payamvha/North_RAG huggingface dataset:
(محدوده دینامیکی بالا) استفاده از سه‌آسه در صنعت تلویزیون رو به کاهش است. اکثر دوربین‌های پخش اخیراً توسعه‌یافته از تولیدکنندگان پیشرو دارای فیبرهای تک‌مُد ترکیبی و هسته‌های الکتریکی مسی هستند که جایگزین اتصالات قدیمی‌تر سه‌آسه می‌شوند. مزیت‌های ترکیب مس/فیبر نسبت به کابل سه‌آسه ایمنی در برابر نویز به دلیل ایزوله نوری و پهنای‌باند بسیار بالا است. اندازه‌گیری‌های جریان. کاربرد دیگر کابل‌های سه‌محور برای پراب‌هایی است که اندازه‌گیری‌های دقیق جریان‌کم را انجام می‌دهند که در آن جریان نشتی از طریق عایق بین هسته
می‌دهند که در آن جریان نشتی از طریق عایق بین هسته و شیلد معمولاً اندازه‌گیری‌ها را تغییر می‌دهد. هسته (معروف به مغزی) و شیلد داخلی (معروف به محافظ) تقریباً در پتانسیل الکتریکی یکسانی توسط یک بافر/پیرو ولتاژ نگه داشته می‌شوند، بنابراین جریان نشتی بین آنها برای همه اهداف عملی، با وجود عیوب، صفر است. عایق در عوض، جریان نشتی بین شیلدهای داخلی و خارجی رخ می‌دهد، که اهمیتی ندارد زیرا این جریان به جای دستگاه تحت آزمایش، توسط مدار بافر تأمین می‌شود و بر اندازه‌گیری‌ها تأثیری نخواهد داشت. این فنّ می‌تواند تقریباً
تأثیری نخواهد داشت. این فنّ می‌تواند تقریباً کامل جریان نشتی را حذف کند، اما در فرکانس‌های بسیار بالا کارایی کمتری دارد زیرا بافر نمی‌تواند ولتاژ اندازه‌گیری شده را به دقت دنبال کند.
پارک ملی موما () یک پارک ملی در استان یاقوتستان کشور روسیه است.
رشته‌کوه نلگسین () یک رشته‌کوه در استان یاقوتستان کشور روسیه است.
رشته‌کوه یمیسکی () یک رشته‌کوه در استان یاقوتستان کشور روسیه است.
رشته‌کوه سیلیاپ () یک رشته‌کوه در استان یاقوتستان کشور روسیه است.
رشته‌کوه نندلگین () یک رشته‌کوه در استان یاقوتستان کشور روسیه است.
رشته‌کوه اوخاندیا () یک رشته‌کوه در استان ماگادان کشور روسیه است.
فلات اویمیاکون () یک فلات در استان یاقوتستان کشور روسیه است.
فلات آلازیا () یک فلات در استان یاقوتستان کشور روسیه است.
فلات کونداکوف () یک رشته‌کوه در استان یاقوتستان کشور روسیه است.
فلات نرا () یک فلات در استان یاقوتستان کشور روسیه است.
رود نیویا () یک رودخانه در استان یاقوتستان کشور روسیه است.
جدول مدال المپیک روشی برای مرتب‌سازی مدال کشورها در المپیک و پارالمپیک امروزی است. کمیته بین‌المللی المپیک (آی‌اُسی) به‌طور رسمی رتبه‌بندی کشورهای شرکت کننده در بازی‌های المپیک را به رسمیت نمی‌شناسد. با این وجود، آی‌اُسی آمار مدال‌ها را برای مقاصد اطلاعاتی منتشر می‌کند و تعداد کل مدال‌های المپیک را توسط ورزشکارانی که نماینده کمیته ملی المپیک مربوطِ هر کشور به دست آورده‌اند، نشان می‌دهد. کنوانسیون مورد استفاده آی‌اُسی این است که بر اساس تعداد مدال‌های طلایی که ورزشکاران یک کشور کسب کرده‌اند، مرتب شود. در
که ورزشکاران یک کشور کسب کرده‌اند، مرتب شود. در صورت مساوی بودن تعداد مدال‌های طلا، تعداد مدال‌های نقره و سپس تعداد مدال‌های برنز در نظر گرفته می‌شود. اگر دو کشور دارای تعداد مساوی مدال‌های طلا، نقره و برنز باشند، آنها در جدول بر اساس حروف الفبا بر اساس کد آی‌اُسی کشور مرتب می‌شوند. پس‌زمینه. منشور المپیک، فصل ۱، بخش ۶ بیان می‌کند که: منشور در فصل ۵، بخش ۵۷ حتی فراتر رفته و صراحتاً آی‌اُسی را از ایجاد رتبه رسمی منع می‌کند: به گفته کوان گاسپر، عضو استرالیایی آی‌اُسی، آی‌اُسی در سال ۱۹۹۲ شروع به گنجاندن
آی‌اُسی، آی‌اُسی در سال ۱۹۹۲ شروع به گنجاندن جداول مدال کرد و «اطلاعات» را بر اساس استاندارد «اول طلا» منتشر کرد. جداول مدال‌های ارائه شده در وب‌سایت آن دارای این سلب مسئولیت است: گزارش‌های رسمی. هر کمیته سازماندهی بازی‌های المپیک (به استثنای سال ۱۹۰۴) پس از پایان بازی‌ها گزارش رسمی منتشر کرده است که از جمله نتایج هر رویداد را فهرست می‌کند. برخی از گزارش‌های اولیه شامل رتبه‌بندی کلی ملی، از جمله موارد مربوط به سال‌های ۱۹۰۸، ۱۹۱۲، (۱۹۲۴ تابستان و زمستان) و (۱۹۲۸ زمستان) بود. جداول ۱۹۱۲ و ۱۹۲۴ به عنوان
و (۱۹۲۸ زمستان) بود. جداول ۱۹۱۲ و ۱۹۲۴ به عنوان «رسمی» توصیف شده‌اند در حالی که جدول ۱۹۲۸ «غیررسمی» است. گزارش بازی‌های زمستانی ۱۹۳۲ می‌گوید: «در بازی‌های المپیک امتیاز رسمی وجود ندارد» و به نقل از قانون کلی منشور المپیک ۱۹۳۰ «در بازی‌های المپیک هیچ طبقه‌بندی بر اساس امتیاز وجود ندارد». بیان می‌کند که سازماندهی تیم‌ها در کشور «عمدتاً برای راحتی عملی» است و رتبه‌بندی کشورها «بی‌عدالتی بزرگی برای کشورهای کوچک‌تر» است. این گزارش ادامه می‌دهد که «تجربه همه بازی‌های المپیک قبلی بوده است که مطبوعات جهان اصرار
المپیک قبلی بوده است که مطبوعات جهان اصرار دارند تا از جنبه رقابت ملی با ایجاد و انتشار امتیازی کاملاً غیررسمی از سوی خود، اغلب بر اساس ۱۰، ۵، ۴، ۳، ۲ و ۱ امتیاز برای شش رتبه شناخته شده در جدول افتخار بهره‌برداری کنند. خود گزارش چنین جدولی را «برای مرجع آماده» ارائه می‌دهد. اهداف ملی. سازمان‌های تأمین مالی ورزش برخی از کشورها اهدافی را برای رسیدن به یک رتبه مشخص در جدول مدال‌ها، معمولاً بر اساس مدال طلا، تعیین کرده‌اند. به عنوان مثال می‌توان به استرالیا، ژاپن، فرانسه و آلمان اشاره کرد. بودجه برای ورزش‌هایی
فرانسه و آلمان اشاره کرد. بودجه برای ورزش‌هایی با چشم‌انداز مدالِ کم، کاهش می‌یابد. پس از پیشنهاد موفقیت‌آمیز لندن برای میزبانی المپیک ۲۰۱۲، ورزش انگلستان درخواست کمک مالی را به وزارت فرهنگ، رسانه و ورزش ارائه کرد و «هدف آرمان‌آمیز» جایگاه چهارم در جدول مدال‌های ۲۰۱۲ را تعیین کرد تا پس از المپیک ۲۰۰۸ بررسی شود. هدف رتبه هشتم تعیین شد. اتحادیه المپیک بریتانیا خود را از تعیین اهداف جدا کرد. هنگامی که بریتانیا در سال ۲۰۰۸ چهارم شد، هدف سال ۲۰۱۲ در رتبه چهارم قرار گرفت و تیم در نهایت سوم شد. مقام دهم
چهارم قرار گرفت و تیم در نهایت سوم شد. مقام دهم ناامیدکننده استرالیا در جدول مدال‌ها در سال ۲۰۱۲ کمیسیون ورزش استرالیا را بر آن داشت تا برنامه‌ای ده ساله تهیه کند که شامل یک هدف «میان‌مدت» برای کسب رتبه در پنج رتبه برترِ بازی‌های المپیک تابستانی و پارالمپیک و در بازی‌های زمستانی در ۱۵ رتبه برتر باشند. زمانی که توکیو برای بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ پیشنهاد داد، کمیته المپیک ژاپن در سال ۲۰۱۶ هدف خود را برای کسب مقام سوم در مدال طلا تعیین کرد که حتی پس از اهدای این بازی‌ها در سال ۲۰۰۹ به ریودوژانیرو، آن را
این بازی‌ها در سال ۲۰۰۹ به ریودوژانیرو، آن را حفظ کرد. سیستم‌های رتبه‌بندی. از آنجایی که آی‌اُسی مرتب‌سازی کشورها را یک سیستم رتبه‌بندی رسمی نمی‌داند، از روش‌های مختلفی برای رتبه‌بندی کشورها استفاده می‌شود. برخی از رتبه‌بندی‌ها بر اساس تعداد کل مدال‌هایی که این کشور دارد، تعیین می‌شود، اما بیشتر فهرست‌ها براساس مدال‌های طلا شمارش می‌شوند. با این حال، اگر دو یا چند تیم تعداد مدال‌های طلای یکسانی داشته باشند، مدال‌های نقره از بیشترین به کمترین و سپس مدال‌های برنز قضاوت می‌شوند. رتبه‌بندی تعداد مدال‌ها. سیستم
قضاوت می‌شوند. رتبه‌بندی تعداد مدال‌ها. سیستم رتبه‌بندی اول طلا که در بالا توضیح داده شد توسط اکثر رسانه‌های جهانی و همچنین آی‌اُسی استفاده می‌شود. در حالی که سیستم رتبه‌بندی اول طلا گهگاه توسط برخی رسانه‌های آمریکایی استفاده می‌شود، روزنامه‌های ایالات متحده عمدتاً جداول مدال‌ها را بر اساس تعداد کل مدال‌های کسب شده منتشر می‌کنند. این تفاوت در رتبه‌بندی‌ها ریشه در روزهای اولیه بازی‌های المپیک دارد، زمانی که جداول مدال‌ها را منتشر یا به رسمیت نمی‌شناخت. در طول بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸، چین و ایالات
طول بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸، چین و ایالات متحده به ترتیب در صدر مدال‌های طلا و مجموع مدال‌ها قرار گرفتند، و سپس دوباره در بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۱۰ که کانادا و ایالات متحده به ترتیب در رده‌بندی «اول طلا» به ترتیب اول و سوم شدند و از نظر مجموع مدال‌های کسب شده به ترتیب سوم و اول شدند. استثناهای دیگر بازی‌های المپیک تابستانی ۱۸۹۶، ۱۹۱۲ و ۱۹۶۴ است که ایالات متحده در تعداد مدال‌های طلا اول شد، اما در تعداد مدال‌های کل دوم شد. در یک کنفرانس خبری در ۲۴ اوت ۲۰۰۸ ژاک روگ، رئیس کمیته بین‌المللی‌المپیک
۲۴ اوت ۲۰۰۸ ژاک روگ، رئیس کمیته بین‌المللی‌المپیک تأیید کرد که کمیته بین‌المللی‌المپیک نظری در مورد هیچ سیستم رتبه‌بندی خاصی ندارد. در نهایت، یک سوگیری ذاتی در این رتبه‌بندی مدال‌ها در برابر ورزش‌های تیمی مشاهده شده است. در حالی که در ورزش‌های انفرادی شانس‌های متعددی برای یک ورزشکار برای کسب مدال وجود دارد، در ورزش‌های تیمی گروهی از ورزشکاران تنها می‌توانند یک مدال برای کشور خود کسب کنند. اگر مسابقات شنای مردان و زنان با هم ترکیب شوند، نود مدال احتمالی وجود دارد که می‌توان با موفقیت در این ورزش به دست
وجود دارد که می‌توان با موفقیت در این ورزش به دست آورد. برعکس بسکتبال یا فوتبال هر کدام فقط دو مدال طلا دارند. این شرایط برای کشورهای دارای سنت قوی در ورزش‌های تیمی مضر است و باعث شده است که برخی سیستمی را پیشنهاد کنند که در آن تمام مدال‌های فردی که به اعضای تیم داده می‌شود شمارش شود. همچنین اشاره شده است که با وجود مدال‌ها به عنوان شاخص موفقیت المپیک، سیستم فعلی به عنوان انگیزه‌ای برای کشورها برای افزایش بودجه و حمایت از ورزش‌های فردی عمل می‌کند. در طول جنگ سرد. جنگ سرد حمایت قابل توجهی را برای اتخاذ یک
سرد. جنگ سرد حمایت قابل توجهی را برای اتخاذ یک سیستم رتبه‌بندی رسمی به همراه داشت و به سه کشور برتر مدال طلا، نقره و برنز در مراسم اختتامیه اهدا شد. فرمت‌های پیشنهادی در مورد اینکه چه تعداد امتیاز برای هر مدال طلا، نقره و برنز تعلق می‌گرفت متفاوت بود (در حالی که مدال‌های تیمی فقط یک بار شمارش می‌شد) — اما هیچ‌وقت به‌طور رسمی هیچ کاری انجام نشد. پس از پایان جنگ سرد، پشتیبانی برای انجام این کار به سرعت از بین رفت. مدل‌ها و رتبه‌بندی‌های اندازه جمعیت، منابع برای هر فرد و پیش‌بینی چند متغیره. پیش‌بینی‌ها و
برای هر فرد و پیش‌بینی چند متغیره. پیش‌بینی‌ها و رتبه‌بندی‌های موفقیت ورزشی می‌توانند تک متغیره باشند، یعنی بر اساس یک متغیر مستقل، مانند اندازه جمعیت یک کشور و تعداد مدال‌ها تقسیم بر جمعیت کشور، یا چند متغیره، که در آن منابع به ازای هر فرد در قالب تولید ناخالص داخلی سرانه و سایر متغیرها گنجانده شده است. منابع به ازای هر نفر به شکل تولید ناخالص داخلی سرانه در مقاله‌ای توسط "گاردین" که در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ منتشر شد و دوباره توسط آزمایشگاه اخبار گوگل برای بازی‌های ریو ۲۰۱۶ گنجانده شده است. قبلاً
برای بازی‌های ریو ۲۰۱۶ گنجانده شده است. قبلاً در سال ۲۰۰۲، تحقیقات انجام شده توسط مگن باس از دانشگاه نورث‌وسترن نشان داد که هم جمعیت بزرگ و هم تولید ناخالص داخلی سرانه بالا برای تولید مجموع مدال‌های بالا مورد نیاز است، و مدل‌های پیش‌بینی برای پیش‌بینی موفقیت با تحلیل چندمتغیره ساخته شده است. نتایج گذشته و مزیت کشور میزبان را نیز در نظر بگیرید. رتبه‌بندی وزنی. رتبه‌بندی‌های سیستماتیک بر اساس یک سیستم امتیاز وزنی با بیشترین امتیاز به مدال طلا نیز ابداع شده است. موارد استفاده شده در گزارش‌های رسمی عبارت بودند
موارد استفاده شده در گزارش‌های رسمی عبارت بودند از: سیستم‌های ۱۹۰۸ و ۱۹۲۴ امتیازات را برای رتبه‌بندی‌های مساوی به اشتراک می‌گذارند: به عنوان مثال، در یک تساوی دو طرفه برای رتبه دوم، هر کدام نیمی از مجموع امتیازات رتبه‌های دوم و سوم را دریافت می‌کنند. در سال ۲۰۰۴، یک سیستم ۳:۲:۱ توسط انجمن معلمان جغرافیا استرالیا استفاده شد. این وزن دهی یک مدال طلا را به اندازه وزن یک مدال نقره و یک برنز در کنار هم ارزش گذاری می ند. در پاسخ به بحث و جدل در مورد رتبه مدال در سال ۰۰۸، جف زی کلاین در یک پست وبلاگ "نیویورک
در سال ۰۰۸، جف زی کلاین در یک پست وبلاگ "نیویورک تایمز" سیستم ۴:۲:۱ را به عنوان مصالحه بین روش‌های کسب مدال‌ها و طلاهای اول پیشنهاد کرد. این سیستم‌ها در مکان‌های خاصی در زمان‌های خاص محبوب بوده‌اند، اما هیچ‌کدام از آنها در مقیاس بزرگ مورد استفاده قرار نگرفته‌اند.
(به معنای "سخته بگم دوستت دارم") یک مجموعه تلویزیونی ژاپنی با بازی ایتا ناگایاما، جوری اوئنو، مگومی سکی، تتسوجی تامایاما و کیم جه جونگ است که از ۱۵ آوریل تا ۲۴ ژوئن ۲۰۱۰ از فوجی تی‌وی پخش شد.
جاسوس (؛ ) یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی سال ۲۰۱۵ با بازی کیم جه جونگ، به جونگ اوک، یو اوه سونگ و کو سونگ هی است. "جاسوس" از ۹ ژانویه تا ۶ مارس ۲۰۱۵، جمعه‌ها ساعت ۲۱:۳۰ (کی‌اس‌تی) از کی‌بی‌اس۲ پخش شد.
اسرائیل مانند بسیاری از کشورهای دیگر در خاورمیانه و شمال آفریقا، اثرات نامطلوبی از تغییرات اقلیمی را تجربه می‌کند. میانگین دمای سالانه در اسرائیل در حال افزایش است و انتظار می‌رود میانگین دما تا سال ۲۱۰۰ بین ۱٫۶ تا ۱٫۸ درجه سیلسیوس (۲٫۹ تا ۳٫۲ درجه فارنهایت) افزایش یابد. کاهش بارش سالانه و تأخیر در بارش زمستانی وجود دارد. اسرائیل در حال حاضر با خشکسالی و کمبود آب مواجه است. امواج گرما از دیگر خطرات طبیعی است که انتظار می‌رود با تغییرات اقلیمی افزایش یابد. تغییرات اقلیمی مشکلات موجود ناشی از زندگی در منطقه
اقلیمی مشکلات موجود ناشی از زندگی در منطقه خشک و بایر را تشدید کرده است. خشکسالی‌ها در سال‌های اخیر تکراری و طولانی‌تر بوده‌اند که یک ریسک برای کشاورزی و دسترسی به آب را مطرح می‌کند. با از دست رفتن زمین‌های کشاورزی، بسیاری از مردم مجبور به مهاجرت به مناطق شهری هستند. مناطق شهری مانند تل آویو و اورشلیم اکنون با افزایش جمعیت مواجه هستند. تغییرات اقلیمی تأثیر قابل توجهی بر تمام مناطق اسرائیل و همچنین تمام مردم اسرائیل داشته و این روند طی سال‌های بعد هم ادامه خواهد داشت. علاوه بر این، جوامع آسیب‌پذیر مانند
خواهد داشت. علاوه بر این، جوامع آسیب‌پذیر مانند فلسطینی‌ها، بادیه‌نشین‌ها، زنان، خردسالان، سالمندان و افرادی دارای بیماری مزمن فشار سخت تغییرات اقلیمی را تجربه خواهند کرد. میزان سهم اسرائیل در انتشار گازهای گلخانه ای جهانی (GHG)، بالغ بر ۰٫۵ درصد است. این گازهای گلخانه ای بیشتر حاصل بخش برق و صنعت است. انتشار گازهای گلخانه‌ای اسرائیل عمدتاً ناشی از سوزاندن گاز و زغال‌سنگ است. اسرائیل توافقنامه پاریس را امضاء کرد و به عنوان یکی از طرف‌های اقدامات جهانی آب و هوایی متعهد شد با کاهش انتشار کربن از زباله‌های
و هوایی متعهد شد با کاهش انتشار کربن از زباله‌های شهری، حمل‌ونقل و بخش‌های برق، انتشار گاز گلخانه‌ای مربوط به خود را تا مقدار ۲۷ درصد کمتر از سطح سال ۲۰۱۵ کاهش دهد. انتشار گازهای گلخانه‌ای. مصرف انرژی اگرچه اسرائیل به استفاده بیشتر از انرژی‌های تجدیدپذیر روی آورده است لیکن منشأ بیشتر انرژی در اسرائیل مربوط به نفت و گاز طبیعی است. بخش انرژی با ۴۸ درصد، بیشترین مقدار از کل انتشار کربن در اسرائیل را تشکیل می‌دهد. اسرائیل در نظر دارد با حذف تدریجی زغال‌سنگ (تا سال ۲۰۲۶) و روی آوردن به مصرف گاز بیشتر و در عین
سال ۲۰۲۶) و روی آوردن به مصرف گاز بیشتر و در عین حال افزایش استفاده از انرژی‌های تجدیدپذیر، تا سال ۲۰۳۰ مصرف انرژی خود را تا ۳۰ درصد کاهش دهد. حمل و نقل پس از بخش مصرف انرژی، بخش حمل و نقل با ۲۲ درصد رتبه دوم بزرگ‌ترین انتشار دهنده کربن را در اختیار دارد. برای کاهش این آلاینده‌ها، اسرائیل قصد دارد اتوبوس‌های شهری مبتنی بر مصرف انرژی پاک داشته باشد و انتشار خودروهای جدید را محدود کند. برای کاهش برون‌داد خودرو و کامیون، اسرائیل قصد دارد تا سال ۲۰۳۰ واردات خودروهای گازسوز را ممنوع کند. کیفیت هوا به دلیل رشد
گازسوز را ممنوع کند. کیفیت هوا به دلیل رشد قابل توجه استفاده از وسایل نقلیه و انتشار گازهای گلخانه‌ای از نیروگاه‌های زغال‌سنگ و نفت، مقدار نیتروژن اکسید (NOx) و اکسید گوگرد (SOx) در هوای اطراف مراکز اصلی شهری اسرائیل بین سال‌های ۱۹۸۰ تا ۲۰۰۲ به‌طور قابل توجهی افزایش یافته است میزان نیتروژن اکسید در طی این سالها دو برابر شد. همچنین دی‌اکسید کربن به میزان ۱۹۰ درصد افزایش یافت و موارد ابتلا به بیماری‌های تنفسی در خردسالان از ۵ درصد به ۱۷ درصد رسید. اگرچه انتشار گازهای گلخانه‌ای از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۷ به‌طور
گازهای گلخانه‌ای از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۷ به‌طور پیوسته سیر صعودی داشته است لیکن از سال ۲۰۱۰، غلظت نیتروژن اکسید و سایر آلاینده‌ها در اطراف مکان‌های اصلی ترافیک کاهش یافته است. علاوه بر این، کاهش سطح اکسید گوگرد مشاهده شده که این امر به مصرف سوخت کارآمدتر در نیروگاه‌های صنعتی نسبت داده شده است. با این حال، علیرغم مزایایی که فناوری سبز در کاهش انتشار سرانه آلودگی هوا داشته است، رشد سریع جمعیت و افزایش مصرف سرانه منجر به کاهش کلی کیفیت هوا شده است. انتظار می‌رود کیفیت هوا بدون اتخاذ تدابیر مناسب در زمینه کاهش
کیفیت هوا بدون اتخاذ تدابیر مناسب در زمینه کاهش آلاینده‌ها، وخیم‌تر شود. تأثیرات. سرویس هواشناسی اسرائیل «روند گرم شدن چشمگیری در تمام نواحی کشور» را مورد اشاره قرار داد." افزایش امواج گرما ناشی از افزایش دمای کره زمین به خاطر تغییرات اقلیمی است. در پایان قرن بیست و یکم، امواج گرما در اسرائیل سه برابر طولانی‌تر خواهد بود و هفت مرتبه بیشتر اتفاق خواهد افتاد. مردمی که در سواحل، دشت‌ها، شمال صحرای نگب، و نواحی کوهستانی قرار دارند در معرض میزان بیشتری از گرم شدن نسبت به سایر نواحی اسرائیل می‌باشند. هر موج گرما
نسبت به سایر نواحی اسرائیل می‌باشند. هر موج گرما به‌طور میانگین منجر به مرگ ۴۵ نفر می‌شود. در انتهای قرن بیست و یکم، امواج گرما ممکن است باعث مرگ حدود ۳۳۰ نفر در هر تابستان شود. در ماه ژوئن ۲۰۲۳، در میانه‌های موج گرما، ۳۰۰٬۰۰۰ نفر از مردم از دسترسی به برق محروم شدند و این امر نشان داد که این کشور هنوز برای مواجه شدن با تأثیرات ناشی از تغییر اقلیم آماده نیست. برای چیرگی بر معضلات تغییرات جهانی «همکاری منطقه‌ای بین رشته‌ای، برای ایجاد بهداشت عمومی مناسب سازگار با رخدادهای شدید آب و هوایی در یک اقلیم در حال
با رخدادهای شدید آب و هوایی در یک اقلیم در حال تغییر، لازم است.» طبق گزارش سازمان توسعه و همکاری اقتصادی (OECD) با در نظر گرفتن فرضیه احتمال متوسط مقدار افزایش گرما (۲–۴٫۵ SSP) در سال‌های ۲۰۸۰ تا ۲۰۹۹، اسرائیلی‌ها به‌طور میانگین ۸۰ روز در سال در معرض دمای بالای ۳۵ درجه قرار خواهند داشت (رتبه سوم در بین کشورهایی که در گزارش مورد بررسی قرار گرفتند) و ۱۴۵ شب گرمی را تجربه خواهند کرد (رتبه دوم در بین کشورهای مورد بررسی از لحاظ میزان افزایش نسبت به سطوح کنونی). میزان افزایش شرایط خشکسالی و در معرض شرایط خشکسالی
افزایش شرایط خشکسالی و در معرض شرایط خشکسالی قرار گرفتن در آن سال‌ها در اسرائیل، این کشور را در بین کشورهای مورد بررسی در این گزارش از این لحاظ در رتبه اول قرار داده است. بارش انتظار بر این است که اسرائیل در پایان قرن بیست و یکم، در مجموع ۱۰ درصد کاهش بارندگی را به خاطر تغییرات اقلیمی تجربه کند. این تغییرات باعث کمبود آب شده که با افزایش شور شدن آب همراه است. در نتیجه این تغییرات، جریان آب رود اردن تا ۲۲ درصد کاهش خواهد یافت. در سال ۲۰۲۰، وزارت حفاظت از محیط‌زیست به این نکته اشاره داشت که انتظار می‌رود
محیط‌زیست به این نکته اشاره داشت که انتظار می‌رود تغییرات اقلیمی باعث کاهش بارندگی شده و دسترسی نواحی به آب شیرین را با خطر مواجه سازد. در حال حاضر، اسرائیل دگرسانی با اهمیتی را در میزان بارش تجربه نمی‌کند، با این وجود یک دگرسانی در پراکنش، تناوب، و شدت رخداد بارش همچون افزایش میزان بارش در برخی نواحی و کاهش آن در نواحی دیگر را در حال تجربه کردن است. از سال ۲۰۰۰، تعداد روزهای بارش کمتر شده است اما شدت آنها بیشتر گردیده است. دوره‌های خشک طولانی در زمستان و رخداد بارش شدید همراه با آب و هوای سرد می‌تواند بر
بارش شدید همراه با آب و هوای سرد می‌تواند بر کشاورزی و اکوسیستم طبیعی تأثیر منفی بگذارد. این رخدادهای شدید آب و هوایی منجر به خشکسالی و سیل خواهد شد که به ویژه برای محیط شهری مخاطره آمیز است. با توجه به اقلیم خشک اسرائیل، هر گونه تغییر در میزان بارش می‌تواند با اهمیت تلقی گردد. افزایش سطح آب دریا افزایش میزان بارش باعث بالا آمدن سطح آب دریا در حوضه مدیترانه خواهد شد. افزایش سطح آب دریا «در نهایت بر تمام سواحل اسرائیل، از روش هانیکرا تا مرز نوار غزه تأثیر خواهد گذاشت» و این توانایی را دارد که منجر به نفوذ
گذاشت» و این توانایی را دارد که منجر به نفوذ آب‌شور به سفره‌های آب زیر زمینی شده و باعث تخریب صخره‌های ساحلی گردد. نفوذ آب‌شور، به واسطه آسیب رساندن به محصولاتی که منبع درآمد زیادی برای اسرائیل هستند، بر کشاورزی تأثیر خواهد داشت. در حال حاضر، میزان تقریبی افزایش سطح آب دریا ۰٫۴ تا ۰٫۵ در سال است. «انتظار می‌رود تا سال ۲۱۵۰، افزایش سطح آب دریا در اسرائیل به‌طور حدودی تا ۵ متر افزایش پیدا کند.» این افزایش سطح آب دریا این پتانسیل را در خود دارد که با کاهش دسترسی به سواحل دریا باعث تأثیر منفی روی جاذبه‌های
به سواحل دریا باعث تأثیر منفی روی جاذبه‌های گردشگری گردد. به خاطر همین موضوع، سواحل طولانی اسرائیل نیاز به جابجایی ساختارهایی همچون «اقامتگاه‌ها، هتل‌ها، سایت‌های فرهنگی و طبیعی، کارخانجات» و موارد با اهمیت دیگر دارد. به علت تغییرات اقلیمی، آب دریا گرمتر و اسیدی‌تر خواهد شد و توانایی آن را دارد تا باعث کاهش تنوع‌زیستی گونه‌های آبزیان شود. منابع آبی با توجه به پیش‌بینی کاهش بارش و افزایش دما، هیئت بین‌دولتی تغییر اقلیم (IPCC) اعلام کرد «مدل‌های گردش عمومی جوی-اقیانوسی، تطبیق یافتن فرضیه خشک شدن نواحی تا
جوی-اقیانوسی، تطبیق یافتن فرضیه خشک شدن نواحی تا پایان قرن بیست و یکم را برآورد کردند». از آنجایی که اسرائیل در یک ناحیه خشک تا نیمه خشک واقع شده است هرگونه تغییر در میزان بارش در این ناحیه، منابع آبی را به شدت تحت تأثیر قرار خواهد داد. در امر کشاورزی، اسرائیل به آبیاری و آب در دسترس وابستگی بسیار زیادی دارد. کاهش آب در دسترس را می‌توان در کاهش آب شیرین ورودی به دریاچه طبریه مشاهده کرد. هرگونه تغییر در مقدار آب شیرین باعث تغییر در شوری آب می‌گردد. در واکنش به این معضل، اسرائیل ۶۰ تا ۸۰ درصد آب شرب مصرفی
به این معضل، اسرائیل ۶۰ تا ۸۰ درصد آب شرب مصرفی خود را با بهره‌گیری از آب شیرین کن فراهم می‌کند. تلاش اسرائیل در این امر، این کشور را به عنوان یک کشور پیشرو در رابطه با آب شیرین کن و فرایند نمک‌زدایی قرار داده است. منبع اصلی آب در اسرائیل، رود اردن علیا (ناحیه بالایی رود اردن) است. اکوسیستم افزایش دمای ناشی از تغییرات اقلیمی بر روی زیستگاه‌ها، به ویژه آنهایی که در نواحی ساحلی قرار دارند به شدت اثر می‌گذارد. نواحی ساحلی همچنین در حال تجربه گونه‌های آبزی مهاجمی است که از طریق کانال سوئز وارد دریای مدیترانه
است که از طریق کانال سوئز وارد دریای مدیترانه می‌شوند. ده‌ها گونه آبزی از زیست‌بوم گرمسیری با افزایش دمای اقیانوس می‌توانند به آب‌های اسرائیل کوچ کنند. در نتیجه تغییرات در اکوسیستم‌ها، اسرائیل در تلاش است تا از خط ساحل ۱۱۸ مایلی خود محافظت کرده و از حفظ تنوع زیستی اطمینان حاصل کند، همچنین زیستگاه‌های موجود را در برابر مداخلات انسانی ایمن نگه دارد. از سال ۲۰۱۹، اسرائیل حفاظت خطوط ساحلی خود را از ۰٫۳ درصد به ۴ درصد مناطق حفاظت شده افزایش داده است. طی سال‌های بعد، ۴٫۵ درصد دیگر به آن افزوده خواهد شد. این
بعد، ۴٫۵ درصد دیگر به آن افزوده خواهد شد. این مقادیر با هدف ۱۰ درصدی که برای سال ۲۰۲۰ در نظر گرفته شده بود مطابقت ندارد. با این وجود، تأثیرات اکو سیستم یکدست نخواهد بود. یک بررسی که اخیراً روی اکو سیستم‌های اسرائیل و برآورد تغییرات اقلیمی روی گیاهان بومی اسرائیل انجام گرفت نشان داد که خشکسالی‌های چند ساله، تأثیر با اهمیت یا زیان‌آوری روی گیاهان اقلیم مدیترانه‌ای/نیمه خشک مورد محک قرار گرفته، نشان نداده است. در حالی که این بررسی فقط روی گیاهان دو نوع اکوسیستم اصلی محک زده شد، این ادعا مبنی بر اینکه تغییرات
اصلی محک زده شد، این ادعا مبنی بر اینکه تغییرات اقلیمی، تأثیر با اهمیت زیان‌آوری روی تمام اکو سیستم‌های اسرائیل خواهد گذاشت، را با چالش روبرو ساخت. تأثیر بر مردم. تغییرات اقلیمی منجر به اثرات زیان‌آور بر اقتصاد، کشاورزی، سلامت عمومی و ثبات در اسرائیل خواهد شد. تغییرات اقلیمی در اسرائیل اثرات نامتجانسی بر افراد آسیب‌پذیر همچون زنان، خردسالان، سالمندان، مهاجران و جوامعی که مورد توجه کمتری قرار دارند، خواهد گذاشت. به‌طور خاص، افرادی که در کرانه باختری، غزه و صحرای نگب زندگی می‌کنند بیشتر مستعد دریافت اثرات
صحرای نگب زندگی می‌کنند بیشتر مستعد دریافت اثرات تغییرات اقلیمی و اقدامات مربوط به کاهش اثرات نامطلوب هستند.برخی افراد این پدیده را آپارتاید زیست‌محیطی قلمداد می‌کنند که به موجب آن منابع فلسطینی برای استفاده اسرائیلی‌ها مورد بهره‌برداری قرار می‌گیرد و این در حالی است که آنها اثرات نابرابر تخریب زیست‌محیطی را تجربه می‌کنند. سلامت تغییرات اقلیمی بر افراد آسیب‌پذیر همچون زنان، خردسالان، سالمندان و افراد دارای بیماری مزمن، به‌طور مستقیم تأثیر می‌گذارد. افزایش موج گرما، کاهش بارش، بدتر شدن کیفیت هوا، فقدان
موج گرما، کاهش بارش، بدتر شدن کیفیت هوا، فقدان دسترسی به غذا و آب آشامیدنی به‌طور نامتجانسی بر این گروه از افراد تأثیر می‌گذارد. افرادی که از نابهنجاری‌های مزمن سلامتی رنج می‌برند بیشتر در معرض مسائل بهداشتی مرتبط با کیفیت پایین هوا، افزایش دما و بیماری‌های آب‌زاد هستند. گرمای شدید ناشی از تغییرات اقلیمی، برای زنان باردار می‌تواند خطرناک باشد و بر روی رشد کودک درون رحم تأثیر بگذارد. مهاجران، پناهندگان، فلسطینی‌ها و بادیه نشینانی که به شبکه برق متصل نیستند، قادر به تهیه دستگاه تهویه هوا نبوده یا دسترسی به
قادر به تهیه دستگاه تهویه هوا نبوده یا دسترسی به وسایل مراقبت سلامتی ندارند. اقتصاد بخش کشاورزی اسرائیل با کاهش بارش، فرسایش و شوری خاک در ناحیه به شدت تحت تأثیر قرار خواهد گرفت که منجر به کمبود مواد غذایی در بسیاری از جوامع خواهد شد. به خاطر گرم شدن آب دریا که منجر با افزایش غلظت نمک می‌شود، این امر بر صنعت ماهیگیری تأثیر نامطلوبی می‌گذارد. تغییرات اقلیمی باعث کاهش تأمین غذا خواهد شد در نتیجه قیمت را افزایش می‌دهد، باعث بروز احتمال واقعی ناامنی غذایی می‌گردد. گردشگری گردشگری در اسرائیل تحت تأثیر تغییرات
گردشگری گردشگری در اسرائیل تحت تأثیر تغییرات آب و هوایی و دما قرار می‌گیرد. گردشگری به‌طور تقریبی ۲٫۸ درصد از تولید ناخالص داخلی و ۳٫۵ درصد از اشتغال را دربر گرفته است. به خاطر اقلیم معتدل اسرائیل، در طی تمام سال گردشگران زیادی به این کشور سفر می‌کنند. هر چند در اوج فصل گردشگری در ماه‌های ژوئیه و اوت در تابستان، آب و هوای اسرائیل شاهد گرما و رطوبت بیشتری است که با تغییرات اقلیمی این امر بدتر خواهد شد. اسرائیل به خاطر اینکه تعداد زیادی از امورات تفریحی و سرگرمی در فضای باز و پارک ملی را در اختیار گردشگران
در فضای باز و پارک ملی را در اختیار گردشگران قرار می‌دهد یک مقصد مسافرتی محبوب در نظر گرفته می‌شود. همکاری بین‌المللی اسرائیل یکی از کشورهای طرف قرارداد با تعدادی توافق‌نامه بین‌المللی در ارتباط با آلودگی هوا و تغییر اقلیم، از قبیل پیمان کیوتو، کنوانسیون چارچوب سازمان ملل متحد درباره تغییر اقلیم و پیمان مونترال است. با وجود انجام این اقدامات، به خاطر رشد سریع جمعیت و فراهم کردن استانداردهای زندگی که به افزایش انتشار گازهای گلخانه‌ای و آلاینده‌های هوا منجر می‌شود، مشکلات مربوط به محیط زیست اسرائیل همچنان
می‌شود، مشکلات مربوط به محیط زیست اسرائیل همچنان تداوم دارد. اقدامات کاهش دهنده. با وجود انتشار پایین کلی نسبت به دیگر کشورها، اسرائیل یا باید اثرات تغییرات اقلیمی را کاهش داده یا خود را با آن سازگار سازد. طبق برآورد INDS (Intended Nationally Determined Contribution) اسرائیل، هدف اصلی میزان کاهش سرانه انتشار گازهای گلخانه‌ای دستیابی به ۸٫۸ تن دی‌اکسید کربن (tCO2e) در سال ۲۰۲۵ و ۷٫۷ تن دی‌اکسید کربن در سال ۲۰۳۰ است. مجموع این مقدار در سال ۲۰۳۰، باید معادل ۸۱٫۶۵ مگاتن دی‌اکسید کربن باشد. در صورت عدم اقدامات
مگاتن دی‌اکسید کربن باشد. در صورت عدم اقدامات کاهش دهنده، در سال ۲۰۳۰ سرانه انتشار گازهای گلخانه‌ای به ۱۰ تن دی‌اکسید کربن خواهد رسید یا مجموع آن بالغ بر ۱۰۵٫۵ مگاتن دی‌اکسید کربن خواهد شد. برای دستیابی به هدف در نظر گرفته شده، دولت اسرائیل در نظر دارد مصرف برق را ۱۷ درصد کاهش داده، ۱۷ درصد از مجموع برق تولیدی را از انرژی‌های تجدید پذیر تأمین کرده و ۲۰ درصد از تردد با ماشین‌ها را به حمل و نقل عمومی تغییر دهد. در آخرین گزارش مربوط به انتشار گاز گلخانه‌ای در اسرائیل طی سال ۲۰۲۳، میزان آن ۷۷٫۴۱۵ مگاتن