payamvha/North_RAG huggingface dataset:
امنیتی ارائه می‌دهد. این استاندارد بر فرآیندهای ساختاریافته پاسخ به حوادث تأکید دارد تا آسیب‌های احتمالی را به حداقل رسانده و بازیابی به‌موقع را ممکن سازد. با افزایش قوانین مربوط به حریم خصوصی داده‌ها مانند مقررات عمومی حفاظت از داده اتحادیه اروپا (GDPR)، استاندارد ISO/IEC 27701 به عنوان توسعه‌ای بر ISO/IEC 27001 و ISO/IEC 27002 معرفی شده است. این استاندارد راهنمایی‌هایی برای ایجاد و راه‌اندازی سامانه مدیریت اطلاعات حریم خصوصی (PIMS) فراهم می‌کند و امنیت اطلاعات را با الزامات حفاظت از داده‌ها هم‌راستا
اطلاعات را با الزامات حفاظت از داده‌ها هم‌راستا می‌سازد. ISO/IEC 15408. مقاله اصلی: () معیار مشترک برای ارزیابی امنیت فناوری اطلاعات (Common Criteria یا CC) یک استاندارد بین‌المللی (ISO/IEC 15408) برای ارزیابی و تأیید ویژگی‌های امنیتی محصولات و سامانه‌های IT است. این استاندارد چارچوبی شناخته‌شده در سطح جهانی برای تعریف الزامات امنیتی، اجرای اقدامات حفاظتی، و ارزیابی اینکه آیا این اقدامات معیارهای مشخص‌شده را برآورده می‌کنند، ارائه می‌دهد. استاندارد ISO/IEC 15408 از پنج بخش تشکیل شده است: گواهی‌نامه‌های
15408 از پنج بخش تشکیل شده است: گواهی‌نامه‌های مبتنی بر Common Criteria از طریق تفاهم‌نامه شناخت متقابل معیار مشترک (CCRA) صادر می‌شوند که شناخت متقابل گواهی‌نامه‌ها میان کشورهای عضو را تضمین می‌کند. این کار موجب کاهش هزینه‌ها و جلوگیری از تکرار فرآیندها برای شرکت‌هایی می‌شود که به دنبال دسترسی به بازار جهانی هستند. اتحادیه اروپا نیز طرح گواهی‌نامه امنیت سایبری اروپا (EUCC) را که بر پایه ISO/IEC 15408 بنا شده، برای هم‌راستایی با استانداردهای بین‌المللی و پاسخ‌گویی به الزامات منطقه‌ای اتخاذ کرده است. IEC
پاسخ‌گویی به الزامات منطقه‌ای اتخاذ کرده است. IEC 62443. مقاله اصلی: استاندارد امنیت سایبری IEC 62443 فرآیندها، تکنیک‌ها و الزامات مربوط به سامانه کنترل صنعتی (IACS) را تعریف می‌کند. این اسناد حاصل فرایند تدوین استانداردهای IEC هستند که در آن تمامی کمیته‌های ملی مشارکت‌کننده بر سر یک استاندارد مشترک توافق می‌کنند. تمام استانداردها و گزارش‌های فنی IEC 62443 در شش دسته کلی سازمان‌دهی شده‌اند: عمومی، سیاست‌ها و رویه‌ها، سیستم، مؤلفه، پروفایل‌ها و ارزیابی. ISO/SAE 21434 ISO/SAE 21434 تحت عنوان «وسایل نقلیه
21434 ISO/SAE 21434 تحت عنوان «وسایل نقلیه جاده‌ای - مهندسی امنیت سایبری»، استانداردی است که به‌طور مشترک توسط گروه‌های کاری ISO و SAE توسعه یافته است. این استاندارد، اقدامات امنیت سایبری در طول چرخه توسعه وسایل نقلیه جاده‌ای را پیشنهاد می‌کند و در آگوست 2021 منتشر شده است. این استاندارد به مقررات امنیت سایبری اتحادیه اروپا (EU) که در حال تدوین است، مربوط می‌شود. در هماهنگی با اتحادیه اروپا، کمیسیون اقتصادی سازمان ملل متحد برای اروپا (UNECE) یک سیستم مدیریت امنیت سایبری (CSMS) تعریف کرده که برای تأیید نوع
امنیت سایبری (CSMS) تعریف کرده که برای تأیید نوع وسایل نقلیه الزامی است. این موضوع در مقررات کلی UN Regulation 155 بیان شده و ISO/SAE 21434 به عنوان یک استاندارد فنی در توسعه خودرو می‌تواند انطباق با این مقررات را نشان دهد. مشتقاتی از این استاندارد در کارهای گروه UNECE WP29 دیده می‌شود که مقررات مربوط به امنیت سایبری خودرو و به‌روزرسانی نرم‌افزار را فراهم می‌کند. ETSI EN 303 645 استاندارد ETSI EN 303 645 مجموعه‌ای از الزامات پایه‌ای امنیتی را برای دستگاه‌های اینترنت اشیاء (IoT) مصرف‌کننده ارائه می‌دهد. این
اینترنت اشیاء (IoT) مصرف‌کننده ارائه می‌دهد. این استاندارد شامل کنترل‌های فنی و سیاست‌های سازمانی برای توسعه‌دهندگان و تولیدکنندگان دستگاه‌های متصل به اینترنت است. این استاندارد در ژوئن 2020 منتشر شد و هدف آن تکمیل سایر استانداردهای تخصصی‌تر است. از آنجا که بسیاری از دستگاه‌های IoT اطلاعات هویتی شخصی (PII) را پردازش می‌کنند، اجرای این استاندارد به رعایت مقررات عمومی حفاظت از داده اتحادیه اروپا (GDPR) کمک می‌کند. مفاد امنیت سایبری در این استاندارد اروپایی شامل موارد زیر است: ارزیابی تطابق با این الزامات
شامل موارد زیر است: ارزیابی تطابق با این الزامات پایه از طریق استاندارد TS 103 701 انجام می‌شود، که امکان خودارزیابی یا ارزیابی توسط نهاد ثالث را فراهم می‌کند. EN 18031 مجموعه استانداردهای EN 18031 که توسط کمیته استانداردگذاری اروپا (CEN) با همکاری کمیته استانداردسازی الکتروتکنیک اروپا (CENELEC) منتشر شده‌اند، الزامات ضروری امنیت اطلاعات برای دستگاه‌ها و سیستم‌های رادیویی را تعیین می‌کنند. با همسویی با دستورالعمل تجهیزات رادیویی (2014/53/EU) و قانون تفویضی همراه آن، این استانداردها از تولیدکنندگان و
همراه آن، این استانداردها از تولیدکنندگان و ذی‌نفعان برای حفظ انطباق و سازگاری در بازارهای اروپا پشتیبانی می‌کنند. آن‌ها همچنین پروتکل‌های آزمون مشترک، معیارهای عملکرد و دستورالعمل‌های امنیتی را ایجاد می‌کنند تا قابلیت همکاری فرامرزی تسهیل شده و نیازهای در حال تغییر صنعت پاسخ داده شوند. استاندارد های ملی. زیر‌بخش‌های زیر به استانداردها و چارچوب‌های ملی مرتبط با امنیت سایبری می‌پردازند. NERC CIP. شرکت قابلیت اطمینان الکتریکی آمریکای شمالی (NERC) مسئول توسعه و اجرای استانداردهای امنیت سایبری برای حفاظت از
و اجرای استانداردهای امنیت سایبری برای حفاظت از قابلیت اطمینان و امنیت سامانه برق عمده در آمریکای شمالی است که ایالات متحده، کانادا و شمال باخا کالیفرنیای مکزیک را پوشش می‌دهد.[27] استانداردهای NERC بر اقدامات امنیت سایبری برای دارایی‌های حیاتی تمرکز دارند. این اقدامات شامل شناسایی دارایی‌ها، تعیین مرزهای امنیت الکترونیکی، آموزش کارکنان، پاسخ‌گویی به رخدادها و برنامه‌ریزی برای بازیابی می‌شود. استانداردهای کلیدی امنیت سایبری در مجموعه‌ای با عنوان حفاظت از زیرساخت‌های حیاتی (CIP) تعریف شده‌اند، که شامل
از زیرساخت‌های حیاتی (CIP) تعریف شده‌اند، که شامل استانداردهای CIP-002 تا CIP-014 می‌باشد.[28] رعایت این استانداردها برای تمامی اپراتورها و مالکان سامانه‌های قدرت که تحت حوزه اختیارات NERC فعالیت می‌کنند، الزامی است. نظارت بر اجرای این استانداردها در ایالات متحده بر عهده کمیسیون فدرال تنظیم‌گری انرژی (FERC) می‌باشد. عدم رعایت آن‌ها می‌تواند منجر به جریمه‌های مالی سنگین شود. استانداردهای امنیت سایبری NIST. (NIST)، که یک آژانس فدرال ایالات متحده تحت وزارت بازرگانی ایالات متحده آمریکا است، نقش مرکزی در توسعه
ایالات متحده آمریکا است، نقش مرکزی در توسعه و نگهداری استانداردها، دستورالعمل‌ها و بهترین شیوه‌ها در زمینه امنیت سایبری دارد. NIST در ابتدا با هدف تأمین امنیت سامانه‌های اطلاعاتی فدرال تأسیس شد، اما استانداردهای آن به‌مرور تأثیر جهانی یافته‌اند و اکنون به عنوان منابع پایه‌ای در برنامه‌های امنیت سایبری در صنایع و کشورهای مختلف مورد استفاده قرار می‌گیرند. رویکرد NIST بر روش‌شناسی مبتنی بر ریسک تأکید دارد که پنج عملکرد اصلی را در بر می‌گیرد: شناسایی (Identify)، محافظت (Protect)، کشف (Detect)، پاسخ‌گویی
محافظت (Protect)، کشف (Detect)، پاسخ‌گویی (Respond)، و بازیابی (Recover). این اصول، پایه بسیاری از دستورالعمل‌ها و چارچوب‌های NIST را تشکیل می‌دهند و به سازمان‌ها کمک می‌کنند تا ارزیابی و مدیریت مؤثر ریسک‌های امنیت سایبری را انجام دهند. در حالی که رعایت استانداردهای NIST برای نهادهای فدرال الزامی است، بسیاری از سازمان‌های خصوصی در حوزه‌هایی مانند مالی، سلامت، تولید و غیره نیز داوطلبانه آن‌ها را به دلیل وضوح، انعطاف‌پذیری و جامع بودن‌شان می‌پذیرند. چارچوب امنیت سایبری NIST (NIST CSF). مقاله اصلی: چارچوب
امنیت سایبری NIST (NIST CSF). مقاله اصلی: چارچوب امنیت سایبری ایالات متحده آمریکا یکی از تأثیرگذارترین مشارکت‌های NIST، چارچوب امنیت سایبری ایالات متحده آمریکا(CSF) است که نخستین بار در سال ۲۰۱۴ منتشر و در سال ۲۰۲۴ با نسخه CSF 2.0 به‌روزرسانی شد. این چارچوب در پاسخ به تهدیدات فزاینده سایبری و نیاز به شیوه‌های استاندارد توسعه یافته است. CSF یک رویکرد مبتنی بر ریسک برای مدیریت خطرات امنیت سایبری فراهم می‌کند. ساختار آن حول پنج عملکرد اصلی است: شناسایی، محافظت، کشف، پاسخ‌گویی، و بازیابی، که هر یک نمایانگر یک
کشف، پاسخ‌گویی، و بازیابی، که هر یک نمایانگر یک مرحله حیاتی در مدیریت ریسک امنیت سایبری هستند.[29] این چارچوب به عنوان یک راهنمای جهانی طراحی شده است تا قابل تطبیق برای تمامی سازمان‌ها با هر اندازه و در هر بخش باشد. NCSC Cyber Essentials. اصول پایه امنیت سایبری مرکز ملی امنیت سایبری بریتانیا (NCSC) مقالهٔ اصلی: Cyber Essentials یک طرح تضمین اطلاعاتی دولتی در بریتانیا است که توسط مرکز ملی امنیت سایبری (بریتانیا) (NCSC) اداره می‌شود. این طرح، سازمان‌ها را تشویق می‌کند تا شیوه‌های مناسب امنیت اطلاعات را اتخاذ
می‌کند تا شیوه‌های مناسب امنیت اطلاعات را اتخاذ کنند. Cyber Essentials همچنین شامل یک چارچوب تضمین و مجموعه‌ای ساده از کنترل‌های امنیتی برای محافظت از اطلاعات در برابر تهدیداتی است که از طریق اینترنت وارد می‌شوند. Essential Eight. هشت اصل ضروری مرکز امنیت سایبری استرالیا مرکز امنیت سایبری استرالیا مجموعه‌ای از راهبردهای اولویت‌بندی شده برای کاهش تهدیدات سایبری را در قالب "راهبردهایی برای کاهش حوادث امنیت سایبری" ارائه داده است تا به سازمان‌ها کمک کند در برابر تهدیدهای مختلف سایبری از خود محافظت کنند.
برابر تهدیدهای مختلف سایبری از خود محافظت کنند. مؤثرترین این راهبردها تحت عنوان Essential Eight یا «هشت اصل ضروری» شناخته می‌شوند.[34] BSI IT-Grundschutz. استانداردهای BSI و روش حفاظت پایه فناوری اطلاعات آلمان (IT-Grundschutz) استانداردهای دفتر مرکزی امنیت داده‌ها (آلمان) (Bundesamt für Sicherheit in der Informationstechnik یا به اختصار BSI) بخشی اساسی از روش حفاظت پایه فناوری اطلاعات (IT-Grundschutz) هستند. این استانداردها شامل توصیه‌هایی دربارهٔ روش‌ها، فرایندها، رویه‌ها، رویکردها و اقدامات برای جنبه‌های
رویه‌ها، رویکردها و اقدامات برای جنبه‌های مختلف امنیت اطلاعات هستند. کاربران نهادهای دولتی، شرکت‌ها، تولیدکنندگان یا ارائه‌دهندگان خدمات می‌توانند از استانداردهای BSI برای امن‌سازی داده‌ها و فرایندهای کسب‌وکار خود استفاده کنند.[35] استانداردهای خاص صنعت. PCI DSS. مقاله اصلی: استاندارد امنیت داده صنعت پرداخت کارت (Payment Card Industry Data Security Standard) استاندارد امنیت داده‌های صنعت کارت پرداخت (PCI DSS) یک استاندارد امنیت اطلاعات است که برای سازمان‌هایی تدوین شده که با کارت‌های اعتباری برندهای اصلی
تدوین شده که با کارت‌های اعتباری برندهای اصلی سر و کار دارند. این استاندارد توسط شرکت‌های ارائه‌دهنده کارت‌های اعتباری الزام‌آور شده و توسط شورای استانداردهای امنیتی صنعت کارت پرداخت (PCI SSC) مدیریت می‌شود. هدف از ایجاد این استاندارد، افزایش کنترل‌ها بر داده‌های دارنده کارت و در نتیجه کاهش تقلب در کارت‌های اعتباری است. UL 2900. UL 2900 مجموعه‌ای از استانداردهاست که توسط شرکت UL (Underwriters Laboratories) منتشر شده است. این استانداردها شامل الزامات کلی امنیت سایبری (UL 2900-1) و همچنین الزامات خاص برای
سایبری (UL 2900-1) و همچنین الزامات خاص برای محصولات پزشکی (UL 2900-2-1)، سیستم‌های صنعتی (UL 2900-2-2)، و سامانه‌های هشدار ایمنی و امنیت زندگی (UL 2900-2-3) هستند. طبق UL 2900، تولیدکنندگان موظف‌اند سطح حمله (attack surface) فناوری‌های استفاده‌شده در محصولاتشان را شرح داده و مستندسازی کنند. این استاندارد نیازمند مدل‌سازی تهدیدات (Threat Modeling) بر اساس کاربری مورد نظر و محیط پیاده‌سازی محصول است. همچنین UL 2900 تأکید می‌کند که اقدامات امنیتی مؤثری برای محافظت از داده‌های حساس (مانند داده‌های شخصی) و
محافظت از داده‌های حساس (مانند داده‌های شخصی) و سایر دارایی‌ها (نظیر داده‌های فرمان و کنترل) باید اتخاذ شده باشد. این استاندارد همچنین مستلزم این است که آسیب‌پذیری‌های امنیتی نرم‌افزار برطرف شده باشند، اصول امنیتی مانند دفاع در عمق (Defense-in-Depth) رعایت شده و امنیت نرم‌افزار از طریق تست نفوذ (Penetration Testing) تأیید شده باشد. سازمان‌های تولیدکننده استانداردها. سازمان بین‌المللی استانداردسازی (ISO) یک سازمان بین‌المللی تدوین استاندارد است که به‌صورت کنسرسیومی از نهادهای ملی استاندارد از ۱۶۷ کشور
کنسرسیومی از نهادهای ملی استاندارد از ۱۶۷ کشور سازماندهی شده و دبیرخانه آن در ژنو، سوئیس قرار دارد. ISO بزرگ‌ترین تدوین‌کننده استانداردهای بین‌المللی در جهان است. کمیسیون بین‌المللی الکتروتکنیک (IEC) نیز یک سازمان بین‌المللی استانداردسازی است که در حوزه الکتروتکنولوژی فعالیت دارد و همکاری نزدیکی با ISO دارد. برخی از استانداردهای مهم برای متخصصان امنیت اطلاعات عبارت‌اند از: مؤسسه ملی فناوری و استانداردها (NIST) یک نهاد فدرال غیرنظارتی وابسته به وزارت بازرگانی ایالات متحده آمریکا است. بخش امنیت رایانه NIST
ایالات متحده آمریکا است. بخش امنیت رایانه NIST به توسعه استانداردها، سنجه‌ها، تست‌ها و برنامه‌های ارزیابی می‌پردازد و استانداردها و راهنماهایی را برای بهبود امنیت در برنامه‌ریزی، پیاده‌سازی، مدیریت و عملیات فناوری اطلاعات منتشر می‌کند. NIST همچنین نگهدارنده انتشارات استاندارد پردازش اطلاعات فدرال (FIPS) است. جامعه اینترنت (Internet Society یا ISOC) یک جامعه حرفه‌ای با عضویت بیش از ۱۰۰ سازمان و ۲۰٬۰۰۰ عضو حقیقی از بیش از ۱۸۰ کشور است. این نهاد در زمینه مسائل مربوط به آینده اینترنت نقش رهبری دارد و خانه
مربوط به آینده اینترنت نقش رهبری دارد و خانه سازمانی گروه‌هایی است که مسئول استانداردهای زیرساختی اینترنت هستند، از جمله: ISOC همچنین میزبان اسناد درخواست برای اظهار نظر (RFC) است، که شامل استانداردهای رسمی پروتکل‌های اینترنت و سند مهم RFC-2196 (راهنمای امنیت سایت) می‌شود. دفتر مرکزی امنیت داده‌ها (آلمان) (به آلمانی: "Bundesamt für Sicherheit in der Informationstechnik" یا BSI) استانداردهای BSI با شماره‌های ۱۰۰–۱ تا ۱۰۰–۴ مجموعه‌ای از توصیه‌ها هستند که شامل روش‌ها، فرآیندها، رویکردها و اقدامات مرتبط با
روش‌ها، فرآیندها، رویکردها و اقدامات مرتبط با امنیت اطلاعات می‌شوند. استاندارد ۱۰۰–۲ BSI با عنوان روش‌شناسی IT-Grundschutz توضیح می‌دهد که چگونه می‌توان مدیریت امنیت اطلاعات را پیاده‌سازی و اجرا کرد. این استاندارد راهنمایی ویژه به نام کاتالوگ‌های حفاظت پایه IT (IT-Grundschutz Catalogs) را نیز در بر می‌گیرد. پیش از سال ۲۰۰۵، این کاتالوگ‌ها با عنوان "حفاظت از پایگاه داده فناوری اطلاعات" شناخته می‌شدند. این اسناد برای شناسایی و مقابله با نقاط ضعف امنیتی در محیط فناوری اطلاعات بسیار مفید هستند. تا سپتامبر
محیط فناوری اطلاعات بسیار مفید هستند. تا سپتامبر ۲۰۱۳، مجموعه‌ی کامل این اسناد به همراه مقدمه و کاتالوگ‌ها، بیش از ۴۴۰۰ صفحه را دربر می‌گیرد. رویکرد IT-Grundschutz با خانواده استانداردهای ISO/IEC 2700x هم‌راستا و منطبق است. نهاد استانداردهای مخابراتی اروپا (ETSI) نیز یک کاتالوگ از شاخص‌های امنیت اطلاعات را استاندارد کرده است که توسط گروه مشخصات صنعتی (ISG) تحت عنوان ISI هدایت می‌شود.
بهترین انتخاب ممکن یا بهترین انتخاب برای همیشه (چینی: 承欢记؛ انگلیسی: Best Choice Ever) یک مجموعه تلویزیونی چینی در سال ۲۰۲۴ به کارگردانی تیان یو و با بازی یانگ ژی، شو کای، شو لینگ یو و ژانگ یائو است. این مجموعه اقتباسی از رمانی به همین نام اثر نویسندۀ مشهور هنگ کنگی، یی شو، است. فیلمبرداری این سریال رسماً در ۱۸ ژوئن ۲۰۲۳ آغاز شد و در ۹ آوریل ۲۰۲۴ از شبکۀ تنسنت ویدئو به نمایش درآمد. خلاصه داستان. این مجموعه، داستان مای چنگ‌هوان (یانگ زی) را روایت می‌کند که در یک خانوادۀ معمولی در شانگهای متولد شده است. او به
یک خانوادۀ معمولی در شانگهای متولد شده است. او به اصرار مادرش لیو وانیو (هه سایفی) در مورد ازدواج با دوست پسرش شین جیالیانگ (نیو جونفنگ) صحبت می‌کند. با این حال، به دلایل مختلفی مانند تفاوت زیاد در پیشینۀ خانوادگی و دخالت بیش از حد والدین، این دو از هم جدا می‌شوند. مای چنگ‌هوان به‌تدریج از عشق قوی مادرش رها می‌شود و در کارش به موفقیت دست می‌یابد. با به‌رسمیت شناخته شدن توسط مادربزرگ ناتنی‌اش، او وظیفه مدیریت هتل را که مادربزرگ ناتنی‌اش بیشترین ارزش را برایش قائل بود، بهدست آورد. یائو ژیمینگ (شو کای)، نوه
قائل بود، بهدست آورد. یائو ژیمینگ (شو کای)، نوه مادربزرگ ناتنی‌اش و یک مدیر هتل حرفه‌ای، از طریق همکاری آن‌ها با مای چنگ‌هوان آشنا شد و دست در دست هم کار کردند. یائو ژیمینگ در زندگی، احساسات خالصانه خانوادۀ مای را احاطه کرد و رابطه‌اش با مای چنگ‌هوان به تدریج گرم شد.
انرژی در سوئیس در حال گذار به سوی پایداری است و این کشور اهداف بلندپروازانه‌ای را در راستای حفاظت از محیط زیست و مقابله با تغییرات اقلیمی تعیین کرده است. بر اساس برنامه‌ریزی‌های صورت‌گرفته، سوئیس متعهد شده است تا تا سال ۲۰۵۰ به سطح انتشار خالص صفر انتشار گاز گلخانه‌ای دست یابد. این بدان معناست که میزان گازهای گلخانه‌ای منتشرشده در آن زمان با میزان گازهای جذب‌شده یا جبران‌شده برابر خواهد بود و در نتیجه، تأثیر خالص آن‌ها بر اقلیم صفر خواهد بود. همچنین، این کشور هدف میان‌مدت مهمی را نیز در نظر گرفته است که بر
هدف میان‌مدت مهمی را نیز در نظر گرفته است که بر اساس آن، میزان انتشار گازهای گلخانه‌ای باید تا سال ۲۰۳۰ نسبت به سطوح سال‌های پیشین، دست‌کم ۵۰ درصد کاهش یابد. تحقق این اهداف مستلزم اصلاحات گسترده در حوزه‌های مختلف از جمله تولید انرژی، مصرف سوخت‌های فسیلی، بهره‌وری انرژی، توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر مانند برق‌آبی، خورشیدی و بادی، و نیز تغییر الگوهای مصرفی جامعه و صنایع است. انرژی در کشور سوئیس عمدتاً بر پایه منابع برق‌آبی، انرژی هسته‌ای و گاز طبیعی استوار است. همچنین، بخش قابل توجهی از فرآورده‌های نفتی مورد
همچنین، بخش قابل توجهی از فرآورده‌های نفتی مورد نیاز، به‌ویژه برای سوخت‌رسانی به خودروها، از طریق واردات تأمین می‌شود؛ چرا که سوئیس خود فاقد منابع فسیلی قابل استخراج است و هیچ‌گونه تولید داخلی نفت یا گاز ندارد. در راستای مقابله با تغییرات اقلیمی و کاهش وابستگی به سوخت‌های فسیلی، دولت سوئیس در سال ۲۰۱۱ «استراتژی انرژی ۲۰۵۰» را آغاز کرد. این راهبرد بلندمدت با هدف گذار به سمت شیوه‌های تولید انرژی پایدار در کشور سوئیس عمدتاً بر پایه منابع برق‌آبی، انرژی هسته‌ای و گاز طبیعی استوار است. همچنین، بخش قابل توجهی از
و گاز طبیعی استوار است. همچنین، بخش قابل توجهی از فرآورده‌های نفتی مورد نیاز، به‌ویژه برای سوخت‌رسانی به خودروها، از طریق واردات تأمین می‌شود؛ چرا که سوئیس خود فاقد منابع فسیلی قابل استخراج است و هیچ‌گونه تولید داخلی نفت یا گاز ندارد. در راستای مقابله با تغییرات اقلیمی و کاهش وابستگی به سوخت‌های فسیلی، دولت سوئیس در سال ۲۰۱۱ «استراتژی انرژی ۲۰۵۰» را آغاز کرد. این راهبرد بلندمدت با هدف گذار به سمت شیوه‌های پایدارتر تولید و مصرف انرژی طراحی شده است. از مهم‌ترین اهداف این استراتژی می‌توان به دستیابی به
مهم‌ترین اهداف این استراتژی می‌توان به دستیابی به بی‌طرفی کربنی (climate neutrality)، کاهش تدریجی سهم سوخت‌های فسیلی در سبد انرژی ملی، توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر، و افزایش بهره‌وری انرژی در بخش‌های مختلف اشاره کرد. استراتژی انرژی ۲۰۵۰، نقشه راهی است برای ساختن آینده‌ای پاک‌تر و پایدارتر، که در آن تأمین انرژی نه تنها با محیط زیست سازگارتر خواهد بود، بلکه امنیت انرژی و استقلال آن نیز در بلندمدت تقویت می‌شود. این برنامه همچنین بر مشارکت شهروندان، نوآوری فناوری، و بازطراحی زیرساخت‌ها در جهت تحقق اقتصاد سبز
و بازطراحی زیرساخت‌ها در جهت تحقق اقتصاد سبز تأکید دارد. و مصرف انرژی طراحی شده است. از مهم‌ترین اهداف این استراتژی می‌توان به دستیابی به بی‌طرفی کربنی، کاهش تدریجی سهم سوخت‌های فسیلی در سبد انرژی ملی، توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر، و افزایش بهره‌وری انرژی در بخش‌های مختلف اشاره کرد. مصرف سرانه انرژی در کشور سوئیس طی سال‌های گذشته روندی کاهشی و باثبات داشته است. این کاهش در حالی رخ داده که جمعیت کشور در بازه زمانی ۱۹۹۰ تا ۲۰۲۰ رشدی قابل توجه معادل ۲۸٫۷ درصد را تجربه کرده است. با وجود این افزایش جمعیت، میزان کل
کرده است. با وجود این افزایش جمعیت، میزان کل مصرف انرژی در همین دوره نه‌تنها افزایش نیافته بلکه با کاهش ۵٫۹ درصدی همراه بوده است. این روند نشان‌دهنده بهبود بهره‌وری انرژی، پیشرفت در فناوری‌ها و سیاست‌گذاری‌های مؤثر در جهت مصرف هوشمندانه انرژی در سطح ملی است. در ترکیب سبد انرژی مصرفی سوئیس، فرآورده‌های نفتی و سوخت‌های مورد استفاده در وسایل نقلیه بیشترین سهم را دارند و ۴۳ درصد از کل انرژی مصرفی را به خود اختصاص می‌دهند. پس از آن، برق با سهمی معادل ۲۶ درصد و گاز طبیعی با ۱۵ درصد در رتبه‌های بعدی قرار دارند.
گاز طبیعی با ۱۵ درصد در رتبه‌های بعدی قرار دارند. از منظر بخش‌های مصرف‌کننده انرژی، خانوارهای خصوصی و بخش حمل‌ونقل بیشترین میزان انرژی را مصرف می‌کنند، به‌طوری که هر یک حدود یک‌سوم از کل انرژی مصرفی کشور را به خود اختصاص داده‌اند. در مقابل، بخش‌های صنعت (تولید) و خدمات، هر کدام کمتر از یک‌پنجم از مصرف انرژی را شامل می‌شوند. این آمارها نشان‌دهنده اهمیت سیاست‌های انرژی‌بر پایه صرفه‌جویی، بهینه‌سازی مصرف در بخش حمل‌ونقل و تغییر رفتار مصرفی در سطح خانوارهاست. همچنین، این روند تأکیدی بر موفقیت‌آمیز بودن اقدامات
این روند تأکیدی بر موفقیت‌آمیز بودن اقدامات سوئیس در مسیر گذار به سوی توسعه پایدار و کاهش اثرات زیست‌محیطی ناشی از مصرف انرژی است. پس از وقوع حادثه اتمی فوکوشیما در مارس ۲۰۱۱ در ژاپن، کشور سوئیس اقدامات مهم و قاطعی را در زمینه سیاست انرژی هسته‌ای خود اتخاذ کرد. در پی این رویداد، شورای فدرال تمامی روندهای جاری مربوط به صدور مجوز برای احداث نیروگاه‌های هسته‌ای جدید را به حالت تعلیق درآورد. در همان سال، هم شورای فدرال و هم پارلمان سوئیس به‌صورت رسمی تصمیم گرفتند تا به‌تدریج از انرژی هسته‌ای خارج شوند و این
تا به‌تدریج از انرژی هسته‌ای خارج شوند و این فناوری را از چرخه تأمین انرژی کشور کنار بگذارند. این تصمیم نقطه آغاز و زیربنای تدوین استراتژی انرژی ۲۰۵۰ بود که هدف آن گذار نظام‌مند به سوی شیوه‌های پایدارتر تأمین انرژی است. بر اساس این استراتژی، قرار است پنج نیروگاه هسته‌ای فعال سوئیس در زمان مقرر و با رسیدن به پایان عمر عملیاتی‌شان از مدار خارج شوند، بدون آنکه برنامه‌ای برای جایگزینی آن‌ها با نیروگاه‌های هسته‌ای جدید وجود داشته باشد. مطابق با برنامه‌ریزی‌های انجام‌شده، سوئیس قصد دارد تا سال ۲۰۴۴ به‌طور کامل
انجام‌شده، سوئیس قصد دارد تا سال ۲۰۴۴ به‌طور کامل از تولید انرژی هسته‌ای دست بکشد. این روند توقف تدریجی، همراه با توسعه منابع انرژی تجدیدپذیر، بهبود بهره‌وری انرژی و گسترش فناوری‌های نوین ذخیره‌سازی و مدیریت مصرف انرژی، بخشی کلیدی از سیاست ملی برای دستیابی به پایداری بلندمدت و بی‌طرفی اقلیمی به‌شمار می‌رود.
کتابخانه عمومی لس‌آنجلس (LAPL) یک سیستم کتابخانه عمومی در لس‌آنجلس، کالیفرنیا است که جدا از سیستم کتابخانه عمومی شهرستان لس‌آنجلس فعالیت می‌کند. این سیستم بیش از شش میلیون جلد کتاب را در خود جای داده است، و با حدود ۱۹ میلیون نفر ساکن در منطقه بزرگ لس‌آنجلس، به بزرگ‌ترین جمعیت شهری در بین تمام سیستم‌های کتابخانه عمومی در ایالات متحده خدمات ارائه می‌دهد. این سیستم توسط هیئتی از اعضای کمیسیون کتابخانه‌ها با پنج عضو که توسط شهردار لس‌آنجلس به صورت پلکانی منصوب می‌شوند، نظارت می‌شود و ۷۲ شعبه کتابخانه را در
می‌شوند، نظارت می‌شود و ۷۲ شعبه کتابخانه را در سراسر شهر اداره می‌کند. در سال ۱۹۹۷ یک مورخ محلی آن را به عنوان «یکی از بزرگ‌ترین و معتبرترین سیستم‌های کتابخانه‌ای در کشور» توصیف کرد. تاریخچه. انجمن کتابخانه‌های لس‌آنجلس در اواخر سال ۱۸۷۲ تشکیل شد و تا اوایل سال ۱۸۷۳، یک اتاق مطالعه مجهز در بلوک داونی در خیابان‌های تمپل و مین، تحت نظر اولین کتابدار، جان لیتلفیلد، افتتاح شد. کتابخانه مرکزی. ساختمان کتابخانه مرکزی گودهو در سال ۱۹۲۶ ساخته شد و از بناهای دیدنی مرکز شهر لس‌آنجلس است. این بنا توسط معمار برترام
مرکز شهر لس‌آنجلس است. این بنا توسط معمار برترام گودهو طراحی شده است. این آخرین اثر او بود، زیرا این مرد به‌طور ناگهانی در سال ۱۹۲۴ درگذشت. مجموعه کتابخانه مرکزی ریچارد ریوردن از نظر تعداد کتاب و نشریات، سومین کتابخانه عمومی بزرگ در ایالات متحده است. این ساختمان که در ابتدا کتابخانه مرکزی نام داشت، ابتدا به افتخار رئیس قدیمی هیئت کمیسیونرهای کتابخانه و رئیس دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، روفوس بی. فون کلاین اسمید، تغییر نام داد. بخش جدید کتابخانه مرکزی که در سال ۱۹۹۳ تکمیل شد، به افتخار شهردار سابق، تام بردلی،
۱۹۹۳ تکمیل شد، به افتخار شهردار سابق، تام بردلی، نامگذاری شد. این مجموعه (یعنی ساختمان اصلی گودهو و بخش بردلی) متعاقباً در سال ۲۰۰۱ به نام شهردار سابق لس‌آنجلس، ریچارد ریوردان، به کتابخانه مرکزی ریچارد ریوردان تغییر نام داد. این ساختمان در سال ۱۹۸۶ در اثر آتش‌سوزی فاجعه‌باری سوخت و یک میلیون کتاب و بسیاری از اسناد دیگر (اختراعات، نمایشنامه‌ها، عکس‌ها) آسیب دیدند یا کاملاً نابود شدند. آتش‌سوزی عمدی مشکوک بود اما هرگز ثابت نشد. جوایز. کتابخانه عمومی لس‌آنجلس، مدال ملی خدمات موزه و کتابخانه را دریافت کرد، که
مدال ملی خدمات موزه و کتابخانه را دریافت کرد، که بالاترین افتخار ملی است که به موزه‌ها و کتابخانه‌ها برای خدمت به جامعه اعطا می‌شود.
آسیب‌شناسی جنگل، دانشی است که به مطالعه بیماری‌های تنش زیستی و تنش غیرزیستی تأثیرگذار بر سلامت بوم‌سازگان جنگلی می‌پردازد؛ این بیماری‌های گیاهی عمدتاً شامل عوامل بیماری‌زای قارچی و حشرات ناقل هستند. آسیب‌شناسی جنگل زیرشاخه‌ای از علوم جنگل‌داری و بیماری‌شناسی گیاهی به‌شمار می‌آید. آسیب‌شناسی جنگل بخشی از رویکرد فراگیرتر حمایت جنگل به‌شمار می‌رود. در سال ۲۰۱۵، حدود ۴۰ میلیون هکتار از جنگل‌ها عمدتاً در نواحی معتدل و مناطق شمالی، تحت تأثیر آسیب‌هایی ناشی از حشرات، بیماری‌ها و رویدادهای شدید آب‌وهوایی قرار
حشرات، بیماری‌ها و رویدادهای شدید آب‌وهوایی قرار گرفتند. عوامل غیرزنده. تعدادی از اجزای غیرزنده وجود دارند که بر سلامت جنگل تأثیر می‌گذارند که از آن جمله می‌توان به مشکلات مربوط به رطوبت مانند خشکسالی، خشکی زمستانه، یا غرقاب خاک ناشی از کمبود یا فراوانی بارش‌هایی چون تگرگ، برف یا باران اشاره کرد. باد نیز یکی از عوامل غیرزنده مهم به‌شمار می‌رود، زیرا پدیدهٔ بادافتاده که در اثر وزش بادهای شدید موجب ریشه‌کن شدن یا شکستن درختان می‌شود، به‌طور مستقیم و مشهودی باعث از دست رفتن پایداری درختان یا کل ساختار جنگل
باعث از دست رفتن پایداری درختان یا کل ساختار جنگل می‌گردد. اغلب، عوامل غیرزنده و زنده به‌صورت هم‌زمان بر جنگل اثر می‌گذارند. برای نمونه، اگر سرعت باد به ۸۰ کیلومتر بر ساعت برسد، درختانی که دچار پوسیدگی ریشه ناشی از عوامل بیماری‌زا هستند، به‌احتمال زیاد واژگون خواهند شد، در حالی‌که آسیب به درختان سالم‌تر معمولاً به سرعت‌های بالاتری از باد نیاز دارد. آتش‌سوزی جنگل، چه منشأ آن انسانی باشد و چه ناشی از برخورد صاعقه، همراه با عوامل غیرزنده مرتبط، نیز می‌تواند تأثیر قابل‌توجهی بر سلامت جنگل بگذارد. تأثیرات ناشی
قابل‌توجهی بر سلامت جنگل بگذارد. تأثیرات ناشی از دخالت انسان اغلب موجب تغییر در میزان آسیب‌پذیری جنگل در برابر عوامل زنده و غیرزنده می‌شوند. به‌عنوان مثال، استفاده از ماشین‌آلات سنگین می‌تواند ویژگی‌های خاک را تغییر داده و در نتیجه مقاومت جنگل را در برابر این تهدیدها کاهش دهد. عوامل زیستی. در ویکی‌پدیا دسته‌بندی وجود دارد که پاتوژن‌ها و بیماری‌های قارچی درختان را فهرست می‌کند. در ویکی‌پدیا رده‌ای وجود دارد که آفات حشرات جنگل‌های معتدل را فهرست می‌کند. برخی از این عوامل به‌طور هماهنگ عمل می‌کنند (همه تا حدی