payamvha/North_RAG huggingface dataset:
برای رادیوهای ترانزیستوری در برلین ارسال می‌کرد. در سال ۱۹۵۶، ناقوس المپیک از خاک بیرون آورده شد، اما فقط به این دلیل که بتوان از آن به عنوان یک هدف تمرینی برای مهمات ضد تانک استفاده کرد. برج ناقوس از سال ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۲ طبق نقشه‌های اولیه ورنر مارس بازسازی شد. این بازسازی نتیجه تلاش‌های ورنر مارس و دیگران برای بازسازی برج ناقوس بود. این برج تقریباً یک متر از برج اصلی بلندتر است. در طول بازسازی برج ناقوس، "لانگمارک‌هاله" به دلیل تخریب برج، تخریب شد. برج ناقوس المپیک از آن زمان به یک مکان گردشگری محبوب تبدیل
المپیک از آن زمان به یک مکان گردشگری محبوب تبدیل شده است و منظره‌ای پانوراما از برلین، برلین، اشپاندائو، دره هاول ، پوتسدام ، ناون و هنیگسدورف ارائه می‌دهد. ناقوس المپیک به عنوان یادبود در خارج از استادیوم المپیک قرار داده شده است. در عوض، برج ناقوس حاوی یک ماکت از ناقوس المپیک اصلی است. در ۲۴ اوت ۱۹۶۳، هرتابرلین اولین بازی رسمی خود را در ورزشگاه المپیک انجام داد و پس از پیوستن به بوندس‌لیگا ، به این ورزشگاه نقل مکان کرد. این مسابقه با نتیجه ۱-۱ مقابل تیم اف‌سی نورنبرگ به پایان رسید. در سال ۱۹۶۵، فدراسیون
نورنبرگ به پایان رسید. در سال ۱۹۶۵، فدراسیون فوتبال آلمان، هرتابرلین را به جرم رشوه‌خواری مجرم شناخت و آنها را به لیگ منطقه‌ای برلین سقوط داد. هرتابرلین به طور غیرقانونی به چندین بازیکن فوتبال رشوه داده بود تا آنها را به تیم اضافه کند، زیرا آنها به دلیل ساخت دیوار برلین در سال ۱۹۶۱، علاقه‌ای به بازی در برلین نداشتند. هرتابرلین از ورزشگاه المپیک نقل مکان کرد و به خانه قدیمی خود در " پلامپه " بازگشت تا اینکه در سال ۱۹۶۸ دوباره به لیگ دسته اول پیوست. در سال ۱۹۷۱، هرتابرلین "پلامپه" را فروخت. تیم‌های دیگری نیز
هرتابرلین "پلامپه" را فروخت. تیم‌های دیگری نیز از ورزشگاه المپیک استفاده کرده‌اند، مانند تاسمانی ، تنیس بوروسیا و بلو-وایس ۹۰ که در بوندس‌لیگا بازی می‌کردند. ورزشگاه المپیک برای جام جهانی فوتبال ۱۹۷۴ به میزبانی آلمان غربی بازسازی شد. این بازسازی به ویژه شامل اضافه کردن یک سقف جزئی بر روی سکوهای اصلی ورزشگاه در جایگاه‌های شمالی و جنوبی بود که ۲۶۰۰۰ صندلی را پوشش می‌داد. این سقف توسط دوبرز و کراهه طراحی شده بود. این سقف، ساختاری مدرن از پلکسی گلاس و فولاد، ظاهری مدرن و سبک ایجاد می‌کرد که از نظر زیبایی‌شناسی
مدرن و سبک ایجاد می‌کرد که از نظر زیبایی‌شناسی با ساختار سنتی و سنگین ورزشگاه اصلی در تضاد بود. این بازسازی همچنین جایگاه‌های مطبوعاتی اضافه کرد، سرویس‌های بهداشتی را مدرن کرد و جایگاه خبرنگاران را با دیواری از پلکسی گلاس از جایگاه‌ها جدا کرد. اواخر دهه ۱۹۷۰ دوران موفقیت‌آمیزی برای هرتابرلین در ورزشگاه المپیک بود، آنها در سال ۱۹۷۹ به نیمه‌نهایی جام یوفا و در سال‌های ۱۹۷۷ و ۱۹۷۹ به فینال جام حذفی آلمان رسیدند. پس از یک دوره افت در دهه ۱۹۸۰، هرتابرلین در سال ۱۹۸۶ به لیگ آماتور-اوبرلیگا برلین سقوط کرد و به
۱۹۸۶ به لیگ آماتور-اوبرلیگا برلین سقوط کرد و به ورزشگاه کوچک‌تر پست‌استادیون نقل مکان کرد. هرتابرلین پس از بهبودی، برای فصل ۱۹۸۸-۱۹۸۹ به بوندسلیگای ۲ پیوست و به ورزشگاه المپیک بازگشت. در سال ۱۹۷۲، المپیک تابستانی دوباره در آلمان برگزار شد و آلمان غربی میزبان بازی‌ها در مونیخ بود. تمرکز اصلی مکان‌های برگزاری این بازی‌ها نیز در پارک المپیک بود. از سال ۱۹۸۵، ورزشگاه المپیک میزبان تمام فینال‌های جام حذفی آلمان (DFB-Pokal) بوده است و از سال ۱۹۸۵ تا ۲۰۰۹ نیز میزبان فینال جام حذفی زنان بوده است. پس از فروپاشی
فینال جام حذفی زنان بوده است. پس از فروپاشی دیوار برلین در نوامبر ۱۹۸۹، در ۲۷ ژانویه ۱۹۹۰ مسابقه‌ای بین هرتابرلین و اتحادیه باشگاه‌های برلین شرقی در ورزشگاه المپیک برگزار شد. ۵۰،۰۰۰ تماشاگر در این مسابقه حضور داشتند. در 8 سپتامبر 1994، پس از بیش از نیم قرن، ارتش بریتانیا به طور کامل به حضور نظامی خود در پارک المپیک پایان داد. بخش شمالی پارک که دیگر توسط ارتش بریتانیا اشغال نشده بود، برای عموم بازگشایی شد. نخست وزیر بریتانیا ، جان میجر، و شهردار برلین ، ابرهارد دیپگن ، در مراسمی به مناسبت این تاریخ، از یک
دیپگن ، در مراسمی به مناسبت این تاریخ، از یک پلاک یادبود در میدان آدلر در مقابل "خانه ورزش آلمان" رونمایی کردند. سرنوشت ورزشگاه المپیک در سال ۱۹۹۸ مورد بحث قرار گرفت. به دلیل ریشه‌های نازی آن، برخی طرفدار تخریب آن و جایگزینی آن با یک ورزشگاه جدید بودند، در حالی که برخی دیگر ترجیح می‌دادند مانند کولوسئوم ، به آرامی رو به زوال برود. تعدادی طرح وجود داشت که مستلزم تخریب ورزشگاه بود، اما در 26 مه 1998، سنای برلین به جای آن به بازسازی ورزشگاه رأی داد. در 1 دسامبر 1998، سنا به طرح "فون گرکان، مارگ و شرکا (gmp)"
1998، سنا به طرح "فون گرکان، مارگ و شرکا (gmp)" رأی مثبت داد. در 9 مه 2000، توافقی برای تأمین مالی ورزشگاه با والتر باو-ای‌جی حاصل شد. به عنوان بخشی از آماده‌سازی‌های آلمان برای جام جهانی فیفا 2006 ، استادیوم المپیک به طور کامل بازسازی شد. ساخت و ساز در استادیوم المپیک در سپتامبر 2000 آغاز شد. این بازسازی، سقف جدیدی از جنس غشای تفلون نیمه شفاف (به طور خاص از الیاف شیشه‌ای روکش شده با PTFE) را برای استادیوم المپیک فراهم کرد. جنس مواد استفاده شده، ظاهری حتی سبک‌تر از سقف نصب شده برای جام جهانی 1974 ایجاد
سبک‌تر از سقف نصب شده برای جام جهانی 1974 ایجاد می‌کند. سبکی و شفافیت سقف جدید، تضاد بصری با سنگینی سازه استادیوم ایجاد می‌کند. این سقف با ایجاد شکافی در دروازه ماراتن، از ردیف‌های صندلی‌ها تقلید می‌کند. برخلاف سقفی که برای جام جهانی 1974 نصب شد، این سقف تمام صندلی‌های استادیوم را پوشانده بود. بازسازی در ۳ ژوئیه ۲۰۰۰ با مراسم کلنگ‌زنی توسط صدراعظم آلمان ، گرهارد شرودر ، شهردار برلین ، ابرهارد دیپگن ، فرانتس بکن‌باوئر و دکتر ایگناز والتر آغاز شد. این ورزشگاه در طول بازسازی همچنان میزبان رویدادهایی از جمله
در طول بازسازی همچنان میزبان رویدادهایی از جمله فینال سالانه جام حذفی آلمان ، بازی‌های هرتابرلین و بازی‌های تندر برلین بود. در ۹ ژانویه ۲۰۰۲، در بحبوحه بازسازی ورزشگاه المپیک، خدمه ساختمانی یک بمب منفجر نشده مربوط به جنگ جهانی دوم را که در زیر قسمت صندلی‌ها دفن شده بود، پیدا کردند. پلیس برلین بمب را در بیرون ورزشگاه خنثی کرد. ورزشگاه جدید در مراسمی در ۳۱ ژوئیه ۲۰۰۴ افتتاح شد. با این وجود، کار بر روی ورزشگاه و مناطق اطراف المپیا پارک تا سال ۲۰۰۶ ادامه یافت. فینال جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶ در ۹ ژوئیه در این
فینال جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶ در ۹ ژوئیه در این ورزشگاه برگزار شد. تیم ملی فوتبال آلمان اولین مسابقه خود را در این ورزشگاه در ۸ سپتامبر ۲۰۰۴، در تساوی ۱-۱ مقابل تیم ملی فوتبال برزیل انجام داد. در سال ۲۰۰۴، هرتابرلین ورزشگاه آماتوراستادیون، ورزشگاهی با ظرفیت ۵۴۰۰ نفر را در نزدیکی ورزشگاه المپیک ساخت. تیم دوم آنها در آنجا بازی می‌کند. پیش از میزبانی مسابقات قهرمانی جهانی دو و میدانی IIAF در سال ۲۰۰۹ ، پیست ورزشگاه المپیک بازسازی شد. پیست جدید به رنگ آبی، رنگ تیم هرتابرلین، رنگ‌آمیزی شد. المپیا پارک یکی از
تیم هرتابرلین، رنگ‌آمیزی شد. المپیا پارک یکی از مکان‌های اصلی بازی‌های جهانی تابستانی المپیک ویژه ۲۰۲۳ بود.
مدرسه دولتی، مدرسه عمومی، یا مدرسه حکومتی (؛ ؛ ) به مدرسه‌ای ابتدایی یا متوسطه گفته می‌شود که تمام دانش‌آموزان را بدون دریافت شهریه و هزینه آموزش می‌دهد. این مدارس به‌طور کامل یا جزئی از طریق مالیات تأمین مالی می‌شوند و توسط دولت اداره می‌گردند. مدارس دولتی در سراسر جهان وجود دارند و هر کشور ساختار و برنامه‌درسی منحصربه‌فرد خود را ارائه می‌دهد. آموزش با بودجهٔ دولتی از سطح ابتدایی تا متوسطه را در بر می‌گیرد و سنین ۴ تا ۱۸ سال را پوشش می‌دهد. جایگزین‌هایی برای این سیستم عبارتند از: آموزش در خانه، مدرسه
برای این سیستم عبارتند از: آموزش در خانه، مدرسه خصوصی، مدرسه هیئت امنایی و سایر گزینه‌های آموزشی.
گذرگاه مرزی مهران یک گذر مرزی در ۸۵ کیلومتر ایلام ‌و ۱۲ کیلومتر شهر مهران یکی از مرزهایی است که در این میان از موقعیت بسیار ویژه و راهبردی برخوردار است و این مرز سال ۱۳۸۲ با پیشنهاد وزارت امور خارجه کشورمان از سوی سازمان ملل متحد به عنوان مرز بین‌المللی شناخته شد. پایانه های مسافر و تجاری این گذرگاه به عنوان بزرگترین پایانه مرزی کشور در سال ۸۳ افتتاح شد و در دی ۱۳۹۸ نام پایانهٔ مرزی مهران به «پایانهٔ مرزی سردار سپهبد شهید حاج قاسم سلیمانی» تغییر کرد.
نیروی سایبری () شاخه‌ای نظامی از نیروهای مسلح یک کشور است که عملیات نظامی را در فضای مجازی و جنگ سایبری انجام می‌دهد. اولین نیروی سایبری مستقل جهان، نیروی پشتیبانی استراتژیک ارتش آزادی‌بخش خلق بود که در سال ۲۰۱۵ تأسیس شد و همچنین به عنوان نیروی فضایی کشور چین فعالیت می‌کند. تا سال ۲۰۲۴، تنها نیروهای سایبری مستقل جهان عبارتند از نیروی فضای مجازی ارتش آزادی‌بخش خلق، سرویس دامنه سایبری و اطلاعاتی آلمان، نیروی دفاع سایبری نروژ و سرویس دیجیتال و اطلاعاتی سنگاپور. بیشتر کشورهای دیگر نیروهای سایبری خود را در سایر
بیشتر کشورهای دیگر نیروهای سایبری خود را در سایر شاخه‌ها، نیروهای نظامی یا فرماندهی‌های مشترک سازماندهی می‌کنند. نمونه‌هایی از فرماندهی‌های سایبری مشترک شامل فرماندهی سایبری ایالات متحده آمریکا است. تاریخچه. در سال ۲۰۱۵، چین اولین نیروی سایبری مستقل جهان را ایجاد کرد و نیروی پشتیبانی استراتژیک ارتش آزادی‌بخش خلق را تأسیس نمود. پس از آن، آلمان در سال ۲۰۱۷ سرویس دامنه سایبری و اطلاعاتی را به عنوان دومین نیروی سایبری جهان و سنگاپور در سال ۲۰۲۲ سرویس دیجیتال و اطلاعاتی را به عنوان سومین نیروی سایبری جهان تأسیس
را به عنوان سومین نیروی سایبری جهان تأسیس کردند. در داخل ایالات متحده، نیروی هوایی ایالات متحده رهبر اولیه عملیات سایبری نظامی بود. در سال ۱۹۹۵، این نیرو اسکادران ۶۰۹ جنگ اطلاعاتی را تأسیس کرد که اولین سازمان در جهان بود که عملیات سایبری تهاجمی و دفاعی را در پشتیبانی از نیروهای نظامی ترکیب کرد. در ابتدا، آژانس اطلاعات هوایی، سایبر را به عنوان زیرمجموعه‌ای از جنگ اطلاعاتی می‌دید، و بسیاری از مأموریت‌های سایبری اولیه را کنترل می‌کرد. نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا و نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا معتقد
آمریکا و نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا معتقد بودند که نیروی هوایی در تلاش است تا مأموریت سایبری را برای خود تصاحب کند و به نیروی هوایی فشار می‌آورد تا از فعال شدن فرماندهی سایبری نیروی هوایی جلوگیری کند. در عوض، فرماندهی سایبری ایالات متحده در سال ۲۰۰۹ به عنوان یک فرماندهی زیرمجموعه تحت فرماندهی استراتژیک ایالات متحده ایجاد شد و فرماندهی سایبری نیروی زمینی آمریکا، فرماندهی سایبری ناوگان ایالات متحده آمریکا، فرماندهی فضای سایبری سپاه تفنگداران دریایی و نیروی هوایی بیست و چهارم به عنوان اجزای خدماتی ایجاد
هوایی بیست و چهارم به عنوان اجزای خدماتی ایجاد شدند. تاریخچه فرماندهی سایبری ایالات متحده به تأسیس نیروی ویژه مشترک - دفاع شبکه رایانه‌ای در سال ۱۹۹۸ و تغییر نام مجدد آن به نیروی ویژه مشترک - عملیات شبکه رایانه‌ای در سال ۲۰۰۰ تحت فرماندهی فضایی ایالات متحده برمی‌گردد. پس از غیرفعال شدن فرماندهی فضایی و ادغام آن در فرماندهی استراتژیک ایالات متحده در سال ۲۰۰۲، نیروی ویژه مشترک - عملیات شبکه رایانه‌ای در سال ۲۰۰۴ به نیروی ویژه مشترک - عملیات شبکه جهانی و فرماندهی اجزای عملکردی مشترک - جنگ شبکه‌ای تقسیم شد و
اجزای عملکردی مشترک - جنگ شبکه‌ای تقسیم شد و سپس تحت فرماندهی سایبری ایالات متحده مجدداً متحد شد. در سال ۲۰۱۴، نیروی زمینی ایالات متحده سپاه سایبری نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا را تأسیس کرد و نقش سایبری تهاجمی سپاه اطلاعات نظامی و نقش سایبری دفاعی سپاه سیگنال ارتش ایالات متحده را ادغام کرد. فرماندهی سایبری ایالات متحده در سال ۲۰۱۸، فرماندهی سایبری به یک فرماندهی یکپارچه رزمی ارتقا یافت. درخواست‌های دوره‌ای برای ایجاد نیروی سایبری ایالات متحده مطرح شده است که قابل توجه‌ترین آنها توسط ادمیرال بازنشسته
است که قابل توجه‌ترین آنها توسط ادمیرال بازنشسته نیروی دریایی ایالات متحده و فرمانده عالی متفقین اروپا، جیمز استاوریدیس، و افسر اطلاعاتی بازنشسته و تاجر امنیت سایبری، دیوید ونابل، مطرح شده است. نیروهای سایبری. فهرست زیر، نیروهای سایبری مستقلی را که در حال حاضر در سراسر جهان در حال فعالیت هستند، تشریح می‌کند:
چشم‌انداز () یک فیلم اسلواکی محصول سال ۲۰۰۰ به کارگردانی مارتین شولیک است. این فیلم به عنوان نماینده اسلواکی برای شرکت در هفتاد و سومین دوره جوایز اسکار در بخش بهترین فیلم خارجی‌زبان انتخاب شد، اما به عنوان نامزد نهایی پذیرفته نشد. موسیقی فیلم، ساخته ولادیمیر گدار در سال ۲۰۰۱ موفق به دریافت جایزه ژرژ دلرو در جشنواره بین‌المللی فیلم فلاندرز شد.
مایکل راجرز (؛ زادهٔ ) ادمیرال بازنشسته نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا است، که در فاصله سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۸ به‌عنوان دومین فرمانده ستاد فرماندهی سایبری ایالات متحده آمریکا فعالیت می‌کرد و با حفظ سمت، مدیر آژانس امنیت ملی و رئیس سرویس امنیت مرکزی بود. راجرز فعالیت نظامی را از سال ۱۹۸۱ در نیروی دریایی آمریکا آغاز کرد، از ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱ مدیر اطلاعات ستاد مشترک نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا بود، در فاصله سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۴ فرماندهی سایبری ناوگان ایالات متحده آمریکا را برعهده داشت و با حفظ سمت، به‌عنوان
آمریکا را برعهده داشت و با حفظ سمت، به‌عنوان فرمانده ناوگان دهم ایالات متحده آمریکا فعالیت می‌کرد.
مدیر آژانس امنیت ملی () بالاترین مقام رسمی آژانس امنیت ملی است که یک آژانس دفاعی در وزارت دفاع ایالات متحده است. مدیر آژانس امنیت ملی همچنین به‌طور همزمان به عنوان رئیس سرویس امنیت مرکزی و فرمانده ستاد فرماندهی سایبری ایالات متحده آمریکا خدمت می‌کند. به عنوان مدیر آژانس امنیت ملی و رئیس سرویس امنیت مرکزی، صاحب این مقام به معاون وزیر دفاع در امور اطلاعاتی گزارش می‌دهد و به عنوان فرمانده فرماندهی سایبری ایالات متحده، صاحب این مقام مستقیماً به وزیر دفاع گزارش می‌دهد. طبق ماده ۲۰۱ از قانون ایالات متحده، مدیر
می‌دهد. طبق ماده ۲۰۱ از قانون ایالات متحده، مدیر آژانس امنیت ملی توسط وزیر دفاع توصیه و توسط رئیس‌جمهور برای انتصاب نامزد می‌شود. نامزد باید با رأی اکثریت سنا تأیید شود. مطابق با دستورالعمل وزارت دفاع ۵۱۰۰٫۲۰ مورخ ۲۳ دسامبر ۱۹۷۱، مدیر آژانس امنیت ملی همیشه باید یک افسر مأمور از خدمات نظامی باشد. از آنجایی که این منصب در حال حاضر بخشی از یک سمت سه‌گانه است، مدیر آژانس امنیت ملی در طول دوره تصدی خود به درجه ژنرال چهار ستاره یا ادمیرال منصوب می‌شود. معاون مدیر همیشه یک غیرنظامی با تجربه فنی است.
آشِر زوی هیرش گینْزْبِرگ که بیشتر با نام عبری و تخلّص خود به آحاد هَعام (، 'یکی از مردم'، ) شناخته می‌شود (۱۸ اوت ۱۸۵۶ – ۲ ژانویه ۱۹۲۷) روزنامه‌نگار، مقاله‌نویس و اندیشمند یهودی روسی و یکی از برجسته‌ترین اندیشمندان صهیونیستِ پیش از تأسیس دولت اسرائیل بود. هعام از مهم‌ترین نویسندگان و اندیشمندان ادبیات عبری اولیهٔ صهیونیسم بود و مکتبی از اندیشه‌های ملی‌گرایانهٔ یهودی پدیدآورد که به «صهیونیسم فرهنگی» یا «صهیونیسم روحی» شناخته می‌شود.او با ایدهٔ انجمن‌های «دوستداران صهیون» که خواستار مهاجرت یهودیان به فلسطین
صهیون» که خواستار مهاجرت یهودیان به فلسطین با هدف اسکان و استقرار بودند، مخالفت کرد و مقاله‌ای مهم با عنوان «این راهش نیست» در نقد این دیدگاه نوشت. او پس از چندین سفر به فلسطین، بیش از پیش بر دیدگاه اصلی‌اش تأکید کرد که احیای یهودیت تنها از طریق کار فرهنگی و پرورش و توسعهٔ صهیونیسم فرهنگی همراه با ارزش‌های اخلاقی و معنوی ممکن است. از دید او، تأسیس دولت یهودی باید پایان این مسیر باشد، نه آغاز آن؛ اسرائیل باید در نهایت به مرکزی فرهنگی و روحی تبدیل شود که یهودیت را با ارزش‌ها تغذیه کند و باعث حفظ وحدت و تداوم
را با ارزش‌ها تغذیه کند و باعث حفظ وحدت و تداوم ملت یهود گردد، بی‌آنکه در پی گردآوردن همه یهودیان در یک نقطه باشد؛ چرا که این کار مانع ایفای نقش آنان در جوامع پراکندهٔ جهان می‌شود. او با صهیونیسم سیاسی که توسط هرتزل تأسیس شده بود، مخالف بود. هعام انجمن مخفی «بنی موشه» را در ۱۸۸۹ بنیان نهاد و در سال ۱۹۱۶ مجله‌ای منتشر کرد که دیدگاه‌ها و اختلافات او با صهیونیسم سیاسی را بازتاب می‌داد. با وجود مشارکت او در تلاش‌ها برای صدور اعلامیۀ بالفور، از نخستین کسانی بود که به واقعیت بدیهی وجود عرب‌های فلسطین و حقوق ملی
که به واقعیت بدیهی وجود عرب‌های فلسطین و حقوق ملی آنان در این سرزمین پی برد و نخستین متفکر بزرگ صهیونیست بود که به آثار زیان‌بار ظلم به عرب‌ها بر روح و اخلاق یهودیان هشدار داد. هعام همچنین به نماد اندیشه‌های دوکشوری تبدیل شد. بیشتر عمر خود را در اودسا گذراند، در سال ۱۹۰۷ به لندن و در ۱۹۲۱ به تل‌آویو مهاجرت کرد، و همان‌جا درگذشت. در آن‌جا مجموعه مقالات خود را در چهار جلد با عنوان «در سر دوراهی» گردآورد. نامه‌های او نیز بعدها در شش جلد منتشر شد. زندگی اولیه. آشِر گینزبِرگ در شهر اسکویرا، واقع در فرمانداری
آشِر گینزبِرگ در شهر اسکویرا، واقع در فرمانداری کی‌یف، امپراتوری روسیه (در اوکراین امروزی)، در خانواده‌ای ثروتمند و پیرو یهودیت حسیدی به دنیا آمد. این شهر در محدودهٔ موسوم به منطقهٔ اسکان یهودیان قرار داشت؛ ناحیه‌ای که در آن، یهودیان طبق قانون مجاز به اقامت بودند. گینزبرگ علاقه‌ای به زادگاهش نداشت و آن را «یکی از تاریک‌ترین نقاط مناطق حسیدی در روسیه» توصیف کرده است.تبعیض ساختاری علیه یهودیان در امپراتوری روسیه و تربیت شدیداً ارتدکس او، در شکل‌گیری هویت ملی‌گرای یهودی او نقش مهمی داشت. گینزبرگ در هشت‌سالگی
یهودی او نقش مهمی داشت. گینزبرگ در هشت‌سالگی شروع به یادگیری زبان روسی کرد. پدرش، ایشایا، تا سن ۱۲ سالگی او را به خِدِر (مکتب‌خانهٔ مذهبی سنتی یهودیان) فرستاد. سپس، وقتی پدرش مدیر املاک بزرگی در روستای گوپیتشیتسا در فرمانداری کی‌یف شد، خانواده را به آن‌جا منتقل کرد و برای آموزش پسرش معلم خصوصی گرفت. آشر در تحصیل بسیار موفق بود. گینزبرگ از جوانی به جنبش هاسکالا علاقه‌مند شد. او به جزم‌اندیشی یهودیت ارتدکس انتقاد داشت و در حدود ۱۶ سالگی کم‌کم از آن فاصله گرفت. با این حال، به میراث فرهنگی خود، به‌ویژه
گرفت. با این حال، به میراث فرهنگی خود، به‌ویژه آرمان‌های اخلاقی یهودیت، وفادار ماند. گینزبِرگ در عین حال که خود را نه یک میتناگِد (یهودی ارتدکسِ ضدحسیدی) می‌دانست و نه یک ماسکیل (روشنفکرِ هسکالا)، تنها خود را «اوهِو یسرائل» (دوستدار اسرائیل/عاشق ملت یهود) می‌نامید. او در ۱۷ سالگی با ریوکه شنئرسون ازدواج کرد و صاحب سه فرزند به نام‌های شلومو، لیا و راخل شد.در سال ۱۸۸۶، همراه با والدین، همسر و فرزندانش به اودسا نقل مکان کرد و به کسب‌وکار خانوادگی پیوست.در سال ۱۹۰۸، پس از سفری به فلسطین، گینزبِرگ به لندن رفت
۱۹۰۸، پس از سفری به فلسطین، گینزبِرگ به لندن رفت تا دفتر نمایندگی شرکت چای ویسوتسکی را اداره کند. او در اوایل سال ۱۹۲۲ در تل‌آویو ساکن شد و تا سال ۱۹۲۶ به‌عنوان عضو کمیته اجرایی شورای شهر فعالیت داشت. با وجود بیماری‌های مزمن، تا پایان عمر در همان‌جا ماند و در سال ۱۹۲۷ درگذشت.
افسر پرچم () یا افسر پرچم‌دار افسری است که در نیروهای مسلح یک کشور به درجه افسری رسیده است و به اندازه کافی ارشد است که حق دارد پرچمی را با نام وی برای نشان دادن موقعیتی که آن افسر از آن فرماندهی می‌کند، برافراشت. کشورهای مختلف از اصطلاح «افسر پرچم» به روش‌های مختلفی استفاده می‌کنند. در بسیاری از کشورها، افسر پرچم، افسر ارشد نیروی دریایی است، به ویژه کسی که هر یک از درجات ادمیرالی را دارد؛ این اصطلاح ممکن است شامل درجه ادمیرالی یا دریابدی باشد یا نباشد. در برخی از کشورها، مانند ایالات متحده آمریکا، هند و
برخی از کشورها، مانند ایالات متحده آمریکا، هند و بنگلادش، این عنوان ممکن است در همه نیروهای مسلح، نه فقط در نیروی دریایی، اعمال شود. این بدان معناست که ژنرال‌ها را نیز می‌توان افسر پرچم در نظر گرفت. در بیشتر ارتش‌های عربی، واژه لوا (عربی: لواء)، که می‌توان آن را به عنوان «افسر پرچم» ترجمه کرد، یک درجه خاص است که معادل درجه یک سرلشکر است. با این حال، «پرچمدار» به‌طور قابل بحثی ترجمه تحت‌اللفظی دقیق‌تری از این کلمه است. در اصل، یک لوا چندین واحد به نام «پرچم» یا «پرچمداران» (یعنی تیپ‌ها، که لوا نیز نامیده
یا «پرچمداران» (یعنی تیپ‌ها، که لوا نیز نامیده می‌شوند) را فرماندهی می‌کند. در نیروی دریایی روسیه تقریباً معادل یک افسر پرچم در نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا را پرچم‌دار (флагман) می‌نامد. پیش از تشکیل نیروی دریایی شوروی در سال ۱۹۱۸، نیروی دریایی امپراتوری روسیه نیز افسرانی با وظیفه پرچم‌دار (флаг-офицер) داشت که تابع یک افسر پرچم بودند و به ویژه وظایف آجودانی و علامت‌دهی را بر عهده داشتند. عنوان عمومی افسر پرچم در بسیاری از نیروهای دریایی و گارد ساحلی مدرن برای اشاره به کسانی که دارای رتبه ادمیرال یا معادل
اشاره به کسانی که دارای رتبه ادمیرال یا معادل آن و بالاتر هستند، که به آن "درجه پرچم" نیز گفته می‌شود، استفاده می‌گردد. در برخی از نیروهای دریایی، افسر پرچم شامل رتبه کمودور نیز می‌شود. افسر پرچم با اصطلاحات عمومی افسر عمومی که توسط نیروهای زمینی و برخی از نیروهای هوایی برای توصیف تمام درجات ژنرال‌ها استفاده می‌شود و افسر هوایی که توسط سایر نیروهای هوایی برای توصیف تمام درجات مارشال‌های هوایی و کمودورهای هوایی استفاده می‌شود، مطابقت دارد. یک افسر پرچم گاهی اوقات یک افسر جزء است که ستوان پرچم یا آجودان پرچم
یک افسر جزء است که ستوان پرچم یا آجودان پرچم نامیده می‌شود و به عنوان آجودان شخصی یا دستیار نظامی منصوب می‌شود.
ثروتمند فیلمی محصول سال ۱۹۸۱ و به کارگردانی سورندرا موهان است. در این فیلم بازیگرانی همچون راجش خانا، رینا روی، راکیش روشن، شاکتی کاپور، آریونا ایرانی و اوم پراکاش ایفای نقش کرده‌اند.
در علم مواد، پاشش یا پَراکنه کسری از اتم‌های یک ماده است که در معرض سطح قرار دارند. به‌طور کلی، "D" = "N"S/"N"، که در آن "D" پراکندگی، "N"S تعداد اتم‌های سطح و "N"T تعداد کل اتم‌های ماده است. این یک مفهوم مهم در فروکافت ناهمگن است، زیرا فقط اتم‌های در معرض سطح می‌توانند بر واکنش‌های سطحی فروکافتی تأثیر بگذارند. پراکندگی با کاهش اندازه بلورک افزایش می‌یابد و در قطر بلورک حدود ۰٫۱ نانومتر به واحد نزدیک می‌شود.
مرحله حذفی لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۱۲ با حضور ۱۶ تیم (۸ تیم از منطقه غرب و ۸ تیم از منطقه شرق) برگزار شد. این ۱۶ تیم شامل ۸ تیم صدرنشین گروه‌ها و ۸ تیم دوم گروه‌ها از مرحله گروهی بودند. هر دور از این مسابقات تک‌حذفی طی یک یا دو مسابقه برگزار می‌شد. در مرحله یک‌هشتم نهایی، هر مسابقه در یک بازی برگزار می‌شد که میزبان آن برندگان هر گروه در مقابل تیم‌های دوم گروه دیگر بودند. در مراحل یک‌چهارم نهایی و نیمه نهایی، هر مسابقه طی دو بازی رفت و برگشت برگزار می‌شد. فینال به میزبانی یکی از فینالیست‌ها برگزار می‌شد که با
به میزبانی یکی از فینالیست‌ها برگزار می‌شد که با قرعه‌کشی مشخص می‌شد. قانون گل زده در خانه حریف (برای بازی‌های رفت و برگشت)، وقت اضافه (گل زده در خانه حریف در وقت اضافه اعمال نمی‌شود) و در صورت لزوم ضربات پنالتی برای تعیین برنده استفاده می‌شد. مسابقات مرحله یک‌هشتم نهایی بر اساس نتایج مرحله گروهی تعیین شد. پس از اتمام مرحله یک‌هشتم نهایی، قرعه‌کشی مراحل یک‌چهارم نهایی، نیمه نهایی و فینال در تاریخ ۱۴ ژوئن ۲۰۱۲، ساعت ۱۶:۰۰ به وقت در مقر ای‌اف‌سی در کوالا لامپور، مالزی برگزار شد. در این قرعه‌کشی، قانون «حمایت
مالزی برگزار شد. در این قرعه‌کشی، قانون «حمایت از کشور» اعمال شد: اگر دقیقاً دو باشگاه از یک کشور وجود داشته باشند، نمی‌توانند در مرحله یک‌چهارم نهایی با یکدیگر روبرو شوند. با این حال، اگر بیش از دو باشگاه از یک کشور وجود داشته باشند، می‌توانند در مرحله یک‌چهارم نهایی با یکدیگر روبرو شوند. نمودار. در حالی که نمودار زیر کل مرحله حذفی را نشان می‌دهد، قرعه‌کشی مسابقات مرحله یک‌هشتم نهایی در زمان قرعه‌کشی گروه‌ها مشخص شد و تیم‌های شرق و غرب آسیا را برای آن مرحله کاملاً از هم جدا نگه داشت. قرعه‌کشی مرحله
مرحله کاملاً از هم جدا نگه داشت. قرعه‌کشی مرحله یک‌چهارم نهایی و پس از آن، پس از پایان مرحله یک‌هشتم نهایی، به صورت جداگانه برگزار شد. یک‌هشتم نهایی. این مسابقات در تاریخ‌های ۲۲ و ۲۳ مه (منطقه غرب) و ۲۹ و ۳۰ مه ۲۰۱۲ (منطقه شرق) برگزار شد. !colspan="3"|منطقه غرب !colspan="3"|منطقه شرق یک‌چهارم نهایی. بازی‌های رفت در ۱۹ سپتامبر ۲۰۱۲ و بازی‌های برگشت در ۲ و ۳ اکتبر ۲۰۱۲ برگزار شدند. بازی برگشت. "الاتحاد در مجموع ۵–۴ برنده شد." "الاهلی در مجموع ۴–۱ برنده شد." "بنیادکار در مجموع ۵–۴ برنده شد." "اولسان هیوندای
"بنیادکار در مجموع ۵–۴ برنده شد." "اولسان هیوندای در مجموع ۵–۰ برنده شد." نیمه نهایی. بازی‌های رفت در ۲۲ و ۲۴ اکتبر ۲۰۱۲ و بازی‌های برگشت در ۳۱ اکتبر ۲۰۱۲ برگزار شدند. بازی برگشت. "اولسان هیوندای در مجموع ۵–۱ برنده شد." "الاهلی در مجموع ۲–۱ برنده شد." فینال. فینال لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۱۲ توسط یکی از فینالیست‌ها که با قرعه‌کشی مشخص می‌شد، میزبانی شد. طبق قرعه‌کشی ۱۴ ژوئن ۲۰۱۲، برنده بازی نیمه‌نهایی دوم، میزبان فینال خواهد بود. بنابراین، اولسان هیوندای تیم میزبان بود.
فرمانده بال () یک درجه افسر ارشد است که توسط نیروهای هوایی برخی از کشورها استفاده می‌شود و ریشه در نیروی هوایی سلطنتی دارد و اغلب فرماندهی یک بال هوایی را برعهده دارد. این درجه توسط نیروهای هوایی بسیاری از کشورهایی که نفوذ تاریخی بریتانیا (اتحادیه کشورهای مشترک‌المنافع) را دارند، استفاده می‌شود. فرمانده بال بلافاصله بالاتر از رهبر اسکادران و بلافاصله پایین‌تر از کاپیتان گروه قرار دارد. این درجه معمولاً معادل درجه فرمانده (یا ناخدا دوم) در نیروی دریایی و درجه سرهنگ دوم در سایر نیروها است. درجه معادل در نیروی
سرهنگ دوم در سایر نیروها است. درجه معادل در نیروی هوایی کمکی زنان و نیروی هوایی سلطنتی زنان (تا سال ۱۹۶۸) و در سرویس پرستاری نیروی هوایی سلطنتی پرنسس مری (تا سال ۱۹۸۰) افسر بال بود. درجه معادل در سپاه ناظران سلطنتی (تا سال ۱۹۹۵) فرمانده ناظر بود که نشان درجه مشابهی داشت.
نبرد ملاحسنلی در ۲۸ نوامبر سال ۱۵۷۸ میلادی در جریان جنگ ایران و عثمانی (۱۵۷۸–۱۵۹۰) در شهر ملاحسنلی در سواحل رودخانه آغسو در شروان رخ داد. در این جنگ سپاه ایران به سپهسالاری حمزه میرزا ولیعهد، ارتش خان کریمه که هم پیمان عثمانی و به فرمان عادل گرای خان بود را شکست داد و خود عادل گرای نیز در بند اسارت گرفتار آمد. پیشینه. تا اواسط پاییز ۱۵۷۸، سپاه عثمانی‌ها تفلیس را اشغال کرد و شیروان را تصرف نمود. اوزدمیراوغلو عثمان پاشا با رتبه وزیر و عنوان سردار به عنوان بیلربیگ شیروان منصوب شد. مقام بیگلربیگی شیروان خطرناک
شیروان منصوب شد. مقام بیگلربیگی شیروان خطرناک بود چرا که بخش اصلی ارتش عثمانی در زمستان به ارزروم می‌رفت و وظیفه دفاع از تصرفات عثمانی در قفقاز جنوبی بر دوش بیگلربیگی شیروان بود که نیروهای اندکی داشت. برای به دست آوردن جای پایی در شیروان، عثمان پاشا بایست ارس خان روملو را که پیش از این بر این منطقه حاکم بود، را شکست می‌داد. ارس خان پیش از رسیدن ارتش عثمانی، شماخی را ترک کرد و در کرانه دیگر رود کورا منتظر ماند. برای آغاز جنگ، اقدام خان کریمه نقش یک سواره نظام مانورپذیر در ارتش عثمانی را ایفا نمود. صفویان
مانورپذیر در ارتش عثمانی را ایفا نمود. صفویان نیز از این امر آگاه بودند، بنابراین، لشکری متشکل از ۱۲ هزار سوار برای مقابله با تاتارها اعزام کردند که در رأس آن، ظاهراً پسر شاه محمد خدابنده، حمزه میرزا (به گفته پچوی طفل بود و به گفته رحیم‌زاده ۸ ساله بود) قرار داشت. عثمان پاشا قصد داشت همزمان از دو سوی به ارس خان حمله‌ور شود، اما به‌طور غیرمنتظره‌ای پیش از رسیدن تاتارها، ابتدا حمله کرد و شهر را محاصره کرد. ارس خان از نزدیک شدن ارتش اصلی به همراه حمزه میرزا و مادرش مهد علیا آگاه بود، و عجله نمود. امرای شروان