payamvha/North_RAG huggingface dataset:
فوت مکعب گاز دارد؛ قبرس این گزینه مالی سودآور را برای مثلث انرژی دنبال کرده تا انرژی مورد نیاز اتحادیه اروپا را تأمین کند. اصطلاح. اصطلاح «مثلث انرژی» اولین بار در سال ۲۰۱۰ در انجمن بازرگانی قبرس-اسرائیل در نیکوزیا، قبرس مطرح شد. به دلیل ایجاد مشترک منطقه اقتصادی انحصاری بین قبرس و اسرائیل، این موضوع آغاز همکاری‌های بیشتر بین دو همسایه مدیترانهای بود. هر دو کشور توافق کردند که استخراج مشترک گاز طبیعی توسط شرکت آمریکایی نوبل انرژی انجام شود تا بار مالی استخراج برای هر دو کشور کاهش یابد. یونان نیز در سال
برای هر دو کشور کاهش یابد. یونان نیز در سال ۲۰۱۱ به اسرائیل و قبرس در طرح صادرات گاز طبیعی به اروپا تا سال ۲۰۱۵ از طریق یک نیروگاه نزدیک لیماسول ملحق شد. شواهد فزاینده‌ای از وجود گاز طبیعی در حوضهٔ لوانت به‌طور فزاینده‌ای به احتمال وجود نفت در این منطقه اشاره دارند. شرکت نوبل انرژی، که از زمان کشف میدان لویاتان در سال ۲۰۱۰ در این منطقه فعالیت می‌کند، حفاری‌های جدیدی را در اوایل سال ۲۰۱۷ آغاز کرد.از جمله نشانه‌های بالقوه بودن این منطقه از نظر منابع هیدروکربنی می‌توان به کشف گاز طبیعی ترموژنیک، وجود
می‌توان به کشف گاز طبیعی ترموژنیک، وجود سامانه‌های فعال هیدروکربنی، و شناسایی دست‌کم ۱۴ ساختار هیدروکربنی در منطقهٔ انحصاری اقتصادی (EEZ) قبرس اشاره کرد. به گفتهٔ دکتر کنستانتینوس حاجیستاسو، استاد دانشگاه نیکوزیا، استخراج نفت در قبرس ممکن است در مقایسه با گاز طبیعی در بازهٔ زمانی کوتاه‌تری محقق شود، چرا که الزامات فنی و زیرساختی آن متفاوت است. حجم میدان‌های گاز طبیعی. برآورد می‌شود که ذخایر گاز طبیعی در حوضه لوانت حدود ۱۲۲ تریلیون فوت مکعب منابع کشف‌نشده را در خود جای داده باشد.شرکت توتال، با وجود ابراز
را در خود جای داده باشد.شرکت توتال، با وجود ابراز علاقه اولیه، هیچ‌گونه چاهی حفاری نکرد و نتوانست منطقه‌ای مناسب برای حفاری شناسایی کند؛ در نتیجه، بلوک ۱۰ قبرس را بدون کشف هیچ ذخیره‌ای رها کرد. با این حال، در مارس ۲۰۱۵ این شرکت قرارداد خود را برای ادامهٔ اکتشاف در بلوک ۱۱ قبرس تا فوریه ۲۰۱۶ تمدید کرد.در همین حال، شرکت‌های نوبل انرژی و گروه دِلِک همچنان رقابتی‌ترین گزینه‌ها برای دریافت مجوزهای اکتشاف فراساحلی در قبرس و اسرائیل به‌شمار می‌روند. شرکت‌های نوبل انرژی و گروه دلک، همراه با سایر شرکت‌های اکتشافی،
انرژی و گروه دلک، همراه با سایر شرکت‌های اکتشافی، موفق به کشف حدود ۲۶ تریلیون فوت مکعب گاز طبیعی در میدان‌های لویاتان و تامار شده‌اند؛ منابعی که ارزش آن‌ها با قیمت‌های امروزی در حدود ۲۰۰ میلیارد یورو برآورد می‌شود. این میزان گاز برای تأمین نیازهای داخلی اسرائیل به مدت ۱۵۰ سال و قبرس به مدت ۲۰۰ سال کفایت می‌کند. در ماه اوت ۲۰۱۵، شرکت ایتالیایی اِنی موفق به کشف مهمی در منطقهٔ انحصاری اقتصادی مصر شد؛ منطقه‌ای که تنها ۶ کیلومتر با بلوک ۱۱ قبرس فاصله دارد. در این منطقه، میدان گازی ظهر با ذخایری در حدود ۳۰
در این منطقه، میدان گازی ظهر با ذخایری در حدود ۳۰ تریلیون فوت مکعب در امتیاز شوروق کشف شد. فرایند اعطای مجوز برای بلوک‌های فراساحلی با نزدیک شدن به انتخابات ریاست‌جمهوری قبرس در سال ۲۰۱۸ تسریع شده است، به‌ویژه با تمرکز ویژه بر بلوک‌های ۱۰ و ۱۱. هزینهٔ هر عملیات حفاری با کشتی حفاری در حدود ۸۰ میلیون یورو برآورد می‌شود، و برای آغاز حفاری و نهایی‌سازی طرح‌های پروژه، تأمین منابع مالی قابل توجهی ضروری است. یکی از چالش‌های فنی اصلی، عمق بسیار زیاد ستون آب است؛ مهندسان باید عملیات حفاری را تا عمق ۷۵۰۰ متری از سطح
باید عملیات حفاری را تا عمق ۷۵۰۰ متری از سطح دریا طراحی و اجرا کنند، که این مسئله پیچیدگی پروژه را به‌طور چشمگیری افزایش می‌دهد. صادرات گاز طبیعی. در سال ۲۰۱۱، وزرای انرژی قبرس و اسرائیل اعلام کردند که دو کشور قصد دارند بخشی از ذخایر گاز طبیعی خود را صادر کنند. گزارش‌ها حاکی از آن است که آن‌ها بررسی طرح‌هایی برای انتقال گاز به‌صورت گاز طبیعی مایعشده (LNG) را آغاز کرده‌اند. رسانه‌های قبرس گزارش دادند که این کشور می‌توانست از اوایل سال ۲۰۱۵ گاز طبیعی را با قیمت کاهش‌یافته از اسرائیل دریافت کند، مشروط بر
قیمت کاهش‌یافته از اسرائیل دریافت کند، مشروط بر آن‌که مذاکرات برای تأمین مقادیر محدودی از گاز تا سال ۲۰۱۲ به نتیجه برسد. بر اساس این طرح، قرار بود قبرس از طریق کشتی، گاز طبیعی کافی برای تأمین سوخت نیروگاه ۴۵۰ مگاواتی واسیلیکوس وارد کند. ذخایر گاز طبیعی در نروژ رو به کاهش است و این امر باعث شده که اروپا به‌طور فزاینده‌ای به روسیه، قطر و الجزایر وابسته شود—کشورهایی که اتحادیه اروپا روابط سیاسی مطلوبی با آن‌ها ندارد. در نتیجه، اتحادیه اروپا به‌دنبال منابع جایگزین انرژی است و گفت‌وگوهای مربوط به «مثلث انرژی»
انرژی است و گفت‌وگوهای مربوط به «مثلث انرژی» متشکل از اسرائیل، قبرس و یونان را مثبت ارزیابی می‌کند. در حال حاضر مذاکراتی دربارهٔ صادرات گاز طبیعی از طریق یک مسیر زیرساختی پیشنهادی در جریان است. این مسیر شامل خط لوله‌ای است که میدان‌های گازی تامار و لویاتان در اسرائیل و بلوک ۱۲ در قبرس را به قبرس متصل می‌کند. در آنجا، شرکت روسی گازپروم متعهد شده است که یک پایانه شناور گاز طبیعی مایع (LNG) برای مایع‌سازی گاز اسرائیلی و قبرسی فراهم کند. ادامهٔ مسیر پیشنهادی شامل خط لوله LNG از قبرس به کرت، سپس از کرت به خاک
خط لوله LNG از قبرس به کرت، سپس از کرت به خاک اصلی یونان، و در نهایت به ایتالیا و بلغارستان و سایر کشورهای اروپایی خواهد بود.در اکتبر ۲۰۱۵، جورگوس لاکوتریپیس، وزیر انرژی قبرس، و طارق الملا، وزیر نفت مصر، در مورد توافقات دوجانبه برای همکاری در حوزه نفت و گاز گفتگو کردند. در تاریخ ۱۹ اکتبر ۲۰۱۵، ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، و بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، توافق کردند که امتیازات عمده‌ای به شرکت گازپروم برای توسعهٔ ذخایر گازی لویاتان اعطا شود.با این حال، به‌دلیل تحریم‌های بین‌المللی علیه گازپروم و
حال، به‌دلیل تحریم‌های بین‌المللی علیه گازپروم و موانع سیاسی پس از آن، حقوق حفاری در نهایت به شرکای اروپایی و آمریکایی واگذار شد. مبادله با مصر. از سال ۲۰۱۶، گفت‌وگوهای خصوصی دربارهٔ تبادل انرژی میان مصر، قبرس و اسرائیل در جریان بوده است؛ چرا که مصر پیش‌تر با بحران انرژی مواجه بود. پس از کشف میدان گازی ظهر در نزدیکی مصر در سال ۲۰۱۵، سه کشور شروع به بررسی برنامه‌هایی برای صادرات و انتقال گاز میان سه میدان گازی خود کردند. با این حال، دولت موقت مصر در سال ۲۰۱۲ قرارداد بیست‌ساله تبادل انرژی با اسرائیل را لغو
قرارداد بیست‌ساله تبادل انرژی با اسرائیل را لغو کرد. اخوان‌المسلمین مصر را به‌خاطر مشارکت قبلی در روابط انرژی با اسرائیل مورد انتقاد قرار داد و قطعی‌های برق در سال ۲۰۱۰ را ناشی از این تبادل با اسرائیل دانست. گرچه این صادرات به مصر ممکن است از نظر سیاسی نامطلوب باشد، با در نظر گرفتن وضعیت کنونی روابط مصر و اسرائیل، مصر آن را به‌عنوان یک ضرورت بالقوه تلقی می‌کند، زیرا خط لوله گاز عربی در اردن بارها هدف حمله قرار گرفته است. توافق دریایی لیبی (دولت وفاق ملی - GNA) و ترکیه. در اکتبر ۲۰۱۹، آنتونیو گوترش، دبیرکل
و ترکیه. در اکتبر ۲۰۱۹، آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد، توافق میان ترکیه و دولت وفاق ملی لیبی (GNA) دربارهٔ تعیین حدود مناطق صلاحیت دریایی در مدیترانه را ثبت کرد. در گواهی ثبت آمده است: «این توافق‌نامه مطابق با ماده ۱۰۲ منشور سازمان ملل متحد در دبیرخانه ثبت شده است.» ماده ۱۰۲ منشور سازمان ملل کشورها را ملزم می‌کند تا هرگونه معاهده یا توافق‌نامه بین‌المللی را که امضا می‌کنند، برای ثبت رسمی و اطلاع‌رسانی، به دبیرخانه سازمان ملل ارائه دهند. ثبت این توافق در سازمان ملل به آن جنبه‌ای رسمی و حقوقی در
توافق در سازمان ملل به آن جنبه‌ای رسمی و حقوقی در چارچوب حقوق بین‌الملل می‌بخشد، هرچند که مشروعیت سیاسی یا اجماع منطقه‌ای پیرامون آن همچنان محل مناقشه باقی مانده است. نه ماه بعد، در اوت ۲۰۲۰، یونان و مصر توافق‌نامه‌ای دریایی امضا کردند که در آن منطقهٔ اقتصادی انحصاری برای حقوق حفاری نفت و گاز تعیین شد، تا در برابر توافق ترکیه و دولت وفاق ملی (GNA) مقابله کنند. روابط با ترکیه وگفتگوها دربارهٔ خط لوله. در حالی‌که ترکیه و قبرس از سال ۱۹۷۴ بر سر مسئلهٔ قبرس بر سر زمین در کشمکش بوده‌اند، این موضوع مانع از آن
سر زمین در کشمکش بوده‌اند، این موضوع مانع از آن نشده است که ترکیه بخواهد از اکتشافات اخیر گاز بهره‌مند شود و به یک مرکز انرژی منطقه‌ای تبدیل گردد. حادثهٔ کشتی ماوی مرمره در سال ۲۰۱۰ باعث شد تنش‌ها میان جهان عرب و اسرائیل به اوج برسد و تنها اتحاد منطقه‌ای اسرائیل با ترکیه از میان برود.ترکیه اعلام کرد که این اتحاد تنها در صورتی دوباره برقرار خواهد شد که محاصرهٔ غزه برداشته شود. این خواسته‌ها باعث شد اسرائیل تمایلی به ادامهٔ روابط با ترکیه نداشته باشد، تا اینکه در ژوئن ۲۰۱۶، به‌دلیل منافع مشترک در زمینهٔ
اینکه در ژوئن ۲۰۱۶، به‌دلیل منافع مشترک در زمینهٔ احداث خط لوله برای صادرات گاز به بازار اروپا، روابط دیپلماتیک میان دو کشور عادی‌سازی شد. در حالی که ترکیه به‌تدریج بین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۶ خود را از کشورهای همسایه منزوی می‌کرد، یونان و قبرس از این تنش جدید میان ترکیه و اسرائیل از نظر اقتصادی بهره‌مند شدند. اتحاد میان قبرس و اسرائیل پیش‌تر ایده‌ای نامحبوب از نظر سیاسی بود که بر شباهت‌های میان مسئله قبرس و مناقشه فلسطین-اسرائیل استوار بود. زمانی که ترکیه ارتباط خود را با اسرائیل قطع کرد، این امر به شکل‌گیری
خود را با اسرائیل قطع کرد، این امر به شکل‌گیری اتحاد و ایده مثلث انرژی کمک کرد. خط لوله‌ای که پیش‌تر به آن اشاره شد، به دلیل تداوم مسئله قبرس و روابط ترکیه و قبرس، با مانع مواجه خواهد شد. با این حال، وزیر انرژی ترکیه، تانر ییلدیز، در سال ۲۰۱۱ اظهار داشت که در صورت امضای توافق‌نامه‌ای برای همکاری انرژی میان دو کشور، ممکن است راه‌حلی برای مسئله قبرس یافت شود. از نظر راهبردی، انتقال گاز از طریق ترکیه بالاترین بازدهی را خواهد داشت، چرا که هزینه‌های اولیه سرمایه‌گذاری و حمل‌ونقل در این گزینه پایین‌تر از سایر
و حمل‌ونقل در این گزینه پایین‌تر از سایر گزینه‌هاست. همچنین مدت زمان مورد نیاز برای ساخت زیرساخت‌ها در مقایسه با سایر گزینه‌ها کوتاه‌تر خواهد بود. با این حال، قبرسی‌های یونانی‌تبار با این گزینه موافق نیستند، چرا که از دهه ۱۹۷۰ به این سو، ترکیه غیرقابل اعتماد تلقی می‌شود. پس از اظهارات رئیس‌جمهوری جمهوری ترک قبرس شمالی، دورویش اروغلو، مبنی بر تعهد قبرس به ساخت خط لوله‌ای مشترک میان قبرس و ترکیه، قبرسی‌های یونانی‌تبار در جمهوری قبرس واکنش شدیدی نشان دادند و خواستار استعفای رئیس‌جمهور شدند. افزون بر این،
و خواستار استعفای رئیس‌جمهور شدند. افزون بر این، ترکیه چندین بار به منطقه انحصاری اقتصادی (EEZ) قبرس وارد شده و حتی یک کشتی خود را در نزدیکی مرز EEZ ایتالیا مستقر کرده است، که این اقدامات موجب کاهش اعتماد میان کشورهای حوزه مدیترانه شده است. در ۱۹ مهٔ ۲۰۲۳، کلودیو دسکالزی، مدیرعامل شرکت انرژی ایتالیایی «انی» اعلام کرد که هرگونه توافق برای ساخت خط لوله ایست‌مد باید شامل ترکیه نیز باشد؛ وی افزود: «میان ترکیه و قبرس اختلافاتی وجود دارد که به‌سختی قابل حل هستند، افزون بر این، ترکیه با لیبی توافق‌نامه‌ای امضا
افزون بر این، ترکیه با لیبی توافق‌نامه‌ای امضا کرده است که یک سکوی بسیار وسیع را تعریف می‌کند که تقریباً تمام منطقه ایست‌مد را در بر می‌گیرد، بنابراین نه‌تنها ترکیه، بلکه لیبی نیز در این زمینه حق اظهارنظر خواهد داشت.» در پاسخ به این اظهارات، جورج پاپاناستاسیو، وزیر انرژی، بازرگانی و صنعت قبرس، بیان کرد که همه با دیدگاه‌های مطرح‌شده توسط دسکالزی موافق نیستند و او برای نظر وی احترام قائل است. این اظهارات در پی گزارش‌هایی مطرح شد مبنی بر اینکه شرکت انی، قبرس و اسرائیل در حال کار بر روی توافقی برای ساخت خط
و اسرائیل در حال کار بر روی توافقی برای ساخت خط لوله گاز طبیعی در شرق مدیترانه هستند؛ خط لوله‌ای که میدان‌های گازی فراساحلی قبرس و اسرائیل را به یک کارخانه فرآوری در قبرس متصل می‌کند، جایی که گاز برای صادرات به ایتالیا و سایر نقاط اروپا به‌صورت مایع درخواهد آمد. یادداشت سه جانبه انرژی. در تاریخ ۸ اوت ۲۰۱۳، یونان، اسرائیل و قبرس پس از یک سال مذاکره در نیکوزیا، تفاهم‌نامه سه‌جانبه انرژی را امضا کردند. این مذاکرات میان سیلوان شالوم، وزیر انرژی و منابع آبی اسرائیل، نیکوس کویالییس، وزیر کشاورزی، منابع طبیعی و
نیکوس کویالییس، وزیر کشاورزی، منابع طبیعی و محیط زیست قبرس، و جورج لاکوتریپیس،وزیر محیط زیست، انرژی و تغییرات اقلیمی قبرس برگزار شد. پروژه اتصال‌دهنده یورواِیشیا (EuroAsia Interconnector) با ظرفیت ۲۰۰۰ مگاوات طراحی شده است تا با فراهم آوردن برق ارزان‌تر، قبرس و اسرائیل را از انزوای انرژی خارج کند؛ موضوعی که لاکوتریپیس نیز بر آن تأکید کرده است. سیلوان شالوم این توافق را «تاریخی» خواند و اعلام کرد که این توافق نشان‌دهنده روابط قدرتمند میان این سه کشور است. او افزود که این مسیر الکتریکی به کابل تبدیل خواهد شد
افزود که این مسیر الکتریکی به کابل تبدیل خواهد شد و برق را به بازار انرژی اروپا صادر خواهد کرد. نخست‌وزیر یونان، آنتونیس ساماراس، در تاریخ ۸ اوت ۲۰۱۳ اعلام کرد که اسرائیل نقش ویژه‌ای در تأمین منابع انرژی اروپا ایفا می‌کند و می‌تواند به یک مرکز کلیدی انرژی تبدیل شود. این اظهارات وی در کاخ سفید، تنها چند ساعت پس از امضای توافق ۸۰۰ میلیون یورویی برای اجرای پروژه اتصال‌دهنده یورواِیشیا، که شبکه‌های برق سه کشور را به یکدیگر متصل می‌کند، بیان شد. این سه کشور دموکراتیک به‌طور نظام‌مند در تلاش‌اند تا چارچوبی برای
به‌طور نظام‌مند در تلاش‌اند تا چارچوبی برای همکاری‌های متقابل و سودمند در طیف گسترده‌ای از حوزه‌ها ایجاد کنند. این همکاری‌ها شامل تبادل اطلاعات امنیتی، تمرینات نظامی مشترک، و استفاده از پهپادها و ماهواره‌ها می‌شود. این پروژه‌ها نه‌تنها در راستای منافع ملی این کشورها طراحی شده‌اند، بلکه در خدمت منافع اروپا و ایالات متحده نیز قرار دارند.
جنبش‌های احیای گوگوریو تلاش‌های مختلفی برای احیای امپراتوری گوگوریو پس از سقوط آن توسط اتحاد شیلا–تانگ در سال ۶۶۸ میلادی بودند که بیشتر این جنبش‌ها موفقیت‌آمیز شدند. پس از سال ۶۶۸ میلادی، چندین جنبش احیای مختلف در سراسر سرزمین‌های سابق گوگوریو و برخی حتی در قلمرو تانگ آغاز شد. یک نظریه جدید در میان مورخان کره‌ای بیان می‌کند که گونگ یه، بنیانگذار پادشاهی ته‌بونگ، از نوادگان آنسونگ (پسر پادشاه بوجانگ) و خاندان گو بوده است. این نظریه هنوز به‌طور کامل پذیرفته نشده است، چون تحقیقات بیشتری در حال انجام است و پس
است، چون تحقیقات بیشتری در حال انجام است و پس از ارائه نتایج نهایی مشخص می‌شود که آیا واقعاً این چنین است یا خیر. جنبش آنسونگ و گوم موجام. پس از سقوط گوگوریو در سال ۶۶۸ میلادی،گوم موجام، ژنرال گوگوریو یک جنبش مخالف گسترده را آغاز کرد و پناهندگان گوگوریو را از مناطقی مانند قلعه‌ی گونگمو گرد آورد. فعالیت‌های او عمدتاً در دره و حوضه‌ی رود ته‌دونگ متمرکز بود. او در آنجا با کشتن چندین مقام تانگ و یک راهب بودایی به نام فا آن، مقاومت مستقیمی را علیه اقتدار تانگ آغاز کرد. هدف اصلی او احیای کامل پادشاهی گوگوریو
آغاز کرد. هدف اصلی او احیای کامل پادشاهی گوگوریو بود،او در نهایت گوگوریو را در هان سونگ، واقع در استان هوانگهه جنوبی، احیا و زنده کرد. ژنرال گوم موجام، شاهزاده آنسونگ، از فرزندان پادشاه بوجانگ، را به عنوان پادشاه جدید گوگوریو زنده شده منصوب کرد. این گوگوریو جدید به شدت توسط شیلا و حاکم آن، پادشاه مونمو، مورد حمایت قرار گرفت. این دو جناح از درون پادشاهی برخاستند و این درگیری منجر به ترور گوم موجام به دستور پادشاه آنسونگ شد. مرگ گوم موجام، گوگوریوِ زنده شده را به شدت ضعیف کرد. آنسونگ کمی پس از این رویداد
را به شدت ضعیف کرد. آنسونگ کمی پس از این رویداد تسلیم پادشاه مونمو شد و نام «پادشاه بودوک» و همچنین نام «کیم» نام خانوادگی سلطنتی شیلا را به او اعطا گردید. تعداد دقیق مردم گوگوریو که از آنسونگ به شیلا پیوستند، معلوم نیست، اما با این حال تصور می‌شود که اکثر آنها به بخشی از پادشاهی بودوک تبدیل شده‌اند. پادشاهی بودوک در سال ۶۸۳ میلادی توسط پادشاه شینمون فرزند پادشاه مونمو بیشتر به علت تهدید احتمالی یعنی شورش مردم گوگوریو به جهت احیای گوگوریو، منقرض گردید. جنبش ته جونگسانگ و ته جویونگ. در پی سقوط گوگوریو به
ته جونگسانگ و ته جویونگ. در پی سقوط گوگوریو به دست حمله‌های متحدۀ سلسله‌های تانگ و شیلا در سال ۶۶۸ میلادی، بخش عمده‌ای از اشراف و فرماندهان گوگوریو، از جمله ته جونگ‌سانگ و فرزندش ته جویونگ(بعداً پادشاه گو از بالهه)، ناگزیر به عقب‌نشینی و جستجوی مأمنی تازه شدند. سلسلۀ تانگ برای تثبیت نفوذ خود در مناطق سابق گوگوریو، ایشان را به ایالت یانگزو منتقل کرد و به ته جونگ‌سانگ لقب دوک جین بخشید؛ اما محبوبیتی که ته جونگ‌سانگ در میان مردم محلی – به‌ویژه قوم موهه(مالگال) داشت، نگرانی مقام‌های تانگ را برانگیخت. در سال
داشت، نگرانی مقام‌های تانگ را برانگیخت. در سال ۶۹۶، قیام خیتان‌ها علیه فرمانداران تانگ، بهترین فرصت را برای ته جونگ‌سانگ و متحدش گولسا بیو فراهم کرد تا نفوذ تانگ را به چالش بکشند. آنان با بسیج جنگجویان قوم موخه و باقیماندگان گوگوریو، کنترل مناطقی از حوالی رود لیائو را در دست گرفتند. تلاش گئولسا بیو برای پذیرش لقبِ دوک از تانگ با شکست مواجه شد و تانگ تحت فرماندهی لی کایگو به سرکوب آنان پرداخت. ته جونگ‌سانگ نیز به همراه پیروانش به کوهستان دونگمو گریخت، ولی نهایتاً در جریان نبرد با نیروهای تانگ کشته شد. با
نهایتاً در جریان نبرد با نیروهای تانگ کشته شد. با کشته‌شدن ته جونگ‌سانگ در نزدیکی تنگهٔ تیان‌من‌لینگ، بار سنگین رهبری بر دوش پسرش، ته جویونگ، گذاشته شد. ته جویونگ با سازماندهی مجدد باقیماندگان گوگوریو و موخه‌ها، توانست در نبرد تعیین‌کننده‌ای در همان منطقه، نیروهای تانگ را شکست دهد. این پیروزی سرنوشت‌ساز زمینه‌ساز تأسیس یک دولت مستقل شد. در سال ۶۹۸ میلادی، ته جویونگ رسماً خود را پادشاه جین اعلام کرد و پایتخت را در دونگمو برپا ساخت. این دولت که در منابع چینی با نام جین و در منابع بعدی با عنوان بالهه یا بوهای
نام جین و در منابع بعدی با عنوان بالهه یا بوهای شناخته می‌شود، وارث فرهنگی و رسمی گوگوریو و نمایندۀ منافع مالگال ها در منطقه گردید. با وجود کشته شدن ته جونگ‌سانگ، نقش او در بسیج نخستین هسته‌های قدرت و همگرایی اقوام گوناگون برای بنیاد این دولت، تا امروز مورد تأکید مورخان است. جنبش وانگ گون. کانگ هوگیونگ قدیمی‌ترین جد شناخته شده از وانگ گون است که ریشه اش مستقیماً به امپراتوری گوگوریو بازمی‌گردد، وانگ گون در سال ۹۳۵ میلادی با فتح شیلا، اتحاد واقعی سه پادشاهی را بدون کمک خارجی و با تکیه بر توان داخلی کره رقم
را بدون کمک خارجی و با تکیه بر توان داخلی کره رقم زد، حکومت او یعنی گوریو که وارث گوگوریو بود، یکی از پیشرفته‌ترین پادشاهی‌های کره بود که اختراعات فراوان و فناوری‌های جدیدی را برای کره به ارمغان آورد به‌طور مثال در حوزه نظامی سلاح‌های گرم (تفنگ) برای نخستین بار در کره به گوریو آمد. نام کره امروزی نیز از گوریو به ارث برده شده، و شکل کوتاه شده گوگوریو می‌باشد که نماد استقلال کره به‌شمار می‌آید. منابع. 《新唐书卷二百三十六·列传第一百四十五》 《三国史记卷七·新羅本紀七·文武王十四年》 《新唐书·高丽传》:“总章二年，己巳二月，王之庶子安胜，率四千余户，投新罗。” 《三国史记卷八·新羅本紀八·神文王三年》
《三国史记卷八·新羅本紀八·神文王三年》 《三国史记卷七·新羅本紀七·文武王十八年》
دستگاه داخل‌تراشی افقی یا بورینگ افقی ابزاری است که برای بزرگ کردن سوراخ از قبل تراشیده شده یا ریخته‌گری شده برای دستیابی به دقت‌های بالاتر استفاده می‌شود (فینیش). این امر قطر، هم‌محوری و هم‌مرکزی مورد نیاز را در محدوده‌ی تلرانس‌های بسیار دقیق، اغلب تا سطح میکرومتر در ماشین‌های داخل‌تراشی با دقت بالا، تضمین می‌کند. تاریخچه. اولین دستگاه سوراخکاری توسط جان ویلکینسون در سال ۱۷۷۵ ساخته شد. اصطلاح «داخل تراشی» (boring) از کلمه فرانسوی قدیمی "alaisier" به معنای «پهن‌تر کردن» گرفته شده است که خود آن نیز از کلمه
«پهن‌تر کردن» گرفته شده است که خود آن نیز از کلمه لاتین "latus" به معنای «پهن» گرفته شده است. نحوه عملکرد. ماشین بورینگ با چرخاندن ابزار برش در حالی که قطعه کار ثابت می‌ماند یا در امتداد یک محور هدایت‌شده حرکت می‌کند، عمل می‌کند. حرکات اصلی در فرآیند بورینگ عبارتند از: ماشین‌های بورینگ کنترلی توسط CNC امکان تنظیمات دلخواه را فراهم می‌کنند و تکرارپذیری بالا و دخالت حداقل اپراتور از مشخصه‌های آنان می‌باشد. انواع ماشین فرزهای افقی. ماشین‌های فرز افقی بر اساس مورفولوژی سازه و کاربرد مورد نظرشان طبقه‌بندی
مورفولوژی سازه و کاربرد مورد نظرشان طبقه‌بندی می‌شوند: ماشین های فرز افقی CNC. ماشین‌های فرز افقی CNC دستگاه‌های پیشرفته‌ای برای ماشین‌کاری دقیق قطعات در صنایع مختلف هستند که از یک اسپیندل افقی برای چرخاندن ابزار برش استفاده می‌کنند و با سیستم کنترل عددی کامپیوتری کار می‌کنند. این ماشین‌ها شامل اسپیندلی هستند که ابزار برش چندلبه مثل فرز انگشتی یا دیسکی را در جهت افقی می‌چرخاند و میز کاری دارند که قطعه را نگه می‌دارد و در محورهای مختلف حرکت می‌کند تا شکل‌دهی انجام شود. سیستم کنترل CNC با اجرای برنامه‌های
انجام شود. سیستم کنترل CNC با اجرای برنامه‌های G-code حرکات ابزار و میز را با دقت بالا هدایت می‌کند و امکان تولید قطعات پیچیده را فراهم می‌سازد. بدنه محکم دستگاه، پایداری در برابر نیروهای برشی را تضمین می‌کند و سیستم خنک‌کننده از گرمای ناشی از برش جلوگیری می‌کند تا عمر ابزار افزایش یابد. این ماشین‌ها برای براده‌برداری از سطوح تخت، شیارها، پروفیل‌های پیچیده و قطعات بزرگ مثل اجزای موتور، قالب‌ها و قطعات هوافضا مناسب هستند. فرزهای افقی CNC نسبت به مدل‌های عمودی برای قطعات سنگین و بلند کارایی بهتری دارند، چون
برای قطعات سنگین و بلند کارایی بهتری دارند، چون محور افقی امکان برش‌های عمیق‌تر و پایداری بیشتر را فراهم می‌کند. این دستگاه‌ها انعطاف‌پذیری بالایی دارند و با تعویض ابزار می‌توانند عملیات مختلفی مثل سوراخ‌کاری، شیارزنی و کف‌تراشی را انجام دهند. با این حال، تنظیم اولیه و برنامه‌ریزی آن‌ها زمان‌بر است و هزینه اولیه دستگاه بالاست. ماشین‌های فرز افقی CNC برای فلزات، آلیاژها و حتی برخی پلاستیک‌ها قابل استفاده‌اند و در صنایعی مثل خودروسازی، هوافضا و قالب‌سازی کاربرد گسترده‌ای دارند. فناوری CNC و بهبود بهره‌وری.
گسترده‌ای دارند. فناوری CNC و بهبود بهره‌وری. معرفی فناوری CNC ماشین‌های بورینگ را متحول کرده و مزایای زیر را ارائه می‌دهد: کاربردهای صنعتی. ماشین‌های بورینگ در طیف گسترده‌ای از کاربردهای صنعتی استفاده می‌شوند، از جمله: بورینگ در مقابل فرزکاری: تفاوت‌های کلیدی. بورینگ و فرزکاری دو فرآیند ماشین‌کاری متفاوت در صنایع تولیدی هستند که هر یک کاربردها و ویژگی‌های خاص خود را دارند. بورینگ برای بزرگ کردن یا اصلاح سوراخ‌های موجود در قطعات با هدف دستیابی به دقت بالا، صافی سطح عالی و هم‌محوری دقیق استفاده می‌شود، در
صافی سطح عالی و هم‌محوری دقیق استفاده می‌شود، در حالی که فرزکاری به براده‌برداری از سطوح قطعه برای ایجاد اشکال متنوع مثل شیار، سطح تخت یا پروفیل‌های پیچیده می‌پردازد. در بورینگ از ابزار تک‌لبه یا هد بورینگ استفاده می‌شود و فرآیند معمولاً در ماشین‌های تراش یا بورینگ‌میل انجام می‌گیرد، اما فرزکاری با ابزار چندلبه چرخان در ماشین‌های فرز عمودی، افقی یا CNC صورت می‌پذیرد. بورینگ حرکتی محوری در داخل سوراخ دارد و ابزار یا قطعه می‌چرخد، در مقابل فرزکاری با حرکت ابزار در جهت‌های مختلف، براده‌برداری را انجام می‌دهد.
در جهت‌های مختلف، براده‌برداری را انجام می‌دهد. بورینگ برای قطعاتی مثل بلوک موتور یا سوراخ‌های یاتاقان که نیاز به دقت میکرونی دارند مناسب است، اما فرزکاری برای ساخت قالب، چرخ‌دنده یا قطعات هوافضا با اشکال متنوع کاربرد دارد. بورینگ دقت و صافی سطح بالاتری در سوراخ‌ها ارائه می‌دهد، ولی فرزکاری انعطاف‌پذیرتر است و برای تولید انبوه سرعت بیشتری دارد. بورینگ به سوراخ‌کاری محدود است و تنظیمات آن زمان‌بر است، در حالی که فرزکاری در سوراخ‌های عمیق دقت کمتری دارد و ابزارش در مواد سخت سریع‌تر سایش می‌یابد. هر دو فرآیند
در مواد سخت سریع‌تر سایش می‌یابد. هر دو فرآیند برای فلزات، آلیاژها و حتی برخی پلاستیک‌ها قابل استفاده‌اند، اما انتخاب بین آن‌ها به نوع قطعه، دقت مورد نیاز و پیچیدگی شکل بستگی دارد. تولیدکنندگان عمده. تولیدکنندگان شناخته‌شده‌ی ماشین‌های بورینگ شامل Lazzati، Pama، FPT، Bragonzi و SMT (Skoda) هستند که در زمینه‌ی ماشین‌های ابزار با عملکرد بالا برای کاربردهای صنعتی تخصص دارند. تولیدکنندگان ماشین‌آلات ایتالیایی به دلیل نوآوری و کیفیت خود در سطح جهانی شناخته شده‌اند. معمولاً شرکت‌های Lazzati، Pama و SMT (اسکودا)
معمولاً شرکت‌های Lazzati، Pama و SMT (اسکودا) به عنوان تولیدکنندگان برتر داخل‌تراش‌های افقی هیدرواستاتیک در سراسر جهان شناخته می‌شوند.
قبیله گیرو (هانگول: 계루) یک دولت-شهر باستانی کره‌ای بود که در قلمرو سابق گوچوسون ایجاد گشت. در دوره قبیله گیرو ( ) ، مدت ها بعد به همراه سونو، جئولنو، سون-نو و گوان-نو به عضویت کنفدراسیون جولبون درآمد و به امپراتور جومونگ داده شد. تعدادی از اشخاص خاندان گو در دودمان گیرو،مانند پادشاه یوری و پادشاه تجو ، به ترتیب دومین و ششمین امپراتور ، به امپراتوری گوگوریو رسیدند.
هنگ ۶ تفنگداران دریایی () یک هنگ پیاده‌نظام از سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا است که در کمپ لژون سپاه تفنگداران دریایی، ایالت کارولینای شمالی مستقر است. این هنگ تحت فرماندهی لشکر ۲ تفنگداران دریایی از نیروی دوم تفنگداران دریایی اعزامی قرار دارد. سابقه جنگی آن به جنگ جهانی اول برمی‌گردد، زمانی که آنها بخشی از نیروی اعزامی آمریکا بودند. این هنگ در جبهه اقیانوس آرام در جنگ جهانی دوم، به ویژه در نبردهای گوادالکانال، تاراوا، سایپان، تینیان و اوکیناوا، جنگیدند. اخیراً، هنگ ۶ تفنگداران دریایی در طول جنگ
اخیراً، هنگ ۶ تفنگداران دریایی در طول جنگ خلیج فارس و در حمایت از عملیات آزادی عراق، شاهد نبرد بوده است.
هنگ ۳ پیاده ایالات متحده آمریکا () هنگی از نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا است. این هنگ در حال حاضر سه گردان فعال دارد و با لقب گارد قدیمی، همچنین اسکورت رئیس‌جمهور شناخته می‌شود. شعار این هنگ «به من دست نزن» است. هنگ ۳ پیاده، یک واحد اصلی از منطقه نظامی واشینگتن است. هنگ سوم پیاده‌نظام قدیمی‌ترین هنگی است که هنوز در ارتش منظم فعال است و اولین بار در سال ۱۷۸۴ به‌عنوان اولین هنگ آمریکایی سازماندهی شد. این هنگ از سال ۱۹۴۸ واحد تشریفاتی رسمی ارتش ایالات متحده بوده است.
رقص دایره‌ای یا رقص زنجیره‌ای سبکی از رقص اجتماعی است که در یک دایره، نیم‌دایره یا یک خط منحنی با همراهی موسیقی شامل سازهای ریتم و آواز انجام می شود و نوعی رقص است که هر کسی می تواند بدون نیاز به شریک در آن شرکت کند. بر خلاف رقص خطی، رقصندگان دایره‌ای در تماس فیزیکی با یکدیگر هستند؛ این ارتباط با قرار گرفتن دست در دست، انگشت به انگشت یا دست روی شانه انجام می‌شود، و آن‌ها رهبر را به دور زمین رقص دنبال می‌کنند. رقص می‌تواند از ملایم تا پرانرژی، یک تجربۀ گروهی نشاط‌بخش یا بخشی از مدیتیشن باشد. رقص دایره‌ای که
نشاط‌بخش یا بخشی از مدیتیشن باشد. رقص دایره‌ای که احتمالاً قدیمی‌ترین شکل رقص شناخته‌شده است، یک سنت باستانی مشترک در بسیاری از فرهنگ‌ها برای برگزاری مراسم خاص، تشریفات، تقویت جامعه و تشویق هم‌بستگی است. رقص‌های دایره‌ای با سبک‌ها و ریتم‌های مختلف موسیقی طراحی می‌شوند. رقص دایره‌ای مدرن، رقص‌های محلی سنتی را که عمدتاً خاستگاه اروپایی یا خاور نزدیک دارد، را با رقص‌هایی که اخیراً طراحی شده‌اند، در قالب انواعی از موسیقی‌هایی که هم باستانی و هم مدرن هستند ترکیب می‌کند. رپرتوار روبه‌رشدی از رقص‌های دایره‌ای
می‌کند. رپرتوار روبه‌رشدی از رقص‌های دایره‌ای مدرن با موسیقی کلاسیک و آهنگ‌های معاصر وجود دارد. پراکنش. رقص دایره‌ای مدرن در بسیاری از فرهنگ‌ها از جمله عربی (شامی و عراقی)، اسرائیلی (نگاه کنید به: رقص یهودی و رقص فولکلور اسرائیل)، لُری، آشوری، کُردی، ترکیه‌ای، ارمنی، آذربایجانی، مالتی، اوکراین و بالکان یافت می‌شود. این گونه رقص‌ها همچنین در جنوب آسیا مانند رقص ناتی در هیماچال پرادش، هارول در اوتاراکند، وَن‌وُن در کشمیر، جومیر در جارکند، فوگدی در گوا و دئودا و دان ناچ در نپال یافت می‌شود. رقص دایره‌ای