payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نظر گرفته شود. رسانه‌های الکترونیکی به آن دسته از رسانه‌ها اطلاق می‌شود که برای دسترسی مخاطب به محتوا، نیازمند استفاده از ابزارهای الکترونیکی یا الکترومکانیکی هستند. این در تضاد با رسانه‌های ایستا مانند رسانه‌های چاپی است که معمولاً به‌صورت دیجیتال تولید می‌شوند اما برای استفاده نهایی در قالب چاپی، نیازی به ابزارهای الکترونیکی ندارند. نمونه‌های رایج رسانه‌های الکترونیکی شامل ضبط‌های ویدئویی و صوتی، ارائه‌های چندرسانه‌ای، ارائه‌های اسلاید، سی‌دی رام و محتوای آنلاین می‌شود. بیشتر رسانه‌های جدید به‌صورت
آنلاین می‌شود. بیشتر رسانه‌های جدید به‌صورت دیجیتال هستند، اما رسانه‌های الکترونیکی می‌توانند به‌صورت آنالوگ یا دیجیتال باشند. اگرچه این اصطلاح معمولاً به محتوای ضبط‌شده بر روی یک رسانه ذخیره‌سازی اشاره دارد، اما برای پخش زنده و شبکه‌سازی آنلاین، ضبط الزامی نیست. هر تجهیزاتی که در فرآیند ارتباطات الکترونیکی استفاده می‌شود (مانند تلویزیون، رادیو، تلفن، کنسول بازی، دستگاه‌های دستی) نیز می‌تواند به‌عنوان رسانه الکترونیکی در نظر گرفته شود. تاریخچه توسعه. انتقال سیم‌ها و خطوط انتقال به‌عنوان ابزارهای ارتباطی
سیم‌ها و خطوط انتقال به‌عنوان ابزارهای ارتباطی ظهور کردند و با اختراع تلگراف در اواخر قرن هجدهم آغاز شدند. ساموئل مورس در سال ۱۸۳۲ تلگراف را اختراع کرد که امکان ارسال سیگنال‌های الکتریکی را از طریق سیم‌ها بر مسافت‌های طولانی فراهم می‌کرد. در سال ۱۸۴۴، اولین خط تلگراف موفق در ایالات متحده تأسیس شد و در دهه ۱۸۵۰، کابل‌های تلگراف در سراسر اقیانوس اطلس کشیده شدند و آمریکای شمالی و اروپا را به هم متصل کردند. همزمان با رایج شدن تلگراف، نیاز به انتقال تصاویر از طریق سیم نیز پدیدار شد. اولین دستگاه فکس تجاری موفق
سیم نیز پدیدار شد. اولین دستگاه فکس تجاری موفق توسط الیشا گری در سال ۱۸۶۱ توسعه یافت که امکان انتقال تصاویر چاپی از طریق سیم را فراهم می‌کرد. نمایش و خروجی تاریخچه فناوری نمایش و خروجی با توسعه گالوانومتر در اوایل قرن نوزدهم آغاز شد که برای تشخیص و اندازه‌گیری جریان‌های الکتریکی کوچک استفاده می‌شد. در سال ۱۸۴۴، صداگر تلگراف توسعه یافت که از یک الکترومغناطیس برای تولید صدایی کلیک‌مانند استفاده می‌کرد که با انتقال سیگنال‌های الکتریکی از طریق خط تلگراف مطابقت داشت. این دستگاه با گیرنده تلفن دنبال شد که از یک
داشت. این دستگاه با گیرنده تلفن دنبال شد که از یک دیافراگم برای تبدیل سیگنال‌های الکتریکی به صدا استفاده می‌کرد. در اواخر دهه ۱۸۰۰ و اوایل دهه ۱۹۰۰، اولین اشکال نور مصنوعی، از جمله نور قرمز و نئون توسعه یافتند که در کاربردهای مختلفی از جمله نورپردازی برای نمایشگرها و تابلوها استفاده می‌شدند. پردازش سیگنال الکتریکی تاریخچه پردازش سیگنال الکتریکی به‌طور نزدیک با توسعه فناوری ارتباطات الکترونیکی مرتبط است که از اواسط قرن هجدهم با اختراع خازن آغاز شد که امکان ذخیره و نگهداری بارهای الکتریکی را فراهم می‌کرد. در
و نگهداری بارهای الکتریکی را فراهم می‌کرد. در دهه ۱۸۳۰، روش‌های رمزگذاری آنالوگ مانند کد مورس توسعه یافتند که امکان انتقال اطلاعات بر مسافت‌های طولانی با استفاده از سیگنال‌های الکتریکی را فراهم می‌کردند. مدولاسیون الکترونیکی بین سال‌های ۱۸۳۲ تا ۱۹۲۷ توسعه یافت و یک پیشرفت حیاتی در تاریخ مخابرات بود. ذخیره‌سازی اطلاعات الکترونیکی ذخیره‌سازی اطلاعات الکترونیکی شامل استفاده از رسانه‌های مختلف برای ذخیره داده‌ها است. از کارت‌های پانچ و نوارهای کاغذی در قرن هجدهم گرفته تا دیسک‌های فونوگراف در اواخر قرن نوزدهم و
گرفته تا دیسک‌های فونوگراف در اواخر قرن نوزدهم و ذخیره‌سازی مغناطیسی در قرن بیستم، هر یک نقش مهمی در پیشرفت فناوری ذخیره‌سازی ایفا کرده‌اند. امروزه، حافظه‌های دسترسی تصادفی (RAM)، دیسک‌های فشرده (CD/DVD) و حافظه‌های فلش از جمله رسانه‌های ذخیره‌سازی رایج هستند. قالب‌های محتوا قالب‌های محتوا به انواع مختلف اطلاعات دیجیتال اشاره دارند که می‌توانند از طریق دستگاه‌های الکترونیکی ذخیره، منتقل و مصرف شوند. تاریخچه قالب‌های محتوا به اواخر قرن نوزدهم بازمی‌گردد که اولین ضبط صوتی ایجاد شد. ضبط صوتی: در سال ۱۸۷۷،
اولین ضبط صوتی ایجاد شد. ضبط صوتی: در سال ۱۸۷۷، توماس ادیسون فونوگراف را اختراع کرد، دستگاهی که می‌توانست صدا را ضبط و پخش کند. این اختراع آغازگر ضبط صوتی بود و قالب‌های مختلفی از جمله صفحات وینیل، نوار مغناطیسی و فایل‌های صوتی دیجیتال ایجاد شد. ضبط ویدئویی: ضبط ویدئویی از دهه ۱۹۵۰ آغاز شد و با پیشرفت فناوری، قالب‌های مختلفی مانند نوارهای VHS، دیسک‌های DVD و فایل‌های ویدئویی دیجیتال توسعه یافتند. قالب‌های فایل دیجیتال: با گسترش رایانه‌ها و اینترنت، قالب‌های فایل دیجیتال مانند MP3 برای صدا و MP4 برای ویدئو
فایل دیجیتال مانند MP3 برای صدا و MP4 برای ویدئو رایج شدند. محتوای پایگاه داده: از دهه ۱۹۶۰، پایگاه‌های داده برای ذخیره و مدیریت اطلاعات به‌کار گرفته شدند که قالب‌های مختلفی برای ذخیره داده‌ها در آن‌ها توسعه یافت. تعامل‌پذیری تعامل‌پذیری به قابلیت رسانه‌های الکترونیکی برای پاسخگویی به ورودی‌های کاربران اشاره دارد. این تعامل می‌تواند از طریق پنل‌های کنترل، دستگاه‌های ورودی، کنترلرهای بازی، دستگاه‌های دستی، دستکش‌های سیمی و رابط‌های مغز-رایانه (BCI) صورت گیرد. دسته‌بندی رسانه‌های الکترونیکی. رسانه‌های
گیرد. دسته‌بندی رسانه‌های الکترونیکی. رسانه‌های الکترونیکی را می‌توان به چند دستهٔ عمده تقسیم کرد: • رسانه‌های انتقالی هم‌زمان (Synchronous Media): مانند رادیو و تلویزیون زنده • رسانه‌های غیرهم‌زمان (Asynchronous Media): مانند پادکست‌ها، وبلاگ‌ها و ویدئوهای ضبط‌شده • رسانه‌های تعاملی (Interactive Media): مانند شبکه‌های اجتماعی، بازی‌های آنلاین و واقعیت مجازی ویژگی‌ها • سرعت انتقال بالا: اطلاعات به‌صورت آنی و در مقیاس جهانی منتقل می‌شود. • دسترسی گسترده: امکان دسترسی از طریق دستگاه‌های هوشمند، بدون وابستگی
دسترسی از طریق دستگاه‌های هوشمند، بدون وابستگی به مکان جغرافیایی. • قابلیت تعاملی: کاربران می‌توانند به‌صورت فعال در تولید، انتشار و بازخورد محتوا مشارکت کنند. • ذخیره‌پذیری و بازیابی محتوا: اطلاعات در بسترهای ابری یا محلی ذخیره و در زمان دلخواه بازیابی می‌شود. • کدگذاری دیجیتال: محتوای رسانه‌ای به‌صورت داده‌های دیجیتال قابل پردازش و انتقال است. کاربردها • رسانه‌های خبری و اطلاع‌رسانی: انتقال اخبار در لحظه با استفاده از شبکه‌های اجتماعی، خبرگزاری‌های آنلاین، و پلتفرم‌های چندرسانه‌ای. • تبلیغات و بازاریابی
و پلتفرم‌های چندرسانه‌ای. • تبلیغات و بازاریابی دیجیتال: استفاده از الگوریتم‌های هدفمند و تحلیل داده برای تعامل با مخاطبان خاص. • آموزش الکترونیکی (e-learning): بهره‌گیری از پلتفرم‌هایی مانند موک‌ها، وبینارها و پادکست‌های آموزشی. • سیاست و مشارکت مدنی: نقش رسانه‌های دیجیتال در شکل‌دهی به افکار عمومی، کمپین‌های انتخاباتی و اعتراضات اجتماعی. نقدها و چالش‌ها • افراط در مصرف رسانه‌ای: پدیدهٔ اعتیاد دیجیتال و کاهش تمرکز و روابط اجتماعی چهره‌به‌چهره. • اطلاعات نادرست و فیک‌نیوز: سرعت بالای انتشار اطلاعات نادرست،
و فیک‌نیوز: سرعت بالای انتشار اطلاعات نادرست، بدون امکان بررسی صحت منابع. • حریم خصوصی و امنیت داده‌ها: سوءاستفاده از اطلاعات شخصی کاربران توسط شرکت‌های فناوری یا دولت‌ها. • قطبی‌سازی اجتماعی: الگوریتم‌های فیلتر حبابی (Filter Bubble) باعث تشدید گرایش‌های ایدئولوژیک می‌شوند. آینده رسانه‌های الکترونیکی روندهای نوظهوری همچون هوش مصنوعی، واقعیت افزوده، واقعیت مجازی، اینترنت اشیاء (IoT) و متاورس در حال دگرگون ساختن چشم‌انداز رسانه‌های الکترونیکی هستند. پیش‌بینی می‌شود این رسانه‌ها، بیش‌ازپیش شخصی‌سازی شده،
می‌شود این رسانه‌ها، بیش‌ازپیش شخصی‌سازی شده، تعاملی‌تر و هم‌پیوندتر با زندگی روزمره افراد شوند. سیاست‌گذاری و تنظیم‌گری رسانه‌های الکترونیکی. رسانه‌های الکترونیکی در قرن ۲۱ به‌واسطه‌ی پیشرفت‌های فناورانه و دیجیتالی، از جایگاه صرفاً انتقال‌دهنده‌ی اطلاعات عبور کرده و به فضاهایی برای کنش اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و فرهنگی تبدیل شده‌اند. این تغییر ماهوی، سیاست‌گذاری در این حوزه را به یکی از حساس‌ترین و چالش‌برانگیزترین موضوعات معاصر بدل کرده‌است. ویژگی‌های تنظیم‌گری رسانه‌های دیجیتال رسانه‌های الکترونیکی
تنظیم‌گری رسانه‌های دیجیتال رسانه‌های الکترونیکی برخلاف رسانه‌های سنتی، چند ویژگی منحصربه‌فرد دارند که سیاست‌گذاری را دشوار می‌کند: • مرزگریزی محتوا: محتوا به‌صورت فراملی منتشر می‌شود و امکان اعمال قانون داخلی بر آن دشوار است. • تعدد بازیگران: نه‌فقط دولت، بلکه شرکت‌های فناوری، کاربران و سازمان‌های مدنی نیز در فرآیند سیاست‌گذاری نقش دارند. • سرعت بالای تغییرات: قوانین نمی‌توانند هم‌پای تغییرات فناوری به‌روزرسانی شوند. • تضاد بین ارزش‌ها: مانند تعارض بین آزادی بیان و امنیت ملی یا حفظ حریم خصوصی و شفافیت.
بیان و امنیت ملی یا حفظ حریم خصوصی و شفافیت. مدل‌های سیاست‌گذاری ۱. دولت‌محور در این مدل، تنظیم‌گری به‌صورت متمرکز توسط نهادهای دولتی انجام می‌شود. مثال کلاسیک آن کشورهای اقتدارگرا هستند که با فیلترینگ، سانسور، و قوانین سخت‌گیرانه سعی در کنترل فضای رسانه‌ای دارند. ۲. مشارکتی اینجا دولت، شرکت‌ها، نهادهای مدنی و کارشناسان با هم سیاست‌گذاری می‌کنند. رویکردی متوازن‌تر است که در اتحادیه اروپا، به‌ویژه در تدوین مقررات حفاظت از داده‌ها (مثل GDPR) دیده می‌شود. ۳. خودتنظیمی در این مدل، خودِ پلتفرم‌ها (مثل متا،
۳. خودتنظیمی در این مدل، خودِ پلتفرم‌ها (مثل متا، یوتیوب، تیک‌تاک) مسئول تدوین و اجرای خط‌مشی‌های محتوایی هستند. این رویکرد اگرچه انعطاف‌پذیر است، اما معمولاً با کمبود شفافیت و پاسخ‌گویی همراه است. چالش‌ها - سانسور در پوشش امنیت دولت‌ها گاه برای مقابله با «اخبار جعلی» یا «تهدیدهای امنیتی» اقدام به محدودسازی شدید می‌کنند، اما در عمل آزادی بیان را قربانی می‌کنند. - تسلط الگوریتم‌ها الگوریتم‌های توصیه‌گر بر رفتار و انتخاب کاربران تأثیر می‌گذارند، بدون آن‌که کاربر بداند چگونه یا چرا. این قدرت خاموش و ناشفاف
کاربر بداند چگونه یا چرا. این قدرت خاموش و ناشفاف یکی از جدی‌ترین تهدیدهای رسانه‌ای امروز است. - نبود هماهنگی جهانی در غیاب یک چارچوب حقوقی بین‌المللی مشترک، هر کشور مسیر متفاوتی را می‌رود و همین، امکان سوء‌استفاده یا آشفتگی در سیاست‌گذاری را افزایش می‌دهد. آینده‌ی سیاست‌گذاری چشم‌انداز سیاست‌گذاری رسانه‌ای با ظهور هوش مصنوعی، داده‌کاوی، و اینترنت اشیاء تغییر خواهد کرد. شفافیت الگوریتم‌ها، افزایش سواد رسانه‌ای عمومی، و همکاری میان‌ملی برای تنظیم‌گری، مهم‌ترین نیازهای آینده هستند.
هیستوری تودی () یک مجله تاریخی است که از ژانویه ۱۹۵۱ به صورت ماهنامه در لندن منتشر می‌شود و تاریخ معتبری را تا حد امکان به مخاطب ارائه می‌دهد.
فرخنده چندرنگ گونه‌ای از پرندگان از تیرهٔ فرخندگان (Thraupidae) و بومی در کوه‌های کلمبیا است که از سال ۲۰۱۰ توسط IUCN به عنوان آسیب‌پذیر (VU) طبقه‌بندی‌شده است.
فرخنده آبی‌وزرد گونه‌ای از پرندگان تیرهٔ فرخندگان (Thraupidae) است. زیستگاه‌های طبیعی آن جنگل‌های خشک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری، جنگل‌های جلگه‌ای نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری، جنگل‌های کوهستانی نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری، بوته‌زارهای نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری با ارتفاع زیاد و جنگل‌های پیشین به شدت تخریب شده است.
آدریان آنتونی ژیل (; – ) ستون‌نویس، مؤلف اهل بریتانیا بود.
هنر اطلاعات () که به عنوان انفورماتیسم یا هنر داده نیز شناخته می‌شود، نوعی شیوه حلق هنری است که از داده‌ها ، علوم رایانه ، فناوری اطلاعات ، هوش مصنوعی و زمینه‌های داده‌محور الهام گرفته شده و عمدتاً شامل آن می‌شود. انقلاب اطلاعات منجر به جمع‌آوری و تولید داده‌های فراوانی شده است که در طیف وسیعی از زمینه ها، از اینترنت گرفته تا سیستم‌ مراقبت‌های بهداشتی، حیاتی هستند. در ارتباط با هنر مفهومی ، هنر الکترونیک و هنر نیومدیا ، انفورماتیسم این تغییر پارادایم جدید تکنولوژیکی، اقتصادی و فرهنگی را در نظر می گیرد، به
اقتصادی و فرهنگی را در نظر می گیرد، به طوری که آثار هنری ممکن است تفسیرهای اجتماعی ارائه دهند، رشته های متعددی را ترکیب کنند و یا زیبایی‌شناسی جدید را توسعه دهند.‌ تحقق هنر اطلاعات اغلب شامل رویکردهای بین‌رشته‌ای و چند رشته‌ای می‌شود، اگرچه نه لزوماً، اما عناصر بصری ، صوتی ، تجزیه و تحلیل داده‌ها ، اجرا و غیره را در بر می‌گیرد.‌
چاکالیک () یک محله در ترکیه است که در ناحیهٔ سریک، آنتالیا واقع شده است. جمعیت این محله تا سال ۲۰۲۲ برابر با ۱۷۷۴ نفر بوده است.
چاناکچی () یک محله در ترکیه است که در ناحیهٔ سریک، آنتالیا واقع شده است. جمعیت این محله تا سال ۲۰۲۲ برابر با ۳۷۴ نفر بوده است.
جمالی () یک محله در ترکیه است که در ناحیهٔ سریک، آنتالیا واقع شده است. جمعیت این محله تا سال ۲۰۲۲ برابر با ۲۱۳۵ نفر بوده است.
چاتالار () یک محله در ترکیه است که در ناحیهٔ سریک، آنتالیا واقع شده است. جمعیت این محله تا سال ۲۰۲۲ برابر با ۲۸۵ نفر بوده است.
دمیرجیلر () یک محله در ترکیه است که در ناحیهٔ سریک، آنتالیا واقع شده است. جمعیت این محله تا سال ۲۰۲۲ برابر با ۱۷۱ نفر بوده است.
دنیزتپسی () یک محله در ترکیه است که در ناحیهٔ سریک، آنتالیا واقع شده است. جمعیت این محله تا سال ۲۰۲۲ برابر با ۹۱۲ نفر بوده است.
دیکمن () یک محله در ترکیه است که در ناحیهٔ سریک، آنتالیا واقع شده است. جمعیت این محله تا سال ۲۰۲۲ برابر با ۷۷۶ نفر بوده است.
دروملار () یک محله در ترکیه است که در ناحیهٔ سریک، آنتالیا واقع شده است. جمعیت این محله تا سال ۲۰۲۲ برابر با ۳۲۹ نفر بوده است.
چاندر () یک محله در ترکیه است که در ناحیهٔ سریک، آنتالیا واقع شده است. جمعیت این محله تا سال ۲۰۲۲ برابر با ۱۸۶۶ نفر بوده است.
امینجلر () یک محله در ترکیه است که در ناحیهٔ سریک، آنتالیا واقع شده است. جمعیت این محله تا سال ۲۰۲۲ برابر با ۶۱۸ نفر بوده است.
اتلر () یک محله در ترکیه است که در ناحیهٔ سریک، آنتالیا واقع شده است. جمعیت این محله تا سال ۲۰۲۲ برابر با ۶۵۹ نفر بوده است.
اسکیوروک () یک محله در ترکیه است که در ناحیهٔ سریک، آنتالیا واقع شده است. جمعیت این محله تا سال ۲۰۲۲ برابر با ۶۶۵ نفر بوده است.
گیدیک () یک محله در ترکیه است که در ناحیهٔ سریک، آنتالیا واقع شده است. جمعیت این محله تا سال ۲۰۲۲ برابر با ۱۳۹۲ نفر بوده است.
گوکچپونار () یک محله در ترکیه است که در ناحیهٔ سریک، آنتالیا واقع شده است. جمعیت این محله تا سال ۲۰۲۲ برابر با ۱۹۵ نفر بوده است.
هایچوسمانلار () یک محله در ترکیه است که در ناحیهٔ سریک، آنتالیا واقع شده است. جمعیت این محله تا سال ۲۰۲۲ برابر با ۲۶۷ نفر بوده است.
هاسکوزولورن () یک محله در ترکیه است که در ناحیهٔ سریک، آنتالیا واقع شده است. جمعیت این محله تا سال ۲۰۲۲ برابر با ۳۹۱ نفر بوده است.
هاسپونار () یک محله در ترکیه است که در ناحیهٔ سریک، آنتالیا واقع شده است. جمعیت این محله تا سال ۲۰۲۲ برابر با ۱۹۰ نفر بوده است.
هاسدومن () یک محله در ترکیه است که در ناحیهٔ سریک، آنتالیا واقع شده است. جمعیت این محله تا سال ۲۰۲۲ برابر با ۲۶۲ نفر بوده است.
کاراتاش () یک محله در ترکیه است که در ناحیهٔ سریک، آنتالیا واقع شده است. جمعیت این محله تا سال ۲۰۲۲ برابر با ۲۴۸ نفر بوده است.
کرونجولو () یک محله در ترکیه است که در ناحیهٔ سریک، آنتالیا واقع شده است. جمعیت این محله تا سال ۲۰۲۲ برابر با ۳۰۱ نفر بوده است.
کایابورنو () یک محله در ترکیه است که در ناحیهٔ سریک، آنتالیا واقع شده است. جمعیت این محله تا سال ۲۰۲۲ برابر با ۹۸۳ نفر بوده است.
کرباش () یک محله در ترکیه است که در ناحیهٔ سریک، آنتالیا واقع شده است. جمعیت این محله تا سال ۲۰۲۲ برابر با ۱۷۹ نفر بوده است.
کوزایجو () یک محله در ترکیه است که در ناحیهٔ سریک، آنتالیا واقع شده است. جمعیت این محله تا سال ۲۰۲۲ برابر با ۱۰۷۲ نفر بوده است.
کوزان () یک محله در ترکیه است که در ناحیهٔ سریک، آنتالیا واقع شده است. جمعیت این محله تا سال ۲۰۲۲ برابر با ۳۳۱ نفر بوده است.
کوشلار () یک محله در ترکیه است که در ناحیهٔ سریک، آنتالیا واقع شده است. جمعیت این محله تا سال ۲۰۲۲ برابر با ۲۴۷ نفر بوده است.
نبیلر () یک محله در ترکیه است که در ناحیهٔ سریک، آنتالیا واقع شده است. جمعیت این محله تا سال ۲۰۲۲ برابر با ۳۹۶ نفر بوده است.
شترلو () یک محله در ترکیه است که در ناحیهٔ سریک، آنتالیا واقع شده است. جمعیت این محله تا سال ۲۰۲۲ برابر با ۱۳۱۳ نفر بوده است.
سرابولو () یک محله در ترکیه است که در ناحیهٔ سریک، آنتالیا واقع شده است. جمعیت این محله تا سال ۲۰۲۲ برابر با ۱۰۶۲ نفر بوده است.
اروندو () یک محله در ترکیه است که در ناحیهٔ سریک، آنتالیا واقع شده است. جمعیت این محله تا سال ۲۰۲۲ برابر با ۷۹۵ نفر بوده است.
مارتین کتل (؛ زادهٔ ) روزنامه‌نگار اهل بریتانیا است.
تککوی () یک محله در ترکیه است که در ناحیهٔ سریک، آنتالیا واقع شده است. جمعیت این محله تا سال ۲۰۲۲ برابر با ۹۶۸ نفر بوده است.
یوکریچاتما () یک محله در ترکیه است که در ناحیهٔ سریک، آنتالیا واقع شده است. جمعیت این محله تا سال ۲۰۲۲ برابر با ۲۸۵ نفر بوده است.
یوکریکوجایاتاک () یک محله در ترکیه است که در ناحیهٔ سریک، آنتالیا واقع شده است. جمعیت این محله تا سال ۲۰۲۲ برابر با ۴۴۰۷ نفر بوده است.
یشی‌یورت () یک محله در ترکیه است که در ناحیهٔ سریک، آنتالیا واقع شده است. جمعیت این محله تا سال ۲۰۲۲ برابر با ۵۸۱ نفر بوده است.
یوماکلار () یک محله در ترکیه است که در ناحیهٔ سریک، آنتالیا واقع شده است. جمعیت این محله تا سال ۲۰۲۲ برابر با ۷۸۰ نفر بوده است.
یشیلوادی () یک محله در ترکیه است که در ناحیهٔ سریک، آنتالیا واقع شده است. جمعیت این محله تا سال ۲۰۲۲ برابر با ۱۵۸ نفر بوده است.
هنر نیومدیا () یا هنر رسانه‌های جدید شامل آثار هنری است که با استفاده از فناوری‌های عصر اطلاعات، به‌ویژه رسانه الکترونیکی طراحی و حلق شده‌اند. این گونه آثار شامل هنر مجازی ، گرافیک رایانه‌ای ، پویانمایی رایانه‌ای ، هنر دیجیتال ، هنر تعاملی ، هنر صوتی ، هنر اینترنتی ، بازی های ویدئویی ، رباتیک ، چاپ سه بعدی و هنر سایبورگ است.
فرخنده سردوش‌زرین گونه‌ای از پرندگان تیرهٔ فرخندگان (Thraupidae) و بومی برزیل است. زیستگاه‌های طبیعی آن جنگل‌های جلگه‌ای نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری، جنگل‌های کوهستانی نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری و جنگل‌های پیشین به شدت تخریب شده است.
شبکه استرالیایی هنر و فناوری () (به اختصار ANAT )، توسط بنیاد هنر تجربی استرالیا در سال ۱۹۸۸ تأسیس شد. ANAT یک سازمان غیرانتفاعی است که ابزارهایی را برای کمک به هنرمندان استرالیایی ، به ویژه آنهایی که در هنرهای نیومدیا فعالیت دارند، فراهم می کند. برنامه آن شامل کارگاه ها، انتشارات، و اقامتگاه‌های هنرمندان است. این شبکه در حال حاضر ۱۰ کارمند دارد و در آدلاید ، استرالیای جنوبی واقع شده است. در حال حاضر تحت قانون انجمن ۱۹۸۵ فعالیت می کند و با شرکای داخلی و بین‌المللی همکاری دارد.
سوپر اولترا دومین میکس‌تیپ از خوانندهٔ بریتانیایی چارلی ایکس‌سی‌ایکس می‌باشد که در ۷ نوامبر سال ۲۰۱۲ به‌طور مستقل منتشر گردید. فهرست ترانه‌ها. یادداشت‌ها
مرکز هنر و رسانه زد.ک. ام کارلسروهه ()‌ (به آلمانی: Zentrum für Kunst und Medien)‌، مؤسسه‌ای فرهنگی است که در سال ۱۹۸۹ تأسیس شد و از سال ۱۹۹۷ در یک کارخانه متروکه مهمات‌سازی‌ فعالیت می‌کند. این موسسه که در کارلسروهه واقع شده، نمایشگاه‌هایی را بر اساس رویدادهای موضوعی سامان‌دهی، پژوهش‌های هنری انجام و آثاری را درباره تأثیرات رسانه‌ها‌، دیجیتالی‌سازی و جهانی‌سازی تولید می‌کند، و برنامه‌های آموزشی و ارتباطات عمومی و فردی را ارائه می‌دهد.
مار ربات یا مارربات که به عنوان یک ربات مار نیز شناخته می‌شود، یک ربات بیش از حد زیست‌ریخت (biomorphic) است که شبیه یک مار زیست‌شناختی است. ربات‌های مار شکل‌ها و اندازه‌های مختلفی دارند، از چهار طبقه (ربات مار زلزله‌ای که توسط SINTEF ساخته شده است) تا یک ربات مار پزشکی که در دانشگاه کارنگی ملون ساخته شده است که به اندازه‌ای نازک است که بتواند پیرامون اندام‌های درونی حفره سینه انسان مانور دهد. اگرچه مار ربات‌ها می‌توانند از نظر اندازه و طراحی بسیار متفاوت باشند، دو ویژگی وجود دارد که همه مارربات‌ها مشترک
باشند، دو ویژگی وجود دارد که همه مارربات‌ها مشترک هستند. اولاً، نسبت‌های کوچک مقطع به طول به آنها اجازه می‌دهد تا در فضاهای تنگ حرکت کنند و در آن مانور دهند. دوم، توانایی آنها در تغییر شکل بدن به آنها اجازه می‌دهد تا طیف گسترده‌ای از رفتارها را انجام دهند، مانند بالا رفتن از پله‌ها یا تنه درختان. علاوه بر این، بسیاری از ربات‌های مار با زنجیر کردن چندین حلقه مستقل به یکدیگر ساخته می‌شوند. این افزونگی آنها را در برابر شکست مقاوم می‌کند زیرا حتی اگر بخش‌هایی از بدنشان از بین رفته باشد، می‌توانند به کار خود
از بدنشان از بین رفته باشد، می‌توانند به کار خود ادامه دهند. ویژگی‌هایی مانند زمین‌پذیری بالا، افزونگی و امکان آب‌بندی کامل بدنه ربات، ربات‌های مار را برای کاربردهای عملی و از این رو به عنوان یک موضوع پژوهشی بسیار جالب می‌کند. مارربات‌ها با یک ربات بازوی مار متفاوت است زیرا انواع مارربات معمولاً خودکفاتر هستند، جایی که یک ربات بازوی مار معمولاً دارای مکانیک‌های راه دور از خود بازو است که احتمالاً به یک سامانهٔ بزرگ‌تر متصل است.
معاون راهبردی رئیس‌جمهور ایران، مقامی عالی‌رتبه در هیئت دولت جمهوری اسلامی ایران و معاون رئیس‌جمهور ایران است. مسعود پزشکیان، در ۱۱ مرداد ۱۴۰۳ در حکمی محمدجواد ظریف، وزیر خارجه دولت‌های یازدهم و دوازدهم را به عنوان معاون راهبردی رئیس جمهور منصوب کرد. او طی این حکم مسئولیت مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست جمهوری را نیز به ظریف سپرد. از تاریخ ۳۰ مهر ۱۴۰۲ مصطفی زمانیان با حکم سید ابراهیم رئیسی، رئیس‌جمهور وقت به عنوان رئیس این مرکز انتخاب شده بود. در حکم مسعود پزشکیان خطاب به محمدجواد ظریف آمد است: «به استناد
پزشکیان خطاب به محمدجواد ظریف آمد است: «به استناد اصل یکصد و بیست و چهارم قانون اساسی و با توجه به مراتب شایستگی و تجارب ارزشمند مدیریتی سوابق دانشگاهی و اجرایی به موجب این حکم جناب عالی را به سمت معاون راهبردی رئیس جمهور منصوب می‌نمایم. انتظار می‌رود با بهره‌گیری از تجربه‌های انباشته مدیران ارشد کشور در دهه‌های گذشته و توانمندی‌های گسترده علمی تخصصی و کاربردی نخبگان اندیشکده ها و نهادهای جامعه مدنی تحولات کلان داخلی و بین‌المللی و میزان توفیق در دستیابی به اهداف قانون اساسی سند چشم‌انداز و سیاست‌های کلی
اهداف قانون اساسی سند چشم‌انداز و سیاست‌های کلی مصوب مقام معظم رهبری مدظله‌العالی» را رصد نموده، مستقیماً به اینجانب منعکس نمائید در انجام این وظیفه توجه به تعهدات انتخاباتی و ظرفیت‌های نظارتی مردمی ضروری است.» به منظور جلوگیری از اضافه کردن ساختار و تشکیلات جدید و استفاده بهینه از ظرفیت‌های موجود شایسته است مسئولیت مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست جمهوری را بر عهده گرفته و وظایف و کارویژه های این مرکز را به تشکیلات مناسب برای معاونت راهبردی ریاست جمهوری تبدیل کنید. بدیهی است به منظور اجرای وظایف این معاونت
کنید. بدیهی است به منظور اجرای وظایف این معاونت دستگاه‌ها و نهادهای دولتی همکاری لازم را به عمل خواهند آورد.»پیش‌تر پزشکیان، ظریف را به عنوان رئیس شورای راهبری کابینه دولت چهاردهم منصوب کرده بود که این مسئولیت وی پس از تمام شدن کار شورای راهبری به اتمام رسید. وظایف. مرکز بررسی‌های استراتژیک ریاست‌جمهوری یکی از سازمان‌های زیرمجموعهٔ نهاد ریاست‌جمهوری ایران است که اتاق فکر دولت بوده و مسئول انجام مطالعات، بررسی‌ها و پژوهش‌های راهبردی و بین دستگاهی در دولت است و ارائه طرح‌ها و پیشنهادهای مرتبط با راهبردهای
و ارائه طرح‌ها و پیشنهادهای مرتبط با راهبردهای ملی در زمینه‌های سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاست خارجی، با رعایت سیاست‌های کلی نظام است. معاون راهبردی رئیس جمهور وظیفه دارد با بهره‌گیری از تجربه مدیران ارشد ادوار گذشته، نخبگان، اندیشکده‌ها و نهاد‌های جامعه مدنی تحولات کلان داخلی و خارجی و میزان توفیق در دستیابی به اهداف قانون اساسی، سند چشم‌انداز و سیاست‌های کلی نظام را رصد کرده و به رئیس جمهور گزارش کند. واکنش‌ها به انتصاب ظریف. این انتصاب البته واکنش‌هایی را در فضای مجازی و جامعه به دنبال داشت.
را در فضای مجازی و جامعه به دنبال داشت. برخی نوک پیکان انتقادات‌شان را به سمت ظریف نشانه گرفتند و او را دروغگویی خطاب کردند که اعلام کرده بود در دولت پزشکیان مسئولیتی را نخواهد پذیرفت. شاید بتوان گفت این گروه عصبانی را دو گروه کاربران ارزشی و افراد عصبانی از دروغ‌های گفته‌شده توسط مسئولان مختلف در ادوار گذشته دانست. برخی اما این انتخاب را شایسته تقدیر دانسته و حضور چهره‌ای مانند ظریف به‌عنوان یکی از معاونان رئیس‌جمهور را اتفاقی مبارک توصیف کردند. مانند محمدرضا جلایی‌پور، جامعه‌شناس و عضو شورای راهبری تشکیل
جلایی‌پور، جامعه‌شناس و عضو شورای راهبری تشکیل دولت چهاردهم؛ ‌شورایی که ریاست آن را ظریف برعهده داشت. جلایی‌پور در یادداشتی تلگرامی نوشت: «هم نفس حضور محمدجوادظریف در کابینه و هم انتخاب او برای معاونت جدیدِ «راهبردی» رئیس‌جمهور اتفاقات مبارکی برای دولت چهاردهم است. پردازش و تمهید کلان‌استراتژی‌های دولت، تغذیه محورهای راهبرد و گفتمان رئیس‌جمهور (از جمله توافق‌گرایی در داخل و خارج و عدالت‌خواهی)، و‌ جلب مشارکت طیفی از توانمندترین نهادهای مدنی و تخصصی و اندیشکده‌ها و نیروهای فکری و سیاسی در ایده‌پردازی و
و نیروهای فکری و سیاسی در ایده‌پردازی و سیاست‌گذاری و مسیریابی برای رئیس‌جمهور و دولت، همه در سطحِ عالی‌ترِ «معاونت راهبردی» بهتر از سطح فعلی مرکز بررسی‌های استراتژیک ممکن می‌شود و با هدایت شخصیت ملی تراز اولی در سطح محمدجواد ظریف ظرفیت تقویت و تاثیر بیشتری می‌یابد.» با این حال ظریف واکنش‌ها را بی‌پاسخ نگذاشت و در شبکه اجتماعی ایکس نوشت:«سلام بر شما. از تذکر مشفقانه شما سپاسگزارم. قرار نداشتم در این دولت مسئولیتی را قبول کنم. ولی نگرانی، دلخوری و اصرار هم‌میهنان بزرگوار، به‌ویژه در فضای مجازی، در چند روز
بزرگوار، به‌ویژه در فضای مجازی، در چند روز گذشته باعث شد که ناگزیر شوم آن نگاه را قدری تغییر دهم؛ ولی در حد رسمیت یافتن یک مسئولیت مشورتی که بارها گفته‌بودم در خدمت رئیس‌جمهور عزیز خواهم بود. پیشنهاد بیشتر دوستان پذیرفتن معاونت سیاسی رئیس‌جمهور بود. اما آن سمت از یک سو مسئولیتی اجرایی بود و از سوی دیگر باعث تداخل در وظایف و شائبه تضعیف وزارت‌خانه‌های سیاسی می‌شد که آن را به مصلحت ندانستم.» او در ادامه می‌نویسد:«بر این اساس، پیش‌نویس حکم معاونت راهبردی رئیس‌جمهور با چند هدف تهیه شد و با امضای تفقدآمیز ریاست
با چند هدف تهیه شد و با امضای تفقدآمیز ریاست محترم جمهوری رسمیت یافت: ۱- هیچ دیوان‌سالاری و سازوکار جدیدی درست نشود و باری بر بودجه دولت و سفره مردم نباشد. ۲- هیچ تداخلی در کار دستگاه‌ها ایجاد نشود. ۳-هیچ دستگاهی تضعیف نشود. ۴-حلقه وصل دولت با مردم، اندیشکده‌ها و نهادهای مدنی نظارتی همچون ‎کمند باشد. ۵-با توجه به اصرار دکتر پزشکیان و تاکیدات بنده در دوران انتخابات و نیز در سه هفته ریاست بر شورای راهبری مبنی بر استفاده از فکر نو و توانمندی‌های جدید (که امیدوارم و می‌کوشم با درایت و شجاعت دکتر پزشکیان عزیز
و می‌کوشم با درایت و شجاعت دکتر پزشکیان عزیز حاصلش در ترکیب هیئت دولت کام مردم را شیرین‌ کند) از یک سو و ضرورت بهره‌گیری از تجربه انباشته مدیران با تجربه چهل سال گذشته از سوی دیگر، مسئولیت جدید بتواند جایگاهی رسمی برای این مهم ایجاد کند.» اهمیت انتصاب پزشکیان به‌عنوان معاون راهبردی و ارتقاء مرکز بررسی‌های استراتژیک رئیس‌جمهور به یکی از معاونت‌های این نهاد تا جایی بود که هم‌میهن با علی شکوری‌راد و رحمت‌الله بیگدلی، دو تن از اعضای شورای راهبری انتخاب اعضای کابینه دولت چهاردهم گفت‌وگو کرده است.
مرکز هنر معاصر برای تصویر (فرانسوی: Centre pour l'Image Contemporaine) یا CIC مرکزی نمایشگاهی برای اشاعه هنر معاصر در ژنو ، سوئیس بود.‌ CIC در سال ۱۹۸۵ برای سازماندهی رویدادها و نمایشگاه‌های هنری با استفاده از فناوری های جدید مانند ویدئو، چند رسانه ای و اینترنت و همچنین رسانه‌های سنتی‌تر مانند عکاسی و فیلم تاسیس شد.