payamvha/North_RAG huggingface dataset:
قرار دارد که یک عدسی سه‌الکترودی همراه با یک عدسی کاهش‌دهنده دو‌عنصری است. وظیفه اصلی این ترکیب عدسی‌ها کاهش سرعت الکترون‌های سریع 20 کیلوالکترون‌ولت به انرژی‌هایی است که برای آن‌ها صفحه کانال بیشترین حساسیت را دارد. چنین تقویت‌کننده ای عملکرد بهتری برای الکترون‌های برخوردی با انرژی‌های جنبشی حدود 1 کیلوالکترون‌ولت دارد. فیلتر انرژی. می‌توان یک فیلتر انرژی به دستگاه اضافه کرد تا الکترون‌هایی که به تصویر کمک خواهند کرد انتخاب شوند. این گزینه به‌ویژه برای کاربردهای تحلیلی میکروسکوپ PEEM مورد استفاده قرار
کاربردهای تحلیلی میکروسکوپ PEEM مورد استفاده قرار می‌گیرد. با استفاده از فیلتر انرژی، میکروسکوپ PEEM می‌تواند به‌عنوان تصویربرداری از طیف‌سنجی فوتو-الکترون ماوراء بنفش (UPS) یا طیف‌سنجی فوتو-الکترون ایکس‌ری (XPS) دیده شود. با استفاده از این روش، طیف‌های فوتو-انتشاریافته‌ای با تفکیک فضایی می‌توان به دست آورد که وضوح فضایی در مقیاس 100 نانومتر و وضوح زیر الکترون‌ولت دارند. با استفاده از چنین دستگاهی، می‌توان تصاویر عنصری با حساسیت به وضعیت شیمیایی را به‌دست آورد. همچنین، از آنجا که فوتو-الکترون‌ها تنها در
آورد. همچنین، از آنجا که فوتو-الکترون‌ها تنها در سطح بسیار نازک ماده منتشر می‌شوند، نقشه‌های ترمیناسیون سطحی نیز می‌توانند به‌دست آیند. دیتکتور. یک دیتکتور در انتهای ستون نوری الکترونی قرار دارد. معمولاً از صفحه فسفر برای تبدیل تصویر الکترونی به تصویر فوتونی استفاده می‌شود. انتخاب نوع فسفر بر اساس ملاحظات وضوح صورت می‌گیرد. یک دیتکتور صفحه چندکاناله که توسط دوربین CCD تصویربرداری می‌شود، می‌تواند جایگزین صفحه فسفر شود. PEEM با وضوح زمانی بالا. در مقایسه با بسیاری از دیگر تکنیک‌های میکروسکوپ الکترونی، PEEM
بسیاری از دیگر تکنیک‌های میکروسکوپ الکترونی، PEEM با وضوح زمانی بسیار بالا که تنها چند فمتوثانیه است. دلیل این امر این است که گسترش پالس الکترونی زمانی موجب کاهش وضوح زمانی نمی‌شود، زیرا الکترون‌ها تنها برای دستیابی به وضوح فضایی بالا استفاده می‌شوند. وضوح زمانی با استفاده از پالس‌های نوری بسیار کوتاه در یک تنظیم پمپ-پروب به‌دست می‌آید. یک پالس اول به‌طور نوری پویایی‌هایی مانند پلاسماهای سطحی را روی سطح نمونه تحریک می‌کند و یک پالس دوم، پس از زمان معینی، این پویایی‌ها را با فوتو-انتشاری الکترون‌ها بررسی
این پویایی‌ها را با فوتو-انتشاری الکترون‌ها بررسی می‌کند. نرخ فوتو-انتشاع تحت تأثیر سطح تحریک محلی نمونه قرار می‌گیرد. بنابراین، اطلاعات فضایی در مورد پویایی‌ها روی نمونه به‌دست می‌آید. با تکرار این آزمایش با یک سری زمان‌های انتظار بین پالس‌های پمپ و پروب، می‌توان فیلمی از پویایی‌های روی نمونه ضبط کرد. پالس‌های لیزری در محدوده طیفی مرئی معمولاً در ترکیب با PEEM استفاده می‌شوند. آن‌ها وضوح زمانی از چند فمتوثانیه تا 100 فمتوثانیه را ارائه می‌دهند. در سال‌های اخیر، پالس‌هایی با طول موج‌های کوتاه‌تر برای
اخیر، پالس‌هایی با طول موج‌های کوتاه‌تر برای دسترسی مستقیم‌تر به تحریک الکترونی آنی در ماده استفاده شده‌اند. در اینجا، یک پالس اول در ناحیه مرئی پویایی‌هایی را در نزدیکی سطح نمونه تحریک می‌کند و یک پالس دوم با انرژی فوتونی که به طور قابل توجهی بالاتر از کارکرد ماده است، الکترون‌ها را منتشر می‌کند. با استفاده از ضبط زمان پرواز یا انرژی بالاتر در PEEM، می‌توان اطلاعاتی درباره توزیع الکترونی آنی در یک نانوساختار با وضوح فضایی و زمانی بالا استخراج کرد. محدودیت‌ها. محدودیت عمومی PEEM که با بیشتر روش‌های علم سطح
محدودیت عمومی PEEM که با بیشتر روش‌های علم سطح مشترک است، این است که PEEM تنها تحت شرایط خلاء نسبتاً محدود عمل می‌کند. هر زمان که الکترون‌ها برای تحریک یک نمونه یا انتقال اطلاعات از سطح آن استفاده می‌شوند، باید خلاء وجود داشته باشد که مسیر آزاد میانگین مناسب برای الکترون‌ها را فراهم کند. وضوح PEEM به حدود 10 نانومتر محدود است که ناشی از گسترش زاویه انتشار فوتو-الکترون‌ها است. طیف‌سنجی فوتو-گسیل زاویه‌ای (ARPES) یک ابزار قدرتمند برای تحلیل ساختار است. با این حال، ممکن است انجام اندازه‌گیری‌های PEEM با دقت
حال، ممکن است انجام اندازه‌گیری‌های PEEM با دقت زاویه‌ای و انتخاب انرژی به دلیل کمبود شدت دشوار باشد. در این زمینه، دسترسی به منابع نور تابشی سینکروترونی می‌تواند امکانات جذابی را فراهم کند. مقایسه با دیگر تکنیک‌ها. میکروسکوپ الکترونی عبوری (TEM) و میکروسکوپ الکترونی اسکن (SEM): PEEM از این دو میکروسکوپ با استفاده از یک میدان شتاب‌دهنده الکتریکی در سطح نمونه متفاوت است. نمونه بخشی از سیستم الکترون-نوری است. میکروسکوپ الکترونی با انرژی پایین (LEEM) و میکروسکوپ الکترونی آینه‌ای (MEM): این دو نوع میکروسکوپ
الکترونی آینه‌ای (MEM): این دو نوع میکروسکوپ انتشار الکترونی از تفنگ الکترونی برای تأمین پرتوهایی استفاده می‌کنند که به سمت نمونه هدایت می‌شوند، شتاب‌دهی شده و از نمونه بازتابیده یا درست قبل از رسیدن به نمونه بازتاب می‌شوند. در میکروسکوپ الکترونی فوتو-انتشاع (PEEM) از همان هندسه نمونه و عدسی غوطه‌ور استفاده می‌شود، اما تفنگ‌های الکترونی حذف می‌شوند. تکنولوژی‌های جدید PEEM. میکروسکوپ الکترونی فوتو-انتشاع با وضوح زمانی (TR-PEEM) برای مشاهده زمان واقعی فرآیندهای سریع روی سطوح با تابش سینکروترونی پالس‌شده برای
سریع روی سطوح با تابش سینکروترونی پالس‌شده برای روشنایی بسیار مناسب است. میکروسکوپ الکترونی فوتوگسیل چند فوتونی. PEEM چند فوتونی می‌تواند برای مطالعه تحریکات پلاسما سطحی موضعی در نانوکلسترها یا برای مشاهده مستقیم عمر الکترون داغ در فیلم‌های ساختار یافته با استفاده از لیزرهای فمتوثانیه‌ای به کار رود. PEEM در مایعات و گازهای متراکم. توسعه سلول‌های مایع نازک میکروفابریک‌شده در اواخر دهه 1990 امکان تصویربرداری میکروسکوپ عبوری پرتو ایکس از نمونه‌های مایع و گازی محصور شده بین دو غشا را فراهم کرد. در این
و گازی محصور شده بین دو غشا را فراهم کرد. در این پیکربندی، سمت خلاء غشای دوم با ماده فوتو-انتشاع پوشانده شده بود و PEEM برای ضبط تغییرات فضایی نور عبوری استفاده شد. تصویربرداری واقعی PEEM از رابط‌های مایع در فوتو-الکترون‌ها از طریق غشاهای فوق‌نازک شفاف به الکترون مانند گرافن به واقعیت پیوسته است. توسعه بیشتر سلول‌های مایع گرافن سازگار با UHV امکان انجام مطالعات الکتروشیمیایی و رابط‌های مایع-جامد برق‌زده را با استفاده از تنظیمات استاندارد PEEM بدون استفاده از پمپاژ تفاضلی فراهم کرده است.
شاهزاده خانم کاترین دولگوروکووا (به روسی: Екатери́на Миха́йловна Долгору́кова، به زبان رومی: یکاترینا میخایلوونا دولگوروکووا؛ ۱۴ نوامبر [O.S. ۲ نوامبر] ۱۸۴۷ – ۱۵ فوریه ۱۹۲۲) یک اشراف روسی و دختر شاهزاده دولگور و همسرش میشائیل‌کایاگورو بود. کاترین معشوقه دیرینه تزار الکساندر دوم بود و بعداً به عنوان همسر به او لقب پرنسس یوریفسکایا (به روسی: Светлейшая княгиня Юрьевская) داده شد. الکساندر و کاترین که قبلاً سه فرزند داشتند در ۱۸ جولای ۱۸۸۰با هم ازدواج کردند، البته پس از مرگ همسر امپراتور، ماری در ۳ ژوئن ۱۸۸۰.
پس از مرگ همسر امپراتور، ماری در ۳ ژوئن ۱۸۸۰. فرزند چهارم در نوزادی درگذشت. کاترین با ترور الکساندر دوم در ۱۳ مارس۱۸۸۱ بیوه شد. پس از مرگ امپراتور، کاترین تقریباً ۳٫۴ میلیون روبل مستمری دریافت کرد و موافقت کرد در ازای دریافت اقامتگاه جداگانه برای خود و سه فرزند، از حق زندگی در کاخ زمستانی یا هر یک از اقامتگاه‌های امپراتوری روسیه صرف نظر کند. او در پاریس و در ریویرا فرانسه اقامت گزید، جایی که او به عنوان یک مهماندار شیک شناخته شد و به داشتن بیست خدمتکار و یک واگن خصوصی راه‌آهن عادت داشت، اگرچه خانواده
و یک واگن خصوصی راه‌آهن عادت داشت، اگرچه خانواده رومانوف همچنان با تحقیر به او و فرزندانش نگاه می‌کردند. الکساندر سوم پلیس مخفی خود را در جاسوسی از او به کار گرفت و گزارش‌هایی در مورد فعالیت‌های او در فرانسه دریافت کرد. دوک بزرگ جورج الکساندرویچ روسیه از بیماری به عنوان بهانه ای برای اجتناب از معاشرت با او در سال ۱۸۹۵ استفاده کرد. نیکلاس دوم به یاد آورد که کاترین زمانی که دخترش اولگا با کنت مرنبرگ در بهار ۱۸۹۵ ازدواج کرد، از اینکه کاترین از حمایت مالی امتناع کرد آزرده شد. جورج پسر کاترین در نیروی دریایی
کرد آزرده شد. جورج پسر کاترین در نیروی دریایی امپراتوری روسیه شکست سختی داشت، همان‌طور که دوک بزرگ الکسی الکساندرویچ روسیه از طریق نامه به او اطلاع داد، اما جایی در مدرسه سواره نظام به او اعطا شد. کاترین تا چهل و یک سال پس از شوهرش جان سالم به در برد و درست زمانی که پولش تمام می‌شد درگذشت.
ناهینانا (; – ) سیاستمدار و شاهدخت عالی رتبه اهل پادشاهی جزایر هاوایی بود. او مشوق گرویدن برخی از طبقه حاکم به مسیحیت شد.
شارلوتنلوند اسپورت اسکلاب، به انگلیسی(Charlottenlund Sportsklubb)یک باشگاه ورزشی نروژی از شارلوتنلوند در تروندهایم، تروندلاگ، کشور نروژ است. دارای بخش‌هایی برای فوتبال انجمنی و هندبال تیمی است. در ۲۴ مه ۱۹۴۵ به عنوان ادغام شارلوتنلوند ا ال، شارلوتنلوند اسپورت ال و سک سکجولد تأسیس شد. در سال ۱۹۵۳ فاقد بخش هندبال بود، اما بخش‌هایی برای اسکی نوردیک، اسکیت سرعت و دو و میدانی داشت. تیم فوتبال مردان در حال حاضر در لیگ دسته چهارم، دسته پنجم فوتبال نروژ بازی می‌کند. در سال ۲۰۰۹ برای صعود به دسته دوم در پلی آف به
در سال ۲۰۰۹ برای صعود به دسته دوم در پلی آف به رقابت پرداخت، اما به کولستاد باخت. بخش هندبال تیمی این باشگاه دارای یک تیم در دسته اول، دسته دوم هندبال نروژ است.
داکسینجار (; – ) همسر برادر ناتنی اش چولالونگ کورن، پادشاه سیام بود.
کیاوسوای پاگان (؛ ۲ اوت ۱۲۶۰Monday, 10th waning of Wagaung 622 ME – sunday, 10th waxing of nayon 661 me) فرمانروای مطلق اهل میانمار بود.
لینگبو اسپورت اسکلاب، یک باشگاه چند ورزشی نروژی از برگن است، دارای بخش‌هایی برای فوتبال انجمنی و هندبال تیمی است و قبلاً بخش‌هایی برای والیبال، جهت‌یابی و دو و میدانی داشته است. تیم فوتبال مردان در دسته سوم، دسته چهارم فوتبال نروژ بازی می‌کند. پس از بازی در رده سوم، لینگبو در سال ۱۹۹۲ سقوط کرد و از ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۶، ۱۹۹۸ تا ۲۰۱۰ و ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶ در دسته سوم حضور داشت. آنها با پیروزی در گروه چهارم خود در سال ۲۰۲۱، برای صعود به مرحله پلی آف رفتند، اما در مقابل مخالفت خود تسلیم شدند. در سال ۲۰۲۳، آنها در گروه خود
خود تسلیم شدند. در سال ۲۰۲۳، آنها در گروه خود دوم شدند و پس از پیروزی در گروه خود در دسته چهارم ۲۰۲۴، لینگبو بدون نیاز به صعود به مرحله پلی آف، صعود کردند. تیم فوتبال زنان در دسته سوم بازی می‌کند و در سال ۲۰۲۴ در گروه خود دوم شد.
باتری رادیکال آلی (ORB) نوعی باتری است که اولین بار در سال 2005 ساخته شده است. با وجود اینکه در سال 2011، تحقیقات و تلاش هایی برای توسعه این نوع محصول جهت استفاده عمومی مورد بحث بود؛ اما این کالا در دسترس استفاده نبود. باتری های رادیکال آلی به طور بالقوه نسبت به باتری های مبتنی بر فلزات با محیط زیست سازگارتر هستند، زیرا از پلیمرهای رادیکال آلی (پلاستیک های انعطاف پذیر) برای تامین انرژی الکتریکی به جای فلزات استفاده می کنند. این باتری ها به عنوان یک جایگزین پرقدرت و بهینه به جای باتری لیتیوم یون در نظر گرفته
و بهینه به جای باتری لیتیوم یون در نظر گرفته می شوند. نمونه های اولیه کاربردی باتری توسط گروه ها و شرکت های مختلف تحقیقاتی از جمله شرکت ژاپنی NEC مورد تحقیق و توسعه قرار گرفته است. پلیمرهای رادیکال آلی که در باتری‌های رادیکال آلی (ORB) استفاده می‌شوند، نمونه‌هایی از رادیکال‌های پایدار هستند که توسط اثرات استریک و/یا رزونانس پایدار می‌شوند. به عنوان مثال، رادیکال نیتروکسید در (2,2,6,6- تترا متیل پیپریدین-1-ایل) اوکسیل (TEMPO)، که رایج‌ترین واحد فرعی استفاده‌شده در ORBها است، یک رادیکال مولکولی پایدار با
در ORBها است، یک رادیکال مولکولی پایدار با مرکز اکسیژن است. در اینجا، رادیکال توسط توزیع الکترون‌ها از نیتروژن به سمت اکسیژن پایدار می‌شود. رادیکال‌های TEMPO می‌توانند به اسکلت‌های پلیمری متصل شوند تا پلی(2,2,6,6- تترا متیل پیپریدنی‌اکسیل-4-یل متاکریلات) (PTMA) را تشکیل دهند. ORBهای مبتنی بر PTMA چگالی بار کمی بالاتر از باتری‌های لیتیوم-یونی معمولی دارند، که به‌طور نظری این امکان را می‌دهد که یک ORB بتواند بار بیشتری نسبت به یک باتری لیتیوم-یونی با اندازه و وزن مشابه فراهم کند. تا سال ۲۰۰۷، تحقیقات در
و وزن مشابه فراهم کند. تا سال ۲۰۰۷، تحقیقات در زمینه باتری‌های رادیکال آلی (ORB) عمدتاً به سمت باتری‌های ترکیبی ORB/لیتیوم-یونی هدایت می‌شد، زیرا پلیمرهای رادیکال آلی با ویژگی‌های الکتریکی مناسب برای آند، سخت به سنتز می‌رسیدند. کاربرد های شاخص. تا سال ۲۰۱۵، باتری‌های رادیکال ارگانیک (ORB) هنوز در حال توسعه بودند و در استفاده تجاری قرار نگرفته بودند. به‌طور نظری، ORBها می‌توانستند باتری‌های لیتیوم-یونی را به عنوان باتری‌هایی با ظرفیت شارژ مشابه یا بالاتر و زمان شارژ مشابه یا کوتاه‌تر، جایگزین کنند. این
و زمان شارژ مشابه یا کوتاه‌تر، جایگزین کنند. این ویژگی‌ها باعث می‌شود ORBها برای دستگاه‌های الکترونیکی قابل حمل مناسب باشند. باتری‌های رادیکال آلی (ORB) اولین بار در سال ۲۰۰۵ توسط شرکت NEC مورد تحقیق و توسعه قرار گرفتند با این هدف که در آینده‌ای نزدیک به‌طور گسترده برای تأمین انرژی دستگاه‌های کوچک مورد استفاده قرار گیرند. [۱]آنها کار خود را با اندازه ۰.۳ میلی‌متر و زمان شارژ بسیار سریع آغاز کردند. از آغاز توسعه، کارت‌های هوشمند و برچسب‌های RFID اهداف اصلی استفاده از ORBها بودند. NEC همچنین روی یک باتری
استفاده از ORBها بودند. NEC همچنین روی یک باتری بزرگتر به اندازه ۰.۷ میلی‌متر کار کرده است که ضخیم‌تر است، اما ظرفیت شارژ بالایی برابر با ۵ میلی‌آمپر ساعت دارد. با توجه به واکنش های اکسایش کاهش (ردوکس) سریعی که در این باتری ها اتفاق می افتد، رادیکال های نیتروکسید موجود در ORB ها در کارکرد لحظه ای کامپیوتر پس از قطع برق مفید نشان داده شده اند. اگرچه مقدار زمان اضافی ارائه شده کوتاه است، اما کافی است به رایانه اجازه داده شود قبل از خاموش شدن کامل از اطلاعات مهم پشتیبان تهیه کند. کارکرد باتری های رادیکال آلی.
پشتیبان تهیه کند. کارکرد باتری های رادیکال آلی. باتری‌های پلیمر رادیکال به واکنش ردوکس یک رادیکال آلی برای ایجاد پتانسیل الکتروشیمیایی وابسته هستند. رایج‌ترین مثال از چنین واکنش ردوکس رادیکال آلی، واکنش رادیکال‌های نیتروکسید است، مانند رادیکالی که در مولکولی به نام (2,2,6,6- تترا متیل پیپریدین-1-ایل) اوکسیل، که به TEMPO معروف است، یافت می‌شود. یک رادیکال نیتروکسید می‌تواند اکسید شده و به کاتیون اوکزامونیوم تبدیل شود یا کاهش یابد و به آنیون هیدروکسیلامین تبدیل گردد. الکترود مثبت از جفت ردوکس نیتروکسید -
تبدیل گردد. الکترود مثبت از جفت ردوکس نیتروکسید - اوکزامونیوم کاتیون برای ایجاد پتانسیل الکتروشیمیایی استفاده می‌کند، به این معنی که وقتی باتری تخلیه می‌شود، رادیکال نیتروکسید اکسید شده و به کاتیون اوکزامونیوم تبدیل می‌شود و وقتی باتری شارژ می‌شود، کاتیون اوکزامونیوم به نیتروکسید کاهش می‌یابد. پتانسیل‌های ردوکس برای نیتروکسیدها کمی تغییر می‌کنند و برای جفت ردوکس نیتروکسید TEMPO، پتانسیل اکسیداسیون آن +0.87 ولت است. الکترود مثبت اغلب به شکل یک ژل ساخته شده از جامدات رادیکال آلی و گرافیت است که با
شده از جامدات رادیکال آلی و گرافیت است که با الکترولیت‌ها نفوذ کرده است. [۱] گرافیت با پلیمر ترکیب می‌شود تا هدایت الکتریکی را افزایش دهد. الکترود منفی از جفت ردوکس نیتروکسید - آنیون هیدروکسیلامین برای ایجاد پتانسیل الکتروشیمیایی استفاده می‌کند، به این معنی که وقتی باتری تخلیه می‌شود، رادیکال نیتروکسید کاهش یافته و به آنیون هیدروکسیلامین تبدیل می‌شود و وقتی باتری شارژ می‌شود، آنیون هیدروکسیلامین اکسید شده و به نیتروکسید باز می‌گردد. این واکنش نیمه‌دارای پتانسیل اکسیداسیون -0.11 ولت است. از آنجا که این
پتانسیل اکسیداسیون -0.11 ولت است. از آنجا که این واکنش نیمه به راحتی قابل برگشت نیست مانند واکنش نیمه در الکترود مثبت، چندین گروه تحقیقاتی از استفاده از باتری‌های رادیکال آلی خالص پرهیز کرده و به جای آن از باتری‌های ترکیبی فلز/ORB استفاده می‌کنند که معمولاً شامل کاتد پلیمر رادیکال و همان آند موجود در باتری‌های لیتیوم-یونی قابل شارژ است. سنتز و تولید پلیمر های رادیکالی. چندین روش سنتزی برای سنتز گونه‌های پُلی رادیکال به منظور استفاده در باتری‌های رادیکال آلی به کار رفته‌اند. روش‌های زیر برای سنتز
آلی به کار رفته‌اند. روش‌های زیر برای سنتز پلی(2,2,6,6- تترا متیل پیپریدینی‌اکسیل-4-یل متاکریلات) (PTMA) و دیگر پلیمرهای نیتروکسید استفاده شده‌اند. پلیمری شدن رادیکال های آزاد. اولین تلاش‌ها برای سنتز PTMA شامل سنتز پلیمر بدون عملکرد رادیکال از طریق پلیمریزاسیون رادیکال آزاد بود. پس از سنتز پلیمر، عملکرد نیتروکسید می‌تواند از طریق اکسیداسیون معرفی شود. چندین گروه به سنتز PTMA (4) از طریق پلیمریزاسیون رادیکالی آزاد 2،2،6،6-تترا متیل پیپریدین متاکریلات (2) با استفاده از AIBN به عنوان آغازگر رادیکالی
(2) با استفاده از AIBN به عنوان آغازگر رادیکالی پرداخته‌اند. این مونومر از 2،2،6،6-تترا متیل-4-پیپریدینول (1) و کلرید متاکریلوئیک تهیه شده است. پلیمر خنثی پیش‌ساخته (3) با استفاده از 3-کلروپرواکسید بنزوئیک اسید به پلیمر رادیکالی پایدار (4) اکسید می‌شود. روش‌های سنتزی مشابهی نیز با استفاده از 4-متاکریلوکسی-N-هیدروکسی-2،2،6،6-تترا متیل پیپریدین به جای 2،2،6،6-تترا متیل پیپریدین متاکریلات پیشنهاد شده است. پلیمریزاسیون رادیکالی آزاد به‌عنوان یک روش سنتزی چندین معایب دارد. محدودیت اصلی آن این است که اکسیداسیون
معایب دارد. محدودیت اصلی آن این است که اکسیداسیون پلیمراساس‌های پیش‌ساز هرگز به ۱۰۰% نمی‌رسد. در نتیجه، PTMA سنتز شده بین ۶۵% تا ۸۱% از مقدار تئوری ممکن گروه‌های نیتروکساید را دارد. کاهش تعداد گروه‌های نیتروکساید تأثیر منفی بر ظرفیت بارگذاری پلیمر می‌گذارد و کارایی آن را در باتری‌های رادیکالی آلی محدود می‌کند. نه تنها تعداد گروه‌های نیتروکساید کمتری موجود است، بلکه واکنش‌های جانبی بین گروه‌های غیر اکسید شده و کاتیون‌های اکزامونیوم، معکوس‌پذیری ردوکس ترکیب را کاهش می‌دهند. مشکلات پلیمریزاسیون رادیکالی آزاد
کاهش می‌دهند. مشکلات پلیمریزاسیون رادیکالی آزاد PTMA می‌توانستند در صورتی که مرحله اکسیداسیون لازم نبود، برطرف شوند. با این حال، از آنجا که رادیکال‌های نیتروکساید با هر رادیکال کربنی که در حین پلیمریزاسیون تشکیل می‌شود واکنش نشان می‌دهند، استفاده از مونوتر با رادیکال نیتروکساید عملاً ممکن نیست. پلیمری شدن با استفاده از RAFT. یکی از تکنیک‌های نسبتاً جدید شناسایی شده برای سنتز PTMA، نوعی پلیمریزاسیون رادیکالی آزاد به نام پلیمریزاسیون میانجی‌گری شده توسط انتقال زنجیره‌ای با افزودگی-تجزیه برگشت‌پذیر (RAFT)
زنجیره‌ای با افزودگی-تجزیه برگشت‌پذیر (RAFT) است. پلیمریزاسیون میانجی‌گری شده توسط RAFT برای سنتز PTMA از همان مونوتر آغازین استفاده می‌کند که در پلیمریزاسیون رادیکالی آزاد به‌کار می‌رود. با استفاده از روش RAFT برای پلیمریزاسیون ۲,۲,۶,۶- تترا متیل-۴-پیپریدینیل متاکریلات (TMPM)، مونوتر آغازین، پلی(۲,۲,۶,۶- تترا متیل-۴-پیپریدینیل متاکریلات) یا PTMPM-RAFT تولید می‌شود. اکسیداسیون مستقیم PTMPM-RAFT به PTMA عملی نیست، زیرا اکسیداسیون مستقیم باعث واکنش‌های جانبی می‌شود که در آن گروه انتهایی تیوسکارونیل‌تیول
می‌شود که در آن گروه انتهایی تیوسکارونیل‌تیول PTMPM-RAFT واکنش نشان داده و محصولی ژل‌مانند و نامحلول تشکیل می‌دهد. در عوض، مقدار اضافی AIBN برای حذف سر واکنش‌پذیر به‌کار می‌رود تا PTMPM تشکیل شود، که سپس می‌تواند توسط اسید متا-کلروپروبنزوئیک اکسید شده و به PTMA مورد نظر تبدیل شود. علیرغم وعده‌های پلیمریزاسیون میانجی‌گری شده توسط RAFT، غلظت رادیکال گزارش شده تنها ۶۹ ± ۴% بود. پلیمری شدن با استفاده از کاتالیزگر رودیم. پلیمریزاسیون کاتالیز شده توسط رودیم از مونوترهایی که گروه TEMPO دارند، برخی از چالش‌های
مونوترهایی که گروه TEMPO دارند، برخی از چالش‌های پلیمریزاسیون رادیکالی آزاد را اجتناب می‌کند زیرا مرحله اکسیداسیون برای تولید رادیکال لازم نیست. ساختار (2,2,6,6- تترا متیل پیپریدین-1-یل)اکسیل یا TEMPO در زیر نشان داده شده است. مونومرهای زیر (۱-۳) می‌توانند از طریق واکنش تراکمی بین گروه‌های کربوکسیل و گروه‌های آمینی یا هیدروکسیل مشتقات استیلن و انواع مشتقات TEMPO سنتز شوند. پلیمریزاسیون این مونومرها با استفاده از کاتالیزور رودیم Rh+[n6-C6H5B−(C6H5)3] به پایان می‌رسد. سنتز پلیمرهای حاوی TEMPO با کاتالیز
پایان می‌رسد. سنتز پلیمرهای حاوی TEMPO با کاتالیز رودیوم با بازدهی کمی بالا انجام شده است. استفاده از کاتالیزور رودیم با وجود اینکه ممکن است به دلیل بازدهی بالا مفید باشد، اما استفاده از یک کاتالیزور فلزی، چالش اضافی جداسازی کاتالیزور از محصول نهایی را به همراه دارد. پلیمریزاسیون آنیونی. پلیمرسازی آنیونی مستقیم مونومرهای حاوی نیتروکسیل همچنین برای سنتز PTMA استفاده شده است. پلیمرسازی آنیونی ایده‌آل نیست زیرا باید تحت شرایط بسیار دقیقی انجام شود تا از واکنش‌های جانبی جلوگیری شود. استفاده از
شود تا از واکنش‌های جانبی جلوگیری شود. استفاده از 1,1-دی‌فنیل‌هگزیدیل‌لیتیوم به‌عنوان آغازگر واکنش برخی از واکنش‌های جانبی را با اثرات استری حذف می‌کند، با این حال، روش‌های لازم برای این فرآیند مناسب برای سنتز در مقیاس بزرگ نیستند. پلیمرسازی انتقال گروهی. پلیمرسازی انتقال گروهی، مانند پلیمرسازی کاتالیز شده با رودیوم برای PTMA، امکان پلیمرسازی مونومرهای رادیکال نیتروکسیل را فراهم می‌کند. برخلاف مونومرهای کاتالیز شده با رودیوم، پلیمرسازی انتقال گروهی از سیلیکون برای کاتالیز کردن فرآیند پلیمرسازی استفاده
برای کاتالیز کردن فرآیند پلیمرسازی استفاده می‌کند. تهیه مونو مر 4-متاکریلوکسیلوکسی-TEMPO می‌تواند از طریق استیله کردن 4-هیدروکسی-TEMPO با متاکریلوئیل کلراید انجام شود. پلیمرسازی با استفاده از 1-متیوکسی-2-متیل-1-تریمتیلسیلوکسی‌پروپن (MTS) به عنوان کاتالیزگر به سرعت در دمای اتاق پیش می‌رود و PTMA را تشکیل می‌دهد. تترا بوتیل آمونیوم فلوئورید (TBAF) به عنوان کاتالیزگر اضافی استفاده می‌شود. در ادامه توجیحی برای استفاده از روش پلیمری گروهی ذکر می شود. مزایای استفاده از باتری های رادیکال آلی. باتری‌های رادیکال
از باتری های رادیکال آلی. باتری‌های رادیکال آلی (ORB) از باتری‌های لیتیوم-یون از نظر زیست‌محیطی بسیار بهتر هستند زیرا ORB ها حاوی فلزاتی نیستند که مشکل دفع صحیح آن‌ها وجود داشته باشد. ORB ها غیرسمی و غیرقابل اشتعال هستند و نیاز به مراقبت اضافی هنگام استفاده ندارند.[۱] سوختن پلیمرهای رادیکال نیتروکسید تنها دی‌اکسید کربن، آب و اکسید نیتروژن تولید می‌کند بدون اینکه خاکستر یا بویی به جا بگذارد. در حالی که باتری‌های رادیکال آلی (ORB) از نظر زیست‌محیطی دوستانه هستند، خواصی دارند که از نظر عملکرد مشابه باتری‌های
خواصی دارند که از نظر عملکرد مشابه باتری‌های لیتیوم-یون هستند: ORB ها ظرفیت نظری معادل 147 میلی‌آمپر ساعت بر گرم دارند که کمی بیشتر از باتری‌های لیتیوم-یون با ظرفیت 140 میلی‌آمپر ساعت بر گرم است. [۱] همچنین، ORB ها زمان شارژ مشابهی دارند و ظرفیت شارژ-دشارژ خود را به خوبی حفظ می‌کنند، به طوری که بعد از 500 چرخه، 75٪ از شارژ اولیه خود را حفظ می‌کنند که مشابه باتری‌های لیتیوم-یون است. [3 ۱] علاوه بر این، غلظت رادیکال در ORB ها در شرایط محیطی به اندازه‌ای پایدار است که بیش از یک سال بدون تغییر باقی می‌ماند.
است که بیش از یک سال بدون تغییر باقی می‌ماند. ORB ها همچنین از باتری‌های لیتیوم-یون انعطاف‌پذیرتر هستند، که این ویژگی آن‌ها را برای انطباق با محدودیت‌های طراحی مختلف، مانند دستگاه‌های منحنی، مناسب‌تر می‌سازد. معایب و مشکلات توسعه. یک مشکل عمده در توسعه باتری‌های ORB، دشواری در سنتز الکترود منفی مناسب است. این معضل به دلیل آن است که واکنش ردوکس الکترود منفی به‌طور کامل معکوس‌پذیر نیست. باتری‌های هیبریدی ORB/Li-ion، که در آن الکترود منفی با الکترود موجود در باتری‌های Li-ion جایگزین می‌شود، به‌عنوان یک راه‌حل
Li-ion جایگزین می‌شود، به‌عنوان یک راه‌حل برای غلبه بر این مشکل پیشنهاد شده‌اند. واکنش‌های پلیمرسازی مونومرهای حاوی رادیکال پایدار نیز به عنوان یک چالش در توسعه شناخته شده‌اند. رادیکال‌های آلی پایداری که برای عملکرد باتری حیاتی هستند، گاهی در واکنش‌های جانبی مختلف پلیمرسازی مصرف می‌شوند. با این حال، یک گروه تحقیقاتی موفق شده است یک پلیمر رادیکال آلی متقاطع سنتز کند و تنها ۰.۴٪ از رادیکال‌های آلی را در فرایند سنتز پلیمر از دست داده است.
جوآن ام. بیگوود ، جوآن ام بیگوود که در سال ۱۹۳۷ در استون هاون (آبردین شایر)، اسکاتلند به دنیا آمد، سومین فرزند از چهار فرزند یک وزیر پروتستان بود. او مدرک کارشناسی ارشد خود را در زبان لاتین و یونانی در سال ۱۹۵۸ از دانشگاه سنت اندروز دریافت کرد. پس از یک سال در کالج آموزشی مورای هاوس در ادینبورگ (۱۹۵۸–۱۹۵۹)، او با بورسیه تحصیلی کامل از کالج رادکلیف به کمبریج، رفت تا در دانشگاه هاروارد در رشته کلاسیک (لاتین و یونانی) تحصیلات دکترا را دنبال کند. او در سال ۱۹۶۴ دکترای خود را در آنجا به پایان رساند. در همان سال،
خود را در آنجا به پایان رساند. در همان سال، او توسط دانشگاه ویکتوریا (کانادا) به عنوان مدرس (۱۹۶۴–۱۹۶۶) استخدام شد. او در سال ۱۹۶۶ دستیار استاد دانشگاه شد و در سال ۱۹۷۵ دانشیار شد. او در سال ۲۰۰۱ از گروه کلاسیک بازنشسته شد. حوزه تخصصی تحقیقاتی بیگوود تاریخ یونان قرن پنجم و چهارم قبل از میلاد بود که تاریخ و آثار باستانی ایران هخامنشی علاقه‌مند شد. کار او عمدتاً بر نحوه کار نویسندگان باستان، چگونگی درک یونانیان از مردمان و فرهنگ‌های غیریونانی و مسائل مربوط به تجارت و تبادل فرهنگی متمرکز بود او در سال ۲۰۰۱
به تجارت و تبادل فرهنگی متمرکز بود او در سال ۲۰۰۱ توجه خود را به بررسی بازنمایی زنان ایرانی در تاریخ‌نگاری یونانی با مقالاتی در مورد ازدواج با محارم ایران هخامنشی، ملکه اشکانی موزا، ملکه مادر سی‌سی‌گامبیس و زنان در روایت‌های باستانی اسکندر معطوف کرد. در طول دوران طولانی خود در دانشگاه ویکتوریا (کانادا)، در بخش‌های گوناگون خدمت کرد. جوآن ام بیگوود در ۱۶ فوریه ۲۰۱۷ در سن ۸۰ سالگی درگذشت. آثار. او در مقاله "ازدواج با محارم در ایران هخامنشی: اسطوره‌ها و واقعیت‌ها" می‌نویسد: نویسندگان یونانی و رومی اغلب
واقعیت‌ها" می‌نویسد: نویسندگان یونانی و رومی اغلب می‌گویند که ازدواج ایرانیان با مادران، دختران و سایر خویشاوندان بسیار نزدیک مجاز بود، ادعاهایی که بسیاری از محققان مدرن آن را برای هخامنشیان و همچنین برای سال‌های بعد معتبر می‌پذیرند. این مقاله منابع باستانی چنین ازدواج‌هایی را در عصر هخامنشی، هم گفته‌های کلی و هم داستان‌های پیوندهای خاص، مجدداً بررسی می‌کند و استدلال می‌کند که شواهد برای پیوندهای زناشویی بین والدین و فرزند، و بین خواهر و برادر تنی، بسیار ضعیف است. ما از نویسندگان یونانی و رومی در مورد
ضعیف است. ما از نویسندگان یونانی و رومی در مورد تعدادی از جنبه‌های ازدواج و خانواده در ایران هخامنشی، هر چند آنچه می‌گویند فقط در مورد طبقات بالا اجتماعی صدق می‌کند؛ ما هیچ مدرکی دال بر ازدواج ایرانیان معمولی نداریم. او همچنین می‌نویسد: الگوی ازدواج‌های خویشاوندی در خاندان سلطنتی هخامنشی با آنچه که بعداً در میان فرمانروایان مصر بطلمیوسی یافت شد کاملاً متمایز است. در سلسله اخیر، اغلب اعتقاد بر این است که هشت نفر از دوازده پادشاه از بطلمیوس دوم فیلادلفوس تا بطلمیوس چهاردهم با خواهر و برادرهایی ازدواج کردند
بطلمیوس چهاردهم با خواهر و برادرهایی ازدواج کردند که در بسیاری از موارد خواهران تنی بودند اما در ایران، به گمان من، تنها برای سه نفر از دوازده پادشاه از کمبوجیه تا داریوش سوم، یا بهتر است بگوییم فقط برای سه نفر از هشت نفری که منابع نشان دهنده شرکای ازدواجشان از محارم هستند، شواهد موثقی دال بر ازدواج با خویشاوندان نزدیک داریم. در همه موارد نیز احتمالاً آنها خواهر و برادر ناتنی هستند. بسیاری از موارد دیگر از تعصب صرف نویسندگان یونانی و رومی نشأت می‌گیرد و ما نباید از این بابت گمراه شویم. اگر ازدواج‌های