payamvha/North_RAG huggingface dataset:
رافائلا لبورونی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. وی از سال ۱۹۸۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "خائن"، "زندگی زیباست" و "دیوار لاستیکی" اشاره کرد.
فرانچسکو برونی (؛ زادهٔ ۳۰ سپتامبر ۱۹۶۱) فیلم‌نامه‌نویس، بازیگر وکارگردان فیلم اهل ایتالیا است. او در سال ۲۰۱۱ برندهٔ روبان نقره‌ای بهترین کارگردان شد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "یادداشت‌های عشق"، "آغوش و بوسه"، "اسم من تانینو است"، "سرمایه انسانی" و "تعطیلات در مریخ" اشاره کرد.
سارگیس گالستیان (؛ زادهٔ ) بازیگر و کارگردان فیلم اهل ارمنستان است. وی از سال ۲۰۰۰ میلادی به ایتالیا مهاجرت کرده و از همان هنگام مشغول بسط فعالیت‌های هنری خود بوده است. وی دانش‌آموختهٔ دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان و پس از مهاجرت به ایتالیا با کمک همسرش مارینه گالستیان انجمن فرهنگی ایتالیایی-ارمنی «اینکُنتروورسو» را بنیان نهاد. او به چهار زبان ارمنی، ایتالیایی، فرانسوی و انگلیسی سخن می‌گوید. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "جایی در آفتاب"
آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "جایی در آفتاب" اشاره نمود.
باشگاه ورزشی سان هی یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای در هنگ کنگ است که در حال حاضر در دسته دوم هنگ کنگ رقابت می‌کند. این باشگاه سابقه طولانی در بازی در لیگ برتر دارد، اما تصمیم گرفت در فصل ۲۰۱۳–۱۴ پس از رد حضور در لیگ برتر تازه تاسیس هنگ کنگ، سقوط کند.
رگدی ان شخصیتی می‌باشد که خالق آن نویسندهٔ آمریکایی جانی گروئل (۱۸۸۰-۱۹۳۸) است و در مجموعه‌ای از کتاب‌هایی که ایشان برای کودکان نوشته و مصور کرده حضور یافته‌است.
لودوویکا مودونیو (؛ – ) بازیگر و صداپیشه اهل ایتالیا بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۳ تا ۲۰۲۱ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "مارشال روکا"، "حوزه استحفاظی"، "حمام"، "کاپوت موندی" اشاره کرد.
سیستم‌های باسبار الکتریکی (در برخی مواقع به هدف سادگی بیشتر سیستم‌های باسبار شناخته می‌شوند) رویکردی مدولار برای سیم‌کشی الکتریکی است که در آن به جای سیم‌کشی کابل استاندارد به صورت تکی برای هر دستگاه الکتریکی، دستگاه‌های الکتریکی بر روی آداپتوری نصب می‌شوند که مستقیماً به باسبار حامل جریان وصل می‌شود. این رویکرد مدولار در تابلوهای توزیع ، تابلوهای اتوماسیون و انواع دیگر نصب در محفظه الکتریکی به کار می‌رود.
لوآلوا براز (؛ – ) خواننده اهل برزیل بود که بیشتر به دلیل خواندن ترانهٔ مشهور «لامبادا» شهرت جهانی یافت. او به چهار زبان پرتغالی، اسپانیایی، فرانسوی و انگلیسی تسلط کامل داشت و ترانه‌هایی به این زبان‌ها اجرا کرده بود. او در خانوادگی که همگی موسیقی‌دان بودند به دنیا آمد. نواختن پیانو را از سن ۴ سالگی و خوانندگی را از سن ۱۳ سالگی آغاز کرد. وی از سال ۱۹۸۵ ساکن پاریس و از سال ۲۰۱۰ تا زمان مرگش در سال ۲۰۱۷ ساکن ژنو بود. مرگ. در ساعات اولیه ۱۹ ژانویه ۲۰۱۷، پلیس جسد او را در یک ماشین سوخته در کنار جاده‌ای در
جسد او را در یک ماشین سوخته در کنار جاده‌ای در ساکوآرما، در ۷۳ کیلومتری ریو دو ژانیرو پیدا کرد. او هنگام مرگ ۶۳ ساله بود. به گفته شاهدان، دو مرد پیشتر در خانه او، نه چندان دور از محل پیدا شدن وسیله نقلیه سوخته، دیده شده بودند. پلیس سه مرد را به عنوان مظنون به قتل او بازداشت کرد و این جنایت را «سرقتِ طبقِ برنامه پیش‌نرفته» توصیف کرد. طبق تحقیقات پلیس برزیل، او توسط یکی از کارمندانش که تنها ۱۵ روز قبل از مرگ او در مسافرخانه این خواننده شروع به کار کرده بود، به قتل رسید.
عروسک بیسکو، عروسک چینی یا عروسک سرامیکی عروسکی می‌باشد که به‌طور کامل از بیسکو یا پرسلان بیسکویتی ساخته شده باشد.
پس‌قفسِ سینه پشتِ سه بخش در قفسه سینه حشره است و سومین جفت پا را دارد. سختینه‌های اصلی آن (صفحه‌های استخوان‌بندی بیرونی) متانوتوم (پشتی)، متاسترنوم (شکمی) و متاپلورون (کناری) در هر سو هستند. پس‌قفس سینه بخشی است که در بیشتر حشرات بال‌دار دارای بال‌های عقبی است، اگرچه گاهی ممکن است این بال‌ها کاهش یافته یا اصلاح شوند، مانند مگس‌ها (دوبالان)، که در آن بال‌ها کاهش می‌یابند و به شکل هولتر یا بی‌پرواز مانند سوسک‌ها (Coleoptera) می‌شوند که در آن ممکن است کاملاً غایب باشند حتی اگر بال‌های جلویی هنوز وجود داشته
غایب باشند حتی اگر بال‌های جلویی هنوز وجود داشته باشند. همه حشرات بالغ دارای پاهایی روی پس‌قفس سینه هستند. در بیشتر گروه‌های حشرات، متانوتوم نسبت به مزونوتوم کاهش می‌یابد. در زیر راسته باریک‌تنه‌داران (Hymenoptera)، نخستین بخش شکمی با پس‌قفس سینه ترکیب می‌شود و سپس پروپودیوم نامیده می‌شود.
میان‌قفس سینه وسط سه بخش از قفسه سینه شش‌پایان است و جفت دوم پا را دارد. سختینه‌های اصلی آن (صفحه‌های اسکلتی بیرونی) مزونوتوم (پشتی)، مزوسترنوم (شکمی) و مزوپلورون (کناری) در هر سو هستند. میان‌قفس سینه بخشی است که بال‌های جلو را در همهٔ حشرات بال‌دار حمل می‌کند، اگرچه گاهی ممکن است این بال‌ها کاهش یافته یا اصلاح شوند، مانند سوسک‌ها (Coleoptera) یا گوش‌خیزک‌ها، که در آنها اسکلروت می‌شوند تا بال‌پوش ("پوشش بال") و پیچیده‌بالان که در آن آنها کاهش یافته و هالترهایی را تشکیل می‌دهند که به مزونوتوم متصل می‌شوند.
را تشکیل می‌دهند که به مزونوتوم متصل می‌شوند. همهٔ حشرات بالغ روی میان‌قفس سینه پا دارند. در برخی از گروه‌های حشرات، مزونوتوم هیپرتروفی می‌شود، مانند دوبالان، پرده‌بالان و پروانه‌سانان که در آن بخش جلویی مزونوتوم (که مزوسکتوم نامیده می‌شود) بیشتر سطح پشتی قفسه سینه را تشکیل می‌دهد. در این راسته‌ها، معمولاً یک اسکلریت کوچک به مزونوتوم که قاعده بال را می‌پوشاند، به نام تگولا متصل است. در یک گروه از حشرات، نیم‌بالان، سطح پشتی قفسه سینه معمولاً عمدتاً از پروتوراکس تشکیل شده است، اما همچنین بخشی از قسمت پشتی
تشکیل شده است، اما همچنین بخشی از قسمت پشتی بزرگ‌شدهٔ مزونوتوم به نام اسکاتلوم است. در قاب‌بالان، اسکلتلوم ممکن است قابل دیدن باشد یا نباشد، معمولاً به صورت یک صفحه مثلثی کوچک بین پایه‌های الیترال است، بنابراین از نظر موقعیت شبیه به سختینه نیم‌بالان است. در دوبالان و پرده‌بالان، سختینه میان‌قفس سینه نیز مشخص است، اما بسیار کوچک‌تر از مزوسکتوم است.
«لامبادا» () که با نام «با گریه رفت» (؛ ) هم شناخته می‌شود، ترانه‌ای از گروه فرانسوی-برزیلی کائوما است که با صدای خواننده برزیلی لوآلوا براز اجرا شد و در نخستین آلبوم این گروه موسیقی در سال ۱۹۸۹ منتشر شد. موزیک ویدئوی این ترانه در ژوئن ۱۹۸۹ در ساحل شهر ترانکوسو در ایالت باهیا برزیل تصویربرداری شد. این ترانه که به زبان پرتغالی اجرا شد، بازخوانی یک ترانهٔ پرتغالی تحتِ عنوانِ «با گریه رفت» (۱۹۸۶) با ترانه‌سرایی «مارسیا فِـهِیرا» است که آن نیز خود اقتباسی از ترانهٔ اسپانیایی «با گریه رفت» بود که در سال ۱۹۸۴
ترانهٔ اسپانیایی «با گریه رفت» بود که در سال ۱۹۸۴ توسط یک شرکت ضبط و پخش موسیقی پرویی و به تهیه‌کنندگی آلبرتو ماراوی منتشر شده بود. جالب اینکه هر دوی اینها هم برگرفته از یک ترانه کلمبیایی به همین نام بودند که در سال ۱۹۸۱ توسط گروه موسیقی کیارکاس اجرا و منتشر شده بود. در زمان انتشار، «لامبادا» با فروش ۱٫۸ میلیون نسخه در فرانسه و بیش از چهار میلیون نسخه در سراسر اروپا به عنوان موفق‌ترین تک‌آهنگ اروپایی در تاریخ سی‌بی‌اس رکوردز در نظر گرفته شد. بر اساس گزارش نیویورک تایمز، در مجموع، «لامبادا» تنها در سال ۱۹۸۹
تایمز، در مجموع، «لامبادا» تنها در سال ۱۹۸۹ پنج میلیون نسخه در سراسر جهان فروخت. با این حال، گروه کائوما به ترانه‌سرایان اصلی، یعنی «گروه موسیقی کیارکاس» اشاره‌ای نکردند، که منجر به دادگاه و شکایت‌های موفق در زمینه دستبرد فکری شد.
ماریا کیارا جانِتا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. او در رشته بازیگری در شهرهای فوجا و رم تحصیل کرده است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "پدر ماتئو" اشاره کرد.
لیلینا میله (؛ زادهٔ ۱۹۸۴ ) بازیگر و مدل اهل ایتالیا است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته‌است می‌توان به "رم"، "حوزه استحفاظی" و "پدر ماتئو" اشاره کرد.
چرت زدن پرنسس (ژاپنی: ひるね姫 〜知らないワタシの物語〜,) یک فیلم انیمه ژاپنی در سبک فانتزی و ماجراجویی به کارگردانی و نویسندگی کنجی کامیاما محصول سال ۲۰۱۷میلادی است. این فیلم در ۱۸ مارس ۲۰۱۷ در ژاپن توسط کمپانی برادران وارنر پیکچرز منتشر شد. نسخه دوبله انگلیسی آن در ۱۶ اوت ۲۰۱۷ در انگلستان و یک ماه بعد در ایالات متحده منتشر شد. دوبله انگلیسی در بلوری و دی‌وی‌دی در ۳۰ ژانویه ۲۰۱۸میلادی در آمریکای شمالی منتشر شد. داستان. این فیلم ما را به آینده‌ای نه چندان دور در ژاپن کوکونه باید سخت برای امتحان وردی دانشگاهش درس بخواند،
باید سخت برای امتحان وردی دانشگاهش درس بخواند، ولی به نظر میرسن نمیتواند بیدار بماند. چرت زدن هایش جدا از وقت درس خواندنش، با رویاهایی درمورد ماشین‌های جنگی که به اسرار خانوادگی‌ای که سال‌هاست مخفی مانده‌اند اشاره می‌کنند، دردسرهای بیشتری هم درست می‌کند. او نمی‌تواند از پدرش، یک مکانیک نابغه و با استعداد و هنرمند، اشاره کند زیرا همیشه سرش با درست کردن موتورسکلت‌ها و ماشین‌های در جنگ خیالی شلوغ است. این وحی ای که کوکونه را هدایت می‌کند که به پدرش نزدیک شود چیست؟
روژا داو (؛ زادهٔ ) یک عطرساز بریتانیایی است. وی از سال ۱۹۸۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
جوزف دی. نگوس ( ; متولد ۱۳ مه ۱۹۸۴) یک وکیل و سیاستمدار آمریکایی است که از سال ۲۰۱۹ به عنوان نماینده ایالات متحده برای منطقه دوم کنگره کلرادو خدمت می‌کند. این ناحیه در بولدر واقع شده است و بسیاری از حومه‌های شمال غربی دنور و همچنین فورت کالینز را در بر می‌گیرد. او که یکی از اعضای حزب دموکرات بود، از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۵ نایب السلطنه دانشگاه کلرادو بود نگوسه از سال ۲۰۲۴ به عنوان دستیار رهبر دموکرات مجلس نمایندگان خدمت کرده است. والدین نگوس از اریتره به ایالات متحده مهاجرت کردند. آنها زمانی که در بیکرزفیلد،
متحده مهاجرت کردند. آنها زمانی که در بیکرزفیلد، کالیفرنیا زندگی می‌کردند، ملاقات کردند، جایی که آنها ازدواج کردند و جو و خواهر کوچکترش داشتند. هنگامی که او شش ساله بود، خانواده به کلرادو نقل مکان کردند. پس از زندگی در آرورا، لیتلتون، و هایلندز رنچ، خانواده در بولدر ساکن شدند.
افترشیو () محصولی است که پس از اصلاح صورت روی پوست اعمال می‌شود. به‌طور سنتی، این یک مایع مبتنی بر الکل (به صورت پاششی) است، اما می‌تواند به صورت یک لوسیون، ژل یا حتی یک خمیر نیز باشد. افتر شیو اغلب حاوی یک عامل ضد عفونی‌کننده مانند الکل دناتوره شده، سیترات استئارات یا فندق افسون‌گر است تا از عفونت بریدگی‌ها جلوگیری و همچنین به عنوان یک قابض برای کاهش تحریک پوست عمل کند. جوهر نعنا در برخی از انواع آن برای بی‌حس کردن پوست تحریک شده نیز استفاده می‌شود. افترشیو مبتنی بر الکل معمولاً پس از استفاده از آن بعد از
مبتنی بر الکل معمولاً پس از استفاده از آن بعد از اصلاح، احساس سوزش فوری ایجاد می‌کند، که گاهی اثرات آن چند دقیقه طول می‌کشد، اما معمولاً فقط برای چند ثانیه است. محصولات غیر الکلی نیز در انواع موجود در بازار وجود دارد. افترشیوهای کرمی مرطوب‌کننده اغلب برای استفاده در زمستان توصیه می‌شوند زیرا به صورت لوسیون بدون الکل هستند و پوست را مرطوب می‌کنند. برخی از افترشیوها از عطر یا اسانس برای تقویت بو استفاده می‌کنند. مرطوب‌کننده‌های طبیعی و مصنوعی اغلب به عنوان نرم‌کننده پوست تبلیغ می‌شوند. به دلیل ماهیت بسیار
نرم‌کننده پوست تبلیغ می‌شوند. به دلیل ماهیت بسیار مشابه ادکلن و افترشیو، گاهی به اشتباه افترشیو، ادکلن نامیده می‌شود. برخی از تولیدکنندگان افترشیو، استفاده از افترشیو معطر خود را مانند ادکلن تشویق می‌کنند تا با تشویق مصرف‌کنندگان به استفاده از آن به شیوه ای همه‌کاره تر، نه فقط بعد از یک جلسه اصلاح، فروش را افزایش دهند. در تولید برخی از افترشیوها، از ادکلن الهام گرفته شده است. افترشیوهای اولیه شامل فندق افسون‌گر و رام خلیج بود و در راهنمای اصلاح ثبت شده است. هر دو این عناصر هنوز به عنوان افترشیو فروخته
است. هر دو این عناصر هنوز به عنوان افترشیو فروخته می‌شوند.
یک مجموعه مانگای ترسناک ژاپنی است که توسط جونجی ایتو نوشته و مصورسازی شده است. مجموعه که از سال ۱۹۹۸ تا ۱۹۹۹ به شکل سریالی در مجلهٔ "سینن" مانگای "بیگ کامیک اسپیریت" به چاپ می‌رسید، فصل‌های آن توسط انتشارات شوگاکوکان در سه جلد گردآوری شده و از اوت ۱۹۹۸ تا سپتامبر ۱۹۹۹ عرضه شدند. در مارس ۲۰۰۰، شوگاکوکان نسخه‌ای عامه از آن منتشر کرد و نسخهٔ دومی هم در اوت ۲۰۱۰ عرضه شد. در آمریکای شمالی ویز مدیا نسخه‌ای ترجمه شده به زبان انگلیسی از این مانگا را از فوریه ۲۰۰۱ تا اوت ۲۰۰۲ در ماهنامه "پالپ" به صورت سریالی به چاپ
اوت ۲۰۰۲ در ماهنامه "پالپ" به صورت سریالی به چاپ رساند. داستان مجموعه دربارهٔ شهروندان کوروئوزو چو، شهری خیالی است که به واسطه یک نفرین فراطبیعی در برگیرندهٔ مارپیچ‌ها گرفتار شده‌اند. داستان "اوزوماکی" زمانی شروع شد که ایتو سعی کرد داستانی در مورد افرادی بنویسد که در خانه‌های سازمانی بسیار طولانی زندگی می‌کنند، و برای او الهام بخش گردید که از شکل مارپیچی برای رسیدن به طول مورد نظرش استفاده کند. ایتو معتقد است وحشت موجود در "اوزوماکی" به دلیل براندازی نمادهایی است که به‌طور مثبت در رسانه‌های ژاپنی به تصویر
است که به‌طور مثبت در رسانه‌های ژاپنی به تصویر کشیده می‌شود و مضمون آن که قهرمان‌های اصلی داستان با نیروی اسرارآمیز و قوی‌تر از خودشان مبارزه می‌کنند. "اوزوماکی" همچنان مورد تحسین منتقدان قرار می‌گیرد، و بسیاری آن را شاهکار بزرگ ایتو می‌دانند. با الهام از این مجموعه دو بازی ویدئویی برای کنسول بازی دستی واندرسوآن و یک فیلم لایو اکشن (۲۰۰۰)، به کارگردانی هیگوچینسکی دستمایه اقتباس قرار گرفته است. بر پایه نسخه مانگا یک مجموعه تلویزیونی انیمه چهار قسمتی نیز توسط استودیوهای فوگاکو و آکاتسوکی و محصول مشترک
توسط استودیوهای فوگاکو و آکاتسوکی و محصول مشترک پروداکشن آی. جی و ادالت سویم مورد اقتباس قرار گرفت که از سپتامبر تا اکتبر ۲۰۲۴ در ایالات متحده و در برنامه تلویزیونی تونامی قبل از ژاپن پخش شد. داستان. "اوزوماکی" داستان یک نوجوان دبیرستانی، به نام ؛ دوست‌پسرش ؛ و شهروندان شهری کوچک و ساکت ژاپنی به نام را دنبال می‌کند، که توسط رویدادهای فراطبیعی شامل مارپیچ‌ها احاطه شده است. با جلو رفتن داستان، کیریه و شوئیچی شاهد این هستند که چگونه نفرین مارپیچی بر افراد اطرافشان تأثیر می‌گذارد و باعث می‌شود شهروندان نسبت به
تأثیر می‌گذارد و باعث می‌شود شهروندان نسبت به مارپیچ‌ها وسواس پیدا کنند یا پارانوید شوند. شوئیچی پس از مرگ هر دو والدینش به دلیل قدرت‌های روحی و جسمی وحشتناک مارپیچ‌ها گوشه‌گیر و منزوی می‌شود، اما از طرفی توانایی تشخیص زمان وقوع نفرین مارپیچی را به دست می‌آورد، اگرچه اغلب تا زمانی که اثرات فراهنجار بعدی نفرین آشکار شود، نادیده گرفته می‌شود. در نهایت، کیریه نیز تحت تأثیر این نفرین قرار می‌گیرد، و زمانی که موهایش شروع به پیچیده شدن به شکل مارپیچ غیرطبیعی می‌شود، انرژی زندگی‌اش را برای هیپنوتیزم کردن شهروندان
انرژی زندگی‌اش را برای هیپنوتیزم کردن شهروندان تخلیه می‌کند، و هر زمان که بخواهد موهایش را کوتاه کند او را خفه می‌کند. در نهایت شوئیچی موفق می‌شود موهای او را کوتاه کند و نجاتش دهد. نفرین همچنان به ایجاد بلا در شهر ادامه می‌دهد تا اینکه تیفون‌های شدیدی که توسط آن ایجاد شده‌اند، بیشتر ساختمان‌های شهر را ویران می‌کند. تنها ساختمان‌های باقی‌مانده، خانه‌های قدیمی تراس‌دار و متروکه هستند، که شهروندان ابتدا مجبور به نقل مکان به آن‌ها می‌شوند، و سپس با افزایش جمعیت شروع به گسترش آن‌ها می‌کنند. رسانه‌ها. فیلم لایو
شروع به گسترش آن‌ها می‌کنند. رسانه‌ها. فیلم لایو اکشن. در ۱۱ فوریه ۲۰۰۰، یک اقتباس لایو اکشن از "اوزوماکی" در ژاپن منتشر شد. این فیلم به کارگردانی هیگوچینسکی بود و بازیگرانی همچون اریکو هاتسونه در نقش کیریه گوشیما، شین اون-کیونگ در نقش چیه مارویاما، فی فان در نقش شوئیچی سایتو، کیکو تاکاهاشی در نقش یوکیه سایتو، رن اوسوگی در نقش توشیو سایتو و هیناکو سائکی در نقش کیوکو سکینو در آن حضور داشتند. این فیلم از چهار قسمت شامل («پیش آگاهی»، «فرسایش»، «بازدید» و «تناسخ») تشکیل شده است و به دلیل تولید فیلم قبل از
تشکیل شده است و به دلیل تولید فیلم قبل از پایان نسخهٔ مانگا، از پایانی متفاوت با مانگا برخوردار است. انیمه. در گردهمایی سالانه کرانچی‌رول اکسپو سال ۲۰۱۹، از یک مجموعه تلویزیونی انیمه ۴ قسمتی رونمایی شد. این مجموعه با همکاری پروداکشن آی. جی آمریکا و بازوی تولید داخلی ادالت سویم، یعنی استودیوی ویلیامز استریت تولید شده است. کارگردانی انیمه بر عهدهٔ هیروشی ناگاهاما است و کالین استتسون آهنگسازی آن را بر عهده دارد. این مجموعه در برنامه تلویزیونی تونامی از ادالت سویم قبل از ژاپن پخش شد.
واسکو بوئف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر هفده سال بلغارستان بازی کرده است.
ولیسلاو بوئف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر 19 سال و زیر ۲۱ سال بلغارستان بازی کرده است.
لیوبومیر بوگدانوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال بلشانی اشاره کرد.
استفان بوگومیلوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال بلغارستان و بلغارستان بازی کرده است.
الکساندار بونچف (؛ زادهٔ ۳۰ نوامبر ۱۹۶۵) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال دویسبورگ، باشگاه فوتبال کارل زایس ینا، باشگاه فوتبال لفسکی صوفیه، و باشگاه فوتبال دارمشتات ۹۸ اشاره کرد.
استانچو بونچف (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال زسکا صوفیه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده است.
هریستو بونف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال زسکا صوفیه و باشگاه فوتبال آ. ا. ک آتن اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده است.
میلن بونف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است.
ونتسیسلاو بونف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال بوتو پلوودیو و باشگاه فوتبال لوکوموتیو صوفیه اشاره کرد.
زلاتکو بونف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال لودوگورتس رازگراد اشاره کرد.
بوریس بوریسوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است.
بوریسلاو بوریسوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال لیتکس لووچ اشاره کرد.
دیان بوریسوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است.
گئورگی بوریسوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال بنی سخنین، باشگاه فوتبال لوکوموتیو صوفیه، و باشگاه فوتبال لفسکی صوفیه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده است.
نیکولا بوریسوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر 18 سال و زیر 19 سال بلغارستان بازی کرده است.
آتاناس بورنوسوزوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال بنی سخنین، باشگاه فوتبال آسترا جورجو، باشگاه فوتبال آریس لیماسول، باشگاه فوتبال لفسکی صوفیه، باشگاه فوتبال لیتکس لووچ، باشگاه فوتبال لوکوموتیو صوفیه، باشگاه ورزشی السالمیه کویت، و باشگاه فوتبال احمد گروزنی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال بلغارستان بازی کرده است.
سیستم بزرگراه در مالزی ( Malaysia) شبکه‌ای از بزرگراه‌های ملی تحت کنترل در مالزی است که ستون اصلی آزادراه‌های ملی مالزی را شکل می‌دهد. شکل‌گیری اولیه این شبکه با آغاز فعالیت جایگاه عوارض جاده‌ای تانجونگ مالیم-اسلیم ریور (مسیر ۱ فدرال) بود که در روز ۱۶ مارس ۱۹۶۶ افتتاح شد. بزرگراه‌های مالزی توسط شرکت‌های خصوصی تحت نظارت متصدی آزادراه دولتی، متصدی آزادراه مالزی (مخفف MHA؛ که همچنین با عنوان "Lembaga Lebuhraya Malaysia" (LLM) در مالایی شناخته می‌شود) ساخته می‌شود. بررسی اجمالی. شبکه بزرگراه در مالزی، بعد از
بررسی اجمالی. شبکه بزرگراه در مالزی، بعد از ژاپن و کره‌جنوبی به عنوان یکی از بهترین شبکه بزرگراهی تحت کنترل در آسیا و جهان قلمداد می‌شود. در مالزی ۳۰ بزرگراه در دسترس است که مجموع طول آنها بالغ بر ۷۴۸ کیلومتر (۴۶۵ مایل) است. همچنین ۲۱۹٫۳ کیلومتر (۱۳۶٫۳ مایل) دیگر در دست ساخت است. سیستم دریافت عوارض بزرگراهی در مالزی همانند سیستم بزرگراه ژاپن و سیستم بزرگراه چین است. تمام بزرگراه‌های عوارضی مالزی، آزادراه تحت کنترل بوده و تحت سیستم ساخت، بهره‌برداری و واگذاری مدیریت می‌شوند.
پرسلاو بوروکوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر 17 سال, زیر 19 سال و زیر ۲۱ سال بلغارستان، و بلغارستان بازی کرده است.
ایوان بویادژیف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال لوکوموتیو صوفیه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده است.
ژیوکو بویادژیف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است.
نیکولا بویچف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است.
اسلاوچو بویچف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است.
یوردان بوزدانسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال لاس پالماس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده است.
گئورگی بوژانوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است.
لیوبومیر بوژینوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال لوکوموتیو صوفیه اشاره کرد.
روسن بوژینوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال زسکا صوفیه اشاره کرد.
واسیل بوژینوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است.
دانیل بوژکوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال بوتو پلوودیو و باشگاه فوتبال ویدزف ووچ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده است.
الکساندار برانکوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال لوکوموتیو صوفیه و باشگاه فوتبال زسکا صوفیه اشاره کرد.
فهرستی از سیاهرگ‌های بدن انسان:
وسلین برانیمیروف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال توبول اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال بلغارستان و بلغارستان بازی کرده است.
ایلکر بودینوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است.
میروسلاو بودینوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است.
آسن بوکارف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال لفسکی صوفیه و باشگاه فوتبال زسکا صوفیه اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال بلغارستان و بلغارستان بازی کرده است.
دیمیتار بوروف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است. وی همچنین در تیم ملی فو تبال زیر 19 سال بلغارستان بازی کرده است.
صابون اصلاح () صابون سختی است که برای تولید کف با فرچه اصلاح استفاده می‌شود. کفی که تولید می‌کند برای پوشاندن صورت در هنگام اصلاح استفاده می‌شود و موها را برای اصلاح نرم آماده می‌کند. در حالی که صابون اصلاح کف بسیار متراکم و طولانی مدت تولید می‌کند، استفاده از آن در دوران مدرن کمتر رایج است و انواع مختلف کرم اصلاح از آن سبقت گرفته است. تاریخچه. صابون‌های اصلاح سخت به شکل امروزی، حداقل از اوایل قرن نوزدهم وجود داشته است. ویلیامز (یک صابون اصلاح معمولی آمریکایی که برای استفاده در لیوان به‌جای کاسه در نظر
که برای استفاده در لیوان به‌جای کاسه در نظر گرفته شده است) از سال ۱۸۴۰ تولید شده است، و به آن یک حق اختراع ایالات متحده برای کاسه اصلاح برای استفاده با صابون سخت در سال ۱۸۶۷ اعطا شد. تخته‌های اصلاح (صابون اصلاح به شکل استوانه) حداقل از اواسط قرن نوزدهم وجود داشته است. قرن بیست و یکم شاهد یک رنسانس فرهنگی اصلاح مرطوب بوده است و بنابراین، صابون‌های اصلاح به‌طور فزاینده‌ای محبوب شده‌اند و برندهای متعددی برای فروش انحصاری این نوع محصول تأسیس شده‌اند. ظاهر. صابون اصلاح سنتی غالباً به عنوان یک تخته گرد کامل، با
اصلاح سنتی غالباً به عنوان یک تخته گرد کامل، با کفی گرد برای استفاده با کاسه اصلاح یا کف صاف برای استفاده در لیوان فروخته می‌شود. صابون‌های گران‌قیمت ممکن است با ظروف مخصوص به خود (معمولاً از چوب یا سرامیک) که به شکل همان تخته صابون می‌باشد فروخته شوند. صابون اصلاح ممکن است در شکل‌های استیک، تیوب پلاستیکی، فویل یا کاغذ پیچیده شود. صابون اصلاح به ندرت به صورت تخته‌های مستطیلی فروخته می‌شود (همان‌طور که در صابون بدن معمول است). استفاده. یک صابون اصلاح سخت همراه با فرچه برای ایجاد کف برای اصلاح استفاده
همراه با فرچه برای ایجاد کف برای اصلاح استفاده می‌شود. برای استفاده به شکل قطعه ای یا میله ای، فرچه ابتدا در آب خیس می‌شود و سپس به شدت روی سطح صابون می‌چرخد و باعث می‌شود که صابون خمیری شده موهای برس را بپوشاند. سپس فرچه به یک کاسه جداگانه یا به محل ریش منتقل می‌شود تا آن را کفی کند. استیک‌های اصلاح معمولاً با مالش انتهای باز استیک روی صورت ریش دار و پوشاندن صورت با کف استفاده می‌شود. به دلیل فرم فشرده و سهولت استفاده، استیک‌های اصلاح برای استفاده در سفر محبوب هستند. عناصر. صابون اصلاح مانند یک صابون سنتی
هستند. عناصر. صابون اصلاح مانند یک صابون سنتی با انتخاب مواد تشکیل دهنده برای تولید یک کف صاف و پایدار تولید می‌شود. ساخت آن اغلب کمی با صابون معمولی حمام متفاوت است زیرا می‌توان از پتاسیم هیدروکسید و سدیم هیدروکسید به عنوان عوامل صابون‌سازی استفاده کرد. سدیم هیدروکسید صابون سخت تری را ایجاد می‌کند، مانند آنچه که در کاسه‌ها استفاده می‌شود، در عوض پتاسیم هیدروکسید باعث ایجاد صابون نرم تری می‌شود که راحت تر روی فرچه بارگیری می‌شود. از لحاظ تاریخی، پیه یک ماده محبوب در صابون‌های اصلاح بوده و هنوز هم در برخی
محبوب در صابون‌های اصلاح بوده و هنوز هم در برخی از محصولات سنتی استفاده می‌شود. روغن نخل و روغن نارگیل اغلب به عنوان جایگزینی برای پیه در جایی که چربی حیوانی مورد نظر نیست استفاده می‌شود. اسیدهای چرب جزئی، مانند اسید استئاریک نیز در صابون‌های اصلاح به دلیل خواصی که در آنها نقش دارند استفاده می‌شود. اسید استئاریک به یک کف متراکم پایدارتر کمک می‌کند. مزایا و معایب. مزیت اصلی صابون اصلاح نسبت به کرم‌های اصلاح اسپری شونده، هیدراته اضافی است که توسط صابون‌های اصلاح ارائه می‌شود. صابون‌های اصلاح نیز توسط اداره
ارائه می‌شود. صابون‌های اصلاح نیز توسط اداره امنیت حمل و نقل و سایر آژانس‌های امنیتی فرودگاه تأیید شده‌اند که در چمدان‌های دستی مجاز هستند.. علاوه بر این، خطر تخلیه تصادفی محصول در حین حمل و نقل بسیار پاییناست. معایب اصلی صابون اصلاح عدم راحتی و فضا است. ایجاد کف و آماده‌سازی صورت نسبت به سایر کرم‌های اصلاح زمانبرتر است. علاوه بر این، استفاده از لیوان اصلاح و در صورت تمایل یک کاسه کف، فضای بیشتری را مصرف می‌کند و زمان بیشتری را نسبت به اکثر کرم‌های اصلاح می‌برد. برخی از افراد لیوان و کاسه را کنار گذاشته و