payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مصطفی عمادزاده (۲۳ اردیبهشت ۱۳۲۸ – ۲۸ خرداد ۱۴۰۳) استاد اقتصاد در دانشگاه اصفهان و یکی از بنیان‌گذاران دانشگاه شیخ بهایی بود. او مؤلف، مترجم و گردآورندهٔ ۱۱ کتاب و بیش از ۱۰۰ مقالهٔ علمی و پژوهشی است که در سال ۱۳۸۵ به عنوان «استاد نمونهٔ کشوری» در ایران انتخاب شد. زندگینامه. مصطفی عمادزاده در ۲۳ اردیبهشت ۱۳۲۸ برابر با ۱۳ می ۱۹۴۹ میلادی در تهران به دنیا آمد. پدر وی حسین عمادزاده (۱۲۸۴–۱۳۶۹) مورخ، مدرس و نویسنده آثار تاریخی و مذهبی بود. پدربزرگ اش احمد عمادالواعظین و پدر پدر بزرگ اش حسین عمادالواعظین
عمادالواعظین و پدر پدر بزرگ اش حسین عمادالواعظین کربکندیملقّب به «عمادالواعظین» هر دو از روحانیون به نام زمان خود بودند. مادرش، توران نیلفروشان، زنی فرهیخته بود که نقش مهمی در موفقیت‌های همسرش ایفا کرد و همواره یار و پشتیبان او در مسیر علمی و فرهنگی‌اش بود. او پس از پایان دورهٔ دبستان به دبیرستان جعفری اسلامی وارد شد. دورهٔ کارشناسی اقتصاد بازرگانی را در مدرسه عالی بازرگانی تهران (وابسته به دانشگاه علامه طباطبائی) در سال ۱۳۵۱ به عنوان دانشجوی نمونه به پایان رساند. سپس برای ادامهٔ تحصیل به فرانسه رفت و دوره
رساند. سپس برای ادامهٔ تحصیل به فرانسه رفت و دوره کارشناسی ارشد اقتصاد توسعه را در سال ۱۳۵۳ و دکترای دولتی اقتصاد را در زمینه سیاست‌های پولی و مالی در دانشگاه کلرمونت در سال ۱۳۵۷ به پایان رساند. در سال ۱۳۵۷ چند ماه قبل از پیروزی انقلاب به دانشگاه اصفهان آمد و در دانشکده تازه تأسیس علوم اداری و اقتصاد مشغول به کار شد و مدت ۳۲ سال در این دانشگاه مشغول به تدریس و تحقیق بود تا سرانجام در سال ۱۳۸۹ با رتبه استادی از این دانشگاه بازنشسته شد. او در طول دوران فعالیت خود در این دانشکده، مسئولیت‌های اجرایی متعددی را
خود در این دانشکده، مسئولیت‌های اجرایی متعددی را نیز بر عهده داشت که از جمله آن‌ها می‌توان به مدیریت گروه اقتصاد، معاونت آموزشی و معاونت پژوهشی اشاره کرد. مصطفی عمادزاده همراه با دکتر سید محمود خاتون آبادی، دکتر ناصر قاسم آقایی، مهندس محمود روغنی، دکتر علی دانایی، دکتر مهدی جمشیدیان، دکتر سید محمد حسن فیض، دکتر علی اکبر محمدی، دکتر محمد حسن تحریریان و دکتر جعفر زعفرانی از اعضای هیئت علمی دانشگاه اصفهان در سال ۱۳۷۵ دانشگاه شیخ بهایی را بنیان‌گذاری کرد. آثار و تألیفات. در آغاز فعالیت حرفه‌ای، مصطفی عمادزاده
و تألیفات. در آغاز فعالیت حرفه‌ای، مصطفی عمادزاده به دعوت گروه علوم تربیتی دانشگاه اصفهان، تدریس درس «اقتصاد آموزش و پرورش» را بر عهده گرفت. با توجه به عدم وجود منابع آموزشی مناسب در این زمینه، وی تصمیم گرفت مطالب گردآوری‌شده برای تدریس را به صورت یک کتاب تنظیم کند. نتیجهٔ این تلاش، کتاب "اقتصاد آموزش و پرورش" بود که نخستین‌بار در سال ۱۳۶۹ منتشر شد. این کتاب بعدها با تکمیل مطالب، چندین‌بار تجدید چاپ شد و به‌دلیل پوشش دادن خلأ موجود در فضای کتاب‌های درسی اقتصاد آموزش، با استقبال گستردهٔ استادان و دانشجویان
آموزش، با استقبال گستردهٔ استادان و دانشجویان مواجه گردید. تاکنون این کتاب ۳۵ بار چاپ شده و از پرفروش‌ترین منابع درسی در حوزهٔ خود به‌شمار می‌رود. در سال‌های بعد، مصطفی عمادزاده تدریس درس «اقتصاد سلامت» را در گروه بهداشت دانشکدهٔ علوم پزشکی دانشگاه اصفهان آغاز کرد. با توجه به ماهیت میان‌رشته‌ای این درس، وی با تلفیق مباحث اقتصادی و مفاهیم سلامت، محتوای آموزشی جامعی فراهم آورد. این درس به‌مدت ۱۰ سال در گروه بهداشت تدریس شد و نتیجهٔ آن، تألیف کتاب "سلامتی و رشد اقتصادی" بود که در سال ۱۳۹۲ منتشر شد. بیشتر
و رشد اقتصادی" بود که در سال ۱۳۹۲ منتشر شد. بیشتر پژوهش‌ها و تالیفات وی در زمینه اقتصاد آموزش عالی و اقتصاد سلامت است.
توکوگاوا نارینوبو ، هشتمین ارباب قلمرو میتو در ولایت هیتاچی از خاندان میتو توکوگاوا بود. او پسر ارشد هفتمین ارباب، توکوگاوا هاروتوشی، از همسر غیر اصلی‌اش ایو 五百 بود. همسرش، مینه هیمه (峰姫（みねひめ، هفتمین دختر یازدهمین شوگون، توکوگاوا ایه‌ناری، مینه هیمه (خواهر ناتنی دوازدهمین شوگون، توکوگاوا ایه‌یوشی، و خواهر تنی پدر چهاردهمین شوگون، توکوگاوا ایه‌موچی، توکوگاوا ناریوکی) بود.
"مینه هیمه"' ، همسر هشتمین ارباب قلمرو میتو در ولایت هیتاچی بود. همسر او توکوگاوا نارینوبو، پسر ارشد هفتمین ارباب، توکوگاوا هاروتوشی، از همسر غیراصلی‌اش ایو 五百 بود. مینه هیمه، هفتمین دختر یازدهمین شوگون، توکوگاوا ایه‌ناری، و خواهر ناتنی دوازدهمین شوگون، توکوگاوا ایه‌یوشی، و خواهر تنی پدر چهاردهمین شوگون، توکوگاوا ایه‌موچی بود.
استپان یغیایی گینوسیان (؛ زاده - درگذشته فرد نظامی اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۹ نوامبر ۱۹۰۰ در به دنیا آمد . وی همچنین برنده جوایزی همچون نشان لنین، نشان پرچم سرخ، نشان سوورف، مدال دفاع از مسکو، مدال به خاطر پیروزی مقابل آلمان در جنگ بزرگ میهنی (۱۹۴۵–۱۹۴۱)، مدال بیستمین سال پیروزی در جنگ بزرگ میهنی (۱۹۴۵–۱۹۴۱)، مدال تسخیر کونیگسبرگ، مدال بزرگداشت ۸۰۰مین سالگرد مسکو، ویرتوتی میلیتاری و نشان صلیب گرونوالد شد. وی در ۲۹ سپتامبر ۱۹۶۵ در سن سالگی در مسکو درگذشت و در آرامستان ارامنه مسکو به خاک سپرده شد.
پرچم نیشیکینومی یا پرچم امپراتوری نیشیکی یا پرچم کینکی، پرچم ارتش امپراتور (دربار امپراتوری) (ارتش امپراتوری) است. به‌طور خلاصه کینکی (پرچم طلایی) نامیده می‌شود و همچنین با نام‌های کیکوشو-هاتا (پرچم گل داوودی) یا هیتسوکی-نو-هاتا (پرچم خورشید و ماه) شناخته می‌شود. این پرچمی با تصویر طلایی خورشید و تصویر نقره‌ای ماه است که بر روی زمینه‌ای قرمز گلدوزی یا نقاشی شده است (هی-نو-گوهاتا و تسوکی-نو-گوهاتا یک جفت هستند). این پرچم کسانی است که «دشمنان دربار امپراتوری» را شکست دادند. گفته می‌شود اولین حضور کینکی در
را شکست دادند. گفته می‌شود اولین حضور کینکی در تاریخ ژاپن زمانی است که توسط امپراتور گو-توبا به زیردستان خود در طول جنگ جوکیو (۱۲۲۱ (جوکیو ۳)) داده شد. جنگ بوشین و پرچم امپراتوری نیشیکی. در ژانویه ۱۸۶۸ (کیو ۴)، در طول نبرد توبا-فوشیمی، پرچم نیشیکی در معبد توجی، مقر خاندان ساتسوما، برافراشته شد. این پرچم نیشیکی به سفارش ایواکورا تومومی در ۶ اکتبر، کیو ۳، توسط اوکوبو توشیمیچی از قلمرو ساتسوما و شیناگاوا یاجیرو از قلمرو چوشو در ویلای ناکامیکادو تسونیوکی در روستای ایواکورا، شهرستان آتاگو ساخته شد. بر اساس طرحی
ایواکورا، شهرستان آتاگو ساخته شد. بر اساس طرحی از تاماماتسو میسائو معتمد ایواکورا، اوکوبو یاماتو نیشیکی و ساتن قرمز و سفید بافته شده در نیشیجین در کیوتو را از طریق معشوقه‌اش اویو تهیه کرد و نیمی از آن در محل اقامت خاندان ساتسوما در کیوتو ساخته شد. شیناگاوا مواد لازم برای نیمه دیگر را به چوشو آورد و آن را به پرچم نیشیکی تبدیل کرد. پس از آن، هنگامی که نبرد توبا-فوشیمی آغاز شد، دربار امپراتوری پرچم نیشیکی و یک شمشیر تشریفاتی را به شوگونِ لشکرکشی، شاهزاده نیناجینومییا یوشی‌آکی، اهدا کرد. حضور پرچم نیشیکی،
یوشی‌آکی، اهدا کرد. حضور پرچم نیشیکی، نمادی از دولت جدید (ارتش امپراتوری)، روحیه را به شدت تقویت کرد، اما ضربه بزرگی نیز به شوگون‌سالاری سابق که یک ارتش شورشی محسوب می‌شد، وارد کرد. تاناکا میتسواکی، که در آن زمان به عنوان یک سامورایی توسا در نبرد شرکت کرده بود و بعدها به عنوان وزیر دربار امپراتوری و دبیر ارشد کابینه خدمت کرد، شاهد صحنه‌ای بود که در آن سربازان سابق شوگون‌سالاری در خط مقدم رنگشان پرید و عقب‌نشینی کردند و گفتند: «اگر به همین منوال ادامه دهیم، دشمن دربار امپراتوری خواهیم شد.» یکی از دلایلی که
دشمن دربار امپراتوری خواهیم شد.» یکی از دلایلی که سامورایی‌ها در آن زمان از دشمنان دربار امپراتوری می‌ترسیدند، می‌تواند به این واقعیت تعبیر شود که، همانطور که در تبادل اشعار بین موراساکی شیکیبو و همسر فوجیوارا نو میچیناگا، معروف در داستان گنجی، دیده می‌شود، در آن زمان هنوز تا حدودی به اثربخشی پنبه ابریشمی (ساخته شده از ابریشم) که روی گل‌های داوودی قرار داده می‌شد، برای اعطای جوانی ابدی اعتقاد داشتند. پس از مرمت میجی، پرچم نیشیکی و پرچم‌های نظامی مورد استفاده در جنگ بوشین در یوشوکان (معبد یاسوکونی) وزارت
در جنگ بوشین در یوشوکان (معبد یاسوکونی) وزارت ارتش و دفتر کتابخانه وزارت دربار امپراتوری نگهداری می‌شدند. در سال ۱۸۸۸ (۲۱ میجی)، به درخواست دولت ژاپن، اوکیتا کاسی، هنرمندی از قلمرو چوشو، ۳۴ تصویر از ۱۷ نوع خلق کرد و آنها را در چهار جلد با عنوان «تصاویر واقعی پرچم‌های کینکی و پرچم‌های نظامی مورد استفاده در جنگ بوشین» گردآوری کرد. جزئیات چگونگی ساخت پرچم کینکی از نامه‌ای که توسط شیناگاوا یاجیرو به یاماموتو ماتاکازو، منشی ایواکورا تومومی، نوشته شده بود، مشخص شد، اما نامه اصلی در میان موادی که به موزه کیوتو
شد، اما نامه اصلی در میان موادی که به موزه کیوتو گاکو و رکیسائیکان استان کیوتو سپرده شده بود، کشف شد و توسط یک مورخ کیوتویی ساکن شهر کیوتو در دسامبر ۲۰۲۳ تأیید شد. گمان می‌رود این نامه به سال ۱۸۸۹ (میجی ۲۲) مربوط باشد، که در آن یاماموتو، که در حال تدوین زندگینامه ایواکورا بود، در مورد جزئیات چگونگی ساخت پرچم کینکی سؤال کرد و شیناگاوا به صورت کتبی پاسخ داد. این نامه همچنین شامل پارچه قرمزی است که گفته می‌شود برای پرچم کینکی استفاده شده است.
باگرات ایساهاکی آروشانیان (؛ زاده - درگذشته فرد نظامی اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۲۷ فوریهٔ ۱۹۰۳ در وریشن به دنیا آمد . وی همچنین برنده جوایزی همچون نشان لنین، نشان پرچم سرخ، نشان جنگ میهنی (درجه یک)، مدال به مناسبت یکصدمین سالگرد تولد ولادیمیر ایلیچ لنین، مدال دفاع از قفقاز، مدال به خاطر پیروزی مقابل آلمان در جنگ بزرگ میهنی (۱۹۴۵–۱۹۴۱)، مدال بیستمین سال پیروزی در جنگ بزرگ میهنی (۱۹۴۵–۱۹۴۱)، مدال سی‌امین سال پیروزی در جنگ بزرگ میهنی (۱۹۴۵–۱۹۴۱)، مدال چهلمین سال پیروزی در جنگ بزرگ میهنی (۱۹۴۵–۱۹۴۱)
چهلمین سال پیروزی در جنگ بزرگ میهنی (۱۹۴۵–۱۹۴۱) تسخیر کونیگسبرگ، نشان کوتوزوف و مدال بزرگداشت ۸۰۰مین سالگرد مسکو شد. وی در ۱۹ اکتبر ۱۹۹۴ در سن ۹۱ سالگی در مسکو درگذشت.
نادژدا ترویان (؛ زاده - درگذشته پارتیزان، دانشمند، پزشک، تدریس اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۲۴ اکتبر ۱۹۲۱ در به دنیا آمد و از فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون نشان جنگ میهنی درجه یک، نشان دوستی خلق، نشان پیش‌کسوت کار، مدال به خاطر پیروزی مقابل آلمان در جنگ بزرگ میهنی (۱۹۴۵–۱۹۴۱), نشان پرچم سرخ کار، مدال بزرگداشت ۸۵۰مین سالگرد مسکو، نشان ستاره سرخ، قهرمانان اتحاد شوروی، نشان لنین شد. وی در ۷ سپتامبر ۲۰۱۱ در سن ۸۹ سالگی در مسکو درگذشت و در گورستان ترویکوروفسکوی به خاک سپرده شد.
هزاره‌های پنجشیر گروهی از قوم هزاره هستند که در ولایت پنجشیر افغانستان و بیشتر در ولسوالی دره (درهٔ هزاره) سکونت دارند. جغرافیا و جمعیت. بزرگ‌ترین تمرکز هزاره‌های پنجشیر در ولسوالی دره است که پیش‌تر به نام درهٔ هزاره شناخته می‌شد. جمعیت این ولسوالی حدود ۱۵٬۴۰۷ نفر است و اکثریت آن را هزاره‌های سنی تشکیل می‌دهند. مذهب. هزاره‌های ولایت پنجشیر سنی‌مذهب هستند و از لحاظ مذهبی با اکثریت جمعیت این ولایت همخوانی دارند. طوایف. طوایف هزاره‌های پنجشیر شامل جهر علی، دولت علی، بابه علی، مهر علی، دوست علی، سنگی خان، گلاب
علی، بابه علی، مهر علی، دوست علی، سنگی خان، گلاب خیل، میرهزار، قوچقار، آتم و پراچغانی می‌شوند و بیشتر با هزاره‌های کرم علی، شیخ علی، نیک‌پی، سرخ و پارسا و هزاره‌های لغمان و خنجان مرتبط هستند و زیرمجموعه قبیله بزرگ دای کلان می‌شوند. هویت فرهنگی. هزاره‌های پنجشیر به زبان فارسی با گویش محلی سخن می‌گویند و دارای ویژگی‌های ظاهری، فرهنگی و قومی مشابه با سایر هزاره‌ها هستند. برخی از آن‌ها در مقاطع مختلف تاریخی، برای پرهیز از تبعیض مذهبی و قومی، خود را به‌عنوان تاجیک معرفی می‌کردند. با این حال، در دهه‌های اخیر،
معرفی می‌کردند. با این حال، در دهه‌های اخیر، تلاش‌های از سوی آنان برای بازشناسی و بازیابی هویت قومی‌شان صورت گرفته است تا جایگاه و هویت هزاره‌بودن خود را تقویت و تثبیت کنند. چالش‌های هویتی. به‌رغم سنی بودن، این گروه گاهی به دلیل چهره و ویژگی‌های قومی هزارگی، مورد تبعیض قرار گرفته‌اند. به همین دلیل، در دهه‌های اخیر برخی از آن‌ها اقدام به ایجاد نهادهای هویتی از جمله شورای هزاره‌های اهل سنت کرده‌اند تا هویت فرهنگی و قومی خود را بازشناسی و تقویت کنند.
ژنومیک مصنوعی شاخه‌ای نوظهور از زیست‌شناسی مصنوعی است که از جنبه‌هایی از مهندسی ژنتیک موجودات زندهٔ پیش‌ساخته یا سنتز ژن مصنوعی برای ایجاد DNA جدید یا حتی ساخت کامل یک موجود زنده بهره می‌برد. نمای کلی. ژنومیک مصنوعی برخلاف اصلاح ژنتیکی است، به این معنا که از ژن‌های طبیعی موجود در اشکال حیات خود استفاده نمی‌کند. ممکن است از سری جفت بازهای طراحی‌شدهٔ سفارشی استفاده کند، اگرچه در مفهومی گسترده‌تر و در حال حاضر تحقق‌نیافته، ژنومیک مصنوعی می‌تواند از کدهای ژنتیکی استفاده کند که از دو جفت باز دی‌ان‌ای که در حال
استفاده کند که از دو جفت باز دی‌ان‌ای که در حال حاضر توسط حیات استفاده می‌شوند، تشکیل نشده‌اند. توسعهٔ ژنتیک مصنوعی با برخی توانمندی‌ها و فناوری‌های فنی نوین در حوزهٔ ژنتیک مرتبط است. توانایی ساخت زنجیره‌های بلند از جفت‌باز به‌صورت ارزان، دقیق و در مقیاس وسیع، این امکان را برای پژوهشگران فراهم کرده است تا آزمایش‌هایی را بر روی ژنوم‌هایی که در طبیعت وجود ندارند انجام دهند. این پیشرفت، همراه با تحولات در مدل‌های تاشدگی پروتئین و کاهش هزینه‌های محاسباتی، باعث شده است که حوزهٔ ژنتیک مصنوعی وارد مرحله‌ای پُر
شده است که حوزهٔ ژنتیک مصنوعی وارد مرحله‌ای پُر بار و پُر رونق از فعالیت‌های علمی و عملی شود. تاریخچه. محققان برای اولین بار در سال ۲۰۱۰ توانستند یک ارگانیسم مصنوعی بسازند. این موفقیت توسط شرکت Synthetic Genomics, Inc. انجام شد که همچنان در تحقیق و تجاری‌سازی ژنوم‌های طراحی‌شده سفارشی تخصص دارد. این کار با سنتز ژنوم ۶۰۰ کیلوبایتی (شبیه به ژنوم "مایکوپلاسما ژنیتالیوم"، به جز درج چند واترمارک) از طریق روش مونتاژ گیبسون و نوترکیبی مرتبط با تبدیل انجام شد. فناوری دی‌ان‌ای نوترکیب. اندکی پس از کشف اندونوکلئازها
دی‌ان‌ای نوترکیب. اندکی پس از کشف اندونوکلئازها و لیگازهای محدودکننده، حوزه ژنتیک شروع به استفاده از این ابزارهای مولکولی برای مونتاژ توالی‌های مصنوعی از قطعات کوچکتر DNA مصنوعی یا طبیعی کرد. مزیت استفاده از رویکرد نوترکیبی در مقایسه با سنتز مداوم DNA، ناشی از رابطه معکوسی است که بین طول دی‌ان‌ای مصنوعی و درصد خلوص آن طول مصنوعی وجود دارد. به عبارت دیگر، با سنتز توالی‌های طولانی‌تر، تعداد کلون‌های حاوی خطا به دلیل نرخ خطای ذاتی فناوری‌های فعلی افزایش می‌یابد. اگرچه فناوری دی‌ان‌ای نوترکیب بیشتر در ساخت
اگرچه فناوری دی‌ان‌ای نوترکیب بیشتر در ساخت پروتئین‌های فیوژن و پلاسمیدها مورد استفاده قرار می‌گیرد، اما چندین تکنیک با ظرفیت‌های بیشتر پدیدار شده‌اند که امکان ساخت کل ژنوم را فراهم می‌کنند. مونتاژ چرخه‌ای با استفاده از پلیمراز. مونتاژ چرخه‌ای با استفاده از پلیمراز (PCA) از مجموعه‌ای از الیگونوکلئوتیدها (یا الیگوها) به طول تقریبی ۴۰ تا ۶۰ نوکلئوتید استفاده می‌کند که در مجموع هر دو رشتهٔ DNA مورد نظر را تشکیل می‌دهند. این الیگوها به‌گونه‌ای طراحی می‌شوند که هر الیگو از یک رشته، دارای حدود ۲۰ نوکلئوتید مکمل
هر الیگو از یک رشته، دارای حدود ۲۰ نوکلئوتید مکمل در هر انتها است که با دو الیگو متفاوت در رشتهٔ مقابل همپوشانی دارند. این طراحی موجب ایجاد ناحیه‌های همپوشان میان الیگوها می‌شود. کل مجموعه طی چندین چرخهٔ زیر پردازش می‌شود: در طی این چرخه‌ها، رشته‌های بلندتر و پیوسته‌تری شکل می‌گیرند و در نهایت، ژنوم کامل ساخته می‌شود. از روش PCA برای ساخت اولین ژنوم مصنوعی در تاریخ استفاده شد؛ ژنوم ویروس Phi X 174. فرم کامپیوتری. در آوریل ۲۰۱۹، دانشمندان مؤسسه فناوری فدرال زوریخ از ایجاد اولین ژنوم باکتریایی جهان به نام
زوریخ از ایجاد اولین ژنوم باکتریایی جهان به نام "Caulobacter ethensis-2.0" خبر دادند که کاملاً توسط کامپیوتر ساخته شده است، اگرچه هنوز گونهٔ مرتبط و قابل دوامی از "C. ethensis-2.0" وجود ندارد. علاوه بر طراحی مصنوعی، این تیم از الگوریتم‌های کامپیوتری پیشرفته برای ترسیم کل ساختار ژنوم و بهینه‌سازی آن برای پایداری و عملکرد استفاده کرد. اگرچه خود باکتری هنوز با موفقیت ایجاد نشده است، اما این دستاورد گامی بزرگ به سوی هدف تولید ارگانیسم‌های کاملاً مصنوعی است. توسعه C. ethensis-2.0 نمونه‌ای از پتانسیل ژنومیک
توسعه C. ethensis-2.0 نمونه‌ای از پتانسیل ژنومیک مصنوعی برای ایجاد انقلابی در بیوتکنولوژی است و امکاناتی را برای میکروارگانیسم‌های سفارشی در زمینه‌هایی مانند پزشکی، انرژی و علوم محیطی ارائه می‌دهد.
اگر عاشق این سیاره هستید (انگلیسی: If You Love This Planet) یک فیلم کوتاه مستند کانادایی محصول سال ۱۹۸۲ به کارگردانی تره نش و تهیه‌کنندگی استودیو دی، واحد زنان هیئت ملی فیلم کانادا است. طرح. این فیلم، سخنرانی ضبط‌شدهٔ پزشک و فعال ضد هسته‌ای استرالیایی، دکتر هلن کالدیکوت، در مورد خطرات سلاح‌های هسته‌ای است که برای دانشجویان دانشگاه ایالتی نیویورک در پلاتسبورگ ایراد شده است. در حالی که کالدیکوت دربارهٔ خطرات جنگ هسته‌ای و پیامدهای آن از نظر تلفات صحبت می‌کند، تصاویر سیاه و سفید بمباران هیروشیما و ناگاساکی در
تصاویر سیاه و سفید بمباران هیروشیما و ناگاساکی در فیلم پخش می‌شود. تولید. تره نش دانشجوی دانشگاه مک‌گیل بود که سخنرانی هلن کالدیکات را شنید. او تصمیم گرفت اولین فیلم خود را بر اساس این سخنرانی بسازد. این فیلم توسط استودیو دی با بودجهٔ ۷۰۱۱۷ دلار () ساخته شده است. هیئت مدیرهٔ ان‌اف‌بی اظهار داشت که این فیلم «داغ‌ترین فیلم از زمان فیلم "این یک داستان عاشقانه نیست" بوده است». وزارت امور خارجه با حضور رونالد ریگان در فیلم مخالفت کرد. بخش‌هایی از فیلم "به رسمیت شناختن جنگندهٔ صفر ژاپنی"، فیلمی از وزارت جنگ
شناختن جنگندهٔ صفر ژاپنی"، فیلمی از وزارت جنگ ایالات متحده در سال ۱۹۴۳ که ریگان در آن حضور داشت، در این فیلم استفاده شد. ان‌اف‌بی با گنجاندن تصاویر ریگان مخالفت کرد، اما پس از شش ماه بحث، اجازه داد که این تصاویر در فیلم باقی بمانند. انتشار. قرار بود این فیلم در همایش خلع سلاح سازمان ملل متحد نمایش داده شود. این فیلم برای اولین بار در بریتانیا توسط شرکت تعاونی فیلم سوسیالیستی لندن به نمایش درآمد. سی‌بی‌سی از پخش فیلم خودداری کرد، «به این دلیل که موضع تندی در مورد سلاح‌های هسته‌ای اتخاذ می‌کند و دیدگاهی
در مورد سلاح‌های هسته‌ای اتخاذ می‌کند و دیدگاهی متعادل و بی‌طرفانه از این موضوع ارائه نمی‌دهد»، و اینکه آنها نمی‌توانند با این فیلم مخالفت کنند زیرا تشکیل یک میزگرد بحث شامل حامیان جنگ هسته‌ای دشوار خواهد بود. این فیلم بعداً در "ژورنال،" مجلهٔ خبری سی‌بی‌سی، نمایش داده شد. بازخورد. در ۱۳ ژانویه ۱۹۸۳، به توزیع‌کنندگان آمریکایی فیلم‌های "اگر" "عاشق این سیاره هستید"، "باران اسیدی: مرثیه یا بهبودی" و "اسید از بهشت" دستور داده شد که با استناد به لایحهٔ ثبت نام عاملان خارجی، توسط وزارت دادگستری ایالات متحده به
عاملان خارجی، توسط وزارت دادگستری ایالات متحده به عنوان عاملان خارجی ثبت نام کنند. همچنین دستور داده شد که این فیلم‌ها به عنوان تبلیغات سیاسی برچسب‌گذاری شوند. بری کین، عضو مجلس سنای ایالت کالیفرنیا، علیه این دستور اقامهٔ دعوی کرد. قاضی منطقه‌ای ایالات متحده، رائول آنتونی رامیرز، در سال ۱۹۸۳ حکمی علیه وزارت دادگستری صادر کرد. دیوان عالی ایالات متحده در سال ۱۹۸۶ موافقت کرد که به این پرونده رسیدگی کند؛ در ۲۸ آوریل ۱۹۸۷، در "پروندهٔ میس علیه کین"، با پنج رأی موافق در برابر سه رأی مخالف به نفع وزارت دادگستری
موافق در برابر سه رأی مخالف به نفع وزارت دادگستری رأی داد. سناتور تد کندی، میزبان نمایش فیلم برای اعضای کمیته قضایی سنای ایالات متحده بود. جان رابرتز اظهار داشت که انتظار داشت یک فیلم در اتحاد جماهیر شوروی ممنوع شود، اما نه در ایالات متحده. دولت کانادا درخواست لغو این دستور را داد. افتخارات. "اگر" "عاشق این سیاره هستید" هفتمین فیلم ان‌اف‌بی بود که جایزهٔ اسکار را دریافت کرد. نش در سخنرانی دریافت جایزهٔ اسکار خود از ریگان به خاطر تبلیغات بیشتر تشکر کرد.
وزارت دفاع پاکستان () وزارتخانه‌ای از دولت فدرال پاکستان است که وظیفه دفاع از منافع ملی و تمامیت ارضی پاکستان را برعهده دارد. وزارت دفاع بر اجرای مأموریت‌ها و سیاست‌های دفاعی پاکستان نظارت دارد و بر تمام سازمان‌های دولتی که بطور مستقیم با امنیت ملی و نیروهای مسلح پاکستان مرتبط هستند، نظارت می‌کند. وجود و وظایف این وزارتخانه به‌طور قانونی در بخش دوازدهم، فصل دوم قانون اساسی پاکستان تعریف شده است که وزیر دفاع، مسئول آن است و بطور مستقیم به نخست‌وزیر پاکستان گزارش می‌دهد. مسئولیت‌های تهیه، تولید و ساخت تجهیزات
می‌دهد. مسئولیت‌های تهیه، تولید و ساخت تجهیزات دفاعی و نظامی در سال ۲۰۰۴ به وزارت تولید دفاعی پاکستان واگذار شد. وزارت دفاع پاکستان از نظر بودجه و همچنین کارکنان، یکی از بزرگ‌ترین وزارتخانه‌های فدرال دولت پاکستان است.
جنیفر بایکوال (به انگلیسی: Jennifer Baichwal) سازندهٔ فیلمِ مستند، نویسنده و تهیه‌کنندهٔ کانادایی است. زندگی. بایکوال در مونترال، کبک متولد شد و در ویکتوریا، بریتیش کلمبیا بزرگ شد. او دختر کریشنا بایکوال سینیور، جراح قلب و عروق، و الوینا بایکوال است. آنها چهار فرزند به نام‌های جنیفر، کریشنا جونیور، الیزابت و کریستین داشتند. او اصالتاً هندی و بریتانیایی است. او در سال ۱۹۸۵، با الهام از نوشته‌های پل بولز، که موضوع اولین مستند بلند او شد، به مراکش سفر کرد و در مزرعه‌ای زندگی کرد. بایکوال در دانشگاه مک‌گیل
در مزرعه‌ای زندگی کرد. بایکوال در دانشگاه مک‌گیل فلسفه و الهیات خواند، پایان‌نامهٔ کارشناسی ارشد خود را دربارهٔ راینهولد نیبور نوشت و مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشتهٔ هنر در سال ۱۹۹۴ دریافت کرد. بایکوال در سال ۱۹۹۵، به همراه خانواده‌اش به هند سفر کرد تا خاکستر پدر مرحومشان را که بر اثر مشکلات قلبی درگذشته بود، به باد بسپارند.
تولید برنج در ویتنام در دلتاهای مکونگ و رود سرخ برای تأمین مواد غذایی در این کشور و اقتصاد ملی آن اهمیت دارد. ویتنام یکی از غنی‌ترین مناطق کشاورزی در جهان است و دومین صادرکننده بزرگ (پس از تایلند) و هفتمین مصرف‌کننده بزرگ برنج در جهان است. دلتای مکونگ مرکز ناحیه تولید برنج کشور است که در آن آب، قایق‌ها، خانه‌ها و بازارها در کنار هم قرار گرفته‌اند تا محصول پرباری از برنج تولید شود. مساحت ۳۳ میلیون هکتاری ویتنام، سه اکوسیستم دارد که کشت بر کشت برنج تحکم می‌کند. این مناطق شامل دلتای جنوبی (با پوشش غالب برنج
این مناطق شامل دلتای جنوبی (با پوشش غالب برنج دلتای مکونگ)، دلتای شمالی (منطقه موسمی گرمسیری با زمستان‌های سرد) و ارتفاعات شمال (با گونه‌های برنج دیمی) هستند. برجسته‌ترین سیستم آبیاری برنج، دلتای مکونگ است. برنج یکی از اجزای اصلی رژیم غذایی ملی است و به عنوان «هدیه‌ای از جانب خدا» در نظر گرفته می‌شود. رود مکونگ و شاخابه‌های آن برای تولید برنج در ویتنام بسیار مهم هستند. در مجموع ۱۲ استان دلتای مکونگ که به عنوان «کاسه برنج» ویتنام شناخته می‌شود، حدود ۱۷ میلیون نفر جمعیت دارند و ۸۰ درصد آنها به در امر کشت
نفر جمعیت دارند و ۸۰ درصد آنها به در امر کشت برنج به فعالیت مشغول هستند. این دلتا در سال ۲۰۰۸، حدود ۲۰ میلیون تن محصول کشاورزی تولید کرد که تقریباً نیمی از کل تولید در این کشور است. ناحیه‌ای که به کاسه برنج معروف است، امنیت غذایی را برای جمعیت خود تضمین کرده است که ۷۵ درصد کالری روزانه آنها از طریق برنج تأمین می‌شود، که همچنین رژیم غذایی اصلی نزدیک به ۵۰ درصد از جمعیت ۷٫۴ میلیارد نفری جهان را تشکیل می‌دهد. در این دلتا که کشت برنج در آن غالب است، اکنون ساختار کشاورزی شامل فعالیت‌های مربوط به آبزی‌پروری،
کشاورزی شامل فعالیت‌های مربوط به آبزی‌پروری، پرورش حیوانات، محصولات کشاورزی تجاری و درختان میوه نیز انجام می‌گیرد. در شالیزارها، میگوی آب شیرین و آب شور به صورت آبزی‌پروری پرورش داده می‌شود. به عنوان یک ناحیه بندی زیست‌محیطی اضافی در دلتا، جنگل‌های حرا نیز گسترش پیداکرده‌اند. تولید. تولید برنج در دلتای مکونگ در سال‌های اخیر افزایش چشمگیری داشته است، اگرچه در برخی سال‌ها شرایط خشکسالی مانع این رشد شده است. این روند رو به رشد به کاشت گونه‌های جدید برنج زودرس، مدیریت بهتر و ساختارهای قانونی مناسب توسط دولت
مدیریت بهتر و ساختارهای قانونی مناسب توسط دولت نسبت داده می‌شود. چهل و دو گونه برنج که توسط مؤسسه بین‌المللی تحقیقات برنج مورد بررسی قرار گرفت برای کاشت در دلتای مکونگ معرفی شدند و طبق منابع مؤسسه بین‌المللی تحقیقات برنج، این گونه‌ها ۶۰ درصد از منطقه کشت برنج آبی در دلتا را پوشش می‌دهند. مساحت زیر کشت برنج که در سال ۱۹۶۱، ۴٫۷۴۴ میلیون هکتار بود، در سال ۲۰۰۷ به ۷٫۳۰۵ میلیون هکتار افزایش یافت. بر همین اساس، تولید برنج در ویتنام که در سال ۱۹۶۱، ۸٫۹۹۷ میلیون تن و در سال ۱۹۷۵، ۱۰٫۲۹ میلیون تن بود به تدریج طی دو
و در سال ۱۹۷۵، ۱۰٫۲۹ میلیون تن بود به تدریج طی دو دهه بعدی به ۳۵٫۵۶۷ میلیون تن در سال ۲۰۰۷ افزایش یافت - که این امر موید روند افزایشی تقریباً چهار برابری در یک دوره ۴۶ ساله، از سال ۱۹۶۱ تا ۲۰۰۷ است.
مهمات منفجر نشده (یا UXO که گاهی به‌اختصار UO نیز گفته می‌شود) و بمب‌های منفجرنشده (UXBs) به انواع سلاح‌های انفجاری اطلاق می‌شوند—از جمله بمب، خمپاره، نارنجک، مین زمینی، مین دریایی، بمب خوشه‌ای و دیگر مهمات—که هنگام شلیک یا پرتاب منفجر نشده‌اند و همچنان خطر انفجار دارند، حتی گاهی دهه‌ها پس از استفاده یا رها شدن. در مواقعی که چنین مهمات ناخواسته‌ای کشف می‌شوند، گاه با انفجارهای کنترل‌شده منهدم می‌گردند، اما در برخی موارد، انفجار ناگهانی حتی مواد منفجره بسیار قدیمی نیز ممکن است رخ دهد و گاه پیامدهای مرگبار به
نیز ممکن است رخ دهد و گاه پیامدهای مرگبار به همراه دارد. برای مثال، مهمات عمل نکرده (UXO) از جنگ جهانی اول همچنان یک خطر محسوب می‌شود، و مهمات پر شده با گازهای سمی هنوز یک مشکل هستند. مهمات منفجر نشده (UXO) همیشه از درگیری‌ها سرچشمه نمی‌گیرند؛ مناطقی مانند آموزش و تربیت نظامی نیز می‌توانند تعداد قابل توجهی از این مهمات را در خود جای دهند، حتی پس از اینکه منطقه متروکه شده است. هفتاد و هشت کشور آلوده به مین‌های زمینی هستند که سالانه ۱۵۰۰۰ تا ۲۰۰۰۰ نفر را کشته یا ناقص می‌کنند. تقریباً ۸۰٪ از تلفات غیرنظامیان
یا ناقص می‌کنند. تقریباً ۸۰٪ از تلفات غیرنظامیان هستند و کودکان بیشترین گروه سنی آسیب‌دیده را تشکیل می‌دهند. تخمین زده می‌شود که به‌طور متوسط ۵۰ درصد از مرگ و میرها در عرض چند ساعت پس از انفجار رخ می‌دهد. در سال‌های اخیر، مین‌ها به‌طور فزاینده‌ای به عنوان سلاح‌های تروریستی مورد استفاده قرار گرفته‌اند؛ به ویژه علیه جمعیت‌های محلی، مانند نقض حقوق بشر در جنگ داخلی سوریه. علاوه بر خطر آشکار انفجار، مهمات منفجر نشده دفن شده می‌توانند باعث آلودگی محیط زیست شوند. در برخی از مناطق آموزشی نظامی که به شدت مورد
در برخی از مناطق آموزشی نظامی که به شدت مورد استفاده قرار می‌گیرند، مواد شیمیایی مرتبط با مهمات مانند مواد منفجره و پرکلرات (یکی از اجزای مواد آتش‌زا و سوخت موشک) ممکن است وارد خاک و آب‌های زیرزمینی شوند و در نتیجه منابع آب را آلوده کنند و همچنین از کاربردهای کشاورزی مانند کشاورزی و توزیع مواد غذایی جلوگیری کنند. خطرات و مشکلات. مهمات منفجر نشده، صرف نظر از قدمتشان، ممکن است منفجر شوند. ممکن است به نظر برسد که خطرات مهمات منفجر نشده (UXO) با گذشت زمان کاهش می‌یابد، اما همیشه اینطور نیست. خوردگی و آسیب‌های
می‌یابد، اما همیشه اینطور نیست. خوردگی و آسیب‌های ناشی از ضربه، مشکلات قابل توجهی را برای خنثی‌سازی ایمن مهمات منفجر نشده (UXO) ایجاد می‌کند و همچنین پیش‌بینی عواقب خنثی‌سازی را دشوارتر می‌سازد. عوامل انفجاری مخلوط ممکن است به مرور زمان از هم جدا شوند یا مهاجرت کنند و مواد منفجره تماسی مانند نیتروگلیسیرین را در مکان‌های تصادفی در پوسته باقی بگذارند. گاهی اوقات اجزای مواد منفجره اصلی، در حضور رطوبت، می‌توانند ترکیبات انفجاری جدیدی با فلزات موجود در پوکه‌ها مانند پیکرات‌ها تشکیل دهند که می‌توانند یک پوکه را