payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کار خود را در مؤسسه اسمیتسونین آغاز کرد و تأثیر درون‌آمیزی در مجموعه‌های جانورشناسی را مطالعه کرد. میس این کار را ادامه داد و با مطالعه قابلیت بقای جمعیت در باغ‌وحش‌ها، به تحقیق در زمینه اکولوژی جمعیت در اسارت پرداخت. او اظهار داشت: «هیجان‌انگیز بود که بتوانم مشارکت‌های علمی کمّی در حفاظت داشته باشم.» او رئیس انجمن اکولوژی بریتانیا، رئیس انجمن زیست‌شناسی حفاظت و عضو کمیته علمی دیورسیتاس بود. میس از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۰ سردبیر مجله معاملات فلسفی انجمن سلطنتی (سری B، علوم زیستی) بود. در سال ۲۰۰۰، میس به عنوان
B، علوم زیستی) بود. در سال ۲۰۰۰، میس به عنوان مدیر علمی مؤسسه جانورشناسی لندن منصوب شد و در این مدت نقش کلیدی در توسعه معیارهای فهرست‌بندی گونه‌ها در فهرست سرخ IUCN ایفا کرد. این فهرست، جامع‌ترین فهرست وضعیت حفاظت گونه‌های جهان است که به حفظ تنوع زیستی جهانی کمک می‌کند و توسط اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت (IUCN) مدیریت می‌شود. قبل از این تغییرات، فهرست سرخ بر اساس نظرات کارشناسان بود نه داده‌ها. تغییراتی که میس و همکارانش آغاز کردند، ۱۰ سال طول کشید تا توسط IUCN اجرایی شود. بسیاری از انتشارات فهرست سرخ
IUCN اجرایی شود. بسیاری از انتشارات فهرست سرخ منطقه‌ای اکنون بر اساس همین معیارها هستند که تغییرات آب‌وهوا و سایر عوامل محیطی را در تعیین تهدیدات انقراض در نظر می‌گیرند. از سال ۲۰۰۲، او و همکارانش روش‌هایی برای ارزیابی تنوع زیستی و خدمات اکوسیستمی که ارائه می‌دهد، ایجاد کرده‌اند و تغییرات تنوع زیستی که به‌طور مقدماتی توسط شاخص فهرست سرخ اندازه‌گیری شده است. میس همچنین به‌طور فعال در بخش‌های تنوع زیستی «ارزیابی اکوسیستم هزاره» که از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۵ انجام شد، مشارکت داشت. میس گفت: «تمام شواهد تا به امروز
شد، مشارکت داشت. میس گفت: «تمام شواهد تا به امروز نشان می‌دهد که وقتی جوامع تصمیم به حل یک مشکل می‌گیرند، عموماً می‌توانند این کار را انجام دهند.» در سال ۲۰۰۶، میس مدیر مرکز زیست‌شناسی جمعیت NERC امپریال کالج در سیلوود پارک شد. پس از سال ۲۰۱۲، میس به عنوان مدیر مرکز تحقیقات تنوع زیستی و محیط زیست (CBER) در دانشگاه کالج لندن فعالیت کرد. او همچنین سردبیر آکادمیک مجله پلوس بیولوژی، مجله دسترسی آزاد آنلاین بود و از سیاست دسترسی آزاد به انتشارات علمی حمایت می‌کرد. در سال ۲۰۱۸، میس به عنوان عضو کمیته انطباق
در سال ۲۰۱۸، میس به عنوان عضو کمیته انطباق کمیته تغییرات آب‌وهوایی منصوب شد و به دولت‌های بریتانیا و تفویض‌شده در مورد پیشرفت‌های حاصل‌شده در آماده‌سازی و انطباق با تأثیرات تغییرات آب‌وهوایی مشاوره داد. میس همچنین به‌طور فعال در بخش تنوع زیستی «ارزیابی اکوسیستم هزاره» که از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۵ انجام شد، شرکت داشت. میس اظهار کرد که «همه شواهد تا به امروز این است که وقتی جوامع ذهن خود را برای حل یک مشکل معطوف می‌کنند، به‌طور کلی می‌توانند آن را انجام دهند.»
حمله هکرهای سایبری به بانک سپه، یک نفوذ سایبری بزرگ بود که در فروردین ۱۴۰۴، به‌طور عمومی فاش شد. یک گروه هکری بنام «کد بریکرز»، مسئولیت نفوذ به بانک سپه را که یکی از قدیمی‌ترین و مهم‌ترین مؤسسات مالی ایران است را بعهده گرفت. این گروه ادعا کرد که به بیش از ۴۲ میلیون از رکورد مشتریها، از جمله داده‌های مالی حساس آنها، دسترسی پیدا کرده است. این حادثه پس از «حمله آی‌آرلیکس» در سال ۱۴۰۳ و سپس حمله سایبری به بانک ملی در سال ۱۴۰۰ رخ داد و آسیب‌پذیری‌های زیرساخت مالی ایران را آشکار کرد و بیین ترتیب، باعث انتقادات
ایران را آشکار کرد و بیین ترتیب، باعث انتقادات گسترده‌ای علیه بانک و مشتریان ثروتمند آن از بخش‌های نظامی و دولتی شد. بانک در ابتدا، این نفوذ را کاملاً انکار کرد و در عین حال، به رسانه‌های محلی هشدار داد که داده‌های فاش‌شده را منتشر نکنند و آنها را تهدید به پیگرد قانونی کرد. گروه هکرها در پاسخ، بخش‌هایی از اطلاعات درز شده، از جمله داده‌های مالی مقامات ارشد ایرانی و افسران سپاه پاسداران را که میلیاردها تومان در حساب‌های خود داشتند، منتشر کرد. این افشاگری، در تضاد با فقر گسترده در ایران، باعث انتقادات
در تضاد با فقر گسترده در ایران، باعث انتقادات گسترده‌ای در شبکه‌های اجتماعی، علیه مقامات و حکومت شد و نحوه برخورد بانک با این حادثه، مورد تمسخر قرار گرفت. پیش‌زمینه. بانک سپه که در سال ۱۳۰۴ تأسیس شد، قدیمی‌ترین بانک ملی ایران است که همچنان در حال فعالیت است. این بانک، چهارمین بانک بزرگ دولتی کشور محسوب می‌شود. این بانک بیش از ۱۷۰۰ شعبه در ایران، سه شعبه دیگر در رم، پاریس و فرانکفورت دارد و یک شرکت تابعه کاملاً متعلق به آن نیز در لندن فعالیت می‌کند. بانک سپه در ابتدا، برای ارائه خدمات مالی به پرسنل نظامی
در ابتدا، برای ارائه خدمات مالی به پرسنل نظامی تأسیس شد و در سال ۱۳۹۹، چندین بانک نظامی در چارچوب برنامه‌ای گسترده‌تر، برای تجمع مؤسسات مالی نظامی تحت یک نهاد دولتی، در آن ادغام شدند. این بانک، مدت‌ها یک نقش کلیدی در تأمین مالی پروژه‌های نظامی و دفاعی ایران، به‌ویژه در زمینه توسعه موشک‌ها داشته است. این بانک، تسهیل‌کننده بسیاری از تراکنش‌ها، برای تأمین قطعات موشکی از چین و کره شمالی، تحت نام «کومید» بوده است. به همین دلیل بانک سپه، تحت تحریم‌های آمریکا، اتحادیه اروپا و سازمان ملل قرار دارد. این تحریم‌ها،
اروپا و سازمان ملل قرار دارد. این تحریم‌ها، به دلیل نقش این بانک در حمایت از فناوری‌های تسلیحات کشتار جمعی و از جمله کمک به سازمان صنایع هوافضا ایران، گروه صنعتی شهید همت و گروه صنعتی شهید باکری اعمال شده است. نفوذ. در اوایل فروردین ۱۴۰۴، گروه هکری «کدبریکرز»، پیامی در تلگرام و سایر شبکه‌های اجتماعی منتشر کرد و مدعی شد که به سیستم‌های بانک سپه نفوذ کرده و حجم عظیمی از داده‌ها را استخراج کرده است. آنها ادعا کردند که به بیش از ۱۲ ترابایت از داده‌های محرمانه متعلق به بیش از ۴۲ میلیون نفر، از جمله شماره
متعلق به بیش از ۴۲ میلیون نفر، از جمله شماره حساب‌ها، رمزهای عبور، شماره تلفن‌های همراه، آدرس‌های مسکونی، تاریخچه تراکنش‌های بانکی و اطلاعات مربوط به پرسنل نظامی دسترسی دارند. این گروه اظهار داشت که به بانک ۷۲ ساعت فرصت داده تا از افشای اطلاعات جلوگیری کند و در ازای آن، ۴۲ میلیون دلار بیت‌کوین درخواست کرده است، اما بانک از پرداخت این مبلغ خودداری کرد. انکار رسمی و واکنش شبکه‌های اجتماعی. در ابتدا، بانک سپه تمامی ادعاها مبنی بر نقض سیستم‌های امنیتی خود را رد کرد. رئیس روابط عمومی بانک، رضا حمدانچی، اعلام
رد کرد. رئیس روابط عمومی بانک، رضا حمدانچی، اعلام کرد که سیستم‌های این بانک در شبکه‌های مداربسته کار می‌کنند و هیچ ارتباطی با اینترنت ندارند و افزود که «سیستم‌های بانک سپه، غیرقابل هک و نفوذناپذیر هستند.» با این حال، بانک به رسانه‌ها و شهروندان هشدار داد که از بازنشر اطلاعات به‌دست‌آمده توسط هکرها خودداری کنند و تهدید کرد که در غیر این صورت، با اقدامات قانونی مواجه خواهند شد. در واکنش به این انکار و «بی‌توجهی به نقص امنیتی»، گروه «کد بریکرز»، تصاویری از داده‌های بانکی مربوط به رضا حمدانچی، رئیس روابط عمومی
بانکی مربوط به رضا حمدانچی، رئیس روابط عمومی بانک سپه و همچنین اطلاعات بانکی ۲۰ هزار نفر، از جمله مشتریان برجسته غیرنظامی و نظامی را منتشر کرد. در میان افرادی که اطلاعات خصوصی آنها فاش شد، نام‌هایی مانند عباس گل‌محمدی، معاون سابق سازمان اکتشافات زمین‌شناسی و معاون برنامه‌ریزی و توسعه مجتمع سنگ‌آهن سنگان، با حسابی به ارزش ۷۶۸ میلیارد تومان، دیده می‌شود. همچنین، نام سردار حسن پلارک، فرمانده سابق نیروی سپاه قدس و از حامیان شبه‌نظامیان وابسته به جمهوری اسلامی، با حسابی به ارزش ۶۳۴ میلیارد تومان (معادل ۶٫۱۲
با حسابی به ارزش ۶۳۴ میلیارد تومان (معادل ۶٫۱۲ میلیون دلار در بازار آزاد) در میان افشاشدگان است. علیرضا آرش، عضو هیئت مدیره هنکل پاک‌وش، یکی از زیرمجموعه‌های شرکت آلمانی هنکل، با حسابی به ارزش ۴۰۸ میلیارد تومان، از دیگر افراد برجسته‌ای است که اطلاعات آنها فاش شده است. افراد سرشناس دیگری که اطلاعات آنها منتشر شده، شامل محمد برادران، عضو هیئت مدیره شرکت سرمایه‌گذاری غدیر، کاظم قلمچی، بنیان‌گذار مؤسسه آموزشی قلم‌چی و رسول سیرتی، مدیرعامل شرکت تیک (یک شرکت نظامی مرتبط با فناوری موشکی و پهپادی) هستند. انتشار
مرتبط با فناوری موشکی و پهپادی) هستند. انتشار این اطلاعات و نحوه پاسخگویی بانک به این حمله، موجی از انتقادات را در فضای مجازی برانگیخت. شهروندان ایرانی این سؤال را مطرح کردند که چگونه تنها چند فرد خاص می‌توانند چنین مبالغ هنگفتی را در اختیار داشته باشند، در حالی که مردم عادی با مشکلات مالی دست و پنجه نرم می‌کنند. علی شریفی‌زَرچی که یک دانشگاهی است، همراه با دنبال‌کنندگان زیادش در توییتر، بر روی دارایی‌های حسن پلارک تمرکز کرد و پرسید که چگونه این میزان ثروت، در بحبوحه بحران اقتصادی توجیه‌پذیر است. یک
ثروت، در بحبوحه بحران اقتصادی توجیه‌پذیر است. یک روزنامه‌نگار تحقیقی بنام یاشار سلطانی، اظهار داشت که این داده‌های افشاشده، نشان می‌دهد چرا شهروندان ایرانی از تحریم‌های بین‌المللی علیه ایران حمایت می‌کنند و خواستار شفافیت‌های مالی هستند. علی قلهکی، یک روزنامه‌نگار محافظه‌کار، به همراه دیگر کاربران فضای مجازی، بانک را به خاطر تهدیدهای قانونی در عین انکار حمله سایبری، به مسخره گرفتند.
ماریا هلن فرانسواز ایزابل گرافین (; – ) اشراف‌زاده آلمانی و از اعضای مقاومت آلمان علیه هیتلر بود که جان ده‌ها یهودی را در برلین نجات داد. زندگی‌نامه. ماریا فون مالتزان در کاخ میلینس در سیلیزیای آلمان (امروزه میلچ، لهستان) در خانواده‌ای اشرافی و ثروتمند به دنیا آمد. او هشتمین و کوچک‌ترین فرزند خانواده بود که در املاک ۱۸ هزار هکتاری خانواده پرورش یافت. پس از اتمام مدرسه در برلین در سال ۱۹۲۷، علی‌رغم مخالفت خانواده، در دانشگاه برسلاو در رشته جانورشناسی تحصیل کرد. در سال ۱۹۲۸ به دانشگاه مونیخ رفت و پنج سال بعد
در سال ۱۹۲۸ به دانشگاه مونیخ رفت و پنج سال بعد دکترای علوم طبیعی دریافت کرد. فعالیت‌های مقاومت. با به قدرت رسیدن نازی‌ها در ۱۹۳۳، او بلافاصله به جنبش‌های مقاومت پیوست. به دلیل موقعیت اجتماعی و ارتباط با افسران نازی، مدت‌ها تحت شک نبود. خواهرش الیکس با فیلد مارشال والتر فون رایشناو ازدواج کرده بود. با تشدید خشونت‌های رژیم نازی، ماریا فون مالتزان به وحشت از برنامه نسل‌کشی یهودیان پی برد و تصمیم به اقدام گرفت. از سال ۱۹۳۵ در برلین، او به درخواست‌های کمک پاسخ می‌داد و یهودیان را در خانه‌اش پناه می‌داد، در حالی
و یهودیان را در خانه‌اش پناه می‌داد، در حالی که گشتاپو در نزدیکی بود. در سال ۱۹۴۰ تحصیل در دامپزشکی را آغاز کرد و تا ۱۹۴۳ که فارغ‌التحصیل شد، به همراه کلیسای سوئد برای بیش از ۶۰ یهودی، فراریان و کارگران اجباری پناهگاه امن فراهم کرد. او با جعل مدارک و رانندگی کامیون، به بسیاری برای فرار از برلین کمک کرد. رابطه با هانس هیرشل. پیش از جنگ، با هانس هیرشل، نویسنده یهودی و سردبیر مجله ادبی آوانگارد «داس درایک» آشنا شد. از ۱۹۴۲ تا پایان جنگ، او هیرشل را در مخفیگاهی داخل مبل آپارتمانش در ویلمرزدورف پنهان کرد. ماریا
داخل مبل آپارتمانش در ویلمرزدورف پنهان کرد. ماریا از هانس باردار شد، اما نوزادشان در اثر بمباران بیمارستان و قطع برق دستگاه انکوباتور جان باخت. او بعداً دو دختر کوچک را از یک اردوگاه کودکان به فرزندی پذیرفت. پس از جنگ. پس از جنگ با هانس هیرشل ازدواج کرد، اما این ازدواج پس از دو سال به جدایی انجامید. آنها در ۱۹۷۲ دوباره ازدواج کردند. ماریا در سال‌های پس از جنگ با مشکلات زیادی روبرو بود و به مواد مخدر اعتیاد پیدا کرد. گاهی مجوز دامپزشکی‌اش را از دست می‌داد و حتی مدتی در بیمارستان روانی بستری شد. بازماندگان
حتی مدتی در بیمارستان روانی بستری شد. بازماندگان یهودی که هرگز فداکاری‌های او را فراموش نکرده بودند، در این سال‌های سخت به او کمک کردند. پس از مرگ هانس هیرشل در سال ۱۹۷۵، کنتس ماریا فون مالتزان، ۶۶ ساله، بار دیگر تصمیم گرفت با دامپزشکی خود در برلین، از سال ۱۹۸۱ به بعد در منطقه کروزبرگ، زندگی جدیدی ایجاد کند، جایی که او به دلیل درمان بدون هزینه سگ‌های صاحب پانک‌های محلی و تلاشش برای بهبود شرایط زندگی مشهور شد. در سال ۱۹۸۶، او زندگی‌نامه خود را با عنوان «طبل را بزنید و بدون ترس باشید» منتشر کرد که زندگی و
را بزنید و بدون ترس باشید» منتشر کرد که زندگی و کار او را برای عموم مردم آشنا کرد. او یک سال بعد از سوی دولت اسرائیل جایزه «در میان ملل» را دریافت کرد. او در سال ۱۹۹۷ در برلین درگذشت. فون مالتزان همچنین برندهٔ جوایزی همچون درستکار در میان ملل شده است.
کلودیا الکساندر (; – ) یک دانشمند محقق آمریکایی متولد کانادا و متخصص در ژئوفیزیک و علوم سیاره‌ای بود. او برای سازمان زمین‌شناسی ایالات متحده و آزمایشگاه پیش‌رانش جت ناسا کار می‌کرد. او آخرین مدیر پروژه مأموریت گالیله ناسا برای اکتشاف مشتری بود و تا زمان مرگش به عنوان مدیر پروژه و دانشمند ناسا در مأموریت روزتا به رهبری اروپا برای مطالعه دنباله‌دار چوریوموف-گراسیمنکو خدمت می‌کرد. کلودیا الکساندر در سن ۵۶ سالگی در آرکادیا، کالیفرنیا درگذشت. اوایل زندگی. الکساندر در ونکوور، بریتیش کلمبیا، کانادا به دنیا آمد.
در ونکوور، بریتیش کلمبیا، کانادا به دنیا آمد. مادرش جاستینا ویلیامز الکساندر کتابدار شرکت اینتل بود. پدر او هارولد آلفرد الکساندر (۱۹۱۷–۲۰۱۰)، یک مددکار اجتماعی بود. خواهر و برادر الکساندر سوزان و دیوید نام دارند. الکساندر توسط مادرش در سانتا کلارا، کالیفرنیا بزرگ شد. او می‌خواست روزنامه‌نگار شود، اما والدینش - که هزینه تحصیل او را می‌پرداختند - می‌خواستند او مهندس شود. پس از یک کار تابستانی در مرکز تحقیقات ایمز، او به علوم سیاره‌ای علاقه‌مند شد. اگرچه او برای کار در بخش مهندسی استخدام شده بود، اما یواشکی
کار در بخش مهندسی استخدام شده بود، اما یواشکی به بخش علوم می‌رفت و در آنجا متوجه شد که نه تنها در این کار خوب است، بلکه برایش آسان‌تر و لذت بخش‌تر از چیزی است که انتظار داشت. تحصیلات. در سال ۱۹۸۳، الکساندر مدرک کارشناسی علوم خود را از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی در رشته ژئوفیزیک دریافت کرد، که به نظر او زمینه آموزشی مناسبی برای یک دانشمند سیاره‌شناس بود. الکساندر در سال ۱۹۸۵ مدرک کارشناسی ارشد خود را از دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس در رشته‌های ژئوفیزیک و فیزیک فضایی دریافت کرد. پایان‌نامه کارشناسی ارشد او از
فضایی دریافت کرد. پایان‌نامه کارشناسی ارشد او از داده‌های مدارگرد پایونیر ونوس برای مطالعه تغییرات چرخه خورشیدی در تابش شدید فرابنفش یونوسفر زهره و برهمکنش آن با باد خورشیدی استفاده کرد. او مدرک دکترای خود را در علوم جوی، اقیانوسی و فضایی، با تخصص در فیزیک پلاسمای فضایی، از دانشگاه میشیگان در سال ۱۹۹۳ اخذ کرد. حرفه. الکساندر به عنوان محقق در موضوعات مختلفی از جمله تکامل و فیزیک داخلی دنباله‌دارها، مشتری و قمرهای آن، مغناطیس‌سپهر، تکتونیک صفحه، پلاسمای فضایی، ناپیوستگی‌ها و گسترش باد خورشیدی و سیاره کار
ناپیوستگی‌ها و گسترش باد خورشیدی و سیاره کار کرده است. او همچنین به عنوان هماهنگ‌کننده علمی در مأموریت کاسینی-هویگنس در زحل با تیم اصلی پروژه همکاری کرده است. او ۱۴ مقاله نوشته یا در تألیف مشترک آن‌ها مشارکت داشت. او یک مدافع قوی برای زنان و اقلیت‌ها در زمینه علم، فناوری، مهندسی و ریاضیات است. الکساندر با بسیاری از زنان جوان در دانشگاه میشیگان کار کرد و به آنها کمک کرد تا تحصیلات خود را به پایان برسانند. او الگوی بسیاری از زنان رنگین‌پوست به‌شمار می‌رفت و دائم آنها را تشویق به حضور در آموزش عالی می‌کرد. او
آنها را تشویق به حضور در آموزش عالی می‌کرد. او همچنین به جوانان، به ویژه دختران جوان رنگین‌پوست، همواره توصیه می‌کرد در زمینه‌های علمی حضور یابند. مرگ. در ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۵، الکساندر پس از ده سال مبارزه با سرطان سینه در آرکادیا، کالیفرنیا درگذشت. او در پارک یادبود اوک هیل در سن خوزه، کالیفرنیا به خاک سپرده شد.
توموکو اوتا (ژاپنی:太田 朋子؛ نام تولد: هارادا توموکو، متولد ۷ سپتامبر ۱۹۳۳ در میوشی، آیچی) دانشمند برجسته ژاپنی و استاد بازنشسته مؤسسه ملی ژنتیک ژاپن است که در زمینه ژنتیک جمعیت/تکامل مولکولی فعالیت می‌کند و به خاطر توسعه نظریه تکامل «تقریباً خنثی» شناخته شده است. اوتا جوایز متعددی دریافت کرده است، از جمله نشان فرهنگ ژاپن (۲۰۱۶). در سال ۲۰۱۵، اوتا و ریچارد لونتین به‌طور مشترک جایزه کرافورد را «برای تحلیل‌های پیشگامانه و مشارکت‌های بنیادینشان در درک چندشکلی ژنتیکی» دریافت کردند. تحصیلات. توموکو اوتا در نزدیکی
دریافت کردند. تحصیلات. توموکو اوتا در نزدیکی ناگویا متولد شد و در میوشی-چو در استان آیچی بزرگ شد. او در کلاس ششم ابتدایی بود که جنگ جهانی دوم پایان یافت. پس از جنگ، با تغییرات گسترده در سیستم‌های اجتماعی و آموزشی از جمله معرفی آموزش مختلط، او به دبیرستان در تویوتا رفت و به ریاضیات و فیزیک علاقه‌مند شد. پس از دبیرستان، وارد دانشگاه ناگویا شد. پس از عدم قبولی در آزمون دانشکده پزشکی، به دانشکده کشاورزی دانشگاه توکیو منتقل شد و در رشته باغبانی تحصیل کرد. اوتا در سال ۱۹۵۶ از دانشکده کشاورزی دانشگاه توکیو
اوتا در سال ۱۹۵۶ از دانشکده کشاورزی دانشگاه توکیو فارغ‌التحصیل شد. پس از کار در یک شرکت انتشاراتی، در مؤسسه تحقیقات بیولوژیک کیهارا استخدام شد و در آنجا بر روی سیتوژنتیک گندم و چغندر قند مطالعه کرد. هیتوشی کیهارا به اوتا فرصت تحصیل در خارج از کشور را داد و در سال ۱۹۶۲، او با حمایت بورسیه فولبرایت وارد برنامه تحصیلات تکمیلی در دانشگاه ایالتی کارولینای شمالی شد. او که ابتدا قصد داشت بر روی سیتوژنتیک گیاهی کار کند، تمرکز خود را به ژنتیک جمعیت تغییر داد. او با استاد راهنمای خود، کن-ایچی کوجیما، بر روی مسائل
استاد راهنمای خود، کن-ایچی کوجیما، بر روی مسائل ژنتیک جمعیت تصادفی کار کرد و در سال ۱۹۶۶ دکترای خود را به پایان رساند. حرفه علمی. پس از بازگشت به ژاپن در سال ۱۹۶۷، اوتا یک موقعیت پسادکترا در مؤسسه ملی ژنتیک ژاپن (NIG) زیر نظر موتو کیمورا، که در آن زمان تنها ژنتیک‌دان جمعیت نظری در ژاپن بود، به دست آورد. اوتا بعدها به موقعیت تحقیقاتی در مؤسسه ملی ژنتیک ارتقا یافت و از سال ۱۹۶۹ تا ۱۹۹۶ در آنجا ماند. در آوریل ۱۹۸۴، اوتا به عنوان استاد تمام در بخش ژنتیک جمعیت NIG منصوب شد. او در سال ۱۹۸۸ به ریاست بخش ژنتیک
NIG منصوب شد. او در سال ۱۹۸۸ به ریاست بخش ژنتیک جمعیت NIG رسید و از ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۱ معاون مؤسسه ملی ژنتیک بود. اوتا در سال ۱۹۹۴ به عنوان معاون انجمن مطالعه تکامل خدمت کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون شخصیت دارای شایستگی فرهنگی و نشان فرهنگ شده است. تحقیقات. در اوایل دهه ۱۹۶۰، نظریه‌های ژنتیکی دربارهٔ انتخاب طبیعی فرض می‌کردند که جهشهای ارثی یا مضر هستند و از جمعیت حذف می‌شوند، یا مفید هستند و به افراد آینده در جمعیت منتقل می‌شوند. بر اساس این فرض، انتظار می‌رفت همه افراد در یک جمعیت بسیار شبیه به هم باشند.
همه افراد در یک جمعیت بسیار شبیه به هم باشند. با این حال، در سال ۱۹۶۶، ریچارد لوونتین و جان لی هابی تنوع ژنتیکی بسیار بیشتری از حد انتظار در بین افراد یک جمعیت یافتند. موتو کیمورا توضیح احتمالی‌ای به نام نظریه خنثی تکامل را برای مدل‌سازی تغییرات در یک جمعیت در طول زمان پیشنهاد کرد. بر اساس نظریه او، برخی از انواع ژن نه مفید بودند و نه مضر و تحت تأثیر انتخاب طبیعی قرار نمی‌گرفتند. اوتا که بر روی نظریه خنثی تکامل با کیمورا کار کرده بود، متقاعد شد که تقسیم‌بندی به جهش‌های خوب، خنثی و مضر مدلی بسیار
تقسیم‌بندی به جهش‌های خوب، خنثی و مضر مدلی بسیار ساده‌انگارانه برای توضیح کامل داده‌های مشاهده‌شده است. او نظریه‌پردازی کرد که جهش‌های خنثی (نه مضر و نه کاملاً خنثی) هنوز نقش مهمی در تکامل ایفا می‌کنند. او ابتدا مدل کمی مضر تکامل مولکولی را توسعه داد و سپس شکل عمومی‌تری به نام نظریه تقریباً خنثی تکامل ارائه کرد. نظریه او موضع استاد راهنمایش کیمورا را به چالش کشید، اما آنها توانستند به شدت بحث کنند و در عین حال هم دوستی خود و هم مواضع مستقلشان را حفظ کنند. نظریه اوتا دربارهٔ تثبیت‌های کمی مضر، طبقه جدیدی از
اوتا دربارهٔ تثبیت‌های کمی مضر، طبقه جدیدی از مدل‌های مبدأ-تثبیت را معرفی کرد، با هدف توضیح بهتر داده‌های مشاهده‌شده. در حالی که بیشتر جهش‌هایی که بر پروتئین‌های کدشده تأثیر می‌گذاشتند مضر بودند، تا زمانی که خیلی قابل توجه نبودند («تقریباً خنثی»)، می‌توانستند در جمعیت باقی بمانند. اوتا همچنین نقش شانس و اندازه جمعیت را بررسی کرد. او نشان داد که اندازه جمعیت در تعیین این که آیا انواع کمتر از حد بهینه می‌توانند گسترش یابند مهم است؛ در یک جمعیت کوچکتر، شانس تأثیر بیشتری بر مجموعه نتایج خواهد داشت و انتخاب
تأثیر بیشتری بر مجموعه نتایج خواهد داشت و انتخاب طبیعی عملکرد ضعیف‌تری خواهد داشت. در نتیجه، جهش‌هایی که کمی مضر هستند می‌توانند در جمعیت‌های کوچک آسان‌تر از جمعیت‌های بزرگ، از طریق رانش ژنتیکی تثبیت شوند. در سال ۱۹۷۴، کیمورا و اوتا مجموعه‌ای از پنج اصل کلی را پیشنهاد کردند که ممکن است بر تکامل مولکولی تأثیر بگذارند.
مارجوری گلیکسمن گرن (; – ) فیلسوف آمریکایی بود که در زمینه اگزیستانسیالیسم و فلسفه علم، به ویژه فلسفه زیست‌شناسی، فعالیت داشت. او از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۸ در دانشگاه کالیفرنیا، دیویس تدریس کرد و از سال ۱۹۸۸ تا زمان مرگش به عنوان استاد ممتاز افتخاری فلسفه در مؤسسه پلی‌تکنیک ویرجینیا (ویرجینیا تک) مشغول به کار بود. زندگی و حرفه. گرین اولین مدرک دانشگاهی خود را در رشته جانورشناسی از کالج ولزلی در سال ۱۹۳۱ دریافت کرد. سپس بین سال‌های ۱۹۳۳ تا ۱۹۳۵ مدرک کارشناسی ارشد و دکترای فلسفه را از کالج رادکلیف اخذ نمود. او
و دکترای فلسفه را از کالج رادکلیف اخذ نمود. او دربارهٔ این دوره گفته است: «این نزدیک‌ترین چیزی بود که در آن روزها زنان می‌توانستند به هاروارد دسترسی داشته باشند.» گرین نزد مارتین هایدگر و کارل یاسپرس تحصیل کرد و در سال ۱۹۳۳ آلمان را ترک گفت. او در سال ۱۹۳۵ در دانمارک بود و سپس به دانشگاه شیکاگو رفت. پس از از دست دادن موقعیت شغلی‌اش در دوران جنگ جهانی دوم، ۱۵ سال را به عنوان مادر و کشاورز سپری کرد. او در سال ۱۹۷۶ به عنوان عضو پیوسته آکادمی هنرها و علوم آمریکا انتخاب شد. دستاوردهای علمی. طبق آگهی درگذشت او
انتخاب شد. دستاوردهای علمی. طبق آگهی درگذشت او در نیویورک تایمز، گرین «یکی از اولین فیلسوفانی بود که دربارهٔ نظریه ترکیبی تکامل پرسش‌هایی مطرح کرد؛ نظریه‌ای که نظریه تکامل داروین، درک مندل از وراثت ژنتیکی و یافته‌های اخیر زیست‌شناسان مولکولی را ترکیب می‌کند.» او به همراه دیوید دیپو، اولین تاریخچه فلسفه زیست‌شناسی را نوشت. در سال ۲۰۰۲، او اولین فیلسوف زنی بود که جلد کتابی از مجموعه «کتابخانه فیلسوفان زنده» به او اختصاص یافت. جوایز و افتخارات. در سال ۱۹۹۵، انجمن بین‌المللی تاریخ، فلسفه و مطالعات اجتماعی
انجمن بین‌المللی تاریخ، فلسفه و مطالعات اجتماعی زیست‌شناسی جایزه‌ای به نام گرین برای محققان جوان تأسیس کرد و در این باره نوشت: «نه تنها کار او در تاریخ و فلسفه زیست‌شناسی نمونه‌ای از روح قوی کار بین‌رشته‌ای است که برای ISHPSSB اساسی است، بلکه او نقشی محوری در گرد هم آوردن محققان متنوع زیست‌شناسی حتی پیش از تشکیل این انجمن ایفا کرد.» زندگی خانوادگی. گرین از سال ۱۹۳۸ تا ۱۹۶۱ با دیوید گرین، متخصص ادبیات کلاسیک که در ایلینوی و زادگاهش ایرلند کشاورزی می‌کرد، ازدواج داشت. آنها دو فرزند داشتند: روت گرین، استاد
داشت. آنها دو فرزند داشتند: روت گرین، استاد فیزیولوژی گیاهی در ویرجینیا تک، و نیکلاس گرین، استاد ادبیات انگلیسی در کالج ترینیتی دوبلین. کتاب‌های تألیف‌شده. از آثار گرن می‌تواند به آزادی هراس‌انگیز: نقدی بر اگزیستانسیالیسم (۱۹۴۸) – تجدیدچاپ با عنوان درآمدی بر اگزیستانسیالیسم (۱۹۵۹)، مارتین هایدگر (۱۹۵۷)، تصویری از ارسطو (۱۹۶۳)، داننده و دانسته (۱۹۶۶)، رویکردهایی به زیست‌شناسی فلسفی (۱۹۶۸)، سارتر (۱۹۷۳)، فهم طبیعت: مقالاتی در فلسفه زیست‌شناسی (۱۹۷۴)، فلسفه در درون و بیرون اروپا (۱۹۷۶) – مجموعه مقالات، دکارت
درون و بیرون اروپا (۱۹۷۶) – مجموعه مقالات، دکارت (۱۹۸۵)، دکارت در میان مدرسیان (۱۹۹۱) – سخنرانی آکویناس ۱۹۹۱، کنش‌های متقابل: زمینه زیستی نظام‌های اجتماعی (۱۹۹۲) – با نایلز الدریج، وصیتنامه فلسفی (۱۹۹۵)، فلسفه زیست‌شناسی: تاریخچه‌ای موردی (۲۰۰۴) – با دیوید دیپو اشاره کرد؛ او آثاری نیز همچون فیلسوفان از زبان خودشان: از دکارت تا کانت (۱۹۴۰) – متونی از فلسفه رنسانس و روشنگری (با توماس وِرنور اسمیت)، نگرش فیزیک به جهان اثر کارل فریدریش فون وایتسکر (۱۹۵۰)، از دکارت تا لاک (۱۹۵۸) و بارکلی، هیوم، کانت (۱۹۶۳)
دکارت تا لاک (۱۹۵۸) و بارکلی، هیوم، کانت (۱۹۶۳) منتشر کرده است.C.V.
لوئیس هنریکه توماز دی لیما (؛ زادهٔ ۱۴ دسامبر ۲۰۰۱) بازیکن فوتبال اهل برزیل است که برای باشگاه فوتبال اینتر میلان در پست وینگر بازی می‌کند.
اندرو ریچارد کونیگ ( زادهٔ ژوئن ۱۹۵۲) پژوهشگر و برنامه‌نویس پیشین ای‌تی‌اندتی و آزمایشگاه‌های بل است. او نویسندهٔ کتاب دام‌ها و پرتگاه‌های سی (انگ‍) و نویسندهٔ همکار (با باربارا مو انگ‍) کتاب‌های "سی++ شتاب‌یافته" و نشخوار فکری در C++‎ است. نام او با جستجوی نام وابسته به آرگومان، که با نام "جستجوی کونیگ" (انگ‍) نیز شناخته می‌شود، مرتبط است، اگرچه او مخترع آن نیست. او به عنوان ویراستار پروژهٔ کمیتهٔ استانداردهای ISO/ANSI برای سی++ خدمت کرده است و بیش از ۱۵۰ مقاله در مورد سی++ منتشر کرده است.
سینتیا جین کنیون (؛ زادهٔ ) زیست‌شناس مولکولی و زیست‌پیریشناس آمریکایی است که به دلیل تحقیقات ژنتیکی بر روی پیری در کرم الگانس به عنوان یک مدل آزمایشگاهی شناخته شده است. او در حال حاضر معاون تحقیقات پیری در آزمایشگاه‌های تحقیقاتی کالیکو و استاد بازنشسته بیوشیمی و بیوفیزیک در دانشگاه کالیفرنیا، سانفرانسیسکو (UCSF) است. از دستاوردهای او می‌توان به کشف تأثیر ژن Hox در شکل‌دهی به اندام مگس میوه اشاره کرد. تحصیلات و فعالیت‌های علمی. کنیون در سال ۱۹۷۶ با رتبه ممتاز در رشته شیمی و بیوشیمی از دانشگاه جورجیا
ممتاز در رشته شیمی و بیوشیمی از دانشگاه جورجیا فارغ‌التحصیل شد. او در سال ۱۹۸۱ مدرک دکترای خود را از مؤسسه فناوری ماساچوست دریافت کرد، جایی که در آزمایشگاه گراهام واکر به مطالعه ژن‌ها بر اساس پروفایل فعالیت‌شان پرداخت و کشف کرد که عوامل آسیب‌زننده به DNA باعث فعال شدن مجموعه‌ای از ژن‌های ترمیم DNA در اشریشیا کلی می‌شوند. او سپس دوره فوق دکترا را با سیدنی برنر، برنده جایزه نوبل، در آزمایشگاه زیست‌شناسی مولکولی MRC در کمبریج انگلستان گذراند و بر روی تکامل ر مطالعه کرد. از سال ۱۹۸۶ در دانشگاه کالیفرنیا،
ر مطالعه کرد. از سال ۱۹۸۶ در دانشگاه کالیفرنیا، سانفرانسیسکو مشغول به کار بوده است، جایی که ابتدا به عنوان استاد ممتاز هربرت بویر در بیوشیمی و بیوفیزیک و سپس به عنوان استاد انجمن سرطان آمریکا فعالیت کرده است. در سال ۱۹۹۹، او به همراه لئونارد گوارنته شرکت داروسازی الیگزیر را تأسیس کرد تا به کشف و توسعه داروهایی بپردازد که روند پیری را کند می‌کنند. فعالیت‌های اخیر. در آوریل ۲۰۱۴، کنیون به عنوان معاون تحقیقات پیری در کالیکو، یک شرکت جدید که بر سلامت، رفاه و طول عمر تمرکز دارد، منصوب شد. پیش از آن، از نوامبر
عمر تمرکز دارد، منصوب شد. پیش از آن، از نوامبر ۲۰۱۳ به عنوان مشاور نیمه وقت فعالیت می‌کرد. کنیون همچنان به عنوان استاد بازنشسته با دانشگاه کالیفرنیا، سانفرانسیسکو در ارتباط است. دستاوردهای علمی. کارهای اولیه او منجر به کشف این موضوع شد که ژن‌های Hox که برای الگودهی به بخش‌های بدن مگس میوه شناخته شده بودند، در الگودهی بدن سی الگانس نیز نقش دارند. این یافته‌ها نشان داد که ژن‌های Hox صرفاً در تقسیم‌بندی نقش ندارند، بلکه بخشی از یک سیستم الگودهی بسیار قدیمی‌تر و اساسی‌تر در جانوران هستند. مایکل کلاس کشف کرده
و اساسی‌تر در جانوران هستند. مایکل کلاس کشف کرده بود که طول عمر سی الگانس می‌تواند با جهش‌ها تغییر کند، اما او معتقد بود که این اثر ناشی از کاهش مصرف غذا (محدودیت کالری) است. بعدها توماس جانسون نشان داد که اثر افزایش ۶۵ درصدی طول عمر ناشی از خود جهش است و نه محدودیت کالری. در سال ۱۹۹۳، کشف کنیون که یک جهش تک ژنی (Daf-2) می‌تواند طول عمر سی الگانس را دو برابر کند و این اثر با جهش دوم در daf-16m معکوس می‌شود، باعث مطالعات فشرده در زمینه زیست‌شناسی مولکولی پیری شد، از جمله کارهای لئونارد گوارنته و دیوید