payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دریاچه از دریاچه بائوژانگ در شمال تا بقایای خندق دوران چینگ در جنوب امتداد دارد. منطقه دیدنی دریاچه باریک غربی شامل دریاچه بائوژانگ و برخی جزایر و مسیرهای آبی اضافی در غرب آن است. دریاچه کنونی دارای طولی در حدود و مساحتی در حدود است. منطقه دیدنی اطراف آن حداقل وسعت دارد. دریاچه در سوی مقابل شهر قدیمی، در مجاورت آبراه بزرگ چین در شرق آن قرار دارد. با این حال، این دو از طریق نهرها در طول مسیر خود به هم متصل شده‌اند: در شمال، توسط دریاچه بائوژانگ و امتداد مدرن کانال هان (هانگئو) "Hángōu")؛ در وسط، توسط نهر
کانال هان (هانگئو) "Hángōu")؛ در وسط، توسط نهر Caohe "Cáo Hé")؛ و در جنوب، توسط نهر یودای "Yùdài Hé")} یا نهر Erdao "Èrdào Hé")}، پارک نیلوفر آبی و نهر Andun "Āndūn Hé") به هم متصل شده‌اند. تاریخچه. با وجود قرن‌ها رونق یانگژو به‌عنوان یکی از مراکز اصلی آبراه بزرگ چین، منطقهٔ اطراف دریاچهٔ باریک غربی تا دوران امپراتور چیان‌لونگ از دودمان چینگ در میانهٔ دههٔ ۱۷۰۰ توسعهٔ چندانی نیافته بود. این منطقه همراه با سایر بخش‌های شهر، در جریان فتح چینگ و کشتار یانگژو در مه ۱۶۴۵ به‌شدت آسیب دیده بود. با این حال، در
در مه ۱۶۴۵ به‌شدت آسیب دیده بود. با این حال، در دورهٔ چینگ، ثروت فراوان دانش‌پژوهان-رسمی و تاجران نمک این منطقهٔ آبراه بزرگ چین صرف ساخت عمارت‌های مجلل خصوصی و باغ‌های تماشایی، همراه با رستوران‌ها و چایخانه‌های معروف در سطح ملی و تزئیناتی برای پذیرایی از امپراتوران و مقامات چینگ، به‌ویژه امپراتور چیان‌لونگ شد. این دریاچه برای میزبانی کاروان امپراتوری، به‌ویژه در دومین بازدید او در سال ۱۷۵۷، لایروبی و گسترش یافت. برخی از بناهای اصلی منطقه به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که عامدانه ویژگی‌های مکان‌های دیگر را تقلید
که عامدانه ویژگی‌های مکان‌های دیگر را تقلید کنند. این منطقه در جریان شورش تایپینگ در دهه‌های ۱۸۵۰ و ۱۸۶۰ به‌شدت آسیب دید، اما پس از آن بازسازی گسترده‌ای روی آن انجام شد. دریاچه در سال ۱۹۷۹ کاملاً لایروبی شد و امکان عبور قایق‌ها به معبد دامینگ فراهم گردید. این اقدام بخشی از برنامهٔ دیپلماسی فرهنگی بود که به موجب آن توشودای-جی در استان نارا اجازه داد مجسمهٔ قرن هشتمی بهکشو و مبلغ مذهبی جیان‌ژن برای نمایش موقت به معبد اصلی‌اش در سرزمین اصلی چین بازگردانده شود. این دریاچه در سال ۱۹۸۸ به‌عنوان یک پارک ملی ثبت
این دریاچه در سال ۱۹۸۸ به‌عنوان یک پارک ملی ثبت شد. یک خاکریز بلند با بید مجنونها در امتداد دریاچه کشیده شده است. در میانهٔ این مسیر، سکویی مربع‌شکل با غرفه‌هایی در چهار گوشه و یک غرفه در مرکز آن قرار دارد. در اطراف دریاچه، پارکی با چندین جاذبه وجود دارد، از جمله: باغ شو، پاگودای سفید معبد لیانشینگ که نسخه‌ای از برج مشابه آن در پارک بی‌های پکن است؛ پل پنج غرفه؛ کوه کوچک طلایی (شیاو جین‌شان) و سکوی ماهیگیری (دیاویو تای) که یکی از مکان‌های مورد علاقهٔ امپراتور چیان‌لونگ بود. امپراتور از بخت خوبش در ماهیگیری
چیان‌لونگ بود. امپراتور از بخت خوبش در ماهیگیری در این مکان چنان خشنود شد که دستور اعطای کمک‌هزینه‌های اضافی به شهر را صادر کرد. با این حال، موفقیت او به‌لطف شناگران محلی بود که در آب پنهان شده و ماهی‌ها را به قلاب او متصل می‌کردند. پل کنونی ۲۴ دهانه (ارشیسی چیائو یا نیانسی چیائو) در محل اصلی خود قرار ندارد و احتمالاً نامش از اشتباهی ناشی شده که بین ۲۴ پلی که در دورهٔ تانگ در یانگژو ثبت شده بود، رخ داده است؛ این اشتباه به‌دلیل نبود تمایز بین اشکال مفرد و جمع در زبان چینی پدید آمده است. میراث. شعر وانگ هان
در زبان چینی پدید آمده است. میراث. شعر وانگ هان همچنان مایهٔ افتخار شهر است و منطقهٔ دریاچهٔ باریک غربی به‌عنوان یکی از جاذبه‌های مهم گردشگری شناخته می‌شود. با این حال، ژو زی‌چینگ این مقایسه را در قیاس با هانگژو نادرست می‌دانست؛ او علی‌رغم لذت بردن از کانال‌های فراوان یانگژو، باریکی دریاچه را نامطلوب می‌پنداشت.
شیتانگ ()، که پیش‌تر با نام‌های شیه‌تانگ ()، پینگ‌تانگ () و شو تانگ () شناخته می‌شد، شهری تاریخی در شهرستان جیاشان، ژجیانگ، چین است. این شهر از شمال با شهر لوژو، از شرق با شهر یائوژوانگ، از جنوب شرقی با شهر گانیائو و از غرب با شهر تیان‌نینگ هم‌مرز است. بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۶، جمعیت آن ۵۷٬۴۰۰ نفر و مساحتش برابر با است. شیتانگ یکی از شهرهای آبی چین است که با گذر ۹ رود از میان آن، بخش‌های مختلفش را به هم پیوند داده است. این شهر از هشت منطقه تشکیل شده که از طریق پل‌های سنگی سنتی به یکدیگر متصل‌اند. در بخش‌های
پل‌های سنگی سنتی به یکدیگر متصل‌اند. در بخش‌های قدیمی‌تر شهر، ساختمان‌ها در امتداد کانال‌ها ساخته شده‌اند و این آبراه‌ها، مسیرهای اصلی ترابری در منطقه به‌شمار می‌روند. تاریخچه. قدمت این شهر دست‌کم به دوران دوره بهار و پاییز (۷۷۰ تا ۴۷۶ پیش از میلاد) بازمی‌گردد، زمانی که در مرز بین ایالت یئوه و وو قرار داشت. بنا بر روایات، وو زیشو، دانشمند و فرمانده نظامی برجسته، دستور داد تا برای بهبود حمل‌ونقل آبی و انتقال آب به شهرستان جیاشان، کانال‌های متعددی حفر شود و برکه‌ای نیز ایجاد گردد، از این‌رو شیتانگ به «شو
و برکه‌ای نیز ایجاد گردد، از این‌رو شیتانگ به «شو تانگ» نیز معروف شده است. در سال ۲۰۰۱، این شهر در فرایند گزینش میراث جهانی یونسکو شرکت کرد. در ۸ اکتبر ۲۰۰۳، اداره ملی میراث فرهنگی چین و وزارت مسکن و توسعه شهری-روستایی، این شهر را به‌عنوان یکی از «شهرهای تاریخی چین» معرفی کردند. در فوریهٔ ۲۰۱۷، اداره ملی گردشگری چین، شیتانگ را در دستهٔ مناطق گردشگری سطح AAAAA (بالاترین درجهٔ مناطق گردشگری چین) قرار داد.
لوجی () یا شهر لوجی () یکی از شهرهای تاریخی مشهور چین است که در منطقهٔ ووژونگ، در ۱۸ کیلومتری شرق سوژو، استان جیانگسو قرار دارد. ریشه‌شناسی. این شهر در گذشته با نام پولی () نیز شناخته می‌شد. نام این شهر آبی از لو گوئی‌منگ، شاعر گوشه‌گیر دوران دودمان تانگ گرفته شده که در این شهر اقامت گزید. او با نام مستعار «آقای پولی» () شناخته می‌شد. در آن زمان، پولی شامل دو منطقهٔ پولی () و لیوجی () بود. «لیوجی» به معنای «شش رودخانهٔ مستقیم» است. در گویش سوژو، «لیو» به‌صورت «لو» تلفظ می‌شود و ازاین‌رو () به‌صورت «لوجی»
«لو» تلفظ می‌شود و ازاین‌رو () به‌صورت «لوجی» خوانده شد. در اواخر دوران دودمان چینگ، نام «پولی» به «لوجی» تغییر یافت و این شهر به‌عنوان یکی از بخش‌های شهرستان یوانه شناخته شد. جاذبه‌ها. لوجی به خاطر آبراه‌های زیبا و پل‌های تاریخی‌اش مشهور است، برخی از این پل‌ها به دوران دودمان سونگ بازمی‌گردند. گفته می‌شود که قدم زدن در شهر تاریخی لوجی، همچون قدم گذاشتن در تاریخی یخ‌زده در زمان است، آرام و دلنشین. شاعر دودمان مینگ، گائو چی، در شعری با عنوان «منظرهٔ پولی»، توصیفی از این شهر ارائه کرده که همچنان نمایانگر
توصیفی از این شهر ارائه کرده که همچنان نمایانگر چشم‌انداز امروزی لوجی است: اهمیت تاریخی. لوجی یکی از بهترین شهرهای قدیمی حفاظت‌شده در چین است که همچنان آبراه‌ها و خیابان‌های تاریخی خود را حفظ کرده است. در سال ۲۰۰۳، دولت چین فهرستی از «ده شهر تاریخی مشهور چین» منتشر کرد که نام لوجی در میان آن‌ها قرار داشت. در سال ۲۰۰۴، یونسکو به این شهر جایزهٔ «حفاظت از شهرهای تاریخی» را اعطا کرد.
بخت نیک () یک فیلم درام اسپانیایی است که در سال ۱۹۹۷ منتشر و در همان سال برندهٔ جایزه گویا برای بهترین فیلم و جایزۀ فوتوگراماس سیمین شد. این فیلم با همکاری تله‌بیسیون اسپانیولا ساخته شده و در جشنواره فیلم کن ۱۹۹۷ به نمایش درآمد.
سلاح بداهه (به انگلیسی: "Improvised Weapon") به هر شیء یا ابزاری گفته می‌شود که به طور معمول به عنوان سلاح طراحی نشده اما در شرایط خاص به عنوان وسیله‌ای برای حمله یا دفاع مورد استفاده قرار می‌گیرد. این نوع سلاح‌ها اغلب در شرایط اضطراری، جنگ‌های نامنظم، دفاع شخصی، یا درگیری‌های خیابانی به کار می‌روند. سلاح‌های بداهه در تاریخ. در طول تاریخ، افراد و گروه‌های مختلف از سلاح‌های بداهه برای مقابله با دشمنان خود استفاده کرده‌اند. به عنوان مثال: سلاح‌های بداهه نمونه‌ای از خلاقیت بشر در شرایط اضطراری هستند. با توجه
از خلاقیت بشر در شرایط اضطراری هستند. با توجه به اینکه این سلاح‌ها معمولاً از ابزارهای در دسترس ساخته می‌شوند، می‌توانند نقش مهمی در دفاع شخصی، جنگ‌های چریکی، یا حتی شرایط بقا ایفا کنند.
القوانین‌المحکمة فی‌الاصول یا قوانین‌الاصول اثر میرزای قمی در علم اصول فقه شیعه است که به عنوان یکی از مهم‌ترین و مشهورترین تألیفات وی شناخته و علت شهرت مؤلف به صاحب قوانین است. این کتاب یک دوره کامل علم اصول بر مبنی مصنف است که یکی از متون درسی حوزه‌های علمیه شیعه بوده است. ویژگی‌های محتوایی. شماری از ویژگی‌هایی که برای این کتاب شمرده شده، به شرح زیر است: حجیت ظن مطلق: پذیرش ظن به عنوان دلیل شرعی در صورت عدم دسترسی به علم، که تحول اساسی در اصول فقه ایجاد کرد. اختصاص خطاب‌های شارع به حاضرین: این نظریه، که
اختصاص خطاب‌های شارع به حاضرین: این نظریه، که نخستین بار توسط میرزای قمی در کتاب قوانین‌الاصول مطرح شد، بر این پایه استوار است که خطابات شرعی تنها شامل افرادی می‌شود که در زمان صدور خطاب، حاضر و موجود بوده‌اند و غایبان (افراد غیرحاضر یا آیندگان) را در بر نمی‌گیرد. این دیدگاه تحولی اساسی در مباحث اصول فقه ایجاد کرد و به عنوان یکی از نوآوری‌های میرزای قمی شناخته می‌شود. تعرض به نظرات اهل سنت: تحلیل آرای فقهاء حنفی و شافعی در کنار دیدگاه‌های شیعه. شروح و حواشی. بر این کتاب بیش از ۴۷ شرح و حاشیه نوشته شده است،
بر این کتاب بیش از ۴۷ شرح و حاشیه نوشته شده است، از جمله: همین‌طور تعدادی کتاب در نقد مطالب قوانین‌الاصول نگارش شده است. تأثیرات. شیخ انصاری: سید موسی شبیری زنجانی از مراجع تقلید شیعه، در کتاب "جرعه‌ای از دریا" اشاره می‌کند که محتوای درس خارج، شیخ مرتضی انصاری مبتنی بر مباحث مطرح‌شده در قوانین‌الاصول بوده است.
کامینو () یک فیلم درام اسپانیایی است که در سال ۲۰۰۸ منتشر و در همان سال برندهٔ چندین جایزۀ گویا از جمله جایزه گویا برای بهترین فیلم و جایزه گویای بهترین بازیگر نقش اول زن شد. فیلم روایتی از داستان واقعی «آلکسیا گونسالس-باروس» است (و به او هم تقدیم شده است)؛ دختری که در سال ۱۹۸۵ در سن ۱۴ سالگی در اثر تومور طناب نخاعی درگذشت و اینک در طی مراحل قدیس‌شدن است. خانواده دختر (مرتبط با سازمان محافظه‌کار کاتولیک اپوس دئی) با ساخت و اکران این فیلم موافق نبودند و بنابراین جنجال و درگیری از همان ابتدای ساخت فیلم بالا
جنجال و درگیری از همان ابتدای ساخت فیلم بالا گرفت و می‌توان گفت که تنها باعث افزایش کنجکاوی و کشش مردم به تماشای فیلم گردید. این فیلم برندۀ «جایزۀ ویژۀ تماشاگران به بهترین فیلم» در جشنواره بین‌المللی فیلم ویلنیوس و «جایزه فورکه بهترین فیلم» شد. تنی چند از بازیگران اصلی فیلم نیز برندهٔ جایزهٔ «اتحادیهٔ بازیگران مرد و زن اسپانیا» شدند.
در فیزیک ابردرخشندگی یا ابرتابش (ابرتابشی) () اثرات افزایش درخشندگی در چندین زمینه از جمله در زمینه‌های مکانیک کوانتومی، اخترفیزیک و نسبیت است. نورشناختی کوانتمی. به دلیل نیاز به یک اصطلاح بهتر، گازی که به دلیل انسجام به‌شدت تابش می‌کند، «ابر تابشی» نامیده می‌شود — رابرت اچ. دیک، ۱۹۵۴. در نورشناخت کوانتومی، ابرتابش پدیده‌ای است که زمانی که گروهی از گسیل‌کننده‌های "N"، مانند اتم‌های برانگیخته، با یک میدان نوری مشترک برهم کنش می‌کنند رخ می‌دهد. اگر طول موج نور بسیار بیشتر از جدایی گسیل‌کننده‌ها باشد، آنگاه
بسیار بیشتر از جدایی گسیل‌کننده‌ها باشد، آنگاه گسیل‌کننده‌ها به‌صورت جمعی و منسجم با نور تعامل دارند. این باعث می‌شود که گروه نور را به‌عنوان یک پالس با شدت بالا (با نرخ متناسب با "N"2) ساطع کند. این نتیجهٔ شگفت‌انگیزی است که به‌شدت متفاوت از واپاشی نمایی مورد انتظار (با سرعتی متناسب با "N") گروهی از اتم‌های مستقل است (به گسیل خودبه‌خودی مراجعه کنید)."ابرتابش" از آن زمان در طیف گسترده‌ای از سیستم‌های فیزیکی و شیمیایی، مانند آرایه‌های نقطه کوانتومی و انبوههٔ جی، نشان داده شده است. این اثر برای تولید «لیزر
جی، نشان داده شده است. این اثر برای تولید «لیزر فوق تابشی» استفاده شده است. ابرتابش چرخشی. ابرتابش چرخشی با شتاب یا حرکت جسم مجاور (که انرژی و تکانه اثر را تأمین می‌کند) مرتبط است. همچنین گاهی به عنوان پیامد اختلاف میدان «مؤثر» در اطراف بدنه جسم توصیف می‌شود (مثلاً تأثیر نیروهای کشندی). این به جسمی با غلظت تکانه زاویه‌ای یا خطی اجازه می‌دهد تا به سمت یک حالت انرژی پایین‌تر حرکت کند، حتی زمانی که مکانیسم کلاسیک آشکاری برای این اتفاق وجود نداشته باشد. از این نظر، این اثر شباهت‌هایی با تونل‌زنی کوانتومی دارد
نظر، این اثر شباهت‌هایی با تونل‌زنی کوانتومی دارد (مثلاً تمایل امواج و ذرات برای «پیدا کردن راهی» برای بهره‌برداری از وجود پتانسیل انرژی، علی‌رغم عدم وجود مکانیسم کلاسیک آشکار برای وقوع این اتفاق).
ماریانو ونانسیو (؛ زادهٔ ۱۹۴۷) بازیگر اهل اسپانیا است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "کامینو" اشاره نمود.
امانوئل پانیاگوا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بولیوی است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال آلویز ردی بازی می‌کند. دوران باشگاهی. باشگاه فوتبال آلویز ردی. امانوئل پانیاگوا در نیمه دوم فصل ۲۰۲۲ به همراه برادرش به تیم حرفه‌ای آلویز ردی پیوست. او در جام حذفی بولیوی در ۲۵ آوریل ۲۰۲۳ در یک تساوی ۱–۱ با باشگاه فوتبال بلومینگ به عنوان تعویض در نیمه دوم به میدان رفت و به جای ویلیام پارا وارد زمین شد. برادرش، مویزس، در این بازی از نفرات اصلی بود. زندگی شخصی. مویزس پانیاگوا در تاریخا به دنیا آمد و برادر بزرگ‌تر
پانیاگوا در تاریخا به دنیا آمد و برادر بزرگ‌تر فوتبالیست حرفه‌ای دیگر، مویزس پانیاگوا است که او نیز برای آلویز ردی بازی می‌کند. این دو در سنین پایین به فوتبال علاقه‌مند شدند و در زمین فوتسال «لوس مینروس» در محله فاطیما در تاریجا بازی کردند.
آنا گارسیا (؛ زادهٔ ) بازیگر و آموزگار اهل اسپانیا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته استT می‌توان به "کامینو"، "تصور آرژانتین"، "سنجاب قرمز"، "همه مردها مثل هم هستند"، "انگیزه‌های شخصی"، "سفارت"، "بیمارستان مرکزی"، "شمارش معکوس" و "ترومن" اشاره کرد.
کودکی مسیح (The Christ Child) که با اسامی عیسیِ نوزاد، عیسیِ کودک، کودکِ الهی و کودکِ مقدس نیز شناخته می‌شود، به دوران کودکی عیسی مسیح اشاره دارد. این اصطلاح، دوره‌ای از زندگی عیسی مسیح را شامل می‌شود که در انجیل ذکر شده است، از جملهٔ تولد او در بیت‌لحم، دیدار مجوسان (سه مغ زرتشتی - ایرانی) و ارائهٔ او در معبد اورشلیم. همچنین، دوران کودکی او را در که اوج آن، ماجرای یافتن او در معبد در سن ۱۲ سالگی است. پس از این رویداد، انجیل دربارهٔ زندگی او تا آغاز رسالتش سکوت کرده است. جشن‌های مذهبی. جشن‌های مذهبی مربوط
سکوت کرده است. جشن‌های مذهبی. جشن‌های مذهبی مربوط به دوران نوزادی و کودکی مسیح شامل موارد زیر هستند: تصویرسازی در هنر. از قرن سوم یا چهارم میلادی به بعد، کودکی مسیح در نقاشیها و مجسمه‌ها به تصویر کشیده شده است. صحنه‌های معمول شامل تولد او در کنار مریم و یوسف، و همچنین تصاویر از عیسی مسیح در آغوش مریم مقدس (که در سنت‌های شرقی و غربی به عنوان «مادونا و کودک» شناخته می‌شود) هستند. دیگر تصاویر رایج شامل صحنه‌هایی از ختنه، ارائه در معبد، ستایش مجوسان و فرار به مصر است. تصاویری از سال‌های کودکی او نادرتر هستند
مصر است. تصاویری از سال‌های کودکی او نادرتر هستند ولی وجود دارند. قدیسانی مانند یوسف مقدس، آنتونی پادوا و کریستوفر مقدس اغلب در حال در آغوش داشتن کودک مسیح به تصویر کشیده‌اند. همچنین، برخی از عرفای مسیحی مانند ترزا آویلا و ترز لیژیو مدعی تجلیاتی از کودک مسیح بوده‌اند. قرون وسطی. از قرن چهاردهم، کودکی مسیح موضوع محبوبی در مجسمه‌های چوبی اروپایی شد. در اسپانیا، این تصاویر تحت عنوان «مونتانیزینو» شناخته شدند، نامی که از مجسمه‌ساز خوان مارتینز مونتانیز گرفته شده است. این تصاویر اغلب با ژست‌های خاصی مشابه با
شده است. این تصاویر اغلب با ژست‌های خاصی مشابه با تصاویر امپراتوران رومی ساخته می‌شدند. تصاویر کودکی مسیح در میان اشراف اسپانیا و پرتغال محبوبیت زیادی داشتند. در دوران استعمار، این مجسمه‌ها به پوشیدن لباس‌های خاص روی آوردند، که نشانه‌ای از ارادت مذهبی بود. برخی از این تصاویر، نمادهایی مانند گوی صلیب‌دار، پرنده‌ای به نشانهٔ روح‌القدس، یا اشیای محلی را در دست داشتند. اوج نمادپردازی کودکی مسیح در هنر، در دوران رنسانس بود؛ جایی که «خانوادهٔ مقدس» به یکی از موضوعات اصلی در آثار هنرمندانی مانند لئوناردو داوینچی
اصلی در آثار هنرمندانی مانند لئوناردو داوینچی و دیگر اساتید تبدیل شد. متون غیررسمی دینی. برخی از کتاب‌های غیررسمی مذهبی شامل «انجیل کودک» هستند که روایاتی از تولد و سال‌های اولیه زندگی عیسی مسیح ارائه می‌دهند. این داستان‌ها اغلب او را به عنوان کودکی با قدرت‌ها و دانش خارق‌العاده نشان می‌دهند. یکی از داستان‌های رایج روایت می‌کند که عیسی از گل، گنجشک‌هایی ساخت و هنگامی که به دلیل انجام این کار در روز سبت مورد سرزنش قرار گرفت، پرندگان را زنده کرد و پرواز داد. انجمن‌های مذهبی. در سال ۱۶۳۶ خواهر مارگارت مقدس،
انجمن‌های مذهبی. در سال ۱۶۳۶ خواهر مارگارت مقدس، راهبه‌ای از فرقۀ کارملیت، انجمنی را به نام «کودک مقدس» در شهر بُن فرانسه تأسیس کرد. در سال ۱۶۳۹ یک کلیسا در کارمل بُن ساخته شد که به کودکی مسیح اختصاص داشت. در قرن هفدهم فرانسوا فنلون، که کشیش کلیسای سنت سولپیس در پاریس بود، نیایش‌هایی ویژه برای کودکی مسیح سرود. در سال ۱۶۶۱ پاپ الکساندر هفتم این انجمن را به رسمیت شناخت و در سال ۱۸۵۵ پاپ پیوس نهم آن را به مقام «انجمن بزرگ مقدس» ارتقا داد. انجمن «کودکی مسیح». در سال ۱۸۸۵ مری ویرجینیا مریک در واشتنگتن دی.سی.
در سال ۱۸۸۵ مری ویرجینیا مریک در واشتنگتن دی.سی. انجمن «کودکی مسیح» را برای کمک به کودکان نیازمند تأسیس کرد. به تدریج، شعبه‌هایی از این انجمن در شهرهای دیگر نیز ایجاد شد.
انزوا () یک فیلم درام اسپانیایی به کارگردانی خائیمه رسالس است که در سال ۲۰۰۷ منتشر و در همان سال برندهٔ جایزه گویا برای بهترین فیلم و جایزهٔ سان جوردی برای بهترین فیلم اسپانیایی و جایزهٔ جایزهٔ حلقه نویسندگان سینمایی اسپانیا برای بهترین کارگردانی شد.
ایسرائیلیان (زبان ارمنی: ), یکی از نام‌های خانوادگی رایج در میان ارمنیان می‌باشد.
مادهیادشا یا میانه کشور () به معنی هند میانه، یکی از پنج بخش فرعی هند باستان در تاریخ هند بود که از بخش بالایی گنگ (رود) و جمنا (رود) تا محل تلاقی (هم‌ریزگاه) دو رودخانه در پرایاگا امتداد داشت. از قرن ششم قبل از میلاد، تاریخ این منطقه به درستی قابل بازیابی است. نام آن در مهاباراتا ذکر شده است. کل منطقه در اسطوره‌شناسی هندو مقدس تلقی می‌شود زیرا خدایان و قهرمانان ذکر شده در دو حماسه - رامایانا و مهاباراتا - در اینجا زندگی می‌کردند.
نابکاران آسوده نخواهند ماند () یک فیلم نوآر دلهره‌آور اسپانیایی به کارگردانی انریکه اوربیسو است که در سال ۲۰۱۱ منتشر و در همان سال برندهٔ چند جایزهٔ گویا، از جمله جایزه گویا برای بهترین فیلم، «جایزه گویا برای بهترین فیلم‌نامه غیراقتباسی»، «جایزه گویا بهترین بازیگر مرد» و «جایزه گویا برای بهترین کارگردانی» شد. خوزه کرونادو توانست در بیست و یکمین دورهٔ اهدای «جوایز اتحادیه بازیگران مرد و زن اسپانیا» برندهٔ جایزهٔ «بهترین بازیگر مرد نقش اصلی» شود. سیلوستر استالونه پس از دیدن این فیلم، ابراز علاقه نمود تا یک
پس از دیدن این فیلم، ابراز علاقه نمود تا یک نسخهٔ آمریکایی این فیلم را بسازد.
جاناتان سیلک (؛ زادهٔ ) استاد دانشگاه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک‌هزینه گوگنهایم شده است. شغل. سیلک در سال ۱۹۶۰ متولد شد و در کالج ابرلین (لیسانس ۱۹۸۳) تحصیل کرد و سپس پنج سال را با کمک هزینه تحصیلی زبان خارجی و مطالعات منطقه ای گذراند. او سپس در دانشگاه میشیگان (MA 1988) حضور یافت و در آنجا تحصیلات دکترا را به پایان رساند. در سال ۱۹۸۹، او فلوشیپ یک ساله پایان‌نامه دکتری فولبرایت را دریافت کرد و سپس بین سال‌های ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۳ بورسیه تحصیلی در مورد بودیسم در ژاپن دریافت کرد.
بورسیه تحصیلی در مورد بودیسم در ژاپن دریافت کرد. میشیگان در سال ۱۹۹۴ به خاطر [پایان‌نامه] «ریشه‌ها و اوایل ماهیت او» به او جایزه [پیاچدی] اعطا کرد. از سال ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۵، سیلک استادیار مطالعات دینی در کالج گرینل بود. در سال ۱۹۹۵ به دپارتمان تطبیقی دین در غرب دانشگاه میشیگان نقل مکان کرد. او سپس بین سال‌های ۱۹۹۸ و ۲۰۰۲، زمانی که به بخش زبان‌ها و فرهنگ‌های آسیایی در دانشگاه کالیفرنیا (لس آنجلس) نقل مکان کرد، استادیار در دانشگاه ییل بود. او در سال ۲۰۰۷ برای تصدی کرسی مطالعات بودایی به دانشگاه لیدن نقل مکان کرد.
کرسی مطالعات بودایی به دانشگاه لیدن نقل مکان کرد. از سال ۲۰۰۸ رئیس مشترک هیئت تحریریه مجله "Indo-Iranian Studies" است. در سال ۲۰۱۶، سیلک به عنوان عضو آکادمی سلطنتی هنر و علوم هلند، آکادمی ملی علم و ادبیات در هلند انتخاب شد.
اِلِنا میکل (؛ زادهٔ ) روزنامه‌نگار، خواننده و بازیگر رادیو، تلویزیون و سینمای اهل اسپانیا است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "نابکاران آسوده نخواهند ماند" اشاره نمود.
کریم الکرم (؛ زادهٔ ) بازیگر آمریکایی-اسپانیایی است. وی از سال ۲۰۰۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "ملکه جنوب"، "فیزیک یا شیمی" و "نابکاران آسوده نخواهند ماند" اشاره نمود.
همگی به‌سوی زندان () یک فیلم کمدی به کارگردانی لوئیس گارسیا برلانگا است که در سال ۱۹۹۳ منتشر و همان سال برندهٔ جایزه گویا برای بهترین فیلم، «جایزه گویا برای بهترین کارگردانی» و «جایزه گویا برای بهترین صدابرداری و صداگذاری» شد. داستان فیلم تماماً در زندانی در شهر والنسیا و طی روزی به نام «همگی به‌سوی زندان» می‌گذرد که رویدادی است برای دورهم جمع کردن و گرامی داشتن دوبارهٔ قربانیان ظلم و سرکوب دیکتاتوری فرانسیسکو فرانکو.
جزایر توکارا ، مجمع الجزایری در جزایر نانسی/جزایر جنوبی ژاپن (جزایر ریوکیو) است و بخشی از جزایر ساتسونان است که به نوبه خود بخشی از جزایر ریوکیو است.
دختران () یک فیلم داستان بلوغ درام به کارگردانی پیلار پالومرو و نقش‌آفرینی ناتالیا د مولینا است که در سال ۲۰۲۰ منتشر شد. این فیلم در مجموع نامزد دریافت ۹ جایزهٔ گویا بود که از آن میان برندهٔ جایزه گویا برای بهترین فیلم، جایزهٔ گویا بهترین کارگردان جدید، جایزهٔ گویای بهترین فیلم‌نامهٔ غیراقتباسی و جایزهٔ گویای بهترین فیلم‌برداری شد. دانیلا کاخیاس نخستین فیلم‌بردار زنی شد که موفق به دریافت این جایزه گردید. این فیلم همچنین برندهٔ ۳ جایزه فروس (بهترین فیلم درام، بهترین فیلم‌نامه و بهترین کارگردانی)، جایزهٔ
بهترین فیلم‌نامه و بهترین کارگردانی)، جایزهٔ فورکهٔ بهترین فیلم داستانی و جایزهٔ پلاتینوی بهترین فیلمِ اولِ ایبرو-آمریکن شد. در وبگاه راتن تومیتوز این فیلم نمرهٔ تجمیعی ۸٫۱ از ۱۰ را با استناد به ۱۰ نقد سینمایی به‌دست‌آورد.
جامباواتی ()، از نظر زمانی دومین آشتابهاریای (همسر) خدای هندو کریشنا است.
دانیلا کاخیاس (؛ زادهٔ ۱۹۸۱) فیلم‌بردار اهل بولیوی است که از سال ۲۰۱۵ در اسپانیا زندگی می‌کند. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "دختران" اشاره نمود که بابت فیلم‌برداری آن برندهٔ جایزهٔ گویای بهترین فیلم‌برداری شد. وی نخستین زنی بود که موفق به کسب این جایزهٔ معتبر شد.
معبد خورشید مولتان ()، معبدی بود که به سوریا (ایزد)، خدای خورشید هندو در شهر مولتان در پاکستان امروزی اختصاص یافته بود. مکان معبد ناشناخته باقی مانده است. از معبد پراهلادپوری متمایز است.
جام باشگاه‌های کارائیب ۲۰۱۸ بیستمین دوره جام باشگاه‌های کارائیب، رقابت‌های بین‌المللی فوتبال باشگاهی سالانه در منطقه کارائیب بود که در بین باشگاه‌هایی که اتحادیه‌های فوتبال آن‌ها به اتحادیه فوتبال کارائیب (سی‌اف‌یو) وابسته هستند، برگزار می‌شود. قهرمان جام باشگاه‌های کارائیب ۲۰۱۸ به لیگ قهرمانان کونکاکاف ۲۰۱۹ و تیم‌های دوم و سوم به لیگ کونکاکاف ۲۰۱۸ راه پیدا می‌کنند، در حالی که تیم چهارم با قهرمان مسابقات باشگاهی کارائیب ۲۰۱۸ برای تعیین جایگاه نهایی کارائیب در لیگ کونکاکاف ۲۰۱۸ بازی خواهد کرد. سیبائو دارنده
لیگ کونکاکاف ۲۰۱۸ بازی خواهد کرد. سیبائو دارنده عنوان قهرمانی بود، اما از آنجایی که نتوانستند به فینال لیگ فوتبال دومینیکن ۲۰۱۷ برسند، واجد شرایط ورود نبودند. برای دومین فصل متوالی، جام باشگاه‌های کارائیب توسط تیمی از جمهوری دومینیکن به دست آمد و اتلتیکو پانتوجا قهرمان شد و جواز حضور در لیگ قهرمانان کونکاکاف را کسب کرد. آرنت گاردنز نایب قهرمان و پورتمور یونایتد مقام سومی به لیگ کونکاکاف راه یافتند، اما سنترال مقام چهارمی به فرانسیسکین قهرمان مسابقات باشگاهی کارائیب در پلی آف شکست خورد و نتوانست به لیگ
کارائیب در پلی آف شکست خورد و نتوانست به لیگ کونکاکاف راه یابد. تیم‌ها. شورای کونکاکاف در جلسه خود در ۲۵ ژوئیه ۲۰۱۷ در سان فرانسیسکو، کالیفرنیا اجرای مسابقات دو مرحله‌ای زیر را برای باشگاه های وابسته انجمن‌های عضو کارائیب که از سال ۲۰۱۸ آغاز می‌شود، تصویب کرد: فرمت جدید دو مرحله‌ای جام باشگاه‌های کارائیب و مسابقات باشگاهی کارائیب، و همچنین تیم‌های شرکت کننده در هر تورنمنت، توسط کونکاکاف در ۱۵ دسامبر ۲۰۱۷ اعلام شد. در میان ۳۱ انجمن عضو کارائیب، چهار مورد از آنها به عنوان لیگ‌های حرفه ای طبقه بندی شدند و هر
آنها به عنوان لیگ‌های حرفه ای طبقه بندی شدند و هر کدام ممکن است دو تیم در جام باشگاه‌های کارائیب شرکت کنند. در مجموع هشت تیم از چهار انجمن وارد جام باشگاه‌های کارائیب ۲۰۱۸ شدند. مرحله گروهی. گروه A. ---- گروه B. ---- مرحله حذفی. پلی آف لیگ کونکاکاف. در پلی آف لیگ کونکاکاف، قهرمان مسابقات باشگاهی کارائیب ۲۰۱۸ با مقام چهارم جام باشگاه‌های کارائیب ۲۰۱۸ یک بازی انجام داد تا مشخص شود کدام تیم به لیگ کونکاکاف راه پیدا می‌کند.
جناس افزایشی در آرایه‌های ادبی از انواع جناس است که در آن، ارکان جناس از نظر تعداد حروف یا صامت با یکدیگر متفاوتند. به عبارتی یک حرف به آغاز، میان یا پایان یکی از ارکان افزوده می‌شود. انواع. در جناس افزایشی
جناس مطرّف، مردوف، مزید یا مختلف‌الاول، در آرایه‌های ادبی از انواع جناس افزایشی است که یک حرف به آغاز یکی از ارکان افزوده می‌شود، مانند «تاب و عتاب»، «کار و کنار»، «سر و سرو».
باشگاه فوتبال او و ام یک تیم فوتبال مستقر در سانتو دومینگو، جمهوری دومینیکن است. این تیم در حال حاضر در لیگ فوتبال دومینیکن بازی می‌کند.
باشگاه فوتبال دلفینز دل استه یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای جمهوری دومینیکن است که در لیگ فوتبال دومینیکن شرکت می‌کند. این باشگاه در لا رومانا قرار دارد. این باشگاه در سال ۲۰۱۴ پس از اعلام فدراسیون فوتبال دومینیکن برای ایجاد یک لیگ حرفه‌ای به نام لیگ فوتبال دومینیکن تأسیس شد.
جناس زاید، وسط، مکتنف، یا مختلف‌الوسط، در آرایه‌های ادبی از انواع جناس افزایشی است که یک حرف به وسط یکی از ارکان افزوده می‌شود. انواع. جناس زاید دو نوع است:
جناس مُذَیَّل (به معنی "دامن‌دار")، متوج، یا مختلف‌الآخر، در آرایه‌های ادبی از انواع جناس افزایشی است که یک حرف به آخر یکی از ارکان افزوده می‌شود، مانند «"سوا"» و «"سوانح"». انواع. جناس مزیل چهار نوع است:
من دیوانه‌ام، یک داستان کوتاه است که توسط جی. دی. سلینجر برای شماره ۲۲ دسامبر ۱۹۴۵ مجله کولیر نوشته شده است. داستان کلیتی غم‌انگیز دارد اما به نوعی دلگرم‌کننده است. این قصه به کودکی می‌پردازد که تنها ایرادش این است که درک عمیقی از مردم داد به طوری که بیشتر مردم او را نمی‌فهمند و از رفتار و گفتار او گیج می‌شوند. با این وجود عده اندکی از مردم به کودک باور دارند. داستان از زبان هولدن کالفیلد به صورت اول شخص روایت می‌شود. سلینجر بعداً این داستان را بازنویسی کرد تا آن را در رمان خود، ناطور دشت (The Catcher in
تا آن را در رمان خود، ناطور دشت (The Catcher in the Rye) بگنجاند. خلاصه. هولدن کالفیلد، که از مدرسه شبانه‌روزی اخراج شده است، یک بازی بسکتبال را از تپه‌ای نزدیک تماشا می‌کند. سپس به دیدن معلم تاریخ قدیمی‌اش، آقای اسپنسر، می‌رود که دربارهٔ نمرات ضعیفش با او صحبت می‌کند. هولدن به آقای اسپنسر می‌گوید که در قطار با مادر یکی از همکلاسی‌های "بی‌عرضه"‌اش ملاقات کرده و به او دروغ گفته که پسرش عالی است، زیرا فکر می‌کرده این کار او را خوشحال می‌کند. او از اینکه مدرسه را ترک کرده، احساس بدی دارد، به‌ویژه به این دلیل