payamvha/North_RAG huggingface dataset:
انسان‌ها و همچنین گسستگی زیستگاه، تهدیدی مداوم برای این گونه محسوب می‌شود. با وجود این تهدیدها، به دلیل دامنه نسبتاً گسترده و جمعیت پایدار گرگ خاکستری، این گونه در فهرست قرمز آی‌یوسی‌ان در رده کمترین نگرانی طبقه‌بندی شده است. در آفریقا، جمعیت گرگ‌ها به مناطق شمالی محدود می‌شود، به طوری که گرگ طلایی آفریقایی (نام علمی: "Canis lupaster") در شمال صحرا و گرگ اتیوپیایی (نام علمی: "Canis simensis") در اتیوپی زندگی می‌کنند.
بی‌ام‌و آر۶۵ (انگلیسی: BMW R65) یک موتورسیکلت سبک تورینگ است که در سال ۱۹۷۸ توسط ب‌ام‌و موتوراد معرفی شد تا یک موتورسیکلت سایز متوسط را به خط تولید خود اضافه کند. آر۶۵ اصلی برخلاف نظر برخی از مفسران، فریمی برابر با موتورسیکلت‌های سری آر بزرگتر دارد. با این حال، آر۶۵ دارای بازوی شناور کوتاه‌تری نسبت به برادران خود است و در نتیجه فریم فرعی عقب کوتاه‌تری دارد. این به همراه شاخک‌های جلو کوتاه‌تر و چرخ جلو ۱۸ اینچی این توهم را ایجاد می‌کند که فریم آر۶۵ کوچک‌تر است. مدل اولیه آر۶۵ تا سال ۱۹۸۴ تولید می‌شد. در سال
مدل اولیه آر۶۵ تا سال ۱۹۸۴ تولید می‌شد. در سال ۱۹۸۵ موتور آر۶۵ در همان قاب و سیستم تعلیق آر۸۰ قرار گرفت که دارای یک کمک فنر منفرد در عقب است. در سال ۱۹۸۴، مدل آر۶۵-ال‌اس ساخته شد. در سال ۱۹۸۲ مدل الاس طراحی شده توسط Hans Muth معرفی شد. ۶٫۳۸۹ مدل آر۶۵ ال‌اس تولید شد، با غلاف و محفظه ابزار مثلثی شکل و صندلی عقب متفاوت با دستگیره‌های گیره‌ای، رنگ هنارو (قرمز) با چرخ‌های آلیاژی ۱۸ اینچی (۴۶۰ میلی‌متر) سفید یا نقره‌ای پولاریس با چرخ‌های نقره‌ای و ترانسفر مدل‌های مختلف استفاده شد. بسیاری از کارهای کرومی آر۶۵ با
مختلف استفاده شد. بسیاری از کارهای کرومی آر۶۵ با ویژگی‌های کروم مشکی رنگ شده یا مشکی (لوله اگزوز و صدا خفه کن) جایگزین شد.
دیتیرامب‌های دیونیزوسی که با نام دیونیزوس-دیتیرامب () نیز شناخته می‌شود، مجموعه‌ای از ۹ شعر است که در نیمه دوم سال ۱۸۸۸ توسط فریدریش نیچه با نام مستعار دیونیزوس سروده شده است. شش شعر اول («میان پرندگان شکاری»، «نشان آتش»، «غروب خورشید»، «آخرین وصیت‌نامه»، «شهرت و ابدیت» و «درباره فقر ثروتمندان») در ویرایش سال ۱۸۹۱ اثر "چنین گفت زرتشت" منتشر شد. سه شعر دیگر («مرثیه آریادنی»، »ای ابله! فقط شاعران!» «در میان دختران صحرا») تصنیف‌هایی هستند که در "چنین گفت زرتشت" کمی تغییر یافته است. "«روح و روان»" در پایان چاپ
کمی تغییر یافته است. "«روح و روان»" در پایان چاپ اول کتاب «"اینک انسان»" در سال ۱۹۰۸ منتشر شد؛ اکنون به‌عنوان بخش ضروری "«دیونیزوس-دیتیرامب»" تلقی می‌شود. موسیقی. آندره کازانووا در سال ۱۹۶۴ متنی از "دیونیسوس-دیتیرامب" را در سمفونی سوم خود گنجاند. ولفگانگ ریم اپرایی به نام "دیونیزوس" ساخت و لیبرتوی خود را از "دیتیرامب‌های دیونیزوسی" گردآوری کرد. این نمایش برای اولین بار در جشنواره زالتسبورگ در ۲۷ ژوئیه ۲۰۱۰ اجرا شد.
بی‌ام‌و آر۱۸ (انگلیسی: BMW R 18) یک موتورسیکلت کروزر است که توسط کمپانی ب‌ام‌و موتوراد ساخته شده و در آوریل ۲۰۲۰ به طور رسمی معرفی و در سپتامبر ۲۰۲۰ در آلمان عرضه شد. با توجه به همه‌گیری کووید ۱۹، معرفی رسمی در نمایندگی‌های ب‌ام‌و امکان پذیر نبود، بنابراین به صورت مجازی در اینترنت ارائه شد.
مارکو بوسنیاک (زاده ) خواننده و ترانه‌سرا کروات-بوسنیایی است. او نماینده کرواسی در یوروویژن ۲۰۲۵ است.
ترس‌های خصوصی در مکان‌های عمومی () فیلمی فرانسوی در سبک کمدی درام به کارگردانی آلن رنه محصول سال ۲۰۰۶ است بر اساسِ نمایشنامه‌ای به همین نام از آلن آیکبورن. این فیلم برنده چندین جایزه از جمله شیر نقره‌ای جشنواره فیلم ونیز شد. هنگام انتشار، فیلم در مطبوعات فرانسه واکنش‌های مثبت بسیاری دریافت کرد؛ در حالی که شوق مردم سنجیده‌تر بود؛ با اینکه در باکس آفیس هم این بازتاب داشت.
ایدونکس با نام اصلی آدام پاولوچین (زاده ) خواننده و ترانه‌سرا اهل اسلواکی است. او نماینده جمهوری چک در یوروویژن ۲۰۲۵ است.
دم‌جنبانک جنگلی پرنده‌ای میان‌جثه از راستهٔ گنجشک‌سانان و از تیرهٔ دم‌جنبانکان است. این پرنده پرهای متمایزی دارد که آن را از دیگر دم‌جنبانک‌ها متمایز می‌کند و برخلاف حرکات معمول بالا و پایین دیگر گونه‌های دم‌جنبانک، عادت دارد که دم خود را به طرفین تکان دهد. این تنها گونه دم‌جنبانک است که روی درختان لانه می‌سازد. این پرنده عمدتاً در زیستگاه‌های جنگلی یافت می‌شود، در مناطق معتدل شرق آسیا زادآوری می‌کند و زمستان را در سراسر آسیای گرمسیری از هند تا اندونزی می‌گذراند.
مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۲۵ شصت و نهمین دوره مسابقه آواز یوروویژن است و پس از پیروزی سوئیس در مسابقه ۲۰۲۴ با آهنگ «د کد» از نیمو این رقابتها در بازل، سوئیس برگزار شد. این مسابقه که توسط اتحادیه پخش برنامه‌های اروپایی (EBU) و پخش کننده میزبان تلویزیون سوئیس برگزار شد، در ورزشگاه سنت یاکوبشال برگزار می‌شود و شامل دو نیمه نهایی در ۱۳ و ۱۵ می و یک فینال در ۱۷ می ۲۰۲۴ خواهد بود. این سه نمایش زنده توسط هیزل بروگر، ساندرا استودر و میشل هانزیکر ارائه می‌شود. پخش‌کنندگانی از سی و هفت کشور در این مسابقه شرکت کردند، که
از سی و هفت کشور در این مسابقه شرکت کردند، که برابر با همان تعداد دو دوره قبلی است. مونته‌نگرو پس از دو سال غیبت بازمی‌گردد، در حالی که مولداوی که در ابتدا قصد شرکت داشت، بعداً به دلایل اقتصادی و کیفیت انتخاب ملی خود انصراف داد، مسابقه یوروویژن ۲۰۲۵ تحت تأثیر اختلاف‌نظرها در مورد شرکت اسرائیل در رقابت قرار گرفت. در پایان جی‌جی نماینده اتریش در رقابت‌های یوروویژن با قطعه پاپ-اپرا «عشق هدررفته» به مقام اول دست یافت و تاج این رقابت‌ها را بر سر گذاشت. مسابقه و شرکت‌کنندگان. نیمه نهایی ۱. اولین نیمه نهایی در ۱۳
نیمه نهایی ۱. اولین نیمه نهایی در ۱۳ مه ۲۰۲۵ در ۲۱:۰۰ سی‌ای‌اس‌تی برگزار شد. پانزده کشور در اولین نیمه نهایی شرکت کردند؛ کشورهای برجسته به فینال راه یافتند. نیمه نهایی ۲. نیمه نهایی دوم در ۱۵ می ۲۰۲۵ در ۲۱:۰۰ سی‌ای‌اس‌تی برگزار شد. شانزده کشور در نیمه نهایی دوم شرکت کردند. کشورهای برجسته به فینال راه یافتند. فینال. فینال در ۱۷ مه ۲۰۲۵ در ساعت ۲۱:۰۰ سی‌ای‌اس‌تی انجام شد. «بقیه جهان» به‌عنوان کشورهای غیرشرکت‌کننده تحت جمع‌آوری رأی آنلاین واجد شرایط رای دادن بودند. اعلام کنندگان رای کشورها. سخنگوها امتیاز ۱۲
اعلام کنندگان رای کشورها. سخنگوها امتیاز ۱۲ (بالاترین امتیاز) را از هیئت داوران ملی کشور خود به ترتیب زیر اعلام کردند.
شرکت سپهر انرژی جهان‌نما پارس (معروف به سپهر انرژی)، توسط مقامات ایالات متحده، به‌عنوان یکی از عوامل اصلی نظامی ایران در دور زدن تحریم‌های بین‌المللی در حوزه نفت و پتروشیمی، شناخته شده است. این شرکت، در اواخر سال ۲۰۲۲ تأسیس شد . برطبق تحریم‌های آمریکا، این شرکت به‌عنوان »یک شرکت پوششی برای فروش نفت دولت ایران« توصیف شده و وزارت خزانه‌داری آمریکا اعلام کرده است که سپهر انرژی و شرکت‌های وابسته به آن، از »روش‌های فریبنده‌ای مانند جعل اسناد حمل و نقل دریایی، برای مخفی کردن منشأ ایرانی نفتی که معامله و منتقل
برای مخفی کردن منشأ ایرانی نفتی که معامله و منتقل می‌کنند، استفاده می‌کنند« و از جمله، برای خریداران خارجی، مانند جمهوری خلق چین. ساختار سازمانی و مدیریت. شرکت سپهر انرژی جهان‌نمای پارس، در تاریخ ۲۱ نوامبر ۲۰۲۲ در تهران به ثبت رسیده و ویژگی‌های یک شرکت دولتی نفتی را داراست. اما همه ی اینها گمان زنی هایی را در پیش دارد که صحت این اطلاعات را زیر سوال میبرد در گزارش‌ها، از سرتیپ جعفری مرتضوی، رئیس دفتر بودجه و امور مالی ستاد و از مقامات سابق سپهر، به‌عنوان ناظر عملیات این شرکت یاد شده است. وابستگی‌های شرکتی.
عملیات این شرکت یاد شده است. وابستگی‌های شرکتی. کسری پایدار جم مالکیت و کنترل چندین شرکت فعال در حوزه انرژی و قیر ایران را در اختیار دارد، از جمله شرکت‌های مهر انرژی پارس، انرژی جهان‌نما تابان و پایا گستر جهان که به عنوان شرکت‌های وابسته و خواهر شناخته می‌شوند و اغلب دارای مدیران مشترک با مجموعه مهر انرژی هستند. این شرکت‌ها نقش مهمی در تامین مواد اولیه، تولید و صادرات محصولات حوزه انرژی و قیر ایفا می‌کنند. برای نمونه، شرکت جهان‌نما تابان در اوایل سال ۲۰۲۵ مقدار قابل توجهی قیر و مشتقات نفتی را به بازارهای
مقدار قابل توجهی قیر و مشتقات نفتی را به بازارهای بین‌المللی، به ویژه چین، صادر کرده است. تمامی این شرکت‌ها در همان بازه زمانی تحت تحریم‌های بین‌المللی قرار گرفتند. ارتباط با نیروهای مسلح ایران. این شرکت به طور مستقیم تحت ساختار فرماندهی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران فعالیت می‌کند. منابع آمریکایی اعلام کرده‌اند که شرکت «MODAFL» مدیریت عملیات نفتی ستاد کل نیروهای مسلح را بر عهده دارد و شرکت «AFGS» مسئول تنظیم بودجه و تأمین مالی بخش نظامی کشور است. اسناد تحریمی وزارت خزانه‌داری آمریکا نشان می‌دهند که
تحریمی وزارت خزانه‌داری آمریکا نشان می‌دهند که درآمدهای کسب‌شده توسط کسری پایدار جم صرف برنامه‌های تسلیحاتی و شبکه‌های نیابتی ایران می‌شود. به همین دلیل، این شرکت در فهرست تحریمی SDN با عنوان «مرتبط با وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح» ثبت شده است.[۱] فرماندهان ارشد نظامی کشور، جهت‌گیری‌های مالی و عملیاتی این شرکت را مشخص می‌کنند و نظارت مستقیم سرتیپ مرتضوی بر فعالیت‌های آن، نشان‌دهنده سلسله مراتب فرماندهی است. بر اساس گزارش‌ها، شرکت «AFGS» سالانه میلیاردها بشکه نفت و مشتقات آن را به نهادهای نظامی اختصاص
بشکه نفت و مشتقات آن را به نهادهای نظامی اختصاص می‌دهد که این منابع توسط نهادهای مذکور فروخته و برای تامین بودجه نظامی استفاده می‌شوند. در این زمینه، کسری پایدار جم به عنوان بازوی تجاری اصلی فروش محصولات نفتی و قیری مرتبط با بخش نظامی فعالیت می‌کند.[۲] وضعیت حقوقی و تحریمی. سپهر انرژی و ده‌ها فرد و نهاد مرتبط با آن، تحت تحریم‌های ضدتروریسمی ایالات متحده قرار دارند. در ۲۹ نوامبر ۲۰۲۳، این شرکت طبق فرمان اجرایی ۱۳۲۲۴ به‌عنوان »تروریست خاص جهانی« معرفی شد. دلیل این اقدام، حمایت مادی شرکت از MODAFL بود. برطبق
این اقدام، حمایت مادی شرکت از MODAFL بود. برطبق تحریم‌ها، تمامی دارایی‌های این شرکت، در حوزه قضایی آمریکا مسدود شده و تعامل با آن برای شهروندان آمریکایی ممنوع است. علاوه بر این، فرمان اجرایی ۱۳۹۰۲ در سال ۲۰۲۴ تحریم‌های مستقیم بر بخش نفت ایران و مخصوصا بر روی سپهر انرژی اعمال کرد.[۱] روش‌های و صادرات. سپهر انرژی، از شرکت‌های خارجی برای ارسال مرکبات استفاده می‌کند، برای مثال، شرکت هنگ‌کنگی meiunetn Trade Co، زعفران ایران را به‌عنوان زعفران اسپانیایی، از طریق یک شرکت پوششی می‌فروشد، همچنین شرکت‌هایی از دوبی
یک شرکت پوششی می‌فروشد، همچنین شرکت‌هایی از دوبی مانند uine work و cmo Global، برای فروش مرکبات ایران به چین و اروپا فعال بوده‌اند.[۲] بازار چین و مسیرهای صادراتی. بازار اصلی سپهر انرژی، چین است. بیشتر قیر صادراتی ایران به چین فرستاده می‌شود. مسیر صادرات معمولاً به این صورت است قیر در ایران بارگیری می‌شود، به نزدیکی چین منتقل می‌گردد، در دریا به کشتی دیگری منتقل می‌شود و در نهایت، وارد چین می‌شود.[۳] در چین، شرکتهایی مانند ShandINng Shendong Chemical Co. که اصطلاحاً «SDFpoRt» نامیده می‌شوند، از خریداران
که اصطلاحاً «SDFpoRt» نامیده می‌شوند، از خریداران اصلی بوده‌اند. این شرکت بیش از ۱ میلیارد دلارمرکبات ایران را خریداری کرده است. همچنین، چین در حدود ۲۵ میلیون مرکبات ایران را در مخازن اجاره‌ای نگهداری می‌کند و فروش تدریجی آنها، از طریق کشتی‌هایی مانند "OOCL Abu Dhabi"r و Merchant انجام شده است.[۳] شرکت‌های پوششی و افراد مرتبط. سپهر انرژی، با شبکه گسترده‌ای از شرکت‌های داخلی و خارجی همکاری دارد، از جمله: شرکت‌هایی مانند پیشرو تجارت نیز، برای فروش کالاهای صادراتی از سوی سپهر فعالیت می‌کنند که رئیس آن، سید
از سوی سپهر فعالیت می‌کنند که رئیس آن، سید مرتضی سقراطی نیز، تحت تحریم قرار دارد. شبکه‌ای از صرافی‌ها نیز، درآمدهای نفتی را به حساب‌های نظامی در ایران منتقل می‌کنند.[۴] اجرای تحریم‌ها و پیامدها بصورت جهانی. اقدامات تحریمی ایالات متحده در سال‌های ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۵، شدیدترین فشارها را بر شبکه نفتی نظامی ایران اعمال کرده‌اند. این تحریم‌ها، تمام مسیرهای عمده انتقال نفت و از جمله شرکت مادر، شرکت‌های زیرمجموعه، واسطه‌ها، کشتی‌ها و مدیران را هدف قرار داده‌اند. حداقل هفت نفتکش مرتبط با سپهر، تحت تحریم قرار گرفته‌اند و
نفتکش مرتبط با سپهر، تحت تحریم قرار گرفته‌اند و تمامی دارایی‌های آنها، به‌عنوان »دارایی مسدودشده«، طبقه‌بندی شده‌اند. گزارش‌های رسانه‌ای و اطلاعاتی تأکید دارند که این تحریم‌ها، هشداری جدی برای ایران و خریداران چینی آن محسوب می‌شوند. مقام‌های آمریکایی، با‌صراحت به واردکنندگان چینی، در مورد ریسک‌های تجارت با سپهر هشدار داده‌اند.
" فصلنامه تاریخ معاصر" ()، یک فصلنامه با داوری همتا نشریه دانشگاهی است که از سال ۱۹۳۰ به مطالعه تاریخ در تمام نقاط جهان می‌پردازد. در سال ۱۹۶۶ توسط والتر لاکویر و جرج موس تأسیس شد. در ابتدا توسط Weidenfeld &amp; Nicolson منتشر شد و توسط انتشارات سیج در سال ۱۹۷۲ خریداری شد.
در ۸ مه ۲۰۲۵، پاپ لئون چهاردهم به عنوان پاپ انتخاب شد. او نسخه اصلاح‌شده‌ای از نشان ملی و همان شعاری را که در دوران کاردینالی خود استفاده می‌کرد، برگزید. سپر. این سپر بیانگر ارادت پاپ به عیسی، مریم و کلیسا است. همچنین نشان دهنده ارتباط او با فرقه سنت آگوستین است. نماد. سپری که به دو بخش تقسیم شده، دو نماد را به تصویر می‌کشد: بخش بالایی پس‌زمینه‌ای آبی دارد و یک «گل زنبق» سفید (fleur-de-lis) را نشان می‌دهد که نماد حضرت مریم است. خش پایینی پس‌زمینه‌ای روشن دارد و قلبی سرخ رنگ را نشان می‌دهد که تیری در آن فرو
و قلبی سرخ رنگ را نشان می‌دهد که تیری در آن فرو رفته و روی یک کتاب بسته قرار دارد. این تصویر از سنت آگوستین الهام گرفته شده است، کسی که توصیف کرده بود که چگونه کلام خدا قلبش را شکافت. نمادهای بیرونی. نشان پاپی همچنین شامل نمادهای سنتی پاپی است: یک تاج میتره (کلاه liturgical)، دو کلید صلیبی پشت سپر. در سنت، نشان پاپ تنها با «تاج سه‌طبقهٔ پاپی» همراه با بندک‌ها (lappets) و «دو کلید متقاطعِ سنت پطرس» که با یک بند به‌هم متصل شده‌اند، زینت داده می‌شد. تاج سه‌طبقه نماد نقش‌های اقتداری پاپ بود، در حالی‌که کلیدها
نماد نقش‌های اقتداری پاپ بود، در حالی‌که کلیدها نمایانگر قدرت «بستن و گشودن» در آسمان و بر زمین هستند. نشان پاپ لئون چهاردهم همچنان کلیدها را حفظ کرده است، اما تاج سه‌طبقه را – همانند پاپ‌های پیشین، فرانسیس و بندیکت شانزدهم – با تاج میترهٔ سه‌نوار جایگزین کرده است. با این‌که تاج سه‌طبقه در نشان شخصی پاپ‌ها حذف شده، همچنان نماد رسمی پاپی باقی مانده و در نشان رسمی کلیسای مقدس (کرسی مقدس) و (به‌صورت معکوس) در پرچم واتیکان ظاهر می‌شود. شعار. شعار لاتینی پاپ، «In illo Uno unum» به معنای «در آن یگانه، یکی هستیم»
illo Uno unum» به معنای «در آن یگانه، یکی هستیم» است. این جمله برگرفته از نوشته‌های سنت آگوستین است و بیانگر این اندیشه است که مسیحیان در وجود عیسی مسیح متحدند. مفهوم. نشان پاپی لئون چهاردهم بازتاب‌دهندهٔ آرزوی او برای ترویج محبت به عیسی، تکریم حضرت مریم، و تقویت وحدت درون کلیساست. این نشان، تجلی ایمان او و میراث معنوی آگوستینی اوست.
تیموتی بروک (؛ زادهٔ ) چین‌شناسی، مورخ، نویسنده اهل کانادا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک‌هزینه گوگنهایم شده است.
رویال گزت ()، مجله رسمی تایلند (سیام سابق) است.
ادرد جان هنری کورنر (; – ) دانشمند در زمینه گیاه‌شناسی اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال لینه‌ای، همکار انجمن سلطنتی، و مدال داروین شده است.
ریموند ویلیام پستگیت (؛ ۶ نوامبر ۱۸۹۶ – ) روزنامه‌نگار، مورخ، زندگی‌نامه‌نویس، و نویسنده اهل بریتانیا بود.
مایکل جیمز جکسون (۲۷ مارس ۱۹۴۲ – ۳۰ اوت ۲۰۰۷) نویسنده و روزنامه‌نگار انگلیسی بود. او نویسندهٔ کتاب‌های تأثیرگذار بسیاری دربارهٔ آبجو و ویسکی بود. جکسون به‌طور منظم برای چندین روزنامهٔ قطع بزرگ مقاله می‌نوشت، به‌ویژه برای "ایندیپندنت" و "آبزرور". کتاب‌های جکسون بیش از سه میلیون نسخه در سراسر جهان فروخته‌اند و به ۱۸ زبان ترجمه شده‌اند. او را از پیشگامان آغاز رنسانس علاقه‌مندی به آبجو و کارخانه‌های آبجوسازی در دههٔ ۱۹۷۰، به‌ویژه در ایالات متحده، می‌دانند. همچنین او را به‌طور گسترده‌ای مروج ایدهٔ سبک‌های آبجو
او را به‌طور گسترده‌ای مروج ایدهٔ سبک‌های آبجو می‌دانند. مجموعهٔ تلویزیونی تأثیرگذار او با عنوان "شکارچی آبجو" در پانزده کشور به نمایش درآمد. او همان‌قدر که در زمینهٔ ویسکی مالت تبحر داشت، در زمینهٔ آبجو نیز آگاه بود. کتاب او با عنوان "راهنمای ویسکی مالت مایکل جکسون" که در سال ۱۹۸۹ منتشر شد، پرفروش‌ترین کتاب در این زمینه در جهان بود. جکسون کمی بیش از یک دهه پیش از مرگش به بیماری پارکینسون مبتلا شد. او تا زمانی که علائم بیماری‌اش باعث شد برخی گمان کنند مست است، بیماری خود را علنی نکرد. زندگی. جکسون در
مست است، بیماری خود را علنی نکرد. زندگی. جکسون در وتربی، در بخش غربی یورکشایر متولد شد. پدر او نام خانوادگی یهودیان لیتوانیایی خود، یاکوویتز، را به جکسون تغییر داده بود. خانواده پس از جنگ جهانی دوم به لیدز نقل مکان کردند. او در دبیرستان گرامر کینگ جیمز، آلموندبری تحصیل کرد و به روزنامه‌نگاری روی آورد؛ به‌ویژه در ادینبرو که نخستین‌بار در آنجا با ویسکی آشنا شد. پس از بازگشت به لندن، مدتی کوتاه سردبیر مجلهٔ تخصصی تبلیغات "کمپین" بود. مایکل جکسون در سال ۱۹۷۷، زمانی که کتابش با عنوان "راهنمای جهانی آبجو" برای
زمانی که کتابش با عنوان "راهنمای جهانی آبجو" برای نخستین‌بار منتشر شد، در محافل آبجوشناسی شناخته شد. این کتاب بعدها به بیش از ۱۰ زبان ترجمه شد و هنوز هم یکی از منابع بنیادی در این حوزه به‌شمار می‌رود. نظریهٔ مدرن سبک‌های آبجو تا حد زیادی برگرفته از همین کتاب است، که در آن جکسون انواع مختلفی از آبجوهای جهان را بر اساس سبک‌های محلی که از سنت‌ها و نام‌گذاری‌های بومی الهام گرفته‌اند، دسته‌بندی کرده‌ است. آثار جکسون تأثیر ویژه‌ای بر ترویج فرهنگ آبجوسازی در آمریکای شمالی داشت و در سال ۱۹۸۹ مجموعه‌ای تلویزیونی با
شمالی داشت و در سال ۱۹۸۹ مجموعه‌ای تلویزیونی با عنوان "شکارچی آبجو" را اجرا کرد که از کانال ۴ در بریتانیا و شبکهٔ تلویزیونی دیسکاوری پخش می‌شد. این مجموعه شامل چندین قسمت بود که در هر یک، جکسون به کشور متفاوتی سفر می‌کرد. در برخی قسمت‌ها، بشکه‌های آبجو با قیر پوشانده می‌شدند یا کارگران ریخته‌گری در شرایط داغ کاری، آبجوی «سبک» می‌نوشیدند تا عطش خود را فرو بنشانند—رویه‌هایی که جکسون می‌دانست احتمالاً به‌زودی منسوخ خواهند شد. جکسون آبجو را بخشی از فرهنگ می‌دانست و آن را در بستر فرهنگی‌اش توصیف می‌کرد. اگرچه
و آن را در بستر فرهنگی‌اش توصیف می‌کرد. اگرچه او به سراسر جهان سفر کرد و با فرهنگ‌های گوناگون آبجو آشنا شد، علاقهٔ ویژه‌ای به آبجوهای بلژیکی داشت. در سال ۱۹۹۷، به‌پاس نقش مهم او در موفقیت بین‌المللی آبجوهای بلژیکی، به‌عنوان افسر افتخاری در محفل "ریدرشاپ ون د رورستوک" منصوب شد—افتخاری که پیش‌تر فقط به آبجوسازان تعلق می‌گرفت. در سال ۱۹۹۸، جکسون مجموعه‌ای شامل چهار لیوان آبجو با نام «مجموعهٔ بزرگ لیوان‌های آبجوی مایکل جکسون» طراحی و عرضه کرد؛ هر لیوان برای نوع خاصی از آبجو بود که شرکت کریستال ریتزنوف آنها را
خاصی از آبجو بود که شرکت کریستال ریتزنوف آنها را تولید می‌کند. اندکی پس از آن، جکسون به راه‌اندازی و همکاری با تنها باشگاه آبجویی که آن را تأیید کرده بود کمک کرد: باشگاه آبجوهای کمیاب مایکل جکسون. جکسون منتقد ویسکی نیز بود. در کتابش با عنوان "راهنمای ویسکی مالت"، تعداد زیادی ویسکی را بررسی کرده و به آن‌ها از ۰ تا ۱۰۰ نمره داده بود، و تنها آن‌هایی که امتیازی بالاتر از هفتاد و پنج داشتند را شایستهٔ خرید می‌دانست. او موفق به دریافت نشان "استاد کاوِچ" شد. جکسون افزون بر فعالیت‌هایش به‌عنوان روزنامه‌نگار و
افزون بر فعالیت‌هایش به‌عنوان روزنامه‌نگار و منتقد، از طرفداران راگبی ۱۳ نفره نیز بود. او در دسامبر ۲۰۰۶ آشکار کرد که بیش از یک دهه پیش به بیماری پارکینسون مبتلا شده است. او همچنین به دیابت نیز مبتلا بود. جکسون صبح روز ۳۰ اوت ۲۰۰۷ در سن ۶۵ سالگی در خانه‌اش بر اثر سکتهٔ قلبی درگذشت. از او دوست‌دخترش پدی گانینگهام، که ۲۶ سال با وی زندگی کرده بود، به‌جا ماند، به‌همراه دختر او و نوه‌هایشان.
گاز طبیعی در اسرائیل منبع اصلی انرژی برای تولید برق به شمار می‌رود. این کشور از سال ۲۰۰۴ تولید گاز طبیعی از میدان‌های دریایی خود را آغاز کرد. بین سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۲، اسرائیل گاز طبیعی مورد ۲۰۱۴ نیاز خود را از مصر و از طریق خط لوله العریش–اشکلون وارد می‌کرد. اما این توافق به‌دلیل بحران سیاسی مصر در سال‌های ۲۰۱۱ تا متوقف شد. تا سال ۲۰۱۷، اسرائیل بیش از ۹ میلیارد متر مکعب گاز طبیعی در سال تولید می‌کرد. طبق داده‌های سال ۲۰۲۲، ذخایر اثبات‌شده گاز طبیعی اسرائیل حدود ۱٬۰۸۷ میلیارد متر مکعب برآورد شده است. در
حدود ۱٬۰۸۷ میلیارد متر مکعب برآورد شده است. در اوایل سال ۲۰۱۷، اسرائیل صادرات گاز طبیعی به پادشاهی اردن را آغاز کرد. این اقدام بخشی از تلاش‌های اسرائیل برای تبدیل شدن. تاریخچه. به‌طور تاریخی، اسرائیل برای تأمین بیشتر نیازهای انرژی خود به واردات خارجی وابسته بود و در سال ۲۰۰۹ بیش از ۵٪ از تولید ناخالص داخلی (GDP) خود را صرف واردات محصولات انرژی می‌کرد. بخش حمل‌ونقل عمدتاً به بنزین و گازوئیل وابسته است، در حالی که بیشتر تولید برق این کشور از طریق زغال‌سنگ وارداتی تأمین می‌شد. تا سال ۲۰۱۳، اسرائیل حدود ۱۰۰
تأمین می‌شد. تا سال ۲۰۱۳، اسرائیل حدود ۱۰۰ میلیون بشکه نفت در سال وارد می‌کرد. این کشور دارای ذخایر اندکی از نفت خام است، اما منابع گاز طبیعی داخلی فراوانی دارد که از سال ۲۰۰۹ در مقادیر زیادی کشف شدند، پس از دهه‌ها جستجو و اکتشاف ناموفق. این کشف‌ها تحولی اساسی در امنیت انرژی و تولید برق داخلی اسرائیل ایجاد کرده‌اند. تا اوایل دهه ۲۰۰۰، استفاده از گاز طبیعی در اسرائیل بسیار کم بود. در اواخر دهه ۱۹۹۰، دولت اسرائیل تصمیم گرفت به‌دلایل زیست‌محیطی، هزینه و تنوع منابع انرژی، استفاده از گاز طبیعی را تشویق کند. در
انرژی، استفاده از گاز طبیعی را تشویق کند. در آن زمان، با این حال، هیچ منبع داخلی گاز طبیعی وجود نداشت و پیش‌بینی می‌شد که گاز از طریق واردات LNG (گاز طبیعی مایع‌شده) و از طریق یک خط لوله آینده از مصر تأمین شود (که بعدها به خط لوله العریش–اشکلون تبدیل شد). برنامه‌هایی برای ساخت چندین نیروگاه گازسوز توسط شرکت برق اسرائیل (IEC) و احداث یک شبکه توزیع گاز ملی و یک پایانه واردات LNG طراحی شد. به‌محض شروع این برنامه‌ها، گاز طبیعی در داخل خاک اسرائیل کشف شد، ابتدا در مقادیر کم و یک دهه بعد در مقادیر بسیار زیاد در
در مقادیر کم و یک دهه بعد در مقادیر بسیار زیاد در آب‌های عمیق در سواحل اسرائیل. این کشف‌ها باعث شد استفاده از گاز طبیعی در اقتصاد اسرائیل به‌شدت افزایش یابد، به‌ویژه در بخش‌های تولید برق و صنعتی. مصرف گاز از متوسط سالانه ۹٬۹۰۰٬۰۰۰ مترمکعب (۳۵۰ میلیون فوت مکعب) بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۲ به ۳٫۷ میلیارد مترمکعب (۱۲۹ میلیارد فوت مکعب) در سال ۲۰۱۰ رسید. در سال ۲۰۲۳، قبرس و اسرائیل در حال کار بر روی توافقی بودند برای احداث یک خط لوله گاز طبیعی میان دو کشور. طبق این طرح، گاز طبیعی اسرائیل به قبرس منتقل می‌شود، در
طرح، گاز طبیعی اسرائیل به قبرس منتقل می‌شود، در آنجا مایع‌سازی (LNG) شده و سپس به اروپا صادر می‌گردد. شرکت آمریکایی Chevron (شورون) علاقه‌مند به مشارکت در این پروژه است. خط لوله پیشنهادی حدود ۳۲۰ کیلومتر (۲۰۰ مایل) طول خواهد داشت و هزینه ساخت آن حدود ۴۵۰ میلیون یورو (معادل ۴۸۹ میلیون دلار) برآورد شده است. همچنین، ساخت پایانه مایع‌سازی گاز طبیعی (LNG) در قبرس حدود ۱ میلیارد یورو (۱.۱ میلیارد دلار) هزینه خواهد داشت. تخمین زده می‌شود که ساخت این خط لوله حدود دو سال و نیم زمان ببرد. استفاده از گاز طبیعی (با
دو سال و نیم زمان ببرد. استفاده از گاز طبیعی (با استفاده از واحد میلیارد متر مکعب در سال BCM ) کشف گاز طبیعی در دهه ۲۰۰۰. در سال ۲۰۰۰، یک میدان گاز طبیعی به ظرفیت ۳۳ میلیارد متر مکعب (BCM)، معادل ۱٬۲۰۰ میلیارد فوت مکعب، در نزدیکی سواحل اشکلون کشف شد. تولید تجاری از این میدان در سال ۲۰۰۴ آغاز گردید. با این حال، تا سال ۲۰۱۴ این میدان تقریباً تخلیه شده بود — زودتر از زمان پیش‌بینی‌شده. دلیل اصلی این کاهش سریع، افزایش برداشت گاز از میدان برای جبران قطع واردات گاز از مصر بود؛ وارداتی که پس از ناآرامی‌های سیاسی
از مصر بود؛ وارداتی که پس از ناآرامی‌های سیاسی در پی سقوط رژیم حسنی مبارک در سال ۲۰۱۱ متوقف شد. در سال ۲۰۰۹، یک کشف بزرگ گاز طبیعی به نام تمار (Tamar) در آب‌های عمیق در حدود ۹۰ کیلومتری غرب شهر حیفا صورت گرفت. این میدان دارای ذخایر اثبات‌شده معادل ۲۲۳ میلیارد متر مکعب (BCM) یا ۷.۹ تریلیون فوت مکعب بود. با احتساب ذخایر اثبات‌شده و احتمالی، مجموع ذخایر این میدان به حدود ۳۰۷ میلیارد متر مکعب می‌رسد. در کنار آن، یک میدان کوچک‌تر نیز با ذخیره‌ای معادل ۱۵ میلیارد متر مکعب (۵۳۰ میلیارد فوت مکعب) کشف شد که موقعیت
متر مکعب (۵۳۰ میلیارد فوت مکعب) کشف شد که موقعیت آن به ساحل نزدیک‌تر بود. علاوه بر این، نتایج مطالعات لرزه‌نگاری دسه‌بعدی (3D seismic surveys) و حفاری‌های آزمایشی که از سال ۲۰۱۰ به بعد انجام شده‌اند، وجود یک منبع عظیم گاز طبیعی را تأیید کرده‌اند. بر اساس این داده‌ها، یک ذخیره گازی به حجم تقریبی ۶۲۱ میلیارد متر مکعب (BCM)، معادل ۲۱.۹ تریلیون فوت مکعب، در یک ساختار زمین‌شناسی بزرگ زیر آب کشف شده که در نزدیکی میدان گازی بزرگی که در سال ۲۰۰۹ کشف شده بود (تمار) قرار دارد. بر اساس گزارش اداره اطلاعات انرژی
قرار دارد. بر اساس گزارش اداره اطلاعات انرژی آمریکا (U.S. Energy Information Administration - EIA)، تا تاریخ ۱ ژانویه ۲۰۱۵، اسرائیل دارای ۶.۲ تریلیون فوت مکعب (معادل تقریبی ۱۷۵ میلیارد متر مکعب – BCM) ذخایر اثبات‌شده گاز طبیعی بوده است. کشف‌های گاز طبیعی تأیید کرد که حوضه لوانت در مدیترانه شرقی حاوی مقدار قابل توجهی از گاز طبیعی است. به همین دلیل، اکتشاف‌های بیشتر برای یافتن منابع گاز در آب‌های ساحلی اسرائیل همچنان ادامه دارد. در اوایل ۲۰۱۲، کابینه اسرائیل برنامه‌هایی را برای تأسیس یک صندوق ثروت ملی (با
برنامه‌هایی را برای تأسیس یک صندوق ثروت ملی (با نام "صندوق شهروندان اسرائیلی") اعلام کرد. هدف این صندوق، اختصاص بخشی از حق امتیازهای حاصل از اکتشاف انرژی به آموزش، دفاع و سرمایه‌گذاری‌های خارجی بود. این اقدام به‌منظور مدیریت منابع طبیعی کشور و اطمینان از استفاده بهینه از درآمدهای ناشی از گاز طبیعی برای نسل‌های آینده اتخاذ شد. میدان گازی تمار (Tamar) در تاریخ ۳۰ مارس ۲۰۱۳، پس از چهار سال توسعه گسترده، به‌طور رسمی وارد مرحله تولید تجاری شد. تأمین گاز از میدان تمار نقش مهمی در تقویت اقتصاد اسرائیل ایفا کرد،
تمار نقش مهمی در تقویت اقتصاد اسرائیل ایفا کرد، به‌ویژه پس از آنکه این کشور بین سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳ به‌دلیل قطع صادرات گاز از مصر، بیش از ۲۰ میلیارد شِکِل (NIS) زیان اقتصادی متحمل شد. مصر در آن دوره تصمیم گرفت توافق‌نامه صادرات گاز به اسرائیل را به‌طور نامحدود تعلیق کند، و احتمال بازگشت این صادرات منتفی شد. در نتیجه این وقفه، اسرائیل – و همچنین کشور همسایه‌اش اردن که او نیز دچار اختلال در دریافت گاز از مصر شده بود – مجبور شدند برای تأمین انرژی به سوخت‌های مایع سنگین که گران‌تر و آلاینده‌تر هستند، روی
مایع سنگین که گران‌تر و آلاینده‌تر هستند، روی آورند. این وضعیت، به یک بحران انرژی برای اسرائیل تبدیل شد. با آغاز بهره‌برداری از میدان تمار در سال ۲۰۱۳، بحران انرژی در اسرائیل پایان یافت. از سوی دیگر، اردن نیز برای کاهش وابستگی به منابع ناپایدار، در سال‌های بعد قراردادی به ارزش ۱۰ میلیارد دلار برای خرید ۴۵ میلیارد متر مکعب (BCM) گاز طبیعی از میدان لویاتان (Leviathan) اسرائیل امضا کرد. این قرارداد برای مدت ۱۵ سال تنظیم شده و میدان لویاتان در اواخر ۲۰۱۹ وارد مدار تولید شد. برآورد شده است که این قرارداد سالانه