payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مسافر و ۵ خدمه بود. ۲۹ تن از آن‌ها از این سانحه جان سالم به در بردند. ایگور کشنیاکین در این سانحه جان خود را از دست داد. قهرمانی او در آذربایجان، قزاقستان و در محافل بین‌المللی هوانوردی به‌طور گسترده‌ای مورد تقدیر قرار گرفت. از او و هیئت خدمه اش به عنوان «قهرمانانی» یاد شد که «نامشان را در تاریخ ثبت کردند». ایگور کشنیاکین در ۲۹ دسامبر ۲۰۲۴ در پارک مفاخر دوم باکو به خاک سپرده شد. نشان. بر اساس فرمان الهام علی‌اف، رئیس‌جمهور آذربایجان، مورخ ۲۹ دسامبر سال ۲۰۲۴، به ایگور ایوانوویچ کشنیاکین پس از مرگش نشان
۲۰۲۴، به ایگور ایوانوویچ کشنیاکین پس از مرگش نشان قهرمان ملی جمهوری آذربایجان اعطا شد.
کرخا () یک شهرک در شهرستان جزین و در کشور لبنان است.
مراح الحباس () یک شهرک در شهرستان جزین و در کشور لبنان است.
مزرعه المطحنه () یک شهرک در شهرستان جزین و در کشور لبنان است.
قتاله () یک شهرک در شهرستان جزین و در کشور لبنان است.
روم () یک شهرک در شهرستان جزین و در کشور لبنان است.
وادی بعنقودین () یک شهرک در شهرستان جزین و در کشور لبنان است.
جنسنایا () یک شهرک در شهرستان جزین و در کشور لبنان است.
دردغیا () یک شهرک در شهرستان جزین و در کشور لبنان است.
بسری () یک شهرک در شهرستان جزین و در کشور لبنان است.
رالی پرتغال ۲۰۲۱ (همچنین به عنوان رالی وودافون پرتغال ۲۰۲۱ شناخته می‌شود) یک رویداد اتومبیل رانی برای خودروهای رالی بود که طی چهار روز بین ۲۰ تا ۲۳ می ۲۰۲۱ برگزار شد. این رویداد پنجاه و چهارمین دوره رالی پرتغال را رقم زد. این رویداد چهارمین دور از مسابقات رالی قهرمانی جهان ۲۰۲۱، مسابقات قهرمانی رالی جهان ۲ و مسابقات قهرمانی رالی جهان ۳ و همچنین دومین دور از مسابقات رالی قهرمانی نوجوانان جهان ۲۰۲۱ نیز بود. رویداد ۲۰۲۱ در شهر ماتوسینوس در ناحیه پورتو با بیش از بیست مرحله ویژه با مجموع مسابقه برگزار شد. اوت
از بیست مرحله ویژه با مجموع مسابقه برگزار شد. اوت تاناک و مارتین جروئوجا برندگان رویداد گذشته این رالی بودند. تیم تویوتا گازو ریسینگ دبلیوآرتی که در سال ۲۰۱۹ برای آن رانندگی می‌کردند، نیز مدافع برد در بخش تیمی بود. کاله رووانپرا و یون هالتونن که برندگان حلاس دبلیوآرسی-۲ بودند، از قهرمانی خود دفاع نکردند زیرا توسط تویوتا به کلاس برتر رفتند. در دستهٔ دبلیوآرسی-۳، پیر لویی لوبت و وینسنت لاندی قهرمانان فعلی رالی بودند، اما آن‌ها نیز به دلیل ارتقاء توسط تیم هیوندای ۲سی کامپتیشن به کلاس برتر از قهرمانی خود دفاع
۲سی کامپتیشن به کلاس برتر از قهرمانی خود دفاع نکردند. الفین ایوانز و اسکات مارتین این رالی را بردند که اولین پیروزی‌شان در این فصل بود. تیم آن‌ها، تویوتا گازو ریسینگ دبلیوآرتی، موفق به دفاع از عناوین خود شد. اساپکا لاپی و یان فرم در دستهٔ قهرمانی رالی جهان-۲ پیروز شدند، در حالی که کایتان کایتانوویچ و ماسیژ شچپانیاک در دستهٔ قهرمانی رالی جهان-۳ برنده شدند. تیم لتونیایی مارتینز سکز و فرانسیس رنارس برنده دسته جوانان بودند.
بیصور () یک شهرک در شهرستان جزین و در کشور لبنان است.
آنان () یک شهرک در شهرستان جزین و در کشور لبنان است.
النفاخیه () یک شهرک در شهرستان جزین و در کشور لبنان است.
دختر نابینا (۱۸۵۶) تابلویی از جان اورت میلی است که دو گدای دوره‌گرد را به تصویر می‌کشد که گمان می‌رود خواهر باشند، یکی از آنها یک نوازنده نابینا است و کنسرتینای او روی دامن اوست. آنها پس از طوفان باران در کنار جاده استراحت می کنند، قبل از سفر به شهر وینچلسی، که در پس زمینه قابل مشاهده است. این نقاشی به عنوان تمثیلی از حواس تعبیر شده است که در تضاد با تجربیات خواهران نابینا و بینا است. اولی گرمای خورشید را روی صورتش احساس می‌کند و تیغه‌ای از علف را نوازش می‌کند، در حالی که دومی چشمانش را از آفتاب یا باران
در حالی که دومی چشمانش را از آفتاب یا باران محافظت می‌کند و به رنگین کمانی دوتایی نگاه می‌کند که تازه ظاهر شده است. برخی از منتقدان رنگین کمان را به عنوان نشانه عهد خدا در پیدایش ۹:۱۶ تفسیر کرده اند. هنگامی که این نقاشی برای اولین بار در سال ۱۸۵۶ به نمایش گذاشته شد، به میله اشاره شد که در رنگین کمان های دوتایی، رنگین کمان ثانویه ترتیب رنگ ها را معکوس می کند. میله در ابتدا رنگ‌ها را به یک ترتیب در هر دو رنگین کمان نقاشی کرده بود. او آن را برای دقت علمی تغییر داد. یک پروانه بال‌لاک‌پشتی کوچک بر روی شال دختر
داد. یک پروانه بال‌لاک‌پشتی کوچک بر روی شال دختر نابینا قرار گرفته است که به این معنی است که او به شدت خود را ثابت نگه داشته است. علامتی که دور گردن او نوشته شده است "به نابینایان رحم کنید".
القریه () یک شهرک در شهرستان صیدا و در کشور لبنان است.
المحاربیه () یک شهرک در شهرستان جزین و در کشور لبنان است.
العدوسیه () یک شهرک در شهرستان صیدا و در کشور لبنان است.
عین المیر () یک شهرک در شهرستان جزین و در کشور لبنان است.
جایزه بزرگ آفریقای جنوبی ۱۹۸۴ یک مسابقه موتوری فرمول یک بود که در ۷ آوریل ۱۹۸۴ در پیست کیالامی برگزار شد. این مسابقه دوم از 16 مسابقه مسابقات فرمول یک فصل ۱۹۸۴ بود. مسابقه در طول ۷۵ دور به طول انجامید که نیکی لائودا با مک‌لارن ام‌پی۴/۲ در آن به پیروزی رسید، هم تیمی اش آلن پروست دوم و درک وارویک در جایگاه سومی قرار گرفت.
نیروی آسمان یک فیلم درام اکشن هندی به زبان هندی است که در سال ۲۰۲۵ منتشر شد و حول محور نخستین حمله هوایی هند به پایگاه هوایی سرگودها در پاکستان در جنگ هوایی هند و پاکستان در سال ۱۹۶۵ می‌چرخد. این فیلم با بازی آکشی کومار، ویر پاهاریا، نیمرات کور، سارا علی خان و سهام ماجومار ساخته شده است. کارگردانی این فیلم بر عهده آبیشک کاپور و سندیپ کولانی است و توسط مدوک فیلمز و جی‌او استودیو تولید شده است. این فیلم به‌طور رسمی در اکتبر ۲۰۲۳ اعلام شد و فیلم‌برداری آن از مه ۲۰۲۳ در بمبئی آغاز گردید. عکاسی اصلی در اواخر
مه ۲۰۲۳ در بمبئی آغاز گردید. عکاسی اصلی در اواخر آوریل ۲۰۲۴ به پایان رسید و فیلم‌برداری در بخش‌هایی از هند و بریتانیا انجام شد. این فیلم در ۲۴ ژانویه ۲۰۲۵ به‌صورت سینمایی منتشر شد و با تعطیلات آخر هفته روز جمهوری هند همزمان شد. این فیلم نقدهای عمدتاً مثبتی از منتقدان دریافت کرد. طرح. در سال ۱۹۷۱، نیروی هوایی پاکستان به‌طور ناگهانی به یک پایگاه هوایی هند به‌دلیل درگیری کشمیر حمله می‌کند. در پاسخ، نیروی هوایی هند یک خلبان پاکستانی به نام احمد را دستگیر می‌کند. در حین بازجویی از او، گروه‌فرمانده کی.او. آهوجا
در حین بازجویی از او، گروه‌فرمانده کی.او. آهوجا متوجه می‌شود که او به‌خاطر کشتن یک افسر هندی در جنگ ۱۹۶۵ مورد تقدیر قرار گرفته است. در سال ۱۹۶۵، آهوجا و هم‌تیمی‌هایش از جمله تی.کی. ویجایا در پایگاه هوایی آدامپور هستند. ویجایا که به‌نام «تبی» نیز شناخته می‌شود، همیشه باعث ایجاد مشکلات برای مقامات بالاتر می‌شود، اما یک خلبان ماهر و میهن‌پرست است. او رابطه نزدیکی با آهوجا دارد و او را به‌عنوان مربی خود می‌بیند، در حالی که آهوجا برادر مرحومش مونو را در ویجایا می‌بیند. دیوید لارنس، مقام ارشد آهوجا، به او اطلاع
دیوید لارنس، مقام ارشد آهوجا، به او اطلاع می‌دهد که ایالات متحده با ارائه ۱۲ هواپیمای جنگنده Star Striker به پاکستان، قدرت آن را تقویت کرده است. پس از دریافت اطلاعات محرمانه دربارهٔ یک حمله احتمالی از سوی پاکستان، دیوید به آهوجا دستور می‌دهد که به‌همراه یک افسر دیگر به‌صورت خطرپذیر به شناسایی برود و از مرز عبور کند. در حین شناسایی، آهوجا و تبی چندین سلاح و توپخانه در مرز پاکستان کشف می‌کنند. با وجود اینکه توسط افسران پاکستانی دیده می‌شوند، تبی عکس‌هایی از سلاح‌ها می‌گیرد. پس از تحلیل عکس‌ها، آهوجا پیشنهاد
می‌گیرد. پس از تحلیل عکس‌ها، آهوجا پیشنهاد می‌کند که هند باید قبل از اینکه پاکستان برنامه‌اش را اجرا کند، حمله کند. لارنس این ایده را رد می‌کند زیرا دولت با حمله پیش‌دستانه هند به‌دلیل حقوق بشر موافقت نمی‌کند. به‌زودی، پاکستان در شب به پایگاه هوایی هند حمله می‌کند، در حالی که می‌داند هند هیچ هواپیمایی برای جنگ در شب ندارد. آنها پایگاه هوایی، هواپیماهای مستقر و سربازان هندی را نابود می‌کنند. در پاسخ، دولت هند تصمیم به یک ضدحمله برای نابودی پایگاه‌های هوایی مهم پاکستان و هواپیماهای Star Striker آن می‌گیرد.
مهم پاکستان و هواپیماهای Star Striker آن می‌گیرد. در حین برنامه‌ریزی، آهوجا از سخنرانی نخست‌وزیر پاکستان متوجه می‌شود که هواپیماهای Star Striker در بخش مرکزی کشور، در پایگاه هوایی سرگودها مستقر هستند. این مأموریت “Sky Force” نام‌گذاری می‌شود. این مأموریت برای هند دشوار است، زیرا هواپیماهای موجود ظرفیت سوخت لازم برای بازگشت به آدامپور پس از حمله به سرگودها را ندارند. آهوجا چهار تیم را برای این مأموریت تشکیل می‌دهد، اما به دستور لارنس، تبی را به‌عنوان ذخیره نگه می‌دارد و او را بخشی از چهار تیم اصلی نمی‌کند.
می‌دارد و او را بخشی از چهار تیم اصلی نمی‌کند. مأموریت با موفقیت انجام می‌شود و همه افسران به پایگاه‌های خود بازمی‌گردند. هنگام بازگشت، آهوja متوجه می‌شود که تبی چند دقیقه پس از زمان تعیین شده‌اش پرواز کرده و ناپدید شده است. دولت هند به جستجوی تبی توجهی نمی‌کند و او را به‌خاطر عدم پیروی از دستورات، شورشی می‌نامد. در این میان، همسر تبی، گیتا، از آهوجا می‌خواهد که او را پیدا کند زیرا او قبلاً به او وعده داده بود که از تبی مانند برادر کوچکش مراقبت خواهد کرد. با وجود تلاش‌های او، از دولت هیچ کمکی دریافت
کرد. با وجود تلاش‌های او، از دولت هیچ کمکی دریافت نمی‌کند که تلاش کند ناپدید شدن او را توجیه کند. در حال حاضر در سال ۱۹۷۱، پس از سال‌ها، آهوجا به‌خاطر عدم توانایی در حفظ وعده‌اش به گیتا و از دست دادن یک برادر دیگر در جنگ، دچار احساس گناه می‌شود. در حالی که همه سربازان شرکت‌کننده در مأموریت مدال ویر چاکرا دریافت می‌کنند، مقامات تبی را با وجود مشارکت‌هایش در مأموریت نادیده می‌گیرند. آهوجا با دل‌شکستگی مدال ویر چاکرای خود را برمی‌دارد و بر روی پرتره تبی قرار می‌دهد. پس از بازجویی از احمد، او به یافتن تبی
می‌دهد. پس از بازجویی از احمد، او به یافتن تبی نزدیک‌تر می‌شود، اما از دولت هیچ حمایتی برای تسهیل در تحقیقات دریافت نمی‌کند. بیست سال بعد، گروه‌فرمانده بازنشسته آهوجا، بسته‌ای از احمد دریافت می‌کند که شامل کتابی دربارهٔ جنگ هند و پاکستان در سال ۱۹۶۵ است. با شواهد بیشتر، او موفق به بازگشایی پرونده می‌شود و حتی بخشی از تیم تحقیقاتی می‌گردد. آنها به سراسر جهان سفر می‌کنند تا با افراد مختلف تحقیق کنند و در نهایت با احمد در پاکستان ملاقات می‌کنند، که داستان واقعی را برای آنها تعریف می‌کند. او به یاد می‌آورد که
را برای آنها تعریف می‌کند. او به یاد می‌آورد که بهترین نبرد زندگی‌اش را با یک سرباز هندی ناشناس داشته است که از فناوری ایالات متحده فرار کرده و دو بار از موشک‌ها نجات یافته است. او فاش می‌کند که آن خلبان ناشناس تبی بوده که او از زمان پرتاب نخستین موشک او را مرده فرض کرده بود. با این حال، با مهارت‌ها و شجاعتش، هواپیمای احمد را با فدا کردن خود هدف قرار داده و در سرزمین پاکستان جان خود را از دست داده است. پس از ارائه شواهد شجاعت او، تبی به‌خاطر خدماتش به‌عنوان تنها سرباز هندی که به‌طور پست‌مؤسساتی مدال ماها
تنها سرباز هندی که به‌طور پست‌مؤسساتی مدال ماها ویر چاکرا دریافت کرده است، شناخته می‌شود. دیدگاه‌ها. گانش آاگلاوه از Firstpost به فیلم امتیاز ۴ از ۵ ستاره داد و اظهار داشت: نیروی آسمان شما را به وجد می‌آورد، گلویتان را می‌فشارد و شاید حتی چند قطره اشک به چشمان تان بیاورد. از صحنه‌های اکشن گرفته تا لحظات عاطفی، هر فریم با مخاطب ارتباط برقرار می‌کند. این فیلم داستانی از شجاعت، فداکاری و میهن‌پرستی را به زندگی می‌آورد. ساریکا شارما از Moneycontrol نیز به فیلم امتیاز ۴ از ۵ ستاره داد و نوشت: آکشی کومار و
فیلم امتیاز ۴ از ۵ ستاره داد و نوشت: آکشی کومار و بازیگر تازه‌وارد ویر پاهاریا در این فیلم میهن‌پرستانه که به موقع قبل از روز جمهوری منتشر شده، با موفقیت از عهده کار برآمده‌اند. این فیلم در این آخر هفته حتماً باید دیده شود. داوال روی از The Times of India به فیلم امتیاز ۳٫۵ از ۵ ستاره داد و نوشت: نیروی آسمان به خاطر تصویر متعادل خود از میهن‌پرستی برجسته است و از احساسات یا خصومت‌های بیش از حد پرهیز می‌کند. این فیلم ادای احترامی مناسب است و آن را برای کسانی که به درام‌های جنگی که اقدام را با داستان‌گویی
که به درام‌های جنگی که اقدام را با داستان‌گویی عاطفی ترکیب می‌کنند، ضروری می‌سازد. با وجود برخی نواقص در روایت، این یک پرواز سینمایی است که ارزش سوار شدن دارد. انوک کمار از The Hindu فیلم را نقد کرد و بر این نکته تأکید کرد: روایت منحرف شده مانع از آن می‌شود که این بازگویی تخیلی از دستاورد یک قهرمان جنگی به افق برسد. ریساب سوری از Hindustan Times نیز فیلم را نقد کرد و نوشت: عمل سنجیده آکشای کومار تعادل بین آسیب‌پذیری و سختی را برقرار می‌کند و این فیلم جنگی عاطفی را ارتقا می‌بخشد. به‌طور کلی، نیروی آسمان یک
را ارتقا می‌بخشد. به‌طور کلی، نیروی آسمان یک فیلم خوب ساخته شده است که شما را وادار به تفکر در مورد اینکه چه چیزی سربازان ما را این‌گونه بی‌نظیر می‌سازد، می‌کند. ناندینی رام نات از Scroll.in فیلم را نقد کرد و تأکید کرد: متأسفانه، آنچه باید حذف می‌شد، مانند سوخت در طول یک وضعیت اضطراری، همان چیزی است که بخش عمده‌ای از داستان را تشکیل می‌دهد. با پرواز به سمت‌های مختلف به‌طور همزمان، نیروی آسمان به خود آسیب می‌زند. این فیلم از وینیتا کمار از India Today امتیاز ۳ از ۵ ستاره دریافت کرد. کمار رویکرد متعادل فیلم
۳ از ۵ ستاره دریافت کرد. کمار رویکرد متعادل فیلم نسبت به جینگوئیسم را ستود و به جای آن بر داستان یک قهرمان جنگی ناشناخته تمرکز کرد. سایبال چاترجی از NDTV به فیلم امتیاز ۲٫۵ از ۵ ستاره داد و نوشت: «این فیلم به اندازه‌ای که معمولاً چنین فیلم‌های اکشنی طولانی هستند، خسته‌کننده نیست. بازنمود شدید رویدادهای واقعی فقط به صورت مقطعی کار می‌کند. این فیلم در انبوهی از صحنه‌های نبرد هوایی تولید شده به وسیله کامپیوتر گم می‌شود.» او همچنین ذکر کرد که هرچند نیروی آسمان ناپایدار است، بازیگری آن مناسب است. شوبرا گوبتا از
است، بازیگری آن مناسب است. شوبرا گوبتا از The Indian Express به فیلم امتیاز ۲٫۵ از ۵ ستاره داد و اظهار داشت: «نیروی آسمان، که بر روی همان عناصر مانند جنگنده سوار شده است، اما این یکی داستانی به‌طرز نازکی پوشیده از یک واقعه واقعی در طول مناقشه هند و پاکستان در سال ۱۹۶۵ است.» او حداقل استفاده از جینگوئیسم، موسیقی پس‌زمینه و debut پاهاریا را ستود.
کلاوس فون اشتوش () (زاده ۱۵ سپتامبر ۱۹۷۱ در کلن ) یک الهی‌دان کاتولیک رومی آلمانی و استاد الهیات سیستماتیک در دانشگاه بن و یکی از برندگان کتاب سال جمهوری اسلامی است. زندگی. پس از اتمام تحصیلات آغازین، فون اشتوش از سال 1991 تا 1997 در دانشگاه بن و دانشگاه فرایبورگ در سوئیس به تحصیل الهیات کاتولیک پرداخت. در سال 2001 دکترای خود را در رشته کلام مسیحیت زیر نظر کارل هاینز منکه دریافت کرد. در سال 2005 او تحصیلات خود را در الهیات بنیادی زیر نظر یورگن وربیک در دانشگاه مونستر به پایان رساند. از ترم زمستان 2008/2009
مونستر به پایان رساند. از ترم زمستان 2008/2009 تا ترم تابستانی 2021، فون اشتوش استاد الهیات سیستماتیک و تعلیمات آن در دانشگاه پادربورن بود. از سال 2007 تا 2008، استوش عضو Junge Kolleg آکادمی علوم، علوم انسانی و هنر نوردراین-وستفالن بود. استوش در تأسیس مرکز الهیات تطبیقی و مطالعات فرهنگی در دانشگاه پادربورن نقش داشت. از ترم زمستانی 2021/2022، کلاوس فون اشتوش کرسی الهیات سیستماتیک را در دانشگاه بن بر عهده داشته است. فون اشتوش فرصت‌های مطالعاتی‌ای را در "مرکز مطالعات ادیان جهان" در مدرسه الهی هاروارد در
مطالعات ادیان جهان" در مدرسه الهی هاروارد در ایالات متحده آمریکا و "دانشگاه ادیان و مذاهب" در قم در ایران گذرانده است. فون اشتوش متاهل و دارای شش فرزند است. کتاب‌ها. از فون اشتوش آثار پرشماری به آلمانی و انگلیسی چاپ شده است. ترجمه به فارسی. کتاب پیامبر دیگر؛ مسیح در قرآن اثر فون اشتوش و مهند خورشیده توسط احمدعلی حیدری و مونا درگاهی به فارسی برگردانده شده و سال 1402 از سوی انتشارات علمی به چاپ رسیده است. جوایز. 2018: "جایزه جهانی کتاب سال جمهوری اسلامی ایران" (بخش مطالعات اسلامی) برای کتاب "چالش اسلام:"
(بخش مطالعات اسلامی) برای کتاب "چالش اسلام:" "رویکردهای" "تقرب‌بخش مسیحی"
دین‌دیم (به انگلیسی: Dindim) یک پنگوئن ماژلان بود که هر سال ۸۰۰۰ کیلومتر را از آرژانتین تا برزیل طی می‌کرد تا پیرمردی که او را نجات داده بود، ببیند. ژوائو پریرا د سوزا، پیرمرد ماهیگیری بود که در آب‌های برزیل دین‌دیم را که به آلودگی نفتی دچار شده بود، پیدا کرد. او پنگوئن را به خانه‌اش برد و از او پرستاری کرد تا سلامتش را بدست آورد. از آن روز به بعد، دین‌دیم هر سال برای دیدن دوستش بازمی‌گشت. دین‌دیم به مدت ۸ سال این مسیر را برای دیدن دوستش طی کرد. زندگی. در سال ۲۰۱۱، ژوائو پریرا د سوزا، ماهیگیر ۷۱ ساله، کنار
۲۰۱۱، ژوائو پریرا د سوزا، ماهیگیر ۷۱ ساله، کنار صخره‌های ساحل جزیره‌ای در حومه ریو دو ژانیرو، برزیل، بدن نیمه‌جان پنگوئنی را پیدا کرد که به نفت آلوده شده بود. امیدی به زنده ماندن او نبود اما د سوزا تمام تلاشش را کرد تا او را نجات دهد. او نام این حیوان را دین‌دیم گذاشت و از او مراقبت کرد. حدود یک هفته طول کشید تا بتواند غذا بخورد و پیرمرد در این مدت با قطره چکان به او دارو و آب می‌رساند. پس از بهبودی، به دین‌دیم کمک کرد تا به سرزمینش برود و در کمال تعجب پس از چند هفته او را ملاقات کرد، او دوباره به ساحل
از چند هفته او را ملاقات کرد، او دوباره به ساحل بازگشته بود. دین‌دیم آنقدر به ژوائو وابسته شده بود که به محض دیدن او دمش را به سرعت حرکت داده و از سر شوق فریاد می‌کشید. دین‌دیم مدتی بعد به سرزمینش بازگشت اما دوباره آخر زمستان و نزدیک بهار به سواحل ریو دو ژانیرو، جایی که خانهٔ د سوزا قرار داشت، برگشت. دین‌دیم ۸ سال تمام این مسیر را از آرژانتین تا برزیل طی می‌کرد و به مدت ۸ ماه کنار دوستش و ناجی‌اش ژوائو می‌ماند. بعد از سال هشتم، او دیگر برنگشت و دلیل آن هنوز معلوم نیست. در رسانه. کتاب "پیرمرد و پنگوئنش" (به
معلوم نیست. در رسانه. کتاب "پیرمرد و پنگوئنش" (به انگلیسی: An Old Man and His Penguin) نوشتهٔ آلین کی کریستین در سال ۲۰۲۰ داستان دین‌دیم و ژوائو را برای کودکان روایت می‌کند. فیلم "دوست پنگوئن من" محصول ۲۰۲۴ بر اساس داستان واقعی دین‌دیم ساخته شده است.
هلن «هِلا» سِرافیا هاسه (؛ ۲ فوریه ۱۹۱۸ – ) نویسنده، نمایشنامه‌نویس، و شاعر اهل هلند بود که از او با عنوان «بانوی بزرگ ادبیات هلند» یاد می‌شد و رمانش «"دریاچهٔ سیاه"» (۱۹۴۸) یکی از کتاب‌های اساسی و پرکاربرد برای نسل‌های متعدد دانش آموزان هلندی بود. اثر بزرگ او در سطح بین‌المللی تحسین شده "اربابان چای" است که به به زبان انگلیسی ترجمه شده است. در سال ۱۹۸۸ هاسه برای مصاحبه با ملکه هلند برای تولد ۵۰ سالگی او انتخاب شد و پس از آن آدریان ون دیس نویسنده مشهور هلندی هاسه را "شهبانوی نویسندگان" نامید. هاسه اولین
هاسه را "شهبانوی نویسندگان" نامید. هاسه اولین موزه دیجیتال آنلاین هلندی را دارد که به زندگی و کار یک نویسنده اختصاص داده شده است. این موزه دیجیتال در سال ۲۰۰۸ در ۹۰ سالگی او افتتاح شد. سیارکی هم به افتخار او «هاسه» نام‌گذاری شده است. اوایل زندگی و تحصیلات. هلن سرافیا هاسه در ۲ فوریه ۱۹۱۸ در باتاویا (که امروزه جاکارتا نام دارد)، پایتخت هند شرقی هلند (اندونزی کنونی) متولد شد. او دختر ویلم هندریک هاسه (۱۸۸۹–۱۹۵۵)، کارمند دولت و نویسنده، و کاتارینا دیهم وینزن‌هولر (۱۸۹۳–۱۹۸۳)، نوازندهٔ پیانو کنسرت بود. او یک
(۱۸۹۳–۱۹۸۳)، نوازندهٔ پیانو کنسرت بود. او یک برادر به نام ویم داشت که در سال ۱۹۲۱ به دنیا آمد. خانواده هاسه چندان مذهبی نبودند. پیش از نخستین سالگرد تولد هلن، خانواده‌اش از باتاویا به بویتن‌زورخ (بوگور امروزی) نقل مکان کردند، زیرا آب‌وهوای معتدل‌تر این منطقه برای سلامت مادرش مفیدتر بود. در سال ۱۹۲۰، خانواده به روتردام هلند رفتند، و پدرش به‌طور موقت در شهرداری آن شهر مشغول به کار شد. در سال ۱۹۲۲، آنها دوباره به هند شرقی هلند بازگشتند و در سورابایا ساکن شدند. هاسه در این شهر به کودکستان و سپس به مدرسه
شدند. هاسه در این شهر به کودکستان و سپس به مدرسه ابتدایی کاتولیک رفت، زیرا این نزدیک‌ترین مدرسه به خانه‌شان بود. زمانی که مادرش بیمار شد و برای درمان به بیمارستان مسلولین داووس در سوئیس منتقل شد، هاسه ابتدا نزد پدربزرگ و مادربزرگ مادری‌اش در هیم‌استیده و سپس نزد پدربزرگ و مادربزرگ پدری‌اش در بارن فرستاده شد. او بعدها در یک مدرسه شبانه‌روزی در بارن نام‌نویسی کرد. در سال ۱۹۲۸، پس از بهبودی مادرش، خانواده دوباره به هند شرقی بازگشتند و در باندونگ ساکن شدند. در سال ۱۹۳۰، خانواده هاسه بار دیگر به بویتن‌زورخ نقل
سال ۱۹۳۰، خانواده هاسه بار دیگر به بویتن‌زورخ نقل مکان کردند و یک سال بعد دوباره به باتاویا بازگشتند. او در اینجا وارد دبیرستان باتاویاس لیسئوم شد و به عضویت فعال در باشگاه ادبی السی درآمد. در سال ۱۹۳۵، خانواده‌اش سفری به هلند داشتند، که در آنجا هاسه متوجه تفاوت‌های فرهنگی بین جامعه هلندی و هند شرقی شد. او در سال ۱۹۳۸ از دبیرستان فارغ‌التحصیل شد. پس از آن، هاسه به هلند رفت تا زبان هلندی بخواند، اما خیلی زود این رشته را رها کرد و در دانشگاه آمستردام به تحصیل زبان و ادبیات اسکاندیناوی پرداخت. در آمستردام، او
زبان و ادبیات اسکاندیناوی پرداخت. در آمستردام، او به یک گروه تئاتر دانشجویی پیوست و با یان فان للی‌فلد، همسر آینده‌اش، آشنا شد. فان للی‌فلد در سال ۱۹۴۰ از او دعوت کرد که به عنوان ویراستار مجله طنز "پروپریا کورِس" (در زبان لاتین به معنای «مراقبت شخصی») فعالیت کند. جوایز. موفقیت‌های بزرگ او در عرصه نویسندگی و ادبیات و همچنین موفقیت تجاری آثارش تحسین منتقدان را برانگیخت و جوایز متعددی در طول سال‌ها فعالیت دریافت کرد. او هم برای نخستین رمان خود در سال ۱۹۴۸ و هم برای آخرین رمانش در سال ۲۰۰۳ جوایزی دریافت کرده
برای آخرین رمانش در سال ۲۰۰۳ جوایزی دریافت کرده است. از جمله معتبرترین جوایزی که برای مجموعه آثارش تا آن زمان به او اعطا شده می‌توان به جایزه کنستانتین هایخنس (۱۹۸۱) و جایزه پی.سی. هوفت (۱۹۸۴) اشاره کرد. او همچنین برنده جایزه آنی رومین و جایزه دیرک مارتنس شده است. علاوه بر این، دو بار "جایزه عمومی ان‌اس" را دریافت کرده است. هلن هاسه تنها نویسنده‌ای است که سه بار افتخار نوشتن هدیه سالانه هفته کتاب (Boekenweekgeschenk) را در سال‌های ۱۹۴۸، ۱۹۵۹ و ۱۹۹۴ داشته است.
امپراتور آئی تانگ (۲۷ اکتبر ۸۹۲–۲۶ مارس ۹۰۸) همچنین معروف به امپراتور ژوان شوان (唐昭宣帝)، متولد با نام لی زو، که بعداً به نام لی چو (به چینی:李柷؛ پین‌یین: Li Chù) تغییر یافت، از دودمان تانگ چین شناخته شد، آخرین امپراتور چین بود که بر تانگ فرمان می‌راند. او به عنوان یک حاکم دست نشانده ژو ون از ۹۰۴ تا ۹۰۷ سلطنت کرد. امپراتور آئی پسر امپراتور ژائوزنگ بود. در نهایت امپراتور آئی توسط ژو ون به قتل رسید. امپراتور آئی در سن ۱۱ سالگی پس از ترور پدرش، امپراتور ژائوزنگ، به دستور فرمانده جنگ سالار ژو کوان‌ژونگ در سال ۹۰۴،
دستور فرمانده جنگ سالار ژو کوان‌ژونگ در سال ۹۰۴، بر تخت نشست و در حالی که امپراتور آئی سلطنت می‌کرد، دربار تانگ، سپس در لوئویانگ، تحت کنترل مقاماتی بود که ژو مسئول آن بود. در سال ۹۰۵، تحت تحریک همکارانش لیو کان و لی ژن، زو از امپراتور آئی فرمانی صادر کرد که ۳۰ تن از اشراف ارشد را در ایستگاه بایما (白馬驛، در آنیانگ امروزی، هنان)، در نزدیکی رودخانه زرد، احضار کند. پس از آن به اشراف دستور داده شد که خودکشی کنند و اجساد آنها را به رودخانه زرد انداختند. او نتوانست کاری کند که ژو ون را از قتل برادران و مادرش در
کاری کند که ژو ون را از قتل برادران و مادرش در همان سال بازدارد. کمتر از دو سال بعد در سال ۹۰۷، ژو ون آخرین حرکت خود را علیه خود امپراتور آئی انجام داد و امپراتور جوان را مجبور کرد که در مقابل او تسلیم شود. و در همان سال سلسله لیانگ را تأسیس کرد. در سلسله جدید لیانگ ژو، امپراتور سابق تانگ لقب شاهزاده جین را داشت، اما در سال ۹۰۸، ژو ون شاهزاده را در سن ۱۵ سالگی مسموم کرد. پیش زمینه. لی زو در سال ۸۹۲ در کاخ اصلی در چانگان پایتخت امپراتوری تانگ به دنیا آمد. پدرش امپراتور ژائوزنگ قبل از بدنیا آمدن او امپراتور
امپراتور ژائوزنگ قبل از بدنیا آمدن او امپراتور بود و آئی نهمین پسر امپراتور ژائوزنگ بود. مادر او که قبلاً یک پسر بزرگتر از خود به دنیا آورده بود، لی یو، شاهزاده د، که بزرگ‌ترین پسر امپراتور ژائوزنگ بود. در سال ۸۹۷، لی زو به همراه برادرانش لی می (李秘) و لی چی (李祺) عناوین شاهزادگان دریافت کردند. عنوان لی زو شاهزاده هوی بود. در اوایل سال بعد لی یو به عنوان ولیعهد منصوب شد و مادر آنها نیز به عنوان امپراتوریس تانگ برگزیده شد. تا سال ۹۰۳ ژو کوان‌ژونگ، فرماندار نظامی (جیدوشی) ناحیه ژوان وو (宣武، مقر آن در کایفنگ
(جیدوشی) ناحیه ژوان وو (宣武، مقر آن در کایفنگ مدرن، هنان امروزی) بود که قبلاً به عنوان یکی از قدرتمندترین جنگ سالاران قلمرو تانگ خدمت می‌کرد. دربار امپراتور ژائوزنگ در چانگان را به‌طور کامل تحت کنترل درآورد. در آن سال، امپراتور ژائوزنگ آماده شد تا به ژو ون عنوان معاون ژنرال یسیمو تمام اختیارات را بدهد و یکی از پسرانش نیز به عنوان ژنرال یسیمو خدمت کند، ولی او در ابتدا می‌خواست این عنوان را به لی یو بدهد، زیرا لی یو بزرگ‌ترین پسرش بود. با این حال، ژو ون شاهزاده‌ای جوان‌تر به عنوان ژنرال یسیمو را مناسب تر
جوان‌تر به عنوان ژنرال یسیمو را مناسب تر می‌دید تا تمرکز قدرت را از جانب خود تغییر ندهد، بنابراین کوی، به دستور ژو ون، لی زو را توصیه کرد. امپراتور ژائوزنگ موافقت کرد و لی زو به عنوان ژنرال یسیمو انتخاب شد. در سال ۹۰۴، ژو ون امپراتور ژائوزنگ را مجبور کرد تا پایتخت را از چانگان به لوئویانگ منتقل کند، که حتی بیشتر تحت کنترل ژو ون قرار داشت. بعداً در همان سال، از ترس اینکه امپراتور بالغ ژائوزنگ سعی کند علیه او قیام کند در حالی که او در مبارزات علیه دیگر جنگ سالاران دور بود، امپراتور ژائوزنگ را ترور کرد. او با
دور بود، امپراتور ژائوزنگ را ترور کرد. او با دور زدن لی یو و دیگر شاهزادگان مسن تر، فرمانی به نام امپراتور ژائوزنگ صادر کرد که ولیعهدی لی زوئو را اعلام کرد و نام او را به لی چو تغییر داد. اندکی بعد، لی چو (به عنوان امپراتور آئی) تاج و تخت را به دست گرفت. ملکه او، که از ترور جان سالم به در برد، ملکه مادر شد. سال‌های حکومت. در زمانی که امپراتور آئی تاج و تخت را به دست گرفت، یکی از صدراعظمان او لیو کان، همکار نزدیک ژو ون کوان‌ژونگ بود. لیو، که از یک خانواده اشرافی نبود، از اشراف سنتی رنجید و از ژو ون حمایت
اشرافی نبود، از اشراف سنتی رنجید و از ژو ون حمایت کرد که اشراف ارشد باید سلاخی شوند تا از مقاومت آنها در برابر ژو ون جلوگیری شود. ژو ون موافقت کرد و در سال ۹۰۵، بر اساس فرامینی که به نام امپراتور آئی صادر شد، حدود ۳۰ نفر از آنها در ناحیه بایما جمع شدند و دستور خودکشی به آنان داده شد. سپس اجساد آنها را به رودخانه زرد انداختند. قربانیان شامل صدراعظم سابق پی شو، دوگو سان، کوی یوان، لو یی، و وانگ پو و همچنین مقامات ارشد ژائو چونگ (趙崇) و وانگ زان (王贊) بودند. تقریباً در همان زمان، ۹ نفر از برادران امپراتور آئی،
در همان زمان، ۹ نفر از برادران امپراتور آئی، از جمله لی یو نیز به دستور ژو ون کشته شدند. در همین حال، لیو، و همچنین دیگر یاران نزدیک ژو ون در دربار لوئویانگ، جیانگ ژوان هویی (蔣玄暉) مدیر ارتباطات قصر و ژانگ تینگ‌فان (張廷範) فرمانده نگهبانان امپراتوری، در حال تدارک مراسمی بودند تا امپراتور آئی را تسلیم ژو ون کنند. با توجه به سوابق گذشته در مورد انتقال سلسله، آنها ابتدا از امپراتور آئی فرمانی صادر کردند تا ژو ون عنوان شاهزاده وی (魏王) را دریافت کند و ۹ موهبت را به او اعطا کنند. اما ژو ون، خواستار تاج و تخت حتی
به او اعطا کنند. اما ژو ون، خواستار تاج و تخت حتی سریعتر از این بود ولی با این تشریفات سرعت انتقال امپراتوری کاهش پیدا می‌کرد که این برای ژو ون اصلاً مطلوب نبود. او سپس حکام دولتی جیانگ، لیو و ژانگ را به قتل رساند. وانگ و ژائو سپس ملکه دواگر هی را که با جیانگ همکاری می‌کرد به این امید که او و امپراتور جوان در امان بمانند، به دروغ متهم کردند که با جیانگ رابطه برقرار کرده است؛ بنابراین او نیز اعدام شد، و امپراتور آئی مجبور شد پس از مرگ او را بدنام کرده و به درجات معمولی تنزل دهد، اگرچه او همچنان اجازه داشت