payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دیگر از عوامل مرتبط، خطر ناشی از گسترش باکتری‌های مقاوم چندگانه است. دو راه ممکن برای وقوع این امر از طریق فاضلاب وجود دارد. اول، انتقال گونه‌های مقاوم به آب‌های پذیرنده به دلیل فناوری ناکافی تصفیه. احتمال دیگر، توسعه کشت‌های مقاوم در محیط با وارد کردن آنتی‌بیوتیکها به بدنه آب است. جلوگیری از ورود باکتری‌ها مدت‌هاست که به عنوان نوعی تصفیه بهداشتی با استفاده از نور فرابنفش یا ازن مورد استفاده قرار می‌گیرد، به خصوص اگر قرار باشد آب دوباره استفاده شود. سیستم‌های غشایی مانند بیورآکتورهای غشایی یا فراپالایش
غشایی مانند بیورآکتورهای غشایی یا فراپالایش پایین‌دست نیز به این هدف خدمت می‌کنند. بسته به شدت و فناوری، علاوه بر باکتری‌ها، برخی از ریزآلاینده‌ها نیز حذف می‌شوند. اینکه فناوری‌های غشایی با مصرف انرژی کم تا چه حد قادر به حذف مواد کمیاب هستند، در حال بررسی است. قانونگذاری. تکنیک‌های حذف ریزآلاینده‌ها از طریق مرحله چهارم تصفیه فاضلاب در کشورهای آلمان، سوئیس، سوئد و هلند اجرا می‌شود و آزمایش‌ها در چندین کشور دیگر در حال انجام است. در سوئیس، این قانون از سال ۲۰۱۶ تصویب شده است. از اول ژانویه ۲۰۲۵، در اتحادیه
تصویب شده است. از اول ژانویه ۲۰۲۵، در اتحادیه اروپا، دستورالعمل تصفیه فاضلاب شهری بازنگری شده است که حذف بخش زیادی از ریزآلاینده‌ها را از فاضلاب الزامی می‌کند. با توجه به تعداد زیاد اصلاحاتی که تاکنون انجام شده است، این دستورالعمل در ۲۷ نوامبر ۲۰۲۴ با عنوان دستورالعمل (اروپا) ۲۰۲۴/۳۰۱۹ بازنویسی شد، در ۱۲ دسامبر در مجله رسمی اتحادیه اروپا منتشر شد و از اول ژانویه ۲۰۲۵ لازم‌الاجرا گردید. کشورهای عضو اکنون ۳۱ ماه، یعنی تا ۳۱ ژوئیه ۲۰۲۷، فرصت دارند تا قوانین ملی خود را با دستورالعمل جدید ("اجرای دستورالعمل")
خود را با دستورالعمل جدید ("اجرای دستورالعمل") تطبیق دهند. اجرای دستورالعمل‌های چارچوب تا سال ۲۰۴۵، بسته به اندازه تصفیه‌خانه فاضلاب و معادل جمعیت (ایران) آن، به صورت پلکانی انجام می‌شود. تصفیه‌خانه‌های فاضلاب با بیش از ۱۵۰٬۰۰۰ ایران در اولویت هستند و باید فوراً تطبیق داده شوند، زیرا بخش قابل توجهی از آلودگی از آنها ناشی می‌شود و پس از آن تصفیه‌خانه‌های فاضلاب با ۱۰٬۰۰۰ تا ۱۵۰٬۰۰۰ ایران که به آب‌های ساحلی یا آب‌های حساس تخلیه می‌شوند، قرار دارند. مورد دوم مربوط به آب‌هایی با نسبت رقت پایین، آب‌هایی که از
مربوط به آب‌هایی با نسبت رقت پایین، آب‌هایی که از آنها آب آشامیدنی به دست می‌آید و آب‌هایی که آب‌های ساحلی هستند، یا آب‌هایی که به عنوان آب حمام استفاده می‌شوند یا برای پرورش صدف استفاده می‌شوند، است. به کشورهای عضو این اختیار داده می‌شود که اگر ارزیابی ریسک نشان دهد که هیچ خطر بالقوه‌ای از ریزآلاینده‌ها برای سلامت انسان و/یا محیط زیست وجود ندارد، تصفیه چهارم را در این مناطق اعمال نکنند. حذف ریزآلاینده‌ها. با توجه به تعداد زیاد مواد با خواص شیمیایی و فیزیکی بسیار متفاوت، حذف این مواد دشوار است. تاکنون سه
بسیار متفاوت، حذف این مواد دشوار است. تاکنون سه تکنیک و ترکیب از آنها ایجاد شده است. دو تکنیک آلاینده‌ها را با کمک کربن فعال (کربن فعال پودری)، (کربن فعال گرانولی) و یکی با ازون حذف می‌کنند. علاوه بر این، تعداد زیادی از تکنیک‌ها هنوز در مرحله آزمایش هستند. این موارد شامل فرآیندهایی است که با پلاسما یا فراصوت کار می‌کنند، کاربردهایی با زئولیت‌ها و سیکلودکسترین‌ها، فرآیندهای غشایی یا فوتوکاتالیز.
قلمرو شیتزوکو ، یک قلمرو فئودالی یا هان (ژاپن) تحت حکومت شوگون‌سالاری توکوگاوا دوره ادو ژاپن، واقع در ولایت هیتاچی بود.
سلسه کرلانی: کرلاڼي ، رومی شده: Karlāṇī ، بنگالی : কররাণী ، رومی شده : Korrāṇī ) در سال 1564 توسط تاج خان کرانی ،یک ژنرال از قبیله افغانی کرلانی، از منطقه هالانیل ، بنیان نهاده شد این آخرین سلسله ای بود که بر سلطان نشین بنگال حکومت کرد . تاریخچه. تاسیس تاج خان که پیش‌تر از فرماندهان امپراتور سور، شیرشاه سوری، بود، در فاصلهٔ سال‌های ۱۵۶۲ تا ۱۵۶۴ میلادی، جنوب‌شرقی بیهار و بنگال غربی را تصرف کرد و با قتل آخرین فرمانروای محمدشاهی، سراسر بنگال را به سلطهٔ خود درآورد و پایتخت را در گور مستقر کرد. پس از او، برادرش
و پایتخت را در گور مستقر کرد. پس از او، برادرش سلیمان خان کرانی به قدرت رسید و در سال ۱۵۶۵ میلادی پایتخت را به تاندا در مالدا منتقل کرد. سلیمان خان در سال ۱۵۶۸ اوریسا را به‌طور دائمی به قلمرو خود افزود و با پذیرش ظاهری حاکمیت امپراتور مغول، اکبر، و فرستادن هدایا و ضیافت‌ها از سوی وزیرش لودی خان، تلاش کرد روابط مسالمت‌آمیزی با مغول‌ها حفظ کند. سلطنت او از کوچ بیهار تا پوری و از رود سون تا رود برهماپوترا گسترده بود. حمله مغول. در ۲۵ سپتامبر ۱۵۷۴، ژنرال مغول منعم خان، پایتخت کارانی، تاندا، را تصرف کرد . نبرد
خان، پایتخت کارانی، تاندا، را تصرف کرد . نبرد توکاروی که در ۳ مارس ۱۵۷۵ رخ داد، داوود خان کرانی ، آخرین حاکم کارانی، را مجبور به عقب‌نشینی به اوریسا کرد. این نبرد منجر به پیمان کتاک شد که در آن داوود تمام بنگال و بیهار را واگذار کرد و تنها اوریسا را ​​​​نگه داشت. این پیمان سرانجام پس از مرگ منعم خان در سن ۵۰ سالگی در اکتبر ۱۵۷۵ شکست خورد. [ "نیازمند منبع" ] داوود خان از فرصت استفاده کرد و به بنگال حمله کرد و استقلال خود را از اکبر اعلام کرد. یورش مغولان علیه سلطنت کارانی با نبرد راجمحل در ۱۲ ژوئیه ۱۵۷۶ به
سلطنت کارانی با نبرد راجمحل در ۱۲ ژوئیه ۱۵۷۶ به رهبری ژنرال مغول خان جهان اول پایان یافت . داوود خان اعدام شد. با این حال، پشتون‌ها و زمین‌داران محلی معروف به بارو بویان‌ها به رهبری عیسی خان به مقاومت در برابر تهاجم مغولان ادامه دادند. بعدها در سال 1612 در زمان سلطنت جهانگیر ، بنگال قاطعانه به عنوان یک استان مغول تثبیت شد
لشکر ۳ زرهی فرانسه () یکی از لشکرهای نیروی زمینی فرانسه است. این لشکر وارث لشکر ۳ پیاده الجزایر است که در سال ۱۹۴۳ تشکیل و در سال ۱۹۴۶ منحل شد و در آزادسازی مارسی در طول جنگ جهانی دوم نقش داشت. لشکر ۳ زرهی در سال ۱۹۵۱ ایجاد و سپس در سال ۱۹۹۱ منحل شد. تیپ ۳ مکانیزه که در سال ۱۹۹۹ ایجاد شد، سنت‌های این لشکر را به ارث برد. لشکر ۳ زرهی در ۲۰ ژوئن ۲۰۱۶ به‌عنوان بخشی از سازماندهی مجدد ارتش فرانسه بازسازی شد و به همراه لشکر ۱ زرهی فرانسه، به‌عنوان یکی از دو لشکر فعال نیروی زمینی فرانسه، همچنان به فعالیت خود ادامه
نیروی زمینی فرانسه، همچنان به فعالیت خود ادامه می‌دهد. ستاد فرماندهی و پادگان لشکر ۳ زرهی در شهر مارسی قرار دارد.
قبرس دارای آب و هوای نیمه‌گرمسیری، مدیترانه‌ای و نیمه‌خشک (Csa و BSh) بر اساس طبقه‌بندی آب و هوایی کوپن است، با زمستان‌های بسیار ملایم در سطح دریا و تابستان‌های گرم تا بسیار گرم. بارش برف فقط در کوه‌های تروودوس در بخش مرکزی جزیره امکان‌پذیر است. بارندگی عمدتاً در زمستان رخ می‌دهد، در حالی که تابستان‌ها معمولاً خشک هستند. دما. قبرس یکی از گرم‌ترین آب‌وهواها و گرم‌ترین زمستان‌ها را در بخش مدیترانه‌ای اتحادیه اروپا دارد. میانگین دمای سالانه در سواحل حدود ۲۴ درجه سانتی‌گراد (۷۵ درجه فارنهایت) در طول روز و ۱۴
سانتی‌گراد (۷۵ درجه فارنهایت) در طول روز و ۱۴ درجه سانتی‌گراد (۵۷ درجه فارنهایت) در شب است. به‌طور کلی، فصل گرم حدود هشت ماه طول می‌کشد. این فصل از آوریل آغاز می‌شود، با میانگین دمای ۲۱ تا ۲۳ درجه سانتی‌گراد (۷۰ تا ۷۳ درجه فارنهایت) در طول روز و ۱۱ تا ۱۳ درجه سانتی‌گراد (۵۲ تا ۵۵ درجه فارنهایت) در شب، و در نوامبر به پایان می‌رسد، با میانگین دمای ۲۲ تا ۲۳ درجه سانتی‌گراد (۷۲ تا ۷۳ درجه فارنهایت) در طول روز و ۱۲ تا ۱۴ درجه سانتی‌گراد (۵۴ تا ۵۷ درجه فارنهایت) در شب. در چهار ماه باقی‌مانده از سال، دما معمولاً
در شب. در چهار ماه باقی‌مانده از سال، دما معمولاً معتدل باقی می‌ماند، در حالی که گاهی بیش از ۲۰ درجه سانتی‌گراد (۶۸ درجه فارنهایت) در طول روز می‌شود. در لیماسول، در دوره ژانویه تا فوریه، میانگین حداکثر دما در طول روز ۱۷ تا ۱۸ درجه سانتی‌گراد (۶۳ تا ۶۴ درجه فارنهایت) و در شب ۸ تا ۹ درجه سانتی‌گراد (۴۶ تا ۴۸ درجه فارنهایت) است. در سایر مناطق ساحلی قبرس، دما معمولاً ۱۶ تا ۱۷ درجه سانتی‌گراد (۶۱ تا ۶۳ درجه فارنهایت) در طول روز و ۶ تا ۹ درجه سانتی‌گراد (۴۳ تا ۴۸ درجه فارنهایت) در شب است. در ماه‌های مارس و
تا ۴۸ درجه فارنهایت) در شب است. در ماه‌های مارس و دسامبر در لیماسول، میانگین دما ۱۹ تا ۲۰ درجه سانتی‌گراد (۶۶ تا ۶۸ درجه فارنهایت) در طول روز و ۱۰ تا ۱۱ درجه سانتی‌گراد (۵۰ تا ۵۲ درجه فارنهایت) در شب است؛ سایر مناطق ساحلی قبرس معمولاً دمای ۱۷ تا ۱۹ درجه سانتی‌گراد (۶۳ تا ۶۶ درجه فارنهایت) در طول روز و ۸ تا ۱۱ درجه سانتی‌گراد (۴۶ تا ۵۲ درجه فارنهایت) در شب دارند. اواسط تابستان (ژوئیه و اوت) معمولاً گرم است، با میانگین حداکثر دمای ساحلی حدود ۳۵ درجه سانتی‌گراد (۹۵ درجه فارنهایت) در طول روز و حدود ۲۵ درجه
(۹۵ درجه فارنهایت) در طول روز و حدود ۲۵ درجه سانتی‌گراد (۷۷ درجه فارنهایت) در شب. در مرکز جزیره (مناطق مرتفع)، میانگین دما بیش از ۳۵ درجه سانتی‌گراد (۹۵ درجه فارنهایت) است. در ژوئن و سپتامبر، میانگین حداکثر دمای ساحلی معمولاً حدود ۲۸ تا ۳۰ درجه سانتی‌گراد (۸۲ تا ۸۶ درجه فارنهایت) در طول روز و حدود ۱۸ تا ۲۰ درجه سانتی‌گراد (۶۴ تا ۶۸ درجه فارنهایت) در شب است. در حالی که نوسانات شدید دما در سواحل نادر است، مرکز قبرس تغییرات بیشتری دارد—معمولاً زمستان‌های سردتر و تابستان‌های گرم‌تر را تجربه می‌کند. دمای دریا.
و تابستان‌های گرم‌تر را تجربه می‌کند. دمای دریا. میانگین دمای سالانه آب دریا در اطراف قبرس ۲۱–۲۲ درجه سانتی‌گراد (۷۰–۷۲ درجه فارنهایت) است، از ۱۷ درجه سانتی‌گراد (۶۳ درجه فارنهایت) در فوریه تا ۲۷–۲۸ درجه سانتی‌گراد (۸۱–۸۲ درجه فارنهایت) در اوت (بسته به موقعیت مکانی). در هفت ماه از مه تا نوامبر، میانگین دمای آب دریا بیش از ۲۰ درجه سانتی‌گراد (۶۸ درجه فارنهایت) است.
مردم فوتی (به زبان بومی: "BaPhuthi" یا "EbaPhuthi") یک گروه قومی بانتوزبان در جنوب آفریقا هستند که عمدتاً در مناطق جنوبی لسوتو و بخش‌های شمالی استان کیپ شرقی در آفریقای جنوبی زندگی می‌کنند. این گروه بخشی از پادشاهی لسوتو محسوب می‌شوند. زبان. زبان بومی این مردم، زبان فوتی (سی‌فوتی، *siPhuthi*) است که از زبان‌های گروه بانتو به‌شمار می‌رود. این زبان تحت تأثیر زبان سوتو، زبان زولو و زبان خوسا قرار گرفته و به‌صورت گفتاری در میان اعضای جامعه استفاده می‌شود، اما به دلیل فشارهای زبانی و اجتماعی، با خطر زوال و
به دلیل فشارهای زبانی و اجتماعی، با خطر زوال و فراموشی روبه‌روست. جغرافیا. مردم فوتی در نواحی روستایی جنوبی لسوتو، به‌ویژه در مناطق کوهستانی، و همچنین در مناطق مرزی استان کیپ شرقی در آفریقای جنوبی سکونت دارند. جمعیت قابل‌توجهی از آنان در منطقه مویالی و کواتا در لسوتو مستقر هستند. پیشینه. تاریخ دقیق پیدایش قوم فوتی نامشخص است، اما به‌نظر می‌رسد ریشه‌های آنان به مهاجرت‌های اولیه اقوام بانتو در سده‌های گذشته بازمی‌گردد. مردم فوتی در سده نوزدهم با موشوشو اول، بنیان‌گذار لسوتو، وارد اتحاد شدند و بخشی از دولت
بنیان‌گذار لسوتو، وارد اتحاد شدند و بخشی از دولت سوتو را تشکیل دادند. در برخی دوره‌ها تنش‌هایی میان فوتی‌ها و اقوام نگونی‌تبار نیز وجود داشته است. فرهنگ. فرهنگ فوتی ترکیبی از عناصر بومی آفریقایی و تأثیرات نگونی است. رقص‌ها، آیین‌ها و موسیقی سنتی بخش مهمی از زندگی اجتماعی آنان را تشکیل می‌دهد. بیشتر مردم فوتی پیرو مسیحیت هستند، ولی برخی از آداب سنتی مانند پرستش نیاکان نیز در جوامع روستایی حفظ شده‌اند. وضعیت معاصر. زبان و فرهنگ فوتی با چالش‌هایی نظیر همگون‌سازی فرهنگی، مهاجرت به شهرها و عدم پشتیبانی نهادی
فرهنگی، مهاجرت به شهرها و عدم پشتیبانی نهادی روبه‌روست. برخی تلاش‌ها برای مستندسازی زبان سی‌فوتی و احیای سنت‌های فرهنگی این قوم در جریان است.
درخت‌نشینی نوعی نافرمانی مدنی طرفداران محیط زیست است که در آن یک معترض روی درخت، معمولاً روی سکوی کوچکی که برای این منظور ساخته شده است، می‌نشیند تا از قطع شدن آن جلوگیری کند (با این گمان که چوب‌برها با قطع یک درخت اشغال‌شده جان انسان‌ها را به خطر نمی‌اندازند). حامیان معمولاً خوراک و سایر مایحتاج را برای کسانی که درخت را نگه می‌دارند، فراهم می‌کنند. این روش به‌ویژه در مناطقی که تحت تهدید جنگل‌زدایی قرار دارند، کاربرد دارد. معترضان با این کار، نه تنها مانع از قطع درخت می‌شوند، بلکه توجه رسانه‌ها و افکار
از قطع درخت می‌شوند، بلکه توجه رسانه‌ها و افکار عمومی را به موضوع تخریب منابع طبیعی جلب می‌کنند. اعتقاد اصلی پشت این راهبرد این است که چوب‌برها، پیمانکاران، یا شرکت‌های مسئول جنگل‌زدایی، به دلیل خطرات جانی، درختی را که روی آن معترضی نشسته باشد، قطع نخواهند کرد. نوعی نافرمانی مدنی طرفداران محیط زیست است که در آن یک معترض روی درخت، معمولاً روی سکوی کوچکی که برای این منظور ساخته شده است، می‌نشیند تا از قطع شدن آن جلوگیری کند (با این گمان که چوب‌برها با قطع یک درخت اشغال‌شده جان انسان‌ها را به خطر
با قطع یک درخت اشغال‌شده جان انسان‌ها را به خطر نمی‌اندازند). حامیان معمولاً خوراک و سایر مایحتاج را برای کسانی که درخت را نگه می‌دارند، فراهم می‌کنند. درباره. نشستن روی درخت زمانی سرگرمی کودکان بود. در اوایل دهه ۱۹۳۰، زمانی که مسابقات استقامت در سراسر ایالات متحده آمریکا رواج داشت، این مسابقه به یک مسابقه کودکانه تبدیل شد تا بچه‌ها از درختان حیاط خلوت خود بالا بروند و با کمک خواهر و برادرها و مشاغل محلی، برای کسب جوایز طولانی‌ترین نشستن تلاش کنند. این چالش نه تنها موجب هیجان و رقابت بین کودکان می‌شد، بلکه
نه تنها موجب هیجان و رقابت بین کودکان می‌شد، بلکه جنبه‌ای اجتماعی داشت و جوامع محلی را درگیر می‌کرد. صاحبان مشاغل اغلب جوایزی مانند خوراکی‌ها، اسباب‌بازی‌ها و حتی کمک‌های نقدی برای برندگان در نظر می‌گرفتند. در برخی مناطق، این رقابت به رویدادی سالانه تبدیل شد که خانواده‌ها با شور و شوق در آن شرکت می‌کردند. شرکت‌کنندگان گاهی برای راحتی بیشتر، بالای درخت بالش و پتو می‌بردند و حتی غذا و نوشیدنی توسط اعضای خانواده برایشان ارسال می‌شد. این مسابقات نه تنها به عنوان یک تفریح، بلکه به نوعی تمرین برای تحمل سختی‌ها و
یک تفریح، بلکه به نوعی تمرین برای تحمل سختی‌ها و افزایش قدرت بدنی کودکان نیز محسوب می‌شد.
حمید احمدی می‌تواند به افراد زیر اشاره کند:
حمید احمدی (متولد ۱۵ آوریل ۱۹۴۵) مورخ تاریخ مدرن ایران است. او مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته مطالعات دریایی و کارشناسی ارشد خود را در رشته علوم سیاسی دریافت کرد و دکترای خود را در این رشته در دانشگاه آزاد برلین گذراند. احمدی عضو کمیته راهبردی نظامی-دریایی ایران و مشاور نظامی وزیر دفاع در سال ۱۳۵۸ و مشاور نظامی رئیس جمهور سابق ایران، ابوالحسن بنی صدر، در سال‌های ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۰ بود. او بنیانگذار و مدیر انجمن تحقیقات تاریخ شفاهی ایران (RAIOH) است که هدف آن گسترش دانش در مورد تاریخ و سیاست اخیر و معاصر ایران
دانش در مورد تاریخ و سیاست اخیر و معاصر ایران با پوشش جنبه‌های کلی‌تر تاریخ اجتماعی است. در راستای دستیابی به این اهداف، این انجمن مصاحبه‌های تاریخ شفاهی انجام می‌دهد و همچنین اسناد، چه نسخه خطی و چه چاپی، را جمع‌آوری می‌کند. اگرچه این نهاد با بسیاری از سیاستمداران، دیپلمات‌ها و سربازان برجسته مصاحبه کرده است، اما تلاش می‌کند ایده‌ها، احساسات، تجربیات، زندگی‌ها و آنچه مکتب فرانسوی آنال، ذهنیت‌های کسانی که به نخبگان تعلق ندارند - برخی از آنها از طبقه متوسط رو به پایین و حتی طبقه کارگر هستند - را برای
رو به پایین و حتی طبقه کارگر هستند - را برای آیندگان حفظ کند.
بر پایه آمار سال ۲۰۰۱، حدود ۴٫۲٪ از جمعیت لسوتو دارای نوعی از ناتوانی هستند، که یک‌ سوم آن‌ها را کودکان زیر ۱۵ سال تشکیل می‌دهند. طبقه‌بندی. بیشتر افراد دارای ناتوانی در این کشور با اختلالاتی در بینایی، شنوایی، تحرک، حافظه، مراقبت از خود یا ارتباط برقرار کردن مواجه هستند. قانون و سیاست. بخش ۳۳ قانون اساسی لسوتو بندی را برای بازتوانی، آموزش و اسکان اجتماعی افراد دارای ناتوانی در نظر گرفته است. لسوتو در تاریخ ۲ دسامبر ۲۰۰۸ به کنوانسیون حقوق افراد دارای معلولیت وابسته به سازمان ملل متحد پیوست. «سیاست ملی
وابسته به سازمان ملل متحد پیوست. «سیاست ملی ناتوانی و بازتوانی»با هدف راهنمایی دولت لسوتو در طراحی برنامه‌ها و مداخلات خاص برای افراد دارای ناتوانی تدوین شده است. حمایت و دفاع از حقوق. فدراسیون ملی سازمان‌های افراد دارای ناتوانی در لسوتو در سال ۱۹۸۹ به‌عنوان نهاد چتر و هماهنگ‌کننده‌ی اصلی سازمان‌های فعال در زمینه ناتوانی تأسیس شد. اعضای این فدراسیون عبارت‌اند از: «انجمن ملی افراد دارای ناتوانی جسمی لسوتو» (LNAPD)، «انجمن ناتوانی ذهنی لسوتو» (IDAL)، «اتحادیه ملی افراد دارای اختلال بینایی لسوتو» (LNLVIP) و
ملی افراد دارای اختلال بینایی لسوتو» (LNLVIP) و «انجمن ملی ناشنوایان در لسوتو» (NADL). اشتغال. بیش از ۶۵٪ از افراد دارای ناتوانی در لسوتو برای گذران زندگی روزمرهٔ خود به خانواده‌های نزدیک و همسایگانشان وابسته هستند. ورزش. لسوتو نخستین حضور خود در بازی‌های پارالمپیک را در بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۲۰۰۰ در سیدنی تجربه کرد. این کشور از آن زمان تاکنون در تمام دوره‌های بازی‌های پارالمپیک تابستانی شرکت کرده‌است، اما هرگز در پارالمپیک زمستانی حضور نیافته‌است. لسوتو تاکنون موفق به کسب مدال در بازی‌های پارالمپیک
تاکنون موفق به کسب مدال در بازی‌های پارالمپیک نشده‌است.
ستوان‌دوم () یک درجه نظامی افسر جزء در بسیاری از نیروهای مسلح است. درجه ستوان دوم پایین‌ترین درجه افسری است و اغلب پایین‌تر از ستوان یا ستوان یکم قرار می‌گیرد. در ایالات متحده، ستوان دومی درجه معمولی برای ورود اکثر افسران درجه‌دار در نیروی زمینی، سپاه تفنگداران دریایی، نیروی هوایی و نیروی فضایی است. در ارتش و سپاه تفنگداران دریایی، ستوان دوم اغلب رهبر دسته‌ای است که رهبری یک عنصر به اندازه دسته را بر عهده دارد که معمولاً شامل ۱۶ تا ۴۴ سرباز یا تفنگدار دریایی است. یک دسته تفنگدار از چندین جوخه تشکیل شده است
است. یک دسته تفنگدار از چندین جوخه تشکیل شده است که هر دسته توسط یک افسر درجه‌دار به عنوان رهبر دسته هدایت می‌شود. ستوان دوم معمولاً توسط یک گروهبان دسته کمک می‌شود که به فرمانده دسته در رهبری واحد مشاوره می‌دهد و از او حمایت می‌کند.
ادریس عمادالدین بن حسن قُرَشی (۱۳۹۲ – ۱۰ ژوئن ۱۴۶۸) داعی مطلق نوزدهم مستعلی طَیّبی از ۱۴۲۸ تا ۱۴۶۸، عالم دینی و تاریخ‌نگار یمنی بود. از خاندان برجستهٔ بنی‌الولید قریشی بود. او در قلعهٔ شبام در منطقهٔ کوهستانی حَراز، یکی از پایگاه‌های اصلی اسماعیلیان یمنی، زاده شد. در سال ۸۳۲ هجری قمری / ۱۴۲۸ میلادی، پس از عمویش علی بن عبدالله بن علی، با اختیارات کامل در امور دعوت در یمن و شبه‌قارهٔ هند، به مقام داعی مطلق اسماعیلیان طیبی رسید. او همچنین دولتمردی توانمند و رزمنده‌ای بود که در امور سیاسی یمن به‌گونه‌ای مشارکت
بود که در امور سیاسی یمن به‌گونه‌ای مشارکت می‌کرد که به سود جامعه‌اش باشد. ادریس عمادالدین را مشهورترین مؤرخ اسماعیلی در تمام دوران‌ها می‌دانند. او سه اثر تاریخی پدیدآورد که مهم‌ترینشان کتاب «عیون الأخبار» است. او در سال ۸۷۲ هجری / ۱۴۶۸ میلادی، پس از چهار دهه رهبری دعوت طیبی، درگذشت و پسرش حسن جانشین او شد. آثار. در کنار وظایف دینی و سیاسی‌اش، ادریس همچنین عالِمی فرهیخته و نویسنده‌ای پُرکار بود. کتاب‌های او «به آثاری بنیان‌گذار برای مکتب طیبی» تبدیل شدند. مکان مورد علاقه‌اش برای نوشتن، در کنار دریاچهٔ
مکان مورد علاقه‌اش برای نوشتن، در کنار دریاچهٔ «برکه جوجب» نزدیک شبام، هنوز هم به بازدیدکنندگان نشان داده می‌شود. عالم طیبی قرن شانزدهم، حسن بن نوح، یازده اثر را به ادریس نسبت می‌دهد. تاریخ‌نگار معاصر، ایمن فؤاد سید، یازده اثر را با قطعیت از آنِ ادریس می‌داند و سه اثر دیگر را با انتسابی مشکوک به او برمی‌شمارد. مهم‌ترین اثر او کتاب هفت‌جلدی «عیون الأخبار» است؛ تاریخی از اسلام که از دوران پیامبر اسلام، محمد، آغاز می‌شود و تا بیست‌ویکمین امام اسماعیلی و پایان خلافت فاطمی ادامه می‌یابد، و همچنین آغاز دعوت طیبی
فاطمی ادامه می‌یابد، و همچنین آغاز دعوت طیبی در یمن تحت حاکمیت سلسلهٔ صُلیحی را نیز در بر می‌گیرد.ادریس در این اثر از منابع فراوانی، چه اسماعیلی و چه غیر اسماعیلی، بهره برده است که برخی از آن‌ها امروزه دیگر در دسترس نیستند. «عیون الاخبار» تنها تاریخ عمومی اسماعیلیه است که در قرون وسطی توسط یک نویسنده اسماعیلی نگاشته شده و به همین دلیل، به گفتهٔ فرهاد دفتری، این اثر، ادریس را به «مشهورترین تاریخ‌نگار اسماعیلی» تبدیل کرده است. این کتاب نگاهی یگانه از منظر اسماعیلی به تاریخ خلافت فاطمی و نایبان آن در یمن
اسماعیلی به تاریخ خلافت فاطمی و نایبان آن در یمن ارائه می‌دهد. همراه با آثار هم‌عصر مصری‌اش، مقریزی، عیون الأخبار «شاید دقیق‌ترین منبع تاریخ فاطمیان» باشد. در میان آثار کلامی ادریس، رسالهٔ «زَهر المعانی» که به آموزه‌های باطنی دعوت طیبی می‌پردازد، جایگاه ویژه‌ای دارد و به‌عنوان «اوج نگارش‌های طیبی» شناخته می‌شود.اندیشه‌های متافیزیکی حمیدالدین کرمانی، فیلسوف قرن یازدهم، الهام‌بخش اصلی ادریس در آثار کلامی‌اش بودند. افزون بر «زَهر المعانی»، او شش رسالهٔ کلامیِ کوتاه نیز نگاشت که شامل این موارد می‌شود: یک رساله
نیز نگاشت که شامل این موارد می‌شود: یک رساله به‌صورت پرسش‌وپاسخ در باب مسائل اعتقادی؛ تفسیر کلامی بر جنبه‌هایی از تقویم اسلامی؛ رساله‌ای در تأکید بر لزوم روزه‌داری کامل در رمضان؛ ردیه‌ای بر رسالهٔ کلامی یکی از زیدیان؛ نوشته‌ای جدلی بر ضد خداناباوری که با عنوان «شتر» شناخته می‌شود؛ ردیه‌ای بر سنت برخی از هندیان در رصد ماه برای تعیین آغاز و پایان رمضان. ادریس عمادالدین همچنین دیوان شعری نیز سروده بود که در آن از سبک شاعر دوران فاطمی، مؤید شیرازی، پیروی می‌کرد. موضوع اصلی اشعارش مذهبی بود و بیشتر شامل مدح
موضوع اصلی اشعارش مذهبی بود و بیشتر شامل مدح پیامبر اسلام، علی و خاندان او، و امامان اسماعیلی می‌شد. برخی از این اشعار به مسائل اعتقادی می‌پرداختند، در حالی‌ که برخی دیگر بیانگر تجربه‌ها و باورهای شخصی و معنوی او بودند. منابع.
آلمان ترانه‌ای از گروه نویه دویچه هرته آلمانی رامشتاین است. این ترانه در ۲۸ مارس ۲۰۱۹ به‌عنوان تک‌آهنگ اصلی از هفتمین آلبوم استودیویی بی‌نام آن‌ها منتشر شد و نخستین موسیقی جدیدشان از زمان ترانهٔ سرزمین من در سال ۲۰۱۱ بود. این ترانه دومین تک‌آهنگ شمارهٔ یک رامشتاین در آلمان پس از پوسی در سال ۲۰۰۹ شد. همچنین در کشورهای مجارستان و سوئیس به رتبهٔ نخست رسید، در اتریش و فنلاند جزو پنج ترانهٔ برتر قرار گرفت و نامزد دریافت جایزهٔ بهترین تک‌آهنگ کرنگ! در سال ۲۰۱۹ شد. موزیک ویدئو. موزیک ویدئوی این ترانه به کارگردانی
موزیک ویدئو. موزیک ویدئوی این ترانه به کارگردانی «اسپکتر برلین» ساخته شد و در تاریخ ۲۸ مارس ۲۰۱۹ ساعت ۱۸:۰۰ به زمان اروپای مرکزی منتشر شد. پیش‌تر، در ۲۶ مارس، یک تریلر تبلیغاتی ۳۵ ثانیه‌ای از آن منتشر شده بود. این موزیک ویدئوی بلند، با سبک تیره، خشونت‌آمیز و هولناک خودکه ویژگی همیشگی زیبایی‌شناسی گروه استموجب بحث و جدل شد و رویدادهای مختلفی از تاریخ آلمان را به تصویر می‌کشد. از جملهٔ این رویدادها می‌توان به دوران روم باستان، نبرد جنگل توتبورگ، قرون وسطی، شکار ساحره‌ها، انقلاب نوامبر، دههٔ طلایی ۱۹۲۰،
شکار ساحره‌ها، انقلاب نوامبر، دههٔ طلایی ۱۹۲۰، کتاب‌سوزی نازی‌ها، سانحهٔ هیندنبورگ، جنگ جهانی اول و دوم، هولوکاست، جمهوری وایمار، فراکسیون ارتش سرخ و تقسیم کشور به آلمان غربی و آلمان شرقی اشاره کرد. این ویدئو همچنین شامل صحنه‌هایی علمی-تخیلی در فضا، آدم‌خواری که در آن شخصیت‌های داستان ژرمانیا، تجسم کشور آلمان، را می‌خورند، و نیز صحنهٔ سرقت از بانک با بازی تیل لیندمان در نقش اولریکه ماینهوف با لباس زنانه است. بازیگر آفرو-آلمانی روبی کومی در سراسر ویدئو در نقش ژرمانیا ظاهر می‌شود. در تیتراژ پایانی، نسخهٔ
نقش ژرمانیا ظاهر می‌شود. در تیتراژ پایانی، نسخهٔ پیانویی از تک‌آهنگ سال ۲۰۰۱ گروه با نام خورشید پخش می‌شود که توسط کلمنس پوتش اجرا شده است. مقدمهٔ ویدئو نیز با قطعه‌ای به نام هیولا از موسیقی متن فیلم "سیکاریو" ساختهٔ یوهان یوهانسون آغاز می‌شود.
کلیسای کاتولیک در لسوتو بخشی از کلیسای کاتولیک جهانی است که تحت رهبری معنوی پاپ در رم قرار دارد. در سال ۲۰۲۰ بیش از ۹۰ درصد جمعیت لسوتو مسیحی بودند؛ پیروان ادیان سنتی، به همراه مسلمانان، هندوها و بهائی‌ها، جمعیت باقیمانده را تشکیل می‌دهند. در همان سال، کاتولیک‌ها حدود ۴۵ درصد جمعیت کشور را شامل می‌شدند. با این حال، برآوردهای دیگری عدد بسیار بالاتری را نشان می‌دهد. مسیحیان در سراسر کشور پراکنده‌اند، در حالی که مسلمانان عمدتاً در بخش شمال شرقی زندگی می‌کنند. اکثر مسلمانان از اصل آسیایی هستند، در حالی که
اکثر مسلمانان از اصل آسیایی هستند، در حالی که اکثریت مسیحیان را مردم بومی باسوتو تشکیل می‌دهند. بسیاری از مسیحیان هنوز باورها و آیین‌های فرهنگی سنتی خود را همراه با مسیحیت حفظ کرده‌اند. کلیسای کاتولیک نیز برخی از جنبه‌های فرهنگ محلی را در مراسم خود ادغام کرده است؛ به عنوان مثال، آوازخوانی سرودهای مذهبی در مراسم به سبک محلی و سنتی خواندن (یک سبک تکراری «پاسخ و فراخوان» به زبان سسوتو، زبان بومی، و همچنین به زبان انگلیسی) تبدیل شده است. علاوه بر این، کشیشان در برخی مراسم به لباس محلی لباس می‌پوشند. نقش برجسته
برخی مراسم به لباس محلی لباس می‌پوشند. نقش برجسته کلیسای کاتولیک در کشور ناشی از تأسیس موفق مدارس کاتولیک در قرن بیستم و تأثیر آن بر سیاست آموزش است. کلیسای کاتولیک زمانی مالک حدود ۷۵ درصد مدارس ابتدایی و متوسطه کشور بود و در تأسیس دانشگاه ملی لسوتو نقش مهمی ایفا کرد؛ اما تا سال ۲۰۰۷، مالکیت آن به کمتر از ۴۰ درصد مدارس کاهش یافته بود. کلیسای کاتولیک در تأسیس حزب ملی باسوتو (BNP) در سال ۱۹۵۹ نقش داشت و از آن در انتخابات استقلال در سال ۱۹۶۶ حمایت کرد. اکثر اعضای این حزب کاتولیک‌های معتقد هستند. حزب BNP از
اعضای این حزب کاتولیک‌های معتقد هستند. حزب BNP از استقلال کشور در ۱۹۶۶ تا کودتای نظامی در ۱۹۸۵ حکومت می‌کرد. حزب کنگره باسوتولند (BCP) که در آن زمان اپوزیسیون بود، به طور تاریخی با کلیسای انجیلی لسوتو در جنوب آفریقا پیوند داشت. در لسوتو چهار اسقفی وجود دارد که یکی از آن‌ها اسقفی اعظم است:
در ریاضیات، دوبُردار () یا «۲-بردار» کمیتی در جبر خارجی یا جبر هندسی است که مفهوم اسکالرها و بردارهای اقلیدسی را گسترش می‌دهد. اگر اسکالر را کمیتی از درجهٔ صفر و بردار را از درجهٔ یک در نظر بگیریم، دوبردار کمیتی از درجهٔ دو است. دوبردارها در زمینه‌های گوناگون ریاضی و فیزیک کاربرد دارند. آن‌ها در دو بُعد با اعداد مختلط مرتبط‌اند و در سه بُعد با شبه‌بردار‌ها و چهارگان‌های برداری. از دوبردارها می‌توان برای تولید دوران در فضایی با هر تعداد بُعد استفاده کرد، و ابزاری مفید برای طبقه‌بندی این دوران‌ها به‌شمار
و ابزاری مفید برای طبقه‌بندی این دوران‌ها به‌شمار می‌آیند. از دید هندسی، یک دوبردار ساده را می‌توان نمایان‌گر یک «بُرش صفحه‌ای جهت‌دار» (یا «بُرش صفحه‌ای هم‌سویافته») دانست، همان‌طور که بردار اقلیدسی را می‌توان نمایان‌گر یک پاره‌خط جهت‌دار در نظر گرفت. دوبردار دارای یک گرایش (یا جهت) در صفحه‌ای است که توسط و گسترده شده، مساحتی دارد که برابر است با یک ضریب اسکالر از هر برش صفحه‌ای مرجع با همان گرایش، و در جبر هندسی، بزرگی آن برابر با مساحت متوازی‌الاضلاعی است که ضلع‌هایش و هستند، و همچنین «جهت‌گیری» دارد که
که ضلع‌هایش و هستند، و همچنین «جهت‌گیری» دارد که نشان می‌دهد در کدام سوی درون صفحه قرار گرفته است. به زبان ساده، هر سطحی که با همان صفحه (همان گرایش)، همان مساحت و همان جهت‌گیری موازی باشد، همان دوبردار را تعریف می‌کند. دوبردارها از طریق جبر خارجی روی بردارها ساخته می‌شوند: اگر دو بردار و داده شده باشند، ضرب خارجی آن‌ها یک دوبردار خواهد بود، همان‌طور که هر مجموعی از دوبردارها نیز یک دوبردار است. همهٔ دوبردارها را نمی‌توان بدون جمع، به‌صورت یک ضرب خارجی نوشت. دقیق‌تر بگوییم، دوبرداری که بتوان آن را با ضرب