payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سنگین خود را ترک کرده بود. در ژوئیه ۲۰۱۳، مجله خبری آنلاین بی‌بی‌سی یک ویدئوی کوتاه به یادبود مورگان منتشر کرد که توسط پسرش جورج روایت شده بود. مورگان موضوع یک نمایشنامه نیمه‌بیوگرافیک نوشته شده توسط پسرش جورج بود. این نمایش با عنوان «دختر موشکی» توسط تئاتر آرتس در مؤسسه فناوری کالیفرنیا (TACIT) تولید شد و در ۱۷ نوامبر ۲۰۰۸ در کلتک اجرا شد. پسرش اعتراف کرد که در زمان مرگ مادرش اطلاعات شگفت‌آوری کمی دربارهٔ زندگی و کار او داشت، زیرا او در صنعتی مرتبط با دفاع و امنیت ملی کار می‌کرد و محدودیت‌هایی در مورد
و امنیت ملی کار می‌کرد و محدودیت‌هایی در مورد آنچه می‌توانست بحث کند داشت. به دلیل اجتناب شدید او از توجه و شهرت، او هرگز در طول حرفه‌اش یا دوران بازنشستگی مصاحبه‌ای انجام نداد. او خود را آنقدر از وجود محو کرده بود که وقتی پسرش جورج مورگان پس از مرگش در سال ۲۰۰۴ سعی کرد یک آگهی ترحیم در لس‌آنجلس تایمز بنویسد، اطلاعات کافی برای تأیید وجود او وجود نداشت. روزنامه نتوانست آن را منتشر کند. جورج یک وبلاگ ایجاد کرد تا در مورد مادرش بیشتر بداند و اطلاعات بیشتری جمع‌آوری کند. او به یاد می‌آورد: «اگر می‌دانستم مادرم
کند. او به یاد می‌آورد: «اگر می‌دانستم مادرم چقدر در موشک‌سازی تخصص دارد، می‌توانستیم از او کمک بخواهیم و خودمان را از دردسر زیادی نجات دهیم.» این نمایشنامه بعداً به کتابی با همین نام تبدیل شد. کتاب در سال ۲۰۱۳ با عنوان «دختر موشکی» و زیرعنوان «داستان ماری شرمن مورگان، اولین دانشمند زن موشکی آمریکا» منتشر شد. جمع‌آوری اطلاعات به دلیل محرمانه بودن مسابقه فضایی و روابط جنگ سرد بسیار دشوار بود.
گرترود یوهانا ووکر (۱۶ دسامبر ۱۸۷۸ – ۱۳ سپتامبر ۱۹۶۸) یک فعال حقوق زنان، زیست‌شیمی‌دان، سم‌شناس و فعال صلح سوئیسی بود. او بیش از بیست سال را صرف نوشتن دربارهٔ خطرات مواد شیمیایی بر بدن انسان کرد. ووکر همچنین علیه استفاده از گازهای سمی در جنگ‌ها مبارزه کرد. اوایل زندگی. گرترود ووکر در ۱۶ دسامبر ۱۸۷۸ در خانواده‌ای که به تحصیلات اهمیت می‌دادند، متولد شد. پدرش فیلیپ ووکر استاد الهیات کلیسای کهن و تاریخ بود. او از یک خانواده تحصیل‌کرده برخاسته بود، زیرا علاوه بر پدرش، پدربزرگ مادری او نیز استاد تاریخ بود. ووکر
پدرش، پدربزرگ مادری او نیز استاد تاریخ بود. ووکر علاقه‌مند بود که تحصیلات خود را ادامه دهد، اما پدرش او را به ارفورت فرستاد تا آشپزی بیاموزد. با این حال، ووکر تسلیم نشد و به صورت مخفیانه شب‌ها ریاضیات را با برادر یکی از دانش‌آموزان مطالعه می‌کرد. این دوگانگی زندگی برای او بسیار خسته‌کننده بود و در نهایت به بیماری کلروز، نوعی کم‌خونی، دچار شد. تحصیلات و حرفه. ووکر موفق به دریافت مدرک دکترا و صلاحیت تدریس در رشته‌های شیمی، فیزیک و گیاه‌شناسی از دانشگاه برن شد. او در سال ۱۹۰۳، اولین زن سوئیسی بود که در
برن شد. او در سال ۱۹۰۳، اولین زن سوئیسی بود که در دانشگاه برن موفق به کسب دکترا شد. پس از بازگشت به برن، ووکر موفق به یافتن موقعیت کاری در رشته خود نشد و به‌عنوان معلم ژیمناستیک در دبیرستان مشغول به کار شد. با این حال، این کار کوتاه‌مدت بود، زیرا سپس تصمیم گرفت در دانشگاه برلین به‌عنوان مهمان تحصیل کند، چرا که زنان در آن زمان اجازه حضور به‌عنوان دانشجو را نداشتند. او به خانه بازگشت و در آزمایشگاه کنستانتسکی کار کرد و ترکیباتی مانند آ-نفتوفلاوانول، فلاوانون و فلاون را سنتز کرد. تا سال ۱۹۰۷، او عنوان "مسائل
و فلاون را سنتز کرد. تا سال ۱۹۰۷، او عنوان "مسائل تحقیقات کاتالیزوری" را در دانشگاه برن کسب کرده بود. ووکر به زودی وعده دریافت سمت استادیار را دریافت کرد، سمتی که او را به اولین زن سوئیسی با این عنوان تبدیل می‌کرد. با این حال، اندکی بعد جنگ جهانی اول آغاز شد و دولت به دلیل مشکلات مالی اعلام کرد که قادر به ارتقای او نیست. بین سال‌های ۱۹۱۰ و ۱۹۳۱، ووکر چهار جلد کتاب دربارهٔ خطرات مواد شیمیایی برای بدن انسان نوشت. از سال ۱۹۱۱ تا زمان بازنشستگی‌اش، ووکر رئیس آزمایشگاه زیست‌شناسی فیزیکی-شیمیایی در دانشگاه برن
زیست‌شناسی فیزیکی-شیمیایی در دانشگاه برن بود. در این آزمایشگاه، او مطالعاتی دربارهٔ پراکسیداز و کاتالاز، روش‌های شناسایی برای محصولات طبیعی و به‌ویژه واکنش‌های رنگی روی استرول‌ها انجام داد. با این حال، تمرکز اصلی علاقه‌مندی او گازهای سمی در جنگ‌ها بود. در سال ۱۹۱۶، ووکر بار دیگر از دریافت عنوان استادی محروم شد، این بار با یک رأی‌گیری مساوی. در آوریل ۱۹۲۴، نعیمه سهلبوم و ووکر در کنفرانس انجمن شیمی آمریکا در واشینگتن شرکت کردند. در طول آزمایشی مرتبط با سلاح‌های شیمیایی در یک انبار مهمات، آن‌ها شدت جنگ‌های
شیمیایی در یک انبار مهمات، آن‌ها شدت جنگ‌های علمی را بررسی کردند. به دلیل تغییر جهت باد، سهلبوم، ووکر و چندین دانشمند در معرض گاز اشک‌آور قرار گرفتند. در نوامبر ۱۹۲۴، چهارمین کنگره بین‌المللی لیگ بین‌المللی زنان برای صلح و آزادی در واشینگتن، دی.سی. برگزار شد. در این نشست، استر آکسون-بسکو، سهلبوم و ووکر تشکیل کمیته‌ای علیه جنگ علمی را اعلام کردند که ریاست آن بر عهده سهلبوم بود. در سال ۱۹۲۵، ووکر کتابی با عنوان "جنگ آینده با گاز سمی" منتشر کرد و درخواست‌هایی به لیگ بین‌المللی زنان برای صلح و آزادی ارسال کرد.
لیگ بین‌المللی زنان برای صلح و آزادی ارسال کرد. این اقدام ناشی از نگرانی دربارهٔ تصویب کنوانسیون ژنو بود. او به‌ویژه نگران استفاده از گاز خردل و اثرات آن بر بدن بود. در سال ۱۹۳۳، ووکر موفق به دریافت عنوان استادی شد. او در سال ۱۹۵۱ بازنشسته شد و یک کتاب دو جلدی دربارهٔ "شیمی آلکالوئیدهای طبیعی ۱۹۵۳–۱۹۵۶" نوشت. او سرانجام در ۱۳ سپتامبر ۱۹۶۸ درگذشت.
موت‌ام‌ویا () که با نام موتِمْوَیَا هم شناخته می‌شود، همسر خردسال فرعون تحوتموس چهارم از دودمان هجدهم مصر و مادر فرعون آمنهوتپ سوم بود. نام موت‌ام‌ویا به معنای «موت در کشتی ملکوتی» است. با آنکه تأیید نشده، گفته شده است که او در زمان خردسالی پسرش آمنهوتپ سوم مدتی به عنوان نایب‌السلطنه خدمت می‌کرد. زندگی‌نامه. حضور موت‌ام‌ویا در دوران سلطنت شوهرش تحوتموس چهارم تأیید نشده است. او در دربار تحت الشعاع ملکه‌های اصلی نفرتاری و بعداً یعرت قرار می‌گرفت. موت‌ام‌ویا فقط در بناهای یادبود پسرش آمنهوتپ سوم نشان داده شده
در بناهای یادبود پسرش آمنهوتپ سوم نشان داده شده است. در حالی که او گهگاه توسط برخی از محققان به عنوان دختر آرتاتاما یکم پادشاه میتانی شناسایی می‌شد، هیچ مدرکی ثابت نمی‌کند که او همان شخص است، و هیچ چیزی در مورد پیشینهٔ خودش مشخص نیست. به نظر می‌رسد شواهدی وجود دارد که او دختر آرتاتاما یکم نبوده است، اما این نظریه کنار گذاشته شده است. سیریل آلدرد پیشنهاد کرده است که موت‌ام‌ویا خواهر یویا باشد. او استدلال می‌کند که از آنجایی که موت‌ام‌ویا در سال‌های اولیه سلطنت پسرش حضور داشت، ممکن است ازدواج بین تیه و
سلطنت پسرش حضور داشت، ممکن است ازدواج بین تیه و پادشاه جوان را طرح‌ریزی کرده تا خانواده‌اش را با خانواده سلطنتی پیوند دهد. با این حال، این نظریه شواهد اندک و ضعیفی در میان متون، کتیبه‌ها یا سایر یافته‌های باستان‌شناسی دارد. موت‌ام‌ویا عناوین بسیاری از جمله همسر خدا، بانوی دو سرزمین، همسر پادشاه بزرگ، معشوق او، نجیب زن، کنتس، برترین عشق‌ها، معشوقه مصر علیا و سفلی و مادر خدا داشت. القاب مادر پادشاه و مادر خدا به یک چیز اشاره دارد، زیرا منظور از خدای مورد بحث همان پادشاه حاکم، آمنهوتپ سوم بود. همه این القاب،
همان پادشاه حاکم، آمنهوتپ سوم بود. همه این القاب، از جمله همسر بزرگ سلطنتی، تنها پس از مرگ شوهرش، در زمان سلطنت پسرش، مورد استفاده قرار گرفت. در زمان رسیدن آمنهوتپ سوم به تاج و تخت، او به عنوان مادر فرعون جدید شهرت یافت. موت‌ام‌ویا در معبد اقصر، در صحنه‌هایی که تولد ملکوتی پسرش آمنهوتپ سوم را به تصویر می‌کشد، نشان داده شده است. این صحنه‌ها شبیه (و در برخی موارد کپی) صحنه‌های تولد ملکوتی حتشپسوت در دیر البهاری است. حتشپسوت از داستان تولد برای تقویت ادعاهای خود برای تاج و تخت استفاده کرده بود. آمنهوتپ پسر یک
برای تاج و تخت استفاده کرده بود. آمنهوتپ پسر یک فرعون حاکم بود و به نظر می‌رسد که صحنه تولد برای تأکید بر ماهیت نیمه ملکوتی آمنهوتپ سوم استفاده می‌شود. در یک صحنه کلیدی، موت‌ام‌ویا نشسته روی تخت نشان داده می‌شود که خدای آمون را که شکل شوهرش تحوتموس چهارم به خود گرفته بود، دریافت می‌کند. آنها در حضور الهه‌های سرکت و نیث هستند. این صحنه‌ها آمنهوتپ سوم را نتیجه پیوند مادرش با خود خدای آمون نشان می‌دهد. ملکه باردار موت‌ام‌ویا همان‌طور که بعداً نشان داده شد توسط ایزیس و خنوم به اتاق زایمان هدایت می‌شود. یک
توسط ایزیس و خنوم به اتاق زایمان هدایت می‌شود. یک مجسمه گرانیتی کوچک از موت‌ام‌ویا در کرنک پیدا شد و اکنون در مجموعه موزه بریتانیا است. این مجسمه به شکل یک معمای مصور است که الهه موت را نشان می‌دهد که در یک کرجی نشسته است و در نتیجه نام او را تشکیل می‌دهد. نام موت‌ام‌ویا در کتیبه کنار کرجی آمده است. او به همراه عروسش، تیه (ملکه) در دو مجسمه ممنون که توسط آمنهوتپ سوم ساخته شده است نشان داده شده است. مرگ. تاریخ مرگ موت‌ام‌ویا نامعلوم است، اما اعتقاد بر این است که او مدت‌ها در دوران سلطنت پسرش زنده مانده است.
که او مدت‌ها در دوران سلطنت پسرش زنده مانده است. شاهد این مدعا، حضور او در میان دو مجسمه ممنون است که در دوران سلطنت او ساخته شده است، و همچنین ذکر املاک او بر روی برچسب کوزه‌های شراب موجود در کاخ الملقطهٔ آمنهوتپ سوم در تِبِس.
احمُس () که با نام‌های دیگری چون اعحمس یا ایاح‌مس هم شناخته می‌شود، ملکه همسر اهل مصر باستان بود. احمس یک ملکه همسر در مصر باستان و از دودمان هجدهم مصر بود. وی همسر بزرگ سلطنتی فرعون سوم این دودمان یعنی تحوتموس یکم و مادرِ فرعون حتشپسوت و در عین حال مادر ملکهٔ این فرعون بود. نام او در زبان مصر باستان به معنی «زاده ماه» است. خانواده. هویت واقعی پدر و مادر احمس مشخص نیست. برخی پژوهشگران و مصرشناسان پیشنهاد کرده‌اند که احمس یا دختر فرعون آمنهوتپ یکم بود یا دختر فرعون احموس یکم و شاید خواهر-همسر احموس یکم، احمس
فرعون احموس یکم و شاید خواهر-همسر احموس یکم، احمس نفرتاری بوده است. احمُس هیچ‌گاه به عنوان رسمی «دختر فرعون» شناخته نشد. این موضوع شک‌هایی را دربارهٔ این نظریه‌ها در مورد روابط خانوادگی سلطنتی احمُس ایجاد کرده است. با این حال، احمُس عنوان رسمی «خواهر فرعون» را داشت. این موضوع ممکن است نشان دهد که او خواهر فرعون تحوتموس یکم بوده است. احمُس با مجموعه‌ای از عناوین برجسته آن روزگار شناخته می‌شود: شاهدخت ارثی، برترین در ستایش‌ها، صاحب بزرگ‌ترین ملاحت دوست‌داشتنی، همسر بزرگ پادشاه، محبوب او، صاحب خوشبختی، بانوی
همسر بزرگ پادشاه، محبوب او، صاحب خوشبختی، بانوی تمام زنان، صاحب دو سرزمین، همراه هوروس، همراه محبوب هوروس، خواهر پادشاه. احمُس همسر بزرگ سلطنتی تحوتموس یکم بود. او در معبد دیر البهاری به تصویر کشیده شده است و در آنجا همراه با دختری به نام نفروبیتی ظاهر می‌شود. احمُس همچنین مادرِ ملکه و مادرِ فرعون حتشپسوت بود. مشخص نیست که آیا شاهزادگان امنموس و وجمس پسران او بودند یا خیر. برخی پژوهشگران بر این عقیده هستند که آن‌ها پسران ملکه موت‌نوفرت همسر دیگر تحوتموس یکم بودند. یادبودها و کتیبه‌ها. یک مقام رسمی دربار
بودند. یادبودها و کتیبه‌ها. یک مقام رسمی دربار فرعون به نام «ایوف» به عنوان دومین "پیامبر حقوق محراب، دربان معبد و کاهن" خدمت می‌کرد. او همچنین به چندین زن سلطنتی در دربار خدمت کرده بود. او ابتدا به ملکه احمُس مادر فرعون احموس یکم خدمت کرده بود، مسئول تعمیر مقبره آشفته و مختل‌شده ملکه سبکمساف بود و در نهایت به ملکه احمُس خدمت کرد. ایوف در یک سند رسمی ثبت کرده است که ملکه ایوف او را به عنوان دستیار خزانه‌دار منصوب کرده و خدمت به یکی از تندیس‌های علیاحضرت ملکه را به او واگذار کرده بود. احمُس در صحنه‌های
ملکه را به او واگذار کرده بود. احمُس در صحنه‌های آبستنی ملکوتی دختر فرعون به وضوح دیده می‌شود. حتشپسوت دستور خلق صحنه‌هایی را داده که نشان می‌دهد چگونه خدای آمون به مادرش، احمُس نزدیک می‌شود و چگونه او (حتشپسوت) زاده ایزد است. کتیبه‌ها نشان می‌دهند که چگونه خدای توث ابتدا نام ملکه احمُس را به آمون می‌گوید. «احمُس نام اوست، نیکوکار، معشوقهٔ [--]، او همسر پادشاه آخه‌پرکاره (تحوتموس یکم)، که زندگی جاودانه به او داده شده است» (از اسناد باستانی بریستد). سپس خدای آمون به کاخ می‌رود و خود را به ملکه معرفی می‌کند.
آمون به کاخ می‌رود و خود را به ملکه معرفی می‌کند. آن‌ها شروع به آمیزش و لقاح یک فرزند کرده و آمون اعلام می‌کند که نوزاد باید نام خنمت-آمون-حتشپسوت را بگیرد. آمون سپس به خدای خنوم می‌رود و دستور می‌دهد که حتشپسوت را خلق کند. صحنه‌ها همین‌طور ادامه می‌یابد و مراحل بستری شدن ملکه و تولد دختر ملکوتی و خدادادی او را نشان دهند. سال‌ها بعد فرعون آمنهوتپ سوم این صحنه‌ها را تقریباً به همان صورت کپی کرد تا نشان دهد چگونه آمون به مادرش، ملکه موت‌ام‌ویا نزدیک می‌شود و نطفهٔ شاهزاده سلطنتی بسته می‌شود
غزلی با مطلع « دل و دینم شد و دلبر به ملامت برخاست »، غزل شمارهٔ از "دیوانِ حافظ در تصحیحِ محمد قزوینی و قاسم غنی است."
غزلی با مطلع « خیالِ رویِ تو در هر طریق همرهِ ماست »، غزل شمارهٔ از "دیوانِ حافظ در تصحیحِ محمد قزوینی و قاسم غنی است."
غزلی با مطلع «مطَلَب طاعت و پیمان و صلاح از من مست »، غزل شمارهٔ از "دیوانِ حافظ در تصحیحِ محمد قزوینی و قاسم غنی است."
ادیتا استانیسلاونا پیخا (متولد ۳۱ ژوئیه ۱۹۳۷) خواننده و بازیگر سویت و روسی از تبار لهستانی است. او در دهه ۱۹۶۰ در کشورهای کشورهای پساشوروی به اوج محبوبیت خود رسید. معروف‌ترین آهنگ او «همسایه ما» (Наш сосед) است. او عنوان «شهروند افتخاری سنت پترزبورگ» را دریافت کرده است. او علاوه بر روسیه و کشورهای اروپای شرقی در آلمان شرقی و دیگر کشورها نیز اجرا کرده است. نخستین اجراهای او در خارج از کشور در وروتسواف، لهستان در سال ۱۹۶۶ بود. در سال ۱۹۸۸ او عنوان جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی را دریافت کرد. در سال
مردمی اتحاد جماهیر شوروی را دریافت کرد. در سال ۱۹۹۶، پیخا به همراه دیگر پاپ آیکانهای روسی مانند آلا پوگاچوا و والری لئونتیف در جایزه "Ovation Award" به عنوان یک افسانه زنده شناخته شد. با این حال، هیچ‌کدام از آهنگ‌های پیخا به جدول‌های رتبه‌بندی اتحادیه جماهیر شوروی یا دیگر کشورها نرسید. در سال ۲۰۱۶، او در جشنواره موسیقی "Rendezvous" در یورمالا شرکت کرد. علاوه بر خوانندگی، پیخا یک فعال عمومی شناخته شده برای مسائل انسان‌دوستانه است و از یتیم‌خانه‌ها در روسیه حمایت می‌کند. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند
می‌کند. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند مردمی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه، صلیب شایستگی (لهستان)، مدال شجاعت کار، مدال به مناسبت یکصدمین سالگرد تولد ولادیمیر ایلیچ لنین، نشان پیش‌کسوت کار، جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی، نشان دوستی خلق، نشان دوستی، و نشان پرچم سرخ کار شده است. زندگی و حرفه. پیخا در Noyelles-sous-Lens, فرانسه در سال ۱۹۳۷ از یک خانواده لهستانی‌تبار به دنیا آمد. پدرش استانیسواف پیخا، یک کارگر معدن و مادرش فلیسیا کورولفسکا بود. از ۱۹۴۵ تا ۱۹۵۵، ادیتا پیخا در
کورولفسکا بود. از ۱۹۴۵ تا ۱۹۵۵، ادیتا پیخا در بوگوشوو-گورتسه، لهستان با مادر و ناپدری‌اش زندگی می‌کرد. در آنجا موسیقی را آموخت، در یک گروه کر می‌خواند و در مدرسه در زبان روسی بسیار موفق بود و در پایان تحصیلات خود در کلاسش رتبه اول را کسب کرد. در سال ۱۹۵۵، پیخا به سنت پترزبورگ نقل مکان کرد تا در رشته روان‌شناسی با بورس دولتی تحصیل کند. از ۱۹۵۵ تا ۱۹۵۷، او در دانشگاه دولتی لنینگراد (که اکنون دانشگاه دولتی سنت پترزبورگ نام دارد) تحصیل کرد. در آنجا با آهنگساز و پیانیست آلکساندر برونویچ آشنا شد. آنها با هم
و پیانیست آلکساندر برونویچ آشنا شد. آنها با هم اولین گروه موسیقی محبوب روسیه به نام "دروژباً را تشکیل دادند و نخستین اجرای تلویزیونی خود را در شب سال نو ۳۱ دسامبر ۱۹۵۵ با آهنگ لهستانی "Autobus czerwony" انجام دادند، که در اتحاد جماهیر شوروی تبدیل به یک آهنگ پرطرفدار شد. در سال ۱۹۵۶، پیخا شروع به تحصیل در رشته خوانندگی و آهنگسازی در کنسرواتوار سن پترزبورگ کرد. در سال ۱۹۵۷، گروه دروژبا و ادیتا پیخا مدال طلا و جایزه اول را در ششمین جشنواره جهانی جوانان و دانشجویان در مسکو به دست آوردند. در آنجا، پیخا با اجرای
در مسکو به دست آوردند. در آنجا، پیخا با اجرای آهنگ محبوب "Moscow Nights" تاریخ‌سازی کرد که قادر بود این آهنگ را به چندین زبان به تماشاگران بین‌المللی از ۱۳۰ کشور بخواند. در سال ۱۹۶۸، او در صوفیه با آهنگ "Ogromnoe nebo" ("آسمان وسیع") مدال طلا دریافت کرد. پیخا به ویژه در میان مخاطبان بین‌المللی به خاطر توانایی‌اش در خواندن و صحبت کردن به چندین زبان از جمله فرانسوی، آلمانی، لهستانی و روسی شناخته شده است. پس از ششمین جشنواره جهانی جوانان و دانشجویان، گروه دروژبا و پیخا چندین آلبوم منتشر کردند که همه آنها
دروژبا و پیخا چندین آلبوم منتشر کردند که همه آنها پرفروش شدند و در نهایت یکی از محبوب‌ترین گروه‌ها در اتحاد جماهیر شوروی سابق شدند. در سال ۱۹۷۲، پیخا و گروه دروژبا در المپیک تابستانی ۱۹۷۲ در مونیخ به اجرای برنامه پرداختند. در سال ۱۹۷۶، او گروه خود را تشکیل داد و یکی از خوانندگان محبوب زن در اتحاد جماهیر شوروی باقی ماند. او همچنین به اجرای برنامه در بیش از ۲۰ کشور ادامه داد. در طول سال‌ها، پیخا بیش از ۳۰ تور کنسرت در آلمان شرقی برگزار کرد. از جمله نکات برجسته حرفه او، حضور او در تالار کارنگی، نیویورک و
حرفه او، حضور او در تالار کارنگی، نیویورک و المپیا در پاریس بود.
مونیکا سوچکو (زاده ۲۴ مارس ۱۹۷۸ به نام بوبروفسکا) یک شطرنج‌باز لهستانی است که عنوان‌های فیده استادبزرگ شطرنج (GM) و استادبزرگ شطرنج زنان (WGM) را داراست. او هشت بار قهرمان شطرنج زنان لهستان شد (در سال‌های ۱۹۹۵، ۲۰۰۴، ۲۰۰۸، ۲۰۱۰، ۲۰۱۳، ۲۰۱۴، ۲۰۱۶، ۲۰۱۷). دوره حرفه‌ای. در سال ۲۰۰۷، سوچکو یک تورنمنت بین‌المللی زنان را در باکو، جمهوری آذربایجان به‌عنوان قهرمان برتر از قهرمان پیشین زنان جهان آنتوانتا استفانووا برد. در سال ۲۰۰۸، او عنوان استادبزرگ شطرنج (GM) را از فیده دریافت کرد و به اولین و تاکنون تنها
را از فیده دریافت کرد و به اولین و تاکنون تنها شطرنج‌باز زن لهستانی تبدیل شد که این عنوان را کسب کرده است. در سال بعد، او برنده چالش شطرنج قطبی در ترومسو، نروژ شد، هرچند که در ابتدا در رده‌بندی تنها مقام شانزدهم را داشت، در حالی که همسرش بارتوش سوچکو، که در رده‌بندی بالاتری قرار داشت، در جایگاه سیزدهم قرار گرفت. در مارس ۲۰۱۰، او مدال برنز قهرمانی شطرنج فردی زنان اروپا را به دست آورد و از یلنا دمبو و ماری سباگ در تساوی‌شکنی پیشی گرفت. در سال ۲۰۱۴، سوچکو برنده تورنمنت ارفورت شد. در سال ۲۰۱۷، او در شارجه،
تورنمنت ارفورت شد. در سال ۲۰۱۷، او در شارجه، امارات متحده عربی به قهرمانی در مسابقات جام شارجه زنان رسید، پس از اینکه در تساوی‌شکنی با شطرنج‌باز اوکراینی سوتلانا موسکالاتس که هردو ۷٫۵ از ۹ امتیاز کسب کرده بودند، پیروز شد. در اوت ۲۰۲۲ در پراگ، سوچکو مدال طلا را در قهرمانی شطرنج فردی زنان اروپا کسب کرد. به‌عنوان عضوی از تیم ملی لهستان، او در سال ۲۰۰۵ مدال طلا در قهرمانی شطرنج تیمی زنان اروپا، در سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۱۱ مدال نقره، و در سال‌های ۲۰۱۳ و المپیاد شطرنج زنان ۲۰۰۲ مدال برنز به‌دست‌آورد. در مه ۲۰۲۴، در
زنان ۲۰۰۲ مدال برنز به‌دست‌آورد. در مه ۲۰۲۴، در ژشوف، او مدال برنز را در قهرمانی شطرنج زنان لهستان کسب کرد. اعتراض به قوانین در سال ۲۰۰۸. در قهرمانی شطرنج زنان ۲۰۰۸، او در بازی‌ای شرکت کرد که منجر به اختلاف نظر در مورد تفسیر قوانین شطرنج فیده شد. در یک بازی شطرنج سرعتی، او برای پیشرفت به دور بعد نیاز به برد داشت. وضعیت بازی به جایی رسید که هر بازیکن تنها شاه (شطرنج) و اسب (شطرنج) داشتند، که در آن یک کیش‌مات ممکن است، اما نمی‌توان آن را اجبار کرد. حریف او، سابینا-فرانچسکا فویسور، زیر کنترل زمان وقت تمام
سابینا-فرانچسکا فویسور، زیر کنترل زمان وقت تمام کرد. از آنجا که با این مواد (شطرنج) کیش‌مات نمی‌تواند اجبار شود، داور (شطرنج) ابتدا اعلام کرد که بازی به تساوی (شطرنج) انجامیده است و به همین دلیل حریفش به دور بعدی رفت. سوچکو اعتراض کرد و اشاره کرد که طبق قوانین، مهم این است که آیا کیش‌مات ممکن است یا نه، نه اینکه آیا می‌توان آن را "اجبار" کرد (به قوانین شطرنج#زمان‌بندی مراجعه کنید). داور وضعیت کیش‌مات ممکن را با هلپ‌میت مقایسه کرد، جایی که دفاع‌کننده باید برای رسیدن به کیش‌مات همکاری کند. سوچکو به اعتراض
برای رسیدن به کیش‌مات همکاری کند. سوچکو به اعتراض خود پیروز شد و به دور بعدی راه یافت. شرکت در المپیادهای شطرنج. سوچکو در هفت المپیاد شطرنج شرکت کرده است. او ۷۸ بازی انجام داده است که در آن‌ها ۳۴ پیروزی، ۲۵ تساوی و ۱۹ شکست به‌دست آورده است. در سال ۲۰۰۲، او برنده مدال برنز تیمی و مدال طلا در تخته سوم شد.
الژبیه‌تا اِوا بینکوفسکا (؛ با نام خانوادگی پیشین مویخو؛ زادهٔ ۴ فوریهٔ ۱۹۶۴) سیاست‌مدار لهستانی است که پیش‌تر به‌عنوان معاون نخست‌وزیر لهستان و وزیر توسعه منطقه‌ای و حمل‌ونقل فعالیت کرده است. او سپس از ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۹ به‌عنوان کمیسر اروپایی در تیم ژان-کلود یونکر فعالیت داشت. بینکوفسکا از ۱۶ نوامبر ۲۰۰۷ تا ۲۷ نوامبر ۲۰۱۳ در کابینه نخست‌وزیر دونالد توسک، وزیر توسعه منطقه‌ای بود. او سپس به‌عنوان معاون نخست‌وزیر لهستان منصوب شد و همزمان مسئولیت‌های پیشین خود را در وزارت زیرساخت و توسعه ادامه داد. تحصیلات.
را در وزارت زیرساخت و توسعه ادامه داد. تحصیلات. بینکوفسکا از دانشگاه یاگیلونیا با مدرک کارشناسی ارشد در رشته شرق‌شناسی و لغت‌شناسی در سال ۱۹۸۹ فارغ‌التحصیل شد. همچنین مدرک تحصیلات تکمیلی از مدرسه ملی مدیریت عمومی لهستان و سپس مدرک کارشناسی ارشد مدیریت کسب‌وکار/بازرگانی را از مدرسه اقتصاد ورشو (SGH) دریافت کرده است. حرفه اجرایی. فعالیت بینکوفسکا در مدیریت دولتی از شورای شهر کاتوویتسه آغاز شد؛ جایی که روی قراردادهای منطقه‌ای کار می‌کرد و در سال ۱۹۹۹ به ریاست اداره اقتصاد کاتوویتسه ارتقا یافت. در همان سال
اداره اقتصاد کاتوویتسه ارتقا یافت. در همان سال به‌عنوان مدیر توسعه منطقه‌ای استان سیلسیان منصوب شد و تا سال ۲۰۰۷ در این سمت باقی ماند. حرفه سیاسی. بینکوفسکا خود را یک فن‌سالار توصیف می‌کند. او عضو هیچ حزبی نیست و در انتخابات ۲۰۱۱ به‌عنوان نامزد مستقل، با حمایت سکو شهروندی، به سنا لهستان راه یافت. وزیر زیرساخت و توسعه، ۲۰۰۷–۲۰۱۳. در دولت نخست‌وزیر لهستان دونالد توسک، بینکوفسکا به‌عنوان وزیر زیرساخت و توسعه اقتصادی لهستان و همچنین معاون نخست‌وزیر از پایان ۲۰۱۳ تا پایان سپتامبر ۲۰۱۴ خدمت کرد. او در این
۲۰۱۳ تا پایان سپتامبر ۲۰۱۴ خدمت کرد. او در این مسئولیت، وظیفه تخصیص بودجه اتحادیه اروپا و زیرساخت حمل‌ونقل کشور را بر عهده داشت. وزارتخانه تحت هدایت او، پس از وزارت دارایی، بزرگ‌ترین نهاد دولتی لهستان بود و ۱۶۰۰ کارمند و ۹ معاون وزیر داشت. در فوریه ۲۰۱۳، او موفق به دریافت ۱۰۵٫۸ میلیارد یورو از بودجه اتحادیه اروپا برای دوره ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۰ شد. عضو کمیسیون اروپا، ۲۰۱۴–۲۰۱۹. در ۳ سپتامبر ۲۰۱۴، بینکوفسکا به‌عنوان نامزد لهستانی برای عضویت در کمیسیون اروپا معرفی شد تا جایگزین رادوسواف سیکورسکی وزیر امور خارجه پیشین
جایگزین رادوسواف سیکورسکی وزیر امور خارجه پیشین شود که در ماه اوت نامزد شده بود تا به‌عنوان نماینده عالی اتحادیه اروپا در سیاست خارجی و امور امنیتی انتخاب شود. در ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۴، یونکر بینکوفسکا را به‌عنوان کمیسر اروپایی برای بازار واحد اروپا، بخش دوم اقتصاد، کارآفرینی و بنگاه‌های کوچک و متوسط معرفی کرد و از ۱ نوامبر ۲۰۱۴، او به‌طور رسمی کار خود را در کمیسیون یونکر آغاز کرد. بینکوفسکا به‌عنوان کمیسر، مسئول بخش صنعتی استراتژی دفاعی و امنیتی اتحادیه اروپا بود و از سال ۲۰۱۵ ریاست گروه سطح‌بالای کمیسیون اروپا
و از سال ۲۰۱۵ ریاست گروه سطح‌بالای کمیسیون اروپا برای پژوهش‌های دفاعی را برعهده داشت. در سال ۲۰۱۶، او صندوق دفاع اروپا و برنامه توسعه صنایع دفاعی اروپا را به‌عنوان بخشی از واکنش به برگزیت پیشنهاد داد. او همچنین در دوران فعالیت خود در کمیسیون، خواستار آن شد که کمیسیون اروپا اختیار نظارت بر آزمایش‌ها و کنترل‌های ملی خودروها را در پی رسوایی آلایندگی خودروهای فولکس‌واگن داشته باشد. در سال ۲۰۱۸، او خواهان سرمایه‌گذاری ۲۰ میلیارد یورویی از بودجه هورایزن اروپا در زمینه هوش مصنوعی شد. سایر فعالیت‌ها. الژبیتا
در زمینه هوش مصنوعی شد. سایر فعالیت‌ها. الژبیتا بینکوفسکا علاوه بر مسئولیت‌های سیاسی، در حوزه‌های علمی و بین‌المللی نیز فعال بوده است. او عضو هیئت حاکمه ابتکار عمل واکسن سل (TBVI) است، که به توسعه و ترویج واکسن‌های جدید برای مبارزه با بیماری سل اختصاص دارد. همچنین به‌عنوان عضو هیئت مشاوران انجمن اونا اروپا، در همکاری‌های علمی و دانشگاهی میان دانشگاه‌های برجسته اروپا نقش‌آفرینی می‌کند. این فعالیت‌ها نشان‌دهنده تعهد او به پیشرفت علمی، بهداشت جهانی و آموزش عالی هستند. نشان‌ها و افتخارات. الژبیتا بینکوفسکا در
هستند. نشان‌ها و افتخارات. الژبیتا بینکوفسکا در طول دوران فعالیت حرفه‌ای خود موفق به دریافت افتخارات متعددی شده است. از جمله مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به نشان سلطنتی نروژ برای شایستگی در درجه فرمانده با نوار و نیز نشان شایستگی برای دفاع ملی لهستان اشاره کرد که در شهر کاتوویتسه به او اهدا شد. این افتخارات گواهی بر نقش برجسته و خدمات ارزنده او در حوزه‌های سیاسی و عمومی هستند. زندگی شخصی. بینکوفسکا متأهل است و سه فرزند دارد.
میخالینا آنا ویسلوکا (؛ براون؛ ۱ ژوئیه ۱۹۲۱ – ۵ فوریه ۲۰۰۵) پزشک زنان، سکس‌شناس و نویسنده کتاب "Sztuka kochania" (ترجمه شده به انگلیسی با عنوان "A Practical Guide to Marital Bliss" یا «راهنمای عملی خوشبختی زناشویی»، ۱۹۷۸) بود. این کتاب اولین راهنمای زندگی جنسی در کشورهای کمونیستی بود و به یک پرفروش تبدیل شد و ۷ میلیون نسخه از آن منتشر گردید. این اثر به شروع دوران بازتر شدن موضوعات جنسی در لهستان کمک کرد. زندگی. ویسلوکا در خانواده‌ای اهل لهستان به دنیا آمد و پدرش جان تیموتئوش براون، معلم و مادرش آنا (زادهٔ
پدرش جان تیموتئوش براون، معلم و مادرش آنا (زادهٔ Żylińska) از خانواده Ciołek بود. او دو برادر کوچکتر به نام‌های آندری (نویسنده) و یان (سومرشناس) داشت و خواهرزاده‌اش اوا براون، طراح دکوراسیون و لباس برنده جوایز اسکار بود. او یکی از بنیان‌گذاران «انجمن مادران معقول» بود که در آن روی درمان ناباروری و کنترل بارداری کار می‌کرد. وی رئیس اولین درمانگاه مادران معقول در لهستان در مؤسسه مادر و کودک ورشو بود. همچنین در دهه ۱۹۷۰ میلادی رئیس آزمایشگاه سیتو diagnóstico انجمن برنامه‌ریزی خانواده بود. ویسلوکا در ۵ فوریه
انجمن برنامه‌ریزی خانواده بود. ویسلوکا در ۵ فوریه ۲۰۰۵ به دلیل عوارض ناشی از حمله قلبی در بیمارستان سولسکی در ورشو درگذشت و در ۱۱ فوریه ۲۰۰۵ در قبرستان انجلیکان آگوستین در ورشو به خاک سپرده شد. یادبودها. در ۹ سپتامبر ۱۹۹۷، وی موفق به دریافت نشان صلیب شوالیه از نشان افتخار تولد لهستان شد. پارک عشق در لوبنیوویتسه و میدانی در ووچ به یاد او نامگذاری شده‌اند. زندگی ویسلوکا در فیلم زندگی‌نامه‌ای "" («هنر عشق: داستان میخالینا ویسلوکا») در سال ۲۰۱۷ به کارگردانی ماریا سادوفسکا به تصویر کشیده شده است. در این فیلم،
سادوفسکا به تصویر کشیده شده است. در این فیلم، نقش ویسلوکا را ماگدالنا بوچارسکا ایفا کرده است. انتشارات. میخالینا ویسلوکا آثار متعددی در زمینه سکس‌شناسی و روابط انسانی منتشر کرده است. مهم‌ترین اثر او، کتاب "هنر عشق" (۱۹۷۸)، اولین راهنمای جامع زندگی جنسی در یک کشور کمونیستی بود که به موضوعات مختلفی مانند پیشگیری از بارداری و روابط زناشویی پرداخته است. دیگر آثار او شامل "فرهنگ عشق" (۱۹۸۰)، که به ابعاد فرهنگی روابط عاشقانه می‌پردازد، و "کالیودوسکوپ جنسیت" (۱۹۸۶)، که نگاه تحلیلی به جنبه‌های مختلف زندگی جنسی
که نگاه تحلیلی به جنبه‌های مختلف زندگی جنسی دارد، می‌باشد. او همچنین در "هنر عشق: بیست سال بعد" (۱۹۸۸) به بررسی تغییرات در نگرش‌ها و رفتارهای جنسی در دو دهه پرداخته است. آثار وی در زمینه‌های مختلفی از روابط انسانی، عشق و سکس‌شناسی تأثیرگذار بوده‌اند و کمک زیادی به آگاهی‌بخشی در جامعه لهستان در دوران کمونیسم کردند.