payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مجبور شدند با حاکم قدرتمند آن آتالوس اول روبرو شوند. آتالوس در نبردهای آفرودیزیوم و دوم در شرق، گول ها و آنتیوخوس را شکست داد. نبردهای بعدی او فقط علیه آنتیوخوس انجام شد و بر او پیروز شد: در هلسپونتین فریگی، جایی که آنتیوخوس احتمالاً به پدرزنش پناه برد، [5] زیالاس اهل بیتینیا. در نزدیکی سارد در بهار 228 ق.م. و در نبرد نهایی، در جنوب کاریا در کرانه های هارپاسوس، یکی از شاخه های مائاندر شکست خورد. آنتیوخوس که تمام دارایی هایش از دست رفته بود، با سوء استفاده از این که برادرش در ایران بود، همچنان در تلاش برای
این که برادرش در ایران بود، همچنان در تلاش برای جانشینی برادرش در سوریه و بین النهرین بود. آخرین تلاش وی با حمایت حاکم ایرانی تبار ارمنستان انجام شد که سعی کرد میانرودان را به فتح خود درآورد اما در نهایت شکست خورد و پس از فراری طولانی در 226 قبل از میلاد توسط گروهی دزد در تراکیا کشته شد. روابط زناشویی. آنتیوخوس هیراکس دو همسر داشت: - دختر فرمانروای کاپادوکیا (به آریاراتس سوم کاپادوکیه مراجعه کنید) که حداقل در 230 قبل از میلاد با کشورش متحد شده بود. - دختر پادشاه بیتینیا که او نیز با کشورش متحد بود. هر دو
پادشاه بیتینیا که او نیز با کشورش متحد بود. هر دو اینها دختران خانواده های سلطنتی بودند که هیراکس با آنها برای اتحاد علیه برادر بزرگترش سلوکوس دوم متحد شد. خواهرش لائودیسه با متحدش میتریداتس دوم پادشاه پونتوس ازدواج کرد. به لائودیس نیز مراجعه کنید.
بطلمیوس سرائونوس ( &lt;/link&gt; ; دوره ۳۱۹ پیش از میلاد – ژانویه / فوریه ۲۷۹ پیش از میلاد) یکی از اعضای خاندان بطلمیوسی و برای مدت کوتاهی پادشاه مقدونیه بود. او به عنوان پسر بطلمیوس اول سوتر، در اصل وارث تاج و تخت مصر بطلمیوسی بود، اما به نفع برادر کوچکترش بطلمیوس دوم فیلادلفوس کنار گذاشته شد. او به لیسیماخوس پادشاه تراکیه و مقدونیه گریخت و در آنجا درگیر دسیسه‌های درباری شد که منجر به سقوط آن پادشاهی در سال ۲۸۱ قبل از میلاد به دست سلوکوس اول شد. او سپس سلوکوس را ترور کرد و تاج و تخت مقدونیه را بمدت هفده
را ترور کرد و تاج و تخت مقدونیه را بمدت هفده ماه قبل از مرگش در نبرد با گول‌ها در اوایل سال ۲۷۹ قبل از میلاد، تصاحب کرد. لقب او "کرائونوس" یونانی به معنای «آذرخش» است و به شخصیت بی حوصله، تندخو و ویرانگر او اشاره دارد. اوایل زندگی و خروج از مصر. بطلمیوس پسر ارشد بطلمیوس اول سوتر، پادشاه مصر، و همسر اول او اوریدیک، دختر آنتی پاتر، نایب السلطنه مقدونیه بود. پدرش یکی از سرداران اسکندر مقدونی بود که جانشین او شد و سلسله بطلمیوسی (کلئوپاترا) را تأسیس کرد. او احتمالاً در سال ۳۱۹ قبل از میلاد، بلافاصله پس از
احتمالاً در سال ۳۱۹ قبل از میلاد، بلافاصله پس از ازدواج والدینش، به دنیا آمد و اولین فرزند از شش فرزند آنها بود. بین سال‌های ۳۱۷ و ۳۱۴ قبل از میلاد، بطلمیوس اول با یکی از زنان منتظر اوریدیک به نام برنیس ازدواج کرد و صاحب فرزندان دیگری از جمله پسر دیگری به نام بطلمیوس دوم شد. در ابتدا بطلمیوس سراونوس وارث فرضی بود، اما با بزرگتر شدن پسر برنیس، جنگ قدرتی بین دو برادر ناتنی شکل گرفت که با خروج بطلمیوس سرونوس از مصر در حدود ۲۸۷ قبل از میلاد به اوج خود رسید. بطلمیوس دوم در ۲۸ مارس ۲۸۴ قبل از میلاد توسط بطلمیوس
دوم در ۲۸ مارس ۲۸۴ قبل از میلاد توسط بطلمیوس اول به‌طور رسمی به مقام نایب السلطنه ارتقا یافت. سقوط لیسیماخوس و سلوکوس. پس از خروج از مصر، بطلمیوس سراونوس به دربار لیسیماخوس که بر مقدونیه، تراکیه و غرب آسیای صغیر حکومت می‌کرد و احتمالاً پدرخوانده اش بود رفت. دربار لیزیماخوس در مورد حمایت از سرونوس دچار چند دستگی شد. از یک طرف، خود لیسیماخوس از ۳۰۰ قبل از میلاد با خواهر بطلمیوس دوم، آرسینوی دوم ازدواج کرده بود. از سوی دیگر، وارث لیسیماخوس، آگاتوکلس، با خواهر سراونوس، لیساندرا ازدواج کرد. دو خواهر قبلاً بر سر
لیساندرا ازدواج کرد. دو خواهر قبلاً بر سر جانشینی دچار درگیری بودند که احتمالاً آمدن سرانوس باعث تشدید آن شد. لیسیماخوس در نهایت حمایت از بطلمیوس دوم را برگزید و این تصمیم را در مقطعی بین سال‌های ۲۸۴ و ۲۸۱ قبل از میلاد با ازدواج دخترش آرسینوی اول با بطلمیوس دوم تأیید کرد. ادامه درگیری در دربار لیسیماخوس منجر به اعدام آگاتوکلس در ۲۸۲ قبل از میلاد شد. سیر وقایع و نقش بطلمیوس سراونوس در آنها نامشخص است. به گفته یکی از مورخان، ممنون، این بطلمیوس سراونوس بود که مرتکب قتل آگاتوکلس شد. تمام منابع دیگری که به
که مرتکب قتل آگاتوکلس شد. تمام منابع دیگری که به سرونوس اشاره می‌کنند، او را در این مناقشه در کنار آگاتوکلس قرار می‌دهند و گزارش می‌دهند که او بیوه آگاتوکلس، خواهرش لیساندرا، را در راهیابی به دربار سلوکوس اول همراهی کرد. این قتل اعتراض گسترده‌ای را از سوی رعایای لیسیماخوس برانگیخت. سلوکوس با مشاهده فرصتی برای مداخله برای منافع خود، در اوایل سال ۲۸۱ قبل از میلاد به پادشاهی لیسیماخوس حمله کرد. این لشکرکشی در نبرد کوروپدیوم به اوج خود رسید که در آن لیسیماخوس کشته شد و سلوکوس پادشاهی او را به امپراتوری خود
کشته شد و سلوکوس پادشاهی او را به امپراتوری خود ضمیمه کرد. پس از نبرد کوروپدیوم، بطلمیوس سرانوس تحت کنترل سلوکوس قرار گرفت. سلوکوس سراونوس را به حلقه درونی خود وارد نمود و شاید قصد داشت در صورت درگیری با مصر بطلمیوسی از او به عنوان ابزاری برای امتیازگیری استفاده کند. در سپتامبر ۲۸۱ قبل از میلاد، سلوکوس از هلسپونت گذشت و آماده حمله به مقدونیه شد. اما هنگامی که سلوکوس در مکانی به نام آرگوس در حال قربانی کردن بود، او را به قتل رساند و تلاش کرد کنترل قلمروهای سلوکوس، محافظ سابق خود، را به دست گیرد. بنابراین
سلوکوس، محافظ سابق خود، را به دست گیرد. بنابراین سرونوس مسئول مرگ آخرین جانشین اسکندر مقدونی بود. پادشاه مقدونیه. پس از ترور سلوکوس، سراونوس به لیسیماکیا شتافت، جایی که خود توسط بخشی از ارتش سلوکوس که در آنجا حضور داشتند، به حکومت رسید. در این زمان او نیز رسماً از ادعای خود بر تاج و تخت مصر صرف نظر کرد. به نظر می‌رسد مجموعه ای از استاترهای طلا و تترادراخم‌های نقره ای ضرب شده در لیسیماکیا متعلق به این دوره باشد. آنها همان طرح سکه‌های قبلی لیسیماکوس را دارند: سر اسکندر مقدونی با شاخ آمون در جلو و تصویری از
سر اسکندر مقدونی با شاخ آمون در جلو و تصویری از آتنا که نشسته است و یک نایک را در دست خود بالا گرفته است. در پشت سکه‌ها BASΙΛΕΩΣ ΛΥΣΙΜΑΧΟΥ (پادشاه لیسیماخوس) نوشته شده است و پشت آن شامل دو نماد کوچک است: سر شیر که نماد لیسیماخوس بود و یک فیل کوچک. از آنجایی که فیل نماد سلوکوس بود، این سکه‌ها گاهی با دوره کوتاه حکومت سلوکوس بر منطقه بین نبرد کوروپدیوم و ترور او مرتبط شده است. با این حال، هالشتاین استدلال کرده است که این سکه‌های بطلمیوس سراونوس بود که قصد داشتند او را به عنوان وارث قانونی لیسیماخوس و در
داشتند او را به عنوان وارث قانونی لیسیماخوس و در اختیار داشتن نیروی هولناکی از فیل‌ها معرفی کنند. موضوع خیلی کوچک بود؛ سراونوس هرگز به نام خود سکه ضرب نکرد. آنتیگونوس گوناتاس که پدرش دمتریوس اول پولیورستس از ۲۹۴ تا ۲۸۸ قبل از میلاد پادشاه مقدونیه بود، تلاش کرد تا کنترل مقدونیه را به دست گیرد، اما بطلمیوس سراونوس او را در یک نبرد دریایی شکست داد و او را در شهر دمتریاس در تسالی محبوس کرد. مجموعه ای از تترادراخم‌های ضرب شده در آمفیپولیس (ضرابخانه اصلی مقدونیه) که نشان می‌دهد تریتون کوچک در حال دمیدن در شیپور
که نشان می‌دهد تریتون کوچک در حال دمیدن در شیپور است، گاهی اوقات با این پیروزی همراه بوده است، اما این موضوع مورد تردید قرار گرفته است، زیرا به نظر می‌رسد یک سال پس از مرگ سراونوس ضرب شده است. بطلمیوس سراونوس همچنین با پیرهوس اپیروس که بخش غربی مقدونیه را از ۲۸۸ تا ۲۸۴ قبل از میلاد کنترل می‌کرد، ائتلاف کرد و به تهدید حمله از سوی او پایان داد. این اتحاد به پیرهوس اجازه داد تا به ایتالیا حمله کند و در جنگ پیرهیک علیه جمهوری روم بجنگد. جاستین گزارش می‌دهد که سراونوس تعداد زیادی نیرو در اختیار پیرهوس قرار داد:
تعداد زیادی نیرو در اختیار پیرهوس قرار داد: ۵۰۰۰ پیاده، ۴۰۰۰ سواره نظام و ۵۰ فیل، و می‌گوید که این اتحاد با ازدواج دختر سراونوس با پیرهوس تحکیم شد. برخی از محققین نسبت به این گزارش تردید داشته و پیشنهاد می‌کنند که جاستین بطلمیوس سراونوس را با بطلمیوس دوم اشتباه گرفته است، زیرا آنها شک دارند که سراونوس توانسته باشد در این لحظه چنین تعداد زیادی از سربازان را نجات دهد. انجام این ازدواج مورد مناقشه است. اگر دختری بوده باشد، سرنوشت او پس از ازدواج نامعلوم است. بطلمیوس سراونوس بعداً توسط پسر لیسیماخوس و پادشاه
بطلمیوس سراونوس بعداً توسط پسر لیسیماخوس و پادشاه ایلیریا به نام مونونیوس مورد حمله قرار گرفت. پسر لیسیماخوس توسط منبع بازمانده شناسایی نشده است، اما الیزابت دی. کارنی استدلال می‌کند که این پسر بطلمیوس اپیگونوس، پسر ارشد آرسینو از لیسیماخوس بود. مونونیوس ممکن است پادشاه داردانیان بوده باشد که پس از قتل برادران کوچکترش او را به پادشاهی پذیرفت. مرگ. در ژانویه یا فوریه ۲۷۹ قبل از میلاد، گروهی از گول‌ها به رهبری بولژیوس از شمال به مقدونیه حمله کردند. دیودوروس سیکولوس گزارش می‌دهد که بطلمیوس تندخو حاضر نشد تا
سیکولوس گزارش می‌دهد که بطلمیوس تندخو حاضر نشد تا قبل از حمله به ارتش بولژیوس منتظر رسیدن کامل نیروهایش بماند، در حالی که جاستین گزارش می‌دهد که او با بی‌ادبی پیشنهادات دیپلماتیک بولژیوس را رد کرد. او همچنین با گستاخی از کمک یک نیروی داردانی متشکل از ۲۰۰۰۰ نفر که توسط یک پادشاه داردانی پیشنهاد شده بود خودداری کرد. هنگامی که نیروها به نبرد پیوستند، سراونوس مجروح شد و توسط گول‌ها اسیر شد، آنها او را کشتند، سر او را بر نیزه ای سوار کردند و آن را در اطراف میدان جنگ چرخاندند. وقتی مقدونی‌ها دیدند که رهبرشان
جنگ چرخاندند. وقتی مقدونی‌ها دیدند که رهبرشان کشته شده است، گریختند. مرگ بطلمیوس سراونوس باعث هرج و مرج شد، و گولها از این طریق بقیه یونان و آسیای صغیر را تصرف کردند. بلافاصله پس از مرگ سراونوس، تاج و تخت مقدونیه توسط برادر کوچکترش Meleager تصاحب شد، اما او در عرض چند ماه توسط سربازانش برکنار شد. تعدادی از پادشاهان به مدتی کوتاه به دنبال او به حکومت رسیدند. این وضعیت حدود دو سال به طول انجامید تا اینکه آنتیگونوس گوناتاس در سال ۲۷۷ قبل از میلاد در نبردی در نزدیکی لیسیماکیا، تراکیه، گول‌ها را شکست داد. پس از
لیسیماکیا، تراکیه، گول‌ها را شکست داد. پس از این پیروزی او به عنوان پادشاه مقدونیه شناخته شد و قدرت او در نهایت به بقیه یونان گسترش یافت. ازدواج‌ها و فرزند. بطلمیوس سرونوس ظاهراً یک دختر داشت که در اواخر سال ۲۸۱ یا ۲۸۰ قبل از میلاد با پیرهوس ازدواج کرد. وجود این ازدواج مورد اختلاف است، اما اگر چنین می‌شد، سرونوس باید در حدود ۳۰۰–۲۹۵ قبل از میلاد با مادرش ازدواج کرده باشد. کریستوفر بنت پیشنهاد می‌کند که او ممکن است دختر لیسیماخوس باشد، که بطلمیوس اول در آن سال‌ها با او ازدواج کرد. بطلمیوس در اواخر سال ۲۸۱
سال‌ها با او ازدواج کرد. بطلمیوس در اواخر سال ۲۸۱ یا اوایل سال ۲۸۰ قبل از میلاد، به عنوان بخشی از نقشه ای برای تصرف شهر کاساندریا و قتل فرزندانش، با بیوه لیسیماخوس، آرسینوی دوم، خواهر ناتنی خود، ازدواج کرد. مشخص نیست که آیا این ازدواج واقعاً انجام شده است یا خیر، اما آرسینو بلافاصله پس از عروسی از مقدونیه گریخت.
میهو یوشیوکا (؛ زادهٔ ) قایقران زن قایق بادبانی اهل ژاپن است.
بند سرخاب () در بخش مرکزی ولسوالی محمدآغه در ولایت لوگر افغانستان قرار دارد. این یک بند وزنی است که متعلق به وزارت انرژی و آب کشور است. ارتفاع آن ۴۰ متر (۱۳۰ فوت) و طول آن ۱۱۴ متر (۳۷۴ فوت) است. بند سرخاب که در ابتدا در دهه ۱۹۳۰ ساخته شد، یکی از بزرگترین منابع آب یک ساله در ولایت لوگر است. این آب برای آبیاری حدود ۲۰۰۰ هکتار از زمین‌های کشاورزی را تامین می‌کند. تا سال ۲۰۰۹، حداقل ۳۵۰۰ مزرعه در ولایت از این بند بهره‌مند شده‌اند.
«زن فوق‌العاده» (انگلیسی: Superwoman) تک‌آهنگی از اولین آلبوم چندآهنگۀ گروه دخترانۀ اهل کره جنوبی یونیس به نام "ما یونیس هستیم" است که در ۲۷ مارس ۲۰۲۴ به‌عنوان قطعه اصلی آلبوم منتشر شد.
دیک اوستینگ (؛ زادهٔ ) وکیل و فعال حقوق بشر هلندی است. او ریاست دفتر اتحادیه عفو بین‌الملل اروپا و مدیر عامل شورای اروپا در روابط خارجی را بر عهده داشت. اوستینگ رئیس هیئت مدیره بنیاد مارتین انالز بود. سازمان عفو بین‌الملل. در اواسط دهه ۱۹۷۰ او اولین کمپین جهانی عفو بین‌الملل علیه شکنجه را هماهنگ کرد (فعالیتی که در اسناد عفو بین‌الملل در جایزه صلح نوبل در سال ۱۹۷۷ برجسته شده است). او سپس پنج سال به عنوان معاون دبیرکل عفو بین‌الملل خدمت کرد و به هلند بازگشت تا ریاست بخش ملی هلند را بر عهده بگیرد. از سال ۱۹۹۹،
ریاست بخش ملی هلند را بر عهده بگیرد. از سال ۱۹۹۹، اوستینگ به مدت هشت سال رهبری دفتر عفو بین‌الملل در اتحادیه اروپا در بروکسل را برعهده داشت. مرکز بین‌المللی عدالت انتقالی. اوستینگ مدیریت برنامه مرکز بین‌المللی عدالت انتقالی در اروپا را برعهده داشت و موضوعات مرتبط با آن را در یوگسلاوی سابق، قبرس و افغانستان دنبال کرد. اوستینگ در مأموریت‌های سطح بالای حقوق بشر در آفریقا، آسیا و خاورمیانه شرکت داشته است.
بری گود (; ) گروه دخترانه اهل کره جنوبی بود که در سال ۲۰۱۴ شکل گرفت. لاین‌آپ نهایی اعضای گروه شامل جوهیون و سوبین بود و اعضای سابق سوبین، ایرا، نایون، دایه، ته‌ها، سویول، گو وون و سه‌هیونگ بودند. گروه در ۲۱ مه ۲۰۱۴ نخستین تک‌آهنگ خود را با نام «نامه عاشقانه» منتشر کرد. بری گود به صورت رسمی در ۱۲ مه ۲۰۲۱ منحل شد. اعضا. زیرگروه‌ها
«کنجکاو» یا «فقط تو نمی‌دانی» (انگلیسی: Curious یا Only You Don't Know) تک‌آهنگی از اولین آلبوم تک‌آهنگ گروه دخترانۀ اهل کره جنوبی یونیس به نام "کنجکاو" است که در ۶ اوت ۲۰۲۴ به‌عنوان قطعه اصلی آلبوم منتشر شد.
کیم ته رین (؛ زادهٔ کیم هیون جونگ در ۲۵ فوریه ۱۹۹۸) که قبلاً با نام دایه () شناخته می‌شد، بازیگر و خواننده اهل کره جنوبی است. او عضو سابق گروه دخترانه بری گود است. او در مجموعه تلویزیونی "هه‌ری عزیز" ایفای نقش کرده است. اوایل زندگی و تحصیلات. کیم زادهٔ ۲۵ فوریه ۱۹۹۸ در سئول، کره جنوبی است. او یک برادر کوچکتر دارد. او در مدرسه هنرهای نمایشی سئول تحصیل کرد و در فوریه ۲۰۱۷ فارغ‌التحصیل شد. او در دانشگاه زنان دانکوک در دپارتمان پخش و سرگرمی تحصیل کرده است.
ملودی دِی (؛ ) گروه دخترانه اهل کره جنوبی بود که در سال ۲۰۱۲ شکل گرفت. گروه به صورت رسمی در سال ۲۰۱۴ با انتشار تک‌آهنگ «Another Parting» و سه عضو یو اون، چاهی و یه‌این فعالیتش را آغاز کرد. عضو چهارم، یومین در اکتبر ۲۰۱۴ به گروه پیوست. در ۲۶ دسامبر ۲۰۱۸، اعلام شد که هر چهار عضو گروه قرارداد خود را با کریکر انترتینمنت تمدید نکردند و در نهایت گروه منحل شد.
لورین دان (بعدها "دیویس"، ۱۲ سپتامبر ۱۹۴۲ – ۱۶ اکتبر ۲۰۰۳) دوندهٔ دوی با سرعت و با مانع پانامایی بود. او در مسابقات ۴ در ۱۰۰ متر امدادی متر در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۰ و ۱۹۶۴ و همچنین ۸۰ متر با مانع در سال ۱۹۶۴ شرکت کرد. دان در ۲۰۰ متر با زمان ۲۴٫۷ ثانیه سوم شد و در ۸۰ متر با مانع در بازی‌های پان آمریکن ۱۹۶۳ چهارم شد.موفقیت بین‌المللی دان زمانی اتفاق افتاد که او در سن ۱۶ سالگی مدال طلا را در دوی ۴ در ۱۰۰ متر امدادی در بازی‌های آمریکای مرکزی و کارائیب در سال ۱۹۵۹ به دست آورد. او همچنین یک مدال نقره در
سال ۱۹۵۹ به دست آورد. او همچنین یک مدال نقره در ۸۰ متر با مانع و یک برنز در دوی ۴ در ۱۰۰ متر امدادی در بازی‌های آمریکای مرکزی و کارائیب در سال ۱۹۶۲ کسب کرد. زندگی اولیه. دان در پاناماسیتی در خانواده‌ای از ورزشکاران ماهر به دنیا آمد. پدرش قبل از اینکه حسابدار کانال پاناما شود یک وزنه‌بردار رقابتی بود و خاله‌اش جوزفین لوئیس سامپسون بسیاری از رکوردهای کشور را در مسابقات با مانع در اختیار داشت. (این رکوردها بعداً توسط دان شکسته شد). در سال ۱۹۶۰، دان به همراه هم‌تیمی‌هایش سیلویا هانت، کارلوتا گودن و ژان هولمز
سیلویا هانت، کارلوتا گودن و ژان هولمز میچل، اولین ورزشکاران زنی بودند که به نمایندگی از پاناما در المپیک حضور یافتند. پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان در سال ۱۹۶۱، مربیِ ویلما رودالف، اد تمپل اسطوره‌ای، به او یک بورس تحصیلی برای آموزش در دانشگاه ایالتی تنسی به او پیشنهاد داد. او برای تایگربلز دانشگاه ایالتی تنسی رقابت کرد و در سال ۱۹۶۵ با مدرک ممتاز از دانشگاه فارغ‌التحصیل شد. تایگربلز در این دوران بر دو و میدانی زنان ایالات متحده تسلط داشت. در واقع، از سال ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۸ آنها حتی یک قهرمانی ملی اتحادیه
سال ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۸ آنها حتی یک قهرمانی ملی اتحادیه ورزشکاران آماتور را از دست ندادند و تقریباً در تمام دیدارهای تیمی که در آن سال‌ها شرکت کردند، پیروز شدند. در فوریه ۱۹۶۴، دان به همراه ویومیا تیوس، ویویان براون و ادیت مک‌گوایر در تیم امدادی تایگربلز حضور داشتند که رکورد جهانی ۴۷٫۵ ثانیه را در دوی امدادی ۴۴۰ یارد در بازی‌های میسون-دیکسون در سالن آزادی، لویی‌ویل به ثبت رساندند. المپیک و فراتر از آن. در مراسم افتتاحیهٔ بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۴، دان پرچمدار پاناما بود.در آخرین سال تحصیلی خود در دانشگاه
پاناما بود.در آخرین سال تحصیلی خود در دانشگاه ایالتی تنسی، دان یکی از اعضای تیم دو و میدانی زنان بود که در مسابقات قهرمانی داخل سالن ملی اتحادیه ورزشکاران آماتور در مدیسون اسکوئر گاردن، شهر نیویورک برنده شد. دان، تیوس، مک‌گوایر و اسی کروس تیم امدادی ۶۴۰ یاردی را تشکیل می‌دادند که پس از دویدن یک زمین مسابقه با رکورد ۱:۱۱٫۵ برندهٔ مسابقه در زمان ۱:۱۱٫۷ شد. پس از بازنشستگی از دو و میدانی رقابتی، دان در پئوریا مستقر شد و به عنوان حسابدار برای شرکت آبجوسازی پابست و کاترپیلار کار کرد. در سال ۱۹۷۴، او برای مدت
و کاترپیلار کار کرد. در سال ۱۹۷۴، او برای مدت کوتاهی مربی تیم‌های دوی صحرانوردی و دو و میدانی زنان دانشگاه کانزاس بود. بلافاصله پس از آن، او به شهرستان فیرفکس، ویرجینیا نقل مکان کرد و به عنوان حسابدار برای انجمن ملی وکلای دادگستری مشغول به کار شد. او عضو بخش ویرجینیای شمالی انجمن خدمات دلتا سیگما تتا و رئیس سابق بنیاد آموزشی و خدمات اجتماعی آن بود. دان قبلاً خزانه‌دار کمیته ۱۰۰ کانتی فیرفکس و پی‌تی‌اِی در سطح شهرستان فیرفکس، عضو انجمن مدنی مانور ویلیامزبورگ، اتحادیه ملی شهری، انجمن ملی پیشرفت رنگین‌پوستان،
اتحادیه ملی شهری، انجمن ملی پیشرفت رنگین‌پوستان، لیگ ویرجینیای شمالی رأی‌دهندگان زن و کلیسای کاتولیک سنت جوزف در الکساندریا بود. در ۱۳ ژانویه ۲۰۰۰، در بیانیه ای که در روزنامهٔ "ال سیگلو" منتشر شد، رئیس‌جمهور وقت پاناما، میریا موسکوسو، قدردانی صمیمانهٔ خود را از همه ورزشکاران پانامایی که در طول قرن بیستم تمام تلاش خود را برای افتخار کشور، در سطح ملی و بین‌المللی انجام دادند، ابراز کرد. لورین دان از جمله ورزشکارانی بود که نامشان ذکر شد، همراه با افرادی مانند روبرتو دوران، راد کارو و لوید لا لبیچ. دان در سال
روبرتو دوران، راد کارو و لوید لا لبیچ. دان در سال ۲۰۰۳ بر اثر حملهٔ قلبی درگذشت. بازماندگانش شامل شوهرش، جان دیویس از الکساندریا؛ یک دختر، آیشا دیویس از واشینگتن؛ یک پسر، کیلو دیویس از اسکاتسدیل؛ یک خواهر، لیدیا هریس؛ و دو نوهٔ پسر و یک نوهٔ دختر. پیش از او کوچک‌ترین خواهرش، راکل اکتاویا دان، درگذشته بود.
سامر آن مک‌اینتاش (زاده ۱۸ اوت ۲۰۰۶) یک شناگر رقابتی کانادایی است. او سه بار قهرمان المپیک، چهار بار قهرمان ورزش‌های آبی جهان و دو بار برنده مدال طلای بازی‌های کشورهای مشترک المنافع است. او که به دلیل قدرتش در مسابقات مختلط و پروانه شناخته می‌شود، رکورددار کنونی جهان در ماده ۴۰۰ متر مختلط انفرادی است، و همچنین دارای رکورد المپیک و تکستایل در ماده ۲۰۰ متر پروانه و رکورد المپیک در ۲۰۰ متر مختلط انفرادی مک‌اینتاش اولین بار زمانی که در سن ۱۴ سالگی جوانترین عضو تیم کانادا برای بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ بود،
کانادا برای بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ بود، مورد توجه قرار گرفت، جایی که در ۴۰۰ متر آزاد به مقام چهارم دست یافت. سال بعد، او جوان‌ترین قهرمان شنای جهان در رشته‌های آبی در بیش از یک دهه، و اولین کانادایی بود که دو مدال طلا را در یک دوره مسابقات جهانی کسب کرد، که به همین دلیل به او لقب «احساس شنای نوجوانان» داده شد. در مارس و آوریل ۲۰۲۳، در مدت پنج روز، اولین و دومین رکورد جهانی خود را در ماده ۴۰۰ متر آزاد و ۴۰۰ ماده مختلط انفرادی در مسابقات ملی کانادا به نام خود ثبت کرد. عملکرد مک‌اینتاش در بازی‌های
به نام خود ثبت کرد. عملکرد مک‌اینتاش در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴، که در آن چهار مدال انفرادی (سه طلا و یک نقره) کسب کرد، شهرت او را بیشتر کرد و "تایم" آن را «سامر تابستان» نامید. اوایل زندگی. مک‌اینتاش دختر گرگ مک‌اینتاش و شناگر سابق تیم المپیک کانادا، جیل هورستد است. خواهر بزرگتر او بروک یک اسکیت باز رقابتی است. مک‌اینتاش در حال حاضر در ساراسوتا، فلوریدا تحصیل می‌کند و آموزش می‌بیند. حرفه. مک‌اینتاش بیش از ۵۰ رکورد ملی شنا گروه سنی را شکسته است. در ماه مه ۲۰۲۱، مک‌اینتاش در ماده ۴۰۰ متر آزاد ۴:۰۵٫۱۳
مه ۲۰۲۱، مک‌اینتاش در ماده ۴۰۰ متر آزاد ۴:۰۵٫۱۳ شنا کرد که سریع‌ترین زمان شناگر ۱۴ ساله در سراسر جهان بود. او رکورد جهانی دوی ۴۰۰ متر IM را دارد. فصل ۲۰۲۱. به عنوان بخشی از آزمایشات شنای المپیک ۲۰۲۱ کانادا در تورنتو، مک‌اینتاش در ماده ۲۰۰ متر آزاد در رقابت با پنی اولکسیاک، با بهترین زمان شخصی ۱:۵۶٫۱۹ پیروز شد، که همچنین سریع‌ترین زمان تاریخ توسط یک شناگر ۱۴ ساله بود. در سراسر جهان. این او را برای بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ توکیو واجد شرایط کرد. مک‌اینتاش با پیروزی در ماده ۸۰۰ متر آزاد، در بهترین زمان
با پیروزی در ماده ۸۰۰ متر آزاد، در بهترین زمان شخصی دیگر با ۸:۲۹٫۴۹ پیروز شد. او جوانترین فردی بود که به تیم المپیک کانادا راه یافت. فصل ۲۰۲۲. در ۴ مارس ۲۰۲۲، مک‌اینتاش در یک رویداد مقدماتی برای آزمایش‌های شنای کانادا، ۴۰۰ متر مختلط انفرادی را شنا کرد و زمان ۴:۲۹٫۱۲ را ثبت کرد. این رکورد هم یک رکورد ملی و هم در کشورهای مشترک المنافع و سومین سریع‌ترین زمان در تمام دوران بود و همچنین سریع‌ترین زمان ثبت شده توسط هر شناگری از زمان قهرمانی کاتینکا هوسو در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ بود. در آزمایش‌های ملی
المپیک تابستانی ۲۰۱۶ بود. در آزمایش‌های ملی شنا، مک‌اینتاش در دوی ۲۰۰ متر و ۴۰۰ متر آزاد، ۲۰۰ متر پروانه و ۴۰۰ متر مختلط انفرادی، پیش از خراشیدن از ۸۰۰ متر آزاد، عنوان‌هایی را کسب کرد. فصل ۲۰۲۳. مک‌اینتاش در اوایل سال ۲۰۲۳ با اجرا در رویداد پرو سوییم سریز ۲۰۲۳ در فورت لادردیل، سرفصل خبرها را جلب کرد و ابتدا رکوردهای ملی و جهانی خود را در ۲۰۰ متر پروانه پایین آورد. چند روز بعد در ماده ۲۰۰ متر آزاد، او رکورد ملی تیلور راک را شکست و رکورد قبلی خود را در نوجوانان جهان با زمان ۱:۵۴٫۱۳ پایین آورد و بر کیتی لدکی
جهان با زمان ۱:۵۴٫۱۳ پایین آورد و بر کیتی لدکی پیروز شد. این اولین باری بود که لدکی در یک فینال داخلی در مسافت ۲۰۰ متر یا بالاتر از سال ۲۰۱۴ شکست خورد. مک‌اینتاش خاطرنشان کرد که «من واقعاً از آن شنا راضی هستم اما واقعاً دردناک است.» سپس رکورد ملی سیدنی پیکرم را در ۲۰۰ متر مختلط انفرادی شکست.
کوربین رز آلبرت (زاده ۱۳ اکتبر ۲۰۰۳) یک بازیکن فوتبال آمریکایی است که به عنوان هافبک برای باشگاه پاریسن ژرمن لیگ برتر و تیم ملی ایالات متحده بازی می‌کند. آلبرت به صورت دانشگاهی برای نوتردام فایتینگ ایرلند بازی کرد، جایی که او در سال ۲۰۲۳ به عنوان دانش‌آموز سال دومی، عضو تیم اول آمریکا بود. بعد از آن آلبرت با پاری سن ژرمن قرارداد امضا کرد. آلبرت قبل از انجام اولین بازی ملی بزرگسالان در سال ۲۰۲۳ برای تیم ملی زیر ۲۰ سال بازی می‌کرد. همچنین او با تیم ملی در المپیک ۲۰۲۴ پاریس به مدال طلا دست یافت. اوایل زندگی.
۲۰۲۴ پاریس به مدال طلا دست یافت. اوایل زندگی. آلبرت در گریسلیک، ایلینوی، حومه شیکاگو متولد شد و در میان استخر بازیکنان فدراسیون فوتبال ایالات متحده آمریکا در حالی که برای باشگاه فوتبال اکلیپس سلکت و تابستان ۲۰۱۹ با باشگاه دابلیوپی‌اس‌ال اف‌سی تورنت میلواکی بازی می‌کرد، به شهرت رسید. در این دوره زمانی، آلبرت در رده‌های سنی مختلف نماینده تیم ملی جوانان ایالات متحده بود و همچنین دو بار (۲۰۱۸–۱۹ و ۲۰۲۰–۲۱) به عنوان بهترین بازیکن فصل لیگ اکلیپس در منطقه خود انتخاب شد. دانشگاه. آلبرت یک سال اوایل سال ۲۰۲۱ دوباره
شد. دانشگاه. آلبرت یک سال اوایل سال ۲۰۲۱ دوباره طبقه‌بندی شد و به دانشگاه نوتردام پیوست. آلبرت در طی حضورش در دو فصل دانشگاهی، به خاطر عملکرد خود چندین افتخار فردی دریافت کرد. همچنین در فصل ۲۰۲۱، به عنوان بخشی از بهترین یازده تازه‌واردهای کشور نام گرفت و در عین حال به عنوان تیم سوم کنفرانس سواحل اقیانوس اطلس (ای‌سی‌سی) انتخاب شد. در دومین و آخرین فصل خود در سال ۲۰۲۲، آلبرت یکی از تیم‌های اول تیم منتخب آمریکا بود. آلبرت همچنین به عنوان هافبک سال ای‌سی‌سی انتخاب شد و فینالیست جایزه هرمان بود که به بهترین
انتخاب شد و فینالیست جایزه هرمان بود که به بهترین بازیکن دانشگاهی کشور داده شد. آلبرت در چهار مسابقه مرحله حذفی مسابقات ان‌سی‌ای‌ای ۲۰۲۲ سه بار گلزنی کرد، اما تیم او توسط رقبای کنفرانس کارولینای شمالی در مرحله یک چهارم نهایی حذف شد. عضویت در باشگاه. پاری سن ژرمن (۲۰۲۳–اکنون). در ۳۱ ژانویه ۲۰۲۳، آلبرت رسماً دو سال آخر واجد شرایط بودن خود را با نوتردام انصراف داد تا با یک قرارداد اولیه دو و نیم ساله برای پاری سن ژرمن امضا کند. آلبرت اولین گل خود را با باشگاه جدیدش در ۲۰ دسامبر ۲۰۲۳ در یک بازی لیگ قهرمانان
جدیدش در ۲۰ دسامبر ۲۰۲۳ در یک بازی لیگ قهرمانان اروپا مقابل آ اس رم به ثمر رساند. در سطح بین‌الملل. آلبرت بین‌المللی جوانان آمریکایی در سطوح مختلف بوده است. در ژوئن ۲۰۲۲، آلبرت بخشی از تیمی بود که نماینده ایالات متحده در جام بانوان سود بود، جایی که این تیم قهرمان شد. در ۲۵ ژوئیه ۲۰۲۲، آلبرت در تیم ایالات متحده برای جام جهانی زیر ۲۰ سال در کاستاریکا نامگذاری شد. او دو بازی را در این مسابقات آغاز کرد، اگرچه ایالات متحده در مرحله گروهی حذف شد. او در مجموع ۶ بازی برای تیم زیر ۲۰ سال انجام داد. در نوامبر ۲۰۲۳،
برای تیم زیر ۲۰ سال انجام داد. در نوامبر ۲۰۲۳، آلبرت اولین دعوت خود را به تیم ملی بزرگسالان دریافت کرد، و اولین بازی ملی خود را در برابر چین در یک بازی دوستانه در ۵ دسامبر ۲۰۲۳ انجام داد. او اولین شروع و دومین بازی خود را در ۲۰ فوریه ۲۰۲۴ در برابر جمهوری دومینیکن در یک مسابقه مرحله گروهی جام طلای جام کونکاکاف دابلیو ۲۰۲۴ به دست آورد. آلبرت در فهرست ۱۸ بازیکن المپیک تابستانی ۲۰۲۴ فرانسه انتخاب شد. او اولین گل بین‌المللی خود را برای شکست ۲–۱ استرالیا در سومین بازی مرحله گروهی المپیک در ۳۱ ژوئیه به ثمر رساند.
بازی مرحله گروهی المپیک در ۳۱ ژوئیه به ثمر رساند. او در بازی نهایی در برابر برزیل از ابتدا در ترکیب تیمش حاضر بود. تک گل پیروزی بخش ایالات متحده را مالوری سوانسون با پاس گل آلبرت به ثمر رساند. این گل در نهایت منجر به قهرمانی تیم ملی ایالات متحده در این دوره از مسابقات المپیک شد. حواشی مجازی. در مارس ۲۰۲۴، آلبرت یک ویدیو از سرمون را در تیک‌تاک بازپخش کرد که در آن همجنسگرا بودن یا تراجنسیتی بودن را اشتباه توصیف می‌کرد. تاریخچه‌ی فضای مجازی آلبرت همچنین نشان می‌دهد که او یک میم طنز که در آن مصدومیت مگان رپینو
که او یک میم طنز که در آن مصدومیت مگان رپینو (که در لیگ بانوان آمریکا در سال ۲۰۲۳ رخ داده بود) را پسندیده است. آلبرت در نهایت پستی با مضمون عذرخواهی در حساب اینستاگرام خود به اشتراک گذاشت. آمار حرفه‌ای. باشگاهی. بروزرسانی بین‌المللی. بروزرسانی افتخارات. پاریسن ژرمن تیم ملی ایالات متحده فردی
نبرد ایم یوگوان (یوها) (هانگول:임유관 전투)، (چینی سنتی:臨渝關)؛ در سال ۵۹۸ میلادی به عنوان بخشی از جنگ‌های گوگوریو–سویی انجام شد. در سال ۵۹۷ میلادی تنش میان امپراتور وندی و پادشاه یونگ‌یانگ افزایش یافت. ژنرال کانگ ایشیک به پادشاه‌اش پیشنهاد کرد که به خاندان سویی حمله کند. پادشاه یونگ‌یانگ پذیرفت و خود ۱۰٫۰۰۰ ارتش مالگال را به همراه نیروهای بیشتری به فرماندهی کانگ ایشیک رهبری کرد. در سال ۵۹۸، امپراتور وندی ارتشی متشکل از ۳۰۰٫۰۰۰ سرباز را برای دفاع از گذرگاه جمع آوری کرد. او ۲۰۰٫۰۰۰ سرباز به یانگ لیانگ که چهارمین