payamvha/North_RAG huggingface dataset:
از نسل‌کشی ارمنی‌ها یاد می‌شود، اما این موضوع اهمیت به ویژه با مالکیت خصومت فزاینده رجب طیب اردوغان و اظهارات ضد استرالیایی بیشتری پیدا کرد. در سال‌های اخیر، مهم‌ترین سرزنش او علیه استرالیا به دلیل تیراندازی در مسجد کرایست‌چرچ در سال ۲۰۱۹ بوده است. استرالیا راه حلی را برای به رسمیت شناختن نسل‌کشی ارمنی‌ها در سال ۲۰۱۸ تأیید کرده است. روابط اقتصادی. ارزش کل واردات از استرالیا طی دوره ۲۰۱۴–۲۰۱۸ تقریباً ۲۳ میلیون دلار آمریکا بوده در حالی که ارزش کل صادرات تقریباً ۶۹۷۰۰۰ دلار آمریکا بوده است. اوج سال واردات به
۶۹۷۰۰۰ دلار آمریکا بوده است. اوج سال واردات به ارمنستان از استرالیا ۲۰۱۴ بود که تقریباً ۹ میلیون دلار آمریکا بود، در حالی که سال اوج صادرات از ارمنستان به استرالیا ۲۰۱۶ بود که ۲۱۴۰۰۰ دلار آمریکا بود؛ بنابراین با وجود بی‌توجهی به روابط، انتظار رونق اقتصادی افزایش یافته است.
روابط ارمنستان و بریتانیا () روابط خارجی بین ارمنستان و بریتانیا است. بریتانیا در ۳۱ دسامبر ۱۹۹۱ ارمنستان را به رسمیت شناخت. اولین سفارت ارمنستان در اروپا در اکتبر ۱۹۹۲ در لندن تأسیس شد. در سال ۱۹۹۵ انگلستان سفارت خود را در ایروان تأسیس کرد. دو کشور روابط مشترک و دوستانه دارند. هر دو کشور عضو شورای اروپا هستند. تاریخچه. دهه ۱۸۹۰. در اواخر سده نوزدهم، ارمنستان بین روسیه و ترکیه تقسیم شده بود. تنش‌ها در ترکیه در دهه ۱۸۸۰ و به‌ویژه در دهه ۱۸۹۰ شروع به افزایش کرد که منجر به یک سری بحران‌های بین‌المللی شد که
کرد که منجر به یک سری بحران‌های بین‌المللی شد که بریتانیا سعی کرد با فشار بر دولت ترکیه به حل آن‌ها کمک کند. بریتانیا مدت‌ها یکی از دوستان اصلی دولت ترکیه بود و به آن در برابر فشارهای شدید توسعه‌طلبانه روسیه کمک می‌کرد. در دهه ۱۸۸۰، لندن خواستار اصلاحات شد و به‌ویژه بر بهبود رفتار با مسیحیان در سرتاسر امپراتوری عثمانی تمرکز کرد. دولت عثمانی به این فشارها مقاومت کرد و از بریتانیا فاصله گرفت. در عوض، قسطنطنیه به‌طور فزاینده‌ای به آلمان برای حمایت سیاسی، مالی و تجاری روی آورد که در نهایت به ورود آن به جنگ
و تجاری روی آورد که در نهایت به ورود آن به جنگ جهانی اول به عنوان یک متحد آلمانی منجر شد. با افزایش جنایات علیه ارمنی‌ها در ترکیه، افکار عمومی بریتانیا به شدت خشمگین و نگران شد. اخبار مربوط به خشونت‌ها و کشتارهای وحشتناک علیه این اقلیت، احساسات انسانی و اخلاقی مردم بریتانیا را تحت تأثیر قرار داد و آن‌ها خواستار اقدام فوری شدند. در این شرایط، دولت بریتانیا تلاش کرد تا یک واکنش هماهنگ از سوی قدرت‌های بزرگ اروپایی شامل روسیه، آلمان، اتریش و فرانسه ترتیب دهد. لندن به دنبال ایجاد یک جبهه متحد برای فشار بر دولت
به دنبال ایجاد یک جبهه متحد برای فشار بر دولت عثمانی بود تا به این جنایات پایان دهد. با این حال، تلاش‌ها برای توافق بر سر تحریم‌ها یا مجازات‌های مناسب به نتیجه نرسید. هر یک از کشورها منافع خاص خود را داشتند و به همین دلیل نتوانستند بر سر یک راهکار مشترک به توافق برسند. تاریخ‌نگاران بر این باورند که اگر ترکیه با تهدید به جنگ واقعی و عواقب آن مواجه می‌شد، ممکن بود تن به امتیازدهی بدهد و در برابر فشارهای بین‌المللی تسلیم شود. این وضعیت نشان‌دهنده پیچیدگی‌های سیاسی آن دوران و چالش‌های موجود در ایجاد یک اتحاد
سیاسی آن دوران و چالش‌های موجود در ایجاد یک اتحاد مؤثر برای مقابله با نقض حقوق بشر بود. آلمان می‌خواست به ترکیه کمک کند. روسیه نمی‌خواست جامعه بزرگ ارمنی خود را تحریک کند. فرانسه می‌خواست نقش بریتانیا را در منطقه محدود کند. ویلیام گلادستون، لیبرال پیشرو که در آن زمان بازنشسته شده بود، از بریتانیا خواست که به تنهایی مداخله کند. آرچیبالد پریمروز نخست‌وزیر لیبرال، نپذیرفت. این بحران رزبری را تضعیف کرد که در ژوئن ۱۸۹۵ استعفا داد. بحران در سال ۱۸۹۶ پس از بمب‌گذاری در قسطنطنیه که منجر به حملات گسترده به ارمنی‌ها
در قسطنطنیه که منجر به حملات گسترده به ارمنی‌ها ساکن در شهر شد و هزاران نفر کشته شدند، به اوج خود رسید. رابرت گاسکوین-سسیل، نخست‌وزیر محافظه کار جدید تلاش کرد و نتوانست قدرت‌ها را به مداخله وادار کند. هیچ کاری برای کمک به ارمنی‌ها انجام نشد. جنگ جهانی اول. سیاست بریتانیا در حدود سال ۱۹۱۰ در تقابل با کنترل روسیه بر ارمنستان قرار داشت و سعی کرد امپراتوری عثمانی را به بهبود رفتار خود با ارمنیان تشویق کند. هنگامی که جنگ جهانی شروع شد، بریتانیا ایده تشکیل یک لژیون ارمنی برای مبارزه علیه ترک‌ها را رد کرد. به جای
ارمنی برای مبارزه علیه ترک‌ها را رد کرد. به جای آن، از یک لژیون ارمنی تحت فرماندهی فرانسه که در قبرس می‌جنگید، حمایت کرد. با انتشار اخبار مربوط به نسل‌کشی ارمنی‌ها، لندن تلاش کرد تا نشان دهد که مسئولیت‌های امپراتوری خود شامل اجرای حقوق بشر است. ترکها با ناسیونالیسم ضد انگلیسی تشدید شده پاسخ دادند. سفرهای دولتی. سفرهای دولتی مختلفی بین ارمنستان و بریتانیا انجام می‌شود که آخرین آنها سفر دیوید لیدینگتون وزیر امور خارجه بریتانیا به ایروان است. علاوه بر این ، سرژ سرکیسیان رئیس‌جمهور ارمنستان در ژوئیه ۲۰۱۲ از
سرژ سرکیسیان رئیس‌جمهور ارمنستان در ژوئیه ۲۰۱۲ از بریتانیا دیدن کرد. نخست‌وزیر مارگارت تاچر در ژوئن ۱۹۹۰ زمانی که ارمنستان بخشی از اتحاد جماهیر شوروی بود از ارمنستان دیدن کرد. نسل‌کشی ارامنی‌ها. دولت‌های خودمختار ولز و اسکاتلند نسل‌کشی ارمنی‌ها را به رسمیت می‌شناسند، اما دولت بریتانیا این نسل‌کشی را به رسمیت نمی‌شناسد، زیرا آن را به عنوان موضوعی می‌داند که شواهد کافی برای ارزیابی «رویدادهای هولناکی که جمعیت ارمنی عثمانی را در آغاز قرن گذشته تحت تأثیر قرار داد» به عنوان نسل‌کشی طبق کنوانسیون ۱۹۴۸ سازمان ملل
به عنوان نسل‌کشی طبق کنوانسیون ۱۹۴۸ سازمان ملل ندارد. دولت بریتانیا اعلام می‌کند که «کشتارها یک تراژدی هولناک بودند» و آنها را محکوم می‌کند و بیان می‌دارد که این دیدگاه دولت در آن دوره بوده است. ارمنی‌های بریتانیا. براساس کتاب «ارمنیان در لندن: مدیریت مرزهای اجتماعی» نوشته ورِد آمی‌ت که در سال ۱۹۸۹ منتشر شده است، در آن زمان حدود ۱۰٬۰۰۰ ارمنی در لندن بزرگ زندگی می‌کردند. اکثریت آنها نسل اول مهاجرانی از لبنان، سوریه، عراق، ایران و قبرس بودند. همچنین ارمنیان دیگری از اتیوپی، هند، مصر، اسرائیل و همچنین افرادی
از اتیوپی، هند، مصر، اسرائیل و همچنین افرادی از کشورهای دیگر نیز در این جمعیت وجود داشتند. منچستر از سال ۱۸۳۵ میزبان جمعیت ارمنی بوده است و تا سال ۱۸۶۲، برآورد می‌شود که حدود ۳۰ کسب‌وکار ارمنی در این شهر فعالیت می‌کرده‌اند. این موضوع نشان‌دهنده وجود یک جامعه دیرینه است که در طول سال‌ها به چشم‌انداز اقتصادی و فرهنگی منچستر کمک کرده است.
روابط خارجی بین ارمنستان و سوئیس وجود دارد. سوئیس در ۲۳ دسامبر ۱۹۹۱ ارمنستان را به عنوان یک کشور مستقل به رسمیت شناخت. دو کشور از آن زمان تاکنون روابط دیپلماتیک خود را حفظ کرده‌اند. هر دو کشور عضو شورای اروپا و سازمان بین‌المللی فرانکوفونی هستند. روابط دیپلماتیک. سفیر ارمنستان در سوئیس و سفیر سوئیس در ارمنستان (مستقر در تفلیس، گرجستان) هر دو در سال ۲۰۰۲ اعتبارنامه‌های خود را دریافت کردند. در سال ۲۰۱۱، نخستین سفیر مقیم سوئیس مأموریت خود را در ایروان آغاز کرد. سفیر ارمنستان در سوئیس در ژنو و در نمایندگی
کرد. سفیر ارمنستان در سوئیس در ژنو و در نمایندگی ارمنستان در سازمان ملل مستقر است. سفارت ارمنستان در سوئیس نمایندگی دیپلماتیک ارمنستان در سوئیس است. این نمایندگی به‌طور همزمان به‌عنوان نمایندگی دائم ارمنستان در دفترهای سازمان ملل در ژنو نیز شناخته می‌شود. سوئیس در تاریخ ۲۳ دسامبر ۱۹۹۱ ارمنستان را به‌عنوان یک کشور مستقل به رسمیت شناخت. از آن زمان، دو کشور روابط دیپلماتیک برقرار کرده‌اند. سفارتی در سال ۲۰۱۱ برای تسهیل گسترش و توسعه روابط ارمنستان و سوئیس تأسیس گردید. این نمایندگی غالباً رویدادهای فرهنگی،
گردید. این نمایندگی غالباً رویدادهای فرهنگی، آموزشی و تجاری مختلفی را برای جامعه ارمنی در ژنو سازمان‌دهی می‌کند. نسل‌کشی ارمنی‌ها. شورای بزرگ ژنو در سال ۲۰۰۱ نسل‌کشی ارمنی‌ها را به رسمیت شناخت و مجمع فدرال سوئیس در سال ۲۰۰۳ این نسل‌کشی را تأیید کرد. در حالی که قانون سوئیس انکار نسل‌کشی ارمنیان را جرم تلقی می‌کند و مجازات آن جریمه مالی است، دادگاه حقوق بشر اروپا در سال ۲۰۱۵ حکم داد که محکومیت یک سیاستمدار ترکیه‌ای بر اساس این قانون، حق او به آزادی بیان را نقض کرده است. دوران کنونی. از نوامبر ۲۰۱۹، بین ۴۰۰۰
کرده است. دوران کنونی. از نوامبر ۲۰۱۹، بین ۴۰۰۰ تا ۶۰۰۰ نفر ارمنی‌تبار در سوئیس زندگی می‌کنند، در حالی که شهروندان سوئیسی بسیار کمی در ارمنستان هستند. نمایندگی دائم ارمنستان در سازمان تجارت جهانی در ژنو مستقر است. ارمنستان در پی فجایع بزرگی مانند زمین‌لرزه ۱۹۸۸ ارمنستان از سوی سوئیس کمک‌های بشردوستانه دریافت کرده است. در فوریه ۲۰۲۴ دو کشور در مورد مسائل مختلف مرتبط با روابط دوجانبه، از جمله همکاری در اقتصاد، فناوری‌های پیشرفته، فرهنگ و گردشگری گفتگو کردند. همچنین روند عادی‌سازی روابط ارمنستان و آذربایجان
همچنین روند عادی‌سازی روابط ارمنستان و آذربایجان مورد بحث قرار گرفت و ارمنستان پروژه «تقاطع صلح» خود را ارائه داد. مسائل امنیتی منطقه‌ای و بین‌المللی نیز مورد تبادل نظر قرار گرفت. مشاوره‌های سیاسی بین ارمنستان و سوئیس در ایروان برگزار شد. طرفین در مورد مسائل مختلف مرتبط با روابط دوجانبه گفتگو کردند. همکاری مؤثر در پلتفرم‌های بین‌المللی و امکان حمایت متقابل نیز مورد بحث قرار گرفت. روند عادی‌سازی روابط ارمنستان و آذربایجان و ارائه پروژه «تقاطع صلح» ارمنستان مورد توجه قرار گرفت. مسائل امنیتی منطقه‌ای و
مورد توجه قرار گرفت. مسائل امنیتی منطقه‌ای و بین‌المللی نیز مورد بحث و تبادل نظر قرار گرفت. در تاریخ ۶ فوریه، مشاوره‌های سیاسی بین وزارتخانه‌های امور خارجه جمهوری ارمنستان و کنفدراسیون سوئیس در ایروان برگزار شد. هیئت ارمنستان به رهبری سامول مکرتچیان، رئیس بخش اروپا در وزارت امور خارجه؛ و موریل پنور، رئیس بخش منطقه اوراسیا در وزارت امور خارجه، نماینده هیئت سوئیس بود. دبیرکل حزب و رئیس‌جمهور تو لام با ویولا آمرد، رئیس کنفدراسیون سوئیس و رئیس اداره فدرال دفاع، حفاظت مدنی و ورزش؛ و نیکول پاشینیان، نخست‌وزیر
حفاظت مدنی و ورزش؛ و نیکول پاشینیان، نخست‌وزیر ارمنستان، به مناسبت حضورش در نوزدهمین اجلاس فرانکوفونی در پاریس در ۵ اکتبر دیدار کرد. در دیدار با آمرد، لام از سوئیس به خاطر کمک یک میلیون فرانک سوئیس (۱٫۱۶ میلیون دلار آمریکا) و ارسال کارشناسان و تجهیزات برای کمک به ویتنام در مواجهه با پیامدهای طوفان یاجی تشکر کرد. او گفت که دوستی و همکاری دوجانبه پس از بیش از نیم قرن برقراری روابط دیپلماتیک به خوبی در حال توسعه است؛ و پیشنهاد کرد که هر دو طرف به توسعه روابط خود متناسب با پتانسیل‌هایشان در زمان آینده ادامه
خود متناسب با پتانسیل‌هایشان در زمان آینده ادامه دهند. دو رهبر توافق کردند که تبادل هیئت‌ها و تماس‌ها را در تمام سطوح و کانال‌ها افزایش دهند تا نیروی جدیدی برای همکاری دوجانبه در تمام زمینه‌ها ایجاد کنند و تلاش کنند مذاکرات بر سر یک توافقنامه تجارت آزاد بین ویتنام و انجمن تجارت آزاد اروپا (EFTA) را به پایان برسانند، به تحقیق و گسترش همکاری در زمینه‌های آموزش و پرورش، علم و فناوری، نوآوری، پاسخ به تغییرات اقلیمی، تحول دیجیتال و تحول سبز ادامه دهند تا ارتقاء روابط دوجانبه به سطح جدیدی در زمان مناسب تسهیل
روابط دوجانبه به سطح جدیدی در زمان مناسب تسهیل شود. وزارت امور خارجه ارمنستان روز ملی سوئیس را به سوئیس تبریک گفت. وزارت امور خارجه در ایکس گفت. «ارمنستان به روابط خود با سوئیس که بر اساس ارزش‌های مشترک و اعتماد بنا شده، ارزش قائل است و به تقویت همکاری در تمام زمینه‌های مورد علاقه متقابل امیدوار است.» کنفرانس صلح. کنفرانس صلح به میزبانی سوئیس برگزار شد که در این کنفرانس ۹۲ کشور شرکت کردند. مقامات ارمنستان که روسیه را به جانبداری از جمهوری آذربایجان متهم کرده‌اند، دربارهٔ قصد خود از خروج از «پیمان امنیت
کرده‌اند، دربارهٔ قصد خود از خروج از «پیمان امنیت جمعی» به رهبری روسیه، صحبت کرده‌اند. وزیر خارجه سوئیس به ایروان و باکو تأکید کرد که گفت‌وگوی سازنده برای صلح را دنبال کنند. ایگنازیو کاسیس، وزیر خارجه سوئیس پس از نشست وی با آرارات میرزویان و جیحون بایراموف، وزیران خارجه ارمنستان و جمهوری آذربایجان در حاشیه نشست شورای وزرای کشورهای عضو سازمان امنیت و همکاری اروپا مطرح شد. پیوند به بیرون. وزارت امور خارجه فدرال سوئیس در مورد روابط با ارمنستان
روابط خارجی بین ارمنستان و پرتغال وجود دارد. هیچ‌کدام از این کشورها سفیر مقیم ندارند. ارمنستان از طریق سفارت خود در رم (ایتالیا) در پرتغال نمایندگی دارد. پرتغال از طریق سفارت خود در مسکو در ارمنستان نمایندگی دارد. علاوه بر این، پرتغال از طریق کنسولگری افتخاری خود در خیابان نعلبندیان در ایروان در ارمنستان نمایندگی دارد. کنسولگر آن ساموئل ساموئلیان است.
روابط ارمنستان و رومانی () به روابط دوجانبه بین ارمنستان و رومانی اطلاق می‌شود. هر دو کشور در ۱۷ دسامبر ۱۹۹۱ روابط دیپلماتیک برقرار کردند. ارمنستان در بخارست و رومانی در ایروان سفارت دارد. هر دو کشور عضو سازمان همکاری اقتصادی دریای سیاه و شورای اروپا هستند.
روابط دوجانبه بین ارمنستان و فدراسیون روسیه در ۳ آوریل ۱۹۹۲ برقرار شد، اگرچه روسیه از اوایل قرن ۱۹ نقش مهمی در ارمنستان داشته است. روابط تاریخی دو کشور ریشه در جنگ روسیه و ایران در سالهای ۱۸۲۶ تا ۱۸۲۸ بین امپراتوری روسیه و ایران قاجاری دارد که پس از آن ارمنستان شرقی به روسیه واگذار شد. علاوه بر این، روسیه به عنوان حامی اتباع مسیحی در امپراتوری عثمانی، از جمله ارامنه، تلقی می‌شد. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، ارمنستان رویکرد روسیه را در راستای تقویت کشورهای مشترک المنافع (CIS) به اشتراک گذاشته است.
کشورهای مشترک المنافع (CIS) به اشتراک گذاشته است. ارمنستان و روسیه هر دو عضو یک اتحاد نظامی، سازمان پیمان امنیت جمعی (CSTO) هستند، به همراه چهار کشور دیگر که قبلاً بخشی از شوروی بودند، رابطه‌ای که ارمنستان آن را برای امنیت خود ضروری می‌داند. در میان قراردادها و توافقاتی که روابط بین دولتی را تعیین می‌کنند—پیمان دوستی، همکاری و کمک متقابل ۲۹ اوت ۱۹۹۷، تعدادی از اسنادی هستند که مبنای واحدهای نیروهای مسلح روسیه و ارتباطات در ارمنستان را تنظیم می‌کنند. ارمنستان در ۲ ژانویه ۲۰۱۵ به عضویت کامل اتحادیه اقتصادی
در ۲ ژانویه ۲۰۱۵ به عضویت کامل اتحادیه اقتصادی اوراسیا درآمده است. با این حال، در سال‌های اخیر روابط بین ارمنستان و روسیه به دلیل حوادثی مانند انقلاب ارمنستان ۲۰۱۸ قره‌باغ کوهستانی ۲۰۲۰، درگیری‌های ارمنستان و آذربایجان در سپتامبر ۲۰۲۲، تهاجم روسیه به اوکراین و به‌ویژه رو به وخامت گذاشته است. محاصره ۲۰۲۲–۲۰۲۳ قره باغ کوهستانی، آذربایجان ۲۰۲۳ حمله به قره باغ کوهستانی و فرار ارامنه قره باغ کوهستانی. با این حال در سال‌های اخیر، روابط بین ارمنستان و روسیه به دلیل رویدادهایی مانند انقلاب ارمنستان در سال ۲۰۱۸،
رویدادهایی مانند انقلاب ارمنستان در سال ۲۰۱۸، جنگ دوم قره‌باغ در سال ۲۰۲۰، درگیری‌های ارمنستان و آذربایجان در سپتامبر ۲۰۲۲، حمله روسیه به اوکراین و به‌ویژه محاصره جمهوری آرتساخ در سال‌های ۲۰۲۲–۲۰۲۳، حمله آذربایجان به قره‌باغ در سال ۲۰۲۳ و پاکسازی قومی ارمنی‌ها از قره‌باغ کوهستانی رو به بدتر شدن گذاشته است. پیشینه. بخش قابل توجهی از سرزمینی که در حال حاضر به ارمنستان تعلق دارد، بر اساس عهدنامه ترکمانچای ۱۸۲۸ که بین روسیه و ایران پس از جنگ ایران و روسیه (۱۸۲۸–۱۸۲۶) امضا شد، به امپراتوری روسیه ملحق شد. پس از
امضا شد، به امپراتوری روسیه ملحق شد. پس از انقلاب ۱۹۱۷ روسیه، ارمنستان به عنوان اولین جمهوری ارمنستان استقلال کوتاه مدتی به دست آورد. تا سال ۱۹۲۰، این ایالت در جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی ماوراء قفقاز، یکی از اعضای مؤسس اتحاد جماهیر شوروی که به‌طور رسمی در سال ۱۹۲۲ تشکیل شد، ادغام شد. در سال ۱۹۳۶، دولت ماوراء قفقاز منحل شد و ایالت‌های تشکیل دهنده آن، از جمله جمهوری سوسیالیستی شوروی ارمنستان، به عنوان جمهوری‌های اتحاد جماهیر شوروی کامل باقی ماند. ارمنستان مدرن در سال ۱۹۹۱ در نتیجه انحلال اتحاد جماهیر
مدرن در سال ۱۹۹۱ در نتیجه انحلال اتحاد جماهیر شوروی به دلیل کودتای نافرجامی که در ماه اوت رخ داد، مستقل شد. ارمنستان در اوایل همان سال همه‌پرسی اتحاد جماهیر شوروی ۱۹۹۱ را تحریم کرد. فدراسیون روسیه، دولت جانشین اتحاد جماهیر شوروی، به عنوان عامل اصلی در دستیابی به پیروزی ارمنیان در جنگ اول قره‌باغ (۱۹۸۸–۱۹۹۴) شناخته می‌شود. در سال ۲۰۱۳، علی حسنوف، معاون نخست‌وزیر آذربایجان گفت: ما باید بسیار قوی‌تر شویم تا اگر در نبردی در قره‌باغ شرکت کردیم، بتوانیم در برابر نیروهای روسی بایستیم، زیرا این چیزی است که باید با
روسی بایستیم، زیرا این چیزی است که باید با آن مواجه شویم. آیا ارمنستان سرزمین‌های ما را اشغال کرده است؟ آیا فکر می‌کنید قدرت ارمنستان برای این کار کافی است؟ دوران کنونی. تحولات از سال ۲۰۱۳. در مواجهه با انتخاب پیوستن به اتحادیه گمرکی اوراسیا تحت رهبری روسیه یا امضای توافقنامه همکاری با اتحادیه اروپا، ارمنستان در نهایت گزینه اول را انتخاب کرد. تصمیم دربارهٔ پیوستن ارمنستان به اتحادیه گمرکی توسط رئیس‌جمهور ارمنستان، سرژ سارگسیان، در ۳ سپتامبر ۲۰۱۳ اعلام شد. در ۲ دسامبر ۲۰۱۳، ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه
۲ دسامبر ۲۰۱۳، ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه برای یک سفر رسمی وارد ارمنستان شد. سران دو کشور در مورد الحاق ارمنستان به اتحادیه گمرکی بحث و تبادل نظر کردند و ۱۲ موافقتنامه در زمینه تقویت همکاری‌ها در تعدادی از حوزه‌های کلیدی مانند امنیت، اقتصاد، انرژی و غیره امضا کردند. روسیه همچنین قیمت گاز ارمنستان را از ۲۷۰ دلار به ۱۸۹ دلار در هر ۱۰۰۰ متر مکعب کاهش داد و پایگاه‌های نظامی روسیه در ارمنستان را افزایش داد. ارمنستان در ۲ ژانویه ۲۰۱۵ به عضویت کامل اتحادیه اقتصادی اوراسیا درآمد و پس از آن همکاری و ادغام با
اوراسیا درآمد و پس از آن همکاری و ادغام با روسیه به سطح جدیدی رسید. قتل‌های گیومری. در ۱۲ ژانویه ۲۰۱۵، والری پرمیاکوف، یک سرباز روسی از پایگاه نظامی ۱۰۲ در گیومری، یک خانواده هفت نفره ارمنی را در طول شب به قتل رساند. او به‌طور رسمی بر اساس قانون جزایی ارمنستان متهم شد اما همچنان در پایگاه نظامی ۱۰۲ نگهداری می‌شود. در ۱۵ ژانویه، تظاهرات مردمی در گیومری آغاز شد و خواستار تحویل پرمیاکوف به سیستم قضایی ارمنستان شدند. تجمع اعتراضی نیز در میدان آزادی ایروان برگزار شد که در آن ۲۰ نفر به دلیل درگیری با پلیس
برگزار شد که در آن ۲۰ نفر به دلیل درگیری با پلیس بازداشت شدند. در اوت ۲۰۱۵، پرمیکوف توسط دادگاه نظامی روسیه به تعدادی از اتهامات به استثنای قتل محکوم شد. در اوت ۲۰۱۶، دادگاه ارمنستان که جلسات دادرسی را در محوطه پایگاه نظامی ۱۰۲ روسیه برگزار کرد، والری پرمیکوف را به یک سری اتهامات از جمله قتل مجرم شناخت و او را به حبس ابد محکوم کرد. حکم دادگاه در دسامبر ۲۰۱۶ توسط دادگاه استیناف در ایروان تأیید شد. روابط در زمان نیکول پاشینیان. روابط بین دولت‌های دو کشور پس از انتخاب نیکول پاشینیان به عنوان نخست‌وزیر
پس از انتخاب نیکول پاشینیان به عنوان نخست‌وزیر ارمنستان در ماه مه ۲۰۱۸ تیره شد. پاشینیان توسط سیاستمداران و رسانه‌های روسی با پترو پروشنکو اوکراینی مقایسه می‌شود که اندکی پس از انقلاب اوکراین طرفدار غرب در سال ۲۰۱۴ به عنوان رئیس‌جمهور انتخابات شد. تنش‌ها پس از دستگیری روبرت کوچاریان رئیس‌جمهور سابق و یوری خاچاتوروف، سازمان پیمان امنیت جمعی، اختلافات تجاری مربوط به شرکت‌های روسی فعال در افزایش یافت. روسیه به دلیل تنش‌های مداوم بین پوتین و پاشینیان، تمایلی به مداخله آشکار در جنگ ۲۰۲۰ قره باغ کوهستانی در
به مداخله آشکار در جنگ ۲۰۲۰ قره باغ کوهستانی در حمایت از ارمنستان ندارد. روسیه در نهایت مذاکرات صلحی را بین آذربایجان و ارمنستان انجام داد که به توافق آتش‌بس در ۱۰ اکتبر ختم شد، که متعاقباً توسط هر دو طرف نادیده گرفته شد. این جنگ زمانی متوقف شد که رهبران متخاصم و رئیس‌جمهور روسیه در ۹ نوامبر ۲۰۲۰ توافقنامه آتش‌بس ناگورنو قره‌باغ را در مسکو امضا کردند. همکاری نظامی. در اواسط اکتبر ۲۰۱۷، کابینه ارمنستان لایحه ای را برای امضای قرارداد اعتباری ۱۰۰ میلیون دلاری با روسیه برای تسهیل خرید تسلیحات مطابق با قوانین
با روسیه برای تسهیل خرید تسلیحات مطابق با قوانین داخلی تصویب کرد. در ۲۳ فوریه ۲۰۲۴، نخست‌وزیر ارمنستان، نیکول پاشینیان، تأیید کرد که ارمنستان مشارکت خود در سازمان پیمان امنیت جمعی را متوقف کرده است. در ۲۸ فوریه ۲۰۲۴، پاشینیان طی یک سخنرانی در مجلس ملی اظهار داشت که سازمان پیمان امنیت جمعی «یک تهدید برای امنیت ملی ارمنستان» است. در مارس ۲۰۲۴، ارمنستان به‌طور رسمی مرزبانان روسی را از فرودگاه بین‌المللی زوارتنوتس در ایروان اخراج کرد. در ۱۲ مارس، پاشینیان گفت که سازمان پیمان امنیت جمعی باید شفاف سازی کند که
که سازمان پیمان امنیت جمعی باید شفاف سازی کند که «چه چیزی قلمرو مستقل ارمنستان را تشکیل می‌دهد»، زیرا این سازمان هنگام بحران مرزی ارمنستان از مرز به رسمیت شناخته شده ارمنستان دفاع نکرده است. پاشینیان گفت که اگر پاسخ سازمان پیمان امنیت جمعی با انتظارات ارمنستان مطابقت نداشته باشد، این کشور رسماً از این سازمان خارج خواهد شد. در ۹ مه ۲۰۲۴، سخنگوی ریاست جمهوری روسیه ، دیمیتری پسکوف اعلام کرد که به درخواست طرف ارمنی، مرزبانان روسیه به خدمت در مرزهای ارمنستان با ترکیه و ایران ادامه خواهند داد. نمایندگی‌ها.
با ترکیه و ایران ادامه خواهند داد. نمایندگی‌ها. ارمنستان یک سفارت در مسکو و کنسولگری‌های کل در روستوف-آن-دون و سن پترزبورگ و یک دفتر کنسولی در سوچی دارد. روسیه یک سفارت در ایروان و یک کنسولگری کل در گیومری دارد. پیوند به بیرون. ارمنستان با الروسا روسیه قرارداد همکاری امضا کرد
روابط ارمنستان و صربستان () از زمان جمهوری فدرال یوگسلاوی در ۱۴ ژانویه ۱۹۹۳ برقرار شد. هر دو کشور عضو سازمان ملل متحد، شورای اروپا، سازمان امنیت و همکاری در اروپا، مشارکت ناتو برای صلح، صندوق بین‌المللی پول و بانک بین‌المللی بازسازی و توسعه هستند.
روابط ارمنستان و اسپانیا روابط دوجانبه بین ارمنستان و اسپانیا است. اهمیت روابط بر تاریخ مهاجرت ارمنی‌ها به اسپانیا متمرکز است. تقریباً ۴۰۰۰۰ ارمنی و فرزندان آنها در اسپانیا زندگی می‌کنند. هر دو کشور عضو شورای اروپا و سازمان امنیت و همکاری اروپا هستند. تاریخچه. اولین تماس اولیه بین ارمنستان و اسپانیا در سال ۱۳۸۲ رخ داد، زمانی که لئو پنجم، پادشاه برکنار شده از پادشاهی ارمنی کیلیکیا، به اسپانیا آمد تا از پادشاه اسپانیا، خوآن یکم، پادشاه کاستیا، کمک بگیرد تا پادشاهی خود را بازپس گیرد. در اسپانیا، لئو پنجم عنوان
خود را بازپس گیرد. در اسپانیا، لئو پنجم عنوان «لرد مادرید» را دریافت کرد و تا سال ۱۳۹۰ که خوآن یکم درگذشت، در اسپانیا ماند. در طول قرن‌ها، ارمنی‌ها به‌دلیل فرار از جنگ و ناامنی‌ها در کشور خود به اسپانیا رسیدند. برخی از ارمنی‌ها در دوران اکتشافات برای اسپانیا در اواخر قرن ۱۴۰۰ و اوایل قرن ۱۵۰۰ شرکت کردند. در طول نسل‌کشی ارمنی‌ها در سال ۱۹۱۵، اکثر ارمنی‌ها به اسپانیا سفر نکردند، بلکه به فرانسه یا سرزمین‌های اسپانیایی سابق آرژانتین و اروگوئه رفتند. در ۲۶ دسامبر ۱۹۹۱، ارمنستان پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی
۱۹۹۱، ارمنستان پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی استقلال خود را به دست آورد. در ۲۷ می ۱۹۹۲، ارمنستان و اسپانیا روابط دیپلماتیک برقرار کردند. دوران کنونی. روابط دوجانبه می‌تواند به‌عنوان عالی در نظر گرفته شود، اما همچنان محدود است. از زمان استقلال، بیش از ۲۰۰۰۰ ارمنی به اسپانیا مهاجرت کرده‌اند. در سال ۲۰۰۳، اسپانیا یک کنسولگری افتخاری در ایروان افتتاح کرد. در اوت ۲۰۱۰، ارمنستان یک سفارت مقیم در مادرید افتتاح کرد. در سال‌های اخیر، بسیاری از شهرهای اسپانیا و شش جامعه خودمختار اسپانیا (آراگون، جزایر بالئاری،
شش جامعه خودمختار اسپانیا (آراگون، جزایر بالئاری، کشور باسک، کاتالونیا، لاریوخا و ناوارا) نسل‌کشی ارمنی‌ها را به رسمیت شناخته‌اند. در سال ۲۰۱۰، یک یادبود در میسلاتا، والنسیا، به عنوان اولین بنای یادبود برای بزرگداشت نسل‌کشی ارمنی‌ها در اسپانیا ساخته شد. بازدیدها. بازدیدهای سطح بالا از ارمنستان به اسپانیا بازدیدهای سطح بالا از اسپانیا به ارمنستان توافقات. هر دو کشور چندین توافق‌نامه دوجانبه از جمله توافق‌نامه ترویج و حفاظت متقابل سرمایه‌گذاری‌ها (۱۹۹۰)، توافق‌نامه حمل و نقل بین‌المللی جاده‌ای (۲۰۰۰)،
توافق‌نامه حمل و نقل بین‌المللی جاده‌ای (۲۰۰۰)، توافق‌نامه جلوگیری از مالیات مضاعف و فرار مالیاتی (۲۰۱۰)، توافق‌نامه همکاری فرهنگی، آموزشی و علمی (۲۰۱۳) امضا کرده‌اند. تجارت. در سال ۲۰۱۵، حجم تجارت بین ارمنستان و اسپانیا به ۵۵٫۸ میلیون یورو رسید. این رقم نشان‌دهنده روابط تجاری رو به رشد بین دو کشور است و به‌ویژه در زمینه صادرات و واردات کالاها قابل توجه است. عمده صادرات ارمنستان به اسپانیا عبارتند از: سنگ معدن، سرباره و خاکستر. صادرات اصلی اسپانیا به ارمنستان عبارتند از: محصولات سرامیکی، میوه و سبزیجات
عبارتند از: محصولات سرامیکی، میوه و سبزیجات کنسرو شده، عطر، لاستیک و گوشت. صادرات اصلی ارمنستان به اسپانیا. کانی: ارمنستان به عنوان کشوری غنی از منابع طبیعی، کانی‌های مختلفی را به اسپانیا صادر می‌کند که شامل مواد معدنی و فلزی است. سرباره و خاکستر: این محصولات نیز بخشی از صادرات ارمنستان به اسپانیا را تشکیل می‌دهند و در صنایع مختلف مورد استفاده قرار می‌گیرند. صادرات اصلی اسپانیا به ارمنستان. محصولات سرامیکی: اسپانیا به خاطر کیفیت بالای محصولات سرامیکی خود شناخته شده است و این محصولات به عنوان یکی از صادرات
شده است و این محصولات به عنوان یکی از صادرات اصلی به ارمنستان به‌شمار می‌روند. میوه و سبزیجات کنسرو شده: این محصولات به دلیل طعم و کیفیت عالی، در بازار ارمنستان محبوبیت دارند. عطر: عطرهای اسپانیایی با برندهای مشهور خود، در ارمنستان طرفداران زیادی دارند و به عنوان کالایی لوکس شناخته می‌شوند. لاستیک: محصولات لاستیکی نیز از جمله کالاهای صادراتی اسپانیا به ارمنستان هستند که در صنایع مختلف استفاده می‌شوند. گوشت: صادرات گوشت از اسپانیا به ارمنستان به دلیل کیفیت بالا و تنوع محصولات، مورد توجه قرار گرفته است. این
و تنوع محصولات، مورد توجه قرار گرفته است. این روابط تجاری نه تنها به تقویت اقتصاد دو کشور کمک می‌کند، بلکه زمینه‌ساز همکاری‌های بیشتر در زمینه‌های دیگر نیز خواهد بود. نمایندگی‌ها. ارمنستان در مادرید سفارت دارد. اسپانیا از طریق سفارت خود در مسکو، روسیه به ارمنستان اعتبارنامه دارد و همچنین یک کنسولگری افتخاری در ایروان، پایتخت ارمنستان نگه می‌دارد.[۱] اسپانیا از طریق سفارت خود در مسکو، روسیه به ارمنستان اعتبارنامه دارد و همچنین یک کنسولگری افتخاری در ایروان، پایتخت ارمنستان نگه می‌دارد.[۱]
روابط دوجانبه بین ارمنستان و یونان وجود دارد. به دلیل روابط قوی سیاسی، فرهنگی و مذهبی بین دو ملت که اکثریت قریب به اتفاق ارمنی‌ها و یونانی‌ها مسیحیت شرقی هستند، ارمنستان و یونان امروزه از روابط دیپلماتیک عالی برخوردار هستند. روابط آنها به دلیل ریشه‌های مذهبی و فرهنگی و همزیستی در دوره بیزانس و تحت امپراتوری عثمانی، همیشه از نظر عاطفی و تاریخی قوی بوده‌اند. روابط دوجانبه بین ارمنستان و یونان وجود دارد. به دلیل روابط قوی سیاسی، فرهنگی و مذهبی بین دو ملت (اکثریت قریب به اتفاق ارمنی‌ها و یونانی‌ها مسیحیت شرقی
قریب به اتفاق ارمنی‌ها و یونانی‌ها مسیحیت شرقی هستند)، ارمنستان و یونان امروزه از روابط دیپلماتیک عالی برخوردار هستند. آنها به دلیل ریشه‌های مذهبی و فرهنگی و همزیستی در دوره بیزانس و تحت امپراتوری عثمانی، همیشه از نظر عاطفی و تاریخی قوی بوده‌اند. هر سه رئیس‌جمهور ارمنستان به یونان سفر کردند و تماس‌های سطح بالایی بین دو کشور وجود دارد. یونان به‌طور رسمی نسل‌کشی ارمنی‌ها را در سال ۱۹۹۶ به رسمیت شناخت، در حالی که ارمنستان به‌طور رسمی نسل‌کشی یونانیان را در سال ۲۰۱۵ به رسمیت شناخت. هر دو کشور عضو کامل سازمان