payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بات مجدداً به عنوان یک ابزار جستجوی چند گزینه ای راه اندازی شد و به کاربران امکان جستجو در پایگاه داده‌های مایکروسافت نروژ، Google, Inktomi یا Teoma را می‌داد. در مارس ۲۰۰۴، لایکوس نسخه بتا یک محصول جستجوی نوار ابزار رایگان، لایکوس هات بات دسکتاپ را راه اندازی کرد، که به گفته شرکت «اولین محصولی بود که جستجوی سنتی دسکتاپ را با جستجوی وب در مرورگر ادغام کرد.» هات بات دسکتاپ می‌تواند با استفاده از اینکتومی، پوشه‌های ایمیل برای مایکروسافت اوت‌لوک یا Outlook Express و اسناد کاربر ذخیره‌شده در هارد دیسک در
Express و اسناد کاربر ذخیره‌شده در هارد دیسک در اینترنت جستجو کند. همچنین دارای یک مسدود کننده برای تبلیغات پاپ آپ و یک سندیکای آراس‌اس News Reader است. فهرست‌های ایجاد شده برای ردیابی ایمیل و فایل‌های کاربر به صورت محلی برای محافظت از حریم خصوصی کاربر ذخیره می‌شوند. تبلیغات مبتنی بر متن هنگام مشاهده نتایج برای چندین نوع جستجوی اینترنتی نمایش داده می‌شد. لایکوس مجوز فناوری dtSearch را برای تقویت گزینه‌های جستجوی محلی صادر کرد. در جولای ۲۰۱۱، هات بات با یک طلسم جدید شبیه ربات، یک لوگوی جدید و یک طراحی سایت
جدید شبیه ربات، یک لوگوی جدید و یک طراحی سایت مدرن دوباره راه اندازی شد. در نسخه بتا، هات بات تبدیل به یک پورتال شد و نه تنها نتایج جستجوی وب، بلکه جستجوهای وب‌سایت‌های مختلف لایکوس، مانند News, Shopping و Weather Zombie را نیز بازگرداند. رابط پورتال تقریباً شش ماه دوام آورد و این ویژگی‌ها در عوض در طراحی مجدد وب سایت لایکوس در سال ۲۰۱۲ گنجانده شدند و هات بات را به یک رابط جستجوی ساده بازگرداندند. فروش نام دامنه. در اکتبر ۲۰۱۶، لایکوس نام دامنه هات بات دات کام را به قیمت ۱۵۵۰۰۰ دلار به یک خریدار ناشناس
کام را به قیمت ۱۵۵۰۰۰ دلار به یک خریدار ناشناس فروخت. پس از آن، دامنه هات بات به خانه یک سایت جستجوی خرید نامرتبط تبدیل شد و به تاریخ ۲۰ ساله سایت اصلی پایان داد. در آوریل ۲۰۱۸، دامنه تحت مالکیت جدید قرار گرفت و به یک موتور جستجوی نامرتبط متمرکز بر حریم خصوصی تبدیل شد. از سال ۲۰۲۰، دامنه هات بات توسط یک شرکت شبکه خصوصی مجازی مستقر در سیشل کنترل می‌شود. در سال ۲۰۲۳، شرکت VPN فوق‌الذکر به ارائه یک ویژگی جستجوی وب مبتنی بر هوش مصنوعی، الهام گرفته از این که به‌طور رسمی به استفاده اصلی دامنه در سال ۱۹۹۶ وابسته
رسمی به استفاده اصلی دامنه در سال ۱۹۹۶ وابسته نبود، متمرکز شد
ویویان آسیی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال زنان وستهام یونایتد بازی می‌کند. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال زنان مون‌پلیه و باشگاه فوتبال روآن اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال، زیر ۱۹ سال، زیر ۲۳ سال و زنان فرانسه بازی کرده است. دوران باشگاهی. آسیی کار خود را در سن ۶ سالگی با تیم نیمه حرفه‌ای باشگاه ورزشی کوویلی آغاز کرد. به دلیل اینکه کوویلی بخشی برای زنان نداشت، در سن ۱۶ سالگی در یک تیم مختلط که عمدتاً از
در سن ۱۶ سالگی در یک تیم مختلط که عمدتاً از بازیکنان مرد تشکیل شده بود، بازی می‌کرد. او بعداً به بخش زنان باشگاه فوتبال زنان روآن پیوست، جایی که این جوان در ۲۸ بازی مجموعاً ۲۳ گل به ثمر رساند. او در میانه فصل ۲۰۰۹–۱۰، در ژانویه ۲۰۱۰ به مون‌پلیه پیوست و تا زمان انتقال به تیم زنان المپیک مارسی در آستانه فصل ۲۰۱۶–۱۷، در آنجا بازی کرد. در سال ۲۰۲۰، در میان دنیاگیری کووید-۱۹، او به باشگاه فوتبال زنان بایرن مونیخ در آلمان منتقل شد. با ورود او به باشگاه، بنجامین پاوارد، هموطن فرانسوی‌اش که برای تیم مردان بازی
پاوارد، هموطن فرانسوی‌اش که برای تیم مردان بازی می‌کرد، از او استقبال کرد. او پیش از این در مورد انتقال به بایرن یک سال صحبت کرده بود. در نخستین بازی‌اش در بوندسلیگا در روز نخست مسابقات مقابل باشگاه فوتبال زاند، آسیی گل زد و بایرن مونیخ را تنها دو دقیقه بعد از شروع بازی پیش انداخت. در نوامبر او در حین یک دوره تمرینی ملی دچار آسیب‌دیدگی مچ پا شد و چند روز بعد تحت عمل جراحی قرار گرفت. در اوایل مارس ۲۰۲۱، او به میدان بازگشت و بلافاصله در برابر فرایبورگ گل دیگری به ثمر رساند و در پایان فصل با بایرن مونیخ
دیگری به ثمر رساند و در پایان فصل با بایرن مونیخ قهرمان بوندسلیگا شد. یک سال بعد، یکی از گل‌های او - که با ضربه قیچی برگردان در برابر باشگاه فوتبال زنان کلن به ثمر رسید - به عنوان گل ماه مارس ۲۰۲۲ از سوی تماشاگران با اختلاف زیاد انتخاب شد. در ۲ اوت ۲۰۲۲، آسیی به باشگاه لیگ برتری وستهام یونایتد در انگلستان، پیوست. در یک بازی خانگی در فصل ۲۰۲۳–۲۴ مقابل باشگاه فوتبال زنان منچستر یونایتد، او گل تساوی را در دقیقه ۸۵ به ثمر رساند. دوران ملی. جوانان. ویوان آسه‌ای در مجموع ۳۲ بازی برای تیم‌های ملی جوانان فرانسه در
مجموع ۳۲ بازی برای تیم‌های ملی جوانان فرانسه در گروه‌های سنی زیر ۱۶، زیر ۱۷ و زیر ۱۹ انجام داد. در دور دوم مرحله مقدماتی قهرمانی زیر ۱۹ سال زنان اروپا در سال ۲۰۱۲، او گل روز را در برابر هلند به ثمر رساند. بزرگسالان. در ژوئن ۲۰۱۳، مربی تیم ملی بزرگسالان، برونو بینی، او را برای نخستین بار به یک دوره آماده‌سازی برای قهرمانی اروپا در سال ۲۰۱۳ دعوت کرد و سپس آسیی را به جای لائیتیتیا توناززی که در حال بازنشستگی بود، به تیم فراخواند. در ۲۹ ژوئن ۲۰۱۳، او در سن ۱۹ سالگی در یک بازی دوستانه مقابل تیم ملی فوتبال زنان
در یک بازی دوستانه مقابل تیم ملی فوتبال زنان نروژ برای اولین بار کرد. جانشین بینی، فیلیپ برژرو، او را به‌طور متناوب و عمدتاً به عنوان بازیکن تعویضی استفاده کرد. مربی جدید ملی کورین دیاکره حتی در پاییز ۲۰۱۷ آسیی را در ترکیب اصلی قرار داد و این مهاجم اولین گل خود را به ثمر رساند. ویویان آسیی همچنین در لیست ۲۳ نفره فرانسه برای جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۱۹ که در خاک فرانسه برگزار شد، قرار گرفت. او برای جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۲۳ در استرالیا و نیوزیلند دعوت شد و در دو بازی از پنج بازی تیمش به میدان رفت. تیم او در
دو بازی از پنج بازی تیمش به میدان رفت. تیم او در مرحله یک‌چهارم نهایی پس از ضربات پنالتی مقابل تیم ملی فوتبال زنان استرالیا حذف شد.
عنوان مذهبی یک نوع عنوان مخصوص گروه روحانیون است و توسط استاد یا نهاد دینی مربوط اعطا می‌شود. با پیشرفت در مقام مذهبی که معمولاً با تحصیل یا فعالیت طولانی انجام می‌شود، عنوان روحانیون نیز عالی‌تر می‌شود؛ در عین حال، با انجام تخلف یا به صلاح‌دید نهاد مذهبی، ممکن است مقام و عنوان از آنان گرفته شود. عناوین مذهبی تنها مختص به عالمان دینی نیست و می‌تواند توسط حاکمان مذهبی هم استفاده شود؛ مانند خلیفه. فهرست عناوین مذهبی. عنوان‌های مذهبی تنها مختص به عالمان دینی نیست و می‌تواند توسط حاکمان مذهبی هم استفاده شود.
نیست و می‌تواند توسط حاکمان مذهبی هم استفاده شود. فهرست کامل عناوین مذهبی به شرح زیر است:
عنوان افتخاری یک نوع عنوان است که از سوی حکومت یا جامعه برای تجلیل یا ستایش افراد به آنها اعطا می‌شود. عناوین افتخاری معمولاً فاقد مزایای مادی هستند و جاه و مقام فرد را افزایش نمی‌دهند. عنوان‌های افتخاری می‌توانند برای حاکمان یا مردم عادی باشند؛ مانند عنوان پدر کشور برای امپراتوران روم که توسط سنای روم به آنها اعطا می‌شد. معمولاً عناوین تجلیل‌آمیز که با «پدر» یا «مادر» آغاز می‌شوند از نوع افتخاری هستند؛ مانند پدر ملت برای رهبران بزرگ و «پدر علم پزشکی» در اشاره به بقراط. همچنین، گاه ممکن است فرمانروایان برای
به بقراط. همچنین، گاه ممکن است فرمانروایان برای خود عنوان‌های افتخاری گوناگون ابداع یا دیگران آن را به آنها اعطا کنند؛ مانند صاحبقران در ایران. فهرست عناوین افتخاری. فهرست کامل عناوین افتخاری به شرح زیر است:
سگ بارانی (極道黒社会, Gokudô kuroshakai) () فیلمی ژاپنی به کارگردانی تاکاشی میکه محصول سال ۱۹۹۷ است. این فیلم دومین بخش از سه‌گانه "جامعه سیاه" است. انتشار. این فیلم در تاریخ ۲۸ ژوئن ۱۹۹۷ انتشار یافت. ارو ویدئو فیلم را روی بلوری در ۲۴ ژانویه ۲۰۱۷ منتشر کرد.
ییل بایینگز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پادشاهی هلند است که به صورت قرضی از باشگاه فوتبال زنان بایرن مونیخ برای باشگاه فوتبال زنان استون ویلا بازی می‌کند. استون ویلا در حال حاضر، در لیگ برتر فوتبال انگلستان، بالاترین سطح این لیگ در فعالیت است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال زنان بایر ۰۴ لورکوزن، باشگاه فوتبال زنان بایرن مونیخ و باشگاه فوتبال اس‌جی‌اس اسن اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال، زیر ۱۶ سال، زیر ۱۷ سال، زیر ۱۹ سال و زنان هلند بازی کرده است. دوران
سال، زیر ۱۹ سال و زنان هلند بازی کرده است. دوران باشگاهی. جوانان. ییل بایینگز در دوران نوجوانی و جوانی برای باشگاه فوتبال ترهیدن و میدسه بویز، در رده‌های نیمه‌حرفه‌ای بازی کرد. هیرنفین. ییل بایینگز در ۲۳ اوت ۲۰۱۹ در برابر باشگاه فوتبال زنان پی‌اس‌وی آیندهوون اولین بازی خود را در لیگ برای باشگاه فوتبال زنان هیرنفین انجام داد. او ۱۲ بازی برای باشگاه فوتبال زنان هیرنفین انجام داد اما موفق به گلزنی برای این باشگاه نشد. اس‌جی‌اس اسن. ییل بایینگز در ۸ ژوئن ۲۰۲۰ به باشگاه فوتبال زنان جی‌اس اسن ملحق شد. او در ۴
به باشگاه فوتبال زنان جی‌اس اسن ملحق شد. او در ۴ سپتامبر ۲۰۲۰ اولین بازی خود را در لیگ در برابر باشگاه فوتبال زنان ولفسبورگ انجام داد. او اولین گل خود را در لیگ در ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۰ در برابر باشگاه فوتبال زنان وردربرمن به ثمر رساند که در دقیقه ۴ بازی بود. بایر لورکوزن. در ۱ ژوئیه ۲۰۲۲، بایینگز با باشگاه فوتبال زنان بایر ۰۴ لورکوزن قراردادی دو ساله امضا کرد. او در اولین بازی خود در لیگ در ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۲ در دقیقه ۲۳ در برابر باشگاه فوتبال ام‌اس‌وی دویسبورگ گلزنی کرد. بایرن مونیخ. در ۵ ژوئیه ۲۰۲۳، بایینگز
گلزنی کرد. بایرن مونیخ. در ۵ ژوئیه ۲۰۲۳، بایینگز قراردادی سه ساله با باشگاه فوتبال زنان بایرن مونیخ امضا کرد. او در ۱۵ سپتامبر سال ۲۰۲۳ در برابر فرایبورگ اولین بازی خود را در لیگ انجام داد. او اولین گل خود را برای این باشگاه در ورزشگاه خانگی، در برابر باشگاه فوتبال زنان کیکرز اوفن‌باخ در ۱۴ فوریه ۲۰۲۴ به ثمر رساند که در دقیقه ۷۸ بود. استون ویلا (قرضی). در ۵ ژوئیه ۲۰۲۴، بایینگز به باشگاه استون ویلا از لیگ برتر فوتبال زنان انگلستان پیوست که قراردادش تا ژوئن ۲۰۲۵ معتبر بود. او در نیمه اول فصل ۲۰۲۴–۲۵ بیشتر
۲۰۲۵ معتبر بود. او در نیمه اول فصل ۲۰۲۴–۲۵ بیشتر اوقات مصدوم بود. به عنوان بازیکن تعویضی در نیمه دوم، او در ۱۲ ژانویه ۲۰۲۵ در جام حذفی زنان در دور چهارم در برابر باشگاه فوتبال زنان بریستول روورز که در آن بازی ۹–۰ پیروز شدند، اولین بازی خود را انجام داد و آخرین گل مسابقه را به ثمر رساند. دوران ملی. بایینگز بازیکن پیشین رده‌های سنی پایه و جوانان تیم ملی جوانان فوتبال زنان هلند است. او عضو تیم زیر ۱۹ سالی بود که به نیمه‌نهایی مسابقات قهرمانی تیم زیر ۱۹ سال اروپا رسید. او در ۲۲ اکتبر ۲۰۲۱ در جشن پیروزی ۸–۰
اروپا رسید. او در ۲۲ اکتبر ۲۰۲۱ در جشن پیروزی ۸–۰ مرحله انتخابی جام جهانی در برابر تیم ملی فوتبال زنان قبرس اولین بازی خود را برای تیم ملی فوتبال بزرگسالان انجام داد. در ۳۱ مه ۲۰۲۳، او به عنوان بخشی از تیم ملی موقت هلند برای جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۲۳ معرفی شد.
کورنلیا دال (; – ) بازیکن فوتبال اهل آلمان بود که در ۲۱ مارس ۲۰۲۲ در سن ۶۳ سالگی درگذشت. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال بایرن مونیخ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان آلمان بازی کرده است. زندگی‌نامه. باشگاهی. کورنلیا دال در گیزینگ، یک شهرک در ایالت باواریا، به دنیا آمد و بزرگ شد و از ۱۹۷۵ تا ۱۹۸۵، به مدت ده سال، در پست مدافع، عضوی از باشگاه فوتبال زنان بایرن مونیخ بود. کورنلیا دال در طول دوران حضورش در این باشگاه، او چهار بار به فینال قهرمانی آلمان با مونیخی‌ها رسید.
بار به فینال قهرمانی آلمان با مونیخی‌ها رسید. در ۲۰ ژوئن ۱۹۷۶، او برای اولین بار با تیمش به فینال رسید، پس از اینکه در مرحله گروهی گروه ۳ با نتیجه کلی در برابر "شورندورف" و قهرمانان وقت آلمان باشگاه فوتبال بونر شکست خوردند. مسابقه با تیم تنیس بروسیا برلین در استادیوم لایمباخ در زیگن برگزار شد که در پایان ۴–۲ پس از وقت اضافی شکست خوردند، در حالی که در پایان ۶۰ دقیقه زمان قانونی بازی، نتیجه ۲–۲ بود. در ۱۷ و ۲۴ ژوئن ۱۹۷۹، او با بایرن مونیخ در آخرین فینال دو مرحله‌ای برای قهرمانی آلمان بازی کرد که در برابر
مرحله‌ای برای قهرمانی آلمان بازی کرد که در برابر باشگاه فوتبال برگیش گلادباخ ۰۹ بود، بازی در استادیوم شهری در خیابان گرونوالدر با نتیجه ۲–۳ به پایان رسید و در استادیوم ان در پافرادر استرابه با نتیجه ۱–۰ شکست خوردند. در بازی اول، او تنها گل خود را در فینال‌ها با گل ابتدایی در دقیقه هفتم به ثمر رساند. او همچنین سه سال بعد با بایرن مونیخ به سومین فینال خود در برابر باشگاه فوتبال برگیش گلادباخ ۰۹ رسید. در بازی ۱۷ ژوئن ۱۹۸۲ در استادیوم خیابان پافراخر، تیمش با نتیجه ۶–۰ شکست خورد. او آخرین بار در ۳۰ ژوئن ۱۹۸۵ با
۶–۰ شکست خورد. او آخرین بار در ۳۰ ژوئن ۱۹۸۵ با تیمش به فینال رسید که در استادیوم خیابان وستندر در دویسبورگ با گل در دقیقه ۷۶ به نفع باشگاه فوتبال زنان دویسبورگ به پایان رسید. در این سال فینال به صورت تک بازی انجام شد. دوران ملی. دال چهار بازی ملی برای تیم ملی فوتبال زنان آلمان انجام داد. اولین بار در ۲۴ سپتامبر ۱۹۸۳ در سوندربورگ در شکست ۰–۱ تیم ملی بزرگسالان در مرحله انتخابی برای اولین قهرمانی زنان اروپا در ۱۹۸۴ در برابر تیم ملی فوتبال زنان دانمارک بود. تمام سه بازی بین‌المللی دیگر او در سال ۱۹۸۴ انجام شد،
سه بازی بین‌المللی دیگر او در سال ۱۹۸۴ انجام شد، که می‌توان به باخت: ۲–۱ در برابر تیم ملی فوتبال زنان ایتالیا (۲۵ ژانویه در میلان ایتالیا)، ۱–۴ در برابر تیم ملی فوتبال زنان نروژ (۲ مه در هلمشتت آلمان) و ۲–۰ در برابر تیم ملی فوتبال زنان بلژیک (در ۲۳ اوت در کائورله ایتالیا) اشاره کرد. مربی‌گری. از ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۱، کورنلیا دال جانشین به عنوان مربی در باشگاه فوتبال زنان بایرن مونیخ شد و از ۱۹۹۰ نیز در بوندسلیگای زنان که به تازگی تأسیس شده بود، فعالیت کرد. سپس او توسط پیتر کونیگ جایگزین شد. مرگ. کورنلیا دال در
توسط پیتر کونیگ جایگزین شد. مرگ. کورنلیا دال در تاریخ ۲۱ مارس ۲۰۲۲، در سن ۶۳ سالگی پس از یک بیماری طولانی درگذشت. دستاوردها. قهرمان آلمان: ۱۹۷۶ نایب قهرمان: ۱۹۷۹، ۱۹۸۲، ۱۹۸۵
زنان در موریس به وضعیت اجتماعی-جمعیتی زنان در موریس اشاره دارد. نقش زنان در جامعه موریس در طول قرن بیستم تغییر کرد. به‌طور تاریخی، فرهنگ موریس ساختارهای قدرت مردسالارانه را در حوزه‌هایی همچون خانواده و زندگی کاری حفظ کرده است. مشارکت زنان در نیروی کار به دلیل ایجاد منطقه پردازش صادرات توسط دولت موریس افزایش یافت. این تغییر منجر به افزایش خانواده‌های دو درآمدی و خانوارهایی شده است که زنان سرپرست خانوار هستند. علاوه بر این، در سال ۲۰۰۸، موریس "قانون حقوق استخدام" را تصویب کرد. این قانون تبعیض در محیط کار را
را تصویب کرد. این قانون تبعیض در محیط کار را ممنوع کرده و پرداخت برابر برای کارهای با ارزش برابر را الزام می‌کند. بر اساس "قانون مدنی" و این قانون، زنان و مردان، بدون در نظر گرفتن وضعیت تأهل، از نظر قانونی حق انتخاب حرفه خود را دارند. پارلمان. در دوران پس از استعمار، زنان در موریس هنوز تحت تأثیرات فرهنگ‌های پیش از استعمار قرار داشتند، به طوری که در قرن ۱۹، قوانین موریس زنان را به‌عنوان اموال غیرقابل انتقال همسرانشان در نظر می‌گرفت. پس از مدتی دولت قوانینی را که مربوط به تقسیم ارث و حق مهاجرت آزاد علیه زنان
که مربوط به تقسیم ارث و حق مهاجرت آزاد علیه زنان بود، لغو کرد. در سال ۱۹۸۹، دولت مسئولانی را در وزارتخانه‌های اصلی خود برای رسیدگی به مسائل مربوط به زنان منصوب کرد. گزارش‌های وزارت حقوق زنان و رفاه خانواده نشان‌دهنده برخی پیشرفت‌ها در مسائل مربوط به تبعیض علیه زنان است. برخی از تحولات مثبت در پارلمان موریس شامل انتصاب آمینه غریب‌فقیم به مقام ریاست‌جمهوری بین سال‌های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۸ و همچنین انتخاب مایا هانومانجی به‌عنوان اولین رئیس زن پارلمان در سال ۲۰۱۴ است. رویدادها. در سال ۲۰۱۶، وزارت برابری جنسیتی درخواست
در سال ۲۰۱۶، وزارت برابری جنسیتی درخواست کرد که یک تبلیغ از شرکت کوکاکولا به دلیل دریافت شکایت از یک مشاور جنسیت که آن را «جنسیت‌زده» تلقی کرده بود، حذف شود. در مارس ۲۰۱۸، قانونی جدید برای ایجاد "شورای ملی زنان" به‌عنوان بستری برای بیان نیازها و آرمان‌های زنان تصویب شد. برای رسیدگی به مسائلی مانند خشونت علیه زنان، قاچاق زنان و ترویج و حفاظت از حقوق جنسی و سلامت جنسی و باروری، در تاریخ مه ۲۰۱۸، توافق‌نامه‌ای مشترک برای نظارت بر "برنامه اقدام جنسیتی" با اتحادیه اروپا امضا شد. شاخص‌های توسعه. اقتصادی. در
اروپا امضا شد. شاخص‌های توسعه. اقتصادی. در موریس، نرخ بیکاری زنان در سن کار (۱۵ سال به بالا) ۱۰٪ است. درصد زنان در مناصب ارشد، از جمله: مدیر ارشد، دبیر دائمی و معاون دبیر دائمی، از ۲۳٪ در سال ۲۰۰۱ به ۴۰٪ در سال ۲۰۱۶ افزایش یافت. یک کنفرانس بین‌المللی در اوت ۲۰۱۸، بیانیه‌ای در مورد توانمندسازی اقتصادی زنان و همچنین برنامه کاری برای حوزه‌های اولویت‌دار "اتحادیه حاشیه اقیانوس هند" ارائه داد تا به‌طور قابل توجهی در توانمندسازی اقتصادی زنان مشارکت کند. آموزشی. نسبت دانش‌آموزانی که از دوره ابتدایی به دوره متوسطه
دانش‌آموزانی که از دوره ابتدایی به دوره متوسطه در سال ۲۰۱۱ راه یافتند، برای پسران ۷۹٪ و برای دختران ۸۴٪ بود. جنسیتی. در سال ۲۰۱۳، شاخص نابرابری جنسیتی در موریس ۰٫۳۷۵ بود. به گفته "جیووا-دوریو"، موریس در مسیر درستی برای حذف تبعیض علیه زنان قرار دارد.
ویلهلم براسه (۳ دسامبر ۱۹۱۷- ۲۳ اکتبر ۲۰۱۲) عکاس حرفه‌ای لهستانی و زندانی در اردوگاه آشویتس در طول جنگ‌ جهانی دوم بود. براسه نژاد اتریشی-لهستانی داشت. او عکاسی را در استودیو عمه‌اش در کاتوویتسه آموخت. پس از تهاجم آلمان به لهستان در سال ۱۹۳۹ و اشغال شهر ژویتس، که محل زندگی براسه بود، او توسط افسران اس‌اس بازجویی شد. براسه از اعلام وفاداری به هیتلر سر باز زد و سوگند یاد نکرد؛ به همین دلیل به مدت سه ماه زندانی شد. براسه پس از آزادی، سعی کرد که به مجارستان بگریزد و عضو ارتش لهستان در فرانسه شود؛ با اینحال او در
و عضو ارتش لهستان در فرانسه شود؛ با اینحال او در مرز لهستان-اتریش دستگیر، و به اردوگاه آشویتس منتقل شد.. براسه در بخشی از اردوگاه به کار گرفته شد که مسئول عکاسی از زندانیان و دیگر وقایع اردوگاه مانند بخش آزمایش‌های انسانی بود. طبق تخمین براسه، در طی سالهای ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۵، او حدود چهل تا پنجاه هزار عکس از زندانیان گرفت. سپس براسه به اردوگاه دیگری منتقل،‌ و در مه ۱۹۴۵ توسط قوای امریکایی آزاد شد. بعضی از عکس‌های براسه در موزه یا بنا‌های یادبود هولوکاست نگهداری می‌شود؛ مانند ید وشم. با اینحال بیشتر عکاس‌های او
می‌شود؛ مانند ید وشم. با اینحال بیشتر عکاس‌های او از بین رفته هست. زندگینامه. ویلهم براسه در ۳ دسامبر ۱۹۱۷ متولد شد. اجداد او از نسل اتریشی‌های ساکن ژویتس، و مادرش لهستانی بود. پدر براسه از سربازان لهستان در طی جنگ شوروی و لهستان بود. پس از تهاجم آلمان به لهستان در سال ۱۹۳۹، حزب نازی، براسه را تحت فشار قرار داد تا به جناح آنها ملحق شود. با اینحال براسه از این‌ کار سر باز زد و به همین دلیل مکررا توسط گشتاپو بازجویی می‌شد. براسه کوشید تا ازطریق مجارستان، به فرانسه متواری شود؛ با اینحال در مرز لهستان-
به فرانسه متواری شود؛ با اینحال در مرز لهستان- مجارستان دستگیر، و به مدت چهار ماه زندانی شد؛ ولی باز هم از اعلام وفاداری به هیلتر سر باز زد. بنابراین در ۳۱ اوت ۱۹۴۰ به اردوگاه آشویتس منتقل شد که اخیرا دایر شده بود. براسه به دلیل «تسلط به زبان آلمانی» و «مهارت عکاسی»، توسط رودلف هوس، فرمانده اردوگاه، به کار در آنجا مقرر شد و مسئول ثبت اطلاعات زندانیان در «واحد احراز هویت و عکاسی»() بود. پس از یک سال و نیم، براسه با یوزف منگله دیدار کرد. منگله عکس‌های براسه را پسندید و او را مسئول عکسبرداری از زندانیان تحت
را پسندید و او را مسئول عکسبرداری از زندانیان تحت آزمایش‌های انسانی کرد. پس از ورود قوای شوروی به لهستان، براسهبه همراه هزاران نفر از زندانیان آشویتس، به اردوگاه ایبنزی منتقل شد که زیرمجموعه اردوگاه کار اجباری ماوتهاوزن بود. (آخرین منطقه‌ای که تحت کنترل رژٰیم نازی بود). براسه تا هنگام آزادی توسط قوای آمریکایی در آنجا زندانی بود. براسه پس از آزادی و بازگشت به خانه‌اش در ژویتس، دیگر نتوانست در حرفه عکاسی مشغول شود؛ چرا که مدام به یاد عکاسی در آشویتس و قربانیان آنجا می‌افتاد. او عکاسی را کنار گذاشت و کسب‌وکار
آنجا می‌افتاد. او عکاسی را کنار گذاشت و کسب‌وکار سوسیس سازی خود را دایر کرد و در آن موفق شد. او در سن ۹۴ سالگی در ژویتس درگذشت.
شهر ارواح گمشده () فیلمی ژاپنی در سبک اکشن به کارگردانی تاکاشی میکه بر اساس رمانی از هاسه سیشو محصول سال ۲۰۰۰ است. داستان فیلم درباره ماریوی ژاپنی-برزیلی است که با دزدین یک هلیکوپتر مانع دیپورت شدن دوست‌دختر چینی خود کی می‌شود. در این فیلم یکی از متداول‌ترین درونمایه‌های کارهای میکه یعنی «بیگانگی و پذیرش» دیده می‌شود.
لین جانستون (متولد ۲۸ مه ۱۹۴۷) کارتونیست و نویسنده کانادایی است که بیشتر به خاطر نوار کارتونی روزنامه‌ای خود به نام "برای بهتر یا بدتر" شناخته می‌شود. او اولین زن و اولین کانادایی بود که جایزه روبن انجمن ملی کارتونیست‌ها را دریافت کرد. اوایل زندگی. لین ریدگوی در کالینگوود، انتاریو متولد شد و در ونکوور شمالی، بریتیش کلمبیا بزرگ شد. او دوست نزدیک دوران کودکی کمدین‌های پال کی. ویلیس و مایکل بونکور بود. لین در مدرسه هنر ونکوور (که اکنون به دانشگاه هنر و طراحی امیلی کار تغییر نام یافته است) تحصیل کرد و آرزو داشت
کار تغییر نام یافته است) تحصیل کرد و آرزو داشت تا به‌عنوان یک هنرمند زندگی حرفه‌ای خود را آغاز کند. پس از مدتی کوتاه فعالیت در حوزه انیمیشن، که بیشتر به‌عنوان رنگ‌آمیز غیررسمی سلول‌ها در برنامه "نمایش کارتونی ابوت و کاستلو" فعالیت داشت، در سال ۱۹۶۹ ازدواج کرد و به انتاریو بازگشت. در این دوره او پنج سال به‌عنوان طراح پزشکی در دانشگاه مک‌مستر کار کرد. آثار تصویرسازی او که شامل صحنه‌های روزمره بیمارستانی بود (مانند پدری که در اتاق انتظار سیگار می‌کشد)، در آرشیو پزشکی این دانشگاه نگهداری می‌شود. در دوران
آرشیو پزشکی این دانشگاه نگهداری می‌شود. در دوران بارداری نخستین فرزندش، او شروع به طراحی کارتون‌های تک‌تصویری برای سقف دفتر پزشک متخصص زنان خود، موری انکین، کرد. این کارتون‌ها بعدها در اولین کتاب او با عنوان "دیوید، ما بارداریم!"، که در سال ۱۹۷۳ با نام وقت خود، لین فرانکس، منتشر شد (و بعداً با نام لین جانستون بازنشر گردید)، به چاپ رسیدند و به یک کتاب پرفروش تبدیل شدند. پس از طلاق، لین به‌صورت آزاد به طراحی‌های تجاری و پزشکی روی آورد و استودیویی را در یک گلخانه بازسازی‌شده برای کار خود ایجاد کرد. دنباله
گلخانه بازسازی‌شده برای کار خود ایجاد کرد. دنباله کتاب "دیوید" با عنوان "سلام مامان! سلام بابا!" در سال ۱۹۷۵ منتشر شد. مدت کوتاهی پس از آن، لین با یک دانشجوی دندان‌پزشکی به نام راد جانستون آشنا شد و ازدواج کرد. برای بهتر یا بدتر. در سال ۱۹۷۸، خانواده جانستون به همراه دو فرزندشان به لین لیک، مانیتوبا نقل مکان کردند. در همان زمان، سندیکای مطبوعات جهانی از او خواست تا در تولید یک نوار کارتونی مشارکت کند. لین با ارسال بیست نسخه از نوار کارتونی‌ای به نام "جانستون‌ها"، که براساس خانواده خود طراحی کرده بود ("چون
که براساس خانواده خود طراحی کرده بود ("چون آن‌ها تنها افرادی بودند که می‌دانستم می‌توانم بارها و بارها به‌صورت مداوم به تصویر بکشم")، موافقت خود را اعلام کرد. در کمال شگفتی، سندیکا این نوارها را پذیرفت و یک قرارداد بیست‌ساله به او پیشنهاد کرد. پس از گذراندن دوره‌ای شش‌ماهه برای آماده‌سازی، این نوار با عنوان "برای بهتر یا بدتر" برای اولین بار در روزنامه‌های بسیاری از داستان‌های این نوار کارتونی از تجربیات واقعی خانواده لین جانستون الهام گرفته شده‌اند. شخصیت‌های اصلی این داستان‌ها بر اساس اسامی میانی همسر و
اصلی این داستان‌ها بر اساس اسامی میانی همسر و فرزندان او نام‌گذاری شده‌اند، به‌جز شخصیت مادر، زیرا لین جانستون نام میانی ندارد. به جای آن، او تصمیم گرفت قهرمان داستان، «الی»، را به افتخار یکی از دوستانش که در سن جوانی درگذشت، نام‌گذاری کند. دوست او و کمدین کانادایی، مایکل بونکور، الهام‌بخش داستان جنجالی مربوط به «افشاگری» لارنس شد. شخصیت دِیانا بر اساس عشق دوران دبیرستان آران، که سال‌ها پس از پایان رابطه‌شان در یک تصادف رانندگی فوت کرد، طراحی شده است. خواهرزاده جانستون، استفانی، دچار ناتوانی رشدی است و
جانستون، استفانی، دچار ناتوانی رشدی است و تجربه او در داستان‌های اخیر دربارهٔ ادغام دانش‌آموزان با ناتوانی رشدی در کلاس آپریل به اشتراک گذاشته شده است. حرفه تدریس الیزابت بر اساس تصمیم کیت، دختر جانستون، برای دنبال نکردن حرفه‌ای در آموزش طراحی شده است؛ اما این موضوع فرصتی به جانستون داد تا تصور کند این مسیر چگونه می‌توانست پیش برود. شخصیت‌های نوار کارتونی "برای بهتر یا بدتر" در «زمان واقعی» پیر شده‌اند. در ۳۱ اوت ۲۰۰۸، خود لین جانستون در نوار روز یکشنبه ظاهر شد، که قرار بود پایان این کارتون باشد، و اعلام
شد، که قرار بود پایان این کارتون باشد، و اعلام کرد که داستان را تقریباً ۳۰ سال به عقب، به اوایل شروع آن، بازمی‌گرداند. نیمی از مطالب جدید و نیمی دیگر تکرار خواهند بود. مطالب «جدید» در واقع نسخه‌های بازنگری‌شده‌ای از نوارهای قدیمی بودند که با بازسازی آثار هنری و تغییر دیالوگ‌ها همراه شدند. این تغییرات گاهی تنها به‌منظور جایگزینی اصطلاحات مدرن یا نام محصولات جدید به‌جای نسخه‌های قدیمی انجام می‌شد. در مواردی نادر، یک نوار کامل یا یک پنل به‌طور کامل بازسازی می‌شد؛ برای مثال، تنبیه بدنی مایکل یا الیزابت به
می‌شد؛ برای مثال، تنبیه بدنی مایکل یا الیزابت به «زمان استراحت» تغییر یافت. با این حال، یکی از نوارهای تنبیه بدنی که همچنان باقی ماند، داستانی بود که در آن مایکل به دلیل ضربه زدن به کودک دیگری توسط جان تنبیه شد. این ماجرا به بحثی میان جان و الی منجر شد، جایی که الی با تنبیه بدنی به‌عنوان راه‌حل مناسب مخالف بود، هرچند با جان موافق بود که نگرش خشونت‌آمیز مایکل باید در همان ابتدا متوقف شود. نوارهای دیگری، مانند زمانی که الی عصبانی می‌شد و چیزی را به پشت سر جان پرتاب می‌کرد (مانند یک فنجان قهوه)، نیز سانسور
پرتاب می‌کرد (مانند یک فنجان قهوه)، نیز سانسور شدند. از آنجا که این نوار یک نوار خانوادگی بود، مسائل مربوط به پرتاب اشیاء سخت به پشت سر کسی، موضوع خشونت خانگی را مطرح می‌کرد.
ورخنی نوگوش () یک شهرک در شهرستان بورزیانسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
تیمیروو () یک شهرک در شهرستان بورزیانسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
استاروسبحان‌گولوو () یک شهر در شهرستان بورزیانسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
استاروموسیاتوو () یک شهرک در شهرستان بورزیانسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
استاروموناسیپوو () یک شهرک در شهرستان بورزیانسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
سارگایا () یک شهرک در شهرستان بورزیانسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
نووعثمانوو () یک شهرک در شهرستان بورزیانسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
نووسبحان‌گولوو () یک شهرک در شهرستان بورزیانسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
نووموسیاتوو () یک شهرک در شهرستان بورزیانسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
نووموناسیپوو () یک شهرک در شهرستان بورزیانسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
نابی‌یوو () یک شهرک در شهرستان بورزیانسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
آکبولاتوو () یک شهرک در شهرستان بورزیانسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
آتیکوو () یک شهرک در شهرستان بورزیانسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
بایگازینو () یک شهرک در شهرستان بورزیانسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
باینازاروو () یک شهرک در شهرستان بورزیانسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
برتیاک () یک شهرک در شهرستان بورزیانسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
ماگادیوو () یک شهرک در شهرستان بورزیانسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
مالی قپچاق () یک شهرک در شهرستان بورزیانسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
مقصودوو () یک شهرک در شهرستان بورزیانسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
میندی‌گولوو () یک شهرک در شهرستان بورزیانسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
گادلگارایوو () یک شهرک در شهرستان بورزیانسکی باشقیرستان کشور روسیه است.