payamvha/North_RAG huggingface dataset:
گورو نانک به‌طور صریح و قاطع این تصورات مربوط به آلودگی و ناپاکی را محکوم کرد. زهدگرایی. مفهوم سنیاسه بر نگرش به زنان در هند تأثیر گذاشته بود. زنان ذاتاً به‌عنوان وسوسه‌ای در نظر گرفته می‌شدند که یک سنیاسی باید از آن اجتناب کند. با این حال، گوروها زنان را مانعی برای رسیدن به رستگاری نمی‌دانستند. آنان اندیشه کناره‌گیری از دنیا را رد کرده و زندگی خانوادگی را، در صورتی که به شیوه‌ای درست سپری شود، برتر از زندگی یک زاهد می‌دانستند. به‌جای تجرّد و کناره‌گیری از دنیا، گورو نانک زندگی خانوادگی (گریهاستا) را توصیه
گورو نانک زندگی خانوادگی (گریهاستا) را توصیه می‌کند. تابوی قاعدگی. در آیین سیک، قاعدگی باعث نمی‌شود که زنان ناپاک محسوب شوند و رفتار زنان در دوران قاعدگی محدود نمی‌شود. در کتاب "اصل زنانه در چشم‌انداز سیک از امر متعالی"، نیکی-گونیندر کور سینگ می‌نویسد: قتل نوزادان دختر. قتل نوزادان دختر در آیین سیک ممنوع است و "رهت ناماها" (مجموعه قوانین رفتاری) سیک‌ها را از هرگونه ارتباط یا رابطه با افرادی که این عمل را انجام می‌دهند، منع می‌کند. ساتی (رسم) (سوزاندن بیوه). سوزاندن بیوه، یا "ساتی (رسم)"، به‌صراحت در متون
سوزاندن بیوه، یا "ساتی (رسم)"، به‌صراحت در متون مقدس سیکی ممنوع شده است. به‌عنوان گامی عملی برای جلوگیری از این رسم، آیین سیک ازدواج مجدد بیوه‌ها را مجاز می‌داند. روبند. آیین سیک به‌شدت نسبت به هرگونه روبند صورت (Ghoonghat) انتقاد داشت. گوروهای آیین سیک این رسم را محکوم کردند و انزوای زنان و پوشاندن صورت را رد نمودند، که این امر در اواخر دورهٔ قرون وسطی منجر به کاهش استفاده از روبند در برخی طبقات شد. این موضوع توسط کبیر (صوفی) نیز مورد تأکید قرار گرفت. جهیزیه. گورو رام داس آیین جهیزیه را محکوم کرد.
زنان در تائوئیسم () یا نقش‌های زنان در تائوئیسم (, ) (همچنین به‌صورت "Daoism" ) متفاوت از پدرسالاری در چین سنتی بوده است. برخی مکاتب تائوئیستی اهمیت ویژه‌ای برای زنان قائل بودند و توانایی آن‌ها در تنزیه و ارتباط با ایزدان را به رسمیت می‌شناختند. زنان در این مکاتب اغلب متون و کتب مقدس مکاشفه‌ای دریافت می‌کردند. نخستین بار زنان در مکتب شانگ‌چینگ که در سدهٔ چهارم میلادی به‌دست زنی به نام وی هواچون بنیان نهاده شد، جایگاهی برجسته یافتند. دورهٔ دودمان تانگ (۶۱۸–۹۰۷ میلادی) نقطهٔ اوج اهمیت زنان در تائوئیسم بود،
میلادی) نقطهٔ اوج اهمیت زنان در تائوئیسم بود، به‌گونه‌ای که یک‌سوم روحانیون این مکتب را زنان تشکیل می‌دادند، از جمله راهبه‌های اشرافی تائوئیست. تعداد زنان تائوئیست تا سدهٔ دوازدهم کاهش یافت، اما در این دوران مکتب تائوئیسم کوانژن که سان بُوئر را به‌عنوان تنها زن در میان شاگردان اصلی خود منصوب کرد، زنان را در موقعیت‌های قدرت قرار داد. در سده‌های هجدهم و نوزدهم، زنان تائوئیست به تمرین و مباحثه پیرامون "نودان" (女丹، "کیمیاگری درونی زنان" نِیدان) پرداختند، که شامل تمرین‌های ویژهٔ زنان مانند مراقبهٔ تنفسی و تجسم
تمرین‌های ویژهٔ زنان مانند مراقبهٔ تنفسی و تجسم ذهنی بود. افزون بر این، ایزدان و فرقه‌های تائوئیستی سابقه‌ای طولانی مانند مادر باستانی بی‌حد و حصر، حامی سن نین جاودانگی، هه شیانگو یکی از هشت فناناپذیر، و مازو، ایزدبانوی حامی ملوانان و ماهیگیران در چین دارند. واژگان. از زمان پیدایش تائوئیسم سازمان‌یافته در اواخر دورهٔ دودمان هان (۲۰۲ پ. م – ۲۲۰ م)، زنان در مکاتب مختلفی فعال بودند که نام‌های متفاوتی به آن‌ها اطلاق می‌شد. در طریقت استادان آسمانی (Tianshi Dao)، زنانِ همسر یک استاد "نوشی" (女士 یا 女師، "استاد زن")
زنانِ همسر یک استاد "نوشی" (女士 یا 女師، "استاد زن") و زنان برگزیدهٔ "ژونگمین" (種民، "مردم بذر") "نوگوان" (女官، "افسر زن") نامیده می‌شدند. در مکتب والاترین روشنایی، راهبه‌های تائوئیست بیشتر به‌صورت انفرادی زندگی می‌کردند و "نو داوشی" (女道士، "تائوئیست زن" یا "استاد تائوئیست زن") یا "نوگوان" (女冠، "کلاه زنانه"، که به سربند آیینی خاصی اشاره دارد) نامیده می‌شدند، به‌ویژه در دوران دودمان سونگ. در مکتب تائوئیسم کوانژن (کمال مطلق)، اصطلاح "داگو" (道姑، "بانوان دائو") برای اشاره به راهبه‌های صومعه‌ها و زنان دیندار استفاده
اشاره به راهبه‌های صومعه‌ها و زنان دیندار استفاده می‌شد. تاریخچه. پیش از دودمان هان و دوره هان. مادر باستانی بی‌حد و حصر یا شی وانگمو برجسته‌ترین ایزدبانو در تائوئیسم است، هرچند که سنت‌های مربوط به او پیش از شکل‌گیری ادیان سازمان‌یافته تائوئیستی وجود داشته‌اند. منابعی از دوره ایالت‌های جنگ‌طلب (۴۷۵–۲۲۱ پ. م) این ایزدبانو را با سنت‌های شَمَنی مرتبط می‌دانند، از جمله روح آشنای او یعنی پرنده سه‌پا و باغ هلوهای جاودانگی او. "شان‌های جینگ" (کلاسیک کوه‌ها و دریاها) که در حدود سده ۳ پ. م نوشته شده، دربارهٔ او
که در حدود سده ۳ پ. م نوشته شده، دربارهٔ او می‌گوید: «در ظاهر، مادر باستانی بی‌حد و حصر به انسان شباهت دارد، اما دُمی همچون پلنگ و دندان‌هایی همچون ببر دارد و در سوت ماورایی مهارت دارد. او تاج پیروزی بر موهای درهم‌تنیده خود دارد. او فرمانروای بلایای آسمانی و پنج نیروی ویرانگر است.» در دوره دودمان هان (۲۰۶ پ. م–۲۲۰ م)، مردم بر این باور بودند که این ایزدبانو می‌تواند آن‌ها را از بیماری و مرگ محافظت کند و او به چهره مرکزی آیین یک فرقه (شاخه) دهقانی تبدیل شد که در سال ۳ پ. م از شاندونگ برخاست و در سراسر کشور
در سال ۳ پ. م از شاندونگ برخاست و در سراسر کشور گسترش یافت. شی وانگمو به عنوان الهه بیماری‌های همه‌گیر شناخته شد که در غرب، بر کوه کونلون ساکن بود و بر دیوهای بیماری فرمان می‌راند. آیین پرستش او در مناطق مختلف چین، به ویژه در کوه هنگ در هونان، کوه هوا در شنشی، و کوه وویی در فوجیان گسترش داشت. در دوران شش سلسله، آیین او در درون مکتب شانگ چینگ (نهایت وضوح) تائوئیسم ادغام شد و او به یکی از ایزدبانوان کلیدی این مکتب تبدیل گردید و در آن زمان هم به مردان و هم به زنان یاری می‌رساند. پرستش او در دوران دودمان تانگ
زنان یاری می‌رساند. پرستش او در دوران دودمان تانگ به اوج خود رسید و او به‌ویژه به عنوان حامی زنان شناخته شد و به‌عنوان نماینده آرمان زنانه مورد تکریم قرار گرفت. از دوران دودمان سونگ، آیین رسمی تائوئیسم توجه کمتری به او نشان داد و دیگر ایزدبانوان جایگاه او را گرفتند. بااین‌حال، او همچنان در جنبش‌های فرقه‌ای و گروه‌های مذهبی کوچک که از طریق نوشتن فوجی پیام‌هایی از او دریافت می‌کردند، نقشی برجسته داشت. در جلسات احضار روح، در دوره‌های دودمان مینگ و دودمان چینگ، او عنوان مادر باستانی بی‌حد و حصر (無生老母، مادر
او عنوان مادر باستانی بی‌حد و حصر (無生老母، مادر ارجمند نازاده) را بر خود گرفت و هنوز هم یکی از الهه‌های کلیدی مورد پرستش زنان به‌ویژه در اجتماعات عامه محسوب می‌شود. اوایل قرون وسطی. نقش زنان در تائوئیسم سازمان‌یافته از دوران سه پادشاهی و شش سلسله (۲۲۱–۵۹۰ م) و دوره دودمان سوئی (۵۹۰–۶۱۸ م) افزایش یافت. در سده چهارم، مکتب شانگ چینگ یک زن به نام وی هواکون (۲۵۱–۳۳۴ م) را به‌عنوان بنیان‌گذار خود به رسمیت شناخت. زنان در این مکتب تائوئیستی، متون مقدس را منتقل می‌کردند، روش‌های آیینی را آموزش می‌دادند و به‌عنوان
روش‌های آیینی را آموزش می‌دادند و به‌عنوان راهنما عمل می‌کردند. وی هواتسون که با یکی از افسران برجسته تیانشی ازدواج کرده بود، به مقام محترم "جیو" (祭酒، ناظر آیین‌های قربانی) رسید که نشان‌دهندهٔ دریافت آموزش‌های دینی جامع در این سازمان، از جمله آیین‌های گذار جنسی و دریافت اسناد رسمی، بود. در زندگی‌نامهٔ قدیسانهٔ او آمده است که وی در کوه هنگ به دائو دست یافت؛ این کوه در آن زمان یکی از مراکز بسیار فعال برای تمرینات بودایی و تائویی به‌شمار می‌رفت. از این رو، او را بانو نانیوئه (南嶽夫人، بانوی کوه‌های مقدس چین)
او را بانو نانیوئه (南嶽夫人، بانوی کوه‌های مقدس چین) نامیدند. پس از این دوره، وی به شخصیتی پرطرفدار تبدیل شد و به‌ویژه در دوران سلسلهٔ تانگ، محبوبیت فراوانی در میان زنان تائویی یافت و آموزه‌های او در سراسر چین گسترش یافت. بر اساس متنی از دوران شش سلسله، مکتب تیانشی پنج دسته از زنان را برای ورود به آیین تائو مناسب می‌دانست: دختران مجرد جوان، زنانی که به دلیل طالع نحس قادر به ازدواج نبودند، زنانی که به اجبار ازدواج کرده بودند، بیوه‌ها و زنانی که از سوی همسرانشان طرد شده بودند. این گروه‌ها که از نظر اجتماعی در
طرد شده بودند. این گروه‌ها که از نظر اجتماعی در دسته‌های نامطلوب قرار داشتند، از طریق مکتب تیانشی امکان فرار از محدودیت‌های اجتماعی و یافتن جایگاهی جایگزین را به دست می‌آوردند. این الگو در سایر مکاتب تائویی و دوره‌های تاریخی دیگر، به‌ویژه در دوران سلسلهٔ تانگ نیز دیده می‌شود.
آشفتاری روانی (به انگلیسی Mental Disorder) یا بیماری روانی (به انگلیسی Mental illness) که سابقا اختلال روانی هم نامیده می شد مفهومی اساسی در روانشناسی ناهنجاری است. آشفتاری روانی یا شوفتاری به مجموعه نشانه های رفتاری ، شناختی ، هیجانی در فرد اطلاق می شود که طی آن در جنبه های مختلف زندگی مانند جنبه روانی، زیستی ، هازمانی و فرهنگی و معنوی اشفتگی ایجاد ی کند. هدارش آشفتاری. برای اطلاق هِدارش یا تعریف آشفتاری به یک وضعیت ذهنی باید ویژگی های زیر را دارا باشد: رنج درون آختی. رنج درون آختی ( Subjective Distress)
درون آختی. رنج درون آختی ( Subjective Distress) اولین برسنجه است. یک رفتار برای این که آشفته برشمرده شود باید باعث رنج و ناراحتی شدید خود آن شخص شود. چه بسا که فرد از نظر دیگران سالم به نظر آید اما از درون ممکن است دچار ناراحتی ، درد عاطفی ، آسیمگب ، غم بد خوابی ، بی اشتهایی یا انواع درد های جسمی باشد. کژکارکردی. کژکارکردی (ِDysfunction) به این معناست که رفتار مورد نظر باید نماینگر نابسامانی در فرآیند های روانشناختی ، زیست شناختی یا رشدی فرد باشد. رفتار آشفته معمولا عملکرد روزمره ی فرد در زندگی را از او می
معمولا عملکرد روزمره ی فرد در زندگی را از او می گیرد. و به همین دلیل می تواند موجب رنج شود. رنج و کژکارکردی دست در دست هم دارند و می توانند یکدیگر را سبب شوند. شوندشناسی. علت های روانشناختی. از پی آور های روانی می توان به موارد زیر اشاره کرد:
رالی آکروپولیس ۲۰۲۲ (همچنین با عنوان رالی اکو آکروپلیس یونان ۲۰۲۲ شناخته می‌شود) یک رویداد اتومبیل رانی برای خودروهای رالی بود که طی چهار روز بین ۸ و ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۲ برگزار شد. این شصت و ششمین دوره رالی آکروپلیس بود. این رویداد دهمین دور از رالی قهرمانی جهان ۲۰۲۲، مسابقات قهرمانی رالی جهان ۲ و قهرمانی رالی جهان ۳ بود. این رویداد در شهر لامیا در یونان مرکزی برگزار شد و بیش از ۱۶ مرحله ویژه با مسافت مسابقه ای برگزار شد.
لوچیا سنیی یا سگنی ()، شاهزاده، کنتس و بعدها نایب‌السلطنه شاهزاده‌نشین انطاکیه و کنت‌نشین طرابلس در قرن ۱۳ میلادی بود. وی پس از مرگ شوهرش، بوهموند پنجم، کنت طرابلس و شاهزاده انطاکیه، از جانب پسرش – که هنوز به سن قانونی نرسیده بود – نیابت حکومت را در سال ۱۲۵۲ برعهده گرفت. لوچیا در خانواده کنت‌های سنیی متولد شد. او از نزدیکان و خویشان پاپ اینوسنت سوم و پاپ گریگوری نهم بود که ترتیب ازدواج او را به عنوان همسر دوم بوهموند پنجم، شاهزاده انطاکیه و کنت طرابلس داد. این ازدواج در سال ۱۲۳۸ برگزار شد. لوچیا به واسطه
این ازدواج در سال ۱۲۳۸ برگزار شد. لوچیا به واسطه روابط خانوادگی با رم، مسئول روابط نزدیک بوهموند با سریر مقدس شد، اما بارون‌ها از تعداد زیاد خویشاوندان و دوستان که او به شرق لاتین دعوت می‌کرد، ناراضی بودند. به همین دلیل بوهموند در میان اهالی یونانی و نورمنی انطاکیه محبوب نبود و به جای آن در طرابلس اقامت داشت. به نظر می‌رسد لوچیا در انتصاب پاتریارک جدید ارتدکس یونانی انطاکیه، دیوید، در حدود سال ۱۲۴۰ تأثیرگذار بوده، و حتی برادرش پل را به عنوان اسقف طرابلس منصوب کرده باشد. حاصل ازدواج لوچیا و بوهموند پنجم دو
کرده باشد. حاصل ازدواج لوچیا و بوهموند پنجم دو فرزند بود: پلیسانس – که نخست با هنری یکم قبرس ازدواج و پس از آن با بالیان ابلین ارباب آرسوف ازدواج کرد – و بوهموند. بوهموند پنجم در ژانویه ۱۲۵۲ درگذشت در حالی که بوهموند ششم، جانشین او، ۱۵ ساله و هنوز صغیر بود. لوچیا نیابت سلطنت پسرش را به عهده گرفت، اما در مدیریت خوب عمل نکرد تا منجر به اعتراض اشراف و بزرگان دو قلمروی طرابلس و انطاکیه به عملکرد و سیاست وی شود. او همچون همسرش در طرابلس اقامت کرد و ادارهٔ انطاکیه را به اقوام خود واگذار کرد تا اداره کنند. با
را به اقوام خود واگذار کرد تا اداره کنند. با ادامه سیاست‌های لوچیا، عدم محبوبیت او به میزانی شد که بوهموند جوان از پاپ اینوسنت چهارم خواست چند ماه زودتر به سن قانونی اعلام شود. اینوسنت نیز با توجه به وضعیت قلمروهای صلیبی به‌خصوص انطاکیه و طرابلس و منازعات درونی و خارجی (میان جنوایی و پیزایی‌ها) آنها با دولت ارمنی کیلیکیه و همچنین آغاز جنگ صلیبی جدید موافقت کرد. با آغاز حرکت جدید صلیبی، لوئی نهم پادشاه فرانسه، که در شرق لاتین در جریان جنگ صلیبی هفتم حاضر بود و در یافا مستقر شده بود، در اختلاف بین مادر و پسر
و در یافا مستقر شده بود، در اختلاف بین مادر و پسر دخالت و میانجیگری کرد تا حکومت به‌طور کامل از لوچیا به بوهموند منتقل شود. لوچیا قدرت خود را در دو قلمروی انطاکیه و طرابلس از دست داد اما توانست در عوض آن ثروت و درآمدی سرشار به دست آورد. با این حال، او موفق شد پس از نیابت سلطنت خود، افراد و نزدیکان خود را در پست‌های مهم در طرابلس و انطاکیه حفظ کند، که منجر به شورش ناموفق اشراف علیه پسرش شد. با این حال پس از خلع از قدرت اطلاعات از چندانی از زندگی و اعمال وی در دست نیست اما احتمالاً میان سال ۱۲۵۲ تا ۱۲۵۸
وی در دست نیست اما احتمالاً میان سال ۱۲۵۲ تا ۱۲۵۸ درگذشته باشد.
جان بافوم (؛ زادهٔ ) راننده رالی، و مهندس اهل ایالات متحده آمریکا است. او موفق ترین راننده آمریکایی در مسابقات رالی قهرمانی جهان است.
دانشگاه آیت‌الله بروجردی تنها دانشگاه دولتی شهرستان بروجرد و دومین دانشگاه بزرگ دولتی استان لرستان است. این دانشگاه در سال ۱۳۸۵ خورشیدی تأسیس شده است و هم‌اکنون بیش از ۵۳۰۰ دانشجو دارد که از این تعداد، بیش از ۴۴۰۰ دانشجو در مقطع کارشناسی و بیش از ۸۰۰ دانشجو در مقطع کارشناسی ارشد مشغول به تحصیل می‌باشند. ریاست فعلی دانشگاه بر عهدهٔ احمدرضا مظاهری است. تاریخچه. «دانشگاه آیت‌الله بروجردی» به عنوان دومین دانشگاه دولتی استان لرستان طی سفر استانی هیئت دولت در سال ۱۳۸۵ تأسیس شد و از نیم سال دوم همان سال تحصیلی
۱۳۸۵ تأسیس شد و از نیم سال دوم همان سال تحصیلی شروع به پذیرش دانشجو نمود. دانشکده‌ها و رشته‌های تحصیلی. «دانشگاه آیت‌الله بروجردی» در حال حاضر دارای ۳ دانشکده می‌باشد که ۲۲ رشته تحصیلی در مقطع کارشناسی و ۱۸ گرایش در مقطع کارشناسی ارشد را پوشش می‌دهند:
اسپلیت فیکشن یک بازی ویدئویی در ژانر اکشن-ماجراجویی دونفره است که توسط هیزلایت استودیوز توسعه یافته و به‌وسیلهٔ الکترونیک آرتس منتشر شده است. این بازی در ۶ مارس ۲۰۲۵ برای مایکروسافت ویندوز، پلی‌استیشن ۵ و ایکس‌باکس سری اکس/اس، و ۵ ژوئن همان سال برای کنسول نینتندو سوئیچ ۲ منتشر شده است و همانند بازی قبلی هیزلایت ("ایت تیکس تو") باید به‌صورت دونفره انجام شود. بازی با واکنش‌های مثبتی از سوی منتقدان همراه بود و تا مه ۲۰۲۵ توانست ۴ میلیون نسخه به فروش برساند. داستان. بازی "اسپلیت فیکشن" از جایی آغاز می‌شود که دو
بازی "اسپلیت فیکشن" از جایی آغاز می‌شود که دو شخصیت به نام‌های میو (به انگلیسی: Mio) و زوئی (به انگلیسی: Zoe) که به‌ترتیب نویسنده ژانرهای علمی-تخیلی و فانتزی هستند، به موسسه‌ای متعلق به فردی با نام ریدر (به انگلیسی: Rader) دعوت می‌شوند تا دستگاه جدیدی که آن‌ها ساخته‌اند را امتحان کنند. این دستگاه می‌تواند داستان‌هایی که در ذهن نویسنده‌ها هستند را برای آن‌ها شبیه‌سازی کند؛ اما اوضاع چندان مطابق انتظار آن‌ها پیش نمی‌رود و در حالی که این دو نویسنده هرکدام باید در دستگاه مجزایی قرار می‌گرفتند، باهم وارد یکی از
در دستگاه مجزایی قرار می‌گرفتند، باهم وارد یکی از آن‌ها می‌شوند. همین اتفاق کافی است تا این دو نویسنده (Mio و Zoe) وارد جهان‌هایی شوند که در واقع برگرفته از نوشته‌های خودشان هستند و حالا باید راهی برای نجات خودشان و فرار از این وضعیت پیدا کنند.
عنوان سلطنتی یک نوع عنوان متعلق به انواع پادشاهان و نیز خانواده سلطنتی، برای توصیف جایگاه اعضای آن است. عناوین سلطنتی معمولاً در اشاره به حاکمان نظام‌های سلطنتی به‌کار گرفته می‌شوند. عنوان این حاکمان بسته به نوع حکومت سلطنتی متفاوت است. عناوین سلطنتی در دسته عناوین رسمی قرار دارند که پیوسته در خطاب‌های رسمی استفاده می‌شوند. با این حال، گاهی ممکن است این عنوان‌ها در جایگاه یک لقب هم به‌کار بروند؛ مثلاً در شرایط ملغی شدن سلطنت برای دارندگان در تبعید. فهرست عناوین سلطنتی. در مقایسه با اصطلاح حاکم، عنوان‌های
سلطنتی. در مقایسه با اصطلاح حاکم، عنوان‌های سلطنتی حدود مشخص‌تری دارند. معمولاً پادشاه (عنوان فرمانروای یک پادشاهی) رایج‌ترین عنوان سلطنتی برای توصیف هر نوع مونارک است. فهرست کامل عناوین سلطنتی به شرح زیر است:
گوترون بورویتس (؛ – ) دختر هاینریش هیملر و مارگاریته هیملر بود. پدرش در مقام رایشس‌فورر-اس‌اس، یکی از اعضای برجستهٔ حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران آلمان و معمار اصلی راه حل نهایی بود. پس از پیروزی متفقین، گوترون بورویتس دستگیر شد و مجبور شد در دادگاه نورنبرگ شهادت دهد. او که هرگز ایدئولوژی نازی‌ها را رها نکرد، پیوسته برای دفاع از آبروی پدرش جنگید و از ارتباط تنگاتنگی با گروه‌های نئونازی داشت که از اعضای سابق اس‌اس حمایت می‌کردند. او با وُلف دیتر بورویتس، یکی از مقامات تندروی حزب دموکرات ملی آلمان ازدواج
یکی از مقامات تندروی حزب دموکرات ملی آلمان ازدواج کرد. زندگی و ارتباط با پدر. گوترون بورویتس در سال ۱۹۲۹ در شهر مونیخ به دنیا آمد و دختر رایشس‌فورر-اس‌اس هاینریش هیملر، رئیس پلیس و نیروهای امنیتی و وزیر کشور رایش در آلمان نازی بود. او تنها فرزند تَنی و مشروع هیملر و همسرش مارگاریته زیگروت (نام‌خانوادگی دوشیزگی: بودن) بود، اگرچه والدینش بعداً پسری به نام «گرهارت فون دِر آئه» را به فرزندی پذیرفتند. (هیملر همچنین با منشی خود، هیتویش پوتهاست دو فرزند نامشروع و خارج از ازدواج داشت.) هاینریش هیملر دخترش را
و خارج از ازدواج داشت.) هاینریش هیملر دخترش را می‌پرستید و به‌طور مرتب او را از مونیخ که با مادرش زندگی می‌کرد با هواپیما به دفاترش در برلین می‌آورد. وقتی گوترون در خانه‌شان در مونیخ بود، پدر بیشتر روزها با او تماس می‌گرفت و هر هفته برایش نامه می‌نوشت. هاینریش همیشه او را با نام مستعار دوران کودکی‌اش «پوپی» صدا می‌کرد. او پدرش را در برخی وظایف رسمی، از جمله بازدید از اردوگاه کار اجباری داخائو که در آن بیش از ۳۰٬۰۰۰ زندانی جان باختند، همراهی کرد. «عمو هیتلر» هم هر سال نو، یک عروسک و شکلات به او هدیه می‌داد.
هم هر سال نو، یک عروسک و شکلات به او هدیه می‌داد. او همواره این موضوع را که هاینریش هیملر با شکستن کپسول سیانور پنهان کرده‌اش، خودکشی و در ۲۳ مه ۱۹۴۵ در اسارت بریتانیا درگذشت مورد تردید قرار داد و در عوض ادعا کرد که او به قتل رسیده است. او و مادرش پس از جنگ جهانی دوم توسط آمریکایی‌ها در شمال ایتالیا دستگیر شدند و در اردوگاه‌های مختلفی در ایتالیا، فرانسه و آلمان نگهداری شدند. در مدتی که آنها در رم بودند، او دست به اعتصاب غذا زد تا آنکه ناتوان و ضعیف شد. آنها برای شهادت در دادگاه نورنبرگ به آن مکان آورده
برای شهادت در دادگاه نورنبرگ به آن مکان آورده شدند و سرانجام در نوامبر ۱۹۴۶ آزاد شدند. گوترون بعدها با تلخی از این زمان به عنوان سخت‌ترین دوران زندگی خود یاد کرد و گفت که با او و مادرش طوری رفتار می‌شود که گویی باید کفاره گناهان پدرش را بپردازند. گوترون هرگز از حمایت از ایدئولوژی نازی‌ها دست نکشید و بارها به دنبال توجیه اقدامات پدرش بود. او تبلیغات گسترده متفقین را عاملی برای لجن مال کردن «نام نیک هیملر» می‌دانست. افرادی که او را می‌شناختند می‌گویند که گوترون یک «تصویر طلایی» از پدرش در ذهن خلق کرده بود،
یک «تصویر طلایی» از پدرش در ذهن خلق کرده بود، تصویری از پدری که آرزویِ داشتنش را داشت. زندگی. گوترون هیملر با یک نویسنده و مبلغ راست افراطی به نام وُلف دیتر بورویتس ازدواج کرد که بعداً یکی از مقامات حزب دموکرات ملی آلمان در بخش باواریا شد که یک حزب راست افراطی است و از او صاحب دو فرزند شد. او عضوی از سازمان «اشتیله هیلفه» ("کمک‌های خاموش") وابسته بود، سازمانی که برای کمک به اعضای سابق اس‌اس تشکیل شده بود، که به کلاوس باربی («قصاب لیون») رئیس گشتاپو در شهر لیون و مارتین زومر، مشهور به «جلاد بوخن‌والت»
شهر لیون و مارتین زومر، مشهور به «جلاد بوخن‌والت» شناخته می‌شود، کمک می‌کرد، و طبق گزارش‌ها، او به حمایت از خانه سالمندان پروتستان در پولاخ نزدیکی مونیخ ادامه داد. گوترون از سال ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۳، با نامی جعلی به عنوان منشی برای "بوندس‌ناخت‌ریشتن‌دینست" آلمان غربی یا همان آژانس اطلاعات فدرال (BND)، در مقر آن در پولاخ در نزدیکی مونیخ کار کرد. در آن زمان آژانس توسط راینهارت گیلن یک ژنرال استخدام شده در آمریکا اداره می‌شد که افسرهای اطلاعاتی و نازی‌های سابق را بر اساس ارتباطات و تجربیاتشان با اروپای شرقی و
را بر اساس ارتباطات و تجربیاتشان با اروپای شرقی و فعالیت‌های ضد کمونیستی، برای کار برای این آژانس اطلاعاتی استخدام کرد. گوترون بورویتس تا چندین دهه، یک چهره عمومی برجسته در سازمان «اشتیله هیلفه» (کمک خاموش برای زندانیان جنگ و افراد بازداشت شده) بود که از زمان تأسیس آن در سال ۱۹۵۱ به اعضای سابق اس‌اس کمک‌های مالی و حمایت‌های قانونی فراهم می‌کرد. در گردهمایی مختلف، به عنوان مثال در گردهمایی اولریشبرگ او مبدل به ستاره مجلس و همچنین مرجعی بانفوذ شد. الیور شروم، نویسنده کتابی در مورد این سازمان، او را به صورت
نویسنده کتابی در مورد این سازمان، او را به صورت یک «شاهدخت فروزان نازی» (schillernde Nazi-Prinzessin) توصیف کرد. الهی‌دان آلمانی کاترینا فون کلنباخ، از او به عنوان «سخنگوی برجسته جنبش نئونازی و رابط مهم میان شبکه‌های مجرمان قدیمی و هواداران جوان» یاد کرد. پیتر فینکلگرون، روزنامه‌نگار جستجوگر آلمانی-یهودی، متوجه شد که گوترون بورویتس از اس‌اس-شارفورر آنتون مالوت، یک زندانبان سابق نازی و یک جنایتکار جنگی متواری حمایت مالی کرده است. در سال ۲۰۰۱، مالوت به جرم ضرب و شتم مرگبار دستکم ۱۰۰ زندانی در اردوگاه کار
ضرب و شتم مرگبار دستکم ۱۰۰ زندانی در اردوگاه کار اجباری و گتوی ترزینشتات، از جمله پدربزرگ فینکلگرون در سال ۱۹۴۳، محکوم شد. گوترون بورویتس در ۲۴ مه ۲۰۱۸ در سن ۸۸ سالگی در خانه شخصی‌اش در مونیخ درگذشت.
روبر یکم، کنت درو ، ملقب به "بزرگ" (حدود ۱۱۲۳ – ۱۱ اکتبر ۱۱۸۸)، پنجمین پسر لوئی ششم، پادشاه فرانسه و آدلاید دو مورین بود. زندگی. در ۱۱۳۷ او دوک‌نشین درو را به عنوان آپاناژ از پدرش دریافت کرد. او این عنوان را تا سال ۱۱۸۴ حفظ کرد تا اینکه آن را به پسرش روبر دوم اعطا کرد.
آلیس هوفنبرگ امسدن (۲۷ ژوئن ۱۹۴۳ – ۱۴ مارس ۲۰۱۲) یک اقتصاددان سیاسی و پژوهشگر توسعه اقتصادی دولتی بود. در دو دهه پایانی فعالیت حرفه‌ای خود، او استاد اقتصاد سیاسی با عنوان بارتون ال. ولر در مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) بود. امسدن بیشتر به خاطر کارهایش در زمینه «دولت توسعه‌گرا» شناخته می‌شود؛ نظریه‌ای که مطرح می‌کند صنعتی‌سازی تحت هدایت دولت، جایگزینی قابل قبول برای صنعتی‌سازی مبتنی بر بازار در آمریکای شمالی و اروپا است. پژوهش‌های او بر موضوع پیشرفت اقتصادی کشورهای دیرصنعتی‌شده، به‌ویژه «ببرهای آسیایی»، متمرکز
دیرصنعتی‌شده، به‌ویژه «ببرهای آسیایی»، متمرکز بود. امسدن دریافت که رشد این کشورها از طریق مداخلات دولتی محقق شده است؛ مداخلاتی که شامل کنترل قیمت‌ها، سیاست‌های جایگزینی واردات، ترویج یادگیری سازمانی و ایجاد «مکانیسم‌های کنترل متقابل» بین دولت‌ها و شرکت‌های خصوصی بود. آثار او به عنوان پاسخی به اجماع واشنگتن و نظریه‌های اقتصادی نئوکلاسیک تلقی می‌شود که تلاش داشتند دخالت دولت در فرآیند توسعه را محدود کنند. زندگی و حرفه. آلیس امسدن در شهر نیویورک متولد شد و مدرک کارشناسی خود را از دانشگاه کرنل و دکترای خود را
کارشناسی خود را از دانشگاه کرنل و دکترای خود را از مدرسه اقتصاد لندن دریافت کرد. او فعالیت حرفه‌ای خود را به‌عنوان اقتصاددان در سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) آغاز کرد و پیش از منصوب شدن به‌عنوان استاد در مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) در سال ۱۹۹۴، در دانشگاه کالیفرنیا لس‌آنجلس، کالج بارنارد در دانشگاه کلمبیا، مدرسه کسب‌وکار هاروارد و مدرسه نو تدریس کرد. او تا زمان مرگش در سال ۲۰۱۲ در دپارتمان مطالعات شهری و برنامه‌ریزی MIT باقی ماند. علاوه بر تدریس و نوشتن، امسدن به‌عنوان مشاور برای بانک جهانی، OECD و
امسدن به‌عنوان مشاور برای بانک جهانی، OECD و سازمان‌های مختلف وابسته به سازمان ملل فعالیت داشت. در سال ۲۰۰۲، او جایزه لئونتیف را از مؤسسه جهانی توسعه و محیط زیست دریافت کرد و توسط مجله Scientific American به‌عنوان یکی از ۵۰ متفکر برتر معرفی شد؛ این افتخار به‌خاطر نظریه او بود که سیاست‌های اقتصادی یکسان برای همه کشورها، مناسب کشورهای فقیر در مسیر صنعتی شدن نیست. در سال ۲۰۰۹، او توسط دبیرکل سازمان ملل متحد به عضویت کمیته سیاست توسعه سازمان ملل منصوب شد، سمتی که به مدت ۳ سال ادامه داشت. این کمیته ۲۴ نفره به
که به مدت ۳ سال ادامه داشت. این کمیته ۲۴ نفره به شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل (ECOSOC) مشاوره و پیشنهادات مستقل درباره مسائل نوظهور توسعه و همکاری‌های بین‌المللی برای توسعه ارائه می‌دهد. امسدن چندین کتاب درباره صنعتی شدن کشورهای در حال توسعه نوشت. آثار او بر نقش دولت به‌عنوان تسهیل‌کننده و هدایت‌کننده توسعه اقتصادی تأکید داشت. او همچنین دانش را به‌عنوان عاملی حیاتی در رشد اقتصادی می‌دانست. کتاب‌های او شامل غول بعدی آسیا: کره جنوبی و صنعتی شدن دیرهنگام و ظهور دیگران است. در کتاب اول، او بر توسعه کره
و ظهور دیگران است. در کتاب اول، او بر توسعه کره جنوبی تمرکز داشت و در کتاب دوم، تجربه‌های چندین کشور در حال توسعه، عمدتاً کشورهای شرق آسیا و آمریکای لاتین، را مقایسه کرد. در صفحه ۱۳۹ کتاب غول بعدی آسیا: کره جنوبی و صنعتی شدن دیرهنگام آمده است: کره نمونه ای از کشورهایی است که بسیار سریع رشد نمود و در عین حال قواعد عمومی عقل اقتصاد متعارف را به چالش کشید در کره بجای اینکه سازوکار بازار به تخصیص منابع بپردازد و سرمایه گذاری های خصوصی را هدایت کند دولت اکثر تصمیمات محوری را در مورد سرمایه گذاری ها می گرفت.
تصمیمات محوری را در مورد سرمایه گذاری ها می گرفت. درگذشت. آلیس امسدن در سال ۲۰۱۲، در سن ۶۸ سالگی، به‌طور ناگهانی در خانه‌اش در کمبریج درگذشت. کتاب ها. علاوه بر انتشار مقالات متعدد در نشریات علمی، آلیس امسدن کتاب‌های زیر را منتشر کرده است:
آلیسا میخائیلونا گالیامووا (؛ ؛ زادهٔ ) شطرنج‌باز اهل روسیه و دارندهٔ عناوین فیدهٔ استاد بین‌المللی (۱۹۹۳) و استاد بزرگ زنان (۱۹۸۸) است. او دوبار در سال‌های ۱۹۹۹ و ۲۰۰۶ به مقام دوم قهرمانی شطرنج زنان جهان رسید و سه مرتبه هم قهرمانی شطرنج زنان روسیه شد. وی مابین سال‌های ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۱ با نام «آلیسا گالیامووا-ایوانچوک» شناخته می‌شد. او عضو تیم شطرنج روسیه (برنده مدال طلا) در المپیاد شطرنج زنان ۲۰۱۰ و همچنین عضو تیم اوکراین در مسابقات قهرمانی تیمی شطرنج زنان اروپا زنان در سال ۱۹۹۲ بود که برنده مدال طلا شد. حرفه.
زنان در سال ۱۹۹۲ بود که برنده مدال طلا شد. حرفه. گالیامووا در سال‌های ۱۹۸۷ و ۱۹۸۸ قهرمان رقابت‌های شطرنج دختران زیر ۱۶ سال جهان شد. در سال ۱۹۸۸ نیز برندهٔ مسابقات شطرنج قهرمانی جوانان جهان شد. او در سال ۱۹۹۲ قهرمان شطرنج تیمی اروپا شد، دو مدال نقره در المپیادهای شطرنج ۱۹۹۰ و ۱۹۹۲ و همچنین برنز در سال ۱۹۹۶ به دست آورد. او همچنین چندین قهرمانی انفرادی در روسیه کسب کرد. قهرمانی شطرنج زنان جهان. گالیامووا در دسامبر ۱۹۹۷ در مسابقات نامزدهای قهرمانی شطرنج زنان جهان که در خرونینگن هلند برگزار شد، قهرمان شد. او
جهان که در خرونینگن هلند برگزار شد، قهرمان شد. او قرار بود در اوت ۱۹۹۸ با زیه جون (که در مسابقات کاندیداهای ۱۹۹۷ دوم شد) مسابقه دهد و برنده آن مسابقه قرار بود در نوامبر ۱۹۹۸ با سوزان پولگار برای قهرمانی شطرنج زنان جهان رقابت کند. با این حال، و با آنکه بازی با زیه جون از قبل برنامه‌ریزی شده بود، گالیامووا اعتراض کرد زیرا قرار بود کل مسابقه در چین، خانه رقیب او برگزار شود. دلیل این امر این بود که فقط چین برای میزبانی این مسابقه پیشنهاد داده بود. گالیامووا دوست داشت نیمی از بازی در کازان روسیه برگزار شود. اما