payamvha/North_RAG huggingface dataset:
خانواده و اطرافیان زندانی سیاسی زن به او به عنوان «مادر» وارد می‌شود به نمایش می‌گذارد. همچنین رابطه همراه با تنش فرزندانش با او و به خصوص خشم کودک دختر نوجوان از مادرش، یکی از بخش‌های محوری فیلم است. اما این کافی نیست. «فیلم اول، هفت روز، در اروپا ساخته شده است اما یکی از بازیگران رسمی و مشهور داخل ایران، ویشکا آسایش که پس از خیزش «زن، زندگی، آزادی» جمهوری اسلامی را برای همیشه ترک کرده است در این فیلم بدون رعایت مقررات سفت و سخت وزارت ارشاد اسلامی به ایفای نقش پرداخته بود.»
ژول اسبروگلیا (۱۰ ژوئیه ۱۹۲۹–۲۱ آوریل ۲۰۰۷)، یک فوتبالیست اهل فرانسه بود که در پست مدافع میانی بازی می‌کرد. بیوگرافی. او در سال ۱۹۵۹، "جایزه ستاره طلایی را" از "فرانس فوتبال" دریافت کرد و به عنوان بهترین فوتبالیست حرفه‌ای فصل جاری انتخاب شد. او با تیم آنژه در فینال جام حذفی فرانسه ۱۹۵۷ (با شکست ۳-۶ مقابل تولوز اف‌سی) حضور داشت. او در تیم‌های آنژه (۵۹–۱۹۵۲)، المپیک لیون (۶۰–۱۹۵۹) و اف‌سی روآن (۶۲–۱۹۶۰) بازی می‌کرد. او سپس به عنوان بازیکن در آ‌اس شربورگ (۱۹۶۲-۱۹۶۴) و بازیکن-مربی در آ اس مونتفراند (۶۵-۱۹۶۴) و
و بازیکن-مربی در آ اس مونتفراند (۶۵-۱۹۶۴) و سپس به عنوان مربی تمام وقت در همان باشگاه (۶۷-۱۹۶۴) به کار خود ادامه داد. ژول اسبروگلیا مدتی نیز در تیم ملی نوجوانان فرانسه و تیم بی ملی فرانسه بازی می‌کرد. او در سالیز در نزدیکی پرپینیان (پیرنه-اورینتال) بازنشسته شد.
بدر لاما (۲۳ آوریل ۱۹۰۷ – ۱ اکتبر ۱۹۴۷) بازیگر فلسطینی بود. در خانواده‌ای فلسطینی‌اصل در شیلی به دنیا آمد و در ابتدای زندگی خود همان‌جا زیست. سپس به همراه برادرش ابراهیم لاما، کارگردان، به مصر رفت و با همدیگر به موفقیت در سینمای نوظهور مصر رسیدند. آنها در نویسندگی، بازیگری و کارگردانی با هم همکاری داشتند و نتیجهٔ این همکاری، تأسیس شرکت فیلم کوندور شد. شرکت آنها ده‌ها فیلم به سینمای مصر و عرب ارائه کرد. بدر از سال ۱۹۲۷ و به مدت بیست سال، فیلم‌های زیادی بازی کرد و ساخت. وی در سن ۴۰ سالگی بر اثر آنژین صدری
کرد و ساخت. وی در سن ۴۰ سالگی بر اثر آنژین صدری درگذشت. زندگی و پیشه. بدر لاما با نام بَدرو لاماس در ۲۳ آوریل ۱۹۰۷ یا ۱۹۰۸ در شیلی به دنیا آمد. پدرش عبدالله و مادرش لیزا خلیل بشارة ساره بود. پدرش، عبدالله ابراهیم الأعمیٰ، در سال ۱۸۹۰ از شهر بیت لحم به شیلی مهاجرت کرد، همان‌طور که بسیاری از مردم شام در آن دوره انجام دادند. عبدالله در آنجا با یک زن مهاجر فلسطینی از همان شهر ازدواج کرد. از او سه پسر داشت: عیسی، ابراهیم و بدر. نام خانوادگی او به دلیل تلفظ سنگین حرف عین عربی در زبان اسپانیایی، از الأعمیٰ به
حرف عین عربی در زبان اسپانیایی، از الأعمیٰ به معنای نابینا به لاما، تحریف شد. در شیلی، برادران ابراهیم و بدر لاما به هنر عکاسی علاقه داشتند و بدر حتی در آنجا به عنوان دستیار در کارگردانی دو فیلم کوتاه کار کرد. در سال ۱۹۲۴، ابراهیم و بدر تصمیم گرفتند به شهر بیت لحم در فلسطین برگردند، اما در راه بازگشت از کشتی حامل خود در شهر اسکندریه، پادشاهی مصر، پیاده شدند و ترجیح دادند در آنجا ساکن شوند تا مسیر خود را در سینمای مصر طی کنند، زمانی که صنعت فیلم مصری در مراحل ابتدایی خود بود و فیلم‌های تولید شده، صامت
مراحل ابتدایی خود بود و فیلم‌های تولید شده، صامت بودند. برادران ابراهیم و بدر لاما در ابتدا در زمینهٔ عکاسی فعالیت کردند و به گروه «حامیان تصاویر متحرک» پیوستند که به یک شرکت یا باشگاه سینمایی تبدیل شد به نام «مینا فیلم» که شاید اولین باشگاه در نوع خود در جهان عرب باشد. آنها باشگاه را با تأسیس یک شرکت تولید فیلم به نام «کوندور فیلم» دنبال کردند که طی سالیان متمادی نقش برجسته‌ای در صنعت فیلم مصر ایفا کرد. در سال ۱۹۲۷ برای تولید فیلم «بوسه‌ای در صحرا» که در صحرای ویکتوریا در حومهٔ اسکندریه فیلمبرداری شد، با
ویکتوریا در حومهٔ اسکندریه فیلمبرداری شد، با هم همکاری کردند. این اولین فیلم آن دو بود که در یک استودیوی کوچک در یک ویلای خصوصی در منطقهٔ ویکتوریا در حومهٔ اسکندریه فیلمبرداری کردند. مؤرخان آن را یکی از اولین فیلم‌های صامت عرب می‌دانند که در سینمای اسکندریهٔ کاسموگراف و سینماهای بیروت نیز به نمایش درآمد. ابراهیم لاما کارگردانی و فیلمبرداری را برعهده گرفت و نقش اصلی را به برادرش بدر واگذار کرد و تعدادی خارجی مقیم اسکندریه در این فیلم شرکت داشتند. فیلم «بوسه‌ای در صحرا» اولین فیلم داستانی بلند تولید و نمایش
در صحرا» اولین فیلم داستانی بلند تولید و نمایش داده شده در مصر بود، اگرچه مؤرخان مصری فیلم «لیلا» به کارگردانی استفان رستی و با بازی عزیزه امیر و احمد جلال که خود پس از نمایش «بوسه‌ای در صحرا» ظهور کرد، اولین فیلم مصری می‌دانند؛ به این دلیل که آماده‌سازی و فیلمبرداری فیلم «لیلا» قبل از فیلم برادران لاما بوده و تهیه‌کننده، کارگردان و بازیگران فیلم «لیلا» همگی مصری بودند.بدر لاما به فیلم‌های رودولف والنتینو بازیگر ایتالیایی علاقه داشت که در سال ۱۹۲۶ در فیلم «پسر شیخ» که وقایع آن در صحرا می‌گذرد بازی کرد و
«پسر شیخ» که وقایع آن در صحرا می‌گذرد بازی کرد و داستان فیلم «بوسه‌ای در صحرا» را از آن اقتباس کرد. این فیلم با همکاری برادرش ابراهیم به فیلمی تبدیل شد که در زمینه‌ای احساسی به عنوان اولین فیلم اکشن و ماجرایی شناخته شد و نقش اصلی زن را بدریه رأفت (جوزفین جورج سرکیسی) بازی کرد. به دلیل موفقیت برادران لاما، اسکندریه به یک رقیب جدی برای قاهره تبدیل شد، زیرا برادران خانهٔ خود را به عنوان یک «استودیو فیلم» مجهز به دستگاه‌ها آماده کرده بودند و دفتر شرکت خود را در آنجا تأسیس کردند. آنها فیلم دیگری به نام «فاجعه
آنجا تأسیس کردند. آنها فیلم دیگری به نام «فاجعه بر فراز هرم» را در سال ۱۹۲۹ تولید کردند. این فیلم نیز توسط ابراهیم لاما کارگردانی شد و بدر لاما، وداد عرفی و فاطمه رشدی در آن بازی کردند و در سینماهای حلب به نمایش درآمد. سپس فیلمسازی را با فیلم سوم به نام «معجزهٔ عشق» در سال ۱۹۳۰ دنبال کردند که آن را در فضای باز فیلمبرداری کردند؛این فیلم در حیفا، یافا و قدس به نمایش درآمد و یکی از اولین فیلم‌های موزیکال محسوب می‌شود. پس از تمرکز و موفقیت صنعت سینما در قاهره، برادران لاما در سال ۱۹۳۰ به آنجا نقل مکان کردند.
برادران لاما در سال ۱۹۳۰ به آنجا نقل مکان کردند. در آنجا اولین استودیوی فیلمسازی را در مصر به نام «استودیو لاما» تأسیس کردند و مقر آن در حدائق القبه بود. آسیه داغر بازیگر و تهیه‌کننده، ساخت دومین فیلم خود را به نام «دردهای پشیمانی» به ابراهیم لاما سپرد. این دو برادر به تولید فیلم‌هایی در ژانر بادیه‌نشینی ادامه دادند که با اولین فیلمشان «بوسه‌ای در صحرا» شروع کردند و سپس با فیلم‌های «معروف البدوی» و «گنج گمشده» ظاهر شدند. این دو فیلم به سنت‌های بدوی مانند شرافت، شجاعت، انتقام و عشق احترام می‌گذارند که گفته
شجاعت، انتقام و عشق احترام می‌گذارند که گفته می‌شود آنان روش فیلم‌های وسترن را با لحن شرقی به سینمای مصر منتقل کردند. به هنگام سال‌های ۱۹۳۶–۱۹۳۷ آنها به تولید فیلم‌های دراماتیکی مانند «فراری» و «شبح گذشته» بازگشتند. سپس در طول جنگ جهانی دوم به کار خود ادامه دادند و ده فیلم بلند ساختند. بدر لاما در ۲۲ فیلم از جمله فیلم‌های ژانر بادیه‌نشینی مانند «معروف البدوی» در سال ۱۹۳۵ و «پسر صحرا» در سال ۱۹۴۲ بازی کرد. سپس در فیلم‌های تاریخی مانند «صلاح‌الدین ایوبی» در ۱۹۴۱ با بدریه رأفت بازی کرد که اولین اثری است که به
با بدریه رأفت بازی کرد که اولین اثری است که به زندگینامهٔ صلاح‌الدین ایوبی در سینما پرداخته است که در سینما کوزمو در قاهره به نمایش درآمد. بدر لاما در سال ۱۹۴۳ در فیلم «کلئوپاترا»، نقش آنتونی ایفا کرد. در فیلم‌های دراماتیک مانند «قیس و لیلی» با امینه رزق در سال ۱۹۳۹ هم‌بازی شد، همچنین در فیلم «فراری» در همان سال با همان ژانر. او در فیلم‌های اجتماعی مانند «فریادی در شب» در سال ۱۹۴۰، «ندای خون» در سال ۱۹۴۳ و «تنها» با بازی بدریه رأفت در سال ۱۹۴۴ نقش آفرید. آخرین فیلمی که او در آن بازی کرد «بدوی زیبا» با بازی
فیلمی که او در آن بازی کرد «بدوی زیبا» با بازی بدریه رأفت در سال ۱۹۴۷ بود. بدر لاما در چند فیلم با همکاری دیگر کارگردانان سینما بازی کرد، مانند فیلم «رابحه» در سال ۱۹۴۵ که نیازی مصطفی کارگردانی کرد. کار او به بازیگری محدود نشد، بلکه او در نویسندگی سه فیلم، تدوین پنج فیلم و تهیه‌کنندگی دو فیلم از مجموع بیست و دو فیلمی که در آن بازی کرد، شرکت کرد. برادران لاما شماری از هنرمندان مرد و زن را به سینمای مصر معرفی کردند که از آن جمله می‌توان به انور وجدی، محمود الملیجی، عبدالسلام النابلسی، زکی رستم، حسین صدقی،
الملیجی، عبدالسلام النابلسی، زکی رستم، حسین صدقی، عبدالعزیز محمود خواننده، بدریه رأفت، فاطمه رشدی، بهیجه حافظ، امینه رزق، لیلا فوزی و ثریا رفعت، خواننده آهنگساز نادره امین و بدیعه مصابنی اشاره کرد. بدر لاما در اول اکتبر ۱۹۴۷ بر اثر ابتلا به آنژین صدری در قاهره درگذشت و در آنجا به خاک سپرده شد. میراث. بدریه رأفت، همسرش، پس از مرگ وی، به ویژه پس از وقوع آتش‌سوزی در استودیوی لاما در حدائق القبه، وضعیتش وی بدتر شد؛ آتش تمام محتویات آن را فرو برد از جمله نوارهای فیلم بدر. بدریه رأفت تصمیم گرفت از هنر بازنشسته
فیلم بدر. بدریه رأفت تصمیم گرفت از هنر بازنشسته شود. اما سید زیاد کارگردان و فیلمنامه‌نویس او را دوباره به هنر بازگرداند و در فیلم «آخرین ملاقات» با عماد حمدی و محسن سرحان بازی کرد، فیلمی که پس از آن تصمیم گرفت برای همیشه از سینما کناره‌گیری کند. او به کانادا مهاجرت کرد و در سال ۲۰۰۹ در شهر مونترال درگذشت. پس از مرگ بدر لاما، شرکت «کوندور فیلم» به تولید فیلم‌هایی به کارگردانی ابراهیم و بازی پسرش سمیر تا سال ۱۹۵۱ ادامه داد، تا زمانی که او فیلم «کاروان ادامه دارد» را که در سودان فیلمبرداری شد و آخرین فیلم او
را که در سودان فیلمبرداری شد و آخرین فیلم او بود، تهیه کرد. پس از خودکشی ابراهیم در مه ۱۹۵۳ در پی قتل همسرش، پسرش سمیر لاما به بیروت رفت و در آنجا در برخی از فیلم‌های تولید شده در لبنان را بازی کرد. رائد دزدار در سال ۲۰۱۳ فیلمی با عنوان «برادران لاما» محصول تلویزیون فلسطین تهیه کرد که در تئاتر و سینماتک القصبه در مرکز شهر رام‌الله به نمایش درآمد. این فیلم شامل تصویر و سفری طولانی در جستجوی خانواده لاما (الأعمی) در بیت لحم بود، جایی که بسیاری از ملاقات‌ها با پسرعموهایشان و خاطرات مشترک آنها هنگام بازدید
با پسرعموهایشان و خاطرات مشترک آنها هنگام بازدید برادران لاما از شهرشان فیلم‌برداری شد؛ مخصوصاً در سال ۱۹۳۶ که فلسطین شاهد یکی از طولانی‌ترین اعتصابات عمومی تاریخ بود و فیلم «فراری» را فیلمبرداری کردند که برخی از عموزاده‌هایشان در آن شرکت داشتند.
میکروسکوپی با تحریک دو فوتون (2PEF یا TPEF)، یک تکنیک تصویربرداری فلورسانس است که به ویژه برای تصویربرداری از بافت زنده با ضخامت حدود یک میلی‌متر مناسب است. برخلاف میکروسکوپ فلوِئورسانس سنتی، که در آن طول موج تحریک کوتاه‌تر از طول موج انتشار است، تحریک دو فوتونی به تحریک همزمان توسط دو فوتون با طول موج بیشتر از نور ساطع‌شده نیاز دارد. لیزر بر روی یک مکان خاص در بافت مترکزشده و در سراسر نمونه اسکن می‌شود تا به‌طور متوالی تصویر تولید شود. به‌دلیل خطی نبودن تحریک دو فوتون، عمدتاً فلوروفورها در کانون اندازه
تحریک دو فوتون، عمدتاً فلوروفورها در کانون اندازه میکرومتر پرتو لیزر برانگیخته می‌شوند که منجر به وضوح فضایی تصویر می‌شود. این در تضاد با میکروسکوپ هم-کانونی است، که در آن وضوح فضایی توسط تعامل کانون تحریک و تشخیص محدود با سوراخ سوزنی ایجاد می‌شود. میکروسکوپ دو فوتونی معمولاً از نور تحریک مادون قرمز نزدیک (NIR) استفاده می‌کند که می‌تواند رنگ‌های فلورسنت را نیز تحریک کند. استفاده از نور مادون قرمز پراکندگی در بافت را به حداقل می‌رساند، زیرا نور مادون قرمز در بافت‌های بیولوژیکی معمولی کمتر پراکنده می‌شود.
در بافت‌های بیولوژیکی معمولی کمتر پراکنده می‌شود. به‌دلیل جذب چندفوتونی، سیگنال پس‌زمینه به‌شدت سرکوب می‌شود. هردو اثر منجر به افزایش عمق نفوذ برای این تکنیک می‌شود. تحریک دو فوتونی به‌دلیل نفوذ عمیق‌تر در بافت، تشخیص کارآمد نور و کاهش نور سفیدکردن، می‌تواند جایگزینی برتر برای میکروسکوپ هم-کانونی باشد. تصور کلی. تحریک دو فوتونی از جذب دو فوتون استفاده می‌کند، مفهومی که اولین‌بار توسط ماریا گوپرت مایر در پایان‌نامه دکترای خود در سال ۱۹۳۱ توصیف شدو اولین بار در بلور CaF2:Eu2+ با استفاده از تحریک لیزری توسط
در بلور CaF2:Eu2+ با استفاده از تحریک لیزری توسط ولفگانگ کایزر مشاهده شد. آیزاک بلا در سال ۱۹۶۲در بخار سزیم نشان داد که برانگیختگی اتم‌های منفرد با دو فوتون امکان‌پذیر است. میکروسکوپ فلورسانس با تحریک دو فوتون شباهت‌هایی به دیگر تکنیک‌های میکروسکوپیِ لیزر هم-کانونی دارد؛ این تکنیک‌ها از پرتوهای لیزر متمرکز اسکن‌شده در یک الگوی شطرنجی برای تولید تصاویر استفاده می‌کنند و هردو دارای اثر لایه‌بندی نوری هستند. برخلاف میکروسکوپ‌های هم-کانونی، میکروسکوپ‌های چندفوتونی دارای روزنه‌های سوراخی نیستند و همین امر سبب
دارای روزنه‌های سوراخی نیستند و همین امر سبب شده است که کیفیت لایه‌بندی نوری آنهارا نداشته باشد. لایه‌بندی نوری تولیدشده توسط میکروسکوپ‌های چندفوتونی نتیجهٔ عملکرد پخش نقطه‌ای تحریک است. مفهوم تحریک دو فوتونی بر این ایده استوار است که دو فوتون با انرژی فوتون نسبتاً کمتری نسبت به تحریک یک فوتونی، می‌توانند فلوروفور را در یک رویداد کوانتومی تحریک کنند. هر فوتون تقریباً نیمی از انرژی لازم برای تحریک مولکول را حمل می‌کند. فوتون ساطع‌شده از انرژی بالاتر (طول موج کوتاه‌تر) نسبت به هر یک از دو فوتون تحریک‌کننده
کوتاه‌تر) نسبت به هر یک از دو فوتون تحریک‌کننده برخوردار است. احتمال جذب هم‌زمان دو فوتون بسیار کم است. میکروسکوپ‌های چندفوتونی برای تصویربرداری از سلول‌های زنده بسیار مناسب هستند، زیرا آسیب کمتری نسبت به لیزرهای با طول موج کوتاه که معمولاً برای تحریک یک‌فوتونی استفاده می‌شوند، ایجاد می‌کنند؛ بنابراین، بافت‌های زنده برای مدت‌زمان طولانی‌تری با عوارض کمتر قابل مشاهده هستند. توسعه. میکروسکوپ دو فوتونی در سال ۱۹۹۰ توسط وینفرد دنک و جیمز استریکلر در آزمایشگاه وات. و. وب در دانشگاه کرنل به‌عنوان یک ایده
وات. و. وب در دانشگاه کرنل به‌عنوان یک ایده نوآورانه، اختراع و ثبت شد. آنها ایدهٔ جذب دو فوتونی را با استفاده از یک لیزر اسکنر ترکیب کردند. در میکروسکوپی که با تحریک دو فوتونی کار می‌کند، یک پرتو لیزر مادون قرمز از طریق یک لنز کاربردی متمرکز می‌شود. لیزر تیتانیوم-سافایر که به‌طور معمول استفاده می‌شود، دارای عرض و نرخ تکرار(fs) پالس تقریبی ۱۰۰ فمتوثانیه، حدود ۸۰ مگاهرتز است که این شرایط، چگالی و جریان فوتونی بالایی را برای جذب دو فوتونی فراهم می‌کند و به وسیع‌سازی طول موج‌های مختلف قابل‌تنظیم است. استفاده
طول موج‌های مختلف قابل‌تنظیم است. استفاده از نور مادون قرمز برای تحریک فلوروفورها در بافت‌های پراکنده نوری مزایای افزون‌تری دارد. طول موج‌های بلندتر نسبت به طول موج‌های کوتاه‌تر کمتر پراکنده می‌شوند که این موضوع به بهبود تصویربرداری با وضوح بالا کمک می‌کند. علاوه‌بر این، فوتون‌های با انرژی کمتر احتمال کمتری برای آسیب‌رساندن به خارج از حجم کانونی دارند. در مقایسه با میکروسکوپ‌های هم-کانونی تشخیص فوتون‌ها در میکروسکوپ دوفوتونی بسیار مؤثرتر است، زیرا حتی فوتون‌های پراکنده نیز به سیگنال قابل استفاده کمک
فوتون‌های پراکنده نیز به سیگنال قابل استفاده کمک می‌کنند. این مزایا برای تصویربرداری در بافت‌های پراکنده، چند سال پس از اختراع این نوع میکروسکوپ شناسایی شدند. با این‌حال، چند نکته محدودکننده در استفاده از میکروسکوپ دو فوتونی وجود دارد: لیزرهای پالس‌دار موردنیاز برای تحریک دو فوتونی، هزینه‌ای بسیار بالاتر از لیزرهای موج پیوسته مورداستفاده در میکروسکوپ‌های (CW) هم-کانونی دارند. طیف جذب دو فوتونی یک مولکول ممکن‌است به‌طور قابل‌توجهی از طیف جذب یک‌فوتونی آن متفاوت باشد. آسیب‌های نوردی مرتبه بالاتر نیز می‌تواند
باشد. آسیب‌های نوردی مرتبه بالاتر نیز می‌تواند مشکل‌ساز باشد و میزان سفیدشدن با قدرت لیزر به‌طور مربع افزایش می‌یابد، درحالی که در حالت تک‌فوتونی (هم-کانونی) می‌توانند تصاویری باوضوح بالاتری تولیدکنند، اما در بافت‌های پراکنده، قابلیت‌های برتر بخش‌نگاری نوری و شناسایی نور در میکروسکوپ دو فوتونی منجر به عملکرد بهتری می‌شود. کاربردها. اصلی. میکروسکوپ دو فوتونی در زمینه‌های مختلفی از جمله فیزیولوژی، نوروبیولوژی، جنین‌شناسی و مهندسی بافت مورد استفاده قرار گرفته است. حتی بافت‌های نازک و تقریباً شفاف نیز با
است. حتی بافت‌های نازک و تقریباً شفاف نیز با جزئیات واضحی به کمک این تکنیک قابل مشاهده شده‌اند. قابلیت‌های تصویربرداری با سرعت بالا در میکروسکوپ دو فوتونی می‌تواند در بیوپسی‌های نوری غیرتهاجمی نیز استفاده شود. این تکنیک به‌خوبی برای تولید واکنش‌های شیمیایی محلی‌شده به کار رفته است و این اثر همچنین برای لیتوگرافی مبتنی بر دو فوتون استفاده می‌شود. تحقیقات سرطان. همچنین ثابت شده است که این نوع میکروسکوپ برای مشخص‌کردن سرطان پوست بسیار ارزشمند است. علاوه‌بر این، سرطان سینه را در شرایط آزمایشگاهی نظارت می‌کند.
سرطان سینه را در شرایط آزمایشگاهی نظارت می‌کند. همچنین نشان‌داده شده‌بود که می‌تواند تعامل سلول تومور-لکوسیت، تعامل سلول تومور-پلاکت و فرآیندهای کلونیزاسیون متاستاتیک را آشکار نماید. تحقیقات جنینی. این میکروسکوپ نشان داده است که نسبت به تکنیک‌های دیگر مانند میکروسکوپ هم-کانونی، در تصویربرداری طولانی‌مدت از سلول‌های زنده از جنین پستانداران سودمند است. علوم اعصاب. 2PEF و همچنین گسترس این روش به 3PEF برای شناسایی بافت‌های سالم در مغز حیوانات زنده استفاده می‌شود. به‌ویژه این روش برای تصویربرداری کلسیم در یک
به‌ویژه این روش برای تصویربرداری کلسیم در یک نورون یا جمعیت‌های نورونی مزیت دارد. همچنین برای داروشناسی نوری شامل آزادسازی موضعی اجزایی مانند گلوتامات یا ایزومریزاسیون داروهای قابل تغییر با نور و برای تصویربرداری از حسگرهای ژنتیکی دیگر که غلظت انتقال‌دهنده‌های عصبی را گزارش می‌دهند، کاربرد دارد. درحال حاضر، میکروسکوپ دو فوتونی به‌طور گسترده‌ای برای تصویربرداری از فعالیت زنده نورون‌ها در موجودات مدل از جمله مگس‌ها، موش‌ها، سمورهای دریایی و ماهی‌های زبرا استفاده می‌شود. معمولاً این حیوانات به‌دلیل اندازه
می‌شود. معمولاً این حیوانات به‌دلیل اندازه میکروسکوپ و دستگاه‌های اسکن، در حالت ثابت نگه‌داشته می‌شوند، اما امروزه میکروسکوپ‌های کوچک‌مقیاس درحال توسعه هستند که امکان تصویربرداری از نورون‌ها در حیوانات درحال حرکت و آزاد را فراهم می‌کند.
صندلی واسیلی ؛ این صندلی که به عنوان صندلی مدل ب۳ نیز شناخته می‌شود، توسط مارسل بروئر در حدود سال‌های ۱۹۲۶–۱۹۲۵ میلادی زمانی که رئیس کارگاه کابینت‌سازی باوهاوس در دسائوی آلمان بود، طراحی شد. علیرغم باور عمومی، این صندلی به‌طور خاص برای نقاشِ انتزاعی واسیلی کاندینسکی که در همان زمان در دانشکدهٔ باوهاوس بود، طراحی نشده بود. کاندینسکی طرح تکمیل شده را تحسین کرده بود و بروئر نسخه‌ای مشابه آن را برای اقامت‌گاه شخصی کاندینسکی ساخت. این صندلی چندین دههٔ بعد با انتشار مجدد توسط سازندهٔ ایتالیایی گاوینا که در جریان
مجدد توسط سازندهٔ ایتالیایی گاوینا که در جریان تحقیقات خود در مورد منشأ صندلی از ارتباط حکایتی کاندینسکی مطلع شده بود، به «واسیلی» معروف شد. تاریخچه. مارسل بروئر که قهرمان جنبش نوگرایی و تحت حمایت والتر گروپیوس، بنیانگذار باوهاوس بود، به همان اندازه به خاطر دستاوردهایش در معماری و مبلمان تحسین می‌شود. بروئر در اوایل دههٔ ۱۹۲۰ میلادی یک دانشجوی برجسته و متعاقباً استاد نجار در باوهاوس بود. مجموعهٔ آثار او، هم معماری و هم مبلمان، تجسمی از هدف باوهاوس در آشتی میان هنر و صنعت بودند. وقتی بروئر در باوهاوس بود،
میان هنر و صنعت بودند. وقتی بروئر در باوهاوس بود، با مجموعهٔ مبلمان لوله‌ای فولادی خود – الهام گرفته از ساخت دوچرخه و با استفاده از تکنیک‌های لوله‌کش‌های محلی ساخته شد، فضای داخلی مدرن را متحول کرد. اولین طرح‌های او، از جمله واسیلی، در میان آشناترین نمادهای جنبش مبلمان مدرن باقی مانده است. این صندلی که بعدها به نام «واسیلی» شناخته شد، اولین بار در اواخر دههٔ ۱۹۲۰ میلادی توسط تونت، تولیدکننده مبلمان آلمانی-اتریشی که بیشتر به خاطر طرح‌های صندلی چوبی خمیده‌اش معروف است، با نام مدل ب۳ تولید شد. این اولین بار
معروف است، با نام مدل ب۳ تولید شد. این اولین بار بود که در دو نسخهٔ تاشو و غیر-تاشو در دسترس بود. در این بازگویی ابتدایی، تسمه‌ها از پارچه ساخته می‌شدند که با استفاده از فنر در سمت عقب کشیده می‌شدند. پارچهٔ مورد استفاده از آیزنگارن («نخ آهن» یا «آهن تابیده»)، یک نخ پنبه‌ای قوی، براق و مومی ساخته شده است. این بافت در قرن نوزدهم اختراع شده بود، اما مارگارتا رایشارت (۱۹۸۴–۱۹۰۷ میلادی)، دانشجوی کارگاه بافندگی باوهاوس، آزمایشاتی انجام داد و کیفیت نخ را بهبود بخشید و پارچه و مواد تسمه‌ای را برای استفاده روی
بخشید و پارچه و مواد تسمه‌ای را برای استفاده روی صندلی‌های فولادیِ لوله‌ای بروئر ساخت. تولید. صندلی مدل ب۳، نسخهٔ تولید شده از صندلی توسط شرکت تونت بسیار نادر است و در طول جنگ جهانی دوم از تولید خارج شد. بیشتر طرح‌های اولیهٔ بروئر تحت لیسانس تولیدکنندهٔ مستقر در برلین، توسط استاندارد-موبل و لنگیل و شرکت تولید شدند. صندلی واسیلی تنها طرح مهم اولیهٔ بروئر بود که توسط استاندارد-موبل و لنگیل و شرکت ارائه نشد. پس از سال‌های جنگ، گاوینا مجوز واسیلی را به همراه طرح‌های بروئر که قبلاً توسط استاندارد-موبل و لنگیل و
بروئر که قبلاً توسط استاندارد-موبل و لنگیل و شرکت فروخته می‌شد، دریافت کرد. دینو گاوینا پس از ملاقات با طراح مجارستانی در نیویورک، او را متقاعد کرد که صندلی لوله‌ای شکل را در سال ۱۹۶۲ میلادی دوباره ویرایش کند، و در نهایت نسخهٔ بیشتر شناخته‌شدهٔ واسیلی را معرفی کرد که در آن پارچه را با تسمه‌های چرمی مشکی جایگزین کرد، اگر چه نسخهٔ پارچه‌ای هنوز در دسترس بود. در سال ۱۹۶۸ میلادی شرکت نول، گروه گاوینا بولونیا را خرید. این امر همهٔ طراحی‌های بروئر را وارد کاتالوگ شرکت نول کرد. این صندلی در استفاده از مواد (فولاد
شرکت نول کرد. این صندلی در استفاده از مواد (فولاد لوله‌ای خمیده و آیزنگارن) و روش‌های ساخت انقلابی بود. در سال ۱۹۲۵ میلادی، بروئر اولین دوچرخهٔ خود را خرید و از سبکی قاب فولاد لوله‌ای آن تحت تأثیر قرار گرفت. این الهام بخش او برای استفاده از این مواد در طراحی مبلمان شد.[۲] برای ساخت صندلی، بروئر به آدلر روی آورد، اما شرکت نپذیرفت؛ بنابراین او به شرکت مانیسمان متوصل شد. این طرح (و تمام مبلمان لوله‌های فولادیِ بعدی) از نظر فنّی فقط به این دلیل امکان‌پذیر بود که سازندهٔ فولاد آلمانی مانیسمان اخیراً فرآیندی
که سازندهٔ فولاد آلمانی مانیسمان اخیراً فرآیندی ابتکاری را برای ساخت لولهٔ یکپارچهٔ بدون درز کامل کرده بود. قبلاً لوله‌های فولادی دارای درز جوشی بودند که با خم شدن لوله فرو می‌ریخت. در همان سال لو کوربوزیه یک پلکان لوله فولادی «ساخته‌شده مانند قاب دوچرخه» را در نمایشگاه بین‌المللی هنرهای تزئینی و صنعتی مدرنِ پاریس ارائه کرد. موقعیت صندلی و تکیه‌گاه ب۳، نشان‌دهندهٔ تأثیر صندلی قرمز و آبی اثر خریت ریتفلد است. صندلی واسیلی، مانند بسیاری دیگر از طرح‌های جنبش نوگرایی، از اواخر دههٔ ۱۹۲۰ میلادی به تولید انبوه
نوگرایی، از اواخر دههٔ ۱۹۲۰ میلادی به تولید انبوه رسیده است و از دههٔ ۱۹۵۰ میلادی به‌ طور مداوم تولید می‌شود. طرح کلاسیک هنوز هم امروزه در دسترس است. اگر چه طرح‌های ثبت اختراع منقضی شده‌اند، اما حقوق نام تجاری این طرح متعلق به شرکت نولِ نیویورک است. تکثیر و تولید صندلی در سرتاسر دنیا توسط تولیدکنندگان دیگری ادامه دارد که محصول را تحت نام‌های متنوعی به بازار عرضه می‌کنند.
جیک پاول در برابر مایک تایسون، یک مسابقه بوکس حرفه‌ای بین بوکسور و یوتیوبر، جیک پاول و قهرمان بلامنازع سابق سنگین‌وزن جهان، مایک تایسون بود. این مسابقه در ۱۵ نوامبر ۲۰۲۴ در ورزشگاه ای‌تی‌اندتی در آرلینگتون تگزاس برگزار و به صورت جهانی از نتفلیکس پخش شد. پاول، تایسون را با تصمیم متفق القول شکست داد. اختلاف سنی ۳۱ ساله بین تایسون و پاول، بیشترین اختلاف سنی در تاریخ بوکس حرفه‌ای است.
تراش الماس تلاش برای شکل‌دادن الماس با استفاده از سنگ ناهموار و ناهمگن به یک جواهر وجهی است. تراش الماس به دلیل سختی زیاد به دانش، علم، ابزار، تجهیزات و تکنیک‌های تخصصی نیاز دارد. در سال ۱۳۷۵ هجری شمسی، اولین صنف الماس تراش‌ها و صیقل‌دهندگان در شهر نورنبرگ آلمان تأسیس شد. این سازمان باعث توسعه انواع مختلف «برش» الماس گردید. اصطلاح برش در رابطه با الماس دو معنی دارد: اولین معنی به شکل الماس اشاره دارد، مانند مربع، بیضی یا سایر اشکال. معنی دوم به کیفیت خاص برش مربوط می‌شود که کیفیت و قیمت الماس به‌طور قابل
مربوط می‌شود که کیفیت و قیمت الماس به‌طور قابل توجهی تحت تأثیر آن قرار می‌گیرد. از آنجا که الماس یکی از سخت‌ترین مواد شناخته شده است، برای تراشیدن آن از سطوح ویژه ای که با الماس پوشش داده شده‌اند استفاده می‌شود. اولین پیشرفت عمده در زمینه تراش الماس در نیمه دوم قرن چهاردهم با ابداع «برش نقطه‌ای» رخ داد. این نوع برش از شکل طبیعی یک کریستال الماس خشن هشت‌وجهی پیروی می‌کند و به کاهش ضایعات در فرایند برش کمک می‌کند. برش الماس، و همچنین پردازش کلی، در چند شهر در سراسر جهان متمرکز شده است. مراکز اصلی تجارت الماس
سراسر جهان متمرکز شده است. مراکز اصلی تجارت الماس ، تل‌آویو و دبی هستند که از آنجا مواد خام به مراکز اصلی پردازش هند و چین ارسال می‌شود. الماس‌ها در سورات هند و شهرهای گوانگژو و شنژن چین تراش و صیقل داده می‌شوند. هند در سال‌های اخیر بین ۹۰ درصد از بازار جهانی الماس را در اختیار داشته است و چین در یک سال اخیر مابقی سهم بازار جهانی را در اختیار داشته است. دیگر مراکز مهم الماس نیویورک و آمستردام هستند. فرایند برش الماس. فرایند اصلی برش الماس شامل این مراحل است. "برنامه‌ریزی", "برش" یا "اره زنی", "بروتینگ",
"برنامه‌ریزی", "برش" یا "اره زنی", "بروتینگ", "پرداخت" و "بازرسی نهایی". یک فرایند برش برلیانت گرد ساده شامل مراحل زیر است: اگرچه یک روش تدریجی برای ایجاد یک برش براق گرد است. فرایند واقعی بستگی به اندازه و کیفیت سنگ راف نیز شامل مراحل بسیار زیادی است. به عنوان مثال، در مرحله اول سنگ‌های درشت‌تر بررسی می‌شوند تا شکل سه‌بعدی پیدا کنند، سپس برای یافتن کاربرد بهینه استفاده می‌شود. اسکن ممکن است بعد از هر مرحله تکرار شود و بروتینگ ممکن است در چندین مرحله جدا انجام شود که هر کدام کمربند را به شکل نهایی نزدیکتر
شود که هر کدام کمربند را به شکل نهایی نزدیکتر می‌کند. این فقط به این دلیل ممکن است که سختی الماس بسته به سمتی که در آن سعی می‌شود برش یا آسیاب شود، بسیار متفاوت است. برنامه‌ریزی. تولیدکنندگان الماس سنگ‌های خام را از جنبه اقتصادی تحلیل می‌کنند و دو هدف اصلی در تصمیم‌گیری‌های مربوط به نحوه برش الماس دارند. هدف اول، حداکثر بازده از سرمایه‌گذاری روی سنگ خام است. هدف دوم، فروختن سریع‌تر الماس برش خورده است. برای این کار، از دستگاه‌های اسکن استفاده می‌شود تا یک مدل سه‌بعدی کامپیوتری از سنگ خام به دست آید.
یک مدل سه‌بعدی کامپیوتری از سنگ خام به دست آید. همچنین، درون‌گذاشت‌ها (نواقص درون سنگ) عکسبرداری می‌شوند و روی مدل سه‌بعدی قرار می‌گیرند. سپس از این مدل برای پیدا کردن بهترین روش برش استفاده می‌شود تا هم بازده اقتصادی به حداکثر برسد و هم الماس سریع‌تر به فروش برسد. حفظ وزن. تحلیل نگهداری وزن به بررسی سنگ خام الماس می‌پردازد تا بهترین ترکیب از الماس‌های برش‌خورده را بر اساس ارزش به ازای هر قیراط پیدا کند. برای مثال، یک سنگ خام الماس به وزن ۲٫۲۰ قیراط (۴۴۰ میلی‌گرم) که به شکل اکتاهدرون است، ممکن است بتواند
که به شکل اکتاهدرون است، ممکن است بتواند (i) دو الماس نیم‌قیراطی (۱۰۰ میلی‌گرم) تولید کند که ارزش مجموع آن‌ها بیشتر از (ii) یک الماس ۰٫۸۰ قیراطی (۱۶۰ میلی‌گرم) به همراه یک الماس ۰٫۳۰ قیراطی (۶۰ میلی‌گرم) باشد که از همان سنگ خام برش می‌خورند. این تحلیل به تولیدکنندگان کمک می‌کند تا بهترین روش برش را انتخاب کنند و از سنگ خام بیشترین ارزش ممکن را استخراج کنند. برش گرد و برلیانت مربعی ترجیح داده می‌شود که کریستال یک هشت ضلعی باشد، زیرا اغلب ممکن است دو سنگ از یکی از این کریستال‌ها بریده شود. کریستال‌هایی با