payamvha/North_RAG huggingface dataset:
خرده جوش استفاده می‌کنند. جوشکاری تخلیه خازنی گل میخ. جوشکاری گل میخ با تخلیه خازن با جوش گل میخ قوس کشیده مقداری متفاوت است. در حقیقت جوشکاری تخلیه خازنی نیازی به شار الکتریکی به شکل جوشکاری قوس الکتریکی ندارد. همچنین در این روش، زمان جوشکاری کوتاه‌تر است و جوش را قادر می‌سازد تا با اکسیداسیون کم و بدون نیاز به تمرکز گرما در نقطه‌ی مورد جوشکاری پیوند بخورد. همچنین، همانطور که پیشتر اشاره شد، اجازه می‌دهد تا گل میخ‌هایی با قطر کوچک به مواد نازک و سبک جوش داده شوند. این فرآیند از یک قوس جریان مستقیم ناشی از
شوند. این فرآیند از یک قوس جریان مستقیم ناشی از یک خازن استفاده می‌کند. زمان جوش در این فرآیند بین 1 تا 6 میلی‌ثانیه است. امروزه، جوشکاری گل میخ تخلیه خازنی به لطف جدیدترین تجهیزات مربوطه، می‌تواند بدون اینکه در طرف مقابل فلزِ بسیار نازک اثری از سوختگی دیده شود، جوشی را ایجاد کند. جوش گل میخ سی دی (CD) اغلب برای گل میخ‌ها و پین‌ها با قطر کمتر و همچنین برای مواد غیر استاندارد و برای دقت‌های بالا استفاده می‌شود. جوشکاری گل میخ قوس الکتریکی عمدتاً برای اهداف سازه‌ای و گل میخ‌های جوش با قطر بزرگتر استفاده
سازه‌ای و گل میخ‌های جوش با قطر بزرگتر استفاده می‌شود. گل میخ‌های جوش تخلیه خازنی. گل میخ‌های مورد استفاده در جوش تخلیه خازنی از قطر 14 تا 3/8 اینچ متنوع هستند. این میخ‌ها در طول های مختلف، از 1/4 اینچ تا 5 اینچ و بزرگتر موجود هستند. جنس آنها نیز معمولا از فولاد نرم یا ضد زنگ، برنج، آلومینیوم و آلیاژ آلومینیوم تشکیل می‌شود. انتهای نوکِ جوش در گل میخ دو هدف را دنبال می‌کند. هنگامی که نوک میخ متلاشی می‌شود، ذوب می‌شود و به جامد شدن جوش و چسبیدن به ماده‌ی پایه کمک می‌کند. جوشکاری اتوماتیک و رباتیک گل میخ.
کمک می‌کند. جوشکاری اتوماتیک و رباتیک گل میخ. دستگاه‌های جوش گل میخ به شکل قابل حمل نیز در دسترس هستند. جوشکاری‌ها همچنین می‌توانند با کنترل‌هایی بر روی قوس‌بندی و اعمال فشار، خودکار باشند. دستگاه های جوش گل میخ CNC وجود دارند که می‌توانند سرعت و دقت کار ساخت و ساز را افزایش دهند. جوشکاری گل میخ بسیار متنوع است، کاربردهای معمول آن شامل استفاده در بدنه خودرو، تابلوهای برق، کشتی سازی و ساخت و ساز ساختمان است. کشتی سازی یکی از قدیمی‌ترین کاربردهای جوشکاری گل میخ است، به طوری که این فرآیند صنعت کشتی سازی را
میخ است، به طوری که این فرآیند صنعت کشتی سازی را متحول کرد. سایر صنایع تولیدی نیز می‌توانند از جوشکاری گل میخ برای مصارف مختلفی از الکتریکی و مکانیکی گرفته تا محصولات تزئینی و مصرفی استفاده کنند. استانداردها. از میان استانداردهای ذکر شده در لیست کدهای جوشکاری، موارد زیر در جوشکاری گل میخ اعمال می شوند:
کارتام بوگتام معادل اصطلاح و معادل اصطلاح فارسی «از هر دستی بدی از همون دست پس می‌گیری»، یک فیلم هندی دلهره‌آور روان‌شناختی زبان هندی است که در سال ۲۰۲۴ اکران گردید، کارگردانی و نویسندگی فیلم را سوهام شاه بر عهده داشت. نقش‌های اصلی را شریاس تالپاده و ویجای راز بازی کرده‌اند، در حالی که مادهو و آکشا پارداسانی دیگر نقش‌های با اهمیت را بازی کردند. فیلم در روز ۱۷ مه ۲۰۲۴ اکران شد.
تشکیل تراشه بخشی از فرایند برش مواد با ابزارهای مکانیکی، با استفاده از ابزارهایی مانند اره ، تراش و فرز برش است. تشکیل تراشه و تخلیه مناسب تضمین می کند که فرایند برش بدون مزاحمت ادامه می یابد، ایمنی اپراتور حفظ می شود و بدون آسیب به ماشین ابزار، ابزار برش و قطعه کار. شکل‌گیری تراشه نسبت به هر موضوع دیگری در فناوری ماشین‌کاری توجه علمی بیشتری را به خود جلب کرده است، اما تبدیل نتایج علمی به مدل‌های کاربردی و قابل استفاده دشوار است. در اینجا ما به شکل گیری تراشه دقیقاً از چنین دیدگاه عملی نزدیک می شویم. در حین
دقیقاً از چنین دیدگاه عملی نزدیک می شویم. در حین ماشینکاری، ماده حذف شده در صفحه برشی دچار تغییر شکل و برش پلاستیکی می شود و بسته به ماده قطعه کار به شکل براده های بلند یا کوتاه خارج می شود. ماشینکاری بیشتر انرژی خود را در این ناحیه برشی مصرف می کند. برای ماشین کاری مواد تراکم ناپذیر، تغییر شکل مواد در صفحه برشی بدون تغییر حجم رخ می دهد. فرض کنید تغییر شکل به صورت برش ساده اتفاق می‌افتد و انبوهی از لایه‌های مواد در ماده‌ای که قرار است براده‌ها در آن تشکیل شوند، قرار می‌گیرد که هر لایه موازی با صفحه برشی
شوند، قرار می‌گیرد که هر لایه موازی با صفحه برشی است. شکل گیری تراشه را می توان به عنوان یک فرایند برش لایه های مواد مثال زد. عوامل زیادی بر شکل گیری تراشه تأثیر می گذارند، به ویژه از جمله مواد قطعه کار. فرایند برش فلز شامل تغییر شکل پلاستیکی مواد قطعه کار است که سپس برش داده می شود. رفتار مواد الاستیک و پلاستیک نقش تعیین کننده ای در این فرایند دارد. مواد مختلف قطعه کار ترکیب های متفاوتی از مقاومت برشی و شکل پذیری را نشان می دهند. شکل پذیری یک ماده قطعه کار به میزانی است که می توان آن را تغییر شکل داد تا
به میزانی است که می توان آن را تغییر شکل داد تا زمانی که از بین برود. هرچه شکل پذیری مواد قطعه کار بیشتر باشد، براده ها طولانی تر می شوند. به عنوان یک قاعده کلی، زمانی که شکل پذیری مواد از تقریباً 25% فراتر می رود، تراشه ها از بلند تا بسیار بلند متغیر هستند. تراشه‌ها را می توان از خیلی بلند تا خیلی کوتاه طبقه بندی کرد و چیپس های ایده آل باید از هر دو حالت افراطی اجتناب کنند. تراشه های خیلی کوتاه ماشین کاری را متناوب می کند که منجر به ریزشکستگی زودرس (تراشه) لبه برش و عمر بسیار کوتاه ابزار می شود. از منظر
لبه برش و عمر بسیار کوتاه ابزار می شود. از منظر عمر ابزار، تراشه های بلند ترجیح داده می شوند. تراشه‌های بلند و صاف نیز در حین ماشین‌کاری ریز ارتعاشات کمتری تولید می‌کنند که به نوبه خود منجر به سطوح ماشین‌کاری کیفی بهتر می‌شود. با این حال، برای خود فرایند برش، تراشه های بلند ایده آل نیستند. آنها می توانند به ماشین ابزار، قطعه کار و ابزار برش آسیب برسانند و شرایط ناامنی را برای اپراتور ایجاد کنند. آنها همچنین می توانند مشکلات تخلیه را در نقاله تراشه ایجاد کنند که باعث افزایش توقف تولید می شود. مطالعه رسمی
که باعث افزایش توقف تولید می شود. مطالعه رسمی تشکیل تراشه در حوالی جنگ جهانی دوم و اندکی پس از آن، با افزایش استفاده از ماشین‌های برش سریع‌تر و قوی‌تر، به ویژه برای برش فلز با برش‌های جدید فولادی با سرعت بالا، تشویق شد. کار پیشرو در این زمینه توسط کیویما (1952) و فرانتس (1958) انجام شد. تشکیل تراشه معمولاً بر اساس یک مدل سه طرفه توسعه یافته توسط فرانتس توصیف می شود. این مدل بیشتر در زمینه طراحی ماشین ابزار شناخته شده است، اگرچه زمانی که یک منطقه کاربردی مانند نجاری نیاز به واژگانی برای توصیف تشکیل تراشه با
نجاری نیاز به واژگانی برای توصیف تشکیل تراشه با جزئیات بیشتری از آنچه معمولاً انجام می شود، استفاده می شود. طبقه بندی تراشه ها. سه نوع تراشه اول، مشخصات اصلی، توسط دکتر نورمن فرانتس هستند. نوع تراشه که تشکیل می شود به عوامل زیادی بستگی دارد، هم ابزار و هم مواد. به‌طور کلی، عوامل اصلی زاویه تشکیل شده توسط لبه های ابزار و همچنین زاویه ای است که در آن به سطح ارائه می شود. تیزی ابزار برش معمولاً "نوع" تراشه را مشخص نمی کند، بلکه "کیفیت" تراشه و تمایزهای واضح بین انواع را مشخص می کند. یک ابزار کند یک تراشه منحط
انواع را مشخص می کند. یک ابزار کند یک تراشه منحط تولید می کند که بزرگ، پاره شده و از یک وسیله شکل گیری به وسیله دیگر متفاوت است، اغلب سطحی با کیفیت پایین را که در آن معنی تغییر می کند، پشت سر می گذارد. تراشه نوع 1. تراشه‌های نوع I زمانی تشکیل می‌شوند که ماده‌ای "جلوتر" از لبه برش شکافته می‌شود، به دلیل اینکه ابزار به سمت بالا حرکت می‌کند و بیش از مقاومت "کششی" ماده، عمود بر سطح است. بنابراین، آنها به ویژه در مواد فیبری مانند چوب، که در آن الیاف جداگانه قوی هستند، اما ممکن است نسبتاً به راحتی از هم جدا
قوی هستند، اما ممکن است نسبتاً به راحتی از هم جدا شوند، مهم هستند. تراشه های نوع I معمولاً در برش توسط ابزارهایی با زوایای برش کم عمق تشکیل می شوند.تراشه‌های نوع I ممکن است به صورت توده‌ای طولانی و پیوسته تشکیل شوند که اندازه آن فقط به طول برش محدود می‌شود. این شکل گیری تراشه ایده آل برای تراشه های چوب ، به ویژه آنهایی است که توسط یک هواپیمای تنظیم شده با دهانه دقیق تنظیم شده تولید می شوند. تراشه نوع 2. تراشه های نوع II زمانی تشکیل می شوند که نیروی برشی توسط گوه زاویه ابزار ایجاد شود. این ماده در امتداد یک
گوه زاویه ابزار ایجاد شود. این ماده در امتداد یک صفحه زاویه دار کوتاه، از راس لبه ابزار، به صورت مورب به سمت بالا و جلو به سطح می افتد. مواد در امتداد این خط تغییر شکل می دهند و یک تراشه پیچش دار به سمت بالا را تشکیل می دهند. این تراشه ها عموما از زوایای برش میانی تشکیل می شوند. تراشه های نوع II ممکن است در مواد انعطاف پذیر مانند فلزات تشکیل شوند. تراشه های نوع II همچنین ممکن است به صورت انبوهی طولانی و پیوسته تشکیل شوند. تراشه نوع 3. تراشه‌های نوع III شکست فشرده‌سازی مواد را پیش از یک زاویه برش نسبتا
شکست فشرده‌سازی مواد را پیش از یک زاویه برش نسبتا مبهم، نزدیک به 90 درجه، تشکیل می‌دهند. در برخی از مواد ضعیف یا غیر انعطاف پذیر، این ممکن است تراشه قابل قبولی را تشکیل دهد، معمولاً به صورت گرد و غبار ریز، اما اغلب در عوض باعث ایجاد یک اثر تصادفی "برف‌روب" می شود که در آن مواد زائد جلوتر از ابزار جمع می شوند اما به‌طور قاطع پاک نمی شوند. به عنوان یک تراشه خوش فرم. این نوع تراشه توسط روترها تشکیل می شود. همچنین توسط خراش‌های نجاری تشکیل می‌شود، اگرچه هنگامی که به درستی تیز و استفاده می‌شود، این تراشه‌های
که به درستی تیز و استفاده می‌شود، این تراشه‌های نازک نوع III را تشکیل می‌دهند که در عوض به‌عنوان یک تراشه نوع II خوب شکل می‌گیرد. تراشه ضایعات آن‌ها به اندازه‌ای نازک است که حجم شکست تراکمی به اندازه‌ای کوچک است که مانند صفحه برشی کاملاً مشخص نوع II عمل کند. تراشه نوع 0. این نوع بعدها توسط ویلیام مک کنزی (1960) مشخص شد. جستارهای وابسته. تراشکاری ویلیام مکنزی ماشین‌کاری فرزکاری سنگ‌زنی
جورجینا هرمان (زاده 20 اکتبر 1937) باستان‌شناس و پژوهشگر دانشگاهی بازنشسته بریتانیایی است. تخصص او در باستان‌شناسی خاور نزدیک است. او به عنوان کارمند دولت کار می‌کرد. بعدها او باستان‌شناسی را فراگرفت و بقیه عمر کاری اش را به در زمینه باستان‌شناس و مدرس دانشگاهی فعال بود. او باستان‌شناسی غرب را در کالج دانشگاهی لندن از سال 1994 تا 2002 میلادی را فرا گرفت. زندگی اولیه و تحصیلات. هرمان در ۲۰ اکتبر ۱۹۳۷ در خانواده جان و گلادیس تامپسون به دنیا آمد. شغل نخست او به عنوان منشی در وزارت امور خارجه از سال ۱۹۵۶ تا
به عنوان منشی در وزارت امور خارجه از سال ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۱ بود. سپس به تحصیلات خود بازگشت و برای دریافت دیپلم تحصیلات تکمیلی در مؤسسه باستان‌شناسی دانشگاه لندن تحصیل کرد که در سال ۱۹۶۳ آن را تکمیل کرد. سپس تحقیقات خود را در کالج سنت هیوز، آکسفورد آغاز کرد و در سال ۱۹۶۶ با دریافت درجه دکتری فلسفه (DPhil) فارغ‌التحصیل شد. رساله دکتری او تحت عنوان "منبع، توزیع، تاریخ و استفاده از لاجورد در آسیای غربی از آغاز تا پایان دوره سلوکی" بود؛ این اولین مطالعه جامع در زمینه تجارت لاجورد بود که از افغانستان آغاز می‌شد. استاد
لاجورد بود که از افغانستان آغاز می‌شد. استاد راهنمای دکتری او مکس مالوان بود. حرفه دانشگاهی. هرمان حرفه دانشگاهی خود را به عنوان پژوهشگر جوان ج. ر. مک‌آیویر در دانشگاه آکسفورد از سال ۱۹۶۶ تا ۱۹۶۸ آغاز کرد. او از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۶ پژوهشگر کالوست گلبنکیان در دانشگاه کمبریج بود. در سال ۱۹۸۶ استاد برجسته دانشگاه کالیفرنیا در برکلی شد. از سال ۱۹۸۵ تا ۱۹۹۱، او پژوهشگر لِوِرهلم و مدرس نیمه‌وقت در مؤسسه باستان‌شناسی دانشگاه لندن بود. پس از ادغام این مؤسسه با کالج دانشگاهی لندن (UCL) در سال ۱۹۸۶، او از سال ۱۹۹۱ تا
لندن (UCL) در سال ۱۹۸۶، او از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۳ مدرس باستان‌شناسی بین‌النهرین در UCL بود و از ۱۹۹۳ تا زمان بازنشستگی‌اش در ۲۰۰۲، استاد باستان‌شناسی آسیای غربی در این دانشگاه بود. علاقه‌های پژوهشی اولیه هرمان شامل برجسته‌نگاری‌های ساسانی در ایران، تجارت لاجورد در هزاره سوم پیش از میلاد از افغانستان، و عاج‌های نیمرود بود. در سال ۱۹۹۲، او به عنوان مدیر حفاری‌های مرو، یک سایت اوasis جاده ابریشم در ترکمنستان منصوب شد. او نقش کلیدی در موفقیت درخواست مرو برای تبدیل شدن به نخستین سایت میراث جهانی یونسکو در آسیای
شدن به نخستین سایت میراث جهانی یونسکو در آسیای مرکزی داشت که در سال ۱۹۹۹ به آن اعطا شد. پس از بازنشستگی، او بین سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۲۰ به عنوان استاد پژوهشی افتخاری بازدیدکننده فعالیت کرد و از سال ۲۰۲۰ به عنوان استاد بازنشسته شناخته می‌شود. او همچنین عضو شورای آکادمی بریتانیا بین سال‌های ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۵ بود.
حشمت‌الله مؤید سنندجی ( آبان ۱۳۰۶ یا نوامبر ۱۹۲۷ - درگذشت 25 ژوئن 2018) در خانواده‌ای بهایی در شهر همدان چشم به جهان گشود. مؤید در سال ۱۹۴۹ در رشته ادبیات فارسی و عرب موفق به اخذ مدرک کارشناسی از دانشگاه تهران شد. او پس از فارغ‌التحصیل شدن از دانشگاه، سفری یک ساله به دور تا دور ایران آغاز کرد. او در این سفر از نزدیک با سنن و زندگی ایرانیان در نقاط مختلف کشور آشنا شد و با مردم این مناطق دیدار و گفت‌وگو کرد. حاصل این سفر، دفترچه‌ای از خاطرات و گزارش‌های روزانه او است که تصویری با جزییات از آداب و رسوم و فرهنگ
او است که تصویری با جزییات از آداب و رسوم و فرهنگ حتی مواد غذایی و اسامی خاص نقاط مختلف ایران در آن دیده می‌شود. این یادداشت‌ها در کتابی به نام «یاد یاران» در سال ۲۰۱۵ از سوی «نشر خرد» در آمریکا منتشر شد. حشمت مؤید در سال ۱۹۵۱ برای تکمیل تحصیلات راهی دانشگاه فرانکفورت در آلمان شد. او در دانشگاه فرانکفورت به تکمیل تحصیلات در رشته ادبیات فارسی و آلمانی و همچنین به مطالعه و تحقیق در تصوف و اسلام زیر نظر پروفسور «هلموت ریتر»، خاورشناس و ایران‌شناس مشهور آلمانی مشغول شد. دکتر مؤید در سال ۱۹۵۸، رساله دکترای خود
مشغول شد. دکتر مؤید در سال ۱۹۵۸، رساله دکترای خود را در مورد احمد جام، شاعر مشهور ایرانی قرن پنجم و ششم هجری نوشت. پایان‌نامه دکتر مؤید به نام «مقامات غزنوی» به زبان آلمانی منتشر شده است. آثار. مقالات در دانشنامه ایرانیکا: به عنوان ویراستار: به عنوان نویسنده :
در بدن انسان، سیاهرگ‌های مغزی ()، رگ‌های خونی در جریان خون مغزی هستند که خون را از مخ در مغز انسان تخلیه می‌کنند. آنها بر اساس قسمت‌های بیرونی یا درونی نیم‌کره‌های مغز که به آن‌ها تخلیه می‌شوند، به گروه‌های بیرونی (سیاهرگ‌های سطحی مغز) و درونی (سیاهرگ‌های درونی مغز) قابل تقسیم هستند. سیاهرگ‌های بیرونی. سیاهرگ‌های مغزی بیرونی که به عنوان سیاهرگ‌های سطحی مغز شناخته می‌شوند، عبارتند از سیاهرگ‌های مغزی بالایی، سیاهرگ‌های مغزی پایینی و سیاهرگ‌های مغزی میانی. سیاهرگ‌های مغزی بالایی در سطوح بالایی نیمکره‌ها به
مغزی بالایی در سطوح بالایی نیمکره‌ها به سینوس ساژیتال فوقانی تخلیه می‌شوند. سیاهرگ‌های مغزی فوقانی شامل سیاهرگ آناستوموتیک فوقانی می‌شوند. سیاهرگ‌های درونی. سیاهرگ‌های مغزی درونی به عنوان سیاهرگ‌های مغزی عمقی نیز شناخته می‌شوند و قسمت‌های داخلی عمیق نیمکره‌ها را تخلیه می‌کنند.
روسکایا () یک گروه موسیقی اسکا پانک اتریشی بود که در سال ۲۰۰۵ در وین بنیان نهاده شد. این گروه آهنگ‌های خود را «توربو پولکا متال روسی» می‌نامید چون آثارشان مبتنی بر پولکا، اسکا، فانفار، پاپ، راک و موسیقی سنتی روسی بود. این گروه با شرکت ناپالم رکوردز قرارداد داشت. آنها در اتریش بیشتر به خاطر اجرای ثابت در برنامهٔ کمدی انتهای شب «اتریش خوش آمدی» شناخته می‌شوند. گروه در ۳ فوریه ۲۰۲۳ (همان روزی که هفتمین آلبوم خود را با نام "توربو پولکا پارتی" را منتشر کردند) از هم پاشید؛ زیرا دیگر حاضر به «به‌کارگیری طنزآمیز
هم پاشید؛ زیرا دیگر حاضر به «به‌کارگیری طنزآمیز زبان و نمادها شوروی» در آثارشان به‌دلیل انتقاد عمومی مرتبط با حمله روسیه به اوکراین نبودند.
مولی آنه تیلور (زاده ۶ می ۱۹۸۸ در سیدنی) یک راننده اتومبیل رالی استرالیایی است. او قهرمان رالی استرالیا در سال ۲۰۱۶، اولین و تنها زنی است که قهرمان مسابقات رالی استرالیا شده است و جوانترین زن بدون توجه به جنسیت، و قهرمان مسابقات اکستریم ای در سال ۲۰۲۱ است. او اولین زنی بود که در برنامه ستاره‌های در حال ظهور بین‌المللی بنیاد ورزش‌های موتوری استرالیا (AMSF) پذیرفته شد و همچنین در سال ۲۰۰۶ جایزه بهترین دستاورد سال کنفدراسیون موتوراسپرت استرالیایی را در نیو ساوت ولز دریافت کرد. در سال ۲۰۱۱، او بخشی از مسابقات
ولز دریافت کرد. در سال ۲۰۱۱، او بخشی از مسابقات قهرمانی رالی جهان برنامه پیرلی راننده و یکی از جوانترین و تنها راننده زن شرکت کننده در مسابقات جهانی رالی بود. او چندین قهرمانی از جمله مسابقات قهرمانی رالی پشت سر هم استرالیا در کلاس اف۱۶ را برای سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ به دست آورده است. در سال ۲۰۰۹، او قهرمان مسابقات رالی بانوان بریتانیا شد، اولین راننده‌ای که خارج از بریتانیا این عنوان را کسب کرد. او همچنین در مسابقات رالی قهرمانی اروپا ۲۰۱۳ شرکت کرد. در سال ۲۰۱۶، تیلور برنده رده بندی کلی قهرمانی رالی استرالیا
تیلور برنده رده بندی کلی قهرمانی رالی استرالیا شد.
سکونت انسان در قبرس به دوران پارینه‌سنگی بازمی‌گردد. موقعیت جغرافیایی قبرس باعث شده است که این جزیره در طول هزاره‌ها تحت تأثیر تمدن‌های مختلف شرق مدیترانه قرار گیرد. قبرس پیش از تاریخ. قبل از ورود انسان به قبرس، تنها چهار گونه پستاندار خشکی‌زی در این جزیره وجود داشت، از جمله اسب آبی کوتوله قبرسی و فیل کوتوله قبرس، که در نتیجه کوتولگی جزیره‌ای بسیار کوچک‌تر از اجدادشان در سرزمین اصلی بودند و دو گونه دیگر مشک‌گربه پلسیستوئیدس (Genetta plesictoides) و موش قبرسی که هنوز زنده است بودند. اولین انسان‌هایی که در
که هنوز زنده است بودند. اولین انسان‌هایی که در قبرس ساکن شدند، شکارچی-گردآورنده بودند که حدود ۱۳–۱۲۰۰۰ سال پیش (۱۱–۱۰۰۰۰ قبل از میلاد) به این جزیره آمدند. آخرین سوابق پستانداران بومی به غیر از موش به مدت کوتاهی پس از سکونت انسان برمی‌گردد. شکارچیان-گردآورندگان بعدها گراز وحشی را در حدود ۱۲۰۰۰ سال پیش به این جزیره معرفی کردند، احتمالاً به عنوان منبع غذایی. اولین حضور سکونتگاه‌های کشاورزی دوران نوسنگی به حدود ۸۵۰۰ سال قبل از میلاد می‌رسد. سگ‌ها، گوسفندان، بزها و احتمالاً گاوها نیز همراه با حیوانات وحشی
بزها و احتمالاً گاوها نیز همراه با حیوانات وحشی متعددی مانند روباه‌ها و گوزن‌های زرد ایرانی که قبلاً در این جزیره ناشناخته بودند، معرفی شدند. ساکنان PPNB خانه‌های گرد با کف‌های ساخته شده از موزائیک آهک سوخته (مانند کاستروس، شیلوروکامبوس) ساختند و گندم تک‌دانه و گندم الجزایری را کشت کردند. خوک، گوسفند، بز و گاو نگهداری می‌شدند اما در بیشتر موارد از نظر رفتاری وحشی باقی ماندند. شواهد مربوط به گاو مانند آنچه در شیلوروکامبوس تأیید شده است، نادر است و زمانی که ظاهراً در طول هزاره هشتم قبل از میلاد از بین رفتند،
در طول هزاره هشتم قبل از میلاد از بین رفتند، تا دوره نوسنگی سفالگری دوباره معرفی نشدند. در هزاره ششم قبل از میلاد، فرهنگ خیروکیتیا بدون سفال با کلبه‌های گرد، ظروف سنگی و اقتصادی مبتنی بر گوسفند، بز و خوک مشخص می‌شد. گاو ناشناخته بود و گوزن‌های زرد ایرانی شکار می‌شدند. پس از آن فاز سوتیرای سرامیکی بود. دوران مس‌سنگی با پیکرک‌های سنگی با بازوهای باز مشخص می‌شود. چاه‌های آبی که توسط باستان‌شناسان در غرب قبرس کشف شده است، تصور می‌شود که از قدیمی‌ترین چاه‌های جهان هستند که قدمت آنها به ۹۰۰۰ تا ۱۰۵۰۰ سال می‌رسد
هستند که قدمت آنها به ۹۰۰۰ تا ۱۰۵۰۰ سال می‌رسد و آنها را در عصر سنگ قرار می‌دهد. گفته می‌شود که آنها پیچیدگی مهاجران اولیه و قدردانی آنها از محیط را نشان می‌دهند. در سال ۲۰۰۴، بقایای یک گربه هشت‌ماهه در کنار صاحب انسان خود در یک مکان باستان‌شناسی نوسنگی در قبرس کشف شد. تخمین زده می‌شود که این گور ۹۵۰۰ سال قدمت داشته باشد، که مقدم بر تمدن مصر باستان است و اولین ارتباط شناخته شده گربه‌سانان و انسان را به‌طور قابل توجهی به عقب می‌راند. عصر برنز. در عصر برنز، اولین شهرها مانند انکومی ساخته شدند. استخراج
اولین شهرها مانند انکومی ساخته شدند. استخراج سیستماتیک مس آغاز شد و این منبع به‌طور گسترده تجارت می‌شد. میسنی‌ها یونانی‌ها بدون شک از مرحله پایانی عصر برنز در قبرس ساکن بودند، در حالی که نام یونانی این جزیره از قرن پانزدهم قبل از میلاد در خط ب تأیید شده است. خط میخی قبرسی که هنوز رمزگشایی نشده است، برای اولین بار در مراحل اولیه عصر برنز پسین (LCIB) مورد استفاده قرار گرفت و برای حدود ۵۰۰ سال تا LC IIIB، شاید تا نیمه دوم قرن یازدهم قبل از میلاد ادامه داشت. مشخص نیست که آیا زبان‌های پیش از یونانی فراتر از عصر
نیست که آیا زبان‌های پیش از یونانی فراتر از عصر برنز به عنوان زبان اتئوکیپریوتی باقی مانده‌اند یا خیر، یا اینکه این زبان توسط مهاجران شرقی بعدی معرفی شده است. عصر برنز پسین (۱۳۰۰–۱۲۰۰ قبل از میلاد) زمانی برای رفاه محلی بود. شهرهایی مانند انکومی بر روی یک پلان شبکه مستطیلی بازسازی شدند، جایی که دروازه‌های شهر با محورهای شبکه مطابقت دارند و ساختمان‌های باشکوه متعددی در مقابل سیستم خیابان یا تازه تأسیس شده‌اند. ساختمان‌های رسمی بزرگ ساخته شده از سنگ نما از افزایش سلسله مراتبی و کنترل اجتماعی حکایت دارد. برخی
سلسله مراتبی و کنترل اجتماعی حکایت دارد. برخی از این ساختمان‌ها حاوی امکاناتی برای پردازش و ذخیره روغن زیتون هستند، مانند مارونی-وورنس و ساختمان ایکس در کالاواسوس-آیوس دیمیتریوس. یک پناهگاه با یک محراب شاخدار ساخته شده از سنگ نما در میرتو-پیگادس پیدا شده است، معابد دیگر در انکومی، کیتیون و کوکلیا قرار دارند. هم طرح منظم شهرها و هم تکنیک‌های جدید بنایی نزدیک‌ترین مشابه‌های خود را در سوریه، به ویژه در اوگاریت (رأس شمرا امروزی) پیدا می‌کنند. مقبره‌های مستطیل شکل به تماس‌های نزدیک با سوریه و فلسطین نیز اشاره
شکل به تماس‌های نزدیک با سوریه و فلسطین نیز اشاره می‌کنند. عمل نوشتن گسترش یافت و لوح‌هایی در خط میخی قبرسی در رأس شمرا، سپس شهر اوگاریت پیدا شد. متون اوگاریتی از رأس شرما و انکومی به «یا»، نام آشوری قبرس اشاره می‌کنند، که به نظر می‌رسد در اواخر عصر برنز مورد استفاده قرار گرفته است. شمش‌های مسی به شکل پوست گاو از کشتی‌های غرق‌شده مانند اولوبورون، ایریا و دماغه گلی‌دنیا بازیابی شده‌اند که گواهی بر تجارت گسترده فلزات است. وزنه‌هایی به شکل حیوانات که در انکومی و کالاواسوس یافت می‌شوند از استانداردهای
انکومی و کالاواسوس یافت می‌شوند از استانداردهای سوریه-فلسطین، بین‌النهرین، هیتی و اژه پیروی می‌کنند و بنابراین گواهی بر تجارت گسترده نیز هستند. قبرس اواخر عصر برنز بخشی از امپراتوری هیتی‌ها بود، اما یک دولت مشتری بود و به همین ترتیب مورد حمله قرار نگرفت، بلکه صرفاً بخشی از امپراتوری با انجمن بود و توسط پادشاهان حاکم اوگاریت اداره می‌شد. به این ترتیب قبرس اساساً «با دخالت کمی در امور قبرس تنها ماند». اگرچه یونانی‌های آخه‌ای‌ها از قرن چهاردهم در قبرس زندگی می‌کردند، بیشتر آنها پس از جنگ تروا در این جزیره
می‌کردند، بیشتر آنها پس از جنگ تروا در این جزیره ساکن شدند. آخه‌ای‌ها از ۱۲۱۰ تا ۱۰۰۰ قبل از میلاد قبرس را مستعمره کردند. یونانی‌های دوری‌ها حدود ۱۱۰۰ سال قبل از میلاد به این جزیره رسیدند و برخلاف الگوی سرزمین اصلی یونان، شواهد نشان می‌دهد که آنها به‌طور مسالمت‌آمیز در قبرس ساکن شدند. اعتقاد بر این است که موج دیگری از سکونت یونانی‌ها در قرن بعد (LCIIIB، ۱۱۰۰–۱۰۵۰) رخ داده است، که از جمله موارد دیگر، با نوع جدیدی از گورها (دروموی طولانی) و تأثیرات میسنی در تزئین سفال نشان داده شده است. الاشیه. اَلاشیه، دولت
سفال نشان داده شده است. الاشیه. اَلاشیه، دولت مدیترانه شرقی در عصر برنز که منبع اصلی مس در منطقه بود، احتمالاً در قبرس یا شامل بخش‌هایی از قبرس بوده است. نامه‌های بین پادشاه الاشیه و دولت مصر باستان را می‌توان در نامه‌های عمارنه یافت، در حالی که متون اوگاریتی حاوی مبادلات بین پادشاه الاشیه و پادشاه اوگاریت است. سفالگری. در اواخر عصر برنز (LCIIIA، ۱۲۰۰–۱۱۰۰ قبل از میلاد)، مقادیر زیادی سفال میسنی IIIC:1b به صورت محلی تولید شد. ویژگی‌های معماری جدید شامل دیوارهای سیکلوپی (که در سرزمین اصلی یونان یافت می‌شود)،
سیکلوپی (که در سرزمین اصلی یونان یافت می‌شود)، و همچنین نوع خاصی از سرستون‌های مستطیلی پلکانی که بومی قبرس هستند، می‌شود. مقبره‌های مجلسی به نفع گورهای چاهی رها می‌شوند. مقادیر زیادی سفال IIIC:1b در این دوره در فلسطین نیز یافت می‌شود. در حالی که این قبلاً به عنوان مدرکی از یک تهاجم (مردمان دریا) تعبیر می‌شد، اکنون بیشتر به عنوان یک توسعه بومی دیده می‌شود که توسط افزایش روابط تجاری با قبرس و کرت ایجاد شده است. شواهد تجارت اولیه با کرت در بازیابی باستان‌شناسی در قبرس از سفال‌های کیدونیا، یک مرکز شهری قدرتمند
در قبرس از سفال‌های کیدونیا، یک مرکز شهری قدرتمند در کرت باستان یافت می‌شود. پادشاهی‌های شهری قبرس. اکثر نویسندگان ادعا می‌کنند که پادشاهی‌های شهری قبرس، که برای اولین بار در منابع مکتوب در قرن هشتم قبل از میلاد توصیف شدند، در قرن یازدهم قبل از میلاد تأسیس شده بودند. دیگر محققان بر اساس شبکه‌ای از سرداران، شاهد یک روند کند افزایش پیچیدگی اجتماعی بین قرن‌های ۱۲ و ۸ هستند. در قرن هشتم (دوره هندسی) تعداد سکونتگاه‌ها به شدت افزایش می‌یابد و مقبره‌های یادبود، مانند مقبره‌های «سلطنتی» سلامیس برای اولین بار ظاهر
مقبره‌های «سلطنتی» سلامیس برای اولین بار ظاهر می‌شوند. این می‌تواند نشانه بهتری برای ظهور پادشاهی‌های قبرس باشد. عصر آهن اولیه. عصر آهن اولیه در قبرس پس از دوره زیرمیسنی (۱۱۲۵–۱۰۵۰ قبل از میلاد) در اواخر عصر برنز آغاز می‌شود. این دوره به دوره‌های هندسی (۱۰۵۰–۷۰۰) و باستانی (۷۰۰–۵۲۵) تقسیم می‌شود. اسطوره‌های بنیادگذاری که توسط نویسندگان کلاسیک مستند شده‌اند، بنیانگذاری بسیاری از شهرهای قبرسی را با قهرمانان مهاجر یونانی در پی جنگ تروآ مرتبط می‌دانند. به عنوان مثال، تئوسِر، برادر آیاس، گمان می‌رفت که سلامیس
مثال، تئوسِر، برادر آیاس، گمان می‌رفت که سلامیس را تأسیس کرده است، و آگاپنور آرکادی از نگئا حاکم بومی کیتیراس را جایگزین کرده و پافوس را تأسیس کرده است. برخی از محققان این را خاطره‌ای از استعمار یونان در قرن یازدهم می‌دانند. در مقبره ۴۹ قرن یازدهم از پالائپافوس-اسکالِس سه هرم‌سنگ برنزی با کتیبه‌هایی به خط هجایی قبرسی پیدا شده است که یکی از آنها نام اوفِلتاس را دارد. این اولین نشانه استفاده از زبان یونانی در جزیره است. سوزاندن اجساد به عنوان یک آیین تدفین نیز به عنوان یک رسم یونانی در نظر گرفته می‌شود.
نیز به عنوان یک رسم یونانی در نظر گرفته می‌شود. اولین تدفین سوزاندن اجساد در ظروف برنزی در کوریون-کالُری‌زیکی، مقبره ۴۰، مربوط به نیمه اول قرن یازدهم (LCIIIB) یافت شده است. این قبر حاوی دوپایه سه‌پایه میله برنزی، بقایای یک سپر و یک عصای طلایی نیز بود. در گذشته به عنوان قبر سلطنتی اولین بنیانگذاران آرگیو کوریون دیده می‌شد، اکنون به عنوان مقبره یک شاهزاده قبرسی بومی یا یک شاهزاده فنیقی تعبیر می‌شود. میناکاری کلوئیزون سر عصا با دو شاهین که بر روی آن قرار دارد، هیچ مشابهی در اژه ندارد، اما تأثیر قوی مصری را
هیچ مشابهی در اژه ندارد، اما تأثیر قوی مصری را نشان می‌دهد. جمعیتی که در اوایل عصر آهن در آماتوس زندگی می‌کردند، کتیبه‌هایی را به زبان اتئوکیپریوتی با استفاده از خط میخی قبرسی به جا گذاشتند. مشخص نیست که آیا این زبان از یک زبان عصر برنز که در قبرس صحبت می‌شد، شاید زبانی که در خط میخی قبرسی نوشته شده است، باقی مانده است یا خیر. یا اینکه آیا به زبان‌های هوری-اورارتویی مرتبط بوده است، زیرا مهاجران بعدی شرقی ممکن است این خط را پذیرفته باشند، مشابه اینکه چگونه میسنی‌ها خط مینوسی را پذیرفتند. فنیقی‌ها. شواهد