payamvha/North_RAG huggingface dataset:
رتبهٔ "اپونتاتو" ارتقا یافت و به ایستگاه آلاسیو اعزام شد. وری در ۱۳ دسامبر ۱۹۳۸، هنگام خدمت در لایوگلیا، ساونا، طی درگیری شبانه با یک جنایتکار خطرناک به شدت زخمی شد و جان سپرد. به پاس این عملیات، پس از مرگ با مدال طلای شجاعت نظامی توسط فرمان ۱۸ اوت ۱۹۳۹ تجلیل شد.
آنجلو واسالو (; – ) سیاستمدار ایتالیایی بود که به عنوان شهردار پولیکا خدمت می‌کرد. او در سال ۲۰۱۰ به قتل رسید. زندگی‌نامه. فعالیت سیاسی. آنجلو واسالو شهردار پولیکا در سه دوره بود (۱۹۹۵–۱۹۹۹، ۱۹۹۹–۲۰۰۴ و ۲۰۰۵–۲۰۱۰). در سال ۲۰۱۰ برای دوره چهارم نامزد شد و به عنوان تنها نامزد، در ۳۰ مارس با ۱۰۰٪ آرای معتبر و مشارکت ۷۶٫۵۵٪ از واجدان شرایط (۱۲۸۶ رای از ۱۶۸۰ واجد شرایط، با ۳۹۴ رای نامعتبر شامل سفید) انتخاب شد. مشارکت‌کنندگان ۷۲٫۴٪ از واجدان شرایط بودند. او از اعضای PD بود و پیشتر نیز به عنوان عضو شورای استانی
PD بود و پیشتر نیز به عنوان عضو شورای استانی سالرنو از حزب La Margherita فعالیت می‌کرد. علاوه بر سمت شهرداری، او رئیس جامعه پارک، مرجع مشورتی و پیشنهاددهنده پارک ملی چیِلنتو، واله دی دِیانو و آلبورنی نیز بود. او به عنوان «شهردار ماهیگیر» شناخته می‌شد و در سیاست به دلیل گرایش قوی به محیط زیست متمایز بود. واسالو که شهرداری‌اش محل مطالعات رژیم‌های غذایی مدیترانه‌ای بود (دانشمندان مطالعه "Seven Countries Study" مانند انسل کیز، جریمایا استاملر، فلامینیو فیدانزا و مارتتی کاروونن تابستان‌ها در Pioppi اقامت
و مارتتی کاروونن تابستان‌ها در Pioppi اقامت داشتند)، در ۲۰۰۷ پیشنهاد ثبت رژیم غذایی مدیترانه‌ای در میراث فرهنگی ناملموس بشر را مطرح کرد. پس از سه سال مذاکره، این نامزدی در ۱۶ نوامبر ۲۰۱۰ توسط یونسکو تأیید شد. هیئت ایتالیایی در کنیا این تقدیرنامه را به واسالو اختصاص داد و باعث شور و احساس همدردی نمایندگان بین‌المللی شد. قتل. شب ۵ سپتامبر ۲۰۱۰، حوالی ساعت ۲۲:۱۵ در اکیارولی، هنگام بازگشت به خانه با خودرو آئودی A4 Avant، واسالو توسط ۹ گلوله هدف قرار گرفت که ۷ گلوله به هدف خورد. منشأ این حمله ناشناخته بود، اما
به هدف خورد. منشأ این حمله ناشناخته بود، اما دادستان لوئیجی روکّو احتمال داد که این اقدام توسط کامورا برای مجازات یک نماینده نهادهای دولتی که در برابر فعالیت‌های غیرقانونی مقاومت کرده بود، انجام شده باشد. ارتباط احتمالی به اقدامات محیط‌زیستی واسالو بود که مانع کنترل بندر تفریحی توسط کامورا و تجارت غیرقانونی مواد مخدر می‌شد. مرگ. در ۵ سپتامبر ۲۰۱۰، واسالو در شهر زادگاهش اکیارولی در ساعت حدود ۲۲:۱۵ توسط فرد یا افرادی ناشناس با **نه گلوله** به قتل رسید. وی از خود یک همسر و دو فرزند به جای گذاشت. میراث. فیلم
خود یک همسر و دو فرزند به جای گذاشت. میراث. فیلم "شهردار ماهی‌گیر" ("Il sindaco pescatore"، ۲۰۱۶) به طور آزاد بر اساس داستان زندگی واسالو ساخته شده است.
میشلِ رِچ (متولد ۱۲ دسامبر ۱۹۸۳) که بیشتر با نام هنری زِروکالکار معروف است، یک کارتونیست ایتالیایی است. نام مستعار او «Zero Limescale» است، از یک آهنگ تبلیغاتی تلویزیونی ایتالیایی درباره محصولی برای از بین بردن رسوب الهام گرفته شده و زمانی انتخاب شد که می‌خواست به سرعت برای شرکت در یک بحث اینترنتی یک لقب داشته باشد. تا سال ۲۰۱۹، کتاب‌های او بیش از یک میلیون نسخه فروش رفته‌اند. آثار او همچنین به رسانه‌های دیگر نیز منتقل شده‌اند، از جمله فیلم زنده سال ۲۰۱۸ با عنوان «پیشگویی آرمادیلو» که بر اساس رمان گرافیکی
عنوان «پیشگویی آرمادیلو» که بر اساس رمان گرافیکی با همین نام در سال ۲۰۱۱ ساخته شده است، و سریال‌های انیمیشنی نتفلیکس «اشک‌ها بر روی خط نقطه‌چین» (۲۰۲۱) و «این دنیا نمی‌تواند مرا نابود کند» (۲۰۲۳) که در هر دو سریال خودش نیز نقش‌آفرینی کرده است. زندگینامه. اوایل زندگی. میشل رِچ در شهر کورتونا، ایتالیا به دنیا آمد. پدرش اهل رم و مادرش اهل فرانسه است. او در فرانسه بزرگ شد و سپس به رم نقل مکان کرد، جایی که در منطقه ربیبیا-پونته مامولو تحصیل کرد و از دبیرستان فرانسوی شاتوبریان فارغ‌التحصیل شد. این مسیر رشد و
فرانسوی شاتوبریان فارغ‌التحصیل شد. این مسیر رشد و تحصیل، ترکیبی جذاب از فرهنگ‌های مختلف را در زندگی او شکل داد و به آثار هنری‌اش رنگ و بویی خاص بخشید. اوایل کار (۲۰۰۳–۲۰۱۲). در سال ۲۰۰۳، زمانی که فقط ۲۰ سال داشت، رِچ به عنوان تصویرگر برای نشریاتی همچون لیبراتزیونه، کارتا، لا رپوبلیکا و چندین نشریه دیگر شروع به کار کرد. در همین دوره، یک وب‌کمیک به نام Safe Inside برای زودا کامیکس، بخش آنلاین دی‌سی کامیکس، نوشت و طراحی کرد. او در سال ۲۰۰۴ نیز یک کمیک درباره اجلاس جی ۸ جنوا که سه سال قبل برگزار شده بود، خلق
اجلاس جی ۸ جنوا که سه سال قبل برگزار شده بود، خلق کرد. زروکالکار اولین رُمان گرافیکی خود را در اکتبر ۲۰۱۱ با عنوان «پیشگویی آرمادیلو» منتشر کرد و در نوامبر همان سال وب‌سایت zerocalcare.it را راه‌اندازی کرد که در آن کمیک‌های خودزندگینامه‌ای را منتشر می‌کرد. در سپتامبر ۲۰۱۲، این وبلاگ جایزه ماکیانرا را به عنوان «بهترین طراح-کارتونیست» دریافت کرد و همچنین جایزه گرن گوئینیگی را در جشنواره لوکا کامیکس برای بهترین داستان کوتاه با اثر «پیشگویی آرمادیلو» به دست آورد. حرفه (۲۰۱۳–تاکنون). در اکتبر ۲۰۱۴، رِچ برای
آورد. حرفه (۲۰۱۳–تاکنون). در اکتبر ۲۰۱۴، رِچ برای کمیک‌های «نگهبانان کهکشان» مارول یک جلد متنوع طراحی کرد که در لوکا کامیکس توسط بخش ایتالیایی پانینی کامیکس منتشر شد. در آوریل ۲۰۱۶، چهارمین رُمان تصویری او به نام «» منتشر شد. این اثر که قبلاً در مجله اینترناسیوناله منتشر شده بود، به درگیری میان کردها و داعش می‌پردازد. «کوبانه کالینگ» جایزه میکلوزی را به عنوان بهترین کارتونیست در جشنواره ناپل کسب کرد. در مهر همان سال، فیلمی بر اساس «پیشگویی آرمادیلو» با همکاری فاندانگو و رای سینما وارد فاز تولید شد. و
همکاری فاندانگو و رای سینما وارد فاز تولید شد. و زروکالکار یکی از چهار فیلمنامه‌نویس این فیلم بود. در ۱۴ ژانویه ۲۰۱۸، مجله یک کمیک کوتاه از زروکالکار با عنوان "Questa non è una partita a bocce" منتشر کرد که به رشد جنبش‌های نئو-فاشیست در ایتالیا می‌پرداخت. در همان سال، زروکالکار به دنبال انتشار انگلیسی کتاب کوبانی کالینگ، برای شرکت در جشنواره سان دیگو کامیک-کان دعوت شد، اما به دلیل سفرهایش که الهام‌بخش این کتاب بود، ویزای آمریکا را در آخرین لحظات دریافت کرد. در ۳ سپتامبر ۲۰۱۸، فیلم «پیشگویی آرمادیلو» بر
در ۳ سپتامبر ۲۰۱۸، فیلم «پیشگویی آرمادیلو» بر اساس کمیک هم‌نام زروکالکار منتشر شد. در نوامبر همان سال، موزه ماکسی در رم نمایشگاهی از آثار زروکالکار با عنوان «زروکالکار. حفر گودال‌ها، تغذیه تمساح‌ها» برگزار کرد که تا مارس ۲۰۱۹ ادامه داشت. در همان ماه، اقتباسی از نمایشنامه رُمان تصویری «کوبانه کالینگ: سلامی از شمال سوریه» در تئاتر شهر به نمایش درآمد و در فصل تئاتر ۲۰۱۹/۲۰۲۰ نیز به اجرا درآمد. در سال ۲۰۲۰، زروکالکار به ویژه با پخش انیمیشن‌های کوتاه «قرنطینه ربیبیا» در برنامه Propaganda Live در دوران قرنطینه
در برنامه Propaganda Live در دوران قرنطینه کووید-۱۹، مورد توجه قرار گرفت. او همچنین جلدهای ویژه‌ای برای مینی‌سری کمیک مارول «کارنِیج مطلق» که فقط در ایتالیا منتشر شد، طراحی کرد و مقدمه‌ای بر نسخه ایتالیایی کمیک ترنسجندر «ترانزیتو» نوشت که در مارس ۲۰۲۰ در ایتالیا منتشر شد. در ۲۱ دسامبر ۲۰۲۰، زروکالکار اعلام کرد که قصد ساخت یک سریال انیمیشنی برای نتفلیکس را دارد که عنوان آن «» است. ده ماه بعد، در ۸ اکتبر ۲۰۲۱، نتفلیکس تریلر معرفی این سریال را منتشر کرد و اعلام نمود که تاریخ پخش آن ۱۷ نوامبر ۲۰۲۱ خواهد بود.
نمود که تاریخ پخش آن ۱۷ نوامبر ۲۰۲۱ خواهد بود. این سریال ده روز پیش از آن، در ۱۸ اکتبر، در جشنواره فیلم رم رونمایی شد. در ۱۶ نوامبر، ناشر Ablaze اعلام کرد که ترجمه انگلیسی سه رمان تصویری نخست زروکالکار یعنی «پیشگویی آرمادیلو» (۲۰۱۱)، «شاخک‌ها در گلوی من» (۲۰۱۲) و «اسمم را فراموش کن» (۲۰۱۴) منتشر خواهد شد. سریال «بریدن از روی نقطه چین» در همان ۱۷ نوامبر در نتفلیکس در دسترس قرار گرفت و نقدهای اولیه مثبت بود. پس از آن، سری انیمیشنی جدیدی با همان تیم تولید، تحت عنوان «» در ۹ ژوئن ۲۰۲۳ منتشر شد. در تاریخ ۴
تحت عنوان «» در ۹ ژوئن ۲۰۲۳ منتشر شد. در تاریخ ۴ اکتبر ۲۰۲۲، رِک رمان گرافیکی جدید خود با عنوان «No Sleep till Shengal» را به زبان ایتالیایی منتشر کرد. موضوع این اثر بر ظلم و آزار یزیدی‌ها در عراق تمرکز دارد. جوایز و نامزدی‌ها. جوایز نامزدی‌ها
لوئیجی راتزا (۱۲ دسامبر ۱۸۹۲– ۷ آگوست ۱۹۳۵) روزنامه‌نگار،‌ فعال اتحادیه‌های صنفی و سیاستمدار فاشیست ایتالیایی و عضو حزب ملی فاشیست بود، که در دوران رژیم آنها، چندین سمت مهم را برعهده داشت.، و زمانی که به عنوان وزیر امور عمومی خدمت می‌کرد، در سانحه‌ای هوایی در قاهره درگذشت. سال‌های نخستین و تحصیلات. راتزا در ۱۲ دسامبر ۱۸۹۲ در مونته‌لئونه دی کالابریا متولد شد. والدین او لئون و کارملا دِ لوکا بودند و راتزا بزرگترین برادر از سه برادر (دومنیکو و جوزپه) بود. وی در سال ۱۹۱۲ با گرفتن مدرک دیپلم از دبیرستان
وی در سال ۱۹۱۲ با گرفتن مدرک دیپلم از دبیرستان فازغ‌التحصیل شد و بعداً مدرک حقوق خود را از دانشگاه‌های میلان دریافت کرد. دوران کار. رزا در سال ۱۹۱۲ به آپولیا نقل مکان کرد و به سازمان اتحادیه‌های کارگری دهقانان، ابتدا در لچه و سپس در کوراتو، مونوپولی و چرینیولا، پیوست. او چندین روزنامه تأسیس کرد و آنها را مدیریت نمود، مانند «ایل تریبونو سالننتینو» ("Il Tribuno Salentino")، «بازخیز»‌ ("Il Risorgimento") و «لا راجونه» ("La Ragione"). در آوریل ۱۹۱۴، پس از یک اعتصاب عمومی خشونت‌آمیز، به میلان گریخت و در آنجا
اعتصاب عمومی خشونت‌آمیز، به میلان گریخت و در آنجا مخفیانه به کار خود برای اتحادیه سندیکای ایتالیا ادامه داد. بین سال‌های ۱۹۱۴ تا ۱۹۱۹ وی سردبیر روزنامه «مردم ایتالیا» ("Il Popolo d'Italia") بود. از سال ۱۹۱۴ تا ۱۹۱۶ عضو کمیته مرکزی و سپس دبیر اقدام انقلابی فاشیست‌های ایتالیا بود. در ۲۳ مارس ۱۹۱۹، او به عنوان دبیر گروه فاشیست در ترنتینو منصوب شد. او در راهپیمایی رم در سال ۱۹۲۲ شرکت کرد. راتزا به سازمان اتحادیه‌های کارگری فاشیستی ادموندو روسونی پیوست و به سمت منشی آن منصوب شد. در سال ۱۹۲۳، او به عنوان منشی
منشی آن منصوب شد. در سال ۱۹۲۳، او به عنوان منشی فدراسیون محلی اتحادیه‌های کارگری فاشیست در میلان منصوب شد و همزمان به عنوان معاون دبیرکل آن نیز منصوب گردید. در سال ۱۹۲۴، او به عنوان نماینده از توسکانی انتخاب شد. روسونی، راتزا را به عنوان دبیر اتحادیه ملی کشاورزی فاشیست منصوب کرد، سمتی که تا سال ۱۹۳۲ در اختیار داشت. سپس او به عضویت شورای عالی فاشیست درآمد. در سال ۱۹۳۰، رزا به عنوان اولین کمیسر کمیساریای تازه تأسیس مهاجرت و استعمار داخلی منصوب شد و تا سال ۱۹۳۳ در این سمت باقی ماند. سپس در ژانویه ۱۹۳۵ به
۱۹۳۳ در این سمت باقی ماند. سپس در ژانویه ۱۹۳۵ به عنوان وزیر امور عمومی کابینه موسولینی منصوب شد، اما به دلیل مرگش در اوت همان سال، دوره تصدی کوتاهی داشت. مرگ و تشییع‌جنازه. راتزا در ۷ آگوست ۱۹۳۵ توسط بنیتو موسولینی برای مأموریتی به شرق آفریقا فرستاده شد. هواپیما که از گیدونیا به مقصد اسمره در اریتره پرواز کرده بود، یک شب در قاهره توقف کرد. صبح روز ۷ آگوست ۱۹۳۵، ده دقیقه پس از برخاستن، انفجاری باعث سقوط هواپیما شد و او به همراه چهار خدمه، منشی‌اش، وینچنزو میناسی و بارون ریموندو فرانکتی در این حادثه جان
میناسی و بارون ریموندو فرانکتی در این حادثه جان باختند. این حادثه بلافاصله توجه گسترده‌ای را به خود جلب کرد، از جمله در مطبوعات خارجی، و بلافاصله گمانه‌زنی‌هایی مبنی بر اینکه این یک اقدام تروریستی بوده است، که شاید توسط مأموران مخفی بریتانیا انجام شده باشد، وجود داشت، اما علل واقعی هرگز روشن نشد. در واقع، کمیسیون تحقیق اعزامی توسط دولت ایتالیا، احتمالاً به دلایل مصلحت سیاسی (به دلیل وقوع قریب‌الوقوع جنگ آفریقا، زمان آشفتگی برای فعالیت‌های دیپلماتیک بریتانیا و ایتالیا بود)، به سرعت اعلام کرد که تعیین علت
و ایتالیا بود)، به سرعت اعلام کرد که تعیین علت حادثه غیرممکن است و این سوءظن را ایجاد کرد که این حادثه کاملاً تصادفی نبوده است. مراسم تشییع جنازه‌ای با حضور موسولینی در ۱۹ آگوست در رم برای هفت قربانی این حادثه برگزار شد.
آرالدو دی کرولالانتزا (۱۹ مه ۱۸۹۲ باری - ۱۸ ژانویه ۱۹۸۶ رم) روزنامه‌نگار و سیاستمدار ایتالیایی بود که در ایتالیای فاشیست سمت‌های مهمی داشت. او بین سال‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۵ وزیر امور عمومی و مدت‌ها عضو سنای ایتالیا بود. زندگینامه. دی کرولالانتزا در ۱۹ مه ۱۸۹۲ در باری، از خانواده‌ای نجیب‌زاده و اصالتاً میلانی به دنیا آمد. پدرش ، نسب‌شناس مشهور و مدیر مؤسسه عالی علوم اقتصادی و بازرگانی باری، و مادرش، ماریا جوزپینا آمالیا نویا (Maria Giuseppina Amalia Noya) از بارون های بود. او با روزنامه‌ها از جمله Il Corriere
های بود. او با روزنامه‌ها از جمله Il Corriere delle Puglie، «روزنامه جنوب» (La Gazzetta del Mezzogiorno) و «مردم ایتالیا» ("Il Popolo d'Italia") همکاری داشت. او در جنگ جهانی اول جنگید و در سال ۱۹۱۹ انجمن ملی مبارزان باری را تأسیس کرد. دی کروالانزا در سنین پایین به حزب ملی فاشیست (PNF) پیوست. در ۲۳ مارس ۱۹۱۹، بنیتو موسولینی او را به عنوان دبیر سیاسی منطقه‌ای سازمان فاشیستی آپولیا و لوچانیا منصوب کرد. در سال ۱۹۲۲، او در راهپیمایی رم شرکت کرد و رهبری اسکادران آپولیایی را بر عهده داشت. وی در سال ۱۹۲۴ به عنوان
آپولیایی را بر عهده داشت. وی در سال ۱۹۲۴ به عنوان نماینده حزب ملی فاشیست انتخاب شد. در سال ۱۹۲۶، به عنوان اخستین فاشیست به سمت شهردار باری انتخاب شد. هنگامی که دی کروالانزا در قدرت بود، تلاش کرد تا باری را به عنوان مرکز جدیدی برای حکومت فاشیستی بازسازی کند و شهر را به دستور موسولینی به پلی بین شرق و غرب تبدیل کند. در ۹ ژوئیه ۱۹۲۸، دی کروالانزا به عنوان منشی وزارت امور عمومی منصوب شد و در دوره ۱۹۳۰-۱۹۳۵ به عنوان وزیر امور عمومی کابینه بنیتو موسولینی خدمت کرد. او به ویژه به خاطر تعهدش به امدادرسانی و بازسازی
او به ویژه به خاطر تعهدش به امدادرسانی و بازسازی پس از زلزله کرکس ۱۹۳۰ (که در ۲۳ ژوئیه ۱۹۳۰ رخ داد) نقش خود را برجسته کرد. علاوه بر این سمت‌ها، دی کرولالانتزا به عنوان شهردار باری به نمایندگی از معاونش وینچنزو ولا (Vincenzo Vella) به خدمت خود ادامه داد. در سال ۱۹۳۵، دی کرولالانتزا به عنوان رئیس یک سازمان جوانان فاشیستی به نام اپرای ملی بالیلا منصوب شد و نام او به ویژه با احیای باتلاق‌های پونتین (Pontine Marshes) گره خورده است. در دوران وزارت او، شهرهای لیتوریا (Littoria) (لاتینای امروزی)، سابائودیا و
لیتوریا (Littoria) (لاتینای امروزی)، سابائودیا و پونتینیا ایجاد شدند. در دوران ریاست بعدی او بر این سازمان، شهرهای آپریلیا و پومزیا (Pomezia) نیز ایجاد شدند، اگرچه شهرهای آپریلیا و پومزیا به اقدامات سلف او، کنت والنتینو اورسولینی چنچلی (Valentino Orsolini Cencelli)، نسبت داده می‌شوند. در سال ۱۹۴۳ به جمهوری اجتماعی ایتالیا پیوست. پس از سقوط فاشیسم، دی کرولالانتزا در ۱۳ ژوئن ۱۹۴۶، او به دلیل فعالیت‌هایش در دوران رژیم دستگیر شد، اما در ۱ ژوئیه آزاد، و سرانجام در سال ۱۹۵۰ تبرئه شد. وی فعالیت سیاسی خود را با
در سال ۱۹۵۰ تبرئه شد. وی فعالیت سیاسی خود را با جنبش اجتماعی ایتالیا از سر گرفت. بین سال‌های ۱۹۵۳ تا ۱۹۸۶، او از طرف جنبش اجتماعی ایتالیا، در سنای ایتالیا خدمت کرد. در سال ۱۹۸۲، به مناسبت نودمین سالگرد تولدش، رئیس سنا، امینتوره فانفانی، به او مدال طلا اهدا کرد. دی کرولالانتزا در ۱۸ ژانویه ۱۹۸۶ در رم درگذشت. میراث در طول سال‌ها، میدانی در لاتینا، میدانی در شهرداری پومزیا در سانتا پروکولا، خیابانی در شهرداری آپریلیا و یکی در شهرداری آلتامورا، و میدان ایستگاه در شهرداری مونوپولی نیز به نام او نامگذاری
در شهرداری مونوپولی نیز به نام او نامگذاری شده‌اند. دو مجسمه که مجسمه نیم‌تنه این سیاستمدار را به تصویر می‌کشند در باری قرار دارند: یکی در فضای باز در میدان اروی دل ماره، که در سال ۲۰۰۱ با حضور الکساندر ویزل، رئیس انجمن اسرائیل و ایتالیا، افتتاح شد، و دیگری که سال‌ها حضور در مجلس شورای شهر باری قرار داشت، اکنون در گالری هنری استانی باری قرار گرفته است. پانویس.
«برگرد به جایی که از آن آمده‌ای» عبارتی نژادپرستانه یا بیگانه‌ستیز است که در بسیاری از کشورها به کار می‌رود و عمدتاً برای هدف قرار دادن مهاجران واقعی یا کسانی که به اشتباه مهاجر فرض می‌شوند، استفاده می‌شود. در ایالات متحدهٔ معاصر، این عبارت اغلب به سوی آسیایی‌تبارها و اسپانیایی‌تبارها (هیسپانیک) و گاهی به سوی آفریقایی‌تبارهای جنوب صحرای آفریقا، عرب‌ها، یهودیان و آمریکایی‌های اسلاو هدایت می‌شود.حتی ناآگاهانه به سوی بومیان آمریکا نیز هدایت شده است.همچنین نوع دیگری از این عبارت که توسط گروه کو کلاکس کلن رایج
دیگری از این عبارت که توسط گروه کو کلاکس کلن رایج شده، عبارت است از: «به کشورت برگرد». این عبارت در ابتدا در آمریکا توسط پروتستان‌های سفیدپوست انگلیسی‌تبار به کار می‌رفت و سایر مهاجران اروپایی، مانند ایرلندی‌ها، ایتالیایی‌ها، لهستانی‌ها و یهودیان آمریکایی را هدف قرار می‌داد. این عبارت در کشورهای دیگر نیز به کار رفته است. این عبارت در طول جنگ جهانی اول و دوم در رابطه با آلمانی‌تبارهای آمریکایی محبوب شد، کسانی که مورد سوءظن، تبعیض و خشونت قرار می‌گرفتند.این عبارت معمولاً با فرض اشتباه دربارهٔ منشأ فرد همراه
معمولاً با فرض اشتباه دربارهٔ منشأ فرد همراه است؛ به عنوان مثال، به آمریکایی‌های هیسپانیک و لاتین ممکن است گفته شود «به مکزیک برگرد» حتی اگر مکزیکی نباشند. پیام این عبارت نشان می‌دهد که فرد «نباید آنجا باشد» یا «جا و مکان او آنجا نیست». گوینده فرض می‌شود که یک آمریکایی «واقعی» است، اما فرد مورد خطاب این گونه نیست. استفاده از چنین عباراتی توسط دولت فدرال آمریکا و سیستم قضایی آن به عنوان تبعیض در محیط کار شناخته می‌شود. کاربرد این عبارت به عنوان شواهد تبعیض در محیط کار در پرونده‌های ارائه‌شده به کمیسیون
در محیط کار در پرونده‌های ارائه‌شده به کمیسیون فرصت‌های برابر شغلی (ای‌ای‌اوسی) پذیرفته شده است، نهادی دولتی که «قوانین فدرال را برای جلوگیری از تبعیض علیه کارکنان به دلیل جنسیت، مذهب، ملیت یا سن اجرا می‌کند».اسناد ای‌ای‌اوسی به‌طور خاص استفاده از عبارت «به جایی که از آن آمده‌ای برگرد» را به عنوان نمونه‌ای از رفتار غیرقانونی در محیط کار توسط همکاران و مدیران، همراه با توهین‌ها، تمسخر یا القاب قومی، مانند مسخره کردن لهجهٔ فرد، ذکر کرده‌اند که «آزار و اذیت مبتنی بر ملیت» تلقی می‌شود. پیش‌زمینه. کمیسیون
مبتنی بر ملیت» تلقی می‌شود. پیش‌زمینه. کمیسیون فرصت‌های برابر شغلی (ای‌ای‌اوسی) یک نهاد دولتی فدرال است که «قوانین فدرال را اجرا می‌کند تا اطمینان حاصل شود که کارکنان به دلیل جنسیت، مذهب، ملیت یا سن مورد تبعیض قرار نگیرند».اسناد ای‌ای‌اوسی که «آزار و اذیت مبتنی بر ملیت» را تعریف می‌کنند، به‌طور خاص استفاده از عبارت «برگرد به جایی که از آن آمده‌ای» را به عنوان نمونه‌ای از رفتار «غیرقانونی» در محیط کار توسط همکاران و مدیران ذکر کرده‌اند، اگر استفاده از آن محیط کاری «ترسناک، خصمانه یا توهین‌آمیز» ایجاد کند،
کاری «ترسناک، خصمانه یا توهین‌آمیز» ایجاد کند، بر عملکرد کاری تأثیر منفی بگذارد یا فرصت‌های شغلی را کاهش دهد.رفتارهای «غیرقانونی» دیگر در محیط کار شامل استفاده از «توهین‌ها، تمسخر یا القاب قومی، مانند مسخره کردن لهجهٔ فرد» نیز می‌شود.طبق مقاله‌ای از سی‌ان‌ان در تاریخ ۲۰ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، کمیسیون فرصت‌های برابر شغلی ایالات متحده از عباراتی مانند «برگرد به جایی که از آن آمده‌ای» به عنوان شواهدی از تبعیض در محیط کار استفاده کرده است. نمونه‌ها. طبق مقاله‌ای در روزنامهٔ "هیوستون کرونیکل" به تاریخ ۳۱ اوت ۲۰۰۳، یک
"هیوستون کرونیکل" به تاریخ ۳۱ اوت ۲۰۰۳، یک فروشندهٔ خودرو از تبار هندی‌های شرقی آمریکایی که مسلمان بود، در ماه مۀ ۲۰۰۱ در یک نمایندگی خودرو در تگزاس استخدام شد. پس از استخدام، همکارانش شروع به تمسخر او کردند و عباراتی مانند «برگرد به جایی که از آن آمده‌ای» را پس از حادثهٔ ۱۱ سپتامبر به کار بردند.او در سال ۲۰۰۳ پس از اخراج از نمایندگی خودرو در سال ۲۰۰۲، شکایتی به ای‌ای‌اوسی ارائه داد. طبق گزارش سی‌ان‌ان، در تصمیم دادگاه برای حمایت از پروندهٔ ای‌ای‌اوسی به نفع این فروشنده و علیه نمایندگی خودرو که به ایجاد
نفع این فروشنده و علیه نمایندگی خودرو که به ایجاد «محیط کاری خصمانه بر اساس... ملیت و مذهب» متهم شده بود، دادگاه تجدیدنظر ایالات متحده برای حوزهٔ پنجم چندین بار نمونهٔ استفادهٔ مکرر از عبارت «فقط برگرد به جایی که از آن آمده‌ای» را ذکر کرد.تا سال ۲۰۰۳، ظاهراً به عنوان بخشی از واکنش‌های پس از ۱۱ سپتامبر، بیش از ۹۴۳ شکایت تبعیض‌آمیز به ای‌ای‌اوسی ارائه شد که منجر به بیش از ۱۱۵ پروندهٔ قضایی گردید. در ۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۹، رئیس‌جمهور پیشین دونالد ترامپ از عبارت «برگرد به جایی که از آن آمده‌ای» برای اشاره به چهار زن
به جایی که از آن آمده‌ای» برای اشاره به چهار زن رنگین‌پوست عضو کنگرهٔ آمریکا (دی اسکوآد) در یک توییت استفاده کرد و نوشت: «چرا نمی‌روند و به اصلاح مکان‌هایی که کاملاً خراب و آلوده به جرم هستند، کمک نمی‌کنند…»، با اینکه سه نفر از این چهار نماینده، آمریکایی‌های زادهٔ این کشور هستند. این توییت به دلیل سابقهٔ ترامپ در بیان اظهارات نژادپرستانه مورد جنجال قرار گرفت.به گفتهٔ تحلیلگر حقوقی سی‌ان‌ان، لورا کوتس، این اظهارنظر «اگرچه از نظر عمومی آشکارا نژادپرستانه است»، ممکن است غیرقانونی نباشد، زیرا دستورالعمل‌های
ممکن است غیرقانونی نباشد، زیرا دستورالعمل‌های ای‌ای‌او‌سی تنها در محیط‌های کاری اعمال می‌شوند و «کنگرهٔ ایالات متحده و اعضای آن برای رئیس‌جمهور کار نمی‌کنند».در واکنش به توییت ترامپ، روزنامهٔ "دی نیویورک تایمز" از خوانندگان خود خواست تا نظراتشان را ارسال کنند. آن‌ها گزارش‌هایی از تجربهٔ ۱۶٬۰۰۰ خواننده دریافت کردند که بیان کرده بودند به آن‌ها گفته شده «برگرد». کاربرد جهانی. اروپا. مقالات متعددی که به نژادپرستی در اروپا مربوط هستند، استفاده از این عبارت و گونه‌های مختلف آن را در بسیاری از کشورهای اروپایی ذکر
مختلف آن را در بسیاری از کشورهای اروپایی ذکر کرده‌اند. به گفتۀ میلینکو یرگوویچ، در یک جشنوارهٔ سینمایی در شهرستان ایستریا، وزیر فرهنگ کرواسی به او گفت: «برو گم شو از این‌جا، ای فضلهٔ بوسنیایی! برگرد به جایی که از آن آمده‌ای تا ما مجبور نشویم خودمان تو را برگردانیم!». در سال ۲۰۰۹، یک پرستار که در بیمارستانی در شهر سودرتلیه در سوئد کار می‌کرد، به مدیریت بیمارستان شکایت کرد که کارکنان چگونه با بیماران دارای پیشینهٔ مهاجرتی رفتار می‌کنند و مثال‌هایی از آزار و اذیت کلامی مانند «برگرد به عربستان» را ذکر کرد. این
کلامی مانند «برگرد به عربستان» را ذکر کرد. این پرستار شغل خود را از دست داد. در سال ۲۰۰۸، گرینلندی‌ها مجبور شدند از منطقهٔ گلروپپارکن فرار کنند، پس از آنکه سال‌ها مورد آزار و اذیت نژادپرستانه توسط ساکنان عرب و سومالیایی قرار گرفته بودند. گزارش شده است که شعارهایی مانند «Fuck home to Greenland, this is our Gellerup» معمول بوده و نوجوانان عرب حتی با آتش‌بازی به سوی آن‌ها تیراندازی می‌کردند. حوادث مربوط به آزار و اذیت کلامی مبتنی بر قومیت در ایتالیا شامل موردی در سال ۲۰۱۸ است که در آن یک مرد ۱۹ ساله از سنگال
در سال ۲۰۱۸ است که در آن یک مرد ۱۹ ساله از سنگال که درخواست پناهندگی سیاسی کرده بود و به عنوان پیشخدمت در پالرمو کار می‌کرد، مورد ضرب و شتم قرار گرفت. او توسط سه مرد سیسیلی مورد حمله قرار گرفت و به او گفته شد: «به کشور خودت برگرد، کاکاسیاه کثیف». اقدامات آن‌ها توسط مونسیگنور میکله پنیسی، اسقف مونرئاله، محکوم شد. او «شدیدترین محکومیت این عمل نژادپرستانه و بیگانه‌ستیزانه» را ابراز کرد و تأکید نمود که این رفتار بازتاب «نگرش مسیحیان و بسیاری از مردان نیک‌خواه در سیسیل» نیست. در ۲۸ ژانویهٔ ۲۰۲۰، آندره ونتورا،
در سیسیل» نیست. در ۲۸ ژانویهٔ ۲۰۲۰، آندره ونتورا، رهبر حزب سیاسی پرتغالی چِگا، با اظهارنظری در پارلمان جنجالی به پا کرد. او گفت که جواسن کاتر موریرا، نمایندهٔ سیاه‌پوست مجلس که در گینه ی بیسائو به دنیا آمده و خواستار بازگرداندن اشیاء موزه‌ای از مستعمرات سابق پرتغال بود، «باید به کشور مبدأش بازگردانده شود. این برای همه خیلی بهتر خواهد بود». آفریقا. این عبارت در جریان ناآرامی‌های بیگانه‌ستیزانهٔ ۲۰۱۵ آفریقای جنوبی به کار رفت، زمانی که مهاجران—از جمله آفریقایی‌های مقیم دیگر کشورهای آفریقایی—به دلیل نرخ بالای
مقیم دیگر کشورهای آفریقایی—به دلیل نرخ بالای بیکاری در آفریقای جنوبی مورد سرزنش قرار گرفتند.روزنامهٔ "دی لس آنجلس تایمز" گزارش داد که نرخ بالای بیکاری در آفریقای جنوبی محرک حملات خشونت‌آمیز علیه مهاجران از هند، پاکستان، بنگلادش و کشورهای آفریقایی بوده است، که به دلیل «دزدیدن شغل‌ها و تضعیف کسب‌وکارهای کوچک متعلق به شهروندان آفریقای جنوبی» مورد سرزنش قرار می‌گیرند. در سال ۲۰۰۸ نیز موجی از قتل‌های بیگانه‌ستیزانه در آفریقای جنوبی رخ داد که در جریان آن ۶۲ نفر کشته شدند. آسیا. در مالزی، گاهی اعضای پارلمان به
کشته شدند. آسیا. در مالزی، گاهی اعضای پارلمان به سیاستمداران با تبار چینی‌های مالزی می‌گفتند «بالیک چینا» (به چین برگرد)، به ویژه اگر آن‌ها عضو حزب حزب حرکت دموکرات مالزی باشند. در ایران «برگرد به افغانستان» به مهاجران افغان و ایرانیان افغان‌تبار گفته شده است. الهام موسوی، فعال حقوق کودکان، به "رادیو زمانه" در ۹ خرداد ۱۳۹۴ گفت: «تصویر کریه و زشتی از افغانستانی‌ها توسط رسانه‌ها ساخته شده و منِ افغانستانی در مدرسه و دانشگاه و مهد کودک بارها و بارها با این مواجه شده‌ام که هی افغانی متجاوز! کشور ما را اشغال
شده‌ام که هی افغانی متجاوز! کشور ما را اشغال کرده‌ای! به کشور خودت برگرد وحشی!». همچنین رادیوزمانه از قول یک دانش‌آموز دبیرستانی افغان ساکن ایران بیان کرده است که در مدارس دولتی ایران، بارها به او و دوستانش گفته می‌شد: «اینجا چه‌ کار می‌کنی؟ برو کشور خودت. برگرد افغانستان.» اقیانوسیه. در سال ۲۰۱۵، ران مارک از حزب نیوزلند فِرست به نمایندهٔ مجلس ملی، ملیسا لی، در پارلمان گفت «به کُره برگرد». در سپتامبر ۲۰۲۲، پاولین هانسون، سناتور حزب وان نیشن، در توییتی نوشت که سناتور حزب سبز، مهرین فاروقی، باید «برود گور
که سناتور حزب سبز، مهرین فاروقی، باید «برود گور خودش را در پاکستان پیدا کند». این اتفاق پس از آن رخ داد که فاروقی به خاطر یک توییت جنجالی و «هولناک» دربارهٔ الیزابت دوم پس از مرگ او مورد انتقاد قرار گرفته بود. درگیری اسرائیل و فلسطین. عبارت «یهودی‌ها/اسرائیلی‌ها به اروپا/لهستان برگردید» به طور گسترده‌ای در جریان اعتراض‌های ضد اسرائیلی در جنگ غزه استفاده شده است،و تا حد کمتری پیش از آن نیز در مکان‌های دیگر به کار رفته است. جو-آن مورت از "دی گاردین" به طنز و تضاد این عبارت اشاره کرده است، زیرا اکثریت جمعیت
تضاد این عبارت اشاره کرده است، زیرا اکثریت جمعیت یهودی اسرائیل در اسرائیل به دنیا آمده‌اند. علاوه بر این، یهودیان مزراحی اسرائیل با پیشینهٔ مِنا از یهودیان اشکنازی اروپایی در اسرائیل بیشتر هستند. او و سث گرینلند از "لس آنجلس تایمز" همچنین به طنز دیگری اشاره کرده‌اند: بیشتر یهودیانی که واقعاً از اروپا به سرزمین اسرائیل آمدند، این کار را برای فرار از آزار و اذیت شدید در اروپا انجام دادند، جایی که آن‌ها به مدت طولانی به عنوان «دیگری غیر اروپایی» در نظر گرفته می‌شدند.روسی جاسپل گفته است که این اظهارات به منظور
جاسپل گفته است که این اظهارات به منظور انکار ارتباط تاریخی یهودیان با اسرائیل بیان می‌شوند.
مقدمه. پیزله (Pizzelle) نوعی شیرینی ایتالیایی است که به شکل وافل نازک و ترد تهیه می‌شود. مواد اصلی ساخت پیزله آرد، تخم‌مرغ، شکر، کره یا روغن گیاهی و طعم‌دهنده‌هایی مانند بذر بادیان (انیس)، آنیسِت، وانیل یا پوست لیمو هستند. در برخی مناطق ایتالیا، این شیرینی با اسامی مختلفی همچون فرّاتله، نووله یا کاترته شناخته می‌شود و در مناطق لازیو و مولیز نیز این نام‌ها متفاوت است. تاریخچه. پیزله یکی از قدیمی‌ترین شیرینی‌ها به شمار می‌رود که احتمالاً ریشه در شیرینی‌های رومی باستان به نام کرستولوم دارد. این شیرینی ابتدا در