payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اندازه‌هایی کوچک‌تر از ۸۰ در عمل به‌ندرت مشاهده می‌شوند. اندازه‌های عددی و حروفی معمولاً برای مته‌های پیچشی استفاده می‌شوند و نه سایر انواع مته، چرا که این دامنهٔ اندازه‌ها مناسب‌ترین بازه برای کاربرد رایج مته‌های مارپیچ را پوشش می‌دهد. نسبت بین شماره گیج و قطر مته توسط یک فرمول مشخص تعریف نشده است، بلکه بر پایهٔ استانداردStubs Steel Wire Gauge بنا شده است (که در قرن ۱۹ میلادی در بریتانیا ابداع شد)، اما کاملاً با آن یکسان نیست. نمودار همراه (در مقاله اصلی) تغییرات قطر بر حسب شماره گیج و نیز کاهش تدریجی
تغییرات قطر بر حسب شماره گیج و نیز کاهش تدریجی فاصله بین اندازه‌ها با کاهش شماره گیج را نشان می‌دهد. در محور افقی نمودار، هر گام معادل با یک واحد از شماره گیج است. مته‌های گیج عددی و حروفی همچنان در ایالات متحده و تا حدودی در بریتانیا رایج هستند، هرچند در بریتانیا تا حد زیادی با اندازه‌های متریک جایگزین شده‌اند. سایر کشورهایی که پیش‌تر از این سیستم عددی استفاده می‌کردند نیز تا حد زیادی آن را کنار گذاشته و به سیستم متریک روی آورده‌اند.[ "" ] مته با طول استاندارد کوتاه. کوتاه‌ترین مته‌های استاندارد (یعنی با
کوتاه. کوتاه‌ترین مته‌های استاندارد (یعنی با کمترین نسبت طول به قطر) را مته‌های مخصوص ماشین‌های پیچ‌تراش می‌نامند (که گاهی به‌اختصار S/M گفته می‌شود). این نام‌گذاری برگرفته از کاربرد آن‌ها در ماشین‌های پیچ‌تراش اتوماتیک است. طول شیار (flute) و طول کلی این نوع مته‌ها از مته‌های استاندارد معمولی (مانند jobber) کوتاه‌تر است و این ویژگی باعث می‌شود مته صلب‌تر باشد، که به نوبهٔ خود انحراف و شکست مته را کاهش می‌دهد. این نوع مته‌ها به‌ندرت در فروشگاه‌های ابزار خانگی یا فروشگاه‌های عمومی عرضه می‌شوند. مته با طول
یا فروشگاه‌های عمومی عرضه می‌شوند. مته با طول متوسط. مته‌های Jobber رایج‌ترین نوع مته در بازار هستند. طول شیار این مته‌ها بسته به قطر، معمولاً بین ۹ تا ۱۴ برابر قطر مته است. برای نمونه: واژهٔ jobber در اصل به معنای عمده‌فروش یا پخش‌کننده است—کسی که از تولیدکننده خرید می‌کند و به خرده‌فروشان می‌فروشد.[""] مته‌هایی که برای توزیع عمومی طراحی می‌شدند (برخلاف مته‌های تخصصی با نیازهای دقیق طراحی)، معمولاً دارای طول متوسطی بودند که برای طیف وسیعی از کاربردها مناسب بودند؛ بنابراین، واژهٔ jobber-length در زمان خود
بودند؛ بنابراین، واژهٔ jobber-length در زمان خود مفهومی مشابه با «چندمنظوره» یا «کاربرد عمومی» داشت. مته با طول هواپیمایی. مته‌های بلند یا با دسترسی افزایش‌یافته را معمولاً مته‌های هواپیمایی (Aircraft-length) می‌نامند، چرا که نخستین‌بار در ساخت هواپیماهای آلومینیومی پرچ‌شده استفاده شدند. برای مته‌هایی با قطر بیش از یک حداقل معین (مثلاً ⅛ اینچ = ۳٫۱۷۵ میلی‌متر)، این مته‌ها معمولاً در طول‌های ثابت مانند ۶، ۸، ۱۲ یا ۱۸ اینچ (معادل ۱۵۲، ۲۰۳، ۳۰۵ یا ۴۵۷ میلی‌متر) عرضه می‌شوند، و نه با طول تدریجی مانند مته‌های
عرضه می‌شوند، و نه با طول تدریجی مانند مته‌های jobber. در تصویر، سه مته همگی با قطر ۱۱/۳۲ اینچ (۸٫۷۳۱۳ میلی‌متر) نشان داده شده‌اند: اندازه‌های مته مرکز (Center drill bit sizes). مته‌های مرکز با دو زاویه مختلف ساخته می‌شوند: اندازه‌های مته نشانه‌گذاری. مته‌های نشانه‌گذار (Spotting Drill) در بازه‌ای نسبتاً محدود از اندازه‌ها عرضه می‌شوند — هم در سیستم متریک و هم اینچی — زیرا هدف اصلی آن‌ها ایجاد نقطه‌ای دقیق برای هدایت مته مارپیچ استاندارد است. اندازه‌های رایج و در دسترس عبارتند از: این مته‌ها معمولاً با
رایج و در دسترس عبارتند از: این مته‌ها معمولاً با زاویه رأس ۹۰ درجه یا ۱۲۰ درجه عرضه می‌شوند، که به انتخاب طراح یا کاربرد نهایی بستگی دارد.
آگلائیس (؛ سدهٔ سوم پیش از میلاد) یک موسیقی‌دان یونان باستان بود. او دختر مگالوکلس یا مگاکلس بود. آگلائیس به عنوان نوازنده حرفه‌ای (ترومپت) در اسکندریه مصر فعال بود. او در مراسم رسمی و جشن‌های عمومی حضوری فعال داشت و به نظر می‌رسد نوازنده معروف زمان خود بوده است. در یکی از مأموریت‌هایش، او در صفوفی با کلاه‌گیس و کلاهخود در ظاهر الهه آتنا حضور یافت. در حالی که هیچ مدرک مستندی وجود ندارد که ثابت کند او یک هتایرایی بود، او الگوی ملیساریون، مادر شخصیت تخیلی معاصر آریستینیتوس بود.
ریخته‌گری در قالب‌های یک‌بارمصرف (Casting in Disposable Molds) یکی از تکنیک‌های مهم و کاربردی در صنعت ریخته‌گری فلزات به شمار می‌رود که در آن هر قالب تنها یک بار مصرف شده و پس از تولید قطعه از بین می‌رود. این روش، به دلیل دقت بالا در تولید قطعات با شکل‌های پیچیده و جزئیات دقیق، در صنایع مختلف از جمله جواهرسازی، هوافضا، خودروسازی و پزشکی کاربرد فراوان دارد. در این مقاله به بررسی اصول، تاریخچه، انواع، مواد مصرفی، مزایا و معایب، کاربردها و تأثیرات زیست محیطی و اقتصادی این روش پرداخته می‌شود. ریخته‌گری به عنوان
این روش پرداخته می‌شود. ریخته‌گری به عنوان یکی از قدیمی‌ترین روش‌های تولید قطعات فلزی، در طی تاریخ تحول فراوانی را پشت سر گذاشته است. در روش‌های سنتی مانند ریخته‌گری ماسه‌ای یا قالب دائمی، امکان استفاده مجدد از قالب‌ها وجود داشت؛ اما در ریخته‌گری با قالب‌های یک‌بارمصرف، به دلیل روش ساخت و تخریب قالب پس از استفاده، این امکان فراهم نمی‌شود. امروزه با پیشرفت فناوری و افزایش تقاضا برای قطعات دقیق و دارای جزئیات بالا، این روش از اهمیت ویژه‌ای برخوردار شده است. استفاده از مدل‌های اولیه از جنس مواد متفاوت مانند
استفاده از مدل‌های اولیه از جنس مواد متفاوت مانند موم، فوم پلی‌استایرن یا رزین، به همراه استفاده از قالب‌های سرامیکی یا ماسه‌ای، امکان ساخت قطعات با هندسه‌های پیچیده را فراهم می‌کند. ریخته‌گری در قالب‌های یک‌بارمصرف به عنوان یکی از روش‌های نوین و دقیق در تولید قطعات فلزی، با وجود معایب اقتصادی و زمان‌بر بودن فرآیند، به دلیل دقت و امکان ساخت اشکال پیچیده همچنان جایگاه ویژه‌ای در صنایع متعدد دارد. تاریخچه طولانی این روش، توسعه فناوری‌های نوین، بهره‌گیری از فناوری چاپ سه‌بعدی و اتوماسیون، فرصتی را برای تولید
چاپ سه‌بعدی و اتوماسیون، فرصتی را برای تولید نمونه‌های پیشرفته و تولید به صورت سفارشی فراهم آورده است. همچنین، پژوهش‌های جاری در زمینه مواد جدید و بهینه‌سازی فرآیندهای تولید، نویدبخش کاهش هزینه‌ها و تأثیرات محیطی منفی خواهد بود. در مجموع، ریخته‌گری یک‌بارمصرف همچنان به عنوان یک گزینه مهم در تولید قطعات دقیق و پیچیده مطرح است و نوآوری‌های آینده می‌تواند این روش را از نظر عملکرد و بازدهی بهبود بخشد. تاریخچه و توسعه روش‌های ریخته‌گری یک‌بارمصرف. روش‌های ریخته‌گری یک‌بارمصرف ریشه در تاریخ باستان دارند. در
یک‌بارمصرف ریشه در تاریخ باستان دارند. در تمدن‌هایی مانند مصر باستان، هند، چین و ایران باستان از قالب‌های مومی برای ساخت آثار هنری، جواهرات و مجسمه‌های فلزی استفاده می‌شد. از این رو شاهد استفاده گسترده از تکنیک‌های ریخته‌گری دقیق در دوران باستان بودیم. در دوره‌های بعد، به ویژه در قرون وسطی و دوران رنسانس، روش‌های متنوع‌تری برای تولید قالب‌های یک‌بارمصرف به کار گرفته شد. در اروپا، ریخته‌گری دقیق برای تولید ناقوس کلیسا، قطعات ساعت و تزئینات فلزی توسعه یافت. پیشرفت‌های علمی و هنری به تولید مدل‌های دقیق‌تر و
پیشرفت‌های علمی و هنری به تولید مدل‌های دقیق‌تر و قالب‌های مقاومتر انجامید. در قرن بیستم و با بروز نیاز صنایع هوافضا، پزشکی و صنعت خودروسازی به قطعات بسیار دقیق، تکنیک‌های نوین در ریخته‌گری یک‌بارمصرف مطرح شدند. استفاده از مواد پیشرفته نظیر سرامیک‌های مقاوم و فوم‌های تبخیرشونده همراه با فناوری‌های محاسباتی برای طراحی مدل‌ها، از جمله دستاوردهای این دوره است. امروزه، فناوری‌های چاپ سه‌بعدی و اتوماسیون در مراحل ساخت مدل و قالب‌گیری، موجب افزایش دقت و سرعت این روش شده‌اند. اصول کلی فرآیند. فرآیند ریخته‌گری در
روش شده‌اند. اصول کلی فرآیند. فرآیند ریخته‌گری در قالب‌های یک‌بارمصرف از چند مرحله اصلی تشکیل شده است: انواع ریخته‌گری در قالب‌های یک‌بارمصرف. روش‌های متعددی برای ریخته‌گری یک‌بارمصرف وجود دارد که از محبوب‌ترین آن‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: ریخته‌گری دقیق (Investment Casting). در این روش، مدل از موم ساخته شده و پس از پوشش آن با دوغاب سرامیکی، موم ذوب یا سوخته و از قالب خارج می‌شود. این روش به دلیل دقت بالا در جزئیات و تولید اشکال پیچیده به ویژه در ساخت جواهرات و قطعات هوایی مورد استفاده قرار
در ساخت جواهرات و قطعات هوایی مورد استفاده قرار می‌گیرد. ریخته‌گری با فوم تبخیرشونده (Lost Foam Casting). در این تکنیک از مدل‌هایی از جنس فوم پلی‌استایرن استفاده می‌شود. پس از ریختن فلز مذاب، فوم به سرعت تبخیر شده و جای خود را به فلز می‌دهد. این روش به خصوص در تولید قطعات خودرو و بدنه‌های صنعتی که اشکال پیچیده‌ای دارند، کاربرد دارد. ریخته‌گری با پوسته سرامیکی (Ceramic Shell Casting). در این روش، مدل اولیه چندین بار در دوغاب سرامیکی غوطه‌ورده و هر بار با لایه‌های سرامیکی پوشانده می‌شود تا پوسته‌ای بسیار
لایه‌های سرامیکی پوشانده می‌شود تا پوسته‌ای بسیار مقاوم شکل بگیرد. پس از حذف مدل، فلز مذاب ریخته شده و قطعه نهایی تولید می‌شود. این تکنیک برای فلزاتی با دمای ذوب بالا بسیار مناسب است. روش‌های ترکیبی و نوین. امروزه با ترکیب روش‌های سنتی با فناوری‌های نوین مانند چاپ سه‌بعدی و استفاده از مواد هوشمند، روش‌های جدیدی نیز در ریخته‌گری یک‌بارمصرف طراحی شده‌اند. به عنوان مثال، استفاده از قالب‌های چندلایه که بتوانند خواص عایق حرارتی مطلوب را ارائه دهند یا مدل‌های هوشمندی که امکان تنظیم دقیق دما و فشار را فراهم
هوشمندی که امکان تنظیم دقیق دما و فشار را فراهم می‌کنند. مواد مورد استفاده در قالب‌های یک‌بارمصرف. مواد مورد استفاده در ساخت مدل و قالب نقش اساسی در کیفیت نهایی قطعه دارند. در اینجا به برخی از مهم‌ترین مواد اشاره می‌کنیم: مزایا. ریخته‌گری در قالب‌های یک‌بارمصرف دارای مزایای زیادی است: معایب. به همراه مزایا، معایب و محدودیت‌هایی نیز وجود دارد: کاربردها. ریخته‌گری در قالب‌های یک‌بارمصرف در صنایع متنوعی کاربرد دارد: تأثیرات زیست محیطی و اقتصادی. از جنبه‌های اقتصادی، اگرچه ریخته‌گری در قالب‌های یک‌بارمصرف به
اگرچه ریخته‌گری در قالب‌های یک‌بارمصرف به دلیل هزینه‌های اولیه بالا برای تولید هر قالب، ممکن است برای تولید انبوه اقتصادی نباشد، اما در تولید نمونه‌ها، سری‌های کم و قطعات با ارزش افزوده بالا از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. همچنین این روش امکان استفاده از مواد بازیافتی در برخی مراحل را فراهم می‌کند که می‌تواند در کاهش ضایعات موثر باشد. از نظر زیست محیطی، استفاده از قالب‌های یک‌بارمصرف به دلیل ایجاد ضایعات، نگرانی‌هایی را مطرح می‌کند. به همین دلیل تلاش‌های اخیر در جهت استفاده از مواد سازگار با محیط زیست و
اخیر در جهت استفاده از مواد سازگار با محیط زیست و بهینه‌سازی فرآیندهای بازیافت، در حال انجام است. استفاده از رزین‌های بازیافتی، ماسه‌های قابل استفاده مجدد و فناوری‌های نوین برای کاهش مصرف انرژی از جمله راهکارهایی است که صنعت ریخته‌گری در حال بکارگیری آن‌ها می‌باشد. نوآوری‌ها و چالش‌های آینده. با توجه به نیاز روزافزون به قطعات دقیق و سفارشی، پژوهش‌ها و نوآوری‌های جدید در زمینه ریخته‌گری یک‌بارمصرف ادامه دارد. برخی از چالش‌ها و زمینه‌های تحقیقاتی عبارتند از:
ترانزیستور اثر میدان تونلی (تی‌فِت) یک نوع آزمایشی از ترانزیستور است. اگرچه ساختار آن بسیار شبیه به یک ترانزیستور اثر میدان فلز-اکسید-نیم‌رسانا (ماسفت) است، سازوکار سوئیچینگ اساسی متفاوت است و این افزاره را به یک نامزد امیدوارکننده برای الکترونیک توان‌کم تبدیل می‌کند. تی‌فِت‌ها با مدوله‌سازی تونل کوانتومی از طریق یک سَد به جای مدوله‌سازی گسیل گر مایونی بر روی یک سَد مانند ماسفت‌های سنتی تغییر می‌کنند. به همین دلیل، تی‌فِت‌ها توسط دنباله ماکسول-بولتزمن گرمایی حامل‌ها محدود نمی‌شوند، که دامنه‌نوسان زیرآستانه
حامل‌ها محدود نمی‌شوند، که دامنه‌نوسان زیرآستانه جریان درین ماسفت را به حدود ۶۰ (میلی‌ولت)/دهه از جریان در دمای اتاق محدود می‌کند. مطالعات تی‌فِت را می‌توان به اِشتودزِر ردیابی کرد که در سال ۱۹۵۲ اولین تحقیقات را در مورد یک ترانزیستور حاوی عناصر اصلی تی‌فِت، یک پیوند پی‌اِن گیت‌دار، منتشر کرد. با این حال، کنترل رسانایی سطحی گزارش شده مربوط به تونل‌زنی نبود. اولین تی‌فِت در سال ۱۹۶۵ گزارش شد. جورج آپنزلر و همکارانش در آی‌بی‌ام اولین کسانی بودند که نشان دادند که دامنه‌نوسانات جریان کمتر از حد مجاز ۶۰
دادند که دامنه‌نوسانات جریان کمتر از حد مجاز ۶۰ میلی‌ولت درهر دههٔ ماسفت امکان‌پذیر است. در سال ۲۰۰۴، آنها گزارش دادند که یک ترانزیستور تونلی با کانال نانولوله کربنی و دامنه‌نوسان زیرآستانه‌ای تنها ۴۰ میلی‌ولت درهر دهه ایجاد کرده‌اند. کار نظری نشان داده است که با استفاده از تی‌فِت‌های ولتاژ پایین به جای ماسفت‌ها در مدارهای منطقی می‌توان صرفه‌جویی قابل‌توجهی در توان به دست آورد. در افزاره‌های ماسفت کلاسیک، ۶۰ میلی ولت در دهه یک محدودیت اساسی برای مقیاس‌بندی توان است. نسبت بین جریان-روشنی و جریان-خاموشی (به
توان است. نسبت بین جریان-روشنی و جریان-خاموشی (به ویژه نشت زیرآستانه - یکی از عوامل اصلی مصرف توان) با نسبت بین ولتاژ آستانه و شیب زیرآستانه داده می‌شود، به عنوان مثال: سرعت ترانزیستور متناسب با جریان-روشن است: هرچه جریان-روشن بالاتر بیشتر باشد، ترانزیستور سریع‌تر می‌تواند گنجایش خروجی (بار خازنی متوالی) را شارژ کند؛ بنابراین برای سرعت معین ترانزیستور و حداکثر نشت زیرآستانه قابل‌قبول، شیب زیرآستانه کمینه ولتاژ آستانه مشخصی را تعیین می‌کند. کاهش ولتاژ آستانه یک بخش اساسی برای ایده مقیاس‌بندی میدان ثابت است.
یک بخش اساسی برای ایده مقیاس‌بندی میدان ثابت است. از سال ۲۰۰۳، توسعه دهندگان اصلی فناوری تقریباً در مقیاس‌بندی ولتاژ آستانه گیر کردند و بنابراین نتوانستند ولتاژ منبع تغذیه را مقیاس‌بندی کنند (که به دلایل فنی باید حداقل ۳ برابر ولتاژ آستانه برای افزاره‌های با کارایی بالا باشد). در نتیجه، سرعت پردازنده به سرعت قبل از سال ۲۰۰۳ رشد نکرد (به فراتر از سیماس مراجعه کنید). ظهور یک افزاره تی‌فِت تولید انبوه با شیب بسیار کمتر از ۶۰ میلی ولت در دهه، صنعت را قادر می‌سازد تا روند مقیاس‌بندی را از دهه ۱۹۹۰ ادامه دهد،
تا روند مقیاس‌بندی را از دهه ۱۹۹۰ ادامه دهد، جایی که فرکانس پردازنده هر ۳ سال دو برابر می‌شد. ساختار. ساختار اصلی تی‌فِت مشابه ماسفت است با این تفاوت که پایانه‌های سورس و درین تی‌فِت از نوع‌های متضاد آلایش شده‌اند (شکل را ببینید). یک ساختار افزاره تی‌فِت متداول از یک پیوند پی-آی-اِن (نوع-p، نیم‌رسانای‌ذاتی، نوع-n) تشکیل شده است که در آن پتانسیل الکترواستاتیک ناحیه ذاتی توسط یک پایانه گیت کنترل می‌شود. عملکرد افزاره. این افزاره با اعمال بایاس گیت کار می‌کند به طوری که تجمع الکترون در ناحیه ذاتی برای تی‌فِت
به طوری که تجمع الکترون در ناحیه ذاتی برای تی‌فِت نوع n رخ می‌دهد. در بایاس گیت کافی، تونل‌زنی باند-به-باند (بی‌تی‌بی‌تی) زمانی اتفاق می‌افتد که باند هدایت ناحیه ذاتی با باند ظرفیت ناحیه P همسو شود. الکترون‌ها از باند ظرفیت تونل ناحیه نوع p به باند هدایت ناحیه ذاتی و جریان می‌توانند در سراسر افزاره جاری شوند. همان‌طور که بایاس گیت کاهش می‌یابد، باندها نامرتب می‌شوند و جریان دیگر نمی‌تواند جاری شود. نمونه اولیه افزاره‌ها. گروهی در آی‌بی‌ام اولین کسانی بودند که نشان دادند که دامنه‌نوسانات جریان کمتر از حد
که نشان دادند که دامنه‌نوسانات جریان کمتر از حد مجاز ۶۰ میلی‌ولت در هر دههٔ ماسفت امکان‌پذیر است. در سال ۲۰۰۴، آنها یک ترانزیستور تونلی با کانال نانولوله کربنی و دامنه‌نوسان زیرآستانه‌ای تنها ۴۰ میلی‌ولت در هر دهه را گزارش کردند. تا سال ۲۰۱۰، بسیاری از تی‌فِت‌ها در سامانه‌هایی با مواد مختلف ساخته شده‌اند، اما هیچ‌کدام هنوز نتوانسته‌اند شیب زیرآستانه تند در جریان‌های راه‌اندازی مورد نیاز برای کاربردهای اصلی را نشان دهند. در آی‌ئی‌دی‌ام ۲۰۱۶، گروهی از دانشگاه لوند یک نانوسیم عمودی InAs / GaAsSb / GaSb تی‌فِت
لوند یک نانوسیم عمودی InAs / GaAsSb / GaSb تی‌فِت را نشان دادند، که دامنه‌نوسان زیرآستانه ۴۸ میلی‌ولت/دهه را نشان می‌دهد، جریان-روشنی ۱۰٫۶ میکروآمپر بر میکرومتر درمقابل جریان-خاموشی ۱ نانوآمپر بر میکرومتر در ولتاژ تغذیه ۰٫۳ ولت، نشان دهنده پتانسیل عملکرد بهتر ماسفت‌های سیلیسیومی در ولتاژ تغذیه کمتر از ۰٫۳ ولت است. نظریه و شبیه‌سازی. ساختارهای تی‌فِت چاه-به-چاه کوانتومی بدنه‌نازک دوگِیتی برای غلبه بر برخی چالش‌های مرتبط با ساختار تی‌فِت افقی، مانند نیاز آن به پروفایل‌های آلایش فراتیز ، پیشنهاد شده‌اند. با
به پروفایل‌های آلایش فراتیز ، پیشنهاد شده‌اند. با این حال، چنین افزاره‌هایی ممکن است با نشت گیت به دلیل میدان‌های عمودی بزرگ در ساختار افزاره مواجه شوند. شبیه‌سازی‌ها در سال ۲۰۱۳ نشان داد که تی‌فِت‌هایی که از InAs-GaSb استفاده می‌کنند ممکن است تحت شرایط ایده‌آل دارای دامنه‌نوسان زیرآستانه برابر با ۳۳ میلی‌ولت در دهه باشند. استفاده از ساختارهای ناهمگون واندروالس برای تی‌فِت در سال ۲۰۱۶ پیشنهاد شد.
آرامگاه اقبال لاهوری () آرامگاه محمد اقبال شاعر ملی پاکستان است. این مقبره که به سبک معماری گورکانی طراحی شده، کنار دیوارهای مسجد پادشاهی امپراتوری گورکانی و داخل باغ هازوری در لاهور، پنجاب قرار دارد. پیش‌زمینه. اقبال یکی از الهام‌دهندگان اصلی جنبش پاکستان بود و امروز با نام‌های "مُفَکّرِ پاکستان" (متفکر پاکستان) و "شاعر مشرق" در آن کشور مورد احترام است. اقبال در ۲۱ آوریل ۱۹۳۸ و در شصت سالگی در لاهور درگذشت. هر روز هزاران بازدیدکننده برای ادای احترام به آن شاعر و فیلسوف به آرامگاهش می‌آیند. گفته می‌شود که
شاعر و فیلسوف به آرامگاهش می‌آیند. گفته می‌شود که مصطفی کمال آتاتورک (بنیانگذار و اولین رئیس جمهور ترکیه) خاکی که از آرامگاه مولوی جمع آوری کرده بود (اقبال مولوی را معلم معنوی خود می‌دانست) فرستاد تا روی مزار اقبال بپاشند. تاریخچه. بلافاصله پس از مرگ اقبال در آوریل ۱۹۳۸، کمیته‌ای تشکیل شد که ریاست آن را چوداری محمد حسین بر عهده داشت. مشکل عمده در ساخت این بنا نبود بودجه کافی بود. کمیته یادشده تصمیم گرفت که هیچ کمکی از سوی دولت‌های محلی و حاکمان ایالتی نپذیرد. کمک‌های مالی از طریق دوستان، ستایشگران و
نپذیرد. کمک‌های مالی از طریق دوستان، ستایشگران و شاگردان اقبال جمع‌آوری شد. معماری. معماری آرامگاه اقبال ترکیبی از سبک‌هاست ولی بیشتر نمایانگر معماری گورکانی است. این سازه به طور کامل از ماسه‌سنگ قرمز جیپور، راج بریتانیا و سنگ مرمر ماکرانا، راجپوتانا آورده شده است. پس از استقلال پاکستان در ۱۹۴۷، به دلیل محدودیت‌ صادرات ماسه‌سنگ قرمز از هند، ساخت مزار اقبال هم تحت تأثیر قرار گرفت. شش بیت از غزل "زبور عجم" اقبال بر روی سطوح داخلی مقبره حجاری شده است. بیرون آرامگاه، یک باغچه هست که خود به قطعات کوچک تقسیم شده
یک باغچه هست که خود به قطعات کوچک تقسیم شده است. این آرامگاه توسط "نواب زین یار جنگ بهادر"، معمار ارشد آن روزگار در حیدرآباد دکن طراحی شد و ساخت آن با هزینه‌ای در حدود صد هزار روپیه پاکستان، سیزده سال طول کشید که دلیل اصلی تاخیر در پایان پروژه، توقف واردات سنگ قرمز از جیپور در هند پس از استقلال بود. قبر و سنگ آن. مقبره مستطیل‌شکل دارای دو دروازه به ترتیب در ضلع شرقی و جنوبی خود است که با سنگ مرمر منبت‌کاری شده و سنگ مزار هم از مرمر سفید ساخته شده است. حفاظت. مجموعه آرامگاه اقبال در فهرست بناهای میراثی
مجموعه آرامگاه اقبال در فهرست بناهای میراثی حفاظت‌شده اداره باستان‌شناسی پنجاب ثبت شده است.
آرسینوئه یکم (؛ ؛ ۳۰۵ پیش از میلاد - پس از حوالی سال ۲۴۸ پیش از میلاد) ملکه مصر از طریق ازدواج با بطلمیوس دوم فیلادلفوس بود. زندگی. آرسینوئه یکم دومین دختر و کوچکترین فرزند متولد شده از پادشاه لوسیماخوس و نیکئای مقدونی بود. خواهر و برادر بزرگتر او آگاثوکلیس و اوریودیکه بودند؛ اجداد او قدرتمند بودند — پدربزرگ پدری او آگاثوکلیس پلا بود؛ اشراف‌زاده‌ای هم‌دوره با پادشاه فیلیپ دوم مقدونی. پدربزرگ مادری او آنتیپاتر نایب‌السلطنه بود. آرسینوئه یکم نام خود را از مادربزرگش گرفته بود، اگرچه معلوم نیست که آیا آن زن
گرفته بود، اگرچه معلوم نیست که آیا آن زن مادر لوسیماخوس بود یا مادر نیکئای مقدونی، زیرا هر دو زن در منابع قدیمی به‌نام ذکر نشده‌اند. اطلاعات کمی از زندگی او قبل از ازدواجش در دست است. ملکه. بین سال‌های ۲۸۹/۸۸ و ۲۸۱ پیش از میلاد، آرسینوئه یکم با پسرعمو دور خود، بطلمیوس دوم فیلادلفوس، فرعون پادشاهی بطلمیوسی ازدواج کرد. این ازدواج بخشی از اتحاد بطلمیوس با پدر او علیه سلوکوس یکم بود. از طریق این ازدواج، او ملکه پادشاهی بطلمیوسی شد. او و بطلمیوس سه فرزند داشتند: بطلمیوس سوم اورژتس، لیسیماخوس مصر و ملکه برنیس.
بطلمیوس سوم اورژتس، لیسیماخوس مصر و ملکه برنیس. پس از سال‌های ۲۷۹–۲۷۴/۳ پیش از میلاد، خواهر بطلمیوس دوم آرسینوئه دوم به مصر رسید. آرسینوئه دوم با لوسیماخوس ازدواج کرده بود و بنابراین هم مادرخوانده و هم خواهرزاده آرسینوئه یکم بود. پس از مرگ لیسیماخوس، آرسینوئه دوم با برادر ناتنی‌اش، بطلمیوس سرانوس ازدواج کرد، اما پس از یک مشاجره، به مصر فرار کرد. به‌زودی پس از ورود آرسینوئه دوم، اتهام توطئه برای ترور بطلمیوس دوم علیه آرسینوئه یکم مطرح شد. نتیجه این شایعات این بود که بطلمیوس دوم، آرسینوئه اول را به توطئه
این بود که بطلمیوس دوم، آرسینوئه اول را به توطئه علیه خود متهم کرد. بطلمیوس او را طرد کرده و سپس به تبعید به قفط در مصر علیا فرستاد. به نظر می‌رسد که این رویدادها به تبعید دختر برادر بطلمیوس دوم، ثئوکسنا مرتبط باشد، زیرا وی به ثباید و شاید هم به قفط فرستاده شد. پس از آن، بطلمیوس دوم با خواهرش آرسینوئه دوم ازدواج کرد و پس از مرگ او، فرزندانش با آرسینوئه یکم به‌طور رسمی به‌عنوان فرزندان آرسینوئه دوم شناخته شدند. اواخر زندگی. آرسینوئه یکم به مدت بیست سال در تبعید زندگی کرد. در طول تبعید خود، او در شکوه زیادی
زندگی کرد. در طول تبعید خود، او در شکوه زیادی زندگی می‌کرد و از امتیازات زیادی بهره‌مند بود، زیرا او همسر سابق یک فرعون بود. نخستین پسر او از بطلمیوس دوم پس از مرگ او جانشین پدر شد. یک سنگ یادبود بازمانده در قفط پیدا شده است که به آرسینوئه یکم اشاره دارد. این سنگ یادبود متعلق به سنو-شر، خدمتکار آرسینوئه یکم است و به تبعید آرسینوئه یکم مربوط می‌شود.. این سنگ یادبود آرسینوئه یکم را «همسر پادشاه» می‌نامد، اما نام او در کارتوش سلطنتی قرار ندارد، مانند آنچه که برای یک ملکه مصری معمول بود. یکی دیگر از آثار
که برای یک ملکه مصری معمول بود. یکی دیگر از آثار بازمانده مربوط به آرسینوئه یکم، یک کتیبه فنیقی است که بخشی از «کتیبهٔ معصوب» است که به نظر می‌رسد از ام العمد (امروزه در لبنان) آمده باشد و سال را بر اساس سلطنت «بطلمیوس سوم اورژتس، شاه پادشاهان، بزرگ، نیکوکار، پسر بطلمیوس دوم و آرسینوئه، برادران خدا» می‌شمارد. «کتیبهٔ پایه‌ای لارناکس تیس لاپیثو» کتیبه‌ای به زبان فنیقی که در لاپیتوس قبرس کشف شد و مربوط به سال یازدهم یا دوازدهم سلطنت بطلمیوس دوم است، به یک قربانی که توسط یاتونبعل به نمایندگی از «وارث قانونی و
که توسط یاتونبعل به نمایندگی از «وارث قانونی و همسرش» اشاره کرده است، بنابراین احتمالاً به آرسینوئه یکم اشاره دارد. از آنجا که آرسینوئه یکم به‌عنوان یک خائن بی‌آبرو شده بود، این واقعیت که شخصی که قربانی را به نمایندگی از او انجام داده نشان می‌دهد که اخبار بی‌آبرو شدن او هنوز به یاتونبعل نرسیده بود.
کارلو آکوتیس (۳ مهٔ ۱۹۹۱ – ۱۲ اکتبر ۲۰۰۶) نوجوانی کاتولیک با اصالت ایتالیایی بود که در انگلستان زاده شد. او به‌خاطر ارادت ویژه‌اش به آیین عشای ربانی و استفاده از رسانه‌های دیجیتال برای ترویج دینداری کاتولیک شناخته می‌شود. وی در لندن به دنیا آمد و در میلان رشد یافت. از همان کودکی به رایانه و بازی‌های ویدئویی علاقه نشان داد و به‌صورت خودآموز برنامه‌نویسی و طراحی وب را فراگرفت و در پروژه‌های دیجیتال کلیسا و مدرسه‌اش یاری می‌رساند. او در زندگی کلیسایی فعال بود؛ به‌عنوان آموزگار دین خدمت می‌کرد و الهام‌بخش چند
به‌عنوان آموزگار دین خدمت می‌کرد و الهام‌بخش چند نفر برای گرویدن به کاتولیسیسم شد. بعدها وب‌سایتی ایجاد کرد که معجزات مربوط به عشای ربانی و تجلی مریم را مستند می‌کرد. آکوتیس به لوسمی پرومیلوسیتیک حاد مبتلا شد و در پانزده‌سالگی درگذشت. پس از مرگش، یادگارهای او در آسیزی به نمایش گذاشته شد و نمایشگاه‌هایش دربارهٔ معجزات عشای ربانی در سراسر جهان برگزار شد. در سال ۲۰۲۰، کلیسای کاتولیک پس از پذیرش یک معجزهٔ پیشنهادی در برزیل (سال ۲۰۱۳) که به شفاعت او نسبت داده شده بود، وی را تکریم‌شده اعلام کرد. دومین معجزه در
بود، وی را تکریم‌شده اعلام کرد. دومین معجزه در ایتالیا در سال ۲۰۲۴ تأیید شد. سرانجام در ۷ سپتامبر ۲۰۲۵، آکوتیس همراه با پیر جیورجیو فراستی قدیس اعلام گردید. او با لقب‌هایی چون «قدیس حامی اینترنت»، «اینفلوئنسر خدا» و «نخستین قدیس نسل هزاره» شناخته می‌شود. با این حال، برخی کاتولیک‌ها و افراد غیرمذهبی نسبت به روند قدیس‌شدن آکوتیس ابراز تردید کرده‌اند و گفته‌اند که عمر کوتاه او فرصت چندانی برای انجام کارهای خارق‌العاده فراهم نکرد. همچنین پرسش‌هایی دربارهٔ پشتیبانی مالی خانوادهٔ آکوتیس مطرح شده است که شاید روند
مالی خانوادهٔ آکوتیس مطرح شده است که شاید روند را سرعت بخشیده باشد. با این همه، نیکولا گوری، که مسئول پیگیری پروندهٔ قدیس‌شدن اوست، اظهار داشت که پول در این روند هیچ نقشی نداشته است. معجزات کارلو آکوتیس. نخستین معجزه ای که به نام او ثبت شده است مربوط به به شفای یک کودک برزیلی مبتلا به یک بیماری مادرزادی بود. همچنین یکی از معجزاتی که در روند تقدیس کارلو آکوتیس به رسمیت شناخته شد، شفای دانشجویی اهل کاستاریکا بود که پس از یک سانحه دوچرخه‌سواری در ایتالیا، مادرش به او متوسل شده بود.
اختلال‌های غواصی بیماری‌هایی هستند که منحصراً ناشی از غواصی زیر آب به وجود می‌آیند. علائم و نشانه‌های بیماری این شرایط ممکن است در حین غواصی، هنگام بازگشت به سطح یا تا چندین ساعت پس از غواصی بروز کنند. شرایط اصلی شامل بیماری کاهش فشار (که شامل بیماری ناشی از کاهش ناگهانی فشار و آمبولی هوا می‌شود)، نیتروژن نارکوسیس، سندرم عصبی ناشی از فشار بالا، مسمومیت با اکسیژن و باروترومای ریوی (پارگی ریه) هستند. اگرچه برخی از این شرایط ممکن است در سایر محیط‌ها رخ دهند، در فعالیت‌های غواصی اهمیت ویژه‌ای دارند. این
در فعالیت‌های غواصی اهمیت ویژه‌ای دارند. این اختلال‌ها به دلیل تنفس گاز در فشارهای بالایی ایجاد می‌شوند؛ فشارهایی که در عمق آب تجربه می‌گردند. غواصان اغلب برای کاهش اثرات این فشارها از ترکیب گازی متفاوت از هوا استفاده می‌کنند. نایتروکس، که شامل اکسیژن بیشتر و نیتروژن کمتری است، به‌طور معمول به‌عنوان گاز تنفسی جهت کاهش خطر بیماری کاهش فشار در غواصی تفریحی (تا ۳۴ متر یا ۱۱۲ فوت برای ۳۲٪ اکسیژن) استفاده می‌شود. هلیوم ممکن است به ترکیب گازی افزوده شود تا درصد نیتروژن و اکسیژن کاهش یابد. این امر به کاهش اثرات
نیتروژن و اکسیژن کاهش یابد. این امر به کاهش اثرات نارکوسیس و جلوگیری از خطر مسمومیت با اکسیژن منجر می‌شود. در عمق‌هایی فراتر از حدود ، مخلوط هلیوم–اکسیژن (هلیوکس) موجب بروز سندرم عصبی ناشی از فشار بالا می‌شود. ترکیبات پیچیده‌تری مانند هیدرلیوکس – که شامل مخلوط هیدروژن–هلیوم–اکسیژن است – در عمق‌های بسیار زیاد برای مقابله با این اثرات به کار گرفته می‌شوند. بیماری ناشی از کاهش ناگهانی فشار. بیماری ناشی از کاهش ناگهانی فشار (DCS) زمانی رخ می‌دهد که گازی که تحت فشار بالا تنفس شده است، در بافت‌های بدن حل شود. در
بالا تنفس شده است، در بافت‌های بدن حل شود. در هنگام صعود از غواصی، کاهش فشار باعث تشکیل حباب‌ها می‌شود. این شرایط می‌تواند طیف گسترده‌ای از عوارض را ایجاد کند؛ از درد در مفاصل تا انسداد سرخرگ (حباب هوا) این عوارض ممکن است موجب آسیب به بدن، خستگی، درد مفاصل و عضلات، تفکر مبهم، بی‌حسی، ضعف، فلج، جوش پوستی، هماهنگی ضعیف عضلانی یا عدم تعادل، فلج کامل و حتی مرگ شوند. اگرچه حباب‌ها می‌توانند در هر نقطه‌ای از بدن شکل بگیرند، DCS اغلب در شانه‌ها، آرنج‌ها، زانوها و مچ پا مشاهده می‌شود. درد مفصلی در حدود ۹۰٪ موارد