payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جنگل باستانی چای جینگمای پوئر در یون‌نان، شهر پوئر، و در بخش جنوب شرقی بخش خودمختار لاهو لانسنگ بر روی کوه جینگمای واقع شده است. این منطقه یکی از نمونه‌های برجستهٔ جنگل‌های چای کشت‌شدهٔ انسانی به‌شمار می‌رود و از پنج منطقهٔ باستانی کشت چای، ۹ روستای تاریخی و سه منطقهٔ جنگلی محافظت‌شده تشکیل شده است. در سال ۲۰۱۳، باغ باستانی چای جینگمای در فهرست هفتمین گروه از میراث فرهنگی حفاظت‌شدهٔ ملی چین ثبت شد. در ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۳، چشم‌انداز فرهنگی جنگل باستانی چای جینگمای پوئر در چهل و پنجمین نشست میراث جهانی یونسکو
پوئر در چهل و پنجمین نشست میراث جهانی یونسکو به‌عنوان میراث جهانی به ثبت رسید. معرفی. روستای جینگمای عمدتاً محل سکونت قوم دای است، درحالی‌که روستای مانگ‌جینگ بیشتر توسط قوم برونگ اشغال شده است. جنگل باستانی چای جینگمای نمونه‌ای از چای یوان (چای بزرگ‌برگ یون‌نان) است که پیشینیان قوم‌های برونگ و دای آن را به‌صورت دستی پرورش داده‌اند. این جنگل یکی از بزرگ‌ترین و قدیمی‌ترین جنگل‌های چای کشت‌شدهٔ انسانی در جهان محسوب می‌شود و همچنان به‌خوبی حفظ شده است. بین قرون دهم تا چهاردهم، هنگامی که نیاکان برونگ و دای به
دهم تا چهاردهم، هنگامی که نیاکان برونگ و دای به کوه جینگمای مهاجرت کردند، مناطق گسترده‌ای از درختان چای وحشی یافتند. این اقوام در جنگل‌ها سکونت گزیدند و درختان چای را در اطراف سکونتگاه‌های خود به‌صورت سازمان‌یافته کاشتند و یک سنت کشت چای در زیر سایهٔ جنگل را پایه‌گذاری کردند. در دوران دودمان مینگ و دودمان چینگ، با رونق تجارت چای، مقیاس کشت چای در کوه جینگمای گسترش یافت و جنگل‌های چای به یکی از منابع اقتصادی مهم اقوام بومی تبدیل شد. چشم‌انداز فرهنگی جنگل باستانی چای جینگمای پوئر شامل پنج جنگل چای بزرگ، پنج
چای جینگمای پوئر شامل پنج جنگل چای بزرگ، پنج روستای برونگ و چهار روستای دای، و سه منطقهٔ جنگلی محافظت‌شده است. مجموع مساحت این منطقه ۱۹٬۰۹۵٫۷۴ هکتار است که ۷٬۱۶۷٫۸۹ هکتار آن در محدودهٔ میراث جهانی و ۱۱٬۹۲۷٫۸۵ هکتار در منطقهٔ حائل قرار دارد. منطقهٔ اصلی میراث جهانی شامل روستاهای جینگمای و مانگ‌جینگ در بخش هوی‌مین است که در مجموع ۱۰ روستا (۹ روستای تاریخی)، ۱٬۲۳۱ خانوار و ۵٬۰۸۸ نفر را در بر می‌گیرد. منطقهٔ حائل نیز شامل روستاهای جینگمای، مانگ‌جینگ، مانگ‌یون، و منطقه نوفو در روستای منگ‌سونگ است که در مجموع
و منطقه نوفو در روستای منگ‌سونگ است که در مجموع پنج روستا، ۲۶۵ خانوار و ۱٬۱۲۶ نفر را شامل می‌شود. در این منطقه، پنج جنگل چای حفظ‌شده، ازجمله جنگل چای دپینگژانگ و جنگل چای مانگ‌جینگ‌شان، با مساحت ۱٬۱۸۰ هکتار قرار دارند. برآوردها نشان می‌دهد که تعداد درختان چای باستانی در این محدوده بیش از ۱٫۲ میلیون اصله است.
باشگاه فوتبال سن مارکوس یک باشگاه فوتبال نیکاراگوئه‌ای است که در حال حاضر در لیگ برتر نیکاراگوئه بازی می‌کند.
تیاندی ژی جونگ به مجموعه‌ای از آثار تاریخی با قدمت طولانی در دنگ فنگ، استان هنان، چین اشاره دارد. این مجموعه شامل هشت مکان و یازده سازهٔ تاریخی ارزشمند، از جمله برج نجومی ژوگونگ، برج رصد دنگ فنگ، بتکده سونگیو، دروازه‌های تای‌شی، معبد ژونگ‌یوه، دروازه‌های شائوشی، دروازه‌های چی‌مو، آکادمی سونگیانگ، معبد هوئی‌شان و مجموعهٔ معبد شائولین (شامل معبد شائولین، جنگل پاگودا در معبد شائولین و چوزوآن) است. این ساختمان‌ها از دوران سلسله هان تا سلسله چینگ ساخته شده‌اند و گسترهٔ زمانی آن‌ها بیش از ۲۰۰۰ سال را در بر
و گسترهٔ زمانی آن‌ها بیش از ۲۰۰۰ سال را در بر می‌گیرد. یونسکو در سال ۲۰۱۰ میلادی این مجموعه را در فهرست میراث جهانی ثبت کرد. روند ثبت در فهرست میراث جهانی. در سال ۲۰۰۹، چین درخواست ثبت مجموعهٔ «تیاندی ژی جونگ» را به کمیته میراث جهانی ارائه داد، اما به دلیل نقص در مدارک ارائه‌شده، بررسی آن به تعویق افتاد. در تاریخ ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۰، در سی و چهارمین نشست کمیته میراث جهانی که در برازیلیا، برزیل برگزار شد، این مجموعهٔ تاریخی پس از بررسی‌های لازم به‌عنوان میراث فرهنگی جهانی ثبت شد. این مجموعهٔ تاریخی به سومین اثر
جهانی ثبت شد. این مجموعهٔ تاریخی به سومین اثر فرهنگی ثبت‌شده از استان هنان در فهرست میراث جهانی یونسکو پس از غارهای لانگمن و یین تبدیل شد. همچنین، «تیاندی ژی جونگ» سی و نهمین اثر چین بود که در فهرست میراث جهانی قرار گرفت.
مجموعه ساختمان‌های تاریخی کوه وودانگ در شمال غربی استان هوبئی چین واقع شده است. این مجموعه که تماماً از معماری تائوئیسم است، ابتدا در دوران دودمان تانگ ساخته شده است. در دوران دودمان مینگ و در سال‌های 永乐، بازسازی وسیعی بر روی کوه وودانگ انجام شد که مدت زمان آن ۱۴ سال به طول انجامید و در نهایت ۳۳ ساختمان شامل ۹ معبد و ۸ تماشاخانه ساخته شد. در دوران 嘉靖 این مجموعه دوباره بازسازی و گسترش یافت. از آنجا که از سال ۱۹۵۸ پروژه ساخت سد دانیانگکوه آغاز شد، برخی از این ساختمان‌ها در جریان انقلاب فرهنگی چین در سال ۱۹۶۷
ساختمان‌ها در جریان انقلاب فرهنگی چین در سال ۱۹۶۷ غرق شدند. این موارد شامل محل اصلی معبد جینگله و بخش‌هایی از مجموعه‌های تاریخی کوه وودانگ می‌شود که حدود یک‌سوم از مجموعه، شهر جونیانگ باستان و بسیاری از سایت‌ها و گورستان‌های متعلق به ایالت چو در دوران‌های اولیه را در بر می‌گرفت. در حال حاضر، بیش از ۲۰۰ بنای تاریخی از این مجموعه باقی مانده است که به ترتیب در فهرست اولین تا ششمین مجموعه آثار ملی مهم تاریخی قرار گرفته‌اند و در سال ۱۹۹۴ به عنوان میراث جهانی ثبت شدند.
برج‌های کاپینگ و روستاها به خاطر برج‌های قلعه‌ای و روستاهای مرتبط با آن شناخته شده‌اند و در روستاهای گوانگ‌دونگ، ژیانگمن، کایپینگ واقع شده‌اند. در حال حاضر، ۱۸۳۳ برج قلعه‌ای در این منطقه باقی مانده است. برج‌های کاپینگ و روستاها در سال ۲۰۰۷ به عنوان میراث جهانی معرفی شدند. این منطقه شامل چهار سایت میراث جهانی از جمله برج یینگ‌لونگ در روستای سه‌من‌لی، گروه روستای ماجیانگ‌لونگ، روستای زی‌لی و برج فانگ‌شی‌دنگ‌لو، و روستای جین‌جیانگ‌لی است. برج‌های کاپینگ در سال ۲۰۰۱ در فهرست پنجمین مجموعه آثار ملی تحت حفاظت
۲۰۰۱ در فهرست پنجمین مجموعه آثار ملی تحت حفاظت ویژه قرار گرفتند. همچنین، منطقه گردشگری فرهنگی برج‌های کاپینگ در سال ۲۰۲۰ به عنوان منطقه گردشگری 5A ملی شناخته شد. تاریخ. اوایل. از زمان دودمان مینگ، به دلیل سیلاب‌ها و تهدیدات دزدی، مردم منطقه کاپینگ شروع به ساخت برج‌های قلعه‌ای کردند. اما تا پیش از جنگ‌های تریاک، تعداد برج‌ها هنوز چندان زیاد نبود. اوج شکوفایی. در اواسط قرن نوزدهم، با توسعه غربی ایالات متحده آمریکا و کانادا، از جمله بحران طلا و نیاز به نیروی کار خارجی برای ساخت راه‌آهن، و همچنین شیوع
نیروی کار خارجی برای ساخت راه‌آهن، و همچنین شیوع درگیری‌های داخلی در منطقه کاپینگ، که منجر به تشدید وضعیت معیشتی مردم شد، تعداد زیادی از کشاورزان به قاره آمریکا مهاجرت کردند و به این ترتیب تعداد زیادی از کارگران چینی از کاپینگ به ایالات متحده و کانادا رفتند. در دهه ۱۸۸۰، با آغاز اجرای سیاست‌های چینی‌ستیزی در آمریکا و کانادا، قوانین جدید باعث شد که بسیاری از کارگران چینی مجبور به بازگشت به وطن و خرید زمین، ساخت خانه و ازدواج شوند. از اواخر قرن نوزدهم تا اوایل دهه ۱۹۲۰، با رشد سریع اقتصاد آمریکا و کانادا،
دهه ۱۹۲۰، با رشد سریع اقتصاد آمریکا و کانادا، درآمد کارگران چینی و ارسال پول به کاپینگ به‌طور چشمگیری افزایش یافت که شرایط اقتصادی را برای ساخت گسترده برج‌های قلعه‌ای فراهم کرد. بین سال‌های ۱۹۰۰ تا ۱۹۳۱، در مجموع ۱۶۴۸ برج قلعه‌ای در کاپینگ ساخته شد که ۸۹٫۹ درصد از کل برج‌ها را تشکیل می‌دهد؛ به ویژه در سال‌های ۱۹۲۱ تا ۱۹۳۱، ۹۴۰ برج ساخته شد که ۵۱٫۲ درصد از کل برج‌ها بود. علاوه بر این، به دلیل شیوع دزدی‌های محلی و جنگ‌های متعدد جمهوری چین، سرقت‌ها و دزدی‌ها به‌طور مکرر رخ می‌داد و از سال ۱۹۱۲ تا ۱۹۲۶، مدارس
مکرر رخ می‌داد و از سال ۱۹۱۲ تا ۱۹۲۶، مدارس چندین بار توسط دزدان غارت شدند و صدها معلم و دانش‌آموز به اسارت درآمدند؛ به همین دلیل، برج‌های قلعه‌ای که برای مقابله با سیلاب و دزدی ساخته شده بودند، مورد توجه چینی‌های مهاجر قرار گرفتند و در نتیجه ساخت آن‌ها به شدت افزایش یافت، به طوری که در اوج زمان به بیش از ۳۰۰۰ برج رسید. دوره رکود. در دهه ۱۹۴۰، با کاهش محدودیت‌های مهاجرت به آمریکا و کانادا، بسیاری از چینی‌ها با خانواده‌های خود به هم پیوستند و ساخت برج‌های قلعه‌ای به تدریج کاهش یافت و در نهایت متوقف شد.
قلعه‌ای به تدریج کاهش یافت و در نهایت متوقف شد. آخرین برج قلعه‌ای که در کاپینگ ساخته شد، برج «جان لو» در روستای ژی تانگ از بخش چی‌کان در سال ۱۹۴۹ بود. گزارش‌ها نشان می‌دهند که بین سال‌های ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۹، تنها ۷ برج قلعه‌ای در کاپینگ ساخته شد که ۰٫۳ درصد از کل برج‌ها را تشکیل می‌دهد. دوره حفاظت. در ژوئن ۲۰۰۱، برج‌های کاپینگ توسط شورای دولتی جمهوری خلق چین به عنوان پنجمین مجموعه آثار ملی تحت حفاظت ویژه در فهرست آثار تاریخی قرار گرفت. در فوریه ۲۰۰۰، دولت چین اقدام به معرفی برج‌های کاپینگ به عنوان میراث جهانی
به معرفی برج‌های کاپینگ به عنوان میراث جهانی فرهنگی کرد. در همان سال، گروهی برای ثبت این میراث تشکیل شد. در تاریخ ۲ تا ۳ مارس ۲۰۰۶، کارشناسان یونسکو از برج‌های کاپینگ بازدید کردند و در ۱۵ تا ۱۸ سپتامبر همان سال، ارزیابی‌هایی توسط متخصص لو گوان‌یو از برج‌های کاپینگ انجام شد. در ژانویه ۲۰۰۷، در نشست ارزیابی کارشناسان ایکوموس که در پاریس برگزار شد، درخواست ثبت این برج‌ها به عنوان میراث جهانی با موفقیت تصویب شد. در تاریخ ۲۸ ژوئن ۲۰۰۷، در نشست بیست و یکمین کنفرانس جهانی میراث در نیوزیلند، برج‌های کاپینگ به‌طور
جهانی میراث در نیوزیلند، برج‌های کاپینگ به‌طور رسمی در فهرست میراث جهانی ثبت شدند و به عنوان ۳۵امین میراث جهانی چین و نخستین میراث جهانی فرهنگی در گوانگ‌دونگ شناخته شدند. در سال ۲۰۱۳، منطقه گردشگری فرهنگی برج‌های کاپینگ تأسیس و به عنوان منطقه گردشگری 5A ملی معرفی شد. در ۲۵ دسامبر ۲۰۲۰، وزارت فرهنگ و گردشگری چین منطقه گردشگری فرهنگی برج‌های کاپینگ را به عنوان منطقه گردشگری ملی 5A ارزیابی کرد. ویژگی‌ها. این ویژگی‌ها ترکیب معماری شرقی و غربی را نشان می‌دهند و شامل سبک‌های مختلفی چون معماری یونان باستان، تاریخ
سبک‌های مختلفی چون معماری یونان باستان، تاریخ معماری روم باستان و معماری اسلامی است. فهرست آثار ملی مهم در فهرست حفاظت شده. بعضی از برج‌های دیده‌بانی در سال ۲۰۰۱ به عنوان آثار ملی مهم در فهرست حفاظت شده معرفی شدند و در مجموع ۳۵ مورد از آن‌ها در این فهرست قرار دارند.
روم‌میت (؛ ) یک ریلتی شوی تلویزیونی محصول کره جنوبی است که به عنوان بخشی از لاین‌آپ گود ساندی در شبکه اس‌بی‌اس پخش می‌شد. این برنامه نخستین بار از ۴ مه ۲۰۱۴ پخش شد. در این برنامه یازده سلبریتی با هم در یک خانهٔ مشترک واقع شده در ناحیه سونگ‌بوک در سئول زندگی می‌کنند و فضاهایی مانند آشپزخانه، اتاق نشیمن و سرویس بهداشتی را با هم به اشتراک می‌گذارند و کارهای خانه را انجام می‌دهند. این خانه دارای شصت دوربین و پنج اتاق خواب است. شش نفر از یازده هم‌اتاقی اصلی از برنامه جدا شدند و فصل اول "روم‌میت" در ۱۴ سپتامبر
برنامه جدا شدند و فصل اول "روم‌میت" در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۴ به پایان رسید. هفت هم‌اتاقی جدید برای فصل دوم به برنامه اضافه شدند و از ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۴ پخش شد. با بازگشت برنامه "کی-پاپ استار" به "گود ساندی"، برنامه "روم‌میت" از ۲۵ نوامبر ۲۰۱۴ به‌طور مستقل هر سه‌شنبه ساعت ۲۳:۱۵ (کی‌اس‌تی) پخش شد. فصل دوم به دلیل ریتینگ پایین لغو شد و آخرین قسمت آن در ۱۴ آوریل ۲۰۱۵ پخش شد. تأیید شد که فصل سوم ساخته نخواهد شد.
عشق من، عروس من (؛ ) فیلم کمدی رمانتیک محصول سال ۲۰۱۴ کره جنوبی با بازی جو جونگ سوک و شین مین آ است. این فیلم در ۸ اکتبر ۲۰۱۴ منتشر شد.
محمد خواجه یکی از قبیله‌های بزرگ هزاره‌ها عمدتاً در افغانستان است که بیشتر از ولایت غزنی می‌باشند. تبار. هزاره‌های محمد خواجه متعلق به قبیلهٔ ترک یا ترکی-مغولی برلاس هستند که تا قرن شانزدهم (میلادی) به زبان جغتایی، یک زبان ترکی‌تبار از شاخهٔ قرلق، صحبت می‌کردند. امیر محمد خواجه. امیر محمد خواجه فرماندهٔ کُل سپاه ظهیرالدین محمد بابر از قبیلهٔ تیموری برلاس بود. سرزمین اجدادی او کِش، ترکستان در ازبکستان کنونی است. امیر محمد خواجه فرزند امیر حاجی سیف‌الدین بود که امیر حاجی سیف‌الدین در آغاز وزیر تیمور بود و
که امیر حاجی سیف‌الدین در آغاز وزیر تیمور بود و بعداً به‌عنوان والی قندهار گماشته شد. پدربزرگ او، حاجی بیگ برلاس، رهبری برلاس را بر عهده داشت و عبدالله قرااناس را در جنوب خانات جغتای از قدرت سرنگون کرد. عبدالله که به تازگی قدرت را به دست گرفته بود، هنوز جوان و کم‌تجربه بود و حرکت او به کِش، حاجی بیگ را تهدید می‌کرد. امیر محمد خواجه به «خواجه بزرگ» معروف بود و نام او در بسیاری از خطوط تاریخی از جمله "بابرنامه" بارها ذکر شده است. امیر، خان، میرزا، شیخ، سردار، بیگ، شاه، غازی و سلطان القابی است که تا امروز
بیگ، شاه، غازی و سلطان القابی است که تا امروز مختص ایلات برلاس و خاندان او هستند. امیر محمد خواجه به‌عنوان سپهسالار قشون بابر در تمام نبردها برای تسخیر سلطنت دهلی حضور داشت و در طول مبارزه خود برای تصرف دهلی در هر نبرد، از جمله آخرین نبرد در پانی‌پت، به‌عنوان فرمانده کل ارتش بابر خدمت کرد. امیر محمد خواجه آب و هوای قاره‌ای را در آسیای مرکزی ترجیح می‌داد و هرگز نمی‌توانست خود را با هوای گرم دهلی وفق دهد. بنابراین او بقیه عمرش را در شاران که امروزه در واقع پکتیکا، افغانستان است، گذراند و در همان‌جا نیز به
پکتیکا، افغانستان است، گذراند و در همان‌جا نیز به خاک سپرده شد.
علیرضا قیامتی (زاده ) شاهنامه‌پژوه و عرفان‌شناس ایرانی است. او تحصیلات ابتدایی، متوسطه و عالی خود را در شهرهای تربت جام و مشهد گذراند و هم‌اکنون استاد دانشگاه فرهنگیان مشهد است. فعالیت‌های علمی. علیرضا قیامتی همایش‌های بین‌المللی و ملی بسیاری به ارائهٔ مقاله و ایراد سخنرانی پرداخته است. او تاکنون دبیر علمی هشت همایش بین‌المللی از جمله: عرفان و تصوف در آسیای مرکزی، شاهنامه در گذرگاه جاده ابریشم، هزاره شیخ جام، از ارگ هرات تا ارگ تبریز و خاتم‌الشعرای شعر فارسی بوده است. علیرضا قیامتی در سال ۱۴۰۳ او برندهٔ
بوده است. علیرضا قیامتی در سال ۱۴۰۳ او برندهٔ جایزهٔ قند پارسی در دهمین جشنوارهٔ زبان فارسی، برگزار شده توسط دانشگاه وست‌مینستر لندن شد.
کلاب کلونیال یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای در مارتینیک است که در شهر فور-دو-فرانس بازی می‌کند. آنها در سال ۲۰۰۷ در دسته اول مارتینیک بازی کردند، اما در پایان فصل به دسته پایین‌تر مارتینیک سقوط کردند. در سال ۲۰۰۹، آنها به مسابقات قهرمانی ملی مارتینیک برگشتند.
قطر یکی از حامیان مالی کلیدی سازمان شبه‌نظامی فلسطینی حماس بوده و در طول این سال‌ها بیش از ۱٫۸ میلیارد دلار به حماس منتقل کرده است. به گفته یک مقام قطری که در سال ۲۰۲۳ با "اشپیگل" مصاحبه کرد، با مشورت دولت‌های آمریکا و اسرائیل، ماهانه ۳۰ میلیون دلار به حماس منتقل می‌شد. آمریکا در سال ۲۰۱۱ از قطر درخواست کرد که پایگاهی برای رهبری حماس فراهم کند تا ارتباطات با این گروه تسهیل شود. از سال ۲۰۱۲، قطر میزبان رهبری حزب حماس بود، زمانی که خالد مشعل، رهبر حماس، از سوریه به قطر نقل مکان کرد. اسماعیل هنیه، رهبر سابق
به قطر نقل مکان کرد. اسماعیل هنیه، رهبر سابق حماس، از سال ۲۰۱۶ تا زمان مرگش در سال ۲۰۲۴ در دوحه اقامت داشت قطر مهم‌ترین حامی مالی و متحد خارجی حماس نامیده شده است. از سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۳، دولت اسرائیل به دلایل سیاسی، حمایت قطر از حماس را ممکن و تأیید کرد. در ماه مه ۲۰۲۴، گزارش شد که ایالات متحده از قطر خواسته است در صورت امتناع رهبران حماس از توافق بر سر گروگان‌ها با اسرائیل، آنها را از خاک خود خارج کند. بعداً گزارش شد که قطر در حال بررسی آینده دفتر حماس در دوحه به عنوان بخشی از ارزیابی گسترده‌تر نقش خود به
به عنوان بخشی از ارزیابی گسترده‌تر نقش خود به عنوان میانجی در جنگ غزه است. در نوامبر ۲۰۲۴، گزارش‌هایی منتشر شد مبنی بر اینکه قطر پس از رد مجدد توافق آتش‌بس توسط حماس، به میانجیگری خود بین اسرائیل و حماس پایان داده و به این گروه دستور داده است که پس از فشار آمریکا، این کشور را ترک کنند. با این حال، هم قطر و هم حماس این ادعاها را تکذیب کردند. تاریخچه. در سال ۲۰۰۷، قطر به همراه ترکیه، تنها کشوری بود که پس از بیرون راندن حماس از نوار غزه توسط این گروه، از آن حمایت کرد. روابط بین حماس و قطر در سال‌های ۲۰۰۸ و
حمایت کرد. روابط بین حماس و قطر در سال‌های ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹، زمانی که خالد مشعل برای شرکت در اجلاس دوحه دعوت شد، تقویت شد. در آنجا او در کنار امیر وقت قطر، حمد بن خلیفه آل ثانی، نشست و حمد بن خلیفه آل ثانی متعهد شد که ۲۵۰ دلار کمک مالی ارائه دهد. میلیون دلار برای جبران خسارات ناشی از جنگ اسرائیل علیه غزه. این وقایع باعث شد قطر به بازیگر اصلی در «مسئله فلسطین» تبدیل شود. قطر محاصره غزه را ناعادلانه و غیراخلاقی خواند و این امر باعث شد دولت حماس در غزه، از جمله نخست‌وزیر سابق اسماعیل هنیه، از قطر به خاطر حمایت «بی
سابق اسماعیل هنیه، از قطر به خاطر حمایت «بی قید و شرط» آنها تشکر کند. قطر سپس به‌طور منظم شروع به ارائه حمایت‌های سیاسی، مادی، بشردوستانه و خیریه به حماس کرد. در سال ۲۰۱۱، باراک اوباما، رئیس‌جمهور آمریکا، شخصاً از قطر، یکی از مهم‌ترین متحدان عرب ایالات متحده، درخواست کرد که پایگاهی برای رهبری حماس فراهم کند. در آن زمان، ایالات متحده به دنبال برقراری ارتباط با حماس بود و معتقد بود که دسترسی به دفتر حماس در قطر آسان‌تر از دسترسی به دفتر حماس در ایران، حامی اصلی این گروه، خواهد بود. در سال ۲۰۱۲، حمد بن خلیفه
این گروه، خواهد بود. در سال ۲۰۱۲، حمد بن خلیفه آل ثانی، امیر سابق قطر، اولین رئیس دولتی بود که تحت حکومت حماس از غزه بازدید کرد. او متعهد شد ۴۰۰ دلار جمع‌آوری کند. میلیون دلار برای بازسازی. منابع می‌گویند که حمایت از حماس از نظر سیاسی برای ترکیه و قطر مفید است زیرا آرمان فلسطین حمایت مردمی را در بین شهروندان آنها در داخل کشور جلب می‌کند. محمد العمادی، مقام قطری، در سفری به فلسطین در سال ۲۰۱۵ با اشاره به حمایت قطر از حماس گفت که قطر از این پول نه برای کمک به حماس، بلکه برای کمک به مردم فلسطین به‌طور کلی
به حماس، بلکه برای کمک به مردم فلسطین به‌طور کلی استفاده می‌کند. با این حال، او اذعان می‌کند که کمک به مردم فلسطین به معنای استفاده از حماس به عنوان رابط محلی است. عمادی گفت: «شما باید از آنها حمایت کنید. شما آنها را دوست ندارید، آنها را دوست ندارید. اما آنها کشور را کنترل می‌کنند، می‌دانید.» برخی استدلال می‌کنند که روابط حماس با قطر، حماس را در موقعیت ناخوشایندی قرار می‌دهد زیرا قطر به بخشی از مشکل منطقه‌ای اعراب تبدیل شده است. در یک معامله بحث‌برانگیز، دولت اسرائیل به رهبری بنیامین نتانیاهو سال‌ها از
دولت اسرائیل به رهبری بنیامین نتانیاهو سال‌ها از پرداخت‌های قطر به حماس حمایت کرد، به این امید که حماس را به یک وزنه تعادل مؤثر در برابر تشکیلات خودگردان فلسطین تبدیل کند و از تأسیس یک کشور فلسطینی جلوگیری کند. جنگ غزه. پس از حمله غافلگیرکننده حماس به جنوب اسرائیل در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ و آغاز جنگ غزه، قطر نقش میانجی کلیدی در مذاکرات بین اسرائیل و حماس ایفا کرد و در نوامبر ۲۰۲۳ به توافق آتش‌بس دست یافت که منجر به آزادی حدود ۱۰۰ گروگان اسرائیلی شد. در مه ۲۰۲۴، گزارش شد که آمریکا از قطر خواسته است در صورت امتناع
شد که آمریکا از قطر خواسته است در صورت امتناع رهبران حماس از توافق بر سر گروگان‌ها با اسرائیل، آنها را از خاک خود خارج کند. به گفته بی‌بی‌سی، این نتیجه نفوذ کمتر دولت بایدن بر اسرائیل است که آنها را به این باور رسانده که بهترین راه برای وادار کردن آنها به نوعی توافق، اعمال فشار بر حماس است. در نوامبر ۲۰۲۴، پس از رد مجدد توافق آتش‌بس توسط حماس، گزارش شد که قطر میانجیگری بین اسرائیل و حماس را کنار گذاشته و بنا به گزارش‌ها، به دنبال فشار آمریکا، به این گروه دستور داده است که کشور را ترک کنند. با این حال، دولت
داده است که کشور را ترک کنند. با این حال، دولت قطر اظهار داشت که چنین دستوری صادر نشده است. دولت بایدن دو هفته قبل در ماه اکتبر، زمانی که پیشنهاد دیگری برای آزادی گروگان‌های اسرائیلی پس از کشته شدن یحیی سنوار توسط اسرائیل رد شد، از قطر خواست تا حماس را از کشور بیرون کند. به گزارش خبرگزاری کان، قطر به حماس گفته است: «شما اینجا خوش آمدید.» با این حال، مقامات حماس این گزارش را تکذیب کردند.
جین هکمن، هنرپیشه آمریکایی بود که به خاطر نقش‌های اصلی متمایز و معتبرش روی صحنه و پرده سینما شهرت داشت. او در طول شش دهه فعالیت حرفه‌ای خود دو جایزه اسکار، دو جایزه بفتا، سه جایزه گلدن گلوب و یک جایزه انجمن بازیگران فیلم را دریافت کرد. دو جایزه اسکار هکمن برای بهترین بازیگر در نقش "جیمی «پوپای» دویل" در فیلم اکشن ارتباط فرانسوی ساخته ویلیام فریدکین (۱۹۷۱) و بهترین بازیگر نقش مکمل مرد برای بازی در نقش یک "کلانتر شرور" در فیلم وسترن نابخشوده ساخته کلینت ایستوود (۱۹۹۲) بود. وی همچنین برای سه نقش دیگر نامزد
(۱۹۹۲) بود. وی همچنین برای سه نقش دیگر نامزد اسکار شد: نقش "باک بارو" در درام جنایی بانی و کلاید (۱۹۶۷)، "استاد دانشگاه" در درام هیچ‌گاه برای پدرم آواز نخواندم (۱۹۷۰)، و یک "مأمور اف‌بی‌آی" در درام تاریخی میسیسیپی می‌سوزد (۱۹۸۸). او برنده دو گلدن گلوب برای هر دو فیلم ارتباط فرانسوی (۱۹۷۱) و نابخشوده (۱۹۹۲) و همچنین جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر مرد - فیلم موزیکال یا کمدی برای نقش کمدی خود در نقش پدرسالار خانواده در فیلم کمدی-درام خانواده اشرافی تننبام ساخته وس اندرسن (۲۰۰۱) شد. او برای بازی در فیلم‌های
وس اندرسن (۲۰۰۱) شد. او برای بازی در فیلم‌های مکالمه (۱۹۷۴)، ارتباط فرانسوی ۲ (۱۹۷۵)، زیر آتش (۱۹۸۳)، دو بار در زندگی (۱۹۸۵)، و میسیسیپی می‌سوزد (۱۹۸۸) نیز نامزد دریافت گلدن گلوب شد. هکمن در سال ۲۰۰۳ جایزه گلدن گلوب سیسیل بی. دمیل را دریافت کرد.
آلیس نکوم (; -) وکیل فعال حقوق بشر اهل کامرون است. وی به خاطر دفاع از حقوق ال‌جی‌بی‌تی در کامرون و مشخصا تلاش برای لغو قوانینی که برای همجنس‌گرایی مجازات تعیین می‌کند شناخته شده‌است. نکوم در تولوز، فرانسه حقوق خواند و در دوالا از سال ۱۹۶۹ به وکالت مشغول گشت. در سن ۲۴ سالگی اولین زن سیاه‌پوست بود که مجوز وکالت در کامرون را دریافت کرد.
باشگاه فوتبال وسترن تایگرز یک باشگاه فوتبال گویانی در جرج‌تاون است. این باشگاه در لیگ الیت گویان شرکت می‌کند.
فرار (; ) فیلم مستقل مستند پویانمایی بزرگسالان محصول سال ۲۰۲۱ است. این فیلم یک تولید مشترک بین‌المللی با دانمارک، فرانسه، نروژ و سوئد است که داستان مردی به نام امین نوابی را روایت می‌کند، دوست دوران دبیرستان راسموسن، که برای اولین بار گذشتهٔ پنهان خود را از فرار از کشورش افغانستان به دانمارک به اشتراک می‌گذارد. ریز احمد و نیکلای کاستر والدو به عنوان تهیه‌کنندگان اجرایی فعالیت می‌کنند و صدای نسخه دوبله انگلیسی را نوابی و راسموسن بر عهده دارند. این فیلم نخستین بار در جشنواره فیلم ساندنس ۲۰۲۱ در ۲۸ ژانویه ۲۰۲۱
بار در جشنواره فیلم ساندنس ۲۰۲۱ در ۲۸ ژانویه ۲۰۲۱ به نمایش درآمد، جایی که جایزه بزرگ هیئت داوران در بخش مستند سینمای جهان را به دست آورد. این فیلم در ۳ دسامبر ۲۰۲۱ توسط نئون و پارتیسپنت در سینماهای ایالات متحده اکران شد. این فیلم تحسین گسترده‌ای از جشنواره‌های فیلم و منتقدان دریافت کرد و نقدهای مثبتی برای انیمیشن، داستان، محتوای موضوعی، مسائل مطرح‌شده و نمایندگی جامعه ال‌جی‌بی‌تی به دست آورد. این فیلم همچنین از تصاویر آرشیوی از وقایع افغانستان در زمان فرار امین استفاده کرده است. این فیلم یکی از بهترین آثار
استفاده کرده است. این فیلم یکی از بهترین آثار سال ۲۰۲۱ شناخته شد و جوایز زیادی به ویژه در بخش‌های انیمیشن و مستند به دست آورد. از جمله افتخارات آن می‌توان به جایزه بهترین فیلم در جشنواره بین‌المللی فیلم انیمیشن انسی و جایزه بهترین انیمیشن مستقل در چهل و نهمین جوایز انی اشاره کرد. این فیلم نخستین مستند انیمیشنی بود که موفق به کسب این جوایز شد. این فیلم به عنوان نماینده دانمارک برای رقابت در بخش جایزه اسکار بهترین فیلم بین‌المللی انتخاب شد و در بین پنج نامزد نهایی قرار گرفت. همچنین، پس از "والس با بشیر"
نهایی قرار گرفت. همچنین، پس از "والس با بشیر" (۲۰۰۸)، دومین انیمیشن غیرانگلیسی‌زبانی بود که به این مرحله رسید. علاوه بر این، در دو بخش دیگر، یعنی بهترین فیلم مستند و بهترین فیلم پویانمایی نیز نامزد شد و به اولین فیلمی تبدیل شد که هم‌زمان در هر سه بخش نامزدی اسکار دریافت می‌کند.
ریچموند کیکرز یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای آمریکایی مستقر در ریچموند، ویرجینیا است. کیکرز به عنوان عضوی از یواس‌ال۱ رقابت می‌کند. این باشگاه در سال ۱۹۹۳ تأسیس شد و در همان سال به عنوان یک تیم گسترش دهنده لیگ فوتبال بین منطقه‌ای ایالات متحده، که در آن زمان، سطح چهارم فوتبال در ایالات متحده بود، شروع به بازی کرد.
گلیندا () شخصیتی خیالی است که توسط ال. فرانک بام برای مجموعه رمان‌های "اُز" خلق شده است. او نخستین‌بار در رمان کلاسیک کودکانه "جادوگر شگفت‌انگیز اُز" (۱۹۰۰) ظاهر شد و گلیندا قدرتمندترین ساحره در سرزمین اُز شناخته می‌شود. گلایندا حاکم سرزمین کوادلینگ در جنوب شهر امرالد است و همچنین از پرنسس آزما محافظت می‌کند.
دپورتیوو اماتیتلان یک باشگاه فوتبال اهل گواتمالا از اماتیتلان، شهرستان گواتمالا است. این تیم در ۳۰ سپتامبر ۱۹۶۲ تأسیس شد و در حال حاضر در دسته دوم گواتمالا بازی می‌کند.
الفابا ثراپ (, ) قهرمان رمان "شرور: زندگی و زمانهٔ جادوگر شرور غرب" (۱۹۹۵) نوشتهٔ گرگوری مگوایر است. او در اقتباس تئاتر موزیکال این رمان و همچنین در دو قسمت از اقتباس سینمایی آن، یعنی فیلم‌های "شرور" (۲۰۲۴) و "" (۲۰۲۵) نیز حضور دارد. الفابا نسخه‌ای بازآفرینی‌شده از جادوگر خبیث غرب در رمان "جادوگر شگفت‌انگیز اُز" (۱۹۰۰) اثر ال. فرانک بام است.
اندی نلسون () مهندس صدا و میکس‌کننده مجدد بریتانیایی است که در لس آنجلس، کالیفرنیا، ایالات متحده فعالیت می‌کند. او تاکنون دو بار برنده جایزه اسکار بهترین صداگذاری از میان ۲۴ نامزدی شده است. نلسون از سال ۱۹۸۰ تاکنون در بیش از ۱۵۰ فیلم همکاری داشته است. علاوه بر جوایز اسکار، او پنج بار برنده جایزه بفتا برای بهترین صداگذاری شده و هشت بار دیگر نیز در همین بخش نامزد شده است. او در فهرست افتخارات سال نو ۲۰۰۱ ملکه، نشان صدسالگی استرالیا را به پاس خدماتش به جامعه استرالیا و صنعت فیلم این کشور دریافت کرد.
تسا سارا راس CBE (، زادهٔ ۱۹۶۱) تهیه‌کننده و مدیر اجرایی فیلم اهل انگلستان است. او جایزه بفتا را برای مشارکت برجسته در سینمای بریتانیا دریافت کرده و در سال ۲۰۱۳ توسط برنامه Woman’s Hour به عنوان یکی از ۱۰۰ زن قدرتمند بریتانیا معرفی شد. راس عضو افتخاری مدرسه ملی فیلم و تلویزیون است. همچنین، در فهرست افتخارات سال نو ۲۰۱۰، به پاس خدماتش در صنعت رسانه، نشان CBE را دریافت کرد.
دری مورکین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال شالکه ۰۴ بازی می‌کند. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال شالکه ۰۴ و باشگاه فوتبال ولندام اشاره کرد. زندگی شخصی. دری مورکین در کولچستر به دنیا آمد و شغل مادرش باعث شد خانواده‌اش در سن چهار سالگی به هلند منتقل شوند. دوران باشگاهی. ولندام. مورکین فوتبال پایه را با بازی برای چند تیم هلندی آغاز کرد و سپس در سال ۲۰۱۵ به آکادمی جوانان باشگاه فوتبال ولندام پیوست. در فصل ۲۰۱۸–۱۹، او ۲۱ گل در ۳۴ بازی
ولندام پیوست. در فصل ۲۰۱۸–۱۹، او ۲۱ گل در ۳۴ بازی برای جوانان ولندام به ثمر رساند و به آنها در کسب عنوان قهرمانی دسته سوم کمک کرد. در نیم فصل اول ۲۰۱۸–۱۹، مورکین همچنین اولین بازی حرفه‌ای خود را برای ولندام انجام داد و در شکست ۳–۱ مقابل آیندهوون در لیگ دسته اول فوتبال هلند در ۱۸ ژانویه ۲۰۱۹ به عنوان بازکیکن تعویضی وارد زمین شد. او اولین گل خود را برای ولندام در ۲۲ نوامبر ۲۰۱۹ به ثمر رساند که در نهایت در پیروزی ۲–۱ خارج از خانه مقابل باشگاه فوتبال اکسلسیور تعیین‌کننده بود. مورکین در فصل ۲۰۲۰–۲۱ در دسته اول