payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سگ تبتی (؛ ) یک فیلم پویانمایی چینی/ژاپنی محصول ۲۰۱۱ به کارگردانی ماسایوکی کوجیما و محصول مشترک مدهاوس، گروه فیلم چین و سیون پیکچرز است. این فیلم که بر اساس رمان "ماستیف‌های فلات" نوشتهٔ یانگ ژیجون ساخته شده، برای اولین بار در پنجاه و یکمین جشنواره فیلم انسی در ژوئن ۲۰۱۱ به نمایش درآمد. قبل از اینکه شیگرو فوجیتا شخصیت‌های داستان را طراحی کند، نائوکی اوراساوا، مانگاکای اثر، طراحی‌های اولیه شخصیت‌ها ارائه کرده بود. ماجرا دربارهٔ پسر جوانی به نام تنزینگ است که پس از مرگ مادرش، به تبت می‌رود تا با پدرش در
که پس از مرگ مادرش، به تبت می‌رود تا با پدرش در دشت‌ها زندگی کند. او در آنجا یک دوست پیدا می‌کند؛ یک دوست واقعی: یک ماستیف تبتی طلایی.
میشل ماگما، هنرمند چندرسانه‌ای و میان‌رشته‌ای اهل زئیر، که در سال ۱۹۷۷ در کینشاسا متولد شد، پس از مهاجرت به فرانسه در سال ۱۹۸۴، مسیر هنری خود را با تحصیل در رشته هنرهای زیبا و مشارکت در برنامه‌های اقامتی مختلف در سراسر جهان آغاز کرد. آثار او تلفیقی از رسانه‌های مختلف و الهام‌گرفته از تاریخ شخصی و جمعی است که موضوعاتی چون فمینیسم، سیاست و جامعه‌شناسی را بازتاب می‌دهد. ماگما با دستیابی به جوایز متعدد بین‌المللی، جایگاه خود را در هنر معاصر به‌عنوان هنرمندی خلاق و تأثیرگذار تثبیت کرده است. زندگی‌نامه. ماگما در
و تأثیرگذار تثبیت کرده است. زندگی‌نامه. ماگما در سال ۱۹۷۷ در کینشاسا، زئیر متولد شد. او در سال ۱۹۸۴ به پاریس، فرانسه مهاجرت کرد و در سال ۲۰۰۲ مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته هنرهای زیبا از مدرسه ملی عالی هنرهای سرژی دریافت کرد. پس از فارغ‌التحصیلی، ماگما به کره جنوبی سفر کرد و در یک برنامه اقامت هنری پس از دیپلم شرکت نمود. سپس در ایفریتی، مراکش یک اقامت هنری دیگر داشت. علاوه بر این، او به‌عنوان هنرمند مقیم در شهر بین‌المللی هنرها، پاریس فعالیت کرد و در نمایشگاه آفریقا رمیکس نیز شرکت داشت. آثار او در
نمایشگاه آفریقا رمیکس نیز شرکت داشت. آثار او در نمایشگاه "فمینیسم‌های جهانی" در موزه بروکلین، موزه هرشهورن و باغ مجسمه نیز به نمایش گذاشته شده است. با پیشینه‌ای در هنرهای تجسمی، میشل ماگما فعالیت خود را به‌عنوان یک نقاش آغاز کرد. سپس به آزمایش در زمینه ویدیو، پرفورمنس، عکاسی و در نهایت ترکیب ویدیو با طراحی و متن پرداخت. امروزه، او یک هنرمند چندرسانه‌ای و میان‌رشته‌ای است که عمدتاً از طریق ویدیو پرفورمنس خود را ابراز می‌کند، جایی که او رسانه‌های مختلفی مانند عکاسی با طراحی، طراحی با ویدیو و عکس روی پارچه
عکاسی با طراحی، طراحی با ویدیو و عکس روی پارچه توری را در آثار خود ترکیب کرده است. هنر میشل ماگما تحت تأثیر بسیاری از رشته‌ها و هنرمندان قرار گرفته است: در ادبیات و شعر، از بودلر، ویکتور هوگو، مایا آنجلو، سنگور، ادوار گلیسان، فرانتس فانون؛ در موسیقی، از بیلی هالیدی؛ در سینمای تجربی، از آنتونیونی، فلینی، روسلینی، ویم وندرس، اینگمار برگمان؛ همچنین، از هنرمندان زنی مانند پیپیلو رستی، سیندی شرمن، آنا مندیتا، اوا هسه، جینا پین، رنه گرین. آثار میشل ماگما در منطقه‌ای ذهنی میان تاریخ‌های فردی، تاریخ جمعی و تاریخ
ذهنی میان تاریخ‌های فردی، تاریخ جمعی و تاریخ هنر قرار دارند. او تلاش می‌کند گفتگویی دائمی میان داستان‌ها و خاطرات شخصی خود و حافظه جمعی تماشاگران برقرار کند و به موضوعاتی همچون فمینیسم، جامعه‌شناسی، سیاست و اسطوره‌شناسی بپردازد. حضور یا غیاب بدن همواره در مرکز توجه آثار او قرار دارد. میشل ماگما موفق به کسب جوایز هنری و دستاوردهای حرفه‌ای متعددی شده است که از جمله آن‌ها می‌توان به جایزه اول بی‌ینال داکار در سال ۲۰۰۴ و جایزه بی‌ینال یانگو IFAA در سال ۲۰۱۴ اشاره کرد. برخی از آثار او در مجموعه‌های خصوصی هنر
کرد. برخی از آثار او در مجموعه‌های خصوصی هنر معاصر نگهداری می‌شوند، از جمله مجموعه سیندیکا دوکولو در لواندا (آنگولا)، مجموعه معاصرترووران (بلژیک) و آرتوتک ویلربان (فرانسه). یکی از شناخته‌شده‌ترین آثار میشل ماگما، "آهای آهای" (۲۰۰۴) است، یک ویدیو اینستالیشن دو کاناله که در آن، در سمت چپ زنی (ماگما) در حال قدم زدن در جای خود نمایش داده می‌شود، در حالی که در سمت راست، تصاویر تاریخی از موبوتو سسه سکو دیده می‌شود که بر رژه‌هایی از افتخار فرهنگی کنگو نظارت می‌کند.
دردسرهای مارتا جین (به فرانسوی: "Calamity, une enfance de Martha Jane Cannary؛" به معنی کالامیتی، کودکی مارتا جین کانری) یک فیلم انیمیشن وسترن فرانسوی-دانمارکی محصول ۲۰۲۰ به کارگردانی رمی شایه است. این فیلم بر اساس زندگی مرزنشین آمریکایی کالامیتی جین ساخته شده است. وقایع فیلم در سال ۱۸۶۳ می‌گذرد. این فیلم نشان‌دهندهٔ مهاجرت جین از مسیر اورگن و تلاش‌های او برای اثبات توانایی‌اش برای زنده ماندن در غرب وحشی است.
رابطهٔ عمیق زنانه (وومنـس/Womance)، به رابطه‌ای نزدیک، غیرجنسی و غیرعاشقانه بین دو یا چند زن اطلاق می‌شود. این نوع رابطه، پیوندی عاطفی و همجنس‌گرایانهٔ اجتماعی است که از دوستی معمولی فراتر رفته و با سطح بالایی از صمیمیت عاطفی مشخص می‌گردد. «وومنـس» ترکیبی از واژه‌های «زن (Woman)» و «رمانس (Romance)» است. ظهور اصطلاحات «برومنـس (Bromance)» و «وومنـس» بازتابدهندهٔ تلاش برای ایجاد تعاریف روابط اجتماعی در دنیای مدرن است. اگرچه گاهی وومنـس به‌عنوان معادل زنانهٔ برومنـس در نظر گرفته می‌شود، اما برخی تفاوت‌های
برومنـس در نظر گرفته می‌شود، اما برخی تفاوت‌های ظریف در ساختار اجتماعی این دو مفهوم شناسایی کرده‌اند. به عنوان مثال تفاوتی که میان نقش زنان و مردان در جوامع و فرهنگ‌های مختلف وجود دارد، سبب شده که دوستی‌های مردانه این امکان را داشته باشند که تبدیل به کانونی از قدرت مردسالار تبدیل بشوند. در صورتی که زنان در صورت در کنار هم قرار گرفتن، تازه باید مسیری طولانی را برای رفع تبعیض‌های جنسیتی آغاز کنند. ارجاعات فرهنگی. سینما. نمونه‌های وومنـس در سینما نسبت به برومنـس کمتر رایج هستند. در ادامه چند نمونه از
به برومنـس کمتر رایج هستند. در ادامه چند نمونه از فیلم‌هایی که در درام خود تکیه بر روابط زنانه دارند؛ اشاره می‌شود: وینچ با تأکید بر این که «وومنـس با تمرکز بر خود زن به‌عنوان یک کاراکتر خودکارآفرینانه، از فیلم‌های دوست‌محور کلاسیک متمایز می‌شود»، همچنین تفاوت آن با برومنـس را در «مصرفگرایی و ابرقابلیت رؤیتپذیری (Hypervisibility)» و همچنین تم‌هایی مانند «رقابت دخترانه، همبستگی زنان با همدیگر در مواجهه با نگرانی‌های اقتصادی» می‌داند. فیلم استرالیایی «"جوسی"» (۲۰۱۰) که با عنوان فرعی «کمدی وومنتیک (Womantic
(۲۰۱۰) که با عنوان فرعی «کمدی وومنتیک (Womantic Comedy)» معرفی شده، یکی از فیلم‌هایی است که با نگاهی کمدی به مسائل وومنس اشاره می‌کند. فیلم «"فرانسیس ها"» (۲۰۱۳) نیز با تمرکز بر دو شخصیت اصلی زن که «رابطهٔ وومنـس پررنگی دارند»، در جهت مطالعهٔ شخصیتی این نوع روابط فیلم مهمی شناخته می‌شود. تلویزیون. سریال‌های تلویزیونی دههٔ ۲۰۱۰ و همچنین سریال‌های قدیمی‌تر مانند «"لاورن و شرلی"» و «"مل و سو"» حاوی نمونه‌های بارز وومنـس هستند. سایر موارد. اولین پادکست تمام‌زنانه با اجرای دو کمدین از بریزبن ساخته شده است.
با اجرای دو کمدین از بریزبن ساخته شده است. اصطلاح وومنـس برای توصیف دوستی واقعی بین زنان مشهور نیز استفاده شده است. در مجموعه‌کتاب «"اکنون.اینجا"»، شخصیت اصلی «کیونا» رابطهٔ وومنـس عمیقی با «روبکولا» دارد که با دوستان نزدیکش مانند «آبننکا» و «بیرتا» نیز به اشتراک گذاشته می‌شود.
اوزی‌تاماک () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
اودریاک () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
تپریشوو () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
سابوروو () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
سانژاروفکا () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
سلو ساناتوریا آلکینو () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
شاراپوفکا () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
شینگاک-کول () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
سردنه‌خوزیاتوو () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
سردنه‌عثمانوو () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
رالی مونت کارلو ۲۰۱۵ (به‌طور رسمی با نام ۸۳امین رالی اتومبیلرانی مونت کارلو شناخته می‌شود) یک رویداد اتومبیل رانی برای خودروهای رالی بود که طی چهار روز بین ۲۲ و ۲۵ ژانویه ۲۰۱۵ برگزار شد. این رویداد هشتاد و سومین دوره مسابقات رالی مونت کارلو بود و به عنوان اولین مرحله از فصل مسابقات رالی قهرمانی جهان ۲۰۱۵ (WRC)، WRC-2، WRC-3، مسابقات جهانی رالی قهرمانی نوجوانان جهان (Junior World Rally Championship) و جام آر-جی‌تی فیا نیز محسوب می‌شد. فهرست ورودی. توضیحات:
پتریایوو () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
پاسیاکوفکا () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
نوویه یابالاکلی () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
نووی برکاداک () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
نوواوپتینو () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
نووسایرانوو () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
نیژنیه ترمی () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
نیژنه‌خوزیاتوو () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
لومونوسوو () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
نیژنی () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
نووایا () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
نووعبدلینو () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
نووکیفکا () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
کلیوچاریوو () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
ان اکس تی هالوین ویران () یک رویداد کشتی حرفه ای بود که توسط دبلیودبلیوئی تولید شد. این پنجمین خرابی سالانه هالوین ویران برای برند توسعه‌دهنده ان‌اکس‌تی و هفدهمین رویداد هالوین ویران بود. در روز یکشنبه، ۲۷ اکتبر ۲۰۲۴، در مرکز جاینت در هرشی، پنسیلوانیا برگزار شد. این دومین رویداد هالووین ان‌اکس‌تی بود که پس از سال ۲۰۲۲ به صورت پخش زنده برگزار شد، زیرا رویدادهای ۲۰۲۰ ، ۲۰۲۱ و ۲۰۲۳ به عنوان ویژه برنامه‌های تلویزیونی "ان‌اکس‌تی" برگزار شد و همچنین رویداد را به یک شب بازگرداند زیرا نسخه دوم ۲۰۲۳ بود. همچنین
به یک شب بازگرداند زیرا نسخه دوم ۲۰۲۳ بود. همچنین اولین رویداد ان‌اکس‌تی بود که لوگوی دبلیو‌دبیلو‌ئی را به همراه دارد. در این مراسم پنج مسابقه به رقابت پرداختند. در رویداد اصلی، تریک ویلیامز اتان پیج را در مسابقه چرخ را بچرخان، برنده شو : زمین شیطان شکست داد تا قهرمانی ان‌اکس‌تی را کسب کند. در یک مسابقه مهم دیگر، جولیا و استفان واکور روکسان پرز و کورا جید را در یک مسابقه تگ تیمی شکست دادند و در مبارزه افتتاحیه، تونی دی آنجلو اوبا فمی را در مسابقه چرخ را بچرخان، برنده شو: میز، نردبان و ترس شکست داد تا
بچرخان، برنده شو: میز، نردبان و ترس شکست داد تا قهرمانی ان‌اکس‌تی آمریکای شمالی را به دست بیاورد. این رویداد به خاطر حضور تالار مشاهیر دبلیودبلیوئی بابا ری دادلی قابل توجه بود. اجرا. پشت صحنه. هالوین ویران یک رویداد کشتی حرفه‌ای است که در حال حاضر توسط دبلیودبلیوئی تولید می‌شود. همانطور که از نام آن پیداست، این یک نمایش با مضمون هالووین است که در اکتبر برگزار می شود. این در ابتدا به عنوان یک رویداد سالانه پرداخت به ازای مشاهده (PPV) توسط دبلیو‌سی‌دبلیو از سال ۱۹۸۹ تا ۲۰۰۰ تولید شد زیرا دبلیو‌سی‌دبلیو،
از سال ۱۹۸۹ تا ۲۰۰۰ تولید شد زیرا دبلیو‌سی‌دبلیو، دبلیو‌دبلیو‌ئی را در سال ۲۰۰۱ خریداری کرد. هالوین ویران آخرین مراسم کشتی هالوین ویران بود تاآنکه برند ان‌اکس‌تی (دبلیودبلیو برند) در سال ۲۰۲۰ یک مراسم جدید برگزار کرد.رویدادهای ۲۰۲۰، ۲۰۲۱، و ۲۰۲۳ به عنوان یک مجموعه اختصاصی ان‌اکس‌تی در یو‌اس‌ای نتورک برگزار شد. اما برای ۲۰۲۲، این یک رویداد پخش زنده بود.مراسم ۲۰۲۳ همچنان دو شب بود. در ۱۵ جولای ۲۰۲۴، اعلام شد که ان‌اکس‌تی: هالوین ویران به عنوان یک رویداد پخش زنده یک شب برگزار خواهد شد. پنجمین رویداد سالانه
زنده یک شب برگزار خواهد شد. پنجمین رویداد سالانه ان‌اکس‌تی: هالوین ویران و هفدهمین ان‌اکس‌تی: هالوین ویران، قرار بود در یکشنبه، ۲۷ اکتبر ۲۰۲۴، در مرکز جاینت در هرشی، پنسیلوانیا برگزار شود، که نشان‌دهنده اولین ان‌اکس‌تی: هالوین ویران است که در خارج از پایگاه عمکردی دبیلودبلیوئی این برند در اورلاندو، فلوریدا برگزار می‌شود.
ماگدا پورتال (۲۷ می ۱۹۰۰ – ۱۹۸۹) شاعر، فمینیست، نویسنده و فعال برجسته سیاسی اهل پرو بود. او یکی از چهره‌های اصلی جنبش ادبی وَنگاردیا در پرو و آمریکای لاتین به شمار می‌رود و یکی از بنیان‌گذاران حزب سیاسی APRA بود. اوایل زندگی. ماگدا پورتال در تاریخ ۲۷ می ۱۹۰۰ در بارانکو، نزدیک لیما، پرو متولد شد. در جوانی، او در طول روز کار می‌کرد و عصرها در دانشگاه ملی سن مارکوس در کلاس‌ها شرکت می‌کرد. این کلاس‌ها دیدگاه‌های او را در مورد ایده‌های فلسفی و سیاسی گسترش داد. در همین دوره از زندگی خود به عنوان یک زن جوان، او
در همین دوره از زندگی خود به عنوان یک زن جوان، او حرفه ادبی خود را با نوشتن شعر و گزارش برای مجلات آغاز کرد. در سال ۱۹۲۳، پورتال در رقابت شعر معتبر جوس فلورالس به رسمیت شناخته شد. اما، او از پذیرش جایزه خودداری کرد، زمانی که شنید آوگوستو لگوئیا، رئیس‌جمهور پرو، قصد دارد جایزه را به او اعطا کند. این حرکت نقطه عطفی در حرفه او بود و شاید آغازگر فعالیت‌های سیاسی پورتال باشد. حرفه سیاسی. پس از آن، پورتال همچنان به نوشتن ادامه داد. در ۱۱ نوامبر ۱۹۲۳، دخترش گلوریا به دنیا آمد. پس از بازگشت از سفری به بولیوی، او
به دنیا آمد. پس از بازگشت از سفری به بولیوی، او به طور فعال وارد سیاست پیشرو و همچنین صحنه ادبی پررونق لیما شد. در ژوئن ۱۹۲۷، به دلیل نقشش در سیاست‌های پیشرو، توسط رژیم آوگوستو لگوئیا تبعید شد و اتهام او شرکت در سازمان‌های کمونیستی عنوان شد. بعد از تبعید، ابتدا به کوبا و سپس به مکزیک سفر کرد. در مکزیک، با هایا د لا توره، بنیان‌گذار جنبش اتحاد انقلابی خلق آمریکا (APRA)، آشنا شد و به جنبش آپریستا پیوست. او در سال ۱۹۳۱ همراه با دیگران یکی از بنیان‌گذاران حزب آپریستا شد. در این دوره، تمرکز بیشتری بر سیاست پیدا
شد. در این دوره، تمرکز بیشتری بر سیاست پیدا کرد و به یک ضد امپریالیست متعهد تبدیل شد. پورتال به سراسر آمریکای لاتین سفر کرد و این ایده‌های ضد امپریالیستی و آپریستا را ترویج داد و خود را به‌عنوان یک رهبر سیاسی مطرح کرد. در سال ۱۹۳۰، ماگدا پورتال به شیلی سفر کرد، اما دستگیر و در سلول انفرادی زندانی شد. کمی بعد در همان سال، پس از سقوط رژیم رئیس‌جمهور آوگوستو لگوئیا، پورتال سرانجام به پرو بازگشت و توسط کمیته اجرایی ملی حزب آپریستا، که خود عضو آن بود، وظیفه سازمان‌دهی گروه‌های زنان آپریستا در سراسر پرو به او
گروه‌های زنان آپریستا در سراسر پرو به او واگذار شد. او به کار خود ادامه داد و به مجله حزب آپریستا، Apra کمک کرد و به انتشار و ویرایش بروشورهای تبلیغاتی مختلف پرداخت. پس از لگیویا، دولت لوئیس میگل سانچز سرو که هدف آن از بین بردن جنبش آپریستا بود، این حزب را به شدت مورد آزار و اذیت قرار داد. این آزار و اذیت، پورتال و بسیاری از اعضای دیگر آپریستا را مجبور کرد که به صورت مخفیانه زندگی کنند و فعالیت‌های خود را به طور غیرقانونی ادامه دهند. در سال ۱۹۳۳، سانچز سرو توسط یکی از اعضای آپریستا ترور شد. با خروج سانچز
توسط یکی از اعضای آپریستا ترور شد. با خروج سانچز سرو از قدرت، اسکار بناویدس به قدرت رسید. همان سال، پورتال به عنوان دبیر ملی امور زنان حزب آپریستا منصوب شد. در این نقش رهبری، پورتال به سفر در سراسر پرو پرداخت و در نهایت بار دیگر زندانی شد. پس از آزادی‌اش در سال ۱۹۳۶، او به بولیوی سفر کرد، سپس به آرژانتین و در ادامه به شیلی رفت. در سال ۱۹۴۵، پورتال به پرو بازگشت. دیدگاه‌های او درباره ایدئولوژی‌های حزب آپریستا با سایرین متفاوت شد و او احساس خیانت از سوی حزب کرد. در سال ۱۹۵۰، او به طور علنی از حزب آپریستا جدا
در سال ۱۹۵۰، او به طور علنی از حزب آپریستا جدا شد، زیرا احساس می‌کرد حزب از اهداف اولیه و ضد امپریالیستی خود فاصله گرفته است. با این حال، او همچنان نقش فعال خود را ادامه داد و تا دهه ۱۹۷۰ به شدت از حقوق زنان حمایت کرد.
چلنج کاپ مسابقه سالانه فوتبال بنگلادش است که بین قهرمانان فصل قبلی لیگ برتر بنگلادش و برندگان جام فدراسیون رقابت می شود. اگر قهرمان لیگ جام را هم برد، نایب قهرمان جام، حریف را فراهم می‌شود. باشوندارا کینگز اولین باشگاهی است که این جام را برد و محمدان با اختلاف ۳-۱ شکست داد. تاریخچه. نسخه افتتاحیه. جام چالش ۲۰۲۴ بنگلادش، همچنین به عنوان چلنج کاپ ۲ بنگلادش شناخته می شود، اولین دوره این رقابت جدید فوتبال هیجان انگیز را رقم زد. این رویداد سالانه قهرمانان فصل قبل لیگ را در مقابل برندگان جام فدراسیون قبلی قرار می
لیگ را در مقابل برندگان جام فدراسیون قبلی قرار می دهد. اولین دوره چلنج کاپ در ۲۲ نوامبر ۲۰۲۴ برگزار شد و باشوندارا کینگز به عنوان قهرمان افتتاحیه ظاهر شد. این مسابقه در استادیوم باشونداراکینگز برگزار شد. از آنجایی که باشوندارا قهرمان لیگ و جام حذفی شده بود، نایب قهرمان جام فدراسیون، محمدان ، حریف آنها در فینال بود. کینگز با نتیجه ۳-۱ پیروز شد و نام خود را به عنوان اولین برنده جام چالش بنگلادش در کتاب های تاریخ ثبت کرد.
سر به پاشنه (به انگلیسی: Head over Heels) یک انیمیشن کوتاه استاپ موشن بریتانیایی محصول سال ۲۰۱۲ به نویسندگی و کارگردانی تیموتی رکارت است. این فیلم نامزد جایزه اسکار بهترین پویانمایی کوتاه برای هشتاد و پنجمین دوره جوایز اسکار شد. همچنین برنده اولین جایزه آنی برای بهترین فیلم دانشجویی و کارتونی طلایی برای بهترین انیمیشن کوتاه اروپایی شد. داستان. پس از سال‌ها ازدواج، زن و شوهر والتر و ماج از هم جدا شده‌اند: او روی زمین زندگی می‌کند و زن روی سقف. آنها زندگی جداگانه و موازی دارند، هرگز صحبت نمی کنند، حتی به سختی
و موازی دارند، هرگز صحبت نمی کنند، حتی به سختی به یکدیگر نگاه می کنند. وقتی والتر سعی می‌کند عشق قدیمی‌شان را دوباره زنده کند، عشقشان به هم می‌ریزد و زوجی که نمی‌توانند به توافق برسند باید راهی برای بازگرداندن ازدواجشان پیدا کنند.
-۳۰- به‌طور سنتی توسط روزنامه نگاران در آمریکای شمالی برای نشان دادن پایان داستان یا مقاله ای که برای ویرایش و حروف‌چینی ارسال می‌شود استفاده می‌شود. معمولاً هنگام نوشتن در سررسید و ارسال بیت‌هایی از داستان در یک زمان، از طریق تلگراف، تله تایپ، ارسال الکترونیکی یا کپی کاغذی، به عنوان راهی ضروری برای نشان دادن پایان مقاله استفاده می‌شود. همچنین در پایان انتشارات مطبوعاتی یافت می‌شود. منشأ این اصطلاح ناشناخته است. یک نظریه این است که استخدام روزنامه‌نگاری ۳۰- از استفاده از شماره در دوران جنگ داخلی آمریکا در
از استفاده از شماره در دوران جنگ داخلی آمریکا در کد ۹۲ اختصار تلگرافیک نشات گرفته است، جایی که نشان دهنده پایان یک مخابره است و هنگامی که در کد فیلیپس اختصارات و علامت‌های کوتاه توسط سرویس مطبوعاتی که برای استفاده رایج توسعه داده شده بود، مورد لطف بیشتری قرار گرفت. اپراتورهای تلگراف آشنا با سیگنال‌های سیم عددی مانند کد ۹۲ از این کدهای راه‌آهن برای ارائه دستورالعمل‌های لجستیکی و سفارش‌های قطار استفاده می‌کنند و آنها را برای یادداشت اولویت مقاله یا تأیید ارسال و دریافت آن تطبیق می‌دهند. این فراداده گهگاه
و دریافت آن تطبیق می‌دهند. این فراداده گهگاه زمانی که حروف‌نویس‌ها کدها را در روزنامه‌ها وارد می‌کردند، به صورت چاپی ظاهر می‌شد، به‌ویژه کد (نه بیشتر - پایان) «No more – the end» که به‌عنوان «۳۰-» در ماشین تحریر ارائه می‌شد.
اِدنا پارکر (؛ – ) آموزگار پیشین و زن ابرصدساله اهل ایالات متحده آمریکا بودکه به مدت ۱۵ ماه به عنوان پیرترین فرد جهان شناخته می‌شد. زندگی او در دو فیلم مستند روایت شده و نامش در پایگاه داده دی‌ان‌ای دانشگاه بوستون از ابرصدساله‌ها قرار گرفته است. زندگی‌نامه. اِدنا روث پارکر در تاریخ ۲۰ آوریل ۱۸۹۳ در یک مزرعه در شهرستان مورگان، ایندیانا زاده شد و در حالی که رژیم غذایی معمول مزرعه‌ای شامل گوشت و نشاسته می‌خورد، بزرگ شد. او در دبیرستان فرانکلین تحصیل کرد و سپس برای دریافت مدرک معلمی در کالج فرانکلین دوره‌هایی
برای دریافت مدرک معلمی در کالج فرانکلین دوره‌هایی را گذراند. پارکر چند سال در یک مدرسه دوکلاسه در اسمیت‌لند تدریس کرد تا اینکه در تاریخ ۱۲ آوریل ۱۹۱۳ با همسایه خود، اِرل پارکر، ازدواج کرد. اِرل در تاریخ ۲۳ فوریه ۱۹۳۹ درگذشت. آنها دو پسر به نام‌های کلیفورد و اِرل جونیور داشتند که هر دو پیش از خودش درگذشتند. دو خواهر او هم پیش از او درگذشتند؛ یکی در سن ۹۹ سالگی و دیگری در ۸۸ سالگی. در زمان مرگ، پارکر پنج نوه، سیزده نتیجه و سیزده نبیره داشت. پارکر از سن ۴۵ سالگی، و پس درگذشت شوهرش، به تنهایی در یک مزرعه زندگی
و پس درگذشت شوهرش، به تنهایی در یک مزرعه زندگی کرد تا اینکه در سال ۱۹۹۳ و در سن ۱۰۰ سالگی، که هنوز در سلامتی کامل به سر می‌برد، برای مدت کوتاهی با پسرش کلیفورد زندگی کرد و سپس به خانه سالمندان در مرکز توانبخشی هریتیج هاوس، یک مجتمع بازنشستگی در شلبیویل، ایندیانا نقل مکان کرد. تا زمان مرگش، پارکر هر روز روزنامه می‌خواند و از خواندن و نقل شعر، به ویژه آثار جیمز ویتکامب رایلی لذت می‌برد و به گفته خانواده‌اش، دوست داشت شعرهای این شاعر را برای بازدیدکنندگان خانه سالمندان نقل کند. سال‌های آخر زندگی. جشن تولد ۱۰۰
سالمندان نقل کند. سال‌های آخر زندگی. جشن تولد ۱۰۰ سالگی پارکر توسط خانواده‌اش جشن گرفته شد و در روزنامه محلی نقل گردید. اما زمانی که او به ۱۰۹ سالگی رسید، این خبر در سطح ایالتی پخش شد. در تولد ۱۱۱ سالگی‌اش در سال ۲۰۰۴، او از سوی فرماندار ایالتی و رئیس‌جمهور جوایزی دریافت کرد. مرکز مطالعهٔ ابرصدساله‌ها در دانشگاه بوستون در سال ۲۰۰۶ نمونه‌ای از دی‌ان‌ای پارکر را به عنوان بخشی از مطالعه‌ای در زمینه ژنتیکِ طول عمرهای استثنایی، جمع‌آوری کرد. در ژانویه ۲۰۰۷، پارکر به پیرترین فرد ایالات متحده تبدیل شد و هفت ماه
به پیرترین فرد ایالات متحده تبدیل شد و هفت ماه بعد، پس از مرگ یونه میناگاوا در ژاپن در ۱۳ اوت ۲۰۰۷، او به پیرترین فرد جهان تبدیل شد. این رویداد به عنوان «لحظه‌ای تاریخی در ایالت ایندیانا» ثبت شد. پارکر در سال ۲۰۰۸ در یک قسمت از مستند مارک دولان به نام «"دنیا و من"» حضور یافت و در مستند دیگری به نام «"چگونه جاودانه زندگی کنیم"» که در سال ۲۰۰۹ منتشر شد، ظاهر شد. در تولد ۱۱۴ سالگی‌اش، نامه‌ای از دیک چنی، معاون رئیس‌جمهور دریافت کرد که از او به خاطر «به اشتراک گذاشتن خرد و تجربیاتش» با نسل‌های جوان تشکر کرده
گذاشتن خرد و تجربیاتش» با نسل‌های جوان تشکر کرده بود. او همچنین از شهردار شلبیویل کلید شهر را دریافت کرد و فرماندار ایالتی و نمایندهٔ مجلس ناحیه به دیدارش شتافتند. در تاریخ ۲۱ آوریل ۲۰۰۷، او با برتا فرای از اهالی مونسی که در آن زمان ۱۱۳ سال داشت ملاقات کرد، که بالاترین سن ترکیبی (۲۲۷ سال و ۱۴۲ روز) برای دیدار دو ابرصدساله بود؛ هر دو گواهی‌هایی را به صورت حضوری از نماینده گینس دریافت کردند. پارکر در همان خانه سالمندی زندگی می‌کرد که سندی آلن بلندترین زن زنده جهان که توسط گینس تأیید شده بود، تا زمان مرگ آلن
جهان که توسط گینس تأیید شده بود، تا زمان مرگ آلن در ۱۳ اوت ۲۰۰۸ ساکن آنجا بود. گفته می‌شود پارکر برای طول عمرش توضیحی نداد و به سادگی به کسانی که سؤال می‌کردند توصیه می‌کرد که مهم‌ترین چیز «تحصیل بیشتر» است. مرکز توانبخشی هریتیج هاوس دو جشن تولد ۱۱۵ سالگی برای او برنامه‌ریزی کرد؛ یکی جشن عمومی و دیگری جشن خصوصی خانوادگی. در هر دو جشن، ۱۱۵ بادکنک رنگارنگ آزاد شدند، زیرا پارکر از تماشای آنها که به آسمان می‌روند لذت می‌برد. پارکر در کتابی برای کودکان به نام «"دخترها بهترین هستند"» (۲۰۰۹) به عنوان پیرترین زن
بهترین هستند"» (۲۰۰۹) به عنوان پیرترین زن جهان معرفی شد. او در تاریخ ۲۶ نوامبر ۲۰۰۸، هفت ماه پس از تولد ۱۱۵ سالگی‌اش، در خانه سالمندان خود در سن ۱۱۵ سال و ۲۲۰ روز درگذشت. مرگ او در سراسر جهان گزارش شد. پارکر در قبرستان میلر در شلبیویل به خاک سپرده شد. پس از مرگ او، یک زن پرتغالی به نام «ماریا دِ ژسوس» به پیرترین فرد جهان تبدیل شد.
دولت پنجم محمدعلی فروغی یکی از دولت‌های دوران پادشاهی مشروطه در دورهٔ پهلوی است که از شهریور تا آذر ۱۳۲۰ فعالیت کرد. رئیس این دولت، محمدعلی فروغی بود. پس از استعفای محمدعلی فروغی، نمایندگان مجلس در ۲۷ شهریور ۱۳۲۰ به ادامه زمامداری وی ابراز تمایل کردند. در پی آن، فرمان نخست‌وزیری فروغی توسط شاه صادر شد. پس از آن، هیئت وزیران روز ۳۰ شهریور به مجلس شورای ملی معرفی شد. این دولت روز ۸ آذر ۱۳۲۰ مستعفی شد.
چارلز اسل (؛ – ) سیاستمدار اهل کامرون بود. وی از ۱۵ مه ۱۹۶۰ تا ۱۹ ژوئن ۱۹۶۵ نخست‌وزیر این کشور بود. چارلز اسل در ۱۰ دسامبر ۱۹۹۹، در سن ۸۸ سالگی درگذشت.
نانسی چو ایپ یوک یو ()، که در نشریات دانشگاهی با نام نانسی وای-ایپ نیز شناخته می‌شود، یک عصب‌شناس هنگ کنگی است. او از ۱۹ اکتبر ۲۰۲۲ به عنوان پنجمین رئیس دانشگاه علم و فناوری هنگ کنگ (HKUST) خدمت می‌کند. او به عنوان معاون تحقیق و توسعه، استاد مورنینگ سایت علوم زیستی و مدیر آزمایشگاه کلیدی ایالتی علوم اعصاب مولکولی نیز در اچ‌کی‌یواس‌دی خدمت کرده بود. از دسامبر ۲۰۲۲، خانم ایپ به عنوان معاون هیئت هنگ کنگ در کنگره ملی خلق نیز مشغول به کار بوده و بیشترین تعداد آرا را از کمیته انتخاباتی ۱۲۷۳ عضوی که نمایندگان را
را از کمیته انتخاباتی ۱۲۷۳ عضوی که نمایندگان را انتخاب می‌کند، با ۱۲۵۴ رای دریافت کرده است. زندگی‌نامه. نانسی ایپ در هنگ کنگ متولد شد و خانه اجدادی اش در تایشان گوانگدونگ بود. او ششمین و کوچک‌ترین عضو خانواده است. او تحصیلات متوسطه را در کالج سنت مری کانوسیان گذراند. او مدرک لیسانس خود را در شیمی و زیست‌شناسی از کالج سیمونز در سال ۱۹۷۷ و در سال ۱۹۸۳ مدرک دکترای خود را در رشته فارماکولوژی از دانشکده پزشکی دانشگاه هاروارد دریافت کرد. از زمان پیوستن به دانشگاه علم و صنعت هنگ کنگ در سال ۱۹۹۳، ایپ به عنوان رئیس
علم و صنعت هنگ کنگ در سال ۱۹۹۳، ایپ به عنوان رئیس علوم، مدیر مؤسسه تحقیقات بیوتکنولوژی و رئیس گروه بیوشیمی خدمت کرد. او در حال حاضر معاون تحقیق و توسعه، استاد مورنینگ سایت علوم زیستی و مدیر آزمایشگاه کلیدی دولتی علوم اعصاب مولکولی در دانشگاه است. او به عضویت آکادمی علوم چین (۲۰۰۱)، آکادمی علوم جهانی (۲۰۰۴)، آکادمی ملی علوم ایالات متحده (۲۰۱۵)، آکادمی علوم هنگ کنگ (۲۰۱۵)، آکادمی علوم و هنر آمریکا (۲۰۱۶)، و آکادمی علوم پزشکی چین (۲۰۱۹) انتخاب شده است. در سال ۲۰۰۴، او جایزه لورآل-یونسکو برای زنان در علم را در
او جایزه لورآل-یونسکو برای زنان در علم را در ششمین دوره جوایز سالانه لورآل-یونسکو برای زنان در علم به دلیل اکتشافاتش در مورد کنترل مولکولی فرایند رشد، تمایز و تشکیل سیناپس در سیستم عصبی دریافت کرد. پژوهش‌ها. اپی اکتشافات مهمی در زیست‌شناسی عوامل نوروتروفیک انجام داده است، به ویژه دربارهٔ پروتئین‌هایی که به رشد، بقا و تمایز نورون‌های در حال رشد و بالغ کمک می‌کنند. تحقیقات اخیر او برای درک تنظیم مسیرهای سیگنالی که توسط کلاس‌های مختلف گیرنده‌های سطح سلولی انجام می‌شود، به بینش‌های مهمی در مورد مکانیسم‌های
می‌شود، به بینش‌های مهمی در مورد مکانیسم‌های اساسی پاتوژنز بیماری آلزایمر منجر شد و اهداف مولکولی جدید و استراتژی‌های درمانی بالقوه برای این بیماری را معرفی کرد. جوایز. ایپ در طول زندگی علمی و فعالیت های خود جوایز متعددی را نظیر بورسیه تحقیقات ارشد بنیاد کروچر (۱۹۹۸)، جوایز آکادمی علوم چین (۲۰۰۱)، جایزه دولتی علوم طبیعی، شورای دولتی جمهوری خلق چین (۲۰۰۳، ۲۰۱۱)، جایزه آکادمی جهانی علوم (۲۰۰۴)، جایزه لورآل-یونسکو برای زنان در علم (۲۰۰۴)، جایزه پیشرفت علمی و فناوری بنیاد هو لئونگ هو لی (۲۰۰۸)، مدال افتخار،