payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دیپ‌سیک () یک شرکت هوش مصنوعی چینی است که مدل‌های زبانی بزرگ متن‌باز را توسعه می‌دهد. دفتر اصلی این شرکت در هانگژو، ژجیانگ مستقر است و مالکیت و تأمین مالی آن منحصراً برعهده شرکت های-فلایر است که یک صندوق پوشش ریسک چینی است و یکی از بنیان‌گذاران آن، لیانگ ونفنگ، در سال ۲۰۲۳ این شرکت را تأسیس کرده و خودش نیز به‌عنوان مدیرعامل فعالیت می‌کند. دیپ‌سیک قادر است وظایف استدلالی را به خوبی چت‌جی‌پی‌تی انجام دهد، با این حال طبق مقاله ارائه شده خود شرکت، هزینه توسعه آن به مراتب و منابع مصرفی‌اش نیز کمتر بوده است. این
به مراتب و منابع مصرفی‌اش نیز کمتر بوده است. این مدل هوش مصنوعی در شرایطی توسط دیپ‌سیک توسعه یافت که ایالات متحده آمریکا برای محدود کردن توانایی چین در توسعه سامانه‌های هوش مصنوعی پیشرفته، بر روی تراشه‌های انویدیا تحریم‌هایی اعمال کرده بود. در ۱۰ ژانویه ۲۰۲۵، این شرکت نخستین چت‌بات رایگان خود را منتشر کرد که تا ۲۷ ژانویه در اپ استور سیستم عامل iOS ایالات متحده جایگزین چت‌جی‌پی‌تی شد و تبدیل به پردانلودترین اپ رایگان گردید، و باعث شد ارزش سهام انویدیا ۱۸٪ افت کند. دیپ‌سیک چت‌بات هوش مصنوعی مولد خود را
افت کند. دیپ‌سیک چت‌بات هوش مصنوعی مولد خود را متن‌باز کرده است. بدین معنی که کد آن برای استفاده، اصلاح و مشاهده در دسترس قرار دارد و همچنین دسترسی به کد منبع و اسناد طراحی به‌منظور ساخت و توسعه مهیا است. این شرکت پژوهشگران جوان هوش مصنوعی را از برترین دانشگاه‌های چین جذب می‌کند، و حتی افرادی را در خارج از حوزه علوم رایانه استخدام می‌کند تا دانش و توانایی مدل‌هایش در حوزه‌های گوناگون گسترش یابد. تاریخچه. در ۲ نوامبر ۲۰۲۳، دیپ‌سیک اولین مدل خود با نام دیپ‌سیک کدر را معرفی کرد که برای استفاده تجاری رایگان و
کدر را معرفی کرد که برای استفاده تجاری رایگان و به‌طور کامل متن‌باز بود. در ۲۹ نوامبر ۲۰۲۳، دیپ‌سیک مدل زبانی بزرگ خود با نام دیپ‌سیک اِل‌اِل‌ام را راه‌اندازی کرد که تا ۶۷ میلیارد پارامتر مقیاس‌پذیری داشت. این مدل برای رقابت با دیگر مدل‌های زبانی بزرگ آن زمان توسعه یافت و عملکردی نزدیک به GPT-۴ داشت. البته، این مدل با چالش‌هایی در زمینه کارایی محاسباتی و مقیاس‌پذیری روبرو بود. نسخه‌ای چت‌محور از این مدل نیز با نام دیپ‌سیک چت منتشر شد. در ۹ می ۲۰۲۴، دیپ‌سیک-V2 معرفی شد. فایننشال تایمز گزارش داد که این مدل
معرفی شد. فایننشال تایمز گزارش داد که این مدل در مقایسه با رقبا ارزان‌تر بود و هزینه آن ۲ یوان برای هر میلیون توکن خروجی تعیین شده بود. رهبران آزمایشگاه تایگر دانشگاه واترلو، دیپ‌سیک-V2 را در رتبهٔ هفتم در رده‌بندی مدل‌های زبانی بزرگ قرار دادند. در نوامبر ۲۰۲۴، دیپ‌سیک R1-Lite منتشر شد که برای انجام وظایفی مانند استنتاج منطقی، استدلال ریاضی و حل مسئله در زمان واقعی طراحی شده بود. دیپ‌سیک ادعا کرد که این مدل در معیارهایی مانند شعر، AIME و ریاضیات، عملکرد بهتری نسبت به OpenAI o۱ دارد. با این حال، وال استریت
نسبت به OpenAI o۱ دارد. با این حال، وال استریت ژورنال گزارش داد که وقتی از ۱۵ مسئله از نسخه ۲۰۲۴ AIME استفاده شد، OpenAI o۱ سریع‌تر از دیپ‌سیک R۱ به راه‌حل‌ها رسید.
آلیسون کارولین باشفورد ، (متولد 1963) یک مورخ متخصص در تاریخ جهانی و تاریخ علم است. او برنده جایزه استاد تاریخ در دانشگاه نیو ساوت ولز و مدیر مرکز برندگان تاریخ و جمعیت است. آلیسون باشفورد قبلاً پروفسور ور هارمسورث تاریخ امپراتوری و نیروی دریایی در دانشگاه کمبریج (2013-2017) بود. آثار برگزیده. باشفورد علاوه بر اینکه تعدادی از فصل‌های کتاب را نوشته و مقالات مجلات مورد بررسی قرار داده است، کتاب‌های زیر را نوشته یا ویرایش کرده است:
معدن طلای مزرعهٔ شادی در شمال غرب ایران در ناحیهٔ کوهستانی مرتفع استان آذربایجان شرقی، شهرستان ورزقان واقع شده است. جادهٔ دسترسی به این معدن از محور ورزقان به خاروانا و جادهٔ فرعی چیچکلو بعد از روستای شرف آباد می‌باشد. ارتفاع معدن ۱۹۶۰ متر از سطح دریا بوده و آب و هوای منطقه در زمستان سرد و یخ بندان با حدود دمای ۳۰- درجهٔ سانتی‌گراد و تابستان معتدل با دمای حدود ۳۵ درجه سانتی گراد را دارد. این معدن در سال ۱۳۷۹ توسط مهندسان سازمان زمین‌شناسی، شناسایی و معرفی شد و سرانجام پس از گذشت حدود یک دهه، در سال ۱۳۹۳ با
و سرانجام پس از گذشت حدود یک دهه، در سال ۱۳۹۳ با سرمایه‌گذاری یک شرکت چینی احداث شد. هم‌اکنون مدیر عامل شرکت بهره‌بردار این معدن بائوهوا کونگ می‌باشد. ممانعت کارفرمای چینی از فعالیت کارگران. از ۲۲ دی ماه ۱۴۰۳ کارفرما و پیمانکار چینی با متوقف کردن موقت فعالیت معدن طلای مزرعهٔ شادی، اجازه ورود به کارگران شاغل در این واحد را نمی‌دهد. گرچه هنوز قطعیتی در تعدیل این کارگران وجود ندارد. بر پایهٔ اظهارات این کارگران، از قرار معلوم نزدیک به ۵۰ تا ۶۰ نفر از کارگران از حضور در محل کار خود منع شده‌اند. دلیل این اقدام
حضور در محل کار خود منع شده‌اند. دلیل این اقدام هم اگر چه به صورت دقیق مشخص نشده اما کارگران مدعی‌اند در ادامه پیگیری مطالبات قانونی‌شان بوده است. این کارگران بین ۸ تا ۱۰ سال سابقه کار دارند. با وجود اینکه فعالیت معدن طلای مزرعهٔ شادی به عنوان یکی از بزرگ‌ترین معادن طلای کشور با بیش از دو میلیون ۱۷۵ هزار تن ذخیره معدنی در ۱۱٫۵ هکتار از اراضی روستای مزرعهٔ شادی از سال ۱۳۹۳ شروع شده است؛ کارگران که همگی از اهالی روستاهای اطراف این معدن هستند نه تنها از مزایای این معدن بی‌بهره بوده‌اند بلکه منبع درآمد
مزایای این معدن بی‌بهره بوده‌اند بلکه منبع درآمد زندگیشان که از طریق کشاورزی، دامداری و زنبورداری بوده نیز تحت تأثیر این معدن قرار گرفته است.
اِکس تونک یک اصطلاح حقوقی است که از لاتین مشتق شده است و به معنای «از ابتدا» است. می‌توان آن را با "اکس نونک" که به معنای «از این به بعد» است مقایسه کرد. نمونه‌ای از کاربرد این اصطلاح را می‌توان در حقوق قراردادها یافت، که در آن ابطال قرارداد می‌تواند منجر به باطل بودن آن "ex nunc" شود، یعنی از آن به بعد، یا "ex tunc"، در این صورت به گونه‌ای رفتار می‌شود که گویی هرگز منعقد نشده است. به وجود نمونه دیگر را می‌توان در دادگاه‌های کلیسا یافت. این دادگاه‌ها، پس از سازش ترنته در سال ۱۵۸۲، حق ابطال ازدواج "ex tunc"
سازش ترنته در سال ۱۵۸۲، حق ابطال ازدواج "ex tunc" را به دست آوردند، به این معنی که دلیل خوبی وجود داشت که باید باطل شود. نتیجه این است که زوج مذکور از نظر کلیسا هرگز ازدواج نکرده‌اند و می‌توانند دوباره توسط یک کشیش ازدواج کنند، که معمولاً اگر طلاق می‌گرفتند نمی‌توانستند انجام دهند. در برخی موارد، در دادگاه‌های ایتالیا سلب صلاحیت از دفاتر ناسازگار، "ex tunc" اعلام شده است.
آنتونی پاول "جوجو" موچیاچیو جونیور (به ؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ) مدیر پارک‌ها و مکان‌های گردشگری ایالات متحده آمریکا در ددهام، ماساچوست بود. منشی شهر پل مونچباخ، وی را به عنوان کسی که «تمام زندگی خود را وقف شهر کرده» توصیف کرد. درگذشت. موچیاچیو در ۱ ژانویهٔ ۲۰۲۵، در سن ۸۶ سالگی درگذشت.
دیوید کنت فیلدهاوس (FBA) (7 ژوئن 1925 - 28 اکتبر 2018) یک مورخ انگلیسی امپراتوری بریتانیا بود. فیلد هاوس از والدین مامورین در موسوري شمال هند متولد شد. او برای تحصیل در دان کلوز مدرسه، چلنتنهم، از سال ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۳ به انگلستان فرستاده شد. فیلدهاوس سپس خدمت دریایی را تکمیل کرد، قبل از اینکه در کالج ملکه، آکسفورد تاریخ بخواند.
جان اندرو گالاگر (1 آوریل 1919 - 5 مارس 1980)، معروف به جک گالاگر ، مورخ امپراتوری بریتانیا بود که بین سال های 1963 و 1970 استاد بیت تاریخ مشترک المنافع در دانشگاه آکسفورد بود و از سال 1971 تا زمان مرگش پروفسور ور هارمسورث تاریخ امپراتوری و دریایی در دانشگاه کمبریج بود.
سومین حمله به بنی ثعلبه در سپتامبر سال 627 میلادی، ششمین ماه ازسال ششم هجری قمری رخ داد. در جمادی الثانی، زید به عنوان فرمانده 15 نفر به بنی ثعلبه حمله کرد و 20 شتر آنها را به غنیمت گرفت، اما اعضای قبیله فرار کردند. چهار روز را در آنجا گذراند و سپس به مدینه بازگشت. اولین حمله به بنی ثعلبه دو ماه پیش از آن صورت گرفته بود. منابع اولیه اسلامی. این واقعه در ابن سعد ، کتاب الطبقات الکبیر، جلد 2 آمده است
دومین غزوه وادی القری در ژانویه سال 628 میلادی، نهم ماه 6 هجری قمری صورت گرفت غزوه توسط زید بن حارثه یا ابوبکر برای انتقام از یک کمین انجام شد. توسط بنی فزاره علیه گروهی متشکل از 12 پیشاهنگ به رهبری زید بن حارثه برای نظارت بر اطراف انجام شد. مدینه در برابر حملات قبایل متخاصم. شب هنگام خواب به حزب حمله شد، نه مسلمان کشته شدند، خود زید بن حارثه پس از تحمل چندین جراحت فرار کرد. پس زمینه. زید بن حارث به یک لشکرکشی تجاری به شام رفت و با او تجارت یاران محمد (ص) بود. هنگامی که در نزدیکی وادی القری بود با گروهی از
هنگامی که در نزدیکی وادی القری بود با گروهی از قبیله فزاره بنی بدر ملاقات کرد. بر او و یارانش حمله کردند و آنچه را که نزد آنان بود ربودند. تعدادی از یارانش کشته شدند و خودش مجروح از میدان حمل شد. زید نذر کرد که سر خود را برای طهارت تشریفات نشوید (یعنی نذر کرد که از آمیزش خودداری کند) تا زمانی که با مردم فزاره نبرد کند. حمله انتقام جویانه. پس از بهبودی وی از مجروحیت و اقامه نماز صبح به گروهان دستور حمله به دشمن داده شد. در وادی القری به آنها حمله کرد و تلفات سنگینی بر آنها وارد کرد. برخی از آنها کشته و برخی
سنگینی بر آنها وارد کرد. برخی از آنها کشته و برخی دیگر اسیر شدند. در مجموع 30 سوار کشته شدند، از جمله رهبر که پیرزنی به نام ام قرفه بود. ام قرفه، عمه عُیینه را نزد محمد برد. زید نیز دختر ام قرفه را به اسارت گرفت و به محمد داد و او در ازای اسیران مسلمان (بر اساس مجموعه احادیث صحیح مسلم ) او را به مکه ها داد. منابع اولیه اسلامی. این واقعه به تفصیل در مجموعه احادیث اهل سنت، صحیح مسلم ذکر شده است. اشاره می کند که دختر ام قرفه با اسیران مسلمانی که در مکه نگهداری می شدند مبادله شد.
راهزنی به بنی ثعلبه به مجموعه ای از حملات به بنی ثعلبه اشاره دارد. ممکن است به:
یورش عمرو بن العاص به روهات، در ژانویه ۶۳۰ میلادی، نهمین ماه از هشتمین سال هجری قمری صورت گرفت. راهزنی برای تخریب سووه. در همان ماه بت العزه توسط خالد بن ولید ویران شد، عمرو بن العاص مأمور شد تا بت دیگری را که بنی هذیل آن را می‌پرستید به نام سوئه نابود کند. قبلاً در فاصله سه کیلومتری از مکه ایستاده بود. عمرو در مورد سؤالی که دربان مطرح کرد، گفت که محمد به او دستور داده است که بت را بکوبد. آن مرد به عمرو هشدار داد که نمی‌تواند این کار را انجام دهد. عمرو به بت نزدیک شد و آن را از بین برد، سپس تابوت کنار آن را
نزدیک شد و آن را از بین برد، سپس تابوت کنار آن را شکست اما چیزی نیافت. آن مرد بلافاصله اسلام را پذیرفت.
سرت تو کار خودت باشه یک ضرب‌المثل رایج انگلیسی است که خواستار احترام به حریم شخصی دیگران است. این ضرب‌المثل می‌گوید که فرد باید از دخالت کردن در چیزی که به او ربطی ندارد و بر او تأثیر نمی‌گذارد، دست بردارد. ریشه. عبارت یونانی πράσσειν τὰ ἴδια، که در نامه اول سنت پل به تسالونیکیان نوشته شد، معمولاً به عنوان «سرت به کار خودت باشه» ترجمه می‌شود. اولین سکه‌ای که توسط ایالات متحده ضرب شد و به طور رسمی به گردش درآمد، سنت فوجیو نام دارد که ضرب‌المثل «سرت به کار خودت باشه» بر روی سکه حک شد.
آماده‌ای یا نه یک بازی ویدئویی تیراندازی اول شخص تاکتیکی ساخته استودیو VOID Interactive است که در سال ۲۰۲۳ برای مایکروسافت ویندوز منتشر شده است. این بازی دربارهٔ عملیات یک تیم پلیس SWAT در شهر خیالی Los Sueños آمریکا است که در میان موج جنایت خشونت‌آمیز باید علیه ناامن کنندگان امنیت عملیات اجرا کنند. "آماده‌ای یا نه" به حالت دسترسی زودهنگام در استیم در ۱۷ دسامبر ۲۰۲۱ منتشر شد، این بازی بخاطر جو و گیم پلی خود با استقبال خوبی روبرو شد و به عنوان یک دنباله معنوی برای سری بازی‌های SWAT در نظر گرفته می‌شود.
برذیل دمیراج (زاده 29 مارس 1958) زبان شناس و آلبانی شناس آلبانیایی است. او را یکی از کارشناسان برجسته در مطالعه ریشه شناسی آلبانیایی می دانند.
پارک ملی داخله یک پارک ملی در مراکش است که در سال ۲۰۱۴ تأسیس شد و در صحرای غربی قرار دارد. مساحت این پارک ۱۸٬۸۸۸٫۸۹ کیلومتر مربع است. این پارک در فهرست پیشنهادی مراکش برای ثبت در میراث جهانی یونسکو قرار دارد. خلیج الداخله، که در محدوده این پارک واقع شده است، از سال ۲۰۰۵ به‌عنوان یکی از سایت‌های رامسر شناخته می‌شود. پارک ملی الداخله همچنین پناهگاهی برای غزال مهوار() محسوب می‌شود.
ریستیینا () در سوئدی همچنین به نام «کریستینا» شناخته می‌شود) یک شهرداری در فنلاند بود. این شهرداری در سال ۱۶۴۹ تأسیس شد و به افتخار کریستینا استنباک، همسر استاندار کل و شمارش پر بره نامگذاری شد. از ابتدای سال ۲۰۱۳، ریستیینا بخشی از شهر میکلی است. ریستیینا در استان فنلاند شرقی قرار دارد و بخشی از ساوونیای جنوبی منطقه است. این شهرداری جمعیتی برابر با نفر (تا ۳۱ دسامبر ۲۰۱۲) دارد و مساحتی برابر با که از این مقدار آب است.تراکم جمعیت آن برابر با است. این شهرداری به صورت تک‌زبانه فنلاندی است.
سبک مانوئلین (، )، که گاه با عنوان گوتیک متأخر پرتغالی نیز شناخته می‌شود، یک سبک مجلل و تلفیقی در معماری پرتغالی است که در قرن شانزدهم، طی رنسانس پرتغال و عصر اکتشاف پدید آمد. معماری مانوئلین شامل عناصر دریایی و بازنمایی‌هایی از اکتشافاتی است که از سفرهای واسکو دو گاما و پدرو آلوارز کابرال به دست آمد. این سبک نوآورانه، جنبه‌هایی از معماری گوتیک متأخر گوتیک شعله‌سان را با موتیف‌های اصیل و تأثیرات معماری پلاترسک، مدجن، معماری ایتالیایی و فلاندر تلفیق می‌کند. سبک مانوئلین گذار از گوتیک متأخر به معماری رنسانس
سبک مانوئلین گذار از گوتیک متأخر به معماری رنسانس را نشان می‌دهد. ساخت کلیساها و صومعه‌ها در این سبک عمدتاً از محل درآمدهای حاصل از تجارت ادویه پرسود با آفریقا و هند تأمین مالی می‌شد. نام. این سبک به نام خود، سال‌ها بعد توسط فرانسیسکو آدولفو دو وارنهگن، مارکی دو پورتو سگورو، در کتابش با عنوان "Noticia historica e descriptiva do Mosteiro de Belem, com um glossario de varios termos respectivos principalmente a architectura gothica" که در سال ۱۸۴۲ نوشته شد، نام‌گذاری شد. وارنهگن این سبک را به افتخار مانوئل
نام‌گذاری شد. وارنهگن این سبک را به افتخار مانوئل یکم، پادشاه پرتغال که سلطنت او (۱۴۹۵–۱۵۲۱) با توسعه این سبک همزمان بود، نام‌گذاری کرد. تاریخچه. این سبک تأثیر عمیقی از موفقیت‌های شگفت‌انگیز سفرهای اکتشافی ناوبران پرتغالی از مناطق ساحلی آفریقا تا کشف برزیل و مسیرهای اقیانوسی به خاور دور گرفت. هرچند دوره این سبک مدت کوتاهی (از ۱۴۹۰ تا ۱۵۲۰) به طول انجامید، اما نقش مهمی در توسعه هنر پرتغال ایفا کرد. تأثیر این سبک فراتر از دوران سلطنت مانوئل یکم گسترش یافت. در تجلیل از قدرت دریایی جدید پرتغال، این سبک در
در تجلیل از قدرت دریایی جدید پرتغال، این سبک در معماری (کلیساها، صومعه‌ها، کاخ‌ها، قلعه‌ها) ظاهر شد و به سایر هنرها همچون مجسمه‌سازی، نقاشی، آثار هنری ساخته‌شده از فلزات گران‌بها، سفالیه و مبلمان نیز نفوذ کرد. ویژگی‌ها. این سبک تزئینی به‌خاطر تزئینات پیچیده و استادانه‌ای که در درگاه‌ها، پنجره‌ها، ستون‌ها و طاق‌ها به چشم می‌خورد، شناخته می‌شود. در دوره پایانی، این سبک گرایشی به اغراق بیش از حد پیدا کرد، همان‌طور که در تومار دیده می‌شود. چندین عنصر به‌طور مکرر در این سنگ‌تراشی‌های پیچیده دیده می‌شوند:
مکرر در این سنگ‌تراشی‌های پیچیده دیده می‌شوند: نمونه‌ها. زمانی که شاه مانوئل یکم در سال ۱۵۲۱ درگذشت، او ۶۲ پروژه ساختمانی را تأمین مالی کرده بود. با این حال، بسیاری از معماری‌های اصلی مانوئلین در پرتغال بر اثر زمین‌لرزه ۱۷۵۵ لیسبون و سونامی متعاقب آن تخریب شد یا به شکلی آسیب دید که امکان بازسازی آن وجود نداشت. در لیسبون، کاخ ریبیرا که محل اقامت شاه مانوئل یکم بود، به همراه بیمارستان رویال دی تودوس او سانتوس و چندین کلیسا نابود شد. با این حال، شهر هنوز نمونه‌های برجسته‌ای از این سبک مانند صومعه ژرونیموس
برجسته‌ای از این سبک مانند صومعه ژرونیموس (طراحی شده عمدتاً توسط دیگو بویتاک و ژوائو د کاستیلو) و قلعه کوچک برج بلم (طراحی شده توسط فرانسیسکو د آرودا) را در خود جای داده است. هر دوی این بناها در نزدیکی یکدیگر در منطقه بلم واقع شده‌اند. درگاه کلیسای کلیسای بانوی ما از کونسیسائو ولا در مرکز لیسبون نیز از تخریب جان سالم به در برده است. خارج از لیسبون، کلیسا و تالار فصل صومعه مسیح در تومار (پرتغال) (طراحی شده توسط دیگو د آرودا) یک بنای مهم مانوئلین است. به‌ویژه پنجره بزرگ تالار فصل، با نقش‌ونگارهای پیچیده و
پنجره بزرگ تالار فصل، با نقش‌ونگارهای پیچیده و طرح‌های طناب‌پیچ، یکی از برجسته‌ترین دستاوردهای سبک مانوئلین به‌شمار می‌رود. دیگر بناهای مهم مانوئلین شامل طاق‌های صومعه سلطنتی (طراحی شده توسط دیگو بویتاک) و صومعه باتالها (طراحی شده توسط ماتیوس فرناندز) در صومعه باتالها و کاخ سلطنتی سینترا می‌شوند. از دیگر بناهای برجسته مانوئلین می‌توان به کلیسای صومعه عیسی ستوبال (یکی از نخستین کلیساهای مانوئلین که توسط دیگو بویتاک طراحی شده)، صومعه سانتا کروز در کویمبرا، کلیساهای اصلی گولگا، ویلا دو کنده، مورا، کامینیا،
کلیساهای اصلی گولگا، ویلا دو کنده، مورا، کامینیا، الیبنسا و بخش‌هایی از کلیساهای جامع براگا (نمازخانه اصلی)، ویزئو (طاق‌ریزی ناو) و گوآردا (درگاه اصلی، ستون‌ها، طاق‌ریزی) اشاره کرد. ساختمان‌های غیرمذهبی به سبک مانوئلین نیز در اوورا (از جمله کاخ سلطنتی اوورا در سال ۱۵۲۵، طراحی شده توسط پدرو د تریلو، دیگو د آرودا و فرانسیسکو د آرودا) و قلعه اورامونت (ساخته شده در سال ۱۵۳۱)، ویانا دو کاستلو، گیماریش و شهرهای دیگر وجود دارند. این سبک به هنرهای تزئینی نیز گسترش یافت و در سراسر امپراتوری پرتغال، از جمله جزایر
یافت و در سراسر امپراتوری پرتغال، از جمله جزایر آزور، مادیرا، مناطق استعماری در شمال آفریقا، برزیل مستعمراتی، گوا در هند پرتغالی و حتی ماکائوی پرتغال در چین رواج یافت. تأثیرات آن در جنوب اسپانیا، جزایر قناری، شمال آفریقا و مستعمرات سابق اسپانیا در پرو و مکزیک نیز قابل مشاهده است.
ساناتوریوم پایمیو (, ) یک بیمارستان سل سابق در پایمیو، جنوب غربی فنلاند است که توسط معمار فنلاندی آلوار آلتو طراحی شده است. آلتو طراحی این پروژه را پس از بردن مسابقه معماری در سال ۱۹۲۹ دریافت کرد. ساختمان در سال ۱۹۳۳ تکمیل شد و بلافاصله پس از آن نقدهای مثبتی هم در فنلاند و هم در خارج از کشور دریافت کرد. این ساختمان تا اوایل دهه ۱۹۶۰ به عنوان یک بیمارستان سل خدمت می‌کرد و سپس به یک بیمارستان عمومی تبدیل شد. امروزه این ساختمان متعلق به بیمارستان دانشگاه تورکو است ولی به عنوان بیمارستان فعالیت نمی‌کند؛ بلکه از
ولی به عنوان بیمارستان فعالیت نمی‌کند؛ بلکه از سال ۲۰۱۴ این ساختمان به عنوان مرکز توانبخشی خصوصی برای کودکان عمل کرده است. این ساناتوریوم نامزد دریافت میراث جهانی یونسکو شده است.
مجموعه دژهای ویلنیوس ( یا ) گروهی از سازه‌های فرهنگی و تاریخی است که در ساحل چپ رودخانه نریس، نزدیک به تلاقی آن با ویلنیا، در شهر ویلنیوس، لیتوانی قرار دارند. این مجموعه، که تکامل آن بین قرون ۱۰ تا ۱۸ میلادی صورت گرفته، یکی از مهم‌ترین سازه‌های دفاعی لیتوانی بوده است. این مجموعه شامل سه قلعه بوده است: قلعه بالایی، قلعه پایینی و قلعه کج (). قلعه کج در سال ۱۳۹۰ میلادی توسط شوالیه‌های تتونیک به آتش کشیده شد و هرگز بازسازی نشد. قلعه‌های ویلنیوس پس از سال ۱۳۹۰ چندین بار توسط شوالیه‌های تتونیک مورد حمله قرار
چندین بار توسط شوالیه‌های تتونیک مورد حمله قرار گرفتند، اما آن‌ها موفق به تصرف کل مجموعه نشدند. تصرف کامل مجموعه برای اولین بار در جریان نبرد ویلنیوس در سال ۱۶۵۵ رخ داد. به‌زودی پس از این واقعه، قلعه‌های آسیب‌دیده اهمیت خود را از دست دادند و بسیاری از ساختمان‌های آن متروکه شدند. در دوران تقسیم لهستان و ضمیمه شدن این منطقه به دیگر قلمروها، برخی ساختمان‌های تاریخی تخریب شدند؛ همچنین، بسیاری دیگر در جریان ساخت استحکامات در قرن ۱۹ میلادی آسیب دیدند. امروزه، برج گدیمیناس باقی‌مانده از این مجموعه، به نمادی مهم
گدیمیناس باقی‌مانده از این مجموعه، به نمادی مهم از شهر ویلنیوس و ملت لیتوانی تبدیل شده است. هر ساله در اول ژانویه، پرچم لیتوانی برای بزرگداشت روز پرچم بر فراز این برج برافراشته می‌شود. این مجموعه بخشی از موزه ملی لیتوانی، یکی از بزرگ‌ترین موزه‌های کشور، است. تاریخچه قلعه بالایی. بخشی از مجموعه قلعه ویلنیوس که در قسمت بالایی ساخته شده است، به نام قلعه بالایی شناخته می‌شود. تپه‌ای که این قلعه بر روی آن قرار دارد، به عنوان تپه گدیمیناس شناخته می‌شود. سطح صاف بالای این تپه به شکل بیضی است و ارتفاع آن بین و طول
این تپه به شکل بیضی است و ارتفاع آن بین و طول آن حدود است. اطلاعات باستان‌شناسی نشان می‌دهد که این محل از زمان دوران نوسنگی مسکونی بوده است. در قرن نهم، دیوارهای دفاعی چوبی این تپه تقویت و با سنگ مستحکم شدند. حدود قرن دهم، یک قلعه چوبی بر روی این تپه ساخته شد و از قرن سیزدهم، دیوارهای سنگی همراه با برج‌ها، تپه را محصور کردند. در زمان حکومت گدیمیناس، شهر ویلنیوس به عنوان پایتخت لیتوانی انتخاب شد. در سال ۱۳۲۳، قلعه بهبود یافته و گسترش پیدا کرد. لیتوانی در دوران جنگ‌های صلیبی شمالی بیش از دو قرن درگیر جنگ
دوران جنگ‌های صلیبی شمالی بیش از دو قرن درگیر جنگ بود. شوالیه‌ها با ادعای تلاش برای تغییر مذهب لیتوانیایی‌های پاگان به کلیسای کاتولیک، قصد فتح لیتوانی را داشتند. با تبدیل ویلنیوس به یکی از مهم‌ترین شهرهای کشور، این شهر به هدف اصلی نظامی تبدیل شد. مجموعه قلعه در سال‌های ۱۳۶۵، ۱۳۷۵، ۱۳۷۷، ۱۳۸۳، ۱۳۹۰، ۱۳۹۲، ۱۳۹۴ و ۱۴۰۲ توسط شوالیه‌های تتونیک مورد حمله قرار گرفت، اما هرگز به‌طور کامل تصرف نشد. در سال ۱۳۹۰، مخرب‌ترین حملات توسط مارشال‌های شوالیه‌های تتونیک، انگلهارد راب فون ویلشتاین و کنراد فون والنروده، در طول
راب فون ویلشتاین و کنراد فون والنروده، در طول جنگ داخلی لیتوانی (۱۳۸۹–۱۳۹۲) بین ویتائوتاس و پسرعمویش یوگایوا رخ داد. در این حملات، بسیاری از اشراف‌زادگان اروپای غربی، از جمله هنری، ارل دربی و هنری چهارم آینده، با ۳۰۰ شوالیه شرکت داشتند. در زمان حمله سال ۱۳۹۰، مجموعه قلعه شامل سه بخش بود: قلعه بالایی، پایینی و قلعه کج. شوالیه‌های تتونیک موفق به تصرف و تخریب قلعه کج شدند، اما نتوانستند دو قلعه دیگر را بگیرند. در حمله سال ۱۳۹۴، قلعه‌های ویلنیوس به مدت بیش از سه هفته محاصره شدند و یکی از برج‌های دفاعی تخریب شد
هفته محاصره شدند و یکی از برج‌های دفاعی تخریب شد و به نریس فرو افتاد. جنگ داخلی بین ویتائوتاس و یوگایوا با توافق آستراوا در سال ۱۳۹۲ خاتمه یافت و ویتائوتاس عنوان دوک بزرگ لیتوانی را به دست آورد. در دوران حکومت او، قلعه بالایی بازسازی گسترده‌ای را تجربه کرد. پس از آتش‌سوزی بزرگ در سال ۱۴۱۹، ویتائوتاس بازسازی قلعه بالایی و تقویت دیگر ساختمان‌های مجموعه را آغاز کرد. بقایای امروزی قلعه بالایی متعلق به این دوره است. بازسازی قلعه فوقانی. قلعه فوقانی در سبک معماری گوتیک بازسازی شد و از کاشی‌های سبز لعاب‌دار برای
گوتیک بازسازی شد و از کاشی‌های سبز لعاب‌دار برای سقف آن استفاده شد. تالار برجک دفاعی در طبقه دوم قلعه فوقانی، بزرگ‌ترین تالار این مجموعه بود (۱۰ در ۳۰ متر)؛ این تالار کمی کوچک‌تر از تالار کاخ استاد اعظم در مالبورک (دژ) (۱۵ در ۳۰ متر) بود، اما بسیار بزرگ‌تر از تالار قصر دوک در قلعه جزیره تراکای (۱۰ در ۲۱ متر) به‌شمار می‌رفت. بازسازی قلعه در سال ۱۴۲۲ به پایان رسید. دولت برنامه‌هایی برای تاج‌گذاری پادشاه اعلام‌شده، ویتاوتاس بزرگ، در این قلعه داشت که با مرگ زودهنگام او این مراسم انجام نشد. پس از قرن شانزدهم،
او این مراسم انجام نشد. پس از قرن شانزدهم، قلعه فوقانی دیگر نگهداری نشد و در اثر بی‌توجهی آسیب دید. تا اوایل قرن هفدهم، زندانی برای اشراف‌زادگان در این قلعه وجود داشت. آخرین بار این قلعه در زمان تهاجم مردم روس در سال ۱۶۵۵ به‌عنوان دژ استفاده شد؛ زمانی که برای نخستین بار در تاریخ لیتوانی، ارتشی خارجی کل مجموعه را تصرف کرد. شش سال بعد، ارتش مشترک‌المنافع لهستان–لیتوانی موفق شد ویلنیوس و قلعه‌ها را بازپس گیرد. پس از آن، قلعه فوقانی متروکه شد و بازسازی نشد. این مجموعه در طول جنگ جهانی آسیب‌های جدی دید. در این
مجموعه در طول جنگ جهانی آسیب‌های جدی دید. در این زمان، تنها برج غربی، معروف به برج گدیمیناس، باقی ماند که به نماد ویلنیوس و لیتوانی تبدیل شده است. از قلعه فوقانی تنها بقایای محدودی از برج اصلی و دیگر برج‌ها باقی مانده است. تاریخچه قلعه تحتانی. مجموعه قلعه از دوران نوسنگی سکونت‌گاه بوده است. پیش از قرن سیزدهم، ساختارهای آن از چوب ساخته می‌شد. در قرون سیزدهم و چهاردهم، دیوارهای دفاعی، برج‌ها و دروازه‌هایی از سنگ ساخته شدند که چندین بار بازسازی و گسترش یافتند. تنها ساختارهایی که به‌طور مستقل دست‌نخورده باقی
تنها ساختارهایی که به‌طور مستقل دست‌نخورده باقی مانده‌اند، در قلعه تحتانی قرار دارند. دو بنای اصلی قلعه تحتانی، کاخ سلطنتی و کلیسای جامع ویلنیوس هستند. کاخ دوک بزرگ. کاخ دوک بزرگ در قلعه تحتانی طی سال‌ها گسترش یافت و در قرون شانزدهم و میانه قرن هفدهم شکوفا شد. این کاخ به مدت چهار قرن، مرکز سیاسی، اداری و فرهنگی دوک‌نشین بزرگ لیتوانی بود. در قرون سیزدهم و چهاردهم، ساختمان‌های سنگی در محل کاخ وجود داشت؛ برخی باستان‌شناسان معتقدند که کاخی چوبی نیز در این مکان قرار داشته است. کاخ سلطنتی سنگی در قرن پانزدهم و
قرار داشته است. کاخ سلطنتی سنگی در قرن پانزدهم و احتمالاً پس از آتش‌سوزی بزرگ در سال ۱۴۱۹ ساخته شد. ساختمان‌های سنگی موجود و سازه‌های دفاعی قلعه تحتانی که مانع ساخت‌وساز بودند، تخریب شدند و کاخ سلطنتی به سبک گوتیک ساخته شد. برج اصلی قلعه فوقانی و کاخ سلطنتی برای تاج‌گذاری ویتاوتاس بزرگ طراحی شده بودند. کاخ گوتیک دارای سه جناح بود و تحقیقات نشان می‌دهد که ساختمانی دوطبقه با زیرزمین بوده است. کلیسای جامع ویلنیوس. کاخ بزرگ دوک‌نشین و کلیسای جامع ویلنیوس در طول قرن‌ها یک مجموعه را تشکیل داده و در کنار هم قرار
قرن‌ها یک مجموعه را تشکیل داده و در کنار هم قرار داشتند، اما تاریخچه این دو بنا متفاوت است. شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد در دوران پیش از مسیحیت، خدای پگانی پرکوناس در این مکان پرستیده می‌شد. گفته شده است که میندوگاس، پادشاه لیتوانی، در سال ۱۲۵۱ کلیسای اصلی را به‌عنوان محل تعمید خود در آئین مسیحی ساخت. پس از مرگ او در سال ۱۲۶۳، این مکان دوباره به عبادت اسطوره‌شناسی لیتوانیایی اختصاص یافت. در سال ۱۳۸۷، زمانی که لیتوانی رسماً به مسیحیت گروید، دومین کلیسای جامع با سبک معماری گوتیک و پنج نمازخانه ساخته شد.
جامع با سبک معماری گوتیک و پنج نمازخانه ساخته شد. این کلیسا در سال ۱۴۱۹ دچار آتش‌سوزی شد. پس از آن، ویتوتاس کلیسای جامع بزرگ‌تری با سبک گوتیک در همان مکان بنا کرد. در سال ۱۵۲۲ این کلیسا بازسازی شد و منابع مکتوب برای اولین بار به برج ناقوس آن اشاره کردند. برج ناقوس در محل یکی از برج‌های دفاعی قلعه پایینی در حدود قرن پانزدهم ساخته شد. پس از آتش‌سوزی سال ۱۵۳۰، کلیسا دوباره بازسازی شد و از ۱۵۳۴ تا ۱۵۵۷ نمازخانه‌ها و گورابه‌های بیشتری به آن اضافه شدند. در این دوران، کلیسا ویژگی‌های معماری مربوط به رنسانس را به
کلیسا ویژگی‌های معماری مربوط به رنسانس را به خود گرفت. پس از آتش‌سوزی دیگری در سال ۱۶۱۰، کلیسا بار دیگر بازسازی شد و دو برج در نمای جلویی اضافه شد. این کلیسا در طول سال‌ها چندین بار بازسازی و تزئین شد. در سال ۱۷۸۳، کلیسای جامع توسط لوریانس گوچویچوس با سبک معماری نئوکلاسیک بازسازی شد و شکل چهارگوش و منظم خود را به دست آورد. این طرح تا امروز حفظ شده است. بین سال‌های ۱۷۸۶ و ۱۷۹۲، سه مجسمه روی بام کلیسا قرار گرفت: سنت کاسیمیر در جنوب، سنت استانیسلاوس در شمال، و سنت هلنا در مرکز. این مجسمه‌ها در سال ۱۹۵۰
و سنت هلنا در مرکز. این مجسمه‌ها در سال ۱۹۵۰ برداشته شدند و در سال ۱۹۹۷ بازسازی شدند. چندین شخصیت تاریخی برجسته در سرداب‌های کلیسا به خاک سپرده شده‌اند، از جمله ویتوتاس بزرگ (۱۴۳۰)، برادر او زیگیسموند کاستوایتیس (۱۴۴۰)، پسرعمویش شویتریگایلا (۱۴۵۲)، سنت کاسیمیر (۱۴۸۴)، الکساندر یاگیلون (۱۵۰۶)، و دو همسر سیگیسموند دوم آگوستوس: الیزابت هابسبورگ (۱۵۴۵) و باربارا رادزیویل (۱۵۵۱). در دهه ۱۹۵۰، این کلیسا به کاربری سکولار تبدیل شد. بازگشایی آن به‌عنوان کلیسا در اواخر دهه ۱۹۸۰ به‌عنوان نقطه عطفی در تاریخ معاصر