payamvha/North_RAG huggingface dataset:
این مؤسسه در ۱۸۶۰ افتتاح شود، اما تنش‌های ناشی از جنگ داخلی آمریکا در ایالات مرزی، آغاز فعالیت و ساخت آن را تا ۱۸۶۶ به تأخیر انداخت. نخستین کتابدار کتابخانه جرج پیبادی، "جان موریس"، همراه با «کمیته کتابخانه» به ریاست "جرج پندلتون کندی" از این زمان برای مطالعه و فهرست‌برداری از مجموعه‌های بزرگ‌ترین کتابخانه‌های آمریکا و اروپا بهره گرفتند. موریس سپس فهرستی از ۵۰ هزار کتاب تهیه کرد و با وجود دشواری‌ها و هزینه‌ها، در پی تهیه آن‌ها برآمد. این رویکرد با موفقیت چشمگیری همراه شد و توسط جانشین او، "ناتانیل هولمز
چشمگیری همراه شد و توسط جانشین او، "ناتانیل هولمز موریسون"، ادامه یافت. موریسون به کمک دستیارش، دانشمند "فیلیپ ریس اوهلر"، این روش را به حوزه متون علمی نیز گسترش داد و با مشورت گرفتن از متخصصان شاخه‌های مختلف علوم، کتاب‌های ارزشمندی گردآوری کرد. این شیوه بعدها به‌عنوان الگویی استاندارد در توسعه مجموعه‌های کتابخانه‌های دانشگاهی شناخته شد. هنگام گشایش، پیبادی نخستین بخش بنا، یعنی بال غربی مؤسسه جدید پیبادی را به شهروندان بالتیمور تقدیم کرد، به‌عنوان قدردانی از مهربانی و مهمان‌نوازی آنان. مؤسسه پیبادی
از مهربانی و مهمان‌نوازی آنان. مؤسسه پیبادی به‌عنوان یک مرکز فرهنگی برای شهر بالتیمور طراحی شده بود و برنامه‌هایی همچون گالری هنری، مدرسه موسیقی، مجموعه سخنرانی‌های عمومی، اعطای جوایز نقدی به همراه مدال‌های طلا موسوم به «جوایز پیبادی» برای بهترین فارغ‌التحصیلان سه دبیرستان عمومی شهر در آن پیش‌بینی شده بود. همچنین یک کتابخانه مرجع عمومی (غیرامانی) در این مجموعه تأسیس شد که در فاصله سال‌های ۱۸۷۸–۱۸۷۶ به بخش دوم بنا، یعنی بال شرقی، منتقل گردید. ساختمان کنونی کتابخانه در بال شرقی توسط معمار نامدار محلی،
کتابخانه در بال شرقی توسط معمار نامدار محلی، "ادموند جی. لیند" طراحی و در ۱۸۷۸ برای استفاده عمومی گشوده شد. کتابخانه تا ۱۹۶۷ بخشی از مؤسسه پیبادی بود، اما در آن سال به شهر بالتیمور واگذار شد و به یکی از بخش‌های کتابخانه عمومی ایناک پرات تبدیل گردید. در ۱۹۸۲ این کتابخانه به دانشگاه جانز هاپکینز منتقل شد و جزئی از «مجموعه‌های ویژه کتابخانه آیزنهاور» در پردیس هوموود و همچنین بخشی از «کتابخانه‌های شریدان» در دانشگاه جانز هاپکینز شد، زیرا خودِ مؤسسه پیبادی نیز با این دانشگاه ادغام گردید. مجموعه. مجموعه اصلی
با این دانشگاه ادغام گردید. مجموعه. مجموعه اصلی منعکس کننده علایق گسترده است، اما بر قرن نوزدهم متمرکز شده است، مطابق با تمایل پیبادی برای «مجهز بودن به هر بخش دانش و تأیید شده‌ترین ادبیات». مجموعه ۳۰۰۰۰۰ جلدی کتابخانه به ویژه در زمینه دین، هنر بریتانیا، معماری، توپوگرافی و تاریخ؛ تاریخ، زندگینامه و ادبیات آمریکا؛ زبان‌ها و ادبیات عاشقانه؛ تاریخ علم؛ و جغرافیا، اکتشاف و سفر بسیار غنی است. برخی از نکات برجسته این مجموعه شامل نسخه‌های اول آثار پو، هاثورن، ملویل و اچ. ال. منکن، دایرةالمعارف ۲۸ جلدی دیدرو،
ملویل و اچ. ال. منکن، دایرةالمعارف ۲۸ جلدی دیدرو، نسخه‌های اولیه دن کیشوت، نقشه‌های مریلند و بالتیمور، صفحات تاریخ طبیعی، نسخه اول کتاب "«دربارهٔ منشأ گونه‌ها» اثر" داروین و کتاب‌های پیش‌زمینه است. مجموعه اصلی کتابخانه بازتاب‌دهنده حوزه‌های متنوعی از دانش است، اما تمرکز آن بر سده نوزدهم میلادی قرار دارد؛ در راستای خواسته جرج پیبادی که می‌خواست کتابخانه در همه زمینه‌های دانش و ادبیات معتبر، غنی و مجهز باشد. مجموعه کتابخانه که شامل ۳۰۰ هزار جلد کتاب است، به‌ویژه در حوزه‌های دین، هنر بریتانیا، معماری،
به‌ویژه در حوزه‌های دین، هنر بریتانیا، معماری، جغرافیای شهری و تاریخ، تاریخ و ادبیات آمریکا، زندگی‌نامه، زبان‌ها و ادبیات رمانس، تاریخ علم، جغرافیا، اکتشاف و سفر غنی است. برخی از شاخص‌ترین آثار موجود در مجموعه عبارت‌اند از: نسخه‌های نخست آثار ادگار آلن پو، ناتانیل هاوثورن، هرمان ملویل و اچ. ال. منکن؛ دایرةالمعارف ۲۸ جلدی دیدرو؛ نسخه‌های اولیه دن کیشوت؛ نقشه‌های مریلند و بالتیمور؛ مجموعه‌هایی در تاریخ طبیعی؛ نسخه نخست کتاب خاستگاه گونه‌ها داروین و نیز کتاب‌های "لبه‌رنگی (کتابی که روی لبهٔ کناری صفحه‌هایش،
"لبه‌رنگی (کتابی که روی لبهٔ کناری صفحه‌هایش، تصویر یا نقاشی کشیده شده است)." ساختمان. فضای داخلی کتابخانه اغلب به‌عنوان یکی از زیباترین کتابخانه‌های جهان توصیف شده است. این بنا که در ۱۸۷۸ تکمیل شد، توسط معمار بالتیموری ادموند جی. لیند با همکاری نخستین رئیس مؤسسه پیبادی، ناتانیل اچ. موریسون، طراحی شد؛ کسی که این مکان را «کلیسای جامع کتاب‌ها» توصیف کرده بود. فضای داخلی باشکوه و چشم‌نواز این بنا در سبک نئوکلاسیک یونانی، شامل یک آتریوم است که بر فراز کف مرمرین سیاه‌وسفید متناوب، تا ارتفاع ۶۱ فوتی (۱۸٫۵ متر)
سیاه‌وسفید متناوب، تا ارتفاع ۶۱ فوتی (۱۸٫۵ متر) اوج گرفته و با نورگیر شبکه‌ای از شیشه ضخیم مات پوشیده شده است. این بخش توسط پنج طبقه بالکن‌های تزئینی از جنس چدن سیاه (تولید شرکت محلی بارتلت-هیوارد) و ستون‌های طلایی‌حاشیه احاطه شده که قفسه‌های فشرده کتاب را در خود جای داده‌اند. میان ژوئیه ۲۰۰۲ تا مه ۲۰۰۴، این کتابخانه تاریخی با هزینه‌ای یک میلیون دلاری مورد بازسازی و مرمت قرار گرفت. رویدادهای خصوصی. کتابخانه جرج پیبادی به‌عنوان مکانی برای برگزاری رویدادها نیز فعالیت می‌کند. هزینه این رویدادها صرف پشتیبانی
فعالیت می‌کند. هزینه این رویدادها صرف پشتیبانی از مجموعه‌ها، خدمات و برنامه‌های کتابخانه می‌شود.
ye هشتمین آلبوم استودیویی کانیه وست، رپر و تهیه‌کنندهٔ آمریکایی است که در ۱ ژوئن ۲۰۱۸ توسط لیبل‌های گود میوزیک و دف جم رکوردینگز منتشر شد. این آلبوم هفت قطعه با مجموع زمان حدود ۲۳ دقیقه دارد و به موضوعاتی چون سلامت روان، خانواده، شهرت و پیامدهای اظهارنظرهای جنجالی می‌پردازد. پیش‌زمینه و ضبط. در بهار ۲۰۱۸ وست گروهی از همکاران و هنرمندان را به جکسون‌هول در ایالت وایومینگ برد تا روی آلبوم‌های جدید کار کند. آلبوم ye در مراسم شنیداری خصوصی در وایومینگ رونمایی شد و این مراسم از طریق اپلیکیشن WAV به‌صورت زنده پخش
و این مراسم از طریق اپلیکیشن WAV به‌صورت زنده پخش شد. عنوان آلبوم در شب رونمایی توسط کمدین کریس راک به‌عنوان «ye» اعلام شد. وست همان شب در گفت‌وگویی با Big Boy گفت که پس از مصاحبهٔ جنجالی‌اش در TMZ، کل آلبوم را بازنویسی کرده است. ساختار و مضامین. آلبوم آمیزه‌ای از هیپ‌هاپ و آلترناتیو رپ با بهره‌گیری از سمپل‌ها و بافت‌های مینیمال است. مضامین شخصیِ سلامت روان، از جمله اختلال دوقطبی، در مرکز روایت آلبوم قرار دارد؛ جملهٔ روی جلد («I hate being Bi-Polar it’s awesome») و اشارات مستقیم در ترانه‌ها به این موضوع
و اشارات مستقیم در ترانه‌ها به این موضوع می‌پردازد. در قطعهٔ «Yikes»، وست اختلال دوقطبی را «ابرقدرت» خود می‌نامد و در «Wouldn’t Leave» به واکنش همسرش نسبت به اظهارات رسانه‌ای‌اش اشاره می‌کند. منتقدان نیز به محوریت اعتراف‌های شخصی و کشمکش‌های اخلاقی در اشعار اشاره کرده‌اند. بازخورد منتقدان. واکنش منتقدان به آلبوم متنوع بود. پیتچفورک با امتیاز ۷٫۱ از ۱۰ آن را تلاشی برای بازسازی خود و مواجهه با پیامدهای عمومی‌بودن دانست. رولینگ استون آلبوم را «آشفته اما صادقانه» توصیف کرد و بر صراحت آلبوم در پرداختن به سلامت
توصیف کرد و بر صراحت آلبوم در پرداختن به سلامت روان و شهرت تأکید گذاشت. گاردین نیز ضمن اشاره به لحظات تأثیرگذار، به کوتاهی و ناهمگونی کلی اثر انتقاد کرد. عملکرد تجاری. ye در هفتهٔ نخست در ایالات متحده با ۲۰۸٬۰۰۰ واحد معادل آلبوم وارد جدول بیلبورد ۲۰۰ شد و در رتبهٔ نخست قرار گرفت که از این میزان ۸۵٬۰۰۰ نسخه فروش آلبوم به‌صورت سنتی بود. این آلبوم هشتمین اثر متوالی وست بود که در صدر بیلبورد ۲۰۰ قرار می‌گیرد. جلد و بسته‌بندی. جلد آلبوم تصویری از کوهستان‌های وایومینگ است که بنا به گفتهٔ کیم کارداشیان با تلفن
است که بنا به گفتهٔ کیم کارداشیان با تلفن همراه در مسیر مراسم شنیداری توسط خود وست گرفته شده است. عبارت «I hate being Bi-Polar it’s awesome» به رنگ سبز نئونی روی تصویر نقش بسته است که به مضامین سلامت روان در آلبوم ارجاع می‌دهد.
سلزنیک اینترنشنال پیکچرز () با مخفف SIP، یک استودیوی سینمایی هالیوود (سینمای آمریکا) بود که توسط دیوید او. سلزنیک در سال ۱۹۳۵ ساخته شد و در سال ۱۹۴۳ منحل شد. در مدت کوتاهی که داشت، این استودیو مستقل دو فیلم تولید کرد که جایزه اسکار بهترین فیلم را دریافت کردند — و بربادرفته (فیلم)، ربه‌کا (فیلم ۱۹۴۰) — و سه مورد نامزدی، ستاره‌ای متولد شده است (فیلم ۱۹۳۷) ،از وقتی تو رفتی (۱۹۴۴) (۱۹۴) و طلسم‌شده (فیلم ۱۹۴۵) از آنجا که ویتنی و پسرعمویش کورنلیوس وندربیلت ویتنی، مالک استودیوی مستقل پایونیر پیکچرز نیز بودند که در
استودیوی مستقل پایونیر پیکچرز نیز بودند که در سال ۱۹۳۳ با اجاره امکاناتی از استودیوهای RKO تأسیس کرده بودند، پایونیر در سال ۱۹۳۶ به‌طور غیررسمی با سلزنیک اینترنشنال پیکچرز ادغام شد. سلزنیک اینترنشنال قرارداد پایونیر را برای ساخت حداقل شش فیلم با فرایند جدید تکنی‌کالر تمام‌رنگی، که ویتنی‌ها ۱۵ درصد از سهام آن را در اختیار داشتند، به عهده گرفت. لئونارد جی. لف، مورخ سینما، نوشت: «سلزنیک برخلاف همتایانش در استودیوهای بزرگ، فیلم‌هایش را همان‌طور تولید می‌کرد که معماران قرون وسطی کلیساهای جامع را یکی یکی
که معماران قرون وسطی کلیساهای جامع را یکی یکی می‌ساختند.»
گائتانو پلورلی (؛ ۱۷ نوامبر ۱۸۸۶ – ) روزنامه‌نگار و سیاست‌مدار ایتالیایی بود که به عنوان وزیر فرهنگ مردمی در دولت موسولینی فعالیت می‌کرد و آخرین فرد فاشیست بود که این سمت را داشت. دوران اولیه. پلورلی در ویسو، ماچراتا در ۱۷ نوامبر ۱۸۸۶ به دنیا آمد. او در میلان سکونت گزید و کار روزنامه‌نگاری خود را آغاز کرد و از سال ۱۹۱۴ برای "ایل پوپولو د ایتالیا" می‌نوشت. دوران حرفه‌ای. پس از جنگ جهانی اول پلورلی در سال ۱۹۱۹ به رم رفت و یکی از بنیان‌گذاران سازمان فاشیست در آنجا شد و از ماه مه ۱۹۱۹ مشاور آن سازمان گردید.
آنجا شد و از ماه مه ۱۹۱۹ مشاور آن سازمان گردید. همان سال به سمت رئیس دفتر تحریریه "ایل پوپولو د ایتالیا" منصوب شد. او در اکتبر ۱۹۲۲ در راهپیمایی رم شرکت کرد. در سال ۱۹۲۴ به مجلس ایتالیا از طرف حزب ملی فاشیست انتخاب شد. پلورلی در دسامبر ۱۹۲۷ به کمیته عالی نظارت بر سازمان رادیویی ایتالیا (EIAR) پیوست. در مارس ۱۹۲۹ مجدداً به عنوان نماینده انتخاب شد. در دسامبر ۱۹۳۱ به عنوان رئیس دفتر مطبوعات دولت موسولینی منصوب شد و جایگزین لاندو فرِتی گردید. پلورلی تا اوت ۱۹۳۳ در این سمت بود و سپس توسط گالئاتسو چیانو جایگزین
در این سمت بود و سپس توسط گالئاتسو چیانو جایگزین شد. در ۱۲ ژانویه ۱۹۴۱ پلورلی به عنوان معاون وزیر فرهنگ مردمی منصوب شد و همچنان رئیس دفتر مطبوعات باقی ماند. او تا ۶ فوریه ۱۹۴۳ در این سمت بود و سپس به عنوان وزیر فرهنگ مردمی در کابینه بنیتو موسولینی منصوب شد و جایگزین الساندرو پاولینی گردید. پلورلی تا پایان حکومت فاشیست در ۲۵ ژوئیه ۱۹۴۳ در این پست باقی ماند. در دوران تصدی او سیاست سختگیرانه‌ای در خصوص ترجمه آثار ادبی نویسندگان کشورهای «دشمن» ایتالیا فاشیست اعمال شد. پس از سقوط حکومت فاشیست، پلورلی در ۲۱ ژوئن
شد. پس از سقوط حکومت فاشیست، پلورلی در ۲۱ ژوئن ۱۹۴۴ بازداشت و تا ۱۹ ژوئیه ۱۹۴۶ زندانی شد و سپس توسط دادگاه تجدیدنظر رم تبرئه گردید. زندگی شخصی و درگذشت. پلورلی نخست در پیاتسنتزا در ۶ اکتبر ۱۹۱۰ با آمنتا فراککیونی ازدواج کرد و از این ازدواج یک پسر داشت. او از همسر اول خود جدا شد و در ۱۹۳۷ با لوئیزا مازّتی ازدواج کرد که از این ازدواج دو پسر داشت. پلورلی تا زمان مرگش در آنتزیو در ۱۷ سپتامبر ۱۹۶۰ از زندگی عمومی دور ماند. جوایز. پلورلی دریافت‌کننده نشان بزرگ سنت گرگوری کبیر (ژوئن ۱۹۳۲)، نشان عالی نیل (ژوئیه
سنت گرگوری کبیر (ژوئن ۱۹۳۲)، نشان عالی نیل (ژوئیه ۱۹۳۳) و نشان بزرگ تاج ایتالیا (نوامبر ۱۹۳۳) بود.
عایشه بنت بُطّی بن بشر (۲۵ نوامبر ۱۹۷۹) کارآفرین اماراتی است. او مدیر کل دفتر «دبی هوشمند» در امارات متحده عربی است و یکی از برجسته‌ترین شخصیت‌های جهانی در حوزه تحول دیجیتال و نوآوری در شهرهای هوشمند محسوب می‌شود. از دسامبر ۲۰۲۰ نایب‌رئیس هیئت مدیرهٔ شرکت «اِعمار برای توسعه» است. او یکی از شخصیت‌های برجستهٔ جهانی در حوزه دیجیتال و پیشگام تحول شهرهای هوشمند است و پیش‌تر از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۰ به عنوان مدیر کل مؤسس «دبی هوشمند» در امارات متحده عربی فعالیت کرده است. او نخستین زن جهان است که هدایت تحول یک شهر
است. او نخستین زن جهان است که هدایت تحول یک شهر هوشمند را بر عهده داشته است. مجلهٔ "فوربس خاورمیانه" او را در سال ۲۰۲۳ در فهرست ده زن قدرتمند برتر کسب‌وکار در خاورمیانه قرار داد. سال‌های اولیه و تحصیلات. عایشه بن بشر در ۲۵ نوامبر ۱۹۷۹ زاده شد و در محیطی پرانگیزه برای یادگیری و مطالعه رشد کرد. از پدرش، تأثیر پذیرفت؛ پدری که در تأسیس دولت امارات با مؤسس آن، شیخ زاید بن سلطان آل نهیان، مشارکت داشت و مناصب مهمی از جمله عضویت در اتاق تجارت دبی و معاونت وزارت امور عمومی را بر عهده گرفت. کتابخانهٔ وسیع او از همان
عمومی را بر عهده گرفت. کتابخانهٔ وسیع او از همان سنین کودکی برای عایشه گیرایی داشت. مادرش، اگرچه تحصیل‌کرده نبود، اما او اصول جدیت، مسئولیت‌پذیری و رفتار درست را آموخت. در دوران کودکی، او همچنین عاشق رادیو بود و در کودکی صدای کانال بی‌بی‌سی عربی و کانال قاهره را دنبال می‌کرد. عایشه در ابتدا براساس تمایل پدرش وارد دانشکدهٔ پزشکی شد، اما تصمیم گرفت پزشکی را رها کرده و به تحصیل در رشتهٔ مدیریت و دیجیتالی شدن بپردازد. اشتیاق او به فناوری از دههٔ ۱۹۸۰ آغاز شد، زمانی که دستگاه مکینتاش را که برادرش از ایالات
زمانی که دستگاه مکینتاش را که برادرش از ایالات متحده آمریکا برای او خرید و پس یک دورهٔ آموزشی به او هدیه داد. علاوه بر آن، یک دستگاه بازی الکترونیکی نیز از عمویش دریافت کرد. عایشه بن بشر در دانشکدهٔ مدیریت دولتی دبی تحصیل کرد و مدرک کارشناسی در مدیریت مالی عمومی را دریافت نمود. سپس در سال ۲۰۰۳ از کالج‌های فنی عالی، مدرک کارشناسی علوم کاربردی گرفت. او به تحصیلات خود در امارات اکتفا نکرد و برای ادامهٔ تحصیل به بریتانیا سفر کرد. مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشتهٔ سیاست و پژوهش‌های مهندسی، علوم و فناوری از
رشتهٔ سیاست و پژوهش‌های مهندسی، علوم و فناوری از دانشگاه منچستر کسب کرد و سپس دکترای مدیریت و علوم و فناوری را از همان دانشگاه دریافت نمود. همچنین فارغ‌التحصیل برنامهٔ «مدیریت عملکرد موفق» از مؤسسه بین‌المللی توسعهٔ مدیریت در سوئیس است و از برنامه «آمادگی رهبران جوان» که توسط مرکز شیخ محمد بن راشد برای تربیت رهبران برگزار می‌شود، فارغ‌التحصیل شده است. پیشه. عایشه بن بشر مسیر حرفه‌ای خود را در اواسط دههٔ ۱۹۹۰ در حوزهٔ ارتباطات آغاز کرد. شروع او ساده بود و نخستین حقوقش در آن زمان ۴۶۰۰ درهم بود. او در هر دو
حقوقش در آن زمان ۴۶۰۰ درهم بود. او در هر دو بخش دولتی و خصوصی فعالیت داشت و چندین منصب مهم را بر عهده گرفت. از جمله اینکه او به عنوان معاون مدیرکل در دفتر اجرایی شیخ محمد بن راشد آل مکتوم فعالیت کرده است. او همچنین به عنوان مدیر اجرایی امور خدمات سازمانی و پشتیبانی در وزارت کار فعالیت داشته و مسئولیت توسعه و اجرای مدیریت استراتژیک و گسترش همکاری‌ها را بر عهده داشته است. عایشه بن بشر همچنین بین سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۰ سمت مدیر تعالی سازمانی در شورای اجرایی دولت دبی را بر عهده داشت و همچنین رئیس بخش فناوری
دولت دبی را بر عهده داشت و همچنین رئیس بخش فناوری اطلاعات همان شورا بود. وی از سال ۲۰۲۰ به عنوان نایب‌رئیس هیئت مدیرهٔ «اِعمار توسعه» فعالیت می‌کند و پیش‌تر نیز مدیر غیر اجرایی در «اعمار املاک» بوده است. علاوه بر این، عایشه بن بشر عضو بسیاری از شوراها و مؤسسات در سطح کشور است، از جمله عضویت در هیئت امنای کالج‌های فنی، مجمع اقتصادی جهانی و شورای جهانی شادی. او ریاست شورای شهرهای شاد را بر عهده داشته و عضو جمعیت پروتکل شهر، شرکت خدمات مالی عرب و شورای تحقیقات گارتنر نیز هست. او از سال ۲۰۱۹ عضو دانشگاه
گارتنر نیز هست. او از سال ۲۰۱۹ عضو دانشگاه ولونگونگ دبی است و در شورای مشورتی سیستم‌های رایانه‌ای، تیم رهبری خدمات هوشمند، زیرساخت و دیجیتال حضور دارد. همچنین او عضو شورای مشورتی دانشکدهٔ علوم رایانه و اطلاعات دانشگاه شارجه است. انتخاب عایشه بن بشر به عنوان مدیر کل «دبی هوشمند» از سال ۲۰۱۵ یکی از مهم‌ترین نقاط تحول در مسیر حرفه‌ای و کاری او بود. همچنین هدایت فرایند ایجاد «شاخص شهر هوشمند» را بر عهده دارد؛ این شاخص نخستین معیار جهانی برای اجرای ابتکار شهرهای هوشمند است که با همکاری اتحادیه بین‌المللی
شهرهای هوشمند است که با همکاری اتحادیه بین‌المللی مخابرات و سازمان ملل توسعه یافته است. او نخستین زن در جهان است که هدایت فرایند تحول هوشمند یک شهر به‌طور کامل را بر عهده دارد. عایشه بن بشر به عنوان یکی از پیشگامان فکری در حوزه تحول دیجیتال شهر دبی مطرح شد و در سال ۲۰۱۹، مجلهٔ "اریبیان بیزنس" او را در فهرست تأثیرگذارترین شخصیت‌های عرب جهان قرار داد، به‌واسطه رهبری او در راه‌اندازی «دبی هوشمند» و تبدیل دبی به الگویی جهانی. در سال ۲۰۲۳، مجلهٔ "فوربس خاورمیانه" او را در رتبهٔ ۲۹ فهرست قدرتمندترین زنان
او را در رتبهٔ ۲۹ فهرست قدرتمندترین زنان کارآفرین خاورمیانه قرار داد و در سال ۲۰۲۴، از سوی «دبی برای تعالی حکومتی» به دلیل نقش او به عنوان مدیر کل مؤسس «دبی هوشمند» در خدمت عمومی، تقدیر شد. جوایز. از جمله جوایز وی:
بیست و نهمین جوایز سالانه انجمن بازیگران فیلم () که از بهترین دستاوردها در زمینهٔ بازیگری در فیلم و تلویزیون برای سال ۲۰۲۲ تقدیر می‌کند، در ۲۶ فوریه ۲۰۲۳ در هتل فیرمونت سنچری پلازا واقع در سنچری سیتی، کالیفرنیا برگزار شد. این مراسم به صورت زنده از کانال یوتیوب نتفلیکس، از ساعت ۲۰:۰۰ (ئی‌اس‌تی) / ۱۷:۰۰ (پی‌اس‌تی) پخش شد. نامزدها در ۱۱ ژانویه ۲۰۲۳ توسط اشلی پارک و اینستاگرام از طریق پخش زنده اینستاگرام معرفی شدند. در مهٔ ۲۰۲۲ تأیید شد که این مراسم دیگر از شبکه‌های تی‌ان‌تی و تی‌بی‌اس پخش نخواهد شد (این مراسم
تی‌ان‌تی و تی‌بی‌اس پخش نخواهد شد (این مراسم از سال ۱۹۹۸ از تی‌ان‌تی و از سال ۲۰۰۶ از تی‌بی‌اس پخش می‌شد). یک سخنگو اعلام کرد که یافتن شبکهٔ جدید برای پخش «امری غیرمعمول نیست و چندین بار در طول تاریخ جوایز انجمن بازیگران فیلم رخ داده است. این بار هم تفاوتی ندارد». در همان روز اعلام نامزدی‌ها، تأیید شد که مراسم از کانال یوتیوب نتفلیکس به صورت زنده پخش خواهد شد. فیلم‌های "بنشی‌های اینیشرین" و "همه‌چیز همه‌جا به یکباره" هر دو پنج نامزدی دریافت کردند و رکورد بیشترین نامزدی در تاریخ جوایز انجمن بازیگران را که
نامزدی در تاریخ جوایز انجمن بازیگران را که پیش‌تر در اختیار فیلم‌های "شکسپیر عاشق" (۱۹۹۸)، "شیکاگو (فیلم ۲۰۰۲)" (۲۰۰۲) و "تردید (فیلم ۲۰۰۸)" (۲۰۰۸) بود، تکرار کردند. در نهایت، فیلم "همه‌چیز همه‌جا به یکباره" با چهار جایزه، بیشترین جوایز این دوره را به دست آورد که رکورد بیشترین برد برای یک فیلم در تاریخ این جوایز به‌شمار می‌رود. در این مراسم، میشل یئو و جاناتان کی کوان هر دو به‌عنوان نخستین بازیگران آسیایی موفق شدند در بخش‌های انفرادی جایزه بگیرند: به‌ترتیب در بخش بهترین بازیگر نقش اول زن و بازیگر نقش مکمل
در بخش بهترین بازیگر نقش اول زن و بازیگر نقش مکمل مرد برجسته. در ۱۷ ژانویه ۲۰۲۳ اعلام شد که سالی فیلد برندهٔ جایزه یک عمر دستاورد هنری انجمن بازیگران فیلم در سال ۲۰۲۲ است.
بربادرفته ()، یک نمایش موزیکال نوشته‌ی مارگارت مارتین است. این نمایش توسط ترور نان از رمانی به همین نام نوشته‌ی مارگارت میچل در سال ۱۹۳۶ و اقتباس سینمایی آن در سال ۱۹۳۹ اقتباس شده است. پیش‌نمایش‌های این نمایش از ۵ آوریل ۲۰۰۸ آغاز شد و رسماً در ۲۲ آوریل ۲۰۰۸ در تئاتر نیو لندن در وست اند لندن افتتاح شد.
جیل پیس (; – ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا بود که بیشتر به خاطر نقش‌هایش در تئاتر موزیکال شناخته شده است. او نقش‌های Laura Fairlie را در موزیکال زن سفیدپوش (تئاتر موزیکال) در تئاتر وست اند (۲۰۰۴) و در تئاتر برادوی (۲۰۰۵) آغاز کرد. نیکی در "پرده" در برادوی (۲۰۰۶); در نقش اسکارلت اوهارا در لندن "بربادرفته (موزیکال)" (۲۰۰۸) ظاهر شد. تحصیلات. پیس در دبیرستان باورکرک در باورکرک (اوهایو) تحصیل کرد، او در سال ۱۹۹۸ فارغ‌التحصیل شد. سپس در کالج بالدوین-والاس تحصیل کرد و در سال ۲۰۰۲ با مدرک لیسانس تئاتر موزیکال
کرد و در سال ۲۰۰۲ با مدرک لیسانس تئاتر موزیکال فارغ‌التحصیل شد.
سی‌امین جوایز سالانه انجمن بازیگران فیلم () که از بهترین دستاوردها در زمینهٔ بازیگری در فیلم و تلویزیون برای سال ۲۰۲۳ تقدیر می‌کند، در ۲۴ فوریه ۲۰۲۴ در شراین ادیتوریوم اند اکسپو هال، لس آنجلس، کالیفرنیا برگزار شد. برای اولین بار، این مراسم به صورت زنده از طریق نتفلیکس پخش شد و ساعت ۲۰:۰۰ (ئی‌اس‌تی) / ۱۷:۰۰ (پی‌اس‌تی) آغاز شد. میزبان این مراسم، بازیگر انگلیسی ادریس البا بود و تان فرانس و ایلین ولتروت مصاحبه‌های فرش قرمز و پشت صحنهٔ برنامه را ارائه کردند. این پخش تلویزیونی برای نخستین بار توسط شرکت سایلنت
پخش تلویزیونی برای نخستین بار توسط شرکت سایلنت هاوس پروداکشنز تولید شد و الکس رودزینسکی به‌عنوان کارگردان آن فعالیت کرد. پیش از اعلام نامزدها، "انترتینمنت ویکلی" و انجمن بازیگران فیلم اولین مراسم جشن فصل جوایز انجمن بازیگران فیلم را با حمایت بانک سیتی نشنال در ۱۴ دسامبر ۲۰۲۳ در لس آنجلس برگزار کردند. نامزدها در ۱۰ ژانویه ۲۰۲۴ توسط کمیل نانجیانی و ایسا رای از طریق پخش زنده اینستاگرام صفحات رسمی جوایز انجمن بازیگران فیلم و نتفلیکس اعلام شدند. باربارا استرایسند نیز در ۱۴ دسامبر ۲۰۲۳ دریافت‌کنندهٔ جایزه یک عمر
نیز در ۱۴ دسامبر ۲۰۲۳ دریافت‌کنندهٔ جایزه یک عمر دستاورد هنری انجمن بازیگران فیلم ۲۰۲۳ معرفی شد. اطلاعات مراسم. مراسم امسال برای نخستین بار به صورت زنده از نتفلیکس پخش شد. در ژانویه ۲۰۲۳، نتفلیکس در دقیقهٔ نود توافقی برای پخش تلویزیونی این مراسم به دست آورد، پس از آن که قرارداد قبلی مراسم با شبکه‌های تی‌بی‌اس/تی‌ان‌تی در مه ۲۰۲۲ به پایان رسیده بود. با این حال، مراسم سال گذشته به صورت پخش زنده روی کانال یوتیوبِ نتفلیکس ارائه شد، زیرا نتفلیکس در آن زمان هنوز در حال آزمایش پخش زنده بود.
سی و یکمین جوایز سالانه انجمن بازیگران فیلم () که به تقدیر از بهترین دستاوردها در اجراهای فیلم و تلویزیون در سال ۲۰۲۴ اختصاص داشت، در ۲۳ فوریه ۲۰۲۵ در شراین ادیتوریوم اند اکسپو هال، لس آنجلس، کالیفرنیا برگزار شد. برای دومین سال متوالی، مراسم به صورت زنده از نتفلیکس پخش شد و از ساعت ۲۰:۰۰ ئی‌اس‌تی / ۱۷:۰۰ پی‌اس‌تی آغاز شد. بازیگر کریستن بل برای دومین بار پس از بیست و چهارمین مراسم در سال ۲۰۱۸ اجرای مراسم را بر عهده داشت. جین فوندا در تاریخ ۱۷ اکتبر ۲۰۲۴ به‌عنوان برندهٔ جایزه یک عمر دستاورد هنری انجمن
به‌عنوان برندهٔ جایزه یک عمر دستاورد هنری انجمن بازیگران فیلم معرفی شد.
الی مک‌بیل ()، شخصیت اصلی داستانی سریال شرکت پخش همگانی فاکس الی مک‌بل با بازی کالیستا فلوکهارت است. الی یک وکیل مستقر در بوستون است. او به عنوان زنی نشان داده می‌شود که دائماً به عشق اعتقاد دارد و پیوسته به دنبال جفت روح خود است. او اغلب آوازهایی را در سرش می‌شنود و به دلیل تیک تاک ساعت بیولوژیکی (سن و باروری زنان) و تلاش‌های جنسی با مردان مختلف، در سرش آهنگ‌هایی می‌شنود و دچار توهم می‌شود، بیشتر توهم یک نوزاد در حال رقص.
جو پروفاچی (; – ) یک ایتالیایی-آمریکایی رئیس مافیا بود که بنیان‌گذار آنچه بعداً به خانواده جنایی کلمبو در نیویورک تبدیل شد، بود. این خانواده که در سال ۱۹۲۸ شکل گرفت، آخرین خانواده از پنج خانواده نیویورک بود که سازماندهی شد. او بیش از سه دهه رئیس این خانواده بود. زندگی‌نامه. زندگی اولیه. جوزپه پروفاچی در ۲ اکتبر ۱۸۹۷ در ویللاباتی، پالرموی، سیسیل به دنیا آمد. در سال ۱۹۲۰، پروفاچی به دلیل اتهامات سرقت به مدت یک سال در زندان پالرموی سپری کرد. روابط خانوادگی. پسران پروفاچی، فرانک پروفاچی و جان پروفاچی پدر بودند.
پروفاچی، فرانک پروفاچی و جان پروفاچی پدر بودند. فرانک نهایتاً به خانواده جنایی پروفاچی پیوست، در حالی که جان پدر به امور قانونی پرداخت. دو دختر پروفاچی با پسران شراکت جنایی دیترویت، ویلیام توکو و جوزف زریلی ازدواج کردند. برادر پروفاچی، سالواتوره پروفاچی بود که سال‌ها به عنوان "مشاور" او خدمت کرد و به تجارت مواد مستهجن شهرت داشت. یکی از برادران همسر پروفاچی، جوزف ماگلیوکو بود که در نهایت به معاون رئیس خانواده پروفاچی تبدیل شد. خواهرزاده پروفاچی، روزالی پروفاچی با سالواتوره بونانو، پسر رئیس خانواده جنایی
با سالواتوره بونانو، پسر رئیس خانواده جنایی بونانو، جوزف بونانو ازدواج کرد. پروفاچی عموی سالواتوره پروفاچی جونیور نیز بود، که او نیز عضو خانواده جنایی پروفاچی بود. روزالی پروفاچی درباره عموی خود چنین گفت: او مردی خودنما بود که سیگارهای بزرگ می‌کشید، با کادیلاکهای سیاه بزرگ رانندگی می‌کرد و کارهایی مثل خرید بلیت برای نمایش برادوی برای ما دخترعموها انجام می‌داد. اما او دو یا سه یا حتی چهار صندلی نمی‌خرید، بلکه یک ردیف کامل می‌خرید. پس از آزادی از زندان در سال ۱۹۲۱، پروفاچی به ایالات متحده مهاجرت کرد و در ۴
۱۹۲۱، پروفاچی به ایالات متحده مهاجرت کرد و در ۴ سپتامبر وارد نیویورک شد. پروفاچی در شیکاگو سکونت گزید و یک فروشگاه مواد غذایی و نانوایی افتتاح کرد، اما این کسب‌وکار موفق نبود. در سال ۱۹۲۵، پروفاچی به نیویورک نقل مکان کرد و وارد تجارت واردات روغن زیتون شد. در ۲۷ سپتامبر ۱۹۲۷، پروفاچی شهروند ایالات متحده شد. پس از نقل مکان به بروکلین، پروفاچی با گروه‌های محلی درگیر شد. رشد تا رئیس خانواده. در ۵ دسامبر ۱۹۲۸، پروفاچی در جلسه‌ای در کلیولند، اوهایو، ایالات متحده آمریکا، حضور پیدا کرد. دستور جلسه آن نشیت، شامل حل
حضور پیدا کرد. دستور جلسه آن نشیت، شامل حل و فصل اختلافات ناشی از ترورها و رأی‌گیری و نظرسنجی برای شناخت خانواده جنایی پروفاچی در بروکلین بود. جلسات شنود مک‌کللان ۱۹۶۳ برخی حقایق نادرست درباره منشأ خانواده پروفاچی معرفی کردند، از جمله اینکه این خانواده شاخه‌ای از خانواده جنایی سالواتوره مارانزانو بود. برادر همسر جو پروفاچی، جوزف ماگلیوکو، معاون پروفاچی بود. با توجه به عدم تجربه پروفاچی در جرائم سازمان‌یافته، مشخص نیست چرا گروه‌های نیویورکی قدرت را در بروکلین به او اعطا نمودند. برخی حدس می‌زدند که او این
به او اعطا نمودند. برخی حدس می‌زدند که او این موقعیت را به دلیل جایگاه خانوادگی‌اش در سیسیل، ایتالیا، به دست آورده است، جایی که ممکن بود یکی از اعضای مافیا ویللاباته باشد. پروفاچی همچنین ممکن است از طریق تجارت روغن زیتون خود با این افراد مرتبط شده باشد. پلیس کلیولند در نهایت جلسه را بازرسی و مافیایی‌ها را از کلیولند اخراج کرد، اما اهداف پروفاچی تحقق یافت. تا سال ۱۹۳۰، پروفاچی کنترل قمار، فحشا، وام‌دهی سوداگرانه و قاچاق مواد مخدر در بروکلین را در دست داشت. در سال ۱۹۳۰، جنگ کاستل‌آماری در نیویورک آغاز شد.
در سال ۱۹۳۰، جنگ کاستل‌آماری در نیویورک آغاز شد. برخی منابع می‌گویند پروفاچی بی‌طرف ماند، در حالی که دیگران می‌گویند او کاملاً با رئیس کاستل‌آماری، سالواتوره مارانزانو همراه بود. وقتی جنگ در سال ۱۹۳۱ به پایان رسید، مافیایی برجسته چارلز "لاکی" لوچیانو گروه‌های نیویورکی را به پنج خانواده جنایت سازمان‌یافته تقسیم‌بندی کرد. در این زمان، پروفاچی به عنوان رئیس خانواده جنایی پروفاچی شناخته شد، با ماگلیوکو به عنوان معاون رئیس و سالواتوره پروفاچی به عنوان "مشاور". وقتی لوچیانو انجمن ملی جرم یا کمیسیون مافیا را
وقتی لوچیانو انجمن ملی جرم یا کمیسیون مافیا را ایجاد کرد، به پروفاچی یک کرسی در هیئت حاکمه داد. نزدیک‌ترین متحد پروفاچی در هیئت، بونانو بود که در طول ۳۰ سال آینده با او همکاری کرد. پروفاچی همچنین با استفانو ماگادینو، رئیس خانواده جنایی بوفالو متحد بود. کسب‌وکار و ایمان. پروفاچی بیشتر ثروت خود را از طریق فعالیت‌های غیرقانونی سنتی مانند باج‌گیری و زورگیری به دست آورد. با این حال، برای محافظت از خود در برابر اتهامات فرار مالیاتی فدرال، پروفاچی همچنان تجارت روغن زیتون اصلی خود، به نام شرکت واردات ماما میا، را