payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مرگ هزاران نفر از مخالفان سیاسی و مذهبی و منتقدان رژیم منجر شد. در سال ۱۴۰۳، گزارشگر ویژه سازمان ملل متحد، جنایات ارتکاب شده در این دوره را به‌عنوان جنایات بین‌المللی طبقه‌بندی کرد و خواستار تشکیل یک نهاد مستقل بین‌المللی برای تحقیق و پاسخگویی به‌خاطر اقدامات مسئولان در طول کشتارها شد. اعدام‌های ۱۳۶۷ مخالفان سیاسی. در میانه سال ۱۳۶۷، آیت‌الله خمینی، ولی‌فقیه ایران، دستور اعدام هزاران زندانی سیاسی را صادر کرد. این اعدام‌ها در مدت پنج ماه، از تیرماه آغاز و در حداقل ۳۲ شهر ایران انجام شد. اعدام‌ها بدون
و در حداقل ۳۲ شهر ایران انجام شد. اعدام‌ها بدون هیچ‌گونه فرایند قانونی صورت گرفتند و محاکمه‌ها نه بر تعیین گناه و نه بر بی‌گناهی تمرکز داشتند. بسیاری از زندانیان تحت شکنجه قرار گرفتند و اعدام‌ها در شرایط پنهانی انجام شدند. تعداد دقیق افرادی که کشته شدند هنوز نامشخص است، اما برآوردها از ۲,۸۰۰ تا ۳۰,۰۰۰ نفر متغیر است، با برخی از سازمان‌های حقوق بشری مانند عفو بین‌الملل که حداقل ۳۰,۰۰۰ کشته را برآورد می‌کنند. بیشتر قربانیان حامیان مجاهدین خلق ایران (منافقین) بودند، اما افرادی از گروه‌های چپ‌گرای دیگر، مانند
بودند، اما افرادی از گروه‌های چپ‌گرای دیگر، مانند فدائیان و حزب توده نیز اعدام شدند. یکی از دلایل احتمالی این اعدام‌ها، انتقام از عملیات مرصاد مجاهدین خلق در سال ۱۳۶۷ بود، اما افرادی نیز بودند که هیچ ارتباطی به این عملیات نداشتند. آیت‌الله منتظری، نائب ولی‌فقیه در آن زمان، ادعا کرد که رژیم این اعدام‌ها را سال‌ها برنامه‌ریزی کرده بود و از عملیات مجاهدین خلق به‌عنوان بهانه استفاده کرده بود. بازماندگان خواستار پاسخگویی شده‌اند و این واقعه توسط سازمان ملل متحد و کشورهای مختلف به‌عنوان یکی از بزرگترین جنایات
و کشورهای مختلف به‌عنوان یکی از بزرگترین جنایات علیه بشریت از سوی ایران محکوم شده است. سرکوب سیاسی تحت رهبری علی خامنه‌ای (۱۳۶۸- تاکنون). انتقال به رهبری خامنه‌ای. در سال ۱۳۶۸، پس از درگذشت آیت‌الله خمینی، علی خامنه‌ای به مقام ولی‌فقیه ایران منصوب شد. خامنه‌ای، رئیس‌جمهور سابق و هم‌پیمان نزدیک خمینی، سیاست‌های جمهوری اسلامی را ادامه داد. طبق گزارش گاردین، او با «حذف مخالفان و پاداش دادن به وفاداران به خود» عمل کرد. در میان کسانی که هدف خامنه‌ای قرار گرفتند، حتی شاعران نیز بودند. سرکوب اعتراضات ۱۳۸۸. پس از
حتی شاعران نیز بودند. سرکوب اعتراضات ۱۳۸۸. پس از اعلام محمود احمدی‌نژاد به عنوان برنده انتخابات ریاست‌جمهوری در میان اتهامات اپوزیسیون ایران مبنی بر تقلب گسترده در انتخابات. در پی آن، اعتراضات وسیعی در ایران به راه افتاد که به جنبش سبز معروف شد. معترضان خواستار لغو نتایج انتخابات و استعفای دولت شدند و رژیم را به دستکاری در نتایج انتخابات متهم کردند. در پاسخ به اعتراضات، دولت ایران از پلیس، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و شبه‌نظامیان بسیج استفاده کرد. اعضای بسیج حملات شبانه خشونت‌آمیز و همچنین حملات به
بسیج حملات شبانه خشونت‌آمیز و همچنین حملات به خانه‌های ایرانیان در طول اعتراضات انجام دادند. طبق گزارش روزنامه لس آنجلس تایمز، شبه‌نظامیان گروه تندرو انصار حزب‌الله هشدار دادند که برای برقراری نظم و قانون در خیابان‌ها گشت‌زنی خواهند کرد. هزاران نفر بازداشت شدند، صدها نفر کشته شدند و بسیاری دیگر تحت شکنجه قرار گرفتند یا مجبور به اعترافات تلویزیونی شدند. اعتراضات عمومی در چندین شهر ایران از تاریخ ۷ دی ۱۳۹۶ آغاز شد و تا اوایل سال ۱۳۹۷ ادامه یافت. این اعتراضات اغلب به‌عنوان اعتراضات دی ماه شناخته می‌شوند.
اغلب به‌عنوان اعتراضات دی ماه شناخته می‌شوند. اعتراضات ابتدا در مشهد، دومین شهر بزرگ ایران، آغاز شد و بیشتر بر مسائل اقتصادی تمرکز داشت. اما به سرعت گسترش یافت و شامل مخالفت‌های سیاسی با حکومت دینی و ولی‌فقیه علی خامنه‌ای شد. معترضان خشم خود را از طریق شعارهای مختلفی که به رژیم و رهبری آن مربوط می‌شد، ابراز کردند. که هدف آن خامنه‌ای بود. طبق گزارش واشنگتن پست، این اعتراضات همراه با حملات به ساختمان‌های دولتی انجام شد و بر رژیمی که تحمل کمی برای مخالفت داشت تأثیر گذاشت. برخی از معترضان حتی از نیروهای امنیتی
گذاشت. برخی از معترضان حتی از نیروهای امنیتی خواستند که به آنها بپیوندند. در گزارش سازمان حقوق بشر (HRW) در سال ۱۳۹۹، مشخص شد که مقامات ایرانی همچنان به شدت به سرکوب فعالیت‌های مسالمت‌آمیز ادامه می‌دهند، هدف قرار دادن مدافعان حقوق بشر، وکلا و زندانیان سیاسی که علیه فساد دولت، سوءمدیریت و سرکوب صحبت کردند. واکنش رژیم به اعتراضات، از جمله اعتراضات آبان ۱۳۹۸، طبق گزارش HRW شامل استفاده از نیروی زیاد و کشنده بود. نیروهای امنیتی دست‌کم ۲۳۰ نفر را کشته‌اند، طبق آمار رسمی. همچنین ایران اینترنت را به طور سراسری
آمار رسمی. همچنین ایران اینترنت را به طور سراسری قطع کرد تا از گسترش اعتراضات جلوگیری کند. طبق گزارش سازمان حقوق بشر (HRW)، دولت ایران یکی از پیشروترین کشورها در اجرای اعدام‌ها است و در سال ۱۳۹۹، ۲۳۳ اعدام انجام داد. در میان اعدام‌شدگان، افرادی بودند که به جرایم زمانی که کودکان بودند، محکوم شده بودند. مدافعان حقوق بشر، اقلیت‌های قومی و فعالان سیاسی با بازداشت‌های خودسرانه، شکنجه و محاکمات ناعادلانه مواجه هستند. اقدامات دولت، از جمله زندانی کردن معترضان مسالمت‌آمیز و عدم پاسخگویی نیروهای امنیتی، گفته می‌شود
و عدم پاسخگویی نیروهای امنیتی، گفته می‌شود که باعث تشدید نارضایتی عمومی از رژیم شده است. اعتراضات ۱۴۰۱. در سپتامبر ۱۴۰۱، سازمان حقوق بشر گزارش داد که اعتراضات گسترده در ایران با استفاده از نیروی غیرمجاز و کشنده از سوی نیروهای امنیتی روبرو شد، از جمله قتل‌های غیرقانونی، شکنجه، حمله جنسی و ناپدید شدن اجباری معترضان، از جمله زنان و کودکان. سازمان حقوق بشر گزارش داد که حداقل ۵۰۰ نفر کشته شدند، از جمله ۶۸ کودک. گفته می‌شود که نیروهای امنیتی از انواع مختلف گلوله‌ها برای شلیک به قربانیان استفاده کردند. سازمان
برای شلیک به قربانیان استفاده کردند. سازمان حقوق بشر همچنین گزارش داد که یک پسر دانش‌آموز ۱۷ ساله در جریان بازداشت خود مورد تجاوز جنسی قرار گرفت و به روی اجاق گاز روشن انداخته شد و شکنجه شد. همچنین، سازمان حقوق بشر گزارش داد که بازجویان ایرانی از سوزن‌ها برای شکنجه یک پسر استفاده کرده‌اند. قبل از نزدیک شدن سالگرد مرگ مهسا ژینا امینی در سال ۱۴۰۲، سازمان حقوق بشر گزارش داد که مقامات ایرانی سرکوب مخالفت‌ها را تشدید کرده و فعالان، دانشجویان و خانواده‌های کسانی که در اعتراضات ۱۴۰۱ کشته شده بودند را هدف قرار
که در اعتراضات ۱۴۰۱ کشته شده بودند را هدف قرار داده‌اند. سازمان حقوق بشر گزارش داد که تلاش‌های دولت برای اجرای قوانین حجاب اجباری افزایش یافته است، همراه با دستگیری مدافعان حقوق زنان، هنرمندان و وکلا. در طول جنگ ایران و اسرائیل. پس از آغاز جنگ ایران و اسرائیل، عفو بین‌الملل گزارش داد که مقامات ایرانی سرکوب سیاسی خود را با هدف قرار دادن افرادی که به جاسوسی یا همکاری با اسرائیل متهم شده‌اند، تشدید کرده‌اند. دولت ایران خواستار برگزاری محاکمات سریع و اعدام‌ها شد و افرادی را هدف قرار داد که دولت ایران آنها را
شد و افرادی را هدف قرار داد که دولت ایران آنها را به «دشمنی با خدا» و «فساد در زمین» متهم کرده است، جرایمی که در ایران مجازات اعدام دارند. عفو بین‌الملل نگرانی شدید خود را در مورد سوءاستفاده سیستماتیک از مجازات اعدام ابراز کرد. عفو هشدار داد که این اتهامات اغلب برای مجازات افراد به دلیل استفاده مسالمت‌آمیز از حقوق آزادی بیان‌شان به کار می‌روند. دولت ایران همچنین اعضای خانواده‌های بازداشت‌شدگان و افرادی که در صف اعدام هستند را هدف قرار داده است. عفو بین‌الملل گزارش داد که خطر اعدام برای افرادی مانند احمدرضا
گزارش داد که خطر اعدام برای افرادی مانند احمدرضا جلالی، آکادمیسین سوئدی-ایرانی، و دیگرانی که پس از محاکمات ناعادلانه و اعترافات اجباری محکوم شده‌اند، افزایش یافته است. در تلاشی برای افزایش استفاده از مجازات اعدام، پارلمان ایران قانون‌گذاری را سریعاً تصویب کرد که حکم اعدام را به‌طور خودکار برای جاسوسی یا همکاری با دولت‌های دشمن اعمال می‌کند. در گزارش خود، عفو بین‌الملل اعلام کرد که این لایحه به‌منظور تسهیل اجرای اعدام‌ها برای اتهامات امنیت ملی است، از جمله مواردی که شامل قتل عمدی نمی‌شود. عفو بین‌الملل
مواردی که شامل قتل عمدی نمی‌شود. عفو بین‌الملل اعلام کرد که این امر نقض استانداردهای حقوقی بین‌المللی است. عفو بین‌الملل گزارش داد که رژیم ایران در طول جنگ از طریق بازداشت‌های خودسرانه، اعترافات اجباری و اعدام‌ها به سرکوب مخالفت‌ها پرداخته است، که باعث ایجاد ترس و حفظ کنترل بر مردم ایران در طول درگیری‌ها می‌شود. نشریه The Long War Journal نوشت که مقامات ایرانی علیه شهروندانی که متهم به اشتراک‌گذاری محتوای آنلاین که به‌عنوان حمایتی از اسرائیل درک می‌شود، سرکوب کرده‌اند. آنها حداقل ۱۹ نفر را در استان‌های
سرکوب کرده‌اند. آنها حداقل ۱۹ نفر را در استان‌های هرمزگان و یزد به اتهام انتشار اطلاعات نادرست یا عکسبرداری از سایت‌های حساس بازداشت کردند. مقامات ایرانی به ماده ۸ قانون امنیت ملی استناد کردند که مجازات حبس برای این‌گونه اقدامات تعیین کرده است و گفتند که اقداماتشان به‌منظور مقابله با «اقدامات خصمانه» انجام شده است. رژیم همچنین دسترسی به اینترنت را پس از این اتفاق محدود کرد، اقدامی که اغلب برای خاموش کردن مخالفت‌ها به کار می‌رود. در واکنش، ایلان ماسک اعلام کرده است که استارلینک اکنون در ایران فعال است.
کرده است که استارلینک اکنون در ایران فعال است. نشریه The Long War Journal نوشت که حداقل ۱۰ نفر به اتهام جاسوسی مرتبط با اسرائیل بازداشت شده‌اند و دو نفر از آنها در هفته‌های اخیر اعدام شده‌اند. مکانیزم‌های سرکوب سیاسی. نقش سپاه پاسداران انقلاب اسلامی (سپاه). سپاه پاسداران انقلاب اسلامی (سپاه) نقش مرکزی در اجرای سرکوب سیاسی در ایران ایفا می‌کند. تحت کنترل آن، شبه‌نظامیان بسیج قرار دارند که مسئولیت کنترل و سرکوب مخالفت‌ها با انقلاب اسلامی را بر عهده دارند. سپاه پاسداران برای محافظت از رژیم دینی جدید و جلوگیری
پاسداران برای محافظت از رژیم دینی جدید و جلوگیری از کودتاها تأسیس شد تا از دیدگاه آیت‌الله خمینی مبنی بر دولت مبتنی بر ولایت فقیه (ولایت‌فقیه) حمایت کند. سپاه پاسداران به نیرویی قدرتمند در زمینه‌های نظامی، سیاسی و اقتصادی تبدیل شده است. سپاه پاسداران مسئول حفظ امنیت داخلی و دفاع از رژیم در برابر تهدیدات داخلی و خارجی است. اعضای سابق آن در پست‌های دولتی عالی‌رتبه مشغول به کار هستند. این سازمان ثروت زیادی را از طریق اداره شبکه‌هایی که تحریم‌های بین‌المللی را دور می‌زنند، اندوخته است. سپاه پاسداران مسئول
را دور می‌زنند، اندوخته است. سپاه پاسداران مسئول نظارت بر فعالیت‌های سرکوبگرانه مختلف از جمله سرکوب اعتراضات، نظارت بر شخصیت‌های مخالف و کنترل رسانه‌ها و دسترسی به اینترنت است. گفته می‌شود که سپاه پاسداران بین ۲۰ تا ۴۰ درصد از اقتصاد ایران را کنترل می‌کند. بسیج. بسیج، یک نیروی شبه‌نظامی تحت فرمان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی (سپاه)، نقش کلیدی در اجرای سرکوب سیاسی در ایران ایفا می‌کند. این نیرو در سال ۱۳۵۸ توسط آیت‌الله خمینی تأسیس شد و به‌عنوان ابزاری برای حفظ کنترل رژیم، سرکوب مخالفت‌ها و نظارت بر اخلاق
حفظ کنترل رژیم، سرکوب مخالفت‌ها و نظارت بر اخلاق عمومی عمل می‌کند. بسیج در سرکوب اعتراضات نقش اساسی داشته و در طول تاریخ ایران در سرکوب‌های خشونت‌آمیز مشارکت کرده است. اعضای آن، از جمله نیروهای نوجوان، دانش‌آموزان و افراد مسن، برای اجرای سیاست‌های رژیم و حفظ امنیت داخلی بسیج می‌شوند. علیرغم دریافت نکردن حقوق، اعضای بسیج از دسترسی ترجیحی به شغل‌ها و خدمات دولتی برخوردارند. به‌عنوان یکی از ارکان اصلی سپاه، بسیج نیرویی قدرتمند است که توسط رژیم برای سرکوب مخالفان و حفظ چنگال سیاسی‌اش بر کشور مورد استفاده قرار
و حفظ چنگال سیاسی‌اش بر کشور مورد استفاده قرار می‌گیرد. بسیج از خشونت علیه دانش‌آموزان، زنان و فعالان مخالف استفاده کرده است. خشونتی که نیروهای بسیج علیه شهروندان ایرانی اعمال می‌کنند، گاه حتی به مرگ منجر می‌شود. برای مثال، در ۱۰ تیر ۱۴۰۴ گزارش شد که سه جوان در ایست بازرسی غیررسمی بسیج در منطقه همدان متوقف شده و توسط نیروهای بسیج هدف تیراندازی قرار گرفتند. در نتیجه این تیراندازی، دو نفر از آن‌ها جان خود را از دست دادند. بر اساس سازمان حقوق بشری هه‌نگاو، نیروهای بسیج با ماسک صورت خود را پوشانده بودند و کشته
بسیج با ماسک صورت خود را پوشانده بودند و کشته شدگان با تصور اینکه از سوی خفت‌گیرها تحت تعقیب هستند سعی در فرار داشته‌اند. سرکوب قضائی و قانونی. قوه قضائیه ایران نقش مهمی در حفظ ترس میان جمعیت ایرانی و سرکوب مخالفت‌ها و حفظ کنترل رژیم ایفا می‌کند. دادگاه‌ها در ایران استقلال از دولت یا مذهب ندارند. مخالفان سیاسی گاهی اوقات از دسترسی به وکیل محروم می‌شوند و ممکن است از طریق شکنجه مجبور به اعتراف شوند.بازداشت‌های خودسرانه و محاکماتی که عفو بین‌الملل آن‌ها را ناعادلانه می‌داند برگزار می‌شوند. همچنین عفو
را ناعادلانه می‌داند برگزار می‌شوند. همچنین عفو بین‌الملل گزارش داد که بازداشت اتباع خارجی در ایران می‌تواند معادل گروگان‌گیری باشد. در سیستم قضائی ایران، مجازات اعدام برای جرایم سیاسی وجود دارد، از جمله اتهاماتی همچون افساد فی‌الارض (فساد در زمین)، محاربه (جنگ با خدا)، توهین به پیامبر محمد و دیگر اتهامات مشابه. سانسور رسانه‌ای و نظارت بر اینترنت. سانسور رسانه‌ای ابزاری برای سرکوب سیاسی در جمهوری اسلامی ایران است. دولت تمام روزنامه‌های اصلی، ایستگاه‌های تلویزیونی و رادیویی را کنترل می‌کند و روزنامه‌نگاری
و رادیویی را کنترل می‌کند و روزنامه‌نگاری مستقل به شدت محدود شده است. روزنامه‌نگارانی که از دولت انتقاد می‌کنند یا رویدادهای سیاسی را پوشش می‌دهند ممکن است مورد خشونت قرار گیرند. رسانه‌ها در ایران توسط FFDD به‌عنوان "تبلیغات" توصیف شده‌اند. ایران یکی از محدودترین سیستم‌های سانسور اینترنت در جهان را دارد، با این که دولت و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی دسترسی به حدود ٪۷۰ از اینترنت را مسدود کرده‌اند، از جمله پلتفرم‌های مهمی مانند یوتیوب، توییتر، فیس‌بوک و تلگرام. دولت به شدت ترافیک اینترنتی را نظارت و محدود
دولت به شدت ترافیک اینترنتی را نظارت و محدود می‌کند و کمیته فیلترینگ اینترنت تصمیم می‌گیرد که کدام سایت‌ها مسدود شوند. در پاسخ به اعتراضات ۱۳۹۸، ایران یک قطع اینترنت کامل را اجرا کرد که ترافیک اینترنت را به ٪۵ از سطح معمول کاهش داد. پس از اعتراضات ۱۴۰۱ به مرگ مهسا امینی، ایران به عنوان دومین کشور با بیشترین سانسور اینترنت رتبه‌بندی شد. مقامات به مسدود کردن VPN‌ها پرداختند تا دسترسی به رسانه‌های خارجی را محدود کنند. تا سال ۱۴۰۴، بیش از ۱۰۰,۰۰۰ ترمینال استارلینک در ایران فعال بودند. تصرف اجساد معترضان.
در ایران فعال بودند. تصرف اجساد معترضان. جمهوری اسلامی ایران به تصرف اجساد معترضان فوت‌شده از بیمارستان‌ها و سردخانه‌ها متهم شده است، به‌طوری‌که از خانواده‌های آن‌ها جلوگیری می‌شود تا مراسم خاکسپاری برگزار کنند، چرا که این مراسم‌ها می‌توانند به نقاط کانونی برای اعتراضات بیشتر تبدیل شوند. گفته می‌شود که این اقدام از ابتدای حکومت رژیم آغاز شده و پس از اعتراضات افزایش یافته است. سازمان ملل متحد اعلام کرد که ایران از بازگرداندن اجساد برخی از فوت‌شدگان امتناع کرده و این موضوع را با رفتار ایران با معترضان
کرده و این موضوع را با رفتار ایران با معترضان بازداشت‌شده مرتبط دانسته است. تصرف اجساد به‌عنوان روشی برای انکار کرامت و احترام به قربانیان و خانواده‌های آن‌ها دیده می‌شود، همچنین به‌عنوان روشی برای پنهان کردن جنایات ارتکابی توسط دولت. این عمل هم قوانین حقوق بشر بین‌المللی و هم قوانین اسلامی را نقض می‌کند، که بر دفن صحیح و احترام به فوت‌شدگان تأکید دارند. علاوه بر نقض اصول قانونی و اخلاقی، این اقدام همچنین از خانواده‌ها حق درخواست عدالت و حقیقت در مورد مرگ عزیزانشان را سلب می‌کند. با جلوگیری از برگزاری
عزیزانشان را سلب می‌کند. با جلوگیری از برگزاری مراسم خاکسپاری، گفته می‌شود که مقامات هدف دارند تا اعتراضات احتمالی را خاموش کرده و مقیاس واقعی خشونت علیه معترضان را پنهان کنند. دیپلماسی گروگان‌گیری. ایران به استفاده از «دیپلماسی گروگان‌گیری» متهم شده است، به‌طوری‌که با «سیستماتیک» بازداشت شهروندان خارجی و ایرانیان با تابعیت دوگانه برای به‌دست آوردن امتیازات سیاسی از کشورهای دیگر اقدام می‌کند. یک ایرانی-آلمانی دو تابعیتی به اتهام «وابستگی به یک سازمان غیرقانونی» و انتشار «تبلیغات علیه رژیم» متهم شد. دویچه
و انتشار «تبلیغات علیه رژیم» متهم شد. دویچه وله گزارش داد که هیچ مدرکی برای اثبات این اتهامات وجود ندارد. وکلای نماینده زندانیان در ایران ادعا کرده‌اند که چنین بازداشت‌هایی معمولاً با انگیزه‌های سیاسی صورت می‌گیرد، به‌طوری‌که افراد برای تبادل با زندانیان دیگر یا کسب منافع سیاسی در آینده بازداشت می‌شوند. دویچه وله افزود که این روش استفاده از شهروندان خارجی به‌عنوان برگ چانه‌زنی اولین‌بار زمانی آغاز شد که دانشجویان ایرانی در سال ۱۳۵۸ کارکنان سفارت آمریکا را به‌عنوان گروگان گرفتند تا دولت آمریکا را تحت فشار
به‌عنوان گروگان گرفتند تا دولت آمریکا را تحت فشار قرار دهند. شهروندان دوگانه‌ای که در ایران بازداشت شده‌اند شامل ناهید تقوی، ایرانی-آلمانی، و احمدرضا جلالی، آکادمیسین سوئدی-ایرانی هستند. دویچه وله اشاره کرد که تاکتیک گروگان‌گیری در طول مذاکرات مربوط به برنامه هسته‌ای ایران افزایش می‌یابد.
بازیگر غیردولتی ()، فرد یا سازمانی است که نفوذ سیاسی قابل‌توجهی دارد اما به هیچ کشور یا دولت خاصی، وابسته نیست. منافع، ساختار و نفوذ بازیگرهای غیردولتی بسیار متفاوت است. به عنوان مثال، در میان بازیگرهای غیردولتی می‌توان به سازمان‌های غیرانتفاعی، اتحادیه‌های کارگری، سازمان‌های غیردولتی، بانک‌ها، شرکت‌ها، رسانه‌های گروهی، بزرگان تجارت، جنبش‌های آزادی‌بخش مردمی، گروه‌های ذی‌نفوذ، گروه‌های مذهبی، آژانس‌های امدادی و بازیگران غیردولتی خشن مانند نیروهای شبه‌نظامی اشاره کرد. گسترش بازیگران غیردولتی از زمان پایان
اشاره کرد. گسترش بازیگران غیردولتی از زمان پایان جنگ سرد، یکی از عواملی بوده است که منجر به پارادایم تار عنکبوتی در سیاست بین‌الملل شده است. تحت این پارادایم، حاکمیت وستفالی فرسایش قدرت و حاکمیت را تجربه می‌کند و بازیگران غیردولتی بخشی از این علت هستند. با تسهیل جهانی شدن، بازیگرهای غیردولتی مرزهای دولت-ملت و ادعاهای حاکمیتی را به چالش می‌کشند. شرکت‌های چندملیتی همیشه با منافع ملی همدل نیستند، بلکه به منافع شرکت وفادارند. بازیگرهای غیردولتی از طریق حمایت از مسائل اجتماعی، مانند حقوق بشر و محیط زیست، حاکمیت
مسائل اجتماعی، مانند حقوق بشر و محیط زیست، حاکمیت دولت-ملت را بر امور داخلی به چالش می‌کشند. بازیگران غیردولتی مسلح بدون کنترل دولت فعالیت می‌کنند و در درگیری‌های داخلی و فرامرزی درگیر هستند. فعالیت چنین گروه‌هایی در درگیری‌های مسلحانه، لایه‌هایی از پیچیدگی را به مدیریت و حل و فصل سنتی درگیری‌ها می‌افزاید. این درگیری‌ها اغلب نه تنها بین بازیگران غیردولتی و دولت‌ها، بلکه بین چندین گروه بازیگر غیردولتی نیز رخ می‌دهد. مداخله در چنین درگیری‌هایی به ویژه چالش‌برانگیز است، زیرا حقوق بین‌الملل و هنجارهای حاکم بر
است، زیرا حقوق بین‌الملل و هنجارهای حاکم بر استفاده از زور برای مداخله یا اهداف حفظ صلح، در درجه اول در چارچوب دولت-ملت نوشته شده‌اند.
یریتساوانک (؛ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر آرتسوانیک، استان سیونیک ارمنستان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده‌های ۵-۱۱ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
هارانتس آناپات ( یا سیونیاتس متس آناپات ؛ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر هالیدزور، استان سیونیک ارمنستان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۷ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
بخی آناپات (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر کاپان، استان سیونیک ارمنستان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۰ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده‌است.
بایدو مپس () یک برنامه و فناوری سرویس نقشه‌نگاری وب دسکتاپ و موبایل است که توسط شرکت بایدو ارائه می‌شود و تصویربرداری ماهواره‌ای، نقشه‌های خیابانی، نمای خیابان (که "پانوراما" نامیده می‌شود ) و چشم‌اندازهای داخلی، و همچنین عملکردهایی مانند برنامه‌ریز مسیر برای سفر پیاده، با ماشین یا با وسایل حمل و نقل عمومی را ارائه می‌دهد. برنامه‌های اندروید و iOS نیز در دسترس هستند. نقشه‌های بایدو فقط به زبان چینی موجود است و قبل از سال ۲۰۱۶، فقط نقشه‌های سرزمین اصلی چین، هنگ کنگ، ماکائو و تایوان را ارائه می‌داد و بقیه
هنگ کنگ، ماکائو و تایوان را ارائه می‌داد و بقیه جهان به نظر ناشناخته می‌رسید. در حال حاضر، نقشه‌های بایدو نقشه‌های کشورهای مختلف دیگری را نیز ارائه می‌دهد.[نیازمند منبع] گزارش شده است که تا پایان سال ۲۰۱۶ بیش از ۱۵۰ کشور پشتیبانی خواهند شد. بایدو از داده‌های نقشه ارائه شده توسط NavInfo, MapKing, هیر تکنالوجیز, LocalKing و اوپن‌استریت‌مپ استفاده می‌کند. نقشه‌های بایدو در سال ۲۰۱۶، گزارش شد که نقشه‌های بایدو بیش از ۳۴۸ میلیون کاربر فعال ماهانه دارد.
باژاکاتس وانک (؛ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در استان سیونیک ارمنستان می‌باشد. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
باغاکو کار (؛ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع استان سیونیک ارمنستان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سال ۱۱۲۶ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
هیر وی گو (، به سبک HERE WeGo) یک نرم‌افزار نقشه‌نگاری وب و ناوبری ماهواره‌ای است که در پلتفرم‌های وب و موبایل موجود است و توسط هیر تکنالوجیز که متعلق به [آئودی]]، ب‌ام‌و و گروه مرسدس-بنز است، اداره می‌شود. این نرم‌افزار بر اساس پلتفرم داده‌های مکانی Here ساخته شده و داده‌های داخلی خود را که شامل نماهای ماهواره‌ای، داده‌های ترافیک و سایر خدمات مکانی است، ارائه می‌دهد. این سرویس در ابتدا توسط نوکیا با نام Nokia Maps در سال ۲۰۰۷ برای سیمبیان و ویندوز موبایل منتشر شد. نوکیا بعداً نوتک (Navteq) را که داده‌های
شد. نوکیا بعداً نوتک (Navteq) را که داده‌های مکانی را ارائه می‌داد، خریداری کرد و این سرویس همچنین با نام Ovi Maps تحت نام Ovi تغییر نام داد. در سال ۲۰۱۰، نوکیا شروع به ارائه مجموعه کامل Ovi Maps با ناوبری و اطلاعات ترافیکی رایگان کرد، در حالی که قبلاً هزینه سالانه داشت. در سال ۲۰۱۱، مجموعه Nokia Maps (شامل Nokia Drive و Nokia Transit) در سری مایکروسافت لومیا منتشر شد و در سال ۲۰۱۲ به سایر محصولات ویندوز فون نیز گسترش یافت. سپس به HERE Maps تغییر نام داد و به وب جهان‌گستر گسترش یافت و سپس، پس از فروش آن
و به وب جهان‌گستر گسترش یافت و سپس، پس از فروش آن توسط نوکیا، در سال ۲۰۱۴ برای پلتفرم اندروید و در سال ۲۰۱۵ برای آی‌اواس عرضه شد. در ژوئیه ۲۰۱۶ به HERE WeGo تغییر نام داد.
آلان تاگاوور (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر هارژیس، استان سیونیک ارمنستان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۳ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
آبکاوانک (؛ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در استان سیونیک ارمنستان می‌باشد. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده‌است.
سیاست خارجی دومین دوره ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ در رویکرد دونالد ترامپ به قاره آمریکا به عنوان امپریالیسم و با ایدۀ گسترش‌خواهی و در رویکرد او به اروپا به عنوان انزواطلبی توصیف شده است و از دستور کار سیاست خارجی واقع‌گرا "اول آمریکا" حمایت می‌کند. این دستور کار به عنوان نسخه‌ای «تندرو» از دکترین مونرو توصیف شده است. دولت ترامپ به عنوان دولتی توصیف شد که نظم بین‌المللی لیبرال مبتنی بر قانون پس از ۱۹۴۵ را نقض کرده و چندجانبه‌گرایی را کنار گذاشته است. روابط ترامپ با متحدان ایالات متحده معامله‌گرایانه بوده و
با متحدان ایالات متحده معامله‌گرایانه بوده و از بی‌تفاوتی تا خصومت متغیر بوده است، در حالی که او به دنبال روابط دوستانه‌تر با برخی از دشمنان ایالات متحده بوده است. این دولت عموماً با همکاری بین‌المللی در زمینه‌هایی مانند محیط زیست، بهداشت جهانی یا اقتصاد مخالف است و آنها را خلاف منافع ملی می‌داند. او به دنبال کاهش یا پایان دادن به کمک‌های خارجی و تغییر روابط و سیاست‌ها بر این اساس است. ترامپ جنگ تجاری ایالات متحده با کانادا و مکزیک (۲۰۲۵) را آغاز کرد و جنگ تجاری آمریکا و چین را ادامه داد. او بارها تمایل
تجاری آمریکا و چین را ادامه داد. او بارها تمایل خود را برای تصاحب کانادا، گرینلند و کانال پاناما ابراز کرده است. او موضع تندی به نفع اسرائیل گرفته است. در پاسخ به جنگ غزه، او تصرف نوار غزه، مهاجرت اجباری جمعیت فلسطینی به سایر کشورهای عربی و تبدیل غزه به منطقه ویژه اقتصادی را پیشنهاد داد. در ژوئن ۲۰۲۵، او حملات علیه سایت‌های هسته‌ای ایران را مجاز کرد. ترامپ به دنبال اتحاد مجدد با روسیۀ ولادیمیر پوتین، دشمن دیرینه ایالات متحده، بوده است. برای پایان دادن به حمله روسیه به اوکراین، دولت ترامپ امتیازاتی به روسیه
روسیه به اوکراین، دولت ترامپ امتیازاتی به روسیه پیشنهاد داد. همچنین گفت که اوکراین مسئولیت جزئی در این تهاجم داشته است. این اقدامات توسط اکثر متحدان ایالات متحده و بسیاری از سازمان‌های بین‌المللی مورد انتقاد قرار گرفته است. سیاست خارجی ترامپ به عنوان «واقع‌گرا» توصیف شده و به سیاست خارجی رئیس جمهور سابق ویلیام مک‌کینلی تشبیه شده است. خاورمیانه. اسرائیل و فلسطین. میلیاردر اسرائیلی-آمریکایی میریام ادلسون در انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده آمریکا (۲۰۲۴) از ترامپ حمایت کرد. ادلسون از ترامپ نامزد ریاست
از ترامپ حمایت کرد. ادلسون از ترامپ نامزد ریاست جمهوری برای الحاق کرانه باختری به اسرائیل حمایت کرد و بیش از ۱۰۰ میلیون دلار به کمپین ترامپ در ازای به رسمیت شناختن حاکمیت اسرائیل بر منطقه توسط ایالات متحده متعهد شد. در ژانویه ۲۰۲۵، تایمز اسرائیل گزارش داد که ادلسون در اکتبر ۲۰۲۴ حداقل ۱۰۰ میلیون دلار به کمپین ترامپ کمک مالی کرده است. آتش‌بس برقرار شد. ترامپ در دوره اول ریاست جمهوری خود، یکی از روسای جمهور ایالات متحده که بسیار حامی اسرائیل است، محسوب می‌شد. در طول مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری ۲۰۲۴، ترامپ
در طول مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری ۲۰۲۴، ترامپ از نخست‌وزیر اسرائیل بنیامین نتانیاهو خواست تا جنگ غزه را ظرف دو ماه پایان دهد و در را برای حمله به تأسیسات هسته‌ای ایران باز کرد. ترامپ به حماس هشدار داد که اگر جنگ قبل از روی کار آمدن او در ژانویه پایان نیابد، «بهای سنگینی» خواهند پرداخت. پس از انتخابات، ترامپ برای اولین بار از سال ۲۰۱۷ با رئیس جمهور فلسطین محمود عباس صحبت کرد. در طول تماس تلفنی آنها، ترامپ ابراز تمایل کرد که به سرعت جنگ در غزه را پایان دهد. انتظار می‌رود جرد کوشنر، داماد ترامپ و مشاور
دهد. انتظار می‌رود جرد کوشنر، داماد ترامپ و مشاور ارشد سابق کاخ سفید، به عنوان مشاور خارجی ریاست جمهوری، نقشی کلیدی در سیاست آینده ایالات متحده خاورمیانه ایفا کند. کوشنر که طرفدار اسرائیل است و با چندین رهبر عرب ارتباط دارد، پیش از این در اولین دوره ریاست جمهوری ترامپ به میانجیگری توافق ابراهیم کمک کرده بود. اکثر مشاوران و منصوبان ترامپ، از جمله پیت هگست، مایک هاکبی، رابرت اف. کندی جونیور، جان راتکلیف، مارکو روبیو، الیز استفانیک و مایکل والتز، از حامیان سرسخت دولت یهود محسوب می‌شوند. مسعد بولوس، تاجر
سرسخت دولت یهود محسوب می‌شوند. مسعد بولوس، تاجر لبنانی-آمریکایی، که به عنوان مشاور ارشد در امور عرب و خاورمیانه منصوب شده و با سیاستمداران لبنانی ارتباط دارد، به عنوان واسطه‌ای بین ترامپ و رهبران عرب شناخته می‌شود. در حالی که انتظار می‌رود فرستاده ویژه خاورمیانه استیو ویتکاف با اسرائیل تعامل داشته باشد، بولوس در مذاکرات با جهان عرب کمک خواهد کرد. چند روز قبل از مراسم تحلیف دولت، توافق آتش‌بس بین اسرائیل و حماس حاصل شد. ترامپ و بایدن هر دو مسئولیت این توافق آتش‌بس را بر عهده گرفتند و ترامپ آن را "حماسی"