payamvha/North_RAG huggingface dataset:
صومعه میانی بنیدزور (؛ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر شهرداری مارنئولی گرجستان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده‌های ۱۲-۱۳ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
آیگ (وانک) (؛ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر استان قهرمان ماراش ترکیه می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در (سال ۱۱۶۶ میلادی) سده ۱۲ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
«می‌خوام با تو باشم» ترانه‌ای از موسیقی‌دان آمریکایی دی‌جی خالد به‌همراهٔ سه رپر نیکی میناژ، فیوچر و ریک راس می‌باشد که در ۲ اوت سال ۲۰۱۳ از سوی وی د بست موزیک گروپ، ترور اسکواد اینترتینمنت، یانگ مانی انترتینمنت، کش مانی رکوردز و ریپابلیک رکوردز به‌عنوان دومین تک‌آهنگ از هفتمین آلبوم استودیویی خالد تحت عنوان "عذاب موفقیت" (۲۰۱۳) منتشر گردید. این ترانه توسط هنرمندان و لی آن د بیتس نوشته شد و توسط او همراه با خالد تهیه و تولید گردید. این اثر در جدول بابلینگ آندر هات ۱۰۰ "بیلبورد" ایالات متحده به رتبهٔ نخست
آندر هات ۱۰۰ "بیلبورد" ایالات متحده به رتبهٔ نخست دست یافت، که شامل بیست‌وپنج ترانهٔ نامزد جایگاه‌های بعدی در "بیلبورد" هات ۱۰۰ است، و همچنین در جدول ترانه‌های داغ آراندبی/هیپ-هاپ "بیلبورد" به رتبهٔ ۳۰ رسید.
خاندان فارنیزی () خانواده‌ای تأثیرگذار در ایتالیای رنسانس بود. عناوین دوک پارما و پیاچنزا، دوک لاترا و دوک کاسترو توسط اعضای مختلف این خانواده به کار می‌رفت. مهم‌ترین اعضای آن شامل پاپ پل سوم، آلساندرو فارنزه (یک کاردینال)، الکساندر فارنیزی، دوک پارما و پیاچنزا (یک فرمانده نظامی و فرماندار هلند اسپانیا) و الیزابت فارنزه بودند که ملکه اسپانیا شد و میراث او به فرزندان بوربون او منتقل شد. تعدادی از آثار معماری و باستانی مهم، چه از طریق ساخت و ساز و چه از طریق خرید، با خانواده فارنزه مرتبط هستند. ساختمان‌ها
خرید، با خانواده فارنزه مرتبط هستند. ساختمان‌ها شامل کاخ فارنزی در رم و ویلا فارنزی در کاپرارولا و آثار باستانی شامل مرمرهای فارنزه است.
رانوچیو اول فارنیزی (؛ ۲۸ مارس ۱۵۶۹ – ) نایب‌السلطنه، سیاستمدار و دولت‌مرد ایتالیایی بود. وی از سال ۱۵۹۲ به عنوان دوک پارما، پیاچنزا و کاسترو سلطنت کرد. رانچیو، که عمیقاً به سلطنت مطلقه اعتقاد داشت، در سال ۱۵۹۴ اداره پارما و پیاچنزا را متمرکز کرد و بدین ترتیب امتیاز ویژه و تا آن زمان گسترده اشراف را لغو کرد.
اوتاویو فارنیزی (؛ ۹ اکتبر ۱۵۲۴ – ) سیاستمدار اهل ایتالیا بود. وی از سال ۱۵۴۷ تا زمان مرگش به عنوان دوک پارما و پیاچنزا و از سال ۱۵۴۵ تا ۱۵۴۷ و از سال ۱۵۵۳ تا زمان مرگش به عنوان دوک کاسترو سلطنت کرد.
«مثل یک مرد فکر کن» ترانه‌ای از دو خوانندهٔ آمریکایی جنیفر هادسن و نی-یو به‌همراهٔ رپر آمریکایی ریک راس می‌باشد که در ۱۳ ژانویهٔ سال ۲۰۱۲ از سوی اپیک رکوردز به‌عنوان تک‌آهنگ اصلی موسیقی‌متن فیلم آمریکایی رمانتیک کمدی "مثل یک مرد فکر کن" (۲۰۱۲) منتشر گردید.
الکس ولرشتاین (؛ زادهٔ ) مورخ تاریخ علم در مؤسسه فناوری استیونز اهل ایالات متحده آمریکا است که تاریخ سلاح‌های هسته‌ای را مطالعه می‌کند. او خالق نقشه هسته‌ای است..
ژئوسیتیز ()، یک سرویس میزبانی وب بود که به کاربران اجازه می‌داد وب‌سایت‌ها را به صورت رایگان ایجاد و منتشر کنند و وب‌سایت‌های ایجاد شده توسط کاربران را بر اساس موضوع یا علاقه خود مرور کنند، که از سال ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۹ فعال بود. GeoCities در نوامبر ۱۹۹۴ توسط دیوید بونت و جان رزنر آغاز به کار کرد و قبل از تغییر نام به GeoCities، برای مدت کوتاهی Beverly Hills Internet نامگذاری شد. در ۲۸ ژانویه ۱۹۹۹، توسط یاهو! خریداری شد، که در آن زمان طبق گزارش‌ها سومین وب‌سایت پربازدید در شبکه جهانی وب بود.
مارِد () نوعی شیطان در سنت اسلامی "است." کلمه عربی، به معنای «سرکش»، به چنین موجودات ماوراءالطبیعه‌ای اطلاق می‌شود. به عنوان یک اسم مستعار، به یک دیو زمینی اشاره دارد که چندان بی‌شباهت به "عفریت نیست." "فرهنگ لغت عربی مدرن نوشته" هانس ور، "مارید را" به عنوان «دیو» یا «غول» تعریف می‌کند. این اصطلاح یک بار مستقیماً در قرآن در سوره صافات (۳۷:۷) ذکر شده است. آن‌ها همچنین با "دیوان" فارسی یکی دانسته می‌شوند. ریشه‌شناسی. کلمه مارید (به عربی: مارد) یک اسم فاعل مشتق شده از ریشه عربی m-r-d (مرد) است که معنای اصلی آن
شده از ریشه عربی m-r-d (مرد) است که معنای اصلی آن «سرکش» یا «طغیانگر» است. لسان العرب، فرهنگ لغت دائرة المعارف عربی کلاسیک که توسط ابن منظور گردآوری شده است، تنها اشکال این معنای کلی را مستند می‌کند. این اصطلاح به عنوان صفت ارواح شیطانی در آیه قرآنی سوره صافات (۳۷:۷) ظاهر می‌شود که به «حفاظتی در برابر هر شیطان سرکش» اشاره دارد (به عربی: دیوان مارِد، رومی‌شده: shayṭān mārid). واژه‌های هم‌ریشه از همان ریشه سامی شامل کلمات عبری برای «طغیان» (به عبری: מרד، رومی‌شده: mɛrɛḏ) و «یاغی» (به عبری: מוֹרֵד، رومی‌شده:
mɛrɛḏ) و «یاغی» (به عبری: מוֹרֵד، رومی‌شده: moreḏ) است. فرهنگ لغت عربی مدرن نوشته شده معانی ثانویه مارد را به عنوان «دیو» و «غول» (فارسی: دیو، لاتین‌شده: div) فهرست می‌کند. فرهنگ لغت عربی–انگلیسی ادوارد لین به منبعی کلاسیک استناد می‌کند که این اصطلاح را «به جنی شیطانی از قدرتمندترین طبقه اطلاق می‌شود» توصیف می‌کند، اگرچه این تمایز به‌طور جهانی پذیرفته نشده است. به عنوان مثال، نسخه مک‌ناگتن از هزار و یک شب، مارد و عفریت را به جای یکدیگر استفاده می‌کند (به عنوان مثال، در داستان ماهیگیر). نظریه مورد بحث توسط
مثال، در داستان ماهیگیر). نظریه مورد بحث توسط مورخ کنستانتین یرچک معتقد بود که مارِد به یونانی: Μαρδαϊται، لاتین‌شده: "Mardaitai،" اشاره دارد که به مزدوران غارتگر در طول جنگ‌های اعراب و بیزانس اشاره دارد که با قبیله آلبانیایی میردیتا مرتبط بودند. ویژگی‌ها. امیره الزین، مارِد را موجودی ماوراءالطبیعه توصیف می‌کند که با صعود به آسمان‌ها و استراق سمع فرشتگان، سعی در پیش‌بینی آینده دارد.(صفحه ۱۴۳) قرآن در سوره صافات (۳۷:۷) به مارِد اشاره می‌کند، که بیان می‌کند «آسمان پایین با ستارگان آراسته شده است تا شیاطین
«آسمان پایین با ستارگان آراسته شده است تا شیاطین سرکش را دور نگه دارد» (عربی: شَیْطَانٍ مَارِدٍ، لاتین‌شده: "shayṭānin māridin")(صفحه ۱۴۳) و در سوره نساء (۴:۱۱۷) که توسل به «هیچ‌کس جز شیطان سرکش» را محکوم می‌کند. در سنت اسلامی، مشابه عفریت، مارِد با طبقه متمایزی از موجودات از جهان زیرین مرتبط است. روایتی منسوب به علی که توسط علی بن ابراهیم قمی ثبت شده است، بیان می‌کند که وقتی خداوند تصمیم به آفرینش آدم گرفت، پیشینیان بشر را با محو نسناس (موجودات نیمه‌شکل‌یافته) مجازات کرد، حجابی بین جن و انسان ایجاد کرد و
مجازات کرد، حجابی بین جن و انسان ایجاد کرد و «غول‌های سرکش» (عربی: مَارِدَة، لاتین‌شده: "māridah") را در جو محصور کرد. به گفتهٔ ابن عبدالبر، محقق مالکی اثری، در اثر خود «التمهید»، مارِد موجودی شیطانی است که از شیطان معمولی بدخواه‌تر اما از عفریت ضعیف‌تر است. جاحظ روح را اگر کاملاً خوب باشد فرشته، اگر شرور باشد شیطان و اگر در حرکت دادن اشیاء و گوش دادن به درهای آسمان موفق باشد، مارِد تعریف می‌کند. مارِد به‌طور برجسته در سیرت سیف بن ذی یزن، یک حماسه پیش از اسلام، ظاهر می‌شود. در این روایت، شاه سیف بن ذی یزن
ظاهر می‌شود. در این روایت، شاه سیف بن ذی یزن به یک مارِد دستور می‌دهد تا او را به گنج شاه سلیمان هدایت کند. مارِد، با توجه به ماهیت سرکش خود، عمداً نافرمانی می‌کند. سیف بعداً از خضر نبی می‌آموزد که باید خلاف نیت واقعی خود برای دستکاری مارِد را فرمان دهد. مطالعه‌ای در مورد باورهای مسلمانان در مصر نشان می‌دهد که طبق سنت، بقای بشریت به مهار الهی شیاطین بستگی دارد. اگر مارِد آزاد شود، بشریت را نابود خواهد کرد. اگرچه مارِد و عفریت هر دو به عنوان شیاطین قدرتمند طبقه‌بندی می‌شوند، اما از نظر خلق و خو متفاوت
طبقه‌بندی می‌شوند، اما از نظر خلق و خو متفاوت هستند. در حالی که عفریت به عنوان حیله‌گر، خائن و فریبکار توصیف می‌شود، مارید به عنوان موجودی با هوش کمتر و مستعد دستکاری توسط انسان‌ها به تصویر کشیده می‌شود.
ادووکیت ()، یک روزنامه محلی در شمال غرب و غرب تاسمانی استرالیا است. این روزنامه قبلاً با نام‌های ولینگتون تایمز، امو بی تایمز و نورث وسترن ادووکیت منتشر می‌شد. در چهارشنبه ۱ اکتبر ۱۸۹۰، رابرت هریس و پسرانش، رابرت و چارلز، اولین شماره از "ولینگتون تایمز"، اولین روزنامه برنی، تاسمانی را منتشر کردند. نام آن از شهرستانی که بورنی و خلیج امو در آن واقع شده بود، گرفته شده بود و در ابتدا فقط چهارشنبه‌ها و شنبه‌ها منتشر می‌شد. با تیراژ حدود ۲۰۰۰ نسخه، چهار صفحه آن ۱٫۵ پنی قیمت داشت.
«او می‌داند» ترانه‌ای از خوانندهٔ آمریکایی نی-یو می‌باشد که در ششمین آلبوم استودیویی وی تحت عنوان "ناداستان" (۲۰۱۵) قرار دارد. جوسی جی در این اثر به‌عنوان میهمان یک ورس را می‌خواند. این قطعه در ۱۶ سپتامبر سال ۲۰۱۴ از سوی کامپاند اینترتینمنت و موتاون رکوردز منتشر گردید و به‌عنوان تک‌آهنگ اصلی آلبوم پس از انتشار اولین تک‌آهنگ با آراندبی با عنوان «با پول نمیشه خرید» عرضه گردید. تهیه و تولید این ترانه برعهدهٔ دکتر لوک و سیرکوت و تهیه‌کنندگی آواز نیز برعهدهٔ جسی «کورپارال» ویلسون بوده‌است.
مرحله حذفی جام آمریکای مرکزی کونکاکاف ۲۰۲۵ از ۲۳ سپتامبر تا ۳ دسامبر ۲۰۲۴ برگزار خواهد شد. در مجموع ۸ تیم در مرحله حذفی برای تعیین قهرمان جام آمریکای مرکزی کونکاکاف ۲۰۲۵ به رقابت می‌پردازند. تیم‌های راه یافته. تیم‌های اول و دوم هر یک از چهار گروه مرحله گروهی به مرحله یک‌چهارم نهایی راه یافتند. سیدبندی. تیم‌ها بر اساس نتایج مرحله گروهی در سیدهای ۱ تا ۸ قرار می‌گیرند و جایگاه آنها در یک جدول ثابت تعیین می‌شود. به عنوان مثال، اولین نیمه نهایی بین برنده بازی ۱ در مقابل ۸ در یک‌چهارم نهایی و برنده بازی ۴ در
۱ در مقابل ۸ در یک‌چهارم نهایی و برنده بازی ۴ در مقابل ۵ در یک‌چهارم نهایی برگزار می‌شود. برای هر دور، میزبان بازی برگشت بر اساس عملکرد در تمام دورهای قبلی، از جمله مرحله گروهی، تعیین می‌شود. فرمت. مرحله حذفی به صورت تک‌حذفی و با قوانین زیر برگزار خواهد شد: نمودار. نمودار مراحل نهایی به شرح زیر تعیین شد:. نمودار بر اساس سیدبندی مرحله یک‌چهارم نهایی تعیین شد. یک‌چهارم نهایی. در مرحله یک‌چهارم نهایی، تیم‌ها بر اساس نتایج خود در مرحله گروهی سیدبندی شدند، به طوری که تیم‌های اول گروه در سیدهای ۱ تا ۴ و تیم‌های
که تیم‌های اول گروه در سیدهای ۱ تا ۴ و تیم‌های دوم گروه در سیدهای ۵ تا ۸ قرار گرفتند. تیم‌های اول گروه میزبان بازی برگشت هستند. &lt;section begin=QF seeding /&gt;
جنگ اول مصر و عثمانی یا جنگ اول سوریه (۱۸۳۱-۱۸۳۳) یک درگیری نظامی بین امپراتوری عثمانی و مصر بود که به دلیل درخواست محمد علی پاشا از باب عالی برای کنترل سوریه بزرگ ، به عنوان پاداشی برای کمک به سلطان در طول جنگ استقلال یونان، آغاز شد . در نتیجه، نیروهای مصری به طور موقت کنترل سوریه را به دست گرفتند و تا شمال کوتاهیه پیشروی کردند .
زن من سومین آلبوم استودیویی از خواننده-ترانه‌پرداز آمریکایی انجل اولسن می‌باشد که در ۶ سپتامبر سال ۲۰۱۶ از سوی جگ جگوار رکوردز منتشر گردید. این آلبوم توسط اولسن و جاستین رایزن تهیه و تولید شده‌است و با موزیک ویدئوهای «کارآموز»، «خفه‌شو منو ببوس» و «خواهر» همراه بود که همگی به‌طور مشترک یا به‌تنهایی توسط اولسن کارگردانی شده‌اند. تهیه‌کنندگی. ضبط. "زن من" در استودیوی واکس در لس آنجلس با همکاری تهیه‌کننده جاستین رایزن ضبط شد. ساختار آلبوم مشابه صفحه‌های یک وینیل طراحی شده‌است: «در یک سمت، انگار روزی پرانرژی را
طراحی شده‌است: «در یک سمت، انگار روزی پرانرژی را سپری می‌کنید و می‌خواهید کاری کمی شلوغ و هیجان‌انگیز انجام دهید. اما اگر احساس کردید اوضاع آرام شده و می‌خواهید بیشتر تأمل کنید، آن‌گاه پشت صفحه را گوش می‌دهید.» اولسن در باب مضامین آلبوم اظهار می‌داشت که به «آشفتگی پیچیدهٔ تجربهٔ زن بودن» می‌پردازد.
امید دوندار (؛ زادهٔ ) ژنرال نیروی زمینی ترکیه است که در فاصله سال‌های ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۱ به‌عنوان پنجاه و یکمین فرمانده نیروی زمینی ترکیه فعالیت می‌کرد. وی در جریان کودتای نافرجام ۲۰۱۶ ترکیه، در حالی که هولوسی آکار توسط نیروهای کودتا به گروگان گرفته شده بود، به‌طور موقت رئیس ستاد کل نیروهای مسلح ترکیه بود. زندگی‌نامه. او در سال ۱۹۷۲ از دبیرستان نظامی کوللی، در سال ۱۹۷۵ از آکادمی نظامی ترکیه و در سال ۱۹۷۶ از فرماندهی دانشکده و مرکز آموزش مهندسی فارغ‌التحصیل شد. او در سال ۱۹۸۵ از کالج جنگ ارتش فارغ‌التحصیل شد و به
در سال ۱۹۸۵ از کالج جنگ ارتش فارغ‌التحصیل شد و به عنوان افسر ستاد منصوب شد. پس از آن به عنوان شاخه عملیاتی اداره عملیات ارتش سوم ترکیه و فرمانده هنگ مرزی پنجم منصوب شد. او در سال ۲۰۰۱ به درجه سرتیپ ارتقا یافت. در این رتبه، او به عنوان رئیس اداره املاک و مستغلات ساخت و ساز وزارت دفاع ملی و اداره زیرساخت‌های ناتو و فرمانده تیپ ۲۸ نیروی صلح فعالیت کرد. او در سال ۲۰۰۵ به درجه سرلشکر ارتقا یافت. در این درجه، به ترتیب به عنوان رئیس دپارتمان مهندسی ستاد کل، دانشکده مهندسی و مرکز آموزش خدمت کرد و در سال ۲۰۰۹ به
مهندسی و مرکز آموزش خدمت کرد و در سال ۲۰۰۹ به درجه سپهبدی ارتقا یافت و به فرماندهی سپاه پنجم منصوب شد. در سال ۲۰۱۱ به معاونت وزارت دفاع ملی منصوب شد. او در سال ۲۰۱۳ به درجه ژنرالی ارتقا یافت و به فرماندهی ارتش سوم منصوب شد. در سال ۲۰۱۵ به فرماندهی ارتش اول منصوب شد. پس از کودتای نظامی نافرجام ۲۰۱۶، او به عنوان رئیس موقت ستاد کل ارتش ترکیه منصوب شد و مدتی این سمت را بر عهده گرفت. در ۱۶ ژوئیه، شب کودتا، او بین ساعت ۰۰:۵۰ تا ۱:۰۰ به کانال‌های تلویزیونی مختلف متصل شد و اظهار داشت که تلاش برای کودتا مورد حمایت
شد و اظهار داشت که تلاش برای کودتا مورد حمایت نیروهای مسلح ترکیه نبوده و این اقدام کودتا توسط گروه‌های خاصی در ارتش انجام شده است. فرماندار استانبول اظهار داشت که آنها با واحدهای پلیس و ارتش اول تحت فرماندهی او علیه کودتا می‌جنگند. پس از کودتا، او به معاون رئیس ستاد کل ارتقا یافت. در ۹ ژوئیه ۲۰۱۸، با حکمی که توسط رئیس‌جمهور رجب طیب اردوغان تأیید شد، به عنوان فرمانده نیروی زمینی ترکیه منصوب شد.
کرامب گروهٔ موسیقی سایکدلیک راک آمریکایی می‌باشد. این گروه متشکل از موسیقی‌دانان مقیم بروکلین لیلا رامانی (گیتار آواز)، جسی براتر (بیس، آواز)، بری آرونو (سینث‌سایزر، کیبورد، ساکسوفون) و جاناتان گیلاد (درامز) می‌باشد، که هنگام تحصیل در دانشگاه تافتس با یکدیگر آشنا شدند.
لاکت دومین آلبوم چندآهنگه از گروهٔ موسیقی سایکدلیک راک آمریکایی کرامب می‌باشد. قطعهٔ «لاکت» در این آلبوم به یکی از پربازده‌ترین و موفق‌ترین آثار گروه تبدیل شده‌است. موسیقی. بی‌کلام‌های این ئی‌پی به‌گونه‌ای توصیف شده‌اند که در قلمروی «پاپ/جاز ابری اما پاکیزه» قرار دارند و مضامین و احساساتی مانند «گسستگی، مالیخولیا، نوستالژی و عدم قطعیت» را منعکس می‌کنند.
فیلم بدون مجوز به کارگردانی حسن ناظر تولید سال ۲۰۲۵ محصولی از انگلستان و ایران می باشد.داستان فیلم روایت بازگشت یک فیلمساز ایرانی است که به دنبال راهی تازه برای تحقق ایده‌های خود می‌گردد. او تصمیم می‌گیرد با کودکان همکاری کند و در فضاهای ساده و روزمره، اندیشه‌ها و احساسات آنان را درباره عشق، هویت و آزادی به تصویر بکشد. نتیجه، سفری شخصی و شاعرانه است که بیش از هر چیز بر قدرت تخیل، بیان و خود ابرازگری در میان نسل جوان تأکید دارد.بازیگری نقش اول مرد این فیلم را بهروز سبط رسول ایفا می کند.علی محمد قاسمی مدیر
را بهروز سبط رسول ایفا می کند.علی محمد قاسمی مدیر فیلمبرداری این فیلم را بر عهده داشته است. نویسندگی این فیلم را حسن ناظر، و پخش بین المللی فیلم بر عهده شرکت فرانسوی دریم لب فیلم است. داستان. داستان «بدون اجازه» روایتی شاعرانه و تأمل‌برانگیز از بازگشت یک فیلمساز ایرانی به سرزمین مادری است. او در تلاش برای یافتن زبانی تازه جهت بیان اندیشه‌ها و دغدغه‌هایش، همکاری با کودکان را برمی‌گزیند. حاصل این تجربه، سفری شخصی و انسانی است که بیش از هر چیز بر قدرت تخیل و خودابرازگری نسل جوان تأکید دارد. اولین نمایش بین
خودابرازگری نسل جوان تأکید دارد. اولین نمایش بین المللی. این فیلم در سپتامبر ۲۰۲۵ در بخش مسابقهٔ جشنوارهٔ فیلم بوسان و در بخش اصلی مسابقه، برای نخستین بار نمایش داده می‌شود.
قلعه ویسکونتی یک دفاعی قرون وسطی است که در جنوب لگنانو روی یک جزیره طبیعی در رودخانه اولوونا واقع شده است. این قلعه از سده ۱۳ میلادی همچنین به عنوان قلعه سان جورجیو (lat. "Castrum Sancti Georgi") شناخته شده است. مجموعه معماری آن در خیابان ویاله توسلی، بین پارک قلعه و میدان اول ماه مه واقع شده است. کارکرد راهبردی. وجود قلعه در لگنانو به دلیل کارکرد راهبردی شهر کاروچیو از قرون وسطی تا سده ۱۶ میلادی مرتبط است. لگنانو در مسیر مهمی از ارتباطات قرون وسطایی قرار داشت که در طول رودخانه اولوونا امتداد داشت و
قرار داشت که در طول رودخانه اولوونا امتداد داشت و "مدیولانوم" (میلان امروزی) را به "وربانوس لاکوس" (دریاچه وربانو، یعنی دریاچه ماژوره) متصل می‌کرد، که از دوران روم وجود داشت. دفاع از لگنانو اهمیت داشت زیرا فتح احتمالی آن می‌توانست به دشمنان میلان دسترسی آسان به مناطق شمال‌غربی میلان بدهد، زیرا قلعه در خروجی دره اولوونا واقع شده که به کاستلانزا می‌رسد و از طریق این مسیر می‌توانستند به پایتخت میلان دسترسی پیدا کنند. در قرون وسطی، لگنانو اگرچه رسماً به سپریو تعلق داشت، اما به میلان نزدیک بود. ارتباط بین میلان
داشت، اما به میلان نزدیک بود. ارتباط بین میلان و شهر کاروچیو تنها نظامی نبود، بلکه اقتصادی نیز بود: لگنانو و سایر شهرستان‌هایی که حول پایتخت میلان قرار داشتند، بخشی از مواد غذایی تولید شده را به میلان عرضه می‌کردند. زمانی که قلعه به ویسکونتی‌ها تعلق داشت، قلعه لگنانو بخشی از یک سیستم دفاعی بزرگ‌تر بود که میلان را در بر می‌گرفت. به‌ویژه، تحصنات در مکان‌هایی قرار داشت که ویسکونتی‌ها املاک بیشتری داشتند. قلعه‌های اطراف میلان هم برای اهداف نظامی، عمدتاً برای حملات خارجی و جنگ‌های داخلی در حاکمیت میلان، و هم
حملات خارجی و جنگ‌های داخلی در حاکمیت میلان، و هم برای اهداف دیگر کاربرد داشتند. آن‌ها همچنین به عنوان مکان‌های تفریحی تابستانی استفاده می‌شدند که به اربابان امکان می‌داد در گرم‌ترین ماه‌ها از شهر خارج شوند، زمانی که کمبود آب و گرما غالب بود، و نزدیکی ساختمان‌های شهری کمک می‌کرد: در آن زمان، منازل میلان توسط خیابان‌های باریک جدا شده بودند. استفاده دیگر، سازماندهی شکار در جنگل‌های اطراف قلعه‌ها بود، ورزشی که در قرن ۱۲ و ۱۳ بسیار رایج بود. در منطقه بالای میلان، قلعه‌ها متعدد بودند. دژهای کرنا، سومّا
میلان، قلعه‌ها متعدد بودند. دژهای کرنا، سومّا لومباردو، اوراگو، کسانو ماگناگو، فانیانو اولوونا و تربیگو نیز تا قرن ۲۱ حفظ شده‌اند، در حالی که بوستو آرسیزیو، گالاراته و سارونّو دارای قلعه‌هایی بودند که در طول قرن‌ها تخریب شدند. در قرن ۱۶، این روستا دچار دوره‌ای از رکود شد، زیرا شروع به جدا شدن از میلان کرد و به تدریج کارکرد راهبردی خود را از دست داد؛ به این ترتیب، از یک پایگاه نظامی مهم به یک مرکز کشاورزی ساده تبدیل شد. از قرن پیش از آن، سپریو نگرش شورشی خود نسبت به میلان را از دست داده بود و بنابراین حضور
نسبت به میلان را از دست داده بود و بنابراین حضور نیروهای ثابت در مرزهای حومه میلان دیگر توجیه نداشت. در نتیجه، قلعه نیز کارکرد نظامی خود را از دست داد. به همین دلیل، هیچ جایگاه توپخانه‌ای روی برج‌های قلعه وجود ندارد، در حالی که در واقع این جایگاه‌ها در قرن ۱۶ به تدریج در میدان‌های نبرد ظاهر شدند. تاریخ. منشأ: صومعه سنت جورج. منشأ قلعه لگنانو با یک صومعه باستانی از آگوستینی‌ها که به سنت جورج اختصاص داشت، مرتبط است و حضور آن از سال ۱۲۳۱ مستند شده است. با این حال، این بنای مذهبی در فهرست کلیساهای مقدس میلان
حال، این بنای مذهبی در فهرست کلیساهای مقدس میلان نوشته گوفردو دا بوسرو که زمینه مذهبی منطقه میلان را در اواخر قرن ۱۳ و اوایل قرن ۱۴ توصیف می‌کند، ذکر نشده است. این صومعه که شامل یک کلیسای کوچک نیز بود، مالک بخش زیادی از زمین‌های زراعی بود که فراتر از لگنانو تا کانگراته، سان ویتوره اولوونا، ویلا کورتسه و دایراگو امتداد داشت. اختصاص صومعه و کلیسای کوچک به سنت جورج ممکن است با پرستش این قدیس مرتبط بوده باشد، که احتمالاً در حومه اطراف رایج بوده و سپس بر انتخاب اختصاص صومعه تأثیر گذاشته، یا بالعکس، پرستش مردمی
اختصاص صومعه تأثیر گذاشته، یا بالعکس، پرستش مردمی سنت جورج از طریق اختصاص صومعه و کلیسای کوچک گسترش یافته است. احتمال دارد که حضور این صومعه بعداً باعث شده باشد نه تنها قلعه، بلکه یک منطقه از لگنانو و شهرداری همجوار سان جورجیو سو لگنانو نیز به سنت جورج اختصاص یابد. فرضیه‌هایی که توسط محققان رد شده‌اند، بر این اساس است که ارجاع به قدیس از شهرداری سان جورجیو سو لگنانو نشأت می‌گیرد، که اوایل قرن ۱۵ ("محل سنت جورج، از بخش پارابیاگو، دوک‌نشین میلان") شناخته می‌شد. حضور املاک کلیسایی در لگنانو با اسنادی که چندین
حضور املاک کلیسایی در لگنانو با اسنادی که چندین قرن پیش از سند کتبی ۱۲۳۱ هستند، تأیید می‌شود. نخستین سندی که به املاک اسقفی واقع در روستای لگنانو اشاره دارد، به ۲۳ اکتبر ۷۸۹ بازمی‌گردد، یعنی در زمان‌های فرانک‌ها: این سند مربوط به تبادل زمینی واقع در بین پیترو اول اولدراتی، اسقف میلان و صومعه سنت امبروگیو میلان است. این سند که نخستین سندی است که از روستا یاد می‌کند، چنین می‌خواند: شواهد دیگر از حضور املاک قابل توجه کلیسا در لگنانو، که یک جزیره طبیعی ایجاد شده توسط رودخانه اولوونا و یکی از شاخه‌های فرعی آن،
توسط رودخانه اولوونا و یکی از شاخه‌های فرعی آن، اولوِنلا، واقع در شرق بازیلیکای سان مگنو بود و به این نام شناخته می‌شد زیرا متعلق به اسقفی میلان بود. انتقال صومعه سان جورجیو به خانواده دلا تورِه. راهبان صومعه سان جورجیو، همان‌طور که در یک سند قدیمی نشان داده شده، مورد آزار و اذیت برخی افراد قدرتمند منطقه قرار گرفتند که در زمین‌های مجاور املاک اسقفی ساکن شده بودند. این وضعیت نتیجه نزاع میان اسقفی میلان و برخی از اشراف بود، جنگی که پیامد مستقیم رویدادهای پس از نبرد لگنانو (۲۹ مه ۱۱۷۶) بود: پس از پیروزی
پس از نبرد لگنانو (۲۹ مه ۱۱۷۶) بود: پس از پیروزی لگنانو، کمون‌های لُمباردی از قدرت امپراتوری مستقل شدند و کل جمعیت آن‌ها امکان انتخاب کونسول‌ها را پیدا کرد. قبلاً حکومت شهرها در دست اسقف، اشراف و طبقه بالا بود: به‌ویژه، میلان توسط یک حاکمیت اداره می‌شد که در رأس آن اسقف قرار داشت، اگرچه رسماً شهر دارای شکل جمهوری بود. یکی از طرفداران بازگشت سلطه اسقفی بر حکومت شهر در برابر خواسته‌های مردم، اسقف میلان، لئون دا پرگو، بود که با برخی از اشراف محلی درگیر شد؛ این اشراف در مقابل حامی وضعیت سیاسی جدید پس از نبرد
اشراف در مقابل حامی وضعیت سیاسی جدید پس از نبرد لگنانو بودند: مهم‌ترین خانواده اشرافی مخالف لئون دا پرگو، خانواده دلا تورِه بود. در سال ۱۲۵۷، با مرگ لئون دا پرگو، مشخص نبود چه کسی بر حاکمیت میلان تسلط پیدا می‌کند: پس از دوره‌ای با اختلافات شدید میان جناح‌ها، خانواده‌ای که سرانجام موفق شد خود را تحمیل کند، خانواده دلا تورِه بود؛ بنابراین، پس از مرگ لئون دا پرگو، خانواده دلا تورِه شروع به تصرف تمام املاک اسقفی در حومه میلان کرد. این خانواده اشرافی میلان همچنین تصمیم گرفتند صومعه سان جورجیو میلان را تصرف
تصمیم گرفتند صومعه سان جورجیو میلان را تصرف کنند، به دلیل موقعیت راهبردی آن و بهره‌گیری از خلأ کرسی اسقفی. به‌طور کلی، خانواده دلا تورِه در این منطقه چندین ملک کشاورزی بین لگنانو و دایراگو تصاحب کردند. برای اجتناب از پیامدهای ناخوشایند و با توجه به وضعیت سیاسی آن زمان که ناپایدار و با جنگ‌های مداوم مشخص می‌شد، راهبان تصمیم گرفتند صومعه را ترک کنند و در ۱۴ اکتبر ۱۲۶۱ یک سند رسمی مبادله با برادران رایموندو، ناپولئونه و فرانچسکو دلا تورِه و برادرزاده‌شان اِرِکو امضا کردند، هرچند مشخص نیست این اقدام از روی
امضا کردند، هرچند مشخص نیست این اقدام از روی اراده خودشان بوده یا به زور مجبور شده‌اند. دلیل این انتخاب، همان‌طور که در سند آمده، چنین توصیف شده است: دلیل اصلی فشار شدید اشراف محلی بر راهبان، ادعای آن‌ها برای داشتن نفوذ در انتخاب اعضای چپتر بود: خاندان‌های مختلف در واقع به دنبال فرصتی برای داشتن بستگان خود در این مجمع بودند که می‌توانست انتخاب‌های چپتر را به نفع آن‌ها تحت تأثیر قرار دهد. همان‌طور که اسناد نشان می‌دهند، چپتر صومعه در زمان واگذاری به خانواده دلا تورِه شامل پرواست روگرُ دِ کوئینکوه وییس،
دلا تورِه شامل پرواست روگرُ دِ کوئینکوه وییس، معروف به چیپوس، و سه روحانی دیگر به نام‌های گویسکاردو دا ویجّیو، گیدو لامپوگنانی و ماین‌فردو توپوس بود. از سوی دیگر، راهبان ۱۴۰۰ پرچ زمین حاصلخیز و پرآب در لی‌میتو و کلیسای سان پریمو در میلان دریافت کردند. شایان ذکر است که زمین، اندکی پیش از مبادله، در اختیار خانواده دلا تورِه نبود و بنابراین برای این مناسبت به دست آمد. خانواده دلا تورِه مبلغ قابل توجهی برای خرید زمین واقع در لی‌میتو پرداخت کردند: این نشان می‌دهد که این خانواده تصاحب صومعه، که ارزش راهبردی مهمی
که این خانواده تصاحب صومعه، که ارزش راهبردی مهمی داشت، را بسیار با اهمیت می‌دانست. صومعه و زمین‌های اطراف بعدها توسط خانواده‌های دلا تورِه و لامپوگنانی، یعنی همان دو خانواده‌ای که راهبان را همراه با ساکنان مزرعه مِراویلیا آزار داده بودند، تصاحب شد. خانواده دلا تورِه همچنین از طریق همان سند مبادله، برخی ساختمان‌ها در لگنانو، دو آسیاب در رودخانه اولوونا و چندین ملک بین حوزه‌های دایراگو و پارابیاگو را تصاحب کردند. به این ترتیب، خانواده اشرافی میلان عملاً کنترل زمین و اقتصاد آلتو میلانسه را در اختیار گرفت.
زمین و اقتصاد آلتو میلانسه را در اختیار گرفت. خانواده دلا تورِه صومعه را به قلعه مستحکم تبدیل می‌کند. زمانی که کانن‌ها رفتند، یک برج دیده‌بانی کوچک در صومعه وجود داشت. این پایگاه نظامی وظیفه کنترل جاده مذکور که میلان را به شمال غربی لومباردی متصل می‌کرد، داشت. احتمالاً این برج اولیه در سال ۱۲۳۱ توسط خانواده دلا تورِه ساخته شد، زمانی که آن‌ها بر زمین‌های اسقفی مستقر شدند و پیش از جنگی که با لئون دا پرگو آغاز کردند. بر اساس مطالعات دیگر، ممکن است برج توسط اوبرتو ویسکونتی ساخته شده باشد. اندکی پس از خرید
اوبرتو ویسکونتی ساخته شده باشد. اندکی پس از خرید صومعه توسط خانواده دلا تورِه، در ۲۲ ژوئیه ۱۲۶۲، به اسقفی میلان منصوب شد و خلأ کرسی اسقفی پایان یافت. اُتونه متعلق به خانواده‌ای اشرافی، ویسکونتی بود که در نزاع میان مردم و اسقفی از جانب اسقفی جانب گرفت: خانواده دلا تورِه تلاش کردند تا برادر خود رایموندو را به اسقفی منصوب کنند اما ناکام ماندند. با این حال، اُتونه ویسکونتی نتوانست کرسی اسقفی را اشغال کند و به تبعید در مناطق خارج از اسقفی رفت: در این زمینه، دلا تورِه به تصرف و مالکیت املاک اسقفی در اسقفی میلان
تورِه به تصرف و مالکیت املاک اسقفی در اسقفی میلان ادامه داد. در لگنانو به‌طور خاص، آن‌ها املاک خود را گسترش دادند و روستا را به یکی از پایگاه‌های نظامی خود تبدیل کردند. عملیات‌های جنگی میان ویسکونتی‌ها و دلا تورِه، با این حال، دور از لگنانو و عمدتاً در اطراف دریاچه ماجوره انجام شد و بنابراین روستای لگنانو دوره نسبتاً آرامی را تجربه کرد. استثنا عبور ارتش میلان به لگنانو در سال ۱۲۸۵ بود: بار اول به مناسبت جابه‌جایی عملیات جنگی به سپریو در آوریل آن سال، و بار دوم چند ماه بعد، در ژوئیه ۱۲۸۵، طی محاصره
و بار دوم چند ماه بعد، در ژوئیه ۱۲۸۵، طی محاصره کاستل‌سپریو. بین سال‌های ۱۲۶۱ تا ۱۲۷۳، به عنوان تأیید کنترل قوی آن‌ها بر لگنانو، خانواده دلا تورِه ساختمان سابق صومعه را با ساخت دو بال - یکی در سمت راست و دیگری در سمت چپ برج اصلی - گسترش دادند که هسته اصلی قلعه را تشکیل داد. شاید صومعه و کلیسای کوچک سان جورجیو نیز در آن گنجانده شده باشند، اگر قبلاً تخریب نشده باشند. حفظ جزئی صومعه پیشین منتفی نیست، زیرا سبک معمول در آن زمان، آجر نمایان و پنجره‌های قوس‌دار، در تمام ساختمان‌ها رایج بود و هدف را تأمین می‌کرد.