payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تابستانی ۱۹۷۶ را کسب کرد. بازی‌های المپیک. کمیته المپیک لهستان در سال ۱۹۱۸ ایجاد شد و در سال ۱۹۱۹ به رسمیت شناخته شد. این کشور از سال ۱۹۲۴، به جز تحریم بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ به میزبانی شوروی در بازی‌های المپیک حضور داشته است.
ساختار اسید نوکلئیک به ساختار اسیدهای نوکلئیک مانند دی‌ان‌ای و آران‌ای اشاره دارد. از نظر شیمیایی، دی‌ان‌ای و آران‌ای بسیار شبیه هستند. ساختار اسید نوکلئیک اغلب به چهار سطح مختلف تقسیم می‌شود: اولیه، ثانویه، سوم و چهارم. ساختار اولیه شامل یک توالی خطی از نوکلئوتیدها است که توسط پیوند فسفودی‌استر به یکدیگر متصل شده‌اند. این توالی خطی نوکلئوتیدها هستند که ساختار اولیه دی‌ان‌ای یا آران‌ای را می‌سازند. نوکلئوتیدها از ۳ جزء تشکیل شده‌اند:
بسکتبال در آمریکا توسط اتحادیه ملی بسکتبال (NBA) در لیگ بسکتبال حرفه ای در اکثر سطوح اداره می‌شود. بسکتبال دومین ورزش پرطرفدار در ایالات متحده، پس از فوتبال آمریکایی است. از نظر درآمد، NBA پس از لیگ ملی فوتبال (NFL) و لیگ برتر بیسبال (MLB) سومین لیگ ورزشی پردرآمد در ایالات متحده و جهان است. بسکتبال در سال ۱۸۹۱ توسط معلم تربیت بدنی، جیمز نیسمیت در اسپرینگفیلد، ماساچوست اختراع شد. ان‌بی‌ای. اتحادیه ملی بسکتبال (NBA) لیگ برتر بسکتبال حرفه ای مردان جهان و یکی از لیگ‌های ورزشی حرفه ای بزرگ آمریکای شمالی است. این
لیگ‌های ورزشی حرفه ای بزرگ آمریکای شمالی است. این لیگ شامل ۳۰ تیم (۲۹ تیم در ایالات متحده و ۱ تیم در کانادا) است که یک فصل ۸۲ بازی از اکتبر تا ژوئن انجام می‌دهند. پس از فصل عادی، هشت تیم از هر کنفرانس در پلی آف برای قهرمانی لری اوبراین رقابت می‌کنند NBA رتبه‌بندی بالایی در تلویزیون کسب می‌کند. ترکیب نژاد و قومیت در انجمن ملی بسکتبال (NBA) در طول تاریخ لیگ تغییر کرده است. تا سال ۲۰۲۰، حدود ۸۱٫۱ درصد از بازیکنان NBA سیاه‌پوست بودند و ۱۷٫۹ درصد سفیدپوست، ۱۲٫۵ درصد از نژادهای مختلط بیشتر نیمه سیاه‌پوستان نیمه
درصد از نژادهای مختلط بیشتر نیمه سیاه‌پوستان نیمه سفید و ۱٫۱ درصد از نژادهای دیگر هستند. این لیگ دارای بالاترین درصد بازیکنان سیاهپوست در بین لیگ‌های بزرگ ورزشی حرفه ای در ایالات متحده و کانادا است. از سال ۲۰۲۰، به نظر می‌رسد بینندگان NBA عمدتاً سیاه‌پوست و اسپانیایی باشند. بسکتبال زنان. انجمن بسکتبال بانوان اولین تلاش در لیگ حرفه ای بسکتبال زنان در سال ۱۹۸۴ بود. لیگ بسکتبال آمریکا یکی از اولین لیگ‌های حرفه ای زنان در ایالات متحده است. اتحادیه ملی بسکتبال زنان یا WNBA سازمانی است که لیگ بسکتبال حرفه ای
زنان یا WNBA سازمانی است که لیگ بسکتبال حرفه ای زنان در ایالات متحده را اداره می‌کند. اتحادیه ملی بسکتبال زنان در سال ۱۹۹۶ به عنوان همتای اتحادیه ملی بسکتبال تشکیل شد و نخستین بازی لیگ در سال ۱۹۹۷ آغاز شد. فصل اتحادیه ملی بسکتبال زنان از ژوئن تا سپتامبر (بهار و تابستان آمریکای شمالی) است. WNBA برترین لیگ حرفه ای بسکتبال زنان در جهان است. بسکتبال اتحادیه ملی ورزش دانشگاهی زنان نیز محبوب است. تیم‌های ملی. از بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۲، بازیکنان NBA نماینده ایالات متحده در رقابت‌های بین‌المللی بوده‌اند و
ایالات متحده در رقابت‌های بین‌المللی بوده‌اند و در تورنمنت‌های مهم متعددی پیروز شده‌اند. "تیم رؤیایی" که نام مستعار غیررسمی "تیم بسکتبال مردان ایالات متحده بود که در المپیک ۱۹۹۲" مدال طلا را کسب کرد. تیم ملی زنان در المپیک هشت مدال طلا کسب کرده است. بسکتبال دبیرستان. بسکتبال دبیرستان یک فعالیت محبوب است. فدراسیون ملی انجمن‌های دبیرستان ایالتی در فصل ۲۰۱۴–۲۰۱۵، حدود ۵۴۱۴۷۹ پسر و ۴۲۹۵۰۴ دختر در تیم‌های بسکتبال حضور داشتند. بسیاری از تیم‌های بسکتبال دبیرستانی، به ویژه در غرب میانه و جنوب بالا، طرفداران محلی
به ویژه در غرب میانه و جنوب بالا، طرفداران محلی زیادی دارند. ایندیانا دارای ۱۰ سالن از ۱۲ ورزشگاه بزرگ دبیرستان در ایالات متحده است، و به خاطر علاقه بسکتبال خود معروف به "هیستری هوسیر" است. بسکتبال کالج. بسکتبال کالج بسیار محبوب است و رتبه‌های بالای تماشاچی تلویزیون را به خود اختصاص می‌دهد. هر ماه مارس، یک تورنمنت ۶۸ تیمی، ۶ دور، تک حذفی (که معمولاً مارس Madness نامیده می‌شود) قهرمانان ملی مسابقات بسکتبال مردان بخش NCAA بسکتبال کالج مردان را مشخص می‌کند. [
سازوکار اسید نوکلئیک یک اصطلاح جمعی است که به انواع واکنش‌های شیمیایی اشاره دارد که توسط آنها اسیدهای نوکلئیک (دی‌ان‌ای و/یا آران‌ای) یا سنتز یا تجزیه می‌شوند. اسیدهای نوکلئیک پلیمرهایی (به اصطلاح "زیست‌پلیمر") هستند که از انواع مونومرهایی به نام نوکلئوتیدها ساخته شده‌اند. سنتز نوکلئوتید یک سازوکار آنابولیک است که عموماً شامل واکنش شیمیایی فسفات، قند پنتوز و یک باز نیتروژنی است. تجزیه اسیدهای نوکلئیک یک واکنش کاتابولیک است و بخش‌های حاصل از نوکلئوتیدها یا نوکلئوبازها را می‌توان برای بازآفرینی نوکلئوتیدهای
را می‌توان برای بازآفرینی نوکلئوتیدهای جدید نجات داد. هر دو واکنش سنتز و تخریب به چندین آنزیم برای تسهیل این رویداد نیاز دارند. نقص یا کمبود این آنزیم‌ها می‌تواند سبب انواع بیماری‌ها شود.
بالیس سروگا (؛ زادهٔ ۲ فوریه ۱۸۹۶ – درگذشتهٔ ۱۶ اکتبر ۱۹۴۷) شاعر، نمایشنامه‌نویس، منتقد و نظریه‌پرداز ادبی لیتوانیایی بود. اوایل زندگی. او از اوایل جوانی به نشریات فرهنگی می‌پرداخت. آثار او به‌دست جناح لیبرال جنبش فرهنگی لیتوانیایی و در چندین روزنامه لیتوانیایی منتشر می‌شد. در سال ۱۹۱۴، او آغاز به تحصیل ادبیات در سنت پترزبورگ و سپس به دلیل جنگ جهانی اول و انقلاب روسیه در مسکو کرد. در سال ۱۹۲۱، او در دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ پذیرفته شد و در سال ۱۹۲۴ برای تز دکتری دربارهٔ فولکلور لیتوانیایی مدرک
برای تز دکتری دربارهٔ فولکلور لیتوانیایی مدرک پی‌اچ‌دی دریافت کرد. سروگا همچنین نخستین مترجم اشعار آنا آخماتووا بوده که احتمالاً بین نوامبر ۱۹۱۶ و اوایل ۱۹۱۷ آن را ترجمه کرد. پس از بازگشت به لیتوانی، سروگا در دانشگاه لیتوانی تدریس کرد و یک سمینار تئاتر بنیان نهاد که در نهایت تبدیل به یک دورهٔ تحصیلی شد. او همچنین نوشتارهای گوناگونی دربارهٔ ادبیات نوشت. از سال ۱۹۳۰، وی آغاز به نوشتن آثار درام کرد. در سال ۱۹۳۹، او آغاز به تدریس در دانشگاه ویلنیوس کرد. پس از الحاق لیتوانی به اتحاد جماهیر شوروی، سروگا یک سرود
لیتوانی به اتحاد جماهیر شوروی، سروگا یک سرود برای حمایت شوروی نوشت و از دولت جدید شوروی استقبال کرد. اسارت نازی. شناخته‌شده‌ترین اثر سروگا، رمان "جنگل خدایان" است که بر اساس تجربیات زندگی او به عنوان زندانی در اردوگاه کار اجباری اشتوتهوف در شتوتووو، ایالت آزاد دانتسیش یا شهرستان نووه دوور گدانسکی کنونی در لهستان است. پس از اینکه نازی‌ها کارزاری ضد جنبش‌های محتمل ضدنازی در لیتوانی اشغالی آغاز کردند، او در مارس ۱۹۴۳ همراه با چهل و هفت اندیشمند لیتوانیایی دیگر به اردوگاه فرستاده شد. در این کتاب، سروگا زندگی
به اردوگاه فرستاده شد. در این کتاب، سروگا زندگی در اردوگاه کار اجباری را از نگاه مردی فاش کرد که تنها راه نجات جان و حفظ کرامتش این بود که همه چیز را از طریق پرده‌ای از طنز و کنایه ببیند که در آن شکنجه‌گران و قربانیان آن‌ها به عنوان انسان‌های ناقص، موجوداتی که از آرمان‌های دروغین رهبران سیاسی خود دور هستند، در معرض نمایش قرار می‌گیرند. به عنوان مثال، او با اشاره به ضرب و شتم زندانیان توسط نگهبانان نوشت: «"آدم ماشین نیست، خسته می‌شود."» در ابتدا، انتشار رمان توسط مقامات شوروی سرکوب شد. در نهایت این رمان در
توسط مقامات شوروی سرکوب شد. در نهایت این رمان در سال ۱۹۵۷، ده سال پس از مرگ نویسنده منتشر شد. ادامهٔ زندگی. پس از آزادسازی اردوگاه‌های نازی به دست نیروهای شوروی، سروگا در همان اردوگاه نگه داشته می‌شد. هرچند، در سال ۱۹۴۵ او به ویلنیوس برگشت و به تدریس در دانشگاه ویلنیوس ادامه داد. جلوگیری مقامات از انتشار "جنگل خدایان" و ناتوانی جسمی ناشی از حضور در اردوگاه منجر به مرگ او در تاریخ ۱۶ اکتبر ۱۹۴۷ شد. او در سفر بازگشت از کاوناس به ویلنیوس به دلیل عوارض ناشی از سرماخوردگی جان باخت.
جنگل خدایان (لیتوانیایی: "Dievų miškas") خاطرات شاعر و نویسندهٔ لیتوانیایی بالیس سروگا دربارهٔ تجربیات او در اردوگاه کار اجباری اشتوتهوف است. این یکی از نخستین خاطرات در اروپا دربارهٔ اردوگاه‌های نازی بود. به گفتهٔ نویسنده، عنوان کتاب بر اساس ناحیهٔ باتلاقی جنگلی است که اردوگاه در آن قرار داشت. بالیس سروگا نوشتن خاطراتش را در سال ۱۹۴۵ آغاز کرد و در طی چندین ماه یک نوشتهٔ ۴۵۰ صفحه‌ای را در آسایشگاه نویسندگان بیرشتوناس به پایان رساند. سانسور در اتحاد جماهیر شوروی برای چندین سال مانع انتشار خاطرات بود. در سال
برای چندین سال مانع انتشار خاطرات بود. در سال ۱۹۵۷ و پس از مرگ نویسنده، نسخهٔ سانسورشده منتشر شد. نسخهٔ اصلی رمان در سال ۲۰۱۱ منتشر شد.
ذره‌های لمسی گراندری Tactile corpuscles of Grandry یا ذره‌های گراندری Grandry corpuscles گیرنده‌های مکانیکی هستند که در پوست منقار و مخاط دهان پرندگان آبزی یافت می‌شوند. آنها نخستین بار توسط گراندری در سال ۱۸۶۹ در پوست غاز و مرغابی توصیف شد. ساختار کلی آنها شامل انتهای صاف یک فیبر عصبی آوران است که بین دو یا چند سلول حسی تا حدودی مسطح به نام سلول‌های گراندری قرار گرفته است که همگی توسط لایه‌ای از سلول‌های ماهواره‌ای و یک کپسول جزئی از پروتئین کلاژن احاطه شده‌اند. مطالعات الکتروفیزیولوژیک نشان داده است که
مطالعات الکتروفیزیولوژیک نشان داده است که سلول‌های گراندری به عنوان آشکارسازهای سرعت با سرعت تطبیق‌پذیر عمل می‌کنند. در پرندگان، سلول‌های گراندری و مرکل شباهت‌های ریخت‌شناختی زیادی دارند، که سبب سردرگمی در ادبیات دربارهٔ طبقه‌بندی آنها شده است (رجوع کنید به ذره‌های گراندری و مرکل).
در اپتیک، نظریه ذره‌ای نور بیان می‌کند که نور از ذره‌های جداگانه کوچکی به نام «ذرات کوچک» تشکیل شده است که در یک خط مستقیم با سرعت محدود حرکت می‌کنند و دارای انگیزه هستند. این بر اساس یک توصیف جایگزین از اتم‌گرایی در دوره زمانی بود. اسحاق نیوتن با کار خود در اپتیک پایه‌های این نظریه را بنا نهاد. این تصور اولیه از تئوری ذرات نور، پیشروی اولیه برای درک نوین از فوتون بود. این نظریه در سدهٔ هجدهم بر مفاهیم نور تسلط یافت، و جایگزین نظریه‌های ارتعاشی برجسته پیشین شد، جایی که نور به عنوان «فشار» محیط بین منبع و
شد، جایی که نور به عنوان «فشار» محیط بین منبع و گیرنده در نظر گرفته می‌شد که ابتدا توسط رنه دکارت و بعدها در نظریه‌های بیشتر در شکل تصفیه‌شده توسط کریستیان هویگنس مورد حمایت قرار گرفت. در آغاز سدهٔ نوزدهم، از آنجایی که نظریه موجی نور شواهد تجربی جدیدی را جمع‌آوری کرد، این امر از بین می‌رفت.
اکسانا مسترز (به انگلیسی: Oksana Masters؛ زادهٔ ۱۹ ژوئن ۱۹۸۹) ورزشکار پارالمپیکی چندرشته‌ای آمریکایی با اصالت اوکراینی است که به‌دلیل ناهنجاری‌های مادرزادی ناشی از حادثه چرنوبیل، هر دو پای خود را از دست داد. او در ابتدا به قایقرانی پرداخته و در پارالمپیک ۲۰۱۲ لندن مدال برنز کسب کرد. سپس به اسکی صحرانوردی و دوچرخه‌سواری روی آورد و در بازی‌های پارالمپیک زمستانی و تابستانی مدال‌های متعددی کسب کرد. اوایل زندگی. اکسانا مسترز با نام اصلی اکسانا الکساندروونا بوندارچوک (به اوکراینی: Оксана Олександрівна Бондарчук)
(به اوکراینی: Оксана Олександрівна Бондарчук) در ۱۹ ژوئن ۱۹۸۹ در شهر خملنیتسکی، اوکراین، به دنیا آمد. او با ناهنجاری‌های فیزیکی متعددی به دنیا آمد که عمدتاً به فاجعه چرنوبیل نسبت داده می‌شود. اکسانا در سنین کودکی توسط مادرش در یک یتیم‌خانه رها شد و تا هفت سالگی در چندین یتیم‌خانه زندگی کرد. در نهایت، او توسط گی مسترز، یک پروفسور آمریکایی، به فرزندخواندگی پذیرفته شد و به ایالات متحده منتقل شد.و در آمریکا تحت چندین عمل جراحی قرار گرفت. حرفه ورزشی. قایقرانی. اکسانا فعالیت ورزشی خود را با قایقرانی تطبیقی آغاز
فعالیت ورزشی خود را با قایقرانی تطبیقی آغاز کرد و در مسابقات پارالمپیک ۲۰۱۲ لندن شرکت کرد. در این مسابقات، او به مدال برنز در رشته قایقرانی دست یافت. این موفقیت اولیه به او انگیزه داد تا به تلاش‌های خود ادامه دهد و در رشته‌های دیگر نیز به موفقیت برسد. اسکی صحرانوردی. پس از موفقیت در قایقرانی، اکسانا به ورزش‌های زمستانی علاقه‌مند شد و به اسکی کراس کانتری یا (اسکی صحرانوردی) و بیاتلون روی آورد. او در پارالمپیک زمستانی ۲۰۱۴ سوچی شرکت کرد و در رشته‌های اسکی کراس کانتری و بیاتلون موفق به کسب یک مدال نقره و یک
کانتری و بیاتلون موفق به کسب یک مدال نقره و یک مدال برنز شد. او در پارالمپیک زمستانی ۲۰۱۸ پیونگ‌چانگ نیز شرکت کرد و با عملکرد درخشان خود دو مدال طلا، یک مدال نقره و دو مدال برنز کسب دوچرخه‌سواری. اکسانا همچنین در رشته دوچرخه‌سواری پارالمپیکی نیز فعال است. او در مسابقات پارالمپیک تابستانی ۲۰۱۶ ریو شرکت کرد و در رشته‌های جاده و پیست به مدال‌های نقره و برنز دست یافت. در پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۰ توکیو، او موفق به کسب دو مدال طلا در رشته دوچرخه‌سواری شد و جایگاه خود را به عنوان یک ورزشکار پارالمپیکی برجسته تثبیت
را به عنوان یک ورزشکار پارالمپیکی برجسته تثبیت کرد. زندگی شخصی. اکسانا مسترز با آرون پایک، ورزشکار پارالمپیکی آمریکایی، در رابطه است. آنها اغلب در رقابت‌ها و تمرینات با یکدیگر همکاری دارند و از یکدیگر حمایت می‌کنند. اکسانا همچنین به عنوان یک فعال اجتماعی در زمینه افزایش آگاهی دربارهٔ افراد دارای معلولیت و ترویج ورزش برای این افراد فعالیت دارد. او در سخنرانی‌ها و پروژه‌های مختلفی شرکت می‌کند تا به دیگران نشان دهد که محدودیت‌های جسمی نباید مانعی برای دستیابی به اهداف بزرگ باشد. افتخارات و جوایز. اکسانا مسترز
اهداف بزرگ باشد. افتخارات و جوایز. اکسانا مسترز در طول دوران ورزشی خود به دستاوردهای بی‌شماری دست یافته است که از جمله آنها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: پارالمپیک ۲۰۲۴. مجله فوربز در مقاله‌ای نوشت که اکسانا مسترز در بازی‌های پارالمپیک ۲۰۲۴ پاریس به دنبال چیزی فراتر از کسب مدال است. او بر اهمیت پیام و تأثیرگذاری بر افراد دارای معلولیت تمرکز دارد و معتقد است هر مدال، داستانی از استقامت و غلبه بر چالش‌ها را روایت می‌کند. مسترز می‌خواهد الهام‌بخش دیگران باشد و به آنها نشان دهد که می‌توان با وجود محدودیت‌های
و به آنها نشان دهد که می‌توان با وجود محدودیت‌های فیزیکی به دستاوردهای بزرگ دست یافت.
ورزش های نظامی ورزش‌هایی هستند که توسط ارتش انجام می شوند. ورزش های نظامی موضوع مسابقات بین‌المللی همچون بازی های جهانی نظامی، با هدف آمادگی جسمانی نظامی هستند. ورزش ها برای اهدافی مثل بهبود آمادگی رزمی و افزایش مهارت و سرسختی بر اساس مناطق مختلف عملیاتی شامل زمین، دریا و هوا انتخاب شوند. تاریخچه. در سال ۱۸۵۸، آرچیبالد مک لارن یک سالن ورزشی در دانشگاه آکسفورد تأسیس کرد. در سال ۱۸۶۰، او یک برنامه آموزشی برای دوازده افسر و ارشد آنها، سرگرد فردریک همرسلی، در دانشگاه اجرا کرد. این برنامه بعداً در پروتکل‌های
دانشگاه اجرا کرد. این برنامه بعداً در پروتکل‌های آموزشی ارتش بریتانیا ادغام شد و منجر به تشکیل ستاد ژیمناستیک ارتش در سال ۱۸۶۱ شد که بر اهمیت ورزش در زندگی نظامی تأکید می‌کرد. در ایالات متحده، برنامه ورزش نیرو های مسلح تحت عنوان شورای ورزش بین خدماتی ("ISSC"، مخفف "Inter-service Sports Council") در سال ۱۹۴۸ تأسیس شد. وظیفه این شورا، هموارسازی مسیر شرکت در مسابقات ورزشی ملی، المپیک و بین‌المللی برای کلیه اعضای نیرو های مسلح بود. امروزه، برنامه ورزش نیروهای مسلح در ایالات متحده از طریق وزارت دفاع مدیریت می
مسلح در ایالات متحده از طریق وزارت دفاع مدیریت می شود. شورای بین‌المللی ورزش نظامی (CISM). در سال ۱۹۴۸، شورای بین‌المللی ورزش نظامی (CISM) توسط پنج کشور فرانسه، بلژیک، دانمارک، لوکزامبورگ و هلند در یک رویداد ورزشی در شهر نیس ایحاد شد. امروزه، این نهاد بین‌المللی رویداد های ورزشی مختلفی از جمله بازی های جهانی نظامی را برگزار می‌کند. رشته ها. ۲۶ رشته به رسمیت شناخته شده توسط شورای CISM وجود دارد. برخی از آنها تنها در فعالیت های نظامی انجام داده می‌شوند.
ایرینا هراشچنکو (؛ زادهٔ ) ورزشکار زن پرش ارتفاع اهل اوکراین است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۵ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده است.
نینا کندی (؛ زادهٔ ) ورزشکار زن پرش با نیزه اهل استرالیا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۲ مدال برنز شده است.
جازمین مور (؛ زادهٔ ) ورزشکار پرش سه‌گام و پرش طول اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال برنز شده است.
تارا دیویس-وودهال (؛ زادهٔ ) ورزشکار پرش طول اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۵ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
باشگاه فرهنگی ورزشی لئونسا () یک باشگاه فوتبال مستقر در لئون، تحت نظر کاستیا و لئون، اسپانیا است که در حال حاضر در پریمرا فدراسیون، سومین سطح لیگ فوتبال در این کشور به فعالیت می‌پردازد. باشگاه فرهنگی ورزشی لئونسا در ۵ اوت ۱۹۲۳ بنیان گذارده شده است. این باشگاه در ورزشگاه خانگی خودش، یعنی ورزشگاه رینو لئون، به مصاف رقبا می‌رود که ۱۳۳۴۶ نفر ظرفیت نشسته در دل خود می‌تواند جای‌دهد. قبل از فصل ۲۰۱۵–۲۰۱۴، باشگاه از لباسی رونمایی کرد که شبیه یک تاکسیدو طراحی شده بود. این کیت که توجه زیادی را در رسانه‌ها و سایت‌های
این کیت که توجه زیادی را در رسانه‌ها و سایت‌های شبکه‌های اجتماعی به خود جلب کرد، در یک مسابقه خیریه پیش فصل برای حمایت از خیریه‌های محلی برای خانواده‌های معدن پوشیده شد. تاریخچه. باشگاه فرهنگی ورزشی لئونسا در ۵ اوت ۱۹۲۳ تأسیس شد. در سال ۱۹۲۶، باشگاه فرهنگی ورزشی لئونسا، قهرمان منطقه‌ای شد و در سال ۱۹۲۹ در سگوندا دیویسیون بی بازی کرد و به دسته دوم صعود کرد. در سال ۱۹۳۱، باشگاه فعالیت خود را متوقف کرد و چندین تیم در شهر برای جایگزینی آن ایجاد شد، اما پس از جنگ داخلی اسپانیا، باشگاه فرهنگی ورزشی لئونسا به
جنگ داخلی اسپانیا، باشگاه فرهنگی ورزشی لئونسا به رقابت بازگشت. در سال ۱۹۵۵، باشگاه فرهنگی ورزشی لئونسا برای اولین بار به لا لیگا صعود کرد، اما تنها توانست یک فصل در بالاترین سطح فوتبال اسپانیا بازی کند. در سال ۲۰۱۱، باشگاه به دلیل بدهی‌های پرداخت‌نشده به بازیکنان به ترسرا دیویسیون سقوط کرد و دو سال طول کشید تا جایگاه خود را در سطح سوم بازیابی کند. در سال ۲۰۱۵، یک آکادمی قطری با نام آکادمی اسپایر کنترل بیش از ۹۹٪ از سهام باشگاه را خرید و بدین ترتیب از انحلال آن جلوگیری کرد. در تاریخ ۲۸ مه ۲۰۱۷، باشگاه
آن جلوگیری کرد. در تاریخ ۲۸ مه ۲۰۱۷، باشگاه فرهنگی ورزشی لئونسا پس از ۴۲ سال با شکست دادن بارسلونا بی در پلی‌آف‌های صعود به لا لیگا ۲ صعود کرد. در ۳ ژانویه ۲۰۱۸، باشگاه فوتبال لیدز یونایتد همکاری رسمی خود را با مالکان باشگاه فرهنگی ورزشی لئونسا، آکادمی اسپایر در قطر اعلام کرد. این همکاری باعث شد که بازیکنان لیدز یوسوکه ایدگوچی و اواسیم بوی به‌عنوان بخشی از این همکاری منحصر به فرد به باشگاه فرهنگی ورزشی لئونسا قرض داده شوند. در ۲ ژوئن ۲۰۱۸، باشگاه فرهنگی ورزشی لئونسا پس از شکست در آخرین روز مسابقات از
ورزشی لئونسا پس از شکست در آخرین روز مسابقات از نومانسیا به سطح سوم سقوط کرد. در فصل ۲۰۱۸–۱۹، باشگاه در سگوندا دیویسیون بی، گروه ۱ بازی کرد و برای صعود به دسته دوم تلاش کرد. اما تنها در جایگاه پنجم قرار گرفت. باشگاه در آغاز فصل ۲۰۱۹–۲۰ عملکرد خوبی داشت و پس از ۱۶ بازی در جایگاه دوم قرار گرفت. در فصل ۲۰۱۹–۲۰۲۰، آن‌ها باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید را در دور یک سی‌ودوم پایانی، رویال کاپ شکست دادند. در ۲ دسامبر ۲۰۲۰، باشگاه فرهنگی ورزشی لئونسا، اینگو ایدیاکز را به‌عنوان سرمربی استخدام کرد که از باشگاه فوتبال
به‌عنوان سرمربی استخدام کرد که از باشگاه فوتبال لوتون تاون در چمپیونشیپ آمده بود و پیش‌تر هدایت باشگاه فوتبال لستر سیتی و باشگاه فوتبال دربی کانتی را بر عهده داشت. تیم دوم باشگاه. باشگاه فرهنگی ورزشی ژوپیتر لئونیز به عنوان تیم دوم این باشگاه فعالیت می‌کند‌. این تیم پس از پایان فصل ۲۰۱۰-۲۰۰۹ منحل شد و پس از چندی، در سال ۲۰۱۴ احیا گردید و در حال حاضر در ترسرا فدراسیون، چهارمین سطح لیگ فوتبال در اسپانیا، به رقابت می‌پردازد.
پاپسی پاپ () که با نام ارتباط پروانه‌ای () هم شناخته می‌شود، یک فیلم جنایی ایتالیایی-فرانسوی به کارگردانی ژان هرمان و هنرنمایی کلودیا کاردیناله است که در سال ۱۹۷۱ منتشر شد.
مارینا تولو (انگلیسی: Marianna Tolo) زادهٔ ۲ ژوئیه ۱۹۸۹ در مکای، کوئینزلند، یک بازیکن حرفه‌ای بسکتبال اهل استرالیا است. او فعالیت حرفه‌ای خود را از لیگ ملی بسکتبال زنان استرالیا آغاز کرد و به‌سرعت به یکی از بازیکنان کلیدی تبدیل شد. تولو همچنین تجربه بازی در لیگ‌های معتبر بین‌المللی همچون لیگ بسکتبال زنان آمریکا (WNBA) و لیگ بسکتبال زنان فرانسه (LFB) را دارد. اوایل زندگی. مارینا تولو بسکتبالیست حرفه‌ای استرالیایی، در ۲ ژوئیه ۱۹۸۹ در شهر مکای، واقع در ایالت کوئینزلند استرالیا متولد شد. او در خانواده‌ای با
کوئینزلند استرالیا متولد شد. او در خانواده‌ای با پیشینه ورزشی پرورش یافت و همین موضوع زمینه‌ساز علاقه او به ورزش شد. تولو از سنین کودکی به بسکتبال روی آورد و مهارت‌های اولیه خود را در تیم‌های مدرسه‌ای شهر مکای کسب کرد. قد بلند و مهارت‌های فنی برجسته مارینا، توجه مربیان و باشگاه‌های محلی را به خود جلب کرد و در نهایت او به تیم‌های جوانان ایالتی استرالیا پیوست. ورزش حرفه ای. تولو نخستین گام‌های حرفه‌ای خود را در لیگ ملی بسکتبال زنان استرالیا (WNBL) با پیوستن به تیم بسکتبال دانشگاه کانبرا کپیتالز برداشت. با قد
تیم بسکتبال دانشگاه کانبرا کپیتالز برداشت. با قد ۱۹۶ سانتی‌متری، او یکی از بلندقدترین بازیکنان این لیگ به‌شمار می‌رود و توانست به‌سرعت به یکی از بازیکنان کلیدی این تیم تبدیل شود. تولو با عملکرد برجسته‌اش در هر دو بخش دفاع و حمله، به تیم کمک کرد تا در چندین فصل به موفقیت‌های قابل‌توجهی دست یابد و خودش نیز به عنوان یکی از بهترین بازیکنان لیگ شناخته شد. حضور در لیگ بسکتبال زنان فرانسه. در سال ۲۰۱۲، تولو به تیم CJM Bourges Basket در لیگ بسکتبال زنان فرانسه پیوست. این انتقال برای او فرصتی بود تا در سطح
پیوست. این انتقال برای او فرصتی بود تا در سطح بین‌المللی تجربه کسب کند. او با بازی‌های چشمگیر خود در دفاع و حمله، به تیمش در دستیابی به قهرمانی‌های مهمی در لیگ فرانسه و جام حذفی کمک کرد. تولو با ارائه بازی‌های قدرتمند و ثابت‌قدم، به یکی از برجسته‌ترین بازیکنان این تیم تبدیل شد. تجربه در لیگ بسکتبال زنان آمریکا. در سال ۲۰۱۵، مارینا تولو به تیم لس آنجلس اسپارکس در لیگ بسکتبال زنان آمریکا (WNBA) پیوست. این انتقال او را به سطح بالاتری از رقابت رساند و او توانست مهارت‌های خود را در برابر بهترین بازیکنان جهان به
مهارت‌های خود را در برابر بهترین بازیکنان جهان به نمایش بگذارد. هرچند حضور او در WNBA کوتاه بود، اما او توانست تأثیرات مثبتی از خود به جای بگذارد و از تجربه بازی در این لیگ برای ارتقای سطح بازی خود استفاده کند. تیم ملی استرالیا. مارینا تولو از سال ۲۰۰۷ به عضویت تیم ملی بسکتبال زنان استرالیا (اوپال‌ها) درآمد و در طی سال‌ها نقش مهمی در موفقیت‌های این تیم ایفا کرده است. او در مراحل مختلف و مسابقات گوناگون برای تیم ملی استرالیا به میدان رفته و توانسته است تأثیر قابل‌توجهی در نتایج این تیم داشته باشد. آغاز
قابل‌توجهی در نتایج این تیم داشته باشد. آغاز فعالیت در تیم ملی. تولو فعالیت خود را در سطح ملی از سال ۲۰۰۷ با تیم جوانان استرالیا آغاز کرد و در مسابقات قهرمانی زیر ۱۹ سال اقیانوسیه حضور یافت. با نمایش استعدادهای خود، به سرعت به تیم ملی بزرگسالان استرالیا راه پیدا کرد و در سال ۲۰۰۸ در تمرینات و اردوهای تیم ملی شرکت کرد. تولو در سال ۲۰۰۹ برای نخستین بار در مسابقات قهرمانی اقیانوسیه به میدان رفت و به کسب مدال طلا برای استرالیا کمک کرد. مسابقات جهانی و المپیک. تولو در سال ۲۰۱۰ به عنوان یکی از اعضای تیم ملی
تولو در سال ۲۰۱۰ به عنوان یکی از اعضای تیم ملی استرالیا در جام جهانی بسکتبال حضور یافت و به تیم خود کمک کرد تا به مدال برنز دست یابد. او در این تورنمنت با میانگین ۱۲٫۲ امتیاز در هر بازی، بهترین بازیکن تیم خود از نظر امتیازآوری بود. همچنین، در سال ۲۰۱۴ نیز بار دیگر در مسابقات جهانی شرکت کرد و باز هم به کسب مدال برنز برای استرالیا کمک کرد. تولو در سال ۲۰۱۶ به عنوان یکی از بازیکنان کلیدی تیم استرالیا در المپیک ریو حضور داشت. هرچند که تیم استرالیا نتوانست در این مسابقات به مدال دست یابد، اما تولو با عملکرد
این مسابقات به مدال دست یابد، اما تولو با عملکرد قابل‌توجه خود در ریباند و دفاع، نقش مهمی در تیم داشت. المپیک ۲۰۲۰. مارینا تولو در المپیک ۲۰۲۰ توکیو نیز حضور داشت. در این دوره، تیم استرالیا نتوانست به مراحل نهایی راه یابد و با شکست در برابر تیم آمریکا از دور رقابت‌ها کنار رفت. حضور در المپیک ۲۰۲۴. مارینا تولو به عنوان یکی از بازیکنان کلیدی تیم ملی بسکتبال زنان استرالیا در المپیک ۲۰۲۴ پاریس حضور داشت. در این دوره، تولو نقش بسیار مهمی در موفقیت‌های تیم ایفا کرد و توانست با عملکردی درخشان به استرالیا کمک کند
و توانست با عملکردی درخشان به استرالیا کمک کند تا به مدال برنز دست یابد. تولو در این مسابقات مجموعاً در ۷ بازی شرکت کرد و توانست در مجموع ۴۸ دقیقه بازی به میدان برود. او به‌طور متوسط ۶٫۳ امتیاز در هر بازی به دست آورد و تمامی پرتاب‌های آزاد خود را با دقت ۱۰۰ درصدی به ثمر رساند. در بخش دفاع نیز تولو با ثبت میانگین ۴ ریباند در هر بازی، به عنوان یکی از ستون‌های اصلی تیم در دفاع شناخته شد. در دیدارهای مهمی مانند بازی مقابل کانادا که با پیروزی ۷۰–۶۵ به پایان رسید، تولو با کسب ۱۱ امتیاز و ۳ ریباند، از جمله
رسید، تولو با کسب ۱۱ امتیاز و ۳ ریباند، از جمله بازیکنان برجسته این دیدار بود. همچنین، او در بازی نیمه‌نهایی مقابل ایالات متحده، ۱۰ امتیاز کسب کرد که با وجود تلاش‌های او، تیم استرالیا در نهایت مغلوب شد.
در ۶ اوت ۲۰۲۴، در جریان جنگ روسیه و اوکراین، نیروهای مسلح اوکراین به استان کورسک روسیه حمله کردند و با نیروهای مسلح روسیه و گارد مرزی روسیه درگیر شدند. به گفته روسیه، حداقل ۱۰۰۰ سرباز در روز نخست با پشتیبانی تانک‌ها و خودروهای زرهی از مرز عبور کردند. وضعیت اضطراری در استان کورسک اعلام شد و نیروهای ذخیره روسیه به سرعت به منطقه منتقل شدند. در ۱۰ اوت، مقامات روسیه، انجام طرح «عملیات ضد تروریستی» را در استان‌های کورسک، بلگورود و بریانسک اعلام کردند. در پایان هفته نخست، ارتش اوکراین اعلام کرد که ۱۰۰۰ کیلومتر
هفته نخست، ارتش اوکراین اعلام کرد که ۱۰۰۰ کیلومتر مربع از خاک روسیه را تصرف کرده، در حالی که مقامات روسیه اذعان کردند که اوکراین ۲۸ شهرک را تصرف کرده است. اوکراین در ۱۵ اوت ۲۰۲۴، یک اداره نظامی در قلمرو تحت کنترل خود در خاک روسیه ایجاد کرد. از زمان آغاز حمله روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲، چندین حمله کوچکتر به روسیه توسط نیروهای طرفدار اوکراین صورت گرفته بود. اوکراین از این حملات زمینی حمایت کرده بود، اما دخالت مستقیم را رد می‌کرد. حمله به کورسک، هم روسیه و هم متحدان اوکراین را غافلگیر کرد. این مهم‌ترین حمله
متحدان اوکراین را غافلگیر کرد. این مهم‌ترین حمله در سراسر مرز از زمان حمله ۲۰۲۲ و نخستین حمله‌ای است که عمدتاً توسط نیروهای منظم اوکراینی انجام شده است.
سازمان آب و برق خوزستان در تاریخ نهم خرداد 1339 بر اساس قانونی که به تصویب مجلسین وقت رسید تأسیس و از شهریورماه همان سال مسؤلیت اجرای طرح‌های عمرانی خوزستان را بر عهده گرفت. شایان ذکر است تاسیس سازمان آب و برق خوزستان پیش از وزارت نیرو بوده است. اکنون به عنوان بزرگترین هلدینگ آب و برق کشور، عهده دار مدیریت سدها و نیروگاه های برق‌آبی استان خوزستان می باشد. نیروگاه های تحت نظر سازمان اب و برق بیش از ۹۰ درصد انرژی برقابی کشور را تولید میکنند. علاوه بر تولید انرژی، مدیریت خشکسالی و سیلاب، مدیریت منابع آب سطحی و