payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کرولاین لیویت (؛ زادهٔ ۲۴ اوت ۱۹۹۷) دستیار سیاسی آمریکایی است که به عنوان دبیر مطبوعاتی کاخ سفید در دومین دوره ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ از ژانویه ۲۰۲۵ خدمت می‌کند. او سی و ششمین و جوان‌ترین دبیر مطبوعاتی کاخ سفید از زمان تاسیس منصب است. وی‌ پیشتر به عنوان سخنگوی مطبوعاتی ملی برای کمپین ریاست جمهوری ۲۰۲۴ دونالد ترامپ فعالیت می‌کرد. او به عنوان دستیار منشی مطبوعاتی و نویسندهٔ ریاست جمهوری در دوران اولین دوره ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ خدمت کرد. در سال ۲۰۲۲، او برای مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا در ناحیه
برای مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا در ناحیه ۱ نیوهمپشر نامزد شد و به دومین عضوی از نسل زد تبدیل شد که در انتخابات مقدماتی کنگره پیروز می‌شود. او در انتخابات عمومی از کریس پاپاس شکست خورد. دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور منتخب آمریکا کارولین لیویت سخنگوی ستاد انتخاباتی‌اش را به‌عنوان سخنگوی مطبوعاتی کاخ سفید در دولت بعدی خود منصوب کرد. لیویت جوان‌ترین سخنگوی کاخ سفید در تاریخ آمریکا است. زندگی و تحصیلات. کارولین لیویت زاده و بزرگ شده در نیوهمپشر، ایالات متحده است. خانوادهٔ او یک بستنی فروشی محلی و یک نمایندگی
خانوادهٔ او یک بستنی فروشی محلی و یک نمایندگی کامیون دست دوم در نیوهمپشر داشتند. او در دبیرستان کاتولیک مرکزی در لارنس، ماساچوست تحصیل کرد و سپس تحصیلات خود را در کالج سینت آنسلم در منچستر، نیوهمپشر دنبال کرد، جایی که او مدرک کارشناسی (لیسانس، بی‌ای) خود را در ارتباطات و علوم سیاسی گرفت. او همچنین در تیم سافت‌بال کالج بازی می‌کرد.
بارب ماسکارا با نام علمی Dawkinsia assimilis، یک گونه ماهی از خانواده پرتوبالگان از تیره "داوکینزیا" است. این گونه بومی گهات غربی به ویژه ایالت های کارناتکه و کرالا در جنوب غربی هند است. آنها با عنوان بارب ماسکارا شناخته می شوند. فیلامنت بارب ها گروهی از ماهیان کوچک آب شیرین هستند که در رودخانه های شبه جزیره هند و سریلانکا یافت می شوند. ۹ گونه تحت جنس داوکینزیا شناخته شده است. این بارب‌ها در بین علاقه مندان به آکواریوم به عنوان یک ماهی زینتی محبوب هستند و همچنین از رودخانه ها جمع آوری شده و برای تجارت پرورش
از رودخانه ها جمع آوری شده و برای تجارت پرورش داده می شوند. توزیع. میزان دقیق پراکنش آن نامشخص است. در سال های اخیر از حوضه های رودخانه نتراواتی، چالاکودی و کالادا جمع آوری شده است. توضیحات. ماهی های بالغ با اندازه بالای 4.33 سانتیمتر با تمام پونتیوس های جنوب آسیا متفاوت است. این گونه یک بارب با نواری سیاه رنگ به اندازه چشم در سراسر هر لوب باله دمی است.
بارب ملون یا بارب خربزه با نام علمی (Haludaria fasciata) گونه ای رایج از ماهیها از خانواده کپورماهیان است که بومی رودخانه های گوا، کارناتاکا، کرالا و تامیل نادو در گهات غربی در جنوب هند است. آنها در آب و هوای گرمسیری در آبی با پی‌اچ ۶٫۰ تا ۶٫۵، سختی آب در حدود ۵ و محدوده دمایی ۲۲ تا ۲۶ درجه سانتیگراد زندگی میکنند. طول بارب ملون به میرسد. این گونه را می توان در تجارت آکواریوم نیز یافت. بارب ملون یا بارب خربزه به صورت پراکنده در آب تخمگذاری میکند و از تخم های خود محافظت نمی کنند. نرها در هنگام تولیدمثل قرمز
خود محافظت نمی کنند. نرها در هنگام تولیدمثل قرمز رنگ می‌شوند و روی پوزه‌های خود غده‌های ریز عروسی ایجاد می‌کنند که برای ضربه زدن و مالش ماده‌ها برای القای آزاد شدن تخم‌ها استفاده می‌شود.
کاغذ اوریگامی نوعی کاغذ است که در هنر "اوریگامی"، یعنی هنر تا کردن کاغذ به سبک ژاپنی، به کار می‌رود. تنها ویژگی اساسی که برای این کاغذ ضروری است، توانایی حفظ چین‌خوردگی‌هاست؛ اما بهتر است نسبت به کاغذ معمولی نازک‌تر باشد تا در مواقع نیاز به چندین بار تا شدن روی یک بخش کوچک از کاغذ (مانند ساخت پاها، پنجه‌ها و نوک پرنده اوریگامی)، کار کردن با آن راحت‌تر باشد. کامی. کامی یا کاغذ کویی، ارزان‌ترین و رایج‌ترین کاغذی است که به‌طور اختصاصی برای اوریگامی تولید می‌شود و به‌طور گسترده در دسترس است. این کاغذ برای
و به‌طور گسترده در دسترس است. این کاغذ برای استفاده در مدارس طراحی شده است. واژه "کامی" در زبان ژاپنی به معنای "کاغذ" است، اما در این زمینه به معنای خاص کاغذ اوریگامی به‌کار می‌رود. کامی نازک و مناسب برای تا کردن است و معمولاً تنها در یک طرف آن رنگ یا طرح چاپ می‌شود. این طرح‌ها می‌توانند به سادگی یک تغییر رنگ تدریجی از قرمز به آبی یا به پیچیدگی یک الگوی چندرنگ کیمونو با طرح گل‌ها و درناها همراه با تزئینات فویل طلایی باشند. کاغذ کامی در اندازه‌های مختلفی تولید می‌شود؛ اندازه‌های استاندارد آن شامل ۷۵ × ۷۵
می‌شود؛ اندازه‌های استاندارد آن شامل ۷۵ × ۷۵ میلی‌متر (حدود ۳ × ۳ اینچ)، مربع‌های ۶ اینچ و مربع‌های ۱۰ اینچ است. فویل پشتیبانی‌شده با کاغذ. این نوع کاغذ که کمی گران‌تر و جذاب‌تر است، به نام‌های کاغذ فویلی، فویل ژاپنی یا فویل شناخته می‌شود و برای حفظ چین‌خوردگی‌ها بسیار مناسب است. این کاغذ از یک لایه نازک فویل که به یک ورق بسیار نازک کاغذ چسبیده، تشکیل شده است. رایج‌ترین رنگ‌های آن نقره‌ای و طلایی هستند؛ با این حال، انواع رنگ‌های دیگری مانند صورتی روشن، آبی و مسی نیز موجود است. در بسیاری از بسته‌های چندرنگ،
مسی نیز موجود است. در بسیاری از بسته‌های چندرنگ، یک ورق نقره‌ای و یک ورق طلایی نیز گنجانده می‌شود که معمولاً در انتهای بسته‌ها قرار می‌گیرند. این نوع از کاغذ در هزار درنای اوریگامی استفاده می‌شوند. واشی. واشی به‌طور سنتی نوعی کاغذ نازک دست‌ساز با کیفیت است که مورد توجه هنرمندان و صنعتگران قرار دارد. واشی از الیاف بلند و قابل تجدید تهیه می‌شود و حتی در حالت نازک نیز بسیار محکم است. با این حال برخی از انواع واشی به دلیل الیاف بسیار بلند و ضخیم خود نمی‌توانند چین‌خوردگی تیزی را حفظ کنند. گاهی در بافت واشی،
چین‌خوردگی تیزی را حفظ کنند. گاهی در بافت واشی، رشته‌های الیاف بلند دیده می‌شود. واشی همچنین پذیرای جوهر است و چاپ روی آن به‌خوبی انجام می‌شود زیرا جزئیات را به‌خوبی نگه می‌دارد. واشی چاپ‌شده بافتی منحصربه‌فرد و گاهی شفاف دارد. با این حال، کاغذ واشی به اندازه کاغذ کامی در اوریگامی استفاده نمی‌شود. چییوگامی یا یوزن. چییوگامی به کاغذ واشی دست‌ساز ژاپنی با الگوهای تکراری اشاره دارد که با استفاده از تکنیک‌های چاپ دستی ساخته می‌شود. در ژاپن، «چیو» به معنی «هزار نسل» و «گامی» به معنی «کاغذ» است. در گذشته ابتدا
نسل» و «گامی» به معنی «کاغذ» است. در گذشته ابتدا این طرح‌ها روی کاغذ دست‌ساز کوزو با استفاده از بلوک‌های چوبی چاپ می‌شدند، اما امروزه بیشتر چییوگامی با تکنیک‌های چاپ سیلک‌اسکرین تولید می‌شود. این نوع کاغذ یکی از مواد اصلی در ساخت اسباب‌بازی‌ها و عروسک‌ها در ژاپن بوده است. از کاغذهای روشن و پر نقش چینوگامی در دوره ادو و کیوتو استفاده می‌شد که از استحکام بالاتری نسبت به دیگر کاغذها برخوردار بودند، در آن دوران بسیاری از زنان خانه‌دار و دختران شهری که زمان فراغت داشتند، به ساخت عروسک‌ها و مجسمه‌های کاغذی
فراغت داشتند، به ساخت عروسک‌ها و مجسمه‌های کاغذی پیچیده – چه سنتی و چه مدرن – روی آوردند و بازار ثابت و بزرگی را برای تولیدکنندگان کاغذهای رنگی و تزئینی ایجاد کردند. اسکناس‌ها. از اسکناس‌ها نیز می‌توان برای ساخت مدل‌های اوریگامی استفاده کرد. اسکناس‌ها به دلیل داشتن طرح‌های متمایز بر روی خود، برای اوریگامی محبوب هستند و می‌توانند ظاهر جذابی به مدل نهایی بدهند.
(متولد ۲۸ مارس ۱۹۶۲) یک کارآفرین، آموزگار و سرمایه‌گذار ژاپنی است. او بنیان‌گذار و رئیس شرکت گلوبیس و مدرسه مدیریت گلوبیس است. او همچنین بنیان‌گذار و شریک مدیر گلوبیس کپیتال پارتنرز، رئیس موسسه جی۱ و بنیاد کیبو، و مالک تیم بسکتبال ایباراکی روبوتس و ایستگاه رادیویی "لاکی‌اف‌ام ایباراکی" است. اوایل زندگی. یوشیتو هوری در نی‌ایهاما، استان اهیمه در ۲۸ مارس ۱۹۶۲ به دنیا آمد. هوری بیشتر دوران کودکی خود را در توکای، ایباراکی گذراند، جایی که پدرش به عنوان پژوهشگر هسته‌ای کار می‌کرد. در سن ۳ سالگی همراه با خانواده‌اش
کار می‌کرد. در سن ۳ سالگی همراه با خانواده‌اش به نیویورک در ایالات متحده مهاجرت کرد. حدود دو سال بعد خانواده او به میشیگان نقل مکان کردند. هوری در دوران کلاس دوم ابتدایی به ژاپن بازگشت و حوالی انتهای کلاس ششم، خانواده‌اش به میتو، استان ایباراکی نقل مکان کردند. هوری به مدرسه عالی استان ایباراکی در زادگاه خود میتو رفت و در سال ۱۹۸۱ از آنجا فارغ‌التحصیل شد. پس از دبیرستان، وارد دانشگاه کیوتو شد و در سال ۱۹۸۶ مدرک کارشناسی علوم در رشته مهندسی را دریافت کرد. هوری کار خود را در شرکت سومیتومو در سال ۱۹۸۶ آغاز
هوری کار خود را در شرکت سومیتومو در سال ۱۹۸۶ آغاز کرد، جایی که مسئول توسعه کسب‌وکارهای جدید و تجارت خارجی تجهیزات کارخانه‌ها بود. او توانست در سال ۱۹۸۹ از کارفرمای خود حمایت مالی دریافت کند تا در دانشکده کسب‌وکار هاروارد تحصیل کند. در حین تحصیل در این دانشکده، هوری تحت تأثیر همکلاسی‌های خود قرار گرفت و تصمیم گرفت به سمت کارآفرینی حرکت کند. او مشاهده کرد که ایالات متحده محیطی مساعد برای استارتاپ‌ها فراهم می‌کند. هوری تصمیم گرفت محیط مشابهی را در ژاپن ایجاد کند تا اکوسیستمی از دانش، افراد و سرمایه‌گذارها
کند تا اکوسیستمی از دانش، افراد و سرمایه‌گذارها بسازد. هوری در سال ۱۹۹۱ کارشناسی ارشد مدیریت کسب‌وکار خود را دریافت کرد. او در سال ۱۹۹۲ از سومیتومو کناره‌گیری کرد تا کسب‌وکار خود را آغاز کند. گروه گلوبیس. شرکت گلوبیس. هوری گلوبیس را در ژاپن در تاریخ ۱ اوت ۱۹۹۲ با سرمایه‌گذاری ۸۰۰٬۰۰۰ ین (حدود ۷٬۵۰۰ دلار آمریکا) تأسیس کرد. او ابتدا به دانشگاه خود دربارهٔ راه‌اندازی یک شعبه از دانشکده کسب‌وکار هاروارد در ژاپن پیشنهاد داد، اما درخواست او رد شد. با این حال، توافق‌نامه‌ای برای استفاده از مطالعات موردی هاروارد
برای استفاده از مطالعات موردی هاروارد منعقد شد. هوری تدریس یک دوره بازاریابی مبتنی بر روش مطالعه موردی را از یک کلاس کوچک اجاره‌ای در شیبویا-کو، توکیو آغاز کرد. سپس دیگر موضوعات تجاری مانند مسائل مالی مورد مطالعه قرار گرفتند. این شروعی بود برای تأسیس مدرسه مدیریت گلوبیس (GMS)، که بخش آموزش کسب‌وکار شرکت به حساب می‌آمد. تا سال ۱۹۹۳، مدرسه مدیریت گلوبیس به سه شعبه در توکیو، اوساکا و ناگویا گسترش یافته بود. در این بین یک برنامه آموزش کارشناسی ارشد مدیریت کسب‌وکار مشترک با دانشگاه لستر در سال ۱۹۹۶ راه‌اندازی
مشترک با دانشگاه لستر در سال ۱۹۹۶ راه‌اندازی شد، که در ژانویه ۲۰۰۸ متوقف شد. در سال ۲۰۰۳، دیپلم تحصیلات تکمیلی در مدیریت کسب‌وکار (GDBA) برای دانش‌آموختگان قابل دریافت شد، که پیش‌نیازی برای دریافت مدرک کارشناسی ارشد مدیریت کسب‌وکار بود که پس از تأسیس مدرسه تحصیلات تکمیلی مدیریت، دانشگاه گلوبیس ارائه می‌شد. برنامه دیپلم تحصیلات تکمیلی در مدیریت کسب‌وکار (GDBA) در سال ۲۰۱۳ متوقف شد. گلوبیس پس از راه‌اندازی مدرسه مدیریت گلوبیس وارد چندین حوزه تجاری جدید شد. در سال ۱۹۹۳، خدمات آموزش شرکتی راه‌اندازی شد. در سال
سال ۱۹۹۳، خدمات آموزش شرکتی راه‌اندازی شد. در سال ۱۹۹۵، نخستین مجموعه کتاب‌های کارشناسی ارشد مدیریت کسب‌وکار گلوبیس منتشر شد. برنامه‌های آموزش اجرایی در سال ۲۰۰۵ اضافه شدند. در سال ۲۰۱۶، سرویس یادگیری آنلاین "گلوبیس مانابی‌هودای" راه‌اندازی شد. شرکت در سال ۲۰۱۸ پلتفرم "ال‌ام‌اس" را معرفی کرد. تا سال ۲۰۲۲، گلوبیس ۶۹۱ کارمند داشت، دفاتری در توکیو، اوساکا، ناگویا، سندای، فوکواکا و یوکوهاما داشت و شعبه‌های خارجی در چین، سنگاپور، تایلند، ایالات متحده و بلژیک داشت.
«پرسون پرسون» از ترانه‌های ایرانی است که اولین بار با صدای دلکش اجرا شد و بعدها خوانندگان دیگری چون شهرام شب‌پره، شهرام کاشانی و حجت اشرف‌زاده این ترانه را بازخوانی کردند. در آبان ۱۴۰۳، کیم جون پیو، سفیر کره جنوبی در ایران، به همراه ارکستر ایرانی ایستگاه، این ترانه را به مناسبت شصت و دومین سالگرد برقراری دیپلماتیک ایران و کره اجرا کرد.
هیراتاکه یانو (矢野 博丈؛ ۱۹ آوریل ۱۹۴۳ – ۱۲ فوریه ۲۰۲۴) یک تاجر ژاپنی بود که بنیان‌گذار زنجیره خرده‌فروشی تخفیف‌دار دایسو بود. زندگی‌نامه. هیراتاکه یانو در سال ۱۹۴۳ با نام کورو کوریهارا در پکن به دنیا آمد. او پنج برادر و سه خواهر داشت. پدرش و دو برادرش پزشک بودند. پس از پایان جنگ جهانی دوم، خانواده یانو به زادگاه پدرش هیگاشی هیروشیما نقل مکان کردند. یانو در دوران تحصیل در دبیرستان کوکوتایجی هیروشیما در هیروشیما به بوکس روی آورد و نماینده استان هیروشیما در رشته بوکس شد. او برای اردوگاه آمادگی ورزشکاران المپیک
بوکس شد. او برای اردوگاه آمادگی ورزشکاران المپیک انتخاب شد. پدر یانو او را به دانشگاه نفرستاد مگر آنکه در رشته‌های علوم یا مهندسی تحصیل کند که منجر به شغل خوبی شود، بنابراین او نتوانست برای بورسیه ورزشی درخواست دهد. او در آزمون‌های ورودی ۱۶ دانشگاه مختلف شکست خورد و سپس در دانشکده شبانه مهندسی عمران دانشگاه چو پذیرفته شد. یانو در سال ۱۹۶۷ از دانشکده علوم و مهندسی دانشگاه چو فارغ‌التحصیل شد و در رشته مهندسی عمران مدرک کارشناسی گرفت، اما در یافتن شغل با مشکل مواجه شد. یانو در دوران تحصیل با کاتسوو یانو
مشکل مواجه شد. یانو در دوران تحصیل با کاتسوو یانو ازدواج کرد. او نام خانوادگی همسرش را پذیرفت زیرا فکر می‌کرد برای معاملات تجاری از کوریهارا بهتر به نظر می‌رسد. با مشکلاتی که برای پیدا کردن شغل پس از فارغ‌التحصیلی داشت، یانو و همسرش کسب‌وکار پرورش ماهی زینتی پدرش را به عهده گرفتند. اما این کسب‌وکار موفق نشد و یانو در عرض سه سال ورشکست شد. یانو، همسرش و فرزند کوچکشان هیروشیما را ترک کرده و به توکیو رفتند. یانو سپس به امتحان شغل‌های مختلف پرداخت. او سه ماه به فروش دایرةالمعارف مشغول بود تا اینکه متوجه شد در
فروش دایرةالمعارف مشغول بود تا اینکه متوجه شد در این کار مهارت ندارد. بعد از آن در یک سالن بولینگ کار کرد و سپس در یک شرکت بازیافت مقوا و کاغذ مشغول به کار شد که این کار به او کمک کرد تا برخی از بدهی‌هایش را پرداخت کند. خانواده به هیروشیما بازگشتند و یانو شروع به کار در یک شرکت توزیع سیار کرد. این مسیر در نهایت منجر به تأسیس شرکت دایسو شد. یانو در تاریخ ۱۲ فوریه ۲۰۲۴ در سن ۸۰ سالگی درگذشت. دایسو. یانو اولین شرکت خود را با نام یانو شوتن (فروشگاه یانو) در سال ۱۹۷۲ زمانی که ۲۹ سال داشت تأسیس کرد. در این زمان،
۱۹۷۲ زمانی که ۲۹ سال داشت تأسیس کرد. در این زمان، او اجناس خود را از پشت کامیون می‌فروخت و آن‌ها را روی میز ایستاده چوبی سیار به نمایش می‌گذاشت. در سال ۱۹۷۷، نام شرکت را به دایسو اینداستری تغییر داد و مدل قیمت‌گذاری ۱۰۰ ین را معرفی کرد. یانو در این مورد گفته است که برچسب‌گذاری محصولات با قیمت‌های مختلف برای او و همسرش بسیار وقت‌گیر بود، بنابراین تصمیم گرفتند همه محصولات را با قیمت ثابت ۱۰۰ ین بفروشند. یانو یکی از نخستین خرده‌فروشان در ژاپن بود که مدل تک‌قیمت را به کار گرفت. این تغییر هم‌زمان با آغاز
تک‌قیمت را به کار گرفت. این تغییر هم‌زمان با آغاز تغییرات در فرهنگ مصرفی ژاپنی‌ها پس از بحران نفتی ۱۹۷۳ و رکود اقتصادی میانه دهه ۱۹۷۰ بود که باعث موفقیت شرکت شد. در سال ۱۹۸۷ یانو شرکت ۱۰۰ ین دایسو را توسعه داد و در سال ۱۹۹۱ اولین فروشگاه خود را در محل دائمی در شهر تاکاماتسو، استان کاگاوا افتتاح کرد. یانو به خاطر نگرش زندگی لحظه‌ای‌اش شناخته می‌شد که از تجربیات و شکست‌های مختلفش، به‌ویژه ورشکستگی شیلات پدر همسرش که در دهه ۲۰ زندگی‌اش آن را به عهده گرفت، ناشی شده بود. او در سال ۲۰۰۱ گفت: «بارها شکست خورده‌ام
شده بود. او در سال ۲۰۰۱ گفت: «بارها شکست خورده‌ام و فکر می‌کردم هرچیزی که امتحان کنم، موفق نمی‌شود. اما ادامه دادم چون فکر کردم کاری دیگر نمی‌توانم انجام دهم.» یانو همچنین در سال ۲۰۰۱ گفته بود: «من فردی باهوش نیستم. هیچ استعدادی ندارم. فقط تمام تلاشم را می‌کنم و سخت کار می‌کنم تا محصولاتم را بفروشم.» در سال ۲۰۱۶، یانو گفت که خود را یک مدیر «عالی» یا «مدرن» نمی‌بیند. او اظهار داشت که هیچ چشم‌انداز یا استراتژی مشخصی ندارد و تنها دوست دارد چیزها را امتحان کند و بر اساس غریزه تصمیم‌گیری کند. سبک زندگی پرمشغله
و بر اساس غریزه تصمیم‌گیری کند. سبک زندگی پرمشغله یانو باعث شد تا در سال ۲۰۱۸ سکته مغزی کند. در سال ۲۰۱۸ یانو پسر کوچک‌تر خود، سیجی یانو را به عنوان رئیس دایسو منصوب کرد و گفت که او دیگر پیر شده و «زمان و من با هم تطابق نداریم». یانو اشاره کرد که صنعت خرده‌فروشی استفاده زیادی از فناوری و رایانه‌ها می‌کند، اما گفت که مهارت لازم برای انجام این کار را ندارد. در سال ۲۰۱۹، او جایزه ملی کارآفرین سال از سوی "ای‌وای" را دریافت کرد.
رود سیم () یک رودخانه در باشقیرستان کشور روسیه است.
عملیات کمال عدوان یا عملیات ساحل که در اسرائیل به کشتار جاده ساحلی معروف است، یک عملیات آدم ربایی است که توسط چریک های جنبش فتح تحت نام لشکر دیر یاسین در ۱۱ مارس ۱۹۷۸ انجام شد. این عملیات غیرنظامیان اسرائیلی را در تاریخ ۱۱ مارس ۱۹۷۸ هدف قرار داد. سواحل شهر حیفا، جایی که چریک های فتح اتوبوسی پر از مسافر را که به سمت تل‌آویو حرکت می کرد، رهگیری کردند، پس از آن ارتش اسرائیل، اتوبوس ربوده شده را متوقف کرد و درگیری هایی رخ داد که منجر به کشته شدن ۳۷ غیرنظامی اسرائیلی و ۹ فلسطینی شد. منابع اسرائیلی می گویند که
و ۹ فلسطینی شد. منابع اسرائیلی می گویند که طراح این عملیات ابونضال بوده است. منابع فلسطینی رهبر این عملیات را دختر جوانی به نام دلال مغربی عنوان کرده اند. بلافاصله پس از این وقایع، ارتش اسرائیل به جنوب لبنان حمله کرد و وارد جنگ شد. اهداف عملیات. این عملیات توسط ابوجهاد الوزیر و با هدف گروگان گیری و مذاکره برای آزادی اسرا در زندان های اسرائیل طراحی شد، اما نتیجه عملیات به این هدف نرسید. جزئیات عملیات. عملیات توسط یک گروه فلسطینی، شامل ۱۳ مبارز، سه لبنانی و دو یمنی، به اضافه ۸ فلسطینی، از جمله دلال المغربی
دو یمنی، به اضافه ۸ فلسطینی، از جمله دلال المغربی (کمیسر سیاسی گروه) انجام شد. این افراد زیر نظر افسران تیپ ابویوسف النجار در ساحل شمالی صور و پایگاه دریایی فلسطین در دامور آموزش دیده بودند. چریک‌های فلسطینی با یک کشتی از لبنان با دو قایق لاستیکی به راه افتادند. تقریباً ساعت چهار صبح روز چهارشنبه ۸ مارس ۱۹۷۸، دو قایق لاستیکی (زودیاک) را به دریای آزاد در نزدیکی مستعمره مایجان مایکل، آنها را در آبهای سرزمینی فرود آوردند و به ساحل در حدود ۲۵ کیلومتری جنوب بردند. حیفا، جایی که مدتی طول کشید تا گروه شامل شش نفر
حیفا، جایی که مدتی طول کشید تا گروه شامل شش نفر در یک قایق و هفت نفر دیگر در قایق دوم، بیش از ۴۸ ساعت حرکت کنند که منجر به غرق شدن یکی از دو قایق و کشته شدن دو عضو این گروه، به نام‌های خالد عبدالفتاح یوسف و عبدالرئوف عبدالسلام علی شد. بعد از فرود آمدن در ساحل، یک ماشین پرس آمریکایی را که اتفاقاً در حال عبور بود، متوقف کردند، یک اتوبوس بزرگ را متوقف کردند و مسافران ماشین را با مسافرانش جمع کردند و سپس یک اتوبوس دیگر را به دست گرفتند ۶۳ مسافر به اتوبوس اول رفتند و همه را گروگان گرفتند و به سمت تل آویو حرکت
و همه را گروگان گرفتند و به سمت تل آویو حرکت کردند. ارتش، پلیس و مرزبانان اسرائیل در ابتدا سعی کردند راه را مسدود کنند و با چریک ها مقابله کنند، اما از چریک هایی که مسیر آنها را دنبال کردند متحمل خساراتی شدند. در نتیجه نیروهای اسرائیلی از بالگرد استفاده کردند و تمام منطقه را روشن کردند. چریک ها پس از کشته و زخمی کردن اعضای آن و منهدم کردن یک کامیون اسرائیلی توانستند از دومین ایست بازرسی که توسط نیروهای اسرائیلی در جاده بین المللی حیفا و تل آویو ایجاد شده بود عبور کنند. هنگام نزدیک شدن به تل آویو، نیروهای
عبور کنند. هنگام نزدیک شدن به تل آویو، نیروهای اسرائیلی به وسیله خودروها دو طرف جاده را مسدود کردند خیابان قرار دادند و سربازان اسرائیلی در هر دو طرف جاده در منطقه هرتزلیا در نزدیکی یک باشگاه روستایی به نام کانتری کلاب مستقر شدند و سعی داشتند از عبور اتوبوس جلوگیری کنند. ارتش روی چرخ ها آتش گشود و اتوبوس را متوقف کرد.
(۱۵ دسامبر ۱۹۴۰) یک کارآفرین ژاپنی است که شرکت‌های بازی ویدیویی کپ‌کام و ایرم را بنیان‌گذاری کرد. او همچنین از سال ۱۹۹۷ تاکنون رئیس انجمن حق تکثیر نرم‌افزارهای کامپیوتری بوده و از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۶ رئیس انجمن تأمین‌کنندگان سرگرمی‌های کامپیوتری بوده است. زندگی‌نامه. تسوجیموتو در کَشیهارا، استان نارا، به‌عنوان سومین پسر یک آهنگر به دنیا آمد. در سال ۱۹۵۶، پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان راهنمایی و به‌دلیل مرگ زودهنگام پدرش، شغلی در یکی از شرکت‌های محلی پیدا کرد و همزمان وارد سیستم تحصیل پاره‌وقت دبیرستان عالی
و همزمان وارد سیستم تحصیل پاره‌وقت دبیرستان عالی استان نارا شد. پس از فارغ‌التحصیلی از آن مدرسه در مارس ۱۹۶۰، شغلی در شرکت عمده‌فروشی مواد غذایی عمویش پیدا کرد. در مارس ۱۹۶۳، به تجارت عمده‌فروشی شیرینی‌جات پرداخت و به‌طور مستقل شروع به کار کرد. اگرچه نام شرکت به «تسوجیموتو شوتن» تغییر یافت، اما نتواست آن را به‌خوبی مدیریت کند و یک بدهی چند میلیون ین بر جای گذاشت. در سال ۱۹۶۸، فروشگاه شیرینی‌فروشی تسوجیموتو شوتن دوباره در اوکاهاما افتتاح شد. وقتی کودکان در صف دستگاه تولید پشمک ایستاده بودند، این صف به دلیل
دستگاه تولید پشمک ایستاده بودند، این صف به دلیل خود محصول نبود، بلکه به خاطر روند تولید پشمک بود. دو سال بعد، تسوجیموتو در سرتاسر کشور برای فروش این دستگاه پشمک‌سازی به تبلیغ می‌پرداخت و در مسیر بازگشت، به اصلاح دستگاه‌های پچینکو مأمور شد. او توانست ۱۰۰۰ دستگاه از هر مدل را بفروشد. پس از مدتی او به این نتیجه رسید که صنعت سرگرمی در آینده رشد خواهد کرد. در ژوئیه ۱۹۷۴، تسوجیموتو شرکت آی‌پی‌ام را بنیان‌گذاری کرد که بعدها به ایرم تبدیل شد و به‌عنوان رئیس آن منصوب گردید. او در تاریخ ۳۰ مه ۱۹۷۹ شرکت آی.آر. ام را
گردید. او در تاریخ ۳۰ مه ۱۹۷۹ شرکت آی.آر. ام را تأسیس کرد و در سال ۱۹۸۱ نام آن را به سامبی تغییر داد. این شرکت بازی‌هایی همچون «آی‌پی‌ام اینوندرز» و «کپسول اینوندرز» را تحت مجوزی از تایتو در زمان انتشار بازی «اینوندرز» منتشر کرد. با این حال، تسوجیموتو در ایرم که به‌عنوان رئیس در آن فعالیت می‌کرد، به‌دلیل افت عملکرد و کاهش روند استقبال از بازی‌های اینوندرز از کار خود برکنار شد. در ۱۱ ژوئن ۱۹۸۳، او کپ‌کام را به‌عنوان شرکت فروش سامبی تأسیس کرد و به‌عنوان رئیس و مدیر نماینده آن منصوب شد. در همان سال، اولین
و مدیر نماینده آن منصوب شد. در همان سال، اولین بازی شرکت به نام "لیتل لیگ" منتشر شد. در سال ۱۹۸۹، شرکت سامبی که به‌طور همزمان توسعه یافته بود، با کپ‌کام که مسئول فروش آن بود ادغام شد و نام شرکت باقی‌مانده، سامبی، به کپ‌کام تغییر یافت و تسوجیموتو همچنان به‌عنوان رئیس آن باقی ماند. در دهه ۱۹۹۰، تسوجیموتو چهارمین شرکت خود به نام «کنزو استیت» را به‌عنوان یک ویترین زیرمجموعهٔ شخصی تأسیس کرد. او ۱۵۰۰ هکتار زمین در ناپا، کالیفرنیا، ایالات متحده خریداری کرد که به‌دلیل مشکلات تجاری کپ‌کام، مدت‌ها بلااستفاده مانده
مشکلات تجاری کپ‌کام، مدت‌ها بلااستفاده مانده بود. او این زمین را از کپ‌کام به مبلغ ۷ میلیارد ین خریداری کرد و آن را به‌طور خصوصی به نام خود کرد. نخستین محموله این ویترین در سال ۲۰۰۸ ارسال شد و شراب سفید «آساتسویو» از این ویترین در سال ۲۰۱۱ به‌عنوان یکی از «بهترین شراب‌ها» توسط یک مجله مخصوص ثروتمندان در ایالات متحده انتخاب شد. در سال ۲۰۰۱، تسوجیموتو به‌عنوان رئیس و مدیرعامل کپ‌کام منصوب شد. زندگی شخصی. پسر بزرگ تسوجیموتو، هاروهیرو، از سال ۲۰۰۷ به‌عنوان رئیس کپ‌کام خدمت می‌کند. پسر کوچکترش، ریوئزو،
رئیس کپ‌کام خدمت می‌کند. پسر کوچکترش، ریوئزو، تولیدکننده سری بازی‌های "مانستر هانتر" است.
حمل و نقل خط لوله (PF) شبکه های کامپیوتری برای حمل و نقل بسته ها مفهوم اساسی خط لوله را اعمال می کنند که به طور گسترده و با موفقیت در محاسبات ، به ویژه در معماری تمام واحدهای پردازش مرکزی اصلی (CPU) و تولید استفاده شده است. به طور خاص در خطوط مونتاژ صنایع مختلف از خودروسازی گرفته تا بسیاری دیگر .خط لوله مستقل از نمونه خاص بهینه شناخته شده است.به طور خاص، خطوط لوله از دیدگاه های مختلف بهینه است: جنبه های مختلف این فناوری توسط چندین اداره ثبت اختراع پوشش داده شده است. توسط اداره ثبت اختراع و نشان تجاری ایالات
است. توسط اداره ثبت اختراع و نشان تجاری ایالات متحده آمریکا و اداره ثبت اختراع اروپا . اصول عملیاتی مانند سایر پیاده سازی های خط لوله ، یک مرجع زمانی مشترک (CTR) برای انجام ارسال خط لوله مورد نیاز است. در زمینه شبکه های جهانی، CTR را می توان به طور موثر با استفاده از UTC (ساعت هماهنگ جهانی) که در سطح جهانی از طریق GPS (سامانه موقعیت‌یاب جهانی) یا گالیلئو (ناوبری ماهواره‌ای) ( در آینده ای نزدیک ) تحقق بخشید. برای مثال ، ثانیه UTC به فریم‌ های زمانی ثابت تقسیم می‌شود ، که در چرخه‌های زمانی گروه‌بندی می‌شوند
می‌شود ، که در چرخه‌های زمانی گروه‌بندی می‌شوند تا در هر ثانیه UTC یک عدد صحیح از پیش تعریف ‌شده از چرخه‌ های زمانی وجود داشته باشد. به طور متناوب ، یا مکمل ، CTR را می توان از طریق شبکه با استفاده از پروتکل های همگام سازی مانند IEEE 1588 به دست آورد. بسته ها مطابق با زمان بندی های از پیش تعریف شده از گره به گره دیگر ارسال می شوند ، همانطور که در شکل زیر نشان داده شده است. یعنی هر گره بسته های یک جریان خاص را در بازه های زمانی از پیش تعریف شده ارسال می کند. چرخه های زمانی تکرار دوره ای برنامه های مختلف از
چرخه های زمانی تکرار دوره ای برنامه های مختلف از پیش تعریف شده را تعریف می کنند. زمان‌بندی دوره‌ای در هر گره منجر به ارسال دوره‌ای بسته در سراسر شبکه می‌شود ، که به عنوان حمل و نقل خط لوله سفارشی است ، گام به گام با آن بسته ها به سمت مقصد حرکت می کنند. از طریق یک روش رزرو منبع، ظرفیت انتقال برای یک جریان در هر پیوندی که در طول بازه زمانی (یا بازه‌های زمانی) از پیش تعریف شده برای ارسال آن طی می‌کند، رزرو می‌شود، بنابراین یک لوله مجازی همزمان (SVP) راه‌اندازی می‌شود. ظرفیت در طول هر فریم زمانی می تواند تا
می‌شود. ظرفیت در طول هر فریم زمانی می تواند تا حدی یا به طور کامل به یک یا چند جریان محفوظ باشد . در نتیجه ، چرخه زمانی مبنایی را برای تکرار دوره ‌ای رزرو فراهم می‌کند که تضمین می‌کند منابع انتقال کافی در هر پیوند برای ارسال بسته ‌های هر جریان موجود باشد. این از تأخیر به دلیل اختلاف منابع و از دست دادن و در نتیجه ازدحام جلوگیری می‌کند . گزینه های حمل و نقل همانطور که در شکل بالا نشان داده شده است، که سفر یک بسته از گره A به گره D را در امتداد سه راه ارسال خط لوله نشان می دهد. تاخیر ارسال ممکن است مقادیر
خط لوله نشان می دهد. تاخیر ارسال ممکن است مقادیر متفاوتی برای گره های مختلف داشته باشد . به دلیل تاخیرهای انتشار متفاوت در پیوندهای مختلف (به عنوان مثال Tab ، Tbc و Tcd) و زمان‌ های مختلف پردازش بسته و سوئیچینگ در گره‌های ناهمگن (مانند Tbb و Tcc). علاوه بر این ، دو نوع از عملیات اصلی حمل و نقل خط لوله امکان پذیر است. هنگامی که گره n ارسال فوری را مستقر می کند تأخیر ارسال برای همه بسته های دریافت شده توسط گره n در لینک ورودی i یکسان است و حداقل مقدار لازم برای تطبیق زمان انتشار ، پردازش و عوض کردن بسته است
تطبیق زمان انتشار ، پردازش و عوض کردن بسته است . هنگام پیاده‌سازی ارسال غیر فوری ، گره n ممکن است از تأخیرهای مختلف ارسال برای بسته‌های مختلف استفاده کند. دو پیاده سازی برای ارسال خط لوله پیشنهاد شده است. سوئیچینگ زمان محور (TDS) با نام مستعار سوئیچینگ لامبدا کسری (FλS) در زمینه ترانزیستور نوری و اولویت زمان محور (TDP) که می توان از آن برای ایجاد شبکه موازی ارسال خط لوله در اینترنت آینده استفاده کرد.
رود نمدا () یک رودخانه در استان کیروف کشور روسیه است.
پیژما () یک رودخانه در استان کیروف کشور روسیه است.
همما (از فنلاندی "Hämeenmaa"، Tavastia) نوعی کشتی جنگی بود که برای ناوگان مجمع الجزایر سوئد و ناوگان بالتیک روسیه در اواخر قرن ۱۸ و اوایل قرن ‍‍۱۹ (‍‍۱۷۰۰-۱۸۰۰ میلادی) ساخته شد. همما در ابتدا برای استفاده علیه نیروی دریایی امپراتوری روسیه در دریای مجمع الجزایر و در در طول سواحل سویالاند و فنلاند ساخته شد.این توسط معمار دریایی پرکار و مبتکر سوئدی فردریک هنریک اف چپمن (۱۷۲۱-۱۸۰۸ میلادی) با همکاری آگوستین ارنسوارد (۱۷۱۰-۱۷۷۲ میلادی)، افسر توپخانه و بعداً فرمانده ناوگان مجمع الجزایر سوئد طراحی شد. همما یک کشتی