payamvha/North_RAG huggingface dataset:
خود، ورزشگاه مرسدس-بنز در آتلانتا، جورجیا، ایالات متحده بود. تعداد تماشاگران اعلام شده ۴۰،۱۲۸ نفر بود (رکورد جام کمپئونز). اگرچه این ورزشگاه می‌تواند ۷۱،۰۰۰ نفر را در خود جای دهد، اما طبقه بالا با پرده پوشانده شده بود و ظرفیت آن به ۴۲،۰۰۰ نفر محدود می‌شد.
کاشّاوا ؛ این مجموعه مقالاتی است که توسط ماتسورا کیوشی (با نام مستعار ماتسورا سیزان)، نهمین فرمانروای قلمرو هیرادو در ولایت هیزن، در اواخر دوره ادو نوشته شده است. احتمال منشأ داستان ۱۳ آدم‌کش. داستان زیر در کتاب کاشاوا آمده است: ماتسودایرا ناریکوتو، کوچک‌ترین و بیست و پنجمین پسر یازدهمین شوگون، توکوگاوا ایه‌ناری، و برادر ناتنی دوازدهمین شوگون، توکوگاوا ایه‌یوشی، توسط ماتسودایرا ناری‌تسوگو (松平斉韶)، ارباب قلمرو آکاشی، به فرزندی پذیرفته شد و هشتمین ارباب قلمرو آکاشی شد. بر اساس مقاله معاصر «کوشی یاوا» (甲子夜話)،
آکاشی شد. بر اساس مقاله معاصر «کوشی یاوا» (甲子夜話)، در حالی که ناریوشی در سفر سانکین کوتای (به معنای حضور متناوب) خود برای حضور در معبد، از قلمرو اُواری عبور می‌کرد، کودکی سه ساله از میان جمعیت عبور کرد، بنابراین ملازمانش کودک را گرفتند و او را به مهمانخانه اصلی و محل اقامت خود بردند. روستاییان به نزد نارینوبو رفتند و از او التماس کردند که جان کودک را ببخشد، اما او اجازه نداد و کودک را کشت. خاندان اُواری از این اقدام خشمگین شد و به ماتسودایرا ناریکوتو و افرادش اطلاع دادند که از این پس برای محافظت از آبروی
اطلاع دادند که از این پس برای محافظت از آبروی رئیس توکوگاوا گوسانکه، از عبور قلمرو آکاشی از قلمرو خود خودداری خواهند کرد. با این حال، هیچ ثبت و سابقه‌ای در دو قلمرو یا نزدیکی جاده برای تأیید این حادثه یافت نشده است. علاوه بر این، میتامورا انجیو در مقاله خود با عنوان "منشأ دروازه آکامون دانشگاه امپراتوری" می‌نویسد که پدر کودک کشته شده، که یک شکارچی بود، با اسلحه به ماتسودایرا ناریکوتو شلیک کرد و او را کشت. پایه و اساس تاریخی این داستان هم یافت نشده است. این داستان بعداً در فیلم " ۱۳ آدم‌کش (فیلم ۱۹۶۳)"
این داستان بعداً در فیلم " ۱۳ آدم‌کش (فیلم ۱۹۶۳)" اقتباس شد. در فیلم، ارباب قلمرو آکاشی به عنوان «ماتسودایرا ناری‌تسوگو» (松平斉韶)، برادر کوچکتر شوگون (همنام ارباب قبلی ناریکوتو) معرفی شد، اما در رمانی که بعداً منتشر شد، او «ماتسودایرا ناریکوتو» (松平斉宣) نامیده شد.
جام کمپئونز ۲۰۲۰ قرار بود سومین دوره جام کمپئونز باشد، یک رقابت سالانه فوتبال در آمریکای شمالی که بین قهرمان فصل قبل لیگ برتر فوتبال و برنده سوپر جام مکزیک برگزار می‌شود. قرار بود این مسابقه بین تیم‌های سیاتل ساندرز، قهرمان جام ام‌ال‌اس ۲۰۱۹ و قهرمان سوپر جام مکزیک ۲۰۲۰ برگزار شود. قرار بود تیم سیاتل ساندرز در ۱۲ اوت ۲۰۲۰ در ورزشگاه سنچوری لینک فیلد در سیاتل، واشینگتن، ایالات متحده میزبان این مسابقه باشد. جام کمپئونز، جام لیگ‌ها و بازی مسابقه ستارگان لیگ برتر فوتبال ایالات متحده آمریکا در ۱۹ مه ۲۰۲۰ لغو
برتر فوتبال ایالات متحده آمریکا در ۱۹ مه ۲۰۲۰ لغو شدند تا با از سرگیری فصل عادی پس از تعلیق به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹، تاریخ‌های مسابقات بیشتری در دسترس باشد.
واغارشاک هاکوبی جرباشیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک فیزیک‌دان و استاد اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. در ۲۷ ژوئیهٔ ۱۹۲۹ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شد. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. وی در ۱۷ مارس ۲۰۰۰ در سن ۷۰ سالگی در ایروان درگذشت.
هاروتیون واردازاری گریگوریان (؛ زادهٔ ۱۸۵۳ - درگذشته ۱۹۱۵)، شاعر اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۸۵۳ در آیگدزور به دنیا آمد . وی در گنجه، تفلیس، کاختی زندگی کرده است. به پنج زبان تسلط داشت. وی در ۱۹۱۵ در سن ۶۲ سالگی در تفلیس درگذشت.
لوون وارطانی میریجانیان (؛ زادهٔ - درگذشته )، شاعر و ویراستار اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۲۲ ژانویهٔ ۱۹۳۳ در ایروان به دنیا آمد و در سال ۱۹۵۵ از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی از ۱۹۵۸ عضو اتحاد نویسندگان ارمنستان شوروی بود. وی در ۱۶ نوامبر ۲۰۰۴ در سن ۷۱ سالگی در ایروان درگذشت.
گارنیک مارکوسی سوازلیان (؛ زادهٔ - درگذشته )، نویسنده، روزنامه‌نگار نظر، چهره اجتماعی و کاریکاتوریست اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۴ ژانویه ۱۹۰۴ در قیصریه به دنیا آمد و از کالج مسروپیان فارغ‌التحصیل گشت. وی از سال ۱۹۴۷ عضو اتحادیه نویسندگان شوروی بود. وی در یونان (از ۱۹۲۲)، اسکندریه، ارمنستان شوروی (از ۱۹۴۷) سکونت داشته است. وی در ۳ مارس ۱۹۴۸ در سن ۴۴ سالگی در ایروان درگذشت.
ماتسودایرا ناری‌تسوگو ؛ – )، دایمیو در دوره ادو اهل ژاپن بود. هفتمین دایمیوی قلمرو آکاشی در ولایت هاریما بود. هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد او متکبرانه رفتار کرده و از اقتدار خود ، مانند آنچه در این فیلم "۱۳ آدم‌کش" (۱۹۶۳) نشان داده شده، سوء استفاده کرده باشد. با این حال، پسرخوانده او، ماتسودایرا ناریکوتو، که جانشین او شد، کوچکترین پسر یازدهمین شوگون، توکوگاوا ایه‌ناری بود. در واقع، الگوی حقیقی نقش ماتسودایرا ناری‌تسوگو در فیلم است. افسانه‌ای وجود دارد که می‌گوید ناریکوتو، در مسیر خود به ادو برای حضور
که می‌گوید ناریکوتو، در مسیر خود به ادو برای حضور متناوب در ادو، کودک سه ساله‌ای را که از میان دسته‌های او در قلمرو اُواری عبور کرده بود، کشت و مورد عفو قرار گرفت. گفته می‌شود که قخاندان اُواری چنان از این موضوع خشمگین شد که عبور خاندان آکاشی را از قلمرو خود ممنوع کردند، یا اینکه ناریکوتو توسط پدر کودک مقتول مورد اصابت گلوله قرار گرفت و کشته شد. در هر صورت، این نشان می‌دهد که «قتل بدون اجازه» نناریکوتو عملی بود که خشم قابل توجهی را برانگیخت. تصویرسازی در رسانه‌ها. با این حال، اگرچه ماتسودایرا ناری‌تسوگو که
با این حال، اگرچه ماتسودایرا ناری‌تسوگو که در این اثر ظاهر می‌شود، ارباب قلمرو آکاشی است، پیشینه اصلی او، مانند برادر کوچکتر شوگون بودن، با ناری‌تسوگوی واقعی متفاوت است. علاوه بر این، هیچ بخش تاریخی دربارهٔ ماتسودایرا ناری‌تسوگو وجود ندارد که او را فردی ستمگر جلوه دهد، و هیچ حکایتی هم وجود ندارد که به عنوان منبع فیلم مورد استفاده قرار گرفته باشد. با این حال، حکایاتی در مورد جانشین او، ماتسودایرا ناریکوتو، وجود دارد، مانند اینکه او برادر کوچکتر شوگون بوده و در طول سانکین کوتای (حضور متناوب در ادو) خود با
و در طول سانکین کوتای (حضور متناوب در ادو) خود با مشکل مواجه شده است. در نسخه بازسازی‌شده "۱۳ آدم‌کش" (۲۰۱۰)، نام ظالمی که ظاهر می‌شود همچنان «ماتسودایرا ناری‌تسوگو» است، اما در نسخه رمان (نوشتهٔ یوئیچیرو کائده) که همزمان با نسخه بازسازی‌شده منتشر شد، نام ظالم ماتسودایرا ناریکوتو است.
«بها» () ششمین قسمت از فصل دوم مجموعه تلویزیونی درام پسا آخرالزمانی آمریکایی "آخرین بازمانده از ما" است. این قسمت که به کارگردانی نیل دراکمن، یکی از سازندگان این مجموعه، بوده است و فیلم‌نامهٔ آن را با همکاری هیلی گراس و کریگ مازن نوشته است، در ۱۸ مه ۲۰۲۵ از شبکهٔ اچ‌بی‌او پخش شد. داستان این قسمت در چند بازهٔ زمانی مختلف در جکسون، وایومینگ می‌گذرد و رابطهٔ جوئل (پدرو پاسکال) و الی (بلا رمزی) را در طول سال‌ها دنبال می‌کند؛ جایی که آن‌ها تولدهای الی را جشن می‌گیرند و در همین حین، تردید الی نسبت به دروغ جوئل،
و در همین حین، تردید الی نسبت به دروغ جوئل، کم‌کم شدت می‌گیرد. این قسمت دومین تجربهٔ نیل دراکمن در کارگردانی برای این مجموعه بود. او از تمرکز این قسمت بر درام بیش از اکشن استقبال کرد و می‌خواست سکانس‌هایی را که در بازی اهمیت ویژه‌ای دارند، به درستی بازآفرینی کند. برخی سکانس‌ها مستقیماً از بازی ویدیوئی اقتباس شده‌اند اما با ترتیبی متفاوت؛ این قسمت شامل چندین فلش‌بک پیاپی است، در حالی‌که در بازی این سکانس‌ها در لحظات مختلف روایت می‌شوند. داستان. در سال ۱۹۸۳، جوئل و تامی جوان در ترس از پدر خشونت‌گراشان،
جوئل و تامی جوان در ترس از پدر خشونت‌گراشان، خاویر، زندگی می‌کنند؛ تامی به دلیل اینکه در خرید ماری‌جوآنا کلاه سرش رفته بود، به دردسر افتاده بود و جوئل باعث شروع یک دعوا شد. خاویر آن‌ها را کتک نمی‌زند و در عوض به جوئل یک بطری آبجو می‌دهد و فاش می‌کند که خود او در کودکی توسط پدرش حتی خشونت‌بارتر مورد آزار قرار گرفته است. خاویر با به اشتراک گذاشتن احساس گناهش دربارهٔ خشونت‌های خودش، به جوئل می‌گوید امیدوار است که او بتواند با فرزندانش بهتر رفتار کند. دو ماه پس از رسیدن به جکسون، وایومینگ، الی عمداً ساعد خود
از رسیدن به جکسون، وایومینگ، الی عمداً ساعد خود را می‌سوزاند تا جای گازگرفتگی را پنهان کند. برای تولدش، جوئل یک کیک و یک گیتار سفارشی به او هدیه می‌دهد. الی از او می‌خواهد که ترانه‌ای اجرا کند و جوئل «روزهای آینده» را می‌خواند. برای تولد شانزده سالگی‌اش، جوئل الی را به موزه‌ای متروکه می‌برد، جایی که الی روی مجسمه دایناسور بالا می‌رود. درون کپسول آپولو ۱۵ می‌نشیند و به نوار کاست پرتاب آپولو ۱۱ گوش می‌دهد و خود را در سفر به فضا تصور می‌کند. در تولد هفده سالگی‌اش، جوئل به طور اتفاقی وارد اتاق الی می‌شود،
جوئل به طور اتفاقی وارد اتاق الی می‌شود، زمانی که الی ماری‌جوآنا کشیده و رابطه‌ای صمیمانه با کت داشته است، که روی ساعد الی شاپرکی خالکوبی کرده است. الی قصد خود برای نقل مکان به گاراژ را بیان می‌کند؛ آنها بحث می‌کنند ولی جوئل قبول می‌کند و فاصلهٔ بین‌شان افزایش می‌یابد. در تولد نوزده سالگی‌اش، شک و تردیدهای الی نسبت به داستان جوئل دربارهٔ فایرفلایز بیشتر می‌شود. برای تولدش، جوئل اجازه می‌دهد که الی همراه او به گشت برود. آنها با یوجین مواجه می‌شوند که مورد گاز گرفتن قرار گرفته و از جوئل می‌خواهد تا قبل از
گاز گرفتن قرار گرفته و از جوئل می‌خواهد تا قبل از اینکه به موجودی آلوده تبدیل شود، همسرش گیل را ببیند. الی جوئل را قانع می‌کند که موافقت کند و او این قول را به او می‌دهد. وقتی الی اسب‌هایشان را جمع می‌کند، جوئل یوجین را به جایی می‌برد و او را می‌کشد، که الی به طور اتفاقی شاهد آن می‌شود. در جکسون، جوئل به گیل دروغ می‌گوید و می‌گوید یوجین خودش را کشته است. الی در برابر گیل که بسیار ناراحت است، دروغ‌های جوئل را فاش می‌کند و متوجه می‌شود که او سال‌ها پیش دربارهٔ فایرفلایز به او دروغ گفته بود. پس از مهمانی شب
فایرفلایز به او دروغ گفته بود. پس از مهمانی شب سال نو، الی به جوئل در ایوان خانه‌اش می‌پیوندد. او با قاطعیت از جوئل می‌خواهد حقیقت ماجرای فایرفلایز را بگوید. جوئل سرانجام اعتراف می‌کند که برای نجات جان الی، اعضای فایرفلایز را کشته و مانع از یافتن درمان شده است. الی با خشم می‌گوید که او هدف زندگی‌اش را از او گرفته است. جوئل اعتراف می‌کند که از تصمیمش پشیمان نیست، چون الی را دوست دارد و به او می‌گوید امیدوار است خودش با فرزندانش بهتر رفتار کند. الی پاسخ می‌دهد که فکر نمی‌کند بتواند او را ببخشد، اما حاضر است
که فکر نمی‌کند بتواند او را ببخشد، اما حاضر است تلاش کند. در سال ۲۰۲۹، الی پس از کشتن نورا، به سالن تئاتر بازمی‌گردد. تولید. ایده‌پردازی و نگارش. «بها» توسط نیل دراکمن، یکی از سازندگان مجموعه "آخرین بازمانده از ما"، کارگردانی شده است. او این قسمت را به همراه هیلی گراس و کریگ مازن نوشته است. دراکمن پیش‌تر بازی "آخرین بازمانده از ما قسمت ۲" که فصل دوم این مجموعه بر اساس آن ساخته شده را با همکاری گراس نویسندگی و کارگردانی کرده بود. او پیش از این یک قسمت از فصل اول مجموعه را نیز کارگردانی کرده بود و با بازگشت
اول مجموعه را نیز کارگردانی کرده بود و با بازگشت برای فصل دوم، اعتماد به نفس بیشتری در این زمینه داشت. بازیگران و شخصیت‌ها. بازی جو پانتولیانو در نقش یوجین در ۵ مارس ۲۰۲۵ اعلام شد. یوجین در بازی "آخرین بازمانده از ما قسمت ۲" تنها در قالب یک عکس حضور دارد، زمانی که الی و دینا پناهگاه متروکهٔ حاوی ماری‌جوانای او را پیدا می‌کنند. نویسندگان در فصل دوم نقش یوجین را پررنگ‌تر کرده‌اند، مشابه قسمت مستقل بیل و فرانک در فصل اول. نیل دراکمن معتقد بود نقش این شخصیت در بازی «تا حدی سطحی» بود، اما در مجموعه، نقش او
در بازی «تا حدی سطحی» بود، اما در مجموعه، نقش او ارتباط نزدیکی با رابطهٔ جوئل و الی دارد. کریگ مازن استفاده از شخصیت‌های موجود برای ایفای نقش‌های خاص در مجموعه را جذاب می‌دانست، مانند مرتبط کردن یوجین با شخصیت‌های اصلی. پانتولیانو در مراحل پایانی تولید انتخاب شد و همین باعث شد دراکمن از قراردادن او در کنار پوستر فیلم "ماتریکس" (۱۹۹۹) متعلق به الی، که پانتولیانو در آن بازی کرده، خودداری کند. فیلم‌برداری. تولید این قسمت حدوداً در ماه مه ۲۰۲۴ آغاز شد و تا ۹ ژوئیه به پایان رسید. کسینیا سره‌دا، فیلم‌بردار اصلی
به پایان رسید. کسینیا سره‌دا، فیلم‌بردار اصلی مجموعه، در این قسمت نیز حضور داشت. دراکمن احساس می‌کرد پس از همکاری در فصل اول، نوعی «زبان مشترک» با سره‌دا پیدا کرده است. بازخورد. پخش. این قسمت در ۱۸ مه ۲۰۲۵ از شبکهٔ اچ‌بی‌او پخش شد. بازخورد منتقدان. جیمز جکسون از "تایمز" این قسمت را «یک ساعت درخشان تلویزیونی» توصیف کرد که باعث شده مجموعه «چیزی خاص به نظر برسد.» کاترین ون‌آرندونک از "والچر" آن را برجسته‌ترین قسمت فصل دانست. راس بونایم از "کالایدر" نوشت این قسمت «شاید بهترین قسمت مجموعه تا به امروز و یکی از
«شاید بهترین قسمت مجموعه تا به امروز و یکی از بهترین قسمت‌های تلویزیونی سال ۲۰۲۵» باشد و از کار نیل دراکمن در اقتباس لحظاتی از بازی تمجید کرد. کارین جیمز از بی‌بی‌سی آن را یکی از بهترین قسمت‌های فصل دانست، اما معتقد بود وابستگی مجموعه به پویایی میان پدرو پاسکال و بلا رمزی را نشان می‌دهد؛ آلان سپینوال از "رولینگ استون" نیز نوشت که «سخت است آرزو نکرد که مجموعه همچنان عمدتاً دربارهٔ این دو نفر باشد». سایمون کاردی از "آی‌جی‌ان" این قسمت را از نظر احساسی «به طرز زیبایی اجرا شده» دانست، اما جایگاه آن در فصل را
زیبایی اجرا شده» دانست، اما جایگاه آن در فصل را عجیب یافت و معتقد بود که در «نقطه‌ای حیاتی، حرکت رو به جلوی مجموعه را متوقف می‌کند». جو پانتولیانو برای نقش‌آفرینی‌اش در این قسمت نامزد جایزه بهترین بازیگر مهمان در یک مجموعه درام در پنجمین جوایز تلویزیونی آسترا شد.
ایگنات همایاکی مامیان (؛ زادهٔ - درگذشته )، نویسنده و روزنامه‌نگار نظر اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۲۲ اوت ۱۹۴۷ در نویمبریان به دنیا آمد و در سال ۱۹۷۸ از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون جایزه شد. وی عضو اتحادیه نویسندگان ارمنستان و همچنین اتحادیه روزنامه‌نگاران ارمنستان بود. وی در (۱۹۶۹-۱۹۷۵) (۱۹۸۰–۱۹۸۲)، (۱۹۷۶-۱۹۸۲)، (۱۹۸۲–۱۹۹۰)، آراووت (۱۹۹۴–۱۹۹۴) و اتحادیه نویسندگان ارمنستان (۱۹۹۶–۱۹۹۸) فعالیت کرده است.وی در ۲۶ ژوئن ۲۰۰۸ در سن ۶۰ سالگی در ایروان درگذشت.
آناهید آراگسی چیبوخیان (؛ زادهٔ )، لغت‌شناس، روزنامه‌نگار نظر، نویسنده و جنگجوی آزادی اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۲۴ ژوئیه ۱۹۵۵ در استپاناوان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان (۱۹۷۸) فارغ‌التحصیل گشت. وی در وزارت اقتصاد ارمنستان (۱۹۷۷-۱۹۸۹)، فرودگاه اربونی (۱۹۹۲-۱۹۹۶) و وزارت دفاع ارمنستان (۱۹۹۷-۲۰۰۲) فعالیت کرده است.
هُوْهانِس ملکونیان (؛ زادهٔ - درگذشته )، نویسنده، نثرنویس و نمایشنامه‌نویس اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۲۷ فوریهٔ ۱۹۳۷ در آنیپمزا به دنیا آمد و در سال ۱۹۶۰ از دانشکده لغت‌شناسی ارمنی دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شد. وی از سال ۱۹۶۸ عضو اتحادیه نویسندگان ارمنستان و از سال ۱۹۶۹ عضو اتحادیه نویسندگان اتحاد شوروی بود. وی در ، (1968-1965)، (1974-1972)، ، و فعالیت می‌کرد. وی در ۶ دسامبر ۲۰۰۹ در سن ۷۲ سالگی در ایروان در سانحه تصادف رانندگی درگذشت.
پایلاک میکائلیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) نویسنده و شاعر اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۹ ژانویهٔ ۱۹۰۴ در ارزنجان به دنیا آمد . وی در ، ، و فعالیت کرده است. وی در ۳۱ مهٔ ۱۹۳۶ در سن ۳۲ سالگی در اثر ابتلا به بیماری سل در گرس درگذشت.
مکرتیچ آرتاشسی تر-کاراپتیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک زیست‌شیمی‌دان و استاد اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. در ۲۲ اکتبر ۱۹۱۰ در استان ارزروم به دنیا آمد و از دانشگاه پاریس، دانشگاه سن ژوزف (لبنان) و دانشگاه پاریس-سوربن فارغ‌التحصیل شد. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. وی در ۴ مارس ۱۹۸۲ در سن ۷۱ سالگی در پاریس درگذشت.
مایکل دوگان (؛ زادهٔ ) ژنرال بازنشسه نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا است، که در فاصله ژوئیه تا سپتامبر ۱۹۹۰ به‌عنوان سیزدهمین رئیس ستاد نیروی هوایی فعالیت می‌کرد. وی به‌علت آنکه به خبرنگاران اعلام کرد که نیروهای مسلح آمریکا قصد داشتند در خلال جنگ خلیج فارس اقدام به زدن صدام حسین، خانواده او و حتی معشوقه او نمایند، از سوی وزیر دفاع وقت؛ دیک چینی برکنار شد. دوگان فعالیت نظامی را از سال ۱۹۵۸ در نیروی هوایی آمریکا آغاز کرد، از ۱۹۷۸ تا ۱۹۷۹ فرمانده بال ۳۵۵ تاکتیکی بود، از ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۰ فرماندهی بال ۲۳ تاکتیکی را
بود، از ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۰ فرماندهی بال ۲۳ تاکتیکی را برعهده داشت و در فاصله سال‌های ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۲ به‌عنوان فرمانده لشکر ۸۳۲ هوایی فعالیت می‌کرد. او از ۱۹۸۷ تا ۱۹۸۸ معاون عملیات فرماندهی هوایی تاکتیکی بود و از ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۰ فرماندهی نیروهای هوایی ایالات متحده آمریکا در اروپا و آفریقا را برعهده داشت.
هوهانس شانت (؛ زادهٔ )، شاعر و نویسنده اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی هوهانس هاکوبیان () در ۷ فوریهٔ ۱۹۶۴ در گیومری به دنیا آمد . وی هم اکنون ساکن شهر ایروان می‌باشد.
رالف ابرهارت (؛ زادهٔ ) ژنرال بازنشسه نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا است، که در فاصله سال‌های ۱۹۹۷ تا ۱۹۹۹ به‌عنوان بیست و هفتمین جانشین رئیس ستاد نیروی هوایی فعالیت می‌کرد و از سپتامبر تا اکتبر ۱۹۹۷ سرپرست رئیس ستاد نیروی هوایی بود. ابرهارت فعالیت نظامی را از سال ۱۹۶۸ در نیروی هوایی آمریکا آغاز کرد، از ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۷ فرمانده نیروی هوایی پنجم بود، از ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۰ فرماندهی نبرد هوایی را برعهده داشت، در فاصله سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۴ به‌عنوان فرماندهی دفاع هوافضای آمریکای شمالی فعالیت می‌کرد و از ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۴ با
آمریکای شمالی فعالیت می‌کرد و از ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۴ با حفظ سمت، فرماندهی شمالی ایالات متحده آمریکا را برعهده داشت.
دانکن مک‌ناب (؛ زادهٔ ) ژنرال بازنشسه نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا است، که در فاصله سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۸ به‌عنوان سی و سومین جانشین رئیس ستاد نیروی هوایی فعالیت می‌کرد و از ژوئیه تا اوت ۲۰۰۸ سرپرست رئیس ستاد نیروی هوایی بود. مک‌ناب فعالیت نظامی را از سال ۱۹۷۴ در نیروی هوایی آمریکا آغاز کرد، از ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۷ فرمانده بال ۶۲ ترابری بود، از ۱۹۹۷ تا ۱۹۹۹ فرماندهی تحرک هوایی را برعهده داشت و در فاصله سال‌های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۱ به‌عنوان فرمانده ترابری ایالات متحده آمریکا فعالیت می‌کرد.
یوری چیلینگاریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک فیزیک‌دان و استاد اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. در ۲۲ سپتامبر ۱۹۳۸ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان و دانشگاه دولتی مسکو فارغ‌التحصیل شد. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. وی همچنین برنده دانشمند شایسته جمهوری ارمنستان شده‌است. وی در ۲۸ نوامبر ۲۰۱۶ در سن ۷۸ سالگی در ایروان درگذشت.
واهان آقابکی میراکیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) شاعر، آموزگار اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۸۶۶ در روستای شولاور (شاهومیانی کنونی) به دنیا آمد و از صومعه ساناهین (۱۸۷۳) و (۱۸۸۸) فارغ‌التحصیل گشت. وی عضو (۱۹۳۴) بود. وی در ۱۹۴۲ در سن ۷۶ سالگی در تفلیس درگذشت و در ایروان به خاک سپرده شد.
باگرات هواکیمی آیوازیان (؛ زادهٔ - درگذشته )، نثرنویس اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در در تفلیس به دنیا آمد و در سال ۱۸۸۲ از مدرسه نرسیسیان فارغ‌التحصیل شد. در بین سال‌های ۱۸۸۲ تا ۱۸۹۷ در مدرسه‌های ارمنی در قفقاز جنوبی تدریس نمود. وی متعاقباً در کلیسا و جامعه ارمنی گرجستان، سمت‌های اداری را به عنوان بایگان و مسئول امنیتی بر عهده داشت، و همزمان داستان‌های کوتاه، رمان‌های کوتاه و رمان‌های تاریخی خود را نیز می‌نوشت. وی در ۳ مارس ۱۹۳۴ در سن ۷۱ سالگی در تفلیس درگذشت و در پانتئون ارمنیان تفلیس (خوجیوانک) به
درگذشت و در پانتئون ارمنیان تفلیس (خوجیوانک) به خاک سپرده شد.
یغیشه آیوازیان (؛ ؛ زادهٔ - درگذشته )، تاریخ‌نگار ادبی و نویسنده اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۸۹۰ در دشت آرارات به دنیا آمد و از مدرسه نرسیسیان فارغ‌التحصیل شد. وی در ۱۹۹۳ در سن ۱۰۳ سالگی در استانبول درگذشت.
داویت سامولی ساموئلیان (؛ زادهٔ )، نویسنده، الهی‌دان و نثرنویس اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۱۶ ژوئن ۱۹۸۳ ‏در ایروان به دنیا آمد و در سال ۲۰۰۶ از دانشکده الهیات دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شد.
کریستینا هراچیکی جاوادیان (؛ ؛ ) مانکن اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۳۱ اوت ۱۹۹۱ در ایروان به دنیا آمد و از فارغ‌التحصیل گشت.
آکوتاگاوا تاکایوکی ؛ – )، راوی (روایت) و مجری اهل ژاپن بود. در اکتبر ۱۹۵۱، او به عنوان عضوی از اولین گروه گویندگان به رادیو توکیو (که اکنون TBS نام دارد) پیوست. او در دسامبر ۱۹۵۹ رادیو توکیو را ترک کرد. با استفاده از سبک پخته خود در قصه‌گویی که به "سبک آکوتاگاوا" معروف است، در درام‌های تاریخی از جمله "۱۳ آدم‌کش" (۱۹۶۳) فعال بود.
شیده معاونی (زادهٔ ۱ مرداد ۱۳۵۱ در تهران)، مجری برنامه‌های کودک و نوجوانِ دهه ۷۰ بود. وی فعالیت خود را از ۸ سالگی با رادیو شروع کرد و بعد از ۱۰ سال فعالیت در رادیو، در سال ۱۳۶۹ وقتی ۱۸ ساله بود بصورت رسمی در رادیو استخدام شد و دو سال بعد در سال ۱۳۷۱ همزمان با فعالیت در رادیو، وارد گروه کودک شبکهٔ یک تلویزیون شد. وی فعالیت خود را در رادیو و شبکه یک به صورت مستمر ادامه داد و در سال ۸۳ به گروه کودک شبکه دو پیوست. پس از آن، در سال ۱۳۹۶ بازنشسته شد اما تا سال ۱۳۹۹ هنوز در گروه اجتماعی شبکه دو و یک حضور داشت.
۱۳۹۹ هنوز در گروه اجتماعی شبکه دو و یک حضور داشت. زندگی‌نامه. شیده معاونی در سال ۱۳۵۱ در خیابان پانزده خرداد حوالی ایستگاه رادیو بدنیا آمد. در سال ۱۳۵۹ وقتی ۸ ساله بود با جمعی از بچه‌ها در یک برنامه قرآنی برای خوانده سوره‌های قرآنی حاضر شد، نوع صدایی و تسلط او در حرف زدن باعث شد مدیر گروه وقت رادیو از او و چند نفر دیگر برای مجری گری برنامه کودک دعوت کند. وی در سال ۱۳۷۱ وقتی ۲۰ ساله بود ازدواج کرد و ثمره این ازدواج یک دختر بنام نازنین متولد سال ۷۷ می‌باشد، همسرش استاد دانشگاه و معانت دانشجویی دانشگاه آزاد
همسرش استاد دانشگاه و معانت دانشجویی دانشگاه آزاد است و خودش هم فارغ‌التحصیل لیسانس رشته زمین‌شناسی می‌باشد. در سال ۱۴۰۳ در مراسمی که جهت تجلیل از مجریان پیشکسوت برگزار شده بود، از بین ۱۵۰ پیشکسوتی که در این مراسم حضور داشتند از ۳ نفر تجلیل شد که یکی از آن‌ها شیده معاونی بود. دیدگاه. شیده معاونی که به عنوان جوانترین بازنشسته تلویزیون معرفی شده است، معتقد است که کودکان نیاز به مجری دارند نه بازیگر! وی نسبت به ادغام شدن اجرا و بازیگری واکنش نشان داده و بیان کرده است که کودکان ما مجری می‌خواهند نه بازیگر که
کرده است که کودکان ما مجری می‌خواهند نه بازیگر که یکسری حرکت‌های نچسب و غیرجذاب از خودشان درمی‌آورند. میدان اجرا میدان ادابازی و اصطلاحاً حرکات موزون نیست.
ابوطالبوو () یک شهرک در شهرستان کاراایدلسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
وارابی-شوکو ، دومین ایستگاه از شصت و نه ایستگاه بزرگراه ناکاسندو بود که ادو را به کیوتو در طول دوره ادو متصل می‌کرد. این شهر در شهر کنونی وارابی، سایتاما، استان سایتاما، ژاپن واقع شده است.
اوچی‌آی-جوکو ، چهل و چهارمین ایستگاه از شصت و نه ایستگاه ناکاسندو بود که ادو را به کیوتو در دوره ادو ژاپن متصل می‌کرد.
آبیزوو () یک شهرک در شهرستان کاراایدلسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
آرتاکول () یک شهرک در شهرستان کاراایدلسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
آسکیش () یک شهرک در شهرستان کاراایدلسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
آتامانوفکا () یک شهرک در شهرستان کاراایدلسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
آتنیاش () یک شهرک در شهرستان کاراایدلسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
آتنیاشکینو () یک شهرک در شهرستان کاراایدلسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
بارتیم () یک شهرک در شهرستان کاراایدلسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
بایکی () یک شهرک در شهرستان کاراایدلسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
بایکی-یونس‌اوو () یک شهرک در شهرستان کاراایدلسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
بایکی‌باشوو () یک شهرک در شهرستان کاراایدلسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
بی‌یاز () یک شهرک در شهرستان کاراایدلسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
بورخانوفکا () یک شهرک در شهرستان کاراایدلسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
چاپاش () یک شهرک در شهرستان کاراایدلسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
چبیکوو () یک شهرک در شهرستان کاراایدلسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
چمایوو () یک شهرک در شهرستان کاراایدلسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
دئوشوو () یک شهرک در شهرستان کاراایدلسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
آگه‌ماتسو-جوکو ، سی و هشتمین ایستگاه از شصت و نه ایستگاه ناکاسندو و همچنین ششمین ایستگاه از یازده ایستگاه در کیسوجی بود. این شهر در شهر امروزی آگماتسو، ناگانو، در بخش کیسو استان ناگانو، ژاپن واقع شده است.
گورنویه () یک شهرک در شهرستان کاراایدلسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
ایتکولی () یک شهرک در شهرستان کاراایدلسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
کادیسی () یک شهرک در شهرستان کاراایدلسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
کاینچاک () یک شهرک در شهرستان کاراایدلسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
کاراایدل () یک شهرک در شهرستان کاراایدلسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
کاریش-یلگا () یک شهرک در شهرستان کاراایدلسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
خوروشایوو () یک شهرک در شهرستان کاراایدلسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
کیرزیا () یک شهرک در شهرستان کاراایدلسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
کراسنی اوریوش () یک شهرک در شهرستان کاراایدلسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
کروش () یک شهرک در شهرستان کاراایدلسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
کورتلیکول () یک شهرک در شهرستان کاراایدلسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
کویانچی () یک شهرک در شهرستان کاراایدلسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
ماگینسک () یک شهرک در شهرستان کاراایدلسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
مریاسیموو () یک شهرک در شهرستان کاراایدلسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
ناگرتدینوو () یک شهرک در شهرستان کاراایدلسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
مالکوو () یک شهرک در شهرستان کاراایدلسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
زیناتوفکا () یک شهرک در شهرستان کاراایدلسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
زویفکا () یک شهرک در شهرستان کاراایدلسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
پل خیابان هریسون یک پل متحرک با محور ثابت در شیکاگو، ایلینوی است که از رودخانه جنوبی شیکاگو عبور می‌کند. تاریخچه. اگرچه نسخه فعلی این پل در سال ۱۹۶۰ افتتاح شد، دو پل قبلی در محل این پل قرار داشتند. اولین پل در سال ۱۸۷۷ به عنوان یک پل چرخشی دستی پس از درخواست مالکان مجاور برای ایجاد گذرگاه افتتاح شد. پل دوم، یک پل متحرک غلتکی شرتزر، بین سال‌های ۱۹۰۱ تا ۱۹۰۵ ساخته شد و پل چرخشی قبلی در این فرآیند تخریب شد. پل "شرتزر" در نهایت در دسامبر ۱۹۵۹ بسته شد و جای خود را به پل فعلی با محور ثابت داد که در ۲۳ اوت ۱۹۶۰
را به پل فعلی با محور ثابت داد که در ۲۳ اوت ۱۹۶۰ افتتاح شد. راه‌دستی غربی پل که از بالای خطوط راه‌آهن منتهی به ایستگاه مرکزی شیکاگو عبور می‌کند، در حال حاضر در حال بازسازی است.
یوریوزان () یک شهرک در شهرستان کاراایدلسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
یاوگیلدینو () یک شهرک در شهرستان کاراایدلسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
یانباتیروفکا () یک شهرک در شهرستان کاراایدلسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
یانباک () یک شهرک در شهرستان کاراایدلسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
ورخنی سویان () یک شهرک در شهرستان کاراایدلسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
اوست-سوخویاز () یک شهرک در شهرستان کاراایدلسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
اوست-بارتاگا () یک شهرک در شهرستان کاراایدلسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
رابین ادل اندرسون (زاده ) خواننده، بازیگر آمریکایی است.
اوریوش-بیتوللینو () یک شهرک در شهرستان کاراایدلسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
اورگوش () یک شهرک در شهرستان کاراایدلسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.