payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بود زیرا او با یک نوجوان با استعداد دیگر، یعنی ماریا لیل بریتانیایی، قهرمان اروپا و رکورددار سابق جهان مسابقه داد. در مسابقه بزرگ دو و میدانی آی‌پی‌سی در کانبرا در ۷ فوریه ۲۰۱۶، او رکورد جهانی ۲۰۰ متر تی۳۵ خود را با دویدن ۲۸٫۳۸ (وزن: ۰٫۲+) شکست. در مسابقات قهرمانی دو و میدانی استرالیا در سال ۲۰۱۶ در سیدنی، او رکوردهای جهانی را در قهرمانی در مسابقات ۱۰۰ متر و ۲۰۰ متر آمبولانس شکست. در پارالمپیک ریو ۲۰۱۶، او مدال نقره ۱۰۰ متر تی۳۵ زنان و ۲۰۰ متر تی۲۵ زنان و یک مدال برنز در دو امدادی ۴ × ۱۰۰ متر تی۳۵–۳۸ زنان
مدال برنز در دو امدادی ۴ × ۱۰۰ متر تی۳۵–۳۸ زنان را به دست آورد. در مسابقات جهانی پارا دو و میدانی ۲۰۱۷ در لندن، او مدال طلای ۱۰۰ متر تی۳۵ زنان و ۲۰۰ متر تی۳۵ زنان را به دست آورد. او در قهرمانی در ماده ۱۰۰ متر با زمان ۱۳٫۴۳ رکورد جهان را شکست. این بار رکورد جهانی را که قبلاً در اختیار داشت با ۰٫۱۴ ثانیه شکست با قهرمانی در ۱۰۰ متر و ۲۰۰ متر، هولت از عناوین قهرمانی در مسابقات جهانی ۲۰۱۵ دفاع کرد. دو هفته قبل از عزیمت به مسابقات جهانی، او به دلیل التهاب لوزه در بیمارستان بستری شد. پس از پارالمپیک ریو، هولت به
بیمارستان بستری شد. پس از پارالمپیک ریو، هولت به کوئینزلند نقل مکان کرد تا توسط پل پیرس مربیگری شود. او در بازی‌های کشورهای مشترک‌المنافع ۲۰۱۸ گلد کوست کوئینزلند، مدال طلای ۱۰۰ متر تی۳۵ زنان را به دست آورد. در پارالمپیک ۲۰۲۰ توکیو، هولت در ماده ۱۰۰ متر تی۳۵ زنان در بهترین زمان شخصی ۱۳٫۱۳ مدال نقره را به دست آورد. او همچنین در دوی ۲۰۰ متر تی۳۵ زنان نقره گرفت و رکورد جدیدی در اقیانوسیه با دوی ۲۷٫۹۴ ثبت کرد. رکوردهای جهانی. فلسفه او این است که «توانایی من از ناتوانی من بزرگتر است.» نیک وال در ملبورن برای
از ناتوانی من بزرگتر است.» نیک وال در ملبورن برای پارالمپیک ریو ۲۰۱۶ و همچنین پل پیرس در بریزبن برای پارالمپیک ۲۰۲۰ توکیو مربی او بودند. در نوامبر ۲۰۲۲، هولت بازنشستگی خود را برای دنبال کردن حرفه‌ای در روان‌شناسی اعلام کرد.
کونلاووت ویتیدسارن (؛ زادهٔ ) بدمینتون‌باز اهل تایلند است.
لیانگ ویکنگ (؛ زادهٔ ) بدمینتون‌باز اهل چین است.
وانگ چانگ (؛ زادهٔ ) بدمینتون‌باز اهل چین است.
آلانا جین نیکولز (زاده ۲۱ مارس ۱۹۸۳) بازیکن بسکتبال با ویلچر پارالمپیک آمریکایی و اسکی‌باز آلپاین است. دوران کودکی. نیکولز در نیومکزیکو به دنیا آمد و وقتی نه ماهه بود پدرش توسط یک راننده مست کشته شد. نیکولز در آن زمان سه خواهر و برادر دیگر نیز داشت و مادرش برای بزرگ کردن آنها سخت تلاش می‌کرد. به خاطر همین مادرش او و خواهر بزرگترش جووان را نزد پدربزرگ و مادربزرگشان در فارمینگتون نیومکزیکو فرستاد. او هنگامی که بزرگ‌تر شد، زمستان‌ها را در کلرادو با اسنوبورد می‌گذراند. در سال ۲۰۰۰، در یکی از همین
اسنوبورد می‌گذراند. در سال ۲۰۰۰، در یکی از همین اسنوبوردسواری‌ها، نیکولز تلاش کرد تا به عقب برود، اما بیش از حد چرخید و روی یک صخره سقوط کرد. هنگام وقوع این حادثه، نیکولز با هلیکوپتر به مرکز پزشکی منطقه‌ای سان خوان در فارمینگتون منتقل شد و روی او عمل جراحی صورت گرفت. این عمل هشت ساعت به طول انجامید و طی آن کمر نیکولز با دو میله و سه گیره بازسازی شد. جراحت نیکولز باعث شکسته شدن مهره‌های کمر او شد و پس از آن نیکولز از ناحیه کمر به پایین فلج شد. دوران دانشگاه. ۹ ماه پس از تصادف، نیکولز به دانشگاه نیومکزیکو
۹ ماه پس از تصادف، نیکولز به دانشگاه نیومکزیکو رفت تا به خواهرش بپیوندد. در سال ۲۰۰۲ بود که وی با ورزش بسکتبال با ویلچر آشنا شد و به سرعت در این ورزش عالی شد. نیکولز پس از کشف این ورزش به دانشگاه آریزونا منتقل شد و در آنجا در رشته توانبخشی آموزش استثنایی و روانشناسی مدرسه تحصیل کرد. او بعداً در دانشگاه آلاباما در مقطع کارشناسی ارشد تحصیل کرد و در نهایت با مدرک کارشناسی ارشد در حرکت‌شناسی فارغ‌التحصیل شد. حرفه المپیک. نیکولز پنج بار در مسابقات پارالمپیک (۲۰۰۸، ۲۰۱۰، ۲۰۱۲، ۲۰۱۴، ۲۰۱۶) شرکت کرده و برنده شش
۲۰۱۰، ۲۰۱۲، ۲۰۱۴، ۲۰۱۶) شرکت کرده و برنده شش مدال (۳ طلا، ۲ نقره، ۱ برنز) است. پس از اینکه به عنوان جایگزین برای تیم زنان ایالات متحده در پارالمپیک تابستانی ۲۰۰۴ در آتن فعال بود، در سال ۲۰۰۵ به تیم ملی معرفی شد و به این تیم کمک کرد تا مدال نقره مسابقات قهرمانی جهانی بسکتبال با ویلچر را در سال ۲۰۰۶ کسب کند. اولین حضور او در پارالمپیک در سال ۲۰۰۸ بود که به عنوان بخشی از تیم زنان ایالات متحده، مدال طلای بسکتبال با ویلچر را در بازی‌های پکن به دست آورد. نیکولز یک ماه پس از پارالمپیک پکن، از آلاباما به کلرادو
یک ماه پس از پارالمپیک پکن، از آلاباما به کلرادو نقل مکان کرد تا آموزش اسکی آلپاین را آغاز کند. او در سال ۲۰۰۲ اسکی تطبیقی را امتحان کرده بود، اما در آن زمان ترجیح داد به جای آن روی بسکتبال تمرکز کند. پس از تماشای رویدادهای اسکی در پارالمپیک زمستانی ۲۰۰۶ و یادگیری از مرکز ملی ورزشی معلولان (ان‌اس‌سی‌دی) در وینتر پارک، کلرادو، تصمیم گرفت به محض اتمام پارالمپیک تابستانی ۲۰۰۸ این ورزش را دنبال کند. او شروع به تمرین با برنامه ان‌اس‌سی‌دی کرد و به سرعت پیشرفت کرد. اولین برد او در فوریه ۲۰۰۹ به دست آمد، زمانی که
اولین برد او در فوریه ۲۰۰۹ به دست آمد، زمانی که او لوری استفنز دارنده مدال طلای پارالمپیک را شکست داد و در مسابقات اسکی مارپیچ سرعت در مسابقات جام آمریکای شمالی در کیمبرلی، بریتیش کلمبیا، اول شد. او در مسابقه اسکی سرعت برنده شد و در مسابقات سوپرترکیبی در مسابقات ملی تطبیقی ایالات متحده در اواخر همان سال مقام سوم را به دست آورد. در مارس ۲۰۱۰، او اولین فصل خود در جام جهانی آلپاین آی‌پی‌سی را با مقام اول در اسکی سرعت، دوم در سوپر ترکیبی و سوم در اسکی مارپیچ سرعت به پایان رساند. بعداً در ماه مارس، او در
سرعت به پایان رساند. بعداً در ماه مارس، او در بازی‌های پارالمپیک زمستانی ۲۰۱۰ در ونکوور، بریتیش کلمبیا، کانادا شرکت کرد و در آنجا دو مدال طلا، یک مدال نقره و یک مدال برنز به دست آورد. وی در اسکی سرعت و اسکی مارپیچ بزرگ به مقام اول، در اسکی مارپیچ سرعت به مقام دوم و در سوپر ترکیبی به مقام سوم نائل شد. نیکولز اولین زن آمریکایی با مدال طلا در بازی‌های تابستانی و زمستانی است. در سال ۲۰۱۲، نیکولز در پارالمپیک لندن شرکت کرد و در آن مسابقه، تیم بسکتبال با ویلچر زنان ایالات متحده چهارم شد. نیکولز قبل از بازی‌های
ایالات متحده چهارم شد. نیکولز قبل از بازی‌های زمستانی پارالمپیک ۲۰۱۴ در سوچی روسیه، سه رباط خود را در حین تمرین پاره کرد. او با وجود این مصدومیت بهبود یافت و در اسکی سرعت به مدال نقره دست پیدا کرد. در سال ۲۰۱۶، نیکولز اولین بازی خود را در پاراکانو در بازی‌های پارالمپیک ریو انجام داد. حرفه رسانه ای. نیکولز در پارالمپیک ۲۰۲۱ توکیو برای شبکه ان‌بی‌سی گزارشگری کرد.
بند بخش‌آباد () بر روی فراه رود در ولسوالی بالابلوک در ولایت فراه در غرب افغانستان قرار دارد. این بند توسط وزارت انرژی و آب با کمک کارگران ترکیه در دست ساخت بود. پس از اتمام کار، نیروگاه آن قادر خواهد بود تا ۲۷ مگاوات برق تولید کند. مخزن سد بیش از ۱۳۶۰ میلیون متر مکعب آب ذخیره می‌کند که می‌تواند تا ۱۰۰۰۰۰ هکتار زمین کشاورزی را آبیاری کند.
چیهارو شیدا (؛ زادهٔ ) بدمینتون‌باز زن اهل ژاپن است.
نامی ماتسویاما (؛ زادهٔ ) بدمینتون‌باز زن اهل ژاپن است.
مقدسین بیابان فیلمی محصول سال ۲۰۰۲ و به کارگردانی ریچارد گرین‌برگ است. در این فیلم بازیگرانی همچون کیفر ساترلند، ملورا والترز، جیمی شریدن، لزلی استفانسون، ریچل تیکوتین، بیل سیج و بت گرانت ایفای نقش کرده‌اند.
بلال بناما (؛ زادهٔ ) بوکسور الجزایری‌تبار اهل فرانسه است.
دنیل وارلا ده پینا (؛ زادهٔ ) بوکسور اهل کیپ ورد است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
جونیور آلکانتارا (؛ زادهٔ ) بوکسور اهل جمهوری دومینیکن است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
پشت در قرمز فیلمی محصول سال ۲۰۰۳ و به کارگردانی ماتیلا کارل است. در این فیلم بازیگرانی همچون کیرا سجویک، کیفر ساترلند، استاکرد چنینگ و هانا لوچنر ایفای نقش کرده‌اند.
عبدالمالک خالوکوف (؛ زادهٔ ) بوکسور اهل ازبکستان است.
آدرین فورمو (زاده ۳ مه ۱۹۹۵) یک راننده رالی فرانسوی است. فورمو در حال حاضر، برای ام-اسپورت فورد در کلاس رالی۱ رانندگی می‌کند. فورمو قهرمان مسابقات رالی بریتانیا در سال ۲۰۲۳ با فورد فیستا در کلاس رالی ۲ به قهرمانی رسید و همچنین در مسابقات قهرمانی رالی۲ برای فصل ۲۰۲۳ را تکمیل کرد. فورمو اولین سکوی خود را در رالی جهانی در رالی سوئد ۲۰۲۴ به دست آورد حرفه رالی. پس از قهرمانی در رده جوانان قهرمانی رالی فرانسه سال ۲۰۱۸، آدرین فورمو اولین حضور خود را در مسابقات قهرمانی رالی جهانی را در رالی مونت کارلو ۲۰۱۹ انجام
رالی جهانی را در رالی مونت کارلو ۲۰۱۹ انجام داد و اولین امتیاز حرفه ای خود را با خودرو فورد فیستا آر۵ در این مسابقات به دست آورد. در طول فصل ۲۰۱۹، فورمو پشتیبانی مالی و فنی کاملی از فدراسیون اتومبیلرانی خودروهای اسپورت فرانسه دریافت کرد و با یک فورد فیستا آر۵ تحت نظارت آنها رانندگان کرد. او در این مسابقات بر روی دو سکو در کلاس رالی ۲ قهرمانی جهان در رالی مونت کارلو و رالی ولز ایستاد. در سال ۲۰۲۰، فورمو با تیم ام-اسپورت فورد برای رقابت در کلاس رالی ۲ قرارداد امضا کرد.
موناربک سیتبک اولو (؛ زادهٔ ) بوکسور اهل قرقیزستان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
خاویر ایبانیز (؛ زادهٔ ) بوکسور اهل کوبا-بلغارستان است.
چارلی سینیور (؛ زادهٔ ) بوکسور اهل استرالیا است.
فدراسیون اتومبیل‌رانی فرانسه (به )، این فدراسیون که در سال ۱۹۵۲ تأسیس شد، یکی از انجمن‌های ورزشی ملی وابسته به فدراسیون بین‌المللی اتومبیل‌رانی (فیا) با هدف سازماندهی، تنظیم و توسعه موتوراسپرت در فرانسه است. فدراسیون اتومبیل‌رانی فرانسه با نمایندگی از دولت فرانسه در میدان مسابقات، توسعه سیاست ورزش اتومبیلرانی و کارتینگ در فرانسه را تضمین می‌کند. در حال حاضر ۵۶۰۰۰ عضو ثبت نام شده از طریق ۴۳۲ باشگاه اتومبیل‌رانی (۲۱۸ باشگاه اصلی؛ ۲۱۴ باشگاه کارتینگ) ثبت نام شده‌اند. همچنین حدود ۳۵۰ پیست تأیید شده وجود دارد که
همچنین حدود ۳۵۰ پیست تأیید شده وجود دارد که ۱۲۰ مورد آن برای مسابقات جاده‌ای و ۲۸۰ مورد دیگر آن برای مسابقات کارتینگ طراحی شده است. این فدراسیون توسط یک کمیته مدیریتی متشکل از ۳۰ عضو اداره می‌شود که برای مدت ۴ سال انتخاب می‌شوند. رئیس فدراسیون اتومبیل‌رانی فرانسه از بین اعضای کمیته مدیریت انتخاب می‌شود. نقش این فدراسیون. منبع: سازمان. این فدراسیون از یک لایه انجمنی ساختاری تشکیل شده است که توسط ۲۱ کمیته منطقه ای برای ورزش‌های اتومبیلرانی و ۱۸ کمیته منطقه ای برای مسابقات کارتینگ تشکیل شده است. هر یک از این
برای مسابقات کارتینگ تشکیل شده است. هر یک از این سازمان‌ها از انجمن‌های ورزشی اتومبیلرانی (ای‌اس‌ای) و انجمن‌های ورزشی کارتینگ (ای‌اس‌کی) ساخته شده‌اند که مجوزهایی را برای مسابقات صادر می‌کنند و سازمان فنی و اداری را که در تقویم فدرال نوشته شده است را تضمین می‌کنند. مسابقات. قهرمانی رالی فرانسه. مسابقات قهرمانی فرانسه که از سال ۱۹۶۷ برگزار می‌شود، در معروف‌ترین مسابقات قاره کهن قرار دارد. علاوه بر باز بودن برای هر دسته از خودروها، این مسابقات به دارندگان دارای مجوز اجازه می‌دهد تا استعدادهای خود را به‌طور
مجوز اجازه می‌دهد تا استعدادهای خود را به‌طور کامل در این مسابقات حضور پیدا کنند. به عنوان مثال، افراد زیر ۲۵ سال، زنان و آماتورها برای شرکت در جام‌های خاص انتخاب می‌شوند. رالی فرانسه (مسابقات رالی جهانی). زالی فرانسه که از زمان ایجاد مسابقات در سال ۱۹۷۳ در تقویم مسابقات رالی جهانی برنامه‌ریزی شده بودخ است و حضور دارد، در بیش از ۴۰ سال فقط در دو منطقه از فرانسه برگزار شده است: کورس (از ۱۹۷۵ تا ۲۰۰۸ و ۲۰۱۵ تا کنون) و آلزاس (از ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۴) از سال ۲۰۱۵، رالی فرانسه به کورس بازگشته است، که نام آن «تور دو
فرانسه به کورس بازگشته است، که نام آن «تور دو کورس» است. آکادمی ورزشی. این آکادمی در لومان واقع است. این آکادمی که برای ورزش‌های اتومبیلرانی مورد استفاده قرار می‌گیرد در سال ۱۹۹۳ ایجاد شده است، این آکادمی مرکز آموزشی فدراسیون اتومبیلرانی فرانسه است که برای مشاغل رانندگی اتومبیلرانی، مکانیکی در ورزش‌های اتومبیلرانی یا مربی راننده فعالیت می‌کند. پیش‌بینی برای حضور در مسابقات، آموزش و ارتقاء کلمات کلیدی برای این نهاد فدرالی است. آکادمی ورزش‌های اتومبیلرانی در حال حاضر یک مرجع بین‌المللی برای یادگیری مشاغل
در حال حاضر یک مرجع بین‌المللی برای یادگیری مشاغل مرتبط با ورزش اتومبیلرانی و یک مزیت برای اتومبیلرانی فرانسه است. تاریخچه. فدراسیون اتومبیلرانی فرانسه می‌تواند در مورد یکی از بهترین رتبه‌های کسب شده توسط رانندگان فرانسوی در جهان در تعداد عناوین زیر به خود ببالد:
یاماها ۴۰۰ آر-دی (انگلیسی: Yamaha RD400) که در ایران با عنوان یاماها ۴۰۰ ببری شناخته می‌شود، یک موتورسیکلت شش دنده دوزمانه هوا خنک دو سیلندر با حجم ۳۹۹ سی‌سی (۲۴٫۳ مکعب اینچ) است که توسط کمپانی یاماها از سال ۱۹۷۶ تا ۱۹۷۹ تولید شده است. این موتور مستقیماً از یاماها RD350 تکامل یافته است. یاماها ۳۵۰ در سال ۱۹۷۶ به RD400C، به ترتیب "D", "E" در سال ۱۹۷۷، ۱۹۷۸ و مدل نهایی، ۱۹۷۹ آردی ۴۰۰اف (انگلیسی: RD400F) تکامل یافت. این موتور سیکلت به دلیل استفاده توسط بروس لی به عنوان موتور شخصی وی در فیلم بازی مرگ قابل توجه
به عنوان موتور شخصی وی در فیلم بازی مرگ قابل توجه است.
زیرِ اسلحه، تحت فشار یا تحت سلطه (کره‌ای: 언더더건) مجموعه تلویزیونی ساخت کره جنوبی است که از ۱۲ آوریل ۲۰۲۴ همزمان از کانال‌های لایف‌تایم و پخش شد. موضوع اصلی این سریال دربارۀ پوکر هلدم است که جوانی، عشق و عناصر تاریک را با هم ترکیب می‌کند. این سریال توسط ویو در ۱۶ منطقه از جمله هنگ کنگ، آسیای جنوب شرقی، خاورمیانه و آفریقای جنوبی در دسترس است. در تایوان، فرایدی ویدئو حق پخش ویو را خرید و از ۱۳ آوریل هر شنبه آن را پخش کرد.
لوسی شوکر (; ) تنیس‌باز باز ویلچر اهل بریتانیا است که در حال حاضر بالاترین رتبه زن در این ورزش در بریتانیا را دارا است. شوکر که قبلاً قهرمان ملی انفرادی و دونفره بود، نماینده بریتانیا در چهار بازی متوالی پارالمپیک بوده است، او دو بار موفق به کسب مدال برنز در دو نفره زنان و همینطور قهرمان سابق دو نفره جهان و دارنده مدال نقره جام تیمی جهان در میان تعدادی دیگر از موفقیت‌های ملی و بین‌المللی است. در سال ۲۰۰۸، او برای اولین بار در مسابقات پارالمپیک پکن در مسابقات انفرادی و دو نفره در تنیس با ویلچر شرکت کرد. شوکر
انفرادی و دو نفره در تنیس با ویلچر شرکت کرد. شوکر در بازی‌های پارالمپیک لندن ۲۰۱۲ در کنار جوردن در حالی‌ تاریخ‌ساز شد و در تنیس با ویلچر در مسابقات دو نفرهبرای بریتانیا مدال برنز را کسب کردند. شوکر و ویلی مدال برنز خود را در بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۲۰۱۶ در ریو دو ژانیرو حفظ کردند. اوایل زندگی. شوکر در دوحه قطر به دنیا آمد، اما در فلیت، همپشر بزرگ شد. خانواده او بدمینتون‌باز بودند و بدمینتون را از سنین پایین شروع کرد و سپس به نمایندگی از شهرستان همپشایر در مسابقات ملی، در کنار برادرش متیو شوکر، که
در مسابقات ملی، در کنار برادرش متیو شوکر، که رتبه‌ی بالای حرفه‌ای جهانی با شماره۴۳ را در انفرادی مردان داشت، شروع کرد. لوسی، بازیکن سابق بدمینتون شهرستان همپشایر، در سن ۲۱ سالگی در یک تصادف با موتور مجروح شد و در حالی که در واحد ستون فقرات سالزبری بود به تنیس با ویلچر معرفی شد. او در ۶ سال گذشته شماره ۱ زنان بریتانیا بوده است و در حال حاضر شماره ۲ بریتانیا است. او در سال های ۲۰۰۶ و ۲۰۰۹ قهرمان انفرادی ملی شد و به پنج فینال دونفره گرند اسلم زنان رسید، در ویمبلدون در سال های ۲۰۰۹، ۲۰۱۰ و ۲۰۱۲ و اوپن استرالیا
در سال های ۲۰۰۹، ۲۰۱۰ و ۲۰۱۲ و اوپن استرالیا در سال های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۳. او همچنین در مسابقات آزاد فرانسه در رولان گاروس در سال ۲۰۰۷ در نیمه نهایی تک نفره زنان حضور داشت. دوران حرفه‌ای. شوکر بازی تنیس روی ویلچر را در سال ۲۰۰۲، کمتر از ۱۲ ماه پس از تصادف موتورسیکلت که زندگی او را تغییر داد، آغاز کرد. او توسط پیتر نورفک شماره 1 پیشین شماره 1 جهان، در طول فرآیند خرید اولین ویلچر خود با این ورزش آشنا شد. شوکر در مصاحبه‌ای گفت: «من آنجا در بیمارستان دراز کشیده بودم، مطمئن نبودم که زندگی چگونه خواهد بود.» با این
مطمئن نبودم که زندگی چگونه خواهد بود.» با این حال، همانطور که زندگی در یک لحظه بی‌رحمانه تحرک او را گرفته بود، فرصت دیگری برای او فراهم شد زیرا پیتر نورفولک، قهرمان سابق تنیس انفرادی پارالمپیک، که در بیمارستان تحت دوره بازپروری بود، ملاقات کرد. شوکر گفت: «او به من یک صندلی تنیس قرض داد و سعی کند به من کمک کند تا با زندگی سازگار شوم. من اعتماد به نفس و درخشش خود را از دست داده بودم و واقعاً از تنیس بسیار سپاسگزارم که کمی شادی را به من بازگرداند.» شوکر که در رتبه 15 جهان قرار دارد، می گوید که هنوز نمی تواند
رتبه 15 جهان قرار دارد، می گوید که هنوز نمی تواند باور کند که حرفه‌اش چگونه باعث شکوفایی او شده است، زیرا در ابتدا فکر می‌کرد تنیس روی ویلچر فقط یک فعالیت اجتماعی است. او می‌گوید: «فکر کردن به این که چگونه می‌توانم زندگی را با ویلچر سازگار کنم تا آن را به سطحی که دارم برسانم، دیوانه‌کننده بود». اما او تلاش برای قهرمانی در پارالمپیک را انتخاب کرد. در سال ۲۰۱۳، شوکر اولین تنیس‌باز بریتانیایی با ویلچر شد که در هر چهار گرند اسلم بزرگ تنیس در همان سال شرکت کرد، در همان سالی که در تنیس آزاد آمریکا در نیویورک
در همان سالی که در تنیس آزاد آمریکا در نیویورک شرکت کرد، همان سالی بود که بالاترین رتبه‌بندی تک‌نفره‌اش را با ۵ امتیاز تا به امروز کسب کرد. در سال ۲۰۱۶، شوکر اولین قهرمانی خود در مسابقات دو نفره مسترز را با شریکش دی گروت به دست آورد. در سال ۲۰۱۸، با شریک شدن با سابین البروک برای رسیدن به فینال دو نفره ویمبلدون، به فینال گرند اسلم بازگشت و در سال ۲۰۲۱ نیز با شریک آفریقای جنوبی، کگوتاتسو مونتجان به فینال دو نفره آزاد استرالیا رسید. در ژانویه ۲۰۱۹، شوکر و مونتجان به نیمه نهایی مسابقات دونفره با ویلچر زنان در
به نیمه نهایی مسابقات دونفره با ویلچر زنان در تنیس آزاد استرالیا رسیدند، اما توسط مارجولین بویس و سابین الربروک، شکست خوردند و به مقام دوم رسیدند. در ژوئن ۲۰۲۱، او و جردن در حالی از جمله شش تنیسور بودند که به عنوان نماینده بریتانیا در پارالمپیک ۲۰۲۰ در توکیو مسابقاتشان به تعویق افتاد. شوکر در ۲۰۲۳ مدال امپراتوری بریتانیا (BEM) را برای خدمات به ورزش دریافت کرد. در ۱۹ ژوئیه ۲۰۲۴، شوکر برای پنجمین پارالمپیک انتخاب شد و در تیم بریتانیای کبیر برای مسابقات پاریس قرار گرفت. موقعیت‌ها. لوسی به عنوان یکی از
پاریس قرار گرفت. موقعیت‌ها. لوسی به عنوان یکی از تأثیرگذارترین افراد دارای معلولیت بریتانیا در سال ۲۰۱۸ نامگذاری شده است، او تأثیری که می‌تواند بر نسل‌های آینده داشته باشد را تشخیص می‌دهد و در حال حاضر از موقعیت‌هایی به عنوان قهرمان ورزش مدرسه ملی LTA برای تنیس و همچنین رئیس شورای بین‌المللی تنیس‌بازان با ویلچر برخوردار است. زندگی شخصی. شوکر با مدرک کارشناسی در علم و مدیریت ورزش و سلامت از دانشگاه ساری در سال ۲۰۰۱ فارغ التحصیل شد. در سال ۲۰۱۱، او نامش به عنوان زن موفق خیریه ویتالیز قرار گرفت و این جایزه را
زن موفق خیریه ویتالیز قرار گرفت و این جایزه را از موسسه خیریه معلولیت ویتالیز برای قدردانی از دستاوردهای خود در دنیای ورزش معلولان دریافت کرد. در ۸ نوامبر ۲۰۱۷، به شوکر دکترای افتخاری هنر از دانشگاه بورنموث اعطا شد.
لحظه‌ای که قلب می‌درخشد (کره‌ای: 하트가 빛나는 순간) مجموعه تلویزیونی ساخت کره جنوبی است که از ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۱ تا ۲۱ دسامبر ۲۰۲۱ از شبکه ای‌بی‌اس۱ پخش شد. خلاصه داستان. این یک مجموعه آموزشی سواد دیجیتال درباره نوجوانانی است که در دوره‌ای زندگی می‌کنند که در آن ارزش یک فرد با تعداد «قلب‌های» اس‌ان‌اس تعیین می‌شود و در محاصره دنیای دیجیتال زندگی می‌کنند.
این فهرست بر اساس تعداد حاضران، تشییع جنازه‌های تاریخی مهم و قابل توجه را نشان می‌دهد:
لاشا گورولی (؛ زادهٔ ) بوکسور اهل گرجستان است.
ویات سانفورد (؛ زادهٔ ) بوکسور اهل کانادا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۳ مدال برنز شده است.
اریسلاندی آلوارس (؛ زادهٔ ) بوکسور اهل کوبا است.
اسدخوجا مویدینخوائف (؛ زادهٔ ) بوکسور اهل ازبکستان است.
مارکو وارده (؛ زادهٔ ) بوکسور اهل مکزیک است.
عمری جونز (؛ زادهٔ ) بوکسور اهل ایالات متحده آمریکا است.
لوئیس ریچاردسون (؛ زادهٔ ) بوکسور اهل انگلستان است.
نوربک اورالبای (؛ زادهٔ ) بوکسور اهل قزاقستان است.
کریستین پینالس (؛ زادهٔ ۲ نوامبر ۲۰۰۰) بوکسور اهل جمهوری دومنیکن است.
دولت بولتائف (؛ زادهٔ ) بوکسور اهل تاجیکستان است.
لزیزبک ملاجانوف (؛ زادهٔ ) بوکسور اهل ازبکستان است.
ایوب غدفا (؛ زادهٔ ) بوکسور اهل اسپانیا است.
دایان نوکوری (زاده ۱ دسامبر ۱۹۸۴ در کیگوزی-موکیکه) دوندهٔ مسافت حرفه‌ای بوروندی-آمریکایی است. او در پانزده سالگی برای بوروندی در المپیک تابستانی ۲۰۰۰ سیدنی در دوی ۵۰۰۰ متر و در المپیک تابستانی ۲۰۱۲ لندن در ماراتن شرکت کرد. نوکوری در کالج برای دانشگاه آیووا نامزد شد. او پرچمدار بوروندی در بازی‌های المپیک تابستانی در سال‌های ۲۰۰۰ و ۲۰۱۲ بود. سال‌های اولیه. نوکوری در اوایل نوجوانی شروع به دویدن کرد، کمی بیشتر از یک سال قبل از اولین تجربهٔ المپیک خود (المپیک ۲۰۰۰ سیدنی). او دو بار در مسابقات جهانی دو صحرانوردی
سیدنی). او دو بار در مسابقات جهانی دو صحرانوردی شرکت کرد و در سال ۲۰۰۰ در ردهٔ هجدهم قرار گرفت و سال بعد در ردهٔ بیست و هفتم قرار گرفت.او مدال برنز دوی ۱۰٬۰۰۰ متر را در بازی‌های فرانسه ۲۰۰۱ در اتاوا، انتاریو، کانادا به دست آورد. پس از پایان بازی‌ها، نوکوری به تورنتو گریخت و به هنگام جنگ داخلی بوروندی درخواست پناهندگی کرد. در آن زمان، نوکوری قبلاً پدرش را بر اثر درگیری از دست داده بود، می‌دانست که اگر در بوروندی بماند، فرصتی برای دویدن نخواهد داشت. به او پناهندگی داده شد و با خویشاوندانش در پیکرینگ،
او پناهندگی داده شد و با خویشاوندانش در پیکرینگ، انتاریو، حومهٔ تورنتو زندگی کرد. دانشگاه آیووا و باتلر CCC. نوکوری در حالی که در کانادا زندگی می‌کرد به دویدن ادامه داد و مربیان کراس کانتری و مسیرهای راه دور از دانشگاه‌های آمریکا، به ویژه دانشگاه آیووا، به او علاقه‌مند شدند. با این حال، نوکوری خیلی کم انگلیسی صحبت می‌کرد، بنابراین در کالج محلی باتلر در ال دورادو، کانزاس شرکت کرد. در باتلر، نوکوری در حالی که انگلیسی (زبان سوم او) را یادگرفت، در کلاس‌ها شرکت کرد و ۹ قهرمانی ملی NJCAA و ۱۷ افتخار جهانی NJCAA
کرد و ۹ قهرمانی ملی NJCAA و ۱۷ افتخار جهانی NJCAA را به دست آورد و زیر نظر کرک هانتر آموزش دید. پس از دو فصل در باتلر، نوکوری به دانشگاه آیووا منتقل شد تا با مربی لیان اندرسن که دایان را مستقیماً از دبیرستان استخدام کرده بود، کار کند. اندرسون تا حد زیادی مسئول حضور نوکوری در باتلر بود. نوکوری در دوران حضور خود در آیووا، دو قهرمانی در مسابقات قهرمانی ده بزرگ را در کراس کانتری (۲۰۰۷) و ۵۰۰۰ متر در مسیر در فضای باز (۲۰۰۸) به دست آورد. او سه بار به عنوان یک آمریکایی تماماً انتخاب شد و برندهٔ جایزهٔ
یک آمریکایی تماماً انتخاب شد و برندهٔ جایزهٔ ورزشی-دانشجویی ویلما رودولف شد. او آیووا را با سوابق مدرسه در ده رویداد ترک کرد. در آخرین مسابقه دانشگاهی او (مسابقات قهرمانی NCAA، ۱۰۰۰۰ متر) تیرکشیدن پهلو، نوکوری را مجبور به خروج زودهنگام کرد و تنها چند دور باقی مانده بود در حالی که در مقام دوم قرار داشت. پیشهٔ حرفه‌ای. او در اولین مسابقهٔ حرفه‌ای خود در سال ۲۰۰۸ در شلتر آیلند ۱۰کیلومتر شرکت کرد. اجراهای اصلی مسابقه در زیر آمده است. نوکوری اولین بار در سن ۱۵ سالگی در المپیک تابستانی ۲۰۰۰ در بازی‌های المپیک
سالگی در المپیک تابستانی ۲۰۰۰ در بازی‌های المپیک تابستانی سیدنی دوی ۵۰۰۰ متر را دوید. او در مسابقات خود در رده چهاردهم قرار گرفت اما به فینال راه پیدا نکرد. او دوازده سال بعد به المپیک بازگشت و در ماراتن زنان شرکت کرد. او در جایگاه ۳۱ به پایان رسید و رکورد ملی بوروندی دیگری را به نام خود ثبت کرد (او صاحب امتیاز قبلی در ماراتن بود) در ۲:۳۰:۱۳.۱۱۸ دونده مسابقه را آغاز کردند و ۱۰۷ نفر به پایان رسیدند. نوکوری همچنین پرچمدار بوروندی بود و شش ورزشکار این کشور را در مراسم افتتاحیه رهبری کرد.نوکوری همچنین پرچم را
در مراسم افتتاحیه رهبری کرد.نوکوری همچنین پرچم را در سیدنی حمل کرد. او رکورد ملی خود را در نیمه‌ماراتن نیویورک در مارس ۲۰۱۳ بهبود بخشید و با زمان ۱:۰۹:۱۲ ساعت پس از کارولین روتیچ دوم شد. نوکوری در حال حاضر رکورددار بوروندی در دوهای ۱۵۰۰ متر، ۵۰۰۰ متر، ۱۰۰۰۰ متر، نیمه‌ماراتن و ماراتن است. او زیر نظر مربی اندرسون به تمرینات خود ادامه می‌دهد. سرگذشت او در تعدادی از مقالات از جمله "Running Times" در اکتبر ۲۰۱۲ مستند شده است. دایان نوکوری بار دیگر در بازی‌های المپیک ۲۰۱۶ ریودوژانیرو در اوت ۲۰۱۶ با دوی ۱۰۰۰۰ متر
۲۰۱۶ ریودوژانیرو در اوت ۲۰۱۶ با دوی ۱۰۰۰۰ متر نمایندهٔ بوروندی بود. او در سال ۲۰۱۷ شهروند ایالات متحده شد. او دارای تابعیت دوگانه از بوروندی و ایالات متحده است. او در فوریه ۲۰۲۰ واجد شرایط رقابت بین‌المللی برای ایالات متحده شد.
نلوی تیافاک (؛ زادهٔ ) بوکسور کامرونی‌تبار اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
خطوط تندرو مشهد که خط ۱ و ۲ بی آرتی مربوط به شرکت خصوصی واحد سیر و خط ۳ بی آر تی هم مربوط به شرکت خصوصی به اوران سیر رضوان هستند در حال فعالیت زیر نظر سازمان اتوبوس رانی مشهد هستند.
جمیلی دینی ابودو مویندز (؛ زادهٔ ) بوکسور عرب‌تبار اهل فرانسه است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال برنز شده است.
رویدادهای ترکیبی در بازی‌های المپیک تابستانی در چندین فرمت و قالب از رویدادهای چند ورزشی به رقابت گذاشته می‌شوند. امروزه دو رویداد ترکیبی دو و میدانی در برنامه فعلی دو و میدانی المپیک وجود دارد: یک ده‌گانهٔ مردان (دوی ۱۰۰ متر، پرش طول، پرتاب وزنه، پرش ارتفاع، ۴۰۰ متر، ۱۱۰ متر با مانع، پرتاب دیسک، پرش نیزه، پرتاب نیزه و ۱۵۰۰ متر) و هفت‌گانه بانوان (۱۰۰ متر با مانع، پرش ارتفاع، پرتاب وزنه، ۲۰۰ متر، پرش طول، پرتاب نیزه و ۸۰۰ متر). اولین مسابقات چند رویدادی مردان در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۰۴ رخ داد:
مردان در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۰۴ رخ داد: ورزش‌های سه‌گانه شامل پرش طول، پرتاب تیر و دوی ۱۰۰ یارد بود. در آن دوره، همچنین در مسابقات قهرمانی همه‌جانبه ورزشکاران در بیش از ۱۰ رشتهٔ مختلف به رقابت می‌پرداختند که پایه و اساس مسابقات ده‌گانه بود. هیچ رویداد ترکیبی در بازی‌های بعدی برگزار نشد، اما بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۱۲ شاهد معرفی رویداد ده‌گانه مدرن و همچنین پنج‌گانه مردان (که برای سه بازی به طول می‌انجامید) بود. اولین مسابقه زنان در سال ۱۹۶۴ در قالب مسابقات پنج‌گانه زنان برگزار شد. این قالب اصلاح
مسابقات پنج‌گانه زنان برگزار شد. این قالب اصلاح شد تا دو ورزش دیگر را شامل شود، به گونه ای که در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ به هفت‌گانه تبدیل شد تا منعکس‌کننده توسعه ورزش زنان باشد. رکورد المپیک در رشته دهگانه ۹۰۱۸ امتیاز است که توسط ورزشکار کانادایی دیمین وارنر در سال ۲۰۲۱ ثبت شده است. امتیاز ۷۲۹۱ جکی جوینر-کرسی در سال ۱۹۸۸ هم رکورد فعلی المپیک و هم رکورد جهانی هفتگانه است و این تنها موردی است که در المپیک رکوردش شکسته شده است. رکورد جهانی ده‌گانه مردان پیوند قوی با این رقابت‌ها داشته است، به طوری که
پیوند قوی با این رقابت‌ها داشته است، به طوری که دارندگان مدال طلای المپیک در سال‌های ۱۹۲۸، ۱۹۳۲، ۱۹۳۶، ۱۹۵۲، ۱۹۷۲، ۱۹۷۶ و ۱۹۸۴ رکورد جهانی را نیز بهبود بخشیده بودند. پنج مرد تاکنون دو مقام در مسابقات ترکیبی المپیک کسب کرده‌اند. باب ماتیاس، دیلی تامپسون و اشتون ایتون همگی عناوین ده‌گانه را دو بار پشت سر هم به دست آورده‌اند، جیم تورپ هر دو عنوان قهرمانی ده‌گانه و پنج‌گانه را در سال ۱۹۱۲ به دست آورد، و ایرو لتونن دو عنوان پنج‌گانه المپیک را کسب کرد. نفیساتو تیام با کسب سه عنوان قهرمانی المپیک در مسابقات