payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به‌طور مجزا و توسط سامانه‌ای از دریچه‌ها و سَلَّک‌ها (Valves and Sluice gates) کنترل می‌شود تا توان خروجی مطابق با نیاز فرآیند تنظیم گردد. فضای داخلی و فرآیند تولید. فضای داخلی کارگاه به‌طور معمول به چندین بخش عملکردی تقسیم می‌شود: مطالعات متالورژیکی. از دیدگاه علم مواد، این کوره‌ها قادر به تولید آهن چکش‌خوار با کیفیت نسبتاً خوب بودند. عمل کوبیدن مکرر توسط چکش‌های آبی، نه تنها شکل را اصلاح می‌کرد، بلکه باعث خروج سرباره و همگن‌تر شدن بافت میکروسکوپی فلز می‌گردید. این فرآیند، خواص مکانیکی نهایی محصول، از
این فرآیند، خواص مکانیکی نهایی محصول، از جمله چقرمگی (Toughness) و انعطاف‌پذیری (Ductility) را بهبود می‌بخشید. این فناوری، نمونۀ بارزی از به‌کارگیری هوشمندانۀ انرژی پاک و تجدیدپذیر (آب) در صنایع پیش از انقلاب صنعتی به‌ شمار می‌رود. پرسنل و ساختار نیروی انسانی. کارگاه آهنگری کاتالان، مطابق با اصول استاندارد، توسط یک تیم یا بریگاد هشت‌نفره از کارگران اداره می‌شد. فرآیند تولید و ظرفیت‌ها. یک توده آهن اسفنجی (Iron massé یا Bloom) که از کوره استخراج می‌شود، وزنی در حدود ۱۲۵ کیلوگرم دارد. جابجایی و کار بر روی
در حدود ۱۲۵ کیلوگرم دارد. جابجایی و کار بر روی چنین قطعۀ سنگین و داغی نیازمند همکاری تیمی است. یک تیم هماهنگ قادر است با استفاده از ابزارهای مناسب، این توده را به صورت نیمه‌مکانیزه (با کمک سیستم چکش آبی) جابجا و پردازش کند. فرآیند تبدیل این توده آهن خام به یک محصول تجاری، شامل مراحل پتک‌کاری و آهنگری برای فشرده‌سازی، خروج سرباره و شکل‌دهی نهایی، حدود پنج ساعت به طول می‌انجامد. تنها پس از این فرآیند طولانی است که آهن به شکل شمش، تختال یا محصول نیمه‌ساخته‌ای مانند یک محور ابزار درآمده و برای عرضه به بازار
مانند یک محور ابزار درآمده و برای عرضه به بازار آماده می‌شود. توزیع جغرافیایی. فناوری آهنگری کاتالان به‌طور عمده در مناطق کوهستانی که دارای منابع غنی آب و معدن بودند رواج داشت. از جمله مهم‌ترین کانون‌های این صنعت می‌توان به مناطق زیر اشاره کرد: علل افول و انقراض. در فرانسه، تعداد زیادی از تأسیسات متالورژی روستایی و کوچک‌مقیاس که وابسته به فناوری کوره کاتالان بودند، برای قرن‌ها به حیات خود ادامه دادند؛ حتی پس از ظهور و بهبودهای گسترده در کوره‌های بلند (Blast Furnaces) که قادر به تولید چدن به مقدار بسیار
Furnaces) که قادر به تولید چدن به مقدار بسیار بیشتر بودند. با این حال، این واحدهای سنتی در نهایت با آغاز قرن بیستم و کامل‌شدن فرآیند توماس (Thomas process) در سال ۱۸۷۸ به‌کلی منقرض شدند. دلایل این افول عبارت بودند از: ۱. ظهور فناوری برتر (فرآیند توماس): این فرآیند انقلابی، امکان استفاده از سنگ‌آهن‌های فسفردار (Phosphoric iron ores) ذخایر بزرگ لورن (Lorraine) را که قبلاً غیرقابل استفاده بودند، فراهم کرد. فرآیند توماس با حذف فسفر از چدن مذاب، تولید انبوه فولاد باکیفیت را ممکن ساخت. این فناوری مسئول گسترش
باکیفیت را ممکن ساخت. این فناوری مسئول گسترش چشمگیر صنعت فولاد لورن بود. ۲. پیشرفت‌های بزرگ در حمل‌ونقل: همزمان با تحولات تکنولوژیک، پیشرفت‌های چشمگیر در شبکه‌های راه‌آهن و حمل‌ونقل این امکان را فراهم کرد که کالاهای تولیدی در کارخانه‌های بزرگ جدید (مانند کارخانه‌های لورن) به‌راحتی و با هزینه کم به دورترین نقاط کشور ارسال شوند. این امر مزیت محلی کارگاه‌های روستایی کوچک را که تنها بازارهای محدود اطراف خود را تأمین می‌کردند، به‌کلی از بین برد. کاربرد در ایالات متحده آمریکا. این فناوری تنها به اروپا محدود
متحده آمریکا. این فناوری تنها به اروپا محدود نبود. مهاجران اولیۀ آمریکایی نیز از کوره‌های کاتالان برای پالایش چدن خام (Refining cast iron) تولیدشده در کوره‌های کوچک محلی خود استفاده می‌کردند. ساختار نسبتاً ساده و نیاز به سرمایه‌گذاری اولیه کمتر این کوره‌ها در مقایسه با کوره‌های بلند و کارگاه‌های بزرگ وابسته به آن‌ها، باعث شد این فناوری برای جامعهٔ در حال توسعۀ آمریکا مناسب باشد. این فرآیند در ایالات جنوبی آمریکا تا اواسط قرن نوزدهم میلادی (حدود سال ۱۸۵۰) همچنان مورد استفاده قرار می‌گرفت. با این حال،
همچنان مورد استفاده قرار می‌گرفت. با این حال، صنعتی‌شدن سریع آمریکا پس از جنگ داخلی و ظهور فولادسازی به روش بِسِمِر (Bessemer process)، سرنوشت محتوم این واحدها را نیز همانند همتایان اروپایی آن‌ها رقم زد.
چوبکاری بخشی از نجاری است که شامل اتصال دادن قطعات چوبی ، الوار(تخته)های مهندسی شده یا جایگزین های مصنوعی (مانند لمینت) برای تولید اقلام پیچیده تر است. برخی نجاران، برای اتصالات نجاری از چسب، پیچ مکانیکی یا بست استفاده می‌کنند، این در حالی است که برخی دیگر فقط از عناصر چوبی یا به عبارتی خود چوب استفاده می کنند (مانند رولپلاک ها یا اتصالات چوبی ساده). ویژگی ها و خواص اتصالات چوبی (از جمله استحکام، انعطاف پذیری، چقرمگی، ظاهر و غیره)، از خواص مواد استفاده شده و از هدف اتصال داده شده ناشی می شوند. بنابراین،
و از هدف اتصال داده شده ناشی می شوند. بنابراین، تکنیک های چوبکاری مختلف برای برآورده کردن نیاز های مورد نظر استفاده می شود. به عنوان مثال، چوبکاری برای ساخت یک خانه ، ممکن است با چوبکاری برای ساخت کابینت یا مبلمان متفاوت باشد، اگرچه که برخی از مفاهیم و عملیات با هم همپوشانی دارند. در انگلیسی بریتانیایی(British)، چوبکاری از نجاری متمایز می شود. نجاری نوعی کار چوبی(الوار) ساختاری در نظر گرفته می شود. در مناطق دیگر چوبکاری نوعی نجاری محسوب می شود. تاریخچه. بسیاری از روش‌های سنتی چوبکاری از خواص متمایز کننده
از روش‌های سنتی چوبکاری از خواص متمایز کننده چوب استفاده می‌کنند، که غالبا بدون استفاده از بست‌(پیچ)های مکانیکی یا چسب است. در حالیکه در هر فرهنگ برای نجاری، یک سنت چوبکاری وجود دارد، اما تکنیک‌های اتصالات چوبی به‌ویژه در سنت‌های هندی، ، اروپایی و ژاپنی به‌خوبی مستند شده و مورد توجه قرار گرفته‌اند. به علت وجود نمونه‌های فیزیکی هندی و مصری از سلسله های اول، به ما نشان میدهند که در مبلمان، از اتصالات پیچیده مانند دم‌چلچله(Dovetail)، در بیش از 5000 سال پیش استفاده شده است. این سنت به دیگر سبک های غربی اخیر
شده است. این سنت به دیگر سبک های غربی اخیر ادامه یافت. دیدرو() ، نویسنده قرن 18، بیش از ۹۰ تصویر با جزییات دقیق از اتصالات چوبی برای ساخت سازه‌ها تنها در دایرةالمعارف جامع خود که در سال ۱۷۶۵ منتشر شد، گنجاند در حالی که تکنیک های غربی بر پنهان کردن اتصالات تمرکز داشتند، جوامع شرقی(اگرچه بعدها) تلاشی برای "پنهان کردن" اتصالات خود نکردند. سنت های ژاپنی و چینی به ویژه، مجبور بودند از صدها نوع اتصال استفاده کنند. دلیل آن این بود که میخ‌ها و چسب‌های استفاده‌شده به خوبی در برابر دماهای به‌شدت متغیر و شرایط آب و
به خوبی در برابر دماهای به‌شدت متغیر و شرایط آب و هوایی مرطوب در بیشتر مناطق آسیای مرکزی و جنوب شرقی مقاومت لازم را نداشتند. همچنین، چوب‌های بسیار صمغی که در استفاده می‌شود، به خوبی نمی‌چسبند، حتی اگر با حلال‌ها تمیز شوند و با استفاده از چسب‌های مدرن وصل شوند. همانطور که تجارت مدرنیزه شد، پیشرفت های جدید برای کمک به سرعت بخشیدن، ساده سازی یا بهبود چوبکاری ایجاد شده اند. در کنار ادغام فرمولاسیون های مختلف چسب، تکنیک های جدیدتر اتصالات مکانیکی شامل اتصالات و و اتصالات است. خواص چوب. بسیاری از تکنیک‌های
و و اتصالات است. خواص چوب. بسیاری از تکنیک‌های اتصالات چوبی یا به این واقعیت تکیه می‌کنند یا آن را جبران می‌کنند که چوب ناهمسانگرد است یعنی خواص مواد آن در ابعاد مختلف متفاوت است. این موضوع باید در هنگام اتصال قطعات چوبی به یکدیگر در نظر گرفته شود، در غیر این صورت اتصال انجام شده به شکست منجر میشود. چسباندن تخته های دارای دانه های عمود بر یکدیگر، اغلب دلیل تخته های ترک خورده یا شکستگی اتصالات است. برخی از مبلمان در قرن 18، در حالی که توسط استادکاران ساخته شده بودند، این موضوع را در نظر نگرفتند. نتیجه، کار
بودند، این موضوع را در نظر نگرفتند. نتیجه، کار استادانه ای است که ممکن است از شکستگی پایه های براکت رنج ببرد، که اغلب با یک بلوک چسبانده شده بود که عمود بر قطعات پایه قرار داشت. بلوک‌ها با استفاده از چسب و میخ به هم متصل شده بودند که منجر به انبساط و انقباض نابرابر بین قطعات شد. این مسئله همچنین علت ترک خوردن تخته‌های پهنی بود که در آن دوره به طور معمول در دسترس و مورد استفاده قرار می‌گرفتند. در نجاری مدرن، این موضوع حتی حیاتی‌تر است، زیرا که گرمایش و تهویه مطبوع باعث ایجاد نیازهای تنفسی شدیدتری بین محیط و
مطبوع باعث ایجاد نیازهای تنفسی شدیدتری بین محیط و الیاف داخلی چوب می‌شود. تمام اتصالات نجاری باید این تغییرات را در نظر بگیرند و اجازه حرکت ناشی از این تغییرات را بدهند. هر گونه چوب دارای نرخ تنفسی کلی است؛ زمان فرضی عمومی برای سازگاری یک تخته با محیط آن، یک سال برای هر اینچ از ضخامت است. در آماده‌سازی چوب خام برای استفاده نهایی به عنوان مبلمان یا سازه‌ها، باید به تنفس نامنظم و تغییرات در ابعاد چوب و همچنین ترک‌خوردگی یا شکافتگی توجه شود. استحکام. چوب زمانی که در راستای طول (محوری) تحت تنش قرار می گیرد قوی
که در راستای طول (محوری) تحت تنش قرار می گیرد قوی تر از زمانی است که در راستای عرض دانه (به صورت شعاعی و مماسی) تحت تنش قرار می گیرد. چوب یک ماده کامپوزیت طبیعی است. رشته های موازی الیاف(فیبر) سلولزی توسط یک چسب لیگنین به هم متصل می شوند. این زنجیره‌های طولانی از الیاف، چوب را با مقاومت در برابر فشار و توزیع بار در طول تخته، به‌طور استثنایی قوی می‌کنند. علاوه بر این، سلولز سخت‌تر از لیگنین است، که این موضوع با سهولت نسبی شکافتن چوب در امتداد رگه‌ها در مقایسه با شکافتن آن در عرض رگه‌ها نشان داده می‌شود.
با شکافتن آن در عرض رگه‌ها نشان داده می‌شود. گونه‌های مختلف چوب دارای سطوح مقاومت متفاوتی هستند و مقاومت دقیق ممکن است از نمونه‌ای به نمونه دیگر متفاوت باشد. همچنین، گونه‌ها ممکن است از نظر طول، چگالی و موازی بودن رشته‌های سلولزی خود تفاوت داشته باشند. ثبات ابعادی. الوار(تخته های چوبی) در پاسخ به رطوبت منبسط و منقبض می شوند، که معمولاً این انبساط و انقباض بسیار کمتر در جهت طولی رخ میدهد تا جهت شعاعی یا مماسی. درختان به عنوان تراکئوفیت (گیاهان آوندی) دارای بافت‌های لیگنینی هستند که منابعی مانند آب، مواد
بافت‌های لیگنینی هستند که منابعی مانند آب، مواد معدنی و محصولات فتوسنتزی را به بالا و پایین گیاه منتقل می‌کنند. اگرچه چوب حاصل از درخت بریده شده دیگر زنده نیست، این بافت‌ها همچنان آب را جذب و دفع می‌کنند که باعث تورم و انقباض چوب متناسب با تغییرات رطوبت می‌شود. هنگامی که ثبات ابعادی چوب در درجه اول اهمیت قرار دارد، الوار یا بیشتر مورد پسند تر هستند زیرا الگوی دانه آن ثابت است و بنابراین کمتر به رطوبت واکنش نشان می دهد. تقویت کننده مفاصل. رولپلاک :یک میله کوچک در داخل مفصل استفاده می شود تا هم به تراز کردن
در داخل مفصل استفاده می شود تا هم به تراز کردن و هم برای افزایش استحکام مفصل کمک کند. اتصالات سنتی مانند اتصالات لب به لب، صرفا از الوارهای طبیعی در آنها استفاده شده است زیرا که به مواد دیگری غیر از خود الوار نیاز ندارند. اتصالات رولپلاک همچنین برای چسباندن مواد کامپوزیتی ضعیف‌تر و ارزان‌تر مانند تخته نئوپان(chipboard) با سطح لمینت کاربردی و مناسب هستندعلاوه بر این در جاهایی که ابزارهای نجاری محدود در دسترس هستند نیز مفید هستند (زیرا فقط نیاز است سوراخ‌های ساده حفر شوند برای قرار دادن رولپلاک‌ها). نوع
ساده حفر شوند برای قرار دادن رولپلاک‌ها). نوع گونه‌های چوبی رولپلاک ممکن است با قطعه کلی متفاوت باشد تا استحکام و هزینه را متعادل کند، و برخی از چوبکاری‌ها ممکن است انتهای رولپلاک را به عنوان بخشی از طراحی قطعه نمایان کنند. انواع اتصالات چوبی. سنتی:مفاصلی که غالبا به آنها اشاره میشود، از سنت های تاریخی غربی منتقل شده اند. در ادامه جدول انواع اتصالات ارائه شده است. شرایط چوبکاری. هنگامی که مواد برای ایجاد یک بریده میشود یا برداشته میشود، سطوح به دست آمده دارای نام های زیر هستند: چوبکاری به عنوان یک حرفه.
نام های زیر هستند: چوبکاری به عنوان یک حرفه. نجار به صنعتگر و گفته می شود که با قطعات چوب ، به ویژه کارهای سبک تر تر از کارهایی که نجار انجام می دهد، چیزهایی می سازد، از جمله مبلمان و «اتصالات» خانه، کشتی و غیره. یک نجار معمولاً اقلامی مانند درهای داخلی و خارجی، پنجره‌ها، پله‌ها، میزها، قفسه‌های کتاب، کابینت‌ها، مبلمان و غیره تولید می‌کند. در کشتی‌سازی، یک نجار دریایی ممکن است با مواد دیگری غیر از چوب مانند لینولئوم، فایبرگلاس، سخت‌افزار و واشر کار کند. اصطلاحات نجاری و نجار به طور معمول در کانادا،
اصطلاحات نجاری و نجار به طور معمول در کانادا، بریتانیا، استرالیا و نیوزیلند استفاده می‌شوند. این اصطلاح در آمریکا رایج نیست، اگرچه اتحادیه اصلی نجاران آمریکایی نامیده می شود. در بریتانیا، یک کارآموز در مشاغل مرتبط با چوب می‌تواند بین نجاری کارگاهی یا نجاری و کار با چوب در محل انتخاب کند. نجاری کارگاهی شامل آماده‌سازی، تنظیم و ساخت اجزای نجاری است، در حالی که نجاری و کار با چوب در محل بر نصب اجزای نجاری و همچنین تنظیم و ساخت عناصر چوبی مورد استفاده در تمرکز دارد. در کانادا، نجاری به عنوان یک حرفه جدا از کار
در کانادا، نجاری به عنوان یک حرفه جدا از کار با چوب در نظر گرفته می‌شود. هر دو حرفه مسیر کارآموزی و گواهینامه قرمز مخصوص به خود را دارند. تاریخچه چوبکاری. در تاریخ فناوری در اروپا، نجاری توسعه قرون وسطایی ساخت بود که به عنوان روشی برای مقابله با حرکت به دلیل تغییرات رطوبت استفاده می‌شد. ساخت قاب و پانل در ساخت مورد استفاده قرار گرفت. توسعه نجاری منجر به ظهور 'نجاران' شد، گروهی از که از و متمایز بودند (آرک‌ها مرحله‌ای میانی بین صندوق تخته‌ای نجار و صندوق قاب‌دار بودند). مفهوم اصلی نجاری تنها به طور دورادور
بودند). مفهوم اصلی نجاری تنها به طور دورادور با روش مدرن مرتبط است، که کار نجاران است. این تکنیک جدید طی چندین قرن توسعه یافت و نجاران شروع به ساخت مبلمان پیچیده‌تر و اتاق‌های پانل‌دار کردند. کابینت‌سازی به تجارت مبلمان‌سازی متمایز خود نیز تبدیل شد، بنابراین وصال‌ها (با این نام) بیشتر با تجارت تابلوهای اتاق همراه شدند. در اوج هنر نجاری (اواخر قرن هجدهم)، نجاران، نجاران کارگاهی و کابینت‌سازان همگی متمایز بودند و دوره‌های متفاوتی را می‌گذراندند. در انگلیسی بریتانیایی ، اتصال دهنده یا چوبکار در محاوره به
بریتانیایی ، اتصال دهنده یا چوبکار در محاوره به عنوان "چیپی" شناخته می شود.
سلیمان ارسلان‌خان بن ستوق ششمین خاقان از قراخانیان بود که میان سال‌های ۹۵۸ تا ۹۷۰ میلادی فرمانروایی کرد. او دومین پسر ستوق بغرا خان و از نخستین پادشاهان مسلمان ترکان قراخانی به‌شمار می‌رفت. تبار و جوانی. سلیمان فرزند ستوق بغرا خان، نخستین خاقان مسلمان قراخانی، و از خاندان ترک‌های قرلق بود. در جوانی، در کنار پدر و برادر بزرگ‌ترش موسی در یورش‌ها و کارزارهایی در برابر تبارهای همسایه و اویغورهای فرمانروای سرزمین تاریم شرکت جست. پادشاهی. پس از درگذشت موسی بغراخان در ۹۵۸ میلادی، سلیمان بر تخت قراخانی نشست. در
در ۹۵۸ میلادی، سلیمان بر تخت قراخانی نشست. در روزگار او، اسلام در جایگاه دین رسمی قراخانیان پذیرفته شد. به گفتهٔ گذشته‌نگاران مسلمان چون ابن مسکویه و ابن اثیر، در سال ۹۶۰ میلادی، نزدیک به ۲۰۰٬۰۰۰ چادر از ترکان به دین اسلام گرویدند. نبرد با ختن و فرجام کار. در پی برخوردهای مرزی با پادشاهی ختن و تنش‌های روزافزون، در سال ۹۶۱ میلادی، جنگی درازدامن میان دو فرمانروایی آغاز شد. ختن از پشتیبانی پادشاهی سونگ چین و شاهزاده‌نشین دون‌هوان برخوردار بود. سرانجام در سال ۹۷۰ میلادی، سلیمان در کارزاری بزرگ شکست خورد و مرد.
میلادی، سلیمان در کارزاری بزرگ شکست خورد و مرد. پایتخت قراخانیان، کاشغر، به دست ارتش ختن افتاد و راجا ویشا شورا بر آن چیره شد. پیامد و مرده‌ریگ. پس از مرگ سلیمان، فرمانروایی در میان پسرش هارون بغراخان و برادرزاده‌اش علی ارسلان خان بخش شد. سلیمان در گسترش اسلام و پایه‌گذاری ساختار اسلامی در فرمانروایی قراخانی جایگاهی پررنگ داشت. کارهای او زمینه‌ساز دگرگونی‌های ژرف دینی و فرهنگی در فرارود گردید.
خاک رس فلزی یک وسیله صنعت‌گری است که از ذرات بسیار کوچک فلزاتی مانند نقره، طلا، برنز، یا مس تشکیل شده است که با یک پیونده ارگانیک چسبنده و آب ترکیب شده‌اند. از این ماده برای ساخت جواهرات، مهره‌ها و مجسمه‌های کوچک استفاده می‌شود. این ماده نخستین بار در سال ۱۹۹۰ در ژاپن معرفی شد و مانند هر خاک رس نرم دیگری می‌توان آن را با دست یا به کمک قالب‌ها شکل داد. پس از خشک شدن، خاک رس فلزی به روش‌های مختلفی مانند کوره، مشعل گازی دستی یا اجاق گاز بسته به نوع خاک و فلز موجود در آن، قابل پختن است. در طی فرایند پخت، مادهٔ
در آن، قابل پختن است. در طی فرایند پخت، مادهٔ چسبنده می‌سوزد و فلز خالص تف‌جوشیشده باقی می‌ماند. در این فرایند، بسته به محصول مورد استفاده، جمع‌شدگی بین ۸ تا ۳۰ درصد رخ می‌دهد. آلیاژهایی مانند برنز، نقره استرلینگ و فولاد نیز در دسترس هستند. تاریخچه. خاک رس فلزی نخستین بار در سال ۱۹۹۰ در ژاپن معرفی شد تا به جواهرسازان دستی این امکان را بدهد که بدون نیاز به سال‌ها مطالعه و تمرین برای ساخت جواهرات ظریف، جواهراتی با ظاهر پیچیده و زیبا بسازند. خاک رس فلزی نقره ای. خاک رس فلزی نقره‌ای خالص منجر به ایجاد اشیایی
ای. خاک رس فلزی نقره‌ای خالص منجر به ایجاد اشیایی با نقره خالص ۹۹٫۹٪ می‌شود که برای مینای‌کاری مناسب است. خاک رس فلزی جامد در بسته‌های مهر و موم شده عرضه می‌شود تا مرطوب و قابل‌استفاده باقی بماند. نسخه‌های نقره‌ای این ماده همچنین به صورت خمیر نرم‌تر در سرنگ‌های از پیش پرشده موجود است که برای تولید اشکال اکسترود شده استفاده می‌شود. همچنین در ظروف کوچک به صورت لغزان یا به صورت ورقه‌های شبیه به کاغذ، که بیشتر رطوبت آن‌ها گرفته شده است، عرضه می‌شود. قدیمی‌ترین برند خاک رس فلزی نقره‌ای موجود در بازار، Art Clay
برند خاک رس فلزی نقره‌ای موجود در بازار، Art Clay Silver (ACS) است و جدیدترین برند، Project X ساختهٔ شرکت ClayRevolution.com (CR) است. یکی دیگر از آلیاژهای موجود، EZ960 Sterling Silver Metal Clay است که توسط بیل استراو از شرکت Metal Adventures، خالق BRONZclay™ و COPPRclay™ اختراع شده است. از آنجا که این خاک رس یک آلیاژ نقره استرلینگ است، یکی از بهترین ویژگی‌های آن مقاومت بالا پس از پخت، در مقایسه با نقره خالص است. این خاک رس به صورت مستقیم و باز، روی یک قفسه سرامیکی سخت و برجسته در کوره، در دمای ۹۱۳ درجه
سرامیکی سخت و برجسته در کوره، در دمای ۹۱۳ درجه سانتی‌گراد (۱۶۷۵ درجه فارنهایت) به مدت ۲ ساعت، با سرعت کامل پخته می‌شود. نیازی به کربن نیست. نرخ جمع‌شدگی آن نیز کمتر از سایر خاک‌ها و برابر با ۱۰–۱۱٪ است. شرکت CoolTools.us اکنون مالک حقوق هر دو نوع خاک رس نقره EZ960 و EZ999 Fine Silver Clays است. خاک رس فلزی گرانبها (PMC). خاک رس فلزی گران‌بها (PMC) در اوایل دههٔ ۱۹۹۰ میلادی توسط متالورژیست ماساکی موریکاوا در ژاپن توسعه یافت. به‌عنوان یک محصول تف‌جوشی در حالت جامد که از پودر فلز گران‌بها برای ساخت اشیاء فلزی
جامد که از پودر فلز گران‌بها برای ساخت اشیاء فلزی گران‌بها استفاده می‌شود [۲]، این ماده شامل ذرات میکروسکوپی نقره خالص یا طلای خالص و یک چسب ارگانیک محلول در آب و غیر سمی است که در طول فرایند پخت از بین می‌رود. اولین موفقیت با طلا حاصل شد و بعدها با نقره نیز تکرار شد. برند PMC شامل محصولات زیر است: میتسوبیشی تمام تولید PMC را در سال ۲۰۲۳ متوقف کرد. خاک رس فلزی نقره (ACS). ACS توسط شرکت AIDA Chemical Industries که یک شرکت ژاپنی است، توسعه داده شد. ACS پس از استاندارد PMC با محصول خود به نام Art Clay
پس از استاندارد PMC با محصول خود به نام Art Clay Original عرضه شد، که به کاربران امکان می‌دهد این خاک رس را با استفاده از مشعل دستی یا روی شعله اجاق گاز بپزند. به دلیل تفاوت‌های جزئی در ماده چسبنده و زمان‌های پیشنهادی برای پخت، این خاک رس نسبت به نسخه‌های PMC جمع‌شدگی کمتری دارد، تقریباً در حدود ۸–۱۰٪. پیشرفت‌های بیشتر منجر به معرفی Art Clay Slow Dry شد، خاک رسی که زمان کار طولانی‌تری دارد. به‌زودی Art Clay 650 و Art Clay 650 Slow Dry نیز عرضه شدند؛ هر دوی این خاک‌ها می‌توانند در دمای ۶۵۰ درجه سانتی‌گراد
این خاک‌ها می‌توانند در دمای ۶۵۰ درجه سانتی‌گراد (۱۲۰۲ درجه فارنهایت) پخته شوند. این ویژگی به کاربران امکان می‌دهد خاک رس را با شیشه و نقره استرلینگ ترکیب کنند، که این مواد در برابر دماهای بالاتر مورد نیاز برای پخت خاک رس‌های نسل اول آسیب می‌بینند. شرکت AIDA همچنین محصولی به نام Oil Paste تولید می‌کند که تنها برای خاک رس فلزی پخته شده یا نقرهٔ خالص فرآوری‌شده استفاده می‌شود، و همچنین Overlay Paste که برای طراحی نقش‌ها روی شیشه و چینی طراحی شده است. در سال ۲۰۰۶، شرکت AIDA محصول Art Clay Gold Paste را معرفی
شرکت AIDA محصول Art Clay Gold Paste را معرفی کرد، روشی اقتصادی‌تر برای کار با طلا. این خمیر روی خاک رس نقره‌ای پخته‌شده نقاشی می‌شود و سپس دوباره در کوره، با مشعل یا روی اجاق گاز پخته می‌شود. پس از پخت، این خمیر با نقره ترکیب شده و یک جلوهٔ طلایی ۲۲ عیار ایجاد می‌کند. در همان سال، محصول دیگری به نام Art Clay Slow Tarnish نیز معرفی شد که نسبت به سایر خاک رس‌های فلزی کمتر سریع اکسید می‌شود. رس‌های برپایه فلز. خاک رس فلزی جامد از جنس برنز در سال ۲۰۰۸ توسط شرکت Metal Adventures Inc. (MA) و در سال ۲۰۰۹ توسط
Metal Adventures Inc. (MA) و در سال ۲۰۰۹ توسط شرکت Prometheus معرفی شد. خاک رس فلزی جامد از جنس مس نیز در سال ۲۰۰۹ توسط شرکت‌های Metal Adventures Inc و Aida به بازار عرضه شد. به دلیل هزینهٔ پایین‌تر، خاک رس فلزی برنز و مس در بازار آمریکا بیشتر از خاک رس فلزی طلا و نقره توسط هنرمندان استفاده می‌شود. زمان موردنیاز برای ایجاد یک قطعه از برنز یا مس نیز بسیار بیشتر از زمان لازم برای ایجاد مشابه آن از نقره است. [نیاز به منبع] خاک‌های فلزی پایه مانند برنز، مس و فولاد بهترین عملکرد را در زمان پخت در غیاب اکسیژن
فولاد بهترین عملکرد را در زمان پخت در غیاب اکسیژن دارند تا از اکسیداسیون فلز توسط اکسیژن موجود در هوا جلوگیری شود. روشی برای انجام این کار، که شامل قرار دادن قطعات در کربن فعال داخل یک ظرف می‌شود، توسط بیل استراو توسعه و کشف شد. حقوق مربوط به محصولات BRONZclay (نسخه‌های اصلی و FastFire), COPPRclay و هرگونه خاک فلزی پایه دیگر متعلق به Metal Adventures (MA) در اختیار RioGrande.com بود. شرکت ریود گراند تولید این محصولات را متوقف کرده است. پودرها. خاک‌های فلزی همچنین به‌صورت پودرهای خشک موجود هستند که با
فلزی همچنین به‌صورت پودرهای خشک موجود هستند که با افزودن آب به آن‌ها آبرسانی شده و ورز داده می‌شوند تا به قوام خاک رس برسند. یکی از مزایای این پودرها عمر نامحدود ذخیره‌سازی آن‌ها است. اولین خاک رس نقره‌ای به‌صورت پودر در سال ۲۰۰۶ با نام Silver Smiths' Metal Clay Powder عرضه شد. در سال‌های بعد، خاک‌های فلزی پایه توسط Hadar Jacobson و Goldie World ارائه شدند که شامل چندین نوع مختلف با ترکیباتی از جمله مس، برنج و حتی فولاد بودند. روش‌های شلیک. خاک رس فلزی را می‌توان با روش‌های مختلفی پخت. سه مورد رایج‌ترین
می‌توان با روش‌های مختلفی پخت. سه مورد رایج‌ترین عبارتند از:
نیروگاه بادی آقکند نام مزرعه تولید برق با استفاده از انرژی باد در ایران می‌باشد، که در سال ۱۳۹۸ در نزدیکی شهر آقکند از توابع شهرستان میانه در استان آذربایجان شرقی در زمینی به وسعت حدود ۷۰۰ هکتار راه‌اندازی گردید. این مزرعه مجهز به ۲۰ عدد توربین ۲٫۵ مگاواتی است که توان تولید مجموعاً ۵۰ مگاوات برق را دارا می‌باشد. ویژگی‌ها. توربین‌های نصب شده در این مزرعه بادی برای دومین بار در ایران و توسط شرکت مپنا تولید و توسط شرکت نصب نیرو نصب شده‌اند. توربین‌های نصب شده در این مرکز هر کدام ۸۵ متر ارتفاع و دارای ۳۰۰ تن
در این مرکز هر کدام ۸۵ متر ارتفاع و دارای ۳۰۰ تن وزن می‌باشند. توربین‌ها ۳ پره‌ای بوده و طول هر پره ۵۳ متر می‌باشد. هر کدام از این توربین‌ها ظرفیت تولید ۲٫۵ مگاوات برق را داراست. این توربین بادی شامل سه بخش پایه یا برج، موتورخانه و روتور است.
برنامه‌نویسی اسکلت‌وار (Skeleton programming) یک سبک از برنامه‌نویسی رایانه‌ای است که بر پایه‌ی ساختارهای ساده و سطح‌بالای برنامه و آنچه "کد ساختگی" (Dummy code) نامیده می‌شود، بنا شده است. اسکلت برنامه‌ها شباهت زیادی به شبه‌کد دارند، اما امکان تجزیه (Parsing)، ترجمه (Compilation) و آزمایش (Testing) کد را نیز فراهم می‌کنند. "این مقاله در حال ترجمه از ویکی انگلیسی است لطفا حذف نشود." کد ساختگی در اسکلت برنامه قرار داده می‌شود تا فرآیند پردازش را شبیه‌سازی کرده و از نمایش پیام‌های خطای ترجمه جلوگیری کند. این
و از نمایش پیام‌های خطای ترجمه جلوگیری کند. این کد ممکن است شامل اعلان توابع خالی باشد یا توابعی که فقط در یک حالت آزمایشی ساده که پاسخ مورد انتظار آن از پیش مشخص است، نتیجه‌ی درستی بازمی‌گردانند. برنامه‌نویسی اسکلت‌وار، طراحی به سبک بالا به پایین را تسهیل می‌کند؛ به این معنا که یک سیستم نیمه‌عملیاتی با ساختارهای سطح‌بالای کامل طراحی و پیاده‌سازی می‌شود و سپس به‌تدریج گسترش یافته و نیازهای پروژه را برآورده می‌سازد. اسکلت برنامه‌ها گاهی برای توصیف‌های سطح‌بالای الگوریتم‌ها نیز به‌کار می‌روند. همچنین اسکلت
الگوریتم‌ها نیز به‌کار می‌روند. همچنین اسکلت یک برنامه می‌تواند به عنوان الگویی (template) مورد استفاده قرار گیرد که نحو (syntax) و ساختارهای رایج در یک دسته گسترده از مسائل را منعکس می‌کند. اسکلت برنامه‌ها در الگوی طراحی روش قالبی (template method) در برنامه‌نویسی شی‌گرا مورد استفاده قرار می‌گیرند. در برنامه‌نویسی شی‌گرا، کد ساختگی (Dummy code) معادل روش (متد) انتزاعی، پیکره‌ی اولیه‌ی یک متد (method stub) یا شیء شبیه‌سازی‌شده (mock object) است. در اصطلاحات Java RMI (فراخوانی روش از راه دور در جاوا)، یک
Java RMI (فراخوانی روش از راه دور در جاوا)، یک stub در سمت کلاینت با یک skeleton در سمت سرور ارتباط برقرار می‌کند. اسکلت کلاس (Class Skeleton) در مهندسی نرم‌افزار، چارچوبی کلی از یک کلاس است که شامل توصیفی از نقش‌های کلاس و هدف متغیرها و متدها می‌باشد، اما این متدها و متغیرها هنوز پیاده‌سازی نشده‌اند. کلاس در مراحل بعدی از روی این اسکلت پیاده‌سازی می‌شود. این اسکلت می‌تواند در زبان‌هایی که از الگوی چندریختی (polymorphism) پیروی می‌کنند، به‌صورت رابط (interface) یا کلاس انتزاعی (abstract class) نیز شناخته
یا کلاس انتزاعی (abstract class) نیز شناخته شود. پیشینه. نرم‌افزارهای مدرن اغلب به دلایل مختلف پیچیده هستند. این پیچیدگی می‌تواند به این معنا باشد که توسعه‌ی نرم‌افزار تنها توسط یک برنامه‌نویس ممکن نیست، یا اینکه بخش‌ها و ماژول‌های دیگر باید به صورت جداگانه وارد (import) شوند. برخی برنامه‌ها به‌تنهایی نیز ممکن است بسیار پیچیده باشند؛ مانند برنامه‌هایی که چندین تابع به‌طور هم‌زمان به یک متغیر دسترسی دارند یا حتی پیکسل‌هایی را برای نمایشگر تولید می‌کنند. کد اسکلت‌وار برای کمک به برنامه‌نویسان در جهت توسعه‌ی
برای کمک به برنامه‌نویسان در جهت توسعه‌ی کدهایشان با کم‌ترین خطا در زمان ترجمه (کامپایل) استفاده می‌شود. کد اسکلت‌وار بیشتر در برنامه‌نویسی موازی (parallel programming) یافت می‌شود، اما در موقعیت‌های دیگر مانند مستندسازی در زبان‌های برنامه‌نویسی نیز کاربرد دارد. این روش به ساده‌سازی عملکرد اصلی یک متد که ممکن است گیج‌کننده باشد، کمک می‌کند. همچنین ممکن است برای اجرای موقت یک تابع کوچک در درون یک برنامه‌ی بزرگ، بدون نیاز به عملکرد کامل، استفاده شود. این روش برنامه‌نویسی از نوشتن یک تابع کامل آسان‌تر است،
برنامه‌نویسی از نوشتن یک تابع کامل آسان‌تر است، چرا که توابع اسکلت‌وار لازم نیست تمام عملکردهای اصلی را داشته باشند و می‌توانند در مرحله‌ی توسعه، به‌صورت ثابت (hardcoded) تعریف شوند. این کدها معمولاً شامل کدی با نحو (syntax) درست هستند که متد را معرفی می‌کند، و همچنین توضیحاتی (کامنت) برای بیان عملکرد بخش‌های مختلف برنامه دارند. البته همیشه لازم نیست که به هر متن یا قطعه کدی، عنوان "کد اسکلت‌وار" داده شود. ارتباط آن با شبه‌کد. شبه‌کد (Pseudocode) بیشتر زمانی استفاده می‌شود که ساختار یک نرم‌افزار جدید در