payamvha/North_RAG huggingface dataset:
است. در تانزانیا، این کلاه در میان سالمندان، به ویژه در میان مردم ایراک بسیار محبوب است. در ایالات متحده، نوع مشابهی از کلاه به‌طور رسمی توسط نیروی دریایی ایالات متحده برای یونیفورم‌های لباس خدمت استفاده می‌شود که به‌طور معمول به عنوان «کلاه دیکسی کاپ» شناخته می‌شود، به نام برند تولیدکننده کلاه‌های کاغذی دیکسی. در فرانسه، به عنوان «بوب» شناخته می‌شود. در آلمان، به عنوان «کلاه ماهیگیر» (Anglerhut) شناخته می‌شود. این کلاه به عنوان یک اکسسوری در هیپ هاپ آلمانی محبوب است. در سال ۲۰۱۸، یک معترض راست‌گرا که کلاه
محبوب است. در سال ۲۰۱۸، یک معترض راست‌گرا که کلاه باکت به رنگ‌های پرچم آلمان پوشیده بود به عنوان "هوت‌برگر" ("شهروند کلاه") مشهور شد، که بازی با کلمات «ووت‌برگر» یا «شهروند خشمگین» است. در بریتانیا، گاهی به عنوان «کلاه رنی» شناخته می‌شود، به نام درامر استون روزز، رنی که به‌طور مکرر این کلاه را می‌پوشید. در ایتالیا، به عنوان «کلاه ماهیگیر» ("cappello da pescatore") شناخته می‌شود. در برزیل و مکزیک، به‌طور گسترده به عنوان «کلاه دو سو مادرو» شناخته می‌شود (کلاه دون رامون) و به دلیل پوشیدن آن توسط شخصیت محترم
دون رامون) و به دلیل پوشیدن آن توسط شخصیت محترم است. کازپلی ممکن است به‌طور غیررسمی در برخی شهرها این کلاه نمادین را بپوشند. در هلند، به عنوان شناخته می‌شود.
منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ رودخانه سردآبرود یک منطقهٔ حفاظت‌شده با مساحت ۴۲۱۹ هکتار است که در استان مازندران در ایران قرار دارد. این منطقهٔ حفاظت‌شده طبق مصوبهٔ شمارهٔ ۱ در تاریخ ۱۳۴۶/۷/۱۳ در فهرست مناطق تحت حفاظت سازمان محیط زیست ایران قرار گرفت.
منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ سعدی یک منطقهٔ حفاظت‌شده با مساحت ۳۷۳۰۶ هکتار است که در استان کرمان در ایران قرار دارد. این منطقهٔ حفاظت‌شده طبق مصوبهٔ شمارهٔ ۷۵۱ در تاریخ ۹۷/۰۵/۰۶ در فهرست مناطق تحت حفاظت سازمان محیط زیست ایران قرار گرفت.
«رقص با شیطان» (به انگلیسی: Dance with the Devil) آهنگی از رپر آمریکایی ایمورتال تکنیک، از اولین آلبوم استودیویی او، انقلابی جلد ۱ است. این آهنگ که توسط شرکت ۴۴ کالیبر تهیه شده، حول نوجوانی می‌چرخد که به یک اراذل و اوباش تبدیل می‌شود و تلاش می‌کند تا تحسین سایر گنگسترها را به دست آورد. محتوا. بخش اول آهنگ. بخش اول آهنگ، داستان مرد جوانی به نام ویلیام «بیلی» جیکوبز را روایت می‌کند. و با اجرای پیانو آهنگ «از کجا شروع کنم»، موسیقی‌متن فیلم «داستان عشق» محصول ۱۹۷۰، شروع می‌شود، بیلی در خانواده‌ای بدون پدر و با
شروع می‌شود، بیلی در خانواده‌ای بدون پدر و با مادری معتاد به مواد مخدر که در حال ترک است و تا دیر وقت کار می‌کند، بزرگ شد. با گذشت زمان، او به‌دلیل اشتیاق به پول و احترام، جاه‌طلبی تبدیل شدن به یک «کلاهبردار» را در خود پرورش می‌دهد. برای اثبات اعتبار خیابانی خود، او شروع به فروش مواد مخدر و دزدی می‌کند و در نهایت تلاش می‌کند به یک باند (گنگ) بپیوندد. به‌عنوان بخشی از عضویت او در گنگ، بیلی و همراهانش در نیمه‌شبی بارانی به یک زن تنها در خیابان حمله و اون رو به یک ساختمان خالی می‌برند و به او، درحالی که
رو به یک ساختمان خالی می‌برند و به او، درحالی که لباسش، صورتش را پوشانده بود، به نوبت تجاوز می‌کنند. پس‌از آن یکی از اعضای گنگ به او (بیلی) یک اسلحه می‌دهد که زن را بکشد و در گنگ پذیرفته شود. بیلی پیراهن زن را بالا می‌کشد، اما متوجه می‌شود که قربانی مادرش است و همین باعث می‌شود که با پریدن از پشت بامی که جنایت در آن رخ داده، خودکشی کند. سپس گنگ زن را می‌کشد. بخش اول آهنگ با فاش کردن این که راوی (ایمورتال تکنیک) یکی از اعضای گنگی بوده که در این عمل شرکت داشته است و اکنون متقاعد شده که شیطان تا به امروز او
است و اکنون متقاعد شده که شیطان تا به امروز او را به‌خاطر این کار تعقیب می‌کند و هرکسی ممکن است چنین کارهایی را انجام دهد و همچنین جمله «زمانی که شیطان خواست باتو برقصد بهتر است نه بگویی، چراکه رقص با شیطان ممکن است همیشگی باشد»، پایان می‌یابد. بخش دوم آهنگ. بخش دوم آهنگ، یک قطعه‌ی پنهان است که شامل بیتی از رپر آمریکایی، دیابولیک، می‌باشد. تفسیر. ایمورتال تکنیک در موارد متعددی به معنای پشت این آهنگ و همچنین سوالاتی در مورد حقیقت داستان پرداخته است. او در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۰۴ با BrownPride.com گفت:با «رقص
در سال ۲۰۰۴ با BrownPride.com گفت:با «رقص با شیطان» یک داستان واقعی بود که من خودم را بیشتر به بخشی از آن تبدیل کردم، وقتی آهنگ را نوشتم، تبدیل به یک افسانه شهری شد و چیزی که آزاردهنده است این است که مردم فکر می‌کردند دربارهٔ تجاوز است، در حالی که در واقع دربارهٔ این بود که چگونه ما خودمان را می‌کشیم و باارزش‌ترین منبع جامعه لاتین/سیاه‌پوست، یعنی زنانمان را نابود می‌کنیم.در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۱۲ در کانال یوتیوب مونترالیتی، تکنیک در مورد این آهنگ اظهار داشت: «تنها چیزی که در مورد آن داستان تغییر دادم، بودنم
«تنها چیزی که در مورد آن داستان تغییر دادم، بودنم روی پشت بام بود» و اینکه او در واقع هرگز به زنی تجاوز نکرده و در این عمل همدست نبوده است. در مصاحبه‌ای پادکستی در سال ۲۰۲۲ با بوتلگ کِو، تکنیک دوباره بی‌گناهی خود را تأیید کرد و گفت که می‌تواند مردم را به ساختمانی در هارلم که حادثه در آن رخ داده است، ببرد. تکنیک همچنین ادعا کرده است که چنین جنایاتی مشابه آنچه در روایت آهنگ به تصویر کشیده شده است، هر روز در هر کشور و شهری اتفاق می‌افتد. رتبه‌بندی. "کامپلکس" این آهنگ را در رتبه دهم فهرست «۲۵ آهنگ رپ خشن تمام
آهنگ را در رتبه دهم فهرست «۲۵ آهنگ رپ خشن تمام دوران» قرار داد بند سوم این آهنگ در فهرست «۲۵ بند ترسناک رپ» "هایسنوبیتی" رتبه چهارم را کسب کرد. در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۲۰ با "HipHopDX"، ایمورتال تکنیک گفت که «رقص با شیطان» در سطح جهانی به یکی از شناخته‌شده‌ترین آهنگ‌های او تبدیل شده است.
همدم مصنوعی انسان () به سامانه‌ای گفته می‌شود که با بهره‌گیری از فناوری هوش مصنوعی، طراحی شده تا نقش یک دوست، همراه یا هم‌صحبت را برای انسان ایفا کند. این نوع سامانه‌ها می‌توانند در قالب ربات‌های فیزیکی، برنامه‌های نرم‌افزاری یا چت‌بات‌هایی ظاهر شوند که با انسان تعامل زبانی یا حتی احساسی دارند. هدف اصلی از ساخت چنین همدم‌هایی، پاسخ‌گویی به نیازهای روانی و اجتماعی انسان‌هاست، به‌ویژه کسانی که تنها هستند، مشکلات ارتباطی دارند، یا نیازمند مراقبت عاطفی‌اند. همدم مصنوعی انسان ممکن است شبیه یک انسان واقعی طراحی
مصنوعی انسان ممکن است شبیه یک انسان واقعی طراحی شده باشد، با چهره، صدا، و حرکات طبیعی، یا ممکن است در قالب یک شخصیت مجازی در تلفن همراه یا رایانه ظاهر شود. این سامانه‌ها معمولاً به هوش مصنوعی مجهز هستند تا بتوانند گفتگوهای معنی‌دار برقرار کنند، احساسات اولیه را تشخیص دهند، و واکنش‌های متناسب نشان دهند. برخی از آن‌ها حتی می‌توانند صدای کاربر را تشخیص دهند، نام او را به خاطر بسپارند، یا ترجیحاتش را درک کرده و خود را بر اساس آن تنظیم کنند. کاربرد این فناوری در موقعیت‌های مختلفی دیده می‌شود. برای مثال، در میان
موقعیت‌های مختلفی دیده می‌شود. برای مثال، در میان سالمندان تنها، افرادی که دچار افسردگی یا اضطراب هستند، یا کودکانی که نیاز به همراهی و توجه دارند، یک همدم مصنوعی می‌تواند نقشی حمایتی و آرام‌بخش داشته باشد. همچنین در آموزش زبان، تمرین گفت‌وگو، یا حتی درمان‌های روان‌شناختی از این سامانه‌ها استفاده می‌شود. برای برخی افراد، این همدم‌ها فقط یک ابزار سرگرمی‌اند، اما برای برخی دیگر ممکن است منبع مهمی از آرامش، احساس ارزشمندی، یا حتی معنا در زندگی شوند. یکی از ویژگی‌های جذاب این همدم‌ها توانایی یادگیری و سازگاری
جذاب این همدم‌ها توانایی یادگیری و سازگاری با انسان است. برای مثال، اگر فردی هر شب در مورد خواب بد خود صحبت کند، سامانه ممکن است در شب‌های آینده پیشنهادهای آرامش‌بخش بدهد یا حتی دربارهٔ وضعیت روانی او پرس‌وجو کند. این تعامل مداوم، موجب شکل‌گیری نوعی «رابطهٔ مجازی» می‌شود که در ظاهر شبیه دوستی انسانی است، هرچند که از درون، مبتنی بر داده‌ها و الگوریتم‌هاست. مسائل اخلاقی. با این حال، موضوع همدم‌های مصنوعی تنها یک مسئله فنی نیست؛ بلکه پرسش‌هایی جدی دربارهٔ اخلاق، روان‌شناسی، و آیندهٔ روابط انسانی ایجاد می‌کند.
روان‌شناسی، و آیندهٔ روابط انسانی ایجاد می‌کند. آیا وابستگی به یک سامانهٔ مصنوعی می‌تواند جایگزین روابط انسانی شود؟ آیا ممکن است انسان به‌جای رویارویی با تنهایی یا مشکلات واقعی، در دنیای خیال‌انگیز یک همدم مصنوعی پناه بگیرد؟ چه تضمینی هست که این سامانه‌ها اطلاعات خصوصی افراد را محفوظ نگه دارند؟ و آیا ممکن است از این فناوری برای فریب‌دادن، سوءاستفاده یا دستکاری روانی استفاده شود؟ برخی متخصصان معتقدند که اگر طراحی این سامانه‌ها با دقت، شفافیت، و احترام به کرامت انسان انجام شود، می‌تواند تأثیرات مثبت فراوانی
انسان انجام شود، می‌تواند تأثیرات مثبت فراوانی در بهبود سلامت روان و کیفیت زندگی داشته باشد. برای مثال، در محیط‌های مراقبت از سالمندان، یک همدم مصنوعی می‌تواند احساس تنهایی را کاهش دهد، خاطره‌ها را با آن‌ها مرور کند، یا حتی آن‌ها را به فعالیت‌های ذهنی و جسمی تشویق کند. در آینده ممکن است این همدم‌ها حتی بتوانند حس همدلی یا شوخ‌طبعی را نیز بهتر تقلید کنند. کارکرد برای سالمندان. در کشورهای غربی، سالمندان درصد رو به افزایشی از جمعیت را تشکیل می‌دهند و بنا بر گفتهٔ جودیت مستهوف از دانشگاه برایتون، اغلب آن‌ها
گفتهٔ جودیت مستهوف از دانشگاه برایتون، اغلب آن‌ها به‌تنهایی زندگی می‌کنند و شبکهٔ اجتماعی محدودی دارند. پژوهش‌ها نشان می‌دهند که این شرایط زندگی، خطر ابتلا به اختلال افسردگی عمده و زوال عقل را افزایش می‌دهد و موجب کاهش طول عمر نسبت به سالمندانی می‌شود که ارتباطات اجتماعی بیشتری دارند. برای متخصصان پیری‌شناسی روشن بوده است که داشتن حیوان خانگی — به‌ویژه گربه‌ها و سگ‌هایی که رفتارها و هیجانهای متنوعی دارند — به پیشگیری از افسردگی در سالمندان کمک می‌کند. پژوهش‌ها همچنین نتایجی مثبت از حیوانات خانگی الکترونیکی
همچنین نتایجی مثبت از حیوانات خانگی الکترونیکی مانند Aibo از سونی و NeCoRo از اومرون گزارش داده‌اند، اما ارزش درمانی این حیوانات مصنوعی هنوز با محدودیت‌های فناوری روبه‌رو است. یکی از راه‌حل‌های نوین برای غلبه بر محدودیت‌های فیزیکی فناوری، ارائهٔ حیوانات خانگی مجازی توسط شرکت GeriJoy برای سالمندان است. این حیوانات از طریق صفحه‌نمایش لمسی تبلت‌های معمول قابل نوازش هستند و حتی می‌توانند با کاربر مکالمهٔ هوشمند داشته باشند. تلویزیون در میان سالمندان بخش زیادی از زمان بیداری آن‌ها را به خود اختصاص می‌دهد، و این
زمان بیداری آن‌ها را به خود اختصاص می‌دهد، و این میزان با افزایش سن بیشتر می‌شود. سالمندان معمولاً برای دوری از تنهایی تلویزیون تماشا می‌کنند، اما تماشای تلویزیون خود باعث کاهش تعامل اجتماعی می‌شود و این یک چرخهٔ معیوب ایجاد می‌کند. در سال ۲۰۱۲، جودیت مستهوف، استاد علوم رایانه از دانشگاه اوترخت، پیشنهاد کرد که می‌توان نوعی تلویزیون تعاملی و شخصی‌سازی‌شده طراحی کرد که به بیننده امکان گفت‌وگوی طبیعی می‌دهد و او را به فعالیت بدنی بیشتر وامی‌دارد؛ که این مسئله می‌تواند در مدیریت دیابت نوع ۲ نیز مؤثر باشد.
می‌تواند در مدیریت دیابت نوع ۲ نیز مؤثر باشد. پژوهش‌های جدید نشان می‌دهد این فناوری به‌ویژه در میان نسل جوان گسترش یافته است. پژوهشی دیگر نیز نشان داده که جوانان به‌طور فزاینده‌ای به روابط دیجیتالی با هوش مصنوعی به‌عنوان منبعی برای حمایت عاطفی روی می‌آورند. این روند به‌ویژه برای افرادی که با اضطراب اجتماعی و افسردگی دست‌وپنجه نرم می‌کنند مهم است، زیرا هوش مصنوعی منبعی منحصربه‌فرد و در دسترس برای مقابله با این چالش‌ها فراهم می‌کند. کاربردهای مشابه از دهه‌ها پیش وجود داشته‌اند. نخستین نمونه‌ها، مانند برنامهٔ
وجود داشته‌اند. نخستین نمونه‌ها، مانند برنامهٔ روان‌شناس‌گونهٔ "الیزا"، تنها واژه‌های کلیدی را بازتاب می‌دادند، اما برنامهٔ PARRY که کنث کالبی در سال ۱۹۷۲ در دانشگاه استنفورد ساخت — بسیار پیشرفته‌تر از ELIZA — ویژگی‌هایی را نشان می‌داد که پژوهشگران امروزی در سامانه گفت‌وگومحور جست‌وجو می‌کنند، مانند واکنش‌های احساسی و داشتن هدف مشخص در گفت‌وگو. با این حال، چت‌بات‌های فراوانی که اکنون در اینترنت وجود دارند، از نظر قابلیت مکالمه تفاوت چندانی با آن سامانه‌های چهل سال پیش ندارند و کاربران پس از چند جمله از
چهل سال پیش ندارند و کاربران پس از چند جمله از آن‌ها خسته می‌شوند. در این میان، دو تحول مهم باعث پیشرفت در این حوزه شده‌اند: نخست، جایزهٔ سالانهٔ لوبنر برای بهترین سامانهٔ گفت‌وگومحور، که رقابت و پیشرفت را افزایش داده است. دوم، تحقیق‌های صنعتی و دانشگاهی دربارهٔ سامانه‌های گفت‌وگومحور مؤثر، به‌ویژه برای کارهای خاص مانند فروش بلیت قطار یا هواپیما. مسئلهٔ اصلی در همهٔ این سامانه‌ها، مدیر گفت‌وگو است؛ بخشی که تصمیم می‌گیرد سامانه در پاسخ به کاربر چه بگوید تا هوشمند یا وظیفه‌شناس به‌نظر برسد. این تحقیقات همراه
یا وظیفه‌شناس به‌نظر برسد. این تحقیقات همراه با کار روی شبیه‌سازی هیجان، فناوری گفتار و پیکره‌نمایانان گفت‌وگویی (ECAs)، راه را برای ساخت سامانه‌های همراه‌پذیرتر هموار کرده، به‌ویژه برای سالمندان. پروژهٔ Companions که از سوی اتحادیه اروپا پشتیبانی می‌شود، تلاشی چهارساله و در پانزده محل برای ساخت چنین همراهانی است که در دانشگاه شفیلد پایه‌گذاری شده است. در مددکاری اجتماعی. فناوری هوش مصنوعی در حوزه‌های گوناگون مددکاری اجتماعی به کار گرفته شده است. در زمینهٔ خدمات اجتماعی برای سالمندان، سامانه‌های هوش مصنوعی
اجتماعی برای سالمندان، سامانه‌های هوش مصنوعی نقش مهمی در پیشگیری از کلاهبرداری بانکی ایفا کرده‌اند، به‌ویژه برای محافظت از سالمندانی که در برابر این خطر آسیب‌پذیر هستند. در زمینهٔ توسعهٔ ربات اجتماعی و هوش مصنوعی، دی‌گریف و بِلپائم در سال ۲۰۱۵ نوشتند که توانایی یادگیری اجتماعی در ربات‌های اجتماعی بهبود یافته و احتمال دارد در دهه‌های آینده بیشتر رشد کند. پژوهش‌ها نشان می‌دهد که ربات‌های اجتماعی به‌طور معمول با ویژگی‌هایی طراحی می‌شوند تا انسان‌انگاری در تعامل انسانی را افزایش دهند و سبک تعاملی طبیعی‌تری
انسانی را افزایش دهند و سبک تعاملی طبیعی‌تری فراهم کنند. ظاهر و رفتار این ربات‌ها می‌تواند درک انسان‌ها از ویژگی‌های اجتماعی آن‌ها را افزایش دهد و آن‌ها را نه به‌عنوان یک ابزار، بلکه به‌عنوان یک همراه در نظر بگیرند. این یافته‌ها نشان می‌دهد که هوش مصنوعی برای تقویت توانایی تعامل زبانی و اجتماعی ربات‌ها و فناوری به کار می‌رود تا در خدمت ارتباطات انسانی و کمک‌رسانی مؤثرتر باشد. همراهان دیجیتال. همراه دیجیتال گونه‌ای از همدم مصنوعی انسان است که به‌طور کامل در محیط‌های مجازی یا دیجیتالی عمل می‌کند. این همراهان
مجازی یا دیجیتالی عمل می‌کند. این همراهان معمولاً از طریق تلفن‌های هوشمند، پلتفرم‌های وب یا فناوری‌های فراگیر قابل دسترسی‌اند و برای شبیه‌سازی تعامل انسانی، حضور و درگیری عاطفی طراحی شده‌اند. برخلاف ربات‌های فیزیکی، همراهان دیجیتال بدن فیزیکی ندارند و با استفاده از آواتار، صدا و متن، تجربه‌ای شبیه انسان فراهم می‌کنند. ویژگی‌ها و توانایی‌ها. همراهان دیجیتال نوین با سامانه‌های هوش مصنوعی پیشرفته پشتیبانی می‌شوند که شامل موارد زیر هستند: برخی سامانه‌ها همچنین توانایی تعامل چندرسانه‌ای دارند، مانند تفسیر
توانایی تعامل چندرسانه‌ای دارند، مانند تفسیر تصاویر، تولید محتوای بصری و پشتیبانی از ارتباط صوتی و متنی. کاربردها. همراهان دیجیتال در زمینه‌های گوناگونی به کار می‌روند، از جمله: با پیشرفت این سامانه‌ها، پرسش‌های اخلاقی در زمینهٔ وابستگی عاطفی، حفظ حریم خصوصی داده‌ها و تأثیر روانی رابطهٔ انسان‌ـهوش مصنوعی پدید می‌آید.
تعامل چندوجهی یا تعامل چندشیوه‌ای () به روشی از ارتباط میان انسان و رایانه گفته می‌شود که در آن از چندین شیوهٔ مختلف برای انتقال اطلاعات استفاده می‌شود. در این نوع تعامل، کاربر می‌تواند هم‌زمان یا به‌صورت ترکیبی از روش‌های گوناگون مانند صدا، متن، لمس، حرکت بدن، حالت چهره، نگاه چشم، و حتی حرکات دست برای ارتباط با یک سامانهٔ رایانه‌ای بهره بگیرد. به بیان ساده‌تر، این فناوری می‌کوشد شیوه‌های طبیعی ارتباط انسانی را به رایانه‌ها آموزش دهد، تا کاربران بتوانند به‌گونه‌ای انسانی‌تر و راحت‌تر با ماشین‌ها ارتباط
به‌گونه‌ای انسانی‌تر و راحت‌تر با ماشین‌ها ارتباط برقرار کنند. برای نمونه، تصور کنید با یک دستیار دیجیتالی صحبت می‌کنید. شما می‌گویید: «این عکس را باز کن» و هم‌زمان به یک تصویر روی صفحه اشاره می‌کنید. سامانه با ترکیب صدای شما (دستور صوتی) و اشارهٔ شما (اطلاعات تصویری) متوجه می‌شود که دقیقاً کدام عکس را باید باز کند. این ترکیب صدا و حرکت دست، نمونه‌ای از تعامل چندوجهی است. در تعامل سنتی با رایانه‌ها، کاربر فقط از یک روش مانند تایپ با صفحه‌کلید یا کلیک با ماوس استفاده می‌کند. اما در تعامل چندوجهی، رایانه
ماوس استفاده می‌کند. اما در تعامل چندوجهی، رایانه هم‌زمان از چند حس‌گر (مانند میکروفن، دوربین، نمایشگر لمسی، و حس‌گرهای حرکتی) اطلاعات دریافت می‌کند، آن‌ها را تحلیل می‌کند و پاسخ مناسبی ارائه می‌دهد. این رویکرد باعث می‌شود ارتباط میان انسان و ماشین طبیعی‌تر، سریع‌تر و مؤثرتر شود. یکی از دلایل اهمیت تعامل چندوجهی، گسترش دستگاه‌های هوشمندی مانند گوشی‌های تلفن همراه، تبلت‌ها، دستیارهای صوتی، عینک‌های واقعیت افزوده و خودروهای خودران است. کاربران این ابزارها اغلب در شرایطی هستند که نمی‌توانند فقط از یک روش
اغلب در شرایطی هستند که نمی‌توانند فقط از یک روش ارتباطی استفاده کنند. برای مثال، در حال رانندگی ممکن است نتوانید تایپ کنید، اما می‌توانید دستور صوتی بدهید و با حرکت سر یا چشم، تأیید یا رد کنید. همچنین تعامل چندوجهی برای افراد دارای ناتوانی‌های جسمی نیز بسیار سودمند است؛ مثلاً فردی که توانایی تکلم ندارد، می‌تواند با حرکات چشم یا اشاره‌های دست با سامانه ارتباط برقرار کند. یا کسی که نابینا است، می‌تواند با صدا به رایانه فرمان بدهد و پاسخ صوتی دریافت کند. این ویژگی‌ها، فناوری را در دسترس‌تر و فراگیرتر
این ویژگی‌ها، فناوری را در دسترس‌تر و فراگیرتر می‌کنند. یکی دیگر از کاربردهای مهم تعامل چندوجهی در رباتیک و هوش مصنوعی است. برای اینکه ربات‌ها بتوانند به‌طور واقعی با انسان‌ها تعامل داشته باشند، باید بتوانند نه‌فقط صحبت‌های انسان را بشنوند، بلکه حالت چهره، زبان بدن، نگاه و سایر نشانه‌های غیرکلامی را نیز درک کنند. این توانایی‌ها کمک می‌کند که سامانه‌ها، بافت و زمینهٔ مکالمه را بهتر بفهمند و واکنش‌های هوشمندانه‌تری نشان دهند. در حوزهٔ آموزش، این فناوری می‌تواند تجربهٔ یادگیری را برای دانش‌آموزان جذاب‌تر و
تجربهٔ یادگیری را برای دانش‌آموزان جذاب‌تر و مؤثرتر کند. تصور کنید در یک کلاس مجازی، شما می‌توانید هم‌زمان با صدای خود، ویدئو پخش کنید، روی تخته‌نمایش بنویسید و با حرکات دست به قسمت‌هایی از محتوا اشاره کنید. سامانه می‌تواند همهٔ این داده‌ها را تحلیل کند و تعامل آموزشی را پویاتر کند.
بانو مشتاق (زادهٔ ۳ آپریل ۱۹۴۸) نویسنده، فعال اجتماعی و وکیل هندی از ایالت کرناتکه با زبان کنادا است. او بیشتر به‌خاطر مجموعه داستان «» شناخته می‌شود؛ برگزیده‌ای از داستان‌های کوتاه او که توسط دیپا بهاستی به انگلیسی ترجمه شد و در سال ۲۰۲۵ برندهٔ جایزهٔ بین‌المللی بوکر شد. مشتاق تاکنون شش مجموعه‌داستان کوتاه، یک رمان، یک مجموعه‌مقاله و یک مجموعه‌شعر منتشر کرده است. آثار او به زبان‌های اردو، هندی، تامیلی، مالایالام و انگلیسی ترجمه شده‌اند. زندگی شخصی و فعالیت‌های اجتماعی. بانو مشتاق در ۳ آوریل ۱۹۴۸ (۱۳۲۷) در
اجتماعی. بانو مشتاق در ۳ آوریل ۱۹۴۸ (۱۳۲۷) در خانواده‌ای مسلمان در شهر هسن از ایالت کارناتاکای هند به دنیا آمد.در هشت‌سالگی، او به مدرسه‌ای میسیونری در شهر شیواموگا فرستاده شد که آموزش‌ها به زبان کنّادا ارائه می‌شد. پذیرش او در این مدرسه مشروط به آن بود که ظرف شش ماه خواندن و نوشتن به زبان کنّادا را بیاموزد؛ اما مشتاق فراتر از انتظار عمل کرد و تنها چند روز پس از آغاز مدرسه، نوشتن را آغاز کرد. بر خلاف انتظارات جامعه، بانو مشتاق تحصیلات دانشگاهی را ادامه داد و در ۲۶سالگی با کسی که دوست داشت ازدواج کرد. او
و در ۲۶سالگی با کسی که دوست داشت ازدواج کرد. او خبرنگار روزنامه "لانکش پاتریکه" (Lankesh Patrike) بود و مدتی نیز در رادیو سراسری هند ("All India Radio") در بنگلور فعالیت کرد. از دههٔ ۱۹۸۰، مشتاق در جنبش‌های کنشگری‌ای در ایالت کارناتاکا فعالیت داشته است که با «بنیادگرایی و بی‌عدالتی‌های اجتماعی» مقابله می‌کنند. در سال ۲۰۰۰، در واکنش به «دفاع مشتاق از حق ورود زنان مسلمان به مسجد»، یک «تحریم اجتماعی» سه‌ماهه علیه او و خانواده‌اش اعلام شد.در این مدت، او تماس‌های تلفنی تهدیدآمیز دریافت کرد و مردی نیز قصد داشت
تلفنی تهدیدآمیز دریافت کرد و مردی نیز قصد داشت با چاقو به او حمله کند، اما همسرش مانع شد. اوایل دهه ۲۰۰۰، بانو مشتاق به گروه جامعه مدنی «کومو سوهاردا ودیکه» (Komu Souhardha Vedike) پیوست و در اعتراض به تلاش‌هایی برای جلوگیری از زیارت مسلمانان به زیارتگاه تلفیقی «بابا بودان‌گیری» در ناحیه چیکماگالور شرکت کرد. مشتاق از حق دانش‌آموزان مسلمان برای پوشیدن حجاب در مدارس حمایت کرده است؛ حقی که در ایالت کارناتاکا با چالش‌هایی روبرو بوده است. او به زبان‌های کنادا، هندی، اردو دکنی و انگلیسی سخن می‌گوید. نوشتن. مشتاق
اردو دکنی و انگلیسی سخن می‌گوید. نوشتن. مشتاق از سنین پایین به نوشتن علاقه‌مند بود، اما تا سن ۲۹ سالگی، زمانی که تازه مادر شده بود و از افسردگی پس از زایمان رنج می‌برد، به نویسندگی روی نیاورد. او برای بیان احساسات و تجربیاتش به نوشتن پناه برد. بخش زیادی از آثار او به مسائل زنان می‌پردازد. مشتاق شش مجموعه داستان کوتاه، یک رمان، یک مجموعه مقاله و یک مجموعه شعر منتشر کرده‌است. آثار او به زبان‌های اردو، هندی، تامیل و مالایالام، و به‌تازگی به زبان انگلیسی نیز ترجمه شده‌اند. داستان او با عنوان "Karinaagaragalu"
شده‌اند. داستان او با عنوان "Karinaagaragalu" مبنای فیلم "Hasina به زبان کنادایی" به کارگردانی گیریش کاساراوالی در سال ۲۰۰۳ قرار گرفت. آثار او به زبان‌های اردو، هندی، تامیل و مالایالامی و همچنین اخیراً به انگلیسی ترجمه شده است. "چراغ دل". اولین کتاب کامل مشتاق که به زبان انگلیسی ترجمه شد، «چراغ دل: داستان‌های منتخب» بود (منتشر شده توسط انتشارات And Other Stories در سال ۲۰۲۵)، مجموعه‌ای از داستان‌های متمرکز بر زنان که در جوامع مسلمان جنوب هند روایت می‌شود. مترجم، دیپا بهاستی، از سال ۲۰۲۲ ترجمه آثار مشتاق به
دیپا بهاستی، از سال ۲۰۲۲ ترجمه آثار مشتاق به انگلیسی را آغاز کرد. بهاستی دوازده داستان این مجموعه را از میان شش مجموعه‌ای که مشتاق بین سال‌های ۱۹۹۰ تا ۲۰۲۳ منتشر کرده بود، انتخاب کرد. در مه ۲۰۲۵، کتاب «چراغ دل» جایزه بین‌المللی بوکر ۲۰۲۵ را کسب کرد. مشتاق نخستین نویسنده به زبان کنادا بود که اثرش برای این جایزه نامزد شد. دیپا بهاستی نخستین مترجم هندی بود که این جایزه را دریافت کرد و این نخستین بار بود که یک مجموعه داستان کوتاه موفق به کسب این جایزه می‌شد. داستان‌های این مجموعه بازتابی از زندگی مشتاق
داستان‌های این مجموعه بازتابی از زندگی مشتاق به‌عنوان روزنامه‌نگار و وکیل است که تمرکز آن‌ها بر حقوق زنان و مقاومت در برابر تبعیض‌های طبقاتی و مذهبی در منطقه‌ای از کشور او می‌باشد. رئیس هیئت داوران جایزه بوکر بین‌المللی، مکس پورتر، اظهار داشت که اگرچه داستان‌ها رویکردی فمینیستی دارند و «حاوی روایت‌های خارق‌العاده‌ای از نظام‌های پدرسالارانه و مقاومت در برابر آن‌ها هستند»، اما در وهله اول «شرح‌های زیبایی از زندگی روزمره و به‌ویژه زندگی زنان» به شمار می‌آیند. روزنامه گاردین نیز بیان کرد که «لحن داستان‌ها از
روزنامه گاردین نیز بیان کرد که «لحن داستان‌ها از آرام تا طنزآمیز متغیر است، اما دیدگاه آن‌ها همواره ثابت باقی می‌ماند» و این مجموعه را «اثری شگفت‌انگیز» توصیف کرد.
منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ سنگ مس یک منطقهٔ حفاظت‌شده با مساحت ۱۲۹۹۲ هکتار است که در استان کرمان در ایران قرار دارد. این منطقهٔ حفاظت‌شده طبق مصوبهٔ شمارهٔ ۷۴۷ در تاریخ ۹۷/۰۵/۰۶ در فهرست مناطق تحت حفاظت سازمان محیط زیست ایران قرار گرفت.
منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ سهند یک منطقهٔ حفاظت‌شده با مساحت ۶۶۳۳۰ هکتار است که در استان آذربایجان شرقی در ایران قرار دارد. این منطقهٔ حفاظت‌شده طبق مصوبهٔ شمارهٔ ۷۵۳ در تاریخ ۹۷/۰۹/۱۵ در فهرست مناطق تحت حفاظت سازمان محیط زیست ایران قرار گرفت.
نمایشگر هلیو () نوعی فناوری نمایش تصویر است که می‌تواند تصویر را به‌صورت معلق در هوا نمایش دهد، بدون آنکه از پرده، نمایشگر رایانه یا سطح فیزیکی استفاده کند. این فناوری به‌گونه‌ای طراحی شده که تصویر شناور در هوا به چشم می‌آید و بیننده می‌تواند از زوایای مختلف آن را ببیند، گویی که تصویر در فضا معلق است. در ظاهر، شباهت زیادی به نمایشگرهای علمی‌تخیلی دارد که در فیلم‌ها دیده‌ایم، مانند نمایشگرهای معلق تمام‌نگار در فیلم‌های آینده‌نگر. فناوری نمایشگر هلیو بر پایهٔ پاشش دقیق ذرات میکروسکوپی هوا یا بخارهای نامرئی
پاشش دقیق ذرات میکروسکوپی هوا یا بخارهای نامرئی کار می‌کند. دستگاه، نوعی جریان هوای نازک و کنترل‌شده را از دهانه‌اش بیرون می‌دهد که این جریان به‌صورت پیوسته و پایدار است. این لایهٔ نازک از هوا یا بخار، سطحی نامرئی ولی کافی برای بازتاب نور پروژکتور فراهم می‌آورد. سپس تصویری که از یک پروژکتور یا منبع تصویر دیجیتالی ساطع می‌شود، روی این سطح شناور تابانده می‌شود و برای بیننده قابل دیدن می‌گردد. از آنجا که این سطح از هوا تشکیل شده، تصویر معلق در فضا به نظر می‌رسد و می‌توان به‌صورت مستقیم به آن نگاه کرد. ویژگی
و می‌توان به‌صورت مستقیم به آن نگاه کرد. ویژگی مهم دیگر این فناوری این است که کاربر می‌تواند با حرکت دست یا انگشت روی تصویر شناور، آن را کنترل کند؛ یعنی این دستگاه به حرکات دست واکنش نشان می‌دهد و می‌تواند آن را به‌صورت فرمان‌هایی مانند کلیک، چرخش یا جابه‌جایی تشخیص دهد. به همین دلیل، نمایشگر هلیو نه‌تنها نمایشگر است، بلکه نوعی واسط کاربری لمسی در فضا نیز محسوب می‌شود. یکی از مزیت‌های نمایشگر هلیو این است که نیاز به هیچ سطح صلب یا نمایشگر فیزیکی ندارد. برای مثال، می‌توان از آن در فضاهای باز، نمایشگاه‌ها،
مثال، می‌توان از آن در فضاهای باز، نمایشگاه‌ها، موزه‌‌ها یا فروشگاه‌های پیشرفته استفاده کرد، جایی که نصب یک مانیتور یا نمایشگر سنتی دشوار یا نامطلوب است. ضمن اینکه ظاهر آینده‌نگر و چشمگیر این فناوری، آن را به ابزاری مناسب برای تبلیغات، جلب توجه مخاطبان و ارائهٔ محتوای نوآورانه بدل کرده است. اما این فناوری هنوز چالش‌هایی نیز دارد. یکی از مهم‌ترین چالش‌ها، وضوح و روشنایی تصویر است. چون تصویر روی هوای متحرک یا بخار تابیده می‌شود، کیفیت نهایی تصویر نمی‌تواند با نمایشگرهای شفاف و دقیق مانند تلویزیون یا مانیتور
نمایشگرهای شفاف و دقیق مانند تلویزیون یا مانیتور رقابت کند. به‌ویژه در محیط‌های پرنور یا در برابر نور مستقیم خورشید، ممکن است تصویر به‌خوبی دیده نشود. همچنین، تولید لایهٔ هوای پایدار و یکنواخت نیازمند تنظیمات دقیق و فناوری نسبتاً پیچیده‌ای است. نمایشگر هلیو بیشتر در کاربردهایی به کار می‌رود که جنبهٔ نمایشی، جلب توجه یا جذابیت بصری اهمیت زیادی دارد. برای نمونه، در غرفه‌های نمایشگاهی، کنفرانس‌های فناوری، موزه‌ها، یا حتی در فیلم‌ها و آثار هنری دیجیتال. در برخی از نمونه‌های پیشرفته، این دستگاه‌ها می‌توانند
از نمونه‌های پیشرفته، این دستگاه‌ها می‌توانند تصویرهای سه‌بعدی ساده را نیز نمایش دهند، گرچه هنوز از نظر فناوری با تمام‌نگارهای واقعی تفاوت دارند و نباید با آن‌ها اشتباه گرفته شوند. سازوکار. نمایشگر هلیو نوعی نمایشگر مبتنی بر هوا است که عمدتاً از آب متراکم‌شدهٔ موجود در هوای محیط استفاده می‌کند. این سامانه که در سال ۲۰۰۱ توسط شرکت IO2 Technology توسعه یافت، از یک واحد پروجکشن بهره می‌گیرد که تصویر را روی لایه‌های متعدد هوا و ذرات میکرونی شناور در فضا پخش می‌کند و بدین ترتیب یک تصویر دوبعدی بدون هیچ سطح قابل