payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نیز پاتریارک آکویلیا (۱۳۵۹–۶۵) بود. اریپراندو، نواده سالوینو دلا توره، با اوریلا، دختر و وارث کنت والساسینا، ازدواج کرد. شاخه کارینتیایی که در سال ۱۵۳۲ توسط امپراتور مقدس روم به مقام بارون‌های زوم کروتز ارتقا یافت، با نام فون تورن و والساسینا، در سال ۱۵۴۱ به کنت‌های امپراتوری تبدیل شدند و در سال ۱۶۰۱ قلعه بلایبورگ را که هنوز مقر خانواده بود، به دست آوردند. در سال ۱۵۵۲ آنها مقام مارشال موروثی را در شهرستان گوریزیا به دست آوردند، جایی که اشراف اجدادی آنها در سال ۱۳۲۹ توسط والونو دلا توره به رسمیت شناخته شده
سال ۱۳۲۹ توسط والونو دلا توره به رسمیت شناخته شده بود. یکی از اعضای بعدی توریانی، جیرولامو، توسط امپراتور چارلز پنجم به عنوان کنت والساسینا منصوب شد و تا زمان مرگش در ونیز در سال ۱۵۳۰، متصرفاتی در موراویا داشت. فرانچسکو توریانی مشاور امپراتور فردیناند اول و بارون امپراتوری مقدس روم بود: او سفیر ونیز (۱۵۵۸) بود. کارلو توریانی در سال ۱۶۶۶ فرماندار تریسته بود. خانواده‌های دیگری نام دلا توره (یا فون تورن آلمانی) را به خود گرفتند، بدون اینکه از نوادگان پسر خانواده میلان باشند (مانند کنتس الکساندرین فون تاکسیس
میلان باشند (مانند کنتس الکساندرین فون تاکسیس در سال ۱۶۵۰ که نام خانوادگی خود را به تورن و تاکسیس تغییر داد، یا کاردینال کارلو رزونیکو که در سال ۱۷۵۸ پاپ کلمنت سیزدهم شد). اگرچه هر دوی این دو خانواده نام‌های مشابهی داشتند و هر دو بعداً به اشراف آلمانی و اتریشی تعلق داشتند، اما نباید آنها را با هم اشتباه گرفت، زیرا آنها فقط از طریق نسب زن با هم مرتبط هستند و به همین ترتیب، از نظر پدری جزئی از یک خاندان اشرافی نبودند. پسرعموهای همریشه آنها، خاندان تورن و تاکسیس، در سال ۱۶۹۵ توسط لئوپولد اول، امپراتور مقدس
در سال ۱۶۹۵ توسط لئوپولد اول، امپراتور مقدس روم، به مقام رایشسفورست ارتقا یافتند، اما در سال ۱۸۰۶ پس از انحلال امپراتوری مقدس روم، به این مقام رسیدند.
جایزه انجمن کارگردانان آمریکا برای دستاورد برجسته کارگردانی در فیلم () یکی از جوایز سالانه انجمن کارگردانان آمریکا است که توسط انجمن کارگردانان آمریکا اهدا می‌شود. استیون اسپیلبرگ با ۳ برد از ۱۳ نامزدی، هم بیشترین جایزه و هم بیشترین نامزدی را در این بخش در تاریخ انجمن کارگردانان آمریکا دارد و اولین کارگردانی است که در شش دهه متوالی نامزد دریافت جایزه انجمن کارگردانان آمریکا شده است.
عشق کامل نیست () یک فیلم عاشقانه ایتالیایی محصول سال ۲۰۱۲ است که توسط فرانچسکا موچی در اولین تجربه کارگردانی‌اش نوشته و کارگردانی شده و آنا فوگلیتا و جولیو بروتی در آن بازی می‌کنند. فیلمنامه بر اساس رمانی ایتالیایی به همین نام نوشته فرانچسکا موچی در سال ۲۰۱۲ نوشته شده است. "«عشق بی‌نقص نیست»" به تهیه‌کنندگی تیلده کورسی و جیانی رومولی، اولین نمایش خود را در ایتالیا در ۲۹ نوامبر ۲۰۱۲ تجربه کرد. طرح. النا، سی و پنج ساله، برای یک انتشاراتی کار می‌کند. او پس از پایان رابطه طولانی اما نه چندان رضایت‌بخشش با
از پایان رابطه طولانی اما نه چندان رضایت‌بخشش با مارکو، یک عکاس آزاد، در حالی که متوجه شد او با مرد دیگری در یک رستوران لاس می‌زند، تصمیم گرفته است که به عنوان یک زن مجرد زندگی کند. پس از یک تصادف جزئی در یک اسکوتر، او با آدریانا، یک زن جوان اغواگر، و اتوره، یک مرد مسن‌تر، آشنا می‌شود. النا که مجذوب غیرقابل پیش‌بینی بودن آدریانا، که هیجان و شور را به همراه دارد، و آرامش اتوره، که ثبات و امنیت را فراهم می‌کند، شده است، خود را بین این دو گیر می‌بیند و برای رسیدن به عشق، با هر دو وارد رابطه می‌شود. تولید.
رسیدن به عشق، با هر دو وارد رابطه می‌شود. تولید. وقتی از آنا فوگلیتا دربارهٔ صحنه سکس با برونو ولکوویچ سؤال شد، او گفت که این صحنه در زندگی واقعی مشکلاتی را با شرکای مربوطه‌شان ایجاد کرده است. «در آن صحنه، ولکوویچ با اشتیاق سوتین من را پاره کرد و سینه‌هایم را لمس کرد. سپس او مرا روی تخت انداخت و دستش را زیر دامنم برد. بعد از «برش»، ترسیدم که کار بدی کرده باشم، زیرا او، ناراحت، مدام به همسرش زنگ می‌زد و تکرار می‌کرد: «دوستت دارم، دوستت دارم». ساختن صحنه‌های خاص هرگز آسان نیست، آنها می‌توانند شما را خیلی
خاص هرگز آسان نیست، آنها می‌توانند شما را خیلی تکان دهند.»
صاحب‌خانه‌ها (ایتالیایی: "Padroni di casa)"، همچنین با نام "صاحب‌خانه‌ها" شناخته می‌شود) یک فیلم کمدی-درام ایتالیایی محصول سال ۲۰۱۲ به کارگردانی ادواردو گابریلینی است. این فیلم در جشنواره بین‌المللی فیلم لوکارنو ۲۰۱۲ به بخش مسابقه راه یافت. طرح. کازیمو و الیا دو کاشی‌کار اهل رم هستند که توسط خواننده‌ای به نام فاوستو میلی برای بازسازی تراس خانه‌اش مأمور شده‌اند. فاوستو، خواننده‌ای بسیار موفق، پس از بیماری جدی همسرش مویرا که به ویلچر وابسته است، تصمیم به بازنشستگی از صحنه گرفته است. با وجود ابراز محبت فراوان،
از صحنه گرفته است. با وجود ابراز محبت فراوان، مشخص است که مشکلی بین فاوستو و مویرا وجود دارد. این زوج در گوشه‌ای ظاهراً بهشتی از آپنین توسکانی-امیلین، گوشه‌گیر از دنیا زندگی می‌کنند. فاوستو برای حمایت از ترویج گردشگری، موافقت کرد که برای اجرا در ملاء عام بازگردد. با وجود برادر بودن، کازیمو و الیا عمیقاً متفاوت هستند. اولی، که برادر بزرگتر است، داستان‌های دشواری پشت سر خود دارد که او را عمیقاً تحت تأثیر قرار داده است، در حالی که دومی، در حالی که عاشق برادرش است، حضور او را به عنوان یک محدودیت تحمل می‌کند.
است، حضور او را به عنوان یک محدودیت تحمل می‌کند. جامعه کوچک بلافاصله با بی‌اعتمادی زیاد، مانند دو خارجی، از این دو برادر استقبال می‌کند. و اگر الیا سعی کند به شیوه‌ای بسیار حرفه‌ای رفتار کند، کوزیمو نمی‌تواند تسلیم جذابیت ستاره فاوستو میلی نشود. کم‌کم، بی‌اعتمادی بین دو برادر و بقیه روستا شدت می‌گیرد. الیا شروع به قرار گذاشتن با یک دختر محلی می‌کند و این باعث حسادت پسری می‌شود که به او ابراز علاقه می‌کند. از سوی دیگر، کوزیمو، که تعریف فاوستو را اشتباه متوجه شده، با موکلش درگیر می‌شود. برای آرام کردن تحقیر
شده، با موکلش درگیر می‌شود. برای آرام کردن تحقیر ناشی از آن، به بار روستا می‌رود و بیش از حد معمول مشروب می‌خورد. در همین حال، با نزدیک شدن به روز کنسرت و بازگشت باشکوه فاوستو، کار الیا و کوزیمو به پایان نرسیده است. تنش‌ها بین خواننده و همسر بی‌حرکتش، درست مانند درگیری‌های بین دو برادر و بقیه کشور، تشدید می‌شود. و وقتی کوزیمو ناخواسته شاهد چیزی می‌شود که نباید می‌دید، واکنش‌های مجریان دیگر به تعویق نمی‌افتد.
«رمان یک قتل‌عام» یک فیلم درام تاریخی ایتالیایی محصول سال ۲۰۱۲ به کارگردانی مارکو تولیو جوردانا است. این فیلم تا حدودی بر اساس کتاب "«پیازا فونتانا»" نوشته پائولو کوچیارلی ساخته شده است. این فیلم به بازسازی بمب‌گذاری پیازا فونتانا که در ۱۲ دسامبر ۱۹۶۹ در میلان رخ داد و وقایع غم‌انگیز پس از آن، از مرگ جوزپه پینلی که در شرایط مرموزی در طول بازجویی رخ داد، تا مرگ کمیسر لوئیجی کالابرسی که رهبری تحقیقات را بر عهده داشت، می‌پردازد. در ژوئیه ۲۰۱۲، "فیلم «رومانزو دی یک جادو»" به چهل و هفتمین جشنواره بین‌المللی فیلم
یک جادو»" به چهل و هفتمین جشنواره بین‌المللی فیلم کارلووی واری راه یافت و جایزه ویژه هیئت داوران را از آن خود کرد. این فیلم نامزد دریافت ۱۶ جایزه دیوید دی دوناتلو شد و سه جایزه (برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد، بهترین بازیگر نقش مکمل زن و بهترین جلوه‌های ویژه) را از آن خود کرد. همچنین سه جایزه ناسترو دی آرجنتو (برای بهترین فیلمنامه، بهترین بازیگر نقش مکمل مرد و بهترین بازیگر نقش مکمل زن) و دو جایزه چیاک دی اور (برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد و بهترین موسیقی متن) را از آن خود کرد.
«"زندگی ارزش خود را از دست نمی‌دهد"» (La vita non perde valore) یک فیلم مستند محصول سال ۲۰۱۲ دربارهٔ بازگشت کودکان سرباز سابق به جامعه در سیرالئون است. این مستند در دانشگاه‌های مختلف مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته و به موضوع پایان‌نامهٔ پنج درجه‌ای تبدیل شده است. این فیلم توسط ، فیلمساز و روزنامه‌نگار آزاد که برنده جایزه ملی حقوق بشر ایتالیا، یعنی جایزه ماریا ریتا ساوله در سال ۲۰۱۴، شده است، نوشته و کارگردانی شده است. این فیلم بر کار پدر جوزپه برتون، یک مبلغ مذهبی ایتالیایی که بیش از چهل سال در سیرالئون
مذهبی ایتالیایی که بیش از چهل سال در سیرالئون زندگی می‌کرد، تمرکز دارد. برتون «جنبش خانه‌های خانوادگی» (FHM) را برای ارائه مراقبت و آموزش والدین به کودکان قربانی جنگ داخلی این کشور تأسیس کرد، جنگی که در طی آن هزاران کودک توسط همه طرف‌ها به عنوان سرباز استخدام و استفاده شدند. کودکان اغلب به زور استخدام می‌شدند، به آنها مواد مخدر داده می‌شد و برای ارتکاب جنایات مورد استفاده قرار می‌گرفتند. دختران نیز به عنوان سرباز استخدام می‌شدند و اغلب مورد استثمار جنسی قرار می‌گرفتند. بسیاری از کودکان بازماندگان حملات
قرار می‌گرفتند. بسیاری از کودکان بازماندگان حملات روستایی بودند، در حالی که برخی دیگر رها شده بودند. آنها برای اهداف گشت‌زنی، حمله به روستاها و نگهبانی از کارگران در مزارع الماس استفاده می‌شدند. جنبش خانه‌های خانوادگی بیش از ۳۰۰۰ کودک سرباز را به جامعه بازگردانده است. این فیلم شهادت‌های برخی از این سربازان کودک سابق - که اکنون بزرگسال هستند - را به تصویر می‌کشد که تجربیات خود را قبل و بعد از ملاقات با برتون شرح می‌دهند و به بررسی مسائلی مانند گناه، تنهایی، اعتماد و ترس و چگونگی کمک به سوژه‌ها برای غلبه بر
اعتماد و ترس و چگونگی کمک به سوژه‌ها برای غلبه بر رنج و ارزش‌های به ظاهر منفی گذشته‌شان می‌پردازد. مضمون اصلی فیلم این است که علیرغم جنگ داخلی و سوءاستفاده از این سربازان کودک، «زندگی ارزش خود را از دست نمی‌دهد.» این فیلم همچنین نشان می‌دهد که چگونه کار برتون به قربانیان و عاملان خشونت اجازه می‌دهد تا اکنون به دلیل این اعتماد به ارزش زندگی، بدون نفرت یا کینه با یکدیگر ملاقات و همکاری کنند. این فیلم «سخت و دردناک» است، اما پیام آن «امید، علیرغم ترس، کابوس، علیرغم شرارت و پستی انسان» است. این فیلم شهادت‌ها
علیرغم شرارت و پستی انسان» است. این فیلم شهادت‌ها را با مصاحبه‌ها و گفتگو با برتون و روبرتو راورا، روان‌شناسی که در کنار جنبش خانه‌های خانوادگی برای تجزیه و تحلیل تأثیر تروما در سربازان کودک کار می‌کند، در هم می‌آمیزد. این فیلم در سال ۲۰۱۰ فیلمبرداری شد و ایده آن پس از آن مطرح شد که پروژه‌ای با بودجه کمیسیون اروپا برای «ایجاد، جمع‌آوری و توزیع منابع دانش برای بهبود ارتباطات و گفتگو» - از ماسوکو خواست تا مجموعه‌ای از مصاحبه‌ها را در سیرالئون تهیه کند. پس از اینکه ویلما ماسوکو با پدر برتون ملاقات کرد، او از
اینکه ویلما ماسوکو با پدر برتون ملاقات کرد، او از او دعوت کرد تا گزارشی در مورد فعالیت‌های او با کودکان سرباز سابق سیرالئون تهیه کند. مستند "«زندگی بدون ارزش»" که منتشر شد، «نه بر درام انسانی، بلکه بر چگونگی برخورد و حل آن» تمرکز دارد. این فیلم که در سال ۲۰۱۲ اکران شد، در همان سال نسخه انگلیسی زبان آن نیز منتشر شد.
اتاق پروانه (The Butterfly Room) یک فیلم ترسناک -هیجانی آمریکایی-ایتالیایی محصول سال ۲۰۱۲ به کارگردانی جاناتان زارانتونلو است. این فیلم بر اساس رمان "آلیس از ۴ تا ۵" ("Alice from 4 to 5") نوشته زارانتونلو ساخته شده است. این فیلم در جشنواره بین‌المللی فیلم فانتزی نوشاتل ۲۰۱۲ جایزه جوانان دنیس-دو-روژمونت را از آن خود کرد. داستان حول محور آن (باربارا استیل)، یک خانم مسن منزوی و عاشق پروانه، می‌چرخد که سال‌ها پس از خراب کردن رابطه‌اش با دخترش دوروتی (هدر لنگن‌کمپ)، رابطه‌ای نگران‌کننده با یک دختر جوان مرموز
رابطه‌ای نگران‌کننده با یک دختر جوان مرموز برقرار می‌کند. ری وایز، آدرین کینگ، کامیل کیتون و پی‌جی سولز نیز در این فیلم حضور دارند، همچنین جیمز کارن در آخرین نقش سینمایی خود بازی می‌کند؛ کارن شش سال پس از اکران فیلم درگذشت. تولید. وقتی زارانتونلو در یک گردهمایی فیلم‌های ترسناک شرکت کرد، از لانگن‌کمپ خواسته شد تا نقش دوروتی را بازی کند. او پس از خواندن فیلمنامه تحت تأثیر قرار گرفت و در نهایت قرارداد بازی در فیلم را امضا کرد و فیلمبرداری آن را تجربه‌ای مثبت توصیف کرد. در مصاحبه‌ای با "ترس مرکزی"، وقتی از
توصیف کرد. در مصاحبه‌ای با "ترس مرکزی"، وقتی از زارانتونلو در مورد ایده اولیه فیلم سؤال شد، او اظهار داشت: پذیرش. این فیلم با نقدهای عموماً متفاوتی روبرو شده است. در حالی که کیم نیومن ، منتقد فیلم از "اسکرین دیلی،" فیلم را به خاطر پرداختن به بخش‌هایی از اردوگاه که به نظر او تأثیر وحشت را کاهش می‌دهد، مورد انتقاد قرار داد، نیومن هم بازی‌های لانگنکمپ و هم پاتنم را ستود. استیسی لین ویلسون از "ترس مرکزی" اظهار داشت: «فیلم «اتاق پروانه» که با بودجه‌ای کم اما با عشق فراوان جاناتان زارانتونلو، ماهرانه کارگردانی
عشق فراوان جاناتان زارانتونلو، ماهرانه کارگردانی شده است، به عنوان یک تریلر روانشناختی آرام و غم‌انگیز که یادآور بهترین‌های دهه ۱۹۷۰ است، موفق عمل می‌کند (هرچند، علیرغم آرزوهای پرشور برخی از مطبوعات، یک جالو نیست). این واقعیت که در لوکیشنی در لس‌آنجلس زیبا و تاریخی فیلمبرداری شده است، تنها به فضاسازی و اصالت آن می‌افزاید.» فرانک شک از "هالیوود ریپورتر" نقد بسیار متفاوتی ارائه داد و گفت: «اتاق پروانه آنقدر بی‌مزه ساخته شده که چیزی بیش از یک کنجکاوی اردوگاهی نیست. با وجود انبوهی از لحظات تکان‌دهنده، فیلم
نیست. با وجود انبوهی از لحظات تکان‌دهنده، فیلم ترس‌های واقعی کمی ارائه می‌دهد، اگرچه کارگردان زارانتونلو اوج بصری مؤثری را ارائه می‌دهد. همین کافی است که بگوییم مجموعه آثار «آن» چیزی بیش از حشرات بالدار را شامل می‌شود.»
ویولا آردونه (۲ ژوئیهٔ ۱۹۷۴) رمان‌نویس ایتالیایی است. زندگی و حرفه. ویولا آردونه در ناپل به دنیا آمد. او در دبیرستان کلاسیک ناپل تحصیل کرد و در سال ۱۹۹۶ در رشتهٔ ادبیات از دانشگاه فدریکو دوم ناپل فارغ‌التحصیل شد.پس از همکاری با انتشارات آموزشی ادیتزیونه سیمونه، فعالیت خود را به عنوان معلم ادبیات آغاز کرد. پس از انتشار چند مجموعه داستان کوتاه، آردونه در سال ۲۰۱۳ با رمان «دستورالعملی برای دلی در آشوب» نخستین اثر بلند خود را منتشر کرد. او در سال ۲۰۱۹ با رمان تاریخی «قطار کودکان» به موفقیت چشمگیری دست یافت؛
تاریخی «قطار کودکان» به موفقیت چشمگیری دست یافت؛ اثری که سرگذشت خانواده‌ای را روایت می‌کند که در ابتکار قطارهای خوشبختی شرکت دارند. این رمان به ۳۶ زبان ترجمه شدو کریستینا کومنچینی اقتباسی از آن را با همین عنوان در قالب یک فیلم اوریجینال نتفلیکس ساخت. رمان بعدی او با عنوان «قلب شکست‌ناپذیر اولیوا دنارو» الهام‌گرفته از رویدادهای زندگی فرانکا ویولا است.
خاندان فیسکی () یک خانواده اشرافی قدیمی ایتالیایی اهل جنوا، ایتالیا بودند که از نوادگان آنها، شاهزادگان فیشی راواسکیری بلمونته هستند. آنها که ریشه باستانی دارند، نام خود را از جد خود، اوگو فلیسکوس، از نوادگان کنت‌های لاوانیا، گرفته‌اند. این خانواده روابط نزدیکی با پادشاهان آنژوین سیسیل داشتند. بعدها نیز با پادشاهان فرانسه ارتباط برقرار کردند. خانواده فیشی دو پاپ و ۷۲ کاردینال به دنیا آوردند. تاریخچه. فیشی‌ها به عنوان کنت‌های لاوانیا، نوعی استقلال قضایی و سیاسی از جمهوری جنوا داشتند. این خانواده که در روستای
از جمهوری جنوا داشتند. این خانواده که در روستای مجاور سن سالواتوره دی کوگورنو مستقر بودند، قلمرو اشرافی وسیعی را در لوانت لیگوریا و مناطق داخلی چیاواری بنا نهادند. در سال ۱۰۱۰، مراسم اعطای مقام به فیشی‌ها در جنوا برگزار شد: این خانواده به کنت‌های لاوانیا تبدیل شدند. به گفته هنری مقدس، پادشاه ایتالیا از سال ۱۰۰۴ و امپراتور مقدس روم از سال ۱۰۱۴ و آخرین نفر از سلسله اتونی، «ما فیسکی برجسته را به عنوان جانشین ژنرال این شهر-دولت با اختیارات گسترده منصوب می‌کنیم.» در طول قرون وسطی، درگیری‌های سیاسی بی‌شماری برای
در طول قرون وسطی، درگیری‌های سیاسی بی‌شماری برای تسلط بر لاوانیا بین فیسکی‌ها و جمهوری جنوا که متحدی همیشه وفادار و دژی مرزی دفاعی در نزدیکی چیاواری داشت، رخ داد. در این مدت، قوی‌ترین دشمنان این خانواده، دوری‌ها بودند. هنگامی که روستا در حدود قرن دوازدهم به یک شهرداری آزاد تبدیل شد، ارباب فیسکی، در محدوده خود، به انجام کارهای اداری و سیاسی لاوانیا ادامه داد. در قرن چهاردهم، با جذب فیشی‌ها در بالاترین اشراف جنوا، کوچک شدن تدریجی قلمرو لاوانیا آغاز شد. نقش‌های مهم دیگر. مردان فیشی - که همگی با نام کونته دی
مهم دیگر. مردان فیشی - که همگی با نام کونته دی لاوانیا شناخته می‌شدند - نقش‌های مهمی را به عنوان پارتیزان‌های گوئلف در حکومت و تاریخ نظامی جنوای قرون وسطی ایفا کردند، که همیشه با جمهوری در تضاد بودند و همیشه ارتباط خود را با دارایی‌هایشان در اینجا حفظ می‌کردند. در سال ۱۱۳۸، در توافقی بین فیشی‌ها و کمون جنوا، فیشی‌ها موافقت کردند که بخشی از سال را در شهر بگذرانند. آنها ثروت زیادی از فعالیت‌های تجاری و مالی به دست آوردند و بعداً در شاخه‌های مختلف متعددی توسعه یافتند. آنها علاوه بر لیگوریا، در پیمونت،
توسعه یافتند. آنها علاوه بر لیگوریا، در پیمونت، لومباردی، اومبریا و پادشاهی ناپل نیز دارای املاک بودند. سینیبالدو فیشی، برادر کوچکتر کنت اوپیتزو، در سال ۱۲۴۳ به عنوان پاپ اینوسنت چهارم انتخاب شد. یکی از برادرزاده‌هایش پاتریارک اوپیتزو انطاکیه شد و دیگری به عنوان پاپ آدریان پنجم به عنوان یکی از سه پاپ سال ۱۲۷۶ انتخاب شد. در توطئه فیشی در سال ۱۵۴۷، جیووانی لوئیجی فیشی و اشراف تلاش ناموفقی برای بازپس‌گیری دوگات از آندره‌آ دوریا انجام دادند و قدرت فیشی در هم شکست.
شورای امنیت سازمان ملل متحد، متشکل از پنج عضو دائم و ده عضو غیردائم انتخابی است. انتخاب شدن، نیازمند رأی اکثریت دو سوم از مجمع عمومی سازمان ملل متحد است. اعضای منتخب، برای یک دوره دو ساله در شورا حضور دارند که در سال‌های زوج، پنج کرسی و در سال‌های فرد، پنج کرسی دیگر، به رقابت گذاشته می‌شود. عضوی که از عضویت شورای امنیت، خارج می‌شود، نمی‌تواند بلافاصله، دوباره انتخاب شود. انتخابات، معمولاً در ماه ژوئن، برای یک دوره، از اول ژانویه، آغاز می‌شود. به دلیل الزام اکثریت دو سوم، ممکن است دو نامزد با آرای تقریباً
اکثریت دو سوم، ممکن است دو نامزد با آرای تقریباً برابر، هر کدام با کسب تقریباً نیمی از آرا، به بن‌بست برسند و گاهی برای حل اختلاف، به هفته‌ها مذاکره، نیاز باشد. کرسی‌های غیردائم، از نظر جغرافیایی، توزیع می‌شوند و تعداد مشخصی از کرسی‌ها، به هر یک از پنج گروه منطقه‌ای سازمان ملل متحد، اختصاص داده می‌شود. گروه‌های منطقه‌ای. ده کرسی غیردائم به شرح زیر توزیع شده‌اند: علاوه بر این، یکی از پنج کرسی آفریقایی/آسیایی، یک کشور عربی است که به‌طور متناوب، بین این دو گروه، تقسیم می‌شود. این قانون، در سال ۱۹۶۷ اضافه شد
تقسیم می‌شود. این قانون، در سال ۱۹۶۷ اضافه شد تا از سال ۱۹۶۸، اعمال شود. توزیع زوج/فرد، عملاً در انتخابات ژانویه ۱۹۴۶ و ۱۹۶۵ (نخستین انتخابات تاریخ و نخستین انتخابات پس از افزایش کرسی‌ها) تعیین شد. برای هر یک از شش و چهار عضو در کرسی‌های تازه ایجاد شده، مجمع عمومی سازمان ملل متحد، به اعطای یک دوره ۱ ساله یا ۲ ساله، رأی داد.
جایزه هیئت ملی بازبینی برای بهترین کاگردان () یکی از جوایز سالانه فیلم است که (از سال ۱۹۴۵) توسط هیئت ملی بازبینی فیلم اهدا می‌شود.
«ط-ل-ا-ق» ترانه‌ای نوشته‌شده توسط بابی بردک و کرلی پاتمن و خوانده‌شده توسط هنرمند موسیقی کانتری آمریکایی تمی وینت می‌باشد که در مهٔ سال ۱۹۶۸ به‌عنوان نخستین تک‌آهنگ و قطعهٔ هم‌نام آلبوم "ط-ل-ا-ق" منتشر گردید. نسخهٔ وینت در سال ۱۹۶۸ به رتبهٔ نخست ترانه‌های کانتری رسید و برای او نامزدی جایزهٔ گرمی در بخش بهترین اجرای کانتری خوانندهٔ زن را به همراه داشت. بازخوردها. "رولینگ استون" در سال ۲۰۲۴ این ترانه را در رتبهٔ ۵۹ فهرست «۲۰۰ ترانهٔ برتر کانتری در تمام دوران» قرار داد.
تلاش‌های متعددی برای برقراری آتش‌بس در جنگ داخلی سوریه صورت گرفته است. اولین آتش‌بس جزئی (۲۶ فوریه – ژوئیهٔ ۲۰۱۶). پس از مذاکرات مونیخ، قدرت‌های جهانی در گروه بین‌المللی حمایت از سوریه، آتش‌بس بین طرفین اصلی جنگ را مورد مذاکره قرار دادند. در ۲۲ فوریه ۲۰۱۶، ایالات متحده و روسیه شرایط توقف خصومت‌ها در سوریه را اعلام کردند و متعهد شدند که «توقف خصومت‌ها به شیوه‌ای بی‌طرفانه و شفاف و با پوشش گسترده رسانه‌ای نظارت خواهد شد.» در ۲۶ فوریه ۲۰۱۶، شورای امنیت سازمان ملل متحد به اتفاق آرا قطعنامه ۲۲۶۸ را تصویب کرد که
متحد به اتفاق آرا قطعنامه ۲۲۶۸ را تصویب کرد که از همه طرفین می‌خواست تا از شرایط توافق ایالات متحده و روسیه در مورد «توقف خصومت‌ها» پیروی کنند. آتش‌بس در ۲۷ فوریه ۲۰۱۶ ساعت ۰۰:۰۰ (به وقت دمشق) آغاز شد. این آتش‌بس شامل حملات به سازمان‌های تروریستی تعیین‌شده توسط سازمان ملل مانند داعش و جبهه النصره نمی‌شود. در پایان فوریه ۲۰۱۶، علیرغم درگیری‌های فردی، گزارش شد که آتش‌بس پابرجا مانده است. در اوایل فوریه ۲۰۱۶، با آغاز رسمی مذاکرات صلح سوریه با میانجیگری سازمان ملل متحد در ژنو و علیرغم اعتراضات مخالفان، دولت
ملل متحد در ژنو و علیرغم اعتراضات مخالفان، دولت سوریه عملیات تهاجمی خود را در استان حلب ادامه داد، در حالی که گمانه‌زنی‌هایی مبنی بر آماده شدن ترکیه، عربستان سعودی و امارات متحده عربی برای حمله نظامی به سوریه وجود داشت. این اعلامیه عربستان سعودی مورد استقبال ایالات متحده قرار گرفت. سرگئی لاوروف در پاسخ به درخواست‌ها برای توقف بمباران نیروهای مخالف در سوریه توسط روسیه، اکنون که مذاکرات صلح آغاز شده است، در مسقط، عمان، گفت که روسیه حملات هوایی خود را تا زمانی که «سازمان‌های تروریستی مانند جبهه النصره و داعش»
که «سازمان‌های تروریستی مانند جبهه النصره و داعش» را شکست ندهد، متوقف نخواهد کرد. او همچنین بر ضرورت ایمن‌سازی مرز ترکیه–سوریه برای جلوگیری از قاچاق و جابجایی شبه‌نظامیان تأکید کرد. ولید معلم، معاون نخست‌وزیر سوریه، گفت که هرگونه مداخله زمینی یک کشور خارجی در خاک سوریه بدون تأیید دولت، اقدامی تجاوزکارانه تلقی می‌شود که باید با آن مقابله شود: «هر متجاوزی، چه سعودی باشد و چه ترک، در جعبه‌های چوبی به کشورش بازگردانده خواهد شد.» در ۱۱ فوریه، تأیید شد که نیروهای دموکراتیک سوریه مستقر در شهر عفرین، در شمال غربی
دموکراتیک سوریه مستقر در شهر عفرین، در شمال غربی حلب، مجموعه‌ای از شهرها، از جمله دیر جمال و القمیه، و همچنین پایگاه هوایی نظامی سابق منغ در نزدیکی مرز با ترکیه را که قبلاً توسط شورشیان تصرف شده بود، تصرف کرده‌اند. در تلافی، در ۱۳ فوریه، ترکیه از خاک خود، یک کارزار مداوم گلوله‌باران مواضع نیروهای دموکراتیک سوریه در منطقه اعزاز را آغاز کرد. در ۱۴ مارس ۲۰۱۶، ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، اعلام کرد که روسیه «بخش اصلی» ارتش خود را از سوریه خارج خواهد کرد. پوتین همچنین گفت که پایگاه هوایی حمیمیم روسیه برای
همچنین گفت که پایگاه هوایی حمیمیم روسیه برای کنترل توافق‌های آتش‌بس حفظ خواهد شد و بندر طرطوس به‌طور عادی به فعالیت خود ادامه خواهد داد. به گفته منابع غربی، ایران پس از آتش‌بس تنها ۷۰۰ مشاور سپاه پاسداران را در سوریه نگه داشته است، اما این موضوع تأیید نشده است. در اواسط ماه مارس، نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران اعلام کرد که کماندوها و تک تیراندازهای ارتش را به عنوان مشاور نظامی به سوریه و عراق اعزام خواهد کرد که اولین اذعان رسمی ایران به استقرار نیروهای منظم ارتش ایران (برخلاف سپاه) در خارج از ایران
منظم ارتش ایران (برخلاف سپاه) در خارج از ایران از زمان جنگ ایران و عراق در دهه ۱۹۸۰ بود. دولت سوریه با حمایت نیروهای روسیه و ایران تا پایان مارس ۲۰۱۶ با موفقیت پالمیرا را از داعش پس گرفت. ارتش آزاد سوریه و گروه‌های اسلام‌گرای متحد آن، الراعی را در ۸ آوریل از داعش تصرف کردند. تصرف این شهر، خط تدارکاتی مهمی را برای شورشیان از ترکیه، نزدیک مرز ترکیه، تضمین کرد. داعش در ۱۱ آوریل این شهر را به همراه شش روستا بازپس گرفت تا ژوئیه ۲۰۱۶، این آتش‌بس تقریباً از هم پاشیده بود و خشونت دوباره تشدید شده بود. دومین تلاش
بود و خشونت دوباره تشدید شده بود. دومین تلاش برای آتش‌بس (۱۲ سپتامبر – ۱۹ سپتامبر). در ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۶، روسیه و ایالات متحده در مورد برقراری آتش‌بس بین دولت اسد سوریه و ائتلافی از به اصطلاح «گروه‌های شورشی مخالف اصلی سوریه» که مورد حمایت ایالات متحده هستند، به توافق رسیدند. این آتش‌بس مورد حمایت ایالات متحده و روسیه بود، با این تفاهم که - اگر به مدت یک هفته ادامه یابد - روسیه و ایالات متحده می‌توانند برنامه‌ریزی یک مأموریت مشترک علیه داعش و النصره را آغاز کنند. یک خلأ قابل توجه در آتش‌بس به این معنی بود که
یک خلأ قابل توجه در آتش‌بس به این معنی بود که شامل حملات علیه «اهداف تروریستی» نمی‌شد - دولت روسیه از ادعاهایی مبنی بر هدف قرار دادن عناصر تروریستی برای توجیه حملات هوایی علیه مناطق تحت کنترل شورشیان استفاده کرده است. آتش‌بس در ۱۲ سپتامبر به اجرا درآمد، اما به خوبی رعایت نشد، زیرا دولت سوریه به بمباران ادامه داد و کمک‌های بشردوستانه سازمان ملل به دلیل نگرانی‌های امنیتی و خطر برای کاروان‌ها به تأخیر افتاد. آتش‌بس در ۱۷ سپتامبر ۲۰۱۶، زمانی که یک حمله هوایی ایالات متحده و بریتانیا که ادعا می‌شد هدف آن داعش
ایالات متحده و بریتانیا که ادعا می‌شد هدف آن داعش بوده است، ۶۰ سرباز دولت سوریه را کشت، با شکست بیشتری مواجه شد و در ۱۹ سپتامبر، پس از حمله هوایی نیروهای سوری یا روسی به یک انبار هلال احمر سوریه که منجر به کشته شدن ۱۴ نفر و تخریب ۱۸ کامیون مواد غذایی شد، توسط دولت سوریه پایان یافته اعلام شد. در ۳ اکتبر ۲۰۱۶، ایالات متحده از تعلیق مذاکرات با روسیه در مورد اجرای توافق‌نامه خبر داد و پایان قطعی توافق آتش‌بس را اعلام کرد. سومین تلاش برای آتش‌بس (دسامبر ۲۰۱۶ – فوریهٔ ۲۰۱۷). در ۲۸ دسامبر ۲۰۱۶، مذاکرات بین ترکیه
۲۰۱۷). در ۲۸ دسامبر ۲۰۱۶، مذاکرات بین ترکیه و روسیه در آستانه، قزاقستان، منجر به میانجیگری دو کشور برای آتش‌بس سراسری سوریه شد که قرار است از نیمه‌شب ۳۰ دسامبر آغاز شود. ائتلاف ملی نیروهای انقلابی و مخالف سوریه اعلام کرد که به آتش‌بس پایبند خواهد بود. داعش، جبهه النصره و یگان‌های مدافع خلق از آتش‌بس مستثنی شدند و گروه‌های شورشی زیر برای آتش‌بس اعلام آمادگی کردند: با این حال، سخنگوی احرار الشام امضای این توافق را تکذیب کرد. کمتر از ۲ ساعت پس از اجرای آتش‌بس، درگیری‌هایی بین ارتش پیروزی و نیروهای دولتی در
درگیری‌هایی بین ارتش پیروزی و نیروهای دولتی در شمال استان حماة رخ داد. طبق گزارش‌ها، مناطق تحت کنترل شورشیان در سراسر استان ادلب نیز بمباران شد. در ۳۱ دسامبر، چندین گروه شورشی اعلام کردند که در صورت ادامه درگیری‌ها، آتش‌بس «باطل و بی‌اعتبار» خواهد بود. در ۲ ژانویه ۲۰۱۷، گروه‌های شورشی با اشاره به حمله وادی بردی اعلام کردند که مذاکرات مربوط به شرکت در کنفرانس صلح را به دلیل نقض آتش‌بس متوقف کرده‌اند. طبق گزارش سازمان ملل متحد در ۶ ژانویه ۲۰۱۷، آتش‌بس «تا حد زیادی رعایت می‌شود». در ۱۴ فوریه ۲۰۱۷، آتش‌بس بین
زیادی رعایت می‌شود». در ۱۴ فوریه ۲۰۱۷، آتش‌بس بین نیروهای اسد و شورشیان در سراسر کشور نقض شد و منجر به درگیری‌های تازه در نقاط مختلف و حمله جدید شورشیان به درعا شد. سومین نشست مذاکرات روند آستانه در ۲۵ مارس ۲۰۱۷ در آستانه به پایان رسید همه طرف‌های شرکت‌کننده به توافق آتش‌بس برقرار شده از دور دوم مذاکرات آستانه متعهد ماندند. چهارمین تلاش برای آتش‌بس (مهٔ ۲۰۱۷). در ۴ مه ۲۰۱۷، روسیه، ایران و ترکیه در آستانه توافقی را برای ایجاد چهار «منطقه کاهش تنش» در سوریه امضا کردند. این چهار منطقه شامل استان ادلب، بخش‌های
کردند. این چهار منطقه شامل استان ادلب، بخش‌های شمالی استان حمص که تحت کنترل شورشیان است، غوطه شرقی که تحت کنترل شورشیان است و مرز اردن و سوریه می‌شود. این توافق توسط برخی از گروه‌های شورشی رد شد، و حزب اتحاد دموکراتیک نیز این توافق را محکوم کرد و گفت که مناطق آتش‌بس «سوریه را بر اساس فرقه‌ای تقسیم می‌کنند». آتش‌بس از ۶ مه به اجرا درآمد. پنجمین تلاش برای آتش‌بس (ژوئیهٔ ۲۰۱۷ – نوامبر ۲۰۲۴). در ۹ ژوئیه ۲۰۱۷، آتش‌بس نامحدودی در جنوب سوریه با میانجیگری ایالات متحده، روسیه و اردن به اجرا درآمد. این آتش‌بس