payamvha/North_RAG huggingface dataset:
هویساید این است که امپدانس سری، Z، باید متناسب با ورودی شنت، Y، در همه فرکانس‌ها باشد. از نظر ضرایب خط اولیه شرط به صورت زیر است: که درآن: هویساید می‌دانست که این شرط در کابل‌های تلگراف عملی که در زمان او استفاده می‌شد، وجود نداشت. به‌طور کلی، یک کابل واقعی، این عمدتاً به دلیل مقدار کم نشتی از طریق عایق کابل است که در کابل‌های نوین که عایق‌های بهتری نسبت به دوران هویساید دارند، حتی بارزتر است؛ بنابراین، برای برآورده شدن شرایط، گزینه‌ها تلاش برای افزایش G یا L یا کاهش R یا C است. کاهش R به رساناهای بزرگ‌تری
L یا کاهش R یا C است. کاهش R به رساناهای بزرگ‌تری نیاز دارد. مس قبلاً در کابل‌های تلگراف مورد استفاده قرار می‌گرفت و این بهترین رسانای موجود بدون استفاده از نقره است. کاهش R به معنای استفاده از مس بیشتر و کابل گرانتر است. کاهش C همچنین به معنای کابل بزرگتر است (البته نه لزوماً مس بیشتر). افزایش G بسیار نامطلوب است. در حالی که اعوجاج را کاهش می‌دهد، در عین حال تلفات سیگنال را افزایش می‌دهد. هِویساید این احتمال را در نظر گرفت، اما رد کرد که او را با این استراتژی افزایش L به عنوان راهی برای کاهش اعوجاج رها
افزایش L به عنوان راهی برای کاهش اعوجاج رها کرد. هویساید بلافاصله (۱۸۸۷) چندین روش برای افزایش اندوکتانس، از جمله فاصله بیشتر رساناها از یکدیگر و بارگذاری عایق با گرد و غبار آهن پیشنهاد کرد. درنهایت، هویساید پیشنهاد (۱۸۹۳) را برای استفاده از سلف‌های گسسته در فواصل در طول خط ارائه کرد. با این حال، او هرگز موفق نشد GPO بریتانیا را برای پذیرش این ایده متقاعد کند. بریتانیا این را به عدم ارائه جزئیات مهندسی در مورد اندازه و فاصله پیچه‌ها برای پارامترهای کابل خاص توسط هویساید نسبت می‌دهد. شخصیت عجیب و غریب
خاص توسط هویساید نسبت می‌دهد. شخصیت عجیب و غریب هِویساید و جدا کردن خود از سازمان نیز ممکن است در نادیده گرفتن او نقش داشته باشد. کابل‌های زیردریایی. اعوجاج یک مشکل خاص برای کابل‌های ارتباطی زیردریایی است، تا حدی به این دلیل که طول زیاد آنها باعث ایجاد اعوجاج بیشتری می‌شود، بلکه به این دلیل که به دلیل ویژگی‌های ماده عایق نسبت به سیم‌های باز روی تیرک‌ها مستعد اعوجاج هستند. طول‌موج‌های مختلف سیگنال با سرعت‌های متفاوتی در ماده حرکت می‌کند که باعث پاشش می‌شود. این مشکل در اولین کابل تلگراف فرااطلس بود که
این مشکل در اولین کابل تلگراف فرااطلس بود که انگیزه هویساید را برای مطالعه مشکل و یافتن راه حل ایجاد کرد. پیچه‌های بارگذاری مشکل پاشش را حل می‌کند و اولین استفاده از آنها بر روی کابل زیردریایی در سال ۱۹۰۶ توسط زیمنس و هالسکه در کابلی در سراسر دریاچه کنستانس انجام شد. در استفاده از پیچه‌های بارگیری با کابل‌های سنگین زیردریایی، تعدادی مشکل وجود دارد. برآمدگی پیچه‌های بارگذاری نمی‌توانست به راحتی از دستگاه کابل‌گذاری کشتی‌های کابل عبور کند و کشتی مجبور بود در حین گذاشتن پیچه بارگذاری سرعت خود را کاهش دهد.
در حین گذاشتن پیچه بارگذاری سرعت خود را کاهش دهد. ناپیوستگی در محل نصب پیچه‌ها باعث ایجاد تنش در کابل در هنگام پیاده‌سازی می‌شود. بدون مراقبت زیاد، کابل ممکن است جدا شود و تعمیر آن دشوار باشد. مشکل دیگر این بود که علم مواد آن زمان در آب‌بندی اتصال پیچه و کابل در برابر نفوذ آب دریا با مشکل مواجه بود. وقتی این اتفاق افتاد کابل خراب شد. بارگذاری پیوسته برای غلبه بر این مشکلات توسعه داده شد، که همچنین دارای مزیت نداشتن فرکانس قطع است. کابل کراپ. یک مهندس دانمارکی به نام کارل امیل کراپ (Carl Emil Krarup) نوعی
به نام کارل امیل کراپ (Carl Emil Krarup) نوعی کابل با بارگذاری پیوسته را اختراع کرد که مشکلات پیچه‌های بارگذاری گسسته را حل می‌کرد. کابل کراپ دارای سیم‌های آهنی است که به‌طور پیوسته در اطراف رسانای مسی مرکزی با پیچه‌های مجاور در تماس با یکدیگر پیچیده شده است. این کابل اولین استفاده از بارگذاری پیوسته بر روی هر کابل مخابراتی بود. در سال ۱۹۰۲، کراپ هم مقاله خود را در مورد این موضوع نوشت و هم شاهد نصب اولین کابل بین هلسینگور (دانمارک) و هلسینبوری (سوئد) بود. کابل پرمالوی. حتی اگر کابل کراپ اندوکتانس را به خط
پرمالوی. حتی اگر کابل کراپ اندوکتانس را به خط اضافه کرد، این برای برآوردن شرایط هویساید کافی نبود. ای‌تی‌اندتی به دنبال ماده ای بهتر با نفوذپذیری مغناطیسی بالاتر بود. در سال ۱۹۱۴، گوستاو المن پرمالوی، یک آلیاژ بازپخت‌شده مغناطیسی آهن و نیکل را کشف کرد. در ج. در سال ۱۹۱۵، الیور ای. باکلی، اچ دی آرنولد و المن، همگی در آزمایشگاه‌های بل، سرعت انتقال را با پیشنهاد روشی برای ساخت کابل ارتباطی زیردریایی با استفاده از نوار پرمالوی که در اطراف رساناهای مسی پیچیده شده بود، بسیار بهبود بخشیدند. این کابل در سال ۱۹۲۳
بود، بسیار بهبود بخشیدند. این کابل در سال ۱۹۲۳ در یک آزمایش در برمودا آزمایش شد. اولین کابل پرمالوی که در خدمت قرار گرفت ، شهر نیویورک و هورتا (آزور) را در سپتامبر ۱۹۲۴ به هم متصل کرد. کابل پرمالوی باعث می‌شود که سرعت سیگنال‌دهی در کابل‌های تلگراف زیردریایی به ۴۰۰ کلمه در دقیقه در زمانی که ۴۰ کلمه در دقیقه خوب در نظر گرفته می‌شد افزایش یابد. اولین کابل فرا-اطلس تنها دو کلمه در دقیقه به دست آورد. کابل موفلزی. موفلز خواص مغناطیسی مشابهی با پرمالوی دارد، اما افزودن مس به این آلیاژ، شکل‌پذیری را افزایش می‌دهد
مس به این آلیاژ، شکل‌پذیری را افزایش می‌دهد و به فلز اجازه می‌دهد تا به سیم کشیده شود. ساخت کابل موفلزی نسبت به کابل پرمالوی آسان‌تر است، این فلز به همان روشی که سیم آهنی در کابل کراپ وجود دارد، در اطراف رسانای مسی هسته پیچیده می‌شود. مزیت دیگر کابل موفلزی این است که ساختار خود را به پروفیل بارگذاری متغیر می‌دهد که به موجب آن بارگذاری به سمت انتها مخروطی می‌شود. موفلز در سال ۱۹۲۳ توسط شرکت ساخت و ساز و نگهداری تلگراف در لندن اختراع شد که کابل را در ابتدا برای شرکت وسترن یونیون تلگراف ساخت. وسترن یونیون در
شرکت وسترن یونیون تلگراف ساخت. وسترن یونیون در رقابت با ای‌تی‌اندتی و شرکت وسترن الکتریک بود که از پرمالوی استفاده می‌کردند. حق اختراع پرمالوی توسط وسترن الکتریک بود که از استفاده وسترن یونیون از آن جلوگیری کرد. بارگذاری وصله‌ای. بارگذاری پیوسته کابل‌ها گران است و از این رو فقط در صورت لزوم انجام می‌شود. بارگذاری فشرده با پیچه ارزان‌تر است اما دارای معایب آب‌بندی دشوار و فرکانس قطع معین است. یک طرح‌واره سازشی، بارگذاری وصله‌ای است که به موجب آن کابل به‌طور پیوسته در بخش‌های تکراری بارگذاری می‌شود. بخش‌های
پیوسته در بخش‌های تکراری بارگذاری می‌شود. بخش‌های میانی بدون بارگذاری‌شدن رها می‌شوند. روال جاری. کابل بارگذاری شده دیگر فناوری مفیدی برای کابل‌های ارتباطی زیردریایی نیست، زیرا ابتدا توسط کابل هم‌محور با استفاده از تکرارکننده‌های الکتریکی و سپس با کابل فیبرنوری جایگزین شده است. تولید کابل‌های بارگذاری شده در دهه ۱۹۳۰ کاهش یافت و پس از جنگ جهانی دوم جایگزین فناوری‌های دیگر شد. امروزه هنوز هم می‌توان پیچه‌های بارگذاری را در برخی از خطوط تلفن ثابت یافت، اما تأسیسات جدید از فناوری نوین‌تری استفاده می‌کنند.
آیتونز اوریجینالز - فیونا اپل انتشارات خواننده-ترانه‌پرداز آمریکایی فیونا اپل در آیتونز اوریجینالز می‌باشد که در ۱۴ فوریهٔ سال ۲۰۰۶ در ایالات متحده و بعدها در دسامبر سال ۲۰۰۷ در بریتانیا منتشر گردید.
مکل ها یا Mocknkچنانچه خود را مُوَکِّل می‌نامند، مردمانی هستند که به زبان گرجی صحبت می کنند و عمدتاً در آناتولی بالاپیکر، در منطقه لِنتیران میان کاه لنت بخش ناحیه تاریخی کُردیه زندگی می‌کنند همچنین حدود ۳۰۰ هزار نفر در اروپاغربی زندگی می‌کنند که بعضاً پناهنده سیاسی هستند مکل و مسلمانند و در سرزمین خود به دو گروه شمالی و جنوبی (با اندازه حدوداً برابر) تقسیم می‌شوند. گروه اول پیروی مذهب علوی بوده و گروه دوم سنی مذهب (عموماً شافعی) هستند. مذهب مشترک لنت سنی آنها را با همسایگان کُرد کُرمانج سنیاحتما
طب سنتی کره‌ای (که در کره شمالی به عنوان پزشکی کوریو شناخته می‌شود) به اشکالی از طب سنتی که اشاره دارد در کره انجام می‌شود. تاریخچه. پزشکی سنتی کره‌ای در دوران باستان و ماقبل تاریخ سرچشمه می‌گیرد و می‌توان ریشه این طب را تا ۳۰۰۰ سال قبل از میلاد ردیابی کرد، زمانی که سوزن‌های سنگی و استخوانی در استان هامگیونگ شمالی، در کره شمالی امروزی پیدا شد. در گوجوسان، جایی که اسطوره تأسیس کره ثبت شده است، داستانی از یک ببر و یک خرس روایت شده که می‌خواستند به شکل انسان در آیند و برای همین درمنه و سیر می‌خوردند. در "شعر
آیند و برای همین درمنه و سیر می‌خوردند. در "شعر جوآنگ اونگی" (제왕운기)، که در حدود زمان "سامگوک یوسا" نوشته شده است، درمنه و سیر به عنوان «داروی خوراکی» توصیف شده‌اند، که این نشان می‌دهد حتی در زمان‌های خیلی دور که افسانه‌ها رواج بسیاری داشته، در کره از گیاهان دارویی به عنوان درمان استفاده می‌شد. این گیاهان در این زمان به عنوان دارویی برای تسکین درد یا بهبود آسیب، البته همراه با دانستن اینکه چه غذاهایی برای سلامتی بیمار مفید هستند، استفاده می‌شد. در دوره سه پادشاهی، طب سنتی کره عمدتاً تحت تأثیر سایر داروهای
طب سنتی کره عمدتاً تحت تأثیر سایر داروهای سنتی مانند طب باستانی چین قرار داشت. در دوره سه پادشاهی تجارت مهمی با کشورهای خارجی وجود داشت. «به ویژه، دانش پزشکی چین و هند، پایه و اساس طب سنتی را که از دوره چوسان قدیمی منتقل شده بود، تکمیل کرد.
ایل مساجرو (به انگلیسی: "The Messenger") یک روزنامه ایتالیایی است که در رم، ایتالیا منتشر می‌شود. این روزنامه از سال ۱۸۷۸ در گردش بوده است و یکی از اصلی‌ترین روزنامه‌های ملی ایتالیا است. تاریخچه و مشخصات. "ایل مساجرو" در دسامبر ۱۷۸۷ تأسیس شد. در ۱ ژانویه ۱۸۷۹، اولین شماره "ال مساجرو"، تحت مدیریت لوئیجی سزان منتشر شد. هدف این روزنامه این بود تا یک روزنامه روزانه باشد و بتواند همه نظرات و رویدادها را در اختیار خوانندگان خود قرار دهد. چهار نسخه اول آن به عنوان نمونه به‌طور رایگان در اختیار مشترکان روزنامه "ایل
به‌طور رایگان در اختیار مشترکان روزنامه "ایل فانفولا" قرار گرفت. یکی از سردبیران اولیه "ایل مساجرو"، آلبرتو سیان‌کا بود که بعداً به دلایل سیاسی از این سمت استعفا داد. "ایل مساجرو" از زمان آغاز به کار تحت مالکیت شرکت‌های مختلفی قرار داشته. یکی از مالکان سابق آن از طریق گروه فروزی مونت ادیسون بود. در سال ۱۹۹۶ این روزنامه توسط فرانچسکو گائتانو کالتا گیرون خریداری شد. او کالتاگیرون ادیتوره را در سال ۱۹۹۹ تأسیس کرد. این شرکت مالک بالغ بر نود درصد روزنامه‌ها است. رهبران آن شامل آزورا کالتا گیرون، شریک رهبر سیاسی
رهبران آن شامل آزورا کالتا گیرون، شریک رهبر سیاسی پیر فردیناندو کاسینی، در هیئت مدیره قرار دارند. این شرکت همچنین مالک "کوریر آدیاتی‌کو" و "ایل ماتینو" است. ناشر روزنامه ایل مساجرو اس‌پی‌ای است "ایل مساجرو" در قالب صفحه گسترده منتشر می‌شود و مقر آن در رم است. این مقاله علاوه بر نسخه ملی خود دارای ۱۲ نسخه محلی است، از جمله نسخه‌های مربوط به مناطق لاتزیو، اومبریا، مارکه، آبروزو و توسکانی است. تیراژ. تیراژ "ایل مساجرو" در سال ۱۹۸۸، ۳۷۰۰۰۰ نسخه بود. این روزنامه با تیراژ ۲۵۶۴۰۰ نسخه ششمین روزنامه پرفروش
روزنامه با تیراژ ۲۵۶۴۰۰ نسخه ششمین روزنامه پرفروش ایتالیایی در سال ۱۹۹۷ بود. تیراژ این روزنامه در سال ۱۹۹۹، ۲۸۸۰۰۰ نسخه بود. در سال ۲۰۰۰ تیراژ این روزنامه ۲۹۲۰۰۰ نسخه بود. همچنین تیراژ آن ۲۹۳۰۰۰ نسخه در سال ۲۰۰۱ و ۲۵۸۵۳۸ نسخه در سال ۲۰۰۲ بود. تیراژ ایل مساجرو ۲۵۲۰۰۰ نسخه در سال ۲۰۰۳ و ۲۴۰۷۷۸ نسخه در سال ۲۰۰۴ بود. این روزنامه در سال ۲۰۰۵ تیراژ ۲۳۰۶۹۷ نسخه داشت، و در سال ۲۰۰۷ تیراژ آن ۲۱۶۰۰۰ نسخه بود. در سال ۲۰۱۲ فروش "ایل مساجرو" ۹۱٬۰۱۲٬۷۶۷ نسخه بود.
طب سنتی مغولی طی سالیان متمادی در میان مردم مغولستان توسعه یافت. عمل پزشکی مغولی در سراسر امپراتوری آن‌ها گسترش یافت و به دلیل سبک زندگی عشایری که سبک زندگی متحرکی بود، به بخشی از سیستم‌های پزشکی مردم دیگر نیز تبدیل شد. تاریخچه. مغول‌ها بخشی از شبکه‌ای از مردم اوراسیا بودند که دانش پزشکی خود را توسعه داده بودند، از جمله چینی‌ها، کره‌ای‌ها، تبتی‌ها، هندی‌ها، اویغورها، مسلمانان و نسطوریان. آن‌ها دانش پزشکی این افراد را گرفتند و آن را برای توسعه سیستم پزشکی خود با دانش خودشان تطبیق دادند. مغول‌ها در سفرهای خود
با دانش خودشان تطبیق دادند. مغول‌ها در سفرهای خود به سراسر آسیا تیمی از پزشکان را همراه خود می‌بردند. این پزشکان که معمولاً خارجی بودند، دانش پزشکی را از سایر مردم آسیا به دربار مغول آورده بودند. آن‌ها در سفرهایی که شاهزادگان مغول را همراهی می‌کردند، سه هدف را دنبال می‌کردند. اولین هدف آن‌ها این بود که در صورت نیاز به مراقبت پزشکی، پزشک شخصی شاهزادگان باشند. دوم مشاهده و به دست آوردن هر گونه دانش پزشکی جدید از گروه‌های مختلف مردم بود که با آن‌ها مواجه می‌شدند. در نهایت، آن‌ها همچنین باید دانش پزشکی را که
در نهایت، آن‌ها همچنین باید دانش پزشکی را که مغول‌ها جمع‌آوری کرده بودند به مردمانی که با آن‌ها برخورد می‌کردند، یاد می‌دادند و این دانش را گسترش می‌دادند. مغول‌ها همچنین به دلیل سبک زندگی متحرکی که داشتند می‌توانستند دانش جدید یا پیشرفته‌تری در موضوعاتی مانند استخوان‌بندی و درمان زخم‌های جنگی ارائه دهند. مغول‌ها اولین مردمی بودند که بین رژیم غذایی و سلامتی ارتباط برقرار کردند. شیوه‌های درمانی. خون حیوانات. از خون حیوانات برای درمان انواع بیماری‌ها از نقرس گرفته تا از دست دادن خون استفاده می‌شد. در یوان
گرفته تا از دست دادن خون استفاده می‌شد. در یوان شیه ثبت شده است در حوادث زیادی از خون یک حیوان تازه کشته شده، معمولاً یک گاو، برای درمان بیماری استفاده می شده است. نقرس که از بیماری‌های رایج مردم مغول بود، با فرو بردن قسمت بدن مبتلا در شکم گاو تازه کشته شده درمان می‌شد. قرار دادن شخص در شکم حیوان به عنوان روشی برای انتقال خون نیز مورد استفاده قرار می‌گرفت. در میدان نبرد، وقتی سربازی به دلیل از دست دادن خون زیاد بیهوش می‌شد، او در شکم حیوانی تازه کشته می‌گذاشتند تا دوباره به هوش می‌آمد. در موارد شدیدتر،
تا دوباره به هوش می‌آمد. در موارد شدیدتر، پوست گاو تازه کشته شده با علف جویده موجود در معده گاو ترکیب می‌شد تا نوعی بانداژ و پماد برای التیام زخم‌های جنگ تشکیل شود. اعتقاد بر این بود که معده و چربی حیوان تازه کشته شده می‌تواند خون بد را جذب کند و سلامتی مجروح را بازگرداند. گیاهان. گیاهان پایه اصلی طب مغولی بودند. افسانه‌ها می‌گویند که هر گیاهی را می‌توان به عنوان دارو استفاده کرد. از یک "امچی" نقل شده است که: آب. یکی از جنبه‌های طب مغولی استفاده از آب به عنوان دارو است. آب از هر منبعی از جمله دریا جمع‌آوری
دارو است. آب از هر منبعی از جمله دریا جمع‌آوری می‌شد و سال‌ها ذخیره می‌شد تا آماده استفاده شود. گفته می‌شود که اسیدیته و سایر ناراحتی‌های معده قابل درمان با آب هستند.
سندرم میگز () سه‌گانه آسیت، پلورال افیوژن و تومور خوش‌خیم تخمدان (فیبروم تخمدان، فیبروتِکوما، تومور برنر و گاهی تومور سلول گرانولوزا) است. سندرم میگز پس از برداشتن تومور برطرف می‌شود. از آنجایی که کانال‌های لنفاوی گذرا از دیافراگم در سمت راست بدن، قطر بزرگتری دارند، پلورال افیوژن به‌طور کلاسیک در سمت راست ایجاد می‌شود. علل آسیت و پلورال افیوژن به خوبی شناخته نشده است. سندرم میگز غیرعادی که با یک توده خوش‌خیم لگنی همراه با افیوژن پلورال سمت راست اما بدون آسیت مشخص می‌شود نیز گاهی رخ دهد. در این مورد هم
آسیت مشخص می‌شود نیز گاهی رخ دهد. در این مورد هم همانند سندرم میگز معمولی، پلورال افیوژن پس از برداشتن توده لگنی برطرف می‌شود. سندرم میگز ممکن است علائم بیماری‌های دیگر را تقلید کند، چون توموری نشات‌گرفته از تخمدان است و بیماریِ هریک از احشاء شکمی ممکن است مجموعه‌ای از علائم مشابه را ایجاد کند. اینها شامل بیماری‌های مختلف رحم مانند تومور آندومتر، سارکوم، لیومیوم (سندرم میگز کاذب) است. اختلالات لوله‌های رحمی مانند هیدروسالپینکس، سالپنژیت گرانولوماتوز، بدخیمی لوله رحم؛ اختلالات تخمدانی مانند سرطان سروزی،
لوله رحم؛ اختلالات تخمدانی مانند سرطان سروزی، موسینی، اندومتریوئید یا کارسینوم سلول شفاف، تومور برنر، تومور سلول گرانولوزا، تومور استرومایی، دیسژرمینوما و فیبروم یا تومور متاستاتیک به تخمدان هم ممکن است علائمی مشابه به سندرم میگر ایجاد کند. درمان سندرم میگز شامل توراسنتز و پاراسنتز برای تخلیه مایع اضافی (اگزودا) و تخمدان‌برداری یک طرفه یا برداشتن گوه‌ای ضایعه برای رفع علت زمینه‌ای این سندرم است. لازم به یادآوری است که سندرم میگز نام خود را از متخصص آمریکایی زنان و زایمان جو وینسنت میگز می‌گیرد.
سندرم شون () یک نقص مادرزادی قلب نادر است که توسط متخصص آمریکایی قلب «جان دی. شون» در سال ۱۹۶۳ توصیف شد. سندرم شون در شکل کامل خود، چهار نقص در سمت چپ قلب دارد: از بین این چهار نقص، غشای فوق دریچه‌ای میترال نخستین موردی است که رخ می‌دهد و باعث ایجاد سه نقص دیگر می‌شود. کمپلکس‌های جزئی، یا انواع غیرعادی بیماری (Forme fruste)، نیز توصیف شده‌اند. این تعریف اغلب بسط می‌یابد تا شامل ضایعات دیگر سمت چپ قلب شود که در آغاز جزء سندرم شون محسوب نمی‌شد، از جمله ضایعات دریچه‌ای میترال و آئورت و همچنین تنگی فوق دریچه‌ای
میترال و آئورت و همچنین تنگی فوق دریچه‌ای آئورت. اصطلاح دریچهٔ میترال چتری از ریخت‌شناسی ظاهری دریچه ناشی می‌شود؛ یعنی برگچه‌های دریچه میترال شبیه به قسمت بالایی چتر نجات، رشته‌های قلبی آن مشابه طناب چتر نجات و ماهیچه پستانچه‌ای (پاپیلاری) شبیه به مهار آن است. علائم و نشانه‌ها. سندرم شون یک اختلال نادر است که اغلب در کودکان بسیار خردسال تشخیص داده می‌شود. کودکان در سن دو سالگی علائمی مانند خستگی، سرفه‌های شبانه و کاهش برون‌ده قلبی دارند. این خردسالان همچنین به دلیل تراوش مایع به داخل ریه‌ها دچار خس‌خس سینه
به دلیل تراوش مایع به داخل ریه‌ها دچار خس‌خس سینه می‌شوند. تشخیص. تصویربرداری تشدید مغناطیسی قلبی برای ارزیابی بیماران مبتلا به سندرم شون روشی مناسب است. پیش از کاتتریزاسیون قلبی باید آزمایش خون معمولی انجام شود. جراحان دریچه میترال را ترمیم کرده و تا حدی حلقه فوق میترال را برمی‌دارند. این روش جراحی به روش تعویض دریچه ترجیح داده می‌شود. طبقه‌بندی ضایعات قلبی در نوزادان بسیار دشوار است و تشخیص دقیق آن ضروری است. تشخیص سندرم شون نیاز به سونوگرافی قلب (اکوکاردیوگرافی) و روش کاتتریزاسیون قلبی دارد، یعنی وارد
و روش کاتتریزاسیون قلبی دارد، یعنی وارد کردن دستگاهی از طریق عروق خونی در کشاله ران به قلب که به شناسایی آناتومی قلب کمک می‌کند. درمان. هنگامی که نشانگان شون به موقع درمان شود، یعنی پیش از شروع پرفشاری ریوی، دستیابی به یک پیش‌آگهی و نتیجه خوب در بیماران مبتلا به این بیماری امکان‌پذیر است. با این حال، بسته به سابقه پزشکی بیمار، می‌شود از روش‌های جراحی دیگری نیز استفاده کرد. تنها مهم‌ترین عامل تعیین‌کننده نتیجه ضعیف در طول مدیریت جراحی بیماران مبتلا به نشانگان شون، میزان درگیری دریچه میترال و وجود افزایش
شون، میزان درگیری دریچه میترال و وجود افزایش فشار خون ثانویه ریوی است.
تست وادا () یا روش تزریق درون‌کاروتیدی آموباربیتال سدیم (ISAP) یا تست وادا-میلر روشی برای تعیین نیمکره غالب زبانی و حافظه‌ای مغز است. تست وادا به تیم جراحان مغز کمک می‌کند تا پیش از انجام جراحی در بیماران مبتلا به صرع، مناطق حساس زبانی در مغز را شناسایی و از این روش استفاده کنند تا کمترین آسیب به توانایی‌های زبانی و شناختی بیمار برسد. این آزمون پزشکی نامش را از پژوهشگر و عصب‌شناس ژاپنی-کانادایی و استاد پیشین دانشگاه بریتیش کلمبیا جان آتسوشی وادا می‌گیرد. روش انجام. متخصصان پزشکی آزمایش را در حالی انجام
روش انجام. متخصصان پزشکی آزمایش را در حالی انجام می‌دهند که بیمار بیدار است. یک باربیتورات، معمولاً آموباربیتال سدیم، از طریق یک کانولا یا کاتتر داخل شریانی از شریان فمورال وارد یکی از شریان‌های کاروتید داخلی می‌شود. این دارو به نوبت از طریق شریان کاروتید داخلی راست یا چپ به یکی از نیمکره‌های مغز تزریق می‌شود. اگر کاروتید راست تزریق شود، سمت راست مغز مهار می‌شود و نمی‌تواند با سمت چپ ارتباط برقرار کند. این کار، مرکز زبان و/یا عملکرد حافظه را در آن نیمکره خاموش می‌کند تا نیمکره دیگر ارزیابی شود. یک نوار
خاموش می‌کند تا نیمکره دیگر ارزیابی شود. یک نوار مغزی همزمان، تأیید می‌کند که سمت تزریق‌شده مغز غیرفعال است، در خالی که یک متخصص مغز و اعصاب معاینه عصبی را انجام می‌دهد. متخصص مغز و اعصاب بیمار را درگیر یک سری تست‌های مربوط به زبان و حافظه می‌کند. آنها حافظه را با نشان دادن یک سری آیتم‌ها یا تصاویر به بیمار ارزیابی می‌کنند و - در عرض چند دقیقه، به محض از بین رفتن اثر دارو - توانایی بیمار را برای یادآوری آزمایش می‌کنند. در نتیجه تست وادا معمولاً توسط یک روان‌عصب‌شناس و به‌دلیل تخصصی که در تست‌های روان سنجی
و به‌دلیل تخصصی که در تست‌های روان سنجی دارند، انجام می‌شود. همبستگی با تست عصب‌روانشناختی رسمی دارای قدرت پیش‌بینی در مورد احتمال بروز تشنج به دنبال لوبکتومی تمپورال قدامی است. در حال حاضر تنوع زیادی در فرآیندهای مورد استفاده برای انجام این آزمایش وجود دارد و بنابراین مقایسه نتایج از یک بیمار با بیمار دیگر دشوار است.
یگان رضوان یا نیروی حاج رضوان () یک واحد نیروهای عملیات ویژه متعلّق به سازمان شبه‌نظامی حزب‌الله لبنان است که مأموریت اصلی آن، نفوذ به خاک اسرائیل با توجه خاص به جلیل و شمال اسرائیل است. حزب‌الله از دهه ۱۹۹۰، جنگجویان نیروهای ویژه را آموزش داده است که امروزه بخشی از یگان رضوان هستند. این واحد که در ابتدا با نام «نیروی مداخله سریع» یا «واحد مداخله» شناخته می‌شد، در سال ۲۰۰۸، به افتخار عماد مغنیه، یکی از رهبران ارشد حزب‌الله که به «حاج رضوان» نیز معروف است، تغییر نام داد. نیروهای یگان رضوان، تجربه خاصی در
تغییر نام داد. نیروهای یگان رضوان، تجربه خاصی در حملات و تاکتیک‌های واحدهای کوچک دارند. علی‌رغم قطعنامه ۱۷۰۱ شورای امنیت سازمان ملل که از حزب‌الله می‌خواهد نیروهای خود را از شمال رودخانه لیتانی خارج کند، یگان رضوان در امتداد خط آبی (مرزی که توسط نیروهای حافظ صلح سازمان ملل نظارت می‌شود) مستقر هستند و به نظارت و جمع‌آوری اطلاعات در شمال اسرائیل می‌پردازند. این واحد در درگیری‌های مختلف از جمله جنگ داخلی سوریه و درگیری‌های ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ در امتداد مرز لبنان و اسرائیل، فعال بوده است. این واحد نیز از ۷ اکتبر ۲۰۲۳،
فعال بوده است. این واحد نیز از ۷ اکتبر ۲۰۲۳، در جنگ شرکت داشته و انتظار می‌رود هر گونه تهاجم آتی حزب‌الله به اسرائیل را رهبری کند.
بحران گروگان‌گیری در سفارت ژاپن ( , ) در ۱۷ دسامبر ۱۹۹۶ در لیما، پرو آغاز شد که طی آن ۱۴ عضو تروریست جنبش انقلابی توپاک آمارو (MRTA) صدها دیپلمات عالی‌رتبه، مقام دولتی و نظامی و بازرگان را گروگان گرفتند. گروگان‌ها در یک مهمانی در محل اقامت رسمی سفیر ژاپن در پرو، موریهیسا آئوکی، در جشن تولد ۶۳ سالگی امپراتور آکی‌هیتو در حال شرکت بودند. اگرچه این بحران در اقامتگاه سفیر در منطقه سان ایسیدرو رخ داد تا در خود محل سفارت، اغلب از آن به عنوان بحران گروگان‌گیری «سفارت ژاپن» یاد می‌شود. گروگان‌های زن خارجی در شب اول
ژاپن» یاد می‌شود. گروگان‌های زن خارجی در شب اول آزاد شدند و اکثر خارجی‌ها پس از پنج روز تهدید مداوم به مرگ، از آن جا خارج شدند. پس از ۱۲۶ روز گروگان‌گیری، سایر افراد برجسته در ۲۲ آوریل ۱۹۹۷ در یورش کماندوهای نیروهای مسلح پرو آزاد شدند که طی آن یک گروگان، دو کماندو و همه گروگان‌گیران MRTA کشته شدند. این عملیات توسط اکثر مردم پرو به عنوان یک موفقیت بزرگ شناخته شد و توجه رسانه‌های سراسر جهان را به خود جلب کرد. رئیس‌جمهور آلبرتو فوجیموری نیز اعتبار زیادی برای نجات جان گروگان‌ها دریافت کرد. بعداً گزارش‌هایی
نجات جان گروگان‌ها دریافت کرد. بعداً گزارش‌هایی منتشر شد مبنی بر اینکه تعدادی از شورشیان پس از تسلیم شدن، اعدام فراقانونی شدند. هیدتاکا اوگورا، دیپلمات ژاپنی شهادت داد که سه تن از شورشیان شکنجه شدند. دو تن از کماندوها اظهار داشتند که قبل از اینکه گروگان‌گیری به نام ادواردو کروز را با گلوله در گردنش پیدا کنند، زنده و در بازداشت دیدند. این یافته‌ها موجب شکایت مدنی علیه افسران نظامی توسط بستگان گروگان‌گیرها کشته شد. در سال ۲۰۰۵، دفتر دادستان کل در پرو اجازه اتهامات را صادر کرد و دستور دادرسی صادر شد. پس از
اتهامات را صادر کرد و دستور دادرسی صادر شد. پس از اعتراض عمومی، همه اتهامات لغو شد. با این حال، تحقیقات بیشتر به دادگاه بین‌آمریکایی حقوق بشر ارجاع شد. این دادگاه در سال ۲۰۱۵ حکم داد که کروز قربانی یک قتل فراقضایی شده است و دولت پرو قوانین بین‌المللی را نقض کرده است. دادگاه همچنین ویکتور پسروس ۲۵ ساله و هرما ملندز ۱۷ ساله را به عنوان قربانیانی که از حقوق بشر محروم شده‌اند، نام برد.
درگیری داخلی در پرو یک درگیری مسلحانه مداوم بین دولت پرو و گروه چریکی مائوئیست راه درخشان و بقایای آن است. مرحله اصلی درگیری در ۱۷ مه ۱۹۸۰ آغاز شد و در دسامبر ۲۰۰۰ پایان یافت. از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۷ نیز جنبش انقلابی توپاک آمارو به عنوان رقیب مارکسیست-لنینیستی راه درخشان شورش خود را به راه انداخت. تخمین زده می‌شود که طی این درگیری‌ها بین ۵۰٬۰۰۰ تا ۷۰٬۰۰۰ کشته شده‌اند، که آن را خونین‌ترین جنگ در تاریخ پرو، از زمان استعمار اروپا در این کشور، می‌کند. تعداد بالای تلفات شامل بسیاری از تلفات غیرنظامیانی است که دلیل
شامل بسیاری از تلفات غیرنظامیانی است که دلیل آن هدف قرار دادن عمدی آن‌ها توسط بسیاری از جناح‌ها است. سرخپوستان پرو به‌طور خاص هدف قتل قرار گرفتند، به طوری که ۷۵ درصد از کشته‌شدگان از گویشوران زبان کچوا بودند. از سال ۲۰۰۰، تعداد کشته‌ها به‌طور قابل توجهی کاهش یافته است و اخیراً درگیری تا حدودی خاموش شده است. این درگیری همچنین با نقض جدی حقوق بشر شناخته می‌شود. از سال ۲۰۰۲ که درگیری بین ارتش پرو و بقایای چریک‌ها در یکی از مناطق کشور آغاز شد، خشونت‌های سطح پایین دوباره شروع شده است. این درگیری بیش از ۴۰ سال
دوباره شروع شده است. این درگیری بیش از ۴۰ سال به طول انجامیده است که آن را به دومین درگیری داخلی طولانی در تاریخ آمریکای لاتین پس از درگیری کلمبیا تبدیل می‌کند.
بودجج () یک نام خانوادگی مالتی است. این واژه ریشه در زبان عربی سیسیلی دارد و کوتاه‌شدۀ عبارت ابو الدجاج به معنای پدر مرغ‌ها یا صاحب مرغ‌ها است.
راه درخشان () که خود را حزب کمونیست پرو ( یا PCP) می‌نامد، یک حزب سیاسی چپ افراطی و گروه چریکی در پرو است که پیرو مارکسیسم-لنینیسم-مائوئیسم و اندیشه گونزالو است. دانشگاهیان اغلب برای متمایز کردن آن از سایر احزاب کمونیست در پرو، از این گروه به عنوان حزب کمونیست پرو - مسیر درخشان ( یا PCP-SL) یاد می‌کنند. این حزب هنگامی که برای اولین بار «جنگ خلقی» خود را در سال ۱۹۸۰ راه اندازی کرد، هدف خود را سرنگونی دولت از طریق جنگ چریکی و جایگزینی آن با دموکراسی نو بود. راه درخشان معتقد بود که با برقراری دیکتاتوری
بود. راه درخشان معتقد بود که با برقراری دیکتاتوری پرولتاریا، ایجاد یک انقلاب فرهنگی، و در نهایت جرقه زدن یک انقلاب جهانی، آن‌ها می‌توانند به کمونیسم کامل برسند. نمایندگان آن‌ها اظهار داشتند که کشورهای سوسیالیستی موجود در آن زمان تجدیدنظرطلب بودند و راه درخشان پیشرو جنبش جهانی کمونیستی بود. ایدئولوژی و تاکتیک‌های راه درخشان بر دیگر گروه‌های شورشی مائوئیست مانند حزب کمونیست نپال و دیگر سازمان‌های وابسته به جنبش انقلابی انترناسیونالیستی تأثیر گذاشته است. راه درخشان به‌طور گسترده به دلیل وحشیگری بیش از حد خود،
به‌طور گسترده به دلیل وحشیگری بیش از حد خود، از جمله خشونت اعمال شده علیه دهقانان، سازمان‌دهندگان اتحادیه‌های کارگری، گروه‌های رقیب مارکسیست، مقامات منتخب و عموم مردم محکوم شده است. راه درخشان توسط دولت پرو، همراه با ژاپن، ایالات متحده، اتحادیه اروپا، و کانادا به عنوان یک سازمان تروریستی در نظر گرفته می‌شود، که در نتیجه همه آن‌ها تأمین مالی و سایر موارد حمایت مالی از گروه را ممنوع می‌کنند. از زمان دستگیری بنیانگذار راه درخشان، آبیمائل گوسمان در سال ۱۹۹۲ و جانشینان او اسکار رامیرز در سال ۱۹۹۹ و کومراد