payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در سال ۱۹۶۷، بخش سیستم‌های فضایی به عنوان سازمان سیستم‌های فضایی و موشکی سازماندهی مجدد شد و مأموریت بخش سیستم‌های بالستیک در آن ادغام شد. در سال ۱۹۷۹، سازمان سیستم‌های فضایی و موشکی به بخش فضایی تغییر نام داد و بخش توسعه موشک‌های بالستیک از آن جدا شد. در سال ۱۹۸۹، بخش فضایی به نام تاریخی خود، بخش سیستم‌های فضایی بازگشت و در سال ۱۹۹۰ نقش توسعه موشک‌های بالستیک دوباره به این سازمان واگذار شد. با ادغام فرماندهی سیستم‌های نیروی هوایی و فرماندهی لجستیک نیروی هوایی در سال ۱۹۹۲، بخش سیستم‌های فضایی به مرکز
هوایی در سال ۱۹۹۲، بخش سیستم‌های فضایی به مرکز سیستم‌های فضایی و موشکی تغییر نام داد. در سال ۲۰۰۱، این سازمان به فرماندهی فضایی نیروی هوایی واگذار شد و تا زمان تغییر نام مجدد آن به فرماندهی عملیات فضایی در اکتبر ۲۰۲۰، همچنان به آن وابسته باقی ماند. در ۲۲ آوریل ۲۰۲۱، این واحد از یک واحد نیروی هوایی ایالات متحده به یک واحد نیروی فضایی ایالات متحده تغییر وضعیت داد و از فرماندهی عملیات فضایی به ستاد نیروی فضایی ایالات متحده منتقل شد. در ۱۳ اوت ۲۰۲۱ مرکز سیستم‌های فضایی و موشکی به یک فرماندهی میدانی نیروی فضایی
فضایی و موشکی به یک فرماندهی میدانی نیروی فضایی ارتقا یافت و فرماندهی سیستم‌های فضایی نامیده شد.
سدا هُوهانِسی پطروسیان (؛ ؛ زادهٔ - ) مهندس، و سازنده اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۷ اوت ۱۹۱۷ در ایروان به دنیا آمد و از دانشکده معماری دانشگاه ملی پلی‌تکنیک ارمنستان (۱۹۴۱) فارغ‌التحصیل گشت. استپان مناتسکانیان (معمار) همسر وی بود. وی عضو اتحادیه معماران ارمنستان بود. وی در ۸ مارس ۲۰۰۵ در سن ۸۷ سالگی در ایروان درگذشت.
مایت (؛ معنای تحت‌اللفظی: "گربه") یا می‌ئیت () دختربچه‌ای در مصر باستان بود که در معبد وداع شاه منتوحتپ دوم (که حدود ۲۰۶۱ تا ۲۰۱۰ پیش از میلاد سلطنت کرد) در دیر البحری به خاک سپرده شد. محل دفن او به‌طور کامل و دست‌نخورده کشف شد. جایگاه دقیق او در خانواده سلطنتی منتوحتپ دوم هنوز مورد بحث است. آرامگاه مایت در فصل حفاری ۱۹۲۰–۱۹۲۱ توسط هیئت مصری موزه هنر متروپولیتن به سرپرستی مصرشناس «هربرت یوستیس وینلاک» کشف شد. آرامگاه او در پشت یک سازه‌ی ستون‌دار و در مرکز مجموعه معبد قرار داشت. در بخش پشتی این بنا، شش
مجموعه معبد قرار داشت. در بخش پشتی این بنا، شش آرامگاه همراه با نیایشگاه یافت شد. پنج مورد از این دفن‌ها مربوط به زنان سلطنتی دارای لقب «همسر شاه» بودند (عاشیت، هنحنت، کاویت، کِمسیت و سادِه). ششمین دفن متعلق به مایت بود. با این حال، هیچ عنوانی بر روی اشیای به‌جامانده از او یافت نشد، و جایگاهش نسبت به پادشاه و سایر زنان مشخص نیست. به‌طور کلی فرض بر این است که او دختر پادشاه بوده، چرا که هنگام مرگ حدود پنج سال داشته است. آرامگاه او شامل یک اتاقک منفرد در انتهای یک چاه عمودی بود. در این اتاق یک تابوت سنگی
یک چاه عمودی بود. در این اتاق یک تابوت سنگی مستطیلی شکل قرار داشت. هنگام کشف، اتاقک تا لبه‌ی درِ تابوت با خاک پر شده بود. جسد دخترک درون دو تابوت چوبی تودرتو قرار داده شده بود که درون تابوت سنگی بدون کتیبه‌ای از جنس سنگ آهک گذاشته شده بودند. تابوت بیرونی حدود ۲۰۰ سانتی‌متر طول داشت و از چوب (احتمالاً چنار مصری) ساخته شده و به رنگ سفید نقاشی شده بود؛ کتیبه‌هایی سبز با حاشیه‌های مشکی روی آن نوشته شده بود. تابوت درونی کمتر از ۱۸۰ سانتی‌متر طول داشت و از چوب سرو یا کاج ساخته شده بود که رنگ زرد داشت. درِ آن
سرو یا کاج ساخته شده بود که رنگ زرد داشت. درِ آن هنگام کشف با نوارهایی از کتان محکم شده بود. نشان‌هایی وجود دارد که این تابوت‌ها در اصل برای فرد دیگری ساخته شده بودند و نام‌ها بعداً برای استفاده‌ی مایت تغییر داده شده‌اند. همچنین ابعاد این تابوت‌ها بزرگ‌تر از اندازه‌ی مورد نیاز بودند، که نشان می‌دهد مرگ او ناگهانی بوده و آمادگی خاصی برای تدفین او وجود نداشته است. جسد مایت به پهلو خوابانده شده بود، با کفن‌هایی پوشیده شده و در لایه‌هایی از پارچه‌ی کتان پیچیده شده بود. یک ماسک مومیایی نیز بر چهره‌اش گذاشته
شده بود. یک ماسک مومیایی نیز بر چهره‌اش گذاشته بودند. وینلاک هنگام بررسی، مومیایی را باز کرد و دریافت که برای افزایش طول جسد از بالشتک‌هایی درون پارچه‌پیچی استفاده شده بود. در میان لایه‌های پارچه، پنج گردنبند یافت شد که برخی از آن‌ها از طلا و نقره ساخته شده بودند. سه گردنبند تک‌رشته‌ای بودند: دو عدد از جنس طلا (یکی با مهره‌های توخالی گرد، دیگری با دیسک‌های کوچک روی بند چرمی)، و سومی از جنس سنگ عقیق سرخ (کارنلین). دو گردنبند چندرشته‌ای بودند که از مهره‌های کوچک سنگی و شیشه‌ای ساخته شده بودند؛ هر دو شامل
کوچک سنگی و شیشه‌ای ساخته شده بودند؛ هر دو شامل مهره‌هایی با نماد «چشم حوروس» بودند — یکی از جنس نقره، دیگری از یَشم سبز. ترتیب دقیق مهره‌ها با دقت بسیار هنگام حفاری ثبت شد و در برخی موارد حتی بند یا نخ چرمی اصلی هم باقی مانده بود.
هتل رِوِری ، سومین قسمت از فصل هفتم مجموعه آنتولوژی علمی‌تخیلی بریتانیایی "آینه سیاه" است. فیلم‌نامه این قسمت توسط خالق سریال "آینه سیاه" یعنی چارلی بروکر نوشته شده و هالو ونگ آن را کارگردانی کرده است. ایسا رای، اما کورین، هریت والتر و آکوافینا بازیگران اصلی این قسمت هستند. "هتل رِوِری" به همراه تمام قسمت‌های دیگر فصل هفتم در تاریخ ۱۰ آوریل ۲۰۲۵ توسط نتفلیکس منتشر شد. داستان این قسمت دربارهٔ بازیگر زنی به نام برندی فرایدی است که از نقش‌های کلیشه‌ای که مدام به او پیشنهاد می‌شود خسته شده و به دنبال تجربه‌ای
به او پیشنهاد می‌شود خسته شده و به دنبال تجربه‌ای جدید است. هم‌زمان، رئیس یک استودیوی فیلم‌سازی قدیمی که فاصله چندانی با ورشکستگی ندارد برای عبور از بحران تصمیم می‌گیرد به پیشنهاد یک شرکت فناوری مبنی بر بازسازی فیلم کلاسیک به نام «هتل رِوِری» که از آثار قدیمی آن استودیو است پاسخ مثبت دهد. تصمیم بر آن می‌شود که این فیلم به وسیله هوش مصنوعی و فناوری‌های استودیوی مجازی و با بازیگری جدید بازسازی شود. برندی مشتاقانه می‌پذیرد که در فیلم حضور پیدا کند اما تجربه‌ای که او سپری می‌کند چیزی به مراتب فراتر از بازی در
که او سپری می‌کند چیزی به مراتب فراتر از بازی در یک فیلم سینمایی است و مسیر زندگی او را تغییر می‌دهد. گسترش روزافزون هوش مصنوعی در صنعت سینما و استفاده مداوم از آن باعث شد چارلی بروکر تصمیم بگیرد اپیزودی دربارهٔ این موضوع بنویسد. طرح ابتدایی او در فضایی ترسناک نوشته شده بود اما بروکر پس از تماشای فیلم کلاسیک "برخورد کوتاه" (۱۹۴۵) تصمیم گرفت به سینمای کلاسیک ادای دین کرده و اپیزودی با حال‌وهوای عاشقانه بنویسد. "هتل رِوِری" باعث دو دستگی میان منتقدان شد و نظرات مختلفی دریافت کرد اما حتی افرادی که کلیت اپیزود
مختلفی دریافت کرد اما حتی افرادی که کلیت اپیزود را دوست نداشتند، عملکرد اما کورین و شیمی رابطه او با ایسا رای را تحسین کردند. همچنین سبک بصری اپیزود و ارجاع به سینمای کلاسیک نیز ستایش شد. وبسایت کولایدر، "هتل رِوِری" را ضعیف‌ترین اپیزود فصل هفتم دانست در حالی که روزنامه «دِن آو گیگ» بریتانیا، امتیاز کامل را به اپیزود اهدا کرد.
النا پاولیدی (؛ ؛ ) رقصنده باله اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۲۲ سپتامبر ۱۹۵۳ در ایروان به دنیا آمد و از کالج دولتی هنر رقص ایروان (۱۹۷۰) فارغ‌التحصیل گشت. هوهانس دیوانیان و ماریا دیوانیان همسر و دختر وی می‌باشند
ساده یا سَده () یک ملکه همسر در مصر باستان بود که در دوران حکمرانی دودمان یازدهم مصر زندگی می‌کرد. وی همسر درجه‌پایین‌تر فرعون منتوحتپ دوم بود. آرامگاه او (با شماره DBXI.7) و یک نیایشگاه کوچک تزئین‌شده در پشت بنای اصلی مجموعه معبد دیر البحری شوهرش کشف شد؛ در کنار آرامگاه‌های پنج زن دیگر به نام‌های عاشیت، هنحنت، کاویت، کِمسیت و مایت. او و سه زن دیگر از این شش نفر دارای القاب سلطنتی بودند، و بیشترشان نیز کاهنه‌های ایزدبانو حاثور به‌شمار می‌آمدند. از این رو، احتمال دارد که دفن آن‌ها بخشی از آیین‌های وابسته به
دارد که دفن آن‌ها بخشی از آیین‌های وابسته به این الهه بوده باشد؛ اما این احتمال نیز مطرح است که آن‌ها دختران اشرافی بوده‌اند که پادشاه خواسته در نزدیکی خود نگه دارد و بر آن‌ها نظارت داشته باشد. القاب این ملکه عبارت بودند از: همسر محبوب پادشاه، زینت یگانه پادشاه و کاهنه حاثور.
محمد توفیق الطَیِّبی (۱۸۸۸ – ۳۰ نوامبر ۱۹۷۴) قاضی، عالم دینی و سیاستمدار فلسطینی بود. در روستای روستای الطیبه از توابع طولکرم به دنیا آمد. او یکی از اولین نسل افرادی شمرده می‌شود که از همان ابتدا در جنبش ملی فلسطین مشارکت داشتند. او مناصب قضایی، حقوقی و سیاسی بالایی از جمله قاضی شریعت اورشلیم، رئیس دادگاه تجدیدنظر شریعت در همان‌جا، عضو شورای عالی اسلامی فلسطین، عضو کمیته عالی عربی فلسطین و رئیس دفتر کمیته عالی عربی فلسطین در لبنان را بر عهده داشت. زندگی و پیشه. محمد توفیق الطیِّبی در سال ۱۸۸۸ در روستای
و پیشه. محمد توفیق الطیِّبی در سال ۱۸۸۸ در روستای الطیبه از توابع طولکرم، سنجق نابلس، ولایت بیروت، امپراتوری عثمانی، متولد شد. تحصیلات ابتدایی خود را در آنجا گذراند، سپس به نابلس نقل مکان کرد و در آنجا تحصیلات مقدماتی و دینی خود را به پایان رساند. او در سال ۱۹۰۵ در دادگاه شریعت در طولکرم منصوب شد و سپس سمت قاضی شریعت را در صفد و طبریه (۱۹۲۰–۱۹۲۳)، یافا (۱۹۲۳–۱۹۲۵)، حیفا (۱۹۲۵–۱۹۲۷) و اورشلیم (۱۹۲۷–۱۹۳۰) بر عهده گرفت. او در سال ۱۹۳۱ به عنوان بازرس کل (مفتّش عام) دادگاه‌های شریعت در فلسطین منصوب شد و تا سال
عام) دادگاه‌های شریعت در فلسطین منصوب شد و تا سال ۱۹۳۳ در این سمت باقی ماند. سپس تا سال ۱۹۴۰ به عنوان عضو دادگاه تجدیدنظر شریعت در اورشلیم و سپس به عنوان رئیس آن و عضو شورای اوقاف اسلامی انتخاب شد. الطیبی در اصلاح و سازماندهی دادگاه‌های شریعت مطابق با هدفی که برای آن تأسیس شده بودند، مشارکت داشت. او همچنین در تأسیس و حمایت از مدارس، مؤسسات و انجمن‌های اسلامی در شهرهایی که به عنوان قاضی شریعت در آن کار کرد، مشارکت داشت؛ این‌ها علاوه بر مشارکت‌های او در کنفرانس‌های عربی و اسلامی برگزار شده در فلسطین است.با
عربی و اسلامی برگزار شده در فلسطین است.با ترتیب دادن خرید زمین‌های اشتراکی توسط صندوق ملی در روستای طیبه، توانست هزاران دونم از این زمین‌ها را از خریده شدن توسط صهیونیست‌ها بازدارد. پس از نکبت ۱۹۴۸، او به لبنان نقل مکان کرد و در خدمت پناهندگان فلسطینی مشغول به کار شد. محمد توفیق الطیبی صبح روز ۳۰ نوامبر ۱۹۷۴ در بیروت، پایتخت لبنان، درگذشت. همان‌جا در اول دسامبر ۱۹۷۴، پس از اقامه نماز بر پیکرش در مسجد شهدا، در روضة الشهدای فلسطین به خاک سپرده شد.کمیتهٔ عالی عربی فلسطین در بیانیه‌ای درگذشت او را تسلیت گفت.
در اسطوره‌شناسی و دین یونان باستان آسترایا دختر آسترائوس و ائوس است که به عنوان الههٔ باکرهٔ دادگری، پاکی، بی‌گناهی و دقت شناخته می‌شود. آسترایا با الههٔ دیگری به نام (دختر زئوس و تمیس) که او نیز نماد عدالت است، ارتباط نزدیکی دارد. نباید آسترایا را با استریا، الههٔ ستارگان و دختر کئوس و فوبه، اشتباه گرفت. ریشه‌شناسی نام. نام «آسترایا» از واژهٔ یونانی باستان Ἀστραία به معنای «ستاره» گرفته شده است. این واژه ریشه در زبان نیاهندواروپایی دارد و به معنای «سوختن» یا «درخشیدن» است؛ بنابراین، نام آسترایا به معنای
یا «درخشیدن» است؛ بنابراین، نام آسترایا به معنای «ستاره‌گون» یا «درخشان» است. خانواده و ویژگی‌ها. در برخی روایت‌ها، آسترایا دختر زئوس و تمیس است. در روایت‌های دیگر، او دختر آسترائوس و ائوس، الههٔ سپیده‌دم، معرفی می‌شود. آسترایا با الهه‌هایی مانند پودیسیتیا که نماد عفت است، خواهر است. او معمولاً با ترازوی عدالت (نماد بی‌طرفی و انصاف) و خوشهٔ گندم (نماد فراوانی) به تصویر کشیده می‌شود. آسترایا در نجوم. سیارک ۵ در کمربند اصلی سیارک‌ها به نام «آسترایا» نام‌گذاری شده است. همچنین، نام او برای سیارهٔ اورانوس
شده است. همچنین، نام او برای سیارهٔ اورانوس پیشنهاد شده بود.
کاویت () یک ملکه همسر در مصر باستان بود که در دوران حکمرانی دودمان یازدهم مصر زندگی می‌کرد. وی از همسران درجه‌پایین‌تر فرعون منتوحتپ دوم بود. آرامگاه او (شماره DBXI.9) و یک نیایشگاه کوچک تزئین‌شده در پشت بنای اصلی معبد شوهرش در دیر البحری یافت شد؛ در کنار آرامگاه‌های پنج زن دیگر به نام‌های عاشیت، هنحنت، کِمسیت، ساده و مایت. از میان این شش زن، او و سه نفر دیگر دارای القاب سلطنتی بودند. بیشتر این زنان نیز کاهنه‌های ایزدبانو حاثور بودند، بنابراین ممکن است دفن آن‌ها بخشی از مناسک مذهبی مرتبط با این الهه بوده
آن‌ها بخشی از مناسک مذهبی مرتبط با این الهه بوده باشد. از سوی دیگر، احتمال دارد که این زنان دختران اشرافی بوده‌اند که شاه برای کنترل و نظارت، آن‌ها را در نزدیکی خود نگاه داشته است. تابوت سنگی کاویت (با شماره جی‌ئی ۴۷۳۹۷) اکنون در موزه مصر در قاهره نگهداری می‌شود. در نقش برجسته‌ای روی این تابوت، ملکه با موهای کوتاه بر صندلی نشسته است؛ خدمتکاری در حال آرایش موهای اوست و دیگری نوشیدنی برایش می‌ریزد. بر روی تابوت او تنها عنوان «کاهنه» و «زینت پادشاه» آمده که عنوانی درباری برای بانوان اشرافی است. عنوان سلطنتی
درباری برای بانوان اشرافی است. عنوان سلطنتی او فقط در نیایشگاهش دیده شده است. در آرامگاه او همچنین شش پیکرهٔ مومی کوچک از کاویت در تابوت‌های چوبی کوچک پیدا شد که ممکن است نمونه‌های اولیهٔ اوشابتی (مجسمه‌های خدمتکار در جهان پس از مرگ) باشند. تصویر کاویت همچنین در نقش‌برجسته‌های معبد تدفینی منتوحتپ دوم نیز دیده می‌شود. اگرچه این نقوش امروزه آسیب فراوان دیده‌اند، اما به نظر می‌رسد که او در صحنه‌ای در میان ردیفی از زنان سلطنتی نمایان شده بود. در قطعات باقی‌مانده، او پیش از ملکه کِمسیت دیده می‌شود و لقب «همسر
او پیش از ملکه کِمسیت دیده می‌شود و لقب «همسر محبوب پادشاه» برای او ذکر شده است. القاب کاویت عبارت بودند از همسر محبوب پادشاه، زینت پادشاه، زینت یگانه پادشاه، کاهنه حاثور.
جورج اسکرچلی براون (; – ) ژنرال نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بود، که در فاصله سال‌های ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۸ به‌عنوان هشتمین رئیس ستاد مشترک نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا فعالیت می‌کرد. وی از ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۴ رئیس ستاد نیروی هوایی بود. براون فعالیت نظامی را از سال ۱۹۴۱ در نیروی هوایی آمریکا آغاز کرد، از ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۱ فرماندهی گروه ۶۲ نیروهای حامل را برعهده داشت و از ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۲ فرمانده بال ۵۶ جنگنده‌های رهگیر بود. وی از ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۳ به‌عنوان معاون عملیات نیروی هوایی پنجم فعالیت می‌کرد، از ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۰ فرمانده نیروی
پنجم فعالیت می‌کرد، از ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۰ فرمانده نیروی هوایی هفتم بود و در فاصله سال‌های ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۳ فرماندهی سامانه‌های نیروی هوایی را برعهده داشت. او در جنگ جهانی دوم، جنگ کره و جنگ ویتنام حضور داشت و در سال ۱۹۷۸ پس از ۳۷ سال خدمت، از نیروهای مسلح آمریکا بازنشسته شد.
یاح (؛ معنای تحت‌اللفظی: ماه؛ زنده و فعال در ۲۰۶۰ پیش از میلاد) یک ملکه همسر در مصر باستان بود که در دوران حکمرانی دودمان یازدهم مصر زندگی می‌کرد. وی دختر فرعون اینتف دوم و مادر فرعون منتوحتپ دوم و ملکه همسر اینتف سوم بود. زندگی‌نامه. اطلاعات دقیقی از منشأ و زندگی یاح در دست نیست. او دارای لقب «دختر پادشاه» بود که نشان می‌دهد احتمالاً دختر یکی از فرعون‌ها، شاید اینتف دوم بوده است؛ اگرچه این موضوع قطعی نیست و در حد گمانه‌زنی باقی مانده. نام او اشاره به ایزد ماه در مصر باستان به نام «یاح» دارد. یاح با فرعون
ماه در مصر باستان به نام «یاح» دارد. یاح با فرعون اینتف سوم ازدواج کرده بود، هرچند که عنوان رسمی «همسر شاه» برای او به ثبت نرسیده است. فرزندان آن‌ها عبارت بودند از: فرعون منتوحتپ دوم (۲۰۴۶ تا ۱۹۹۵ پیش از میلاد) و ملکه نفرو دوم از آنجا که یاح مادر هر دوی این افراد بود، در نتیجه هم مادربزرگ مادری و هم مادربزرگ پدری فرعون منتوحتپ سوم به‌شمار می‌آمد. یاح در یک نقش‌برجسته سنگی در منطقهٔ «شطّ الرّیگال» دیده می‌شود که در آن پشت سر منتوحتپ دوم ایستاده است. در جلوی آن‌ها «پدر خدای محبوب، پسر رع، اینتف» و «ختم‌دار
آن‌ها «پدر خدای محبوب، پسر رع، اینتف» و «ختم‌دار سلطنتی و خزانه‌دار، خِتی» نقش شده‌اند. همچنین او در آرامگاه دخترش نفرو دوم (تی‌تی۳۱۹) نیز حضور دارد. نامش در قطعات باقی‌مانده از نقوش برجسته این آرامگاه و نیز در تابوت‌های مدل (مدل‌های چوبی تدفینی) آمده که در آن‌ها نوشته شده: «نفرُو، زادهٔ یاح». القاب او عبارتند از مادر محبوب پادشاه، کاهنه حاثور و دختر پادشاه.
نِفِرو دوم (؛ زنده و فعال در ۲۰۵۰ پیش از میلاد) یک ملکه همسر در مصر باستان بود که در دوران حکمرانی دودمان یازدهم مصر زندگی می‌کرد. وی همسر و دختر منتوحتپ دوم بود. زندگی‌نامه. نِفِرو دوم یکی از زنان سلطنتی در دودمان یازدهم مصر باستان بود. او دارای دو لقب مهم بود: همسر پادشاه، دختر پادشاه. کتیبه‌های موجود در آرامگاه او اشاره می‌کنند که وی دختر شخصی به نام یاح بوده است — که به احتمال بسیار همان یاح، مادر فرعون منتوحتپ دوم است. در این صورت، نفرُو دوم خواهر منتوحتپ دوم نیز به‌شمار می‌آمد. از سوی دیگر، می‌دانیم
دوم نیز به‌شمار می‌آمد. از سوی دیگر، می‌دانیم که منتوحتپ دوم پسر فرعون اینتف سوم بود، که به‌احتمال زیاد پدر نفرُو نیز بوده است. مرگ و تدفین. نِفِرو دوم عمدتاً از طریق آرامگاهش (تی‌تی۳۱۹) در دیر البحری شناخته شده است. اگرچه آرامگاه او به‌شدت آسیب دیده بود، اتاق تدفین تزئین‌شده‌اش به‌خوبی حفظ شده و بسیاری از قطعات نقوش برجسته از نیایشگاه آرامگاهی او نیز یافت شده‌اند.
لیگ قهرمانان کونکاکاف ۱۷–۲۰۱۶ (که به طور رسمی با نام لیگ قهرمانان کونکاکاف اسکوشیابانک ۱۷–۲۰۱۶ شناخته می‌شود) نهمین دوره لیگ قهرمانان کونکاکاف با نام فعلی و به طور کلی پنجاه و دومین دوره از مسابقات برتر باشگاهی فوتبال بود که توسط کونکاکاف، نهاد حاکم منطقه‌ای آمریکای شمالی، آمریکای مرکزی و کارائیب برگزار شد. پاچوکا با شکست دادن اونال در مجموع دو بازی رفت و برگشت و با نتیجه ۲–۱ در فینال، پنجمین عنوان قهرمانی خود و اولین عنوان قهرمانی خود از فصل ۱۰–۲۰۰۹ را به دست آورد. پاچوکا به عنوان قهرمان لیگ قهرمانان
به دست آورد. پاچوکا به عنوان قهرمان لیگ قهرمانان کونکاکاف ۱۷–۲۰۱۶، به عنوان نماینده کونکاکاف در جام باشگاه‌های جهان ۲۰۱۷ در امارات متحده عربی شرکت کرد. آمریکا دو تورنمنت قبلی را برده بود، اما به این تورنمنت راه نیافت و نتوانست از عنوان قهرمانی خود دفاع کند. نحوه صلاحیت. ۲۴ تیم در لیگ قهرمانان کونکاکاف ۱۰–۲۰۰۹ از مناطق آمریکای شمالی، آمریکای مرکزی و کارائیب شرکت کردند. ۹ تیم از آمریکای شمالی (از ۳ فدراسیون)، ۱۲ تیم از آمریکای مرکزی (از حداکثر ۷ فدراسیون) و ۳ تیم از کارائیب (حداکثر ۳ فدراسیون) بودند.
و ۳ تیم از کارائیب (حداکثر ۳ فدراسیون) بودند. بنابراین، حداکثر ۱۳ فدراسیون از ۴۱ فدراسیون عضو کونکاکاف می‌توانستند در این مسابقات شرکت کنند. تیم‌ها در صورت نداشتن ورزشگاهی برای مسابقات که کونکاکاف مناسب می‌داند، محروم و جایگزین شوند. اگر باشگاهی نتواند استانداردهای ورزشگاه خانگی خود را رعایت کند، این باشگاه باید ورزشگاه مناسبی در کشور خود پیدا کند. اگر باشگاه مذکور نتواند امکانات کافی را فراهم کند، خطر جایگزین شدن را به دنبال دارد. آمریکای شمالی. در مجموع ۹ باشگاه از اتحادیه فوتبال آمریکای شمالی در لیگ
۹ باشگاه از اتحادیه فوتبال آمریکای شمالی در لیگ قهرمانان شرکت کردند. به مکزیک و ایالات متحده چهار سهمیه، بیشتر از هر کشور در کونکاکاف، اختصاص یافت، در حالی که به کانادا یک سهمیه اعطا شد.۹ تیم از اتحادیه فوتبال آمریکای شمالی (نافو) به لیگ قهرمانان راه یافتند. سهمیه سه انجمن عضو نافو به شرح زیر بود: چهار سهمیه برای هر یک از کشورهای مکزیک و ایالات متحده و یک سهمیه برای کانادا. برای مکزیک، برندگان فصل‌های آغازین و پایانی لیگ مکزیک، سهمیه حضور در گلدان ۳ مرحله گروهی مسابقات را کسب می‌کنند. اگر تیمی به فینال هر
مسابقات را کسب می‌کنند. اگر تیمی به فینال هر دو تورنمنت برسد، سهمیه خالی شده از طریق رکورد فصل عادی به تیم‌های دیگر اختصاص داده می‌شود. برای ایالات متحده، سه سهمیه از طریق فصل عادی لیگ برتر فوتبال (ام‌ال‌اس) و پلی آف اختصاص داده می‌شود؛ جایگاه چهارم به برنده جام داخلی آن، جام یو اس اوپن، اختصاص داده می‌شود. اگر مستقر در ایالات متحده باشد، برنده جام ام‌ال‌اس، برنده ساپورترز شیلد، برنده دیگر کنفرانس فصل عادی و برنده جام یو اس اوپن در گلدان ۳ قرار می‌گیرند. اگر تیمی از طریق چندین جایگاه واجد شرایط شود، یا اگر
تیمی از طریق چندین جایگاه واجد شرایط شود، یا اگر هر یک از سهمیه‌های ام‌ال‌اس توسط یک تیم ام‌ال‌اس مستقر در کانادا اشغال شود، جایگاه به بهترین تیم مستقر در ایالات متحده در جدول ساپورترز شیلد که نتوانسته است به روش دیگری واجد شرایط شود، اختصاص داده می‌شود. برای کانادا، برنده مسابقات جام داخلی، جام مسافران (که در مسابقات قهرمانی کانادا شرکت داشتند)، تنها سهمیه کانادا را در گلدان ۲ مسابقات به دست می‌آورد. آمریکای مرکزی. ۱۲ تیم از اتحادیه فوتبال آمریکای مرکزی (اونکاف) به لیگ قهرمانان راه پیدا می‌کنند. تخصیص
(اونکاف) به لیگ قهرمانان راه پیدا می‌کنند. تخصیص سهمیه‌های فدراسیون‌های عضو اونکاف به شرح زیر است: دو تیم از کاستاریکا، هندوراس، گواتمالا، پاناما و السالوادور، و یک تیم از نیکاراگوئه و بلیز. تیم‌های کاستاریکا، هندوراس، گواتمالا و تیم اول پاناما در گلدان ۲ و تیم دوم پاناما و تیم‌های السالوادور، نیکاراگوئه و بلیز در گلدان ۱ قرار می‌گیرند. همه این لیگ‌ها از فصل تقسیم‌شده با دو تورنمنت در یک سال استفاده می‌کنند، بنابراین هر دو قهرمان تورنمنت در صورت وجود دو سهمیه خالی (اگر یک تیم هر دو تورنمنت را ببرد، نایب
خالی (اگر یک تیم هر دو تورنمنت را ببرد، نایب قهرمان با مجموع امتیازات بهتر نیز واجد شرایط می‌شود) یا اگر فقط یک سهمیه خالی وجود داشته باشد، قهرمان با مجموع امتیازات بهتر واجد شرایط می‌شود. اگر یک یا چند باشگاه منع شود، با باشگاهی از دیگر انجمن‌های آمریکای مرکزی جایگزین می‌شود. تخصیص مجدد بر اساس نتایج مسابقات قبلی لیگ قهرمانان است. کارائیب. سه تیم از اتحادیه فوتبال کارائیب (سی‌اف‌یو) به لیگ قهرمانان کونکاکاف راه پیدا می‌کنند. سه سهمیه در گلدان ۱، به سه تیم برتر جام باشگاه‌های کارائیب اختصاص داده می‌شود،
برتر جام باشگاه‌های کارائیب اختصاص داده می‌شود، مسابقاتی شبه قاره‌ای که برای باشگاه‌های ۳۱ انجمن عضو سی‌اف‌یو آزاد است. برای اینکه یک تیم بتواند به جام باشگاه‌های کارائیب راه پیدا کند، معمولاً باید در فصل قبل به عنوان قهرمانی یا نایب قهرمانی لیگ انجمن مربوطه خود دست یابد، اما اگر تیم‌های حرفه‌ای در لیگ کشور دیگری بازی کنند، ممکن است توسط انجمن‌هایشان نیز انتخاب شوند. اگر هر یک از باشگاه‌های کارائیب محروم شود، با تیم چهارم جام باشگاه‌های کارائیب جایگزین می‌شود. تیم‌ها. ۲۴ تیم زیر به مسابقات راه یافتند. "در
تیم‌ها. ۲۴ تیم زیر به مسابقات راه یافتند. "در جدول زیر، تعداد بازی‌ها، آخرین حضور و بهترین نتیجه قبلی فقط مربوط به دوره لیگ قهرمانان کونکاکاف از فصل" "۰۹–۲۰۰۸ می‌شود (بدون احتساب بازی‌های دوره جام قهرمانان از ۱۹۶۲ تا ۲۰۰۸)." قرعه کشی. قرعه‌کشی این مسابقات در تاریخ ۳۰ مه ۲۰۱۶، ساعت ۲۰:۰۰ به ای‌دی‌تی ()، در هتل فانتن‌بلو در میامی بیچ، فلوریدا برگزار شد. ۲۴ تیم به هشت گروه سه تیمی تقسیم شدند که هر گروه شامل یک تیم از هر سه گلدان بود. تیم‌های یک انجمن (به استثنای تیم‌های "عام" که جایگزین تیمی از انجمن دیگر
تیم‌های "عام" که جایگزین تیمی از انجمن دیگر می‌شوند) در یک گلدان قرار گرفتند تا نتوانند در یک گروه قرار بگیرند. تیم‌های مکزیکی و آمریکایی در گروه‌های جدا از هم گذاشته شدند. تخصیص تیم‌ها به هر گلدان بر اساس نتایج چهار دوره اخیر مسابقات تحت فرمت فعلی بود: برنامه مسابقات. برنامه مسابقات به شرح زیر است: مرحله گروهی. در مرحله گروهی، هر گروه به صورت نوبت‌گردشی و در قالب بازی‌های رفت و برگشت برگزار شد. برندگان هر گروه به مرحله یک‌چهارم نهایی راه یافتند. تساوی‌شکن‌ها مرحله حذفی. در مرحله حذفی، هشت تیم در یک
مرحله حذفی. در مرحله حذفی، هشت تیم در یک تورنمنت تک‌حذفی بازی کردند. هر مسابقه به صورت رفت و برگشت برگزار می‌شد و تیم با رتبه بالاتر میزبان بازی برگشت بود. اگر نتیجه بعد از زمان معمول بازی برگشت مساوی باشد، اما بعد از وقت اضافه مساوی نباشد، از قانون گل زده در خانه حریف استفاده می‌شد و بنابراین اگر مجموع امتیازات بعد از وقت اضافه بازی برگشت مساوی باشد، برنده با ضربات پنالتی مشخص می‌شد. سیدبندی. تیم‌های صعود کرده در مرحله حذفی با توجه به نتایج خود در مرحله گروهی از ۱ تا ۸ رده بندی شدند. جوایز مالی. تیم‌های
از ۱ تا ۸ رده بندی شدند. جوایز مالی. تیم‌های صعود کرده به نیمه نهایی توسط کونکاکاف جایزه مالی دریافت کردند.
امیررضا احمدی ورزشکار اهل ایلام است که در رشتهٔ بسکتبال با ویلچر فعالیت می‌کند. او سابقهٔ حضور در بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۰ را دارد.
نِفِرو یکم (؛ به‌معنای «زیبا») یک ملکه همسر در مصر باستان بود که در دوران حکمرانی دودمان یازدهم مصر در حوالی سال ۲۱۳۵ پیش از میلاد زندگی می‌کرد. گمان می‌رود که او همسر منتوحتپ یکم بوده باشد، اگرچه این موضوع به‌طور قطعی اثبات نشده است. نِفِرو یکم مادر دو تن از پادشاهان مهم دودمان یازدهم بود: اینتف یکم و اینتف دوم. او همچنین مادربزرگ اینتف سوم و همسرش ملکه یاح بود و در نتیجه جدّهٔ نفرو دوم نیز به‌شمار می‌رفت. تنها یک سنگ یادبود از او باقی مانده است که به حضور او اشاره می‌کند. برخی پژوهشگران احتمال داده‌اند که
اشاره می‌کند. برخی پژوهشگران احتمال داده‌اند که نفرُو یکم همان نفروکائیت باشد، که گمان می‌رود همسر اینتف دوم بوده است. در این صورت، القاب او چنین خواهد بود: همسر محبوب پادشاه، دختر پادشاه، زینت سلطنتی (آرایهٔ دربار). البته این هم‌هویتی قطعی نیست، اما اگر درست باشد، نفرُو یکم نقشی محوری در بنیان‌گذاری و تداوم دودمان یازدهم مصر داشته است.
لیودمیلا تادئوسی دانیلیان (؛ ؛ زادهٔ - درگذشته ) دامپزشک، میکروبیولوژیست، و آموزگار اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۲۷ اوت ۱۹۱۳ در خنوشیناک به دنیا آمد و از انستیتو دام‌پروری و دام‌پزشکی ایروان (۱۹۳۸) فارغ‌التحصیل گشت. وی همسر بود. وی در انستیتو دام‌پروری و دام‌پزشکی ایروان فعالیت می‌کرد. وی در ۲۰۰۷ در سن ۹۴ سالگی درگذشت.
ایرینا گئورگی تیگرانووا (؛ زادهٔ - درگذشته ) موسیقی‌شناس، استاد اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۹ مارس ۱۹۳۶ در سنت پترزبورگ به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان (۱۹۶۱) فارغ‌التحصیل گشت. وی دختر گئورگ تیگرانوف و همسر آوت ترتریان بود. وی در کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فعالیت می‌کرد. وی در ۱۷ مارس ۲۰۱۱ در سن ۷۴ سالگی در ایروان درگذشت و در ایروان به خاک سپرده شد.
نفروکائیت () شاهدخت و ملکه‌ای از مصر باستان در دودمان یازدهم مصر بود. نام او تنها از روی سنگ یادبود مباشرش رِدیوخنوم، شناخته شده که در دندره پیدا شده و اکنون در موزه مصر در قاهره (شماره سی‌جی ۲۰۵۴۳) نگهداری می‌شود. او احتمالاً همان مادر اینتف سوم است که نامش نفرُو بوده. نفروکائیت همچنین دارای القاب «دختر پادشاه»، «همسر محبوب پادشاه»، و «زینت سلطنتی» بوده است. بر اساس این عناوین، به‌احتمال زیاد دختر اینتف یکم و همسر اینتف دوم بوده است. افزون بر این، در آرامگاه اینتف سوم قطعه‌ای از نقش‌برجسته‌ای یافت شده که
اینتف سوم قطعه‌ای از نقش‌برجسته‌ای یافت شده که در آن زنی به نام نفرُوکاو معرفی شده است. زیلکه روت استدلال کرده که نفرُوکاو صرفاً نوشتاری متفاوت از نام نفرُوکایت است و نفرُو شکل کوتاه‌شده‌ای از نام نفرُوکاو/نفرُوکایت به‌شمار می‌رود.
آلوینا ولادیمیری توزلییان (؛ ) یک بازیگر اهل ارمنستان است. وی از سال ۲۰۱۳ میلادی تا کنون مشغول فعالیت می‌باشد. زندگی‌نامه. وی در ۱۵ سپتامبر ۱۹۹۱ در تواپسه به دنیا آمد و از (۲۰۱۲) فارغ‌التحصیل شد. وی در فعالیت می‌کند.
تِم (؛ ) یک ملکه همسر در مصر باستان بود که در دوران حکمرانی دودمان یازدهم مصر زندگی می‌کرد. وی همسر فرعون منتوحتپ دوم و مادر منتوحتپ سوم به‌شمار می‌رفت. تِم در آرامگاه DBXI.15 در دیر البحری در مجموعه تدفینی همسرش، به خاک سپرده شد. او عمرش از همسرش بیشتر بود و در دوران سلطنت پسرش درگذشت و دفن شد. به‌نظر می‌رسد که تِم از تبار غیر سلطنتی بوده، چرا که هیچ نشانه‌ای از خاستگاه شاهانه در آرامگاه او دیده نمی‌شود. نام او تنها بر روی تابوت و سفره نذری (میز پیشکشی) اش ثبت شده است. القاب رسمی او عبارت‌اند از: «همسر