payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و به دور یک دوک چرخان پیچیده می‌شود. این دوک درون یک حلقه‌ی چرخان مستقل قرار دارد.به‌طور سنتی، ریسندگی حلقه‌ای روشی است که فقط برای تولید نخ‌های ضخیم‌ استفاده می‌شدند و کارکردن با این دستگاه نیاز به نیروی کار نیمه‌ماهر دارد. تاریخچه. دستگاه‌های اولیه. دستگاه ساکسونی (Saxony wheel) نوعی چرخ ریسندگی پایی با تسمه دوگانه بود. در این چرخ، دوک با نسبت ۸ به ۶ سریع‌تر از ترَوِلر می‌چرخید و عمل کشش توسط انگشتان ریسنده انجام می‌شد. دستگاه واترفریم (Water Frame) توسط آرک‌ورایت در دهه ۱۷۷۰ توسعه یافت و ثبت اختراع شد.
آرک‌ورایت در دهه ۱۷۷۰ توسعه یافت و ثبت اختراع شد. در این روش، توده ی الیاف توسط غلتک‌های کششی کشیده (باریک‌تر) شده و سپس با پیچیده شدن به دور دوک، تاب داده می‌شد. این دستگاه سنگین و در مقیاس بزرگ بود و برای کارکردن آن نیاز به نیروی محرکه داشت که در اواخر قرن ۱۸ با استفاده از چرخ آبی بود. کارخانه‌های پنبه‌ریسی توسط آرک‌ورایت، جِدِدایِا استروت و دیگران در امتداد رودخانه دروِنت در داربی‌شایر برای این منظور طراحی شدند. دستگاه واترفریم فقط قادر به ریسیدن نخ پود (weft) بود. دستگاه ترُستل (Throstle Frame) نسل
(weft) بود. دستگاه ترُستل (Throstle Frame) نسل بعدی دستگاه واترفریم بود. این دستگاه بر پایه همان اصول عمل می‌کرد ولی مهندسی بهتری داشت و با بخار کار می‌کرد. در سال ۱۸۲۸، دستگاه ترُستل دانفورث (Danforth Throstle Frame) در ایالات متحده اختراع شد. فِلایِر سنگین باعث لرزش دوک می‌شد و نخ هنگام توقف دستگاه به‌هم می‌پیچید (گره می‌خورد) که باعث شد این دستگاه موفق نباشد. دستگاه رینگ‌فریم (Ring Frame) به جان ثورپ در رود آیلند در سال ۱۸۲۸ یا ۱۸۲۹ نسبت داده می‌شود و توسط آقای جنکس از پاوتاکت، در رود آیلند توسعه داده
آقای جنکس از پاوتاکت، در رود آیلند توسعه داده شد؛ کسی که ریچارد مارسدن او را مخترع این دستگاه می‌داند. توسعه در ایالات متحده. در دهه ۱۸۳۰، کارگاه‌های تولید کننده‌ی ماشین‌آلات در ایالات متحده، آزمایش‌هایی را روی دستگاه های ریسندگی حلقه‌ای و اجزای آن انجام دادند. دستگاه ریسندگی حلقه‌ایوابسته به بازاری بود که به آن خدمت ارائه می‌کرد، و این فناوری تا زمانی که شرکت‌های پیشرویی مانند "Whitin Machine Works" در دهه ۱۸۴۰ و "Lowell Machine Shop" در دهه ۱۸۵۰ شروع به تولید انبوه این دستگاه کردند، به‌طور جدی جایگاهی
تولید انبوه این دستگاه کردند، به‌طور جدی جایگاهی پیدا نکرد. در زمان جنگ داخلی آمریکا، صنعت نساجی این کشور شامل ۱۰۹۱ کارخانه با ۵٬۲۰۰٬۰۰۰ دوک بود که ۸۰۰٬۰۰۰ کپه پنبه را فرآوری می‌کردند. بزرگ‌ترین کارخانه، شرکت "Naumkeag Steam Cotton Co" در سیلم، ماساچوست با ۶۵٬۵۸۴ دوک فعالیت داشت. در آن زمان، اکثر کارخانه‌ها بین ۵٬۰۰۰ تا ۱۲٬۰۰۰ دوک داشتند، و دوک‌های مول (mule spindles) به نسبت دو برابر بیشتر از دوک‌های حلقه‌ای بودند. پس از جنگ، ساخت کارخانه ها در جنوب آمریکا آغاز شد تا به عنوان راهی برای ایجاد اشتغال باشد.
آغاز شد تا به عنوان راهی برای ایجاد اشتغال باشد. این کارخانه‌ها به طور کامل از فناوری حلقه‌ای برای تولید نخ‌های ضخیم استفاده می‌کردند، در حالی که کارخانه‌های نیوانگلند به سمت تولید نخ‌های ظریف رفتند. در سال ۱۸۷۱، جاکوب ساویر (Jacob Sawyer) دوک حلقه‌ای را به‌طور چشمگیری بهبود بخشید؛ به‌طوری‌که سرعت آن از ۵۰۰۰ دور بر دقیقه به ۷۵۰۰ دور بر دقیقه افزایش و توانمصرفی دستگاه را کاهش داد؛ پیش‌تر برای ۱۰۰ دوک ۱ اسب بخارتوان مصرفی نیاز بود، ولی با طراحی او، ۱۲۵ دوک را با همان توان مصرفی می‌شد راه‌اندازی کرد. این
را با همان توان مصرفی می‌شد راه‌اندازی کرد. این پیشرفت زمینه تولید نخ‌های ظریف را نیز فراهم کرد. توسعه در اروپا. روش جدید ریسندگی حلقه‌ای با دستگاه self-acting mule مقایسه شد که توسط ریچارد رابرتز با بهره‌گیری از تکنیک‌های مهندسی پیشرفته در منچستر توسعه یافته بود. دستگاه ریسندگی حلقه‌ای برای نخ‌های ضخیم‌تر قابل استفاده بود، در حالی‌که در لانکاشر، نخ‌های ظریف با استفاده از دستگاه ریسندگی مول ریسیده می‌شدند. دستگاه ریسندگی حلقه‌ای سنگین‌تر بود و برای نصب آن نیاز به تغییرات ساختاری در ساختمان کارخانه‌ها و
نیاز به تغییرات ساختاری در ساختمان کارخانه‌ها و مصرف توان بیشتر وجود داشت. این موارد در صنعت پنبه‌ریسی نیوانگلند قبل از جنگ داخلی مشکلی ایجاد نمی‌کرد. این فناوری پاسخی به مشکل نیوانگلند در یافتن ریسندگان ماهر بود؛ در حالی‌که در لانکاشر، نیروی کار ماهر فراوان بود. به طور کلی نیازهای این دو قارهم تفاوت بود و در آن زمان، دستگاه ریسندگی حلقه‌ای انتخاب اول اروپا محسوب نمی‌شد. آقای ساموئل بروکس از شرکت Brooks &amp; Doxey در منچستر به کارایی روش ریسندگی حلقه‌ای معتقد بود. پس از بررسی و جمع‌آوری اطلاعات درباره روش
بود. پس از بررسی و جمع‌آوری اطلاعات درباره روش ریسندگی حلقه‌ای توسط نماینده‌اش بلیکی (Blakey) در سفر به ایالات متحده، بروکس کار خود را بروی بهبود کارایی دستگاه ریسندگی حلقه‌ای آغاز کرد. در آن زمان، تکنولوژی این دستگاه هنوز بسیار ابتدایی بود و نمی‌توانست با دستگاه‌های مول که به خوبی توسعه یافته بودند رقابت کند، چه برسد به اینکه جایگزین آن‌ها شود. او ابتدا به بهبود دستگاه دولاتاب (doubling frame) پرداخت و ابزار لازم برای تولید دقیق‌تر را ساخت. این بخش سودآور بود و ماشین‌آلاتی با ظرفیت ۱۸۰٬۰۰۰ دوک توسط یک
بود و ماشین‌آلاتی با ظرفیت ۱۸۰٬۰۰۰ دوک توسط یک تولیدکننده نخ خریداری شدند. در ادامه، بروکس و دیگر تولیدکنندگان روی بهبود قاب حلقه‌ای(ring frame) دستگاه متمرکز شدند. مشکل اصلی در طراحی دوک بوث-ساویر (Booth-Sawyer) بود؛ بوبین به‌خوبی روی دوک نمی‌نشست و در سرعت‌های بالا به‌شدت می‌لرزید. شرکت Howard &amp; Bullough از اکرینگتون از دوک Rabbeth استفاده کردند که این مشکل را حل کرد. یکی دیگر از مشکلات، بادکردن نخ بود که باعث پیچش نامنظم نخ می‌شد. این مشکل توسط Furniss و Young از کارخانه Mellor Bottom Mill حل شد.
و Young از کارخانه Mellor Bottom Mill حل شد. آن‌ها یک حلقه باز به ریل حلقه متحرک اضافه کردند که نخ را کنترل می‌کرد و در نتیجه، امکان استفاده از یک traveller سبک‌تر را فراهم کرد که در سرعت‌های بالاتر نیز عملکرد داشت.همچنین مشکل جمع شدن پرز و کرک روی traveller که باعث پاره شدن نخ می‌شد، با دستگاهی به نام تمیزکننده تراولر (traveller cleaner) برطرف شد. یکی از محدودیت‌ها، زمان تعویض بوبین‌ها بود. باید بیش از ۳۰۰ دوک تخلیه و بوبین‌های جدید جایگزین می‌شدند. در این مدت، دستگاه باید متوقف می‌ماند و این کار اغلب
این مدت، دستگاه باید متوقف می‌ماند و این کار اغلب توسط پسرهای نوجوان انجام می‌شد. تا پایان تعویض بوبین‌ها، قاب حلقه‌ای بلااستفاده می‌ماند. هارولد پارتینگتون (۱۹۰۶–۱۹۹۴) از چادرتون، انگلستان، در سپتامبر ۱۹۵۳ یک دستگاه خودکار برای تعویض بوبین‌ها به ثبت رساند.این دستگاه بوبین‌های پر شده را از دوک‌ها جدا کرده و بوبین‌های خالی را جای آن‌ها می‌گذاشت.بعدها، یک سیستم مکانیکی جدیدتر طراحی شد که به‌صورت یکپارچه با قاب حلقه‌ای نصب می‌شد و زمان تعویض بوبین را به ۳۰ تا ۳۵ ثانیه کاهش داد. نحوه کارکرد دستگاه. یک دستگاه
۳۵ ثانیه کاهش داد. نحوه کارکرد دستگاه. یک دستگاه رینگ فریم ابتدا از جنس چدن ، و بعدها از فولاد فشرده (pressed steel)ساخته شد. در هر طرف دستگاه، دوک‌ها (spindles) قرار دارند؛ در بالای آن‌ها، غلتک‌های کششی (drafting rollers) نصب شده‌اند، و در بالاترین قسمت، کریل (creel) قرار دارد که الیاف ریسیده نشده روی آن قرار می‌گیرند. نخ ریسیده‌نشده است از بالای کریل به سمت پایین و به سمت غلطک های کششی حرکت می‌کند. در این بخش: این غلتک‌ها به‌صورت جداگانه و مستقل قابل تنظیم هستند؛ در ابتدا با استفاده از اهرم‌ها و وزنه‌ها
هستند؛ در ابتدا با استفاده از اهرم‌ها و وزنه‌ها این کار انجام می‌شد. نیم‌تاب کشیده‌شده سپس از درون یک راهنمای نخ (thread guide) عبور می‌کند که دقیقاً بالای دوک تنظیم می‌شود. این راهنما روی یک ریل نخ قرار دارد که امکان بالا رفتن یا کنار رفتن آن برای دوفتینگ (doffing) یا وصل کردن نخ پاره‌شده (piecing) را فراهم می‌کند. نخ به سمت پایین و به مجموعه دوک‌ها می‌رود، جایی که از درون یک حلقه کوچک D‌شکل به نام تراولر (traveller) عبور می‌کند. تراولر بر روی حلقه‌ای حرکت می‌کند و همین ویژگی است که به این دستگاه، نام قاب
می‌کند و همین ویژگی است که به این دستگاه، نام قاب حلقه‌ای را داده است. در اینجا نخ به نخ قبلی که روی دوک پیچیده شده، وصل می‌شود. عملکرد چرخشی:. در دستگاه‌های رینگ، این اختلاف سرعت به علت وجود نیروی اصطکاک و مقاومت هوا حاصل می‌شود، بنابراین روان‌کاری سطح تماس بین تراولر و حلقه کاملاً ضروری است. سرعت چرخش دوک‌ها می‌تواند به ۲۵٬۰۰۰ دور در دقیقه برسد که در این حالت نخ ریسیده می‌شود. حرکت بالا و پایین ریل حلقه، نخ را در شکل دلخواه (یعنی یک کُپ یا cop) روی بوبین هدایت می‌کند. حرکت این بالا و پایین باید برای
هدایت می‌کند. حرکت این بالا و پایین باید برای نخ‌های با ضخامت‌های مختلف تنظیم شود. فرایند دوفتینگ (Doffing - تعویض بوبین):. در حال حاضر، تمام این فرآیندها به‌صورت خودکار انجام می‌شوند. نخ ریسیده‌شده به سمت دستگاه کُن‌پیچی (cone winder) فرستاده می‌شود. تمام این ماشین‌آلات نیازمند به شرایط جوی کنترل‌شده (کنترل دما و رطوبت) دارند.
پانگ‌نیرتونگ ()، همچنین با نام «پانگ‌نیگ‌تووک» Pangniqtuuq، به نویسه‌های بومی: ᐸᖕᓂᖅᑑᖅ ) یک آبادی اینوئیت‌نشین در منطقهٔ کیکیک‌تالوک از قلمروهای کانادا در نوناووت است که در جزیرهٔ بافین واقع شده است. این جامعه در حدود جنوب مدار شمالگان و حدود از قطب شمال فاصله دارد. پانگ‌نیرتونگ در دشتی ساحلی در کرانهٔ آبدرهٔ پانگ‌نیرتونگ واقع شده است که در نهایت به آبراه کامبرلند می‌پیوندد. از اکتبر ۲۰۲۴، شهردار آن «استیوی کوموارتوک» است. نام. بر سر نام این آبادی اندکی سردرگمی وجود دارد. ساکنان می‌گویند نام واقعی آن
سردرگمی وجود دارد. ساکنان می‌گویند نام واقعی آن «پانگ‌نیکتووک» (Pangniqtuuq) است که به‌معنای «جای گوزن‌های نر» است. در آغاز سال ۲۰۰۵، ساکنان رأی به تغییر رسمی نام به صورت بومی ندادند، چرا که پانگ‌نیرتونگ شهرتی بین‌المللی یافته است. مردم این منطقه هنرهای سنتی باکیفیتی در زمینهٔ مجسمه‌سازی، چاپ دستی و نساجی خلق کرده‌اند. پانگ‌نیرتونگ را با لقب «سوئیس شمالگان» یا به‌طور خلاصه «پانگ» نیز می‌شناسند. تاریخ. اینوئیت‌ها و نیاکانشان، یعنی اسکیموهای دیرین، برای هزاران سال، شاید تا ۴٬۰۰۰ سال پیش، در این منطقه سکونت
سال، شاید تا ۴٬۰۰۰ سال پیش، در این منطقه سکونت داشته‌اند. فرهنگ‌های آن‌ها به‌خوبی با اقلیم و محیط سازگار شده بود. تماس آنان با اروپایی‌های کانادایی کمتر از یک سدهٔ گذشته را در بر می‌گیرد. در سال ۱۹۲۱، شرکت هادسونز بی کمپانی در پانگ‌نیرتونگ یک مرکز بازرگانی دایر کرد. دو سال بعد، پلیس سواره‌نظام سلطنتی کانادا یک اداره دائمی در آنجا برپا نمود. نخستین آموزگار منصوب دولت در سال ۱۹۵۶ به این منطقه آمد. نخستین اداره دولتی نیز در سال ۱۹۶۲ تأسیس شد. از آن زمان، شماری از اینوئیت‌ها در بازاریابی هنرهای سنتی خود به
از اینوئیت‌ها در بازاریابی هنرهای سنتی خود به موفقیت‌هایی دست یافته‌اند. آنان مهارت‌های سنتی طراحی را در قالب سنگ‌نگاره و گونه‌های دیگر چاپ به کار گرفته‌اند و آثار خود را بازتولید و جهانی کرده‌اند. هنرمندان دیگر نیز با سنگ‌های محلی مجسمه و تندیس می‌تراشند. از زمانی که دولت در سال ۱۹۷۰ یک کارگاه بافندگی در این منطقه تأسیس کرد، بسیاری از اینوئیت‌ها به فنون بافندگی آشنا شدند و آثارشان در بازارهای بین‌المللی به فروش می‌رسد. جمعیت. در سرشماری ۲۰۲۱ کانادا که توسط اداره آمار کانادا انجام شد، جمعیت پانگ‌نیرتونگ
اداره آمار کانادا انجام شد، جمعیت پانگ‌نیرتونگ برابر با ۱٬۵۰۴ نفر ثبت شد که در ۳۹۶ واحد از مجموع ۴۵۶ خانه شخصی سکونت داشتند. این رقم نسبت به جمعیت ۱٬۴۸۱ نفر در سرشماری ۲۰۱۶ اندکی افزایش نشان می‌دهد. با مساحت خشکی ، تراکم جمعیت این منطقه در سال ۲۰۲۱ برابر با بود. در ادامه، ترجمهٔ کامل و دقیق متن به فارسی ارائه می‌شود. تمام کروشه‌ها، منابع، و ساختار ویکی‌پدیایی حفظ شده‌اند: توسعهٔ اقتصادی. این اجتماع به بهره‌برداری از لوزی‌ماهی گرینلند می‌پردازد. در سال ۲۰۰۸، دولت فدرال بودجه‌ای برای ساخت یک بندرگاه اختصاص
دولت فدرال بودجه‌ای برای ساخت یک بندرگاه اختصاص داد. شرکت Pangnirtung Fisheries Limited یک کارخانهٔ بسته‌بندی برای فرآوری صیدهای لوزی‌ماهی محلی اداره می‌کند. این شرکت که در سال ۱۹۹۲ تأسیس شد، در دوران اوج فعالیت تابستانی بیش از ۴۰ کارمند دارد. هتل Auyuittuq Lodge تنها هتل این ناحیه است که دارای ۲۵ اتاق، امکانات مشترک، یک سالن غذاخوری و یک اتاق نشیمن است. خدمات محلی. برق پانگنیرتونگ از طریق مولدهای دیزلی مستقل که توسط Qulliq Energy اداره می‌شود، تأمین می‌گردد. سوخت از طریق نفتکش وارد شده و در مخازنی نزدیک
سوخت از طریق نفتکش وارد شده و در مخازنی نزدیک فرودگاه پانگنیرتونگ ذخیره می‌شود. خرید سوخت دیزلی بر عهدهٔ دولت نوناووت است. خدمات آب، فاضلاب و زباله توسط شهرداری پانگنیرتونگ ارائه می‌شود. کامیون‌های آب از مخزنی در مجاورت روستا آب برداشت کرده و هفت روز هفته آن را تحویل می‌دهند. فاضلاب از منازل پمپاژ و در تأسیسات تصفیهٔ فاضلاب شهرداری تصفیه می‌شود. زباله‌ها پنج روز در هفته جمع‌آوری و به محل دفن زباله منتقل می‌شوند که به‌دلیل دمای قطبی به‌آهستگی تجزیه می‌گردند. خدمات اضطراری توسط ادارهٔ آتش‌نشانی ۱۴ نفرهٔ
خدمات اضطراری توسط ادارهٔ آتش‌نشانی ۱۴ نفرهٔ پانگنیرتونگ انجام می‌شود. این اداره یک دستگاه پمپاژ آتش‌نشانی اصلی و یک دستگاه ذخیرهٔ قدیمی دارد. خدمات انتظامی توسط گشت پلیس سواره‌نظام سلطنتی کانادا در پانگنیرتونگ ارائه می‌شود که تحت بخش V قرار دارد. Mini C، The North West Company (فروشگاه Northern), تعاون‌گرایی اینویی پانگنیرتونگ و Co-op Express تنها فروشگاه‌ها و منابع خواروبار محلی هستند. کی‌اف‌سی Express، پیتزا هات و Co-op Express تنها غذاخوری‌های فست‌فود در این ناحیه‌اند. کالاهای فاسدشدنی با هواپیما منتقل
این ناحیه‌اند. کالاهای فاسدشدنی با هواپیما منتقل می‌شوند و سایر اقلام از طریق دریابری زمانی‌که آب‌ها یخ‌زده نیستند، حمل می‌گردند. خدمات بانکی از طریق تعاونی یا حواله‌های مالی انجام می‌شود. سوخت برای خودرو یا ماشین برفی در Quickstop یا تعاونی تأمین می‌شود. آموزش. در پانگنیرتونگ دو مدرسه وجود دارد: امکان تحصیلات پس از متوسطه از طریق مرکز یادگیری جامعه‌ای کالج قطب شمال نوناووت وجود دارد. تفریح. سالن ورزشی آکسایوک یک مرکز ورزشی و تفریحی است. ترابری. مانند سایر جوامع نوناووت، پانگنیرتونگ فقط از طریق پرواز قابل
جوامع نوناووت، پانگنیرتونگ فقط از طریق پرواز قابل دسترسی است و به سایر نقاط نوناووت راه زمینی ندارد. فرودگاه پانگنیرتونگ تنها مسیر دسترسی عملی است. در این اجتماع جاده‌های شنی وجود دارد و ساکنان از خودروهای شاسی‌بلند، وانت، چهارچرخ و ماشین برفی استفاده می‌کنند. مکان‌های نیایش. در پانگنیرتونگ دو کلیسا وجود دارد: تندرستی. خدمات پایهٔ پزشکی در مرکز سلامت ارائه می‌شود. چهار تخت صرفاً برای ارزیابی موجود است و مراقبت‌های پیشرفته از طریق تخلیه پزشکی به ایکالویت انجام می‌شود. نزدیکی پانگنیرتونگ. پانگنیرتونگ
انجام می‌شود. نزدیکی پانگنیرتونگ. پانگنیرتونگ نزدیک‌ترین شهر (یک ساعت با قایق) به پارک ملی Auyuittuq است و یکی از دو دفتر این پارک در آنجا قرار دارد، دفتر دیگر در کیکیتارجواک است. نزدیک به دفتر پارکز کانادا مرکز بازدیدکنندگان Angmarlik قرار دارد. Iglunga، که اکنون خالی از سکنه است، سکونتگاهی اینویی در جنوب جزیرهٔ Iglunga و حدود به سمت غرب است. بندرگاه قایق‌های کوچک. در سال ۲۰۰۹، نخست‌وزیر کانادا وقت، استیون هارپر، پیشنهاد ساخت بندرگاهی امروزی در پانگنیرتونگ را برای پشتیبانی از صنعت صید سپرماهی منطقه ارائه
را برای پشتیبانی از صنعت صید سپرماهی منطقه ارائه داد. هارپر با استقبال گرمی روبرو شد و بسیاری از ساکنان برای خوش‌آمدگویی در فرودگاه گرد آمدند. ۱۵۰۰ ساکن شهر به سخنان هارپر گوش دادند که اعلام کرد ساخت بندرگاه با بودجه‌ای معادل ۱۷ میلیون دلار که در دو بودجهٔ قبلی وعده داده شده بود، در پاییز آن سال آغاز خواهد شد. هارپر گفت بیشترین ظرفیت برای آیندهٔ این روستا در ماهی‌گیری نزدیک‌ساحلی سپرماهی نهفته است. مشکلات بندرگاه قبلی چالشی جدی برای ماهی‌گیران بود: وقتی جزر اتفاق می‌افتاد، بندرگاه تبدیل به گل و لای می‌شد.
اتفاق می‌افتاد، بندرگاه تبدیل به گل و لای می‌شد. کار ساخت بندرگاه در سپتامبر ۲۰۱۳ به پایان رسید. کل پروژه حدود ۴۰٫۵ میلیون دلار هزینه داشت. بهسازی‌های انجام‌شده شامل اسکله، موج‌شکن، محل بارگیری، شیبراه حمل دریایی و کانال و حوضچهٔ لایروبی‌شده است. این پیشرفت‌ها امکان پهلو گرفتن آسان و ایمن قایق‌های کوچک را فراهم کرده و بارگیری را سریع‌تر می‌سازد. ارتباطات پهن‌باند. این اجتماع از سال ۲۰۰۵ توسط شبکهٔ Qiniq پشتیبانی می‌شود. Qiniq یک سامانهٔ بی‌سیم ثابت برای خانه‌ها و کسب‌وکارهاست که از طریق ستون فقرات
برای خانه‌ها و کسب‌وکارهاست که از طریق ستون فقرات ماهواره‌ای به جهان خارج متصل می‌شود. این شبکه توسط SSI Micro طراحی و اداره می‌شود. در سال ۲۰۱۷، این شبکه به فناوری 4G LTE ارتقاء یافت و 2G-GSM برای تماس صوتی فراهم شد. در فرهنگ عامه. فیلم علمی‌تخیلی اینویی کانادایی "Slash/Back" محصول سال ۲۰۲۲ در پانگنیرتونگ فیلم‌برداری شد. این فیلم را Nyla Innuksuk در نخستین تجربهٔ کارگردانی بلند خود ساخت و بازیگران محلی بسیاری در آن ایفای نقش کردند.
شهر دور یک مجموعه تلویزیونی ترکی در ژانر اکشن و درام است قسمت اول این مجموعه در ۱۱ نوامبر ۲۰۲۵ از کانال د پخش شد. این مجموعه اقتباسی از سریال معروف لبنانی "اعتبار" به کارگردانی سامر البرکاوی می‌باشد. فیلمنامه این اثر توسط گلیزار ایرماک نوشته شده و داستان آن حول محور زندگی آلیا (با بازی صینم اونسال) می‌چرخد که پس از مرگ همسرش، به همراه پسرش از کانادا به زادگاه شوهرش در ماردین بازمی‌گردند. داستان. شهر دور داستان آلیا آلبورا، زن جوانی است که پس از مرگ ناگهانی همسرش، بوران، به همراه جسد او و پسر پنج ساله‌اش از
بوران، به همراه جسد او و پسر پنج ساله‌اش از کانادا به زادگاه همسرش در ماردین سفر می‌کند. آلیا هدفش این است که بر اساس وصیت همسرش او را در سرزمین زادگاهی اش به خاک بسپارد، اما ورود او به آلبورا، جایی که خانواده ای قدرتمند و سنت گرا زندگی می‌کنند، آغاز یک نبرد سخت و بی پایان است… جهان آلبورا، رئیس خانواده، به مبارزات آلیا توجهی نمی‌کند و اجازه نمی‌دهد او پسرش را با خود ببرد. در این میان، آلیا با رازهای تاریک و رازآلود خانواده آلبورا مواجه می‌شود و به تدریج در می‌یابد که زندگی اش در خطر است. این سفر، یک سفر
می‌یابد که زندگی اش در خطر است. این سفر، یک سفر بی‌بازگشت برای او محسوب می‌شود؛ چرا که آلیا نه تنها به دنبال برآورده کردن آخرین آرزوی همسرش است، بلکه باید در برابر آداب و رسوم سنتی و بی‌رحمی خانواده شوهرش مبارزه کند. تلاش او برای فرار با پسرش، نه تنها تهدیدی برای زندگی آن‌ها می‌شود، بلکه شعله‌ور کننده آتش جنگی ابدی میان دو خانواده است. داستان شهر دور داستانی از عشق، مبارزه و تداوم در برابر چالش هاست… درباره سریال. سریال شهر دور در منطقه میدیات ماردین تصویربرداری شده است. برخی از سکانس‌های سریال در مناطق
شده است. برخی از سکانس‌های سریال در مناطق تاریخی ماردین مانند آرتوکلو و ساوور نیز فیلمبرداری شده است.
محمد بن عبد الکریم کسنزان حسینی (۱۹۳۸ – ۴ ژوئیه ۲۰۲۰) یکی از مشایخ طریقت قادریه کسنزانیه بود که به اختصار به آن طریقت کسنزانیه گفته می‌شود. مقر اصلی این طریقت در استان سلیمانیه در اقلیم کردستان عراق قرار دارد. نام «کسنزان» که به خانواده شیخ اطلاق می‌شود، لقبی است که به جد آن‌ها عبدالکریم اول داده شده‌است. واژهٔ کسنزان در زبان کردی به معنای کسی از او خبری ندارد است. علت این لقب، کناره‌گیری این شیخ به مدت چهار سال در یکی از کوه‌های منطقه قره‌داغ بود. این منطقه در حومهٔ شهر سلیمانیه قرار دارد و نام آن به معنای
در حومهٔ شهر سلیمانیه قرار دارد و نام آن به معنای کوه سیاه است. هنگامی که مردم دربارهٔ محل این شیخ می‌پرسیدند، پاسخ می‌شنیدند: کس نزان یعنی کسی نمی‌داند. پس از بازگشت او از کوه، این لقب بر زبان مردم افتاد و به‌عنوان نام طریقت علیه قادریه کسنزانیه شناخته شد که عبدالکریم اول و فرزندان و نوادگانش شیخ آن شدند. پس کسنزان هم نام خانوادگی است، هم نام طریقت، و هم معنای خاص خود را دارد. اما قبیله‌ای که شیخ محمد کسنزان به آن تعلق دارد، قبیله سادات برزنجیه است. جد بزرگ این قبیله، شیخ عیسی برزنچی بود که نخستین‌بار در
این قبیله، شیخ عیسی برزنچی بود که نخستین‌بار در برزنجه در شمال عراق سکونت گزید. تولد و اوایل زندگی. شیخ محمد کسنزان حسینی در روستای «کَربَجنه» که تابع بخش سنقور از توابع استان کرکوک در شمال عراق است، در سپیده‌دم روز جمعه، چهاردهم ماه صفر سال ۱۳۵۸ هجری قمری، برابر با ۱۵ آوریل ۱۹۳۸ میلادی، دیده به جهان گشود. این روستا که محل تولد شیخ است، زادگاه مشایخ طریقت کسنزانی است. از همان سال‌های کودکی که در کربجنه گذراند، پدرش، سید شیخ عبدالكريم شاه كَسْنَزان، عهده‌دار رهبری طریقت بود. این مأموریت به او توسط برادر
رهبری طریقت بود. این مأموریت به او توسط برادر بزرگترش سلطان حسین کسنزان، که به «سلطان» معروف بود و هست، سپرده شده بود. شیخ محمد کسنزان طریقت صوفی (طریقه) را از پدرش دریافت کرد، همراه با علوم تصوف. او علوم دینی را نزد علمای مدرسه دینی کربجنه فرا گرفت. وی زبان عربی و علوم اسلامی را نزد علمای این منطقه از جمله ملا کاکه حمه سیف‌الدین، ملا علی مصطفی (ملقب به علی لیلان) و ملا عبدالله عزیز کربجنی آموخت. تحصیلات دینی و صوفیانه. شیخ دارای کتابخانه‌ای علمی با هزاران کتاب و نسخه خطی بود. او به طور منظم از «خانه
کتاب و نسخه خطی بود. او به طور منظم از «خانه نسخه‌های خطی»، «کتابخانه عمومی اوقاف» (بغداد) و کتابخانه آستانه قادریه بازدید می‌کرد. در مورد علوم نقلی صوفیانه، وی خود را به مطالعه و پژوهش در این زمینه‌ها وقف کرد و «دایرةالمعارف کسنزانی در اصطلاحات اهل تصوف و عرفان» را تألیف نمود. فعالیت‌ها و ابتکارات. شیخ محمد کسنزان دانشگاه شیخ محمد کسنزان را تأسیس کرد که شامل «دانشکده علوم شریعت، تصوف و گفت‌وگوی ادیان» به‌علاوه دانشکده‌های دیگری در زمینه‌های اقتصاد، سیاست، حقوق، زبان‌ها، علوم کامپیوتر و ریاضیات کاربردی
حقوق، زبان‌ها، علوم کامپیوتر و ریاضیات کاربردی می‌باشد. او تقویم اسلامی‌ای با عنوان «تقویم محمدی» طراحی کرد که بر پایه محاسبات نجومی استوار است و رخدادها را از زمان ولادت پیامبر اسلام (ص) تاریخ‌گذاری می‌کند. او «شورای مرکزی طریقت‌های صوفیه در عراق» را بنیان‌گذاری کرد. همچنین وب‌سایت طریقت صوفیانه قادریه کسنزانیه را راه‌اندازی کرد که به تبیین روش، اصول و آموزه‌های این طریقت اختصاص دارد و وسیله‌ای برای ارتباط با جهان بیرون و نمایانگر جوهره این طریقت به‌شمار می‌رود. در سال ۱۴۱۵ هجری قمری (۱۹۹۴ میلادی)، «مرکز
در سال ۱۴۱۵ هجری قمری (۱۹۹۴ میلادی)، «مرکز بین‌المللی تصوف و مطالعات روحی» را تأسیس نمود. این مرکز به تحقیق در مورد موارد شفاهای فوری منسوب به کرامات و پدیده‌های روحانی طریقت کسنزانیه می‌پردازد که هدف از آن‌ها نشان دادن وجود حقیقت الهی است. این مرکز همچنین این موارد را با پدیده‌های فراروان‌شناسی مقایسه می‌کند و محدودیت‌های آن‌ها را برجسته می‌سازد، همراه با دیگر پژوهش‌هایی که توسط محققان متخصص انجام می‌گیرند. درگذشت. شیخ محمد عبدالکریم در ایالات متحده آمریکا در تاریخ ۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ در سن ۸۲ سالگی درگذشت. پس
در تاریخ ۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ در سن ۸۲ سالگی درگذشت. پس از درگذشت وی، فرزندش شیخ نهرو کسنزانی به عنوان جانشین او بیعت شد؛ چراکه شیخ محمد تقریباً یک‌چهارم قرن پیش وصیت کرده بود که پسرش پس از وی به عنوان مرشد طریقت جانشین گردد.
شبه‌جزیره کامبرلند () یک شبه‌جزیره در بخش جنوب‌شرقی جزیره بافین در نوناووت، کاناداست. این شبه‌جزیره میان عرض‌های جغرافیایی ۶۴°۵۶′ و ۶۷°۵۷′ شمالی و طول‌های جغرافیایی ۶۱°۵۶′ تا ۶۸° غربی قرار دارد. مدار شمالگان از این شبه‌جزیره عبور می‌کند. دریای لابرادور در جنوب‌شرق آن قرار دارد و تنگه دیویس در شرق آن واقع شده که شبه‌جزیره را از گرینلند جدا می‌کند. خلیج کامبرلند در جنوب‌غرب قرار دارد و شبه‌جزیرهٔ کامبرلند را از شبه‌جزیره هال—که آن‌هم بخشی از جزیرهٔ بافین است—جدا می‌سازد. شبه‌جزیرهٔ کامبرلند بخشی از زیست‌بوم
می‌سازد. شبه‌جزیرهٔ کامبرلند بخشی از زیست‌بوم توندرا است—سردترین و خشک‌ترین زیست‌بوم جهان—همچنان‌که سایر بخش‌های جزیره بافین نیز چنین‌اند. این منطقه کوهستانی است و کوه اودین در نزدیکی مدار شمالگان به ارتفاع می‌رسد. پانگ‌نیرتونگ، که در ساحل جنوب‌غربی قرار دارد، و پارک ملی Auyuittuq در این شبه‌جزیره واقع شده‌اند.
اوغولچاق ارسلان خان یکی از فرمانروایان قراخانیان در سده ۹ میلادی بود که به آیین تنگری‌باوری پایبند ماند و واپسین فرمانروای برجستهٔ قراخانی پیش از گرایش رسمی این خاندان به اسلام به‌شمار می‌رود. زندگی. اوغولچاق پیش از رسیدن به فرمانروایی، نام بغرا خان کوچک‌تر را داشت و در دوران فرمانروایی بازیر ارسلان خان (شاید برادرش) بر سرزمین‌های باختری فرمانروایی می‌کرد. او دیرتر نام ارسلان خان را پذیرفت و کارها را در دست گرفت. درگیری با سامانیان. پیرامون سال ۸۹۳ میلادی، میان او و اسماعیل سامانی در سرزمین طراز جنگی رخ داد
او و اسماعیل سامانی در سرزمین طراز جنگی رخ داد که به شکست اوغولچاق انجامید. وی پس از این شکست به کاشغر عقب‌نشینی کرد. رواداری دینی و گرایش برادرزاده‌اش به اسلام. اوغولچاق وارونِ دیگر خاقانان ترک، رواداری بیشتری نسبت به اسلام نشان داد و گذاشت که بازرگانان مسلمان به کاشغر بیایند و حتی در شهر آرتوش در نزدیکی کاشغر مسجد بسازند. برادرزاده‌اش، ستوق بغرا خان، زیر انگیزش بازرگان پارسی‌تبار، نصر، مسلمان شد. هنگامی که اوغولچاق از این، آگاه شد، از ستوق خواست تا با ساخت پرستشگاهی تنگری‌باورانه، پایبندی‌اش خود به دین
پرستشگاهی تنگری‌باورانه، پایبندی‌اش خود به دین نیاکان را نشان دهد. برافتادن اوغولچاق. نصر به ستوق پیشنهاد کرد که وانمود کند دارد پرستشگاهی تنگری‌باورانه می‌سازد، ولی به‌راستی مسجدی بسازد. اوغولچاق فریب خورد و باور کرد که ستوق باور پیشین خود را نگهداشته است. ولی پس از اندکی، ستوق فتوایی دریافت کرد که می‌گذاشت او برای اسلام، عموی خود را بکشد. او این کار را انجام داد و پس از کشتن اوغولچاق، کاشغر را به چنگ خود درآورد.
اختلال‌های غواصی یا شرایط پزشکی مرتبط با غواصی، به مجموعه‌ای از شرایط مرتبط با غواصی اشاره دارد که شامل هم بیماری‌هایی منحصربه‌فرد ناشی از غواصی زیرآبی و هم شرایطی است که در فعالیت‌های دیگر نیز دیده می‌شوند. این دسته‌بندی دوم به‌طور بیشتر به شرایطی تقسیم می‌شود که ناشی از در معرض قرار گرفتن به فشار محیط (ambient pressure) به‌طور قابل توجهی متفاوت از فشار اتمسفری سطح است و طیف گسترده‌ای از اختلال‌های ناشی از محیط عمومی و تجهیزات مربوط به فعالیت‌های غواصی را در بر می‌گیرد. اختلال‌ها به‌طور ویژه مرتبط با غواصی
بر می‌گیرد. اختلال‌ها به‌طور ویژه مرتبط با غواصی شامل مواردی هستند که ناشی از تغییرات فشار محیط است؛ مانند باروتروماهای نزولی و صعودی، بیماری کاهش فشار (decompression sickness) و همچنین اختلال‌هایی که به علت قرار گرفتن در معرض فشار محیطی بالا ایجاد می‌شوند، مانند برخی انواع مسمومیت ناشی از گاز. همچنین اختلال‌های غیردیسباریک مرتبط با غواصی وجود دارد که شامل اثرات محیط آبی – مانند غرق‌شدن که در میان دیگر کاربرانی که از آب استفاده می‌کنند نیز شایع است – و اختلال‌های ناشی از تجهیزات یا عوامل مرتبط، مانند
اختلال‌های ناشی از تجهیزات یا عوامل مرتبط، مانند مسمومیت با دی‌اکسید کربن و مونوکسید کربن می‌شود. شرایط محیطی عمومی می‌توانند منجر به گروه دیگری از اختلال‌ها شوند که شامل هیپوترمی، بیماری حرکت (motion sickness)، صدمات ناشی از موجودات دریایی و آبی، آب‌آلودگی (contaminated waters)، خطرات ناشی از عوامل انسانی و مشکلات ارگونومی تجهیزات می‌گردد. نهایتاً، وضعیت‌های پزشکی موجود پیشین و اختلالات روانی که حساسیت فرد را افزایش می‌دهند نیز می‌توانند ریسک ابتلا به اختلال‌های غواصی را بالا ببرند؛ شرایطی که ممکن است به