payamvha/North_RAG huggingface dataset:
وب‌سایت آثار هنری الهام‌گرفته از آثار قبلی او را به نمایش می‌گذاشت، که با "شهرت" (۲۰۰۸) شروع شد و تا "هارلکوئین" (۲۰۲۴) ادامه یافت. وقتی شمارش معکوس به پایان رسید، جلد رسمی آلبوم و تاریخ انتشار ۷ مارس مشخص شد. در ۲ فوریه، گاگا در شصت و هفتمین مراسم جوایز گرمی شرکت کرد و موزیک ویدیوی «ابراکادابرا» را طی این مراسم با مشارکت مسترکارت به نمایش گذاشت. مجموعه "Hot Ones" در یوتیوب، قسمتی از مصاحبه با گاگا را در ۱۳ فوریه منتشر کرد. سپس گاگا در ۱۹ فوریه در "ونتی فر" ظاهر شد. اسپاتیفای در ۶ مارس میزبان یک «کنفرانس
ظاهر شد. اسپاتیفای در ۶ مارس میزبان یک «کنفرانس مطبوعاتی هیولای کوچک» بود که طی آن گاگا به سوالات ارسال شده توسط طرفداران برتر خواننده در این پلتفرم پاسخ داد. در اپیزود "شنبه نایت لایو" در ۸ مارس، گاگا هم به عنوان مجری و هم به عنوان مهمان موسیقی شب ظاهر شد. او قرار است در آوریل ۲۰۲۵ خوانندهٔ اصلی کوچلا شود. گاگا از طریق رسانه‌های اجتماعی خود تأیید کرد که در تاریخ ۳ می در ساحل کوپاکابانا در ریو دو ژانیرو که آن را میهم در ساحل نامیده است، کنسرتی با ورودی رایگان اجرا خواهد کرد. تک‌آهنگ‌ها. در ۲۵ اکتبر ۲۰۲۴،
اجرا خواهد کرد. تک‌آهنگ‌ها. در ۲۵ اکتبر ۲۰۲۴، تک‌آهنگ اصلی «بیماری» منتشر شد. این اثر ترانه‌ای الکتروپاپ و دارک پاپ بود که عمدتاً نقدهای مثبتی دریافت کرد و در کشورهای مختلف از جمله ایالات متحده و بریتانیا به میان سی تک‌آهنگ برتر جدول رسید. «ابراکادابرا» به عنوان دومین تک‌آهنگ در ۳ فوریه ۲۰۲۵ منتشر شد. این ترانه دنس-پاپ با آثار قبلی او مقایسه شده است.
حمایت از حقوق اولیه بشر در قانون اساسی مالزی ارج نهاده شده است. این موارد شامل آزادی فردی (ماده ۵) و ممنوعیت برده‌داری و کار اجباری (ماده ۶) است. در سطح ملی، اقدامات قانونی که برای جلوگیری از سوء استفاده و نقض حقوق بشر وجود دارد را می‌توان در قوانین و اعمال مربوط به موضوعاتی یافت که یا دارای مولفه حقوق بشری هستند یا مربوط به گروه‌های خاصی از جامعه است که حقوق آنها ممکن است در معرض خطر قرار گیرد. گروه‌های حقوق بشر عموماً از دولت مالزی و پلیس سلطنتی مالزی انتقاد می‌کنند. قوانین بازداشت پیشگیرانه همچون قانون
می‌کنند. قوانین بازداشت پیشگیرانه همچون قانون امنیت داخلی ۱۹۶۰ و فرمان وضعیت اضطراری ۱۹۶۹ (نظم عمومی و پیشگیری از جرم) که بازداشت بدون محاکمه یا اتهام را مجاز می‌دانند و به همین دلیل منبع نگرانی سازمان‌های حقوق بشری همچون سازمان سوارا راکیات مالزی هستند. هر چند قانون امنیت داخلی ۱۹۶۰ لغو گردید و در سال ۲۰۱۲ توسط قانون جرائم امنیتی (تدابیر ویژه) ۲۰۱۲ موسوم به سوسما (SOSMA) جایگزین آن شد و حکم وضعیت اضطراری ۱۹۶۹، در پی لغو سه اعلامیه اضطراری در سال ۲۰۱۱، منسوخ شد. قوانین. گفته شده است که برخی از قوانین مالزی
شد. قوانین. گفته شده است که برخی از قوانین مالزی باعث محدودیت در حقوق اولیه بشر شده است. تغییرات گسترده اخیر در این قوانین توسط دولت به عنوان اصلاحات حقوق بشر توصیف گردیده است ولی طبق نظر منتقدان، در حقیقت در برخی موارد، حتی محدودیت‌ها را بیشتر کرده است. وزارت امور خارجه مالزی با این تفسیر که کشور «به این دلیل که تمام حقوق را وابسته به یکدیگر و جداناپذیر می‌داند، یک رویکرد همه‌جانبه به موضوع حقوق بشر را در پیش گرفته است. در مالزی از حقوق هر شهروند توسط بندهای حقوقی قانون اساسی فدرال محافظت می‌شود… اما این
حقوقی قانون اساسی فدرال محافظت می‌شود… اما این حقوق مطلق نیستند و آنها تابع مواردی از قبیل نظم عمومی، اصول اخلاقی و امنیت کشور هستند.» از کنترل‌های سخت‌گیرانه کشور بر حقوق بشر دفاع کرده است؛ بنابراین در حالی که مالزی مدعی «حفظ… اصول اولیه حقوق بشر» است، تشخیص داده است که «در نظر گرفتن تاریخچه کشور، همچنین تنوع فرهنگی، اجتماعی و مذهبی جوامع کشور» حائز اهمیت است. روال حقوق بشر در مالزی بازتاب دهنده نظام ارزشی گسترده‌تر در آسیا است که در آن رفاه و آسایش جمعی در جامعه، نسبت به حقوق فردی اهمیت بیشتری دارد.
در جامعه، نسبت به حقوق فردی اهمیت بیشتری دارد. قوانین قدیمی محدود کننده از مدتها قبل برخی قوانین قوی و گسترده در مالزی اعمال می‌شود که با دیدگاه حفظ نظم اجتماعی، حقوق بشر فردی را محدود می‌کند. عفو بین‌الملل در سال ۲۰۰۸، وضعیت حقوق بشر در مالزی را جمع‌بندی کرد که بخشی از آن بازداشت بلاگرها بر اساس قانون فتنه، استفاده از قانون انتشارات و چاپخانه‌ها (PPPA) برای کنترل مطالب روزنامه‌ها، و بازداشت خودسرانه چند نفر تحت قانون امنیت داخلی (ISA) بود و این نکته را ذکر کرد که دولت «کنترل مخالفان را تشدید و حق آزادی
کرد که دولت «کنترل مخالفان را تشدید و حق آزادی بیان و ادیان را محدود کرد.». قانون امنیت داخلی ۱۹۶۰ (لغو گردید) شاید شناخته‌ترین این قوانین، قانون امنیت داخلی بود که در سال ۱۹۶۰، سه سال بعد از اینکه مالزی استقلال خود را از بریتانیا کسب کرد، تصویب شد. این قانون در حد وسیع بی‌رحمانه به نظر می‌رسید، این قانون اجازه بازداشت طولانی مدت بدون هیچ محاکمه‌ای را می‌دهد و در طی چند دهه به‌طور سیستماتیک علیه افرادی که به دلایل مختلف، تهدیدی برای دولت مالزی یا «نظم اجتماعی» تلقی می‌شدند، استفاده شد. در سال ۲۰۱۲، قانون
تلقی می‌شدند، استفاده شد. در سال ۲۰۱۲، قانون امنیت داخلی ۱۹۶۰ به‌طور رسمی توسط پارلمان مالزی لغو و قانون جرائم امنیتی (تدابیر ویژه) ۲۰۱۲ جایگزین آن شد. تغییرات در قوانین محدود کننده در روز ۱۵ سپتامبر ۲۰۱۱، نخست‌وزیر نجیب رزاق اظهار داشت که قانون امنیت داخلی ۱۹۶۰ به‌طور کامل لغو می‌شود و «قانون جدیدی جایگزین آن می‌شود که نظارت قضایی بسیار بیشتری در آن گنجانده شده است و اختیارات پلیس را برای بازداشت مظنونان به دلایل پیشگیرانه محدود می‌سازد.» دولت همچنین متعهد شد تا برخی از شناخته شده‌ترین اسناد حقوقی مرتبط
شد تا برخی از شناخته شده‌ترین اسناد حقوقی مرتبط با محدود سازی حقوق بشر شامل قانون فتنه ۱۹۴۸، سه اعلامیه وضعیت اضطراری و قانون تبعید ۱۹۵۹ را لغو کند. علاوه بر این، دولت موافقت کرد برخی قوانین شامل بخش ۲۷ قانون پلیس، قانون انتشارات و چاپخانه‌ها، و نیز قانون اسرار رسمی را مورد بازنگری قرار دهد. بین سالهای ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲، تغییرات حقوقی متعددی صورت گرفت. قانون امنیت داخلی ۱۹۶۰ به صورت رسمی لغو گردید و قانون جرائم امنیتی (تدابیر ویژه) ۲۰۱۲ در روز ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۲ جایگزین آن شد. سه اعلامیه وضعیت اضطراری صادر شده در
آن شد. سه اعلامیه وضعیت اضطراری صادر شده در ۱۹۶۶، ۱۹۶۹ و ۱۹۷۷ در روز ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۱ توسط پارلمان لغو شد. قانون اقامت محدود ۱۹۳۳ و قانون تبعید ۱۹۵۹، که تا ۳۴ سال قبل از سال ۲۰۱۱ از آن استفاده نشده بود، در ماه دسامبر ۲۰۱۱ توسط پارلمان مالزی به‌طور رسمی منسوخ شد. در سال ۲۰۱۲، بخش ۲۷ قانون پلیس ۱۹۶۷ که طبق آن سازماندهی هر گونه تجمع نیاز به مجوز پلیس داشت لغو گردید و در همین سال قانون تجمع مسالمت‌آمیز وضع گردید. قانون جرائم امنیتی (تدابیر ویژه) ۲۰۱۲ یک مقاله نوشته میکی اشپیگل که در ماه ژوئن ۲۰۱۲ در بولتن آسیا
میکی اشپیگل که در ماه ژوئن ۲۰۱۲ در بولتن آسیا و اقیانوسیه است-وست سنتر منتشر شد و در روزنامه بانکوک پست تجدید چاپ شد خاطر نشان کرد که پارلمان مالزی در آوریل ۲۰۱۲ قانون جرائم امنیتی (تدابیر ویژه) ۲۰۱۲ (SOSMA) را تصویب کرد که جایگزین قانون امنیت داخلی (ISA) شد. اشپیگل معترض بود که سوسما (SOSMA) «قانون مناسب و کاملی برای حراست از حقوق و آزادی بنیادین مالزیایی‌ها نیست.» در واقع اشپیگل ادعا کرد که سوسما (SOSMA) از برخی جهات نسبت به قانون امنیت داخلی (ISA)، «در واقع بیشتر سرکوب کننده‌تر و واپس گرایانه‌تر» است و
بیشتر سرکوب کننده‌تر و واپس گرایانه‌تر» است و این نشانه این است که دولت «در حال بازی جلب و تغییر با موضوع حقوق بشر» بود. قانون تجمع مسالمت آمیز ۲۰۱۲ قانون تجمع مسالمت آمیز جایگزین بخش ۲۷ قانون پلیس شد که بر اساس آن برای گردهمایی بزرگ مستلزم دریافت مجوز پلیس بود. طبق قانون تجمع مسالمت آمیز دیگر نیازی به این چنین مجوزهایی نیست. در عوض، سازمان دهندگان تجمعات پنج روز قبل (پیش از سال ۲۰۱۹ این مدت ۱۰ روز بود) باید پلیس را از هر گونه گردهمایی برنامه‌ریزی شده مطلع سازند، سپس پلس پاسخ خواسته آنها را می‌دهد و هر
سازند، سپس پلس پاسخ خواسته آنها را می‌دهد و هر گونه محدودیتی که در نظر داشته باشد تا برای تجمع اعمال کند اعلام می‌کند. این قانون افراد زیر ۱۵ سال را از حضور در تجمعات منع می‌کند، افراد زیر ۲۱ سال را از سازماندهی تجمعات منع می‌کند و برگزاری تجمعات در نزدیکی مدرسه، مسجد، فرودگاه، ایستگاه قطار و سایر مکان‌های تعیین شده را ممنوع کرده است. هر چند از قانون تجمع مسالمت آمیز به عنوان اصلاح بخش ۲۷ قانون پلیس تعریف به میان آمده است، اما این قانون از سوی اپوزیسیون سیاسی و سایرین، با عنوان اینکه نسبت به قانون قبلی
سیاسی و سایرین، با عنوان اینکه نسبت به قانون قبلی محدودیت بیشتری به دنبال دارد به شدت مورد انتقاد قرار گرفته است، وفق اینکه یک رهبر اپوزیسیون گفت که این قانون «کنترل مطلق به پلیس» می‌دهد. در سال ۲۰۱۹، بعد از انتخابات سراسری ۲۰۱۸ که منجر به تشکیل دولت ائتلافی پاکاتان هاراپان شد اصلاحاتی در قانون توسط این حزب به وجود آمد که طی آن مدت زمانی که نیاز بود سازمان دهندگان قبل از برگزاری تجمعات صلح آمیز به پلیس اطلاع دهند از ۱۰ روز به ۵ روز کاهش یافت و ممنوعیت اعتراض خیابانی هم لغو گردید. جرائم ذیل بخش ۹ و ۱۵ این
خیابانی هم لغو گردید. جرائم ذیل بخش ۹ و ۱۵ این قانون با جریمه‌ای به مبلغ ۵٬۰۰۰ رینگیت به جرائم مرکب (compoundable offences) تبدیل شد که به عنوان جرم در نظر گرفته نمی‌شود و نمایندگان پارلمان که مبادرت به نقض این بخش از قوانین کرده‌اند کرسی‌های خود در پارلمان یا صلاحیت نماینده شدن جهت رقابت در انتخابات را از دست نمی‌دهند. اعلامیه حقوق بشر آسه‌آن در ماه نوامبر ۲۰۱۲، نجیب رزاق نخست‌وزیر مالزی اولین اعلامیه حقوق بشر کشورهای آسه‌آن را به امضا رساند، اقدامی که مالزی را به‌طور رسمی متعهد به «اولین کنوانسیون خاجی
را به‌طور رسمی متعهد به «اولین کنوانسیون خاجی خود جهت بهبود رفتار منصفانه با هر فرد بدون توجه به نژاد، مذهب و اندیشه سیاسی» کرد. قانون کار (حداقل دستمزد) در روز ۱ مه ۲۰۲۲، حداقل دستمزد ماهانه قابل پرداخت الزام‌آور طبق نظام حداقل دستمزد ۲۰۲۲ برای شرکت‌هایی که بیش از ۵ مستخدم دارند ۱۵۰۰ رینگیت بود، در حالی که حداقل دستمزد ساعتی بالغ بر ۷٫۲۱ رینگیت برای هر ساعت است. کمیسیون حقوق بشر مالزی. کمیسیون حقوق بشر مالزی که در این کشور با نام سوهاکام (مخفف عبارت Suruhanjaya Hak Asasi Malaysia) بهتر شناخته می‌شود،
Hak Asasi Malaysia) بهتر شناخته می‌شود، آژانس اصلی کشور برای رسیدگی به مسائل حقوق بشر است. گروه‌های حقوق بشر. سازمان پیشگام حقوق بشر در مالزی سوارا راکیات مالزی است. در روز ۱۷ سپتامبر ۲۰۱۲، ده‌ها گروه بین‌المللی حقوق بشر بیانیه مطبوعاتی مشترکی را در اعتراض به آنچه که آنها از آن، تحت عنوان «آزار و اذیت مداوم دولت مالزی» برای فعالیت سوارا راکیات مالزی توصیف کردند، منتشر کردند. حقوق بنیادی. قانون اساسی مالزی تبعیض علیه شهروندان را بر اساس جنس، مذهب و نژاد ممنوع کرده است اما برای بومی‌پوترا، مردم بومی مالزی
کرده است اما برای بومی‌پوترا، مردم بومی مالزی شامل قوم مالایی و بومیان قبایل ایالت‌های صباح و ساراواک در مالزی شرقی «جایگاه ویژه» در ماده ۱۵۳ قانون اساسی قائل شده است. آزادی بیان در روز ۸ ژوئیه ۲۰۲۰، دیده‌بان حقوق بشر گزارش داد که مقامات مالزی علیه افرادی که از دولت انتقاد می‌کنند، تحقیقات کیفری را شروع کرده است. روزنامه نگاران، فعالان جامعه مدنی و مردم عادی به خاطر سخنرانی مسالمت‌آمیز با بازجویی پلیس مواجه شده‌اند. در روز ۳۰ ژوئیه ۲۰۲۰، دیده‌بان حقوق بشر از مقامات مالزی درخواست کرد تا محمد ریحان کبیر،
از مقامات مالزی درخواست کرد تا محمد ریحان کبیر، کارگر مهاجر بنگلادشی را که به خاطر انتقاد از سیاست‌های دولت در قبال مهاجران بازداشت شده بود، را آزاد کند. بیان انتقادآمیز او در یک برنامه مستند شبکه الجزیره که در روز ۳ ژوئیه پخش گردید و در رابطه با طرز برخورد با کارگران مهاجر طی دنیاگیری کووید-۱۹ در مالزی بود، به نمایش درآمد و برجسته شد. آزادی تجمع و حرکت هر چند از لحاظ اصولی شهروندان از حق تجمع برخوردارند ولی شکل‌گیری گردهمایی‌های عمومی منوط به موافقت رسمی پلیس است. قانون اجتماعات، سازماندهی تعداد هفت نفر
پلیس است. قانون اجتماعات، سازماندهی تعداد هفت نفر یا بیشتر از آن را ملزم به ثبت آن می‌کند، وفق اینکه دولت از ثبت سازماندهی برای برخی گروه‌های خاص از جمله سازمان‌های حقوق بشر خودداری می‌کند و قانون دانشگاه‌ها و کالج‌های دانشگاهی تشکیل گروه‌های دانشجویی را محدود می‌کند. در حالی که مالزیایی‌ها به‌طور کلی، برای سفر در داخل کشور یا مسافرت به خارج، مهاجرت یا برگشت به مالزی از آزادی برخوردار هستند، ساکنان شبه جزیره مالزی برای ورود به ایالت‌های صباح و ساراواک نیاز به ارائه کارت شناسایی ملی یا پاسپورت دارند، و نیز
به ارائه کارت شناسایی ملی یا پاسپورت دارند، و نیز شهروندان نمی‌توانند بدون اجازه رسمی به اسرائیل سفر کنند. آزادی مذهب قانون اساسی آزادی مذهب را تضمین کرده است ولی همچنین اعلام کرده است که اسلام، دین رسمی در مالزی است. از جمله تعطیلات رسمی در مالزی (بر اساس نواحی تفاوت دارد)، تعطیلات مذهبی مسلمانان، بودایی‌ها، هندی‌ها و مسیحیان است. ازدواج بین مسلمانان و غیر مسلمانان به رسمیت شناخته نمی‌شود و طبق قانون مردم مالایی مسلمان در نظر گرفته می‌شوند. تفسیرهایی از اسلام به غیر از تفسیر اهل سنت، غیرقانونی است.
از اسلام به غیر از تفسیر اهل سنت، غیرقانونی است. دادگاه‌های اسلامی، قانون شریعت را در حوزه‌های مسئولیت مشخصی اجرا می‌کنند. در واقع شهروندانی که سنی نیستند با تبعیض مذهبی مواجه هستند. ارتداد مسلمانان بستگی به هر ایالت، مجازات حبس، بازداشت، شلاق یا جریمه نقدی دارد. دو ایالت برای ارتداد مجازات اعدام در نظر گرفته‌اند اما قانون فدرال از اجرای حکم اعدام برای ارتداد جلوگیری می‌کند. در سال ۲۰۲۴، طبق امتیازدهی خانه آزادی، مالزی در حوزه آزادی مذهب حائز نمره ۱ از ۴ گردید. آزادی‌های سیاسی هر چند مالزی دارای سیستم
۴ گردید. آزادی‌های سیاسی هر چند مالزی دارای سیستم حکومتی پارلمانی چندحزبی با پادشاهی مشروطه است ولی حزب سازمان ملی مالایی‌تباران متحد (آمنو) از سال ۱۹۵۷ قدرت را در اختیار داشت و احزاب اپوزیسیون در بستر همسان به رقابت نمی‌پرداختند. با این وجود، حزب آمنو در سال ۲۰۱۸ از منصب قدرت حذف شد و به حکمرانی ۶۱ ساله خود به عنوان حزب حاکم مالزی خاتمه داد. با گذشت سال‌ها، قدرت نخست‌وزیر افزایش و از پارلمان کاسته شد. هر چند نشانه‌هایی از بهبود در سال‌های اخیر، به ویژه بعد از شکست باریسان ناسیونال در انتخابات ۲۰۱۸، در این
از شکست باریسان ناسیونال در انتخابات ۲۰۱۸، در این امر مشاهده می‌شود. رتبه مالزی در شاخص آزادی رسانه از سال ۲۰۱۷ به بعد به تدریج بهبود یافت، این کشور در سال ۲۰۱۷ حائز رتبه ۱۴۴، در سال ۲۰۱۸ حائز رتبه ۱۴۵، در سال ۲۰۱۹ حائز رتبه ۱۲۳، در سال ۲۰۲۰ حائز رتبه ۱۰۱، در سال ۲۰۲۱ حائز رتبه ۱۱۹، در سال ۲۰۲۲ حائز رتبه ۱۱۳، در سال ۲۰۲۳ حائز رتبه ۷۳ و در سال ۲۰۲۴ حائز رتبه ۱۰۷ گردید. سال ۲۰۲۳ بیشترین جهش در رتبه مالزی اتفاق افتاد که طی آن، با ۴۰ پله صعود نسبت به سال قبل، به رتبه ۷۳ دست یافت و این کشور را (به همراه تیمور
به رتبه ۷۳ دست یافت و این کشور را (به همراه تیمور شرقی) به تنها کشوری در منطقه جنوب‌شرق آسیا در آن دوره تبدیل کرد که از لحاظ شاخص آزادی رسانه، در حالت بدون وضعیت دشوار یا وضعیت خیلی جدی، قرار داد. با این وجود، در سال ۲۰۲۴ رتبه مالزی با ۳۴ پله سقوط به جایگاه ۱۰۷ رسید و در بین کشورهای آسه‌آن بعد از تایلند (دارای رتبه ۸۷)، دومین کشور در این رتبه‌بندی بود. از لحاظ شاخص مردم‌سالاری، مالزی در سال ۲۰۲۳ امتیاز ۷٫۲۹ را به دست آورد و بدین ترتیب در رتبه‌بندی جهانی حائز رتبه چهلم (بالاترین رتبه در بین کشورهای با
حائز رتبه چهلم (بالاترین رتبه در بین کشورهای با اکثریت مسلمان) گردید و در طبقه‌بندی به عنوان، کشور «مردم‌سالاری تکامل نیافته» (Flawed democracy) قرار گرفت. این امتیاز همچنین مالزی را در بین کشورهای جنوب‌شرق آسیا در بالاترین مکان و در ناحیه آسیا و استرالیا بعد از نیوزیلند، تایوان، استرالیا، ژاپن و کره‌جنوبی در جایگاه ششم قرار داد. امتیاز مالزی در این شاخص با گذشت سال‌ها به صورت تدریجی افزایش یافت، با امتیاز ۵٫۹۸ در سال ۲۰۰۶ با عنوان «نظام ترکیبی» شروع شد و تا سال ۲۰۲۳ به امتیاز ۷٫۲۹ با عنوان «مردم‌سالاری
تا سال ۲۰۲۳ به امتیاز ۷٫۲۹ با عنوان «مردم‌سالاری تکامل نیافته» رسید، وفق اینکه در سال ۲۰۱۸ (با امتیاز ۶٫۸۸)، سال ۲۰۱۹ (با امتیاز ۷٫۱۶)، سال ۲۰۲۰ (با امتیاز ۷٫۱۹)، سال ۲۰۲۱ (با امتیاز ۷٫۲۴) و سال ۲۰۲۲ (با امتیاز ۷٫۳) افزایش قابل توجهی داشت. حقوق خردسالان. مالزیایی‌ها تابعیت خود را به واسطه والدین خود دریافت می‌کنند. افرادی که نتوانند ثابت کنند والدین آنها با یکدیگر ازدواج کرده بودند از دریافت حق تابعیت محروم شده و فاقد تابعیت در نظر گرفته می‌شوند. افرادی که دارای شناسنامه نیستند نمی‌توانند در مدارس دولتی و
دارای شناسنامه نیستند نمی‌توانند در مدارس دولتی و خصوصی ثبت نام کنند. حقوق زنان. مالزی کنوانسیون رفع هرگونه تبعیض علیه زنان (CEDAW) را با در نظر گرفتن قیودی، در ماه اوت ۱۹۹۵ به تصویب رساند. برخی قیود در سال ۲۰۱۰ حذف شدند ولی برخی باقی ماند، به عبارت دیگر اعلام شده بود که بندهای 9(2), 16(1)(a), 16(1)(c), 16(1)(f) و 16(1)(g) در تضاد با قانون فدرال مالزی و قانون شریعت است.
مسجد گندوز قلعه () یک مسجد قدیمی و بنای تاریخی معماری است که در روستای گندوز قلعه در شهرستان قوسار کشور جمهوری آذربایجان واقع شده است. این مسجد که ساخت آن در سال ۱۹۱۶ میلادی تکمیل شد، با ابلاغیه شماره ۱۳۲ کابینه وزیران جمهوری آذربایجان در تاریخ ۲ اوت ۲۰۰۱ در فهرست آثار تاریخی و فرهنگی با اهمیت بومی قرار گرفت.
مسجد جمعه نخجوان () یک مسجد پیشین و یکی از بناهای تاریخی مجموعه معماری اتابکان آذربایجان در شهر نخجوان کشور جمهوری آذربایجان است. این بنای تاریخی در سده بیستم میلادی ویران شد و تنها در تصاویر و عکس‌های مربوط به سده نوزدهم ثبت شده است.
مسجد کربلایی عبدالله () یک مسجد قدیمی و بنای تاریخی معماری است که در شهر باکو، پایتخت جمهوری آذربایجان واقع شده است. این مسجد که در سال ۱۸۹۴ توسط نیکوکار عبدالله زربالی‌اف ساخته شد، با تصمیم شماره ۱۳۲ کابینه جمهوری آذربایجان در تاریخ ۲ اوت ۲۰۰۱ در فهرست آثار تاریخی و فرهنگی مهم بومی قرار گرفت.
ذهن زیبا با نام قبلی مسیر اصلی یک مجموعه تلویزیونی درام زندگی‌نامه‌ای ایرانی به کارگردانی سیدمحمدرضا خردمندان و تهیه کنندگی علی‌اکبر تحویلیان است. فیلم‌نامه آن توسط امیرمحمد عبدی با برداشتی آزاد از کتاب "سلول‌های بهاری" اثر بهنام باقری به نگارش درآمده است. این مجموعه شرحی بر زندگی حسین بهاروند، مؤسس پژوهشکده زیست‌شناسی و فناوری سلول‌های بنیادی رویان، است. در آن امیرعلی دانایی نقش میانسالی بهاروند را بازی می‌کند و ساناز سعیدی، محمد نادری و زهرا داوودنژاد از دیگر بازیگران هستند. خلاصه داستان. این مجموعه
از دیگر بازیگران هستند. خلاصه داستان. این مجموعه اقتباسی آزاد از زندگی حسین بهاروند، محقق برجستهٔ ایرانی در حوزهٔ زیست‌شناسی است که چالش‌های علمی و ذهنی او را به تصویر می‌کشد. این مجموعه تلویزیونی با برداشتی آزاد، زندگی محقق سلول‌های بنیادی، حسین بهاروند را به تصویر می‌کشد. همچنین به گوشه‌ای از زندگی سعید کاظمی آشتیانی رئیس پژوهشگاه رویان نیز اشارت دارد. بازخورد. وبگاه نواندیش نوشته که داستان این مجموعه منسجم نیست و به‌درستی به شخصیت‌های فرعی پرداخته نشده است اما به‌خاطر اجرای بازیگران از سایر آثار
نشده است اما به‌خاطر اجرای بازیگران از سایر آثار تلویزیون در ماه رمضان بالاتر است. سعید زعیمی، در نقدی برای ایسنا، این مجموعه را «نمونه‌ای ارزشمند برای معرفی و الگوسازی از دانشمندان برجسته ایرانی» توصیف کرد و پیشنهاد می‌کند که برای تأثیرگذاری بیشتر، تولید چنین سریال‌هایی به یک روند پایدار در رسانه‌ها تبدیل شود. "همشهری آنلاین" هم به موضوع سریال تأکید داشت و آن را گامی مهم در جهت «الگوسازی از دانشمندان ایرانی» توصیف کرد.
باشگاه بسکتبال پهلوی تهران یک تیم بسکتبال ایرانی بود که در دهه ۱۳۵۰ شمسی در تهران تأسیس شد. این تیم در اولین دوره مسابقات جام ولیعهد که در سال ۱۳۵۴ برگزار شد، موفق به کسب عنوان قهرمانی شد و به عنوان نخستین قهرمان تاریخ بسکتبال باشگاهی ایران شناخته می‌شود. این باشگاه در دوران فعالیت خود در لیگ‌های مختلف بسکتبال ایران حضور داشت، اما به دلیل وقوع انقلاب در ایران در سال ۱۳۵۷ تیم منحل شد. تاریخچه. لیگ بسکتبال مردان ایران. باشگاه بسکتبال پهلوی تهران در سال ۱۳۵۴ در نخستین دوره از مسابقات جام ولیعهد (اولین دوره لیگ
نخستین دوره از مسابقات جام ولیعهد (اولین دوره لیگ بسکتبال باشگاهی ایران) شرکت کرد و در نهایت به عنوان قهرمان این رقابت‌ها شناخته شد. در این دوره از مسابقات، تیم‌های زیادی از شهرهای مختلف ایران شرکت کردند و مسابقات در سه مرحله برگزار شد. تیم پهلوی تهران در این رقابت‌ها توانست تیم‌های قدرتمند دیگری همچون پاس تهران، ذوب‌آهن اصفهان و پرسپولیس گرگان را شکست دهد و قهرمان شود. در این دوره، تیم‌های دیگری مانند پرسپولیس گرگان و پاس تهران به ترتیب به مقام‌های دوم و سوم دست یافتند. جام قهرمانی باشگاه‌های تهران. تیم
سوم دست یافتند. جام قهرمانی باشگاه‌های تهران. تیم پهلوی تهران در سال ۱۳۵۴ در مسابقات بسکتبال قهرمانی باشگاه‌های تهران به مقام قهرمانی رسید. منابع.
آثار قرمز فیلمی محصول سال ۱۹۹۲ و به کارگردانی اندی وولک است. در این فیلم بازیگرانی همچون جیم بلوشی، لورین براکو، تونی گلدوین، ویلیام راس، فی گرانت، جیم پوداک و اد آماترودو ایفای نقش کرده‌اند.
جزیره دل کانیو () یک جزیره کوچک و ذخیره‌گاه زیستی در خلیج کورکووادو در اوسا، کاستاریکا است. این جزیره در سمت اقیانوس آرام کاستاریکا قرار دارد، غرب پونتا یورونا در پنینسولا دی اوسا. این جزیره به‌طور عمودی به یک سطح صاف با ارتفاع می‌رسد.
خط ترام مون‌بلان () که به اختصار TMB نامیده می‌شود، یک خط راه‌آهن کوهستانی در بخش اوت-ساووآ در کشور فرانسه است. این خط، مرتفع‌ترین راه‌آهن در فرانسه و چهارمین راه‌آهن مرتفع در اروپا به‌شمار می‌رود. همچنین، تنها راه‌آهن در فرانسه است که به ارتفاعی بالاتر از ۲٬۰۰۰ متر از سطح دریا می‌رسد. این تراموا، به دلیل چشم‌اندازهای گسترده‌ای که از مون بلان و کوه‌های اطراف آن در توده‌کوه مون‌بلان فراهم می‌کند، میان گردشگران محبوب است. علاوه بر این، کوهنوردان و طبیعت‌گردان نیز از این تراموا استفاده می‌کنند، چرا که
نیز از این تراموا استفاده می‌کنند، چرا که ایستگاه‌های آن نقطه آغاز بسیاری از مسیرهای کوه‌پیمایی است و دسترسی به پناهگاه Nid d'Aigle را که در نزدیکی ایستگاه پایانی تراموا قرار دارد، فراهم می‌کند. مسیر معمول صعود به قله مون بلان از ایستگاه پایانی تراموا، یعنی Nid d'Aigle آغاز می‌شود و سپس کوهنوردان یا در پناهگاه Tête Rousse اقامت می‌کنند یا مسیر را تا پناهگاه مرتفع‌تر Goûter ادامه می‌دهند.
در زمین‌شناسی به رانده شدن پوستهٔ اقیانوس بر روی لبهٔ صفحهٔ قاره‌ای فَرارانِش () می‌گویند. به عبارتی دیگر، فرارانش اصطلاحی است که برای توصیف جابه‌جایی پوستهٔ اقیانوسی و گوشته بر روی حاشیه‌های قاره‌ای به کار می‌رود. در حالی که سنگ‌های متراکم اقیانوسی معمولاً در گودال‌های اقیانوسی طی فرایند فرورانش نابود می‌شوند، گاهی تکه‌های بزرگ و سنگین آن‌ها از جای خود کنده شده، جدا می‌شوند و بر روی پوستهٔ قاره‌ای که چگالی کمتری دارد، رانده می‌شوند. این سنگ‌های اقیانوسی جابه‌جا شده، بر روی زمین به عنوان مجموعهٔ افیولیتی
شده، بر روی زمین به عنوان مجموعهٔ افیولیتی شناسایی می‌شوند و نمونه‌های آن‌ها در بخش‌های بیرونی برخی کمربندهای کوه‌زایی مانند آپالاش، آلپ و هیمالیا به خوبی حفظ شده‌اند. واضح‌ترین و شناخته‌شده‌ترین نمونهٔ پوستهٔ اقیانوسی و گوشته بر روی خشکی، در مجموعهٔ «بی آو آیلندز» (خلیج جزایر) در غرب نیوفاندلند دیده می‌شود. جزئیات. فرارانش یک فرایند زمین‌شناختی است که در آن، پوسته اقیانوسی متراکم‌تر (و حتی بخش بالایی گوشته سیاره‌ای) از صفحهٔ اقیانوسی در حال فرورانش در یک زمین‌ساخت صفحه‌ای در مرز همگرا جدا شده و از طریق یک
صفحه‌ای در مرز همگرا جدا شده و از طریق یک گسل رورانده بر روی صفحهٔ مجاور رانده می‌شود. در شرایط معمول، هنگامی که صفحات اقیانوسی و قاره‌ای به هم می‌رسند، پوستهٔ اقیانوسی متراکم‌تر طی فرایند فرورانش به زیر پوسته قاره‌ای فرومی‌رود. اما فرارانش که کمتر رخ می‌دهد، معمولاً در برخورد صفحات در کمربند کوه‌زایی اتفاق می‌افتد، جایی که بخشی از مواد صفحهٔ اقیانوسی فرورونده بر روی صفحهٔ قاره‌ای قرار می‌گیرد. این پدیده همچنین می‌تواند در یک حوضه پشت‌کمانی رخ دهد، جایی که لبهٔ یک قاره به دلیل فشار ناشی از برخورد صفحات، از
یک قاره به دلیل فشار ناشی از برخورد صفحات، از بقیهٔ قاره جدا می‌شود. فرارانش سنگ‌کره اقیانوسی مجموعه‌ای از سنگ‌های مشخص را ایجاد می‌کند که به نام افیولیت شناخته می‌شوند. این مجموعه شامل سنگ‌های رسوبی اعماق دریا (چرت، سنگ آهک، رسوبات سنگ آواری)، سنگ‌های آتشفشانی (گدازه بالشی، شیشه آتشفشانی، خاکستر آتشفشانی، دایک‌های صفحه‌ای و گابرو) و پریدوتیت (سنگ‌های گوشته‌ای) است. جان مک‌فی در توصیف تشکیل افیولیت از طریق فرارانش می‌گوید: «جایی که پوستهٔ اقیانوسی به درون یک گودال فرومی‌رود و زیر یک قاره قرار می‌گیرد، بخشی
گودال فرومی‌رود و زیر یک قاره قرار می‌گیرد، بخشی از این پوسته—یعنی یک افیولیت—از بالای آن جدا شده و در لبهٔ قاره جای می‌گیرد.» فرارانش می‌تواند در مناطقی رخ دهد که یک تکه از پوسته قاره‌ای در یک منطقهٔ فرورانش گیر افتاده باشد و در نتیجه، سنگ‌های مافیک و سنگ فرامافیک اقیانوسی از گوشته بر روی پوستهٔ قاره‌ای رانده شوند. فرارانش معمولاً در جایی اتفاق می‌افتد که یک صفحهٔ کوچک زمین‌ساخت صفحه‌ای بین دو صفحهٔ بزرگ‌تر قرار گرفته باشد، به‌گونه‌ای که پوستهٔ آن (اعم از کمان جزیره‌ای یا اقیانوسی) به یک قاره مجاور متصل
کمان جزیره‌ای یا اقیانوسی) به یک قاره مجاور متصل شود و یک زمینگان جدید تشکیل دهد. در برخورد دو صفحهٔ قاره‌ای، معمولاً فرارانش پوستهٔ اقیانوسی میان آن‌ها بخشی از فرایند کوه‌زایی محسوب می‌شود. انواع تشکیل. گوه‌زنی رو به بالا در مناطق فرورانش. این فرایند در زیر و پشت دیواره‌های داخلی درازگودال‌ها (مناطق فرورانش) رخ می‌دهد، جایی که قطعاتی از پوسته اقیانوسی و گوشته از بخش بالایی صفحهٔ در حال فرورانش جدا شده و در مجموعه‌هایی با فشار بالا در برابر لبهٔ جلویی صفحهٔ دیگر گیر افتاده و انباشته می‌شوند. تضعیف و شکستن
دیگر گیر افتاده و انباشته می‌شوند. تضعیف و شکستن پوستهٔ اقیانوسی و بخش بالایی گوشته احتمالاً در یک رژیم کششی رخ می‌دهد. این پدیده منجر به ورود قطعات افیولیتی به داخل صفحهٔ بالادست می‌شود. با گذشت زمان، انباشت تدریجی قطعات افیولیت و بخش‌هایی از کمان‌های آتشفشانی در برابر لبهٔ جلویی یک قاره ممکن است ادامه یابد و منجر به نوعی برافزایش قاره‌ای شود. فشردگی و رانش بر روی حاشیه‌های قاره‌ای از نوع اطلسی. ساده‌ترین شکل این نوع فرارانش ممکن است در نتیجهٔ شکل‌گیری یک منطقهٔ فرورانش در نزدیکی حاشیهٔ قاره‌ای رخ دهد. در
فرورانش در نزدیکی حاشیهٔ قاره‌ای رخ دهد. در بالای این منطقه، پوستهٔ اقیانوسی و گوشته به‌تدریج روی صفحهٔ در حال فرورانش سوار می‌شود. در این روند، اقیانوس موجود بین حاشیه قاره‌ای و منطقهٔ فرورانش به‌تدریج بلعیده می‌شود تا جایی که حاشیهٔ قاره‌ای به منطقهٔ فرورانش برسد و یک گوه یا ورقهٔ عظیم (nappe) از پوستهٔ اقیانوسی و گوشته بر روی حاشیهٔ قاره‌ای رانده شود. از آنجا که چگالی کمتر پوستهٔ قاره‌ای مانع از فرورانش گستردهٔ آن می‌شود، احتمالاً یک تغییر در جهت فرورانش رخ خواهد داد که در نتیجه، یک ورقهٔ افیولیتی بر
رخ خواهد داد که در نتیجه، یک ورقهٔ افیولیتی بر روی صفحهٔ در حال فرورانش قرار می‌گیرد. اگر یک گسترهٔ بزرگ از اقیانوس بین حاشیهٔ قاره‌ای و منطقهٔ فرورانش وجود داشته باشد، یک کمان آتشفشانی کاملاً توسعه‌یافته و یک حوضه پشت‌کمانی ممکن است در نهایت به حاشیهٔ قاره‌ای برسد و با آن برخورد کند. تداوم همگرایی ممکن است منجر به رانده‌شدن مجموعهٔ کمان آتشفشانی شود و این فرایند ممکن است با تغییر در جهت فرورانش دنبال شود. با توجه به مجموعهٔ سنگ‌شناختی و ساختار پیچیدهٔ افیولیت و نفوذهای کمانی، مجموعهٔ ساحلی غرب نیوفاندلند