payamvha/North_RAG huggingface dataset:
می‌کنند، حمایت مالی می‌کند. نقش او در ترغیب تونی سوپرانو برای قبول پست کاپو پس از مرگ پدرش، کلیدی بود. او در طول همکاری با گروه سوپرانو، با سالواتوره "بیگ پوسی" بونپنسیِرو و پائولی "والناتس" گوآلتیِری دوستی نزدیکی پیدا کرد. ویژگی‌های شخصیتی و نقش در سازمان: سیلویو یکی از معقول‌ترین افراد در حلقه نزدیکان تونی محسوب می‌شود. برخلاف دیگران که سریع عصبی می‌شوند و به خشونت متوسل می‌گردند، او معمولاً نقش میانجی را ایفا کرده و با همه به خوبی کنار می‌آید. حضور ثابت او در جلسات مهم ("sit-downs") باعث شده تونی به
او در جلسات مهم ("sit-downs") باعث شده تونی به عنوان فردی منطقی و قابل اعتماد به او تکیه کند. موارد کلیدی عملکرد: - گزارش برنامه قتل عمو جونیور به تونی - آتش زدن رستوران وسوویو برای حفظ آبروی آن - برنامه‌ریزی ترور چاکی سینیوره و مایکی پالمیسه در جنگ داخلی ۱۹۹۹ - اجرای حکم اعدام خیانتکاران (جیمی آلتیری، بیگ پوسی، آدریانا لا سروا، برت جرواسی) تعارضات و چالش‌ها: - مخالفت پنهان با ارتقای کریستوفر مولتیسانتی - درگیری با معترضان بومی آمریکایی در جشن روز کلمبوس - اختلاف با پائولی بر سر تقسیم سود دزدی دوران موقت
اختلاف با پائولی بر سر تقسیم سود دزدی دوران موقت ریاست: پس از به کما رفتن تونی، سیلویو به عنوان رئیس موقت خانواده انتخاب شد. اگرچه ابتدا از این موقعیت لذت می‌برد، اما به زودی تحت فشارهای شدید دچار حملات آسم می‌شود. او در حل اختلاف بین ویتو اسپاتفوره و بابی باکالیری دچار تردید می‌شود و نهایتاً به این نتیجه می‌رسد که جایگاه واقعی او همان مقام کنسیلیری است. موضع گیری در قضیه ویتو: سیلویو همواره بر لزوم حذف ویتو اسپاتفوره پس از افشای همجنس‌گرایی او تأکید داشت. وقتی فیل لیوتاردو بدون اجازه تونی، ویتو را می‌کشد،
فیل لیوتاردو بدون اجازه تونی، ویتو را می‌کشد، سیلویو ابتدا پیشنهاد انتقام می‌دهد اما سپس از تصمیم تونی برای بمب‌گذاری در مرکز فیل حمایت می‌کند. حمله تروریستی و کما: در جریان توطئه فیل لیوتاردو برای نابودی رهبری خانواده سوپرانو، سیلویو در کمین مسلحانه قرار می‌گیرد. اگرچه پتسی پاریسی از او محافظت می‌کند، سیلویو با اصابت چند گلوله به کما می‌رود. در آخرین قسمت سریال، تونی به دیدار سیلویوی ناهشیار می‌رود، اما سرنوشت نهایی او هرگز فاش نمی‌شود. زندگی شخصی: سیلویو علیرغم روابط خارج از ازدواج، به همسرش گابریلا
علیرغم روابط خارج از ازدواج، به همسرش گابریلا (بازیگر واقعی همسر ون زند) علاقه‌مند است. او پدری دلسوز برای دختر نوجوانش هدر است که از شغل پدرش ناراضی است. سیلویو در اوقات فراغت به تقلید از آل پاچینو در "" می‌پردازد که مورد توجه دوستانش قرار می‌گیرد. خاستگاه شخصیت. دیوید چیس، خالق سریال «سوپرانوها»، پس از دیدن استیون ون زند در مراسم معرفی گروه «رَکلس» به تالار مشاهیر راک اند رول در سال ۱۹۹۷، تحت تأثیر ظاهر طنزآمیز و حضور پررنگ او قرار گرفت و از او برای تست بازیگری دعوت کرد. ون زند، گیتاریستی که بیشتر به
بازیگری دعوت کرد. ون زند، گیتاریستی که بیشتر به خاطر عضویت در گروه «ای استریت بند» بروس اسپرینگستین شناخته می‌شود، پیش از این هیچ تجربه‌ای در بازیگری نداشت. او برای نقش تونی سوپرانو تست داد، اما هم اچ‌بی‌او و هم خود ون زند احساس کردند که این نقش باید به یک بازیگر حرفه‌ای سپرده شود. در نتیجه، چیس تصمیم گرفت شخصیتی را به طور خاص برای ون زند خلق کند. ون زند در نهایت پذیرفت که در سریال در نقش سیلویو دانته، مشاور خانواده مافیا، بازی کند. همسر واقعی او، موریین، نیز در سریال به عنوان همسرش، گابریلا، انتخاب شد.
سس پیکاپپا, که به عنوان کچاپ جامائیکایی نیز شناخته می‌شود، یک برند چاشنی جامائیکایی است که محصول اصلی شرکت پیکاپپا است که در سال ۱۹۲۱ تأسیس شد. این سس در شوترز هیل، جامائیکا، در نزدیکی ماندویل تولید می‌شود. مواد تشکیل‌دهنده (به ترتیب در برچسب محصول) شامل سرکه نیشکر، شکر، گوجه‌فرنگی، پیاز، کشمش، نمک دریا، زنجبیل، فلفل، سیر، میخک، فلفل سیاه، آویشن، انبه و پوست پرتقال است که ترکیب آنها در بشکه‌های بلوط کهنه شده‌اند. این سس طعمی شیرین، ترش و کمی تند دارد. این شرکت چندین نوع مختلف از سس، از جمله انواع انبه و
شرکت چندین نوع مختلف از سس، از جمله انواع انبه و فلفل دلمه ای اسکاتلندی فوق‌العاده تند را تولید می‌کند. یکی از استفاده‌های سنتی از این سس، ریختن آن بر روی یک تکه پنیر خامه‌ای است که بر روی کراکرها پخش می‌شود. یکی از طرفداران پروپاقرص سس پیکاپپا، سوپرمدل نائومی کمپبل است که یک بطری از آن را با خود حمل می‌کند.
پیتر پل "پائولی والناتس" گوآلتیِری یک شخصیت خیالی در سریال سوپرانوها محصول اچ‌بی‌او است که تونی سیریکو آن را بازی کرده. او از گانگسترهای اصلی و دست راست تونی سوپرانو، شخصیت محوری سریال محسوب می‌شود. سیریکو ابتدا برای نقش عمو جونیور تست داد، اما این نقش به دامینیک چیانزه رسید. دیوید چیس (خالق سریال) در عوض نقش پائولی گوآلتیِری را به او پیشنهاد کرد. سیریکو این نقش را پذیرفت به شرطی که شخصیتش "هرگز خبرچین نشود". پائولی در ابتدای سریال یک سرباز ساده بود، اما بعدها به درجه کاپویی در خانواده جنایی دیمیو ارتقا
بعدها به درجه کاپویی در خانواده جنایی دیمیو ارتقا یافت. او شخصیتی خشن، تکانشی، باهوش، کنایه‌آمیز و پارانوئید دارد. با وجود روحیه شوخ طبعی و جوک‌گویی سریع، او یکی از بی‌رحم‌ترین اعضای خانواده است. بیلی مگنوسن نقش جوان پائولی گوآلتیِری را در فیلم پیش‌درآمد "قدیسین بسیاری از نیوآرک" (۲۰۲۱) بازی کرده است. پائولی والناتس یکی از برجسته‌ترین و محبوب‌ترین شخصیت‌های سریال سوپرانوها نزد مخاطبان است. اجرای تونی سیریکو با تحسین منتقدان و بینندگان مواجه شد. پیشینه. بر اساس کتاب *The Sopranos: A Family History*، پیتر
اساس کتاب *The Sopranos: A Family History*، پیتر پاول "پائولی" گوآلتیِری که پسر جنارو گوآلتیِری بود (هرچند بعداً مشخص شد پدر بیولوژیکی او یک سرباز جنگ جهانی دوم به نام "راس" بوده)، از ۹ سالگی در محله رزویل نیوآرک به عنوان یک بچه خیابانی مشکل‌دار شناخته می‌شد. او پس از پایان کلاس نهم ترک تحصیل کرد و در دوران نوجوانی بارها به کانون‌های اصلاح و تربیت نوجوانان فرستاده شد. در ۱۷ سالگی به طور رسمی به عنوان عضوی از تیم محافظان و اعضای اجرایی گروه جانی سوپرانو (پدر تونی سوپرانو) فعالیت خود را آغاز کرد. او در
(پدر تونی سوپرانو) فعالیت خود را آغاز کرد. او در بزرگسالی به وست اورنج در نیوجرسی نقل مکان کرد. این پیشینه خشن و پرحادثه، پایه‌ای محکم برای تبدیل شدن او به یکی از ترسناک‌ترین و در عین حال دوست‌داشتنی‌ترین شخصیت‌های سریال سوپرانوها شد. پائولی گوآلتیِری در خانوادهای با پیشینه مافیایی متولد شد. پدر رسمی او یک کاپو در خانواده جنایی دیمیو بود، اما بعدها فاش شد که مادرش در واقع عمه بیولوژیکی او بوده است. مادر/عمه پائولی در دوران کودکی و جوانی او در فروشگاه زنجیره‌ای کرسج کار می‌کرد و بعدها بازنشسته شد. ریشه‌های
کرسج کار می‌کرد و بعدها بازنشسته شد. ریشه‌های خانوادگی پائولی به ایتالیا بازمی‌گردد: - پدربزرگ او در سال ۱۹۱۰ از آریانو، شهری در استان آولینو در منطقه کامپانیای ایتالیا به آمریکا مهاجرت کرد - جالب توجه اینکه پدربزرگ پائولی و پدربزرگ و مادربزرگ پدری تونی سوپرانو همگی از یک استان در ایتالیا بودند - این اشتراک جغرافیایی ممکن است بخشی از دلایل پیوند عمیق بین پائولی و تونی باشد این پیشینه خانوادگی پیچیده: - توجیهی برای پارانویا و عدم اعتماد عمیق پائولی به دیگران است - ریشه‌های ایتالیایی مشترکش با تونی، بخشی از
است - ریشه‌های ایتالیایی مشترکش با تونی، بخشی از دلایل وفاداری وسواس‌گونه او به خانواده سوپرانو را توضیح می‌دهد - سابقه کار مادرش در فروشگاه، شاید انگیزه‌ای برای علاقه پائولی به تجارت‌های قانونی پوششی بوده است قربانیان قتل. در ادامه فهرستی از قتل‌هایی که توسط پالی انجام شده یا در سریال به آنها اشاره شده است، آمده است. او در حال کشتن نه نفر به تصویر کشیده شده است که بیشترین تعداد قتل در بین تمام شخصیت‌های سریال است. حضور در رسانه‌های دیگر. پالی در سال ۲۰۰۹ در یک آگهی تبلیغاتی برای روزنامه آفتونبلادت ظاهر شد
یک آگهی تبلیغاتی برای روزنامه آفتونبلادت ظاهر شد و اعلام کرد که این روزنامه هر هفته یک دی‌وی‌دی رایگان "از سریال سوپرانوز" به فروش می‌رساند.
هیولا را در صفحه اول عَلَم کن (؛ ترجمهٔ تحت‌اللفظی: "هیولا را بکوب روی صفحه اول [روزنامه]") یک فیلم دلهره‌آور سیاسی ایتالیایی به کارگردانی مارکو بلوکیو است که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد. عنوان فیلم کنایه‌ای سیاسی و رسانه‌ای دارد و به فشار رسانه‌ها برای دامن‌زدن به یک سوژه (اغلب با سوءنیت یا اهداف خاص) اشاره دارد؛ به‌ویژه برجسته کردن یک «مظنون» یا «دشمن» در رسانه‌ها، حتی پیش از اثبات گناهکار بودن او. پیش‌زمینه. ساختِ فیلم در ابتدا با سرجو دوناتی به‌عنوان کارگردان آغاز شد، اما پس از یک هفته فیلم‌برداری، مارکو
آغاز شد، اما پس از یک هفته فیلم‌برداری، مارکو بلوکیو با کمک منتقد سینما، گوفردو فوفی، هدایت پروژه را به‌دست گرفت تا آن را از یک وسترن اسپاگتی به یک فیلم دلهره‌آور سیاسی تبدیل کند و بازیگر لائورا بتی را نیز به گروه بازیگران وارد کرد. تا سال ۱۹۶۹، بلوکیو عضوی فعال از حزب کمونیست مائوئیست ایتالیا (مارکسیست–لنینیست) بود و آثار سینمایی‌اش اغلب با سفارش این حزب ساخته می‌شد، از جمله فیلم «"هیولا"» و مستندهایی نظیر "زنده باد اول ماه مه سرخ و پرولتری" (۱۹۷۰) یا "مردم کالابریا سرشان را بالا گرفته‌اند". در نهایت، یکی
کالابریا سرشان را بالا گرفته‌اند". در نهایت، یکی از منتقدان، این فیلم را محصولی «نسبتاً کلیشه‌ای» از زیرشاخۀ موسوم به سینمای مدنی توصیف کرد. با این حال، این‌گونه فیلم‌ها تنها بخش کوچکی از کارنامه کارگردان را تشکیل می‌دهند. خلاصه داستان. فیلم به زندگی روزمرهٔ یک روزنامه خیالی ایتالیایی به نام ایل جورناله («ژورنال») می‌پردازد. این روزنامه مخاطبانی محافظه‌کار، فاشیست و بورژوا دارد. سردبیر آن، بیزانتی، حتی پیش‌پاافتاده‌ترین خبرها را با دیدگاه راست‌گرایانه منتشر می‌کند و هم‌زمان مسائل چالش‌برانگیزی مانند بیکاری
می‌کند و هم‌زمان مسائل چالش‌برانگیزی مانند بیکاری و خشونت پلیس را لطیف و کم‌اهمیت جلوه می‌دهد. تحریریه زمانی دچار آشفتگی می‌شود که جنازهٔ دختری جوان که مورد تجاوز قرار گرفته و به قتل رسیده پیدا می‌شود؛ آن‌ها تا آنجا پیش می‌روند که در حسرت بازگشت مجازات اعدام برمی‌آیند. روزنامه روند تحقیق را منحرف می‌کند و پلیس را به سمت یک متهم دروغین سوق می‌دهد: دانشجویی جوان و چپ‌گرا که به‌عنوان قربانی یا «بز طلیعه» برای مخاطبان روزنامه جا زده می‌شود. فیلم با افکار عمومی‌ای به پایان می‌رسد که تحت تأثیر بیزانتی و
عمومی‌ای به پایان می‌رسد که تحت تأثیر بیزانتی و تحریریه‌اش مسخ شده‌اند؛ به رضایت حامیان مالی و سیاسی‌شان.
بوراتا یک پنیر ایتالیایی از شیر گاو (گاهی شیر بوفالو) است که از موتزارلا و خامه تهیه می‌شود. پوشش بیرونی آن پنیر جامد است، در حالی که داخل آن حاوی "استراچاتلا" و خامهٔ لخته‌شده است، که بافتی غیرمعمول و نرم به آن می‌دهد. این پنیر مخصوص منطقهٔ پولیا در جنوب ایتالیا است. تاریخچه. بوراتا یک محصول لبنی از مورجا، در پولیا در جنوب ایتالیا است. این محصول از شیر گاو، مایه پنیر و خامه تولید می‌شود و ممکن است منشأ آن به حدود سال ۱۹۰۰ میلادی بازگردد، که در مزرعه برادران بیانکینو (لورنزو و وینچنزو) در شهر آندریا تولید
بیانکینو (لورنزو و وینچنزو) در شهر آندریا تولید می‌شد. سوابق جدیدتر نشان داده است که لورنزو بیانکینو، از مزرعه پیانا پادورا، برای اولین بار این پنیر را در سال ۱۹۵۶ تولید کرده است. در نوامبر ۲۰۱۶، بوراتا دی آندریا به یک محصول با نشان جغرافیایی حفاظت‌شده (PGI) تبدیل شد. برای واجد شرایط بودن به عنوان "بوراتا دی آندریا"، تمام عملیات، از فرآوری مواد اولیه تا تولید محصول نهایی، باید در منطقه جغرافیایی تعریف‌شده منطقه پولیا انجام شود. بوراتا که به عنوان یک پنیر سنتی دست‌ساز شناخته می‌شد، حتی پس از تولید تجاری در
دست‌ساز شناخته می‌شد، حتی پس از تولید تجاری در کارخانه‌های سراسر پولیا، جایگاه خود را به عنوان یک محصول ممتاز حفظ کرد. تولید. تولید بوراتا تقریباً مانند موتزارلا و بسیاری از پنیرهای دیگر، با استفاده از مایه پنیر برای دِلمِه کردن یا لخته کردن شیر گرم شروع می‌شود. با این حال، برخلاف سایر پنیرها، دلمه‌های موزارلای تازه در آب‌پنیر داغ یا آب کم‌نمک فرو برده شده، ورز داده می‌شوند، کشیده می‌شوند تا رشته‌های کشسانی ایجاد شود (که این شیوه به نام شناخته می‌شود) و سپس شکل داده شد. هنگام تهیه بوراتا، پنیر هنوز داغ به
شکل داده شد. هنگام تهیه بوراتا، پنیر هنوز داغ به شکل کیسه‌ای درمی‌آید که سپس با تکه‌های موزارلای باقی‌مانده پر می‌شود و قبل از بسته شدن با خامه تازه پوشانده می‌شود. بوراتای آماده به‌طور سنتی در برگ‌های گیاه آسفودل پیچیده می‌شود و به گونه‌ای گره می‌خورد که یک گره بریوش‌مانند تشکیل شود و با آب‌پنیر مرطوب می‌شود. از آنجا که بوراتا حتی در صورت نگهداری در یخچال نیز ماندگاری کمی دارد، توصیه می‌شود آن را در حالی که هنوز تازه است، به‌سرعت مصرف کرد.
گوجه‌فرنگی شکم پر یکی از غذاهایی است که در آن گوجه‌فرنگی با موادی که معمولاً شامل برنج نیز هست، می‌شود. نام‌ها. در زبان‌های مختلف، نام این غذا به معنای واقعی کلمه «گوجه فرنگی شکم پر» است. در نقاط دیگر، نام آن مشخص می‌کند که این غذا شامل برنج است، مانند . آماده‌سازی و مواد تشکیل دهنده. در بیشتر کشورها، گوجه فرنگی‌ها را با گوشت (بره) و برنج پر می‌کنند؛ سایر مواد تشکیل دهنده آن پیاز، جعفری، روغن زیتون، نعناع، فلفل سیاه و نمک است. در غذای رومی، پرکننده به‌طور سنتی فقط با برنج تهیه می‌شود و می‌توان آن را با
سنتی فقط با برنج تهیه می‌شود و می‌توان آن را با دارچین نیز طعم‌دار کرد. در پرووانس فرانسه، تهیه فارسیس گوجه‌فرنگی با گوشت چرخ‌کرده، پودر سوخاری و پنیر رایج است. در نیس، ابتدا گوجه‌ها خالی می‌شوند و سپس با موادی مانند پیاز، سیر، بادمجان، فلفل، رب گوجه‌فرنگی و مرزنجوش طعم‌دار می‌شوند.
گوفردو فوفی (؛ – ) روزنامه‌نگار، منتقد، نویسنده، فیلم‌نامه‌نویس و منتقد ادبی ایتالیایی در حوزه‌های سینما، ادبیات و تئاتر بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "هیولا را در صفحه اول علم کن" و "خائن" اشاره کرد. زندگی و حرفه. فوفی در ۱۵ آوریل ۱۹۳۷ در گوبیو به دنیا آمد. او در سال ۱۹۵۵ به پالرمو نقل مکان کرد و فعالیت‌های دانیلو دولچی او را به این شهر کشاند. در نیمهٔ نخست دههٔ ۱۹۶۰ به پاریس رفت و در مجلهٔ سینمایی "پوزیتیف" مشغول به کار شد. پس از بازگشت به ایتالیا، همراه با
به کار شد. پس از بازگشت به ایتالیا، همراه با پی‌یرجورجو بلوکیو و گراتسیا کرکی، مجلهٔ "کوادرنی پیاچنتینی" را بنیان‌گذاری کرد و تحقیق روزنامه‌نگارانه‌اش با عنوان "مهاجرت جنوبی به تورین" را نوشت. این اثر به دلیل انتقاد از سیاست‌های شرکت خودروسازی فیات نسبت به مهاجران، از سوی انتشارات تورینی اینائودی رد شد و در عوض توسط فلترینی منتشر گردید. در سال ۱۹۶۷، او مجلهٔ سینمایی "اومبره روسه" را در تورین بنیان نهاد؛ نشریه‌ای با محتوایی شدیداً سیاسی که ارتباط نزدیکی با جنبش‌های دانشجویی و کارگری داشت. فوفی حقوق نشر رمان
دانشجویی و کارگری داشت. فوفی حقوق نشر رمان "امانوئل" را برای یک انتشارات خریداری و ترجمهٔ ایتالیایی آن را ویرایش کرد؛ نخستین نسخهٔ این ترجمه به اتهام «محتوای مستهجن» از سوی قوهٔ قضائیه توقیف شد، اما این رمان با اقتباس سینمایی‌اش با همین نام، به اثری پرفروش تبدیل شد. او در سال ۱۹۹۷ مجلهٔ ادبی لو استرانیه‌رو را بنیان‌گذاری کرد که انتشار آن تا پایان سال ۲۰۱۶ ادامه یافت. فوفی در ۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۵ در رم، در سن ۸۸ سالگی درگذشت.
مقوای جلدی که به آن مقوای چسبی نیز گفته می‌شود، کاغذی است که ضخیم‌تر و بادوام‌تر از کاغذ معمولی برای نوشتن و چاپ است، اما از سایر انواع مقوا نازک‌تر و انعطاف‌پذیرتر است. مقوای جلدی اغلب برای کارت ویزیت ، کارت پستال ، کارت بازی ، جلد کاتالوگ، اسکرپ‌بوکینگ و سایر کاربردهایی که به دوام بیشتری نسبت به کاغذ معمولی نیاز دارند، استفاده می‌شود. سطح آن معمولاً صاف است؛ ممکن است بافت‌دار، فلزی یا براق باشد. وقتی مقوا به عنوان مقوای جلددار برچسب‌گذاری می‌شود، اغلب دارای یک پوشش براق در یک یا هر دو طرف است ( "C1S" یا
یک پوشش براق در یک یا هر دو طرف است ( "C1S" یا "C2S" ، برای "روکش‌دار: یک طرف" یا "روکش‌دار: دو طرف")؛ این به ویژه در کارت ویزیت و جلد کتاب استفاده می‌شود.
دیس مقوایی یا سینی مقوایی نوعی ظرف یک‌بارمصرف است که از مقوای بهداشتی تولید می‌شود و عمدتاً دارای روکش‌هایی نظیر متالایز یا OPP (فیلم پلی‌پروپیلن) است. این روکش‌ها به افزایش مقاومت ظرف در برابر رطوبت، چربی و آلودگی کمک می‌کنند. دیس‌های مقوایی معمولاً در دستگاه‌های پرس حرارتی شکل‌دهی می‌شوند و بسته به نوع کاربرد، در اندازه‌ها، عمق‌ها و طرح‌های متنوع عرضه می‌گردند. این محصولات در دو نوع دو‌لایه و سه‌لایه تولید می‌شوند که منظور از لایه، تعداد ورق‌های مقوایی لمینت‌شده روی یکدیگر است. نوع دولایه به دلیل وزن
لمینت‌شده روی یکدیگر است. نوع دولایه به دلیل وزن کمتر، بیشتر در مصارف غذایی مانند رستوران‌ها، کترینگ‌ها و بسته‌بندی غذای بیرون‌بر استفاده می‌شود. در مقابل، نوع سه‌لایه که از سه لایه مقوا تشکیل شده، استحکام بالاتری دارد و معمولاً در قنادی‌ها و برای حمل شیرینی مورد استفاده قرار می‌گیرد. برخی مدل‌های دیس، برای افزایش ایمنی و بهداشت، با روکش‌های دورچسب (لبه‌چسب‌دار) عرضه می‌شوند که پوشش کامل‌تری در برابر نفوذ آلودگی ایجاد می‌کند. این دیس‌ها در قالب‌ها و اشکال گوناگون مانند دایره، بیضی، مستطیل، مربع، ترمه،
گوناگون مانند دایره، بیضی، مستطیل، مربع، ترمه، شش‌وجهی و سایر اشکال فانتزی نظیر قلب طراحی می‌شوند. همچنین، ابعاد مختلف آنها برای شناسایی و انتخاب مناسب‌تر در کاتالوگ‌های تولیدی ثبت می‌گردد. به دلیل وزن سبک، ظاهر شکیل، قیمت مناسب، بهداشتی بودن و قابلیت بازیافت، این دیس‌ها جایگزین مناسبی برای نمونه‌های پلاستیکی محسوب می‌شوند و کاربرد گسترده‌ای در بسته‌بندی و سرو غذا، فینگر فود، میوه و شیرینی دارند. تولید و فروش دیس مقوایی نیاز به مجوز از سازمان غذا و دارو دارد.
پاپ کورن مایکروویوی یک غذای آماده است که از پاپ کورن نپخته در یک کیسه کاغذی دربسته و مرغوب تهیه می‌شود که برای گرم کردن در مایکروویو در نظر گرفته شده است. این کیسه‌ها علاوه بر ذرت خشک، معمولاً حاوی روغن پخت و پز با چربی اشباع کافی برای جامد شدن در دمای اتاق، یک یا چند چاشنی (اغلب نمک ) و طعم‌دهنده‌های طبیعی یا مصنوعی یا هر دو هستند. این کیسه معمولاً هنگام قرار دادن در مایکروویو تا حدودی تا می‌شود و در نتیجه فشار بخار حاصل از دانه‌های گرم شده باد می‌کند. کیسه‌های پاپ کورن مخصوص مایکروویو طوری طراحی شده‌اند
پاپ کورن مخصوص مایکروویو طوری طراحی شده‌اند که از سوختن دانه‌های پاپ کورن جلوگیری کنند، این پدیده نامطلوب زمانی رخ می‌دهد که دانه‌های پاپ کورن در دمای بالاتر از گرم شوند. کیسه‌های پاپ کورن مخصوص مایکروویو طوری طراحی شده‌اند که از سوختن دانه‌های پاپ کورن جلوگیری کنند، این پدیده نامطلوب زمانی رخ می‌دهد که دانه‌های پاپ کورن در دمای بالاتر از گرم شوند.
کیسه در جعبه یا BiB ظرفی برای نگهداری و حمل مایعات است. این کیسه شامل یک کیسه (یا کیسه پلاستیکی) محکم است که معمولاً از چندین لایه فیلم متالیزه یا سایر پلاستیک‌ها ساخته شده و درون یک جعبه فیبری موجدار قرار گرفته است. BiB به دلیل حمل و نقل آسان و قابلیت توزیع مایعات مورد استفاده قرار می‌گیرد. این کیسه عمدتاً در صنایع غذایی برای حمل چاشنی‌ها و نوشیدنی‌ها، حمل مواد شیمیایی مایع و توزیع کود برای روش‌های مختلف کشاورزی استفاده می‌شود. اولین سیستم تجاری BiB توسط شیمیدان آمریکایی ویلیام آر. شول در سال ۱۹۵۵ برای حمل
آمریکایی ویلیام آر. شول در سال ۱۹۵۵ برای حمل و نقل ایمن و توزیع اسید باتری اختراع شد. اختراع شول الهام‌بخش یک «انقلاب بسته‌بندی» بود. در سال ۱۹۹۱، شول به خاطر اختراعش به تالار مشاهیر بسته‌بندی راه یافت.
لیوان یکبار مصرف نوعی ظروف غذاخوری و بسته‌بندی مواد غذایی یکبار مصرف است. انواع لیوان یکبار مصرف شامل لیوان‌های کاغذی، لیوان‌های پلاستیکی و لیوان‌های فومی است. از پلی‌استایرن منبسط شده برای ساخت لیوان‌های فومی استفاده می‌شود، و از پلی‌پروپیلن برای ساخت لیوان‌های پلاستیکی استفاده می‌شود. از آنجایی که لیوان‌های یکبار مصرف و سایر محصولات یکبار مصرف مشابه، برای استفاده یکبار مصرف تولید می‌شوند، منبع اصلی زباله‌های مصرفی و خانگی، مانند زباله‌های کاغذی و پلاستیکی را تشکیل می‌دهند. تخمین زده شده است که هر خانوار
را تشکیل می‌دهند. تخمین زده شده است که هر خانوار به‌طور متوسط سالانه حدود ۷۰ لیوان یکبار مصرف را دور می‌ریزد. سالانه ۱۰۸ میلیارد لیوان در ایالات متحده مصرف می‌شود، و بریتانیا سالانه حدود ۲٫۵ میلیارد لیوان کاغذی مصرف می‌کند. تاریخچه. لیوان کاغذی مخروطی شکل یکبار مصرف در سال ۱۹۰۸ توسط لارنس لوئلن اختراع شد و در سال ۱۹۱۲ لوئلن و هیو مور شروع به بازاریابی Health Kup (یکی نوع از لیوان‌های یکبار مصرف کاغذی) کردند. Health Kup به گونه‌ای طراحی شده بود که مردم بتوانند بدون پخش میکروب‌ها، از بشکه‌های آب عمومی آب
بدون پخش میکروب‌ها، از بشکه‌های آب عمومی آب بنوشند، این اتفاق زمانی رخ می‌داد که مردم از یک لیوان مشترک یا ملاقه برای نگه داشتن آب استفاده می‌کردند. Health Kup بعداً به لیوان کاغذی تغییر نام داد. لوئلن و مور بعداً یک لیوان بستنی کاغذی یکبار مصرف تولید کردند که شامل درب‌هایی با تصاویر ورزشکاران، ستاره‌های سینما و حیوانات بود.
ماموت یوکاگیر یک نمونه ماموت پشم بزرگسال مرد یخ زده است که در پاییز سال ۲۰۰۲ در شمال یاکوتیا سیبری قطبی، روسیه یافت شد و به عنوان یک کشف استثنایی در نظر گرفته می‌شود. نام مستعار به روستای سیبری نزدیک به جایی که یافت شد اشاره دارد. کشف. سر این نمونه که کاملاً با پوست پوشیده و بسیار خوب حفظ شده است، برای اولین بار در سال ۲۰۰۲ کشف شد. پس از شنیدن این کشف، یک اکتشافی قطبی با تیمش برای استخراج بقایای یخچال‌های دائمی، سفری انجام داد. یکی از اعضای این تیم، اکتشافیگر قطبی فرانسوی «ماموت-هنتر» برنارد بوگوس بود که از
قطبی فرانسوی «ماموت-هنتر» برنارد بوگوس بود که از دهه ۱۹۹۰ به دنبال انجام سفرهای قطب شمال، سیبری شناخته شده بود. سه سفر حفاری برای جمع‌آوری و جمع‌آوری فسیل یوکاگیر طول کشید. اگرچه بقایای ماموت نادر نیستند، اما تعداد کمی از آنها به اندازه این نمونه قابل توجه هستند. کشف ماموت یوکاگیر، یکی از بزرگ‌ترین کشف‌های پایلونتولوژیکی همه زمان‌ها توصیف می‌شود زیرا نشان داد که ماموت‌های پشم دار غدد زمان بین گوش و چشم داشتند و بقایای خوب حفظ شده ماموت یوکاجر، مانند پا، نشان می‌دهد که کف پا حاوی شکاف‌های زیادی است که
نشان می‌دهد که کف پا حاوی شکاف‌های زیادی است که درگرفتن سطوح یخچال در هنگام حرکت کمک می‌کند. مانند فیل‌های "درد" ماموت‌های پشم دار پاینگلاتا بودند، به این معنی که روی انگشتان پا می‌رفتند و پشت انگشتان پا پسته‌های بزرگ و گوشتخوار داشتند. در میان سایر کشف‌ها، ماموت یوکاگیر نشان داد که این گونه از اسپوندیلیت در دو فقرات رنج می‌برد و استومیلیت که از برخی نمونه‌های دیگر نیز شناخته شده است. چندین نمونه شکستگی استخوان را بهبود داده‌اند که نشان می‌دهد حیوانات از این آسیب‌ها نجات یافته‌اند. قبر یوکاگیر ماموت از
این آسیب‌ها نجات یافته‌اند. قبر یوکاگیر ماموت از یخچال دائمی سر، دندان، پاهای پیش و بخش‌هایی از معده و دستگاه روده آن حفظ شده است. از استخوان‌ها و دندان‌های عظیمی که در آن قرار داشتند، دانشمندان که به محل آن شتاب کردند (از جمله متخصصان ماموت دیک مول و لری آگنبرود) حدس زدند که ماموت رنگی یک نر پیر است که در زمان زنده شدن بیش از ۹ فوت بلند در شانه ایستاده و ۴ تا ۵ تن وزن دارد. علاوه بر این، دانشمندان توانستند کشف کنند که بخش اصلی غذای نهایی یوکاگیر، چمن است، از جمله ساقه‌های خانواده پوآکعه. قابل توجه است که
از جمله ساقه‌های خانواده پوآکعه. قابل توجه است که مانند بسیاری از بقایای گل‌های خمیر، ساقه‌ها رنگ و شکل خود را از زمانی حفظ کرده‌اند که ماموت پشمار آنها را حدود ۲۲۵۰۰ سال پیش از تندرا ریخته است. بر اساس آخرین وعده غذایی ماموت یوکاگیر، دانشمندان توانستند حقایق مربوط به اجداد فیل را کشف کنند و بازسازی محیطی انجام دهند که اهمیت قارچ‌ها را در روند چرخه مواد مغذی در استپه ماموت نشان می‌دهد. انواع زیر از تحقیقات در جلسه شورای علمی مورد توافق قرار گرفت: نمایشگاه‌ها. از زمانی که ماموت یوکاگیر یافت شد، به منظور
از زمانی که ماموت یوکاگیر یافت شد، به منظور اطلاعات و آموزش به سطح جهانی حمل و نقل شده است. این نمونه در تلاش برای درک ارتباط بین زندگی و محیط جهانی با موضوع نمایشگاه نمایش داده شد - «حکمت طبیعت». برای حفظ آن، اتاق نمایشگاه باید در درجه حرارت -۱۵ درجه سانتیگراد نگهداری شود. نمایشگاه جهانی ۲۰۰۵ در آیچی، ژاپن در ۱۷–۱۸ نوامبر ۲۰۰۵ برگزار شد.
بادمجان شکم پر یک غذای معمول در بسیاری از کشورها حوزه مدیترانه و خاورمیانه است. انواع. در ارمنستان. در ارمنستان و آشپزی ارمنی، بادمجان شکم‌پر به عنوان "lts’onats smbuk" یا "smbukov dolma" () شناخته می‌شود و به‌طور سنتی با بادمجان‌های توخالی تهیه می‌شود که با برنج، گوشت، سبزیجات (ترخون، نعناع، جعفری، گشنیز), پیاز، کشمش، گردو یا پسته و به‌طور اختیاری کشمش پر می‌شود. در حالی که در دستورپخت دیگر مواد پر کننده را با پیاز، سیر، گوجه‌فرنگی، دارچین، ادویه‌جات، زردچوبه، فلفل سیاه، زردآلو و دانه‌های انار آماده
زردچوبه، فلفل سیاه، زردآلو و دانه‌های انار آماده می‌کند. همچنین یک دستور ارمنی از این غذا وجود دارد که از پوست خشک و لایه خارجی بادمجان استفاده می‌کند. این غذا معمولاً با سس ترخون سرو می‌شود. در مصر. در مصر، بادمجان شکم‌پر دلمه به عنوان "mahshi bedengan" (که همچنین "betengan" تلفظ می‌شود، ) شناخته می‌شود. بادمجان‌های کوچک توخالی شده و با مخلوطی از برنج و سبزیجات معطر پر می‌شوند. این مواد معمولاً شامل برنج دانه کوتاه همراه با جعفری خرد شده، شوید، گشنیز، پیاز و گوجه‌فرنگی است که با ادویه‌جاتی مانند زیره،
و گوجه‌فرنگی است که با ادویه‌جاتی مانند زیره، گشنیز، نمک و فلفل سیاه طعم‌دار می‌شود. پس از پر کردن، بادمجان‌ها به صورت عمودی در یک قابلمه چیده می‌شوند، با سس پایه گوجه‌فرنگی پوشانده می‌شوند و تا نرم شدن به آرامی پخته می‌شوند. این روش اجازه می‌دهد تا طعم‌ها با هم ترکیب شوند و در نتیجه یک غذای خوشمزه و معطر به دست آید. "Mahshi bedengan" معمولاً به عنوان بخشی از یک وعده غذایی بزرگ‌تر سرو می‌شود و با سایر سبزیجات شکم‌پر مانند کدو و فلفل دلمه‌ای همراه است. "Bedengan mekhalel" () یک ترشی بادمجان است که به‌طور
mekhalel" () یک ترشی بادمجان است که به‌طور سنتی در مصر همراه با انواع غذاهای اصلی خورده می‌شود. برای این غذا معمولاً از بادمجان‌های کوچک استفاده می‌شود که ابتدا آب‌پز شده تا حدی نرم شوند و سپس با مخلوطی از سیر خرد شده، فلفل تند، گشنیز و ادویه‌هایی مانند زیره و نمک پر می‌شوند. پس از پر کردن، بادمجان‌ها در یک شیشه چیده می‌شوند و در محلول در آب نمک سرکه و آبلیمو غوطه‌ور می‌شوند تا به تدریج طعم‌ها را جذب کنند. در ایتالیا. در ایتالیا، بادمجان شکم پر در فر پخته می‌شود و می‌تواند با پنیر موزارلا (در آشپزی رم) یا
و می‌تواند با پنیر موزارلا (در آشپزی رم) یا با گوشت چرخ‌کرده (در سیسیل) پر شود. در ترکیه. بادمجان‌ها با گوشت (بره) و برنج یا سایر سبزیجات پر می‌شوند. مواد تشکیل‌دهنده شامل بادمجان، گوشت چرخ‌کرده، برنج، پیاز، رب گوجه‌فرنگی، گوجه‌فرنگی، جعفری، نعناع، نمک، فلفل سیاه و روغن آفتابگردان است. مواد اختیاری شامل سماق، آبلیمو، فلفل شیرین، دارچین، دانه کاج، بادام، گردو، نعناع و روغن زیتون است که ممکن است برای طعم بهتر اضافه شوند. در ترکیه، دو غذای معروف بادمجان شکم‌پر "، کارنی‌یاریک" و "ایمام بایلدی" هستند.
نصیرخان لاری از خوانین فارس در دورۀ‌ کریم‌خان‌ زند است. وی‌ در ۱۱۷۱ ق، هنگام‌ حملۀ‌ محمدحسن‌خان‌ قاجار به‌ شیراز با او همدست‌ شد و پس‌ از شکست‌ محمدحسن‌‌خان‌، در لار عَلَم‌ طغیان‌ برداشت‌. کریم‌خان‌ در ۱۱۷۹‌ق، صادق‌خان‌ زند را برای‌ دفع‌ نصیر‌خان‌ به‌ لار فرستاد و او آن‌جا را به‌ تصرف‌ درآورد. نصیر‌خان‌ که بر قلعۀ قدمگاه تحصن جسته بود، سرانجام تسلیم‌ شد و صادق‌خان‌ او را به‌ شیراز فرستاد که در آن‌جا تحت‌ مراقبت‌ و محبت‌ کریم‌خان‌ قرار گرفت‌ و پس‌ از مدتی‌ به‌ حکومت‌ لارستان‌ گمارده شد، ولی‌ به‌‌محض‌ ورود