payamvha/North_RAG huggingface dataset:
پس از سقوط طالبان در ۲۰۰۱ (۱۳۸۰)، نگرانی از تجزیه افغانستان افزایش یافت، اما تجربه تاریخی نشان داده که افغان‌ها هرگز تمایلی به تجزیه نداشته‌اند. در ۲۰۱۱، این نگرانی معکوس شد و تمرکز و حفظ بیش از حد قدرت از سوی دولت ناکارآمد کابل، خود به تهدیدی برای وحدت کشور بدل شد. درگیری‌های قومی در افغانستان عمدتاً برای تسلط بر دولت بوده، نه تجزیه کشور، و وفاداری مردم بیشتر به خویشاوندی، منطقه و زبان است تا قومیت. دولت‌های افغانستان، از امپراتوری‌های پیشین تا عبدالرحمن، همواره ساختاری چندتباری داشته‌اند. بارفیلد درباره
همواره ساختاری چندتباری داشته‌اند. بارفیلد درباره جنگ‌های داخلی قرن بیستم در افغانستان نوشته: درگیری‌های قومی در سیاست افغانستان قرن بیستم نقش داشته‌اند، اما سقوط دولت‌ها بیشتر نتیجه‌ی کشمکش ایدئولوژیک یا فرهنگی میان نخبگان نوگرا و روستاییان محافظه‌کار بوده است. این تقابل از سرنگونی امان‌الله خان در ۱۹۲۹ (زمستان ۱۳۰۷ و شورش حبیب‌الله کلکانی) تا واکنش به اصلاحات حزب دموکراتیک خلق در ۱۹۷۸ (۱۳۵۷ و قیام روستاییان مسلمان علیه دولت کمونیستی) ادامه یافت و اغلب ائتلاف‌های فراملی و فرامذهبی را در برابر دولت‌های
ائتلاف‌های فراملی و فرامذهبی را در برابر دولت‌های نوگرا شکل داد. درگیری‌های ایدئولوژیک منجر به سقوط دولت‌ها شده‌اند، اما در خلأ ناشی از آن، جنگ‌های قومی و منطقه‌ای شکل گرفته‌اند. جنگ داخلی دهه ۹۰ (دهه ۱۳۷۰ و درگیری‌های احزاب مجاهد) برخلاف شورش‌های ایدئولوژیک پیشین، بیشتر رقابتی بر سر قدرت بود تا اختلافی قومی. طالبان با بهره‌گیری از مذهب توانستند موقتاً وحدت ایجاد کنند، اما ماهیت قومی آنها مانع از پذیرش سراسری شد و سقوط‌شان در ۲۰۰۱ (۱۳۸۰) را تسهیل کرد. او معتقد است تفکرات افراط‌گرایانه، بیش از اختلافات
معتقد است تفکرات افراط‌گرایانه، بیش از اختلافات قومی، باعث بی‌ثباتی افغانستان شده‌اند و حل بحران افغانستان مستلزم ایجاد دولتی مشروع و متوازن است که بتواند از شکاف‌های قومی و منطقه‌ای بکاهد.
کورنلیا ایزابلا «کوری» بارگمن (زاده ۱ ژانویه ۱۹۶۱) یک عصب‌بیولوژیست آمریکایی است. او به خاطر کارش بر روی مکانیسم‌های ژنتیکی و مدار عصبی رفتار با استفاده از "سی. الگانس"، به ویژه مکانیسم‌های بویایی در کرم شناخته شده است. او به عضویت آکادمی ملی علوم انتخاب شد و از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۱۶ محقق موسسه پزشکی هاوارد هیوز در دانشگاه کالیفرنیا و سپس دانشگاه راکفلر بو از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۲ رئیس علوم در موسسه ابتکار چان زاکربرگ بود. بارگمن در سال ۲۰۱۲ جایزه ۱ میلیون دلاری کاولی و در سال ۲۰۱۳ جایزه ۳ میلیون دلاری بریکترو در
و در سال ۲۰۱۳ جایزه ۳ میلیون دلاری بریکترو در علوم زیستی را دریافت کرده است. اوایل زندگی و تحصیل. بارگمان در ویرجینیا به دنیا آمد و در آتن، جورجیا بزرگ شد. پدر و مادر او از مهاجران اروپایی بودند. او یکی از چهار دختر رولف بارگمن، آماردان و دانشمند کامپیوتر در دانشگاه جورجیا است. او از کودکی پیانو می‌نواخت و از سنین بسیار پایین با ادبیات و آموزش آشنا شد. او خانواده‌اش را به عنوان خانواده‌ای «به طرز ترسناکی تحصیل‌کرده» توصیف کرد. او به دلیل اینکه خواهر بزرگ‌ترش در دانشکده پزشکی تحصیل می‌کرد، به علم علاقه‌مند
در دانشکده پزشکی تحصیل می‌کرد، به علم علاقه‌مند شد. همچنین می‌گوید که بزرگ شدن در عصر امتشافات فضایی، عشق او به علم را تقویت کرد. او تحصیلات کارشناسی خود را در دانشگاه جورجیا در سال ۱۹۸۱ با مدرک بیوشیمی به پایان رساند. زمانی که در این دانشگاه بود، تجربه آزمایشگاهی خود را با کار در آزمایشگاه زیست‌شناسی وایات اندرسون و سپس در آزمایشگاه ژنتیک سیدنی کوشنر افزایش داد. او تحصیلات تکمیلی خود را در مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) با اخذ پی‌اچ‌دی در رشته زیست‌شناسی در سال ۱۹۸۷ در آزمایشگاه رابرت واینبرگ به پایان رساند.
۱۹۸۷ در آزمایشگاه رابرت واینبرگ به پایان رساند. او مکانیسم‌های مولکولی سرطان‌زایی را بررسی کرد و در شناسایی نقش Ras در سرطان مثانه کمک کرد. پایان‌نامه خود را دربارهٔ ژن سرطان‌زای HER2/neu نوشت. اگرچه در آن زمان اهمیت تحقیقات او مورد تردید قرار گرفت، اما بعدها به درمان‌های مهمی در زمینه سرطان پستان کمک کرد. شغل و تحقیقات. بارگمان دوره فوق‌دکتری خود را با اچ. رابرت هورویتز در مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) گذراند و بر روی مکانیسم‌های زیست‌شناختی مولکولی علوم اعصاب کار کرد. او تحقیقات خود را بر روی رفتار
اعصاب کار کرد. او تحقیقات خود را بر روی رفتار شیمیایی‌حسی در کرم‌های الگانس (C. elegans) آغاز کرد و به چندین دستاورد مهم دست یافت، از جمله اینکه این کرم‌ها حس بویایی دارند. بارگمان در سال ۱۹۹۵ جایگاه هیئت علمی در دانشگاه کالیفرنیا، سان فرانسیسکو (UCSF) در گروه آناتومی پذیرفت. او در نهایت از استادیار به استاد تمام ارتقا یافت و از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۰ به عنوان معاون رئیس گروه فعالیت کرد. او مطالعات خود را بر روی رفتار کرم‌ها و کنترل عصبی ادامه داد و بر روی بویایی در سطح مولکولی تمرکز کرد. او به دنبال ژن‌هایی
در سطح مولکولی تمرکز کرد. او به دنبال ژن‌هایی مشابه ژن‌هایی بود که ریچارد اکسل و لیندا باک به عنوان پایه‌های بویایی و چشایی شناسایی کرده بودند و این ژن‌ها را در ژنوم توالی‌یابی‌شده کرم الگانس (C. elegans) یافت. کار او به کشف مکانیسم‌های زیربنایی رفتارهای پیچیده، مانند رفتارهای تغذیه‌ای در این کرم منجر شد. این تحقیقات همچنان به درک عمیق‌تری از مغز، توانایی‌های حسی و رشد عصبی کمک کرده است. بارگمان همچنین مولکولی به نام SYG-1 را شناسایی کرد که به عنوان یک مولکول «هم‌ساز» عمل می‌کند—مولکولی که در طول رشد،
مولکول «هم‌ساز» عمل می‌کند—مولکولی که در طول رشد، نورون‌ها را هدایت می‌کند تا با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. تحقیقات بارگمن از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۱۶ توسط موسسه پزشکی هاوارد هیوز تأمین مالی شد. او رئیس مشترک ابتکار "برین" و رئیس علوم مؤسسه ابتکار چان زاکربرگ بود. او در سال ۲۰۱۳ برنده جایزه "پیشرفت در علوم زیستی" شد.
تلاش بین‌المللی برای حفظ یادمان‌های نوبه ()، اقدامی بین‌الملی برای جابه‌جایی ۲۲ یادمان در نوبه سفلی در جنوب مصر و شمال سودان مابین سال‌های ۱۹۶۰ تا ۱۹۸۰ میلادی بود. این اقدام پس از شکل‌گیری دریاچه ناصر پس از ساخت سد اسوان برای کنترل سیل‌های رود نیل و همچنین تأمین و تولید برق آبی به وقوع پیوست و طی آن ۵۰ کشور با نظارت سازمان یونسکو شراکت و همکاری کردند. همچنین این رویداد و روند آن منجر به شکل‌گیری کنوانسیون حفاظت از میراث جهانی فرهنگی و طبیعی در سال ۱۹۷۲ میلادی شد.
آرشی (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک شاعر ارمنی‌تبار اهل ایران بود. زندگی‌نامه. وی با نام اصلی آرشالویس بابائیان در ۱۹ دسامبر ۱۹۰۵ در تبریز به دنیا آمد و از مدرسه هایکازیان-تاماریان تبریز فارغ‌التحصیل شد. وی در ۱۴ نوامبر ۱۹۸۹ در سن ۸۳ سالگی در تهران درگذشت.
قامباریان (زبان ارمنی: ), یکی از نام‌های خانوادگی رایج در میان ارمنیان می‌باشد. منابع. Տիգրան Ավետիսյան, Հայոց ազգանունների բառարան, Ե., 2010, էջ 8:
آماده جدید ()، سنگپوزی است در نزدیکی اسوان در کشور مصر. این محوطه که طی تلاش بین‌المللی برای حفظ یادمان‌های نوبه ایجاد شد، سه معبد، ساختمان و سایر آثار باقی مانده برجسته که از محوطه پیشین بخاطر بالا آمدن آب دریاچه ناصر جابه‌جا شده بودند، در خود جای داده است. این سه اثر باقی‌مانده برجسته «معبد آماده»، «معبد در» و «مقبره پنوت در آنیبا» هستند.
وادی السبوع جدید ()، محوطه‌ای باستان‌شناسی در کشور مصر است. این محوطه طی تلاش بین‌المللی برای حفظ یادمان‌های نوبه ساخته شد که در ۴ کیلومتری غرب محوطه اصلی وادی السبوع قرار گرفته است که شامل سه معبد باستانی مصر در نوبه سفلی همچون «معبد وادی السبوع»، «معبد محرقه» و «معبد دکه» می‌شود.
مؤسسه آمریکایی مطالعات افغانستان ، تأسیس‌شده در سال ۲۰۰۳ (۱۳۸۲)، یک سازمان غیرانتفاعی است که به ترویج مطالعات پیشرفته دربارهٔ افغانستان در ایالات متحده اختصاص دارد. این مؤسسه در دانشگاه بوستون، ماساچوست مستقر است و عضو شورای مراکز پژوهشی آمریکایی در خارج از کشور محسوب می‌شود. جان اف. ریچاردز (John F. Richards) از دانشگاه دوک از بنیان‌گذاران اصلی این مؤسسه بود و نخستین نشست آن نیز در این دانشگاه برگزار شد. از ۲۰۰۵ (۱۳۸۴) توماس بارفیلد ریاست این مؤسسه را به‌عهده دارد. از زمان تأسیس، بسیاری از دانشگاه‌های
دارد. از زمان تأسیس، بسیاری از دانشگاه‌های آمریکا، از جمله دانشگاه بوستون، کلمبیا، شیکاگو، نیویورک، میشیگان، ویرجینیا و جیمز مدیسون، به این مؤسسه پیوسته‌اند. مؤسسه AIAS رویکردهای میان‌رشته‌ای را در مطالعات افغانستان ترویج می‌کند و یک برنامه کمک‌هزینه تحقیقاتی برای دانشجویان دکتری که قصد انجام پژوهش‌های میدانی در افغانستان را دارند، ارائه می‌دهد. نشریه رسمی این مؤسسه "افغانستان: نشریه مؤسسه آمریکایی مطالعات افغانستان" ("Afghanistan: Journal of the American Institute of Afghanistan Studies") است که از سال
Institute of Afghanistan Studies") است که از سال ۲۰۱۸، دو بار در سال توسط انتشارات دانشگاه ادینبرو منتشر می‌شود. این نشریه در نقطه تلاقی مطالعات خاور نزدیک، آسیای مرکزی و آسیای جنوبی قرار دارد و علاوه بر مسائل جغرافیایی افغانستان، مقالاتی را که به تاریخ و فرهنگ پیشامدرن این منطقه مرتبط است، منتشر می‌کند.
کلابشه جدید ()، سنگپوزی در نزدیکی اسوان در مصر است. این محوطه طی تلاش بین‌المللی برای حفظ یادمان‌های نوبه ساخته شد و شامل چندین معبد، سازه و سایر آثار باقی‌مانده از کلابشه است که بعد از شکل‌گیری دریاچه ناصر به این محوطه منتقل شدند تا از آثار بالا آمدن آب در سایت پیشین در امان بمانند. این محوطه شامل «معبد کلابشه»، «معبد جرف حسین»، «معبد بیت والی»، «کوشک قرطاسی» و «معبد دیدون» می‌شود.
مجموعه معابد فیله ()، شامل مجموعه معابدی در دریاچهٔ پشت سد اسوان لو، پایین‌رود سد اسوان و دریاچه ناصر در کشور مصر است. اصل این مجموعه معابد در جزیره فیله در نزدیکی نخستین آبشار رود نیل در مصر علیا قرار گرفته بود و با عنوان «مروارید نیل» شناخته می‌شد. پس از ساخت دریاچه اسوان و شکل‌گیری دریاچه ناصر و بالا آمدن آب، این محوطه طی تلاش بین‌المللی برای حفظ یادمان‌های نوبه جابه‌جا شد تا خطر آسیب بیشتر به این یادمان جلوگیری شود.
گسیخت سطحی () که گسیختگی زمین یا جابه‌جایی زمین نیز نامیده می‌شود، انحراف قابل‌مشاهده سطح زمین در هنگام گسیختگی زمین‌لرزه در امتداد یک گسل است که سطح زمین را تحت تأثیر قرار می‌دهد. گسیخت سطحی با زمین‌لرزه گسیخت مدفون که در آن هیچ جابه‌جایی در سطح زمین وجود ندارد، متفاوت است. یک خطر بزرگ برای هر سازه ای این است که علاوه بر هرگونه خطر ناشی از لرزش زمین، در امتداد یک منطقه گسلی ساخته شود که ممکن است دارای گسل فعال باشد. گسیخت سطحی مستلزم حرکت عمودی یا افقی در دو طرف گسل گسیخته است. گسیخت سطحی می‌تواند مناطق
دو طرف گسل گسیخته است. گسیخت سطحی می‌تواند مناطق وسیعی از زمین را تحت تأثیر قرار دهد. نبود گسیخت سطحی. هر زمین‌لرزه‌ای منجر به گسیختگ سطحی نمی‌شود. نبود گسیخت سطحی به ویژه در زمین‌لرزه‌های کوچک‌تر و عمیق‌تر بیشتر دیده می‌شود. اما در برخی موارد، نبود اثرات گسیخت سطحی به این دلیل است که گسلی که حرکت کرده، به سطح زمین نمی‌رسد. برای نمونه، زمین‌لرزه ۱۹۹۴ نورت‌ریج با بزرگی ۶٫۷ در مقیاس بزرگی گشتاوری که در عمق زیر سطح زمین رخ داد، باعث آسیب‌های بزرگی در منطقه شهری لس آنجلس شد؛ اما چون این زمین‌لرزه از نوع راندگی
لس آنجلس شد؛ اما چون این زمین‌لرزه از نوع راندگی کور بود، گسیخت سطحی بر جای نگذاشت. جایی که گسیخت سطحی رخ می‌دهد. گسیختگی‌های سطحی معمولاً روی گسل‌های از پیش موجود رخ می‌دهد. به ندرت زمین‌لرزه (و گسیخت سطحی) با گسلش در ساختارهای گسلی کاملاً جدید مرتبط است. اگر تنشگاه در ژرفای کمتر از ۵ کیلومتر قرار داشته باشد، بر روی این تنشگاه‌ها، کانون زمین‌لرزه کم‌ژرفا بوده و مقدار انرژی گسیختگی بالا است. زمین‌لرزه ۱۹۷۱ سان‌فرناندو، زمین‌لرزه ۱۳۵۷ طبس و زمین‌لرزه ۱۹۹۹ چی‌چی نمونه‌هایی از این نوع زمین‌لرزه‌ها به‌شمار
چی‌چی نمونه‌هایی از این نوع زمین‌لرزه‌ها به‌شمار می‌روند. در زمین‌لرزه‌های همراه با گسیختگی سطحی، لغزش‌های بزرگ زمین در قسمت‌های کم‌ژرفای گسل متمرکز شده است. به ویژه، جابه‌جایی‌های دائمی زمین که قابل اندازه‌گیری هستند می‌توانند توسط زمین‌لرزه‌های با ژرفای کانونی کم و بزرگی گشتاوری ۵ و بیشتر ایجاد شوند. انواع گسیخت سطحی. شکل گسیختگی سطحی به دو چیز بستگی دارد: جنس و ماهیت مواد در سطح و نوع حرکت گسل. تأثیر سنگ‌شناسی سطحی. در جایی که رسوبات سطحی ضخیم بر روی رد گسل‌ها وجود دارد، اثرات سطحی حاصل معمولاً
روی رد گسل‌ها وجود دارد، اثرات سطحی حاصل معمولاً ناپیوسته‌تر است. در جایی که رسوبات سطحی کمی وجود دارد یا اصلاً وجود ندارد، گسیخت سطحی عموماً پیوسته است، به‌جز در مواردی که گسیخت زمین‌لرزه بیش از یک گسل را تحت تأثیر قرار دهد، چرا که در این حالت می‌تواند منجر به الگوهای پیچیده گسلش سطحی شود، مانند زمین‌لرزه ۱۹۹۲ لاندرز. گسلش عادی. گسیخت‌های سطحی مرتبط با گسل‌های عادی معمولاً پرتگاه‌های گسلی ساده هستند. در جاهایی که رسوبات سطحی قابل توجهی وجود دارد، مقاطع با گسلش مورب‌تر ممکن است مجموعه‌ای از بخش‌های سطحی
گسلش مورب‌تر ممکن است مجموعه‌ای از بخش‌های سطحی پرتگاه گسل را تشکیل دهند. همچنین ممکن است گسل‌های ناهم‌نهاد ایجاد شود که باعث ایجاد فروزمین‌های سطحی می‌شود. گسلش معکوس. گسل معکوس (به ویژه گسل راندگی) با الگوهای گسیخت سطحی پیچیده‌تر همراه است، زیرا قسمت بیرون‌زده بدون تکیه‌گاه فرادیواره گسل در معرض فروپاشی است. علاوه بر این ممکن است چین‌خوردگی سطحی و توسعه پس‌راندگی در این گسل‌ها وجود داشته باشد. گسلش امتدادلغز. گسل‌های امتدادلغز با حرکت غالب افقی همراه هستند و در جایی که گسل یک ساختار مسطح ساده باشد، منجر
و در جایی که گسل یک ساختار مسطح ساده باشد، منجر به پهنه‌های خطی و نسبتاً ساده گسیخت سطحی می‌شود. با این حال، بسیاری از گسل‌های امتداد لغز از قطعات همپوشانی تشکیل شده‌اند و بسته به ماهیت همپوشانی، منجر به پهنه‌های پیچیده گسلش عادی یا معکوس می‌شوند. علاوه بر این، در جایی که رسوبات سطحی ضخیم وجود دارد، گسیختگی معمولاً به صورت مجموعه ای از گسل‌های سطحی ظاهر می‌شود. کاهش گسیخت سطحی. مقاوم‌سازی یک خانه در برابر گسیختگی سطح، نیاز به طراحی مهندسی‌شده توسط مهندسان ژئوتکنیک، سازه یا عمران دارد و این کار می‌تواند
ژئوتکنیک، سازه یا عمران دارد و این کار می‌تواند بسیار گران باشد.
هانا داماسیو دانشمندی در زمینه علوم اعصاب شناختی است. او با استفاده از توموگرافی کامپیوتری و تصویربرداری رزونانس مغناطیسی، روش‌هایی را برای بررسی ساختار مغز انسان توسعه و عملکردهایی مانند زبان، حافظه و احساسات را با استفاده از روش ضایعه و تصویربرداری عصبی عملکردی مورد بررسی قرار داد. او در حال حاضر استاد علوم اعصاب دانا دورنسایف و مدیر مرکز تصویربرداری علوم اعصاب شناختی دانا و دیوید دورنسایف در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی است. شغل و تحقیقات. هانا داماسیو پس از دریافت مدرک دکترای پزشکی از دانشگاه لیسبون در سال
دریافت مدرک دکترای پزشکی از دانشگاه لیسبون در سال ۱۹۶۹، فعالیت علمی خود را در سال ۱۹۷۶ به عنوان مدرس در گروه نورولوژی دانشگاه آیووا آغاز کرد. او به سرعت پله‌های ترقی علمی را طی کرد و در سال ۱۹۸۵ به عنوان استاد در گروه نورولوژی منصوب شد. علاوه بر سمت‌های دانشگاهی، هانا داماسیو از سال ۱۹۸۲ تا ۲۰۰۴ به عنوان مدیر آزمایشگاه تصویربرداری عصبی و نوروآناتومی انسانی در دانشگاه آیووا مشغول به کار بود. او همچنان به عنوان استاد ممتاز افتخاری در دانشگاه آیووا فعالیت می‌کند. در حال حاضر، هانا داماسیو استاد علوم اعصاب
در حال حاضر، هانا داماسیو استاد علوم اعصاب دانا دورنسیف و مدیر مرکز تصویربرداری علوم اعصاب شناختی دانا و دیوید دورنسیف در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی است. هانا داماسیو در تحقیقات خود از روش‌های تصویربرداری مغز مانند توموگرافی کامپیوتری و رزونانس مغناطیسی هسته‌ای برای تقویت پروتکل‌های تشخیص بیماری‌هایی که بر مغز تأثیر می‌گذارند، استفاده کرد. پروژه‌های فعلی او که همچنان در حال انجام و بررسی هستند شامل توسعه تکنیک‌های جدید برای بررسی ساختار مغز در داخل بدن با استفاده از تشدید مغناطیسی، توسعه تکنیک‌های جدید برای
از تشدید مغناطیسی، توسعه تکنیک‌های جدید برای ارزیابی نتایج تجربی در توموگرافی گسیل پوزیترون (PET) و بررسی بسترهای عصبی آناتومیکی زبان، حافظه، احساسات و تصمیم‌گیری با استفاده از روش ضایعه هستند. کار او منجر به مقالات علمی متعددی شده است که در مجلات برجسته منتشر شده است. در سال ۱۹۸۹، او «تحلیل ضایعات در عصب روان‌شناسی» (انتشارات دانشگاه آکسفورد) را به صورت یک کتاب درسی کلاسیک را منتشر کرد که برای آن جایزه بهترین کتاب سال در علوم زیستی و پزشکی را از انجمن ناشران آمریکایی دریافت کرد. علاقه مداوم او به آناتومی
آمریکایی دریافت کرد. علاقه مداوم او به آناتومی عصبی انسان باعث شد تا اولین اطلس مغز انسان را بر اساس تصاویر توموگرافی کامپیوتری توسعه دهد: «آناتومی مغز انسان در تصاویر کامپیوتری» که توسط انتشارات دانشگاه آکسفورد نیز منتشر شد. این کتاب اکنون در چاپ دوم خود و به عنوان یک کتاب مرجع آکادمیک شناخته شده است. افتخارات و جوایز. هانا داماسیو در سال ۱۹۹۲ جایزه پسوآ را به خاطر مشارکت‌های چشمگیرش در علم و ادبیات دریافت کرد. او در سال ۱۹۹۵ به عضویت انجمن عصبی آمریکا انتخاب و در سال ۱۹۹۷ به عنوان عضو آکادمی علوم و هنر
و در سال ۱۹۹۷ به عنوان عضو آکادمی علوم و هنر آمریکا در نظر گرفته شد. در سال ۲۰۰۴، او جایزه ژان لوئیس سینیوره در علوم اعصاب شناختی را برای کار پیشگامانه خود در شناخت اجتماعی به دست آورد. در سال ۲۰۱۰، او یکی از دریافت کنندگان جایزه کوزارلی از آکادمی ملی علوم ایالات متحده بود که به بهترین مقاله در علوم اعصاب رفتاری منتشر شده در مجموعه مقالات آکادمی ملی علوم در سال ۲۰۰۹ اعطا می‌شود. در سال ۲۰۱۱، هانا داماسیو و همسرش آنتونیو داماسیو مدرک دکترای افتخاری را از اکول پلی‌تکنیک فدرال لوزان (EPFL) در سوئیس به دلیل
پلی‌تکنیک فدرال لوزان (EPFL) در سوئیس به دلیل مشارکت در نورولوژی دریافت کردند. او همچنین دارای مدرک دکترای افتخاری از سوربن (دانشگاه پاریس دکارت)، دانشگاه اوبرتا د کاتالونیا (دانشگاه باز کاتالونیا، بارسلون)، و دانشگاه‌های لیسبون و آخن است. زندگی شخصی. هانا داماسیو با آنتونیو داماسیو، متخصص مغز و اعصاب مشهور بین‌المللی و متخصص روابط عاطفی و شناختی ازدواج کرده است که به همراه او مدیریت مؤسسه مغز و خلاقیت (BCI) در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی بر عهده دارد. او در اوقات فراغت خود نیز به مجسمه‌سازی می‌پردازد. نقل
اوقات فراغت خود نیز به مجسمه‌سازی می‌پردازد. نقل قول‌ها. «موضوع حضور زنان در علم و پزشکی به اثبات رسیده و پذیرفته شده است.» «این موضوع تأثیر واقعاً آزادکننده‌ای داشته است. این امکان را به ما می‌دهد که فارغ از جنسیت، با یکدیگر به عنوان همکار رفتار کنیم و انتظار فرصت‌های یکسان و رفتار مشابه داشته باشیم.»
میناس مصر (؛ ۲۸۵ – ح. ۳۰۹) معجزه‌گر، شهید و یکی از قدیسان برجسته و مشهور کلیسای قبطی است که به واسطه معجزات بی‌شمارش شناخته می‌شود. میناس یا مینا یا مارمینا یک سرباز قبطی در ارتش امپراتوری روم بود که به خاطر عدم انکار مسیحیت و بازگشت از دین خود کشته شد. تاریخ عمومی یادبود و بزرگداشت وی ۱۱ نوامبر است که در گاه‌شماری ژولینی مصادف با ۲۴ نوامبر است.
گریس لین (؛ زادهٔ ۱۷ مهٔ ۱۹۷۴) نویسنده و تصویرگر تایوانی-آمریکایی کتاب‌های کودکان است. او مفتخر به دریافت جوایز نیوبری، گیزل و کالدکوت شده است و به‌خاطر مشارکت و حمایت از حضور و تنوع آسیایی-آمریکایی‌ها در ادبیات کودکان شناخته می‌شود. او بیش از ۲۵ کتاب منتشر کرده است. بیشتر آثار او شخصیت‌های جوان آسیایی و آسیایی-آمریکایی را در هر دو محیط روزمره و خیالی به تصویر می‌کشند. زندگی و تحصیلات. گریس لین در سال ۱۹۷۴ در نیوهارتفورد، در یک خانوادهٔ تایوانی-آمریکایی به دنیا آمد. پدر و مادرش جر-شانگ لین، پزشک، و لین-لین
آمد. پدر و مادرش جر-شانگ لین، پزشک، و لین-لین لین، گیاه‌شناس هستند. او دوران کودکی خود را در شمال ایالت نیویورک با دو خواهرش، بئاتریس و آلیس، گذراند. در مدرسه ابتدایی‌شان، او و خواهرانش تنها دانش‌آموزان آسیایی بودند. لین از کودکی شروع به کتاب‌سازی کرد و در کلاس هفتم، در یک مسابقه ملی کتاب برای دانش‌آموزان شرکت کرد و مقام چهارم و ۱۰۰۰ دلار جایزه برد. او بعدها به مدرسه طراحی رود آیلند رفت و در سال ۱۹۹۶ با مدرک کارشناسی هنرهای زیبا (بی‌اف‌ای) در رشته تصویرگری کتاب کودک فارغ‌التحصیل شد. دوران حرفه‌ای. پس از
کتاب کودک فارغ‌التحصیل شد. دوران حرفه‌ای. پس از فارغ‌التحصیلی از رود آیلند و عدم موفقیت در جلب توجه ناشران، لین در یک شرکت تولیدکنندهٔ لوازم هدیه مشغول به کار شد و در آنجا به طراحی تی‌شرت و ماگ پرداخت. پس از گذشت چند سال، او از آن شغل اخراج شد و تصمیم گرفت رؤیای خود را برای نویسندگی و تصویرگری کتاب‌های کودکان دنبال کند. پس از اینکه یک ویراستار ارشد در انتشارات چارلز بریج نمونه‌ای از کارهای تصویرگری لین را دید، با او تماس گرفت و پرسید که آیا داستانی برای همراهی با این تصاویر دارد یا خیر. در آن زمان، لین
همراهی با این تصاویر دارد یا خیر. در آن زمان، لین داستان آماده‌ای نداشت اما به آن ویراستار گفت که داستانی در اختیار دارد. در نهایت، او داستانی متناسب با این نمونه‌ها خلق کرد و در نهایت اولین کتاب خود، "سبزیجات زشت" را در سال ۱۹۹۹ منتشر کرد. از آن زمان، او بیش از ۲۵ کتاب منتشر کرده که تصویرگری بسیاری از آن‌ها را خودش انجام داده است. لین همچنان به نوشتن و تصویرگری ادامه می‌دهد و برخی از آثارش در آرشیو دانشگاه کنتیکت نگهداری می‌شوند. زندگی شخصی. گریس لین در سال ۲۰۰۱ با رابرت مرسر، معمار و هم‌دانشگاهی‌اش در
سال ۲۰۰۱ با رابرت مرسر، معمار و هم‌دانشگاهی‌اش در مدرسه طراحی رود آیلند، ازدواج کرد. هنگامی که رابرت به سارکوم یوئینگ، نوع نادری از سرطان، مبتلا شد، او و گریس مونترال نقل‌مکان کردند و بنیاد خیریه «برف رابرت: برای درمان سرطان» را بر اساس کتاب کودکان گریس لین به نام "برف رابرت" تأسیس کردند. لین و مرسر از تصویرگران کتاب‌های کودکان دعوت کردند تا زیورآلات دانه‌های برف چوبی را نقاشی کنند که برای جمع‌آوری پول برای تحقیقات سرطان به حراج گذاشته می‌شدند. این حراج خیریه دو بار برگزار شد و بیش از صد هزار دلار جمع‌آوری
دو بار برگزار شد و بیش از صد هزار دلار جمع‌آوری کرد. پس از درگذشت مرسر در سال ۲۰۰۷، این بنیاد خیریه تعطیل شد. لین در سال ۲۰۱۰ مجدداً با الکساندر فررون ازدواج کرد و از او صاحب یک دختر به نام هیزل شد که در سال ۲۰۱۲ به دنیا آمد. لین به همراه خانواده‌اش در فلورانس، در ایالت ماساچوست زندگی می‌کند. جوایز. لین جوایز ادبی متعددی را برای آثارش کسب کرده است، از جمله جایزه افتخاری نیوبری برای کتاب "جایی که کوه به ماه می‌رسد" در سال ۲۰۱۰، جایزه تئودور سئوس گیزل برای کتاب "لینگ و تینگ: دقیقاً یکسان نیستند!" در سال
کتاب "لینگ و تینگ: دقیقاً یکسان نیستند!" در سال ۲۰۱۱، نامزد نهایی جایزه ملی کتاب برای کتاب "هنگامی که دریا نقره‌ای شد" در سال ۲۰۱۶ و جایزه افتخاری کالدکوت برای کتاب "کیک ماه بزرگ برای ستاره کوچولو" در سال ۲۰۱۹.
کوه حورب ()، کوهی است که براساس سفر تثنیه در کتاب مقدس عبری، موسی ده فرمان را از یهوه دریافت کرد. این کوه در سفر خروج و کتاب‌های پادشاهان با نام «کوه الوهیوم» () نیز توصیف شده است. افزون بر این این کوه با نام تتراگراماتون نیز خوانده می‌شود. در دیگر سطور کتب مقدس، حوادث مزبور در کوه سینا به وقوع پیوستند. با این حال بسیاری از محققان معتقدند که حورب و سینا دو نام برای یک مکان یکسان است. همچنین نظرات دیگری در باب موقعیت جغرافیایی دیگری و متفاوت از این دو مکان نیز وجود دارد. در پروتستانتیسم، ژان کالون نیز کوه
نیز وجود دارد. در پروتستانتیسم، ژان کالون نیز کوه سینا و حورب را در یک موقعیت دانسته و اذعان داشته که بخش شرقی آن کوهس سینا خوانده می‌شده و بخش غربی آن حورب. ابراهیم بن عزرا نیز چنین ایده‌ای را مطرح ساخته که تنها یک کوهستان وجود داشته که شامل دو قله می‌شده که هریک نام‌های متفاوتی داشته‌اند.
براساس کتاب مقدس، الواح شریعت (که با با عنوان الواح سنگی، سنگ الواح و یا لوحه نیز شناخته می‌شود) شامل دو لوح سنگی بود که ده فرمان که موسی از یهوه دریافت کرده بود، بر روی آن حک شده بودند. براساس روایات کتاب مقدس (سفر خروج)، نخستین لوح توسط انگشت خدا حک شد اما توسط موسی شکسته شدند چراکه پرستش گوساله سامری یا گوساله طلایی توسط بنی اسرائیل را مشاهده کرد. دومین نیز براساس سفر خروج توسط موسی حکاکی شد و توسط یهوه نیز بازنویسی شد. براساس آموزه‌های یهودیت در تلمود، این سنگ‌ها از جنس یاقوت کبود آبی رنگ بودند که
این سنگ‌ها از جنس یاقوت کبود آبی رنگ بودند که یادآور و نشانی از آسمان، بهشت‌ها و نهایت عرش یهوه بود. برخی از توراه پژوهان معتقدند که جنس سنگ‌ها در واقع لاجورد بوده است. همچنین براساس سفر خروج (۲۵:۱۰-۲۲) این الواح در تابوت عهد قرار گرفتند و نگهداری می‌شدند.
اربابان اعماق یا ارباب اعماق دریا فیلمی محصول سال ۱۹۸۹ و به کارگردانی مری آن فیشر است. در این فیلم بازیگرانی همچون برادفورد دیلمن، پریسیلا بارنز، داریل هانی، ریچارد یونگ و راجر کورمن ایفای نقش کرده‌اند.
میراث جهانی در تونس شامل ۶ میراث فرهنگی و ۱ میراث فرهنگی ـ طبیعی (ترکیبی) می‌باشد که تا سال ۲۰۲۵ در یونسکو به ثبت رسیده‌اند. الجزایر که در شمال قاره آفریقا قرار گرفته، از جمله کشورهایی است که دارای پیشینه تاریخی و فرهنگی کهن است. این کشور در ۲۷ ژوئن ۱۹۷۴ کنوانسیون میراث جهانی یونسکو را پذیرفت و بدان پیوست که باعث شد مکان‌های تاریخی و طبیعی آن واجد شرایط قرار گرفتن در این فهرست شوند. میراث جهانی نام عهدنامه‌ای بین‌المللی است که در تاریخ ۱۶ نوامبر ۱۹۷۲ میلادی به تصویب کنفرانس عمومی یونسکو رسید. موضوع آن حفظ
به تصویب کنفرانس عمومی یونسکو رسید. موضوع آن حفظ آثار تاریخی، طبیعی و فرهنگی بشر است که اهمیت جهانی دارند و متعلق به تمام انسان‌های زمین، فارغ از نژاد، مذهب و ملیت خاص، می‌باشند. برپایه این کنوانسیون کشورهای عضو یونسکو، می‌توانند آثار تاریخی، طبیعی و فرهنگی کشور خود را نامزد ثبت به‌عنوان میراث جهانی کنند. حفاظت از این آثار پس از ثبت، در عین باقی‌ماندن در حیطه حاکمیت کشور مربوط، به عهده تمام کشورهای عضو خواهد بود. مکان‌های میراث جهانی ثبت‌شده در سازمان یونسکو، مکان‌هایی مانند جنگل، کوه، آبگیر، صحرا، بقعه،
مکان‌هایی مانند جنگل، کوه، آبگیر، صحرا، بقعه، ساختمان، مجموعه یا شهر هستند. نخستین سایت در کشور الجزایر که به فهرست میراث جهانی اضافه شد، قلعه بنی حماد در سال ۱۹۸۰ و آخرین سایتی که به این لیست افزوده شد، قصبه یا کسبه الجزیره در سال ۱۹۹۲ بود. از ۷ سایت و آثار ثبت‌شده الجزایر، ۶ اثر جز میراث فرهنگی بوده و تنها تاسیلی نجیر به‌عنوان فرهنگی ـ طبیعی (ترکیبی) ثبت شده است. از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۶، تیپاسا بخاطر مدیریت ناکارآمد محوطه از جمله خرابکاری، رشد شهرنشینی در منطقه حائل و تکنیک‌های نامناسب مرمت در فهرست میراث در
حائل و تکنیک‌های نامناسب مرمت در فهرست میراث در معرض خطر قرار گرفت. الجزایر همچنین سه بار در کمیته میراث جهانی حضور داشته است. میراث جهانی. یونسکو سایت‌ها را با ده معیار فهرست می‌کند. هر ورودی باید حداقل یکی از معیارها را داشته باشد. میراث آزمایشی. افزون بر سایت‌های موجود در فهرست میراث جهانی، کشورهای عضو می‌توانند فهرستی از سایت‌های آزمایشی را که ممکن است برای نامزدی در نظر بگیرند، در این فهرست قرار دهند. نامزدها در فهرست میراث جهانی تنها در صورتی پذیرفته می‌شوند که سایت پیش‌تر در فهرست آزمایشی قرار داشته
که سایت پیش‌تر در فهرست آزمایشی قرار داشته باشد. الجزایر۶ نامزد در این فهرست دارد.
سانتیاگو لوپز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کانادا است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال اونیورسیداد ناسیونال بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۸ سال مکزیک و زیر ۲۰ سال کانادا بازی کرده است.
اتحادیه‌سازی ایجاد و رشد اتحادیه‌های کارگری مدرن است. اتحادیه‌های کارگری اغلب به عنوان یک مفهوم سوسیالیستی و چپ تلقی می‌شدند، که محبوبیت آن در طول قرن ۱۹ افزایش یافت، زمانی که افزایش سرمایه‌داری صنعتی شاهد کاهش انگیزه‌ها برای حفظ حقوق کارگران بود. کارگران معمولاً زمانی که در صنعت خود با مشکل خاصی روبرو می‌شوند اتحادیه ایجاد می‌کنند. آنها تمایل دارند خود را بر اساس نوع شغل سازماندهی کنند و ممکن است به یک اتحادیه عمومی بپیوندند تا نماینده کارکنان در همه بخش‌ها باشند. اتحادیه‌های مختلف ممکن است در میزان تأکید