payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ژانویه ۲۰۰۹ در مسکو دستگیر شدند. در سال ۲۰۱۱، یک فاحشه‌خانه در مسکو با روسپی‌های چینی و ویتنامی که فقط به شهروندان چینی به عنوان مشتری خدمات ارائه می‌داد، کشف شد. این فاحشه‌خانه از طریق پیام‌های رمزگذاری شده در یک روزنامه چینی زبان به مشتریان چینی خود تبلیغ می‌کرد، اما توسط پلیس کشف شد. قاچاقچیان انسان زنان ویتنامی را مجبور به کار در فاحشه‌خانه‌های مسکو می‌کردند. اکثراً ویتنامی‌های دیگر از آنها حمایت می‌کردند. در یک مورد، قاچاقچیان مدارک مسافرتی زنان ویتنامی را ضبط کردند و با گفتن اینکه یک کارخانه نساجی
را ضبط کردند و با گفتن اینکه یک کارخانه نساجی قصد استخدام آنها را دارد، آنها را فریب دادند. مدیر فاحشه‌خانه ویتنامی ممکن است با کارکنان سفارت ویتنام رابطه دوستانه‌ای داشته باشد، زیرا مدیران پس از تماس او با سفارت ویتنام، یک فراری فاحشه‌خانه را دستگیر کردند. پلیس روسیه نتوانست جلوی فحشا را بگیرد زیرا یکی از مدیران فاحشه‌خانه ویتنامی از اعضای خانواده کارمند سفارت ویتنام بود. تعداد فاحشه‌خانه‌های ویتنامی که به‌طور اجباری کار می‌کنند به هزاران نفر می‌رسد. فاحشه‌خانه‌های مستقر در روسیه از طریق چین مقصد دختران
مستقر در روسیه از طریق چین مقصد دختران ویتنامی هستند که توسط قاچاقچیان انسان مجبور به تجارت جنسی شده‌اند. یک زن ویتنامی-آمریکایی به نام هوی دانه، برای بیرون کشیدن خواهر کوچکترش هوی دانه از فاحشه‌خانه مسکو درخواست کمک کرد. تلاش هوی دانه در آزادسازی آن ۱۵ زن ویتنامی خاص توسط فاحشه‌خانه موفقیت‌آمیز بود. نوجوانی که تنها ۱۶ سال داشت، در میان ۱۵ فاحشه اجباری بود. زن ویتنامی که فاحشه‌خانه را اداره می‌کرد، توی آن بود و از خانواده نگوین دونگ تریو، کارمند سفارت ویتنام، بود. فاحشه‌های اجباری توسط مدیر زن خود، توی آن،
بود. فاحشه‌های اجباری توسط مدیر زن خود، توی آن، مورد ضرب و شتم قرار می‌گرفتند. سه زن ویتنامی پس از اینکه توسط زن دیگری فریب خوردند و برای فحشا به روسیه رفتند، به شهر هوشی مین بازگشتند. زنان ویتنامی توسط زنی ویتنامی به نام له تی تام در روسیه به فحشا کشیده شدند.
شبه‌جزیره داتچا () که با نام شبه‌جزیره رَشادیه نیز شناخته می‌شود، یک شبه‌جزیره باریک به طول ۸۰ کیلومتر در جنوب‌باختری ترکیه است که خلیج گوک‌اوا را در شمال از خلیج حصار اونو در جنوب جدا می‌کند. این شبه‌جزیره تقریباً به‌طور کامل با بخش اداری داتچا در استان موغله منطبق است. شهر داتچا در میانهٔ این شبه‌جزیره قرار دارد. در گذشته، نام‌های یونانی باستان برای این شبه‌جزیره شامل «شبه‌جزیره دوری»، «شبه‌جزیره کنیدوس» یا «خرسونی‌سوس کنیدیا» بوده است. ویژگی‌های اصلی. نیمهٔ شرقی شبه‌جزیره خشک، کوهستانی و کم‌جمعیت است. در
شرقی شبه‌جزیره خشک، کوهستانی و کم‌جمعیت است. در بخش میانی، پیرامون شهر داتچا، بزرگ‌ترین ناحیهٔ حاصلخیز شبه‌جزیره قرار دارد که تا جنوب‌باختری باریکهٔ میانی آن امتداد می‌یابد و دو نیمهٔ خشکی را از هم جدا می‌کند. بخش باختری نیز کوهستانی است و ارتفاع آن در برخی نقاط به بیش از هزار متر می‌رسد، اما در انتهای باختری آن، در سمت جنوبی، زمین‌های حاصلخیز و پرآب تا ساحل پالاموت‌بوکو کشیده شده و گروهی از روستاها را پشتیبانی می‌کند که به‌طور جمعی «بتچه» (پنج روستا) خوانده می‌شوند. این روستاها عبارتند از: مسعودیه، سیندی،
می‌شوند. این روستاها عبارتند از: مسعودیه، سیندی، یاکاکوی، یازیکوی و جومالی. در نوک باختری شبه‌جزیره، ناحیه‌ای به نام تِکیر قرار دارد که با دماغه دوه‌بوینو، که در گذشته دماغه کریو نام داشت، مشخص می‌شود. این دماغه شبه‌جزیره‌ای کوچک و تقریباً جزیره است که با یک باریکهٔ کم‌ارتفاع به عرض حدود ۱۰۰ متر به خشکی اصلی وصل می‌شود؛ در دوران باستان این باریکه یک خاکریز مصنوعی بوده است. نام باستانی جزیره «تریوپیون» بود که از نام تریوپاس، بنیان‌گذار افسانه‌ای کنیدوس گرفته شده است. انتهای خاوری شبه‌جزیره، خلیج «بِنْجیک»
شده است. انتهای خاوری شبه‌جزیره، خلیج «بِنْجیک» به طول حدود ۱٫۵ کیلومتر است که گاه بر اساس مقیاس‌های محلی یک آبدره خوانده می‌شود و در انتهای فرورفتگی آن، باریکه خشکی‌ای قرار دارد که شبه‌جزیره داتچا را به خشکی آناتولی پیوند می‌دهد. این نقطه یک شگفتی طبیعی است که چشم‌اندازی وسیع از دو خلیج شمالی و جنوبی ارائه می‌دهد. این محل «بالیکا شی ران» (به معنی «جایی که ماهی می‌تواند بپرد») نامیده می‌شود و برای کشیدن قایق‌های کوچک از خشکی نیز استفاده می‌گردد. به گفتهٔ هرودوت، در جریان یورش ایرانیان در ۵۴۰ پیش از میلاد،
در جریان یورش ایرانیان در ۵۴۰ پیش از میلاد، مردم کنیدوس قصد داشتند در این محل کانالی حفر کنند تا سرزمین خود را به جزیره تبدیل کنند، اما پیشگویی به آنان گفت «اگر خدایان می‌خواستند، سرزمینتان را جزیره می‌کردند. باریکه را حفر نکنید» و آنان تسلیم ایرانیان شدند. ساحل شمالی کم‌ارتفاع و دارای سواحل شنی گسترده است که در تابستان با بادهای باد اتزی روبه‌رو می‌شود. ساحل جنوبی پرشیب، صخره‌ای و بریده‌بریده است. به‌دلیل وجود خلیج‌ها و بندرگاه‌های طبیعی بسیار، شبه‌جزیره اغلب مورد بازدید یات‌های شخصی قرار می‌گیرد و در
اغلب مورد بازدید یات‌های شخصی قرار می‌گیرد و در مسیر تورهای دریایی موسوم به سفر آبی از بودروم یا مارماریس قرار دارد. ویرانه‌های شهرهای یونانی در داتچا و تکیر وجود دارد که یکی یا هر دوی آن‌ها ممکن است با کنیدوس باستانی یکسان باشد. نام‌ها. این ناحیه «شبه‌جزیره دوری» یا «دوریس» نامیده می‌شد، زیرا بازرگانان و مهاجران دوری‌ها از پلوپونز در آن سکونت گزیدند (نگاه کنید به شش‌شهر دوری). نام داتچا از استادیا، شهری باستانی، گرفته شده است. «استادیا» در گذر زمان به «تادیا»، «دادیا»، «دادچا» و سپس «داتچا» تبدیل شد. شهر
«دادیا»، «دادچا» و سپس «داتچا» تبدیل شد. شهر و شبه‌جزیرهٔ داتچا در اوایل قرن بیستم، برای مدت کوتاهی، «رئشادیه» نامیده می‌شد تا به سلطان محمد پنجم، واپسین‌پیشین امپراتوری عثمانی، ادای احترام شود. امروزه «رئشادیه» نام یکی از محله‌های شهر است، اما در برخی نقشه‌ها همچنان برای اشاره به کل شبه‌جزیره استفاده می‌شود.
ماهیچه سپری‌لامی یا عضله تیروهیوئید () یک ماهیچه اسکلتی کوچک در گردن است. ماهیچه سپری‌لامی از محل چسبندگی استرنو تیروئید (خط مایل غضروف تیروئید) شروع می‌شود و به جسم استخوان هیوئید منتهی می‌شود. این عضله توسط اولین عصب سرویکال (بواسطه عصب هیپوگلوس) عصب می‌گیرد.
کمیته انقلابی نظامی مسکو () یک نهاد غیرقانونی از شورای نمایندگان کارگران و سربازان مسکو بود که توسط حزب کارگر سوسیال دموکرات روسیه (ب) کنترل می‌شد و رهبری قیام بلشویکی مسکو را بر عهده داشت. پس از پیروزی قیام، این شورا مدتی به عنوان بالاترین نهاد اجرایی در فرمانداری مسکو فعالیت می‌کرد. این شورا از ۷ تا ۲۷ نوامبر ۱۹۱۷ وجود داشت. تاریخچه. در ابتدا، بلشویک‌ها قصد داشتند قیام را همزمان در پتروگراد و مسکو آغاز کنند و با شروع اجرای طرح قیام در پتروگراد، کمیته مرکزی به آ. لوموف و ویکتور نوگین دستور داد تا دفتر
به آ. لوموف و ویکتور نوگین دستور داد تا دفتر منطقه‌ای حزب سوسیال دموکرات کارگری روسیه (RSDLP) در مسکو را از این موضوع مطلع کنند. با این حال، نوگین تنها در ساعت ۱۱:۴۵ توانست تلگراف را ارسال کند، زمانی که عملاً تمام پتروگراد تحت کنترل شورشیان بود. همانند پتروگراد، بلشویک‌ها در مسکو نیز قصد داشتند قیام را به نام شورا انجام دهند، که حفظ «قانونیت» را تضمین می‌کرد و به اقدامات آنها شکل دفاع از خود می‌داد و به آنها اجازه می‌داد تا به این امید داشته باشند که بتوانند پادگان را به نام شورا به خیابان‌ها بیاورند. در
پادگان را به نام شورا به خیابان‌ها بیاورند. در همین راستا، رهبری بلشویک تصمیم گرفت تا با مشارکت جناح‌هایی از همه احزاب سوسیالیست، مرکزی ویژه بر اساس شوراها برای «حفاظت از دستاوردهای انقلاب در برابر هجوم نیروهای ضدانقلاب» ایجاد کند. بعدازظهر ۲۵ اکتبر، جلسه‌ای از دفتر همه جناح‌های شورای نمایندگان کارگران مسکو با مشارکت بلشویک‌ها برگزار شد. شهردار وادیم رودنف و سرهنگ کنستانتین ریابتسف نیز در این جلسه حضور داشتند که به زودی فرماندهی مقابله با قیام را بر عهده گرفتند. در این جلسه، انقلابیون سوسیالیست و منشویک‌ها
در این جلسه، انقلابیون سوسیالیست و منشویک‌ها پیشنهاد ایجاد یک «نهاد موقت دموکراتیک-انقلابی» برای مبارزه با «ضدانقلاب» و ترویج نظم انقلابی را دادند که نه تنها نمایندگان شوراها، بلکه دولت شهر و ستاد منطقه نظامی را نیز شامل می‌شد. بلشویک‌ها این پیشنهاد را رد نکردند، اما موافقت کردند که آن را در جناح خود مورد بحث قرار دهند، که به عنوان رضایت اولیه تلقی شد. در همان روز، ساعت ۵ بعد از ظهر، جلسه مشترک شورای نمایندگان کارگران مسکو و شورای نمایندگان سربازان در موزه پلی تکنیک آغاز شد و بحث در مورد آن تا پاسی از شب
پلی تکنیک آغاز شد و بحث در مورد آن تا پاسی از شب ادامه یافت. علت اختلافات، پیشنهاد جدیدی از بلشویک‌ها بود که بر اساس آن وظایف کمیته به شدت تغییر یافته بود و سازماندهی کمیته‌ای برای حمایت از شورای پتروگراد در حال تبدیل شدن به مرحله‌ای در تصرف قدرت به دست شوراها بود. نماینده انقلابیون سوسیالیست، ای.ام. راتنر، معتقد بود که ایجاد این کمیته مانع تشکیل مجلس مؤسسان خواهد شد و منشویک نیز علیه پیشنهاد بلشویک‌ها صحبت کرد. با این وجود، اکثریت نمایندگانی که در موزه پلی‌تکنیک جمع شده بودند، به پیشنهاد واضح و دقیق
پلی‌تکنیک جمع شده بودند، به پیشنهاد واضح و دقیق بلشویک‌ها رأی دادند و نه به موضع مبهم و دوپهلوی سایر احزاب چپ. در نتیجه، با ۳۹۴ رأی موافق در برابر ۱۰۶ رأی مخالف و ۲۳ رأی ممتنع، کمیته انقلابی نظامی مسکو توسط شورای مسکو تأیید شد. این شورا شامل ۷ عضو و ۶ نامزد بود. از بلشویک‌ها: اعضا - آفاناسی لوموف (گئورگی اوپوکوف)، ولادیمیر اسمیرنوف، گریگوری اوسیویچ، نیکولای مورالوف، نامزدها - الکساندر آروسف، پاول موستوفنکو، الکسی رایکوف و اس.یا. بودزینسکی؛ از منشویک‌ها: اعضا - ام.آی. تیتلباوم، ام.اف. نیکولاف؛ از
اعضا - ام.آی. تیتلباوم، ام.اف. نیکولاف؛ از انترناسیونالیست‌های متحد - آی.اف. کنستانتینوف. طبق تعدادی از منابع، نامزدهای انترناسیونالیست‌های متحد، لف گالپرین (کونیاگا) و وی.یا. یاسنف بودند، اما به گفته مورخ اس.پی. ملگونوف، نام خانوادگی نامزد منشویک‌ها گالپرن و از انترناسیونالیست‌های متحد، یاسنکو بود. انقلابیون سوسیالیست در رأی‌گیری شرکت نکردند و از پیوستن به کمیته انقلابی نظامی مسکو خودداری کردند، منشویک‌ها از طریق آرون یوگوف اعلام کردند که آنها برای تسهیل تصرف قدرت به آن نمی‌پیوندند، بلکه هدفشان در درون
تصرف قدرت به آن نمی‌پیوندند، بلکه هدفشان در درون کمیته مبارزه با «ماجراجویی دیوانه‌وار» و کاهش ضرباتی است که «بر سر دموکراسی فرود خواهد آمد». ستادی برای رهبری عملیاتی نظامی قیام تحت نظر ام وی آر ک (اسمیرنوف، آروسف، ای.ام. آلتر) ایجاد شد. در طول ۲۵ تا ۲۷ اکتبر (۷ تا ۹ نوامبر)، ام آر سی‌ها، که عمدتاً از بلشویک‌ها تشکیل شده بودند، در تمام مناطق شهر سازماندهی شدند. کار بلشویک‌ها در کمیته انقلابی نظامی مسکو توسط مرکز حزب مبارز کنترل می‌شد که توسط جلسه مشترک دفتر منطقه‌ای مسکو، کمیته ناحیه مسکو و کمیته مسکو از
منطقه‌ای مسکو، کمیته ناحیه مسکو و کمیته مسکو از صبح ۲۵ اکتبر (۷ نوامبر) انتخاب شده بود. قیام مسلحانه. بعدازظهر ۲۵ اکتبر، مرکز حزب مبارز بلشویک با استفاده از زور و با اشغال اداره پست شهر توسط گشت‌های خود، شروع به استفاده از زور کرد. همچنین دستوری مبنی بر «توقف انتشار روزنامه‌های «بورژوازی»» با اشغال اجباری چاپخانه‌های مربوط صادر شد. در ۲۶ اکتبر، ام وی آر ک شروع به آماده شدن برای قیام کرد و همزمان مذاکرات با کمیته امنیت عمومی را آغاز نمود. در ۲۷ اکتبر (۹ نوامبر)، سرهنگ ریابتسف اولتیماتومی برای انحلال ام وی
سرهنگ ریابتسف اولتیماتومی برای انحلال ام وی آر ک و خروج نیروها از کرملین صادر کرد. ام وی آر ک درخواست منشویک‌ها برای توافق با کمیته امنیت عمومی را رد کرد و پس از آن ام وی آر ک را ترک کردند و متعاقباً نمایندگان نیروهای متحد نیز آن را ترک کردند. در همان روز، اقدامات نظامی آغاز شد که در نتیجه آن نیروهای ریابتسف کرملین را اشغال کردند. در ۲۸ اکتبر، تهدید تصرف ساختمان شورای شهر مسکو در خیابان تورسکایا، جایی که کمیته انقلابی نظامی مسکو در آن قرار داشت، وجود داشت. سپس نیروهای انقلابی به تدریج شروع به دستیابی به
سپس نیروهای انقلابی به تدریج شروع به دستیابی به موفقیت کردند، اما به درخواست ویکژل، کمیته انقلابی نظامی مسکو موافقت کرد که در ۳۰ اکتبر آتش‌بس اعلام کند. آتش‌بس به زودی شکسته شد و به کمیته انقلابی نظامی مسکو دستور استفاده از توپخانه داده شد. در شب ۲ و ۳ نوامبر، دانشجویان دانشکده افسری و «گارد سفید» سلاح‌های خود را زمین گذاشتند. در ۲ (۱۵) نوامبر، کمیته انقلابی نظامی مسکو دستور آتش‌بس و اعلام پیروزی انقلاب را صادر کرد. پس از پیروزی قیام. در ۳ نوامبر، در یک جلسه عصر، کمیته انقلابی نظامی مسکو قطعنامه‌ای در مورد
عصر، کمیته انقلابی نظامی مسکو قطعنامه‌ای در مورد سازماندهی مجدد دومای شهر مسکو تصویب کرد. در ۵ نوامبر ۱۹۱۷، دومای شهر دیگر وجود نداشت. مدیریت اقتصاد شهر به دست شورای دومای مناطق افتاد. کمیته انقلابی نظامی مسکو، فرماندهی قبلی ناحیه نظامی مسکو را برکنار کرد و ن. مورالوف را به عنوان فرمانده، الکساندر آروسف را به عنوان دستیار او و آ. موروزوف را به عنوان رئیس ستاد منصوب کرد. کمیته انقلابی نظامی مسکو کمیسرهای خود را به مهم‌ترین مناطق فرستاد: به مناطق و زیرمجموعه‌ها، به نهادها، به واحدهای نظامی، به راه‌آهن، به
به نهادها، به واحدهای نظامی، به راه‌آهن، به استان‌ها. در ۴ نوامبر ۱۹۱۷، جلسه مشترک کمیته انقلابی نظامی مسکو و نمایندگان کمیته‌های انقلابی نظامی مناطق تصمیمی مبنی بر اتخاذ اقداماتی برای بازگرداندن نظم انقلابی در شهر گرفتند. حفظ نظم به گارد سرخ و پلیس سپرده شد. مسئلهٔ بنیان‌های سازمانی دولت جدید در شهر، به شدت در کمیتهٔ انقلابی نظامی مورد بحث قرار گرفت، زیرا در همان زمان بلشویک‌ها در حال مذاکره برای تشکیل دولت با سایر احزاب سوسیالیست بودند. این موضوع در دستور کار جلسات کمیته در ۳ و ۴ نوامبر قرار داشت. کمیتهٔ
کار جلسات کمیته در ۳ و ۴ نوامبر قرار داشت. کمیتهٔ مسکو از بلشویک‌ها و کمیتهٔ انقلابی نظامی مذاکرات خود را با انقلابیون سوسیالیست چپ و انترناسیونالیست‌های متحد آغاز کردند؛ در ۵ نوامبر، جلسه‌ای از نمایندگان ام ک با نمایندگان این احزاب برگزار شد. نمایندگان احزاب موافقت کردند که با بلشویک‌ها وارد ائتلاف شوند و از ایدهٔ انتقال قدرت در مسکو به شوراها حمایت کردند. در ۶ نوامبر، کنفرانسی بین حزبی با حضور نمایندگان پنج حزب سوسیالیست و کمیته انقلابی نظامی تشکیل شد. انقلابیون سوسیالیست راست خواستار لغو انحلال دومای
انقلابیون سوسیالیست راست خواستار لغو انحلال دومای شهر شدند، در حالی که منشویک‌ها خواستار احیای آزادی‌های دموکراتیک بودند. بلشویک‌ها از تحقق این خواسته‌ها خودداری کردند و به زودی منشویک‌ها و انقلابیون سوسیالیست راست جلسه را ترک کردند. در ۷ نوامبر، جلسه کمیته اجرایی شورای نمایندگان کارگران مسکو، علیرغم اعتراضات منشویک‌ها، قطعنامه‌ای را تصویب کرد که بیان می‌کرد شوراها تنها ارگان‌های انقلابی قدرت هستند. با گسترش دامنه فعالیت نهادهای جدید قدرت، یعنی شوراها، وظایف کمیته‌های انقلابی نظامی محدودتر شد؛ بنابراین، در
کمیته‌های انقلابی نظامی محدودتر شد؛ بنابراین، در ۱۲ نوامبر، جلسه عمومی کمیته‌های انقلابی نظامی مسکو تصمیم به انحلال آنها گرفت. در ۱۴ (۲۷) نوامبر، کمیته انقلابی نظامی مسکو آخرین جلسه خود را برگزار کرد و پس از آن، رهبری حیات سیاسی و اقتصادی شهر به دست شورای نمایندگان کارگران و سربازان مسکو افتاد که در همان روز در نتیجه ادغام شورای نمایندگان کارگران و شورای نمایندگان سربازان تشکیل شده بود.
در ۵ آوریل ۲۰۲۴، سد اورسک به دلیل جاری شدن سیل در امتداد رودخانه اورال فرو ریخت، و باعث تخلیه مردم شد. پانزده نفر جان باختند، در حالی که حداقل شش نفر دیگر زخمی شدند و خسارت حدود ۱٫۲ میلیارد روبل (۱۲٫۹ میلیون دلار آمریکا) تخمین زده شد. پیشینه. سد اورسک در سال ۲۰۱۰ ساخته شد و برای سطح آب در نظر گرفته شده بود. . در زمان فروپاشی آن، باران سیل‌آسا در منطقه ثبت شد، در حالی که ذوب برف به افزایش سطح آب در رود اورال به کمک کرد. . جمع کردن. سد اورسک عصر روز ۵ آوریل فرو ریخت و باعث تخلیه مردم شد. مقامات شهر پایین‌دست
ریخت و باعث تخلیه مردم شد. مقامات شهر پایین‌دست اورسک اعلام کردند که اوضاع به سرعت در حال بدتر شدن است و رئیس‌جمهور قزاقستان، قاسم جومارت توکایف، آن را بدترین فاجعه طبیعی این کشور در ۸۰ سال گذشته نامید. دنیس پاسلر، فرماندار استان اورنبورگ، نیز این سیل را بدترین سیل تاریخ این منطقه توصیف کرد. در اورسک، مناطقی که به شدت تحت تأثیر سیل قرار گرفتند شامل شهر قدیمی، نیکل و لسوتورگووی بودند. این سد در ۶ و ۷ آوریل دوباره شکسته شد. در ۷ آوریل، دولت روسیه با تعطیلی پالایشگاه نفت اورسک، وضعیت اضطراری فدرال اعلام کرد و
نفت اورسک، وضعیت اضطراری فدرال اعلام کرد و افزود که پیش‌بینی می‌شود سیل در استان‌های کورگان و تیومن نیز رخ دهد. برخی تخمین می‌زنند که سیل حدود ۲۲۷ میلیون دلار خسارت وارد کرده است. سرویس فدرال هواشناسی و نظارت بر محیط زیست اعلام کرد که سطح آب در شهر اورنبورگ می‌تواند در سه روز آینده به سطح خطرناکی برسد. دولت همچنین اعلام کرد که ایستگاه‌های هیدرولیک محلی «افزایش غیرطبیعی سطح آب» را نشان می‌دهند که در ۱۰۰ سال گذشته دیده نشده است. سرگئی سلمین شهردار اورنبورگ همچنین تهدید به تخلیه اجباری کرد. در جای دیگری از
همچنین تهدید به تخلیه اجباری کرد. در جای دیگری از استان اورنبورگ، ۱۲۷ نفر پس از سیل و زیر آب رفتن ۳۰۴ خانه در بوزولوک تخلیه شدند، در حالی که در منطقه بوزولوکسکی، پلی بر روی رودخانه بوروفکا شسته شد و سکونتگاه‌های پارک ملی بوزولوکسکی بور را منزوی کرد. یک سد جداگانه در نووترویسک شکسته شد و باعث تخلیه مردم شد. در ۸ آوریل، صدها نفر علیه مقامات محلی در اورسک اعتراض کردند و آنها را به ساخت سدی بی‌کیفیت با هزینه‌ای گزاف متهم کردند. معترضان فریاد می‌زدند: «شرم، شرم» و «پوتین، به ما کمک کن». شهردار اورسک، ، با
شرم» و «پوتین، به ما کمک کن». شهردار اورسک، ، با ساکنان دیدار کرد و قول داد که از قربانیان سیل حمایت مالی کند و امنیت را برای جلوگیری از سرقت در مناطق آسیب‌دیده شهر افزایش دهد. "اینسایدر" گزارش داد که بسیاری از قربانیان سیل، علیرغم وعده‌های مقامات اورسک برای افزایش امنیت در شهر، از سرقت توسط غارتگران شکایت دارند. ساکنان و داوطلبان گفتند که امنیتی که قبلاً توسط مقامات وعده داده شده بود، به جای محافظت از مناطق مسکونی در برابر سرقت، برای محافظت از ساختمان‌های دولتی و سیاستمداران شهر در برابر معترضان استفاده
دولتی و سیاستمداران شهر در برابر معترضان استفاده شده است. در ۱۰ آوریل، شهردار سالمین در کانال تلگرام خود هشداری منتشر کرد مبنی بر اینکه ساعت ۱۹:۰۰ به وقت محلی، آژیرها در سراسر اورنبورگ به صدا درخواهند آمد تا به شهروندان هشدار دهند که به دلیل احتمال رسیدن سطح آب به حداکثر پیش‌بینی‌شده محل را ترک کنند. و خطر سیل گرفتن مناطق فراتر از اورسک را به همراه داشت. بیش از ۳۰۰ خانه در این شهر دچار سیل شدند. پس از آنکه سالمین هشدار داد که انتظار می‌رود سیل در این شهر در آن روز به اوج خود برسد و در هفته بعد فروکش کند،
آن روز به اوج خود برسد و در هفته بعد فروکش کند، دستور تخلیه گسترده در اورنبورگ در ۱۲ آوریل صادر شد تا آن زمان، بیش از ۷۵۰۰ ملک در این شهر دچار سیل شده بود. خسارات و تلفات. شکست سد اورسک بیش از ۱ میلیارد روبل خسارت وارد کرد و ۱۰٬۰۰۰ خانه زیر آب رفت. بیش از ۴۰۰۰ نفر از منطقه تخلیه شدند. دولت روسیه وضعیت اضطراری فدرال اعلام کرد. همچنین گزارش‌هایی مبنی بر آبگرفتگی ۱۵ مدرسه و مصدومیت سه کودک و شش بزرگسال وجود دارد، اما نه به‌طور جدی. مقامات گفتند که انتظار دارند سیل در ۹ آوریل به اوج خود برسد و پس از ۲۰ آوریل
سیل در ۹ آوریل به اوج خود برسد و پس از ۲۰ آوریل «تثبیت» شود. در ابتدا گزارش شد که چهار نفر جان خود را از دست داده‌اند. با این حال، وزارت بهداشت روسیه بعداً تصریح کرد که این تلفات «هیچ ارتباطی با سیل» نداشته است. در ۱۷ آوریل، خبرگزاری تحقیقاتی روسی "یستورئاس" گزارش داد که شش نفر بر اثر سیل در اورسک جان خود را از دست داده‌اند و یک نفر دیگر در اورنبورگ فوت کرده است. بستگان قربانیان نیز مقامات را به پنهان کردن جزئیات مرگ آنها برای جلوگیری از پرداخت غرامت متهم کردند. در مارس ۲۰۲۵، گزارش وزارت موقعیت‌های اضطراری
در مارس ۲۰۲۵، گزارش وزارت موقعیت‌های اضطراری نشان داد که ۱۵ نفر در سیل جان خود را از دست داده‌اند. واکنش‌ها. دیمیتری پسکوف، سخنگوی ریاست جمهوری، گفت که ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور، هیچ برنامه‌ای برای بازدید از منطقه ندارد، و افزود که پوتین در عوض «در حال کسب اطلاعات و هماهنگی کار همه شاخه‌های مقامات است». در ۸ آوریل، ساکنان اورسک در میدان مرکزی شهر به دلیل جبران ناکافی خسارات توسط دولت محلی و عدم رفع نواقص ساختاری سد، اعتراضاتی را برگزار کردند. تظاهرکنندگان همچنین از رئیس‌جمهور پوتین درخواست مداخله کردند،
همچنین از رئیس‌جمهور پوتین درخواست مداخله کردند، که به کمیسیون دولتی دستور داد تا بر واکنش به این فاجعه نظارت کند و وزیر فوریت‌های پزشکی، الکساندر کورنکوف، را به استان اورنبورگ اعزام کرد. در پاسخ، دنیس پاسلر، فرماندار استان اورنبورگ، قول داد که ماهانه ۱۰۰۰۰ روبل (تقریباً ۱۰۸ دلار) به مدت شش ماه به ساکنان آواره غرامت پرداخت کند. کمیته تحقیقات روسیه همچنین تحقیقات جنایی را در مورد ریزش سد با تمرکز بر نقض مقررات ایمنی ساخت و ساز و سهل انگاری آغاز کرد. واکسیناسیون علیه هپاتیت ای نیز انجام شد. کیم جونگ اون،
علیه هپاتیت ای نیز انجام شد. کیم جونگ اون، رهبر کره شمالی، تسلیت خود را ابراز کرد و گفت: «مردم ما همیشه در کنار مردم روسیه خواهند بود.»
اپلسید کست یک گروهٔ موسیقی آمریکایی اهل لارنس، کانزاس می‌باشد. این گروه در روزهای ابتدایی شکل‌گیری سبک ایمو توسط کریستوفر کریسکی (خواننده و گیتاریست) و لویی رویز به‌وجود آمد. اپلسید کست در طول انتشار هشت آلبوم کامل، با حفظ کریسکی به‌عنوان ترانه‌پرداز اصلی، به‌طور پیوسته در سبک و صدا تکامل یافته است. اعضای گروه بارها تغییر کرده‌اند و کریسکی تنها عضو ثابت از زمان آغاز فعالیت تاکنون بوده است. در حال حاضر اعضای گروه شامل کریستوفر کریسکی، بن کیمبال، نیک فردریکسون و شان برگمن می‌باشد. بیشتر شهرت گروه در اوایل
و شان برگمن می‌باشد. بیشتر شهرت گروه در اوایل دههٔ ۲۰۰۰ به‌دست آمد، آن در این زمان از وبگاه پیچفورک برای آلبوم‌های "جغد سطح پایین جلد ۱" و "جلد ۲" امتیاز ۹٫۰ را دریافت نمودند. این گروه برای آلبوم‌های "دو مکالمه"، "پرگرین" و "آیین اشراق" و آثار دیگر نیز باز هم مورد تمجید و تعریف قرار گرفت.
در اواسط اوت ۲۰۱۳، بخش‌هایی از شرق روسیه و شمال شرقی چین دچار سیل شدید شدند. تا ۱۹ اوت، حداقل ۸۵ نفر در اثر سیل جان باختند و بیش از ۱۰۵ نفر دیگر مفقود شدند. بیش از ۶۰٬۰۰۰ خانه ویران شد و ۸۴۰٬۰۰۰ نفر از استان‌های هیلونگ‌جیانگ، جیلین و لیائونینگ به دلیل سیل تخلیه شدند. این سیل همزمان با سیل در استان گوانگ‌دونگ در جنوب چین رخ داد. سیل و خسارات. از پایان ژوئیه تا اواسط اوت ۲۰۱۳، بارندگی‌های شدید و غیرمعمولی در نزدیکی رودخانه آمور، که مرز بین چین و روسیه را مشخص می‌کند، رخ داد. از ۱۰ اوت ۲۰۱۳، مناطقی از شمال
می‌کند، رخ داد. از ۱۰ اوت ۲۰۱۳، مناطقی از شمال شرقی چین شروع به سیل گرفتن کردند. از ۱۵ تا ۱۷ اوت، بارندگی‌های شدید مشکل را بدتر کرد و باعث بدترین سیل در منطقه در بیش از یک دهه شد. شهرک نانکوچیان، یکی از مناطقی که بیشترین آسیب را دیده است، شاهد . تنها در ۱۶ اوت، ۱۲٫۵ نصف میانگین سالانه) باران بارید. تا ۱۸ اوت، سطح آب در ۶۱ مخزن از سطح «خطر» فراتر رفت. شهر فوشون در استان لیائونینگ به ویژه آسیب دید زیرا طوفان‌های بارانی باعث سرریز شدن چندین رودخانه در این شهر شد. در آن سوی مرز در شرق روسیه، سیل شدیدی نیز
شهر شد. در آن سوی مرز در شرق روسیه، سیل شدیدی نیز گزارش شد که استان آمور، استان خودمختار یهودی و سرزمین خاباروفسک بیشترین آسیب را دیدند. بیش از ۱۴۰ شهر تحت تأثیر چیزی قرار گرفتند که مقامات روسیه آن را بدترین سیل در ۱۲۰ سال گذشته توصیف کردند. رودخانه آمور به رکورد رسید. که از رکورد قبلی ثبت شده در سال ۱۹۸۴ پیشی گرفت و تا ۱۹ اوت همچنان در حال افزایش بود و شهر بزرگ کامسومولسک-نا-آمور را تهدید به سیل کرد. در چین، بیش از ۶۰٬۰۰۰ خانه ویران شد و جاده‌های متعددی مسدود یا آسیب دیدند. بیش از ۷۸۷٬۰۰۰ هکتار از
مسدود یا آسیب دیدند. بیش از ۷۸۷٬۰۰۰ هکتار از زمین‌های کشاورزی در این منطقه که به شدت به کشاورزی وابسته است، ویران شد. خطوط برق و ارتباطات در چندین شهر قطع شد. کل خسارات وارده ۱۶٫۱۴ میلیارد یوان (تقریباً ۲٫۶ میلیارد دلار آمریکا / ۱٫۹۴ میلیارد یورو) تخمین زده شد. در روسیه، ۳٫۲ میلیارد روبل (تقریباً ۹۷ میلیون دلار آمریکا / ۷۳ میلیون یورو) برای اقدامات امدادی اختصاص داده شد. تلفات. استان لیائونینگ چین با ۵۴ مورد مرگ و ۹۷ نفر مفقود تا ۱۹ اوت ۲۰۱۳، بیشترین آسیب را دید در استان جیلین، ۱۶ مورد مرگ گزارش شده است.
را دید در استان جیلین، ۱۶ مورد مرگ گزارش شده است. استان هیلونگجیانگ ۱۱ مورد مرگ را تجربه کرد. در سراسر منطقه، ۳۶۰٬۰۰۰ نفر آواره و ۳٫۷۴ میلیون نفر به نوعی تحت تأثیر قرار گرفتند. در روسیه هیچ تلفاتی گزارش نشده است، اما ۲۰٬۰۰۰ نفر تخلیه شدند. دو خرس قهوه‌ای اسیر شده از طریق هلیکوپتر نجات یافتند. سیل‌های نامرتبط ناشی از طوفان اوتور در جنوب چین به‌طور همزمان رخ داد و باعث شد که آمار تلفات این دو سیل در گزارش‌های رسمی با هم ترکیب شود. سیل‌های طوفان اوتور حداقل ۳۳ نفر را کشتند. عملیات امداد و پیامدهای آن. در
۳۳ نفر را کشتند. عملیات امداد و پیامدهای آن. در روسیه، بیش از ۳۰٬۰۰۰ داوطلب به توزیع ۵۳ تن غذا و مایحتاج بین قربانیان سیل کمک کردند. مقامات در حال بررسی به تعویق انداختن انتخابات شهرداری در آمور هستند که قرار است در ۸ سپتامبر برگزار شود. تصمیم‌گیری در مورد انتخابات در ۲۷ اوت انجام خواهد شد. شی جین پینگ، دبیرکل حزب کمونیست چین، همزمان با آغاز عملیات امدادرسانی، خواستار «تلاش‌های همه‌جانبه» شد. بیش از ۱۲۰٬۰۰۰ نفر، از جمله ۱۰٬۰۰۰ سرباز، در عملیات امداد و نجات مشارکت داشتند.
باشگاه فوتبال ژان دارک (به انگلیسی: Jeanne d'Arc FC) یک باشگاه فوتبال مالیایی مستقر در باماکو است. تاریخچه. این باشگاه در فصل ۰۹–۲۰۰۸، در بالاترین سطح مسابقات فوتبال مالی، لیگ برتر مالی، به رقابت پرداخت.
سیل سال ۲۰۱۲ کراسنودار کرای، سیلی بود که در اوایل ژوئیه ۲۰۱۲ در جنوب غربی روسیه، عمدتاً در کراسنودار کرای در نزدیکی ساحل دریای سیاه، رخ داد. طبق اعلام مرکز آب و هواشناسی روسیه، معادل پنج ماه باران در طول یک شب در برخی از مناطق جنوبی کشور بارید. صد و هفتاد و یک نفر در جریان این سیل جان باختند. به گفته الکساندر تکاچوف، فرماندار کراسنودار کرای، «در ۷۰ سال گذشته چنین سیلی سابقه نداشته است». این سیل بخشی از پیامدهای طوفان شدیدی بود که کراسنودار را درنوردید و طی دو روز تقریباً معادل نیمی از بارندگی سالانه را در
دو روز تقریباً معادل نیمی از بارندگی سالانه را در این منطقه باراند. نزدیک به ۳۰٬۰۰۰ نفر تحت تأثیر سیل قرار گرفتند. بیشتر قربانیان در شهر کریمسک زندگی می‌کردند، از کراسنودار و از نووروسییسک، در پای یک رشته کوه فرعی که در امتداد ساحل دریای سیاه امتداد دارد. شاهدان عینی گزارش دادند که سیل حدود ساعت ۲ بامداد به وقت محلی در ۷ ژوئیه ۲۰۱۲، زمانی که اکثر ساکنان خواب بودند، شهر را درنوردید. موج سیل به ارتفاع ۷ متر رسید. متر (۲۳ فوت)، بسیاری از خانه‌ها را تا سقف زیر آب برد و کسانی را که نتوانستند به موقع فرار کنند،
آب برد و کسانی را که نتوانستند به موقع فرار کنند، غرق کرد. همچنین در ساحل دریای سیاه در گلندژیک، یک تفرجگاه، و در نووروسیسک، یک بندر، مرگ‌هایی رخ داد. تاریخچه هواشناسی. یک منطقه کم فشار از طریق دریای سیاه به سمت غرب حرکت کرد. در ماه ژوئیه ۷، سیستم کاهش یافت میزان بارندگی در عرض چند ساعت در بخش‌هایی از جنوب غربی روسیه. بارندگی. بر اساس گزارش‌ها، میزان بارندگی در مجموع به ۲۷۵. میلی‌متر (۱۰٫۸۳ (اینچ) باران در منطقه، معادل سه یا چهار ماه بارندگی در یک سال معمولی. پاسخ. دولت روسیه اذعان کرده است که ساعت ۱۰:۰۰