payamvha/North_RAG huggingface dataset:
توان و ظرافت نثر خود را در قیاس با دیگر مترجمان به‌نمایش بگذارد. در کمتر از نیم‌قرن از ترجمهٔ متن اصلی، فردی با نام «ابواسماعیل سعید اصفهانی»، رسالهٔ «آخر یمینی» را که در آن عتبی دربارهٔ امیری با نام «ابوالحسن بَغَوی» بدگویی کرده بود را به فارسی برگرداند، و به‌اصل ترجمه، افزود. «حبیب‌الدین جرفادقانی (گلپایگانی)»، سال ۱۲۷۲ ه‍.ق و بیش از پنج‌سده پس از ترجمهٔ اصفهانی، مرثیه‌ای را که عتبی برای مرگ نصر بن سبکتگین نوشته بود به فارسی برگرداند و سرانجام، در سال ۱۳۱۶ ه‍.ق ثقةالاسلام تبریزی به‌خواست امیرنظام گروسی
ه‍.ق ثقةالاسلام تبریزی به‌خواست امیرنظام گروسی رسالهٔ «بث‌الشکوی» عتبی را به فارسی ترجمه و ضمیمهٔ اصل ترجمه کرد. رویکرد ادبی. مشخص است که جرفادقانی، مترجم این اثر، بر هردو زبان فارسی و عربی تسلط کامل داشته است؛ بااین‌حال، او مشخصاً به ادبیات عرب دلبستگی بیشتری داشته، و این موضوع را صراحتاً در این کتاب بیان نیز داشته و نثر عربی‌اش را از نثر فارسی‌اش برتر دانسته است: جرفادقانی بیان کرده که می‌خواسته مطابق رویهٔ رایج در روزگارش، ترجمه‌ای متکلف و مصنوع را ارائه دهد؛ ولی وزیر به او تذکر داده که از حد معمول
دهد؛ ولی وزیر به او تذکر داده که از حد معمول فراتر نرود تا فهم مطلب برای خواننده دشوار نباشد. از این جهت، این اثر جزو نمونه‌های ساده‌تر نثر فنی به‌حساب می‌آید. پس از راحةالصدور نجم‌الدین راوندی (۵۹۹ ه‍.ق)، ترجمهٔ جرفادقانی، کهن‌ترین نمونهٔ شناخته‌شده از نگارش یک تاریخ فارسی، با نثری فنی محسوب می‌شود. این سبک از به‌نگارش درآوردن تاریخ بعداً با ظهور آثاری چون تاریخ وصاف و تاریخ معجم، به‌اوج افراط کشیده شد. درواقع نویسندگان فارسی‌نویس سدهٔ هفتم ه‍.ق بسیار علاقه داشتند که از اسلوب ترجمهٔ تاریخ یمینی، به‌همراه
داشتند که از اسلوب ترجمهٔ تاریخ یمینی، به‌همراه ترجمهٔ کلیله و دمنه، تاریخ عقدالعلی و مقامات حمیدی تقلید کنند، و چون تقلید یکی از این آثار، به‌تنهایی برای آن‌ها راضی‌کننده نبود، اسلوب آثار مذکور را آمیخته، و سطح بالاتری از تکلف و تصنع را در نثر فارسی پایه‌گذاری کردند. درکل ۴۳ بیت شعر فارسی در این ترجمه به‌کاررفته، که تنها یک‌هشتم تعداد ابیات عربی است. برخی ابیات عربی، از خود جرفادقانی بوده، درمقابل، به‌تصریح مترجم ابیات فارسی نتیجهٔ ذائقهٔ وزیر هستند. از میان این ابیات فارسی بیشترشان از شاعران نامداری چون
این ابیات فارسی بیشترشان از شاعران نامداری چون فردوسی، اسدی طوسی، محمد معزی، انوری و ظهیر فاریابی هستند، و تعدادی، احتمال می‌رود که از سروده‌های خود وزیر باشند. مترجم در جایی به ترجمهٔ کلیله و دمنه از ابوالمعالی نصرالله منشی اشاره نداشته، اما از شیوهٔ واژه‌گزینی و جمله‌بندی بخش‌هایی از ترجمه‌اش، آشکار شده که به آن اثر توجه داشته و از روی آن تقلیدهایی انجام داده است. تصحیح‌ها. نخستین‌بار این کتاب به‌دست حبیب‌الدین جرفادقانی با حمایت بهمن میرزا بهاءالدوله، به‌سال ۱۲۷۲ ه‍.ق در تهران، به‌تصحیح و چاپ سنگی رسید.
۱۲۷۲ ه‍.ق در تهران، به‌تصحیح و چاپ سنگی رسید. در سال ۱۳۳۴ ه‍.خ «علی قویَم»، برپایهٔ آن تصحیح، تصحیحی دیگر به‌چاپ رساند. کامل‌ترین تصحیح را جعفر شعار سال ۱۳۴۵ ه‍.خ و برپایهٔ ۷ نسخهٔ خطی و چاپ‌های پیشین به‌انجام رسانید.
مرکز آموزش و تحقیقات اقتصادی، اجتماعی و آماری کشورهای اسلامی (SESRIC) به عنوان یک نهاد تابعه سازمان همکاری اسلامی (OIC) و در پی تصویب یک قطعنامه در هشتمین کنفرانس وزیران امور خارجه کشورهای اسلامی (ICFM) که در ماه مه 1977 در طرابلس برگزار شد، تأسیس شد. این مرکز فعالیت خود را در آنکارا در 1 ژوئن 1978 آغاز کرد.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;42491726&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-08-26T18:56:46Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Hootandolati&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;origin&gt;42491755&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; مرکز خرید اُپال یا اپال مال مرکز خریدی واقع در سعادت‌آباد شهر تهران است که از سال ۱۳۹۲ ساخت آن آغاز شد و در سال ۱۳۹۸ بازگشایی شده است. مالک اپال شرکت سهامی خاص اپال است.
شده است. مالک اپال شرکت سهامی خاص اپال است. این مرکز خرید داری ۲۳ طبقه واحد تجاری، اداری و تفریحی می‌باشد که ۱۴ طبقه آن بالای زمین و ۹ طبقه آن زیر زمین قرار دارد. همچنین این مرکز خرید دارای یک باند فرود بالگرد در ارتفاع ۹۰ متری از زمین و یک پل ارتباطی بین بخش‌های مختلف مجتمع در ارتفاع ۴۵ متری از زمین است. بخش تجاری مرکز خرید اپال داری شش بخش به نام‌های اپال هوم، اپال مد، اپال کویین، اپال اسپرت، اپال استایل و اپال الکترونیک است. در طبقه چهارده آن بخش اپال آفیس و همچنین تعدادی سالن ماساژ، کلینیک پوست و مو و
و همچنین تعدادی سالن ماساژ، کلینیک پوست و مو و سالن زیبایی وجود دارد. در طبقه سوم اپال بخش اپال کیدز و در طبقه هشتم بخش اپال انترتیمنت قرار گرفته است که شامل بولینگ، بیلیارد، فوتبال‌دستی، اتاق فرار کیوب، بازی‌های واقعیت مجازی، و بازی‌های کامپیوتری و کنسولی است. زیر بنای اپال ۱۳۰٬۰۰۰ متر مربع است و داری ۱۸۰۰ پارکینگ در ۸ طبقه است. مرکز خرید اپال دارای ۸۵۰ فروشگاه، رستوران و کافی شاپ می‌باشد. در طراحی آن از المان‌های معماری مدرن استفاه شده است. مرکز خرید اوپال داری فروشگاه‌های پوشاک، ورزشی، طلا و جواهر،
اوپال داری فروشگاه‌های پوشاک، ورزشی، طلا و جواهر، لوازم تزیینی، لوازم خانگی، فرش، پرده، کتابفروشی، ابزار آلات موسیقی و سوپرمارکت است. در طبقه نهم و دهم اپال دو سرای غذا به مساحت هزار متر قرار گرفته است که دارای ۱۶ رستوران ایرانی، فست فود و بین‌المللی است. اپال دارای یک هایپرمارکت به مساحت ۶ هزار مترمربع در طبقه H با نام اپال مارکت است. این هایپر مارکت بزرگ‌ترین هایپرمارکت غرب تهران می‌باشد.مرکز خرید اپال کنار ایستگاه میدان کتاب خط ۷ مترو تهران واقع شده است.
کاراپت تادئوسی تیراتوریان (؛ زاده - درگذشته ) نقاش اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۵ نوامبر ۱۹۱۱ در آلکساندراپول در به دنیا آمد و از فارغ‌التحصیل گشت. هاکوب کوجویان آموزگار وی بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون نقاش مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۶۷) شد. وی در ۲۶ ژانویهٔ ۱۹۷۵ در سن ۶۳ سالگی در ایروان درگذشت.
آصف سیمهونی (; – ) یا عاصف سیمهونی سرلشکر نیروهای دفاعی اسرائیل بود، که در فاصله سال‌های ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۴ به‌عنوان فرمانده ستاد فرماندهی شمالی اسرائیل فعالیت می‌کرد و از ۱۹۵۵ تا ۱۹۵۶ فرماندهی جنوبی اسرائیل را برعهده داشت. سیمهونی فعالیت نظامی را از سال ۱۹۳۸ در پالماخ آغاز کرد، سپس به هگانا پیوست و پس از شکل‌گیری ارتش اسرائیل فعالیت در این سازمان را ادامه داد. وی از ۱۹۴۷ تا ۱۹۴۸ فرمانده تیپ ۱۱ یفتاح بود، از ۱۹۴۸ تا ۱۹۴۹ فرماندهی تیپ گولانی را برعهده داشت و در فاصله سال‌های ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۱ به‌عنوان جانشین فرماندهی
سال‌های ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۱ به‌عنوان جانشین فرماندهی شمالی اسرائیل فعالیت می‌کرد. در ۶ نوامبر ۱۹۵۶، پس از اتمام رژه پیروزی در شرم‌الشیخ، سیمهونی با یک هواپیمای کوچک به الطور پرواز کرد تا از واحدهای دیگر بازدید کند. هواپیمای او هنگام غروب از الطور به سمت پایگاه هوایی رامات دیوید پرواز کرد. قصد او دیدار با خانواده‌اش در تل یوسف و گوا بود. با این حال، به دلیل شرایط نامساعد جوی و دید کم، هواپیما از مسیر خود منحرف شد و در محوطه قلعه صلیبیون به قلعه عجلون، در اردن سقوط کرد و او به همراه یکی از معاونینش و خلبان در این
کرد و او به همراه یکی از معاونینش و خلبان در این حادثه کشته شدند.
سورن لوونی استپانیان (؛ زاده - درگذشته ) مجسمه‌ساز اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در در گاندزاک در به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی سنت پترزبورگ و وتماس (۱۹۲۵) فارغ‌التحصیل گشت. استاد وی بود. وی در انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان فعالیت کرده است. وی همچنین برنده جوایزی همچون نقاش مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۵۰) شد. وی در ۲۹ دسامبر ۱۹۷۱ در سن ۷۶ سالگی در ایروان درگذشت.
هراچیا لیپاریتی روخکیان (؛ زاده - درگذشته ) نقاش اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۹۱۵ در آلکساندراپول به دنیا آمد و از کالج دولتی هنرهای زیبای پانوس ترلمزیان (۱۹۳۵) و آکادمی دولتی هنر تفلیس (۱۹۴۱) فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون نقاش مردمی ارمنستان شوروی نشان جنگ میهنی درجه دو شد. وی در ۲۸ نوامبر ۱۹۹۲ در سن ۷۷ سالگی در ایروان درگذشت.
بازک جردون یک باز قهوه‌ای با جثهٔ متوسط است که دارای یک کاکل سیاه نازک با لبهٔ سفید است که معمولاً به صورت ایستاده نگه داشته می‌شود. در جنوب شرق آسیا یافت می‌شود. این پرنده در دامنهٔ تپه‌های ترای ساکن است و در جنگل‌های همیشه‌سبز و مزارع چای کمیاب‌تر است. نام رایج و دوجمله‌ای لاتین آن به یاد جراح-طبیعت‌شناس توماس سی. جردون است. این پرنده ساکن مناطق شمال هند و دامنه‌های هیمالیای شرقی از شرق نپال و بنگال گرفته تا دره آسام، رشته‌کوه‌های گهات غربی در جنوب هند، جنوب سریلانکا، بنگلادش، برمه، تایلند، سوماترا،
جنوب سریلانکا، بنگلادش، برمه، تایلند، سوماترا، سنگاپور و فیلیپین است.
سامی تورگمن (؛ زادهٔ ) سرلشکر بازنشسته نیروهای دفاعی اسرائیل است، که در فاصله سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۳ به‌عنوان فرمانده نیروی زمینی اسرائیل فعالیت می‌کرد و از ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵ فرماندهی جنوبی اسرائیل را برعهده داشت. تورگمن فعالیت نظامی را از سال ۱۹۸۲ در تیپ ۴۰۱ ایکفوت هابارزل آغاز کرد، از ۱۹۹۷ تا ۱۹۹۹ رئیس آموزش نیروی زمینی اسرائیل بود، از ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۱ فرماندهی تیپ ۵۰۰ کفیر را برعهده داشت و در فاصله سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۳ به‌عنوان فرمانده تیپ ۴۶۰ بینئی فعالیت می‌کرد. وی از ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۴ فرمانده لشکر ۳۶۶ زرهی عمود هائش
از ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۴ فرمانده لشکر ۳۶۶ زرهی عمود هائش بود، از ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۵ فرماندهی سپاه زرهی اسرائیل را برعهده داشت، از ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۷ به‌عنوان رئیس اداره عملیات ارتش اسرائیل فعالیت می‌کرد و از ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۹ فرمانده لشکر ۳۶ زرهی گاش بود.
مرحله حذفی لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۰۹ از ۲۶ مه تا ۷ نوامبر ۲۰۰۹ برگزار شد. در مجموع ۱۶ تیم در مرحله حذفی برای تعیین قهرمان لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۰۹ به رقابت پرداختند. تیم‌های راه یافته. تیم‌های اول و دوم هر یک از هشت گروه مرحله گروهی به مرحله حذفی راه یافتند. هر دو منطقه غرب و شرق هشت تیم راه یافته به این مرحله داشتند. نمودار. قرعه‌کشی مرحله یک چهارم نهایی و پس از آن به صورت جداگانه برگزار شد و هیچ محدودیتی برای تیم‌هایی که می‌توانستند با هم روبرو شوند، وجود نداشت. یک‌هشتم نهایی. قرعه‌کشی مرحله یک‌هشتم نهایی لیگ
یک‌هشتم نهایی. قرعه‌کشی مرحله یک‌هشتم نهایی لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۰۹ در ۷ ژانویه ۲۰۰۹ به همراه قرعه‌کشی مرحله گروهی برگزار شد. !colspan="3"|منطقه غرب !colspan="3"|منطقه شرق یک‌چهارم نهایی. قرعه‌کشی مرحله یک‌چهارم نهایی و سایر مراحل حذفی در ۲۹ ژوئن ۲۰۰۹ در کوالا لامپور، مالزی برگزار شد. بازی برگشت. "پوهانگ استیلرز در مجموع ۵–۴ برنده شد." "ناگویا گرامپوس در مجموع ۴–۳ برنده شد." "ام صلال در مجموع ۴–۳ برنده شد." "الاتحاد در مجموع ۵–۱ برنده شد." نیمه نهایی. بازی برگشت. "الاتحاد در مجموع ۸–۳ برنده شد." "پوهانگ
برگشت. "الاتحاد در مجموع ۸–۳ برنده شد." "پوهانگ استیلرز در مجموع ۴–۱ برنده شد."
بازک اقیانوس آرام که با نام‌های باز کاکل‌دار، بازک کاکل‌دار و شاهین-کوکوی اقیانوس آرام نیز شناخته می‌شود، گونه‌ای باریک و متوسط جثه از بازها در تیرهٔ بازان (Accipitridae) است. این گونه عمدتاً به رنگ خاکستری، قهوه‌ای و سفید است و تا طول رشد می‌کند. این پرنده همه‌چیزخوار است و معمولاً مهاجرت نمی‌کند. فصل زادآوری این گونه از شهریور تا حداقل بهمن ادامه دارد، که در این مدت نمونه‌ها معمولاً پرواز می‌کنند و برای نمایش آواز می‌خوانند. این پرنده در استرالیا، اندونزی، پاپوآ گینه نو، جزایر سلیمان و تیمور شرقی، در
پاپوآ گینه نو، جزایر سلیمان و تیمور شرقی، در جنگل‌ها، ساواناها و آب‌های شیرین زندگی می‌کند. اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت، آن را در فهرست گونه‌های با کمترین نگرانی قرار داده است.
تپلک سینه‌سفید گونه‌ای پرنده از تیرهٔ تپلکان (Rhinocryptidae) است. این گونه بومی جنگل‌های اقیانوس اطلس در جنوب شرقی برزیل است.
آناتولی قازاروسی پاپیان (؛ زاده - درگذشته ) نقاش، استاد اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۲۵ نوامبر ۱۹۲۴ در ایروان به دنیا آمد و از انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان (۱۹۵۰) فارغ‌التحصیل گشت. استاد وی بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون نقاش مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۸۳) و نشان برجسته افتخار شد. وی در ۲۳ ژانویهٔ ۲۰۰۷ در سن ۸۲ سالگی در ایروان درگذشت.
روبن ایساهاکی شاهوردیان (؛ زاده - درگذشته ) نقاش، سفالگر اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در در سیغناغی در به دنیا آمد . یغیشه تادئوسیان استاد وی بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون نقاش مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۶۷) شد. وی در ۱۴ اوت ۱۹۷۶ درسن ۷۵ سالگی در ایروان درگذشت.
هیوود اس. هانسل (; – ) فرد نظامی اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان هوایی، صلیب پرواز ممتاز (ایالات متحده)، و ستاره نقره‌ای شده است.
خاچاطور هاکوبی یسایان (؛ زاده - درگذشته ) نقاش در زمینه منظره‌نگاری اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در در قارص به دنیا آمد و از کالج دولتی هنرهای زیبای پانوس ترلمزیان (۱۹۳۱) و (۱۹۳۸) فارغ‌التحصیل گشت. روزانا وارطانیان همسر وی بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون نقاش مردمی ارمنستان شوروی نشان برجسته افتخار شد. وی در ۲۴ آوریل ۱۹۷۷ در سن ۶۷ سالگی در ایروان درگذشت.
ادوارد سیمونی آرتسرونیان (؛ زاده - درگذشته ) نقاش اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۲۸ دسامبر ۱۹۲۹ در لنیناکان به دنیا آمد و از (۱۹۴۴) کالج دولتی هنرهای زیبای پانوس ترلمزیان (۱۹۴۶) آکادمی امپریال هنر (۱۹۵۱) فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون نقاش مردمی ارمنستان شوروی و نقاش شایسته ارمنستان شوروی شد. وی در ۵ مهٔ ۲۰۱۰ در سن ۸۰ سالگی در ایروان درگذشت.
ژنرال () افسری با رتبه بالا و اغلب ۴-ستاره در نیروی زمینی، نیروی هوایی و نیروی فضایی برخی کشورها، همچنین تفنگداران دریایی یا پیاده‌نظام نیروی دریایی است. در برخی کاربردها، اصطلاح «ژنرال» به رتبه‌ای بالاتر از درجه سرهنگ (سرتیپ، سرلشکر، سپهبد و ارتشبد) اشاره دارد. صفت ژنرال از اواخر قرون وسطی به عنوان افسر به کار می‌رفت تا برتری نسبی یا حوزه قضایی گسترده‌تری را نشان دهد. در سیستم قدیمی اروپایی، یک ژنرال، بدون پیشوند یا پسوند (و گاهی اوقات به طور غیررسمی به عنوان "ژنرال کامل" یا "ژنرال تمام" شناخته می‌شود)،
"ژنرال کامل" یا "ژنرال تمام" شناخته می‌شود)، معمولاً ارشدترین نوع ژنرال، بالاتر از سپهبد و پائین‌تر از فیلد مارشال به عنوان یک رتبه چهار ستاره است. معمولاً این درجه بالاترین رتبه در نیروهای مسلح در زمان صلح است و رتبه‌های ارشدتر (به عنوان مثال، ژنرال نیروی زمینی، فیلد مارشال، مارشال نیروی هوایی، ادمیرال ناوگان) فقط در زمان جنگ یا به عنوان درجات افتخاری استفاده می‌شوند. با این حال، در برخی ارتش‌ها، از درجه‌های کاپیتان ژنرال، ارتشبد ارتش یا سرهنگ ژنرال برای معادل واژه ژنرال ۵-ستاره استفاده می‌شود. بسته به
معادل واژه ژنرال ۵-ستاره استفاده می‌شود. بسته به شرایط و ارتش مورد نظر، این رتبه‌ها ممکن است معادل یک ژنرال "کامل" یا رتبه پنج ستاره فیلد مارشال در نظر گرفته شوند.
تیفون ایدا () یا ماکورازاکی تیفون ، یک تیفون قدرتمند و بسیار مرگبار بود که بر فراز اقیانوس آرام غربی شکل گرفت و در سپتامبر ۱۹۴۵، اندکی پس از تسلیم ژاپن در جنگ جهانی دوم (سند تسلیم ژاپن) به ژاپن برخورد کرد و باعث مرگ بیش از ۲۰۰۰ نفر شد. این طوفان بخش‌هایی از کیوشو و جزایر ریوکیو را که قبلاً توسط جنگ ویران شده بودند، درنوردید و اثرات بمباران اتمی هیروشیما و ناگاساکی را که تنها یک ماه قبل رخ داده بود، تشدید کرد و منجر به ویرانی بیشتر این شهر ویران شده شد. این طوفان احتمالاً سرعت باد بسیار بالاتری نسبت به آنچه
احتمالاً سرعت باد بسیار بالاتری نسبت به آنچه در آن زمان ثبت شده بود، داشته است، و تخمین‌های فعلی از حداقل فشار طوفان به ۹۱۷ میلی‌بار می‌رسد، اگرچه هواشناسان از شدت واقعی طوفان مطمئن نیستند. این طوفان همچنان یکی از مرگبارترین تیفون‌های تاریخ ژاپن است و یکی از معدود طوفان‌هایی است که با نام جداگانه‌ای در زبان ژاپنی شناخته می‌شود.
هونگچی گوئولی () که قبلاً به نام هونگچی ال۵ شناخته می‌شد، یک سدان اندازه بزرگ لوکس چینی در سبک نئو-رترو است که توسط شرکت هونگچی ساخته می‌شود که از سال ۲۰۱۴ یکی از شرکت‌های زیرمجموعه فاو کار و متعلق به گروه فاو است. شکل ظاهری این خودرود از مدل قدیمی‌تر هونگچی سی‌ای۷۷۰ الهام گرفته شده است. هونگچی گوئولی در حال حاضر پرچمدار و بالاترین مدل هونگچی است. نسل اول (۲۰۲۲–۲۰۱۴). هونگچی ال۵ که در سال ۲۰۱۳ در نمایشگاه خودروی شانگهای رونمایی شد، به‌عنوان گران‌قیمت‌ترین خودروی ساخت چین که تاکنون برای خرید در دسترس بوده
خودروی ساخت چین که تاکنون برای خرید در دسترس بوده شناخته می‌شود، با قیمتی معادل ۵ میلیون رنمینبی (حدود ۸۰۰ هزار دلار آمریکا یا ۵۸۰ هزار پوند بریتانیا). این خودرو، خودروی رسمی دولتی چین است و توسط رئیس‌جمهور شی جین پینگ مورد استفاده قرار می‌گیرد. این سدان در حال حاضر فقط در بازار چین عرضه می‌شود. تعداد محدودی از نسل اول ال۵ از طریق کمک‌های اهدایی به بلاروس صادر شده‌اند، جایی که توسط ارتش بلاروس به‌عنوان خودروی رژه استفاده می‌شوند و نخستین بار در رژه روز پیروزی مینسک در سال ۲۰۱۵ به نمایش درآمدند. در سال
پیروزی مینسک در سال ۲۰۱۵ به نمایش درآمدند. در سال ۲۰۱۶، شرکت هونگ‌چی نسخه‌ای از ال۵ با موتور هشت سیلندر معرفی کرد که مجهز به یک موتور ۴ لیتری دو توربو وی۸ با توان تولید ۳۸۱ اسب بخار و جعبه‌دنده ۸ سرعته اتوماتیک بود. مدل ۱۲ سیلندر ۶ لیتری با کد سی‌ای۷۶۰۰ شناخته می‌شود و نسخه هشت سیلندر با کد سی‌ای۷۴۰۰ عرضه شده است. مدل سی‌ای۷۴۰۰ در سال ۲۰۱۷ وارد بازار شد. مدل ال۵ دارای سه نسخه مختلف است: نسخه معمولی (شخصی)، نسخه رسمی دولتی، و نسخه مخصوص رژه. طول این خودرو ۵٫۵۵۵ متر است؛ عدد پنج در فرهنگ چینی عددی خوش‌یمن
۵٫۵۵۵ متر است؛ عدد پنج در فرهنگ چینی عددی خوش‌یمن به‌شمار می‌رود. نسل دوم (۲۰۲۳ تا کنون). در آوریل ۲۰۲۳، نسل دوم هونگ‌چی ال۵ در نمایشگاه خودروی شانگهای ۲۰۲۳ رونمایی شد. مدل «گوئولی» (Guoli؛ تلفظ: guó lǐ) دارای طراحی بدنه دو رنگ بوده و ابعاد آن برابر است با ۵۹۸۰ × ۲۰۹۰ × ۱۷۱۰ میلی‌متر، با فاصله محوری ۳۷۳۰ میلی‌متر، که به‌طور قابل توجهی از نسل قبلی بزرگ‌تر است. این خودرو به یک موتور توربوشارژ هشت سیلندر با حجم ۴ لیتر مجهز است که توان حداکثری ۲۸۵ کیلووات (معادل ۳۸۲ اسب بخار یا ۳۸۷ اسب بخار متریک) تولید
(معادل ۳۸۲ اسب بخار یا ۳۸۷ اسب بخار متریک) تولید می‌کند. در نوامبر ۲۰۲۳، شرکت هونگچی به‌صورت رسمی در شبکه اجتماعی ویبو اعلام کرد که این خودرو در سال ۲۰۲۴ تحویل مشتریان خواهد شد. در آوریل ۲۰۲۴، نسل دوم ال۵ به‌طور رسمی به «هونگچی گوئولی» (红旗国礼) تغییر نام داد. قیمت مدل گوئولی در ژوئن ۲۰۲۴ اعلام شد: ۷٬۱۸۰٬۰۰۰ رنمینبی.
ما مردگان را دفن می‌کنیم (به انگلیسی: We Bury the Dead) یک فیلم دلهره‌آور و بقا محصول سال ۲۰۲۵ به نویسندگی و کارگردانی زک هیلدیچ است. در این فیلم دیزی ریدلی، مارک کولز اسمیت، برنتون توایتز و مت ویلان ایفای نقش می‌کنند. «ما مردگان را دفن می‌کنیم» برای اولین بار در جشنواره فیلم و تلویزیون جنوب از جنوب غربی ۲۰۲۵ در ماه مارس به نمایش درآمد. در ماه مه ۲۰۲۵، ورتیکال حق توزیع آمریکای شمالی این فیلم را به دست آورد و قصد دارد آن را در ۲ ژانویه ۲۰۲۶ منتشر کند. خلاصه داستان. آوا نیومن (دیزی ریدلی)، زنی ناامید، پس از
داستان. آوا نیومن (دیزی ریدلی)، زنی ناامید، پس از یک آزمایش نظامی فاجعه‌بار، به دنبال شوهرش می‌گردد. آوا به امید یافتن او زنده، به یک "واحد بازیابی اجساد" می‌پیوندد، اما جستجوی او زمانی به یک چرخش ترسناک تبدیل می‌شود که اجسادی که او دفن می‌کند، نشانه‌هایی از حیات نشان می‌دهند. ساخت. فیلمبرداری در ۱۹ فوریه ۲۰۲۴ در آلبانی، استرالیای غربی آغاز شد، سرانجام فیلمبرداری در ۲۶ مارس ۲۰۲۴ به پایان رسید.
لشکرکشی آئیتاپه-وواک () یکی از آخرین عملیات‌های جنگ اقیانوس آرام در جنگ جهانی دوم بود. بین نوامبر ۱۹۴۴ و پایان جنگ در اوت ۱۹۴۵، لشکر ۶ استرالیا با پشتیبانی هوایی و دریایی، در شمال امپراتوری ژاپن در حال جنگیدن بود. این عملیات توسط استرالیایی‌ها به عنوان یک عملیات «پاکسازی» در نظر گرفته می‌شد و اگرچه در نهایت برای آنها موفقیت‌آمیز بود و نیروهای ژاپنی از مناطق ساحلی پاکسازی و به داخل کشور رانده شدند، اما در شرایط دشوار جنگل، تلفات ناشی از جنگ و بیماری بالا بود. با توجه به اینکه ژاپن در آستانه شکست بود، چنین
با توجه به اینکه ژاپن در آستانه شکست بود، چنین تلفاتی بعداً منجر به زیر سؤال رفتن ضرورت استراتژیک این عملیات شد.
این فهرستی از وندهای رایج مورد استفاده در نام‌گذاری علمی گونه‌ها، به‌ویژه گونه‌های منقرض‌شده که تنها نام علمی آنها به همراه مشتقات آنها استفاده می‌شود، است.
مومیایی ۱۷۷۰ () که با نام «مومیایی شماره ۱۷۷۰» نیز شناخته می‌شود، مومیایی زنی جوان از مصر باستان بود. این نمونه توسط «رزالی دیوید» درون یک گور سنگی کشف شد و در زمان مرگ حدود ۱۳ یا ۱۴ سال سن داشت. پاهای این مومیایی وجود نداشت و به‌جای آن‌ها تخته‌های چوبی قرار داده شده بود. در قسمت پا نیز صندل‌هایی پر شده با گل و نی جایگزین شده بود و سر صندل‌ها به شکل انگشتان پا طراحی شده بودند. ناخن‌های دست و نوک نی‌ها با روکشی از طلا پوشانده شده بودند که نشان‌دهندهٔ تعلق او به خانواده‌ای ثروتمند است. مرگ. مشخص شد که مومیایی
خانواده‌ای ثروتمند است. مرگ. مشخص شد که مومیایی ۱۷۷۰ یک کرم گینه‌ای نر کلسیفیه‌شده (آهکی‌شده) در دیواره شکمش داشته است. هر دو پای او قطع شده بودند؛ یکی از بالای زانو و دیگری از پایین زانو. احتمال دارد مرگ او به‌دلیل درمان ناموفق پیوک (عفونت ناشی از کرم گینه‌ای) رخ داده باشد. هرچند مشخص نیست که آیا قطع پاهای او به‌خاطر همین بیماری بوده یا دلایل دیگری داشته است. آنچه مشخص است این است که مومیایی ۱۷۷۰ تنها چند هفته پس از انجام عمل جراحی درگذشته است. بازسازی چهره. در سال ۱۹۷۵، زمانی که تابوت او توسط تیم
چهره. در سال ۱۹۷۵، زمانی که تابوت او توسط تیم مومیایی‌سازی منچستر به رهبری رزالی دیوید باز شد، آن‌ها گمان کردند که شاید بتوانند بازسازی چهره قانونی او را انجام دهند. جمجمهٔ او ناقص و به چندین قطعه شکسته بود. برای بازسازی، تیم ابتدا جمجمه را کنار هم قرار داده، یک قالب گچی تهیه کردند و فضاهای خالی را با موم پر کردند. برای ساخت چهره، میخ‌های چوبی با عمق دقیق بافت‌های صورت در قالب گچی قرار داده شدند. سپس موم روی قالب و اطراف میخ‌ها اضافه شد. پس از آن، چشم‌های شیشه‌ای و یک کلاه‌گیس نیز به آن افزوده شد. مومیایی
و یک کلاه‌گیس نیز به آن افزوده شد. مومیایی ۱۷۷۰ دو بار بازسازی شد: نسخهٔ اول مربوط به سال ۱۹۷۵ بود و نسخهٔ دوم، نسخهٔ اصلاح‌شده‌ای بود با رنگ پوست تیره‌تر و آرایش چهره.
تپلک باهیا گونه‌ای پرنده از تیرهٔ تپلکان است. این گونه بومی جنگل‌های جلگه‌ای اقیانوس اطلس در باهیا، برزیل است.
تپلک گلوسفید گونه‌ای پرنده از تیرهٔ تپلکان (Rhinocryptidae) و گونه بومی شیلی است.
تپلک ابروسفید گونه پرنده از تیرهٔ تپلکان (Rhinocryptidae) است. این گونه در شمال غربی آرژانتین یافت می‌شود.
تپلک بال‌سفید گونه‌ای پرنده از تیرهٔ تپلکان (Rhinocryptidae) است. این گونه در سال ۲۰۲۰ توسط تام شولنبرگ، پرنده‌شناس آمریکایی و همکارانش توصیف شد. این گونه فقط در شمال مرکزی پرو، جایی که در جنگل‌های بوته‌زار نمناک و جنگل‌های کوهستانی زندگی می‌کند، شناخته شده است. تپلک بال‌سفید پرنده‌ای کوچک و خاکستری‌رنگ هستند که عمدتاً به رنگ خاکستری با و دم قهوه‌ای رنگ و نواری شکل و یک لکه سفید مشخص روی بال خود دارند. بزرگسالان طول دارند؛ وزن نرها و وزن ماده‌ها است. برخلاف ظاهر نسبتاً متمایزشان، ماهیت مرموزشان به این معنی
ظاهر نسبتاً متمایزشان، ماهیت مرموزشان به این معنی است که معمولاً به بهترین شکل از طریق صداهایشان شناسایی می‌شوند.
حنوت‌محیت () نام یک کاهنه اهل طیبه در مصر باستان بود که در دورهٔ دودمان نوزدهم مصر، حدود سال ۱۲۵۰ پیش از میلاد زندگی می‌کرد. استفاده فراوان از طلا و کیفیت و جزئیات بالای تابوت‌های او نشان می‌دهد که هنوت‌محیت زنی ثروتمند بوده است. تجهیزات تدفینی. هنوت‌محیت در مجموعه‌ای از تابوت‌های مطلا و پوشش مومیایی دومرحله‌ای طلایی‌رنگ دفن شده بود که از چوب سدر لبنان و چوب درخت چنار مصری ساخته شده بودند. این مجموعه هم‌اکنون در موزه بریتانیا نگهداری می‌شود. تابوت بیرونی تنها به‌صورت جزئی طلاکوب شده است (در بخش پایینی درِ
به‌صورت جزئی طلاکوب شده است (در بخش پایینی درِ تابوت، به‌جای طلا از رنگ زرد برای تقلید از درخشش طلا استفاده شده است). در جلوی تابوت، الهه آسمان «نوت» بال‌هایش را گسترده است. چهار پسر خروس، ایزیس و نفتیس در بخش پایینی درِ تابوت دیده می‌شوند. دانه‌های گندم و جو در رزینی که در قسمت زیرین تابوت استفاده شده، یافت شده‌اند. رنگ مایل به قرمز پوشش مومیایی احتمالاً به‌دلیل تغییر رنگ ناشی از مرور زمان است. یک جعبه اوشابتی (مجسمه‌های تدفینی کوچک) چوبی نیز وجود داشته که با صحنه‌ای تزئین شده بود که هنوت‌محیت را در حال
با صحنه‌ای تزئین شده بود که هنوت‌محیت را در حال نیایش به دو تن از ایزدان قنّوطی (کاناپیک، مربوط به ظروف تدفینی) نشان می‌دهد و همچنین دریافت غذا و شراب از الهه نوت را به تصویر می‌کشد. در مجموع چهار جعبه شَبتی کشف شد که در مجموع ۴۰ شَبتی رنگارنگ از چوب و سفال درون آن‌ها قرار داشتند. یک پاپیروس تدفینی نیز همراه با هنوت‌محیت دفن شده بود. متن آن از افسون شماره ۱۰۰ کتاب مردگان است (که دربارهٔ شایستگی مرده برای سوار شدن بر قایق رع، خدای خورشید، است). این متن به‌شکل غیرمعمولی با جوهر قرمز و سفید نوشته شده است.
غیرمعمولی با جوهر قرمز و سفید نوشته شده است. پاپیروس بر روی لایه‌های بیرونی مومیایی قرار گرفته بود، همان‌گونه که سنت آن را مقرر کرده است (افسون ۱۰۰ باید بر روی سینهٔ متوفی گذاشته شود، بدون اینکه با پوست تماس مستقیم داشته باشد). این نوع متن‌ها پس از دوره پادشاهی نوین مصر بیشتر رایج شدند. آجرهای جادویی ساخته‌شده از گل خام (پخته‌نشده) احتمالاً در طاقچه‌هایی درون اتاق تدفین قرار داده شده بودند. آجرهای جادویی هنوت‌محیت به‌خوبی حفظ شده‌اند. این آجرها حامل اشکال جادویی بودند: یک ستون «جد»، پیکرهٔ آنوبیس، یک پیکره
بودند: یک ستون «جد»، پیکرهٔ آنوبیس، یک پیکره مومیایی‌شکل چوبی، و یک نی. خود آجرها نیز با افسون‌های جادویی نوشته شده‌اند. یک جعبه چوبی به رنگ مشکی نیز وجود دارد که حاوی پرنده‌ای پیچیده در پارچه و تکه‌هایی از گوشت (احتمالاً بز) بوده است. این جعبه احتمالاً به مجموعه تدفینی هنوت‌محیت تعلق دارد و حاوی غذای کافی برای یک وعده بوده است.
تپلک تاج‌سفید گونه‌ای پرنده از تیرهٔ تپلکان (Rhinocryptidae) است. این گونه در بولیوی، کلمبیا، اکوادور، پرو و ونزوئلا یافت می‌شود.
سپاه کشورهای مشترک‌المنافع ()، نامی بود که به یک تشکیلات پیشنهادی اتحادیه مشترک‌المنافع نیروی زمینی داده شد که قرار بود در سال‌های ۱۹۴۵ و ۱۹۴۶ در عملیات سقوط شرکت کند. تحت این پیشنهاد، سپاه متشکل از نیروهای نیروی زمینی استرالیا، نیروی زمینی بریتانیا، نیروی زمینی کانادا و نیروی زمینی نیوزیلند بود. پیشنهاد. برنامه‌ریزی توسط ژنرال ارتش داگلاس مک‌آرتور به عنوان [فرمانده عالی متفقین]] نیروی متفقین، برای عملیات سقوط - همان‌طور که فرود اولیه در کیوشو در اواخر سال ۱۹۴۵ شناخته می‌شد – حول محور نیروهای زمینی متشکل از
شناخته می‌شد – حول محور نیروهای زمینی متشکل از واحدهای ارتش و تفنگداران دریایی ایالات متحده بود. با این حال، استرالیا Advisory War Council به مک آرتور پیشنهاد کرد که مشارکت قابل توجه نیروی زمینی استرالیا واحدها در جنگ اقیانوس آرام در طول سه سال گذشته به این معنی است که آنها باید در فرود بر روی کیوشو مشارکت داشته باشند. با این وجود، دولت استرالیا پیوستن واحدهای کوچکتر به تشکیلات ایالات متحده را در نظر داشت. ناوهای هواپیمابر و ناوهای جنگی یک ناوگان مشترک المنافع، معروف به ناوگان بریتانیایی اقیانوس آرام، قرار