payamvha/North_RAG huggingface dataset:
داشت، از جمله کشتار سیرکونوالیسیونه در ۱۶ ژوئن ۱۹۸۲. پِرِستیفیلیپو در ۲۹ سپتامبر ۱۹۸۷ توسط دو قاتل مسلح به تفنگ ساچمه‌ای و کلاشنیکوف در حالی که با موتورسیکلت از خیابان‌های باگریا عبور می‌کرد، به ضرب گلوله کشته شد. او در حال فرار از یک مخفیگاه به مخفیگاه دیگر بود. دلیل قتل او اعتراض به اعدام پینو گرهکو، دوست نزدیکش بود. در زمان مرگ، او یک فراری بود و به ده‌ها فقره قتل مشکوک بود و به صورت غیابی در محاکمه مَکسی تحت محاکمه قرار داشت.
فرهنگ لغت، واژه‌نامه یا دیکشنری آکسفورد ممکن است به هر فرهنگ لغتی که توسط انتشارات دانشگاه آکسفورد منتشر شده است، اشاره داشته باشد:
آفرینش‌گرایی زمین کهن مجموعه‌ای از دیدگاه‌های الهیاتی است که انواع خاصی از آفرینش‌گرایی را در بر می‌گیرد که می‌تواند شامل آفرینش‌گرایی روز-دوره، آفرینش‌گرایی شکاف، آفرینش‌گرایی تدریجی و گاهی اوقات فرگشت خداباوری باشد. به طور کلی، آفرینش‌گرایی زمین کهن جایگاهی بین آفرینش‌گرایی زمین جوان (YEC) و فرگشت خداباورانه (TE) دارد. برخلاف آفرینش‌گرایی زمین جوان معمولاً با اجماع علمی در مورد مسائل فیزیک، شیمی، زمین‌شناسی و سن زمین سازگارتر است. با این حال، مانند آفرینش‌گرایی زمین جوان و برخلاف فرگشت خداباورانه، برخی از
زمین جوان و برخلاف فرگشت خداباورانه، برخی از اشکال آن، کلان‌فرگشت را رد می‌کنند و ادعا می‌کنند که از نظر بیولوژیکی غیرقابل دفاع است و توسط سوابق فسیلی پشتیبانی نمی‌شود، و مفهوم نسب جهانی از آخرین نیای مشترک جهانی را رد می‌کنند. برای مدت‌های طولانی، تا سال ۱۹۶۰ خلقت‌گرایان انجیلی به خلقت‌گرایی زمین کهن پایبند بودند، تا این‌که جان سی. ویتکامب و هنری ام. موریس کتاب "طوفان پیدایش" را منتشر کردند که باعث شد دیدگاه خلقت‌گرایی زمین جوان برجسته شود. تاریخچه. آگوستین خلقت آنی را فرض کرد و روزهای سفر پیدایش را
خلقت آنی را فرض کرد و روزهای سفر پیدایش را به‌صورت تمثیلی تفسیر کرد، و دیدگاه او بر گرگوری یکم، سنت بید و ایزودور سویل نیز تأثیر گذاشت. آگوستین تنها کسی نبود که روزهای پیدایش را تمثیلی می‌دانست، دیگران نیز چنین نظری داشتند: بازیل قیصریه، کلمنت اسکندریه، اوریجن و آتاناسیوس که روزهای روایت پیدایش را به‌صورت تمثیلی تفسیر می‌کردند. سیپریان استدلال می‌کرد که هر یک از روزهای سفر پیدایش به‌طور نمادین نمایانگر ۱۰۰۰ سال از تاریخ جهان است و معتقد بود که جهان ۷۰۰۰ سال دوام خواهد آورد. ایرنئوس و ژوستین شهید با استناد
دوام خواهد آورد. ایرنئوس و ژوستین شهید با استناد به مزمور ۹۰:۴ و دوم پطرس، اظهار داشتند که روزهای پیدایش می‌تواند ۶۰۰۰ سال از تاریخ زمین را از پیش نشان دهد. طبق گفته هیو راس ظاهراً توماس آکویناس روایت پیدایش را به‌عنوان روایت آفرینش‌گرایی زمین جوان با شش روز ۲۴ ساعته رد کرده است. توماس چالمرز نظریه آفرینش‌گرایی شکاف را که نوعی از آفرینش‌گرایی زمین کهن است، رواج داد. علاوه بر این، کتاب مقدس مرجع اسکافیلد از آن حمایت کرد، که باعث شد این نظریه مدت بیشتری دوام بیاورد. احتمالاً مشهورترین معتقد به خلقت‌گرایی در
بیاورد. احتمالاً مشهورترین معتقد به خلقت‌گرایی در عصر حاضر، سیاستمدار آمریکایی، فعال ضدتکامل و دادستان دادگاه اسکوپس، ویلیام جنینگز برایان بود. برخلاف بسیاری از پیروان محافظه‌کار برایان طرفدار سرسخت کتاب مقدس با تفسیر آفرینش‌گرایی زمین جوان نبود و هیچ اعتراضی به «تکامل قبل از انسان نداشت، اما به این دلیل که امتیاز دادن به حقیقت تکامل تا انسان، استدلالی را در اختیار مخالفان ما قرار می‌دهد که آن‌ها از آن استفاده می‌کنند، یعنی اگر تکامل همه گونه‌ها را تا انسان در نظر می‌گیرد، آیا این فرض را به نفع تکامل مطرح
در نظر می‌گیرد، آیا این فرض را به نفع تکامل مطرح نمی‌کند که انسان را نیز شامل شود؟» او تعریف روزها در پیدایش ۱ به‌صورت بیست و چهار ساعت را یک مغالطه پهلوان‌پنبه طرفدار تکامل می‌دانست تا حمله به خلقت‌گرایان را آسان‌تر کند و در جلسه بازجویی در دادگاه اسکوپس اعتراف کرد که جهان بسیار قدیمی‌تر از شش هزار سال است و احتمالاً هر روز خلقت بیش از بیست و چهار ساعت بوده است. واعظ باپتیست آمریکایی و مبارز ضدتکامل، ویلیام بل رایلی، بنیانگذار انجمن جهانی بنیادهای مسیحی و اتحادیه ضدتکامل آمریکا، یکی دیگر از خلقت‌گرایان
و اتحادیه ضدتکامل آمریکا، یکی دیگر از خلقت‌گرایان برجسته روز-دوره در نیمه اول قرن بیستم بود که در مناظره‌ای معروف با خلقت‌گرای برجسته زمین هری ریمر، از این موضع دفاع کرد. انواع. آفرینش‌گرایی شکاف. آفرینش‌گرایی شکافی نوعی از آفرینش‌گرایی زمین کهن است که این باور را مطرح می‌کند که دوره آفرینش شش روزه، همانطور که در کتاب پیدایش شرح داده شده است، شامل شش روز ۲۴ ساعته بوده است، اما در آیات اول و دوم پیدایش، بین دو آفرینش مجزا، شکاف زمانی وجود داشته است که این نظریه بیان می‌کند بسیاری از مشاهدات علمی، از جمله سن
بیان می‌کند بسیاری از مشاهدات علمی، از جمله سن زمین را توضیح می‌دهد. این دیدگاه در سال ۱۹۰۹ توسط کتاب مقدس مرجع اسکوفیلد رواج یافت. آفرینش‌گرایی تدریجی. آفرینش‌گرایی تدریجی، باوری مذهبی است که می‌گوید خداوند اشکال جدید حیات را به تدریج و طی صدها میلیون سال آفریده است. به عنوان شکلی از خلقت‌گرایی زمین کهن، این نظریه تخمین‌های زمین‌شناسی و کیهان‌شناسی رایج برای سن زمین و سن جهان، برخی از اصول زیست‌شناسی مانند خردفرگشت و همچنین باستان‌شناسی را برای اثبات خود می‌پذیرد. از این دیدگاه، آفرینش در انفجارهای سریعی
از این دیدگاه، آفرینش در انفجارهای سریعی رخ داده است که در آن انواع گیاهان و حیوانات در مراحلی که میلیون‌ها سال طول می‌کشد، ظاهر می‌شوند. پس از این انفجارها دوره‌هایی از سکون یا تعادل برای پذیرش مخلوقات جدید رخ می‌دهد. این انفجارها نمونه‌هایی از آفرینش انواع جدید موجودات زنده توسط خداوند با مداخله الهی را نشان می‌دهند. از دیدگاه باستان‌شناسی، آفرینش‌گرایی تدریجیمعتقد است که «گونه‌ها به تدریج و با دگرگونی پیوسته اجدادشان ظاهر نمی‌شوند؛ [بلکه] همه آن‌ها به یک‌باره و «کاملاً شکل‌گرفته» به‌وجود می‌آیند».
به یک‌باره و «کاملاً شکل‌گرفته» به‌وجود می‌آیند». بنابراین ادعا می‌شود که شواهد مربوط به کلان‌فرگشت نادرست است، اما خردفرگشت به‌عنوان یک پارامتر ژنتیکی که توسط خالق در ساختار ژنتیک طراحی شده است تا سازگاری‌های محیطی و بقا را ممکن سازد، پذیرفته شده است. عموماً طرفداران آفرینش‌گرایی تدریجی آن را به‌عنوان حد وسطی بین آفرینش‌گرایی زمین جوان و فرگشت در نظر می‌گیرند. رویکردهایی به پیدایش ۱. خلقت‌گرایان مسیحیِ زمینِ کهن ممکن است به روایت‌های آفرینش در کتاب پیدایش از چندین طریق مختلف بپردازند. تفسیر چارچوب. تفسیر
از چندین طریق مختلف بپردازند. تفسیر چارچوب. تفسیر چارچوب (یا فرضیه چارچوب) خاطرنشان می‌کند که یک الگو یا «چارچوب» در روایت پیدایش وجود دارد و به همین دلیل ممکن است این روایت به‌عنوان یک گزارش دقیق زمانی از آفرینش در نظر گرفته نشده باشد. این دیدگاه به اندازه کافی گسترده است که طرفداران سایر دیدگاه‌های زمین کهن (مانند بسیاری از خلقت‌گرایان روز-دوره) با بسیاری از نکات کلیدی مطرح‌شده در این فرضیه مشکلی ندارند، اگرچه ممکن است معتقد باشند که درجه خاصی از گاه‌شماری در آن وجود دارد. آفرینش‌گرایی روز-دوره.
گاه‌شماری در آن وجود دارد. آفرینش‌گرایی روز-دوره. آفرینش‌گراییِ روز-دوره تلاشی است برای تطبیق روایت آفرینش‌گرایی زمین جوان پیدایش از آفرینش با نظریه‌های علمی مدرن در مورد سن جهان، زمین، حیات و انسان‌ها. این نظریه معتقد است که شش روزی که در روایت پیدایش از خلقت به آن‌ها اشاره شده، روزهای معمولی ۲۴ ساعته نیستند، بلکه دوره‌های بسیار طولانی‌تری (هزاران یا میلیون‌ها سال) هستند. سپس روایت پیدایش به‌عنوان روایتی از فرآیند فرگشت کیهانی تفسیر می‌شود و مبنای گسترده‌ای را فراهم می‌کند که بر اساس آن می‌توان نظریه‌ها و
را فراهم می‌کند که بر اساس آن می‌توان نظریه‌ها و تفسیرهای بی‌شماری را بنا کرد. طرفداران نظریه روز-دوره را می‌توان در میان تکامل‌گرایان خداباور و آفرینش‌گرایان تدریجی یافت. نظریه روز-دوره تلاش می‌کند تا این دیدگاه‌ها را با این استدلال که روزهای خلقت، روزهای معمولی ۲۴ ساعته نبودند، بلکه در واقع برای مدت زمان طولانی ادامه داشتند - یا همان‌طور که از نام این نظریه پیداست: هر یک از «روزها» به اندازه یک دوره طول کشیده‌اند - پیوند دهد. بیشتر طرفداران نظریه آفرینش زمین کهن معتقدند که شش روزی که در روایت خلقت در
زمین کهن معتقدند که شش روزی که در روایت خلقت در کتاب پیدایش به آن‌ها اشاره شده، روزهای معمولی ۲۴ ساعته نیستند، زیرا کلمه عبری «روز» ("یوم") در این متن می‌تواند به‌معنای یک دوره زمانی طولانی (هزاران یا میلیون‌ها سال) به‌جای یک روز ۲۴ ساعته تفسیر شود. بر اساس این دیدگاه، توالی و مدت زمان روزهای خلقت، نمایانگر یا نمادی از توالی و مدت زمان وقایعی است که دانشمندان وقوع آن‌ها را نظریه‌پردازی می‌کنند، به‌طوری که می‌توان سفر پیدایش را به‌عنوان خلاصه‌ای از علم مدرن خواند که برای استفاده انسان‌های پیشاعلمی ساده‌سازی
که برای استفاده انسان‌های پیشاعلمی ساده‌سازی شده است. زمان کیهانی. جرالد شرودر دیدگاهی را مطرح می‌کند که روزهای خلقت ۲۴ ساعته را با عمر میلیاردها سال برای جهان تطبیق می‌دهد، همان‌طور که فیلیپ ای. جانسون خلقت‌گرا در مقاله خود با عنوان «نیوتن چه می‌کرد؟» خلاصه می‌کند: «کتاب مقدس از دیدگاه جهان به‌عنوان یک کل، که شرودر آن را به‌معنای لحظه «محصور شدن کوارک» تفسیر می‌کند، زمانی که ماده پایدار از انرژی در اوایل ثانیه اول انفجار بزرگ تشکیل شد.» شرودر محاسبه می‌کند که یک دوره شش روزه تحت شرایط حبس کوارک، زمانی که
که یک دوره شش روزه تحت شرایط حبس کوارک، زمانی که جهان تقریباً یک تریلیون برابر کوچک‌تر و داغ‌تر از امروز بود، برابر با پانزده میلیارد سال زمان زمینی امروز است. همه این‌ها به‌دلیل انبساط فضا پس از محصور شدن کوارک است. بنابراین پیدایش و فیزیک مدرن با هم سازگار می‌شوند. با این حال شرودر در کتاب پیشین خود، "پیدایش و بیگ بنگ" بیان می‌کند که زمین و منظومه شمسی حدود «۴.۵ تا ۵ میلیارد سال» قدمت دارند و همچنین در کتاب بعدی خود، "علم خدا" بیان می‌کند که خورشید ۴.۶ میلیارد سال قدمت دارد. طوفان کتاب مقدس. برخی از
میلیارد سال قدمت دارد. طوفان کتاب مقدس. برخی از معتقدان به آفرینش زمین کهن زمین‌شناسی طوفان نوح را رد می‌کنند، موضعی که آن‌ها را در معرض اتهاماتی قرار می‌دهد مبنی بر این‌که بدین ترتیب، خطاناپذیری کتاب مقدس (که بیان می‌کند طوفان پیدایش کل زمین را فرا گرفته است) را رد می‌کنند. در پاسخ، معتقدان به آفرینش زمین کهن به آیاتی از کتاب مقدس استناد می‌کنند که در آن‌ها کلمات «کل» و «همه» به وضوح نیاز به تفسیر زمینه‌ای دارند. آفرینش‌گرایان زمین کهن عموماً معتقدند که نژاد بشر در زمان طوفان پیدایش در اطراف خاورمیانه
نژاد بشر در زمان طوفان پیدایش در اطراف خاورمیانه مستقر بوده است، موضعی که با نظریه خروج از آفریقا در تضاد است.
کبوتردریایی راپا یک پرنده دریایی کمیاب از مناطق گرمسیری و تیرهٔ کبوتردریاییان (Procellariidae) است. این پرنده در جزایر پیرامون راپا در جزایر آسترل پلی‌نزی فرانسه، جایی که به صورت محلی به عنوان "کاکی کاکی" شناخته می‌شود، زادآوری می‌کند. در مورد نابودی آن اطلاعات زیادی در دست نیست. به احتمال زیاد این اتفاق زمانی در خود راپا رخ داده است، اگرچه این جمعیت توسط موش‌های پلی‌نزی، بزهای وحشی و گربه‌های وحشی منقرض شده‌اند.
ادبیات یهودی شامل کارهای نوشته‌شده توسط یهودیان در مورد درونمایه‌های یهودی، کارهای ادبی نوشته‌شده در زبان‌های یهودی درباره درونمایه‌های مختلف و کارهای ادبی در هر زبانی نوشته‌شده توسط نویسندگان یهودی می‌شود. ادبیات باستانی یهودی شامل ادبیات کتاب مقدس و ادبیات خاخامی می‌شود. ادبیات یهودی میانه نه تنها ادبیات خاخامی بلکه همچنین ادبیات اخلاقی، ادبیات فلسفی و ادبیات عرفانی، اشکال متنوع دیگر نثر شامل تاریخ و ادبیات داستانی و اشکال مختلف نظم از هر دو گونه مذهبی و سکولار را در بر می‌گیرد.
فینال جام حذفی فوتبال ایران ۱۴۰۴ سی و هشتمین فصل از رقابت‌های جام حذفی ایران است. این مسابقه در تاریخ ۸ خرداد ۱۴۰۴ میان ملوان و استقلال در ورزشگاه امام خمینی، اراک به قضاوت موعود بنیادی‌فر برگزار شد. در طی جلسه ای که با حضور محمدرضا کشوری فرد دبیر سازمان لیگ، مهرداد شفیعی مسئول برگزاری جام حذفی، آقای بهمنی مدیر روابط عمومی و امور فرهنگی سازمان لیگ، مسئولان هیئت فوتبال استان مرکزی و نمایندگان دو باشگاه استقلال و ملوان بندرانزلی برگزار شد مشخص گردید که بازی فینال جام حذفی باشگاه‌های کشور در ساعت ۱۹:۴۵ برگزار
جام حذفی باشگاه‌های کشور در ساعت ۱۹:۴۵ برگزار شود و همچنین میزبان به قید قرعه باشگاه فوتبال استقلال میزبان شد. تیم‌ها. "اعداد پررنگ نشان‌دهنده قهرمانی در این فصل است." بازی. قوانین مسابقه:
پیروزی ولینگتون (به انگلیسی: "Wellington's Victory"، به آلمانی: "Wellingtons Sieg") یا سمفونی پیروزی (به انگلیسی: "Wellington's Victory"، با آلمانی: "die Schlacht bei Vittoria")، اُپوس ۹۱، اثری از لودویگ فان بتهوون برای ارکستر است که آن را به افتخار پیروزی آرتور ولزلی (اولین دوک ولینگتون) بر ژوزف بناپارت در (در اسپانیا، در ۲۱ ژوئن ۱۸۱۳) تصنیف کرده است. نسخهٔ دست‌نوشت این اثر در کتابخانهٔ دولتی برلین نگهداری می‌شود.
الینا آرتوری آبگارووا (؛ { ) یک بازیگر تئاتر, بازیگر سینما و کارگردان نمایش اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تا کنون فعالیت می‌کند. زندگی‌نامه. وی در ۶ اوت ۱۹۸۸ در باکو یا سنت پترزبورگ به دنیا آمد . پیوند به بیرون.
آفرینش‌گرایی شکاف که با عنوان آفرینش‌گرایی ویرانی-بازسازی، خلقت‌آفرینش‌گرایی بازسازی یا «نظریه شکاف» نیز شناخته می‌شود، نوعی آفرینش‌گرایی است که فرض می‌کند دوره خلقت شش‌روزه، همان‌طور که در سفر پیدایش شرح داده شده است، شامل شش روز ۲۴ ساعته بوده است. اما در آیات اول و دوم پیدایش، «شکاف زمانی» بین دو خلقت مجزا وجود داشته است که این نظریه بیان می‌کند بسیاری از مشاهدات علمی، از جمله سن زمین را توضیح می‌دهد. این با آفرینش‌گراییِ روز-عصر که معتقد است «روزهای» آفرینش، دوره‌های بسیار طولانی‌تری (هزاران یا میلیون‌ها
دوره‌های بسیار طولانی‌تری (هزاران یا میلیون‌ها سال) بوده‌اند، و با آفرینش‌گراییِ زمین جوان که اگرچه با شش روز ۲۴ ساعته آفرینش موافق است، اما هیچ شکاف زمانی را فرض نمی‌کند، متفاوت است. تاریخچه. از سال ۱۸۱۴ توماس چالمرز نظریه آفرینش‌گرایی شکاف را رواج داد؛ او این مفهوم را به متکلم آرمینیوسی هلندی قرن هفدهم سیمون اپیسکوپیوس نسبت داد. چالمرز نوشت:چالمرز استاد الهیات در دانشگاه ادینبورگ، بنیانگذار کلیسای آزاد اسکاتلند و نویسنده یکی از "رساله‌های بریج‌واتر" شد. از دیگر طرفداران اولیه نظریه آفرینش‌گرایی شکاف
از دیگر طرفداران اولیه نظریه آفرینش‌گرایی شکاف می‌توان به ویلیام باکلند استاد زمین‌شناسی دانشگاه آکسفورد و نویسنده همکار "بریج‌واتر" شارون ترنر و ادوارد هیچکاک اشاره کرد. این ایده زمانی توجه گسترده‌ای را به خود جلب کرد که «عمل آفرینش دوم» در یادداشت‌های مرجع سفر پیدایش در کتاب مقدس مرجع اسکوفیلد که در سال ۱۹۱۷ منتشر شد، مورد بحث قرار گرفت. در سال ۱۹۵۴، چند سال پیش از آن‌که زمین‌شناسی طوفان زمینِ جوان، نظریه‌ آفرینش‌گرایی مبتنی بر شکاف را تحت‌الشعاع قرار دهد، برنارد رام متکلمِ متنفذ انجیلی در "کتاب دیدگاه
برنارد رام متکلمِ متنفذ انجیلی در "کتاب دیدگاه مسیحی در" "باب علم و کتاب مقدس»" نوشت:کتاب رام در شکل‌گیری جایگزین دیگری برای آفرینش‌گرایی شکاف، یعنی آفرینش‌گرایی تدریجی تأثیرگذار بود که مورد توجه اعضای محافظه‌کارتر انجمن علمی آمریکا (انجمن دانشمندان مسیحی) قرار گرفت، و جناح مدرن‌تر آن انجمن فرگشت خداباورانه را ترجیح می‌داد. طرفداران مذهبی این نوع آفرینش‌گرایی شامل اورال رابرتز، سایروس آی. اسکافیلد، هری ریمر، جیمی سواگارت، پری استون، جی. اچ. پمبر، ال. آلن هیگلی، آرتور پینک، پیتر راکمن، فینیس جنینگز دیک، چاک
آرتور پینک، پیتر راکمن، فینیس جنینگز دیک، چاک میسلر، ای. دبلیو. بولینگر، چارلز ولچ، ویکتور پاول ویرویل دونالد گری بارنهاوس، هربرت دبلیو. آرمسترانگ، گارنر تد آرمسترانگ، مایکل پرل و کلارنس لارکین بوده‌اند. تفسیر پیدایش. برخی از آفرینش‌گرایان شکاف ممکن است باور داشته باشند که علم فراتر از شک معقول ثابت کرده است که زمین بسیار قدیمی‌تر از آن چیزی است که بتوان با مثلاً جمع کردن سن بزرگان کتاب مقدس، همانطور که جیمز اوشر در قرن هفدهم با تدوین گاه‌شماری اوشر تلاش کرد، محاسبه کرد. برای برخی، نظریه شکاف هم روایت
کرد، محاسبه کرد. برای برخی، نظریه شکاف هم روایت آفرینش در کتاب پیدایش و هم علم زمین‌شناسی را در مسائل مربوط به حقایق علمی، مصون از خطا می‌داند. آفرینش‌گرایان معتقد به شکاف عقیده دارند که حقایق خاصی درباره گذشته و سن زمین از روایت پیدایش حذف شده است؛ آن‌ها معتقدند که در روایت کتاب مقدس شکافی زمانی وجود داشته که به تعداد نامعلومی سال بین خلقت اول و خلقت دوم (یا مرمت) ادامه داشته است. با فرض چنین رویدادی، مشاهدات مختلف در طیف وسیعی از زمینه‌ها، از جمله سن زمین، سن جهان، دایناسورها، فسیل‌ها، هسته‌های یخی،
زمین، سن جهان، دایناسورها، فسیل‌ها، هسته‌های یخی، عصرهای یخبندان و سازندهای زمین‌شناسی، توسط طرفداران مجاز شمرده می‌شوند. تأیید کتاب مقدس. از آن‌جا که در سفر پیدایش هیچ اطلاعات خاصی در مورد فاصله زمانی پیشنهادی ارائه نشده است، از متون دیگر برای تأیید و توضیح آنچه ممکن است در این دوره رخ داده باشد و توضیح استدلال زبانی خاص پشت این تفسیر از متن عبری استفاده شده است. فهرست کوتاهی از نمونه‌ها در زیر آمده است:
بلانش بورگونی ( ۱۲۹۶ – ۱۳۲۶) به مدت چند ماه در سال ۱۳۲۲، به دلیل ازدواجش با شارل چهارم، پادشاه فرانسه، ملکه فرانسه و ناوار بود. بلانش دختر اتوی چهارم، کنت بورگونی و ماهوت، کنتس آرتوا بود که به دلیل جاه‌طلبی مادرش به ازدواجی فاجعه‌بار کشیده شد. هشت سال قبل از به سلطنت رسیدن شوهرش، در پی ماجرای تور دو نسل، بلانش دستگیر و به جرم زنا با یک شوالیه نورمن مجرم شناخته شد. همسر برادرشوهرش، مارگارت بورگونی، نیز به همین سرنوشت دچار شد، در حالی که خواهرش ژوآن دوم، کنتس بورگونی تبرئه شد. بلانش زندانی شد و حتی پس از ملکه
تبرئه شد. بلانش زندانی شد و حتی پس از ملکه شدن نیز آزاد نشد، تا اینکه با انتقال او به سواحل نرماندی، ازدواجش باطل شد. تاریخ و محل مرگ او مشخص نیست؛ تنها ذکر این واقعیت که او فوت کرده، به مناسبت سومین ازدواج شوهرش در آوریل ۱۳۲۶ میلادی بوده است.
ادبیات خاخامی در گسترده‌ترین معنا به مجموعه آثاری گفته می‌شود که توسط خاخام‌ها در طول تاریخ یهود تألیف شده است. این اصطلاح به طور معمول به ادبیات دوره تلمود (۷۰–۶۴۰ میلادی) اشاره دارد که مغایر با نوشته‌های خاخامی میانه و امروزی است.
بلیط یک‌طرفه، که در ترکیه با عنوان Tek Yön Bilet شناخته می‌شود، اولین مجموعه نمایش خانگی محصول مشترک ایران و ترکیه به کارگردانی، نویسندگی، و تهیه‌کنندگی پوریا حیدری اوره است که به‌صورت اختصاصی از پلتفرم نماوا پخش شد. در این مجموعه گروهی از بازیگران از جمله حامد کمیلی، ارکان پتک‌کایا، ایلهان شن، علی شادمان، بهزاد خلج، مهرداد صدیقیان، دیدم بالچین و گیزم کاراجا حضور دارند.
آفرینش‌گرایی تدریجی باوری مذهبی است که می‌گوید خداوند اشکال جدید حیات را به تدریج و طی صدها میلیون سال آفریده است. به‌عنوان شکلی از آفرینش‌گرایی زمین کهن، این نظریه تخمین‌های زمین‌شناسی و کیهان‌شناسی رایج برای سن زمین، برخی از اصول زیست‌شناسی مانند خردفرگشت و همچنین باستان‌شناسی را برای اثبات خود به‌کار می‌بندد. در این دیدگاه خلقت در انفجارهای سریعی رخ داده است که همه «انواع» گیاهان و جانوران طی مراحلی که میلیون‌ها سال طول می‌کشد، در آن پدیدار می‌شوند. پس از این انفجارها دوره‌هایی از سکون یا تعادل برای
از این انفجارها دوره‌هایی از سکون یا تعادل برای پذیرش گونه‌های جدید رخ می‌دهد. این انفجارها نمونه‌هایی از آفرینش انواع جدید موجودات زنده توسط خداوند (با مداخله الهی) را نشان می‌دهند. از دیدگاه باستان‌شناسی، آفرینش‌گرایی تدریجی بیان‌گر این است که «گونه‌ها به تدریج و با دگرگونی پیوسته اجدادشان پدیدار نمی‌شوند؛ بلکه همه آن‌ها به یک‌باره و «کاملاً شکل‌گرفته» پدید می‌آیند.» این دیدگاه کلان‌فرگشت را رد می‌کند و ادعا می‌کند که از نظر زیست‌شناختی غیرقابل دفاع است و توسط فسیل‌ها نمی‌توان آن را ثابت کرد، و همچنین
و توسط فسیل‌ها نمی‌توان آن را ثابت کرد، و همچنین مفهوم نسب جهانی از یک جد مشترک را رد می‌کند؛ بنابراین ادعا می‌شود که شواهد مربوط به کلان‌فرگشت نادرست است، از سوی دیگر خردفرگشت یک پارامتر ژنتیکی است که توسط خالق در ساختار ژنتیک طراحی شده تا سازگاری‌های محیطی و بقا را ممکن سازد. طرفداران آفرینش‌گرایی تدریجی آن را به‌عنوان حد وسطی بین آفرینش‌گرایی زمین جوان و فرگشت خداباورانه می‌پندارند. توسعه. در پایان قرن هجدهم ژرژ کوویه، کالبدشناس فرانسوی، اظهار داشت که مجموعه‌ای از آفرینش‌های پی‌درپی به‌دلیل کاتاستروفیسم
از آفرینش‌های پی‌درپی به‌دلیل کاتاستروفیسم رخ داده است. کوویه معتقد بود که خداوند اشکال خلق‌شده قبلی را از طریق فجایعی مانند سیل نابود کرده، سپس آن‌ها را با اشکال جدید دوباره پر کرده است. طبیعت‌شناس فرانسوی، آلسید دو اوربینجی ایده‌های مشابهی داشت؛ او مراحل مختلف در مقیاس زمانی زمین‌شناسی را به رویدادهای جداگانه خلقت مرتبط می‌کرد. در آن زمان این ایده‌ها در بین مسیحیان سخت‌گیر محبوب نبودند. مارسل دو سر (۱۷۸۳–۱۸۶۲) زمین‌شناس فرانسوی، در دفاع از نظریه آفرینش تدریجی اظهار داشت که آفرینش‌های جدید با گذشت زمان
تدریجی اظهار داشت که آفرینش‌های جدید با گذشت زمان کامل‌تر و کامل‌تر می‌شوند. این ایده که مجموعه‌ای از دوره‌های خلقت الهی گونه‌های جدید با هزاران سال فاصله بین آن‌ها وجود داشته است که در خدمت آماده‌سازی جهان برای ورود نهایی بشریت بوده است، در اوایل قرن نوزدهم مورد توجه زمین‌شناسان انگلیکان مانند ویلیام باکلند بود؛ آن‌ها این ایده را به‌عنوان توضیحی برای الگوهای جانشینی جانوران در سوابق فسیلی ارائه می‌دادند که نشان می‌داد انواع موجودات زنده‌ای که روی زمین زندگی می‌کردند در طول زمان تغییر کرده‌اند. باکلند این
می‌کردند در طول زمان تغییر کرده‌اند. باکلند این ایده را به تفصیل در کتاب خود با عنوان "زمین‌شناسی و کانی‌شناسی با ارجاع به الهیات طبیعی" (۱۸۳۶) که یکی از هشت "رساله بریج‌واتر" بود، توضیح داد. باکلند این ایده را برای مقابله با نظریه‌های پیش از داروین در مورد تراجهش گونه‌ها ارائه داد. هیو میلر زمین‌شناس اسکاتلندی و مسیحی انجیلی، نیز در کتاب خود با عنوان "گواه سنگ‌ها؛ یا زمین‌شناسی در پیوند با دو الهیات طبیعی و وحیانی" در سال ۱۸۵۷، به بسیاری از رویدادهای جداگانه آفرینش که توسط مداخله‌های الهی ایجاد شده‌اند،
آفرینش که توسط مداخله‌های الهی ایجاد شده‌اند، استدلال کرد و ایده‌های خود را توضیح داد. لویی آگاسی طبیعت‌شناس سوئیسی-آمریکایی، از آفرینش‌های الهی جداگانه دفاع کرد. او در کار خود به شباهت‌های توزیع گونه‌های مشابه در دوره‌های مختلف زمین‌شناسی اشاره کرد؛ پدیده‌ای که به وضوح نتیجه مهاجرت نیست. آگاسیز این سؤال را مطرح کرد که چگونه ماهی‌هایی از یک گونه در دریاچه‌هایی که کاملاً از هم جدا هستند و با هیچ آب‌راهی به هم متصل نمی‌شوند، زندگی می‌کنند. او نتیجه گرفت که آن‌ها در هر دو مکان ایجاد شده‌اند. به گفتهٔ آگاسی،
در هر دو مکان ایجاد شده‌اند. به گفتهٔ آگاسی، سازگاری هوشمندانه موجودات با محیط‌شان، گواهی بر یک طرح هوشمندانه است. نتایج مطالعاتش او را به این باور رساند که هر حیوانی در هر منطقه‌ای که یافت شود، در همان‌جا خلق شده است: «حیوانات به‌طور طبیعی در هر کجا که یافت شوند، بومی هستند». پس از تحقیقات بیشتر، او این ایده را به انسان‌ها تعمیم داد؛ او نوشت که نژادهای مختلف به‌طور جداگانه خلق شده‌اند. این به عنوان نظریه چندژنی شناخته شد. احیا. انجمن علمی آمریکا (ASA) در اوایل دهه ۱۹۴۰ به‌عنوان سازمانی از دانشمندان مسیحی
دهه ۱۹۴۰ به‌عنوان سازمانی از دانشمندان مسیحی ارتدوکس تأسیس شد. اگرچه رهبری اولیه آن طرفدار تحت‌اللفظی بودن کتاب مقدس بود و قرار بود ضدفرگشت باشد، اما نظریه‌های خلقت‌گرایانه مطرح‌شده توسط جورج مک‌کریدی پرایس (خلقت‌گرایی زمین جوان) و هری ریمر (خلقت‌گرایی شکاف) را رد کرد و به سرعت در جهت فرگشت خداباورانه حرکت کرد، و برخی از اعضا در دیدگاهی کمتر مدرنیستی که آن را «آفرینش‌گرایی تدریجی» می‌نامیدند، توقف کردند. این دیدگاهی بود که در دهه ۱۹۳۰ توسط فارغ‌التحصیل کالج ویتون، راسل ال. میکستر، توسعه یافت. در سال ۱۹۵۴،
ویتون، راسل ال. میکستر، توسعه یافت. در سال ۱۹۵۴، برنارد رام متکلم باپتیست و مدافع الهیات مسیحی (از اعضای حلقه داخلی انجمن آمریکایی کتاب مقدس)، کتاب "دیدگاه مسیحی از علم و کتاب مقدس" را نوشت و از آفرینش‌گرایی تدریجی که ضرورت آفرینش‌گرایی زمین جوان، سیل جهانی و ظهور اخیر انسان‌ها را منتفی می‌دانست، حمایت کرد. آفرینش‌گرایی تدریجی مدرن. برخلاف آفرینش‌گرایان زمین جوان، آفرینش‌گرایان تدریجی، در مقیاس زمانی زمین‌شناسی ظهور تدریجی گیاهان و حیوانات در طول زمان را می‌پذیرند. از نظر آن‌ها این دقیقاً منعکس‌کننده
را می‌پذیرند. از نظر آن‌ها این دقیقاً منعکس‌کننده ترتیبی است که خداوند به ترتیب انواع موجودات زنده را آفریده است، از موجودات ساده تک‌سلولی شروع کرده و به موجودات پیچیده چندسلولی و تا به امروز رسیده است. آن‌ها اجماع علمی مبنی بر این‌که این گونه‌ها از یکدیگر تکامل یافته‌اند را نمی‌پذیرند و معتقدند که گونه‌ها از نظر ژنتیکی محدود هستند، به‌طوری که یکی نمی‌تواند به دیگری تبدیل شود. تفسیر پیدایش. برنارد رام این دیدگاه (که توسط پی.جی. وایزمن توسعه داده شده بود) را پذیرفت که «آفرینش در شش روز «به‌صورت تصویری آشکار
پذیرفت که «آفرینش در شش روز «به‌صورت تصویری آشکار شد، نه این‌که در شش روز انجام شد»، و خداوند به‌طور دوره‌ای مداخله می‌کرد تا گونه‌های جدیدی را خلق کند که سپس تابش داده می‌شدند. این امر به سازندهای زمین‌شناسی مانند زغال سنگ اجازه می‌داد تا به‌طور طبیعی شکل بگیرند، به‌طوری که «ممکن است به‌عنوان یک محصول طبیعی و نه یک الحاق مصنوعی در طبیعت» قبل از خلقت بشر به نظر برسند. هیو راس متخصص آفرینش‌گرایی تدریجی و اخترفیزیک، به ترجمه تحت‌اللفظی پیدایش ۱ و ۲ پای‌بند است و به این اصل که «کتاب مقدس، کتاب مقدس را تفسیر
و به این اصل که «کتاب مقدس، کتاب مقدس را تفسیر می‌کند» پای‌بند است تا زمینه روایت خلقت را روشن کند. آلن هیوارد متخصص آفرینش‌گرایی تدریجی با استفاده از این اصل، به عبرانیان ۴ استناد می‌کند که در متن داستان خلقت، به ادامه روز هفتم خلقت می‌پردازد. راس این دیدگاه تحت‌اللفظی از یک روز هفتم طولانی را، به روایت خلقت پیوند می‌دهد که در آن کلمه عبری «یوم» را به گونه‌ای توصیف می‌کند که دارای چندین امکان ترجمه باشد. راس ادعا می‌کند که در پایان هر «روز» پیدایش، به استثنای «روز» هفتم، عبارت «... و شام بود و صبح بود»
«روز» هفتم، عبارت «... و شام بود و صبح بود» برای قرار دادن یک پایان برای هر رویداد استفاده می‌شود. حذف این عبارت در روز هفتم با ترجمه تحت‌اللفظی عبارت «روز هفتم» در ادامه عبرانیان ۴ هماهنگ است. از منظر الهیاتی، رابرت نیومن به مشکلی در این مدل خاص از روزهای طولانی پیدایش می‌پردازد، به این صورت که مرگ فیزیکی گیاهان و حیوانات را قبل از هبوط انسان قرار می‌دهد، که طبق اکثر آفرینش‌گرایان زمین جوان خلاف کتاب مقدس تلقی می‌شود. آفرینش‌گرایان زمین کهن، مرگ ناشی از هبوط انسان را به‌عنوان مرگ معنوی تفسیر می‌کنند که به
انسان را به‌عنوان مرگ معنوی تفسیر می‌کنند که به زمینه خود انسان مربوط می‌شود. مشکل دیگر آفرینش‌گرایی تدریجی به‌دلیل ماهیت پیچیده مدلی است که از تلاش برای ترجیح ندادن علم بر کتاب مقدس و برعکس ناشی می‌شود و به‌طور بالقوه هر دو مکتب فکری را با این مصالحه خشمگین می‌کند. آفرینش‌گرایی تدریجی استدلال می‌کنند که علم و کتاب مقدس در تضاد نیستند، بلکه یکدیگر را تأیید می‌کنند.
زیرآبروک گلوحنایی یا زیرآبروک آرژانتینی (نام علمی: "Cinclus schulzii") یک پرنده آوازخوان آبزی است که در آمریکای جنوبی یافت می‌شود و عضوی از خانواده زیرآبروکان است. این پرنده در امتداد نهرهای سنگی تند یونگاهای جنوبی آند، در جنوب بولیوی و شمال غربی آرژانتین در ارتفاع ۸۰۰ تا ۲۵۰۰ متر زندگی می‌کند. این پرنده در منطقه توسکا در ارتفاع ۱۵۰۰ تا ۲۵۰۰ متر زادآوری می‌کند.