payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در ۱۳ کتاب چاپ شدند که شامل یک مکمل پس از جلد بیست و سوم می‌شد. هرکدام از کتاب‌ها متشکل از حدود ۱۶۰۰ صفحه بود. همانند سایر دانشنامه‌های زمان خود، "دانشنامه بین‌المللی جدید" دارای یک مکمل سالانه با عنوان "سالنامه بین‌المللی جدید" بود که انتشار آن از سال ۱۹۰۸ آغاز شد. این نشریه نیز همانند خود دانشنامهٔ مادر در سال ۱۹۳۱ به فانک اند واگنالز فروخته شد. این نشریه تا پیش از مرگ فرانک مور کولبی در سال ۱۹۲۵ توسط کولبی، و سپس توسط وید ویراستاری می‌شد. در سال ۱۹۳۷، فرانک هوراچی ویزتلی در جایگاه ویراستار این اثر قرار
هوراچی ویزتلی در جایگاه ویراستار این اثر قرار گرفت. این سالنامه بیشتر از دانشنامهٔ مادر خود دوام آورد و تا سال ۱۹۶۶ همچنان منتشر می‌شد. بیش از ۵۰۰ مرد و زن در ثبت و تهیهٔ اطلاعات گنجانده‌شده در "دانشنامه بین‌المللی جدید" مشارکت داشتند.
باشگاه فوتبال آلخسیراس () یک باشگاه فوتبال مستقر در آلخسیراس، اندلس، اسپانیا است که در حال حاضر در پریمرا فدراسیون، سومین سطح لیگ فوتبال در این کشور به فعالیت می‌پردازد. باشگاه فوتبال آلخسیراس بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه نوئوو میرادور برگزار می‌کند که به اندازه ۷۲۰۰ صندلی گنجایش دارد. تاریخچه. محبوبیت فوتبال در پایان قرن نوزدهم از مستعمره فرادریایی بریتانیا، جبل الطارق به آلخسیراس رسید. در سال‌های ابتدایی، تیم‌های شهر در چندین زمین شنی در اطراف شهر بازی می‌کردند؛ یکی از این کمپ‌های موقتی در نزدیکی محل
می‌کردند؛ یکی از این کمپ‌های موقتی در نزدیکی محل برگزاری نمایشگاه‌های شهر، ال کالواریو، واقع بود. این زمین اولین مکانی بود که باشگاه فوتبال آلخسیراس در آن مسابقاتش را برگزار کرد. این باشگاه به‌طور رسمی در سال ۱۹۰۹ تأسیس شد. زمانی که باشگاه تأسیس شد، تیشرت رسمی نداشت و بنابراین بازیکنان با لباس‌های خود بازی می‌کردند. اما وقتی شروع به بازی‌های مکرر کردند، متوجه شدند که زمان استفاده از تجهیزات جدید و منحصر به فرد فرا رسیده است. در آن زمان، به دست آوردن تجهیزات ورزشی بسیار دشوار بود، بنابراین برخی از افرادی که
ورزشی بسیار دشوار بود، بنابراین برخی از افرادی که برای باشگاه کار می‌کردند، به جبل الطارق رفتند تا تیشرت‌های یک‌دستی پیدا کنند. آن‌ها تیشرت قرمز و سفیدی را انتخاب کردند که متعلق به یک تیم انگلیسی به نام باشگاه فوتبال ساوت‌همپتون بود. در آن زمان، باشگاه فوتبال آلخسیراس در زمین‌های شنی مختلفی در نزدیکی شهر بازی می‌کرد. ال پولورین یا ال کالواریو از جمله آن‌ها بودند. در سال ۱۹۵۶، باشگاه فوتبال آلخسیراس با باشگاه ورزشی اسپانیا ادغام شد تا "باشگاه فوتبال اسپانیا د آلخسیراس" را تشکیل دهد و در سال بعد مجدداً به
د آلخسیراس" را تشکیل دهد و در سال بعد مجدداً به "باشگاه فوتبال آلخسیراس" تغییر نام دادند. پس از این، باشگاه سال‌ها در بین ترسرا دیویسیون و سگوندا دیویسیون بی رفت و آمد کرد و حتی گاهی به به لیگ‌های منطقه‌ای سقوط کرد و در سه مرحله مختلف حتی توانست جواز حضور در لا لیگا ۲ را در سال‌های ۱۹۷۸، ۱۹۸۳ و ۲۰۰۳ به‌دست‌آورد. لباس رسمی. طبق آنچه که ثبت شده است، زمانی که باشگاه تأسیس شد، آلخسیراس پیراهن رسمی نداشت، بنابراین وقتی قرار بود مسابقه‌ای برگزار شود، آنها به رنگ‌هایی که توسط حریفانشان پوشیده می‌شد نگاه می‌کردند
که توسط حریفانشان پوشیده می‌شد نگاه می‌کردند و سپس همه بازیکنان آلخسیراس برای پوشیدن یک رنگ به توافق می‌رسیدند تا با رنگ لباس تیم مقابل تداخل نداشته باشند؛ بنابراین، رنگ‌هایی که اغلب توسط آلخسیراس استفاده می‌شد، سفید، آبی و حتی گاهی نارنجی بود. با این حال، تعداد فزاینده‌ای از مسابقات در حال انجام بود، یکی از آنها در برابر تیمی متشکل از خدمه در یک کشتی انگلیسی، که در جبل الطارق پهلو گرفته بود، انجام می‌شد. این تیم از قبل به خوبی ثبات یافته بود، چرا که در دور و نزدیک بازی می‌کرد، بنابراین هیئت مدیره معتقد
و نزدیک بازی می‌کرد، بنابراین هیئت مدیره معتقد بود که زمان آن رسیده است که آلخسیراس لباس مخصوص به خود را داشته باشد. در آن زمان در اسپانیا و به ویژه آلخسیراس، دستیابی به تجهیزات ورزشی بسیار سخت بود، بنابراین برخی از مدیران برای تهیه پیراهن به جبل‌الطارق رفتند. از بین تمام موارد موجود، آنها یک دست لباس قرمز و سفید انتخاب کردند که توسط یک تیم انگلیسی، که در آن زمان نسبتاً ناشناخته بود، به نام ساوتهمپتون، پوشیده می‌شد. ورزشگاه خانگی. ورزشگاه نوئوو میرادور، مستقر در آلخسیراس، اندلس ورزشگاه خانگی کنونی آن‌هاست
در آلخسیراس، اندلس ورزشگاه خانگی کنونی آن‌هاست که ظرفیت ۷۵۰۰ تماشاگر دارد. افتتاحیه آن در سال ۱۹۹۹ در یک بازی دوستانه با باشگاه فوتبال رئال بتیس برگزار شد. این تیم قبلاً در «ال میرادور» که در مرکز شهر بود بازی می‌کرد و افتتاحیه آن هم در سال ۱۹۵۴ انجام شد.
سری مسابقات چلنج آی‌تی‌تی‌اف یک سری سالانه از مسابقات تنیس روی میز بود که توسط فدراسیون بین‌المللی تنیس روی میز (ITTF) برگزار می‌شد. این سری در سال ۲۰۱۳ به عنوان سومین سطح از تور جهانی آی‌تی‌تی‌اف (پایین‌تر از سری فوق‌العاده و سری اصلی) ایجاد شد و در سال ۲۰۱۷ به یک تور جداگانه تبدیل شد. این سری تور ثانویه آی‌تی‌تی‌اف پس از تور جهانی بود. از سال ۲۰۱۹، این سری دارای دو سطح بود: ITTF Challenge Plus و ITTF Challenge. کانادا، نیجریه، کره شمالی، عمان، پاراگوئه و پرتغال به عنوان میزبان برای تورنمنت‌های Challenge
پرتغال به عنوان میزبان برای تورنمنت‌های Challenge Plus در فصل ۲۰۱۹ اعلام شدند. از سال ۲۰۲۱، سری مسابقات چلنج آی‌تی‌تی‌اف عملاً توسط سری مسابقات Feeder تازه تأسیس World Table Tennis جایگزین شده است. تورنمنت‌ها. تورنمنت‌های زیر به عنوان بخشی از سری مسابقات چلنج آی‌تی‌تی‌اف از زمان جدا شدن از تور جهانی آی‌تی‌تی‌اف در سال ۲۰۱۷ حضور داشتند.
دنی وی (زادهٔ ۲۵ فروردین ۱۳۵۳) اسکیت‌باز حرفه‌ای و کارآفرین آمریکایی است. او دو بار موفق به دریافت جایزه «اسکیت‌باز سال» از مجله بی‌ام‌ایکس شده است. دنی وی به خاطر حرکات افراطی‌اش شناخته می‌شود، از جمله پرش از هلیکوپتر به روی رمپ اسکیت‌بازی که بر روی جلد مجله "ترنس‌ورلد" منتشر شد. یکی از حرکات برجسته دنی وی پرش از دیوار بزرگ چین با استفاده از مگارمپ بود. دوران کودکی. دنی وی در پورتلند، اورگان به دنیا آمد و در سن دیگو، کالیفرنیا بزرگ شد. دوران کودکی او با شرایط دشواری همراه بود. پدرش، دنیس وی، قبل از اولین
دشواری همراه بود. پدرش، دنیس وی، قبل از اولین سالگرد تولد دنی درگذشت. دنیس به دلیل عدم پرداخت نفقه به همسر پیشینش زندانی شده بود و پس از نه روز در زندان، در سلولش آویزان شده، پیدا شد؛ مرگ او به عنوان خودکشی ثبت شد. پس از مرگ پدرش، مادرش، مری، با چندین مرد که به او، دنی و برادرش دیمون سوءاستفاده می‌کردند، رابطه داشت. مری سپس دوباره ازدواج کرد و با تیم اُدیا آشنا شد که اسکیت‌بازی و موج‌سواری را به دنی و دیمون معرفی کرد. این زوج بعداً از هم جدا شدند و تیم پس از مدتی درگذشت. دنی همچنین مربی دوران کودکی‌اش،
از مدتی درگذشت. دنی همچنین مربی دوران کودکی‌اش، مایک ترناسکی را که توسط یک راننده مسن که علامت ایست را نادیده گرفته بود، از دست داد. اسکیت‌بازی حرفه‌ای. دنی وی در سال ۱۹۸۹، در سن ۱۵ سالگی، به جوان‌ترین فردی تبدیل شد که در مسابقات حرفه‌ای اسکیت‌بازی ورت در مسابقات انجمن جهانی اسکیت‌بازی در لنسینگ، میشیگان که توسط مدرن اسکیت و سرف اسپانسری شده بود، پیروز شد. دنی وی در ویدئوی شرکت اسکیت‌بازی پاول پرالتا به نام "Public Domain" در اواخر دهه ۸۰ معرفی شد و در ویدئوهای شرکت اسکیت‌بازی اچ-استریت با نام‌های "Shackle
شرکت اسکیت‌بازی اچ-استریت با نام‌های "Shackle Me Not" و "Hokus Pokus" نیز به نمایش درآمد. در سال ۱۹۹۱، او به همراه مایک ترناسکی، شرکت اسکیت‌بازی "Plan B" را تأسیس کرد. او در طی فعالیت‌های ورزشی خود به‌طور مکرر دچار آسیب شده است، از جمله بدترین آسیب دیدگی‌های او شکستن گردن در سال ۱۹۹۴ بود. او تا سال ۲۰۰۹، ۱۳ عمل جراحی انجام داده است. پلن‌بی (۱۹۹۱–۱۹۹۸). شرکت "Plan B" به عنوان بخشی از شرکت "Dwindle" Distribution"" تأسیس شد که در آن زمان تحت نظارت استیو راکو و "رودی مولن" بود. مانند دنی وی، مایک ترناسکی نیز
و "رودی مولن" بود. مانند دنی وی، مایک ترناسکی نیز قبلاً با اچ-استریت بود و به همراه تونی مگنسون، این شرکت را مدیریت می‌کرد. ترناسکی، با ناخرسندی مگنسون، توانست تعداد زیادی از اسکیت‌بازان تیم اچ-استریت را متقاعد کند که استعفا دهند و به توسعه برند جدید کمک کنند. هدف ترناسکی ایجاد یک «تیم فوق‌العاده» با اسکیت‌بازانی مانند دنی وی، "کولین مک‌کی"، مگلن، "مایک کارول"، مت هنزلی، دن پترکا، ریک هاوارد و "تاس پاپاس" بود. آلیین ورکشاپ (۱۹۹۹–۲۰۰۴). پس از بسته شدن نسخه اولیه شرکت "Plan B" در سال ۱۹۹۸، دنی وی توسط شرکت
اولیه شرکت "Plan B" در سال ۱۹۹۸، دنی وی توسط شرکت "Alien Workshop" اسپانسر شد. در دوران حضورش در این شرکت، دنی مدل‌های متعدد تخته اسکیت حرفه‌ای داشت و در تبلیغات عکسی به نمایش درمی‌آمد. او همچنین در مسابقات "اوپی کینگ اف اسکیت" رقابت کرد. دنی وی در دو بازی ویدیویی اسکیت‌بازی به نمایش درآمده است. دی‌سی شوز (۱۹۹۴–۲۰۲۳). زمانی که این برند در سال ۱۹۹۴ تأسیس شد، دنی اولین اسکیت‌برد سوار حرفه‌ای بود که عضو این برند شد. وی در اولین تبلیغ برای اولین کفش مدل حرفه‌ای خود هنگام موج‌سواری از ناحیه گردن آسیب دید. دی‌سی
خود هنگام موج‌سواری از ناحیه گردن آسیب دید. دی‌سی شوز در نوامبر ۲۰۲۳ دنی وی را از تیم اسکیت‌برد خود حذف کرد.
مایکل پاتریک گست (متولد ۴ فوریه ۱۹۷۰) یک وکیل آمریکایی و سیاستمدار جمهوری‌خواه است. او از سال ۲۰۱۹ نماینده در مجلس نمایندگان ایالات متحده بوده است. او پس از مرگ جکی والورسکی در آگوست ۲۰۲۲، عضو رده‌بندی کمیته اخلاق مجلس نمایندگان ایالات متحده شد. مایکل پاتریک گست در ۴ فوریه ۱۹۷۰ به دنیا آمد. او از دانشگاه ایالتی می‌سی‌سی‌پی با مدرک لیسانس در رشته حسابداری و دانشکده حقوق دانشگاه می‌سی‌سی‌پی با دکترای حقوقی فارغ‌التحصیل شد. او از سال ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۸ به عنوان دستیار دادستان منطقه مدیسون و رانکین خدمت کرد و در سال
دادستان منطقه مدیسون و رانکین خدمت کرد و در سال ۲۰۰۸ دادستان منطقه شد. مهمان و خانواده اش اعضای کلیسای باپتیست براندون هستند.
گرندپری جهانی اسکیت‌برد سواری () شرکتی است که در زمینه مدیریت رویدادهای اسکیت‌برد سواری فعالیت می‌کند و در ساکرامنتو، کالیفرنیا مستقر است. در سال‌های ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴، WSGP مسابقات قهرمانی جهانی اسکیت‌برد سواری را که موسوم به «جام الماس کیمبرلی» بود را در "کیمبرلی"، برگزار کرد. این مسابقات در سال ۲۰۱۳ دارای بزرگ‌ترین جوایز نقدی در تاریخ اسکیت‌برد سواری بودند، از جمله جایزه نقدی ۱۰۰٬۰۰۰ دلاری برای مقام اول در رقابت‌های اسکیت‌برد خیابانی. زمینه. «گرندپری جهانی اسکیت‌برد سواری» (WSGP) شرکتی است که در زمینه مدیریت
سواری» (WSGP) شرکتی است که در زمینه مدیریت رویدادهای اسکیت‌برد تأسیس شده و توسط "تیم مک‌فرن" که مدیرعامل این شرکت است، در سال ۲۰۱۳ بنیان‌گذاری شده است. این شرکت در ساکرامنتو، کالیفرنیا مستقر است. "مک‌فرن" پیش‌تر به عنوان معاون رئیس در شرکت "مالیوف" فعالیت داشته و مسابقات قهرمانی جهانی «جام پول مالیوف» را از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲ برگزار کرده است. در سال ۲۰۰۹، "مک‌فرن" به عنوان یکی از «۲۵ نفر داغ» و «بهترین و درخشان‌ترین حرفه‌ای‌های کسب‌وکار» در منطقه اورنج کانتی، کالیفرنیا از سوی "اوسی مترو" معرفی شد. جام الماس
کالیفرنیا از سوی "اوسی مترو" معرفی شد. جام الماس کیمبرلی. جام‌های جهانی اسکیت‌برد سواری که «جام الماس کیمبرلی» نام داشتند در سال‌های ۲۰۱۳، ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵ توسط «گرندپری جهانی اسکیت‌بوردینگ» (WSGP) برگزار و با همکاری دولت استانی کیپ شمالی و «کومبا آیرن اور»، چهارمین تولیدکننده بزرگ سنگ‌آهن در جهان و بزرگ‌ترین در آفریقا، گسترش یافت. مسابقات اسکیت‌برد سواری آزاد در «کومبا اسکیت پلازا» در کیمبرلی، پایتخت استان کیپ شمالی در آفریقای جنوبی برگزار شد. جام الماس کیمبرلی جایگزین مسابقات قهرمانی جهانی «جام پول مالوف» شد
جایگزین مسابقات قهرمانی جهانی «جام پول مالوف» شد که در سال‌های ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲ برگزار می‌شد. این رویداد به پاس تاریخ کیمبرلی به عنوان مکان اولین معدن الماس در آفریقای جنوبی و به خاطر شهرتش به عنوان «شهر الماس» نام‌گذاری شد. جایزه نقدی برای مسابقات قهرمانی جهانی اسکیت‌بوردینگ «جام الماس کیمبرلی» ۲۵۰٬۰۰۰ دلار بود و مجموع جایزه نقدی ۵۰۰٬۰۰۰ دلار، بزرگ‌ترین جایزه نقدی در اسکیت‌برد سواری بود. رویدادهای جام الماس کیمبرلی به صورت زنده در ۱۲۰ کشور پخش شدند. شبکه "سوپر اسپرت" که از پیشتازان ارائه‌دهنده خدمات ورزشی در
اسپرت" که از پیشتازان ارائه‌دهنده خدمات ورزشی در آفریقای جنوبی بود، این مسابقات را پخش کرد. در تابستان ۲۰۱۳، اسکیت‌برد سواران حرفه‌ای، "ریان دسنزو" و "آدام دایت" به تور «اسکیت‌برد سواری برای بخشیدن امید» در استان کیپ شمالی پیوستند. WSGP همچنین مراکز آموزشی در سرتاسر آفریقای جنوبی برگزار کرد، اسکیت‌بردهایی را اهدا کرد و یک مربی تمام‌وقت اسکیت‌برد سواری را در «کومبا اسکیت پلازا» استخدام نمود. WSGP با یک شرکت مدیریت پروژه آفریقای جنوبی برای برگزاری جام الماس کیمبرلی همکاری کرد. جام رایدر نیویورک. در سال ۲۰۱۴،
همکاری کرد. جام رایدر نیویورک. در سال ۲۰۱۴، WSGP مسابقات تیمی اسکیت‌برد سواری «جام رایدر نیویورک» را در شهر نیویورک برگزار کرد. مسابقات در پنج منطقه نیویورک برگزار شد و فینال‌ها در پارک اسکیت "کول‌من اسکیت‌پارک" در «لاور ایست ساید» برگزار گردید. تیم‌های برنده از هر منطقه (مجموعاً ۱۲ تیم) برای کسب ۱۰٬۰۰۰ دلار و همچنین سفر رایگان به آفریقای جنوبی برای شرکت در مسابقات جهانی «جام رایدر» در جام الماس کیمبرلی ۲۰۱۴ رقابت کردند. مسابقات قهرمانی اسکیت‌بوردینگ ترکیه. در اوت ۲۰۱۴، WSGP اعلام کرد که قصد دارد در سال
در اوت ۲۰۱۴، WSGP اعلام کرد که قصد دارد در سال ۲۰۱۵ یک سری مسابقات «گرند اسلم» اسکیت‌برد سواری در ترکیه برگزار کند. این رویدادها در اولین مسابقات قهرمانی اسکیت‌برد سواری ترکیه در استانبول در تاریخ ۳۱ مه ۲۰۱۵ به اوج خود رسید.
یک سری مانگا ژاپنی نوشته و تصویرگری شده توسط تایو ماتسوموتو دربارهٔ ورزش تنیس روی میز است. این مانگا در مجله شوگاکوکان به نام مانگا "بیگ کامیک اسپیریت" از سال ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۷ منتشر شد و در پنج جلد جمع‌آوری گردید. داستان دربارهٔ دانش‌آموزان دبیرستانی و دوستان دوران کودکی، پکو و اسمایل است که در مسابقات ملی تنیس روی میز با بازیکنان با استعداد از سراسر کشور روبرو می‌شوند. این مانگا تبدیل به یک فیلم لایو-اکشن در سال ۲۰۰۲ شد. همچنین، یک انیمه تلویزیونی به کارگردانی ماساکی یواسا و تولید تاتسونکو پروداکشن از آوریل تا
یواسا و تولید تاتسونکو پروداکشن از آوریل تا ژوئن ۲۰۱۴ از شبکه فوجی تلویژن پخش شد. در آمریکای شمالی، سریال توسط فانیمیشن (بعداً کرانچی‌رول ال‌ال‌سی) در سال ۲۰۱۴ مجوز گرفت. شرکت ویز مدیا این مانگا را در سال ۲۰۲۰ منتشر کرد. خلاصه. علیرغم داشتن شخصیت‌های به شدت متفاوت، پسران دبیرستانی پکو و اسمایل از دوران کودکی با یکدیگر دوست هستند. اکنون آنها هر دو عضو با استعداد باشگاه تنیس روی میز دبیرستان کاتسه هستند. پکو به سختی توسط یک دانشجوی چینی شکست می‌خورد و به قدری سرخورده می‌شود که تمرین را ترک می‌کند. در همین
سرخورده می‌شود که تمرین را ترک می‌کند. در همین حال، شخصیت اسمایل همیشه مانع از پیروزی او بر پکو می‌شود. مربی جو، اما پتانسیل اسمایل را کشف می‌کند و سعی می‌کند به او برای غلبه بر مانع روانی‌اش انگیزه دهد. رسانه‌ها. مانگا. "پینگ پونگ"، نوشته و تصویرگری شده توسط تایو ماتسوموتو، در مجله "بیگ کامیک اسپیریت" شوگاکوکان از ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۷ منتشر شد. فصل‌ها در پنج جلد تانکوبون (مستقل) جمع‌آوری شدند و از ۳۰ ژوئیه ۱۹۹۶ تا ۳۰ اوت ۱۹۹۷ منتشر شدند. این مانگا بین ۱۴ ژوئیه ۲۰۱۲ و ۱۰ اوت ۲۰۱۲ در سه جلد بازنشر و بازنگری شد.
۲۰۱۲ و ۱۰ اوت ۲۰۱۲ در سه جلد بازنشر و بازنگری شد. شوگاکوکان یک نسخه دو جلدی با عنوان در ۱ آوریل ۲۰۱۴ بازنشر کرد. در آمریکای شمالی، ویز مدیا در ماه مه ۲۰۲۰ اعلام کرد که به این مانگا را برای انتشار به زبان انگلیسی مجوز داده است. فیلم لایو-اکشن. یک اقتباس لایو-اکشن به کارگردانی فیلمساز ژاپنی فومیهیکو سوری در سال ۲۰۰۲ منتشر شد. انیمه. یک اقتباس سریال تلویزیونی انیمه تولید شده توسط رسانه تاتسونکو و به کارگردانی ماساکی یواسا از ۱۱ آوریل تا ۲۰ ژوئن ۲۰۱۴ در بخش نویتامینا شبکه فوجی تلویژن پخش شد. منتقدان. مانگا. در
شبکه فوجی تلویژن پخش شد. منتقدان. مانگا. در سال ۲۰۲۱، مانگا کاندیدای جایزه آیزنر در دسته بهترین نسخه ایالات متحده در سطح بین‌المللی – آسیا شد. پذیرش انتقادی. رز بریجز از "انیمه نیوز نتورک" هر دو نسخهٔ مانگا را به ویژه در شخصیت‌ها و داستان آن‌ها تحسین کرد و با دادن نمره A اظهار داشت: «داستان واقعی این مانگا دربارهٔ رابطه اسمایل و پکو است. این رابطه در نهایت فراگیر می‌شود و آینده آن‌ها را تعیین می‌کند و فهمیدن این رابطه برای درک پایان مانگا کلیدی است که ممکن است اگر به آن توجه نکنید از ناکجاآباد سر دراورید.
است اگر به آن توجه نکنید از ناکجاآباد سر دراورید. حتی بیشتر داستان دربارهٔ چگونگی تغییر مسیر دوستی اسمایل با پکو است که چیزی شبیه به خط زندگی و احساسی او می‌شود. با خواندن "پینگ پنگ" ۲۵ سال بعد از پایان آن، به راحتی می‌توان دید که چگونه ورزش‌های مانگا تحت تأثیر آن قرار گرفته‌اند. سری تغییراتی که در چگونگی ساخته شدن مانگاهای ورزشی ایجاد کرده است، و این آشکار است: بسیاری از انیمه‌های ورزشی مدرن به وضوح "پینگ پنگ" را در DNA خود دارند. اگر "پینگ پنگ" را ندیده یا نخوانده‌اید، نمی‌گویم چه اتفاقی می‌افتد. سفر
یا نخوانده‌اید، نمی‌گویم چه اتفاقی می‌افتد. سفر آن‌ها و پایان باید برای شما کاملاً لذت‌بخش باشد، و این دو نسخه به بهترین نحو می‌تواند این کار را برای شما انجام دهد. شایسته است که این مانگا یکی از کلاسیک‌های مانگای ورزشی نامیده شود؛ جایی برای هیجان و لذت ورزش، و ساختن داستان و شخصیت‌های زیبا و لایه‌ای آن در ذهنتان؛ سبکی هنری که به خوبی صحنه‌های مسابقه‌ای سریع را پوشش می‌دهد و به شما خواندن یک داستان عمیق و پر هیجان را هدیه می‌دهد». انیمه. در سال ۲۰۱۵، "انیمه" "پینگ پنگ" جایزه Grand Prize را در دسته انیمیشن
"پینگ پنگ" جایزه Grand Prize را در دسته انیمیشن تلویزیونی سال در جشنواره جوایز انیمه توکیو دریافت کرد. این انیمه یکی از انتخاب‌های هیئت داوران در هجدهمین جشنواره رسانه‌های هنری ژاپن در سال ۲۰۱۴ شد. در نوامبر ۲۰۱۹، وبسایت "پولیگان انیمه" "پینگ پنگ" را به عنوان یکی از بهترین انیمه‌های دهه ۲۰۱۰ نامید، و کرانچی‌رول آن را در فهرست "۲۵ انیمه برتر دهه ۲۰۱۰" خود قرار داد. آی‌جی‌ان همچنین "انیمه" "پینگ پنگ" را در میان بهترین سریال‌های انیمه‌های دهه ۲۰۱۰ قرار داد.
بمب‌گذاری کنیسه غریبه توسط نیسر بن محمد نصر نوار در کنیسه الغریبه در جربه، تونس در سال ۲۰۰۲ انجام شد. بمب‌گذاری. در ۱۱ آوریل ۲۰۰۲، یک کامیون گاز طبیعی مجهز به مواد منفجره از موانع امنیتی در کنیسه باستانی الغریبه در جزیره جربه، تونس عبور کرد. کامیون در جلوی کنیسه منفجر شد و ۱۴ توریست آلمانی، سه تونسی و دو شهروند فرانسوی را کشت. بیش از ۳۰ نفر دیگر زخمی شدند. اگرچه در ابتدا انفجار به عنوان یک حادثه تلقی شد، اما با تحقیقات تونس، فرانسه و آلمان، مشخص شد که این یک حمله عمدی بوده است. یک مرد ۲۴ ساله به نام نیسر بن
حمله عمدی بوده است. یک مرد ۲۴ ساله به نام نیسر بن محمد نصر نوار بمب‌گذار انتحاری بود که با کمک یکی از بستگانش این حمله را انجام داد. القاعده بعداً مسئولیت این حمله را بر عهده گرفت، که گفته می‌شود توسط خالد شیخ محمد و سعد بن لادن سازماندهی شده بود. با این حال، خانواده سعد انکار کردند که او در این حمله دخیل بوده است. در مارس ۲۰۰۳، پنج نفر در اسپانیا در ارتباط با این حمله دستگیر شدند. در ۱۰ مه ۲۰۰۶، دو نفر از آنها، تاجر اسپانیایی انریکه سردا و شهروند پاکستانی احمد رخصار، به پنج سال زندان به اتهام همکاری با یک
رخصار، به پنج سال زندان به اتهام همکاری با یک گروه تروریستی محکوم شدند. در ژوئن ۲۰۰۳، یک مرد آلمانی به نام کریستین گانچارزکی در فرودگاه شارل دوگل پاریس در ارتباط با بمب‌گذاری دستگیر شد. او توسط یک عملیات مشترک اطلاعاتی، در چارچوب پایگاه اتحاد (Alliance Base)، که در پاریس واقع شده است، دستگیر و به زندان فرنس در پاریس منتقل شد. در فوریه ۲۰۰۹، گانچارزکی به ۱۷ سال زندان به اتهام بمب‌گذاری محکوم شد. یادبود قربانیان. در ۱۱ آوریل ۲۰۱۲، رئیس‌جمهور تونس، منصف المرزوقی، خاخام اعظم تونس، حییم بیتان، سفیر جمهوری فدرال
خاخام اعظم تونس، حییم بیتان، سفیر جمهوری فدرال آلمان در تونس و سفیر جمهوری فرانسه در تونس، بوریس بویون، به جربه سفر کردند تا به قربانیان در دهمین سالگرد حمله ادای احترام کنند. المرزوقی با خانواده‌های قربانیان دیدار کرد و در سخنرانی خود به شدت این حمله را محکوم کرد و به یهودیان تونسی اطمینان داد که جایگاهشان در جامعه تونسی محفوظ است.
آمِد سپورتیف فعالیتلر کلوب که معمولاً با نام آمَدسپُر شناخته می‌شود، یک باشگاه ورزشی است که در شهر دیاربکر، ترکیه واقع شده است. تیم فوتبال این باشگاه که قبلاً دیاربکر بویوک‌شهیر بلدیه‌سپور نام داشت به نام قدیمی شهر دیاربکر یعنی آمد تغییر نام داد ، از فصل ۲۰۲۴–۲۵ در لیگ دسته اول ترکیه بازی می‌کند. تاریخچه. این باشگاه در سال ۱۹۷۲ میلادی تأسیس شد و به دلیل حمایت مالی توران گازوزلار، سال‌ها با عنوان «"ملک‌احمد توران‌سپور"» در لیگ‌های آماتور شرکت می‌کرد. رنگ باشگاه در ابتدا قرمز و سفید بود. در سال ۱۹۸۵، پس از
در ابتدا قرمز و سفید بود. در سال ۱۹۸۵، پس از پایان حق نامگذاری / حمایت مالی، نام باشگاه به "ملک‌احمدسپور" (به ترکی: "Melikahmetspor)" تغییر کرد. شهرداری دیاربکر (بزرگ‌ترین شهر کُردنشین ترکیه) این باشگاه را در سال ۱۹۹۰ میلادی خریداری کرد و نام آن را به "دیاربکر بلدیه‌سپور" (به ترکی: "Diyarbakır Belediyespor)" تغییر داد. در سال ۱۹۹۳ این باشگاه پس از تبدیل شدن به یک شهرداری ابرشهر، نام خود را به "دیاربکر بویوک‌شهیر بلدیه‌سپور" تغییر داد. فریدون چلیک، شهردار وقت از حزب دموکراتیک خلق در سال ۱۹۹۹ نام باشگاه را
از حزب دموکراتیک خلق در سال ۱۹۹۹ نام باشگاه را به "Diyarbakır Büyükşehir Belediyesi DİSKİspor" تغییر داد تا از شرکتی به نام Diyarbakır Büyükşehir Belediyesi Su ve Kanalizasyon İdaresi (DİSKİ) درآمد کسب کند. در آغاز فصل ۲۰۱۰–۲۰۱۱ مجمع عمومی تصمیم گرفت یک بار دیگر نام باشگاه را به "دیاربکر بویوک‌شهیر بلدیه‌سپور" تغییر دهد. در اکتبر ۲۰۱۴، آنها بدون تأیید رسمی نام خود را به "Amedspor" تغییر دادند و به همین دلیل توسط فدراسیون فوتبال ترکیه (TFF) جریمه شدند. اعتراض رسمی TFF به این بود که نام "آمِدسپور"
اعتراض رسمی TFF به این بود که نام "آمِدسپور" ("Amedspor)" اصلی بود ولی بعداً از نام "آمیداسپور (Amidaspor)" استفاده شد. با این حال، زمانی که این تیم نام خود را به "Amed Sportif Faaliyetler Kulübü" تغییر داد، لیگ ترکیه اعلام کرد که این نام جدید را پذیرفته است. حمایت و رقابت. در اوایل سال ۲۰۱۶، آمِد سپورت در یک بازی حذفی مقابل بورساسپور، این تیم قهرمان لیگ قبل را، شکست داد تا به مرحله یک چهارم نهایی جام حذفی ترکیه راه یابد. پس از این پیروزی، هواداران آنها از حضور در بازی بعدی مقابل فنرباغچه محروم شدند.
از حضور در بازی بعدی مقابل فنرباغچه محروم شدند. فدراسیون همچنین دنیز نکی، هافبک تیم، را به دلیل حمایت او از صلح در درگیری کردها و ترکیه در یک توییت، برای ۱۲ بازی به حالت تعلیق درآورد و او را با ۱۹٫۵۰۰ لیر (~۶۵۰۰ دلار) جریمه کرد. همچنین پلیس به دفاتر باشگاه یورش برد و کامپیوترهای آن‌ها را ضبط کرد، زیرا مظنون بود که ممکن است یک توییت جنجالی سیاسی از آنجا نشأت گرفته باشد. بر اساس مصاحبه ای که روزنامه آلمانی "دی تسایت" با نمایندگان تیم انجام داد، باشگاه آمِدسپورت با مشکلاتی روبرو است زیرا توسط TFF و مقامات
با مشکلاتی روبرو است زیرا توسط TFF و مقامات ترکیه، این باشگاه به عنوان نماد هویت ملی کُرد دیده می‌شود. پرچم کردستان در ورزشگاه‌ها ممنوع است و از دسامبر ۲۰۱۵ برای مدتی تماشای بازی‌های خارج از خانه برای هواداران آمدسپور ممنوع بود. بعد از پایان این محرومیت، حدود پانصد هوادار بدون این که از رنگ‌های تیمشان (که با رنگ‌های پرچم کردستان مشترک است) استفاده کنند، به تماشای بازی‌های خارج از خانه تیم خود رفتند، اما از آنجایی که در هنگام گلزنی احساسات خود را نسبت به تیمشان نشان دادند، با هواداران تیم مقابل و پلیس درگیر
نشان دادند، با هواداران تیم مقابل و پلیس درگیر شده و مجبور به ترک ورزشگاه قبل از پایان مسابقه شدند. از ژانویه ۲۰۱۶ تا فوریه ۲۰۱۹، هواداران در ۶۴ بازی از تماشای بازی‌های خارج از خانه تیم فوتبال خود محروم بودند. هواداران تیم زنان آمد هم از سال ۲۰۱۸ تا فوریه ۲۰۱۹ مجاز به تماشای بازی‌های خارج از خانه نبودند همچنین اجناس فروشی هواداران آمِد نیز اغلب توسط پلیس ضبط می‌شود. آمدسپور یک تیم والیبال بانوان نیز دارد. در اکتبر ۲۰۲۲، کانون وکلای دیاربکر یک شکایت جنایی علیه افسر نظامی طرح کرد که فرمانده نیروی ژاندارمری
افسر نظامی طرح کرد که فرمانده نیروی ژاندارمری در استان مرکزی آفیون بود و به بازیکنان افجت آفیون‌سپور پیش از بازی گفته بود که امیدوار است، به ویژه پس از حمله پ‌ک‌ک در مرسین، بتوانند که آمدسپورت را له کنند. قبل از بازی بورساسپور که در ۵ مارس ۲۰۲۳ برگزار شد، بازیکنان آمدسپور مورد حمله قرار گرفتند و برخی از هواداران بورساسپور بنرهایی از محمود یلدیریم با اسم رمز یشیل (به ترکی "سبز")، عامل سرکش ترکی که مسئول قتل‌های حل نشده بود، و خودروی توروس، نماد ناپدید شدن اجباری و قتل‌های سیاسی در ترکیه در دهه ۱۹۹۰ را همراه
و قتل‌های سیاسی در ترکیه در دهه ۱۹۹۰ را همراه داشتند. HDP گفت: حملات نژادپرستانه علیه آمدسپور در بورسا را محکوم کرد و آن را اقدامی فاشیستی دانست. کانون وکلای دیاربکر در شکایت کیفری خود در رابطه با وقایع این مسابقه اعلام کرد که جرایم تحریک یا تحقیر مردم به نفرت و خصومت، به خطر انداختن عمدی امنیت عمومی، توهین و سوء استفاده از مقام و… انجام شده است.
باشگاه فوتبال چوروم () یک باشگاه فوتبال در ترکیه است که در شهر چوروم جای دارد و در لیگ دسته اول فوتبال ترکیه (دومین سطح فوتبال مردان) بازی می‌کند. تاریخچه. این تیم ابتدا تحت نام چوروم بلدیه سپور (Çorum Belediyespor) در سال ۱۹۹۷ میلادی تأسیس شد. بیشتر دوران این باشگاه در لیگ‌های استانی و آماتور سپری شد و تنها در فصل ۲۰۱۱–۱۲ بود که توانست جواز حضور در لیگ دسته سوم فوتبال ترکیه را کسب کند. در ۲۰ دسامبر ۲۰۱۸ میلادی، نام باشگاه به ینی چوروم‌سپور (Yeni Çorumspor) تغییر کرد. در نوامبر ۲۰۱۹ باشگاه روند سه ساله‌ای
تغییر کرد. در نوامبر ۲۰۱۹ باشگاه روند سه ساله‌ای را برای تصاحب باشگاه چوروم‌سپور را آغاز کرد. در ۲۴ دسامبر ۲۰۱۹ باشگاه موفق شد با خرید حق امتیاز باشگاه چوروم‌سپور، نام باشگاه فوتبال چوروم (Çorum Futbol Kulübü) را برای خود پس بگیرد. در فصل ۲۰۲۲–۲۳، باشگاه فوتبال چوروم در گروه سفید لیگ دسته دو توانست مجوز صعود به لیگ دسته یک فوتبال ترکیه را برای اولین بار در تاریخ خود، به دست آورد و اکنون در این لیگ بازی می‌کند. رنگ و لباس. این باشگاه در ابتدا با البسهٔ آبی و سفید بازی می‌کرد؛ اما از سال ۲۰۱۴ تاکنون رنگ‌های
سفید بازی می‌کرد؛ اما از سال ۲۰۱۴ تاکنون رنگ‌های این باشگاه قرمز و سیاه است.
روابط ژاپن و بریتانیا () در سال ۱۶۰۰ با ورود ویلیام آدامز به ژاپن آغاز شد. برای مدت طولانی، از سال ۱۶۴۱ تا ۱۸۵۳، هیچ روابط رسمی بین دو کشور وجود نداشت و جمهوری هلند به عنوان واسطه عمل می‌کردند. در سال ۱۸۵۴، آنها معاهده ای را امضا کردند که روابط دیپلماتیک رسمی را آغاز کرد، که از سال ۱۹۰۲ تا ۱۹۲۲ به یک اتحاد رسمی تبدیل شد. با این حال، سرزمین‌های متعلق به بریتانیا می‌خواستند بریتانیا به این اتحاد پایان دهد. روابط در دهه ۱۹۳۰ به دلیل تهاجم ژاپن به منچوری قطع شد. ژاپن در دسامبر ۱۹۴۱ اعلام جنگ کرد و مناطقی مانند
ژاپن در دسامبر ۱۹۴۱ اعلام جنگ کرد و مناطقی مانند هنگ کنگ و مالایا را تصرف کرد که منجر به درگیری خشونت‌آمیز به مدت چهار سال شد. ژاپنی‌ها بسیاری از قوای دریایی بریتانیا را شکست دادند و سنگاپور را تصرف کردند و بسیاری را اسیر کردند. اما انگلیسی‌ها سرانجام ژاپنی‌ها را در نزدیکی هند عقب راندند. روابط از دهه ۱۹۵۰ تا ۱۹۷۰ بهبود یافت و با گذشت زمان، روابط دوستانه شد. در ۳ می ۲۰۱۱، وزیر امور خارجه بریتانیا، ویلیام هیگ گفت ژاپن یکی از نزدیکترین شرکای بریتانیا در آسیا است. ژاپن، بریتانیا و ایتالیا قصد دارند تا سال