payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و مصری‌ها مناصب سیاسی ارشد سوریه را اشغال کردند. با این حال، دولت مصر استدلال کرد که به دلیل هرج و مرج سیاسی سوریه، مدیریت سختگیرانه امور سوریه ضروری است. تا سال ۱۹۶۱، سوریه به یک استان متمرکز تبدیل شد و ناصر، معاون رئیس‌جمهور خود، عبدالحکیم عامر، را به عنوان فرماندار سوریه فرستاد. این امر باعث ایجاد بحران با عبدالحمید السراج، یکی از آخرین سوری‌هایی که در جمهوری متحد عربی قدرت را در دست داشت، شد و در نتیجه استعفا داد. این حادثه بسیاری از رهبران سوریه را به این باور رساند که سوریه در حال تبدیل شدن به
را به این باور رساند که سوریه در حال تبدیل شدن به مستعمره مصر است، بنابراین کودتایی در سوریه در سال ۱۹۶۱ عامر را دستگیر کرد، او را به مصر بازگرداند و سوریه را به عنوان یک کشور مستقل اعلام کرد، اگرچه مصر نام «جمهوری متحده عربی» را تا سال ۱۹۷۱ حفظ کرد. در سال ۱۹۶۳، کودتای بعثی‌ها در سوریه دولت سوریه را سرنگون کرد و مذاکرات بین مصر و سوریه بر سر اتحاد از سر گرفته شد و سوریه منشور قاهره را امضا کرد و قول اتحاد نهایی با مصر را داد. با این حال، دولت بعثی در سوریه بیشتر نگران تثبیت حکومت خود بود تا اتحاد سریع و
بیشتر نگران تثبیت حکومت خود بود تا اتحاد سریع و ترس از بازگشت به سلطه مصر باعث شد سوریه از منشور قاهره عقب‌نشینی کند. با این وجود، روابط بین مصر و سوریه پس از فروپاشی اتحادیه صمیمانه بود و سوریه در طول جنگ شش‌روزه ۱۹۶۷ که منجر به از دست دادن شبه جزیره سینا توسط مصر و بلندی‌های جولان توسط سوریه به اسرائیل شد، در کنار مصر ایستاد. پس از جنگ، حافظ اسد، رئیس‌جمهور جدید سوریه و انور سادات، رئیس‌جمهور مصر، بر سر اتحاد جماهیر عربی، یک سازمان سست متشکل از وحدت سیاسی و نظامی، به توافق رسیدند. جنگ یوم کیپور. در سال
و نظامی، به توافق رسیدند. جنگ یوم کیپور. در سال ۱۹۷۳، مصر و سوریه جنگ اکتبر علیه اسرائیل را با حمله‌ای هماهنگ برای بازپس‌گیری شبه‌جزیره سینا و بلندی‌های جولان آغاز کردند. جنگ دو هفته‌ای با بازپس‌گیری کرانه شرقی کانال سوئز در سینا توسط مصر پایان یافت، اما سوریه مناطق بیشتری را به اسرائیل واگذار کرد و ارتش اسرائیل را در معرض تهدید تصرف دمشق قرار داد. پس از جنگ، سادات سیاست اقتصادی طرفدار سرمایه‌داری، سیاست خارجی طرفدار ایالات متحده و در نهایت پیمان صلح با اسرائیل را در پیش گرفت، که در تضاد با سیاست خارجی
اسرائیل را در پیش گرفت، که در تضاد با سیاست خارجی طرفدار اتحاد جماهیر شوروی، سیاست اقتصادی سوسیالیستی و موضع سختگیرانه سوریه در قبال آرمان فلسطین بود. پس از امضای پیمان صلح کمپ دیوید توسط انور سادات، رئیس‌جمهور مصر، با اسرائیل، مصر از اتحادیه عرب اخراج شد. سوریه پس از سفر سادات به اورشلیم، روابط دیپلماتیک خود را قطع کرد. روابط بین مصر و سوریه در بقیه دوران سادات، به ویژه در طول درگیری نیابتی اسرائیل و سوریه در لبنان، سرد ماند. در زمان حسنی مبارک. پس از ترور سادات در سال ۱۹۸۱، حسنی مبارک رئیس‌جمهور مصر شد.
سادات در سال ۱۹۸۱، حسنی مبارک رئیس‌جمهور مصر شد. مبارک تلاش کرد تا روابط مصر با جهان عرب را با روابط مصر با ایالات متحده و اسرائیل متعادل کند. مصر در طول جنگ ایران و عراق از عراق حمایت می‌کرد، در حالی که سوریه از ایران حمایت می‌کرد. روابط مصر و سوریه تا زمان جنگ خلیج فارس سرد ماند، زمانی که هم سوریه و هم مصر نیروهایی را برای اخراج عراق از کویت اعزام کردند و به عادی‌سازی روابط با سوریه کمک کردند. در جریان روند صلح فلسطین و اسرائیل، حسنی مبارک به عنوان میانجی عمل کرد. تا دهه ۱۹۹۰، سوریه و مصر روابط مثبتی
عمل کرد. تا دهه ۱۹۹۰، سوریه و مصر روابط مثبتی برقرار کرده بودند و مبارک تلاش می‌کرد تنش‌های سوریه و اسرائیل را حل کند و در صورت عادی‌سازی روابط سوریه با اسرائیل، برای بازگرداندن بلندی‌های جولان به سوریه برنامه‌ریزی می‌کرد. مبارک همچنین تنش‌ها بین سوریه و ترکیه را در اواخر دهه ۱۹۹۰ کاهش داد. مصر و سوریه پس از انقلاب. ۲۰۱۱–۲۰۱۳. پس از بهار عربی و ظهور اخوان‌المسلمین، روابط به شدت تیره شد. اخوان‌المسلمین یک سازمان ممنوعه است و عضویت در آن در سوریه جرم سنگین و مستوجب اعدام است. مصر در سال ۲۰۱۳ تمام روابط خود
مستوجب اعدام است. مصر در سال ۲۰۱۳ تمام روابط خود را با جمهوری عربی سوریه قطع کرد. در زمان ریاست‌جمهوری محمد مرسی، که عضو اخوان‌المسلمین بود، مصر از مخالفان سوریه حمایت کرد و از اسد خواست تا کناره‌گیری کند. در ۱۵ ژوئن ۲۰۱۳، رئیس‌جمهور مرسی دستور تعطیلی سفارت سوریه در قاهره را صادر کرد و خواستار ایجاد منطقه پرواز ممنوع بر فراز سوریه شد. تخمین زده می‌شود که بین ۷۰۰۰۰ تا ۱۰۰۰۰۰ پناهنده سوری در زمان حکومت مرسی در این کشور زندگی می‌کردند و دولت سعی کرد با ارائه مجوزهای اقامت، کمک به یافتن شغل، اجازه ثبت نام
مجوزهای اقامت، کمک به یافتن شغل، اجازه ثبت نام کودکان پناهنده سوری در مدارس دولتی و دسترسی به سایر خدمات عمومی، از پناهندگان سوری حمایت کند. ۲۰۱۳–۲۰۲۴. روابط دیپلماتیک از سر گرفته شد و سفارتخانه‌ها پس از برکناری مرسی از قدرت، تنها چند هفته بعد در ژوئیه ۲۰۱۳، بازگشایی شدند. در ژوئیه ۲۰۱۳، دو کشور توافق کردند که کنسولگری مصر در دمشق و کنسولگری سوریه در قاهره را بازگشایی کنند. در اواخر نوامبر ۲۰۱۶، برخی رسانه‌های عربی گزارش دادند که خلبانان مصری در اواسط نوامبر برای کمک به دولت سوریه در مبارزه با داعش و جبهه
برای کمک به دولت سوریه در مبارزه با داعش و جبهه النصره به این کشور رسیده‌اند. این پس از آن صورت گرفت که عبدالفتاح سیسی، رئیس‌جمهور مصر، علناً اعلام کرد که از ارتش سوریه در جنگ داخلی سوریه حمایت می‌کند. با این حال، چند روز بعد، مصر حضور نظامی خود در سوریه را تکذیب کرد. با این حال، مصر همچنان حامی صریح مداخله روسیه و حامی بشار اسد بود، که ایالات متحده ادعا می‌کند به اسد کمک نظامی ارسال کرده است، ادعایی که مصر آن را رد می‌کند. در نوامبر ۲۰۱۶، سیسی گفت که به خاطر ثبات از ریاست‌جمهوری بشار اسد در سوریه حمایت
خاطر ثبات از ریاست‌جمهوری بشار اسد در سوریه حمایت می‌کند. او همچنین گفت که اولویت کشورش «حمایت از ارتش‌های ملی» است که به گفته او شامل نیروهای مسلح سوریه نیز می‌شود. او همچنین در مورد موضع مصر در این درگیری گفت: «موضع ما در مصر احترام به اراده مردم سوریه و این است که راه حل سیاسی برای بحران سوریه مناسب‌ترین راه است و همچنین برخورد جدی با گروه‌های تروریستی و خلع سلاح آنها.» حمایت مصر از راه حل سیاسی در فوریه ۲۰۱۷ بار دیگر مورد تأیید قرار گرفت. احمد ابوزید، سخنگوی وزارت امور خارجه مصر، گفت که سامح شکری، وزیر
وزارت امور خارجه مصر، گفت که سامح شکری، وزیر امور خارجه مصر، در دیدار با استفان دی میستورا، فرستاده ویژه سازمان ملل به سوریه، روز شنبه بر مخالفت مصر با هرگونه مداخله نظامی که حاکمیت سوریه را نقض کند و فرصت‌های موجود برای راه‌حل‌های سیاسی را تضعیف کند، تأکید کرد. اورن کسلر، معاون مدیر تحقیقات بنیاد دفاع از دموکراسی‌ها، در مقاله‌ای در فوریه ۲۰۱۷ در "فارن افیرز،" سه دلیل برای موضع طرفداری سیسی از اسد مطرح می‌کند: دشمنان مشترک مصر با سوریه (داعش و اخوان‌المسلمین)؛ مخالفت مشترک مصر و سوریه با سیاست‌های اردوغان،
مخالفت مشترک مصر و سوریه با سیاست‌های اردوغان، رئیس‌جمهور ترکیه؛ و روابط رو به رشد مصر با روسیه، متحد نزدیک سوریه. مصر همچنین علاقه زیادی به بازسازی سوریه پس از جنگ ابراز کرده است و بسیاری از شرکت‌ها و بازرگانان مصری در حال بررسی فرصت‌های سرمایه‌گذاری در سوریه و همچنین مشارکت در تلاش‌های بازسازی هستند. طارق النبراوی، رئیس سندیکای مهندسان مصر، گفت که سال ۲۰۱۸ شاهد «رونق و نقش تأثیرگذار شرکت‌های ساختمانی مصری در سوریه و گشودن درها برای سایر شرکت‌ها - در زمینه‌های برق، مصالح ساختمانی، فولاد، آلومینیوم، سرامیک
برق، مصالح ساختمانی، فولاد، آلومینیوم، سرامیک و مواد بهداشتی و غیره - برای کار در بازار سوریه و مشارکت در بازسازی شهرها و تأسیساتی که جنگ ویران کرده است» خواهد بود. در ۲۵ فوریه ۲۰۱۸، خبرگزاری دولتی سوریه گزارش داد که یک هیئت مصری متشکل از «اعضای مجمع اسلامی و عربی برای حمایت از مقاومت و جنبش پیشگامان آینده و همچنین تعدادی از شخصیت‌ها»، از جمله جمال زهران و فاروق حسن، برای ابراز همبستگی با دولت سوریه از کنسولگری سوریه در قاهره بازدید کردند.[ "" ] پس از زمین‌لرزه ترکیه و سوریه در سال ۲۰۲۳، عبدالفتاح سیسی،
ترکیه و سوریه در سال ۲۰۲۳، عبدالفتاح سیسی، رئیس‌جمهور مصر، برای اولین بار با همتای سوری خود تماس گرفت تا پیشنهاد کمک بدهد. در ۲۷ فوریه ۲۰۲۳، سامح شکری، وزیر امور خارجه مصر، وارد دمشق شد و با رئیس‌جمهور بشار اسد دیدار کرد و همبستگی کشورش را با سوریه پس از زلزله ابراز داشت. این اولین سفر یک مقام عالی‌رتبه مصری به سوریه از زمان آغاز جنگ تحت حمایت آمریکا بود. در ۲ آوریل ۲۰۲۳، فیصل مقداد، وزیر امور خارجه سوریه، برای اولین بار پس از جنگ داخلی، با هدف پیشبرد و احیای روابط دیپلماتیک از قاهره بازدید کرد. در ۱۹ مه
روابط دیپلماتیک از قاهره بازدید کرد. در ۱۹ مه ۲۰۲۳، در حاشیه اجلاس ۲۰۲۳ اتحادیه عرب، رؤسای‌جمهور هر دو کشور با یکدیگر دیدار و در مورد روابط دوجانبه گفتگو کردند. این اولین دیدار بین روسای دو کشور از سال ۲۰۱۱ بود. ۲۰۲۴–اکنون. در جریان سقوط رژیم اسد در سوریه به رهبری هیئت تحریر شام در سال ۲۰۲۴، شبکه خبری رصد گزارش داد که مصری‌ها به‌طور دسته جمعی به خیابان‌های کشور آمدند تا پیروزی شورشیان را جشن بگیرند. بدر عبدالعاطی، وزیر امور خارجه مصر، در ۳۱ دسامبر ۲۰۲۴ با همتای خود از دولت انتقالی سوریه، اسعد حسن الشیبانی،
خود از دولت انتقالی سوریه، اسعد حسن الشیبانی، در مورد حمایت کشورش از مردم سوریه گفتگو کرد. در ۳ ژانویه ۲۰۲۵، مصر ممنوعیت جهانی ورود سوری‌ها به این کشور را اعمال کرد، به استثنای کسانی که اقامت موقت داشتند. در مارس ۲۰۲۵، احمد الشرع، رئیس‌جمهور سوریه، برای دیدار با بسیاری از رهبران دیگر از جمله عبدالفتاح سیسی، رئیس‌جمهور مصر، به قاهره سفر کرد. پیوندهای اقتصادی. تا سال ۲۰۲۱، سهم مصر از صادرات سوریه ۵/۳۵ درصد بود که آن را به پنجمین شریک صادراتی قابل اعتماد سوریه تبدیل می‌کند. در سال ۲۰۲۱، مصر با سهم ۶/۵۶٪ یکی
تبدیل می‌کند. در سال ۲۰۲۱، مصر با سهم ۶/۵۶٪ یکی از بزرگ‌ترین شرکای وارداتی سوریه بود.
کریستوس آلبانیس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یونان است که در حال حاضر برای آندورا در پست هافبک بازی می‌کند. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به آپولون اسمیرنیس اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۸ سال یونان، زیر ۲۰ سال یونان و زیر ۲۱ سال یونان بازی کرده است.
سوسانا سورنی باغداساریان (؛ ؛ ) یک بازیگر اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تا کنون فعالیت می‌کند. زندگی‌نامه. وی در ۱۵ دسامبر ۱۹۶۸ در ایروان به دنیا آمد و از انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان فارغ‌التحصیل شد. از سال ۲۰۰۳ در فرانسه سکونت دارد..
کیبیوشی ، نوعی ادبیات عامه‌پسند تولید شده در اواسط دوره ادو (۱۶۰۳–۱۸۶۷) است، از سال ۱۷۷۵ تا اوایل قرن نوزدهم. از نظر فیزیکی، که با جلدهای زردرنگشان قابل شناسایی بودند، معمولاً در جلدهای ۱۰ صفحه‌ای چاپ می‌شدند که بسیاری از آنها دو تا سه جلد را در بر می‌گرفتند و میانگین تعداد کل صفحات آنها ۳۰ بود. که به عنوان اولین کتاب کمیکهای کاملاً بزرگسال در ادبیات ژاپنی در نظر گرفته می‌شود، یک تصویر بزرگ در هر صفحه با نثر توصیفی و دیالوگ فضاهای خالی تصویر را پر می‌کرد.
یه‌وا بربریان (؛ ؛ ) یک بازیگر، خواننده-ترانه‌پرداز، عکاس و مدل ارمنی‌تبار اهل فرانسه است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی‌نامه. وی در ۱۳ اکتبر ۱۹۸۶ در ایسی-له-مولینو به دنیا آمد .
نیکو راتی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در حال حاضر برای آندورا در پست دروازه‌بان بازی می‌کند. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به آندورا اشاره کرد.
شاره‌بون ، که می‌توان آن را تقریباً به عنوان «کتاب آداب و رسوم» ترجمه کرد، یک ژانر ادبی ژاپنی پیشامدرن ژاپن بود که در اواسط دوره ادو از دهه ۱۷۲۰ تا پایان قرن ۱۸ میلادی تولید می‌شد. تقریباً همیشه داستان‌ها در اقامتگاه‌های تفریحی اقامتگاه‌های تفریحی یوشیوارا اتفاق می‌افتاد و معمولاً حول محور بدشانسی‌های دو کهن الگوی مردانهٔ متضاد، «تسو» یا «فرهیخته» و تانکتسو یا «کسی که فقط تظاهر به فرهیختگی می‌کند» می‌چرخید. این نوشته تأکید زیادی بر طنز و گفتگو داشت، بدون اینکه عناصر داستانی یا دراماتیک زیادی در آن وجود
اینکه عناصر داستانی یا دراماتیک زیادی در آن وجود داشته باشد. از نظر فیزیکی، با استفاده از چاپ چوبی تولید و به صورت کتابچه‌های جداگانه منتشر می‌شدند. خود کتابچه‌ها بین ۶۰ تا ۱۰۰ صفحه داشتند. بیشتر کتابچه‌ها تصویری داشتند که یا درست بعد از صفحه عنوان یا همراه با مقدمه قرار می‌گرفت. شاره‌بون زیرشاخه‌ای از گه‌ساکو محسوب می‌شود.
هرانوش آرایی مارگاریان (؛ ؛ زادهٔ - درگذشته ) زبان‌شناس و استاد اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۸ نوامبر ۱۹۲۱ در تفلیس به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۴۵) فارغ‌التحصیل گشت. وی در دانشگاه دولتی ایروان فعالیت می‌کرد. وی در ۸ ژوئن ۲۰۰۵ در سن ۸۳ سالگی در ایروان درگذشت و در آرامستان مرکزی ایروان (توخماخ) به خاک سپرده شد.
فران کوتگلاس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است که در حال حاضر برای رئال مادرید سی در پست دروازه‌بان بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال، زیر ۱۷ سال، زیر ۱۸ سال و زیر ۱۹ سال اسپانیا بازی کرده است.
رولند واکر (؛ زادهٔ ۱۹۷۰) ژنرال نیروی زمینی بریتانیا است، که از ژوئن ۲۰۲۴ به‌عنوان چهل و سومین رئیس ستاد کل بریتانیا (فرمانده نیروی زمینی بریتانیا) فعالیت می‌کند. واکر فعالیت نظامی را از سال ۱۹۹۰ در گارد ایرلندی ارتش بریتانیا آغاز کرد، از ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۰ فرمانده گردان اول گارد گرنادیر بود و از ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵ فرماندهی تیپ ۲۳ زرهی را برعهده داشت. وی در فاصله سال‌های ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۱ به‌عنوان مدیر نیروهای ویژه بریتانیا فعالیت می‌کرد و از ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۴ معاون عملیات و استراتژی نظامی رئیس ستاد دفاع بریتانیا بود.
آلوارو گینس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در حال حاضر برای رئال مادرید در پست مهاجم بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال و زیر ۱۸ سال اسپانیا بازی کرده است.
هاسمیک ایشخانی قاریبیان (؛ ؛ – ) یک بازیگر و خواننده اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۱ میلادی فعالیت می‌کرد. والدین ایشخان قاریبیان زندگی‌نامه. وی در ۱۳ ژوئن ۱۹۸۰ در ایروان به دنیا آمد . ایشخان قاریبیان پدر وی بود. وی در ۱ نوامبر ۲۰۱۴ در سن ۳۴ سالگی در لس آنجلس به دلیل ابتلا به بیماری سرطان درگذشت و در ایروان به خاک سپرده شد. گزیده فیلمشناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به سریال باحال اشاره کرد.
سرخیو مستره (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است که در حال حاضر برای رئال مادرید سی در پست دروازه‌بان بازی می‌کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال اسپانیا بازی کرده است.
کوکه‌ایبون ، به معنای واقعی کلمه «کتاب طنز» یک ژانر و نوعی رمان ژاپنی مدرن اولیه ژاپن بود. این ورزش در اواخر دوره ادو در طول قرن نوزدهم به وجود آمد. به عنوان یک ژانر، این اثر رفتارهای طنزآمیزی را که در زندگی روزمره مردم عادی رخ می‌دهد، به تصویر می‌کشد.
ایلیا وولوشین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اوکراین است که در حال حاضر برای رئال مادرید سی در پست دروازه‌بان بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال، زیر ۱۷ سال و زیر ۲۰ سال اوکراین بازی کرده است.
فینال لیگ قهرمانان کونکاکاف ۲۰۱۸ مسابقه نهایی لیگ قهرمانان کونکاکاف ۲۰۱۸ بود، مسابقات قهرمانی باشگاه‌های فوتبال در کونکاکاف، به نمایندگی از آمریکای شمالی، آمریکای مرکزی و کارائیب. نسخه ۲۰۱۸، دهمین دوره لیگ قهرمانان کونکاکاف با نام فعلی آن و اولین دوره از زمان سازماندهی مجدد آن به یک تورنمنت تک‌ساله بود. فینال در یک مسابقه رفت و برگشتی بین تورنتو از کانادا و گوادالاخارا از مکزیک برگزار شد. بازی رفت در تاریخ ۲۷ آوریل ۲۰۱۸ در ورزشگاه بی‌ام‌او فیلد تورنتو برگزار شد، در حالی که بازی برگشت در تاریخ ۲۵ آوریل ۲۰۱۸
شد، در حالی که بازی برگشت در تاریخ ۲۵ آوریل ۲۰۱۸ در ورزشگاه آکرون گوادالاخارا برگزار شد. گوادالاخارا پس از تساوی ۳–۳ در مجموع دو بازی، در ضربات پنالتی با نتیجه ۴–۲ پیروز شد. در نتیجه، آنها حق نمایندگی کونکاکاف در جام باشگاه‌های جهان ۲۰۱۸ را به دست آوردند و به مرحله دوم راه یافتند. تیم‌ها. "در جدول زیر، فینال‌ها تا سال ۲۰۰۸ در دوره جام قهرمانان کونکاکاف و از سال ۲۰۰۹ در دوره لیگ قهرمانان کونکاکاف برگزار می‌شدند." ورزشگاه‌ها. ورزشگاه بی‌ام‌او فیلد تورنتو با ظرفیت ۳۰٬۰۰۰ نفر، میزبان بازی رفت فینال بود؛ این
ظرفیت ۳۰٬۰۰۰ نفر، میزبان بازی رفت فینال بود؛ این ورزشگاه در سال ۲۰۰۷ افتتاح و در سال ۲۰۱۶ بازسازی شد. بازی برگشت در گوادالاخارا در ورزشگاه آکرون برگزار شد که در سال ۲۰۱۰ افتتاح شد و ظرفیت آن ۴۸٬۰۷۱ نفر است. دو ورزشگاه میزبان فینال، کاندیدای میزبانی جام جهانی فوتبال ۲۰۲۶ نیز بودند که بین کانادا، مکزیک و ایالات متحده به اشتراک گذاشته شده بود، اگرچه در نهایت فقط ورزشگاه آکرون انتخاب شد. پیش زمینه. لیگ قهرمانان کونکاکاف در سال ۲۰۰۸ به عنوان مسابقات قهرمانی قاره‌ای برای باشگاه‌های فوتبال در آمریکای شمالی،
قاره‌ای برای باشگاه‌های فوتبال در آمریکای شمالی، آمریکای مرکزی و کارائیب تأسیس شد و جایگزین جام قهرمانان کونکاکاف گردید. در طول ۹ دوره اول خود، لیگ قهرمانان شامل یک مرحله گروهی در تابستان و پاییز و به دنبال آن یک مرحله حذفی در بهار بعدی بود. با شروع دوره ۲۰۱۸ این مسابقات، مرحله گروهی به عنوان لیگ کونکاکاف تغییر شکل داد و به تیم‌های آمریکای مرکزی و کارائیب محدود شد. لیگ قهرمانان به یک تورنمنت حذفی دوماهه بین تیم‌های آمریکای شمالی و تیم‌های بزرگ آمریکای مرکزی و همچنین برنده لیگ کونکاکاف خلاصه شد. تورنمنت
و همچنین برنده لیگ کونکاکاف خلاصه شد. تورنمنت حذفی در ابتدای فصل لیگ برتر فوتبال قرار می‌گیرد که برخلاف سایر لیگ‌های فوتبال، در یک برنامه تابستانی برگزار می‌شود. تورنتو برای اولین بار در فینال حضور داشت و پس از مونترال ایمپکت که در سال ۲۰۱۵ نایب قهرمان شد، دومین تیم کانادایی بود که به فینال رسید. تنها چهار تیم از لیگ برتر فوتبال (سه تیم آمریکایی، یک تیم کانادایی) در پنج دوره موفق به رسیدن به فینال لیگ قهرمانان یا جام قهرمانان شده بودند. علاوه بر مونترال ایمپکت، ال‌ای گلکسی (در سال ۱۹۹۷) و رئال سالت لیک (در
ال‌ای گلکسی (در سال ۱۹۹۷) و رئال سالت لیک (در سال ۲۰۱۱) پیش از این در فینال شکست خورده بودند. دی‌سی یونایتد (در سال ۱۹۹۸) و ال‌ای گلکسی (در سال ۲۰۰۰) تنها دو تیم ام‌ال‌اس بودند که در دوران جام قهرمانان، قهرمان این رقابت‌ها شدند. از این پنج فینال، چهار فینال مقابل حریفان مکزیکی برگزار شد و تنها دی‌سی یونایتد توانست پیروز شود. گوادالاخارا پیش از این در سه فینال حضور داشته است که همگی در دوران جام قهرمانان بوده‌اند. آنها در اولین دوره این مسابقات در سال ۱۹۶۲ به قهرمانی رسیدند و سال بعد پس از انصراف از فینال،
قهرمانی رسیدند و سال بعد پس از انصراف از فینال، در جایگاه دوم قرار گرفتند. گوادالاخارا ۴۴ سال بعد در سال ۲۰۰۷ در فینال بعدی خود حاضر شد و در ضربات پنالتی مغلوب پاچوکا، دیگر باشگاه مکزیکی، شد. تیم‌های مکزیکی با مجموع ۱۲ تیم که در مجموع ۳۳ عنوان قهرمانی کسب کرده‌اند، موفق‌ترین تیم‌ها در تاریخ لیگ قهرمانان/جام قهرمانان کونکاکاف بوده‌اند. تیم‌های مکزیکی از سال ۲۰۰۵ در تمام فینال‌ها حضور داشته‌اند و از سال ۲۰۰۶ در تمام تورنمنت‌ها پیروز بوده‌اند. در مجموع یازده فینال تمام‌مکزیکی برگزار شده است که همگی از سال
فینال تمام‌مکزیکی برگزار شده است که همگی از سال ۲۰۰۲ به بعد بوده‌اند، از جمله دو فینال قبلی. مسیر تا فینال. "نکته: در تمام نتایج زیر، امتیاز فینالیست ابتدا داده می‌شود (H: میزبان؛ A: مهمان)." تورنتو. تیم تورنتو به عنوان قهرمان مسابقات قهرمانی کانادا در سال‌های ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷، به لیگ قهرمانان کونکاکاف ۲۰۱۸ راه یافت. در ابتدا قرار بود به دلیل تغییر ساختار لیگ قهرمانان، سهمیه حضور در این مسابقات از طریق یک بازی پلی‌آف در اوت ۲۰۱۷ بین برندگان دو تورنمنت در صورت قهرمانی تیم متفاوتی در هر دو دوره تعیین شود. تورنتو
تیم متفاوتی در هر دو دوره تعیین شود. تورنتو پیش از این در چهار دوره لیگ قهرمانان حضور داشته و در فصل ۱۲–۲۰۱۱ تا نیمه نهایی بالا آمده و در نهایت به سانتوس لاگونا، نایب قهرمان مسابقات، باخته است. این تیم همچنین در سال ۲۰۱۷ جام ام‌ال‌اس و ساپورترز شیلد را از آن خود کرد و اولین سه‌گانه داخلی ام‌ال‌اس را به دست آورد، اما از طریق هیچ‌کدام از این دو جام نتوانست به لیگ قهرمانان راه یابد، زیرا سهمیه حضور در این مسابقات برای تیمی از ایالات متحده تعیین شده بود. از قضا، مربی، کمک مربی و چندین بازیکن اصلی تورنتو قبلاً
مربی، کمک مربی و چندین بازیکن اصلی تورنتو قبلاً عضوی از چیواس یواس‌ای، یک تیم ام‌ال‌اس وابسته و کاملاً متعلق به گوادالاخارا، بودند. تورنتو در گلدان ۱ قرار گرفت و در مرحله یک‌هشتم نهایی با دیگر باشگاه ام‌ال‌اس، کلرادو رپیدز، روبرو شد. تورنتو بازی رفت را در ۲۰ فوریه در کامرس سیتی، کلرادو، در سردترین مسابقه تاریخ تیم‌های ام‌ال‌اس، با دمای در شروع بازی و با سرمایش باد، با نتیجه ۲–۰ برد. این تیم با تساوی ۰–۰ در خانه در تورنتو، در مجموع با نتیجه ۲–۰ به مرحله یک‌چهارم نهایی راه یافت. تورنتو در مرحله یک‌چهارم
یک‌چهارم نهایی راه یافت. تورنتو در مرحله یک‌چهارم نهایی با قهرمان مکزیک، تیگرس اونال بازی کرد و بازی خانگی را با گل دیرهنگام جاناتان اوسوریو ۲–۱ برد. این تیم در بازی برگشت ۲–۱ پیش افتاد، اما دو گل از آندره-پیر ژینیاک، پیروزی ۳–۲ و تساوی ۴–۴ را برای تیگرس به ارمغان آورد. تورنتو به دلیل گل‌های زده در خانه حریف به مرحله بعد راه یافت و به یکی از دو تیم ام‌ال‌اس تبدیل شد که به نیمه نهایی راه یافته‌اند. تورنتو در تاریخ ۳ آوریل میزبان بازی رفت نیمه نهایی مقابل کلاب آمریکا بود و پس از دو گل بی‌پاسخ در دقایق ۴۴ و
آمریکا بود و پس از دو گل بی‌پاسخ در دقایق ۴۴ و ۵۸، با نتیجه ۳–۱ پیروز شد. این مسابقه شامل یک درگیری بین بازیکنان تورنتو و آمریکا بود که در آن میگل هررا، سرمربی آمریکا، پلیس تورنتو را به حمله به بازیکنانش متهم کرد. تورنتو برای آماده شدن برای بازی خارج از خانه در ورزشگاه آزتکا در مکزیکوسیتی، یک بازی لیگ را به تعویق انداخت و چندین روز را صرف سازگاری با ارتفاع پاچوکا کرد. در بازی خارج از خانه، تورنتو در دقیقه ۱۲ از حریف پیش افتاد، اما آمریکا با یک پنالتی در آخرین لحظه بازی را به تساوی کشاند و نتیجه کلی را به
لحظه بازی را به تساوی کشاند و نتیجه کلی را به ۴–۲ رساند. تورنتو پس از رئال سالت لیک در سال ۲۰۱۱ و مونترال ایمپکت در سال ۲۰۱۵، سومین تیم لیگ برتر فوتبال و دومین تیم کانادایی شد که به فینال لیگ قهرمانان راه یافت. گوادالاخارا. گوادالاخارا، که با نام چیواس نیز شناخته می‌شود، به عنوان قهرمان فصل آغازین ۲۰۱۷ در لیگ مکزیک، به لیگ قهرمانان کونکاکاف ۲۰۱۸ راه یافت. مسابقات ۲۰۱۸ دومین حضور این تیم در قالب فعلی لیگ قهرمانان بود، که در فصل ۱۳–۲۰۱۲ در مرحله گروهی به پایان رسیده بود. چیواس تحت هدایت ماتیاس آلمیدا، از سال
رسیده بود. چیواس تحت هدایت ماتیاس آلمیدا، از سال ۲۰۱۵ به هفت فینال در مسابقات مختلف راه یافته است. گوادالاخارا در مرحله یک‌هشتم نهایی با سیبائو، قهرمان جام باشگاه‌های کارائیب ۲۰۱۷، همگروه شد. این تیم به دلیل کنفرانس کشاورزان تنباکو که فضای خالی هتل را پر کرده بود، در پوئرتو پلاتا، تقریباً از ورزشگاه سانتیاگو د لوس کابایروس، اقامت داشت. گوادالاخارا بازی رفت را در جمهوری دومینیکن با نتیجه ۲–۰ و بازی برگشت را با نتیجه ۵–۰ برد. در مرحله یک‌چهارم نهایی، گوادالاخارا با سیاتل ساندرز از ام‌ال‌اس بازی کرد و بازی
با سیاتل ساندرز از ام‌ال‌اس بازی کرد و بازی رفت را در سیاتل با نتیجه ۱–۰ واگذار کرد. بازی برگشت تا قبل از نیمه دوم بدون گل باقی ماند که با سه گل، چیواس به پیروزی ۳–۰ رسید. چیواس در نیمه نهایی با پیروزی ۱–۰ در مجموع مقابل نیویورک رد بولز به فینال راه یافت. ایساک بریزوئلا در بازی رفت که در گوادالاخارا برگزار شد، تک گل این سری از بازی‌ها را به ثمر رساند، در حالی که بازی برگشت در نیوجرسی بدون گل به پایان رسید. فرمت. فینال به صورت رفت و برگشت برگزار شد و تیمی که در مراحل قبلی عملکرد بهتری داشت، میزبان بازی
که در مراحل قبلی عملکرد بهتری داشت، میزبان بازی برگشت بود. اگر مجموع امتیازات بعد از بازی برگشت مساوی می‌شد، قانون گل زده در خانه حریف اعمال می‌شد و اگر همچنان مساوی بود، از ضربات پنالتی برای تعیین برنده استفاده می‌شد. رتبه‌بندی عملکرد. &lt;onlyinclude&gt; &lt;/onlyinclude&gt; پخش. هر دو مرحله فینال به زبان انگلیسی از طریق تی‌اس‌ان۲ در کانادا و به زبان اسپانیایی از طریق یونیویزن دپورتس در ایالات متحده پخش شد، جایی که از طریق ایستگاه خواهر آن اونی‌ماس نیز پخش شد. فاکس اسپورتس در مکزیک و بقیه آمریکای لاتین
شد. فاکس اسپورتس در مکزیک و بقیه آمریکای لاتین پخش شد. گو۹۰ همچنین بازی‌ها را به زبان انگلیسی در ایالات متحده پخش کرد. مسابقات. بازی رفت. خلاصه. بازی رفت در ۱۷ آوریل در ورزشگاه بی‌ام‌او فیلد تورنتو برگزار شد، جایی که دمای شروع بازی بود و بارش برف در طول مسابقه ادامه داشت. پیش از مسابقه، جام جدید لیگ قهرمانان توسط مقامات کونکاکاف رونمایی شد. چیواس در دقیقه دوم با گلی که رودولفو پیسارو به ثمر رساند، در جریان حمله‌ای که از پرتاب اوت ایساک بریزوئلا، که پاس گل پیسارو را داد، آغاز شد، پیش افتاد. جاناتان اوسوریو،
را داد، آغاز شد، پیش افتاد. جاناتان اوسوریو، بازیکن تورنتو، در دقیقه ۱۹ گل تساوی را به ثمر رساند و حمله‌ای را که مارک دلگادو در عمق خط میانی آغاز کرده بود، به پایان رساند. تورنتو تا پایان نیمه اول کنترل مالکیت توپ و موقعیت‌های شوت‌زنی را در دست داشت، اما پس از دو سیو توسط میگل خیمنز، دروازه‌بان ذخیره چیواس، نتوانست گلی به ثمر برساند. در طول نیمه اول، جوزی التیدور، بازیکن تورنتو، چندین بار در زمین استفراغ کرد - علت آن طبق گزارش‌ها «میکروب معده» بود که چندین بازیکن تورنتو در نیمه نهایی مقابل آمریکا دریافت
بازیکن تورنتو در نیمه نهایی مقابل آمریکا دریافت کردند. چیواس در نیمه دوم تا حدی کنترل مسابقه را به دست گرفت و حملات خود را با تورنتو به‌طور متناوب انجام داد، زیرا هر دو تیم به دنبال پیش افتادن بودند. چیواس گل پیروزی مسابقه را در دقیقه ۷۲ روی یک ضربه آزاد توسط آلن پولیدو به ثمر رساند، که توسط دروازه‌بان الکس بونو اشتباه خوانده شد و در نهایت به سمت دروازه رفت. تورنتو در حملات بعدی خود نتوانست گلی به ثمر برساند، که شامل یک پنالتی بدون اعلام قبلی به دلیل خطای ادعایی روی سباستین جووینکو نیز می‌شد. بازی برگشت.
ادعایی روی سباستین جووینکو نیز می‌شد. بازی برگشت. خلاصه. بازی برگشت در ۲۵ آوریل در ورزشگاه آکرون در گوادالاخارا برگزار شد. تورنتو به دلیل مصدومیت، چند هافبک را در نقش‌های دفاعی به میدان فرستاد، از جمله کاپیتان مایکل بردلی و مدافع راست گرگوری فن در ویل؛ ویکتور واتزکز، هافبک، از مصدومیت بازگشت تا مسابقه را آغاز کند. چیواس با گلی که اوربلین پیندا در دقیقه ۱۹ به ثمر رساند، برتری خود را در مجموع به ۳–۱ افزایش داد. تورنتو با دو گل در دقایق ۲۵ و ۴۴ توسط جوزی آلتیدور و سباستین جووینکو پاسخ داد و بازی را در مجموع
و سباستین جووینکو پاسخ داد و بازی را در مجموع مساوی کرد. برتری ۲–۱ تورنتو تا پایان نیمه دوم ادامه داشت، با وجود موقعیت‌هایی از هر دو تیم، از جمله یک شوت از دست رفته توسط مارک دلگادو از تورنتو. فینال در ضربات پنالتی تعیین شد که پس از چهار دور، گوادالاخارا با نتیجه ۴–۲ پیروز شد. هر چهار پنالتی‌زن چیواس گل زدند، در حالی که جاناتان اوسوریو و مایکل بردلی از تورنتو هر دو پنالتی‌هایشان را از دست دادند. بعد از مسابقه. قهرمانی گوادالاخارا سیزدهمین قهرمانی متوالی یک تیم مکزیکی در لیگ قهرمانان یا جام قهرمانان بود. در
مکزیکی در لیگ قهرمانان یا جام قهرمانان بود. در نتیجه، گوادالاخارا به عنوان نماینده کونکاکاف به جام باشگاه‌های جهان ۲۰۱۸ راه یافت. جاناتان اوسوریو و سباستین جووینکو از تیم تورنتو به ترتیب کفش طلایی و توپ طلایی مسابقات را از آن خود کردند. رودولفو کوتا و رودولفو پیسارو از تیم گوادالاخارا به ترتیب دستکش طلایی و بهترین بازیکن جوان مسابقات را از آن خود کردند.