payamvha/North_RAG huggingface dataset:
است و این سازمان‌دهی چگونه به آنچه در روان‌شناسی شناختی «ذهن» تلقی و مطالعه می‌شود، شکل می‌دهد. این دیدگاه فراتر از بحث سنتی نمادگرا/پیوندگرا است. در عین حال، این رویکرد با طبقه‌بندی ACT-R در حوزه سامانه‌های نمادگرا منافاتی ندارد، چرا که همه رویکردهای نمادگرا به شناخت، می‌کوشند ذهن را به عنوان حاصل عملکرد مغز، متشکل از اجزا و سامانه‌ها، توصیف کنند. یک بدفهمی رایج این است که چون ACT-R می‌کوشد عملکرد مغز را توصیف کند، ممکن است سامانه‌ای نمادگرا نباشد. این تصور از دو جهت نادرست است: بدفهمی‌های دیگری نیز به
از دو جهت نادرست است: بدفهمی‌های دیگری نیز به دلیل ویژگی‌های شرکت‌پذیری برخی از خصوصیات ACT-R پدید می‌آید، مانند اینکه قطعه‌ها سیگنال فعال‌سازی را بین یکدیگر انتشار می‌دهند یا اینکه قطعه‌ها و تولیدها تنها ویژگی‌های کمّی که به خودشان مرتبط است را منتقل می‌کنند. هیچ‌یک از این‌ها با ماهیت بنیادین نمادین این اجزا تناقض ندارد، زیرا نقش آن‌ها در گزینش واحدها و در نهایت در محاسبه، همچنان در چارچوبی نمادین صورت می‌گیرد. نظریه، پیاده‌سازی، و ACT-R خالص. توسعه‌دهندگان ACT-R همواره بر اهمیت تمایزگذاری میان خود نظریه
ACT-R همواره بر اهمیت تمایزگذاری میان خود نظریه و پیاده‌سازی آن تأکید دارند. در واقع، بخش قابل‌توجهی از پیاده‌سازی، بازتاب‌دهنده تمام نظریه نیست. برای مثال، در پیاده‌سازی کنونی، «ماژول»‌های اضافی وجود دارند که صرفاً به دلیل اهداف محاسباتی ایجاد شده‌اند و قرار نیست نشان‌دهنده چیزی در مغز باشند (برای نمونه، ماژولی وجود دارد که مولد اعداد شبه‌تصادفی را در خود جای داده). همچنین این پیاده‌سازی طوری طراحی شده که پژوهشگران بتوانند نظریه را تغییر دهند؛ مثلاً پارامترهای استاندارد را عوض کنند یا ماژول‌های جدیدی
استاندارد را عوض کنند یا ماژول‌های جدیدی بسازند و رفتار ماژول‌های موجود را بطور جزئی اصلاح کنند. و نهایتاً، اگرچه آزمایشگاه اندرسون در دانشگاه کارنگی ملون کد رسمی ACT-R را نگهداری و منتشر می‌کند، ولی پیاده‌سازی‌های جایگزین دیگری از نظریه نیز همزمان ارائه و منشتر شده‌اند. از جمله «jACT-R» (نوشته آنتونی هریسون در آزمایشگاه پژوهش نیروی دریایی) که با زبان جاوا پیاده‌سازی شده و «Python ACT-R» که به زبان پایتون است و توسط ترنس استیوارت و رابرت وست در دانشگاه کارلتون کانادا توسعه یافته است. ACT-RN (که اکنون دیگر
کانادا توسعه یافته است. ACT-RN (که اکنون دیگر پشتیبانی نمی‌شود) نیز پیاده‌سازی کاملاً عصب‌محور از نسخه ۱۹۹۳ نظریه بود. تمامی این نسخه‌ها کاملاً کاربردی بودند و مدل‌های متعددی با هریک از آن‌ها نوشته و اجرا شده‌اند. به دلیل این آزادی عمل در پیاده‌سازی، جامعه ACT-R هنگامی که از نسخه رسمی مبتنی بر لیسپ استفاده شود و نظریه را در شکل اصلی خودش، و بدون تغییر به‌کار بگیرند، از اصطلاح «ACT-R خالص» استفاده می‌کند. کاربردها. در گذر زمان، از مدل‌های ACT-R در بیش از ۷۰۰ مقاله علمی گوناگون استفاده شده است و در مقالات
مقاله علمی گوناگون استفاده شده است و در مقالات بسیار بیشتری نیز ارجاع داده شده است. حافظه، توجه و کنترل اجرایی. سامانه حافظه آشکار در ACT-R از همان آغاز برای مدل‌سازی حافظه انسانی به کار رفته است. در طی سال‌ها، این مدل برای شبیه‌سازی شمار فراوانی از پدیده‌های شناخته‌شده استفاده شده است، از جمله «اثر هوادار» در تداخل اطلاعات مرتبط، اثر تازگی' و اثر برتری' در حافظه فهرستی'، و یادآوری سریالی'. ACT-R برای مدل‌سازی فرایندهای توجه و کنترل در پارادایم‌های شناختی گوناگون نیز به کار رفته است. از جمله در وظیفه
گوناگون نیز به کار رفته است. از جمله در وظیفه استروپ، انعطاف‌پذیری در وظایف، دوره مقاوم روان‌شناختی، و چندوظیفگی. زبان طبیعی. گروهی از پژوهشگران برای مدل‌سازی جنبه‌های گوناگون زبان طبیعی از ACT-R بهره گرفته‌اند. این مدل‌ها شامل مدل‌سازی تجزیه نحوی، درک زبان، فراگیری زبان، و درک استعاره می‌شوند. وظایف پیچیده. از ACT-R برای توصیف شیوه حل مسائل پیچیده توسط انسان (مانند برج هانوی، یا چگونگی حل معادلات جبری) استفاده شده است. همچنین در مدل‌سازی رفتار انسان هنگام رانندگی و هدایت هواپیما نیز به کار رفته است. با
رانندگی و هدایت هواپیما نیز به کار رفته است. با افزودن قابلیت‌های ادراکی–حرکتی، استفاده از ACT-R در حوزه فاکتورهای انسانی و تعامل انسان–رایانه رشد چشمگیری یافته است. برای نمونه، در مدل‌سازی رفتار رانندگی تحت شرایط مختلف، جستجوی بصری در فهرست منوهای نرم‌افزار، و مرور وب. علوم اعصاب شناختی. در سال‌های اخیر، ACT-R برای پیش‌بینی الگوهای فعال‌سازی مغز در آزمایش‌های تصویربرداری نیز بکار رفته است. مدل‌های ACT-R بطور موفقیت‌آمیزی فعال شدن قشر پیش‌پیشانی و آهیانه‌ای را در بازیابی حافظه، فعالیت قشر سینگولیت قدامی را
را در بازیابی حافظه، فعالیت قشر سینگولیت قدامی را در عملیات کنترل، و تغییرات ناشی از تمرین در فعالیت مغزی را شبیه‌سازی کرده‌اند. آموزش. بارها از ACT-R به‌عنوان زیربنای مربیان شناختی استفاده شده است. این سامانه‌ها یک مدل ACT-R درونی دارند تا رفتار دانش‌آموز را شبیه‌سازی کنند و آموزش و برنامه درسی شخصی‌سازی‌شده ارائه دهند، بطوری‌که تلاش کنند دشواری‌های احتمالی دانش‌آموز را حدس بزنند و پشتبانی فراهم سازند. این «مربیان شناختی» در پژوهش‌های یادگیری و مدل‌سازی شناختی، بویژه در مرکز علوم یادگیری پیتسبرگ کاربرد
شناختی، بویژه در مرکز علوم یادگیری پیتسبرگ کاربرد داشته‌اند و نسخه‌های موفقی مانند «مربی شناختی ریاضیات» در هزاران مدرسه در سراسر ایالات متحده استفاده می‌شوند. تاریخچه کوتاه. سال‌های اولیه: ۱۹۷۳ تا ۱۹۹۰. ACT-R میراث‌دار نهایی مجموعهای از مدل‌های بهتدریج دقیق‌تر از شناخت انسان است که توسط جان رابرت اندرسون شکل گرفته‌اند. ریشه آن به مدل HAM (حافظه تداعی‌گرای انسان) در ۱۹۷۳ بازمی‌گردد که اندرسون و گوردون باور ارائه کردند. مدل HAM سپس به اولین نسخه نظریه ACT گسترش یافت. این نخستین باری بود که حافظه رویه‌ای به
یافت. این نخستین باری بود که حافظه رویه‌ای به سیستم حافظه آشکار اولیه اضافه شد و تمایز محاسباتی‌ای را معرفی کرد که بعدها نشان داده شد در مغز انسان نیز وجود دارد. سپس این نظریه در مدل ACT* بیشتر بسط یافت. همگرایی با تحلیل عقلانی: ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۸. در اواخر دهه ۱۹۸۰، اندرسون بر رویکردی ریاضی با عنوان «تحلیل عقلانی» متمرکز شد. فرض بنیادین در تحلیل عقلانی این بود که شناخت انسان به شکل بهینه‌ای سازگار است و برآوردهای دقیق از کارکردهای شناختی، ویژگی‌های آماری محیط را منعکس می‌کند. در ادامه اندرسون به توسعه نظریه ACT
منعکس می‌کند. در ادامه اندرسون به توسعه نظریه ACT بازگشت و تحلیل عقلانی را به‌عنوان چارچوبی یکپارچه وارد کرد. به همین دلیل نام نظریه به «ACT-R» تغییر یافت و حرف «R» نشان‌دهنده «Rational» است. در سال ۱۹۹۳، اندرسون با کریستین لبییر آشنا شد. لبییر در حوزه مدل‌های پیوندگرا و بویژه الگوریتم «همبستگی آبشاری» در همکاری با اسکات فالمن شناخته شده بود. همکاری آن‌ها به انتشار ACT-R نسخه 4.0 انجامید. به لطف مایک برن، نسخه 4.0 شامل قابلیت‌های ادراکی–حرکتی (با الهام از معماری EPIC) نیز می‌شد که کاربرد نظریه را بسیار
معماری EPIC) نیز می‌شد که کاربرد نظریه را بسیار گسترش داد. تصویربرداری مغزی و ساختار ماژولار: ۱۹۹۸ تا ۲۰۱۵. پس از عرضه ACT-R 4.0، اندرسون رفته رفته به توجیه عصب‌شناختی نظریه خود علاقه‌مند شد و مطالعات تصویربرداری مغزی را آغاز کرد. نیاز به تطبیق با مکان‌یابی‌های مغزی منجر به بازنگری گسترده‌ای در نظریه شد. در ACT-R 5.0، مفهوم ماژول‌ها مطرح شد که مجموعه‌ای تخصصی از بازنمایی‌های رویه‌ای و آشکار را شامل می‌شدند و می‌توانست با سیستم‌های مغزی شناخته‌شده نگاشت پیدا کند. بعلاوه، تعامل بین حافظه رویه‌ای و آشکار در
کند. بعلاوه، تعامل بین حافظه رویه‌ای و آشکار در این مرحله، از طریق بافرهایی انجام می‌گرفت که در عمل،سازوکار فعال نگه داشتن اطلاعات بودند. نسخه جدید کدتر، یعنی ACT-R 6.0، در سال ۲۰۰۵ ارائه شد و پیشرفت‌های مهمی در زبان کدنویسی ACT-R داشت. از جمله ویژگی «تطبیق الگوی پویا» در مشخصات تولیدها افزوده شد که انعطاف بیشتری در اشاره به اسلات‌های بافر داشت. شرح کامل و اهداف نسخه 6.0 در مقاله اندرسون (۲۰۰۷) آمده است. ACT-R 7.0: از ۲۰۱۵ تاکنون. در کارگاه سال ۲۰۱۵ پیشنهاد شد که تغییرات نرم‌افزاری صورت‌گرفته مستلزم افزایش
شد که تغییرات نرم‌افزاری صورت‌گرفته مستلزم افزایش در شماره‌گذاری نسخه‌ها به ACT-R 7.0 است. یکی از تغییرات مهم در نسخه جدید، حذف الزام استفاده از «نوع قطعه» از پیش تعریف‌شده بود. این باعث شد پژوهشگران در نمایش دانش (بویژه هنگام یادگیری اطلاعات جدید) آزادی بیشتری داشته باشند. همچنین باعث ساده‌تر شدن نحوه نگارش اعمال در تولیدها شد، چراکه اکنون همگی شکل نحوی یکسانی دارند. افزون بر این، یک رابط راه‌دور بر پایه JSON RPC 1.0 به کد افزوده شد تا کار با زبان‌های دیگر بغیر از لیسپ را آسان‌تر کند. آموزش‌های عرضه‌شده
بغیر از لیسپ را آسان‌تر کند. آموزش‌های عرضه‌شده با نرم‌افزار نیز با مثال‌های پایتون به‌روزرسانی شده‌اند. کارگاه و مدرسه تابستانی. در سال ۱۹۹۵، دانشگاه کارنگی ملون میزبانی کارگاه سالانه و مدرسه تابستانی ACT-R را آغاز کرد. امروزه، کارگاه ACT-R در کنفرانس سالانه MathPsych/ICCM برگزار می‌شود و مدرسه تابستانی آن هرساله در پردیس دانشگاه کارنگی ملون (هم به صورت حضوری و هم مجازی) تشکیل می‌گردد. پروژه‌های جانبی. سیر طولانی توسعه نظریه ACT-R موجب تولد پروژه‌های موازی و مرتبطی شده است. از جمله سیستم تولیدی PUPS،
و مرتبطی شده است. از جمله سیستم تولیدی PUPS، نخستین پیاده‌سازی نظریه اندرسون که بعدها رها شد؛ و ACT-RN، یک پیاده‌سازی عصبی کامل از نسخه ۱۹۹۳ نظریه که اکنون متوقف شده است. همچنین، لین ردر در دانشگاه کارنگی ملون مدل SAC را توسعه داد که از بسیاری جهات با هسته حافظه آشکار ACT-R شباهت‌هایی دارد. در رساله دکتری کریستوفر دَنسی در دانشگاه کارنگی ملون، مدل «ACT-R/Phi» ایجاد شد که ماژول‌های فیزیولوژیکی را به ACT-R افزود تا بتواند با فرایندهای فیزیولوژیکی انسان هم‌گام شود. پیاده‌سازی سبکی نیز به نام «pyACTUp» وجود
شود. پیاده‌سازی سبکی نیز به نام «pyACTUp» وجود دارد که تنها بخش حافظه کاری در ACT-R را در پایتون پیاده‌سازی کرده و برای مدل‌های یادگیری نظارت‌شده سبک بکار می‌رود. این مدل توسط دان مریسون توسعه یافته است. در این مدل، ACT-R بصورت یک یادگیری نظارت‌شده تک مُدی برای وظایف خوشه بندی پیاده سازی شده است.
... و مدام شیطان را در جهنم نهادند () یک فیلم کمدی-درام تاریخی به کارگردانی بیتو آلبرتینی است که در سال ۱۹۷۳ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می‌توان به آنتونیو کانتافورا، ماریو فِرِرا و رناتو بالدینی اشاره کرد. این فیلم دنبالهٔ "شیطانت را در جهنم من بگذار" (۱۹۷۲) بود که یک سال پیش‌تر ساخته شده بود.
سطوح مختلفی از نظام دادگستری در انگلستان و ولز وجود دارد—انواع مختلف دادگاه‌ها قاضی‌های متفاوتی دارند. آنان همچنین یک سلسله‌مراتب دقیق از اهمیت را تشکیل می‌دهند، سازگار با ترتیب دادگاه‌هایی که در آن‌ها حضور دارند، به طوری که قضات دادگاه تجدیدنظر نسبت به قضات ناحیه‌ای که در دادگاه‌های شهرستان و دادگاه‌های صلح حضور دارند، وزن بیشتری دارند. در ۱ آوریل ۲۰۲۰، ۳۱۷۴ قاضی در انگلستان و ولز مشغول به کار بودند. برخی از قضات با صلاحیت قضایی در سراسر بریتانیا نیز در انگلستان و ولز حضور دارند، به ویژه قضات دیوان عالی
و ولز حضور دارند، به ویژه قضات دیوان عالی بریتانیا و اعضای دیوان‌ها. اگرچه درخواست‌های پرشماری از سوی دانشگاهیان و سیاستمداران ولز برای نظام حقوقی ولز صورت گرفته است. برپایهٔ حقوق نوشته، استقلال قضایی مستمر برای قضات تضمین شده است.
تانیزاکی جون‌ایچیرو (به ژاپنی: 谷崎 潤一郎، زادهٔ ۲۴ ژوئیهٔ ۱۸۸۶ – درگذشتهٔ ۳۰ ژوئیهٔ ۱۹۶۵) نویسنده، نمایش‌نامه‌نویس، فیلم‌نامه‌نویس و جستارنویس برجسته ژاپنی بود که از اواخر دورهٔ میجی تا میانهٔ دورهٔ شووا، به استثنای دوره‌ای کوتاه در خلال جنگ جهانی دوم و پس از آن، به فعالیت ادبی پرداخت و اين كار را بسيار پرثمر ادامه داد. آثار او به دلیل ارزش هنری والا، هم در ژاپن و هم در سطح بین‌المللی خوانده و ستوده مي‌شوند. تانیزاکی عضو فرهنگستان هنر ژاپن، فرد شایستهٔ تقدیر فرهنگی و دریافت‌کنندهٔ نشان فرهنگ بود. در اوایل
فرهنگی و دریافت‌کنندهٔ نشان فرهنگ بود. در اوایل فعالیت، تانیزاکی به عنوان یکی از پیروان مکتب زیبایی‌گرایی ادبی شناخته می‌شد و بسیاری از آثارش در بستری جنجال‌برانگیز به مسائلی مانند عشق زنانه و مازوخیسم می‌پرداخت. با این حال، سبک نوشتاری، لحن، مضامین داستان‌ها و شیوه‌های نگارشی او در طول حیاتش دستخوش تغییرات متعددی شد. نثر فاخر و زیبای او که از کلمات ثقیل با ریشه چینی و واژگان اصیل ژاپنی تا گفتار عامیانه و گویش‌های محلی را در بر می‌گرفت، همراه با توانایی او در تغییر لحن و سبک روایی متناسب فضای داستان، از
در تغییر لحن و سبک روایی متناسب فضای داستان، از ویژگی‌های برجستهٔ نویسندگی اوست. از جمله آثار برجستهٔ او می‌توان به «عشق یک ابله»، «یادنامه شونکین» و «برف سبک» اشاره کرد که در آن‌ها تلفیق ظریفی از مضامینی همچون احساسات پرشور، آداب و رسوم قدیمی و زیبایی‌شناسی هنری ژاپنی به چشم می‌خورد. این آثار او را به عنوان یکی از نویسندگان بزرگ ژاپن، با لقب‌هایی چون «تانیزاکی بزرگ» و «استاد ادبی» مشهور ساخت. در کنار این آثار ادبی، تانیزاکی در ژانرهای ادبیات سرگرم‌کننده نیز آثار ماندگاری خلق کرد. این آثار داستان‌هایی
نیز آثار ماندگاری خلق کرد. این آثار داستان‌هایی معمایی و مهیج، تاریخی و ماجراجویانه، خیال‌پردازانه به سبک قصه‌های شفاهی قدیمی و حتی طنزهای سیاه و گروتسک را در بر می‌گرفت. سرگذشت. سال‌های آغازین. او به عنوان پسر دوم تانیزاکی کوراگورُو در منطقه نیهونباشی توکیو متولد شد. برادر بزرگ‌تر جون‌ایچیرو، کوماکیچی، تنها سه روز پس از تولد درگذشت، بنابراین ثبت تولد او به عنوان فرزند اول انجام گرفت و به‌عنوان فرزند ارشد خانواده پرورش یافت. برادر کوچک‌ترش، تانیزاکی سِی‌جی، بعدها نویسنده و کارشناس ادبیات انگلیسی شد و به
بعدها نویسنده و کارشناس ادبیات انگلیسی شد و به عنوان استاد در دانشگاه واسِدا فعالیت کرد. پدربزرگ مادری او، تانیزاکی کیوئه‌موُن، تاجری موفق بود که ثروتی قابل توجه به دست آورده بود. پدرش که از خانواده اِزاوا بود، به خانواده تانیزاکی پیوست و بخشی از تجارت را بر عهده گرفت. با این حال، پس از درگذشت پدربزرگ، تجارت خانوادگی دچار افول شد. در دوره فارغ‌التحصیلی جون‌ایچیرو از دبستان، خانواده دچار مشکلات مالی بود و ادامه تحصیل او در مراحل عالی‌تر در خطر قرار گرفته بود. با توصیه معلمان دلسوز، او توانست با تدریس خصوصی
با توصیه معلمان دلسوز، او توانست با تدریس خصوصی و زندگی در منزل دیگران وارد مدرسه راهنمایی یکم توکیو (امروزه دبیرستان دوره اول هی‌بی‌یا) شود. او در این دوران به نگارش نثر و شعر چینی تسلط یافت و مقاله‌ای با عنوان «نقدی بر بدبینی» که در سال اول دبیرستان نوشت، تحسین معلمان را برانگیخت. به دلیل استعداد فوق‌العاده‌اش، او را «کودک نابغه» می‌نامیدند. سال‌های تحصیل. زمانی که ۱۶ سال داشت، به دلیل موفقیت تحصیلی چشمگیر، مدیر مدرسه‌اش به او توصیه کرد برای آزمون جهشی بین سال دوم و سوم اقدام کند. او نه تنها موفق شد،
بین سال دوم و سوم اقدام کند. او نه تنها موفق شد، بلکه بالاترین نمرات را در میان هم‌کلاسی‌های خود کسب کرد. با اینکه بعدها اشاره کرد که «نگارش برای او تنها فعالیتی جانبی بود»، در سایر دروس نیز عملکرد درخشانی داشت. پس از فارغ‌التحصیلی، به دبیرستان عالی یکم توکیو راه یافت و در دوران تحصیل در مجله مدرسه داستان‌های کوتاه منتشر می‌کرد. در سال ۱۹۰۸، پس از فارغ‌التحصیلی از این مدرسه، وارد دانشکده ادبیات دانشگاه سلطنتی توکیو شد، اما به دلیل مشکلات مالی مجبور به ترک تحصیل گردید. در دوران دانشجویی، با واتسوجی تتسورو و
گردید. در دوران دانشجویی، با واتسوجی تتسورو و دیگران نسل دوم نشریه دانشجویی «شین‌شی‌چو» را راه انداختند و نخستین نمایشنامه خود به نام «تولد» و داستان کوتاه «خالکوب»، را در سال ۱۹۱۰ میلادی منتشر نمود. آثار اولیه‌اش به شدت مورد تحسین ناگای کافو، نویسنده برجسته آن زمان قرار گرفت و او به عنوان نویسنده‌ای نوظهور تثبیت شد. او سپس آثاری مانند «پسر جوان» و «راز» را نوشت و با وجود غلبه مکتب ناتورالیسم در آن دوره، به دلیل توجه به روایت و داستان‌پردازی، به عنوان نویسنده‌ای ضدناتورالیست شناخته شد. در دوره تایشو، متأثر
ضدناتورالیست شناخته شد. در دوره تایشو، متأثر از مدرنیته آن دوره، آثاری با حال و هوای مدرن خلق کرد و همچنین در داستان‌های کارآگاهی نیز تجربه‌های جدیدی داشت. وی در این دوره شدیداً به فیلم و سینما علاقه‌مند بود و از خود شور و شوقی مثال‌زدنی برای کسب تجربه‌های جدید در خلق آثارش نشان می‌داد. پس از زلزله بزرگ کانتو، به منطقه کانسای نقل مکان کرد و فعالیت‌های ادبی‌اش را از سر گرفت. رمان بلند او «عشق یک ابله» که روایت‌گر مردی فریب‌خورده توسط زنی مرموز است، سروصدای زیادی کرد و آثار دیگرش شامل «مانجی»، «حشرهٔ
زیادی کرد و آثار دیگرش شامل «مانجی»، «حشرهٔ گزنه‌خوار»، «یادنامه شونکین» و «ماجراهای پنهانی استاندار موساشی» می‌شود. فعالیت ادبی تانیزاکی توأم با تلفیق مدرنیسم دوره تایشو و عناصر زیبایی‌شناختی ژاپنی برگرفته از سنن قدیم و سده‌های میانی بود. نظریه‌های استادانه زیبایی‌شناختی تانیزاکی به‌خوبی در آثاری چون «دفترچه راهنمای نویسندگی» یا «ستایش سایه‌ها»بازتاب یافته است. او در این دوره طی توافقی همسرش چی‌یو را به دوستش ساتو هاروئو واگذار کرد. بعد با فوروکاوا سوئه‌کو ازدواج نمود و پس از مدتي جدايي و نهایتاً در سومین
ازدواج نمود و پس از مدتي جدايي و نهایتاً در سومین تلاش براي زندگي مشترك با موریتا ماتسوکو ازدواج کرد و بدین شکل به زندگی خصوصی‌اش ثم بخشید. سال‌های جنگ. در دوران جنگ با آمریکا، او رمان بلند «برف سبک» را با الهام از زندگی همسرش ماتسوکو و خواهرانش نوشت که ابتدا توسط نظامیان سانسور شد، اما پس از جنگ به صورت کامل منتشر شد و جوایز مهمی را از جمله جایزه فرهنگی آساهی و جایزهٔ فرهنگی روزنامهٔ ماینیچی کسب کرد. شخصیت دختر دوم رمان، ساچیکو، از ماتسُوکو و شخصیت دختر سوم، یوکیکو، از خواهر ماتسوکو، شیگه‌کو، الهام گرفته
یوکیکو، از خواهر ماتسوکو، شیگه‌کو، الهام گرفته شده‌اند. سال‌های پایانی. در سال‌های پایانی زندگی، با مشکلات سلامتی از جمله فشار خون بالا مواجه شد. با این وجود، همچنان آثاری مانند «رؤیای آب اکسیژنه»، «کلید» و «خاطرات پیرمرد دیوانه» را منتشر کرد. در دهه ۵۰ میلادی، آثارش به انگلیسی ترجمه و در آمریکا منتشر شد. او در سال‌های ۱۹۵۸ و ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۴ هفت بار نامزد جایزه نوبل ادبیات شد و دو بار به فهرست نهایی راه یافت. در سال ۱۹۶۴، به عنوان نخستین ژاپنی، عضو افتخاری آکادمی هنر و ادبیات آمریکا شد. تانیزاکی بزرگ.
آکادمی هنر و ادبیات آمریکا شد. تانیزاکی بزرگ. تانیزاکی اغلب با عنوان «تانیزاکی بزرگ» شناخته می‌شود. اما به علت اینکه شکل نوشتاری این نام در ژاپنی دو خوانش دارد، تلفظ صحیح آن محل بحث بوده است. به گفته میشیما یوکیو و مارویا سای‌ایچی، تلفظ درست این نام «اُوتانیزاکی» است. دلیلی که برای این تلفظ می‌آورند به سنت‌های تئاتر کابوکی بازمی‌گردد، جایی که بازیگر مشهور کابوکی، ناکامورا اوتائمون پنجم «اُوناریکوما» خوانده می‌شد. میشیما می‌گوید: «البته که این عنوان به صورت «اُوناریکوما»تلفظ می‌شود. اگر کسی او را
به صورت «اُوناریکوما»تلفظ می‌شود. اگر کسی او را «دای‌ناریکوما» صدا بزند، کاملاً نقش‌های یائه‌گاکی‌هیمه و ماسائوکا را خراب خواهد کرد». مارویا همچنین توضیح می‌دهد که تانیزاکی به دلیل سبک ادبی باشکوه و زندگی مجللش با عنوان «اُوتانیزاکی» مورد احترام قرار گرفت. اما این تنها دلیل نبود. استفاده از این عنوان همچنین به منظور تمایز او از برادر کوچکترش، سِی‌جی تانیزاکی بود. سی‌جی استاد ادبیات انگلیسی در دانشگاه واسدا بود و خود او نیز رمان می‌نوشت. کوتانی آتسوشی از سوی دیگر معتقد است که اگرچه از نام لقب تانیزاکی بزرگ
دیگر معتقد است که اگرچه از نام لقب تانیزاکی بزرگ برای متمایز کردن او از برادر کوچکترش سی‌جی استفاده شده است، اما این نام مانند الکساندر دومای بزرگ و کوچک است که در ژاپنی آنها را دای‌دوما و شودوما می‌خوانند. همچنین ادعا می‌کند در مجله‌ای از دوره شووا تلفظ «دای‌تانیزاکی» برای این نام درج شده بود. ارتباط با زنان. در سال ۱۹۱۵، تانیزاکی جون‌ایچیرو با ایشی‌کاوا چی‌یو ازدواج کرد. با این حال، حدود سال ۱۹۲۱ بود که تانیزاکی به خواهر چی‌یو، سِی‌کو (که بعدها با نام هنری هایاما میچیکو شناخته شد و الهام‌بخش شخصیت زن
هنری هایاما میچیکو شناخته شد و الهام‌بخش شخصیت زن رمان عشق یک ابله بود) دل‌بسته شد. این دلبستگی موجب تیرگی روابط میان او و چی‌یو شد. یکی از دوستان نزدیک تانیزاکی، ساتو هاروئو، برای چی‌یو دلسوزی می‌کرد و بعد هم خود به او علاقه‌مند شد. این ماجرا منجر به یک مثلث عشقی شد که بعدها با عنوان «جریان اوداوارا» در ژاپن شناخته شد. طی این ماجرا، تانیزاکی تصمیم داشت همسرش چی‌یو را به ساتو واگذار کند، اما بعداً از این تصمیم منصرف شد که مدتی موجب تیرگی روابط آن دو گشت. این حادثه الهام‌بخش شعر مشهور ساتو، «ترانهٔ ساردین»
حادثه الهام‌بخش شعر مشهور ساتو، «ترانهٔ ساردین» بود که احساسات او نسبت به چی‌یو را بازتاب می‌دهد. در همین دوره، ساتو اثر «این سه چیز» و تانیزاکی اثر «میان آدم و خدا» را نگاشتند. سرانجام در سال ۱۹۲۶، ساتو و تانیزاکی با یکدیگر آشتی کردند. در سال ۱۹۳۰، چی‌یو رسماً از تانیزاکی جدا شد و با ساتو ازدواج کرد. در آن زمان، سه نفر بیانیه‌ای مشترک منتشر کردند که در آن متن زیر آمده بود: این بیانیه که به «ماجرای تعویض همسر» معروف شد، توجه زیادی را در محافل عمومی به خود جلب کرد. در سال ۱۹۳۱، تانیزاکی با فوروکاوا سوئه‌کو
کرد. در سال ۱۹۳۱، تانیزاکی با فوروکاوا سوئه‌کو ازدواج کرد، اما این ازدواج در ۱۹۳۴ به طلاق انجامید. در ژانویهٔ سال بعد، تانیزاکی با موریتا ماتسُوکو که مدتی همسایه‌اش بود، ازدواج کرد. زمانی که ماتسُوکو باردار شد، تانیزاکی که می‌خواست فضای هنری حاکم بر زندگی‌اش را حفظ کند، تلاش کرد او را به سقط جنین وادار کند. این موضوع با انتشار کتاب «قصه‌های شبانه یوکیگوآن» توسط تانیزاکی که به این ماجرا اشاره کرده بود، شهرت یافت و موجب انتقادهای بسیاری به وی شد. با این حال، بر اساس کتاب «روزگار کهن» که در دوران جنگ نوشت،
بر اساس کتاب «روزگار کهن» که در دوران جنگ نوشت، دلیل واقعی این سقط جنین توصیهٔ پزشکی سه پزشک به دلیل خطرات سلامتی بود و در غیر این صورت، متقاعد کردن خواهران ماتسُوکو و پزشکان حاضر امری دشوار می‌بود. موزه ادبی یادبود تانیزاکی جون‌ایچیرو. موزه یادبود تانیزاکی جون‌ایچیرو در شهر آشیای استان هیوگو، مرکزی فرهنگی و ادبی است که به نگهداری و نمایش آثار و اسناد مرتبط با تانیزاکی اختصاص یافته. این موزه با هدف حفظ و انتشار میراث ادبی و تجلیل از دستاوردهای این نویسنده بزرگ ادبیات ژاپن در سال ۱۹۸۸ گشایش یافت. بخش اصلی
بزرگ ادبیات ژاپن در سال ۱۹۸۸ گشایش یافت. بخش اصلی موزه عمارتی است که به سبک سوکی‌یا (محل برگزاری مراسم چای ژاپنی، سادو) و آن‌گونه که تانیزاکی می‌پسندید طراحی شده است. این موزه همچنین میز، سنگ‌جوهر، قلم، آثار هنری و اقلام مختلف مربوط به تانیزاکی را نگهداری کرده و به نمایش می‌گذارد. در سالن داخلی موزه، رویدادهای مرتبط با ادبیات تانیزاکی مانند نشست‌های خوانش آثار ادبی، کلاس‌های ادبیات، سخنرانی‌ها و کنسرت‌ها برگزار می‌شود. سنگ عظیم ۱۵ تنی که در کنار ورودی قرار دارد، در اصل یکی از سنگ‌های باغ خانه قدیمی
قرار دارد، در اصل یکی از سنگ‌های باغ خانه قدیمی تانیزاکی در کوبه بوده است. این سنگ در جریان سیلاب بزرگ هانشین به داخل خانه رانده شده بود که بعدها در باغ خانه جا خوش کرد. اشارات. شخصیتی به همین نام، در مانگا و انیمه ژاپنی «سگ‌های ولگرد بونگو» هست که از تانیزاکی جون‌ایچیرو و آثار او الهام‌گرفته است.
برادر تاتسیو، اهل وِلتری () یک فیلم کمدی به کارگردانی رومانو اسکانداریاتو است که در سال ۱۹۷۳ منتشر شد.
فیلیپ چارلز اشمرلینگ (؛ – ) دانشمند در زمینه پیشاتاریخ اهل بلژیک بود.
انگیس ۲ ()، اشاره به بخشی از مجموعه (باستان‌شناسی) دارد، که در سال ۱۸۲۹ توسط پزشک و طبیعت‌شناس هلندی فیلیپ چارلز شمرلینگ در پایین غارهای شمرلینگ کشف شد. قطعات سازنده انگیس ۲ یک فرق سر (جمجمه) تا حدی حفظ شده و قطعات مرتبط با فک بالا و پایین، یک فک بالا و یک دندان پیش دندان بالایی هستند. کودک دو تا سه ساله نئاندرتال. غارهای شمرلینگ درست در شمال بلژیک شهرداری آنژی قرار دارند، نام این گروه از آنجا گرفته شده است.
ماسیمو پیری (؛ – ) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس و بازیگر اهل ایتالیا بود. وی مدتی دستیار کارگردان لوچانو امر و فولکو کوئیلیچی بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "داستان‌های غیراخلاقی از باکره‌های شهوانی" و "برادر تاتسیو، اهل ولتری" اشاره کرد.
جبل‌الطارق ۱ ()، نامی است که به یک جمجمه نئاندرتال، همچنین به عنوان «جمجمه جبل الطارق» شناخته می‌شود، که در معدن فوربس در جبل الطارق کشف شد. جمجمه توسط دبیر آن، ستوان ادموند هنری رنه فلینت، در ۳ مارس ۱۸۴۸ به انجمن علمی جبل الطارق ارائه شد. این کشف قبل از یافتن نمونه نوع نئاندرتال است.
معدن فوربس ()، در جبهه شمالی صخره جبل‌الطارق در داخل طبیعت صخره بالا در سرزمین‌های فرادریایی بریتانیا از جبل الطارق واقع شده است. این منطقه در قرن نوزدهم برای تأمین سنگ برای تقویت تأسیسات نظامی قلعه استخراج شد. در حین استخراج، یک غار حلال‌پوشی‌شده پیدا شد. دومین کشف نئاندرتال در این غار زمانی انجام شد که ادموند فلینت جمجمه یک زن بالغ نئاندرتال را در سال ۱۸۴۸ پیدا کرد.
مارگارت رُزه کایل (؛ زادهٔ ۷ ژوئیه ۱۹۴۵) بازیگر آلمانی‌ تبار اهل ایتالیا است.
اوئه کنزابورو (به ژاپنی: &lt;bdi&gt;大江 健三郎&lt;/bdi&gt;) (زاده ۳۱ ژانویه ۱۹۳۵ - درگذشتهٔ ۳ مارس ۲۰۲۳)نویسنده ژاپنی و برنده جایزه نوبل ادبیات در سال ۱۹۹۴ بودکه از دوره شُووا تا اواخر دوره هِیسه‌ای فعالیت می‌کرد. اوئه یکی از مطرح‌ترین نویسندگان معاصر ژاپنی است که توانست جایزه ادبی نوبل را در سن ۵۹ سالگی از آنِ خود کند. اوئه به شدت در آثارش تحت تأثیر ادبیات و نظریه‌های ادبی کشورهای فرانسه و آمریکا قرار گرفته و موضوعات سیاسی، اجتماعی و فلسفی زیادی نیز در آثارش منعکس شده است. تصویرسازی‌های قوی این نویسنده از جهان
شده است. تصویرسازی‌های قوی این نویسنده از جهان و عناصر آن، نکته بارز آثار اوئه است؛ جهانی که در آن زندگی و افسانه با هم درمی‌آمیزند و تصویری نگران‌کننده از شرایط اسفبار زندگی انسان‌ها در عصر حاضر ارائه می‌دهند. وی بعد از اینکه برندهٔ جایزه ادبی نوبل شد، گفت:«من دربارهٔ منزلت بشریت می‌نویسم.» = زندگی = تولد و خانواده. کِنزابورو اوئه در ۳۱ ژانویه ۱۹۳۵ در دهکده اوسه که در حال حاضر در یوچیکو، اهیمه قرار دارد، به دنیا آمد. اوئه در خانواده‌ای متشکل از نه نفر متولد شد که شامل والدین، دو برادر بزرگتر، دو خواهر
شد که شامل والدین، دو برادر بزرگتر، دو خواهر بزرگ‌تر، یک برادر کوچک و یک خواهر کوچک بود. او سومین فرزند از هفت فرزند خانواده بود. دهکده اوسه یک روستای دره‌ای محاصره شده توسط جنگل بود که بعدها به عنوان محل الهام‌بخش برای زمینه‌های آثار ادبی اوئه مورد استفاده قرار گرفت. تحصیلات اولیه. در سال ۱۹۴۱، اوئه وارد مدرسه ابتدایی اوسه شد. همان سال، جنگ اقیانوس آرام آغاز شد و تحصیلات ابتدایی اوئه تا تابستان سال پنجم ادامه یافت. در سال ۱۹۴۴، پدر اوئه در سن ۵۰ سالگی به دلیل ایست قلبی ناگهان درگذشت. تحصیلات متوسطه و
به دلیل ایست قلبی ناگهان درگذشت. تحصیلات متوسطه و دبیرستان. در سال ۱۹۴۷، اوئه به مدرسه راهنمایی اوسه‌وارد شد. در سال ۱۹۵۰، اوئه وارد دبیرستان شد. دوران دبیرستان اوئه با مطالعه آثار نویسندگان برجسته‌ای همچون جون ایشیکاوا، هیدئو کوبایاشی، کازئو واتانابه و کیوآکی هانادا همراه بود. در دبیرستان ماتسویاما هیگاشی، اوئه به گروه ادبی ملحق شد و ویراستار نشریه‌ای به نام «شوجو» شد. اوئه در این مجله اشعار و نقدهای خود را منتشر می‌کرد. همچنین، در این دوره با ایتامی جوزو، همکلاسی‌اش، دوستی صمیمی شدند. ورود به دانشگاه و