payamvha/North_RAG huggingface dataset:
رخ داد. به گفته دیدبان حقوق بشر سوریه، این شیوع اولیه منجر به حداقل ده کشته شد. بنا به گزارش‌ها، این درگیری ناشی از انتشار یک فایل صوتی جعلی بود که به دروغ به یک رهبر مذهبی دروزی، مروان کیوان، نسبت داده شده بود و ظاهراً حاوی اظهارات توهین‌آمیزی دربارهٔ حضرت محمد (ص) بود. کیوان متعاقباً در یک بیانیه ویدیویی ظاهر شد و هرگونه ارتباط با این فایل صوتی تحریک‌آمیز را قاطعانه رد کرد و اظهار داشت که هر کسی که آن را ساخته، قصد ایجاد اختلاف بین جوامع سوری را داشته است. وزارت کشور سوریه تأیید کرد که این نوار صوتی به
وزارت کشور سوریه تأیید کرد که این نوار صوتی به اشتباه منتشر شده است. علیرغم توافق موقت در جرمانا، خشونت چند ساعت بعد در نزدیکی اشرفیه صحنایا، واقع در جنوب غربی دمشق، از سر گرفته شد. به گفته وزارت کشور سوریه، حداقل ۱۶ غیرنظامی و پرسنل امنیتی دیگر در حمله شبانه افراد مسلح ناشناس به یک ایست بازرسی امنیتی کشته شدند. فیلم‌های منتشر شده در رسانه‌های اجتماعی نشان می‌دهد که گروه‌های مسلح قبیله‌ای، خودروهایی را که از سویدا قصد رسیدن به اشرفیه صحنایا را داشتند، متوقف می‌کردند. به گفته طارق الشوفی، رئیس شورای نظامی
می‌کردند. به گفته طارق الشوفی، رئیس شورای نظامی سویدا، مدافعان دروزی در صحنایا با کمبود مهمات مواجه بودند، در حالی که نیروهای امدادی محاصره و مورد حمله قرار می‌گرفتند که منجر به حداقل یک کشته شد. قتل‌عام‌ها. در ۲۹ آوریل، گزارش شد که گروه‌های مسلحی که گفته می‌شود وابسته به وزارت دفاع هستند، دو شهروند را در یک مرغداری در حومه صحنایا اعدام کرده‌اند. در ۳۰ آوریل، یک کاروان دروزی که از استان سویدا برای حمایت از هموطنان دروزی خود در صحنایا در حرکت بود، توسط نیروهای وابسته به وزارتخانه‌های کشور و دفاع مورد کمین
وابسته به وزارتخانه‌های کشور و دفاع مورد کمین قرار گرفت که منجر به کشته شدن ۴۳ نفر شد. برخی از اجساد سوزانده و برخی دیگر مثله شدند، در حالی که بنا به گزارش‌ها، عاملان شعارهای ضد دروزی سر می‌دادند. حداقل هشت جنگجوی وابسته به دولت نیز کشته شدند. بنا به گزارش‌ها، نیروهای متحد دولت حملاتی را علیه روستاهای رساس و الصوره الکبیره در استان سویدا آغاز کردند. این حملات شامل بمباران خمپاره‌ای مواضعی در نزدیکی منازل مسکونی غیرنظامیان بود. علاوه بر این، الصورة الکبیرة زیر آتش سنگین مسلسل از مواضع وفاداران دولت در اطراف
آتش سنگین مسلسل از مواضع وفاداران دولت در اطراف روستا قرار گرفت. در ۱ مه، تعداد اعدام‌های صحرایی گزارش‌شده در اشرفیه صحنایا به ۹ مورد افزایش یافت. هشت مورد از اعدام‌ها در داخل یک مرغداری انجام شد، در حالی که یک مورد دیگر مردی را در خانه‌اش هدف قرار داد. حسام وَروار، شهردار سابق صحنایا، چند ساعت پس از آنکه در ویدئویی ظاهر شد و از نیروهای امنیتی به خاطر اعزام به شهر تشکر کرد، به همراه پسرش در خیابان اعدام شد. نیروهای امنیتی دولت، یک خبرنگار و فیلمبردار زن کانال ۸ کرد عراقی را که در حال مستندسازی خشونت‌های
۸ کرد عراقی را که در حال مستندسازی خشونت‌های جاری در صحنایا بودند، بازداشت و پس از مصادره تجهیزات و تلفن‌هایشان، آنها را آزاد کردند. دیدبان حقوق بشر سوریه این رویداد را نقض آزادی مطبوعات و حفاظت لازم از روزنامه‌نگاران توصیف کرد. واکنش‌ها. خشونت در نزدیکی دمشق خشم قابل توجهی را در میان جمعیت دروزی در استان سویدا برانگیخت. الشوفی وضعیت جرمانا را «قتل‌عام» توصیف کرد و اظهار داشت که اشرفیه صحنایا «محاصره شده و مورد حمله تروریست‌ها قرار گرفته است.» او همچنین ادعا کرد که نیروهای امنیتی سوریه از تقویت دروزی‌ها و
کرد که نیروهای امنیتی سوریه از تقویت دروزی‌ها و کمک‌رسانی شورای نظامی به اعضای جامعه آنها جلوگیری می‌کنند. در ۱ مه، شیخ موفق طریف، رهبر معنوی جامعه دروزی اسرائیل، طی یک مراسم نظامی در ایسفیا، آشکارا خواستار مداخله اسرائیل برای محافظت از جوامع دروزی سوریه که با خشونت در نزدیکی دمشق مواجه هستند، شد. شیخ حکمت الهجری اقدامات دولت سوریه را «نسل‌کشی» علیه دروزی‌ها توصیف کرد. اسرائیل. تشدید خشونت‌ها منجر به اقدام نظامی مستقیم اسرائیل شد. در ۳۰ آوریل، بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، اظهار داشت که نیروهای
نخست‌وزیر اسرائیل، اظهار داشت که نیروهای دفاعی اسرائیل حمله‌ای را علیه آنچه او «گروهی افراطی» توصیف کرد که آماده حمله به «جمعیت دروزی در جنوب دمشق» بود، انجام داده‌اند. اسرائیل متعاقباً حمله نظامی دومی را انجام داد که بنا به گزارش‌ها منجر به کشته شدن یک عضو نیروهای امنیتی سوریه در مجاورت دمشق شد. پس از این اقدامات، رئیس ستاد ارتش اسرائیل دستور داد تا در صورت ادامه خشونت علیه جمعیت دروز، برای حملات احتمالی به اهداف دولتی سوریه آماده شوند. پنج غیرنظامی دروزی سوری که در اثر خشونت‌های فرقه‌ای مجروح شده بودند،
سوری که در اثر خشونت‌های فرقه‌ای مجروح شده بودند، توسط نیروهای دفاعی اسرائیل به بیمارستان زیو در شهر صفد در شمال اسرائیل منتقل شدند. ده‌ها شهروند دروزی اسرائیلی در تقاطع کفر یاصف واقع در نزدیکی عکا در جلیل غربی، در اعتراض به هدف قرار دادن جوامع دروزی توسط دولت سوریه، تظاهرات کردند.
لاندمان () یک شهرک در استان قزاقستان شرقی کشور قزاقستان است.
دریاچه بارساکلمس () یکی از بخش‌های باقی‌مانده از شمال دریاچه آرال است و در کشور قزاقستان جای دارد.
شرکت Toy Biz, Inc. (که بعدها با نام Marvel Toys شناخته شد) یک شرکت تولیدکننده اسباب‌بازی بود که در ابتدا در مونترال، استان کبک، با نام Charan Toys تأسیس شد. این شرکت بیشتر به خاطر داشتن مجوز ساخت اسباب‌بازی‌های Marvel Comics از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۶ شناخته می‌شود.
لیکوهای شمشیری پرندگانی در سرده‌های "Pomatorhinus" و "Jabouilleia" از تیرهٔ بزرگ گنجشک‌های جهان قدیم هستند. اینها پرندگان مناطق گرمسیری آسیا هستند و بیشترین تعداد گونه‌ها در تپه‌های هیمالیا یافت می‌شوند. لیکوهای شمشیری پرندگانی خشکی‌زی، بلندقامت، با جثه‌ای متوسط، دمی آویزان و پرهایی نرم و پف‌دار هستند. آنها پاهای قوی دارند و کاملاً زمین‌زی هستند. این گروه مهاجرت قوی‌ای ندارند و بیشتر گونه‌ها بال‌های کوتاه و گرد و پرواز ضعیفی دارند. همانند دیگر گونه‌های لیکو، آنها اغلب در گروه‌هایی تا دوازده تایی یافت
لیکو، آنها اغلب در گروه‌هایی تا دوازده تایی یافت می‌شوند، و گونه‌های جنگل‌های بارانی مانند لیکوی شمشیری هندی اغلب در گله‌های آمیخته که مختص جنگل‌های گرمسیری آسیا هستند، یافت می‌شوند.
گلنار النور فرانسیس-دهقانی (؛ زادهٔ ) با نام اصلی گلنار دهقانی تفتی اسقف انگلیکان بریتانیایی ایرانی‌تبار است که از سال ۲۰۲۱ اسقف چلمزفورد بوده است. او از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۱ به عنوان نخستین اسقف لافبورو، اسقف سافراگان در اسقف‌نشین لستر خدمت کرد. گلی فرانسیس دهقانی یکی از نمایندگان کلیسای انگلستان در مراسم تاج‌گذاری چارلز سوم و کامیلا بود. آغاز زندگی. گلنار دهقانی در ۲۸ خرداد ۱۳۴۵ در اصفهان زاده شد. پدر او حسن دهقانی تفتی در نوجوانی از اسلام به مسیحیت تغییر دین داد. او نخستین اسقف ایرانی کلیسای انگلیکن و از
داد. او نخستین اسقف ایرانی کلیسای انگلیکن و از اسقف‌های سرشناس ایران بود. سرکوب‌های نظام اسلامی. انقلاب و آغاز فشار. به گفته گلی، تا پیش از انقلاب ۱۳۵۷ اسلامگرایان تندرو جرات بی‌احترامی به دیگران را نداشتند. اما از همان آغاز انقلاب تلاش کردند فعالیت‌های کلیسای انگلیکن در ایران را متوقف کنند. همزمان قوه قضائیه اموال کلیسا را مصادره کرد. خودداری پدر گلی فرانسیس از واگذاری اموال کلیسا و دارایی کارکنان به تشدید فشارها علیه کلیسا، شخص او و خانواده‌اش انجامید. سوء قصد به خانواده. در نخستین ماه‌های پس از انقلاب،
قصد به خانواده. در نخستین ماه‌های پس از انقلاب، به پدر و مادر گلی در اتاق خواب آنها سوءقصد شد. مادر گلی خود را سپر جان پدر گلی کرد و گلوله به دست مادرش خورد. اما هردو در نهایت جان سالم به در بردند. در ۱۶ اردیبهشت ۱۳۵۹ دو مرد جوان وارد خودروی برادر ۲۴ ساله‌ گلی شده و پس از مکالمه‌ کوتاهی با بهرام، مستقیم به سر او شلیک کردند. به گفته گلی، دلیل احتمالی این قتل کشاندن پدر او به ایران بود. زیرا در هنگام قتل بهرام، پدر گلی در بریتانیا بود. در هم زمان کشیش ارسطو سیاح در شیراز به قتل رسید. قاتلان این دو هرگز
سیاح در شیراز به قتل رسید. قاتلان این دو هرگز شناسایی نشدند. پس از مدت کوتاهی دولت جمهوری اسلامی همه اموال کلیسای انگلیکن در ایران را به نفع خود مصادره کرد. جایزه بهرام دهقانی. کالج مسیحی دانشگاه آکسفورد هر سال جایزه‌ای را به نام جایزه بهرام دهقانی تفتی به یکی از دانشجویان با استعداد در رشته فلسفه، سیاست و اقتصاد اهدا می‌کند. زندگی در بریتانیا. تحصیل. پس از خاکسپاری بهرام، گلی به همراه خانواده به بریتانیا پناهنده شدند. او در سال ۱۹۸۹ از دانشگاه ناتینگهام در رشته موسیقی دانش‌آموخته شد. سپس در سال ۱۹۹۴ در
در رشته موسیقی دانش‌آموخته شد. سپس در سال ۱۹۹۴ در رشته الهیات از دانشگاه بریستول کارشناسی و در سال ۱۹۹۹ در رشته الهیات از همان دانشگاه دکترا گرفت. عنوان پایان‌نامه او "فمینیسم مذهبی در عصر امپراتوری: زنان مبلغ انجمن بشارت‌دهندگان کلیسای انگلستان در ایران، ۱۸۶۹ تا ۱۹۳۴" بود. گلی فرانسیس دهقانی همزمان با تحصیل در مقطع دکترا از سال ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۸ در مؤسسه آموزش الهیاتی جنوب شرق انگلستان برای کشیش شدن آموزش دید و در اوایل سال ۲۰۰۰ (میلادی) کشیش شد. او برای برای گذران زندگی کارمند شب‌کار استودیوهای بی‌بی‌سی بود.
زندگی کارمند شب‌کار استودیوهای بی‌بی‌سی بود. مقام اسقفی. در سال ۲۰۱۷ که برای نخستین‌بار زنان توانستند به مقام اسقفی کلیسای کاتولیک برسند، او از سوی الیزابت دوم بعنوان یازدهمین زنی انتخاب شد که در کلیسای انگلستان به مقام اسقفی رسید. گلی دهقانی هم‌اکنون به‌عنوان اسقف چلمزفورد در جنوب شرق انگلستان فعالیت می‌کند. چون این منطقه دومین حوزه‌ پرجمعیت کلیسای انگلستان است، او بر دو اسقف دیگر نیز نظارت دارد. وی همزمان مسئولیت «اسقف امور مسکن کلیسا» را نیز بر عهده دارد. او به‌عنوان یکی از لردهای روحانی، عضو مجلس اعیان
او به‌عنوان یکی از لردهای روحانی، عضو مجلس اعیان بریتانیا است. گلی فرانسیس دهقانی، مخالفت سیاست‌های ضد مهاجرتی دولت بریتانیا است.
لیکوی شمشیری هندی (نام علمی: "Pomatorhinus horsfieldii") یک لیکوی جهان قدیم است. این گونه در شبه‌جزیره هند در طیف گسترده‌ای از زیستگاه‌های جنگلی یافت می‌شود. آنها اغلب از طریق صداهای متمایزشان که شامل یک صدای دوگانهٔ آنتی‌فونال توسط یک جفت پرنده است، شناسایی می‌شوند. آنها اغلب به سختی دیده می‌شوند زیرا در میان پوشش گیاهی انبوه به دنبال غذا می‌گردند. منقارهای بلند، خمیده و شمشیرمانند آنها، نامشان را از آنها گرفته است. در گذشته، این پرنده به عنوان زیرگونه‌ای از لیکوی شمشیری ابروسفید که در امتداد هیمالیا یافت
لیکوی شمشیری ابروسفید که در امتداد هیمالیا یافت می‌شود، در نظر گرفته می‌شد، اما اکنون به دو گونه تقسیم شده است: گونه هندی شبه‌جزیره‌ای و لیکوی شمشیری سری‌لانکایی ("Pomatorhinus melanurus"). این تنها لیکوی شمشیری در شبه‌جزیره هند است. این گونه در جنوب خطی بین راجستان و اوریسا یافت می‌شود.
«پایان دنیا» () ترانه‌ای از خوانندهٔ آمریکایی، مایلی سایرس، است که در تاریخ ۳ آوریل ۲۰۲۵ از طریق کمپانی کلمبیا رکوردز به عنوان تک‌آهنگ آغازین نهمین آلبوم استودیویی او، "چیزی زیبا" (۲۰۲۵)، منتشر شد. «پایان دنیا» ترانه‌ای پاپ، رقص و یوروپاپ متأثر از دیسکو است که به پذیرش و زیستن با تمام وجود در لحظهٔ حال می‌پردازد، حتی زمانی که آینده نامطمئن یا ناپایدار به نظر می‌رسد. این ترانه با آکوردهای پیانوی الهام‌گرفته از موسیقی دههٔ ۱۹۷۰، سازهای زهی زنده و ریتمی با تندای متوسط، به نمادهای فرهنگی و مکان‌هایی مانند پل
متوسط، به نمادهای فرهنگی و مکان‌هایی مانند پل مک‌کارتنی و ملیبو اشاره دارد. این ترانه به دلیل سبک تولید، لحن اشعار و آواز سایرس مورد تحسین قرار گرفته است. موزیک ویدیوی این ترانه به کارگردانی مشترک سایرس با الهام از سبک رترو ساخته شد. زمینه. در ۳۱ مارس ۲۰۲۵، کانال یوتیوب مایلی سایرس ویدیوی مقدمه را برای اولین بار پخش کرد. این ویدیو توسط سایرس به همراه جیکوب بیکسنمن و برندن والتر کارگردانی شده بود. در همان روز، موزیک ویدیوی تایتل ترک آلبوم، «چیزی زیبا»، نیز رونمایی شد. در میدان تایمز نیویورک، بیلبوردها شروع
شد. در میدان تایمز نیویورک، بیلبوردها شروع به تبلیغ انتشار ترانهٔ دیگری به نام «پایان جهان» کردند و همزمان یک ویدیوی تبلیغاتی در وب‌سایت رسمی سایرس منتشر شد. این ترانه قرار بود در تاریخ ۳ آوریل ۲۰۲۵ به عنوان تک‌آهنگ آغازین آلبوم استودیویی منتشر شود. ساختار. نشریهٔ "اسلیت" این ترانه را پاپپسند توصیف کرد که دارای «ریتم شاد با تندای متوسط، سازهای زهی زنده و آکوردهای پیانوی الهام‌گرفته از دههٔ ۷۰» است. راب شفیلد از "رولینگ استون" ژانر ترانه را یوروپاپ نامید. مجلهٔ "ال" این ترانه را «سرودی پرشور» خواند که در آن
"ال" این ترانه را «سرودی پرشور» خواند که در آن سایرس دربارهٔ «حداکثر استفاده از زندگی» می‌خواند. به گفتهٔ "استریوگام"، «پایان جهان» یک «سرود دیسکوآمیز دربارهٔ جشن گرفتن در زمان آخرالزمان است — موضوعی کلاسیک برای ترانه‌های پاپ که روزبه‌روز مرتبط‌تر می‌شود». متن ترانه به جشن گرفتن به سبک پل مک‌کارتنی و رانندگی به سوی مالیبو، کالیفرنیا، برای آخرین بار اشاره دارد. "کازموپولیتن" این ترانه را دارای «تولید شاد و اشعار محرک» توصیف کرد. سایرس در پیش‌نمایش ترانه اعلام کرد که این ترانه را برای مادرش، تیش سایرس، نوشته
کرد که این ترانه را برای مادرش، تیش سایرس، نوشته است. او در مصاحبه‌ای با "نیویورک تایمز" توضیح داد که این ترانه از سفر یک‌هفته‌ای مادرش به ایتالیا بدون او الهام گرفته شده و «برای هر دوی ما مثل پایان جهان بود».
آرایش تاکتیکی () در عملیات‌های نظامی، به معنای آرایش یا استقرار نیروهای نظامی یا انتظامی متحرک مانند پیاده‌نظام، سواره نظام، خودروهای زرهی سبک، هواپیماهای نظامی یا کشتی‌های دریایی است. آرایش‌های تاکتیکی برای نخستین بار در جوامع قبیله‌ای، مانند پوآ رره مائوری‌ها، مورد استفاده قرار گرفت. ارتش‌های یونان باستان و روم باستان، آرایش‌های پیاده‌نظام منظم و مؤثری را توسعه دادند. آرایش‌های باستانی یا قرون وسطایی شامل دیوارهای سپری، فالانژها (خطوط نبرد با نظم نزدیک)، آرایش‌های تستودو و خطوط درگیری بود. تأکید مجدد بر
آرایش‌های تستودو و خطوط درگیری بود. تأکید مجدد بر آرایش‌های نظامی با استفاده گسترده از سلاح گرم در انقلاب نظامی اروپا در اوایل دوره مدرن صورت گرفت. نمونه‌ای از آرایش تاکتیکی در نبردهای نوین؛ آرایش پروازی است.
سحر بعاصیری (زادهٔ دههٔ ۱۹۶۰) دیپلمات و روزنامه‌نگار لبنانی است که در حال حاضر به عنوان سفیر و نماینده دائم لبنان در یونسکو در پاریس خدمت می‌کند. بعاصیری بین سال‌های ۱۹۸۱ تا ۲۰۰۹ برای روزنامه‌ی النهار، روزنامه‌ی پیشرو لبنان، کار می‌کرد. در سال ۱۹۹۳، او اولین سردبیر زن بخش خارجی در یک روزنامه لبنانی شد. و اولین زن در جهان عرب بود که ستونی برای صفحه اول یک روزنامه نوشت. او همچنین بین سال‌های ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۱ خبرنگار یونایتد پرس اینترنشنال در بیروت بود. او نویسنده دو کتاب (به زبان عربی) است: «لبنان در انتظار و
دو کتاب (به زبان عربی) است: «لبنان در انتظار و «اعراب سرگردان» که هر دو در سال ۲۰۰۹ توسط انتشارات دار النهار منتشر شدند. بعاصیری مدرک لیسانس خود را در رشته علوم سیاسی از دانشگاه آمریکایی بیروت و مدرک فوق لیسانس خود را در رشته روزنامه‌نگاری از دانشکده روزنامه‌نگاری دانشگاه کلمبیا دریافت کرد. پس از انتصاب همسرش، نواف سلام، به عنوان نخست‌وزیر لبنان در ۸ فوریه ۲۰۲۵، او بانوی دوم لبنان شد و به عنوان مدیر مشترک شورای ملی زنان لبنان در کنار بانوی اول لبنان، نعمت عون خدمت کرد.
جنگ نسل چهارم () منازعه‌ای است که با محو شدن تمایز بین جنگ و سیاست و تمایز بین پیکارگران و غیرنظامیان مشخص می‌شود. این منازعه به‌عنوان جانشین نسل سوم در مدل پنج نسلی نظریه نظامی قرار می‌گیرد. این اصطلاح برای اولین بار در سال ۱۹۸۰ توسط تیمی از تحلیلگران ایالات متحده، از جمله ویلیام لیند، برای توصیف بازگشت جنگ به شکلی غیرمتمرکز استفاده شد. از نظر جنگ مدرن نسلی، نسل چهارم به معنای از دست دادن انحصار تقریباً کامل دولت‌های ملی بر نیروهای رزمی و بازگشت به شیوه‌های درگیری رایج در دوران پیش از مدرن است. ساده‌ترین
درگیری رایج در دوران پیش از مدرن است. ساده‌ترین تعریف جنگ نسل چهارم شامل هر جنگی است که در آن یکی از شرکت‌کنندگان اصلی نه یک دولت، بلکه یک بازیگر خشونت‌آمیز غیردولتی باشد. نمونه‌های کلاسیک این نوع منازعه، مانند سومین جنگ بردگان تحت حکومت اسپارتاکوس، پیش از مفهوم مدرن جنگ وجود داشته‌اند.
نِعمت عون بانوی اول لبنان است و از زمان انتخاب همسرش، جوزف عون، به عنوان رئیس‌جمهور لبنان در ۹ ژانویه ۲۰۲۵، به این سمت خدمت کرده است. زندگی اولیه و شخصی. عون در شهر شیاح، دختر ملحم نعمت، که برای خطوط هوایی خاورمیانه کار می‌کرد، متولد شد. او دو خواهر به نام‌های تانیا و لینا دارد. عون مادر دو فرزند است: پسرش، خلیل، بانکدار و بازیکن حرفه‌ای بسکتبال است و دخترش، نور، با موسسات بین‌المللی کار می‌کند. او سه نوه دارد. آموزش. عون برای دریافت مدرک دیپلم لبنانی خود به مدرسه سنت فامیلی فرانسه در فنار رفت و بعداً مدرک
مدرسه سنت فامیلی فرانسه در فنار رفت و بعداً مدرک لیسانس خود را در رشته علوم آزمایشگاهی از دانشگاه لبنان دریافت کرد. شغل. او سال‌های زیادی در زمینه روابط عمومی فعالیت داشت، از جمله ۲۳ سال به عنوان رئیس بخش تشریفات و روابط عمومی در دانشگاه آمریکایی لبنان. بانوی اول لبنان. او با فاصله گرفتن از اسلاف خود و همسران نخست‌وزیران و روسای مجلس سابق که عمدتاً از رسانه‌های اجتماعی غایب بوده‌اند، حساب‌های کاربری خود در رسانه‌های اجتماعی را با پیامی مستقیم خطاب به مردم لبنان راه‌اندازی کرد. او علاوه بر نقش سنتی خود در
لبنان راه‌اندازی کرد. او علاوه بر نقش سنتی خود در شرکت در مراسم رسمی و بزرگداشت‌ها، نماینده رئیس دولت در مسائل اجتماعی و بشردوستانه نیز هست. او به عنوان بانوی اول لبنان، در کنار همسران نخست‌وزیر لبنان، سحر بعاصیری و رئیس مجلس لبنان، رنده بری، به عنوان مدیر شورای ملی زنان لبنان نیز فعالیت می‌کند. برنامهٔ او بر اهمیت جایگاه زنان لبنانی در جامعه تمرکز دارد و ضمن تأکید بر حفاظت از حقوق آنها، تعهد خود را برای حفظ و تقویت بیشتر این حقوق تأیید می‌کند. او سرپرستی هیئتی را در نیویورک برای شرکت در شصت و نهمین اجلاس
را در نیویورک برای شرکت در شصت و نهمین اجلاس کمیسیون مقام زن سازمان ملل متحد بر عهده داشت.
رسوایی جنسی تیم ملی دو و میدانی ایران در کره جنوبی، به یک حادثه جنجالی اشاره دارد که در ۳۱ مه ۲۰۲۵ در جریان رقابت‌های قهرمانی دو و میدانی آسیا در شهر گومی، کره جنوبی رخ داد. در این رویداد، دو ورزشکار و یک مربی از تیم ملی ایران به اتهام تجاوز جنسی گروهی به یک زن جوان کره‌ای بازداشت شدند. این حادثه بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌های داخلی و بین‌المللی داشت و با واکنش‌های انتقادی نسبت به مدیریت کاروان ورزشی ایران همراه شد. پیش‌زمینه. مسابقات قهرمانی دوومیدانی آسیا ۲۰۲۵ از تاریخ ۲۹ مه تا ۳ ژوئن در شهر گومی کره جنوبی
از تاریخ ۲۹ مه تا ۳ ژوئن در شهر گومی کره جنوبی برگزار شد. ایران نیز با ترکیبی از ورزشکاران، مربیان و مسئولان فدراسیون به این مسابقات اعزام شد. تیم ملی ایران پیش از این در چندین دوره مسابقات آسیایی مدال‌هایی کسب کرده بود و انتظار عملکرد مثبتی از آن می‌رفت. شرح ماجرا. در شامگاه ۳۰ مه ۲۰۲۵، سه عضو تیم ایران، امیر مرادی، مسعود کامران و مربی حسین رسولی، با زنی ۲۰ ساله در یک میخانه آشنا شده و او را به هتل محل اقامت خود دعوت کردند. به گفته پلیس کره جنوبی، این زن مدعی شد که مورد تجاوز جنسی گروهی قرار گرفته است. او
شد که مورد تجاوز جنسی گروهی قرار گرفته است. او با استفاده از تلفن همراه خود، موقعیت مکانی را از داخل حمام برای پلیس ارسال کرد. پلیس کره جنوبی بلافاصله وارد عمل شد و مظنونان را در محل حادثه بازداشت کرد. این افراد تحت بازجویی قرار گرفتند و تحقیقات رسمی آغاز شد. واکنش‌ها. کره جنوبی. پلیس گومی اعلام کرد که تحقیقات با حضور مترجم رسمی در حال انجام است. رسانه‌های کره‌ای خبر را با عنوان «تجاوز گروهی ورزشکاران ایرانی به زن کره‌ای» منتشر کردند و خواستار پیگیری قضایی جدی شدند. ایران. با گسترش خبر در رسانه‌های جهانی،
جدی شدند. ایران. با گسترش خبر در رسانه‌های جهانی، وزارت ورزش ایران هیأتی را برای بررسی موضوع به کره جنوبی اعزام کرد. مردم در تجمعی خواستار برکناری احسان حدادی رئیس فدراسیون دو و میدانی شدند. پیگرد قانونی. قانون مجازات کره جنوبی در مورد تجاوز جنسی گروهی، مجازات‌هایی تا هفت سال زندان در نظر می‌گیرد. مظنونان ایرانی فعلاً در بازداشت موقت به‌سر می‌برند و روند رسیدگی قانونی ادامه دارد. سفارت ایران در سئول نیز به موضوع ورود کرده است. با وجود گستردگی و تجارت میلیارد دلاری تن‌فروشی در کره جنوبی، طبق قانون اساسی این
دلاری تن‌فروشی در کره جنوبی، طبق قانون اساسی این کشور، این کار غیرقانونی بوده و برای هر دو طرف درگیر، مجازات در پی دارد.
جنگ مدرن () جنگی است که به‌طور قابل توجهی از مفاهیم، روش‌ها و فناوری‌های نظامی پیشین فاصله می‌گیرد و بر چگونگی مدرن‌سازی پیکارگران برای حفظ شایستگی جنگی خود تأکید می‌کند. به این ترتیب، جنگ مدرن موضوعی در حال تکامل است که در زمان‌ها و مکان‌های مختلف به‌طور متفاوتی دیده می‌شود. در محدودترین معنای خود، صرفاً مترادفی برای جنگ معاصر است. جنگ مدرن در وسیع‌ترین معنای خود، شامل تمام جنگ‌ها از زمان «انقلاب باروت» است که آغاز جنگ مدرن اولیه را نشان می‌دهد، اما از دیگر پیشرفت‌های نظامی برجسته به جای آن استفاده شده
پیشرفت‌های نظامی برجسته به جای آن استفاده شده است، از جمله تأکید بر توپخانه که با جنگ کریمه مشخص شد، اتکای نظامی به راه‌آهن که با جنگ داخلی آمریکا آغاز شد، پرتاب اولین دریدنوت در سال ۱۹۰۵ یا استفاده از مسلسل، هواگرد نظامی، تانک یا رادیو در جنگ جهانی اول. به معنای دیگر، جنگ مدرن با تغییر جنگ متعارف، از جمله جنگ تمام‌عیار و جنگ صنعتی، مکانیزه و جنگ الکترونیک مرتبط است. این نوع جنگ می‌تواند جنگ ناشی از استفاده یا تهدید سلاح‌های کشتار جمعی، از جمله جنگ شیمیایی، جنگ بیولوژیک، جنگ پرتوزا و جنگ هسته‌ای را توصیف
جنگ بیولوژیک، جنگ پرتوزا و جنگ هسته‌ای را توصیف کند. جنگ مدرن می‌تواند جنگ نامتقارن، شامل بازیگران غیردولتی خشونت‌آمیز، جنگ چریکی، درگیری کم‌شدت و ضد شورش را توصیف کند. همچنین می‌تواند گسترش جنگ به حوزه‌های جدید، از جمله جنگ فضایی و جنگ سایبری، همچنین جنگ روانی و جنگ اطلاعاتی را در بر گیرد.
آرام قازاریان (؛ زادهٔ ) یک فرد نظامی، و سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۰۲۴ تا تاریخ ۲۰۲۵ سمت استانداری لوری را برعهده داشت. زندگی‌نامه. در ۱۰ مارس ۱۹۷۲ در روستای تساقکاوان به دنیا آمد
کاپو دی کاپی (رئیس روسا) و کاپو دی توتتی کاپی (رئیس تمام روسا) یا پدرخوانده (پدرینو) اصطلاحاتی هستند که عمدتاً توسط رسانه‌ها، عموم مردم، نویسندگان داستان‌ها و جامعه مجریان قانون برای اشاره به یک رهبر جنایتکار فوق‌العاده قدرتمند در مافیای سیسیلی یا آمریکایی استفاده می‌شوند که نفوذ زیادی بر کل سازمان دارد. این اصطلاح در سال ۱۹۵۰ توسط کمیسیون کیفاوور به عموم مردم آمریکا معرفی شد. مافیای سیسیل. در مافیای سیسیلی، چنین مقامی وجود ندارد. به عنوان مثال، رئیس قدیمی مافیا کالوجرو ویتزینی اغلب در رسانه‌ها به عنوان
مافیا کالوجرو ویتزینی اغلب در رسانه‌ها به عنوان "رئیس روسا" معرفی می‌شد - اگرچه چنین مقامی طبق گفته‌های بعدی پنتیتوهای مافیا مانند توماسو بوشتا وجود خارجی نداشته است. آنها همچنین هرگونه ادعا مبنی بر اینکه ویزینی روزی رئیس حاکم مافیا در سیسیل بوده را رد کردند. بر اساس گفته سالواتوره لوپو، مورخ مافیا، "تاکید رسانه‌ها بر تعریف 'کاپو دی کاپی' کاملاً بی‌اساس است". با این حال، این عنوان همچنان به روسای قدرتمند مافیا نسبت داده می‌شود. در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰، رسانه‌ها سالواتوره ریینا و برناردو پرووانزانو، روسای
سالواتوره ریینا و برناردو پرووانزانو، روسای خاندان کورلئونزی، را با این عنوان خطاب می‌کردند. در آوریل ۲۰۰۶، دولت ایتالیا برناردو پرووانزانو را در یک کلبه کوچک در نزدیکی کورلئون دستگیر کرد. گفته می‌شود جانشین او ماتئو مسینا دنارو یا سالواتوره لو پیکولو بوده‌اند. این فرض بر این پایه است که پرووانزانو قدرت تعیین جانشین را داشت، موضوعی که میان ناظران مافیا مورد توافق همگانی نیست. آنتونیو اینگرویا، دادستان ضد مافیا در پالرمو، اشاره می‌کند: "مافیای امروز بیشتر شبیه یک فدراسیون است تا یک حکومت اقتدارگرا"، که
شبیه یک فدراسیون است تا یک حکومت اقتدارگرا"، که اشاره‌ای به دوره قبلی حکمرانی مطلق ریینا دارد. پرووانزانو "یک هیئت مدیره متشکل از چهار تا هفت نفر تشکیل داده بود که به ندرت و فقط برای تصمیم‌گیری‌های استراتژیک تشکیل جلسه می‌دادند". به گفته اینگرویا، "در سازمانی مانند مافیا، یک رئیس باید یک قدم از دیگران بالاتر باشد، وگرنه همه چیز از هم می‌پاشد. همه چیز به توانایی او در مدیریت اجماع و موافقت یا شورش دیگران بستگی دارد". پرووانزانو "ضامن ثبات نسبی بود چون اختیار حل اختلافات داخلی را داشت". با مرگ پرووانزانو در
حل اختلافات داخلی را داشت". با مرگ پرووانزانو در ۲۰۱۶ و رینا در ۲۰۱۷، ماتئو مسینا دنارو به عنوان کاپو دی کاپی بلامنازع مافیا شناخته می‌شد. این عنوان همراه با سه دهه فرار از دست عدالت، او را به چهره‌ای جذاب برای رسانه‌ها تبدیل کرده بود. اما او در اوایل ۲۰۲۳ دستگیر شد و در همان سال در پشت میله‌های زندان درگذشت. پس از مرگ مسینا دنارو، هیچ رئیس مافیایی دیگر با عنوان "کاپو دی کاپی" شناخته نشده است. در ایتالیا، یک مینی‌سریال شش قسمتی با عنوان "Il Capo dei Capi" به داستان زندگی سالواتوره رینا پرداخته است. مافیای
داستان زندگی سالواتوره رینا پرداخته است. مافیای آمریکایی. بر اساس گفته‌های نیکولا جنتیله، عنوان "کاپو دی کاپی" حدود سال ۱۹۰۰ توسط مافیوزها به جوزپه مورلو نسبت داده شد. روسای مافیا جو ماسریا (۱۹۲۸-۱۹۳۱) و سالواتوره مارانزانو (۱۹۳۱) از این عنوان به عنوان بخشی از تلاش‌های خود برای متمرکز کردن کنترل مافیا استفاده کردند. وقتی مارانزانو در جنگ کاستلاماریزه پیروز شد، خود را به عنوان رئیس تمام روسا معرفی کرد، پنج خانواده را ایجاد کرد و دستور داد همه خانواده‌های مافیا به او خراج بپردازند. این اقدام واکنش شورشی را
به او خراج بپردازند. این اقدام واکنش شورشی را برانگیخت که منجر به قتل او در سپتامبر ۱۹۳۱ به دستور لاکی لوچیانو شد. اگرچه اگر لوچیانو خود را کاپو دی توتتی کاپی اعلام می‌کرد با مخالفت کمی مواجه می‌شد، اما او این عنوان را لغو کرد، چون معتقد بود این موقعیت باعث ایجاد مشکل بین خانواده‌ها می‌شد و او را به هدفی برای رقبای جاه‌طلب تبدیل می‌کرد. به جای آن، لوچیانو کمیسیونی را برای رهبری مافیا تأسیس کرد که هدف آن حفظ قدرت او بر همه خانواده‌ها به صورت پنهانی و جلوگیری از جنگ‌های آینده بین باندها بود. روسای مافیا این
از جنگ‌های آینده بین باندها بود. روسای مافیا این ایده را تأیید کردند. این کمیسیون متشکل از یک "هیئت مدیره" بود که بر تمام فعالیت‌های مافیا در ایالات متحده نظارت داشت و به حل اختلافات بین خانواده‌ها می‌پرداخت. کمیسیون متشکل از روسای پنج خانواده نیویورک، خانواده جنایی بوفالو و شیکاگو اوتفیت بود. از آن زمان، اگرچه رسانه‌ها اغلب سعی کرده‌اند عنوان "رئیس تمام روسا" را به قدرتمندترین رئیس مافیا اعطا کنند، اما خود مافیا هرگز چنین مقامی را به رسمیت نشناخته است. در میان روسایی که رسانه‌ها فرض کرده‌اند این عنوان را
میان روسایی که رسانه‌ها فرض کرده‌اند این عنوان را در اختیار داشته‌اند، می‌توان به خود لوچیانو، فرانک کوستلو و ویتو جنووزه اشاره کرد. برخی نیز این عنوان را به رئیس خانواده گامبینو نسبت داده‌اند که به ادعای آنها قدرتمندترین خانواده از بین پنج خانواده بوده است، از جمله کارلو گامبینو و جانشینانش پل کاستلانو و جان گوتی. اگرچه این اصطلاح دیگر در رسانه‌ها چندان استفاده نمی‌شود، اما در داستان‌های تخیلی همچنان محبوب است. جوزف ماسینو، رئیس خانواده بونانو، از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۴ توسط چهار خانواده از پنج خانواده به عنوان