payamvha/North_RAG huggingface dataset:
۱۹۴۵ در دولت فروچو پاری و سپس از دسامبر ۱۹۴۵ تا ژانویه ۱۹۴۷ در دولت آلچیده د گاسپری. او در ۱۹۴۸ به سنای ایتالیا راه یافت و تا ۱۹۷۲ در آنجا خدمت کرد. اسکچیمارو در حزب نیز سمت‌های گوناگونی داشت و در ۱۹۶۶ رئیس کمیتهٔ مرکزی کنترل بود. همچنین از ۱۹۵۸ تا ۱۹۷۲ نایب‌رئیس سنا بود. درگذشت. اسکوچیمارو در ۲ ژانویه ۱۹۷۲ در رم درگذشت. دیدگاه‌ها و آثار. او در دههٔ ۱۹۶۰ در جناح استالینیستی حزب کمونیست جای داشت. برخی از آثار او عبارت‌اند از:
الحاق حیدرآباد (با نام رمز عملیات پولو) یک عملیات نظامی بود که در سپتامبر ۱۹۴۸ آغاز شد و منجر به الحاق ایالت شاهزاده‌نشین حیدرآباد به هند شد، که به عنوان "اقدام پلیسی" لقب گرفت. در زمان تقسیم هند در سال ۱۹۴۷، ایالت‌های شاهزاده‌نشین هند که در اصل در قلمرو خود خودمختاری داشتند، تابع اتحادهای فرعی با بریتانیا بودند که کنترل روابط خارجی را به بریتانیا می‌داد. با قانون استقلال هند در سال ۱۹۴۷، بریتانیا از همه این اتحادها دست کشید و ایالت‌ها را با گزینه استقلال کامل تنها گذاشت. با این حال، تا سال ۱۹۴۸ تقریباً همه
تنها گذاشت. با این حال، تا سال ۱۹۴۸ تقریباً همه به هند یا پاکستان ملحق شده بودند. یک استثنای بزرگ، ثروتمندترین و قدرتمندترین شاهزاده‌نشین، حیدرآباد، بود که در آن نظام، میر عثمان علی خان، آصف جاه هفتم، حاکم مسلمانی که بر جمعیتی عمدتاً هندو ریاست می‌کرد، استقلال را برگزید و امیدوار بود که آن را با ارتشی نامنظم حفظ کند. نظام همچنین با شورش تلانگانا روبرو بود که نتوانست آن را سرکوب کند.
نظام میر محمد عظمت علی خان، آصف جاه نهم، معروف به عظمت جاه (متولد ۲۳ ژوئیه ۱۹۶۰)، رئیس فعلی خاندان آصف جاه و نهمین نظام اسمی حیدرآباد و برار از ۲۰ ژانویه ۲۰۲۳ است، اگرچه قانون هند از زمان تصویب بیست و ششمین متمم قانون اساسی هند در سال ۱۹۷۱ چنین عناوینی را به رسمیت نشناخته است. زندگی اولیه، خانواده و تحصیلات. عظمت جاه در ۲۳ ژوئیه ۱۹۶۰ در پدینگتون، لندن، از مکرم جاه و اسرا جاه، در زمان حکمرانی پدربزرگش، میر عثمان علی خان، هفتمین نظام حیدرآباد، به دنیا آمد. او تحصیلات اولیه خود را در لندن گذراند. او در دانشگاه
اولیه خود را در لندن گذراند. او در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی تحصیل کرد و در سال ۱۹۸۴ از آنجا فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۹۹۶، او با زینب ناز گووندیرن در لندن ازدواج کرد. آنها دو فرزند، یک دختر و یک پسر دارند. حرفه. او یک عکاس و فیلمبردار حرفه‌ای است و با استیون اسپیلبرگ و لرد ریچارد اتنبورو همکاری داشته است. او در فیلم‌های «نیوی سیلز» و «زندگی چارلی چاپلین» دوربین را به دست گرفته است. در سال ۲۰۱۱، او اظهار داشت که در حال کار بر روی دو فیلم است، یکی درباره مصطفی کمال آتاتورک (نخستین رئیس جمهور ترکیه) و دیگری
کمال آتاتورک (نخستین رئیس جمهور ترکیه) و دیگری درباره جد بزرگش، عثمان علی خان، آصف جاه هفتم، هفتمین نظام حیدرآباد دکن. جلوس. عظمت جاه در ۱۴ ژانویه ۲۰۲۳، پس از مرگ پدرش، مکرم جاه، به تخت سلطنت ایالت سابق حیدرآباد "نشست". تاجگذاری تشریفاتی عظمت جاه در ۲۰ ژانویه ۲۰۲۳ انجام شد. مراسم تاجگذاری عظمت جاه از الگویی مشابه تاجگذاری‌های نظام‌های پیش از او پیروی کرد، اما مراسمی ساده بود که فقط چند دوست نزدیک در آن حضور داشتند. این مراسم توسط دولت ایالتی به رسمیت شناخته نشد. این مراسم در خلوت مبارک در کاخ چومحله در
نشد. این مراسم در خلوت مبارک در کاخ چومحله در حیدرآباد برگزار شد. اختلاف بر سر جانشینی. پس از تاجگذاری عظمت جاه، انجمن مجلس شب‌زادگان، متشکل از بیش از ۴۵۰۰ عضو خانواده گسترده (صاحب‌زاده و صاحب‌زادی) از دودمان آصف جاهی، بیانیه‌ای مطبوعاتی صادر کرد و مدعی شد که عظمت جاه از به عهده گرفتن مسئولیت‌های خانوادگی غفلت کرده و با این حال عنوان نهمین نظام حیدرآباد را برگزیده است.
در طول جنگ غزه، نیروهای مردمی، گروه مسلح مورد حمایت اسرائیل، ضد حماس و ظاهراً مرتبط با داعش، طبق گزارش‌ها، کنترل بخش‌های بزرگی از شرق استان رفح در نوار غزه، تحت نظارت اسرائیل، در این منطقه، به دست گرفته‌اند. گفته می‌شود که قلمرو نیروهای مردمی، که بیش از ۲۰۰۰ غیرنظامی فلسطینی در آن زندگی می‌کنند، نخستین منطقه‌ای در نوار غزه است که از زمان امارت اسلامی رفح و نبرد ۲۰۰۹ رفح، توسط حماس، اداره نمی‌شود.
شاهزاده‌نشین کاستریوتی ( آلبانیایی : "Principata e Kastriotit" ) یکی از شاهزاده‌نشین‌های آلبانی در اواخر قرون وسطی بود. این شهر توسط پال کاستریوتی تشکیل شد که تا سال ۱۴۰۷ بر آن حکومت کرد، پس از او پسرش، گجون کاستریوتی تا زمان مرگش در سال ۱۴۳۷ حکومت کرد و سپس توسط قهرمان ملی آلبانی، اسکندربیک ، اداره می‌شد . تشکیل. گجون کاستریوتی در ابتدا تنها دو روستای کوچک داشت. در مدت کوتاهی، گجون کاستریوتی موفق شد سرزمین‌های خود را گسترش دهد تا به حاکم بلامنازع آلبانی مرکزی تبدیل شود. او با وویساوا تریپالدا ازدواج کرد که
تبدیل شود. او با وویساوا تریپالدا ازدواج کرد که 5 دختر به نام‌های مارا، ژلا، آنجلینا، ولایکا و مامیکا و 4 پسر به نام‌های رپوش، استانیشا، کوستاندین و جرج کاستریوتی (که بعدها به اسکندربیگ معروف شد ) به دنیا آورد. گجون کاستریوتی از جمله کسانی بود که با حمله اولیه بایزید اول عثمانی مخالفت کرد ، اما مقاومت او بی‌اثر بود. سلطان، پس از پذیرش خواسته‌های او، او را موظف کرد که برای تضمین وفاداری حاکمان محلی، خراج بپردازد و سه پسرش جرج کاستریوتی را به عنوان گروگان به دربار سلطان بفرستد. پس از گرویدن به اسلام ،
به دربار سلطان بفرستد. پس از گرویدن به اسلام ، اسکندربیگ جوان در مدرسه نظامی ادرنه تحصیل کرد و نبردهای پیروزمندانه بسیاری را برای امپراتوری عثمانی رهبری کرد . به خاطر پیروزی‌های نظامی‌اش، او لقب "آرناووتلو اسکندر بیگ" ( آلبانیایی : "Skënderbe shqiptari" ، انگلیسی: "Lord Alexander, the Albanian" ) را دریافت کرد که نشان می‌دهد درخشش نظامی کاستریوتی با اسکندر کبیر قابل مقایسه است . ظهور اسکندربیک. اسکندربیگ به عنوان یکی از بهترین افسران در چندین لشکرکشی عثمانی چه در آسیای صغیر و چه در اروپا شناخته شد و سلطان
چه در آسیای صغیر و چه در اروپا شناخته شد و سلطان او را به عنوان ژنرال منصوب کرد. او علیه یونانیان ، صرب‌ها و مجارها جنگید و برخی منابع می‌گویند که او ارتباطات پنهانی با راگوسا ، ونیز ، لادیسلاوس پنجم مجارستان و آلفونسو اول ناپل داشت . سلطان مراد دوم به او عنوان والی داد که او را فرماندار کل کرد. در 28 نوامبر 1443 ، اسکندربیگ پس از نبرد نیش علیه مجارها به رهبری جان هونیادی در نیش به عنوان بخشی از جنگ صلیبی وارنا، فرصت را برای شورش دید . او به همراه 300 آلبانیایی دیگر که در ارتش عثمانی خدمت می‌کردند، تغییر
دیگر که در ارتش عثمانی خدمت می‌کردند، تغییر جبهه داد. پس از یک سفر طولانی به آلبانی، سرانجام با جعل نامه‌ای از سلطان به فرماندار کرویه، کرویه را تصرف کرد که به او کنترل قلمرو را می‌داد. پس از تصرف قلعه، اسکندربیک از اسلام روی گرداند و خود را انتقام‌گیرنده خانواده و کشورش اعلام کرد. او پرچمی با عقاب دو سر، نمادی باستانی که توسط فرهنگ‌های مختلف بالکان (به ویژه امپراتوری بیزانس) استفاده می‌شد، برافراشت که بعدها به پرچم آلبانی تبدیل شد . فرماندار در بازگشت به ادرنه، بدون اطلاع از نیات اسکندربیک، کشته شد.
به ادرنه، بدون اطلاع از نیات اسکندربیک، کشته شد. اسکندربیک با جورج آریانیت (با نام اصلی جرجی آریانیت کومنی ) متحد شد و با دخترش دونیکا (با نام اصلی مارینا دونیکا آریانیتی) ازدواج کرد. اتحادیه لژه. نوشتار اصلی: اتحادیه لژه پس از تصرف کرویه، اسکندربیک موفق شد تمام شاهزادگان آلبانیایی را در شهر لژه گرد هم آورد مورخ ادوارد گیبون می‌نویسد:آلبانیایی‌ها، که نژادی جنگجو بودند، متفق‌القول بودند که با شاهزاده موروثی خود زندگی کنند و بمیرند. ... در مجلس ایالت‌های اپیروس، اسکندربیک به عنوان فرمانده کل جنگ ترکیه انتخاب
اسکندربیک به عنوان فرمانده کل جنگ ترکیه انتخاب شد و هر یک از متفقین متعهد شدند که به نسبت خود، نفرات و پول را تأمین کنند. با این حمایت، اسکندربیک قلعه‌هایی ساخت و یک نیروی دفاعی متحرک سازماندهی کرد که عثمانی‌ها را مجبور به پراکنده کردن نیروهای خود کرد و آنها را در برابر تاکتیک‌های جنگ و گریز آلبانیایی‌ها آسیب‌پذیر ساخت. او موفق به ایجاد اتحادیه لژه ، فدراسیونی از تمام امیرنشین‌های آلبانیایی ، شد . اعضای اصلی این اتحادیه خانواده‌های اشرافی آریانیتی ، بالشیچ ، دوکاگجینی ، موزاکا ، اسپانی ، توپیا و کرنویویچ
، دوکاگجینی ، موزاکا ، اسپانی ، توپیا و کرنویویچ بودند . به مدت 25 سال، از 1443 تا 1468، ارتش 10000 نفری اسکندربیک در خاک عثمانی پیشروی کرد و در برابر نیروهای عثمانی که دائماً بزرگتر و مجهزتر بودند، پیروز شد. مجارستان و بعدها ناپل و ونیز - دشمنان سابقشان - که توسط پیشرفت‌های عثمانی در سرزمین خود تهدید می‌شدند، ستون فقرات مالی و پشتیبانی ارتش اسکندربیک را فراهم کردند. تا سال 1450، این اتحاد قطعاً دیگر آنطور که در ابتدا در نظر گرفته شده بود، عمل نمی‌کرد و تنها هسته اصلی اتحاد تحت فرماندهی اسکندربرگ و آرانیتی
هسته اصلی اتحاد تحت فرماندهی اسکندربرگ و آرانیتی کومینو به مبارزه ادامه دادند. اتحادیه لژه اولین بار تحت فرماندهی اسکندربیگ در نبرد تورویول خود را نشان داد ، جایی که او نیروهای عثمانی را شکست داد. پیروزی اسکندربیگ در سراسر اروپا مورد ستایش قرار گرفت. بنابراین نبرد تورویول آغازگر جنگ ربع قرنی بین آلبانی اسکندربیگ و امپراتوری عثمانی بود. در ۱۴ مه ۱۴۵۰، یک ارتش عثمانی، بزرگتر از هر نیرویی که اسکندربیگ یا افرادش قبلاً با آن مواجه شده بودند، به قلعه شهر کروجا ، پایتخت شاهزاده‌نشین کاستریوتی، حمله کرد و آن را در
شاهزاده‌نشین کاستریوتی، حمله کرد و آن را در هم کوبید. این شهر به ویژه برای اسکندربیگ نمادین بود زیرا او در سال ۱۴۳۸ توسط عثمانی‌ها به عنوان سوبای کروجا منصوب شده بود. نبرد چهار ماه طول کشید و بیش از هزار آلبانیایی جان خود را از دست دادند در حالی که بیش از ۲۰۰۰۰ عثمانی در نبرد جان باختند. [ "نیازمند منبع" ] با این حال، نیروهای عثمانی قادر به تصرف شهر نبودند و چاره‌ای جز عقب‌نشینی قبل از فرا رسیدن زمستان نداشتند. در ژوئن ۱۴۴۶، محمد دوم ، معروف به "فاتح"، ارتشی متشکل از ۱۵۰۰۰۰ سرباز را به کروجا بازگرداند اما
متشکل از ۱۵۰۰۰۰ سرباز را به کروجا بازگرداند اما نتوانست قلعه را تصرف کند. مرگ اسکندربیک در سال ۱۴۶۸ به مبارزه برای استقلال پایان نداد و نبرد تا سال ۱۴۸۱، تحت حکومت لک دوکاگجینی ، ادامه یافت تا اینکه سرزمین‌های آلبانیایی مجبور به تسلیم شدن در برابر ارتش‌های عثمانی شدند.
نواب میر نجف علی خان نوه آخرین نظام حیدرآباد، میر عثمان علی خان، است و چهره‌ای برجسته در زمینه حفاظت از میراث، ابتکارات اجتماعی و نمایندگی قانونی نوادگان نظام است. او از علاقه‌مندان به میراث حیدرآباد است و همچنین از دولت تلانگانا در مورد سهل‌انگاری در مورد چندین سازه و بیمارستان میراثی ساخته شده توسط میر عثمان علی خان، نظام هفتم به ویژه بیمارستان عمومی عثمانیه (OGH) انتقاد کرده است، که قرار است تخریب شود زیرا به دلیل دهه‌ها سهل‌انگاری غیرقابل جبران شده است مشارکت متنوع او نشان دهنده تعهد او به میراث، حمایت
متنوع او نشان دهنده تعهد او به میراث، حمایت حقوقی، آرمان‌های اجتماعی، مشارکت سیاسی و حفظ میراث نظام است. نماینده قانونی خانواده نظام. او توسط نوادگان نظام برای نمایندگی آنها در چندین پرونده دادگاهی از جمله "پرونده وجوه حیدرآباد" انتخاب شده است، که مربوط به ۳۵ میلیون پوند (به ارزش سال ۲۰۱۹) است که قبلاً متعلق به آخرین نظام بود و اکنون در بانک نات وست در انگلستان است. این پرونده در اکتبر ۲۰۱۹ در لندن به نفع جمهوری هند و نوادگان نظام تصمیم گیری شد و همزمان ادعای پاکستان رد شد. مخالفت با تخریب بیمارستان عمومی
پاکستان رد شد. مخالفت با تخریب بیمارستان عمومی عثمانیه. او به شدت با تخریب بیمارستان عمومی عثمانیه (OGH) مخالفت کرده و چندین نامه به فرماندار قبلی، E.S.L. ناراسیمهان، نوشته بود تا در پاسخ به اعتراضات مداوم انجمن پزشکان جوان تلانگانا، مداخله کرده و مرمت ساختمان بیمارستان را تسریع بخشد. [نیازمند منبع] این اعتراضات که بیش از ۱۰۰ روز به طول انجامید، باعث شد دولت تضمین‌هایی برای رسیدگی به ساختار فرسوده میراثی ارائه دهد. خان بر نقش حیاتی بیمارستان که روزانه به بیش از ۱۰۰۰ بیمار از مناطق همسایه مانند ماهاراشترا و
از ۱۰۰۰ بیمار از مناطق همسایه مانند ماهاراشترا و کارناتاکا خدمات ارائه می‌دهد، تأکید کرد. با وجود گزارش INTACH که سلامت ساختمان را تأیید می‌کرد، خان تعمیرات سهل‌انگاری شده، از جمله نشتی توالت‌ها و لوله‌های آب را برجسته کرد. از سال ۲۰۱۸، خان بارها بر ضرورت حفظ ساختار تاریخی و خدمات درمانی که به جمعیت قابل توجهی از بیماران ارائه می‌دهد، تأکید کرده است. کمپین‌های اجتماعی. در سال ۲۰۲۰، در اوج همه‌گیری کووید-۱۹، او آشکارا از طریق رسانه‌های اجتماعی از مسلمانان حیدرآباد خواست تا از خرید بیش از حد خودداری کنند و
خواست تا از خرید بیش از حد خودداری کنند و در عین حال بر لزوم اولویت دادن به رفاه محرومان در این دوران چالش‌برانگیز تأکید کرد. او مسلمانان را تشویق کرد تا با کمک به نیازمندان، هزینه‌های روزانه آنها را تأمین کنند. پیوستن به کنگره ملی هند. در نوامبر ۲۰۲۳، او رسماً در حضور رئیس کمیته کنگره سراسری هند (AICC)، مالیکارجون خارگه، به کنگره ملی هند پیوست. خان بر ارتباط دیرینه خانواده‌اش، که تقریباً چهار نسل را در بر می‌گیرد، با کنگره تأکید کرد و خاطرنشان کرد که پیوستن به حزب، امتداد طبیعی پیوندهای تاریخی بین خانواده
به حزب، امتداد طبیعی پیوندهای تاریخی بین خانواده نظام و خانواده گاندی است. او به همراه خانواده‌اش پیش از این چندین بار با رئیس سابق INC، سونیا گاندی، رئیس فعلی INC، راهول گاندی و دبیرکل AICC، پریانکا گاندی، دیدار کرده‌اند. خارگه بر سهم قابل توجه خانواده نظام در ملت، از زمان جواهر لعل نهرو تا زمان راهول گاندی، تأکید کرد. ملاقات با دیگر اعضای خانواده سلطنتی. نواب نجف علی خان در کاخ میسور با یادویر کریشناداتا چاماراجا وادیار دیدار کرد، که در آن وادیار نقش آصف جاهی‌ها را در حفاظت از منافع سایر مهاراجه‌ها در
جاهی‌ها را در حفاظت از منافع سایر مهاراجه‌ها در برابر بریتانیا و در طول جنگ هند و چین در سال ۱۹۶۵ برجسته کرد. شاهزاده یادویر بیان کرد که چگونه میر عثمان علی خان ۵۰۰۰ کیلوگرم طلا برای حمایت از کشور اهدا کرده است. او همچنین به یک واقعیت کمتر شناخته شده اشاره کرد و آن اینکه نظام هفتم به اندازه کافی مهربان بود که از ساخت بخش بسیار مهمی از کاخ میسور حمایت کند.
البیوک، روستای فلسطینی در استان رفح واقع در جنوب نوار غزه است. طبق گزارش دفتر مرکزی آمار فلسطین، جمعیت آن در سال ۲۰۰۶، ۵۶۴۸ نفر بوده است. این روستا به پایتخت "بالفعل" گروه مسلح فلسطینی ضد حماس، یعنی نیروهای مردمی، که توسط اسرائیل حمایت می‌شوند، تبدیل شده است. پیش از حمله ۲۰۲۴ به رفح، این محله، بیش از ۲۰،۰۰۰ نفر جمعیت داشت. تاریخچه. البیوک، روستایی کوچک در حاشیه جنوب شرقی رفح در نوار غزه است که از نظر تاریخی حدود ۵۶۰۰ نفر در آن زندگی می‌کنند. این روستا که مدت‌ها از نظر سیاسی نادیده گرفته شده بود، در طول جنگ
از نظر سیاسی نادیده گرفته شده بود، در طول جنگ غزه اهمیت پیدا کرد، زمانی که نیروهای مردمی، یک گروه شبه‌نظامی قبیله‌ای به رهبری یاسر ابوشباب، کنترل بخش‌هایی از البیوک را به دست گرفتند و آن را به مرکز عملیاتی خود تبدیل کردند. این گروه با حمایت اسرائیل، از موقعیت این روستا در نزدیکی گذرگاه مرزی کرم شالوم برای کنترل مسیرهای امدادرسانی و گسترش به خان یونس استفاده کرد و اکنون به عنوان مقر اصلی این گروه، فعالیت می‌کند.
عاقله آصفی یک معلم زن افغانستانی است که هزاران کودک پناهنده را در میانوالی پاکستان آموزش داده است. آموزش. آصفی در افغانستان به عنوان معلم تاریخ و جغرافیا آموزش دیده بود. شغل. آصفی پس از سقوط کابل به دست جنگ‌سالاران و انحلال جمهوری افغانستان در سال ۱۹۹۲ مجبور به ترک افغانستان شد. وقتی او به عنوان پناهنده به میانوالی رسید، هیچ مدرسه‌ای برای کودکان پناهنده وجود نداشت. آصفی مدرسه‌ای را در یک چادر قرضی تأسیس کرد. تا سال ۲۰۱۷، نه مدرسه در این اردوگاه با بیش از ۱۵۰۰ دانش‌آموز وجود داشت. تعدادی از این مدارس برای
دانش‌آموز وجود داشت. تعدادی از این مدارس برای تحصیل دختران پناهنده افغان است. در سال ۲۰۱۵، آصفی به خاطر تلاش‌هایش در زمینه آموزش کودکان پناهنده افغان، جایزه پناهندگان نانسن را دریافت کرد. او بیشتر جایزه ۱۰۰۰۰۰ دلاری نانسن خود را برای ساخت یک مدرسه جدید استفاده کرده است. این جایزه به پاس خدمات فوق‌العاده به پناهندگان اهدا می‌شود. در سال ۲۰۱۷، مدرسه نمونه دخترانه شماره ۲ در کوت چاندنا، که توسط آصفی تأسیس شده بود، توسط وزارت آموزش و پرورش به عنوان یک مدرسه متوسطه مورد پذیرش واقع شد. اکنون این اولین مدرسه
متوسطه مورد پذیرش واقع شد. اکنون این اولین مدرسه پناهندگان در پنجاب است که به یک هیئت آموزشی دولتی وابسته است. آصفی در طول ۲۳ سال، به بیش از ۱۰۰۰ دختر آموزش داده است. در سال ۲۰۲۰، ۱۵۰۰ دختر و پسر پناهنده دیگر در شش مدرسه ثبت‌نام کردند.
استینگ ری راب (؛ زادهٔ ) راننده مسابقه‌ای اهل ایالات متحده آمریکا است.
لوییس فاستر (؛ زادهٔ ) راننده مسابقه‌ای اهل بریتانیا است.
اد کارپنتر (؛ زادهٔ ) راننده خودروی مسابقه‌ای اهل ایالات متحده آمریکا است.
ایگور گومس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است.
سباستین گونسالس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اکوادور است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال اکوادور بازی کرده است.
یوری سزار (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل-امارات متحده عربی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال فلامینگو اشاره کرد.
متئوس انریکه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است.
ناتالیا آلکسیونا (۲۲ اوت ۱۶۷۳ – ۱۸ ژوئن ۱۷۱۶) دختر آلکسی، تزار روسیه از همسر دومش تزارینا ناتالیا ناریشکینا بود. او همچنین خواهر کوچک‌تر پتر کبیر نخستین امپراتور روسیه بود. ناتالیا آلکسیونا با نفوذ بر روی برادرش پتر و همچنین حمایت از تئاتر در روسیه و نمایش‌نامه‌نویسی شناخته می‌شود. زندگی‌نامه. ناتالیا آلکسیونا در سال ۱۶۷۳ میلادی در مسکو به دنیا آمد. او دختر تزار آلکسی میخائیلوویچ و ناتالیا ناریشکینا و همچنین خواهر کوچک‌تر و محبوب پتر کبیر بود. تزارونا ناتالیا که مشتاقانه در تفریحات برادرش شرکت می‌کرد،
که مشتاقانه در تفریحات برادرش شرکت می‌کرد، علاقهٔ خاصی به نمایش و تئاتر پیدا کرد. او در سال ۱۷۰۷ در پرئوبراژنسکویه یک سالن تئاتر خانگی در عمارت خود تأسیس کرد. به درخواست تزارونا ناتالیا، تمام اثاثیهٔ که از قبل در میدان سرخ مسکو واقع شده بود، به پرئوبراژنسکویه منتقل شدند. او نمایش‌نامه‌های خودش را می‌نوشت و به نوعی «مدیر تئاتر دربار روسیه» بود. روایت‌هایی وجود دارد که نشان می‌دهد تزارونا ناتالیا آلکسیونا خودش نمایش‌نامه‌نویسی می‌کرده است؛ به گفتهٔ کنت هنینگ فریدریش فون باسویتس در کتابش "یادداشت‌هایی دربارهٔ
فون باسویتس در کتابش "یادداشت‌هایی دربارهٔ روسیه در دوران پتر کبیر" ، ناتالیا دو نمایش‌نامه نوشت. معمولاً نویسندگی آثار "کمدی سنت کاترین" ، "کریسانتوس و داریا" ، "سزار اتو" و "سنت اودوکیا" به او نسبت داده می‌شود. محققان پکارسکی و زابلین در مورد اینکه آیا تزارونا نویسندهٔ تراژدی "استفانوتوکوس" بوده است یا خیر، اختلاف نظر دارند. پ. او. موروزوف خلق این تراژدی را به اواسط قرن هجدهم میلادی نسبت می‌دهد و بنابراین، او کاملاً نویسندگی شاهزاده خانم را رد می‌کند. در حدود سال ۱۷۱۰، تزارونا از مسکو به سنت پترزبورگ نقل
سال ۱۷۱۰، تزارونا از مسکو به سنت پترزبورگ نقل مکان و در آنجا یک تئاتر عمومی تأسیس کرد. ناتالیا آلکسیونا در سال ۱۷۱۶ درگذشت.
دومنیکو سینیسکالکو (زادهٔ ۱۵ ژوئیهٔ ۱۹۵۴) اقتصاددان ایتالیایی و وزیر پیشین اقتصاد و دارایی است. سینیسکالکو در رشتهٔ حقوق از دانشگاه تورین فارغ‌التحصیل شد. او از ژوئن ۲۰۰۱ تا ژوئیهٔ ۲۰۰۴ به‌عنوان مدیرکل خزانه‌داری در دولت ایتالیا خدمت کرد و سپس از ۱۶ ژوئیهٔ ۲۰۰۴ تا ۲۲ سپتامبر ۲۰۰۵ عهده‌دار سمت وزیر اقتصاد و دارایی ایتالیا بود. همراه با تومازو پادوا اسکیوپا، سینیسکالکو نیز به هیچ حزب سیاسی مهمی وابسته نبوده و ترجیح داده‌است مستقل باقی بماند. او نایب‌رئیس مورگان استنلی اروپا و همچنین رئیس بخش ایتالیا در همین
استنلی اروپا و همچنین رئیس بخش ایتالیا در همین بانک سرمایه‌گذاری است. زندگی شخصی. او در ۲۰ ژانویهٔ ۱۹۹۶ با کریستینا مارنکو دی موریوندو ازدواج کرد. حاصل این ازدواج دو فرزند به نام‌های مارکو (زادهٔ ۱۱ اکتبر ۱۹۹۷) و انریکو (زادهٔ ۲ آوریل ۱۹۹۹) هستند.
گیلیرمه بالا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل-امارات متحده عربی است.
فریجیدر یک مجله کمیک بود که در رم، ایتالیا منتشر می‌شد. این مجله در دهه ۱۹۸۰ تأثیر قابل توجهی بر طراحی گرافیک، تصاویر و گفتار نوشتاری در این کشور داشت. در سال ۲۰۰۸ منحل شد و در سال ۲۰۰۹ به ضمیمه "لیبراتسیونه"، یک روزنامه کمونیستی که اکنون منحل شده است، تبدیل شد. تاریخچه و مشخصات. "فریجیدر" در سال ۱۹۸۰ تأسیس شد. اولین شماره در نوامبر منتشر شد. بنیانگذاران وینچنزو اسپارانیا، استفانو تامبورینی، فیلیپو اسکوزاری، آندره آ پازیانزا، ماسیمو ماتیولی و تانینو لیبراتوره بودند. دفتر مرکزی مجله در رم بود. علاوه بر
بودند. دفتر مرکزی مجله در رم بود. علاوه بر کارتون‌ها، "فریجیدر" گزارش‌ها و مصاحبه‌های آوانگارد و مقالاتی در مورد هنرهای تجسمی را نیز منتشر می‌کرد. همچنین شامل گزارش‌های تحقیقی بود. با گذشت زمان، این مجله به سخنگویی برای ضدفرهنگ چپ در کشور تبدیل شد. در آغاز دهه ۲۰۰۰، فرکانس انتشار "مجله فریجیدر" به دو ماهنامه تغییر یافت. در سال ۲۰۰۳، وینچنزو اسپاراگنا ناشر مجله را فروخت، که انتشار آن از آوریل-مه ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۶ به‌طور موقت متوقف شد. در سال ۲۰۰۵، اسپاراگنا دفتر مرکزی مجله را از رم به منطقه‌ای روستایی در نزدیکی
مرکزی مجله را از رم به منطقه‌ای روستایی در نزدیکی جیانو دل اومبریا منتقل کرد. این ملک که «جمهوری فریگولاندیا» نامیده می‌شد، موزه مجله را در خود جای داده بود. این ملک مانند یک کشور کوچک عمل می‌کرد و با قانون اساسی‌ای تأسیس شد که به شمول و شمول اهمیت می‌داد. در ۲۵ آوریل ۲۰۰۹، این مجله به عنوان ضمیمه‌ای از "لیبراتسیونه"، یک روزنامه کمونیستی، شروع به انتشار کرد. در سپتامبر ۲۰۰۲، جلدها و برخی از صفحات منتخب مجله در هفتمین جشنواره بین‌المللی کمیک آتن به نمایش گذاشته شدند. آرشیو "فریجیدر" در کتابخانه کتاب‌ها و
شدند. آرشیو "فریجیدر" در کتابخانه کتاب‌ها و نسخه‌های خطی نادر بینک دانشگاه ییل نگهداری می‌شود. در سال ۲۰۲۰، یک حزب راست‌گرای محلی تلاش کرد تا اسپاراگنا را از جمهوری فریگولاندیا بیرون کند و موزه و آرشیو آن را تهدید کرد.
«برای مردان» یک مجله ماهانه مردانه ایتالیایی است که به مسائل جنسی، سلامت، تغذیه، سرگرمی، ورزش و سایر مسائل مربوط به مردان اختصاص دارد و در میلان، ایتالیا منتشر می‌شود. تاریخچه و مشخصات. مجله "«برای مردان»" در سال ۲۰۰۳ تأسیس شد. این مجله به صورت ماهانه در میلان توسط شرکت انتشاراتی کایرو کامیونیکیشن منتشر می‌شود. روی جلد آن چهره‌های مشهوری مانند ادواردو کاستا، گونزالو کاناله، الساندرو پتاکی، استفانو تمپستی، وین دیزل، آنتونیو روسی، جوری چچی، تام کروز و فیلیپو مگنینی دیده می‌شوند. تقویم‌ها. در طول سال‌ها، "مجله
دیده می‌شوند. تقویم‌ها. در طول سال‌ها، "مجله «برای مردان»" تقویم‌های سکسی سالانه‌ای از زنان برهنه تهیه کرده است: هر تقویم در ماه نوامبر سال قبل در مقایسه با سال تقویمی مرجع منتشر می‌شود. در برخی سال‌ها، مجله "«برای مردان»" دو تقویم مختلف تهیه کرده است. تیلور مگا تمام دستمزد دریافتی خود را برای تقویم «"برای مردان»" سال ۲۰۲۰ به خیریه اهدا کرد.
فامیلیا کریستیانا (به معنی "خانواده مسیحی" در انگلیسی) یک مجله هفتگی ایتالیایی است که در آلبا، ایتالیا منتشر می‌شود. این مجله یک مجله خبری کاتولیک است و از سال ۱۹۳۱ منتشر می‌شود. تاریخچه و مشخصات. "خانوادهٔ کریستینا" توسط پیا سوسیتا سن پائولو، یک بنیاد کاتولیک، در سال ۱۹۳۱ در میلان تأسیس شد. اولین شماره در ۲۵ دسامبر ۱۹۳۱ منتشر شد. هدف اصلی آن راهنمایی کاتولیک‌های ساکن در مناطق روستایی و ایالتی شمال ایتالیا برای مقابلهٔ موفقیت‌آمیز با چالش‌های معنوی و عملی زندگی مدرن بود. در سال‌های اولیه، این مجله یک مجلهٔ
مدرن بود. در سال‌های اولیه، این مجله یک مجلهٔ محلی بود که زنان را هدف قرار می‌داد. این مجله در طول جنگ جهانی دوم به‌طور موقت به حالت تعلیق درآمد. در سال ۱۹۵۴، پوشش آن گسترش یافت و شامل مقالاتی در مورد غذا، مد، سیاست و مذهب شد. با این حال، خوانندگان آن عمدتاً زنانی بودند که در شمال ایتالیا ساکن بودند و از طبقه متوسط در مناطق شهری و روستایی بودند. در طول دهه ۱۹۸۰، "«فامیلیا کریستیانا»" یکی از نشریات ایتالیایی بود که «"پیانو دی ریناسیتا دموکراتیکا»" (طرح تولد دوباره دموکراتیک) به رهبری لیچو گلی می‌خواست آن را
دموکراتیک) به رهبری لیچو گلی می‌خواست آن را تحت کنترل لژ ماسونی پی۲، وابسته به «شرق بزرگ ایتالیا»، قرار دهد. این مجله متعلق به انتشارات سن پائولو، یک گروه انتشاراتی کاتولیک رومی است و توسط نشریات سن پائولو به صورت هفتگی منتشر می‌شود. دفتر مرکزی آن در آلبا است. در سال ۱۹۵۵، "فامیلیا کریستیانا" به یک مجله هفتگی مصور تبدیل شد. "مجله فامیلیا کریستیانا" از اواخر دهه ۱۹۵۰ از تیراژ بالاتری برخوردار بود. در سال ۱۹۶۱، این مجله ۱٬۰۰۰٬۰۰۰ نسخه فروخت و تیراژ آن در اواخر دهه ۱۹۶۰ به ۱٫۷ میلیون نسخه رسید. این مجله در
دهه ۱۹۶۰ به ۱٫۷ میلیون نسخه رسید. این مجله در سال ۱۹۸۴ تیراژی معادل ۱٬۱۲۳٬۰۷۱ نسخه داشت. این هفته‌نامه در دوره بین سپتامبر ۱۹۹۳ تا اوت ۱۹۹۴، ۱٬۰۷۰٬۶۵۲ نسخه فروخت در اواسط دهه ۱۹۹۰، این مجله بیشترین تیراژ را در بین سایر نشریات کاتولیک در ایتالیا داشت. "مجله فامیلیا کریستیانا" در سال ۲۰۰۱، ۸۹۵۰۰۰ نسخه فروخت. تیراژ این هفته‌نامه در سال ۲۰۰۳، ۷۴۲۰۰۰ نسخه بود. تیراژ آن در سال ۲۰۰۴، ۷۷۸۰۰۰ نسخه بود. تیراژ مجله "فامیلیا کریستیانا" در سال ۲۰۰۷، ۶۴۴٬۳۱۶ نسخه بود در سال ۲۰۱۰ تیراژ این مجله به ۵۴۴٬۵۷۶ نسخه کاهش یافت.
اسپانسیونه (به ایتالیایی: Espansione) یک مجله تجاری ماهانه به زبان ایتالیایی است که از سال ۱۹۶۹ در میلان، ایتالیا منتشر می‌شود. تاریخچه و مشخصات. "اسپانسیونه" در سال ۱۹۶۹ تأسیس شد. این مجله توسط روزنامه میلانو به صورت ماهانه منتشر می‌شود. دفتر مرکزی این مجله در میلان است. مالک و ناشر سابق آن موندادوری بود، که در سال ۲۰۰۲ آن را فروخت. در نوامبر ۲۰۰۴، این مجله پس از تغییرات در قالب و محتوا، توسط روزنامه میلانو دوباره منتشر شد. در سال ۲۰۰۷، به ضمیمه روزنامه "ایل جورناله" تبدیل شد. این مجله هنوز هم به صورت
"ایل جورناله" تبدیل شد. این مجله هنوز هم به صورت ماهانه در اولین جمعه هر ماه منتشر می‌شود. گردش خون. "اسپانسیونه" در سال ۲۰۰۹ با تیراژ ۱۴۳۰۰۰ نسخه، پرفروش‌ترین مجله تجاری ایتالیا بود. در سال ۲۰۱۰، این مجله ۱۴۳۹۱۹ نسخه فروخت.
دونا مدرنا () یک مجله هفتگی زنان و مد به زبان ایتالیایی است که در میلان، ایتالیا مستقر است و از سال ۱۹۸۸ منتشر می‌شود. تاریخچه و مشخصات. "دونا مدرنا" در سال ۱۹۸۸ تأسیس شد. این مجله به صورت هفتگی منتشر می‌شود و بخشی از آرنولدو موندادوری ادیتوره است. ناشر آن نیز آرنولدو موندادوری ادیتوره اس پی ای است. دفتر مرکزی این هفته‌نامه در میلان است. "دونا مدرنا" مقالاتی در مورد زیبایی، مد، غذا، عروسی و خرید ارائه می‌دهد. این مجله چندین ضمیمه از جمله "دونا مدرنا ولنس"، "کازا آیدیا" و "دونا این فورما را نیز" ارائه
"کازا آیدیا" و "دونا این فورما را نیز" ارائه می‌دهد. مخاطب هدف این مجله زنان بین ۲۵ تا ۴۵ سال هستند. گردش خون. تیراژ مجله "دونا مدرنا" از سپتامبر ۱۹۹۳ تا اوت ۱۹۹۴، ۶۱۸٬۷۳۹ نسخه بود در سال ۲۰۰۱، این مجله با تیراژ ۶۱۸٬۰۰۰ نسخه، یکی از ۵۰ مجله برتر زنان در سراسر جهان بود. از ژانویه تا اوت ۲۰۰۳، تیراژ این مجله ۵۶۱٬۰۰۰ نسخه بود. تیراژ آن در سال ۲۰۰۴ به ۵۰۲٬۰۰۰ نسخه کاهش یافت تیراژ این هفته‌نامه در سال ۲۰۰۷، ۴۹۷٬۷۸۷ نسخه بود. در سال ۲۰۱۰ "دونا مدرنا" ۴۲۲۵۸۵ نسخه فروخت.