payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شترمرغ گردن‌سرخ ("Struthio camelus camelus") یا شترمرغ شمال آفریقا یا شترمرغ بَربَری زیرگونهٔ شاخص شترمرغ معمولی است که در شمال آفریقا و غرب آفریقا زندگی می‌کند. این زیرگونه بزرگ‌ترین میان همهٔ زیرگونه‌های شترمرغ است و از این رو، بزرگ‌ترین پرندهٔ زنده به‌شمار می‌آید. تاریخچه فرگشتی. در دههٔ ۱۹۹۰، بررسی‌های دی‌ان‌ای میتوکندریایی در ناحیهٔ کنترل ژنوم، نزدیکی ژنتیکی شترمرغ عربی با شترمرغ گردن‌سرخ را آشکار کرد. در سال ۲۰۱۷، مؤسسه دیرین‌گیاه‌شناسی بیربال ساهنی اعلام کرد که شترمرغ‌های معمولی حدود ۲۵٬۰۰۰ سال پیش
کرد که شترمرغ‌های معمولی حدود ۲۵٬۰۰۰ سال پیش در هند می‌زیسته‌اند. تحلیل دی‌ان‌ای یازده پوستهٔ فسیل‌شدهٔ تخم شترمرغ از هشت پایگاه باستان‌شناسی در راجستان، گجرات و مادیا پرادش نشان داد که ۹۲٪ شباهت ژنتیکی با شترمرغ گردن‌سرخ دارند. ویژگی‌ها. شترمرغ گردن‌سرخ بزرگ‌ترین زیرگونهٔ "S. camelus" است و بلندی آن به حدود ۲٫۷۴ متر و وزنش به ۱۵۴ کیلوگرم می‌رسد. گردنش صورتی-سرخ است، پرهای نرها سیاه و سفید و پرهای ماده‌ها خاکستری‌رنگ‌اند. زیستگاه و پراکندگی. این زیرگونه پیش‌تر در گستره‌ای وسیع از اتیوپی و سودان در شرق تا
در گستره‌ای وسیع از اتیوپی و سودان در شرق تا موریتانی و سنگال در غرب و تا شمال مصر و مراکش پراکنده بود، اما اکنون در بیشتر این مناطق منقرض شده و فقط در شش کشور از هجده کشور پیشین حضور دارد. شترمرغ گردن‌سرخ در دشت‌های باز و گرم‌دشتهای ساحل صحرا دیده می‌شود. وضعیت حفاظتی. جمعیت این زیرگونه به‌شدت کاهش یافته و در فهرست کنوانسیون بین‌المللی تجارت گونه‌های جانوری و گیاهی وحشی در حال انقراض آمده است و در برخی منابع در زمرهٔ گونه‌های در بحران انقراض محسوب می‌شود. صندوق حفاظت از صحرای بزرگ آفریقا (SCF) پروژه‌هایی
صندوق حفاظت از صحرای بزرگ آفریقا (SCF) پروژه‌هایی را برای نجات این زیرگونه و بازگرداندن آن به زیستگاه‌های پیشینش در صحرای بزرگ آفریقا و ساحل صحرا آغاز کرده است. برنامه‌های بازمعرفی. آفریقا. شترمرغ گردن‌سرخ گسترده‌ترین زیرگونهٔ شترمرغ بوده و امروزه تنها در بخش‌هایی پراکنده از چاد، کامرون، جمهوری آفریقای مرکزی و سنگال زنده‌مانده است. در مراکش، شترمرغ‌ها از چاد وارد و در پارک ملی سوس-ماسا بازمعرفی شدند. در تونس، این پرنده از سال ۱۸۸۷ منقرض شده بود. اما در سال ۲۰۱۴، پس از ۱۲۷ سال، شترمرغ گردن‌سرخ دوباره به
۲۰۱۴، پس از ۱۲۷ سال، شترمرغ گردن‌سرخ دوباره به پارک ملی دغومس بازگردانده شد و سپس به پارک ملی سیدی تویی و ذخیره‌گاه حیات وحش اورباته نیز انتقال یافت. در کشورهایی مانند نیجر و نیجریه نیز پروژه‌های مشابهی برای احیای این پرنده در حال اجراست. آسیا. شترمرغ گردن‌سرخ نزدیک‌ترین خویشاوند شترمرغ عربی است که در آسیای غربی منقرض شده. در پی تأیید نزدیکی ژنتیکی این دو زیرگونه، برنامه‌هایی برای بازمعرفی شترمرغ گردن‌سرخ در زیستگاه‌های پیشین شترمرغ عربی آغاز شد. در سال‌های ۱۹۸۸ تا ۱۹۸۹، شترمرغ‌هایی از سودان به عربستان
۱۹۸۸ تا ۱۹۸۹، شترمرغ‌هایی از سودان به عربستان سعودی منتقل شدند و در سال ۱۹۹۴ در منطقه حفاظت‌شده محازة الصید معرفی شدند. اکنون ۹۰ تا ۱۰۰ شترمرغ در آن منطقه زندگی می‌کنند. همچنین پیشنهاد شده تا در منطقه حفاظت‌شده الخنفة نیز بازمعرفی شوند. در زیستگاه حیات وحش یوت‌واتا در اسرائیل نیز تعدادی شترمرغ گردن‌سرخ معرفی شدند که قرار بود در صحرای نگب آزاد شوند، اما این پروژه شکست خورد و پرندگان ناپدید شدند. احتمال می‌رود که به مصر رفته باشند. ادامهٔ این پروژه به تعویق افتاده ولی امکان ازسرگیری آن در آینده وجود دارد و
افتاده ولی امکان ازسرگیری آن در آینده وجود دارد و همکاری اردن و مصر با اسرائیل در این زمینه مطرح شده است. در اسارت. شترمرغ‌های گردن‌سرخ در اسارت عمدتاً در باغ‌وحش‌های اروپا و خاورمیانه مانند باغ‌وحش هانوفر، باغ‌وحش هامبورگ و باغ‌وحش پیگنتون نگه‌داری و پرورش می‌یابند.
کیک میکادو ()، که با نام میکادو نیز شناخته می‌شود، یک کیک لایه‌ای ارمنی است که در جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان اختراع شد و با شیر عسلی یا کرم کره‌ای دولسه د لچه، خامه ترش و روکش شکلات رنده شده تهیه می‌شود.
سم اوکویه (به انگلیسی: Sam Okoye؛ ۱ مهٔ ۱۹۸۰ – ۳۱ اوت ۲۰۰۵) دروازه‌بان فوتبال نیجریه‌ای بود که در مسابقات قهرمانی جوانان جهان ۱۹۹۹ نمایندهٔ نیجریه بود. درگذشت. چهار ماه پس از بیست و پنجمین سالگرد تولدش، در حالی که در تهران زندگی می‌کرد، بنا به گزارش‌ها پس از چند روز بیماری در آنجا درگذشت. علت و شرایط مرگ او به طور کامل روشن نشده است و مقامات ایرانی تا ماه مهٔ ۲۰۰۶ بقایای او را برای بازگرداندن به میهن و دفن در نیجریه تحویل ندادند. عرفان اولروم و سانی اوکویه که در فوتبال ایران بازی می‌کردند، گزارش دادند که
که در فوتبال ایران بازی می‌کردند، گزارش دادند که مقامات باشگاه فوتبال سرخ‌ پوشان موافقت کرده‌اند که هزینه‌های پرواز این فوتبالیست فقید را پرداخت کنند.
سرنوشت مارتی فاین فیلمی محصول سال ۱۹۹۵ و به کارگردانی مایکل هکر است. در این فیلم بازیگرانی همچون نورمن فل، مایکل ایرون‌ساید، آلن گلفانت، کاترین کینر، جیمز لوگرو، گلن پلامر، جان دیهل، مارک رافلو و کاترین لاناسا ایفای نقش کرده‌اند.
ثروت و دارایی فیلمی هندی محصول سال ۱۹۸۰ و به کارگردانی هریش شاه است. در این فیلم بازیگرانی همچون راجندرا کومار، مالا سینها، ریشی کاپور، نیتو سینگ، پریم چوپرا، پران، قادرخان و آقا ایفای نقش کرده‌اند.
کَلان‌کَپَلی () اصطلاحی در مردم‌نگاری و کالبدشناسی است که به انباشت چشمگیر چربی در ناحیهٔ نشیمن‌گاه و ران‌ها به‌ویژه در زنان اشاره دارد. کلان‌کپلی وضعیتی است که در آن مقدار زیادی از بافت چربی در ناحیهٔ نشیمنگاه و ران‌ها انباشته می‌شود، که به ایجاد ظاهری زاویه‌دار نزدیک به ۹۰ درجه می‌انجامد و معمولاً با کاوپشتی همراه است. این ساختار تنها به ناحیهٔ ماهیچه‌های سرینی محدود نمی‌شود، بلکه به بخش بیرونی و جلوی ران‌ها نیز گسترش می‌یابد و تا زانو باریک می‌شود، که در مجموع پیکری منحنی‌خط ایجاد می‌کند. این ویژگی
در مجموع پیکری منحنی‌خط ایجاد می‌کند. این ویژگی معمولاً به‌صورت ژنتیکی در برخی جمعیت‌ها از جمله برخی گروه‌های آفریقایی مانند قوم سان (بوشمن‌ها) و برخی از مردم جنوب صحرای آفریقا دیده می‌شود. این ویژگی از دوران پیشاتاریخ در آثار هنری (مانند تندیس‌های ونوس پارینه‌سنگی) نیز ثبت شده است. ریشه‌شناسی واژهٔ Steatopygia از یونانی باستان آمده است که در آن ( (stéar) به‌معنای «پیه» و ( (pugḗ) به‌معنای «کفل» است. کلان‌کپلی یک فنوتیپ ژنتیکی است که منجر به تجمع بیشتر بافت چربی در ناحیهٔ باسن می‌شود و بیش از همه در میان
چربی در ناحیهٔ باسن می‌شود و بیش از همه در میان خویسان جنوب آفریقا دیده شده است. این ویژگی همچنین در میان پیگمه‌های مرکز آفریقا و نیز برخی از اقوام آندامان مانند قبیلهٔ انگ‌ها در جزایر آندامان گزارش شده است. نقاشی‌های غارها و پناهگاه‌ها نشان می‌دهند که این ویژگی در میان جمعیت‌های اروپایی و شمال آفریقایی در دوران پارینه‌سنگی پسین نیز وجود داشته است. این ویژگی ژنتیکی عمدتاً در زنان دیده می‌شود، اما در مردان نیز به میزان کمتری وجود دارد. گمان رفته است که این ویژگی روزگاری بسیار رایج‌تر بوده است. برخی
که این ویژگی روزگاری بسیار رایج‌تر بوده است. برخی پیکرک‌های ونوس در دوران پارینه‌سنگی، که گاه «ونوس‌های کلان‌کپل» خوانده می‌شوند، از اروپا تا آسیا کشف شده‌اند که رشد چشمگیر ران‌ها و حتی لبه‌های کشیدهٔ فرج را نشان می‌دهند. بااین‌حال، هنوز روشن نیست که این پیکره‌ها بازنمایی واقع‌گرایانه، اغراق‌آمیز یا آرمانی از بدن زنانه بوده‌اند. این پیکره‌ها معمولاً زاویه‌ای حدود ۱۲۰ درجه بین پشت و باسن نشان می‌دهند، در حالی که کلان‌کپلی با زاویهٔ ۹۰ درجه توصیف می‌شود. از دیدگاه کالبدشناختی، شکل بافت‌های ماهیچه‌ای و چربی
دیدگاه کالبدشناختی، شکل بافت‌های ماهیچه‌ای و چربی در ناحیهٔ پشتی با ساختار کلی لگن در ارتباط است. لگن ژنیکوئید با شکل باسن گرد، لگن پلاتی‌پلوئید با شکل مثلثی، لگن آنتروپوئید با شکل مربعی و لگن اندروئید با ناحیهٔ سُرینی ذوزنقه‌ای مرتبط دانسته می‌شوند. شکل ذوزنقه‌ای همان ویژگی خاص کلان‌کپلی است که از نمای روبرو، کنار و پشت دیده می‌شود. کلان‌کپلی خطر هیپرتروفی پستان در زنان و بزرگ‌شدن پستان مردانه در مردان را افزایش می‌دهد. همچنین با التهاب در ناحیهٔ تناسلی مرتبط است که موجب رشد بیشتر لبه کوچک و لبه بزرگ در
است که موجب رشد بیشتر لبه کوچک و لبه بزرگ در زنان می‌شود (پدیده‌ای که به آن «ماکرونیمفا» گفته می‌شود) و در مردان قطر و طول آلت نری را افزایش می‌دهد. این ویژگی پیکری مثلثی، ورزیده و از نظر جنسی غالب ایجاد می‌کند و هم در زنان و هم مردان، چهره‌ای بیضی‌شکل و کودک‌گونه به همراه دارد. در دوران گرجی در انگلستان، نمایش عجیب‌الخلقه‌ها گاه زنانی با کلان‌کپلی را به نمایش می‌گذاشتند. شناخته‌شده‌ترین نمونه، زنی از قوم خویسان به‌نام سارا بارتمن بود که احتمالاً به بیماری لیپیدما نیز مبتلا بوده است. علل و ژنتیک. کلان‌کپلی
نیز مبتلا بوده است. علل و ژنتیک. کلان‌کپلی نتیجهٔ تعامل بین ساختار اندروئید زیربغلی، استخوان ران و ژن‌های چربی‌ساز است. گمان می‌رود که ژنتیک، دسترسی به غذا و انتخاب جنسی، همگی در شکل‌گیری این ویژگی نقش داشته‌اند. برخی مردم‌شناسان می‌گویند که «باسن بزرگ… بخش عمده‌ای از جذابیت جنسی زنان بوش‌من را تشکیل می‌دهد» و «انتخاب جنسی احتمالاً نقش مهمی در شکل‌گیری کلان‌کپلی ایفا کرده است». کلان‌کپلی پیکری مثلثی‌شکل ایجاد می‌کند که مستقل از وزن فرد است، به‌گونه‌ای که حتی افراد بسیار لاغر نیز این فرم بدنی را حفظ
که حتی افراد بسیار لاغر نیز این فرم بدنی را حفظ می‌کنند. بحث‌های معاصر. برداشت امروزی از کلان‌کپلی تنها به نشانگرهای ژنتیکی محدود نیست. در گذشته، نژادپرستی علمی گاه از این ویژگی برای جنسی‌سازی بدن زنان استفاده می‌کرد، مانند نمونهٔ مشهور «ونوس هاتنتوت».
یاکوف میلاتوویچ (به زبان سیریلیک مونته‌نگرویی: Јаков Милатовић، تلفظ [jakoʋ mǐlatoʋitɕ]؛ متولد ۷ دسامبر ۱۹۸۶) سیاستمدار و اقتصاددان مونته‌نگرویی است که از ماه مه ۲۰۲۳ رئیس‌جمهور فعلی مونته‌نگروست. او پیش از این از سال ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۲ به عنوان وزیر توسعه اقتصادی در کابینه زدراوکو کریووکاپیچ و به عنوان اقتصاددان در بانک اروپایی بازسازی و توسعه در لندن و پودگوریتسا خدمت کرده است . [۱] او یکی از بنیانگذاران و تا ۲۴ فوریه حزب سیاسی لیبرال و طرفدار اروپا، اروپا جدید، بود که بزرگ‌ترین حزب واحد در پارلمان
اروپا جدید، بود که بزرگ‌ترین حزب واحد در پارلمان مونته‌نگروست. زندگی‌نامه. اوایل زندگی. در تیتوگراد، جمهوری سوسیالیستی مونته‌نگرو، جمهوری سوسیالیستی یوگسلاوی سابق متولد شد، جایی که از مدرسه ابتدایی و متوسطه «اسلوبودان شکروویچ» فارغ‌التحصیل شد. در سال ۲۰۰۵، او در سالنامه دبیرستان خود آرزوی خود را برای تبدیل شدن به رئیس‌جمهور مونته‌نگرو در عرض ده سال نوشت. پدربزرگ و پدربزرگش در جنگ جهانی دوم به عنوان اعضای پارتیزان‌های یوگسلاوی جنگیدند. پدربزرگش نیز در جنگ جهانی اول شرکت کرده بود و در نبرد مویکواچ در سال
جهانی اول شرکت کرده بود و در نبرد مویکواچ در سال ۱۹۱۶ جنگیده بود. پدرش یک اتحادیه‌گرا و یکی از بنیانگذاران حزب سوسیالیست خلق (SNP) بود. میلاتوویچ ادعا کرد که پدرش به دلیل مخالفت با حزب دموکراتیک سوسیالیست‌ها (DPS) نتوانسته شغلی پیدا کند. او تحصیلات کارشناسی خود را در رشته اقتصاد در دانشکده اقتصاد دانشگاه مونته‌نگرو به پایان رساند. سپس یک سال تحصیلی را در دانشگاه ایالتی ایلینوی به عنوان عضو هیئت علمی ایالات متحده؛ یک ترم را در دانشگاه اقتصاد و تجارت وین (WU Wien) به عنوان عضو هیئت علمی دولت اتریش؛ و یک سال
Wien) به عنوان عضو هیئت علمی دولت اتریش؛ و یک سال تحصیلی را در دانشگاه ساپینزا رم (La Sapienza) به عنوان عضو هیئت علمی اتحادیه اروپا گذراند. میلاتوویچ مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته اقتصاد در کالج سنت جان، آکسفورد به پایان رساند. او عضو بورسیه تحصیلی Chevening دولت بریتانیا بود. او همچنین عضو بنیاد آلمانی کنراد آدناور بود. علاوه بر زبان مادری‌اش، صربی، میلاتوویچ به زبان انگلیسی مسلط است و به زبان‌های ایتالیایی و اسپانیایی نیز صحبت می‌کند. حرفه اقتصاد. میلاتوویچ در گروه NLB در پودگوریتسا و دویچه بانک در
در گروه NLB در پودگوریتسا و دویچه بانک در فرانکفورت کار می‌کرد. در سال ۲۰۱۴، او به تیم تحلیل اقتصادی و سیاسی بانک اروپایی بازسازی و توسعه پیوست. در سال ۲۰۱۹، او به اقتصاددان ارشد کشورهای اتحادیه اروپا، از جمله رومانی، بلغارستان، کرواسی و اسلوونی، ارتقا یافت و در دفتر بانک در بخارست مستقر شد. او تعدادی مقاله منتشر کرده و در دو کتاب همکاری داشته است. حرفه سیاسی. وزیر توسعه اقتصادی (۲۰۲۰–۲۰۲۲). او از ۴ دسامبر ۲۰۲۰ تا ۲۸ آوریل ۲۰۲۲ به عنوان وزیر توسعه اقتصادی در کابینه کریووکاپیچ خدمت کرد. در طول دوره تصدی او،
کابینه کریووکاپیچ خدمت کرد. در طول دوره تصدی او، میلاتوویچ و وزیر دارایی، میلویکو اسپایچ، برنامه اصلاحات اقتصادی بحث‌برانگیز «اروپا اکنون» را ارائه و اجرا کردند. هدف این برنامه اصلاحات افزایش حداقل دستمزد، کاهش مالیات و کمک‌های اجتماعی، جذب سرمایه‌گذاری خارجی و تسریع ادغام مونته‌نگرو در اتحادیه اروپا بود. این برنامه در بین عموم مردم محبوب بود و محبوبیت عمومی میلاتوویچ و اسپایچ را افزایش داد. اروپا همین حالا! و انتخابات محلی ۲۰۲۲. در سال ۲۰۲۲، میلاتوویچ و اسپایچ حزب سیاسی «اروپا اکنون» را تأسیس کردند که
اسپایچ حزب سیاسی «اروپا اکنون» را تأسیس کردند که اسپایچ رئیس و میلاتوویچ معاون رئیس آن بود. این حزب در انتخابات محلی ۲۰۲۲ شرکت کرد، و میلاتوویچ در صدر فهرست انتخاباتی این سازمان در پودگوریتسا به عنوان نامزد شهرداری آن قرار گرفت. این فهرست ۲۱٫۷ درصد از آرای مردمی را به دست آورد و انتظار می‌رفت که میلاتوویچ شهردار پودگوریتسا شود. مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری ۲۰۲۳. در مارس ۲۰۲۳، میلاتوویچ به عنوان نامزد جایگزین Europe Now در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۳ مونته‌نگرو شرکت کرد، پس از آنکه نامزدی اسپایچ توسط
شرکت کرد، پس از آنکه نامزدی اسپایچ توسط کمیسیون انتخابات ایالتی (DIK) رد شد، زیرا مشخص شد که او تابعیت دوگانه صربستان و مونته‌نگرو دارد. او پس از پیروزی قاطع خود در برابر رئیس‌جمهور فعلی، میلو جوکانوویچ، در دور دوم انتخابات در ۲ آوریل ۲۰۲۳، به عنوان رئیس‌جمهور انتخاب شد. میلاتوویچ ۵۸٫۸۸ درصد از آرای مردمی را به دست آورد. او اظهار داشت که اولین سفر خارجی او به بروکسل خواهد بود. ریاست جمهوری (۲۰۲۳–تاکنون). میلاتوویچ در ۲۰ مه ۲۰۲۳ در پارلمان مونته‌نگرو در پودگوریتسا به جای محل سنتی افتتاحیه Cetinje سوگند یاد
به جای محل سنتی افتتاحیه Cetinje سوگند یاد کرد. مراسم تحلیف او با حضور رهبران متعدد بالکان مانند الکساندر ووچیچ، زوران میلانوویچ، ژلیکو کومشیچ، ژلیکا سیویانوویچ، دنیس بچیروویچ، ویوسا عثمانی، باجرام بیگاج و گالاب دونو برگزار شد. پاپ فرانسیس نیز میلاتوویچ را تبریک گفت. در ژوئن ۲۰۲۳، میلاتوویچ اظهار داشت که انتظار دارد مونته‌نگرو تا سال ۲۰۲۷ یا ۲۰۲۸ به اتحادیه اروپا بپیوندد. در اوت ۲۰۲۳، او با ولادیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین، در آتن دیدار کرد و اظهار داشت که مونته‌نگرو «به صراحت و به شدت تجاوز بی‌دلیل
که مونته‌نگرو «به صراحت و به شدت تجاوز بی‌دلیل روسیه علیه اوکراین را محکوم می‌کند .» در ۲۸ آگوست ۲۰۲۳، میلاتوویچ گفت که «انرژی برنده» پس از انتخابات ریاست جمهوری او به دلیل اختلافات بر سر تشکیل دولت جدید «خرد» شده است و از نخست‌وزیر منصوب اسپایچ و همه کسانی که در رایزنی‌ها در مورد تشکیل دولت جدید شرکت داشتند، درخواست کرد که این روند را «شفاف‌تر و مطابق با اراده انتخاباتی» انجام دهند. در ۲۴ فوریه ۲۰۲۴، میلاتوویچ پس از جدایی از اسپاجیچ، اعلام کرد که PES! را ترک خواهد کرد. مناصب سیاسی. مواضع سیاسی او به عنوان
خواهد کرد. مناصب سیاسی. مواضع سیاسی او به عنوان میانه‌رو توصیف شده است، در حالی که برخی او را یک پوپولیست توصیف می‌کنند. میلاتوویچ در همه‌پرسی استقلال مونته‌نگرو در سال ۲۰۰۶ به استقلال رأی داد. قبل از ورود به سیاست، او به حزب ملی اسکاتلند، مونته‌نگروی دموکرات و ائتلاف برای آینده مونته‌نگرو (ZBCG) رأی داد. سیاست خارجی. میلاتوویچ از پیوستن مونته‌نگرو به اتحادیه اروپا حمایت می‌کند. او طرفدار روابط نزدیک‌تر بین مونته‌نگرو و صربستان است. او از تحریم روسیه به دلیل حمله به اوکراین حمایت می‌کند، که آن را یک اقدام
حمله به اوکراین حمایت می‌کند، که آن را یک اقدام تجاوزکارانه می‌داند. میلاتوویچ پیشنهادهای مونته‌نگرو برای لغو به رسمیت شناختن استقلال کوزوو را غیرواقعی خواند و اظهار داشت که کوزوو یک کشور به رسمیت شناخته شده بین‌المللی است. او اظهار داشت که با حکم دیوان بین‌المللی دادگستری در مورد نسل‌کشی سربرنیتسا موافق است. او از ابتکار عمل بالکان آزاد حمایت می‌کند. مسائل اقلیت‌ها. میلاتوویچ از اقلیت‌ها در مونته‌نگرو حمایت کرده است. او با جوامع اقلیت در داخل کشور تماس گرفته تا گفتگو را با هدف ایجاد فضایی با فرصت‌های
گرفته تا گفتگو را با هدف ایجاد فضایی با فرصت‌های برابر آغاز کند. او همچنین از اقلیت کولی‌ها در مونته‌نگرو حمایت کرده و ابراز امیدواری کرده است که آنها در پارلمان مونته‌نگرو نماینده داشته باشند. مسائل مربوط به LGBTQ. در ژوئن ۲۰۲۳، میلاتوویچ با گروه‌های LGBTQ مانند Queer Montenegro ملاقات کرد. این ملاقات تنها یک ماه پس از آن صورت گرفت که این گروه‌ها در پاسخ به عدم پیشرفت وزیر حقوق بشر و اقلیت‌ها، فاتمیر گِکا، از ملاقات با او خودداری کردند. در پی این ملاقات، او تأکید کرد که مونته‌نگرو کشوری با حقوق برابر برای
تأکید کرد که مونته‌نگرو کشوری با حقوق برابر برای هر شهروند است و نباید هیچ نوع تبعیضی وجود داشته باشد. او خاطرنشان کرد که مونته‌نگرو اغلب برای جمعیت LGBTQ کشوری ناامن بوده است، اما قول داد که هر کاری از دستش بر می‌آید برای محافظت از چنین گروه‌هایی انجام دهد. مهاجرت. میلاتوویچ از مهاجران در مونته‌نگرو حمایت کرده است، از جمله اشاره به اینکه «جامعه بین‌المللی اغلب واکنش‌های پیشگیرانه را با اقدامات واکنشی جایگزین می‌کند - بحران مهاجرت در منطقه مدیترانه تنها یک نمونه است.» او همچنین نمونه‌هایی از حمایت
تنها یک نمونه است.» او همچنین نمونه‌هایی از حمایت مونته‌نگرو از مهاجران در گذشته را برجسته کرد، مانند زمانی که پودگوریتسا در طول جنگ‌های یوگسلاوی به ۱۰۰۰۰۰ پناهنده و آواره پناه داد. علاوه بر این، او توجه را به حمایت مونته‌نگرو از مهاجران اوکراینی جلب کرد. زندگی شخصی. میلاتوویچ با میلنا میلاتوویچ ازدواج کرده است. آنها سه فرزند دارند. او یک مسیحی ارتدکس صربی است و در صومعه اوستروگ غسل تعمید داده شده است، با این حال دیدگاه‌های مذهبی خود را یک موضوع خصوصی می‌داند. او خود را از نظر قومیت مونته‌نگرویی معرفی
او خود را از نظر قومیت مونته‌نگرویی معرفی می‌کند و به زبان صربی صحبت می‌کند.
ماریانا مونتیانو (متولد ۱۴ اوت ۱۹۸۹) بنیان‌گذار و رئیس صندوق آب و هوای روسیه، یک سازمان حفاظت از محیط زیست است. این صندوق با هدف مقابله با تغییرات اقلیمی، ارتقای آگاهی عمومی، و حمایت از پروژه‌های پایدار در مناطق آسیب‌پذیر روسیه تأسیس شده است. در سال ۲۰۱۹، مونتیانو به دلیل رویکرد نوآورانه خود در حفاظت از محیط زیست، جایزه سازمان ملل متحد " قهرمانان زمین " را دریافت کرد. تعهد زیست‌محیطی. وقتی آتش‌سوزی‌ها در سال ۲۰۱۰ تقریباً دو میلیون هکتار از جنگل‌های سراسر کشور را نابود کردند، مونتیانو به جنبش حفاظت از محیط
را نابود کردند، مونتیانو به جنبش حفاظت از محیط زیست ECA, که در نتیجه آن آتش‌سوزی‌های جنگلی تأسیس شده بود، پیوست. او مدیریت این اداره را در منطقه کوستروما بر عهده گرفت. با حمایت مالی تولیدکننده لوازم آرایشی روسی فابرلیک و حمایت داوطلبان متعدد، این سازمان موفق شد تا سال ۲۰۱۵ ده میلیون درخت بکارد. بعدها، مونتیانو به "رهبر «جنگل را بکارید»" در جنبش ECA تبدیل شد. او علاوه بر کاشت درخت، متعهد به کار بر روی یک مفهوم ارتباطی فراگیر به منظور افزایش آگاهی از آب و هوا و محیط زیست در بین مردم بود. به عنوان مثال، در
و محیط زیست در بین مردم بود. به عنوان مثال، در آستانه روز ولنتاین، ۲۰۱۹، بازی تلفن همراه «جنگل را بکارید» توسط تیمی پیرامون مونتیانو به زبان‌های روسی و انگلیسی منتشر شد. این برنامه به کاربران اجازه می‌دهد تا به صورت مجازی در زمین‌های بایر درخت بکارند، از جنگل‌های حاصل از آن در برابر آتش‌سوزی و آفات محافظت کنند و نحوه بازگشت حیوانات به آنجا را تجربه کنند. در عین حال، آنها این فرصت را دارند که پول اهدا کنند تا جنگل‌ها نیز در واقعیت پدیدار شوند. مونتیانو به دلیل این رویکرد نوآورانه و تعهد به حفاظت از جنگل‌ها،
این رویکرد نوآورانه و تعهد به حفاظت از جنگل‌ها، در سال ۲۰۱۹ مفتخر به دریافت جایزه سازمان ملل متحد «قهرمانان جوان زمین» شد. سازمان ملل متحد هر ساله این جایزه را به هفت فعال جوان محیط زیست اهدا می‌کند. در سال ۲۰۲۰، مونتیانو سازمان خود، صندوق آب و هوای روسیه، را تأسیس کرد. او با این کار می‌خواهد به احیای جنگل‌ها ادامه دهد و یک کمپین جامع حفاظت از آب و هوا را هدایت کند. کاشت درخت بخش مهمی از این برنامه خواهد بود و همچنین تمرکز بر آموزش محیط زیست با تمرکز بر تغییرات آب و هوایی وجود دارد. پادکست‌هایی که ماهانه
آب و هوایی وجود دارد. پادکست‌هایی که ماهانه منتشر می‌شوند به بازیگران مهم محیط زیست اجازه می‌دهند تا نظرات خود را بیان کنند، مانند آرشاک ماکیچیان، رهبر «جمعه‌ها برای آینده» روسیه یا اریک آلبرشت، نویسنده کتاب «نسل گرتا». پادکستی در مورد چگونگی مدیریت شرکت‌ها برای پایدارتر شدن در حال برنامه‌ریزی است. صندوق آب و هوای روسیه در حال حاضر ۱۲ نفر را در مسکو استخدام کرده است. آنها با کمک داوطلبان قصد دارند تا سال ۲۰۵۰، ۱ میلیارد درخت بکارند. برای این کار، این سازمان به اهداکنندگان بالقوه - از جمله شرکت‌ها - پیشنهاد
به اهداکنندگان بالقوه - از جمله شرکت‌ها - پیشنهاد می‌دهد تا میزان انتشار CO₂ خود را محاسبه کرده و بر اساس آن، با کاشت درخت یا اهدای پول برای کمپین‌های کاشت، آن را جبران کنند. صندوق آب و هوای روسیه به هر اهداکننده یک گواهی و گزارشی حاوی مختصات جنگل در حال رشد وعده می‌دهد.
اولگا اسپرانسکایا () دانشمند و متخصص محیط زیست روسی است. او از سال ۱۹۹۷ مدیر برنامه ایمنی شیمیایی در مرکز محیط زیست و توسعه پایدار اکو-آکورد در مسکو بوده و دارای مدرک کارشناسی ارشد ژئوفیزیک از دانشگاه ایالتی مسکو و دکترای فیزیک محیط زیست از آکادمی علوم روسیه است. از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۸، او رئیس مشترک شبکه بین‌المللی حذف پاپس بود. اسپرانسکایا کمپین‌های بسیاری را علیه استفاده از آلاینده‌های آلی رهبری کرده، برای ممنوعیت دفن و حمل و نقل مواد شیمیایی خطرناک مبارزه کرده و اطلاعاتی را برای تغییر سیاست‌ها در بسیاری از
و اطلاعاتی را برای تغییر سیاست‌ها در بسیاری از کشورهای مختلف در اختیار تصمیم‌گیرندگان دولتی قرار داده است. فعالیت زیست‌محیطی اسپرانسکایا در دهه ۱۹۹۰ آغاز شد، زمانی که فایننشال تایمز مقاله او را در مورد مسائل زیست‌محیطی سمی ناشی از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی منتشر کرد. هنگامی که اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱ فروپاشید، هزاران تن مواد شیمیایی و آفت‌کش‌های منسوخ‌شده مانند ددت که در غرب ممنوع شده بودند، در سراسر اروپای شرقی، قفقاز و آسیای مرکزی پراکنده شدند. ذخیره‌سازی نامناسب و رهاسازی بعدی آنها باعث شد که به
نامناسب و رهاسازی بعدی آنها باعث شد که به آب‌های زیرزمینی نفوذ کرده و توسط انسان‌ها و حیوانات مصرف شوند و منجر به نقص‌های مادرزادی و مشکلات سلامتی شوند. مشکل از این واقعیت ناشی می‌شود که این ذخایر در جوامع کشاورزی فقیر باقی مانده‌اند، جایی که کشاورزان مواد شیمیایی را برای استفاده در محصولات و باغ‌های خود جمع‌آوری می‌کنند و در برخی از مناطق آسیا، از آنها برای تازه ماندن میوه‌ها به مدت طولانی‌تر استفاده می‌شود، توسط زنان و کودکان در بازارهای آزاد فروخته می‌شود و همراه با محصولات غذایی ذخیره می‌شود. او اظهار
و همراه با محصولات غذایی ذخیره می‌شود. او اظهار داشت که این مشکل به حدی افزایش یافته است که مقامات برای پاکسازی این مکان‌ها به فشار زیادی نیاز دارند. اسپرانسکایا سال‌ها از طریق کارش در مرکز اکو-آکورد، یک نهاد مستقل دیده‌بان محیط زیست، مسکو را تحت فشار قرار داد و از آن خواست تا ذخایر مواد شیمیایی را ایمن‌سازی کرده و آلودگی عظیم به جا مانده از شوروی را پاکسازی کند. او همچنین بسیاری از مردم را در مورد خطرات مواد شیمیایی آگاه کرده و ده‌ها سازمان مردم‌نهاد و گروه فعال را برای تشکیل یک شبکه حمایتی متحد کرده است.
فعال را برای تشکیل یک شبکه حمایتی متحد کرده است. او گفت: «مردم یک شهر یا روستا ارتباط بین نقص‌های مادرزادی یا مشکلات سلامتی و محل دفن زباله‌های شیمیایی درست در حیاط خلوت خود را درک نمی‌کردند. هیچ اطلاعاتی در آنجا وجود نداشت. ما با انتشار اطلاعات شروع کردیم زیرا فهمیدیم که باید این پل اطلاعاتی را به مردم بسازیم. بزرگ‌ترین نتیجه این بود که مردم شروع به … درخواست اقدام کردند.» فعالیت‌های او در تصویب کنوانسیون استکهلم در مورد آلاینده‌های آلی پایدار توسط حداقل ۱۲۸ کشور و اکثر کشورهای شوروی سابق تأثیرگذار بود؛
۱۲۸ کشور و اکثر کشورهای شوروی سابق تأثیرگذار بود؛ این کنوانسیون در آن زمان توسط ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور وقت، امضا شد، اما فدراسیون روسیه هنوز آن را تصویب نکرده است. از طریق فشار اعمال شده توسط سازمان‌های مردم‌نهاد که او متحد کرده بود، نه کشور از دوازده کشور منطقه در جلسات جهانی کنوانسیون شرکت می‌کنند. در سال ۲۰۱۵، او در کنفرانس بین‌المللی برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد در مورد مدیریت مواد شیمیایی شرکت کرد که بیش از ۸۰۰ نماینده از صنایع، جامعه مدنی و وزرا در آن حضور داشتند. این کنفرانس منجر به توافق
وزرا در آن حضور داشتند. این کنفرانس منجر به توافق برای اتخاذ فعالیت‌های کاهش ریسک برای مدیریت مواجهه با مواد شیمیایی سمی برای مردم و محیط زیست شد. او از این توافق احساس دلگرمی می‌کرد، اما مطمئن نبود که آیا می‌تواند آن را اجرا کند یا خیر، زیرا پروژه پیشنهادی به ۱۰۰ میلیون دلار بودجه نیاز داشت، اما در آن زمان فقط ۲۷ میلیون دلار در دسترس بود. اسپرانسکایا می‌گوید شرکت‌های روسی هنوز نسبت به محیط زیست بی‌تفاوت هستند و مقررات دولتی ضعیف است، اما او همچنان امیدوار است. و می‌گوید: «محیط زیست فراتر از هرگونه مسئله
است. و می‌گوید: «محیط زیست فراتر از هرگونه مسئله سیاسی است. ما باید به کار خود ادامه دهیم - برای مبارزه با این میراث و اجازه ندادن به مقامات برای بزرگتر کردن آن.» شناخت. اسپرانسکایا در نتیجه فعالیت‌های زیست‌محیطی خود، در سال ۲۰۰۹ جایزه زیست‌محیطی گلدمن را دریافت کرد و در سال ۲۰۱۱ توسط برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد به عنوان یکی از قهرمانان زمین معرفی شد
موبی (، ) یک پلتفرم جهانی رسانه جاری، شرکت تولید فیلم و توزیع‌کننده فیلم است. این شرکت تا پیش از سال ۲۰۱۰ با نام the Auteurs شناخته می‌شد. موبی فیلم‌هایی از فیلم‌سازان نوظهور و مطرح جهان را تولید و به صورت سینمایی اکران می‌کند و سپس به‌طور انحصاری از طریق پلتفرم خود پخش می‌کند. فهرست فیلم‌های موبی عمدتاً شامل آثار سینمای جهان، از جمله فیلم‌های هنری، مستند و مستقل است. علاوه بر این، موبی نشریه‌ای با عنوان "نوت‌بوک" منتشر می‌کند که به نقد و خبرهای سینمایی اختصاص دارد و همچنین از طریق سرویس موبی گو (MUBI GO)
دارد و همچنین از طریق سرویس موبی گو (MUBI GO) هر هفته بلیت سینما برای برخی فیلم‌های جدید منتخب ارائه می‌دهد. پلتفرم استریم موبی در بیش از ۱۹۰ کشور در دسترس است و از طریق وب، اندروید تی‌وی، کروم‌کست، دستگاه‌های روکو، اپل ویژن پرو، پلی‌استیشن، آمازون فایر تی‌وی، اپل تی‌وی، و تلویزیون‌های هوشمند ال‌جی و سامسونگ، همچنین روی گوشی‌ها و تبلت‌های آیفون، آی‌پد و اندروید قابل استفاده است.
فلات قاره روسیه یا فلات قاره روسیه، فلات قاره‌ای مجاور فدراسیون روسیه است. از نظر زمین‌شناسی، وسعت فلات قاره به عنوان کل فلات قاره‌های مجاور سواحل روسیه تعریف می‌شود. با این حال، در حقوق بین‌الملل، کنوانسیون سازمان ملل متحد در مورد حقوق دریاها، به‌طور محدودتری، وسعت فلات قاره را به عنوان بستر و زیربستر مناطق زیردریایی که یک کشور بر آنها حقوق حاکمیتی اعمال می‌کند، تعریف می‌کند. فلات قاره سیبری در اقیانوس منجمد شمالی بزرگ‌ترین (و کمتر کاوش شده) فلات قاره روسیه است، منطقه‌ای که به دلیل ذخایر نفت و گاز طبیعی از