payamvha/North_RAG huggingface dataset:
موجود نیست. ایل قتلو. ایل قتلو یکی از ایلات استان کرمان است که از نظر زمانی، جزو اولین ایلات ترکی است که به استان کرمان وارد شده است. این ایل مرتبط با سلجوقیان کرمان است. تاریخ ایل قتلو. ترکان برای اولین بار در زمان امپراطوری سلجوقیان(۱۰۰۰سال پیش) به کرمان وارد شدند. با گسترش فتوحات سلجوقیان، ملک قاورد سلجوقی در سال ۴۴۰ هجری ولایت کرمان را از دست آل بویه خارج کرد. سلجوقیان ۱۴۴ سال بر کرمان حکومت کردند، در دوران سلجوقیان کرمان شکوفا شد و امنیت و تجارت بهبود پیدا کرد و فعالیت‌های علمی جان گرفت. در جنوب استان
کرد و فعالیت‌های علمی جان گرفت. در جنوب استان کرمان و در شهرستانهای رابر، بافت، ارزوئیه و جیرفت ایل قتلو حضور دارند و نسب خود را به سلجوقیان کرمان می‌رسانند، فامیلهای سلاجقه بازماندگان این ایل هستند. در تذکره صفویه از ایل قتلو به همراه ایل بچاقچی در کرمان نام برده شده است احمدخان وزیری در دوره ناصرالدین شاه ایل قتلو را ترک‌زبان و ساکن اقطاع (بافت و رابر) و صوغان دانسته است ایل قتلو خود را منتسب به قتلمش بن اسرائیل بن سلجوق، عموی ملک قاورد سلجوقی می‌دانند، این ایل پس از انقراض سلجوقیان کرمان، به بردسیر
این ایل پس از انقراض سلجوقیان کرمان، به بردسیر مهاجرت کردند، ییلاق آنها لاله زار و قشلاقشان ارزوئیه بوده است، بعد از ورود ایل افشار به کرمان در اوایل صفویه بین این دو ایل درگیری ایجاد می‌شود و ایل قتلو به نواحی جیرفت و کهنوج و رابر منتقل می‌شود. طوایف ایل قتلو. ایل قتلو شامل چهار طایفه سلاجقه، قتلویی، اسکندری، ملک‌لو و تیره‌های گداعلی بیگی، تلیم‌خانی، محمد تقی سلطانی، برکنانی، اسکندری و ملک‌لو هستند. ییلاق قدیمی ایل قتلو داش بولاغ در نزدیکی لاله‌زار بوده است، ایل قتلو تا اواسط قاجاریه به ترکی صحبت
بوده است، ایل قتلو تا اواسط قاجاریه به ترکی صحبت می‌کردند، در حال حاضر فقط چند طایفه این ایل به خاطر زندگی کردن در کنار افشارهای کرمان، به زبان ترکی افشاری تکلم می‌کنند، در شمال استان کرمان نیز طوایفی از ایل قتلو حضور دارند. جمعیت قتلوها. طبق سرشناری‌های عشایر کشور، تقریباً تمام عشایر قتلو در استان کرمان زندگی می‌کنند و به غیر از چند منطقه محدود در هرمزگان، در هیچ جای ایران به غیر از استان کرمان عشایر قتلو نداریم. هنری فیلد قتلوها را ۶۵۰ خانوار و ساکن بردسیر دانسته است. ژنرال سایکس در سال ۱۲۷۹ش جمعیت ایل
دانسته است. ژنرال سایکس در سال ۱۲۷۹ش جمعیت ایل قتلو را که در جنوب شهرستان بردسیر بودند را ۶۵۰ خانوار ذکر می‌کند. در سرشماری عشایر ۱۳۶۶ تعداد عشایر قتلو، ۴۶۲ نفر ذکر شده است. در سرشماری عشایر ۱۳۷۷ تعداد عشایر قتلو، ۴۷۰ نفر گزارش شده است. طبق سرشماری سال ۱۳۸۷ جمعیت ییلاقی و قشلاقی ایل قتلو که در شهرستان‌های بافت، راور و عنبرآباد زندگی می‌کنند، هردو ۴۱۴ نفر گزارش شده است.باید توجه شود که اکثر افراد این ایل زندگی عشایری را رها کرده و در شهرها و روستاها ساکن شده‌اند. آماری از تعداد کل قتلوها (عشایر و غیر عشایر)
آماری از تعداد کل قتلوها (عشایر و غیر عشایر) موجود نیست. زبان ترک‌های کرمان. ترک‌های کرمان که افشارها اکثریت آنها هستند، به زبان ترکی افشاری تکلم می‌کنند، البته زبان ترکان بچاقچی تفاوت‌هایی با ترکی افشاری دارد. افشارهای کرمان هنوز زبان‌شان را حفظ کرده‌اند و به راحتی می‌توانند با قشقایی‌ها به ترکی صحبت کنند، حتی لهجه ترکی آذربایجانی را نیز متوجه می‌شوند. ولی در زبان بچاقچی‌ها کلمات فارسی زیاد است و اکثراً زبان‌شان مخلوطی از ترکی و فارسی است، البته بعضی عشایر بچاقچی زبانشان را بهتر حفظ کرده‌اند و زبانشان
بچاقچی زبانشان را بهتر حفظ کرده‌اند و زبانشان بسیار شبیه به ترکی افشاری است. خوارزمی‌های خبر نیز لهجه‌شان مانند افشارها است. اکثر قتلوها و قرائی‌ها زبان مادری‌شان را از دست داده‌اند. ترکی افشاری جزو شاخه اوغوز جنوبی است و نزدیک‌ترین لهجه ترکی به ترکی افشاری، ترکی قشقایی است. کلمات فارسی در ترکی افشاری استان کرمان در مقایسه با ترکی آذربایجانی زیاد است. ترکی افشاری معمولاً در استان‌های مرکزی ایران و کشور افغانستان استفاده می‌شود و تعداد متکلمین این لهجه ترکی، ۶۰۰ هزار نفر برآورد شده است. نوع پوشش. پوشش قدیمی
۶۰۰ هزار نفر برآورد شده است. نوع پوشش. پوشش قدیمی زنان افشار ساکن کرمان شبیه به پوشش زنان ایل خمسه فارس بوده است، پوشش طوایف لر، لک و بچاقچی استان کرمان هم تقریباً شبیه پوشش زنان افشار بوده است. در حال حاضر، زنان مسن ایل افشار هنوز پوشش قدیمی را حفظ کرده‌اند ولی جوانان این پوشش را کنار گذاشته‌اند. پوشش زنان شامل موارد زیر است: پوشش مردان شامل موارد زیر بوده است: در حال حاضر پوشش قدیمی مردان از بین رفته، البته افراد مسن هنوز از کلاه استفاده می‌کنند. صنایع دستی. ایلات ترک استان کرمان نقش مهمی در صنایع دستی
ایلات ترک استان کرمان نقش مهمی در صنایع دستی استان کرمان داشته‌اند و هم‌اکنون نیز بخش قابل توجهی از گلیم‌های کرمان توسط افشارها و بچاقچی‌ها تولید می‌شود. قالی و قالیچه‌های افشاری کرمان، شهرت جهانی دارد و ترکیبی از هنر آذربایجان و کرمان است. به غیر از قالی؛ گلیم، جاجیم، قولوق (جا قرآنی)، ارکن، قره چنته، نمکدان، خورجین، آینه دان و کشک دان نیز توسط زنان افشار و بچاقچی بافته می‌شود. قالی و گلیم‌های ترک‌های استان کرمان، بر خلاف قالی‌های فارس‌های شمال کرمان، روی دار افقی بافته می‌شود و زنان مسئول بافندگی هستند.
دار افقی بافته می‌شود و زنان مسئول بافندگی هستند. از گلیم‌های مشهور دستباف ترک‌های کرمان، گلیم شیرکی پیچ (پیچ باف) است که ثبت جهانی شده و خریداران فراوان در ایران و خارج از کشور دارد. این گلیم توسط زنان ایل افشار و بچاقچی در شهرستان‌های بافت، سیرجان، ارزوئیه و جیرفت بافته می‌شود، قدیمی‌ترین مراکز تولید گلیم پیچ باف؛ آناتولی، آذربایجان و قفقاز جنوبی است و مهاجرت افشارها و بچاقچی‌ها به کرمان، باعث انتقال این هنر از آذربایجان به کرمان و غنی تر و زیباتر شدن آن در کرمان شده است، گلیم شیرکی پیچ با گلیم ورنی
آن در کرمان شده است، گلیم شیرکی پیچ با گلیم ورنی آذربایجان شباهت‌های زیادی دارد. نقوش مورد استفاده در دستباف‌های ایل افشار کرمان معمولاً از طبیعت و حیوانات است. این نقش‌ها معمولاً؛ بالغ (ماهی)، شیر، طاووس، جیران، شاخ قوچ، بز و شتر مرغ هستند. طرح،های پرکاربرد در قالی افشاری کرمان؛ سه کله، موسی خانی، ترنج بندی شول، بابابیگی و حشمت هستند. نقوش نمکدان‌های افشاری معمولاً انتزاعی و هندسی (ستاره صلیبی، ستاره هشت پر، لوزی، مربع و …) هستند و از نقوش حیوانی، گیاهی و انسانی نیز استفاده می‌شود. رنگ‌های قرمز، نارنجی و
انسانی نیز استفاده می‌شود. رنگ‌های قرمز، نارنجی و قهوه‌ای، رنگ‌های غالب در دستبافته‌های ایل افشار کرمان است، در دستبافته‌های ایل افشار تاثیرپذیری از آناتولی و آذربایجان و بقیه ایلات ایران مشهوداست = منابع =
مانکو گوزن یا مانگو گوزن ، زنی از اواخر دوره هی‌آن تا اوایل دوره کاماکورا بود. اگرچه او به‌طور کلی به عنوان مادر بیولوژیکی برادران سوگا، سوگا توکیمونه و سوگا سوکه‌ناری شناخته می‌شود، نظرهای مختلفی در مورد اینکه مانکو به چه کسی اشاره می‌کند وجود دارد. در سوگا مونوگاتاری او به عنوان همسر کاوازو سوکه‌یاسو معرفی شده است. او نوه کودو شیگه‌میتسو بود. یک فرضیه دیگر، همسر کودو سوکه‌تسونه. در «سوگا مونوگاتاری» مانکو/مانگوی (万劫御前) دیگری که مادر برادران سوگا نیست، ظاهر می‌شود. هنگامی که برادر بزرگتر ایتو سوکه‌چیکا،
می‌شود. هنگامی که برادر بزرگتر ایتو سوکه‌چیکا، کودو سوکه‌تسوگو، درگذشت، سرپرستی فرزند یتیمش، کودو سوکه‌تسونه، به ایتو سوکه‌چیکا سپرده شد. سوکه‌چیکا به برادرش قول داده بود که بعد از گنبوکو (مراسم بلوغ) سوکه‌تسونه، دخترش، مانکو را به ازدواج او دربیاورد. طبق قول قبلی کودو سوکه‌تسونه و مانگو ازدواج کرد و ایتو سوکه‌چیکا آنها تحت قیمومیت خود گرفت، اما در نهایت، ایتو سوکه‌چیکا فکر کرد که دامادش کودو سوکه‌تسونه یک تهدید است و در حالی که سوکه‌تسونه در پایتخت کیوتو بود، قلمرو او را تصرف کرد و دخترش را پس گرفت و او
بود، قلمرو او را تصرف کرد و دخترش را پس گرفت و او به ازدواج دوهی توئوهیرا [] درآورد.
دوک‌نشین بیتوم () یک دوک‌نشین در سیلزی علیا بوده که در حدود سال ۱۲۸۱ میلادی ایجاد شده بود. این دوک‌نشین که مرکز آن شهر بیتوم بوده امروزه جزئی از کشور لهستان است.
کانو مونه‌شیگه ; نامشخص – نامشخص، بعد از ۱۱۹۳) سامورایی در دوره کاماکورا اهل ژاپن بود. در ماه مه ۱۱۹۳، کانو مونه‌شیگه و هوجو توکیماسا مسئول ساخت و سازهای آماده‌سازی عمارت در محل فوجی نو ماکی گاری، یک رویداد شکار بزرگ برنامه‌ریزی شده توسط یوریتومو بودند. پس از آن که برادران سوگا، سوگا سوکه‌ناری و سوگا توکیمونه قاتل پدرشان، کودو سوکه‌تسونه را در جریان انتقام برادران سوگا در این رویداد ترور کردند. در آخر شب شکار، مونه‌شیگه در بازجویی سوگا توکیمونه حضور داشت.
سیاست انرژی مالزی توسط دولت مالزی تعیین می‌شود که به امور تولید، توزیع و مصرف انرژی می‌پردازد. اداره برق و گاز به عنوان نهاد نظارتی اقدامات لازم را تدارک می‌بیند در حالی که سایر عوامل در بخش انرژی شامل شرکت‌های تأمین و خدمات انرژی، موسسات تحقیق و توسعه و مصرف‌کنندگان هستند. شرکت‌های مرتبط با دولت پتروناس و تناگا ناسیونال برهاد عوامل اصلی در بخش انرژی مالزی هستند. سازمان‌های دولتی که به این سیاست کمک می‌کنند شامل وزارت انرژی، فناوری زیست‌محیطی و آب، کمیسیون انرژی و مرکز انرژی مالزی هستند. از جمله اسنادی که
انرژی و مرکز انرژی مالزی هستند. از جمله اسنادی که این سیاست بر اساس آن استوار است، مصوبه توسعه نفت ۱۹۷۴، سیاست ملی نفت ۱۹۷۵، سیاست ملی تحلیل رفتن منابع ۱۹۸۰، مصوبه تأمین برق ۱۹۹۰، مصوبات تأمین گاز ۱۹۹۳، مقررات برق ۱۹۹۴، آیین‌نامه تأمین گاز ۱۹۹۷ و مصوبه کمیسیون انرژی ۲۰۰۱ می‌باشند.
اره دای‌ساز نوعی اره است که از یک دوک سرعت‌بالا مجهز به تیغه الماسی بسیار نازک یا سیم الماسی برای قطعه‌قطعه‌کردن، برش یا شیارکردن ویفرهای نیم‌رسانا و شیشه، سرامیک، بلور و بسیاری از انواع دیگر مواد، استفاده می‌کند. ضخامت تیغه‌های برش مورد استفاده با مواد برش متفاوت است و هنگام برش ویفرهای سیلیکونی حدود ۲۰ میکرومتر تا ۳۵ میکرومتر است. شرکت‌های ژاپنی مانند دیسکو کورپوریشن و آکریتک (توکیو سیمیتسو) حدود ۹۰ درصد از فروش اره دای‌ساز را به خود اختصاص داده‌اند. در گذشته، برش ۱/۲ تا ۲/۳ ضخامت ویفر جریان تصلی بود؛ با
برش ۱/۲ تا ۲/۳ ضخامت ویفر جریان تصلی بود؛ با استفاده از ویفرهای با قطر بزرگ بر روی نوار دای‌زنی، برش‌زنی تمام برش درحال تبدیل شدن به جریان اصلی است.
کودو سوکه‌تاکا ؛ او یک ارباب فئودال ژاپنی در ولایت ایزو و ششمین رئیس خاندان کودو بود اجداد خاندان کانو و خاندان کاوازو او به نام ایتو ایه‌تسوگو نیز شناخته می‌شد. او پدربزرگ ایتو سوکه‌چیکا بود. تقسیم قلمرو کودو سوکه‌تاکا، بین پسر و نوه‌اش منجر به زنجیره‌ای از انتقام می‌شود که معروف‌ترین آن انتقام برادران سوگا است. پسر ارشد کودو سوکه‌تاکا و وارث قلمرو به‌طور سنتی، ایتو سوکه‌ایه (پدر ایتو سوکه‌چیکا)، پیش از موعد مرده بود، بنابراین او پسر دوم خود (و یا پسری را از ازدواج قبلی همسر دومش را که به فرزندخواندگی
را از ازدواج قبلی همسر دومش را که به فرزندخواندگی پذیرفته بود) به نام کودو سوکه‌تسوگو را وارث اصلی قلمرو خود کرد.
ایتو سوکه‌ایه ؛ یک سامورایی در دوره هی‌آن بود. او پدر ایتو سوکه‌چیکا بود. ایتو سوکه‌چیکا نیز پدر کاوازو سوکه‌یاسو و پدربزرگ سوگا توکیمونه و سوگا سوکه‌ناری بود که به خاطر حادثه گرفتن انتقام مرگ پدرشان یا انتقام برادران سوگا شهرت دارند. او به عنوان اولین پسر کودو سوکه‌تاکا، ششمین رئیس خاندان کودو و بنیانگذار خاندان ایتو به دنیا آمد و نام ایتو تارو تایفو را گرفت با این حال، چون سوکه‌ایه در سن جوانی درگذشت، پدرش کودو سوکه‌تسوگو پسر دوم خود و یا به گفته برخی منابع فرزندی از ازدواج قبلی همسرش را وارث جدید خود
فرزندی از ازدواج قبلی همسرش را وارث جدید خود کرد.
ویلی آکرمن (; – ) طبل‌زن اهل ایالات متحده آمریکا بود.
لئو آده (؛ ۲۱ آوریل ۱۹۰۴ – ۱ مارس ۱۹۴۲ (۳۷ سال)) موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
هنری ادلر (; – ) موسیقی‌دان، آموزگار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۳۰ تا ۲۰۰۸ میلادی فعالیت می‌کرد.
اریک آلبروندا (؛ زادهٔ ) تهیه‌کننده موسیقی، و آهنگساز اهل ایالات متحده آمریکا است.
جرود الکساندر (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
ری الکساندر (; – ) موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
رشید علی (; – ) موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۶۳ تا ۲۰۰۹ میلادی فعالیت می‌کرد.
فرانک باتلر (; – ) موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
هانتر برگان (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
رابی آمین (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است.
دون آرماندو (؛ ۹ اوت ۱۹۴۶ – November 16, 2002) موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا بود.
مارتی بلر (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان و ترانه‌پرداز اهل ایالات متحده آمریکا است.
تامی بنفورد (; – ) موسیقی‌دان جاز اهل ایالات متحده آمریکا بود.
میس می آی () یک گروه موسیقی متال‌کور آمریکایی از تروی، اوهایو است که از سال ۲۰۰۷ آغاز به کار کرد.
مدیان یا مدین از پسران ابراهیم و قطوره بود که شعیب را از نسل وی دانسته‌اند و برخی از مورخان معتقدند که مدیان با دختر لوط ازدواج کرده و برخی از مورخان ابن کثیر قبیله مدین را از نسل آنها دانسته‌اند.
آتیلا () یک گروه موسیقی متال‌کور آمریکایی از آتلانتا، جورجیا است که از سال ۲۰۰۵ آغاز به کار کرد.
فصل سوم سریال تلویزیونی آمریکایی تئوری بیگ بنگ از ۲۱ سپتامبر ۲۰۰۹ تا ۲۴ مه ۲۰۱۰ از شبکه سی‌بی‌اس پخش شد. این سریال با بیش از ۱۵ میلیون بیننده نسبت به دو فصل قبل رتبه بندی بالاتری دریافت کرد. فصل سوم اولین حضور بازیگران اصلی آینده ملیسا راوش و ماییم بیالیک به ترتیب در نقش برنادت راستنکاوسکی و دکتر ایمی فارا فاولر بود. قسمت‌ها. &lt;onlyinclude&gt; &lt;/onlyinclude&gt; بازخورد. فصل سوم مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. مورین رایان از شیکاگو تریبون که نوشته بود "تئوری بیگ بنگ، که در فصل سوم خود است، بسیاری از کارها
بیگ بنگ، که در فصل سوم خود است، بسیاری از کارها را به درستی انجام می دهد". آلن سپین وال از استار لدگر نوشت: "تعامل پنی/شلدون مثل همیشه طلا بود". و کن تاکر از انترتینمنت ویکلی نوشت "آنچه تئوری بینگ بنگ را به برتری مکرر ارتقا می‌دهد، یکی از ثابت‌های آن از همان ابتدا است: عملکرد درخشان جیم پارسونز". مؤسسه فیلم آمریکا فصل سوم را یکی از ده فصل برتر تلویزیونی سال ۲۰۰۹ قرار داد.
آلودو هیبریدی ماما ارگانیک که داماد دورگه نیز شناخته می‌شود، یک فیلم درام عاشقانه به زبان تلوگوی هندی محصول ۲۰۲۳ به کارگردانی اس وی کریشنا ردی و با بازی راجندرا پراساد، مینا، سید سهل رایان و مرینالینی راوی است.
اخاذی () یک فیلم مهیج آرژانتینی محصول ۲۰۲۳ به کارگردانی مارتینو زایدلیس بر اساس فیلمنامه ای از امانوئل دیز است که گیرمو فرانچلا در کنار پابلو راگو و آندریا فریجریو بازی می‌کنند. طرح. الخاندرو پطروسیان کهنه‌کار خلبان هواپیما که در آستانه بازنشستگی است، پس از یک آزمایش پزشکی دستکاری شده که بخشی از پتروسیان را پنهان کرده بود، توسط سرویس‌های مخفی باج خواهی کشیده شد رهایی. این فیلم در ۶ آوریل ۲۰۲۳ در آرژانتین اکران شد. این فیلم دومین فیلم پربیننده آرژانتینی در سال ۲۰۲۳ در باکس آفیس داخلی با ۵۲۸٬۰۰۰ پذیرش بود.
پیتر گودریچ استاد حقوق در است. او سردبیر حقوق و ادبیات و همچنین در هیئت تحریریه حقوق و نقد خدمت می‌کند. او یکی از ویراستارهای سری کتاب‌های حقوق‌شناسی انتقادی «گفتمان‌های حقوق» است که توسط روتلج منتشر می‌شود. گودریچ یکی از هیئت علمی مؤسس دانشکده حقوق بیرکبک است. گودریچ از سال ۲۰۰۰ در است و دروسی در زمینه قراردادها، فقه، فیلم و قانون، جنسیت و قانون تدریس می‌کند. او کارشناسی حقوقش را در سال ۱۹۷۵ از دانشگاه شفیلد بدست آورد و دکترایش را در سال ۱۹۹۴ از دانشگاه ادینبرو با تز «گفتمان‌های قانونی: مطالعات در
ادینبرو با تز «گفتمان‌های قانونی: مطالعات در زبان‌شناسی، لفاظی و آنالیزهای قانونی» گرفت. این البته توسط انتشارات مک‌میلان در سال ۱۹۸۷ در لندن منتشر شد. کار علمی او به‌طور گسترده با سؤال در حقوق، فقه، تاریخ، مؤسسه، فصاحت و بلاغت و زیبایی‌شناسی درگیر است.
حقوق و ادبیات (ژورنال) با نام پیشین مطالعات کاردوزو در حقوق و ادبیات یک ژورنال از دانشکده حقوق کاردوزو است که در سال 1988 میلادی بنیانگذاری شده است. سردبیر این مجله پروفسور پیتر گودریچ است. اولین چاپ آن در سال 1989 و به صورت دو سالانه و با عنوان «مطالعات کاردوزو در حقوق و ادبیات» بود، با اولین شماره آن که به بیلی باد هرمان ملویل اختصاص یافته بود. این ژورنال در سال 2002 به قالب سه سالانه تغییر شکل داد. اول توسط دانشکده بنیامین کاردوزو حقوق و سپس توسط تیلور و فرانسیس منتشر شد، این یکی از معدود ژورنال‌ها در
و فرانسیس منتشر شد، این یکی از معدود ژورنال‌ها در کشور هست که کاملاً بر روی جنبش‌های بین رشته‌ای که به حقوق و ادبیات شناخته می‌شود، تمرکز دارد. مقاله‌ها در حقوق خصوصی و حقوق عمومی، محدودیت و بیان خلاق، جنسیت و تعصب نژادی، هرمونیکی (روش‌های تفسیری) و موضوع‌های عمومی در آثار ادبیات در بین عنوان‌های عادی ژورنال هستند.
فصل چهارم سریال کمدی آمریکایی تئوری بیگ بنگ از ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۰ تا ۱۹ مه ۲۰۱۱ از شبکه سی‌بی‌اس پخش شد. تولید. در طول فصل، کیلی کوئوکو، بازیگر شخصیت پنی، پس از سقوط از اسب و شکستگی پایش، در قسمت‌های ۵ و ۶ غایب بود. هنگام بازگشت به سریال، او نشان داده شد که به جای پیشخدمت در محل کار معمول خود، کارخانه کیک پنیر، به عنوان یک بارمن کار می کند تا آسیب خود را پنهان کند. در ژانویه ۲۰۱۱، تئوری بیگ بنگ برای سه فصل دیگر تمدید شد. تمدید آن تا فصل ۲۰۱۳–۲۰۱۴ برای فصل پنجم، ششم و هفتم. قسمت‌ها. &lt;onlyinclude&gt;
پنجم، ششم و هفتم. قسمت‌ها. &lt;onlyinclude&gt; &lt;/onlyinclude&gt; بازخورد. فصل چهارم برای پیشرفت شخصیت مورد تحسین قرار گرفت. آلن سپین وال از آپروکس اضافه شدن برنادت و ایمی به بازیگران را ستود و نوشت: «با ارتقای ایمی فارا فاولر و برنادت به وضعیت نیمه دائمی، سریال اکنون می‌تواند بخش‌های زیادی از هر قسمت را صرف تمرکز بر زنان کند. در این روند، پنی به جای اینکه فقط یک فویل برای آدم‌های عصبی باشد، به شخصیتی بسیار دقیق‌تر تبدیل شده است». ایملی ون درورف از ای.وی. کلاب نوشت که "تقابل جیم پارسونز و کیلی کوئوکو
کلاب نوشت که "تقابل جیم پارسونز و کیلی کوئوکو سلاح مخفی نمایش باقی می‌ماند"، و اریک هوچبرگر از TV Fanatic نوشت: "در واقع، همه چیز در مورد داستان اصلی شگفت انگیز بود "ماییم بیالیک" متناسب نقش است.
اژدر هسته ای اژدری است که به کلاهک هسته ای مجهز شده است. ایده پشت کلاهک‌های هسته ای در یک اژدر ایجاد انفجاری بسیار بزرگتر بود، تحلیل‌های بعدی نشان داد که اژدرهای کوچک دقیق‌تر، سریع‌تر و کارآمدتر هستند. در طول جنگ سرد، اژدرهای هسته ای جایگزین برخی از اژدرهای مسلح متعارف در زیردریایی‌های نیروی دریایی شوروی و آمریکا شدند. اتحاد جماهیر شوروی تی۱۵، تی۵ و اِی‌اِس‌بی-۳۰ را توسعه داد. تنها اژدر کلاهک هسته ای مورد استفاده ایالات متحده بود. اتحاد جماهیر شوروی به‌طور گسترده اژدرهای هسته ای تی۵ را در سال ۱۹۵۸ مستقر کرد
اژدرهای هسته ای تی۵ را در سال ۱۹۵۸ مستقر کرد و ایالات متحده خود را در سال ۱۹۶۳ مستقر کرد. در سال ۲۰۱۵، شایعاتی مبنی بر توسعه اژدر هسته ای جدید روسیه به نام منتشر شد. اتحاد جماهیر شوروی. تی-۱۵. توسعه سلاح‌های هسته ای اتحاد جماهیر شوروی در اواخر دهه ۱۹۴۰ آغاز شد. نیروی دریایی خود را به عنوان مناسب‌ترین شاخه از نیروهای مسلح شوروی برای حمله هسته ای معرفی کرده بود و معتقد بود که فناوری و تاکتیک زیردریایی خود برتر از سایر نقاط جهان است. در تئوری، زیردریایی‌های دوربردی که می‌توانند درست قبل از پرتاب یک سلاح
دوربردی که می‌توانند درست قبل از پرتاب یک سلاح هسته‌ای به سطح زمین برسند، در مقایسه با استقرار تسلیحات توسط هواپیماهای بمب‌افکن دوربرد که می‌توانند سرنگون شوند، مزیت تاکتیکی زیادی دارند. در اوایل دهه ۱۹۵۰، وزارت ماشین‌سازی متوسط شوروی به‌طور مخفیانه طرح‌هایی را برای ترکیب کلاهک‌های هسته ای در جنگ زیردریایی آغاز کرد. یک مفهوم، پروژه T-15، با هدف ارائه کلاهک هسته ای با قطر بود. که کاملاً با اژدر کالیبر سنتی که قبلاً در زیردریایی‌های دیزلی شوروی استفاده می‌شد ناسازگار بود. پروژه T-15 به‌طور محرمانه در سال
ناسازگار بود. پروژه T-15 به‌طور محرمانه در سال ۱۹۵۱ آغاز شد. تحقیق و آزمایش با مفهوم دیگر، یعنی بسیار کوچکتر و سبکتر، همزمان بود اژدر به نام T-5. استالین و نیروهای مسلح مزایای هر دو کالیبر اژدر را دیدند: T-5 یک گزینه تاکتیکی برتر بود، اما T-15 انفجار بزرگتری داشت. جلسات در کرملین آنقدر محرمانه بود که نیروی دریایی از آن مطلع نشد. طرح‌های اژدر T-15 و یک زیردریایی بازطراحی شده مناسب، به نام پروژه ۶۲۷، در ۱۲ سپتامبر ۱۹۵۲ مجاز شد، اما تا سال ۱۹۵۳ به‌طور رسمی مورد تأیید قرار نگرفت، و باعث تعجب نیروی دریایی شد که
تأیید قرار نگرفت، و باعث تعجب نیروی دریایی شد که از فعالیت‌های دولت مرکزی بی‌خبر بود. پروژه T-15 اژدری را توسعه داد که می‌توانست با کلاهک هسته ای. ۱۵۵۰ میلی‌متر طرح T-15 بود قطر و وزن آن است. اندازه بزرگ این سلاح، ظرفیت یک زیردریایی اصلاح شده را به یک اژدر محدود می‌کرد که فقط می‌توانست با سرعت حرکت کند. . سرعت اژدر با استفاده از یک موتور پیشرانه الکتریکی برای پرتاب کلاهک مانع شد. متوقف شد. تی-۱۵ برای نابودی پایگاه‌های دریایی و شهرهای ساحلی توسط یک انفجار زیر آب در نظر گرفته شد، که منجر به امواج عظیم سونامی
آب در نظر گرفته شد، که منجر به امواج عظیم سونامی می‌شد. محفظه جلوی زیردریایی‌های T-15 اژدر عظیم را که ۲۲٪ از طول زیردریایی را اشغال می‌کرد، نگه می‌داشت. یک زیردریایی تنها می‌توانست یک T-15 را در یک زمان نگه دارد، اما به دو لوله اژدر ۵۳۳ میلی‌متری نیز مجهز بود که برای دفاع شخصی در نظر گرفته شده بود. در سال ۱۹۵۳، پروژه T-15 نتیجه‌گیری خود را به شورای مرکزی حزب کمونیست ارائه کرد و در آنجا مقرر شد که پروژه توسط نیروی دریایی اداره شود. در سال ۱۹۵۴، کمیته ای از کارشناسان نیروی دریایی با ادامه اژدرهای هسته ای
کارشناسان نیروی دریایی با ادامه اژدرهای هسته ای T-15 مخالفت کردند. انتقادات آنها بر عدم نیاز در کنار تسلیحات موجود در ناوگان زیردریایی و همچنین شک و تردید مبنی بر اینکه زیردریایی‌ها قادر به نزدیک شدن به نقاط پرتاب به اندازه کافی نزدیک خط ساحلی برای اصابت به اهداف در فاصله بودند، بود. پروژه ۶۲۷ اصلاح شد تا راکتورهایی برای کشتی جدیدی فراهم کند که قادر به استقرار ۵۳۳ باشد. اژدرهای کالیبر میلی‌متر در پروژه T-5. با این حال، پایان برنامه T-15 در سال ۱۹۵۴ آخرین باری نبود که یک اژدر بزرگ به عنوان وسیله استقرار در
نبود که یک اژدر بزرگ به عنوان وسیله استقرار در نظر گرفته شود. در سال ۱۹۶۱، آندره ساخاروف پس از آزمایش موفقیت‌آمیز ۵۲ جدید خود دوباره این ایده را مورد بررسی قرار داد. بمب مگاتن که برای هواپیما خیلی بزرگ بود. هنگامی که او این مفهوم را به نیروی دریایی معرفی کرد، آنها از این ایده استقبال نکردند، زیرا اثر منطقه وسیعی که باعث مرگ بسیاری از مردم بیگناه می‌شد، خاموش شد. پیشرفت‌های تکنولوژیک منجر به این شد که فرایند انتخاب سلاح به سمت رویکردهای تاکتیکی‌تر که قابل اجرای سریع‌تر بودند، منجر شد. پس از سال‌ها کاهش و
اجرای سریع‌تر بودند، منجر شد. پس از سال‌ها کاهش و کاهش ذخایر، به نظر می‌رسد فدراسیون روسیه در سال‌های اخیر تمایل به افزایش ذخایر خود از نظر کمیت و بازده سلاح‌های هسته ای دارد. تی-۵. از اوایل دهه ۱۹۵۰، زمانی که اتحاد جماهیر شوروی موفق شد بمب اتمی خود را مهندسی کند، به دنبال ابزاری مؤثر برای حمل و نقل بود. اژدر تی-۵ حامل کلاهک هسته ای RDS-9 با بازده ۵ بود کیلوتن اولین آزمایش این کلاهک در میدان آزمایش هسته ای Semipalatinsk در قزاقستان در ۱۰ اکتبر ۱۹۵۴ ناموفق بود. یک سال بعد، پس از توسعه بیشتر، آزمایشی بر روی
یک سال بعد، پس از توسعه بیشتر، آزمایشی بر روی نوایا زملیا در ۲۱ سپتامبر ۱۹۵۵ با موفقیت انجام شد. در ۱۰ اکتبر ۱۹۵۷، در آزمایش دیگری بر روی نوایا زملیا، زیردریایی کلاس ویسکی S-144 یک اژدر هسته ای زنده T-5 را پرتاب کرد. اسلحه آزمایشی با کد "کورال" با قدرت ۴٫۸ منفجر شد کیلوتن در زیر سطح خلیج، ستون عظیمی از آب بسیار رادیواکتیو را به هوا می‌فرستد. سه زیردریایی از کار افتاده به عنوان هدف در فاصله استفاده شد. هر دو اس-۲۰ و اس-۳۴ غرق شدند در حالی که اس-۱۹ آسیب جدی دید. در سال ۱۹۵۸، تی-۵ به عنوان اژدر مدل ۵۳-۵۸
دید. در سال ۱۹۵۸، تی-۵ به عنوان اژدر مدل ۵۳-۵۸ به‌طور کامل عملیاتی شد. این سلاح، که می‌توانست روی اکثر زیردریایی‌های شوروی مستقر شود، دارای یک کلاهک قابل تعویض برای هسته‌ای یا انفجار قوی بود. این امکان تصمیم‌گیری سریع تاکتیکی در مورد استقرار را فراهم کرد. تی-۵، مانند ، برای ضربه مستقیم طراحی نشده است، بلکه برای طراحی شده است. این انفجار امواج ضربه ای به اندازه کافی قوی ایجاد می‌کند که بدنه یک زیردریایی غوطه ور را بشکند. با این حال، مانند اژدر مارک ۴۵ ایالات متحده، T-5 برای غواصی عمیق بهینه نشده بود و
متحده، T-5 برای غواصی عمیق بهینه نشده بود و توانایی هدایت محدودی داشت؛ زیرا محدوده عملیات حرارتی آن بین بود، این کارایی آن را در آبهای اقیانوس اطلس شمالی و قطب شمال کاهش داد. در ۲۷ اکتبر ۱۹۶۲، در اوج بحران موشکی کوبا، زیردریایی "بی-۵۹" شوروی در اقیانوس اطلس توسط نیروی دریایی ایالات متحده تعقیب شد. هنگامی که کشتی شوروی نتوانست به سطح زمین برسد، ناوشکن‌های آمریکایی شروع به پرتاب موشک‌های عمق تمرین کردند. "بی-۵۹" مجهز به تی-۵ بود. کاپیتان شوروی که معتقد بود جنگ جهانی سوم در جریان است، مایل به پرتاب سلاح هسته
جهانی سوم در جریان است، مایل به پرتاب سلاح هسته ای بود. با این حال، فرمانده ناوگان او، واسیلی آرخیپوف، که اتفاقاً از قایق به عنوان کشتی فرماندهی خود استفاده می‌کرد، از تأیید فرمان خودداری کرد. پس از مشاجره، توافق شد که زیردریایی ظاهر شود و منتظر دستور مسکو باشد. تنها پس از سقوط اتحاد جماهیر شوروی مشخص شد که این زیردریایی مجهز به تی-۵ است. یک اژدر اتمی خیالی شوروی در فیلم جنگ سرد "«حادثه بدفورد»" در سال ۱۹۶۵ به کار گرفته شد. اِی‌اِس‌بی-۳۰. ای‌اس‌بی-۳۰ یک کلاهک هسته ای بود که توسط نیروی دریایی شوروی در سال
هسته ای بود که توسط نیروی دریایی شوروی در سال ۱۹۶۲ مستقر شد و می‌توانست جایگزین کلاهک‌های انفجاری قوی در ۵۳۳ شود. اژدرهای میلی‌متری (۲۱ اینچی) در حالی که زیردریایی در دریا بود. وی‌آ-۱۱۱ اشکفال. فراحفره‌زایی وی‌آ-۱۱۱ اشکفال ظاهراً قادر به حمل کلاهک‌های هسته‌ای شکافت‌پذیر است. فدراسیون روسیه. وضعیت-۶. در سال ۲۰۱۵، اطلاعاتی منتشر شد مبنی بر اینکه روسیه ممکن است در حال توسعه یک دستگاه جدید تا ۱۰۰ باشد اژدر حرارتی ام‌تی، , با نام رمز " " توسط مقامات پنتاگون. این سلاح برای ایجاد موج سونامی تا طراحی شده است
این سلاح برای ایجاد موج سونامی تا طراحی شده است ارتفاعی که منطقه وسیعی را در سواحل دشمن به‌طور رادیواکتیو با کبالت-۶۰ آلوده می‌کند و در مقابل سیستم‌های دفاع ضد موشکی مانند موشک‌های ضد بالستیک، سلاح‌های لیزری و تفنگ‌های ریلی که ممکن است ICBM یا SLBM را از کار بیاندازند مصون باشد. دو زیردریایی حامل بالقوه، پروژه ۰۹۸۵۲ زیردریایی کلاس اسکار "بلگورود" و پروژه ۰۹۸۵۱ زیردریایی کلاس یاسن "خاباروفسک"، قایق‌های جدیدی هستند که به ترتیب در سال‌های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۴ ساخته شدند. وضعیت به نظر می‌رسد که ۶ آخرین ابزار بازدارنده
وضعیت به نظر می‌رسد که ۶ آخرین ابزار بازدارنده باشد. به نظر می‌رسد این یک مینی زیردریایی روباتیک اژدری شکل است که می‌تواند با سرعت حرکت کند. . اطلاعات جدیدتر حاکی از حداکثر سرعت است، با دامنه و عمق حداکثر . این پهپاد زیر آب با فناوری مخفی کاری پوشانده شده است تا از دستگاه‌های ردیابی صوتی فرار کند. با این حال، بسیاری از مفسران تردید دارند که این یک پروژه واقعی است، و آن را به احتمال زیاد نشت صحنه‌ای برای ترساندن ایالات متحده می‌دانند. ادوارد مور گیست در میان نظرات دیگر در مورد آن مقاله ای نوشت که در آن