایکونوگرافیک ولادیمیر تحت هدایت ن.م. سافونوف استخدام شدند که در سال‌های ۱۹۰۰–۱۹۰۱ نقاشی‌های باستانی را شستشو داده و سپس آنها را به سبک «کهن» بازنویسی کردند و تنها ایکونوگرافی اصلی مضامین را حفظ کردند؛ در ۲۷ اوت ۱۹۰۲، کلیسا افتتاح شد.
کلیسای جامع میلاد یوحنا تعمیددهنده یک کلیسای ارتدوکس در پسکوف است که در کرانه چپ رودخانه ویلیکایا (در منطقه زاولیچی)، روبه‌روی کرم‌پسکوف قرار دارد. این کلیسا در صومعه یوحنا پیشوای مقدس در قرن دوازدهم ساخته شد. برای چندین قرن، به عنوان آرامگاه شاهزادگان زن پسکوف عمل می‌کرد. از سال ۲۰۰۷، این کلیسا به عنوان خوابگاه صومعه مردانه صومعه کرپِتسک در حومه شهر پسکوف خدمت می‌کند. این بنا یک کلیسای سنگی شش‌ستونه با سه ایوان است که سه گنبد شبیه کلاه بر روی آن قرار دارند و با زین‌های کوچک پوشیده شده است. ساختمان دارای
و با زین‌های کوچک پوشیده شده است. ساختمان دارای تناسبات کوتاه است و به دلیل بالا آمدن لایه فرهنگی به میزان ۱٫۵ متر، به نظر می‌رسد که در زمین فرورفته باشد. سادگی ساختار آن با کمبود شدید تزئینات در نمای آن تأکید شده است. تاریخ‌گذاری. سؤال دربارهٔ تاریخ‌گذاری کلیسا بحث‌های زیادی ایجاد کرده است. محققان قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم بر این باور بودند که بنیان‌گذار کلیسای سنگی به نام تولد یوحنا پیشوای مقدس در پسکوف شاهزاده زن پسکوف، یوفرِسینیا (در راهب‌نامی‌ی خود، اوپراکسیا) بوده است. بعدها، محققان این نسخه را رد
اوپراکسیا) بوده است. بعدها، محققان این نسخه را رد کرده و زمان ساخت کلیسا را به سال‌های ۱۱۲۰–۱۱۳۰ میلادی نسبت دادند. احتمال داده شد که بنیان‌گذار صومعه، بیوه شاهزاده پسکوف وسولود (گابریل) بوده است. گ.و. آلِفِروَوا (۱۹۵۸) نزدیکی معماری زیادی بین کلیسای ایوانوفسکی و کلیسای دیگر پسکوف - کلیسای نجات مقدس و تغییر صورت در صومعه میروژ را نشان داد و هر دو بنا را به یک دوره زمانی نسبت داد و تاریخ‌گذاری کلیسای صومعه میروژ را به سال‌های ۱۱۳۷–۱۱۳۸ نسبت داد. یو.پ. اسپِگالسکی تاریخ‌گذاری‌های ارائه‌شده را رد کرد و به عدم
تاریخ‌گذاری‌های ارائه‌شده را رد کرد و به عدم مطالعه داخلی کلیسا اشاره کرد. پس از انجام حفاری‌های باستان‌شناسی در سال ۱۹۶۴، و.د. بِلِتسکی پیشنهاد داد که بر اساس شباهت با کلیسای دیمتریوس سالونیکا، این بنا در سال‌های ۱۱۱۹–۱۱۳۹ ساخته شده باشد. پ.ن. مَکسیمُف ساخت کلیسا را به اواخر قرن دوازدهم نسبت داد، اشاره به تناسبات کوتاه‌تر و تعداد کمتر پنجره‌ها که به‌طور منظم در ردیف‌های ریتمیک قرار ندارند. الکسی کومِچ زمان ساخت کلیسا را به سال‌های ۱۱۳۷–۱۱۴۲ میلادی نسبت داد. س.پ. میخایلوف احتمال داد که ممکن است برای ساخت
س.پ. میخایلوف احتمال داد که ممکن است برای ساخت کلیسای ایوانوفسکی، کلیسای تولد مریم صومعه آنتونیوف در نووگورود به عنوان نمونه استفاده شده باشد، چرا که این دو کلیسا ویژگی‌های مشابهی در طرح، نمای خارجی، تقسیم‌بندی پلان و دکور داخلی دارند. این دو کلیسا همچنین ابعاد اصلی مشابهی دارند. به‌طور مثال، طول کلیسا از درهای غربی تا «محل بالا» در کلیسای یوحنا پیشوای مقدس ۱۶٫۴ متر است و در کلیسای تولد مریم ۱۶٫۵ متر، عرض فضای داخلی هر دو ۱۰٫۳ متر است و عرض ناوهای کناری نیز مشابه است. در مورد کلیسای تولد مریم صومعه
نیز مشابه است. در مورد کلیسای تولد مریم صومعه آنتونیوف به عنوان نمونه مستقیم برای کلیسای ایوانوفسکی نیز آ.ا. کومِچ صحبت کرده است.
صومعه اسنتوگورسکی یا دیر سنتوگورسکی تولد حضرت مریم یک دیر زنانه فعال در پسکوف است. این دیر یکی از قدیمی‌ترین دیرهای موجود در پسکوف است و اولین اشاره به آن در تاریخ‌نگاری به قرن سیزدهم میلادی برمی‌گردد. در ابتدا این دیر مردانه بوده است. دیر در ۳٫۵ کیلومتری مرکز شهر مدرن پسکوف قرار دارد، در کرانه راست بلند رودخانه ولیکایا. تاریخ. تاریخ دقیق تأسیس دیر به‌طور قطعی مشخص نیست. طبق یکی از افسانه‌ها، ممکن است این دیر توسط راهبان وارد شده از کوه مقدس آثوس تأسیس شده باشد. طبق افسانه‌ای دیگر که در زمان کنونی به عنوان
طبق افسانه‌ای دیگر که در زمان کنونی به عنوان اصلی‌ترین افسانه شناخته می‌شود، مؤسس دیر را ایگومن ایوآساف می‌دانند. اولین اشاره به دیر در تاریخ‌نگاری پسکوف در اواخر قرن سیزدهم است که طبق آن، در تاریخ ۴ مارس ۱۲۹۹، این دیر که در آن زمان وجود داشت، هنگام حمله شوالیه‌های لیوونی به پسکوف سوخته شد. در این حادثه، رئیس دیر، ایوآساف و ۱۷ راهب جان خود را از دست دادند. در قرون چهاردهم و پانزدهم، دیر سنتوگورسکی به مرکز اصلی روحانی و دینی پسکوف تبدیل شد. اهمیت این دیر در اوایل قرن چهاردهم با ساخت یک کلیسای سنگی در آن،
اوایل قرن چهاردهم با ساخت یک کلیسای سنگی در آن، یکی از نخستین بناهای سنگی پس از وقفه‌ای طولانی در ساخت بناهای سنگی که به دلیل هجوم مغول‌ها به روسیه ایجاد شده بود، نمایان می‌شود. در خود پسکوف و در کنار کروم در کرانه رودخانه پسکوف، از نیمه قرن چهاردهم دیرک‌خانه‌ای از این دیر وجود داشت که در آن در سال ۱۳۵۲ کلیسای رسول یوحنا ساخته شد. این دیرک‌خانه به تقویت روابط اقتصادی دیر با بازار پسکوف کمک می‌کرد و علاوه بر این، دیر ارتباطات تجاری با بازرگانان حوزه بالتیک برقرار می‌کرد. از میان راهبان دیر سنتوگورسکی
برقرار می‌کرد. از میان راهبان دیر سنتوگورسکی می‌توان به اویفروسین پسکوفی و ساوا کریپیتسکی اشاره کرد که یکی از آن‌ها از صربستان یا از کوه آثوس آمده بود. این دو راهب دیگر دیرهای اطراف پسکوف را تأسیس کردند، مانند دیر اسپاسو-یله‌آزاروفسکی و دیر کریپیتسکی. در دیر افرادی که به آسایش و آرامش می‌رفتند، مانند شاهزادگان و بویاران پسکوفی، مراسم رهبانیت می‌گرفتند. در زمان طاعون سال‌های ۱۴۲۰–۱۴۲۱، شاهزاده فیودور آلکساندروویچ روستوفی که دچار بیماری شده بود، در اینجا رهبانیت گرفت اما سپس به مسکو بازگشت. در پیش‌ورودی
رهبانیت گرفت اما سپس به مسکو بازگشت. در پیش‌ورودی کلیسای دیر در سال ۱۴۱۶ شاهزاده گریگوری اوستافیویچ، پسر شاهزاده ایزبرسک اوستافیی دفن شد. علاوه بر این، در داخل معبد دیوارهایی با سنگ‌های قبر مربوط به قرن‌های شانزدهم و هفدهم میلادی باقی مانده است. در بیرون معبد، قبرستان دیر شکل گرفت. در گذشته، در دیوار شمالی معبد، کلیساهایی نصب شده بود که محل‌های دفن مختلف را مشخص می‌کردند. دیر در کرانه رودخانه ولِیکایا، در ورودی پسکوف قرار دارد و مسافران و بازرگانان را استقبال می‌کند. در سال ۱۴۷۲، سوفیا پالیولوگ، شاهزاده
می‌کند. در سال ۱۴۷۲، سوفیا پالیولوگ، شاهزاده بیزانسی که از ایتالیا به مسکو می‌رفت، از اینجا عبور کرد و از طریق اروپای شرقی و بالتیک به مسکو رفت.
وانگ آن‌یو (؛ زادهٔ ۳ فوریه ۱۹۹۸) بازیگر اهل چین است. او به خاطر ایفای نقش در مجموعه‌های تلویزیونی "شروع بیست سالگی"، "وارث" و "عاشقانه در خیابان" شناخته می‌شود. حرفه. وانگ آن‌یو از دانشگاه ارتباطات چین در رشته پخش و مجری‌گری فارغ‌التحصیل شد. در سال ۲۰۱۸، او در برنامه تلویزیونی موزیکال "د کامینگ وان فصل ۲" شرکت کرد و سپس با آژانس ایزی پلاس انترتینمنت قرارداد بست. در سال ۲۰۱۹، وانگ در درام جوانانه "روزهای درخشان ما" بازی کرد که اولین کار حرفه‌ای او بود. سپس در درام تاریخی "رؤیای بازگشت به سلسله چینگ" ایفای
در درام تاریخی "رؤیای بازگشت به سلسله چینگ" ایفای نقش کرد. در سال ۲۰۲۰، وانگ در درام "شروع بیست سالگی" بازی کرد و برای نقش شمشیرباز خود شناخته شد. همان سال، او در درام "وارث" نیز بازی کرد.
کرم تخم‌مرغ، یک نوشیدنی سرد متشکل از شیر، آب گازدار و شربت طعم‌دار (معمولاً شکلات یا وانیل)، به عنوان جایگزینی برای نوشیدنی بستنی است. در حالت ایده‌آل، لیوان مایع و باقیمانده سر لیوان فوم است. با وجود نامش، این نوشیدنی حاوی تخم مرغ و خامه نیست. نظریه‌های ریشه‌شناسی و گمانه‌زنی‌ها. این ویژگی که تخم مرغ حاوی نه تخم مرغ است و نه خامه به طرق مختلف توضیح داده شده است. استنلی آستر، که مدعی است پدربزرگش این نوشیدنی را اختراع کرده است، گفته است که ریشه این نام «در زمان گم شده است». کرم تخم مرغ در میان مهاجران یهودی
گم شده است». کرم تخم مرغ در میان مهاجران یهودی اروپای شرقی ییدیش زبان در شهر نیویورک پدید آمد، بنابراین یک توضیح ادعا می‌کند که "تخم مرغ" یک دخل و تصرف در کلمه ییدیش ("اصیل" یا "واقعی") است، که یک خامه تخم مرغ را به "کرم خوب" مبدل می‌کند. اندرو اسمیت، مورخ مواد غذایی می‌نویسد: "در طول دهه ۱۸۸۰، یک غذای تخصصی محبوب با شربت شکلات، خامه و تخم مرغ خام مخلوط شده با آب سودا درست می‌شد. در محله‌های فقیرتر، نسخه ای ارزان‌تر از این خوراکی به نام کرم تخم مرغ (که بدون تخم مرغ یا خامه درست می‌شد) تهیه شد. توضیح دیگری
تخم مرغ یا خامه درست می‌شد) تهیه شد. توضیح دیگری از گزارش‌هایی است که نشان می‌دهد این محصول از درخواست شکل گرفته است از کسی، احتمالاً بازیگر بوریس توماسفسکی (که نوشیدنی مشابهی را در پاریس تجربه کرده بود) لهجه سنگین او نام را به چیزی شبیه «خامه تخم مرغ» تغییر داد که سپس به اصطلاح فعلی تبدیل شد.
جنگ‌های کلاس آشپزی (؛ ) یک برنامه رقابت آشپزی محصول کره جنوبی است. فصل اول در سال ۲۰۲۴ از نتفلیکس منتشر شد و با حضور صد سرآشپز نخبه است که به دو دسته تقسیم می‌شوند؛ قاشق‌های سفید (کهنه‌کاران) و قاشق‌های سیاه (تازه‌کاران) و برای جایزه ۳۰۰ میلیون وونی رقابت می‌کنند. فصل دوم تایید شد و قرار است در سال ۲۰۲۵ منتشر شود.
کوه کانگ‌شان یا کوه کانگ () که همچنین به نام کوه دیان‌کانگ () نیز شناخته می‌شود، رشته‌کوهی در غرب شهر دالی، استان یون‌نان در جنوب‌غربی چین است. بلندترین قله در این رشته‌کوه، مالونگ با ارتفاع ۴٬۱۲۲ متر است، اما در این رشته‌کوه ۱۸ قلهٔ دیگر با بلندی ۳٬۵۰۰ متر نیز وجود دارند.
آن سونگ جه () که به‌طور حرفه‌ای با نام سونگ آن () شناخته می‌شود، سرآشپز اهل کره جنوبی است. رستوران او، موسو، جایزه سه ستاره میشلین را برای سال‌های ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ دریافت کرد. او یکی از دو داور برنامه مسابقه آشپزی نتفلیکس به نام "جنگ‌های کلاس آشپزی" بود.
ای‌اکس‌ان () یک شبکه تلویزیونی کابلی و ماهواره‌ای کره جنوبی است که بر مجموعه‌های تلویزیونی جنایی و اکشن آمریکایی تمرکز دارد. ای‌اکس‌ان که در ژوئیه ۲۰۰۵ به عنوان سرمایه‌گذاری مشترک بین سونی و اسکای‌لایف راه‌اندازی شد، ابتدا از خارج از کره جنوبی پخش می‌شد، اما زیرنویس‌های کره‌ای داشت و تریلرها به زبان کره‌ای نمایش داده می‌شدند (با این حال به دلیل قوانین محلی، پخش صدای کره‌ای امکان‌پذیر نبود).
ای‌اکس‌ان () یک شبکه تلویزیونی پولی متعلق به سونی پیکچرز تله‌ویژن است و اولین بار در سپتامبر ۱۹۹۷ در آسیا راه‌اندازی شد. از آن زمان، نسخه‌های محلی این شبکه در نقاط مختلفی از جهان مانند اروپا، آسیا و آمریکای لاتین راه‌اندازی شده‌اند. در برخی موارد، این شبکه‌ها توسط شرکت‌های دیگر اداره می‌شوند و امتیاز برند و عناصر گرافیکی ای‌اکس‌ان را از سونی پیکچرز تله‌ویژن (اس‌پی‌تی) دریافت می‌کنند. ای‌اکس‌ان که از طریق تبلیغات یا هزینه‌های اشتراک تأمین مالی می‌شود، عمدتاً برنامه‌های ژانر اکشن و واقع‌نما را پخش می‌کند.
جینی تی‌وی (؛ ) که قبلاً اوله تی‌وی () نام داشت، یک سرویس آی‌پی تی‌وی است که توسط کی‌تی کورپوریشن، بزرگ‌ترین اپراتور تلفن همراه کره جنوبی، ارائه می‌شود. این سرویس شامل پخش درخواستی برنامه‌های تلویزیونی، فیلم‌ها، برنامه‌های کودکانه، ورزش، مستندها و انیمیشن‌ها است. در ۴ اکتبر ۲۰۲۲، شرکت کی‌تی سرویس آی‌پی تی‌وی خود را که ۱۱ سال از معرفی برند اوله تی‌وی می‌گذشت، به جینی تی‌وی تغییر نام داد. این تغییر برند بخشی از تلاش‌های جدی این شرکت برای گسترش کسب‌وکار محتوای خود است، زیرا رشد در بخش مخابرات سنتی کاهش یافته
خود است، زیرا رشد در بخش مخابرات سنتی کاهش یافته است. اوله تی‌وی برای پلی‌استیشن ۳. از ۲۰ نوامبر ۲۰۰۷، پس از همکاری کی‌تی و سونی کامپیوتر انترتینمنت، اوله تی‌وی برای دارندگان پلی‌استیشن ۳ در کره جنوبی قابل دسترسی شد. پس از نصب نسخه ۲٫۱۰ سیستم عامل پلی‌استیشن ۳، یک آیکن جدید به نام «TV» در منوی «XMB» ظاهر می‌شود. سپس از کاربر خواسته می‌شود که شرایط خدمات را بپذیرد و پلیر ۱۳ مگابایتی اوله تی‌وی را دانلود کند. اوله تی‌وی همچنین پخش برنامه‌های تلویزیونی اسپانیایی را ارائه می‌دهد و قراردادی با اچ‌دی‌تی‌وی
را ارائه می‌دهد و قراردادی با اچ‌دی‌تی‌وی آی‌ان‌سی. برای ورود سه بازار جدید به شبکه پخش اسپانیایی امضا کرده است.
لاین تی‌وی () یک سرویس ویدئو به‌درخواست و خدمات رسانه‌ای بر فراز اینترنت است که توسط لاین کورپوریشن مستقر در ژاپن اداره می‌شود، ولی عمدتاً در تایوان و پیش‌تر در تایلند فعالیت می‌کند. این سرویس رایگان است و از طریق تبلیغات درآمدزایی می‌کند. کاربران می‌توانند از طریق اپلیکیشن‌های موبایل، پخش‌کننده‌های دیجیتال و وبگاه به آن دسترسی پیدا کنند. لاین تی‌وی برنامه‌هایی از شبکه‌های تلویزیونی محلی پخش می‌کند و همچنین با استودیوها همکاری می‌کند تا محتوای ارجینال خود را تولید کند. این سرویس در سال ۲۰۱۵ در تایلند
خود را تولید کند. این سرویس در سال ۲۰۱۵ در تایلند راه‌اندازی شد و با بیش از ۴۰ میلیون کاربر به یکی از محبوب‌ترین پلتفرم‌های آنلاین برای پخش محتوای تلویزیونی محلی تبدیل شد. سپس به تایوان گسترش یافت و در سال ۲۰۲۰ به نوزده منطقه دیگر، عمدتاً در آسیای جنوب شرقی، آمریکای لاتین و ایالات متحده رسید. لاین تی‌وی نقش مهمی در محبوبیت ژانر «عشق پسرانه» در تایلند داشت و این سریال‌ها را به مخاطبان خارج از کشور هم معرفی کرد. با این حال، در پایان سال ۲۰۲۱، این شرکت خدمات خود را در تایلند تعطیل کرد. در سال ۲۰۲۰، لاین تی‌وی
را در تایلند تعطیل کرد. در سال ۲۰۲۰، لاین تی‌وی با گاگااواولالا، یک سرویس استریم و تولید تلویزیونی جهانی ال‌جی‌بی‌تی مستقر در تایپه، همکاری کرد تا محتوای این سرویس را به صورت قانونی پخش کند.
دستگاه فروش قهوه گونه‌ای دستگاه فروش است که قهوه داغ و دیگر نوشیدنی‌های قهوه را درست کرده و به فروش می‌رساند. مدل‌های قدیمی‌تر از قهوه فوری یا قهوه مایع غلیظ و آب داغ یا جوش استفاده می‌کردند و طعم دهنده‌هایی مانند خامه و شکر تهیه می‌کردند. برخی از دستگاه‌های مدرن انواع قهوه مانند موکا و لاته را آماده می‌کنند و از قهوه قطره‌ای آسیاب‌شده استفاده می‌کنند و برخی قهوه را با استفاده از آسیاب در دستگاه، به صورت تازه آسیاب می‌نمایند. این ماشین توسط شرکت راد ملیکیان در سال ۱۹۴۷ در ایالات متحده اختراع شد و با نام
در سال ۱۹۴۷ در ایالات متحده اختراع شد و با نام "Kwik Kafe" معرفی شد. چندین شرکت آمریکایی نیز در سال ۱۹۴۷ شروع به تولید این ماشین‌ها کردند و تا سال ۱۹۵۵ بیش از ۶۰٬۰۰۰ دستگاه در ایالات متحده وجود داشت. نمای کلی. دستگاه‌های فروش قهوه نوعی از دستگاه‌های فروش خودبردار هستند که قهوه داغ را توزیع می‌کنند. برخی از این دستگاه‌ها، به‌ویژه مدل‌های قدیمی‌تر، از قهوه فوری پودری که با آب داغ مخلوط می‌شود استفاده می‌کنند و برخی از آن‌ها نیز افزودنی‌هایی مانند خامه و شکر را ارائه می‌دهند. برخی از مدل‌های جدیدتر قهوه را با
ارائه می‌دهند. برخی از مدل‌های جدیدتر قهوه را با استفاده از آب داغ و دانه‌های قهوه آسیاب شده تازه دم می‌کنند و برخی نیز قهوه را به‌صورت سفارشی با استفاده از آسیاب قهوه‌های نصب شده در دستگاه‌ها آسیاب می‌کنند و افزودنی‌های مختلفی را نیز ارائه می‌دهند. برخی از دستگاه‌های مدرن همچنین نوشیدنی‌های داغ دیگری مانند چای، اسپرسو، لاته، کاپوچینو، موکا و شکلات داغ را ارائه می‌دهند. برخی از این دستگاه‌ها قهوه کنسرو شده را توزیع می‌کنند و برخی دیگر هم قهوه داغ و هم آیس کافی را توزیع می‌نمایند. دستگاه‌های فروش قهوه عمومی