payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ویرانگر گردآوری کردند. از جمله مشارکت‌کنندگان در این مجموعه می‌توان به «یاسین السلمان» (با نام هنری «نرسیسیست») و «آنتونی شادید»، خبرنگار برندهٔ جایزهٔ پولیتزر، اشاره کرد. همچنین ریژین سهاکیان، تهیه‌کنندهٔ تلویزیونی عراقی مقیم آمریکا و «نزیه‌الملائکه» از دیگر مشارکت‌کنندگان در میان حدود ۱۰۰ شرکت‌کننده بودند. این کتاب موفق به دریافت «جایزهٔ تقدیر» در سال ۲۰۱۳ از جوایز کتاب کالیفرنیای شمالی شد که در تاریخ ۱۹ مه ۲۰۱۳ در کتابخانه عمومی سان‌فرانسیسکو اهدا شد. ربکا فوست، شاعر مقیم «فراست پلیس» از کالج دارتموث،
فوست، شاعر مقیم «فراست پلیس» از کالج دارتموث، از ویرایش ساختار متناوب نثر و شعر در این مجموعه تمجید کرد و آن را دارای ریتمی منسجم و یادآوری نیرومند دانست از اینکه آنچه در خیابان المتنبی رخ داد می‌تواند در هر کجا تکرار شود. جدیدترین اثر منتشرشدهٔ او همکاری با شاعر یهودی-آمریکایی «مریلین هکر» است که به سبک «رن‌گا»، نوعی شعر ژاپنی با فرم پرسش و پاسخ متناوب، نگاشته شده است. این کتاب با عنوان «دیاسپو/رن‌گا: همکاری در رن‌گای متناوب» به بررسی سفر احساسی زندگی در تبعید می‌پردازد.&lt;ref
بررسی سفر احساسی زندگی در تبعید می‌پردازد.&lt;ref name="Diaspo/Renga"&gt;&lt;/ref&gt; این همکاری از سال ۲۰۰۹ با تبادل اشعار دربارهٔ جنگ ۲۰۰۸–۲۰۰۹ غزه آغاز شد و به گفت‌وگویی درهم‌تنیده دربارهٔ این منازعه انجامید؛ گفت‌وگویی که از ناتوانی در بی‌تفاوتی سخن می‌گوید، چرا که جنگ، حتی در دل وظایف روزمره، همواره در پس‌زمینهٔ ذهن باقی می‌ماند.
لسوتو کشوری محصور در خشکی در جنوب آفریقا است که به‌طور کامل توسط آفریقای جنوبی احاطه شده‌است (کشور محصور). نام پیشین آن باسوتولند بود. لسوتو در ۴ اکتبر ۱۹۶۶ از بریتانیا اعلام استقلال کرد. لسوتو عضو سازمان ملل متحد، کشورهای مشترک‌المنافع و جامعه توسعه جنوب آفریقا است. واژهٔ «لسوتو» به‌طور تقریبی به‌معنای «سرزمین مردمی که سوتو صحبت می‌کنند» است. حدود ۴۰٪ از جمعیت این کشور زیر خط فقر جهانی یعنی کمتر از ۱٫۲۵ دلار آمریکا در روز زندگی می‌کنند. شرکت‌های برجسته. این فهرست شامل شرکت‌های مهمی است که دفتر مرکزی آن‌ها
فهرست شامل شرکت‌های مهمی است که دفتر مرکزی آن‌ها در لسوتو واقع شده است. طبقه‌بندی صنایع و بخش‌ها بر پایهٔ رده‌بندی معیار صنعت (ICB) انجام شده‌است. شرکت‌هایی که فعالیت خود را متوقف کرده‌اند نیز ذکر شده‌اند.
این فهرستی از بانک‌های تجاری در لسوتو است که در ژوئیهٔ ۲۰۲۴ توسط بانک مرکزی لسوتو به‌روزرسانی شده است. فهرست بانک‌های تجاری. بانک استاندارد لسوتو (Standard Lesotho Bank Ltd)، زیرمجموعه‌ای از گروه بانک استاندارد بانک ندبانک لسوتو (Nedbank Lesotho Ltd)، زیرمجموعه‌ای از گروه ندبانک بانک ملی اول لسوتو (First National Bank Lesotho Ltd)، زیرمجموعه‌ای از گروه فیرسترند بانک پست لسوتو (Lesotho Post Bank Ltd)
بانک مرکزی لسوتو (به زبان سسوتو: Banka e Kholo ea Lesotho)، بانک مرکزی کشور لسوتو در آفریقای جنوبی است. مقر این بانک در ماسرو، پایتخت کشور قرار دارد و رئیس کنونی آن دکتر امانوئل لتته است که از ژوئن ۲۰۲۲ این سمت را برعهده دارد. بانک در سال ۱۹۷۸ با نام «مقام پولی لسوتو» (Lesotho Monetary Authority) تأسیس شد. فرمانداران بانک مرکزی. کوبلی مولموهی، ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۲ اشتفان شونبرگ، نوامبر ۱۹۸۲ تا نوامبر ۱۹۸۵ اریک لنارت کارلسون، نوامبر ۱۹۸۵ تا ژوئن ۱۹۸۸ آنتونی موتائه ماروپینگ، ژوئیه ۱۹۸۸ تا مه ۱۹۹۸ استفن مصطفی سواری،
ژوئیه ۱۹۸۸ تا مه ۱۹۹۸ استفن مصطفی سواری، ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۱ موتلاتسی ماتکان، ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۶ موکیتسی سناوانا، ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۱ رتسیلیسیتسوه ماتلانیانه، ژانویه ۲۰۱۲ تا دسامبر ۲۰۲۱ لهلوملا موهاپی (سرپرست)، ژانویه ۲۰۲۲ تا مه ۲۰۲۲ امانوئل لتته، ژوئن ۲۰۲۲ تا کنون
لیلیت (؛ زادهٔ ) نویسنده، شاعر نثرنویس و مترجم اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی با نام اصلی لیلیت هاملتی آقاگیولیان () در ۱۱ مارس ۱۹۶۳ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان فارغ‌التحصیل گشت. از سال ۱۹۹۵ عضو اتحادیه نویسندگان ارمنستان است.
لولْوه القَطامی (به زبان عربی: لولوة القطامی؛ زادهٔ ۱۹۳۳/۳۴) یک فعال و آموزگار است که نخستین زن اهل کویت بود که برای تحصیل به خارج از کشور رفت. او مدیر پیشین دانشگاه کویت و سفیر یونسکو بوده است. وی در سال ۲۰۰۵ نامزد جایزه صلح نوبل شد و در سال ۲۰۱۹ به‌دلیل خدماتش به آموزش و توانمندسازی زنان، نشان لژیون دونور را دریافت کرد. او بنیان‌گذار و رئیس پیشین انجمن فرهنگی و اجتماعی زنان کویت است. زندگی‌نامه. در سال ۱۹۳۸، در سن چهارسالگی، لولوه القطامی وارد مهدکودک شد. او تحصیلات ابتدایی خود را پس از مهاجرت خانواده‌اش
او تحصیلات ابتدایی خود را پس از مهاجرت خانواده‌اش از کویت ادامه داد. در سال ۱۹۵۲، برای تحصیل در مدرسه‌ای وابسته به صومعه‌ای فرانسوی به انگلستان سفر کرد و در آن‌جا زبان‌های فرانسوی و انگلیسی را آموخت. دو سال بعد، به پیشنهاد پدرش، که باور داشت آموزش انگلیسی در بازگشت به کویت برایش سودمندتر خواهد بود، به مدرسه‌ای انگلیسی رفت تا برای دریافت مدارک سطح (اُ) و "سطح (اِی)" تحصیل کند. او زبان‌های انگلیسی و فرانسوی را در دانشگاه ادینبرا آموخت. در طول دوران تحصیلش در آن‌جا، نایب‌رئیس اتحادیه دانشجویان بود. او نخستین
آن‌جا، نایب‌رئیس اتحادیه دانشجویان بود. او نخستین زن کویتی بود که در خارج از کشور به دانشگاه رفت. در اوایل دههٔ ۱۹۶۰، او رهبری یک سفر دانشجویی برای دختران کویتی به اورشلیم را برعهده گرفت. فعالیت حرفه‌ای‌اش را با تدریس زبان‌های انگلیسی و فرانسوی در مدرسه دخترانهٔ میرقاب آغاز کرد، جایی که نخستین معلم زنی بود که در محل کار "عبا" نپوشید. در آن زمان، پوشیدن عبا سیاه برای تمامی معلمان زن اجباری بود. لولوه القطامی رهبری اعتراضاتی را علیه این قانون برعهده گرفت که شامل سوزاندن علنی عباها نیز بود. این اعتراضات در
شامل سوزاندن علنی عباها نیز بود. این اعتراضات در کویت جنجال‌آفرین شد، اما در نهایت به لغو این قانون انجامید و زنان توانستند لباس‌های دیگر بپوشند. او بعدها عبا را «ابزاری برای استعمار» توصیف کرد. در جریان بازدید انقلابی الجزایری جمیله بوحیرد از این مدرسه، لولوه القطامی دانش‌آموزان را تشویق کرد تا جواهرات خود را برای حمایت از آرمان او اهدا کنند. در سال ۱۹۶۳، لولوه القطامی از بنیان‌گذاران انجمن فرهنگی و اجتماعی زنان کویت بود. نخستین رئیس این انجمن، دلال المشعان بود، اما بعدها لولوه القطامی ریاست آن را برعهده
بود، اما بعدها لولوه القطامی ریاست آن را برعهده گرفت. او از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۹۲ عضو مجمع عمومی انجمن بود. بخشی از فعالیت‌های او در این انجمن، تضمین برگزاری کلاس‌ها و فراهم‌کردن منابع برای دختران جوانی بود که توانایی پرداخت شهریهٔ مدارس خصوصی را نداشتند. افزون بر برنامه‌های آموزشی، انجمن به فعالیت‌های امدادی برای پناهندگان لبنان و سودان نیز کمک مالی می‌کرد. لولوه القطامی برای ساخت اردوگاهی در سودان جهت پناه‌جویان جنگ اریتره و اتیوپی، اقدام به جمع‌آوری کمک مالی کرد. این اردوگاه شامل مدرسه‌ای برای هزار کودک و
کرد. این اردوگاه شامل مدرسه‌ای برای هزار کودک و نانوایی‌ای بود که روزانه ۵۰٬۰۰۰ عدد "نان" تولید می‌کرد. در سال ۱۹۷۵، لولوه القطامی با حکم وزیر آموزش، به‌عنوان نخستین مدیر دانشکدهٔ زنان دانشگاه کویت منصوب شد. او در سال ۱۹۹۳ در اعتراض به افزایش استفاده از نقاب در دانشگاه، از سمت خود استعفا داد. با این حال، در دوران مسئولیتش در دانشگاه، اتاقی ویژه برای نماز دانشجویان دختر ایجاد کرد. در سال ۱۹۹۰، وی به‌عنوان سفیر یونسکو در زمینهٔ سوادآموزی منصوب شد. القطامی دربارهٔ تأثیرات منفی استعمار بریتانیا بر کویت،
دربارهٔ تأثیرات منفی استعمار بریتانیا بر کویت، به‌ویژه در حوزهٔ آموزش و به‌طور خاص آموزش زنان، سخن گفته است. جوایز و افتخارات. جایزهٔ صلح نوبل. در سال ۲۰۰۵، لولوه القطامی به‌دلیل فعالیت‌های انسان‌دوستانه‌اش، به‌ویژه در زمینهٔ حقوق اجتماعی و آموزشی زنان در کویت، نامزد جایزهٔ صلح نوبل شد. جایزهٔ تقدیر دولتی. در سال ۲۰۰۹، او جایزهٔ تقدیر دولتی کویت را به همراه جایزهٔ نقدی ۱۰٬۰۰۰ دیناری دریافت کرد. نشان لژیون دونور. در سال ۲۰۱۹، دولت فرانسه به‌پاس تلاش‌های او در معرفی دستاوردهای زنان در کویت، نشان لژیون دونور
معرفی دستاوردهای زنان در کویت، نشان لژیون دونور را به وی اهدا کرد.
یوگنیا سارگسیان (؛ ؛ ) با نام هنری ساره () طراح صحنه و نقاش اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۲۱ مارس ۱۹۵۹ در ایروان به دنیا آمد و از انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان فارغ‌التحصیل گشت.
تحت شرایط عادی، بازدیدکنندگان از کویت باید روادید دریافت کنند مگر اینکه از کشورهای معاف از روادید یا کشورهایی باشند که واجد شرایط دریافت روادیدی فرودگاهی یا "روادید الکترونیکی (eVisa)" هستند. تمامی بازدیدکنندگان (به‌جز شهروندان شورای همکاری خلیج فارس) باید گذرنامه‌ای با حداقل اعتبار ۶ ماه داشته باشند. معافیت از روادید. گذرنامه‌های عادی. شهروندان کشورهای زیر از شورای همکاری خلیج فارس برای سفر به کویت نیاز به روادید ندارند و می‌توانند با کارت شناسایی ملی وارد کشور شوند و به‌مدت نامحدود اقامت داشته باشند: از
کشور شوند و به‌مدت نامحدود اقامت داشته باشند: از نوامبر ۲۰۲۳، استفاده از کارت‌های شناسایی شورای همکاری خلیج فارس برای ورود مجدد برای کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس برقرار شده است. گذرنامه‌های خاص. علاوه بر کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس که پیش‌تر از دریافت روادید معاف هستند، دارندگان گذرنامه‌های دیپلماتیک، رسمی و خدماتی از کشورهای آلبانی، الجزایر، جمهوری آذربایجان، بنگلادش، بلغارستان، کامبوج، قبرس، چین، مصر، آلمان، هندوراس، مجارستان، هند، اندونزی، ایرلند، اردن، لائوس، مالزی، مالت، مغولستان، مراکش،
اردن، لائوس، مالزی، مالت، مغولستان، مراکش، پاکستان، پرو، فیلیپین، پرتغال، رومانی، روسیه، صربستان، سنگاپور، کره جنوبی، سوئیس، تاجیکستان، ترکیه، اوکراین، بریتانیا و ویتنام و همچنین فقط دارندگان گذرنامه‌های دیپلماتیک از ارمنستان، استونی، فرانسه، یونان، عراق، ایتالیا، مکزیک، لهستان، اسپانیا و ازبکستان برای مدت ۳۰ روز نیازی به دریافت روادید ندارند. روادید در بدو ورود / روادید الکترونیکی. شهروندان کشورهای زیر (۵۳ کشور و قلمرو) می‌توانند در صورت ورود هوایی به کویت، روادیدی با اعتبار ۳ ماه دریافت کنند یا پیش از
روادیدی با اعتبار ۳ ماه دریافت کنند یا پیش از سفر نسبت به دریافت "روادید الکترونیکی" اقدام نمایند: همچنین روادیدی با اعتبار یک ماه می‌تواند در بدو ورود برای افرادی که تأییدیه‌ای از شرکت حمل‌کننده دارند و به‌منظور گردشگری سفر می‌کنند، صادر شود. مسافرانی که از راه زمینی یا دریایی وارد می‌شوند، باید از پیش روادید دریافت کرده باشند. ساکنان کشورهای شورای همکاری خلیج فارس که دارای مشاغل تعیین‌شده‌ای باشند، نیز می‌توانند به‌صورت آنلاین روادید دریافت کنند. عدم پذیرش. اسرائیل. شهروندان (از جمله دارندگان تابعیت
پذیرش. اسرائیل. شهروندان (از جمله دارندگان تابعیت دوگانه که با گذرنامه کشور دیگری سفر می‌کنند) از ورود و عبور ترانزیتی در کویت محروم هستند. کویت همچنین از ورود هر گذرنامه‌ای که شواهدی از سفر به اسرائیل در آن باشد، جلوگیری می‌کند. اتیوپی. شهروندان نیز پیش‌تر تا سال ۲۰۱۸ از ورود و عبور ترانزیتی در کویت محروم بودند. مقررات. در دهه‌های اخیر، کویت اقداماتی را برای تنظیم صدور روادیدی جدید برای نیروی کار خارجی اعمال کرده است. برای نمونه، کارگران کشورهای گرجستان و مراکش در زمان درخواست روادیدی ورود، تحت بررسی‌های
مراکش در زمان درخواست روادیدی ورود، تحت بررسی‌های امنیتی بیشتری قرار می‌گیرند و ورود کارگران خانگی از گینه بیسائو و ویتنام به‌طور کامل ممنوع شده است. کارگران بنگلادش و پاکستان نیز در هنگام درخواست روادیدی جدید، تحت بررسی قرار می‌گیرند. این بررسی شامل آزمایش‌های پزشکی در مراکز تأییدشده ("GAMCA/WAFID)" نیز می‌شود. گزارش پزشکی "GAMCA" مشخص می‌کند که متقاضی برای سفر مناسب است. بنابراین، ارائهٔ این گزارش پزشکی به همراه درخواست روادید ضروری است. در آوریل ۲۰۱۹، کویت کشورهای اتیوپی، بورکینافاسو، بوتان، گینه و گینه
کشورهای اتیوپی، بورکینافاسو، بوتان، گینه و گینه بیسائو را به فهرست کشورهای محدودشده اضافه کرد. بنا بر گزارش "میگرانت رایتس"، این محدودیت‌ها عمدتاً به این دلیل اعمال شده‌اند که این کشورها در کویت سفارت یا مؤسسه‌های کاریابی ندارند. محدودیت روادید برای شهروندان اتیوپی در سال ۲۰۱۸ لغو شد. پس از صدور دستور اجرایی ۱۳۷۶۹ توسط رئیس‌جمهور ایالات متحده دونالد ترامپ که ورود شهروندان افغانستان، سودان، پاکستان، عراق، سومالی، لیبی، سوریه و یمن به ایالات متحده را ممنوع کرد، چندین وب‌سایت خبری غربی گزارش‌هایی منتشر کردند
چندین وب‌سایت خبری غربی گزارش‌هایی منتشر کردند مبنی بر این‌که کویت نیز ممنوعیتی مشابه برای این کشورها اعمال کرده است. اما وزارت امور خارجه کویت اعلام کرد که در حال حاضر هیچ‌گونه ممنوعیتی برای ورود شهروندان این کشورها به کویت اعمال نمی‌شود.
اعتراضات ۱۴۰۴ کشاورزان ایران شامل اعتراضات کشاورزان در نقاط مختلف کشور مانند: اصفهان، اهواز، نطنز، زرقان، گرمسار، خوزستان، رفسنجان و... که در اعتراض به عدم رسیدگی به مطالبات آنها شامل: حق‌آبه، کمبود آب و قطعی مکرر و طولانی برق، تاخیر دولت در پرداخت بدهی خود به کشاورزان گندم‌کار و درخواست رسیدگی به سایر مطالبات آنها انجام شده است. اعتراضات. ۵فروردین. در اصفهان جمعی از کشاورزان در اعتراض به عدم رسیدگی به حق‌آبه قانونی خود از زاینده‌رود تجمع اعتراضی برپا کردند. معترضان طی روزها و هفته‌های اخیر به دفعات نسبت به
معترضان طی روزها و هفته‌های اخیر به دفعات نسبت به عدم دریافت حق‌آبه خود اعتراض کردند. ۱۰ فروردین. کشاورزان اصفهانی برای اعتراض به عدم دریافت حق‌آبه زاینده رود برای دومین روز پی در پی تجمع اعتراضی برپا کردند. در این اعتراض مأموران حکومت با تهاجم به کشاورزان معترض به سمت آن‌ها گاز اشک‌آور و گلوله ساچمه‌ای شلیک کردند. کشاورزان که با تراکتورهای‌شان به خیابان‌ها آمده بودند، می‌گفتند که این دفعه در صورت عدم تأمین درخواست‌شان به خانه برنمی‌گردند. آنها تهدید کردند که اگر لازم شد نماز عید فطر را نیز در برابر سازمان
اگر لازم شد نماز عید فطر را نیز در برابر سازمان آب اصفهان برپا خواهند کرد. ۱۵ فروردین. کشاورزان شرق اصفهان با شعارهایی نظیر «آب زاینده‌رود حق مسلم ما است»، خواهان باز شدن آب این رودخانه به زمین‌های کشاورزی خود شدند. در نطنز نیز جمعی از مردم در اعتراض به تاراج آب کشاورزی روستاها توسط شرکت‌های معدنی با حمایت سازمان منابع طبیعی و وزارت صمت از این شرکت‌ها، در مقابل دادگستری نظنز تجمع اعتراضی برپا کردند. ۲۹ فروردین. به گزارش اتحادیه آزاد کارگران ایران، در شهرستان زرقان، جمعی از کشاورزان منطقه بند فیض‌آباد در
زرقان، جمعی از کشاورزان منطقه بند فیض‌آباد در اعتراض به عدم وجود حقابه کافی، تجمع اعتراضی برپا کردند. ۵ اردیبهشت. بنابر گزارش اتحادیه آزاد کارگران ایران، جمعی از کشاورزان آرادان و گرمسار در اعتراض به تأخیر در باز کردن آب سد نمرود که باعث تلف شدن محصولات کشاورزی آنها شده است، تجمع اعتراضی برپا کردند. ۲۷ اردیبهشت. جمعی از کشاورزان رفسنجان در اعتراض به قطع مدوام و طولانی برق در برابر ساختمان فرمانداری تجمع اعتراضی برپا کردند. ۳۱ اردیبهشت. در استان خوزستان گروهی از کشاورزان در جلو استانداری اهواز تجمع اعتراضی
از کشاورزان در جلو استانداری اهواز تجمع اعتراضی برپا کرده و خواهان مطالبات باقیمانده خود از دولت شدند. ۷ خرداد. کشاورزان گندم‌کار در خوزستان در اعتراض به عدم پرداخت پول خود در مقابل گندم تحویل داده شده به دولت، پس از راهپیمایی در برابر استانداری تجمع اعتراضی برپا کردند. کشاورزان معترض فریاد میزدند که در ۴۸ روز گذشته هنوز ریالی پرداخت نکرده‌اند. ۲۰ خرداد. بنابر گزارش اتحادیه آزاد کارگران ایران در شیراز جمعی از کشاورزان کامفیروز در اعتراض به عدم تامین حق‌آبه، که عامل فقر و بیکاری و نارضایتی است، در برابر
که عامل فقر و بیکاری و نارضایتی است، در برابر ساختمان استانداری تجمع اعتراضی برپا کردند. ۵ مرداد. در کرمانشاه گروهی از کشاورزان گندم‌کار نسبت به تأخیر و خلف وعده‌های مکرر دولت در پرداخت بهای گندم‌ تحویلی و عدم دریافت مطالبات‌شان در برابر استانداری کرمانشاه تجمع اعتراضی برپا کردند. ۱۳ مرداد. جمعی از کشاورزان زابل نسبت به «کاهش سهمیه سوخت تراکتورها» در برابر ساختمان فرمانداری این شهر تحصن کردند. معترضان گفتند که کاهش سهمیه سوخت از طرف دولت فعالیت‌های کشاورزی را مختل و در آستانه تعطیلی قرار داده است. ۱۴
را مختل و در آستانه تعطیلی قرار داده است. ۱۴ مرداد. در تهران جمعی از کشاورزان نسبت به تصمیم‌های بحران‌ساز و سیاست‌های ناکارآمد وزارت جهاد کشاورزی در برابر ساختمان این وزارتخانه تجمع اعتراضی برپا کردند. معترضان گفتند که وزیری که نمی‌تواند مدیریت کند، باید کنار برود. ۶ شهریور. در منطقه قهدریجان واقع در اصفهان گروهی از کشاورزان برای درخواست رسیدگی به مطالبات‌شان تجمع اعتراضی برپا کردند. معترضان که خواهان دریافت حق‌آبه خود هستند، می‌گویند در اثر بی‌توجهی مقامات نسبت به درخواست‌های ما، درختان کهنسال و زمین‌های
نسبت به درخواست‌های ما، درختان کهنسال و زمین‌های کشاورزی نابود شدند. یکی از کشاورزان گفت: «برق نیست، آب نیست، اقتصاد نابود شده و مسئولان فقط وعده می‌دهند. ما خسته‌ایم.» ۹ شهریور. جمعی از باغداران و کشاورزان شهرستان فلاورجان در اعتراض به عدم رسیدگی به مطالبات‌شان در برابر فرمانداری محل، تجمع اعتراضی برپا کردند. معترضان نسبت به دریافت نکردن حق‌آبه و بی‌توجهی مقامات به این درخواست آنها که منجر به از بین رفتن زمین‌های کشاورزی و درختان کهنسال شده است، اعتراض داشتند.
احمد پاشا بورسوی (۱۴۲۶–۱۴۹۶ میلادی) شاعرِ ترک، فرمانده نظامی و وزیر دورهٔ حاکمان عثمانی بود. احمد پاشا از رجال برجسته قرن پانزدهم میلادی و از اعضای طبقه علمای عثمانی بود که در دوره‌های سلطنت سلطان محمد دوم (فاتح) و سلطان بایزید دوم، عهده‌دار مناصب عالی‌رتبه‌ای همچون قاضی عسگری، وزارت، بیگلربیگی (سنجاق‌بیگی) و قضاوت شد. وی همچنین یکی از شاعران نامدار ادبیات دیوانی عثمانی به‌شمار می‌رود. زندگی. احمد پاشا شاعر مشهور دورهٔ رنسانس در ترکیه عثمانی بود. او در ادرنه متولد شد. او در مدرسه بورسا تحصیل کرد و در ادرنه
متولد شد. او در مدرسه بورسا تحصیل کرد و در ادرنه قاضی شد. احمد پاشا، آموزگار سلطان محمد فاتح بود. وی فرزند یکی از قاضی‌العسکرهای دوران سلطنت سلطان مراد دوم، یعنی ولی‌الدین بن الیاس افندی به‌شمار می‌رفت. با این که در شهر ادرنه به دنیا آمده، اما از آن‌جا که بخش بزرگی از عمر خود را در شهر بورسا گذرانده و در همان‌جا نیز درگذشته است، به‌عنوان «بورسوی» شناخته می‌شود. او را نخستین شاعر عثمانی می‌دانند که به مفاهیم ملی‌گرایانه توجه نشان داده است. در تذکرهٔ لطیفی و اثر "کنه‌الاخبار" نوشتهٔ مصطفی عالی از گلیبولی،
و اثر "کنه‌الاخبار" نوشتهٔ مصطفی عالی از گلیبولی، محل تولد او شهر بورسا ذکر شده است. در مقابل، تذکرهٔ سهی و نویسندهٔ "گلدسته"، بلیغ، احمد پاشا را متولد ادرنه می‌دانند. نویسندهٔ تذکرهٔ عاشق‌پاشازاده نیز با استناد به گفته‌های ناظر چلبی، پسرعموی احمد پاشا و وارث او، تولد وی را در ادرنه گزارش کرده است. وی نخست مدرّس مرادیهٔ بورسا و سپس قاضی شهر ادرنه شد. در روزگار سلطان محمد فاتح (حک: ۸۴۸–۸۵۰ و ۸۵۵–۸۸۶ ه‍.ق)، قاضی عسکر و پس از آن معلم سلطان و دیگر شاهزادگان شد و تا مقام وزارت پیش رفت. او غزل‌های زیادی با موضوع
تا مقام وزارت پیش رفت. او غزل‌های زیادی با موضوع عشق سروده است. ناوی با او شعر سرود. در نتیجه این تبادل اشعار، ناوی ۳۳ شعر خود را برای او فرستاد. احمد پاشا اشعار فراوانی در مدح سلطان محمد فاتح، بایزید دوم و شاهزاده جم سروده و همچنین چکامه‌ای در سوگ مصطفی پسر محمد فاتح گفته است. برخی وی را پس از شیخی، از پایه‌گذاران شعر دیوانی به زبان ترکی دانسته و از او با نام ملک‌الشعرای دورهٔ میان شیخی و باقی یاد کرده‌اند. احمد پاشا از شاعران بزرگ ایرانی، همچون سلمان ساوجی، حافظ، کمال خجندی، و کاتبی پیروی می‌کرد. احمد
حافظ، کمال خجندی، و کاتبی پیروی می‌کرد. احمد پاشا غزل‌هایی در مایه‌های غزل‌های حافظ دارد. وی به زبان‌های فارسی و عربی مسلط بود و به این زبان‌ها نیز شعر می‌گفت. دیوان اشعارش به کوشش و مقدمهٔ علی نهاد تارلان به چاپ رسیده است (استانبول، ۱۹۶۶). همچنین منظومه‌ای با نام "لیلی و مجنون‌" دارد که در "تذکرهٔ سهی‌" از آن یاد شده است. چون درگذشت، پیکرش را در مسجد مرادیه به خاک سپردند. با شاعرانی چون حریری، رسمی، میری، چاخشیرجی، شیخی و شهدی معاشرت داشت. قصیده کرم. با این‌که شوخ‌طبعی او مورد توجه سلطان محمد بود، به
این‌که شوخ‌طبعی او مورد توجه سلطان محمد بود، به دلایلی، پادشاه بر وی خشم گرفت و او را برکنار و زندانی کرد. در زندان قصیده ای در باب عفو با نام "قصیده کرم" سرود و آن را برای سلطان فرستاد و در نتیجه حکم اعدامش به تبعید، تخفیف یافت و تولیت مدرسهٔ اورخان و مسجد مرادیه در بورسه به او داده شد. این قصیده و ترجمه آن به شرح ذیل است: Muhît-i keremün katresi ummân-ı kerem قطره‌ای از اقیانوس کرم تو، دریا را شرمنده می‌سازد Bâğ-ı cûd ebr-i kefünden dolu bârân-ı kerem بارانِ سخاوت، از ابرِ کفِ دستِ باغ بخشش تو می‌بارد
سخاوت، از ابرِ کفِ دستِ باغ بخشش تو می‌بارد Matla’-ı subh-ı zafer mihr-i zekâ ebr-i hayâ طلوع پیروزی، خورشیدِ هوش، ابرِ حیا Felek-i izz ü a’lâ dâver-i devrân-ı kerem فلکِ عزت و بزرگی، داور روزگارِ بخشندگی توست Tâc-bahş-ı ser-i sultân-ı selâtîn-i cihân تاج‌افشانِ سرِ پادشاهِ پادشاهان جهان Zînet-i taht ü nigîn Hazret-i Sultân-ı kerem زیورِ تخت و نگین، حضرت سلطانِ کرم است ZıII-ı Hak Şâh Muhammed ki eşiği göğünün شاه محمد، سایه‌ی حق است که درگاهش Kem-terîn ılduzı olur meh-i tâbân-ı kerem کم‌نورترین ستاره‌ی
olur meh-i tâbân-ı kerem کم‌نورترین ستاره‌ی آسمان، ماهِ تابانِ سخاوت اوست Ayağı toprağıdır cevher-i iksîr-i hayât خاکِ قدمش، گوهر کیمیاگرِ حیات است Âsitânı tozıdur sürme-i a’yân-ı kerem گردِ آستانش، سرمه‌ای‌ست برای چشمان بزرگانِ کرم
هنریک آهارونیان ( زاده - درگذشته ) کارآفرین، نقاش ارمنی‌تبار ایرانی بود. زندگی‌نامه. هنریک در سال ۱۳۰۶، کراسنودار، روسیه زاده شد؛ سه ساله بود که خانواده‌اش به ایران بازگشتند؛ آنها ابتدا ساکن روستای هفتوان، سلماس شدند، اما در سال ۱۳۲۶ به تهران آمدند. هنریک تحصیلاتش را در تهران ادامه داد و از دانشکدهٔ اقتصاد دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد. در بانک ملی ایران و سپس بانک ایران و فرانسه کار کرد؛ با درگذشت پدرش از بانک استعفا داد و به اداره کردن فروشگاه «کارخانه تولید فراورده‌های گوشتی آندره» پرداخت. هنریک در
تولید فراورده‌های گوشتی آندره» پرداخت. هنریک در فروشگاه پشت نوارهای ماشین حساب نقاشی می‌کرد و آنها را در قوطی‌های خالی فیلم دوربین عکاسی قرار می‌داد. او از گروه نقاشان «نائیو» بود و در هیچ آکادمی و نزد هیچ استادی نقاشی نیاموخته بود. نقاشی‌های هنریک به رغم صفحه رمانتیسمی بودن، برآمده از واقعیت‌های محیط است. آثارش را کم‌تر به کسی نشان می‌داد و برای دل خودش نقاشی می‌کرد، اما پس از درگذشتش در ۱۳۸۲ همسرش نقاشی‌های او را یافت و به دیگران نشان داد. برادرش لئون آهارونیان در زمستان سال ۱۳۸۳ نمایشگاهی از نقاشی‌های
در زمستان سال ۱۳۸۳ نمایشگاهی از نقاشی‌های هنریک در تالارخانهٔ هنرمندان تهران برگزار کرد.
کلاه‌برفی (نام علمی: "Microchera albocoronata") گونه‌ای مرغ مگس در تبار «زمردیان» از زیرتیرهٔ مگس‌مرغیان است. این گونه در کاستاریکا، هندوراس، نیکاراگوئه و پاناما یافت می‌شود. در کاستاریکا، کلاه‌برفی‌ها عمدتاً پس از جفت‌گیری به ارتفاعات پایین‌تر می‌روند، اما تعداد کمی از آنها بالاتر از منطقه زادآوری خود و تا حدود بالاتر می‌روند.
بدبومرغ هامری ("Fulmarus hammeri") گونه‌ای منقرض‌شده از "بدبومرغ‌ها" است که در پایان میوسن می‌زیسته است. فسیل‌های بدبومرغ هامری از لاگونا هیلز در شهرستان اورنج، کالیفرنیا شناخته شده‌اند.
دو گونه تاج‌شکوفه‌ای، سردهٔ "Anthocephala" را تشکیل می‌دهند. آن‌ها در گذشته همنوع محسوب می‌شدند. SACC هر دو را در سال ۲۰۱۵ به عنوان گونه‌های جداگانه پذیرفت.
غدد درون‌ریز و متابولیسم کودکان (به انگلیسی: Pediatric endocrinology) یک رشتهٔ فوق‌تخصص پزشکی است که با اختلالات غدد درون‌ریز، مانند تغییرات رشد جسمی و جنسی در دوران کودکی، دیابت و بسیاری موارد دیگر، سروکار دارد. متخصصان این رشته، بسته به محدودهٔ سنی بیمارانی که درمان می‌کنند، می‌توانند از نوزادی تا اواخر نوجوانی و اوایل بزرگسالی از بیماران مراقبت می‌کنند. شایع‌ترین بیماری این تخصص، دیابت نوع ۱ است که معمولاً حداقل ۵۰٪ از موارد معمول بالینی را تشکیل می‌دهد. مشکل شایع بعدی، اختلالات رشد است، به خصوص آن دسته
مشکل شایع بعدی، اختلالات رشد است، به خصوص آن دسته از اختلالاتی که با هورمون رشد قابل درمان هستند. متخصصان غدد درون‌ریز کودکان معمولاً پزشکان اصلی درگیر در مراقبت‌های پزشکی از نوزادان و کودکان مبتلا به اختلالات بیناجنسی هستند. این تخصص همچنین به هیپوگلیسمی و سایر اشکال هایپرگلیسمی در دوران کودکی، تغییرات بلوغ و همچنین سایر مشکلات آدرنال، تیروئید و هیپوفیز می‌پردازد. بسیاری از متخصصان غدد درون‌ریز کودکان در متابولیسم استخوان، متابولیسم چربی، بیماری‌های دختران نوجوانان یا خطاهای مادرزادی متابولیسم علاقه و
نوجوانان یا خطاهای مادرزادی متابولیسم علاقه و تخصص دارند. از لاوسون ویلکینز، که پیشگام این تخصص در بخش اطفال دانشکدهٔ پزشکی دانشگاه جانز هاپکینز و خانهٔ هریت لین در بالتیمور بین اواخر دههٔ ۱۹۴۰ و اواسط دههٔ ۱۹۶۰ بود، به عنوان اولین متخصص غدد درون‌ریز کودکان یاد می‌شود. دستورالعمل‌های درمانی بحث‌برانگیز. در سال ۲۰۲۱، انجمن غدد درون‌ریز کودکان توصیه‌های به‌روز شده‌ای را برای استفاده از هورمون‌درمانی محرک رشد و داروهای مرتبط در کودکان ارائه داد. دستورالعمل‌های درمان با هورمون رشد و فاکتور رشد شبه انسولین-۱ در
درمان با هورمون رشد و فاکتور رشد شبه انسولین-۱ در کودکان و نوجوانان از سال ۲۰۰۳ به‌روزرسانی شده‌اند و منعکس‌کنندهٔ بحث‌های مداوم در مورد چگونگی تشخیص، طبقه‌بندی و درمان نارسایی رشد در کودکان هستند. این دستورالعمل با پیروی از رویکرد GRADE (درجه‌بندی توصیه‌ها، ارزیابی، توسعه و ارزشیابی) تدوین شده است.
راشد خالد الخضر (۱۹۵۶ – ۷ ژانویهٔ ۱۹۹۸) آهنگساز کویتی بود. او به ویژه در اواخر دههٔ ۱۹۷۰ و در طول دههٔ ۱۹۸۰ به شهرت رسید و آثارش تنوع قابل توجهی داشت؛ از ملودی‌های ملی و میهنی گرفته تا ترانه‌های عاشقانه و احساسی. او یکی از برجسته‌ترین و شناخته‌شده‌ترین آهنگسازان کویت و خلیج فارس به‌شمار می‌رفت. الخضر نقش مهمی در شروع و پیشرفت حرفه‌ای بزرگان موسیقی عربی خلیج فارس مانند نبیل شعیل، عبدالله الرویشد، عبدالکریم عبدالقادر، عبدالمجید عبدالله و نوال الکویتیه ایفا کرد. در طول مسیر هنری خود بیش از ۴۰۰ آهنگ ساخته است
در طول مسیر هنری خود بیش از ۴۰۰ آهنگ ساخته است که شامل آثار متنوعی در حوزه‌های موسیقی غنایی، نمایش‌های صحنه‌ای، رادیویی و تلویزیونی می‌شود. زندگی و پیشه. راشد خالد محمد الخضر در سال ۱۹۵۶ در کویت زاده شد. از دوران کودکی به موسیقی علاقه‌مند بود و پیش از ورود به هنرستان موسیقی، نواختن عود را آموخت. او مدرک کارشناسی خود را در سال ۱۹۸۱ از مؤسسه عالی هنرهای موسیقی در کویت دریافت کرد و مدت تحصیل او در این مؤسسه ۸ سال به طول انجامید.راشد الخضر فعالیت هنری خود را از طریق مؤسسهٔ عالی هنرهای موسیقی آغاز کرد. او در
از طریق مؤسسهٔ عالی هنرهای موسیقی آغاز کرد. او در دوران تحصیل در این مؤسسه، نخستین آهنگ خود را که هم آهنگسازی و هم ترانه‌سرایی آن را بر عهده داشت، در سال ۱۹۷۹ به خوانندهٔ کویتی، محمد البنای، ارائه کرد. از جمله آثار او برای البنای می‌توان به آهنگ «یا لیل طول علینا» اشاره کرد. الخضر پس از فارغ‌التحصیلی، تحصیلات عالی خود را ادامه داد و به مدت یک سال به‌عنوان مدرس دروس ساز قانون در مؤسسه فعالیت کرد. در سال ۱۹۸۱، راشد الخضر از مؤسسه عالی هنرهای موسیقی فارغ‌التحصیل شد و از همان زمان، آغاز واقعی فعالیت هنری‌اش