payamvha/North_RAG huggingface dataset:
که ناگهان مورد توجه گسترده قرار گرفت. در سال‌های پایانی دهه هشتاد میلادی، با بهره‌گیری از مدولاسیون 16-QAM که چهار بیت را با هر سمبول و با سرعت ۲۴۰۰ سمبول در ثانیه منتقل می‌کرد، سرعت انتقال دادۀ مودم‌هایی که روی خط تلفن قدیمی ساده ("POTS") کار می‌کردند، به ۹.۶ کیلوبیت بر ثانیه می‌رسید. برخلاف تلاش‌های بسیاری از محققان، این سقف سرعت انتقال داده‌ها همچنان پابرجا بود و برخی مهندسان پیش‌بینی می‌کردند که اگر زیرساخت تلفن عمومی، به‌روزرسانی بنیادین نشود، بیشترین سرعت قابل دستیابی یک مودم POTS در یک ارتباط دوطرفه
قابل دستیابی یک مودم POTS در یک ارتباط دوطرفه تنها به ۱۴ کیلوبیت بر ثانیه خواهد رسید. (۳۴۲۹ سمبول با استفاده از QAM، چهار بیت در هر سمبول). ۱۴ کیلوبیت بر ثانیه تنها ۴۰٪ از بیشترین سرعت انتقال نظری پیش‌بینی‌شده بر پایۀ قضیه شانون برای خطوط POTS است (تقریباً ۳۵ کیلوبیت بر ثانیه). اونگربک نشان داد که این خطوط، پتانسیل بهره‌برداری‌نشدۀ قابل توجهی دارند و می‌توان با به‌کارگیری مدولاسیون کدشدۀ داربستی، سرعت انتقال داده‌ها را به ۱۴.۴، ۲۸.۸ و سرانجام به ۳۳.۶ کیلوبیت بر ثانیه رساند. یک روش مدولاسیون جدید. اصطلاح
بر ثانیه رساند. یک روش مدولاسیون جدید. اصطلاح "داربستی" (یا تِرِلیس، به انگلیسی: trellis) از آنجا آمده است که نمودار حالت (به انگلیسی: state diagram) این روش، شبیه داربست است. در واقع، این روش، بر پایۀ یک کد کانولوشنی با نرخ‌ ("r" ، "r" +1) است. سهم یگانۀ اونگربک، به‌کارگیری مستقیم بیت‌های وارِسی پَریته (به انگلیسی: parity check) در برگزیدن سمبول‌های QAM است؛ در روش‌های سنتی انتقال داده‌ها تا آن زمان، دو مرحلۀ کد کردن (کدگذاری) بیت‌های اطلاعات و مدولاسیون بیت‌های کدشده، جدا از هم در فرستنده پیاده می‌شدند.
کدشده، جدا از هم در فرستنده پیاده می‌شدند. اونگربک ایده‌اش را "نگاشت به کمک اِفراز مجموعه" (به انگلیسی: mapping by set partitioning) نامید. این ایده، سمبول‌ها را در یک ساختار درخت‌مانند گروه‌بندی می‌کند، سپس آنها را به دو شاخه با اندازه مساوی تقسیم می‌کند، طوری که در هر شاخه، سمبول‌ها از هم دورتر هستند. یک نمونۀ ساده از این روش چنین است. فرض کنید سمبول‌ها از مجموعۀ {1, 2, 3, 4, ..., 8} انتخاب شوند، که معادل مدولاسیون 8-PAM است. برای شروع، عددهای (سمبول‌های) فرد را در یک زیرمجموعه و عددهای (سمبول‌های) زوج
فرد را در یک زیرمجموعه و عددهای (سمبول‌های) زوج را در زیرمجموعۀ دیگر قرار می‌دهیم. با این کار، فاصلۀ هر دو سمبول پشت هم در هر زیرمجموعه، افزایش می‌یابد. در قدم بعد، این کار را روی هر یک از زیرمجموعه‌ها و به این صورت تکرار می‌کنیم که در هر زیرمجموعه، سمبول‌ها را یکی‌درمیان به دو زیرمجموعۀ جدید قرار می‌دهیم. این کار را تا جایی ادامه می‌دهیم که به زیرمجموعه‌هایی که تنها یک سمبول دارند برسیم. اونگربک در ادامه، رویه‌ای سیستماتیک را برای اختصاص بیت‌های کدشده به سمبول‌ها در نظر گرفت. این روش که کامل شد، گام بعدی،
در نظر گرفت. این روش که کامل شد، گام بعدی، برنامه‌نویسی الگوریتم‌ها و جست‌وجوی بهترین کدها بود. نتایج شگفت‌انگیز بودند. حتی ساده‌ترین کد (۴ حالته) به نرخ خطایی تقریباً یک‌هزارم نرخ خطای یک سیستم کدنشدۀ معادل می‌رسید. اونگربک دو سال این نتایج را منتشر نکرد و آنها را تنها با همکاران نزدیکش در میان گذاشت. سرانجام، در ۱۹۸۲، اونگربک مقاله‌ای منتشر کرد که در آن اصول مدولاسیون کدشدۀ داربستی را شرح داد. موجی از پژوهش‌ها آغاز شد و ۱۹۸۴، اتحادیه بین‌المللی مخابرات استانداردی با نام V.32 برای نخستین مودم مدولاسیون
استانداردی با نام V.32 برای نخستین مودم مدولاسیون کدشدۀ داربستی با سرعت انتقال دادۀ ۹.۶ کیلوبیت بر ثانیه منتشر کرد (۲۴۰۰ سمبول در ثانیه، ۴ بیت در هر سمبول). در سال‌های بعد، پیشرفت‌های بیشتر در کدگذاری و افزایش نرخ انتقال سمبول‌ها از ۲۴۰۰ به ۳۴۲۹ سمبول در ثانیه، به مودم‌ها امکان داد تا به نرخ‌هایی تا ۳۴.۳ کیلوبیت بر ثانیه دست یابند (محدودشده به ۳۳.۸ کیلوبیت بر ثانیه در اثر محدودیت وضع‌شده بر حداکثر توان فرستنده). امروزه، رایج‌ترین مودم‌های V.34 مدوله‌شده داربستی از یک اِفراز مجموعه چهاربعدی بهره می‌برند، که
از یک اِفراز مجموعه چهاربعدی بهره می‌برند، که با در نظر گرفتن دو سمبول دوبعدی (مختلط) به عنوان یک توری (به انگلیسی: lattice) حاصل می‌شود. این رویکرد از کدهای کانولوشنی ۸، ۱۶ یا ۳۲ حالته استفاده می‌کند تا ۶ تا ۱۰ بیت را در هر سمبولی که مودم ارسال می‌کند، جای دهد (برای نمونه، ۲۴۰۰ سمبول در ثانیه و ۸ بیت به ازای هر سمبول، که به نرخ ۱۹۲۰۰ بیت بر ثانیه می‌رسد).
هنریت دیویدسون آورام (۷ اکتبر ۱۹۱۹ - ۲۲ آوریل ۲۰۰۶) یک برنامه‌نویس رایانه و تحلیلگر سیستم بود که استانداردهای مارک (فهرست‌نویسی قابل خواندن توسط ماشین)، استاندارد بین‌المللی داده‌ها برای اطلاعات کتاب‌شناسی و نگه‌داری اطلاعات در کتابخانه‌ها، را توسعه داد. توسعه فرمت مارک توسط آورام در اواخر دهه ۱۹۶۰ و اوایل دهه ۱۹۷۰ در کتابخانه کنگره، تأثیر انقلابی بر عملکرد کتابداری داشت و خودکارسازی بسیاری از عملکردهای کتابخانه‌ای و اشتراک‌گذاری اطلاعات کتاب‌شناسی به صورت الکترونیکی بین کتابخانه‌ها را با استفاده از
صورت الکترونیکی بین کتابخانه‌ها را با استفاده از استانداردهای فهرست‌نویسی از پیش موجود، امکان‌پذیر ساخت. سال‌های اولیه زندگی. هنریِت رجینا دیویدسون در ۷ اکتبر ۱۹۱۹ در منهتن، از پدری که توزیع‌کننده‌ی ساعت و مادری که خبرنگار فیلادلفیا لجر بود، متولد شد. اگرچه او هرگز قصد نداشت کتابدار شود، اما هنریِت بسیاری از شنبه‌های دوران کودکی‌اش را به مطالعه در فروشگاه‌های محله می‌گذراند، که در آن زمان، کتابخانه‌های عمومی کوچکی را در خود جای داده بودند. هنریت دیویدسون رویای یافتن درمانی برای سرطان، که در خانواده‌اش شایع
یافتن درمانی برای سرطان، که در خانواده‌اش شایع بود، را در سر می‌پروراند. بنابراین، در کالج هانتر در رشته‌ی پیش‌پزشکی تحصیل کرد. در سال ۱۹۴۱، او با هربرت موییس آورام که در نیروی دریایی ثبت نام کرده بود، ازدواج کرد. در پایان جنگ جهانی دوم، او یک ستوان مدال‌دار بود که به هر دو جبهه اقیانوس اطلس و اقیانوس آرام اعزام شده بود. خانواده آورام سه فرزند داشتند: مارسی، لوید و جی که تا سال ۱۹۵۱ در نیویورک اقامت داشتند، تا اینکه هربرت آورام در آژانس امنیت ملی در واشنگتن دی سی مشغول به کار شد تا در نهایت به یکی از
دی سی مشغول به کار شد تا در نهایت به یکی از پیشگامان صنعت گزارشگری دادگاه دیجیتال تبدیل شد که زیرنویس‌های بسته را برای تلویزیون توسعه داد. شروع کار حرفه‌ای. این زوج ابتدا به آرلینگتون و بعداً به سیلور اسپرینگ نقل مکان کردند. پس از اقامت در ویرجینیا، آورام زندگی خانه‌داری خود را رها کرد و تحصیل در رشته ریاضیات را در دانشگاه جورج واشینگتن آغاز کرد و در سال ۱۹۵۲ به عنوان یکی از اولین برنامه‌نویسان رایانه که با IBM 701 کار می‌کرد، به آژانس امنیت ملی (NSA) پیوست. در اوایل دهه ۱۹۶۰، آورام به بخش خصوصی نقل مکان
در اوایل دهه ۱۹۶۰، آورام به بخش خصوصی نقل مکان کرد و ابتدا با دفتر تحقیقات آمریکا و بعداً برای یک شرکت نرم‌افزاری به نام شرکت دتاترول کار کرد. هر دو شغل شامل تجزیه و تحلیل سیستم‌ها و برنامه‌نویسی بود، اما در دتاترول بود که آورام اولین تجربه حرفه‌ای خود را با کتابخانه‌ها داشت. از او خواسته شد تا یک کتابخانه علوم رایانه را طراحی کند، او به سرعت چندین کتاب درسی علوم کتابداری را خواند تا اصطلاحات تخصصی مناسب را یاد بگیرد. او همچنین یک کتابدار را برای کمک به خود در فرآیند طراحی استخدام کرد. از طریق این پروژه
در فرآیند طراحی استخدام کرد. از طریق این پروژه بود که آورام با خدمات بخش کارت کتابخانه کنگره آشنا شد. او همچنین در اولین تلاش مرکز کتابخانه رایانه‌ای پیوسته (OCLC) برای رایانه‌ای کردن اطلاعات کتابشناختی، با فردریک کیلگور، پدر مرکز کتابخانه رایانه‌ای آنلاین، کار مشاوره‌ای انجام داد. در مارس ۱۹۶۵، آورام در کتابخانه کنگره به عنوان تحلیلگر سیستم در دفتر متخصص سیستم‌های اطلاعاتی استخدام شد.
اونجو ، نوعی مالیات در ژاپن مدرن است. وقتی به صورت نقدی پرداخت می‌شود، اونجوکین (運上金) نامیده می‌شود. در قرون وسطی، به پرداخت مالیات سالانه جمع‌آوری‌شده از املاک به یک ارباب مرکزی در منطقه‌ای دوردست اشاره داشت.
شینچو زا ، این سازمانی بود که توسط شوگون‌سالاری ادو در اواسط دوره ادو تأسیس شد و حق انحصاری ساخت و فروش برنج (آلیاژ) به این سازمان اهدا شد.
میوگا ، این نوعی مالیات بود که در دوره ادو به عنوان غرامت برای استفاده از کوه‌ها، مزارع، رودخانه‌ها، دریاها و غیره یا برای مجوزهای تجاری به شوگون‌سالاری ادو یا حوزه‌های فئودالی پرداخت می‌شد. از آنجا که اغلب با پول پرداخت می‌شد، به آن میوگاکین یا یا میوگایی نیز می‌گفتند.
انحصار دولتی () در علم اقتصاد، انحصار دولتی یا انحصار عمومی نوعی انحصار قهری است که در آن یک سازمان دولتی یا شرکت دولتی تنها ارائه‌دهنده یک کالا یا خدمات خاص است و رقابت در آن توسط قانون ممنوع است. این نوعی انحصار است که توسط دولت ایجاد، مالکیت و اداره می‌شود. این انحصار معمولاً با انحصار اعطا شده توسط دولت، که در آن دولت انحصار را به یک فرد یا شرکت خصوصی اعطا می‌کند، متمایز است.
ابدیت‌گرایی در فلسفه فضا و زمان، رویکردی به ماهیت هستی‌شناختی زمان است که برخلاف حال‌گرایی یا نظریه روبه‌رشد جهان بلوکی زمان، که در آن آینده با هیچ زمان دیگری یکسان نیست، این دیدگاه را اتخاذ می‌کند که تمام وجود در زمان به یک اندازه واقعی است. برخی از اشکال ابدیت‌گرایی، هستی‌شناسی مشابهی با فضا، به‌عنوان یک بُعد به زمان می‌دهند، به‌طوری‌که زمان‌های مختلف به اندازه مکان‌های مختلف واقعی هستند و رویدادهای آینده «از قبل وجود دارند» به همان معنایی که مکان‌های دیگر از قبل وجود دارند، و هیچ جریان عینی زمان وجود
از قبل وجود دارند، و هیچ جریان عینی زمان وجود ندارد. گاهی اوقات به‌دلیل توصیف فضا-زمان به‌عنوان یک «بلوک» چهار‌بعدی بدون تغییر، در مقابل دیدگاه جهان به‌عنوان یک فضای سه‌بعدی که با گذشت زمان تعدیل می‌شود، به آن نظریه «زمان بلوکی» یا «جهان بلوکی» نیز گفته می‌شود. حال. در فلسفه کلاسیک، زمان به سه بخش تقسیم می‌شود: «گذشته»، «حال» و «آینده». با استفاده از این مدل بازنمایی، گذشته امری تغییرناپذیر و آینده تا حدی نامشخص در نظر گرفته می‌شود. با گذشت زمان لحظه‌ای که زمانی حال بود، بخشی از گذشته می‌شود و بخشی از
که زمانی حال بود، بخشی از گذشته می‌شود و بخشی از آینده، به‌نوبه خود، به حال جدید تبدیل می‌شود. به این ترتیب گفته می‌شود که زمان می‌گذرد، با یک لحظه حال مشخص که به سمت آینده حرکت می‌کند و گذشته را پشت سر می‌گذارد. یکی از این نوع دیدگاه‌ها حال‌گرایی استدلال می‌کند که فقط حال وجود دارد. زمان حال در یک محیط زمانی به جلو سفر نمی‌کند، از یک نقطه واقعی در گذشته به سمت یک نقطه واقعی در آینده حرکت نمی‌کند. اما تغییر می‌کند. گذشته و آینده وجود ندارند و تنها مفاهیمی هستند که برای توصیف حال واقعی، تکیده و در حال تغییر
که برای توصیف حال واقعی، تکیده و در حال تغییر به‌کار می‌روند. این مدل مرسوم تعدادی از مسائل فلسفی دشوار را مطرح می‌کند و تطبیق آن با نظریه‌های علمی پذیرفته‌شده فعلی مانند نظریه نسبیت ممکن است دشوار باشد. می‌توان استدلال کرد که نسبیت خاص مفهوم هم‌زمانی مطلق و یک زمان حال جهانی را حذف می‌کند: طبق نسبیت همزمانی، ناظران در چارچوب‌های مرجع مختلف می‌توانند اندازه‌گیری‌های متفاوتی از این‌که آیا یک جفت رویداد معین در یک زمان یا در زمان‌های مختلف اتفاق افتاده‌اند، داشته باشند، و هیچ مبنای فیزیکی برای ترجیح
داشته باشند، و هیچ مبنای فیزیکی برای ترجیح قضاوت‌های یک چارچوب بر دیگری وجود ندارد. با این حال رویدادهایی وجود دارند که ممکن است در تمام چارچوب‌های مرجع غیرهم‌زمان باشند: وقتی یک رویداد درون مخروط نوری رویداد دیگری (گذشته علّی یا آینده علّی آن) قرار دارد، ناظران در تمام چارچوب‌های مرجع نشان می‌دهند که یک رویداد قبل از دیگری رخ داده است. گذشته علّی و آینده علّی در تمام چارچوب‌های مرجع سازگار هستند، اما هر زمان دیگری «جای دیگری» است و در آن هیچ حال، گذشته یا آینده‌ای وجود ندارد. هیچ مبنای فیزیکی برای
یا آینده‌ای وجود ندارد. هیچ مبنای فیزیکی برای مجموعه‌ای از رویدادها که نمایانگر زمان حال هستند، وجود ندارد. بسیاری از فیلسوفان استدلال کرده‌اند که نسبیت مستلزم ابدیت‌گرایی است. دین ریکلز، فیلسوف علم می‌گوید: «به نظر می‌رسد اجماع میان فیلسوفان این است که نسبیت خاص و عام با حال‌گرایی ناسازگارند.» کریستین ووتریش استدلال می‌کند که طرفداران حال‌گرایی تنها در صورتی می‌توانند همزمانی مطلق را توجیه که یا تجربه‌گرایی یا نسبیت را رد کنند. دین زیمرمن از یک چارچوب ممتاز واحد (فضا و زمان مطلق) دفاع می‌کند که قضاوت‌های
واحد (فضا و زمان مطلق) دفاع می‌کند که قضاوت‌های آن در مورد طول، زمان و همزمانی، قضاوت‌های "صحیحی" هستند، حتی اگر هیچ راه تجربی برای تشخیص این چارچوب وجود نداشته باشد. هیلاری پاتنم در سال ۱۹۶۷ نتیجه گرفت که از نسبیت خاص چنین برمی‌آید که «هر رویداد آینده "X" از قبل واقعی است» و ابدیت‌گرایی تنها دیدگاهی است که با نسبیت خاص سازگار است. فیلسوف مائورو دوراتو استدلال‌های پاتنم را به‌طور متفاوتی تفسیر می‌کند و ادعا می‌کند که «تقابل بین حال‌گرایی (فقط رویداد موجود فعلی وجود دارد) و ابدی‌گرایی (رویدادهای گذشته، حال
وجود دارد) و ابدی‌گرایی (رویدادهای گذشته، حال و آینده به یک اندازه واقعی هستند) که تا حدودی در پاتنم ۱۹۶۷ پیش‌فرض گرفته شده است، گمراه‌کننده است.»
مغز کرمو () سومین آلبوم استودیویی گروه موسیقی آمریکایی فانک راک فانکدلیک است که ژوئیه ۱۹۷۱ توسط شرکت وست‌باوند رکوردز منتشر شد. تهیه‌کنندگی آلبوم را رهبر گروه، جورج کلینتون بر عهده داشت. این آلبوم آخرین اثر LP بود که با ترکیب اولیهٔ گروه ضبط شد؛ پس از انتشار آن، سه عضو بنیان‌گذار یعنی تاول راس (گیتار)، بیلی نلسون (گیتار باس)، و تیکی فول‌وود (درامز) به دلایل مختلف گروه را ترک کردند. آلبوم Maggot Brain در فهرست ۲۰ آلبوم برتر سبک آراندبی مجله بیلبورد جای گرفت. قطعهٔ اصلی آلبوم یک اثر بی‌کلام ده‌دقیقه‌ای است که
اصلی آلبوم یک اثر بی‌کلام ده‌دقیقه‌ای است که تقریباً به‌طور کامل بداهه‌نوازی گیتار سولوی ادی هیزل است. سال ۲۰۰۹، وب‌سایت پیچفورک این آلبوم را در رتبهٔ هفدهم برترین آلبوم‌های دهه ۱۹۷۰ جای داد. همچنین در سال ۲۰۲۰، مجلهٔ رولینگ استون آن را در رتبهٔ ۱۳۶ فهرست برترین آلبوم‌های تمام دوران‌ها (نسخهٔ به‌روزشده) جای داد.
سایکدلیک فانک () که با نام‌های پی‌فانک (P-Funk) یا فانکدلیا (Funkadelia) هم شناخته می‌شود و گاه با سایکدلیک سول اشتباه گرفته می‌شود، یک سبک موسیقی است که موسیقی فانک را با عناصر راک سایکدلیک ترکیب می‌کند. این سبک در اواخر دهه ۱۹۶۰ و اوایل دهه ۱۹۷۰ توسط هنرمندان آمریکایی همچون اسلای اند د فمیلی استون ( Sly and the Family Stone)، جیمی هندریکس و مجموعه‌ی پارلمنت-فانکدلیک]] ابداع شد و توسعه یافت. سایکدلیک فانک تأثیر قابل‌توجهی بر سبک‌های جز فیوژن در دهه ۱۹۷۰ و نیز جی-فانک در موسیقی هیپ‌هاپ ساحل غربی آمریکا در
نیز جی-فانک در موسیقی هیپ‌هاپ ساحل غربی آمریکا در دهه ۱۹۹۰ گذاشت. این سبک با ترکیب ریتم‌های فانکی، افکت‌های صوتی سایکدلیک، گیتارهای دیستورشن‌دار، و فضاسازی صوتی پیچیده، حال‌وهوایی توهم‌گونه، عمیق و گاهی خلسه‌آور به موسیقی می‌دهد.
برین کارتلی (زاده ) خواننده و ترانه‌سرا آمریکایی است. او در فصل ۱۴ مسابقه د ویس برنده شد.
«مغز کرمو» () یک قطعهٔ بی‌کلام از گروه موسیقی آمریکایی فانکدلیک است که سال ۱۹۷۱ در آلبومی به همین نام منتشر شد. نسخهٔ اصلی این قطعه بیش از ده دقیقه زمان دارد و شامل یک مقدمهٔ گفتاری کوتاه و یک بداهه‌نوازی سولو طولانی گیتار از ادی هیزل است. منتقد موسیقی، گرِگ تِیت، جایگاه این اثر را معادل آلبوم "عشقی متعالی" ("A Love Supreme") از جان کولترین دانسته است. مجلهٔ رولینگ استون نیز این آهنگ را در رتبهٔ ۶۰ از فهرست «۱۰۰ قطعهٔ برتر گیتار در تمام دوران‌ها» جای داده است.
جبر تاریخی یا جبرگرایی تاریخی یا تعین‌گرایی تاریخی باوری است که معتقد است وقایع تاریخ توسط نیروهای مختلف پیشین تعیین یا محدود شده‌اند، بنابراین به یک معنا، اجتناب‌ناپذیرند. این دیدگاه فلسفی تعین‌گرایی است که در مورد فرآیند یا جهتی که تاریخ طی می‌کند، به کار می‌رود. جبر تاریخی علت رویداد را در پسِ آن قرار می‌دهد. مفهوم جبرگرایی در قرن نوزدهم پدیدار شد. ایده اصلی این است که عوامل خاصی وجود انسان‌ها را تعیین می‌کنند، بنابراین دامنه اراده آزاد آن‌ها را محدود می‌کنند. رویکردی در تاریخ است که معتقد است تاریخ
می‌کنند. رویکردی در تاریخ است که معتقد است تاریخ ذاتاً معنادار است. این کلمه به‌معنای تعیین یک برداشت غایی یا مکانیکیِ انعطاف‌ناپذیر از روند تاریخی است که آینده را نتیجه اجتناب‌ناپذیر و از پیش تعیین‌شده گذشته جلوه می‌دهد.
رابرت جنس راک (؛ زادهٔ ) تهیه‌کننده موسیقی و مهندس ضبط کانادایی است. در سال ۱۹۷۶، راک به استودیوهای لیتل مونتین ساند پیوست و کار خود را به‌عنوان مهندس ضبط و میکسر صدا آغاز کرد. او در این دوره با تهیه‌کننده بروس فربرن همکاری کرد و در ضبط و میکس چندین آلبوم راک تأثیرگذار از هنرمندانی مانند بون جووی و ایروسمیث مشارکت داشت. راک در سال ۱۹۷۸ به همراه پل هاید، خواننده و ترانه‌سرا، گروه پایولا$ را تشکیل داد. این گروه به خاطر تک‌آهنگ «Eyes of a Stranger» از آلبوم "No Stranger to Danger" شهرت یافت که برایشان چهار
"No Stranger to Danger" شهرت یافت که برایشان چهار جایزه جونو به ارمغان آورد. این دو نفر همچنین در سال ۱۹۸۷ تحت نام راک و هاید با هم همکاری کردند. در سال ۱۹۹۱، راک با گروه راک‌هد آلبومی منتشر کرد. از برجسته‌ترین آثار راک به‌عنوان تهیه‌کننده می‌توان به آلبوم‌های راک "Dr. Feelgood" از ماتلی کرو، "Sonic Temple" از کالت و آلبوم "متالیکا" اثر متالیکا در سال ۱۹۹۱، که اغلب به نام "آلبوم سیاه" شناخته می‌شود، اشاره کرد. هر یک از این آلبوم‌ها پرفروش‌ترین اثر گروه‌های مربوطه هستند و متالیکا و کالت هر کدام در چهار
مربوطه هستند و متالیکا و کالت هر کدام در چهار آلبوم بعدی خود نیز با راک همکاری کردند. راک در مجموع بیست‌وهفت نامزدی جایزه جونو در دسته‌های مختلف دریافت کرده است. علاوه بر چهار جایزه جونو که برای کار با پایولا$ کسب کرد، او در سال ۱۹۸۲ جایزه مهندس ضبط سال و در سال‌های ۲۰۰۰، ۲۰۰۵ و ۲۰۱۰ جایزه تهیه‌کننده سال را دریافت کرد. راک در سال ۲۰۰۷ به تالار مشاهیر موسیقی کانادا راه یافت و در سال ۲۰۱۴ برای کار روی آلبوم "To Be Loved" مایکل بوبله در پنجاه و ششمین مراسم جایزه گرمی، جایزه بهترین آلبوم پاپ سنتی را از آن خود
گرمی، جایزه بهترین آلبوم پاپ سنتی را از آن خود کرد.
آلاینا کاستیو (زاده ) خواننده و ترانه‌سرا آمریکایی است.
روبرتو چولی کارگردانِ آلمانیِ ایتالیایی‌الاصلِ نمایش در تماشاخانهٔ روئر است.
پراگرسیو سول () که اغلب به‌اختصار «پراگ-سول» (prog-soul) نامیده می‌شود و همچنین با نام‌هایی مانند بلک پراگ (black prog)، بلک راک (black rock) یا پراگرسیو آراندبی (progressive R&amp;B) شناخته می‌شود، سبکی از موسیقی آفریقایی-آمریکایی است که از رویکردی پراگرسیو در بستر سبک‌های سول و فانک بهره می‌برد. این سبک اواخر دهه ۱۹۶۰ و اوایل دهه ۱۹۷۰ شکل گرفت، زمانی که موسیقیدانان سیاه‌پوست نوآور، مرزهای ساختاری و سبکی ژانرهای رایج را گسترش دادند. آن‌ها تحت تأثیر فرم‌هایی موسیقایی قرار داشتند که از دگرگونی ریتم اند بلوز
موسیقایی قرار داشتند که از دگرگونی ریتم اند بلوز به راک پدید آمده بودند؛ از جمله موسیقی موتاون، پراگرسیو راک، سول سایکدلیک و جز فیوژن. ویژگی‌های موسیقایی پراگرسیو سول شامل ملودی‌های سنتی R&amp;B، الگوهای آوازی پیچیده، ساختارهای گسترده و هماهنگ ریتمیک، تکنیک‌های پیشرفته در نوازندگی (به‌ویژه گیتار راک و سازهای جز)، تأثیرپذیری هم از منابع آفریقایی و هم اروپایی است. هنرمندان این سبک اغلب آثارشان را در قالب آلبوم‌محور و مفهومی خلق می‌کردند و ضمن توجه نشان دادن به آگاهی اجتماعی و سیاسی ناشی از تجربهٔ سیاه‌پوستان
آگاهی اجتماعی و سیاسی ناشی از تجربهٔ سیاه‌پوستان آمریکا، از عناصر بوهمی، علمی‌تخیلی و آفروفوتوریسم در آثار خود بهره می‌گرفتند. جنبش نئو-سول (Neo Soul) در اواخر دهه ۹۰ و اوایل دهه ۲۰۰۰، به‌ویژه با گروه Soulquarians به‌عنوان شاخه‌ای برگرفته از پراگرسیو سول شناخته می‌شود.
آنگوان‌ها موجوداتی افسانه‌ای در فرهنگ عامه لادین هستند که به‌طور سنتی به صورت حوریان آبی با پاهای شکافته، صورت‌های زیبا و سینه‌های بلند به تصویر کشیده می‌شوند. گفته می‌شود که آنها فرزندان خود را در سبدهایی که بر پشت خود نگه می‌داشتند، حمل می‌کردند و می‌توانستند سینه‌های خود را برای شیر دادن به این کودکان بر پشت خود بیندازند. اعتقاد بر این بود که آنگوان‌ها در دریاچه‌های نزدیک یا اطراف آنها ساکن است. طبق افسانه‌ها، آنگوان‌ها مسافران مرد را اغوا می‌کند و به زنان نابارور کمک می‌کند تا باردار شوند.
جرم در لسوتو دارای نرخ بالایی است و شامل جرائمی همچون سرقت خودرو، ورود غیرقانونی به منزل، سرقت مسلحانه، تجاوز جنسی و غیره می‌شود. بیشتر جرائم گزارش‌شده در این کشور از نوع فرصت‌طلبانه بوده و با هدف کسب سود فوری انجام می‌گیرند. موقعیت جغرافیایی. بیشتر جرائم در لسوتو در مناطق شهری رخ می‌دهد. نرخ جرم و جنایت در ماسرو پنج برابر بیشتر از سایر نواحی است. همچنین نرخ جرم در لریبه و مافتنگ نیز به‌طور کلی بالاتر از دیگر مناطق گزارش شده‌است. نهاد اجرای قانون. پلیس سواره‌نظام لسوتو (Lesotho Mounted Police Service) نیروی
لسوتو (Lesotho Mounted Police Service) نیروی پلیس ملی این کشور است که مسئول رسیدگی به جرائم و اجرای قانون در سراسر لسوتو می‌باشد. انواع جرم. جرائم سازمان‌یافته در لسوتو معمولاً با مشارکت افرادی از آفریقای جنوبی انجام می‌شوند. این نوع جرائم بیشتر بر روی قاچاق انسان و سرقت خودرو متمرکز هستند.
جزیرۀ سر لاک‌پشت (به انگلیسی: Turtle Head Island) جزیره‌ای از مجمع‌الجزایر تنگۀ تورس است که در پارک دریایی دیوارۀ بزرگ مرجانی، در شرق شبه‌جزیرۀ کیپ یورک، در کوئینزلند، استرالیا واقع شده است. این جزیره در خلیج نیوکاسل در دهانۀ رودخانۀ اسکیپ و رودخانۀ میدل، نه چندان دور از نهر جکی جکی و در مجاورت پارک ملی آپودتاما واقع شده است. این جزیره تقریباً جنوب شرقی باماگا.
وزارت دادگستری () یکی از سازمان‌های دولتی کویت است که جزئی از کابینه این کشور محسوب می‌شود. این وزارتخانه مسئول تدوین قوانین جزایی و کیفری، برگزاری دادگاه‌ها، رسیدگی به امور زندان‌ها و زندانیان است. این وزارتخانه در تاریخ ۱۶ فوریه ۱۹۷۸ با حکم شرعی جابر احمد الصباح امیر کویت تأسیس شده است. ناصر یوسف السمیط وزیر فعلی این وزارتخانه است. وظایف وزارتخانه. این وزارتخانه مسئول تمام موارد زیر است: وزارت دادگستری کویت همچنین مسئول موارد زیر است که باید مطابق با مفاد قانون تصویب شوند: فهرست وزرا. وزرا دادگستری کویت
قانون تصویب شوند: فهرست وزرا. وزرا دادگستری کویت از سال ۱۹۷۸ تا کنون به شرح زیر است:
ارتش ۵ ترکیبی گارد () یک ارتش میدانی نیروی زمینی روسیه در منطقه نظامی شرقی است. این ارتش در سال ۱۹۳۹ تشکیل شد، در طول تهاجم شوروی به لهستان در همان سال خدمت کرد و در بخش جنوبی خط دفاعی شوروی، زمانی که عملیات بارباروسا آدولف هیتلر در ژوئن ۱۹۴۱ در طول جنگ جهانی دوم آغاز شد، مستقر گردید. در ماه‌های اول فاجعه‌بار بارباروسا، ارتش پنجم در اطراف کی‌یف محاصره و نابود شد. ستاد فرماندهی و پادگان ارتش ۵ ترکیبی در اوسورییسک قرار دارد. این واحد که تحت نظر دمیتری للیوشنکو و لئونید گوفوروف بازسازی شد، در آخرین سنگر دفاع
و لئونید گوفوروف بازسازی شد، در آخرین سنگر دفاع از مسکو و سپس در رشته‌ای از عملیات‌های تهاجمی و دفاعی که در نهایت منجر به بازپس‌گیری تمام خاک شوروی و پیشروی به غرب، سپس لهستان و فراتر از آن به خود آلمان شد، نقش داشت. خود ارتش پنجم تنها تا پروس شرقی پیشروی کرد و سپس برای شرکت در حمله شوروی به ژاپن به شرق منتقل شد. از سال ۱۹۴۵ تحت پرچم شوروی و اکنون روسیه، بخشی از منطقه نظامی خاور دور را تشکیل داده و از مرز با چین مراقبت می‌کند.
قاچاق انسان در لسوتو یکی از معضلات اجتماعی این کشور است که زنان، کودکان و مردان را در معرض کار اجباری، بردگی جنسی و خدمات اجباری خانگی قرار می‌دهد. دولت لسوتو در سپتامبر ۲۰۰۳ پروتکل سازمان ملل متحد برای پیشگیری، سرکوب و مجازات قاچاق اشخاص، به‌ویژه زنان و کودکان را تصویب کرد. در سال ۲۰۱۰، لسوتو به عنوان کشور مبدأ و گذرگاهی برای قربانیان قاچاق انسان شناخته می‌شد. زنان و کودکان در داخل کشور در معرض بهره‌کشی جنسی و کار اجباری خانگی قرار داشتند، در حالی که مردان اغلب برای کار در معادن و کشاورزی به طور غیرقانونی
اغلب برای کار در معادن و کشاورزی به طور غیرقانونی به آفریقای جنوبی مهاجرت کرده و در آنجا مورد استثمار کاری قرار می‌گرفتند. برخی رانندگان کامیون، زنان و دختران جویای کار را در مسیر قاچاق کرده و به آن‌ها تجاوز یا آنان را به زور وارد فحشا می‌کردند. قاچاقچیان معمولاً با وعده‌های دروغین شغلی، قربانیان را جذب می‌کردند. بیشتر آن‌ها از شبکه‌های غیررسمی محلی استفاده می‌کردند، اما گروه‌های جنایت‌سازمان‌یافته‌ای از جمله باندهای چینی و نیجریه‌ای نیز در این فرایند نقش داشتند. برخی از قربانیان از طریق لسوتو به
نقش داشتند. برخی از قربانیان از طریق لسوتو به ژوهانسبورگ منتقل و سپس در آنجا توزیع یا به خارج از کشور فرستاده می‌شدند. کودکان یتیم یا آسیب‌پذیر، به‌ویژه آن‌هایی که سرپرست خانواده شده‌اند، بیشتر در معرض فریب قاچاقچیان قرار دارند. با وجود تلاش‌هایی چون ایجاد کارگروه ملی، تدوین برنامه اقدام و برگزاری دوره‌های آموزشی برای شناسایی قربانیان، دولت لسوتو به‌طور کامل با استانداردهای بین‌المللی مقابله با قاچاق انسان مطابقت ندارد. پشتیبانی از قربانیان نیز همچنان محدود است. طبق گزارش سالانه دفتر نظارت و مبارزه با
است. طبق گزارش سالانه دفتر نظارت و مبارزه با قاچاق انسان وزارت خارجه ایالات متحده، لسوتو در سال‌های ۲۰۱۷ و ۲۰۲۳ در رده «گزارش قاچاق انسان» قرار داشت، یعنی کشوری که هنوز با چالش‌های قابل توجهی در مبارزه با این پدیده مواجه است. همچنین، در سال ۲۰۲۳، شاخص جرایم سازمان‌یافته به نقش باندهای پاکستانی و چینی و همچنین برخی مسئولان محلی در تسهیل این نوع جرایم در لسوتو اشاره کرد. پیگرد قانونی (۲۰۱۰). در سال ۲۰۱۰، دولت لسوتو اقدامات خود در زمینه اجرای قانون علیه قاچاق انسان را افزایش نداد و در طول دوره گزارش، هیچ فرد
انسان را افزایش نداد و در طول دوره گزارش، هیچ فرد مظنون به قاچاق شناسایی نشد. این کشور فاقد قانون جامع مقابله با قاچاق انسان است، امری که توانایی دولت برای مقابله مؤثر با این پدیده را محدود می‌کند. اگرچه قانون اساسی لسوتو برده‌داری، بیگاری و کار اجباری را ممنوع کرده، اما تمامی اشکال قاچاق انسان به‌طور کامل در قوانین آن منع نشده‌اند. قوانینی مانند قانون حمایت از کودک مصوب ۱۹۸۰، قانون جرایم جنسی مصوب ۲۰۰۳، حقوق عرفی، و فرمان قانون کار ۱۹۸۱ (با اصلاحات بعدی)، مجازات‌هایی شدید (حداقل پنج سال زندان) برای جرایمی
شدید (حداقل پنج سال زندان) برای جرایمی در نظر گرفته‌اند که می‌توانند در تعقیب قاچاقچیان مورد استفاده قرار گیرند. «لایحه حمایت و رفاه کودک» که در سال ۲۰۰۵ تدوین و در سال ۲۰۰۹ به تصویب کابینه رسید، در آن زمان منتظر بررسی در مجلس لسوتو بود. این لایحه، قاچاق کودکان را ممنوع کرده و مجازات سختی برابر با ۲۰ سال زندان برای مرتکبان تعیین کرده است. در آن زمان، هیچ قانون جاری یا پیشنویسی وجود نداشت که به‌طور خاص قاچاق بزرگسالان را ممنوع کند. همچنین دولت هیچ‌گونه آمار رسمی از تعقیب یا محکومیت‌های مرتبط با قاچاق در
رسمی از تعقیب یا محکومیت‌های مرتبط با قاچاق در دوره گزارش منتشر نکرد. کمیته چندبخشی مقابله با قاچاق، با همکاری یک سازمان غیردولتی محلی، سه کارگاه آموزشی در این زمینه برگزار کرد. یکی از این جلسات در اکتبر ۲۰۰۹ با هدف آموزش پلیس و مأموران مهاجرت درباره شناسایی قربانیان و مجرمان قاچاق، و آشنایی با قوانینی برگزار شد که در ساختار حقوقی فعلی کشور قابل اجرا بودند. با اینکه هیچ پرونده رسمی درباره قاچاق در لسوتو توسط مقامات پیگیری نشد، نیروی پلیس سواره لسوتو با همتایان خود در آفریقای جنوبی برای بررسی موارد مشکوک در