payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تکان مغزی که به عنوان آسیب مغزی تروماتیک خفیف نیز شناخته می‌شود، آسیبی به سر است که به‌طور موقت بر عملکرد مغز تأثیر می‌گذارد. علائم آن ممکن است شامل سردرد، سرگیجه، مشکل در تفکر و تمرکز، اختلالات خواب، از دست دادن حافظه در کوتاه‌مدت، کاهش هوشیاری کوتاه مدت، مشکلات تعادل، حالت تهوع، تاری دید و تغییرات خلقی باشد. اگر فردی به‌طور غیرمستقیم یا مستقیم به سر خود ضربه وارد کند و هر یک از علائم تکان مغزی را تجربه کند، باید به تکان مغزی مشکوک شد. علائم تکان مغزی ممکن است ۱ تا ۲ روز پس از حادثه به تأخیر بیفتد. طول
است ۱ تا ۲ روز پس از حادثه به تأخیر بیفتد. طول کشیدن علائم در بزرگسالان به مدت ۲ هفته و در کودکان به مدت ۴ هفته غیرمعمول نیست. کمتر از 10٪ از تکان‌های مغزی مرتبط با ورزش در بین کودکان با از دست دادن هوشیاری همراه است. در سراسر جهان تخمین زده می‌شود که تکان مغزی سالانه بیش از ۳٫۵ نفر از هر ۱۰۰۰ نفر را تحت تأثیر قرار می‌دهد. تکان‌های مغزی به عنوان آسیب‌های خفیف مغزی طبقه‌بندی می‌شوند و شایع‌ترین نوع آن‌ها هستند. مردان و بزرگسالان جوان بیشتر تحت تأثیر قرار می‌گیرند. پیش‌آگهی آن‌ها به‌طور کلی خوب است. تکان‌های
پیش‌آگهی آن‌ها به‌طور کلی خوب است. تکان‌های مغزی مکرر همچنین ممکن است خطر ابتلا به انسفالوپاتی تروماتیک مزمن، بیماری پارکینسون و افسردگی را در مراحل بعدی زندگی افزایش دهد.
کلاهبرداری در حوزه سلامت (quackery) به ترویج درمان‌های پزشکی کلاهبردارانه یا ناآگاهانه گفته می‌شود. یک کلاهبردار سلامت «متقلب یا نادانی است که وانمود می‌کند مهارت پزشکی دارد» یا «شخصی که به صورت حرفه‌ای یا عمومی وانمود می‌کند که مهارت، دانش، صلاحیت یا اعتبارنامه‌هایی دارد که ندارد؛ یک شارلاتان یا فروشندهٔ روغن مار». در قرون وسطی، اصطلاح "«کواک»" به معنای «فریاد زدن» بود. شارلاتان‌ها برای جلب توجه، اجناس خود را در بازارها با فریاد می‌فروختند. عناصر رایج در کلاهبرداری سلامت شامل تشخیص‌های مشکوک با استفاده از
سلامت شامل تشخیص‌های مشکوک با استفاده از آزمایش‌های تشخیصی مشکوک و همچنین درمان‌های آزمایش نشده یا رد شده، به ویژه در بیماری‌های جدی مانند سرطان است. کلاهبرداری سلامت اغلب به عنوان «کلاهبرداری بهداشتی» با ویژگی برجسته تبلیغات تهاجمی توصیف می‌شود.
پروژه راه‌آهن رشت–آستارا به عنوان یک بخش حیاتی و حلقه نهایی کریدور بین‌المللی حمل‌ونقل شمال–جنوب (INSTC) شناخته می‌شود. این خط ریلی، که در استان گیلان ایران قرار دارد، نقش کلیدی در اتصال ترانزیتی ایران به منطقه قفقاز، روسیه، اسکاندیناوی و اروپا ایفا می‌کند. این مسیر ریلی در واقع تکمیل‌کننده اتصال ریلی بندر چابهار در جنوب ایران به آستارا در مرز با جمهوری آذربایجان است و از این طریق، راه‌آهن ایران را به خطوط ریلی کشورهای همسایه شمالی و فراتر از آن متصل می‌سازد. مجریان اصلی این پروژه، جمهوری اسلامی ایران و
مجریان اصلی این پروژه، جمهوری اسلامی ایران و فدراسیون روسیه هستند که بر اساس توافق‌نامه‌ای که در سال ۲۰۲۳ به امضا رسید، به طور مشترک مسئولیت تأمین مالی، طراحی، ساخت و تأمین کالا و خدمات این مسیر را بر عهده دارند. روسیه به عنوان طرف مشارکت‌کننده در حال انجام مطالعات و عملیات ساخت است. جمهوری آذربایجان نیز به عنوان یکی از شرکای کلیدی کریدور شمال-جنوب، در هماهنگی‌های سه‌جانبه با ایران و روسیه درگیر این پروژه است. با این حال، لازم به ذکر است که جمهوری آذربایجان پیش‌تر به دلیل تحریم‌های آمریکا از سرمایه‌گذاری
پیش‌تر به دلیل تحریم‌های آمریکا از سرمایه‌گذاری مستقیم در این پروژه کنار کشید، اگرچه مذاکراتی برای سرمایه‌گذاری مجدد آن‌ها در جریان بود. شرکت ساخت و توسعه زیربناهای حمل‌ونقل کشور از جانب ایران و شرکت کاسپین سرویسز از جانب روسیه، مجریان اصلی این طرح هستند. اهداف کلان این پروژه فراتر از یک اتصال ریلی ساده است. این مسیر ریلی با هدف کاهش چشمگیر زمان و هزینه حمل‌ونقل کالا میان کشورهای حوزه خلیج‌فارس، روسیه، اروپا و آسیای جنوبی طراحی شده است. به عنوان مثال، مسیر ترکیبی ریلی-دریایی این خط می‌تواند زمان حمل بار از
ریلی-دریایی این خط می‌تواند زمان حمل بار از فنلاند به ایران را به ۱۲ روز کاهش دهد، در حالی که مسیر کاملاً دریایی ۳۳ روز زمان می‌برد. این کاهش زمان و هزینه، تا ۴۰ درصد در مسافت و ۳۰ درصد در هزینه در مقایسه با مسیرهای سنتی (مانند کانال سوئز) برآورد شده است. از دیگر اهداف مهم این پروژه، تقویت جایگاه ژئوپلیتیک ایران و پیوند بنادر جنوبی کشور با بنادر حاشیه دریای خزر و اروپا است. این پروژه همچنین به عنوان یک منبع درآمد پایدار برای ایران پیش‌بینی می‌شود که می‌تواند سالیانه تا ۲۰ میلیارد دلار درآمدزایی داشته باشد
سالیانه تا ۲۰ میلیارد دلار درآمدزایی داشته باشد و وابستگی کشور به درآمدهای نفتی را کاهش دهد. علاوه بر این، تسهیل جابه‌جایی کالا و مسافر، ارتقای ظرفیت ترانزیت ایران، جذب بالاترین حجم بار روسیه و توسعه گردشگری در منطقه از دیگر اهداف استراتژیک این خط ریلی محسوب می‌شود. تاریخچه. ایده احداث راه‌آهن رشت–آستارا به عنوان بخشی از کریدور شمال-جنوب، ریشه‌ای طولانی در تاریخ توسعه زیرساخت‌های ریلی ایران دارد. اگرچه ایده کلی ساخت راه‌آهن سراسری در ایران به اواخر دوره قاجار بازمی‌گردد و در دوران رضاشاه با جدیت پیگیری و
بازمی‌گردد و در دوران رضاشاه با جدیت پیگیری و بخش‌های مهمی از آن ساخته شد ، اما پروژه راه‌آهن رشت–آستارا به طور خاص به عنوان یک حلقه مفقوده در کریدور بین‌المللی شمال-جنوب مطرح شد. توافق‌نامه اصلی کریدور حمل‌ونقل بین‌المللی شمال-جنوب (INSTC) در سال ۲۰۰۲ میلادی (۱۳۷۹ شمسی) بین ایران، روسیه و هند به امضا رسید که این مسیر را به عنوان یکی از اجزای کلیدی آن تعریف کرد. خط راه‌آهن قزوین–رشت، که پیش‌نیاز اتصال رشت به آستارا است، از مهر ۱۳۸۵ آغاز شد و در ۱۵ اسفند ۱۳۹۷ به بهره‌برداری رسید. پس از تکمیل این بخش، امتداد
به بهره‌برداری رسید. پس از تکمیل این بخش، امتداد آن به سمت بندر کاسپین، بندر انزلی و آستارا در دستور کار قرار گرفت. با این حال، پروژه رشت–آستارا با موانع و تأخیرهای متعددی روبرو بوده است. این پروژه که به عنوان یک طرح ۲۰ ساله شناخته می‌شود، هنوز در مراحل ابتدایی اجرا باقی مانده است. یکی از دلایل اصلی کندی پیشرفت، فقدان مطالعات دقیق، جامع و به‌روز است که بتواند ابعاد اقتصادی، فنی و ترانزیتی طرح را به روشنی تبیین کند. اطلاعات ناکافی و عدم دسترسی صحیح متخصصان به آن، منجر به سردرگمی و اختلاف‌نظر در پیشبرد این
به آن، منجر به سردرگمی و اختلاف‌نظر در پیشبرد این پروژه حیاتی شده است. یکی از تأخیرهای مهم، خروج جمهوری آذربایجان از سرمایه‌گذاری در این پروژه بود. آذربایجان پیش‌تر قصد داشت ۵۰۰ میلیون دلار در این پروژه سرمایه‌گذاری کند و حتی خط ریلی آستارای آذربایجان را با احداث یک پل به بارانداز ریلی آستارای ایران متصل کرده بود. اما به دلیل تحریم‌های آمریکا، شرکت دولتی راه‌آهن آذربایجان از ادامه سرمایه‌گذاری در بخش رشت-آستارا کنار کشید و پروژه بارانداز نیز نیمه‌کاره رها شد، هرچند آذربایجان همچنان از بارانداز ریلی درآمد
شد، هرچند آذربایجان همچنان از بارانداز ریلی درآمد کسب می‌کند. این مسئله نشان‌دهنده تأثیر عوامل ژئوپلیتیکی و تحریم‌های بین‌المللی بر پیشرفت پروژه‌های زیرساختی در منطقه است. در سال‌های اخیر، تلاش‌های دیپلماتیک برای رفع موانع و تسریع در اجرای پروژه افزایش یافته است. در می ۲۰۲۳ (اردیبهشت ۱۴۰۲)، ایران و روسیه توافق‌نامه ساخت راه‌آهن رشت–آستارا را امضا کردند. بر اساس این توافق، مسکو و تهران به طور مشترک مسئولیت تأمین مالی، طراحی، ساخت و تأمین کالا و خدمات را بر عهده گرفتند و روسیه وامی به ارزش ۱.۳ میلیارد یورو
عهده گرفتند و روسیه وامی به ارزش ۱.۳ میلیارد یورو برای این پروژه به تهران ارائه می‌کند. همچنین، تفاهم‌نامه‌ای بین ایران و آذربایجان برای تکمیل پایانه ریلی آستارا به امضا رسیده است که نشان‌دهنده ادامه همکاری‌ها در این بخش است. با این حال، تأخیر در نهایی کردن قرارداد با روس‌ها به دلیل تغییرات سیاسی در ایران و نیاز به ارزیابی سیاست‌های دولت جدید نیز مطرح شده است.
تاریخ خونین شینسنگومی کوندو ایسامی ، یک فیلم ژاپنی است که در ۱۲ مه ۱۹۶۳ (شووا ۳۸) منتشر شد. تهیه‌کننده و توزیع‌کننده آن شرکت توئی است. به کارگردانی شیگه‌هیرو اوزاوا و با بازی Iایچیکاوا اوتائمون ۹۴ دقیقه است. این اولین اقتباس سینمایی از رمان تاریخ خونین شینسنگومی اثر شیبا ریوتارو است.
روغن مار اصطلاحی است که برای توصیف بازاریابی فریبنده، کلاهبرداری در حوزه مراقبت‌های بهداشتی یا به طورکلی کلاهبرداری به کار می‌رود. به همین ترتیب، فروشنده روغن مار یک عنوان رایج برای توصیف کسی است که نوعی درمان، چاره یا راه‌حل بی‌ارزش یا کلاهبرداری را می‌فروشد، تبلیغ می‌کند یا طرفدار عمومی آن است. این اصطلاح از «روغن مار» گرفته شده است که قبلاً به عنوان اکسیر شفابخش برای انواع مشکلات و بیماری‌ها فروخته می‌شد. بسیاری از کارآفرینان اروپایی قرن هجدهم و آمریکایی قرن نوزدهم، روغن معدنی (که اغلب با گیاهان خانگی،
قرن نوزدهم، روغن معدنی (که اغلب با گیاهان خانگی، ادویه‌ها، داروها و ترکیبات فعال و غیرفعال مختلف مخلوط می‌شد، اما هیچ ماده مشتق شده از مار نداشت) را به عنوان «روغن مار» تبلیغ و به عنوان یک نوش‌دارو به فروش می‌رساندند. این داروهای ثبت‌شده از قرن ۱۸ تا قرن ۲۰ بسیار رایج بودند.
سودرفیردن () یک پلدر (دشت مسطح) در اوستروبوتنیا، غرب فنلاند، در ۱۰ کیلومتری جنوب شهر واسا است. این دشت در یک دهانه برخوردی قرار دارد که قدمت آن به بیش از ۶۴۰ میلیون سال پیش (پیشین‌زیستی، نزدیک به پایان دوره کریوژنین) برمی‌گردد. قطر دهانه ۶.۶ کیلومتر (۴.۱ مایل) و حداکثر عمق آن ۳۰۰ متر (۹۸۰ فوت) است. این دهانه با ماسه‌سنگ‌های کامبرین پر شده و تنها لبه بیرونی آن قابل مشاهده است. همچنین یک برآمدگی مرکزی وجود دارد که مدفون است. سودرفیردن پس از بالا آمدن از دریا به دلیل برخاست پسایخچالی، یک تالاب بود اما بعداً با
دلیل برخاست پسایخچالی، یک تالاب بود اما بعداً با کمک یک ایستگاه پمپ زهکشی شد. در حال حاضر کشت می‌شود و به وضوح از فضا به شکل میدانی شش‌ضلعی بزرگ قابل مشاهده است. این امر سودرفیردن را در میان سایر ساختارهای برخوردی در فنلاند که حداقل تا حدی زیر سطح دریا هستند، منحصر به فرد می‌کند. مساحت این حوضه به طور نصف بین واسا و کرسهلم تقسیم شده است و گوشه کوچکی از آن متعلق به مالاکس است.
موزه اوستروبوتنیا () موزۀ استانی تاریخ فرهنگی است که به عنوان موزۀ هنر استانی و موزۀ علوم طبیعی نیز فعالیت می‌کند. ساختمان موزه که توسط آینو فرسمان در سال ۱۹۲۷ طراحی شده است و بخش نمایشگاهی موزه که توسط معمار اریک کراکستروم در سال ۱۹۶۷ برنامه‌ریزی شده است، در کنار پارک ماریان‌پوئیستو در مرکز واسا، فنلاند واقع شده‌اند. کارل هدمن (۱۸۶۴-۱۹۳۱) پزشکی از واسا، در ایجاد موزه فعال بود. این ساختمان در سال ۱۹۳۰ ساخته شد و هدمن‌ها خانه و مجموعه خود را در یک طبقه داشتند. آنها فرزندی نداشتند و مجموعه خود را برای تأمین
آنها فرزندی نداشتند و مجموعه خود را برای تأمین مالی به جا گذاشتند که بعداً به شهر اهدا شد. آثار ایرانی در موزه اوستروبوتنیا. کاشی سرامیکی ایرانی. دورهٔ صفوی / حدود ۱۵۷۰–۱۶۰۰ میلادی منطقه: ایران (احتمالاً اصفهان) این کاشی لعاب‌دار با تکنیک مشهور موسوم به کوئردا سکا () ساخته شده که خطوط مرزی تیز و دقیق میان رنگ‌ها ایجاد می‌کند. تصویر موجود بر کاشی، یک شکارچی پرنده را در میان شاخ‌وبرگ تزئینی نشان می‌دهد. این تکنیک در دوران صفوی رایج بود و در تزئین مدارس، مساجد و کاخ‌های ایرانی کاربرد داشت. زره ایرانی
مساجد و کاخ‌های ایرانی کاربرد داشت. زره ایرانی (چهارآینه). قرن ۱۸ میلادی / ایران یا آناتولی این زره ترکیبی از یک پیراهن زنجیری به سبک اروپایی یا قفقازی، و یک یقهٔ تزئینی متعلق به قرن ۱۹ است. کلاه‌خود دارای تزئینات طلایی و نقوش منقوش از ایران یا آناتولی است. زره اصلی چهار بخشی از نوع چهارآینه است که صفحات آن به‌وسیلهٔ لولا به یکدیگر متصل شده‌اند و با تذهیب و نوشته‌هایی از قرآن آراسته شده‌اند.
اومرتا رمانی از ماریو پوزو است که پس از مرگ وی در سال ۲۰۰۰ توسط انتشارات بالانتین بوکز منتشر شد. این رمان داستان آستوره ویولا، برادرزاده‌ی (خوانده‌) دون آپریل را روایت می‌کند. رمان در دنیای مافیای ایتالیایی-آمریکایی جریان دارد و به مفاهیمی مانند وفاداری، انتقام و رازداری (اومرتا - قانون سکوت مافیا) می‌پردازد. پوزو که پیش‌تر با اثر مشهورش پدرخوانده به شهرت جهانی رسیده بود، در این رمان نیز با نثری جذاب و شخصیت‌پردازی عمیق، مخاطبان را با پیچیدگی‌های دنیای زیرزمینی جنایت آشنا می‌کند. آستوره ویولا به عنوان شخصیت
جنایت آشنا می‌کند. آستوره ویولا به عنوان شخصیت اصلی، مسیر پر فرازونشیبی را طی می‌کند؛ از تربیت تحت نظر یک رئیس مافیا تا مواجهه با توطئه‌ها و چالش‌هایی که پس از مرگ دون آپریل برای او به وجود می‌آید. این رمان ترکیبی از عمل، هیجان و درام خانوادگی است که با سبک منحصربه‌فرد پوزو در هم آمیخته شده است. اگرچه اومرتا به پای شهرت پدرخوانده نرسید، اما برای طرفداران داستان‌های جنایی و مافیایی اثری جذاب و خواندنی انتشار. پوزو هرگز انتشار رمان «اومرتا» را ندید، اما دست نوشتهٔ این کتاب پیش از مرگش در سال ۱۹۹۹ تکمیل شده
نوشتهٔ این کتاب پیش از مرگش در سال ۱۹۹۹ تکمیل شده بود. در نقدی که ابتدا در نشریه سانفرانسیسکو کرونیکل منتشر شد، جولز سیگل - که زمانی با پوزو در شرکت مدیریت مجله همکاری نزدیک داشت - این گمانه را مطرح کرد که ممکن است تکمیل نهایی رمان «اومرتا» کار «یک نویسندهٔ بی استعداد» بوده باشد. با این حال، سیگل همچنین به این موضوع اشاره میکند که شاید تحلیل درست این باشد که «پوزو خودش آن را نوشته و اثر ضعیفی از کار درآمده است». سیگل در ادامه می افزاید: «وسوسه‌انگیز است که بخواهیم با توجیهاتی از پذیرش این تحلیل احتمالی
که بخواهیم با توجیهاتی از پذیرش این تحلیل احتمالی طفره برویم - اینکه [پوزو] خودش آن را نوشته و نتیجه افتضاح بوده است.» این اظهارات نشان میدهد که دربارهٔ کیفیت اثر و میزان مشارکت پوزو در نگارش نسخهٔ نهایی تردیدهایی وجود دارد. برخی احتمال میدهند بخش هایی از رمان پس از مرگ پوزو توسط نویسندگان دیگر تکمیل یا بازنویسی شده باشد. خلاصه داستان. رمان با مرگ «دون وینچنزو زنو» در سیسیل آغاز می‌شود. در بستر مرگ، او سرپرستی پسر نوزادش «آستوره» را به یار قدیمی‌اش «دون ریموند آپریل» می‌سپارد. دون آپریل که در نیویورک به
آپریل» می‌سپارد. دون آپریل که در نیویورک به عنوان رئیس بی‌رحم اما عادل مافیا شناخته می‌شود، مردی است که نمی‌خواهد فرزندانش وارد کسب‌وکارهای غیرقانونی شوند. او آن‌ها را به مدارس شبانه‌روزی می‌فرستد و فقط در تعطیلات آن‌ها را می‌بیند. آستوره، که آپریل او را مانند برادرزاده‌اش دوست دارد، به عنوان محافظ آینده خانواده انتخاب می‌شود. در یک سفر تابستانی به سیسیل، آپریل و آستوره توسط یک گروه مافیای کوچک ربوده می‌شوند. اگرچه ربایندگان با آن‌ها خوب رفتار می‌کنند، اما درخواست باج می‌کنند. آپریل به آن‌ها هشدار می‌دهد:
درخواست باج می‌کنند. آپریل به آن‌ها هشدار می‌دهد: «اگر مرا آزاد نکنید، بقیه عمرتان را در عذاب خواهید گذراند.» نیمه‌شب، «بیانکو»، دوست قدیمی آپریل، آن‌ها را نجات می‌دهد. آستوره از عمویش می‌خواهد ربایندگان را ببخشد و آپریل می‌پذیرد، اما آن‌ها را به خدمتگزاران وفادار خود تبدیل می‌کند. در ۱۶ سالگی، آستوره با «نیکل»، کوچک‌ترین فرزند و تنها دختر آپریل، رابطه عاشقانه برقرار می‌کند. آپریل او را به لندن می‌فرستد تا هم تحصیل کند و هم این رابطه را قطع کند. آستوره یک سال در لندن نزد «آقای پرایور»، دوست بانکدار آپریل
سال در لندن نزد «آقای پرایور»، دوست بانکدار آپریل می‌ماند، سپس به سیسیل بازمی‌گردد و ده سال تحت نظر دون بیانکو آموزش می‌بیند. در این مدت، او با زنی به نام «رزی» رابطه برقرار می‌کند، اما بعداً متوجه خیانت او می‌شود. پس از بازگشت آستوره، آپریل تصمیم می‌گیرد از کسب‌وکار خطرناک خود کناره‌گیری کند. او همه حساب‌هایش را تسویه می‌کند و فقط ده بانک بین‌المللی کاملاً قانونی خود را نگه می‌دارد. آپریل در وصیت‌نامه‌اش ۵۱٪ سهام بانک‌ها را به آستوره و بقیه را به فرزندانش می‌دهد. او همچنین یک کسب‌وکار واردات ماکارونی برای
او همچنین یک کسب‌وکار واردات ماکارونی برای آستوره راه می‌اندازد. در مراسم عشای ربانی نوه آپریل، دو مرد او را به قتل می‌رسانند. با وجود قدرت آپریل، هیچ تحقیقی درباره مرگ او انجام نمی‌شود. «تیمونا پورتلا»، رئیس شبکه جنایت نیویورک، به همراه شرکای بین‌المللی‌اش سعی می‌کند بانک‌ها را برای پولشویی بخرد، اما آستوره با تکیه بر سهام اکثریت، پیشنهادها را رد می‌کند. فرزندان آپریل ابتدا می‌خواهند بانک‌ها را بفروشند و آستوره را ساده‌لوح می‌دانند، اما به تدریج متوجه می‌شوند پدرشان برای تأمین آینده آن‌ها این بانک‌ها را
پدرشان برای تأمین آینده آن‌ها این بانک‌ها را ایجاد کرده است: «والریوس» افسر ارتش، «مارکانتونیو» تهیه‌کننده تلویزیون و «نیکل» وکیل موفق شده‌اند. آن‌ها همچنین به توانایی‌های واقعی آستوره پی می‌برند. آستوره با استفاده از آموزش‌هایش، به دنبال انتقام از قاتلان عمویش می‌رود. او با مشورت دوستان قدیمی آپریل، یک به یک آن‌ها را از بین می‌برد، از آدم‌کش‌ها تا عاملان اصلی. دوستان آپریل تحت تأثیر اراده او قرار می‌گیرند. دو سال بعد، نیکل مدیر بانک‌ها شده و برادرانش مشغول ساخت فیلمی درباره زندگی پدرشان هستند. آستوره به
ساخت فیلمی درباره زندگی پدرشان هستند. آستوره به سیسیل بازمی‌گردد و با رزی ازدواج می‌کند. آن‌ها اولین فرزندشان را به نام «ریموند زنو» - به یاد پدر آستوره - به دنیا می‌آورند و به روزی فکر می‌کنند که او را به آمریکا خواهند برد. واکنش‌ها به رمان. این رمان با نظرات متفاوتی از سوی منتقدان روبرو شد. - ر.ز. شپرد در مجله تایم نوشت: "این رمان منتشرشده پس از مرگ نویسندهٔ پدرخوانده، پیچ‌وخم‌های جذاب‌تری از یک بشقاب فوسیلی دارد..." و همچنین از آن به عنوان "آخرین رمان ظریف و پرشور از بالزاک مافیا" یاد کرد. - در مقابل،
و پرشور از بالزاک مافیا" یاد کرد. - در مقابل، میچیکو کاکوتانی در نیویورک تایمز نظر کاملاً متفاوتی ارائه داد: "واقعیت این است که هرچه بیشتر به این کتاب فکر می‌کنم، بیشتر اعصابم خرد می‌شود. خدا را شاهد می‌گیرم که نخواهم نویسندهٔ اثر بزرگ پدرخوانده را نقد کنم، اما باید صادق باشم: او دیگر آن چیره‌دست سابق نیست." این تفاوت آشکار در نظرات، نشان‌دهندهٔ واکنش‌های دوگانه به آخرین اثر پوزو است — از تحسین تا تحقیر. برخی آن را ادامه‌دهندهٔ سبک درخشان او می‌دانند، در حالی که برخی دیگر معتقدند این اثر از کیفیت کارهای
حالی که برخی دیگر معتقدند این اثر از کیفیت کارهای قبلی او فاصله گرفته است. اقتباس سینمایی برنامه‌ریزی شده. پیش از انتشار رمان، استودیو میراماکس برای خرید حقوق اقتباس از میراث ماریو پوزو پیشنهاد داد. برت فیلدز مذاکرات این معامله را بر عهده داشت که شایعات حاکی از ارزش ۳ میلیون دلاری آن بود. به آلن سربراف پیشنهاد شد تا با قراردادی سه‌فیلمی، کتاب را اقتباس کند و یک مینی‌سریال نیز برای شبکه CBS ساخته شود. چند سال بعد، با خروج برادران واینستین از میراماکس و تأسیس شرکت واینستین، حقوق اقتباس این رمان به این شرکت
شرکت واینستین، حقوق اقتباس این رمان به این شرکت منتقل شد. در این مرحله، اعلام شد که سیلوستر استالونه برای بازی در نقش اصلی و آنتوان فوکوا برای کارگردانی این پروژه انتخاب شده‌اند. این اقتباس تلویزیونی با استقبال طرفداران رمان‌های پوزو روبرو شد، اما تاکنون خبری از شروع تولید یا پخش آن منتشر نشده است. با توجه به تحولات اخیر در شرکت واینستین، آینده این پروژه همچنان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد.
خانواده سلطنتی سوئد () از سال ۱۸۱۸ شامل اعضای دودمان سلطنتی برنادوت است که به پادشاه سوئد نزدیک هستند. امروزه، اعضای شناخته‌شده توسط دولت، حق دریافت عنوان‌ها و سبک‌های سلطنتی (شیوهٔ خطاب) را دارند و وظایف رسمی و تشریفاتی دولت را انجام می‌دهند. خانوادهٔ گستردهٔ پادشاه () شامل بستگان نزدیک غیر سلطنتی هستند که به‌طور رسمی نمایندهٔ کشور نیستند. تاریخچه. وجود داشتن خانواده سلطنتی سوئد به عنوان رئیس دولت از ابتدای سدهٔ دهم میلادی قابل شناسایی است و در طول دو یا سه سده پس از آن، جزئیات بیشتری به خود گرفته است. یکی
سده پس از آن، جزئیات بیشتری به خود گرفته است. یکی از موارد استثنایی، قدیسه بیرگیتا (۱۳۷۳–۱۳۰۳ میلادی) است که خارج از سوئد به عنوان شاهدخت نرکه شناخته می‌شد. این عنوان به نظر می‌رسد عنوانی اشرافی بوده است، نه سلطنتی، زیرا او دختر پادشاه نبود. پادشاهان تأییدشده تاریخی رسماً توسط دربار سلطنتی سوئد فهرست شده‌اند.
نبرد دونباس () یک تهاجم نظامی بود که بخشی از تهاجم علیه شرق اوکراین در جریان حمله روسیه به اوکراین بود. این تهاجم در ۱۸ آوریل ۲۰۲۲ بین نیروهای مسلح روسیه و نیروهای مسلح اوکراین برای کنترل منطقه دونباس آغاز شد. تحلیلگران نظامی این لشکرکشی را دومین مرحله استراتژیک تهاجم، پس از حمله اولیه سه جانبه روسیه به اوکراین، می‌دانند. استراتژی روسیه در این بخش، محاصره نیروهای اوکراینی در دونباس و الحاق کل استان‌های دونتسک و لوهانسک به ایالت‌های جدایی‌طلب تحت حمایت روسیه یعنی جمهوری خلق دونتسک و جمهوری خلق لوهانسک بود.
یعنی جمهوری خلق دونتسک و جمهوری خلق لوهانسک بود. روسیه ادعا کرد که تا ۲۳ ژوئن ۲۰۲۲، معادل ۵۵ درصد از استان دونتسک و تا ۳ ژوئیه ۲۰۲۲، تمام استان لوهانسک را تحت کنترل خود درآورده است و نیروهای روسی و جدایی‌طلب، شهرهای ماریوپول، سیورودونتسک، لیسیچانسک، روبیژنه و بسیاری دیگر را کنترل می‌کنند. حمله روسیه در سپتامبر ۲۰۲۲ متوقف شد و برخی از دستاوردهای اوکراین پس از آغاز حمله خارکف، با بازپس‌گیری شهرهای لیمان و سویاتوهیرسک در منطقه دونتسک و بیلوهوریکا در استان لوهانسک، از بین رفت. ضدحمله اوکراین نیز در شرق رودخانه
از بین رفت. ضدحمله اوکراین نیز در شرق رودخانه اوسکیل متوقف شد و تا نوامبر ۲۰۲۲ حملات روسیه در استان‌های لوهانسک و دونتسک از سر گرفته شد.
دیسکوپاتی (Discopathy)، که به اختلالات دژنراتیو دیسک‌های بین‌مهره‌ای (Intervertebral Disc Degeneration) اشاره دارد، می‌تواند به آسیب‌های عصبی (Neural Damage) نظیر فشردگی ریشه‌های عصبی (Nerve Root Compression) یا اختلال در عملکرد نورون‌های حسی و حرکتی (Sensory and Motor Neurons) منجر شود. این شرایط، که اغلب با کمردرد مزمن (Chronic Low Back Pain) و محدودیت‌های عملکردی (Functional Impairments) همراه است، چالش‌های قابل‌توجهی را برای بیماران ایجاد می‌کند. نوروپلاستیسیتی (Neuroplasticity)، به‌ عنوان یک توانایی
(Neuroplasticity)، به‌ عنوان یک توانایی ذاتی سیستم عصبی (Nervous System) برای بازسازی و تطبیق ساختار و عملکرد خود، نقش کلیدی در جبران این آسیب‌ها ایفا می‌کند. فرضیه اصلی بر این اصل استوار است که مکانیزم‌های نوروپلاستیسیتی وابسته به فعالیت (Activity-Dependent Neuroplasticity) می‌توانند از طریق باز آرایی سیناپسی (Synaptic Reorganization) و تقویت ارتباطات عصبی (Neural Connectivity)، به بهبود عملکرد عصبی (Neural Function) و کاهش علائم در بیماران مبتلا به دیسکوپاتی کمک کنند. این سازگاری نه‌ تنها به بازسازی
کمک کنند. این سازگاری نه‌ تنها به بازسازی مسیرهای عصبی (Neural Pathways) آسیب‌دیده یاری می‌رساند، بلکه می‌تواند کیفیت زندگی بیماران مبتلا به دیسک کمر (Lumbar Discopathy) را از طریق کاهش درد نوروپاتیک (Neuropathic Pain) و بهبود عملکرد حرکتی (Motor Function) ارتقا دهد. توسعه دهندهای اصلی این نظریه دو محقق به نام های دکتر علی مظاهری نژاد و کامران محلوجی بوده اند که در مقالهAdaptation to Neural Damage due to Discopathy throughout the History of Medicine این فرضیه را مطرح کردند. مکانیزم‌های نوروپلاستیسیتی در
را مطرح کردند. مکانیزم‌های نوروپلاستیسیتی در دیسکوپاتی. نوروپلاستیسیتی در ستون فقرات از طریق فرآیندهای پیچیده‌ای در سطوح مولکولی، سلولی و شبکه‌ای عمل می‌کند که آسیب های ناشی از دیسکوپاتی را تا حدی کاهش دهد و بدن را با این شرایط تطبیق دهد برخی از این مکانیزم ها عبارتند از : کاربردهای بالینی "Adaptation to Neural Damage due to Discopathy"در دیسکوپاتی. مکانیزم‌های نوروپلاستیسیتی در درمان بیماران مبتلا به دیسکوپاتی از طریق رویکردهای غیرتهاجمی (Non-Invasive Interventions) و توانبخشی (Rehabilitation) کاربرد
Interventions) و توانبخشی (Rehabilitation) کاربرد دارندو توسعه دانش در این زمینه یک تحول در کمک به بیماران مبتلای به دیسکوپاتی محسوب می گردد. درمان های غیر تهاجمی مانند فیزیوتراپی، طب سوزنی، روش های طب ورزشی ، ماساژ و... می‌توانند فعالیت عصبی را تعدیل کرده و بازآرایی سیناپسی را تسهیل کنند. علاوه بر این، تمرینات توانبخشی حرکتی (Motor Rehabilitation Exercises) و درمان‌های شناختی-رفتاری (Cognitive-Behavioral Therapy, CBT) با تحریک نوروپلاستیسیتی، به کاهش درد نوروپاتیک و بهبود عملکرد حرکتی کمک می‌کنند. این
نوروپاتیک و بهبود عملکرد حرکتی کمک می‌کنند. این مداخلات با تقویت مسیرهای عصبی جایگزین (Alternative Neural Pathways) و افزایش بیان فاکتورهای نوروتروفیک، به بیماران مبتلا به دیسک کمر امکان می‌دهند تا عملکرد بهتری در فعالیت‌های روزمره داشته باشند. شواهد تجربی. مطالعات اخیر نشان داده‌اند که محیط‌های غنی‌شده (Enriched Environments) و برنامه‌های تمرینی هدفمند می‌توانند بیان BDNF را در بیماران مبتلا به دیسکوپاتی افزایش دهند، که به نوبه خود نوروژنز و بازآرایی سیناپسی را تقویت می‌کند. تصویربرداری تشدید مغناطیسی
را تقویت می‌کند. تصویربرداری تشدید مغناطیسی عملکردی (Functional Magnetic Resonance Imaging, fMRI) و الکتروانسفالوگرافی (Electroencephalography, EEG) نشان‌دهنده تغییرات در اتصالات شبکه‌ای (Network Connectivity) در نواحی قشری (Cortical Regions) و نخاعی مرتبط با پردازش درد (Pain Processing) هستند. این شواهد تأیید می‌کنند که مداخلات مبتنی بر نوروپلاستیسیتی می‌توانند به کاهش شدت علائم و بهبود کیفیت زندگی بیماران کمک کنند. ملاحظات اخلاقی و جهت‌گیری‌های آینده. کاربرد "Adaptation to Neural Damage due to
آینده. کاربرد "Adaptation to Neural Damage due to Discopathy" در کنترل علائم دیسکوپاتی نیازمند توجه به ملاحظات اخلاقی (Ethical Considerations) است، به‌ویژه در استفاده از روش‌ های تحریکی (Stimulatory Interventions) که ممکن است اثرات جانبی نا شناخته‌ای داشته باشند. تحقیقات آینده باید بر توسعه روش‌های شخصی‌سازی‌شده (Personalized Therapies) و غیر تهاجمی متمرکز شوند تا اثربخشی و ایمنی مداخلات بهبود یابد. علاوه بر این، بررسی تعاملات بین دیسکوپاتی و پاسخ‌های نوروپلاستیک در سطح مولکولی می‌تواند به شناسایی اهداف
در سطح مولکولی می‌تواند به شناسایی اهداف درمانی جدید منجر شود.
کارل گوستاف ویلهلم هدمن (۲۳ سپتامبر ۱۸۶۴، واسا- ۲۹ آوریل ۱۹۳۱، واسا) پزشک، مجموعه‌دار آثار هنری و حامی هنر فنلاندی بود. پدر و مادر هدمن، گوستاف آدولف هدمن، دباغ، و ناتالیا ایگناتیف بودند. او در سال ۱۸۸۴ از دبیرستان واسا سونسکا فارغ‌التحصیل شد و سپس در دانشگاه هلسینکی تحصیل کرد، جایی که در سال ۱۸۸۸ با مدرک کارشناسی فلسفه، در سال ۱۸۹۰ با مدرک کارشناسی ارشد فلسفه و در سال ۱۸۹۵ با مدرک کارشناسی پزشکی فارغ‌التحصیل شد. او از سال ۱۹۱۰ تا ۱۹۲۹ به عنوان پزشک شهر واسا خدمت کرد. هدمن در سال ۱۹۲۴ عنوان استاد را دریافت
خدمت کرد. هدمن در سال ۱۹۲۴ عنوان استاد را دریافت کرد. از سال ۱۸۹۲ به بعد، هدمن مجموعه‌ای از اشیاء تاریخی و هنری مختلف را جمع‌آوری کرد که پس از مرگش به موزه اوستروبوتنیا در واسا اهدا شد. هدمن همچنین از سال ۱۸۹۹ تا زمان مرگش در هیئت مدیره موزه خدمت کرد. او در ایجاد ساختمان جدید موزه که در سال ۱۹۳۰ تکمیل شد و به نام هدمن نامگذاری شد، بسیار تأثیرگذار بود. او آثار هنری را از سفرهایش به سوئد و اروپای مرکزی و از دلالان هنری مختلف خریداری می‌کرد که برجسته‌ترین آنها گوستا استنمن بود. در اوایل دهه ۱۹۲۰، هدمن مجموعه
گوستا استنمن بود. در اوایل دهه ۱۹۲۰، هدمن مجموعه گسترده‌ای از ظروف نقره متعلق به خانواده تزاری روسیه را که توسط والتر شوبرگ، دلال عتیقه‌جات، از سن پترزبورگ برای او آورده شده بود، به دست آورد. همسر کارل هدمن، الین هاسلبلات بود که در سال ۱۸۹۷ با او ازدواج کرد. این زوج که فرزندی نداشتند، در سال ۱۹۳۱ بنیادی را برای مدیریت مجموعه‌های خود تأسیس کردند.