payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شده است. عکس‌های تاریخی نشان دهنده نزدیکی آن به پایه پل درون مجموعه است. از نظر معماری، ویژگی‌های طراحی حمام دوتایی را نشان می‌دهد که درآمد حاصل از حمام به نگهداری کلی مجموعه کمک می‌کرد. عمارت (آشپزخانه سوپ خوری). بخشی از این مجموعه به عنوان سوپ‌پزخانه یا عمارت مورد استفاده قرار می‌گرفت که در آن غذا دو بار در روز سِرو می‌شد. همه کارکنان مجتمع و فقرا در اینجا غذای رایگان می‌خوردند.
سونیا تاد (متولد ۱۹۵۹) بازیگر استرالیایی است. او بیشتر به خاطر نقش‌های تلویزیونی‌اش شناخته می‌شود، از جمله به عنوان سرگرد جورجیا راتری در سریال «پلیس نجات» (۱۹۸۹–۱۹۹۶)، مگ فونتین در «دختران مک‌لود» (۲۰۰۱–۲۰۰۸) و جینا آستین در سریال آب‌نبات «خانه و دور» (۲۰۰۹–۲۰۱۳). حرفه. تاد در انستیتوی ملی هنرهای دراماتیک تحصیل کرد و در نمایشنامه "استریکتلی بالروم" به کارگردانی باز لورمن بازی کرد. تاد با نقش جورجیا راتری در سریال تلویزیونی "پلیس نجات" شناخته شد که برای آن در سال ۱۹۹۱ برنده جایزه مؤسسه فیلم استرالیا گشت. او
سال ۱۹۹۱ برنده جایزه مؤسسه فیلم استرالیا گشت. او همچنین برای بازی در مینی سریال چهار قسمتی "کارخانه سیب‌زمینی" (۲۰۰۰) نامزد دریافت جایزه فیلم استرالیا شد. از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۶، ۲۰۰۷، ۲۰۰۹ (مهمان)، او در "فیلم دختران مک‌لئود" نقش مگ فونتین را بازی کرد. تاد از اواخر سال ۲۰۰۷ تا اوایل سال ۲۰۰۸ در مجموعه "همه قدیسین" نقش مکرری داشت. او نقش روان‌پزشک دکتر الیزابت فوی را برعهده داشت. او پیش از این نقش کیت لارسن را نیز بازی کرده بود. در ژانویه ۲۰۰۹، سونیا تاد به جمع بازیگران سریال درام «خانه و دور» در نقش ثابت
جمع بازیگران سریال درام «خانه و دور» در نقش ثابت جینا آستین سون نتورک پیوست. پس از چهار سال حضور در این برنامه، تاد تصمیم به ترک مجموعه گرفت تا به دنبال چالش‌های بازیگری دیگری برود. او در درام حقوقی «جانت کینگ» نیز ظاهر شد. زندگی شخصی. سونیا تاد با "رت والتون" ازدواج کرده و دو پسر دارد (متولد ۱۹۹۲ و ۲۰۰۰)، که پسر اولش از رابطه قبلی اوست.
فلوره زنان یکی از هفت رویداد شمشیربازی در برنامه رقابت‌های شمشیربازی المپیک تابستانی ۱۹۲۴ بود. برای اولین بار بود که در بخش زنان، مسابقات شمشیربازی المپیک برگزار شد. این مسابقه از روز سه شنبه ۲ ژوئیه ۱۹۲۴ تا پنجشنبه ۴ ژوئیه ۱۹۲۴ انجام شد. در این بخش ۲۵ شمشیرباز از ۹ کشور به رقابت پرداختند.
زن‌کشی در ترکیه به قتل‌هایی اشاره دارد که در آن زنان ترکیه به دلایل ناموسی و زن بودن توسط مردان به قتل می‌رسند. این پدیده یکی از اشکال خشونت علیه زنان در ترکیه است. تعداد زن‌کشی‌ها در ترکیه طی دهه ۲۰۰۰ در مقایسه با سال‌های پیشین به‌طور چشمگیری افزایش یافته است. تنها در سال ۲۰۱۹، ۴۷۴ زن کشته شدند که این سال، بالاترین آمار قتل زنان در دهه گذشته در این کشور را ثبت کرد. بر اساس گزارش سالانه «"پلتفرم ما زن‌کشی را متوقف خواهیم کرد"»، در سال ۲۰۲۰، ۳۰۰ زن توسط مردان به قتل رسیدند و ۱۷۱ زن به‌صورت مشکوک جان خود را
به قتل رسیدند و ۱۷۱ زن به‌صورت مشکوک جان خود را از دست دادند. در بازه زمانی ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۹، تنها در سال ۲۰۱۱ که کنوانسیون استانبول امضا شد، تعداد زن‌کشی‌ها کاهش یافت. از جمله توجیهاتی که از سوی عاملان قتل‌ها برای عادی‌سازی این جنایات مطرح می‌شود، می‌توان به درخواست زنان برای جدایی، مسائل ناموسی، فریب‌خوردن، حسادت و مواردی از این دست اشاره کرد. آمارها. داده‌های مختلفی دربارهٔ زن‌کشی در ترکیه از سوی نهادهای رسمی و سازمان‌های زنان منتشر شده است. از آنجا که آمار تعداد زنانی که توسط شریک زندگی یا اعضای
که آمار تعداد زنانی که توسط شریک زندگی یا اعضای خانواده‌شان در ترکیه کشته شده‌اند، از سوی نهادهای دولتی به‌طور کامل منتشر نمی‌شود، داده‌های رسمی برای نشان دادن ابعاد واقعی مسئله زن‌کشی ناکافی تلقی می‌شوند. سازمان‌های مدنی‌ای که جمع‌آوری داده‌های مربوط به زن‌کشی در ترکیه را آغاز کرده‌اند، شامل «"آنیت سایاچ"»، «"بیانت"» و «"پلتفرم ما زن‌کشی را متوقف خواهیم کرد"» هستند. آمار زن‌کشی بر اساس داده‌های رسمی. پاسخ سادالله ارگین، وزیر دادگستری وقت، به یک سؤال پارلمانی در سال ۲۰۰۹، یکی از داده‌های رسمی مهم دربارهٔ
در سال ۲۰۰۹، یکی از داده‌های رسمی مهم دربارهٔ زن‌کشی در ترکیه محسوب می‌شود. در این پاسخ، تعداد زن‌کشی‌های انجام‌شده در این کشور بین سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۸ به این صورت اعلام شد: ۶۶ مورد در سال ۲۰۰۲، ۸۳ مورد در ۲۰۰۳، ۱۲۸ مورد در ۲۰۰۴، ۳۱۷ مورد در ۲۰۰۵، ۶۶۳ مورد در ۲۰۰۶، ۱۰۱۱ مورد در ۲۰۰۷ و ۸۰۶ مورد در ۲۰۰۸. افزایش ۱۴ برابری زن‌کشی‌ها از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۸ به‌طور گسترده در رسانه‌ها و میان سیاستمداران مورد بحث قرار گرفت. در پاسخ وزارت خانواده و سیاست‌های اجتماعی به سؤال پارلمانی دیگری در سال ۲۰۱۳، گزارش شد که در
سؤال پارلمانی دیگری در سال ۲۰۱۳، گزارش شد که در سال ۲۰۰۹ تعداد ۱۷۱ مورد قتل زنان، در سال ۲۰۱۰ تعداد ۱۷۷ مورد، در سال ۲۰۱۱ تعداد ۱۶۳ مورد و در ۹ ماه نخست سال ۲۰۱۲ تعداد ۱۲۸ مورد به ثبت رسیده است. در ژانویه ۲۰۲۱، سلیمان سویلو، وزیر کشور، در حساب ایکس خود اعلام کرد که تعداد زنانی که در چارچوب قانون شماره ۶۲۸۴ در اثر زن‌کشی جان خود را از دست داده‌اند، در سال ۲۰۱۷، ۳۵۳ نفر، در سال ۲۰۱۸، ۲۷۹ نفر، در سال ۲۰۱۹، ۳۳۶ نفر و در سال ۲۰۲۰، ۲۶۶ نفر بوده است. آمار زن‌کشی بر پایه سال. بر اساس گزارش سال ۲۰۱۹ «"پلتفرم ما
بر پایه سال. بر اساس گزارش سال ۲۰۱۹ «"پلتفرم ما زن‌کشی را متوقف خواهیم کرد"»، از ۴۷۴ مورد زن‌کشی در سال ۲۰۱۹، ۱۱۵ مورد به‌صورت قتل مشکوک ثبت شد و عاملان آن شناسایی نشدند. همچنین بر اساس گزارش سال ۲۰۲۰، در این سال ۳۰۰ زن توسط مردان در ترکیه به قتل رسیدند و ۱۷۱ زن به‌صورت مشکوک جان باختند. جدول زیر تعداد مرگ‌ها را بر اساس سال‌ها و داده‌های «"پلتفرم ما زن‌کشی را متوقف خواهیم کرد"» که در وب‌سایت آنیت سایاچ (سایتی برای زنان قربانی خشونت در ترکیه) منتشر شده، نشان می‌دهد: آمار زن‌کشی بر اساس عاملان. مطالعه‌ای که
می‌دهد: آمار زن‌کشی بر اساس عاملان. مطالعه‌ای که ۱۲۶۰ مورد زن‌کشی بین سال‌های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۸ را بررسی کرده، نشان می‌دهد که در صدر فهرست عاملان زن‌کشی، شوهران زنان مقتول قرار دارند (۶۲۳ مورد). قتل توسط معشوقه‌ها (۱۶۰ مورد) در رتبه دوم و قتل توسط شوهران سابق (۹۴ مورد) در رتبه سوم قرار دارد. رتبه چهارم به «قتل توسط آشنایان» (۸۸ مورد) اختصاص دارد که شامل مواردی مانند سرقت و تجاوز می‌شود. پس از آن، قتل توسط خویشاوندان (۴۹ مورد)، قتل توسط برادر (۴۸ مورد)، قتل توسط پسر (۴۸ مورد)، قتل توسط پدر (۳۸ مورد) و قتل توسط
پسر (۴۸ مورد)، قتل توسط پدر (۳۸ مورد) و قتل توسط غریبه (۱۸ مورد) قرار دارند. از زنان کشته‌شده در سال ۲۰۱۹، ۱۳۴ نفر توسط همسرانشان، ۵۱ نفر توسط شوهرانشان، ۲۹ نفر توسط خویشاوندان، ۲۵ نفر توسط شوهران سابق، ۲۵ نفر توسط پسر، همسایه یا والدین هم‌مدرسه‌ای فرزندشان، ۸ نفر توسط شریک سابق، ۱۹ نفر توسط آشنایان، ۱۵ نفر توسط پدر، ۱۳ نفر توسط برادر و ۳ نفر توسط افرادی که نمی‌شناختند، کشته شدند. تقریباً تمامی زنان کشته‌شده در ترکیه در سال ۲۰۲۴ (۹۷٫۵ درصد) توسط مردانی که می‌شناختند به قتل رسیدند. شایع‌ترین عاملان زن‌کشی،
به قتل رسیدند. شایع‌ترین عاملان زن‌کشی، شوهران بودند که ۴۲ درصد موارد را تشکیل می‌دادند. آمار زن‌کشی بر پایه محل وقوع جرم. بر اساس گزارش KCDP در سال ۲۰۱۹، ۲۹۲ زن در خانه و ۵۲ زن در خیابان کشته شدند. همچنین ۹ نفر در خودرو، ۶ نفر در محل کار، ۵ نفر در هتل، ۵ نفر در پارک، ۳ نفر در مغازه، ۲ نفر در اماکن تفریحی، ۲ نفر در بیمارستان، ۱ نفر در کافه، ۱ نفر در مدرسه و ۱ نفر در یک مکان عمومی دیگر به قتل رسیدند. از زنان کشته‌شده، ۳۱ نفر در آب یا نزدیک آب کشته شدند یا اجسادشان آنجا یافت شد. ۳۲ نفر در مناطق زمینی مانند
آنجا یافت شد. ۳۲ نفر در مناطق زمینی مانند جنگل‌ها، مراتع، مناطق پیک‌نیک، باغ‌ها و مزارع کشته شدند یا اجسادشان آنجا پیدا شد. ۳ نفر در مکان‌های متروکه مانند انبارها و ساختمان‌های مخروبه کشته شدند یا اجسادشان آنجا یافت شد. محل قتل ۲۹ زن مشخص نشد. بر اساس آمار KCDP در سال ۲۰۲۴، ۵۷ درصد زنان در خانه‌هایشان کشته شدند. آمار زن‌کشی بر پایه روش‌های قتل. مطالعه‌ای که ۱۲۶۰ مورد قتل از میان بیش از ۲۰۰۰ زن‌کشی بین سال‌های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۸ را بررسی کرده، نشان می‌دهد که زن‌کشی‌ها اغلب با سلاح گرم (۶۷۹ مورد) انجام شده‌اند، پس
اغلب با سلاح گرم (۶۷۹ مورد) انجام شده‌اند، پس از آن ابزارهای برنده (۴۰۴ مورد)، خفه کردن (۸۴ مورد)، ضرب و شتم (۶۴ مورد) و شکنجه (۱۵ مورد) قرار دارند. از ۴۷۴ زن کشته‌شده در سال ۲۰۱۹، ۱۸۵ نفر با سلاح گرم، ۱۰۱ نفر با شیء تیز، ۲۹ نفر با غرق شدن، ۲۷ نفر با ضرب و شتم، ۱۹ نفر با پرت شدن از ارتفاع، ۶ نفر با داروهای شیمیایی و ۶ نفر با سوزاندن کشته شدند. نحوه قتل ۱۰۱ نفر مشخص نشد. در زن‌کشی‌های انجام‌شده در سال ۲۰۲۴، قتل با سلاح گرم با ۵۷ درصد در رتبه نخست قرار دارد. زن‌کشی‌هایی که به صورت خودکشی جلوه داده می‌شوند.
زن‌کشی‌هایی که به صورت خودکشی جلوه داده می‌شوند. در سال ۱۹۹۹، برخلاف روند عمومی در جهان، میزان خودکشی زنان در ترکیه بیشتر از مردان بود و این موضوع باعث شد که پدیده خودکشی در این کشور بیش از پیش مورد توجه قرار گیرد. در سال ۱۹۹۹، در شهر بتمن و مناطق مرکزی آن، میانگین نرخ خودکشی طی هشت ماه نخست سال ۲۰۰۰ دو برابر شد و ۸۰٫۸ درصد از افرادی که خودکشی کردند، زن بودند. در نتیجه، بسیاری از نهادهای دولتی و سازمان‌های غیردولتی نیاز به انجام پژوهش‌هایی را دربارهٔ خودکشی زنان در این منطقه احساس کردند. بیشتر خودکشی‌های
زنان در این منطقه احساس کردند. بیشتر خودکشی‌های زنان ناشی از فشارهای ناموسی بوده است؛ برخی از رخدادهایی که در رسانه‌ها به‌عنوان خودکشی گزارش شدند، در واقع قتل‌های ناموسی‌ای بودند که به شکل خودکشی جلوه داده شده بودند؛ همچنین ادعا شده که برخی از این موارد، خودکشی‌هایی بوده‌اند که تحت فشار رسوم و سنت‌ها رخ داده‌اند. مناطق شرق آناتولی، جنوب شرق آناتولی و دریای سیاه، که بیشترین تعداد قتل‌های ناموسی در ترکیه در آنها رخ می‌دهد، مناطقی هستند که خودکشی‌ها به دلیل فشارهای ناموسی و همچنین حوادثی که به‌عنوان خودکشی
فشارهای ناموسی و همچنین حوادثی که به‌عنوان خودکشی نشان داده می‌شوند اما در واقع قتل هستند، در آنها متمرکز است. گروه‌های مبارزه با زن‌کشی. برخی از سازمان‌هایی که برای پایان دادن به زن‌کشی در ترکیه مبارزه می‌کنند، عبارتند از: بازتاب. ادبیات. افزایش مسئله زن‌کشی در ترکیه در گونه‌های مختلف ادبی بازتاب یافته است. تومریس اویار، یکی از داستان‌نویسان برجسته زن در دهه ۱۹۵۰، نویسنده‌ای است که در داستان‌هایش به‌طور مکرر به موضوع خشونت علیه زنان پرداخته است. داستان «"حفر عمیق"» که دربارهٔ قتل یک روسپی به نام اقبال
«"حفر عمیق"» که دربارهٔ قتل یک روسپی به نام اقبال است، نمونه‌ای از داستان‌هایی است که زن‌کشی را موضوع خود قرار داده‌اند. نویسنده با استفاده از تکنیک‌های روایی پسامدرن، قتل اقبال را در قالب اخبار روزنامه در داستان گنجانده و بر عبارات جنسیت‌زده در پوشش اخبار قتل یک زن روسپی در رسانه‌ها تأکید کرده است. پس از دهه ۱۹۵۰، شاعران با تمرکز بر زن‌کشی و خشونت علیه زنان، رویکرد جدیدی در شعر ایجاد کردند. آنها در اشعارشان بیان کردند که نادیده گرفتن یک زن و ناراحت کردن او نیز به نوعی معادل مرگ است. در شعر «"آبیاری
او نیز به نوعی معادل مرگ است. در شعر «"آبیاری گل‌ها"» از ادیپ جانسور، زن‌کشی در این سطرها بازتاب یافته است: در سال ۲۰۱۹، حاتیجه مریم در کتاب خود با عنوان «"از کجا شروع به کشتن یک زن کنیم؟"» با در نظر گرفتن پایه‌های اجتماعی-فرهنگی و سیاسی، به زمینه اجتماعی زن‌کشی‌ها پرداخته است. عُنور توم در نقدی در مجله بیرکیم، این کتاب را «متنی بسیار اندیشیده‌شده و شاید اولین متن دربارهٔ زن‌کشی در ادبیات ترکی» توصیف کرده است. الچین پویرازلار در رمان «"زن مانتودار"» (۲۰۱۸)، داستان زنی را روایت می‌کند که در سن بسیار کم به
داستان زنی را روایت می‌کند که در سن بسیار کم به ازدواج اجباری تن داده است و از سوی شوهرش مورد خشونت خانگی قرار می‌گیرد. او همچنین در رمان «"گل‌های مرگ"» (۲۰۲۱)، با روایت داستان یک کمیسر زن که قتل‌های زنان را بررسی می‌کند، به موضوع زن‌کشی پرداخته است. شخصیت اصلی رمان «"تنها"» نوشته زینب کاچار، که در سال ۲۰۲۱ منتشر شد، به شخصیتی تبدیل می‌شود که با دستور شیخ طریقت، به بهانه خودکشی، انتقام زنان کشته‌شده را می‌گیرد و در این رمان، نام زنانی که در سال‌های گذشته قربانی زن‌کشی‌هایی شدند که خشم عمومی را برانگیخت،
قربانی زن‌کشی‌هایی شدند که خشم عمومی را برانگیخت، ذکر شده است. هنر معاصر. زن‌کشی به‌ویژه از سوی هنرمندان زن در ترکیه مورد توجه قرار گرفته و موضوع خلق آثار هنری معاصر بوده است. در زیر نمونه‌هایی از این هنرمندان و آثارشان آورده شده است: در نمایشگاه «"رؤیا و حقیقت"» که بین سپتامبر ۲۰۱۱ و ژانویه ۲۰۱۲ در موزه هنر مدرن استانبول برگزار شد و آثار ۷۴ هنرمند زن را گرد هم آورد، اپیک دوبن با اثر «"کتاب عشق"» حضور داشت. اثر او یک صفحه فولادی است که روی آن اخبار زن‌کشی چاپ شده است و بیننده را وادار به مواجهه با خشونت
چاپ شده است و بیننده را وادار به مواجهه با خشونت علیه زنان می‌کند. نریمان پولات آثاری تولید کرده که خود آنها را «راهی برای بزرگداشت زنان کشته‌شده و مقاومت در برابر بی‌عدالتی» توصیف می‌کند. او در اثر «"نگهبان خانه"» (۲۰۱۳) مجسمه‌ای خلق کرده از قهرمانی که می‌خواهد انتقام زن‌کشی‌ها را بگیرد. پولات اثر خود را با ترکیب مواد گوناگون خلق کرده و این کار یکی از آثاری است که از خشم او نسبت به زن‌کشی‌ها سرچشمه گرفته است. اثر دیگر پولات با عنوان «"قهوه تلخ"»، شامل نوشتن نام زنان کشته‌شده توسط مردان در سال ۲۰۱۲ بر شیشه
نام زنان کشته‌شده توسط مردان در سال ۲۰۱۲ بر شیشه یک قهوه‌خانه در شیب کومباراجی در استانبول است. در سال ۲۰۱۸، ۴۴۰ زن در ترکیه در اثر خشونت مردان کشته شدند و زنان در همه حوزه‌های زندگی با خشونت و ستم مواجه شدند. در نمایشگاه «"بگذار زنان زندگی کنند"» که با همکاری «"پلتفرم ما زن‌کشی را متوقف خواهیم کرد"» در استانبول برگزار شد، ۲۰ هنرمند زن داستان زنان مورد آزار و ستم را روایت کردند. آویزان کردن ۴۴۰ جفت کفش زنانه بر دیوار یک ساختمان در کاباتاش، به نمایندگی از ۴۴۰ زنی که در سال ۲۰۱۸ کشته شدند، پروژه‌ای است که
۴۴۰ زنی که در سال ۲۰۱۸ کشته شدند، پروژه‌ای است که توسط طراح گرافیک وحید تونا طراحی شد. پ شکران اوستون در سال ۲۰۲۰ نمایشگاهی در ترابزون با پرتره ۳۱۵۰ زن برگزار کرد تا یاد زنانی که در ۱۱ سال گذشته کشته شده‌اند را گرامی بدارد؛ او یکی از هنرمندانی است که تلاش می‌کند زن‌کشی را به نمایش بگذارد. نمایشگاه «"هزار و چهارصد درصد: زنان، خشونت و رسانه"» که در سال ۲۰۲۰ افتتاح شد، در خصوص افزایش تعداد زنانی است که طی هفت سال گذشته در اثر خشونت مردان جان خود را از دست داده‌اند و توجیه این خشونت از سوی نظام قضایی و
داده‌اند و توجیه این خشونت از سوی نظام قضایی و رسانه‌ها را مورد انتقاد قرار داد. موسیقی. در سال ۲۰۰۸، ۱۳ هنرمند زن برای حمایت از زنان تحت خشونت خانگی گرد هم آمدند و آلبوم «"ترانه‌های گول‌دونیا"» را منتشر کردند. نام این آلبوم از قتل ناموسی گول‌دونیا گرفته شده که قربانی آن توسط برادرش کشته شد. در این آلبوم، ترانه «"گول‌دونیا"» که توسط آیلین آسلیم نوشته و ساخته شده و توسط سزن آکسو اجرا شد، برای گول‌دونیا ضبط شد و در روز جهانی پایان خشونت علیه زنان منتشر گردید. ترانه «"زنان وجود دارند"» در این آلبوم توسط
ترانه «"زنان وجود دارند"» در این آلبوم توسط هنرمندان زنی چون نازان اونجل، آیلین آسلیم، آینور دوغان، نیلوفر، زوهال اولجای، سزن آکسو و روژین به‌صورت گروهی خوانده شد. در سال ۲۰۱۹، ترانه «"سوسامام"» شامل دو بخش دربارهٔ حقوق زنان بود. در سال ۲۰۲۱، موزیک‌ویدیوی ترانه «"ایمدات"» از نازان اونجل در روز جهانی زن در کانال یوتیوب این هنرمند منتشر شد. هنرمندانی چون نوخِت دورو، گایه سو آکیول، دمت اوگار و سونگول اودن در این کلیپ حضور داشتند. در سال ۲۰۲۱، شرکت سونی موزیک ترکیه یک موزیک‌ویدیو دربارهٔ خشونت علیه زنان و
ترکیه یک موزیک‌ویدیو دربارهٔ خشونت علیه زنان و زن‌کشی تولید کرد.
بلوند () دومین آلبوم استودیویی فرانک اوشن خواننده آمریکایی است. این آلبوم در ۲۰ اوت ۲۰۱۶، به‌شکل انحصاری در آی‌تیونز استور و اپل میوزیک منتشر شد. پیش از آن آلبوم ویدیویی "بی‌پایان" در ۱۹ اوت منتشر شد. در این آلبوم آندره ۳۰۰۰، بیانسه، و کیم بورل و دیگران به‌عنوان آوازخوان مهمان حضور دارند. تهیه‌کنندگی آلبوم توسط خود اوشن، در کنار تعدادی از تهیه‌کنندگان برجسته موسیقی، از جمله جیمز بلیک، جان براین، فارل ویلیامز، و رستم باتمانقلیچ و دیگران انجام شد. در سال ۲۰۱۳ اوشن تأیید کرد که دنبالهٔ "Channel Orange" یک
اوشن تأیید کرد که دنبالهٔ "Channel Orange" یک آلبوم مفهومی دیگر خواهد بود. این آلبوم که در ابتدا با نام "پسران گریه نمی‌کنند" شناخته می‌شد و برای انتشار در ژوئیه ۲۰۱۵ برنامه‌ریزی شد، اما انتشار آن چندین بار با تأخیر مواجه شد و سوژه مورد انتظار رسانه‌ها بود. ضبط این آلبوم در طول سال‌های ۲۰۱۳ و ۲۰۱۶ در الکتریک لیدی استودیوز نیویورک و پس از مدتی سد نویسنده، در لندن در ابی رود استودیوز و استودیو ضبط هنسون لس آنجلس انجام شد. نسخهٔ فیزیکی آلبوم با مجله‌ای تحت عنوان "پسران گریه نمی‌کنند" همراه بود. "بلوند" در
عنوان "پسران گریه نمی‌کنند" همراه بود. "بلوند" در مقایسه با نسخه‌های قبلی اوشن دارای صدایی انتزاعی و تجربی است که سبک‌هایی مانند آراندبی، پاپ، سول، آوانگارد، ایندی راک، الکترونیکا، سایکدلیک و هیپ هاپ را در خود جای داده است. اوشن همچنین به‌طور قابل توجهی از آوازهای تغییر گام صدا استفاده می‌کند. گفته می‌شود برایان ویلسون، رهبر "دفاکتوی" گروه بیچ بویز، تأثیری زیادی بر ساختار و هارمونی‌های آواز چندلایه آلبوم داشته است. از سوی دیگر، ریتم‌های گیتار و کیبورد در آلبوم آرام و مینیمال هستند. مضامین آلبوم به مردینگی
آرام و مینیمال هستند. مضامین آلبوم به مردینگی و احساسات اوشن می‌پردازد و از موضوعاتی مانند تجربیات جنسی، دلشکستگی، فقدان، دوگانگی و ضربه روحی الهام گرفته شده است. "بلوند" مورد تحسین قرار گرفت و منتقدان اشعار درون‌گرایانه اوشن و صداهای غیرمتعارف و پیشرو آلبوم را تحسین کردند. منتقدان همچنین آلبوم را بابت به چالش کشیدن قواعد موسیقی آراندبی و پاپ تحسین کردند. این آلبوم که توسط تک‌آهنگ آغازین آن «نایکیز» پشتیبانی شد، در چندین کشور از جمله ایالات متحده در صدر جدول فروش قرار گرفت. فروش هفته اول آن در ایالات متحده
فروش قرار گرفت. فروش هفته اول آن در ایالات متحده ۲۷۵٫۰۰۰ نسخه بود که ۲۳۲٫۰۰۰ نسخه از آن فروش خالص بود و از سوی انجمن صنعت ضبط آمریکا (RIAA) گواهی پلاتین دریافت کرد. نشریه "تایم" آن را بهترین آلبوم سال ۲۰۱۶ معرفی کرد. متاکریتیک آن را یکی از تحسین‌شده‌ترین آلبوم‌های سال از سوی نشریات موسیقی نامید. در سال ۲۰۲۰، "پیچفورک" آن را بهترین آلبوم دهه ۲۰۱۰ معرفی کرد و "رولینگ استون" آن را در رتبه ۷۹ فهرست به‌روزشده خود از ۵۰۰ آلبوم برتر تمام دوران قرار داد.
نووی شیگای () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
نووتاولاروو () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
نووکیلیموو () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
نووآکتائو () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
نیژنیایا چاترا () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
سابانایوو () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
سابایوو () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
سوادی‌باشوو () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
شارباش () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
شیگای‌کولباش () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
شلانلیکولوو () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
استاروآکتائو () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
استاروتاولاروو () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
استاری بوزدیاک () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
استاری کارباش () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
استاری شیگای () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
استاریه بوگادی () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
سیرتلانوو () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
تاللیکولوو () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
توگایوو () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
توکتارکول () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
تیوریوشوو () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
تلیاکی-کوبوو () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
عثمانوفسکی () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
جیمز ویلیام نیپیر رابرتسون (زاده ۲۴ مارس ۱۹۸۲) فیلم‌نامه‌نویس، کارگردان فیلم، بازیگر و تهیه‌کننده اهل نیوزیلند است که در سال ۲۰۰۹ فیلم ("من هری جنسون نیستم") را نوشت و کارگردانی کرد و فیلم "اسب سیاه" در سال ۲۰۱۴ ساخت که برای این فیلم برنده بهترین کارگردانی، بهترین فیلمنامه و بهترین فیلم از سوی منتقدان نیوزلند شد. «که یکی از بهترین فیلم‌های نیوزلندی که تا کنون ساخته شده است». از دیگر آثار کارگردانی او می‌توان به فیلم "جویکا" (۲۰۲۳) اشاره کرد.
اورزای‌باش () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
اورتاکول () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
اورانوو () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
یعقوبوو () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
یالتیرکولباش () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
یاردام () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
یولدوزلی () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
قزل-یلگا () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
کوبیاک () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
کوپی-کوبوو () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
کلیاتایاک () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
کیازی‌باش () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
کیسکاکول‌باش () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
کیسکا-یلگا () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
کیلیموو () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
خازیمان () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
قزاق‌لار-کوبوو () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
کارتاماک () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
کارازیرک () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
کاران‌باش () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
کارانای () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
کانلی-ترکیه‌وو () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
ایشتیریاک () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
ایشمنوو () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
ایدیاش‌باش () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
غفوری () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
درونایا خوزیایستوا زاگوتسکوتا () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
بوزدیاک () یک شهر در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
بولشایا اوستیوبا () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
بی‌یک () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
بایراش () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
باکچا () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
باتیرشا-کوبوو () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
آخون () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
عبدالصمد بوناصر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل الجزایر است. وی سابقه بازی در باشگاه فوتبال اتحاد الجزایر و باشگاه ورزشی السد را در کارنامه دارد.
بیگم خانم، از زنان حرم‌سرای فتحعلی‌شاه قاجار بود. وی از اهالی تجریش و دختر حاجی الیاس تجریشی بود. زندگی‌نامه. بیگم خانم شصت‌ودومین همسر فتحعلی‌شاه قاجار بود و در محافل و بزم‌ها نقش ساقی را بر عهده داشت و گاه با سر برهنه در این مجالس حضور می‌یافت. بیگم خانم سه فرزند از فتحعلی‌شاه داشت که دو تن از آن‌ها در کودکی از دنیا رفتند. تنها فرزند باقی‌مانده او، پرویز میرزا، پنجاه‌وسومین پسر فتحعلی‌شاه بود که به سن بلوغ رسید و بعدها لقب نیرالدوله گرفت.
میترا مهرآبادی پژوهشگر تاریخ و استاد تاریخ دانشگاه فردوسی مشهد است. وی دوره کارشناسی تاریخ را از ۱۳۶۵ خورشیدی در دانشگاه تهران و کارشناسی ارشد را در دانشگاه فردوسی مشهد از سال ۱۳۶۷ آغاز کرد و در سال ۱۳۷۱ مدرک فوق لیسانس خود را اخذ کرد. سپس از سال ۱۳۷۹ به مؤسسه مطالعات اسلامی و خاورمیانه‌ای آکسفورد در انگلستان رفته و دورهٔ دکترای خود را آغاز نموده و در سال ۱۳۸۰ موفق به فارغ‌التحصیلی در این دانشگاه شد. میترا مهرآبادی علاوه بر آثار تاریخی، دارای آثاری در زمینهٔ ادبیات فارسی نیز هست و از آن جمله، نسخه‌ای از
ادبیات فارسی نیز هست و از آن جمله، نسخه‌ای از "شاهنامه فردوسی" را به صورت نثر و بدون استفاده از واژگان دارای ریشهٔ عربی، ترکی، سانسکریت و…، در سه جلد منتشر نمود.
بسام الحریجی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است.
زیاد الجهنی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال الاهلی عربستان سعودی اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال عربستان سعودی و زیر ۲۳ سال عربستان سعودی بازی کرده است.
سعد بالعبید (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عربستان سعودی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال عربستان سعودی بازی کرده است.
امیروو () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
آنوفکا () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
ارسلانوو () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
چیشما () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
چولپان () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
کاران () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
کومسومول () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
کوزمینکا () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
نیکولسکویه () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
میخایلوفکا () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
کوزیوو () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
قزل-یار () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
یوراکتائو () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
اورال () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
وولودارسکویه () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
تاشلیکول () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
ووستوچنویه () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
ووزنسنکا () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
سرگیفکا () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
راسوت () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
سلک سارای‌گیروفسکوگو اوتدلنیا اورتاکولسکوگو سووخوزا () یک شهرک در شهرستان بوزدیاکسکی باشقیرستان کشور روسیه است.