payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بیماری به عنوان کاهش در عملکرد طبیعی یک موجود زنده تعریف می‌شود که ممکن است ناشی از عوامل متعددی باشد و محدود به عوامل عفونی نیست. بیماری حیات‌وحش، نوعی بیماری است که یکی از میزبان‌های آن یک گونه از جانوران وحشی باشد. در بسیاری از موارد، جانوران وحشی می‌توانند به‌عنوان مخزن بیماری‌هایی عمل کنند که به حیوانات اهلی، انسان‌ها و سایر گونه‌ها منتقل می‌شوند. بیماری‌های حیات‌وحش می‌توانند از طریق تماس مستقیم بین دو حیوان یا به‌صورت غیرمستقیم از طریق محیط انتقال یابند. علاوه بر این، فعالیت‌های انسانی، به‌ویژه تجارت
علاوه بر این، فعالیت‌های انسانی، به‌ویژه تجارت حیات‌وحش، زمینه انتقال میان‌گونه‌ای بیماری‌ها را فراهم کرده‌اند. در بررسی بیماری‌های حیات‌وحش، باید به روابط متعددی توجه کرد که در «الگوی سه‌گانه اپیدمیولوژیک» نمایان می‌شوند. این مدل به ارتباط میان عامل بیماری‌زا، میزبان و محیط اشاره دارد. راه‌های مختلفی برای آلوده شدن یک میزبان حساس به عامل بیماری‌زا وجود دارد، اما زمانی که میزبان آلوده شد، خود می‌تواند به منبعی برای انتقال بیماری به سایر میزبان‌ها تبدیل شود. در عین حال، عوامل محیطی نیز بر ماندگاری و گسترش
در عین حال، عوامل محیطی نیز بر ماندگاری و گسترش پاتوژن‌ها از طریق جابجایی میزبان‌ها و تعامل آن‌ها با گونه‌های دیگر تأثیر می‌گذارند. یک نمونه کاربردی از این مدل، بیماری لایم است که تغییرات محیطی باعث تغییر در پراکنش این بیماری و ناقل آن، یعنی کنه شده است. افزایش اخیر در شیوع بیماری‌های حیات‌وحش، نگرانی‌هایی را در میان فعالان حوزه حفاظت از طبیعت ایجاد کرده، چرا که بسیاری از گونه‌های در معرض خطر، جمعیت کافی برای بازیابی پس از همه‌گیری محدود بیماری ندارند. انتقال. غیرمستقیم. جانوران وحشی ممکن است از طریق
انتقال. غیرمستقیم. جانوران وحشی ممکن است از طریق ناقلان غیرمستقیم مانند محیط اطراف خود، در معرض عوامل بیماری‌زا قرار گیرند؛ از جمله با خوردن بیماری غذازاد، تنفس هوای آلوده، یا تماس با ادرار یا مدفوع آلوده یک موجود بیمار. این نوع انتقال معمولاً مربوط به پاتوژن‌هایی است که توانایی بقا در محیط را برای مدت طولانی دارند، چه در حضور میزبان و چه بدون آن. یکی از شناخته‌شده‌ترین بیماری‌های حیات‌وحش که به‌صورت غیرمستقیم منتقل می‌شود، بیماری‌های پریونی هستند. این بیماری‌ها به دلیل ماندگاری بالای پریون‌ها در محیط،
به دلیل ماندگاری بالای پریون‌ها در محیط، برای ماه‌ها پس از خروج از بدن میزبان از طریق ادرار یا مدفوع، همچنان قابلیت انتقال دارند. از جمله بیماری‌های پریونی در جانوران می‌توان به بیماری گوزن زامبی در گوزن‌ها، اسکرپی در گوسفندان و بزها، و انواع مختلف انسفالوپاتی اسفنجی‌شکل مانند نوع گاوی (که به بیماری جنون گاوی نیز معروف است)، در راسو، گربه‌سانان و حیوانات سم‌دار اشاره کرد. مستقیم. بیماری می‌تواند از طریق تماس مستقیم مانند قرار گرفتن در معرض خون آلوده، مخاط، شیر (در پستانداران)، بزاق یا مایعات جنسی مانند
شیر (در پستانداران)، بزاق یا مایعات جنسی مانند ترشحات واژن و منی، از ارگانیسمی به ارگانیسم دیگر منتقل شود. یک نمونه برجسته از عفونت مستقیم، تومور صورتی شیطان تاسمانی است، زیرا این کیسه‌داران در طول فصل تولید مثل بارها و بارها صورت سایر افراد را گاز می‌گیرند. این زخم‌های باز امکان انتقال از طریق خون و بزاق را در سوراخ بدن فراهم می‌کنند. تجارت حیات وحش. یکی از عوامل اصلی انتقال بیماری‌ها بین گونه‌ها در سال‌های اخیر، تجارت حیات‌وحش است؛ زیرا موجوداتی که به‌طور طبیعی با یکدیگر تماسی ندارند، در این شرایط به شکل
طبیعی با یکدیگر تماسی ندارند، در این شرایط به شکل غیرعادی در مجاورت هم قرار می‌گیرند. این وضعیت می‌تواند شامل مکان‌هایی مانند بازار تره‌بار یا تجارت غیرقانونی حیوانات زنده و مرده و اعضای بدن آن‌ها باشد. شاخص‌ترین نمونه از تأثیر تجارت حیات‌وحش بر سلامت انسان و جانوران، بیماری کووید-۱۹ است که منشأ آن به بازاری در شهر ووهان چین بازمی‌گردد. گرچه گونه اولیه ناقل این ویروس همچنان مورد بحث است و به دلیل تنوع گونه‌های موجود در بازار، شناسایی دقیق آن دشوار بوده، اما تحقیقات جدید خفاش و پانگولین را از فهرست ناقلان
تحقیقات جدید خفاش و پانگولین را از فهرست ناقلان اولیه احتمالی حذف کرده‌اند، با وجود آن‌که در ابتدا انگشت اتهام به سوی آن‌ها نشانه رفته بود. حفاظت. جمعیت‌های رو به کاهش. وقتی یک همه‌گیری جمعیتی از موجودات زنده را درگیر می‌کند، از بین رفتن افراد می‌تواند برای جمعیت‌های شکننده یا از هم پاشیده مضر باشد. بسیاری از بیماری‌های همه‌گیر، جمعیت موجودات میزبان خود را تا حد زیادی کاهش داده‌اند، و برخی حتی احتمال قرار گرفتن در معرض خطر انقراض یا انقراض را افزایش داده‌اند.
بسته‌های بهبود سبز مجموعه‌ای از اصلاحات زیست‌محیطی، قانونی و مالی هستند که برای بازسازی رفاه اقتصادی پس از یک بحران اقتصادی، مانند رکود ناشی از همه‌گیری کووید-۱۹ یا بحران مالی ۲۰۰۸، پیشنهاد شده‌اند. این بسته‌ها شامل اقداماتی مالی هستند که هدفشان بازیابی رشد اقتصادی در کنار ایجاد آثار مثبت زیست‌محیطی است. این اقدامات شامل حمایت از انرژی‌های تجدیدپذیر، افزایش بهره‌وری انرژی، راه‌حل‌های مبتنی بر طبیعت، ترابری پایدار، نوآوری سازگار با محیط زیست و مشاغل سبز می‌شود. حمایت از بهبود سبز در پاسخ به همه‌گیری کووید-۱۹
حمایت از بهبود سبز در پاسخ به همه‌گیری کووید-۱۹ از سوی احزاب سیاسی، دولت‌ها، فعالان و دانشگاهیان در سراسر جهان مطرح شده است. در ادامه اقدامات مشابه پس از بحران مالی جهانی (GFC), یکی از اهداف اصلی این بسته‌ها این است که اقدامات مقابله با رکود اقتصادی، همزمان با مقابله با تغییر اقلیم نیز همراه باشد. این اقدامات شامل کاهش مصرف زغال‌سنگ، نفت و گاز، حمل‌ونقل پاک، انرژی تجدیدپذیر، ساختمان‌های سازگار با محیط زیست و شیوه‌های پایدار در شرکت‌ها و امور مالی می‌شود. ابتکارات بهبود سبز مورد حمایت سازمان ملل متحد (UN) و
بهبود سبز مورد حمایت سازمان ملل متحد (UN) و سازمان توسعه و همکاری اقتصادی (OECD) قرار دارند. چندین ابتکار جهانی به پایش لحظه‌ای پاسخ‌های مالی کشورها پرداخته‌اند، از جمله رصدخانه جهانی بهبود (وابسته به دانشگاه آکسفورد، سازمان ملل و صندوق بین‌المللی پول)، ردیاب سیاست‌های انرژی و ردیاب بهبود سبز OECD. با تفکیک میان سرمایه‌گذاری‌های نجات و بهبود، تحلیل رصدخانه جهانی در مارس ۲۰۲۱ نشان داد که فقط ۱۸٪ از سرمایه‌گذاری‌های مربوط به بهبود و ۲٫۵٪ از کل هزینه‌ها به بهبود پایداری اختصاص یافته‌اند. در ژوئیه ۲۰۲۱، آژانس
پایداری اختصاص یافته‌اند. در ژوئیه ۲۰۲۱، آژانس بین‌المللی انرژی این تحلیل را تأیید کرد و اعلام نمود که تنها حدود ۲٪ از کل کمک‌های مالی اقتصادی جهان به انرژی پایدار اختصاص یافته است. طبق تحلیل سال ۲۰۲۲ از ۱۴ تریلیون دلار هزینه‌شده توسط کشورهای G20 در قالب بسته‌های محرک اقتصادی، تنها حدود ۶٪ از این هزینه‌ها به بخش‌هایی اختصاص یافته‌اند که باعث کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای می‌شوند؛ از جمله برق‌رسانی به وسایل نقلیه، افزایش بهره‌وری انرژی ساختمان‌ها و نصب انرژی‌های تجدیدپذیر. پیشینه. از زمان انقلاب صنعتی،
تجدیدپذیر. پیشینه. از زمان انقلاب صنعتی، سوزاندن زغال‌سنگ، نفت و گاز میلیون‌ها تُن دی‌اکسید کربن، متان و سایر گازهای گلخانه‌ای را وارد جو زمین کرده است که باعث تغییرات اقلیمی ناشی از فعالیت‌های انسانی شده است. تا سال ۲۰۲۰، میانگین دمای زمین حدود ۱ درجه سانتی‌گراد بالاتر از سطح دما در دوران پیشاصنعتی بوده است. طبق گزارش ترکیبی سال ۲۰۱۴ «هیئت بین‌دولتی تغییر اقلیم (IPCC)»، در مقایسه با بازهٔ زمانی ۱۸۵۰ تا ۱۹۰۰، میانگین دمای سطح زمین تا پایان قرن ۲۱ (۲۰۸۱ تا ۲۱۰۰) ممکن است بین ۱٫۵ تا ۲٫۵ درجه سانتی‌گراد
تا ۲۱۰۰) ممکن است بین ۱٫۵ تا ۲٫۵ درجه سانتی‌گراد افزایش یابد. در نتیجه، سوزاندن حتی بخش کوچکی از ذخایر سوخت‌های فسیلی منجر به گرمایش خطرناک زمین خواهد شد، که پیامدهای آن می‌تواند شامل شکست‌های گسترده در تولید محصولات کشاورزی و آغاز ششمین انقراض جمعی در تاریخ زمین باشد. در اوایل سال ۲۰۲۰، همه‌گیری کووید-۱۹ باعث شد کشورها اقتصاد خود را قرنطینه کنند تا از ابتلا و مرگ و میر جلوگیری کنند. این امر مستلزم آن بود که بسیاری از مشاغل کار خود را متوقف کنند، زیرا مردم کمتر سفر می‌کردند، کمتر خرید می‌کردند و بیشتر در
کمتر سفر می‌کردند، کمتر خرید می‌کردند و بیشتر در خانه می‌ماندند. در بیشتر کشورها، این امر باعث از دست رفتن مشاغل شد. کاهش فعالیت اقتصادی همچنین باعث کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای شد. این امر گروه‌ها را به فراخوان و سیاستمداران و دولت‌ها را به وعده بهبودی سبز واداشت.
رودخانه جدید () از نزدیکی سرو پریتو به سمت شمال جریان دارد، از طریق شهر مخیکالی، باخا کالیفرنیا، مکزیک، به ایالات متحده از طریق شهر کالکزیکو (کالیفرنیا)، به سمت دریای سالتون می‌رود. کانال رودخانه از دوران ماقبل تاریخ وجود داشته است. رودخانه‌ای که امروزه می‌شناسیم، از شکست یک خاکریز و سیل عظیمی که دریای سالتون را پر کرد، تشکیل شده است. جریان رودخانه عمدتاً شامل رواناب کشاورزی، فاضلاب‌های شهری و فاضلاب‌های صنعتی است. این رودخانه به عنوان آلوده‌ترین رودخانه از نظر اندازه در ایالات متحده شناخته شده است. چندین
نظر اندازه در ایالات متحده شناخته شده است. چندین پروژه برای کاهش و تعدیل سطح آلودگی رودخانه آغاز شده است، از جمله ارتقاء زیرساخت‌های تصفیه فاضلاب و محصور کردن کانال رودخانه. جریان. کانال رودخانه نیو از یک دریاچه آتشفشانی در نزدیکی سرو پریتو آغاز می‌شود. امروزه این دریاچه، نیروگاه زمین‌گرمایی سرو پریتو را تغذیه می‌کند. این رودخانه به سمت شمال جریان دارد. از طریق باخا کالیفرنیا، و از طریق کالیفرنیا به دریای سالتون، بزرگ‌ترین دریاچه کالیفرنیا، می‌ریزد. جریان در مرز تقریباً است و حدود سه برابر بیشتر در دریای
در مرز تقریباً است و حدود سه برابر بیشتر در دریای سالتون به دلیل رواناب‌های کشاورزی که در طول مسیر جمع می‌شوند. جریان رودخانه نیو از زباله‌های کشاورزی و شیمیایی حاصل از آبیاری مزارع در ایالات متحده (۱۸٫۴٪) و مکزیک (۵۱٫۲٪)، فاضلاب مکزیکالی (۲۹٪) و کارخانه‌های تولیدی فعال در مکزیک (۱٫۴٪) تشکیل شده است. جایی که رودخانه نیو ریور از میان جاده مکزیک-ایالات متحده عبور می‌کند. در مرز جنوبی نزدیک کالکزیکو (کالیفرنیا)، کانال آن حاوی مخلوطی از حدود صد آلاینده است: ترکیبات آلی فرار، فلزات سنگین از جمله سلنیوم،
ترکیبات آلی فرار، فلزات سنگین از جمله سلنیوم، اورانیوم، آرسنیک و جیوه، آفت‌کش‌ها (از جمله ددت) و پلی‌کلر بی‌فنیل. این آبراه همچنین حاوی بیماری‌زا است که باعث سل، انسفالیت، فلج اطفال، وبا، هپاتیت و حصبه می‌شوند؛ سطح بسیاری از این آلاینده‌ها، استانداردهای آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده را چند صد برابر نقض می‌کند. باکتری کلی‌فرم مدفوعی در ایست بازرسی مرزی به ۱۰۰۰۰۰ تا ۱۶ میلیون کلونی در هر میلی‌لیتر رسیده‌اند (احتمالاً بیشتر، زیرا این آستانه ظرفیت اندازه‌گیری است)، که بسیار بالاتر از حد مجاز ۲۴۰ کلونی
است)، که بسیار بالاتر از حد مجاز ۲۴۰ کلونی طبق معاهده ایالات متحده و مکزیک است. در سال ۲۰۱۷، نمونه‌های ماهانه از رودخانه نیو ریور از ۱۲۰۰۰ تا بیش از ۱۶۰۰۰۰ در هر ۱۰۰ میلی‌لیتر متغیر بود. کالیفرنیا آب را برای شنا در دمای ۴۰۰ درجه سانتیگراد ایمن می‌داند. جریان بسیار آلوده آب ورودی به رودخانه نیو و رواناب‌های کشاورزی منجر به افزایش سطح باکتری‌ها و شکوفایی جلبکی گسترده در دریای سالتون شده است. شوری دریای سالتون به دلیل فقدان خروجی برای آب خود، تقریباً سالانه ۱٪ افزایش یافته است. افزایش دمای آب، شوری و سطح
۱٪ افزایش یافته است. افزایش دمای آب، شوری و سطح باکتری‌ها منجر به مرگ ماهیان در سال‌های ۱۹۹۲، ۱۹۹۴، ۱۹۹۶، ۱۹۹۹، ۲۰۰۶ و ۲۰۰۸ شد و زمینه‌های ایده‌آلی را برای پرورش بوتولیسم، وبا و بیماری نیوکاسل ایجاد کرد که منجر به همه‌گیری گسترده پرندگان از ۱۹۹۲ تا ۲۰۱۹ شد. شوری دریای سالتون ۴٫۴٪ (۴٫۴ قسمت در هر ۱۰۰ قسمت) است که آن را از آب اقیانوس (۳٫۵٪ برای اقیانوس آرام) شورتر می‌کند. بسیاری از گونه‌های ماهی دیگر نمی‌توانند در دریای سالتون تولید مثل کنند یا زنده بمانند. تیلاپیا ممکن است تنها گونه ماهی باشد که می‌تواند
تیلاپیا ممکن است تنها گونه ماهی باشد که می‌تواند برای مدت محدودی در آنجا دوام بیاورد. بدون احیا، احتمالاً سمیت دریای سالتون افزایش می‌یابد و همچنان یک تله بوم‌شناختی برای گونه‌های پرندگان باقی خواهد ماند. سطوح سمی، ددت و محصول جانبی ددت به‌طور منظم در نمونه‌های رسوب گرفته شده بین سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۲ مشاهده می‌شود تاریخچه. مسیرهای مدرن رودخانه نیو و رودخانه آلامو و ایجاد دریای سالتون، به پاییز ۱۹۰۴ برمی‌گردد، زمانی که بارندگی شدید و ذوب برف باعث شد رودخانه کلرادو مجموعه‌ای از دریچه‌های اصلی کانال آلامو را
کلرادو مجموعه‌ای از دریچه‌های اصلی کانال آلامو را زیر آب ببرد. سیل حاصل از آن به کانال سرازیر شد و یک سد دره امپریال را شکست. هجوم ناگهانی آب و عدم زهکشی از حوضه، دریای سالتون را تشکیل داد؛ رودخانه‌ها یک دریای بزرگ داخلی در سینک سالتون ایجاد کرده بودند که مرتباً طغیان می‌کرد. تقریباً دو سال گذشت تا کارگران توانستند جریان رودخانه کلرادو را کنترل کرده و جلوی سیل را بگیرند، اما رودخانه در اوایل سال ۱۹۰۷ عملاً سد شد و به مسیر عادی خود بازگشت. این سیل به‌طور قابل توجهی کانال‌های رودخانه‌های نیو و آلامو را گسترش
توجهی کانال‌های رودخانه‌های نیو و آلامو را گسترش داد. پس از تعمیر سد، همچنان مقداری آب جریان داشت، زیرا کانال‌های بزرگ‌تر، رواناب‌های کشاورزی را جمع‌آوری و به دریای سالتون منتقل می‌کردند. اگرچه مستندات کاملی از آلودگی قبل از سال ۱۹۶۰ در دسترس نیست، اما سوابق نشان می‌دهد که رودخانه نیو از اواخر دهه ۱۹۴۰ به عنوان یک مشکل مهم آلودگی آب شناخته شده است. غلظت بسیار بالای باکتری کلی‌فرم مدفوعی باعث ایجاد بوی بد در هنگام ورود به ایالات متحده شد. طبق مفاد پیمان آب ۱۹۴۴ با مکزیک، ایالات متحده و مکزیک توافق کردند که
با مکزیک، ایالات متحده و مکزیک توافق کردند که مشکلات بهداشتی مرزی را حل کنند. کمیسیون بین‌المللی مرز و آب توسط دو دولت مجاز به مطالعه آلودگی رودخانه نیو از مکزیک شد. مطالعات انجام شده در سال‌های ۱۹۴۷ و ۱۹۴۸ بر روی رودخانه نیو، را بر آن داشت تا ساخت یک تصفیه‌خانه مشترک در ایالات متحده برای تصفیه فاضلاب کالکزیکو و مکزیکالی را توصیه کند. با افزایش انفجاری جمعیت مکزیکالی در دهه ۱۹۷۰، آلودگی نیز افزایش یافت. به دلیل زیرساخت‌های ناکافی فاضلاب، دو کشور در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ تلاش کردند تا آلودگی این رودخانه را
۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ تلاش کردند تا آلودگی این رودخانه را برطرف کنند، همان‌طور که توسط کمیسیون بین‌المللی مرز و آب وزارت امور خارجه ایالات متحده مستند شده است. در سال ۱۸۸۹ برای حفظ مرز، تخصیص آب رودخانه‌ها بین دو کشور و کنترل سیل و بهداشت آب تأسیس شد. زمانی به عنوان الگویی از همکاری بین‌المللی دیده می‌شد، اما در دهه‌های اخیر، به عنوان یک نابهنگامی نهادی که توسط مسائل اجتماعی، زیست‌محیطی و سیاسی مدرن نادیده گرفته شده، به شدت مورد انتقاد قرار گرفته است. پس از قرارداد تجارت آزاد آمریکای شمالی در دهه ۱۹۹۰، تولیدات صنعتی
آزاد آمریکای شمالی در دهه ۱۹۹۰، تولیدات صنعتی به‌طور فزاینده‌ای در آلودگی نقش داشتند. حقوق محیط زیست نسبتاً سهل‌گیرانه مکزیک در مورد کارخانه‌های تولیدی یا "ماکیلادوراها"، به این کارخانه‌ها اجازه داد تا از رودخانه نیو به عنوان سیستم زهکشی پسماند صنعتی استفاده کنند. مخیکالی با بیش از ۱۸۰ "ماکیلادورا" به یک شهر مرزی شلوغ تبدیل شده است. در دهه ۱۹۹۰، یک پروژه مشترک برای بهبود زیرساخت‌های فاضلاب مخیکالی اجرا شد. سازمان حفاظت محیط زیست ۵۵٪ از ۵۰ میلیون دلار هزینه ارتقاء تأسیسات تصفیه فاضلاب مخیکالی را پرداخت کرد،
تأسیسات تصفیه فاضلاب مخیکالی را پرداخت کرد، اما این بهبودها تمام فاضلاب‌های تخلیه شده به رودخانه را تصفیه نمی‌کرد. آلودگی باقیمانده هم مکزیک و هم دره امپریال در کالیفرنیا را تحت تأثیر قرار می‌دهد و در دریای سالتون رسوب می‌کند. در سال ۲۰۱۸، ساخت و ساز روی بخشی از تیرک مهار دیوار مرزی آمریکا-مکزیک در آن سوی رودخانه آغاز شد. تا سال ۲۰۱۸، بیشتر رودخانه در مخیکالی پوشیده از آب بود، اما گاهی اوقات هنگام بارندگی، کناره‌های پوشیده رودخانه سرریز می‌شد. مسائل زیست‌محیطی. بوی رودخانه نیو در نزدیکی مرز اغلب بسیار شدید
بوی رودخانه نیو در نزدیکی مرز اغلب بسیار شدید است، به خصوص در شب و در طول تابستان که دما می‌تواند به برسد. . رودخانه نیو آنقدر آلوده است که تکنسین‌ها معمولاً هنگام آزمایش آب، دو دست دستکش، پیش‌بند و سایر لباس‌های محافظ می‌پوشند. مأموران گشت مرزی ایالات متحده دستور دارند که جز در موارد اضطراری از رودخانه دور بمانند. در ژانویه ۲۰۱۹، مواد شیمیایی، فلزات سنگین و فاضلاب خام در رودخانه نیو یافت شد. زباله‌های رها شده، حیوانات مرده و سایر ضایعات، کانال را پر کرده‌اند و کف آنها به خیابان‌های منطقه مسکونی کالکزیکو و
و کف آنها به خیابان‌های منطقه مسکونی کالکزیکو و مرکز شهر آن می‌ریزد. پشه و سایر آفت (ارگانیسم) در تابستان رشد می‌کنند. همه این عوامل تنها به افزایش خطر ابتلا کمک می‌کنند. در سال ۲۰۰۶، از طریق یک پروژه دو ملیتی دیگر، مکزیکالی ساخت دومین مرکز تصفیه فاضلاب را برای تصفیه فاضلاب‌های به پایان رساند. در روز فاضلاب خام و تا حدی تصفیه شده که به رودخانه تخلیه می‌شد. در ماه مه ۲۰۰۵، رودخانه نیو به عنوان یکی از دو پروژه آزمایشی کیفیت آب عدالت زیست‌محیطی برای آژانس حفاظت از محیط زیست ایالت کالیفرنیا تعیین شد تا تلاش
از محیط زیست ایالت کالیفرنیا تعیین شد تا تلاش شود منابع مختلف آلودگی به‌طور مشترک بین ذینفعان مختلف مورد بررسی قرار گیرد. دفتر ارزیابی خطرات بهداشت محیط کالیفرنیا به دلیل وجود سطوح بالای جیوه، ددت، پلی‌کلر بی‌فنیل و سلنیوم ، هشداری مبنی بر مصرف ایمن هرگونه ماهی صید شده در رودخانه نیو صادر کرده است. تغییرات قانونی. در ۲۵ ژوئیه ۲۰۰۵، فرماندار کالیفرنیا، آرنولد شوارتزنگر، لایحه ۳۸۷ سنا را که توسط سناتور دنیس مورنو دوچنی (دموکرات از سن دیگو) ارائه شده بود، امضا کرد که بودجه‌ای را برای پروژه بهسازی رودخانه نیو
کرد که بودجه‌ای را برای پروژه بهسازی رودخانه نیو فراهم می‌کرد. شامل چهار جزء اصلی است: چشم‌انداز. طبق اعلام هیئت کنترل کیفیت آب منطقه‌ای رودخانه کلرادو، به محض بهره‌برداری کامل از تأسیسات تصفیه فاضلاب جدید، این تأسیسات در روز از فاضلاب خامی که در حال حاضر به رودخانه نیو تخلیه می‌شود. اگرچه این امر باید منجر به بهبود قابل توجه کیفیت آب رودخانه نیو در مرز، به ویژه در رابطه با بیماری‌زا و مواد مغذی شود، اما پروژه‌های دو ملیتی به تخلیه زباله به رودخانه نیو و شاخه‌های آن، مواد مغذی و عوامل بیماری‌زا از
نیو و شاخه‌های آن، مواد مغذی و عوامل بیماری‌زا از تالاب‌های تصفیه فاضلاب ساراگوسا در مخیکالی، تخلیه فاضلاب‌های صنعتی تصفیه نشده و نیمه تصفیه شده، رواناب‌های کشاورزی از دره مخیکالی و رواناب‌های شهری و طوفانی از شهرداری نمی‌پردازند. مکزیک قصد دارد پساب تصفیه‌خانه را برای کمربند سبز در محل بازیابی کند که منجر به در روز کاهش جریان رودخانه نیو در مرز، علاوه بر پیش‌بینی‌شده در روز، کاهش جریان رودخانه در مرز، زمانی که سمپرا انرژی در مکزیکالی به ظرفیت خود می‌رسند. کاهش تخمینی جریان آب به دلیل پروژه‌هایی که طبق
کاهش تخمینی جریان آب به دلیل پروژه‌هایی که طبق مفاد توافقنامه حل و فصل کمی انجام می‌شوند، و انتقال آب بین منطقه آبیاری امپریال و سازمان آب شهرستان سن دیگو، تأثیرات مخربی بر کیفیت آب دریای سالتون خواهد داشت. طبق گفتهٔ ناحیهٔ آبیاری امپریال، اگرچه آلودگی آب در مرز یک مشکل جدی است، اما زمانی که رودخانه وارد دریای سالتون می‌شود، این مشکل «قابل توجه» نیست؛ کیفیت آب با حرکت آب به سمت شمال به دلیل اضافه شدن آب زهکش‌های کشاورزی و از طریق پاکسازی طبیعی که در فاصلهٔ رخ می‌دهد، بهبود می‌یابد. . آفت‌کش‌های کشاورزی
رخ می‌دهد، بهبود می‌یابد. . آفت‌کش‌های کشاورزی هرگز در دریای سالتون در سطوحی که باعث نگرانی در مورد سلامت عمومی شود، شناسایی نشده‌اند.
"جنگجویان کیوگانگ،" فیلم مستند ۳۹ دقیقه‌ای است که داستان روستای چینی چیوگانگ (با جمعیت حدود ۱۹۰۰ نفر در سال ۲۰۱۰) را روایت می‌کند؛ این روستا در حومهٔ شهر بنگبو در استان آن‌هوی در مرکز شرق چین قرار دارد. این مستند، ماجرای گروهی از روستاییان چینی را به تصویر می‌کشد که موفق شدند به آلودگی زمین و آب‌هایشان توسط سه کارخانهٔ شیمیایی، که بدترین آن‌ها کارخانهٔ شیمیایی «جیوکایلو» بود، پایان دهند. این فیلم به کارگردانی روبی یانگ و تهیه‌کنندگی توماس لنون ساخته شد که هر دو برنده جوایز اسکار شدند. گوان شین نیز
شد که هر دو برنده جوایز اسکار شدند. گوان شین نیز تهیه‌کننده میدانی و فیلم‌بردار این مستند بود. این مستند در بخش «جایزه اسکار بهترین فیلم مستند کوتاه» نامزد دریافت جایزه اسکار شد، اما جایزه به فیلم "فیلم «دیگر غریبه‌ها نه»" واگذار شد. خلاصه داستان. فیلم با نمایی از یک کارخانهٔ بزرگ آلاینده که ظاهراً قدیمی و فرسوده است آغاز می‌شود. یکی از ساکنان محلی توضیح می‌دهد که چگونه اهالی روستا از تخریب و آلودگی زادگاهشان ناراحت‌اند. مقام‌های دولتی و بازرگانان ثروتمند، روستا را مجبور کرده‌اند که میزبان چند کارخانهٔ
روستا را مجبور کرده‌اند که میزبان چند کارخانهٔ آلاینده، از جمله بزرگ‌ترین آن‌ها یعنی کارخانهٔ جیوکایلو، باشد. فعالان محیط زیستی محلی از سازمان «آن‌هویی سبز» با ساکنان مصاحبه می‌کنند تا اثرات آلودگی را بررسی کنند. آن‌ها متوجه می‌شوند که با وجود خواستهٔ همه برای محیطی پاک، کسی جرئت اقدام نخست را ندارد. میزان ابتلا به سرطان بالا رفته، زمین‌های کشاورزی آلوده‌اند، و جمعیت ماهیان به‌دلیل آلودگی آب‌ها کاهش یافته است. ساکنان ادعا می‌کنند که بازرسان و مسئولان محلی رشوه می‌گیرند یا عمداً در بازدیدها گمراه می‌شوند؛
رشوه می‌گیرند یا عمداً در بازدیدها گمراه می‌شوند؛ مثلاً با توقف موقت تولید، رهاسازی آب پاک قبل از بازرسی، پوشاندن محل‌های آلوده و تخلیهٔ زباله‌های شیمیایی در شب. ریش‌سفیدان روستا مبالغی از مدیران کارخانه‌ها دریافت می‌کنند و همین باعث شده مردم از ابراز اعتراض بترسند. برخی اهالی علیه شرکت‌های شیمیایی شکایت کرده‌اند، اما ناموفق بوده‌اند. بیشتر روستاییان سواد خواندن و نوشتن ندارند و توانایی مالی برای پیگیری قانونی جدی ندارند. تنها یکی از ساکنان به نام ژانگ گونگ‌لی، خودش قانون چین را یادگرفته و در سال‌های ۲۰۰۴
خودش قانون چین را یادگرفته و در سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۵ شکایت کرد، ولی هر دو بار شکست خورد. ۴۰ کودک مدرسه‌ای نامه‌هایی به ادارهٔ حفاظت محیط زیست نوشتند که انشای آن‌ها در روزنامه‌ها منتشر شد و بازتاب ملی یافت. مسئولان سپس کارخانه‌ها را ملزم کردند تا قبل از شروع دوباره تولید، فاضلاب خود را تصفیه کنند. هرچند قوانین محیط زیستی در چین وجود دارند، اما اجرای آن‌ها عمدتاً به نهادهای محلی واگذار شده که معمولاً بی‌اثر عمل می‌کنند. ساکنان می‌گویند اطلاع دادن به بازرسان ممکن است به بازداشت خودشان منجر شود. ریش‌سفیدان
ممکن است به بازداشت خودشان منجر شود. ریش‌سفیدان روستا مردم را گرد هم آوردند تا طوماری برای جابه‌جایی کارخانه‌ها امضا کنند. ۱۸۰۱ نفر از ۱۸۷۶ نفر آن را امضا کردند. با این حال، در حین جمع‌آوری امضا، تهدید به مرگ علیه رهبران محلی صورت گرفت. طومار در سطح محلی شکست خورد. ژانگ و یکی از اعضای «آن‌هویی سبز» به پکن رفتند تا طومار را به مسئولان ملی ارائه دهند. در پکن، دیگر روستاییانی نیز دیده می‌شوند که با همان تهدیدها و شکست‌های حقوقی مواجه بوده‌اند. پس از بازگشت، روشن می‌شود که سفر ژانگ فشارهایی از سوی مقامات مرکزی
می‌شود که سفر ژانگ فشارهایی از سوی مقامات مرکزی وارد کرده است. نماینده‌ای از کارخانه وعده می‌دهد که روش‌های کارخانه در حال تغییر است و قطعات جدیدی در راه‌اند. با این حال، ژانگ همچنان تخلفات جدیدی پیدا می‌کند. دولت محلی اما به کارخانه مجوز کامل فعالیت می‌دهد، که باعث اعتراض و درگیری تازه‌ای می‌شود. روستاییان برخواستهٔ خود پافشاری می‌کنند. در سال ۲۰۰۸، تیم‌های تلویزیونی و خبرنگاران تخلفات کارخانه را علنی می‌کنند. آب و برق کارخانه قطع می‌شود و در نهایت، جیوکایلو مجبور به انتقال به پارک صنعتی می‌شود. هرچند
مجبور به انتقال به پارک صنعتی می‌شود. هرچند محیط روستا تا حدی بهبود یافته، اما آثار بلندمدت باقی مانده‌اند. اکنون هر یک از روستاییان قصد دارند از کارخانه جیوکایلو به‌دلیل آلودگی محیط زیست، شکایت کنند.
میر عسکر خان عرب شیبانی معروف به عسکر خان و صولت‌العشایر کلانتر ایل عرب خمسه در اواخر دوره قاجاریه بود. او در حدود سال ۱۲۹۰ خورشیدی با نپرداختن مالیات، علیه دولت قاجار شورید و قسمتی از شمال فارس را اشغال کرد و خود را عسکر شاه نامید. پس از مدتی حبیب‌الله خان قوام‌الملک او را با نیرنگ دستگیر کرد و در شیراز به دار آویخت. پس از اعدام عسکر خان، فرزندش خانباز خان شیبانی رهبری شورش را بر عهده گرفت و درگیری‌های متعددی را با نیروهای دولتی رهبری کرد و سرانجام در اثر خیانت یکی از نزدیکانش در سال ۱۳۰۰ به قتل رسید.
خیانت یکی از نزدیکانش در سال ۱۳۰۰ به قتل رسید. شورش. پس از قتل معتمد دیوان کواری به دست خوانین عرب در باغ لردی در نزدیکی سیدان مرودشت، تمام اسلحه و یک عراده توپ سپاه او به دست عسکر خان افتاد. ازین پس او در برابر دولت شورش کرد و خود را عسکرشاه نامید. او به مدت پنج سال به یاغیگری ادامه داد و در منطقه داراب مستقر شد. قوام که از دستگیری او ناتوان مانده بود روزی اردوی خود را به داراب منتقل کرد و با حیله عسکرخان را به چادر خود طلبید و او را دستگیر کرد. سپس عسکر خان در شیراز اعدام شد و املاک و اموال او از جمله
خان در شیراز اعدام شد و املاک و اموال او از جمله باغ لردی توسط قوام مصادره شد. میراث. عسکر خان درب نقره مشهور حرم شاهچراغ موسوم به «درب عسکر خانی» و درب رواق جنوبی حرم را در برابر مال الاجاره موقوفه میج ساخته و تقدیم به حرم نموده است. محل دفن عسکر خان نیز در همان رواق جنوبی قرار دارد.
مسابقه انقراض () مستندی محصول سال ۲۰۱۵ است که به موضوع انقراض هولوسن گونه‌ها به‌دلیل فعالیت‌های انسانی می‌پردازد و تلاش‌های دانشمندان، فعالان و خبرنگاران را برای مستندسازی این پدیده به تصویر می‌کشد. این اثر به کارگردانی لوئی سیهویوس، کارگردان برنده جایزه اسکار فیلم «خلیج» ساخته شده است. این فیلم نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین ترانه اورجینال و همچنین نامزد جایزه امی برای «شایستگی استثنایی در فیلم‌سازی مستند» شده است. نخستین نمایش «مسابقه انقراض» در جشنواره فیلم ساندنس سال ۲۰۱۵ برگزار شد و پس از آن اکران
فیلم ساندنس سال ۲۰۱۵ برگزار شد و پس از آن اکران محدودی در سینماها داشت. پخش جهانی آن نیز در تاریخ ۲ دسامبر ۲۰۱۵ از طریق شبکه دیسکاوری در ۲۲۰ کشور و منطقه انجام گرفت. وبسایت رسمی فیلم، اطلاعات جامعی دربارهٔ انقراض‌های معاصر و کمپین‌های مقابله با آن ارائه می‌دهد. این مستند توسط سازمان انجمن حفاظت از اقیانوس‌ها تولید شده است. خلاصه داستان. موضوع اصلی فیلم، نمونه‌هایی از انقراض‌های زیستی در عصر انسان‌محور (Anthropocene) است؛ دوره‌ای که گسترش گونه انسان (هومو ساپینس) موجب بزرگ‌ترین انقراض جمعی از زمان رویداد
ساپینس) موجب بزرگ‌ترین انقراض جمعی از زمان رویداد KT، ۶۶ میلیون سال پیش، شده است. این انقراض‌ها ناشی از عوامل مختلفی از جمله تغییرات اقلیمی و شکار غیرقانونی است و فیلم به فعالیت‌های دانشمندان، عکاسان و داوطلبان برای حفاظت از گونه در خطر انقراض می‌پردازد. فیلم، عواملی همچون ازدیاد جمعیت انسان، جهانی شدن و دامپروری صنعتی را به عنوان عوامل اصلی انقراض معرفی می‌کند. مستند به تجارت غیرقانونی حیات‌وحش نیز می‌پردازد؛ از جمله افشای یک رستوران در آمریکا که گوشت نهنگ عرضه می‌کرد (در همان روزی که لوئی سیهویوس قرار
عرضه می‌کرد (در همان روزی که لوئی سیهویوس قرار بود جایزه اسکار خود را برای فیلم «خلیج» دریافت کند) و تحقیقات پنهانی در مورد تجارت باله کوسه و آبشش ماهی manta در هنگ‌کنگ و چین که برای تهیه داروهای سنتی استفاده می‌شوند. این فیلم همچنین تلاش‌های موفق برای ثبت ماهی manta در فهرست گونه‌های تحت حمایت کنوانسیون CITES (پیوست دوم) را مستندسازی می‌کند، که منجر به توقف شکار این ماهی‌ها در روستای لاماکرا در اندونزی برای تأمین بازار چین شد. فیلم به نمونه‌های اخیر انقراض مانند گونه‌های بایجی (دلفین آب شیرین) و پرنده