payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جاوه غربی (که در آن زمان بخشی از مستعمره هند شرقی هلند بود) و مادرش معلمی از گاروت بود—در مدارس زبان هلندی تحصیل کرد و در خانه‌های مردم هلندی و مردم ایندو زندگی می‌کرد. پس از دبیرستان، از مدارس تربیت معلم فارغ‌التحصیل شد و در روان‌شناسی تخصص گرفت. اولین مأموریت تدریس او در سال ۱۹۳۸ در باتاویا (که اکنون جاکارتا است) بود، جایی که برای اولین بار با جنبش بیداری ملی اندونزی آشنا شد. در طول و بلافاصله پس از اشغال هند شرقی هلند توسط ژاپن، او در یوگیاکارتا کار و زندگی کرد و شاهد و شرکت‌کننده در جنگ استقلال اندونزی
کرد و شاهد و شرکت‌کننده در جنگ استقلال اندونزی بود. در آنجا، او با نخست‌وزیر اندونزی علی ساسترومیدجویو آشنا شد که در سال ۱۹۷۰ با او ازدواج کرد. دو تن از دانش‌آموزانش، داود جوسف و نوگروهو نوتوسوسانتو، بعدها وزیر آموزش شدند. کورنیانینگرات برای ادامه تحصیل به خارج از کشور رفت؛ ابتدا یک سال در سیدنی برای آشنایی با نظام آموزشی استرالیا و سپس دو سال در دانشگاه کرنل در ایالات متحده آمریکا برای دریافت مدرک کارشناسی ارشد در ادبیات انگلیسی. او با تعدادی از پژوهشگران خارجی اندونزی از جمله هربرت فیت و همسرش بتی، آیلسا
اندونزی از جمله هربرت فیت و همسرش بتی، آیلسا تامسون زین‌الدین و جورج مک‌تورنن کاهین دوستی برقرار کرد. به دلیل تجربه‌اش در همکاری با فیت‌ها و زین‌الدین که از نخستین داوطلبان استرالیایی برای همکاری با دولت اندونزی بودند، او یکی از حامیان اولیه برنامه‌های داوطلبی بین‌المللی استرالیا شد. زندگی‌نامه. اوایل زندگی، خانواده و تحصیلات. کورنیانینگرات در کیامیس، شهری نزدیک مرز جاوه غربی و جاوه مرکزی، در ۴ سپتامبر ۱۹۱۹ به دنیا آمد. پدرش رادن آدیپاتی آریا سولیمان سستراویناتا، یک اشرافی مردم سوندانی بود که توسط مقامات
یک اشرافی مردم سوندانی بود که توسط مقامات هند شرقی هلند به عنوان حاکم کیامیس منصوب شد. مادرش، سوهایمی، معلمی از گاروت و دختر یکی از ملاکان محلی بود. پس از مرگ همسر اول پدرش از دیسانتری، او با سوهایمی ازدواج کرد. به دلیل اینکه همسر اول پدرش فرزندی نداشت، سستراویناتا اولین فرزند این ازدواج را کورنیه نامید که به معنای هدیه است. بعدها، این نام با پسوند که نشان‌دهندهٔ تبار اشرافی است، تکمیل شد. کورنیانینگرات در سن سه یا چهار سالگی به مدرسه روستا رفت. سال بعد، برای یادگیری زبان هلندی به خانه یک خانواده
بعد، برای یادگیری زبان هلندی به خانه یک خانواده ایندو-اروپایی در تاسیک‌مالایا فرستاده شد. در پنج‌سالگی، زبان هلندی را به اندازه‌ای آموخته بود که وارد یک مدرسه ابتدایی اروپایی شود. سپس در سن هفت سالگی به باندونگ رفت تا در مدرسه‌ای که توسط راهبه‌های اورسولین اداره می‌شد، تحصیل کند. او پس از اتمام دبیرستان، وارد دانشکده تربیت معلم شد و در رشته روان‌شناسی تخصص گرفت. اوایل دوران حرفه‌ای و فعالیت‌های زمان جنگ. در سال ۱۹۳۸، کورنیانینگرات حرفه خود را با تدریس کلاس سوم در یک مدرسه ابتدایی هلندی-چینی در گلودوک،
سوم در یک مدرسه ابتدایی هلندی-چینی در گلودوک، منطقه چینی‌نشین پایتخت استعماری باتاویا آغاز کرد. یکی از همکارانش از سوماترا که معلم کلاس ششم بود، دهلان عبدالله، او را با جنبش ملی‌گرایانه اندونزی که با حکومت استعماری مخالف بود، آشنا کرد. از طریق او، کورنیانینگرات از بی‌عدالتی‌های مرتکب‌شده توسط هلندی‌ها آگاه شد و دریافت که بیشتر بومیان اندونزیایی مانند او اجازه ورود به مدارس ابتدایی اروپایی را ندارند. به درخواست پدرش، او بعداً توسط وزارت آموزش و پرورش به پوروکرتو منتقل شد تا در یک مدرسه ابتدایی اروپایی تدریس
منتقل شد تا در یک مدرسه ابتدایی اروپایی تدریس کند. با نزدیک‌تر شدن مدرسه به خانه، خواهرش و برخی از برادرزاده‌ها و خواهرزاده‌های جوانش در آنجا ثبت‌نام کردند و تحت آموزش کورنیانینگرات قرار گرفتند. طولی نکشید که جنگ در اروپا آغاز شد و پس از نبرد هلند، مدیر مدرسه برای پیوستن به تلاش‌های دفاعی، مدرسه را ترک کرد. کورنیانینگرات به‌عنوان واجد شرایط‌ترین عضو هیئت آموزشی، جایگزین او شد که این امر نارضایتی سایر معلمان و ناظر استعماری محلی را برانگیخت. اما با افزایش احتمال لشکرکشی هند شرقی هلند پس از حمله به پرل هاربر
لشکرکشی هند شرقی هلند پس از حمله به پرل هاربر در سال ۱۹۴۱، مدرسه تعطیل شد زیرا خانواده‌های هلندی شروع به مهاجرت به استرالیا و جاهای دیگر کردند. کورنیانینگرات نیز همراه خانواده‌اش به حومه شهر نقل مکان کرد و تا مارس ۱۹۴۲، نیروهای ژاپنی پوروکرتو را اشغال کردند. این اشغال، باعث قطع حقوق بازنشستگی پدرش از اداره استعماری هلند شد، بنابراین کورنیانینگرات بار دیگر در جستجوی کار به باتاویا (که توسط حکومت نظامی ژاپن به جاکارتا تغییر نام داده شد) بازگشت. در آنجا، او دوباره با همکار سابقش، دهلان عبدالله، که توسط
او دوباره با همکار سابقش، دهلان عبدالله، که توسط ژاپنی‌ها به‌عنوان رئیس موقت اداره شهری منصوب شده بود، دیدار کرد. او به کورنیانینگرات شغلی در دفتر شهرداری پیشنهاد داد، هرچند حقوقش بسیار اندک بود. بعدها، او در وزارت آموزش ژاپن برای تدریس روان‌شناسی در یک مدرسه تربیت معلم دخترانه در یوگیاکارتا درخواست داد. او از زمان دانشجویی در مدرسه تربیت معلم انجمن هند و اروپا به روان‌شناسی علاقه‌مند شده بود. در یوگیاکارتا، کورنیانینگرات مشاهده کرد که ساکنان شهر به‌طور منظم تشویق می‌شوند که به جای زبان‌های خارجی، زبان
منظم تشویق می‌شوند که به جای زبان‌های خارجی، زبان اندونزیایی که هنوز در حال توسعه بود، صحبت کنند. او که بیشتر به زبان هلندی صحبت می‌کرد، اندونزیایی کمی بلد بود، با این حال این زبان، زبان آموزشی اصلی در مدرسه‌ای بود که تدریس می‌کرد. یکی از همکارانش درس‌های او را به اندونزیایی ترجمه می‌کرد و او آن‌ها را برای کلاس‌هایش حفظ می‌کرد. با وخامت وضعیت اقتصادی در زمان تصرف هند شرقی هلند توسط ژاپن، کورنیانینگرات پارچه چاپ کلاقه‌ای مبادله و جواهرات خود را برای حمایت از تحصیلات اعضای خانواده‌اش فروخت. او در تعطیلات در
تحصیلات اعضای خانواده‌اش فروخت. او در تعطیلات در پوروکرتو بود که خبر تسلیم ژاپن به متفقین جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۵ به هند شرقی رسید. چند روز بعد، خبر اعلان استقلال اندونزی توسط احمد سوکارنو و محمد حتی از طریق رادیو استرالیا به یوگیاکارتا رسید. نیروهای متفقین در سپتامبر برای بازگرداندن کنترل هلندی‌ها وارد شدند و دولت جمهوری تازه‌تأسیس به یوگیاکارتا منتقل شد. در سال ۱۹۴۶، کورنیانینگرات شروع به تدریس زبان انگلیسی در یک دبیرستان کرد و همچنین برای ایستگاه رادیویی صدای اندونزی آزاد اخبار انگلیسی خواند. او و یکی
صدای اندونزی آزاد اخبار انگلیسی خواند. او و یکی از همکارانش، اوتامی سورجادارما، برای شرکت در ضیافت‌های رسمی در کاخ ریاست جمهوری دعوت می‌شدند، زیرا تعداد کمی از اندونزیایی‌ها قادر به صحبت با مهمانان خارجی به زبان انگلیسی بودند. او امیدوار بود که با حضور در این ضیافت‌ها، «تصور اندونزیایی‌ها به‌عنوان مردمانی ناآگاه و نیمه‌وحشی را از بین ببرد.» در سال ۱۹۴۷، کورنیانینگرات به‌عنوان منشی هیئت نمایندگی اندونزی در مذاکرات توافق رنویل با هلند منصوب شد. پس از نقض آتش‌بس توسط نیروهای هلندی و عملیات کرای که منجر به
توسط نیروهای هلندی و عملیات کرای که منجر به اشغال یوگیاکارتا در ۱۹۴۸ شد، او به جنگ استقلال اندونزی کمک کرد و خانه‌اش را به‌عنوان انبار تدارکاتی در اختیار نیروهای جنگ چریکی قرار داد. در سال ۱۹۴۹، فشار جهانی باعث شد هلند استقلال اندونزی را به رسمیت بشناسد.
انجی لنا ترنر کینگ (; – ) شیمی‌دان، ریاضیدان و آموزگار آمریکایی بود. کینگ مدرس شیمی و ریاضیات در دبیرستان ایالتی ویرجینیای غربی و استاد شیمی و ریاضیات در کالج ایالتی ویرجینیای غربی (که امروزه با نام دانشگاه ایالتی ویرجینیای غربی شناخته می‌شود) در اینستیتیوت، ویرجینیای غربی بود. او در جامعه جداسازی نژادی و معدن‌کاری زغال‌سنگ در الکهورن، ویرجینیای غربی در شهرستان مک‌داول، ویرجینیای غربی در سال ۱۹۰۵ متولد شد. او پس از درگذشت مادرش در هشت‌سالگی، دوران کودکی سختی را پشت سر گذاشت. کینگ در سن ۱۴ سالگی در سال ۱۹۱۹
را پشت سر گذاشت. کینگ در سن ۱۴ سالگی در سال ۱۹۱۹ از دبیرستان آزمایشگاهی موسسه رنگ ویرجینیای غربی فارغ‌التحصیل شد و در دانشگاه ایالتی بلوفیلد (که امروزه با نام کالج ایالتی بلوفیلد شناخته می‌شود) تحصیل کرد. سپس به کالج ایالتی ویرجینیای غربی (که آن زمان با نام مؤسسه کالجی ویرجینیای غربی شناخته می‌شد) منتقل شد. او در سال ۱۹۲۷ با رتبه "cum laude" در رشته شیمی و ریاضیات مدرک کارشناسی خود را دریافت کرد. کینگ حرفه آموزشی خود را در دبیرستان ایالتی ویرجینیای غربی آغاز کرد که یک دبیرستان آزمایشگاهی وابسته به این کالج
کرد که یک دبیرستان آزمایشگاهی وابسته به این کالج بود. او در تابستان‌ها به تحصیلات تکمیلی در دانشگاه کرنل پرداخت و در سال ۱۹۳۱ مدرک کارشناسی ارشد خود را در شیمی‌فیزیک دریافت کرد. پس از هشت سال تدریس در دبیرستان، کینگ به عنوان دانشیار در کالج ایالتی ویرجینیای غربی مشغول به کار شد و آزمایشگاه آن را برای بهبود کیفیت پژوهش‌های علمی دانشجویانش تجهیز کرد. پس از آغاز جنگ جهانی دوم، او به سربازان در واحد برنامه آموزشی تخصصی ارتش (ASTP) در کالج ایالتی ویرجینیای غربی شیمی آموزش داد. کینگ سپس در دانشگاه پیتسبرگ به
شیمی آموزش داد. کینگ سپس در دانشگاه پیتسبرگ به ادامه تحصیل پرداخت و در سال ۱۹۵۵ دکترای فلسفه در آموزش عمومی دریافت کرد. او چندین دانشجوی برجسته از جمله حشره‌شناس و فعال مارگارت استریکلند کالینز، ریاضیدان کاترین جانسون و جاسپر براون جفریس از پروژه منهتن را راهنمایی کرد. او ریاست بخش منابع طبیعی و ریاضیات کالج ایالتی ویرجینیای غربی را بر عهده داشت و در سال ۱۹۸۰ بازنشسته شد. پس از بازنشستگی، همچنان در محوطه دانشگاه زندگی می‌کرد و در سال ۱۹۹۲ دانشگاه مدرک افتخاری دکترای حقوق را به او اعطا کرد. اوایل زندگی و
دکترای حقوق را به او اعطا کرد. اوایل زندگی و تحصیلات. انجی لنا ترنر کینگ (نام پیش از ازدواج: ترنر) در جامعه جداسازی نژادی و معدن‌کاری زغال‌سنگ در الکهورن، ویرجینیای غربی در شهرستان مک‌داول، ویرجینیای غربی در ۹ دسامبر ۱۹۰۵ متولد شد. والدین او ویلیام ترنر و همسرش لورا کینگ ترنر از ویرجینیا بودند. او دو خواهر و برادر به نام‌های سیلویا و اروینگ داشت. کینگ در شرایط سختی بزرگ شد؛ مادرش زمانی که او هشت ساله بود درگذشت و او به نزد مادربزرگ مادری‌اش که پوست روشنی داشت فرستاده شد، کسی که او را با اصطلاحی تحقیرآمیز
فرستاده شد، کسی که او را با اصطلاحی تحقیرآمیز مورد خطاب قرار می‌داد. در نهایت، او با پدرش زندگی کرد، که بی‌سواد بود اما او را به موفقیت در تحصیل تشویق می‌کرد. پدرش در ۸ نوامبر ۱۹۲۷، زمانی که توسط یک واگن معدن زیر گرفته شد، جان خود را از دست داد. حرفه. کینگ حرفه آموزشی خود را به عنوان مدرس شیمی و ریاضیات در دبیرستان ایالتی ویرجینیای غربی آغاز کرد. در تابستان‌ها، او در دانشگاه کرنل تحصیلات خود را ادامه داد و هزینه تحصیلش را شخصاً پرداخت کرد. پایان‌نامه او در کرنل با عنوان «تفاعل بین محلول‌های اسید تانیک و
کرنل با عنوان «تفاعل بین محلول‌های اسید تانیک و اکسید آهن هیدراته» بود. او در سال ۱۹۳۱ مدرک کارشناسی ارشد خود را در شیمی‌فیزیک دریافت کرد. پس از آغاز جنگ جهانی دوم، دانشگاه ایالتی ویرجینیای غربی در سال‌های ۱۹۴۳ و ۱۹۴۴ واحدی از برنامه آموزش تخصصی ارتش (ASTP) دریافت کرد. کینگ، یکی از مدرسان دانشگاه ایالتی ویرجینیای غربی برای سربازان ASTP، شیمی تدریس می‌کرد. این برنامه در پاسخ به نگرانی از کمبود فارغ‌التحصیلان دانشگاهی که به عنوان افسران نظامی پس از جنگ مورد نیاز بودند، ایجاد شد. دانشگاه ایالتی ویرجینیای غربی
بودند، ایجاد شد. دانشگاه ایالتی ویرجینیای غربی یکی از شش دانشگاه تاریخی سیاه‌پوستان بود که واحد ASTP دریافت کرد. کینگ در اوایل دهه ۱۹۵۰ در دانشگاه پیتسبرگ تحصیل کرد و در سال ۱۹۵۵ دکترای فلسفه در آموزش عمومی دریافت کرد. پایان‌نامه دکترای او با عنوان "تحلیلی از کتاب‌های درسی اولیه جبر مورد استفاده در مدارس متوسطه آمریکا قبل از سال ۱۹۰۰" بود. پایان‌نامه کارشناسی ارشد و رساله دکتری کینگ تنها تحقیقات منتشر شده او بودند. در دوران تدریس در دبیرستان و دانشگاه ایالتی ویرجینیای غربی، کینگ مربی حشره‌شناسی و فعال
ویرجینیای غربی، کینگ مربی حشره‌شناسی و فعال مارگارت استریکلند کالینز، ریاضی‌دان کاترین جانسون (یکی از شخصیت‌های کتاب "ارقام پنهان")، و جاسپر براون جفریز از پروژه منهتن بود. در "کتابچه سالگرد دبیرستان ایالتی ویرجینیای غربی"، ۲۷ دانش‌آموز سابق کینگ را به عنوان معلم محبوب خود انتخاب کردند و حداقل ۲۰ نفر از آن‌ها تحصیلات تکمیلی را به پایان رساندند. کاترین جانسون از او به عنوان یک تأثیرگذار در دبیرستان و دانشگاه یاد کرد و او را «معلمی فوق‌العاده—باهوش، دلسوز و بسیار دقیق» توصیف کرد. کینگ در دبیرستان به جانسون
بسیار دقیق» توصیف کرد. کینگ در دبیرستان به جانسون هندسه و در دانشگاه ریاضیات تدریس کرد و همچنان او را در مطالعات ریاضی تشویق می‌کرد. سال‌های پایانی و درگذشت. تا سال ۱۹۶۹، کینگ ریاست بخش منابع طبیعی و ریاضیات دانشگاه ایالتی ویرجینیای غربی را بر عهده داشت. در دهه ۱۹۷۰، او به آفریقا سفر کرد تا از مأموریت‌های کلیسای پرسبیترین ایالات متحده بازدید کند و اطلاعاتی دربارهٔ وضعیت زنان در زئیر، کنیا و اتیوپی کسب کند. او در سال ۱۹۷۴ سخنرانی‌ای با عنوان «وضعیت زنان در شرق آفریقا» را در شعبه لویسبورگ، ویرجینیای غربی
شرق آفریقا» را در شعبه لویسبورگ، ویرجینیای غربی انجمن آمریکایی زنان دانشگاهی ارائه کرد. کینگ ریاست کمیسیون فرماندار ویرجینیای غربی در امور زنان را بر عهده داشت. او در کنفرانسی دربارهٔ زنان کوهستانی آپالاچی در کالج موریس هاروی در سال ۱۹۷۵ به همراه گلوریا استاینم سخنرانی کرد. کینگ در سال ۱۹۸۰ از دانشگاه ایالتی ویرجینیای غربی بازنشسته شد و پس از بازنشستگی همچنان در محوطه دانشگاه زندگی می‌کرد. در سال ۱۹۹۲، مدرک افتخاری دکترای حقوق را به او اعطا کرد. او در ۲۸ فوریه ۲۰۰۴ در اینستیتوت، ویرجینیای غربی درگذشت.
هویلاند دنان یانگ فیلی (; – ) شیمی‌دان آمریکایی بود. در طول جنگ جهانی دوم، او در پروژه منهتن در آزمایشگاه متالورژی فعالیت داشت. پس از جنگ، او به عنوان اولین زنی که به سمت رئیس یک بخش در آزمایشگاه ملی آرگون منصوب شد. یانگ همچنین اولین زنی بود که ریاست بخش شیکاگو انجمن شیمی آمریکا را بر عهده گرفت. او در زمینه اطلاع‌رسانی علمی، انرژی هسته‌ای، و شیمی صنعتی فعالیت داشت و در طول دوران حرفه‌ای خود جوایز و افتخارات متعددی کسب کرد. اوایل زندگی و تحصیلات. هویلاند دنان یانگ در کلمبوس در ۲۶ ژوئن ۱۹۰۳ متولد شد. او
دنان یانگ در کلمبوس در ۲۶ ژوئن ۱۹۰۳ متولد شد. او خواهری به نام هیلدا داشت. علاقه او به شیمی در دبیرستان شکل گرفت، جایی که کلاس‌های شیمی پسران و دختران جدا از هم برگزار می‌شد. به دلیل تداخل برنامه درسی، به او اجازه داده شد که در کلاس پیشرفته‌تر پسران شرکت کند، اگرچه مجبور بود در انتهای کلاس بنشیند. او وارد دانشگاه ایالتی اوهایو شد و در سال ۱۹۲۴ مدرک کارشناسی علوم خود را در رشته شیمی دریافت کرد. سپس، او در دانشگاه شیکاگو ادامه تحصیل داد و تحت نظارت ژولیوس اشتیگلیتس پایان‌نامه خود را با عنوان «کتون‌های
اشتیگلیتس پایان‌نامه خود را با عنوان «کتون‌های بروموایمینو استریوایزومری» برای دریافت مدرک پی‌اچ‌دی نوشت. حرفه. پس از فارغ‌التحصیلی، یانگ به عنوان یک شیمیدان پژوهشی صنعتی در صنایع لاک در "شرکت کارخانه های شیمیایی برادران ون شاک" در شیکاگو مشغول به کار شد. در سال ۱۹۳۰، او به عنوان استادیار شیمی در دانشگاه زنان تگزاس منصوب شد، جایی که تغذیه و بیوشیمی تدریس می‌کرد. در سال ۱۹۳۴، او برای پذیرش پیشنهادی از بیمارستان مایکل ریس در شیکاگو استعفا داد، اما وقتی به آنجا رسید، مدیر بیمارستان متوجه شد که او یک زن است و
رسید، مدیر بیمارستان متوجه شد که او یک زن است و از استخدامش امتناع کرد. در دوران رکود بزرگ یافتن شغل دشوار بود و او تا سال ۱۹۳۸ تنها به عنوان مشاور فعالیت می‌کرد و شغل ثابت نداشت تا اینکه در شرکت Pure Oil مشغول به کار شد. او در آنجا با کری آر. واگنر جونیور روی کتابی دربارهٔ پالایشگاه نفت کار کرد. این پروژه شش سال به طول انجامید، اما با آغاز جنگ جهانی دوم متوقف شد و کتاب هرگز منتشر نشد. با ورود ایالات متحده به جنگ، یانگ در سال ۱۹۴۲ به عنوان کتابدار علمی در دفتر تحقیقات و توسعه علمی (OSRD) در آزمایشگاه
در دفتر تحقیقات و توسعه علمی (OSRD) در آزمایشگاه سم‌شناسی دانشگاه شیکاگو مشغول به کار شد، جایی که گزارش‌های آمریکایی، بریتانیایی و کانادایی دربارهٔ جنگ شیمیایی را گردآوری و فهرستی از مواد شیمیایی سمی تهیه می‌کرد. در سال ۱۹۴۵، او به پروژه منهتن در آزمایشگاه متالورژی منتقل شد و در آنجا مقالاتی را که بعدها توسط کمیسیون انرژی اتمی ایالات متحده آمریکا در مجموعه "National Nuclear Energy Series" منتشر شد، ویرایش کرد. او بعداً به عنوان نماینده آزمایشگاه ملی آرگون در هیئت تحریریه این مجموعه فعالیت کرد. او طومار
در هیئت تحریریه این مجموعه فعالیت کرد. او طومار پتیشن زیلارد را در سال ۱۹۴۵ امضا کرد. در سال ۱۹۴۶، یانگ به آزمایشگاه ملی آرگون پیوست و به عنوان مدیر اطلاعات فنی منصوب شد و اولین زنی بود که به عنوان رئیس یک بخش انتخاب شد. او تا زمان بازنشستگی در سال ۱۹۶۴ در آرگون باقی ماند. عضویت‌ها و افتخارات. در سال ۱۹۵۶، او به عنوان اولین زنی که ریاست بخش شیکاگو انجمن شیمی آمریکا را بر عهده گرفت، منصوب شد. او در تأسیس جایزه خدمات برجسته این انجمن نقش داشت و بعداً در سال ۱۹۷۵ خود این جایزه را دریافت کرد. وی همچنین عضو
۱۹۷۵ خود این جایزه را دریافت کرد. وی همچنین عضو مؤسسه شیمی‌دانان آمریکا، انجمن پیشبرد علوم آمریکا و گروه دانشمندان اتمی شیکاگو بود. او یکی از اعضای بنیان‌گذار انجمن هسته‌ای ایالات متحده آمریکا و رئیس آیوٹا سیگما پای بود، که یک جامعه افتخاری ملی برای زنان در رشته شیمی محسوب می‌شود. در سال ۱۹۵۹، روزنامه "شیکاگو تریبون" او را به عنوان یکی از برجسته‌ترین زنان در تجارت یا حرفه‌های شهر معرفی کرد، و در سال ۱۹۶۳، آزمایشگاه ملی آرگون سری سخنرانی‌های «هویلاند دی. یانگ» را به افتخار او پایه‌گذاری کرد. زندگی شخصی.
یانگ» را به افتخار او پایه‌گذاری کرد. زندگی شخصی. یانگ با کرافورد فیلی ازدواج کرد. با او در آزمایشگاه سم‌شناسی آشنا شده بود. او در ۱۲ ژانویه ۱۹۸۶ در خانه‌اش در هایدپارک، شیکاگو درگذشت، و در گورستان ریورساید در کلمبوس به خاک سپرده شد.
لیان کیرنان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری ایرلند است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال زنان لیورپول بازی می‌کند. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال زنان لیورپول اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زنان زیر ۱۷جمهوری ایرلند، زنان زیر ۱۹ سال جمهوری ایرلند و زنان جمهوری ایرلند بازی کرده است. سال‌های اولیه. لیان کیرنان در بایلیبورو در شهرستان کاوان به دنیا آمد و در بایلیبورو کامیونیتی اسکول تحصیل کرد، جایی که او برای تیم فوتسال دختران بازی می‌کرد. او با بایلیبورو سلتیک
فوتسال دختران بازی می‌کرد. او با بایلیبورو سلتیک بازی کرد و در سن ۱۲ سالگی به تیم پسران کینگزکرت هارپس پیوست، جایی که توسط استعدادیاب فدراسیون فوتبال جمهوری ایرلند، مارک لیوی، شناسایی شد و به برنامه استعدادهای نوظهور آنها ثبت شد. علاوه بر فوتبال، کیرنان در دو و میدانی نیز موفق بود و چهار بار قهرمانی جوانان باشگاه اولستر را با باشگاه ورزشی شرکاک به دست آورد و در مسابقات دو و میدانی زیر ۱۳ سال ایرلند در سال ۲۰۱۱ چهارم شد. او همچنین تا سطح زیر ۱۶ سال برای گائلیک فوتبال در کاوان بازی کرد. او با خانواده‌اش در
فوتبال در کاوان بازی کرد. او با خانواده‌اش در یک مزرعه پرورش خوک در کیلینکر زندگی می‌کرد. دوران باشگاهی. شلبورن. کیرنان در سن ۱۵ سالگی به باشگاه فوتبال زنان شلبورن پیوست. در ۱ مه ۲۰۱۶، او گل برتری شلبورن را در برابر ویوز در فینال لیگ ملی فوتبال زنان جمهوری ایرلند در ریچموند پارک به ثمر رساند. در فصل ۲۰۱۶–۲۰۱۵، او ۵ گل به ثمر رساند. در سال ۲۰۱۶، او ۱۲ گل به ثمر رساند و بخشی از تیم «شکست ناپذیر» شلبورن بود که لیگ ملی فوتبال زنان جمهوری ایرلند را بدون باخت به پایان رساند. در ۶ نوامبر ۲۰۱۶، او در فینال جام
به پایان رساند. در ۶ نوامبر ۲۰۱۶، او در فینال جام حذفی فوتبال زنان جمهوری ایرلند در برابر وکسفورد یوتس هت‌تریک کرد. در ژانویه ۲۰۱۷، او به عنوان بازیکن جوان سال در جوایز برترین‌های سال جمهوری ایرلند انتخاب شد و به تیم سال نیز راه یافت. هفته بعد، او همچنین به عنوان ورزشکار ماه دسامبر ۲۰۱۶ توسط "تایمز ایرلندی" انتخاب شد. در ۲۲ اوت ۲۰۱۷، او در یک بازی ۰–۰ با مدیک‌کونین در لیگ قهرمانان اروپا به میدان رفت. او فصل ۲۰۱۷ لیگ ملی فوتبال زنان جمهوری ایرلند را با ۹ گل به پایان رساند. کیرنان فصل ۲۰۱۸ را با ۱۱ گل در شش
به پایان رساند. کیرنان فصل ۲۰۱۸ را با ۱۱ گل در شش بازی اول خود آغاز کرد و مجموع گل‌های خود را به ۳۷ گل در سه سال و نیم حضورش در شلبورن رساند، قبل از اینکه در ژوئیه ۲۰۱۸ تیم را ترک کند. وستهام یونایتد. در ۱۸ جولای ۲۰۱۸، کیرنان به باشگاه فوتبال زنان وستهام یونایتد پیوست. در ۱۹ اوت ۲۰۱۸، او در یک بازی ۳–۱ در برابر باشگاه فوتبال زنان آرسنال در جام حذفی فوتبال زنان انگلستان به میدان رفت. در ۲۶ اوت ۲۰۱۸، او اولین گل خود را در پیروزی ۴–۱ برابر باشگاه فوتبال زنان لوئیس به ثمر رساند. در ۲۱ مه ۲۰۲۱، کیرنان پس از
لوئیس به ثمر رساند. در ۲۱ مه ۲۰۲۱، کیرنان پس از پایان قراردادش وستهام را ترک کرد. لیورپول. در ۲۲ ژوئن ۲۰۲۱، کیرنان به لیورپول پیوست، جایی که با مربی سابقش در وستهام، مت بیرد، دوباره همکاری کرد و شماره ۹ را به خود اختصاص داد. او از شین اسپلینت که فعالیت او را مختل کرده بود بهبود یافت و در فصل ۲۰۲۲–۲۰۲۱ چمپیونشیپ فرم گلزنی خود را دوباره به دست آورد. او ۱۳ گل برای تیم قهرمان لیورپول به ثمر رساند که به صعود به سوپر لیگ زنان کمک کرد و در سپتامبر ۲۰۲۲ قرارداد جدیدی با لیورپول امضا کرد. در روز اول فصل ۲۰۲۳–۲۰۲۲،
با لیورپول امضا کرد. در روز اول فصل ۲۰۲۳–۲۰۲۲، کیرنان در پیروزی ۲–۱ لیورپول برابر باشگاه فوتبال زنان چلسی دچار آسیب‌دیدگی مچ پا شد که نیاز به جراحی داشت و او را برای چندین ماه از میادین دور کرد. دوران ملی. کیرنان در اوت ۲۰۱۶ به تیم ملی بزرگسالان جمهوری ایرلند دعوت شد و برای دو بازی دوستانه در برابر تیم ملی فوتبال زنان ولز به میدان رفت. او در اولین بازی رقابتی خود، گل برتری را در پیروزی ۲–۱ برابر ایالت باسک در ۲۶ نوامبر ۲۰۱۶ به ثمر رساند. او در فهرست تیم ایرلند برای جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۲۳ قرار نگرفت.
ماری الکا پانگستو (چینی سنتی: 馮慧蘭؛ چینی ساده‌شده: 冯慧兰؛ پینیین: فنگ هویلان؛ هوکین: فانگ هوئی لان؛ متولد ۲۳ اکتبر ۱۹۵۶) که در حال حاضر به عنوان مشاور ویژه رئیس‌جمهور اندونزی برای همکاری‌های بین‌المللی منصوب شده است، از ۲۱ اکتبر ۲۰۲۴ این سمت را بر عهده دارد. در اوایل نوامبر ۲۰۲۴، او توسط رئیس‌جمهور پرابوو سوبیانتو به عنوان نایب رئیس شورای اقتصاد ملی جمهوری اندونزی منصوب شد و به همراه آقای لوهوت بینسار پانجایتان به عنوان رئیس این شورا خدمت کرد. ماری یک اقتصاددان اندونزیایی است که از سال ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۳ به عنوان
اندونزیایی است که از سال ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۳ به عنوان مدیر عامل سیاست توسعه و مشارکت در بانک جهانی فعالیت داشت. رئیس بانک جهانی، دیوید مالپاس، انتصاب او را در ۹ ژانویه ۲۰۲۰ اعلام کرد و گفت که او مسئول سیاست توسعه و مشارکت در نقش خود در بانک خواهد بود. او پیش از این از اکتبر ۲۰۰۴ تا اکتبر ۲۰۱۱ به عنوان وزیر بازرگانی اندونزی خدمت کرده بود. در جریان یک تغییر کابینه در اکتبر ۲۰۱۱، او به سمت وزیر گردشگری و اقتصاد خلاق که به تازگی ایجاد شده بود، منصوب شد و این سمت را تا پایان دوره ریاست‌جمهوری سوسیلو بامبانگ یودهویونو
پایان دوره ریاست‌جمهوری سوسیلو بامبانگ یودهویونو در ۲۰ اکتبر ۲۰۱۴ حفظ کرد. دوران اولیه زندگی و تحصیل. پانگستو که در جاکارتا به دنیا آمد، وی مدرک لیسانس و فوق‌لیسانس خود را از دانشگاه ملی استرالیا و دکترای خود را در رشته اقتصاد از دانشگاه کالیفرنیا در دیویس، ایالات متحده در سال ۱۹۸۶ گرفت. شغل در دانشگاه. پانگستو در ابتدای کار خود در مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌المللی (CSIS) در جاکارتا فعالیت می‌کرد و برای مدت طولانی در انجمن‌های تجاری مختلف مانند PECC مشارکت داشت. او به عنوان مدرس در دانشکده اقتصاد و تجارت
داشت. او به عنوان مدرس در دانشکده اقتصاد و تجارت دانشگاه اندونزی تدریس می‌کرد. او به‌طور گسترده در رسانه‌های اندونزیایی و بین‌المللی و در هیئت ویراستاران خارجی مجله آسیایی تجارت (دانشگاه میشیگان) و بولتن مطالعات اقتصادی اندونزی (تولید شده توسط پروژه اندونزی در دانشگاه ملی استرالیا) فغلیت دارد. او همچنین به عنوان هماهنگ‌کننده گروه ویژه فقر و توسعه برای پروژه هزاره سازمان ملل متحد فعالیت داشته است. پانگستو پس از پایان دوره وزارت خود، فعالیت‌های منظم خود را در مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌المللی در جاکارتا و
مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌المللی در جاکارتا و همچنین به عنوان استاد اقتصاد بین‌الملل در دانشکده اقتصاد دانشگاه اندونزی از سر گرفت. حرفه سیاسی. پانگستو اولین زن اندونزیایی چینی‌تبار است که در اندونزی در سمت کابینه فعالیت دارد. وی پس از انتصاب به سمت وزیر گردشگری و اقتصاد خلاق، در بیانیه‌های متعددی به تشریح رویکرد دولت در راستای پرورش بخش‌های خلاق اقتصاد پرداخت. فهرست اولیه زیربخش‌های مشمول حوزه اقتصاد خلاق وزارتخانه در حدود چهارده تا و به شرح زیر بود: گردشگری او هنگام تمرکز بر اولویت‌های گردشگری در
گردشگری او هنگام تمرکز بر اولویت‌های گردشگری در مجموعه خود، از برنامه‌های توسعه بخش گردشگری حمایت می‌کرد، اما به برخی از مشکلات شناخته شده نیز اشاره کرد. به عنوان مثال، او خاطرنشان کرد که مشکلات بهداشتی، امنیتی و زیرساخت‌های ضعیف مشکلاتی را برای صنعت گردشگری در اندونزی ایجاد می‌کند. او در مورد نیاز به یک استراتژی برای توسعه بخش گردشگری بحث کرد و تأکید داشت که برای ارتقای این بخش در اندونزی باید طیفی از چالش‌ها حل شودو غلبه بر برخی از این چالش‌ها زمان‌برخواهد بود. اقدامات دیگری که او برای ترویج گردشگری
بود. اقدامات دیگری که او برای ترویج گردشگری اعلام کرد شامل تأکید بر گردشگری ورزشی، با اولویت به ترویج گلف در کوتاه‌مدت و افزایش توجه به فعالیت‌های دیگر مانند قایق‌سواری در بلندمدت بود. در اواخر سال ۲۰۱۲، پانگستو ابراز امیدواری کرد که تا سال ۲۰۱۴، حدود ۱۰ میلیون گردشگر خارجی از اندونزی دیدن کنند. وی خاطرنشان کرد که به دنبال مشکلات اقتصادی که در سال‌های ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲ در منطقه یورو ایجاد شد، تعداد گردشگرانی که از اروپا به اندونزی سفر کرده‌اند، کاهش یافته است. با این حال، او گفت که دولت امیدوار است کاهش گردشگران
این حال، او گفت که دولت امیدوار است کاهش گردشگران از اروپا با افزایش ورود گردشگران از کشورهای منطقه ای آسیا-اقیانوسیه جبران شود. او به صورت ویژه به اهمیت بازار چین اشاره کرد که طبق گفته او، تعداد گردشگران خارجی در سال ۲۰۱۱ به ۷۰ میلیون نفر رسید. اقتصاد خلاق پس از اینکه در سال ۲۰۱۱ مسئولیت امور اقتصاد خلاق را به عهده گرفت، پانگستو در ترویج طیف گسترده‌ای از فعالیت‌ها در این بخش بسیار فعال بود. او از دولت‌های منطقه درخواست کرد تا فعالیت‌های خلاقانه محلی را ترویج کنند. او همچنین از اهمیت تقویت حقوق مالکیت
ترویج کنند. او همچنین از اهمیت تقویت حقوق مالکیت معنوی برای تشویق هنرمندان جوان اندونزیایی و کارآفرینان خلاق برای توسعه محصولات اندونزیایی صحبت کرد. در نوامبر ۲۰۱۲، با حمایت بنیاد پانگلیکیم، او از سفر نویسنده اقتصاد خلاق جان هاوکینز به جاکارتا برای بحث در مورد سیاست‌های ترویج فعالیت‌های اقتصاد خلاق حمایت کرد. پانگستو اگرچه در سازمان تجارت جهانی و مجامع بین‌المللی مانند G20 بسیار مورد احترام بود، اما اغلب با همکاران کابینه‌ای که می‌خواستند از منافع داخلی حمایت کنند، درگیر می‌شد.او همچنین توسط گروه‌های صنعتی
کنند، درگیر می‌شد.او همچنین توسط گروه‌های صنعتی داخلی به دلیل حمایت از اقدامات ترویج تجارت به جای افزایش حمایت از تولیدکنندگان داخلی مورد انتقاد قرار گرفت.پاسخ او به این انتقادات این بود که توجه داشته باشد که اندونزی باید به تعهدات بین‌المللی برای ارتقای سیاست‌های تجاری‌محور پایبند باشد و تجارت آزادتر، مزایای زیادی برای مصرف‌کنندگان و تولیدکنندگان داخلی در اندونزی به همراه دارد. دیگر پیشه‌ها. در اواخر دسامبر ۲۰۱۲، دولت اندونزی پانگستو را به عنوان نامزد برای سمت مدیرکل سازمان تجارت جهانی (WTO) برای جانشینی