payamvha/North_RAG huggingface dataset:
حفاظت تنها پانزده ماه پیش تعطیل شده بود، تمامی ۱۸ سازهٔ نظامی آن در وضعیت خوبی قرار داشت و با کمترین بازسازی به کاربری جدید اختصاص یافت. ۱۵۰ پلیس نظامی از اردوگاه حفاظت می‌کردند و مدیریت آن برعهدهٔ ریموند بست و رئیس امنیت فرانسیس فردریک بود. در ۱۸ فوریه، سیزده زندانی از مرکز بازداشت گیلار ریور در آریزونا به موآب منتقل شدند و شش روز بعد، ده نفر دیگر از منزنار رسیدند. در ۲ آوریل نیز پانزده زندانی دیگر از اردوگاه تولی لیک به موآب منتقل شدند. بیشتر این تازه‌واردان به دلیل مقاومت در برابر تلاش‌های اداره انتقال
به دلیل مقاومت در برابر تلاش‌های اداره انتقال جنگ برای بازداشت دسته‌جمعی ژاپنی آمریکایی‌ها به انزوا فرستاده شده بودند، چراکه توضیح کافی دربارهٔ چگونگی و دلایل ارزیابی زندانیان ارائه نشده بود و این امر باعث سردرگمی و خشم آنان شده بود. مرکز انزوای موآب تا ۲۷ آوریل فعال بود و سپس بیشتر زندانیان آن به مرکز بزرگ‌تر و امن‌تر لاپ، آریزونا منتقل شدند. پنج مردی که به دلیل اعتراض به شرایط موآب در زندان شهرستان گرند محبوس شده بودند، در یک جعبهٔ پنج در شش فوتی در پشت یک کامیون به لاپ فرستاده شدند. این انتقال جداگانه
یک کامیون به لاپ فرستاده شدند. این انتقال جداگانه به ابتکار فرانسیس فردریک انجام شد که احکام زندان آنان را نیز صادر کرده بود و با استفاده از قانونی که بعداً لغو شد، آنان را به «تجمع غیرقانونی» متهم کرده بود. در سال ۱۹۹۴، «اردوگاه دالتون ولز/مرکز انتقال موآب» در فهرست ملی اماکن تاریخی آمریکا ثبت شد. اگرچه در محل اردوگاه هیچ نشانی وجود ندارد، یک پلاک اطلاعاتی در ورودی فعلی سایت و یک عکس در موزه دن اولاری در موآب به این مرکز انزوا اشاره دارند. سال‌های بعد. اقتصاد موآب در آغاز بر پایهٔ کشاورزی استوار بود، اما
موآب در آغاز بر پایهٔ کشاورزی استوار بود، اما به‌تدریج به‌سوی معدن‌کاری تغییر جهت داد. اورانیوم و وانادیم در دهه‌های ۱۹۱۰ و ۱۹۲۰ در این منطقه کشف شدند. پس از آن، پتاس و منگنز و سپس نفت و گاز نیز در این منطقه کشف شدند. در دههٔ ۱۹۵۰، پس از آنکه زمین‌شناس چارلز استین یک معدن غنی اورانیوم در جنوب موآب کشف کرد، این شهر به «پایتخت اورانیوم جهان» مشهور شد. این کشف هم‌زمان با آغاز دوران جنگ‌افزارهای هسته‌ای و انرژی هسته‌ای در ایالات متحده بود و سال‌های رونق موآب آغاز شد. در سال‌های بعد، جمعیت شهر تقریباً ۵۰۰ درصد
شد. در سال‌های بعد، جمعیت شهر تقریباً ۵۰۰ درصد افزایش یافت و به حدود ۶٬۰۰۰ نفر رسید. این رشد سریع منجر به ساخت گستردهٔ خانه و مدرسه شد. چارلز استین بخش بزرگی از دارایی و زمین‌های خود را برای احداث خانه‌ها و کلیساهای جدید در موآب اهدا کرد. با پایان یافتن جنگ سرد، رونق اورانیوم موآب نیز به پایان رسید و جمعیت شهر به شدت کاهش یافت. در اوایل دههٔ ۱۹۸۰، بسیاری از خانه‌ها خالی ماندند و تقریباً تمام معادن اورانیوم تعطیل شدند. در سال ۱۹۴۹، جان فورد، کارگردان فیلم‌های وسترن، برای فیلمبرداری "ارابه پیشتاز" به استفاده
وسترن، برای فیلمبرداری "ارابه پیشتاز" به استفاده از مناطق اطراف موآب ترغیب شد. پیش از آن، فورد در سال ۱۹۳۹ فیلم "دلیجان" را در منطقهٔ مانیومنت ولی در نزدیکی مکزیکن هت، یوتا جنوب موآب فیلمبرداری کرده بود. یک دامدار محلی به نام جورج وایت فورد را به بازدید از موآب دعوت کرد. کمیسیون فیلم موآب به‌عنوان دپارتمانی از شهر موآب اداره می‌شود و عنوان قدیمی‌ترین کمیسیون فیلم فعال در جهان را دارد. این کمیسیون در سال ۱۹۴۹ تأسیس شد. و تاکنون بر تولید بسیاری از فیلم‌هایی که در نزدیکی موآب ساخته شده‌اند نظارت داشته است.
که در نزدیکی موآب ساخته شده‌اند نظارت داشته است. رویدادهای فرهنگی. موآب میزبان چندین رویداد و جشنوارهٔ فرهنگی از جمله جشنوارهٔ موسیقی موآب، جشنوارهٔ افتخار دگرباشان، جشنوارهٔ موسیقی فولک، جشنوارهٔ اسکینی تایر و رویدادهای دیگر است. جشنوارهٔ سالانهٔ موسیقی در ماه سپتامبر برگزار می‌شود و در سال ۱۹۹۲ توسط چند موسیقیدان اهل نیویورک بنیان گذاشته شد. جشنوارهٔ موسیقی فولک موآب در ماه نوامبر برگزار می‌شود و کنسرت‌هایی با حضور هنرمندان متعدد این سبک برگزار می‌کند. از سال ۲۰۱۱ موآب میزبان جشنوارهٔ افتخار ال‌جی‌بی‌تی
سال ۲۰۱۱ موآب میزبان جشنوارهٔ افتخار ال‌جی‌بی‌تی شده است. جشنوارهٔ نخست با راهپیمایی موسوم به «رژهٔ دیده‌شدن» آغاز شد که بیش از ۳۵۰ شرکت‌کننده داشت و سال بعد با بیش از ۶۰۰ شرکت‌کننده برگزار شد. جشنوارهٔ اسکینی تایر، یک جشنوارهٔ دوچرخه‌سواری جاده‌ای، هر سال در ماه مارس برگزار می‌شود و درآمد حاصل از آن صرف تحقیق و پشتیبانی از بازماندگان سرطان می‌شود. علاوه بر این، موآب رویداد «گردش هنری موآب» را در مکان‌های مختلف در طول سال برگزار می‌کند که آثار هنرمندان محلی را معرفی می‌کند. جغرافیا. شهر موآب درست در جنوب
را معرفی می‌کند. جغرافیا. شهر موآب درست در جنوب رودخانه کلرادو و در ارتفاع ۴٬۰۲۵ فوت (۱٬۲۲۷ متر) بر روی فلات کلرادو قرار دارد. این شهر ۱۸ مایل (۲۹ کیلومتر) با مرز ایالت‌های یوتا و کلرادو فاصله دارد. از طریق بزرگراه ۱۹۱ آمریکا، موآب در ۳۱ مایلی (۵۰ کیلومتری) جنوب بزرگراه میان‌ایالتی ۷۰ در کرِسنت جانکشن و در ۵۴ مایلی (۸۷ کیلومتری) شمال مانتیسلو، یوتا واقع شده است. همچنین از طریق مسیر ۱۲۸ ایالت یوتا، موآب ۴۶ مایل (۷۴ کیلومتر) جنوب غرب سیسکو، یوتا قرار دارد. ورودی پارک ملی آرچز حدود ۴ مایل (۶ کیلومتر) شمال
ورودی پارک ملی آرچز حدود ۴ مایل (۶ کیلومتر) شمال موآب در امتداد بزرگراه ۱۹۱ قرار گرفته است. گذرگاه هورا در مسیر بین موآب و چیکن کورنرز قرار دارد. مسیر مسیر کوکوپلی، یک مسیر ۱۴۲ مایلی دوچرخه‌سواری کوهستان که از نزدیکی لوما، کلرادو آغاز می‌شود، در موآب به پایان می‌رسد. بر اساس داده‌های اداره سرشماری ایالات متحده آمریکا، مساحت کلی شهر موآب ۱۲ کیلومتر مربع (۴٫۸ مایل مربع) است که تمام آن خشکی است. آب‌وهوا. موآب دارای آب‌وهوایی نیمه‌خشک با گرایش به بیابانی (بر پایه سامانه طبقه‌بندی اقلیمی کوپن "BSk") است. این
پایه سامانه طبقه‌بندی اقلیمی کوپن "BSk") است. این اقلیم با تابستان‌های گرم و زمستان‌های نسبتاً سرد مشخص می‌شود و بارش در طول سال تقریباً به‌طور یکنواخت توزیع شده است (معمولاً کمتر از یک اینچ در ماه). به‌طور میانگین، سالانه ۴۱ روز دمای هوا به ۱۰۰ درجه فارنهایت (۳۸ درجه سانتیگراد) یا بالاتر می‌رسد، ۱۰۹ روز دمای ۹۰ درجه فارنهایت (۳۲ درجه سانتیگراد) یا بالاتر دارد، و در هر زمستان به‌طور میانگین ۳٫۶ روز دمای هوا در صفر درجه یا پایین‌تر باقی می‌ماند. بالاترین دمای ثبت‌شده در موآب ۱۱۴ درجه فارنهایت (۴۶ درجه
دمای ثبت‌شده در موآب ۱۱۴ درجه فارنهایت (۴۶ درجه سانتیگراد) در ۷ ژوئیه ۱۹۸۹ و پایین‌ترین دما منفی ۲۴ درجه فارنهایت (منفی ۳۱ درجه سانتیگراد) در ۲۲ ژانویه ۱۹۳۰ بوده است. میانگین بارش سالانه در موآب ۹٫۰۲ اینچ (۲۲۹ میلی‌متر) است. به‌طور میانگین در سال ۵۵ روز بارش قابل اندازه‌گیری ثبت می‌شود. پرباران‌ترین سال ثبت‌شده ۱۹۸۳ با ۱۶٫۴۲ اینچ (۴۱۷ میلی‌متر) و خشک‌ترین سال ۱۸۹۸ با ۴٫۳۲ اینچ (۱۱۰ میلی‌متر) بارندگی بوده است. بیشترین بارش ثبت‌شده در یک ماه، ۶٫۶۳ اینچ (۱۶۸ میلی‌متر) در ژوئیهٔ ۱۹۱۸ و بیشترین بارش در ۲۴ ساعت،
در ژوئیهٔ ۱۹۱۸ و بیشترین بارش در ۲۴ ساعت، ۲٫۷۷ اینچ (۷۰ میلی‌متر) در ۲۳ ژوئیهٔ ۱۹۸۳ ثبت شده است. میانگین بارش برف سالانه بین سال‌های ۱۹۸۱ تا ۲۰۱۱ برابر با ۶٫۹ اینچ (۱۸ سانتی‌متر) بوده است. بیشترین میزان برف ثبت‌شده در یک فصل، ۷۴ اینچ (۱۹۰ سانتی‌متر) در سال ۱۹۱۴–۱۹۱۵ بود و برفی‌ترین ماه دسامبر بود که در سال ۱۹۱۵، ۴۶ اینچ (۱۱۷ سانتی‌متر) برف بارید. جمعیت‌شناسی. بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۰ میلادی، جمعیت موآب ۴٬۷۷۹ نفر بود که در ۱٬۹۳۶ خانوار و ۱٬۱۶۹ خانواده سکونت داشتند. تراکم جمعیت برابر با ۱٬۳۱۳٫۱ نفر در هر
داشتند. تراکم جمعیت برابر با ۱٬۳۱۳٫۱ نفر در هر مایل مربع (۵۰۶٫۹ نفر در هر کیلومتر مربع) بود. در شهر ۲٬۱۴۸ واحد مسکونی وجود داشت که میانگین تراکم آن‌ها ۵۹۰٫۲ واحد در هر مایل مربع (۲۲۷٫۸ واحد در هر کیلومتر مربع) بود. ترکیب نژادی شهر به این ترتیب بود: ۹۰٫۳۵٪ سفیدپوست، ۵٫۴۶٪ بومی آمریکایی، ۰٫۳۶٪ آفریقایی-آمریکایی، ۰٫۲۹٪ آسیایی، ۰٫۰۸٪ جزایر اقیانوس آرام، ۱٫۸۸٪ از سایر نژادها و ۱٫۵۷٪ از دو یا چند نژاد. ۶٫۴۴٪ از جمعیت را هیسپانیک یا لاتین‌تبار از هر نژادی تشکیل می‌دادند. از ۱٬۹۳۶ خانوار، ۳۰٫۵٪ دارای فرزندان زیر
از ۱٬۹۳۶ خانوار، ۳۰٫۵٪ دارای فرزندان زیر ۱۸ سال بودند، ۴۴٫۴٪ زوج‌های متأهل باهم زندگی می‌کردند، ۱۲٫۳٪ سرپرست خانوار زن بدون حضور شوهر، و ۳۹٫۶٪ غیرخانواده بودند. ۳۱٫۳٪ از کل خانوارها از افراد مجرد تشکیل شده بود و ۱۱٫۴٪ از خانوارها شامل فردی ۶۵ ساله یا مسن‌تر بودند که به تنهایی زندگی می‌کرد. میانگین اندازهٔ خانوار ۲٫۴۳ نفر و میانگین اندازهٔ خانواده ۳٫۱۰ نفر بود. ساختار سنی جمعیت به این صورت بود: ۲۷٫۶٪ زیر ۱۸ سال، ۸٫۷٪ بین ۱۸ تا ۲۴ سال، ۲۸٫۵٪ بین ۲۵ تا ۴۴ سال، ۲۱٫۶٪ بین ۴۵ تا ۶۴ سال و ۱۳٫۶٪ ۶۵ ساله یا مسن‌تر.
۲۱٫۶٪ بین ۴۵ تا ۶۴ سال و ۱۳٫۶٪ ۶۵ ساله یا مسن‌تر. میانگین سن ۳۶ سال بود. در مقابل هر ۱۰۰ زن، ۹۵٫۱ مرد وجود داشت و برای هر ۱۰۰ زن بالای ۱۸ سال، ۹۲٫۷ مرد. میانگین درآمد خانوار در شهر ۳۲٬۶۲۰ دلار و میانگین درآمد خانواده ۳۸٬۲۱۴ دلار بود. مردان به‌طور میانگین ۳۵٬۲۹۱ دلار و زنان ۲۱٬۳۳۹ دلار درآمد داشتند. درآمد سرانه در شهر ۱۶٬۲۲۸ دلار بود. حدود ۱۲٫۰٪ از خانواده‌ها و ۱۵٫۷٪ از جمعیت زیر خط فقر زندگی می‌کردند، که شامل ۱۹٫۱٪ از افراد زیر ۱۸ سال و ۱۰٫۵٪ از افراد ۶۵ سال به بالا می‌شد.
پاکری نوعی پاستا به شکل لوله‌ای بسیار بزرگ است که از منطقه کامپانیا در ایتالیا منشأ گرفته است. این پاستا معمولاً صاف است، اما نسخه‌ای با خط‌های برجسته به نام "پاکری میلرگه" نیز وجود دارد. نام آن از واژه ناپلی "پاکاریا" به معنای 'سیلی' گرفته شده است، با پسوند تحقیرآمیز "-رو" برای اشاره به چیزی عادی است. این نام به صدای سیلی که ممکن است هنگام خوردن ایجاد کند نسبت داده شده است. پاکری‌ها می‌توانند به صورت پر شده سرو شوند.
داستان نظامی زیرژانری از داستان علمی تخیلی یا تاریخ جایگزین است که بر فعالیت‌های نظامی مانند جنگ، نبرد، پیکار یا زندگی نظامی تمرکز دارد. انواع. ژانرهای اصلی داستان نظامی عبارتند از: زیرژانرهای داستان نظامی عبارتند از:
شاخص لی که چیانگ یا شاخص که چیانگ () یک شاخص اندازه‌گیری اقتصادی است که توسط "اکونومیست" در سال ۲۰۱۰ برای بررسی اقتصاد چین و با استفاده از سه شاخص ایجاد شد. این شاخص طبق گزارش‌های لی که چیانگ، نخست‌وزیر سابق چین، به عنوان یک شاخص اقتصادی بهتر از اعداد رسمی تولید ناخالص داخلی ترجیح داده می‌شود. بر اساس یکی از اسناد فاش شدهٔ وزارت امور خارجه، لی که چیانگ (که در آن زمان دبیر کمیتهٔ حزب کمونیست چین در استان لیاونینگ بود) در سال ۲۰۰۷ به کلارک رانت سفیر وقت ایالات متحده گفت که ارقام تولید ناخالص داخلی در لیاونینگ
متحده گفت که ارقام تولید ناخالص داخلی در لیاونینگ قابل اعتماد نیستند و او خود از سه شاخص دیگر استفاده می‌کند: تناژ بار راه‌آهن، مصرف انرژی برق و وام بانک‌ها. «شاخص که چیانگ» در سال ۲۰۱۳ نیز توسط هایتونگ سکوریتیز منتشر شد که نشان‌دهندهٔ کاهش رشد اقتصادی چین از ابتدای سال ۲۰۱۳ است.
عملیات آزادسازی بوکان یکی از رویدادهای مهم نظامی و سیاسی در تاریخ معاصر ایران است که در جریانِ مقابله با گروه‌های جدایی طلب و شورشی (موسوم به شورش کردها) در این منطقهٔ کُردنشین اتفاق افتاد. این عملیات با هدف بازپس‌گیری شهر بوکان از دست نیروهای مسلح کُرد و برقراری مجدد امنیت و حاکمیت ملی ایران در این منطقه صورت گرفت. در بهمن ۱۳۵۸ شمسی، شهر بوکان سقوط کرد و همین موضوع باعث تشکیل سازمان پیشمرگان کرد مسلمان توسط محمد بروجردی شد. بوکان بیشتر از ۳۲ ماه تحت اشغال و کنترل گروه‌های مختلف مخالف جمهوری اسلامی ایران
و کنترل گروه‌های مختلف مخالف جمهوری اسلامی ایران بود. در ۱۱ مهر ۱۳۶۰ توسط نیروهای سپاه و ارتش و همچنین نیروی‌های مردمی، به یکباره بوکان آزاد شد. تثبیت نهایی و پاکسازی روستاها و محدودهٔ این شهرستان تا سال ۱۳۶۲ به طول انجامید. پیشینه تاریخی و سیاسی. اگرچه تا پیش از انقلاب ۱۳۵۷، جمعیت شهر بوکان از شهرهای همجوار خودش کمتر بود، اما به‌واسطهٔ پیشینهٔ تاریخیِ پررنگ و حضور شخصیت‌های بانفوذ و تأثیرگذار در ساختارهای قدرت دوران قاجار و پهلوی، همواره از جایگاه و توجه ویژه‌ای برخوردار بوده است. بنابر اسنادِ تاریخی،
ویژه‌ای برخوردار بوده است. بنابر اسنادِ تاریخی، کُردهای بوکان در دوران جمهوری مهاباد، برخلاف برخی جریان‌ها، در کنار ارتش شاهنشاهی ایران ایستادند و از تمامیت ارضی کشور دفاع کردند. در ادامه و پس از فروپاشی جمهوری مهاباد، بخشی از نیروهای سیاسی و اجتماعی وابسته به آن، به حزب توده پیوستند و سپس در جریان تحولات دهه‌های بعد، از دل همین طیف، حزب کومله شکل گرفت؛ حزبی که برخی از چهره‌های بنیان‌گذارش، اصالتاً از بوکان بودند. پس از انقلاب ۱۳۵۷. شهر بوکان بعد از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ به مدتِ ۲ سال به محلی برای جولان
انقلاب ۱۳۵۷ به مدتِ ۲ سال به محلی برای جولان گروه‌ها و احزابی مانند کومله و دموکرات، حزب پیکار، مجاهدین خلق، چریک‌های فدایی خلق و سازمان رزم کارگران تبدیل شده بود. براساس گزارش‌ها و اسناد مربوط به آن دوره، مردم بوکان در این ۲ سال، در بدترین شرایط و مشکلات عدیده بودند. گرانی اجناس، عدم اجازه ورود و خروج از شهر، تعطیلی مدارس و ادارات، قطعی تلفن شهری و ناامن شدن کل منطقه از جمله مشکلاتِ مردم این شهر بود. عوامل حزب کومله، امام جمعهٔ بوکان را در شامگاه یکم دی ماه سال ۱۳۶۰ در خانه‌اش کشتند.قبل از تشکیل
یکم دی ماه سال ۱۳۶۰ در خانه‌اش کشتند.قبل از تشکیل قرارگاه‌های نظامی، سپاه بوکان از سوی ناحیهٔ استان کُردستان فرماندهی می‌شد. طرح تسلیح سازی عشایر و روستاهای بوکان تا ۱۳۶۲ به صورت گسترده انجام نشد. قدرت و نفوذ احزاب کُردی در روستاها بود به همین سبب، طرح تسلیح سازی گسترده شهرستان بوکان به صورت جدی از سوی سپاه پاسداران پیگیری شد. روستاهای اوینه‌چی، قورمیش، قلندر، برده زرد، ملالر و حصار؛ اولین روستاهایی بودند که پایگاه در آن‌ها احداث و مردم آن مسلح شدند. با شروع مسلح سازی عشایر بوکان، طوایف نیز خواهان مسلح شدن
مسلح سازی عشایر بوکان، طوایف نیز خواهان مسلح شدن و مقابله با احزاب شدند. آزادسازی. آزادسازی بوکان در چند مرحله، صورت گرفته است. یکبار در شهریور سال ۱۳۵۸ بوکان مدت کوتاهی به دست ارتش افتاد. اما چند بعدی، دوباره سقوط کرد. در ۶ مهرماه ۱۳۵۸ گروه‌های کُردی با برهم زدن اوضاع شهر و برگزاری راهپیمایی با تحریک عده‌ای از مردم، درگیری میان نیروهای نظامی مستقر در بوکان و آن‌ها شکل گرفت. در ۱۵ مهر همان سال، نیروهای حزب دموکرات به واحدهای سپاه و ارتش حمله کردند که با آتش متقابل نیروهای نظامی به آن‌ها پاسخ داده شد. این
متقابل نیروهای نظامی به آن‌ها پاسخ داده شد. این حملات ۲ شب بعد یعنی در تاریخ ۱۷ مهرماه با استفاده از خمپاره و تفنگ ۵۷ م. م تکرار شد اما به نیروهای نظامی آسیبی وارد نشد. در جریان این حوادث، ادارات و سازمان‌های دولتی شهر تعطیل شد و ارتباط تلفنی بوکان با سایر شهرهای اطراف نیز قطع شد. به مدت چند روز، این درگیرهای شبانه در بوکان ادامه شد. در ساعت ۱۱ شب ۲۴ مهرماه ۱۳۵۸ احزاب کُرد در پی فعالیت‌های خود، اقدام به آتش زدن بازار شهر کردند. این آتش‌سوزی تله‌ای حزب دموکرات بود که زمان ورود نیروهای سپاه و ارتش برای مهار
بود که زمان ورود نیروهای سپاه و ارتش برای مهار آتش‌سوزی، تعداد ۵ نفر از نیروهای نظامی ایران کشته شدند. در تاریخ ۱۰ مهرماه ۱۳۶۰، نیروهای سپاه و ارتش طی یک عملیات گسترده به نام «آزادسازی شهر بوکان» در ساعت ۴ بعد ظهر با حضور یک واحد یک حمزه، گردان جندالله سقز (به تعداد ۲۰۰ نفر) و یک گردان از نیروهای تیپ ۲۳ نیروی مخصوص ارتش آغاز شد. نیروهای ایران، توانسته‌اند ابتدا حومهٔ شهر و سپس کوه‌های مشرف به آن، مانند کوه نعل شکن (نالشکینه) را به کنترل خود درآورند. پس از استقرار نیروهای ارتش در ارتفاعات، پاسداران و
از استقرار نیروهای ارتش در ارتفاعات، پاسداران و نیروهای مخصوص با هماهنگی کامل در ساعت ۴ شب به چند نقطه از شهر نفوذ کردند و درگیری‌ها تا ساعت ۱۱ صبح ادامه شد. در نهایت در ساعت ۵:۳۰ صبح ۱۱ مهرماه ۱۳۶۰ پس از یک هفته محاصره، شهر بوکان به‌طور کامل آزاد شد. تثبیت نهایی و پاکسازی حومه و روستاهای آن تا ۱۳۶۲ شمسی به طول انجامید.
نرخ بیکاری اعلام شده توسط وزارت کار ایالات متحده، شامل افرادی که دیگر از جستجوی کار دلسرد شده‌اند یا کارگران پاره‌وقتی که ساعات کاری کمتری نسبت به آنچه دوست دارند دارند، نمی‌شود. با اضافه کردن این دو گروه به نرخ بیکاری، این نرخ به نرخ مؤثر بیکاری تبدیل می‌شود. اداره آمار کار در ایالات متحده یک شاخص نرخ بیکاری جایگزین مشابه نرخ مؤثر بیکاری به نام U6 دارد.
مثبت‌گرایی سمی () به معنای مدیریت ناکارآمد احساسات، بدون پذیرش و مواجهه کامل با هیجانات منفی، به‌ویژه خشم و اندوه است. در سطح اجتماعی، این مفهوم به عملی اطلاق می‌شود که طی آن، احساسات منفی فرد دیگری با توصیه به جایگزینی یک احساس مثبت سطحی نادیده گرفته یا بی‌ارزش انگاشته می‌شود. انکار کردن یا سرکوب احساسات منفی می‌تواند منجر به عواقب نامطلوبی بر سلامت شخص شود. تعریف. مثبت‌گرایی سمی به وضعیتی اطلاق می‌شود که در آن افراد تحت فشار قرار می‌گیرند تا صرف‌نظر از شدت دشواری شرایط، همواره روحیه‌ای مثبت حفظ کنند. این
دشواری شرایط، همواره روحیه‌ای مثبت حفظ کنند. این رویکرد می‌تواند مانع از فرایند طبیعی مواجههٔ هیجانی با موقعیت‌ها شود و از بروز احساساتی مانند اندوه یا خشم جلوگیری کند. در مثبت‌گرایی سمی، باور بر این است که هرگونه اندیشه یا احساس منفی باید کنار گذاشته شود. حتی در مواجهه با وقایعی که به‌طور طبیعی برانگیزانندهٔ احساسات منفی‌اند—مانند فقدان عزیزان یا مواجهه با سختی‌های زندگی—تأکید بر حفظ نگرش مثبت به‌عنوان راهکار مقابله مطرح می‌شود. با این حال، این نوع نگرش به‌طور معمول به سرکوب یا بی‌ارزش‌سازی بیان واقعی
به‌طور معمول به سرکوب یا بی‌ارزش‌سازی بیان واقعی احساسات می‌انجامد. مفهوم "خوش‌بینی غیرواقع‌بینانه" از دههٔ ۱۹۸۰ میلادی توسط روان‌شناسان مورد مطالعه قرار گرفته است. اصطلاح «مثبت‌اندیشی سمی» نخستین‌بار در کتاب هنر شکست کوییر اثر جِی هالبرستام (۲۰۱۱) مطرح شد.
پیتر شومیکر (؛ زادهٔ ) ژنرال بازنشسه نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا است، که در فاصله سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۷ به‌عنوان سی و پنجمین رئیس ستاد نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا فعالیت می‌کرد. شومیکر فعالیت نظامی را از سال ۱۹۶۹ در نیروی زمینی آمریکا آغاز کرد، از ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۱ فرماندهی نیروی دلتا را برعهده داشت، از ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۶ فرمانده ستاد فرماندهی مشترک عملیات ویژه بود، از ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۷ به‌عنوان فرمانده ستاد فرماندهی عملیات ویژه نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا فعالیت می‌کرد و از ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۰ فرماندهی عملیات ویژه
می‌کرد و از ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۰ فرماندهی عملیات ویژه ایالات متحده آمریکا را برعهده داشت.
دنیس رایمر (؛ زادهٔ ) ژنرال بازنشسه نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا است، که در فاصله سال‌های ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۹ به‌عنوان سی و سومین رئیس ستاد نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا فعالیت می‌کرد. رایمر فعالیت نظامی را از سال ۱۹۶۲ در نیروی زمینی آمریکا آغاز کرد، از ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۳ رئیس ستاد لشکر ۸ پیاده بود، از ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۰ فرماندهی لشکر ۴ پیاده را برعهده داشت، در فاصله سال‌های ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۳ به‌عنوان جانشین رئیس ستاد نیروی زمینی آمریکا فعالیت می‌کرد و از ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۵ فرماندهی نیروهای زمینی ایالات متحده آمریکا را برعهده داشت.
عاطفه مثبت (به انگلیسی Positive Affectivity) در روان‌شناسی یک ویژگی انسانی است که توصیف می‌کند افراد تا چه حد در علوم عاطفی عاطفه (مثبت) (مانند حس‌ها، و هیجان‌ها و…) را تجربه و در نتیجه با محیط و انسان‌های اطراف خود تعامل می‌کنند. روانشاسی عاطفی. احساس خوشحالی، احساس خوب بودن و سطوع بالای عزت نفس با عاطفه مثبت همبستگی دارند اما هریک همزمان تحت تأثیر عاطفه منفی نیز قرار دارند. ویژگی عاطفه مثبت به‌طور تقریبی با کلان کارندهای شخصیتی مانند برون‌گرایی همبستگی دارد. با این حال این سازه تحت تأثیر تعاملات و کنش‌های
با این حال این سازه تحت تأثیر تعاملات و کنش‌های اجتماعی نیز قرار دارد. افرادی که عاطفه مثبت بیشتری دارند به احتمال بیشتری از کار خود رضایت دارند و با دیگران در کنش‌های سازنده تری دارند و احساس خوشبختی و معنای بیشتری در زندگی خود دارند. عاطفه منفی. عاطفه منفی مفهومی عکس عاطفه مثبت است؛ یعنی چه مقدار انسان به تجربهٔ عاطفه منفی گرایش ذاتی دارد.عاطفه منفی و مثبت از نظر آماری با هم ارتوگونال هستند به بیان دیگر همبستگی آنها تقریباً صفر است. ممکن است نمرهٔ یک فرد در هر عاطفه منفی (NA) و عاطفه مثبت (PA) بالا باشد
در هر عاطفه منفی (NA) و عاطفه مثبت (PA) بالا باشد یا در هردو پایین باشد، یا حتی در یکی بالا و در دیگری پایین باشد. یافته‌ها نشان داده‌اند که عاطفه در طول زمان و در موارد مختلف (کار، استراحت و …) پایدار است. عاطفه منفی و مثبت می‌توانند بر آمادگی فرد برای بیماری‌های روانی یا انتخاب‌های فرد به ویژه پاسخ‌های او به پرسشنامه‌ها تأثیر بگذارد.
ادگار تامازیان (؛ ) کشتی‌گیر مرد اهل ارمنستان در رشته کشتی فرنگی است که مسابقات بین‌المللی برای ارمنستان به رقابت پرداخته است در مجموع در مسابقات قهرمانی کشتی نوآموزان جهان برندهٔ ۱ مدال نقره و ۱ مدال برنز شده است. نتایج مهم. ! colspan="7"| - ! نتیجه ! رکورد ! حریف ! امتیاز ! تاریخ ! رویداد ! مکان ! style=background:white colspan=7 | سنینا ! style=background:white colspan=7 | ! style=background:white colspan=7 | ! style=background:white colspan=7 | ماکن
مندیم () یک شهرک در شهرستان گافوریسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
موراز () یک شهرک در شهرستان گافوریسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
ورخنی تاشبوکان () یک شهرک در شهرستان گافوریسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
ووینوفکا () یک شهرک در شهرستان گافوریسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
سالیما ماچامبا (1 نوامبر 1874، فومبونی - 7 اوت 1964، پسمس ) سلطان موهلی (موالی) در سال‌های 1888-1909 بود. نام رسمی پدری او "سلیمه ماچامبا بنت سعیدی حمادی ماکادارا" بود. او یکی از بستگان راناوالونا اول ، ملکه ماداگاسکار بود. او توسط فرانسوی ها به عنوان حاکم دست‌نشانده موهلی انتخاب شد تا کومور را تحت الحمایه فرانسه قرار دهند. ماچامبا در 28 اوت 1901 در سنت دنیس، رئونیون عاشق ژاندارم فرانسوی، کامیل پائول شد و با او ازدواج کرد. در سال 1909 توسط دولت فرانسه خلع شد و موهلی به فرانسه ضمیمه شد.
دام‌گستری (به انگلیسی: "Entrapment") در حقوق کیفری به اقدام مأموران اجرای قانون یا افراد وابسته به آن‌ها گفته می‌شود که فردی را به ارتکاب جرم تحریک یا وسوسه می‌کنند، به گونه‌ای که بدون دخالت این مأموران، آن شخص احتمالاً مرتکب جرم نمی‌شد. این مفهوم در بسیاری از نظام‌های حقوقی به عنوان یک دفاع پذیرفته شده و می‌تواند منجر به رفع مسئولیت کیفری شود. پیشینه. واژهٔ دام‌گستری به معنای عام، به شیوه‌های مختلفی از آزمودن افراد از طریق ایجاد موقعیت‌های گمراه‌کننده یا وسوسه‌کننده اشاره دارد. این مفهوم، سابقه‌ای دیرینه
اشاره دارد. این مفهوم، سابقه‌ای دیرینه در اندیشه‌های دینی و ادبی دارد. در بسیاری از متون مقدس همچون قرآن و کتاب مقدس مسیحیان، به موضوع آزمون الهی از انسان‌ها اشاره شده‌است. همچنین در ادبیات کهن، روایت‌هایی وجود دارد که در آن شاهان یا بزرگان برای سنجیدن صداقت یا وفاداری افراد، دست به ایجاد موقعیت‌های آزمایشی یا فریبنده می‌زنند. این نوع آزمون‌ها، هرچند در گذشته دارای مشروعیت تلقی می‌شدند، اما در دوران مدرن و در نظام‌های حقوقی معاصر، انجام آن توسط حکومت یا نیروهای اجرایی علیه شهروندان با محدودیت‌های قانونی و
اجرایی علیه شهروندان با محدودیت‌های قانونی و حقوقی مواجه شده‌است. پیشینه جهانی. مفهوم دام‌گستری به ویژه در حقوق ایالات متحده آمریکا توسعه یافته است. در این کشور، دفاع مبتنی بر دام‌گستری در پرونده‌های جنایی به ویژه در اوایل قرن بیستم میلادی شکل گرفت و از آن زمان، معیارهای مختلفی برای شناسایی دام‌گستری تدوین شده است. یکی از مهم‌ترین معیارها، بررسی میزان ابتکار متهم در ارتکاب جرم در برابر تحریک مأموران دولتی است. نمونه‌های تاریخی. در طول تاریخ، نمونه‌هایی از دام‌گستری به اشکال گوناگون گزارش شده‌اند. در متون
دام‌گستری به اشکال گوناگون گزارش شده‌اند. در متون دینی، مانند کتاب مقدس یهودیان و مسیحیان (عهد قدیم)، داستان ایوب نماد نوعی آزمایش و دام‌گستری الهی تلقی شده است؛ جایی که شیطان با وسوسه‌های گوناگون تلاش می‌کند وفاداری و ایمان ایوب را به چالش بکشد. در متون اسلامی نیز مفهوم "آزمایش بندگان" توسط خداوند مطرح شده است که در برخی تفسیرها با مفهوم دام‌گستری معنایی نزدیک پیدا می‌کند. در ادبیات کهن، داستان‌هایی مانند افسانه‌های پادشاهان که برای سنجش وفاداری وزیران یا رعایا، شرایط فریبنده‌ای فراهم می‌کردند، قابل ذکر
رعایا، شرایط فریبنده‌ای فراهم می‌کردند، قابل ذکر است. برای نمونه در شاهنامه فردوسی یا در مجموعهٔ کلیله و دمنه نمونه‌هایی از اینگونه آزمایش‌ها دیده می‌شود. این داستان‌ها نشان می‌دهند که مفهوم دام‌گستری یا آزمایش اخلاقی، پیشینه‌ای بسیار کهن در ذهنیت بشری دارد، هرچند در آن دوران هنوز بین آزمایش مشروع و دام‌گستری نامشروع تفکیک روشنی صورت نمی‌گرفت.. در جوامع مدنی مدرن، تنها با توسعهٔ حقوق بشر و اصول عدالت کیفری، مرز میان «آزمایش مشروع» و «دام‌گستری نامشروع» رسمیت یافت و موانع قانونی مشخصی برای جلوگیری از
رسمیت یافت و موانع قانونی مشخصی برای جلوگیری از سوءاستفاده نهادهای حاکم وضع شد. پیشینه در ایران. در حقوق کیفری ایران، اصطلاح «دام‌گستری» به صراحت در قوانین کیفری نیامده، اما اصول کلی حقوقی از جمله اصل منع سوءاستفاده از اختیارات دولتی و لزوم رعایت عدالت کیفری، مفهوم دام‌گستری را به طور ضمنی پذیرفته‌اند. برخی آراء دیوان عالی کشور نیز بر عدم مشروعیت اقدامات تحریک‌آمیز توسط مأموران تأکید دارند. کاربردها و محدودیت‌ها. در اغلب نظام‌های حقوقی، دام‌گستری به عنوان دفاع از سوی متهم مورد استفاده قرار می‌گیرد. به طور
از سوی متهم مورد استفاده قرار می‌گیرد. به طور کلی، اگر مشخص شود که مأموران دولتی فرد را به ارتکاب جرم وادار کرده‌اند، ممکن است پرونده مختومه شود یا متهم تبرئه گردد. در ایران نیز هرچند رویه قضایی یکدستی وجود ندارد، اما اصول کلی عدالت کیفری می‌تواند مبنایی برای پذیرش این دفاع باشد.
بنریب یا بنر-ایب ( – ۳۰۵۰ ق. م) ملکه همسر مصر باستان در دوران حکومت دودمان نخست مصر بود. بر حسب اینکه این نام چگونه خوانده شود، «او که قلبی مطیع دارد» یا «او که محبوب است» معنا دارد. زندگی‌نامه. او همسر فرعون هور-آها بود، اما مادر وارث او، یعنی دجر نبود. مادر شاه دجر با نام خنات‌حپ شناخته می‌شود، که یکی دیگر از همسران هور-آها بوده است. گمان می‌رود که بنریب همسر هور-آها بوده باشد، بر اساس عاج‌هایی که در مقبره‌اش در ابیدوس پیدا شده‌اند و نام هور-آها بر آن‌ها دیده می‌شود. همچنین قطعه‌ای از یک جعبهٔ عاج که
دیده می‌شود. همچنین قطعه‌ای از یک جعبهٔ عاج که نام‌های هور-آها و بنریب بر آن نوشته شده بود نیز در ابیدوس کشف شده و اکنون در موزه هنرهای زیبا نگهداری می‌شود. جان رومر، مصرشناس، استدلال کرده که نام «بنریب» که می‌توان آن را به «دلبر» یا «آن‌که دل‌نشین است» ترجمه کرد، ممکن است اصلاً یک نام شخصی نبوده باشد، بلکه عنوان یا صفتی برای فردی بوده باشد که حتی جنسیتش هم از روی این واژه قابل تشخیص نیست. عنوان‌های رسمی بنریب مشخص نیستند، و هویت پدر و مادر او نیز ناشناخته مانده است. بنریب در اُم‌القَعَب در مقبره بی۱۴ به
مانده است. بنریب در اُم‌القَعَب در مقبره بی۱۴ به خاک سپرده شده است.
ناحیه موهالس هوک (به لاتین: Mohale's Hoek District) یکی از نواحی کشور لسوتو است که در جنوب غربی این کشور قرار دارد. مرکز این ناحیه شهر موهالس هوک است که تنها شهر ناحیه نیز به‌ شمار می‌آید.مساحت ناحیه موهالس هوک حدود ۳٬۵۳۰ کیلومتر مربع و جمعیت آن نزدیک به ۱۶۵٬۵۹۰ نفر است. این ناحیه از جنوب غرب با کشور آفریقای جنوبی و در داخل کشور با ناحیه مافتنگ در شمال غرب، ناحیه ماسرو در شمال، ناحیه تهبا-تسکا در شمال شرق، ناحیه نک قاچا در شرق و ناحیه قوتینگ در جنوب شرق هم‌مرز است.