payamvha/North_RAG huggingface dataset:
با تانک‌های ام۴۷ پاتون دریافت کردند. در تریسته، هنگ ۱۵۱ پیاده‌نظام «ساساری» و هنگ ۱۴ توپخانه صحرایی، فرماندهی نیروهای تریسته را تشکیل دادند که وظیفه دفاع از شهر را بر عهده داشت. همزمان، هنگ لاگوناری در ونیز به سه گردان آبی-خاکی و یک گردان تانک با تانک‌های ام۴۷ پاتون افزایش یافت. در اول ژانویه ۱۹۵۹ در گوریزیا، تیپ سواره نظام مکانیزه «پوزولو دل فریولی» با دو گردان مکانیزه، یک گردان تانک و یک گروه توپخانه خودکششی، برای جایگزینی تیپ مانتوا که ستاد خود را به اودینه منتقل کرده بود، فعال شد. مهم‌ترین الحاق به
اودینه منتقل کرده بود، فعال شد. مهم‌ترین الحاق به سپاه، تیپ سوم موشکی بود. این تیپ در اول اکتبر ۱۹۵۹ در ویچنزا فعال شد و در ابتدا شامل یک هنگ توپخانه موشکی با دو گروه موشکی بود که هر کدام به هشت پرتابگر موشک «هانست جان» مسلح بودند. موشک «ام جی آر-۱ هانست جان» یک موشک زمین به زمین با قابلیت حمل کلاهک هسته‌ای بود که برای نابودی تشکیلات بزرگ زرهی پیمان ورشو در نظر گرفته شده بود. تا سال ۱۹۶۳، زمانی که ستاد تیپ‌ها به پورتوگروارو منتقل شد، این تیپ شامل چهار گروه موشکی و یک گروه با هویتزرهای ام۱۱۵ بود. این سپاه
موشکی و یک گروه با هویتزرهای ام۱۱۵ بود. این سپاه به همراه سپاه سوم ارتش و سپاه چهارم ارتش، بخشی از فرماندهی نیروهای زمینی متفقین ناتو در جنوب اروپا در ورونا بود. پس از جنگ سرد. با پایان جنگ سرد، ارتش ایتالیا شروع به کاهش نیروهای خود به مدت یک دهه کرد. اولین تیپی که منحل شد، تیپ ماملی در ۱ آوریل ۱۹۹۱ بود و پس از آن تیپ ویتوریو ونتو در ۳۱ ژوئیه ۱۹۹۱ منحل شد. واحدهای تابع این تیپ‌ها عمدتاً منحل شدند و چند واحد به تیپ‌های دیگر پیوستند. گاریبالدی در ۱ ژوئیه ۱۹۹۱ حرکت خود را به سمت کازرتا در جنوب ایتالیا تکمیل
حرکت خود را به سمت کازرتا در جنوب ایتالیا تکمیل کرد و در همان روز سپاه پنجم ارتش را ترک کرد. سرانجام در ۱ دسامبر ۱۹۹۱، آکویلیا به هنگ سوم توپخانه آکویلیا کاهش یافت که سپس در سپتامبر ۱۹۹۲ منحل شد. طی چند سال بعد، فرماندهی نیروهای تریسته و فرماندهی نیروهای آبی-خاکی منحل شدند. در سال ۱۹۹۷، ارتش روند اصلاحات بزرگ بعدی را آغاز کرد و تیپ‌های گوریزیا و مانتوا در ۳۰ اوت ۱۹۹۷ منحل شدند، اما تیپ مکانیزه سنتارو از سپاه سوم ارتش به این سپاه منتقل شد. در ۱ اکتبر ۱۹۹۷، سپاه پنجم ارتش نام خود را تغییر داد و به فرماندهی
سپاه پنجم ارتش نام خود را تغییر داد و به فرماندهی اول نیروهای دفاعی تبدیل شد.
آنا فرزتی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایتالیا است. وی از سال ۲۰۰۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگینامه. آنا فرزتی در تاریخ ۲۴ دسامبر ۱۹۸۲ در رم متولد شد. وی فرزند بازیگر گابریله فرزتی و کلودیا وردینی است. او در آلمان به مدرسه خصوصی رفت. در سن ۱۱ سالگی، او و مادرش به لندن نقل مکان کردند. در سن ۱۸ سالگی به زادگاهش بازگشت. قبل از بازیگری به عنوان پیشخدمت، راهنمای تور، مربی قایق رانی و دستیار داروخانه کار می‌کرد. او از سال ۲۰۰۳ با پیرفرانچسکو فاوینو در رابطه بوده است. آنها دو دختر به نام‌های گرتا و لیا
بوده است. آنها دو دختر به نام‌های گرتا و لیا دارند.
ماریا بئاترئس آلونزی (؛ زادهٔ) کمدین و نویسنده اهل ایتالیا است. زندگی‌نامه. تحصیلات و فعالیت اجتماعی. او در رشته علوم انسانی از دانشگاه دولتی میلان فارغ‌التحصیل شد و مدرکی در رشته فنون و روش‌های تحلیل رفتاری و تحلیل علمی رفتار غیرکلامی دریافت کرد؛ او به عنوان سخنران برای تدکس همکاری داشته‌است. او به عنوان بازیگر تئاتر در رم با نمایش‌های بداهه "Teatro ef*ga" کار کرده‌است، او بنیان‌گذار و رئیس انجمن فرهنگی تئاترو استابیه دی روم است. دوران صحنه و پخش. پس از اجرا در برنامه‌های مختلف اینترنتی و تلویزیونی مانند
در برنامه‌های مختلف اینترنتی و تلویزیونی مانند "سکس و فوتبال"، در سال ۲۰۱۵ او شروع به ساخت نمایش‌های زنده کمدی تک‌نفره در اپلیکیشن پریسکوپ کرد. او به عنوان تهیه‌کننده اجرایی تئاتر پایدار رم فعالیت کرده‌است، جایی که در سال ۲۰۱۸ آثاری نمایشی را خلق کرد که عناصری از اتاق فرار و نمایش صحنه‌ای را با هم ترکیب می‌کردند. او همچنین در نمایش‌های بداهه‌ای مانند "Teatro ef*ga" و همچنین یک نمایش تک‌نفره استندآپ کمدی با عنوان "Stand Up Baby" در سال ۲۰۱۹ اجرا داشته‌است. آلونزی همچنین برنامه‌های مصاحبه زنده تصویری با
آلونزی همچنین برنامه‌های مصاحبه زنده تصویری با موسیقی‌دانان و چهره‌های عمومی تولید کرده‌است که از مکان‌هایی مانند کافه هارد راک در رم پخش می‌شد. فعالیت‌های اجتماعی. در سال ۲۰۱۷ آلونزی با پلیس شهری رم، ایتالیا در یک کارزار علیه خشونت شریک عاطفی همکاری کرد و نقشه ویدیویی‌ای از کلانتری‌ها و فاصله آن‌ها تا هر یک از ایستگاه‌های متروی شهر تهیه کرد. او همچنین آثار رقص دیجیتال با محوریت هشتگ #JustLeave خلق کرد که هدف آن حمایت و برجسته‌سازی وضعیت زنان در رابطه سوءاستفاده‌گرانه بود. علاوه بر این او حمایت خود از
بود. علاوه بر این او حمایت خود از پایان دادن به انگ بیماری روانی را در آثار هنری و نوشته‌هایش ادغام کرده‌است. او همچنین سخنرانی‌های تد در کورتینا ارائه کرده‌است. نویسندگی. آلونزی در سال ۲۰۱۹ کتاب "کتاب کوچک خوشبختی" را نوشت که پس از انتشار اولیه به صورت شخصی، در ایتالیا به یک پرفروش تبدیل شد. او سپس در سال ۲۰۲۱ کتاب "دیگر نمی‌خواهم مورد پسند همه باشم - شجاعت دوست داشتن خودت و زندگی کردن زندگی‌ای که می‌خواهی را پیدا کن" را در انتشارات والاردی منتشر کرد. در سال ۲۰۲۳ او نخستین رمانش را با عنوان "ما، واژه‌ای
سال ۲۰۲۳ او نخستین رمانش را با عنوان "ما، واژه‌ای سه‌حرفی" در انتشارات سالانی منتشر کرد که به عنوان اثری توصیف شده‌است که نسل «برچسب‌ها را رد می‌کند» را دنبال می‌کند. در همان سال کتاب دیگرش با عنوان "تو والدینت نیستی: قلبت را از انتخاب‌های کسانی که زندگیت را نابود کردند، حتی اگر قصدش را نداشتند آزاد کن" توسط اشپرلینگ و کوپر منتشر شد. او همچنین مقالاتی در مجلاتی از جمله "گرازیا" منتشر کرده‌است.
حیات وحش ایتالیا شامل ۵۶ گونه خزندگان است که به طور وحشی در طبیعت زندگی می‌کنند، چه به صورت دائمی و چه به صورت عبوری. گونه‌هایی که به صورت استثنایی مشاهده شده‌اند و همچنین گونه‌های خانگی یا پرورشی که فرآیند اقلیم‌پذیری یا بومی‌شدن را طی نکرده‌اند، در این فهرست لحاظ نشده‌اند. بنابراین، فهرست زیر شامل گونه‌های بومی یا طبیعی‌شده است که به ترتیب حروف الفبا بر اساس نام رایج و همچنین جایگاه آن‌ها در رده‌بندی علمی مرتب شده‌اند.
باشگاه ورزشی سیف یک باشگاه فوتبال مستقر در داکا، بنگلادش بود. این باشگاه که در سال ۲۰۱۶ تأسیس شد، از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۲ در لیگ برتر بنگلادش، بالاترین سطح فوتبال بنگلادش، رقابت می‌کرد. در ۳ اوت ۲۰۲۲، مالکان باشگاه اعلام کردند که این باشگاه به دلیل بازده تجاری ناکافی، چند روز پس از پایان لیگ برتر بنگلادش ۲۲–۲۰۲۱، به طور موقت از فوتبال حرفه‌ای کناره‌گیری خواهد کرد. آنها همچنین در لیگ سوم شدند که بهترین نتیجه تاریخ این باشگاه در لیگ برتر است. این باشگاه در فصل آخر خود بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه مونشیگانج
خود بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه مونشیگانج برگزار کرد. این باشگاه در فصل افتتاحیه خود، به عنوان نایب قهرمان لیگ قهرمانی بنگلادش ۲۰۱۶ به لیگ برتر صعود کرد. سیف در تنها دوره حضور قاره‌ای خود در تاریخ، در پلی‌آف مقدماتی ای‌اف‌سی کاپ ۲۰۱۸ بازی کرد. سیف به عنوان اولین باشگاه متعلق به یک شرکت سهامی در این کشور، به دلیل حرفه‌ای‌گری و سیستم جوانان بیشتر نسبت به اکثر باشگاه‌های بنگلادشی، در مدت کوتاهی محبوبیت پیدا کرد. اگرچه این باشگاه از انواع فعالیت‌های فوتبالی کناره‌گیری کرده است، اما به بخش‌های بازی‌های
کناره‌گیری کرده است، اما به بخش‌های بازی‌های داخل سالن خود ادامه داده و اعلام کرده است که ممکن است در آینده در شرایط مساعد به فوتبال بازگردد.
ساندرو کالوانی (؛ زادهٔ ۱۹۵۲) فعال اجتماعی، مشاور ارشد برنامه‌ریزی راهبردی بنیاد مائه فا لونگ (تحت حمایت سلطنتی) اهل ایتالیا در بانکوک، تایلند است. او تمام زندگی حرفه‌ای خود را به مطالعه نوآوری، خلاقیت، روش‌های مؤثر مدیریت تغییر، مدیریت و پیشگیری از مناقشه اختصاص داد. در کشورهایی که او کار کرده است، کالوانی اولویت را به تقویت آزادی و عدالت داده است که آن‌ها را دو بزرگ‌ترین جلوهٔ حقوق فردی و حقوق جمعی می‌داند. دوران حرفه‌ای. کالوانی حرفهٔ خود را در سال ۱۹۷۶ در دانشگاه جنوا در ایتالیا به‌عنوان یک پژوهشگر جوان
دانشگاه جنوا در ایتالیا به‌عنوان یک پژوهشگر جوان وابسته به شورای ملی پژوهش ایتالیا آغاز کرد و به مطالعه ژنتیک فرامحوری موجودات تک‌سلولی مشغول شد. در سال ۱۹۷۸ او یکی از جوان‌ترین برندگان بورسیهٔ فولبرایت هایز برای ادامهٔ تحصیل در دانشگاه ایالتی کلرادو (CSU) در فورت کالینز، کلرادو در ایالات متحده شد. در طول کارش به‌عنوان دانشمند میهمان در آزمایشگاه بوم‌شناسی منابع طبیعی در CSU، او به مسائل توسعه پایدار روستایی علاقه‌مند شد و یکی از نخستین کتاب‌هایش با عنوان "پیامبر جهان سوم" را برای ترویج مسائل پیچیده توسعه
جهان سوم" را برای ترویج مسائل پیچیده توسعه پایدار در کشورهای فقیر تکمیل کرد. در بازگشت به ایتالیا در سال ۱۹۷۹، به‌عنوان کارشناس داوطلب کمیته کاریتاس ایتالیا به موضوع نوظهور مهاجرت‌ها از طریق مدیترانه علاقه‌مند شد و در بندر جنوا نخستین مرکز ارائه خدمات برای خارجیان و مهاجران غیرقانونی در یک بندرگاه را افتتاح کرد. این کار در همکاری با کارلو آلبرتو دالا کیزا، ژنرال فوق‌العاده ضدتروریسم وقت انجام شد. در سال ۱۹۸۰ او به‌عنوان نخستین رهبر غیرروحانی کاریتاس ایتالیا و همچنین نخستین رئیس بخش کمک‌های بشردوستانه
و همچنین نخستین رئیس بخش کمک‌های بشردوستانه بین‌المللی و توسعه پایدار کاریتاس انتخاب شد. او به کارزار ملی پذیرش قایق‌پناهجویانی که پس از جنگ ویتنام از جنوب شرق آسیا گریخته بودند کمک کرد؛ او به نخستین قانون ملی درباره مخالفت وجدانی با استفاده از سلاح‌های سبک و جنگ‌افزارها و همچنین به ایجاد نخستین دوره‌ها برای مخالفان خدمت سربازی کمک کرد. پس از زمین‌لرزه شدید ایرپینیا در نوامبر ۱۹۸۰ کالوانی به ایجاد نخستین شبکهٔ امداد اروپایی برای بلایای طبیعی در همکاری با گویدو برتولازو کمک کرد. برای دو سال کالوانی کمک
گویدو برتولازو کمک کرد. برای دو سال کالوانی کمک خارجی کلیساها در سراسر جهان را برای حمایت از قربانیان زمین‌لرزه در جنوب ایتالیا هماهنگ کرد. در سال ۱۹۸۲ کالوانی به‌عنوان نمایندهٔ سازمان‌های غیردولتی کمک خارجی ایتالیا در اداره کل همکاری توسعه وزارت امور خارجه ایتالیا و همچنین در کمیسیون اروپا و پارلمان اروپا در بروکسل انتخاب شد. در دهه ۱۹۸۰ کالوانی با کارزارهای دفاعی علیه گرسنگی در جهان که توسط حزب رادیکال طراحی شده بود و همچنین مدارس تابستانی آموزش پیشرفته در زمینه ارزش‌های سیاست، در همکاری با رومانو پرودی
زمینه ارزش‌های سیاست، در همکاری با رومانو پرودی همکاری کرد. در هشت سالی که او رئیس بزرگ‌ترین سازمان کمک خارجی ایتالیا بود، صدها برنامه توسعه پایدار را طراحی، انتخاب و پایش کرد و منابع مالی لازم برای اجرای آن‌ها را در بیش از ۶۰ کشور فقیر تأمین کرد. او به این کشورها سفر کرد تا رهبری محلی قدرتمندی برای توسعه پایدار ایجاد کند. با همکاری انجمن کارگران مسیحی ایتالیا (ACLI)، کالوانی کارزارهای همبستگی و پژوهش-مطالعه در کشورهای در حال توسعه ایجاد کرد. یک کارزار برجسته با نام "یک چاه، یک زنبور ملکه و یک لیمو"
برجسته با نام "یک چاه، یک زنبور ملکه و یک لیمو" الهام‌بخش صدها ابتکار پژوهش در عمل درباره نابرابری شمال-جنوب شد. در سال ۱۹۷۵ کالوانی عنوان نخستین کارزار افکار عمومی ایتالیا درباره مصرف اخلاقی، محیط زیست، بازیافت و عدالت جهانی را با نام "برای مبارزه با گرسنگی سبک زندگی‌ات را تغییر بده" مطرح کرد. کالوانی به ایجاد نهادهایی با مشارکت مردم در کمک‌های توسعه‌ای مانند Magis، GMA، IPSIA، CEM و دیگران کمک کرد. از سال ۱۹۸۲ ساندرو کالوانی یکی از نخستین رهبران آموزش ایتالیا در توسعه جهانی و میان‌فرهنگی شد. این کار از
در توسعه جهانی و میان‌فرهنگی شد. این کار از طریق مجموعه مقالاتی با عنوان "از فقرا می‌آموزیم"، دفترچه مدرسه‌ای "دفترچه یک جهان یگانه" و همچنین از طریق نخستین کتاب‌هایش درباره جهان سوم مانند "جهان سوم، او کیست"، "امروز فقیر، فردا فقیر"، "آیا کمک فایده دارد؟" و چندین جلد از نخستین "دانشنامه کوچک توسعه" انجام شد. کالوانی به ایجاد نخستین تجربه‌های مصرف و خرید از طریق تجارت منصفانه به‌ویژه در جنوب ایتالیا کمک کرد. در سال ۱۹۸۸ کالوانی توسط سازمان جهانی بهداشت (WHO) به‌عنوان بنیان‌گذار و نخستین مدیر مرکز
(WHO) به‌عنوان بنیان‌گذار و نخستین مدیر مرکز پان‌آفریقایی آمادگی در برابر بلایا در آدیس آبابا، اتیوپی انتخاب شد. این مرکز نخستین برنامه‌های WHO برای پیشگیری و مدیریت بلایا در آفریقا را ایجاد کرد و به آزمایش نخستین بهترین شیوه‌های حفاظت مدنی در آفریقا کمک کرد. هنگامی‌که دیکتاتور اتیوپی، منگیستو هایله مریم یک مقام سازمان جهانی بهداشت را بازداشت و شکنجه کرد، کالوانی نخستین دیپلمات WHO بود که سوءاستفاده حقوق بشری یک دیکتاتور آفریقایی را گزارش کرد و مدارکی به عفو بین‌الملل و کمیته پنجم مجمع عمومی سازمان ملل
عفو بین‌الملل و کمیته پنجم مجمع عمومی سازمان ملل ارائه داد. آن مقام سازمان جهانی بهداشت که دو سال بعد پس از سقوط منگیستو آزاد شد، در یک سخنرانی عمومی گفت که واکنش بین‌المللی به پرونده‌اش جان او را نجات داده است. در سال ۱۹۹۱ کالوانی جوان‌ترین مدیر منطقه آفریقای WHO شد که در برازاویل، کنگو مستقر بود و مسئولیت هماهنگی سازمان‌های ملل فعال در بهداشت عمومی، پژوهش علمی و کتابخانه‌های بهداشتی در ۴۴ کشور آفریقای زیر صحرا را بر عهده داشت. در سال ۱۹۹۲ کالوانی به آژانس تازه‌تأسیس مبارزه با مواد مخدر سازمان ملل متحد
تازه‌تأسیس مبارزه با مواد مخدر سازمان ملل متحد به‌عنوان نماینده و مدیر دفتر در بولیوی اعزام شد. او با ترویج کشت‌های جایگزین برای جایگزینی تولید کوکا به تقویت برنامه توسعه روستایی بولیوی کمک کرد. این برنامه با بودجه بی‌سابقه ۴۵ میلیون دلار آمریکا در آن زمان به بزرگ‌ترین برنامه جایگزینی محصول سازمان ملل تبدیل شد. در آن سال‌ها، کالوانی پژوهش‌ها و مطالعات گوناگونی درباره کاربردهای سنتی کوکا و همچنین کشف کوکائین آغاز کرد که سپس در چندین کتاب به زبان‌های مختلف منتشر شدند از جمله: "پیشگویی کوکا"، "سوی دیگر کوکا"،
شدند از جمله: "پیشگویی کوکا"، "سوی دیگر کوکا"، "دریایی از کوکا" و "کوکا، اسطوره‌ها و واقعیت‌ها". بین سال‌های ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۹ کالوانی به‌عنوان مدیر منطقه‌ای برنامه مبارزه با مواد مخدر و جرم سازمان ملل در کارائیب منصوب شد و سپس نماینده این برنامه در نهادهای اروپایی در بروکسل شد. در آن دوره، در همکاری با ژنرال مک‌کافری، رئیس مبارزه با مواد مخدر ایالات متحده در نخستین دولت کلینتون، کالوانی "برنامه اقدام باربادوس" را طراحی کرد. این نخستین برنامه جامع منطقه‌ای برای کنترل و پیشگیری از قاچاق مواد مخدر بود. این طرح
کنترل و پیشگیری از قاچاق مواد مخدر بود. این طرح بیش از ۴۰ کشور در کارائیب یا کشورهایی با منافع راهبردی در منطقه را درگیر کرد. در سال ۱۹۹۹ کالوانی مدیر منطقه‌ای آژانس مبارزه با مواد مخدر و جرم سازمان ملل برای آسیای جنوب شرقی و اقیانوس آرام شد که در بانکوک مستقر بود و مسئولیت بیش از سی کشور منطقه، از جمله چین، مالزی، سنگاپور، اندونزی، ژاپن، کره، استرالیا، ویتنام، فیلیپین، میانمار، کامبوج و لائوس را بر عهده داشت. کالوانی نخستین برنامه بین‌المللی برای کنترل و پیشگیری از قاچاق مواد مخدر در اطراف چین را ایجاد
پیشگیری از قاچاق مواد مخدر در اطراف چین را ایجاد کرد که "ACCORD"، "عملیات همکاری آسه‌آن و چین در پاسخ به مواد خطرناک" نام داشت و پس از چندین تغییر هنوز هم وجود دارد. در آغاز قرن جدید کالوانی به‌طور اجماعی به‌عنوان هماهنگ‌کننده برنامه‌های سازمان ملل علیه ایدز در آسیای جنوب شرقی و اقیانوس آرام منصوب شد. در سال ۲۰۰۱، در همکاری با یک سازمان غیردولتی محلی در اندونزی، کالوانی نخستین برنامه مردمی رسانه‌ای با عنوان "چراغ‌ها روشن" (چراغ را روشن کن) را ایجاد کرد تا جوانان را درباره خطرات استفاده از مواد مخدر
تا جوانان را درباره خطرات استفاده از مواد مخدر غیرقانونی آگاه کند. این برنامه برای نخستین بار توجه رانندگان را با این ایده جلب کرد که چراغ‌های خودرو را در نیمه‌روز حتی زیر آفتاب استوایی روشن کنند تا همه تابوهای مربوط به مواد مخدر روشن شود. از سال ۲۰۰۴ کالوانی مدیر دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم سازمان ملل متحد در کلمبیا شد که در بوگوتا مستقر بود. تحت رهبری کالوانی این برنامه به بزرگ‌ترین برنامه سازمان ملل برای جایگزینی کشت‌های غیرقانونی در جهان تبدیل شد، با چندین دفتر محلی، صدها کارمند و یک برنامه گسترده
چندین دفتر محلی، صدها کارمند و یک برنامه گسترده پایش ماهواره‌ای مزارع کوکا. این برنامه در کلمبیا در حال گسترش است و بیش از ۶۰٬۰۰۰ خانواده "گاردابوسکِس" را دربر می‌گیرد، خانواده‌هایی که از محیط زیست حفاظت می‌کنند و محصولات جنگلی را به‌عنوان جایگزینی برای کوکا کشت می‌کنند. برخی محصولات غذایی مانند کاکائو، عسل و قهوه سپس همکاری "گود فود" و دیگر پروژه‌های اجتماع سن پاتریگنانو در ایتالیا را به دست آوردند. کالوانی برنامه‌های نوآورانه‌ای برای مشارکت عمومی-خصوصی ترویج کرد از جمله مجموعه‌ای از قسمت‌ها برای سریال
ترویج کرد از جمله مجموعه‌ای از قسمت‌ها برای سریال تلویزیونی پرمخاطب "Todos Quieren con Marilyn" برای آگاهی‌رسانی عمومی درباره قاچاق انسان که با آدریانا روییز-رستریپو طراحی و اجرا شد. کالوانی یک برنامه رویدادهای موسیقی علیه قاچاق اسلحه طراحی کرد که از "اسکوپتارا" الهام گرفته بود، یک کلاشنیکف AK-47 که به گیتار الکتریک تبدیل شده بود و این کار در همکاری با موسیقیدان کلمبیایی سزار لوپز انجام شد. در ژوئیه ۲۰۰۷ کالوانی توسط دبیرکل سازمان ملل متحد بان کی-مون به‌عنوان مدیر جدید یونیکری منصوب شد. دوره خدمت او در
مدیر جدید یونیکری منصوب شد. دوره خدمت او در آوریل ۲۰۱۰ پایان یافت. تحت مدیریت او یونیکری به شناخته‌شده‌ترین مؤسسه جهانی پژوهش کاربردی درباره جرایم نوظهور، حکمرانی امنیت و تروریسم و اصلاح عدالت بین‌المللی تبدیل شد. محصولات موفق یونیکری شامل نخستین گزارش سازمان ملل درباره جعل، نخستین راهنمای آیین دادرسی کیفری برای دادگاه‌های بین‌المللی، دوره کارشناسی ارشد حقوق بین‌الملل در جرم و عدالت، گزارش جرایم زیست‌محیطی، مجله بین‌المللی "آزادی از ترس"، برنامه نوآورانه حقوق زمین در همکاری با ترا مادره و اسلو فود، برنامه
زمین در همکاری با ترا مادره و اسلو فود، برنامه مشارکت‌های عمومی-خصوصی درباره امنیت رویدادهای بزرگ و سامانه مدیریت دانش برای ریسک‌های ناشی از مواد شیمیایی، زیستی، پرتویی و هسته‌ای بود. در سال ۲۰۰۸ کالوانی رئیس "شورای دستور کار جهانی درباره تجارت غیرقانونی" شد که یک ابتکار مجمع جهانی اقتصاد بود. او سپس به "شورای دستور کار جهانی درباره فقر" در مجمع جهانی اقتصاد پیوست. در طول حرفه‌اش کالوانی در دوره‌های تخصصی رهبری در دانشگاه هاروارد (کمبریج، ماساچوست) و مدیریت شرایط اضطراری بزرگ بهداشتی در لوون (بلژیک) شرکت
شرایط اضطراری بزرگ بهداشتی در لوون (بلژیک) شرکت کرد. او چندین جایزه برای برتری حرفه‌ای در هر قاره جهان دریافت کرده است. از سپتامبر ۲۰۱۰ تا ژوئن ۲۰۱۳ کالوانی به‌عنوان مدیر اجرایی مرکز برتری آسه‌آن در زمینه اهداف توسعه هزاره سازمان ملل متحد (ARCMDG) در مؤسسه فناوری آسیایی (AIT) در بانکوک، تایلند خدمت کرد و سایر فعالیت‌های برون‌سازمانی AIT مانند کسب‌وکار اجتماعی و مسئولیت اجتماعی شرکت‌ها با مرکز یونس AIT، مرکز CSR آسیا و همچنین شبکه‌سازی و تلاش‌های جمع‌آوری کمک مالی بین‌المللی AIT را تسهیل کرد. ARCMDG با
کمک مالی بین‌المللی AIT را تسهیل کرد. ARCMDG با نهادهای سازمان ملل و آسه‌آن برای تسهیل بهترین شیوه‌ها جهت دستیابی به اهداف توسعه هزاره سازمان ملل همکاری کرد. آثار. کالوانی ۲۹ کتاب و بیش از ۸۰۰ مقاله درباره موضوعاتی چون توسعه پایدار، حقوق بشر، جرم و عدالت منتشر کرده است. روزنامه‌ها و مجلات مهمی مانند "اکونومیست"، "میامی هرالد"، "ال پائیس"، "هرالد تریبیون"، "بانکوک پست"، "ال تیِمپو"، "نیشن" و "جاکارتا پست" مصاحبه‌هایی با دکتر کالوانی منتشر کرده‌اند.
پارک گریفو یک مجموعه مسکونی در ناپل است که در پایان قرن نوزدهم شکل گرفت و با تراس‌بندی‌ها بر روی تپه وومرو، در پای ویلای فلوریدیانا گسترده شده‌است. این پارک توسط شریانی که در تمام طول آن امتداد دارد، به نام «ویای پارکو گریفو» خدمت‌رسانی می‌شود. تاریخچه. پارک در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم شکل گرفت و ورودی آن در کورسو ویتوریو امانوئله قرار داشت. زمین‌های اختصاص‌یافته به ساخت‌وساز متعلق به خانواده قدرتمند سیسیلی «گریفو دی پارتانا» بود که نام پارک نیز از آنان گرفته شده‌است. بخشی از زمین‌ها توسط جاکومو
آنان گرفته شده‌است. بخشی از زمین‌ها توسط جاکومو انریکو یانگ خریداری شد و پسر او، لامونت، سازنده نخستین بناها بود که عمدتاً با سبک التقاطی ساخته شدند؛ از جمله قلعه آزل‌مایر و چند ویلای کوچک در انتهای خیابان که توسط معماران و مهندسان ناپلی همچون جوزپه ماناجوئولو و جواکینو لوئیجی ملوتچی طراحی شدند. رشد و گسترش این مجموعه به دوران فاشیسم بازمی‌گردد، زمانی که تپه وومرو به‌شدت ساخت‌وساز شد. مهم‌ترین ساختمان‌هایی که یادگار مداخلات فاشیستی هستند، یکی کاخ ورودی در سمت راست در تقاطع با کورسو ویتوریو امانوئله و دیگری
راست در تقاطع با کورسو ویتوریو امانوئله و دیگری آخرین کاخ پارک (در مقابل قلعه آزل‌مایر) است. هر دو ساختمان از بتن مسلح ساخته شده‌اند، اما در ساختمان دوم عناصری از بتن پیش‌ساخته لعاب‌دار به شکل مرمر سیاه مصنوعی به‌کار رفته‌است. پس از جنگ جهانی دوم و با رونق ساخت‌وساز، برخی ویلاهای التقاطی جای خود را به بناهای جدید دادند. ساختمان‌های مدرن همگی بر روی تراس‌های مجاور قلعه ساخته شدند؛ به محض ورود، ساختمانی به چشم می‌خورد که از شیب زمین بهره گرفته‌است، ساختمانی موسوم به «دچینا» که در دهه ۱۹۵۰ توسط معمار ناپلی
موسوم به «دچینا» که در دهه ۱۹۵۰ توسط معمار ناپلی میکله کاپو بیانکو با همکاری جولیو ده لوکا طراحی شد.
دارما مانگیا وودز (؛ زادهٔ ۱۵ سپتامبر ۱۹۹۴) بازیگر اهل ایتالیا است. وی از سال ۲۰۱۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "توماسو"، "پاپ جوان" و "فریب" اشاره کرد. زندگینامه. دارما مانگیا وودز در ۱۵ سپتامبر ۱۹۹۴ در رم متولد شد. او از طرف مادرش اصالت ایتالیایی و از طرف پدرش اصالت استرالیایی دارد. وی از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان کلاسیک دانته آلیگیری در رم، در دانشکده علوم ارتباطات دانشگاه روما تری ثبت نام کرد و مدرک خود را از آنجا دریافت
روما تری ثبت نام کرد و مدرک خود را از آنجا دریافت کرد. سپس مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته روزنامه‌نگاری دریافت نمود. مانگیا وودز مدرک لیسانس بازیگری را در سال ۲۰۱۸ از آکادمی بین‌المللی تئاتر دریافت کرد. وی در سال ۲۰۲۲ از مدرسه هنرهای سینمایی جان ماریا ولونته فارغ‌التحصیل شد.
آندره‌آ چکیرینی OMRI (؛ زادهٔ ) یک رهبر مدنی ایتالیایی است که از سال ۲۰۰۰ بنیان‌گذار و رئیس رصدخانه دائمی جوانان-ویراستاران بوده‌است. دوران کاری. آندره‌آ چکیرینی در سال ۱۹۹۵ سازمان «پروژه شهر» (Progetto Città) را تأسیس کرد که به آموزش رهبران جوان آینده و تشویق به مشارکت فعال در زندگی مدنی اختصاص دارد. از زمان تأسیس، آندره‌آ چکیرینی به عنوان رئیس این سازمان فعالیت کرده‌است. در ژوئن ۲۰۰۰، او همراه با چزاره رومیتی و آندره‌آ ریفسر مونتی، Osservatorio Permanente Giovani-Editori را بنیان‌گذاری کرد. این سازمان
Giovani-Editori را بنیان‌گذاری کرد. این سازمان غیرانتفاعی ایتالیایی، مستقر در فلورانس، با هدف توسعه تفکر انتقادی و فرهنگ شهروندی در نسل‌های جوان در زمینه‌های آموزش رسانه و سواد اقتصادی-مالی فعالیت می‌کند. آندره‌آ چکیرینی از ابتدای تأسیس سازمان، ریاست آن را بر عهده داشته‌است. تحت رهبری او، رصدخانه دائمی جوانان-ویراستاران پروژه‌های ملی و بین‌المللی متعددی از جمله "Il Quotidiano in Classe" ("روزنامه در کلاس"), "Young Factor", و "Il Giornale in Ateneo" ("روزنامه در دانشگاه") را توسعه داده‌است. در سپتامبر ۲۰۰۰،
در دانشگاه") را توسعه داده‌است. در سپتامبر ۲۰۰۰، ابتکار "Il Quotidiano in Classe" به عنوان یک پروژه سواد رسانه‌ای معرفی شد که هدف آن بررسی نحوه گزارش‌دهی متفاوت رسانه‌ها از یک خبر یکسان بود، با هدف درگیر نگه داشتن جوانان با مسائل جهانی و تقویت مشارکت آن‌ها به عنوان شهروند در دموکراسی. طی سال‌ها، رسانه‌های مختلفی در این پروژه مشارکت داشته‌اند: "کوریره دلا سرا", "لا رپوبلیکا", "ایل سوله ۲۴ اوره", "کوتیدیانو نازیناله", "لا نازونه", "ایل جورنو", "ایل رستو دل کارلینو", "لا استامپا", "ایل گازتینو", "ایل مساجرو",
"لا استامپا", "ایل گازتینو", "ایل مساجرو", "ایل ماتینو", "ل آرنا", "برشیا اوگی", "گازتتا دی پارما", "گازتتا دل سود", "ایل جورنال دی وینچنزا". این ابتکار طی سال‌ها میلیون‌ها دانش‌آموز را درگیر کرده‌است. در مه ۲۰۱۴، آندره‌آ چکیرینی پروژه "Young Factor" را راه‌اندازی کرد، پروژه‌ای برای آموزش سواد اقتصادی و مالی به دانش‌آموزان دبیرستانی ایتالیا. در طول ده درس کلاسی، دانش‌آموزان با ده کلیدواژه مهم در آموزش اقتصادی و مالی آشنا می‌شوند که هر ساله انتخاب می‌شوند. تقریباً ۷۰۰٬۰۰۰ دانش‌آموز سال گذشته در این پروژه
تقریباً ۷۰۰٬۰۰۰ دانش‌آموز سال گذشته در این پروژه شرکت کردند. برای حمایت از "Young Factor"، رصدخانه دائمی جوانان-ویراستاران با مؤسسات بانکی بزرگ ایتالیا همکاری کرد. در سال ۲۰۱۹، آندره‌آ چکیرینی به عنوان مؤسس و سازمان‌دهنده، همراه با تیم کوک, همکاری بین اپل و رصدخانه دائمی جوانان-ویراستاران را برای توسعه مهارت‌های تفکر انتقادی در نسل جوان اعلام کرد. از آن زمان، اپل با یک پروژه سواد رسانه‌ای، مأموریت رصدخانه را برای ترویج مطبوعات آزاد به عنوان ابزار تضمین اصول دموکراتیک حمایت کرده‌است. در سال ۲۰۲۲، آندره‌آ
دموکراتیک حمایت کرده‌است. در سال ۲۰۲۲، آندره‌آ چکیرینی به عنوان نیروی محرکه پروژه، یادداشت تفاهمی را همراه با رؤسای بانک‌های مرکزی فرانسه، ایتالیا، هلند، اسپانیا، آلمان و پرتغال امضا کرد. این توافق‌نامه که بر افزایش سواد اقتصادی و مالی در میان جوانان اروپایی تمرکز داشت، منجر به پیوستن رؤسا به هیئت مشاوره بین‌المللی رصدخانه شد که توسط آندره‌آ چکیرینی طراحی، سازماندهی و ریاست می‌شود. در ۳۱ مارس ۲۰۲۳، کریستین لاگارد, رئیس بانک مرکزی اروپا، به عنوان مهمان ویژه در رویدادی که توسط رصدخانه برگزار شد، شرکت کرد که
در رویدادی که توسط رصدخانه برگزار شد، شرکت کرد که شامل ۴۵۰ دانش‌آموز اروپایی بود. در این رویداد، لاگارد با پاسخ دادن به سوالات دانش‌آموزان تعامل کرد و پیشنهاد آندره‌آ چکیرینی برای ایجاد یک روز سالانه اروپایی برای بررسی وضعیت آموزش اقتصادی و مالی جوانان را به عنوان عنصری حیاتی برای ثبات مالی تأیید کرد. در نوامبر ۲۰۲۴، آندره‌آ چکیرینی "شک و بحث" (Doubt and Debate)، ابتکار بین‌المللی رصدخانه دائمی جوانان-ویراستاران را معرفی کرد تا به جوانان کمک کند اطلاعات را به‌صورت انتقادی ارزیابی کنند و خبر جعلی را تشخیص
به‌صورت انتقادی ارزیابی کنند و خبر جعلی را تشخیص دهند. این پروژه با رسانه‌های بزرگ آمریکایی (CNN, The New York Times, The Wall Street Journal, The Washington Post)، ایتالیایی (Rai, Mediaset, La Repubblica, La Stampa, Il Sole 24 Ore, Il Giornale)، و اسپانیایی (El País, Cinco Días, ABC, LAVANGUARDIA, SER) همکاری می‌کند. "شک و بحث" در Salone delle Fontane (EUR) در رم طی بیست و پنجمین سالگرد رصدخانه ارائه شد. رئیس جمهوری ایتالیا سرجیو ماتارلا به عنوان مهمان ویژه شرکت کرد و به ۱٬۰۰۰ دانش‌آموز دبیرستانی سخنرانی
شرکت کرد و به ۱٬۰۰۰ دانش‌آموز دبیرستانی سخنرانی و به سوالاتشان پاسخ داد.
دژ سن جووانی یک سازه نظامی است که در مونتالچینو، در استان سیه‌نا قرار دارد. تاریخچه. ساخت نخستین سازه بین پاییز ۱۵۵۲ و زمستان ۱۵۵۳، در پی آغاز جنگ سیه‌نا و به‌منظور دفاع از دژ بسیار آسیب‌پذیر، صورت گرفت. ساخت این بنا بخشی از عملیات بازسازی و تقویت سامانه‌های دفاعی شهر مونتالچینو بود که سال‌ها در وضعیتی بسیار نامطلوب قرار داشت و به ساخت دو دژ دیگر نیز انجامید: دژ سن مارتینو، میان دروازه چربایا و قلعه، و دژ سانتا مارگاریتا در منطقه‌ای به همین نام. بدیهی است که در جریان محاصره مونتالچینو که از ۲۷ مارس ۱۵۵۳