payamvha/North_RAG huggingface dataset:
می‌کند و نیازی به بده‌بستان بین تنوع زیستی و استفاده انسان ندارد. فراتر از تاریخ طبیعی. چگونه درک تاریخ طبیعی گونه‌ها می‌تواند به حفاظت مؤثر آنها در اکوسیستم‌های تحت سلطه انسان کمک کند؟ انسان‌ها اغلب فعالیت‌هایی را انجام می‌دهند که امکان ادغام گونه‌های دیگر را فراهم می‌کند، چه به عنوان یک محصول جانبی و چه در نتیجه تمرکز بر طبیعت. تاریخ طبیعی سنتی تنها می‌تواند تا حدی مشخص کند که چگونه می‌توان این کار را به بهترین شکل انجام داد، زیرا چشم‌اندازها به طرز چشمگیری تغییر کرده‌اند. با این حال، از طریق مطالعه
تغییر کرده‌اند. با این حال، از طریق مطالعه مستقیم بوم‌شناسی گونه‌ها در اکوسیستم‌های تحت سلطه انسان، از طریق آنچه که به عنوان تاریخ طبیعی متمرکز شناخته می‌شود، چیزهای بسیار بیشتری برای یادگیری وجود دارد. روزنزویگ چهار مثال را ذکر می‌کند: سنگ‌چشم‌ها در مناظر تغییر یافته زمانی که جایگاه‌های حصار چوبی به آنها امکان دسترسی آسان برای حمله به طعمه را می‌داد، رشد می‌کردند، اما حصارهای فولادی نامناسب به کاهش آنها کمک کرد. جایگزینی تیرک‌های حصار فولادی با تیرک‌های حصار چوبی، روند کاهش جمعیت سنگ‌چشم‌ها را معکوس
حصار چوبی، روند کاهش جمعیت سنگ‌چشم‌ها را معکوس می‌کند و به انسان‌ها اجازه می‌دهد تا دلایل توزیع و فراوانی سنگ‌چشم‌ها را تعیین کنند. علاوه بر این، زردپره‌های حلقوی در مزارع زمانی که مزارع بین برداشت و یونجه متناوب بودند، رونق گرفتند، اما در جایی که کشاورزان شروع به کاشت محصولات غلات زمستانی کردند، کاهش یافتند، وزغ‌های ناترجک زمانی که کاهش چرای گوسفندان باعث تغییر شکل و عمق مطلوب برکه‌ها نشد، کاهش یافتند، و کاج برگ‌دراز در جنوب شرقی ایالات متحده زمانی که عدم آتش‌سوزی‌های جنگلی مانع از بازگشت آن پس از قطع
آتش‌سوزی‌های جنگلی مانع از بازگشت آن پس از قطع درختان شد، کاهش یافت. بنابراین، به‌کارگیری تاریخ طبیعی متمرکز در مناظر تحت سلطه انسان می‌تواند به تلاش‌های حفاظتی کمک کند. مفهوم نوظهور خدمات اکوسیستم (که توسط ارزیابی اکوسیستم هزاره در سال ۲۰۰۵ ابداع شد) نحوه درک بوم‌شناسان از به اصطلاح «گونه‌های معمولی» را تغییر داد. از آنجایی که گونه‌های فراوان، بخش عمده‌ای از زیست‌توده و فرآیندهای زیستی را تشکیل می‌دهند، حتی اگر به نظر نرسد که مستقیماً در معرض تهدید هستند، حفاظت از آنها نگرانی عمده‌ای برای حفظ این خدمات
حفاظت از آنها نگرانی عمده‌ای برای حفظ این خدمات است که هم جوامع انسانی و هم گونه‌های نادرتر به آن متکی هستند. بوم‌شناسی آشتی‌جویانه سپس پیشنهاد می‌کند که از چنین گونه‌هایی مراقبت شود و فرآیندهای بوم‌شناختی در اکوسیستم‌های تحت سلطه انسان حفظ (یا بازیابی) شوند، از این رو کریدورهای بوم‌شناختی ایجاد می‌شوند و عملکرد خوب چرخه‌های زیستی حفظ می‌شود. مزایا. بوم‌شناسان آشتی‌جو معتقدند افزایش تنوع زیستی در چشم‌اندازهای تحت سلطه انسان به نجات تنوع زیستی جهانی کمک خواهد کرد. این روش گاهی اوقات نسبت به حفاظت سنتی
خواهد کرد. این روش گاهی اوقات نسبت به حفاظت سنتی ارجحیت دارد زیرا به استفاده انسان از چشم‌انداز آسیبی نمی‌رساند و بنابراین ممکن است برای ذینفعان قابل قبول‌تر باشد. با این حال، این امر نه تنها تنوع زیستی را در مناطقی که در آن اتفاق می‌افتد تشویق می‌کند، بلکه بسیاری از محققان مزایای دیگری از گنجاندن تنوع زیستی در مناظر انسانی را هم بر فعالیت‌های حفاظت جهانی و هم بر رفاه انسان ذکر می‌کنند. مزایای اتصال زیستگاه. افزایش زیستگاه حیات وحش در سیستم‌های تحت سلطه انسان نه تنها تنوع زیستی "در محل" را افزایش می‌دهد،
نه تنها تنوع زیستی "در محل" را افزایش می‌دهد، بلکه با افزایش ارتباط بین لکه‌های زیستگاهی، به حفاظت از مناطق حفاظت‌شده اطراف نیز کمک می‌کند. این امر به ویژه در سیستم‌های کشاورزی که در آن‌ها حائل‌ها، حصارهای زنده و سایر مناطق کوچک زیستگاهی می‌توانند به عنوان توقفگاه‌هایی بین مناطق حفاظت‌شده اصلی عمل کنند، اهمیت دارد. این مفهوم اساس زیررشتهٔ جغرافیای زیستی روستایی را تشکیل می‌دهد که پتانسیل ماتریس بین مناطق حفاظت‌شده را برای فراهم کردن زیستگاه برای گونه‌هایی که از منطقهٔ حفاظت‌شده‌ای به منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ دیگر
از منطقهٔ حفاظت‌شده‌ای به منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ دیگر نقل مکان می‌کنند، مطالعه می‌کند. نخل روغنی نمونه دیگری از پتانسیل بوم‌شناسی آشتی را ارائه می‌دهد. این یکی از مهم‌ترین و به سرعت در حال گسترش محصولات گرمسیری است، بسیار سودآور است زیرا در بسیاری از محصولات در سراسر جهان استفاده می‌شود. متأسفانه، کشاورزی نخل روغنی یکی از عوامل اصلی تبدیل جنگل‌ها در جنوب شرقی آسیا است و برای تنوع زیستی بومی ویرانگر است، شاید حتی بیشتر از قطع درختان. با این حال، تلاش‌هایی برای تقویت پایداری این صنعت در حال انجام است. نخل روغنی
پایداری این صنعت در حال انجام است. نخل روغنی به عنوان یک محصول تک‌کشتی، در معرض حملات ویرانگر آفات حشرات قرار دارد. بسیاری از شرکت‌ها در حال تلاش برای یک رویکرد مدیریت تلفیقی آفات هستند که کاشت گونه‌هایی را تشویق می‌کند که از شکارچیان و پارازیتوئیدهای این آفات حشرات و همچنین یک جامعه فعال پرندگان بومی حمایت می‌کنند. آزمایش‌ها نشان داده‌اند که یک جامعه پرندگان فعال، به ویژه در تراکم‌های بالاتر، می‌تواند به کاهش گیاهخواری حشرات در نخل‌های روغنی کمک کند و باعث افزایش عملکرد و سود محصول شود. بنابراین، مدیران
افزایش عملکرد و سود محصول شود. بنابراین، مدیران مزارع نخل روغنی می‌توانند با ترویج پوشش گیاهی محلی که برای پرندگان حشره‌خوار مفید است، از جمله حفظ گیاهان زمینی که به عنوان محل لانه‌سازی عمل می‌کنند، در آشتی اکولوژیکی مشارکت کنند و از این طریق از جوامع طبیعی محافظت کنند. علاوه بر این، اقداماتی مانند حفظ مناطق حائل ساحلی یا تکه‌های جنگل‌های طبیعی می‌تواند به کاهش سرعت از بین رفتن تنوع زیستی در چشم‌اندازهای مزارع نخل روغنی کمک کند. با به‌کارگیری این شیوه‌های سازگار با محیط زیست، مواد شیمیایی کمتر و تلاش کمتری
با محیط زیست، مواد شیمیایی کمتر و تلاش کمتری برای حفظ بهره‌وری کشتزارها و خدمات اکوسیستم مورد نیاز است. شیوه‌های چرای زیادی وجود دارد که تنوع زیستی بومی را نیز تشویق می‌کند. در کتاب روزنزویگ، او از مثال یک دامدار در آریزونا استفاده می‌کند که عمداً استخرهای پرورش گاو خود را عمیق‌تر کرد تا جمعیت قورباغه‌های پلنگی در معرض خطر را نجات دهد، بدون اینکه به استفاده از آن مخازن برای گاوها آسیبی وارد شود و وضعیت مشابهی با سمندر ببری کالیفرنیایی آسیب‌پذیر در دره مرکزی کالیفرنیا رخ داده است. تحقیقات نشان داده است که
کالیفرنیا رخ داده است. تحقیقات نشان داده است که بدون چرای گاو، بسیاری از برکه‌های بهاری باقی‌مانده، تحت پیش‌بینی‌های تغییرات اقلیمی جهانی، خیلی زود خشک می‌شوند تا سمندرها چرخه زندگی خود را تکمیل کنند. در آمریکای مرکزی، درصد زیادی از مراتع با استفاده از درختان زنده حصارکشی شده‌اند که نه تنها هزینه نگهداری کمی برای کشاورز دارند، بلکه زیستگاهی برای پرندگان، خفاش‌ها و بی‌مهرگانی فراهم می‌کنند که نمی‌توانند در مراتع باز دوام بیاورند. مثال دیگری از روزنزویگ شامل تشویق سنگ‌چشم‌های دریایی به سکونت در مراتع با قرار
سنگ‌چشم‌های دریایی به سکونت در مراتع با قرار دادن لانه در اطراف مرتع است. اینها همه راه‌های ساده و کم‌هزینه‌ای برای تشویق تنوع زیستی بدون تأثیر منفی بر استفاده‌های انسانی از چشم‌انداز هستند. از این رو، یک چالش اجتماعی مضاعف برای آشتی اکولوژی وجود دارد. ایجاد تحول در درک مردم از تنوع زیستی، و سپس تغییر هنجارها و سیاست‌های مرتبط به گونه‌ای که تنوع زیستی را به عنوان یک مؤلفه مثبت در زیستگاه خود بهتر در نظر بگیریم.
لیدی لاولی لاکس اند پیکسی‌تیلز که در ایران با نام بانو ناز گیسو و پری‌های دم بلند شناخته می‌شود، یک شخصیت کارتونی می‌باشد که توسط شرکت تابعهٔ آمریکن گریتینگز به‌نام اون شخصیت‌ها از کلاودکو (خالقان استرابری شرت‌کیک، کر بیرز و پاپلز و دیگر آثار) در اواسط دههٔ ۱۹۸۰ خلق شد که به سرعت به خط تولید اسباب‌بازی توسط شرکت متل توسعه پیدا کرد. یک مجموعهٔ تلویزیونی انیمیشنی که توسط دیک انیمیشن سیتی در سال ۱۹۸۷ تولید شد، شامل یک فصل با ده قسمت نیم‌ساعته (هر قسمت شامل دو قسمت جدا) بود؛ و توسط ال‌بی‌اس کامیونیکیشنز در قالب
جدا) بود؛ و توسط ال‌بی‌اس کامیونیکیشنز در قالب برنامهٔ کیدئو تی‌وی به‌صورت هم‌نشری ارائه شد.
آواز حلقی یا آوازخوانی با حلق (به انگلیسی: Throat singing) به چندین شیوهٔ آوازی اشاره دارد که در فرهنگ‌های مختلف در سراسر جهان یافت می‌شود. این شیوه‌های آوازی عموماً با نوع خاصی از صدای حلقی مرتبط‌اند که با رایج‌ترین انواع صداهای به‌کاررفته در آوازخوانی که معمولاً با گستره‌های صدای سینه (مودال) و سر (لایت یا فالستو) نمایانده می‌شوند، در تضاد هستند. آواز حلقی اغلب به عنوان برانگیختن حس بیش از یک صدا در یک زمان توصیف می‌شود، به این معنی که شنونده دو یا چند نت موسیقی متمایز را درک می‌کند در حالی که خواننده در
موسیقی متمایز را درک می‌کند در حالی که خواننده در حال تولید یک صدای واحد است. آواز حلقی شامل طیف وسیعی از تکنیک‌های آواز است که در اصل به فرهنگ‌های خاصی تعلق دارند و ممکن است ویژگی‌های صوتی مشترکی داشته باشند، که این امر باعث می‌شود مورد توجه فرهنگ‌های دیگر و استفاده‌کنندگان از سبک‌های خوانندگی جریان اصلی قرار بگیرند.
پیل سوختی احیاکننده یا پیل سوختی معکوس (RFC) یک پیل سوختی است که در حالت معکوس کار می‌کند و برق و ماده شیمیایی بی را برای تولید ماده شیمیایی ای مصرف می‌کند. طبق تعریف، فرایند هر پیل سوختی می‌تواند معکوس شود. با این حال، یک دستگاه معین معمولاً برای کار در یک حالت بهینه شده است و ممکن است به گونه‌ای ساخته نشده باشد که بتوان آن را به صورت معکوس نیز کار کرد. پیل‌های سوختی استاندارد که به صورت معکوس کار می‌کنند، معمولاً سیستم‌های بسیار کارآمدی ایجاد نمی‌کنند، مگر اینکه به‌طور خاص برای این کار ساخته شده باشند،
اینکه به‌طور خاص برای این کار ساخته شده باشند، مانند الکترولیزهای فشار بالا، پیل‌های سوختی احیاکننده، پیل‌های الکترولیز اکسید جامد و پیل‌های سوختی احیاکننده یکپارچه. شرح فرایند. برای مثال، یک پیل سوختی غشای تبادل پروتون با سوخت هیدروژن، از گاز هیدروژن (H2) و اکسیژن (O2) برای تولید برق و آب (H2O) استفاده می‌کند؛ یک پیل سوختی هیدروژنی احیاکننده از برق و آب برای تولید هیدروژن و اکسیژن استفاده می‌کند. وقتی پیل سوختی در حالت احیاکننده کار می‌کند، آند برای حالت تولید برق (حالت پیل سوختی) در حالت تولید هیدروژن
تولید برق (حالت پیل سوختی) در حالت تولید هیدروژن (حالت پیل سوختی معکوس) به کاتد تبدیل می‌شود و برعکس. وقتی یک ولتاژ خارجی اعمال می‌شود، آب در سمت آند تحت الکترولیز قرار می‌گیرد تا اکسیژن و پروتون تشکیل دهد؛ پروتون‌ها از طریق الکترولیت جامد به کاتد منتقل می‌شوند، جایی که می‌توانند احیا شوند و هیدروژن تشکیل دهند. در این حالت معکوس، قطبیت سلول مخالف حالت پیل سوختی است. واکنش‌های زیر فرایند شیمیایی در حالت تولید هیدروژن را توصیف می‌کنند: به‌طور کلی، واکنش را می‌توان به صورت زیر خلاصه کرد: H2O → 1/ 2O2 + H2 پیل
به صورت زیر خلاصه کرد: H2O → 1/ 2O2 + H2 پیل سوختی احیاکننده اکسید جامد. یک نمونه از RFC، پیل سوختی احیاکننده اکسید جامد است. پیل سوختی اکسید جامد در دماهای بالا با نسبت تبدیل سوخت به الکتریسیته بالا کار می‌کند و کاندیدای خوبی برای الکترولیز در دمای بالا است. به دلیل دمای بالا، برای فرایند الکترولیز در پیل‌های سوختی احیاکننده اکسید جامد (SORFC) به برق کمتری نیاز است. الکترولیت می‌تواند رسانای O2− و/یا رسانای پروتون (H +) باشد. جدیدترین فناوری برای SORFC مبتنی بر زیرکونیای پایدار شده با ایتریا (YSZ) رسانای
بر زیرکونیای پایدار شده با ایتریا (YSZ) رسانای O2 با استفاده از Ni-YSZ به عنوان الکترود هیدروژن و LSM (یا LSM-YSZ) به عنوان الکترود اکسیژن به‌طور فعال مورد مطالعه قرار گرفته است. دونیتز و اردل در مورد عملکرد سلول‌های الکترولیت YSZ با چگالی جریان ۰٫۳ آمپر بر سانتی‌متر مربع و ۱۰۰٪ راندمان فارادی تنها در ۱٫۰۷ ولت گزارش دادند. مطالعه اخیر توسط محققان سوئدی نشان می‌دهد که الکترولیت‌های کامپوزیتی مبتنی بر سریا، که در آنها هم رسانایی یون پروتون و هم اکسید وجود دارد، جریان خروجی بالایی برای عملکرد پیل سوختی و
دارد، جریان خروجی بالایی برای عملکرد پیل سوختی و هیدروژن خروجی بالایی برای عملکرد الکترولیز تولید می‌کنند. زیرکونیای آلاییده شده با اسکاندیا و سریا (10Sc1CeSZ) نیز به عنوان الکترولیت بالقوه در SORFC برای تولید هیدروژن در دماهای متوسط (۵۰۰–۷۵۰) بررسی شده است. درجه سانتیگراد). گزارش شده است که 10Sc1CeSZ رفتار خوبی نشان می‌دهد و چگالی جریان بالایی را با الکترودهای مناسب تولید می‌کند. منحنی‌های چگالی جریان-ولتاژ () و طیف‌های امپدانس بررسی و ثبت می‌شوند. طیف‌های امپدانس با اعمال جریان متناوب ۱ تا ۲ آمپر RMS
امپدانس با اعمال جریان متناوب ۱ تا ۲ آمپر RMS (ریشه میانگین مربعات) در محدوده فرکانسی از ۳۰ کیلوهرتز تا ۱۰ -۱ هرتز. طیف‌های امپدانس نشان می‌دهند که مقاومت در فرکانس‌های پایین (&lt;۱۰) زیاد است. کیلوهرتز) و نزدیک به صفر در فرکانس‌های بالا (&gt;۱۰ کیلوهرتز). از آنجایی که فرکانس بالا مربوط به فعالیت‌های الکترولیت است، در حالی که فرکانس‌های پایین مربوط به فرایند الکترودها هستند، می‌توان نتیجه گرفت که تنها بخش کوچکی از مقاومت کلی از الکترولیت است و بیشتر مقاومت از آند و کاتد ناشی می‌شود. از این رو، توسعه
از آند و کاتد ناشی می‌شود. از این رو، توسعه الکترودهای با کارایی بالا برای سورفس با راندمان بالا ضروری است. مقاومت ویژه سطح را می‌توان از شیب منحنی بدست آورد. مواد الکترودی که معمولاً مورد استفاده/آزمایش قرار گرفته‌اند، عبارتند از سرمت نیکل/زیرکونیا (Ni/YSZ) و کامپوزیت استرانسیم تیتانات/سریای جایگزین‌شده با لانتانیم برای کاتد سورفس و منگنیت لانتانیم استرانسیم (LSM) برای آند سورفس. سایر مواد آندی می‌توانند فریت لانتانیم استرانسیوم (LSF)، فریت مس لانتانیم استرانسیوم و فریت کبالت لانتانیم استرانسیوم باشند.
و فریت کبالت لانتانیم استرانسیوم باشند. مطالعات نشان می‌دهد که الکترود Ni/YSZ در عملکرد پیل سوختی معکوس نسبت به عملکرد پیل سوختی، فعالیت کمتری داشته است و این را می‌توان به فرایند محدود به نفوذ در جهت الکترولیز یا حساسیت آن به پیری در محیط با بخار بالا، عمدتاً به دلیل درشت شدن ذرات نیکل، نسبت داد. بنابراین، مواد جایگزینی مانند کامپوزیت تیتانات/سریا (La0.35Sr0.65TiO3–Ce0.5La0.5O2−δ) یا (La0.75Sr0.25)0.95Mn0.5Cr0.5O3 (LSCM) به عنوان کاتدهای الکترولیز پیشنهاد شده‌اند. هر دو LSF و LSM/YSZ به عنوان کاندیداهای
شده‌اند. هر دو LSF و LSM/YSZ به عنوان کاندیداهای آند خوب برای حالت الکترولیز گزارش شده‌اند. علاوه بر این، دمای عملیاتی بالاتر و نسبت رطوبت مطلق بالاتر می‌تواند منجر به مقاومت ویژه سطحی پایین‌تر شود.
در دهه ۱۹۴۰، گرگ خاکستری تقریباً از کوه‌های راکی جنوبی ریشه‌کن شد. این گونه به‌طور طبیعی در زیستگاه‌هایی در کلرادو که قبل از انقراض قریب‌الوقوعش از ایالات متحده آمریکا اشغال کرده بودند، گسترش یافت. گرگ‌ها در دهه ۱۹۹۰ دوباره به کوه‌های راکی شمالی بازگردانده شدند و حداقل از سال ۲۰۱۴، گرگ‌های منزوی وارد کلرادو شده‌اند. وجود یک گروه ساکن در شمال غربی کلرادو در اوایل سال ۲۰۲۰ تأیید شد. در ژوئن ۲۰۲۱، سازمان پارک‌ها و حیات وحش کلرادو (CPW) گزارش داد که اولین توله‌های گرگ از دهه ۱۹۴۰ در این ایالت متولد شده‌اند.
گرگ از دهه ۱۹۴۰ در این ایالت متولد شده‌اند. رأی‌دهندگان با اختلاف اندکی، مصوبه‌ای را که در نوامبر ۲۰۲۰ به تصویب رسید، تصویب کردند. این مصوبه به کمیسیون نظارت بر CPW دستور می‌داد تا طرحی را برای شروع معرفی مجدد گرگ‌ها تا پایان سال ۲۰۲۳، جایی در وسترن اسلوپ، تدوین کند. گرگ‌ها مدیریت و به عنوان گونه‌ای غیر شکاری تعیین می‌شوند، به این معنی که نمی‌توان آنها را شکار کرد و برای هر دامی که توسط شکارچیان کشته شود، غرامت منصفانه‌ای پرداخت خواهد شد. گرگ‌ها تحت حفاظت بودند زیرا طبق قوانین فدرال و ایالتی در فهرست
بودند زیرا طبق قوانین فدرال و ایالتی در فهرست گونه‌های در معرض خطر انقراض قرار دارند. به عنوان بخشی از تلاش برای بازگرداندن گرگ‌ها، دولت فدرال در سال ۲۰۲۳ به ایالت کلرادو اختیار داد تا در شرایط خاص، گرگ‌ها را مدیریت و از بین ببرد. مقامات حیات وحش کلرادو در اواخر دسامبر ۲۰۲۳، ۱۰ گرگ خاکستری را از اورگان در جنگلی دورافتاده در شهرستان‌های گرند و سامیت رها کردند، زیرا کلرادو اولین ایالتی بود که رأی‌دهندگان به جای دولت فدرال، بازگرداندن گرگ‌های خاکستری را تصویب کردند. پانزده گرگ دیگر در ژانویه ۲۰۲۵ در
را تصویب کردند. پانزده گرگ دیگر در ژانویه ۲۰۲۵ در شهرستان‌های ایگل و پیتکین رها شدند. حفاظت فدرال. گرگ‌ها زمانی به دلیل وجود تعدادی از گونه‌های شکار بزرگ مانند گاومیش آمریکایی، گوزن شمالی و آهو، در اینجا رونق داشتند. طعمه‌های دیگر گرگ‌ها شامل تعدادی از گونه‌های کوچک شکاری مانند خرگوش و جوندگان بود. انقراض گرگ‌ها ناشی از نابودی گونه‌های اصلی طعمه گرگ مانند گاومیش، گسترش کشاورزی و کمپین‌های نابودی در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم بود. همزمان با روی آوردن گرگ‌ها به منبع غذایی غیرسنتی گاوهای محصور و
آوردن گرگ‌ها به منبع غذایی غیرسنتی گاوهای محصور و نسبتاً بی‌دفاع، ایالت کلرادو در سال ۱۸۶۹ برای کشتن گرگ‌ها جایزه تعیین کرد. این تلاش‌ها شامل جوایز دولتی بود که گاهی اوقات بیش از ۱۰۰۰ دلار برای پوست گرگ‌ها در نظر گرفته می‌شد - درآمد قابل توجهی برای دامداران و تله‌گذاران، زیرا ساکنان محلی گرگ‌ها را تهدیدی برای دام‌ها و امنیت انسان‌ها می‌دانستند. پس از به دام انداختن و مسموم کردن گرگ‌ها در کلرادو در دهه ۱۹۳۰، آخرین گرگ وحشی در این ایالت در دهه ۱۹۴۰ در شهرستان کونهوس به ضرب گلوله کشته شد. در دهه‌های ۱۹۶۰ و
کونهوس به ضرب گلوله کشته شد. در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، آگاهی ملی از مسائل و پیامدهای زیست‌محیطی منجر به تصویب قوانینی شد که برای اصلاح اشتباهات گذشته و کمک به جلوگیری از اشتباهات مشابه در آینده طراحی شده بودند. گرگ‌ها در ایالات متحده تحت قانون فدرال گونه‌های در معرض خطر انقراض در سال ۱۹۷۸ محافظت می‌شدند، زیرا در معرض خطر انقراض بودند و برای کمک به بهبود وضعیت خود به حفاظت نیاز داشتند. سازمان شیلات و حیات وحش ایالات متحده در ابتدای ژانویه ۲۰۲۱، زمانی که بیش از ۶۰۰۰ گرگ در نه ایالت ساکن بودند، وضعیت گرگ‌های
از ۶۰۰۰ گرگ در نه ایالت ساکن بودند، وضعیت گرگ‌های خاکستری را از فهرست گونه‌های در معرض خطر حذف کرد. پس از پایان حفاظت فدرال از گرگ‌ها، ایالت‌ها و قبایل بار دیگر مسئول مدیریت این حیوان و تنظیم شکار شدند. در کلرادو، گرگ‌ها همچنان به عنوان گونه‌های در معرض خطر انقراض طبقه‌بندی می‌شوند. جریمه، زندان و از دست دادن امتیاز مجوز شکار می‌تواند از عواقب تخلفات باشد. در فوریه ۲۰۲۲، یک قاضی دستور داد که حمایت‌های فدرال از گرگ‌های خاکستری تحت قانون فدرال گونه‌های در معرض خطر احیا شود، که این قانون، اختیارات مدیریتی را
خطر احیا شود، که این قانون، اختیارات مدیریتی را به سرویس ماهی و حیات وحش ایالات متحده بازگرداند. استعمار مجدد طبیعی. گرگ‌ها از دهه ۱۹۹۰ که به کوه‌های راکی شمالی معرفی شدند، در حال پراکنده شدن از آنجا بوده‌اند. یک گروه کاری گرگ در سال ۲۰۰۴ تشکیل شد تا یک طرح مدیریتی ایجاد کند که سیاست‌هایی را برای مدیران حیات وحش کلرادو در هنگام مدیریت تعارضات احتمالی بین گرگ‌ها، انسان‌ها و دام‌ها فراهم کند. گزارش آنها توصیه کرد که هر گرگی که به کلرادو مهاجرت می‌کند «باید اجازه داشته باشد بدون هیچ مرزی در هر جایی که زیستگاه
داشته باشد بدون هیچ مرزی در هر جایی که زیستگاه خود را پیدا می‌کند، زندگی کند». آنها همچنین تصمیم گرفتند که دیگر به دنبال احیای گرگ‌ها نباشند. آنها استفاده از انواع مختلف فناوری برای نظارت بر حرکات آنها (ردیابی حیوانات با سامانه موقعیت‌یاب جهانی و تله‌های دوربین) را به همراه یک طرح مدیریتی که انعطاف‌پذیری لازم را برای دامداران نگران حمله به دام‌ها فراهم کند و نگرانی‌هایی را که گرگ‌ها ممکن است بر جمعیت گونه‌های دیگر مانند گوزن شمالی تأثیر بگذارند، برطرف کند، توصیه کردند. کمیسیون پارک‌ها و حیات وحش کلرادو این
کردند. کمیسیون پارک‌ها و حیات وحش کلرادو این توصیه‌ها را تأیید و از آنها حمایت کرد. هنگام بررسی موضوع بازگرداندن گرگ‌ها به طبیعت در سال ۲۰۱۶، کمیسیون قطعنامه‌ای رسمی در مخالفت با رهاسازی عمدی گرگ‌ها تصویب کرد. بین سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۹، از شش گرگ خاکستری در کلرادو عکس گرفته شده یا کشته شده‌اند. این حیوانات به احتمال زیاد از پراکندگی طبیعی حیواناتی هستند که دوباره به پارک ملی یلوستون معرفی شده‌اند. مقامات حیات وحش در سال ۲۰۱۹ چندین مورد مشاهده دیگر نیز داشتند تا سال ۲۰۲۱، حدود ۳۰۰۰ گرگ در بخش‌هایی از
داشتند تا سال ۲۰۲۱، حدود ۳۰۰۰ گرگ در بخش‌هایی از مونتانا، وایومینگ، آیداهو، اورگان، واشینگتن و کالیفرنیای شمالی ساکن بودند. در اوایل سال ۲۰۲۰، وجود یک گله شش‌تایی گرگ در شهرستان موفات در شمال غربی کلرادو تأیید شد. شکارچیان احتمالاً سه عضو گله را ظرف چند ماه درست آن سوی مرز در وایومینگ، جایی که شکار گرگ قانونی بود، کشتند. (که در ابتدا به اشتباه ام ۱۰۸۴ نامگذاری شده بود)، در وایومینگ، بیش از سرگردان بود. به کلرادو رفت، قبل از اینکه قلاده ردیابش پاره شود. او با M2101، یک نر چهار ساله با وزن تقریبی یک جفت مولد
M2101، یک نر چهار ساله با وزن تقریبی یک جفت مولد تشکیل داد. که در فوریه ۲۰۲۱ قلاده گذاری شد. فرماندار جارد پلیس به ترتیب به این حیوانات لقب «جین» و «جان» داد و از این دو نفر در کلرادو استقبال کرد. قلاده‌گذاری گرگ اولین فرصت برای سازمان پارک‌ها و حیات وحش کلرادو (CPW) بود تا از زمان به دست گرفتن کنترل این گونه پس از حذف حیوانات از فهرست گونه‌های در معرض خطر، روند مدیریت و ردیابی آنچه در کلرادو اتفاق می‌افتد را آغاز کند. مقامات تأیید کردند که آنها شش توله دارند و در ژوئن ۲۰۲۱ در این ایالت زندگی می‌کنند، که
و در ژوئن ۲۰۲۱ در این ایالت زندگی می‌کنند، که اولین زایمان شناخته شده در این ایالت از دهه ۱۹۴۰ است. یکی از توله‌ها، یک ماده، در فوریه ۲۰۲۲ به قلاده ردیاب مجهز شد. گرگ با استفاده از دو رقم اول برای نشان دادن سال، نامگذاری شد و به ترتیب دو رقم بعدی با یک عدد فرد برای نرها و یک عدد زوج برای ماده‌ها اختصاص داده شد. شواهد فیزیکی مانند ردپا و مدفوع نیز توسط مأموران حیات وحش برای ردیابی و مشاهده حرکات و رفتارهای گرگ‌ها استفاده می‌شود.
فریده بَکْر (زادهٔ ۲۶ ژوئن ۱۹۹۲) مدافع فوتبال و از ترک‌های آلمان است که تا سال ۲۰۱۳ در بوندس‌لیگا (زنان) برای تیم بایر ۰۴ لورکوزن بازی می‌کرد. او عضو تیم ملی فوتبال زنان ترکیه بود. بکر در ۲۶ ژوئن ۱۹۹۲ در بن، آلمان زاده شد. او در ژوئیهٔ ۲۰۱۴، تحصیلات خود را در رشتهٔ تربیت‌بدنی در «مدرسهٔ نخبگان ورزشی لورکوزن» (یک مدرسهٔ شبانه‌روزی حرفه‌ای متشکل از کلاس‌های ورزشی دبیرستان Landrat-Lucas در لورکوزن) به پایان رساند. دوران بازی. باشگاهی. در مه ۲۰۰۶، او به‌عنوان بازیکن SV Siegburg 04 در مسابقات انتخابی دختران زیر
SV Siegburg 04 در مسابقات انتخابی دختران زیر ۱۵ سال که از سوی اتحادیه فوتبال و دو و میدانی غرب آلمان (; WFLV) در هنف (زیگ) برگزار شد، شرکت کرد و برای تیم منتخب راین میانه بازی کرد. فریده بکر فوتبال را در تیم Blau-Weiß Friesdorf آغاز کرد. او در سال ۲۰۰۸ به SC 07 Bad Neuenahr پیوست. و در ۲۹ مارس ۲۰۰۹، نخستین بازی خود را در بوندس‌لیگا برابر هامبورگر اس‌وی انجام داد. در فصل ۲۰۱۰–۲۰۰۹ به‌طور منظم بازی می‌کرد. در فصل ۱۱–۲۰۱۰، او به باشگاه رقیب در بوندس‌لیگا، باشگاه فوتبال زنان بایر ۰۴ لورکوزن منتقل شد. در ۳۱
فوتبال زنان بایر ۰۴ لورکوزن منتقل شد. در ۳۱ اکتبر ۲۰۱۰، بکر نخستین گل خود را در بوندس‌لیگا در برابر باشگاه سابقش به ثمر رساند و تیمش را با نتیجهٔ ۰–۱ پیش انداخت. پس از سال‌ها بازی در پُست هافبک، در فصل ۱۳–۲۰۱۲ به مدافع تبدیل شد. در پایان همان فصل، او باشگاه بایر لورکوزن را ترک کرد. او در سه فصل، در مجموع ۴۰ بازی رسمی انجام داد و سه گل به ثمر رساند که شامل بازی‌های جام نیز می‌شود. ملی. فریده بکر به تیم ملی فوتبال زنان زیر ۱۹ سال ترکیه برای حضور در مرحله دوم مقدماتی گروه ۱ رقابت‌های قهرمانی زیر ۱۹ سال اروپا
مقدماتی گروه ۱ رقابت‌های قهرمانی زیر ۱۹ سال اروپا ۲۰۱۰ برابر سوئد در ۲۷ مارس ۲۰۱۰ دعوت شد. او همچنین در مرحله نخست مقدماتی گروه ۹ رقابت‌های قهرمانی زیر ۱۹ سال اروپا ۲۰۱۱ شرکت کرد. وی در مجموع ۶ بار برای تیم زیر ۱۹ سال ترکیه بازی کرد. پیش از بازی در تیم زیر ۱۹ سال، او به تیم ملی فوتبال زنان ترکیه دعوت شده بود. اولین بازی‌اش را در دیدار برابر تیم ملی فوتبال زنان اسپانیا در چارچوب مقدماتی جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۱۱ - گروه ۵ یوفا در ۲۱ نوامبر ۲۰۰۹ انجام داد. او در مسابقات مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۱ و نیز در
او در مسابقات مقدماتی جام جهانی ۲۰۱۱ و نیز در دیدارهای مقدماتی یورو ۲۰۱۳ زنان – گروه ۲ برای ترکیه شرکت کرد. او بین سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱، سیزده بار پیراهن تیم ملی را به تن کرد.
شوری خاک و شوری زمین‌های خشک دو مشکل تخریب‌کننده محیط زیست استرالیا هستند. شوری در بیشتر ایالت‌ها نگران‌کننده است، اما به‌ویژه در جنوب غربی استرالیای غربی مالی شرقی و مالی غربی در استرالیای غربی مناطقی هستند که مستعد شوری هستند و اقدامات اصلاحی کمی برای رفع این مشکل انجام شده است. زمین‌های اطراف دریاچه براید - دریاچه شرقی براید و دریاچه دامبلیونگ نیز تحت تأثیر قرار گرفته‌اند. در دره رودخانه موری، آبیاری باعث مشکلات شوری شده است. زمین‌های اطراف شهر وریمول در شمال غربی ویکتوریا به دلیل پاکسازی زمین، تحت تأثیر
غربی ویکتوریا به دلیل پاکسازی زمین، تحت تأثیر شوری قرار گرفته‌اند. فرایند. خاک استرالیا به‌طور طبیعی حاوی نمک است که طی هزاران سال انباشته شده است. این نمک ممکن است از بادهای غالب حامل نمک اقیانوس، تبخیر دریاهای داخلی و از سنگ‌های مادر هوازده ناشی شود. بارندگی این نمک را در سطح زمین جذب می‌کند و آن را به زیر خاک منتقل می‌کند، جایی که در پروفیل‌های خاک غیراشباع ذخیره می‌شود، تا زمانی که دوباره توسط آب‌های زیرزمینی و بالا آمدن سطح آب‌های زیرزمینی به حرکت درآید. وقتی این آب‌های زیرزمینی به سطح زمین نزدیک‌تر
وقتی این آب‌های زیرزمینی به سطح زمین نزدیک‌تر می‌شوند، این نمک نیز بالا می‌آید. همان‌طور که آب در نهایت تبخیر می‌شود، تمام این نمک غلیظ را به جا می‌گذارد و در نتیجه باعث شوری خاک می‌شود. این می‌تواند ناشی از عدم تعادل در چرخه هیدرولوژیکی یا آبیاری باشد. قبل از استقرار بریتانیایی‌ها در سال ۱۷۸۸، سطح آب‌های زیرزمینی در حالت تعادل بود. تغذیه فصلی و استفاده از آب‌های زیرزمینی در تمام طول سال توسط گیاهان بومی ریشه‌دار عمیق منجر به ثابت ماندن سطح آب‌های زیرزمینی شد. پاکسازی زمین در استرالیا منجر به از بین رفتن
شد. پاکسازی زمین در استرالیا منجر به از بین رفتن این پوشش گیاهی بومی شده و عمدتاً با کشاورزی و محصولات مرتعی جایگزین شده است. اینها اغلب گیاه یک‌ساله با ریشه‌های کم‌عمق هستند که قادر به جذب و جذب کافی آب‌های زیرزمینی ذخیره شده و در حال افزایش نیستند. این امر باعث ایجاد عدم تعادل در چرخه هیدرولوژیکی شده و منجر به شوری آب در مناطق خشک می‌شود. شوری به عنوان میزان نمک محلول در ماده‌ای مانند خاک یا آب طبقه‌بندی می‌شود. شوری می‌تواند از رشد محصولات کشاورزی و سایر پوشش‌های گیاهی جلوگیری کند و زمین را خالی بگذارد.
پوشش‌های گیاهی جلوگیری کند و زمین را خالی بگذارد. آبیاری نیز در افزایش شوری خاک نقش دارد. اولاً، افزودن آبیاری برای شبیه‌سازی بارندگی، و اگر در سطوح مناسب اعمال نشود، می‌تواند منجر به تغذیه مجدد سفره‌های آب زیرزمینی شود و افزایش سطح آب زیرزمینی را افزایش دهد. ثانیاً، خود آب آبیاری می‌تواند حاوی نمک‌هایی باشد که با استفاده از آن در خاک رسوب می‌کنند. این سطح نمک می‌تواند از ۰٫۵ تا ۲ تن در هکتار در سال متغیر باشد و می‌تواند سطح نمک طبیعی را به میزان زیادی افزایش دهد. اثرات و پیامدها. با گذشت زمان، این فرایند