payamvha/North_RAG huggingface dataset:
انجام داد.» توپوکاندوکتورها. مایکروسافت اصطلاح توپوکاندوکتور را برای توصیف ماده‌ای که مایورانا ۱ بر اساس آن ساخته شده است، معرفی کرد. در بیانیه مطبوعاتی فوریه ۲۰۲۵، مایکروسافت توپوکاندوکتورها را به عنوان «کلاسی از مواد که امکان ایجاد فرمیون مایورانا را فراهم می‌کنند»، تعریف کرد. این مواد از نظر نظری به‌طور گسترده‌ای برای ایجاد و کنترل حالت‌های صفر مایورانا پیشنهاد شده‌اند که می‌توانند به عنوان مبنایی برای کیوبیت توپولوژیکی عمل کنند. ابررساناهای توپولوژیکی به دلیل ساختار نواری الکترونیکی منحصربه‌فرد خود،
به دلیل ساختار نواری الکترونیکی منحصربه‌فرد خود، دارای حالت‌های سطحی توپولوژیکی هستند. این حالت‌های سطحی در برابر اختلال و نقص مقاوم هستند و آن‌ها را به گزینه‌ای ایده‌آل برای میزبانی حالت‌های صفر مایورانا تبدیل می‌کنند. توپوکاندوکتور مایکروسافت از آرسنید ایندیوم و آلومینیوم ساخته شده است. مقالات داخلی مایکروسافت، معماری مبتنی بر توپوکاندوکتورها را که امکان آنیون را فراهم می‌کند، تشریح کرده‌اند—که برای عملیات کلیدی در منطق کیوبیتی مقاوم در برابر خطا ضروری است. بافتن شامل جابه‌جایی کنترل‌شده مکان‌های
است. بافتن شامل جابه‌جایی کنترل‌شده مکان‌های حالت‌های صفر مایورانا است، که می‌توان از آن برای انجام محاسبات کوانتومی استفاده کرد. این فرایند ذاتاً در برابر خطا مقاوم است، زیرا حفاظت توپولوژیکی حالت‌های مایورانا آن‌ها را در برابر اغتشاشات محلی مقاوم می‌کند.
ریبیرا ساکرا ناحیه ای است که شامل کناره‌های رودخانه‌های کابه، سیل و مینو، در بخش جنوبی استان لوگو و شمال استان اورنسه، در گالیسیا، اسپانیا است. مرکز این منطقه شهر مونفورته د لموس (در لوگو) است که پرجمعیت‌ترین شهر منطقه است. در ۵ آوریل ۲۰۱۹، شورای میراث تاریخی وزارت فرهنگ نامزدی آن را برای فهرست میراث جهانی یونسکو تأیید کرد، تصمیمی که تا سال ۲۰۲۵ به تعویق افتاد. همچنین در ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۱، رشته کوه‌های اوریبیو و کورل، ذخیره‌گاه زیست‌کره شدند و به هفتمین ذخیره‌گاه گالیسیا بدل شدند که شهرت بین‌المللی دارد.
گالیسیا بدل شدند که شهرت بین‌المللی دارد. میراث. نام "ریبیرا ساکراً می‌تواند از قرون وسطی برگرفته شده باشد و در ابتدا تصور می‌شد که منشأ نام آن در لاتین "Rivoira Sacrata" (رویویرایِ مقدس) باشد که می‌تواند در اشاره به تعداد زیاد صومعه‌ها و معابد واقع در دره‌های تاریخی و شیب‌های تند آن باشد که این منطقه را مشخص می‌کند. در حال حاضر، ۱۸ صومعه را می‌توان یافت، از جمله صومعه پارادور د سن استبان د ریباس د سیل.
مهسا حجازی (زادهٔ ۱۶ مهر ۱۳۷۳) بازیگر و صداپیشه اهل ایران است. او بیشتر برای بازی در نقش یک ناشنوا در فیلم "جنگ جهانی سوم" (۱۴۰۱) و نقش «شیرین نجات» در مجموعهٔ نمایش خانگی "تاسیان" (۱۴۰۳) شناخته شده است. حجازی در سال ۱۴۰۳ برای بازی در سریال "افعی تهران" (۱۴۰۲) نامزد جایزه حافظ شد. او همچنین در فیلم‌های "خوک" (۱۳۹۶) و "زالاوا" (۱۳۹۹) نقش ایفا کرده است. زندگی. حجازی در ۱۶ مهر ماه سال ۱۳۷۳ در تهران متولد شد. او عضو یک خانواده ۵ نفره است. رشته تحصیلی‌اش ارتباطی به بازیگری و تئاتر نداشته و بعدها به سمت این هنر و
بازیگری و تئاتر نداشته و بعدها به سمت این هنر و فضا هدایت شده است؛ مهسا حجازی تحصیلات دانشگاهی خود را در دانشگاه شهید بهشتی سپری کرده است. حجازی بازیگری را با تئاتر شروع کرد و مدتی بعد وارد عرصه فیلم و سریال شد. اولین بار در فیلم سینمایی خفه‌گی به کارگردانی فریدون جیرانی بازی کرده است، ولی شهرت او با فیلم جنگ جهانی سوم و در نقش لادن به کارگردانی هومن سیدی شکل گرفت و همچنین با این فیلم در (۱۴۰۱) و نیز در سال ۲۰۲۲ (۱۴۰۱) شرکت کرد. فیلم‌شناسی. صداپیشگی. سریال صوتی لاله زار-پولونیا در نقش جیزلا (۱۴۰۳) کتاب
صوتی لاله زار-پولونیا در نقش جیزلا (۱۴۰۳) کتاب صوتی «آذرباد»، نوشته نسیم مرعشی (۱۴۰۴)
آمفی‌تئاتر مریدا یکی از آمفی‌تئاترهای رومی در کلونیا امریتا آگوستا – که امروزه به نام مریدا، اسپانیا شناخته می‌شود –، پایتخت استان روم لوسیتانیا است. این آمفی‌تئاتر در سال ۸ پیش از میلاد تکمیل شد و در حال حاضر در حالت ویرانه‌ای است. در دوران رم باستان، این مکان برای مبارزات گلادیاتورها و نبردهای بین حیوانات یا انسان‌ها و حیوانات استفاده می‌شد.
مار منور (، «دریای کوچک/کوچکتر») یک تالاب ساحلی نمکی در شبه‌جزیره ایبری است که در جنوب شرقی جامعه خودمختار مورسیا، اسپانیا، نزدیک به کارتاخنا واقع شده است.
دریم تیتر () دوازدهمین آلبوم استودیویی گروه پراگرسیو متال آمریکایی دریم تیتر است که در سپتامبر ۲۰۱۳ از طریق رودرانر رکوردز در سراسر جهان منتشر شد. این آلبوم بین ژانویه تا مه ۲۰۱۳ در لانگ آیلند نوشته، ضبط، میکس و مسترینگ شد، و در همان استودیویی بود که گروه آلبوم "دگرگونی ناگهانی رویدادها" (۲۰۱۱) را ساخت. این اولین آلبوم دریم تیتر است که درامر مایک منجینی در فرایند ترانه‌نویسی آن مشارکت دارد.
دیوارهای رومی شهر لوگو مجموعه‌ای از دیوارهای دفاعی روم باستان در "کُلونی" رومی لوکوس آگوستی - لوگوی امروزی - بودند که در استان رومی هیسپانیا تاراکوننسیس بوده و امروز در اسپانیا قرار دارد. این دیوار به درازای ، در قرن سوم پس از میلاد برای دفاع از شهر رومی ساخته شد. این استحکامات، که هنوز تا حد زیادی دست نخورده باقی مانده‌اند، در سال ۲۰۰۰ به عنوان میراث جهانی یونسکو معرفی شدند و یک جاذبه توریستی محبوب هستند. توضیحات. دیوارها. دیوارهای شهر بین سال‌های ۲۶۳ و ۲۷۶ پس از میلاد برای دفاع از شهر رومی "لوکوس آگوستی"
پس از میلاد برای دفاع از شهر رومی "لوکوس آگوستی" (لوگوی کنونی) در برابر قبایل محلی و مهاجمان ژرمنی ساخته شدند. دیوارها بخشی از مجموعه ای از استحکامات را تشکیل می‌دادند که شامل یک خندق و یک اینتروالوم بین دیوارها و شهر نیز می‌شد. طول مسیر کل دیوارها حدود است و مساحت را در خود جای داده. تمام شهر توسط دیوارها محصور نشده بود: قسمت اعظم بخش جنوب شرقی شهر بدون حفاظت باقی مانده بود، در حالی که در مکان‌های دیگر مناطق بدون استفاده توسط دیوارها محصور شده بودند. عرض دیوارها حدود و ارتفاع آنها بین و است. دیوارها از
دیوارها حدود و ارتفاع آنها بین و است. دیوارها از سنگ داخلی و خارجی رو به رو با هسته ای از خاک مخلوط با شن، سنگریزه و سنگ رومی کار شده بازیافت شده از ساختمان‌های تخریب شده و سیمان با آب تشکیل شده‌اند. دروازه‌ها. ده دروازه در دیوارها وجود دارد: پنج دروازه مربوط به دوران روم. و پنج مورد پس از ۱۸۵۳ اضافه شد تا جمعیت در حال گسترش شهر را در خود جای دهد. بهترین دروازه‌های اصلی حفظ شده "پورتا فارسا" و "پورتا مینا" نام دارند، دومی هنوز دارای طاق اصلی است که بین دو برج قرار گرفته است. پنج راه پله و یک سطح شیب دار
برج قرار گرفته است. پنج راه پله و یک سطح شیب دار دسترسی به پاراپِت (جان‌پناه) روی دیوارها را فراهم می‌کند. در داخل دیوارها، تعدادی پلکان دوتایی امکان دسترسی به برج‌ها را از راهروی جان‌پناه فراهم می‌کند. برج‌ها. از برج‌های اصلی، ۴۹ برج هنوز سالم هستند و ۳۹ برج دیگر تا حدی برجای مانده‌اند. برج‌ها در فواصل نامنظم در امتداد دیوارها ساخته می‌شدند. برج‌ها از دو طبقه تشکیل شده و اکثراً نیم دایره هستند. تعدادی مستطیل هستند. فاصله بین برج‌ها از تا متغیر است. برای ساخت برج‌ها از ترکیبی از مصالح استفاده شده است.
ساخت برج‌ها از ترکیبی از مصالح استفاده شده است. غالباً پایه برج از سنگ گرانیت پوشیده شده و باقیمانده آن از تخته سنگ ساخته شده است. امروز. این استحکامات در اواخر سال ۲۰۰۰ به عنوان «بهترین نمونه از استحکامات رومی متاخر در اروپای غربی» به فهرست میراث جهانی اسپانیا اضافه شدند. دیوارها از سال ۱۹۲۱ وضعیت میراث ملی اسپانیا ("Bien de Interés Cultural") را داشته‌اند. در سال ۲۰۰۷، طی مراسمی با حضور سفیر وقت چین در اسپانیا، کیو شیائوچی، دیوارها با دیوار چین دوقلو اعلام شدند. اکنون یک راهرو بر روی دیوارها به
اعلام شدند. اکنون یک راهرو بر روی دیوارها به بازدیدکنندگان اجازه می‌دهد تا در تمام طول دیوار قدم بزنند. این شهر همچنین دارای یک مرکز بازدیدکنندگان است که به دیوارها اختصاص داده شده است؛ "Centro de Interpretación da Muralla". از زمان ثبت این دیوارها در فهرست میراث جهانی در سال ۲۰۰۰، لوگو هر ساله یک جشنواره محبوب به نام آرده لوکوس را برای پاسداشت رومی خود برگزار می‌کند.
پل موناش (به ؛ ۱۴ ژوئن ۱۹۱۷ – ۱۴ ژانویهٔ ۲۰۰۳) تهیه کننده و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود. فیلم‌شناسی. تهیه‌کننده نویسنده
خون‌سرد فیلمی محصول سال ۱۹۹۵ و به کارگردانی والاس وودرسکی است. در این فیلم بازیگرانی همچون جیسون پریستلی، پیتر ریجرت، کیمبرلی ویلیامز-پیزلی، جنین گرافلو، رابرت لوجا، جاش چارلز، دیوید آنتونی هیگینس، دوریس گرا، آن کارول، مایکل جی. فاکس و تالیا بالسام ایفای نقش کرده‌اند.
ان‌جی‌سی ۶۲۰ () یک کهکشان مارپیچی است که در صورت فلکی آندرومدا در فاصله حدود ۱۲۳ میلیون سال نوری از کهکشان راه شیری قرار دارد و توسط ستاره‌شناس فرانسوی ادوارد استفان در سال ۱۸۷۱ میلادی کشف شد.
ان‌جی‌سی ۶۲۲ () یک کهکشان مارپیچی میله‌ای است که در صورت فلکی نهنگ و در فاصله حدود ۲۳۴ میلیون سال نوری از کهکشان راه شیری قرار دارد. این کهکشان توسط ستاره‌شناس بریتانیایی ویلیام هرشل در سال ۱۷۸۵ میلادی کشف شد.
ان‌جی‌سی ۶۲۳ () یک کهکشان بیضوی بزرگ است که در صورت فلکی سنگتراش و در فاصله حدود ۴۰۰ میلیون سال نوری از کهکشان راه شیری قرار دارد. این کهکشان در ۳۰ نوامبر ۱۸۳۷ میلادی توسط ستاره‌شناس بریتانیایی جان هرشل کشف شد.
ان‌جی‌سی ۶۲۴ () یک کهکشان مارپیچی میله‌ای در صورت فلکی نهنگ است که حدود ۲۶۴ میلیون سال نوری از کهکشان راه شیری فاصله دارد و در ۲۸ نوامبر ۱۷۸۵ توسط ستاره‌شناس آلمانی-بریتانیایی ویلیام هرشل کشف شد.
پارک طبیعی وراچانسکی بالکان () یک پارک طبیعی در بلغارستان با مساحت ۳۰۱۲۹٫۹ هکتار است که در ۲۱ دسامبر ۱۹۸۹ تأسیس شده مدیریت پارک. پارک طبیعی وراچانسکی بالکان توسط یک اداره زیر مجموعه سازمان جنگل‌های وزارت محیط زیست و آب بلغارستان اداره می‌شود. جغرافیا. پارک طبیعت بالکان وراچانسکی در شهرداری‌های وراتسا، کریودول، مزدرا، ورشتس و سووگ واقع شده است. زیست‌شناسی. فلورا. فلورا پارک طبیعت ورانچانسکی بالکان شامل حدوداً ۱۱۰۰ گیاه آوندی است، که حدود ۲۸ درصد از فلورای بلغارستان است. در پارک طبیعی گونه‌های بومی زندگی
بلغارستان است. در پارک طبیعی گونه‌های بومی زندگی می‌کنند که تعدادی از آن‌ها به ندرت در بلغارستان پراکنده شده‌اند و ۵۰ درصد از جمعیت جهانی آنها در این پارک است. ۱۳ گونه در " کتاب قرمز جمهوری بلغارستان " گنجانده شده است. قلمرو پارک در شبکه مناطق حفاظت از طبیعت اتحادیه اروپا، ناتورا ۲۰۰۰، گنجانده شده است. جانوران. در پارک طبیعی وراچانسکی بالکان حدود ۱۲۳۱ بی مهره مختلف وجود دارد. این منطقه برای پروانه‌ها در بلغارستان مهم است. ۱۱ دوزیست و ۱۵ خزنده در پارک طبیعی هستند. در میان آنها ۲۰ مورد توسط قانون محافظت
هستند. در میان آنها ۲۰ مورد توسط قانون محافظت می‌شوند، همه در کنوانسیون برن گنجانده شده‌اند. بیش از ۱۸۰ گونه پرنده در پارک طبیعی هست که ۱۵۷ گونه توسط قانون محافظت می‌شود و ۳۸ گونه در «کتاب قرمز جمهوری بلغارستان» گنجانده شده است. ۳۶ گونه پستاندار در این پارک طبیعی وجود دارد که از این میان ۹ گونه در سطح ملی، ۲۰ گونه در سطح اروپا و ۹ گونه در سطح بین‌المللی حفاظت شده‌اند. برخی از آنها عبارتند از خوابگاه جنگلی، جوجه تیغی سینه سفید جنوبی، گورکن اروپایی، سمور اروپایی، گربه اروپایی، گربه وحشی و آهو. در پارک طبیعی
گربه اروپایی، گربه وحشی و آهو. در پارک طبیعی ۲۲ گونه از ۳۳ گونه خفاش که در بلغارستان زندگی می‌کنند منزل دارند.
ان‌جی‌سی ۶۲۵ () یک کهکشان مارپیچی میله‌ای در حدود ۱۲.۷ متر فاصله در صورت فلکی سیمرغ است. این کهکشان در ۲ سپتامبر ۱۸۲۶ میلادی توسط ستاره شناس اسکاتلندی، جیمز دانلوپ، کشف شد.
ان‌جی‌سی ۶۲۶ () یک کهکشان مارپیچی است که در صورت فلکی سنگتراش قرار دارد. این کهکشان توسط ستاره شناس بریتانیایی جان هرشل در سال ۱۸۳۴ میلادی کشف شد.
ان‌جی‌سی ۶۳۰ () یک کهکشان بیضی شکل در صورت فلکی سنگتراش است. برآورد می‌شود که ۲۷۵ میلیون سال نوری از کهکشان راه شیری فاصله داشته باشد و قطر آن تقریباً ۱۲۵۰۰۰ سال نوری است. این کهکشان در ۲۳ اکتبر ۱۸۳۵ میلادی توسط اخترشناس انگلیسی جان هرشل کشف شد.
&lt;templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt; گورستان تراکیایی با دیوارهای منقوش در نزدیکی روستای الکساندروو یک گور-تپه و مقبره تراکیایی است که در نزدیکی الکساندروو، استان هاسکوو، جنوب شرقی بلغارستان، کاوش شده است و قدمت آن به حدود قرن چهارم قبل از میلاد می‌رسد. در ۱۷ دسامبر ۲۰۰۰، مقبره به‌طور تصادفی توسط یک دستگاه حرکت زمینی کشف شد. متعاقباً غارتگران وارد مقبره شدند و به برخی از نقاشی‌های دیواری آن آسیب رساندند. در سال ۲۰۰۱، باستان‌شناس بلغاری، گئورگی کیتوف، حفاری نجات
باستان‌شناس بلغاری، گئورگی کیتوف، حفاری نجات مقبره را رهبری کرد و یک اتاقک گرد به قطر حدود کشف کرد که از طریق یک پیش اتاق کوچک و یک تونل، تقریباً به طول قابل دسترسی است. هر دو اتاق پیشرو و اتاق اصلی با نقاشی‌های دیواری به خوبی حفظ شده تزئین شده‌اند که نشان دهنده دانش هنرمند از هنر کلاسیک پسین و هنر هلنیستی اولیه است. نقاشی دیواری در اتاق اصلی صحنه شکار را نشان می‌دهد که در آن یک گراز توسط یک شکارچی سواره و مردی برهنه با تبر دوشعبه مورد حمله قرار می‌گیرد. تبر دوشعبه به عنوان نماینده قدرت سلطنتی است. مرد
تبر دوشعبه به عنوان نماینده قدرت سلطنتی است. مرد برهنه به عنوان نماینده زالموکسیس، خدای خورشیدی تراکیا معادل با زئوس، تفسیر می‌شود. یک گرافیتو در اتاقک که با نام تراکیایی "کوزماسس" حک شده است، حامی نجیب مقبره یا هنرمند آن را نشان می‌دهد. مقبره تراسیایی الکساندروو مربوط به اوایل قرن چهارم قبل از میلاد است. نقاشی‌های دیواری تغییرات ظاهری را به دلیل تأثیرات یونان نشان می‌دهند. در نقاشی‌های دیواری ریش، خالکوبی، مانتو، چکمه، کلاه، گره بالا ناپدید شده است. کفش یونانی جایگزین چکمه‌های آنها شده. ممکن است مقبره
یونانی جایگزین چکمه‌های آنها شده. ممکن است مقبره تریبالی باشد. همچنین تغییرات دیگری نیز دیده می‌شود، مانند تراکیایی‌ها که پیچ‌های طلایی یا برنزی بر گردن خود می‌بندند (معمولاً سه عدد). در سال ۲۰۲۱ میلادی، مقبره و مرکز موزه هنر تراکیایی در کوه رودوپ، نشان میراث اروپایی را دریافت کرد و اولین مکان بلغاری بود که این افتخار را کسب کرد.
ان‌جی‌سی ۶۳۳ () یک کهکشان مارپیچی میله‌ای بزرگ است که در صورت فلکی سنگتراش قرار دارد. این کهکشان توسط اخترشناس بریتانیایی جان هرشل در سال ۱۸۳۴ میلادی کشف شد.
فناوری نانو در تصفیه آب آلوده یکی از روش‌های نوین و کارآمد برای حذف آلاینده‌های شیمیایی، فلزات سنگین، میکروارگانیسم‌ها و مواد آلی از آب است. این فناوری از نانومواد و نانوساختارهایی مانند نانوذرات نقره، نانولوله‌های کربنی و اکسید گرافن برای افزایش بازدهی و کاهش هزینه‌های تصفیه آب استفاده می‌کند. پیشرفت در فناوری نانو، توسعه فیلترهای نانویی، مواد جاذب، و کاتالیزورهای نانومقیاس را تسریع کرده و منجر به ایجاد راه‌حل‌های کارآمدتری برای تصفیه آب در مناطق کم‌آب و کشورهای در حال توسعه شده است. تاریخچه فناوری نانو در
در حال توسعه شده است. تاریخچه فناوری نانو در تصفیه آب. استفاده از نانومواد در تصفیه آب از اوایل دهه ۱۹۹۰ آغاز شد، زمانی که دانشمندان به خاصیت منحصر به فرد نانوذرات نقره در از بین بردن باکتری‌ها و میکروب‌ها پی بردند. در دهه ۲۰۰۰، توسعه نانولوله‌های کربنی و اکسید گرافن به عنوان جاذب‌های قوی برای حذف آلاینده‌های آلی و فلزی، تحولی در روش‌های تصفیه ایجاد کرد. مطالعات اخیر نشان داده است که استفاده از نانوفیلترها در تصفیه آب‌های آلوده به فلزات سنگین مانند سرب، جیوه و کادمیوم، کارایی بالایی دارد و در مقایسه با
جیوه و کادمیوم، کارایی بالایی دارد و در مقایسه با روش‌های سنتی، میزان حذف آلاینده‌ها را تا ۹۵٪ افزایش داده است. نانومواد مورد استفاده در تصفیه آب. نانومواد مختلفی در فرایند تصفیه آب مورد استفاده قرار می‌گیرند که برخی از مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از: مکانیسم عملکرد فناوری نانو در تصفیه آب. فرآیندهای مختلفی در فناوری نانو برای تصفیه آب مورد استفاده قرار می‌گیرد: کاربردهای صنعتی و مطالعات موردی. فناوری نانو در پروژه‌های مختلف تصفیه آب در سراسر جهان استفاده شده است: فناوری نانو نقش مهمی در بهبود روش‌های تصفیه آب
فناوری نانو نقش مهمی در بهبود روش‌های تصفیه آب و کاهش بحران جهانی آب دارد. با توسعه بیشتر این فناوری، استفاده از نانوفیلترها و نانوذرات در مقیاس صنعتی افزایش یافته و هزینه‌های تصفیه کاهش خواهد یافت.
فیلیپوپولیس یا پولپودوا (به , Φιλιππόπολις) یکی از نام‌های شهری باستانی است که امروزه در پلوودیو واقع شده است. این شهر یکی از بزرگ‌ترین و مهم‌ترین شهرها در منطقه بود و لوسیان آن را «بزرگترین و زیباترین شهرها» نامید. در طول بیشتر تاریخ ثبت شده خود، پس از فیلیپ دوم مقدونیه این شهر با نام "فیلیپوپولیس" () نامیده می‌شد. فیلیپوپولیس بخشی از امپراتوری روم و مرکز استان روم تراکیا شد. به گفته آمیانوس مارسلینوس، فیلیپوپولیس در دوره روم ۱۰۰۰۰۰ نفر جمعیت داشت. فیلیپوپولیس در منطقه ای حاصلخیز در سواحل رودخانه ماریتسا
در منطقه ای حاصلخیز در سواحل رودخانه ماریتسا (هبروس باستان) قرار داشت. این شهر از نظر تاریخی بر روی هفت تپه سینیت توسعه یافته است که برخی از آنها ارتفاع دارند، به همین دلیل پلوودیو اغلب در بلغارستان به عنوان «شهر هفت تپه» نامیده می‌شود.
صومعه‌های سن میلان د سوسو (قرن ششم) و سن میلان د یوسو (قرن یازدهم) دو صومعه هستند که در روستای سن میلان د لا کوگولا، لاریوخا، اسپانیا واقع شده‌اند. این دو صومعه از دسامبر ۱۹۹۷ به عنوان یک سایت میراث جهانی توسط یونسکو شناخته شده‌اند.
مهله کوه یکی از رشته کوه های زاگرس در غرب استان لرستان است. این کوه، یکی از کوه‌های بسیار صعب العبور است؛ و رسیدن انسان به بالای آن بسیار سخت است. این کوه از غرب تا جنوب غرب استان لرستان کشیده شده است و در شهرستان های رومشکان و پلدختر قرار دارد. جانوران. به گفته مردم محلی بارها حیوانات همچون خرس قهویی، گرگ، گراز وحشی، روباه، بز کوهی در بالای این کوه دیده شده طبق گفته بزرگان رومشکان در دهه های ۷۰ تا ۸۰ در منطقه هماکش مهله بارها در ارتفاعات این کوه پلنگ دیده شده اما بدیل عدم توجه مسئولان و اهالی محیط زیست این
اما بدیل عدم توجه مسئولان و اهالی محیط زیست این گونه ارزشمند در مهله کوه از بین رفته است. جغرافیا. نزدیکترین شهرها به مهله‌کوه خرسدر در پلدختر و رماوند و سوری در رومشکان می‌باشد. بلندترین نقطه آن قله هماکش با ارتفاع ۲۰۲۰ متر از سطح دریا می‌باشد. مله کوه بدلیل طبیعت زیبا و پوشش گیاهی بالا به هدفی برای گردشگران در فصل بهار تبدیل شده. غار کلماکره که یکی از بزرگترین گنجینه های کل تاریخ در آن کشف شد در سمت غربی مله کوه واقع شده کوهنوردی. مهله کوه بدلیل صعب‌العبور بودن و شیب های تند و دره های عمیق و ارتفاع بسیار
بودن و شیب های تند و دره های عمیق و ارتفاع بسیار بلند وجود حیوانات خطرناک کاری بسیار دشوار برای کوهنوردی و صعود به بالای آن است. در مهله کوه چندین مسیر برای صعود وجود دارد صعود از دره درونشر بدلیل شیب بسیار بالا و صخره های بلند غیرممکن است.مسیرهای صعود به مهله کوه معمولاً از روستاهای اطراف یا مناطق کوهستانی به سمت قله آغاز می‌شوند. این مسیرها ممکن است شامل صعود از دره‌های عمیق، گذر از یال‌های شیب‌دار، و عبور از مناطق سنگی و یخی باشند. برای صعود به مهله کوه، نیاز به تجهیزات و مهارت‌های کوهنوردی مناسب،
کوه، نیاز به تجهیزات و مهارت‌های کوهنوردی مناسب، همچنین دانش کافی از مسیر و شرایط آب و هوایی منطقه دارید همراه بودن فردی محلی که با مسیر های صعود آشنا است الزامی می‌باشد. منابع طبیعی. مهله کوه دارای منابع طبیعی فراونی همچون چشمه های فصلی، طبیعت زیبا، درختان بلوط، انجیرکوهی، پسته وحشی، بادام کوهی، گیاهان دارویی و آثار تاریخی و باستانی فراوانی است.
لایه‌نشانی به‌کمک باریکه یونی (IBAD یا IAD) یا نِهشت به‌کمک باریکه یونی یک فنّ مهندسی مواد است که کاشت یون را با کندوپاش همزمان یا سایر روش‌های لایه‌نشانی بخار فیزیکی ترکیب می‌کند. علاوه بر کنترل مستقل پارامترهایی مانند انرژی یونی، دما و سرعت رسیدن گونه‌های اتمی در طول لایه‌نشانی، این فنّ به‌ویژه برای ایجاد یک گذار تدریجی بین ماده زیرلایه و پوسته لایه‌نشانی‌شده و برای لایه‌نشانی لایه‌نازک‌هایی با کرنش داخلی کمتر نسبت به فنون‌های دیگر مفید است. این دو ویژگی می‌توانند باعث ایجاد لایه‌هایی نازک با پیوند بسیار
باعث ایجاد لایه‌هایی نازک با پیوند بسیار بادوام به زیرلایه شوند. تجربه نشان داده است که برخی از ترکیبات شبه‌پایدار مانند نیترید بور مکعبی (c-BN) تنها می‌توانند در لایه‌های نازک زمانی تشکیل شوند که با یون‌های پر انرژی در طول فرایند لایه‌نشانی بمباران شوند.
این یک فهرست از شخصیت‌های فرنچایز "داستان اسباب‌بازی" از دیزنی/پیکسار است که شامل فیلم‌های پویانمایی بلند "داستان اسباب‌بازی"، "داستان اسباب‌بازی ۲"، "داستان اسباب‌بازی ۳"، "داستان اسباب‌بازی ۴" و "لایت‌یر" است. این فهرست همچنین شامل شخصیت‌های مجموعه "توی استوری تونز" و قسمت‌های ویژه تلویزیونی "داستان اسباب‌بازی ترور!" و "داستان اسباب‌بازی: آن زمان که فراموش کرد" است. معرفی‌شده در "داستان اسباب‌بازی". اسباب‌بازی‌های اصلی اندی. وودی. کلانتر وودی پراید (با صداپیشگی تام هنکس در فیلم‌ها و جیم هنکس در دیگر
صداپیشگی تام هنکس در فیلم‌ها و جیم هنکس در دیگر رسانه‌ها) یک عروسک کابوی کشیدنی سنتی دهه ۱۹۵۰ و اسباب‌بازی موردعلاقه اندی است.
کلیسای جامع سانتا ماریا د ویتوریا (, ) یک کلیسای جامع به سبک گوتیک و کلیسای کاتولیک رومی است که در ویتوریا-گاستیس، منطقه باسک، اسپانیا قرار دارد. این کلیسا در سال ۱۹۳۱ به عنوان "اثر فرهنگی ارزشمند" اعلام شد و در سال ۲۰۱۵ به عنوان بخشی از کامینو د سانتیاگو به عنوان یک سایت میراث جهانی شناخته شد.
دیمیترا فیمی (؛ زادهٔ ۲ ژوئن ۱۹۷۸) محقق دانشگاهی، مدرس ادبیات، زبان‌شناس و استاد دانشگاه گلاسکو است. زمینه تحقیقاتی او شامل نوشته‌های جی آر آر تالکین و ادبیات فانتزی کودکان است. در سپتامبر ۲۰۱۸ او به عنوان مدرس فانتزی و ادبیات کودکان در دانشگاه گلاسکو منصوب شد. این نخستین باری بود که اصطلاح "فانتزی" در یک جایگاه آکادمیک در بریتانیا مورد استفاده قرار گرفت.
ژاکلین هارپمن (۵ ژوئیه ۱۹۲۹ – ۲۴ مه ۲۰۱۲) نویسنده‌ای بلژیکی بود که آثار خود را به زبان فرانسه می‌نگاشت. زندگی. ژاکلین هارپمن در ۵ ژوئیه ۱۹۲۹ در ایتربیئک بلژیک، از پدری به نام آندریس هارپمن و مادری به نام ژان اونوره، که به کار صادرات پارچه و توری بلژیکی به مستعمرات شمال آفریقا مشغول بودند، دیده به جهان گشود. او دومین دختری بود که پس از خواهرش آندره، که نه سال از او بزرگتر بود، در این خانواده متولد شد. از آنجا که پدرش یهودی‌ای هلندی‌تبار بود، خانواده هارپمن در پی حمله نازی‌ها به بلژیک در جریان جنگ جهانی دوم،
پی حمله نازی‌ها به بلژیک در جریان جنگ جهانی دوم، به کازابلانکا در مراکش گریختند و تا پایان جنگ در سال ۱۹۴۵ به بلژیک بازنگشتند. بخش بزرگی از خانواده پدری هارپمن در آشویتس جان خود را از دست دادند. هارپمن پس از تحصیل در رشته ادبیات فرانسه، آموزش پزشکی را آغاز کرد، اما به دلیل ابتلا به بیماری سل نتوانست تحصیلات خود را به پایان برساند. او نویسندگی را در سال ۱۹۵۴ آغاز نمود و اولین اثرش با عنوان «L'Amour et l'acacia» در سال ۱۹۵۸ منتشر شد. در سال ۱۹۸۰، او به درجه روانکاوی رسید. کتاب «I Who Have Never Known Men»
روانکاوی رسید. کتاب «I Who Have Never Known Men» (من که هرگز مردی را نشناخته‌ام) نخستین اثر او بود که به زبان انگلیسی انتشار یافت، و در اصل با نام «The Mistress of Silence» به چاپ رسیده بود. هارپمن تا واپسین روزهای عمر خویش به نویسندگی و کار در زمینه روانکاوی ادامه داد. او پس از تحمل یک دوره طولانی بیماری شدید، در ۲۴ مه ۲۰۱۲ در بروکسلِ بلژیک، در سن ۸۲ سالگی چشم از جهان فرو بست. پس از مرگش، آرشیو آثار او به آرشیو و موزه ادبیات در بروکسل اهدا گردید، جایی که آرشیویست‌ها میز تحریر او را بازسازی نمودند. هارپمن
میز تحریر او را بازسازی نمودند. هارپمن از سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۶۲ همسر امیل دگلین، فیلمساز بلژیکی، بود. او دو دختر به نام‌های ماریان و توینون و چهار نوه داشت. در ایران. مهمترین اثر او، من که هرگز مردی را نشناخته‌ام توسط علی طباخیان به فارسی ترجمه شده است.
ان‌جی‌سی ۴۷۵ () یک کهکشان عدسی شکل در صورت فلکی ماهی است که تقریباً ۷۵۰ میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد و قطر آن تقریباً ۱۲۵ هزار سال نوری است. کهکشان NGC 475 در ۳ نوامبر ۱۸۶۴ توسط ستاره‌شناس آلمانی آلبرت مارت کشف شد.
ان‌جی‌سی ۴۷۸ () یک کهکشان مارپیچی در صورت فلکی نهنگ است. این کهکشان تقریباً ۲۸۳ میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد و در سال ۱۸۸۶ میلادی توسط فرانسیس پرستود لیونورث کشف شد.
ان‌جی‌سی ۴۷۶ () یک کهکشان عدسی شکل در صورت فلکی ماهی است. این کهکشان تقریباً ۲۶۱ میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد و در ۳ نوامبر ۱۸۶۴ توسط ستاره شناس آلمانی آلبرت مارت کشف شد.
ان‌جی‌سی ۴۷۷ () یک کهکشان مارپیچی در صورت فلکی آندرومدا است. این کهکشان تقریباً ۲۵۰ میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد و در ۱۸ اکتبر ۱۷۸۶ توسط ویلیام هرشل کشف شد.
جعفر بن محمد رباطیا جعفر بن محمد بن اسحاق بن رباط بجلی کوفی، (سال تولد ۲۵۵ ق، ۲۴۸ ش، ۸۶۹ میلادی - مرگ ۳۲۹ ق، ۳۲۰ ش، ۹۴۱ میلادی) فقیه و محدث سرشناس شیعه است. از جعفر بن محمد رباط نقل شده است که «اگر مردی ذمی اسلام بیاورد و پدرش زنده باشد و فرزندانی دیگر غیر از او داشته باشد، سپس پدر او بمیرد، فرزند مسلمان او همه مال او را به ارث خواهد برد و دیگر فرزندان و همسر او با وجود آن وارث مسلمان، از او ارث نخواهند برد. این روایت به روشنی دلالت برحجب مسلمان از ارث بردن کافر از مورث کافر دارد، اما این روایت مرفوعه است و
از مورث کافر دارد، اما این روایت مرفوعه است و علاوه بر این، راوی آن نیز مجهول است.» آثار. از آثار تألیفی او کتاب "النوادر"، "الرد علی الواقفیه" و "الرد علی الفطحیه" معرفی شده است.
ان‌جی‌سی ۴۷۹ () یک کهکشان مارپیچی در صورت فلکی ماهی است. این کهکشان در ۲۷ اکتبر ۱۸۶۴ توسط ستاره شناس آلمانی آلبرت مارت کشف شد. این کهکشان حدود ۲۴۰ میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد.
ان‌جی‌سی ۴۸۰ () یک کهکشان مارپیچی است که در فاصله ۵۴۶ میلیون سال نوری از زمین در صورت فلکی نهنگ قرار دارد. NGC 480 توسط ستاره‌شناس آمریکایی فرانسیس لیونورث در سال ۱۸۸۶ کشف شد.
رمان «من که هرگز مردی را نشناخته‌ام»، که در اصل به زبان فرانسه با عنوان «Moi qui n'ai pas connu les hommes» منتشر شده، یک رمان علمی-تخیلی اثر نویسنده بلژیکی، ژاکلین هارپمن، است که در سال ۱۹۹۵ به رشته تحریر درآمد. این اثر، نخستین رمان از آثار هارپمن بود که به زبان انگلیسی ترجمه شد. نخستین بار در سال ۱۹۹۷، انتشارات "Seven Stories Press" این کتاب را با عنوان «Mistress of Silence» به چاپ رساند، و سپس انتشارات "Avon Eos" آن را تجدید انتشار نمود. رمان «من که هرگز مردی را نشناخته‌ام» در سال ۲۰۲۲ توسط انتشارات
مردی را نشناخته‌ام» در سال ۲۰۲۲ توسط انتشارات "Transit Books" بازنشر شد، و در این نسخه، مؤخره‌ای جدید به قلم سوفی مکینتاش به آن افزوده گشت. خلاصه داستان. داستان حول محور سی و نه زن و یک دختر می‌گردد که در قفسی زیرزمینی اسیرند. نگهبانان همگی مرد بوده و هرگز با آنان سخن نمی‌گویند. دخترک، یگانه اسیر در میان آنان است که هیچ خاطره‌ای از دنیای بیرون ندارد؛ هیچ‌کدام از اسرا نمی‌دانند چرا زندانی شده‌اند، یا دلیل حضور یک کودک در میان سی و نه فرد بالغ چیست. روزی، صدای آژیر به گوش می‌رسد و نگهبانان می‌گریزند؛
صدای آژیر به گوش می‌رسد و نگهبانان می‌گریزند؛ متعاقباً، زندانیان قادر به فرار می‌شوند. آنان خود را در دشتی بی‌کران و لم‌یزرع می‌یابند، بدون آنکه هیچ انسان دیگری در آن حوالی باشد و هیچ سرنخی از آنچه بر سر جهان آمده است، در دست ندارند. کتاب به کندوکاو در مضامین تنهایی، محرومیت حسی و بقا می‌پردازد. دستاوردها. این اثر در سال ۱۹۹۵ نامزد جایزه فمینا شد. روزنامه نیویورک تایمز این رمان را "تاریک اما جذاب" و "به غایت اندوهبارترین اثر داستانی ممکن" توصیف نمود. نشریه کرکوس ریویوز آن را با "سرگذشت ندیمه" مقایسه کرد و