payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بود. محقق پارک هونان، در "شکسپیر، یک زندگی" (۱۹۹۸)، با این دیدگاه موافق است که ارجاعات شکسپیر در کتاب مقدس اساساً مطابقت دارند، و اشاره به استفاده او از کتاب مقدس اسقف‌ها در نمایشنامه‌ها و فعالیت‌های مذهبی خود در محافل پروتستان دارد. با این حال، منتقدان نکته اول می‌گویند که حضور در کلیسا را نمی‌توان به عنوان دلیل قطعی در نظر گرفت زیرا حضور در کلیساهای پروتستان در آن دوره اجباری بود. از این رو، کالاگان نتیجه می‌گیرد که «شاید به‌طور قاطع ندانیم که آیا شکسپیر یک کاتولیک بود یا نه، اما مهم این است که ما
یک کاتولیک بود یا نه، اما مهم این است که ما نمی‌دانیم که او یک پروتستان سرسخت بوده است یا خیر». الحاد. مسیحیت شکسپیر به‌طور کلی پذیرفته نشده است. ویلیام جان برچ در سال ۱۸۴۸ بر اساس تفسیری که از احساسات بیان شده در این آثار داشت، پیشنهاد کرد که ممکن است شکسپیر خداناباور بوده باشد. با این حال، نظریه او توسط سایر محققان پذیرفته نشد، و HH Furness معاصر او آن را به عنوان «بافت نادری از نبوغ منحرف» رد کرد. برخی از شواهد مورد استفاده برای حمایت از این تز توسط یک جاعل بدنام اسناد تاریخی، جان پین کالیر، پیشنهاد شد،
بدنام اسناد تاریخی، جان پین کالیر، پیشنهاد شد، که سوابق کلیسای جامع سات‌ارک را بررسی کرد و دریافت که شکسپیر، تنها در میان بازیگران دیگر تئاتر گلوب، به عنوان یک کلیسا نشان داده نمی‌شود. جوزف پیرس بار دیگر به جای شواهدی از الحاد، توضیحی دربارهٔ انکار ارائه می‌دهد. هربرت ترستون، که در نسخه ۱۹۱۲ "دانشنامه کاتولیک" نوشت، نه تنها کاتولیک بودن شکسپیر را زیر سؤال برد، بلکه به این فکر کرد که آیا شکسپیر آلوده به الحاد نبوده است، همان‌طور که از شهادت نویسندگانی می‌دانیم که از نظر روحی مخالف توماس ناشه و [. رابرت]
که از نظر روحی مخالف توماس ناشه و [. رابرت] افراد، در جامعه بافرهنگ تر از آن بیداد می‌کرد عصر الیزابت». جرج اورول در مقاله‌ای به سالِ ۱۹۴۷ نوشت:اخلاقیاتِ تراژدی‌های واپسینِ شکسپیر به معنای متعارف مذهبی نیست و بی‌گمان مسیحی نیز. تنها دو تا از آن‌ها، "هملت" و "اتلو"، ظاهراً در دورانِ مسیحیت اتفاق می‌افتند، و حتی در آن‌ها، به غیر از شیطنت‌های روح در "هملت"، هیچ نشانه‌ای از «دنیای باقی» وجود ندارد که در آن همه چیز باید درست شود. … ما اطلاعات زیادی دربارهٔ اعتقاداتِ دینیِ شکسپیر نداریم و از روی شواهد نوشته‌هایش
دینیِ شکسپیر نداریم و از روی شواهد نوشته‌هایش اثبات وجود چنین اعتقادی دشوار است.وادیم نیکولایف، محقق روسی شکسپیر، اظهار داشته است که «شکسپیر ایده‌های ضد کلیسا را مطرح می‌کند و خودکشی را گناه نمی‌داند»، او «به طرز ماهرانه ای از درگیری با سانسور اجتناب می‌کند». نیکولایف این نظریه‌ها را در سال ۲۰۰۸ در یک کنفرانس بین‌المللی ارائه کرد. این باعث بحث شدید شد، اگرچه اکثر شرکت کنندگان مخالف بودند. پاگانیسم. "ما در دستِ خدایان چون مگسانیم در دستِ پسرکان." "به خاطرِ سرگرمی می‌کُشندمان."- ارل گلاستر در "شاه لیر"،
سرگرمی می‌کُشندمان."- ارل گلاستر در "شاه لیر"، پردهٔ ۴، صحنهٔ ۱ ارجاعاتِ فراوانِ شکسپیر به خدایان و مفاهیم پاگانیسم، مانند هایمن که حل و فصل "هر طور که دوست دارید"، بازتابی از باور خود او نیست، بلکه ابزاری ضروری برای ارائه خدا بر روی صحنه است، جایی که شخصیت‌های مسیحی برخلاف ارائه نمایش کرامات زمان‌های گذشته ممنوع است. برخی از اشارات رایج مسیحی، که شامل هیچ تجلی فیزیکی دین نمی‌شود، در نسخه‌های کوارتو چرخه تاریخ، با ارجاعات بی‌ضرر به خدایان بت‌پرست، با ظهور فولیوی یکم جایگزین شد. دیدگاه‌ها دربارهٔ اسلام.
فولیوی یکم جایگزین شد. دیدگاه‌ها دربارهٔ اسلام. دیدگاه‌های شکسپیر دربارهٔ اسلام را "اکونومیست" «پیچیده» و «چندوجهی» وصف کرده و گفته که او «در حساسیت خود نسبت به جهان اسلام و ساکنانش از زمان خود جلوتر بود». به گفته متیو دیموک، تصویر شکسپیر از اسلام و مسلمانان «همخوانی کتاب مقدس یا انسجام مذهبی را که در مرد پرخاشگر رزمی تجسم یافته بود را انکار می‌کرد.» شکسپیر یک اشاره صریح به محمد در "هنری ششم" می‌کند.
برای خودآزمایی () اثری از فیلسوف دانمارکی سورن کی‌یرکگور است. این کتاب در ۲۰ سپتامبر ۱۸۵۱ به‌عنوان بخشی از دومین دوره نویسندگی کی‌یرکگور منتشر شد. این اثر را یکی از دم‌دستی‌ترین آثار کی‌یرکگور نامیده‌اند. او با «تخیل استعاری یک شاعر، اندیشمندی یک فیلسوف و متکلم، هوی‌وهوس یک طنزپرداز، و شور یک عاشق و مؤمن» می‌نویسد.
رود پیژ () یک رودخانه در سرزمین پرم کشور روسیه است.
جزیره آپتکارسکی () یک جزیره رودخانه‌ای در شهر سنت پترزبورگ کشور روسیه است.
رود کارپوفکا () یک رودخانه در شهر سنت پترزبورگ کشور روسیه است.
بولشایا نوکا () یک رودخانه در شهر سنت پترزبورگ کشور روسیه است.
رود ژدانوفکا () یک رودخانه در شهر سنت پترزبورگ کشور روسیه است.
رود مویکا () یک رودخانه در شهر سنت پترزبورگ کشور روسیه است.
الکس شلی (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر کشتی حرفه‌ای اهل ایالات متحده آمریکا است.
کای لی ری (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر کشتی حرفه‌ای اهل بریتانیا است.
سید جواد غفاری، معروف به «قصاب داعشی ها» و «قصاب حلب» نظامی ایرانی است که به عنوان سومین فرمانده نیروهای ایرانی در سوریه از آغاز بحران در این کشور فعالیت می‌کرد. او ابتدا به عنوان یکی از فرماندهان قرارگاه دمشق، کار خود را شروع کرد و سپس فرماندهی قرارگاه حلب را به‌عهده گرفت و فرمانده نیروهای مستشاری ایرانی و هم‌پیمانان ایران، مثل حزب‌الله لبنان و فاطمیون در سوریه بود. زندگی. طبق برخی منابع، نام اصلی وی «احمد مدنی» است. برخی منابع نیز او را با نام اصلی «غفار باقری اسفندرونی» نام برده‌اند. وزارت خزانه‌داری
باقری اسفندرونی» نام برده‌اند. وزارت خزانه‌داری آمریکا نیز نام واقعی او را «جواد غفار احدی» اعلام کرده. سیدجواد غفاری، که از او با عنوان «سَرتیپ احمد مدنی» نیز نام برده شده است، از فرماندهان قدیمی جنگ ایران و عراق است که در سال ۱۳۹۳ به حکم قاسم سلیمانی به سوریه رفت و فرمانده نیروهای سپاه در شمال سوریه شد. پایگاه او در جنوب شرقی شهر حلب، در پیشرفت‌های نیروهای طرفدار اسد در مقابله با مخالفان بشار اسد نقش داشت. در مهر ۱۳۹۴، پس از کشته شدن حسین همدانی، غفاری فرمانده نیروهای سپاه پاسداران در سوریه شد. او تحت
فرمانده نیروهای سپاه پاسداران در سوریه شد. او تحت نظارت سلیمانی کار می‌کرد. فعالیت در نیروی قدس. جنگ داخلی سوریه. بعد از شروع بحران سوریه، چند ماه بعد از آنکه این مسئله وجهه نظامی پیدا کرد و جنگ شروع شد، اولین فرمانده نیروهای مستشاری ایران، سردار حسین همدانی بود. همدانی دی ماه ۱۳۹۰ به عنوان فرمانده گروه مستشاری منصوب شد و ۲ سال فرمانده بود. درحالی که دمشق در خطر جدی سقوط قرار داشت، بعد از ۲ سال مأموریتش تمام شد و سردار اسدی به جای او سرکار آمد. اسدی هم ۲ سال (یعنی از ۱۳۹۲ تا اواخر ۱۳۹۴) و تا زمان آزادسازی
(یعنی از ۱۳۹۲ تا اواخر ۱۳۹۴) و تا زمان آزادسازی نبل و الزهرا فرمانده بود و سپس مأموریت او هم تمام شد. در بهمن ماه ۱۳۹۴ و بعد از آزادسازی نبل و الزهراء، مأموریت اسدی هم به اتمام رسید و مأموریت جواد غفاری شروع شد. او فرمانده گروه مستشاری ایران شد. غفاری از اواخر ۱۳۹۴ فرمانده بود و بیش از حسین همدانی و محمدجعفر اسدی مأموریتش ادامه پیدا کرد. مأموریت‌هایی همچون آزادسازی حلب، آزادسازی دیرالزور و المیادین و بوکمال و شکست داعش، حضور در مرز عراق و سوریه و حضور در مرز سوریه و اردن تحولاتی بود که در این دوران انجام
سوریه و اردن تحولاتی بود که در این دوران انجام گرفت و در اواخر سال ۹۸ قرار بر این شد که اوایل ۱۳۹۹ مأموریت غفاری تمام شود اما چون قاسم سلیمانی، در دی‌ماه ۱۳۹۸ ترور شد، مسئله جابه‌جایی او به تعویق افتاد. بعد از یک سال و نیم به‌دلیل اینکه اوضاع تثبیت شد، قرار شد تا این طرح تحول انجام بگیرد. غفاری جزو اولین مستشاران ایرانی بود که وارد بحران سوریه و دمشق شد، و چون نیروهای حزب‌الله در آن منطقه بودند، با آنها کار کرد. قاسم سلیمانی با توجه به اهمیت حلب به او پیشنهاد داد که قرارگاه حلب را راه‌اندازی کنند. غفاری و
داد که قرارگاه حلب را راه‌اندازی کنند. غفاری و تیمش از حوزه دمشق به حلب منتقل شدند و عملیات آزادسازی جاده خناسر به حلب طراحی شد و در حلب مستقر شدند و در بهمن ماه ۱۳۹۴ فرماندهی قرارگاه حلب را به‌عهده گرفت. غفاری بعد از آن در سال ۱۳۹۴ فرمانده‌کل نیروهای مستشاری شد. حملات پهپادی به اسرائیل. مطبوعات اسرائیل اعلام کردند که اسرائیل در شب ۳ شهریور ۱۳۹۸ حمله‌ای را علیه سپاه قدس ایران که در حال آماده‌سازی برای عملیات علیه اسرائیل در روستای اکرابا در نزدیکی دمشق بودند، انجام داد. پس از آن، بنیامین نتانیاهو،
بودند، انجام داد. پس از آن، بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، مدعی شد که هدف از این حمله «نشان دادن این است که ایران در هیچ‌کجا دست نخورده نیست» سخنگوی ارتش اسرائیل اعلام کرد که با این حملات تلاش ایران برای انجام عملیات با پهپادهای انتحاری در داخل اسرائیل خنثی شده است. در پستی در اکس (توییتر سابق) فارسی نیروی دفاعی اسرائیل، فرماندهی این حمله را «سردار سرتیپ جواد غفاری» که مستقیماً تحت فرماندهی فرمانده سپاه قدس، قاسم سلیمانی بود انجام داده است. قاسم سلیمانی، فرمانده سپاه قدس و در رتبه بعدی جواد غفاری،
فرمانده سپاه قدس و در رتبه بعدی جواد غفاری، «فرمانده نیروهای ایرانی در سوریه» بود. دو نفر از اعضای حزب‌الله به نام‌های یاسر احمد دهر و حسن یوسف تحت عنوان تیم حمله در رتبه‌های پایین‌تر از آنها قرار داشتند. این دو تن از اعضای ارشد حزب‌الله و دو نفر دیگر که استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین در ایران آموزش دیده بودند، در شب ۳۱ مرداد تا ۱ شهریور سعی کردند پهپادهای انفجاری را از منطقه آرانا سوریه به داخل خاک اسرائیل پرتاب کنند و در مسیرشان مورد حمله قرار گرفتند. یک تلاش دیگر برای پرتاب نیز در ۲ شهریور ۱۳۹۸ انجام
تلاش دیگر برای پرتاب نیز در ۲ شهریور ۱۳۹۸ انجام گرفت. یاسر احمد و حسن یوسف که گفته می‌شد برای حمله به اسرائیل با هواپیماهای بدون سرنشین آماده می‌شدند نیز در حملات شب ۳ شهریور اسرائیل در نزدیکی دمشق کشته شدند. آویچای آدرایی، سخنگوی ارتش اسرائیل در توییتی که در حساب کاربری شخصی خود در توییتر منتشر کرد، گفت که جواد غفاری از نزدیک آموزش پرواز پهپاد دو عضو حزب‌الله لبنان را دنبال می‌کند. حمله به نیروهای آمریکایی. به گزارش ، غفاری شماری از حمله‌های صورت گرفته علیه آمریکا را از خاک سوریه انجام داده است که برخی
آمریکا را از خاک سوریه انجام داده است که برخی بسیار خطرناک بودند و می‌توانستند باعث جنگی ناخواسته در منطقه بشوند. مانند حمله روز ۲۰ اکتبر به نیروهای آمریکایی. انجام ترور در خارج از ایران. معاونت عملیات ویژه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در دوره غفاری، چند ترور ناموفق در خارج از کشور انجام داد که مهم‌ترین‌شان، توطئه ترور شهروندان اسرائیلی در خاک ترکیه بود. بنا به گزارش ایران اینترنشنال، به استناد از یک مقام ناشناس ارشد پیشین سپاه پاسداران، جواد غفاری، از فرماندهان نیروی قدس سپاه، در آبان‌ماه ۱۴۰۰ به ریاست
نیروی قدس سپاه، در آبان‌ماه ۱۴۰۰ به ریاست عملیات «ترکیه» گمارده شد. مقامات امنیتی همان موقع گفتند در ماه‌های ژوئن و ژوئیه، موساد، «سازمان اطلاعات و عملیات ویژهٔ اسرائیل» و همتایان محلی‌اش موفق شدند چندین حملهٔ ایران به غیرنظامیان اسرائیلی در استانبول را دفع کنند. گفته می‌شد مأموران ایرانی برای انتقام از ترور چندین افسر ارشد ایرانی که توسط اسرائیل انجام شده بود، آمادهٔ ربایش و ترور اسرائیلی‌ها در استانبول بودند. در گزارش نیز آمده که غفاری پس از بازگشت به ایران، به معاونت فرمانده سازمان اطلاعات و عملیات
ایران، به معاونت فرمانده سازمان اطلاعات و عملیات ویژهٔ سپاه پاسداران منصوب شد، و در این مقام شماری حمله‌های ناموفق علیه شهروندان اسرائیلی صورت داد. تحریم‌ها. غفاری در ۲۸ شهریور ۱۴۰۳ توسط وزارت خزانه داری آمریکا تحریم شد. او در آن زمان مسئول واحد ۴۰۰۰ سپاه پاسداران که معاونت ویژه سازمان اطلاعات سپاه است، بود. جواد غفاری که وزارت خزانه‌داری آمریکا نام اصلی او را «جواد غفار احدی» اعلام کرده، از زمان آغاز جنگ ۲۰۲۳ حماس و اسرائیل، توان خود واحد ۴۰۰۰ را در اختیار نیروهای موسوم به جبهه مقاومت در منطقه قرار دادند.
نیروهای موسوم به جبهه مقاومت در منطقه قرار دادند. او مسئول شبکه قاچاق سلاح به کرانه باختری بود که اوایل فروردین ماه ۱۴۰۳ ارتش اسرائیل وی را شناسایی کرد.
ترکی بن سعود آل کبیر شاهزاده عربستان سعودی بود و پسرعمو و داماد ملک عبدالعزیز (حاکم بین سال‌های ۱۹۳۲ تا ۱۹۵۳) و نتیجه شاهزاده سعود آل کبیر بود که اعدام او در تاریخ ۱۸ اکتبر ۲۰۱۶ در رسانه‌های دولتی عربستان رسماً اعلام شد. از زمان اعدام مشاعل بنت فهد آل سعود ۱۹ ساله که در سال ۱۹۷۷ اعدام شد، وی نخستین فردی از خانواده سلطنتی آل سعود بود که اعدام شده است. جرم و مجازات. این حادثه به اواخر ماه محرم سال ۱۴۳۴ هجری قمری (مصادف با ۱۳ دسامبر ۲۰۱۲ میلادی و ۲۳ آذر ۱۳۹۱ شمسی) بازمی‌گردد. پس از درگیری میان گروهی از جوانان
بازمی‌گردد. پس از درگیری میان گروهی از جوانان مسلح به اسلحه‌های کلاشینکف ۴۷ و کرینکوف ۷۴ رخ داد. در نتیجهٔ این درگیری تیراندازی شدیدی صورت گرفت که به کشته شدن عادل المحیمید و زخمی شدن فرد دیگری به نام عبدالرحمن التمیمی انجامید. ترکی بن سعود از این که متوجه شده بود مقتول دوست او بوده است شک زده شده بود. ترکی با خودروی لکسوس کاملاً دودی‌شده خود به همراه دو خودرو دیگر به منطقه الثمامه آمده بود. یکی از دوستانش در یکی از این خودروها که از نوع جیپ چروکی بود و بعداً در این حادثه کشته شد حضور داشت. همزمان با
و بعداً در این حادثه کشته شد حضور داشت. همزمان با رسیدن‌شان به مقصد درگیری میان گروهی از جوانان رخ داد و هنگامی که دوستش عادل از خودرو پیاده شد تا ماجرا را پیگیری کند ترکی با اسلحه نورینکو ۹ میلی‌متری شلیک کرد. گلوله به‌طور تصادفی به عادل اصابت کرد و او را کشت. سپس گلوله به عبدالرحمن التمیمی که پشت عادل ایستاده بود برخورد کرد و باعث جراحت شدید او در سر شد. عبدالرحمن به بیمارستان منتقل شد. پلیس برخی از افرادی که هنگام وقوع حادثه حضور داشتند را بازداشت کرد. زمانی که ترکی متوجه شد که دوستش را کشته است دچار
زمانی که ترکی متوجه شد که دوستش را کشته است دچار شوک شد و روی زمین افتاد. او به پلیس اعتراف کرد که مسئول این حادثه بوده است. شاهزاده ترکی به همراه گروهی از افراد درگیر بازداشت شدند. برخی از آن‌ها پس از محکومیت به جرایم عمومی مانند حمل سلاح آزاد شدند. اعدام. چند ساعت پیش از اجرای حکم ترکی آل کبیر با دوستان و خانواده خود دیدار کرد. او در انتظار اعدام تا نماز صبح وقت خود را به دعا و قرائت قرآن سپری کرد. حوالی ساعت ۷ صبح رئیس زندان او را به مکانی برد که قرار بود وصیت‌نامه‌اش را بنویسد. پس از وضو در ساعت ۱۱ صبح
وصیت‌نامه‌اش را بنویسد. پس از وضو در ساعت ۱۱ صبح به مسجد منتقل شد. در ساعت پایانی قبل از اعدام پدر ترکی تلاش کرد تا پدر مقتول را متقاعد کند که او را ببخشد و دیه را بپذیرد. با این حال پدر مقتول پیشنهاد دیه را رد کرد و از بخشیدن قاتل پسرش خودداری کرد. بنابراین اعدام بلافاصله پس از نماز عصر در ساعت ۴:۱۳ بعدازظهر انجام شد. اعدام ترکی آل کبیر گفتگوهای گسترده‌ای را در شبکه‌های اجتماعی عربستان به راه انداخت. کاربران از سراسر کشور تصمیم مقامات سعودی برای برخورد برابر با او مانند هر شهروند دیگر سعودی را ستودند. =
با او مانند هر شهروند دیگر سعودی را ستودند. = پانویس =
جاوید اقبال (1924-۲۰۱۵) فیلسوف و قاضی اهل پاکستان است. قاضی ارشد دادگاه عالی پاکستان و در سطح بین المللی به دلیل انتشارات تحسین برانگیز خود در مورد فلسفه حقوق و فلسفه نوین اسلامی در مجلات بین المللی و ملی شناخته شده بود. او فرزند شاعر و فیلسوف محمد اقبال بود. جاوید کتاب های مختلفی در مورد جنبش ملی گرایی و ایدئولوژی سیاسی پاکستان تالیف کرد. جاوید به غیر از فلسفه، شغل پرباری در قوه قضاییه پاکستان داشت و پیش از ارتقاء به دادگاه عالی، رئیس سابق دادگاه عالی لاهور بود. زندگی. جاوید اقبال در سیالکوت، پنجاب، هند
بود. زندگی. جاوید اقبال در سیالکوت، پنجاب، هند بریتانیا در 5 اکتبر 1924 از علامه محمد اقبال و همسر دومش سردار بیگم به دنیا آمد. مادرش در 11 سالگی و پدرش در 14 سالگی در سال 1938 درگذشتند. جاوید مدرک لیسانس در سال 1944 از کالج دولتی لاهور. مدرک کارشناسی ارشد در زبان انگلیسی و مدرک کارشناسی ارشد در فلسفه (دارنده مدال طلا) در سال 1948; مدرک دکترای فلسفه در سال 1954 از دانشگاه کمبریج، انگلستان. و وکیل دادگستری لندن، در سال 1956. او مدرک دکترای افتخاری را از دانشگاه ویلانوا، ایالات متحده، و دانشگاه سلجوقی در
ویلانوا، ایالات متحده، و دانشگاه سلجوقی در اردن دریافت کرده است. مسیر شغلی. جاوید به عنوان وکیل در دادگاه عالی لاهور شروع به کار کرد و بعداً در سال 1971 قاضی و سپس رئیس دادگاه شد. او همچنین قاضی دادگاه عالی پاکستان و عضو منتخب مجلس سنای پاکستان (مجلس علیا) بود. او مقالاتی در زمینه اندیشه سیاسی اسلامی، ایدئولوژی سیاسی در پاکستان و فلسفه پدرش محمد اقبال منتشر کرد که در مجلات داخلی و بین المللی به چاپ رسیده است. در سالهای 1960-1962 و در سال 1977 نماینده پاکستان در مجمع عمومی سازمان ملل متحد بود. او از دوره
در مجمع عمومی سازمان ملل متحد بود. او از دوره حکومت ژنرال ضیاء الحق به نفع اصلاحات در قوانین پاکستان استدلال کرد. جاوید اقبال در انتخابات عمومی سال 1970 پاکستان با ذوالفقار علی بوتو رقابت کرد، اما در نهایت تصمیم گرفت سیاست را ترک کند و پیشنهاد بوتو برای پیوستن به حزب خلق پاکستان را رد کرد. او با نصیره اقبال، قاضی بازنشسته دادگاه عالی لاهور ازدواج کرده بود.
مشاعل بنت فهد آل سعود (۱۹۵۸ – ۱۵ ژوئیه ۱۹۷۷؛ عربی: الأمیرة مشاعل بنت فهد بن محمد بن عبدالعزیز آل سعود) یکی از اعضای خاندان سلطنتی آل سعود بود که در سال ۱۹۷۷ در سن ۱۹ سالگی به اتهام ارتکاب زنا با تیرباران اعدام شد. او دختر شاهزاده فهد بن محمد و نوه شاهزاده محمد بن عبدالعزیز بود. شاهزاده محمد بن عبدالعزیز یکی از پسران ملک عبدالعزیز بنیان‌گذار عربستان سعودی و برادر بزرگ‌تر و تنها برادر تنی ملک خالد است. خانواده مشاعل به درخواست مشاعل او را برای تحصیل به بیروت در لبنان فرستادند. در آنجا او عاشق مردی به نام خالد
لبنان فرستادند. در آنجا او عاشق مردی به نام خالد الشاعر محلحل شد که برادرزاده علی حسن الشاعر سفیر عربستان در لبنان بود و با او رابطه‌ای عاشقانه برقرار کرد. پس از بازگشت آن‌ها به عربستان سعودی مشخص شد که آن‌ها بارها به‌طور پنهانی با یکدیگر ملاقات کرده‌اند و به همین دلیل اتهام زنا علیه آن‌ها مطرح شد. مشاعل تلاش کرد تا به دروغ نشان دهد که غرق شده است و سپس هنگام تلاش برای فرار از عربستان به همراه خالد دستگیر شد. او با لباس مبدل مردانه در فرودگاه جده سعی داشت از کشور خارج شود؛ اما یکی از مأموران گذرنامه او را
کشور خارج شود؛ اما یکی از مأموران گذرنامه او را شناسایی کرد. او پس از دستگیری به خانواده‌اش بازگردانده شد. طبق قوانین شریعت که در عربستان سعودی حاکم بود شخص تنها در صورتی می‌تواند به زنا محکوم شود که چهار مرد بالغ به وقوع عمل زنا شهادت دهند یا خود فرد به صراحت به این جرم اعتراف کند و در دادگاه جمله «من زنا کرده‌ام» را چهار بار پشت سر هم تکرار کند. خانواده مشاعل او را ترغیب کردند که اعتراف نکند و تنها وعده دهد که دیگر معشوقه خود را ملاقات نخواهد کرد. با این حال او پس از بازگشت به دادگاه اعتراف خود را تکرار
حال او پس از بازگشت به دادگاه اعتراف خود را تکرار کرد و چهار بار گفت: «من زنا کرده‌ام. من زنا کرده‌ام. من زنا کرده‌ام. من زنا کرده‌ام.» در تاریخ ۱۵ ژوئیه ۱۹۷۷ مشاعل و خالد در کنار ساختمان ملکه در پارکی در شهر جده به صورت علنی اعدام شدند. مشاعل چشم‌بند زده و مجبور به زانو زدن شد و بر اساس دستور صریح پدربزرگش یکی از اعضای ارشد خاندان سلطنتی به دلیل بی‌اعتباری‌ای که برای خانواده‌اش به بار آورده بود اعدام شد. پس از اینکه خالد مجبور شد شاهد اعدام مشاعل باشد با شمشیر گردن زده شد. باور بر این است که این کار توسط
گردن زده شد. باور بر این است که این کار توسط یکی از بستگان مرد مشاعل و نه به دست یک جلاد حرفه‌ای انجام شده است. برای جدا کردن سر او به پنج ضربه نیاز شد. هر دو اعدام در نزدیکی کاخ سلطنتی در جده و نه در میدان تاریخی الدیرة که مکانی است که معمولاً محکومان به مرگ در عربستان سعودی در آنجا اعدام می‌شوند انجام شد. مستند مرگ یک شاهزاده. آنتونی توماس تهیه‌کننده مستقل فیلم به عربستان سعودی سفر کرد و با افراد متعددی دربارهٔ داستان مشاعل مصاحبه کرد. او با روایت‌های متناقضی مواجه شد که بعدها موضوع یک مستند بریتانیایی
مواجه شد که بعدها موضوع یک مستند بریتانیایی با عنوان مرگ یک شاهدخت شد. این فیلم قرار بود در تاریخ ۹ آوریل ۱۹۸۰ از شبکه تلویزیونی آی‌تی‌وی در بریتانیا پخش شود و یک ماه بعد از شبکه تلویزیونی عمومی پی‌بی‌اس در ایالات متحده نمایش داده شود. هر دو پخش با اعتراضات شدید روبرو شدند که به دنبال آن فشارهای دیپلماتیک، اقتصادی و سیاسی قوی از سوی عربستان سعودی برای لغو این پخش‌ها اعمال شد. ملک خالد پس از ناکامی در لغو پخش فیلم در بریتانیا سفیر بریتانیا را از عربستان سعودی اخراج کرد. در ماه مه ۱۹۸۰ توجه‌ها به شبکه
سعودی اخراج کرد. در ماه مه ۱۹۸۰ توجه‌ها به شبکه پی‌بی‌اس جلب شد که مقامات این شبکه تحت فشار فزاینده‌ای از سوی شرکت‌ها و سیاستمداران قرار گرفتند. یکی از حامیان اصلی پی‌بی‌اس شرکت موبیل اویل یک آگهی تمام‌صفحه در بخش سرمقاله روزنامه نیویورک تایمز منتشر کرد که با این فیلم مخالفت کرده و اعلام کرد که پخش آن روابط آمریکا و عربستان سعودی را به خطر می‌اندازد. پس از مدتی تأخیر این فیلم در تاریخ ۱۲ مه ۱۹۸۰ در شبکه پی‌بی‌اس در بیشتر ایالت‌های آمریکا پخش شد. اگرچه برخی از ایستگاه‌های پی‌بی‌اس از پخش آن خودداری کردند.
از ایستگاه‌های پی‌بی‌اس از پخش آن خودداری کردند. برای مثال در ایالت کارولینای جنوبی شبکه وابسته به پی‌بی‌اس نمایش این فیلم را لغو کرد. این تصمیم تحت تأثیر این واقعیت بود که جان سی. وست، سفیر وقت آمریکا در عربستان سعودی پیش‌تر فرماندار این ایالت بود. در سال ۲۰۰۵، شبکه پی‌بی‌اس فیلم مرگ یک شاهدخت را در برنامه خط مقدم به مناسبت بیست و پنجمین سالگرد پخش اصلی نمایش داد. گفته می‌شود که ملک خالد مبلغ ۱۱ میلیون دلار به شبکه پیشنهاد داده بود تا پخش فیلم را متوقف کند. طبق گفته کارگردان آنتونی توماس دادگاه رسمی صورت
طبق گفته کارگردان آنتونی توماس دادگاه رسمی صورت نگرفته و اعدام نیز جنبه رسمی و قضایی و قانونی نداشته است: دیوید فانینگ نویسنده و تهیه‌کننده اجرایی مرگ یک شاهدخت افزود: توماس بیان کرد که قتل ناموسی و نه بر اساس قوانین اسلامی بوده است. رضا علی سید از Dawn نوشت که «احتمالاً» مرگ او فقط به دلیل «آلوده کردن نام و اعتبار خانوادگی» رخ داده است. لورا وایلدنتال، نویسنده کتاب The Language of Human Rights in West Germany این رویداد را به‌عنوان یک قتل ناموسی توصیف کرده است.
گرگ خزر (نام علمی: Canis lupus campestris) که به عنوان گرگ استپ نیز شناخته می‌شود، یک زیرگونه گرگ و بومی پیرامون دریای خزر، استپهای مناطق قفقاز، بخش پایین منطقه ولگا، قزاقستان جنوبی تا میانه‌های رود امبا و مناطق استپی بخش پایین اروپایی کشورهای پساشوروی است. این گرگ ممکن است در شمال افغانستان و ایران و احتمالاً مناطق استپی دوردست رومانی، مجارستان و دیگر نواحی اروپای شرقی نیز یافت شود. مطالعات نشان داده‌اند که این گرگ میزبان هاری است. به دلیل نزدیکی زیاد آن به انسان‌ها و حیوانات خانگی، نیاز به یک واکسن معتبر
انسان‌ها و حیوانات خانگی، نیاز به یک واکسن معتبر بسیار بالا است. Rueness "et al." (2014) نشان دادند که گرگ‌ها در رشته‌کوه قفقاز، متعلق به زیرگونه فرضی قفقازی "C. l. cubanensis", از نظر ژنتیکی به اندازه کافی متمایز نیستند که به عنوان یک زیرگونه در نظر گرفته شوند، اما ممکن است نماینده یک بوم‌ریخت‌شناسی محلی (جمعیت) از "C. l. lupus" باشند. در قزاقستان، روستاییان گاهی گرگ‌ها را تغذیه می‌کنند و از آنها به عنوان «سگ‌های نگهبان» استفاده می‌کنند. ظاهر. این گرگ دارای اندازه متوسطی بوده و وزن آن ۳۵–۴۰ کیلوگرم (۷۷–۸۸
اندازه متوسطی بوده و وزن آن ۳۵–۴۰ کیلوگرم (۷۷–۸۸ پوند) است، بنابراین کمی کوچک‌تر از گرگ اوراسیا می‌باشد و خز آن کمتر، زبرتر و کوتاه‌تر است. پهلوهای آن خاکستری روشن است و پشت آن خاکستری زنگ‌زده یا قهوه‌ای مایل به تیره با مخلوطی قوی از موهای سیاه است. موهای محافظ در جدوگاه معمولاً از ۷۰–۷۵ میلی‌متر بیشتر نمی‌شود. خز گرگ‌های استپی در آسیای میانه و قزاقستان تمایل به داشتن رنگ‌های مایل به قرمز بیشتری دارد. دم آن فاقد خز کافی است. جمجمه آن ۲۲۴–۲۷۲ میلی‌متر طول و ۱۲۸–۱۵۲ میلی‌متر عرض دارد. گرگ‌های خزر گاهی کشتار
۱۲۸–۱۵۲ میلی‌متر عرض دارد. گرگ‌های خزر گاهی کشتار اضافه فک خزری را انجام می‌دهند.
فلوس ( "Fiore")؛ یک شرکت ایتالیایی است که در سال ۱۹۶۲ میلادی در مرانو تأسیس شد و متخصص در سیستم‌های روشنایی است. تاریخچه. زمانی که دینو گاوینا و چزاره کاسینا با آرتورو آیزنکیل (واردکنندۀ یک پوشش پلیمری نوآورانۀ تولید شده در ایالات متحدۀ آمریکا)، آغاز به همکاری کردند، این شرکت در مرانو به عنوان آزمایشگاهی کوچک متولد شد؛ که در آن مواد جدید، و تحقیقات سبک و عملکردی نوین آزمایش می‌شدند. در همان سال‌های نخست، این شرکت در ایتالیا و متعاقباً در سایر نقاط جهان، عمدتاً به لطف طراحان مهمی که آن را از ابتدا تا
عمدتاً به لطف طراحان مهمی که آن را از ابتدا تا موزه‌های بین‌المللی در سراسر جهان همراهی کردند، به‌ ویژه موزهٔ هنر مدرن در نیویورک، شناخته شد: برادران کاستیلیونی، پیر جاکومو و آکیله و همینطور توبیا اسکارپا. فلوس نه تنها به دلیل نوآوری‌های سبکی خود، بلکه به دلیل معرفی موادی که تا آن زمان در فعالیت‌های تولیدی مورد توجه قرار نمی‌گرفتند، مانند پیله (شفیره) که فقط به عنوان مادۀ بسته‌بندی استفاده می‌شد، برجسته بود. در سال ۱۹۶۴ میلادی، زمانی که دفتر مرکزی به بوتسو، در استان برشا منتقل شد، سرجو گاندینی ابتدا به
در استان برشا منتقل شد، سرجو گاندینی ابتدا به عنوان عضو هیئت‌ مدیره و سپس به عنوان مدیر عامل تا زمانی که در سال ۱۹۹۹ میلادی به ریاست شرکت رسید، به فلوس پیوست. دهۀ هفتاد میلادی سال‌های جوشش خلاقانه و کارآفرینی بزرگ برای فلوس بود. این شرکت رشد زیادی را تجربه کرد و اولین شعبۀ خود را در آلمان افتتاح کرد. در سال ۱۹۷۴ میلادی آرته‌لوچه (یک شرکت روشنایی تاریخی ایتالیایی) را خریداری کرد و در نتیجه چندین مدل طراحی شده توسط جینو سارفاتی (بنیانگذار آرته‌لوچه در سال ۱۹۳۶ میلادی) نیز تبدیل به بخشی از طیف محصولات فلوس
میلادی) نیز تبدیل به بخشی از طیف محصولات فلوس شدند. در سال ۱۹۷۹ میلادی، با چراغ معلق "پارانتزی" توسط آکیله کاستیلیونی و پیو مانتسو، فلوس اولین جایزۀ پرگار طلای خود را از انجمن طراحی صنعتی (آ‌دی‌ای) دریافت کرد. در دهۀ هشتاد میلادی، فلوس با فرم‌ها و مواد جدید تحربیاتی نمود و یک همکاری انحصاری طولانی را با فیلیپ استارک آغاز کرد که منجر به یک سری موفقیت‌های بین‌المللی شد (مانند: "آرا" و "میس سیسی"). همچنین چندین همکاری طولانی مدت با دیگر طراحان مشهور جهان وجود داشت. از میان بسیاری می‌توان آنتونیو چیتریو، جاسپر
از میان بسیاری می‌توان آنتونیو چیتریو، جاسپر موریسون، مارک نیوسون و کنستانتین گرچیچ را به خاطر آورد. در دهۀ نود میلادی، فلوس، «لایت کُنترکت» را به عنوان یک شرکت "اسپین-آف" تأسیس کرد، یک بخش تخصصی در تولید محصولات حرفه‌ای و سیستم‌های روشنایی برای فضاهای تجاری بزرگ. در سال ۱۹۹۴ میلادی او دومین جایزۀ پرگار طلا را به لطف "دراپ۲" توسط مارک سدلر دریافت کرد، پس از آن جایزۀ سوم را در سال ۱۹۹۵ میلادی و چهارمین جایزه را در سال ۲۰۰۱ میلادی به لطف محصول "می دی" توسط کنستانتین گرچیچ به دست آورد. در سال ۲۰۰۵ میلادی،
کنستانتین گرچیچ به دست آورد. در سال ۲۰۰۵ میلادی، فلوس، شرکت آنتارس، یک شرکت اسپانیایی تولید لوازم روشنایی برای معماری (که اکنون با نام «فلوس آرکیتکچورال» شناخته می‌شود) را خریداری کرد. در سال ۲۰۰۷ میلادی فلوس «پروفشنال اسپیس» را در میلان افتتاح کرد تا به معماران و طراحان اجازه دهد تا به‌ طور مستقیم ویژگی‌های عملکرد و نور محصولات مختلف شرکت را تجربه کنند. این شرکت که یکی از اعضای عادی انجمن تجاری ایتالیا آلتا گاما است، اولین ۵۰ سالگی خود را در سال ۲۰۱۲ میلادی در کاخ دائمی (پالاتسو دلا پرماننته) در میلان، به