payamvha/North_RAG huggingface dataset:
پادشاهی آهوم () یکی از مهم‌ترین دولت‌های محلی در شمال‌شرق هند بود که از سدهٔ چهاردهم میلادی تا اوایل سدهٔ نوزدهم میلادی بر ناحیهٔ آسام امروزی حکومت کرد. این پادشاهی را قومی از تبار تای به نام «آهوم» در سال ۱۲۲۸ میلادی بنیان گذاشتند. رهبر آنان، سوکافا، پس از عبور از رود براهماپوترا و مهاجرت از سوی برمهٔ علیا (میانمار کنونی)، در درهٔ حاصل‌خیز براهماپوترا مستقر شد و پایه‌های نخستین حکومت آهوم را گذاشت. آهوم‌ها با ورود خود به آسام، به‌تدریج با بومیان منطقه از جمله قبایل نارا، چوتیا، کچاری و دیگر گروه‌های
از جمله قبایل نارا، چوتیا، کچاری و دیگر گروه‌های تبتی-برمه‌ای درآمیختند. زبان، فرهنگ و آیین‌های آنان با گذشت زمان تغییر یافت و هویت خاصی با ترکیبی از عناصر تای و بومی آسام به وجود آمد. حکومت آهوم‌ها از همان آغاز ویژگی متمایزی داشت: آن‌ها یک سامانهٔ اداری منظم ایجاد کردند که بر اساس تقسیم کار و وفاداری به شاه عمل می‌کرد. در این ساختار، ادارهٔ زمین‌ها و جمع‌آوری خراج نقش محوری داشت و نیروی کار عمدتاً از طریق نظامی موسوم به «پایک» سازمان‌دهی می‌شد؛ بدین صورت که هر مرد بالغ موظف بود بخشی از سال را به کار برای
هر مرد بالغ موظف بود بخشی از سال را به کار برای دولت، در قالب کشاورزی، ساخت‌وساز یا خدمت نظامی اختصاص دهد. پادشاهی آهوم برای چند سده در برابر یورش‌های بیرونی مقاومت کرد. یکی از مهم‌ترین تهدیدها حملهٔ مغولان در سدهٔ هفدهم بود. لشکرکشی‌های امپراتوری گورکانی به آسام بارها صورت گرفت اما در نبردهای متعددی، از جمله نبرد سارای‌گاه در سال ۱۶۷۱، آهوم‌ها توانستند با رهبری لاچیت بورفوکان مهاجمان مغول را شکست دهند. این نبرد جایگاه آهوم‌ها را به‌عنوان نیرویی قدرتمند در شمال‌شرق هند تثبیت کرد. در درون، پادشاهی آهوم گاه
شمال‌شرق هند تثبیت کرد. در درون، پادشاهی آهوم گاه دچار کشمکش‌های جانشینی و جنگ‌های داخلی می‌شد. با این حال، در طول سده‌ها، توانست قلمروی خود را گسترش دهد و هویت سیاسی مستقلی در برابر امپراتوری‌های بزرگ‌تر حفظ کند. آهوم‌ها همچنین نقش مهمی در گسترش آیین هندو و جذب سنت‌های ویشنوئی در آسام ایفا کردند؛ هرچند فرهنگ و زبان تای-آهوم به‌تدریج در میان مردم رنگ باخت و زبان آسامی جای آن را گرفت. با آغاز سدهٔ نوزدهم، فشارهای خارجی به‌شدت افزایش یافت. نخست، حملات برمه‌ای‌ها در دههٔ ۱۸۱۰ میلادی پادشاهی آهوم را تضعیف کرد.
در دههٔ ۱۸۱۰ میلادی پادشاهی آهوم را تضعیف کرد. سپس با ورود بریتانیا به صحنه، سرنوشت این پادشاهی رقم خورد. در پی جنگ اول انگلیس و برمه (۱۸۲۴–۱۸۲۶)، بر اساس معاهده یاندابو در سال ۱۸۲۶، سرزمین آهوم تحت سلطهٔ کمپانی هند شرقی درآمد و عملاً استقلال آن پایان یافت. میراث پادشاهی آهوم همچنان در آسام باقی است. از یک‌سو، بسیاری از ساختارهای اجتماعی و اقتصادی آسام مدیون نظام اداری آهوم‌ها است. از سوی دیگر، نمادهایی مانند نبرد سارای‌گاه و شخصیت‌هایی همچون لاچیت بورفوکان در حافظهٔ تاریخی و ملی‌گرایی آسام جایگاه ویژه‌ای
در حافظهٔ تاریخی و ملی‌گرایی آسام جایگاه ویژه‌ای دارند. امروزه پژوهشگران بر این باورند که آهوم‌ها نقش اساسی در شکل‌گیری هویت سیاسی و فرهنگی آسام ایفا کردند و توانستند برای بیش از شش قرن در یک منطقهٔ پرچالش و پر از تنوع قومی، حکومتی نسبتاً پایدار را اداره کنند.
کولومیتسوو () یک شهرک در بخش پروخوروفسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
خولودنویه () یک شهرک در بخش پروخوروفسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
کازاچیه () یک شهرک در بخش پروخوروفسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
کوندروفکا () یک شهرک در بخش پروخوروفسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
کراسنویه () یک شهرک در بخش پروخوروفسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
کریووشیفکا () یک شهرک در بخش پروخوروفسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
یگان ۹۰۰، یک بخش تخصصی در سازمان سیاسی و شبه‌نظامی شیعه لبنانی حزب‌الله است. رهبر این یگان، خضر یوسف نادر، معروف به عزالدین، بود که پیش از این، بر امنیت شخصی دبیرکل سابق حزب‌الله، سید حسن نصرالله، نظارت داشت. اعتقاد بر این است که این یگان به عنوان بخشی از ساختار امنیت داخلی و ضداطلاعاتی حزب‌الله عمل می‌کند و نقش کلیدی در حفظ اسرار عملیاتی و نظم داخلی این سازمان، ایفا می‌کند. مسئولیت‌ها. مسئولیت‌های این یگان شامل موارد زیر است: ساختار و رهبری. با توجه به ماهیت مخفی حزب‌الله، اطلاعات عمومی کمی در مورد ساختار
مخفی حزب‌الله، اطلاعات عمومی کمی در مورد ساختار یا رهبری خاص یگان ۹۰۰، وجود دارد. با این حال، رهبر آن خضر یوسف نادر (عزالدین) شناخته می‌شد. فرض بر این است که او مستقیماً به رهبری ارشد حزب‌الله، گزارش می‌دهد، که نشان‌دهنده اهمیت مأموریت آن در این سازمان است. این یگان احتمالاً از افراد بسیار مورد اعتماد، با تجربه قابل‌توجه در کارهای امنیتی و اطلاعاتی، تشکیل شده است. ادراک خارجی. تحلیلگران، یگان ۹۰۰ را به عنوان یک جزء حیاتی از توانایی حزب‌الله، برای عملکرد سیاسی و نظامی می‌دانند. نقش آن در تضمین انسجام داخلی
و نظامی می‌دانند. نقش آن در تضمین انسجام داخلی و امنیت عملیاتی، به انعطاف‌پذیری حزب‌الله در مواجهه با فشارهای خارجی و کارزارهای خصمانه، کمک می‌کند.
کریویه بالکی () یک شهرک در بخش پروخوروفسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
کارتاشیوفکا () یک شهرک در بخش پروخوروفسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
مالویابلونوو () یک شهرک در بخش پروخوروفسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
مالیه مایاچکی () یک شهرک در بخش پروخوروفسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
ماسلوفکا () یک شهرک در بخش پروخوروفسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
نیوا () یک شهرک در بخش پروخوروفسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
آندریفکا () یک شهرک در بخش پروخوروفسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
پتروفکا () یک شهرک در بخش پروخوروفسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
ویازوویه () یک شهرک در بخش پروخوروفسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
وسیولی () یک شهرک در بخش پروخوروفسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
ناگاها مجموعه‌ای از اقوام تپه‌نشین هستند که عمدتاً در شمال شرق هند، به‌ویژه در ایالت ناگالند و بخش‌هایی از مانیپور، آسام و آروناچال پرادش زندگی می‌کنند. گروه‌های بزرگی از آن‌ها همچنین در مناطق مرزی میانمار ساکن‌اند. از نظر تبار، ناگاها بخشی از خانوادهٔ گسترده‌تر اقوام تبتی-برمه‌ای به‌شمار می‌روند و زبان‌هایشان در شاخهٔ تبتی-برمه‌ای از خانوادهٔ زبان‌های چین-تبتی جای می‌گیرد. تاریخ ناگاها به قرن‌ها پیش بازمی‌گردد، اما نخستین بار در منابع مکتوب دورهٔ قرون وسطی، در اسناد پادشاهی آهوم ثبت شده‌اند. این قوم
وسطی، در اسناد پادشاهی آهوم ثبت شده‌اند. این قوم معمولاً در انزوای فرهنگی و جغرافیایی زندگی می‌کردند و ارتباط مستقیمی با جهان خارجی نداشتند. اما در قرن نوزدهم، وضعیت تغییر کرد؛ امپراتوری برمه بین سال‌های ۱۸۱۷ و ۱۸۲۶ چندین بار وارد آسام شد و ناگاها را به‌طور موقتی تحت سلطه خود درآورد. با این حال، پس از پیمان یاندابو در سال ۱۸۲۶، بریتانیا آسام را در سال ۱۸۲۸ ضمیمه کرد و کنترل بر ناگاها را در دست گرفت. در دهه‌های پس از آن، بریتانیا به‌منظور تثبیت سلطه‌اش، چندین لشکرکشی از ناحیه ناگا انجام داد. در سال ۱۸۴۵،
لشکرکشی از ناحیه ناگا انجام داد. در سال ۱۸۴۵، پیمان عدم تعرضی با چند تن از رؤسای قبیلهٔ ناگا امضا شد تا حملات ناگاها به مناطق تحت کنترل بریتانیا متوقف شود. ولی ناگاها به حملات خود ادامه دادند و برخی از آن‌ها، به‌ویژه قبیلهٔ انگامی، با استفاده از تاکتیک‌های چریکی در مقابل سرکوب‌های استعماری مقاومت کردند. در جنگ جهانی اول، دو هزار تن از ناگاها در ارتش بریتانیا به مبارزه در جبههٔ غربی اعزام شدند. در جنگ جهانی دوم، شمار بیشتری از آن‌ها در جنگ علیه نیروهای ژاپنی در کمپین برمه شرکت کردند. پس از استقلال هند در
در کمپین برمه شرکت کردند. پس از استقلال هند در سال ۱۹۴۷، ناگاها به شهروندان هندی تبدیل شدند. با این حال، از سال ۱۹۵۸ تاکنون، منطقه ناگالند صحنهٔ درگیری‌های قومی و سیاسی بوده که بخشی از آن ناشی از خواست برخی گروه‌ها برای خودمختاری یا استقلال بیشتر است. مبلغان مسیحی. مبلغان پروتستان آمریکایی در سدهٔ نوزدهم در میان ناگاها موفق به مسیحی‌کردن بسیاری شدند. این روند سبب کنار گذاشتن بسیاری از آیین‌ها و سنت‌ها شد و همراه با گسترش آموزش به سبک بریتانیایی، بخشی از ورود «امروزی‌شدن» به تپه‌های ناگا به‌شمار آمد. نخستین
«امروزی‌شدن» به تپه‌های ناگا به‌شمار آمد. نخستین مبلغی که در تپه‌های ناگا حضور یافت، کشیش مایلز برانسون در سال ۱۸۳۹ بود که مدتی کوتاه در میان نوکته ناگا در نامسانگ در قلمرو بخش تیراپ در آروناچال پرادش امروزی زندگی کرد. در دههٔ ۱۸۷۰، دکتر و همسرش ای. دبلیو. کلارک در میان آئوها فعالیت کردند. آن‌ها با کمک فردی به نام گادهولا، یک مسیحی آسام، نخستین کلیسا یعنی کلیسای باپتیست را در مولونگکیمونگ (دهکدهٔ دِخا هایمونگ) در سال ۱۸۷۲ بنیان گذاشتند. با پذیرش مسیحیت، مردم به تدریج هویت مشترک «ناگا» را پرورش دادند که
مردم به تدریج هویت مشترک «ناگا» را پرورش دادند که فاصلهٔ چشمگیری با تمایزات پیشین میان روستاهای درگیر در جنگ داشت. امروزه بیش از ۹۵ درصد ناگاها خود را مسیحی می‌دانند که بیشترشان باپتیست هستند. مقاومت و مبارزه برای هویت. تپه‌های ناگا مدت‌ها از فرهنگ‌های بیرونی جدا مانده بودند و به همین دلیل منطقه‌ای با سابقهٔ مقاومت به‌شمار می‌رفت. شکل‌گیری روحیهٔ ملی‌گرایی و هویت مشترک در میان ناگاها پدیده‌ای تازه بود. طبق سنت‌های آنان، هر روستا همچون جمهوری مستقلی عمل می‌کرد و در آغاز خواستار رهایی از هرگونه سلطهٔ بیرونی
و در آغاز خواستار رهایی از هرگونه سلطهٔ بیرونی بودند. آموزش امروزی همراه با فعالیت‌های مسیحی به سیاسی‌شدن قومیت ناگا کمک کرد. در سال ۱۹۱۸، گروهی از ناگاهای تحصیل‌کرده «باشگاه ناگا» را بنیان گذاشتند که در سال ۱۹۲۹ به کمیسیون سایمون نوشتند و خواستار آن شدند که «ناگاها نباید در طرح اصلاحات هند گنجانده شوند». در ۱۴ اوت ۱۹۴۷، یک روز پیش از استقلال هند از بریتانیا، ناگاها نخستین گروه قومی شمال شرق بودند که سرزمین خود را به‌عنوان دولتی مستقل اعلام کردند. انگامی زاپو فیزو این جنبش را با شورای ملی ناگا (NNC) رهبری
فیزو این جنبش را با شورای ملی ناگا (NNC) رهبری کرد. در واپسین روزهای راج بریتانیا، او کوشید تا کشوری مستقل برای ناگاها به‌دست‌آورد. در ژوئن ۱۹۴۷ توافق‌نامه‌ای ۹ ماده‌ای امضا شد که حق تعیین سرنوشت ناگاها پس از ده سال و وحدت سیاسی آنان را به رسمیت می‌شناخت، اما بر سر تفسیر آن اختلاف پدید آمد و بسیاری از اعضای NNC مخالفت کردند. NNC در ۱۴ اوت ۱۹۴۷ استقلال ناگاها را از بریتانیا اعلام کرد. در مه ۱۹۵۱، این شورا مدعی شد که ۹۹ درصد ناگاها در همه‌پرسی جدایی از هند رأی داده‌اند، اما دولت دهلی آن را رد کرد. در سال
رأی داده‌اند، اما دولت دهلی آن را رد کرد. در سال ۱۹۵۲، ارتش ناگا تأسیس شد و جنگ چریکی آغاز گردید. ارتش هند با قوهٔ قهریه این جنبش را سرکوب کرد. فیزو از منطقه گریخت، از پاکستان شرقی گذشت و به لندن رفت و تا مرگش در ۱۹۹۰ الهام‌بخش جنبش استقلال باقی ماند. ایالت، دسته‌بندی‌ها و آتش‌بس‌ها. ایالت ناگالند در یکم دسامبر ۱۹۶۳ به‌طور رسمی به‌عنوان شانزدهمین ایالت هند شناخته شد. این ایالت شامل یازده بخش اداری است که ۱۶ گروه عمدهٔ قومی ناگا و زیرگروه‌های دیگر در آن زندگی می‌کنند. هر گروه آیین‌ها، زبان و پوشش متمایزی
می‌کنند. هر گروه آیین‌ها، زبان و پوشش متمایزی دارد. پس از آن تلاش‌هایی برای صلح آغاز شد. شورای کلیسای باپتیست ناگالند (NBCC) نقش مهمی ایفا کرد و در سومین گردهمایی خود در وُخا (۳۱ ژانویه – ۲ فوریه ۱۹۶۴) با حضور ۵ هزار نماینده از همهٔ گروه‌ها، قطعنامه‌ای تاریخی برای آغاز «گفت‌وگوهای صلح» صادر کرد. این روند منجر به تشکیل «هیئت صلح» شد که شامل مایکل اسکات کشیش انگلیکان، جی‌پراکاش نارایان رهبر گاندیایی، و بی‌مالا پراساد چالیها نخست‌وزیر وقت آسام بود. توافق‌نامه آتش‌بس ۱۹۶۴. هیئت صلح با پشتیبانی رهبران کلیسایی و
۱۹۶۴. هیئت صلح با پشتیبانی رهبران کلیسایی و دولت ایالتی موفق شد توافقی برای آتش‌بس به امضا برساند. این توافق در ۶ سپتامبر ۱۹۶۴ اعلام شد اما در ۲۳ مه همان سال در دهکدهٔ ساکرابا در بخش فِک امضا گردید. پس از این توافق، چندین دور گفت‌وگو میان رهبران ناگا و دولت هند صورت گرفت، از جمله شش دور مذاکره در سال‌های ۱۹۶۶ و ۱۹۶۷ میان ایندیرا گاندی نخست‌وزیر هند و رهبران ناگا. با وجود این، نتیجهٔ مثبتی به‌دست نیامد. دورهٔ ناامنی و تداوم درگیری. دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ با ترور رهبران ناگا، درگیری‌های خونین، لغو آتش‌بس و
ترور رهبران ناگا، درگیری‌های خونین، لغو آتش‌بس و تصویب قانون حکومت مرکزی سپری شد. توافق شیلونگ در ۱۹۷۵ که طی آن برخی رهبران ناگا قانون اساسی هند را پذیرفتند، به پیدایش شکاف و دسته‌بندی در میان جنبش استقلال‌طلبان انجامید. این وضعیت به شکل‌گیری شورای ملی سوسیالیست ناگا (NSCN) و بعداً شاخه‌های متعدد آن انجامید. درگیری‌های قومی نیز در ایالت‌های همسایه مانند مانیپور شدت گرفت. آتش‌بس ۱۹۹۷ و پس از آن. پس از گفت‌وگوها با NSCN (IM)، دولت هند در ۲۵ ژوئیه ۱۹۹۷ آتش‌بس را اعلام کرد که از اول اوت اجرا شد. این آتش‌بس
را اعلام کرد که از اول اوت اجرا شد. این آتش‌بس چندین بار تمدید شد، اما اختلاف‌ها دربارهٔ قلمرو ناگاها در ایالت‌های دیگر همچنان مانع صلح کامل شد. تلاش‌ها برای رسیدن به صلح کامل همچنان ادامه دارد و این موضوع برای مردم ناگالند و توسعهٔ شمال شرق هند حیاتی است.
پل اندرو ویلیامز (؛ زادهٔ ۱۹۷۳ در پورتسموث، انگلستان) کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، و تهیه‌کننده اهل بریتانیا است. او برای فیلم "لندن به برایتون" جایزهٔ «کارگردان نو» را در جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم ادینبرو ۲۰۰۶ دریافت کرد. حرفه. ویلیامز فعالیت حرفه‌ای خود را به‌عنوان بازیگر آغاز کرد، اما بعدها به نوشتن و کارگردانی نماهنگ‌های پاپ، تبلیغات ویدئویی وایرال و فیلم‌های کوتاه روی آورد. در سال ۲۰۰۱، او فیلم کوتاه "شأن سلطنتی" را نوشت و کارگردانی کرد که الهام‌بخش ساخت "لندن به برایتون" شد. "شأن سلطنتی" در جشنوارهٔ
"لندن به برایتون" شد. "شأن سلطنتی" در جشنوارهٔ فیلم لندن ۲۰۰۱ به نمایش درآمد، از تلویزیون بریتانیا پخش شد، در فهرست نهایی نمایشگاه کداک قرار گرفت و بعدها در بفتا نیز نمایش داده شد. نخستین تجربهٔ تلویزیونی او در بریتانیا با فیلم "برهنه" بود که در مجلهٔ تایم اوت به‌عنوان «انتخاب روز» معرفی شد.
پیرزنی در حال سرخ کردن تخم‌مرغ یک اثر هنری محرابی اثر هنرمند ایتالیایی کارلو کریولی است که اقتباسی هنری از تابلوی بشارت را نشان می‌دهد. بشارت یک رویداد مذهبی است که در کتاب مقدس شرح داده شده است و شامل فرشته مقرب جبرئیل است که بر مریم باکره ظاهر می‌شود و پیامی مقدس را اعلام می‌کند. این تابلوی محرابی برای کلیسای اس‌اس. آنونزیاتا در شهر ایتالیایی اسکولی پیچنو، در منطقه مارکه، برای جشن گرفتن خودمختاری اعطا شده به شهر در سال ۱۴۸۲ توسط پاپ سیکستوس چهارم نقاشی شده است. علاوه بر این، این نقاشی شامل نمادها و
شده است. علاوه بر این، این نقاشی شامل نمادها و موضوعات مذهبی مهمی مانند فرشته مقرب جبرئیل، مریم باکره، سنت امیدیوس و روح‌القدس است تا تقدس صحنه را منتقل کند. در نهایت، معماری و لباس‌های به تصویر کشیده شده در این نقاشی، و همچنین تکنیک‌های به کار رفته برای خلق این نقاشی، نشان می‌دهد که این یک اثر هنری رنسانسی است. این تابلو در نگارخانه ملی شهر لندن نگهداری می‌شود.
پرلسکی () یک شهرک در بخش پروخوروفسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
پلیوشچینی () یک شهرک در بخش پروخوروفسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
پلوتا () یک شهرک در بخش پروخوروفسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
پودولخی () یک شهرک در بخش پروخوروفسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
یگان ۹۱۰، یک یگان مخفی در حزب‌الله، سازمان سیاسی و شبه‌نظامی لبنانی است. این یگان، مسئول عملیات مخفی این سازمان در خارج از لبنان، از جمله جمع‌آوری اطلاعات، پشتیبانی لجستیکی و ایجاد سلول‌های خفته است. فعالیت‌های آن، عمدتاً بر برنامه‌ریزی و اجرای حملات تروریستی علیه اهداف اسرائیلی و غربی در سطح جهان، متمرکز است. ساختار و رهبری. یگان ۹۱۰، تحت نظارت مستقیم رهبری ارشد حزب‌الله، فعالیت می‌کند و روابط نزدیکی با نیروی قدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی دارد. این یگان، به دلیل ساختار بخش‌بندی‌شده‌اش، شناخته شده است، که
دلیل ساختار بخش‌بندی‌شده‌اش، شناخته شده است، که تضمین می‌کند عوامل آن، فقط از اطلاعات مربوط به نقش‌های خاص خود، آگاه باشند و در نتیجه، امنیت عملیاتی را حفظ کنند. رهبران سابق و کنونی. عماد مغنیه. عماد مغنیه، معروف به حاج رضوان، رهبر شبه‌نظامی لبنانی و عضو بنیانگذار سازمان جهاد اسلامی لبنان و نفر دوم رهبری حزب‌الله بود. او تا زمان ترورش در سال ۲۰۰۸، رهبر یگان ۹۱۰ بود. طلال حمیه. طلال حمیه، از رهبران ارشد شبه‌نظامی لبنانی و از چهره‌های کلیدی حزب‌الله است. او ریاست سازمان امنیت خارجی حزب‌الله (ESO) که با نام
ریاست سازمان امنیت خارجی حزب‌الله (ESO) که با نام یگان ۹۱۰ نیز شناخته می‌شود را بر عهده دارد، یگانی که مسئول برنامه‌ریزی و اجرای فعالیت‌های تروریستی در خارج از لبنان است. از فوریه ۲۰۲۵، حمیه، همچنان یک هدف با اولویت بالا برای تلاش‌های ضدتروریسم آمریکا است و همچنان نقش مهمی در عملیات بین‌المللی حزب‌الله، ایفا می‌کند. عملیات جهانی. این یگان، در توطئه‌های تروریستی بین‌المللی مختلفی، دست داشته است. نکته قابل‌توجه این است که این یگان، هسته‌های خفته‌ای را در ایالات متحده آمریکا و سایر کشورها ایجاد کرده است که
متحده آمریکا و سایر کشورها ایجاد کرده است که منتظر دستور برای انجام حملات هستند. این هسته‌ها از نظر استراتژیک در موقعیت مناسبی قرار دارند تا در صورت تشدید تنش‌ها بین ایران و کشورهای غربی، فعال شوند. عوامل این یگان، اغلب در نظارت قبل از عملیات، تهیه سلاح و سایر تدارکات لجستیکی برای اطمینان از آمادگی، شرکت می‌کنند. تعیین به عنوان سازمان تروریستی. حزب‌الله، از جمله یگان‌های عملیات خارجی آن مانند یگان ۹۱۰، توسط چندین کشور و نهاد بین‌المللی، به عنوان یک سازمان تروریستی، شناخته می‌شود. به عنوان مثال، دولت
تروریستی، شناخته می‌شود. به عنوان مثال، دولت کانادا، حزب‌الله را به عنوان یک نهاد تروریستی، تحت قانون جزای خود، فهرست می‌کند. به‌طور مشابه، دولت استرالیا نیز حزب‌الله را به عنوان یک سازمان تروریستی، معرفی کرده و به دخالت آن در فعالیت‌های تروریستی مختلف، اذعان دارد. ارزیابی تهدید. ارزیابی‌های اطلاعاتی، نشان می‌دهد که یگان ۹۱۰ به دلیل توانایی‌اش در انجام عملیات پیچیده در خارج از کشور، همچنان یک تهدید قابل‌توجه است. عوامل این یگان در تکنیک‌های مختلف جاسوسی، از جمله استفاده از هویت‌های پوششی و روش‌های ارتباطی
جمله استفاده از هویت‌های پوششی و روش‌های ارتباطی مخفی، آموزش دیده‌اند. حضور آن‌ها در کشورهای متعدد، بر دامنه جهانی عملیات خارجی حزب‌الله و خطرات بالقوه‌ای که برای امنیت بین‌المللی ایجاد می‌کند، تأکید دارد. به‌طور خلاصه، یگان ۹۱۰، بخش مهمی از دستگاه عملیات خارجی حزب‌الله است که وظیفه اجرای اهداف استراتژیک این سازمان در خارج از مرزهای لبنان را از طریق روش‌های مخفیانه و اغلب خشونت‌آمیز، بر عهده دارد.
پودیاروگی () یک شهرک در بخش پروخوروفسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
پرلستنویه () یک شهرک در بخش پروخوروفسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
پریگورکی () یک شهرک در بخش پروخوروفسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
پریزناچنویه () یک شهرک در بخش پروخوروفسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
ساگایداچنویه () یک شهرک در بخش پروخوروفسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
سی‌میتسا () یک شهرک در بخش پروخوروفسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
شاخوو () یک شهرک در بخش پروخوروفسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
استودیونی () یک شهرک در بخش پروخوروفسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
سووروو () یک شهرک در بخش پروخوروفسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
راکیتنویه () یک شهرک در بخش راکیتیانسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
شجاعت و فیلمی هندی محصول سال ۲۰۰۱ و به کارگردانی دارانی است. در این فیلم بازیگرانی همچون ویکرام، لیلا، اشیش ویدیارتی، نثار و چاروهاسان ایفای نقش کرده‌اند.
پرولتارسکی () یک شهرک در بخش راکیتیانسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
دمیتریفکا () یک شهرک در بخش راکیتیانسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
بوبراوا () یک شهرک در بخش راکیتیانسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
چیستوپولیه () یک شهرک در بخش راکیتیانسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
دونتسوف () یک شهرک در بخش راکیتیانسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
ایلیوک-کوشاری () یک شهرک در بخش راکیتیانسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
نیژنیه پنی () یک شهرک در بخش راکیتیانسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
نووزینایدینسکویه () یک شهرک در بخش راکیتیانسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
زینایدینو () یک شهرک در بخش راکیتیانسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
ویشنیه پنی () یک شهرک در بخش راکیتیانسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
سولداتسکویه () یک شهرک در بخش راکیتیانسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
سوموفسکی () یک شهرک در بخش راکیتیانسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
سویاتوسلاوکا () یک شهرک در بخش راکیتیانسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
ترفیلوفکا () یک شهرک در بخش راکیتیانسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
ونگروفکا () یک شهرک در بخش راکیتیانسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
تسنترالنویه () یک شهرک در بخش راکیتیانسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
ودنسکایا گوتنیا () یک شهرک در بخش راکیتیانسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
ودنسکی () یک شهرک در بخش راکیتیانسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
یگان ۳۸۰۰، یک یگان تخصصی در حزب‌الله لبنان است که در سال ۲۰۰۳ به درخواست نیروی قدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، تأسیس شد و مأموریت اصلی آن، حمایت از گروه‌های شبه‌نظامی شیعه عراقی، به‌ویژه در طول و پس از حمله آمریکا به عراق است. این یگان، مسئول آموزش و کمک به شبه‌نظامیان شیعه در عراق و یمن است. یگان ۳۸۰۰ که تحت نظر شورای جهاد حزب‌الله، فعالیت می‌کند، نقش محوری در گسترش نفوذ جمهوری اسلامی ایران از طریق جنگ نیابتی در سراسر خاورمیانه، ایفا کرده است. خاستگاه‌ها و اهداف. پس از حمله آمریکا به عراق در سال ۲۰۰۳،
و اهداف. پس از حمله آمریکا به عراق در سال ۲۰۰۳، حزب‌الله لبنان، به عنوان نیروی نیابتی جمهوری اسلامی ایران، یگان ۳۸۰۰ را تشکیل داد و عوامل نخبه حزب‌الله را برای آموزش جنگجویان محلی، به عراق، فرستاد. مأموریت اصلی این یگان، آموزش و تجهیز شبه‌نظامیان شیعه عراقی، مانند جیش المهدی، عصائب اهل حق و کتائب حزب‌الله، و افزایش توانایی‌های آن‌ها در جنگ چریکی، آدم‌ربایی و استفاده از بمب‌های دست‌ساز پیشرفته بود. برخی از شبه‌نظامیان عراقی نیز آموزش‌های پیشرفته‌ای را در لبنان دریافت کردند. سپس این یگان، بر عملیات انجام‌شده
دریافت کردند. سپس این یگان، بر عملیات انجام‌شده علیه نیروهای آمریکایی و ائتلاف، نظارت داشت و به گروه‌هایی مانند سازمان بدر، سرایا خراسانی و جیش المهدی، کمک‌های مالی، تسلیحاتی و لجستیکی، ارائه می‌داد. گسترش به یمن. پس از خروج نیروهای آمریکایی از عراق، یگان ۳۸۰۰، عملیات خود را به یمن، گسترش داد و به آموزش و پشتیبانی از جنبش حوثی‌ها پرداخت. مشارکت این یگان، شامل انتقال سلاح‌های پیشرفته و ایجاد برنامه‌های آموزشی برای افزایش قابلیت‌های نظامی حوثی‌ها بود. رهبری. یگان ۳۸۰۰، توسط چهره‌های ارشد حزب‌الله با تجربه
یگان ۳۸۰۰، توسط چهره‌های ارشد حزب‌الله با تجربه گسترده در عملیات منطقه‌ای، رهبری شده است. نکته قابل‌توجه این است که خلیل یوسف حرب، یک عامل باسابقه، با سابقه هماهنگی فعالیت‌های حزب‌الله در خاورمیانه، به عنوان یکی از رهبران کلیدی این یگان، شناخته شده است. او در سال ۲۰۱۲، به رهبری یگان ۳۸۰۰ منصوب شد و توانایی‌ها و روابط عملیاتی آن را با گروه‌های شبه‌نظامی ایرانی و دیگر گروه‌های منطقه‌ای تقویت کرد. تأثیر و اهمیت. یگان ۳۸۰۰، به‌طور قابل‌توجهی در تبدیل حزب‌الله به یک بازیگر فراملی که قادر به اعمال قدرت فراتر از
یک بازیگر فراملی که قادر به اعمال قدرت فراتر از لبنان است، نقش داشته است. این یگان با آموزش و تجهیز شبه‌نظامیان متحد، جمهوری اسلامی ایران را قادر ساخته است تا شبکه‌ای از نیروهای نیابتی را که در خدمت منافع استراتژیک آن در سراسر منطقه هستند، حفظ کند.
روونکی () یک شهرک در بخش روفنسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
یگان ۴۴۰۰، یک بخش لجستیک و مالی مخفی در حزب‌الله، گروه شبه‌نظامی شیعه لبنانی است که توسط چندین کشور، از جمله ایالات متحده آمریکا و اسرائیل، به عنوان یک سازمان تروریستی، شناخته می‌شود. این یگان، در درجه اول، مسئول قاچاق اسلحه و انتقال پول، از ایران به حزب‌الله لبنان است و اغلب با نیروی قدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، هماهنگی نزدیکی دارد. نمای کلی. یگان ۴۴۰۰، با تسهیل جابجایی سلاح، تجهیزات و منابع مالی، نقش حیاتی در زیرساخت نظامی حزب‌الله، ایفا می‌کند. این یگان، از طریق کانال‌های مختلفی از جمله مسیرهای زمینی
از طریق کانال‌های مختلفی از جمله مسیرهای زمینی از طریق سوریه و مسیرهای هوایی از طریق فرودگاه بین‌المللی رفیق حریری بیروت، فعالیت می‌کند. این یگان با یگان‌های نیروی قدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی مانند یگان ۱۹۰ و یگان ۷۰۰، همکاری می‌کند تا تأمین مداوم دارایی‌های نظامی برای حزب‌الله را تضمین کند. عملیات و فعالیت‌ها. عملیات یگان ۴۴۰۰، برای ظرفیت حزب‌الله در حفظ و گسترش قابلیت‌های نظامی‌اش حیاتی است. این یگان بر حمل‌ونقل سلاح‌های پیشرفته، از جمله موشک‌های هدایت‌شونده دقیق، نظارت دارد و تراکنش‌های مالی‌ای که
دقیق، نظارت دارد و تراکنش‌های مالی‌ای که فعالیت‌های حزب‌الله را تأمین مالی می‌کند، مدیریت می‌کند. شبکه لجستیکی آن، در چندین کشور گسترده شده و از کانال‌های رسمی و مخفی، برای انتقال منابع، استفاده می‌کند. تحریم‌های بین‌المللی. به دلیل مشارکت در فعالیت‌های مرتبط با تروریسم، یگان ۴۴۰۰ و پرسنل کلیدی آن، تحت تحریم‌های بین‌المللی، قرار گرفته‌اند. وزارت خزانه‌داری آمریکا، رهبرانی مانند محمد جعفر قصیر را به عنوان تروریست‌های جهانی ویژه، با اشاره به نقش آن‌ها در تسهیل جابجایی سلاح و پول در حمایت از حزب‌الله و نیروی
جابجایی سلاح و پول در حمایت از حزب‌الله و نیروی قدس سپاه پاسداران، تعیین کرده است. تحولات اخیر. ترورهای هدفمند رهبران یگان ۴۴۰۰ توسط اسرائیل، اهمیت این یگان را در ساختار عملیاتی حزب‌الله، برجسته می‌کند. هدف از این اقدامات، مختل کردن جریان سلاح و بودجه به حزب‌الله و در نتیجه، تضعیف قابلیت‌های نظامی آن است. حذف چهره‌هایی مانند قصیر و نصر، نشان‌دهنده تلاشی استراتژیک برای از بین بردن شبکه‌های لجستیکی حزب‌الله است.
روزها و شب‌ها و فیلمی هندی محصول سال ۱۹۸۸ و به کارگردانی دارانی است. در این فیلم بازیگرانی همچون مموتی، سومالاتا، موکش، پارواتی جایارام، صدیق، سوکوماری، سانتا دوی و جوزه پراکاش ایفای نقش کرده‌اند.
وحید شیخلر (زادهٔ 15 بهمن 1359) بازیگر اهل ایران است. وی با سینمایی تنگنا به‌شهرت رسید. زندگی‌نامه. وحید شیخ‌لر بازیگر، کارگردان و نویسنده ایرانی است. او بازیگر نقش اول در فیلم سینمایی تنگنا است.وحید شیخلر در آثاری همچون فیلم ماجرای نیمروز : رد خون و سریالهای پوست شیر ، تن ها به عنوان بازیگر حضور داشته است.
آغیل آته خادم روستایی کوچک در جلگه بهادر از توابع استان غزنی افغانستان است.
معرفی و مقدمه. جرایم سایبری در ایران به هر گونه فعالیت مجرمانه دیجیتال در فضای اینترنت و فنّاوری‌های اطلاعاتی در جمهوری اسلامی ایران اشاره دارد؛ از جمله نفوذ به سیستم‌ها، سرقت داده‌ها، کلاهبرداری آنلاین،فیشینگ، خرابکاری شبکه‌ای و حمله های گسترده. پیشینه و چارچوب قانونی. قانون جرایم رایانه‌ای (مصوب ۱۳۸۸/۱۳۸۷ و تأیید شده توسط شورای نگهبان در سال ۲۰۰۹ میلادی) اولین قانون جامع در ایران برای جرم‌انگاری جرایم سایبری است، که شامل دسترسی غیرمجاز، شنود، جعل، کلاهبرداری و نشر مطالب مخل اخلاق و نظم عمومی می‌شود. علاوه
و نشر مطالب مخل اخلاق و نظم عمومی می‌شود. علاوه بر آن، قانون تجارت الکترونیک (۲۰۰۴) و قانون انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات (۲۰۱۰) نیز نقش حمایتی و تنظیمی در حوزه امنیت تجارت آنلاین ایفا می‌کنند. پلیس فضای تولید و تبادل اطلاعات فراجا (پلیس فتا) در سال ۲۰۱۱ به دستور سرتیپ اسماعیل احمدی مقدم تأسیس شد و مسئول پیشگیری و رسیدگی به جرایم اینترنتی است؛ریاست این اداره هم اکنون بر عهده سرتیپ دوم وحید مجید می باشد. آسیب‌های اجتماعی و نظارتی. گزارش Article 19 از قانون جرایم رایانه‌ای انتقاد کرده و آن را ابزاری برای