payamvha/North_RAG huggingface dataset:
می‌کرد ارائه می‌دهد، بلکه نشان می‌دهد چگونه در جامعه‌ای تحت سلطهٔ سفیدپوستان با چالش‌ها کنار آمد و زندگی‌اش چگونه در این بستر شکل گرفت. Selwyn Cudjoe سلوین کادجو، منتقد ادبی، معتقد است که آنجلو در به‌نام من گرد هم آیید همچنان به این پرسش می‌پردازد که یک زن سیاه‌پوست در آمریکا بودن چه معنایی دارد، اما تمرکز خود را بر برهه‌ای خاص از تاریخ، یعنی سال‌های پس از جنگ جهانی دوم، معطوف کرده است. کتاب با پیش‌گفتاری آغاز می‌شود که سرگردانی و سرخوردگی جامعهٔ آفریقایی-آمریکایی در آن دوران را به تصویر می‌کشد، وضعیتی که
در آن دوران را به تصویر می‌کشد، وضعیتی که بازتابی از زندگی آشفته و ازهم‌گسیختهٔ شخصیت اصلی است. McPherson مک‌فرسون اشاره می‌کند که در آن زمان به آفریقایی-آمریکایی‌ها وعدهٔ یک نظم نژادی جدید داده شد، اما این وعده هرگز تحقق نیافت. در میانه کتاب روی‌دادی رخ می‌دهد که تفاوت دیدگاه ریتا و مادربزرگش در مواجهه با نژادپرستی را نشان می‌دهد. زمانی که ریتا در سفری به استامپز از سوی یک فروشندهٔ سفیدپوست مورد توهین قرار می‌گیرد، با سرسختی واکنش نشان می‌دهد، اما وقتی مادر بزرگش (مامان) از این ماجرا مطلع می‌شود، به جای
بزرگش (مامان) از این ماجرا مطلع می‌شود، به جای حمایت از ریتا، او را تنبیه کرده و به کالیفرنیا بازمی‌گرداند. برای ریتا، این توهین به شخصیت و کرامت او بود، اما مادربزرگ باور داشت که رفتار نوه‌اش خطرناک است. پس از این رویداد، مادربزرگ تأثیر خود را در زندگی ریتا از دست می‌دهد و آنجلو نشان می‌دهد که برای مبارزه با نژادپرستی، باید از تفکر محافظه‌کارانهٔ نسل‌های قبل فراتر رفت. Jocelyn A. Glazier جاسلین ای. گلازیِر، پژوهشگر آموزش در دانشگاه جرج واشنگتن، از کتاب می‌دانم "چرا پرنده در قفس آواز می‌خواند" و "به‌نام من
"چرا پرنده در قفس آواز می‌خواند" و "به‌نام من گرد هم آیید" برای آموزش روی‌کردهای روایی و چندفرهنگی در تدریس و ایجاد بحث‌های مرتبط با نژاد در کلاس درس استفاده کرده است. به گفتهٔ گلازیِر، کاربرد لحن ملایم، خودانتقادی، طنز و کنایه در آثار آنجلو باعث می‌شود که خوانندگان نه‌تنها دربارهٔ آنچه او توصیف کرده تأمل کنند، بلکه دربارهٔ مواردی که ممکن است ناگفته مانده باشد نیز بیندیشند. توصیف آنجلو از تجربیاتش از نژادپرستی، خوانندگان سفیدپوست را وادار می‌کند که احساسات خود دربارهٔ نژاد و جایگاه برتر اجتماعی‌شان را
خود دربارهٔ نژاد و جایگاه برتر اجتماعی‌شان را بررسی کنند. گلازیِر دریافته است که اگرچه منتقدان بیشتر بر جایگاه آنجلو در ژانر خودزندگی‌نامه‌نویسی آفریقایی-آمریکایی و تکنیک‌های ادبی او تمرکز می‌کنند، اما خوانندگان اغلب با شگفتی به روایت‌های او واکنش نشان می‌دهند، به‌ویژه زمانی که با انتظارات کلیشه‌ای دربارهٔ این ژانر وارد متن می‌شوند. هویت. «به‌نام من گرد هم آیید« تازگی و طراوت «می‌دانم "چرا پرنده در قفس آواز می‌خواند»" را حفظ کرده، اما آگاهی از خود در آن آشکارتر از جلد اول است. Hilton Als هیلتر آلز،
آن آشکارتر از جلد اول است. Hilton Als هیلتر آلز، نویسنده، معتقد است که آنجلو در این کتاب "زبان تاریخ اجتماعی را با زبان روان‌درمانی جای‌گزین کرده است". این کتاب خودشیفتگی و درگیر بودن با خود، ویژگی‌های معمول جوانی را نشان می‌دهد. در این جلد، ریتای نوجوان در مرکز روایت قرار دارد و سایر شخصیت‌ها در حاشیه هستند، و آن‌ها اغلب با "سطحی‌نگری ماهرانه‌ای همچون توصیف صحنه‌ای در تئاتر" ارائه می‌شوند و تاوان خودمحوری ریتا را می‌پردازند. آنجلو در این جلد، بیشتر واکنشی می‌نویسد تا تأملی. آنجلو برای نمایش خودشیفتگی ریتا
تا تأملی. آنجلو برای نمایش خودشیفتگی ریتا ساختار معمول خودزندگی‌نامه را کنار می‌گذارد. برخلاف جلد نخست که دارای روایتی منسجم با آغاز، میانه و پایان است، در جلد دوم هیچ تجربهٔ محوری مشابه روایت تجاوز در کودکی آنجلو وجود ندارد. مری جین لوپتون معتقد است که این تجربهٔ مرکزی به کتابی دیگر در آینده منتقل شده است. مانند بسیاری از آثار ادبی آفریقایی-آمریکایی، "به‌نام من گرد هم آیید" نیز جستجوی هویت، عزت نفس و کشف خویشتن در میان دشواری‌های نژادپرستی را روایت می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه او، مانند سایر سیاه‌پوستان،
نشان می‌دهد که چگونه او، مانند سایر سیاه‌پوستان، توانست از این موانع عبور کند. جستجوی هویت هم در سطح مادی، از طریق نیازهای زندگی، و هم درونی، از طریق روابط خانوادگی و عاطفی، نمود پیدا می‌کند. در جلد اول، علی‌رغم تجربه‌های تلخ و طرد شدن از سوی والدین، دنیای ریتای کودک تا حدی امن است، اما در جلد دوم، بارها شکست و از هم پاشیدن روابط را تجربه می‌کند. این تنهایی، که گاه به افسردگی شدید و افکار خودکشی منجر می‌شود، احساس ناپایداری و گم‌گشتگی او را تشدید می‌کند. ریتای نوجوان از هویت و آیندهٔ خود اطمینان ندارد،
ریتای نوجوان از هویت و آیندهٔ خود اطمینان ندارد، بنابراین در قالب‌های مختلفی قرار می‌گیرد و با بی‌قراری و سرخوردگی دست به آزمون و خطا می‌زند، همان‌طور که بسیاری از جوانان در این دوره از زندگی‌شان چنین می‌کنند. این تجربیات در نهایت بخشی از آموزش شخصی او برای ورود به بزرگسالی می‌شود. لوپتون موافق است که ریتای جوان از طریق آزمون و خطا، در مسیر تعریف خویش به‌عنوان یک زن سیاه‌پوست حرکت می‌کند. آنجلو نیز این اشتباهات را "لغزش‌های جوانی که سزاوار بخشش هستند" می‌داند، اما در عین حال، ریتای نوجوان خود را ملزم به
اما در عین حال، ریتای نوجوان خود را ملزم به پذیرش مسئولیت زندگی خود و فرزندش می‌بیند. Maria Lauret ماریا لورت، پژوهشگر فمینیست، بر این باور است که "به‌نام من گرد هم آیید" نه‌تنها بر شکل‌گیری هویت فرهنگی زنان تأکید دارد، بلکه آنجلو را به‌عنوان یک الگو برای زنان سیاه‌پوست معرفی می‌کند. او با دیگر منتقدان هم‌نظر است که آنجلو در سراسر خودزندگی‌نامه‌هایش، تصویر زن سیاه‌پوست را بازسازی می‌کند و از هویت‌های گوناگون و نقش‌های متعددی که در زندگی داشته است، برای بازتاب لایه‌های مختلف ستم و تاریخ شخصی خود بهره
بازتاب لایه‌های مختلف ستم و تاریخ شخصی خود بهره می‌گیرد. این تکنیک از جلد اول آغاز می‌شود و در جلد دوم نیز ادامه می‌یابد، به‌ویژه در نمایش "عادت نژادپرستانهٔ" تغییر نام سیاه‌پوستان. لورت همچنین معتقد است که قدرت فردی و توانایی غلبه بر چالش‌ها، از درون‌مایه‌های اصلی تمامی خودزندگی‌نامه‌های آنجلو است. سلوین کادجو اظهار می‌کند که آنجلو همچنان به این پرسش می‌پردازد که زن سیاه‌پوست بودن در آمریکا چه معنایی دارد، اما اکنون یک نوع خاص از زن سیاه‌پوست را در مقطعی مشخص از تاریخ و تحت تأثیر نیروهای اجتماعی‌ای توصیف
از تاریخ و تحت تأثیر نیروهای اجتماعی‌ای توصیف می‌کند که او را به‌شکلی بی‌رحمانه تحت فشار قرار داده‌اند. وقتی آنجلو نگران این بود که مخاطبانش چگونه به افشای تجربه‌اش در روسپی‌گری واکنش نشان دهند، همسرش، Paul Du Feu پل دو فو، او را تشویق کرد که صادق باشد و حقیقت را همان‌طور که هست بیان کند. بااین‌حال، کادجو می‌گوید که هرچند این تجربه‌ها در رشد اجتماعی آنجلو نقش مهمی دارند، او در متن، تمایل چندانی به بیان آن‌ها نشان نمی‌دهد و به‌نظر نمی‌رسد که به آن دوره از زندگی‌اش افتخار کند. آموزش و سواد. تمام
دوره از زندگی‌اش افتخار کند. آموزش و سواد. تمام خودزندگی‌نامه‌های آنجلو، به‌ویژه این جلد و جلد پیشین آن، "به‌شدت درگیر آن چیزی است که [آنجلو] می‌دانست و چگونگی یادگیری آن". لوپتون آموزش غیررسمی آنجلو را که در این کتاب توصیف شده، با آموزش دیگر نویسندگان سیاه‌پوست قرن بیستم مقایسه می‌کند. مانند نویسندگانی چون کلود مک‌کی، لنگستون هیوز و جیمز بالدوین، آنجلو نیز مدرک دانشگاهی نگرفت و به‌جای آن، بر آموزش مستقیم از طریق اشکال فرهنگی آفریقایی-آمریکایی تکیه کرد. Hagen هاگن خاطرنشان می‌کند که از آنجا که آنجلو از
Hagen هاگن خاطرنشان می‌کند که از آنجا که آنجلو از دوران کودکی به مطالعه ادبیات تشویق شده بود، این عادت را تا بزرگسالی ادامه داد و خود را در معرض طیف گسترده‌ای از نویسندگان قرار داد، از شعرهای کانتی کالن گرفته تا آثار لئو تولستوی و دیگر نویسندگان روس.خود آنجلو نیز اشاره کرده است که در دوره‌ای که به‌عنوان رئیس یک فاحشه‌خانه فعالیت می‌کرد و زندگی‌اش سرشار از دسیسه و فریب شده بود، به کشف نویسندگان روس پرداخت. پذیرهٔ انتقادی. کتاب "به‌نام من گرد هم آیید" به‌اندازه‌ی اولین خودزندگی‌نامه‌ی آنجلو تحسین نشد، اما در
اولین خودزندگی‌نامه‌ی آنجلو تحسین نشد، اما در مجموع نقدهای مثبتی دریافت کرد و به‌عنوان اثری با نگارش بهتر شناخته شد. مجله‌ی Atlantic Monthly (ماهنامه اتلانتیس) این کتاب را "به‌طرز درخشانی نوشته شده" توصیف کرد. کادجو آن را "نه از نظر سیاسی و نه از نظر زبانی اثری بی‌گناه" دانست. اگرچه کادجو این کتاب را خودزندگی‌نامه‌ای ضعیف‌تر نسبت به "می‌دانم چرا پرنده در قفس می‌خواند" می‌داند، اما تأکید می‌کند که استفاده‌ی آنجلو از زبان، نقطه‌ی قوت این اثر است و آن را "جریانی پیوسته و ماندگار از نثری فصیح و سرشار از لطافت"
پیوسته و ماندگار از نثری فصیح و سرشار از لطافت" توصیف می‌کند. بااین‌حال، او معتقد است که ساختار منسجم "جلد نخست" در این جلد تا حدی از بین رفته است. لوپتون نیز اشاره می‌کند که "تجربیات دوران کودکی آنجلو جای خود را به رویدادهایی داده‌اند که برخی منتقدان آن‌ها را نامرتبط یا عجیب می‌دانند"، زیرا آثار بعدی او بیشتر از مجموعه‌ای از اپیزودها یا قطعات تشکیل شده‌اند که "بازتابی از نوع هرج‌ومرجی هستند که در زندگی واقعی وجود دارد". کادجو این شیوه‌ی روایت را عاملی تضعیف‌کننده برای ساختار کتاب می‌داند و بیان می‌کند که
برای ساختار کتاب می‌داند و بیان می‌کند که رویدادهای توصیف‌شده مانع از دستیابی اثر به سطحی پیچیده از معنا شده‌اند. از سوی دیگر، لوپتون معتقد است که "با تغییر ساختار روایت، آنجلو تمرکز را از خود به‌عنوان یک فرد منزوی به خود به‌عنوان زنی سیاه‌پوست که در میان اقشار مختلفی از مردم تجربه‌های متنوعی را پشت سر می‌گذارد، منتقل کرده است". بااین‌حال، شباهت‌هایی میان ساختار هر دو کتاب وجود دارد. همانند جلد اول، جلد دوم نیز از مجموعه‌ای از اپیزودهای مرتبط تشکیل شده است و هر دو اثر با یک مقدمه‌ی شاعرانه آغاز می‌شوند.
و هر دو اثر با یک مقدمه‌ی شاعرانه آغاز می‌شوند. کادجو معتقد است که "به‌نام من گرد هم آیید" فاقد "صلابت شدید و مرکز اخلاقی محکمی" است که در "می‌دانم چرا پرنده در قفس می‌خواند" دیده می‌شود. او بیان می‌کند که اخلاق قوی جامعه‌ی سیاه‌پوستان در جنوبِ روستاییِ امریکا، که در کتاب نخست برجسته بود، در این جلد جای خود را به بیگانگی و ازهم‌گسیختگی زندگی شهری در نیمه‌ی اول قرن بیستم داده است. جهانی که آنجلو در این کتاب معرفی می‌کند، قهرمان داستان را بدون حس هدف رها می‌سازد و به گفته‌ی کادجو، او را تا "لبه‌ی نابودی
می‌سازد و به گفته‌ی کادجو، او را تا "لبه‌ی نابودی می‌کشاند تا بتواند خود را بازبیابد". اما Lyman B. Hagen لیمن بی. هاگن با این نظر مخالف است و اعتقاد دارد که "Gather Together" برخلاف ادعای کادجو، فاقد مرکز اخلاقی نیست. او تأکید می‌کند که هرچند در کتاب شخصیت‌های نامطلوبی حضور دارند و سبک زندگی آن‌ها مورد نکوهش مستقیم قرار نمی‌گیرد، اما در نهایت، ریتای معصوم پیروز می‌شود و شر، غالب نمی‌شود. ریتا با نیت‌های خوب از دنیایی فاسد عبور می‌کند و در اثر این تجربه‌ها قوی‌تر می‌شود. هاگن همچنین اشاره می‌کند که اگر سبک
می‌شود. هاگن همچنین اشاره می‌کند که اگر سبک ادبی پیچیده‌ی این اثر نبود، محتوای آن مانع از پذیرش کتاب به‌عنوان "یک اثر ادبی نمونه" می‌شد. تحرکات فراوان فیزیکی ریتا در طول کتاب، باعث شده است که هاگن آن را یک روایت سفر بداند. به گفته‌ی لوپتون، این حرکت مداوم نه‌تنها بر ساختار کتاب، بلکه بر کیفیت آن نیز تأثیر گذاشته و آن را به دنباله‌ای کمتر رضایت‌بخش نسبت به Caged Bird تبدیل کرده است. اما آنجلو در پاسخ به این انتقاد بیان کرده که قصد داشته است "ماهیت اپیزودیک و ناپایدار دوره‌ی نوجوانی" را بازتاب دهد، چرا که
و ناپایدار دوره‌ی نوجوانی" را بازتاب دهد، چرا که خود او نیز این دوره از زندگی را به همین شکل تجربه کرده است. مک‌فرسون با این نظر موافق است و معتقد است که ساختار Gather Together پیچیده‌تر از Caged Bird است. سبک نگارشی آنجلو در این کتاب بالغ‌تر و ساده‌تر شده است، که به او امکان می‌دهد احساسات و بینش‌های خود را بهتر منتقل کند. مک‌فرسون این ویژگی را توصیف کرده و می‌گوید آنجلو با "تصاویر زبانی تیز و زنده" توانسته است این هدف را به‌خوبی محقق کند.
کارولینا کارولین (به انگلیسی: Carolina Caroline) یک فیلم جنایی، دلهره‌آور و عاشقانه آمریکایی آماده اکران به کارگردانی آدام کارتر رمایر و نویسندگی تام دین با بازی سامارا ویوینگ، کایل گالنر، کیرا سجویک و جون گریس است. ساخت. فیلمبرداری از سپتامبر ۲۰۲۴ در کنتاکی آغاز شد.
شیخ عزالدین عطایی تبریزی از شاعران ایرانی قرن 7 و 8 هجری است. اشعار او به دو زبان ترکی آذربایجانی و فارسی است. از آثار مهم او می‌توان مثنوی یوسف و زلیخا، مثنوی لیلی و مجنون و مثنوی عشق‌نامه اشاره کرد. زندگی‌نامه. درباره این شاعر اطلاعات زیادی در دسترس نیست. نام او در کتاب الذريعة إلی تصانيف الشيعة و مصنفات شیعه به صورت عطایی تبریزی آمده است. ابوالمجد تبریزی در سال 721 هجری قمری، از او بدین صورت یاد می‌کند:«من مقاله ملک الشعرا و الفضلا عزالدین عطایی سلمه الله»از جمله دعایی کاتب، در حق عطایی (سلمه الله) بر
جمله دعایی کاتب، در حق عطایی (سلمه الله) بر می‌آید که وی در سال 721 هجری قمری زنده بوده است. از آنجا که عشق‌نامه ظاهرا به شمس‌الدین جوینی تقدیم شده و او نیز در سال 683 هجری قمری به قتل رسیده است قطعا این منظومه، پیش از این تاریخ سروده شده است. محمدعلی تربیت نیز با ذکر نام او به نقل از کتاب گلستان مسرت تنها یک بیت نقل می‌کند:قضا چون انتخاب حسن دیده/الف بر رویش از بیتی کشیدهاحتمالا تخلص او به عراقی، به دلیل مهاجرت او در دوره ایلخانان از عراق عجم به دیار سلاجقه روم و شهر توقات است. آثار. مجموعه اشعار. شامل 20
روم و شهر توقات است. آثار. مجموعه اشعار. شامل 20 غزل ترکی، 19 غزل فارسی، یک دوردلوک ترکی و یک رباعی فارسی است. مثنوی یوسف و زلیخا(به ترکی). تنها نسخه خطی این اثر در کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران به شماره 8441 نگه‌داری می‌شود. مثنوی لیلی و مجنون(به ترکی). تنها نسخه خطی این اثر در کتابخانه دانشکده زبان و جغرافیا، دانشگاه آنکارا به شماره 190 نگه‌داری می‌شود. در این نسخه شاعر 22 بار از تخلص عطایی، دوبار عطا اوغلی، یکبار عطا و یکبار قول عطایی استفاده کرده است. مثنوی عشق‌نامه(به فارسی):. عشق‌نامه یا ده‌نامه عطایی
عشق‌نامه(به فارسی):. عشق‌نامه یا ده‌نامه عطایی مثنویی است شامل 1077 بیت در بحر خفیف و در ده باب که شاعر در مطاوی آن هجده غزل به همان وزن مثنوی آورده و آن را به صاحب‌دیوان شمس‌الدین جوینی تقدیم کرده است. این منظومه شامل یک مقدمه و ده فصل و یک خاتمه است و در ضمن آن به ده حکایت عاشقانه پرداخته شده است. کتاب سفینۀ تبریز، حاوی قدیمی‌ترین نسخۀ خطی عشق‌نامه است. اشاره به دده قورقود. عطایی تبریزی به عنوان نخستین شاعری شناخته می‌شود که در ادبیات ترکی آذربایجانی به شخصیت دده قورقود در چندین بیت مختلف اشاره کرده است.
دده قورقود در چندین بیت مختلف اشاره کرده است. این ابیات نشان دهنده شهرت دده قورقود در ادبیات ترکی قرن هشتم هجری است. مثال ابیات:اوندن اوترو قورخت اتا سویلمش، غملولار کشت مزار ایتسون دیمیش. خوش دیمش قورخت تحمل خوش درر، بی شکر تک قهری یودمق نوشدرر. ده ده قورخت دیر که اول عاقل دورر، سویلین دیر که اول بتر دورر. ده ده قورخت سویلدیکه دوشمنک، اولوسی اولسه سوینمک مسنک دوشمنک. تشکیک در سرایش عشق‌نامه. برخی عشق‌نامه را متعلق به فخرالدین عراقی می‌دانند. اولین شبهه درباره انتساب عشق‌نامه به فخرالدین عراقی هنگامی مطرح
انتساب عشق‌نامه به فخرالدین عراقی هنگامی مطرح شد که بلوشه به نسخه‌ای ناقص به تاریخ 709قمری برخورد که کاتب آن در صفحه آخر نسخه، این اثر را از آن شاعری به نام عطایی دانسته بود. بلوشه آورده است:«پایان نسخه ناقص است. در صفحه آخر یادداشتی از کاتب دیده می‌شود که عنوان کرده از کسی شنیده است شاعری به نام عطایی که در بازار توقات پارچه فروش بوده از آنجا که در شغل خود به رونقی نرسیده بود به مسجد پناه می‌برد و هزار بیت مثنوی کم‌ارزش می‌سراید و آن را به فخرالدین عراقی نسبت می‌دهد. عراقی نیز به سبب دوستی خود با عطایی،
نسبت می‌دهد. عراقی نیز به سبب دوستی خود با عطایی، اجازه می‌دهد آن را به دیوان ملحق کنند. این ابیات در مجموعه حاضر اشعار عراقی وجود ندارد.»در اواخر سال 1973 ، جولیان بالدیک، با استناد به یادداشت بلوشه در فهرست نسخه‌های خطی فارسی پاریس راجع به عشق‌نامه بر اساس این مطلب شبهاتی را مطرح کرد که احتمال انتساب این اثر به عراقی را کمتر می‌کرد. اما وی اثبات انتساب قطعی عشق‌نامه را موقوف به وقتی کرد که نسخه‌ای دیگر از این اثر پیدا شود تا بتوان آن را بی هیچ شبهه‌ای از آن شاعری غیر از عراقی دانست. با یافت شدن نسخه
از آن شاعری غیر از عراقی دانست. با یافت شدن نسخه جدیدی از عشق‌نامه در ضمن سفینه تبریز که کاتب صریحا چند بار به نام عزّالدین عطایی اشاره کرده، شبهه انتساب، تا حدودی برطرف شد. البته همچنان برخی عشق‌نامه را متعلق به فخرالدین عراقی می‌دانند.
نبیله مُنیب (عربی: نبیلة منیب؛ زادهٔ ۱۴ فوریه ۱۹۶۰) سیاستمدار مراکشی است که هم‌اکنون به عنوان نمایندهٔ پارلمان از حوزهٔ انتخابیهٔ کازابلانکا-ستات در مجلس نمایندگان فعالیت می‌کند. او همچنین از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۲۳ دبیرکل حزب سوسیالیست متحد بود. منیب نخستین زنی است که به رهبری یک حزب سیاسی در مراکش رسید. اوایل زندگی. منیب دختر احمد منیب، دیپلمات صحرایی از قبیلهٔ رقیباته است که در دههٔ ۱۹۷۰ به عنوان کنسول مراکش در اوران خدمت کرد. او بخشی از دوران کودکی خود را در آنجا گذراند و در سال ۱۹۷۷ از دبیرستان در الجزایر
آنجا گذراند و در سال ۱۹۷۷ از دبیرستان در الجزایر فارغ‌التحصیل شد. مادرش، خدیجه بلمکی، از خانواده‌ای ثروتمند و اهل فاس بود. منیب سپس در دانشگاه رباط و برای مدت کوتاهی در مون‌پلیه تحصیل کرد و مدرک دکترای خود را در رشتهٔ غدد درون‌ریز دریافت نمود. پس از آن، به عنوان استاد در دانشگاه عین الشق کازابلانکا مشغول به کار شد و از آن زمان تاکنون به تدریس زیست‌شناسی (با تخصص در غدد درون‌ریز) ادامه داده است. حرفه سیاسی. در سال ۱۹۸۵، هنگام آماده‌سازی تز دکترای خود در فرانسه، در جنبش جوانان دانشجویان دموکرات فعالیت داشت.
در جنبش جوانان دانشجویان دموکرات فعالیت داشت. سپس به سازمان آزادی اطلاعات و بیان (OLIE) و سازمان کنش دموکراتیک مردمی (OADP) پیوست. این تشکل‌ها پس از ادغام با دیگر گروه‌های چپ‌گرا، حزب سوسیالیست متحد (PSU) را تشکیل دادند. او همچنین عضو اتحادیه ملی آموزش عالی (Syndicat National de l'Enseignement Supérieur - SNESup) بود و در نهایت به سمت مدیر منطقه‌ای کازابلانکا منصوب شد. منیب در اوایل دهه ۲۰۰۰ به صورت غیررسمی با حزب سوسیالیست متحد (PSU) در ارتباط بود، اما تنها پس از وقایع بهار عربی در سال ۲۰۱۱ و اعتراضات
تنها پس از وقایع بهار عربی در سال ۲۰۱۱ و اعتراضات گسترده در مراکش بود که به‌طور جدی وارد عرصه فعالیت‌های سیاسی شد. در ۱۶ ژانویه ۲۰۱۲، او به صورت اجماع و بدون رقابت به عنوان دبیرکل این حزب انتخاب گردید و بدین ترتیب به نخستین زن مراکشی تبدیل شد که رهبری یک حزب سیاسی را بر عهده گرفته است. او در سال ۲۰۱۸ برای دومین دوره متوالی در این سمت تأیید شد. اقدامات سیاسی. در جریان همه‌پرسی قانون اساسی سال ۲۰۱۱، منیب جنبش سیاسی خود و ائتلاف چپ دموکراتیک را به تحریم این رفراندوم فراخواند. او استدلال می‌کرد که این قانون
رفراندوم فراخواند. او استدلال می‌کرد که این قانون اساسی ماهیتی دموکراتیک ندارد، چرا که اکثر اختیارات همچنان در دست نهاد سلطنت متمرکز است و تضمینی برای تفکیک واقعی قوا وجود ندارد. در نوامبر ۲۰۱۲، در مصاحبه‌ای با مجلهٔ مراکشی "TelQuel"، او اعلام کرد که پروژهٔ کوتاه‌مدت‌اش متحد کردن نیروهای چپ در قالب یک فدرالیسم دموکراتیک و مترقی است.در اوت ۲۰۱۳، همزمان با جنجال رسوایی دانیل گالوان، او از نخستین چهره‌هایی بود که به‌صورت علنی عفو سلطنتی اعطاشده به گالوان را محکوم کرد و گفت: تصمیم بخشیدنِ [فیض سلطنتی] به دانیل
کرد و گفت: تصمیم بخشیدنِ [فیض سلطنتی] به دانیل گالوانِ کودک‌آزار غیرقابل‌پذیرش است و باید فوراً لغو شود. در جریان بحران سیاسی سال ۲۰۱۵ میان مراکش و سوئد - که در پی پیشنهاد سوئد برای به رسمیت شناختن جمهوری صحرا شکل گرفت - نبیله منیب ریاست هیئت نمایندگی مراکش در استکهلم را برعهده داشت. این هیئت متشکل از احزاب چپگرا (PSU, PPS, USFP و دیگران) بود و بین ۴ تا ۷ نوامبر ۲۰۱۵ به دنبال یافتن راهحلی دیپلماتیک برای این بحران بود. در ژانویه ۲۰۱۶، شبکه تلویزیونی دولتی سوئد (SVT) گزارش داد که دولت سوئد از برنامه خود برای
(SVT) گزارش داد که دولت سوئد از برنامه خود برای به رسمیت شناختن جمهوری دموکراتیک عربی صحرا (SADR) منصرف شده است. همچنین در دوران همهگیری کووید-۱۹، منیب به انتشار نظریه‌های توطئه دربارهٔ منشأ ویروس کرونا پرداخت. در سال ۲۰۲۱ و تنها دو ماه پیش از انتخابات عمومی، نبیله منیب حزب خود را از «فدراسیون چپ دموکراتیک» (FGD) - ائتلاف اصلی احزاب چپگرای مراکش - خارج کرد. در جریان انتخابات عمومی ۲۰۲۱، او به عنوان تنها نامزد حزب سوسیالیست متحد (PSU) موفق به کسب کرسی در مجلس نمایندگان شد. سرانجام در ۵ نوامبر ۲۰۲۳، جمال
مجلس نمایندگان شد. سرانجام در ۵ نوامبر ۲۰۲۳، جمال العصری به عنوان دبیرکل جدید این حزب جایگزین او شد.
حکیمه الحیطی (متولد ۱۳ مه ۱۹۶۳) دانشمند، کارآفرین و سیاستمدار اهل مراکش است. در سال ۱۹۹۴، او EauGlobe را تأسیس کرد که اولین شرکت مهندسی محیط‌زیست در منطقه منا (خاورمیانه و شمال آفریقا) محسوب می‌شد. از ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۷، به عنوان نمایندهٔ وزیر محیط‌زیست پادشاهی مراکش فعالیت کرد. در سال ۲۰۱۵، به سمت نایب‌رئیسی کنفرانس تغییرات آب‌وهوایی سازمان ملل (COP21) برگزیده شد. همچنین، بین سال‌های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷، نمایندهٔ ویژهٔ مراکش در امور تغییرات آب‌وهوایی بود و از ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۷، به عنوان قهرمان عالی آب‌وهوا در کنفرانس
تا ۲۰۱۷، به عنوان قهرمان عالی آب‌وهوا در کنفرانس بین‌المللی تغییرات آب‌وهوایی سازمان ملل (COP22) منصوب شد. او از دسامبر ۲۰۱۸ به عنوان رئیس بین‌الملل لیبرال فعالیت می‌کند و نخستین فرد غیراروپایی است که این سمت را برعهده گرفته است. دوران اولیه زندگی و تحصیل. حکیمه الحیات در ۱۳ مه ۱۹۶۳ در فاس متولد شد. او مدرک زیست‌شناسی و میکروبیولوژی از دانشگاه سیدی محمد بن عبدالله فاس (۱۹۸۶) و فوق‌لیسانس اکوتوکسیکولوژی از دانشگاه مولای اسماعیل مکناس (۱۹۸۷) را دریافت کرد. او دو دکترا دارد: مطالعات محیطی از دانشگاه مکناس
او دو دکترا دارد: مطالعات محیطی از دانشگاه مکناس (۱۹۹۱) و مهندسی محیط زیست از مدرسه عالی ملی معادن سنت‌اتین فرانسه با پایان‌نامه‌ای دربارهٔ تصفیه فاضلاب. او همچنین دیپلم ارتباطات سیاسی از دانشگاه واشینگتن آمریکا (۲۰۰۸) را دارد. پیشه. الهایتی تا سال ۱۹۹۳ در آژانس شهری فاس در بخش مدیریت اراضی فعالیت داشت. او همچنین خزانهدار اتحادیه ملی زنان بود. در سال ۱۹۹۴ شرکت EauGlobe را تأسیس کرد که در زمینه مهندسی و مشاوره محیطی تخصص دارد. او معاون US-NAPEO (مشارکت ایالات متحده و آفریقای شمالی برای فرصتهای اقتصادی) و
متحده و آفریقای شمالی برای فرصتهای اقتصادی) و ConnectinGroup International (نخستین سازمان آموزشی زنان برای مناصب انتصابی) است. الهایت عضو حزب سیاسی جنبش مردمی است. در سال ۲۰۰۷ به ریاست انجمن زنان کارآفرین مراکش رسید. سال ۲۰۱۲ ریاست شبکه بین‌المللی زنان لیبرال را برعهده گرفت. از دسامبر ۲۰۱۲ نیز مسئول روابط بین‌الملل جنبش مردمی بوده است. الهایت در سال ۲۰۱۳ به عنوان نمایندهٔ وزیر محیط زیست در وزارت انرژی، معادن، آب و محیط زیست منصوب شد. در این سمت، او بر سیاست‌های محیط زیستی نظارت داشت تا اطمینان حاصل شود که
محیط زیستی نظارت داشت تا اطمینان حاصل شود که توسعهٔ پایدار در تمام برنامه‌های سیاست عمومی گنجانده می‌شود. مراکش همچنین دارای پلیس محیط زیست است. او در کنفرانس تغییرات آب‌وهوایی سازمان ملل متحد در سال ۲۰۱۳ در ورشو و کنفرانس تغییرات اقلیمی سازمان ملل متحد در سال ۲۰۱۴ در لیما شرکت کرد، قبل از آنکه در کنفرانس تغییرات اقلیمی سازمان ملل متحد در سال ۲۰۱۵ (مذاکرات تغییرات آب‌وهوایی پاریس در دسامبر ۲۰۱۵) نقش رهبری را بر عهده بگیرد. در مه ۲۰۱۶، کنفرانس اعضای کنوانسیون چارچوب سازمان ملل متحد در مورد تغییرات
کنوانسیون چارچوب سازمان ملل متحد در مورد تغییرات آب‌وهوایی، او را به عنوان «قهرمان سطح‌بالای تغییرات آب‌وهوایی» منصوب کرد. در ۱۹ سپتامبر ۲۰۱۶، الهایت سخنرانی کلیدی مراسم افتتاحیه «هفته آب و هوا» در نیویورک را ایراد کرد و از رهبران جهان خواست تا با عمل به تعهدات خود در توافق پاریس، به سمت اقدامات اقلیمی قوی‌تر گام بردارند. او همچنین میزبانی کنفرانس تغییرات آب‌وهوایی سازمان ملل متحد در سال ۲۰۱۶ را که در نوامبر همان سال در مراکش برگزار شد، بر عهده داشت. زندگی شخصی. الهایت به زبانهای عربی، انگلیسی و فرانسه
شخصی. الهایت به زبانهای عربی، انگلیسی و فرانسه تسلط دارد. جوایز و افتخارات. در سال ۲۰۱۴، الهایته جایزهٔ آزادی را از بنیاد زنان برای آزادی و دموکراسی اسپانیا دریافت کرد. در دسامبر ۲۰۱۶، او نشان شوالیهٔ لژیون دونور فرانسه را از رئیس‌جمهور فرانسوا اولاند دریافت نمود. لوران فابیوس، نخست وزیر سابق فرانسه، این جایزه را به پاس تعهد ملی و بینالمللی او به اهداف زیست محیطی اعطا کرد.
بیمارستان امام حسین بیمارستانی است درمانی وابسته به نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران واقع در کرمان، استان کرمان است.
الیزابت تشالا موآنا مویدیکای (۱۳ مارس ۱۹۵۸ - ۱۰ دسامبر ۲۰۲۲) که با نام هنری تشالا موآنا شناخته می‌شد، خواننده و رقصنده سرشناس اهل کنگو (کینشاسا) بود. او که به عنوان ملکه موتواشی (سبک موسیقی رقص سنتی منطقه کاسایی، زادگاهش) شهرت داشت، با لقب محبوب مامو ملی نیز شناخته می‌شد. موانا در سال ۱۹۷۷ با گروه موسیقی Tsheke Tsheke Love همکاری خود را به عنوان رقصنده آغاز کرد و به تدریج به خوانندگی روی آورد. او با اجرای آهنگ‌های ماندگاری مانند «کاریبو یانگو» به شهرت رسید. در طول دوران حرفه‌ای خود، این هنرمند برجسته تورهای
طول دوران حرفه‌ای خود، این هنرمند برجسته تورهای متعددی در سطح بین‌المللی برگزار کرد و موفق به دریافت جوایز معتبری در عرصه‌های ملی، قاره‌ای و جهانی شد. حاصل فعالیت‌های هنری او ضبط بیش از ۲۰ آلبوم موسیقی بود. از جمله افتخارات هنری موانا، حضور موسیقی‌اش در موسیقی متن دو فیلم سینمایی مهم است: فیلم موزیکال محبوب کنگویی «La Vie est Belle» (۱۹۸۷) و فیلم «Aya of Yop City». بیوگرافی. تشالا موآنا در ۱۳ مارس ۱۹۵۸ در لوبومباشی (که در آن زمان بخشی از کنگوی بلژیک و اکنون در جمهوری دموکراتیک کنگو قرار دارد) متولد شد. او
در جمهوری دموکراتیک کنگو قرار دارد) متولد شد. او دومین فرزند از ده فرزند خانواده بود. پدرش آمادئوس مویدیکایی، نظامی بود و مادرش آلفونسین بامبیوا تومبا، خانه دار بود. ر سال ۱۹۶۴، زمانی که موآنا مویدیکای تنها ۶ سال داشت، پدرش به قتل رسید. او پس از این واقعهٔ تلخ، تحت سرپرستی مادرش بزرگ شد که تا سال ۲۰۰۵ در قید حیات بود. در ژوئن ۲۰۲۰، شایعاتی مبنی بر فوت او منتشر شد، اما در واقع به دلیل سکته مغزی در بیمارستان بستری بود. در نوامبر ۲۰۲۰، موآنا توسط آژانس اطلاعات ملی (ANR) بازداشت شد. این بازداشت به دنبال انتشار
ملی (ANR) بازداشت شد. این بازداشت به دنبال انتشار آهنگ ناسپاسی صورت گرفت که بسیاری آن را انتقادی پنهان از رئیس جمهور فلیکس شیسکدی و حمایتی از جوزف کابیلا، رئیس جمهور سابق و مربی پیشین موآنا تفسیر کردند. این خواننده همواره از حامیان عمومی کابیلا و حزب خلق برای بازسازی و دموکراسی (PPRD) بود. در 10 دسامبر 2022، تشالا موآنا در سن 64 سالگی در کینشاسا درگذشت. منابع. Tshala Muana, Congolese Singer With Danceable Messages, Dies at 64
لطفیه احرار (متولد ۱۲ نوامبر ۱۹۷۱) بازیگر مراکشی است. وی در ۸ دسامبر ۲۰۲۲ به سمت مدیر مؤسسه عالی هنرهای نمایشی و انیمیشن فرهنگی در رباط مراکش منصوب گردید. بیوگرافی. احرار در شهر مکناس دیده به جهان گشود. او فعالیت هنری خود را در سال ۱۹۹۰ با ایفای نقش در سریال تلویزیونی بنت لافچوچ (دختر لوس شده) به کارگردانی عبدالطیف آیاچی آغاز کرد. وی سپس در مؤسسه عالی هنرهای نمایشی و انیمیشن فرهنگی (ISADAC) پذیرفته شد و در سال ۱۹۹۵ با موفقیت از این مؤسسه فارغ‌التحصیل گردید. از آن زمان تاکنون، احرار با حضور مستمر در تئاتر و