payamvha/North_RAG huggingface dataset:
«تا اینکه» اشاره کرد که داستان را به جلو می‌برد و ساختاری برای تصاویر ایجاد می‌کند. زوایای دید در تصاویر، هم جنبه‌های هیجان‌انگیز و هم جنبه‌های طنزآمیز ماجرا را تقویت می‌کند. چندین نقاد به‌طور خاص دربارهٔ صحنهٔ آبشار که اوج داستان کتاب به حساب می‌آید، نوشته‌اند که از دیدگاه اول شخص حیوانات به تصویر کشیده شده است. ویلسون این صحنه را «یکی از لحظات تماشایی و خیره‌کنندهٔ کتاب‌های تصویری سال ۲۰۱۹» نامید. نقادان به استفادهٔ فام از رنگ‌ها — از خاکستری‌های مات گرفته تا رنگ‌های زنده و پرطراوت — اشاره کردند و آن را
تا رنگ‌های زنده و پرطراوت — اشاره کردند و آن را مکملِ مضامین کتاب دربارهٔ دوستی و اهمیتِ ارتباط و روابط با دیگران دانستند. نقاد "کرکوس ریویوز" نوشت که «عمق پیامی که حتی به جوان‌ترین خوانندگان منتقل می‌شود این است: ما همگی با هم در این ماجرا هستیم و تفاوت‌هایمان وحدت ما را قوی‌تر می‌کند.» چندین نقاد نیز استفادهٔ فام از حالات چهرهٔ شخصیت‌ها را تحسین کردند و ویلسون خاطرنشان کرد که او «در زبان بدن و حالات چهره فوق‌العاده است.» چندین عنصر طراحی نیز به غنای کتاب افزوده‌اند. تصویر روی جلد که نام نویسنده و تصویرگر
تصویر روی جلد که نام نویسنده و تصویرگر را حذف کرده، ماجرایی را که در ادامه می‌آید، پایه‌گذاری می‌کند. جنگلی که در صفحات پایانی به تصویر کشیده شده است، طوری طراحی شده که شبیه نقشه ایالات متحده باشد. صفحات ابتدایی کتاب، حیواناتی را نشان می‌دهند که زندگی جداگانه‌ای دارند، در حالی که صفحات انتهایی کتاب به عنوان یک مؤخره عمل می‌کنند. نقادان همچنین از نحوهٔ صفحه‌آرایی تصاویر، از جمله استفاده مؤثر فام از صفحات دوتایی و قاب‌ها، تمجید کردند. جوایز و بازخورد. این کتاب به‌طور کلی نقدهای مثبتی دریافت کرد. کامن سنس
کتاب به‌طور کلی نقدهای مثبتی دریافت کرد. کامن سنس مدیا به کتاب چهار ستاره از پنج ستاره داد و به طنز آن اشاره کرد. لوسیندا اسنایدر وایتهرست، که در "اسکول لایبرری ژورنال" می‌نوشت، در یک نقد مثبت خاطرنشان کرد که «تصاویر بزرگ و فراگیر آن، خوانندگان را به‌طور گسترده‌ای به همراهی دعوت می‌کنند.» "پابلیشرز ویکلی" نیز تصاویر را نقطه قوت کتاب خواند و نوشت: «تصاویر هوشمندانه طراحی شده… این اثر را به انتخابی برجسته برای بلندخوانی تبدیل می‌کند.» دنیلسون در نقد خود برای "هورن بوک مگزین" سفر شخصیت‌ها را ستود؛ "کرکوس
"هورن بوک مگزین" سفر شخصیت‌ها را ستود؛ "کرکوس ریویوز" نیز در نقد ستاره‌دار خود نیز به همین مسئله اشاره کرد. این کتاب همچنین نقد ستاره‌داری از ایلین کوپر از "بوکلیست" دریافت کرد که تصاویر فام را «هیجان‌انگیز و احمقانه» خواند و تحسین کرد: «رنگ‌آمیزی‌های زنده و طراحی تخیلی او توجه را به خود جلب می‌کند.» این کتاب در سال ۲۰۲۰ جایزهٔ کالدکوت را دریافت کرد، همراه با تقدیرنامه‌ای که اشاره داشت چگونه «رودخانه با خطوط پرانرژی فام، افزایش تدریجی رنگ‌های زنده و ورق‌گردانی‌های غافلگیرکننده صفحه، جان می‌گیرد تا یک
غافلگیرکننده صفحه، جان می‌گیرد تا یک ماجراجویی پرشور و پیوندهای صمیمانه را شکل دهد.» فام گفت که با بردن جایزهٔ کالدکوت، احساس «اعتبار» پیدا کرده است، احساسی که برای او غیرمنتظره بود.
عسل‌یاب رنگ‌پریده گونه‌ای از پرندگان تیرهٔ عسل‌یابان (Indicatoridae) است. این گونه به عنوان عسل‌یاب کهتر شرقی نیز شناخته می‌شود. در آنگولا، جمهوری دموکراتیک کنگو، کنیا، مالاوی، موزامبیک، تانزانیا، اوگاندا، زامبیا و زیمبابوه یافت می‌شود.
ژیان‌مرغک کلاه‌سیاه یک پرنده گنجشک‌سان کوچک از تیرهٔ ژیان‌مرغان (Tyrannidae) است. در کلمبیا، اکوادور، پرو و ونزوئلا یافت می‌شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های کوهستانی نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است.
مگس‌گیر اوجی گونه‌ای از پرندگان تیرهٔ ژیان‌مرغان و بومی کلمبیا است. زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های خشک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری و مناطق باز خشک و نیمه‌خشک است. نرها و ماده‌ها از نظر ظاهری یکسان هستند. نوجوانان دارای لبه‌های نازک روی پرهای بال خود هستند.
مگس‌گیر لبه‌کمرنگ گونه‌ای از پرندگان تیرهٔ ژیان‌مرغان است. در بولیویکلمبیا، اکوادور، پرو و ونزوئلا یافت می‌شود. زیستگاه‌های طبیعی آن جنگل‌های کوهستانی نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری و جنگل‌های پیشین به شدت دگرگون‌شده است.
سپی شاین (؛ زادهٔ ) که سابقاً با نام سپیده غفوری شناخته می‌شد یک سیاستمدار، وکیل، مدافع حقوق مدنی ایرانی الاصل آمریکایی و عضو سابق شورای شهر وست هالیوود در کالیفرنیا است که از سال ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۴ شهردار این شهر بود. شاین نخستین زن ایرانی-آمریکایی دگرباش جنسی بود که به عنوان اولین زن رنگین‌پوست به شورای شهر غرب هالیوود راه یافت، با انتخاب او اولین شورای شهر با اکثریت زنان در تاریخ این شهر تشکیل شد. او همچنین یک نامزد ناموفق برای نمایندگی حوزه ۳۰ کنگره کالیفرنیا در انتخابات ۲۰۲۴ بود تا جانشین آدام شیف شود که
در انتخابات ۲۰۲۴ بود تا جانشین آدام شیف شود که کرسی خود را برای نامزدی در مجلس سنای ایالات متحده خالی کرده بود. اوایل زندگی و پیشه سیاسی. شاین (با نام اصلی سپیده غفوری) در ۱۹ فوریه ۱۹۷۷ در شهر مشهد در استان خراسان ایران به دنیا آمد و مدتی بعد به همراه خانواده‌اش در سال ۱۹۸۲ به دلیل وقوع انقلاب اسلامی ایران از این کشور به ایالات متحده گریختند. آنها به دره سانتا کلارا، کالیفرنیا نقل مکان کردند، جایی که او در کالج De Anza تحصیل کرد و بعداً به دانشگاه ایالتی سن خوزه منتقل شد و در آنجا مدرک کارشناسی علوم خود را
خوزه منتقل شد و در آنجا مدرک کارشناسی علوم خود را به دست آورد. او قبل از نقل مکان به لس آنجلس در سال ۲۰۰۶، دکترای حقوقی خود را در دانشکده حقوق دانشگاه گلدن گیت گرفت و پس از آن به هالیوود غربی نقل مکان کرد. در سال ۲۰۰۹، او شرکت Soulillume را تأسیس کرد که در زمینه نوعی روش ژاپنی از پزشکی مکمل به نام ریکی فعالیت دارد. فعالیت سیاسی. پس از فارغ‌التحصیلی از دانشکده حقوق، شاین به عنوان وکیل ناحیه خلیج در زمینه آزادی‌های فردی انتخاب شد. پس از نقل مکان به وست هالیوود، او به عضویت انجمن وکلای دگرباش جنسی در لس آنجلس
او به عضویت انجمن وکلای دگرباش جنسی در لس آنجلس درآمد و در سال ۲۰۰۸ به‌طور مشترک رئیس آن شد. در سال ۲۰۱۸، شاین در هیئت مدیره مشاوران همجنسگرای وست هالیوود منصوب شد، جایی که همکارانش او را تشویق کردند تا وارد عرصه سیاست انتخاباتی شود. در آن سال، او اعلام کرد که برای شورای شهر وست هالیوود نامزد خواهد شد، اما با اختلاف اندکی از جان دی آمیکو، رئیس فعلی، شکست خورد. او سپس در انتخابات بعدی در سال ۲۰۲۰ شرکت کرد، جایی که کرسی برتر را در انتخابات به دست آورد. او در ۷ دسامبر ۲۰۲۰ سوگند یاد کرد. در ۱۶ اوت ۲۰۲۱،
در ۷ دسامبر ۲۰۲۰ سوگند یاد کرد. در ۱۶ اوت ۲۰۲۱، لیندزی هوروات، شهردار وست هالیوود، شاین را به عنوان شهردار موقت جدید انتخاب کرد و شورای شهر به اتفاق آرا به انتصاب رأی مثبت دادند. در ۱۹ دسامبر ۲۰۲۲، شورای شهر به انتصاب شاین به عنوان شهردار بعدی و جانشین لورن مایستر رأی موافق داد. او در ۹ ژانویه ۲۰۲۳ سوگند یاد کرد. در فوریه ۲۰۲۳، شاین اعلام کرد که برای حوزه انتخابیه سی‌ام کالیفرنیا نامزد خواهد شد، چرا که با نامزدی آدام شیف برای مجلس سنا یک کرسی خالی به وجود آمده بود. زندگی خصوصی. شاین یک لزبین است. در سال
آمده بود. زندگی خصوصی. شاین یک لزبین است. در سال ۲۰۱۴، شاین با بازیگری به نام اشلی شاین ازدواج کرد و نام خانوادگی او را بر روی خود پذیرفت. اگرچه او به عنوان یک مسلمان بزرگ شده است، اما دیگر به این مذهب اعتقادی ندارد، اگرچه او خود را همچنان «بسیار روحانی» توصیف کرده است. او یک سگ خانگی به نام کلویی شاین دارد که به عنوان بخشی از برنامه حیوان خانگی شهردار وست هالیوود، به عنوان نخستین شهردار حیوان خانگی شهردار در وست هالیوود در تاریخ ۱ آوریل ۲۰۲۳ سوگند یاد کرد.
جام برندگان جام کونکاکاف ۱۹۹۵ چهارمین دوره از جام برندگان جام کونکاکاف بود. مرحله مقدماتی. منطقه آمریکای شمالی. گریک امریکان در برابر تیکوس انصراف داد. منطقه کارائیب. مرحله اول. روبرت در برابر وسترن تایگرز انصراف داد.
ساندرا پرینسلو (متولد ۱۵ سپتامبر ۱۹۴۷)، که به نام ساندرا پرینزلو نیز شناخته می‌شود، یک بازیگر اهل آفریقای جنوبی است که بیشتر به خاطر نقش کیت تامپسون در فیلم "خدایان باید دیوانه شوند" (۱۹۸۰) شناخته شده است. پرینسلو همچنین در بسیاری از تولیدات تلویزیون، فیلم، و تئاتر در آفریقای جنوبی ظاهر شده است. زندگی و حرفه اولیه. پرینسلو گفته است که هرگز انتظار نداشت بازیگر شود. «من از سنین بسیار پایین یک بالرین بودم و یادم می‌آید که گاهی در تئاتر بریتنباخ در پرتوریا وقتی در دبیرستان بودم، مسئول استقبال بودم. آن اولین
در دبیرستان بودم، مسئول استقبال بودم. آن اولین باری بود که با بازیگری حرفه‌ای در صحنه آشنا شدم، اما هرگز فکر نمی‌کردم بازیگر شوم . . . . فکر می‌کنم در آن روزها بیش از حد خجالتی بودم که اصلاً فکر کنم می‌توانم بازیگر شوم؛ بنابراین انگار این شور و اشتیاق بزرگ برای بازیگر شدن نداشتم، نه اصلاً. به نوعی زندگی دانشگاهی را ترجیح می‌دادم. وقتی به دانشگاه رفتم، فکر می‌کردم قرار است همین کار را بکنم». پرینسلو از دبیرستان آفریکانس هوئر میسیسکول فارغ‌التحصیل شد و سپس مدرک کارشناسی افتخاری خود را در رشته درام از دانشگاه
کارشناسی افتخاری خود را در رشته درام از دانشگاه پرتوریا دریافت کرد. به زودی پس از آن، او عضو شرکت بازیگری شورای هنرهای نمایشی ترانسوال شد. «یک شب ما در حال اجرا بودیم و انگار یک اتفاق کاملاً جادویی رخ داد. انگار یک تور طلایی پایین آمد. همه چیز در آن شب جادویی بود و همه اعضای گروه حس می‌کردند … این چیزی مسحورکننده بود که در تبادل انرژی بین تماشاگران و بازیگران رخ می‌دهد». حرفه فیلم. علاوه بر نقش معروفش در "خدایان دیوانه می‌شوند"، پرینسلو نقش‌های مهمی در "هدف یک قاتل" (۱۹۷۹)، "جستجو برای عشق" (۱۹۸۸)،
در "هدف یک قاتل" (۱۹۷۹)، "جستجو برای عشق" (۱۹۸۸)، "شاهزاده پرتوریا" (۱۹۹۲)، "سووتو سبز" (۱۹۹۵)، "'یک پاو پاو برای دلبندم" (۲۰۱۵)، "دو درجه از قتل" (۲۰۱۶) داشته است. حرفه تلویزیون. پرینسلو در بازیگران اصلی ""، اولین سریال آفریقای جنوبی، حضور داشت. برای سال‌های زیادی، او برنامه گفتگو محور خود را به نام "رااکپرات با ساندرا" در تلویزیون آفریقای جنوبی میزبانی کرد. او همچنین مجموعه‌ای از مصاحبه‌ها با شخصیت‌ها و مشاهیر را برای تلویزیون آفریقای جنوبی به نام "ساندرا در یک حرکت" انجام داده است. پرینسلو در طول حرفه
در یک حرکت" انجام داده است. پرینسلو در طول حرفه خود در تعداد زیادی از سریال‌های تلویزیونی و فیلم‌های آفریقای جنوبی بازی کرده است، از جمله "ارفسوندس" (۲۰۱۲)؛ "هارتلند" (۲۰۱۱)؛ "خدایان شناخته‌شده" (۲۰۰۵)؛ "قدیسین، گناهکاران و مهاجران" (۱۹۹۹)؛ و "پادشاهان" (۱۹۹۱) و غیره. حرفه تئاتر. پرینسلو در بیش از ۱۰۰ تولید مختلف اجرا کرده است و اغلب نقش‌های اصلی را در آثار دراماتورگ‌های آفریقای جنوبی و بین‌المللی بازی کرده است. در سال ۱۹۸۵، پرینسلو و هم‌بازی‌اش جان کانی باعث واکنش‌های منفی در یک مخاطب آفریقای جنوبی شدند
واکنش‌های منفی در یک مخاطب آفریقای جنوبی شدند که هنگام اجرای نمایش "خانم جولی" نوشته آگوست استریندبرگ بود. در نقش اصلی، پرینسلو نقش یک زن سفیدپوست را بازی کرد که یک مرد سیاه‌پوست را اغوا می‌کند. این نمایش اولین باری بود که در رژیم آپارتاید یک مرد سیاه‌پوست در صحنه زنده یک زن سفیدپوست را می‌بوسید. تهیه‌کننده نمایش، بابی هینی، اظهار داشت که واکنش‌ها بخشی از یک کمپین برنامه‌ریزی‌شده توسط سفیدپوستان محافظه‌کار بوده است. هر دو کانی و پرینسلو پس از هر اجرای "خانم جولی" باید به پارکینگ اسکورت می‌شدند زیرا ترس از
جولی" باید به پارکینگ اسکورت می‌شدند زیرا ترس از حمله بازیگران توسط «راست‌گرایان خشمگین» وجود داشت. گفته می‌شود پرینسلو نامه‌های نفرت‌آمیز مستهجن دریافت کرده و هر دو تهدید به مرگ شدند. در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۱۴ برای "پروژه ۲۱ نماد"، مجموعه‌ای از فیلم‌های کوتاه دربارهٔ آفریقای جنوبی‌هایی که «دنیا را شکل داده‌اند»، پرینسلو اظهار داشت که «فکر می‌کردم [این نمایش] باعث همهمه خواهد شد، اما فکر نمی‌کردم باعث یک انقلاب کوچک شود. مردم خیلی کوتاه‌نگر بودند و فکر می‌کنم وقتی بازیگر هستید، در نوعی بهشت احمقانه زندگی
وقتی بازیگر هستید، در نوعی بهشت احمقانه زندگی می‌کنید». بازیگران این نمایش بعداً در جشنواره ادینبورگ نیز اجرا کردند. در سال ۱۹۸۶، هینی یک فیلم تلویزیونی از این نمایش را برای تلویزیون سوئدی و فنلاندی کارگردانی کرد که در آن پرینسلو و کانی بازی کردند. پرینسلو در سال ۲۰۱۲ با نمایش "چرخ خیاطی"، ترجمه انگلیسی زبان از نمایشنامه آفریکانس «چرخ خیاطی» به جشنواره ادینبورگ بازگشت. در دهه ۲۰۰۰، پرینسلو در صحنه آفریقای جنوبی در تولیدات "اسکار و عمه صورتی"، "جانمان"، "شب، مادر" و "عشق، آنا" ظاهر شد. در اکتبر ۲۰۱۵،
"شب، مادر" و "عشق، آنا" ظاهر شد. در اکتبر ۲۰۱۵، پرینسلو نقش روزنامه‌نگار آفریقای جنوبی، جانی آلن را در نمایش "جانی" در جشنواره آردکلپ بازی کرد.
استحکامات شی‌آن () که همچنین به نام دیوار شهری شی‌آن نیز شناخته می‌شود، نمونه‌ای از بهترین دیوارهای شهری چین در شی‌آن است. این استحکامات توسط امپراتور &lt;bdi&gt;هونگ‌وو ژو یوان‌ژانگ به عنوان سامانهٔ دفاعی نظامی ساخته شد. این مجموعه «ویژگی‌های کامل معماری باروی جامعه فئودالی» را به نمایش می‌گذارد.&lt;/bdi&gt; از زمان ساخت در سدهٔ ۱۴ میلادی تاکنون این قلعه بارها مرمت شده است: سه بار در فواصل زمانی ۲۰۰ ساله‌ای بین نیمهٔ دوم سدهٔ ۱۵۰۰ تا ۱۷۰۰ و در سال‌های اخیر در سال ۱۹۸۳. دیوار دفاعی، ناحیه‌ای حدود را پوشش
در سال ۱۹۸۳. دیوار دفاعی، ناحیه‌ای حدود را پوشش می‌دهد. دیوار شهری شی‌آن تحت عنوان «دیوارهای شهری دودمان‌های مینگ و چینگ» در بخش آزمایشی فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد. از سال ۲۰۰۸ نیز در فهرست ادارهٔ دولتی میراث فرهنگی جمهوری خلق چین قرار دارد. موقعیت. دیوار شهری شی‌آن در ناحیهٔ شهری شی‌آن قرار دارد که زمانی یک شهر امپراتوری در دوران دودمان‌های &lt;bdi&gt;سوئی و تانگ بود شی‌آن در انتهای جاده ابریشم باستانی قرار دارد.&lt;/bdi&gt; تاریخچه. ژو یوان‌ژانگ، نخستین امپراتور دودمان مینگ (۱۳۶۸–۱۶۴۴)، تحت
نخستین امپراتور دودمان مینگ (۱۳۶۸–۱۶۴۴)، تحت مشاورهٔ ژو شنگ، یک حکیم قرار گرفت که باید دور شهر یک دیوار بلند بسازد و در کنار آن، تسهیلات انبار برای خوراک ایجاد کند و با اتحاد ایالت‌های دیگر، امپراتوری خود را مقرر کند. ژو، سخن حکیم را گوش فراسپرد و دودمان مینگ را بنیان‌گذاری کرد و سپس یک دیوار بسیار مستحکم به جای دیوار کاخ پیشین دودمان تانگ (۶۱۸–۹۰۷) ایجاد کرد. او ساخت‌وساز دیوار شهری شی‌آن، به عنوان پایتخت استان شنشی را در سال ۱۳۷۰ آغاز کرد. او خاکریزهای باستانی استحاکامات پیشین ساخته‌شده توسط دودمان‌های
استحاکامات پیشین ساخته‌شده توسط دودمان‌های سوئی و تانگ را در بخش‌های غربی و جنوبی دیوار شامل کرد و همچنین بخش‌های شرقی و شمالی را نیز بزرگ‌تر کرد. عمارت آن نیز در یک دورهٔ هشت‌ساله ساخته شد و در دوران دودمان مینگ و سپس دودمان چینگ از آن به خوبی نگه‌داری شد.
معابد یوگینی () در هند، پرستشگاه‌های روباز هیپائترل مربوط به قرون ۹ تا ۱۲ میلادی هستند که به یوگینیها، استادان زن یوگا در تنتره، اختصاص دارند. این یوگینی‌ها به‌طور کلی با الهه‌ها، به‌ویژه پارواتی، که تجسم نیروی مقدس زنانه هستند، هم‌ارز دانسته می‌شوند. این معابد تا اواخر قرن بیستم عمدتاً ناشناخته و مورد مطالعه قرار نگرفته بودند. برخی از این معابد دارای طاقچه‌هایی برای ۶۴ یوگینی هستند، بنابراین معابد ۶۴ یوگینی (Chausath Yogini Mandir، از चौसठ، زبان هندی به معنای ۶۴ که به‌صورت Chaunsath یا Chausathi نیز نوشته
۶۴ که به‌صورت Chaunsath یا Chausathi نیز نوشته می‌شود) نامیده می‌شوند. برخی دیگر ۴۲ یا ۸۱ طاقچه دارند که نشان‌دهنده مجموعه‌های مختلفی از الهه‌ها است، هرچند که آن‌ها نیز اغلب معابد ۶۴ یوگینی نامیده می‌شوند. حتی زمانی که تعداد یوگینی‌ها ۶۴ است، این‌ها همیشه یکسان نیستند. معابد باقی‌مانده یا به‌صورت دایره‌ای یا مستطیلی ساخته شده‌اند و در مناطق مرکزی و شمالی هند، در ایالت‌های اوتار پرادش، مادیا پرادش و اودیشا پراکنده شده‌اند. معابدی که از بین رفته‌اند، از طریق تصاویر یوگینی باقی‌مانده شناسایی شده‌اند و در
تصاویر یوگینی باقی‌مانده شناسایی شده‌اند و در سراسر شبه‌قاره هند توزیع وسیع‌تری داشته‌اند، از دهلی در شمال و مرز راجستان در غرب تا منطقه بنگال بزرگ در شرق و تامیل نادو در جنوب. بررسی اجمالی. یوگینی‌ها. از حدود قرن دهم میلادی، یوگینیها در گروه‌هایی، اغلب شامل ۶۴ نفر، ظاهر می‌شوند. آن‌ها به عنوان الهه‌های مقدس دیده می‌شوند، اما زنان زمینی که در تنتره مهارت دارند، می‌توانند از این ایزدان تقلید کرده و حتی آن‌ها را در خود مجسم کنند. این موضوع، مرز بین انسان و الهی را مبهم و درهم‌آمیخته می‌کند. یوگینی‌ها، چه
الهی را مبهم و درهم‌آمیخته می‌کند. یوگینی‌ها، چه الهی و چه انسانی، به گروه‌هایی وابسته‌اند؛ در شیواپرستی، از مهم‌ترین این گروه‌ها، طایفه‌های ۸ مادر (ماتری‌ها یا ماتریکاها) هستند. یوگینی‌ها اغلب دگرپیکری دارند و به‌شکل مجسمه‌هایی با سر حیوانات به تصویر کشیده شده‌اند. آن‌ها به «تغییر شکل واقعی» به حیوانات ماده و همچنین به توانایی تبدیل دیگران مرتبط هستند. یوگینی‌ها به فرقه بهایراوا پیوند دارند، اغلب جمجمه و سایر نمادهای تنترایی را حمل می‌کنند و در گورستان‌ها و مکان‌های مرزی تمرین می‌کنند. آن‌ها قدرتمند،
و مکان‌های مرزی تمرین می‌کنند. آن‌ها قدرتمند، ناپاک و خطرناک در نظر گرفته می‌شوند و هم محافظت می‌کنند و هم دانش تنترایی را منتشر می‌سازند. آن‌ها دارای سیدهیها (قدرت‌های فوق‌العاده)، از جمله توانایی پرواز هستند؛ بسیاری از یوگینی‌ها دارای شکل پرندگان هستند یا پرنده‌ای را به‌عنوان واهان یا مرکب خود دارند. در بودیسم تنترایی متأخر، داکینی، یک روح زن که قادر به پرواز است، اغلب مترادف با یوگینی به‌کار می‌رود. پژوهشگر شامان هاتلی می‌نویسد که یوگینی نمونه‌ای، «مسافر آسمان ("khecari")» است و این توانایی، «نهایت
آسمان ("khecari")» است و این توانایی، «نهایت دستاورد برای جویندگان سیدهی» محسوب می‌شود. فرقه‌ای شیوی از یوگینی‌ها تقریباً بین سال‌های ۷۰۰ تا ۱۲۰۰ میلادی رونق داشت. این فرقه در متنی مقدس به نام "Brahmayamalatantra" ثبت شده است. غیر یوگینی‌ها نیز در «تجربیات بینشی و تعاملی» با یوگینی‌ها مشورت می‌کردند. این فرقه منجر به ساخت معابد سنگی از قرن دهم تا احتمالاً سیزدهم در سراسر شبه‌قاره هند شد. بازکشف. زیارتگاه‌های مهم باقی‌مانده از ۶۴ یوگینی ("Chausathi Jogan") در اودیشا و مادیا پرادش قرار دارند. الکساندر
در اودیشا و مادیا پرادش قرار دارند. الکساندر کانینگهام در قرن نوزدهم آن‌ها را برای هیئت باستان‌شناسی هند بررسی و توصیف کرد، اما پس از آن تا حد زیادی فراموش شدند. در سال ۱۹۸۶، ویدیا دِهِجیا گزارش داد که این زیارتگاه‌ها «دورافتاده و دشوار در دسترس» هستند، برای حدود صد سال به‌ندرت بررسی شده‌اند و محل تجمع راهزنانی بوده‌اند که از معابد به‌عنوان پناهگاهی دور از چشم مقامات استفاده می‌کردند. معبد نسبتاً سالم ۶۴ یوگینی در هیراپور تا سال ۱۹۵۳ مجدداً کشف نشد، با وجود نزدیکی آن به محوطه معابد بوبانشور، چیزی که
وجود نزدیکی آن به محوطه معابد بوبانشور، چیزی که دِهِجیا آن را «بسیار شگفت‌آور» توصیف می‌کند. ویژگی‌ها. زیارتگاه‌های یوگینی معمولاً محوطه‌هایی دایره‌ای هستند و هیپائترال (بدون سقف)، باز به سمت آسمان، برخلاف اکثر معابد هندی. در دیوار دایره‌ای داخلی طاقچه‌هایی قرار دارد، اغلب ۶۴ عدد، که مجسمه‌های پیکره‌های زنانه، یعنی یوگینی‌ها، در آن‌ها قرار دارند. بدن آن‌ها زیبا توصیف شده، اما سرهایشان اغلب به شکل حیوانات است. معابد یوگینی معمولاً در نقطه‌ای مرتفع و کمی دورتر از گروه اصلی معابد ساخته شده‌اند. شمایل‌نگاری
از گروه اصلی معابد ساخته شده‌اند. شمایل‌نگاری مجسمه‌های یوگینی در معابد یوگینی یکسان نیست و در هر مجموعه ۶۴ یوگینی، این الهه‌ها ممکن است متفاوت باشند. در معبد هیراپور، همه یوگینی‌ها با "Vahana" (حیوان سواری‌شان) و در وضعیت ایستاده به تصویر کشیده شده‌اند. در معبد رانپور-جهاریال، تصاویر یوگینی‌ها در حالت رقص قرار دارند. در معبد بهداگات، یوگینی‌ها در وضعیت "لالیت‌آسانا" (حالت سلطنتی) نشسته‌اند و توسط صحنه‌هایی از محل‌های سوزاندن مردگان همراه با «غول‌های آدمخوار» و حیوانات مردارخوار احاطه شده‌اند. اهمیت.
و حیوانات مردارخوار احاطه شده‌اند. اهمیت. هاتلی، به دنبال ویدیا دِهِجیا، پیشنهاد می‌کند که معابد یوگینی به تنتره یوگینی-چاکرا مرتبط هستند. این یک «ماندالا از مانترا-الهه‌ها در اطراف شیوا/بهایراوا است که نصب آن … بخش مرکزی آیین فرقه شیواپرستی یوگینی‌ها بود.» فصل نهم "Kaulajnana Nimaya"، که به حکیم قرن دهم ماتسیندراناث نسبت داده می‌شود، سیستمی از ۸ چاکرا را توصیف می‌کند که به‌عنوان نیلوفرهای هشت‌پر تصویر شده‌اند و مجموع ۶۴ گلبرگ نشان‌دهنده ۶۴ یوگینی است. هاتلی اظهار می‌دارد که «پرستش تنتره‌ای 'حلقه‌هایی' از
اظهار می‌دارد که «پرستش تنتره‌ای 'حلقه‌هایی' از یوگینی‌ها ("yoginichakras") حداقل دو قرن پیش از ساخت معابد آغاز شده است، و شباهت چشمگیر میان توصیف‌های متنی شیواپرستی از یوگینی‌ها و نمایش آن‌ها در پیکرتراشی‌ها نشان‌دهنده تداوم مستقیم» بین آیین‌های شرح داده‌شده در متون تنتره‌ای و معابد یوگینی است. آیین‌ها. آیین‌های تنتره هندو سری بودند. با این حال، متونی از حدود سال ۶۰۰ میلادی به آیین‌های رازآلودی اشاره دارند که اغلب با گورستان‌ها مرتبط بودند. زنان پرستشگر تنتره هندو، که آن‌ها نیز یوگینی نامیده می‌شدند، به
هندو، که آن‌ها نیز یوگینی نامیده می‌شدند، به عنوان تجسم یوگینی‌های فراانسانی در نظر گرفته می‌شدند. فعالیت‌های این آیین شامل "Prana Pratishtha" یا آیین تقدیس تصاویر، مانند یوگینی‌ها، بود. آیین‌های امروزی از این نوع می‌توانند سه روز به طول بینجامند و با حضور گروهی از کاهنان همراه باشند که شامل تطهیر آیینی، آیین بازگشایی چشم، پرستش (یوگینی پوجا)، فراخوانی محافظان، و تهیه یک یانترا با یک ماندالای یوگینی و آرایه‌ای از پوپل‌ها برای ۶۴ ایزدبانو می‌شود. کهن‌ترین آیین‌های یوگینی، آیین‌های جنائز "کاپالیکا" بودند.
آیین‌های یوگینی، آیین‌های جنائز "کاپالیکا" بودند. "Varanasimahatmya" در "Bhairavapradurbhava" مراسم‌های پرستشی شامل آواز و رقص مقدس در معبد یوگینی در واراناسی را توصیف می‌کند که پیتر بیسچاپ آن را چنین خلاصه کرده است: بخش "Kashikhanda" از "Skandapurana"، که اسطوره آمدن ۶۴ یوگینی به واراناسی را در قالبی ناشناس روایت می‌کند، بیان می‌کند که پرستش می‌تواند ساده باشد، زیرا یوگینی‌ها فقط به هدایای روزانه‌ای از میوه، بخور و نور نیاز دارند. همچنین برای پاییز آیینی ویژه را تجویز می‌کند که شامل قربانی‌های آتش، قرائت
را تجویز می‌کند که شامل قربانی‌های آتش، قرائت نام‌های یوگینی‌ها و هدایای آیینی است، در حالی که همه ساکنان واراناسی باید در فصل بهار و در جشن هولی به معبد بیایند تا به ایزدبانوان احترام بگذارند. دهجیا می‌نویسد که: پرستش فعال (پوجا) در برخی از معابد یوگینی مانند معبد هیرپور همچنان ادامه دارد.
هاکوب آرسنی آصلانیان (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۰۱۹ تا کنون سمت نمایندگی دوره‌های هفتم و هشتم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده دارد. زندگی‌نامه. در ۱ اوت ۱۹۵۴ در جراشن به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان فارغ‌التحصیل شد.
قانون شکنان یک فیلم درام آمریکایی محصول سال ۲۰۲۵ به کارگردانی، نویسندگی و تهیه کنندگی بیل گوتنتاگ است. داستان فیلم به دنبال یک زن رؤیایی است که جرقه امید و مخالفت را برمی‌انگیزد، که در آن شجاعت آنها جنبشی را شعله‌ور می‌کند که می‌تواند ملت آنها (افغانستان) را برای همیشه متحول کند. این فیلم در ۷ مارس ۲۰۲۵ در ایالات متحده اکران شد. خلاصه داستان. در کشوری که آموزش دختران به عنوان عصیان تلقی می‌شود، یک زن روشن‌فکر جرأت می‌کند تا به ذهن‌های جوان خواب بیاموزد. هنگامی که نوآوری آنها توجه جهانی را به خود جلب می‌کند،
که نوآوری آنها توجه جهانی را به خود جلب می‌کند، موفقیت آنها جرقه امید و مخالفت می‌کند. با ظهور تهدیدها و فداکاری‌ها، شجاعت و اتحاد آنها جنبشی را شعله‌ور می‌کند که می‌تواند برای همیشه جهان را متحول کند. انتشار. در اکتبر ۲۰۲۴، کمپانی انجل استودیوز حقوق پخش فیلم را به دست آورد،و فیلم را در ۷ مارس ۲۰۲۵ در سینماهای سراسر ایالات متحده، کانادا، آفریقای جنوبی و سریلانکا منتشر کرد. بازخوردها. در وب‌سایت جمع‌آوری نقد راتن تومیتوز بر اساس رای ۲۳ نقد منتقد، دارای میانگین امتیاز ۶٫۴ از ۱۰ می‌باشد.
زنان در پاراگوئه () با چالش‌هایی در حقوق خود مواجه‌اند. آن‌ها با نابرابری‌های اقتصادی-اجتماعی و عدم توازن درآمدی بین جنسیت‌ها روبه‌رو بوده و از سال ۱۹۹۰ به این سو، به دلیل گسترش حقوق زنان در قانون اساسی و تغییر نگرش‌های فرهنگی، تغییرات فرهنگی قابل‌توجهی را تجربه کرده‌اند. نهادهای قانونی و دولتی موجود در پاراگوئه تا حدی به لطف تلاش‌های سازمان‌های فمینیستی در این کشور توسعه یافته‌اند. این سازمان‌ها در دهه ۱۹۹۰ کمپین‌های آگاهی‌بخشی گسترده‌ای برای تثبیت تضمین‌های حقوق زنان برگزار کردند. زنان سازمان ملل از دولت
حقوق زنان برگزار کردند. زنان سازمان ملل از دولت پاراگوئه در گسترش حقوق زنان، مبارزه برای برابری جنسیتی و توانمندسازی زنان حمایت می‌کند. این سازمان همچنین تضمین می‌کند که صدای زنان شنیده شود و فرصت‌های بیشتری برای آن‌ها ایجاد گردد. در سال ۲۰۱۵، سازمان ملل همکاری خود را با نهادهای دولتی برای توانمندسازی زنان توسعه داد. برنامه همکاری سازمان زنان سازمان ملل از طریق استراتژی‌هایی همچون رهبری و مشارکت سیاسی زنان در پاراگوئه اجرایی شد. آموزش. نرخ بی‌سوادی در میان زنان پاراگوئه بالاتر از مردان است. این تفاوت
میان زنان پاراگوئه بالاتر از مردان است. این تفاوت به‌ویژه در میان نسل‌های مسن‌تر جمعیت پاراگوئه چشمگیرتر است. با این حال، شکاف جنسیتی در آموزش در سال‌های اخیر کاهش یافته است. در میان جوانان ۱۵ تا ۲۴ سال، نرخ سوادآموزی برای هر دو جنس ۹۹٪ است. با این حال، جوانان از هر دو جنس پس از پایان مقطع ابتدایی با نرخ قابل‌توجهی از سیستم آموزشی خارج شده و احتمال ادامه تحصیل در مقاطع بالاتر از متوسطه کاهش می‌یابد. تا سال ۲۰۱۰، ۹۲٫۹٪ از زنان و ۹۴٫۸٪ از مردان ۱۵ ساله و بالاتر در پاراگوئه باسواد بودند. اشتغال. حقوق زنان در
در پاراگوئه باسواد بودند. اشتغال. حقوق زنان در مقایسه با مردان، دومین پایین‌ترین میزان در آمریکای لاتین را دارد. این در حالی است که زنان ۷۴٪ از نیروی کار پاراگوئه را تشکیل می‌دهند. آزار جنسی و تبعیض علیه زنان در محیط کار از مشکلات رایج در پاراگوئه است. قانون کار تبعیض یا آزار و اذیت بر اساس جنسیت را ممنوع کرده اما آن را جرم‌انگاری نکرده است. شکایات در این زمینه معمولاً به‌صورت خصوصی حل‌وفصل می‌شوند. دبیرخانه امور زنان گاهی برنامه‌هایی را برای حمایت از دسترسی زنان به اشتغال، تأمین اجتماعی، مسکن، مالکیت زمین
زنان به اشتغال، تأمین اجتماعی، مسکن، مالکیت زمین و فرصت‌های تجاری اجرا می‌کند. زنان در پاراگوئه با چالش‌هایی در زمینه حقوق خود مواجه هستند. آن‌ها با نابرابری‌های اجتماعی-اقتصادی و عدم توازن درآمدی بین جنسیت‌ها روبرو بوده‌اند و از سال ۱۹۹۰ به بعد، تغییرات فرهنگی قابل توجهی را تجربه کرده‌اند که نتیجه گسترش حقوق قانونی و قانون اساسی و تغییر نگرش‌های فرهنگی بوده است. نهادهای قانونی و دولتی کنونی در پاراگوئه تا حدی از طریق تلاش‌های سازمان‌های فمینیستی که در دهه ۱۹۹۰ کمپین‌های آگاهی‌بخشی گسترده‌ای برای رسمی‌سازی
کمپین‌های آگاهی‌بخشی گسترده‌ای برای رسمی‌سازی تضمین حقوق زنان برگزار کردند، توسعه یافته‌اند. زنان سازمان ملل از دولت پاراگوئه در گسترش حقوق زنان، مبارزه برای برابری جنسیتی و توانمندسازی زنان حمایت می‌کند و همچنین تضمین می‌کند که صدای زنان شنیده شود و فرصت‌های بیشتری برای آن‌ها ایجاد گردد. در سال ۲۰۱۵، سازمان ملل همکاری خود را با نهادهای دولتی برای توانمندسازی زنان گسترش داد. برنامه همکاری زنان سازمان ملل از طریق راهبردهایی همچون افزایش رهبری و مشارکت سیاسی زنان در پاراگوئه اجرایی شد. آموزش. نرخ بی‌سوادی