payamvha/North_RAG huggingface dataset:
توصیه می‌شود با یک متخصص مشورت کنید. چاه‌های خشک، گودال‌های حفر شده‌ای هستند که ممکن است با سنگدانه یا هوا پر شوند و اغلب با یک پوشش سوراخ‌دار پوشیده شده‌اند. این پوشش‌ها از محفظه‌های سوراخ‌دار ساخته شده از پلاستیک یا بتن تشکیل شده‌اند و ممکن است با ژئوتکستایل پوشانده شده باشند. آنها ظرفیت نفوذ آب‌های سطحی بالایی را فراهم می‌کنند و در عین حال فضای نسبتاً کمی را اشغال می‌کنند. یک چاه خشک، آب را از لوله‌های ورودی در بالای خود دریافت می‌کند. می‌توان از آن به عنوان بخشی از شبکه زهکشی آب‌های سطحی، سیستم زهکشی
عنوان بخشی از شبکه زهکشی آب‌های سطحی، سیستم زهکشی چاه‌های کشاورزی یا در مقیاس‌های کوچک‌تر مانند جمع‌آوری آب‌های سطحی از پشت بام ساختمان‌ها استفاده کرد. این روش همراه با اقدامات پیش تصفیه مانند ایجاد بیوسوال یا محفظه‌های رسوب برای جلوگیری از آلودگی آب‌های زیرزمینی استفاده می‌شود. عمق چاه خشک به آب اجازه می‌دهد تا از لایه‌های خاک با نفوذپذیری ضعیف مانند رس به لایه‌های نفوذپذیرتر منطقه غیراشباع مانند شن و ماسه نفوذ کند. چاه‌های خشک ساده از گودالی پر از شن، سنگ‌چین، قلوه‌سنگ یا سایر آوارها تشکیل شده‌اند. چنین
قلوه‌سنگ یا سایر آوارها تشکیل شده‌اند. چنین گودال‌هایی در برابر فروپاشی مقاومت می‌کنند اما ظرفیت ذخیره‌سازی زیادی ندارند زیرا حجم داخلی آنها عمدتاً توسط سنگ پر شده است. یک چاه خشک پیشرفته‌تر، حجم ذخیره‌سازی داخلی بزرگی را توسط یک محفظه بتنی یا پلاستیکی با دیواره‌ها و کف سوراخ‌دار تعریف می‌کند. این چاه‌های خشک معمولاً به‌طور کامل دفن می‌شوند تا هیچ زمینی را اشغال نکنند. چاه‌های خشک برای زهکشی‌های طوفان پارکینگ معمولاً در زیر همان پارکینگ دفن می‌شوند. چاه‌های خشک هنگام بررسی نصب، مزایا و معایب خاص خود را
خشک هنگام بررسی نصب، مزایا و معایب خاص خود را دارند. این مزایا و معایب در زیر آمده است. مزایا: هزینه کم، فضای کم، ساخت و ساز سریع. معایب: نگهداری آن در صورت گرفتگی دشوار است، نمی‌توان آن را برای استخراج آب‌های زیرزمینی پمپ کرد، به خاک نفوذپذیر وابسته است که امکان نفوذ آب‌های سطحی را فراهم می‌کند. مفاهیم مرتبط. می‌توان یک چاهک در زیرزمین به صورت چاهک خشک ساخت که به پمپ چاهک اجازه می‌دهد کمتر کار کند (فقط گاهی اوقات تقاضای اوج مصرف را مدیریت کند). همچنین ممکن است یک خط تخلیه برای کمک به تخلیه آبی که توسط پمپ
است یک خط تخلیه برای کمک به تخلیه آبی که توسط پمپ چاهک به بیرون از زیرزمین رانده شده و از فونداسیون دورتر می‌شود، قرار داده شود. یک زهکش فرانسوی می‌تواند شبیه یک چاه خشک افقی باشد که پوشیده نیست. یک گودال روباز بزرگتر یا گودال مصنوعی که آب‌های سطحی را دریافت کرده و آن را در زمین پخش می‌کند، حوضچه نفوذ یا حوضچه تغذیه نامیده می‌شود. در مکان‌هایی که مقدار آبی که باید پراکنده شود زیاد نیست، می‌توان از باغ بارانی استفاده کرد. گودال سرپوشیده‌ای که بخش آب فاضلاب را با همان اصل چاه خشک دفع می‌کند، چاه فاضلاب
را با همان اصل چاه خشک دفع می‌کند، چاه فاضلاب نامیده می‌شود. یک میدان تخلیه سپتیک بر اساس همان اصل تخلیه آهسته/مساحت زیاد مانند یک حوضچه نفوذ عمل می‌کند.
زهکش فرانسوی (که با نام‌های دیگری از جمله زهکش ترانشه، زهکش کور، زهکش قلوه سنگ، و زهکش سنگی نیز شناخته می‌شود) ترانشه ای پر از شن یا سنگ یا هر دو، با یا بدون لوله سوراخ دار است که آب‌های سطحی و زیرزمینی را از یک منطقه دور می‌کند. لوله سوراخ‌دار، "کاشی مجرا" ("که کاشی زهکش" یا "کاشی پیرامونی" نیز نامیده می‌شود) نامیده می‌شود. وقتی لوله تخلیه می‌شود، «آب از آن خارج می‌شود» یا مایعات از آن تراوش می‌کند. این نام در دوره‌ای گرفته شده است که لوله‌های تخلیه از کاشی‌های سفالی ساخته می‌شدند. زهکش‌های فرانسوی در درجه
سفالی ساخته می‌شدند. زهکش‌های فرانسوی در درجه اول برای جلوگیری از نفوذ یا آسیب رساندن آب‌های زیرزمینی و سطحی به پی ساختمان‌ها و به عنوان جایگزینی برای جوی‌های روباز یا فاضلاب‌های سطحی برای خیابان‌ها و بزرگراه‌ها استفاده می‌شوند. از طرف دیگر، می‌توان از زهکش‌های فرانسوی برای توزیع آب استفاده کرد، مانند یک میدان تخلیه سپتیک در خروجی یک سیستم تصفیه فاضلاب سپتیک تانک معمولی. زهکش‌های فرانسوی همچنین در پشت دیوارهای حائل برای کاهش فشار آب‌های زیرزمینی استفاده می‌شوند. تاریخچه. اولین اشکال زهکش‌های فرانسوی،
می‌شوند. تاریخچه. اولین اشکال زهکش‌های فرانسوی، جوی‌های ساده‌ای بودند که از یک منطقه مرتفع به یک منطقه پست‌تر شیب‌دار شده و با شن پر می‌شدند. این‌ها ممکن است در فرانسه اختراع شده باشند، اما هنری فلگ فرنچ (۱۸۱۳–۱۸۸۵) اهل کنکورد، ماساچوست، وکیل و معاون وزیر خزانه‌داری ایالات متحده، آن‌ها را توصیف و رایج کرد در "کتاب زهکشی مزرعه" (۱۸۵۹). زهکش‌های خود شرکت فرنچ از بخش‌هایی از کاشی سقف معمولی ساخته شده بودند که با … کار گذاشته شده بودند. فاصله بین بخش‌ها برای عبور آب. بعدها، کاشی‌های مخصوص زهکشی با سوراخ‌هایی
آب. بعدها، کاشی‌های مخصوص زهکشی با سوراخ‌هایی طراحی شدند. برای جلوگیری از گرفتگی، اندازه شن از درشت در مرکز تا ریز در بیرون متغیر بود و بسته به دانه‌بندی خاک اطراف انتخاب می‌شد. اندازه ذرات برای جلوگیری از شسته شدن خاک اطراف به داخل منافذ، یعنی فضاهای خالی بین ذرات شن و در نتیجه گرفتگی زهکش، بسیار مهم بود. توسعه بعدی ژئوتکستایل‌ها این تکنیک را تا حد زیادی ساده کرد. سیستم‌های زهکشی زیرزمینی قرن‌هاست که مورد استفاده قرار می‌گیرند. آنها اشکال زیادی دارند که از نظر طراحی و عملکرد مشابه زهکش سنتی فرانسوی هستند.
نظر طراحی و عملکرد مشابه زهکش سنتی فرانسوی هستند. ساختار. خندق‌ها به صورت دستی یا توسط ترانشه‌کن حفر می‌شوند. انحراف ۱ در ۱۰۰ تا ۱ در ۲۰۰ معمول است. پوشاندن کف جوی با لوله‌های سفالی یا پلاستیکی، حجم آبی را که می‌تواند از طریق زهکش جریان یابد، افزایش می‌دهد. سیستم‌های زهکشی مدرن فرانسوی از لوله‌های سوراخ‌دار، به عنوان مثال کاشی‌های مجوف احاطه شده با شن یا ماسه، و ژئوتکستایل یا پارچه‌های محوطه‌سازی ساخته شده‌اند. منسوجات محوطه‌سازی از جابجایی مواد زهکشی جلوگیری می‌کنند و از ورود خاک و ریشه‌ها و گرفتگی لوله
می‌کنند و از ورود خاک و ریشه‌ها و گرفتگی لوله جلوگیری می‌کنند. لوله سوراخ‌دار حجم زیرزمینی کمی برای ذخیره آب فراهم می‌کند، اما هدف اصلی آن زهکشی منطقه در امتداد کل طول لوله از طریق سوراخ‌های آن و تخلیه هرگونه آب اضافی در انتهای آن است. جهت نفوذ به شرایط نسبی درون و بیرون لوله بستگی دارد. سایر کاربردها. زهکش‌های فرانسوی را می‌توان در مزارع کشاورزان برای زهکشی کاشی‌کاری مزارع غرقاب استفاده کرد. چنین زمینه‌هایی را «کاشی‌کاری‌شده» می‌نامند. کاشی‌های مجعد را می‌توان در هر جایی که خاک نیاز به زهکشی دارد، استفاده
در هر جایی که خاک نیاز به زهکشی دارد، استفاده کرد. قانونگذاری. در ایالات متحده، شهرداری‌ها ممکن است برای ساخت سیستم‌های زهکشی نیاز به مجوز داشته باشند، زیرا طبق قانون فدرال، آب ارسالی به زهکش‌های طوفان باید عاری از آلاینده‌های خاص و رسوبات باشد.
سیستم‌های زهکشی پایدار (همچنین با نام‌های SuDS , SUDS , یا سیستم‌های زهکشی شهری پایدار شناخته می‌شوند) مجموعه‌ای از شیوه‌های مدیریت آب هستند که هدف آنها همسو کردن سیستم‌های زهکشی مدرن با فرآیندهای طبیعی آب است و بخشی از یک استراتژی بزرگتر زیرساخت سبز هستند. تلاش‌های SuDS سیستم‌های زهکشی شهری را با اجزای چرخه آب طبیعی مانند سرریزهای موج طوفان، نفوذ خاک و تصفیه زیستی سازگارتر می‌کند. این تلاش‌ها امیدوارند که تأثیر توسعه انسانی بر چرخه طبیعی آب، به ویژه رواناب‌های سطحی و روند آلودگی آب، را کاهش دهند. سیستم‌های
سطحی و روند آلودگی آب، را کاهش دهند. سیستم‌های دفع فاضلاب شهری (SuDS) در دهه‌های اخیر با افزایش درک چگونگی تأثیر توسعه شهری بر محیط‌های طبیعی و همچنین نگرانی در مورد تغییرات اقلیمی و پایداری، محبوبیت پیدا کرده‌اند. سیستم‌های زهکشی شهری (SuDS) اغلب از اجزای ساخته‌شده‌ای استفاده می‌کنند که از ویژگی‌های طبیعی تقلید می‌کنند تا سیستم‌های زهکشی شهری را با سیستم‌های زهکشی طبیعی یا یک سایت، تا حد امکان کارآمد و سریع ادغام کنند. زیرساخت‌های SUDS به بخش بزرگی از پروژه نمایشی شهرهای آبی-سبز در نیوکاسل آپون تاین تبدیل
نمایشی شهرهای آبی-سبز در نیوکاسل آپون تاین تبدیل شده است. تاریخچه سیستم‌های زهکشی. سیستم‌های زهکشی در شهرهای باستانی با قدمت بیش از ۵۰۰۰ سال، از جمله تمدن‌های مینوسی، سند، پارسی و بین‌النهرین یافت شده‌اند. این سیستم‌های زهکشی عمدتاً بر کاهش مزاحمت‌های ناشی از سیل‌های موضعی و فاضلاب متمرکز بودند. سیستم‌های ابتدایی ساخته شده از کانال‌های آجری یا سنگی، قرن‌ها فناوری‌های زهکشی شهری را تشکیل می‌دادند. شهرهای روم باستان همچنین از سیستم‌های زهکشی برای محافظت از مناطق کم‌ارتفاع در برابر بارندگی بیش از حد استفاده
کم‌ارتفاع در برابر بارندگی بیش از حد استفاده می‌کردند. هنگامی که سازندگان شروع به ساخت قنات‌ها برای وارد کردن آب شیرین به شهرها کردند، سیستم‌های زهکشی شهری برای اولین بار به عنوان یک چرخه آب شهری یکپارچه در زیرساخت‌های تأمین آب ادغام شدند. سیستم‌های زهکشی مدرن تا قرن نوزدهم در اروپای غربی ظاهر نشدند، اگرچه بیشتر این سیستم‌ها در درجه اول برای مقابله با مشکلات فاضلاب ناشی از شهرنشینی سریع ساخته شده بودند. یکی از این نمونه‌ها، سیستم فاضلاب لندن است که برای مقابله با آلودگی گسترده رودخانه تیمز ساخته شد. در آن
با آلودگی گسترده رودخانه تیمز ساخته شد. در آن زمان، رودخانه تیمز جزء اصلی سیستم زهکشی لندن بود و فضولات انسانی در آب‌های مجاور مرکز شهری پرجمعیت متمرکز می‌شدند. در نتیجه، چندین بیماری همه‌گیر ساکنان لندن و حتی اعضای پارلمان را گرفتار کرد، از جمله رویدادهایی که به عنوان شیوع وبا در خیابان براد در سال ۱۸۵۴ و بوی بد بزرگ در سال ۱۸۵۸ شناخته می‌شوند. نگرانی در مورد سلامت عمومی و کیفیت زندگی، ابتکارات متعددی را به دنبال داشت که در نهایت منجر به ایجاد سیستم فاضلاب مدرن لندن با طراحی جوزف بازالگت شد. این سیستم
مدرن لندن با طراحی جوزف بازالگت شد. این سیستم جدید صراحتاً با هدف اطمینان از هدایت هرچه بیشتر فاضلاب به دور از منابع تأمین آب طراحی شده بود تا خطر عوامل بیماری‌زای منتقله از طریق آب کاهش یابد. از آن زمان، اکثر سیستم‌های زهکشی شهری اهداف مشابهی را برای جلوگیری از بحران‌های بهداشت عمومی دنبال کرده‌اند. در دهه‌های گذشته، با توجه به اینکه تغییرات اقلیمی و سیل شهری به‌طور فزاینده‌ای به چالش‌های فوری تبدیل شده‌اند، سیستم‌های زهکشی که به‌طور خاص برای پایداری زیست‌محیطی طراحی شده‌اند، هم در دانشگاه و هم در عمل
طراحی شده‌اند، هم در دانشگاه و هم در عمل محبوبیت بیشتری پیدا کرده‌اند. اولین سیستم زهکشی پایدار که از یک سیستم مدیریتی کامل شامل کنترل منبع در بریتانیا استفاده کرد، ایستگاه بزرگراه خدمات آکسفورد بود که توسط متخصصان، طراحی شده بود در ابتدا اصطلاح SUDS رویکرد بریتانیا به سیستم‌های زهکشی شهری پایدار را توصیف می‌کرد. این تحولات لزوماً در مناطق «شهری» نیستند، و بنابراین بخش «شهری» SuDS اکنون معمولاً برای کاهش سردرگمی حذف می‌شود. کشورهای دیگر نیز رویکردهای مشابهی را با استفاده از اصطلاحات متفاوتی مانند بهترین
را با استفاده از اصطلاحات متفاوتی مانند بهترین شیوه مدیریت (BMP) و توسعه کم اثر در ایالات متحده، طراحی شهری حساس به آب (WSUD) در استرالیا، طراحی و توسعه شهری کم اثر (LIUDD) در نیوزیلند، و مدیریت جامع حوضه رودخانه شهری در ژاپن، در پیش گرفته‌اند. گزارش قطعی شورای تحقیقات ملی در مورد مدیریت آب‌های سطحی شهری توضیح داد که سیستم‌های زهکشی شهری پس از جنگ جهانی دوم در ایالات متحده آغاز شد. این سازه‌ها بر اساس حوضچه‌های جمع‌آوری آب ساده و لوله‌هایی برای انتقال آب به خارج از شهرها ساخته شده بودند. مدیریت آب‌های سطحی
خارج از شهرها ساخته شده بودند. مدیریت آب‌های سطحی شهری در دهه ۱۹۷۰، زمانی که معماران منظر بیشتر بر توسعه کم‌اثر تمرکز کردند و شروع به استفاده از شیوه‌هایی مانند کانال‌های نفوذ کردند، شروع به تکامل بیشتری کرد. به موازات این زمان، دانشمندان نگران سایر خطرات ناشی از آب‌های سطحی پیرامون آلودگی شدند. مطالعاتی مانند برنامه ملی رواناب شهری نشان داد که رواناب شهری حاوی آلاینده‌هایی مانند فلزات سنگین، رسوبات و عوامل بیماری‌زا است که آب می‌تواند همه آنها را هنگام جاری شدن از سطوح نفوذناپذیر جذب کند. در آغاز قرن بیست
شدن از سطوح نفوذناپذیر جذب کند. در آغاز قرن بیست و یکم بود که زیرساخت‌های جمع‌آوری آب‌های سطحی برای نفوذ رواناب به نزدیکی منبع، رواج پیدا کرد. این تقریباً همزمان با ابداع اصطلاح زیرساخت سبز بود. تالاب‌ها. تالاب‌های مصنوعی را می‌توان در مناطقی ساخت که حجم زیادی از آب‌های سطحی یا رواناب‌های سطحی را مشاهده می‌کنند. تالاب‌هایی که برای شبیه‌سازی باتلاق‌های کم‌عمق و به عنوان BMP ساخته شده‌اند، آب را در مقیاس‌هایی بزرگتر از بیووال‌ها یا باغ‌های بارانی جمع‌آوری و فیلتر می‌کنند. برخلاف تالاب‌های زیستی، تالاب‌های
فیلتر می‌کنند. برخلاف تالاب‌های زیستی، تالاب‌های مصنوعی به گونه‌ای طراحی شده‌اند که فرآیندهای تالاب‌های طبیعی را تکرار کنند، برخلاف داشتن یک مکانیسم مهندسی‌شده در تالاب مصنوعی. به همین دلیل، اکولوژی تالاب (اجزای خاک، آب، پوشش گیاهی، میکروب‌ها، فرآیندهای نور خورشید و غیره) به سیستم اصلی حذف آلاینده‌ها تبدیل می‌شود. آب در یک تالاب مصنوعی در مقایسه با سیستم‌هایی با اجزای مکانیزه یا مهندسی‌شده، تمایل دارد به آرامی فیلتر شود. تالاب‌ها می‌توانند برای متمرکز کردن حجم زیادی از رواناب از مناطق شهری و محلات مورد
حجم زیادی از رواناب از مناطق شهری و محلات مورد استفاده قرار گیرند. در سال ۲۰۱۲، پارک تالاب‌های جنوب لس‌آنجلس در یک منطقه پرجمعیت درون‌شهری به عنوان بازسازی یک ایستگاه اتوبوس سابق متروی لس‌آنجلس ساخته شد. این پارک به گونه‌ای طراحی شده است که رواناب سطوح اطراف و همچنین سرریز آب‌های سطحی ناشی از طوفان از سیستم زهکشی فعلی شهر را جمع‌آوری کند.
بین سال‌های ۱۹۴۷ تا ۱۹۷۷، شرکت جنرال الکتریک با تخلیه بیفنیل‌های پلی‌کلرینه (PCBs) رودخانه هادسون را آلوده کرد و باعث ایجاد طیف وسیعی از اثرات مضر برای حیات وحش و افرادی شد که از ماهی‌های رودخانه تغذیه می‌کردند. انواع دیگر آلودگی، از جمله آلودگی جیوه و تخلیه فاضلاب تصفیه نشده شهرها، نیز باعث ایجاد مشکلاتی در رودخانه شده است. در واکنش به این آلودگی، فعالان به طرق مختلف اعتراض کردند؛ برای مثال، پیت سیگر، موسیقیدان، جشنواره کلیرواتر و اسلوپ رودخانه هادسون را برای جلب توجه به این مشکل تأسیس کرد. فعالیت‌های
برای جلب توجه به این مشکل تأسیس کرد. فعالیت‌های زیست‌محیطی در سراسر کشور منجر به تصویب قانون فدرال آب پاک در سال 1972 و قانون کنترل مواد سمی در سال ۱۹۷۶ شد. دولت فدرال بخش آلوده رودخانه را تعیین کرد. به طول، به عنوان یک سایت سوپرفاند در سال ۱۹۸۴. اقدامات گسترده اصلاحی در رودخانه در دهه ۱۹۷۰ با اجرای مجوزهای تخلیه فاضلاب و در نتیجه کاهش تخلیه فاضلاب و عملیات حذف رسوب آغاز شد که تا قرن بیست و یکم ادامه داشته است. توصیه‌های مربوط به مصرف ماهی همچنان به قوت خود باقی است. انواع آلودگی و سایر اثرات زیست‌محیطی.
باقی است. انواع آلودگی و سایر اثرات زیست‌محیطی. اداره حفاظت از محیط زیست ایالت نیویورک (NYSDEC) بخش‌های مختلفی از رودخانه هادسون را به دلیل وجود PCBها، کادمیوم و سایر ترکیبات سمی، دارای کیفیت آب نامطلوب اعلام کرده است. شاخه‌های فرعی رودخانه هادسون که کیفیت آب آنها مختل شده است (لزوماً آلاینده‌های مشابه شاخه اصلی رودخانه هادسون ندارند) عبارتند از رودخانه موهاک، دواس کیل، اسکایلر کریک، ساو میل ریور، اسوپوس کریک، هوسیک ریور، کواکر کریک و باتن کیل. بسیاری از دریاچه‌های حوضه آبریز هادسون نیز در این فهرست قرار
حوضه آبریز هادسون نیز در این فهرست قرار دارند. سایر مشکلات آلودگی مداوم که بر رودخانه تأثیر می‌گذارند عبارتند از: تخلیه تصادفی فاضلاب، رواناب شهری، فلزات سنگین، فوران‌ها، دیوکسین‌ها، آفت‌کش‌ها و هیدروکربن‌های آروماتیک چند حلقه‌ای (PAHs). کارخانه‌های متعددی که زمانی در امتداد رودخانه هادسون قرار داشتند، زباله‌ها و ضایعات صنعتی را مستقیماً به داخل رودخانه می‌ریختند. این کارخانه‌ها ترانسفورماتورها، خازن‌ها و موتورهای الکتریکی تولید می‌کردند که از PCBها به عنوان دی‌الکتریک و مایع خنک‌کننده استفاده می‌کردند.
دی‌الکتریک و مایع خنک‌کننده استفاده می‌کردند. این آلودگی تا دهه ۱۹۷۰ به‌طور جامع ارزیابی نشده بود. در آن زمان، بزرگ‌ترین کارخانه‌های باقی‌مانده در منطقه متعلق به جنرال الکتریک بودند که مسئولیت اصلی پاکسازی رودخانه هادسون را بر عهده گرفت. تقریباً بین سال‌های ۱۹۴۷ تا ۱۹۷۷، جنرال الکتریک PCB به رودخانه. بردهای مدار چاپی (PCB) از دو کارخانه تولید خازن این شرکت در هادسون فالز و فورت ادوارد، نیویورک، تهیه می‌شدند. آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده (EPA) در سال ۱۹۷۹ تولید PCBها را ممنوع کرد. بخش عمده‌ای از
سال ۱۹۷۹ تولید PCBها را ممنوع کرد. بخش عمده‌ای از PCBهای موجود در رودخانه توسط شرکت مونسانتو تولید شده بودند. بالاترین غلظت PCBها در استخر جزیره تامپسون یافت می‌شود. یکی دیگر از آلوده‌کنندگان شناخته‌شده، جنرال موتورز بود که کارخانه مونتاژ نورث تاری‌تاون را در نورث تاری‌تاون، نیویورک (که اکنون با نام اسلیپی هالو شناخته می‌شود) اداره می‌کرد. این کارخانه از سال ۱۸۹۶ تا ۱۹۹۶ در حال فعالیت بود. این کارخانه روزانه حدود ۱ میلیون گالن آب مصرف می‌کرد که به صورت فاضلاب به رودخانه بازگردانده می‌شد. زباله‌های صنعتی
به رودخانه بازگردانده می‌شد. زباله‌های صنعتی این کارخانه (عمدتاً کرومات سرب و سایر مواد شیمیایی نقاشی، تمیزکاری و لحیم‌کاری) مستقیماً به رودخانه تخلیه می‌شدند. زباله‌های خانگی از طریق تصفیه‌خانه فاضلاب روستا تصفیه خواهند شد. حدود سال ۱۹۷۱، سرپرست آب و فاضلاب روستا اطمینان داد که گزارش‌های آلودگی اغراق‌آمیز هستند و او و دیگر ساکنان در ساحل نزدیک شنا خواهند کرد، با این حال از دومینیک پیرون، بوم‌شناس و مدیر سابق انجمن ماهیگیران رودخانه هادسون نقل شده است که: «شما می‌توانید از روی رنگ رودخانه تشخیص دهید که در
می‌توانید از روی رنگ رودخانه تشخیص دهید که در یک روز معین، ماشین‌هایی که رنگ می‌کنند چه رنگی هستند.» یک مطالعه در سال ۲۰۰۸ نشان داد که جیوه در ماهی‌های معمولی رودخانه هادسون، از جمله ماهی باس راه راه، ماهی سوف زرد، ماهی باس دهان بزرگ، ماهی باس دهان کوچک و کپور، طی سه دهه گذشته به شدت کاهش یافته است. این نتایج از یک پایگاه داده بزرگ از تجزیه و تحلیل جیوه فیله‌های ماهی که توسط NYSDEC جمع‌آوری شده و در بخش عمده‌ای از طول رودخانه هادسون، از آب‌های شهر نیویورک تا حوزه آبخیز آدیراندک، جمع‌آوری شده است، استخراج
تا حوزه آبخیز آدیراندک، جمع‌آوری شده است، استخراج شده است. این تحقیق نشان داد که این روندها با روند بهبودی که رودخانه هادسون در چند دهه گذشته تجربه کرده است، در پاسخ به تلاش‌های گروه‌های فعال، مقامات دولتی و صنایع با همکاری برای کمک به پاکسازی سیستم رودخانه، همسو هستند. در سال ۱۹۹۱، صدف‌های گورخری، یک گونه مهاجم، برای اولین بار در رودخانه هادسون ظاهر شدند و باعث ناپدید شدن تقریباً کامل صدف‌های مرواریدی بومی شدند. در سال ۲۰۱۰، NYSDEC تشخیص داد که مرکز انرژی ایندین پوینت، یک نیروگاه هسته‌ای در بوکانان، به
ایندین پوینت، یک نیروگاه هسته‌ای در بوکانان، به دلیل برداشت زیاد آب از رودخانه هادسون که سالانه میلیون‌ها ماهی و سایر موجودات آبزی را می‌کشد، قانون آب پاک را نقض می‌کند. ایالت از شرکت انترجی، اپراتور نیروگاه، درخواست کرد که برای کاهش اثرات زیست‌محیطی، توری‌های ماهی خود را با برج‌های خنک‌کننده جایگزین کند. در سال ۲۰۱۷، ایالت نیویورک و شرکت انترجی به توافقی دست یافتند که کارخانه ایندین پوینت در سال ۲۰۲۱ تعطیل شود. این نیروگاه در ۳۰ آوریل ۲۰۲۱ برای همیشه تولید انرژی را متوقف کرد.
توماچینو () یک شهرک در شهرستان ملئوزوفسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
ترویتسکویه () یک شهرک در شهرستان ملئوزوفسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
مقاوم‌سازی (Retrofitting) به معنای افزودن فناوری یا ویژگی‌های جدید به سیستم‌های قدیمی است. مقاوم‌سازی می‌تواند به دلایل مختلفی انجام شود، به عنوان مثال، با هزینه‌های سرمایه‌ای کلان مانند کشتی‌های دریایی، تجهیزات نظامی یا کارخانه‌های تولیدی، مشاغل یا دولت‌ها ممکن است برای کاهش نیاز به تعویض کامل یک سیستم، اقدام به مقاوم‌سازی کنند. سایر مقاوم‌سازی‌ها ممکن است به دلیل تغییر کدها یا الزامات باشند، مانند مقاوم‌سازی لرزه‌ای که برای تقویت ساختمان‌های قدیمی‌تر به منظور مقاوم‌سازی آنها در برابر زلزله طراحی شده‌اند.
مقاوم‌سازی آنها در برابر زلزله طراحی شده‌اند. مقاوم‌سازی همچنین بخش مهمی از کاهش تغییرات اقلیمی و سازگاری با تغییرات اقلیمی است: زیرا جامعه قبل از شدت تغییرات پیش‌بینی‌شده توسط تغییرات اقلیمی، در زیرساخت‌های ساخته‌شده، مسکن و سایر سیستم‌ها سرمایه‌گذاری کرده است. برای مثال، مقاوم‌سازی ساختمان‌ها برای افزایش بهره‌وری، هم به کاهش اثرات منفی کلی تغییرات اقلیمی از طریق کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای ساختمان و اثرات زیست‌محیطی کمک می‌کند و هم به ساختمان اجازه می‌دهد در طول رویدادهای شدید آب و هوایی سالم‌تر باشد.
در طول رویدادهای شدید آب و هوایی سالم‌تر باشد. مقاوم‌سازی همچنین بخشی از اقتصاد چرخشی است که میزان کالاهای نو تولید شده را کاهش می‌دهد و در نتیجه انتشار گازهای گلخانه‌ای در چرخه عمر و اثرات زیست‌محیطی را کاهش می‌دهد. تولید. اساساً مقاوم‌سازی، اقداماتی را توصیف می‌کند که در صنعت تولید انجام می‌شود تا قطعات جدید یا به‌روز شده بتوانند روی مجموعه‌های قدیمی یا منسوخ‌شده (مانند پره‌های توربین‌های بادی) نصب شوند. مقاوم‌سازی قطعات برای تولید، زمانی که طراحی یک مجموعه بزرگ تغییر یا اصلاح می‌شود، ضروری است. اگر پس
بزرگ تغییر یا اصلاح می‌شود، ضروری است. اگر پس از اعمال تغییرات، مشتری (با نسخه قدیمی محصول) بخواهد قطعه جایگزینی خریداری کند، باید از قطعات و تکنیک‌های مونتاژ مقاوم‌سازی استفاده شود تا قطعات اصلاح‌شده به‌طور مناسب روی مجموعه قدیمی‌تر قرار گیرند. مقاوم‌سازی فرایند مهمی است که برای شیرها و محرک‌ها به منظور تضمین عملکرد بهینه یک کارخانه صنعتی مورد استفاده قرار می‌گیرد. یک مثال، جایگزینی یک شیر سه طرفه به یک شیر دو طرفه است که منجر به بسته شدن یکی از سه دهانه برای ادامه استفاده از شیر برای سیستم‌های صنعتی خاص
ادامه استفاده از شیر برای سیستم‌های صنعتی خاص می‌شود. مقاوم‌سازی می‌تواند با استفاده از تجهیزات و فناوری پیشرفته و به‌روز - مانند ادغام رابط‌های انسان و ماشین در کارخانه‌های قدیمی - عملکرد کلی یک ماشین یا سیستم را بهبود بخشد. وسایل نقلیه. سفارشی‌سازی خودرو نوعی مقاوم‌سازی است که در آن خودروهای قدیمی‌تر به فناوری‌های جدید مجهز می‌شوند: شیشه‌های برقی، کروز کنترل، سیستم‌های بدون کلید از راه دور، پمپ‌های سوخت برقی، سیستم‌های بدون راننده، و غیره. کامیون‌ها و ماشین‌های کشاورزی را نیز می‌توان با انجام اصلاحاتی،
کشاورزی را نیز می‌توان با انجام اصلاحاتی، بدون راننده کرد. تجهیزات نظامی. بسیاری از کشتی‌های نیروی دریایی، گاهی اوقات کل کلاس‌ها، تحت مقاوم‌سازی و نوسازی قرار گرفته‌اند. برای مثال، برنامه ارتقاء تهدید جدید نیروی دریایی ایالات متحده، بسیاری از کشتی‌ها را برای بهبود قابلیت‌های ضدهوایی نوسازی کرد. کشتی‌های نیروی دریایی اغلب به یکی از سه دلیل زیر نوسازی می‌شوند: گنجاندن فناوری جدید، جبران شکاف‌های عملکردی یا نقاط ضعف در طراحی، یا تغییر طبقه‌بندی کشتی. ارتش‌های جهان اغلب مشتاق استفاده از جدیدترین فناوری‌ها
جهان اغلب مشتاق استفاده از جدیدترین فناوری‌ها هستند و بسیاری از پیشرفت‌های تکنولوژیکی، به ویژه در زمینه‌هایی مانند رادار و ارتباطات رادیویی، توسط جنگ ایجاد شده‌اند. به همین دلیل و به دلیل سرمایه‌گذاری قابل توجهی که روی بدنه کشتی انجام می‌شود، معمولاً هر زمان که سیستم‌های جدیدی توسعه داده می‌شوند، مقاوم‌سازی نیز انجام می‌شود. این می‌تواند به کوچکیِ تعویض یک نوع رادیو با نوع دیگر، یا تعویض تجهیزات رمزنگاری قدیمی با روش‌های ارتباطی امن‌تر، یا به بزرگیِ تعویض کل توپ‌ها و برجک‌ها، اضافه کردن صفحه زرهی، یا
کل توپ‌ها و برجک‌ها، اضافه کردن صفحه زرهی، یا سیستم‌های پیشران جدید باشد. کشتی‌های دیگر برای جبران نقاط ضعف مشاهده شده در قابلیت‌های عملیاتی خود، در حال مقاوم‌سازی هستند. برای مثال، این هدف ثانویه برنامه ارتقاء تهدید جدید نیروی دریایی ایالات متحده بود. تغییرات عمده در دکترین یا هنر جنگ نیز مستلزم تغییراتی است، مانند ارتقاء سیستم‌های ضدهوایی که در بسیاری از شناورهای دوران جنگ جهانی دوم انجام شد، زیرا قدرت هوایی به بخش غالب استراتژی و تاکتیک‌های دریایی تبدیل شد. علاوه بر این، به دلیل سرمایه‌گذاری که روی بدنه
علاوه بر این، به دلیل سرمایه‌گذاری که روی بدنه کشتی انجام می‌شود، تعداد کمی از نیروهای دریایی کشتی‌های جنگی خط مقدم را اوراق می‌کنند. بسیاری از مواقع، کشتی‌های کوچک‌تر برای گشت‌زنی، گارد ساحلی یا نقش‌های تخصصی، زمانی که دیگر برای انجام وظیفه به عنوان بخشی از ناوگان جنگی مناسب نیستند، نوسازی می‌شوند. برای مثال، کلاس مومی ژاپنی مربوط به دوره بین دو جنگ جهانی، در سال ۱۹۳۹ از ناوشکن به قایق‌های گشتی تبدیل شد، زیرا دیگر به اندازه کافی توانایی خدمت در نقش ناوشکن را نداشتند. در مواقع دیگر، کلاس‌ها به دلیل تغییر
را نداشتند. در مواقع دیگر، کلاس‌ها به دلیل تغییر در تاکتیک‌ها، دیگر در جنگ مورد نیاز نیستند و به همین دلیل، به‌روزرسانی می‌شوند. برای مثال، یک ناو هواپیمابر بود که از یک کشتی حمل زغال سنگ (کشتی حامل زغال سنگ برای تأمین سوخت کشتی‌های بخار زغال سنگ سوز) از کلاس ژوپیتر تبدیل شده بود. به دلیل استفاده زیاد از مقاوم‌سازی و نوسازی، نیروی دریایی تخیلی نیز این مفهوم را در بر می‌گیرد. به عنوان مثال، در بازی نقش‌آفرینی چندنفره آنلاین پیشتازان فضا بازی نقش‌آفرینی برخط چندنفره گسترده بازیکنان می‌توانند کشتی‌های
برخط چندنفره گسترده بازیکنان می‌توانند کشتی‌های بازسازی‌شده از کلاس‌های کشتی معروف پیشتازان فضا، مانند کشتی‌های شخصیت‌های اصلی سریال تلویزیونی پیشتازان فضا، را خریداری کنند. این کار به بازیکنان اجازه می‌دهد تا کشتی‌های نمادین سری‌های قدیمی سریال را هدایت کنند، که طبیعتاً به دلیل قدیمی بودن یا اندازه‌شان، جدیدترین و بهترین کشتی‌ها نیستند، اما طوری بازسازی شده‌اند که برای یک دریاسالار با شخصیت بازیکن با حداکثر سطح مناسب باشند. مدیریت زیست‌محیطی. این اصطلاح همچنین در زمینه مهندسی محیط زیست، به ویژه برای توصیف
در زمینه مهندسی محیط زیست، به ویژه برای توصیف پروژه‌های ساخت و ساز یا نوسازی در مکان‌های قبلاً ساخته شده، به منظور بهبود کیفیت آب در نهرها، رودخانه‌ها یا دریاچه‌های مجاور، استفاده می‌شود. این مفهوم همچنین برای تغییر ترکیب خروجی انرژی از نیروگاه‌ها به تولید همزمان برق و حرارت در مناطق شهری با پتانسیل گرمایش منطقه‌ای به کار گرفته شده است. مکان‌هایی با سطوح نفوذناپذیر گسترده (مانند پارکینگ‌ها و پشت بام‌ها) می‌توانند در طول بارندگی، سطح بالایی از رواناب آب‌های سطحی ایجاد کنند و این می‌تواند به منابع آبی مجاور
سطحی ایجاد کنند و این می‌تواند به منابع آبی مجاور آسیب برساند. این مشکلات اغلب می‌توانند با نصب ویژگی‌های جدید مدیریت آب‌های سطحی در محل، فرآیندی که متخصصان از آن به عنوان مقاوم‌سازی آب‌های سطحی یاد می‌کنند، برطرف شوند. شیوه‌های مدیریت آب‌های سطحی که در پروژه‌های مقاوم‌سازی استفاده می‌شوند شامل باغ‌های بارانی، سنگفرش‌های نفوذپذیر و سقف‌های سبز هستند. "(همچنین به بازیابی جریان مراجعه کنید)"
روش‌های متعددی برای شارژ مجدد باتری خودروهای برقی وجود دارد. در حال حاضر، یکی از مهم‌ترین دغدغه‌ها در حوزه حمل‌ونقل با خودروهای الکتریکی، میزان بُرد قابل پیمایش پیش از نیاز به شارژ مجدد باتری است. طولانی‌ترین بُرد ثبت‌شده تاکنون، معادل ۶۰۶٫۲ مایل (حدود ۹۷۵ کیلومتر) بوده که توسط خودروی تسلا مدل ۳ تحت شرایط کاملاً کنترل‌شده به‌دست آمده است؛ در این آزمایش، خودرو با سرعتی ثابت حرکت می‌کرد و از تجهیزات جانبی مانند سیستم تهویه مطبوع استفاده نمی‌شد. به‌طور معمول، باتری خودروهای برقی ظرفیتی در حدود ۳۰۰ مایل دارد که