payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و بسیاری از کشورهای غیر عضو سازمان همکاری اسلامی (OIC) روبه‌رو شد. شورای امنیت سازمان ملل نیز با تصویب قطعنامه ۱۱۷۲، آزمایش‌های هسته‌ای هند و پاکستان را محکوم کرد. از سال ۱۹۹۸ تا ۱۹۹۹، ایالات متحده مذاکراتی با پاکستان برای پیوستن به پیمان جامع منع آزمایش هسته‌ای (CTBT) و پیمان عدم اشاعه (NPT) آغاز کرد، اما پاکستان به دلیل نگرانی از نبود تضمین امنیتی از سوی واشنگتن و گسترش روابط هند و آمریکا این درخواست‌ها را رد کرد. ایالات متحده، ژاپن، استرالیا، سوئد، کانادا و صندوق بین‌المللی پول (IMF) تحریم‌های اقتصادی
و صندوق بین‌المللی پول (IMF) تحریم‌های اقتصادی علیه پاکستان اعمال کردند. در مقابل، عربستان سعودی، ترکیه، جمهوری آذربایجان و ایران این اقدام را تبریک گفتند و جشن‌هایی نیز در این کشورها برگزار شد. تمام کمک‌های اقتصادی جدید آمریکا در ماه مه ۱۹۹۸ تعلیق شد، هرچند کمک‌های بشردوستانه ادامه یافت. ترکیب کمک‌ها نیز از اعطای بلاعوض به وام‌های قابل بازپرداخت تغییر یافت. در نهایت، تحریم‌ها پس از آن‌که پاکستان به متحد خط مقدم آمریکا در «جنگ علیه ترور» در ۲۰۰۱ بدل شد، لغو گردید. دولت پاکستان نیز پس از بهبود وضعیت مالی،
گردید. دولت پاکستان نیز پس از بهبود وضعیت مالی، در سال ۲۰۰۴ برنامه خود با IMF را پایان داد. گرامیداشت. به ابتکار نخست‌وزیر نواز شریف، روز ۲۸ مه رسماً به عنوان یوم‌تکبیر و همچنین روز ملی علم نام‌گذاری شد تا هم یادآور نخستین پنج آزمایش هسته‌ای باشد و هم تلاش‌های علمی برای توسعه این برنامه را پاس دارد. جوایزی مانند «مدال چاگای» به افراد و صنایع علمی تعلق گرفت. همچنین مدال ویژه چاگای-۱ که نخستین بار در سال ۱۹۹۸ به دانشمندانی که در محل آزمایش حاضر بودند اهدا شد، طراحی شد. در این مدال کوه‌های گرانیتی به‌صورت
شد، طراحی شد. در این مدال کوه‌های گرانیتی به‌صورت برجسته نقش بسته و نوار آن از رنگ‌های زرد، قرمز و سفید تشکیل شده است.
ست دیوید موزلی (به انگلیسی: Seth David Mosley؛ زادهٔ ۱۷ اکتبر ۱۹۸۷) موسیقی‌دان و تهیه‌کننده موسیقی آمریکایی است که در سبک‌های پاپ مسیحی و کریستین راک فعالیت می‌کند. او خواننده اصلی گروه موسیقی آلترناتیو راک مسیحی "من این موشن" بود. مازلی در مراسم جوایز GMA Dove سال ۲۰۱۵، جایزه ترانه‌سرای سال برای یک هنرمند را دریافت کرد و همچنین به‌عنوان تهیه‌کننده سال نیز مورد تقدیر قرار گرفت. زندگی اولیه و شخصی. مازلی با نام اصلی ست دیوید مازلی در ۱۷ اکتبر ۱۹۸۷ در سیرکلویل، اوهایو، از والدینی به نام‌های جیمز آرتور مازلی و
اوهایو، از والدینی به نام‌های جیمز آرتور مازلی و داماریس روث مازلی (با نام خانوادگی فلمینگ) به دنیا آمد. او بزرگترین فرزند از چهار فرزند خانواده است. او در سال ۲۰۰۵ از مدرسه مسیحی گروو سیتی فارغ‌التحصیل شد و سپس به فعالیت‌های موسیقی خود پرداخت. او در ۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۰، در مراسمی در کرامفوش، سوئد، با سلی اتوسون سوئدی ازدواج کرد. حرفه موسیقی. حرفه ضبط موسیقی او در سال ۲۰۰۶ با گروه "می این موشن" آغاز شد. این امر او را به سمت شروع حرفه تولید موسیقی خود سوق داد و در نهایت شرکت «فول سیرکل موزیک» را در فرانکلین،
و در نهایت شرکت «فول سیرکل موزیک» را در فرانکلین، تنسی تأسیس کرد. او در پنجاه و هفتمین مراسم جایزه گرمی در بخش بهترین آلبوم موسیقی مسیحی معاصر، برای تهیه‌کنندگی آلبوم‌های «ران ولگرد. آزاد زندگی کن. قوی باش.» از گروه «کینگ و کانتری» جایزه گرمی را دریافت کرد. در سال ۲۰۱۵، او توسط SESAC به‌عنوان ترانه‌سرای مسیحی سال مورد تقدیر قرار گرفت. "فول سیرکل موزیک" در چهل و ششمین مراسم سالانه در سال ۲۰۱۵، چهار جایزه GMA Dove، از جمله تهیه‌کننده سال و ترانه‌سرای غیر هنرمند سال برای خود مازلی، دریافت کرد. مجله بیلبورد
سال برای خود مازلی، دریافت کرد. مجله بیلبورد جایزه تهیه‌کننده مسیحی سال خود را به او اهدا کرد.
استیک‌های موزارلا قطعات کشیده‌ای از پنیر موتزارلا هستند که معمولاً با خمیرابه یا آرد سوخاری پوشانده شده و معمولاً به‌عنوان پیش‌غذا سرو می‌شوند. تاریخچهٔ سرخ کردن پنیر در خمیر حداقل به سال ۱۳۹۳ میلادی در فرانسه در قرون وسطی بازمی‌گردد، زمانی که یک دستور برای «میله‌های پنیر سرخ‌شده» در کتاب Le Ménagier de Paris ظاهر شد. با این حال، مورخان غذا بر این باورند که پنیرهای سرخ‌شدهٔ فرانسوی قرون وسطی شباهت چندانی با روش تهیه و شکل‌گیری میله‌های موتزارلا مدرن نداشتند. به گفته جوئل جنسن، مورخ، چوبک‌های موزارلا به
به گفته جوئل جنسن، مورخ، چوبک‌های موزارلا به احتمال زیاد ریشه در ایالات متحده در دهه ۱۹۷۰ دارند، که از طریق ترکیبی از دو عامل ایجاد شده است: «افزایش دسترسی به پنیر موزارلای تولید انبوه از دهه ۱۹۶۰» و توسعه فناوری‌های جدید و کارآمد سرخ کردن که در مشاغل پررونق سرو غذا (مانند سالن‌های بولینگ و بارهای ورزشی) مورد استفاده قرار می‌گیرند. آماده‌سازی. استیک موزارلا با پوشاندن رشته‌های پنیر در پودر سوخاری یا خمیر تهیه می‌شوند. می‌توان آنها را در روغن پخت یا سرخ کرد. استیک‌های موزارلا اغلب با سس گوجه‌فرنگی یا سس
استیک‌های موزارلا اغلب با سس گوجه‌فرنگی یا سس مارینارا سرو می‌شوند. با این حال، می‌توان آنها را با سس‌های دیگری مانند سس آلو، ژله هالوپینو، کچاپ، سس تنوری، سس خردل عسلی و سس رنچ سرو کرد. رستوران‌ها اغلب چوب‌های موزارلای سرخ شده را با سس مارینارا سرو می‌کنند. [ "" ] تغییرات. پنیرهای سوخاری محبوب غیر از موزارلا شامل پروولون، ادامر، چدار و آمریکایی هستند. چوب‌های موزارلا با سس تمشک بخشی از روش آشپزی سنتی ناحیه پایتخت نیویورک هستند. در بسیاری از مدارس دولتی در سراسر ایالات متحده، پیتزاهای بوسکو که با موزارلا
سراسر ایالات متحده، پیتزاهای بوسکو که با موزارلا پر شده‌اند، به یک غذای اصلی محبوب تبدیل شده‌اند. این یک مورد در منوی مک‌دونالد تایلند است.
مدرسه مسیحی گروو سیتی (به انگلیسی: Grove City Christian School) یک دبیرستان خصوصی مسیحی در گروو سیتی، اوهایو است. تأسیس. مدرسه مسیحی گروو سیتی در سال ۱۹۹۰ افتتاح شد.
بستنی دم ببری که به آن تایگر تایگر یا طعم ببر نیز گفته می‌شود یک بستنی کانادایی با طعم پرتقال و رگه‌های شیرینی تلخ (لیسوریش سیاه) است. این بستنی به دلیل شباهتش به نوارهای نارنجی و سیاه ببر نامگذاری شده است. دم ببر بیشتر در کانادا ، به ویژه در جنوب انتاریو و کانادای آتلانتیک، محبوب است و اغلب در سایر نقاط جهان یافت نمی‌شود. این بستنی طعم متمایزی دارد. این طعم بستنی توسط شرکت‌هایی مانند Chapman's , Kawartha و نستله ارائه می‌شود. بستنی دم ببر به‌عنوان یک طعم بستنی نوستالژیک شناخته می‌شود، زیرا از دههٔ ۱۹۵۰ تا
نوستالژیک شناخته می‌شود، زیرا از دههٔ ۱۹۵۰ تا ۱۹۷۰ بسیار محبوب بود و از دههٔ ۲۰۱۰ دوباره به دلیل حس نوستالژی مورد استقبال قرار گرفته است.
دیلان دریا زینیل‌لی (؛ زادهٔ) بازیگر اهل ترکیه است.
شفانور گل (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ترکیه است. وی از سال ۲۰۱۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "خیاط" اشاره کرد.
رجحان چامای (; – ) خوانندگی، بازیگر اهل ترکیه بود.
سحر شنیز (; – ) بازیگر و مدل اهل ترکیه بود.
سیبل تاشچی‌اوغلو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ترکیه است. وی از سال ۱۹۹۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "روزگارانی در چوکوروا" اشاره کرد.
اوزجان تک‌گول (; – ) رقصنده، بازیگر اهل ترکیه بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۵ تا ۱۹۸۶ میلادی فعالیت می‌کرد.
انقلاب (به انگلیسی: Revolution) دوازدهمین آلبوم استودیویی گروه کریستین راک آمریکایی اسکیلت است. این آلبوم در ۱ نوامبر ۲۰۲۴، از طریق ناشر گروه، Hear It Loud Records، منتشر شد. این اولین آلبوم اسکیلت است که به طور مستقل منتشر می‌شود. جان کوپر، خواننده گروه اسکیلت، در رابطه با عنوان و مضمون آلبوم توضیح می‌دهد که «انقلابی که ما در این آلبوم از آن صحبت می‌کنیم، یک انقلاب سیاسی نیست، [و] مطمئناً یک انقلاب نظامی هم نیست، که من هرگز از آن حمایت نکرده‌ام. این انقلابی برای عشق است. این انقلابی برای دوست داشتن دشمنان
برای عشق است. این انقلابی برای دوست داشتن دشمنان است.» روی جلد آلبوم، پرچم گروه که کوپر در دست دارد نمایش داده‌ شده‌است. در گوشه پایین سمت راست پرچم، عبارت «اول قرنتیان ۱۳:۱۳» چاپ شده‌است که به نامه اول به قرنتیان اشاره دارد. در این نامه آمده‌است: «اما اکنون ایمان، امید، عشق، این سه [چیز] پابرجا هستند؛ اما بزرگ‌ترین این‌ها عشق است.» تک‌آهنگ‌ها. اولین تک‌آهنگ آلبوم، «غیرمحبوب»، به‌همراه نماهنگ در ۹ اوت ۲۰۲۴ منتشر شد. این آهنگ که با اشعاری «شوخی‌آمیز» طراحی شده‌است. سومین و آخرین تک‌آهنگ این آلبوم، «خاکستر
شده‌است. سومین و آخرین تک‌آهنگ این آلبوم، «خاکستر در باد»، در ۱۸ اکتبر ۲۰۲۴ منتشر شد. کوپر اشاره می‌کند که آهنگ «خاکستر در باد» ما را به یاد ترکیبی از آهنگ‌های قدیمی اسکیلت و لینکین پارک می‌اندازد که من از طرفداران پروپاقرص آن هستم. کوری آن را تهیه کرده و قطعاً اجرای زنده را با تکنیک‌های ضبط مدرن ادغام می‌کند.» نقد‌ها. این آلبوم با نظرات متفاوتی از سوی منتقدان مواجه شد. الکس کالدول به آلبوم ۲ از ۵ ستاره امتیاز داد و گفت: «آلبوم انقلاب در بهترین حالت از نظر موسیقی و مضمون، آب در هاون می‌کوبد و در بدترین
موسیقی و مضمون، آب در هاون می‌کوبد و در بدترین حالت، با چند شعر الهیاتی مشکوک و یاوه‌گویی‌های شبه‌سیاسی که (گاهی اوقات) آنقدر کلیشه‌ای به نظر می‌رسند که هر طرفی که می‌خواهد ادعایی در مورد آن‌ها داشته باشد، آنها را انقلابی می‌داند، به استقبال قشر ناشناخته‌ای می‌رود.» آن اریکسون از بلبرموث به آلبوم ۸ از ۱۰ امتیاز داد و اظهار داشت: «اسکیلت مطمئناً فرمول همیشگی خود را در "انقلاب" حفظ می‌کند، اما آلبوم هنوز جان تازه‌ای گرفته و باید دقیقاً همان چیزی باشد که طرفداران از یک مجموعه جدید اسکیلت می‌خواهند.»
اجم اوزون (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ترکیه است.
جو کارف (; – ) طراح گرافیک اهل ایالات متحده آمریکا بود که به خاطر طراحی پوسترهای فیلم و نشان‌واره‌های شرکت‌ها شهرت داشت. پس از تأسیس آژانس طراحی گرافیک خود در سال ۱۹۶۵، به خاطر طراحی لوگوی تپانچه ۰۰۷ برای مجموعه فیلم‌های جیمز باند و طراحی پوستر فیلم داستان وست‌سیاید به شهرت رسید. کارف و آژانسش در پروژه‌های بیش از ۳۰۰ فیلم دیگر و همچنین فونت‌ها، برندسازی محصولات و لوگوهای شرکت‌ها مشارکت داشتند. زندگی‌نامه. کارف در ۱۸ اوت ۱۹۲۱ در راسل، نیوجرسی، از یک خانواده مهاجر یهودی اهل بابرویسک (بلاروس امروزی) متولد شد.
یهودی اهل بابرویسک (بلاروس امروزی) متولد شد. پدرش، جولیوس کارف، نقاش و مادرش، فانی کارف (با نام خانوادگی قبلی‌اش، سک) خانه‌دار بود. کارف پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان، تا سال ۱۹۴۲ در مؤسسه پرات در بروکلین تحصیل کرد. در حالی که هنوز دانشجو بود، به عنوان دستیار در استودیوی طراح پوستر فرانسوی، ژان کارلو، در منهتن، کار می‌کرد. کمی پس از پایان تحصیلاتش، کارف برای خدمت در ارتش ایالات متحده فراخوانده شد و به مولزورث، کمبریج‌شر، انگلستان عزام گردید، کارف در آنجا به عنوان بخشی از دفتر اطلاعات جنگ ایالات متحده،
به عنوان بخشی از دفتر اطلاعات جنگ ایالات متحده، بروشورهای تبلیغاتی هوایی را طراحی کرد. آثار. کارف در سن ۲۷ سالگی، با نام مستعار جوزف کارف، جلد کتاب اولین رمان نورمن میلر، «برهنه‌ها و مرده‌ها» را طراحی کرد. این طرح در نمایشگاه انجمن طراحان جلد کتاب (۱۹۴۸) و همچنین در بیست و هشتمین نمایشگاه سالانه تبلیغات و هنر سرمقاله توسط باشگاه مدیران هنری نیویورک و در نمایشگاه «هنر مدرن در زندگی شما» در موزه هنر مدرن (۱۹۴۹) به نمایش گذاشته شد.
سالواتوره پیشیچلی (؛ – ) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، تدوین‌گر و منتقد فیلم اهل ایتالیا بود. وی در پومیلیانو دارکو زاده شد. پس از فعالیت به عنوان منتقد فیلم، کار سینمایی خود را با ساخت چند فیلم مستند کوتاه که در زادگاهش فیلم‌برداری شده بود آغاز کرد. نخستین فیلم بلند او، "ایماکولاتا و کنچتا"، جوایز متعددی از جمله یوزپلنگ نقره‌ای در جشنواره فیلم لوکارنو را به دست آورد. فیلم ۱۹۸۱ او "فرصت‌های رزا" در سی و هشتمین دورهٔ جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز به نمایش درآمد. در سال ۲۰۰۱، با استفاده تنها از تجهیزات
درآمد. در سال ۲۰۰۱، با استفاده تنها از تجهیزات دیجیتال، فیلم "کوارتت" را ساخت که نخستین فیلم ایتالیایی بود که از دستورالعمل‌های جنبش فیلم‌سازی پیشگامانه «دگما ۹۵» پیروی می‌کرد. پیشیچلی در ۲۱ ژوئیه ۲۰۲۴ در رم در سن ۷۶ سالگی درگذشت.
کاهن اعظم آمون ("ḥm nṯr tpj n jmn") بالاترین رتبه کاهن در سلسله کاهنان خدای آمون مصر باستان بود. اولین کاهنان اعظم آمون در پادشاهی نوین مصر، در آغاز سلسله هجدهم، ظاهر شدند. تاریخچه. کاهنان آمون در اوایل سلسله هجدهم از طریق کمک‌های مالی قابل توجه به خدای آمون توسط حاکمانی مانند حتشپسوت و مهم‌تر از آن توتموس سوم، قدرت گرفتند. کاهنان آمون در تبس چهار کاهن عالی‌رتبه داشتند: قدرت کاهنان آمون در دوره عمارنه موقتاً کاهش یافت. در سال چهارم سلطنت آخناتون، نام کاهن اعظمی به نام مایا ثبت شده است. آخناتون در دوران
اعظمی به نام مایا ثبت شده است. آخناتون در دوران سلطنت خود نام آمون و همچنین نام چندین خدای دیگر را از بناهای تاریخی حذف کرد. پس از مرگ آخناتون، آمون به جایگاه برجسته خود در میان فرقه‌های دینی مصر بازگردانده شد. فرعون بعدی، نام خود را به توت‌عنخ‌آمون تغییر داد تا نشانه‌ای از بازگشت آمون به جایگاه برجسته سابقش باشد. کاهن اعظم آمون در شهر تبس توسط فرعون منصوب می‌شد. غیرمعمول نبود که این مقام توسط بزرگانی که در دستگاه فرعون سمت‌های دیگری داشتند، اشغال شود؛ به‌طور مثال، چندین نفر از کاهنان اعظم از زمان رامسس
مثال، چندین نفر از کاهنان اعظم از زمان رامسس دوم نیز به عنوان وزیر خدمت می‌کردند. در پایان پادشاهی نوین، کاهنان دودمان بیستم آمون تا حد زیادی تحت سلطه رامسس‌نخت بودند. پسرش، آمنهوتپ، سرانجام جانشین پدرش شد و خود را درگیر جنگ با نایب‌السلطنه کوش، پینهسی، یافت. پینهسی نیروهای خود را به شمال برد و تبس را محاصره کرد. پس از این دوره، ژنرال‌هایی به نام هریهور و پیعنخ به عنوان کاهن اعظم خدمت کردند. زمانی که هریهور در سال ۱۰۸۰ پیش از میلاد - در نوزدهمین سال سلطنت رامسس یازدهم - به عنوان اولین کاهن اعظم حاکم آمون
رامسس یازدهم - به عنوان اولین کاهن اعظم حاکم آمون اعلام شد، کاهنان آمون نفوذ عمیقی بر اقتصاد مصر داشتند. کاهنان آمون، دو سوم از کل زمین‌های معابد مصر و ۹۰ درصد از کشتی‌های آن، به علاوه بسیاری از منابع دیگر، را در اختیار داشتند. در نتیجه، اگر نگوییم بیشتر ولی کاهنان معبد آمون به اندازه فرعون قدرتمند بودند. کاهنان اعظم آمون از چنان قدرت و نفوذی برخوردار بودند که عملاً از سال ۱۰۸۰ تا حدود ۹۴۳ پیش از میلاد، حاکمان مصر علیا بودند ولی پس از آن نفوذشان کاهش یافت. با این حال، آنها به عنوان یک دودمان سلطنتی مستقل
با این حال، آنها به عنوان یک دودمان سلطنتی مستقل با ویژگی‌های فرعونی در نظر گرفته نمی‌شوند. پس از این دوره، نفوذ کاهنان آمون کاهش یافت. یکی از پسران کاهن اعظم پینجم اول سرانجام تاج و تخت را به دست گرفت و تقریباً نیم قرن با عنوان فرعون پسوسنس اول بر مصر حکومت کرد، در حالی که کاهن اعظم تبس، پسوسنس سوم، بعد از پسوسنس دوم ادعای سلطنت کرد و با تغییر نام خود به پادشاه پسوسنس دوم، آخرین حاکم سلسله بیست و یکم مصر شد. فهرست کاهنان اعظم آمون. دوره سوم میانی. دودمان بیست و یکم. اگرچه رسماً فرعون نبودند، اما کاهنان
بیست و یکم. اگرچه رسماً فرعون نبودند، اما کاهنان اعظم آمون در تبس، حاکمان بالفعل مصر علیا در طول سلسله بیست و یکم بودند که نام خود را بر روی کتیبه‌هایی می‌نوشتند و در مقبره‌های سلطنتی دفن می‌شدند. کاهنان اعظم آمون در تانیس. در پایتخت شمالی تانیس، فراعنه سلسله بیست و یکم تصمیم گرفتند با ساختن و گسترش معبد آمون-رع خود، به همراه زیارتگاه‌هایی که به دیگر اعضای سه‌گانه تبس اختصاص داده شده بود، آشکارا از کارناک تقلید کنند. افراد بسیار کمی شناخته شده‌اند که عنوان افتخاری کاهن اعظم آمون در تانیس را داشته باشند:
ایماکولاتا و کنچتا () که در سطح بین‌المللی با نام ایماتولاتا و کنچتا: حسادت دیگر منتشر شد یک فیلم درام ایتالیایی است که در سال ۱۹۸۰ به کارگردانی سالواتوره پیشیچلی ساخته شد. این فیلم، اولین فیلم بلند پیشیچلی بود و یوزپلنگ نقره‌ای را در جشنواره فیلم لوکارنو به دست آورد. برای بازیگری خود، آیدا دی بندتو جایزه روبان نقره‌ای بهترین بازیگر زن دریافت کرد.
براقیت یک ویژگی نوری است که نشان می‌دهد سطح تا چه اندازه می‌تواند نور را به صورت آینه‌ای (انعکاس منظم و مشابه آینه) بازتاب دهد. براقیت یکی از پارامترهای مهمی است که برای توصیف ظاهر بصری یک جسم به کار می‌رود. دسته‌های دیگری از ظاهر بصری که به ادراک بازتاب منظم یا پراکنده و همچنین عبور نور مربوط می‌شوند، تحت مفهوم سزیا (cesia) در یک نظام مرتب‌سازی با سه متغیر سازمان‌دهی شده‌اند که براقیت نیز یکی از جنبه‌های دخیل در آن به‌شمار می‌رود. عواملی که بر براقیت اثر می‌گذارند شامل ضریب شکست ماده، زاویه تابش نور و
می‌گذارند شامل ضریب شکست ماده، زاویه تابش نور و پرداخت سطح هستند. تئوری. وقتی نور به یک جسم می‌تابد، به شکل‌های مختلفی با آن برهم‌کنش می‌کند. تغییرات در بافت سطح به‌طور مستقیم بر میزان بازتاب آینه‌ای تأثیر می‌گذارند. اجسامی که سطحی صاف دارند، مانند سطوح بسیار صیقلی یا پوشش‌هایی که رنگدانه‌های بسیار ریز در آن‌ها پخش شده‌اند، به دلیل بازتاب زیاد نور در جهت آینه‌ای برای چشم براق و درخشان به نظر می‌رسند. در مقابل، سطوح زبر هیچ بازتاب آینه‌ای ایجاد نمی‌کنند، زیرا نور در جهت‌های مختلف پراکنده می‌شود و در نتیجه
نور در جهت‌های مختلف پراکنده می‌شود و در نتیجه ظاهری کدر و مات پیدا می‌کنند. ویژگی‌های تصویرساز این سطوح بسیار کمتر است و باعث می‌شود بازتاب‌ها تار و مخدوش دیده شوند. نوع مادهٔ زیرین (بستر) نیز بر میزان براقیت سطح اثر می‌گذارد. مواد غیر فلزی، مانند پلاستیک‌ها، وقتی با زاویهٔ تابش بیشتری روشن می‌شوند، نور بازتابی بیشتری ایجاد می‌کنند؛ زیرا بخشی از نور درون ماده جذب می‌شود یا بر اساس رنگ ماده به‌طور پراکنده بازتاب می‌یابد. در مقابل، فلزات دچار این پدیده نمی‌شوند و در هر زاویه‌ای مقدار بیشتری از نور را بازتاب
و در هر زاویه‌ای مقدار بیشتری از نور را بازتاب می‌کنند. فرمول فرسنل میزان بازتاب آینه‌ای (formula_1) را برای نور غیرقطبی با شدت formula_2 در زاویهٔ تابش i بیان می‌کند. این فرمول شدت پرتو بازتابیدهٔ آینه‌ای با شدت formula_3 را مشخص می‌سازد، در حالی‌که ضریب شکست سطح نمونه با m نشان داده می‌شود. معادله فرنل بدین ترتیب نوشته می‌شود: formula_4 =formula_1 زبری سطح. زبری سطح بر میزان بازتاب آینه‌ای تأثیر می‌گذارد؛ در ناحیهٔ فرکانس‌های مرئی، پرداخت سطح در بازهٔ میکرومتری بیشترین اهمیت را دارد. نمودار سمت چپ،
میکرومتری بیشترین اهمیت را دارد. نمودار سمت چپ، بازتاب نور در زاویهٔ i روی یک سطح زبر با تغییرات ارتفاع مشخصهٔ زبری formula_7 را نشان می‌دهد. اختلاف مسیر میان پرتوهایی که از بالاترین و پایین‌ترین نقاط برجستگی‌های سطح بازتاب می‌شوند برابر است با: وقتی طول موج نور formula_8باشد، اختلاف فاز برابر خواهد بود با: اگر اختلاف فاز Δ𝜙 اندک باشد، دو پرتو (مطابق شکل ۱) تقریباً در حالت هم‌فاز قرار می‌گیرند و در نتیجه تداخل سازنده رخ می‌دهد؛ به همین دلیل سطح نمونه را می‌توان صاف فرض کرد. اما زمانی که Δ𝜙 = π باشد، پرتوها
صاف فرض کرد. اما زمانی که Δ𝜙 = π باشد، پرتوها از فاز خارج شده و به‌دلیل تداخل ویرانگر یکدیگر را خنثی می‌سازند. در این حالت، کاهش شدت بازتاب آینه‌ای نشان‌دهندهٔ زبری سطح و پراکندگی نور به سایر جهات است. اکنون اگر مقدار میانی اختلاف فاز به‌عنوان ملاک سطح صاف در نظر گرفته شود، یعنی: Δ𝜙 &lt; π/۲ آنگاه با جایگذاری در رابطهٔ فوق، نتیجهٔ زیر به دست خواهد آمد: این شرایط برای سطح صاف به عنوان «معیار زبری ریلی» (Rayleigh roughness criterion) شناخته می‌شود. تاریخچه. اولین مطالعات در زمینهٔ ادراک براقیت به لئونارد آر.
مطالعات در زمینهٔ ادراک براقیت به لئونارد آر. اینگرسول (Leonard R. Ingersoll) نسبت داده می‌شود، که در سال ۱۹۱۴ تأثیر براقیت روی کاغذ را بررسی کرد. با اندازه‌گیری کمی براقیت با استفاده از ابزارهای مخصوص، اینگرسول پژوهش‌های خود را بر نظریه‌ای بنا نهاد که طبق آن نور در بازتاب آینه‌ای قطبی می‌شود، در حالی که نور بازتابیدهٔ پراکنده، قطبی نشده است. ابزار «گلاریمتر» اینگرسول دارای هندسهٔ آینه‌ای با زاویه‌های تابش و دید ۵۷٫۵ درجه بود. با استفاده از این پیکربندی، براقیت با روش کنتراست اندازه‌گیری می‌شد، به این صورت
با روش کنتراست اندازه‌گیری می‌شد، به این صورت که بخش آینه‌ای بازتاب با استفاده از یک فیلتر قطبی‌کننده از بازتاب کل کم می‌شد. در دههٔ ۱۹۳۰،A.H. Pfund در پژوهش‌های خود نشان داد که هرچند بازتاب آینه‌ای به‌عنوان معیار اصلی و عینی براقیت شناخته می‌شود، اما آنچه درک ذهنی ما از براق بودن یک سطح را شکل می‌دهد، وابسته به کنتراست میان شدت بازتاب آینه‌ای و میزان نور پراکنده در نواحی اطراف سطح است. امروزه از این مفهوم با اصطلاح «براقیت کنتراستی» یا «درخشندگی» یاد می‌شود. اگر سطوح سیاه و سفید با همان میزان درخشندگی
اگر سطوح سیاه و سفید با همان میزان درخشندگی به‌طور بصری مقایسه شوند، سطح سیاه همیشه براق‌تر به نظر می‌رسد، زیرا کنتراست بین نقطهٔ درخشان آینه‌ای و زمینهٔ سیاه بیشتر از کنتراست مشابه با سطح و زمینهٔ سفید است. Pfund همچنین اولین کسی بود که پیشنهاد داد برای تحلیل صحیح براقیت، بیش از یک روش لازم است. در سال ۱۹۳۷،R.S.Hunter، در قالب مقالهٔ پژوهشی خود دربارهٔ براقیت، شش معیار بصری مختلف را که به براقیت ظاهری نسبت داده می‌شوند، توصیف کرد. نمودارهای زیر روابط میان یک پرتو تابشی ورودی I، پرتو بازتاب آینه‌ای S، پرتو
پرتو تابشی ورودی I، پرتو بازتاب آینه‌ای S، پرتو بازتاب پراکنده D و پرتو نزدیک به آینه‌ای B را نشان می‌دهند. به‌عنوان نسبت نور بازتابیده از سطح در زاویه‌ای برابر اما مخالف با زاویه تابش روی سطح تعریف می‌شود. به‌عنوان براقیت در زاویه‌های کم‌شیب تابش و مشاهده تعریف می‌شود. به‌عنوان نسبت نور بازتابیدهٔ آینه‌ای به نور بازتابیدهٔ پراکنده در راستای عمود بر سطح تعریف می‌شود. به‌عنوان معیاری برای اندازه‌گیری عدم وجود مه یا ظاهر شیری در نزدیکی نور بازتاب آینه‌ای تعریف می‌شود؛ هِیز (haze) عکس مفهوم «عدم وجود هاله»
می‌شود؛ هِیز (haze) عکس مفهوم «عدم وجود هاله» است. به‌عنوان تیزی یا وضوح نور بازتابیدهٔ آینه‌ای تعریف می‌شود. به‌عنوان یکنواختی سطح از نظر بافت و عیوب قابل مشاهده (مانند موج‌های سطحی، خراش‌ها، ناخالصی‌ها و غیره) تعریف می‌شود. بنابراین، یک سطح می‌تواند بسیار براق به نظر برسد اگر بازتاب آینه‌ای آن در زاویهٔ آینه‌ای به‌خوبی تعریف شده باشد. درک تصویر بازتابیده روی سطح می‌تواند با ظاهر شدن تار یا کم‌کنتراست کاهش یابد. حالت اول با اندازه‌گیری «وضوح تصویر بازتاب» (distinctness-of-image) و حالت دوم با «هیز» (haze)
و حالت دوم با «هیز» (haze) یا «براقیت کنتراستی» (contrast gloss) مشخص می‌شود. در مقالهٔ خود، هانتر همچنین بر اهمیت سه عامل اصلی در اندازه‌گیری براقیت تأکید کرد: برای پژوهش خود، او از یک براقیت‌سنج با زاویه آینه‌ای ۴۵ درجه استفاده کرد، همان‌طور که بیشتر روش‌های اولیهٔ فوتوالکتریک از این نوع چنین زاویه‌ای داشتند. با این حال، مطالعات بعدی هانتر و D. B. Judd در سال۱۹۳۹، روی نمونه‌های رنگ‌شده بیشتر، نتیجه گرفتند که هندسه با زاویه ۶۰ درجه بهترین زاویه برای استفاده است تا بیشترین همبستگی با مشاهدهٔ بصری را فراهم
است تا بیشترین همبستگی با مشاهدهٔ بصری را فراهم کند. اندازه‌گیری استاندارد براقیت. استانداردسازی در اندازه‌گیری براقیت توسط هانتر و ASTM (انجمن آمریکایی آزمون و مواد) هدایت شد که در سال ۱۹۳۹ روش آزمایشی استاندارد ASTM D523 برای براقیت آینه‌ای را منتشر کردند. این استاندارد شامل روشی برای اندازه‌گیری براقیت در زاویه آینه‌ای ۶۰ درجه بود. نسخه‌های بعدی این استاندارد (۱۹۵۱) شامل روش‌هایی برای اندازه‌گیری در زاویه ۲۰ درجه برای ارزیابی سطوح با براقیت بالا، توسعه یافته در شرکت DuPont (هورنینگ و مورس، ۱۹۴۷) و زاویه
در شرکت DuPont (هورنینگ و مورس، ۱۹۴۷) و زاویه ۸۵ درجه (برای سطوح مات یا کم‌درخش) بود. ASTM چندین استاندارد مرتبط با براقیت دارد که برای کاربرد در صنایع خاص طراحی شده‌اند، از جمله روش قدیمی ۴۵ درجه که امروزه عمدتاً برای سرامیک‌های لعاب‌دار، پلی‌اتیلن و دیگر فیلم‌های پلاستیکی استفاده می‌شود. در سال ۱۹۳۷، صنعت کاغذ روش براقیت آینه‌ای با زاویه ۷۵ درجه را پذیرفت، زیرا این زاویه بهترین تفکیک را برای کاغذهای کتابی پوشش‌دار فراهم می‌کرد. این روش در سال ۱۹۵۱ توسط انجمن فنی صنایع خمیر و کاغذ (TAPPI) به‌عنوان روش
انجمن فنی صنایع خمیر و کاغذ (TAPPI) به‌عنوان روش TAPPI T480 به رسمیت شناخته شد. در صنعت رنگ، اندازه‌گیری براقیت آینه‌ای طبق استاندارد بین‌المللی ISO 2813 انجام می‌شود (استانداردهای معادل شامل BS 3900 قسمت ۵ در بریتانیا، DIN 67530 در آلمان، NFT 30-064 در فرانسه، AS 1580 در استرالیا و JIS Z8741 در ژاپن هستند). این استاندارد اساساً مشابه ASTM D523 است، هرچند به شیوه‌ای متفاوت تدوین شده است. مطالعات انجام شده در دهه ۱۹۶۰ توسط تین گل، پاتر و جورج روی سطوح فلزی صیقلی و تزئینات آلومینیوم آنودایز شده خودرو، منجر
صیقلی و تزئینات آلومینیوم آنودایز شده خودرو، منجر به استانداردسازی اندازه‌گیری براقیت سطوح با براقیت بالا از طریق گونیوفوتومتری تحت عنوان ASTM E430 شد. این استاندارد همچنین روش‌هایی برای اندازه‌گیری وضوح تصویر بازتابی (distinctness of image gloss) و هِیز بازتاب (reflection haze) را تعریف می‌کند. پیوند به بیرون. http://www.pcimag.com/articles/100528-what-is-the-level-of-confidence-in-measuring-gloss
http://www.npl.co.uk/optical-radiation-photonics/optical-characterisation-of-materials/products-and-services/gloss-measurements
«کریسمس مبارک، مستر بین» هفتمین قسمت از مجموعه تلویزیونی بریتانیایی "مستر بین" است که توسط تلویزیون تایگر برای تلویزیون تیمز تولید شده است. این قسمت نخستین بار در روز سه‌شنبه به عنوان ویژه‌برنامه کریسمس در ۲۹ دسامبر ۱۹۹۲ از شبکه آی‌تی‌وی به عنوان بخشی از برنامه کریسمس این شبکه پخش شد و در طول پخش اصلی خود توسط ۱۸٫۴۸ میلیون بیننده تماشا شد. این آخرین قسمتی بود که ریچارد کرتیس در نوشتن آن مشارکت داشت و آخرین قسمتی بود که توسط تلویزیون تیمز به نمایندگی از شبکه آی‌تی‌وی پخش شد. همچنین این قسمت آخرین حضور
شبکه آی‌تی‌وی پخش شد. همچنین این قسمت آخرین حضور دوست‌دختر مستر بین، ایرما گاب (ماتیلدا زیگلر) در لایو اکشن اصلی تا زمان حضور مجدد او پس از ده سال در مجموعه پویانمایی مستر بین بود. داستان. بخش اول. در شب کریسمس، مستر بین برای خرید تزیینات به فروشگاه هارودز می‌رود. در حالی که صندوقدار مشغول حساب کردن خرید‌هایش است، بین از یک مغاره برای اجرای نمایشی با اسباب‌بازی‌های دیگر استفاده می‌کند. اما سرگرمی او با ورود مدیر فروشگاه متوقف می‌شود. مدیر یک فیگور افسر پلیس را به او می‌دهد و سپس خرید‌هایش را تحویلش می‌دهد
را به او می‌دهد و سپس خرید‌هایش را تحویلش می‌دهد و بین بلافاصله آنجا را ترک می‌کند. بین به میدان شهر می‌رود و دوست‌دخترش، ایرما گاب، را می‌بیند. ایرما در ویترین یک جواهرفروشی به انگشتری که می‌خواهد اشاره می‌کند، اما بین به اشتباه فکر می‌کند که او به عکسی از یک زوج که درست کنار آن قرار دارد اشاره می‌کند و آن را می‌خرد. بین داوطلب می‌شود تا به رهبر ارکستر بادی سپاه رستگاری در جمع‌آوری کمک‌های مالی کمک کند. در این حین، او یک جیب‌بر را می‌گیرد و او را مجبور می‌کند که تمام وسایل دزدی‌اش را پس بدهد. بین در حالی
که تمام وسایل دزدی‌اش را پس بدهد. بین در حالی که رهبر ارکستر در حال امتحان کردن جواهراتی است که جیب‌بر دزدیده بود، به شکلی مسخره شروع به رهبری گروه می‌کند. پس از آن، او قصد دارد یک درخت کریسمس بخرد، اما چون هیچ درختی پیدا نمی‌کند، تصمیم می‌گیرد به جای آن، درخت میدان شهر را بدزدد. بخش دوم. بین به آپارتمانش برمی‌گردد، نوک درخت دزدی را می‌برد و آن را تزیین می‌کند. بعد از اینکه نمی‌تواند یک ترقه کریسمس را بترکاند، چند فیوز را در یک «ابرترقه» می‌گذارد. سپس، بین سه جوراب برای هدیه آویزان می‌کند: یکی برای تدی،