payamvha/North_RAG huggingface dataset:
قطر مشتری مهمی برای صنایع دفاعی ایتالیا است. شرکت کشتی‌سازی ایتالیایی فینکانتیری در ژوئن ۲۰۱۶ با دولت قطر به توافقی ۴ میلیارد یورویی برای ساخت کشتی برای نیروی دریایی این کشور دست یافت. خدمات پشتیبانی و ساخت اسکله نیز در این قرارداد گنجانده شده بود. در اوت ۲۰۱۷، قطر هفت کشتی نیروی دریایی را با هزینه ۵ میلیارد یورو از ایتالیا خریداری کرد. در مارس ۲۰۱۸، یک قرارداد عظیم بین قطر و شرکت دفاعی لئوناردو اس.پی.ای. منعقد شد که در آن قطر ۲۸ بالگرد ان‌اچ‌اینداستریز ان‌اچ۹۰ به همراه شبیه‌سازهای پرواز برای این بالگردها
به همراه شبیه‌سازهای پرواز برای این بالگردها خریداری می‌کرد. اندکی پس از این قرارداد، قطر و ایتالیا رزمایش‌های دریایی مشترکی را در خلیج فارس انجام دادند. در سال ۲۰۲۴، فینکانتیری با یک شرکت قطر تفاهم‌نامه‌ای برای توسعه برنامه‌های آموزشی به رهبری ایتالیا برای نیروهای دریایی امیری قطر امضا کرد. این توافق‌نامه که در قطر اعلام شد، بر اساس قرارداد موجود فینکانتیری با قطر، آموزش و پشتیبانی عملیاتی برای پرسنل نیروی دریایی قطر را گسترش می‌دهد. روابط فرهنگی. توافق‌نامه‌های همکاری فرهنگی بین دو کشور ابتدا در ژانویه
همکاری فرهنگی بین دو کشور ابتدا در ژانویه ۲۰۰۷ امضا شد که از اکتبر ۲۰۱۱ لازم‌الاجرا شد و در ژانویه ۲۰۱۶ از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸ لازم‌الاجرا شد. سفارت ایتالیا در دوحه در سازماندهی رویدادهای فرهنگی در قطر، عمدتاً در دهکده فرهنگی کتارا، فعال است. در اولین جشنواره جاز اروپایی کاتارا و دومین جشنواره جاز اروپایی کاتارا به ترتیب در سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵، حضور ایتالیایی‌ها وجود داشت. در ژانویه ۲۰۱۶، به عنوان بخشی از توافق‌نامه همکاری فرهنگی که در آن ماه امضا شد، سفارت ایتالیا میزبان گالری عکس "ماهی بیرون از آب" در کتارا
میزبان گالری عکس "ماهی بیرون از آب" در کتارا بود. سفارت ایتالیا. سفارت ایتالیا در دوحه واقع شده است. سفارت قطر. سفارت قطر در رم واقع شده است. مهاجرت. از سال ۲۰۲۳ تقریباً ۸۰۰۰ شهروند ایتالیایی در قطر زندگی می‌کنند.
اینترنت 4.5G یک اینترنت از نسل 4G است.
پیادینا رومانولا (، ) یا به سادگی پیادینا، به طور سنتی پیادا (، ); نان تخت ایتالیایی است که معمولاً در رومانیا منطقه تاریخی (استانهای فورلی-چزنا، راونا، و استان ریمینی تهیه می شود. این غذا معمولاً با آرد سفید، گوشت خوک یا روغن زیتون، نمک و آب تهیه می‌شود. خمیر به طور سنتی روی ظرف سفالی (که در زبان محلی «تِگیا» یا «تِستو» نامیده می‌شود) پخته می‌شد، اگرچه امروزه معمولاً از تابه‌های تخت یا ماهیتابه‌های برقی استفاده می‌شود. «پیادینا» در سال ۲۰۱۴ به فهرست «محصولات کشاورزی سنتی» (PAT) منطقه امیلیا-رومانیا و به
کشاورزی سنتی» (PAT) منطقه امیلیا-رومانیا و به نشانه جغرافیایی محافظت‌شده اتحادیه اروپا اضافه شده است. منشا. از زمان استفاده از نان‌های مسطح مانند این، اولین اشاره به «پیادینا» در سال ۱۳۱۷، در بود، زمانی که نماینده پاپ آنجل دی گریمور دستور پخت آن را اینگونه توصیف می‌کند: «این نان با گندم مخلوط با آب و طعم‌دار شده با نمک تهیه می‌شود. همچنین می‌توان آن را با شیر و با کمی چربی خوک مزه‌دار شده است." ریشه‌شناسی. ریشه‌شناسی کلمه «پیادینا» نامشخص است؛ بسیاری فکر می‌کنند اصطلاح «پیادا» (piê، pièda، pìda) از کلمه
می‌کنند اصطلاح «پیادا» (piê، pièda، pìda) از کلمه یونانی به معنای 'فوکاچا گرفته شده است. برخی دیگر فکر می‌کنند که این اصطلاح به دلیل استفاده زیاد از غذاهای مشابه در سراسر امپراتوری روم شرقی از زبان‌های دیگر گرفته شده است. اصطلاح «پیادا» توسط جووانی پاسکولی رسمیت یافت، که کلمه رومانیول 'piè' را به شکل ایتالیایی‌تر آن اقتباس کرد. دوران مدرن. "پیادینه‌ها" معمولاً بلافاصله پس از آماده شدن در کوشک‌های مخصوص (به نام "پیادینری") فروخته می‌شوند که با انواع پنیر، "سالومی" و سبزیجات، و همچنین با مواد شیرین، از جمله
و سبزیجات، و همچنین با مواد شیرین، از جمله نوتلا یا مربا پر می‌شوند. بسته به منطقه تولید، ممکن است تفاوت‌های کوچکی وجود داشته باشد. «پیادین» تولید شده در اطراف راونا و فورلی عموماً ضخیم‌تر هستند، در حالی که آنهایی که در اطراف ریمینی و منطقه مارکه تولید می‌شوند، نازک‌تر و قطر بیشتری دارند. «پیادینا» حتی راه خود را به فضا پیدا کرده و توسط یک فضانورد روسی به عنوان بخشی از یک آزمایش رژیم غذایی مدیترانه‌ای در ایستگاه فضایی بین‌المللی خورده شده است. به گفته جووانی پاسکولی،
روابط روم و ساسانیان به مناسبات سیاسی، نظامی، اقتصادی و فرهنگی بین امپراتوری روم (و جانشین آن، بیزانس) و امپراتوری ساسانی از سال ۲۲۴ تا ۶۵۱ میلادی اشاره دارد. این روابط که نزدیک به چهار سده به طول انجامید، عمدتاً خصومت‌آمیز بود و با دوره‌هایی کوتاه از صلح و آرامش همراه می‌شد. این تقابل طولانی‌مدت، یکی از طولانی‌ترین درگیری‌های تاریخ بشر محسوب شده و منابع انسانی و اقتصادی دو ابرقدرت را به میزان قابل توجهی تحلیل برد و زمینه را برای فتوحات بعدی مسلمانان در منطقه فراهم کرد. پیش‌زمینه تاریخی. با سقوط اشکانیان به
فراهم کرد. پیش‌زمینه تاریخی. با سقوط اشکانیان به دست اردشیر بابکان (بنیانگذار سلسله ساسانی) در سال ۲۲۴ میلادی، موازنه قوا در منطقه به شدت تغییر کرد. ساسانیان خود را وارثان واقعی هخامنشیان می‌دانستند و ادعای حاکمیت بر تمامی سرزمین‌هایی را داشتند که روزی تحت کنترل هخامنشیان بود، از جمله آناتولی، شام، مصر و حتی یونان. این ادعا به طور مستقیم با منافع امپراتوری روم در شرق در تضاد بود. از سوی دیگر، رومیان نیز همواره تهدیدی در مرزهای شرقی خود احساس می‌کردند و ساسانیان را جانشینان مستقیم اشکانیان، که دشمن دیرینه
را جانشینان مستقیم اشکانیان، که دشمن دیرینه روم بودند، می‌دانستند. دوره‌های اصلی درگیری. جنگ‌های اولیه (سده سوم میلادی). نخستین درگیری‌های بزرگ بین دو امپراتوری در دوران شاپور یکم (۲۴۱–۲۷۲ میلادی) رخ داد. شاپور یکم در نبرد ادسا در سال ۲۶۰ میلادی، امپراتور روم والرین را اسیر کرد. این رویداد که یکی از تحقیرآمیزترین شکست‌های تاریخ روم به شمار می‌رود، در کتیبه‌های شاپور در کعبه زرتشت (نقش رستم) به تفصیل شرح داده شده است. با این حال، موفقیت‌های ساسانیان توسط اودیناتوس حاکم مستقل پالمیرا تا حدی خنثی شد. جنگ‌های
حاکم مستقل پالمیرا تا حدی خنثی شد. جنگ‌های طولانی سده چهارم میلادی. در این دوره، جنگ‌ها اغلب حول کنترل ارمنستان و بین‌النهرین متمرکز بود. امپراتور روم جولیان مرتد در سال ۳۶۳ میلادی با لشکری بزرگ به قلب ایران یورش برد، اما در نبردى نامعلوم کشته شد. جانشین او، یوویان، مجبور به انعقاد پیمان صلحی تحقیرآمیز شد که بر اساس آن، روم متصرفات مهمی از جمله شهرهای نظامی استراتژیک مانند نیسیبیس و سینگارا را به ساسانیان واگذار کرد. اوج رقابت: جنگ‌های سده ششم و هفتم میلادی. این دوره شاهد طولانی‌ترین و فرسایشی‌ترین جنگ‌ها
این دوره شاهد طولانی‌ترین و فرسایشی‌ترین جنگ‌ها بین دو طرف بود که تحت حکومت پادشاهانی چون خسرو انوشیروان (۵۳۱–۵۷۹) و خسرو پرویز (۵۹۰–۶۲۸) از سوی ایران و ژوستینین یکم (۵۲۷–۵۶۵) و هراکلیوس (۶۱۰–۶۴۱) از سوی روم شرقی رخ داد. این جنگ که ویرانگرترین نبرد بین دو امپراتوری بود، با بهانه‌ای برای بازگرداندن خسرو پرویز به تخت پادشاهی آغاز شد. ساسانیان در اوج خود، سرزمین‌های وسیعی از جمله شام، فلسطین و مصر را فتح کرده و حتی اورشلیم را تسخیر و صلیب مقدس را به تیسفون بردند. اما ضدحمله قاطعانه امپراتور هراکلیوس، اوضاع را
اما ضدحمله قاطعانه امپراتور هراکلیوس، اوضاع را دگرگون کرد. او با یورش به قلب ایران، پایتخت ساسانیان تیسفون را تهدید کرد. این جنگ که با قتل خسرو پرویز به دست پسرش شیرویه و عقد پیمان صلح پایان یافت، هر دو امپراتوری را تا سر حد ورشکستگی مالی و نظامی پیش برد. دوره‌های صلح و دیپلماسی. علیرغم خصومت‌های طولانی، دوره‌هایی از صلح و همزیستی مسالمت‌آمیز نیز وجود داشت. مهم‌ترین این دوره‌ها، صلح ۵۰ ساله پس از پیمان صلح نرسی در سال ۲۹۹ میلادی و همچنین صلحی بود که پس از جنگ ۴۴۰–۴۲۱ میلادی برقرار شد. در دوران صلح، مرزها
جنگ ۴۴۰–۴۲۱ میلادی برقرار شد. در دوران صلح، مرزها امن بود و مبادلات تجاری و فرهنگی به شدت رونق می‌گرفت. روابط اقتصادی و فرهنگی. جاده ابریشم شریان اصلی ارتباطی بین دو امپراتوری بود. کالاهای لوکس ایرانی مانند ابریشم، فرش و جواهرات به روم صادر می‌شد و در مقابل، طلا و نقره رومی به ایران سرازیر می‌گردید. این تجارت اگرچه تحت تأثیر جنگ‌ها قرار می‌گرفت، اما هرگز به طور کامل قطع نشد. تأثیرات فرهنگی دو طرف بر یکدیگر نیز قابل توجه بود. هنر ساسانی به شدت بر هنر بیزانسی تأثیر گذاشت. مفاهیم معماری، نقاشی و حتی تشریفات
تأثیر گذاشت. مفاهیم معماری، نقاشی و حتی تشریفات درباری بین دو دربار مبادله می‌شد. علاوه بر این، مرز بین دو امپراتوری، محل تبادل ایده‌های فلسفی و مذهبی بود و آیین‌هایی مانند مسیحیت و مزدیسنا در این منطقه با یکدیگر در تماس بودند. پیامدها و فروپاشی. جنگ نهایی و فرسایشی ۶۰۲–۶۲۸ میلادی، هر دو امپراتوری را به شدت تضعیف کرد. ساختار اداری و نظامی هر دو طرف از هم پاشید و خزانه‌های آنها تهی شد. هنگامی که ارتش‌های تازه‌نفس خلافت راشدین در دهه ۶۳۰ میلادی ظهور کردند، با مقاومت سازمان‌یافته و قدرتمندی روبرو نشدند.
با مقاومت سازمان‌یافته و قدرتمندی روبرو نشدند. امپراتوری ساسانی تا سال ۶۵۱ میلادی به طور کامل سقوط کرد و سرزمین‌های شرقی روم (شام، مصر و آفریقای شمالی) نیز برای همیشه از دست رفت.
پانه کوی سانتی () یک نان میوه‌ای سنتی ایتالیایی کیک میوه است. این نان در تنور هیزمی پخته می‌شود و تقریباً همزمان با روز همه قدیسین در ۱ نوامبر و روز مردگان در روز بعد خورده می‌شود. این غذا مخصوص سیه‌نا و مارما است و در میان محصولات توسکانی با وضعیت "محصول کشاورزی سنتی ایتالیا' قرار دارد. تاریخچه. پنه کوی سانتی یک محصول منطقه‌ای ایتالیایی سنتی است که به شدت با شهر سیه‌نا و با جشن روز همه قدیسین در ۱ نوامبر و روز مردگان در روز بعد مرتبط است. جورج گیسینگ در دفتر خاطرات خود برای ۱ نوامبر ۱۸۹۷ نوشت: "در سیه‌نا
خاطرات خود برای ۱ نوامبر ۱۸۹۷ نوشت: "در سیه‌نا (و فقط در اینجا) امروزه نوعی کیک آلو بسیار ساده به نام "پنه کوی" می‌خورند. santi"". طرز تهیه. مواد اولیه سنتی عبارتند از آرد، روغن زیتون، کشمش و گردو. سایر مواد ممکن است شامل بادام، دانه کاج، عسل، انجیر و خرما باشد. از آرد برای تهیه خمیر نان استفاده می‌شود که سپس سایر مواد با آن مخلوط می‌شوند. سپس آن را به شکل یک قرص نان گرد یا بیضی شکل درمی‌آورند و در تنور هیزمی می‌پزند. نتیجه معطر، قهوه ای نسبتاً تیره و نسبتاً نرم است.
روابط ایتالیا و گرجستان، روابط خارجی بین ایتالیا و گرجستان است. هر دو کشور در ۱۱ مه ۱۹۹۲ روابط دیپلماتیک برقرار کردند. گرجستان در رم سفارت دارد. ایتالیا در تفلیس سفارت دارد. هر دو کشور عضو کامل شورای اروپا هستند. در طول جنگ روسیه و گرجستان، فرانکو فراتینی، وزیر امور خارجه ایتالیا، گفت: «ما نمی‌توانیم یک ائتلاف ضد روسی در اروپا ایجاد کنیم و در این مورد به موضع پوتین نزدیک هستیم.» او همچنین تأکید کرد که سیلویو برلوسکونی، نخست‌وزیر ایتالیا، متحد نزدیک ولادیمیر پوتین، نخست‌وزیر روسیه است. در ۸ اوت، دولت ایتالیا
نخست‌وزیر روسیه است. در ۸ اوت، دولت ایتالیا بیانیه‌ای صادر کرد و گزارش داد که «دولت ایتالیا با هماهنگی نزدیک با شرکای اتحادیه اروپا و آتلانتیک خود، وضعیت بحرانی که در اوستیای جنوبی ایجاد شده است را با نگرانی شدید دنبال می‌کند» و «ایتالیا از همه طرف‌ها می‌خواهد که فوراً به خشونت پایان دهند و به یک توقف دائمی خصومت‌ها دست یابند. این کشور قویاً از سرگیری مذاکرات برای یک راه‌حل سیاسی برای این مشکل را با احترام به حاکمیت و تمامیت ارضی گرجستان تشویق می‌کند.» بعداً، در ۱۰ اوت، پس از تماس با وزیر امور خارجه
بعداً، در ۱۰ اوت، پس از تماس با وزیر امور خارجه آمریکا، وزیر امور خارجه فرانسه و وزیر امور خارجه فنلاند، وزیر امور خارجه ایتالیا این دعوت را تکرار کرد. وزارت امور خارجه ایتالیا در مصاحبه‌ای در ۱۱ اوت با روزنامه لا استامپا، از دخالت مستقیم سیلویو برلوسکونی، نخست‌وزیر ایتالیا، خبر داد: «سارکوزی به عنوان رئیس فعلی اتحادیه اروپا با پوتین تماس گرفت و ۱۰ دقیقه بعد با برلوسکونی تماس گرفت. او گفت: «سیلویو، شما هم با ولادیمیر صحبت کنید، توضیح دهید که ما ضد روسیه نیستیم و همه ما می‌خواهیم مسکو به اتحادیه اروپا نزدیک
و همه ما می‌خواهیم مسکو به اتحادیه اروپا نزدیک باشد». پوتین در گفتگوی خود با برلوسکونی، موضع خود را تکرار کرد: روسیه کاملاً حق مداخله در گرجستان را دارد» و به استقرار نهایی نیروهای ایتالیایی اشاره کرد: «اگر کوشنر پس از جلسات خود در تفلیس و مسکو، روز چهارشنبه پیشنهادی را به شورای وزیران امور خارجه اروپا ارائه دهد و تصویب شود، ما آن را در نظر خواهیم گرفت. «اگر» های زیادی وجود دارد و در هر صورت باید نیروهای خود را که محدود هستند، با جابجایی آنها از سایر مأموریت‌های بین‌المللی، دوباره توزیع کنیم. کمک‌های
بین‌المللی، دوباره توزیع کنیم. کمک‌های بشردوستانه برای اوستیای جنوبی، در از طرف دیگر، از همین الان آماده است".
پانتونه (, نوعی از نان شیرین ایتالیایی و کیک میوه است که در اصل از میلان ایتالیا آمده است و معمولاً برای کریسمس و سال نو در غربی، جنوبی و جنوب شرقی و همچنین در آمریکای جنوبی، اریتره، استرالیا، ایالات متحده و کانادا تهیه و نوشیده می‌شود. این نان شکلی کوپولا دارد که از یک پایه استوانه امتداد می‌یابد و معمولاً برای یک پانتونه با وزن ، ارتفاع دارد. ممکن است از پایه‌های دیگری مانند هشت ضلعی یا هرم ناقص با شکل ستاره‌ای که بیشتر شبیه به پاندرو است، استفاده شود. این کیک طی یک فرآیند طولانی که شامل عمل‌آوری خمیر
این کیک طی یک فرآیند طولانی که شامل عمل‌آوری خمیر است، که اسیدی است، شبیه به نان خمیر ترش، تهیه می‌شود. فرآیند اثبات به تنهایی چندین روز طول می‌کشد و به کیک ویژگی‌های پفکی متمایز آن را می‌دهد. این کیک حاوی پرتقال شیرین، بالنگ و خلال لیمو و همچنین کشمش است که به صورت خشک و نه خیس خورده اضافه می‌شوند. انواع دیگری مانند ساده یا با شکلات نیز موجود است. این کیک به شکل‌های گوه‌ای، برش عمودی، همراه با نوشیدنی‌های گرم شیرین یا یک شراب شیرین، مانند آستی یا مسکاتو د آستی سرو می‌شود. در برخی مناطق ایتالیا، این دسر با
سرو می‌شود. در برخی مناطق ایتالیا، این دسر با «کرما آل ماسکارپونه» سرو می‌شود، خامه‌ای که با ترکیب تخم‌مرغ، ماسکارپونه و یک لیکور شیرین تهیه می‌شود. تلاش‌هایی برای کسب نام مبدأ حفاظت‌شده (PDO) و "نام مبدأ کنترل‌شده' (DOC)' برای این محصول در حال انجام است، اما این تلاش‌ها هنوز موفقیت‌آمیز نبوده است. ریشه‌ها. در ایتالیا، روایت‌های تاریخی از پنتونه همواره بیان می‌کنند که منشأ آن میلان بوده است. کلمه «پانتونه» از «پانتو» به معنای یک قرص نان کوچک گرفته شده است. پسوند جمع‌شونده «-one» معنی آن را به «نان بزرگ»
پسوند جمع‌شونده «-one» معنی آن را به «نان بزرگ» تغییر می‌دهد. احتمالاً در یک کتاب دستور غذای معاصر نوشته شده توسط بارتولومئو اسکاپی ایتالیایی، سرآشپز شخصی پاپها و امپراتورها در زمان شارل پنجم، به آن اشاره شده است. قدیمی‌ترین و قطعی‌ترین گواهی پانه‌تونه در فهرست هزینه‌های کالج بورومئو در پاویا در سال ۱۵۹۹ یافت می‌شود: در ۲۳ دسامبر همان سال در فهرست غذاهای ارائه شده برای ناهار کریسمس، هزینه‌های ۵ پوند کره، ۲ پوند کشمش و ۳ اونس ادویه که به نانوا داده می‌شد تا ۱۳ "قرص" درست کند که در روز کریسمس به دانشجویان
۱۳ "قرص" درست کند که در روز کریسمس به دانشجویان دانشگاه داده شود، نیز ذکر شده است. اولین ارتباط ثبت شده پانه‌تونه با کریسمس را می‌توان در نوشته‌های ایتالیایی قرن ۱۸ ایلومیناتیست پیترو وری یافت. او از آن به عنوان «نان لوکس» یاد می‌کند. قرن بیستم. در اوایل قرن بیستم، دو نانوای اهل میلان شروع به تولید پانتونه در مقادیر زیاد برای بقیه ایتالیا کردند. در سال ۱۹۱۹، آنجلو موتا شروع به تولید برند کیک‌های خود با نام خودش کرد. همچنین موتا بود که با دادن شکل گنبدی بلند به پانتونه سنتی، با سه بار ور آمدن خمیر، تقریباً
به پانتونه سنتی، با سه بار ور آمدن خمیر، تقریباً به مدت ۲۰ ساعت، قبل از پخت، انقلابی در آن ایجاد کرد و به آن بافت سبکی داد که اکنون برای ما آشناست. این دستور پخت کمی بعد توسط یک نانوای دیگر به نام جیواچینو آلمگنا، حدود سال ۱۹۲۵، اقتباس شد که نام خود را به برندی داد که هنوز هم وجود دارد. رقابت سختی که بین این دو ایجاد شد، منجر به تولید صنعتی این کیک شد. نستله در اواخر دهه ۱۹۹۰ این برندها را با هم به دست آورد، اما باولی، یک شرکت نانوایی ایتالیایی مستقر در ورونا، از آن زمان موتا و آلِمَگنا را از نستله خریداری
از آن زمان موتا و آلِمَگنا را از نستله خریداری کرده است. تا پایان جنگ جهانی دوم، پانِتونه برای هر کسی به اندازه کافی ارزان بود و خیلی زود به شیرینی اصلی کریسمس در کشور تبدیل شد. مهاجران لومبارد به آرژانتین، اروگوئه، پاراگوئه، ونزوئلا، کلمبیا، اکوادور و برزیل نیز عشق خود را به پانِتونه آوردند و پانِتونه برای کریسمس با کاکائو داغ یا مشروبات الکلی در طول فصل تعطیلات میل می‌شود که به یک سنت رایج در آن کشورها تبدیل شد. در بعضی جاها، جایگزین کیک پادشاه می‌شود. مصرف مدرن. پنتونه به طور گسترده در آمریکای جنوبی، از
مدرن. پنتونه به طور گسترده در آمریکای جنوبی، از جمله در آرژانتین، برزیل، شیلی (به عنوان مثال "پن د پاسکوا")، پرو، کلمبیا، اروگوئه، ونزوئلا، بولیوی، پاراگوئه و اکوادور، در دسترس است. در اسپانیایی به عنوان "panetón" یا "pan dulce" و در پرتغالی برزیلی به عنوان "panetone" شناخته می‌شود. آنتونیو دونوفریو اهل پرو، پسر مهاجرانی از کازرتا ایتالیا، برند خود را با استفاده از یک فرم اصلاح شده از فرمول Alemagna (به عنوان مثال، پاپایای شیرین شده به جای آب نبات استفاده می‌شود) ایجاد کرد. لیمو و مرکبات، زیرا این میوه‌ها
ایجاد کرد. لیمو و مرکبات، زیرا این میوه‌ها در پرو موجود نیستند)، که او به همراه سبک بسته‌بندی، مجوز آن را صادر کرد. این برند اکنون متعلق به نستله نیز هست و به سراسر آمریکای جنوبی صادر می‌شود. پانِتونه در جوامع ایتالیایی در ایالات متحده، کانادا، استرالیا و بریتانیا محبوب است. شرکت‌های تولید مواد غذایی و نانوایی‌های ایتالیایی هر کریسمس ۱۱۷ میلیون پنِتونه و کیک «پاندرو» تولید می‌کنند که در مجموع ۵۷۹ میلیون یورو ارزش دارد. پرو بزرگترین مصرف‌کننده پانِتونه در جهان است و از ایتالیا پیشی گرفته است، با ۱٫۳ کیلوگرم
است و از ایتالیا پیشی گرفته است، با ۱٫۳ کیلوگرم پانِتونه به ازای هر نفر در سال برای پرو.
ایتالیا و به ویژه جمهوری‌های دریایی آن، نقشی حیاتی و چندوجهی در تمامی جنگ‌های صلیبی از قرن یازدهم تا سیزدهم میلادی ایفا کردند. موقعیت جغرافیایی مرکزی این شبه‌جزیره در دریای مدیترانه، توانمندی دریایی شهرهای ساحلی آن و انگیزه‌های اقتصادی قوی، آن‌ها را به عاملی برای موفقیت صلیبیون تبدیل کرد. نقش ایتالیا تنها به حمل و نقل و لجستیک محدود نبود، بلکه در فتح شهرها، استقرار حکومت‌های صلیبی و شکل‌دادن به تحولات اقتصادی و فرهنگی ممالک صلیبی نیز تعیین‌کننده بود. پیش‌زمینه و بستر تاریخی. در آستانهٔ نخستین جنگ صلیبی،
و بستر تاریخی. در آستانهٔ نخستین جنگ صلیبی، شبه‌جزیره ایتالیا یکپارچه نبود و تحت سلطهٔ چندین قدرت منطقه‌ای قرار داشت. از جمله مهم‌ترین آن‌ها جمهوری ونیز، جمهوری جنوا، جمهوری پیزا و دوکنشین آپولیا و سیسیل تحت فرمان نورمن‌ها بودند. این دولت‌های شهری رقیب، برای گسترش تجارت و نفوذ سیاسی خود در مدیترانه شرقی با یکدیگر به رقابت می‌پرداختند. دعوت پاپ اوربان دوم برای آزادی سرزمین‌های مقدق، فرصتی استثنایی برای آن‌ها فراهم آورد تا هم به عنوان مبارزانی مذهبی ظاهر شوند و هم منافع تجاری خود را به‌طور چشمگیری پیش ببرند.
و هم منافع تجاری خود را به‌طور چشمگیری پیش ببرند. نقش جمهوری‌های دریایی. جمهوری ونیز. ونیز اگرچه در جنگ صلیبی اول حضور کمرنگی داشت، اما به تدریج به بازیگری اصلی تبدیل شد. مشارکت ونیز در جنگ صلیبی چهارم (۱۲۰۲–۱۲۰۴) بود که به انحراف مسیر جنگ و تصرف و غارت قسطنطنیه (پایتخت امپراتوری بیزانس) انجامید. این رویداد منجر به تأسیس امپراتوری لاتین و تقسیم قلمرو بیزانس شد که ونیز سهم عمده‌ای از آن را به دست آورد. پیش از آن نیز، ونیزی‌ها در ایجاد پادشاهی قبرس نقش داشتند. جمهوری جنوا. جنوا از همان آغاز، از حامیان اصلی
جمهوری جنوا. جنوا از همان آغاز، از حامیان اصلی جنگ‌های صلیبی بود. ناوگان جنوایی نقش کلیدی در فتح انطاکیه (۱۰۹۸) در خلال نخستین جنگ صلیبی ایفا کرد. در ازای این کمک، بازرگانان جنوایی امتیازات تجاری گسترده‌ای در انطاکیه و دیگر بنادر شام به دست آوردند. محله‌ها و انبارهای تجاری (فونداک‌ها) ی آن‌ها در شهرهایی مانند عکا و صور به مراکز اصلی تجارت و نفوذ جنوا تبدیل شد. جمهوری پیزا. پیزا نیز رقیبی سرسخت برای ونیز و جنوا بود. ناوگان پیزا در نخستین جنگ صلیبی و به ویژه در فتح اورشلیم (۱۰۹۹) حضور فعالی داشت. پیزایی‌ها
در فتح اورشلیم (۱۰۹۹) حضور فعالی داشت. پیزایی‌ها نیز مانند رقبای خود، در ازای خدمات نظامی و دریایی خود، امتیازات تجاری، معافیت‌های مالیاتی و محله‌های مستقل در شهرهای صلیبی دریافت کردند. نقش پادشاهی سیسیل. پادشاهی سیسیل تحت فرمان حکومت نورمن‌ها و بعدها هوهنشتاوفنها، به دلیل موقعیت استراتژیک خود در مرکز مدیترانه، پایگاهی حیاتی برای تأمین نیرو و تدارکات جنگ‌های صلیبی بود. پادشاهانی مانند روجر دوم سیسیل و ویلهلم دوم سیسیل به‌طور فعال از صلیبیون حمایت مالی و نظامی می‌کردند. ناوگان سیسیلی در محاصره شهرهای ساحلی
می‌کردند. ناوگان سیسیلی در محاصره شهرهای ساحلی شام و مصر مشارکت داشت. تأثیرات اقتصادی و تجاری. مشارکت ایتالیا در جنگ‌های صلیبی عمدتاً با انگیزه‌های اقتصادی هدایت می‌شد. جمهوری‌های دریایی در ازای خدمات حمل و نقل و محاصره، امتیازات تجاری بسیار سودآوری به دست آوردند. آن‌ها کنترل تجارت کالاهای لوکس شرقی (مانند ابریشم، ادویه‌جات و عطر) را به دست گرفته و آن را به اروپا منتقل می‌کردند. ایجاد شبکه‌ای از پایگاه‌های تجاری در سراسر شرق مدیترانه، بنیانی برای سلطه اقتصادی ایتالیا در سده‌های بعدی فراهم آورد. تأثیرات
ایتالیا در سده‌های بعدی فراهم آورد. تأثیرات فرهنگی و معماری. بازرگانان، دریانوردان و مهاجران ایتالیایی، پل فرهنگی بین شرق و غرب بودند. آن‌ها نه تنها کالا، که ایده‌ها، فناوری‌ها و سبک‌های معماری را نیز منتقل می‌کردند. تأثیر معماری ایتالیایی را می‌توان در ساخت‌وسازهای نظامی و مذهبی در ممالک صلیبی، به ویژه در بندرهای تحت کنترل آن‌ها مشاهده کرد. همچنین، دانش‌هایی مانند نقشه‌برداری و دریانوردی از طریق این تعاملات غنی شد. پیامدها و میراث. مشارکت ایتالیا در جنگ‌های صلیبی پیامدهای عمیقی داشت:
ایتالیا در جنگ جهانی اول به دوره مشارکت پادشاهی ایتالیا در جنگ جهانی اول از سال ۱۹۱۵ تا ۱۹۱۸ اشاره دارد. اگرچه ایتالیا در ابتدا عضو پیمان سهگانه با امپراتوری آلمان و اتریش-مجارستان بود، اما در سال ۱۹۱۴ اعلام بی‌طرفی کرد. پس از دوره‌ای از مذاکرات محرمانه با هر دو طرف درگیر، ایتالیا در ۲۳ مه ۱۹۱۵ با امضای پیمان لندن به متفقین پیوست و به اتریش-مجارستان اعلان جنگ داد. مشارکت ایتالیا عمدتاً در یک جبهه ثابت در امتداد مرزهای شمالی و شمال شرقی خود، موسوم به جبهه ایتالیا، متمرکز بود و به یکی از خونین‌ترین صحنه‌های
متمرکز بود و به یکی از خونین‌ترین صحنه‌های نبرد جنگ تبدیل شد. پیش‌زمینه و بی‌طرفی اولیه (۱۹۱۴–۱۹۱۵). ایتالیا در سال ۱۸۸۲ به پیمان سهگانه پیوسته بود، اما این اتحاد ماهیتاً دفاعی بود. زمانی که جنگ در اوت ۱۹۱۴ آغاز شد، ایتالیا استدلال کرد که اتریش-مجارستان به صربستان حمله کرده و جنگ را آغاز کرده است، تعهدات اتحادیه را فعال نکرده و بنابراین بی‌طرفی خود را اعلام کرد. در داخل ایتالیا، جدال بزرگی بین دو جناح درگرفت: دولت به رهبری آنتونیو سالاندرا و وزیر خارجه او سیدنی سونینو، به طور همزمان با هر دو طرف بلوک مرکزی
سونینو، به طور همزمان با هر دو طرف بلوک مرکزی و متفقین برای تعیین بهترین پیشنهاد برای ورود به جنگ مذاکره کرد. پیمان لندن و ورود به جنگ. در ۲۶ آوریل ۱۹۱۵، ایتالیا پیمان لندن را با متفقین (بریتانیا، فرانسه و روسیه) امضا کرد. بر اساس این پیمان محرمانه، در ازای اعلان جنگ به متحدین سابق خود، به ایتالیا وعده داده شد که پس از پیروزی، سرزمین‌های وسیعی از جمله: اعطا خواهد شد. بر این اساس، ایتالیا در ۲۳ مه ۱۹۱۵ به اتریش-مجارستان اعلان جنگ داد. لازم به ذکر است که ایتالیا تا اوت ۱۹۱۶ به آلمان اعلان جنگ نداد. جبهه
ایتالیا تا اوت ۱۹۱۶ به آلمان اعلان جنگ نداد. جبهه ایتالیا و نبردهای اصلی. جنگ برای ایتالیا عمدتاً در مرزهای کوهستانی شمال و شمال شرق، به ویژه در امتداد رودخانه ایسونزو و در کوه‌های دولومیت متمرکز بود. شرایط نبرد به دلیل زمین ناهموار و آب‌وهوای سخت بسیار دشوار بود. جبهه داخلی و تأثیرات اجتماعی. جنگ فشار بی‌سابقه‌ای بر جامعه و اقتصاد ایتالیا وارد کرد. تلفات و پیامدها. ایتالیا هزینه انسانی وحشتناکی پرداخت کرد: در کنفرانس صلح پاریس، ایتالیا با «پیروزی مخدوش» مواجه شد. اگرچه ایتالیا ترنتینو، آلتو آدیجه، ونتو
مواجه شد. اگرچه ایتالیا ترنتینو، آلتو آدیجه، ونتو جولیا و ایستریا را به دست آورد، اما وعده‌های پیمان لندن به طور کامل محقق نشد. به ویژه، اعطای فیومه (رییکا) و حاکمیت بر دالماسی به دلیل اصل حق تعیین سرنوشت رئیس‌جمهور آمریکا وودرو ویلسون و مخالفت‌های یوگسلاوی آینده رد شد. این احساس که «پیروزی دزدیده شده» است ("vittoria mutilata")، خشم ملی‌گرایان را برانگیخت و نارضایتی عمیقی از دولت لیبرال ایجاد کرد. این احساس شکست در میان پیروزی، بستری حاصلخیز برای برآمدن فاشیسم و به قدرت رسیدن بنیو موسولینی در سال ۱۹۲۲
فاشیسم و به قدرت رسیدن بنیو موسولینی در سال ۱۹۲۲ فراهم آورد.
قلعه آراگونی () قلعه‌ای است که بر روی یک جزیره کوچک کشندی در شرق ایسکیا (یکی از جزایر فلگری)، در انتهای شمالی خلیج ناپل، ایتالیا ساخته شده است. این قلعه بر روی یک جزیره کوچک صخره‌ای آتشفشانی قرار دارد که توسط یک میان‌گذر (") به جزیره بزرگتر ایسکیا متصل می‌شود. تاریخچه. اولین قلعه توسط هیرو اول سیراکوز در سال ۴۷۴ پیش از میلاد ساخته شد. در همان زمان، دو برج برای کنترل حرکات ناوگان دشمن ساخته شد. سپس این صخره توسط پارتنوپیایی‌ها، ساکنان باستانی ناپل، اشغال شد. در سال ۳۲۶ پیش از میلاد، این قلعه توسط رومی‌ها و
در سال ۳۲۶ پیش از میلاد، این قلعه توسط رومی‌ها و سپس دوباره توسط پارتنوپی‌ها تصرف شد. در سال ۱۴۴۱ آلفونسوی پنجم، پادشاه آراگون صخره را به جای پل چوبی قبلی، با یک پل سنگی به جزیره متصل کرد و دیوارها را برای دفاع از ساکنان در برابر حملات دزدان دریایی تقویت کرد. حدود سال ۱۷۰۰، حدود ۲۰۰۰ خانواده در این جزیره زندگی می‌کردند، از جمله یک صومعه پور کلرز، یک صومعه راهبان باسیلی (از کلیسای ارتدکس یونانی)، اسقف و سمینار، شاهزاده با یک پادگان نظامی. همچنین ۱۳ کلیسا وجود داشت. در سال ۱۸۰۹، نیروهای بریتانیایی جزیره را
داشت. در سال ۱۸۰۹، نیروهای بریتانیایی جزیره را که در آن زمان تحت فرماندهی فرانسه بود، محاصره کردند و آن را تا نابودی کامل گلوله‌باران کردند. در سال ۱۹۱۲، قلعه به یک مالک خصوصی فروخته شد. امروزه این قلعه پربازدیدترین بنای تاریخی جزیره است. مکان و توضیحات. این قلعه بر روی یک جزیره کشندی کوچک در شرق ایسکیا (یکی از جزایر فلگری)، در انتهای شمالی خلیج ناپل، ایتالیا ساخته شده است. این قلعه بر روی یک جزیره کوچک صخره‌ای آتشفشانی قرار دارد که توسط یک میان‌گذر (") به جزیره بزرگتر ایسکیا متصل می‌شود. دسترسی به آن از
جزیره بزرگتر ایسکیا متصل می‌شود. دسترسی به آن از طریق یک تونل با دهانه‌های بزرگ است که به نور اجازه ورود می‌دهد. در امتداد تونل، یک کلیسای کوچک وجود دارد که به جان جوزف صلیبی ()، قدیس حامی جزیره، تقدیم شده است. در بیرون قلعه، کلیسای ایماکولاتا و کلیسای جامع آسونتا قرار دارند. اولین کلیسا در سال ۱۷۳۷ در محل یک کلیسای کوچک‌تر اختصاص داده شده به سنت فرانسیس ساخته شد و پس از سرکوب صومعه‌ها در سال ۱۸۰۶ و همچنین صومعه کلاریس‌ها بسته شد. کاربردها. جشنواره فیلم ایسکیا، یک جشنواره فیلم بین‌المللی، هر ساله از اواخر
یک جشنواره فیلم بین‌المللی، هر ساله از اواخر ژوئن تا اوایل ژوئیه در قلعه برگزار می‌شود. در فرهنگ عامه. این قلعه به عنوان «دژ مستحکم» رضا در فیلم «» محصول ۲۰۱۹ مورد استفاده قرار گرفت.