payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دنده بصری‌تر انجام می‌شوند، زیرا فقط یک عنصر کنترل برای هر سیستم دنده وجود دارد و می‌توان همه دنده‌ها را یکی پس از دیگری تغییر داد. سردنده‌های روی چارچوب. این نوع سردنده‌ها در دوچرخه‌های مسابقه‌ای رایج بودند، اما امروزه دیگر معمول نیستند. یک یا دو سردنده در یک سوم بالایی لوله پایین روی پایه‌های لحیم‌شده یا یک گیره نصب می‌شوند. فرایند تعویض دنده نسبتاً طولانی است، زیرا برای کار با آن ابتدا باید یک دست را از روی فرمان بردارید و به سمت پایین بگیرید. آنها به صورت سردنده‌های اصطکاکی و سیستم‌های انگشتی (از حدود
سردنده‌های اصطکاکی و سیستم‌های انگشتی (از حدود سال ۱۹۸۵) وجود دارند. یک مزیت این است که روکش‌های سیم را می‌توان بدون غلاف نصب کرد و بنابراین با اصطکاک بسیار کم‌کار می‌کنند و معمولاً سبک‌تر از سردنده‌های ترمز هستند. سردنده‌های روی دسته فرمان. این سردنده‌ها در دهه ۱۹۸۰ تا اواسط دهه ۱۹۹۰ عمدتاً در دستگاه‌های دنده زنجیری انگشتی استفاده می‌شدند. آنها شبیه سردنده‌های روی فریم هستند و امروزه معمولاً به صورت نو در دسترس نیستند. سردنده‌های شستی روی فرمان. با اولین دوچرخه‌های کوهستان، سردنده‌های شستی انگشتی، قابل
دوچرخه‌های کوهستان، سردنده‌های شستی انگشتی، قابل تعویض و غیرانگشتی ظاهر شدند که دیگر نیازی به تغییر حالت دست برای تعویض دنده نداشتند. این اهرم‌های نسبتاً جمع و جور، پایدار و معمولاً با عملکرد نرم، بالای فرمان قرار داشتند. سردنده‌های شستی ساده هنوز هم در بازار لوازم جانبی موجود هستند. سردنده‌های روی دسته ترمز. این نوع سردنده‌ها عمدتاً در دوچرخه‌های کوهستان و بیراهه‌نوردی استفاده می‌شوند. فعال‌سازی از طریق اهرم‌های کوچک یا دکمه‌هایی انجام می‌شود که با انگشت شست یا اشاره کار می‌کنند. سردنده‌های این نوع اساساً
یا اشاره کار می‌کنند. سردنده‌های این نوع اساساً انگشتی هستند. آنها اغلب با اهرم‌های ترمز ترکیب می‌شوند که با انگشتان میانی و حلقه‌ای کار می‌کنند؛ بنابراین، تا حدی می‌توان همزمان ترمز کرد و دنده را عوض کرد. برخی از اهرم‌ها امکان تعویض چندین دنده را به‌طور همزمان فراهم می‌کنند (به عنوان مثال Shimano Rapid Fire). سردنده‌های مخصوص دسته‌های کمکی فرمان. دوچرخه‌های مسابقه سه‌گانه دارای یک دسته کمکی روی فرمان برای قرار دادن ساعد هستند، به طوری که دوچرخه‌سوار می‌تواند برای مدت طولانی‌تری در حالت خمیده شدید رانندگی
برای مدت طولانی‌تری در حالت خمیده شدید رانندگی کند. سردنده‌های مخصوص برای این دسته‌های کمکی وجود دارد. سردنده‌های قاب که با گیره وصل می‌شوند نیز می‌توانند استفاده شوند. سردنده‌های انتهای فرمان. از دهه ۱۹۶۰ در دوچرخه‌های Cyclocross رایج بوده‌اند. بعداً در دوچرخه‌های مسافرتی و مسابقه‌ای نیز رایج شدند - به ویژه در دسته‌های کمکی فرمان برای مسابقات سه‌گانه. از دهه ۱۹۸۰، آنها به عنوان اهرم‌های انگشتی نیز در دسترس هستند (به عنوان مثال SunTour XC-Pro و غیره). در برخی از اهرم‌ها (Shimano)، عملکرد انگشتی را می‌توان
از اهرم‌ها (Shimano)، عملکرد انگشتی را می‌توان غیرفعال کرد. سردنده‌های ترمز. این نوع سردنده‌ها جایگزین سردنده‌های روی فریم شده‌اند و در دوچرخه‌های مسابقه‌ای و دوچرخه‌های مشابه رایج شده‌اند. در دهه ۲۰۰۰، این گزینه تعویض دنده توسط Shimano برای دوچرخه‌های کوهستان نیز ارائه شد. دنده با کج کردن جانبی دسته‌های ترمز یا با یک اهرم اضافی بلافاصله پشت دسته ترمز تعویض می‌شود.
ربکا می (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل انگلستان است که در پست هافبک برای دربی کانتی از لیگ ملی بانوان شمال انگلستان بازی می‌کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال زنان انگلستان بازی کرده است.
جشنواره اینترنتی سینما نوین بزرگترین رسانه ی سینمایی و موسیقی در ایران است که مدتی است به برگزاری جشنواره میان بازیگران مطرح و نوظهور ایران می پردازد و اخیرا نیز با اهدای تندیس ولوح طلایی به پیشواز بازیگران برنده می رود این رسانه بزرگترین رسانه سینمایی ایران در اینستاگرام است که بیش از ۳ میلیون مخاطب دارد. توضیحات. این جشنواره یا به نوعی نظرسنجی برای بازیگران و خوانندگان مطرح و نوظهور ایرانی برگزار میشود که برندگان این نظر سنجی با آرای مردم در اینستاگرام صورت میگیرد برگزاری این نظرسنجی به این گونه است که
میگیرد برگزاری این نظرسنجی به این گونه است که بازیگران و یا خوانندگانی که در طی ۱ سال اخیر در سینما یا تلویزیون و پلتفرم فعالیت داشتند از سوی این رسانه به‌طور جداگانه( یعنی بهترین بازیگر سینما و یا تلویزیون و یا بهترین خواننده تیتراژ و ...) انتخاب شده و به صورت قرعه کشی دو به دو وارد نظرسنجی میشوند و به رقابت می پردازند برگزاری این نظرسنجی نسبت به تعداد انتخاب شدگان دارد و هر بخش (بهترین بازیگران مرد و زن ) طی چند مرحله و در روزها و تا ساعت مشخصی برگزار و با آرای مردم به اتمام می رسد سپس این نظرسنجی به
و با آرای مردم به اتمام می رسد سپس این نظرسنجی به مرحله نیمه نهایی رسیده و با رای گیری ها به مرحله فینال می رسد که معمولا ۴ فینالیست از هر بخش انتخاب می شود و در طی ۴۸ ساعت مردم‌از بین ۴ فینالیست بهترین بازیگر مرد و یا زن بخش های خود و همچنین خوانندگان خود را انتخاب و رای میدهند
سنگ صابون () معروف به سنگ هرکاره یک نوع سنگ دگرگونی است که عمدتاً از کانی طلق (تالک) تشکیل شده و به دلیل داشتن مقادیر زیادی تالک، نرم و قابل تراش است. رنگ سنگ صابون معمولاً خاکستری، سبز، یا مایل به آبی است، اما می‌تواند در رنگ‌های دیگری مانند قهوه‌ای، سیاه، یا سفید نیز یافت شود. سنگ صابون یک ماده طبیعی است که به شکل توده یا ورقه‌ای یافت می‌شود و بسته به ترکیباتش، می‌تواند کانی یا سنگ باشد. جزء اصلی آن تالک است که باعث نرمی و قابلیت تراش آن می‌شود. در بسیاری از معادن، کانی‌های دیگری مثل منیزیت، سرپانتین و
از معادن، کانی‌های دیگری مثل منیزیت، سرپانتین و انواع کلریت نیز در کنار تالک وجود دارند که رنگ و طرح سنگ صابون را تحت تأثیر قرار می‌دهند. سنگ صابون آب‌گریز است و در لمس، حس صابونی یا چرب دارد و به همین دلیل این نام را به خود گرفته است. این سنگ به دلیل نرمی و سهولت در تراشیدن، از زمان‌های قدیم در خاور نزدیک، مصر، چین و اسکاندیناوی برای ساخت مهر، مجسمه و وسایل مختلف خانگی مانند ظروف و ابزار آشپزی استفاده می‌شده است. سنگ صابون خالص تا ۱۰۰ درصد از تالک تشکیل شده و به راحتی با ناخن خراشیده می‌شود. اما بسیاری از
و به راحتی با ناخن خراشیده می‌شود. اما بسیاری از انواع سنگ صابون تنها حدود ۴۰ تا ۵۰ درصد تالک دارند و بقیه ترکیباتشان را کانی‌های دیگری مثل منیزیت و پنین تشکیل می‌دهند. این نوع سنگ صابون‌ها به سختی با ناخن خراشیده می‌شوند یا اصلاً خراشیده نمی‌شوند. ویژگی‌ها. خواص فیزیکی: در کاربردهای صنعتی، سنگ صابون به سنگ‌های ابعادی گفته می‌شود که از سنگ آمفیبول-کلریت-کربنات-تالک، سنگ تالک-کربنات یا به سادگی سنگ تالک تشکیل شده است و به شکل صفحات اره شده فروخته می‌شود. «سنگ صابون آسیاب شده» گاهی اوقات به محصول زائد آسیاب
صابون آسیاب شده» گاهی اوقات به محصول زائد آسیاب شده تولید تخته سنگ اشاره دارد. از نظر سنگ‌شناسی، سنگ صابون عمدتاً از تالک تشکیل شده است، با مقادیر متفاوتی از کلریت و آمفیبول‌ها (معمولاً ترمولیت، آنتوفیلیت و کامینگتونیت، از این رو نام منسوخ آن، منیزوکومینگتونیت) و اثری از اکسیدهای آهن-کروم جزئی. این می‌تواند شیستوز یا توده‌ای باشد. سنگ صابون از دگرگونی پروتولیت‌های اولترامافیک (مانند دونیت یا سرپانتینیت) و متاسوماتیسم دولومیت‌های سیلیسی تشکیل می‌شود. از نظر جرم، استئاتیت «خالص» تقریباً ۶۳٫۳۷٪ سیلیس، ۳۱٫۸۸٪
جرم، استئاتیت «خالص» تقریباً ۶۳٫۳۷٪ سیلیس، ۳۱٫۸۸٪ منیزیم و ۴٫۷۴٪ آب است. معمولاً حاوی مقادیر کمی از اکسیدهای دیگر مانند CaO یا Al2O3 است. پیروفیلیت، یک کانی بسیار شبیه به تالک، گاهی اوقات به معنای عمومی سنگ صابون نامیده می‌شود، زیرا ویژگی‌های فیزیکی و کاربردهای صنعتی آن مشابه است، و به این دلیل که معمولاً به عنوان ماده کنده‌کاری نیز استفاده می‌شود. با این حال، این کانی معمولاً حس صابونی مانند سنگ صابون را ندارد. رنگ‌ها. رنگ‌های رایج سنگ صابون سفید، بنفش، صورتی، سبز، خاکستری، سیاه، قهوه‌ای و آبی هستند، اما
سبز، خاکستری، سیاه، قهوه‌ای و آبی هستند، اما در سایه‌های مختلفی وجود دارند و نمی‌توان آن‌ها را به یک رنگ خاص محدود کرد. انواع مرمری چند رنگ سنگ صابون هم وجود دارند که گاهی اوقات دارای اجزای سخت‌تری هستند و برای تراشکاری یا پردازش ماشینی مناسب نیستند. این نوع سنگ صابون‌ها اغلب خاصیت مغناطیسی دارند و می‌توانند بر روی سوزن قطب‌نما تأثیر بگذارند. نام. نام سنگ صابون به دلیل حس چربی که در لمس ایجاد می‌کند و درخشندگی چرب مانندش به آن داده شده است. در برخی مناطق سوئیس و ایتالیا، این سنگ با نام Lavezstein یا
سوئیس و ایتالیا، این سنگ با نام Lavezstein یا Lavetzstein شناخته می‌شود که به معنای «سنگ قابلمه» است، زیرا در گذشته از آن برای ساخت ظروف آشپزی استفاده می‌شده است. تعاریف اصطلاحات "steatite" (استئاتیت) و "soapstone" (سنگ صابون) با توجه به زمینه مطالعه متفاوت است. در زمین‌شناسی، استئاتیت سنگی است که تا حد زیادی از تالک تشکیل شده است. صنعت معدن، استئاتیت را به عنوان یک سنگ تالک با خلوص بالا تعریف می‌کند که برای ساخت عایق‌ها مناسب است؛ درجات پایین‌تر این کانی را می‌توان به سادگی "سنگ تالک" نامید. استئاتیت
را می‌توان به سادگی "سنگ تالک" نامید. استئاتیت می‌تواند هم به صورت توده ("استئاتیت بلوکی"، "استئاتیت گدازه‌ای"، "تالک درجه گدازه") و هم به صورت پودر استفاده شود. در حالی که زمین‌شناسان منطقاً از "استئاتیت" برای اشاره به هر دو شکل استفاده می‌کنند، در صنعت، "استئاتیت" بدون توضیحات اضافی معمولاً به معنای استئاتیتی است که قبلاً آسیاب شده یا قرار است در آینده به صورت پودر استفاده شود. اگر استئاتیت پودر شده به بلوک‌ها فشرده شود، به آنها "استئاتیت بلوکی مصنوعی"، "استئاتیت بلوکی مصنوعی" یا "تالک گدازه مصنوعی"
"استئاتیت بلوکی مصنوعی" یا "تالک گدازه مصنوعی" می‌گویند. پیشینهٔ استفاده. در اروپا، سنگ صابون در مناطق مختلفی از جمله آلپ غربی و جنوبی استخراج می‌شده است. یکی از مراکز مهم استخراج این سنگ، دره وال لاویزیارا (Val Lavizzara) در شمال تیچینو (Ticino) بوده است. در این منطقه، نام خانوادگی لاویزیاری (Lavizzari) به ثبت رسیده است که احتمالاً به دلیل ارتباط با این سنگ و استفاده از آن در ساخت ظروف و وسایل آشپزخانه به این نام معروف شده‌اند. در گذشته، از سنگ صابون برای ساخت دیگ‌های بزرگ پخت و پز و شستشو استفاده می‌شده
ساخت دیگ‌های بزرگ پخت و پز و شستشو استفاده می‌شده است. به همین دلیل، در برخی مناطق به آن "سنگ قابلمه" یا "Lavezstein" می‌گفتند. در قرن سیزدهم، این اصطلاح به دیگ‌های فلزی ساخته شده از برنز و مس نیز گفته می‌شد. در قرون وسطی، تولید قابلمه و ظروف آشپزخانه از سنگ صابون به اوج خود رسید. علاوه بر این، از سنگ صابون برای ساخت سینک و وان‌های شستشو نیز استفاده می‌شد. به همین دلیل، در برخی مناطق، این سنگ به "سنگ شستشو" یا "Lavabo" نیز معروف بود. در گذشته، صنعتگران دوره‌گرد، اصطلاح "Lavetzstein" (سنگ قابلمه) را در
دوره‌گرد، اصطلاح "Lavetzstein" (سنگ قابلمه) را در مناطق مختلف آلپ جنوبی رواج دادند. این اصطلاح به مرور زمان به "سنگ صابون" تغییر یافت. سنگ صابون علاوه بر استفاده در ساخت ظروف آشپزخانه و وسایل شستشو، در مراسم مذهبی نیز کاربرد داشته است. به عنوان مثال، از آن برای ساخت فونت‌های غسل تعمید و آب مقدس استفاده می‌شده است. در گذشته، از پودر سنگ صابون که در هنگام تراشکاری و پردازش سنگ به دست می‌آمد، برای تولید پودر صابون استفاده می‌شد. این پودر به دلیل خاصیت چربی‌زدایی و تمیزکنندگی، در شستشوی لباس‌ها و از بین بردن
و تمیزکنندگی، در شستشوی لباس‌ها و از بین بردن لکه‌های چربی کاربرد داشت. به‌طور کلی، سنگ صابون به دلیل خواص منحصر به فرد خود، در طول تاریخ کاربردهای متنوعی داشته است و در زندگی روزمره و مذهبی مردم نقش مهمی ایفا کرده است.
یکپارچه‌سازی ویفرمقیاس یا مجتمع‌سازی ویفرمقیاس سامانه‌ای از ساخت شبکه‌های مدار مجتمعِ (که معمولاً «تراشه» نامیده می‌شود) بسیاربزرگ از یک ویفر کامل سیلیکونی برای تولید یک تک «اَبَرتراشه» است. انتظار می‌رفت با ترکیب اندازه بزرگ و بسته‌بندی کاهش‌یافته، دبلیواس‌آی منجر به کاهش چشمگیر هزینه‌ها برای برخی سامانه‌ها، به ویژه ابررایانه‌های موازی شود، اما اکنون برای یادگیری عمیق استفاده می‌شود. این نام از عبارت یکپارچه‌سازی کلان‌مقیاس، حالت هنری در زمان توسعه دبلیواس‌آی گرفته‌شده است. نمای‌کلی. در فرایند ساخت مدار
گرفته‌شده است. نمای‌کلی. در فرایند ساخت مدار مجتمع معمولی، یک بلور استوانه‌ای بزرگ (گویه) سیلیکونی تولید می‌شود و سپس به دیسک‌هایی به نام ویفر بریده می‌شود. سپس ویفرها برای آماده شدن برای فرایند ساخت، تمیز و صیقل داده می‌شوند. یک فرایند عکاسی برای الگوبرداری از سطحی استفاده می‌شود که در آن مواد باید در بالای ویفر لایه‌نشانی شود و جایی لایه‌نشانی نشود. مواد مورد نظر لایه‌نشانی‌شده و ماسک عکاسی برای لایه بَعدی برداشته می‌شود. از آن به بعد ویفر به‌طور مکرر به این روش پردازش می‌شود و لایه به لایه مدار روی سطح
این روش پردازش می‌شود و لایه به لایه مدار روی سطح قرار می‌گیرد. چندین نسخه از این الگوها به صورت شبکه ای در سراسر سطح ویفر بر روی ویفر قرار می‌گیرند. پس از الگوبرداری از همه مکان‌های ممکن، سطح ویفر مانند یک ورق کاغذ نمودار به نظر می‌رسد، با خطوط شبکه‌ای که تک‌تک تراشه‌ها را مشخص می‌کنند. هر یک از این مکان‌های شبکه‌ای برای عیوب تولید توسط تجهیزات خودکار آزمایش می‌شوند. مکان‌هایی که معیوب هستند، ثبت و با یک نقطه رنگ علامت‌گذاری می‌شوند (این فرایند به عنوان «جوهرزنی دای» نامیده می‌شود و فنون‌های نوین‌تر ساخت
دای» نامیده می‌شود و فنون‌های نوین‌تر ساخت ویفر دیگر نیازی به علامت‌گذاری فیزیکی برای شناسایی دای معیوب ندارند). سپس ویفر از هم جدا می‌شود برای برش تک‌تک تراشه‌ها اره می‌شود. این تراشه‌های معیوب دور ریخته می‌شوند یا بازیافت می‌شوند، در حالی که تراشه‌های کارا در بسته‌بندی قرار می‌گیرند و برای هر گونه آسیبی که ممکن است در طول فرایند بسته‌بندی رخ دهد دوباره آزمایش می‌شوند. اجتناب از ایرادات روی سطح ویفرها و مشکلات در طول فرایند لایه‌سازی/لایه‌نشانش غیرممکن است و باعث می‌شود برخی از تراشه‌ها معیوب شوند. درآمد
و باعث می‌شود برخی از تراشه‌ها معیوب شوند. درآمد حاصل از تراشه‌های کارا باقی‌مانده باید تمام هزینه‌های ویفر و پردازش آن، از جمله تراشه‌های معیوب دور ریخته شده را بپردازد؛ بنابراین، هر چه تعداد تراشه‌های کارا بیشتر یا "بازده" بیشتر باشد، هزینه هر تراشه تکی کمتر می‌شود. به منظور به حداکثر رساندن بازده، می‌خواهند تراشه‌ها را تا حد امکان کوچک کنند، به طوری که بتوان تعداد تراشه‌های کارای بیشتری را در هر ویفر به دست آورد. کاهش هزینه. بخش قابل‌توجهی از هزینه ساخت (معمولا ۳۰٪ -۵۰٪) مربوط به آزمایش و بسته‌بندی
(معمولا ۳۰٪ -۵۰٪) مربوط به آزمایش و بسته‌بندی تراشه‌های تکی است. هزینه بیشتر با اتصال تراشه‌ها به یک سامانه یکپارچه (معمولاً از طریق یک برد مدار چاپی) مرتبط است. یکپارچه‌سازی ویفرمقیاس به دنبال کاهش این هزینه و همچنین بهبود عملکرد با ساختن تراشه‌های بزرگتر در یک بسته است – در اصل، تراشه‌هایی به بزرگی یک ویفر کامل. البته این کار آسانی نیست، زیرا با توجه به ایرادات روی ویفرها، یک طرح بزرگ چاپ شده روی ویفر تقریباً همیشه کار نمی‌کند. توسعه روش‌هایی برای رسیدگی به نواحی معیوب ویفرها از طریق منطق، به جای اره
به نواحی معیوب ویفرها از طریق منطق، به جای اره کردن آنها از ویفر، یک هدف مداوم بوده است. به‌طور کلی، این رویکرد از یک الگوی شبکه ای از زیرمدارها و «بازسیمی‌ها» در اطراف نواحی آسیب‌دیده با استفاده از منطق مناسب استفاده می‌کند. اگر ویفر به‌دست‌آمده دارای زیرمدارهای کارای کافی باشد، می‌توان آن را باوجود ایراد استفاده کرد. چالش‌ها. بیشترین تلفات در ساخت تراشه ناشی از نقص در لایه‌های ترانزیستور یا در لایه‌های فلزی با چگالی‌بالا است. روش دیگر - برساخت میان‌هابندسیلیکونی (Si-IF) - هیچ‌کدام روی ویفر نیست. Si-IF
(Si-IF) - هیچ‌کدام روی ویفر نیست. Si-IF فقط لایه‌های فلزی با چگالی نسبتاً کم را روی ویفر قرار می‌دهد، تقریباً همان چگالی لایه‌های بالایی یک سامانه روی یک تراشه، و از ویفر فقط برای میان‌هابندها بین تراشک‌های کوچک بدون‌روکش با بسته‌بندی‌سخت استفاده می‌کند. پردازنده‌های مبتنی‌بر Si-IF و سوئیچ‌های شبکه مورد مطالعه قرار گرفته‌اند. تلاش‌ها برای تولید. بسیاری از شرکت‌ها در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ تلاش کردند تا سامانه‌های تولید دبلیواس‌آی را توسعه دهند، اما همه شکست خوردند. تگزاس اینسترومنتز و شرکت آی‌تی‌تی هر دو آن
تگزاس اینسترومنتز و شرکت آی‌تی‌تی هر دو آن را راهی برای توسعه ریزپردازنده‌های پیچیده خط‌لوله‌شده و ورود مجدد به بازاری می‌دانستند که در آن جایگاه خود را از دست می‌دادند، اما هیچ‌کدام محصولی را عرضه نکردند. جین امدال همچنین تلاش کرد تا دبلیواس‌آی را به عنوان روشی برای ساخت یک ابررایانه توسعه دهد و تریلوژی سیستمز را در سال ۱۹۸۰ راه‌اندازی کرد و سرمایه‌گذاری‌هایی را ازگروه بول، اسپری کورپوریشن و دیجیتال ایکویپ‌منت کورپوریشن که (همراه با دیگران) ارائه کردند، به دست آورد. حدود ۲۳۰ میلیون دلار بودجه برآورد شده
دست آورد. حدود ۲۳۰ میلیون دلار بودجه برآورد شده است. این طراحی شامل یک تراشه مربعی ۲٫۵ اینچی با ۱۲۰۰ پایه در پایین بود. این تلاش با یک سری بلایای طبیعی از جمله سیل مواجه شد که ساخت کارخانه را به تأخیر انداخت و بعداً فضای داخلی اتاق تمیز را خراب کرد. مدال پس از اینکه تقریباً ۱/۳ سرمایه را از بین برد و چیزی برای نشان دادن آن نداشت، در نهایت اعلام کرد که این ایده تنها با بازدهی ۹۹٫۹۹٪ کار می‌کند، که تا ۱۰۰ سال اتفاق نمی‌افتد. او از سرمایه اولیه باقیمانده تریلوژی برای خرید الکسی، سازنده ابرکوچک‌رایانه‌ها، در
برای خرید الکسی، سازنده ابرکوچک‌رایانه‌ها، در سال ۱۹۸۵ استفاده کرد. تلاش‌های تریلوژی در نهایت پایان یافت و به الکسی تبدیل شد. در سال ۱۹۸۹ آنمارتیک یک حافظه پشتهٔ ویفری را بر اساس فناوری آیور کَت توسعه داد، اما این شرکت نتوانست از عرضه کافی ویفرهای سیلیکونی اطمینان حاصل کند و در سال ۱۹۹۲ ورشکسته شد. افزاره‌های ویفرمقیاس درحال تولید. پردازنده سریبراس سیستمز. در ۱۹ اوت ۲۰۱۹، شرکت آمریکایی سامانه‌های رایانهٔ سریبراس سیستمز پیشرفت توسعه دبلیواس‌آی خود را برای شتاب یادگیری عمیق ارائه کرد. تراشه موتور ویفرمقیاس
یادگیری عمیق ارائه کرد. تراشه موتور ویفرمقیاس (دبلیواس‌آی-۱) سریبراس ۴۶۲۲۵ میلی‌مترمربع (۲۱۵ × ۲۱۵ میلی‌متر) است که تقریباً ۵۶× بزرگ‌تر از بزرگ‌ترین دای پردازشگر گرافیکی است. این توسط تی‌اس‌ام‌سی با استفاده از فرایند ۱۶ نانومتری آنها ساخته شده است. دبلیواس‌آی-۱ دارای ۱٫۲ تریلیون ترانزیستور، ۴۰۰۰۰۰ هسته هوش مصنوعی، ۱۸ گیگابایت اس‌رَم روی تراشه، ۱۰۰ بیت بر ثانیه پهنای‌باند بافت روی‌ویفر و ۱٫۲ بیت بر ثانیه پهنای‌باند بیرون‌ویفر ورودی/خروجی است. قیمت و نرخ کلاک فاش نشده است. در سال ۲۰۲۰، محصول این شرکت،
کلاک فاش نشده است. در سال ۲۰۲۰، محصول این شرکت، سی‌اس-۱، در شبیه‌سازی دینامیک سیالات محاسباتی آزمایش شد. در مقایسه با ابررایانه ژول در ان‌ئی‌تی‌ال، سی‌اس-۱ ۲۰۰ برابر سریعتر بود، در حالی که انرژی بسیار کمتری مصرف می‌کرد. در آوریل ۲۰۲۱، سریبراس دبلیواس‌آی-۲ را با دوبرابر تعداد ترانزیستورها و ۱۰۰٪ بازدهی ادعایی اعلام کرد، که با طراحی‌سازی سامانه‌ای که در آن می‌توان هرگونه نقص تولیدی را دور زد، به دست آمد. سامانه سریبراس سی‌اس-۲، که دارای دبلیواس‌آی-۲ است، درحال تولید سریال است. در مارس ۲۰۲۴، سریبراس
است، درحال تولید سریال است. در مارس ۲۰۲۴، سریبراس دبلیواس‌آی-۳ را با عملکرد دو برابر رکورددار قبلی، سریبراس دبلیواس‌آی-۲، با همان توان مصرفی و با همان قیمت معرفی کرد. باهدف‌گذاری در یادگیری هوش مصنوعی است و بر اساس فرایند ۵ نانومتری تی‌اس‌ام‌سی ساخته شده است.
سردهٔ سَرگین‌خواران یا اسکارابئوس () شامل تعدادی از گونه‌های سوسک سرگین‌غلتان آفریقایی-اوراسیایی است، از جمله «سرگین‌غلتان مقدس (Scarabaeus sacer)، و همنام تبار Scarabaeini، خانواده Scarabaeidae (سرگین‌چرخانان)، بالاخانواده Scarabaeoidea (سرگین‌چرخان‌واران) و فروراسته Scarabaeiformia (سرگین‌چرخان‌ریختان) است. این سوسک‌ها منحصراً از کود حیوانی تغذیه می‌کنند، که این کار را با غلتاندن یک تکه کود تا فاصله‌ای از محل رسوب آن و دفن آن برای تغذیه در زیر زمین انجام می‌دهند. آنها همچنین با حفر یک محفظه زیرزمینی و پر
آنها همچنین با حفر یک محفظه زیرزمینی و پر کردن آن با توپ‌هایی که در آنها تخم گذاشته شده است، برای لاروهای خود غذا تهیه می‌کنند. لارو در حال رشد از توپ کود تغذیه می‌کند، شفیره می‌شود و در نهایت به صورت بالغ ظاهر می‌شود. «سرگین‌خوار» همچنین یک اصطلاح قدیمی برای یک شی به شکل سوسک اسکاراب در هنر است. اسکاراب نوعی طلسم محبوب در مصر باستان بود، و در هنر یونان باستان، سنگ‌های قیمتی حک شده اغلب به شکل اسکاراب روی بقیه سنگ پشت سطح صاف اصلی تراشیده می‌شدند که برای مهر و موم کردن اسناد استفاده می‌شد. موجودی که به
مهر و موم کردن اسناد استفاده می‌شد. موجودی که به عنوان سرگین‌خوار شناخته می‌شود در "سوسک طلایی" اثر ادگار آلن پو ظاهر می‌شود، و شعری با عنوان "Scarabæus sisyphus" توسط ماتیلده بلیند سروده شده است.
ماتیلده بلیند (Mathilde Blind) (زاده ۲۱ مارس ۱۸۴۱ – درگذشته ۲۶ نوامبر ۱۸۹۶) شاعر، نویسنده داستان، زندگی‌نامه‌نویس، مقاله‌نویس و منتقد انگلیسی-آلمانی بود. او در اوایل دهه ۱۸۷۰ به عنوان یک زن پیشگام در جامعه‌ای از هنرمندان و نویسندگان عمدتاً مرد ظاهر شد. در اواخر دهه ۱۸۸۰ او در میان نویسندگان زن جدید مانند ورنون لی (وایولت پاژه)، امی لوی، مونا کایرد، اولیو اشراینر، روزاموند ماریوت واتسون و کاترین تاینان برجسته شد. او توسط الگرنون چارلز سوینبرن، ویلیام مایکل روستی، امی لوی، ادیت نسبیت، آرتور سیمونز و آرنولد
روستی، امی لوی، ادیت نسبیت، آرتور سیمونز و آرنولد بنت مورد ستایش قرار گرفت. زندگی. بلیند در مانهایم آلمان به دنیا آمد. پدرش یک بانکدار به نام جیکوب آبراهام کوهن و مادرش فریدریک اتلینگر بود. او یک برادر به نام فردیناند، دو برادر ناتنی (مایر جیکوب «مکس» کوهن، از ازدواج اول پدرش، و رودولف، از ازدواج فریدریک و کارل بلیند) و یک خواهر ناتنی به نام اتیلی، نیز از ازدواج فریدریک و کارل بلیند داشت. کوهن در سال ۱۸۴۸ درگذشت، همان سالی که مادرش با کارل بلیند، که در شورش بادن در سال ۱۸۴۸ شرکت داشت، ازدواج مجدد کرد. آنها
بادن در سال ۱۸۴۸ شرکت داشت، ازدواج مجدد کرد. آنها در سال ۱۸۵۲ به لندن مهاجرت کردند و تقریباً در زمان نقل مکان بود که او نام ناپدری خود را برگزید.
فرهنگ گفتاوردهای آکسفورد () یک کتاب مرجع معتبر است که توسط انتشارات دانشگاه آکسفورد منتشر می‌شود. این کتاب مجموعه‌ای گسترده از گفتاورهای (نقل قول‌های) کوتاه را در بر می‌گیرد که در زبان و فرهنگ انگلیسی رایج هستند. این نقل قول‌ها از منابع مختلفی مانند رمان‌ها، نمایشنامه‌ها، شعرها، مقالات، سخنرانی‌ها، فیلم‌ها، برنامه‌های رادیویی و تلویزیونی، ترانه‌ها، تبلیغات و حتی عناوین کتاب‌ها استخراج شده‌اند. این فرهنگ لغت بر اساس شواهد گسترده‌ای از نقل قول‌هایی که در واقع به عنوان نقل قول مستقیم استفاده می‌شوند، گردآوری
به عنوان نقل قول مستقیم استفاده می‌شوند، گردآوری شده است. معیار اصلی برای گنجاندن یک نقل قول در این کتاب، محبوبیت و آشنایی آن در میان مردم است، اگرچه ممکن است هیچ خواننده‌ای با همه نقل قول‌های این فرهنگ لغت آشنا نباشد. نسخه هشتم این فرهنگ لغت، که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد، شامل ۲۰٬۰۰۰ نقل قول در ۱۱۲۶ صفحه است و هم به صورت چاپی و هم به صورت آنلاین در دسترس است. این فرهنگ لغت با ارائه نقل قول‌های افراد مشهور و تأثیرگذار از گذشته تا به امروز، به عنوان یک منبع ارزشمند برای سخنرانان عمومی، نویسندگان و هر کسی که از
برای سخنرانان عمومی، نویسندگان و هر کسی که از یک جمله زیبا یا یک پاسخ هوشمندانه لذت می‌برد، شناخته می‌شود.
تانک‌بر () یک وسیله نقلیه سنگین است که برای حمل و نقل تانک‌ها و سایر خودروهای زرهی سنگین استفاده می‌شود. این وسیله نقلیه معمولاً دارای یک کِشنده بزرگ و قدرتمند است که می‌تواند وزن تانک را تحمل کند و آن را به مکان‌های مورد نظر منتقل کند. تانک‌برها در عملیات‌های نظامی و لجستیکی نقش مهمی دارند، زیرا امکان جابجایی سریع و ایمن تانک‌ها را فراهم می‌کنند. آنها همچنین می‌توانند برای حمل و نقل سایر تجهیزات سنگین نظامی مانند توپخانه، خودروهای زرهی سبک‌تر و تجهیزات پشتیبانی استفاده شوند. استفاده از تانک‌بر باعث کاهش
استفاده شوند. استفاده از تانک‌بر باعث کاهش استهلاک قطعات تانک، صرفه‌جویی در مصرف سوخت، کاهش آسیب به جاده‌ها و کاهش خستگی خدمه تانک می‌شود. همچنین، تانک‌برها می‌توانند تانک‌ها را با سرعت بیشتر و در مسافت‌های طولانی‌تری نسبت به خود تانک‌ها جابجا کنند. برخی از تانک‌برها قابلیت تبدیل شدن به خودروهای بازیابی تانک را نیز دارند و در شرایط جنگی، کشنده آنها برای محافظت زرهی می‌شود. تانک‌برها معمولاً دارای ویژگی‌های زیر هستند: تانک‌برها انواع مختلفی دارند، از جمله تانک‌برهای چرخ‌دار و تانک‌برهای زنجیری. تانک‌برهای
چرخ‌دار و تانک‌برهای زنجیری. تانک‌برهای چرخ‌دار برای حمل و نقل در جاده‌ها و مسیرهای هموار مناسب هستند، در حالی که تانک‌برهای زنجیری برای حرکت در زمین‌های ناهموار و شرایط سخت طراحی شده‌اند.
یَدَک‌کِش یا تریلر () وسیله‌ای است که می‌تواند به قلاب یدک‌کش یک وسیله نقلیه متصل شود. برای یدک‌کش‌های کوچک با وزن کمتر از ۷۵۰ کیلوگرم، از جمله ظرفیت بار، راننده خودرو نیازی به گواهینامه رانندگی جداگانه ندارد. برای هر نوع حمل و نقل، یک یدک‌کش ویژه در دسترس است، به عنوان مثال، یدک‌کش‌های تخت دارای یک سطح بارگیری صاف بدون لبه‌های برجسته هستند. در حمل و نقل بار، یدک‌کش‌ها به‌طور گسترده مورد استفاده قرار می‌گیرند و می‌توان بین سه نوع یدک‌کش تمایز قائل شد: یدک‌کش کامل، یدک‌کش مستقل (نیمه‌یدک‌کش) و یدک‌کش مرکزی
کامل، یدک‌کش مستقل (نیمه‌یدک‌کش) و یدک‌کش مرکزی یا کمرشکن. یدک‌کش‌های مفصلی:. این یدک‌کش‌ها دارای دو یا چند محور هستند که محور جلو از طریق یک صفحه گردان (از این رو به آن یدک‌کش صفحه‌گردان نیز می‌گویند) یا به‌طور غیرمعمول از طریق یک بازوی محور به صورت جداگانه هدایت می‌شود. این یدک‌کش‌ها نمونه‌ای از کامیون‌ها و تراکتورها هستند. اخیراً، یدک‌کش‌های این نوع برای خودروهای سواری برای حمل و نقل سبک و طولانی یا حجیم ارائه شده‌اند. وزن ناخالص مجاز تا ۲۰ تن برای دو محور و ۲۴ تن برای سه محور است - با مجوز ویژه (تریلر
و ۲۴ تن برای سه محور است - با مجوز ویژه (تریلر کم‌ارتفاع برای حمل و نقل سنگین) بالاتر از آن. با فرمان صفحه گردان، محور جلو بر روی یک صفحه گردان نصب می‌شود و به‌طور ثابت به تیر متصل می‌شود. تیر به صورت عمودی متحرک است و با فنرهای قوی به عنوان اقدامات ایمنی نگه داشته می‌شود. پس از جدا شدن نباید زمین را لمس کند. [۵] تریلرهای چند محوره بالای ۳۵۰۰ کیلوگرم GVW باید به ترمز بادی مجهز شوند. انواع ساختارها، مشابه کامیون، بسیار متنوع هستند. انواع معمولی بدنه عبارتند از جعبه باز (سکوی تخت)، جعبه باز با برزنت و تیر و
از جعبه باز (سکوی تخت)، جعبه باز با برزنت و تیر و جعبه بسته (بدنه جعبه‌ای). علاوه بر این، بسیاری از طرح‌های ویژه وجود دارد که با هدف مورد نظر سازگار هستند. اشکال خاص. غلتک جاده‌ای یک یدک‌کش وسیله نقلیه است که در سال ۱۹۳۱ توسط یوهان کوله‌مایر برای حمل واگن‌های راه‌آهن و بارهای سنگین در جاده توسعه یافت. این یدک‌کش چند محوره در انواع مختلف با ظرفیت بارهای مختلف وجود داشت. یدک‌کش دنباله‌دار تریلری است که برای کالاهای بسیار طولانی مانند کنده‌های درخت یا اجزای پیش ساخته استفاده می‌شود. تریلر دنباله‌دار در حالت
ساخته استفاده می‌شود. تریلر دنباله‌دار در حالت بارگیری معمولاً با یک لوله مرکزی، یک سیم فولادی یا فقط توسط بار به وسیله نقلیه کشنده برای کشیدن متصل می‌شود. وسایل نقلیه سبک‌وزن با یک محور جک‌دار بر روی یک محور یدک‌کش یدک می‌شوند. در حالت خالی مانند یک تریلر تک محوره و در حالت بارگیری مانند یک تریلر چند محوره رانندگی می‌شود. یدک‌کش‌های کمکی دارای موتور مخصوص به خود هستند، معمولاً برای وسایل نقلیه با نیروی محرکه ضعیف خود، مانند دوچرخه و موتورسیکلت‌های کوچک.