payamvha/North_RAG huggingface dataset:
۲۰۲۰-تاکنون. در ۲۸ اکتبر ۲۰۲۰، او به‌طور رسمی به‌عنوان عضوی از گروه پسرانۀ پی‌وان‌هارمونی حضور پیدا کرد. در ۳۰ مارس۲۰۲۳، اعلام کرد که او و عضو دیگر گروه، جیونگ، مجری برنامه جدید رادیویی EBS FM با عنوان P۱Harmony's Idol Korean خواهند بود و زبان و فرهنگ کره‌ای را به طرفداران کی‌پاپ که به کره و یادگیری زبان کره‌ای علاقه‌مند هستند، معرفی می‌کنند.
هری لاتی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل بریتانیا است. وی از سال ۲۰۱۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "نیایش"، "چشم آبی روشن"، "، و "کلمات جنگ" اشاره کرد." او به خاطر نقشش در مجموعه تلویزیونی "صنعت" شناخته شده است. زندگینامه. لاتی در آکسفورد انگلستان در یک خانواده نظامی متولد شد. والدین او اهل شهر بارتون-آپون-هامبر بوده و از همان دوران کودکی عاشق یکدیگر بودند. او یک برادر بزرگتر به نام جورج دارد که مربی تیم باشگاه فوتبال سوانزی سیتی است.
دارد که مربی تیم باشگاه فوتبال سوانزی سیتی است. لاتی و خانواده‌اش وقتی او ۴ ساله بود به قبرس نقل مکان کردند. یک اجرا در یک آمفی تئاتر محلی قبرسی، الهام‌بخش او برای دنبال کردن بازیگری شد. او در تعطیلاتی که در انگلستان بود، برای مدرسه تئاتر سیلویا یانگ تست بازیگری داد و به عنوان دانش‌آموز شبانه‌روزی در آنجا تحصیل کرد و نزد یک خانواده میزبان در ابی وود اقامت داشت. وی در سال ۲۰۱۸ از مرکز درام لندن فارغ‌التحصیل شد. حرفه. لاتی حرفه خود را با حضور به عنوان مهمان در قسمت‌هایی از سریال "«جادوگران در برابر
مهمان در قسمت‌هایی از سریال "«جادوگران در برابر بیگانگان»" از شبکه CBBC و سریال پزشکی "حادثه" از شبکه بی‌بی‌سی وان آغاز کرد. در سال ۲۰۱۶ او اولین فیلم بلند خود را در فیلم جنایی "شهر روشنایی‌های کوچک" در نقش چارلی بنسون بازی کرد. وی در سال ۲۰۱۸ در سری دوم سریال کارآگاهی "«مارسلا»" از شبکه آی‌تی‌وی نقش اندرو را بازی کرد. لاتی در سال ۲۰۲۰ بازی در نقش رابرت اسپیرینگ را در سریال صنعت از شبکه بی‌بی‌سی دو و اچ‌بی‌او آغاز کرد. او همچنین در قسمتی از سریال فانتزی "«نامه‌ای برای پادشاه»" ظاهر شد. پس از آن، نقش کوتاهی
برای پادشاه»" ظاهر شد. پس از آن، نقش کوتاهی در نقش بابی اندروز در فیلم "نیایش" ساخته ترنس دیویس در سال ۲۰۲۱ ایفا کرد. لاتی در فیلم معمایی "چشم آبی" "روشن" محصول ۲۰۲۲ که به طور گسترده از نتفلیکس پخش شد، نقش آرتمیس مارکی دانشجوی دانشکده افسری را بازی کرد. او همچنین در درام کمدی رمانتیک "«تو و من»" محصول شبکه آی‌تی‌وی و ' ' ساخته تاد فیلیپس ظاهر شد. در سال ۲۰۲۵ در نقش ریچارد برتون جوان، در فیلم زندگینامه‌ای "«آقای برتون»" با توبی جونز همبازی شد. او در فیلم زندگینامه‌ای "کلمات جنگ" نیز ایفای نقش کرد.
سعید گلکار یک دانشمند علوم سیاسی ایرانی-آمریکایی، دانشیار دانشگاه تنسی در چاتانوگا، عضو ارشد مؤسسه تونی بلر برای تغییر جهانی، و مشاور ارشد سیاست‌گذاری در سازمان «متحد علیه ایران هسته‌ای» (UANI) است. گلکار دارای مدرک دکترای علوم سیاسی از دانشگاه تهران است و پیش از این در دانشگاه‌های برجسته‌ای در ایالات متحده، از جمله استنفورد و نورث‌وسترن، به تدریس و پژوهش مشغول بوده است. او یکی از برجسته‌ترین پژوهشگران در زمینه بسیج و سازوکارهای کنترل اجتماعی در ایران به‌شمار می‌رود. زندگینامه. سعید گلکار در ایران متولد شد
می‌رود. زندگینامه. سعید گلکار در ایران متولد شد و تحصیلات دانشگاهی خود، از جمله دکترای علوم سیاسی از دانشگاه تهران را در همان‌جا به پایان رساند. او در سال ۲۰۱۰ به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرد و فعالیت‌های علمی خود را آغاز نمود؛ به‌عنوان پژوهشگر و مدرس در دانشگاه‌های معتبر از جمله استنفورد و نورث‌وسترن به کار پرداخت. پس از آن، به سمت دانشیار در گروه علوم سیاسی دانشگاه تنسی در چاتانوگا منصوب شد. علاوه بر این، گلکار به‌عنوان عضو ارشد در مؤسسه تونی بلر برای تغییر جهانی فعالیت می‌کند و همچنین مشاور ارشد
تغییر جهانی فعالیت می‌کند و همچنین مشاور ارشد سیاست‌گذاری در سازمان "متحد علیه ایران هسته ای" است. گلکار پیش‌تر به‌عنوان پژوهشگر مهمان در مؤسسه واشنگتن برای سیاست خاور نزدیک فعالیت کرده است. او از طریق این مؤسسه مقالات و تحلیل‌هایی منتشر کرده که عمدتاً به سیاست داخلی ایران، امنیت منطقه‌ای و نقش شبه‌نظامیان در کشور می‌پردازند. حوزه‌ پژوهشی و دیدگاه‌های کلیدی. گلکار در سیاست رژیم‌های اقتدارگرا تخصص دارد، با تمرکز ویژه بر ایران. پژوهش‌های او به بررسی سازوکارهای کنترل اجتماعی می‌پردازد که توسط دولت ایران،
کنترل اجتماعی می‌پردازد که توسط دولت ایران، به‌ویژه از طریق سازمان‌های شبه‌نظامی مانند بسیج، اعمال می‌شوند. گلکار به‌طور گسترده‌ای به‌عنوان یکی از برجسته‌ترین کارشناسان در زمینه بسیج و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی (سپاه) شناخته می‌شود. استدلال اصلی گلکار این است که بسیج صرفاً یک نیروی نظامی یا امنیتی نیست، بلکه یک شبکه‌ گسترده‌ اجتماعی و سیاسی است که به تمامی ابعاد زندگی در ایران نفوذ کرده است. او معتقد است بسیج ابزار اصلی سرکوب سیاسی، تلقین ایدئولوژیک و گسترش ترس در جامعه است؛ وضعیتی که گلکار آن را «جامعه
ترس در جامعه است؛ وضعیتی که گلکار آن را «جامعه اسیر» می‌نامد. به‌گفته‌ی او، وظیفه‌ اصلی بسیج، حفظ ثبات رژیم از طریق نظارت، ارعاب، و تحمیل همسویی ایدئولوژیک در سراسر جامعه است. در کتاب پیشگامانه‌ خود با عنوان "جامعه " (۲۰۱۵)، گلکار نخستین تحلیل جامع از بسیج، اصلی‌ترین سازمان شبه‌نظامی جمهوری اسلامی، را ارائه می‌دهد. او با بهره‌گیری از منابع متنوعی – از جمله انتشارات رسمی بسیج و سپاه پاسداران، وب‌سایت‌ها، وبلاگ‌ها، همچنین مصاحبه‌ها و نظرسنجی‌هایی که شخصاً انجام داده – به بررسی تاریخچه، ساختار، و نفوذ گسترده
داده – به بررسی تاریخچه، ساختار، و نفوذ گسترده بسیج در جامعه، اقتصاد و نظام آموزشی ایران می‌پردازد. گلکار استدلال می‌کند که بسیج ابزاری کلیدی برای سرکوب مخالفت‌ها، بسیج حامیان رژیم، و گسترش تبلیغات حکومتی است. او تأکید دارد که بسیاری از ایرانیان نه از سر تعهد ایدئولوژیک، بلکه به دلایل عمل‌گرایانه‌ای مانند مزایای اقتصادی، دسترسی ترجیحی به آموزش عالی، و فرصت‌های شغلی به بسیج می‌پیوندند. با این حال، رژیم با تشدید تلاش‌های ایدئولوژیک سعی در حفظ وفاداری اعضا دارد؛ روندی که به رادیکالیزه شدن برخی از اعضا و در
روندی که به رادیکالیزه شدن برخی از اعضا و در عین حال به بیگانگی و نارضایتی عمومی در سطح جامعه منجر می‌شود. کتاب او با استقبال گسترده‌ای روبرو شد، در سال ۲۰۱۵ از سوی نشریه "Foreign Affairs" به‌عنوان یکی از کتاب‌های برجسته در حوزه حقوق بشر انتخاب شد، و از آن به‌عنوان «اثری پیشگام در فهم سیاست ایران» یاد شده است. همچنین این کتاب موفق به دریافت مدال نقره‌ای جایزه کتاب از مؤسسه واشنگتن شد. پژوهش‌های گلکار به‌طور مکرر در مباحث دانشگاهی و پوشش رسانه‌های بین‌المللی درباره ایران، رژیم‌های اقتدارگرا و جامعه مدنی
درباره ایران، رژیم‌های اقتدارگرا و جامعه مدنی مورد استناد قرار می‌گیرند. انتشارات. گلکار، سعید. "جامعهٔ اسیر: شبه‌نظامیان بسیج و کنترل اجتماعی در ایران پس از انقلاب". انتشارات مرکز ویلسون / انتشارات دانشگاه کلمبیا، ۲۰۱۵.
تور «روح‌ها را بیدار کن» (به انگلیسی: The Wake Up the Souls Tour) یک تور کنسرت توسط گروه راک و متال ارمنی-آمریکایی سیستم آو ا داون بود که در آوریل ۲۰۱۵ آغاز شد. این تور برای بزرگداشت صدمین سالگرد نسل‌کشی ارمنی‌ها و افزایش آگاهی از وقایعی بود که در آن تقریباً ۱٫۵ میلیون ارمنی توسط دولت امپراتوری عثمانی در سال ۱۹۱۵ کشته شدند. پیشینه. آنها پس‌از اعلام حضورشان در کنسرت کریسمس KROQ Almost Acoustic 2014, اعلام کردند که در سپتامبر آینده در جشنواره راک این ریو در برزیل نیز حضور خواهند داشت. سپس شایعاتی در مورد یک
نیز حضور خواهند داشت. سپس شایعاتی در مورد یک تور جهانی کامل و شاید یک آلبوم جدید پخش شد، به‌خصوص به‌دلیل توییت‌های عجیب اما هماهنگ جان دالمایان، درامر گروه که به‌تدریج تا اعلام خبر در ۲۴ نوامبر ۲۰۱۴ شمارش معکوس می‌کرد. او روز قبل اعلام تور در عبارت «TYWK» را توییت کرد که باعث شد بسیاری گمان کنند منظورش «فردا خواهید فهمید» بوده است. تور با یک توقف در آمریکای شمالی آغاز شد. سیستم در نوامبر ۲۰۱۴ از «تور روح‌ها را بیدار کن» رونمایی کرد که قرار است از ۱۰ آوریل در ورزشگاه ومبلی لندن آغاز شود و در ۲۳ آوریل برای
در ورزشگاه ومبلی لندن آغاز شود و در ۲۳ آوریل برای اولین اجرای گروه در سرزمین خود، ارمنستان، به پایان برسد. اجرای آنها در میدان جمهوری در ایروان، رایگان بود. هدف اصلی این تور، ایجاد آگاهی و به رسمیت شناختن نسل‌کشی ارمنی‌ها در سراسر جهان، به‌ویژه در ترکیه بود که دولت آن نسل‌کشی انجام‌شده توسط امپراتوری عثمانی را به‌طور کامل به رسمیت نمی‌شناسد. در اطلاعیه گروه در وب‌سایتشان، از مردم ترکیه که در موضوع نسل‌کشی ارمنی‌ها در کنار گروه هستند، خواسته شده است تا در این مورد صحبت کرده و آگاهی‌رسانی کنند.
بیریوباش () یک شهرک در شهرستان میشکینسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
بیکشیکوو () یک شهرک در شهرستان میشکینسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
بایتوروو () یک شهرک در شهرستان میشکینسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
باش-بایباکوو () یک شهرک در شهرستان میشکینسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
رستوران وگان (ویگن Vegan) نوعی رستوران است که تنها غذاهای کاملاً گیاهی را ارائه می‌دهد. در این رستوران‌ها از هیچ‌گونه مادهٔ حیوانی مانند گوشت، لبنیات، تخم‌مرغ یا عسل استفاده نمی‌شود. این نوع رستوران‌ها به‌طور خاص برای افرادی طراحی شده‌اند که رژیم غذایی گیاه‌خواری یا وگانیسم را دنبال می‌کنند. تفاوت رستوران گیاهی و وگان. اگرچه دو واژهٔ «گیاهی» و «وگان» گاهی به جای هم استفاده می‌شوند، اما در برخی کشورها تفاوت‌هایی میان آن‌ها قائل می‌شوند. رستوران‌های «گیاه‌خواری» ممکن است در برخی غذاها از لبنیات یا تخم‌مرغ
ممکن است در برخی غذاها از لبنیات یا تخم‌مرغ استفاده کنند (رژیم لاکتو-اوو)، در حالی که رستوران‌های «وگان» به‌طور کامل از هرگونه مادهٔ حیوانی پرهیز می‌کنند. بنابراین، تمامی رستوران‌های وگان گیاهی‌اند، اما همهٔ رستوران‌های گیاهی الزاماً وگان نیستند. تاریخچه. نخستین رستوران‌های گیاه‌محور در دوران باستان در هند و شرق آسیا شکل گرفتند، تحت تأثیر آموزه‌هایی مانند آهیمسا در هندوئیسم، بودیسم و جینیسم. این مذاهب پیروان خود را به پرهیز از کشتن جانداران و تغذیهٔ غیرخشونت‌آمیز دعوت می‌کردند. در غرب، نخستین رستوران‌های
دعوت می‌کردند. در غرب، نخستین رستوران‌های گیاهی در اواخر قرن نوزدهم در اروپا و آمریکا ظاهر شدند. یکی از نخستین نمونه‌ها، «Vegetarian Restaurant No.1» در نیویورک بود که در سال ۱۸۹۵ تأسیس شد. در قرن بیستم، به‌ویژه از دههٔ ۱۹۷۰ به بعد، با رشد جنبش‌های زیست‌محیطی، حقوق حیوانات و سبک زندگی طبیعی، موج تازه‌ای از رستوران‌های گیاهی و وگان پدید آمد. از دههٔ ۲۰۱۰ میلادی، با افزایش آگاهی عمومی نسبت به اثرات زیست‌محیطی دام‌پروری، محبوبیت این رستوران‌ها به‌طور چشمگیری افزایش یافت. نمونه‌هایی مانند «Loving Hut»، «Veggie
یافت. نمونه‌هایی مانند «Loving Hut»، «Veggie Grill» و «Crossroads Kitchen» از رستوران‌های مشهور بین‌المللی در این زمینه هستند. وضعیت در ایران. رستوران‌های گیاهی در ایران از اوایل دهه ۱۳۹۰ به شکل جدی‌تری مطرح شدند. با رشد آگاهی درباره گیاه‌خواری، وگان شدن و افزایش تقاضا برای غذاهای سالم، برخی از شهرهای بزرگ ایران میزبان رستوران‌هایی با منوی کاملاً وگان شدند. برخی از این رستوران‌ها علاوه بر غذا، محصولات گیاهی مانند شیرهای گیاهی، لبنیات وگان و فرآورده‌های بدون گلوتن نیز ارائه می‌دهند. از نمونه‌های شناخته‌شده
گلوتن نیز ارائه می‌دهند. از نمونه‌های شناخته‌شده رستوران‌های وگان در ایران می‌توان به: رستوران گیاهی زمین، رستوران خانه هنرمندان، رستوران مهر میترا، رستوران سایدا وگان، رستوران پیور، رستوران گیاهی محلی بین‌الملل و ... اشاره کرد. چالش‌ها. رستوران‌های وگان با مشکلاتی مانند تأمین مواد اولیهٔ خاص، آگاهی پایین عمومی، قیمت بالاتر غذاها، مقاومت فرهنگی نسبت به حذف گوشت و محدودیت‌های تبلیغاتی مواجه هستند. با این حال، رشد روزافزون تقاضا برای تغذیهٔ گیاهی، افزایش جنبش‌های حمایت از حیوانات، و تغییر سبک زندگی نسل جوان،
حمایت از حیوانات، و تغییر سبک زندگی نسل جوان، زمینه را برای توسعهٔ بیشتر این رستوران‌ها فراهم کرده‌است. منابع. ‏* The Vegan Society ‏* What is a Vegan Restaurant? ‏* Harvard School of Public Health – Healthy Eating Plate ‏* BBC – Plant-based diets and climate change پیوند به بیرون. ‏* فهرست جهانی رستوران‌های وگان – HappyCow ‏* منابع آموزشی برای آغاز وگان شدن – Veganuary
میراژمن یک فیلم ابرقهرمانی شیلیایی محصول سال ۲۰۰۷ به نویسندگی و کارگردانی ارنستو دیاز اسپینوزا با بازی مارکو سارور و ماریا النا سوئت است. این فیلم برای دریافت جایزه موج بعدی AMD برای بهترین فیلم بلند رقابت کرد و مدال برنز و جایزه تماشاگران را در سومین جشنواره فیلم فانتزی از آن خود کرد. این فیلم اولین نمایش جهانی خود را در ۱۵ جولای ۲۰۰۷، در یازدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم فنتیژا، تجربه کرد، سپس در ۲۱ سپتامبر ۲۰۰۷، در سومین جشنواره فیلم فانتاستیک، به نمایش درآمد. این فیلم در ۲۰ مارس ۲۰۰۸، در سینماهای شیلی به
این فیلم در ۲۰ مارس ۲۰۰۸، در سینماهای شیلی به صورت تجاری اکران شد. داستان. مرد جوانی که از یک تراژدی خانوادگی رنج می‌برد، می‌خواهد از برادرش که در یک مرکز درمانی بستری است، حمایت کند. او با لباس ابرقهرمانی از کتاب‌های مصور، به افراد ضعیف کمک می‌کند، با جرم و جنایت مبارزه می‌کند و برادرش را با تحسین این قهرمان خیابانی جدید، به واکنش وامی‌دارد. گیشه. فیلم «میراژمن» در ۱۱ هفته نمایش خود در سینماها، ۸۰٫۸۳۶ بیننده را به خود جذب کرد و با فروش ۱۸۹٫۳۹۳٫۰۹۱ دلار پزو شیلی، به پنجمین فیلم پرفروش ملی آن سال تبدیل شد.
تاریخچه مراقبت از زخم از پیشاتاریخ تا پزشکی مدرن امتداد دارد. زخم‌ها به‌طور طبیعی خود به خود بهبود می‌بایند، اما شکارچی-گردآورنده متوجه شده بودند که برخی عوامل و برخی گیاه‌درمانی می‌توانند روند بهبود را تسریع یا تسهیل کنند، به‌ویژه در صورت شدید بودن آسیب. در تاریخ باستان، پس از آن، ضرورت بهداشت و توقف خونریزی درک شد و تکنیک‌های پانسمان زخم و جراحی توسعه یافت. در نهایت ، نظریه میکروبی بیماری‌ها به بهبود مراقبت از زخم نیز کمک کرد. شیوه پزشکی باستانی. با گذر زمان، تمدن‌های مختلف شروع به ساخت درمان‌های دارویی
تمدن‌های مختلف شروع به ساخت درمان‌های دارویی گیاهی مخصوص به خود برای درمان زخم‌ها کردند؛ این درمان‌ها بسته به درختان، درختچه‌ها یا سایر انواع گیاهانی که در محیط زیست آن‌ها وجود داشت، متفاوت بود. این درمان‌های گیاهی، قدیمی‌ترین شکل از درمان زخم به‌شمار می‌روند. منطقی است فرض شود که این روش‌ها در ابتدا چندان ایمن نبوده‌اند، چراکه ممکن بود به دلیل مصرف بیش از حد یا انتخاب نادرست گیاهان، به جای درمان باعث آسیب شوند، تا زمانی که گیاه مؤثر شناسایی گردد. با این حال، بسیاری از مردم باستانی که وظیفه درمانگری را از
بسیاری از مردم باستانی که وظیفه درمانگری را از طریق استفاده از گیاهان بر عهده داشتند، با گیاهان دارویی بومی منطقه خود که می‌توانستند به آسیب‌دیدگان کمک کنند، آشنایی کامل داشتند. این دانش از طریق تجربه و تکرار به دست آمده و منتقل می‌شد؛ به این صورت که درمانگران بارها از یک داروی گیاهی برای نوع خاصی از زخم استفاده می‌کردند و با باور به تأثیر مثبت آن بر روند بهبود، آن را به کار می‌بردند. بسیاری از داروها و سموم گیاهی باستانی، امروزه به عنوان الگوهایی برای پزشکی مدرن مورد استفاده قرار می‌گیرند. برای نمونه،
مدرن مورد استفاده قرار می‌گیرند. برای نمونه، کورار که سمی باستانی برای نیزه در آمریکای جنوبی بود، در قرن بیستم به عنوان شل‌کننده عضلانی توبوکورارین کلراید مورد استفاده قرار گرفت. افراد بومی قبیله‌ها، مشاهدات گوناگونی در خصوص اثرات بخش‌های مختلف گیاهان ــ مانند ریشه‌ها، برگ‌ها و غیره ــ بر انواع خاصی از زخم‌ها انجام می‌دادند. آن‌ها همچنین بررسی می‌کردند که کدام فصل، زمان از روز یا وضعیت ماه باعث فعال‌تر شدن یک گیاه می‌شود. با این حال، موارد اخیر (مانند فازهای ماه) در مقایسه با بخش‌های مختلف گیاه یا فصل رشد،
ماه) در مقایسه با بخش‌های مختلف گیاه یا فصل رشد، تأثیر کمتری در شکل‌گیری پزشکی مدرن داشته‌اند.
پائولو آگوستینیو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۸ سال پرتغال و زیر ۲۰ سال پرتغال بازی کرده است.
او را برگردانید ، فیلمی در ژانر وحشت روان‌شناختی محصول سال ۲۰۲۵ به کارگردانی مشترک دنی فیلیپو و مایکل فیلیپو و نویسندگی دنی فیلیپو و بیل هینزمن است. این فیلم توسط شرکت‌های کازوی فیلمز، بلو بیر، سالمیرا پروداکشنز و با حمایت شرکت فیلم استرالیای جنوبی تولید شده است. در این اثر، بیلی بارات، سورا وانگ، جونا رن فیلیپس و سالی هاوکینز به ایفای نقش پرداخته‌اند. داستان فیلم حول محور دو خواهر و برادر ناتنی یتیم می‌چرخد که تحت سرپرستی مادرخوانده‌ای مرموز قرار می‌گیرند و درگیر آیینی اسرارآمیز می‌شوند. «او را برگردانید»
درگیر آیینی اسرارآمیز می‌شوند. «او را برگردانید» در تاریخ ۲۹ مه ۲۰۲۵ توسط گروه سینمایی سونی پیکچرز در استرالیا و یک روز بعد، در ۳۰ مه ۲۰۲۵، توسط ای۲۴ در ایالات متحده به‌صورت سینمایی اکران شد. این فیلم با استقبال مثبت منتقدان مواجه شد و نقدهای ستایش‌آمیزی دریافت کرد. اثر حاضر به هارلی والاس، دوست برادران فیلیپو که پیش از آغاز تولید درگذشت، تقدیم شده است. داستان. اندی، پسری ۱۷ ساله، و خواهر ناتنی کم‌بینای او، پایپر، پس از کشف مرگ ناگهانی پدرشان در حمام، به خانهٔ لورا، مشاوری عجیب و مرموز، فرستاده می‌شوند.
خانهٔ لورا، مشاوری عجیب و مرموز، فرستاده می‌شوند. لورا علاوه بر سرپرستی این دو، مسئولیت مراقبت از الیور، پسری لال با رفتارهای غیرعادی را نیز بر عهده دارد. کتی، دختر نابینای لورا، پیش‌تر بر اثر غرق‌شدگی تصادفی در استخر خانه جان باخته است. اندی که از رفتارهای غیرمعمول لورا، توجه بیش‌ازحد او به پایپر و اعمال عجیب الیور احساس ناراحتی می‌کند، به وندی، مددکار اجتماعی خود، و لورا اعلام می‌کند که پس از ۱۸ سالگی قصد دارد سرپرستی پایپر را بر عهده بگیرد. لورا، با زیرکی به‌تدریج سلامت روانی اندی را تضعیف کرده و او را
به‌تدریج سلامت روانی اندی را تضعیف کرده و او را فاقد صلاحیت برای مراقبت از پایپر می‌خواند. در مراسم خاکسپاری پدر اندی و پایپر، لورا به‌طور مخفیانه تار مویی از جسد او برمی‌دارد و سپس به اندی می‌گوید که برخی معتقدند روح پس از مرگ در جسم باقی می‌ماند. همان شب، اندی با حسرت فاش می‌کند که پدرش با او بدرفتاری می‌کرده، اما با پایپر مهربان بوده، و این موضوع او را آزار می‌دهد. لورا نیز با اندوه از مرگ کتی سخن می‌گوید و اظهار می‌کند که حاضر است هر کاری انجام دهد تا دوباره صدای «مامان» را از او بشنود. روز بعد، اندی
دوباره صدای «مامان» را از او بشنود. روز بعد، اندی در تلاش برای ارتباط با الیور، به او طالبی تعارف می‌کند، اما الیور به‌جای خوردن میوه، چاقوی استفاده‌شده برای برش طالبی را می‌جود. هنگامی که اندی سعی می‌کند او را از محدودهٔ ملک لورا دور کند تا کمک بیاورد، الیور دچار تشنج شده و فریاد می‌زند: «کمکم کنید.» لورا از راه می‌رسد، او را به اتاقش برده و با حرکات دورانی دست روی سرش، او را آرام می‌کند. سپس، تار موی پدر اندی را به او می‌دهد. آن شب، اندی هنگام دوش گرفتن با توهمی از الیور به‌عنوان شبح پدرش مواجه می‌شود که
توهمی از الیور به‌عنوان شبح پدرش مواجه می‌شود که به او هشدار می‌دهد: «او در باران خواهد مُرد.» اندی، وحشت‌زده دچار ضربهٔ مغزی شده و به بیمارستان منتقل می‌شود. در حالی که اندی در بیمارستان بستری است، لورا پایپر را به انباری قفل‌دار می‌برد، جایی که جسد کتی در فریزری نگه‌داری می‌شود، و لباس‌های کتی را به تن پایپر می‌کند. مشخص می‌شود که الیور تحت تسخیر موجودی شیطانی به نام تاری قرار دارد، موجودی که لورا از طریق آیینی آماتور و مبتنی بر نوار VHS روسی احضار کرده است. این آیین نیازمند تغذیهٔ جسد فردی که قرار است
است. این آیین نیازمند تغذیهٔ جسد فردی که قرار است زنده شود به یک میزبان تسخیرشده است تا روح و جسم به بدن تازه‌درگذشته‌ای منتقل شود که به همان روش مرگ موردنظر کشته شده است. لورا قصد دارد پایپر را در بارانی شدید در استخر غرق کند تا مرگ کتی را بازسازی کرده و از الیور برای تکمیل آیین استفاده کند، اما هنوز منتظر لحظهٔ مناسب است، در حالی که تاری روزبه‌روز بی‌قرارتر می‌شود. پس از بازگشت اندی، لورا با استفاده از ادکلن او و متهم کردنش به حمله به پایپر، او را در مقابل دیگران مقصر جلوه می‌دهد و اندی را به بدرفتاری
دیگران مقصر جلوه می‌دهد و اندی را به بدرفتاری مشابه پدرش متهم می‌کند، که به مشاجره‌ای شدید منجر می‌شود. اندی، ناامید، به آژانس سرپرستی مراجعه کرده و متوجه می‌شود که «الیور» در واقع کودکی گمشده به نام کانر برد است. او وندی را متقاعد می‌کند که تحقیق کند و هشدار می‌دهد که پایپر در خطر است. اندی برای پایپر پیامی صوتی می‌فرستد و دربارهٔ لورا و حقیقت بدرفتاری‌های پدرشان هشدار می‌دهد. لورا این پیام را شنود کرده و با تمیز کردن خانه، وندی را در بازدید بعدی فریب می‌دهد تا زمانی که وندی متوجه زخم خون‌ریزی‌دهندهٔ
می‌دهد تا زمانی که وندی متوجه زخم خون‌ریزی‌دهندهٔ بازوی لورا می‌شود. پس از بازجویی، لورا با هیجان ادعا می‌کند که می‌تواند کتی را زنده کند. اندی و وندی سپس الیور را در حال خوردن جسد کتی می‌یابند. در تلاش برای فرار، لورا با ماشین از روی آن‌ها رد می‌شود، وندی کشته می‌شود و اندی، به شدت مجروح، توسط لورا در گودالی پر از آب باران غرق می‌شود. لورا پایپر را به خانه بازمی‌گرداند. الیور، که بخشی از گوشت اندی را خورده و با صدای او صحبت می‌کند، سعی می‌کند پایپر را فریب دهد. پایپر، مشکوک، خود را در حمام حبس کرده و جسد
دهد. پایپر، مشکوک، خود را در حمام حبس کرده و جسد اندی را پیدا می‌کند. لورا وارد شده و آیین را برای پایپر توضیح می‌دهد. پایپر در تلاش برای فرار، به‌طور تصادفی خود را بیهوش می‌کند. لورا او را به سمت استخر می‌برد و در حالی که الیور تماشا می‌کند، شروع به غرق کردن او می‌کند. در لحظه‌ای بحرانی، پایپر فریاد می‌زند «مامان»، که باعث توقف لورا می‌شود. پایپر به جاده فرار کرده و توسط زوجی رهگذر نجات می‌یابد. الیور از مرز دایره‌ای ملک عبور می‌کند و با خروج تاری از بدنش، بیهوش می‌شود. پلیس برای شناسایی او وارد صحنه
بیهوش می‌شود. پلیس برای شناسایی او وارد صحنه می‌شود. لورا، غرق در احساس گناه، جسد نیمه‌جان کتی را به استخر برده و در حالی که مأموران پلیس او را محاصره کرده‌اند، آن را در آغوش می‌گیرد. تولید. در آوریل ۲۰۲۴، اعلام شد که دنی و مایکل فیلیپو (معروف به راک‌راکا) در حال ساخت دنباله‌ای ترسناک و اورجینال بر فیلم "«با من حرف بزن"» به تهیه‌کنندگی سامانتا جنینگز و کریستینا سایتون در شرکت کازوی فیلمز هستند. سالی هاوکینز به عنوان بازیگر اصلی این فیلم انتخاب شده بود و ای۲۴ فروش و توزیع جهانی آن را بر عهده داشت. برادران
فروش و توزیع جهانی آن را بر عهده داشت. برادران فیلیپو در ابتدا قصد داشتند اقتباسی سینمایی از بازی "مبارز خیابانی" را در سال ۲۰۲۳ کارگردانی کنند، اما از این پروژه کناره‌گیری کردند تا روی فیلم "«او را برگردانید»" که از ژانر وحشت، سایکو و شر الهام گرفته شده است، تمرکز کنند. فیلمنامه توسط دنی فیلیپو و بیل هینزمن نوشته شده است، و توسط شرکت راک‌راکا با تأمین مالی شرکت فیلم استرالیای جنوبی و تهیه‌کنندگی-سالمیرا تهیه شده است. در اواخر ماه مه، بیلی بارات، جونا رن فیلیپس، سالی-آن آپتون، استیون فیلیپس و سورا وانگ به
سالی-آن آپتون، استیون فیلیپس و سورا وانگ به جمع بازیگران فیلم پیوستند. وانگ در مصاحبه‌ای با "مجله پیپل" اظهار داشت که «هیچ تجربه‌ای در بازیگری ندارد» و پس از اینکه مادرش از طریق فیس‌بوک از فراخوان بازیگری مطلع شد، در تست بازیگری شرکت کرد. تصویربرداری اصلی در ژوئن ۲۰۲۴ آغاز شد. خانواده فیلیپو برای فیلمبرداری در آدلاید و مناطق اطراف آن، مانند لایتسویو، به ایالت زادگاهشان، استرالیای جنوبی، بازگشتند. فیلمبرداری پس از ۴۱ روز به پایان رسید. انتشار. در فوریه ۲۰۲۵، شرکت گروه سینمایی سونی پیکچرز حق توزیع بین‌المللی
شرکت گروه سینمایی سونی پیکچرز حق توزیع بین‌المللی این فیلم را به جز چین، روسیه و ژاپن به دست آورد. "فیلم «او را برگردانید»" در تاریخ ۲۹ مه ۲۰۲۵ توسط اِستیج سیکس فیلم در استرالیا اکران شد و روز بعد توسط ای۲۴ در ایالات متحده اکران شد. قرار است در ۱ اوت ۲۰۲۵ در بریتانیا اکران شود. استقبال. گیشه تا تاریخ ۶ ژوئیه ۲۰۲۵، فیلم «او را برگردانید» در ایالات متحده و کانادا ۱۹ میلیون دلار و در سایر مناطق ۴ میلیون دلار فروش داشته است، که مجموع فروش جهانی آن به ۲۳ میلیون دلار می‌رسد. در ایالات متحده و کانادا، فیلم «او را
می‌رسد. در ایالات متحده و کانادا، فیلم «او را برگردانید» همزمان با فیلم «افسانه‌های کاراته‌کید» اکران شد و پیش‌بینی می‌شد که در آخر هفته افتتاحیه خود ۵ تا ۷ میلیون دلار از ۲۴۴۹ سینما فروش داشته باشد. این فیلم در روز نخست اکران خود ۳٫۱ میلیون دلار فروش کرد، که ۸۵۰ هزار دلار آن از پیش‌نمایش‌های پنجشنبه‌شب به دست آمد. فیلم در نهایت با فروش ۷٫۱ میلیون دلار در آخر هفته افتتاحیه، در جایگاه سوم قرار گرفت. پاسخ انتقادی در وبگاه جمع‌آوری نقد راتن تومیتوز، ۸۹٪ از ۱۹۰ نقد منتقدان مثبت بوده است. اجماع این وبگاه چنین
نقد منتقدان مثبت بوده است. اجماع این وبگاه چنین می‌نویسد: «کابوسی خانوادگی که ترسناک‌ترین لحظات خود را از بازی دیوانه‌وار سالی هاوکینز می‌گیرد، «او را برگردانید» یک اثر مهیج نمونه‌ای است که کارگردانان دنی و مایکل فیلیپو را به‌عنوان استادان مدرن ژانر وحشت تثبیت می‌کند.» این فیلم در متاکریتیک، که از میانگین وزنی استفاده می‌کند، بر اساس نظر ۳۲ منتقد، امتیاز ۷۵ از ۱۰۰ را کسب کرده که نشان‌دهنده «نقدهای عموماً مطلوب» است. مخاطبان نظرسنجی‌شده توسط سینمااسکور به فیلم به‌طور میانگین نمره «بی مثبت» در مقیاس آ مثبت
به‌طور میانگین نمره «بی مثبت» در مقیاس آ مثبت تا اف دادند، در حالی که مخاطبان بررسی‌شده توسط پست‌ترک به آن امتیاز مثبت کلی ۸۰٪ اعطا کردند، و ۵۷٪ اظهار داشتند که قطعاً فیلم را توصیه می‌کنند. مونیکا کاستیلو از راجر ایبرت به فیلم ۳ ستاره از ۴ ستاره داد و نوشت که «شاید ترسناک‌تر - هرچند کمی پراکنده‌تر - از اولین فیلم بلند پرفروش این دو برادر باشد». کاستیلو به ریتم سریع و لحظات تکان‌دهنده فیلم اشاره کرد، اما از بخش‌های نوار وی‌اچ‌اس به‌عنوان «تاکتیکی غیرضروری برای ایجاد ترس» انتقاد کرد. او بازی‌های هاوکینز، برت
ایجاد ترس» انتقاد کرد. او بازی‌های هاوکینز، برت و وانگ را به‌خاطر اجراهای عمیقاً احساسی و تنش پایدار فیلم ستود، اما در نهایت نوشت که «به سطح بالای اولین حضور برادران فیلیپو نمی‌رسد.» ژانت کاتسولیس از نیویورک تایمز «اجراهای برجسته بازیگران اصلی» را تحسین کرد و به‌ویژه از بازی برت در نقش اندی ستایش کرد. کاتسولیس همچنین از ارزش شوک بصری و بار احساسی فیلم تمجید کرد، اما آن را «از نظر منطقی آشوبناک‌تر از فیلم قبلی» خواند. دیوید فیر از رولینگ استون نوشت که این فیلم دنباله‌ای قدرتمند برای «با من حرف بزن» است و به
دنباله‌ای قدرتمند برای «با من حرف بزن» است و به «تسلط برتر بر ریتم و تنش لحظه‌ای» افتخار می‌کند. فیر همچنین شخصیت الیور را فراتر از «کلیشه رایج کودک ترسناک» دانست و آن را که اغلب «بیش از حد استفاده‌شده و تنبل» است، مورد تمسخر قرار داد. نقدی از سمی پورسل از راف درفت آتلانتا، جلوه‌های ویژه و ماهیت ناراحت‌کننده فیلم را ستود، اما اظهار داشت که «به عمق احساسی مورد نظر خود دست نیافت.» پورسل بازی فیلیپس در نقش الیور را «یکی از بهترین‌های فیلم» و «به‌طرز عجیبی موفق در ارائه طنزی ظریف در روایتی تلخ» توصیف کرد. او
در ارائه طنزی ظریف در روایتی تلخ» توصیف کرد. او افزود: «ایجاد تعادل بین احساسات واقعاً تأثیرگذار و نوع داستان‌سرایی غلیظی که فیلیپو به آن علاقه‌مند است، دشوار است»، زیرا ترکیب تصاویر گروتسک و مضامین احساسی را بی‌اثر یافت. بری وورست از هالیوودین توتو با نگاهی بسیار انتقادی‌تر، به فیلم یک و نیم ستاره داد. وورست صحنه‌های خشونت‌آمیز فیلم را بیش از حد شدید دانست و آن را به‌عنوان «نیاز مبرم به جلب توجه» نقد کرد. با این حال، او بازی هاوکینز را «دلیل اصلی برای تماشای فیلم» بسیار ستود.