payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در اوایل سال ۱۹۰۲ بخشی از دوئت آخرین پرده اپرا با عنوان «نه، شریف‌تر» (No, più nobile) را که به یک آریای تنور مستقل تبدیل شده بود، برای شرکت گرامافون و ماشین تحریر در میلان و شرکت‌های وابسته به آن ضبط کرد و چیلئا نوازنده پیانو بود. اگرچه ماریا کالاس هرگز نقش لکورور را بازی نکرد، اما او در سال 1954 قطعه «Poveri Fiori» را با ارکستر فیلارمونیک به رهبری تولیو سرافین ضبط کرد. خلاصه داستان. مکان: پاریس، فرانسه زمان: ۱۷۳۰ پرده یکم. پشت صحنه در کمدی-فرانسز گروه در حال آماده شدن برای اجرا هستند و اطراف میکونه، مدیر
آماده شدن برای اجرا هستند و اطراف میکونه، مدیر صحنه، شلوغ است. شاهزاده دو بوئیون، تحسین‌کننده و حامی بازیگر دوکلو، نیز به همراه همراهش، کشیش، در پشت صحنه دیده می‌شود. آدریانا وارد می‌شود، شعری می‌خواند و به ستایش دیگران با «من خدمتگزار فروتن روح خلاق هستم» پاسخ می‌دهد. میکونه که با آدریانا تنها مانده است، می‌خواهد عشق خود را به او ابراز کند. با این حال، آدریانا توضیح می‌دهد که او از قبل معشوقی دارد: موریتزیو، سربازی از کنت ساکسونی. موریتزیو وارد می‌شود و عشق خود را به آدریانا، «پیکره دولسیسیما» اعلام
و عشق خود را به آدریانا، «پیکره دولسیسیما» اعلام می‌کند. آنها موافقت می‌کنند که همان شب ملاقات کنند و آدریانا به او چند بنفشه می‌دهد تا در دکمه لباسش بگذارد. شاهزاده و ابه برمی‌گردند. آنها نامه‌ای از دوکلو را پیدا کرده‌اند که در آن دوکلو درخواست ملاقات با موریتزیو را در همان شب در ویلای شاهزاده دارد. شاهزاده به امید افشای این قرار، تصمیم می‌گیرد پس از اجرا، تمام گروه را به آنجا دعوت کند. موریتزیو با دریافت نامه دوکلو، قرار ملاقات خود با آدریانا را لغو می‌کند و آدریانا نیز به نوبه خود تصمیم می‌گیرد به گروه
و آدریانا نیز به نوبه خود تصمیم می‌گیرد به گروه شاهزاده بپیوندد. پرده دوم. ویلایی کنار رود سن شاهزاده خانم بوئیون، نه بازیگر دوکلو (که فقط به عنوان نماینده او عمل می‌کرد)، مشتاقانه منتظر موریتزیو است ("Acerba voluttà, dolce tortura"). وقتی موریتزیو وارد می‌شود، بنفشه‌ها را می‌بیند و می‌پرسد که چگونه آنها را به دست آورده است. موریتزیو آنها را به او تقدیم می‌کند، اما اعتراف می‌کند که دیگر او را دوست ندارد. او استنباط می‌کند که او عاشق شخص دیگری است، اما خیلی زود وقتی شاهزاده و کشیش ناگهان از راه می‌رسند،
زود وقتی شاهزاده و کشیش ناگهان از راه می‌رسند، مجبور به پنهان شدن می‌شود. موریتزیو متوجه می‌شود که آنها فکر می‌کنند او با دوکلو است. آدریانا وارد می‌شود و می‌فهمد که موریتزیو اصلاً سرباز نیست، بلکه خودِ کنت ساکسونیِ تغییر قیافه داده است. او به آدریانا می‌گوید که این مأموریت سیاسی بوده و آنها باید ترتیب فرار زنی را که در همان نزدیکی پنهان شده است، بدهند. آدریانا به او اعتماد می‌کند و قبول می‌کند که کمک کند. در طول میان‌پرده‌ای که پس از آن می‌آید، خانه تاریک می‌شود و آدریانا به شاهزاده می‌گوید که این فرصتی
می‌شود و آدریانا به شاهزاده می‌گوید که این فرصتی برای فرار اوست. با این حال، دو زن به یکدیگر مشکوک می‌شوند و تلاش برای نجات به یک نزاع آتشین تبدیل می‌شود تا اینکه شاهزاده خانم سرانجام آنجا را ترک می‌کند. میکونِه، مدیر صحنه، دستبندی را که شاهزاده خانم انداخته است، کشف می‌کند و آن را به آدریانا می‌دهد. پرده سوم. هتل بویون شاهزاده خانم ناامیدانه می‌خواهد هویت رقیب خود را کشف کند. شاهزاده که به شیمی علاقه دارد، سمی قوی را که دولت از او خواسته است آن را تجزیه و تحلیل کند، در انبار نگهداری می‌کند. این زوج،
و تحلیل کند، در انبار نگهداری می‌کند. این زوج، میزبان یک مهمانی هستند که در آن مهمانان متوجه ورود میشونِت و آدریانا می‌شوند. شاهزاد خانم فکر می‌کند صدای دومی را می‌شناسد و اعلام می‌کند که موریتزیو در یک دوئل زخمی شده است. آدریانا غش می‌کند. با این حال، کمی بعد، وقتی موریتزیو بدون آسیب وارد می‌شود، آدریانا به وجد می‌آید. او از شاهکارهای جنگی خود می‌خواند ("Il russo Mencikoff"). یک باله اجرا می‌شود: قضاوت پاریس. آدریانا می‌فهمد که دستبندی که میکونه پیدا کرده متعلق به شاهزده خانم است. شاهزاده خانم و آدریانا
متعلق به شاهزده خانم است. شاهزاده خانم و آدریانا با درک اینکه آنها رقیب محبت موریتزیو هستند، یکدیگر را به چالش می‌کشند. وقتی اولی به طور کنایه‌آمیز پیشنهاد می‌کند که آدریانا صحنه‌ای از نمایشنامه "رها شده توسط آریادنه" را بخواند، شاهزاده در عوض صحنه‌ای از فدر را درخواست می‌کند. آدریانا از سطرهای پایانی متن برای حمله‌ای سرسختانه به شاهزاده خانم استفاده می‌کند، که قسم می‌خورد انتقام او را بگیرد. پرده چهارم. اتاقی در خانه آدریانا روز نامگذاری آدریانا است و میکونه در خانه‌اش منتظر بیدار شدن اوست. آدریانا غرق در
در خانه‌اش منتظر بیدار شدن اوست. آدریانا غرق در خشم و حسادت است. همکارانش به ملاقاتش می‌آیند، برایش هدایایی می‌آورند و سعی می‌کنند او را متقاعد کنند که به صحنه بازگردد. یکی از این هدایا گردنبند الماسی است که میکونه آن را پیدا کرده و آدریانا برای کمک به پرداخت بدهی‌های موریتزیو گرو گذاشته بود. یک تابوت کوچک از راه می‌رسد. این تابوت حاوی یادداشتی از موریتزیو به همراه بنفشه‌هایی است که آدریانا در تئاتر به او داده بود. آدریانا، که رنجیده است، گل‌ها را می‌بوسد ("Poveri fiori") و آنها را در آتش می‌اندازد.
("Poveri fiori") و آنها را در آتش می‌اندازد. موریتزیو به امید ازدواج با او وارد می‌شود. آنها یکدیگر را در آغوش می‌گیرند و موریتزیو متوجه می‌شود که آدریانا می‌لرزد. آدریانا به سرعت دچار جنون می‌شود و میکونه و موریتزیو - که بنفشه‌ها را به شاهزاده خانم هدیه داده بودند - متوجه می‌شوند که آدریانا مسموم شده است. برای لحظه‌ای، او دوباره هوشیار می‌شود ("Ecco la luce")، سپس می‌میرد.
شوگر میوزیک () یک ناشر موسیقی خانوادگی ایتالیایی است که دفتر مرکزی آن در میلان قرار دارد. این شرکت که توسط خواننده کاترینا کازلی تأسیس شده است، از سال ۱۹۹۷ توسط پسرش فیلیپو شوگر اداره می‌شود. تاریخچه. شرکت شوگر میوزیک در سال ۱۹۸۹ توسط کاترینا کاسلی، پس از فروش به گروه موسیقی وارنر تأسیس شد. در حال حاضر، این شرکت به عنوان یک قطب خلاق توسط فیلیپو شوگر رئیس و مدیرعامل آن، اداره می‌شود و نماینده نسل سوم خانواده شوگر است. فیلیپو تنها فرزند پیرو شوگر و کاسلی چهره‌ای کلیدی در استعدادیابی و تولید موسیقی در ایتالیا
کلیدی در استعدادیابی و تولید موسیقی در ایتالیا است. کاتالوگ شوگر میوزیک شامل بیش از ۸۰ هزار عنوان است و شامل ترانه‌سراها و آهنگسازانی مانند انیو موریکونه، نینو روتا، لوئیس باکالوف، آرماندو ترووایولی، جانکارلو بیگاتسی، اومبرتو توزی، پائولو کونته، فرد بوسکالیونه و گلوریا بوده است. با گذشت زمان، شرکت ضبط موسیقی شوگر، ستاره‌های جهانی مانند آندره‌آ بوچلی، الیزا، ملیکا آیانه و رافائل گوالازی را کشف و پرورش داده است. امروزه، این شرکت به داشتن ۲۳ هنرمند با قراردادهای انحصاری از جمله مادام، اسپرانزا، مایکل
قراردادهای انحصاری از جمله مادام، اسپرانزا، مایکل لئوناردی، لوچو کرسی، سیسی، ان وای وی، فوئرا و کتی فوسکو افتخار می‌کند. در سال ۲۰۲۵، تیزیانو فرو برای ضبط و انتشار با این ناشر قرارداد امضا کرد.
اجلاس فوق‌العاده عربی–اسلامی ۲۰۲۳، در ۱۱ نوامبر ۲۰۲۳ بین اتحادیه عرب و سازمان همکاری اسلامی در ریاض، پایتخت عربستان سعودی، به ریاست ولیعهد و نخست‌وزیر محمد بن سلمان برگزار شد. این جلسه فوری به دلیل جنگ غزه برگزار شد. این اجلاس به دلیل نتایج نامطلوب و تکرار سخنرانی‌ها و بیانیه‌های اجلاس‌های قبلی، به‌طور گسترده مورد انتقاد قرار گرفت. الجزایر به دلیل عدم تصویب پیشنهاداتش، این جلسه را تحریم کرد و یک هیئت نمایندگی سطح پایین اعزام نمود. پیشینه. در ۷ اکتبر ۲۰۲۳، شاخه شبه‌نظامی حماس، مجموعه‌ای از حملات را علیه
شاخه شبه‌نظامی حماس، مجموعه‌ای از حملات را علیه اسرائیل رهبری کرد که منجر به تلفات قابل توجهی شد. اسرائیل با حملات سنگین به نوار غزه به این حملات پاسخ داد. اهداف. هدف اصلی اعلام شده این نشست، مقابله با بحران جاری در غزه و مناطق همسایه آن، با توجه ویژه به شرایط رو به وخامتی که جان غیرنظامیان و ثبات منطقه‌ای را به خطر می‌اندازد، بود. این اجلاس «تجاوز اسرائیل به نوار غزه، جنایات جنگی و قتل‌عام‌های وحشیانه و غیرانسانی توسط دولت اشغالگر» را محکوم کرد و خواستار پایان دادن به محاصره غزه، اجازه دادن به کمک‌های
پایان دادن به محاصره غزه، اجازه دادن به کمک‌های بشردوستانه و توقف صادرات اسلحه به اسرائیل شد.
کاروشی یک فیلم اکشن و دلهره‌آور آمریکایی آماده اکران به نویسندگی و کارگردانی تاکاشی دوشر با بازی ته‌او یو، ایزابل می، سینتیا اریوو، تاکه‌هیرو هیرا، جانکارلو اسپوزیتو و بیل کمپ است. ساخت. فیلمبرداری در ژوئن ۲۰۲۵ آغاز شد و در ۶ اوت ۲۰۲۵ در ونکوور، کانادا به پایان رسید.
مونا غانِم المَرّی مسئول رسانه‌ای دولتی در امارات متحده عربی است و از زمان تأسیس باشگاه مطبوعات دبی در سال ۱۹۹۹ ریاست آن را بر عهده دارد. او از ۲۰۱۲، مدیرکل دفتر رسانه‌ای دولت دبی است. زندگی و پیشه. در سال ۱۹۹۶، او فعالیت حرفه‌ای خود را به‌عنوان هماهنگ‌کننده رسانه و روابط عمومی با تیم بنیان‌گذار جشنواره خرید دبی آغاز کرد. در سال ۱۹۹۸، او مسئولیت جشنواره تابستانی دبی را بر عهده گرفت، طرحی که با هدف جذب گردشگران به دبی در ماه‌های تابستان راه‌اندازی شده بود. در سال ۱۹۹۹، شیخ محمد بن راشد آل مکتوم مونا المری را
سال ۱۹۹۹، شیخ محمد بن راشد آل مکتوم مونا المری را مأمور تأسیس باشگاه مطبوعات دبی کرد.این باشگاه به معرفی دبی به‌عنوان یک مرکز رسانه‌ای و روزنامه‌نگاری کمک می‌کند و بستری برای گفت‌وگو و تبادل نظر میان خبرنگاران و حرفه‌ای‌های رسانه دربارهٔ مسائل سیاسی، اقتصادی و اجتماعی فراهم می‌آورد. باشگاه همچنین از طریق ابتکاراتی مانند مجمع رسانه‌ای عرب، جایزه روزنامه‌نگاری عرب، مجمع رسانه‌ای امارات و گزارش سالانه چشم‌انداز رسانه‌ای عرب، به توسعه و حمایت از روزنامه‌نگاری در سطح محلی و منطقه‌ای می‌پردازد. در زمان رهبری
در سطح محلی و منطقه‌ای می‌پردازد. در زمان رهبری باشگاه مطبوعات دبی، مونا المری مجمع رسانه‌ای عرب را راه‌اندازی کرد که در سال ۲۰۰۱ افتتاح شد. به‌عنوان رئیس باشگاه مطبوعات دبی، همچنین جایزه روزنامه‌نگاری عرب را در سال ۱۹۹۹ تأسیس کرد. این جایزه هر سال توسط شیخ محمد بن راشد آل مکتوم در جریان مجمع رسانه‌ای عرب اهدا می‌شود. در سال ۲۰۱۲، او به‌عنوان مدیرکل دفتر رسانه‌ای دولت دبی منصوب شد، نهادی دولتی که مسئول مدیریت امور رسانه‌ای شیخ محمد بن راشد آل مکتوم، حاکم دبی، همچنین حمدان بن محمد آل مکتوم، ولیعهد دبی، و
دبی، همچنین حمدان بن محمد آل مکتوم، ولیعهد دبی، و مکتوم بن محمد آل مکتوم، نائب حاکم دبی است. این دفتر روابط و هماهنگی‌ها میان دولت دبی و رسانه‌های محلی و بین‌المللی را مدیریت می‌کند. المرّی از سال ۲۰۰۳ از زنان حمایت کرده و از حقوق آنان دفاع می‌کند، از زمانی که به‌عنوان معاون رئیس باشگاه بانوان دبی منصوب شد. در سال ۲۰۰۶، او در تأسیس مؤسسه دبی برای زنان مشارکت داشت و به‌عنوان رئیس هیئت مدیره و عضو عامل فعالیت کرد. همچنین از سال ۲۰۱۵ معاون رئیس شورای امارات برای توازن جنسیتی، عضو هیئت امنای دانشگاه امارات
برای توازن جنسیتی، عضو هیئت امنای دانشگاه امارات متحده عربی و رئیس باشگاه مطبوعات دبی است. در سپتامبر ۲۰۲۴، او رهبری هیئت اماراتی را در نشست وزرای گروه بریکس در حوزه زنان که در روسیه برگزار شد، بر عهده داشت. جوایز. در سال ۲۰۲۵، مجلهٔ "فوربس خاورمیانه" او را در فهرست ۲۰ زن عرب قدرتمند در بخش دولتی در رتبهٔ پنجم قرار داد.
سیکس اچ پی نام تجاری شرکت ZF Friedrichshafen AG برای مدل‌های گیربکس اتوماتیک ۶ سرعته آن (گیربکس ۶ سرعته با مبدل هیدرولیک H و مجموعه دنده‌های سیاره‌ای P) برای کاربردهای موتور طولی است که توسط شرکت تابعه ZF در ساربروکن طراحی و ساخته شده است. این گیربکس که در سال ۲۰۰۰ با نام سیکس اچ پی ۲۶ عرضه شد، اولین گیربکس اتوماتیک ۶ سرعته در یک خودروی سواری تولیدی بود. سایر تغییرات نسل اول سیکس اچ پی علاوه بر سیکس اچ پی ۲۶، سیکس اچ پی۱۹ و سیکس اچ پی ۳۲ بودند که به ترتیب ظرفیت گشتاور کمتر و بیشتری داشتند. در سال ۲۰۰۷، نسل
گشتاور کمتر و بیشتری داشتند. در سال ۲۰۰۷، نسل دوم سری سیکس اچ پی با مدل‌های سیکس اچ پی ۲۱ و سیکس اچ پی ۲۸ معرفی شد. سیکس اچ پی ۳۴ نیز برنامه‌ریزی شده بود، اما هرگز به تولید نرسید. این سیستم از مکانیزم دنده Lepelletier , یک چرخ‌دنده خورشیدی، استفاده می‌کند که می‌تواند نسبت دنده‌های بیشتری را با اجزای بسیار کمتری ارائه دهد. این بدان معناست که سیکس اچ پی ۲۶ در واقع سبک‌تر از مدل‌های پنج سرعته 5HP قبلی خود است. گیربکس ۶ اسب بخاری اولین گیربکسی است که از این مفهوم مجموعه دنده ۶ سرعته استفاده می‌کند. آخرین
مفهوم مجموعه دنده ۶ سرعته استفاده می‌کند. آخرین گیربکس اتوماتیک ۶ اسب بخاری پس از تولید ۷٬۰۵۰٬۲۳۲ دستگاه، در مارس ۲۰۱۴ توسط کارخانه ساربروکن تولید شد. واحدها تولید شدند. کارخانه ZF در شانگهای به تولید موتور سیکس اچ پی برای بازار چین ادامه داد. گیربکس‌های فورد 6R، جی‌ام 6L و آیسین AWTF-80 SC بر اساس همان مفهوم مجموعه دنده ثبت اختراع شده جهانی ساخته شده‌اند. AWTF-80 SC تنها گیربکسی است که موتور آن به صورت عرضی نصب می‌شود. مشخصات. مفهوم مجموعه دنده پیشرفت. اهداف اصلی. هدف اصلی در جایگزینی مدل قبلی، بهبود مصرف
اصلی. هدف اصلی در جایگزینی مدل قبلی، بهبود مصرف سوخت خودرو با سرعت‌های اضافی و افزایش فاصله دنده‌ها بود تا امکان کاهش سرعت موتور (کاهش سرعت) فراهم شود. این طرح امکان تعویض دنده به صورت غیر متوالی را فراهم می‌کند - رفتن از دنده ۶ به دنده ۲ در شرایط بحرانی، تنها با تغییر یک عنصر تعویض دنده (فعال کردن کلاچ E و آزاد کردن ترمز A). وسعت. به منظور افزایش تعداد نسبت‌های دنده، زداف فریدریشسهافن روش طراحی مرسوم خود را که محدود به چرخ‌دنده‌های اپی‌سیکلیک درون خطی بود، کنار گذاشته و آن را به ترکیبی با چرخ‌دنده‌های
کنار گذاشته و آن را به ترکیبی با چرخ‌دنده‌های اپی‌سیکلیک موازی گسترش داده است. این امر تنها به لطف طراحی به کمک کامپیوتر امکان‌پذیر بود و منجر به ثبت اختراع جهانی برای این مفهوم مجموعه دنده شده است. سیکس اچ پی اولین گیربکسی است که بر اساس این الگوی جدید طراحی شده است. پس از دستیابی به نسبت‌های دنده اضافی تنها با اجزای اضافی، این بار تعداد اجزا باید کاهش یابد در حالی که تعداد نسبت‌ها همچنان افزایش می‌یابد. این پیشرفت در نسبت بسیار بهتر تعداد دنده‌ها به تعداد اجزای مورد استفاده در مقایسه با طرح‌های موجود
اجزای مورد استفاده در مقایسه با طرح‌های موجود منعکس شده است. مفهوم مجموعه دنده با کیفیت. نسبت دنده‌های ۶ تایی در تمام نسخه‌ها به خوبی و به‌طور مساوی توزیع شده است. استثنائات شامل گام بزرگ از دنده ۱ به ۲ و گام‌های تقریباً هندسی از دنده ۳ به ۴ و ۵ است. نمی‌توان آنها را بدون تأثیر بر تمام دنده‌های دیگر حذف کرد. از آنجایی که گام بزرگ به دلیل دهانه بزرگ به محدوده سرعت پایین‌تری نسبت به گیربکس‌های معمولی منتقل می‌شود، اهمیت کمتری دارد. از آنجایی که گام‌های دنده به دلیل دنده (های) اضافی در کل کوچکتر هستند،
دنده به دلیل دنده (های) اضافی در کل کوچکتر هستند، گام‌های دنده هندسی هنوز هم کوچکتر از گام‌های دنده مربوطه در گیربکس‌های معمولی هستند؛ بنابراین، در کل، نقاط ضعف خیلی قابل توجه نیستند. از آنجایی که مفهوم مجموعه دنده انتخاب شده در مقایسه با گیربکس‌های ۵ سرعته تا ۲ جزء صرفه‌جویی می‌کند، مزایا به وضوح بر معایب آن غلبه می‌کند. این خودرو دارای قفل مبدل گشتاور برای هر ۶ دنده جلو است که می‌تواند در حالت سکون کاملاً غیرفعال شود و تا حد زیادی شکاف بهره‌وری سوخت بین خودروهای دارای گیربکس اتوماتیک و دستی را کاهش دهد.
دارای گیربکس اتوماتیک و دستی را کاهش دهد. در یک مجموعه دنده Lepelletier، یک مجموعه دنده سیاره‌ای معمولی و یک مجموعه دنده Ravigneaux کامپوزیتی با هم ترکیب شده‌اند تا هم اندازه و وزن و هم هزینه‌های تولید کاهش یابد. مانند تمام گیربکس‌های ساخته شده با Lepelletier، گیربکس "سیکس اچ پی" نیز از نسبت دنده مستقیم صرف نظر می‌کند و بنابراین یکی از معدود مفاهیم گیربکس اتوماتیک بدون چنین نسبت دنده‌ای است. نقص‌ها. مشکلات این انتقال به خوبی شناخته شده است. [ "" ] این گیربکس، مبدل گشتاور را در تمام چرخ‌دنده‌ها قفل می‌کند و
مبدل گشتاور را در تمام چرخ‌دنده‌ها قفل می‌کند و باعث افزایش سایش می‌شود. در کنار محفظهٔ گیربکس آب‌بندی‌شده و "روغن مادام‌العمر"، برخی افراد خرابی فاجعه‌بار گیربکس را تجربه کرده‌اند. مالکان گزارش می‌دهند که وقتی روغن پس از ۵۰ هزار مایل شروع به خراب شدن می‌کند، مشکلات تعویض دنده رخ می‌دهد، از این رو مشکلات تعویض دنده رایج است. همچنین مشکلاتی در بلوک شیر و سلونوئیدها وجود دارد [ "" ] وقتی این نقص شروع به رخ دادن می‌کند، کیفیت و سرعت تعویض دنده، انتقال گشتاور و حتی از دست دادن توانایی درگیر شدن دنده‌ها
و حتی از دست دادن توانایی درگیر شدن دنده‌ها می‌تواند رخ دهد. این مشکلات باعث شد گروه فولکس واگن گارانتی تمام خودروهای مجهز به این گیربکس را به ۱۰۰۰۰۰ مایل یا ۱۰ سال افزایش دهد. کاربردها. نسل اول · ۲۰۰۰. ۶ اسب بخار 19A. موتور "سیکس اچ پی 19A" نوعی از موتور "سیکس اچ پی ۱۹" برای کاربردهای چهار چرخ محرک (A llrad، تمام چرخ) است. این موتور توسط گروه فولکس واگن برای برخی از مدل‌های چهار چرخ محرک دائمی استفاده می‌شد. ۶ اسب بخار ۲۶. موتور "سیکس اچ پی ۲۶" نسخه اولیه بود و برای اولین بار توسط بی‌ام‌و سری 7 (E65) در
بود و برای اولین بار توسط بی‌ام‌و سری 7 (E65) در سال ۲۰۰۱ مورد استفاده قرار گرفت. در ابتدا فقط توسط برندهای لوکس استفاده می‌شد، بعداً در هیوندای جنسیس V8 مدل ۲۰۰۹ نیز موجود بود. بسته به کاربرد و برند، چندین نسخه از "سیکس اچ پی ۲۶" موجود است: "سیکس اچ پی ۲۶"، "سیکس اچ پی 26A" و "سیکس اچ پی 26X". فورد نسخه‌های مخصوص به خود را توسعه داده است ("فورد 6R) ۶۰" و "فورد ۶R ۸۰") بر اساس موتور "سیکس اچ پی ۲۶." بنابراین، برخی از خودروهای فورد در این لیست قرار نخواهند گرفت. ۶ اسب بخار ۲۶ آمپر. "سیکس اچ پی 26A" نوعی از
۶ اسب بخار ۲۶ آمپر. "سیکس اچ پی 26A" نوعی از "سیکس اچ پی ۲۶" برای کاربردهای چهار چرخ محرک (A llrad، تمام چرخ) است. این مدل توسط گروه فولکس واگن برای برخی از مدل‌های چهار چرخ محرک دائمی استفاده شده و دارای یک دیفرانسیل مرکزی از نوع TORSEN و دیفرانسیل جلوی باز در مجموعه گیربکس است. ۶ اسب بخار ۲۶X و ۶ اسب بخار ۲۶Z. مدل‌های "سیکس اچ پی 26X" و "سیکس اچ پی 26Z" نیز از دیگر مدل‌های "سیکس اچ پی ۲۶" هستند که برای سیستم‌های چهار چرخ محرک نیز مناسبند. این گیربکس برای خودروهای چهار چرخ محرک با جعبه دنده کمکی جداگانه
خودروهای چهار چرخ محرک با جعبه دنده کمکی جداگانه مناسب است (X مخفف 4WD خارجی است). ۶ اسب بخار ۳۲ آمپر. "سیکس اچ پی 32A" نوعی از "سیکس اچ پی ۳۲" برای کاربردهای چهار چرخ محرک (A llrad، تمام چرخ) است. نسل دوم · ۲۰۰۷. ۶ اسب بخار ۳۴. موتور "سیکس اچ پی ۳۴" برای کاربردهای با خروجی بالا برنامه‌ریزی شده بود. از آنجایی که جانشین 8HP در شرف عرضه بود و نوآوری‌ها معمولاً ابتدا در بخش خودروهای لوکس معرفی می‌شوند، موتور "سیکس اچ پی ۳۴" هرگز به تولید نرسید.
«شب بخیر مستر بین» سیزدهمین قسمت از مجموعه تلویزیونی بریتانیایی "مستر بین" است که توسط تولیدات تایگر اسپکت و تلویزیون تیمز برای تلویزیون سنترال ایندیپندنت تولید شده است. این قسمت نخستین بار در روز سه‌شنبه، ۳۱ اکتبر ۱۹۹۵ از شبکه آی‌تی‌وی پخش شد. داستان. بخش اول. مستر بین بعد از اینکه دستش در یک قوری گیر می‌کند، به بیمارستان می‌رود. او با پارک بد خودرویش جلوی یک آمبولانس را می‌گیرد، در صف تقلب می‌کند و بی‌ادبانه صندلی یک پیرمرد را می‌گیرد. در طول انتظار، او بیمار مصدومی که کنارش نشسته را آزار می‌دهد و وقتی
بیمار مصدومی که کنارش نشسته را آزار می‌دهد و وقتی برای چک کردن ساعت تصادفاً دست گیر کرده‌اش را نمایان می‌کند، مورد تمسخر قرار می‌گیرد. بین که از انتظار طولانی کلافه شده است، شماره‌اش را با یک شماره پایین‌تر عوض می‌کند و سعی می‌کند در شمارنده دیجیتال دست‌کاری کند، اما بیمار دیگری جلوی او را می‌گیرد. او پس از به خواب رفتن، شماره‌اش را گم می‌کند و مجبور می‌شود یک شماره جدید بگیرد. او که از شماره بالایش ناراحت است، آن را به سطل آشغال می‌اندازد اما دست دیگرش گیر می‌کند. او در نهایت مجبور می‌شود با دهانش یک
گیر می‌کند. او در نهایت مجبور می‌شود با دهانش یک شماره دیگر بردارد و در حالی که هنوز دستش گیر است، دور می‌شود. بخش دوم. بین از قلعه وینزر دیدن می‌کند و چندین عکس می‌گیرد. با دیدن یک سرباز گارد ملکه، او سرباز را با گل تزئین می‌کند، سبیلش را کوتاه می‌کند و تدی را از سرنیزه‌اش آویزان می‌کند. سرباز سعی می‌کند بی‌حرکت بماند که این کار دشوار است، به خصوص وقتی که بین شروع به تمیز کردن ماشه تفنگش می‌کند. درست در لحظه‌ای که بین زمان‌سنج دوربین را برای عکس گرفتن تنظیم می‌کند، سرباز با قدم نظامی از آنجا دور می‌شود که
می‌کند، سرباز با قدم نظامی از آنجا دور می‌شود که باعث کلافگی بین می‌شود. آن شب، بین برای خوابیدن مشکل دارد. بعد از اینکه روش‌های مختلف را بی‌نتیجه امتحان می‌کند، شروع به شمردن گوسفندان یک عکس می‌کند و پس از چند بار تلاش ناموفق برای شمردن دستی، از یک ماشین حساب استفاده می‌کند. دیدن عدد روی ماشین حساب بالاخره او را به خواب می‌برد. بعد از تیتراژ پایانی، او در خواب از تخت می‌افتد. تولید. آهنگ اصلی قسمت، که با صدای گروه کر کلیسای جامع مسیح، آکسفورد ضبط شده بود و برای نخستین بار در "ضربه اول را بزن، مستر بین"
و برای نخستین بار در "ضربه اول را بزن، مستر بین" پخش شد، در تیتراژ آغازین و پایانی این قسمت به نمایش درآمد. بخش اول این قسمت در بیمارستان ملی اعتدال در کمدن، لندن فیلم‌برداری شد که از سال ۱۹۹۰ به طور دائمی بسته شده و در سال ۲۰۱۸ تخریب شده بود. سکانس‌های استودیویی نیز در استودیوهای تدینگتون و با حضور تماشاگران زنده ضبط شدند.
قتل سرجیو راملی یک جرم سیاسی بود که در سال ۱۹۷۵ در میلان، ایتالیا و در جریان درگیری‌های خشونت‌آمیز و گاه مرگبار میان راست‌گرایان و چپ‌گرایان در این کشور رخ داد. زمینه اجتماعی و سیاسی. پس از جنبش‌های صنعتی ۱۹۶۹–۷۰ در شمال ایتالیا، اعتراض‌های مدنی و تظاهرات اغلب به درگیری‌های خشونت‌آمیز میان شبه‌نظامیان چپ‌گرا و نیروهای پلیس دولتی منجر می‌شد. در نوامبر ۱۹۶۹، پلیس آنتونیو آنارومّا هنگام خدمت در یک تظاهرات سازمان‌یافته توسط گروه مائوئیستی "اتحادیه کمونیست‌های ایتالیا (مارکسیست-لنینیست)" کشته شد. کمی بعد، در ۱۲
(مارکسیست-لنینیست)" کشته شد. کمی بعد، در ۱۲ دسامبر همان سال، تروریست‌های راست‌گرا یک بمب را در بانکا ناتسیوناله دل آگریکولتورا در نزدیکی دوئومو منفجر کردند که ۱۷ کشته و ۸۸ زخمی برجای گذاشت. در ۱۵ دسامبر ۱۹۶۹، جوزپه پینلی، عضو انجمن آنارشیستی "Ponte della Ghisolfa" در میلان، در حالی‌که در بازداشت پلیس ایتالیا بود جان باخت. در همان سال، در رم، پائولو روسی، دانشجوی ۱۹ ساله و عضو حزب کمونیست ایتالیا، پس از پرتاب از پنجره دانشگاه به دست گروهی از راست‌گرایان افراطی کشته شد. قتل. در ۱۳ مارس ۱۹۷۵، سرجیو راملی،
کشته شد. قتل. در ۱۳ مارس ۱۹۷۵، سرجیو راملی، دانش‌آموز ۱۸ ساله دبیرستان فنی «ایتالیانو»، که با جنبش اجتماعی ایتالیا (MSI) همدلی داشت، توسط گروهی از اعضای "آوانگاردیا اپرایا" مورد حمله قرار گرفت. او را به زمین انداختند و با آچار و میله‌های آهنی به شدت مجروح کردند. راملی پس از ۴۷ روز کما، در ۲۹ آوریل ۱۹۷۵ درگذشت. تشییع و واکنش‌ها. تشییع جنازهٔ راملی به یکی از بزرگ‌ترین مراسم‌های سیاسی دهه ۱۹۷۰ در میلان تبدیل شد. هزاران نفر، از جمله بسیاری از راست‌گرایان و نئوفاشیست‌ها، شرکت کردند. درگیری‌های خیابانی میان
نئوفاشیست‌ها، شرکت کردند. درگیری‌های خیابانی میان هواداران چپ و راست در حاشیه مراسم رخ داد. رسانه‌ها و سیاستمداران این قتل را نشانه‌ای از اوج خشونت ایدئولوژیک دانستند که کشور را به سمت سال‌های سرب کشاند. محاکمه‌ها. در دهه ۱۹۸۰، هشت نفر از اعضای "آوانگاردیا اپرایا" به اتهام قتل راملی محاکمه شدند. برخی به حبس‌های طولانی‌مدت محکوم شدند، در حالی‌که دیگران پس از سال‌ها دادرسی آزاد شدند. پیامدها. قتل راملی شکاف میان راست و چپ افراطی را در ایتالیا عمیق‌تر کرد. بسیاری از اعضای جنبش اجتماعی ایتالیا این رویداد را
از اعضای جنبش اجتماعی ایتالیا این رویداد را نمادی از «شهادت جوانان راست‌گرا» معرفی کردند. در مقابل، برخی گروه‌های چپ‌گرا سال‌ها بعد این اقدام را «اشتباه سیاسی» دانستند. در دهه‌های بعد، نام راملی بارها در مراسم و تجمعات سیاسی راست افراطی مطرح شد و به یکی از نمادهای حافظه تاریخی نئوفاشیست‌ها تبدیل گشت. پشیمانی و بازاندیشی گذشته. در سال‌های ۲۰۰۰ و ۲۰۱۰، برخی از عاملان قتل، از جمله مارکو کوستا و جوزپه فراری براوو، در مصاحبه‌ها و کتاب‌ها ابراز پشیمانی کردند. آنان گفتند که خشونت سیاسی دهه ۱۹۷۰ انتخابی اشتباه و
گفتند که خشونت سیاسی دهه ۱۹۷۰ انتخابی اشتباه و بی‌ثمر بوده است.
«اسکامپولو ۵۳» فیلمی محصول سال ۱۹۵۳ به کارگردانی جورجو بیانکی است که براساس رمان کمدی موفق و مشهور داریو نیکودمی ساخته شده است. فیلم در دو کشور ایتالیا و فرانسه فیلمبرداری شده، و نخستین بار در ۸ مارس ۱۹۵۵ در کشور پرتغال به نمایش درآمد. طرح داستان. دختر جوان به نام «اسکامپولو»،‌ که در خیابان‌های رم گلفروشی می‌کند، به‌طور تصادفی با مهندسی آشنا می‌شود که با معشوقه‌ای غیرقابل تحمل زندگی می‌کند. مرد که پس از جریانات فروان از معشوقه خود دلزده شده است، زمانی که باید برای کار به ساردینیا نقل مکان کند، اسکامپولو
باید برای کار به ساردینیا نقل مکان کند، اسکامپولو جوان را که منتظر هیچ چیز دیگری نبود، با خود می‌برد. بازیگران. ماریا فیوره در نقش اسکامپولو آنری ویدال در نقش مهندس تیتو اسکاکی کوستا گرکو در نقش خانم برنینی پائولو استوپا در نقش آقای برنینی جورجت انیس‌ (Georgette Anys) در نقش اتوکش آرلت پواریه (Arlette Poirier) در نقش فرانکا پائولو پانلی در نقش اوراتزیو برونلو بووو در نقش آگوستا اومبرتو اسپادارو در نقش کمیسر جوزپه پورلی ناندو برونو گالئاتسو بنتی Ada Colangeli Nerone Locatelli la barboncina Jolly تولید و
Nerone Locatelli la barboncina Jolly تولید و توزیع. این فیلم توسط لورنتزو پگورارو برای شرکت ایتالیایی پگ پرودوژنه فیلم، به همراه شرکت تولید فرانسوی سیته، تهیه شده است. توزیع فیلم در ایتالیا نیز برعهده شرکت E.N.I.C. بود. موسیقی. آهنگسازی فیلم را آهنگساز نامی ایتالیایی،‌ نینو روتا، برعهده داشته است. رهبری موسیقی را فرانکو فرارا‌ و مهندسی صدا را برونو بروناچی و آلبرتو بارتولومی برعهده داشتند. گیشه سینما. فروش گیشه فیلم تا ۳۱ مارس ۱۹۵۹ به ۱۵۲,۴۵۳,۶۱۹ لیره ایتالیای آن زمان (معادل حدود ۲.۷ میلیون دلار سال ۲۰۲۵)
آن زمان (معادل حدود ۲.۷ میلیون دلار سال ۲۰۲۵) رسید.
آتش‌سوزی پریماواله () یک حملهٔ سیاسی آتش‌سوزی عمدی بود که در سال ۱۹۷۳ در رم رخ داد. این رویداد به مرگ دو نفر منجر شد. پیش‌زمینه. در ۱۲ آوریل ۱۹۷۳، در میلان، افسر پلیس آنتونیو مارینو از "ریپارتو موبیله" در جریان تظاهراتی که توسط جنبش اجتماعی ایتالیا (یک جنبش نئوفاشیستی ایتالیایی) علیه «خشونت سرخ» برگزار شده بود، در حال انجام وظیفه بود. بین پلیس و تظاهرکنندگان درگیری‌هایی رخ داد و گروهی به خرابکاری و حمله به ایستگاه پلیس با پرتاب نارنجک دستی دست زدند. یکی از نارنجک‌ها در نزدیکی مارینو منفجر شد و او فوراً کشته
در نزدیکی مارینو منفجر شد و او فوراً کشته شد. حمله. در ساعات اولیهٔ ۱۶ آوریل ۱۹۷۳، خانهٔ ماریو ماتئی، یکی از رهبران محلی جنبش اجتماعی ایتالیا و کارمند شهرداری رم، هدف حمله قرار گرفت. مهاجمان بنزین بر در و پنجرهٔ خانه ریختند و آن را به آتش کشیدند. ماریو و همسرش، همراه با شش فرزندشان، در داخل خانه گرفتار شدند. دو پسر خانواده، ویرجیلیو ماتئی (۲۲ ساله) و اشتفانو ماتئی (۸ ساله)، در آتش‌سوزی جان باختند. بقیهٔ اعضای خانواده به شدت آسیب دیدند اما زنده ماندند. صحنهٔ سوختگی و مرگ دلخراش ویرجیلیو و اشتفانو موجی از