payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بسیاری به خارج از کشور حضور داشت و همچنین در این مدت با سمت مشاور هیئت نمایندگی ایران در اجلاسیه‌های مجمع عمومی سازمان ملل متحد شرکت کرد و دو دوره مشاور دولت در اجلاسیه‌های مجمع عمومی سازمان ملل متحد بود. ایرج امینی با روی کار آمدن دولت ارتشبد ازهاری از سفارت استعفاء داد و با تشکیل دولت شاپور بختیار، ایران را ترک کرد. وی بعد از مهاجرت به فرانسه، به کارهای پژوهشی رو آورد و به تألیف و ترجمه آثاری از جمله «بر بال بحران: زندگی سیاسی علی امینی»، «ناپلئون و ایران»، «الماس کوه نور» و ترجمهٔ «جمهوری اول ترکیه» همت
«الماس کوه نور» و ترجمهٔ «جمهوری اول ترکیه» همت گماشت.
فلیکس کوبرو (؛ ۱۸ ژوئن ۱۹۶۱) بازیگر، فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان و آموزگار اهل اسپانیا است. وی دانش‌آموختهٔ دانشکده عالی سلطنتی هنرهای نمایشی است.
پاستا پومودورو یک نوع پاستاست که معمولاً با گوجه‌فرنگی تازه، روغن زیتون فوق بکر، سیر، ریحان و نمک تهیه می‌شود. ریشه‌شناسی. پومودورو در زبان ایتالیایی به معنای گوجه فرنگی است. به‌طور خاص، پومودورو ترکیبی از پومو ("سیب") + د ("از") + اورو ("طلا") است، احتمالاً به این دلیل است که اولین گونه‌های گوجه فرنگی که به اروپا رسیدند و از اسپانیا به ایتالیا گسترش یافتند، با رنگ زرد بودند. یک گونه قرمز گوجه‌فرنگی بعداً در آفریقا ایجاد شد که در ایتالیا به عنوان شناخته شد ("سیب موروها ").
سالاد میموزا، یک سالاد روسی است که مواد اصلی آن پنیر، تخم مرغ، کنسرو تن ماهی، پیاز و سس مایونز است. سالاد میموزا به دلیل شباهت آن به گل‌های آکاسیای نقره‌ای که روی برف پراکنده شده است، این نام را به خود اختصاص داده است. پراکندگی زرده تخم مرغ آب‌پز روی سطح سالاد باعث ایجاد شباهت با گل‌های میموزا می‌شود. محبوبیت سالاد در اتحاد جماهیر شوروی (و امروزه در کشورهای پس از فروپاشی شوروی) منجر به پیدایش انواع مختلفی از دستور العمل‌ها شده است. آماده‌سازی. یک دستور کلاسیک این است که مواد را در یک کاسه قرار داده و بین
این است که مواد را در یک کاسه قرار داده و بین لایه‌ها سس مایونز بریزید. مواد تشکیل دهنده عبارتند از: مواد بیشتر ممکن است شامل موارد زیر باشد:
این مقاله به تاریخ نظامی ری در ایران (نزدیک شهر ری امروزی) به عنوان یک هدف نظامی می‌پردازد، نه قلمرو وسیعی که زمانی پایتخت آن بود («راگو» در کتاب جودیت آپوکریفا). ری در منطقه‌ای حاصلخیز بین کوه‌های زاگرس، کوه‌های البرز و بیابان بزرگ دشت کویر قرار داشت و بر راه‌های حیاتی که از میان کوه‌ها و اطراف آن می‌گذشتند، تسلط داشت. این موقعیت استراتژیک، ری را به کلیدی برای تسلط بر کل ایران تبدیل کرده بود. بخش عمده‌ای از ادبیات باستانی ایران از بین رفته است، بنابراین اطلاعات کمی درباره تاریخ ری قبل از ورود اسلام در قرن
کمی درباره تاریخ ری قبل از ورود اسلام در قرن هفتم میلادی وجود دارد (اگرچه شایان ذکر است که ری یکی از مراکز بزرگ دین زرتشت بود). با این حال، اهمیت نظامی و جغرافیایی ری در طول تاریخ، آن را به یک نقطه کلیدی در جنگ‌ها و فتوحات مختلف تبدیل کرد. کنترل ری به معنای تسلط بر راه‌های ارتباطی مهم و دسترسی به منابع حیاتی بود که آن را به هدفی استراتژیک برای قدرت‌های مختلف در طول تاریخ تبدیل می‌کرد. سلوکیان و ساسانیان. اسکندر مقدونی در تعقیب داریوش سوم، آخرین پادشاه سلسله هخامنشی، از ری (که در آن زمان رَگِس نامیده می‌شد)
هخامنشی، از ری (که در آن زمان رَگِس نامیده می‌شد) عبور کرد. او در این شهر نیروهای خسته خود را به مدت پنج روز استراحت داد، زیرا شنیده بود که داریوش به گذرگاه دروازه‌های خزر (Caspian Gates) رسیده است.(حماسه تاریخی شاهنامه، که سال های بسیار بعد نوشته شد، می گوید که نیروهای مستقر در ری تصمیم گرفتند به اسکندر بپیوندند و به فتح ایران کمک کنند). پس از مرگ نابه‌هنگام اسکندر، سلوکوس، یکی از افسران موفق ارتش او، ابتدا در بابل ساکن شد و سهم خود از امپراتوری را دریافت کرد. او در سال ۳۱۱ پیش از میلاد یک لشکرکشی نه‌ساله
او در سال ۳۱۱ پیش از میلاد یک لشکرکشی نه‌ساله را آغاز کرد و در نهایت بیشتر ایران را به دست آورد. سلوکوس سیاست اسکندر در تأسیس شهرهای یونانی در نقاط استراتژیک کلیدی را ادامه داد و از جمله این شهرها، یوروپوس بود که جایگزین رَگِس قدیمی شد (این اقدام بسیار ضروری بود زیرا حدود ۳۰۰ پیش از میلاد یک زمین‌لرزه رخ داده بود). حدود ۲۵۰ پیش از میلاد، در دوران حکومت سومین امپراتور سلوکی، ارشک یکم (Arsaces) فرماندار پارت را کشت و به طور موقت مقر خود را در ری (رَگِس) برپا کرد و سلسله اشکانی را تأسیس نمود. او نتوانست این
کرد و سلسله اشکانی را تأسیس نمود. او نتوانست این شهر را حفظ کند، اما خانواده‌اش کنترل مناطق شرقی‌تر را در دست گرفتند. یکی از حاکمان بعدی اشکانی، فرهاد یکم، مردم ماردی (Mardi) کوه‌های البرز را که به طور اسمی تحت فرمان سلوکیان بودند، کمی پس از به قدرت رسیدنش در سال ۱۸۱ پیش از میلاد مطیع خود کرد. بر اساس جغرافیای استرابو، او آن‌ها را در چاراکس (Charax)، دژی بین ری (رَگِس) و گذرگاه دروازه‌های خزر، که مسیر اصلی ارتباطی با شرق بود، ساکن کرد. جانشین فرهاد، مهرداد یکم، سپس قلمرو پارت را گسترش داد و ری را نیز به
یکم، سپس قلمرو پارت را گسترش داد و ری را نیز به تصرف خود درآورد. به نظر می‌رسد که این شهر آسیب دیده بود و او حدود ۱۴۸ پیش از میلاد آن را با نام آرساکیا (Arsacia) بازسازی کرد. حمله اعراب. در سال ۱۹ هجری (۶۴۰ میلادی) نیروهای دومین خلیفه اسلامی، عمر، شهرهای کلیدی میان‌رودان را تسخیر کردند و امپراتور ساسانی، یزدگرد سوم، مجبور به عقب‌نشینی به سمت کوه‌های زاگرس و به مرکز ایران شد. او ستاد جدیدی در ری برپا کرد و از نجبای خود درخواست کمک کرد و به ضدحمله پرداخت، اما با موفقیت چندانی همراه نبود. حدود سال ۲۱ هجری
اما با موفقیت چندانی همراه نبود. حدود سال ۲۱ هجری (۶۴۲ میلادی) نیروهای خلیفه حملات جدیدی را آغاز کردند و یک گذرگاه کلیدی را در نبرد نهاوند تصرف کردند. یک ارتش مسلمان به رهبری نعمان بن مقرن از نواحی مرتفع به دشت مرکزی ایران فرود آمد. یزدگرد به سمت دیگر رفته بود و ری را در دست فرماندار محلی، سیاوخش، پسر مهران بهرام چوبین، گذاشته بود. سیاوخش با همسایگان خود در شرق (در دماوند، طبرستان و غیره) متحد شد و بر این اساس که اگر ری سقوط کند، آنها نیز بعد از آن خواهند بود، دفاع قوی‌ای را ترتیب داد، اما پس از حدود یک
بود، دفاع قوی‌ای را ترتیب داد، اما پس از حدود یک هفته، طبق گزارش طبری، او به دست یکی از اشراف شهر، فرخزاد، خیانت شد (شاید به دلیل رقابت‌های سیاسی، شاید هم به این دلیل که او نیرویی از ری را برای کمک به نبرد با مهاجمان در وج رود، در جاده همدان، رهبری کرده بود و عواقب مقاومت در برابر مسلمانان را از نزدیک دیده بود). در حالی که ارتش‌ها در یک نبرد شبانه در پای کوه در خارج از ری درگیر بودند، او برخی از سواره‌نظام نعمان بن مقرن را از طریق یک مسیر ناشناخته به داخل شهر هدایت کرد (نسخه‌ای دیگر وجود دارد که مسلمانان
شهر هدایت کرد (نسخه‌ای دیگر وجود دارد که مسلمانان خودشان راه ورود به شهر را کشف کردند)، و از آنجا به عقب مدافعان حمله کردند و کشتار زیادی به بار آوردند. برای اینکه نمونه‌ای بگذارد، نعمان دستور تخریب شهر قدیم ("العتیقه"، شاید محله اشرافی ری) را صادر کرد؛ این شهر بعداً توسط فرخزاد که او را به عنوان فرماندار منصوب کرد، بازسازی شد. دماوند و دیگر سرزمین‌های شرق به سرعت تسلیم شدند. پس از مرگ خلیفه عمر در سال ۲۴ هجری (۶۴۴–۶۴۵ میلادی) در همدان و ری شورش‌هایی رخ داد. خلیفه جدید، عثمان، سعد بن ابی وقاص (رهبر اولیه
خلیفه جدید، عثمان، سعد بن ابی وقاص (رهبر اولیه کمپین مسلمانان در میان‌رودان) را مسئول عراق قرار داد، که شامل منطقه‌ای به نام عراق عجم (عراق ایرانی) بود و از کوه‌های زاگرس تا ری و فراتر از آن کشیده می‌شد و گاهی به آن جبال نیز گفته می‌شد. سعد، علا بن وهابین به همدان فرستاد؛ مردم ری که هنوز تحت سلطه اشراف خودخواه و درگیر بودند، به زودی رفتار خود را تغییر دادند و در سال ۲۵ هجری (۶۴۶ میلادی) مالیات‌های خود را پرداخت کردند. با این حال، روح شورش و نارضایتی در ری باقی ماند، بنابراین در دوران خلافت عثمان، زمانی که
ماند، بنابراین در دوران خلافت عثمان، زمانی که عراق تحت حکومت ابوموسی اشعری بود - احتمالاً حدود سال ۳۴ هجری (۶۵۵ میلادی) - قرظة بن کعب انصاری برای تحمیل صلح فرستاده شد. دودمان‌ها و ایدئولوژی‌ها، قرن هشتم میلادی. در سال‌های رو به افول دودمان اموی، خلافت به مرز فروپاشی نزدیک شد. در سال ۱۲۲ هجری (۷۴۰ میلادی)، زید بن علی، مسلمان شیعه، تلاش ناموفقی برای تصاحب خلافت انجام داد و در سال ۱۲۷ هجری (۷۴۴ میلادی)، شیعیان از ادعای دیگری به نام عبدالله بن معاویه حمایت کردند. او که در کسب پیروزی در میان‌رودان ناکام مانده
او که در کسب پیروزی در میان‌رودان ناکام مانده بود، به کوه‌های زاگرس عبور کرد و تا پایان سال ۱۲۸ هجری (۷۴۵ میلادی)، بیشتر غرب ایران، از جمله ری، به او تسلیم شدند. او چند ماه بعد شکست خورد، اما ناآرامی همچنان باقی ماند. یک یا دو سال بعد، شورشی از سوی یهودیان ایرانی به رهبری ابوعیسی اسحاق بن یعقوب اصفهانی (که به ابوعیسی یا اوبادیا معروف بود) رخ داد. او ادعا می‌کرد که مسیحا است و قصد دارد مردم خود را به یهودیه بازگرداند. او و پیروانش از شهری به شهر دیگر سفر کردند و حمایت فزاینده‌ای جمع‌آوری کردند و در عین حال
و حمایت فزاینده‌ای جمع‌آوری کردند و در عین حال در برابر نیروهای مسلمان دفاع کردند. اما زمانی که او نیروهایش را به ری آورد، ظاهراً در حدود سال ۱۳۱ هجری (۷۴۸ میلادی)، با ارتشی به رهبری المنصور مواجه شد که بعدها به عنوان دومین خلیفه عباسی شناخته شد و با خونریزی قابل توجهی شکست خورد. باور بر این است که او در این نبرد کشته شد، اما برخی از پیروانش نظر دیگری داشتند و می‌گفتند که او فرار کرده و در یک غار کوهستانی نزدیک پنهان شده است. فرقه ایساویه حداقل به مدت دو قرن دیگر ادامه یافت. در کارزاری که در نهایت برتری
قرن دیگر ادامه یافت. در کارزاری که در نهایت برتری دودمان عباسی بر امویان را به ارمغان آورد، تاریخ به طرز مبهمی تکرار شد. مانند امپراتور ساسانی یزدگرد سوم، رهبر نیروهای عرب در ایران، نصر بن سیار، به ری رفت تا باور کند که در آنجا می‌تواند نیروهایی برای مقابله با عباسیان که او را در سرتاسر کشور تعقیب می‌کردند، به دست آورد. با موفقیت کمی مواجه شد و قبل از رسیدن تعقیب‌کنندگان به ری، به ساوه رفت، اما در مدت کوتاهی که در شهر بود، بیمار شد و در پاییز سال ۱۳۱ هجری (۷۴۸ میلادی) بلافاصله پس از رسیدن به ساوه درگذشت.
(۷۴۸ میلادی) بلافاصله پس از رسیدن به ساوه درگذشت. در سال‌های بلافاصله پس از تصاحب خلافت توسط دودمان عباسی، ناآرامی‌های بیشتری وجود داشت. در سال ۱۳۷ هجری (۷۵۴–۷۵۵ میلادی)، یک حامی زرتشتی به نام سنباد، یکی از نخستین خرمینی‌ها (حامیان ابومسلم مرحوم که عباسیان را به قدرت رسانده بود و سپس به دست دومین خلیفه عباسی کشته شد) با ده‌ها هزار پیرو خود به ری رفت. او انبارهایی را که ابومسلم هنگام سفرش که به قتل او منجر شد، ترک کرده بود، باز کرد و ادعای گنجینه‌های موجود در آن را کرد و سپس به سمت همدان با هزاران حامی دیگر
آن را کرد و سپس به سمت همدان با هزاران حامی دیگر حرکت کرد. علت خرمینی با شکست خونین ارتش سنباد چند هفته بعد از بین نرفت و در سال ۱۶۲ هجری (۷۷۸–۷۷۹ میلادی)، حامیان بیشتری از ابومسلم در جرجان (گرگان) با فرقه‌ای به نام محمریه، یا "پوشندگان قرمز"، تحت رهبری ظاهری یکی از پسران یا نوه‌های ابومسلم، ابوالغره (اما به‌طور سازماندهی شده توسط عبدالقاهر) متحد شدند. آنها به سمت ری حرکت کردند، اما در آنجا با ارتشی که به‌وسیله خلیفه المهدي فرستاده شده بود و به رهبری عمر بن علی، فرماندار طبرستان، به شدت شکست خوردند. بین دو
علی، فرماندار طبرستان، به شدت شکست خوردند. بین دو شورش خرمینی، در سال ۱۴۱ هجری (۷۵۸–۷۵۹ میلادی) نمونه دیگری از اهمیت استراتژیک ری به وقوع پیوست، زمانی که فرماندار خراسان علیه خلیفه المنصور شورش کرد. خلیفه المنصور پسرش محمد (که بعدها خلیفه المهدي شد) را برای بازگرداندن کنترل به ری فرستاد و از این شهر به عنوان پایگاهی استفاده کرد. در نهایت، فرماندار به دست برخی از زیر دستان خود شکست خورد، اما محمد از ری بر سرزمین‌های شرقی حکومت کرد تا سال ۱۵۲ هجری (۷۶۸–۷۶۹ میلادی) و شهر را تحت نام محمدیه بازسازی کرد و
میلادی) و شهر را تحت نام محمدیه بازسازی کرد و دفاع‌ها و تسهیلات نظامی را بهبود بخشید (و حومه جدیدی به نام مهدی‌آباد ایجاد کرد تا افرادی را که در این فرآیند خانه‌هایشان تخریب شده بود، اسکان دهد). پسر او، هارون الرشید بزرگ، که در ری به دنیا آمده و بزرگ شده بود، از این شهر به عنوان سنگر استفاده کرد، به عنوان مثال در سال ۱۸۹ هجری (۸۰۵ میلادی) زمانی که خبر رسید شورش دیگری در خراسان در حال شکل‌گیری است. در ری، او از فرصت استفاده کرد تا فرماندار محلی، اسحاق بن العباس الفارسی، را مورد شکنجه قرار دهد تا او را وادار
الفارسی، را مورد شکنجه قرار دهد تا او را وادار کند محل شوهر خواهرزاده‌اش، امام اسماعیلی، محمد بن اسماعیل را فاش کند. اسحاق به دلیل این رفتار جان خود را از دست داد.
ٰ ابهام یکی از آرایه‌های ادبی در زبان فارسی است، که به هر کلمه، اصطلاح، عبارت، جمله یا متنی که در هنگام خوانش، به‌درستی و با قطعیّت فهمیده نشود و ذهن مخاطب را به بی‌معنایی، چند معنایی، یا به معنایی نامتعارف یا فراتر از صورت آشنا و معمول خود دلالت دهد، اشاره دارد. ابهام، نوعی اختلال در ایجاد معنا به‌هنگام برقراری ارتباط بین متن و مخاطب است. اگر چه ممکن است، بسیاری از این اختلال‌ها پس از اندکی دقّت برطرف شوند، امّا همان فرصت اندک نیز که مخاطب در دست‌یابی به معنا دچار درنگ می‌شود نوعی اختلال در یک رابطه سرراست
دچار درنگ می‌شود نوعی اختلال در یک رابطه سرراست و مستقیم محسوب می‌شود که در یک ارتباط بی‌ابهام مطلقاً وجود ندارد. ابهام با شرکت دادن خواننده در آفرینش معنا، نوعی تعامل میان خواننده و متن ایجاد می‌کند و از آن جا که خوانندگان را در طول تاریخ به واکنش وامی‌دارد، پیوسته امکان گفت‌وگوی نسل‌های مختلف با متن فراهم می‌آید». انواع ابهام از نظر دستور زبان. یکی از دلایل توجّه و توجیه تمایز بین ژرف‌ساخت و روساخت در زبان وجود جمله‌های مبهم است. همه جمله‌های مبهم از یک نوع نیستند. ابهام در یک گروه از جمله‌ها از نوع
یک نوع نیستند. ابهام در یک گروه از جمله‌ها از نوع «واژگانی» است؛ چون بعضی از کلمات بیش از یک معنا دارند. مثل شانه در جمله «شانه او را شکست»، که هم به معنی کتف می‌تواند باشد و هم به معنی وسیله آرایش کردن مو. و دوم ابهام از نوع «سازه‌ای» در گروه دیگری از جمله‌ها؛ «به این معنی که یک سازه را می‌توان بیش از یک جور تقطیع و طبقه‌بندی کرد. مثل گروه اسمی «زن و مرد جوان» که ابهام موجود در آن، ریشه در این حقیقت دارد که «جوان» را هم می‌توان صفت «مرد» دانست و هم صفت «زن و مرد» هر دو. و نوع سوم، «ابهام گشتاری» است. در
و مرد» هر دو. و نوع سوم، «ابهام گشتاری» است. در این گونه از ابهام‌ها به‌دلیل آن که دو ژرف‌ساخت متفاوت پس از انجام گرفتن یک دسته گشتار، روساخت واحدی پیدا می‌کنند، حاصل این فرایند، به یک واحد ابهام‌دار تبدیل می‌شود. برای مثال جمله «تنبیه حسن بی‌مورد بود» را می‌توان نمونه آورد، که مخاطب را با دو معنای متفاوت مواجه می‌کند: تنبیه کردن حسن بی‌مورد بود؛ و تنبیه شدن حسن بی‌مورد بود.
آقای بلاندن شگفت‌انگیز فیلمی محصول سال ۱۹۷۲ و به کارگردانی لایونل جفریس است. در این فیلم بازیگرانی همچون لورنس نیسمیت، لین فردریک، گری میلر، روزالین لاندور، مارک گرانگر، دایانا دورس، مدلین اسمیت، جیمز ویلرز، دیوید لاج، گراهام کراودن و پل ادینگتون ایفای نقش کرده‌اند.
استعاره آشکار یا مصرحه از آرایه‌های ادبی است. استعاره آشکار نام بردن از یک چیز به جای چیز دیگر است، چون شباهت زیادی به هم دارند. تصور کنید می‌خواهید از کسی تعریف کنید که در جنگ شجاع بوده و مثل شیر می‌جنگیده. به جای اینکه بگویید: «او مثل شیر می‌جنگید»، می‌گویید: «شیر وارد میدان شد.» در اینجا شما از کلمه «شیر» استفاده کرده‌اید تا به جای آن فرد شجاع، نام ببرید. بنابراین مفهوم استعاره مصرحه، به معنی «همانندگیری جایگزین‌شونده» است. ویژگی اصلی استعاره مصرحه این است که: مثال‌های دیگر: در واقع، استعاره مصرحه مثل یک
که: مثال‌های دیگر: در واقع، استعاره مصرحه مثل یک اسم رمز است که شما با آوردن آن اسم، به چیز دیگری اشاره می‌کنید که مخاطب به خاطر شباهت، منظور شما را متوجه می‌شود. در کتاب‌های ادبیات فارسی، استعاره آشکار را «استعاره مصرحه»، «استعاره تَصریحیه»، «استعاره تَحقیقیه» و «استعاره مُحققه» نیز نامیده‌اند. انواع. استعارهٔ مصرحه (آشکار) دارای گونه‌های گوناگون است، مانند: مجرده (تک‌پیرایه): همراه با یکی از ویژگی‌های «مشبّه» (همانندشونده، مانسته) آمده است. مانند عقاب آهنین، که استعاره از هواپیماست. مرشحه (فزون‌پیرایه):
که استعاره از هواپیماست. مرشحه (فزون‌پیرایه): همراه با ویژگی‌هایی از «مشبّه‌به» است. در آن مشبّه‌به، به همراه یکی از صفات مشبّه‌به می‌آید، مانند: امروز دریای مواج دور ساحلی را بر کرسی تدریس دیدم. که «موج» و «ساحل» از لوازم و مناسبات «دریا» ست. مطلقه (رها):در آن، ویژگی‌هایی از هر دو سوی تشبیه دیده می‌شود. وفاقیه (همساز): مشبّه و مشبّه‌به با هم ناسازگار نیستند. عنادیه (ناساز): مشبّه و مشبّه‌به را نمی‌توان با هم جمع کرد. اصلیه (بنیادی): واژهٔ استعاری از دستهٔ اسم است. تبعیه (پیرو): واژهٔ استعاری از دستهٔ صفت
اسم است. تبعیه (پیرو): واژهٔ استعاری از دستهٔ صفت یا فعل است. استعارهٔ مصرحه نه تنها بر پایهٔ تشبیه ساخته شده، بلکه خود شاخه‌ای از آرایهٔ «مجاز» نیز هست، چراکه در آن، واژه‌ای در معنای اصلی خود نیست و با «شباهت» جای آن واژه را گرفته است.
ساده‌انگاری () در روان‌شناسی به ترفندی گفته می‌شود که فرد آن را برای پیش‌پاافتاده تلقی کردن یک مدعا، شی یا موقعیت به کار می‌گیرد. این ترفند در مواجهه با احساس گناه متداول است. ساده‌انگاری می‌تواند شکل دستکاری روان‌شناختی را بگیرد که عموماً مشابه گسلایتینگ است. خردنمایی در ادبیات می‌تواند نوعی ساده‌انگاری باشد.
محمود علی یوسف (زاده ۲ سپتامبر ۱۹۶۵) یک دیپلمات اهل جیبوتی و رئیس منتخب کمیسیون اتحاد آفریقا است. او طولانی‌ترین وزیر امور خارجه جیبوتی است که از سال ۲۰۰۵ این سمت را بر عهده داشته است. در آوریل ۲۰۲۴، وی توسط دولت جیبوتی برای سمت رئیس کمیسیون اتحادیه آفریقا نامزد شد. در ۱۵ فوریه ۲۰۲۵، او پس از هفت دور رای‌گیری در انتخابات آدیس آبابا، اتیوپی پیروز شد. دوران اولیه زندگی و تحصیل. محمود علی یوسف در ۲ سپتامبر ۱۹۶۵ در شهر جیبوتی به دنیا آمد. او تحصیلات اولیه خود را در جیبوتی گذراند. یوسف برای ادامه تحصیل به
خود را در جیبوتی گذراند. یوسف برای ادامه تحصیل به انگلستان، فرانسه و کانادا رفت. او در رشته مدیریت بازرگانی در دانشگاه لیورپول تحصیل کرد و در سال ۱۹۹۰ مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته مدیریت گرفت. او پایان‌نامه خود را در دانشگاه آزاد بروکسل در دهه ۱۹۹۰نوشت. زندگی شخصی. یوسف به زبان‌های آفریقایی سومالیایی، عربی، انگلیسی و فرانسوی مسلط است. گفته می‌شود که وی با اسماعیل عمر گوئله رئیس‌جمهور جیبوتی رابطه نزدیک دارد.
انتخابات رئیس کمیسیون اتحادیه آفریقا (AU) در فوریه ۲۰۲۵ برای انتخاب پنجمین رئیس کمیسیون به منظور جانشینی رئیس فعلی موسی فقی برگزار شد. در ۱۵ فوریه ۲۰۲۵، محمود علی یوسف از جیبوتی با ۳۳ رای در دور هفتم رای‌گیری انتخاب شد. او در مارس ۲۰۲۵ سوگند یاد کرد. تاریخچه. نامزدها تا ۶ اوت ۲۰۲۴ برای کاندیداتوری باز بودند. رئیس جدید در سی و هشتمین اجلاس اتحادیه AU در آدیس آبابا، اتیوپی، در فوریه ۲۰۲۵ توسط مجمع AU از طریق رای‌گیری مخفی انتخاب شد. رؤسای قبلی از مناطق غربی، مرکزی و جنوبی اتحادیه آفریقا بودند. شورای اجرایی
مرکزی و جنوبی اتحادیه آفریقا بودند. شورای اجرایی اتحادیه آفریقا بر حق منطقه آفریقای شرقی برای ایجاد رئیس بعدی تأکید کرد و به همین دلیل به سمت معاونت رئیس آفریقای شمالی منصوب شد. انتخابات تحت الشعاع درگیری‌های مختلفی قرار گرفت که این قاره را درگیر کرد، به ویژه حمله M23 در جمهوری دموکراتیک کنگو.
روابط تجاری ایران و چین در سال های اخیر به دلیل همکاری های اقتصادی، انرژی و استراتژیک گسترش یافته است. چین به‌عنوان بزرگ‌ترین شریک تجاری ایران ، سالانه میلیاردها دلار تجارت دوجانبه، عمدتاً از طریق صادرات نفت ایران و کالاهای ساخت چین انجام می‌دهد. علیرغم تحریم های بین المللی، چین تعامل اقتصادی با ایران را حفظ کرده است و اغلب از مکانیسم های مالی جایگزین برای دور زدن محدودیت ها استفاده می کند. سرمایه‌گذاری‌های چینی در بخش‌های مختلفی از جمله زیرساخت‌ها، حمل‌ونقل، انرژی و دفاع و همچنین برنامه هسته‌ای ایران انجام
انرژی و دفاع و همچنین برنامه هسته‌ای ایران انجام می‌شود. تاریخچه زمان مدرن. در دوران جنگ سرد ، ایران و چین روابط تجاری غیررسمی داشتند که به تدریج گسترش یافت. در دهه ۱۹۸۰، حجم تجارت آنها به ۱.۶۳ میلیارد دلار رسید و تا سال ۱۳۸۵ به ۱۵ میلیارد دلار افزایش یافت. در سال ۱۳۸۰، تجارت بین دو کشور به ۳.۳ میلیارد دلار رسید، که تا سال ۱۳۸۴ به ۹.۲ میلیارد دلار افزایش یافت. تا سال ۱۳۸۴، چین ۸.۳ درصد از کل واردات ایران را تامین می‌کرد و پس از آلمان ، دومین صادرکننده بزرگ ایران بود. بین سال‌های ۱۳۷۹ و ۱۳۸۴، واردات ایران
ایران بود. بین سال‌های ۱۳۷۹ و ۱۳۸۴، واردات ایران از چین ۳۶۰ درصد افزایش یافت و چین ۹.۵ درصد از کل واردات ایران را به خود اختصاص داد. طبق "سیاست خاورمیانه،" این گسترش سریع به بازسازی اقتصادی چین در سال ۱۳۶۷ نسبت داده شد که هجوم بیشتر محصولات چینی به بازارهای ایران را تسهیل کرد. سرمایه‌گذاری‌های چین در ایران. چین سرمایه گذاری زیادی در پروژه های زیرساختی کلیدی در ایران انجام داد. شرکت‌های چینی در سیستم متروی تهران ، سدسازی ، شیلات و کارخانه‌های سیمان مشارکت داشتند. در همین حال، ایران مواد معدنی ضروری از جمله
در همین حال، ایران مواد معدنی ضروری از جمله زغال سنگ ، روی ، سرب و مس را به چین عرضه کرد. تجارت همچنین به تولید برق ، معدن ، تجهیزات حمل و نقل ، اسلحه ، الکترونیک، قطعات خودرو و کالاهای مصرفی گسترش یافت و محصولات و وسایل نقلیه ساخت چین به طور فزاینده ای در ایران رواج یافت. رشد تجارت دوجانبه. تا سال ۱۳۹۰ تجارت ایران و چین به ۴۵ میلیارد دلار رسید. امیر مقدم رئیس سازمان منطقه آزاد چابهار در دی ماه ۱۳۹۲ از راه اندازی اولین مسیر مستقیم کشتیرانی از چین به ایران خبر داد. پیش از این محموله های چینی به بندرعباس حمل
داد. پیش از این محموله های چینی به بندرعباس حمل و سپس از طریق شناورهای کوچکتر به چابهار منتقل می شد. مسیر مستقیم جدید زمان حمل و نقل را ۱۰ روز کاهش داد و هزینه های بارگیری و تخلیه را ۴۰۰ دلار برای هر کانتینر کاهش داد. تا سال ۱۴۰۱، صادرات ایران به چین بالغ بر ۴.۵۹ میلیارد دلار بود که عمدتاً شامل موارد زیر بود: این در حالی است که صادرات چین به ایران به ۱۰ میلیارد دلار رسید که دسته بندی اصلی آن عبارتند از: تجارت در میان تحریم های بین المللی. چین نقش کلیدی در کمک به ایران برای دور زدن تحریم های بین المللی ایفا
به ایران برای دور زدن تحریم های بین المللی ایفا کرده است، به ویژه از طریق شبکه های پیچیده ای که واردات نفت ایران را تسهیل می کند. طبق گزارش‌ها، از ابتدای دولت بایدن ، چین علیرغم محدودیت‌های مستمر غرب، ایران را قادر به کسب درآمد حدود ۲۲ میلیارد دلاری از فروش نفت کرده است. مکانیسم های فرار. مخازن تصفیه چای. فرار چین و ایران از تحریم ها تا حدی از طریق پالایشگاه های کوچک و نیمه مستقل چینی موسوم به "قوری" انجام می شود. این پالایشگاه ها نزدیک به ۹۰ درصد از صادرات نفت ایران را تشکیل می دهند، زیرا شرکت های دولتی
نفت ایران را تشکیل می دهند، زیرا شرکت های دولتی بزرگ تر مبادلات خود را با ایران به دلیل ترس از تحریم های ثانویه کاهش داده اند. پالایشگاه‌های قوری، نفت خام ایران را با تخفیف‌های قابل‌توجهی خریداری می‌کنند و اغلب آن را به عنوان منشأ آن از کشورهای دیگر، مانند مالزی یا امارات متحده عربی (امارات متحده عربی) تغییر نام می‌دهند تا مبدأ واقعی آن را پنهان کنند. این استراتژی به محافظت از شرکت‌های بزرگ چینی در برابر تحریم‌های احتمالی و بررسی دقیق مقامات غربی کمک می‌کند. تانکرهای ناوگان تاریک. استراتژی فرار از تحریم
تانکرهای ناوگان تاریک. استراتژی فرار از تحریم ایران شامل تانکرهای « ناوگان تاریک » است که برای جلوگیری از شناسایی بدون فرستنده کار می کنند. این کشتی‌ها نفت ایران را مستقیماً به چین منتقل می‌کنند، جایی که پرداخت‌ها معمولاً به رنمینبی از طریق بانک‌های کوچک‌تر انجام می‌شود که نظارت بین‌المللی کمتری را توسط مجریان غربی جلب می‌کنند. تاثیر اقتصادی. تعمیق روابط مالی بین چین و ایران علیرغم تشدید تحریم های آمریکا به پایداری اقتصاد ایران کمک کرده است. گزارش های جمع آوری شده توسط شورای آتلانتیک نشان می دهد که تقریباً
شده توسط شورای آتلانتیک نشان می دهد که تقریباً 91 درصد از صادرات نفت ایران در حال حاضر به چین سرازیر می شود. بازار جایگزین ایجاد شده توسط چین برای نفت تحریم شده به هر دو کشور این امکان را می دهد که علیرغم محدودیت ها به تجارت خود ادامه دهند و در نتیجه تاثیر مورد نظر تحریم های بین المللی را کاهش دهند. تحولات اخیر. داده‌های ردیابی نشان می‌دهد که بنادر چین، مانند دانگیینگ ، به قطب‌های کلیدی برای دریافت نفت تحریم‌شده از ایران و روسیه تبدیل شده‌اند. قانونگذاران آمریکایی نگرانی‌هایی را درباره شرکت‌های دولتی چین
آمریکایی نگرانی‌هایی را درباره شرکت‌های دولتی چین که ادعا می‌شود به بخش انرژی ایران کمک می‌کنند، ابراز کرده‌اند. ایران، چین و صنعت تسلیحات ایران. ۱۳۶۰ - ۱۳۷۰. در این دوره، چین یکی از تامین کنندگان عمده تسلیحات به ایران بود و تسلیحات منشأ شوروی یا مهندسی معکوس، از جمله تانک، موشک، هواپیماهای جنگنده و کشتی های نیروی دریایی را فراهم می کرد. علاوه بر این، چین در ایجاد تأسیسات تولید محلی برای موشک‌های کروز، توپخانه و سایر سامانه‌های دفاعی کمک کرد. چین همچنین با انتقال فناوری های حیاتی و تخصص علمی به برنامه های
انتقال فناوری های حیاتی و تخصص علمی به برنامه های هسته ای، شیمیایی و موشکی ایران کمک کرد. توسعه موشکی. به گفته بیتس، چین نقش مهمی در توسعه توانمندی های تولید موشک های بومی ایران ایفا کرد. نکته قابل توجه، کمک چین شامل اصلاحات در سیستم های موشکی مانند کرم ابریشم HY-2، و همچنین انتقال نقشه ها، فناوری های دو منظوره و تخصص فنی بود. کاهش در تجارت اسلحه. چین در سال ۱۳۸۴ امضای قراردادهای جدید صادرات تسلیحات با ایران را متوقف کرد که با تحریم های بین المللی و حمایت از قطعنامه های شورای امنیت سازمان ملل متحد علیه
از قطعنامه های شورای امنیت سازمان ملل متحد علیه ایران همسو شد. در حالی که تحویل از قراردادهای قبلی تا سال ۱۳۹۴ ادامه داشت، از آن زمان تاکنون هیچ فروش قابل توجهی تسلیحات گزارش نشده است. تغییر مسیر ایران به سمت تولید داخلی. به دنبال کاهش صادرات تسلیحات چین، ایران برای تامین نیازهای دفاعی خود به تولید داخلی و واردات روسیه روی آورد. اگرچه چین همچنان تامین کننده بالقوه مواد استراتژیک است، اما نقش مستقیم این کشور در موجودی تسلیحات متعارف ایران به میزان قابل توجهی کاهش یافته است. مواد با کاربرد دوگانه. سی ان ان
کاهش یافته است. مواد با کاربرد دوگانه. سی ان ان گزارش داد که با کاهش فروش مستقیم تسلیحات، چین همچنان به تامین مواد با کاربرد دوگانه به ایران ادامه می دهد که ممکن است از برنامه های نظامی این کشور حمایت کند. به عنوان مثال، گزارش‌ها حاکی از آن است که محموله‌های اخیر پرکلرات سدیم از چین به عنوان سوخت موشک‌های بالستیک ایران استفاده می‌شود. اجزای هواپیماهای بدون سرنشین. گزارش ها حاکی از آن است که قطعات ساخت چین در پهپادهای ایرانی مورد استفاده در درگیری ها از جمله جنگ روسیه و اوکراین یافت شده است. همکاری
از جمله جنگ روسیه و اوکراین یافت شده است. همکاری استراتژیک. در سال ۱۴۰۰، ایران و چین یک قرارداد استراتژیک ۲۵ ساله امضا کردند که شامل مفاد همکاری دفاعی است. در حالی که این پیمان سرمایه گذاری مشترک در فناوری و آموزش نظامی را پیش بینی می کند، نشان دهنده بازگشت به انتقال تسلیحات در مقیاس بزرگ نیست. همکاری تاریخی. دهه ۱۳۶۰-۱۳۷۰. در این دوره، چین یک شریک کلیدی در توسعه هسته ای ایران بود. این شرکت در ساخت رآکتورهای تحقیقاتی کمک کرد، هگزا فلوراید اورانیوم را برای غنی‌سازی تامین کرد و به ساخت تأسیساتی مانند کارخانه