payamvha/North_RAG huggingface dataset:
چالش دوران وزارت خود را کمبود ریال و ارز اعلام می‌کنند. اینکه ناگزیر بوده‌اند، نیازها را بر اساس اولویت‌ها پاسخ دهند و البته این عبارت در گفتار آنان مشترک است: «شرایط و موقعیت آن زمان ایجاب می‌کرد چنین رفتاری در پیش بگیریم.» نااطمینانی‌های جنگی، بهانه اصلی قیمت‌گذاری و تصدی‌گری وزارت بازرگانی شد. از ابتدای دهه ۶۰ کشور زیر آتش جنگ بود و نیاز به کالاهای اساسی و نیز انواع دیگر کالاها، مردم را در نگرانی فرو برده بود. از یک سو، باید تانک و تجهیزات نظامی جبهه‌ها تأمین می‌شد و از سوی دیگر محدودیت‌های فروش نفت،
تأمین می‌شد و از سوی دیگر محدودیت‌های فروش نفت، حملات متعدد عراق به اسکله‌های خارک و سیری، افزایش نرخ حمل و نقل و بیمه در خلیج فارس و کمبودهای آن زمان، سبب شد که کشور از ناحیه کالاهای اولیه و غذا با مشکل و کمبود مواجه باشد. تا آنجا که انبارها و سیلوها نیز خالی بود و (در شرایطی که قیمت‌گذاری کالاها اعمال می‌شد، حتی کاری از تجار و بازرگانان ساخته نبود که بتوانند کالاهای مورد نیاز را به اشکال دیگر تأمین کنند. برعهده گرفتن واردات توسط وزارت بازرگانی و روزمرگی واردات مرغ دولتی با هواپیمای بوئینگ ۷۴۷ باری. این
واردات مرغ دولتی با هواپیمای بوئینگ ۷۴۷ باری. این وضعیت، تا آنجا پیش رفت که دستمایه ورود دولت به تصدی‌گری‌های روزمره شد؛ به گونه‌ای که حتی در واردات مرغ منجمد و فروش در چهارراه‌ها نیز دخالت می‌کرد. روزمرگی صبح‌های زود زمستان سال ۱۳۵۹ «تخلیه مرغ از هواپیماهای ۷۴۷ باری در فرودگاه مهرآباد» کار هر روز دولتی‌ها شده بود. مقصد بعدی مرغ و گوشت‌های منجمد چهارراه‌ها و میدان‌ها بزرگ شهر تهران بود که با کانتینرهای سردخانه‌دار فرودگاه‌ها حمل می‌شد و به قیمتی که به شکل دستوری برای پایین نگه داشتن نرخ‌ها تعیین شده بود
دستوری برای پایین نگه داشتن نرخ‌ها تعیین شده بود عرضه می‌شد؛ بنابراین در چنین شرایطی وزارت بازرگانی از یک سو مأموریت داشت بازرگانی خارجی را ملی کند، و از سوی دیگر با محدودیت‌های مالی و اداری، مشکلات بیمه و حمل و نقل در جنوب و محدودیت‌ها و تحریم‌ها هم کنار بیاید. جنگ هم‌سایه بی‌اعتمادی به آینده را روی سر مردم گسترانیده بود. این بی‌اعتمادی، روی رفتار مردم بی‌اثر نبود و آنان به خرید اضافه و انبار کردن کالاها روی آوردند. اگرچه دولتی شدن اقتصاد، جزو آرمان‌های انقلابیون متأثر از اندیشه‌های چپ به‌شمار می‌آمد اما
متأثر از اندیشه‌های چپ به‌شمار می‌آمد اما مسیر دولتی شدن امور بازرگانی به دست مجلس‌نشینان هموار شد؛ با طرحی که در آن زمان به تصویب رساند. بر اساس این قانون بخشی از کار در دست مردم باقی می‌ماند که البته درصد بسیار اندکی بود و بقیه دولتی می‌شد. تغییر قیمت سایر کالاها و خدمات با مصرف عمده عمومی. در این دوره و به ویژه از سال ۱۳۶۰ تا سال ۱۳۶۷ که شوک‌های اقتصادی و پایان جنگ رخ داد سیاست ثابت نگه داشتن قیمت خدمات و کالاهای دولتی و برخی خدمات خصوصی (مثل قیمت کرایه اتوبوس) ابتدا به شیوه کنترل قیمت و اعمال آن با
اتوبوس) ابتدا به شیوه کنترل قیمت و اعمال آن با توسعه کار تعزیراتی و سپس دولتی کردن تولید و واردات و عرضه بسیاری از کالاها انجام شد. در ادامه تغییرات قیمت یا نحوه مدیریت در بازار هر یک از کالاها و خدمات عمده ذکر می‌شود: بلیط اتوبوس سفر شمال: ۷ تومان در طول دوران جنگ، سفر مردم مناطق مجاور به مناطق شمالی ایران برای فرار از بمباران رایج بود. مسیر تهران تا شهرهای مختلف مازندران یکی از پرترددترین مسیرهایی بود که معمولاً با اتوبوس‌های بین‌شهری طی می‌شد. نرخ بلیت این اتوبوس‌ها به‌گفته قدیمی‌ترها حدود ۷۰ ریال بوده
اتوبوس‌ها به‌گفته قدیمی‌ترها حدود ۷۰ ریال بوده است. برای مسافت‌های طولانی‌تر، اما نرخ بالاتر می‌رفت؛ مثلاً بلیت تهران تا مشهد حدود ۱۲۰ ریال قیمت داشت. قیمت طلا ۳٫۵ برابر شد اگر سکه را به‌عنوان معیاری برای سنجش نوسان قیمت طلا در دهه ۶۰ انتخاب کنیم، قیمت این معیار از سال ۱۳۶۰ تا ۶۳ به‌صورت ثابت ۳۵۰۰ تومان بود، اما از سال ۶۴ به بعد روند افزایشی آن تثبیت شد و در پایان دهه، یعنی در سال ۱۳۷۰ به ۱۲۴۴۷ تومان رسید. میانگین قیمت سکه در دهه ۶۰ حدود ۷۸۶۹ تومان بود و نرخ سکه در پایان دهه به نسبت ابتدای آن بیش از ۳٫۵
نرخ سکه در پایان دهه به نسبت ابتدای آن بیش از ۳٫۵ برابر شده بود. نفت کوپنی لیتری ۵ تومان قیمت جهانی نفت خام در سال ۶۰ رکورد زد و به ۳۷ دلار برای هر بشکه رسید، اما پس از آن طی ۱۰ سال، ۳٫۷ برابر کاهش یافت. دهه ۶۰ دهه بخاری نفتی و خاموشی‌های مکرر برق بود. فصل‌های سرد نیاز مردم به نفت برای تأمین گرما افزایش پیدا می‌کرد و نارضایتی زیادی نسبت به کمبود نفت کوپنی وجود داشت. کمبود نفت باعث شده بود تا مردم برای تأمین گرمای خود قیمتی بالاتر از لیتری ۵ تا ۷٫۵ تومان رایج آن سال‌ها را برای خرید نفت آزاد بپردازند. قیمت
آن سال‌ها را برای خرید نفت آزاد بپردازند. قیمت بنزین هم تا سال ۶۹ روی لیتری ۵ تومان ثابت باقی مانده بود. کمبود شدید تجهیزات جنگی و مصرفی رزمندگان. در جبهه‌های جنگ رزمندگان ایرانی باید فعالیت بدنی شدیدی جهت آماده‌سازی خود یا جنگ انجام می‌دادند. جیره غذایی کم کیفیت و ناکافی رزمندگان بدون مواد پروتئینی و ویتامین‌ها در طولانی مدت موجب ضعف کردن آن‌ها و درنتیجه ضعف جسمانی و کاهش مقاومت بدن رزمندگان می‌شد. خاطرات رزمندگان از سال‌های ۱۳۶۰–۱۳۶۵ پر از اشاره به غذای تکراری و بی‌کیفیت جبهه است. بسیاری از رزمندگان از
تکراری و بی‌کیفیت جبهه است. بسیاری از رزمندگان از کمبود پروتئین، میوه و سبزیجات به صورت طولانی مدت در جیره غذایی شکایت داشتند. اغلب غذاهای رزمندگان به‌صورت کنسرو شده مصرف می‌شد که بخش بسیاری از آنها با کمک‌های مردمی به جبهه‌ها ارسال شده بود. رزمندگان بعضاً به سفره غذای جبهه «سفره حضرت زهرا» می‌گفتند. در زمستان‌های سرد مناطق غربی و شمال غربی ایران، کمبود لباس گرم و تجهیزات زمستانی (مانند کاپشن، شلوار پشمی، دستکش، کلاه) به یک معضل جدی تبدیل می‌شد. بسیاری از رزمندگان به دلیل سرمازدگی دچار بیماری و آسیب
از رزمندگان به دلیل سرمازدگی دچار بیماری و آسیب می‌شدند. در عملیات والفجر ۴ در زمستان ۱۳۶۲ در منطقه کوهستانی پنجوین، کمبود لباس گرم و تجهیزات زمستانی و اجبار به عملیات بدون لباس‌های مناسب موجب تلفات زیادی به دلیل سرمازدگی در بین رزمندگان ایرانی شد. بسیاری از رزمندگان به دلیل عدم آمادگی برای سرمای شدید و کمبود تجهیزات، دچار یخ‌زدگی اندام‌ها و بیماری‌های تنفسی شدند. کمبود پوتین و کفش مناسب و مقاوم برای شرایط سخت جبهه یکی از مشکلات دائمی بود. پوتین‌های موجود اغلب کیفیت پایینی داشتند، زود فرسوده می‌شدند و برای
کیفیت پایینی داشتند، زود فرسوده می‌شدند و برای پیاده‌روی‌های طولانی و شرایط ناهموار مناسب نبودند. کمبود سایزهای مختلف نیز مشکل‌ساز بود. خاطرات رزمندگان از سال‌های ۱۳۶۰–۱۳۶۳ پر از شکایات از کیفیت پایین پوتین‌ها و مشکلات ناشی از آن است. بسیاری از رزمندگان به دلیل پاره شدن پوتین‌ها، تاول زدن پاها و مشکلات مشابه، دچار آسیب‌های جسمی می‌شدند و از ادامه نبرد بازمی‌ماندند. در مناطق مین‌گذاری شده، پوتین‌های نامناسب خطر انفجار مین را افزایش می‌داد. با توسعه صنایع داخلی کفش و پوتین، وضعیت به تدریج بهتر شد، اما همچنان
کفش و پوتین، وضعیت به تدریج بهتر شد، اما همچنان کیفیت و دوام پوتین‌ها در سطح ایده‌آل نبود. بلیت سینما؛ ۵ تا ۳۰ تومان در سال‌های ابتدایی هزینه این سرگرمی در ایران حدود ۵ تومان بود و در اواخر دهه به ۳۰ تومان رسید. بلیت سینما هم یکی از آن نرخ‌هایی است که هرگز از مسیر صعود بازنگشته است و طی نیمه‌اول دهه ۶۰ سالانه یک تا ۲ تومان و در نیمه‌دوم این دهه سالانه ۲ تا ۵ تومان افزایش قیمت داشته است. میانگین قیمت سینمارفتن در این دهه ۱۴٫۶ تومان بوده است. سیر همیشه صعودی ارز و دلار دلار طی ۱۰ سال دهه ۶۰ به‌صورت مستمر، جز
و دلار دلار طی ۱۰ سال دهه ۶۰ به‌صورت مستمر، جز یک‌بار در سال ۶۷ که ۳ تومان کاهش قیمت داشت، مسیری افزایشی را در پیش گرفت. قیمت دلار در سال ۶۰ از ۲۷ تومان آغاز شد و تا سال ۷۰ به حدود ۱۴۲ تومان رسید. متوسط قیمت دلار در این دهه ۸۹٫۸ تومان بوده است. نان یک تومانی شد ۵ تومان در این دهه نان تغییر قیمتی مستمر و کند داشت؛ مثلاً قیمت نان سنگک در سال ۶۰ حدود یک تومان بود و تا ابتدای سال ۷۰ به ۵ تومان رسید، یعنی ۵ برابر شد. قیمت نان‌های دیگر هم همین الگو را دنبال کرد: در سال ۶۴ که سنگک ۱٫۵ تومان بود، بربری یک‌تومان و
در سال ۶۴ که سنگک ۱٫۵ تومان بود، بربری یک‌تومان و لواش ۵ ریال بود. در آخر دهه که سنگک ۵ تومان شد، بربری ۳ تومان و لواش ۲ تومان شده بود. دهه حامل‌های انرژی مفتی اطلاعات زیادی از تعرفه‌های انرژی در دهه ۶۰ وجود ندارد. آنچه مسلم است تعرفه‌ها در آن سال‌ها چندان متغیر و گران‌قیمت نبودند. علاوه بر این لوله‌کشی آب و گاز در حد امروز توسعه‌یافته نبود. از این‌رو شکل مصرف در آن دوران متفاوت از امروز بود. گاز در مناطق بدون لوله‌کشی با استفاده از کپسول‌های گاز انجام می‌شد که مدل ۲۰ کیلویی آن‌ها در طول دهه ۶۰ کمابیش ۱۱٫۵
که مدل ۲۰ کیلویی آن‌ها در طول دهه ۶۰ کمابیش ۱۱٫۵ تومان قیمت داشتند. نرخ آب و برق هم برای مشترکان پرمصرف شاید به ۲۰ تومان می‌رسید، اما عموماً قیمت‌های انرژی از این اعداد و ارقام فراتر نمی‌رفت. قیمت کتاب؛ زیر ۱۰۰ تومان کتاب جزو معدود اقلامی بود که روند افزایش قیمت بسیار کندی در این دهه تجربه کرد. هر چند سالی یک‌بار ممکن بود ۵ تا ۱۰ تومان افزایش قیمت پیدا کند. قیمت کتاب در این دهه به ندرت به ۱۰۰ تومان می‌رسید؛ مثلاً قیمت کتابی ۱۰۰ صفحه‌ای حدود ۲۱ تومان، ۱۵۰ صفحه‌ای حدود ۳۰ تومان، کتابی ۲۰۰ صفحه‌ای حدود ۷۵
صفحه‌ای حدود ۳۰ تومان، کتابی ۲۰۰ صفحه‌ای حدود ۷۵ تومان و در اواخر دهه قیمت کتابی ۴۵۰ صفحه‌ای به ۱۷۰ تومان رسیده بود. ۲۵ برابر شدن قیمت خانه در دهه ۶۰ مانند دهه کنونی مسکن و افسارگسیختگی قیمت‌ها در بازار مسکن یکی از بحران‌های اصلی کشور بود. متوسط قیمت هر مترمربع بنای مسکونی در تهران هزار تا ۲ هزار تومان بود. اما این نرخ تا اوایل دهه ۷۰ به متری ۵۱ هزار تومان رسید؛ این یعنی جهشی تقریباً ۲۵ برابری در طول ۱۰ سال. برای اجاره خانه در محله‌های مناسب تهران هم ودیعه‌ها از ۱۰۰ هزار تومان آغاز و دست‌کم ماهی ۸۰۰ تا
از ۱۰۰ هزار تومان آغاز و دست‌کم ماهی ۸۰۰ تا هزار تومان کرایه هم باید پرداخت می‌شد. تاکسی؛ ۲٫۵ تومان نرخ کرایه تاکسی درون شهر تهران هم متناسب با فاصله مبدأ تا مقصد متغیر بود؛ مثلاً نرخ کرایه مسیرهای کوتاه در اوایل دهه ۶۰ حدود ۲۵ تا ۳۰ ریال بود و برای مسیرهای طولانی‌تر قیمت کمی بالاتر می‌رفت. قیمت تاکسی از تهران به شهری دیگر مانند چالوس هم حدود ۳۰۰ تومان بود. اتوبوس‌های ۱۰ ریالی بلیت‌های کاغذی ۱۰ ریالی اتوبوس‌های بین‌شهری برای سال‌ها نرخی ثابت داشتند و سفر درون‌شهری با اتوبوس یکی از این بلیت‌ها را لازم داشت.
با اتوبوس یکی از این بلیت‌ها را لازم داشت. بعدها و در اواخر دهه ۶۰ که نرخ اتوبوس‌ها تغییر کردند، راننده ممکن بود متناسب با مسیر ۲ تا ۳ عدد از بلیت‌ها را از مسافر بگیرد. خودرو ۱۴ برابر شد پیکان و رنو خودروهای محبوب دهه ۶۰ هستند که پیکان در دهه‌های بعد کم‌کم جای خود را به پراید داد. پیکان در اوایل دهه ۵۰ هزار تومان به بالا قیمت داشت و در اواخر دهه قیمت آن به ۷۰۰ هزار تومان رسید؛ یعنی ۱۴ برابر شد. قیمت دولتی رنو ۵ هم در اوایل این دهه حدود ۷۰ هزار تومان بود.
مانگاساریان (زبان ارمنی: ), یکی از نام‌های خانوادگی رایج در میان ارمنیان می‌باشد.
آجیت وارکی پزشک دانشمندی است که استاد برجسته پزشکی و پزشکی سلولی و مولکولی، مؤسس مرکز آموزشی و تحقیقاتی گلیکوبیولوژی در دانشگاه کالیفرنیا (سن دیگو) (UCSD) و بنیان‌گذار مرکز تحقیقات و آموزش دانشگاهی در انسان‌شناسی (CARTA) است. انتقال ذهن بر واقعیت (MORT). وارکی ایده ای را که در سال ۲۰۰۵ توسط «دنی بروور» ر از دانشگاه آریزونا ارائه شده بود، در نظریه ای به نام انتقال ذهن بر واقعیت (MORT) توسعه داد که در دو نامه و دو کتاب منتشر شده است. انتقال ذهن بر واقعیت یک مکانیسم فرگشتی برای توضیح ظهور رفتار انسان‌های مدرن
فرگشتی برای توضیح ظهور رفتار انسان‌های مدرن و برخی از رفتارهای منحصربه‌فرد آنها از جمله نظریه ذهن گسترده و تمایل به انکار واقعیت پیشنهاد می‌کند. کتاب انکار: خودفریبی، باورهای نادرست و خاستگاه ذهن انسان. وارکی و «دنی بروور» (دنی بروور، متخصص ژنتیک حشرات، پروفسور و رئیس زیست‌شناسی مولکولی و سلولی در دانشگاه آریزونا، توسان بود. او در سال ۲۰۰۷ درگذشت) تمرکز بسیار عمیق و محدودی بر یک نوع خاص از خودفریبی داشتند و آن انکار مرگ است. آنها به جای اینکه صرفاً یک رویکرد روانشناختی به موضوع داشته باشند، از زاویه
رویکرد روانشناختی به موضوع داشته باشند، از زاویه زیست‌شناسی فرگشتی نوشتند. نویسندگان استدلال می‌کنند که این یک جهش بیولوژیکی نبود که بشریت را از سایر گونه‌ها متمایز کرد، بلکه یک جهش روانی بود: یعنی توانایی منحصر به فرد انسان برای انکارگرایی (انکار واقعیت) در مواجهه با شواهد غیرقابل بحث - از جمله ناآگاهی عمدی از مرگ‌های اجتناب ناپذیر خودمان. آگاهی از مرگ و میر خودمان می‌توانست اضطراب‌هایی ایجاد کند که منجر به اجتناب از خطرات رقابت برای تولید مثل - یک بن‌بست فرگشتی شود؛ بنابراین، انسان‌ها نیاز داشتند تا
فرگشتی شود؛ بنابراین، انسان‌ها نیاز داشتند تا مکانیزمی برای غلبه بر این مانع ایجاد کنند: انکار واقعیت. در نتیجه این دمدمی مزاجی فرگشتی، ما اکنون هر جنبه ای از واقعیت را که مورد پسند ما نیست انکار می‌کنیم؛ بنابراین، اگر به انکار پیامدهای رویکردهای غیرواقعی در مورد همه چیز، از سلامت شخصی گرفته تا ریسک مالی و تغییر اقلیم ادامه دهیم، آنچه برای ایجاد گونه ما مؤثر بوده است، می‌تواند نابودی ما باشد. از سوی دیگر، انکار واقعیت به ما ویژگی‌های باارزشی زیادی می‌دهد، مانند خوش‌بینی، اعتماد به نفس، و شجاعت در مواجهه با
خوش‌بینی، اعتماد به نفس، و شجاعت در مواجهه با مشکلات طولانی. انکار که در ادای احترام به تفکر اصلی بروور ارائه شده است، هشداری قدرتمند در مورد خطرات ذاتی توانایی قابل توجه ما در نادیده گرفتن واقعیت ارائه می‌دهد - هدیه ای که یا به سقوط ما منجر می‌شود یا همچنان بزرگ‌ترین دارایی ما خواهد بود.
مرکز تحقیقات و آموزش دانشگاهی در انسان‌شناسی ، مرکزی در دانشگاه کالیفرنیا (سن دیگو) است که به‌طور رسمی در سال ۲۰۰۸ تأسیس شد، همکاری بین اعضای هیئت علمی پردیس اصلی دانشگاه کالیفرنیا (سن دیگو)، دانشکده پزشکی دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو، مؤسسه مطالعات زیست‌شناسی سالک و دانشمندان علاقه‌مند در سایر مؤسسات از سراسر جهان است.
جغدباز خالدار یا جغدِ بازی خالدار ، که جغدباز خاوری نیز نامیده می‌شود، جغد کوچکی است که طول دارد. این جغدباز قهوه‌ای مایل به قرمز با سر، پشت و بال‌های سفید، لکه سفید گلو، دیسک صورت سیاه، چشمان قهوه‌ای تیره و ابروهای سفید است.
سسک خالدار گونه‌ای از پرندگان از تیرهٔ چکاوک اقیانوسیه (Acanthizidae) است که بومی شرق استرالیا است. زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های معتدل است.
اپلسید اکس ماکینا که همچنین در نسخهٔ اصلی تحت عنوان شناخته می‌شود، یک فیلم علمی تخیلی پویانمایی سی‌جی‌آی ژاپنی محصول سال ۲۰۰۷ و دنباله‌ای بر فیلم "اپلسید" محصول ۲۰۰۴ است که به‌طور مشترک توسط شینجی آراماکی کارگردانی شده و به‌وسیلهٔ تهیه‌کننده و کارگردان هنگ‌کنگی جان وو تولید شده است. "اپلسید اکس ماکینا" در ۲۰ اکتبر ۲۰۰۷ در ژاپن، و ۱۱ مارس ۲۰۰۸ در ایالات متحده، به عنوان یک فیلم ویدئویی دنباله مستقیم منتشر شد. داستان. دو سال پس از حادثه در شهر خیالی اُلَمپوس، دیونان نوت و بوریارئوس هکاتونکایر از واحد مبارزه با
نوت و بوریارئوس هکاتونکایر از واحد مبارزه با تروریسم ای-سوات گروهی از مقامات اتحادیه اروپا را از دست سایبورگ‌ها نجات دادند. سپس هر دوی آن‌ها به المپوس باز می‌گردند، جایی که بوریارئوس تا زمان بهبودی در بیمارستان بستری می‌شود. دیونان به کارش در ای-سوات ادامه می‌دهد و با همکار جدیدش، ترئوس، که به طرز شگفت‌آوری به شکل انسانی بوریارئوس شباهت دارد، ملاقات می‌کند.
گلوسرخ گونه‌ای کوچک و عمدتاً زمینی از پرندگان تیرهٔ Acanthizidae و بومی استرالیا است. بیشتر در مناطق خشک و نیمه‌خشک دارای درختچه‌های اقاقیا و تاج‌خروس دیده می‌شود. این گونه دارای لکه قرمز گلویی مشخص است و می‌تواند صداهای بسیاری از گونه‌های پرنده دیگر را تقلید کند.
بال‌آتشی‌های کوچک یک تیره از پرندگان از تیرهٔ بال‌آتشیان (Phoenicopteridae) است. این سرده دارای یک گونه زنده به نام فلامینگوی کوچک ("Phoeniconaias minor") است که در جنوب صحرای آفریقا و غرب هند وجود دارد و گونه منقرض‌شده "Phoeniconaias proeses" از پلیوسن استرالیا که تصور می‌شود حتی کوچکتر بوده است.
پناهگاه پرندگان نورمن امانگاه پرندگان، ذخیره‌گاه طبیعی، مرکز آموزش محیط زیست و موزه در ۵۸۳ سومین جاده ساحلی در میدل‌تاون، رود آیلند مشرف به اقیانوس اطلس است. در سال ۱۹۴۹، امانگاه پرندگان نورمن از طریق وصیتنامه Mabel Norman Cerio بنیان‌گذاری شد. امانگاه شامل بزرگ‌ترین منطقه فضای باز حفاظت‌شده در شهرستان نیوپورت است. ۳۲۵ هکتار و ۷ مایل مسیرهای پیاده‌روی وجود دارد. امانگاه شامل کشتزارهای یونجه، جنگل‌ها و پشته‌های مشرف به اقیانوس و برکه‌ها است. سنگ معلق، یک مکان برجسته محلی، در داخل امانگاه مشرف به اقیانوس واقع
برجسته محلی، در داخل امانگاه مشرف به اقیانوس واقع شده است. همچنین مرکز بازدیدکنندگان و فروشگاه هدیه و موزه انبار سدهٔ نوزدهمی با نمایش‌هایی دربارهٔ حیات وحش برای کودکان و بزرگسالان وجود دارد.
انکار مرگ ()، کتابی است در سال ۱۹۷۳ توسط انسان‌شناسی فرهنگی، ارنست بکر که مفاهیم روان‌شناختی و فلسفی چگونگی واکنش مردم و فرهنگ‌ها به مفهوم مرگ را مورد بحث قرار می‌دهد. نویسنده استدلال می‌کند که بیشتر اقدامات انسان برای نادیده گرفتن یا اجتناب از اجتناب ناپذیر بودن مرگ انجام می‌شود. در سال ۱۹۷۴، دو ماه پس از مرگ نویسنده، جایزه پولیتزر برای ادبیات غیرداستانی عمومی را دریافت کرد. فهرست مطالب. توجه: با شروع چاپ ۱۹۹۷، نسخه‌های بعدی شامل پیش‌گفتار جدیدی از سام کین می‌شود. پس زمینه. «من نمی‌خواهم با کارم به
کین می‌شود. پس زمینه. «من نمی‌خواهم با کارم به جاودانگی برسم. من می‌خواهم با نَمُردَن به جاودانگی برسم. من نمی‌خواهم در قلب هموطنانم زندگی کنم. من می‌خواهم در آپارتمان خود زندگی کنم.» - وودی آلن تز اصلی بکر در این کتاب این است که اساسی‌ترین مشکل بشر که در هسته اصلی او قرار دارد، ترس او از مرگ است. به عنوان تنها حیوانی که از مرگ اجتناب‌ناپذیر خود آگاه است، پروژه زندگی او انکار یا سرکوب این ترس است و از این رو نیاز او به نوعی قهرمانی است. خود بکر ادعا کرد که: «در "انکار مرگ" من استدلال کردم که ترس ذاتی و
که: «در "انکار مرگ" من استدلال کردم که ترس ذاتی و فراگیر انسان از مرگ او را به تلاش برای فراتر رفتن از مرگ از طریق سیستم‌ها و نمادهای قهرمان استاندارد شده فرهنگی سوق می‌دهد.» مقدمه «انکار مرگ» این است که تمدن بشری یک سازوکار دفاعی در برابر معرفت فانی ماست. به نوبه خود، شخصیت یک فرد اساساً حول فرایند انکار فناپذیری خود شکل می‌گیرد، که این انکار جزء ضروری عملکرد در جهان است، و این زره شخصیت، خودشناسی واقعی را می‌پوشاند و مبهم می‌سازد. بکر بعداً در کتاب خود «"فرار از شر"» (۱۹۷۵) تأکید کرد که بسیاری از شر در
از شر"» (۱۹۷۵) تأکید کرد که بسیاری از شر در جهان نتیجه این نیاز به انکار مرگ است. بکر استدلال می‌کند که دوگانگی اساسی در زندگی انسان بین دنیای فیزیکی اشیاء و زیست‌شناسی و جهان نمادین معنای انسانی وجود دارد؛ بنابراین، از آنجایی که بشریت دارای ماهیت دوگانه متشکل از یک خود فیزیکی و یک خود نمادین است، ما قادریم با تمرکز توجه خود به خود نمادین خود، یعنی بر اساس فرهنگی خود، از ذوالحدین فناپذیری فراتر برویم، که بکر آن را «قهرمانی» می‌نامد: «آفرینش معانی سرکش» که بیانگر «افسانه اهمیت زندگی انسان» در مقایسه با سایر
«افسانه اهمیت زندگی انسان» در مقایسه با سایر حیوانات است. این با بی‌اهمیتی و پایان‌پذیری شخصی که مرگ در ذهن انسان نشان می‌دهد مقابله می‌کند. چنین تمرکز نمادینی بر روی خود، به شکل پروژه «علت خویشتن» (causa sui) یک فرد است (که گاهی «پروژه جاودانگی» یا «پروژه قهرمانی» نامیده می‌شود). پروژه علت خویشتن یک فرد (به معنای واقعی کلمه، موجودی که خود را ایجاد می‌کند) به عنوان ظرف جاودانگی آنها عمل می‌کند، که به موجب آن مجموعه خاصی از معانی فرهنگی آفریده می‌شوند و از طریق آنها انسان اهمیتی فراتر از آنچه برای سایر
از طریق آنها انسان اهمیتی فراتر از آنچه برای سایر حیوانات فانی دارند، به دست می‌آورند. این به فرد امکان می‌دهد حداقل بقایایی از آن معانی را تصور کند که فراتر از طول عمر او ادامه دارد؛ بنابراین از "نفی خود" کاملی که هنگام مرگ سایر موجودات زیستی در طبیعت مشاهده می‌کنیم، اجتناب می‌کنیم. با عضویت در ساختارهای نمادین با اهمیت و ماندگاری بیشتر از بدن خود — فعالیت‌ها و باورهای فرهنگی — می‌توان حس میراث یا (در مورد دین) زندگی پس از مرگ را به دست آورد. به عبارت دیگر، با رعایت استانداردهای فرهنگی (یا به ویژه فراتر
با رعایت استانداردهای فرهنگی (یا به ویژه فراتر از آن)، مردم احساس می‌کنند که می‌توانند بخشی از چیزی ابدی شوند: چیزی که در مقایسه با بدن فیزیکی آنها هرگز نمی‌میرد. این احساس که زندگی آنها دارای معنا، هدف و اهمیت در طرح کلان چیزها است، یعنی اینکه آنها «مشارکت کنندگان قهرمان در زندگی جهانی» هستند و بنابراین مشارکت آنها فراتر از طول عمر بیولوژیکی آنها باقی می‌ماند همان چیزی است که به عنوان «پروژه جاودانگی» از آن یاد می‌شود. «سیستم‌های قهرمان» سنتی بشریت، مانند دین، دیگر در عصر روشنگری قانع‌کننده نیستند. بکر
دین، دیگر در عصر روشنگری قانع‌کننده نیستند. بکر استدلال می‌کند که از دست دادن دین بشریت را با منابع فقیر برای توهمات ضروری مواجه می‌کند. علم تلاش می‌کند تا به عنوان یک پروژه جاودانگی عمل کند، چیزی که بکر معتقد است هرگز نمی‌تواند انجام دهد زیرا قادر به ارائه معانی مطلوب و مطلق برای زندگی انسان نیست. این کتاب بیان می‌کند که ما به «توهمات» متقاعدکننده جدیدی نیاز داریم که به ما امکان می‌دهد به شیوه‌های قابل قبول احساس قهرمانی کنیم. اما بکر هیچ پاسخ قطعی ارائه نمی‌دهد، عمدتاً به این دلیل که معتقد است راه‌حل
نمی‌دهد، عمدتاً به این دلیل که معتقد است راه‌حل کاملی وجود ندارد. در عوض، او امیدوار است که درک تدریجی انگیزه‌های ذاتی بشر، یعنی مرگ، بتواند به ایجاد دنیایی بهتر کمک کند. بکر استدلال می‌کند که تضاد بین پروژه‌های جاودانگی متناقض (به ویژه در دین) منبع اصلی خشونت و بدبختی در جهان است مانند جنگ، نسل‌کشی، نژادپرستی، ملی‌گرایی و به همین ترتیب، زیرا پروژه‌های جاودانگی که با یکدیگر در تضاد هستند، باورهای اصلی و احساس امنیت فرد را تهدید می‌کند. لذت‌گرایی. پروژه‌های جاودانگی یکی از راه‌هایی است که مردم اضطراب مرگ را
یکی از راه‌هایی است که مردم اضطراب مرگ را مدیریت می‌کنند. با این حال، برخی از مردم برای فرار از اضطراب مرگ خود به فعالیت‌های لذت‌بخشی مانند مواد مخدر، الکل و سرگرمی‌ها می‌پردازند — اغلب برای جبران کمبود «قهرمانی» یا عزت نفس/حرمت نفس مبتنی بر فرهنگ — که منجر به عدم مشارکت در پروژه «جاودانگی» می‌شود. برخی دیگر سعی خواهند کرد تا با آرامش دادن خود با چیزهای پیش پاافتاده، یعنی تمرکز شدید بر موضوعات بی‌اهمیت و اغراق در اهمیت آنها، اغلب از طریق مشغله و فعالیت‌های نامعقول وحشت مرگ را مدیریت کنند. بکر رواج فعلی
نامعقول وحشت مرگ را مدیریت کنند. بکر رواج فعلی لذت‌گرایی را نتیجه سقوط جهان‌بینی‌های دینی مانند مسیحیت توصیف می‌کند که توانایی این را داشته است که بردگان، معلولان… ساده‌دلان و قدرتمندان را تحت سلطه بگیرد و به همه آنها اجازه دهد که چگونگی و طبیعت زندگی خود را در زمینه یک واقعیت معنوی و یک زندگی پس از مرگ بپذیرند. در پایان، تنها راه‌حل عملی ممکن است کاری باشد که بیشتر مردم انجام می‌دهند (اما همه نمی‌توانند انجام دهند) و کی‌یرکگور آن را آرام‌سازی با «بی‌اهمیت شمردن» می‌نامد. «خود را با پیش پا افتاده‌های زندگی
می‌نامد. «خود را با پیش پا افتاده‌های زندگی بی‌حس کن تا فراموش کنی. به مدرسه بروید، شغلی پیدا کنید، ازدواج کنید، وام مسکن بدهید، بچه‌ها را بزرگ کنید… از هر چیز کوچکی که فکرش را می‌کنید ناراحت باشید: ترفیع شغلی‌تان در محل کار، ماشینی که رانندگی می‌کنید، حفره‌های دندان‌هایتان، یافتن عشق، بی‌خوابی، شهریه کالج فرزندانتان، پنج پوند آخر آزاردهنده که برنامه رژیم غذایی شما را به چالش می‌کشد… طوری رفتار کنید که هر یک از اینها واقعاً اهمیت دارد.» برخی مفاهیم و ایده‌ها. بکر در سرتاسر کتاب بر اساس کارهای بسیاری از
بکر در سرتاسر کتاب بر اساس کارهای بسیاری از نویسندگان و متفکران استوار است. برخی از برجسته‌ترین آنها عبارتند از سورن کی‌یرکگارد، زیگموند فروید، نورمن او. براون، و مهم‌تر از همه، اوتو رنک. مفاهیم و ایده‌هایی که بکر در «انکار مرگ» با آنها کار می‌کند بسیار گسترده است. این ایده‌ها شامل، اما نه محدود به: بیماری روانی، افسردگی، اسکیزوفرنی، خلاقیت و روان رنجوری است. بیماری روانی. بکر قسمت دوم «انکار مرگ» را با «نگاهی کلی از بیماری روانی» به پایان می‌رساند (فصل ۱۰). در اینجا بکر یک خلاصه از مشاهدات ارائه می‌دهد که
در اینجا بکر یک خلاصه از مشاهدات ارائه می‌دهد که «بیماری روانی نشان‌دهنده سبک‌های غوطه‌ور شدن در انکار مخلوق بودن است.» که بخشی از پروژه‌های جاودانگی است. بیماری روانی – به‌ویژه افسردگی – زمانی به وجود می‌آید که این عدم ارتباط با پروژه‌های معنادار «مخلوق» و مرگ‌ومیر بودن ما را به ما یادآوری کند؛ و بنابراین «نشان‌دهندهٔ یک عیب کارکرد حیوان نمادین» است. افسردگی. در یک افراط، افرادی که افسردگی را تجربه می‌کنند، این احساس را دارند که پروژه جاودانگی آنها در حال شکست است. آنها یا شروع به فکر می‌کنند که پروژه
شکست است. آنها یا شروع به فکر می‌کنند که پروژه جاودانگی نادرست است یا احساس می‌کنند نمی‌توانند با موفقیت در پروژه جاودانگی قهرمان شوند. در نتیجه، به‌طور مداوم مرگ و میر، بدن بیولوژیکی و احساس بی‌ارزشی خود را یادآوری می‌کنند. اسکیزوفرنی. از سوی دیگر، بکر اسکیزوفرنی را به عنوان حالتی توصیف می‌کند که در آن شخص چنان در پروژه جاودانگی شخصی خود وسواس پیدا می‌کند که ماهیت همه واقعیت‌های دیگر را به کلی انکار می‌کند. اسکیزوفرنی‌ها واقعیت درونی و ذهنی خود را ایجاد می‌کنند که در آن همه اهداف، حقایق و معانی را تعریف و
که در آن همه اهداف، حقایق و معانی را تعریف و کنترل می‌کنند. این آنها را به قهرمانان خالص تبدیل می‌کند و در واقعیتی ذهنی زندگی می‌کنند که برتر از واقعیت‌های فیزیکی و فرهنگی است. خلاقیت. مانند افراد اسکیزوفرنی، افراد خلاق و هنری هر دو واقعیت فیزیکی و پروژه‌های جاودانگی مورد تأیید فرهنگی را انکار می‌کنند و نیاز به خلق واقعیت خود را ابراز می‌کنند. تفاوت اصلی این است که افراد خلاق دارای استعدادهایی هستند که به آنها اجازه می‌دهد واقعیتی را ایجاد و بیان کنند که دیگران ممکن است قدردان آن باشند، نه اینکه صرفاً یک
ممکن است قدردان آن باشند، نه اینکه صرفاً یک واقعیت درونی و ذهنی بسازند. روان‌رنجوری. در فصل نهم از «انکار مرگ»، بکر مفهوم روان‌نژندی/روان‌رنجوری را مورد بحث قرار می‌دهد که با مشاهده اتو رنک شروع می‌شود مبنی بر این‌که «روند عصبی تمام مشکلات زندگی انسان را خلاصه می‌کند». بکر در این مورد توضیح می‌دهد و بیان می‌کند که «روند عصبی سه جنبه وابسته به هم دارد»: بکر قبل از اینکه هر یک از این سه جنبه را مورد بحث قرار دهد و آنها را یکی یکی در فصل نهم مطرح کند، تکرار می‌کند: در فرهنگ عامه. این کتاب همچنین تأثیر فرهنگی
در فرهنگ عامه. این کتاب همچنین تأثیر فرهنگی گسترده‌ای فراتر از حوزه‌های روان‌شناسی و فلسفه داشته است. این کتاب در فیلم «آنی هال» وودی آلن ظاهر شد، زمانی که شخصیت وسواس مرگ آلوی سینگر آن را برای دوست دخترش آنی خرید. اسپالدینگ گری در اثر خود «این یک شیب لغزنده» به آن اشاره کرده است. رئیس‌جمهور سابق ایالات متحده بیل کلینتون در زندگینامه خود در سال ۲۰۰۴ به نقل از «انکار مرگ» اشاره کرد. او همچنین آن را به عنوان یکی از ۲۱ عنوان در فهرست کتاب‌های مورد علاقه خود قرار داد. نمایشنامه‌نویس ایاد اختر در نمایشنامه
قرار داد. نمایشنامه‌نویس ایاد اختر در نمایشنامه برنده جایزه پولیتزر خود "بی‌آبرو شد" از آن یاد می‌کند. آلبوم "پشت سر صندلی ماشین" «نوجوانان انکار» از کتاب الهام گرفته است. و به آن در اشعار ارجاع می‌دهد. این کتاب الهام‌بخش مارک منسن بود، در حالی که او در حال نوشتن کتاب پرفروش‌اش "هنر رندانه به تخم گرفتن" (۲۰۱۶): «از همان طرح اولیه» (منسون می‌گوید)، «می‌دانستم. آخرین فصل‌ها دربارهٔ مرگ است و بکر بخش بزرگی از آن خواهد بود.»