payamvha/North_RAG huggingface dataset:
او در سال ۱۹۹۱ در یکی از سفرهای دوره‌ای خود به اروپا بر اثر حمله قلبی درگذشت. از جمله معدود دارایی‌هایی که به خانواده‌اش بازگردانده شد، نقشه‌های سینا بود که در طول تبعیدش در جنگل، جنگ را با آنها جبران کرده بود و نسخه‌ای از یک اثر کابالیستی که در آن دانشجوی سابق یشیوا ممکن است به دنبال توضیحی برای فاجعه‌ای باشد که فراتر از آنچه نقشه‌ها می‌توانستند بگویند، بر او غلبه کرده بود. در مصاحبه‌ای با روزنامه معاریو در ۷ آگوست ۲۰۰۳، دستیار او، امیر پورات، فاش کرد که گونن پس از جنگ به ترور موشه دایان فکر می‌کرد و در
گونن پس از جنگ به ترور موشه دایان فکر می‌کرد و در ترس از «ناپدید شدن» او زندگی می‌کرد. در تمام دوران نظامی خود، او به عنوان یک فرد سخت‌گیر، یک راست‌گرای سیاسی و حتی یک نظامی‌گرا شناخته می‌شد. داستان غم‌انگیز زندگی او موضوع نمایشنامه‌ای به نام «گورودیش» اثر نویسنده اسرائیلی، هیلل میتلپونکت، بود.
هولوگرام‌های فوری روی فیلم فلزی () یازدهمین آلبوم استودیویی گروه راک انگلیسی-فرانسوی استریولب است. این آلبوم در تاریخ ۲۳ مهٔ ۲۰۲۵ از سوی دیوفونیک رکوردز و وارپ رکوردز منتشر شد. این اثر نخستین آلبوم استودیویی آن‌ها پس از نزدیک به ۱۵ سال از انتشار آخرین آلبومشان، Not Music (۲۰۱۰)، به‌شمار می‌آید. بازخورد منتقدان. بر اساس وبگاه متاکریتیک، آلبوم "هولوگرام‌های فوری روی فیلم فلزی" با میانگین امتیاز وزنی ۸۴ از ۱۰۰ بر پایهٔ ۱۵ نقد، «تحسین همگانی» را دریافت کرده است.
لشکر ۱۱ پیاده پاکستان () یا لشکر تبر جنگی یک لشکر پیاده‌نظام فعال در نیروی زمینی پاکستان است. این لشکر در حال حاضر تحت فرماندهی سپاه چهارم فعالیت می‌کند و مسئول دفاع از لاهور و مناطق اطراف آن است. این لشکر درست قبل از جنگ دوم هند و پاکستان در سال ۱۹۶۵ تشکیل شد. پیش از این، فرمانده وقت ارتش، ژنرال محمد موسی، خواستار ایجاد دو لشکر جدید شده بود، این درخواست توسط دولت با استناد به فضای امنیتی مساعد، کمبود بودجه و عدم تمایل عمومی ایالات متحده برای تأمین مالی قیام‌های جدید تحت طرح کمک‌های نظامی خارجی رد شد. پس از
جدید تحت طرح کمک‌های نظامی خارجی رد شد. پس از جنگ هند و چین در سال ۱۹۶۲، ارتش هند شاهد افزایش قابل توجهی در تعداد و توانایی‌های خود بود و بنابراین، دولت پاکستان موضع خود را تغییر داد و این لشکر تحت نظارت سرلشکر عبدالحمید خان، فرمانده ذخیره ارتش، تشکیل شد. سپس این لشکر به دفاع از لاهور اختصاص داده شد.
سپاه چهارم پاکستان () یا سپاه لاهور یک سپاه میدانی نیروی زمینی پاکستان است که مقر آن در لاهور، ایالت پنجاب قرار دارد. این سپاه که در ژانویه ۱۹۶۶ تأسیس شد و یکی از ده سپاه میدانی ارتش پاکستان است که در سال ۱۹۷۱ علیه ارتش هند مستقر شد. این سپاه در اوایل سال ۱۹۶۶ ایجاد شد و دومین تشکیلات در سطح سپاه بود که توسط ستاد کل ارتش و پس از آن سپاه دوم، برای تقویت دفاع ملی پاکستان ایجاد شد و تنها بر پنجاب تمرکز داشت. در طول جنگ دوم هند و پاکستان، سپاه اول تمام واحدهای زرهی و پیاده‌نظام را که در کنترل عناصر ارتش بسیار
زرهی و پیاده‌نظام را که در کنترل عناصر ارتش بسیار ناکارآمد و بی‌اثر بودند، برای هماهنگی مأموریت‌ها با یکدیگر به کار گرفت. توپخانه چهارم هنگ توپخانه، که نقش مهمی در پشتیبانی از لشکر ۶ زرهی در نبرد چاویندا وابسته به سپاه اول داشت، نقش مهمی در تأسیس سپاه چهارم ایفا کرد. سپاه چهارم از ژانویه ۱۹۶۶، زمانی که سپهبد عتیق الرحمان به عنوان اولین فرمانده آن منصوب شد، در اردوگاه لاهور مستقر است. سپاه چهارم در سال ۱۹۷۱ علیه ارتش هند مستقر شد تا عناصر نظامی را برای تقویت استحکامات بخش لاهور به کار گیرد.
ایلیا ولادیمیروویچ اوسکولکوف-تسنسیپر (متولد ۳۰ سپتامبر ۱۹۶۷، مسکو، اتحاد جماهیر شوروی)، طراح اجتماعی، مدیر رسانه و کارآفرین، مخترع، پیشگام کاریزماتیک. بنیان‌گذار مجله آفیشا و رئیس مؤسسه رسانه، معماری و طراحی استرلکا. او در تل‌آویو کار و زندگی می‌کند. در سال ۱۹۸۹، اُسکولکوف-تسنتسیپر در رشته تاریخ تئاتر از مؤسسه دولتی هنرهای تئاتر لوناچارسکی مسکو (جی آی تی آی اس)، که امروزه آر ای تی ای نام دارد، فارغ‌التحصیل شد و پس از آن دوره کارشناسی ارشد را در دانشکده سیاست فرهنگی، دانشگاه بورگوین، دیژون، فرانسه، گذراند.
فرهنگی، دانشگاه بورگوین، دیژون، فرانسه، گذراند. هنر. از سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۱، ایلیا اوسکولکوف-تسنسیپر مدیریت بخش جامعه‌شناسی اتحادیه هنرمندان اتحاد جماهیر شوروی را بر عهده داشت و به عنوان منتقد هنری برای مجله اوگونیوک کار می‌کرد که به تیراژ بی‌سابقه ۴٫۶ میلیون نسخه دست یافت. در سال ۱۹۹۰، او به همراه تیمی از شرکا، ART-MIF (نمایشگاه بین‌المللی مسکو)، اولین نمایشگاه هنری بین‌المللی در اتحاد جماهیر شوروی، را تأسیس کرد که به مدت پنج سال ادامه داشت و ده‌ها نمایشگاه هنر مدرن در آن برگزار شد. رسانه. مجله ماتادور. در
هنر مدرن در آن برگزار شد. رسانه. مجله ماتادور. در سال ۱۹۹۳، اوسکولکوف-تسنسیپر یکی از اعضای اصلی تیمی بود که مجله ماتادور را تأسیس کردند، مجله‌ای که روند جدید «زرق و برق روشنفکرانه» روسی را با پوشش اخبار فیلم، موسیقی، هنر، مد و فرهنگ رواج داد. آفیشا. در آوریل ۱۹۹۹، اوسکولکوف-تسنسیپر با اندرو پالسون و آنتون کودریاشوف همکاری کرد تا مجله بسیار تأثیرگذار آفیشا را تأسیس کند. آفیشا تأثیر عمیقی بر صحنه فرهنگی و زندگی شبانه مسکو گذاشت و با ترکیبی از تفسیرها، فهرست‌ها و نقدهای آگاهانه، عرصه جدیدی را گشود.
فهرست‌ها و نقدهای آگاهانه، عرصه جدیدی را گشود. اوسکولکوف-تسنسیپر تیمی از روزنامه‌نگاران، طراحان و عکاسان جوان را گرد هم آورد تا سبکی منحصر به فرد به سبک آفیشا خلق کنند که تأثیر زیادی بر رسانه‌های روسیه گذاشت. بسیاری از هنرمندان برجسته روسی اولین حضور عمومی خود را روی جلد آفیشا تجربه کردند و این مجله چندین روند مد جدید را رواج داد - حتی کلمات جدید متعددی را به واژگان روسی، از «ددلاین» گرفته تا «هیپستر» معرفی کرد. آفیشا با بیش از ۴٫۵ میلیون مخاطب اینترنتی ماهانه، همچنان محبوب‌ترین برند رسانه‌ای سبک زندگی
ماهانه، همچنان محبوب‌ترین برند رسانه‌ای سبک زندگی روسیه است. اوسکولکوف-تسنسیپر در دوران حضورش در آفیشا، نشریاتی مانند آفیشا-میر، یک مجله مسافرتی ماهانه پر زرق و برق، بولشوی گورود، یک مجله شهری، آفیشا-یدا، یک مجله آشپزی و مجموعه‌ای از کتاب‌های راهنمای آفیشا در مورد شهرها و کشورهای مختلف را نیز راه‌اندازی و مدیریت کرد. پروژه‌های شهری مسکو. پیک نیک آفیشا. در سال ۲۰۰۴، اوسکولکوف-تسنسیپر، جشنواره سالانه فضای باز آفیشا پیک‌نیک را راه‌اندازی کرد که به بزرگ‌ترین جشنواره موسیقی روسیه تبدیل شده است. آفیشا پیک‌نیک در
موسیقی روسیه تبدیل شده است. آفیشا پیک‌نیک در کنار موسیقی، مهمانان خود را با هنر مدرن و فرهنگ خیابانی آشنا می‌کند، و به عنوان یک شاخص «مد هیپستر» عمل می‌کند. ستاره‌هایی مانند زمفیرا، مدنس، موجویتس، بیروت، پتر نالیچ، لنینگراد، آکتسیون، مومی ترول، پمپیا، پلیس در آتش، تسلا بوی، آکواریوم، فرانتس فردیناند، پت شاپ بویز، ژانا آگوزارووا، اسپلین و بلور در سال‌های مختلف روی صحنه این جشنواره ظاهر شدند. مؤسسه استرلکا. در سال ۲۰۰۹، ایلیا اوسکولکوف-تسنسیپر، مؤسسه رسانه، معماری و طراحی استرلکا را تأسیس کرد. این مؤسسه در
معماری و طراحی استرلکا را تأسیس کرد. این مؤسسه در محل کارخانه سابق کراسنی اکتیابر در مرکز شهر واقع شده است. استرلکا یک مؤسسه آموزش عالی غیرانتفاعی است. سالانه حدود ۴۰ دانشجو از کشورهای مختلف در این مؤسسه تحصیل می‌کنند و بیش از ۷۰ متقاضی برای هر جایگاه با هم رقابت می‌کنند. همه دروس به زبان انگلیسی تدریس می‌شوند. برنامه آموزشی استرلکا به لطف ترکیبی نوآورانه از مدرسه، مرکز تحقیقات و مکان اجتماعی عمومی، یکی از موفق‌ترین و جسورانه‌ترین آزمایش‌های آموزشی در سراسر جهان است. اولین متصدی آن رم کولهاس، معمار هلندی و
جهان است. اولین متصدی آن رم کولهاس، معمار هلندی و برنده جایزه پریتزکر بود. انتشارات مطبوعات استرلکا کتاب‌هایی در مورد چالش‌های امروزی معماری و توسعه شهری به زبان‌های روسی و انگلیسی منتشر می‌کند. استرلکا یک برنامه در فضای باز اجرا می‌کند که شامل سخنرانی‌های عمومی توسط معماران، طراحان و متفکران برجسته و همچنین کنفرانس‌ها، کارگاه‌ها، کنسرت‌ها و جشنواره‌ها می‌شود. با این حال، مؤسسه استرلکا (Strelka) کاملاً متفاوت است و تأکید آن بر تربیت دانشجویانی است که بتوانند خودشان چشم‌انداز معماری را تغییر دهند. برنامه
خودشان چشم‌انداز معماری را تغییر دهند. برنامه تجاری استرلکا شامل مسابقات معماری مانند نوسازی پارک گورکی، زاریادیه و موزه پلی تکنیک و توسعه راهکارهای شهری برای مشتریان خصوصی و شهری روسیه است. این مؤسسه همچنین محبوب‌ترین و شیک‌ترین بار استرلکا در مسکو را اداره می‌کند. استرلکا اهمیت حیاتی برای احیای علاقه به توسعه و طراحی شهری و گرد هم آوردن معماران برجسته جهان به مسکو برای شکل‌دادن به چهره جدید شهر دارد. کسب و کار. انتشارات آفیشا. از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۹، اوسکولکوف-تسنسیپر مدیر کل شرکت هلدینگ آفیشا مدیا بود که
مدیر کل شرکت هلدینگ آفیشا مدیا بود که بخشی از پروفمدیا بود. یوتا. از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۲، او به عنوان معاون رئیس گروه یوتا، اپراتور پهنای باند تلفن همراه روسیه، مشغول به کار بود و مسئولیت ارتباطات استراتژیک، توسعه برند، خدمات جدید و دفتر یوتا در لندن را بر عهده داشت. زمستان. در سال ۲۰۱۱، اوسکولکوف-تسنسیپر به همراه همسرش، وینتر، یک شرکت مشاوره طراحی و ارتباطات مستقر در لندن را تأسیس کردند. وینتر در ارائه خدمات برندسازی، بازاریابی و طراحی به شرکت‌های روسی تخصص دارد. در دسامبر ۲۰۱۲، وینتر و آپوستول، یک مرکز
دارد. در دسامبر ۲۰۱۲، وینتر و آپوستول، یک مرکز ارتباطات استراتژیک روسی، تصویر برند جدیدی را برای شرکت دولتی روس‌تکنولوژی ایجاد کردند و آن را به روس‌تک تغییر نام دادند. تسنتسیپر. در سال ۲۰۱۴، ایلیا اوسکولکوف-تسنسیپر شرکتی با نام خود و تیمی میان‌رشته‌ای تأسیس کرد که در زمینه طراحی خدمات، طراحی محصول، طراحی و برنامه‌ریزی شهری و توسعه وب فعالیت دارد. امروزه این شرکت چندین پروژه پیچیده برای پست روسیه (با ۴۱۹۰۱ شعبه فرعی و بیش از ۳۵۰۰۰۰ کارمند)، اسبربانک (بزرگ‌ترین زنجیره بانکی دولتی در روسیه)، گروه پی‌آی‌کی -
زنجیره بانکی دولتی در روسیه)، گروه پی‌آی‌کی - بزرگ‌ترین شرکت املاک و مستغلات و خانه‌سازی در روسیه - توسعه می‌دهد. سدلانو. «اسدلانو» یک سرویس بازسازی فوری است. این سرویس، بازسازی کامل آپارتمان را با قیمت ثابت و در تاریخ‌های مشخص ارائه می‌دهد. «اسدلانو» در مسکو و منطقه مسکو فعالیت می‌کند. خانواده. مطلقه، یک پسر به نام ماتوی و یک دختر به نام میرا دارد.
سرودهای جشنواره ایزیس و نفتیس اثری منظوم در ادبیات مصر باستان است که نویسنده آن ناشناخته است. این سرودها احتمالاً کهن‌تر از دودمان بیست و ششم نیستند. عنوان این سروده‌ها «اشعار جشنواره دو زِرتی» است و پاپیروسی به عنوان مدرک به ما می‌گوید که قرار بوده این اشعار توسط دو دختر دوشیزه در معبد اوزیریس به مناسبت جشنواره‌ای که هرساله که به مدت پنج روز در ماه چهارم فصل کاشت برگزار می‌شد، خوانده شود. این اشعار مربوط به کشته شدن اوزیریس توسط ست و به هم متصل کردن بدن اوزیریس توسط ایزیس و نفتیس است. تفاوت در نسخه‌های و
توسط ایزیس و نفتیس است. تفاوت در نسخه‌های و خوانش متون. مدارکی در متن وجود دارد که نشان می‌دهد نسخه‌های دیگری از این سرودها نیز وجود داشته و این سروده به اندازه‌ای قدیمی بوده است که امکان ایجاد خوانش‌های مختلف را فراهم کند. این متن به همراه «دعاهای سِکِر» که در ادامه می‌آید و شامل چهار ستون عمودی است، بیست و یکمین ستون افقی از سی و سه ستون شعر، کل فضای برگهٔ پاپیروس را اشغال می‌کند. دومین قطعه از شعر که قرار بود پس از اشعار جشنواره خوانده شود، از سه قسمت تشکیل شده است: مرثیه‌های ایزیس و نفتیس. یک پاپیروس
شده است: مرثیه‌های ایزیس و نفتیس. یک پاپیروس به خط هیروگلیف هیراتیک (مربوط به سال ۳۰۵ پیش از میلاد) در برلین حاوی اثری بسیار شبیه به «سرودهای جشنواره ایزیس و نفتیس» است. این اثر توسط آر.او. فالکنر از هیروگلیف به انگلیسی ترجمه شده و عنوان آن «مرثیه‌های ایزیس و نفتیس» است.
نبرد وادی المخازن یا نبرد قصرالکبیر که با نام نبرد سه پادشاه نیز شناخته می‌شود، بین سلسله سعدیان و امپراتوری پرتغال در تاریخ ۳۰ جمادی‌الثانی ۹۸۶ هجری قمری (۴ آگوست ۱۵۷۸ میلادی) درگرفت. این نبرد از یک مبارزه قدرت بین محمد متوکل و سلطان ابومروان عبدالملک به جنگی با پرتغال به رهبری شاه سباستین تبدیل شد. هدف سباستین این بود که تمام سواحل مراکش را تحت کنترل بگیرد و از حمله دوباره دولت مراکش به اندلس جلوگیری کند. بدین ترتیب سباستین تلاش کرد که یک جنگ صلیبی را آغاز کند. نیروهای مراکشی تحت فرمان عبدالملک با حمایت
کند. نیروهای مراکشی تحت فرمان عبدالملک با حمایت عثمانی‌ها در این نبرد پیروز شدند و امپراتوری پرتغال حاکمیت، پادشاه، ارتش و بسیاری از دولتمردان خود را در این نبرد از دست داد. تنها یک عضو از خانواده سلطنتی باقی ماند و امپراتوری پرتغال پس از ۹۳ سال حکومت، ناچار به ادغام در اسپانیا شد. شکست پرتغال در این نبرد و ناپدید شدن سباستینِ بدون فرزند منجر به پایان دودمان اویش و ادغام کشور در اتحادیه ایبری به مدت ۶۰ سال تحت سلطه دودمان فلیپی در یک اتحادیه دودمانی با اسپانیا شد. نام نبرد. نام این نبرد در بیشتر منابع نبرد
شد. نام نبرد. نام این نبرد در بیشتر منابع نبرد وادی المخازن ذکر شده، همچنین به دلیل وقوع آن در حوالی قصر الکبیر با نام نبرد قصرالکبیر نیز شناخته می‌شود. در این نبرد عبدالملک سلطان وقت مراکش به رغم پیروزی، درست پس از نبرد به علت جراحات یا به دلیل بیماری از دنیا رفت. محمد المتوکل که مدعی سلطنت مراکش بود، برادرزاده و رقیب عبدالملک بود. محمد المتوکل نیز در جریان نبرد کشته شد. سباستین پادشاه وقت پرتغال نیز در طی نبرد مفقودالاثر شد. به دلیل از بین رفتن سه حاکم در جریان این نبرد، برخی منابع عنوان نبرد سه پادشاه
جریان این نبرد، برخی منابع عنوان نبرد سه پادشاه را نیز برای توصیف آن به کار برده‌اند.
منیایلوو () یک شهرک در بخش آلکسیفسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
میخودروفکا () یک شهرک در بخش آلکسیفسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
ماتریونو-گزوو () یک شهرک در بخش آلکسیفسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
لوتسنکوو () یک شهرک در بخش آلکسیفسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
لسیکوفکا () یک شهرک در بخش آلکسیفسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
محمد زکی خان نوری فرزند میرزا بابا یکی از چهره‌های سیاسی و اداری مهم در دوران قاجار بود. او در دوران حکومت حسنعلی میرزا شجاع‌السلطنه، حاکم کرمان، به عنوان وزیر فعالیت می‌کرد. همچنین، در سال 1244 قمری از وزارت فارس برکنار شد. زکی خان نوری از خاندان نوری بود و در دوران قاجار در مناصب دولتی مختلفی حضور داشت. یکی از مهم‌ترین مسئولیت‌های او، وزارت حسنعلی میرزا شجاع‌السلطنه، حاکم کرمان، بود. او همچنین در سال 1244 قمری از وزارت فارس برکنار شد. برکناری او از وزارت فارس نشان‌دهنده تغییراتی در ساختار اداری و سیاسی آن
نشان‌دهنده تغییراتی در ساختار اداری و سیاسی آن دوران بود. ورود محمد زکی خان نوری به فارس. در سال ۱۲۱۴ هجری قمری فتحعلی‌شاه پسرش حسینعلی میرزا را به فرمانفرمایی فارس منصوب کرد و به میرزا نصرالله‌خان (برادر اسدالله خان) مأموریت داد تا همراه وی به سرکردگی هشتصد سوار نوری به فارس رود. حسن فسائی در کتاب فارسنامه ناصری می‌نویسد: «امیرالامراء نصرالله‌خان و محمدزکی‌خان پسران آقاباباخان و امیرالامراء حاجی شکرالله‌خان ولدالصدق میرزا اسدالله‌خان از دارالخلافه تهران وارد شیراز شدند . زمینه تاریخی. در سال 1245 هجری
وارد شیراز شدند . زمینه تاریخی. در سال 1245 هجری قمری، فتحعلی شاه قاجار زکی خان نوری را به عنوان وزیر منصوب کرد. این انتصاب در شیراز صورت گرفت و نشان‌دهنده اعتماد شاه به زکی خان نوری بود. این دوره از تاریخ ایران، شاهد تحولات سیاسی و اداری متعددی بود که نقش وزیران در اداره امور کشور بسیار پررنگ بود. زکی خان نوری با این انتصاب، به یکی از چهره‌های مهم در دستگاه حکومتی قاجار تبدیل شد. زکی خان نوری و نقش او در حکومت قاجار. زکی خان نوری از خاندان نوری بود که در دوره قاجار نفوذ قابل توجهی داشتند. انتصاب او به
دوره قاجار نفوذ قابل توجهی داشتند. انتصاب او به وزارت، نشان‌دهنده جایگاه ویژه این خاندان در دربار فتحعلی شاه بود. زکی خان در دوران وزارت خود، تلاش کرد تا به بهبود امور اداری و مالی کشور کمک کند. هرچند جزئیات دقیق اقدامات او در منابع تاریخی محدود است، اما این انتصاب به عنوان یکی از رویدادهای مهم در تاریخ قاجار ثبت شده است. وفات محمد زکی خان نوری مرگ محمد زکی خان نوری وزیر حسنعلی میرزا قاجار شجاع السلطنه حاکم کرمان بر اثر بیماری در سال 1246 ق (سال 1246 قمری) اتفاق افتاد.
بنیامین آئور (به آلمانی: Benjamin Auer؛ زادهٔ ۱۱ ژانویهٔ ۱۹۸۱) بازیکن سابق فوتبال آلمانی است که در پست مهاجم بازی می‌کرد. او در مقطع ملی، نماینده آلمان در تیم‌های زیر ۲۱ سال و تیم ب بود.
سپاه زرهی پاکستان () یک شاخه نظامی-اداری و ترکیبی از خدمات تسلیحاتی نیروی زمینی پاکستان است. این سپاه که مقر آن در نوشرا، ایالت خیبر پختونخوا در پاکستان است، از سال ۲۰۲۳ توسط سرلشکر ظفر مروت فرماندهی می‌شود. سپاه زرهی ارتش پاکستان به عنوان یک سپاه اداری از یک سوم پرسنل و دارایی‌های سپاه زرهی هند ارتش بریتانیا تشکیل شد، که در آن شش هنگ وجود داشت که اساس سپاه زرهی را تشکیل می‌دادند. در سال‌های اولیه، افسران نیروی زمینی بریتانیا نقش مهمی در اجرای عملیات نظامی از اردوگاه نوشرا ایفا کردند که تا به امروز ستاد
از اردوگاه نوشرا ایفا کردند که تا به امروز ستاد سپاه زرهی باقی مانده است. تا سال ۱۹۵۶، دستورالعمل‌های آموزشی و میدانی بر اساس ارتش بریتانیا بود، اما بعداً دستورالعمل‌ها و آموزش‌های میدانی نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا را اتخاذ کرد که همچنان توسط مدرسه آموزشی سپاه زرهی اجرا می‌شود. مدرسه زرهی و جنگ مکانیزه، دانشجویان و افسران را برای عضویت در سپاه زرهی در اردوگاه نوشرا آموزش می‌دهد. فرماندهی سپاه زرهی بر عهده یک سرلشکر است که بطور مستقیم زیر نظر رئیس ستاد نیروی زمینی پاکستان در راولپندی کار می‌کند. سپاه
نیروی زمینی پاکستان در راولپندی کار می‌کند. سپاه زرهی فقط کنترل اداری بر تیپ‌های ضربتی رزمی خود دارد و این تیم‌های در سطح تیپ، در تعدادی از سپاه‌های مانور ضربتی برای دفاع از مرزهای ملی پاکستان در برابر تهدیدات خارجی به کار گرفته می‌شوند. تا سال ۲۰۰۱، سپاه زرهی بر مقابله با پیشروی‌های هند در شرق متمرکز بود، اما بعداً منافع خود را در مرز غربی مستقر کرد تا از تهدیدات خارجی ناشی از افغانستان جلوگیری کند. در سال ۲۰۱۲، سازمان سیا با استفاده از تصاویر ماهواره‌ای تخمین زد که ۳۲ هنگ زرهی در ارتش پاکستان وجود دارد،
زد که ۳۲ هنگ زرهی در ارتش پاکستان وجود دارد، از جمله دو هنگ شناسایی زرهی. اکثر این واحدها در نزدیکی مرز با هند فعالیت می‌کردند.
تریستان راجرز (; – ) بازیگر اهل استرالیا بود. وی بین سال‌های ۱۹۷۰ تا ۲۰۲۵ میلادی فعالیت می‌کرد.
بوندس‌لیگا ۲ ۰۹–۲۰۰۸ سی و پنجمین فصل از فصل بوندس‌لیگا ۲ بود. این فصل از ۱۵ اوت ۲۰۰۸ آغاز شد و در ۲۴ مهٔ ۲۰۰۹ به پایان رسید. فرایبورگ اولین تیمی بود که پس از کسب عنوان قهرمانی، به بوندس‌لیگا ۱۰–۲۰۰۹ صعود کرد. باشگاه نورنبرگ در فصل ۱۰–۲۰۰۹ بوندس‌لیگا، در یک بازی رفت و برگشت پلی‌آف، انرژی کوتبوس، تیم بوندس‌لیگایی را شکست داد و به این ترتیب به بوندس‌لیگا صعود کرد. تغییرات فصل جدید. از فصل ۰۹–۲۰۰۸، فقط دو تیم به طور خودکار صعود می‌کنند. بازی‌های پلی‌آف سقوط دو مرحله‌ای بین تیم سوم آخر بوندس‌لیگا و تیم سوم
دو مرحله‌ای بین تیم سوم آخر بوندس‌لیگا و تیم سوم بوندس‌لیگا ۲ در پایان فصل عادی دوباره برگزار خواهد شد. به همین ترتیب، به جای چهار تیم قبلی، فقط دو تیم انتهای جدول به طور خودکار به لیگا ۳ سقوط می‌کنند. تیم سوم آخر، یک بازی پلی‌آف دو مرحله‌ای را مقابل تیم سوم دسته سوم برای کسب جایگاه باقی‌مانده در بوندس‌لیگا ۲ انجام می‌دهد. گلزنان برتر. ۱۶ گل ۱۵ گل ۱۴ گل ۱۳ گل
دومینیکا کامرون-اسکورسیزی (زادهٔ ۱۹۷۶) بازیگر و فیلم‌ساز آمریکایی است. او بازیگری را با نقش‌های کوچکی در "تنگه وحشت" (۱۹۹۱) و "عصر معصومیت" (۱۹۹۳) که هر دو به کارگردانی پدرش مارتین اسکورسیزی ساخته شدند، آغاز کرد. زندگی و تحصیلات. او در سال ۱۹۷۶ از جولیا کامرون و مارتین اسکورسیزی متولد شد. مادرش او را مستقیم از بیمارستان به صحنهٔ فیلم‌برداری "نیویورک، نیویورک" که پدرش کارگردانی می‌کرد، برد. والدین او حدود یک سال پس از تولدش از هم جدا شدند و او بیش‌تر دوران کودکی‌اش را با مادرش گذراند. همچنین در نوجوانی در
کودکی‌اش را با مادرش گذراند. همچنین در نوجوانی در فیلم‌های "تنگه وحشت" و "عصر معصومیت" ظاهر شد و در نمایشنامهٔ خواست خدا نوشتهٔ مادرش (۱۹۸۹) بازی کرد. او دوران کودکی‌اش را در نیویورک، شیکاگو، لس آنجلس و تائوس، نیومکزیکو گذراند و سپس وارد دانشگاه وسلین شد و به انجمن ادبی آلفا دلتا فی پیوست. او در سال ۱۹۹۸ با مدرک زبان فرانسه فارغ‌التحصیل شد. حرفه. پس از فارغ‌التحصیلی به لس آنجلس رفت و کارش را با فیلم "یک اشک شاد دیگر" و نمایش چهار رز آغاز کرد. در سال ۲۰۰۳ در نمایش راه فرانِی در کنار الیزابت ماس و سوزان می
نمایش راه فرانِی در کنار الیزابت ماس و سوزان می پرَت ایفای نقش کرد. در ۲۰۱۷، نخستین فیلم بلندش تقریباً پاریس در «جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم گلدن دور» نمایش داده شد. "تقریباً پاریس" دربارهٔ بانکداری سابق وال‌استریت است که پس از بحران وام‌های مسکن به خانه بازمی‌گردد. او در ۲۰۱۱ در شیکاگو ازدواج کرد.
کلیسای یغیشه مقدس (آرئش) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در روستای آرئش، شهرستان یولاخ جمهوری آذربایجان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۹ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
سنگ افعی () نوعی سنگ است که معمولاً شیشه‌ای است و سوراخی طبیعی در میان آن وجود دارد. چنین سنگ‌هایی که معمولاً از سنگ چخماق تشکیل شده‌اند، توسط باستان‌شناسان در بریتانیا و مصر کشف شده‌اند. معمولاً، آنها در شمال آلمان در سواحل دریاهای شمال و بالتیک یافت می‌شوند. در بریتانیا به آنها «سنگ‌های جادوگر»، «سنگ‌های جادوگر»، «سنگ‌های پری»، «تخم‌های مار»، «تخم‌های مار» یا در ولز «گلین نیدر»، در کورنوال «میل‌پرو»، در جنوب اسکاتلند «آدِراستانز» و در شمال «گلوین نان دروید» (به زبان گالیک اسکاتلندی) نیز گفته می‌شود. در
(به زبان گالیک اسکاتلندی) نیز گفته می‌شود. در آلمان به آنها Hühnergötter ("خدایان مرغ") گفته می‌شود. روایات مختلفی در مورد منشأ سنگ‌های افعی وجود دارد. یکی از آنها معتقد است که این سنگ‌ها بزاق سخت شده تعداد زیادی مارهای هستند که دور هم جمع شده‌اند و سوراخ‌هایی که ایجاد می‌کنند توسط زبان‌هایشان ایجاد شده است. ادعاهای دیگری نیز وجود دارد مبنی بر اینکه سنگ افعی از سر مار می‌آید یا توسط نیش افعی ساخته می‌شود. مصنوع مدرن‌تر و شاید آسان‌تر، هر سنگی است که سوراخی از وسط آن توسط آب ایجاد شده باشد. دخالت انسان
از وسط آن توسط آب ایجاد شده باشد. دخالت انسان (یعنی جهت آب یا محل قرارگیری سنگ) مجاز نیست. در «تاریخ طبیعی» پلینی. طبق گفته فیلسوف طبیعی روم باستان پلینی در کتاب تاریخ طبیعی جلد XXIX، سنگ افعی در میان دروئیدها از احترام بالایی برخوردار بود. پلینی آیین‌هایی را که ظاهراً دروئیدها برای به دست آوردن سنگ انجام می‌دادند و خواص جادویی که به آن نسبت می‌دادند، شرح داد. او نوشت: نوعی تخم در میان گال‌ها شهرت زیادی دارد که نویسندگان یونانی به آن هیچ اشاره‌ای نکرده‌اند. تعداد زیادی مار در تابستان به هم پیچیده می‌شوند و
تعداد زیادی مار در تابستان به هم پیچیده می‌شوند و توسط بزاق و لجن خود در یک گره مصنوعی حلقه می‌شوند. و این "تخم مار" نامیده می‌شود. دروئیدها می‌گویند که این تخم با صدای هیس در هوا پرتاب می‌شود و قبل از اینکه به زمین برخورد کند، باید در یک شنل گرفته شود. کسی که بدین ترتیب آن را بگیرد، سوار بر اسب پرواز می‌کند؛ زیرا مارها او را تا زمانی که آب مانع او شود، تعقیب خواهند کرد. این تخم، اگرچه در طلا بسته شده است، خلاف جهت جریان شنا می‌کند. و مغ‌ها حیله‌گرانه کلاهبرداری‌های خود را پنهان می‌کنند، آنها می‌گویند که
خود را پنهان می‌کنند، آنها می‌گویند که این تخم مرغ باید در سن خاصی از ماه به دست آید. من آن تخم مرغ را به بزرگی و گردی یک سیب معمولی، در پوششی غضروفی شطرنجی دیده‌ام و دروئیدها آن را می‌پوشند. این تخم به طرز شگفت‌آوری برای به دست آوردن دعاوی حقوقی و دسترسی به پادشاهان ستایش می‌شود. این نشان چنان با خودنمایی پوشیده می‌شود که من یک شوالیه رومی، یک وُکونتیایی را می‌شناختم که توسط امپراتور کلودیوس احمق کشته شد، صرفاً به این دلیل که آن را در سینه خود هنگام طرح دعوی در دادگاه حمل می‌کرد. در اساطیر ولزی. "گلین
دعوی در دادگاه حمل می‌کرد. در اساطیر ولزی. "گلین نیدر" یا "مگن مگی" در افسانه ولزی نیز ارتباط نزدیکی با دروئیدیسم دارد. اعتقاد بر این است که "گلین نیدر" ولز توسط کنگره‌ای از مارها ایجاد می‌شود که معمولاً در بهار اتفاق می‌افتد، اما در شب اول ماه مه فرخنده‌ترین است. اگرچه به عنوان گلین نیدر نامگذاری نشده است، اما سنگ‌های جادویی با خواص سنگ‌های افعی اغلب در اسطوره‌شناسی ولزی و فولکلور ظاهر می‌شوند. «"مابینوگیون" که در اواسط قرن نوزدهم توسط لیدی شارلوت گِست به انگلیسی ترجمه شد، در دو مورد به چنین سنگ‌هایی
به انگلیسی ترجمه شد، در دو مورد به چنین سنگ‌هایی اشاره می‌کند. در داستان پردور پسر افروگ (پرسیوال از چرخه آرتوری)، در فاصله‌ای از کرتین دو تروا' "پرسیوال، داستان جام"، به پِرِدور سنگی جادویی داده می‌شود که به او اجازه می‌دهد موجودی نامرئی به نام آدانک را ببیند و بکشد. در داستان دیگری، «اواین، یا بانوی چشمه» (یواین از افسانه‌های آرتوری)، قهرمان اواین ماب اوریان در دروازه قلعه‌ای به دام افتاده است. دوشیزه‌ای به او سنگی می‌دهد که اواین را نامرئی می‌کند و به او اجازه می‌دهد از اسارت فرار کند. در اساطیر روسی.
اجازه می‌دهد از اسارت فرار کند. در اساطیر روسی. در فولکلور روسی، اعتقاد بر این بود که سنگ‌های افعی محل سکونت ارواحی به نام کورینی بوگ ("خدای مرغ") هستند. گورینی‌های گورینی نگهبانان مرغ‌ها بودند و سنگ‌های آنها در حیاط مزارع قرار داده می‌شد تا اثرات شیطانی احتمالی کیکیموراها (همسران دومووی، خدای خانگی.) را خنثی کنند. کیکیمورا که از مرغ‌ها نیز محافظت و مراقبت می‌کرد، اغلب می‌توانست با کندن پرهای مرغ‌ها، آنها را به دردسر بیندازد. در فولکلور انگلیسی. در شهر ساحلی هیستینگز یک افسانه محلی وجود دارد که شهر تحت
هیستینگز یک افسانه محلی وجود دارد که شهر تحت طلسمی به نام نفرین کراولی قرار دارد که گفته می‌شود توسط آلیستر کراولی طلسم شده است که در اواخر عمرش در هستینگز زندگی می‌کرد. این نفرین هر کسی را که در هستینگز زندگی کرده است، مجبور می‌کند همیشه برگردد، مهم نیست چقدر دور شده یا برای چه مدت. این نفرین فقط با برداشتن سنگی که سوراخی از آن عبور می‌کند از ساحل هستینگز قابل شکستن است.
فشار شغلی نوعی استرس روانی-اجتماعی است که در محیط کار رخ می‌دهد. این نوع استرس که یکی از رایج‌ترین انواع استرس است، ممکن است به دلایل مختلف بروز کند. استرس‌های کاری می‌توانند استرس مثبت یا منفی باشند. ثابت شده است که فشار شغلی در محیط کار منجر به ضعف در سلامت روانی و در نهایت ضعف در سلامت جسمی شود. فشار شغلی سال‌هاست که ادامه دارد و زنان و مردان را به‌طور متفاوتی تحت تأثیر قرار می‌دهد. علل استرس شغلی. علل استرس مفید. نمونه‌هایی از علل استرس مثبت در محیط کار وجود دارد و از جمله شامل شروع یک شغل جدید و دریافت
دارد و از جمله شامل شروع یک شغل جدید و دریافت افزایش حقوق است. هر دوی این موقعیت‌ها باعث ایجاد استرس مثبت در کارگران می‌شود. علل پریشانی. یکی از دلایل فشار شغلی، که باعث استرس منفی می‌شود، حقوق پایین است. حقوق پایین به دلیل هزینه‌های زندگی باعث فشار شغلی می‌شود. با توجه به اینکه هزینه‌های مسکن بسیار بالاست، تأمین مسکن را برای کارگران با حداقل دستمزد دشوار می‌کند و این موضوع در کارگران ایجاد استرس یا فشار منفی می‌کند، زیرا با افزایش حداقل دستمزد، هزینه زندگی نیز افزایش می‌یابد. اثرات بهداشتی. وقتی افراد