payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آهوویا و الیف ایزبرک-بیلگین استدلال می‌کنند در حالی که مک‌دونالدی شدن بیانگر مجموعه‌ای خاص از نیروها است، ولی روند متضادی در جوامع پساصنعتی وجود دارد که آنها را eBayization می‌نامند. در حالی که مک‌دونالدی شدن همگنی و پیش‌بینی‌پذیری ایجاد می‌کند، eBayization تنوع، ماجراجویی و شگفتی را فراهم می‌سازد. تونی بلک‌شاو IKEAization را به عنوان یک روند متضاد دیگر معرفی می‌کند که با هفت بُعد متمایز می‌شود: • خانه (کلمه دیگری برای اجتماع) • دموکراسی • غیرقابل محاسبه و غیرقابل پیش‌بینی بودن • محلی‌گرایی • اخلاق کاری
و غیرقابل پیش‌بینی بودن • محلی‌گرایی • اخلاق کاری پروتستانی • Cool • آزادی. در چهلمین سالگرد انتشار مقاله ریتزر، «مجله فرهنگ آمریکایی» مقاله‌ای با عنوان «باز کردن مدل مک‌دونالد: مقدمه‌ای بر نظریه اجتماعی پویا» منتشر کرد که در آن تیتوس الکساندر استدلال می‌کند که «تحلیل ریتزر مردم را قادر به حل مسایل اجتماعی یا بهبود جامعه نمی‌سازد. اگر بخواهیم دقیق‌تر بگوییم، این تحلیل مردم را فلج می‌کند تا باور کنند که مک‌دونالدی شدن یک غول غیرقابل توقف است که مردم نمی توانند بر آن تأثیر بگذارند.» الکساندر از مک‌دونالد
بر آن تأثیر بگذارند.» الکساندر از مک‌دونالد برای بیان این تز استفاده می‌کند که نهادها، پژوهش‌های اجتماعی روزمره‌ای هستند که دانش مربوط به نحوه انجام کارها در جامعه را در خود جای می‌دهند. مک‌دونالد خود به طور مداوم با استفاده از نه لایه مجزا از تحلیل، با فرهنگ‌ها و زمینه‌های دشوار سازگار می‌شود. الکساندر قصد دارد نشان دهد که چگونه پژوهش های اجتماعی می‌تواند با کار بر روی نهادها به عنوان مدل‌های اجتماعی ("نظریه‌های اجتماعی پویا") مردم را برای بهبود جامعه توانمند سازد و در این راستا به تویوتا، مدل مراقبت
توانمند سازد و در این راستا به تویوتا، مدل مراقبت اجتماعی Buurtzorg هلند و شرکت های تعاونی به عنوان مدل‌های جایگزین برای مک‌دونالدی شدن اشاره می‌کند.
نمایش کوتاه کمدی یا کمدی طرح‌واره شامل مجموعه‌ای از صحنه‌های کوتاه و طنزآمیز به نام «طرح‌واره» یا «اسکیت» است که معمولاً بین یک تا ده دقیقه طول می‌کشند و توسط گروهی از بازیگران کمدی یا کمدین‌ها اجرا می‌شوند. این قالب نخست در تالارهای موسیقی بریتانیا و تماشاخانه‌های ودویلآمریکای شمالی شکل گرفت و محبوب شد، اما امروزه به‌طور گسترده در برنامه رنگارنگ، برنامه‌های گفت‌وگوی شبانه و حتی برخی کمدی‌های موقعیت به کار می‌رود. اگرچه نمایش کوتاه کمدی امروزه بیشتر با سرگرمی‌های بزرگسالان مرتبط است، برخی مجموعه تلویزیونی
بزرگسالان مرتبط است، برخی مجموعه تلویزیونی کودکانه نیز از این قالب استفاده کرده‌اند. این اسکچ‌ها ممکن است به‌صورت زنده و بداهه اجرا شوند، پیش از اجرا از طریق بداهه‌پردازی شکل بگیرند، یا همچون یک نمایشنامه از پیش نوشته و تمرین شده باشند. تاریخچه. نمایش کوتاه کمدی ریشه در تالارهای موسیقی و تماشاخانه‌های ودویل دارد، جایی که مجموعه‌ای از اجراهای کوتاه و طنزآمیز پشت سر هم اجرا می‌شد تا یک برنامه کامل شکل گیرد. در دهه ۱۸۹۰، فرد کارنو، یکی از مدیران برجسته موسیقی‌هال، نوعی کمدی اسکچ بدون دیالوگ را توسعه داد و در
نوعی کمدی اسکچ بدون دیالوگ را توسعه داد و در سال ۱۹۰۴ اسکچی با عنوان «پرندگان مَمینگ» را در تماشاخانه هکنی امپایر لندن روی صحنه برد؛ اثری که از جمله نوآوری‌های آن شوخی مشهور «پرتاب پای در صورت» بود. گروه هنرمندان او که با عنوان «کمدین‌های لندنی فرد کارنو» شناخته می‌شدند، شامل چارلی چاپلین و استن لورل نیز بود. در بریتانیا، نمایش کوتاه کمدی از اجراهای صحنه‌ای گروه‌هایی مانند فوت‌لایتس دانشگاه کمبریج آغاز شد، با نمایش‌هایی چون "«فراتر از حاشیه»" و "«دسته‌ای از پایه‌ها»" (که بعدها به سیرک کمبریج تبدیل شد). سپس
پایه‌ها»" (که بعدها به سیرک کمبریج تبدیل شد). سپس به رادیو راه یافت، با برنامه‌هایی مانند «عه بازم این یارو» و «متأسفم، دوباره آن را خواهم خواند». در ادامه نیز وارد تلویزیون شد، با برنامه‌هایی چون بنی هیل شو، نه فقط… بلکه همچنین، «سیرک پرنده مانتی پایتان»، "«دو رونی»"، "«اخبار ساعت نه نه»" (و جانشین آن "«آلاس اسمیت و جونز"»)، و همچنین "«کمی از فرای و لوری»" بنی هیل که نخستین‌بار در سال ۱۹۴۹ در تلویزیون ظاهر شد، ابتدا اسکچ‌های طنزآمیز خود را در برنامه‌های متنوع بی‌بی‌سی اجرا می‌کرد تا اینکه در سال ۱۹۵۵،
متنوع بی‌بی‌سی اجرا می‌کرد تا اینکه در سال ۱۹۵۵، برنامه مستقل خودش را آغاز کرد. از او به‌عنوان نابغه کمدی آغشته به سنت موسیقی‌هال بریتانیا یاد شده است. چارلز ایشروود نیز می‌نویسد که مانتی پایتون، همچون بنی هیل، قالب‌های اسکچ خود را تا حدی از سنت پرهیاهوی موسیقی‌هال برگرفته‌اند. یکی از نخستین نمونه‌های تلویزیونی نمایش کوتاه کمدی، برنامهٔ «تئاتر ستاره تکزاکو» یا همان «نمایش میلتون برل» (۱۹۴۸ تا ۱۹۶۷) بود که با اجرای میلتون برل پخش می‌شد. در مکزیک نیز مجموعهٔ «نوابغ میز مربع»، به‌کارگردانی کمدین مکزیکی روبرتو
میز مربع»، به‌کارگردانی کمدین مکزیکی روبرتو گومز بولانیوس با نام هنری چسپیریتو، بین سال‌های ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۳ پخش شد و شخصیت‌های مشهوری مانند «ال چاوو دل اوچو» و «ال چاپولین کلرادو» را معرفی کرد. در گذشته، اسکچ‌های کمدی معمولاً مستقل و بدون ارتباط با یکدیگر بودند. اما در سال‌های اخیر، بسیاری از گروه‌های طنز، ساختار تازه‌ای را معرفی کرده‌اند که در آن اسکچ‌ها دارای یک تم کلی یا شخصیت‌های تکرارشونده هستند که در قسمت‌های مختلف ظاهر می‌شوند و انسجام بیشتری به برنامه می‌دهند. نمونه‌هایی از شخصیت‌های تکرارشونده در این
نمونه‌هایی از شخصیت‌های تکرارشونده در این سبک عبارت‌اند از: بسیاری از شخصیت‌های تکرارشونده در پخش زنده شنبه شب بعدها به فیلم‌های سینمایی تبدیل شده‌اند، از جمله: ایدهٔ شخصیت‌های تکرارشونده با برنامه‌هایی مانند «نمایش رد گرین» و «لیگ جنتلمن‌ها» یک گام فراتر رفت؛ جایی که اسکچ‌ها بر ساکنان مختلف شهرهای خیالی «پاسام لیک» و «رویستون ویزی» متمرکز بودند. در «بریتانیای کوچک» نیز اسکچ‌ها حول مجموعه‌ای از شخصیت‌های تکرارشونده شکل می‌گرفتند. در آمریکای شمالی، کمدی اسکچ معاصر عمدتاً از صحنهٔ کمدی بداهه‌پردازانه‌ای
اسکچ معاصر عمدتاً از صحنهٔ کمدی بداهه‌پردازانه‌ای سرچشمه می‌گیرد که در دههٔ ۱۹۷۰ شکوفا شد. این سبک عمدتاً از گروه «سکند سیتی» در شیکاگو و تورنتو رشد یافت؛ گروهی که بر پایهٔ موفقیت‌های پیشین در «بریو نیو ورکشاپ» و «دادلی ریگز» در مینیاپولیس بنا نهاده شده بود. از گروه‌های برجستهٔ معاصر کمدی اسکچ صحنه‌ای در آمریکا می‌توان به «سکند سیتی»، «آپ‌رایت سیتیزنز بریگید» و «گروندلینگز» اشاره کرد. در ساوت بند ایندیانا، گروهی از دانش‌آموزان دبیرستانی یک مجموعهٔ کمدی اسکچ به نام «فراتر از کنترل ما» تولید کردند که از سال
به نام «فراتر از کنترل ما» تولید کردند که از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۸۶ از شبکهٔ محلی WNDU-TV (وابسته به NBC) پخش می‌شد. شرکت «برادران وارنر انیمیشن» نیز دو برنامهٔ کمدی اسکچ با نام‌های «مد» و «رایت نا کپاو» تولید کرد. تلویزیون استرالیا در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ چندین برنامهٔ موفق کمدی اسکچ را پخش کرد که از جملهٔ آن‌ها می‌توان به «شرکت کمدی» اشاره کرد. این برنامه شخصیت‌های تکرارشونده‌ای مانند «کولِن کارپنتر»، «کایلی مول» و «کان میوه‌فروش» را معرفی کرد. فیلم‌ها. یکی از نمونه‌های اولیه و تأثیرگذار بریتانیایی در این ژانر،
اولیه و تأثیرگذار بریتانیایی در این ژانر، فیلم «دویدن، پریدن و ایستادن ناگهانی» (۱۹۵۹) است. در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، فیلم‌های اسکچ متعددی ساخته شدند، از جمله: «اگر متوقفش نکنی… کور می‌شی» و دنباله‌اش «می‌تونم این کار رو بکنم… تا وقتی که به عینک نیاز پیدا کنم؟»، «لوله شیار»، «"آنچه همیشه می‌خواستید دربارهٔ سکس بدانید*" (* ولی می‌ترسیدید بپرسید)»، «فیلم کنتاکی فراید» و دنباله‌اش «زنان آمازون در ماه»، و همچنین آثار مانتی پایتان: «و حالا برای چیزی کاملاً متفاوت» و «معنای زندگی». فیلم‌های اسکچ جدیدتر شامل «فیلم
و «معنای زندگی». فیلم‌های اسکچ جدیدتر شامل «فیلم کمدی زیرزمینی»، «کمدی نامناسب»، «فیلم ۴۳» و «تحویل درب منزل بدون تماس» هستند. جشنواره‌ها. بسیاری از نمایش‌های کمدی نمایشی در بریتانیا، فصل‌هایی را درجشنواره ادینبرو فرینج شامل می‌شدند. از سال ۱۹۹۹، رشد روزافزون صحنه کمدی اسکچ باعث شکل‌گیری جشنواره‌های متعددی در شهرهای مختلف آمریکای شمالی شده است. از جمله جشنواره‌های شناخته‌شده می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
تاگانایوو () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
پرووشینو () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
پتروپاولوو () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
استاروگومروو () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
استاروباسکاکوو () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
سردنه‌آکباشوو () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
استارایا مرتضی () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
سعیدوو () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
راسمکه‌یوو () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
استاروکورماشوو () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
استارویومرانوو () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
استاریه کامیشلی () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
استاریه توکماکلی () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
سوبای () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
سیولتیوپ () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
ورخنه‌آکباشوو () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
ورخنه‌سعیدوو () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
وویتسکویه () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
تارابردینو () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
ارشد خان (۱۹۷۸۲ مهٔ ۲۰۱۱) که به‌طور عمومی با نام ابواحمد الکویتی (یا ابراهیم احمد) شناخته می‌شود، پیام‌رسان پاکستانی زادهٔ کویت و تحت امر اسامه بن لادن بود. او از نظر قومی یک پشتون و دارای تابعیت پاکستانی بود نام خانوادگی "الکویتی" را به این دلیل برگزید که والدین پاکستانی‌اش در کویت زندگی می‌کردند. بر پایهٔ اسناد محرمانه، او یکی از معدود مردانی بود که بن لادن کاملاً به او اعتماد داشت و گفته می‌شود «پیام‌رسان مورد علاقه و دست راست» او بود. او سال‌ها از بن لادن محافظت می‌کرد و با او زندگی می‌کرد و در ۲ مهٔ
محافظت می‌کرد و با او زندگی می‌کرد و در ۲ مهٔ ۲۰۱۱ به‌دست یگان ویژه دریایی ایالات متحده همراه با بن لادن کشته شد. دههٔ ۲۰۰۰. ارشد خان در حدود در کویت زاده شد. نام پدرش «نقاب خان» گزارش شده است. الکویتی یک پشتون بود که در کویت زاده و بزرگ شده بود و به زبان پشتو (با لهجه‌ای فرهیخته و شهری) و عربی سخن می‌گفت. او از شاگردان خالد شیخ محمد بود و گفته می‌شود آموزش رایانه‌ای به عاملان حملات ۱۱ سپتامبر در کراچی داده است. او در این حملات مظنون بود و در پی آن، پیکارجوی اندونزیایی رضوان عصام‌الدین با او تماس گرفت.
اندونزیایی رضوان عصام‌الدین با او تماس گرفت. الکویتی در خانه‌اش در محله‌ای آرام و مسکونی در کراچی، پناهگاهی امن برای عصام‌الدین و چند تن از هم‌دستان نزدیکش فراهم کرد. اسناد خلیج گوانتانامو به تاریخ ۱۶ ژانویه ۲۰۰۸ فاش کردند که محمدو ولد صلاحی ادعا کرده است که ابو احمد الکویتی در حین فرار از تورا بورا پس از نبرد تورا بورا در دسامبر ۲۰۰۱ زخمی شد و بعداً بر اثر جراحات دستش جان باخت. در این سند آمده بود که او یکی از نیروهای میانی القاعده بوده است که جابه‌جایی و پناه‌گیری امن اعضای ارشد القاعده و خانواده‌های
و پناه‌گیری امن اعضای ارشد القاعده و خانواده‌های آنان را تسهیل می‌کرد. او به‌دلیل تسلط به زبان‌های عربی و پشتو می‌توانست به‌آسانی در میان اعضای عرب القاعده و قبیله‌نشینان پشتون پاکستان رفت‌وآمد کند. برخلاف ادعای صلاحی مبنی بر این‌که الکویتی در دسامبر ۲۰۰۱ جان باخته بود، مقام‌های آمریکایی در سال ۲۰۰۷ نام واقعی این پیام‌رسان را کشف کردند و در سال ۲۰۰۹ دریافتند که او در ایبت‌آباد پاکستان زندگی می‌کند. این یافته‌ها بر پایهٔ اطلاعات به‌دست‌آمده از بازداشت‌شدگان خلیج گوانتانامو، به‌ویژه حسان غول در سال ۲۰۰۴ بود.
گوانتانامو، به‌ویژه حسان غول در سال ۲۰۰۴ بود. اطلاعاتی که از غول به‌دست آمد، نشان داد که الکویتی با جانشین خالد شیخ محمد یعنی ابو فرج اللیبی نیز ارتباط نزدیکی داشت. غول همچنین فاش کرد که مدتی است اثری از الکویتی دیده نشده است و این موضوع باعث شد مقام‌های آمریکایی گمان ببرند که او همراه با بن لادن جابه‌جا می‌شود. گزارش شده است که او از پیشاور توسط پاکستانی‌هایی که برای سیا کار می‌کردند تحت تعقیب قرار گرفته بوده است. خبرگزاری "ای‌پی" می‌نویسد: «آژانس امنیت ملی تماس‌های تلفنی میان بستگان ابو احمد الکویتی، در
تماس‌های تلفنی میان بستگان ابو احمد الکویتی، در خلیج فارس با همهٔ شماره‌های داخل پاکستان را ردیابی کرد و نهایتاً از طریق یکی از همین تماس‌ها، محل اقامت او در پاکستان را شناسایی کرد.» در اوت ۲۰۱۰، آن‌ها الکویتی را در حالی که از پیشاور به‌سوی ایبت‌آباد رانندگی می‌کرد ردیابی کردند و هنگامی که تحلیل‌گران ویژگی‌های امنیتی قابل‌توجه این مجتمع را بررسی کردند، به این نتیجه رسیدند که احتمالاً یکی از چهره‌های ارشد القاعده در آن‌جا حضور دارد. دههٔ ۲۰۱۰. با استفاده از تصاویر ماهواره‌ای و گزارش‌های اطلاعاتی، سازمان سیا
ماهواره‌ای و گزارش‌های اطلاعاتی، سازمان سیا تلاش کرد ساکنان مجتمع مستحکم‌شده در ایبت‌آباد را شناسایی کند. در سپتامبر ۲۰۱۰، سیا نتیجه گرفت که این مجتمع «به‌طور ویژه برای پنهان‌کردن فردی مهم ساخته شده است» و به‌احتمال بسیار زیاد، اسامه بن لادن در آن اقامت دارد. گفته می‌شد که الکویتی یکی از دو مرد بلندقد، روشن‌پوست و ریشو بود که ادعا می‌کردند از قوم پشتون هستند و در جامعهٔ محلی به زندگی در آن خانه شناخته می‌شدند و گهگاه در مراسم تشییع‌جنازهٔ محلی‌ها شرکت می‌کردند. او در منطقه به نام «ارشاد خان» شناخته می‌شد و
او در منطقه به نام «ارشاد خان» شناخته می‌شد و برادرش (یا پسرعمویش، بنا بر گفتهٔ برخی همسایگان) با نام «طارق خان» شناخته می‌شد. آن‌ها ادعا می‌کردند که اهل روستایی نزدیک شهر چارسده هستند. برخی باور داشتند که او اهل شانگله (منطقهٔ خاکتگته) بوده است، درست همان‌طور که خبرنگار نیویورک تایمز در پیگیری منبع هویتی فرد کشته‌شده در عملیات همراه با بن لادن گزارش داده‌بود. چارسده حدود ۱۸۰ کیلومتر به سمت غرب واقع شده است، درحالی‌که شانگله در سمت شمالی و در فاصلهٔ ۱۹۰ کیلومتری ایبت‌آباد در استان خیبر پختونخوا پاکستان
کیلومتری ایبت‌آباد در استان خیبر پختونخوا پاکستان قرار دارد. برخی از اهالی منطقه گمان می‌کردند که برادران خان ثروتشان را از یک هتل خانوادگی در دوبی به‌دست آورده‌اند. الکویتی همچنین مدعی شده بود که به‌دلیل شغلش به‌عنوان «صراف»، دیوارهای بلند برای محافظت از خود در برابر دشمنانی که در حرفه‌اش با آن‌ها روبه‌رو شده، ضروری است. او به‌عنوان «مردی خوش‌برخورد از مناطق قبیله‌ای» توصیف شده‌بود. مرگ. الکویتی همراه با بن لادن در جریان یورش به مجتمع در ۲ مهٔ ۲۰۱۱ توسط تیمی از یگان ویژه توسعه جنگاوری نیروی دریایی ایالات
از یگان ویژه توسعه جنگاوری نیروی دریایی ایالات متحده کشته شد. بنا بر کتابی منتشر شده در سال ۲۰۱۲ با عنوان "راه آسانی نیست" نوشتهٔ رئیس افسریار مت بیسونت (با نام مستعار «مارک اوئن»)، الکویتی در جریان درگیری کوتاهی در مهمان‌خانهٔ مجتمع، توسط بیسونت و افسریار یکم «ویل چسنی» هدف گلوله قرار گرفت و کشته شد. بیسونت در جریان تبادل آتش، از ناحیهٔ شانهٔ چپ به‌طور سطحی با ترکش گلوله مجروح شد، و همسر الکویتی، «مریم»، از ناحیهٔ شانهٔ راست مورد اصابت گلوله قرار گرفت و زخمی شد.
نوویه توکماکلی () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
نوویه کامیشلی () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
نووکورماشوو () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
نووگومروو () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
نووباسکاکوو () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
نووآکباشوو () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
نیژنه‌سعیدوو () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
آختا () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
باردوفکا () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
بایتاللی () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
بیکیه‌وو () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
درونیا اوچخوزا سلخوزتخنیکوما () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
گوروفکا () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
ایلیکوو () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
ایلمورزینو () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
ایسلانوو () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
گورگوره‌یوو () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
کاراچا-یلگا () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
کاراتیاکی () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
کرنیوو () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
کودوشلی‌باشوو () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
کوپایوو () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
کوشنارنکوو () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
کوزی‌کوو () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
کیزیل‌کوپر () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
مامیاکوو () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
مدودیوروو () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
نیژنه‌آکباشوو () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
ماولیوتوو () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
ماتوه‌یوو () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
باکایوو () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
احمدوو () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
آخلیستینو () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
گورنی () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
ابراهیموو () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
گومروو () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
کانلی () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
کازارما () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
کالتایوو () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
مارس () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
یعقوبوو () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
اورال () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
تولبازی () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
اوغوزوو () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
سلطانایوو () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
شاریپوو () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
نووباکایوو () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
سلیمان جاسم سلیمان علی ابوغیث (؛ زادهٔ ۱۴ دسامبر ۱۹۶۵) یک کویتی است که به‌عنوان یکی از سخنگویان القاعده شناخته می‌شود. او با یکی از دختران اسامه بن لادن ازدواج کرده است. در سال ۲۰۱۳، ابوغیث در اردن دستگیر و به ایالات متحده آمریکا مسترد شد. در سال ۲۰۱۴، او در دادگاه فدرال نیویورک به اتهام «"توطئه برای کشتن آمریکایی‌ها" و "ارائهٔ حمایت مادی به تروریست‌ها"» محکوم شد و به حبس ابد محکوم گردید. او هم‌اکنون در زندان فدرال ای‌دی‌اکس فلورنس در کلرادو دوران محکومیت خود را می‌گذراند. فعالیت‌ها در طول جنگ خلیج فارس
خود را می‌گذراند. فعالیت‌ها در طول جنگ خلیج فارس ۱۹۹۱. ابوغیث، که با اخوان‌المسلمین بزرگ شد، نخستین‌بار در جریان تهاجم عراق به کویت در سال‌های ۱۹۹۰–۱۹۹۱ توجه عموم را به خود جلب کرد. خطبه‌های او در محکومیت اشغال و رئیس‌جمهور عراق، صدام حسین، باعث محبوبیت نسبی او در میان مردم کویت شد. در سال ۱۹۹۲، او برای نزدیک به یک ماه به بوسنی و هرزگوین رفت تا برخی «"خدمات امدادی"» را ارائه دهد. او بعداً در تابستان ۱۹۹۴ به نیروهای شبه‌نظامی مسلمان در جنگ بوسنی پیوست. دولت کویت در پی آن، او را از مسجد اخراج کرد و
دولت کویت در پی آن، او را از مسجد اخراج کرد و خطبه‌خوانی را برایش ممنوع نمود، چرا که او معمولاً دولت کویت و سایر دولت‌های عربی را به‌شدت مورد انتقاد قرار می‌داد. سپس او به‌عنوان معلم دبیرستان در رشتهٔ دین مشغول به کار شد. ورود به افغانستان در ژوئن ۲۰۰۰. در ژوئن ۲۰۰۰، او کویت را به مقصد افغانستان ترک کرد، جایی که با اسامه بن لادن دیدار کرد و به گروه القاعده پیوست. علاقهٔ او به سخنرانی عمومی و جوانی نسبی‌اش باعث شد که در رأس تلاش القاعده برای گسترش نفوذ از میان روحانیون بسیار محافظه‌کار و عمدتاً سالخورده، به
روحانیون بسیار محافظه‌کار و عمدتاً سالخورده، به سوی عموم مردم و به‌ویژه جوانان کشورهای با اکثریت مسلمان قرار گیرد؛ در این جایگاه، او به‌سرعت به سخنگوی این گروه تبدیل شد. الوفا. بر پایهٔ اسناد موجود در پروندهٔ غیرمحرمانهٔ عادل الزامل، سلیمان ابوغیث یکی از بنیان‌گذاران "الوفا الاغاثه الاسلامیه" بوده است، خیریه‌ای که ایالات متحده آمریکا ادعا می‌کند پوششی معتبر برای فعالیت‌های مالی القاعده فراهم کرده است. یکی از اتهامات واردشده به الزامل، که او نیز به‌عنوان یکی از بنیان‌گذاران "الوفا" معرفی شده بود، این بود که
از بنیان‌گذاران "الوفا" معرفی شده بود، این بود که به خانوادهٔ ابوغیث برای خروج از افغانستان در حوالی زمان حملات ۱۱ سپتامبر کمک کرده است. ویدئوی القاعده پس از ۱۱ سپتامبر. او پس از ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ به شهرت جهانی رسید. در تاریخ ۱۰ اکتبر ۲۰۰۱، او در دو ویدئوی بسیار پربازدید (که نخستین‌بار از شبکهٔ "الجزیره" پخش شد) ظاهر شد تا از این حملات دفاع کند و در واکنش به تهاجم آمریکا به افغانستان تهدید به تلافی کند. او گفت: «آمریکایی‌ها باید بدانند که طوفان هواپیماها متوقف نخواهد شد… هزاران جوان امت اسلامی مشتاق
متوقف نخواهد شد… هزاران جوان امت اسلامی مشتاق شهادت‌اند همان‌گونه که آمریکایی‌ها مشتاق زندگی‌اند.» این اظهارات باعث شد دولت کویت تابعیت او را سلب کند. در سال ۲۰۰۲، زمانی‌که در ایران زندگی می‌کرد، بیانیه‌ای منتشر کرد که در آن گفته بود القاعده «حق دارد چهار میلیون آمریکایی، از جمله یک میلیون کودک را بکشد، دو برابر این تعداد را آواره کند و صدها هزار نفر را مجروح و معلول سازد». ارتباط ادعایی با مهاجمان جزیره فیلکه. به‌گفتهٔ "نشریه جنگ طولانی"، مقام‌های آمریکایی ادعا کرده‌اند که سلیمان ابوغیث همراه با انس
ادعا کرده‌اند که سلیمان ابوغیث همراه با انس الکندری و فایز الکندری در اردوگاه آموزشی القاعده در فرودگاه حضور داشته است. انس الکندری، جوانی کویتی بود که در حمله به جزیره فیلکه در سال ۲۰۰۲ به‌سوی گروهی از تفنگداران دریایی آمریکا تیراندازی کرد و یکی از آن‌ها را کشت. فایز الکندری نیز کویتی دیگری بود که از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۸ در بازداشت خارج از چارچوب قانونی در گوانتانامو نگهداری شد. در سال ۲۰۰۸، کیفرخواست‌هایی برای ارجاع او به دادگاه نظامی گوانتانامو تنظیم شد. به‌نوشتهٔ "نشریه جنگ طولانی"، استوارت بل در کتاب خود
"نشریه جنگ طولانی"، استوارت بل در کتاب خود با عنوان "سوگند شهید" ادعا کرده که سلیمان ابوغیث انس الکندری و تیرانداز دیگر را برای انجام حملهٔ جزیره فیلکه جذب کرده است. حضور در ایران (۲۰۰۲–۲۰۱۳). پس از آن‌که برای فرار از دستگیری توسط ایالات متحده جابه‌جا می‌شد، محل اقامت او در آن ماه‌ها مشخص نبود. به‌نوشتهٔ "نشریه جنگ طولانی"، تا سال ۲۰۰۲ سلیمان در ایران زندگی می‌کرد. در ژوئیهٔ ۲۰۰۳، یکی از وزیران کویت اعلام کرد که دولت ایران ابوغیث را در بازداشت دارد و کویت، پیشنهاد ایران برای استرداد او به این کشور را رد
پیشنهاد ایران برای استرداد او به این کشور را رد کرده است. در سپتامبر ۲۰۱۰، "نشریه جنگ طولانی" به‌اشتباه گزارش داد که ابوغیث توسط ایران آزاد شده و این کشور را به‌سوی افغانستان ترک کرده است. در مارس ۲۰۱۳، گزارش شد که ابوغیث بیشتر ده سال گذشته را در ایران و تحت حبس خانگی سپری کرده است. حضور در ترکیه (۲۰۱۳). در اواخر ژانویهٔ ۲۰۱۳، ابوغیث از ایران وارد ترکیه شد و در هتلی در آنکارا اقامت گزید. او برای مدت کوتاهی به درخواست ایالات متحده بازداشت شد، اما چون جرمی در ترکیه مرتکب نشده بود، آزاد گردید. مقام‌های
در ترکیه مرتکب نشده بود، آزاد گردید. مقام‌های ترکیه‌ای او را به‌دلیل نداشتن گذرنامه در آن زمان، به‌عنوان «میهمان» نگه داشتند. مقام‌های ترکیه‌ای به‌جای استرداد او به ایالات متحده، تصمیم گرفتند او را به کشورش، کویت، دیپورت کنند. دستگیری، استرداد به ایالات متحده و محاکمه. در توقفی در امان اردن، ابوغیث توسط مقام‌های اردنی بازداشت شد و در تاریخ ۷ مارس ۲۰۱۳ به مقام‌های آمریکایی تحویل داده شد. او سپس به ایالات متحده استرداد شد و در زندانی فدرال در نیویورک نگهداری شد. ابوغیث به اتهام توطئه برای قتل شهروندان
شد. ابوغیث به اتهام توطئه برای قتل شهروندان آمریکایی، در دادگاه فدرال منهتن محاکمه شد. او در تاریخ ۸ مارس ۲۰۱۳ به اتهامات مطرح‌شده، اظهار بی‌گناهی کرد. در تاریخ ۸ آوریل ۲۰۱۳، وکلای ابوغیث در حال بررسی درخواست برای تغییر محل دادرسی بودند، زیرا شهر نیویورک بیشترین آسیب را از حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ متحمل شده بود. وکلای ابوغیث همچنین خواهان آن شدند که اجازه یابند خالد شیخ محمد را به‌عنوان شاهد احضار کنند. در تاریخ ۱۸ مارس ۲۰۱۴، قاضی فدرال در نیویورک این درخواست را رد کرد. در تاریخ ۲۶ مارس ۲۰۱۴، ابوغیث به اتهام
را رد کرد. در تاریخ ۲۶ مارس ۲۰۱۴، ابوغیث به اتهام «توطئه برای قتل شهروندان آمریکایی و ارائهٔ حمایت مادی به تروریست‌ها» محکوم شد و سپس توسط قاضی دادگاه ناحیه‌ای، لوئیس ای. کاپلان، به حبس ابد محکوم گردید. در تاریخ ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۷، دادگاه تجدیدنظر حوزه دوم ایالات متحده در منهتن حکم محکومیت او را تأیید کرد. زندگی شخصی. او با همسر نخستش، فاطمه، در کویت ازدواج کرد که حاصل این ازدواج شش دختر و یک پسر بود. سپس با زنی مصری به نام آمال ازدواج کرد که همراه با او در ایران بازداشت شده بود و از او نیز دو دختر دارد. پس
بازداشت شده بود و از او نیز دو دختر دارد. پس از آن با دختر اسامه بن لادن، فاطمه، ازدواج کرد که حاصل آن یک دختر و یک پسر بود.