payamvha/North_RAG huggingface dataset:
می‌کند. لبه بلند به تیغه اجازه می‌دهد تا روی و اطراف استخوان‌های پیچیده دنده و پشت مانور دهد بدون اینکه باعث برش به داخل استخوان‌ها شود. دسته. چاقوهای فیله در شرایط مرطوب کار می‌کنند. شکل دسته‌ها باید به نوعی باشد که دارای حداکثر چسبندگی بوده و از موادی استفاده شود که تحت تأثیر شرایط مرطوب قرار نگیرند. چاقوهای قدیمی دارای دسته‌های چوبی بودند، اما اکنون از لاستیک و پلاستیک نیز استفاده می‌شود. شکل دسته اغلب به شکل قطره اشک دراز با فرورفتگی در نزدیکی پایه تیغه است. این شکل سطحی صاف برای در دست گرفتن و محلی
است. این شکل سطحی صاف برای در دست گرفتن و محلی برای استراحت انگشت اشاره کاربر ایجاد می‌کند و از سر خوردن تصادفی دست کاربر بر روی تیغه جلوگیری می‌کند. در حالی که شکل اصلی مشابه است، اکثر تولیدکنندگان شکل آن را تغییر می‌دهند تا یک دسته منحصر به فرد با ویژگی‌های خاص خود بسازند. چاقوی فیله برقی. یک چاقوی فیله الکتریکی از یک تیغه رو به بالای مشابه استفاده می‌کند، اما تیغه در یک دسته موتوری نصب شده است. چاقو مشابه یک اره رفت و برگشتی کوچک است. چاقوی فیله برقی به کاربر این امکان را می‌دهد که سریعتر از چاقوی فیله
کاربر این امکان را می‌دهد که سریعتر از چاقوی فیله سنتی برش دهد. چاقوهای فیله برقی معمولاً در محیط‌های حرفه ای مانند راهنماها و در صنعت فرآوری ماهی یافت می‌شوند، اما به راحتی در دسترس عموم نیز هستند. چاقوهای فیله برقی می‌توانند سیمی یا بی‌سیم باشند و معمولاً دارای چندین تیغه هستند. چاقوهای بی‌سیم معمولاً از باتری‌های لیتیوم یونی استفاده می‌کنند.
کارلوس فررو (; – ) سیاستمدار، و وکیل اهل پرو بود. وی از ۱۵ دسامبر ۲۰۰۳ تا ۱۶ اوت ۲۰۰۵ نخست‌وزیر این کشور بود. کارلوس فررو در ۳۱ ژانویه ۲۰۲۵، در سن ۸۳ سالگی درگذشت.
نوک‌شلاقیان تیره‌ای از پرندگان گنجشک‌سان بومی استرالیا و مناطق مجاور است. تاریخچه طبقه‌بندی پیچیده‌ای دارد و نویسندگان مختلف پرندگانی را که در این تیره قرار می‌دهند متفاوت است. در دقیق‌ترین مفهوم، تنها شامل ۵ یا ۶ گونه از پرندگان نوک‌شلاقی و نوک‌گوه‌ای (نوک‌شلاقی‌ها ("Psophodes") و "Androphobus") می‌شود، اما برخی از نویسندگان همچنین شامل توکابلدرچین ("Cinclosoma")، ۸ گونه از پرندگان زمینی هستند که در استرالیا و گینه نو و گهرلیکو ("Ptilorrhoa")، ۳ یا ۴ گونه موجود در جنگل‌های بارانی در گینه نو یافت می‌شوند.
موجود در جنگل‌های بارانی در گینه نو یافت می‌شوند. دیگران آنها را در تیرهٔ خود، Cinclosomatidae قرار می‌دهند. پیش از این گاهی در تیرهٔ Eupetidae نامیده می‌شد، لیکویلوه مالزیایی ("Eupetes macrocerus") قرار می‌گرفت.
چاقوی گوجه فرنگی یک چاقوی آشپزخانه دندانه دار کوچک است که برای برش دادن گوجه فرنگی طراحی شده است. لبه دندانه دار به چاقو اجازه می‌دهد تا به سرعت و با حداقل فشار بدون له شدن گوشت گوجه‌فرنگی به پوست آن نفوذ کند. بسیاری از چاقوهای گوجه‌فرنگی دارای نوک‌های چنگالی هستند که به کاربر اجازه می‌دهد تکه‌های گوجه‌فرنگی را پس از برش بلند کرده و حرکت دهد. برای بریدن گوجه فرنگی نیازی به دندانه نیست. یک تیغه و تیز کاری است. دندانه‌ها به چاقو اجازه می‌دهد گوجه‌فرنگی و سایر غذاها را حتی زمانی که کند هستند نیز برش دهد: بیشتر
را حتی زمانی که کند هستند نیز برش دهد: بیشتر برش‌ها در خود دندانه‌ها انجام می‌شود. برخی از چاقوها دارای دندانه‌هایی در هر دو طرف هستند که امکان برش آسان را برای کاربران چپ دست و راست دست فراهم می‌کند. چاقوهای نان و برخی از چاقوهای استیک به‌طور مشابه دندانه دار هستند.
تیرهٔ دم‌بادبزنیان پرندگان کوچک حشره‌خوار استرالیا، جنوب شرق آسیا و شبه‌قاره هند هستند که شامل دم‌پنچه‌ها و دم ابریشمی است. آرایه‌شناسی و سیستماتیک. این تیره دارای ۵۵ گونه است که به چهار سرده تقسیم می‌شوند:
نان سیب یک میان‌وعده گیاهی محبوب در تایوان است که معمولاً به عنوان یک صبحانه یا یک میان‌وعده سبک از آن لذت می‌برند. دستور پخت این نان توسط لیو ژجی (به چینی: 劉哲基) ایجاد شد و به‌طور گسترده در غذاخوری‌های مدارس، خواربار فروشی‌های محلی، فروشگاه‌های رفاه و سوپرمارکت‌ها در سراسر تایوان در دسترس است. این نان با الهام از جیره‌های نظامی ایالات متحده و از خمیر غنی شده با جوانه گندم و تخم مرغ تهیه می‌شود. انتخاب نان سیب برای این نان، به دلیل محبوبیت تبلیغات سیب در آن زمان و جایگاه سیب به عنوان یک میوه کمیاب و ارزشمند
و جایگاه سیب به عنوان یک میوه کمیاب و ارزشمند در کشور در دهه ۱۹۶۰ می‌باشد. تاریخچه. لیو ژجی، متولد استان شاندونگ و سرگرد سابق ارتش جمهوری چین است که در سال ۱۹۴۹ به تایوان نقل مکان کرد. پس از بازنشستگی از ارتش در سال ۱۹۵۹، با بیماری سل مبارزه کرد و توانست خود را درمان کند و بهبودی خود را به ایمان مسیحی خود نسبت داد. لیو پس از بازنشستگی شروع به فروش نان‌های بخارپز کرد. وی دستور پخت نان سیب را توسعه داد و شروع به فروش آن به پرسنل نظامی آمریکایی مستقر در تایوان کرد. علیرغم مشکلات اولیه، از جمله شکست در بازرسی
کرد. علیرغم مشکلات اولیه، از جمله شکست در بازرسی بهداشت و قطع روابط دیپلماتیک بین ایالات متحده و تایوان، لیو در نهایت یک نانوایی موفق هم در ایالات متحده و هم در تایوان تأسیس کرد. اهمیت و تکامل. نان سیب، که عمدتاً از جوانه گندم و تخم مرغ تهیه می‌شود، حاوی سیب نیست، اما به دلیل وضعیت میوه در هنگام نامگذاری نان، نماد مطلوبیت است. با گذشت سال‌ها، این دستور غذا تکامل یافت و شامل استفاده از سیب نیز شد. این نان با رایحه منحصر به فرد خود، یک نان کلاسیک تایوانی به حساب می‌آید و برای بسیاری از مردم تایوانی دارای
حساب می‌آید و برای بسیاری از مردم تایوانی دارای ارزش نوستالژیک است.
خردکن گوجه‌فرنگی دستگاهی است که برای برش دادن گوجه فرنگی و سایر میوه‌ها و سبزیجات نرم طراحی شده است. تاریخچه. خردکن گوجه‌فرنگی از دهه ۱۹۵۰ فروخته می‌شد. یک دستگاه خردکن گوجه‌فرنگی در سال ۱۹۶۸ توسط کلایتون جیانگولیو در ایالات متحده ثبت شد.
چاقوی پارمزان یا چاقوی گرانا () چاقویی با تیغه اشکی شکل و دسته چوبی گرد است که برای شکافتن پنیرهای سفت مانند گرانا یا پارمزان به کار می‌رود. از چاقوهای بزرگتر با دسته مسطح و قابل چکش زدن برای بریدن تراکل‌های پنیر استفاده می‌شود که پوسته آنها نسبتاً سفت است. این چاقو در لوگوی رسمی پارمزان PDO به تصویر کشیده شده است.
جازی یک فیلم درام آمریکایی محصول سال ۲۰۲۴ به کارگردانی و تهیه‌کنندگی موریسا مالتز، بر اساس فیلمنامه‌ای از مالتز، لینی بیرکیلر شانگریو، وانارا تاینگ و اندرو هاجک است. این فیلم به عنوان دنباله‌ای بر فیلم "کشور ناشناخته" (۲۰۲۲) محسوب می‌شود، یاسمین بیرکیلر شانگرو، سیریه فوهد مینز و لیلی گلادستون در این فیلم بازی می‌کنند. اولین نمایش جهانی این فیلم در جشنواره فیلم ترایبکا در ۹ ژوئن ۲۰۲۴ بود و قرار است در ۷ فوریه ۲۰۲۵ توسط ورتیکال انترتینمنت منتشر شود. خلاصه داستان. جازی چالش‌های بزرگ شدن را بررسی می‌کند. وقتی
جازی چالش‌های بزرگ شدن را بررسی می‌کند. وقتی بهترین دوستش از آنجا دور می‌شود، احساس از دست دادن و استقلال را تجربه می‌کند. ساخت. تولید در ژوئیه ۲۰۲۳ به پایان رسید و انجمن بازیگران سینما و فدراسیون هنرمندان تلویزیون و رادیو آمریکا یک توافق موقت برای فیلم اعطا کرد.
چاقوی قصابی یا چاقوی قصاب چاقویی است که عمدتاً برای قصابی یا آماده‌سازی لاشه حیوانات طراحی و استفاده می‌شود. کاربرد. امروز چاقوی قصابی در سراسر جهان در تجارت صنعت بسته‌بندی گوشت استفاده می‌شود. تیغه سخت‌تر آن به خوبی از عهده شکستن، پاک کردن و برش گوشت برمی‌آید. چاقوهای مشابه دیگر شامل چاقوی گوشت‌بری و ساطور می‌شوند. چاقوی گوشت‌بری معمولاً برای برش قطعات نازک گوشت طراحی شده است و اغلب دارای نوکی کند یا گرد است، با تیغه ای کنگره‌دار یا "گرانتون" که باعث بهبود جداسازی قطعات گوشت م‌شود. ساطور چاقویی مانند چاقوی
قطعات گوشت م‌شود. ساطور چاقویی مانند چاقوی قصاب است، اما برای برش دقیق‌تر تیغه ای سبک‌تر و نازک‌تر دارد. [""]
کونکا بولوزا (Concha bullosa) یا تاول شاخکی یک حفره پُرهوا (پنوماتیزه) در داخل شاخک (توربین) های بینی انسان است. بولوزا به حفره پر از هوا در وسط شاخک اشاره دارد و یک واریانت آناتومیک طبیعی است که در نیمی از جمعیت ها دیده می شود. گاهی اوقات، برآمدگی یک کونکا بولوزا بزرگ ممکن است باعث انسداد دهانه سینوس مجاور، آپنه خواب یا سایر اختلال تنفسی مرتبط با عصب سه قلو شود. در چنین مواردی می توان سایز شاخک را با برداشتن به روش جراحی آندوسکوپی بینی (توربینکتومی) کاهش داد. وجود کونکا بولوزا اغلب با انحراف تیغه بینی به
وجود کونکا بولوزا اغلب با انحراف تیغه بینی به سمت طرف مقابل همراه است. مروری بر جراحی های دیواره بینی نشان می‌دهد که در ۶۵ تا ۸۵ درصد از جراحی‌ها، مشکل تنفسی و آپنه خواب تا حدی تسکین می یابد. بیماران داری کونکا بولوزای بزرگ باید از نظر وجود مشکل تنفسی بررسی شوند زیرا احتمالا مجاری تنفسی بینی در اثر التهاب مسدود می شوند. برخی متخصصان می‌گویند درد ناشی از کونکا بولوزا در صورتی که کونکا بولوزا کوچک باشد و راه هوایی را مسدود نکرده باشد، با جراحی از بین نمی‌رود بلکه جراحی تنها می‌تواند به بهبود مشکل تنفس کمک
بلکه جراحی تنها می‌تواند به بهبود مشکل تنفس کمک کند. در یک مقاله مروری بر روی پانزده مقاله مجلات جراحی دیگر، پس از درمان جراحی، نمره درد میگرن (MIDAS) در بیماران دارای درجه درد شدید (۳ و ۴) از ۸۸ نفر به ۴ نفر کاهش یافت و به طور متناظر بیمارانی که درجه درد ۱ و ۲ را گزارش کردند از ۳۲ نفر (۲۷٪) به ۹۱ نفر (۷۶٪) افزایش یافتند ("P" &lt;0.001).
کودتای ژوئیه ۱۹۳۶ اسپانیا () یک شورش نظامی با هدف سرنگونی جمهوری دوم اسپانیا بود که نهایتاً به جنگ داخلی اسپانیا میان جمهوری‌خواهان و ملی‌گرایان انجامید. این کودتا برای روز ۱۸ ژوئیه ۱۹۳۶ میلادی برنامه‌ریزی شده بود با این حال عملاً یک روز زودتر در مراکش تحت‌الحمایه اسپانیا آغاز شد اما به جای آنکه بتواند منجر به انتقال قدرت شود باعث شد تا ارتش و کشور اسپانیا به دو بخش تقسیم شود و جنگ داخلی میان طرفین آغاز شود که نتیجه آن به قدرت رسیدن فرانسیسکو فرانکو در سال ۱۹۳۹ میلادی بود. کودتاچیان انتظار یک شورش سریع و
۱۹۳۹ میلادی بود. کودتاچیان انتظار یک شورش سریع و انتقال قدرت کم دردسر را داشتند اما در عمل دولت توانست اداره بخش‌های مهمی از کشور مانند مالاگا و خائن (اسپانیا) را حفظ نماید هرچند که شورشیان نیز توانستند بخش‌هایی مانند آلمریا و کادیس را تصرف نمایند و ژنرال گونزالو کیبو دیانو نیز موفق شد بخش عمده جنوب اسپانیا مانند سویا را برای کودتاچیان امن کرد. اما در پایتخت اسپانیا یعنی شهر مادرید شورشیان پس از تلاش ناموفق خود در پادگان مونتانا محاصره شدند که بالاخره پس از خونریزی‌های فراوان سقوط کرد. در بارسلون نیز
پس از خونریزی‌های فراوان سقوط کرد. در بارسلون نیز تلاش‌های شورشیان ناموفق بود و ژنرال کودتاچی به نام مانوئل گودید توسط جمهوری‌خواهان دستگیر و سپس اعدام شد. در روز ۱۹ ژوئیه خوزه جیرال نخست‌وزیر جدید جمهوری فرمان پخش سلاح میان اتحادیه‌های کارگری و مردم طرفدار جمهوری را صادر نمود. در آراگون و کاتالونیا نیز آنارشیست‌ها توانستند اداره مناطقی را به دست بیاورند. کودتاچیان علاوه بر سپاه ۳۰ هزار نفره مستقر در آفریقا که مجهزترین و حرفه‌ای‌ترین بخش ارتش این کشور بود توانستند تقریباً ۶۶ هزار ارتشی دیگر را نیز در خاک
توانستند تقریباً ۶۶ هزار ارتشی دیگر را نیز در خاک اسپانیا با خود همراه نمایند. دولت نیز توانست تقریباً نیمی از ارتش و سلاح‌های سنگین و سبک در انبارها را در دست خود نگه دارد. پیشینه. پس از انتخابات سال ۱۹۳۳ میلادی اسپانیا وارد دوره‌ای شد که چپ‌ها به آن «دوسال سیاه» می‌گفتند زیرا در آن انتخابات نتوانستند به صورت کامل پیروز شوند و دولت مدنظر خود را تشکیل دهند. در سوی دیگر نیز پادشاهی‌خواهان آلفونیست و کارلیست نیز با کمک‌های بنیتو موسولینی در حال تقویت خود بودند. رهبر حزب راست محافظه‌کار کنفدراسیون اسپانیایی
رهبر حزب راست محافظه‌کار کنفدراسیون اسپانیایی راست‌های خودمختار خوزه ماریا گیل روبلز از حزب جمهوری‌خواه رادیکال و دولت اقلیتی آن حمایت می‌کرد و تلاش می‌کرد تا شاخه افراطی حزب به نام اقدام خلقی جوانان را مدیریت نماید اما پادشاهی‌خواهان نظر به گروه‌های تندرویی مانند فالانژهای اسپانیایی شوراهای هجومی ملی سندیکالیستی داشتند که رهبری آن با خوزه آنتونیو پریمو دریورا بود. پس از انتخابات سال ۱۹۳۳ میلادی هنگامی که کشور با درگیری‌های خیابانی روبرو شد روبلز با کمک قوانین ضد اعتصاب اتحادیه‌های کارگری را سرکوب نماید.
ضد اعتصاب اتحادیه‌های کارگری را سرکوب نماید. تلاش‌ها برای کوتاه کردن دست سوسیالیست‌ها از شوراهای محلی باعث اعتصاب عمومی شد که با دستگیری چهار نماینده و نقض اصول از قانون اساسی به شدت سرکوب شد. در ۲۶ سپتامبر ۱۹۳۴ میلادی دولت اقلیت با کابینه‌ای متشکل از حزب جمهوری‌خواه رادیکال و سه عضو از کنفدراسیون اسپانیایی راست‌های خودمختار تشکیل شد. اعتصاب عمومی که توسط اتحادیه عمومی کارگران (اسپانیا) راه افتاده بود نیز به سرعت در هم شکست. ژنرال فرانسیسکو فرانکو نیز به صورت غیررسمی دستور یافت تا اعتصاب سال ۱۹۳۴ معدنچیان
غیررسمی دستور یافت تا اعتصاب سال ۱۹۳۴ معدنچیان آستوریاس را سرکوب نماید. معدن‌چیان ناراضی در این مدت توانسته بودند چندین شهر را به اشغال خود در بیاورند و طی ۱۰ روز ۳۰ هزار کارگر را جهت مقابله با دولت آماده کنند. سربازان فرانکو که بخشی از آن‌ها از ارتش آفریقا (اسپانیا) بودند در سرکوب این شورش دست به اقدامات وحشتناک و اعدام فراقانونی افراد زدند. در این مدت ۱۰۰۰ و ۲۵۰ سرباز کشته شدند. طرفین تا ماه‌ها اقدام به تلافی، شکنجه، بمباران و اذیت یکدیگر می‌نمودند و به نظر می‌رسید که جمهوری در عمل پایان یافته است و
به نظر می‌رسید که جمهوری در عمل پایان یافته است و احزاب سیاسی اقدام به ایجاد شاخه‌های شبه‌نظامی کردند. در سال ۱۹۳۵ میلادی و دولت جدید آلخاندرو لروکس سهم کنفدراسیون اسپانیایی راست‌های خودمختار به پنج نفر افزایش یافت و گیل روبلز وزیر جنگ شد. او اقدام به پاکسازی وزارت خود از نیروهای چپ کرد و طرفداران خود را ارتقا درجه داد و برای مثال فرانکو به سمت رئیس ستاد رسید. انتخابات عمومی سال ۱۹۳۶ اسپانیا در شرایط پرالتهاب و خشونت‌آمیز انجام شد که نتیجه آن پیروزی ائتلافی از نیروهای چپ به نام جبهه خلقی با کمتر از ۱ درصد
از نیروهای چپ به نام جبهه خلقی با کمتر از ۱ درصد برتری بود. در نتیجه این شکست ملی‌گرایان به دنبال سرنگونی جمهوری افتادند. مجلس جدید در آوریل نیکتو آلکالا زامورا را از ریاست‌جمهوری برکنار و مانوئل آزانیا را به جای او نشاند و سانتیاگو کاسارس کوئیروگا نیز به نخست‌وزیری رسید اما دولت ضعیف مانوئل آزانیا از آشتی میان طرفین ناتوان بود و خشونت و انتقام‌جویی مرتباً افزایش می‌یافت. راست‌ها که به واسطه این اتفاقات دیگر به اعمال پارلمانتاریستی اعتقاد نداشتند خوزه کالوو سوتلو که دارای عقاید پادشاهی‌خواهی بود را به جای
سوتلو که دارای عقاید پادشاهی‌خواهی بود را به جای گیل روبلز به رهبری راست‌ها در مجلس رساندند. در سوی دیگر نیز قدرت‌گیری کمونیست‌ها که عقاید تندتری نسبت به سوسیالیست‌ها داشتند موجب وحشت در طبقات متوسط اسپانیا شده بود و در همین حال گروهی از نظامیان که سیاستمداران حرفه‌ای و رفتارشان را مسخره می‌دانستند تصمیم گرفتند پیش از نابودی و تجزیه اسپانیا دست به کودتا بزنند. آماده‌سازی‌ها. پس از انتخابات ۱۸ ژانویه ۱۹۳۶ میلادی دولت اسپانیا درگیر مشکلات گوناگونی بود که مهم‌ترین آن ایجاد توازن میان تهدید گروه‌های چپ‌گرا و
آن ایجاد توازن میان تهدید گروه‌های چپ‌گرا و ارتشی بود که بیشتر به سمت راست تمایل داشت. بدین منظور آزانیا به جای بازنشسته کردن ژنرال‌های مشکوک شروع به تغییر سمت آن‌ها کرد. فرانگو از ریاست ستاد برکنار و به جزایر قناری فرستاده شد. گودید که بازرس عام بود به جزایر بالئاری انتقال یافت و امیلیو ملا که فرمانده ارتش آفریقا (اسپانیا) بود به فرماندهی پامپلونا در نابارا رسید. این وضعیت جدید به مولا کمک کرد که کودتا را از درون خاک اسپانیا آماده کند اما از آنجایی که رابطه او با پادشاهی‌خواهان کارلیست متشنج بود خوزه
رابطه او با پادشاهی‌خواهان کارلیست متشنج بود خوزه سانخورخوتبدیل به چهره اصلی رابط میان ارتش و پادشاهی‌خواهان شد. در ۱۲ ژوئن نخست‌وزیر وقت سانتیاگو کاسارس کوئیروگا با خوان یاگوی که متهم به طراحی توطئه‌های رو به گسترش در شمال آفریقا بود ملاقات کرد اما یاگوی توانست با نیرنگ کوئیروگا را قانع کند که به جمهوری وفادار است. مولا در ۱۵ ژوئیه ملاقاتی را با فرماندهان پادگان‌های شمال اسپانیا ترتیب داد که مقامات محلی به محض اطلاع محل را با نیروهای امنیتی محاصره کردند اما نخست‌وزیر اعلام کرد که به مولا اعتماد دارد و به
نخست‌وزیر اعلام کرد که به مولا اعتماد دارد و به مقامات محلی فرمان داد کاری با جلسه نظامی‌ها نداشته باشند. هرچند که مولا از بهار به صورت جدی در حال برنامه‌ریزی برای کودتا بود اما فرانکو تا ماه ژوئن در این مورد تردید داشت. فرانکو در میان نظامیان اسپانیا به دلیل مقام‌هایی که پیشتر داشت و سرکوب شورش سال ۱۹۳۴ میلادی دارای اعتبار زیادی بود و در ارتش آفریقا که مجهزترین و حرفه‌ای‌ترین بخش نیروهای مسلح اسپانیا بود نیز محبوبیت داشت. او در ۲۳ ژوئن نامه محرمانه‌ای به کاسارس کوئیروگا نوشت که ضمن آن با اشاره به بی وفایی
کوئیروگا نوشت که ضمن آن با اشاره به بی وفایی ارتش به دولت جدید اعلام کرده بود که اگر در راس قرار بگیرد می‌تواند ارتش را کنترل نماید اما نخست‌وزیر هیچ کاری نکرد و نتوانست فرانکو را با دولت همراه سازد. فرانکو نیز پس از همراهی با شورشیان در ۱۴ ژوئیه با یک پرواز از جزایر قناری به آفریقا آمد. قتل کالوو سوتلو. در ۱۲ ژوئیه ۱۹۳۶ میلادی فردی با نام خورخه باردینا که از اعضای فالانژها بود یک افسر پلیس به نام خوزه کاستیلو که دارای عقاید سوسیالیستی بود را کشت. در روز بعد اعضای سپاه امنیت و هجوم پلیس اسپانیا قصد دستگیری
اعضای سپاه امنیت و هجوم پلیس اسپانیا قصد دستگیری گیل روبلز را داشتند که پیدا نشد و به جای او خوزه کالوو سوتلو که از اعضای راست‌گرای مجلس و پادشاهی‌خواه بود را گرفتند و بدون محاکمه اعدام کردند. قتل کالوو سوتلو و مشارکت مشهود پلیس در آن باعث شک و واکنش جدی در میان نیروهای راست اسپانیا شد و انتقام‌گیری‌های شدیدی آغاز شد. این مسئله به مانند یک کاتالیزور عمل کرد و توجیه عمومی برای کودتا را فراهم آورد که ادعا می‌کرد نه علیه دموکراسی که برای رهایی اسپانیا از آنارشی انجام می‌شود. در سوی دیگر نیز سوسیالیست‌ها و
انجام می‌شود. در سوی دیگر نیز سوسیالیست‌ها و کمونیست‌ها خواستار پخش سلاح میان مردم بودند تا بتوانند در برابر شورش احتمال ارتش مقاومت کنند اما دولت همچنان مردد بود. هواپیمایی که قرار بود فرانکو را به مراکش ببرد در ۱۴ ژوئیه به گران کاناریا رسید اما از آنجایی که فرانکو در تنریفه بود بدون اجازه فرمانده نظامی گران کاناریا که ژنرال آمادو بالمس نام داشت نمی‌توانست به آنجا برود. در رخدادی عجیب بالمس در روز ۱۶ ژوئیه در اثر برخورد گلوله به شکمش جان باخت. اینکه مرگ او حاصل تصادف، خودکشی یا قتل است به صورت دقیق مشخص
حاصل تصادف، خودکشی یا قتل است به صورت دقیق مشخص نیست. از آنجایی که شورش مدت کوتاهی پس از مرگ او آغاز شد امکان تحقیقات گسترده در مورد علت مرگ او ممکن نشد اما از آنجایی که افسران حاضر در محل که مرگ را حاصل تصادف و دررفتن گلوله اعلام کردند جزوی از شورشیان نبودند و بعدها به جمهوری وفادار ماندند احتمال توطئه و قتل را می‌کاهد. شروع. شورش قرار بود در ساعت ۵ صبح روز ۱۸ ژوئیه در مراکش آغاز شود و یک روز بعد نیز پادگان‌های دیگر درون اسپانیا به آن بپیوندند. هدف از این شورش در ابتدا یک کودتای آرام و کم خشونت بود اما
شورش در ابتدا یک کودتای آرام و کم خشونت بود اما دولت توانست مقاومت کند و بخش‌های بزرگی از کشور را در دست خود نگه دارد. در مراکش تحت‌الحمایه اسپانیا ارتش ۳۰ هزار نفره مستقر در آنجا که قدرتمندترین بخش نیروهای مسلح اسپانیا بود به صورت کامل از شورشیان حمایت می‌کرد. افزون بر افسران اسپانیایی این ارتش از نیروهای مسلمانی تشکیل شده بود که از قبایل محلی منطقه بودند و نیروهای منظم بومی نام داشتند و به آن‌ها گفته شده بود که جمهوری دشمن الله است. لو رفتن طرح در مراکش موجب شد که شورش یک روز زودتر آغاز شود. شورشیان به
موجب شد که شورش یک روز زودتر آغاز شود. شورشیان به سرعت تمام مراکش را به تصرف خود درآوردند. افسران وفادار به جمهوری مقاومت کمی توانستند ترتیب دهند و در نهایت همگی توسط شورشیان اعدام شدند. در مجموع شورشیان در مراکش ۱۸۹ نفر که شامل رهبران اتحادیه‌های کارگری و افسران جمهوری‌خواه بود را کشتند. فرانکو و گودید نیز به سرعت جزایری را که به آن تبعید شده بودند را تصرف کردند و تلاش نیروهای چپ در بستن جاده‌های جزایر قناری برای دستگیری فرانکو نافرجام بود و او توانست با یک قایق خود را به فرودگاه برساند. در روز ۱۸ ژوئیه
یک قایق خود را به فرودگاه برساند. در روز ۱۸ ژوئیه دولت پیشنهاد گروهای چپ مانند کنفدراسیون ملی کار و اتحادیه عمومی کارگران برای کمک را رد کرد و اعلام نمود که شورش تنها در مراکش تحت‌الحمایه اسپانیا رخ داده و مردم باید به شیوه‌های قانونی برای مقابله با شورش اعتماد کنند. با این حال گروه‌های چپ اعلام اعتصاب عمومی نمودند که در واقع یک بسیج نیرو بود و سلاح‌هایی را که در این سال‌ها توانسته بودند به دست بیاورند را میان چپ‌ها تقسیم کردند. دیگر نیروهای شبه‌نظامی دولتی مانند واحدهای رزمی پلیس و نیروهای امنیتی هم در
مانند واحدهای رزمی پلیس و نیروهای امنیتی هم در این روزها منتظر بودند تا ببینند قدرت کدام طرف بیشتر است تا به آن بپیوندند و به همین سبب سرعت عمل شورشیان یا غیرنظامی‌های مسلح شده توسط گروه‌های چپ بود که در روزهای ابتدایی سرنوشت یک شهر را مشخص می‌کرد. کودتا در بخش‌های نظامی. پیش از کودتا سرزمین اصلی اسپانیا به هشت بخش گوناگون بخش شده بود و هر بخش میزبان یک لشکر بود. بیشتر افسران ارشدی که در رده‌های میانی قرار داشتند در جریان کودتا نبودند و از هشت فرمانده ارشد که هر یک فرماندهی لشکر بخش خود را به عهده داشتند
که هر یک فرماندهی لشکر بخش خود را به عهده داشتند تنها یک نفر با کودتاچیان همراه بود و از آن اطلاع داشت. از هشت رئیس ستاد سه تن از کودتا اطلاع داشتند و سه تن دیگر نیز پس از آغاز به آن پیوستند. اتکا کودتاچیان بیشتر به افسران جز و درجه‌داران بود تا بتوانند ضمن تصرف پادگان‌ها افسران ارشد را مجبور به همراهی با خود کنند. در بخش‌هایی مانند ساراگوسا و ویادولیدا شبکه کودتاچیان قوی بود و پیروزی‌شان حتمی اما در بخش‌های دیگر این شبکه ضعف‌هایی داشت و ممکن بود شکست بخورد. لشکر اول (مادرید). فرمانده این بخش به نام
بخورد. لشکر اول (مادرید). فرمانده این بخش به نام ویرجیلیو کابانلاس فرر هرچند از کودتا آگاه بود اما قصدی برای پیوستن به آن نداشت. او در نخستین ساعات روز ۱۸ ژوئیه توسط دولت برکنار و دستگیر شد و تا سال ۱۹۳۹ میلادی در زندان ماند. دولت اسپانیا فرد دیگری به نام لوئیس کاستلو پانتوخا را که آن زمان در باداخوس مستقر بود را به جای او به فرماندهی برگزید. در مدتی که منتظر بودند تا پانتوخا به مادرید برسد نخست خوزه میاجا به فرماندهی لشکر رسید اما در ۱۹ ژوئیه مشخص شد که او به عنوان وزیر جنگ در کابینه دیگو مارتینز باریو
او به عنوان وزیر جنگ در کابینه دیگو مارتینز باریو تعیین شده است و فرماندهی لشکر به مانوئل کاردنال دومینیکیس رسید. پانتوخا بالاخره در ۱۹ ژوئیه به مادرید رسید اما فهمید که در همان روز به عنوان وزیر جنگ دولت جدید خوزه جیرال تعیین شده است و قرار شد کالستینو گراسیا آنتونز به فرماندهی لشکر برسد. رئیس ستاد لشکر مادرید با نام کلنل لوئیس پرز پاناماریا نیز هرچند با کودتاچیان همدلی داشت اما در آن نقشی نداشت بلکه کودتاچیان مادرید بیشتر متکی به دو ژنرال با نام‌های رافائل ویلگاس و خواکین فانخول بودند. وقتی که نیروهای
ویلگاس و خواکین فانخول بودند. وقتی که نیروهای کودتاچی دچار شکست شدند و در پادگان مونتانا شکست خوردند ویلگاس و فانخول توسط آنارشیست‌ها اعدام شدند. کلنل لوئیس پرز پاناماریا نیز به جرم کم‌کاری محاکمه شد (سال‌ها بعد که ملی‌گراها بر سر کار آمدند نیز او را به دلیل نبود همراهی کامل با کودتا محاکمه کردند. پس از این اتفاقات لشکر مادرید منحل شد. لشکر دوم (سویا). فرمانده این بخش ژنرال خوزه فرناندز ویلاآبریلا و رئیس ستادش خوان کانترو اورتگا به جمهوری وفادار بودند و سردسته کودتاگران در این ناحیه یکی از افسران ستاد با
کودتاگران در این ناحیه یکی از افسران ستاد با نام خوزه کوئستا مونرئو بود. شبکه‌ای که مونرئو در این بخش ایجاد کرده بود بسیار توانا و کارآمد بود و چند روز پیش از شروع کودتا آن‌ها از ویلاآبریلا نیز تقاضا کردند تا به ایشان بپیوندند. با وجود اینکه ویلاآبریلا این تقاضا را رد کرد اما نشانی از تلاش‌های او برای مقابله با کودتاچیان نیز دیده نمی‌شود. براساس طرح کودتاچیان در این ناحیه کوئپه دلیانو باید فرماندهی نیروهای شورشی را به عهده می‌گرفت که در روز ۱۸ ژوئیه با کمک مونرئو موفق به این کار شد. کودتاچیان ویلاآبریلا را
موفق به این کار شد. کودتاچیان ویلاآبریلا را دستگیر، محاکمه و به زندان محکوم کردند. کانترو اورتگا نیز در زمان شورش به آلخسیراس رفت و سیاست صبر و انتظار را در پیش گرفت. هنگامی که او بالاخره در ماه اوت به سویا بازگشت ملی‌گرایان تسلط خود را کامل کرده بودند و او را از تمام مشاغلش خلع نمودند. لشکر سوم (والنسیا). در والنسیا فرمانده بخش فرناندو مارتینز مونخه و رئیس ستادش آدولفو ماشیناندیارنا برگا از کودتا آگاه نبودند و کودتاچیان در این بخش هیچ نیرویی که موقعیت ویژه و توانمندی داشته باشد نداشتند. مهم‌ترین چهره
ویژه و توانمندی داشته باشد نداشتند. مهم‌ترین چهره کودتاچی در این بخش بارتولومی باربا هرناندز بود که بیشتر توان بسیج بخش غیرنظامی را داشت و در ارتش چندان توانا نبود. ژنرال مانوئل گونزالز کاراسکو هم که در ابتدا قرار بود فرماندهی شورشیان در این بخش را به عهده داشته باشد نیز در روزهای آماده‌سازی کودتا توسط ژنرال مولا به بارسلون فرستاده شد تا در شورش آنجا نقش ایفا کند اما مدت کوتاهی پیش از آغاز کودتا او را دوباره به والنسیا فرستادند که همین رفت و آمدها موجب شد کودتاچیان شبکه قدرتمندی در لشکر این بخش نداشته
شد کودتاچیان شبکه قدرتمندی در لشکر این بخش نداشته باشند. وقتی که در ۱۸ ژوئیه کودتا آغاز شد تعداد معدودی از کودتاچیان کوشیدند تا مارتینز مونخه را با خود همراه کنند اما او و رئیس ستادش پاسخی به این خواست‌ها ندادند. گونزالز کاراسکو نیز که متوجه نبود شبکه قدرتمند حامی کودتا در لشکر بود اقدام خاصی انجام نداد و نهایتاً او و باربا هرناندز به نواحی در دست ملی‌گرایان گریختند. بدین ترتیب پادگان والنسیا به مدت دو هفته بدون موضع‌گیری خاصی باقی ماند تا بالاخره طرفداران جمهوری اوضاع را به دست گرفتند. مارتینز مونخه به
جمهوری اوضاع را به دست گرفتند. مارتینز مونخه به جای دیگری انتقال یافت و ماشیناندیارنا برگا نیز دستگیر و محاکمه شد. اتفاقی که پس از قدرت‌گیری ملی‌گرایان در سال ۱۹۳۹ میلادی یکبار دیگر برای ماشیناندیارنا برگا تکرار شد. لشکر چهارم (بارسلون). فرمانده این بخش فرانسیسکو یانو دلا انکومیندا کاملاً به جمهوری وفادار بود اما رئیس ستادش مانوئل موخو مارکائیدا از کودتا خبر داشت و به نظر می‌رسد با آن همراه نیز بود. با این حال مهم‌ترین فرد کودتاچیان در این بخش فرانسیسکو موت رامون بود که از افسران ارشد لشکر و ستاد آن محسوب
رامون بود که از افسران ارشد لشکر و ستاد آن محسوب می‌شد. براساس طرح ژنرال مولا قرار بود فرمانده کودتاچیان در بارسلون مانوئل گونزالز کاراسکو باشد اما مدتی پیش از کودتا او را به والنسیا فرستادن و فرماندهی به مانوئل گودید رسید. گودید وقتی به بارسلون رسید که شورش در دیگر نواحی کشور آغاز شده بود. موخو به سرعت فرماندهی گودید را پذیرفت اما یانو دلا انکومیندا فعالانه در تلاش برای سرکوب کودتاچیان بود. شورشیان با اینکه توانستند یانو دلا انکومیندا را برای چند ساعت بازداشت نیز نمایند اما در نهایت با آمدن مردم به
بازداشت نیز نمایند اما در نهایت با آمدن مردم به خیابان‌ها شکست خوردند. گودید و موخو به سرعت محاکمه و توسط مردم خشمگین اعدام شدند اما موت رامون توانست خود را به نواحی در دست ملی‌گرایان برساند و نجات یابد. لشکر پنجم (ساراگوسا). در این بخش هم فرمانده آن ژنرال میگوئل کابانلاس و هم رئیس ستاد فدریکو مونتانر کاملاً با کودتاچیان هماهنگ و همراه بودند. به دلیل همین هماهنگی کامل نیز هنگامی که کودتا آغاز شد لشکر ساراگوسا به سرعت با کودتاچیان همراه شد و معدود افسران وفادار به جمهوری نیز به سرعت از صحنه حذف شدند و