payamvha/North_RAG huggingface dataset:
FIVB را با سه برد به رهبری ایتالیا برده‌اند. در مسابقات قهرمانی جهان والیبال زنان FIVB، اتحاد جماهیر شوروی پنج دوره، روسیه دو دوره و ایتالیا و صربستان هر کدام یک قهرمانی کسب کرده‌اند. اتحاد جماهیر شوروی در المپیک سه مدال طلای مردان و چهار مدال طلای زنان را به دست آورده است. کنفدراسیون والیبال اروپا در سال ۱۹۶۳ تأسیس شد، اما مسابقات والیبال قهرمانی مردان اروپا برای اولین بار در سال ۱۹۴۸ و مسابقات قهرمانی والیبال اروپا زنان برای اولین بار در سال ۱۹۴۹ برگزار شد که اتحاد جماهیر شوروی و روسیه در هر دو عنوان
شد که اتحاد جماهیر شوروی و روسیه در هر دو عنوان قهرمان شدند. لیگ قهرمانان والیبال اروپا از سال ۱۹۵۹–۱۹۶۰ هر ساله برگزار می‌شود. باشگاه‌های روسی باشگاه والیبال زسکا مسکو و باشگاه والیبال زنیت کازان به ترتیب ۱۳ و ۶ دوره را بردند، در حالی که باشگاه‌های ایتالیایی باشگاه والیبال مودنا والی و باشگاه والیبال سیسیلی هر کدام چهار قهرمانی را کسب کردند. لیگ قهرمانان والیبال زنان اروپا از سال ۱۹۶۰–۱۹۶۱ برگزار می‌شود. باشگاه والیبال زنان دینامو مسکو در ۱۱ دوره، اورالوچکا اکاترینبورگ در هشت دوره و والی برگامو ۷ دوره را
اکاترینبورگ در هشت دوره و والی برگامو ۷ دوره را بردند.
ورزش در آمریکای جنوبی طرفداران بسیاری دارد. فوتبال تقریباً در تمام کشورهای آمریکای جنوبی محبوب‌ترین ورزش است. طیف گسترده‌ای از ورزش‌ها در قاره آمریکای جنوبی انجام می‌شود. راگبی ۱۵ نفره، بیسبال، بسکتبال، تنیس، گلف، والیبال، هاکی روی چمن، والیبال ساحلی، ورزش‌های موتوری و کریکت از جمله دیگر ورزش‌های محبوب در آمریکای جنوبی هستند. آمریکای جنوبی اولین بازی‌های المپیک خود را در سال ۲۰۱۶ در ریودوژانیرو برزیل برگزار کرد. دو سال قبل از این، شهرهای بزرگ برزیل میزبان جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ بودند. ورزش‌های پرطرفدار.
جام جهانی فوتبال ۲۰۱۴ بودند. ورزش‌های پرطرفدار. فوتبال. آمریکای جنوبی و اروپا بر این ورزش برتری دارند، زیرا تمام برندگان تیم ملی در تاریخ جام جهانی فوتبال و همه تیم‌های برنده جام جهانی باشگاه‌های فیفا از این دو قاره آمده‌اند. برزیل با پنج عنوان قهرمانی در جام جهانی، رکورد جهانی را در اختیار دارد. آرژانتین سه قهرمانی و اروگوئه دو قهرمانی دارند. تاکنون چهار کشور آمریکای جنوبی میزبان مسابقات بوده‌اند که اولین دوره آن در اروگوئه (۱۹۳۰) می‌باشد همچنین برزیل (۱۹۵۰، ۲۰۱۴)، شیلی (۱۹۶۲) و آرژانتین (۱۹۷۸) نیز میزبان
۲۰۱۴)، شیلی (۱۹۶۲) و آرژانتین (۱۹۷۸) نیز میزبان این مسابقات بوده‌اند. آمریکای جنوبی میزبان طولانی‌ترین مسابقات بین‌المللی فوتبال، کوپا آمه ریکا است. کوپا آمه ریکا که از سال ۱۹۱۶ به‌طور منظم برگزار می‌شود. آرژانتین ۱۶ بار قهرمان کوپا آمه ریکا شده است. در جام کنفدراسیون‌های فیفا، برزیل با ۴ عنوان قهرمانی، بزرگ‌ترین برنده تمام دوران است. در بازی‌های المپیک برزیل ۲ قهرمانی، آرژانتین ۲ و اروگوئه ۲ عنوان قهرمانی دارند. در جام جهانی فوتبال زیر ۲۰ سال، آرژانتین ۶ قهرمانی، برزیل ۵ و اروگوئه ۱ عنوان قهرمانی دارند.
قهرمانی، برزیل ۵ و اروگوئه ۱ عنوان قهرمانی دارند. در جام جهانی فوتبال زیر ۱۷ سال برزیل ۴ عنوان قهرمانی را کسب کرده است. این قاره بسیاری از مشهورترین و با استعدادترین بازیکنان تاریخ را پرورش داده است. پله، گارینشا، رونالدو، روبرتو کارلوس، روماریو، رونالدینیو، زیکو، نیلتون سانتوس، دژالما سانتوس، تافارل، فالکائو، ریوالدو و نیمار (برزیل). مارادونا، مسی، دی استفانو، باتیستوتا، پاسارلا، ماریو کمپس (آرژانتین)؛ لوئیس سوارز، انزو فرانچسکولی، کاوانی، فورلان، اودولیو وارلا (اروگوئه)؛ الیاس فیگوئروآ، ایوان زامورانو،
وارلا (اروگوئه)؛ الیاس فیگوئروآ، ایوان زامورانو، مارسلو سالاس، الکسیس سانچز (شیلی)؛ کارلوس والدراما، رادامل فالکائو، جیمز رودریگز (کلمبیا)؛ کارلوس گامارا، رومریتو، آرسنیو اریکو (پاراگوئه)؛ الکس آگیناگا، آلبرتو اسپنسر (اکوادور)؛ تئوفیلو کوبیلاس، سزار کوئتو، کلودیو پیسارو (پرو) از بازیکنان فوتبال سرشناس این قاره هستند. در سطح باشگاهی، تیم‌هایی مانند سائوپائولو، پالمیراس، سانتوس، فلومیننزه، واسکو، بوتافوگو، اینترناسیونال، گرمیو، اتلتیکو مینیرو، کروزیرو و اتلتیکو پارانانسه (برزیل)؛ بوکا جونیورز، ریور پلاته،
پارانانسه (برزیل)؛ بوکا جونیورز، ریور پلاته، ایندیپندنته، استودیانتس، ولز سارسفیلد، ریسینگ و سن لورنزو (آرژانتین)؛ پنیارول و ناسیونال (اروگوئه)؛ اتلتیکو ناسیونال (کلمبیا)؛ باشگاه فوتبال ال‌دی‌یو کیتو و باشگاه فوتبال ایندپندینته دل‌وایه (اکوادور)؛ المپیا و سرو پورتنیو (پاراگوئه) از جمله باشگاه‌های سرشناس فوتبال در جهان هستند. مشتقات فوتبال. برزیل انواع مختلفی از فوتبال مانند فوتبال ساحلی و فوتوالی را اختراع کرده است. فوتسال در اروگوئه، اختراع شده است و به‌طور گسترده در برزیل، عمدتاً در ایالت ریو گراند دو
گسترده در برزیل، عمدتاً در ایالت ریو گراند دو سول، همسایه اروگوئه، تمرین می‌شود. در فوتسال برزیل، آرژانتین، کلمبیا و پاراگوئه از بزرگ‌ترین قدرت‌های جهان هستند. قبل از مسابقات فیفا، از سال ۱۹۸۲ مسابقات قهرمانی فوتسال جهان برگزار می‌شود که توسط فدراسیون بین‌المللی سابق فوتبال داخل سالن (فیفوسا) و اکنون توسط انجمن جهانی فوتسال (AMF) برگزار می‌شود. در این مسابقات پاراگوئه با چهار قهرمانی، کلمبیا سه، برزیل و آرژانتین یک بار قهرمانی جهان به دست آورده‌اند. در تورنمنت‌های فیفا، برزیل با ۵ عنوان قهرمانی در جام
تورنمنت‌های فیفا، برزیل با ۵ عنوان قهرمانی در جام جهانی فوتسال، بزرگ‌ترین قهرمان جام جهانی فوتسال است. آرژانتین در سال ۲۰۱۶ یک عنوان را کسب کرده است. همچنین فالکائو مشهورترین بازیکن مرد برزیلی است. در فوتبال ساحلی، برزیل و اروگوئه از بزرگ‌ترین قدرت‌های جهان هستند و برزیل با ۵ عنوان قهرمانی، بزرگ‌ترین قهرمان جام جهانی فوتبال ساحلی است. علاوه بر این، دارای ۹ عنوان جهانی از مسابقات قبلی است که توسط مسابقات جهانی فوتبال ساحلی (BSWW) برگزار شده است. فوت والی یک ورزش تفریحی است که به‌طور گسترده در سواحل برزیل،
ورزش تفریحی است که به‌طور گسترده در سواحل برزیل، عمدتا در ریودوژانیرو، جایی که اختراع شد، انجام می‌شود. بسکتبال. بسکتبال در آمریکای جنوبی محبوبیت خاصی دارد. یکی از مهم‌ترین دستاوردهای این ورزش، مدال طلای تیم ملی بسکتبال آرژانتین در بسکتبال مردان در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ بود. آرژانتین در سال ۱۹۵۰ قهرمان جهان شد. در برزیل، تیم ملی بسکتبال مردان برزیل دو بار در سال‌های ۱۹۵۹، ۱۹۶۳ قهرمان جهان شد و ۳ بار برنز المپیک را به دست آورد. اسکار اشمیت مشهورترین بازیکن بسکتبال مرد اهل برزیل است. تیم ملی بسکتبال
بازیکن بسکتبال مرد اهل برزیل است. تیم ملی بسکتبال زنان برزیل نیز یکی از بهترین تیم‌های جهان است که در مسابقات قهرمانی زنان فیبا در سال ۱۹۹۴، نایب قهرمان المپیک ۱۹۹۶ و مدال برنز المپیک ۲۰۰۰ را به دست آورد. هورتنسیا مارکاری، ماریا پائولا سیلوا و جانث ارکااین از جمله بازیکنان زن سرشناس این رشته ورزشی هستند. همچنین، در ونزوئلا، اروگوئه، شیلی، کلمبیا و پاراگوئه، بسکتبال به‌طور گسترده بازی می‌شود و بسیار محبوب است. والیبال. والیبال دومین ورزش محبوب در برزیل است. تیم مردان برزیل ۶ مدال المپیک (۳ طلا، ۳ نقره)، ۷
تیم مردان برزیل ۶ مدال المپیک (۳ طلا، ۳ نقره)، ۷ مدال قهرمانی جهان (۳ طلا، ۳ نقره، ۱ برنز) و ۹ قهرمانی لیگ جهانی را در کارنامه دارد، در حالی که تیم زنان برزیل دو طلا، یک نقره و ۲ مدال کسب کرده است. در دهه ۱۹۸۰، تیم ملی والیبال زنان پرو یکی از قوی‌ترین تیم‌های جهان بود که یک مدال نقره المپیک در سال ۱۹۸۸ و همچنین یک مدال نقره در سال ۱۹۸۲ و یک برنز در سال ۱۹۸۶ در مسابقات جهانی کسب کرد. تیم ملی والیبال مردان آرژانتین ۲ برنز المپیک در سال‌های ۱۹۸۸ و ۲۰۲۰ و یک برنز قهرمانی جهان ۱۹۸۲ را کسب کرده است. هندبال.
برنز قهرمانی جهان ۱۹۸۲ را کسب کرده است. هندبال. هندبال ورزشی است که با مهاجران آلمانی به این قاره آمده است و در مدارس سراسر آمریکای جنوبی بسیار محبوب است و دومین ورزش پر تمرین در مدارس برزیل است. تیم ملی هندبال مردان برزیل بهترین تیم آمریکای جنوبی است و تیم ملی هندبال مردان آرژانتین بزرگ‌ترین رقیب آن است. با این حال، شناخته شده‌ترین تیم هندبال در آمریکای جنوبی، تیم ملی هندبال زنان برزیل است که در مسابقات قهرمانی جهان ۲۰۱۳، برای اولین بار قهرمان جهان شد. آنها همچنین در المپیک تابستانی ۲۰۱۶ پنجم شدند.
شرکت پتروشیمی فن آوران (سهامی عام) در سال۱۳۷۷ تأسیس و در اداره ثبت شرکت‌ها و مالکیت صنعتی تحت شماره ۱۳۹۶۰۲ با موضوع فعالیت ساخت، راه اندازی و استخراج واحدهای متانول، اسید استیک، مونوکسید کربن، به منظور صادرات و تامین نیاز بازارهای هدف داخلی و خارجی به ثبت رسیده است. این شرکت در جنوب غربی ایران در منطقه ویژه اقتصادی پتروشیمی، با مساحت ۲۵ هکتار واقع شده است. ساختار هیئت مدیره. فرهاد رضانژاد، رئیس هیئت مدیره، حسین رفیق دوست، مدیرعامل و نائب رئیس هیئت مدیره، سعید عباسی، عضو موظف هیئت مدیره، علیرضا بنی اسدی، عضو
عباسی، عضو موظف هیئت مدیره، علیرضا بنی اسدی، عضو هیئت مدیره غیرموظف و علیرضا کریمی، عضو هیئت مدیرهٔ این شرکت هستند. محصولات. محصولات اصلی شرکت فن‌آوران شامل متانول و اسید استیک است. ظرفیت اسمی متانول ۱ میلیون تن است که ۷ درصد متانول ایران و ۰٫۷ درصد متانول دنیا را تامین می‌کند و ظرفیت اسمی اسید استیک نیز معادل ۱۵۰ هزار تن است. تامین خوراک. در حال حاضر شرکت پتروشیمی فن‌آوران خوراک مجتمع‌های پتروشیمی بندرامام، شهید تندگویان، شیمی بافت، نخل آسماری، کارون و پتروشیمی رازی را تامین می‌کند و نقش استراتژیکی در
پتروشیمی رازی را تامین می‌کند و نقش استراتژیکی در تامین خوراک پایدار و تولید مجتمع‌های پتروشیمی منطقه ویژه اقتصادی پتروشیمی دارد. صادرات. محصولات پتروشیمی فن‌آوران به کشورهای چین و هند و همچنین محصول اسید استیک در سال ۱۴۰۳ به بازارهای آذربایجان، عراق، ازبکستان، ترکیه و سوریه نیز صادر شده است. در سال ۱۴۰۲ حدود یک میلیون تن محصول به فروش رسیده است که حدود ۶۰ درصد آن به بازارهای جهانی صادر شده است و بیش از ۱۰۱ هزار میلیارد ریال ارزش فروش محصولات در سال ۱۴۰۲ بوده است که افزایش ۲۳ درصدی نسبت به مدت مشابه سال
بوده است که افزایش ۲۳ درصدی نسبت به مدت مشابه سال قبل داشته است. بورس. "شفن" نماد بورس این شرکت است. پتروشیمی فناوران یکی از نمادهای گروه شیمیایی با سودسازی عادی و در محدوده ۸۱۵ ریال است، نسبت p برe این نماد نیز قدری بالا بوده و در محدوده ۱۵ قرار دارد. درآمدهای عملیاتی شفن در سال ۱۴۰۰ به میزان ۹۴۰۲ میلیارد تومان رسیده اما درآمد این نماد در سال ۹۹ به میزان ۵۵۲۰ میلیارد تومان بوده و افزایش ۷۰ درصدی را نشان می دهد. سود و درآمد. شرکت پتروشیمی فن‌آوران در گزارش فعالیت ماهانه منتهی به دی ماه سال ۱۴۰۲ به فروش یک
فعالیت ماهانه منتهی به دی ماه سال ۱۴۰۲ به فروش یک هزار میلیارد تومانی دست یافت و از ابتدای سال مالی تا پایان سال مالی ۱۴۰۲ نیز میزان درآمدهای تجمیعی خود را به بیش از ۸ هزار و ۲۰۰ میلیارد تومان رساند. افق چشم‌انداز. پروژه واحد بازیافت CO2 پتروشیمی فن‌آوران که به‌عنوان بزرگترین واحد بازیافت دی اکسید کربن ایران با ظرفیت جذب سالانه ۱۶۰ هزار تن CO2 شناخته می‌شود، با هدف بازیافت دی اکسید کربن حاصل از احتراق در استک ریفرمر واحد متانول اجرایی شده است. این پروژه که پیش‌بینی می‌شود پیش از پایان سال ۱۴۰۴ به
پروژه که پیش‌بینی می‌شود پیش از پایان سال ۱۴۰۴ به بهره‌برداری برسد، ظرفیت تولید محصول متانول در پتروشیمی فن‌آوران را تا ۷۰ هزار تن در سال افزایش خواهد داد و سالانه بیش از ۲۲ میلیون متر مکعب از نیاز این شرکت به خرید گاز سبک را کاهش خواهد داد. پروژه‌ی وینیل استات مونومر VAM شرکت پتروشیمی فن‌آوران در افق چشم انداز ترسیم شده توسعه در حوزه پایین دست نیز با انجام مطالعات تا زنجیره سوم، طرح توسعه مختص به خود تحت عنوان پروژه‌ی وینیل استات مونومر VAM را با هدف ایجاد ارزش افزوده بر مازاد مصرف داخلی و صادراتی تولید
ارزش افزوده بر مازاد مصرف داخلی و صادراتی تولید تعریف کرده است. این پروژه که محصولات آن در صنایع چسب سازی، موکت بافی، تولید انواع پوشش‌ها، بسته‌بندی غذایی، ماده اولیه تولید انواع پلاستیک‌ها، رنگ و الیاف پارچه و... مورد استفاده قرار می‌گیرد با ارزش افزوده‌ی حدود ۳۰ تا ۴۰ درصد می‌تواند به عنوان سند توسعه زنجیره ارزش پایین دست واحد اسید استیک و تولید محصولات با ارزش افزوده بالاتر به افزایش درآمد و سود سالانه شرکت با تولید سالانه ۱۰۰ هزارتن محصول منجر شود. میزان سرمایه گذاری این پروژه که حدود ۱۰۰ میلیون دلار
سرمایه گذاری این پروژه که حدود ۱۰۰ میلیون دلار برآورد شده است، در مدت زمانی حدود ۳ سال به سرانجام خواهد رسید. احداث مخازن پتروالفین فن‌آوران در راستای توسعه زیرساخت‌های لازم برای پشتیبانی از فعالیت‌های تولیدی، احداث مخازن ذخیره‌سازی با ظرفیت مجموع ۱۰۰ هزار تن از دیگر پروژه‌های شرکت پتروشیمی فن‌آوران است که با هدف انبار و نگهداری محصولات در جنوب غربی محل احداث طرح در سایت ۵ منطقه ویژه اقتصادی پتروشیمی در حال اجرا است. مسئولیت اجتماعی. این شرکت در راستای انجام مسئولیت‌های اجتماعی احداث جاده در روستاهای
انجام مسئولیت‌های اجتماعی احداث جاده در روستاهای شکاره، کریمه و رحیم آباد (شهرستان ماهشهر) و ساخت و احداث یک مدرسه ۹ کلاسه با متراژ ۱۵۲۰متر مربع در شهر چمران از محل مصوبات مسئولیت‌های اجتماعی این شرکت انجام شده است‌. بازیافت دی اکسید کربن و همچنین کاشت درختان حرا در خوریات به منظور حفظ اکوسیستم منطقه نیز از برنامه‌های مسئولیت‌های اجتماعی این شرکت بوده است.
داریا پیکولیک (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار پیست زن اهل لهستان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره، ۵ مدال برنز شده است.
الی وولستِن (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار پیست زن اهل نیوزیلند است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
رباعی با مطلعِ «برخیز بتا بیا ز بهر دل ما» اولین رباعی از خیام به تصحیح محمدعلی فروغی و قاسم غنی می باشد. درون‌مایه. رباعی ۱– اینکه عمر گذرانست و باید فرصت را غنیمت شمرد یکی از اصول معانی است که خیّام در رباعیات خود بانواع و اقسام مختلف پرورده است بلکه اکثر رباعیات او در این معنی است. گویندگان دیگر هم این معنی را بسیار پرورده‌اند چنانکه اگر بذکر شواهد بپردازیم فرع زاید بر اصل خواهد شد. امّا یکی از وجوهی که خیّام در تذکّر مرگ بارها گفته اینست که میمیریم و خاک میشویم و از خاک ما کوزه و سبو خواهند ساخت یا خشت
میشویم و از خاک ما کوزه و سبو خواهند ساخت یا خشت خواهند زد چنانکه شیخ سعدی فرموده است: ساقی بده آن کوزهٔ خمخانه بدرویش / کآنها که بمردند گِلِ کوزه گرانند خواجه حافظ هم میفرماید: بمی عمارت دل کن که این جهان خراب / بر آن سر است که از خاک ما بسازد خشت و نیز فرموده است: خیز و در کاسهٔ ما آب طربناک انداز / پیشتر زانکه شود کاسهٔ سر خاک انداز و همچنین: روزیکه چرخ از گِل ما کوزه‌ها کند / زنهار کاسهٔ سر ما پُر شراب کن و نیز: آخرالامر گِلِ کوزه گران خواهی شد / حالیا فکر سبو کن که پُر از باده کنی شعرای متقدّم بر
فکر سبو کن که پُر از باده کنی شعرای متقدّم بر خیّام هم این فکر را داشته‌اند چنانکه فرّخی میفرماید: خیز تا بر گل نو کوزککی باده خوریم / پیش تا از گِلِ ما کوزه کُند دست زمان - به نقل از رباعیات خیام؛ تصحیح فروغی و غنی
نیکول شیلدز (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار پیست زن اهل نیوزیلند است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال نقره شده است.
امیلی شیرمن (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار پیست زن اهل نیوزیلند است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۵ مدال نقره شده است.
برایونی بوتا (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار زن پیست اهل نیوزیلند است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۵ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده است.
جسیکا رابرتز (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار پیست زن اهل بریتانیا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
آنا موریس (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار پیست زن اهل بریتانیا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
آکهارا یا آکهادا (به سانسکریت: अखाड़ा) یک کلمه هندی برای محل تمرین با امکانات اسکان و آموزش است. آکهارا هم جایی برای تمرین ورزشکاران هنرهای رزمی هندی و هم یک نوع صومعه "سامپرادایا" در سنت‌های مذهبی گورو-شیشیایی (معادل سنت پیر و مرید) است. به عنوان مثال، در فرقه داشانامی سامپرادایا، واژهٔ آکهارا هم دربر گیرندهٔ هنرهای رزمی و هم شامل جنبه‌های رهبانی و مذهبی عارف‌مسلکان سادهو است. وجه تسمیه. اصطلاح "آکهارا"، یک اصطلاح با برابری جنسیتی است، به معنای "دایره" یا به‌طور دقیق‌تر "هسته معنوی"، "جماعت" یا "لیگ"، شبیه
دقیق‌تر "هسته معنوی"، "جماعت" یا "لیگ"، شبیه کلمه یونانی "آکادمی" و کلمه انگلیسی "اسکول" و عربی "مکتب" است. می‌تواند به معنای یک مؤسسه فیزیکی یا گروهی از مؤسسات باشد که دارای دودمان مشترک هستند یا تحت رهبری واحد هستند، مانند مکتب فکری رهبانی یا مدرسه هنرهای رزمی. برخلاف گوروکولا که در آن دانش‌آموزان در خانه یک گورو زندگی می‌کنند و درس می‌خوانند، اعضای آکهارا اگرچه زیر نظر یک گورو آموزش می‌بینند، اما زندگی خانگی ندارند. برخی به شدت برهماچاریا (تجرد) را تمرین می‌کنند و برخی دیگر ممکن است نیاز به کنار گذاشتن
می‌کنند و برخی دیگر ممکن است نیاز به کنار گذاشتن کامل زندگی دنیوی داشته باشند. به عنوان مثال، از کشتی‌گیران انتظار می‌رود که در حالی که در آکهارا با سایر کشتی‌گیران زندگی می‌کنند، از رابطه جنسی خودداری می‌کنند و دارایی مادی کمی داشته باشند تا زندگی پاک و خالصی به دست آورند. در برخی از زبان‌های هند مانند اودیا، این کلمه رسماً به صورت "آکهادا" رونویسی می‌شود؛ زیرا که صدای به صورت "d" بیان می‌شود. گویش‌های هریانوی و خاری بولی این را به "کهادا" (खाड़ा) کوتاه می‌کنند. تاریخچه. "آکهارا" اولین بار در منابع، در
می‌کنند. تاریخچه. "آکهارا" اولین بار در منابع، در اشاره به سالن‌های آموزشی برای مبارزان حرفه ای استفاده شده است. گوویند ساداشیو گهوریه این اصطلاح را به عنوان «هنگ نظامی» ترجمه می‌کند. استفاده باستانی از این کلمه را می‌توان در حماسه "مهابهاراتا" (متن حدود ۴۰۰ قبل از میلاد در توصیف دوران ۹۰۰ قبل از میلاد) یافت که به آکهارای جاراساندها در راج‌گیر اشاره می‌کند. چهره‌های اساطیری هند مانند پاراسهوراما و آگاستیا به عنوان بنیانگذاران آکهارای رزمی اولیه در مناطق خاصی از هند شناخته می‌شوند. سوینث، مورخ معاصر، برخی
از هند شناخته می‌شوند. سوینث، مورخ معاصر، برخی اقلام مورد استفاده کشتی‌گیران جنوب آسیا را به دوران پیشاکلاسیک مرتبط کرده است. بسیاری از ورزش‌های رایجی که در وداها و حماسه‌ها ذکر شده است، ریشه در آموزش نظامی دارند، مانند بوکس ("مُستی یودها")، کشتی ("مالادواندوا")، ارابه‌سواری ("راتهاچالان")، اسب‌سواری ("اسوا روهانا") و تیراندازی با کمان ("دهنورویدیا"). هنگامی که فیلسوف قرن هشتم، آدی شانکاراچاریا (۷۸۸–۸۲۰ پس از میلاد) مؤسسهٔ داشنامی سامپرادایا را تأسیس کرد، مرتاضان را به دو دسته تقسیم کرد که گروهی حامل کتاب
را به دو دسته تقسیم کرد که گروهی حامل کتاب و گروهی حامل سلاح باشند. در سال ۹۰۴ و ۱۱۴۶ میلادی به ترتیب نیرانجانی آکهارا و جونا آکهارا تأسیس شدند. در سال ۱۳۹۸ پس از میلاد، تیمور پس از غارت دهلی، هزاران مرتاض را در آکهارا قتل‌عام کرد تا به ناصرالدین محمود شاه تغلق از سلسله تغلق درس عبرت دهد. در سال ۱۵۶۷ میلادی، جوگیس (گیریس) و سانیاسی (پوریس) همان‌طور که در طبقات اکبری شرح داده شده است، با یکدیگر جنگیدند. این دو نفر از ۱۰ دستور داشنامی آکهارا بودند. تعداد پوری‌ها از جوگیس بیشتر بود، اکبر شاه از سربازانش خواست
از جوگیس بیشتر بود، اکبر شاه از سربازانش خواست به صورت خود خاکستر بمالند و به پوریس بپیوندند تا به آن‌ها کمک کنند و این منجر به پیروزی پوریس شد. در سال ۱۶۵۷ تا ۱۶۷۲ میلادی، شورش ساتنامی علیه آزار و اذیت غیرمسلمانان توسط اورنگ زیب به وقوع پیوست. در سال ۱۶۶۴ میلادی، داشنامی آکهارا با اورنگ زیب به نبرد برخاست. در سال‌های ۱۶۹۰ تا ۱۷۶۰ میلادی، فرقه‌های سایوی و ویشناوا از آکهارا با یکدیگر جنگیدند. در سال‌های ۱۷۷۰ تا ۱۸۲۰ میلادی، در جریان شورش سانیاسی علیه کمپانی هند شرقی، آکهاراها نقش کلیدی داشتند؛ به‌ویژه
هند شرقی، آکهاراها نقش کلیدی داشتند؛ به‌ویژه آکهارای داشانامی. در سال ۱۷۸۰، اداره کمپانی هند شرقی ترتیبی اتخاذ کرد تا اعضای آکهارا در کومبه‌ملا حمام کنند تا اختلافات را از بین ببرد. امروزه آکهارا می‌تواند هم برای مقاصد مذهبی یا آموزش یوگا و هم هنرهای رزمی مورد استفاده قرار گیرد.
واجرا مُشتی یا واجرا-موشتی (سانسکریت: ، به معنی: "مُشتِ رعد" یا "مشت الماس") به سلاحی گفته می‌شوند که همانند پنجه بوکس است و همچنین نام گونه‌ای از کشتی سنتی در هند است که در آن، از این سلاح استفاده می‌شود. این اسلحه را گاهی "ایندرا-مُشتی" نیز می‌نامند که به معنای «مشت ایندرا» است. واجرا-مُشتی معمولاً از عاج یا شاخ گاومیش ساخته می‌شود. شکل ظاهری آن شبیه یک پنجه بوکس است که در کناره‌هایش کمی نوک تیز بوده و با میخ‌های کوچک در بند انگشتان قرار می‌گیرد. انواع مورد استفاده برای جنگ دارای تیغه‌های بلندتری بودند که
استفاده برای جنگ دارای تیغه‌های بلندتری بودند که از هر انتهای آن‌ها تیغی بیرون زده بود و برآمدگی بند انگشت در آن استادانه و ظریف بود. تاریخچه. اولین ذکر نام واجرا-مشتی در اثری تاریخی به نام "ماناسُلاسه" از دوران پادشاهی چالوکیا و عصر فرمانروایی سومشورا سوم (۱۱۲۴–۱۱۳۸) برجای مانده؛ اگرچه حدس زده می‌شود که از اوایل سلسله موریا این سلاح وجود داشته است. مسابقات مربوط به این سلاح، توسط خانواده سلطنتی حمایت می‌شد و کشتی گیران آن مورد توجه قرار می‌گرفتند. در قرن دوازدهم واجرا-مشتی و همتای غیرمسلح آن مالا-یودها
دوازدهم واجرا-مشتی و همتای غیرمسلح آن مالا-یودها ورزشی بود که ممتازترین کشتی‌گیران () که از قشر برهمن‌های کریشنا بودند، به آن می‌پرداختند. قبیله جیستی به‌طور خاص برای ورزش‌های مالا-یودها و واجرا-مشتی آموزش می‌دیدند. "مالا پورانا" یک اثر پورانه است که با قوم جیستی مرتبط است و تصور می‌شود که قدمت آن به قرن سیزدهم میلادی بازمی‌گردد. آماده‌سازی میدان، و تمرین‌های مورد استفاده، انواع کشتی‌گیران، ویژگی‌های فیزیکی لازم، تکنیک‌های کشتی و… در این اثر تعریف شده‌اند و گزارشی نسبتاً دقیق از غذاهایی که کشتی‌گیران باید
گزارشی نسبتاً دقیق از غذاهایی که کشتی‌گیران باید در هر فصل از سال بخورند، ارائه می‌کند. تصور می‌شود که آنها بر خلاف قبیله نایر در هند جنوبی، کشیشان برهمن هستند. در قرن شانزدهم میلادی، جیستی-مالا مترادف با مبارزه‌گران، ورزشکاران مشهور و مبارزان حرفه‌ای بود که به عنوان محافظ افراد ثروتمند کار می‌کردند. در دوران امپراتوری گورکانی، بومیان نگریتو در گجرات (که گاهی در نوشته‌های اروپایی به‌دلیل ظاهرشان به اشتباه به عنوان اهل ماداگاسکار نامیده می‌شدند) از دوران کودکی آموزش واجرا مشتی می‌دیدند. وقایع نگار پرتغالی،
آموزش واجرا مشتی می‌دیدند. وقایع نگار پرتغالی، فرنائو نونس، تمرین واجرا مشتی را در امپراتوری ویجایاناگارا جنوبی ثبت کرده است. در دوره استعمار بریتانیا، قبیله جیستی به نام "جتی" معروف شد. در این زمان جتی‌های بارودا در حال تمرین برای "ناکی کا کُستی" ثبت شده‌اند که نوعی کشتی با باخ ناکا است. جیمز اسکوری در اواخر دهه ۱۷۰۰ میلادی، زمانی در زندان تیپو سلطان بود، گزارشی در این باره نوشت. پس از استقلال هند، جتی در گجرات، حیدرآباد، راجستان و میسور زندگی می‌کنند ولی سنت خانوادگی کشتی بدون حمایت حکومت‌ها اعتبار خود
سنت خانوادگی کشتی بدون حمایت حکومت‌ها اعتبار خود را از دست داده است. رزمی‌کار استرالیایی جان ویل در دهه ۱۹۸۰ میلادی نزد یکی از آخرین استادان واجرا مشتی آموزش دید، در آن زمان این هنر رزمی تقریباً منقرض شده بود. مسابقات واجرا مشتی هنوز در طول جشنواره سالانه دسارای میسور برگزار می‌شود، سنتی که قدمت آن به سلسله وادیار در سال ۱۶۱۰ میلادی، بازمی‌گردد. برخلاف روش خونین قدیمی، رزمندگان مدرن از پنجه‌های با میخ‌های صاف استفاده می‌کنند. دعوا بلافاصله پس از اولین خونریزی به پایان می‌رسد و به ندرت رای داور مورد تردید
به پایان می‌رسد و به ندرت رای داور مورد تردید قرار می‌گیرد. در موارد نادری که تصمیم مورد مناقشه قرار می‌گیرد، بازنده یا استاد او می‌توانند به هیئت داوران اعتراض کنند. داوران خود معمولاً از کشتی‌گیران سابق با چندین دهه تجربه هستند.
ارنست-شارل لازگ (؛ ۵ سپتامبر ۱۸۱۶ – ۲۰ آوریل ۱۸۸۳) پزشک اهل فرانسه بود که بیش از صد مقاله علمی منتشر کرد. او در اواسط قرن نوزدهم به واسطه کارش در زمینه‌های روان‌پزشکی و عصب‌شناسی شهرت داشت. لازگ بسیاری از آثار خود را در ژورنالی به نام "بایگانی همگانی پزشکی" منتشر کرد که خودش سردبیر آن بود. تعدادی از کارهای اصلی او شامل مطالعاتش بر روی با هذیان گزند و آسیب (بیماری لازگ)، توصیف مفهوم «جنون دو نفره» (که خودش آن را نامگذاری کرد) و توصیف او از بی‌اشتهایی عصبی بود. گذشته از کتاب‌ها و مقالات خود، او پیش از اینکه
گذشته از کتاب‌ها و مقالات خود، او پیش از اینکه رئیس پزشکی بالینی در بیمارستان بیمارستان پیتیه-سالپتریر شود، مشاغل و مناصب مختلفی داشت و تا زمان مرگ در سن ۶۶ سالگی به دلیل عوارض دیابت، در بیمارستان پیتیه-سالپتریر ماند. وی از دوران کودکی هوش و استعداد سرشاری در یادگیری علوم داشت. او پزشکی را در دانشگاه پاریس خواند و مدرک دکترای پزشکی‌اش را در سال ۱۸۴۷ گرفت. دقیقاً همان زمان دولت فرانسه او را به جنوب روسیه فرستاد تا دربارهٔ بیماری وبا مطالعه و تحقیق کند. او مدتی بعد به روان‌پزشکی علاقمند شد و مشاور اداره پلیس
بعد به روان‌پزشکی علاقمند شد و مشاور اداره پلیس در امور جنایی بود و مقالاتی دربارهٔ رفتارهای غیرطبیعی انسان نوشت. شارل لازگ برندهٔ نشان لژیون دونور (شوالیه) شد و امروزه نامش بر روی نشانه لازگ (آزمونی برای تشخیص علت درد کمر) مانده است. وی در سال ۱۸۷۷ پدیدهٔ بدن‌نمایی را تشریح کرد و پژوهش‌هایی بر روی الکلیسم انجام داد و در زمان خود یکی از مشهورترین متخصصان این زمینه بود و معتقد بود که الکلیسم یک مشکل ذهنی است. او همچنین عوارض ناشی از اسکوربوت را به دقت توصیف کرد و آن را مرتبط با کمبودهای تغذیه‌ای دانست. وی
کرد و آن را مرتبط با کمبودهای تغذیه‌ای دانست. وی مطالعاتی نیز بر روی فلج پیشرونده بدن انجام داد. ژان-پیر فالره بعدها این یافته‌های او دربارۀ فلج را تشریح و منتشر کرد.
کریستیان گرهارت لئوپولد (؛ ۲۴ فوریه ۱۸۴۶ – ۱۲ سپتامبر ۱۹۱۱) پزشک متخصص زنان و زایمان اهل آلمان بود. وی مدرک دکترای پزشکی خود را در سال ۱۸۷۰ از دانشگاه لایپزیگ گرفت و مدتی به تدریس مامایی پرداخت. وی مدتی بعد رئیس بیمارستان سلطنتی زنان و زایمان درسدن شد. نام او امروزه به سبب ابداع مانورهای لئوپولد در یادها مانده است که ۴ مانور کلاسیک برای تعیین نحوه قرارگیری جنین در رحم است. این معاینه در روزگاری که سونوگرافی نبود، بسیار مهم بود و به پزشک کمک می کرد تا محل سر، پاها و پشت جنین را در رحم تعیین و نوع قرارگیری آن
پاها و پشت جنین را در رحم تعیین و نوع قرارگیری آن را مشخص کند. او در نگارش کتابی دربارهٔ مامایی هم مشارکت داشت. لئوپولد را نباید با پزشک متخصص زنان و زایمان دیگری به نام لئوپولد لاندائو که در همان دوران می‌زیست، اشتباه گرفت.
باشگاه ورزشی پینتو () یک باشگاه فوتبال مستقر در پینتو، ایتالیا است که در حال حاضر در سری سی ایتالیا، سومین سطح لیگ فوتبال در این کشور به فعالیت می‌پردازد. آن‌ها بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه ماریانی-پاوونه، مستقر در پینتو انجام می‌دهند که به اندازه ۱۰۰۰ صندلی گنجایش پذیرش تماشاگر دارد. این باشگاه در سال ۱۹۶۲ تأسیس شده است. تاریخچه. اولین باشگاه فوتبال در کومونه پینتو در سال ۱۹۵۰ با نام «پوپی» تأسیس شد.مخفف «Polisportiva Pineto»؛ این تیم برای اولین و تنها بار در ۱۵۴-۱۹۵۳، قهرمانی پروموتسیونه، برترین
تنها بار در ۱۵۴-۱۹۵۳، قهرمانی پروموتسیونه، برترین تورنمنت منطقه ای بازی کرد، در پایان فصل به رده پایین‌تر سقوط کرد و مدت کوتاهی پس از آن ناپدید شد.. پینتو در سال ۱۹۶۲ تأسیس شد و در طول تاریخ خود در لیگ‌های آماتوری فوتبال ایتالیا بازی کرده است. برای بیش از یک دهه، باشگاه ورزشی پینتو در مسابقات قهرمانی استانی بازی کرد. در سال ۱۹۷۴–۱۹۷۵، برای اولین بار برنده رده اول شد و از تیم دوم با ۱۱ امتیاز فاصله گرفت و در نتیجه توانست به پروموتسیونه دسترسی پیدا کند. پس از یک تورنمنت انتقالی، در سال‌های ۱۹۷۶–۱۹۷۷، سفید و