payamvha/North_RAG huggingface dataset:
برنامه‌ریزی دقیق برای استفاده بهینه از فضا و کاهش فرصت‌های اجتماعی و دسترسی به طبیعت را به همراه دارد. این چالش‌ها نیازمند رویکردهای نوآورانه برای مدیریت مؤثر هستند. ریسک‌های زیست‌محیطی و ساختاری: شهرهای عمودی با چالش‌های زیست‌محیطی مانند مصرف بالای انرژی، تولید ضایعات ساختمانی و دشواری در اجرای فناوری‌های سبز مواجه‌اند. این مسائل می‌توانند به افزایش اثرات منفی زیست‌محیطی منجر شوند و نیازمند رویکردهای پایدارتر در طراحی و ساخت هستند. =نمونه های برجسته آینده‌نگرانه در جهان= پروژه Floating City (شهر شناور) در
در جهان= پروژه Floating City (شهر شناور) در هلند: این پروژه که توسط کشور هلند و معماران مشهور طراحی شده است، بر پایه ساخت شهرهایی شناور بر روی آب تأسیس شده است که قادرند با شرایط مختلف اقلیمی سازگار شوند. پروژه Neom در عربستان سعودی: پروژه نئوم یکی از پروژه‌های هوشمند آینده است که با استفاده از فناوری‌های نوین، مفهوم یک شهر کاملاً هوشمند و پایدار را به واقعیت می‌پیوندد. =چالش‌ها و مسائل اجتماعی شهرهای عمودی= شهرهای عمودی، با ارائه زیستگاه‌های متراکم و چندمنظوره، تغییرات عمده‌ای در زندگی اجتماعی ایجاد
چندمنظوره، تغییرات عمده‌ای در زندگی اجتماعی ایجاد می‌کنند. این تغییرات شامل مزایا و معایب مختلفی هستند که به چالش‌های اجتماعی، امنیتی، بهداشتی، و فرهنگی مرتبط می‌شوند. چالش‌های اجتماعی و فرهنگی. ارتباطات انسانی در شهرهای عمودی: فضای محدود و ساختارهای فشرده در شهرهای عمودی چالش‌هایی در زمینه تعاملات اجتماعی و فرصت‌های ارتباطی ایجاد می‌کند. با این حال، تحقیقاتی مانند مطالعه روی Kampung Admiralty در سنگاپور نشان داده‌اند که طراحی مناسب شبکه‌های فضایی و اجتماعی می‌تواند به طور قابل توجهی تعاملات انسانی را
می‌تواند به طور قابل توجهی تعاملات انسانی را بهبود بخشد. این مطالعه بیان می‌کند که فضاهایی مانند باغ‌های عمودی و تراس‌های سبز می‌توانند علاوه بر فراهم کردن محل استراحت، نقاط جذب اجتماعی ایجاد کرده و توزیع جریان‌های انسانی را بهینه کنند. طراحی مناسب همچنین از طریق ایجاد مسیرهای پیاده‌روی چندسطحی و اتصال بصری میان فضاهای عمومی، باعث افزایش مشارکت اجتماعی و کاهش حس انزوا در ساکنان می‌شود. تفاوت‌های فرهنگی: شهرهای عمودی معمولاً در محیط‌های چندفرهنگی واقع می‌شوند و ممکن است تنش‌های فرهنگی و نابرابری اجتماعی در
و ممکن است تنش‌های فرهنگی و نابرابری اجتماعی در این محیط‌ها به وجود آید. مسائل امنیتی و تراکم جمعیت. مدیریت امنیت: تراکم بالای جمعیت خطرات امنیتی مانند آتش‌سوزی و جرایم را افزایش می‌دهد. تحقیقاتی در ایالات متحده آمریکا به کمبود برنامه‌های ایمنی در برج‌های بلند اشاره کرده‌اند که باید از طریق تکنولوژی‌های پیشرفته و مدیریت بحران حل شوند. تراکم و ازدحام: شهرهای عمودی اغلب با چالش‌های تراکم ازدحام و ازدحام بیش از حد و ازدحام فضاهای عمومی روبرو هستند. این مشکلات می‌توانند بر دسترسی کاربران به امکانات و کیفیت
می‌توانند بر دسترسی کاربران به امکانات و کیفیت زندگی تأثیر منفی بگذارند. با این حال، طراحی دقیق فضاهای عمومی و برنامه‌ریزی شهری کارآمد می‌تواند این مسائل را کاهش دهد. به عنوان مثال، مدل‌های توسعه مانند در هنگ‌کنگ نشان داده‌اند که ترکیب کاربری‌های مختلف در یک مجموعه مرتفع (مانند سکونت، ادارات و فضاهای تجاری) همراه با سیستم‌های حمل‌ونقل عمومی کارآمد، توزیع جمعیت را بهینه می‌کند و ازدحام را کاهش می‌دهد. پروژه U City در آدلاید استرالیا نیز تأکید دارد که طراحی انعطاف‌پذیر و چندمنظوره فضاهای عمومی در ساختمان‌های
و چندمنظوره فضاهای عمومی در ساختمان‌های بلند می‌تواند موجب بهبود تعاملات اجتماعی و کاهش تنش‌های مرتبط با تراکم شود. این پروژه با ایجاد محیط‌های غیر سلسله‌مراتبی و پویا برای ملاقات و ارتباط، به تعامل بهتر بین کاربران کمک کرده است. چالش‌های بهداشتی. سلامت روانی و جسمی: زندگی در فضاهای محدود می‌تواند سلامت روانی افراد را تحت تأثیر قرار دهد و حس انزوا را افزایش دهد. در عین حال، بام‌های سبز و باغ‌های عمودی به بهبود کیفیت هوا و ارتقای سلامت کمک می‌کنند. بهداشت عمومی: با افزایش تراکم جمعیت در شهرهای عمودی، طراحی
با افزایش تراکم جمعیت در شهرهای عمودی، طراحی سیستم‌های تهویه و مدیریت پسماند اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. سیستم‌های تهویه پیشرفته با استفاده از فناوری‌های مدرن، مانند تبادل هوای بهینه و فیلترهای قدرتمند، می‌توانند انتقال ویروس‌ها و آلاینده‌ها را در فضاهای بسته و پرجمعیت کاهش دهند. حسگرهای کیفی هوا نیز برای نظارت بر آلودگی در زمان واقعی و واکنش سریع به مشکلات بهداشتی بسیار مؤثر هستند. علاوه بر این، مدیریت پسماند نیازمند برنامه‌ریزی دقیق برای فضاهای محدود و جمعیت‌های متراکم است. استفاده از سامانه‌های جمع‌آوری و
متراکم است. استفاده از سامانه‌های جمع‌آوری و دفع پسماند مرحله‌ای و فناوری‌های سازگار با محیط زیست، همچون بازیافت مکانیزه و دفن ایمن مواد آلاینده، از جمله راهکارهای پیشنهادشده در این حوزه است. مطالعات نشان داده‌اند که این اقدامات نه تنها باعث کاهش خطر شیوع بیماری‌ها می‌شوند، بلکه کیفیت زندگی ساکنان را نیز بهبود می‌بخشند. =جنبه‌های زیست‌محیطی و پایداری در شهرهای عمودی= تأثیرات زیست‌محیطی شهرهای عمودی:&lt;br&gt; شهرهای عمودی با کاهش توسعه افقی، به حفظ اکوسیستم‌های طبیعی و کاهش تخریب زمین‌های کشاورزی کمک
طبیعی و کاهش تخریب زمین‌های کشاورزی کمک می‌کنند. با این حال، تراکم بالا ممکن است به ایجاد جزایر گرمایی شهری منجر شود، که راهکارهایی نظیر پوشش‌های سبز و جنگل‌های عمودی برای کاهش این اثرات پیشنهاد شده‌اند. استفاده از انرژی‌های تجدیدپذیر:&lt;br&gt; یکی از جنبه‌های کلیدی شهرهای عمودی، بهره‌گیری از انرژی‌های تجدیدپذیر است. استفاده از پنل‌های خورشیدی در نماها، توربین‌های بادی کوچک‌مقیاس، و فناوری بازیافت گرما می‌تواند مصرف انرژی‌های فسیلی را کاهش داده و بهره‌وری انرژی را افزایش دهد. نقش در کاهش تغییرات
بهره‌وری انرژی را افزایش دهد. نقش در کاهش تغییرات اقلیمی:&lt;br&gt; مدیریت هوشمند انرژی، استفاده از مواد بازیافتی، و زیرساخت‌های سبز، مانند باغ‌های عمودی، در شهرهای عمودی به کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای کمک می‌کنند. این اقدامات باعث کاهش ردپای کربنی و مقابله با تغییرات اقلیمی می‌شوند. =آینده شهرهای عمودی: فناوری‌ها و نوآوری‌ها= پیش‌بینی‌ها درباره آینده شهرسازی: شهرهای عمودی آینده به طور فزاینده‌ای بر فناوری‌های نوین تکیه خواهند کرد. بر اساس پروژه "Future World Vision" از ASCE، تا سال 2070، شهرهای عمودی
World Vision" از ASCE، تا سال 2070، شهرهای عمودی طراحی خواهند شد تا با فناوری‌هایی همچون هوش مصنوعی، ساختمان‌های هوشمند و زیرساخت‌های خودکار بهینه شوند. این شهرها برای مدیریت بهتر منابع و ایجاد شهرهای پایدار و انعطاف‌پذیر به کار گرفته می‌شوند.&lt;br&gt;فناوری‌ها و نوآوری‌ها: یکی از جنبه‌های مهم این طراحی، تمرکز بر کاهش مصرف انرژی و استفاده از انرژی‌های تجدیدپذیر است. همچنین، سیستم‌های مدیریت هوشمند حمل‌ونقل و زیرساخت‌های خودکار به افزایش کارایی و کاهش آلودگی کمک می‌کنند. بر اساس رویداد Mega City 2070،
کمک می‌کنند. بر اساس رویداد Mega City 2070، تأکید بر ارتباطات دیجیتال و هوش مصنوعی به عنوان بخشی از طراحی آینده دیده می‌شود که به تسهیل زندگی در شهرهای عمودی کمک می‌کند. شهرهای عمودی نقش کلیدی در مدیریت چالش‌های مرتبط با افزایش جمعیت شهری و منابع محدود ایفا می‌کنند. پیش‌بینی می‌شود که این شهرها به تدریج به محیط‌هایی خودکفا تبدیل شوند که در آن‌ها از انرژی‌های تجدیدپذیر و فناوری‌های هوشمند برای مدیریت بهینه منابع و کاهش اثرات زیست‌محیطی استفاده می‌شود. همچنین طراحی معماری آینده به گونه‌ای خواهد بود که
همچنین طراحی معماری آینده به گونه‌ای خواهد بود که نیازهای اجتماعی، اقتصادی و محیطی را به‌صورت هم‌زمان در نظر گیرد. استفاده از فناوری‌ها و نوآوری‌های پیش‌بینی‌شده:&lt;br&gt;هوش مصنوعی (AI) و یادگیری ماشین (ML) به عنوان ستون‌های کلیدی در طراحی و مدیریت شهرهای عمودی آینده معرفی شده‌اند. فناوری‌های هوشمند در سیستم‌های حمل‌ونقل، مدیریت انرژی، و بهینه‌سازی مصرف آب به کار گرفته خواهند شد. این تکنولوژی‌ها می‌توانند تحلیل‌های پیشرفته‌ای را برای کاهش مصرف انرژی، بهبود کارایی زیرساخت‌ها، و ارتقای کیفیت زندگی شهروندان
کارایی زیرساخت‌ها، و ارتقای کیفیت زندگی شهروندان ارائه دهند. تعامل با فناوری‌های نوین:&lt;br&gt;فناوری‌های نوین نظیر اینترنت اشیا (IoT)، کلان‌داده‌ها (Big Data)، و سیستم‌های تحلیلی پیشرفته، پایه‌های مدیریت پایدار و هوشمند شهرهای عمودی هستند. این فناوری‌ها امکان نظارت و کنترل بی‌درنگ بر تمامی جنبه‌های شهری را فراهم می‌آورند و باعث افزایش بهره‌وری زیرساخت‌ها و کاهش هزینه‌های عملیاتی می‌شوند. هوش مصنوعی نیز می‌تواند در ارتقای عدالت اجتماعی و بهبود سیاست‌های شهری از طریق داده‌محوری و شفافیت نقش بسزایی داشته
شهری از طریق داده‌محوری و شفافیت نقش بسزایی داشته باشد. چالش‌ها:&lt;br&gt; چالش‌های اصلی شامل حفظ امنیت داده‌ها، شفافیت در استفاده از فناوری‌ها، و مدیریت همکاری‌های بین‌بخشی (بین دولت‌ها، شرکت‌ها، و شهروندان) است که نیازمند سیاست‌گذاری‌های دقیق و پایدار است. =نتیجه گیری= شهرهای عمودی به عنوان راه‌حلی نوآورانه برای چالش‌های جمعیتی و زیست‌محیطی، می‌توانند تأثیرات مثبتی مانند کاهش آلودگی، بهینه‌سازی مصرف منابع، و ارتقای کیفیت زندگی به همراه داشته باشند. با این حال، مشکلاتی مانند تراکم جمعیت، هزینه‌های بالا و
حال، مشکلاتی مانند تراکم جمعیت، هزینه‌های بالا و نیاز به مدیریت پیشرفته وجود دارد که باید در برنامه‌ریزی این نوع شهرسازی در نظر گرفته شود. تحقیقات بیشتر در زمینه مدل‌های اقتصادی، تأثیرات اجتماعی و فناوری‌های نوین می‌تواند به بهبود کارایی و کاهش مشکلات این نوع شهرها کمک کند.
توری دلاپروتا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال و زیر ۲۳ سال ایتالیا بازی کرده است. اوایل زندگی. توری دلاپروتا در آتلانتا، جورجیا به دنیا آمد. پدر و مادر او، باربارا و آدام دلا پروتا هستند، و خواهری بزرگ‌تر به نام تالیا دارد که او نیز یک فوتبالیست حرفه‌ای است. مادربزرگ او اهل پسکارا و پدربزرگش اهل ناپل است. دلا پروتا در ابتدا به‌عنوان یک دروازه‌بان فوتبال بازی می‌کرد، اما در سن پنج‌سالگی به پست هافبک منتقل شد. او تا سن ۱۲ سالگی برای باشگاه
پست هافبک منتقل شد. او تا سن ۱۲ سالگی برای باشگاه یونایتد فوتبول آکادمی بازی کرد، سپس از سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۰ عضو باشگاه توفات ساکر کلاب بود و از ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۲ دوباره به یونایتد فوتبول آکادمی بازگشت. او در سال ۲۰۱۹، زمانی که هنوز دانش‌آموز سال اول دبیرستان بود، به دانشگاه کارولینای شمالی متعهد شد. دلا پرونتا تنها یک سال برای تیم فوتبال دبیرستانی خود در دبیرستان وست فورسایت به میدان رفت که مربوط به سال سوم تحصیلی‌اش در سال ۲۰۲۱ بود. او تیمش را به رکورد ۱۹ برد و ۲ باخت رساند و با ۵۴ گل، رکورد فصل مدرسه را شکست.
۲ باخت رساند و با ۵۴ گل، رکورد فصل مدرسه را شکست. او تنها گل بازی فینال رقابت‌های GHSA در کلاس 7A را مقابل تیم شکست‌ناپذیر لامبرت به ثمر رساند و باعث شد دبیرستان وست فورسایت نخستین قهرمانی ایالتی خود را کسب کند. در پی این موفقیت، او به‌عنوان بازیکن منتخب آمریکای مربیان فوتبال و بازیکن سال فوتبال دختران "یواس‌ای تودی" معرفی شد. او در دسامبر ۲۰۲۱ پیش از موعد از دبیرستان فارغ‌التحصیل شد تا در ترم بهار به دانشگاه کارولینای شمالی بپیوندد، اما با دریافت گذرنامهٔ ایتالیایی خود در همان ماه، تصمیم گرفت به دنبال
ایتالیایی خود در همان ماه، تصمیم گرفت به دنبال فرصت بازی در ایتالیا برود. زندگی حرفه‌ای. باشگاه فوتبال زنان پومیلیانو. پس از اتمام دبیرستان، دلا پروتای ۱۷ ساله در فصل ۲۰۲۱–۲۲ سری آ زنان در آزمون ورودی باشگاه فوتبال زنان پومیلیانو شرکت کرد. اگرچه تسلط اندکی به زبان ایتالیایی داشت و مربی و هم‌تیمی‌هایش نیز انگلیسی بلد نبودند، اما تنها ده روز پس از آغاز تمرینات، به تیم اصلی پیوست. در نخستین بازی خود به‌عنوان بازیکن تعویضی در نیمه دوم وارد میدان شد و گل برتری ۲–۱ مقابل باشگاه فوتبال زنان امپولی را در ۲۲ ژانویه
مقابل باشگاه فوتبال زنان امپولی را در ۲۲ ژانویه ۲۰۲۲ به ثمر رساند. او نخستین بازی فیکس خود را در پیروزی ۱–۰ برابر باشگاه فوتبال زنان اینتر میلان در ۶ مارس انجام داد و تا پایان فصل جایگاه خود را در ترکیب اصلی حفظ کرد. در ۱۴ مه، زمانی که پومیلیانو برای فرار از سقوط باید در بازی پایانی فصل پیروز می‌شد و در نیمه نخست ۱–۰ از باشگاه فوتبال زنان ناپولی عقب بود، دلا پرونتا در دقیقه ۶۱ گل تساوی را زد و آغازگر بازگشتی با نتیجه ۳–۱ شد. او در مجموع، چهار گل در ۹ بازی برای این باشگاه به ثمر رساند. باشگاه فوتبال زنان
برای این باشگاه به ثمر رساند. باشگاه فوتبال زنان کارولینای شمالی. پس از دوران حضورش در پومیلیانو، دلا پرونتا دو فصل پاییز ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳ را برای تیم کارولینای شمالی تار هیلز بازی کرد. او در ۴۰ بازی (۱۹ بار فیکس) به میدان رفت و ۸ گل به ثمر رساند. هر سال چند بازی را برای همراهی با تیم ملی جوانان ایتالیا از دست داد. خواهرش، تالیا، نیز در هر دو فصل هم‌تیمی او بود. باشگاه فوتبال زنان سمپدوریا. پس از دو سال بازی در دانشگاه، دلا پرونتا از ادامهٔ دوران دانشگاهی انصراف داد و به‌همراه خواهرش تالیا، با باشگاه فوتبال
داد و به‌همراه خواهرش تالیا، با باشگاه فوتبال زنان سمپدوریا در سری آ قرارداد امضا کرد. او نخستین بازی خود را به‌عنوان بازیکن تعویضی در دیدار برابر باشگاه فوتبال زنان کومو در ۱۴ ژانویه ۲۰۲۴ انجام داد. در ۱۶ مارس، در اولین بازی‌اش به‌عنوان بازیکن اصلی، چهار گل در پیروزی ۵–۰ مقابل تیم سابقش، باشگاه فوتبال زنان پومیلیانو، به ثمر رساند. در ۲۶ ژوئیه، باشگاه فوتبال زنان رم اعلام کرد که با دلا پرونتا قراردادی چهارساله امضا کرده است، اما او برای فصل آینده به‌صورت قرضی در سمپدوریا باقی خواهد ماند. باشگاه فوتبال زنان
در سمپدوریا باقی خواهد ماند. باشگاه فوتبال زنان فیورنتینا. باشگاه فوتبال زنان فیورنتینا در ۴ فوریه ۲۰۲۵ اعلام کرد که دلا پرونتا را از رم به خدمت گرفته است. تیم ملی. دلا پرونتا دارای تابعیت دوگانهٔ آمریکایی و ایتالیایی است. او در سال ۲۰۲۱ به اردوی مجازی تیم ملی زیر ۱۸ سال آمریکا دعوت شد. پس از حضور در باشگاه فوتبال پومیلیانو، در رقابت‌های قهرمانی زیر ۱۹ سال زنان اروپا برای تیم ملی زیر ۱۹ سال زنان ایتالیا به میدان رفت. در سپتامبر ۲۰۲۳ به تیم زیر ۲۳ سال ایتالیا دعوت شد. در مه ۲۰۲۴، دلا پرونتا برای نخستین بار
دعوت شد. در مه ۲۰۲۴، دلا پرونتا برای نخستین بار به تیم ملی بزرگسالان ایتالیا جهت اردو و آماده‌سازی برای مقدماتی یورو زنان دعوت شد.
مرحله گروهی لیگ قهرمانان کونکاکاف ۱۱–۲۰۱۰ از اوت تا اکتبر ۲۰۱۰ برگزار شد. قرعه کشی مرحله مقدماتی و مرحله گروهی در ۱۹ مه ۲۰۱۰ در مقر کونکاکاف در شهر نیویورک برگزار شد. تیم‌هایی از یک انجمن (به استثنای تیم‌های "عام" که جایگزین تیمی از انجمن دیگر می‌شوند) نمی‌توانند در یک گروه قرعه‌کشی شوند. در مجموع ۱۶ تیم با هم رقابت کردند که شامل ۸ تیم صعودکننده مستقیم و ۸ برنده مرحله مقدماتی بود. تیم‌ها به چهار گروه چهار تیمی تقسیم شدند که در آن هر تیم به صورت رفت و برگشت در خانه و خارج از خانه با یکدیگر بازی کردند. اگر دو
خانه و خارج از خانه با یکدیگر بازی کردند. اگر دو تیم از نظر امتیازی مساوی بودند، معیارهای تساوی‌شکن زیر برای تعیین رده بندی تیم‌ها اعمال می‌شود: دو تیم اول هر گروه به مرحله قهرمانی راه یافتند. گروه‌ها. تمامی زمان‌ها در است.
هرایر آلیخانیان () کشتی‌گیر مرد اهل ارمنستان در رشته کشتی آزاد است که در سی و پنجمین دوره مسابقات کشتی نظامیان جهان به میزبانی تهران در وزن ۷۹ کیلوگرم به رقابت پرداخت.
دکتر کیمرین رَتمِل (زادهٔ ۳ نوامبر ۱۹۶۹) یک پزشک-دانشمند آمریکایی است که پژوهش‌ها و فعالیت‌هایش بر درمان و مطالعه بیماران مبتلا به سرطان کلیه متمرکز است. او از سال ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۵ به‌عنوان هفدهمین مدیر مؤسسه ملی سرطان فعالیت کرد. پیش از آن، وی استاد کرسی هیو جکسون مورگان و رئیس دپارتمان پزشکی در مرکز پزشکی دانشگاه وندربیلت و همچنین پزشک ارشد بیمارستان و درمانگاه‌های بزرگسالان دانشگاه وندربیلت در نشویل، تنسی بود. در ۱۷ نوامبر ۲۰۲۳، رئیس‌جمهور بایدن رَتمِل را به‌عنوان مدیر بعدی مؤسسه ملی سرطان نامزد کرد، و او در
مدیر بعدی مؤسسه ملی سرطان نامزد کرد، و او در ۱۸ دسامبر ۲۰۲۳ رسماً این سمت را بر عهده گرفت. تحصیلات. در سال ۱۹۹۱، رَتمِل از دانشگاه آیووای شمالی با مدرک "کارشناسی علوم" (BS) در زیست‌شناسی و "کارشناسی هنر" (BA) در شیمی فارغ‌التحصیل شد. او سپس در سال ۱۹۹۶ دکترای فلسفه (PhD) در زیست‌فیزیک را تحت راهنمایی گیلبرت چو کسب کرد و در سال ۱۹۹۸ از دانشگاه استنفورد دکترای پزشکی (MD) دریافت کرد. عنوان پایان‌نامه دکترای او «Ku و DNA/PK در ترمیم شکست‌های دو رشته‌ای DNA» بود. پس از اتمام دکترای پزشکی، رَتمِل دوره کارآموزی
پس از اتمام دکترای پزشکی، رَتمِل دوره کارآموزی در پزشکی داخلی را در دانشگاه شیکاگو گذراند و سپس در دانشگاه پنسیلوانیا دوره تخصصی پزشکی داخلی و فلوشیپ پزشکی سرطان را به اتمام رساند. رَتمِل همچنین دوره‌های پسادکترا را در دانشگاه پنسیلوانیا تحت راهنمایی ماری سلست سیمون و در دانشگاه کارولینای شمالی در چپل هیل (UNC) تحت راهنمایی تری ون دایک گذراند. در سال ۲۰۲۲، او مدرک "کارشناسی ارشد مدیریت در مراقبت‌های بهداشتی" را از مدرسه مدیریت اوئن در دانشگاه وندربیلت دریافت کرد. حرفه. در سال ۲۰۰۳، رَتمِل به هیئت علمی
کرد. حرفه. در سال ۲۰۰۳، رَتمِل به هیئت علمی دانشگاه UNC پیوست و در دپارتمان‌های پزشکی و ژنتیک مشغول به کار شد. در این دوران، او به‌عنوان مدیر مشترک برنامه تحصیلات تکمیلی مؤسسه پزشکی هاوارد هیوز در پزشکی انتقالی، معاون مدیر برای آموزش و تربیت در مرکز جامع سرطان لینبرگ، و معاون مدیر برنامه آموزش دانشمندان پزشکی فعالیت کرد. در سال ۲۰۱۵، او به مرکز پزشکی دانشگاه وندربیلت (VUMC) پیوست و به‌عنوان استاد پزشکی و مدیر دپارتمان هماتولوژی و انکولوژی منصوب شد، و در دپارتمان‌های زیست‌شناسی سرطان و بیوشیمی نیز سمت‌های
زیست‌شناسی سرطان و بیوشیمی نیز سمت‌های ثانویه داشت. رَتمِل به‌طور متوالی به‌عنوان استاد پزشکی کرنلیوس آبرناتی کریگ منصوب شد. در سال ۲۰۱۹، او به‌عنوان معاون مدیر برای ادغام تحقیقات و توسعه شغلی در مرکز سرطان وندربیلت-اینگرام منصوب شد. در سال ۲۰۲۰، او به‌عنوان استاد «هیو جکسون مورگان» و رئیس دپارتمان پزشکی و پزشک ارشد بیمارستان و درمانگاه‌های بزرگسالان دانشگاه وندربیلت منصوب شد. او دومین زنی است که به‌عنوان رئیس دپارتمان پزشکی در VUMC خدمت می‌کند و مستقیماً جایگزین نانسی جی. براون شد. رَتمِل به‌طور فعال در
جایگزین نانسی جی. براون شد. رَتمِل به‌طور فعال در زمینهٔ پژوهش‌های مربوط به ژنتیک و زیست‌شناسی مولکولی سرطان‌های کلیهٔ پیچیده فعالیت داشته است. او که یکی از اعضای اطلس ژنوم سرطان (TCGA) است، تاکنون بیش از ۲۰۰ مقاله در مجلات معتبر داوری‌شده از جمله "نیوانگلند ژورنال آو مدیسین"، "نیچر" و "ژورنال تحقیقات بالینی" منتشر کرده است. پیش از انتصاب به‌عنوان مدیر، رَتمِل در هیئت مشاوران علمی مؤسسه ملی سرطان، هیئت‌مدیره کنفرانس‌های کی‌استون و هیئت‌مدیره علمی بنیاد فوربک خدمت کرده است. او پیش‌تر دبیر همکار در "ژورنال
خدمت کرده است. او پیش‌تر دبیر همکار در "ژورنال تحقیقات بالینی" بوده و اخیراً به‌عنوان دبیر ارشد در "ایلایف" فعالیت کرده است. او همچنین پیش‌تر در نقش‌های رهبری در انجمن آمریکایی انکولوژی بالینی، برنامه تحقیقات پزشکی با هدایت کنگره وزارت دفاع ایالات متحده (ویژهٔ سرطان کلیه) و انجمن تحقیقات بالینی آمریکا (ASCI) خدمت کرده و در سال‌های ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۰ به‌عنوان خزانه‌دار و رئیس این انجمن فعالیت داشته است. رَتمِل در سال ۲۰۲۵ بالاترین نشان انجمن سرطان آمریکا یعنی نشان افتخار را دریافت کرد. او همچنین یکی از
یعنی نشان افتخار را دریافت کرد. او همچنین یکی از دریافت‌کنندگان جایزه پاراگون بنیاد دوریس دوک در سال ۲۰۲۳ است. وی در سال ۲۰۲۰ جایزه تیمی علم از انجمن آمریکایی تحقیقات سرطان برای TCGA را دریافت کرد، و همچنین در سال ۲۰۱۹ جایزه یوجین پی. شونفلد برای مشارکت‌های برجسته در زمینه سرطان کلیه را از انجمن سرطان کلیه دریافت کرد. رَتمِل به عضویت انجمن تحقیقات بالینی آمریکا، انجمن پزشکان آمریکایی و به‌عنوان همکار انجمن پیشرفت علوم آمریکا برگزیده شده است. در پی به‌رسمیت شناختن دستاوردهای او در زمینهٔ پژوهش‌های سرطان
شناختن دستاوردهای او در زمینهٔ پژوهش‌های سرطان کلیه و پیشبرد مسیر شغلی پزشک-پژوهشگر، او به عضویت آکادمی ملی پزشکی برگزیده شد و در سال ۲۰۲۳ نیز به عضویت آکادمی آمریکایی هنرها و علوم انتخاب شد. در تاریخ ۱۸ دسامبر ۲۰۲۳، وی به‌طور رسمی به‌عنوان مدیر مؤسسه ملی سرطان منصوب شد. زندگی شخصی. رَتمِل همراه با همسرش جفری رَتمِل، استاد در مرکز پزشکی دانشگاه وندربیلت و مدیر مرکز ایمنی‌زیست‌شناسی وندربیلت، در نشویل زندگی می‌کند. آن‌ها دو فرزند دارند.
سارا رت‌نر (زادهٔ ۹ ژوئن ۱۹۰۳ – درگذشته در ۲۸ ژوئیه ۱۹۹۹) زیست‌شیمی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا بود. پژوهش‌های او دربارهٔ سوخت‌وساز نیتروژن به درک بهتر اختلالات انسانی در سنتز اوره منجر شد. در سال ۱۹۶۱، رت‌نر نشان گاروان–اولین از انجمن شیمی آمریکا را دریافت کرد و در سال ۱۹۷۴ به فرهنگستان ملی علوم انتخاب شد. زندگی اولیه. پدر و مادر رت‌نر مهاجرانی یهودی‌تبار از کشور روسیه بودند که در اواخر دههٔ ۱۹۰۰ به ایالات متحده آمدند. پدرش، آرون رت‌نر، مالک یک کسب‌وکار تولیدی بود. سارا همراه با برادر دوقلویش در تاریخ ۹
بود. سارا همراه با برادر دوقلویش در تاریخ ۹ ژوئن ۱۹۰۳ در شهر نیویورک به دنیا آمد. او کوچک‌ترین فرزند و تنها دختر در میان پنج فرزند خانواده بود. پدرش همان آموزش تحصیلی‌ای را که برای پسرانش فراهم کرده بود، در اختیار او نیز قرار داد، اما سارا تنها عضو خانواده بود که مسیر دانشگاهی را دنبال کرد. حرفه. رت‌نر در سال ۱۹۲۰ با دریافت بورسیه وارد دانشگاه کرنل شد و رشتهٔ شیمی را برای ادامه تحصیل خود انتخاب کرد. او که تنها زن در بیشتر کلاس‌هایش بود و از شخصیتی خجالتی برخوردار بود، در به‌اشتراک‌گذاری تجربه‌ها و
برخوردار بود، در به‌اشتراک‌گذاری تجربه‌ها و ایده‌هایش با هم‌کلاسی‌ها دچار دشواری بود. پس از فارغ‌التحصیلی در سال ۱۹۲۴، در آزمایشگاه اطفال بیمارستان کالج لانگ آیلند در شهر نیویورک استخدام شد. در دوران تحصیلات تکمیلی، رت‌نر به سمت زیست شیمی گرایش پیدا کرد؛ حوزه‌ای که در اوایل دههٔ ۱۹۳۰ عمدتاً با فیزیولوژی و شیمی آلی سر و کار داشت. او به‌عنوان دانشجوی دکتری زیر نظر هانس تاچر کلارک در بخش زیست‌شناسی کالج پزشکان و جراحان دانشگاه کلمبیا پذیرفته شد. شرط پذیرش در آن زمان تنها «گذران یک مصاحبه با اچ.تی. کلارک بود
آن زمان تنها «گذران یک مصاحبه با اچ.تی. کلارک بود که در پایان آن، نتیجهٔ پذیرش بلافاصله اعلام می‌شد.» در سال ۱۹۳۲، در همکاری با سی.ای. وی‌مولر، پژوهشی دربارهٔ «سوخت‌وساز اسید-باز در کودک سالمی با رژیم غذایی حاوی چربی افزایشی» منتشر کرد. آن‌ها در این مقاله اشاره کردند که «هفده روش تحلیلی متفاوت برای تعیین گسترهٔ وسیعی از پارامترها در سرم خون و مدفوع به کار گرفته شد.» پس از دریافت مدرک دکتری، رت‌نر به‌دلیل جنسیت خود در یافتن موقعیت پژوهشی با دشواری روبه‌رو شد. سرانجام رودلف شوئنهایمر از کالج پزشکان و جراحان
سرانجام رودلف شوئنهایمر از کالج پزشکان و جراحان او را برای بررسی فرایندهای سوخت‌وسازی ترکیبات نیتروژن استخدام کرد. از سال ۱۹۳۷ تا ۱۹۳۹، رت‌نر تحت بورسیهٔ پژوهشی بنیاد جوزایا میسی مشغول به کار بود و از سال ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۶ به‌عنوان آموزگار و سپس استادیار در دانشگاه کلمبیا مشغول به کار شد. در پی همکاری‌اش با دیوید ای. گرین در سال ۱۹۴۲ دربارهٔ اکسیدازهای اسید آمینه و هیدروکسی اسید و بررسی شکلی پپتیدی از پارا-آمینوبنزوئیک اسید، علاقهٔ او به جنبه‌های تازه‌ای از سوخت‌وساز نیتروژن پی برد. در سال ۱۹۴۶، رت‌نر به‌عنوان
نیتروژن پی برد. در سال ۱۹۴۶، رت‌نر به‌عنوان استادیار فارماکولوژی در دانشکده پزشکی دانشگاه نیویورک منصوب شد. سال بعد، کتابی دربارهٔ سازوکار تشکیل آرژینین از سیترولین منتشر کرد؛ موضوعی که در چهار دههٔ آینده محور مطالعاتش بود. او در سال ۱۹۷۴ به عضویت فرهنگستان هنر و علوم آمریکا برگزیده شد. رت‌نر در میانهٔ دههٔ ۱۹۵۰ به جمع اعضای بخش زیست‌شناسی مؤسسه پژوهش سلامت عمومی نیویورک پیوست. او در سال ۱۹۹۲ و در سن ۸۹ سالگی بازنشسته شد و در سال ۱۹۹۹ درگذشت.
سینه ینسن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل نروژ است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال زنان وولفسبورگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان نروژ بازی کرده است.
والنتینا لیمانی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به اف.اف.سی فرانکفورت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان کوزوو بازی کرده است.
میا هان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل نیوزیلند است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان نیوزیلند بازی کرده است.
لورن لین راجرز (زاده ۳ آوریل ۱۹۱۴ – درگذشته ۱۱ ژانویه ۲۰۰۹) یک بیوشیمیدان و مربی آمریکایی بود که به عنوان بیست و یکمین رئیس دانشگاه تگزاس در آستین خدمت کرد. او به عنوان اولین زن در ایالات متحده که رهبری یک دانشگاه تحقیقاتی بزرگ را بر عهده گرفت شناخته می‌شود. زندگی و تحصیلات اولیه. لورن لین در ۳ آوریل ۱۹۱۴ در پراسپِر، تگزاس زاده شد. او مدرک کارشناسی خود را از کالج تربیت معلم ایالت شمال تگزاس (که اکنون دانشگاه شمال تگزاس نام دارد) دریافت کرد و در رشتهٔ زبان انگلیسی تحصیل کرد. او در دوران کارشناسی با همسر
انگلیسی تحصیل کرد. او در دوران کارشناسی با همسر آینده‌اش، برل گوردون راجرز، آشنا شد. پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه شمال تگزاس، راجرز به‌عنوان معلم مدرسه مشغول به کار شد. همسرش، برل راجرز، شیمیدان بود. او در سال ۱۹۳۵ از دانشگاه شمال تگزاس مدرک کارشناسی علوم در رشتهٔ شیمی گرفته بود و تا حدود سال ۱۹۴۰ در دانشگاه تگزاس تدریس می‌کرد. در همان دوران، شغلی را در یک شرکت شیمیایی به نام جنرال انیلین ورکز در لیندن، نیوجرسی پذیرفت؛ جایی که در سال ۱۹۴۱ بر اثر جراحات ناشی از انفجار آزمایشگاهی جان باخت. در زمانی که
ناشی از انفجار آزمایشگاهی جان باخت. در زمانی که بیوشیمی «حوزه‌ای تحت سلطهٔ مردان» بود، راجرز تصمیم گرفت راه همسرش را دنبال کند و با خود گفت «اگر او تا این حد به شیمی علاقه داشت، پس من هم می‌خواهم آن را دنبال کنم.» او مدرک کارشناسی‌ارشد و دکترای خود را در رشتهٔ بیوشیمی از دانشگاه تگزاس در آستین گرفت و پیش از بازگشت به آستین، تگزاس، در کالج ایالتی سام هیوستون (که اکنون دانشگاه ایالتی سام هیوستون نام دارد) تدریس می‌کرد. دوران کاری در دانشگاه. راجرز پژوهشگری در دانشگاه تگزاس در آستین بود، اما درخواست او در سال
دانشگاه تگزاس در آستین بود، اما درخواست او در سال ۱۹۶۲ برای دریافت موقعیت تدریس رد شد؛ با وجود این‌که پیش‌تر در همان دپارتمان شیمی تدریس کرده بود. در نهایت، او به‌عنوان استاد تغذیه در دپارتمان اقتصاد خانگی دانشگاه منصوب شد و سپس به مقام استادتمام، معاون مؤسسهٔ بیوشیمی، معاون رئیس تحصیلات تکمیلی و معاون رئیس دانشگاه ارتقاء یافت. راجرز در سپتامبر ۱۹۷۴ به‌عنوان رئیس موقت دانشگاه منصوب شد و جانشین دکتر استیفن اچ. اسپور شد که پس از شش سال به‌عنوان رئیس دانشگاه، به‌دلیل اختلافات برکنار شده بود. او در سال ۱۹۷۵
به‌دلیل اختلافات برکنار شده بود. او در سال ۱۹۷۵ به‌عنوان رئیس دانشگاه منصوب شد و به‌طور مختلف به‌عنوان نخستین زن رئیس یک دانشگاه دولتی بزرگ معرفی شد یا به‌عنوان نخستین زن در این سمت شناخته شد. اعضای هیئت‌علمی از این انتصاب انتقاد کردند و معتقد بودند که باید در فرآیند انتخاب نقش داشته باشند و تجمع‌های اعتراضی از سوی اعضای هیئت‌علمی و دانشجویان برگزار شد که از او خواستند استعفا دهد. رئیس راجرز و هیئت‌امنا هدف یک شکایت در سال ۱۹۷۵ قرار گرفتند که توسط فیلیپ ال. وایت و هفت استاد دیگر دانشگاه تگزاس در آستین