payamvha/North_RAG huggingface dataset:
از ۱۱ مارس تا ۱۵ مارس ۲۰۲۵، گروهی از رهبران امنیت ملی ایالات متحده در مورد عملیات نظامی قریب‌الوقوع علیه حوثی‌ها در یمن از خدمات ارتباطی ناامن و دستگاه‌های شخصی برای انجام یک گفتگوی گروهی در پیام‌رسان سیگنال استفاده کردند. برخی از اعضای گروه عبارت بودند از: جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور. پیت هگست، وزیر دفاع؛ مارکو روبیو، وزیر امور خارجه؛ تولسی گابارد مدیر اطلاعات ملی ; و مایکل والتز، مشاور امنیت ملی. این افشاگری زمانی رخ داد که والتز به اشتباه جفری گلدبرگ، سردبیر مجله آمریکایی "آتلانتیک" را به گروه اضافه کرد.
مجله آمریکایی "آتلانتیک" را به گروه اضافه کرد. در ۱۵ مارس، هگزت از گروه برای به اشتراک گذاشتن جزئیات حملات هوایی قریب‌الوقوع، از جمله زمان پرتاب و حمله استفاده کرد. نام یک افسر زن مخفی فعال سیا توسط مدیر سیا در چت عنوان شد، ونس و هگزت نیز در پیام‌هایی در گروه نسبت به متحدان اروپایی ابراز انزجار کردند. محتوای گروه در ۲۴ مارس، زمانی که گلدبرگ رونوشت نیمه ویرایش‌شده‌ای را در "آتلانتیک" منتشر کرد، عمومی شد. برایان هیوز، سخنگوی شورای امنیت ملی کاخ سفید، صحت این گفتگو را تأیید کرد. پس از اینکه دیگر مقامات دولت
گفتگو را تأیید کرد. پس از اینکه دیگر مقامات دولت ترامپ در توصیف گلدبرگ از بخش‌های ویرایش‌شده به عنوان احتمالاً حاوی اطلاعات طبقه‌بندی شده مخالفت کردند، "آتلانتیک" کل متن را در ۲۵ مارس منتشر کرد. این حادثه نگرانی‌هایی را در مورد عملکردهای امنیت اطلاعات رهبران امنیت ملی، اطلاعات حساس دیگری که ممکن است فاش کرده باشند، قوانین حفظ سوابق، پاسخگویی در دولت ترامپ و موارد دیگر را برانگیخت. رسوایی سیاسی و نشت اطلاعاتی دولت ایالات متحده سیگنال‌گیت نامیده شده است. پیش‌زمینه. حملات آمریکا به یمن. پس از حمله حماس به
حملات آمریکا به یمن. پس از حمله حماس به اسرائیل در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ و جنگ متعاقب آن در غزه، دولت حوثی در یمن حملات خود را به اسرائیل و علیه کشتی‌رانی بین‌المللی در دریای سرخ از جمله بمباران، ربودن و انهدام کشتی‌های تجاری آغاز کرد. در ژانویه ۲۰۲۴، ایالات متحده و بریتانیا در اقدامی تلافی‌جویانه یک سری حملات هوایی علیه حوثی‌ها را آغاز کردند. پس از روی کار آمدن در ژانویه ۲۰۲۵، دولت ترامپ مدعی شد که نسبت به اختلالات حوثی‌ها در خطوط کشتیرانی بین‌المللی واکنش قاطع تری نسبت به آنچه دولت بایدن انجام داده بود، اجرا
تری نسبت به آنچه دولت بایدن انجام داده بود، اجرا خواهد کرد. پس از اجرای آتش‌بس جنگ غزه در سال ۲۰۲۵ در ۱۹ ژانویه، حوثی‌ها اعلام کردند که به‌جز کشتی‌های وابسته به اسرائیل، حمله به دیگر کشتی‌های عبوری از دریای سرخ را متوقف خواهند کرد. پس از آنکه اسرائیل از ورود کمک‌های بشردوستانه به غزه جلوگیری کرد، حوثی‌ها حملات خود را در ۱۱ مارس از سر گرفتند. در ۱۵ مارس، ایالات متحده یک سری حملات هوایی دیگر در یمن انجام داد. پیام‌رسان سیگنال. سیگنال، یک برنامه پیام‌رسانی تلفن همراه است که به لطف ویژگی‌هایی مانند رمزگذاری
همراه است که به لطف ویژگی‌هایی مانند رمزگذاری سرتاسر برای همه پیام‌ها و تماس‌های صوتی به‌طور پیش‌فرض، جمع‌آوری حداقل داده‌ها و حذف خودکار پیام‌ها، به ویژه پس از نقض ارتباطات راه دور چین در سال ۲۰۲۴، در بین عموم محبوبیت پیدا کرد. دولت ایالات متحده استفاده از سیگنال برای تجارت رسمی را به‌دلیل قوانین حفظ سوابق و به‌دلیل اینکه در صورت به خطر افتادن دستگاه کاربر ممکن است ویژگی‌های امنیتی برنامه کار نکند، منع کرده است. در ۱۸ مارس ۲۰۲۵، پنتاگون با ارسال یادداشتی به سراسر وزارتخانه هشدار داد: «لطفاً توجه داشته
به سراسر وزارتخانه هشدار داد: «لطفاً توجه داشته باشید: برنامه‌های پیام‌رسان شخص ثالث (مانند سیگنال) طبق خط‌مشی برای تمرین‌های پاسخگویی/ فراخوان طبقه‌بندی‌نشده مجاز هستند، اما برای پردازش یا ذخیره اطلاعات غیرمحرمانه نظامی غیرعمومی تأیید نشده‌اند.». اظهارات گذشته اعضای دولت ترامپ. اعضای دولت ترامپ که در چت گروه سیگنال شرکت داشتند یا بعداً فاش شدن آن را کم‌اهمیت جلوه دادند، قبلاً از هیلاری کلینتون به دلیل جنجال‌های ایمیلی اش انتقاد کرده بودند: دونالد ترامپ در سال ۲۰۱۶ گفت که کلینتون تلاش کرد "امنیت دولت را
سال ۲۰۱۶ گفت که کلینتون تلاش کرد "امنیت دولت را دور بزند" و "اطلاعات طبقه بندی شده را روی یک سرور ناامن ارسال و دریافت کرد و امنیت مردم آمریکا را در معرض تهدید قرار داد". پیت هگست در سال ۲۰۱۶ گفت که متحدان آمریکا "نگران خواهند شد که رهبران ما ممکن است آنها را به دلیل سهل انگاری فاحش یا سهل انگاری آنها در مدیریت اطلاعات افشا کنند" استفان میلر در سال ۲۰۲۲ گفت که "دشمنان خارجی به راحتی می‌توانند عملیات طبقه بندی شده و اطلاعات اطلاعاتی را به دلیل استفاده از "ارتباطات غیرقانونی" هک کنند. در حالی که مایک والتز
غیرقانونی" هک کنند. در حالی که مایک والتز چگونه کلینتون توانست "۳۳ هزار ایمیل دولتی را در یک سرور خصوصی حذف کند" محکوم کرد. سایر اعضای دولت ترامپ که در گفتگوی گروهی سیگنال شرکت داشتند نیز قبلاً بر لزوم مجازات شدید نقض‌های امنیتی تأکید کرده بودند. تولسی گابارد در ۱۴ مارس ۲۰۲۵ گفت: «هر گونه انتشار غیرمجاز اطلاعات طبقه‌بندی شده نقض قانون است و با آن رفتار خواهد شد»، در حالی که جان رتکلیف در سال ۲۰۱۹ اظهار داشت: «استفاده نادرست از اطلاعات طبقه‌بندی شده همچنان نقض قانون جاسوسی است.» اعضا. ۱۹ عضو این گروه شامل
نقض قانون جاسوسی است.» اعضا. ۱۹ عضو این گروه شامل این افراد به علاوه یک افسر سیا بودند که نامش توسط "آتلانتیک" مخفی شد:
در ۲۸ مارس ۲۰۲۵ در ساعت ۱۲:۵۰:۵۴ به وقت محلی (۰۶:۲۰:۵۴ UTC)، زمین‌لرزه‌ای به قدرت ۷٫۷ ریشتر ناحیه زاگاین میانمار با کانونی نزدیک به ماندالی، دومین شهر بزرگ کشور را لرزاند. شوک گسلی امتداد لغز به حداکثر شدت مرکالی اصلاح شده IX (خشن) دست یافت. این قوی‌ترین زمین‌لرزه‌ای بود که میانمار را از زمان زمین‌لرزه ۱۹۱۲ می‌میو با قدرت ۷٫۹ ریشتر رخ داد. این زمین‌لرزه خسارات قابل توجهی را در میانمار و در همسایگی تایلند وارد کرد. این زمین‌لرزه منجر به مرگ بیش از ۵٬۳۵۰ نفر در میانمار، ۵۱ نفر در تایلند شد و یک نفر در ویتنام
میانمار، ۵۱ نفر در تایلند شد و یک نفر در ویتنام شد. همچنین ۸۲۰ نفر همچنان مفقود هستند. تعداد زخمی‌ها بیش از ۶٬۶۲۰ نفر گزارش شده است. صدها نفر دیگر مفقود شده‌اند، از جمله در محل یک ساختمان در حال ساخت در بانکوک که به دلیل زمین‌شناسی کم‌ژرفا، به لرزه‌های زمین‌لرزه از فواصل دور حساس‌تر است و آگاهی کم از این مسئله، آسیب‌پذیری شهر را در برابر تأثیرات زمین‌لرزه افزایش داده است. تا ۲۸ مارس، مقامات وضعیت اضطراری اعلام کردند و انتظار دارند تعداد کشته‌ها افزایش یابد. جنگ داخلی جاری در میانمار دشواری امدادرسانی را
جنگ داخلی جاری در میانمار دشواری امدادرسانی را بیشتر کرده است. این زمین‌لرزه مرگبارترین زمین‌لرزه در میانمار از زمان زمین‌لرزه باگو در سال ۱۹۳۰ بوده و دومین زمین‌لرزه مرگبار در تاریخ این کشور محسوب می‌شود. محیط تکتونیکی. میانمار بین چهار صفحه تکتونیکی قرار گرفته است - صفحات هند، اوراسیا، سوندا و برمه که به دلیل فرآیندهای زمین‌شناسی فعال با هم تعامل دارند. در امتداد سواحل غربی جزایر کوکو، در سواحل راخین، و به بنگلادش، یک مرز همگرای بسیار مورب وجود دارد که به مگاتراست سوندا معروف است. این گسل بزرگ مرز بین
به مگاتراست سوندا معروف است. این گسل بزرگ مرز بین صفحات هند و برمه را مشخص می‌کند. ابر رانش از بستر دریا در بنگلادش بیرون می‌آید، جایی که به موازات و شرق تپه‌های چین امتداد دارد. این مرز به سمت شمال میانمار ادامه می‌یابد، جایی که به شرق هیمالیا ختم می‌شود. یک گسل تبدیل به طول ۱۴۰۰ کیلومتر (۸۷۰ مایل) از میانمار می‌گذرد و مرکز گسترش آندامان را به منطقه برخورد در شمال متصل می‌کند. این گسل که گسل ساگاینگ نامیده می‌شود، مرزی بین صفحات برمه و سوندا است که با فاصله ۱۸ تا ۴۹ میلی‌متر (۰٫۷۱ تا ۱٫۹۳ اینچ) در سال از
۱۸ تا ۴۹ میلی‌متر (۰٫۷۱ تا ۱٫۹۳ اینچ) در سال از کنار یکدیگر می‌لغزند. این بزرگ‌ترین و فعال‌ترین منبع زمین لرزه میانمار است که از شهرهای بزرگ مانند یانگون، نایپیداو و ماندالی می‌گذرد یا نزدیک آن است. زمین لرزه‌های بزرگ و مخرب در امتداد این گسل در سال‌های ۱۹۳۱ (Ms ۷/۵)، ۱۹۴۶ (Mw ۷٫۳ و ۷٫۷)، ۱۹۵۶ (Ms ۷/۰)، ۱۹۹۱ (Mw ۶/۹) و ۲۰۱۲ (Mw ۶/۹) رخ داده است. بزرگی زمین‌لرزه‌های روی گسل ساگینگ در سراسر منطقه گسل متفاوت است، از Mw ۷/۰ تا ۸٫۰ فاصله عود نیز بسته به محل در امتداد گسل متفاوت است. بخش‌های جنوبی آن که در سال
امتداد گسل متفاوت است. بخش‌های جنوبی آن که در سال ۱۹۳۰ پاره شد دارای دوره‌های بازگشت ۱۰۰ تا ۱۵۰ ساله بر اساس مطالعات دیرینه‌سیسم‌شناسی است. زلزله‌های مخرب برای قرن‌ها این منطقه را تحت تأثیر قرار داده‌اند، اما تحقیقات آکادمیک محدودی برای درک ویژگی‌های لرزه‌شناسی آنها وجود دارد. بیشتر زمین لرزه‌های میانمار، از جمله رویدادهای بزرگ و گسیختگی سطح، به خوبی درک نشده‌اند. زمین لرزه بزرگ ۸/۵–۸/۸ مگاوات در سال ۱۷۶۲ بخشی از ساندا را در سواحل راخین پاره کرد. این زمین لرزه ممکن است به دلیل فرورانش صفحه هند در زیر صفحه
ممکن است به دلیل فرورانش صفحه هند در زیر صفحه برمه در امتداد مگاتراست ایجاد شده باشد. بقایای صفحه فرورانش شده هند در زیر مرکز میانمار نیز باعث زمین لرزه‌های درون تخته ای می‌شود. زلزله سال ۱۹۷۵ باگان به دلیل گسل معکوس در صفحه هند در عمق متوسط رخ داد.
مسابقات قهرمانی جوانان آسیا در سال ۱۹۷۳ به میزبانی ایران در شهر تهران برگزار شد.این نخستین میزبانی ورزشگاه آریامهر از یک رقابت های بین المللی بود.
ایزابل استنگرز (زاده ۱۹۴۹) فیلسوف بلژیکی است که به خاطر آثارش در زمینه فلسفه علم شناخته شده است. او که به‌عنوان شیمیدان آموزش دیده است، با شیمیدان روسی-بلژیکی ایلیا پریگوژین و فیلسوف/جامعه‌شناس فرانسوی برونو لاتور و دیگران همکاری کرده و آثار زیادی در زمینه تاریخ علم و فلسفه‌دانانی چون ژیل دلووز، آلفرد نورت وایت‌هد، دانا هاراوِی، و میشل سر نوشته است. زندگی‌نامه. استنگرز دختر مورخ ژان استنگرز است. او شیمی را مطالعه کرد و با مدرک این رشته از دانشگاه آزاد بروکسل فارغ‌التحصیل شد اما بعدها به فلسفه و تاریخ علم
فارغ‌التحصیل شد اما بعدها به فلسفه و تاریخ علم نیز علاقه‌مند شد و آثاری را در این زمینه منتشر کرد. آثار. علایق پژوهشی او شامل فلسفه علم و تاریخ علم است. او کرسی استادی فلسفه علم را در دانشگاه آزاد بروکسل دارد و در سال ۱۹۹۳ جایزه بزرگ فلسفه را از آکادمی فرانسه دریافت کرد. استنگرز دربارهٔ فیلسوف انگلیسی آلفرد نورت وایت‌هد نوشته است؛ آثار دیگر او شامل فلسفه‌دانان قاره‌ای مانند میشل سر، ژیلبر سیموندون، ژیل دلووز یا وینسیان دِسپِرت و همچنین فیلسوفان علم و محیط‌زیست آمریکای شمالی مانند دانا هاراوِی می‌شود.
آمریکای شمالی مانند دانا هاراوِی می‌شود. استنگرز همچنین با روان‌پزشک لئون چرتوک و جامعه‌شناس علم برونو لاتور همکاری کرده است. بخشی مهم از آثار اخیر او شامل گفتگوها و ترجمه‌هایی از آثار دانا هاراوِی است که خود آن را وظیفه‌ای دشوار توصیف می‌کند: «باید اعتراف کنم که ترجمه هاراوِی آسان نیست، زیرا نوشتاری که او به کار می‌گیرد، به گفته خودش، از نوع 'فناورانه' است. برای هاراوِی، این‌که نوشتار عمل می‌کند، واژه‌ها کنش دارند، و داستان‌ها و شیوه روایت آن‌ها اهمیت دارند، همواره صادق است – حتی زمانی که بلاغت متنی هدفش
همواره صادق است – حتی زمانی که بلاغت متنی هدفش این است که خواننده را در موقعیتی قرار دهد که ناگزیر از پیگیری استدلال باشد، بی‌آنکه راه گریزی داشته باشد، تا دیدگاهی را بپذیرد که اساساً به‌صورت ناشناس ارائه شده است. ازاین‌رو، حتی زمانی که متن در برابر ایده‌ای که باید با آن موافقت شود، عقب‌نشینی می‌کند و صرفاً وسیله‌ای برای آن است. اما متن هاراوِی عقب‌نشینی نمی‌کند: همانند یک متن شاعرانه، این‌که فقط آن را 'به رسمیت بشناسیم' یک اشتباه جزئی محسوب می‌شود.» دانا هاراوِی به درهم‌تنیدگی اندیشه‌های ایزابل استنگرز،
هاراوِی به درهم‌تنیدگی اندیشه‌های ایزابل استنگرز، دانا هاراوِی، برونو لاتور و وینسیان دسپرت، در میان دیگران، به‌عنوان شبکه‌ای از «شکل‌های ریسمانی» اشاره کرده است. استنگرز کتاب‌هایی دربارهٔ نظریه آشوب با ایلیا پریگوژین، شیمی‌دان فیزیکی روسی-بلژیکی و برنده جایزه نوبل، نوشته است. پریگوژین به خاطر پژوهش‌هایش دربارهٔ ساختارهای گسسته، سیستم‌های پیچیده و برگشت‌ناپذیری شناخته می‌شود. از جمله این آثار می‌توان به "نظم از درون آشوب" (۱۹۸۴) و "پایان قطعیت: زمان، آشوب و قوانین جدید طبیعت" (۱۹۹۷) اشاره کرد. استنگرز و
و قوانین جدید طبیعت" (۱۹۹۷) اشاره کرد. استنگرز و پریگوژین اغلب از آثار ژیل دلووز بهره می‌برند و او را منبعی فلسفی مهم برای اندیشیدن دربارهٔ پرسش‌های مرتبط با برگشت‌ناپذیری و جهان به‌عنوان یک سیستم باز در نظر می‌گیرند. آثار اخیر استنگرز بر پیشنهاد او دربارهٔ "کیهان‌سیاسی" متمرکز است که یکی از جنبه‌های کلیدی آن توسط برونو لاتور به‌عنوان «ترکیب تدریجی جهانی مشترک» توصیف می‌شود؛ جهانی که در آن عناصر انسانی و غیرانسانی به‌طور جدایی‌ناپذیری در هم تنیده‌اند. علاوه بر این، او به بازبینی و تغییر عمل‌گرایانه فلسفه
بر این، او به بازبینی و تغییر عمل‌گرایانه فلسفه گمانه‌زن آلفرد نورت وایت‌هد پرداخته است. مجموعه آثار "کیهان‌سیاسی" در سال ۲۰۱۳ برنده جایزه لودویک فلک شد.
کاترین گولدن بیتینگ (۲۹ آوریل ۱۸۶۹ – ۱۵ اکتبر ۱۹۳۷) یک شیمیدان غذایی در وزارت کشاورزی ایالات متحده آمریکا و انجمن ملی کنسروسازان بود. او نویسنده‌ای پرکار در زمینه نگه‌داری غذا بود. همان‌طور که در "گزارش سالانه کتابدار کنگره" (۱۹۴۰) آمده است، او برای انجام تحقیقاتش «مواد مربوط به منابع، آماده‌سازی و مصرف غذاها، شیمی، باکتری‌شناسی، نگه‌داری و غیره، از قدیم‌ترین دوران تا زمان حال» را گردآوری کرده بود. او و همسرش، آرویل بیتینگ، مجموعه‌ای ارزشمند از کتاب‌ها و منابع مرتبط با آشپزی را به کتابخانه کنگره اهدا کردند.
مرتبط با آشپزی را به کتابخانه کنگره اهدا کردند. مجموعه بیتینگ شامل تعداد زیادی از انتشارات انگلیسی و آمریکایی در زمینه تهیه غذا از قرن هجدهم و نوزدهم و همچنین نمونه‌هایی از آثار برجسته فرانسوی، آلمانی و ایتالیایی است. بسیاری از روش‌ها و تکنیک‌های مدرن ایمنی غذایی مستقیماً از تحقیقات این زوج ناشی شده است. زندگی شخصی. کاترین بیتینگ در ۲۹ آوریل ۱۸۶۹ در استراتفورد، انتاریو، کانادا به دنیا آمد. خانواده او در دوران کودکی‌اش به ماساچوست در ایالات متحده مهاجرت کردند. او با آرویل وین بیتینگ، استاد علوم دامپزشکی،
او با آرویل وین بیتینگ، استاد علوم دامپزشکی، کارشناس آشپزی و نویسنده چندین کتاب آشپزی ازدواج کرد. کاترین و آرویل وین بیتینگ همکاری نزدیکی داشتند و در یک مؤسسه کار کرده و در انتشار چندین اثر با یکدیگر همکاری کردند. تحصیلات و اوایل حرفه. بیتینگ در سال ۱۸۸۶ از مدرسه نرمال سیلم (که اکنون دانشگاه ایالتی سیلم نام دارد) فارغ‌التحصیل شد. او مدرک کارشناسی علوم را در سال ۱۸۹۰، کارشناسی ارشد علوم را در ۱۸۹۲ و دکترای علوم را در ۱۸۹۵ از دانشگاه پردو دریافت کرد. در دوران نگارش پایان‌نامه کارشناسی ارشدش، او به‌عنوان
نگارش پایان‌نامه کارشناسی ارشدش، او به‌عنوان دستیار گیاه‌شناسی در ایستگاه تحقیقات کشاورزی پردو فعالیت داشت. در سال ۱۸۹۳، او به‌عنوان مدرس در دانشگاه پردو شروع به تدریس زیست‌شناسی، گیاه‌شناسی ساختاری و باکتری‌شناسی کرد. حرفه. در سپتامبر ۱۹۰۷، بیتینگ به‌عنوان ریزتحلیل‌گر در بخش شیمی وزارت کشاورزی ایالات متحده آمریکا، اداره شیمی منصوب شد، جایی که با آرویل بیتینگ همکاری داشت و در زمینه نگه‌داری غذا تخصص پیدا کرد. او نزدیک به پنجاه مقاله در این حوزه منتشر کرد. در مدت حضورش در اداره شیمی، کاترین به‌عنوان
کرد. در مدت حضورش در اداره شیمی، کاترین به‌عنوان ریزگیاه‌شناس فعالیت داشت. نخستین پروژه او شامل همکاری با همسرش برای توسعه روشی برای تولید کچاپ بدون افزودن مواد نگه‌دارنده بود. آن‌ها خانه خود را در لافایت به یک کارخانه تولید کچاپ تبدیل کردند و صدها بطری از این محصول تولید کردند. همچنین نمونه‌هایی از کچاپ تولید شده در ده‌ها کارخانه را برای تحلیل جمع‌آوری کردند. با مشاهده نمونه‌ها و انجام آزمایش‌های فساد، دریافتند که افزودن شکر و سرکه از فساد جلوگیری می‌کند. آرویل بیتینگ یافته‌های آن‌ها را در سال ۱۹۰۹ تحت
آرویل بیتینگ یافته‌های آن‌ها را در سال ۱۹۰۹ تحت عنوان "آزمایش‌هایی دربارهٔ فساد کچاپ گوجه‌فرنگی" منتشر کرد. در سال ۱۹۱۵، دو تک‌نگاری دیگر با عنوان "روش‌های تولید کچاپ" و "ریزساختار کچاپ" منتشر شد. در دهه ۱۹۲۰، بیتینگ‌ها به‌عنوان ریزتحلیل‌گر برای انجمن ملی کنسروسازان شروع به کار کردند. آن‌ها در سال ۱۹۳۷ کتاب "Appertizing or, The Art of Canning" را منتشر کردند. این عنوان، که به‌ظاهر دارای غلط املایی است، درواقع ارجاعی به نیکولا آپر، مخترع فرانسوی روش‌های نگه‌داری مواد غذایی در ظروف دربسته است. مجموعه
نگه‌داری مواد غذایی در ظروف دربسته است. مجموعه گاسترونومی. مجموعه ۴۳۴۶ جلدی او از ادبیات گاسترونومی که دوره‌ای از قرن پانزدهم تا بیستم را پوشش می‌دهد، اکنون در بخش کتاب‌های نایاب و مجموعه‌های ویژه کتابخانه کنگره نگهداری می‌شود. او مجموعه بزرگی از منابع را گردآوری کرد تا: «تحقیقات خود را تسهیل کند»، همان‌طور که در "گزارش سالانه کتابدار کنگره" (۱۹۴۰) آمده است، او «مواد مربوط به منابع، آماده‌سازی و مصرف غذاها، شیمی، باکتری‌شناسی، نگه‌داری و غیره، از قدیمی‌ترین دوران تا زمان حال» را گردآوری کرده بود. سرپرست
دوران تا زمان حال» را گردآوری کرده بود. سرپرست این مجموعه، لئونارد ن. بک، آن را به‌طور حرفه‌ای ارزیابی کرد و مجموعه او را در کنار مجموعه نویسنده غذایی الیزابت رابینز پنل قرار داد. عنوان "Two Loaf-Givers" به ریشه‌شناسی واژه انگلیسی "lady" در زبان انگلیسی قدیم اشاره دارد. نسخه دیجیتالی این اثر نیز در دسترس است. در سال ۱۸۹۵، آکادمی علوم ایندیانا او را به‌عنوان عضو همکار منصوب کرد.
پروفسور ویویان وینگ-وا یام (زادهٔ ۱۰ فوریه ۱۹۶۳) یک شیمی‌دان اهل هنگ کنگ است. یام جوان‌ترین زن عضو آکادمی علوم چین است که تاکنون انتخاب شده است. او در سال ۲۰۱۱ به عنوان برندهٔ جوایز لورئال-یونسکو برای زنان در علم شناخته شد به دلیل کارهایش روی مواد نورافشان و روش‌های نوآورانهٔ جذب انرژی خورشیدی. سال‌های اولیه و تحصیلات. ویویان وینگ-وا یام در هنگ کنگ بریتانیا متولد شد. پدرش مهندس عمران بود، اما یام می‌گوید که هیچ‌کدام از والدینش او را به سمت این حرفه سوق ندادند. یام از دیدن جیوه و داشتن معلم زیست‌شناسی که تا
یام از دیدن جیوه و داشتن معلم زیست‌شناسی که تا لحظهٔ آخرِ بارداری‌اش تدریس می‌کرد، به عنوان عواملی که علاقهٔ او را برانگیختند، یاد می‌کند. یام در یک مدرسهٔ دستور زبان انگلیکان تحصیل کرد. او در سال ۱۹۸۵ مدرک کارشناسی علوم در شیمی و در سال ۱۹۸۸ مدرک دکترای خود را از دانشگاه هنگ کنگ دریافت کرد. او در تیم بدمینتون دانشگاه بود و زیر نظر "چی-مینگ چه" تحصیل کرد. حرفه. در سال ۱۹۸۸، او به عنوان عضو هیئت علمی جوان در دپارتمان علوم کاربردی دانشگاه پلی‌تکنیک شهر هنگ کنگ منصوب شد؛ در آن زمان، هیچ امکاناتی برای تدریس
کنگ منصوب شد؛ در آن زمان، هیچ امکاناتی برای تدریس شیمی وجود نداشت. او به تأسیس اولین کتاب‌های شیمی در کتابخانه و همچنین سفارش اولین بشرها و مواد شیمیایی کمک کرد. تحقیقات یام او را در اواخر دههٔ ۱۹۸۰ به کلتک برد، جایی که او طیف‌سنجی حالت برانگیخته را زیر نظر هری بی. گری بررسی کرد. پس از مدتی در دانشگاه روچستر (با دیوید جی. ویتن) در سال ۱۹۹۰، او در سال ۱۹۹۱ به کالج سلطنتی لندن رفت (با جفری ویلکینسون، برندهٔ جایزهٔ نوبل) و تا سال ۱۹۹۲ در آنجا ماند. تحقیقات او به سنتز آلی-فلزی معطوف شد، «مطالعهٔ درخشندگی
او به سنتز آلی-فلزی معطوف شد، «مطالعهٔ درخشندگی کمپلکس‌هایی با برهم‌کنش‌های فلز-فلز». او با تترااتیل سرب کار کرد که در آن زمان هنوز به عنوان افزودنی سوخت ممنوع نشده بود. این پژوهش در مرز میان شیمی آلی و شیمی معدنی قرار داشت. یام به‌ویژه با عناصر اوسمیوم، پلاتین و روتنیوم مرتبط بوده است. او در سال ۲۰۰۱ به دانشکده دانشگاه هنگ‌کنگ پیوست و هم‌اکنون استاد شیمی و انرژی «فیلیپ وونگ ویلسون وونگ» در این دانشگاه است. یام در سال ۲۰۰۷ به عنوان یک بورسیه فولبرایت انتخاب شد. یام در سال ۲۰۰۱، در سن ۳۸ سالگی، به عضویت
شد. یام در سال ۲۰۰۱، در سن ۳۸ سالگی، به عضویت آکادمی علوم چین انتخاب شد و جوان‌ترین عضو زن این آکادمی شد. رکورد قبلی این عنوان متعلق به مربی پیشین او، چی-مینگ چه، بود. او در سال ۲۰۰۶ به عنوان عضو "آکادمی علوم جهان در حال توسعه" و در سال ۲۰۱۲ به عنوان عضو خارجی آکادمی ملی علوم ایالات متحده انتخاب شد. کاربردها. پژوهش‌های یام در زمینه دیودهای ارگانیک گسیل نور (OLED) است که در مقایسه با دیودهای نوری قدیمی‌تر، روشن‌تر و کارآمدتر هستند. تحقیقات او باعث ایجاد نمایشگرهای بسیار کارآمدتر برای تلفن‌های همراه و
نمایشگرهای بسیار کارآمدتر برای تلفن‌های همراه و لپ‌تاپ‌ها شده است. این OLEDها را می‌توان روی پلاستیک شفاف، شیشه یا سایر مواد غیرمعمول نیز لایه‌نشانی کرد و چراغ‌های جلوی خودروهای بهبودیافته و صفحه‌نمایش‌های بزرگ‌تر تلویزیون‌های تخت را نیز ایجاد کرد. یام اشاره می‌کند که تقریباً یک‌پنجم برق جهان برای تأمین روشنایی مصرف می‌شود و توسعه روشنایی کارآمدتر تأثیر قابل‌توجهی بر مصرف برق جهانی خواهد داشت. او معتقد است که نظریه کوانتومی داخلی نشان می‌دهد که می‌توان لامپ‌هایی مبتنی بر ترکیبات فلزی تولید کرد که بازدهی
مبتنی بر ترکیبات فلزی تولید کرد که بازدهی ۱۰۰٪ داشته باشند. جوایز و افتخارات. از جمله جوایز او می‌توان به جایزه پژوهشگر برجسته دانشگاه هنگ‌کنگ (۲۰۰۰–۱۹۹۹)، بورس پژوهشی ارشد بنیاد کراوچر (۲۰۰۱–۲۰۰۰)، انتخاب به عنوان یکی از ده جوان برجسته هنگ‌کنگ در سال ۲۰۰۲، جایزه زنان حرفه‌ای و کارآفرین برجسته (۲۰۰۵)، جایزه ملی علوم طبیعی (رتبه دوم، ۲۰۰۵)، مدال و سخنرانی یادبود انجمن سلطنتی شیمی (۲۰۰۶/۲۰۰۵)، جایزه سخنرانی انجمن فتوشیمی ژاپن برای شیمی‌دانان فتوشیمی آسیایی و اقیانوسی (۲۰۰۶)، جایزه دستاورد پژوهشی برجسته
و اقیانوسی (۲۰۰۶)، جایزه دستاورد پژوهشی برجسته دانشگاه هنگ‌کنگ (۲۰۰۷/۲۰۰۶)، جایزه زنان برجسته حرفه‌ای و کارآفرین هنگ‌کنگ (۲۰۰۸)، جایزه علمی و فناوری هو لئونگ هو لی (۲۰۱۱)، جایزه لوریل-یونسکو برای زنان در علم (۲۰۱۱)، سیزدهمین جایزه برجسته جهانی چینی (۲۰۱۳)، و جایزه لودویگ موند از انجمن سلطنتی شیمی (۲۰۱۵) اشاره کرد. سیارک یامینگهو، که توسط بیل یونگ در سال ۲۰۰۱ کشف شد، به افتخار او نام‌گذاری شده است. نام‌گذاری رسمی این سیارک توسط مرکز سیاره‌های کوچک در ۱۷ مه ۲۰۱۱ منتشر شد (). در سال ۲۰۱۶، او در فهرست ۱۰۰
مه ۲۰۱۱ منتشر شد (). در سال ۲۰۱۶، او در فهرست ۱۰۰ دانشمند برجسته آسیا توسط "ایژین ساینتیست" قرار گرفت. زندگی شخصی. در سال ۱۹۹۰، او با پاتریک شینگ-تات مک () ازدواج کرد. آن‌ها در آزمایشگاه چی-مینگ چه، جایی که با هم تحقیق می‌کردند، با یکدیگر آشنا شدند. آن‌ها دو دختر دارند.
خیابان دیاگونال () به‌معنای "خیابان مورب") نام یکی از خیابان‌های اصلی، پهن و طولانی شهر بارسلون، در منطقه خودمختار کاتالونیا در پادشاهی اسپانیا است.
سالی واتسون پنی چیزم (متولد ۱۹۴۷) یک اقیانوس‌شناس زیستی اهل آمریکا است که در مؤسسه فناوری ماساچوست فعال است. او متخصص در بوم‌شناسی و تکامل میکروب‌های اقیانوسی است. تحقیقات او به‌طور خاص بر روی پرجمعیت‌ترین فیتوپلانکتون دریایی، "پروکلروکوکوس" متمرکز است که او در دهه ۱۹۸۰ با همکاری راب اولسن و دیگر پژوهشگران کشف کرد. او یک سخنرانی تد دربارهٔ این کشف و اهمیت آن با عنوان «موجود کوچک که به‌طور پنهانی سیاره را به حرکت درمی‌آورد» ارائه داده است. زندگی اولیه و تحصیلات. چیزم در مارکی، میشیگان متولد شد و در سال ۱۹۶۵
چیزم در مارکی، میشیگان متولد شد و در سال ۱۹۶۵ از دبیرستان مارکت سینیر فارغ‌التحصیل شد. او در کالج اسکیدمور تحصیل کرد و در سال ۱۹۷۴ دکترای خود را از دانشگاه ایالتی نیویورک در آلبانی دریافت کرد. پس از دریافت دکترا، او از ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۶ به‌عنوان پژوهشگر فوق‌دکترا در مؤسسه اقیانوس‌شناسی اسکریپس فعالیت کرد. حرفه. چیزم از سال ۱۹۷۶ عضو هیئت علمی مؤسسه فناوری ماساچوست بوده و از سال ۱۹۷۸ به‌عنوان دانشمند مهمان در "مؤسسه اقیانوس‌شناسی وودز هول" فعالیت کرده است. تحقیقات او بر بوم‌شناسی فیتوپلانکتون‌های دریایی متمرکز
او بر بوم‌شناسی فیتوپلانکتون‌های دریایی متمرکز است. تحقیقات اولیه چیزم بر فرآیندهای جذب مواد مغذی توسط پلانکتون‌ها و تأثیر آن‌ها بر چرخه زندگی این موجودات در مقیاس‌های زمانی روزانه متمرکز بود. این امر او را به استفاده از فلو سیتومتری سوق داد که می‌تواند ویژگی‌های سلول‌های منفرد را اندازه‌گیری کند. کاربرد فلو سیتومتری در نمونه‌های محیطی باعث شد که چیزم و همکارانش (به‌ویژه راب اولسن و هایدی سوسیک) کشف کنند که پلانکتون‌های کوچک‌تر (به‌ویژه "پروکلروکوکوس" و "سینکوکوکوس") سهم بسیار بیشتری از تولید زیستی
و "سینکوکوکوس") سهم بسیار بیشتری از تولید زیستی اقیانوسی را نسبت به آنچه قبلاً تصور می‌شد، بر عهده دارند. پیش از این، اقیانوس‌شناسان زیستی عمدتاً بر دیاتومه‌های سیلیسی به‌عنوان مهم‌ترین فیتوپلانکتون تمرکز داشتند که سالانه ۱۰ تا ۲۰ گیگاتن کربن جذب می‌کنند. تحقیقات چیزم نشان داد که مقدار حتی بیشتری از کربن از طریق این جلبک‌های کوچک چرخه می‌شود، که ممکن است در چرخه نیتروژن جهانی نیز نقش مهمی داشته باشند. سالی واتسون "پنی" چیشولم (زادهٔ ۱۹۴۷) یک اقیانوس‌نگاری زیستی آمریکایی در مؤسسه فناوری ماساچوست است. او در
آمریکایی در مؤسسه فناوری ماساچوست است. او در زمینه میکروب‌های اقیانوسی و تکامل آن‌ها تخصص دارد. پژوهش‌های او عمدتاً بر روی فراوان‌ترین فیتوپلانکتون دریایی، "پروکلروکوکوس"، متمرکز است که در دهه ۱۹۸۰ همراه با راب اولسون و دیگر همکارانش آن را کشف کرد. او یک سخنرانی تد با عنوان "موجود ریزی که به‌طور مخفیانه سیاره را نیرو می‌بخشد" دربارهٔ این کشف و اهمیت آن دارد. زندگی اولیه و تحصیلات. چیشولم در مارکی، میشیگان به دنیا آمد و در سال ۱۹۶۵ از دبیرستان مارکت سینیور فارغ‌التحصیل شد. او در کالج اسکیدمور تحصیل کرد و در
شد. او در کالج اسکیدمور تحصیل کرد و در سال ۱۹۷۴ دکترای خود را از دانشگاه ایالتی نیویورک در آلبانی دریافت کرد. پس از دریافت مدرک دکترا، او از ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۶ به‌عنوان پژوهشگر فوق‌دکتری در مؤسسه اقیانوس‌شناسی اسکریپس فعالیت کرد. حرفه. چیشولم از سال ۱۹۷۶ عضو هیئت علمی مؤسسه فناوری ماساچوست بوده و از ۱۹۷۸ به‌عنوان دانشمند مهمان در مؤسسه اقیانوس‌شناسی وودز هول فعالیت کرده است. پژوهش‌های او عمدتاً بر روی فیتوپلانکتون‌های دریایی متمرکز بوده‌اند. چیشولم در سال‌های اخیر نقش فعالی در مخالفت با استفاده از کوددهی با آهن
نقش فعالی در مخالفت با استفاده از کوددهی با آهن به‌عنوان یک راه‌حل فناورانه برای تغییرات اقلیمی ناشی از انسان داشته است. در سال ۱۹۹۴، چیشولم یکی از ۱۶ عضو زن هیئت علمی دانشکده علوم مؤسسه فناوری ماساچوست بود که نامه‌ای را خطاب به رئیس وقت دانشکده علوم، رابرت بیرگنو، امضا کردند. این اقدام آغازگر کمپینی برای برجسته‌سازی و مبارزه با تبعیض جنسیتی در این مؤسسه شد. جوایز و افتخارات. چیشولم از سال ۲۰۰۳ عضو آکادمی ملی علوم ایالات متحده و از سال ۱۹۹۲ عضو آکادمی هنرها و علوم آمریکا است. در ژانویه ۲۰۱۰، او مدال
هنرها و علوم آمریکا است. در ژانویه ۲۰۱۰، او مدال الکساندر آگاسیز را برای مطالعات پیشگامانه در مورد مهم‌ترین ارگانیسم‌های فتوسنتزکننده در دریا و ادغام این نتایج در درک جدیدی از اقیانوس جهانی دریافت کرد. چیشولم در سال ۲۰۱۲ به‌طور مشترک برنده جایزه روث پاتریک از انجمن علوم آب‌شناسی و اقیانوس‌شناسی شد. او در ۱ فوریه ۲۰۱۳ از باراک اوباما، مدال ملی علوم دریافت کرد. در سال ۲۰۱۳، او جایزه رامون مارگالف در اکولوژی را برای «یکی از پربارترین، کاریزماتیک‌ترین و فعال‌ترین پژوهشگران زیست‌شناسی و بوم‌شناسی دریایی» دریافت
پژوهشگران زیست‌شناسی و بوم‌شناسی دریایی» دریافت کرد.
مارلین زاک (زادهٔ ۲۰ مه ۱۹۵۶) زیست‌شناس فرگشتی و رفتارشناس آمریکایی است. او به‌عنوان استاد زیست‌شناسی در دانشگاه کالیفرنیا، ریورساید (UCR) فعالیت داشت تا این که در سال ۲۰۱۲ به دانشگاه مینه‌سوتا منتقل شد. پژوهش‌های او شامل انتخاب جنسی و انگل‌ها است. زندگی‌نامه. زاک در فیلادلفیا، پنسیلوانیا متولد شد و اهل لس آنجلس است. او از کودکی به حشرات علاقه‌مند شد. در دانشگاه کالیفرنیا، سانتا باربارا، ابتدا در رشته ادبیات انگلیسی مشغول به تحصیل شد، اما بعداً به زیست‌شناسی تغییر رشته داد. پس از دریافت مدرک کارشناسی، سه