payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مجمع کاردینال‌ها یا مجمع سری () یک فیلم دلهره‌آور سیاسی محصول سال ۲۰۲۴ به کارگردانی ادوارد برگر و نویسندگی پیتر استران است. این فیلم بر اساس رمانی به همین نام که رابرت هریس در سال ۲۰۱۶ نوشته است، ساخته شده است. ریف فاینز، استنلی توچی، جان لیسگو، سرجیو کاستلیتو و ایزابلا روسلینی در این فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند. در این فیلم، کاردینال توماس لارنس (فاینز) مجمعی برای انتخاب پاپ بعدی برگزار می‌کند اما متوجه می‌شود که در حال بررسی اسرار و رسوایی‌های هر یک از نامزدهای اصلی سِمَت پاپ است. "مجمع کاردینال‌ها"
نامزدهای اصلی سِمَت پاپ است. "مجمع کاردینال‌ها" نخستین بار در ۳۰ اوت ۲۰۲۴ در پنجاه و یکمین جشنواره فیلم تلیوراید به نمایش درآمد و در ۲۵ اکتبر ۲۰۲۴ توسط فوکس فیچرز در ایالات متحده و در ۲۹ نوامبر توسط کمپانی بلک بیر در بریتانیا اکران شد. این فیلم نقدهای مثبتی از سوی منتقدان دریافت کرد و نقش‌آفرینی‌ها، کارگردانی، فیلم‌نامه و فیلمبرداری مورد تمجید قرار گرفت. این فیلم ۱۲۶٫۷ میلیون دلار در جهان فروش داشته است در حالی که بودجه ساخت آن ۲۰ میلیون دلار بود. این فیلم پس از مرگ پاپ فرانسیس در آوریل ۲۰۲۵ و کنکلاو بعدی
پس از مرگ پاپ فرانسیس در آوریل ۲۰۲۵ و کنکلاو بعدی در ماه مه که منجر به انتخاب پاپ لئون چهاردهم شد، بار دیگر مورد توجه قرار گرفت. گفته می‌شود پاپ لئون چهاردهم این فیلم را دیده است. "مجمع کاردینال‌ها" از سوی هیئت ملی بازبینی و انستیتوی فیلم آمریکا یکی از ده فیلم برتر سال ۲۰۲۴ نام گرفت. این فیلم جایزه‌ها و نامزدی‌ها بسیاری دریافت کرد که شامل چهار جایزه از مراسم فیلم بفتا و همچنین جایزه گلدن گلوب بهترین فیلم‌نامه و جایزه انجمن بازیگران فیلم برای گروه بازیگران برجسته در یک فیلم سینمایی می‌شوند. این فیلم در نود
در یک فیلم سینمایی می‌شوند. این فیلم در نود و هفتمین دوره جوایز اسکار در هشت رشته شامل بهترین فیلم نامزد شد. داستان. پس از مرگ ناگهانی پاپ به دلیل سکته قلبی، مجمع کاردینال‌ها به رهبری توماس لارنس از بریتانیا دور هم جمع می‌شوند تا جانشین او را انتخاب کنند. چهار نفر به‌عنوان نامزدهای اصلی مطرح می‌شوند: آلدو بلینی از آمریکا که طرفدار اصلاحات پیشرو است، جاشوا آدیمی از نیجریه که محافظه‌کار اجتماعی است، ژوزف ترمبلی از کانادا که میانه‌روست، و گوفردو تدسکو از ایتالیا که پایبند سنت‌های سفت و سخت است. اسقف اعظم
که پایبند سنت‌های سفت و سخت است. اسقف اعظم یانوش ووزنیاک، مسئول امور خانه پاپ، به لارنس می‌گوید که پاپ پیش از مرگ از ترمبلی خواسته بود استعفا دهد، اما ترمبلی این ادعا را رد می‌کند. از سوی دیگر، بلینی به هوادارانش می‌گوید تمام تلاشش را می‌کند تا مانع پیروزی تدسکو شود. در این میان، ورود غیرمنتظره وینسنت بنیتز، اسقف اعظم متولد مکزیک که در کابل خدمت می‌کند، لارنس را شگفت‌زده می‌کند. بنیتز سال قبل به‌صورت مخفیانه توسط پاپ به‌عنوان کاردینال انتخاب شده بود. لارنس بحث‌ها را با سخنرانی‌ای خودجوش شروع می‌کند و از
بحث‌ها را با سخنرانی‌ای خودجوش شروع می‌کند و از کاردینال‌ها می‌خواهد که عدم قطعیت را بپذیرند. برخی این سخنان را نشانه‌ای از بلندپروازی او برای پاپ شدن می‌دانند. در دور اول رأی‌گیری، هیچ‌کس به اکثریت دوسوم لازم نمی‌رسد، اما آدیمی از تدسکو و ترمبلی جلوتر است، در حالی که بلینی و لارنس آرای اصلاح‌طلبان را بین خود تقسیم کرده‌اند. دستیار لارنس، ریموند اومالی، متوجه می‌شود که پاپ هزینه سفری به ژنو را برای بنیتز پرداخت کرده بود تا او برای یک قرار پزشکی برود، اما بنیتز آن را لغو کرده بود. روز دوم، درگیری بین آدیمی
آن را لغو کرده بود. روز دوم، درگیری بین آدیمی و خواهر شانومی، راهبه‌ای نیجریه‌ای که به‌تازگی به واتیکان منتقل شده، توجه همه را جلب می‌کند. لارنس با شانومی صحبت می‌کند و او اعتراف می‌کند که در گذشته رابطه‌ای غیرمجاز داشته که منجر به تولد فرزندی شده است. آدیمی هم وقتی تحت فشار قرار می‌گیرد، این موضوع را تأیید می‌کند. هرچند لارنس باید این راز را حفظ کند، شایعات پخش‌شده شانس آدیمی را از بین می‌برند. بلینی با اکراه تصمیم می‌گیرد از ترمبلی حمایت کند. لارنس با کمک خواهر اگنس، که مسئول پذیرایی و نظافت است، کشف
کمک خواهر اگنس، که مسئول پذیرایی و نظافت است، کشف می‌کند که ترمبلی انتقال شانومی به واتیکان را ترتیب داده بود. وقتی لارنس از او توضیح می‌خواهد، ترمبلی می‌گوید این کار به دستور پاپ بوده است. لارنس سپس مخفیانه وارد آپارتمان مهر و موم شده پاپ می‌شود و اسنادی پیدا می‌کند که نشان می‌دهد ترمبلی برای خرید رأی کاردینال‌ها پول پرداخت کرده است. او این اسناد را به بلینی نشان می‌دهد، اما بلینی التماس می‌کند که آن‌ها را فاش نکند، و این موضوع باعث بحثی تند بینشان می‌شود. روز سوم، لارنس و اگنس اقدامات ترمبلی را علنی
روز سوم، لارنس و اگنس اقدامات ترمبلی را علنی می‌کنند و او را عملاً از رقابت کنار می‌زنند. لارنس با بلینی آشتی می‌کند و توافق می‌کند در برابر تدسکو بایستد. او در رأی‌گیری به خودش رأی می‌دهد، اما پیش از ثبت رأی، انفجاری در کلیسای سیستین رخ می‌دهد. مشخص می‌شود این انفجار بخشی از بمب‌گذاری‌های انتحاری در سراسر اروپاست. تدسکو خواستار جنگ دینی علیه اسلام می‌شود، اما بنیتز با خشونت در برابر خشونت مخالفت می‌کند و همه را به خاطر اولویت دادن به منافع سیاسی سرزنش می‌کند. رأی‌گیری ادامه پیدا می‌کند و در حالی که نوری
رأی‌گیری ادامه پیدا می‌کند و در حالی که نوری از پنجره شکسته به داخل می‌تابد، کاردینال‌ها با اکثریت قاطع بنیتز را انتخاب می‌کنند. او نام پاپی اینوسنت چهاردهم را برمی‌گزیند. لارنس ابتدا خوشحال است، اما اومالی او را کنار می‌کشد و دربارهٔ قرار پزشکی لغوشده بنیتز صحبت می‌کند. وقتی لارنس از بنیتز توضیح می‌خواهد، او فاش می‌کند که با رحم و تخمدان به دنیا آمده، اما تا زمان آپاندکتومی از آن بی‌خبر بوده است. قرار پزشکی برای عمل هیسترکتومی بود، اما او تصمیم گرفت آن را انجام ندهد، چون معتقد بود باید همان‌گونه که خدا او
ندهد، چون معتقد بود باید همان‌گونه که خدا او را آفریده باقی بماند. لارنس در محوطه واتیکان قدم می‌زند، به صدای تشویق مردم برای پاپ جدید گوش می‌دهد، سپس به اتاقش برمی‌گردد، پنجره را باز می‌کند و به سه راهبه جوان که در حیاط مشغول گپ زدن هستند، نگاه می‌کند. بازخورد. گیشه. "مجمع کاردینال‌ها" ۳۲٫۵ میلیون دلار در ایالات متحده و کانادا فروش داشته و مجموعاً ۱۲۶٫۷ میلیون دلار در سراسر جهان به دست آورده است. در ایالات متحده و کانادا، "مجمع کاردینال‌ها" در کنار "" اکران و پیش‌بینی می‌شد در آخر هفته افتتاحیه خود از
و پیش‌بینی می‌شد در آخر هفته افتتاحیه خود از ۱٫۷۵۳ سینما ۴ تا ۶ میلیون دلار بفروشد. این فیلم در روز نخست اکران ۲٫۵ میلیون دلار از جمله ۵۰۰٫۰۰۰ دلار از پیش‌نمایش‌های پنجشنبه شب به دست آورد. این فیلم به فروش ۶٫۶ میلیون دلاری رسید و در جایگاه سوم جدول قرار گرفت. این فیلم مخاطبان اساساً مسن‌تری داشت؛ ۷۷ درصد از آن‌ها بالای ۳۵ سال سن داشتند، بزرگ‌ترین گروه‌های آماری بالای ۵۵ سال (۴۴ درصد) داشتند و ۶۷ درصد سفیدپوست بودند. واکنش انتقادی. تماشاگران شرکت‌کننده در نظرسنجی سینماسکور به فیلم نمره میانگین «B+» در مقیاس
سینماسکور به فیلم نمره میانگین «B+» در مقیاس A+ تا F دادند. آن‌هایی که توسط پست‌ترک مورد بررسی قرار گرفتند، نمره مثبت کلی ۸۴ درصد به فیلم دادند و ۶۲ درصد گفتند که «قطعاً آن را توصیه می‌کنند». فیلم‌برداری و گروه بازیگران فیلم مورد تحسین قرار گرفتند. با این حال انتقاداتی به‌دلیل طرح داستانی به فیلم وارد شد. واکنش‌های مذهبی. نشریهٔ مترقی "گزارشگر کاتولیک ملی" فیلم "مجمع کاردینال‌ها" را ستود و آن را «فراخوانی جذاب و کلیسایی برای نوعی سرپرستی معنوی نوین، مبتنی بر فروتنی، نرم‌خویی، و – به‌طرزی جالب – تردید»
بر فروتنی، نرم‌خویی، و – به‌طرزی جالب – تردید» توصیف کرد. کیت لاکی از نشریهٔ "مسیحیت امروز"، که وابسته به مسیحیت انجیلی است، این فیلم را «خیره‌کننده» و «هیجان‌انگیز» توصیف کرد و نوشت: «اگرچه فیلم به‌طور ضمنی باورهای مترقی را پیش می‌برد، اما به کاردینال‌هایی با گرایش‌های ایدئولوژیک متفاوت، فرصت برابر برای ناکامی می‌دهد». مایلز پاتندن، در "کاتولیک هرالد" نوشت که فیلم «فاقد ظرافت لازم برای پرداخت خلاقانه به [سیاست‌های کلیسایی] است»، اگرچه «لحظات چشم‌نوازی» نیز دارد، به‌ویژه در بازی‌های سرجو کاستلیتو و
نیز دارد، به‌ویژه در بازی‌های سرجو کاستلیتو و روسلینی. او همچنین فیلم را به‌خاطر «فقدان آگاهی تاریخی» نقد کرد و یادآور شد که مسائل مربوط به صلاحیت رأی‌دهی در مجمع کاردینال‌ها و روحانیت بیناجنس «چیز تازه‌ای برای کلیسا نیستند». جان مولدریگ از نشریهٔ کاتولیک "خبرگزاری اُ‌اِس‌وی" دربارهٔ فیلم نوشت که «دیدگاه‌های رقیب درون کلیسا با قلمی اغراق‌آمیز و کاریکاتورگونه به تصویر کشیده شده‌اند… و صحنه به‌طرز قابل‌پیش‌بینی‌ای به نفع کسانی چیده شده که خواهان تغییرند». او هشدار داد که «تمام سینماروهایی که به آموزه‌های
او هشدار داد که «تمام سینماروهایی که به آموزه‌های ایمانی کلیسا پایبندند، باید با احتیاط به این اثر صادقانه، از نظر بصری جذاب، اما فریب‌کارانه – و گاه عوام‌پسندانه – نزدیک شوند». مجلهٔ "آنجلوس"، وابسته به اسقف‌نشین کاتولیک لس‌آنجلس، بازی چند تن از بازیگران را ستود، اما در نهایت فیلم را رد کرد و نوشت: «مشکل اینجا ضدیت با کلیسای کاتولیک نیست. مشکل این است که فیلم به‌سادگی بد است… در لحظهٔ حساس، [بنیتز] نطقی ایراد می‌کند که آن‌قدر پر از کلیشه است که انگار چت‌جی‌پی‌تی آن را نوشته». اسقف وینونا–راچستر، رابرت
آن را نوشته». اسقف وینونا–راچستر، رابرت بارون، این فیلم را اثری در سبک طعمهٔ اسکار خواند و آن را «فیلمی دربارهٔ کلیسای کاتولیک که گویی توسط هیئت تحریریهٔ "نیویورک تایمز" نوشته شده» توصیف کرد. شان فیتزپاتریک از "گزارش جهانی کاتولیک" نیز با انتقادات بارون هم‌نظر بود و در عین حال نوشتار مربوط به وضعیت بیناجنس بودن شخصیت بنی‌تز را نیز نقد کرد و اظهار داشت که جملهٔ «من همانم که خدا آفریده» استدلالی «رایج» اما «پوچ» است. میکولا بیچوک، از کاردینال‌های رأی‌دهنده و تنها نمایندهٔ استرالیا، این فیلم را بحث‌برانگیز
و تنها نمایندهٔ استرالیا، این فیلم را بحث‌برانگیز توصیف کرد، به‌ویژه در رابطه با نماز: «آیا در این فیلم دیدید که حتی یکی از کاردینال‌ها نماز بخواند؟ حتی یک‌بار هم نه، که این سبک هالیوود است». تأثیر و شباهت‌های واقعی. تأثیر شبکه‌های اجتماعی. پس از انتشار فیلم، چندین رسانه به حضور آن در شبکه‌های اجتماعی و درون فرهنگ میم اشاره کردند. در توییتر، میم‌هایی منتشر شد که فیلم را با "رقابت درگ روپال" و "خانمان خانهٔ واقعی" مقایسه می‌کردند، و کاربران دیگری فن‌کمهایی ساختند که با موسیقی پاپ، از جمله آثار چارلی
ساختند که با موسیقی پاپ، از جمله آثار چارلی ایکس‌سی‌ایکس همراه بود. همچنین در فضای آنلاین، فیلم با آثاری چون "دختران بدجنس" مقایسه شد و «حذف» نامزدهای پاپی در آن با برنامه‌های تلویزیون واقع‌نما مانند "بازمانده" یا "خواستگار" قیاس گردید. همچنین میم‌هایی دیده شد که شخصیت‌های فیلم را با چهره‌های واقعی مانند دونالد ترامپ و کامالا هریس، دو نامزد اصلی انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا مقایسه می‌کردند که تنها چند روز پس از اکران فیلم در آمریکا برگزار شد. چندین رسانه به این تناقض ظاهری اشاره کردند که فیلمی
رسانه به این تناقض ظاهری اشاره کردند که فیلمی که ممکن است «برای تماشاگران بازنشستهٔ علاقه‌مند به سینما در یک بعدازظهر وسط هفته» ساخته شده باشد، در فرهنگ میم به‌طرز قابل‌توجهی محبوب شده است. شباهت‌های واقعی. در ۱۴ فوریهٔ ۲۰۲۵، پاپ فرانسیس که در آن زمان ۸۸ سال داشت، به‌شدت بیمار شد و به‌دلیل ابتلا به چندین بیماری مزمن تنفسی در بیمارستان بستری شد. فیلیانا اِن‌جی از "درپ" اشاره کرد که بازیگران "مجمع کاردینال‌ها" هنگام دریافت جایزهٔ گروهی در جوایز انجمن بازیگران فیلم جشن گرفتند، اما هم‌زمان به شباهت‌های واقعی
فیلم جشن گرفتند، اما هم‌زمان به شباهت‌های واقعی میان داستان فیلم – که به پیامدهای درگذشت یک پاپ خیالی می‌پردازد – و بحران سلامت جاری پاپ فرانسیس نیز توجه داشتند. ان‌جی از ایزابلا روسلینی نقل قول کرد: «ما بسیار، بسیار نگران پاپ خود هستیم، … ما این پاپ را دوست داریم – پاپا فرانچسکو، پاپ فرانسیس. برای او آرزوی سلامتی داریم. امیدواریم بهبود یابد». مرگ و خاکسپاری پاپ فرانسیس در ۲۱ آوریل ۲۰۲۵، منجر به برگزاری یک مجمع کاردینال‌های واقعی دو روزه از تاریخ ۷ مه ۲۰۲۵ شد. طبق گزارش لومینِیت، در پی درگذشت او، میزان
شد. طبق گزارش لومینِیت، در پی درگذشت او، میزان تماشای خانگی این فیلم در پلتفرم‌های پخش اینترنتی در ۲۱ آوریل تقریباً سه برابر شد. به‌نوشتهٔ "پولیتیکوی اروپا"، برخی از کاردینال‌ها برای آشنایی بیشتر با روند انتخاب پاپ، این فیلم را تماشا کردند. به‌گفتهٔ جان، برادر کاردینال رابرت پرووست – که بعدها به‌عنوان پاپ لئون چهاردهم انتخاب شد – او نیز پیش از ورود به مجمع کاردینال‌ها این فیلم را تماشا کرده بود.
ویلیام جورج بانتر یک پسر مدرسه ای خیالی است که توسط چارلز همیلتون با نام قلمی فرانک ریچاردز خلق شده است. او در داستان‌هایی که در مدرسه گریفریرز، یک مدرسه دولتی تخیلی انگلیسی در کنت، در داستان هفتگی پسران مگنت در سال‌های 1908 تا 1940 منتشر شد، حضور دارد. . او در شکل چهارم پایین مدرسه گریفریرز، معروف به Remove است که اعضای آن ۱۴ تا ۱۵ سال سن دارند. زمان در داستان‌های گریفریرز منجمد شده است. اگرچه خواننده گذر فصل‌ها را می‌بیند، اما سن شخصیت‌ها تغییر نمی‌کند و در همان گروه‌های سنی می‌مانند. نقش بانتر که در اصل
همان گروه‌های سنی می‌مانند. نقش بانتر که در اصل یک شخصیت فرعی بود، در طول سال‌ها گسترش یافت و از شیطنت‌های او در داستان‌ها استفاده شد. ویژگی‌های تعیین‌کننده بانتر، حرص و آز ساده لوحانه، خودپسندی و ظاهر اضافه وزن اوست او از بسیاری جهات یک ضدقهرمان است. او علاوه بر شکم پرستی، لجباز، تنبل، نژادپرست، فضول، فریبکار، پر زرق و برق، و مغرور است، اما از عیب‌های خود بی‌خبر است. در ذهن خود یک مرد جوان خوش‌تیپ، با استعداد و ذاتاً اشرافی است که توسط «جانوران» نرمتن احاطه شده است. رذیلت‌های او با چندین ویژگی رستگاری
شده است. رذیلت‌های او با چندین ویژگی رستگاری جبران می‌شود، از جمله شجاعت پراکنده و کمک به دیگران. توانایی او برای سخاوتمندی در مواقع نادر رفاه. و مهم‌تر از همه عشق و علاقه واقعی او به مادرش. همه این‌ها، همراه با خوش‌بینی سرکوب‌ناپذیر بانتر، و دروغ‌گویی شفاف و خزنده او و تلاش‌های نادرست او برای پنهان کردن بداخلاقی‌هایش از استادان مدرسه و هم‌کلاسی‌هایش، با هم ترکیب می‌شوند تا شخصیت او را بسیار سرگرم‌کننده سازند. پیدایش. چارلز همیلتون این شخصیت را برای داستانی منتشر نشده در اواخر دهه ۱۸۹۰ اختراع کرد. او مدعی
منتشر نشده در اواخر دهه ۱۸۹۰ اختراع کرد. او مدعی شد که بانتر از سه نفر واقعی در زندگی او سرچشمه می‌گیرد: یک ویراستار بداخلاق، یک خویشاوند کوته‌بین، و یکی دیگر از بستگانی که دائماً در تلاش بود وام بگیرد.
اَیمَن عادل عوده (به عربی: أیمن عادل عودة؛ به عبری: אַיְּימָן עַאדֶל עוֹדֶה؛ به انگلیسی: Ayman Aadil Odeh؛ زادهٔ ۱ ژانویه ۱۹۷۵) یک وکیل و سیاستمدار عرب اسرائیلی است. او عضو کنست و رهبر حزب هدش می‌باشد. زندگی‌نامه. اَیمن عوده در سال ۱۹۷۵ متولد شد و در محله کبابیر در حیفا بزرگ شد. پدرش کارگر ساختمانی بود. با وجود اینکه خانواده‌اش مسلمان بودند، والدین او تصمیم گرفتند که او را به یک مدرسه مسیحی بفرستند، جایی که او تنها دانش‌آموز مسلمان بود و با افتخار اشاره می‌کند که در امتحانات نهایی دبیرستان در درس عهد جدید
که در امتحانات نهایی دبیرستان در درس عهد جدید نمره A گرفت. او اکنون خود را فردی توصیف می‌کند که از محدودیت‌های دین و قومیت فراتر رفته است. او از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۷ در رشته حقوق در دانشگاه کرایووا در رومانی تحصیل کرد. در دوران تحصیل در رومانی، در راهپیمایی‌های طرفدار فلسطین شرکت کرد، زبان رومانیایی را یادگرفت و خاطرات متفکران سیاسی و انقلابیون مختلف را مطالعه کرد. او مدرک لیسانس حقوق را از دانشگاه کرایووا دریافت کرد و در سال ۲۰۰۱ در اسرائیل مجوز وکالت گرفت، هرچند که عضو انجمن وکلای اسرائیل نیست. اَیمن عوده با
که عضو انجمن وکلای اسرائیل نیست. اَیمن عوده با ناردین اسالی، متخصص زنان ازدواج کرده است. آن‌ها در مراسم عزاداری برادر ۱۷ ساله او که در سال ۲۰۰۰ در آغاز انتفاضه دوم کشته شد، با یکدیگر آشنا شدند. آن‌ها سه فرزند دارند. او به زبان‌های عربی، عبری، انگلیسی و رومانیایی صحبت می‌کند. پیشینه سیاسی. عوده به حزب هدش پیوست و از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۵ نماینده این حزب در شورای شهر حیفا بود. سپس در سال ۲۰۰۶ به عنوان دبیرکل حزب انتخاب شد. او در انتخابات سال ۲۰۰۹ در رتبه هفتاد و پنجم فهرست حزب قرار گرفت، که در آن حدش چهار کرسی به
فهرست حزب قرار گرفت، که در آن حدش چهار کرسی به دست آورد. در انتخابات کنست ۲۰۱۳، او در رتبه ششم فهرست حزب قرار داشت، اما نتوانست وارد کنست شود، زیرا حزب بار دیگر چهار کرسی به دست آورد. پس از اعلام استعفای محمد برکه رهبر حزب هدش پیش از انتخابات ۲۰۱۵ عوده به عنوان رهبر جدید حزب انتخاب شد. در آستانه انتخابات ۲۰۱۵، حدش به فهرست مشترک، که ائتلافی از احزاب اصلی عرب بود، پیوست. عوده در صدر فهرست انتخاباتی فهرست مشترک قرار گرفت. تحلیل‌گران عوده کاریزماتیک را به دلیل ارائه چهره‌ای میانه‌روتر و عمل‌گرایانه‌تر به
دلیل ارائه چهره‌ای میانه‌روتر و عمل‌گرایانه‌تر به اتحاد سیاسی عرب ستودند. عوده به همراه ۱۲ نامزد دیگر از فهرست مشترک به کنست بیستم راه یافت. در مصاحبه‌ای با "تایمز آو ایزرائل" عوده برنامه اجتماعی فهرست مشترک را توضیح داد که شامل برنامه‌ای ده‌ساله برای رسیدگی به مسائل مرتبط با بخش عربی بود؛ از جمله اشتغال زنان، بازسازی شوراهای منطقه‌ای ناکارآمد، به رسمیت شناختن جوامع بادیه‌نشین غیررسمی در صحرای نگب، حمل و نقل عمومی در شهرهای عربی، و ریشه‌کن کردن خشونت. او همچنین از حق مردم یهود برای تعیین سرنوشت خود در
همچنین از حق مردم یهود برای تعیین سرنوشت خود در اسرائیل حمایت کرد و افزود که یک دولت فلسطینی باید اهداف مشابهی را برای فلسطینیان عرب محقق کند. کمپین عوده برای انتخابات مارس ۲۰۱۵، در یک مناظره تلویزیونی نامزدها، لحظه‌ای تأثیرگذار داشت. در آن مناظره، آویگدور لیبرمن وزیر امور خارجه اسرائیل عوده را «شهروند فلسطینی» خواند و گفت که عوده در اسرائیل جایی ندارد. عوده پاسخ داد: «من در سرزمین مادری خود کاملاً خوشامد هستم. من بخشی از طبیعت، محیط و چشم‌انداز هستم»، و تولد خود در اسرائیل را در مقابل مهاجرت لیبرمن از
تولد خود در اسرائیل را در مقابل مهاجرت لیبرمن از اتحاد جماهیر شوروی قرار داد. اکنون عوده به عنوان یک بازیگر مؤثر بالقوه در نظر گرفته می‌شود، زیرا احزاب عرب به نظر می‌رسد برای دستیابی به حداقل آرا مورد نیاز دولت برای ورود به کنست متحد می‌شوند. عوده سبکی متفاوت از نماینده کنست حنین زعبی که برخوردی تندتر دارد ارائه می‌دهد. او تمایل خود را برای همکاری با شرکای یهودی ابراز می‌کند و اغلب نقل‌قول‌هایی از مارتین لوتر کینگ جونیور می‌آورد. عوده و فهرست مشترک در انتخابات ۲۰۲۰ بنی گانتس را برای نخست‌وزیری پیشنهاد
۲۰۲۰ بنی گانتس را برای نخست‌وزیری پیشنهاد کردند. دیدگاه‌ها و نظرات. عوده می‌گوید که خدمت او در شورای شهر حیفا به او نشان داد که اعراب و یهودیان باید با یکدیگر همکاری کنند. او حیفا را به‌عنوان «لیبرال‌ترین شهر چندفرهنگی و در عین حال همگون در اسرائیل» توصیف می‌کند. عوده همچنین حمایت قوی خود را از افزایش شناخت فرهنگ مزراحی و تاریخ یهودیان عرب در گفتمان‌های رسمی اسرائیلی و فلسطینی ابراز کرده است. در یک سخنرانی معروف در صحن کنست در جولای ۲۰۱۵، عضو کنست عوده استدلال کرد که دولت اسرائیل به‌طور سیستماتیک علیه
استدلال کرد که دولت اسرائیل به‌طور سیستماتیک علیه فرهنگ یهودیانی که از سرزمین‌های عربی و مسلمان مهاجرت کرده‌اند (که اکثریت جمعیت اسرائیل را تشکیل می‌دهند) تبعیض قائل شده و آن را سرکوب کرده است تا ایده جدایی طبیعی میان یهودیان و اعراب را ترویج دهد. او همچنین استدلال کرد که نقش بزرگ یهودیان در شکل‌گیری فرهنگ عربی تاریخی و مدرن (از جمله شخصیت‌های معروفی مانند خاخام داوید بوزاگلو که شعرهای مذهبی یهودی را عمدتاً به زبان عربی می‌نوشت و یهودیان مشهوری که در میانه قرن بیستم در جهان عرب محبوب بودند، مانند لیلا
قرن بیستم در جهان عرب محبوب بودند، مانند لیلا مراد)، به دلیل عناصر ایدئولوژیک درگیری عربی-اسرائیلی و تمایل نخبگان اسرائیل برای ارائه تصویری غربی از یهودیان و کشور، هم توسط یهودیان و هم اعراب فراموش شده است. عوده از اعضای یهودی و عرب کنست خواست که از یک کمیته جدید کنست حمایت کنند (که او به عنوان عضو به آن پیوسته بود) که برای بازتاکید بر فرهنگ یهودیان سرزمین‌های عربی و مسلمان تلاش می‌کند . عوده در آن سخنرانی موضع خود را این‌گونه خلاصه کرد: "فرهنگ یهودیان سرزمین‌های عربی و اسلامی یک فرهنگ مشترک یهودی و عربی
عربی و اسلامی یک فرهنگ مشترک یهودی و عربی است. به همین دلیل دولت با آن مبارزه کرده است و با همین دلیل ما باید برای تقویت آن مبارزه کنیم. عوده می‌گوید: «ما نماینده کسانی هستیم که در این کشور نادیده گرفته شده‌اند و به آنها صدا می‌دهیم. ما همچنین پیام امید را به همه مردم و نه فقط به اعراب، بلکه به یهودیان نیز می‌آوریم». در اکتبر ۲۰۱۵ عوده از «مبارزه غیرمسلحانه فلسطینی» حمایت کرد. با این حال، هنگامی که در مورد «پرتاب سنگ، کوکتل مولوتف و تیراندازی به ماشین‌ها» از او پرسیده شد پاسخ داد که در خصوص پرتاب سنگ او از
او پرسیده شد پاسخ داد که در خصوص پرتاب سنگ او از انتفاضه اول حمایت می‌کند. در فوریه ۲۰۱۶، عوده به منظور اعتراض به لایحه بحث‌برانگیز تعلیق نمایندگان کنست، در نظر داشت از عضویت در کنست استعفا دهد. جنجال‌ها. بازجویی‌های شاباک. آژانس اطلاعات داخلی اسرائیل شاباک چندین بار در گذشته عوده را بازجویی کرده است. او در مصاحبه‌ای با مجله "نیویورکر" گفت: «من سه بار دیگر توسط شین بت احضار شدم. آنها هرگز مرا نزدند، اما در دو چیز موفق شدند. من خودم را از دوستانم جدا کردم—خیلی درون‌گرا شدم. و این حس را داشتم که شین بت هر
درون‌گرا شدم. و این حس را داشتم که شین بت هر جایی که می‌رفتم مرا زیر نظر داشت. وقتی به ایستگاه اتوبوس می‌رفتم و کسی را با عینک آفتابی می‌دیدم، فقط فرض می‌کردم که او از شین بت است.» تهدیدهای مرگ. یک فعال راست‌گرا در فوریه ۲۰۱۶ به اتهام تهدید عوده به مرگ دستگیر شد. حادثه ام‌الحیران. در تاریخ ۱۸ ژانویه ۲۰۱۷، ادعا شد که عوده توسط یک گلوله اسفنجی که توسط پلیس اسرائیل شلیک شده بود، به پیشانی مورد اصابت قرار گرفت. این حادثه هنگام اعتراض او علیه تخریب خانه‌ها در روستای بدوی رخ داد. پلیس در ابتدا ادعا کرد که او
روستای بدوی رخ داد. پلیس در ابتدا ادعا کرد که او توسط سنگ‌هایی که سایر معترضان پرتاب کرده بودند، مورد اصابت قرار گرفته است. اما بعدها این ادعا را پس گرفت و اعلام کرد که هرگز نگفته است عوده توسط سنگ‌ها آسیب دیده و نمی‌داند چه چیزی باعث جراحت سر او شده است. سازمان بریتانیایی "" به سرپرستی ایال ویزمن از کالج گلداسمیتز دانشگاه لندن، که شواهد ویدیویی این حادثه را تحلیل کرد، به شدت مشکوک بود که عوده توسط گلوله اسفنجی مورد اصابت قرار گرفته باشد؛ زیرا ۴۷ ثانیه از ویدیو، دقیقاً در زمانی که عوده مجروح شد، حذف شده
ویدیو، دقیقاً در زمانی که عوده مجروح شد، حذف شده بود.
یک گیت انتقال ( TG ) یک گیت آنالوگ شبیه به یک رله است که می تواند در هر دو جهت جریان را هدایت کند یا توسط یک سیگنال کنترل با تقریباً هر پتانسیل ولتاژی، جریان را مسدود کند. این گیت یک سوئیچ مبتنی بر CMOS است که در آن PMOS یک «۱» قوی ولی یک «۰» ضعیف عبور می‌دهد، و NMOS یک «۰» قوی ولی یک «۱» ضعیف عبور می‌دهد. هر دو ترانزیستور PMOS و NMOS به‌صورت همزمان عمل می‌کنند. ساختار. در اصل، یک گیت انتقال از دو ترانزیستور اثر میدانی (FET) تشکیل شده است، که در آنها - بر خلاف ترانزیستورهای اثر میدان گسسته سنتی - ترمینال
خلاف ترانزیستورهای اثر میدان گسسته سنتی - ترمینال زیرلایه (bulk) به صورت داخلی به ترمینال منبع متصل نیست. این دو ترانزیستور، که شامل یک مُسفت کانال n و یک مُسفت کانال p هستند، به‌صورت موازی به یکدیگر متصل شده‌اند، به‌طوری که ترمینال‌های تخلیه و منبع هر دو ترانزیستور به هم وصل شده‌اند. ترمینال‌های گیت این ترانزیستورها از طریق یک گیت NOT (معکوس‌کننده) به یکدیگر متصل شده‌اند تا ترمینال کنترل را تشکیل دهند. برخلاف FET های گسسته، ترمینال زیرلایه به اتصال منبع متصل نیست. در عوض، ترمینال‌های زیرلایه به پتانسیل
متصل نیست. در عوض، ترمینال‌های زیرلایه به پتانسیل تغذیه مربوطه متصل می‌شوند تا اطمینان حاصل شود که دیود انگلی زیرلایه (بین منبع/تخلیه و بستر) همیشه بایاس معکوس داشته و بنابراین بر جریان سیگنال تأثیر نمی‌گذارد. بنابراین، ترمینال زیرلایه مُسفت کانال p به پتانسیل منبع تغذیه مثبت و ترمینال زیرلایه مُسفت کانال n به پتانسیل منبع تغذیه منفی متصل می شود. تابع. هنگامی که ورودی کنترل یک صفر منطقی (پتانسیل تغذیه منفی) باشد، گیت مُسفت کانال n نیز در پتانسیل ولتاژ تغذیه منفی قرار می‌گیرد. گیت مُسفت کانال p به دلیل
منفی قرار می‌گیرد. گیت مُسفت کانال p به دلیل عملکرد معکوس‌کننده (اینورتر) به پتانسیل ولتاژ تغذیه مثبت می‌رسد. صرف‌نظر از اینکه در کدام ترمینال سوئیچ گیت انتقال (A یا B) ولتاژی اعمال شود (در محدوده مجاز)، ولتاژ دروازه-منبع(گیت-سورس) مُسفت‌های کانال n همواره منفی و برای مُسفت‌های کانال p همواره مثبت خواهد بود. بر این اساس، هیچ‌یک از دو ترانزیستور جریان را عبور نخواهند داد و گیت انتقال خاموش می‌شود. هنگامی که ورودی کنترل یکِ منطقی باشد، ترمینال دروازه مُسفت های کانال n در یک پتانسیل ولتاژ تغذیه مثبت قرار
های کانال n در یک پتانسیل ولتاژ تغذیه مثبت قرار می‌گیرد. توسط معکوس کننده، ترمینال گیت مُسفت های کانال p اکنون در یک پتانسیل ولتاژ تغذیه منفی قرار می‌گیرد. از آنجایی که ترمینال زیرلایه ترانزیستورها به ترمینال منبع متصل نیست، پایانه های تخلیه(drain) و منبع تقریباً در یک سطح قرار دارند و ترانزیستورها با ایجاد اختلاف ولتاژ بین ترمینال گیت و یکی از این دو ترمینال شروع به هدایت جریان می کنند. هنگامی که یکی از ترمینال‌های سوئیچ گیت انتقال به ولتاژی نزدیک به ولتاژ تغذیه منفی افزایش می‌یابد، یک ولتاژ دروازه-منبع
تغذیه منفی افزایش می‌یابد، یک ولتاژ دروازه-منبع مثبت (ولتاژ دروازه به تخلیه) در مُسفت کانال n ایجاد می‌شود و ترانزیستور شروع به هدایت جریان می‌کند و گیت انتقال به حالت رسانایی می‌رسد. ولتاژ در یکی از پایانه‌های سوئیچینگ گیت انتقال به طور مداوم تا پتانسیل ولتاژ تغذیه مثبت افزایش می‌یابد، بنابراین ولتاژ دروازه-منبع در مُسفت کانال n کاهش می‌یابد (ولتاژ دروازه-تخلیه) و این ترانزیستور شروع به خاموش شدن می‌کند. در همان زمان، مُسفت کانال p دارای یک ولتاژ دروازه-منبع منفی (ولتاژ دروازه به تخلیه) است که به موجب آن
منفی (ولتاژ دروازه به تخلیه) است که به موجب آن این ترانزیستور شروع به هدایت می‌کند و گیت انتقال سوئیچ می‌شود و تغییر حالت می‌دهد. به این ترتیب، گیت انتقال قادر است جریان را در تمام محدوده ولتاژ عبور دهد. مقاومت انتقالی گیت انتقال بسته به ولتاژی که باید سوئیچ شود متفاوت است و معادل ترکیبی از منحنی‌های مقاومت دو ترانزیستور است. برنامه های کاربردی. سوئیچ الکترونیکی. از گیت های انتقال به منظور پیاده‌سازی سوئیچ های الکترونیکی و مالتی پلکسرهای آنالوگ استفاده می شود. اگر یک سیگنال به خروجی های مختلف ( کلیدهای
شود. اگر یک سیگنال به خروجی های مختلف ( کلیدهای تغییر ، مالتی پلکسرها) متصل باشد، می‌توان از چندین گیت انتقال به‌عنوان یک گیت انتقال برای هدایت یا مسدود کردن جریان (مانند یک سوئیچ ساده) استفاده کرد. یک نمونه معمولی در سری 4000 و سری 74 به نام 4066 4-way "سوئیچ دوطرفه" می تواند سیگنال های آنالوگ یا دیجیتال را کنترل کند و توسط تولید کنندگان مختلف در دسترس است. مالتی پلکسر آنالوگ. بسیاری از سیستم های سیگنال مختلط از یک مالتی پلکسر آنالوگ برای هدایت چندین کانال ورودی آنالوگ به یک مبدل آنالوگ به دیجیتال استفاده