payamvha/North_RAG huggingface dataset:
برای گسترش سلطهٔ خود بر شام و تصرف دمشق بودند. رسالهٔ او نیز همچون اثر ابن رزام به‌طور کامل حفظ نشده، اما بخش‌هایی از آن در آثار تاریخ‌نگاران متأخر مانند نُوَیری، ابن الدَّواداری و مقریزی باقی مانده است. از آنچه از اثر اخو محسن باقی مانده چنین برمی‌آید که کتاب او بخش‌هایی جداگانه دربارهٔ تاریخ و عقاید داشته است.با این حال، حتی مقریزی نیز هر دو، اخو محسن و ابن رزام، را منابعی غیرقابل اعتماد خوانده است.در واقع، اثر اخو محسن نقل‌قول‌های گسترده‌ای از رساله‌ای بی‌نام با عنوان «کتاب السیاسة» را دربر می‌گرفت؛
بی‌نام با عنوان «کتاب السیاسة» را دربر می‌گرفت؛ اثری جعلی که به دروغ به اسماعیلیان نسبت داده شده بود و در آن روش‌هایی برای جذب پیروان و افشای اسرار عقیدتی معرفی می‌شد. محتوای ساختگی آن به گونه‌ای تنظیم شده بود که اسماعیلیان را بی‌قانون، ملحد و لذت‌گرا جلوه دهد، و همین باعث شد که این کتاب برای «نسل‌های متوالی از جدل‌نویسان و فرق‌نگاران اهل سنت، منبع اصلی حمله به اسماعیلیه گردد». گزارش‌های ابن رزام و اخو محسن مبنای بیشتر نوشته‌های ضداسماعیلی بعدی شد، به‌ویژه در منشور بغداد در سال ۱۰۱۱ میلادی که توسط خلیفهٔ
در منشور بغداد در سال ۱۰۱۱ میلادی که توسط خلیفهٔ عباسی القادر صادر شد.این روایت‌ها تا قرن بیستم، پیش از آغاز رویکردهای انتقادی جدید در پژوهش‌های تاریخی، در میان اهل سنت و حتی محافل دانشگاهی غربی به‌عنوان روایت رسمی از عقاید و منشأ اسماعیلیه پذیرفته شده بود. اخو محسن حولی سال ۳۷۵ هجری قمری/ ۹۸۵–۶ میلادی درگذشت.
پل ملک یا پل حاج سلطان سرموری بر روی رود خروشان کارون در منطقه روَر بخش مرکزی اردل چهار محال بختیاری در دره‌های منتهی به پیچ‌های خطرناک و رانشی جاده پر تردد پل ملک واقع شده است پل ملک پلی باستانی در مسیر گذرگاه دزپارت بوده که متاسفانه فقط مقداری از پایه‌های ساروجی از آن بجا مانده است و سالها مردم محلی(رویگر ، چهاربنیچه و دیناران) و عشایر استان و مسافران که قصد عزیمت به خوزستان از این مسیر ویران شده را داشتند بایستی از طریق کلک با خطرات و قربانی‌های فراوان می گذشتند این وضعیت اسفبار ادامه داشت تا سال 1340
می گذشتند این وضعیت اسفبار ادامه داشت تا سال 1340 خورشیدی که یکی از بزرگان بنام و کلانتران خیرخواه ایل بختیاری بنام حاج سلطان احمدی سرموری روَگری این پل را با پشتکار و مشقتهای فراوان بر روی ستون‌های باستانی پل در بین دو پرتگاه نزدیک بهم که کل حجم رود کارون از آنجا می گذرد بازسازی کرده اند ولی متاسفانه در برنامه‌ای ناقص ضد ملی سد بهشت آباد این پل تاریخی را تا حد زیادی ویران کرده اند. امروزه پل ملک به مقصد جذابی برای تفریح و سرگرمی گردشگران از جای جای استان و سایر استانها بدلیل مناطق بکر و رشته چشمه‌های
و سایر استانها بدلیل مناطق بکر و رشته چشمه‌های متعددی بنام چشمه‌های خضرزنده در مجاورت پل به‌خصوص در فصل بهار و تابستان ، گردیده است
آتش افروختن، آتش‌افروزی یا آتش به پا کردن به روشن کردن آتشی بزرگ و قابل کنترل در فضای بازگفته می‌شود که با هدف دفع زباله، یا به عنوان بخشی از یک جشن و آیین مذهبی (مانند شب سنت جان) گفته می‌شود. آیین‌های منطقه‌ای. در بسیاری از مناطق قاره اروپا، آتش‌افروزی به‌طور سنتی در ۲۴ ژوئن انجام می‌شد تا جشن یحیای تعمیددهنده، و همچنین شنبه شب قبل از عید پاک گرامی داشته شود. آتش‌افروزی همچنین از ویژگی‌های شب والپورگیس در اروپای مرکزی و شمالی و جشن‌های شب قبل از روز سنت جان در اسپانیا است. در سوئد، در آخرین روز آوریل، در
در اسپانیا است. در سوئد، در آخرین روز آوریل، در جشن‌های شب والپورگیس آتش روشن می‌کنند. در فنلاند و نروژ، آتش افروزی در شب نیمه تابستان و به میزان کمتری در عید پاک یک سنت است. آلپ و اروپای مرکزی. سنت آتش افروزی اوایل بهار که در یکشنبه بعد از چهارشنبه خاکستر برپا می‌شود ( که به آن یکشنبه کوادراژیما نیز گفته می‌شود)، در سراسر مناطق آلمانی زبان اروپا و بخش‌هایی از فرانسه رواج دارد. سوزاندن «زمستان در قالب آدمک» در سسندووتن زوریخ (که در سال ۱۹۰۲ معرفی شد) از این سنت آلمانی الهام گرفته شده است. در اتریش، رسم
این سنت آلمانی الهام گرفته شده است. در اتریش، رسم «"Osterfeuer"» یا آتش‌های عید پاک بسیار رایج است؛ اما در برخی شهرها، مناطق و ایالات نیز برای پایین نگه داشتن میزان انتشار خاکستر و غبار PM10، مقررات محدودکننده تنظیم می‌شود. همچنین " " (آتش‌های انقلاب تابستانی) وجود دارد که در شامگاه ۲۱ ژوئن شعله‌ور می‌شود. از سال 1988 (به معنی آتش‌سوزی در کوه‌های آلپ) در یک روز از ماه اوت در کوهستان‌ها اجرا شده است تا از دور دیده شود و به عنوان فراخوانی برای توسعه پایدار مناطق کوهستانی باشد. در جمهوری چک، جشنواره‌ای به نام
کوهستانی باشد. در جمهوری چک، جشنواره‌ای به نام «سوزاندن جادوگران» (همچنین شب فیلیپ و یعقوب، شب والپورگیس یا بلتان) در شب بین ۳۰ آوریل و ۱ مه برگزار می‌شود. این یک رسم مردمی بسیار قدیمی است و هنوز هم برگزار می‌شود و تعطیلات ویژه‌ای دارد. در آن شب، مردم دور هم جمع می‌شوند، آتش روشن می‌کنند و آمدن بهار را جشن می‌گیرند. در بسیاری از مکان‌ها مردم تیرک‌های ماه مه برپا می‌کنند. شب بین ۳۰ آوریل و ۱ مه جادویی و اسرارآمیز تلقی می‌شد. احتمالاً این جشنواره در ابتدا زمانی برگزار می‌شد که ماه کامل، دقیقاً بین اعتدال
زمانی برگزار می‌شد که ماه کامل، دقیقاً بین اعتدال بهاری و انقلاب تابستانی، نزدیک‌ترین فاصله را به روز داشت. مردم معتقد بودند که در این شب جادوگران به سبت خود پرواز می‌کنند و در واقع این یکی از بزرگ‌ترین آیین‌های پگانیسم بود. مردم همچنین معتقد بودند که مثلاً در دهانه غارهای مختلف گنجینه‌هایی پنهان شده است. هدف اصلی این آیین قدیمی مردمی احتمالاً گرامیداشت الهه‌های باروری بوده است. مردم برای محافظت از خود در برابر جادوگران، در مکان‌های مرتفع آتش روشن می‌کردند و این آتش‌ها را «سوزاندندهٔ جادوگران» می‌نامیدند.
و این آتش‌ها را «سوزاندندهٔ جادوگران» می‌نامیدند. برخی از مردم برای تضمین جوانی و باروری، از روی آتش می‌پریدند. ظاهراً خاکستر حاصل از این آتش‌ها قدرت ویژه‌ای برای افزایش محصولات کشاورزی داشت و مردم همچنین دام‌های خود را برای اطمینان از باروری از روی خاکستر عبور می‌دادند. استرالیا. در استرالیا به دلیل خطر آتش‌سوزی، روشن کردن آتش در ماه‌های گرم به ندرت مجاز اعلام می‌شود. قوانین مربوط به آتش‌بازی بین ایالت‌ها، مناطق شهری و روستایی، مناطق دولتی محلی و انواع املاک متفاوت است. برای مثال، در مناطق شهری کانبرا، در
متفاوت است. برای مثال، در مناطق شهری کانبرا، در صورت اطلاع مقامات آتش‌نشانی محلی، می‌توان در حوالی روز تولد رسمی پادشاه آتش روشن کرد؛ با این حال، در بقیه سال این کار ممنوع است. آتش‌های کوچک‌تر مانند آتش‌های اردوگاهی و باربیکیوهای در فضای باز معمولاً خارج از دوره‌های محدودیت روشن کردن آتش مجاز هستند. در ایالت کوئینزلند، شهر روستایی کیلارنی سالانه میزبان یک شب آتش‌بازی برای عموم مردم است؛ درآمد حاصل از این مراسم به مراکز مراقبت از سالمندان شهر اختصاص می‌یابد. کانادا. استان نیوفاندلند و لابرادور به دلیل
کانادا. استان نیوفاندلند و لابرادور به دلیل ارتباط تاریخی خود با بریتانیا و ایرلند، جوامع زیادی دارد که شب‌های آتش‌بازی، به ویژه شب گای فاکس را جشن می‌گیرند؛ این یکی از مواقعی است که جوامع کوچک روستایی گرد هم می‌آیند. در استان کبک، بسیاری از جوامع در روز ۲۴ ژوئن برای جشن گرفتن روز سنت ژان باتیست آتش روشن می‌کنند. فرانسه. در فرانسه اولین شنبه پس از انقلاب تابستانی، حدود ۲۴ ژوئن، آتش ژان لو باپتیست در (روز سنت جان) جشن می‌گیرند. مانند سایر کشورها، این جشن، جشنی بت‌پرستانه برای انقلاب تابستانی یا نیمه تابستان
بت‌پرستانه برای انقلاب تابستانی یا نیمه تابستان بود، اما مسیحیت آن را به یک جشن کاتولیک تبدیل کرد. هند. در هند، به ویژه در پنجاب، مردم در طول جشنواره لوهری دور آتش جمع می‌شوند و بادام زمینی و شیرینی می‌خورند تا انقلاب زمستانی را که در ماه ماگ تقویم هندی است، جشن بگیرند. مردم در زمین‌های اشتراکی آتش روشن می‌کنند. اگر به تازگی عروسی اتفاق افتاده باشد یا نوزادی در خانواده متولد شده باشد، مردم برای جشن گرفتن این رویداد، بیرون خانه خود آتش روشن می‌کنند. این جشنواره هر ساله در هفته دوم ژانویه برگزار می‌شود. در
هر ساله در هفته دوم ژانویه برگزار می‌شود. در ایالت شمال شرقی آسام، جشنواره برداشت بوگالی بیهو به مناسبت پایان فصل برداشت در اواسط ژانویه برگزار می‌شود. در جنوب هند، به ویژه در آندرا پرادش، تامیل نادو و بمبئی، جشنواره بوگی در آخرین روز ماارکالی برگزار می‌شود که همچنین اولین روز جشنواره کشاورزی پونگال است. مردم برای جشن گرفتن، وسایلی را که دیگر نیازی به آنها ندارند از خانه‌هایشان جمع می‌کنند و در آتش می‌اندازند. در طول ده روز ویجیاداشامی، مجسمه‌هایی از راوانا، برادرش کومباکارنا و پسرش مگاناد توسط جوانان
برادرش کومباکارنا و پسرش مگاناد توسط جوانان مشتاق در غروب آفتاب برپا و سوزانده می‌شوند. به‌طور سنتی، آتش افروزی در روز هولی، نماد نابودی نمادین هولیکا، دمونس، همان‌طور که در بالا توضیح داده شد، است. ایران. چهارشنبه‌سوری جشنی است که در آن فارس‌ها، کردها و برخی اقوام دیگر از روی آتش می‌پرند. این مراسم در شب آخرین چهارشنبه قبل از نوروز برگزار می‌شود. چهارشنبه‌سوری یک جشن باستانی ایرانی است که قدمت آن به حداقل ۱۷۰۰ سال پیش از میلاد مسیح در اوایل دوران زرتشتی برمی‌گردد. این جشن مقدمه‌ای بر نوروز است که نشانگر
این جشن مقدمه‌ای بر نوروز است که نشانگر فرا رسیدن بهار است. این جشن معمولاً عصر شروع می‌شود، مردم در خیابان‌ها آتش روشن می‌کنند و از روی آن می‌پرند و این آواز را می‌خوانند: «زردی من از تو، سرخی تو از من». این یک آیین تطهیر بود. به‌طور خلاصه، این به این معنی است که شما می‌خواهید آتش، رنگ‌پریدگی، بیماری و مشکلات شما را بگیرد و در عوض به شما سرخی، گرما و انرژی بدهد. چهارشنبه سوری اهمیت مذهبی زرتشتی دارد و به عنوان یک جشنواره فرهنگی برای ایرانیان و مردم ایران عمل می‌کند. ایرلند. در سراسر ایرلند، در شب ۳۱
عمل می‌کند. ایرلند. در سراسر ایرلند، در شب ۳۱ اکتبر، آتش‌هایی برای جشن هالووین یا سامهِین روشن می‌شود. آتش‌بازی‌ها همچنین در ۳۰ آوریل، به‌ویژه در لیمریک برای جشن گرفتن جشنواره بیالتین و در شب سنت جان، ۲۳ ژوئن، برای جشن گرفتن شب نیمه تابستان، به‌ویژه در شهرستان کورک، جایی که به عنوان «شب بونا» نیز شناخته می‌شود، برگزار می‌شوند. در ایرلند شمالی، در هالووین، ۳۱ اکتبر، آتش روشن می‌کنند و هر ساله در ۱۱ ژوئیه، بسیاری از جوامع پروتستان برای جشن گرفتن پیروزی نیروهای ویلیامیت در نبرد بوین، که در ۱۲ ژوئیه ۱۶۹۰ رخ
ویلیامیت در نبرد بوین، که در ۱۲ ژوئیه ۱۶۹۰ رخ داد، آتش روشن می‌کنند. این اغلب " شب یازدهم " نامیده می‌شود. از سال ۱۹۷۲، جوامع کاتولیک در ۹ آگوست برای اعتراض و بزرگداشت بازداشتگاه، آتش روشن می‌کنند. ژاپن. هر ساله در ۱۶ آگوست، شهر باستانی کیوتو، مراسم "گوزان نو اوکوریبی" ، یک نمایش بودایی مبتنی بر آتش‌بازی، را برگزار می‌کند که پایان فصل او-بون را نشان می‌دهد. نپال. آتش‌های بزرگ در نپال اکثر اوقات برای گرمایش هستند. در ماه‌های زمستان، روشن کردن آتش در هتل‌ها، استراحتگاه‌ها و مناطق مسکونی و همچنین املاک خصوصی
استراحتگاه‌ها و مناطق مسکونی و همچنین املاک خصوصی کاملاً رایج است. عصرها در طول سیوا راتری آتش روشن می‌کنند. این تعطیلات بر اساس تقویم قمری است و اغلب در ماه فوریه قرار می‌گیرد. ترکیه. در ترکیه، آتش‌های بزرگی در ایام کاکاوا روشن می‌کنند که معتقدند روز بیداری طبیعت در آغاز بهار است. کاکاوا توسط مردم کولی در ترکیه در شب ۵ و ۶ مه جشن گرفته می‌شود. آتش زدن مزارع و باغ‌ها. آتش‌های بزرگ در مزارع، باغ‌های بزرگ و زمین‌های کشاورزی برای دفع گیاهان هرز و زائدی که به راحتی کمپوست نمی‌شوند، استفاده می‌شود. این شامل
راحتی کمپوست نمی‌شوند، استفاده می‌شود. این شامل مواد چوبی، علف‌های هرز مضر، مواد بیماری‌زا و موادی که با آفت‌کش‌ها و علف‌کش‌های مقاوم پاک نمی‌شوند، می‌شود. چنین آتش‌هایی ممکن است بسیار کوچک باشند، اما اغلب طوری طراحی می‌شوند که برای چند روز به آرامی بسوزند تا مواد مرطوب و سبز با چرخاندن مکرر مواد نسوخته، به خاکستر تبدیل شوند. چنین آتش‌هایی می‌توانند با چمن و سایر مواد خاکی نیز مقابله کنند. خاکستر حاصل از آتش زدن باغ‌ها منبع مفیدی از پتاس است و می‌تواند در بهبود ساختار خاک برخی از زمینها مفید باشد، اگرچه
بهبود ساختار خاک برخی از زمینها مفید باشد، اگرچه چنین آتش‌هایی باید با در نظر گرفتن ایمنی مدیریت شوند. آتش‌های باغ و مزرعه اغلب دودزا هستند و در صورت مدیریت ضعیف یا روشن کردن در شرایط آب و هوایی نامناسب، می‌توانند باعث ایجاد مزاحمت‌های محلی شوند.
ساختمان ستاد کل () بنایی با نمای کمانی‌شکل به طول ۵۸۰ متر است که در میدان کاخ در سنت پترزبورگ روسیه روبروی کاخ زمستانی واقع شده‌است. این ساختمان نئوکلاسیک بزرگ توسط کارلو روسی به سبک امپراتوری طراحی و در سال‌های ۱۸۱۹ تا ۱۸۲۹ ساخته شد. این بنا از دو بال تشکیل شده‌است که توسط یک طاق نصرت سه‌گوش از هم جدا شده‌اند. این طاق نصرت توسط مجسمه‌سازانی چون استپان پیمنوف و واسیلی دموت-مالینوفسکی مزین شده و یادبود پیروزی روسیه بر فرانسه ناپلئونی در جنگ میهنی ۱۸۱۲ است. این طاق، میدان کاخ را از طریق خیابان بولشایا
است. این طاق، میدان کاخ را از طریق خیابان بولشایا مورسکایا به خیابان نوسکی پراسپکت متصل می‌کند. تا زمان انتقال پایتخت به مسکو در سال ۱۹۱۸، این ساختمان به عنوان مقر ستاد کل نیروهای مسلح (بخش غربی)، وزارت امور خارجه و وزارت دارایی (بخش شرقی) مورد استفاده قرار می‌گرفت. بال غربی اکنون میزبان ستاد منطقه نظامی لنینگراد است. بال شرقی در سال ۱۹۹۳ به موزه ارمیتاژ داده شد و درون آن به‌طور گسترده بازسازی شد.
مرتضی اصانلو استاد تمام دانشگاه صنعتی امیرکبیر و از چهره‌های برجستهٔ مهندسی معدن در ایران و دنیا است. اصانلو با آثار علمی متعدد و فعالیت‌های بین‌المللی، یکی از چهره‌های شاخص این رشته به‌شمار می‌آید. زندگی علمی. مرتضی اصانلو دارای مدرک دکتری از دانشگاه نورمن اکلاهما در ایالات متحده آمریکا است. او سال‌هاست در دانشکده مهندسی معدن دانشگاه صنعتی امیرکبیر به عنوان استاد تمام مشغول به تدریس و پژوهش است. اصانلو بنیان‌گذار دوره‌های تحصیلات تکمیلی مهندسی معدن در ایران محسوب می‌شود و نقش مهمی در توسعه آموزش و پژوهش
محسوب می‌شود و نقش مهمی در توسعه آموزش و پژوهش این رشته ایفا کرده است. آثار علمی. وی نویسندهٔ بیش از ۳۰۰ مقاله علمی در نشریات بین‌المللی است و یازده جلد کتاب در زمینه مهندسی معدن تألیف کرده است. کتاب او با عنوان "روش‌های استخراج معادن سطحی" در بیست و چهارمین دوره کتاب سال جمهوری اسلامی ایران، به عنوان کتاب شایستهٔ تقدیر انتخاب شد.
تصرف غیرقانونی عمل پاکسازی زمین‌های جنگلی برای استفاده در کشاورزی یا سایر اهداف است. در قانون زمین انگلستان، تصرف هر بخشی از جنگل سلطنتی بدون اجازه غیرقانونی بود. این بزرگ‌ترین تجاوزی بود که می‌توانست در یک جنگل انجام شود و چیزی بیش از یک اتلاف بود: در حالی که اتلاف جنگل شامل قطع درختان و درختچه‌هایی است که می‌توانند دوباره رشد کنند، تصرف غیرقانونی شامل ریشه‌کن کردن کامل تمام درختان است - نابودی کامل منطقه جنگلی. اصطلاح «آسارت» همچنین برای قطعه زمینی که به تصرف درآمده بود، استفاده می‌شد. اجاره‌های «آسارت»
تصرف درآمده بود، استفاده می‌شد. اجاره‌های «آسارت» اجاره‌هایی بودند که به پادشاهی بریتانیا برای زمین‌های جنگلی تصرف شده پرداخت می‌شد. ریشه‌شناسی این کلمه از کلمه فرانسوی «اسارتر» به معنای حذف یا از بین بردن جنگل گرفته شده است. در شمال انگلستان به این کار «ریدینگ» می‌گویند. فرایند. در قرون وسطی، زمین‌های پاکسازی‌شده معمولاً زمین‌های عمومی بودند، اما پس از پاکسازی، این فضا به صورت خصوصی مورد استفاده قرار می‌گرفت. این فرایند اشکال مختلفی داشت. معمولاً این کار توسط یک کشاورز انجام می‌شد که قطعه‌ای از جنگل را
توسط یک کشاورز انجام می‌شد که قطعه‌ای از جنگل را پاکسازی می‌کرد و یک مزرعه پرچین‌دار باقی می‌گذاشت. با این حال، گاهی اوقات گروه‌هایی از افراد یا حتی کل روستاها این کار را انجام می‌دادند و نتایج به صورت نوارهایی تقسیم و بین کشاورزان مستأجر تقسیم می‌شد. جوامع صومعه‌ای، به ویژه سیسترسیان‌ها، گاهی اوقات و همچنین اربابان محلی، از این کار حمایت می‌کردند. زمین پاکسازی‌شده اغلب یک پرچین پرچین‌دار باقی می‌گذارد که اغلب شامل تعداد زیادی درخت جنگلی مانند لیموترش کوچک برگ یا سرو وحشی است و شامل درختانی است که به ندرت
برگ یا سرو وحشی است و شامل درختانی است که به ندرت در پرچین‌های کاشته‌شده، مانند فندق، ساکن می‌شوند. نمونه‌هایی از این موارد در دورست، جایی که تفاوت‌هایی در پرچین‌های غرب و شرق شهرستان وجود دارد، در هتفیلد براد اوک در اسکس که پرچین‌های مدرن هنوز از مرزهای یک جنگل باستانی پیروی می‌کنند، و در شلی در سافولک که پرچینی غیرمعمول و طولانی از درختان نمدار شاخه‌دار وجود دارد که بقایای یک جنگل‌زدایی قرن نوزدهمی است، یافت می‌شود. تاریخچه. اسارتینگ از دوران میان‌سنگی وجود داشته و اغلب فشارهای جمعیتی را کاهش می‌داد. در
داشته و اغلب فشارهای جمعیتی را کاهش می‌داد. در طول قرن سیزدهم، اسارتینگ بسیار فعال بود، اما با چالش‌های زیست‌محیطی و اقتصادی در قرن چهاردهم کاهش یافت. مرگ سیاه در اواخر دهه ۱۳۴۰ میلادی، حومه شهرها را خالی از سکنه کرد و بسیاری از مناطق قبلاً اسارتینگ شده به جنگل بازگشتند. ریچارد مویر، مورخ منظر، اسارتینگ را معمولاً «مانند گاز گرفتن سیب» توصیف کرده است، زیرا معمولاً در مقیاس کوچک انجام می‌شد، اما گاهی اوقات مناطق بزرگی پاکسازی می‌شدند. این روند به‌ویژه در مناطقی که به تغییرات کاربری زمین نیاز داشتند، رایج
که به تغییرات کاربری زمین نیاز داشتند، رایج بود و اغلب با هدف افزایش بهره‌وری زمین‌های کشاورزی انجام می‌گرفت. گاهی اوقات، افرادی در اسارتینگ تخصص داشتند و نام خانوادگی «سارت» را به دست می‌آوردند. این گروه معمولاً تجربه‌ای گسترده در پاکسازی زمین، آماده‌سازی خاک و ایجاد شرایط مناسب برای استفاده مجدد از آن داشتند. در برخی موارد، اسارتینگ بخشی از سیاست‌های توسعه مناطق روستایی محسوب می‌شد و تأثیر قابل‌توجهی بر تغییرات اکولوژیکی و اجتماعی مناطق تحت پوشش داشت. نام مزارع در بریتانیا گاهی اوقات ریشه خود را در
نام مزارع در بریتانیا گاهی اوقات ریشه خود را در استعمار یا استعمار حفظ می‌کند، مانند: «استوکس»؛ «استیوبینگس»؛ «استیوبس»؛ «سارت»؛ «ریدینگ»؛ «روید»؛ «بریک»؛ «بریچ»؛ یا «هی». بسیاری از مکان‌های شمال فرانسه که «لیس اسارتس» نامیده می‌شوند یا به «سارت» ختم می‌شوند، به این عمل اشاره دارند.
ابویزید مَخلَد بن کَیداد (حدود ۸۷۴ – ۱۹ اوت ۹۴۷) رهبر اباضیِ شورش علیه فاطمیان بود. او از تبار قبیلهٔ بنی ایفران، یکی از شاخه‌های اصلی بربرهای زناته در شمال آفریقا بود. تعلیمات فرقهٔ اباضی نقّاری، یکی از جریان‌های اصلی خوارج اباضی، را فرا گرفت و به آن گروید. با گذشت زمان، ابویزید به‌عنوان امام و شیخ نقّاریان در مغرب انتخاب شد، اما دیری نپایید که از اصول پذیرفته‌شدهٔ اباضیان معتدل فاصله گرفت و ترور دشمنان را جایز دانست. در سال ۳۱۶ هجری/۹۲۸ میلادی، تحرکات خود را علیه فاطمیان در جنوب اِفریقیه (تونس امروزی)
را علیه فاطمیان در جنوب اِفریقیه (تونس امروزی) آغاز کرد. با پیوستن گروه‌های بربر به او، ابویزید در سال ۳۲۲ هجری/۹۴۳–۹۴۴ میلادی شورش بزرگی را علیه فاطمیان به راه انداخت. سال بعد، او شهر مهدیه، پایتخت فاطمیان و مقر خلیفهٔ دوم فاطمی، القائم، را به محاصره درآورد. منصور، فرزند و جانشین القائم، ماه‌ها به‌طور شخصی شورشیان را تعقیب کرد و سرانجام در سال ۳۳۶ هجری/۹۴۷ میلادی، ضربهٔ نهایی را در کوهستان کیانا بر ابویزید وارد ساخت. ابویزید به اسارت درآمد و اندکی بعد بر اثر جراحات درگذشت.
پل کاخ () یک پل باسکولی برای عبور و مرور جاده‌ای و پیاده، بر روی رودخانه نوا در سنت پترزبورگ میان میدان کاخ و جزیره واسیلیفسکی قرار دارد. مانند هر پل دیگر نوا (به‌جز پل بزرگ اوبوخوفسکی)، این پل نیز شب‌ها کشیده می‌شود و رفت‌وآمد پیاده میان نقاط مختلف شهر را عملاً غیرممکن می‌سازد. این پل باسکولی توسط یک شرکت آمریکایی به نام شرکت پل‌سازی Scherzer Rolling Lift طراحی و توسط شرکت فرانسوی Société de Construction des Batignolles میان سال‌های ۱۹۱۲ تا ۱۹۱۶ ساخته شد.
ارمنترود اورلئان (؛ همسر شارل دوم، پادشاه فرانک باختری و ملکه فرانک باختری بود.
نام‌گذاری گیاه‌شناسی یا نام‌گذاری گیاه‌شناختی (به انگلیسی: Botanical nomenclature) نامگذاری رسمی و علمی گیاهان است. هرچند این نامگذاری با آرایه‌شناسی گیاهان مرتبط است، اما از آن متمایز بوده و تفاوت‌هایی با آن دارد. آرایه‌شناسی گیاهی به گروه‌بندی و طبقه‌بندی گیاهان مربوط می‌شود؛ اما نامگذاری گیاه‌شناسی نام‌هایی را برای نتایج این فرایند ارائه می‌دهد. نقطهٔ شروع نامگذاری گیاه‌شناسی مدرن، توسط کارل لینه در کتاب "گونه‌های گیاهان" در سال ۱۷۵۳ بود. نامگذاری گیاه‌شناسی توسط "قوانین جهانی نامگذاری جلبک‌ها، قارچ‌ها و
توسط "قوانین جهانی نامگذاری جلبک‌ها، قارچ‌ها و گیاهان" ("ICNafp") اداره می‌شود که جایگزین قوانین "بین‌المللی نامگذاری گیاه‌شناسی" ("ICBN") شده است. گیاهان فسیلی نیز تحت پوشش این قوانین قرار می‌گیرند. در محدودهٔ تعیین‌شده توسط این قانون، مجموعه قوانین دیگری نیز وجود دارد، از جمه "قانون بین‌المللی نامگذاری گیاهان زراعی (ICNCP)" که در مورد ارقام گیاهی که عمداً توسط انسان تغییریافته یا انتخاب شده‌اند، اعمال می‌شود (به کالتیژن مراجعه کنید). نام‌گذاری گیاه‌شناسی مستقل از سایر سیستم‌های نامگذاری، به عنوان مثال
مستقل از سایر سیستم‌های نامگذاری، به عنوان مثال نامگذاری جانورشناسی است. این استقلال بر این دلالت دارد که حیوانات می‌توانند نام‌های عمومی مشابه گیاهان داشته باشند (مثلاً جنس Iris که هم به گیاه "زنبق" اشاره دارد و هم به ). این استقلال همچنین باعث می‌شود که نامگذاری گیاهان از قوانینی کمی متفاوت پیروی کنند، مثلاً جانوران می‌توانند نام جنس و گونه یکسانی داشته باشند، همچون "پیکا پیکا" که نوعی زاغی است، اما برای نامگذاری گیاهان چنین چیزی مجاز نیست. تاریخچه و دامنهٔ کاربرد. نامگذاری گیاه‌شناسی قدمتی دیرینه دارد و
کاربرد. نامگذاری گیاه‌شناسی قدمتی دیرینه دارد و به دورهٔ تئوفراستوس (حدود ۳۷۰–۲۸۷ پیش از میلاد)، دیوسکوریدس (حدود ۴۰–۹۰ میلادی) و دیگر نویسندگان یونانی بازمی‌گردد. بسیاری از این آثار به صورت ترجمه‌های لاتین به ما رسیده‌اند. نویسندهٔ اصلی لاتین در زمینهٔ گیاه‌شناسی، پلینیوس (۲۳–۷۹ میلادی) بود. از دوران قرون وسطی، لاتین به زبان علمی جهانی (زبان میانجی) در اروپا تبدیل شد. بیشتر دانش مکتوب گیاهان متعلق به راهبان، به ویژه بندیکتین‌ها، بود و هدف آن گیاهان دارویی اولیه در درجهٔ اول دارویی بود تا علم گیاه‌شناسی
اولیه در درجهٔ اول دارویی بود تا علم گیاه‌شناسی "به خودی خود". برای اینکه چنین اطلاعاتی به‌طور گسترده‌تری در دسترس قرار گیرد، اختراع دستگاه چاپ (۱۴۵۰) ضروری بود. لئونهارت فوکس، پزشک و گیاه‌شناس آلمانی، اغلب به عنوان مبتکر نام‌های لاتین برای تعداد فزاینده‌ای از گیاهان شناخته‌شده در علم در نظر گرفته می‌شود. به عنوان مثال، او نام "Digitalis (گل انگشتانه)" را در کتاب "تفسیرهای قابل توجه در مورد تاریخ گیاهان" (۱۵۴۲) خود ابداع کرد. یک رویداد کلیدی در حوزهٔ نامگذاری، روش لینه یعنی نامگذاری دوبخشی بود که در کتاب
روش لینه یعنی نامگذاری دوبخشی بود که در کتاب "گونه‌های گیاهان" (۱۷۵۳) خود بدان پرداخت. در قرن نوزدهم، به‌طور فزاینده‌ای آشکار شد که نیاز به قوانینی برای کنترل نامگذاری علمی وجود دارد و ابتکاراتی برای اصلاح مجموعه قوانینی که توسط لینه مبدع آن بود، صورت گرفت. این قوانین در ویرایش‌های پیاپی و پیچیده‌تری منتشر شدند. تاریخ‌های کلیدی برای نام‌گذاری گیاهان، ۱۸۶۷ (با انتشار کتاب "لوئیس" از دو کاندول) و ۱۹۰۶ (با انتشار "قوانین بین‌المللی نامگذاری گیاه‌شناسی"، موسوم به «قوانین وین») بودند. جدیدترین این قوانین،
به «قوانین وین») بودند. جدیدترین این قوانین، "قانون شنژن" است که در سال ۲۰۱۸ تصویب شد.
کی‌ام‌سی شدو یک هاچبک کامپکت است و دومین خودروی بومی کرمان موتور به شمار می‌رود که تحت برند کی‌ام‌سی (KMC, Kerman Motor Company) تولید می‌شود. نام. نام این خودرو از کلمه‌ی انگلیسب SHADOW به معنای سایه برگرفته شده است. ویژگی‌های فنی. سکو. این خودرو بر اساس سکوی PS1 (مورد استفاده در جک جی۴ و جک اس۳ و کی‌ام‌سی ایگل) طراحی و توسعه یافته است. سیستم تعلیق در جلو و عقب نیز به ترتیب از نوع مک فرسون و توییست بیم است. پیشران. شدو در نسخه بنزینی مشخصات فنیِ مشابه با ایگل دارد. این خودرو به یک پیشرانه ۱٫۵ لیتری تنفس
ایگل دارد. این خودرو به یک پیشرانه ۱٫۵ لیتری تنفس طبیعی با ۱۰۴ اسب بخار قدرت و ۱۳۷ نیوتن متر گشتاور مجهز است که طبق استاندارد یورو ۵ توسعه یافته است. جعبه دنده در آن از نوع اتوماتیک CVT است. ترمز‌ها. ترمزهای خودرو در هر دو محور جلو و عقب از نوع دیسکی بوده و مجهز به سامانه‌های ایمنی مختلف از قبیل ABS+EBD و… هستند. امکانات و آپشن‌ها. در فهرست تجهیزات این هاچ‌بک ایرانی امکاناتی نظیر چراغ‌های جلو و عقب با فناوری LED، سان رووف، سنسور نور، دی‌لایت، آینه‌های جانبی برقی همراه با گرم‌کن، تنظیم فرمان در دو جهت،
برقی همراه با گرم‌کن، تنظیم فرمان در دو جهت، کلیدهای کنترل سیستم صوتی روی غربیلک فرمان، کروز کنترل، کلاستر دیجیتال، روکش صندلی‌های چرمی، کامپیوتر سفری، سیستم پخش مجهز به پورت USB و بلوتوث با شش بلندگو، خروجی برق ۱۲ ولت برای سرنشینان عقب، شارژر بیسیم، تریم داخلی دو رنگ، دو کیسه هوای جلو، سیستم ترمز ضد قفل ABS و EBD، سامانه کنترل پایداری، ایزوفیکس، حسگر فشار باد تایرها، سنسور پارک عقب و قفل شدن اتوماتیک درها دیده می‌شود.
ابوالفَوارِس احمد بن یعقوب (؟ – ۱۰۲۰م) داعی اسماعیلی و نویسندهٔ سوری بود که در دوره خلافت امام فاطمی، حاکم بأمرالله، می‌زیست. اطلاعات چندانی دربارهٔ زندگی او در دست نیست، جز آن‌که از سوی حاکم به عنوان داعی به زادگاه خود، سرزمین شام فرستاده شد. اثر برجستهٔ او «الرسالة فی الإمامة» نام دارد که متنی دینی است و در آن به شانزده پرسش مختلف دربارهٔ ابعاد گوناگون مسئلهٔ امامت پاسخ داده شده است. ابوالفوارس با دانشمندان اسماعیلی احمد بن ابراهیم نیشابوری و حمیدالدین کرمانی معاصر بود. این سه نفر، ظاهراً به‌طور مستقل،
معاصر بود. این سه نفر، ظاهراً به‌طور مستقل، ایده‌های اسماعیلی در مورد امامت را شرح می‌دادند، زیرا به آثار یکدیگر استناد نمی‌کنند. تنها اثر شناخته‌شدهٔ ابو الفوارس، رساله‌ای است با عنوان «رسالة فی الإمامة» که احتمالاً پیش از سال ۱۰۱۷ میلادی نگاشته شده و در شانزده فصل تنظیم شده است—عددی که به‌طور نمادین با این باور اسماعیلیان مطابقت دارد که حاکم بأمرالله، امام شانزدهم ایشان بود.ابو الفوارس در این رساله استدلال می‌کند که وجود امام ضرورتی دینی است، زیرا قرآن، شریعت و سنت به تنهایی برای هدایت کافی نیستند.این
شریعت و سنت به تنهایی برای هدایت کافی نیستند.این اثر در ویرایشی انتقادی همراه با ترجمهٔ انگلیسی، توسط سامی ن. مکرم با عنوان «عقیدهٔ سیاسی اسماعیلیان: امامت» در سال ۱۹۷۷ در نیویورک منتشر شده است.
میکائیل یونگر (؛ زادهٔ ) سیاستمدار، و فعال تجاری اهل فنلاند است. او دبیر سابق حزب سوسیال دموکرات فنلاند، عضو پارلمان فنلاند و مدیر عامل سابق شبکه ملی پخش فنلاند اوله است. یونگر در ساحل غربی فنلاند در شهر واسا بزرگ شد.
سامولی کیویمکی (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی یخ اهل فنلاند است. او پیش از این به صورت حرفه‌ای در لیگا (لیگ هاکی روی یخ فنلاند) برای تیم‌های لوکو، ایلوس و واسان اسپورت بازی می‌کرد.
هلی کویوولا-کروگر (؛ زادهٔ ) ورزشکار دو و میدانی اهل فنلاند است. او در واسا زندگی می‌کند.
میکا کویویستو (؛ زادهٔ ) بازیکن هاکی روی یخ اهل فنلاند است.
گیمل () یک گروه موسیقی در فنلاند است. در بهار ۲۰۰۲، مسابقه‌ای با عنوان ستارگان پاپ در فنلاند برگزار شد تا اعضایی برای تشکیل یک گروه موسیقی پاپ پیدا شود. ۴۵۴ زن جوان در آزمون‌های خوانندگی شرکت کردند. ۲۵ دختر به دور نهایی انتخاب راه یافتند. اعضای اولین گروه «ستارگان پاپ» در فنلاند عبارت بودند از جنی وارتیانن، سوزانا کوروالا، اوشما کارنانی و جونا پیرینن. پس از چند هفته، مشاجرات بین دختران افزایش یافت و جونا تصمیم گرفت گروه را برای یک حرفه انفرادی ترک کند. اوشما، سوزانا و جنی به کار خود ادامه دادند. آنها تصمیم
سوزانا و جنی به کار خود ادامه دادند. آنها تصمیم گرفتند نام گیمل را برای خود انتخاب کنند.