payamvha/North_RAG huggingface dataset:
می‌کردند. چای. فنجان‌های چای گاهی در چین‌خوردگی شکم چوبا، یک لباس سنتی، حمل می‌شوند. فنجان‌های چای چوبی ساخته شده از چوب به ویژه دزابیجا باکیفیت محسوب می‌شوند. آن‌ها دارای سطحی صاف، الگوی دانه‌ای چشم‌گیر و شکلی متعادل هستند که به ترکیب چوب خام مربوط می‌شود. این فنجان‌ها راحت در دست گرفته می‌شوند. قیمت آن‌ها بالا است و بیشتر افراد نمی‌توانند آن‌ها را بخرند. فنجان‌های مجلل معمولاً دارای لایه‌ای از نقره درون خود هستند که برای تمیز کردن آسان‌تر طراحی شده‌اند. اشراف و لاماهای عالی از پایه‌ها و درپوش‌هایی
اشراف و لاماهای عالی از پایه‌ها و درپوش‌هایی استفاده می‌کردند که با موتیف‌های اسطوره‌ای به دقت تزئین شده بودند. این درپوش‌ها برای حفظ عطر چای استفاده می‌شوند. گرانبهاترین فنجان‌ها که از استان‌های دیگر ارسال می‌شوند، از یاقوت سفید ساخته شده‌اند و هیچ دسته‌ای ندارند. بهترین فنجان‌های چای از فلز یا نقره ساخته می‌شوند که فقط برای مهمانان و در روزهای جشن استفاده می‌شوند. زرگران درگه به خاطر ست‌های چای زیبا و باکیفیت خود شناخته شده‌اند. قوری‌ها معمولاً از چوب یا خاک رس ساخته می‌شوند، در حالی که قوری‌های بهتر از
خاک رس ساخته می‌شوند، در حالی که قوری‌های بهتر از فلزات با تزئینات مجلل مانند مس یا برنج ساخته می‌شوند. دانگمو یک سیلندر مخلوط‌کن چای است که برای تهیه چای کره‌ای تبتی استفاده می‌شود. معمولاً حجم آن حدود ۴ لیتر است و از چوب تزئین شده با برنج ساخته می‌شود. یک همزن در سوراخ بالای دانگمو قرار می‌گیرد و با ۱۵–۲۰ حرکت عمودی، چای کره‌ای امولسیون می‌شود. آشپزخانه‌های صومعه. راهب‌های تبتی خودکفا هستند. آن‌ها برای خود غذا می‌پزند و با دعا کردن برای کشاورزان و کوچ‌نشینان یا انجام مراسم برای رفاه خانواده‌ها، پول
یا انجام مراسم برای رفاه خانواده‌ها، پول جمع‌آوری می‌کنند. در آشپزخانه‌های صومعه، از قابلمه‌های بزرگ برای تهیه سوپ استفاده می‌شود. در زمان‌های استراحت از تحصیلات مذهبی، برای راهب‌ها چای و سوپ سرو می‌شود. راهب‌های تازه‌کار از بین ردیف‌ها عبور کرده و چای را از قوری‌های با تزئینات غنی می‌ریزند. آداب معاشرت. دوستی، مهمان‌نوازی، سخاوت و عددم خودخواهی که از اصول بوداگرایی تبتی نشأت می‌گیرد، پایه‌های آداب و رسوم محلی هستند. رفتارهایی که خودمحور یا خودخواهانه باشند، نامناسب تلقی می‌شوند و کمک به دیگران ایده‌آل
نامناسب تلقی می‌شوند و کمک به دیگران ایده‌آل محسوب می‌شود. این باورها با اعتقاد به کارما - که هر چیزی که در زندگی اتفاق می‌افتد، منبعی در اعمال انجام شده در گذشته دارد - ترکیب می‌شود و به آن‌ها کمک می‌کند تا از دست دادن، بیماری یا بدبختی‌های بزرگ را به راحتی پردازش کنند، زیرا بر این باورند که این امر آن‌ها را از تأثیرات اعمال گذشته رها می‌کند. مهمان‌ها این نگرش را مشاهده می‌کنند. هنگام ورود، مهمان یک خاتا - یک شال ابریشمی سفید - دریافت می‌کند که نماد شادی برای بازدید و احترام به مهمان است. پس از ورود،
برای بازدید و احترام به مهمان است. پس از ورود، راحتی و آسایش مهمان به هر نحوی مورد توجه قرار می‌گیرد، از جمله در پخت و پز. ممکن است به مهمان چای پیشنهاد شود، اما به جای پذیرش فوری، انتظار می‌رود که مهمان به‌طور مودبانه رد کند - مهمان نیز باید نمونه باشد. بدون تردید، میزبان (معمولاً زن خانه) بلافاصله چای را سرو می‌کند. میزبان فنجان را با دو دست می‌ریزد و به عنوان نشانه‌ای از احترام به مهمان می‌دهد. در پروتکل معمول، مهمان تنها یک جرعه کوچک می‌نوشد قبل از اینکه فنجان را بگذارد. میزبان دوباره فنجان را پر کرده
فنجان را بگذارد. میزبان دوباره فنجان را پر کرده و از مهمان می‌خواهد که دوباره بنوشد. این کار دو بار دیگر تکرار می‌شود قبل از اینکه مهمان به آرامی فنجان را خالی کند. اگر مهمان فنجان را پر بگذارد بدون اینکه بنوشد، این به عنوان علامتی از رضایت تلقی می‌شود. بدون اینکه سؤالی شود، فنجان برداشته می‌شود و معمولاً به مهمان چانگ (آبجو جو) پیشنهاد می‌شود. در میز، انتظار می‌رود که افراد به صورت چهارزانو بنشینند و کشیدن پاها نامناسب تلقی می‌شود. علاوه بر این، هرگز نباید بر روی اعضای بدن دیگران عبور کرد. شیرینی‌ها ممکن
بر روی اعضای بدن دیگران عبور کرد. شیرینی‌ها ممکن است با چای سرو شوند. اگر به مهمان وعده غذایی پیشنهاد شود، او ممکن است در ابتدا به‌طور مودبانه رد کند. در پیشنهادهای بعدی، میزبان ممکن است بفهمد که مهمان چه چیزی می‌خواهد. هدف هر میزبان ایجاد یک جو آرام و خوشایند و دادن شادی و لذت است. غذاها. سایر غذاهای تبتی عبارتند از: پنیر، ماست و کره. پنیرهای تبتی، ماست و کره از مواد غذایی اصلی هستند. انواع مختلفی از پنیرها وجود دارد که شامل پنیرهای نرم مشابه پنیر کاتیج که از دوغ تهیه می‌شوند و به آن چورا لوانپا (یا سر)
از دوغ تهیه می‌شوند و به آن چورا لوانپا (یا سر) گفته می‌شود. پنیر سخت به نام چورا کامپو شناخته می‌شود. پنیر بسیار سخت، که از ماست جامد شده تهیه می‌شود، چهورپی نامیده شدهو در سیکیم و نپال نیز یافت می‌شود. نوع دیگری از پنیر به نام شوشا یا چورول وجود دارد که طعمی شبیه به لیمبورگر دارد و نیز خورده می‌شود. این پنیر از خامه و پوست شیر تهیه می‌شود. نوشیدنی‌ها. بیشتر تبتی‌ها روزانه فنجان‌های زیادی از چای کره یاک می‌نوشند. گاهی چای یاس نیز در دسترس است. چای کره‌ای نوشیدنی ملی تبتی‌هاست. به دلیل محتوای بالای کره‌اش،
ملی تبتی‌هاست. به دلیل محتوای بالای کره‌اش، این نوشیدنی در شرایط جوی و جغرافیایی شدید فلات تبتی ایده‌آل است. اگرچه چای کره محبوب‌ترین چای است، چای سیاه نیز نسبتاً محبوب است. یاسمن در شرق تبت رشد می‌کند. به احتمال زیاد، تبتی‌ها چای یاسمن را از حوزه فرهنگی چینی هان جذب کرده‌اند. چای ادویه‌دار در میان تبعیدی‌هایی که در هند و نپال زندگی می‌کنند بسیار محبوب است. این نوع چای تقریباً در تبت ناشناخته است و به احتمال زیاد از فرهنگ هندی اقتباس شده است. "دارا" کلمه تبتی برای دوغ است و به نوشیدنی ماست اشاره دارد. این
برای دوغ است و به نوشیدنی ماست اشاره دارد. این واژه همچنین برای لاسی هندی نیز استفاده می‌شود. نوشیدنی‌های الکلی. به‌طور سنتی، بودیسم تبتی مصرف نوشیدنی‌های الکلی را ممنوع می‌کرد. آبجو بیشتر از جو است، اما از برنج، گندم، ذرت، جو و ارزن نیز استفاده می‌شود. چانگ از طریق نی بامبو نازک مصرف می‌شود. نوشیدنی‌های الکلی عبارتند از: مواد تشکیل دهنده. جو از قرن پنجم میلادی به عنوان یک غذای اصلی شناخته شده است. این غله به یک محصول آردی به نام ت"ساپا" تبدیل می‌شود که هنوز هم به عنوان یک غذای اصلی محسوب می‌شود. آرد را
هم به عنوان یک غذای اصلی محسوب می‌شود. آرد را تفت می‌دهند و با کره و چای کره‌ای مخلوط می‌کنند تا خمیری سفت درست شود که به صورت توپ‌های کوچک خورده می‌شود.
سرود انلیل ()، با نام‌های دیگر چون انلیل و اِکور (انلیل A)، «انلیل در اِ-کور»، سرود برای اِکور، سرود و افسون برای انلیل، سرود برای انلیل نیکوکار همگانی یا بخشی از یک متن جن‌گیری، یک اسطوره به زبان سومری است که بر روی الواح رُسی در اواخر هزارهٔ سوم پیش از میلاد نوشته شده است. سرود انلیل حدود سال ۲۰۰۰ پیش از میلاد سروده شده است. این سرود به ستایش خدای آسمان، انلیل، معبد او در نیپور (اِ-کور) و همسرش نینلیل می‌پردازد و انلیل را به‌عنوان خدای آفریننده و منبع همهٔ زندگی توصیف می‌کند. سرود «انلیل در اِ-کور»
همهٔ زندگی توصیف می‌کند. سرود «انلیل در اِ-کور» نه‌تنها به‌دلیل محتوای مذهبی‌اش، بلکه به‌خاطر تأثیرگذاری‌اش بر ادبیات میان‌رودان و حتی کتاب مقدس اهمیت دارد. این سرود در مدارس کاتبان سومری به‌عنوان بخشی از برنامهٔ آموزشی پیشرفته به نام «ده‌گانه» تدریس می‌شد. ساختار سرود بین توصیف‌های سوم‌شخص و خطاب‌های مستقیم به انلیل متناوب است و تصاویری از عدالت، نظم کیهانی و عظمت معبد اِ-کور را ارائه می‌دهد. انلیل که ابتدا به‌عنوان خدای هوا شناخته می‌شد، به‌تدریج جایگاه پدرش، آنو، را به‌عنوان پادشاه خدایان گرفت و با
پدرش، آنو، را به‌عنوان پادشاه خدایان گرفت و با انکی، خدای خرد، و آنو یک سه‌گانهٔ الهی تشکیل داد. در برخی اسطوره‌ها، انلیل تابع آنو یا انکی یا نینلیل است، اما در بیشتر موارد، او قدرتمندترین خدا در میان ایزدان میان‌رودان است، دارندهٔ لوح‌های سرنوشت که سرنوشت خدایان و انسان‌ها را تعیین می‌کنند، و آفریننده و نگهدارندهٔ نظم جهانی است. معبد اِ-کور در نیپور، که به‌عنوان «خانهٔ کوه» شناخته می‌شد، مرکز اصلی پرستش انلیل بود و به‌عنوان محل اتصال آسمان و زمین در نظر گرفته می‌شد. پادشاهان دوره‌های مختلف، از جمله
نظر گرفته می‌شد. پادشاهان دوره‌های مختلف، از جمله اور-نامو و شولگی، به بازسازی و توسعهٔ این معبد اهمیت زیادی می‌دادند، زیرا مشروعیت سلطنت خود را از انلیل و نینلیل می‌گرفتند. این سرود تأثیر قابل‌توجهی بر متون مذهبی بعدی، به‌ویژه کتاب مزامیر در کتاب مقدس، داشته است. تصاویر و مضامین موجود در سرود، مانند توصیف انلیل به‌عنوان چوپان نیکوکار و توصیف معبد به‌عنوان محل سکونت الهی، در متون مذهبی بعدی نیز دیده می‌شود. گردآوری. پاره‌هایی از این متن در فهرست موزه باستان‌شناسی و مردم‌شناسی دانشگاه پنسیلوانیا در بخش زبان
و مردم‌شناسی دانشگاه پنسیلوانیا در بخش زبان اکدی (CBS) کشف شد؛ این یافته‌ها از کاوش‌های صورت‌گرفته در پرستشگاه کتابخانه در نیپور به دست آمده بود. اسطوره نخستین‌بار از روی لوح CBS 8317 منتشر شد که جرج آرون بارتون آن را در سال ۱۹۱۸ با عنوان «متون دینی سومری» در مجموعهٔ "کتیبه‌های گوناگون بابلی"، شمارهٔ ده، با عنوان «بخشی از یک جن‌گیری» ترجمه کرد. ضخیم‌ترین بخش این لوح، حدود اندازه داشت. قطعه‌ای بزرگ‌تر از همین متن بر روی لوح CBS شماره ۱۴۱۵۲ یافت شد و نخستین‌بار به‌دست هنری فردریک لوتز در سال ۱۹۱۹ با عنوان
به‌دست هنری فردریک لوتز در سال ۱۹۱۹ با عنوان «سرود و افسون برای انلیل» در کتاب "متون برگزیدهٔ سومری و بابلی" (شمارهٔ ۱۱۴) منتشر گردید. لوح بارتون تنها شامل خطوط ۵ تا ۲۴ از پشت لوح لوتز بود که خود یک سال پیش‌تر ترجمه شده بود و برای تکمیل چند خط آسیب‌دیدهٔ لوح بارتون از آن بهره گرفته شد. ادوارد چیرا نیز لوح CBS 7924B از این سرود را در کتاب "حماسه‌ها و اسطوره‌های سومری" منتشر کرد. او همچنین همراه با ساموئل نوآ کریمر سه لوح دیگر، یعنی CBS 8473، ۱۰۲۲۶ و ۱۳۸۶۹ را در سال ۱۹۳۴ در کتاب "متون سومری با محتوای متنوع"
در سال ۱۹۳۴ در کتاب "متون سومری با محتوای متنوع" منتشر کرد. عنوانی که این‌بار به سرود داده شد «سرود برای اکور» بود، که نشان می‌داد این لوح‌ها «بخشی از ترکیبی هستند که اِکورِ انلیل در نیپور را می‌ستاید، هرچند ممکن است تنها بخشی از متنی بلندتر باشند». لوح‌های دیگری از همین اسطوره در مجموعهٔ هرمان فولرات هیلفرشت در دانشگاه ینای آلمان یافت شد که شامل شماره‌های ۱۵۳۰، ۱۵۳۱، ۱۵۳۲، 1749b، ۲۶۱۰، 2648a و b، ۲۶۶۵، ۲۶۸۵، ۱۵۷۶ و ۱۵۷۷ بودند. الواحی دیگر در ایسن، که امروزه به نام ایشان البحریات شناخته می‌شود، به‌ویژه لوح
به نام ایشان البحریات شناخته می‌شود، به‌ویژه لوح شماره ۹۲۳، به‌دست آمدند. لوحی دیگر با شمارهٔ 44351a در میان متون موزه ملی عراق یافت شد. نسخه‌هایی دیگر از این سرود در مجموعه‌های صومعه سانتا ماریا د مونتسارات در بارسلون و موزه اشمولین در آکسفورد نگهداری می‌شوند. ترجمه‌هایی دیگر نیز از لوح‌هایی در مجموعهٔ نیپورِ موزه باستان‌شناسی استانبول در استانبول (Ni) انجام شده‌اند. ساموئل نوآ کریمر در کنار دیگر پژوهشگران، چندین لوح دیگر از این مجموعه را ترجمه کرده است که از جمله شامل شماره‌های Ni 1039، ۱۱۸۰، ۴۰۰۵، ۴۰۴۴،
از جمله شامل شماره‌های Ni 1039، ۱۱۸۰، ۴۰۰۵، ۴۰۴۴، ۴۱۵۰، ۴۳۳۹، ۴۳۷۷، ۴۵۸۴، ۹۵۶۳ و ۹۶۹۸ می‌شود. الواحی دیگر نیز در کاوش‌های آنری دو ژنویاک در کیش (سومر) (شماره C 53) کشف شد. لوح دیگری از این اسطوره (Si 231) در سیپار و در مجموعه‌های موزهٔ باستان‌شناسی استانبول کشف شد. سِر لئونارد وولی الواح بیشتری را در اور کشف کرد که در مجموعهٔ «متون کاوش‌های اور» از سال ۱۹۲۸ گرد آمده‌اند. سایر الواح و نسخه‌ها نیز برای شکل‌گیری متن نهایی این اسطوره به کار رفتند و ترجمه‌های نهایی توسط تورکیلد یاکوبسن، میگل سیویل و یواخیم کرشر
توسط تورکیلد یاکوبسن، میگل سیویل و یواخیم کرشر انجام شده است. درون‌مایه. این سرود که به گفتهٔ کریمر یکی از مهم‌ترین نمونه‌های نوع خود به‌شمار می‌آید، با ستایش از انلیل در جایگاه با شکوه و الهام‌بخش‌اش آغاز می‌شود: سرود سپس ادامه می‌یابد و بیان می‌کند که انلیل بنیان‌گذار و آفرینندهٔ شهر نیپور و سازمان‌دهندهٔ زمین است. در تفاوت با اسطورهٔ انلیل و نین‌لیل که در آن شهر پیش از آفرینش وجود دارد، اینجا انلیل به‌عنوان طراح و سازندهٔ نیپور معرفی می‌شود؛ گویی او پیش از خلقت، نقشه‌اش را کشیده و طرح آن را ترسیم کرده
از خلقت، نقشه‌اش را کشیده و طرح آن را ترسیم کرده است: سپس سرود از ساختار فیزیکی شهر فراتر می‌رود و به توصیف و ستایش فلسفه اخلاق و نظام ارزشی آن می‌پردازد: آخرین جمله توسط R. P. Gordon با توصیف اورشلیم در کتاب اشعیا ()، «شهر عدالت، پارسایی در او سکونت داشت»، و در کتاب ارمیا ()، «ای سکونت‌گاه عدالت، و کوه قداست»، مقایسه شده است. اسطوره با توصیف ساخت پرستشگاهی به نام اکور برای انلیل از سوی مردم شهر ادامه می‌یابد. جایگاه‌های کاهنی و وظایف مربوط به اکور در متن ذکر شده و در ادامه، دعایی برای دریافت برکت از سوی
ذکر شده و در ادامه، دعایی برای دریافت برکت از سوی انلیل برای شهر آورده می‌شود؛ جایی که او سرچشمهٔ همهٔ نیک‌بختی‌ها به‌شمار می‌آید: عبارت پایانی بالا مشابهتی با یکی از آیات مزامیر دارد (): «صدای خدا گوزن‌ها را به زاییدن می‌آورد و بزها را به زود زاییدن وامی‌دارد». سرود در ادامه با توصیف انلیل به‌عنوان کشاورز و ستایش از همسرش، نین‌لیل، پایان می‌یابد: اندرو آر. جرج پیشنهاد کرده است که این سرود به انلیل «می‌تواند در ترکیب‌های بلندتر گنجانده شود» مانند سرود معبد کش و «سرودی دربارهٔ معبدهای اور که مقدمه‌ای است بر
و «سرودی دربارهٔ معبدهای اور که مقدمه‌ای است بر سرود شلگی دربارهٔ ستایش از خویشتن». بحث. شکل شعری و محتوای ستایش‌آمیز این سرود شباهت‌هایی با مزامیر در کتاب مقدس دارد، به‌ویژه مزمور ۲۳ (): «یَهُوَه شبان من است، محتاج نخواهم بود. در مرتع‌های سبز مرا می‌خواباند». در بیت هشتاد و چهار آمده است: و در بیت نود و یک، انلیل به‌عنوان شبان یاد شده است: الگوی شبان که در این اسطوره شکل گرفته، در توصیف عیسی در انجیل یوحنا نیز دیده می‌شود (). Joan Goodnick Westenholz اشاره کرده که «تصویر کشاورز حتی محبوب‌تر از شبان در
کرده که «تصویر کشاورز حتی محبوب‌تر از شبان در کهن‌ترین نام‌های شخصی بوده، همان‌گونه که در یک جامعهٔ کشاورزی انتظار می‌رود». او یادآور می‌شود که هر دو پژوهشگر، فالکنشتاین و تورکیلد یاکوبسن، کشاورز را به پادشاه نیپور نسبت می‌دهند؛ و ریسمن پیشنهاد داده که کشاورز یا «انگار» ِ اکور احتمالاً همان نینورتا بوده است. این اصطلاح در بیت شصت آمده است: وین هوروویتس به بررسی کاربرد واژهٔ آبزو پرداخته، واژه‌ای که معمولاً برای معبد آبزو، ایزد، مکان کیهانی یا حوض آیینی به‌کار می‌رود. در سرود انلیل، درون آن همچون «دریایی
می‌رود. در سرود انلیل، درون آن همچون «دریایی دوردست» توصیف شده است: پی‌ریزی معبد انلیل با لاجورد انجام شده، سنگی که به «شوهام» در سفر حزقیال () نسبت داده می‌شود، جایی که از آن در ساخت «باغ عدن، باغ خدایان» بر بلندای «کوه خدا»، یعنی صهیون یاد شده است. همچنین در سِفر ایوب () آمده: «سنگ‌هایش جای لاجورد است و غبارش زر است». موسی نیز در () پای‌های خدا را بر «سنگفرشی از لاجورد» دیده است. به‌علاوه، سنگ‌های قیمتی در توصیف زینت دیوارهای اورشلیم نو در آخرالزمان (مسیحیت) نیز تکرار شده‌اند (). همراه با سرود معبد کش،
نیز تکرار شده‌اند (). همراه با سرود معبد کش، استیو تینی سرود انلیل را جزئی از یک توالی استاندارد از متون آموزشی برای کاتب‌ها شناسایی کرده که به آن ده‌گانهٔ سومری می‌گوید. او پیشنهاد کرده است که «ده‌گانه برنامهٔ الزامی آموزش ادبی بوده که تقریباً بی‌استثنا در سراسر بابِل استفاده می‌شده است. ده‌گانه تقریباً همهٔ گونه‌های ادبی موجود به زبان سومری را در بر می‌گرفته».
موسی بَی‌تاش خان () پنجمین فرمانروای دولت قراخانیان و دومین خاقان مسلمان این دودمان بود. در بن‌مایه‌ها، از او با نام‌های "تونگا ایلیگ" و "ارسلان خان" نیز یاد شده‌است. دورهٔ فرمانروایی. در دوران او، تاخت‌وتاز در برابر قوچو و خُتن انجام گرفت. او در نزدیکی کاشغر به گسترش سامانه‌های آبیاری و ترابری پرداخت و آموزشگاه، مسجد و کتابخانه‌ای پایه‌گذاری کرد. به گزارش ابن اثیر، در سال ۹۶۰ میلادی، در دوران فرمانروایی موسی بی‌تاش خان، ۲۰۰٬۰۰۰ نفر از ترکان به اسلام گرویدند. در این زمینه، آیین‌گسترهایی از سرزمین سامانیان
در این زمینه، آیین‌گسترهایی از سرزمین سامانیان به نام‌های ابوالحسن سعید بن حاتم و ابوذَر عمار التمیمی جایگاه پررنگی داشتند. در سال ۹۷۱ میلادی، ویسا سورا، پادشاه ختن، به دولت قراخانی تاخت و کاشغر را به‌گونه‌ای گذرا به چنگ آورد. در این کارزار، افزون بر زنان و کودکان، فیل‌هایی نیز دستاورد جنگی گرفته شدند که در جایگاه باج به چین فرستاده شدند. درست روشن نیست که پایان فرمانروایی موسی بی‌تاش خان چه زمانی بوده‌است. خانواده. یگانه پسر موسی بی‌تاش خان علی ارسلان خان نام داشت. دختر او، "بوی مریم"، در بشکرِم (نزدیکی
نام داشت. دختر او، "بوی مریم"، در بشکرِم (نزدیکی کاشغر) خاکسپاری شده است و آرامگاه او یکی از جایگاه‌های گرامی برای مسلمانان در آن سرزمین به‌شمار می‌رود.
آلینا حبه (، متولد ۲۵ مارس ۱۹۸۴) وکیل متولد آمریکا و عراقی الاصل است. او یکی از وکلایی است که در دادگاه‌ها برای دونالد ترامپ کار می‌کند. زندگی. والدین او عرب کاتولیک عراقی هستند که در اوایل دهه هشتاد از عراق به آمریکا پناهنده شدند. پدرش سعد حبه متخصص امراض گوارشی است. در سال ۲۰۰۲ از مدرسه کنت فارغ‌التحصیل شد. در دانشگاه لیگی شرکت کرد و در سال ۲۰۰۵ با مدرک لیسانس علوم سیاسی فارغ‌التحصیل شد. بین سالهای ۲۰۰۵ و ۲۰۰۷ در صنعت مد در تولید لوازم جانبی و بازاریابی با مدیران مارک جیکوبز کار کرد. سپس به دانشکده حقوق
مدیران مارک جیکوبز کار کرد. سپس به دانشکده حقوق رفت و در سال ۲۰۱۰ از دانشکده حقوق مشترک المنافع دانشگاه ویدنر فارغ‌التحصیل شد. پس از اتمام دانشکده از ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۱ منشی حقوقی یوجین جی. کدی جونیور رئیس دادگاه عالی مدنی ایالت اسکس، نیوجرسی بود.
کاموران آلی بیدران ( کردی : Kamiran Alî Bedirxan ,کامەران عالی بەدرخان , متولد 21 اوت 1895 در استانبول , امپراتوری عثمانی ; درگذشته 6 دسامبر 1978 در پاریس ) سیاستمدار، وکیل و نویسنده کرد بود. زندگینامه. اوایل زندگی. کامران علی بدرخان در ۱۸۹۵ در استانبول در خانواده بدرخان که یک خانواده اشرافی کرد بود به دنیا آمد پدربزرگش بدرخان بیگ آخرین امارت بوتان بود پدرش امین علی بدرخان از روشفنکران و رهبران برجسته کرد در اوایل قرن بیستم بود حرفه سیاسی. در سال 1918 مانند سایر اعضای خانواده خود به عضویت انجمن ظهور کردستان
اعضای خانواده خود به عضویت انجمن ظهور کردستان درآمد. در سال 1919، کاموران و برادرش جلادت بدرخان، افسر انگلیسی ادوارد نوئل را در سفرهایش از طریق عراق همراهی کردند. نوئل در حال ارزیابی امکان ایجاد یک ملت رسمی کردستان بود . بدرخان از مخالفان جنبش استقلال طلب آتاتورک بود و به دستور دولت بریتانیا در استانبول به کنگره برنامه ریزی شده در سال 1919 در سیواس برود و مصطفی کمال آتاتورک را دستگیر کند. او با چند نفر از جمله برادرش، فرماندار هارپوت و افسر انگلیسی ادوارد نوئل به راه افتاد ، اما پروژه شکست خورد. کاموران از
به راه افتاد ، اما پروژه شکست خورد. کاموران از مخالفان کمالیسم بود و زمانی که جمهوری ترکیه در سال 1923 اعلام شد، کشور را به آلمان ترک کرده بود. او با بستگانش در مونیخ زندگی می‌کرد و در آنجا در دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیانس حقوق خواند و پس از ادامه تحصیل در دانشگاه لایپزیگ که از آنجا نیز فارغ‌التحصیل شد. در سال 1927 در سوریه اقامت گزید و به عنوان وکیل در بیروت مشغول به کار شد . او همچنین به سازمان خویبون پیوست و به برادرش در انتشار روزنامه کردی "هاوار" کمک کرد . در دهه سی در برلین ماند و با کارل هادانک ایرانی
. در دهه سی در برلین ماند و با کارل هادانک ایرانی آشنا شد. او از سال 1942 تا 1946 کردی در رادیو لوانت بیروت اجرا کرد . بین سالهای 1943 و 1946 کاموران همچنین مجله کردی و فرانسوی "روژا نو" (en: New Day) را در بیروت منتشر کرد. سالهای بعد در آلمان و فرانسه زندگی کرد. پس از استقلال سوریه در سال 1946، او کار خود را در رادیو شام از دست داد و نتوانست راهی برای نفوذ در سیاست محلی بیابد. بنابراین، او به پاریس نقل مکان کرد جایی که در سال 1948 در موسسه ملی زبان و تمدن شرقی (INALCO) مدرس شد. از سال 1960 او سخنگوی
تمدن شرقی (INALCO) مدرس شد. از سال 1960 او سخنگوی اروپای کردهای عراق به رهبری مصطفی بارزانی شد . او ارتباطات مهمی بین کردها و اسرائیل برقرار کرد. اسرائیل کردها را وسیله مناسبی برای تضعیف نظامی عراق و بستن ارتش عراق در شمال عراق می دانست. در سال 1962 در برلین غربی با احسان نوری آشنا شد . در سال 1970 بازنشسته شد. کاموران در سال 1978 درگذشت. او پس از مرگ به عنوان یکی از بنیانگذاران موسسه کردی پاریس منصوب شد . آثار او در مؤسسه نگهداری میشود
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;timestamp&gt;2025-04-13T16:03:32Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Darafsh&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;Darafsh صفحهٔ گرتا کلر (زمین شناس) را به گرتا کلر (زمین‌شناس) منتقل کرد&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;41601393&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt;
داستان. سونیک شیطانی(sonic.exe) یک کریپی پاستا است که در ابتدا توسط JC-the-Hyena ساخته شد. داستان اصلی داستان نوجوانی به نام تام میلر است که یک سی دی از دوستش کایل اسکات و یادداشتی دریافت می کند که به او می گوید آن را نابود کند. تام که اخطار کایل را شوخی می‌داند، تصمیم می‌گیرد آن را بازی کند و متوجه می‌شود که آن را نسخه خالی از سکنه بازی سونیک خارپشت به انگلیسی (sonic the hedghog) در سال ۱۳۷۰ به میلادی (۱۹۹۱) می‌داند. نسخه خالی از سکنه بازی حاوی جلوه‌های صوتی آزاردهنده‌ای از سایر بازی‌های ویدیویی و همچنین
آزاردهنده‌ای از سایر بازی‌های ویدیویی و همچنین یک موجودیت الدریچ معروف به عنوان سونیک شیطانی(sonic.exe) یا معروف به فقط ایکس به انگلیسی (just x) است که شکلی تقریباً مشابه با سونیک به خود می‌گیرد، با صلبیه خون‌آلود، سیاه‌شده و مردمک‌های قرمز درخشان. در هر یک از سه سطح، تام در نقش های تیلز، ناکلز و دکتر اگمن بازی می کند تا در پایان آن ها توسط X کشته و به بردگی گرفته شوند. پس از کشته شدن همه شخصیت‌ها، تصویری «فوق واقع گرایانه» از شخصیت با عنوان «من خدا هستم» ظاهر می‌شود. با شنیدن صدایی که می‌گوید: «سعی کن این
می‌شود. با شنیدن صدایی که می‌گوید: «سعی کن این را برای من جالب نگه‌داری، تام.»، تام برمی‌گردد، اما یک اسباب‌بازی پرشده سونیک را می‌بیند که روی تختش خون گریه می‌کند، سرنوشت او نامعلوم است (عاقبت بیان می‌کند که تام به‌طور ناموفق سعی کرد خود را حلق آویز کند تا روحش توسط X گرفته نشود، فقط برای اینکه او [مشخص شود] غالب شود). داستان اصلی برای اولین بار در ویکی کریپی پاستا در آگوست 2011 پست شد و در ژانویه 2014 به دلیل شکایت از کیفیت پایین آن در مقایسه با سایر کریپی پاستا های بازی حذف شد، علیرغم اینکه تا حدودی
پاستا های بازی حذف شد، علیرغم اینکه تا حدودی تاثیرگذار بود. واکنش فزاینده نسبت به این داستان باعث شد نویسنده آن گزارشی طولانی در مورد نارضایتی خود از تصمیم کریپی پاستا ویکی منتشر کند، که تنها انتقادهای بیشتری را برانگیخت.
باقلا وابیج یا خشکابیج یکی از غذاهای محلی مناطق شمالی ایران به ویژه گیلان و مازندران است که با باقلا، سیر، شوید و تخم مرغ تهیه می‌شود . این غذا به عنوان یکی از غذاهای سنتی گیلک‌ها شناخته می‌شود و معمولاً در فصل بهار که باقلا تازه در دسترس است، تهیه می‌گردد . وجه تسمیه آن از ترکیب «وابیج» به معنی خشک در زبان گیلکی گرفته شده است . تاریخچه باقلا وابیج. باقلا وابیج به عنوان یکی از غذاهای اصیل و سنتی گیلک‌ها، ریشه در فرهنگ کشاورزی و زندگی روستایی مناطق شمالی ایران دارد . این غذا نشان‌دهنده هوشمندی زنان گیلانی در
دارد . این غذا نشان‌دهنده هوشمندی زنان گیلانی در استفاده از مواد اولیه محلی و فصل‌ای است. پیشینه تاریخی. شواهد نشان می‌دهد این غذا: مواد تشکیل‌دهنده. مواد اصلی این غذا شامل : روش تهیه. مرحله اول: آماده‌سازی. ۱. باقلاها را از پوست اول و دوم خارج کرده و بشویید . ۲. در قابلمه‌ای آب را به جوش آورده و باقلاها را ۳ دقیقه بپزید تا نیم‌پز شوند. ۳. باقلاها را آبکش کنید. مرحله دوم: پخت. ۱. در تابه، کره و روغن را گرم کرده و سیر رنده شده را تفت دهید . ۲. باقلاهای نیم‌پز را اضافه و تفت دهید. ۳. زردچوبه، نمک، فلفل و
را اضافه و تفت دهید. ۳. زردچوبه، نمک، فلفل و شوید خشک را اضافه کنید. ۴. تخم‌مرغ‌ها را یکی یکی اضافه کرده و بپزید. ارزش غذایی. بر اساس تحقیقات مرکز تحقیقات تغذیه شمال کشور :
هوندا سی‌بی‌آر۲۵۰اف یک موتورسیکلت چهار سیلندر اسپرت با حجم انجین ۲۴۹ سی‌سی (۱۵٫۲ مکعب مکعب) و توان خروجی ۴۵ اسب بخار از سری محصولات سی‌بی‌آر است که توسط کمپانی ژاپنی هوندا ساخته شده است. این محصول اولین بار در سال ۱۹۸۶ در ژاپن فروخته شد. و در سال ۱۹۹۶ در ژاپن متوقف شد، اما فروش آن در استرالیا تا سال ۲۰۰۰ ادامه یافت. این موتورسیکلت در سال ۱۹۸۶ (۱۳۶۵) ساخته شد. در مسابقات موتور سیکلت در آن زمان محبوب بود. محدودیت‌های صدور مجوز در ژاپن نیز باعث شد که موتورسیکلت‌های با جابجایی کوچک بخش عمده‌ای از فروش
با جابجایی کوچک بخش عمده‌ای از فروش موتورسیکلت را داشته باشند؛ بنابراین، موتورسیکلت ورزشی CBR250F متولد شد. سایر سازندگان ژاپنی نیز موتورسیکلت‌های اسپرت ۲۵۰ سی‌سی چهار سیلندر مانند سوزوکی GSX-R250، یاماها FZR250 و کاوازاکی ZXR250 را طراحی کردند.
نیروگاه بادی دُرُح نام مزرعه تولید برق با استفاده از انرژی باد در ایران می‌باشد، که در سال ۱۴۰۲ در نزدیکی دهستان درح از توابع شهرستان سربیشه در استان خراسان جنوبی توسط شرکت تولید انرژی‌های تجدیدپذیر مپنا راه‌اندازی گردید. این مزرعه مجهز به ۲۰ عدد توربین ۲٫۵ مگاواتی Type 2 است که توان تولید مجموعاً ۵۰ مگاوات برق را دارا می‌باشد. ویژگی‌ها. توربین‌های نصب شده در این مزرعه بادی توسط شرکت مپنا تولید و توسط شرکت نصب نیرو نصب شده‌اند. توربین‌های نصب شده در این مرکز هر کدام ۸۵ متر ارتفاع و دارای ۳۰۰ تن وزن
این مرکز هر کدام ۸۵ متر ارتفاع و دارای ۳۰۰ تن وزن می‌باشند. توربین‌ها ۳ پره‌ای بوده و طول هر پره ۵۳ متر می‌باشد. هر کدام از این توربین‌ها ظرفیت تولید ۲٫۵ مگاوات برق را داراست.
لیگ قهرمانان کونکاکاف ۱۳–۲۰۱۲ پنجمین دوره لیگ قهرمانان کونکاکاف با فرمت کنونی و به طور کلی چهل و هشتمین دوره از مسابقات برتر باشگاهی فوتبال بود که توسط کونکاکاف، نهاد حاکم منطقه‌ای آمریکای شمالی، آمریکای مرکزی و کارائیب برگزار شد. مسابقات همچنان ۲۴ تیمی باقی ماند، اما فرمت مسابقات تغییر کرد. این تورنمنت در ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۲ آغاز شد و در ۱ مه ۲۰۱۳ به پایان رسید. قهرمان به عنوان نماینده کونکاکاف برای جام باشگاه‌های جهان ۲۰۱۳ انتخاب شد. مونتری سومین عنوان متوالی خود را پس از شکست سانتوس لاگونا در فینال تمام‌مکزیکی
را پس از شکست سانتوس لاگونا در فینال تمام‌مکزیکی به دست آورد و با موفقیت کروز آزول در کسب سه عنوان باشگاهی متوالی کونکاکاف (۱۹۶۹–۱۹۷۱) برابری کرد، زمانی که مسابقات به عنوان جام قهرمانان کونکاکاف شناخته می‌شد. نحوه صلاحیت. ۲۴ تیم در لیگ قهرمانان کونکاکاف ۱۰–۲۰۰۹ از مناطق آمریکای شمالی، آمریکای مرکزی و کارائیب شرکت کردند. ۹ تیم از آمریکای شمالی، ۱۲ تیم از آمریکای مرکزی و ۳ تیم از کارائیب بودند. تیم‌ها در صورت نداشتن ورزشگاهی برای مسابقات که کونکاکاف مناسب می‌داند، محروم و جایگزین شوند. اگر باشگاهی نتواند
می‌داند، محروم و جایگزین شوند. اگر باشگاهی نتواند استانداردهای ورزشگاه خانگی خود را رعایت کند، این باشگاه باید ورزشگاه مناسبی در کشور خود پیدا کند. اگر باشگاه مذکور نتواند امکانات کافی را فراهم کند، خطر جایگزین شدن را به دنبال دارد. آمریکای شمالی. در مجموع ۹ باشگاه از اتحادیه فوتبال آمریکای شمالی در لیگ قهرمانان شرکت کردند. به مکزیک و ایالات متحده چهار سهمیه، بیشتر از هر کشور در کونکاکاف، اختصاص یافت، در حالی که به کانادا یک سهمیه اعطا شد. در مکزیک، برندگان فصل‌های آغازین و پایانی مکزیک در گلدان A در مرحله