payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در مناطق حساس. یکی دیگر از اشکالات این روش هزینه آن است چون معمولاً توسط یک متخصص زیبایی دارای مجوز انجام می‌شود و در برخی موارد بسته به منطقه موزدایی و تعداد جلسات مورد نیاز می‌تواند هزینه بالایی داشته باشد. لوازم موزدایی مومی وجود دارد که خود شخص انجام دهد، اما ممکن است استفاده از آنها روی برخی از نواحی بدن دشوار باشد. یکی دیگر از اشکالات موزدایی مومی این است که برخی از افراد موهای نهفته، برآمدگی‌های قرمز و خونریزی جزئی را تجربه می‌کنند. این امر بیشتر در هنگام موزدایی نواحی با موهای ضخیم رخ می‌دهد، به
هنگام موزدایی نواحی با موهای ضخیم رخ می‌دهد، به خصوص در چند بار اول که فولیکول‌ها قوی تر هستند.
در قایق‌رانی بادبانی و عادی، ارتفاع آزاد شناور، فاصله از خط آب تا سطح بالای عرشه است که از پایین‌ترین نقطهٔ عرشه که آب می‌تواند وارد قایق یا کشتی شود، اندازه‌گیری می‌شود. در کشتی‌های تجاری، معیار دومی که نسبت به خط بار کشتی اندازه‌گیری می‌شود، صرف‌نظر از ترتیبات عرشه، تعریف استاندارد و تنظیم‌شده است. در یات‌ها، قایق‌های مسابقه‌ای، برای افزایش سرعت (با کاهش وزن و در نتیجه کاهش نیروی پسار) معمولاً ارتفاع آزاد کمی وجود دارد. ارتفاع آزاد بالاتر فضای کابین بیشتری فراهم می‌کند، اما وزن و پسار را می‌افزاید که به
فراهم می‌کند، اما وزن و پسار را می‌افزاید که به ضرر سرعت است. ارتفاع آزاد بالاتر، مانند کشتی‌های اقیانوس‌پیما، به امواج آب‌وهوایی عادی کمک می‌کند و بنابراین احتمال برخورد امواج پرآب را کاهش می‌دهد. یک کشتی با ارتفاع آزاد کم در دریاهای مواج مستعد برخورد بیشتر با آب است. کشتی‌های باری و کشتی‌های جنگی از ارتفاع آزاد بالا برای افزایش حجم داخلی استفاده می‌کنند، همچنین این‌گونه مقررات پایداری در آسیب سازمان بین‌المللی دریانوردی را به دلیل افزایش شناوری ذخیره برآورده می‌کنند.
بزمجه یمنی گونه‌ای "بزمجه" است که در یمن و جنوب غربی عربستان زندگی می‌کند. بزمجه یمنی اغلب در نزدیکی آب‌های کم‌عمق یا در بستر خشک رودخانه زندگی می‌کند. در خشک‌ترین فصل سال در ماه‌های ژانویه تا مارس، فعالیت آن ممکن است کاهش یابد یا حتی به حالت تعلیق درآید. رفتار. لانه‌های عمیق در زیر صخره‌ها و کُنده درختان حفاری می‌شوند. آنها در اسارت برای یک بزمجه نسبتاً مطیع هستند. رژیم غذایی آن بیشتر از بی‌مهرگانی مانند حلزون‌ها و حشرات به ویژه سوسک‌ها تشکیل شده است. شکار مهره‌داران بزرگ احتمالاً زمانی که فرصت داده می‌شود
بزرگ احتمالاً زمانی که فرصت داده می‌شود نیز گرفته می‌شوند.
ابوالفتوح بَرجَوان استاد (؟ – ۳۹۰ ق/ ۲۵ یا ۲۶ مارس ۱۰۰۰) خواجه‌ای بود که در سال‌های آغازین خلافت خلیفه فاطمی، الحاکم، برای مدتی کوتاه عملاً حکومت مصر را در دست داشت. او خواجه‌ای با اصالتی نامشخص بود که در دربار خلیفه عزیز زندگی می‌کرد. عزیز او را به‌عنوان سرپرست فرزند و ولیعهدش، الحاکم، منصوب کرد. با به تخت نشستن الحاکم در سال ۳۸۶ ق/۹۹۶ م، برجوان در آغاز نقش قیّم خلیفهٔ جوان را ایفا کرد، و تا سال ۳۸۷ ق/۹۹۷ م قدرت را به‌عنوان «واسطه» به‌دست گرفت. او این قدرت را به مدت چهار سال حفظ کرد تا اینکه به دستور حاکم
را به مدت چهار سال حفظ کرد تا اینکه به دستور حاکم که از او کینه به دل داشت، اعدام شد. زندگی. خاستگاه و رسیدن به قدرت. اصل و نسب برجوان نامشخص است: ابن خَلَّکان در کتاب رجال خود او را «سیاه‌پوست» (أسود اللون) معرفی می‌کند، در حالی که مؤرخانی مانند ابن القلانسی و مقریزی معتقدند او «سفیدپوست» (أبیض اللون) بوده است. مقریزی به‌ویژه تصریح می‌کند که برجوان یا اهل سیسیل (صِقِلّی) بوده یا از قوم اسلاو (صَقلَبی)، چنان‌که هر دو روایت در نسخه‌های خطی کتابش دیده می‌شود. او خواجه‌ای بود که به‌عنوان برده در دربار خلیفه
او خواجه‌ای بود که به‌عنوان برده در دربار خلیفه العزیز بالله (خلافت: ۹۷۵–۹۹۶ م) پرورش یافت و در همان‌جا به مقام سرپرست دربار رسید. پیش از درگذشت عزیز، برجوان به‌عنوان آموزگار پسر و ولیعهدش، منصور (که بعدها به عنوان حاکم بأمرالله شناخته شد) منصوب شد. از همین‌رو، او با عنوان «استاد» که لقب رایج خواجه‌های آموزگار شاهزادگان بود، نیز یاد شده است. در سال ۹۹۶ م، برجوان همراه با شاگردش به بلبیس رفت، جایی که عزیز – در میانهٔ آمادگی برای لشکرکشی علیه امپراتوری بیزانس – بیمار شده و در آستانهٔ مرگ بود. بنا بر روایات
– بیمار شده و در آستانهٔ مرگ بود. بنا بر روایات تاریخی، پس از درگذشت عزیز، برجوان شتابان به‌سوی شاگردش رفت. او را دید که مشغول بازی روی درختی بود. برجوان عمامه‌ای جواهرنشان بر سر او نهاد، زمین را بوسید و او را با عنوان «امیرالمؤمنین» سلام داد. پس از مرگ العزیز، بربرهای کُتامه ــ که سربازان شیعه‌ای بودند و به‌طور سنتی ستون فقرات ارتش فاطمیان را تشکیل می‌دادند اما به‌تدریج جای خود را به گروه‌های دیگر، به‌ویژه ترکان و دیلمیان مزدور از شرق جهان اسلام یا «مشارقه» (یعنی «شرقی‌ها») داده بودند ــ از فرصت جانشینی
(یعنی «شرقی‌ها») داده بودند ــ از فرصت جانشینی خلیفهٔ نوجوان، الحاکم، استفاده کردند تا خواستار به‌دست گرفتن کنترل حکومت شوند. عیسی بن نسطورس، وزیر مسیحی العزیز، برکنار شد (و کمی بعد اعدام گردید) و به جای او فرماندهٔ کهنه‌کار الحسن بن عمّار منصوب شد، با عنوان «واسطه» (و نه وزیر کامل)، که معنای آن «میانجی» است. ابن عمّار بلافاصله پس از به‌دست گرفتن قدرت، دولت را با بربرهای شیعه پر کرد، که به‌طور عملی به چپاول خزانهٔ عمومی پرداختند. تلاش‌های بربرها برای کنار زدن سایر گروه‌های ذی‌نفوذ ــ نه تنها ترکان و دیگر
زدن سایر گروه‌های ذی‌نفوذ ــ نه تنها ترکان و دیگر اقوام گوناگون موجود در ارتش، بلکه دیوان‌سالاری غیرنظامی که حقوق آن نیز کاهش یافت ــ باعث شد که نه تنها مشارقه (شرقی‌ها)، بلکه برجوان نیز که خود در سودای قدرت بود، ناراضی و نگران شوند. برجوان با منجوتکین، فرماندار ترک‌تبار فاطمی در دمشق تماس گرفت و او را دعوت کرد تا به سوی مصر لشکرکشی کرده و ابن عمّار را برکنار کند. منجوتکین پذیرفت، اما در اشقلون به دست نیروهای ابن عمّار به فرماندهی سلیمان بن جعفر بن فلاح شکست خورد و به اسارت درآمد. با این حال، برجوان
شکست خورد و به اسارت درآمد. با این حال، برجوان به‌زودی متحد جدیدی یافت: جَیش بن سَمسَمه، فرماندار طرابلس، که توسط ابن فلاح برکنار شده و جای خود را به برادر او داده بود. جیش و برجوان با گردآوردن شماری از سران ناراضی بربر، در قاهره دست به قیام زدند. ابن عمّار ناچار به فرار شد و برجوان در ۴ اکتبر ۹۹۷ جای او را به‌عنوان واسطه گرفت. حکومت مصر و مرگ. در دوران قدرت‌یابی‌اش، برجوان تلاش کرد میان دو جناح توازن برقرار کند و تعادلی را که در دورهٔ العزیز وجود داشت، بازگرداند. از این رو، او سیاست جانبدارانهٔ آشکار ابن
از این رو، او سیاست جانبدارانهٔ آشکار ابن عمّار را معکوس کرد و خواسته‌های مشارقه (شرقی‌ها) برای دست‌یابی به مناصب و حمایت مالی را برآورده ساخت، در حالی که در عین حال مراقب بود کُتامه را نیز راضی نگه دارد. در همین راستا، او ابن عمّار را بخشید، حقوق ماهانهٔ ۵۰۰ دینار طلای او را بازگرداند، و جیش بن سمسمه را به فرمانداری دمشق منصوب کرد. با این حال، قدرت گرفتن برجوان آغازگر افول قطعی نفوذ کتامه در حکومت فاطمی بود. در همان زمان، برجوان دیگر خواجه‌های درباری را به بسیاری از مناصب عالی در پایتخت و ولایات گماشت و
بسیاری از مناصب عالی در پایتخت و ولایات گماشت و با منصوب کردن افراد از خاستگاه‌های گوناگون، شبکه‌ای گسترده از حمایت سیاسی برای خود ایجاد کرد. او برای مقام مدیر اصلی دولت، یک مسیحی به نام فهد بن ابراهیم را برگزید. در زمان قدرت‌گیری برجوان، استان‌های شام در وضعیتی آشفته بودند. شهر صور به رهبری دریانوردی به نام علّاقه [در شورش صور ۹۹۶–۹۹۸] سر به شورش برداشت، مُفرّج بن دغفل بن الجراح، رئیس قبیلهٔ بادیه‌نشینان، تلاش کرد شهر رمله را تصرف کند، و در شمال سوریه نیز درگیری‌ای با امپراتوری بیزانس بر سر کنترل بر امارت
با امپراتوری بیزانس بر سر کنترل بر امارت حمدانی حلب در جریان بود. به فرماندهی جیش بن سمسمه، فاطمیان در ژوئن ۹۹۸ توانستند شورش در صور را سرکوب کنند، هرچند که ساکنان شهر از ناوگان دریایی بیزانس درخواست کمک کرده بودند. آنان همچنین موفق به مهار مفرّج و نیروهای بادیه‌نشین او شدند. جیش سپس به یاری شهر افامیه شتافت، که در محاصرهٔ فرماندار (دوکس) بیزانسی آنتاکیه، دامیان دالاسنوس، قرار داشت. در نبردی که در پی آمد، فاطمیان به پیروزی بزرگی دست یافتند و دالاسنوس کشته شد. شکست او امپراتور باسیلیوس دوم را واداشت که در
شد. شکست او امپراتور باسیلیوس دوم را واداشت که در سال بعد شخصاً لشکری به سوریه ببرد. او مناطق حمص، بیروت و طرابلس را غارت کرد، هرچند نتوانست طرابلس را فتح کند. با این حال، هر دو قدرت بزرگ مایل به ادامهٔ جنگ در منطقه نبودند و به‌واسطهٔ پاتریارک ارتدوکس یونانی اورشلیم، در سال ۱۰۰۱ م آتش‌بسی برقرار شد که وضع موجود (status quo) را تأیید کرد و آغازگر دوره‌ای طولانی از روابط مسالمت‌آمیز (اگرچه نه همیشه بی‌تنش) میان دو امپراتوری بزرگ مدیترانهٔ شرقی بود. برجوان همچنین در سرکوب ناآرامی در برقه و بازگرداندن کنترل
در سرکوب ناآرامی در برقه و بازگرداندن کنترل فاطمیان بر شهر طرابلس (در لیبی کنونی) موفق بود. او خواجه‌هایی را به‌عنوان فرماندار این دو شهر منصوب کرد، اما تصرف طرابلس چندان نپایید و پیامدهای ناخواسته‌ای داشت، زیرا نیروهای فاطمی درگیر درگیری با بربرهای صنهاجه بر سر کنترل آن شدند. این موضوع روابط فاطمیان با زیریان را، که پس از انتقال پایتخت به مصر، ولایت‌های قدیمی فاطمیان در افریقیه و مغرب به آنان سپرده شده بود، دچار تنش کرد و به فاصله‌گیری تدریجی زیریان از فاطمیان انجامید. برجوان اشتباه بزرگی مرتکب شد و
فاطمیان انجامید. برجوان اشتباه بزرگی مرتکب شد و همچنان الحاکم را چون شاگرد خود می‌پنداشت؛ با او با نوعی تکبّر رفتار می‌کرد و حتی جرأت یافت سواری‌اش را محدود کند و بر هدایایی که او پخش می‌کرد نظارت و محدودیت اعمال کند. این رابطهٔ پرتنش، زمانی بدتر شد که به گزارش النویری، الحاکم متوجه شد که برجوان او را «مارمولک» (سوسمار) می‌نامد. در نتیجه، الحاکم نفرت شدیدی از وزیر قدرتمند خود پیدا کرد؛ نفرتی که با تحریک خواجهٔ دیگر دربار، یعنی ابوالفضل رَیدان صقلبی، بیشتر شد. ریدان او را هشدار داد که برجوان ممکن است به
شد. ریدان او را هشدار داد که برجوان ممکن است به کافور دومی تبدیل شود؛ همان برده‌ای که پس از مرگ بنیان‌گذار دودمان اخشیدیان، عملاً زمام حکومت مصر را در دست گرفت. بدین‌سان، در شب ۱۶/۱۷ ربیع‌الثانی سال ۳۹۰ هجری قمری (مطابق با ۲۵ مارس ۱۰۰۰ میلادی)، ریدان به دستور الحاکم، شکم برجوان را با خنجر درید و او را به قتل رساند. این قتل در میان نخبگان و تودهٔ مردم نارضایتی و نگرانی ایجاد کرد، چرا که بیم آن می‌رفت تعادل سیاسی‌ای که برجوان برقرار کرده بود از هم بپاشد. با این حال، الحاکم توانست مردم را آرام کند و با نمایش
حال، الحاکم توانست مردم را آرام کند و با نمایش قدرت در برابر جمعیت مسلح بر دروازه‌های کاخ، اقتدار خود را تحکیم بخشد. او با توجیه قتل، آن را حق خلیفه دانست و برجوان را به دسیسه‌چینی علیه خود متهم کرد و از مردم خواست که در جوانی و بی‌تجربگی‌اش یاری‌اش دهند. الحاکم از این پس خود ادارهٔ حکومت را به دست گرفت، ولی برای حفظ تداوم امور، فهد بن ابراهیم را در رأس دیوان‌سالاری نگاه داشت. با این حال، در طول خلافتش کوشید تا قدرت وزرا را محدود کند، مرتباً آن‌ها را تغییر داد و از پاک‌سازی در میان مقامات بلندپایه ابایی
داد و از پاک‌سازی در میان مقامات بلندپایه ابایی نداشت؛ شماری از مقامات برجسته نیز قربانی این اقدامات شدند. چنان‌که فرهاد دفتری می‌نویسد، برجوان تنها نخستین نفر در «فهرست بلندی از وزرا، واسطه‌ها، فرماندهان و دیگر بلندپایگان» بود که به فرمان الحاکم جان باختند. برجوان به عنوان «مردی صاحب‌ذوق و دلبستهٔ لذت‌های دنیوی» شناخته می‌شد (به نقل از برنارد لوئیس). بنا بر گزارش ابن خلّکان، پس از مرگ او، در خزانهٔ لباس‌هایش «هزار شلوار دابقی، هزار کمربند ابریشمی (تِکّه)، و مقدار عظیمی لباس، اثاثیه، سازهای موسیقی، کتاب و
و مقدار عظیمی لباس، اثاثیه، سازهای موسیقی، کتاب و اشیای نفیس و نادر» یافت شد. او حامی موسیقی‌دانان و شاعران بود و خانه‌اش محل رفت‌وآمد آنان به‌شمار می‌رفت. یکی از خیابان‌های قاهره به نام او نام‌گذاری شد و این نام تا سدهٔ هفتم هجری (سیزدهم میلادی) همچنان باقی بود.
گناهکاران () یک فیلم ترسناک آمریکایی محصول ۲۰۲۵ به کارگردانی، تهیه‌کنندگی مشترک و نویسندگی رایان کوگلر است. داستان این فیلم در سال ۱۹۳۲ در می‌سی‌سی‌پی دلتا می‌گذرد و مایکل بی. جردن نقش‌های دوگانهٔ برادران دوقلویی را بازی می‌کند که برای شروع دوباره به زادگاه خود بازمی‌گردند، اما با یک شریر ماوراءطبیعی روبه‌رو می‌شوند. دیگر بازیگران فیلم هیلی استاینفلد، مایلز کاتن، جک اوکانل، وونمی موساکو، جیمی لاسون، عمر بنسون میلر و دلروی لیندو هستند. کوگلر ساخت این فیلم را از طریق شرکت سازنده خود Proximity Media تا ژانویه
از طریق شرکت سازنده خود Proximity Media تا ژانویه ۲۰۲۴ آغاز کرد؛ در آن زمان جردن به عنوان بازیگر انتخاب شد. برادران وارنر پیکچرز حقوق توزیع را در ماه بعد پس از یک جنگ پیشنهاد خرید به دست آورد و انتخاب بازیگران برای نقش‌های دیگر در ماه آوریل انجام شد. تصویربرداری اصلی از آوریل تا ژوئیه ۲۰۲۴ انجام شد. "گناهکاران" در ۳ آوریل ۲۰۲۵ به نمایش درآمد و در ۱۸ آوریل در ایالات متحده توسط برادران وارنر پیکچرز اکران شد. این فیلم نقدهای بسیار مثبتی از سوی منتقدان دریافت کرد، و کارگردانی کوگلر و موسیقی ساخته‌شده توسط
کرد، و کارگردانی کوگلر و موسیقی ساخته‌شده توسط لودویگ گورانسون مورد تحسین قرار گرفت. تماشاگرانی که در نظرسنجی سینماسکور شرکت کردند به این فیلم نمره A دادند که بالاترین نمره در ۳۵ سال اخیر برای یک فیلم ترسناک است. این فیلم بیش از ۳۶۴ میلیون دلار در سراسر جهان فروخته و هشتمین فیلم پرفروش سال ۲۰۲۵ است. داستان. در سال ۱۹۳۲، دوقلوهای همسان و کهنه‌سربازان جنگ جهانی اول، «اسموک» و «استک مور»، پس از سال‌ها کار برای باند تبهکاری شیکاگو، به شهر کلارکزدیل در ایالت می‌سی‌سی‌پی بازمی‌گردند. آن‌ها با پولی که از گنگسترها
بازمی‌گردند. آن‌ها با پولی که از گنگسترها دزدیده‌اند، یک کارخانه چوب‌بُری را از زمین‌دار نژادپرستی به‌نام هاگوود می‌خرند تا برای جامعهٔ سیاه‌پوست محلی یک مرکز موسیقی (جوک‌جوینت) راه‌اندازی کنند. پسرعمویشان «سَمی»، که آرزوی گیتاریست‌شدن دارد، به‌رغم هشدارهای پدر کشیشش «جدیدیا» که موسیقی بلوز را ماورایی و خطرناک می‌داند، به آن‌ها می‌پیوندد. دوقلوها نوازنده پیانو «دلتا اسلیم» و خواننده‌ای به‌نام «پرلین» را به‌عنوان اجراکننده استخدام می‌کنند (که سمی به او دل می‌بازد)، «آنی» همسر جداشدهٔ اسموک را به‌عنوان آشپز،
«آنی» همسر جداشدهٔ اسموک را به‌عنوان آشپز، زن‌وشوهر چینی‌تبار محلی «گریس» و «بو چو» را برای تأمین کالا، و کارگر مزرعه‌ای به‌نام «کورن‌بِرِد» را به‌عنوان نگهبان به خدمت می‌گیرند. اسموک و آنی بر سر باورهای جادویی آنی بحث می‌کنند: آنی باور دارد آیین‌هایش باعث نجات دوقلوها شده، اما اسموک با تلخی یادآوری می‌کند که آن‌ها نتوانستند از مرگ دختر نوزادشان جلوگیری کنند. در همین حال، خون‌آشام مهاجر ایرلندی، «رِمیک»، که از شکارچیان خون‌آشام قوم چاکتا می‌گریزد، زوجی عضو کوکلاکس‌کلان را با خشونت به خون‌آشام تبدیل می‌کند.
را با خشونت به خون‌آشام تبدیل می‌کند. در شب افتتاح مرکز موسیقی، اجرای سمی آن‌چنان پرشور است که ناآگاهانه ارواح گذشته و آینده را به گردهمایی جذب می‌کند. «رِمیک» و یاران خون‌آشامش از بیرون اجرا را می‌شنوند و در ازای پول و موسیقی، تقاضای ورود می‌کنند، اما دوقلوها به آن‌ها مشکوک شده و مخالفت می‌کنند. مری، دوست‌دختر سابق استک، به او یادآوری می‌کند که مرکز موسیقی به پول نیاز دارد و سپس بیرون با رِمیک دیدار می‌کند؛ او توسط رِمیک به خون‌آشام تبدیل می‌شود. مری به داخل بازمی‌گردد و استک را با نوشیدن خونش می‌کُشد.
داخل بازمی‌گردد و استک را با نوشیدن خونش می‌کُشد. اسموک دخالت می‌کند و به مری شلیک می‌کند، اما زخم‌هایش فوراً التیام می‌یابند و او می‌گریزد. رِمیک نیز بیرون، کورن‌بِرِد را تبدیل می‌کند. اسموک مرکز را زودتر تعطیل می‌کند؛ اما هنگامی‌که مشتریان و بو آن‌جا را ترک می‌کنند، هدف حملهٔ خون‌آشام‌ها قرار می‌گیرند. استک دوباره زنده می‌شود، اما پس از آن‌که آنی با آب‌نمک سیر‌شده او را دفع می‌کند، می‌گریزد. آنی که پی می‌برد مهاجمان خون‌آشام‌اند، دیگر بازماندگان را آگاه می‌کند: تنها نور خورشید، نقره یا سیخ چوبی می‌تواند
تنها نور خورشید، نقره یا سیخ چوبی می‌تواند خون‌آشام‌ها را بکشد؛ آن‌ها بدون دعوت نمی‌توانند وارد خانه شوند؛ و کشتن رِمیک نه نجات‌بخش و نه نابودگرِ خون‌آشام‌شدگان است. گرچه رِمیک خاطرات افراد تبدیل‌شده را دارد، شخصیت‌هایشان تا حدی باقی مانده است. رِمیک که هنوز نمی‌تواند وارد مرکز شود، در ازای ترک آن‌جا، خواستار سمی می‌شود، چون می‌خواهد با موسیقی او ارواح جامعهٔ از‌دست‌رفته‌اش را احضار کند. او وسوسه می‌کند که خون‌آشام‌شدن یعنی جاودانگی، آزادی و رهایی از نژادپرستی؛ و هشدار می‌دهد که هاگوود، رهبر محلی کلان، قصد
و هشدار می‌دهد که هاگوود، رهبر محلی کلان، قصد دارد تا صبحگاه به مرکز حمله کند. وقتی بازماندگان نمی‌پذیرند، رِمیک، گریس را با تهدید حمله به دخترش «لیسا» تحریک می‌کند؛ گریس از خشم، به خون‌آشام‌ها اجازه ورود می‌دهد تا دخترش در امان بماند. در نبرد خونین بعدی، گریس، بو، دلتا اسلیم و آنی کشته می‌شوند. مری که از مرگ آنی آشفته است، می‌گریزد. اسموک، استک را شکست می‌دهد و رِمیک، پرلین را تبدیل کرده و با سمی در کنار رودخانه درگیر می‌شود. سمی گیتار نقره‌ای‌اش را بر سر رِمیک می‌کوبد، که باعث درد مشترک در بین
را بر سر رِمیک می‌کوبد، که باعث درد مشترک در بین خون‌آشام‌ها می‌شود. سپس اسموک می‌رسد و با سیخ چوبی، رِمیک را می‌کشد. با طلوع خورشید، رِمیک و پیروانش در نور می‌سوزند. اسموک پیش از آن‌که هاگوود و افرادش را بکشد، سمی را روانهٔ خانه می‌کند، اما خود در این راه کشته می‌شود. در واپسین لحظات، چشم‌اندازی از آنی و دخترشان را می‌بیند. در همین حال، سمی، بی‌توجه به التماس‌های پدرش برای توبه و یافتن نجات، به شیکاگو می‌رود و به یک نوازندهٔ مشهور بلوز تبدیل می‌شود. شصت سال بعد، پس از پایان اجرایی در باشگاه بلوزش، سمی با
بعد، پس از پایان اجرایی در باشگاه بلوزش، سمی با مری و استک روبه‌رو می‌شود که تغییری نکرده‌اند. استک فاش می‌کند که اسموک او را در مرکز نکشت به‌شرطی که سمی بتواند در آرامش زندگی کند. پس از آن‌که سمی پیشنهاد آن دو برای جاودانگی را رد می‌کند، برایشان می‌نوازد. هنگام رفتن، سمی اعتراف می‌کند که اگرچه هنوز کابوس آن شب با اوست، اما تا پیش از خشونت، آن روز بهترین روز زندگی‌اش بود. استک تأیید می‌کند، چراکه آن روز، آخرین باری بود که اسموک یا خورشید را دید، و تنها باری که واقعاً احساس آزادی کرد. ساخت. فیلمبرداری در ۱۴
که واقعاً احساس آزادی کرد. ساخت. فیلمبرداری در ۱۴ آوریل ۲۰۲۴، در نیواورلئان آغاز شد. و در ۱۷ ژوئیه تمام شد. تولید این فیلم ۶۷ میلیون دلار در نیواورلئان هزینه داشت.
جیمز پرسلی بال (; – ۴ مه ۱۹۰۴) عکاس، مخالفت با بردگی، اهالی کسب‌وکار اهل ایالات متحده آمریکا بود. زندگی‌نامه. بال در سال ۱۸۲۵ در شهرستان فردریک، ویرجینیا در خانواده ویلیام و سوزان بال متولد شد. او عکاسی داگرئوتایپ را از جان بی بیلی از بوستون آموخت که مانند بال «یک آزاده رنگین‌پوست» بود. بال در سال ۱۸۴۵ یک استودیوی داگرئوتایپ یک اتاقه را در سینسیناتی، اوهایو افتتاح کرد. کسب و کار استودیو رونق نیافت، بنابراین بال به عنوان یک داگرئوتایپیست دوره‌گرد کار کرد و برای مدت کوتاهی در پیتسبرگ، پنسیلوانیا، سپس در
و برای مدت کوتاهی در پیتسبرگ، پنسیلوانیا، سپس در ریچموند، ویرجینیا در سال ۱۸۴۶ اقامت گزید تا یک استودیوی موفق‌تر در نزدیکی ساختمان کنگره ایالتی ایجاد کند. در سال ۱۸۴۷، بال به عنوان داگرئوتایپیست دوره‌گرد دوباره به اوهایو رفت. او در سال ۱۸۴۹ در سینسیناتی مستقر شد و یک استودیو افتتاح کرد که در آن برادرش توماس بال اپراتور بود. این گالری که به «گالری بال داگر غرب» یا «گالری داگر بزرگ بال غرب» معروف است، «از یک گالری کوچک به یکی از گالری‌های بزرگ غرب میانه» تبدیل شد. رابرت سلدون دانکنسون در استودیوی بال برای
شد. رابرت سلدون دانکنسون در استودیوی بال برای روتوش پرتره‌ها و رنگ‌آمیزی پرتره‌های عکاسی از سال ۱۸۵۴ شروع به کار کرد و حدود چهار سال این حرفه را ادامه یافت. این گالری «مملو از ظرافت و زیبایی»، با دیوارهایی «محصور با برگ و گل طلا»، مبلمان، پیانو و آینه بود. در همین حین، بال با برادر همسرش الکساندر توماس، گالری بال اند توماس را افتتاح کرد. در سال ۱۸۵۵، بال یک جزوه لغو ممنوعیت همراه با یک نقاشی پانوراما به طول ۶۰۰ یاردی با عنوان «گردش تصویری ماموت از ایالات متحده شامل دیدگاه‌هایی از تجارت برده آفریقا» منتشر
شامل دیدگاه‌هایی از تجارت برده آفریقا» منتشر کرد. احتمالاً دانکنسون در تولید این نقاشی مشارکت داشته است. در طول سال ۱۸۵۵ داگرئوتیپ‌های بال در نمایشگاه ایالتی اوهایو و در نمایشگاه سالانه مکانیک اوهایو به نمایش گذاشته شد. در سال ۱۸۵۶ بال به اروپا سفر کرد. گالری بال و توماس در ماه مه ۱۸۶۰ توسط گردباد ویران شد، اما بعداً با کمک جامعه و مردم بازسازی شد. در طول دهه ۱۸۷۰، بال به همکاری خود با توماس پایان داد و به گرینویل، میسیسیپی نقل مکان کرد. ویدیلیا، لوئیزیانا؛ سنت لوئیس، میزوری; و سپس مینیاپولیس، مینه‌سوتا،
سنت لوئیس، میزوری; و سپس مینیاپولیس، مینه‌سوتا، جایی که او یک استودیوی جدید راه‌اندازی کرد. در سال ۱۸۸۷، این استودیو به عنوان «جی.پی. سان اند، آرتستیک فتوگرافیکس» شناخته می‌شد. پسر بال جیمز پریسلی بال جونیور نام داشت. در سپتامبر ۱۸۸۷، بال عکاس رسمی جشن بیست و پنجمین سالگرد اعلامیه آزادی بردگان شد. در اکتبر ۱۸۸۷، بال دوباره نقل مکان کرد، این بار به هلنا، مونتانا، جایی که استودیوی «جی.پی. سان اند» تأسیس شد، رفت. یکی از مجموعه‌های قابل توجه عکس‌هایی که بال در هلنا به تصویر می‌کشد، مربوط به ویلیام بیگرستاف (یک
به تصویر می‌کشد، مربوط به ویلیام بیگرستاف (یک مرد آفریقایی-آمریکایی) بود که در سال ۱۸۹۶ به دلیل ارتکاب قتل به دار آویخته شد. در سال ۱۹۰۰، خانواده بال به سیاتل، واشینگتن نقل مکان کردند، جایی که استودیوی عکس گلوب را افتتاح کرد. در سال ۱۹۰۱ به پورتلند، اورگن نقل مکان کرده باشد. او با خانواده در سال ۱۹۰۲ به هونولولو نقل مکان کردند، جایی که در آنجا بال در سال ۱۹۰۴ درگذشت.
فاطمه عباسی بازیکن والیبال ایرانی است که در تیم ملی والیبال نشستهٔ زنان ایران بازی می‌کند. فیلم. این ورزشکار در فیلمی مستند با نام مستند نستوه که توسط شبکه تهران تولید شده حضور داشت.
موزه هنر دیجیتال ساختمان موری. teamLab Borderless دارای فضای عظیم ۱۰۰۰۰ متر مربع به عنوان اولین موزه هنر دیجیتال در جهان با نام رسمی موزه هنر دیجیتال MORI Building: EPSON teamLab Borderless در ژوئن ۲۰۱۸ تأسیس شد. تیم لابراتواروگروه هنرمندان فوق‌العاده اش آن را در سراسر جهان بسیار مشهورتر کرده است. در سال اول بیش از ۲ میلیون نفر از آن بازدید کردند. این موزه به عنوان پربازدیدترین موزه هنر در سال ۲۰۱۹ گواهینامه بین‌المللی دریافت کرد که توسط مجله خبری آمریکایی تایم و جوایزThea نیز به نمایش درآمد. مؤسسین موزه.
تایم و جوایزThea نیز به نمایش درآمد. مؤسسین موزه. teamLab (مؤسس ۲۰۰۱) یک مجموعه هنری بین‌المللی است. فعالیت مشترک آنها به دنبال هدایت در تلاقی هنر، علم، فناوری و جهان طبیعی است. از طریق هنر، گروه بین‌رشته‌ای متخصصان، شامل هنرمندان، برنامه‌نویسان، مهندسان، انیماتورهای CG، ریاضیدانان و معماران، با هدف کشف رابطه بین خود و جهان و اشکال جدید ادراک از طریق هنر می‌خواهند آن را به نمایش بگذارند؛ به منظور درک دنیای اطراف خود، مردم آن را به موجودیت‌های مستقل با مرزهای درک شده بینشان آن‌ها را از هم جدا می‌کنند. تیم
درک شده بینشان آن‌ها را از هم جدا می‌کنند. تیم آزمایشگاه به دنبال فراتر رفتن از این مرزها در درک ما از جهان، از رابطه بین خود و جهان، و تداوم زمان است. همه چیز در یک تداوم طولانی، شکننده و در عین حال معجزه آسا و بدون مرز وجود دارد. نمایشگاه‌های teamLab در شهرهای سراسر جهان از جمله نیویورک، لندن، پاریس، سنگاپور، پکن و ملبورن برگزار شده است. موزه‌های teamLab و نمایشگاه‌های دائمی در مقیاس بزرگ عبارتند از teamLab Borderless و TeamLab Planets در توکیو، teamLab Borderless شانگهای، و teamLab SuperNature ماکائو،
Borderless شانگهای، و teamLab SuperNature ماکائو، که در شهرهایی مانند ابوظبی، پکن، هامبورگ، جده و اوترخت افتتاح می‌شود. آثار teamLab در مجموعه دائمی موزه هنرهای معاصر، لس آنجلس است. گالری هنری نیو ساوت ولز، سیدنی؛ گالری هنر استرالیای جنوبی، آدلاید؛ موزه هنر آسیایی، سانفرانسیسکو؛ موزه جامعه آسیا، نیویورک؛ مجموعه هنر معاصر بوروسان، استانبول؛ گالری ملی ویکتوریا، ملبورن؛ و آموس رکس، هلسینکی. ایده کلی موزه. توده‌های زمان و فضاهای مختلف با هم وجود دارند و به یکدیگر متصل می‌شوند. همه اقیانوس‌ها به یکدیگر متصل
متصل می‌شوند. همه اقیانوس‌ها به یکدیگر متصل هستند و همه امواج این جهان نیز همین‌طور. در هنر کلاسیک آسیای شرقی، امواج اغلب با استفاده از ترکیبی از خطوط بیان می‌شوند. این امواج ایجاد شده توسط خطوط به ما این امکان را می‌دهد تا متوجه شویم که هر موج بخشی از یک جریان بزرگتر است و زندگی را به گونه ای منتقل می‌کند که گویی امواج یک موجود زنده هستند. هنگامی که امواج بلند می‌شوند، ما می‌توانیم نفس قدرتمندی از زندگی را احساس کنیم، گویی زندگی در حال شکوفایی است. به نظر می‌رسد هر موجی برای خود زندگی دارد. اما هنگامی که
می‌رسد هر موجی برای خود زندگی دارد. اما هنگامی که امواج فرو می‌ریزند و ناپدید می‌شوند، با احساس شکنندگی متوجه می‌شویم که آنها بخشی از اقیانوس بودند. و آن اقیانوس به تمام اقیانوس‌های دیگر متصل است. به عبارت دیگر، همه امواج جهان به یکدیگر متصل هستند. امواج زنده به نظر می‌رسند زیرا زندگی مانند یک موج بالارونده است. این یک پدیده معجزه آسا است که به‌طور مداوم از یک اقیانوس منفرد و پیوسته بیرون می‌آید. امواج از طریق بدنه ای پیوسته از ذرات بی شمار آب بیان می‌شوند. برهمکنش ذرات محاسبه شده و سپس حرکت آب در فضای سه
برهمکنش ذرات محاسبه شده و سپس حرکت آب در فضای سه بعدی شبیه‌سازی می‌شود. خطوطی در امتداد مسیر ذرات آب ایجاد می‌شوند و روی لایه سطحی امواج سه‌بعدی کشیده می‌شوند. خطوط با چیزی ایجاد می‌شوند که teamLab از آن به عنوان فضای Ultrasubjective یاد می‌کند. برخلاف فضایی که از طریق لنزها و پرسپکتیو ایجاد می‌شود یا توسط آن بریده می‌شود، فضای فراسوژه دیدگاه بیننده را ثابت نمی‌کند و بدن را آزاد می‌کند. دیواری که امواج روی آن دیده می‌شود به مرز بیننده و اثر هنری تبدیل نمی‌شود و فضای اثر هنری با فضای بدن بیننده پیوسته است.
و فضای اثر هنری با فضای بدن بیننده پیوسته است. مکان موزه. مکان سابق در اودایبا در پایان اوت ۲۰۲۲ بسته شد و همزمان با تکمیل پروژه تورانومون-آزابودای در سال ۲۰۲۳ در روپونگی قرار بود بازگشایی شود ولی نشد. موزه جدید مفهوم تیم آزمایشگاه «سرگردانی و کاوش» را تکامل داد، در یک دنیای بدون مرز که بازدیدکنندگان بیشتری را از سراسر جهان نسبت به اودایبا جذب می‌کند. در حال حاضر این موزه دارد برای بازگشایی جدید خود در سال ۲۰۲۴ آماده می‌شود. "•فضای جدید در میان آسمان خراش‌های بلند در منطقه تورانومون در Minata Ward واقع شده
بلند در منطقه تورانومون در Minata Ward واقع شده است. این ساختمان بین چندین پروژه شرکت ساختمانی موری واقع شده است: تپه‌های روپونگی در غرب، تپه‌های تورانومون در شرق و تپه‌های آرک در شمال." = منابع =
الشباب ()، انصار السنه () یا اهل السنه و الجماعه، یک گروه ستیزه‌جوی اسلام‌گرا، فعال در استان کابو دلگادو، موزامبیک است. از اکتبر ۲۰۱۷، این گروه، به دنبال تضعیف دولت سکولار جبهه آزادی‌بخش موزامبیک و ایجاد یک حکومت اسلامی، شورشی را در منطقه به راه انداخته است و گه‌گاه، مناطقی را از دولت تصرف کرده و به ارتکاب جنایت‌هایی علیه غیرنظامیان، متهم شده است. اگرچه منشأ تاریخی دقیق الشباب، مشخص نیست، اما این گروه، از سال ۲۰۱۵، فعالیت نظامی داشته است. اعضای آن، عمدتاً، جوانان فقیر موزامبیکی و مهاجران دیگر کشورهای شرق