payamvha/North_RAG huggingface dataset:
هانس روت (۲۶ ژوئیه ۱۹۳۴ – ۱۶ اوت ۱۹۹۹) یک معمار سوئیسی بود که به دلیل کارهای گسترده‌اش در بازسازی کلیساهای مأموریت یسوعیان در منطقه چیکیتوس، بولیوی شناخته می‌شود. اوایل زندگی و تحصیلات. هانس روت در سال ۱۹۳۴ در زوریخ، سوئیس متولد شد. او در رشته معماری تحصیل کرد، جایی که به حفظ و بازسازی تاریخی علاقه‌مند شد. اوایل کار خود را با پروژه‌های مختلف در سوئیس آغاز کرد، اما این کارهایش در بولیوی بود که او را به شهرت بین‌المللی رساند.
همیلیا وستاتریکس یک قارچ چتری چند سلولی از راسته زنگار (که قبلاً با نام Uredinales نیز شناخته می‌شد) است که باعث زنگ برگ قهوه (CLR) می‌شود، بیماری که گیاه قهوه را تحت تأثیر قرار می‌دهد. قهوه به عنوان میزبان اجباری زنگ قهوه عمل می‌کند، یعنی زنگ باید به قهوه دسترسی داشته و با آن تماس فیزیکی نیز داشته باشد تا زنده بماند. زنگ برگ قهوه یکی از مهم‌ترین بیماری‌های اقتصادی قهوه در سراسر جهان است. اپیدمی‌های قبلی تولید قهوه در کل کشورها را از بین برده است. در تاریخ جدیدتر، یک اپیدمی در آمریکای مرکزی در سال ۲۰۱۲ باعث
یک اپیدمی در آمریکای مرکزی در سال ۲۰۱۲ باعث کاهش ۱۶ درصدی تولید قهوه در این منطقه شد.
چیکیتانو یک زبان بومی مجزا است که در منطقه مرکزی استان سانتا کروز در شرق بولیوی و ایالت ماتو گروسو در برزیل صحبت می‌شود. طبقه بندی. چیکیتانو معمولاً به عنوان یک زبان ایزوله در نظر گرفته می‌شود. جوزف گرینبرگ آن را در پیشنهاد خود به زبان‌های ماکرو-ژه مرتبط کرده است، اما نتایج مطالعه او بعداً به دلیل اشکالات روش‌شناختی مورد سوال قرار گرفت.
برج وُلژسکایا () یا برج آرسنالنایا ()، یکی از سه برج (سازه) باقی‌مانده از استحکامات شهر زملیانوی (پوساد) در یاروسلاول است. در ابتدا، در قرن شانزدهم، شش برج دروازه‌ای و بیست برج چوبی بدون دروازه بر روی استحکامات خاکی این شهر ساخته شدند. تاریخچه. این برج آجری بین سال‌های ۱۶۵۸ تا ۱۶۶۹ در ساحل راست رود ولگا ساخته شد. نقشه آن مربعی بوده و دارای یک دروازه است. این برج به عنوان ورودی اصلی بخش استحکامات شهر از سمت رودخانه عمل می‌کرد. در ابتدا دارای برج‌وبارو بود، اما بعدها در این برج انبار تسلیحات شهر مستقر شد. در
بعدها در این برج انبار تسلیحات شهر مستقر شد. در اوایل قرن نوزدهم، بارو تخریب شد. تا اواخر قرن نوزدهم، برج ولگا به یک میخانه تبدیل شد که به نام «برج» شناخته می‌شد. امروزه در طبقه همکف این برج یک کافه فعالیت می‌کند.
تفرجگاه ولژسکایا یا ولژسکایا نابِرژنایا — نابِرژنایا در ساحل راست ولگا در بخش مرکزی شهر یارسلاول. این نابِرژنایا بین کوتوروسل‌نایا نابِرژنایا و پل نیکولایفسکی قرار دارد. شماره‌گذاری خانه‌ها از سمت کوتوروسل‌نایا نابِرژنایا شروع می‌شود. در ابتدای طبقه پایین نابِرژنایا، پارک استریلیا قرار دارد. تاریخچه. در قرن یازدهم در نقطه اتصال ولگا و کوتوروسل، کرمول یارسلاول ساخته شد و در ۲ کیلومتری شمال‌تر، در ساحل ولگا، صومعه پتروفسکی قرار گرفت. بین این دو، شهر و حومه‌ها گسترش یافتند و تا قرن شانزدهم تمام طول نابِرژنایا
گسترش یافتند و تا قرن شانزدهم تمام طول نابِرژنایا امروزی را دربر گرفتند. کلیساهایی که در امتداد نابِرژنایا ساخته شده بودند - کلیسای مادر خدا، کلیسای ایلیینسکو-تیکونوفسکایا، کلیسای بوریس و گلب، کلیسای نیکولاس، کلیسای کریستولوجیکا، کلیسای بشارت و کلیسای پتر و پاول، که در قرن‌های یازدهم تا سیزدهم ساخته شدند. در قرن هفدهم، خانه‌های مسکونی سنگی و سازه‌های دفاعی در نابِرژنایا ساخته شدند و تمامی کلیساها به سنگ بازسازی شدند؛ از بناهای آن زمان، کاخ‌های میتروپولیچی، برج ولژسکایا و کلیسای بشارت به جای مانده‌اند.
برج ولژسکایا و کلیسای بشارت به جای مانده‌اند. اولین تلاش‌ها برای تقویت نابِرژنایای ولگا در سال ۱۷۵۷ صورت گرفت: به صومعه‌ها دستور داده شد که سنگ جمع‌آوری کنند، اما تنها در نزدیکی خانهٔ اسقف در استریلیا، ساحل تقویت شد. در زمان تجدید ساخت شهر بر اساس طرح منظم در سال ۱۷۷۸، خط ساختمان نابِرژنایا از ساحل فاصله گرفت و صاف شد، و نابِرژنایا به‌طور چشمگیری گسترش یافت. در سال ۱۸۲۳، امپراتور الکساندر اول یارسلاول را بازدید کرد و از وضعیت ناتمام ساحل ولگا دیدن کرد و درخواست فرماندار الکساندر بدزاروف را برای اختصاص
درخواست فرماندار الکساندر بدزاروف را برای اختصاص منابع به تقویت ساحل در حال شسته شدن توسط سیلاب‌های ولگا و ساخت نابِرژنایا از استریلیا تا کلیسای پتر و پاول در پل پیاتیتسکی، پذیرفت. برای این کار امپراتور ۲۰ هزار روبل اختصاص داد. کارهای اصلی از ماه مه ۱۸۲۵ تحت سرپرستی مهندس هرمس آغاز شد. طبق پروژه، شیب‌ها هموار شده و با خاک پوشانده شدند، قسمت پایین آن‌ها با سنگ‌های بتونی تقویت شد. برای این کار حدود ۱۱۳٬۲۰۰ متر مکعب خاک از ساحل چپ رودخانه و جزیره پایین (برای حمل آن ۸۳۶ کشتی و بارج مورد نیاز بود) وارد شد.
حمل آن ۸۳۶ کشتی و بارج مورد نیاز بود) وارد شد. همچنین ۱۷٬۵۰۰ متر مکعب سنگ بتونی استفاده شد (این سنگ‌ها به صورت رایگان توسط تمامی کشتی‌های تجاری که به یارسلاول می‌رسیدند، حمل می‌شد) و حدود ۳۵٬۰۰۰ متر مکعب خزه نیز مصرف شد. نابِرژنایا با نرده‌های آهنی تزئین شد که در سال ۱۸۳۱ به جای حصار چوبی نصب شد (برای تمامی این کارها، نیکولای اول ۷۰٬۰۰۰ روبل دیگر تخصیص داد). همچنین درختان گل‌لی‌زاک در امتداد نابِرژنایا کاشته شدند و پل ولگا، پل سمیونفسکی و پل وزدویژنسکی بر روی دره‌های هم‌نام ساخته شدند. کارهای اصلی در
بر روی دره‌های هم‌نام ساخته شدند. کارهای اصلی در نابِرژنایا ولگا و بخشی از ساحل کوتوروسل در ژوئن ۱۸۳۵ به پایان رسید. در دهه ۱۸۴۰، در ولژسکایا نابِرژنایا آلاچیقی ساخته شد که تبدیل به یکی از نمادهای شهر شد.
آزمایش قهوه گوستاو سوم سوئد، ادعایی دربارهٔ یک مطالعه دوقلو بود که به دستور پادشاه ترتیب داده شد تا اثرات قهوه بر سلامتی را مطالعه کند. صحت این رویداد زیر سؤال رفته است. مطالعه پزشکی بدوی که ظاهراً در نیمه دوم قرن هجدهم انجام شد، نتوانست ثابت کند قهوه نوشیدنی خطرناکی است.
کلیسای ایلیا نبی یا کلیسای ایلیا پیامبر – کلیسای ارتدکس در مرکز تاریخی یاروسلاول بر میدان سوویت (ایلیینسکی)، یک بنای برجسته معماری از مدرسه معماری و نقاشی یاروسلاول در قرن هفدهم میلادی است. این کلیسا تحت نظر مطرانی یاروسلاول و موزه‌محافظت یاروسلاول قرار دارد. تاریخچه. کلیسای سنگی کنونی بین ۱۶۴۷ و ۱۶۵۰ میلادی ساخته شد، بر روی بقایای دو کلیسای چوبی – کلیسای سرد ایلیا پیامبر و کلیسای گرم حجاب مادر خدا، به هزینه تجار ثروتمند گروه تجاری برادران ایوانیکیا و وونوفاتی اسکریپین‌ها. ساخت و ساز توسط گروهی از صنعتگران
اسکریپین‌ها. ساخت و ساز توسط گروهی از صنعتگران محلی صورت گرفت، که نام‌های آنان ناشناخته است. به محض پایان ساخت، اسکریپین‌ها هدیه‌ای از طرف پاتریارک ایوسیف دریافت کردند، بخشی از پوشش مقدس حضرت مسیح که در کلیسای جامع اَوسپن کرملین مسکو نگهداری می‌شد. گاه‌به‌گاه از این قطعات جدا می‌شد و به عنوان هدیه‌ای ویژه ارسال می‌گردید تا زمانی که این کار ممنوع شد. برای بزرگداشت دریافت این مقدس، یک معبد کوچک در کنار کلیسا به نام «ریزاپولوژن» ساخته شد. در جریان آتش‌سوزی شهر در سال ۱۶۵۸، اگرچه کلیسا از بیرون آسیب دید، اما
در سال ۱۶۵۸، اگرچه کلیسا از بیرون آسیب دید، اما در مقایسه با سایر بناها، داخلی آن آسیب ندید. در سال ۱۶۸۰ میلادی، این بنا توسط نقاشان مشهور کُستروما گورینیکیتی و سیلا ساوین و گروهی از هنرمندان یاروسلاولی نقاشی شد. این کار به‌وسیله همسر و وارث اسکریپین‌ها، بیوه وونوفاتی، ایولیتا مکارونا انجام گردید. در ابتدا، این کلیسا در محوطه سکونتگاه اسکریپین‌ها قرار داشت و نزدیک به ساختمان‌های مسکونی و اقتصادی آنان بود (نه نفر از اعضای این خانواده در کنار کلیسا دفن شدند) و تنها از نمای غربی و شمالی به خیابان‌های تجاری
و تنها از نمای غربی و شمالی به خیابان‌های تجاری پروبوینا و سوکولوسکا متصل بود. نمای ساده و بی‌تزیین کلیسا با گل‌های رنگی بزرگی نقاشی شده بود، چیزی که به عنوان گل‌های «علفی» شناخته می‌شود. اکنون این نقاشی‌ها از دست رفته است و تنها نقاشی قدیمی آن بازسازی شده است. تمام گنبدهای کلیسا با سفال سبز پوشیده شده بود که در آفتاب می‌درخشید. در قرن هجدهم، سقف‌های سفالی با پوشش ساخته‌شده در یاروسلاول جایگزین شدند. زمانی که یاروسلاول در سال ۱۷۷۸ میلادی طرح ساخت شهری منظم دریافت کرد، کلیسای ایلیا پیامبر به مرکز نقشه
منظم دریافت کرد، کلیسای ایلیا پیامبر به مرکز نقشه رادیال-حلقوی شهر تبدیل شد و حول آن میدان ایلیا (امروزه سوویت) ایجاد شد که بسیاری از ادارات شهری در آن قرار گرفتند. حصار دور کلیسا در سال ۱۸۹۶ میلادی طراحی و ساخته شد و در آن زمان آندری میخایلوویچ پاولینوف به عنوان معمار اصلی شناخته می‌شد. کلیسا در سال‌های ۱۸۹۸–۱۹۰۴ میلادی به‌وسیله ایوان الکساندرویچ واهرامیف، شهردار وقت، بازسازی شد. در سال ۱۹۲۰ میلادی، ساختمان به موزه‌محافظت یاروسلاول واگذار شد. در دهه ۱۹۳۰ میلادی، کارمندان موزه موفق شدند آن را از تخریب نجات
کارمندان موزه موفق شدند آن را از تخریب نجات دهند. در سال‌های ۱۹۳۸–۱۹۴۱ میلادی، در این کلیسا، که مکان نگهداری آثار قدیسین یاروسلاول شده بود، اتحاد مبارزه‌کنندگان بی‌خدایان موزه ضدمذهبی ایجاد کردند و در زیر گنبد آن آونگ فوکو نصب شد. بازسازی‌هایی در سال‌های ۱۹۵۵–۱۹۵۶، ۱۹۶۰ و ۱۹۸۳ میلادی انجام شد. در سال ۱۹۸۹ میلادی، محراب اصلی کلیسای ایلیا پیامبر دوباره تقدس یافت و از آن زمان، در تابستان‌ها در این کلیسا مراسم مذهبی برگزار می‌شود. موزه از ماه مه تا اکتبر برای بازدید عموم باز است.
میدان سووِتسکایا (که پیش‌تر میدان ایلیانسکایا نامیده می‌شد) میدان اصلی مرکز تاریخی (یاری‌اسلاول) شهر یاری‌اسلاول است که در اطراف کلیسای ایلیا پیامبر (یاری‌اسلاول) قرار دارد و مکان اصلی برگزاری رژه‌ها، جشن‌ها و دیگر مراسم رسمی است. تاریخچه. در اواسط قرن هفدهم، در مرکز شهر خاکی (یاری‌اسلاول)، بر روی محل دو کلیسای چوبی (کلیسای ایلیانسکایا و کلیسای پدرمریم) یک کلیسای سنگی کلیسای ایلیا پیامبر (یاری‌اسلاول) ساخته شد. در سال ۱۷۷۷ یاری‌اسلاول مرکز حکومتی شد و در سال ۱۷۷۸ کاترین دوم برنامه ساخت منظم شهر را که توسط
۱۷۷۸ کاترین دوم برنامه ساخت منظم شهر را که توسط معمار ایوان استاروو طراحی شده بود، تصویب کرد. کلیسای ایلیا پیامبر به عنوان مرکز برنامه جدید انتخاب شد. اطراف آن تمام ساخت‌وساز قدیمی تخریب و میدان اصلی شهر شکل گرفت که نامش از کلیسا گرفته شده و «ایلیانسکایا» نامیده شد. این میدان با ساختمان‌های سه طبقه در سبک نئوکلاسیک که طبق طرح معمار یاری‌اسلاولی ایوان لوونهاگن ساخته شده بود، محصور شد و به مرکز اداری استان یاری‌اسلاول تبدیل شد. پس از مرگ کاترین دوم، پاول اول اصلاحات مدیریتی را لغو کرد و دستور داد تا کاخ‌های
اصلاحات مدیریتی را لغو کرد و دستور داد تا کاخ‌های حکام تخریب شوند. از آجر کاخ حاکم، که تنها ۱۱ سال دوام داشت، سربازخانه‌ای برای کورس‌های دانش‌آموزی ساخته شد. مطابق با طرح منظم، خیابان‌ها از کلیسای ایلیا به برج‌های ورودی شهر خاکی به شکل پرتوهایی منشعب می‌شوند: خیابان روژدستنسکایا به برج اوگلیچ، اوگلیچ به برج ولاسیفسکایا و ایلیانسکایا به برج سمیونوسکایا منتهی می‌شود. از گوشه‌های میدان به کنار رود ولگا دو خیابان ایلیانسکی و گورناتورسکایا طراحی شده‌اند. جزئی از میدان ایلیانسکایا میدان پاراد بود که در محل
از میدان ایلیانسکایا میدان پاراد بود که در محل ساخت‌وسازهای مسکونی تخریب‌شده از کلیسای ایلیانسکایا تا دره مدودیتسک تشکیل شد. این میدان مستطیلی شکل بود که توسط کلیساهای ایلیانسکایا، فلورا و لاورا، اسپاسو-پروبوینسکایا و کلیسای کاسموس و دامیان در شهر خاکی احاطه شده بود. در دهه ۱۸۲۰ کلیسای فلورا تخریب شد، دره مدودیتسک تا حدی پر شد و میدان ایلیانسکایا به تدریج با میدان کاتدرال در کاخ یاری‌اسلاول ترکیب شد. میدان پاراد بعدها به عنوان میدان پاراد شناخته شد. در قرن نوزدهم در مکانی که پیش‌تر کاخ حکام قرار داشت،
قرن نوزدهم در مکانی که پیش‌تر کاخ حکام قرار داشت، ساختمان دو طبقه‌ای برای مدیریت پلیس ساخته شد و در دهه ۱۸۲۰ ساختمان‌های گمرک یاری‌اسلاول به طراحی پتر پانی‌کوف ساخته شدند. در سال ۱۸۲۹، در تقاطع خیابان ووسکرسنسکایا با میدان پاراد، یادبود پاول دمیدوف ساخته شد. در سال ۱۸۸۵، رئیس شهر ایوان واخرامیو هزینه‌های ساخت باغی در میدان را تأمین کرد که تا سال ۱۹۱۸ باغ واخرامیو نامیده می‌شد. در سال ۱۸۹۶، اطراف کلیسای ایلیانسکایا حصاری بر اساس طرح آندره پاولینوف ساخته شد.
عمارت فرمانداری اقامتگاه گوبرناتورهای یاروسلاول، که در دهه ۱۸۲۰ به دستور گوبرناتور یاروسلاول ساخته شد و به طراحی معمار گوبرناتوری یاروسلاول پ.ی. پانی‌کوف صورت گرفت. در حال حاضر این ساختمان محل موزه هنری یاروسلاول است. تاریخ. گوبِرناتورسکی دوم به دستور الکساندر اول به عنوان قصر توقف سلطنتی ساخته شد. ساخت این ساختمان در مدت یک سال به‌وسیله خزانه‌داری دولت و تحت نظارت گوبرناتور یاروسلاول انجام شد. از زمان ساخت، این ساختمان به عنوان اقامتگاه رسمی گوبرناتورهای یاروسلاول مورد استفاده قرار گرفت. تمام حاکمان روسیه
مورد استفاده قرار گرفت. تمام حاکمان روسیه از الکساندر اول تا نیکلای دوم از گوبِرناتورسکی دوم دیدن کردند. در گوبِرناتورسکی دوم ۱۷ گوبرناتور زندگی کرده و کار کرده‌اند، از جمله الکساندر میخایلوویچ بیزوبرآزوو تا نیکولای لئونیدوویچ اوبوالنسکی. از سال ۱۹۷۰، گوبِرناتورسکی دوم تبدیل به موزه هنری یاروسلاول شد که در سال ۱۹۹۶ به عنوان بهترین موزه استانی روسیه شناخته شد. معماری. در ابتدا اقامتگاه گوبرناتور شامل یک ساختمان سه‌طبقه مرکزی، دو خانه دو طبقه جانبی، ساختمان‌های خدماتی و یک باغ بود که به میدان ایلیانسکا
خدماتی و یک باغ بود که به میدان ایلیانسکا می‌رسید. نمای خانه اصلی که رو به رود ولگا است، در سبک رسمی طراحی شده است، در حالی که نمایی که به پارک باز می‌شود، با رمپ‌هایی طراحی شده است و حالت غیررسمی‌تری دارد. یکی از بخش‌های مهم گوبِرناتورسکی دوم، پارک گوبرناتور است که یکی از قدیمی‌ترین پارک‌ها در یاروسلاول است. این پارک همزمان با شروع ساخت ساختمان در دهه ۱۸۲۰ ایجاد شد. از پنجره‌های ایوان خانه، چشم‌اندازی از قسمت پارک قابل مشاهده است. طراحی هندسی منظم و خیابان‌های مستقیم، ویژگی‌های پارک‌های کلاسیک (فرانسوی)
مستقیم، ویژگی‌های پارک‌های کلاسیک (فرانسوی) هستند. درختان و مسیرهای پیچ‌درپیچ درون پارک نیز مشخصه‌های پارک‌های منظره‌ای (انگلیسی) هستند. پس از انقلاب ۱۹۱۷، پارک به وضعیت تخریب درآمد. در دهه ۱۹۳۰، از آن به عنوان محل ذخیره هیزم و نگهداری سگ‌ها استفاده می‌شد. پس از جنگ جهانی دوم، در دهه ۱۹۵۰، در پارک دستگاه‌های تفریحی و زمین‌های بازی برای کودکان قرار گرفت، اما در این فرایند، طراحی منظر اصلی پارک به شدت تغییر کرد. در سال ۱۸۶۰، ساختمان اصلی مورد بازسازی قرار گرفت و نمای آن به سبک کلاسیک دیرین تزئین شد. در سال
و نمای آن به سبک کلاسیک دیرین تزئین شد. در سال ۱۸۶۶، در محل فلیگلی شمالی حصار جدیدی نصب شد و فلیگلی جنوبی بعدها به سبک کلاسیک آخرین بازسازی شد. در سال‌های ۲۰۰۹–۲۰۱۰، موزه گوبِرناتورسکی دوم مورد بازسازی قرار گرفت و در این فرایند، یک قوس در کنار ورودی اصلی پیدا شد که به تونل زیرزمینی قدیمی که از گوبِرناتورسکی دوم به گِروت در ساحل پایین رود ولگا منتهی می‌شد، اشاره دارد.
در دیوشناسی ایپوس (به انگلیسی: Ipos همچنین شناخته‌شده به Aiperos, Ayperos, Ayporos و Ipes) یک ارل و شاهزاده قدرتمند دوزخ است که سی و شش لژیون شیاطین را فرماندهی می‌کند. او همه‌چیز را می‌داند و می‌تواند برای جادوگر احضار کننده‌اش همه چیز را از گذشته، حال و آینده آشکار کند. ایپوس می‌تواند شجاعت و هوش را در انسان بیدار کند. او معمولاً به شکل یک فرشته با سر شیر، پاهای غاز و دم خرگوش ظاهر می‌شود. در بعضی از مواقع او به ندرت می‌تواند خود را به شکل و شمایل یک کرکس به نمایش بگذارد. در فرهنگ عامه. در مجموعه انیمه و
به نمایش بگذارد. در فرهنگ عامه. در مجموعه انیمه و مانگای ژاپنی، به مدرسه شیاطین خوش اومدی ایروما! ایپوس به‌عنوان یک معلم تاکتیک به تصویر کشیده شده است.
کاخ‌های میتروپولیچی یکی از قدیمی‌ترین آثار معماری مدنی باقی‌مانده در شهر یاروسلاول از (قرن هفدهم) است.. تاریخ. کاخ‌های میتروپولیچی در پایان دهه ۸۰ و اوایل دهه ۹۰ قرن هفدهم در مکان کاخ‌های سوختهٔ فرماندهی در شهر رُبلِنُی به عنوان اقامتگاه رسمی میتروپولیت یونای سیسویویچ ساخته شد. در ابتدا، اقامتگاه میتروپولیت یاروسلاول شامل یک زمین محصور با دیوار سنگی و یک ساختمان دوطبقه بزرگ، دو آلاچیق، ساختمان‌های خدماتی و کلیسای خانگی لئونتی روستوفی بود. کاخ‌ها دارای یک طرح سه‌قسمتی بودند: پیش‌ورودی، اتاق‌های مسکونی و
طرح سه‌قسمتی بودند: پیش‌ورودی، اتاق‌های مسکونی و اتاق‌های پذیرایی. پیش‌ورودی ساختمان را به دو قسمت تقسیم می‌کرد. اتاق‌های مسکونی (در نیمه شرقی) و پذیرایی (در نیمه غربی) میتروپولیت در طبقه دوم ساختمان قرار داشتند که از طریق ورودی‌های بزرگ سنگی (ورودی شمالی برای استفاده روزمره و ورودی جنوبی برای مهمانان رسمی) به آن دسترسی داشتند که در حال حاضر دیگر وجود ندارند. در طبقه اول اقامتگاه، اتاق‌های خدمتکاران و فضاهای خدماتی قرار داشتند. در دهه ۱۷۶۰ میلادی، در این خانه دو بار کاترین دوم اقامت داشت. در اواخر قرن
خانه دو بار کاترین دوم اقامت داشت. در اواخر قرن هجدهم، این ساختمان محل سکونت آلکسی پتروویچ ملیگونوف، فرماندار یاروسلاول و اولین فرماندار کل یاروسلاول بود. در قرن هجدهم—قرن نوزدهم، دیوار سنگی، آلاچیق‌ها و کلیسا تخریب شدند و خود ساختمان کاخ‌ها در ۱۸۳۰ بازسازی شد: ورودی‌های سنگی و تزئینات نماها حذف و طبقه سوم به آن اضافه شد. در طول گلوله‌باران یاروسلاول توسط ارتش سرخ، اقامتگاه سابق میتروپولیت‌ها آسیب زیادی دید، بنابراین در دهه ۱۹۲۰ میلادی طبق طراحی معمار پتر بارانوفسکی ترمیم شد و شکل اولیه خود را بازیافت. پس
ترمیم شد و شکل اولیه خود را بازیافت. پس از ترمیم کامل، در ۱۹۷۷ در کاخ‌های میتروپولیچی نمایشگاه نقاشی‌های مذهبی موزه هنر یاروسلاول افتتاح شد. در حال حاضر در کاخ‌های میتروپولیچی موزه هنر باستانی روسی قرار دارد.
قهوه و دونات یک جفت غذا و نوشیدنی رایج در ایالات متحده و کانادا است. این جفت اغلب به عنوان یک صبحانه ساده در مغازه‌های دونات فروشی و همچنین کافی شاپ‌ها مصرف می‌شود. این جفت ممکن است به عنوان یک نوشیدنی هم سرو و مصرف شود. گاهی استراحت‌های قهوه به عنوان یک استراحت کاری در اواسط صبح یا اواسط بعد از ظهر "برای مصرف قهوه و دونات (یا رول)" گرفته می‌شود. در سال ۱۹۸۹، هری بالزر، تحلیلگر ارشد صنعت شرکت تحقیقات بازار ان‌پی‌دی گروپ، اظهار داشت که در ایالات متحده، ۴۱ تا ۴۲٪ از کل صبحانه‌ها شامل قهوه و ۱۴٫۲٪ از کل
۴۱ تا ۴۲٪ از کل صبحانه‌ها شامل قهوه و ۱۴٫۲٪ از کل صبحانه‌ها شامل یک دونات است. قهوه و دونات گاهی به عنوان بخشی از رویدادها و جمع‌آوری کمک‌های مالی برای سازمان‌ها، موسسات خیریه، گروه‌ها و شرکت‌های مختلف ارائه می‌شود.
محمد نجفی وکیل دادگستری، فعال حقوق بشر و زندانی سیاسی ایرانی است. او به دلیل پیگیری پرونده‌های مربوط به نقض حقوق بشر در ایران، از جمله پرونده وحید حیدری، (معترضی که در جریان اعتراضات دی‌ماه ۱۳۹۶ در بازداشتگاهی در اراک به طرز مشکوکی جان باخت،) بارها توسط نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی بازداشت و به حبس‌های طولانی محکوم شده است. نجفی که از منتقدان صریح حکومت ایران به شمار می‌رود، به اتهاماتی چون «توهین به رهبری»، «نشر اکاذیب» و «تبلیغ علیه نظام» در مجموع به بیش از ۱۴ سال زندان محکوم شده است. وی در دوران حبس خود
۱۴ سال زندان محکوم شده است. وی در دوران حبس خود بارها دست به اعتصاب غذا زده و به دلیل وخامت وضعیت جسمانی، اعتراضات گسترده‌ای از سوی وکلای ایرانی و نهادهای حقوق بشری نسبت به وضعیت وی مطرح شده است. زندگی و فعالیت حرفه‌ای. محمد نجفی به عنوان وکیل پایه یک دادگستری در شهر شازند فعالیت می‌کرد. او به دلیل داوطلب‌شدن برای وکالت از متهمان سیاسی، پیگیری پرونده‌های مربوط به کشته‌شدگان اعتراضات و مصاحبه با رسانه‌های بین‌المللی، بارها مورد تهدید و بازداشت قرار گرفت. نجفی از منتقدان سرسخت سرکوب معترضان در ایران بوده و
از منتقدان سرسخت سرکوب معترضان در ایران بوده و فعالیت‌های او موجب واکنش‌های شدید مقامات امنیتی شده است، به‌گونه‌ای که تنها از سال ۱۳۹۶ به بعد، با ۹ حکم قضایی روبه‌رو شد. بازداشت‌ها و محکومیت‌ها. بازداشت‌های اولیه. نخستین بازداشت محمد نجفی در ۲۱ بهمن ۱۳۹۵ رخ داد. او هنگام فیلم‌برداری از تجمع اعتراضی کارگران کارخانه‌ی هپکو اراک توسط مأموران امنیتی بازداشت شد. در ۲۵ دی ۱۳۹۶، پس از پیگیری پرونده وحید حیدری، یکی از معترضان دی‌ماه ۱۳۹۶ که در بازداشتگاه کشته شده بود، بار دیگر دستگیر شد. نهادهای امنیتی جمهوری
بود، بار دیگر دستگیر شد. نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی مدعی بودند که حیدری خودکشی کرده است، اما نجفی و خانواده‌ی این معترض این روایت را رد کردند. اعتصاب غذا و اعتراضات در زندان. محمد نجفی در دوران زندان چند بار دست به اعتصاب غذا زد: وضعیت جسمانی و محرومیت از درمان. محمد نجفی در زندان دچار مشکلات جسمانی جدی شد، اما مقامات قضایی بارها از اعزام او به بیمارستان جلوگیری کردند. تلاش برای ابطال پروانه وکالت. در ۱۲ شهریور ۱۴۰۲، قوه قضاییه جمهوری اسلامی برای ابطال پروانه وکالت محمد نجفی اقدام کرد. این تلاش با
پروانه وکالت محمد نجفی اقدام کرد. این تلاش با واکنش‌های گسترده‌ای از سوی وکلای ایرانی مواجه شد. در ۴ مهر ۱۴۰۲، گروهی از وکلای محمد نجفی، نامه‌ای اعتراض‌آمیز را منتشر کرده و از نهادهای حقوقی خواستند که مانع لغو پروانه وکالت او شوند. واکنش‌ها و حمایت‌ها. فعالان حقوق بشر و سازمان‌های بین‌المللی بارها به وضعیت محمد نجفی اعتراض کرده‌اند: جایزه‌ها. جایزه حقوق بشری وکلای اروپا. در هفتم آذر ۱۳۹۸ (۲۸ نوامبر ۲۰۱۹) شورای انجمن‌های حقوقی و وکالت اروپا جایزه حقوق بشر خود را به چهار وکیل حقوقی ایران، از جمله محمد نجفی و
را به چهار وکیل حقوقی ایران، از جمله محمد نجفی و نسرین ستوده، اعطا کرد. سه نفر از این چهار وکیل، از جمله محمد نجفی، در زمان دریافت جایزه به‌خاطر دفاع از زندانیان سیاسی در زندان بوده‌اند. جایزه کانون مدافعان حقوق بشر ایران. کانون مدافعان حقوق بشر جایزه «تلاشگر حقوق بشر» در سال ۱۳۹۸ این کانون را به محمد نجفی، وکیل دادگستری و فعال حقوق بشر زندانی، اهدا کرد. محمد سیف‌زاده، عبدالفتاح سلطانی، و معصومه دهقان به نمایندگانی از این کانون با حضور در منزل این وکیل زندانی در اراک، تندیس جایزه را به خانواده آقای نجفی
در اراک، تندیس جایزه را به خانواده آقای نجفی اهدا کردند.
چوی ده هون (؛ زادهٔ ۱۶ نوامبر ۱۹۸۰) بازیگر اهل کره جنوبی است. او از دپارتمان تئاتر دانشگاه چونگ آنگ فارغ‌التحصیل شد و حرفه بازیگری خود را با ایفای نقش در فیلم کوتاه "In The Jungle (Javan Mackerel)" آغاز کرد. چوی در مجموعه‌های تلویزیونی همچون "ماسک عروس"، "بزرگ"، "ملکه اداره"، "شش اژدهای پرنده"، "پدرم عجیبه"، "وکیل بی‌قانون"، "جراحان قلب" و "اعتراف" ایفای نقش کرده است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در "فراتر از شیطان" شناخته می‌شود که به خاطر آن نامزد جایزه بهترین بازیگر مکمل مرد شد. فیلم‌شناسی. گزیده
بهترین بازیگر مکمل مرد شد. فیلم‌شناسی. گزیده فیلم‌شناسی
کوه کر (កេរ្ដិ៍، ) یک سایت باستان‌شناسی دورافتاده در شمال کامبوج است که در حدود ۱۲۰ کیلومری(۷۵مایلی) سیم ریپ و سایت باستانی انگکور واقع شده است. این منطقه جمعیت کمی دارد و پر از جنگل است. بیش از ۱۸۰ پناهگاه در منطقه حفاظت شده ۸۱ کیلومتر مربع (۳۱ مایل مربع) پیدا شده؛ اما تنها حدود ۲۲ اثر تاریخی قابل بازدید توسط گردشگران است زیرا بیشتر پناهگاه‌ها در جنگل پنهان شده‌اند و کل منطقه به‌طور کامل مین زدایی نشده است. کوه کر نام مدرن و امروزی یکی از شهرهای مهم امپراتوری خمر است. در کتیبه‌ها از این شهر به عنوان
خمر است. در کتیبه‌ها از این شهر به عنوان لینگاپورا (ترجمه شده به شهر لینگام‌ها) یا چوک گارگیار (ترجمه شده به عنوان شهر نگاه یا جنگل درخت آهنی) یاد شده است. در زمان پادشاهان جایاورمان چهارم و هارشاورمان دوم، کوه کر برای مدت کوتاهی پایتخت کل امپراتوری (۹۲۸–۹۴۴ پس از میلاد) بود. جایاورمن چهارم یک برنامه ساختمانی بلندپروازانه را اجرا کرد. او یک مخزن آب عظیم و حدود چهل معبد تحت حکومت او ساخته شد. مهم‌ترین مجموعه معبد ساخته شده؛ یک پناهگاه دوگانه (پراسات توم/پرانگ) است که از طرحی خطی پیروی می‌کند و مانند اکثر
است که از طرحی خطی پیروی می‌کند و مانند اکثر معابد پادشاهان خمر، از طرحی متمرکز پیروی نمی‌کند. هرم هفت طبقه به ارتفاع ۳۶ متر (۱۱۸ فوت) داشت که آن را به ساختمانی عظیم و بی نظیر تبدیل می‌کرد که به احتمال زیاد به عنوان معبد دولتی جایاورمان چهارم عمل می‌کرد. همچنین در هرم زیارتگاه‌هایی با ارتفاع دو متری (۶ فوت-۷اینچ) قابل توجه است. در دوره جایاورمان چهارم، سبک معماری کوه کر توسعه یافت و هنر مجسمه‌سازی به اوج رسید. در این دوره مجسمه‌های بسیار متنوعی تراشیده شد اما بعدها پس از زوال امپراتوری، به دلیل دورافتادگی
بعدها پس از زوال امپراتوری، به دلیل دورافتادگی سایت کوه کر بارها توسط غارتگران غارت شد. مجسمه‌های کوه کر را می‌توان نه تنها در موزه‌های مختلف، بلکه در مجموعه‌های خصوصی نیز یافت. شاهکارهای کوه کر گهگاه در حراجی‌ها ارائه می‌شوند. اما این قطعات متعلق به سایت کوه امروزه هنر دزدیده شده به حساب می‌آیند. سایت کوه کر در تاریخ ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۳ طی چهل و پنجمین نشست کمیته میراث جهانی در ریاض، عربستان سعودی، در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید.
برای جنی (؛ ) یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی سال ۲۰۱۸ با بازی کیم سونگ چول و جونگ چه یون است. این مجموعه در روزهای ۱۰ و ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۸ ساعت ۲۳:۰۰ (کی‌اس‌تی) از کی‌بی‌اس۲ پخش شد.
با من ازدواج می‌کنی؟ (؛ ) یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی سال ۲۰۱۸ با بازی هان جی هه و لی سانگ وو است. این مجموعه از ۱۷ مارس تا ۹ سپتامبر ۲۰۱۸، روزهای شنبه و یکشنبه ساعت ۱۹:۵۵ (کی‌اس‌تی) از کی‌بی‌اس۲ پخش شد.
پرواز شماره ۹۰۲ هواپیمایی کره (KAL 902) یک پرواز برنامه‌ریزی‌شده خطوط هوایی کره از پاریس به سئول با توقف در آنکوریج، آلاسکا بود. در ۲۰ آوریل ۱۹۷۸، این هواپیما بوئینگ ۷۰۷، پس از انحراف از مسیر و ورود به حریم هوایی شورویشوروی در نزدیکی شبه جزیره کولا، توسط نیروی هوایی شوروی مورد اصابت قرار گرفت. این حادثه منجر به کشته‌شدن دو نفر از ۱۰۹ سرنشین هواپیما شد و هواپیما مجبور به فرود اضطراری روی دریاچه یخ‌زده کورپی‌یروی در جمهوری خودمختار کارلیا گردید. شرح حادثه. پرواز ۹۰۲ در ساعت ۱۳:۳۹ به وقت محلی از پاریس به مقصد
۹۰۲ در ساعت ۱۳:۳۹ به وقت محلی از پاریس به مقصد سئول پرواز کرد و قرار بود برای سوخت‌گیری در آنکوریج توقف کند. در مسیر پرواز به قطب شمال مغناطیسی، سیستم‌های ناوبری مغناطیسی هواپیما دچار خطا شدند و هواپیما به سمت جنوب شرقی منحرف شد و وارد حریم هوایی شوروی شد. رادارهای هوایی شوروی هواپیما را شناسایی کرده و یک جنگنده سوخو-۱۵ برای رهگیری آن اعزام شد. پس از عدم پاسخ‌گویی هواپیمای مسافربری به هشدارها، جنگنده شوروی در ساعت ۲۱:۴۲ یک موشک R-60 شلیک کرد که به بال چپ هواپیما برخورد کرده و حدود ۴ متر از آن را جدا کرد.
برخورد کرده و حدود ۴ متر از آن را جدا کرد. این برخورد منجر به کاهش فشار کابین و از کار افتادن یکی از موتورها شد. فرود اضطراری. پس از برخورد، هواپینا به سرعت ارتفاع خود را کاهش داد و در نهایت روی دریاچه یخ‌زده کورپی‌یروی در حدود ۱۴۰ کیلومتری مرز فنلاند فرود اضطراری انجام داد. حدود دو ساعت پس از فرود، نیروهای شوروی به محل حادثه رسیدند و عملیات نجات را آغاز کردند. در این حادثه، دو نفر از مسافران جان باختند و بقیه نجات یافتند. پیامدها. شوروی از همکاری با کارشناسان بین‌المللی در تحقیقات حادثه خودداری کرد و
بین‌المللی در تحقیقات حادثه خودداری کرد و داده‌های جعبه سیاه هواپیما را ارائه نداد. قطعات هواپیما توسط مقامات شوروی جدا شد و تجهیزات آن به مکان دیگری منتقل گردید. این حادثه یکی از نمونه‌های سرنگونی هواپیماهای مسافربری در دوران جنگ سرد است که تنش‌های بین‌المللی را تشدید کرد.