payamvha/North_RAG huggingface dataset:
از شورش حمایت کنند. علاوه بر این حمایت، نخست‌وزیر لیاقت علی خان ، حمله به ایالت را توسط پرسنل سابق ارتش ملی هند در جنوب و نیرویی به رهبری سرگرد خورشید انور در شمال، مجاز کرد. این تهاجمات در نهایت منجر به جنگ اول کشمیر بین هند و پاکستان و تشکیل دولت موقت کشمیر آزاد شد . از آن زمان، منطقه پونچ جاگیر به دو بخش کشمیر آزاد، تحت مدیریت پاکستان، و ایالت جامو و کشمیر ، تحت مدیریت هند، تقسیم شده است. تاریخچه. نچ در اصل یک "جاگیر" داخلی (شاهزاده‌نشین خودمختار) بود که توسط یک خاندان جایگزین از مهاراجه هاری سینگ اداره
توسط یک خاندان جایگزین از مهاراجه هاری سینگ اداره می‌شد . مسلمانان پونچ از زمین‌های کوچک و مالیات بالا رنج می‌بردند و از سال 1905 به شکایات خود رسیدگی می‌کردند. بخش‌های غربی پونچ محل سکونت قبیله سودهان بود که از اولین کسانی بودند که علیه حکومت دوگرا سلاح به دست گرفتند و نقش مهمی در شورش بعدی ایفا کردند. سودهان‌های پونچ خود را پشتون‌های "سودوزایی" می‌دانستند و ظاهراً به عنوان انگیزه‌ای برای قبایل پشتون از استان سرحد شمالی برای کمک به شورشیان مسلمان در جامو و کشمیر در سال 1947 عمل کردند. سودهان‌ها همچنین
و کشمیر در سال 1947 عمل کردند. سودهان‌ها همچنین برای ادغام شاهزاده‌نشین پونچ در استان پنجاب هند بریتانیا مبارزه کرده بودند. در سال 1938، به دلایل مذهبی، آشوب قابل توجهی رخ داد، اما توافقی حاصل شد. از آن زمان به بعد، یک پادگان از نیروهای دولتی در پونچ برای حفظ نظم تأسیس شد. پس از مرگ راجا جاگاتدو سینگ از پونچ در سال 1940، مهاراجه هاری سینگ قیم منتخبی را برای پسر خردسال خود، شیو راتاندو سینگ، منصوب کرد و از این فرصت برای ادغام پونچ "جاگیر" در ایالت جامو و کشمیر استفاده کرد. پونچ توسط مأموران جامو و کشمیر به
استفاده کرد. پونچ توسط مأموران جامو و کشمیر به عنوان بخشی از استان جامو اداره می‌شد . این امر منجر به از دست دادن خودمختاری پونچ و تحمیل مالیات بیشتر به مردم آن از سوی ایالت کشمیر شد که هر دو مورد خشم مردم قرار گرفت. حدود 40،000 تا 60،000 سودانی در طول جنگ‌های جهانی اول و دوم در ارتش هند بریتانیا استخدام و خدمت کردند . پس از جنگ، بسیاری از آنها سلاح‌های خود را هنگام بازگشت حفظ کردند. مهاراجه آنها را در نیروهای دولتی جذب نکرد (یا نتوانست) عدم وجود چشم‌انداز شغلی همراه با مالیات بالا باعث نارضایتی در میان
شغلی همراه با مالیات بالا باعث نارضایتی در میان پونچی‌ها در سال 1947 شد. زمینه پارتیشن. در آغاز سال 1947، استان‌های پنجاب ، تحت سلطه هند بریتانیایی ، در جنوب و جنوب غربی کشمیر، و استان مرزی شمال غربی (NWFP) در شمال غربی کشمیر، دو استان از مهمترین استان‌های پاکستانِ در شرف تشکیل بودند. با این حال، حزب مسلم لیگ در هیچ یک از آنها قدرت نداشت. پنجاب در دست اتحادگرایان و NWFP در دست کنگره ملی هند بود . مسلم لیگ که از این تصمیم خود ناامید نشده بود، تصمیم گرفت با کمک شبه‌نظامیان خصوصی خود، گارد ملی مسلم لیگ در
کمک شبه‌نظامیان خصوصی خود، گارد ملی مسلم لیگ در پنجاب، و رهبرانش ، پیر منکی شریف و خان ​​عبدالقیوم خان در NWFP، هر دو دولت را سرنگون کند. این تلاش‌ها تنش‌های اجتماعی هندو-سیک-مسلمان را در دو استان تشدید کرد. این آسیب به ویژه در منطقه هزاره ، دژ مستحکم مسلم لیگ، که مستقیماً با مناطق پونچ و مظفرآباد هم‌مرز بود، حادتر بود . بین نوامبر 1946 و ژانویه 1947، پناهندگان هندو و سیک به کشمیر سرازیر شدند و حدود 2500 نفر از آنها تحت مراقبت دولت قرار گرفتند. وضعیت اسفناک این پناهندگان تأثیر زیادی بر اقدامات آینده
اسفناک این پناهندگان تأثیر زیادی بر اقدامات آینده مهاراجه گذاشت. در 2 مارس 1947، دولت اتحادگرا در پنجاب سقوط کرد. بلافاصله، آتش‌سوزی‌های عمومی در مولتان ، راولپندی ، امریتسار و لاهور شعله‌ور شد و به کمپبل‌پور ، موری ، تاکسیلا و اتک در پنجاب گسترش یافت. در ایالت سرحد شمال غربی، مناطق هزاره و پیشاور تحت تأثیر قرار گرفتند. همچنین گزارش شده است که پیر منکی شریف، مأموران تحریک‌کننده‌ای را به مناطق مرزی کشمیر فرستاده است تا مسلمانان خود را برای یک «جنگ صلیبی مقدس» آماده کند. کشمیر با بستن مرز با استان‌ها و اعزام
آماده کند. کشمیر با بستن مرز با استان‌ها و اعزام نیروهای بیشتر به مناطق مرزی به این اقدام پاسخ داد. سیل پناهندگان هندو و سیک که از مناطق راولپندی و هزاره می‌آمدند نیز باعث ایجاد ناآرامی در ایالت شد. رانندگان به دلیل گزارش‌های مربوط به اغتشاشات و حملات، از استفاده از جاده سرینگر-راولپندی خودداری کردند. احتمالاً در نتیجه اقدامات دفاعی، منطقه پونچ نظامی شد. ای اچ سهروردی، کارمند سابق دولت کشمیر آزاد، اظهار می‌کند که یک «تیپ پونچ» توسط ارتش ایالتی تأسیس و علاوه بر ستاد مرکزی آن در شهر پونچ، در مکان‌های مختلف
بر ستاد مرکزی آن در شهر پونچ، در مکان‌های مختلف منطقه پونچ، مانند روالاکوت، توراردوتان، مونگ ، تاین، کاپادار، چیرالا، دیرکوت ، کوهالا ، آزاد پاتان ، پالاندری و ترار خیل توزیع شد . نظامی شدن باعث ایجاد سختی‌های زیادی برای مردم محلی و ایجاد نارضایتی شد. محدودیت شدید در جابجایی کالا و افراد بین پاکستان و پونچ نیز باعث کمبودهایی شد که باعث افزایش شدید قیمت‌ها شد. فضای سیاسی در ایالت. مسلمانان جامو و کشمیر تحت دو حزب سیاسی سازماندهی شده بودند: کنفرانس ملی به رهبری شیخ عبدالله ، که متحد کنگره ملی هند بود ، و
رهبری شیخ عبدالله ، که متحد کنگره ملی هند بود ، و کنفرانس مسلمانان به رهبری چودری غلام عباس ، که متحد مسلم لیگ بود . کنفرانس ملی تقریباً کنترل کامل دره کشمیر را در دست داشت ، در حالی که کنفرانس مسلمانان در مناطق غربی استان جامو ، به ویژه در میرپور، پونچ و مظفرآباد، مسلط بود. با وجود اتحاد آنها با احزاب سراسر هند، هر دو حزب مواضع مبهمی در مورد الحاق ایالت داشتند. کنفرانس ملی خواستار واگذاری قدرت به مردم و تصمیم گیری مردم در مورد الحاق بود. کنفرانس مسلمانان عموماً تمایل به حمایت از الحاق به پاکستان داشت. اما
تمایل به حمایت از الحاق به پاکستان داشت. اما در سپتامبر 1946، آنها قطعنامه‌ای به نفع "کشمیر آزاد" تصویب کردند ، اگرچه این اقدام با انتقادهایی در داخل حزب مواجه شد. هندوها که عمدتاً به استان جامو محدود بودند، تحت نظر "راجیا هندو سابها" به رهبری پرم نات دوگرا سازماندهی شده بودند و با راشتریه سوایامسواک سانگ متحد بودند . هندوهای جامو عموماً مهاراجه را رهبر طبیعی خود می‌دانستند و از او حمایت کامل می‌کردند. ناآرامی‌های پیش از تجزیه. بهار ۱۹۴۷. سردار عبدالقیوم خان از باغ تحصیل به تحریک پونچی‌های باغ و سودانوتی
از باغ تحصیل به تحریک پونچی‌های باغ و سودانوتی تحصیل در فوریه 1947 برای عدم پرداخت «مالیات‌های گزاف» مورد درخواست دولت، متهم شده است. این اقدام در نهایت به کمپین «بدون مالیات» معروف شد. در اواخر ماه ژوئن، جیره غذایی سربازان دولتی در پونچ تمام شد و از مردم محلی خواستند تا آذوقه خود را تأمین کنند. هنگامی که مردم در نهایت ناتوانی خود را در انجام این کار اعلام کردند، وزیر دارایی دولت برای جمع‌آوری معوقات مالیاتی به پونچ آمد. این امر منجر به سرکوب مجدد شد. سردار ابراهیم ، ​​عضو مجلس قانونگذاری از باغ سودهوتی ،
ابراهیم ، ​​عضو مجلس قانونگذاری از باغ سودهوتی ، پس از شرکت در جلسه مجلس در ماه مارس-آوریل به پونچ بازگشت. به گفته خودش، او کاملاً متقاعد شده بود که توطئه‌ای بین نیروهای دولتی و راشتریه سوایمسواک سانگ وجود دارد و بنابراین، به مردم پونچ توصیه کرد که خود را از نظر سیاسی سازماندهی کنند. او می‌گوید در نتیجه نصیحت‌های او، مردم "شجاعت پیدا کردند، سرکش شدند و دقیقاً در خطوط نظامی شروع به سازماندهی خود کردند". در 15 ژوئن، او در جلسه‌ای در راوالاکوت با حضور 20000 نفر سخنرانی کرد و با "فتنه‌انگیزترین" عبارات سخنرانی
سخنرانی کرد و با "فتنه‌انگیزترین" عبارات سخنرانی کرد. او به مخاطبان خود گفت که پاکستان، یک کشور مسلمان، در حال شکل‌گیری است و مردم جامو و کشمیر نمی‌توانند بی‌تأثیر بمانند. او می‌گوید پس از آن روز، "فضای عجیبی جایگزین زندگی معمولاً مسالمت‌آمیز در این مناطق شد". در 22 ژوئن، چودری حمیدالله ، رئیس موقت کنفرانس مسلمانان، از راوالکوت بازدید کرد و برنامه‌های مخفیانه‌ای را برای سازماندهی سربازان سابق این منطقه برای رویارویی نهایی با نیروهای دولتی آغاز کرد. تا پایان ماه ژوئیه، دولت بخش 144 قانون آیین دادرسی کیفری
ماه ژوئیه، دولت بخش 144 قانون آیین دادرسی کیفری (منع تجمع پنج نفر یا بیشتر) را لغو کرد و به همه مسلمانان پونچ دستور داد تا سلاح‌های خود را تحویل دهند. مسلمانان شکایت داشتند که سلاح‌های سپرده شده توسط آنها توسط پلیس برای دفاع از خود بین خانواده‌های هندو و سیک توزیع شده و باعث ترس و تنش‌های اجتماعی شده است. سردار ابراهیم، ​​که به سرینگر بازگشته بود، در شهر محبوس شد. اوت ۱۹۴۷. [ ویرایش منبع ] در آگوست 1947، اولین نشانه‌های مشکل در پونچ بروز کرد که در مورد آن دیدگاه‌های متفاوتی دریافت شده است. به گفته منابع
دیدگاه‌های متفاوتی دریافت شده است. به گفته منابع دولتی، سربازان مرخص شده از ارتش به دلیل عدم پرداخت حقوق وعده داده شده توسط دهلی نو توسط دولت ایالتی، تحت تأثیر قرار گرفتند. شبه نظامیان شورشی در منطقه پالاندری-نوشهرا-آنانتناگ جمع شدند و به نیروهای دولتی و کامیون‌های تدارکاتی آنها حمله کردند. در این زمان، نیروهای دولتی به طور پراکنده پناهندگان را بین هند و پاکستان اسکورت می‌کردند. یک گردان ذخیره از نیروهای سیک به پونچ اعزام شد که جاده‌ها را پاکسازی و شبه نظامیان را پراکنده کرد. همچنین با بستن پل رودخانه جهلم
را پراکنده کرد. همچنین با بستن پل رودخانه جهلم از ترس اینکه پاکستانی‌ها ممکن است برای کمک به شبه نظامیان پونچ بیایند، پونچ را از پاکستان جدا کردند. هنری لارنس اسکات، رئیس ستاد ارتش ، نیز رویدادی را در اواخر ماه اوت روایت کرد که در آن گروهی متشکل از 30 مسلمان از پاکستان وارد پونچ شدند و ساتی‌ها و راتورهای مسلمان را تحریک کردند تا به سمت پایتخت پونچ راهپیمایی کنند و خواستار الحاق به پاکستان شوند. حدود 10،000 نفر از پونچی‌ها عمدتاً برای ابراز نارضایتی از قیمت‌های بالا جمع شدند و می‌خواستند از شهر باغ عبور
بالا جمع شدند و می‌خواستند از شهر باغ عبور کنند. مقامات محلی باغ مانع ورود آنها به شهر شدند. سپس معترضان شهر را محاصره کردند و تلاش کردند به آن حمله کنند. نیروهای کمکی از سرینگر اعزام شدند که معترضان را متفرق کردند. به گفته اسکات، کل تلفات از 20 معترض مسلمان، حدود دوازده هندو و سیک و چند سرباز ایالتی فراتر نمی‌رفت. از سوی دیگر، منابع کنفرانس مسلمانان روایت می‌کنند که صدها نفر در باغ در جریان برافراشتن پرچم در حدود ۱۵ آگوست کشته شدند و مهاراجه در ۲۴ آگوست «حکومت وحشت» را آغاز کرد. مسلمانان محلی همچنین به
«حکومت وحشت» را آغاز کرد. مسلمانان محلی همچنین به ریچارد سیموندز ، یک امدادگر کواکر بریتانیایی، گفتند که ارتش به سمت جمعیت شلیک کرده و خانه‌ها و روستاها را بی‌هدف آتش زده است. گفته می‌شود هنگامی که در آگوست ۱۹۴۷ یک جلسه عمومی در نیلا بت، روستایی در نزدیکی دیرکوت ، برای حمایت از درخواست الحاق ایالت به پاکستان برگزار شد، مهاراجه نیروهای خود را برای سرکوب ناآرامی‌ها اعزام کرد. نیروها به سمت تجمع آتش گشودند. گفته می‌شود در ۲۷ آگوست، سردار عبدالقیوم خان ، یک "زمیندار" محلی (مالک)، حمله‌ای را به یک پست
، یک "زمیندار" محلی (مالک)، حمله‌ای را به یک پست پلیس-نظامی در دیرکوت رهبری کرده و آن را تصرف کرده است. این رویداد سپس مهاراجه را بر آن داشت تا تمام نیروی نیروهای دوگرای خود را به سمت مردم روانه کند. گفته می‌شود که این امر باعث ایجاد دشمنی بین حاکم هندو و جمعیت مسلمان شد. بنا به گزارش‌ها، روستاها مورد حمله قرار گرفته و به آتش کشیده شدند. به گفته‌ی اچ. اس. استفنسون، معاون کمیسر عالی بریتانیا در شمال پاکستان، «ماجرای پونچ... بسیار اغراق‌آمیز بود». گزارش اچ. ال. اسکات، فرمانده ارتش ایالت، در 31 آگوست بیان
ال. اسکات، فرمانده ارتش ایالت، در 31 آگوست بیان می‌کند که اقدام ارتش، افراد شناخته‌شده یا مظنون به «شورش، غارت، قتل یا تحریک» را هدف قرار داده است، اما «گزارش‌های اغراق‌آمیزی از وقایع پونچ در این مناطق پاکستان منتشر شده است که در آن‌ها از نیروهای دولتی به عنوان متجاوزان یاد می‌شود.» محقق سرینات راگاوان اظهار می‌کند که پس از خشونت‌آمیز شدن اعتراضات، دولت «سرکوب وحشیانه‌ای» انجام داد و شورش در حال توسعه به سرعت «خفه شد».
اگوپسیدا یکی از چهار راسته از ماهی های مرکب در بالا راسته دکاپودیفرم ها، در رده سرپایان است. پیش از این همراه با میوپسینا، به عنوان یک زیرراسته از راسته تئوتیدا در نظر گرفته می‌شد، و با نام اگوپسینا شناخته می‌شد. این تغییر طبقه بندی به این دلیل است که ثابت نشده اگوپسینا و میوپسینا یک کلاد(گروه تک‌نیایی) تشکیل می‌دهند. اگوپسینا معمولا ماهی های مرکب پلاژیک(زیست کننده در آب های آزاد هستند، اما برخی گونه های نریتو اقیانوسی نیز در این راسته وجود دارند. این راسته شامل 24 خانواده و 69 سرده است. ویژگی های مشترک
شامل 24 خانواده و 69 سرده است. ویژگی های مشترک آنها عبارت است از: سر بدون حفره های بازویی، چشم ها فاقد پوشش قرنیه هستند، بازوها و قلاب های شاخک ممکن است خار داشته باشند ، ساختار های دهانی بدون مکنده هستند و مجرای تخمدانی در زنان جفت است. دو خانواده ، باتیته‌ویدیده ها و کتنوپتریجیدها که دارای ویژگی های مشخصه میوپسیدا هستند در حالی که برخی ویژگی های مشترک با اگوپسینا را حفظ کرده اند ، قبلا در این راسته قرار می گرفتند ، اما اکنون در راسته جداگانه خود به‌نام باتیته‌ویدا قرار می‌گیرند اگوپسیدا با میوپسیدا های
قرار می‌گیرند اگوپسیدا با میوپسیدا های ساحلی متفاوت است. میوپسیداهای ساحلی دارای این ویژگی ها هستند: پوشش قرنیه روی چشم ها، حفره های شاخکی اما فاقد خار، ساختارهای دهانی بدون مکنده و یک مجرای تخمدانی. ماهی های مرکب اگوپسید تنها ده پایانی هستند که فاقد حفره برای شاخک ها می‌باشند. با این حال، آنها ویژگی‌های مشترک مختلفی با گروه‌های مختلف ده‌پایان دارند. مانند باتیوتوئیدا و میوپسیدا، اُگوپسیدا دارای کانال آبششی هستند که در سایر اشکال وجود ندارد. مانند اسپیرولیده‌ها و ایدیوسپیلیده‌ها، اُگوپسیدا فاقد مکنده روی
و ایدیوسپیلیده‌ها، اُگوپسیدا فاقد مکنده روی ساختارهای دهانی هستند و مانند باتیوتوئیدا، ایدیوسپیلیده‌ها و اسپیرولیده‌ها، عضله حلقوی روی مکنده‌ها را ندارند.
فرماندهی اطلاعات و امنیت نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا () یا فرماندهی اطلاعات و امنیت ارتش ایالات متحده آمریکا یک واحد گزارش‌دهی مستقیم است که عملیات اطلاعاتی، امنیتی و اطلاعات نظامی را برای فرماندهان نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا، شرکای جامعه اطلاعاتی آمریکا و تصمیم‌گیرندگان ملی انجام می‌دهد. ستاد مرکزی فرماندهی اطلاعات و امنیت در فورت بلوار، ویرجینیا قرار دارد. فرماندهی اطلاعات و امنیت ارتش، واحدهایی را در اختیار آژانس امنیت ملی و سازمان اطلاعات سیگنال‌های یکپارچه ایالات متحده قرار می‌دهد. در آژانس
یکپارچه ایالات متحده قرار می‌دهد. در آژانس امنیت ملی، فرماندهی اطلاعات و امنیت ارتش و همتایان آن در نیروی دریایی، نیروی هوایی، نیروی فضایی، گارد ساحلی و سپاه تفنگداران دریایی، سرویس امنیت مرکزی را تشکیل می‌دهند. بودجه فرماندهی اطلاعات و امنیت ارتش تقریباً ۶ میلیارد دلار تخمین زده شده است. فرماندهی اطلاعات و امنیت ارتش، به‌عنوان یک واحد گزارش‌دهی، به‌طور مستقیم، به رئیس ستاد نیروی زمینی آمریکا گزارش می‌دهد. فرماندهی اطلاعات و امنیت ارتش، اطلاعاتی را در تمام رشته‌ها جمع‌آوری می‌کند تا اطلاعات لازم برای میدان
جمع‌آوری می‌کند تا اطلاعات لازم برای میدان نبرد و تمرکز قدرت رزمی را در اختیار فرماندهان واحد قرار دهد. این سازمان همچنین فعالیت‌های تولید اطلاعات را انجام می‌دهد، از آماده‌سازی اطلاعات میدان نبرد گرفته تا توسعه موقعیت، تجزیه و تحلیل، بهره‌برداری از تصاویر و تولید اطلاعات علمی و فناوری. فرماندهی اطلاعات و امنیت نیروی زمینی همچنین مسئولیت‌های مهمی در زمینه ضداطلاعات، حفاظت از نیروها، جنگ الکترونیک و جنگ اطلاعاتی دارد.
کلب لیساندر هاو (؛ ۲۳ سپتامبر ۱۸۱۰ – ) عکاس اهل ایالات متحده آمریکا بود. اوایل زندگی و تحصیلات. هاو در دامرستون، ورمونت متولد شد. او پسر کالب و سوفیا شلدون هاو بود. خانواده او در جوانی به دوور، ورمانت نقل مکان کردند. حرفه. هاو حرفه خود را به عنوان یک کشاورز آغاز کرد. او حدود سال‌های ۱۸۳۰ تا ۱۸۴۹ به عنوان جواهرساز و ساعت‌ساز در دوور و بعدها در براتلبورو، ورمونت، جایی که برای کار در یک کارگاه ماشین‌آلات نقل مکان کرده بود، مشغول به کار شد. هاو به دوور بازگشت و با کشاورزی و تدریس آواز در زمستان، امرار معاش
و با کشاورزی و تدریس آواز در زمستان، امرار معاش می‌کرد. او با یک عکاس دوره‌گرد داگرئوتیپ آشنا شد که در سال ۱۸۵۲ استودیویی موقت در نزدیکی مزرعه هاو برپا کرده بود. هاو کسب و کار عکاس را به قیمت سیصد دلار خرید و حرفه عکاسی را آغاز کرد. عکاس دوره‌گر به اندازه کافی آنجا نماند تا فرآیند کار را به هاو آموزش دهد، بنابراین مجبور شد با عکاسان دیگر صحبت کند، از جمله برای یادگیری نحوه چاپ عکس به بوستون سفر کرد. هاو به عنوان یک عکاس سیار کار می‌کرد و موقتاً یک گالری در نورث آدامز، ماساچوست، برپا کرده بود. او سال بعد به
آدامز، ماساچوست، برپا کرده بود. او سال بعد به براتلبورو بازگشت، زیرا نورث آدامز به دلیل کارهایی که در نزدیکی تونل هوساک انجام می‌شد، «جمعیتی را تشکیل می‌داد که برای حرفه عکاسی جذابیتی نداشتند». هاو به شهرستان‌های ویندهام و بنینگتن در ورمونت و همچنین بخش‌هایی از نیوهمپشایر سفر کرد و برای راه‌اندازی یک استودیو، یک یا دو هفته توقف داشت. درگذشت و میراث. هاو در ۱۴ مارس ۱۸۹۶، پس از یک دوره کوتاه بیماری درگذشت. او در گورستان پراسپکت هیل در براتلبورو به خاک سپرده شد.
لوم کاو (, ) شمالی ترین شهرستان(آمفوی) در استان پتچابون، در شمال تایلند است.
سلجوق بایراکتاراوغلو (؛ زادهٔ ) ارتشبد نیروی زمینی ترکیه است، که از اوت ۲۰۲۳ به‌عنوان پنجاه و سومین فرمانده نیروی زمینی ترکیه فعالیت می‌کند. بایراکتاراوغلو فعالیت نظامی را از سال ۱۹۸۱ در نیروی زمینی ترکیه آغاز کرد، از ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱ فرمانده تیپ ۹ کماندو بود و از ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳ فرماندهی لجستیک و مهمات نیروی زمینی را برعهده داشت. وی از ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۴ به‌عنوان معاون ارتباطات، الکترونیک، سیستم‌های اطلاعاتی و دفاع سایبری ستاد کل نیروهای مسلح ترکیه فعالیت می‌کرد، در فاصله سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶ فرماندهی ارتش سوم را
فاصله سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶ فرماندهی ارتش سوم را برعهده داشت و از ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۰ معاون نیروی انسانی ستاد کل نیروهای مسلح ترکیه بود.
عالیجناب در سایه ( به انگلیسی: The Eminence in Shadow) یک مجموعه لایت ناول، مانگا و انیمه ژاپنی است. سری لایت ناول ژاپنی این اثر توسط دایسوکه آیزاوا نوشته شده است، سری مانگای اقتباسی از این اثر با طراحی هنری «آنری ساکانو» از دسامبر ۲۰۱۸ در مجله سینن مانگای «کمپ ایس» انتشارات «کادوکاوا شوتن» به صورت سریالی منتشر شده است. اسپین آف مانگا. یک اسپین آف مانگا از این اثر، با عنوان Kage no Jitsuryokusha ni Naritakute! Shadow Gaiden (陰の実力者になりたくて！ しゃどーがいでん؟, "The Eminence in Shadow! Shadow Side Story") Kage no
Eminence in Shadow! Shadow Side Story") Kage no Jitsuryokusha ni Naritakute! Shadow Gaiden (陰の実力者になりたくて！ しゃどーがいでん؟, "The Eminence in Shadow! Shadow Side Story"),نیز توسط ستا یو از ژوئیه ۲۰۱۹ تا سپتامبر ۲۰۲۳ در همین مجله منتشر شد، هر دو نسخه لایت ناول اصلی و مانگای این اثر توسط «ین پرس» در آمریکای شمالی منتشر شدند، انیمه. فصل اول نسخه انیمه تلویزیونی این اثر که توسط استودیو «نکسوس» تولید شده بود، از اکتبر ۲۰۲۲ تا فوریه ۲۰۲۳ پخش شد، و فصل دوم آن نیز از اکتبر تا دسامبر ۲۰۲۳ روی آنتن رفت. انیمه سینمایی. در
تا دسامبر ۲۰۲۳ روی آنتن رفت. انیمه سینمایی. در دسامبر ۲۰۲۳ نیز از تولید یک انیمه سینمایی با عنوان «The Eminence in Shadow: Lost Echoes» خبر داده شد. ژانر. عالیجناب سایه در ژانر دارک فانتزی، فانتزی کمدی، و ایسکای می‌باشد.
تاتا تیاگو یک خودروی شهری هاچ‌بک ۵ در است که از سال ۲۰۱۶ توسط شرکت تاتا موتورز در هند تولید می‌شود. تاریخچه. تاتا تیاگو به عنوان جانشین تاتا بولت ساخته شد که با موفقیت چندانی روبرو نشد. تاتا شروع به طراحی یک خودروی شهری کاملاً جدید (پروژه کایت) با بدنه ۵ در کرد که می‌توانست فروش این برند را در بازار خودروی هند افزایش دهد. این خودرو بر اساس پلتفرم تاتا X1 ساخته شده بود که در مدل‌های ایندیکا و بولت نیز به کار رفته بود، با این حال این پلتفرم به منظور کاهش هزینه‌های تولید اصلاح و کوتاه‌تر شده بود. تاتا همچنین
تولید اصلاح و کوتاه‌تر شده بود. تاتا همچنین از موتورهای سه سیلندر Revotron و Revotorq ساخت داخل استفاده کرد و آنها را جایگزین موتورهای Fiat FIRE و Multijet مورد استفاده در مدل‌های قبلی نمود. تیاگو فقط به صورت فرمان راست در کارخانه تاتا موتورز سناند در هند تولید می‌شود. تیاگو از یک موتور ۱.۲ لیتری سه سیلندر Revotron 12V بنزینی بهره می‌برد که ۸۶ اسب بخار (۶۴ کیلووات) قدرت و ۱۱۴ نیوتن متر (۸۴) گشتاور تولید می‌کند. پوند⋅فوت؛ ۱۲ کیلوگرم⋅متر) حداکثر گشتاور همراه با گیربکس دستی 5 سرعته یا AMT 5 سرعته، یا یک موتور
گیربکس دستی 5 سرعته یا AMT 5 سرعته، یا یک موتور دیزلی سه سیلندر 1.1 لیتری Revotorq با قدرت 69 اسب بخار (51 کیلووات) توان و ۱۴۰ نیوتن متر (۱۰۳ پوند⋅فوت؛ ۱۴ کیلوگرم بر متر) حداکثر گشتاور، همراه با یک گیربکس دستی 5 سرعته. در سپتامبر ۲۰۱۸، تاتا موتورز تیاگو NRG را عرضه کرد، یک مدل کراس‌اوور مانند که ارتفاع آن از سطح زمین افزایش یافته بود. روکش پلاستیکی، چرخ‌های آلیاژی دو رنگ و سپر عقب. تیاگو NRG با هر دو موتور ۱.۲ لیتری بنزینی و ۱.۱ لیتری دیزلی به فروش می‌رسد. نسخه JTP. در اکتبر ۲۰۱۸، تاتا تیاگو JTP، مدل
نسخه JTP. در اکتبر ۲۰۱۸، تاتا تیاگو JTP، مدل پرفورمنس تیاگو با موتور ۱.۲ لیتری Revotron Turbo با حداکثر خروجی عرضه کرد. از قدرت که است بیشتر از نوع غیر توربو. این خودرو توسط JT Special Vehicles یا JTSV، یک سرمایه‌گذاری مشترک بین تاتا موتورز و Jayem Automotives مستقر در کویمباتور، تیونینگ شده است. طبق گفته تاتا، این خودرو می‌تواند از شتاب بگیرد. در کمتر از 10 ثانیه. همچنین تغییراتی در طراحی وجود دارد که شامل جلوپنجره اصلاح‌شده، سپر جدید در جلو و لوله‌های اگزوز دوگانه در عقب می‌شود. اولین فیس لیفت (۲۰۲۰).
دوگانه در عقب می‌شود. اولین فیس لیفت (۲۰۲۰). تاتا تیاگو فیس لیفت شده در کنار فیس لیفت تیگور در سال ۲۰۲۰ رونمایی شد. این شامل تغییرات ظاهری به همراه به‌روزرسانی موتور برای مطابقت با استانداردهای مرحله 6 بهارات بود. در سال 2022، تاتا نسخه CNG تیاگو را با نام Tiago i-CNG عرضه کرد. در فوریه 2024 نسخه CNG AMT با نام Tiago iCNG AMT تولید شد دومین فیس لیفت (۲۰۲۵). تیاگو فیس لیفت شده در کنار فیس لیفت تیگور در 10 ژانویه 2025 رونمایی شد که دارای نمای جلوی بازطراحی شده است. رتبه‌بندی ایمنی. در سال ۲۰۲۰، تیاگو تولید
است. رتبه‌بندی ایمنی. در سال ۲۰۲۰، تیاگو تولید هند، طبق مشخصات ایمنی پایه خود برای بازار هند، توسط موسسه جهانی NCAP مورد آزمایش تصادف قرار گرفت و چهار ستاره برای حفاظت از سرنشین بزرگسال و سه ستاره برای حفاظت از سرنشین کودک کسب کرد. تیاگو به صورت استاندارد در تمام مدل‌ها دارای دو کیسه هوا است، اما کیسه‌های هوای جانبی، ESC یا قفل‌های ISOFIX را ارائه نمی‌دهد. در تمام موقعیت‌های صندلی، کمربند ایمنی سه نقطه‌ای یا محافظ سر ندارد. در طول آزمایش تصادف، سازه آن قادر به تحمل بارگذاری بیشتر تشخیص داده نشد.
ساتنیک ماتینیان-آرغوتیان (؛ ؛ زادهٔ - درگذشته ) یک آموزگار و انقلابی اهل ارمنستان بود زندگی‌نامه. در ۲۴ سپتامبر ۱۸۷۴ در آلکساندراپول به دنیا آمد. ماتینیان-آرغوتیان در نوجوانی درگیر جنبش انقلابی ارمنی شد. او به عنوان آموزگار در تفلیس کار می‌کرد. در اوایل دهه ۱۸۹۰، ماتینیان-آرغوتیان از قفقاز به تبریز نقل مکان کرد و به تدریس و کارهای انقلابی ادامه داد. وی از اعضای اولیه سازمانی بود که بعدها به فدراسیون انقلابی ارمنی (ARF) شناخته شد وی رهبر انجمن نیکوکاری زنان ارمنی تبریز (Tabriz Armenian Women's Benevolent
ارمنی تبریز (Tabriz Armenian Women's Benevolent Society) نیز بود. او یکی از فعال‌ترین انقلابیون بود و مورد احترام دیگر فعالان قرار داشت، و مردان ارمنی محلی را تشویق می‌کرد که به همسرانشان اجازه دهند به سازمان‌های انقلابی زنان بپیوندند. خواهرش ناتالیا ماتینیان نیز در جنبش انقلابی مشارکت داشت و مأموریت‌های مخفی انجام می‌داد. او با هوسپ آرغوتیان، انقلابی ارمنی، که سفیر اولین جمهوری ارمنستان در ایران شد، ازدواج کرد. وی در ۱۲ دسامبر ۱۹۳۰ در سن ۵۶ سالگی در پاریس درگذشت.
ناوشکن‌های رده گوانگ‌گه‌تو بزرگ () که اغلب KDX-I نامیده می‌شوند، ناوشکن هستند، اما برخی آنها را به عنوان ناوچه طبقه‌بندی می‌کنند، که توسط نیروی دریایی جمهوری کره اداره می‌شود. این نخستین مرحله از برنامه KDX نیروی دریایی کره جنوبی بود که در آن نیروی دریایی کره جنوبی از یک نیروی دفاعی ساحلی به یک نیروی دریایی آب‌های آزاد مبدل می‌شد. توسعه. ناوشکن KDX-I برای جایگزینی ناوشکن‌های پیشین قدیمی ROKN که در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ میلادی از نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا منتقل شده بودند، طراحی شد. تصور می‌شد که این یک
منتقل شده بودند، طراحی شد. تصور می‌شد که این یک نقطه عطف بزرگ برای ROKN باشد، زیرا به آب انداختین نخستین KDX-I به این معنی بود که ROKN سرانجام توانایی اعمال قدرت به دور از سواحل خود را داشت. پس از به آب انداختن کشتی، موج عظیمی از مشارکت بین‌المللی کره‌جنوبی علیه دزدان دریایی و عملیات نظامی غیر از جنگ به راه افتاد. جستارهای وابسته. گوانگ‌گه‌تو بزرگ
پاپ لئون چهاردهم (با نام تولد رابرت فرنسیس پریوُست؛ ؛ زادهٔ ) رهبر کلیسای کاتولیک و حاکم دولت‌شهر واتیکان است. او پس‌از درگذشت پاپ فرانسیس در ۸ مهٔ ۲۰۲۵ توسط کُنکلاو پاپ به این سمت انتخاب شد. او نخستین فرد از آمریکای شمالی است که به‌عنوان پاپ انتخاب می‌شود و نخستین پاپی است که از زمان آدریان چهارم از یک کشور انگلیسی‌زبان انتخاب شده است. همچنین نخستین پاپ دو ملیتی (آمریکایی و پرویی) است. پریوُست که در شیکاگو، ایلینوی زاده شد، اوایل دوران کاری خود را در همان‌جا و در خدمت آگوستینی‌ها گذراند. او بین سال‌های
و در خدمت آگوستینی‌ها گذراند. او بین سال‌های ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۶ و سپس از ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۸ در کشور پرو به‌عنوان کشیش پاریش، مسئول امور اسقفی، آموزگار و مدیر حوزهٔ علمیه خدمت کرد. پرِووست از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۳ به عنوان اسقف چیکلایو در پرو فعالیت داشت و در فاصلهٔ سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۳ نیز سِمت رئیس عمومی شاخهٔ سن آگوستین را بر عهده داشت. در سال ۲۰۲۳ پاپ فرانسیس او را به مقام کاردینالی منصوب کرد. همچنین در همان سال به‌عنوان رئیس دیگاستری اسقفان (دبیرخانهٔ اسقفان) و رئیس کمیسیون پاپی آمریکای لاتین انتخاب شد؛ نقشی برجسته که
پاپی آمریکای لاتین انتخاب شد؛ نقشی برجسته که جایگاه او را به‌عنوان یکی از نامزدهای احتمالی پاپی در آینده تقویت کرد. او به عنوان یک کاردینال بر هم‌اندیشی کلیسایی، گفتگوی تبلیغی و تعامل با چالش‌های اجتماعی و فناوری تأکید کرد. او همچنین به مسائلی مانند تغییرات اقلیمی، مهاجرت جهانی، اداره کلیسا و حقوق بشر پرداخت و همسویی خود را با اصلاحات شورای دوم واتیکان ابراز کرد. لئون چهاردهم که به‌طور مادرزادی شهروند ایالات متحده است، نخستین پاپ زاده شده در آمریکای شمالی، اولین پاپ دارای تابعیت پرو (که در سال ۲۰۱۵ تابعیت
اولین پاپ دارای تابعیت پرو (که در سال ۲۰۱۵ تابعیت آن را به دست آورد)، دومین پاپ از قاره آمریکا (پس از سلف خود فرانسیس) و نخستین پاپ از شاخه سنت آگوستین است. نام پاپی او از پاپ لئون سیزدهم الهام گرفته شده است، که آموزه‌های اجتماعی مدرن کاتولیک را در بحبوحه انقلاب صنعتی دوم توسعه داد. لئون چهاردهم معتقد است که انقلاب صنعتی چهارم کنونی، به ویژه پیشرفت‌ها در هوش مصنوعی و رباتیک، چالش‌های جدیدی برای دفاع از کرامت انسانی، عدالت و کار ایجاد می‌کند. اوایل زندگی. رابرت پریوُست در ۱۴ سپتامبر ۱۹۵۵ در شیکاگو زاده شد.