payamvha/North_RAG huggingface dataset:
راهنمای طالع بینی برای قلب‌های شکسته () یک سریال تلویزیونی کمدی رمانتیک ایتالیایی است که بر اساس رمانی به همین نام نوشته سیلویا زوکا ساخته شده است. این سریال در ۲۷ اکتبر ۲۰۲۱ در نتفلیکس منتشر شد. پس از دو فصل، این سریال در سال ۲۰۲۲ لغو شد. فرضیه. آلیس، مجرد و سی و چند ساله، به عنوان دستیار تولید سطح پایین در یک شبکه تلویزیونی کوچک در تورین کار می‌کند. اوضاع از این هم بدتر می‌شود، دوست‌پسر سابقش کارلو قرار است ازدواج کند و پدر شود. آلیس به‌طور اتفاقی با تیو، بازیگر سریال پرطرفدار شبکه و استاد طالع‌بینی
تیو، بازیگر سریال پرطرفدار شبکه و استاد طالع‌بینی خودخوانده، ملاقات می‌کند که خیلی زود به راهنمای طالع‌بینی شخصی او برای قلب‌های شکسته تبدیل می‌شود. تولید. فصل اول این سریال به‌طور کامل در تورین فیلمبرداری شد و لوکیشن‌های فیلمبرداری شامل استودیوهای آرکا و موزه ملی سینما بود. عکاسی اصلی در فوریه ۲۰۲۱ آغاز شد. فصل دوم در پاریس و تورین فیلمبرداری شد.
بنگ بنگ بیبی ( به ایتالیایی: Bang Bang Baby) یک سریال تلویزیونی درام جنایی ایتالیایی محصول سال ۲۰۲۲ است که توسط آندره‌آ دی استفانو ساخته شده و به کارگردانی میشل آلهایک، جوزپه بونیتو و مارگریتا فری ساخته شده است. این سریال در تاریخ ۲۸ آوریل ۲۰۲۲ به صورت بین‌المللی از طریق پرایم ویدیو منتشر شد انتشار. این مجموعه اولین نمایش جهانی خود را در جشنواره کنزِریز ۲۰۲۲ تجربه کرد که برای بخش «فرم بلند» رقابت می‌کرد.
روابط فلسطین و قطر، به روابط خارجی بین قطر و فلسطین اشاره دارد. فلسطین در دوحه، قطر، سفارت دارد. منیر عبدالله غنام سفیر فلسطین در قطر است. محمد العمادی سفیر قطر در فلسطین است. تاریخچه. روابط قطر و سازمان آزادی‌بخش فلسطین در طول جنگ خلیج فارس در اوایل دهه ۱۹۹۰ به دلیل حمایت سازمان آزادیبخش فلسطین از عراق رو به وخامت گذاشت. در سال ۲۰۰۶، پس از انتخاب حماس در غزه، هم ترکیه و هم قطر ادعا کردند که حماس یک دولت مشروع است. این امر هر دو کشور را در مورد مسئله فلسطین به هم نزدیک‌تر کرد. قطر در سال ۲۰۰۹ به دلیل جنگ
به هم نزدیک‌تر کرد. قطر در سال ۲۰۰۹ به دلیل جنگ غزه (۲۰۰۸–۲۰۰۹) روابط دیپلماتیک خود را با اسرائیل قطع کرد. این روابط در سال ۱۹۹۶ برقرار شده بود در سال ۲۰۱۰، قطر دو بار پیشنهاد از سرگیری روابط تجاری با اسرائیل و اجازه بازگشت نمایندگی اسرائیل در دوحه را داد، به شرطی که اسرائیل به قطر اجازه دهد مصالح ساختمانی و پول را برای کمک به بازسازی زیرساخت‌ها به غزه ارسال کند و اسرائیل بیانیه‌ای عمومی صادر کند و از نقش قطر قدردانی کرده و جایگاه آن را در خاورمیانه به رسمیت بشناسد. اسرائیل به این دلیل که حماس می‌تواند از
بشناسد. اسرائیل به این دلیل که حماس می‌تواند از تدارکات قطر برای ساخت سنگرها و مواضع تقویت‌شده برای شلیک موشک به شهرها و شهرستان‌های اسرائیل استفاده کند و اینکه اسرائیل نمی‌خواهد درگیر رقابت بین قطر و مصر بر سر میانجیگری خاورمیانه شود، این پیشنهاد را رد کرد. با این حال، قطر مذاکرات میانجیگری را با حماس و مقامات اسرائیلی انجام داد. خالد مشعل، حماس را برای نزدیک شدن به قطر لابی کرد. در سال ۲۰۱۲، حماس یک دفتر سیاسی در قطر افتتاح کرد. این سازمان ۳۰ میلیون دلار آمریکا به غزه کمک مالی می‌کند که صرف سوخت و حقوق
آمریکا به غزه کمک مالی می‌کند که صرف سوخت و حقوق کارمندان دولت می‌شود. حمد بن خلیفه آل ثانی، امیر قطر، در سال ۲۰۱۲ از غزه بازدید کرد. این سازمان سالانه ۱ میلیارد دلار آمریکا به حماس پرداخت می‌کند. بین قطر و اسرائیل برای کمک به فلسطینیان غزه که توسط ایالات متحده حمایت می‌شوند، توافقاتی وجود دارد. در ۹ مارس ۲۰۱۵، بنا به گزارش‌ها، سفیر قطر در غزه پس از آنکه مصر از عبور هیئت قطری از گذرگاه مرزی رفح خودداری کرد، از اسرائیل برای واردات مصالح ساختمانی به نوار غزه درخواست تأیید مستقیم کرد. تشکیلات خودگردان فلسطین
درخواست تأیید مستقیم کرد. تشکیلات خودگردان فلسطین و فتح به قطر حمله کردند و تلاش‌های آنها برای برقراری ارتباط مستقیم با اسرائیل را محکوم کردند. جهاد حرب، تحلیلگر سیاسی و نویسنده، ادعا کرد که قطر «ممکن است نقش میانجی بین غزه و اسرائیل را بر عهده بگیرد و بدین ترتیب نقش‌های تشکیلات خودگردان و مصر را غصب کند.» در ژانویه ۲۰۱۷، کمیته قطر برای بازسازی غزه از طرح‌های خود برای ساخت سفارت در غزه خبر داد. در دسامبر ۲۰۱۸، اسرائیل اجازه پرداخت ۱۳ میلیون یورو از قطر به کارگران غزه را به عنوان بخشی از پرداخت شش‌ماهه برای
غزه را به عنوان بخشی از پرداخت شش‌ماهه برای کمک به بحران انسانی در منطقه غزه داد. از سال ۲۰۱۴ مذاکرات مکرری بین اسرائیل و قطر در مورد مسائل مربوط به غزه از طریق محمد العمادی، فرستاده قطر به غزه، که به‌طور منظم با اسرائیل در تماس بوده است، صورت گرفته است. قطر در طول جنگ غزه میزبان رؤسای سیا و موساد بود تا در مورد آزادی گروگان‌ها از حماس مذاکره کنند. در نوامبر ۲۰۲۳، سربازان اسرائیلی بر روی کنسولگری قطر در غزه ستاره داوود را نقاشی کردند. ساختمان کنسولگری در جنگ به شدت آسیب دید. دفتر مرکزی کمیته بازسازی غزه
جنگ به شدت آسیب دید. دفتر مرکزی کمیته بازسازی غزه قطر در غزه توسط اسرائیل هدف قرار گرفت. این اقدام توسط عمان محکوم شد. در ۶ مارس ۲۰۲۴، قطر ۳۴ تُن کمک، از جمله مواد غذایی، را از طریق هلال احمر قطر به غزه تحویل داد. در مجموع، نیروی هوایی قطر بیش از ۸۰ هواپیمای امدادی ارسال کرد و ۱۸ دسته از فلسطینیان مجروح را تخلیه کرد. در دسامبر ۲۰۲۴، فتح، که حکومت خودگردان فلسطین را اداره می‌کند، شبکه قطری الجزیره را به دلیل پوشش خبری درگیری‌های بین نیروهای امنیتی فلسطین و شبه‌نظامیان اسلام‌گرا در اردوگاه پناهندگان جنین
و شبه‌نظامیان اسلام‌گرا در اردوگاه پناهندگان جنین محکوم کرد. فتح با متهم کردن این شبکه به ایجاد تفرقه «در میهن عربی ما به‌طور کلی و در فلسطین به‌طور خاص»، از فلسطینی‌ها خواست تا از همکاری با الجزیره خودداری کنند.
زیگوارت مایکل لیندنبرگ ؛ (زادۀ ۲۶ دسامبر ۱۹۴۱ در مونیخ) دانشمند علوم اجتماعی آلمانی-هلندی است. او بنیانگذار مدل RREEMM است، گسترشی از نظریه انتخاب عقلانی، که به ویژه در جامعه‌شناسی گسترده است و با مفهوم اساسی REMM توسط اقتصاددانان آمریکایی؛ مایکل سی. جنسن و ویلیام اچ. مکلینگ مرتبط است. وی همچنین مفهوم توابع تولید، که از اقتصاد سرچشمه گرفته است، را در جامعه‌شناسی به کار برد و توابع تولید اجتماعی مربوطه را تعریف کرد. براساس این رویکرد، انسان‌ها محدود، مدبر، انتظارگرا، ارزش‌گذار و بیشینه‌ساز هستند. لیندنبرگ
انتظارگرا، ارزش‌گذار و بیشینه‌ساز هستند. لیندنبرگ کار خود را بر اساس مدل انسان اقتصادی بنا نهاد. او آن را با چندین عامل تکمیل کرد تا مدل‌سازی واقع‌بینانه‌تری را امکان‌پذیر سازد. کنشگر فردیِ مدل‌سازی‌شده نه تنها به دنبال به حداکثر رساندن نتیجه‌ی فردی خود است، بلکه در گزینه‌های خود نیز محدود است (محدود)، اما منابع خود را برای عمل دارد (مبتکر)، از شرایط عینی شروع نمی‌کند، بلکه آنها را به صورت ذهنی ارزیابی می‌کند (انتظار)، و تلاش می‌کند آنها را در رابطه با اهداف واقعی خود ارزیابی کند (ارزیابی). مقاله‌ی
با اهداف واقعی خود ارزیابی کند (ارزیابی). مقاله‌ی لیندنبرگ با عنوان «ارزیابی اقتصاد سیاسی جدید: پتانسیل آن برای علوم اجتماعی و به ویژه جامعه‌شناسی» یکی از آثار کلیدی نظریه‌ی تصمیم‌گیری منطقی در جامعه‌شناسی و علوم سیاسی محسوب می‌شود. لیندنبرگ دکترای خود را از دانشگاه هاروارد دریافت کرد و در دانشگاه خرونینگن کرسی جامعه‌شناسی داشت. او پیش از روی آوردن به علوم اجتماعی در سال ۱۹۶۲، تحصیل در رشته‌ی موسیقی را در دانشگاه کلن آغاز کرد و با مدرک جامعه‌شناسی از دانشگاه مانهایم فارغ‌التحصیل شد.
سریال بنگلا یک سریال تلویزیونی کمدی عاشقانه ایتالیایی است که توسط امانوئل اسکارینگی برای رای پلی ساخته شده است. او فیلمنامه را به همراه فایم بویان و ونسا پیکیارلی نوشته است. اسکارینگی این سریال را به همراه فایم بویان کارگردانی کرده است که دومی فیلم پیش‌درآمد "بنگلا" را کارگردانی کرده است. این سریال توسط لورا پائولوچی و دومنیکو پروکاچی از فاندانگو به همراه رای فیکشن تهیه شده است. این سریال در سراسر رم فیلمبرداری شد، و بیشتر آن در تور پیگناتارا، جایی که کارگردان و بازیگران اصلی بهویان متولد شدند، فیلمبرداری
و بازیگران اصلی بهویان متولد شدند، فیلمبرداری شد. برخی از کلیپ‌های قسمت پایانی در فرودگاه فیومیچینو فیلمبرداری شد. سیمون دونوفریو به عنوان فیلمبردار و میکائلا ناتاشیا دی ویتو، استیو فلامینی و جیانلوکا اسکارپا تدوینگر سریال بودند. این سریال در جشنواره فیلم تورینو در سال ۲۰۲۱ به نمایش درآمد. فرضیه. فایم بویان پسری از نسل دوم است که در ایتالیا با ارزش‌های سنتی قوی که توسط والدین بنگلادشی‌اش القا شده، متولد و بزرگ شده است. با این حال، اوضاع وقتی تغییر می‌کند که او عاشق آسیا، دختری سرکش و آزاد از یک خانوادهٔ
که او عاشق آسیا، دختری سرکش و آزاد از یک خانوادهٔ بی‌خدا می‌شود. با وجود تضاد قابل توجه پیشینه‌های فرهنگی‌شان، فایم و آسیا حاضرند برای تجربه عشق واقعی که با هم دارند، مصالحه کنند. با این حال، فرهنگ و سنت‌های خانواده فایم، این رابطه را در بحران قرار می‌دهد. شیپون، پدر فایم، فردی رویاپرداز و ایده‌آل‌گرا است که می‌خواهد به لندن نقل مکان کند. از سوی دیگر، اولمو، پدر آسیا، فردی پرخاشگر و پرانرژی است، اما به همه چیز به جز کمردرد و درگیری‌های مداوم با همسر سابقش علاقه دارد. در کنار اولمو، مادر آسیا نیز رضایت خود
دارد. در کنار اولمو، مادر آسیا نیز رضایت خود را از رابطه‌شان نشان می‌دهد. ناویلا، خواهر فایم، مدام با او درگیر است، در حالی که دختر عمو و هم‌اتاقی‌اش، سومایا، سعی می‌کند به او در زندگی شخصی و عاشقانه‌اش کمک کند. دوستش ماتئو همیشه روی همان نیمکت می‌نشیند، به او نصیحت می‌کند و حشیش می‌کشد. در مقابل، ولی مسجد محلی، رفعت، که دوست فایم نیز هست، به او در عبور از این بحران کمک می‌کند و از او حمایت می‌کند. بهترین دوست آسیا، فده، نیز همیشه در تصمیماتش از او حمایت می‌کند. همان‌طور که هر دو سعی می‌کنند عشق و
حمایت می‌کند. همان‌طور که هر دو سعی می‌کنند عشق و تفاوت‌های فرهنگی خود را مدیریت کنند، خود را در محاصره شخصیت‌های عجیب و غریب دیگری در زندگی‌شان می‌بینند، مانند فایروج، تانگیر و شوشی که هم‌گروهی‌های فایم هستند. همچنین، باب کورن، خواننده‌ای که عشق‌های ناامیدانه را روایت می‌کند و دوست دارد با نت‌های عجیب و غریب و صمیمانه‌اش، عجیب‌ترین زوج‌ها را همراهی کند. تولید. این سریال در درجه اول در تور پیگناتارا فیلمبرداری شد، دقیقاً مانند فیلمی که بر اساس زبان "بنگالی" ساخته شده است. این سریال تصویری طعنه‌آمیز و چند
ساخته شده است. این سریال تصویری طعنه‌آمیز و چند قومیتی از ایتالیا است که از نگاه نسل جدید مهاجران متولد و بزرگ شده در ایتالیا دیده می‌شود. این سریال در ۱۳ آوریل ۲۰۲۲ در رای پلی منتشر شد و بعداً در ۲۷ آوریل در رای۳ پخش شد. پس از موفقیت به دست آمده در پخش آنلاین، "سریال بنگلا-لا" در ۲۰ ژوئیه ۲۰۲۲ در نتفلیکس منتشر شد.
حرامزاده‌های پیتزوفالکون ( یک مجموعه تلویزیونی درام جنایی پلیسی ایتالیایی است که بر اساس رمان‌های «"من حرامزاده پیتزوفالکونه»" نوشته مائوریتزیو د جیووانی ساخته شده است. این سریال در تاریخ ۹ ژانویه ۲۰۱۷ از رای ۱ پخش شد و به مدت چهار فصل ادامه یافت. طرح. گروهی از کارآگاهان پلیس از اداره پلیس پیزوفالکونه در ناپل، پرونده‌های پیچیده‌ای را بررسی می‌کنند. انتشار. قسمت اول در ۹ ژانویه ۲۰۱۷ پخش شد، در حالی که قسمت دوم روز بعد پخش شد. فصل دوم در ۸ اکتبر ۲۰۱۸ پخش شد. تولید فصل سوم در اواخر سال ۲۰۱۸ آغاز شد و در ۲۰
تولید فصل سوم در اواخر سال ۲۰۱۸ آغاز شد و در ۲۰ سپتامبر ۲۰۲۱ به نمایش درآمد. پخش فصل چهارم از ۲۳ اکتبر ۲۰۲۳ آغاز شد. جنجال. رابطه لزبین بین الکس دی ناردو و روزاریا مارتونه منجر به شکایت‌هایی از سوی روزنامه کاتولیک "آوِنیِر" و همچنین از سوی مائوریتزیو لوپی، عضو پارلمان ایتالیا و ائتلاف منطقه مردمی، شد. در پاسخ، الساندرو گاسمن، ستاره فیلم، توییت کرد: «می‌خواهم "از آوِنیِر" به خاطر جنجال بر سر صحنه‌های لزبین در "فیلم پیتزوفالکُنه" تشکر کنم! آنها شانس می‌آورند! دوشنبه می‌بینمت!»
«با نماینده من تماس بگیرید - ایتالیا» یک سریال تلویزیونی کمدی-درام ایتالیایی است که در ۲۰ ژانویه ۲۰۲۳ از شبکه اسکای آتلانتیک پخش شد. این سریال، نمایندگان استعدادیابی در آژانس تخیلی سی ام ای (آژانس کلودیو مایورانا) و روابط آنها با مشتریانشان را که افراد مشهور واقعی ایتالیایی هستند و نقش خودشان را بازی می‌کنند، به تصویر می‌کشد. این سریال که توسط اسکای استودیوز و پالومار تهیه شده است، بر اساس سریال تلویزیونی فرانسوی "«با نماینده‌ام تماس بگیر!»" ساخته شده است. فصل اول شامل شش قسمت است که توسط لیزا نور سلطان
فصل اول شامل شش قسمت است که توسط لیزا نور سلطان نوشته و توسط لوکا ریبولی کارگردانی شده است. . فصل دوم شش قسمتی در ۲۲ مارس ۲۰۲۴ به نمایش درآمد. نمای کلی. ویتوریو بارونچیانی، لیا مارتلی، گابریل دی لیلو و الویرا بو، از آژانس تخیلی سی ام ای (آژانس کلودیو مایورانا) در رم، مدیران استعدادیابی هستند که شغل مشتریان مشهور و عجیب و غریب خود را مدیریت می‌کنند. بازیگران و شخصیت‌ها. ستاره‌های مهمان. این سریال توسط اسکای استودیوز و پالومار، زیرمجموعه ایتالیایی شرکت تولید فرانسوی مدیاوان، که نسخه فرانسوی این سریال را تهیه
مدیاوان، که نسخه فرانسوی این سریال را تهیه کرده است، تهیه شده است. "سریال «با نماینده‌ام تماس بگیر - ایتالیا»" در ۲۰ ژانویه ۲۰۲۳ از شبکه اسکای آتلانتیک پخش شد. فصل اول شامل شش قسمت است که توسط لیزا نور سلطان نوشته و توسط لوکا ریبولی کارگردانی شده است. . ستاره‌های مهمان عبارتند از : پائولا کورتلزی، پائولو سورنتینو، پیرفرانچسکو فاوینو و همسرش آنا فرزتی، ماتیلدا دی آنجلیس، استفانو آکورسی و کورادو گوزانتی. فصل ۲. فصل دوم در ۲۲ مارس ۲۰۲۴ پخش خواهد شد. نویسندگی شش قسمت بر عهده لیزا نور سلطان و فدریکو باکومو
شش قسمت بر عهده لیزا نور سلطان و فدریکو باکومو خواهد بود. و داریو داماتو، و به کارگردانی لوکا ریبوولی. ستارگان مهمان فصل دوم شامل والریا گولینو، والریا برونی تدسکی، گابریله موچینو، کلودیو سانتاماریا، سرنا روسی، داویده دوونوتو خواهند بود. آلودی و سابرینا ایمپاچیاتوره. فصل ۳. در مارس ۲۰۲۴، پیش از پخش فصل دوم، نیلز هارتمن، مدیر اجرایی اسکای ایتالیا، اعلام کرد که فصل سوم این سریال در مرحله پیش‌تولید است. پذیرش. ماریو مانکو از "مجله ونیتی فیر" این مجموعه را «لذت‌بخش، خنده‌دار، درخشان» نامید و آن را به عنوان
خنده‌دار، درخشان» نامید و آن را به عنوان «نشانه‌ای از منحصر به فرد و بی‌نظیر بودن روش ایتالیایی درگرفتن ایده‌هایی که از خارج از کشور می‌آیند و تبدیل آنها به ایده‌های خودشان» ستود، زیرا کمتر کسی می‌توانست "«با مأمور من تماس بگیر!» را" به شاهکاری به این بزرگی تبدیل کند.»
دست خدا یک سریال تلویزیونی درام و جنایی آمریکایی است که توسط بن واتکینز ساخته شده است. این سریال رسماً در ۴ سپتامبر ۲۰۱۵ پخش شد. فصل دوم در دسامبر ۲۰۱۵ سفارش داده شد که در ۱۰ مارس ۲۰۱۷ پخش شد. در ۱۵ سپتامبر ۲۰۱۶، استودیو آمازون اعلام کرد که این سریال پس از فصل دوم به پایان خواهد رسید. داستان. فیلم «دست خدا» داستان پرنل هریس (ران پرلمن)، قاضی فاسدی را دنبال می‌کند که دچار فروپاشی روانی شده و معتقد است که خدا او را مجبور به اجرای عدالت خودجوش می‌کند. او عضو کلیسایی به نام «دست خدا» می‌شود که فرقه‌ای خطرناک از
به نام «دست خدا» می‌شود که فرقه‌ای خطرناک از آب در می‌آید.
ناو جنگی لیتوریو () یک ناو جنگی پیشرفته و مدرن از نیروی دریایی پادشاهی ایتالیا بود که به عنوان ناو اصلی کلاس لیتوریو طراحی و ساخته شد. این کشتی یکی از بزرگ‌ترین و قدرتمندترین ناوهای ایتالیا در دوره پیش از جنگ جهانی دوم بود و نقش مهمی در توسعه نیروی دریایی ایتالیا ایفا کرد. تاریخچه ساخت. ساخت ناو لیتوریو در سال ۱۹۳۴ در کارخانه کشتی‌سازی‌های متحد دریای آدریاتیک در تریسته آغاز شد و در سال ۱۹۳۷ به آب انداخته شد. پس از تکمیل، کشتی در سال ۱۹۴۰ به خدمت نیروی دریایی ایتالیا درآمد. هدف اصلی از طراحی این ناو، مقابله
ایتالیا درآمد. هدف اصلی از طراحی این ناو، مقابله با ناوهای سنگین کشورهای رقیب و تقویت توان نیروی دریایی ایتالیا در دریای مدیترانه بود. طراحی و مشخصات. لیتوریو دارای طراحی پیشرفته برای آن دوران بود و ویژگی‌های زیر را دارا بود: خدمت عملیاتی. لیتوریو عمدتاً در دریای مدیترانه به خدمت پرداخت و به عنوان ناو اصلی کلاس خود نقش کلیدی در برنامه‌های دریایی ایتالیا داشت. کشتی عمدتاً برای اسکورت کاروان‌ها، حضور در ناوگان اصلی و نمایش قدرت نیروی دریایی طراحی شده بود. سرنوشت. پس از تسلیم ایتالیا در جنگ جهانی دوم، ناو
سرنوشت. پس از تسلیم ایتالیا در جنگ جهانی دوم، ناو لیتوریو توسط خود ایتالیایی‌ها در بندر لا اسپتزیا غرق شد تا از دست آلمان‌ها خارج شود. بعدها توسط بریتانیایی‌ها بازسازی شد و سرانجام پس از پایان جنگ به اسقاط فرستاده شد.
اِسْپِکتِیتر عنوان یک نشریهٔ روزانه بود که در اوایل قرن هجدهم (۱۷۱۱ تا ۱۷۱۲) در لندن، توسط جوزف ادیسون و ریچارد استیل منتشر می‌شد. هر شمارهٔ از این نشریه نزدیک به ۲۵۰۰ واژه داشت و محتوای آن عمدتاً به صورت مقالهٔ یا نامه‌هایی در موضوعاتی قبیل: اقتصاد سیاسی، فرهنگی و هنری ارائه می‌گردید. این نوشته‌ها در میان طیف گسترده‌ای از مخاطبان، چه در انگلستان و چه در خارج از آن، رواج پیدا کرد و حتی برخی از بنیان‌گذاران ایالات متحدهٔ آمریکا نیز از خوانندگان آن بودند. دورهٔ نخست انتشار اسپکتیتر، شامل ۵۵۵ شماره بود که از
نخست انتشار اسپکتیتر، شامل ۵۵۵ شماره بود که از نخستین روز مارس ۱۷۱۱ آغاز شد. این مجموعه بعدها در قالب هشت جلد گردآوری و منتشر گردید. در سال ۱۷۱۴ این نشریه بعد از توقف‌های متعدد، مجدد منتشر شد، اما این بار بدون حضور ریچارد استیل و تنها برای مدتی محدود ادامه یافت؛ به‌گونه‌ای که سه بار در هفته به مدت شش ماه منتشر می‌شد. درنهایت، مجموع شماره‌های منتشر شده این دوره‌ها در پایان گردآوری شدند و مجموعه هشتم را تشکیل دادند. افزون بر ادیسون، چند نویسندهٔ دیگر نیز در تهیهٔ مطالب همکاری داشتند؛ از جمله یوستیس بادجل،
تهیهٔ مطالب همکاری داشتند؛ از جمله یوستیس بادجل، پسرعموی ادیسون، و شاعر نامی، جان هیوز که هر دو سهم قابل توجهی در محتوای نشریه داشتند. اهداف. نشریهٔ اسپکتیتر مجموعه‌ای از نامه‌ها و مقالات را منتشر می‌کرد که از نگاه یک «تماشاگر» زندگی اجتماعی در شهر لندن، به‌ویژه فضای پرجنب‌وجوش قهوه‌خانه‌ها را، روایت می‌کرد. موضوعات این نوشته‌ها دامنهٔ گسترده‌ای را دربر می‌گرفت؛ از سیاست داخلی و روابط خارجی گرفته تا تئاتر، هنر، ادبیات، شعر و حتی مسائل عاطفی. لحن این مطالب در بسیاری از موارد طنزآمیز و شوخ طبعانه بود و همین
بسیاری از موارد طنزآمیز و شوخ طبعانه بود و همین ویژگی سبب می‌شد برای طیف وسیعی از خوانندگان جذابیت داشته باشد. با وجود تیراژ روزانه، اما نسبتاً محدود، نزدیک به ۳۰۰۰ نسخه، "اسپکتیتر" به‌طور گسترده‌ای مشهور شده‌بود و توسط علاقه‌مندان خوانده می‌شد؛ در آن دوره، جوزف ادیسون، بنیان‌گذار اسپکتیتر، تخمین زده بود؛ هر شماره از روزنامهٔ توسط هزاران لندنی، حدود یک دهم جمعیت پایتخت در آن زمان، خوانده می‌شد. در همین حال، مورخان و محققان ادبی معاصر این ادعا را غیرمنطقی نمی‌دانند؛ اکثر خوانندگان خودشان مشترک روزنامه
نمی‌دانند؛ اکثر خوانندگان خودشان مشترک روزنامه نبودند، بلکه مشتریان یکی از قهوه‌خانه‌های شهر که حق اشتراک داشت، بودند. این خوانندگان از اقشار و طیف مختلف جامعه بودند، اما این روزنامه، عمدتاً به منافع طبقه متوسط نوظهور انگلستان - بازرگانان و تاجران بزرگ و کوچک - توجه ویژه داشت. "اسپکتیتر" همچنین خوانندگان زیادی در مستعمرات آمریکا داشت. به ویژه، طبق شواهد گفته شده در کتاب خاطرات جیمز مدیسون، وی در نوجوانی مشتاقانه این روزنامه را می‌خواند. گفته می‌شود که این روزنامه تأثیر زیادی بر جهان‌بینی او داشته و در طول
تأثیر زیادی بر جهان‌بینی او داشته و در طول عمر طولانی‌اش ماندگار بوده است. بنجامین فرانکلین نیز یکی از طرفداران و از علاقه‌مندان مطالعه بود و اسپکتیتر در نامه‌های «ساکت دوگود» بر سبک او تأثیر بسیاری گذاشت. یورگن هابرماس، "نشریه اسپکتیتر را" در شکل‌گیری حوزه عمومی در انگلستان، در قرن هجدهم مؤثر می‌داند. اگرچه "اسپکتیتر" خود را از نظر سیاسی بی‌طرف اعلام می‌کند، اما به‌طور گسترده به‌عنوان مروج ارزش‌ها و منافع ویگ شناخته می‌شود. "اسپکتیتر" در اواخر قرن ۱۸ و ۱۹ همچنان محبوب و پرخواننده بود. این مجله در
۱۸ و ۱۹ همچنان محبوب و پرخواننده بود. این مجله در نسخهٔ‌های هشت جلدی فروخته می‌شد. سبک نثر آن و پیوند اخلاق و نصیحت‌آمیز با سرگرمی، مثال‌زدنی تلقی می‌شد. کاهش محبوبیت آن توسط برایان مک‌کری و سی.اس.لوئیس مورد بحث قرار گرفته است. مقالهٔ قابل توجه. استیل، روایتی قالب‌دار خلق کرد که بعدها به داستانی بسیار شناخته‌شده در قرن هجدهم تبدیل شد، داستان "اینکل و یاریکو." اگرچه این مقالهٔ دوره‌ای، در ۱۳ مارس ۱۷۱۱ منتشر شد، اما این داستان بر اساس کتاب ریچارد لیگون در سال ۱۶۴۷ است. کتاب لیگون با عنوان "«تاریخ واقعی و
سال ۱۶۴۷ است. کتاب لیگون با عنوان "«تاریخ واقعی و دقیق جزیره باربادوس"» در مورد چگونگی تأثیر ظلم و ستم، تجارت برده در آن سوی اقیانوس اطلس بر کالاهای تولید شده مانند تنباکو و نیشکر گزارش می‌دهد. داستان از آنجا آغاز می‌شود که آقای اسپکتیتر برای صحبت با زنی مسن به نام آریتا می‌رود، زنی که افراد زیادی برای مباحثه علمی در مورد موضوعات مختلف به ملاقاتش می‌روند. وقتی آقای اسپکتیتر وارد اتاق می‌شود، متوجه حضور مرد دیگری و گفت و گویش با آریتا می‌شود. آنها در حال مجادله در مورد «ثبات در عشق» بودند؛ آن مرد از داستان
در مورد «ثبات در عشق» بودند؛ آن مرد از داستان «"زن متعصب افسسی»" برای تأیید سخنان و نظر خود استفاده می‌کند. آریتا از ریاکاری و تبعیض جنسیتی که مرد قائل می‌شد، خشمگین و ناراحت می‌شود. او داستان وی را با داستان خودش، یعنی داستان "اینکل و یاریکو"، تلافی می‌کند. توماس اینکل، مردی مجرد از لندن است که بیست سال دارد، وی برای افزایش ثروت خود از طریق تجارت و بازرگانی به هند غربی مهاجرت می‌کند. در جزیره‌ای ناشناخته، با گروهی از سرخپوستان روبرو می‌شود که با بسیاری از هم سفرهایش می‌جنگند و آنها را به طرز وحشیانه‌ای به
سفرهایش می‌جنگند و آنها را به طرز وحشیانه‌ای به قتل می‌رسانند. پس از فرار، اینکل در غاری پنهان می‌شود و در آنجا یاریکو، یک دوشیزه زیبا هندی، را پیدا می‌کند. آنها شیفته و دلباخته فرهنگ، لباس و ظاهر یکدیگر می‌شوند، یاریکو برای چند ماه معشوق خود را از دوستان و آشنایان پنهان می‌کند و برای او خوراک، آب شیرین و پوشاک فراهم می‌کند. سرانجام، یک کشتی به سمت باربادوس عبور می‌کند؛ اینکل و یاریکو از این فرصت برای ترک جزیره استفاده می‌کنند. پس از رسیدن به انگلیس، اینکل، یاریکو را به یک تاجر ثروتمند برای افزایش ثروت خود
یاریکو را به یک تاجر ثروتمند برای افزایش ثروت خود می‌فروشد، حتی پس از اینکه یاریکو به وی می‌گوید که از او باردار است. آریتا داستان را با این جمله به پایان می‌رساند که اینکل صرفاً از اظهارات یاریکو برای استدلال بر قیمت بالاتر، هنگام فروش او استفاده می‌کند. آقای اسپکتیتر چنان تحت تأثیر این داستان قرار می‌گیرد که آن محل را فوراً ترک می‌کند. داستان نوشته شده توسط استیل چنان شناخته شده و تأثیرگذار بود که هفت دهه پس از انتشارش، جورج کولمن، این داستان کوتاه را به یک اپرای کمیک به نام اینکل و یاریکو اجرا می‌کند.
یک اپرای کمیک به نام اینکل و یاریکو اجرا می‌کند. نسخهٔ فعلی. اسپکتیتر (انگلیسی: The Spectator) درحال حاضر یک مجله خبری هفتگی بریتانیایی دربارهٔ سیاست، فرهنگ و امور جاری است. این مجلهٔ به دلیل قدمت و سال انتشار آن، به عنوان قدیمی‌ترین مجلهٔ هفتگی بازمانده در جهان شناخته می‌شود. پیوند به بیرون. (transcription of 1891 republication)
ناسیونالیسم عراقی نوعی ناسیونالیسم است که بر این باور تأکید دارد که عراقی‌ها یک ملت را تشکیل می‌دهند و وحدت فرهنگی عراقی‌های متعلق به گروه‌های قومی-مذهبی مختلف مانند اعراب بین‌النهرین ، کردها ، ترکمن‌ها ، آشوری‌ها ، ایزدی‌ها ، مندایی‌ها و شبک‌ها را ترویج می‌دهد . ملی‌گرایی عراقی شامل به رسمیت شناختن هویت عراقی است که ریشه در بین‌النهرین باستان ، از جمله تمدن‌ها و امپراتوری‌های سومر ، اکد ، بابل و آشور دارد و بر جنبش استقلال عراق از عثمانی و اشغال بریتانیا تأثیر گذاشت و عامل مهمی در انقلاب 1920 علیه بریتانیا
گذاشت و عامل مهمی در انقلاب 1920 علیه بریتانیا و انقلاب 1958 علیه سلطنت هاشمیِ دست‌نشانده بریتانیا بود . دو نوع برجسته وجود دارد. یک نوع، ملت عراق را ملتی می‌داند که شامل مردم عرب، ترکمن، آشوری و کرد است که همگی میراث مشترک بین‌النهرینی دارند. این دیدگاه توسط عبدالکریم قاسم ، که از نسل مختلط عرب-کرد و سنی-شیعه بود، ترویج می‌شد . نوع دوم، ملی‌گرایی دوگانه است و ملی‌گرایی عراقی و ملی‌گرایی عربی را با هم ترکیب می‌کند ، که شکل بسیار گسترده‌تری از ملی‌گرایی قومی است که از ملی‌گرایی عراقی حمایت می‌کند و آن را به
است که از ملی‌گرایی عراقی حمایت می‌کند و آن را به مسائلی که بر کل اعراب تأثیر می‌گذارد، پیوند می‌دهد . صدام حسین معتقد بود که به رسمیت شناختن ریشه‌ها و میراث باستانی بین‌النهرینی اعراب عراق، مکمل حمایت از ملی‌گرایی عربی است. رژیم بعث رسماً صلاح‌الدین، رهبر تاریخی مسلمان کرد ، را به عنوان نمادی میهن‌پرستانه در عراق گنجاند. صدام خود را پسر نبوکدنصر ، پادشاه بابل، می‌نامید و نام و القاب او را در کنار آجرهای بابل باستان حک کرده بود. هویت و فرهنگ ملی‌گرایانه عراقی. تاریخ فرهنگی. ملی‌گرایی عراقی بر میراث فرهنگی
تاریخ فرهنگی. ملی‌گرایی عراقی بر میراث فرهنگی عراق که به سومر ، اکد ، بابل و آشور باستان بازمی‌گردد، تأکید داشته است ؛ کشورهایی که مهد تمدنی محسوب می‌شوند که تمدن را به سایر نقاط جهان گسترش داده‌اند. نبوکدنصر دوم ، حاکم بابلی ، و صلاح‌الدین ایوبی، رهبر مسلمان کرد ، دو شخصیت تاریخی مهم عراق و چهره‌های نمادین در ملی‌گرایی عراقی هستند. مفهوم هویت ملی معاصر عراق ممکن است از شورش و محاصره نجف توسط بریتانیا در سال ۱۹۱۸ در طول جنگ جهانی اول سرچشمه گرفته باشد ، اما این موضوع مورد اختلاف است. تا دهه ۱۹۳۰، حمایت از
این موضوع مورد اختلاف است. تا دهه ۱۹۳۰، حمایت از مفهوم هویت سرزمینی عراق در میان حوزه روشنفکری عراق ظهور کرد و هویت عراقی پس از جنگ جهانی دوم اهمیت یافت . اگرچه ملی‌گرایی عراقی و ملی‌گرایی عربی از نظر فنی از یکدیگر جدا هستند، اما هر دو ملی‌گرایی بر یکدیگر تأثیر گذاشته و استعاره‌ها و روایت‌های یکدیگر را پذیرفته‌اند. در برخی موارد، ملی‌گرایی عراقی به عنوان مکملی ضروری برای ملی‌گرایی عربی مورد حمایت قرار گرفته است، مانند روزنامه سیاسی عراقی "الحاتیف" که از ملی‌گرایی عراقی در مورد مسائل فرهنگ داخلی عراق و از
عراقی در مورد مسائل فرهنگ داخلی عراق و از ملی‌گرایی عربی در مورد مسائل فرهنگ گسترده‌تر عرب حمایت می‌کند. در دوره سلطنت هاشمی در عراق ، نوشتن درباره هویت عراقی جدا از چارچوب عربی برای نویسندگان امری عادی بود، رسانه‌های چاپی و آموزشی عراق در آن زمان بر چشم‌انداز عراق، قبایل آن و شعر و ادبیات منحصر به فرد آن تأکید داشتند. [4] : 128 از دهه 1930، مورخان عراقی شروع به پرداختن به شورش 1920 عراقی‌ها یک لحظه شکل‌دهنده در تاریخ عراق کردند که مورخان عراقی از آن به عنوان "انقلاب بزرگ عراق" یاد می‌کردند. چهره‌های
عنوان "انقلاب بزرگ عراق" یاد می‌کردند. چهره‌های برجسته ملی‌گرای اولیه عراق، روشنفکران عبدالرزاق الحسنی و عباس عزاوی بودند . الحسنی به شدت از قیمومیت بریتانیا بر بین‌النهرین انتقاد می‌کرد ، جلد اول اثر خود با عنوان "«تاریخ دولت‌های عراق» را" در دهه 1930 منتشر کرد (جلد دوم در دهه 1950 منتشر شد). جلد اول توسط ملک فیصل اول، پادشاه عراق، تأیید شد . الحسنی از طرفداران برجسته ملی‌گرایی عراقی بود. الحسنی در یکی از آثار خود نامه‌ای از فیصل اول را گنجانده است. در این نامه، فیصل اول عراق را به عنوان کشوری توصیف کرده