payamvha/North_RAG huggingface dataset:
روابط آلمان و لسوتو به روابط دو جانبه میان آلمان و لسوتو اشاره دارد. این دو کشور از سال ۱۹۶۶ دارای روابط دیپلماتیک رسمی هستند. تاریخچه. جمهوری فدرال آلمان در ۱۵ فوریه ۱۹۶۶، پس از استقلال لسوتو، روابط دیپلماتیک خود را با این کشور برقرار کرد و دو سال بعد سفارت خود را در ماسرو افتتاح نمود. لسوتو نیز در سال ۱۹۷۶ روابط رسمی خود را با آلمان شرقی برقرار کرد و در سال ۱۹۸۲، لیبوا جاناتان، نخست‌وزیر وقت لسوتو، طی یک سفر رسمی سه‌روزه از آلمان شرقی دیدار نمود. در سال ۱۹۹۴، آلمان سفارت خود را در ماسرو تعطیل کرد. به‌جای
آلمان سفارت خود را در ماسرو تعطیل کرد. به‌جای آن، در سال ۲۰۰۵ یک مرکز کنسولی مشترک با آلیانس فرانسز در ماسرو راه‌اندازی شد. لسوتو همچنان دارای سفارت در برلین است. میان دو کشور گهگاه دیدارهای سطح بالا انجام شده است. لتسی سوم، پادشاه لسوتو، در آوریل ۲۰۱۳ و مه ۲۰۲۳ از آلمان دیدار کرد. همچنین فرانک والتر اشتاین‌مایر، رئیس‌جمهور آلمان، در دسامبر ۲۰۲۴ به لسوتو سفر کرد و به نخستین رئیس‌جمهور آلمان تبدیل شد که از این کشور بازدید می‌کند. روابط اقتصادی. روابط اقتصادی آلمان با لسوتو توسعه‌نیافته است. در سال ۲۰۲۴،
آلمان با لسوتو توسعه‌نیافته است. در سال ۲۰۲۴، صادرات کالاهای آلمانی به لسوتو ۴٫۴ میلیون یورو و واردات از این کشور ۴٫۸ میلیون یورو بود. لسوتو در رده‌بندی شرکای تجاری آلمان، در جایگاه ۱۸۳ قرار دارد. از طریق همکاری‌های منطقه‌ای اتحادیه اروپا با جامعه توسعه جنوب آفریقا (SADC)، آلمان در لسوتو کمک‌های توسعه‌ای ارائه می‌دهد. محورهای اصلی این کمک‌ها شامل مدیریت منابع آب، توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر، ایجاد زنجیره‌های ارزش منطقه‌ای و پیشگیری از خشونت مبتنی بر جنسیت است. سازمان همکاری بین‌المللی آلمان (GIZ) در لسوتو
سازمان همکاری بین‌المللی آلمان (GIZ) در لسوتو دارای یک دفتر نمایندگی است. همچنین، پروژه‌هایی با مشارکت سازمان‌های غیردولتی نیز در این کشور فعال‌اند. روابط فرهنگی. مؤسسه مبادلات آکادمیک آلمان (DAAD) با دانشگاه ملی لسوتو که تنها دانشگاه این کشور است، همکاری می‌کند تا زمینه تبادل دانشجویان و اعضای هیئت علمی را فراهم کند. همچنین، آنتوان هی، مربی آلمانی، بین سپتامبر ۲۰۰۴ تا ژانویه ۲۰۰۶ سرمربی تیم ملی فوتبال لسوتو بود. نمایندگی‌های دیپلماتیک. آلمان دارای سفارت در پرتوریا (پایتخت آفریقای جنوبی) است که در لسوتو
در پرتوریا (پایتخت آفریقای جنوبی) است که در لسوتو نیز اعتبار دارد. لسوتو دارای سفارت در برلین است.
روابط اسپانیا و لسوتو به روابط دو جانبه میان اسپانیا و لسوتو اشاره دارد. لسوتو در اسپانیا سفارت ندارد، اما سفارت این کشور در لندن در امور مربوط به اسپانیا نیز اعتبار دارد. همچنین لسوتو یک کنسولگری افتخاری در مادرید دارد. اسپانیا نیز در لسوتو سفارت ندارد، اما سفارت آن در پرتوریا، آفریقای جنوبی، امور مربوط به لسوتو را پوشش می‌دهد و همچنین یک کنسولگری افتخاری در ماسرو دارد. روابط دیپلماتیک. دولت‌های اسپانیا و لسوتو در تاریخ ۳ مه ۱۹۷۶ بر سر برقراری روابط دیپلماتیک میان دو کشور به توافق رسیدند. سفارت اسپانیا
میان دو کشور به توافق رسیدند. سفارت اسپانیا همچنین به‌طور منظم در گفت‌وگوی سیاسی میان اتحادیه اروپا و لسوتو مشارکت دارد. افزون بر این، سفارت اسپانیا در پرتوریا در مأموریت دیپلماتیکی که به مناسبت برگزاری انتخابات فوریه ۲۰۱۵ در لسوتو و به‌سرپرستی هیئت اتحادیه اروپا در ماسرو برگزار شد، حضور داشت. روابط اقتصادی. اگرچه اقتصاد لسوتو بسیار کوچک است، اما موقعیت جغرافیایی خاص آن در دل آفریقای جنوبی، این کشور را به بازاری طبیعی برای گسترش فعالیت شرکت‌های اسپانیاییِ مستقر در آفریقای جنوبی تبدیل کرده‌است، به‌ویژه در
مستقر در آفریقای جنوبی تبدیل کرده‌است، به‌ویژه در بخش زیرساخت‌ها و انرژی‌های تجدیدپذیر. لسوتو با مشارکت آفریقای جنوبی، قصد دارد فاز دوم پروژه آب‌های ارتفاعات (Highlands Water Project) را اجرا کند. این پروژه به ساخت زیرساخت‌های مهمی نیاز دارد که شرکت‌های اسپانیایی فعال در این حوزه، علاقه خود را برای مشارکت در آن ابراز کرده‌اند. لسوتو همچنین تمایل خود را برای توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر در کشور نشان داده‌است. در همین راستا، شرکت‌های اسپانیایی مستقر در آفریقای جنوبی با حمایت سفارت اسپانیا در پرتوریا، تماس‌هایی
با حمایت سفارت اسپانیا در پرتوریا، تماس‌هایی با وزارتخانه مربوطه در لسوتو برقرار کرده‌اند. همکاری. لسوتو در برنامه اصلی همکاری‌های توسعه‌ای اسپانیا به عنوان یک کشور اولویت‌دار شناخته نمی‌شود. با این حال، سازمان غیردولتی اسپانیایی «اقدام علیه گرسنگی» در سال ۲۰۱۳ یک پروژه امنیت غذایی را در این کشور اجرا کرد. با وجود این، اسپانیا به‌طور فعال در چارچوب همکاری‌هایی که اتحادیه اروپا با لسوتو دارد، مشارکت می‌کند. در این زمینه می‌توان به تخصیص ۱۴۲ میلیون یورو از سوی صندوق توسعه اروپا (فاز یازدهم) اشاره کرد. همچنین
صندوق توسعه اروپا (فاز یازدهم) اشاره کرد. همچنین اتحادیه اروپا ۲ میلیون یورو کمک بشردوستانه اضطراری برای مقابله با آثار فاجعه‌بار خشکسالی‌های سال‌های اخیر در لسوتو تصویب کرده‌است.
لشکر ۹۹ هابازک () یک لشکر ذخیره تحت نظارت فرماندهی مرکزی نیروهای دفاعی اسرائیل است. در ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۰، این لشکر توسط آوی روزنفلد تأسیس شد و بر اساس طرح لشکر ۳۰۴ زرهی ایدان که بسته شده بود، بنا نهاده شد. این تنها تیپ در ارتش اسرائیل بود که به‌طور معمول تابع فرماندهی منطقه‌ای نبود، بلکه تحت فرماندهی سیستم مانور در نیروهای زمینی قرار داشت. در ژوئیه ۲۰۲۳، رئیس ستاد کل، سپهبد هرتزی هالوی، تابع شدن این تیپ را به فرماندهی مرکزی تصویب کرد. به عنوان بخشی از این تغییر، واحد عملیات ویژه چندبعدی ۸۸۸ (واحد شبح)، تیپ ۹۹
واحد عملیات ویژه چندبعدی ۸۸۸ (واحد شبح)، تیپ ۹۹ را ترک کرد و تابع سیستم مانور باقی ماند. پس از حمله ۷ اکتبر به رهبری حماس به اسرائیل در اکتبر ۲۰۲۳، فرمانده لشکر، سرتیپ باراک هیرام، به همراه نیروهای تحت فرماندهی خود از این لشکر و سایر واحدها، برای پاکسازی منطقه در نوار غزه، به ویژه در کیبوتص بئری، عملیات انجام داد. به عنوان بخشی از مانور زمینی در نوار غزه در طول جنگ غزه، این لشکر در جنوب غزه مانور داد و زیرساخت‌های شبه‌نظامیان، تسلیحات و تونل‌های حماس را نابود کرد.
روابط پرتغال و لسوتو به روابط دو جانبه میان پرتغال و لسوتو اشاره دارد. این دو کشور از زمان برقراری روابط دیپلماتیک همواره روابطی دوستانه داشته‌اند. روابط میان لسوتو و پرتغال خوب اما نسبتاً محدود توصیف می‌شوند. این دو کشور سابقه تاریخی گسترده‌ای با یکدیگر ندارند و ارتباطات سیاسی آن‌ها عمدتاً به همکاری در چارچوب نهادهای سازمان ملل و نیز روابط محدود لسوتو با اتحادیه اروپا محدود می‌شود. تجارت دوجانبه تقریباً وجود ندارد و روابط فرهنگی یا اجتماعی میان دو کشور نیز بسیار اندک است. جامعه لسوتویی قابل توجهی در پرتغال
اندک است. جامعه لسوتویی قابل توجهی در پرتغال وجود ندارد. از سوی دیگر، جامعه کوچکی از پرتغالی‌ها در لسوتو زندگی می‌کنند که یکی از معدود پیوندهای مستقیم میان دو کشور محسوب می‌شوند. در لسوتو چندین رستوران پرتغالی فعالیت دارند که به‌عنوان پل فرهنگی کوچکی میان دو کشور به‌شمار می‌روند. در سال ۲۰۰۸، چهارده نفر با تابعیت یا ارتباط با پرتغال به‌طور کنسولی در لسوتو ثبت شده بودند، و در مقابل، در سال ۲۰۲۰ تنها دو شهروند لسوتویی در پرتغال (در ناحیه لیسبون) ثبت شده بودند.شهروندان پرتغالی برای ورود به لسوتو نیاز به
بودند.شهروندان پرتغالی برای ورود به لسوتو نیاز به روادید ندارند. تاریخچه. تاریخ لسوتو و تاریخ پرتغال تا سده بیستم تقریباً هیچ‌گاه با یکدیگر تلاقی نداشتند. کاشفان پرتغالی از اواخر سده پانزدهم میلادی به جنوب آفریقا رسیدند، اما فعالیت‌های آن‌ها عمدتاً محدود به مناطق ساحلی بود و به منطقه‌ای که امروزه لسوتو نام دارد وارد نشدند. آن‌ها تنها در مسیرهای محدودی درون قاره تجارت می‌کردند، به‌ویژه در موزامبیک که بعدها به یکی از مستعمرات پرتغال تبدیل شد. در آن دوران، هیچ‌گونه ارتباط قابل‌توجهی با قلمرو باسوتوها که اکنون
ارتباط قابل‌توجهی با قلمرو باسوتوها که اکنون لسوتو را تشکیل می‌دهد، برقرار نشد. لسوتو در قرن نوزدهم به یک مستعمره بریتانیا تبدیل شد و تا زمان استقلال در سال ۱۹۶۶ تحت‌الحمایه بریتانیا بود. در دوران رژیم استادو نوو (Estado Novo) پرتغال، به‌ویژه با آغاز جنگ‌های استعماری پرتغال که از سال ۱۹۶۴ در موزامبیک آغاز شد، روابطی میان لسوتو و پرتغال شکل نگرفت. پس از انقلاب گل میخک در سال ۱۹۷۴ و پایان دیکتاتوری و جنگ‌های استعماری، سیاست خارجی پرتغال دستخوش دگرگونی شد و دو کشور به یکدیگر نزدیک‌تر شدند. روابط دیپلماتیک
دو کشور به یکدیگر نزدیک‌تر شدند. روابط دیپلماتیک میان لسوتو و پرتغال در ۲۹ مارس ۱۹۷۶ برقرار شد. در سال ۱۹۸۰ یک نماینده رسمی پرتغال برای نخستین‌بار در لسوتو اعتبارنامه خود را ارائه داد. با این حال، تا آغاز دهه ۲۰۲۰ هیچ‌یک از دو کشور نمایندگی دائمی سفارت در کشور مقابل دایر نکردند. به‌طور هم‌زمان، تعدادی از مهاجران پرتغالی، به‌ویژه کسانی که از جنگ داخلی موزامبیک که در سال ۱۹۷۷ آغاز شده بود، می‌گریختند، در لسوتو ساکن شدند. تمرکز سیاست خارجی پرتغال بر کشورهای آفریقایی پرتغالی‌زبان (PALOP) و کشورهایی که با آن
آفریقایی پرتغالی‌زبان (PALOP) و کشورهایی که با آن پیوند نزدیک‌تری داشتند، از یک سو، و وابستگی سیاست خارجی لسوتو به آفریقای جنوبی از سوی دیگر، مانع از شکل‌گیری روابط مستقیم گسترده‌تر شد. در جریان بحران سیاسی لسوتو (۲۰۱۴), در پرتغال نیز به‌طور مختصر از جامعه پرتغالی مقیم لسوتو یاد شد. با این حال، گزارش‌ها حاکی از آن بود که این افراد در معرض تهدید مستقیم قرار نگرفتند. در جریان ارائه اعتبارنامه توسط سفیر پرتغال، مانوئل ماریا کاماشو کانسادو ده کاروالیو، به پادشاه لسوتو لتسی سوم در سال ۲۰۱۹، دو طرف بر «روابط
لسوتو لتسی سوم در سال ۲۰۱۹، دو طرف بر «روابط خوب» و تمایل مشترک برای تقویت آن تأکید کردند. از نظر مقامات لسوتو، زمینه‌های همکاری در حوزه‌های زیرساخت، ارتباطات و تأمین آب آشامیدنی وجود دارد. لسوتو همچنین از نامزدی پرتغال برای عضویت دوباره در شورای حقوق بشر سازمان ملل حمایت کرد، زیرا هر دو کشور اهداف و ارزش‌های مشترکی را دنبال می‌کنند. در فوریه ۲۰۲۰، در جریان بازگشایی مجلس ملی لسوتو پس از تعطیلات زمستانی، کارلوس زورینیو، نایب‌رئیس مجلس پرتغال، به‌عنوان بخشی از هیئت پنج‌نفره نمایندگان اتحادیه اروپا در این
از هیئت پنج‌نفره نمایندگان اتحادیه اروپا در این کشور حضور داشت. دیپلماسی. لسوتو دارای سفارت مستقلی در پرتغال نیست و امور دیپلماتیک مربوط به این کشور از طریق سفارت لسوتو در لندن پیگیری می‌شود. یک کنسول افتخاری لسوتو در لیسبون فعالیت می‌کرد یا هنوز هم فعالیت دارد، که این مقام بر عهده آنتونیو سوسا لارا بوده است. در مقابل، پرتغال نیز سفارتی در لسوتو ندارد و امور مربوط به لسوتو در حوزه مسئولیت سفیر پرتغال در آفریقای جنوبی قرار دارد. در حال حاضر، پرتغال هیچ‌گونه کنسولی در لسوتو ندارد و سرکنسولگری پرتغال در
کنسولی در لسوتو ندارد و سرکنسولگری پرتغال در ژوهانسبورگ در آفریقای جنوبی مسئول امور کنسولی این کشور در لسوتو است. اقتصاد. مبادلات تجاری میان پرتغال و لسوتو بسیار نادر و با حجم اندکی صورت می‌گیرد. بر اساس داده‌های وزارت اقتصاد پرتغال، در سال ۲۰۲۰ هیچ‌گونه صادراتی از پرتغال به لسوتو یا وارداتی از لسوتو به پرتغال ثبت نشده است. در سال پیش از آن، پرتغال کالاهایی به ارزش ۴۱۵٬۰۰۰ یورو به لسوتو صادر کرد که بیش از ۹۵٪ آن شامل ماشین‌آلات و تجهیزات بود. در سال ۲۰۱۸ هیچ مبادله‌ای ثبت نشد، در سال ۲۰۱۷ صادراتی به ارزش
مبادله‌ای ثبت نشد، در سال ۲۰۱۷ صادراتی به ارزش ۲۳٬۰۰۰ یورو و در سال ۲۰۱۶ معادل ۵۲٬۰۰۰ یورو از پرتغال به لسوتو صورت گرفت؛ همچنین در سال ۲۰۱۵ نیز هیچ تبادلی گزارش نشد. آخرین واردات ثبت‌شده از لسوتو به پرتغال مربوط به سال ۲۰۱۲ (۹۳٬۰۰۰ یورو) و ۲۰۱۱ (۱۰۷٬۰۰۰ یورو) است. آژانس سرمایه‌گذاری و تجارت خارجی پرتغال (AICEP) در لسوتو نمایندگی مستقلی ندارد و امور مربوط به این کشور از طریق دفتر AICEP در پایتخت آفریقای جنوبی، پرتوریا پیگیری می‌شود.
روابط سوئیس و لسوتو به روابط دو جانبه میان سوئیس و لسوتو اشاره دارد. این دو کشور از زمان برقراری روابط دیپلماتیک همواره روابطی محترمانه و همکاری‌های محدودی داشته‌اند. تاریخچه. بین پادشاهی لسوتو و کنفدراسیون سوئیس روابط دیپلماتیک رسمی برقرار است. این روابط به‌طور کلی محدود و متعادل ارزیابی می‌شوند، با این حال همکاری‌هایی میان دو کشور در قالب نهادهای منطقه‌ای و بین‌المللی وجود دارد. لسوتو در برخی از متون تبلیغاتی خود برای جذب گردشگران، به خود لقب «سوئیس آفریقای جنوبی» داده است و به همین دلیل، سوئیس از وجهه
جنوبی» داده است و به همین دلیل، سوئیس از وجهه مثبتی در میان مردم لسوتو برخوردار است. نخستین تماس‌ها و ارتباطات میان لسوتو و سوئیس زمانی آغاز شد که مبلغان پروتستان سوئیسی در سال ۱۸۵۹ در منطقه موریا (لسوتو) مستقر شدند. این گروه به رهبری اوژن کزالیس (Eugène Casalis) فعالیت می‌کردند؛ او همچنین مشاور پادشاه موشوشو یکم، بنیان‌گذار پادشاهی لسوتو بود. مجمع فدرال سوئیس در تاریخ ۴ اکتبر ۱۹۶۶ استقلال لسوتو را به رسمیت شناخت و در سال ۱۹۶۷ روابط دیپلماتیک خود را با این کشور آغاز کرد. از آن زمان تاکنون، همکاری‌هایی میان
آغاز کرد. از آن زمان تاکنون، همکاری‌هایی میان دو کشور به‌ویژه در زمینه‌هایی همچون امنیت غذایی و مبارزه با ویروس ایدز که در لسوتو شیوع بالایی دارد، برقرار بوده است. دیدارهای رسمی سطح بالا میان سوئیس و لسوتو به‌ندرت انجام شده‌اند. در سال ۲۰۰۹ یک هیئت رسمی از لسوتو به سوئیس سفر کرد. سفیر سوئیس در پرتوریا (آفریقای جنوبی) به صورت هم‌زمان در لسوتو نیز آکرودیته شده است، در حالی‌که سفیر لسوتو در ژنو نیز علاوه بر نمایندگی در سازمان‌های بین‌المللی، نماینده این کشور در سوئیس نیز محسوب می‌شود، هرچند این نمایندگی در
در سوئیس نیز محسوب می‌شود، هرچند این نمایندگی در سطح کنسولی اداره می‌شود. بر پایه آمار اداره فدرال آمار سوئیس، تا پایان سال ۲۰۱۵، سیزده شهروند سوئیسی در لسوتو زندگی می‌کردند. نمایندگی‌های دیپلماتیک. لسوتو در سوئیس دارای سفارت نیست، اما در سطح کنسولی در این کشور نمایندگی دارد. لسوتو یک کنسولگری رسمی در شهر ژنو اداره می‌کند. سوئیس نیز در لسوتو هیچ نمایندگی رسمی، نه در سطح سفارت و نه در سطح کنسولگری، ندارد. مسئولیت روابط دیپلماتیک با لسوتو بر عهده سفارت سوئیس در پرتوریا، پایتخت آفریقای جنوبی است.
شراب بورگونی شرابی است که در منطقه بورگونی در شرق فرانسه، در دره‌ها و دامنه‌های غرب رودخانه سون، شاخه‌ای از رودخانه رون، تهیه می‌شود. معروف‌ترین شراب‌های تولید شده در این منطقه، و آنهایی که معمولاً با نام "بورگونی" شناخته می‌شوند، شراب‌های قرمز تهیه شده از انگور پینونوآر و شراب‌های سفید تهیه شده از انگور شاردونی هستند.
روابط بلاروس و لسوتو به روابط دوجانبه میان بلاروس و لسوتو اشاره دارد. تاریخچه. تا سال ۱۹۹۱، روابط بین لسوتو و بلاروس در چارچوب روابط لسوتو با اتحاد جماهیر شوروی سابق برقرار بود. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و استقلال بلاروس، دو کشور تا مدت‌ها روابط دیپلماتیک رسمی نداشتند. در سال ۲۰۱۳، دو کشور درباره امکان گسترش همکاری در زمینه‌هایی مانند کشاورزی، ساختمان‌سازی و همکاری‌های صنعتی مذاکره کردند. با این حال، روابط دیپلماتیک رسمی بین دو کشور هنوز توسعه چندانی نیافته‌ است و نمایندگی‌های دیپلماتیک دائمی میان
نیافته‌ است و نمایندگی‌های دیپلماتیک دائمی میان آن‌ها برقرار نیست. امور دیپلماتیک عمدتاً از طریق سفارت‌های مقیم در کشورهای ثالث، به‌ویژه آفریقای جنوبی، پیگیری می‌شود. روابط اقتصادی. در سال ۲۰۱۱، حجم مبادلات تجاری میان بلاروس و لسوتو حدود ۹ هزار دلار بود. در همین سال، صادرات لسوتو به بلاروس نیز به همین میزان، یعنی ۹ هزار دلار، گزارش شده است. در سال ۲۰۱۶، بلاروس محموله‌ای از چوب به لسوتو صادر کرد.
گرجستان یکی از قدیمی‌ترین کشورهای تولیدکننده شراب در جهان است. دره‌های حاصلخیز و دامنه‌های محافظ قفقاز جنوبی حداقل به مدت ۸٬۰۰۰ سال محل کشت انگور و تولید شراب نوسنگی بوده‌اند. به دلیل هزاران سال شراب‌سازی و نقش اقتصادی برجسته‌ای که تا به امروز در گرجستان حفظ کرده است، شراب و کشت انگور با هویت ملی گرجستان گره خورده است. در سال ۲۰۱۳، یونسکو "روش شراب‌سازی سنتی باستانی گرجستان" با استفاده از کوزه‌های سفالی کووری را به فهرست میراث فرهنگی ناملموس یونسکو اضافه کرد. شناخته‌شده‌ترین مناطق شراب‌سازی گرجستان در شرق
شناخته‌شده‌ترین مناطق شراب‌سازی گرجستان در شرق این کشور، مانند کاختی (که خود به مناطق کوچک‌تر تلاوی و قوارلی تقسیم می‌شود) و کارتلی، و همچنین در ایمرتی، راچا-لچخومی و کومو سوانتی و مناطق ساحلی مانند آجارستان و آبخاز قرار دارند.
روابط شیلی و لسوتو به روابط دوجانبه میان شیلی و لسوتو اشاره دارد. این دو کشور دارای روابط رسمی در حوزه دیپلماسی هستند، هرچند سطح تعامل میان آن‌ها محدود است. تاریخچه. قرن بیستم. روابط دیپلماتیک میان جمهوری شیلی و پادشاهی لسوتو به‌طور رسمی در تاریخ ۲۵ اوت ۱۹۹۸ برقرار شد. این روابط در چارچوب گسترش همکاری‌های بین‌المللی شیلی با کشورهای جنوب صحرای آفریقا شکل گرفت، که هدف آن تنوع‌بخشی به شرکای دیپلماتیک و توسعه روابط با کشورهای در حال توسعه در قاره آفریقا بود. تا پیش از برقراری روابط رسمی، تماس‌ها میان دو کشور
پیش از برقراری روابط رسمی، تماس‌ها میان دو کشور محدود و عمدتاً در مجامع بین‌المللی نظیر سازمان ملل متحد و جنبش عدم تعهد انجام می‌شد. پس از سال ۱۹۹۸، با وجود فقدان سفارت‌خانه‌های دائمی در پایتخت‌های یکدیگر، تماس‌های دیپلماتیک و همکاری‌های نمادین در زمینه‌های چندجانبه ادامه یافت.اگرچه سطح روابط دوجانبه در حال حاضر محدود و بیشتر رسمی است، اما دو کشور در زمینه‌هایی نظیر آموزش، حقوق بشر، سلامت عمومی و همکاری در نهادهای چندجانبه، مواضع مشترکی داشته و از پیشنهادهای یکدیگر حمایت کرده‌اند. نمایندگی‌های دیپلماتیک.
یکدیگر حمایت کرده‌اند. نمایندگی‌های دیپلماتیک. در ماسرو، پایتخت لسوتو، سفارت یا کنسولگری مستقیمی ندارد. با این حال، امور دیپلماتیک و کنسولی مرتبط با لسوتو از طریق بخش کنسولی سفارت شیلی در پرتوریا، پایتخت آفریقای جنوبی، پیگیری می‌شود. نیز هیچ‌گونه سفارت یا نمایندگی کنسولی در سانتیاگو، پایتخت شیلی، ندارد. طبق برخی منابع، امور مرتبط با لسوتو در شیلی ممکن است به صورت غیررسمی و در موارد خاص از طریق سفارت ایالات متحده آمریکا در سانتیاگو هماهنگ شود.
گروه رول‌پلاگ ، شرکت مهندسی است که در زمینه تولید اتصالات، بست‌ها و سایر ابزارها فعالیت دارد. تاریخچه. گروه برادران رولینگز، یک شرکت کوچک لوله‌کشی و مهندسی برق، بود که در سال ۱۸۸۷ در لندن تأسیس شد. در سال ۱۹۱۰، این شرکت قراردادی از موزه بریتانیا دریافت کرد که آنها را ملزم به نصب نامحسوس اتصالات الکتریکی به دیوارهای موزه می‌کرد. این قرارداد منجر به اختراع و ثبت اولین پریز دیواری جهان شد که به یک راه حل استاندارد برای اتصال وسایل به دیوارها تبدیل شد. جان جوزف رولینگز، که اختراع پریز دیواری به او نسبت داده
رولینگز، که اختراع پریز دیواری به او نسبت داده می‌شود، محصول خود را با استفاده از اولین هجای نام خانوادگی‌اش، رول‌پلاگ نامگذاری کرد و در سال ۱۹۱۹ نام کسب و کار خود را به رول‌پلاگ تغییر داد.
فصل ۲۰۲۵–۲۶ تیم فوتبال آرسنال، سی و چهارمین حضور باشگاه فوتبال آرسنال در لیگ برتر فوتبال انگلستان، صدمین فصل متوالی حضور آنها در سطح اول فوتبال انگلیس است، این تیم در این فصل تبدیل به اولین تیمی شده است که ۱۰۰ فصل متوالی را در سطح اول فوتبال انگلیس و ۱۰۹مین فصل حضور در سطح اول فوتبال انگلیس سپری می‌کند. علاوه بر لیگ داخلی، آرسنال در این فصل در جام حذفی، جام اتحادیه و لیگ قهرمانان اروپا نیز شرکت می‌کند که چهلمین حضور اروپایی آنها است. این فصل از ۱ ژوئیه ۲۰۲۵ تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۶ برگزار خواهد شد. بازنگری فصل
۲۰۲۵ تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۶ برگزار خواهد شد. بازنگری فصل گذشته. پیشینه. در فصل ۲۰۲۴–۲۰۲۵ آرسنال به شدت تحت تأثیر مصدومیت‌ها و محرومیت‌ها قرار گرفت. این باشگاه پس از استعفای ناگهانی ادو گاسپار، مدیر ورزشی، در اواسط فصل، هیچ بازیکنی را در پنجره نقل و انتقالات زمستانی جذب نکرد. توپچی‌ها در فصل ۲۰۲۴–۲۰۲۵ بیست بازی لیگ برتر را بردند که هشت امتیاز کمتر از فصل قبل بود. آنها در این فصل ۲۱ امتیاز از بازی‌های که در آن جلو بودند در این رقابت‌ها از دست دادند که بدترین رکورد مشترک آنها در یک فصل است. آرسنال در این فصل چهار
مشترک آنها در یک فصل است. آرسنال در این فصل چهار بازی لیگ برتر را واگذار کرد که یک باخت کمتر از فصل قبل این باشگاه بود، این نشان دهنده کمترین تعداد باخت آنها در یک فصل لیگ برتر از فصل ۲۰۰۷–۲۰۰۷ بود. برای دومین فصل متوالی، آنها بهترین رکورد دفاعی این لیگ را در اختیار داشتند و تنها ۳۴ بار دروازه خود را باز شده دیدند. تیم میکل آرتتا برای سومین فصل متوالی به عنوان نایب قهرمانی لیگ برتر دست یافت. آرسنال بیست و یکمین فصل لیگ قهرمانان اروپا را از فصل ۱۹۹۲–۱۹۹۳ در سپتامبر ۲۰۲۴ آغاز کرد. آنها در ژانویه ۲۰۲۵ در فاز
سپتامبر ۲۰۲۴ آغاز کرد. آنها در ژانویه ۲۰۲۵ در فاز لیگ سوم شدند و دور پلی‌آف فوریه را دور زدند تا مستقیماً به جمع ۱۶ تیم برتر راه پیدا کنند. توپچی‌ها در مرحله یک چهارم نهایی با نتیجه ۵–۱ در مجموع بر رئال مادرید، قهرمان لیگ قهرمانان اروپا، غلبه کردند و برای اولین بار از فصل ۲۰۰۸–۲۰۰۹ به نیمه نهایی این رقابت‌ها راه پیدا کردند. پس از شکست ۳–۱ در مجموع دو بازی در مقابل تیم قهرمان گ، پاری سن ژرمن فرانسه، تیم آرتتا در مرحله نیمه نهایی از لیگ قهرمانان اروپا کنار رفت. پیش فصل. به ترتیب در ۶ و ۲۶ ژوئن، باشگاه اعلام
پیش فصل. به ترتیب در ۶ و ۲۶ ژوئن، باشگاه اعلام کرد که گابریل ماگالهاس، مدافع برزیلی و مایلس لوئیس-اسکلی، بازیکن جوان و آکادمی باشگاه قراردادهای بلندمدت جدیدی امضا کرده‌اند. نقل و انتقالات تیم اصلی (پنجره نقل و انتقالات تابستانی). پنجره نقل و انتقالات تابستانی لیگ برتر از ۱ ژوئن تا ۱۰ ژوئن (به دلیل یک دوره نقل و انتقالات استثنایی که توسط فیفا برای جام جهانی باشگاه‌ها تعیین شده بود) و سپس بین ۱۶ ژوئن تا ۱ سپتامبر ۲۰۲۵ ادامه داشت. آرسنال در ۴ ژوئن تأیید کرد که قرار است بیست بازیکن را از فهرست خود خارج کند، که
قرار است بیست بازیکن را از فهرست خود خارج کند، که دو نفر از آنها، کیران تیرنی و جورجینیو، بودند که به ترتیب ۱۴۴ و ۷۹ بازی برای تیم اصلی توپچی‌ها در تمام رقابت‌ها انجام داده بودند. تیم اول. کادر مربیگری تیم اول. توجه: تا تاریخ . ترکیب تیم اول. یادداشت‌ها: بازیکنان ورودی. بازیکنان زیر به‌طور دائم به آرسنال پیوستند و قراردادهای جدیدی با این باشگاه امضا کردند. کل هزینه‌ها: ۱۱۹٫۳ پوند میلیون بازیکنان خروجی. کل درآمد: ۱۰٫۶ پوند میلیون کیت‌ها. تأمین کننده: آدیداس / اسپانسر: فلای امارات / اسپانسر آستین: ویزیت
/ اسپانسر: فلای امارات / اسپانسر آستین: ویزیت رواندا اطلاعات کیت. فصل ۲۰۲۵–۲۶ هفتمین فصلی است که برند آدیداس لباس آرسنال را طراحی و تأمین می‌کند، آدیداس این مسئولیت را از ابتدای فصل ۲۰۱۹–۲۰۲۰ پس از اتمام قرارداد آرسنال باپوما تحویل گرفت. لیگ برتر. مسابقات. برنامه‌های بازی‌های لیگ برتر در تاریخ ۱۸ ژوئن ۲۰۲۵ اعلام شد. تعدادی از بازی‌های لیگ برای پوشش زنده تلویزیونی در بریتانیا یا به دلیل تداخل با مسابقات جام داخلی یا اروپایی، به زمان دیگری موکول و جابجا خواهد شد. جام حذفی انگلیس. آرسنال به عنوان یک تیم لیگ
شد. جام حذفی انگلیس. آرسنال به عنوان یک تیم لیگ برتری، در دور سوم جام حذفی انگلیس (FA Cup) حضور خواهد داشت و در این مسابقات به رقابت خواهند پرداخت. جام اتحادیه. توپچی‌ها به عنوان یکی از تیم‌های لیگ برتر که در مسابقات یوفا شرکت می‌کنند، در دور سوم جام اتحادیه فوتبال انگلیس نیز (EFL Cup) حضور خواهند داشت و وارد این رقابت‌ها خواهند شد. لیگ قهرمانان اروپا. مرحله لیگ. ضریب باشگاهی یوفا برای باشگاه آرسنال در پایان فصل ۲۰۲۴–۲۵ ۹۸۰۰۰ امتیاز بود.
بالن ضدهوایی () بالن مانع یا بالن رگباری نوعی مانع هوایی است، که در آن یک بالن بزرگ بدون سرنشین، برای دفاع از اهداف زمینی در برابر حمله هواپیماها استفاده می‌شود. در این روش با بالا بردن کابل‌های فولادی توسط بالن، خطر شدید برخورد با هواپیماهای دشمن را ایجاد می‌کند و نزدیک شدن مهاجم را دشوار و خطرناک می‌نماید. بالن‌های ضدهوایی اولیه اغلب کروی بودند. بالن کایت، با داشتن شکل و مهار کابل که بالن را تثبیت کرده و نیروی پسا را کاهش می‌دهد، می‌توانست در سرعت‌های باد بالاتر از بالن کروی عمل کند. برخی از نمونه‌های
بالاتر از بالن کروی عمل کند. برخی از نمونه‌های بالن ضدهوایی، بارهای انفجاری کوچکی را حمل می‌کردند که برای اطمینان از انهدام هواپیما به سمت آن کشیده می‌شدند. بالن‌های مانع در ارتفاعات بالاتر به دلیل وزن زیاد کابل، کاربردی نیستند. فرانسه، آلمان، ایتالیا و بریتانیا در جنگ جهانی اول از بالن‌های ضدهوایی استفاده می‌کردند. در حالی که نیروهای فرانسوی و آلمانی بالن‌های کایت را توسعه دادند، بالن‌های رگباری اولیه بریتانیا کروی بودند. در سال ۱۹۳۸ و در خلال جنگ جهانی دوم فرماندهی بالن بریتانیا برای محافظت از شهرها و
دوم فرماندهی بالن بریتانیا برای محافظت از شهرها و اهداف کلیدی مانند مناطق صنعتی، بنادر و لنگرگاه‌ها تأسیس شد. بالن‌ها برای دفاع در برابر بمب‌افکن‌های شیرجه‌رو که در ارتفاعات تا ۵۰۰۰ فوت (۱۵۰۰ متر) پرواز می‌کردند، در نظر گرفته شده بودند و آنها را مجبور به پرواز در ارتفاع بالاتر و در محدوده آتش متمرکز ضدهوایی می‌کردند: توپ‌های ضدهوایی نمی‌توانستند به اندازه کافی سریع حرکت کنند تا به هواپیماهایی که در ارتفاع کم و سرعت بالا پرواز می‌کردند، حمله کنند. تا اواسط سال ۱۹۴۰، تعداد ۱۴۰۰ بالن وجود داشت که یک سوم آنها
۱۹۴۰، تعداد ۱۴۰۰ بالن وجود داشت که یک سوم آنها بر فراز منطقه لندن مستقر بودند. امروزه به دلیل تغییر ماهیت حمله های هوایی و نوع جنگنده‌ها، بالن‌های ضدهوایی دیگر کاربردی نیستند.
جان جوزف رولینگز (۱ ژوئن ۱۸۶۰–۴ اوت ۱۹۴۲) یک مهندس مکانیک بریتانیایی و مخترع پریز برق دیواری بود که از نام او به عنوان رولپلاگ نیز شناخته می‌شود. او بنیانگذار شرکت تولیدی رول‌پلاگ بود. زندگی‌نامه. رولینگز در سال ۱۸۶۰ در ساوت‌فیلدز، واندزورث، لندن، به عنوان پسر ارشد جان رولینگز و سارا پین، متولد شد. او به عنوان آهنگر و سپس مهندس مکانیک کار می‌کرد. در سال ۱۸۹۶، او با میلیسنت دیل ازدواج کرد که حاصل آن یک پسر به نام رالف جان رولینگز و یک دختر به نام کاتلین میلیسنت بود. او در ویمبلدون بازنشسته شد و در سال ۱۹۴۲
بود. او در ویمبلدون بازنشسته شد و در سال ۱۹۴۲ در آنجا درگذشت.
جادوی عملی ۲ (به انگلیسی: Practical Magic 2) یک فیلم فانتزی، عاشقانه و درام آمریکایی آماده اکران به کارگردانی سوزانه بیر و نویسندگی آکیوا گلدزمن است که دنباله‌ای بر فیلم جادوی عملی (۱۹۹۸) خواهد بود. این فیلم بر اساس رمان «کتاب جادو» نوشته آلیس هافمن در سال ۲۰۲۱ ساخته شده است که دنباله‌ای بر رمان اصلی می‌باشد. در این فیلم ساندرا بولاک، نیکول کیدمن، استاکرد چنینگ و دایان ویست نقش‌های خود را از فیلم اول تکرار می‌کنند، در کنار دنیس دی نووی و بازیگران جدید از جمله جوئی کینگ، شولو ماریدوئنیا، میسی ویلیامز و لی
جوئی کینگ، شولو ماریدوئنیا، میسی ویلیامز و لی پیس که در این فیلم ایفای نقش می‌کنند. در حال حاضر این فیلم قرار است در ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۶ اکران شود. ساخت. فیلمبرداری در ژوئیه ۲۰۲۵ در استودیو برادران وارنر (انگلستان) آغاز شد.
اسکادران ۱۳۱ اسرائیل () گردان هوایی نیروی هوایی اسرائیل است، که با نام شوالیه‌های پرنده زرد نیز شناخته می‌شود. این یگان یک اسکادران از هواپیماهای ترابری سی-۱۳۰ ئی و کی‌سی-۱۳۰ اچ مستقر در پایگاه هوایی نواتیم است. اسکادران ۱۳۱ در سال ۱۹۷۳ توسط نیروهای دفاعی اسرائیل تأسیس شد و هم‌اکنون در زمینه ارائه خدمات ترابری، جابجایی و تخلیه نیرو فعالیت می‌کند. تاریخچه. این اسکادران در طول جنگ یوم کیپور، در ۱۴ اکتبر ۱۹۷۳ در پایگاه هوایی لود، پس از دریافت ۱۲ فروند هواپیمای سی-۱۳۰ هرکولس که از نیروی هوایی آمریکا خارج شده و