payamvha/North_RAG huggingface dataset:
پروژهٔ پرورش در اسارت به تهران فرستاده شده‌اند، قرار است به طبیعت بازگردانده شده و در شبه‌جزیرهٔ میانکاله معرفی شوند تا جایگزین ببرهای خزری، که اکنون منقرض شده‌اند، شوند. منابع. Dickson, B. (2002). International conservation treaties, poverty and development: The case of CITES. ODI Natural Resource Perspectives, 74(January), 4. CITES. (2011). CITES. (2011). Gemmill, B. and Bamidele-Izu, A. (2010). The Role of NGOs and Civil Society in Global Environmental Governance
Civil Society in Global Environmental Governance http://environment.research.yale.edu/documents/downloads/a-g/gemmill.pdf (Accessed 2۰ مارس ۲۰۱۱). CITES (2011). http://www.cites.org/eng/disc/parties/alphabet.shtml
سانی‌ساید ( به انگلیسی: Sunnyside) یک سریال کمدی موقعیت آمریکایی است که توسط کال پن و مت موری ساخته شده است. این سریال در تاریخ ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۹ از شبکه ان‌بی‌سی پخش شد. این سریال توسط شرکت‌های پنتر کو، فرمولون ، تری آرتس انترتینمنت با همکاری یونیورسال تلویژن تهیه می‌شود. در ۱۵ اکتبر ۲۰۱۹، اعلام شد که شبکه NBC قسمت‌های بیشتری از این سریال را از پخش خارج کرده است و فصل یازدهم و پایانی سریال "ویل و گریس" که در ابتدا برای اواسط فصل در نظر گرفته شده بود، در زمان مقرر خود پخش شد. این اولین لغو پخش سریال از شبکه
مقرر خود پخش شد. این اولین لغو پخش سریال از شبکه تلویزیونی در فصل تلویزیونی 2019-2020 بود که طی آن، این سریال از برنامه پربیننده NBC حذف شد و قسمت‌های باقی‌مانده به صورت آنلاین در اپلیکیشن NBC/NBC.com و سایر پلتفرم‌های ویدیوی درخواستی منتشر شدند. داستان. این سریال که در سانی‌ساید، کوئینز در شهر نیویورک اتفاق می‌افتد، داستان گرت مودی، یک عضو سابق شورای شهر نیویورک را دنبال می‌کند که در مواجهه با مهاجرانی که به کمک او نیاز دارند و در جستجوی رویای آمریکایی هستند، به رسالت خود پی می‌برد.
سانی‌ساید ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
بوم‌شناسی انیمه: تبارشناسی رسانه‌های تلویزیون، انیمیشن و بازی اثری مرجع است که در سال ۲۰۱۸ توسط توماس لامار، محقق انیمیشن، منتشر شد.
آی‌کارلی ( به انگلیسی: iCarly) یک سریال کمدی آمریکایی است که بازسازی سریالی به همین نام از شبکه نیکلودئون در سال ۲۰۰۷ است. میراندا کازگرو ، جری ترینور ، ناتان کرس ، لاسی مازلی و جایدین تریپلت در این سریال ایفای نقش می‌کنند که کازگرو، ترینور و کرس نقش‌های خود را از سریال اصلی تکرار می‌کنند. این فیلم در ۱۷ ژوئن ۲۰۲۱ در پارامونت پلاس به نمایش درآمد و با واکنش‌های مثبتی روبرو شد. فصل دوم در ۸ آوریل ۲۰۲۲ و فصل سوم در ۱ ژوئن ۲۰۲۳ پخش شد. داستان. هشت سال و نیم پس از پایان فصل قبلی ، کارلی شی به سیاتل بازگشته است.
پایان فصل قبلی ، کارلی شی به سیاتل بازگشته است. برادر بزرگتر کارلی، اسپنسر، پس از خلق تصادفی یک مجسمه مشهور، به یک هنرمند ثروتمند تبدیل شده است. فردی بنسون پس از دو طلاق و یک استارت‌آپ فناوری شکست‌خورده، به همراه دخترخوانده‌ی ۱۱ ساله‌ی خود، میلیسنت، به خانه‌ی مادرش بازگشته است. تمام شخصیت‌های اصلی در بوشول پلازا، آپارتمانی که داستان اصلی سریال در آن اتفاق می‌افتاد، زندگی می‌کنند. وقتی کارلی تصمیم می‌گیرد نمایش اینترنتی "«آی‌کارلی»" خود را دوباره راه‌اندازی کند ...
دد رینگرز (به انگلیسی: Dead Ringers) یک مینی‌سریال تلویزیونی آمریکایی در ژانر دلهره‌آور روان‌شناختی است که توسط آلیس بیرچ ساخته شده است. این فیلم بر اساس فیلمی به همین نام ساخته دیوید کراننبرگ در سال ۱۹۸۸ ساخته شده است که خود اقتباسی از رمان « "دوقلوها»" نوشته باری وود و جک گیسلند در سال ۱۹۷۷ است. این سریال در ۲۱ آوریل ۲۰۲۳ در آمازون پرایم ویدیو به نمایش درآمد و در هشتاد و چهارمین مراسم در ژوئن 2024 برنده جایزه پیبادی شد.
اثرات تغییرات اقلیمی بر چرخه آب عمیق و چشم‌گیر هستند و از آن‌ها با عنوان تشدید یا تقویت چرخه آب (که با نام چرخه هیدرولوژیکی نیز شناخته می‌شود) یاد شده است: ۱۰۷۹ این پدیده دست‌کم از سال ۱۹۸۰ تاکنون مشاهده شده است: ۱۰۷۹ یکی از نمونه‌های آن، شدیدتر شدن بارش‌های سنگین است. تغییرات اقلیمی بر چرخه آب، پیامدهای منفی مهمی بر دسترسی به منابع آب شیرین دارد و همچنین دیگر منابع آبی مانند اقیانوسها، یخسار، اتمسفر و رطوبت خاک را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد. چرخه آب برای حیات در زمین حیاتی است و نقش بزرگی در سامانه اقلیمی
در زمین حیاتی است و نقش بزرگی در سامانه اقلیمی زمین و گردش اقیانوسی ایفا می‌کند. انتظار می‌رود که گرم‌تر شدن سیاره ما به دلایل گوناگون با تغییراتی در چرخه آب همراه باشد. برای مثال، جوّ گرم‌تر می‌تواند بخار آب بیشتری در خود نگه دارد که این امر بر تبخیر و بارش تأثیر می‌گذارد. علت اصلی تشدید چرخه آب، افزایش مقدار گازهای گلخانه‌ای در جو است که از طریق اثر گلخانه‌ای منجر به گرم‌تر شدن جو می‌شود. قوانین بنیادین فیزیک توضیح می‌دهند که فشار بخار اشباع در جو با افزایش دما به میزان ۱ درجه سلسیوس، حدود ۷٪ افزایش
افزایش دما به میزان ۱ درجه سلسیوس، حدود ۷٪ افزایش می‌یابد. این رابطه به معادله کلازیوس-کلاپرون معروف است. شدت چرخه آب و تغییرات آن در طول زمان، به‌ویژه در شرایط تغییرات اقلیمی، بسیار مورد توجه است. چرخه هیدرولوژیکی سیستمی است که در آن تبخیر رطوبت در یک مکان منجر به بارندگی (باران یا برف) در مکان دیگری می‌شود. برای مثال، تبخیر همیشه از بارندگی در اقیانوس‌ها بیشتر است. این امر اجازه می‌دهد تا رطوبت توسط جو از اقیانوس‌ها به خشکی‌هایی که در آن‌ها میزان بارندگی بیش از تبخیر و تعرق است، منتقل شود. رواناب حاصل از
از تبخیر و تعرق است، منتقل شود. رواناب حاصل از خشکی به نهرها و رودخانه‌ها می‌ریزد و به اقیانوس تخلیه می‌شود که چرخه جهانی را کامل می‌کند. چرخه آب بخشی کلیدی از هم‌ارزی تابشی زمین است؛ چرا که تبخیر سطحی باعث خنک شدن سطح زمین و انتقال گرمای نهان به جو می‌شود، و سامانه‌های جوی نقش اصلی در انتقال گرما به لایه‌های بالاتر جو ایفا می‌کنند. دسترس‌پذیری آب نقش عمده‌ای در تعیین محل انتقال گرمای اضافی دارد. این گرما می‌تواند یا صرف تبخیر شود، یا موجب افزایش دمای هوا گردد. اگر آب در دسترس باشد (مانند مناطق اقیانوسی و
اگر آب در دسترس باشد (مانند مناطق اقیانوسی و استوایی)، گرمای اضافی عمدتاً صرف تبخیر می‌شود. اما اگر آب در دسترس نباشد (مانند مناطق خشک در خشکی‌ها)، این گرما به افزایش دمای هوا منجر می‌شود.[۱] همچنین، ظرفیت نگهداری بخار آب در جو به‌طور متناسب با افزایش دما بیشتر می‌شود. به همین دلایل، افزایش دما عمدتاً در نواحی قطبی (پدیده تقویت قطبی) و بر روی خشکی‌ها مشاهده می‌شود، نه در مناطق اقیانوسی و استوایی. چندین ویژگی ذاتی پتانسیل ایجاد تغییرات ناگهانی در چرخه آب را دارند.با این حال، احتمال وقوع چنین تغییراتی در طول
این حال، احتمال وقوع چنین تغییراتی در طول قرن بیست و یکم در حال حاضر کم در نظر گرفته می‌شود. نمای کلی. هم‌ارزی تابشی زمین منجر به چرخه انرژی بیشتر در سامانه اقلیمی زمین آن می‌شود و تغییراتی را در چرخه جهانی آب ایجاد می‌کند. این موارد، در درجه اول شامل افزایش فشار بخار آب در جو می‌شود. این امر باعث تغییر در الگوهای بارش از نظر فراوانی و شدت و همچنین تغییرات در آب‌های زیرزمینی و رطوبت خاک می‌شود. روی هم رفته، این تغییرات اغلب به عنوان «تشدید و شتاب» چرخه آب شناخته می‌شوند. فرآیندهای کلیدی که تحت تأثیر قرار
شناخته می‌شوند. فرآیندهای کلیدی که تحت تأثیر قرار خواهند گرفت عبارتند از خشکسالی و سیل، طوفان‌های گرمسیری، عقب‌نشینی یخچال‌های طبیعی، پوشش برف، سیل‌های ناشی از یخبندان و رویدادهای شدید آب و هوایی.
جنگل شهری به جنگل یا مجموعه‌ای از درختان گفته می‌شود که درون یک شهر، شهرک یا حومه رشد می‌کنند. در معنای گسترده‌تر، این اصطلاح می‌تواند شامل هر نوع پوشش گیاهی چوبی باشد که در داخل یا اطراف سکونت‌گاه‌های انسانی رشد می‌کند. برخلاف پارک‌های جنگلی که اکوسیستم آن‌ها اغلب از بازمانده‌های مناطق طبیعی به‌جا مانده‌اند، جنگل‌های شهری معمولاً فاقد امکاناتی مانند سرویس‌های بهداشتی عمومی، مسیرهای آسفالت‌شده یا حتی مرزهای مشخص هستند که از ویژگی‌های معمول پارک‌ها به‌شمار می‌آید. مراقبت و مدیریت جنگل‌های شهری «جنگل‌داری
می‌آید. مراقبت و مدیریت جنگل‌های شهری «جنگل‌داری شهری» نامیده می‌شود. جنگل‌های شهری می‌توانند مالکیت عمومی یا خصوصی داشته باشند. برخی جنگل‌های شهرداری ممکن است در خارج از محدوده شهر یا شهرکی که به آن تعلق دارند، قرار داشته باشند. جنگل‌های شهری نقش مهمی در بوم‌شناسی زیستگاه‌های انسانی ایفا می‌کنند. فراتر از زیباسازی محیط شهری، این جنگل‌ها مزایای بسیاری دارند؛ از جمله تأثیرگذاری بر اقلیم و اقتصاد، فراهم کردن پناهگاه برای حیات وحش، و ایجاد فضاهای تفریحی برای ساکنان شهر. مثال. در بسیاری از کشورها، درک اهمیت
ساکنان شهر. مثال. در بسیاری از کشورها، درک اهمیت بوم‌شناسی طبیعی در جنگل‌های شهری رو به افزایش است. پروژه‌های متعددی در حال اجرا هستند که با هدف بازسازی و حفظ اکوسیستم‌ها انجام می‌شوند. این اقدامات دامنه‌ای گسترده دارند؛ از حذف ساده جمع‌آوری برگ‌ها و حذف گونه‌های مهاجم گرفته تا بازگرداندن کامل گونه‌های بومی و احیای اکوسیستم‌های ساحلی. برخی منابع ادعا می‌کنند که بزرگ‌ترین جنگل شهری مصنوعی جهان در ژوهانسبورگ در آفریقای جنوبی واقع شده است. این شهر در هایولد، یک زیست‌بوم علفزار که معمولاً فاقد تعداد زیادی درخت
زیست‌بوم علفزار که معمولاً فاقد تعداد زیادی درخت است، واقع شده است، با این حال ژوهانسبورگ هنوز شهری با جنگل‌های بسیار متراکم است که طبق گزارش‌ها ۱۰ میلیون درخت مصنوعی کاشته شده دارد و به عنوان هشتمین شهر با بیشترین پوشش درختی در جهان رتبه‌بندی شده است. ریودوژانیرو همچنین محل قرارگیری دو تا از وسیع‌ترین جنگل‌های شهری جهان است که یکی از آنها توسط برخی منابع بزرگ‌ترین جنگل شهری در نظر گرفته می‌شود. جنگل تیجوکا معروف‌ترین آنهاست. این طرح به عنوان یک سیاست احیا در سال ۱۸۴۴ برای حفظ بقایای طبیعی جنگل و کاشت مجدد
سال ۱۸۴۴ برای حفظ بقایای طبیعی جنگل و کاشت مجدد در مناطقی که قبلاً برای شکر و قهوه پاکسازی شده بودند، آغاز شد. با وجود شهرت جهانی جنگل تیجوکا، جنگل دیگری در همان شهر تقریباً سه برابر همسایه برجسته‌تر خود وسعت دارد: پارک ایالتی پدرا برانکا ۱۲۵۰۰ هکتار (۳۰۸۸۸ هکتار) از زمین‌های شهر را اشغال می‌کند، در حالی که تیجوکا ۳۹۵۳ هکتار (۹۷۶۸ هکتار) مساحت دارد. منطقه شهری بزرگتر، جنگل‌هایی را احاطه کرده است که آب و هوای مرطوب را تعدیل کرده و منابع تفریحی را برای ساکنان شهر فراهم می‌کند. این مناطق به همراه هفت واحد
شهر فراهم می‌کند. این مناطق به همراه هفت واحد حفاظت‌شدهٔ کوچک‌ترِ دیگر در شهر که تحت حفاظت کامل هستند، یک منطقهٔ طبیعی وسیع را تشکیل می‌دهند که شامل مسیر پیاده‌روی ۱۸۰ کیلومتری Transcarioca Trail می‌شود. تأثیر محیطی. جنگل‌های شهری نقش مهمی در بهبود شرایط زیست‌محیطی شهرهای خود دارند. آن‌ها با تعدیل اقلیم محلی، کاهش سرعت باد و روان‌آب بارندگی، و فیلتر کردن هوا و نور خورشید، تأثیرگذار هستند. یکی از کارکردهای حیاتی آن‌ها، کاهش اثر جزیره گرمایی شهری است که می‌تواند به کاهش تعداد روزهای آلوده به ازون– که در
به کاهش تعداد روزهای آلوده به ازون– که در ماه‌های اوج گرمای تابستان، گریبان‌گیر شهرهای بزرگ می‌شود – کمک کند.
مرمت آبراه فعالیتی است که برای بازسازی یک آبراهه یا رودخانه انجام می‌شود، از جمله ویژگی‌های خاص آن مانند ساختمان‌های انبار، سدها، بالابرهای قایق و قایق‌ها. این برنامه بر ایجاد و احیای زیستگاه‌ها برای تنوع زیستی، عملکرد اکولوژیکی و بهبود کیفیت زندگی تمرکز دارد. در بریتانیا، کانادا و ایالات متحده، تمرکز مرمت آبراه‌ها بر بهبود قابلیت کشتیرانی است، در حالی که در استرالیا این اصطلاح ممکن است شامل بهبود کیفیت آب نیز باشد. هدف اصلی از احیای آبراه‌ها، بهبود روند از دست رفتن تنوع زیستی و ایجاد یک اکوسیستم خودکفا
از دست رفتن تنوع زیستی و ایجاد یک اکوسیستم خودکفا است. اطلاعات مربوط به بازسازی آبراه‌ها در کشورهای در حال توسعه محدود است. مرمت آبراه شهری. احیای آبراه‌های شهری بر احیای آبراه‌ها در محله‌ها و جوامع تمرکز دارد. هر پروژه مرمت اهداف متفاوتی دارد. مثال‌ها شامل کنترل سیل، کیفیت آب یا احیای زیستگاه است - محدود به این سه مورد نیست. احیای آبراه‌ها در مناطق شهری، مکان‌های شهری پایدار ایجاد می‌کند. احیای آبراه‌های شهری در عدالت زیست‌محیطی نقش دارد. آب شهری که نیاز به بازسازی دارد، به دلیل توسعه صنعتی سواحل که باعث
بازسازی دارد، به دلیل توسعه صنعتی سواحل که باعث آلودگی می‌شود، معمولاً در جوامع کم‌درآمد یافت می‌شود. از دیگر خطرات می‌توان به افزایش ناگهانی دما و بالا آمدن سطح آب دریاها اشاره کرد. تالاب‌های ساخته‌شده می‌توانند برای احیای آبراه‌های شهری تخریب‌شده مورد استفاده قرار گیرند. میزان بارندگی در طول فصول مختلف، میزان جریان آبی که آبراه‌ها دریافت می‌کنند را تغییر می‌دهد. تغییرات هیدرولوژیکی بر میزان مواد مغذی دریافتی آب تأثیر می‌گذارد. احیای رودخانه شهری. رودخانه‌های شهری حاوی تنوع زیستی هستند، سیل را کنترل
شهری حاوی تنوع زیستی هستند، سیل را کنترل می‌کنند و از جوامع حمایت می‌کنند. احیای این مناطق اغلب شامل بازسازی دشت‌های سیلابی طبیعی در منطقه برای کاهش خطر سیل است. رودخانه‌های سالم اکوسیستم‌هایی ایجاد می‌کنند که به‌طور مؤثر کربن را جذب می‌کنند. این اکوسیستم‌ها همچنین دمای محلی را تنظیم می‌کنند. احیای رودخانه‌ها، کیفیت آب را در مناطق شهری که معمولاً توسط رواناب‌های آلوده آلوده می‌شوند، بهبود می‌بخشد. پروژه احیای رودخانه لس‌آنجلس. پروژه احیای رودخانه لس‌آنجلس با هدف احیای حدود ۱۱ مایل از رودخانه لس‌آنجلس با
با هدف احیای حدود ۱۱ مایل از رودخانه لس‌آنجلس با ایجاد مجدد یک اکوسیستم خودکفا انجام می‌شود. هدف آن احیای دشت‌های سیلابی تاریخی برای مدیریت ریسک سیل است. همچنین هدف آن ایجاد فرصت‌های تفریحی با گسترش مناطق و بهبود اکوسیستم است. احیای آبراه‌ها در کشورهای در حال توسعه. به دلیل شکاف اطلاعاتی و کمبود داده‌های مربوط به کیفیت آب، احیای آبراه‌ها در کشورهای در حال توسعه عقب مانده است. کمبود داده‌های مربوط به کیفیت آب، اطلاعات کافی برای شناخت میزان آلودگی آب ارائه نمی‌دهد. بدون داده‌ها، تعیین روش‌های بازیابی دشوار
بدون داده‌ها، تعیین روش‌های بازیابی دشوار است. اجرای سیاست‌های زیست‌محیطی برای کمک به احیای آبراه‌های آنها به دلیل کمبود منابع، زیرساخت‌ها و ظرفیت اقتصادی کافی نیست. اکثر پروژه‌های موفق بازسازی آبراه‌ها در کشورهای در حال توسعه رخ می‌دهند. بازسازی آبراه در کانادا. کانادا هدف احیای تالاب‌ها را افزایش دسترسی به آب و تنوع زیستی دنبال می‌کند. این کشور می‌خواهد اکوسیستم‌های خود را بهبود بخشیده و از آنها حمایت کند تا جوامع پایدار خود را حفظ کند. انگیزه‌های آنها همچنین ناشی از فرصت‌هایی برای استفاده‌های تفریحی
همچنین ناشی از فرصت‌هایی برای استفاده‌های تفریحی است. شهروندان کانادایی در کمک به تلاش‌های مرمت و بازسازی، گام‌های بلندی برداشته‌اند. مرمت آبراه کانال در کانادا به عنوان راهی برای حفظ و احیای کانال‌های تاریخی اجرا می‌شود. هدف از این کار، استفاده‌های تفریحی مانند قایق‌سواری و کایاک‌سواری است. همچنین برای اهداف گردشگری است. کانال شوبناکادی. کمیسیون کانال شوبناکادی در سال ۱۹۸۶ برای نظارت بر آینده این آبراه تشکیل شد. سدهای شماره سه و پنج بازسازی شده‌اند، سطح آب در دریاچه‌های متصل تثبیت شده و یک مرکز
سطح آب در دریاچه‌های متصل تثبیت شده و یک مرکز بازدیدکنندگان افتتاح شده است. طرح تجاری ده ساله برای سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۶ با هدف نجات چهار سد دیگر و بازسازی چهار سازه کنترل آب برای باز کردن مسیر برای قایق‌های کوچک از دریاچه بانوک به روستای شوبناکادیه تدوین شده است. کانال سولانژ. کانال سولانژ در سال ۱۹۵۸ بسته شد. امروزه برنامه‌هایی برای بازگشایی کانال به روی قایق‌های تفریحی وجود دارد. مأموریت اداره بین شهری کانال سولانژ، مدیریت توسعه گردشگری به عنوان بخشی از بازگشایی کانال است. بازسازی آبراه در فنلاند. فنلاند
کانال است. بازسازی آبراه در فنلاند. فنلاند انگیزه‌ای برای احیای آبراه‌های خود دارد - تمیز نگه داشتن آب‌ها برای تنوع زیستی و مصارف تفریحی. آنها همچنین قصد دارند رودخانه‌های خود را برای محافظت در برابر سیل آماده کنند تا از آسیب‌های آینده به اکوسیستم جلوگیری شود. کانال‌های نظامی سووروف. کانال‌های نظامی سووروف (کانال‌های سووروف) مجموعه‌ای از چهار کانال روباز در دریاچه سایما در فنلاند هستند. جدا از کانال کوتوله، سه کانال دیگر از اوایل قرن نوزدهم تا سال ۲۰۰۳، زمانی که هیئت ملی آثار باستانی فنلاند کارهای مرمت
زمانی که هیئت ملی آثار باستانی فنلاند کارهای مرمت آنها را آغاز کرد، به مدت ۲۰۰ سال تقریباً دست نخورده باقی ماندند. حالا آنها به جاذبه‌های گردشگری تبدیل شده‌اند. کانال‌های قیر. کانال‌های قیر در کاجانی، کانال‌ها و آب‌بندهایی بودند که برای عبور از تنداب‌های کویوکوسکی و آماکوسکی ساخته شده بودند. این قفل‌ها که اولین بار در سال ۱۸۴۶ مورد استفاده قرار گرفتند، در حمل و نقل چوب و رزین کاج به اولو بسیار حیاتی بودند. کانال‌های فرسوده در سال ۱۹۱۵ بسته شدند. سد بازسازی‌شدهٔ آماکوسکی در سال ۱۹۸۴ دوباره بازگشایی شد، اما
آماکوسکی در سال ۱۹۸۴ دوباره بازگشایی شد، اما کانال کویوکوسکی به‌طور کامل تخریب شده و اکنون این مکان میزبان یک نیروگاه برق‌آبی است. کانال بازسازی‌شده برای حمل‌ونقل استفاده نمی‌شود، اما در تابستان، نمایش قایق‌های قیراندود برای گردشگران برگزار می‌شود. بازسازی آبراه در بریتانیا. به دلیل رقابت از سوی راه‌آهن و طراحی باریک اکثر کانال‌های بریتانیا (که مانع از حمل بارهای فله‌ای با اندازه اقتصادی می‌شد)، بخش‌های بزرگی از سیستم کانال‌های بریتانیا در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم متروکه شدند. ظهور صنعت تفریحات
و اوایل قرن بیستم متروکه شدند. ظهور صنعت تفریحات در دهه ۱۹۵۰ به این معنی بود که از متروکه شدن کامل کانال‌های باقی‌مانده جلوگیری شد. استفاده روزافزون از کانال‌ها برای اهداف تفریحی، برخی از مردم را به فکر احیای برخی از کانال‌های متروکه انداخت. در ابتدا، به دلیل کمبود بودجه، پیشرفت کند بود و بیشتر کارها باید به صورت دستی توسط داوطلبان انجام می‌شد. با رشد صنعت تفریحات، مزایای اقتصادی داشتن یک کانال آشکارتر شد و برخی بودجه‌های دولتی شروع به ظهور کردند. همزمان، علاقه عمومی باعث افزایش اندازه گروه‌های مختلف
علاقه عمومی باعث افزایش اندازه گروه‌های مختلف داوطلب شد. در حال حاضر، مرمت کانال در بریتانیا توسط ترکیبی از داوطلبان و متخصصانی که روی پروژه‌های متنوعی کار می‌کنند، انجام می‌شود. طرح‌های مرمت تکمیل‌شده در بریتانیا. آبراه‌ها به ترتیب زمانی بازگشایی فهرست شده‌اند. بیشتر آنها کاملاً بازگشایی شده‌اند، اما برخی (مانند کانال گرند وسترن و کانال باسینگستوک) فقط تا حدی تکمیل شده‌اند و در حال حاضر هیچ برنامه‌ای برای کار روی بقیه خط ندارند.
سانی‌ساید ( به انگلیسی: Sunnyside) محله ای در بخش غربی بخش کوئینز شهر نیویورک است. این شهر از غرب با هانترز پوینت و لانگ آیلند سیتی ، از شمال با آستوریا ، از شرق با وودساید و از جنوب با ماسپث مرز مشترک دارد. این منطقه شامل منطقه تاریخی باغ‌های سانی‌ساید ، یکی از اولین جوامع برنامه‌ریزی‌شده در ایالات متحده است. نام «سانی‌ساید» از خانواده براگاو، هوگنوت‌های فرانسوی، گرفته شده است که این زمین را در سال ۱۷۱۳ خریداری کرده و ملک خود را «تپه سانی‌ساید» نامیدند. سانی‌ساید یک دهکده روستایی بود که بیشتر شامل مزارع
یک دهکده روستایی بود که بیشتر شامل مزارع کوچک و مرداب‌ها می‌شد. این شهر در سال ۱۸۷۰ به شهر لانگ آیلند ملحق شد و پس از تکمیل پل کوئینزبورو در سال ۱۹۰۹ به یک مجتمع مسکونی تبدیل شد. بخش بزرگی از این محله، ساختمان‌های آپارتمانی شش طبقه‌ای است که در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ ساخته شده‌اند. سانی‌ساید در ناحیه ۲ کوئینز واقع شده و کدهای پستی آن ۱۱۱۰۱، ۱۱۱۰۴ و ۱۱۳۷۷ است. این منطقه توسط حوزه 108 اداره پلیس نیویورک سیتی گشت‌زنی می‌شود. از نظر سیاسی، سانی‌ساید توسط حوزه انتخابیه بیست و ششم شورای شهر نیویورک نمایندگی می‌شود.
زباله جمع‌کن فردی است که مواد قابل استفاده یا قابل بازیافت را که دیگران دور ریخته‌اند، جمع‌آوری می‌کند تا آن‌ها را بفروشد یا برای مصرف شخصی استفاده کند. میلیون‌ها زباله‌گرد در سراسر جهان وجود دارند، عمدتاً در کشورهای در حال توسعه، اما این پدیده به‌طور فزاینده‌ای در جامعه فراصنعتی نیز دیده می‌شود. اشکال مختلف جمع‌آوری زباله از دوران باستان رواج داشته است، اما سنت‌های مدرن جمع‌آوری زباله در طول صنعتی سازی در قرن نوزدهم ریشه دواندند. در طول نیم سدۀ گذشته، جمع‌آوری زباله در کشورهای در حال توسعه به دلیل
جمع‌آوری زباله در کشورهای در حال توسعه به دلیل شهرنشینی، استعمار سمی و تجارت جهانی زباله به‌طور گسترده‌ای گسترش یافته است. بسیاری از شهرها فقط خدمات جمع‌آوری زباله‌های جامد ارائه می‌دهند. اصطلاحات. اصطلاحات متعددی برای افرادی که مواد قابل بازیافت را از جریان زباله جمع‌آوری می‌کنند تا برای فروش یا مصرف شخصی استفاده کنند، به‌کار می‌رود. در زبان انگلیسی این اصطلاحات شامل rag picker (زباله‌گرد)، reclaimer (بازیافت‌کننده)، informal resource recoverer (بازیافت‌کننده غیررسمی منابع)، litter picker (جمع‌کننده
غیررسمی منابع)، litter picker (جمع‌کننده زباله‌های پراکنده)، recycler (بازیافت‌کننده)، poacher (قاپ‌زن)، salvager (نجات‌دهنده)، scavenger (کَنده‌کار)، و waste picker (زباله‌گرد) است؛ در زبان اسپانیایی عبارت‌هایی مانند cartonero, chatarrero, pepenador, clasificador, minador و reciclador به‌کار می‌روند؛ و در زبان پرتغالی catador de materiais recicláveis استفاده می‌شود. یک اصطلاح معاصرتر که بر نتیجه فعالیت حرفه‌ای تأکید دارد، «بازیافت در بخش غیررسمی» است. با این حال، واژه «غیررسمی» ممکن است تا حدی گمراه‌کننده
حال، واژه «غیررسمی» ممکن است تا حدی گمراه‌کننده باشد، زیرا در عمل یک پیوستار از غیررسمیت کامل تا سازماندهی مناسب در فعالیت‌های رسمی ثبت‌شده و مشمول مالیات وجود دارد. در سال ۲۰۰۸، شرکت‌کنندگان در نخستین کنفرانس جهانی زباله‌گردها، برای تسهیل ارتباطات جهانی، استفاده از اصطلاح «waste picker» را برای کاربرد انگلیسی انتخاب کردند. اصطلاح «زباله‌گرد» نیز معمولاً استفاده می‌شود، اما بسیاری از زباله‌گردها به دلیل مقایسه ضمنی با جانوران، آن را تحقیرآمیز می‌دانند. یک زباله‌گرد با یک رفتگر متفاوت است، زیرا زباله‌های
زباله‌گرد با یک رفتگر متفاوت است، زیرا زباله‌های جمع‌آوری‌شده توسط دومی ممکن است به محل دفن زباله یا زباله‌سوزی منتقل شوند، نه لزوماً به یک مرکز بازیافت. «زباله‌گردی» عموماً به عمل فعالان ضد مصرف‌گرایی و فریگنیسماشاره دارد که اقلامی مانند غذا و لباس را از جریان زباله به عنوان نوعی اعتراض به فرهنگ مصرفی بازیابی می‌کنند. «زباله گردی» عموماً به فعالیتی اطلاق می‌شود که صرفاً با انگیزه نیاز اقتصادی انجام می‌شود. شیوع و جمعیت‌شناسی. اطلاعات قابل اطمینان کمی دربارهٔ تعداد و ویژگی‌های جمعیتی زباله‌گردها در سراسر
تعداد و ویژگی‌های جمعیتی زباله‌گردها در سراسر جهان وجود دارد. بیشتر تحقیقات دانشگاهی دربارهٔ زباله‌گردها ماهیت کیفی دارند و کمتر به داده‌های کمی پرداخته‌اند. جمع‌آوری داده‌های سیستماتیک و گسترده به دلیل ماهیت غیررسمی این شغل، مرزهای نامشخص، نوسان نیروی کار در فصول مختلف و پراکندگی و تحرک زیاد محل‌های کار دشوار است. همچنین بسیاری از پژوهشگران به‌دلیل نگرانی از اینکه داده‌های کمی ممکن است برای توجیه محدودیت‌ها و سرکوب زباله‌گردی توسط مقامات استفاده شود، تمایلی به انتشار چنین داده‌هایی ندارند؛ بنابراین،
تمایلی به انتشار چنین داده‌هایی ندارند؛ بنابراین، تخمین‌های گسترده موجود عمدتاً بر اساس تعمیم‌های نمونه‌های تحقیقاتی بسیار کوچک اولیه هستند. در کتاب خود با عنوان «جمع‌آورندگان جهان» (۲۰۰۷)، مارتین مدینا راهنمایی روش‌شناختی برای پژوهش دربارهٔ زباله‌گردی ارائه می‌دهد. در سال ۱۹۸۸، بانک جهانی تخمین زد که ۱ تا ۲ درصد از جمعیت جهان از طریق جمع‌آوری زباله امرار معاش می‌کنند. یک مطالعه در سال ۲۰۱۰ تخمین می‌زند که تنها در هند ۱٫۵ میلیون نفر زباله‌گرد وجود دارد. برزیل، کشوری که قوی‌ترین آمار رسمی در مورد
دارد. برزیل، کشوری که قوی‌ترین آمار رسمی در مورد زباله‌گردها را جمع‌آوری می‌کند، تخمین می‌زند که نزدیک به یک چهارم میلیون نفر از شهروندانش در زباله‌گردی فعالیت دارند.
شرکت تری آرتس انترتینمنت (3 Arts Entertainment) که قبلاً با نام 3 Arts Productions شناخته می‌شد، یک شرکت تولید فیلم و سریال آمریکایی است که در سال ۱۹۹۱ توسط اروین استاف ، مایکل روتنبرگ و هاوارد کلاین تأسیس شده است. این شرکت به تولید سریال‌های تلویزیونی مانند "پادشاه تپه" ، "اداره" (هرچند بدون ذکر نام در تیتراژ)، "پارک‌ها و تفریحات" ، "بروکلین نه-نه" ، "فیلادلفیا همیشه آفتابی است" ، "کیمی اشمیت شکست‌ناپذیر"، "تخریبگر آمریکایی" و همچنین فیلم‌های سینمایی مانند "لبه فردا" ، "شکست‌ناپذیر" و "" پرداخته است. اولین
فردا" ، "شکست‌ناپذیر" و "" پرداخته است. اولین فیلمی که این شرکت تولید کرد، فیلم "«سلاح پر شده ۱» محصول" نشنال لمپون بود که در ۵ فوریه ۱۹۹۳ اکران شد. این شرکت متعاقباً در سال ۱۹۹۳ قراردادی با شرکت فاکس قرن بیستم منعقد کرد. تری آرتس انترتینمنت در سال ۱۹۹۶ با سی‌بی‌اس و سونی پیکچرز برای راه‌اندازی شبکه تلویزیونی تری آرتس متحد شد، اما این شبکه تا پایان سال بعد، زمانی که نتوانست پروژه تلویزیونی پربیننده‌ای برای این شبکه تولید کند، منحل شد. در سال ۱۹۹۹، شبکه تلویزیونی تری آرتس توسط دیوید بارتیس، مدیر اجرایی
تلویزیونی تری آرتس توسط دیوید بارتیس، مدیر اجرایی یونیورسال تله‌ویژن، با قراردادی در فاکس، مجدداً راه‌اندازی شد.
فناوری محدودسازی استفاده از ژنتیک (GURT)، که با نام فناوری نابودگر یا بذرهای خودکشی نیز شناخته می‌شود، برای محدود کردن دسترسی به «مواد ژنتیکی و صفات فنوتیپی مرتبط با آنها» طراحی شده است. این فناوری با فعال کردن (یا غیرفعال کردن) ژن‌های خاص با استفاده از یک محرک کنترل‌شده عمل می‌کند تا باعث شود بذرهای نسل دوم یا نابارور باشند یا یک یا چند مورد از صفات مورد نظر گیاه نسل اول را نداشته باشند. شرکت‌های کشاورزی می‌توانند از GURTها برای افزایش حفاظت از نوآوری‌های خود در ارگانیسم‌های اصلاح‌شده ژنتیکی استفاده کنند،
در ارگانیسم‌های اصلاح‌شده ژنتیکی استفاده کنند، به این صورت که کشاورزان نمی‌توانند به تنهایی صفات مورد نظر را تولید کنند. یکی دیگر از کاربردهای احتمالی، جلوگیری از فرار ژن‌ها از موجودات اصلاح‌شده ژنتیکی به محیط اطراف است. درخواست‌های ثبت اختراع مربوط به مکانیسم سوئیچ بیولوژیکی در اوایل دهه ۱۹۹۰ توسط شرکت‌هایی مانند دوپون (که امروزه سینگنتا ناممطرح شد. اگرچه فناوری اصلی GURT با نام «سیستم حفاظت فناوری» یا «TPS» تحت یک توافق‌نامه تحقیق و توسعه مشترک بین سرویس تحقیقات کشاورزی وزارت کشاورزی ایالات متحده و شرکت
تحقیقات کشاورزی وزارت کشاورزی ایالات متحده و شرکت دلتا و پاین لند در دهه ۱۹۹۰ توسعه یافت. هدف از این توسعه، حفاظت از مالکیت معنوی شرکت‌های بیوتکنولوژی بود که وزارت کشاورزی ایالات متحده آنها را به عنوان یک صلاحیت فناوری خاص آمریکایی می‌دانست. اداره ثبت اختراعات و علائم تجاری ایالات متحده (USPTO) در تاریخ ۳ مارس ۱۹۹۸ درخواست را پذیرفت و حق ثبت اختراع را صادر کرد، که حقوق انحصاری مجوز داده شده به شرکت دلتا و پاین لند از طریق یک توافقنامه تحقیقاتی است. مونسانتو شرکت دلتا و پاین لند را در سال ۲۰۰۷ خریداری کرد و
شرکت دلتا و پاین لند را در سال ۲۰۰۷ خریداری کرد و حق ثبت اختراع آن را به دست آورد، اگرچه حق ثبت اختراع اصلی از آن زمان منقضی شده است. این فناوری، اگرچه هنوز در حال توسعه است، اما به دلیل جنجال‌های سیاسی و علمی که با توسعه آن همراه بوده، هنوز به صورت تجاری در دسترس نیست. GURT اولین بار توسط نهاد فرعی مشاوره علمی، فنی و فناوری (SBSTTA) به کنوانسیون تنوع زیستی سازمان ملل متحد گزارش شد و در هشتمین کنفرانس اعضای کنوانسیون تنوع زیستی سازمان ملل متحد در کوریتیبا، برزیل، از ۲۰ تا ۳۱ مارس ۲۰۰۶ مورد بحث قرار گرفت.