payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نمی‌کنم. برعکس، او هوادارانش را بسیار خوشحال کرد. این شکوه و جلال، کسانی را که نامشان در آن بود، به جای اربابان بزرگی که به آنها حسادت می‌کردند، ناراضی نکرد. لویی فیلیپ مرد طبقه متوسط بود که توسط آنها انتخاب شده بود و آنها این را به خوبی می‌دانند، اما از درخششی که او در اطراف خود داشت، خوشحال بودند. اگر او به دنبال تجدید تاج و تخت پادشاهی که به او داده بود، نبود، عزت نفس آن جریحه‌دار می‌شد. هوادارانش وقتی یک پادشاه بزرگ را می‌دیدند، خود را اربابان بزرگ می‌دانستند. این ازدواج بسیار شاد بود و حاصل آن دو
می‌دانستند. این ازدواج بسیار شاد بود و حاصل آن دو فرزند بود:
در ۲۵ خرداد ۱۴۰۴، ایران با موشک‌های بالستیک به مؤسسه علوم وایزمن واقع در رخووت، اسرائیل، حمله کرد و خسارات قابل توجهی به آن وارد کرد، به ویژه چندین تأسیسات درون این مجموعه را هدف قرار داد و تخریب کرد. این مؤسسه از نظر تاریخی عنصر محوری تحقیقات علمی و نظامی اسرائیل بود. گزارش‌ها نشان می‌دهد که این آزمایشگاه که قرار بود در سال ۲۰۲۵ فعالیت خود را آغاز کند، تقریباً نابود شده است. تقریباً ۴۵ آزمایشگاه تحقیقاتی در سراسر مؤسسه وایزمن متحمل خسارت شده‌اند که تخمین زده می‌شود ۴۰۰ تا ۵۰۰ محقق را تحت تأثیر قرار داده
زده می‌شود ۴۰۰ تا ۵۰۰ محقق را تحت تأثیر قرار داده است. طبق گزارش‌های رسانه‌های اسرائیلی، این حمله «به هیچ وجه تصادفی» توصیف نشده است، که نشان می‌دهد ایران عمداً یک مرکز تحقیقاتی پیشرفته مرتبط با ارتش اسرائیل را هدف قرار داده است. اسرائیل به طور مداوم دانشمندان هسته‌ای ایران را برای ترور هدف قرار داده است تا برنامه هسته‌ای ایران را تضعیف کند. علاوه بر این، گزارش شده است که این مؤسسه پروژه‌های تحقیقاتی مشترکی با شرکت‌های دفاعی اسرائیل دارد. خسارت. ساختمان علوم سیاره‌ای مؤسسه وایزمن که شامل آزمایشگاه‌های
علوم سیاره‌ای مؤسسه وایزمن که شامل آزمایشگاه‌های ژئوشیمی و سایر برنامه‌های مرتبط با شیمی بود، به دلیل امواج ضربه‌ای ایجاد شده توسط موشک‌ها، آسیب قابل توجهی دید. در مجموع، تقریباً ۹۰ درصد از سازه‌های مؤسسه وایزمن تا حدی آسیب دیدند - از برخورد مستقیم موشک گرفته تا عواقب جانبی مانند امواج ضربه‌ای، ترکش و آتش‌سوزی. این آسیب‌ها شامل شکستن پنجره‌ها، فرو ریختن کف آزمایشگاه‌ها، تخریب سیستم‌های الکتریکی و آسیب ناشی از آب در اثر تلاش‌های آتش‌نشانی بود. همان‌طور که آلون خِن، مدیر این مؤسسه، اظهار داشت، حملات موشکی
آلون خِن، مدیر این مؤسسه، اظهار داشت، حملات موشکی ایران منجر به تخریب ۲۲ آزمایشگاه، ۱۱۲ ساختمان دانشگاه و دو ساختار اداری اصلی شده است. در نتیجه، حدود ۲۵٪ از فعالیت‌های این مؤسسه به حالت تعلیق درآمده و منجر به از دست رفتن داده‌های ضروری شده است. رئیس و محققان مؤسسه وایزمن، در جلسه کمیته مالی کنست، اعلام کردند که خسارت وارده به این مؤسسه بالغ بر دو میلیارد شِکِل (تقریباً ۶۰۰ میلیون دلار) است. فعالیت‌ها. مؤسسه وایزمن یکی از مهم‌ترین مراکز علمی در اسرائیل است. این مؤسسه در سال ۱۹۳۴ توسط حییم وایزمن به عنوان
این مؤسسه در سال ۱۹۳۴ توسط حییم وایزمن به عنوان مؤسسه تحقیقاتی دانیل سیف تأسیس شد، اما در سال ۱۹۴۹ به نام بنیانگذار آن و بعدها اولین رئیس‌جمهور اسرائیل تغییر نام داد. گفته می‌شود تحقیقات این مؤسسه بخشی از زیرساخت‌های امنیت ملی و نظامی اسرائیل است و توسط دولت تأمین مالی می‌شود. فناوری‌های پیشرفته این مؤسسه در سیستم‌های پیچیده نظامی، از جمله هوش مصنوعی برای تجزیه و تحلیل داده‌ها و هدایت جنگی، فناوری‌های پهپاد و سیستم‌های خودران، ابزارهای پیشرفته ردیابی و پارازیت الکترونیکی و سیستم‌های ناوبری جایگزین جی‌پی‌اس
الکترونیکی و سیستم‌های ناوبری جایگزین جی‌پی‌اس استفاده می‌شوند. رسانه‌های اسرائیلی و غربی مرتباً فعالیت‌های این مؤسسه را در علوم پایه و کاربردی - مانند فیزیک، شیمی، زیست‌شناسی و ریاضیات - برجسته می‌کنند. علاوه بر این، مؤسسه وایزمن از طریق همکاری با شرکت‌های البیت سیستمز، ارتباطات مستندی با صنعت دفاعی اسرائیل دارد و در تحقیقات مربوط به هوش مصنوعی، فناوری پهپاد و تحقیقات هسته‌ای مشارکت دارد. واکنش. یوئل گازانسکی، متخصص امور ایران در مؤسسه مطالعات امنیت ملی اسرائیل، اظهار داشت که مؤسسه وایزمن همواره به عنوان
اظهار داشت که مؤسسه وایزمن همواره به عنوان «نماد پیشرفت علمی و فناوری اسرائیل» در نظر گرفته شده است و ایران از طریق این حمله این پیام را منتقل کرد که «اگر به دانشمندان ما آسیبی برسانید، ما با هدف قرار دادن پرسنل علمی شما تلافی خواهیم کرد.»
مسابقات کشتی ۷۴ کیلوگرم آزاد مردان که بخشی از قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۵ بود، در ۲۳ و ۲۴ شهریور (۱۴ و ۱۵ سپتامبر) در بلگراد صربستان برگزار شد.
ایزولا بلا (در معنای تحت‌اللفظی «جزیره زیبا») یکی از جزایر بورومین دریاچه ماجیوره در شمال ایتالیا است. این جزیره در خلیج بورومین و در ۴۰۰ متری شهر ساحلی استرزا واقع شده است. ایزولا بلا ۳۲۰ متر طول و ۴۰۰ متر عرض دارد و بین کاخ، باغ ایتالیایی آن و یک دهکده ماهیگیری کوچک تقسیم شده است. تاریخچه. تا سال ۱۶۳۲، این جزیره - که فقط با نام l’isola inferiore یا isola di sotto شناخته می‌شد - یک صخره سنگی بود که روی آن یک دهکده ماهیگیری کوچک بنا شده بود: اما در آن سال، کارلو سوم از خاندان بانفوذ بورومئو، ساخت کاخی برای
سوم از خاندان بانفوذ بورومئو، ساخت کاخی برای همسرش، ایزابلا دادا (که نام جزیره از او گرفته شده است) را آغاز کرد. او این کار را به آنجلو کریولی از میلان سپرد، که قرار بود مسئول برنامه‌ریزی باغ‌ها نیز باشد. این کارها حدود اواسط قرن بیستم متوقف شد، زمانی که طاعون در دوک‌نشین میلان به طرز وحشتناکی شایع شد. ساخت و ساز زمانی از سر گرفته شد که جزیره به پسران کارلو، کاردینال گیبرتو سوم (۱۶۱۵-۱۶۷۲) و ویتالیانو ششم (۱۶۲۰-۱۶۹۰) رسید؛ به ویژه ویتالیانو ششم، که با حمایت مالی برادر بزرگترش، تکمیل کارها را به معمار و
مالی برادر بزرگترش، تکمیل کارها را به معمار و مهندس میلانی، کارلو فونتانا، سپرد و ویلا را به مکانی برای مهمانی‌های مجلل و رویدادهای نمایشی برای اشراف اروپا تبدیل کرد. با این حال، تکمیل باغ‌ها به برادرزاده‌اش کارلو چهارم (۱۶۵۷-۱۷۳۴) واگذار، و سرانجام در سال ۱۶۷۱ افتتاح شد. این جزیره در دوره گیبرتو پنجم بورومئو (۱۷۵۱-۱۸۳۷) به بالاترین سطح شکوفایی اجتماعی خود دست یافت، زمانی که مهمانانی از جمله ناپلئون بناپارت و همسر آن زمانش ژوزفین دو بوآرنه، ادوارد گیبون، تاریخ‌نگار شهیر و کارولین برانزویک، پرنسس ولز، در آن
شهیر و کارولین برانزویک، پرنسس ولز، در آن اقامت داشتند. اینگونه گفته شده است که کارولین که بسیار عاشق این مکان شده بود، تمام تلاش خود را کرد تا خانواده بورومئو را متقاعد کند که جزایر ایزولا مادره یا کاستلی دی کانرو را به او بفروشند. درخواستی که برخلاف پیگیری‌های بسیار از سوی آنان رد شد و او در سواحل دریاچه کومو در چرنوبیو در ویلا دِسته (ویلای تابستان) مستقر شد. مشهورترین رخداد تاریخی مرتبط با این مکان، کنفرانسی شامل نمایندگان عالی رتبه ایتالیا، فرانسه و بریتانیا بود که در آوریل ۱۹۳۵ در کاخ ایزولا بلا
و بریتانیا بود که در آوریل ۱۹۳۵ در کاخ ایزولا بلا برگزار شد و منجر به توافقی شد که به جبهه استرسا معروف است. این واپسین تلاش در اروپا برای بازتثبیت پیمان لوکارنو و مهم‌ترین تلاش برای متوقف کردن هیتلر پیش از جنگ جهانی دوم بود"." امروزه. در حال حاضر جزیره ایزولا بلا، یک جاذبه گردشگری محبوب است که سرویس کشتی‌رانی منظمی از استرزا، لاونو، پالانزا و اینترا دارد. این جزیره میزبان جشنواره موسیقی سالانه استرزا نیز هست.
گایا گوتزی (؛ زادهٔ ) خواننده، ترانه‌سرا و رقصنده اهل ایتالیا است. وی از سال ۲۰۱۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او به خاطر برنده شدن در نوزدهمین دوره مسابقه استعدادیابی آمیچی در سال ۲۰۲۰، و به خاطر نایب قهرمانی در دهمین فصل نسخه ایتالیایی "ایکس فاکتور" در سال ۲۰۱۶ مشهور شد. زندگی و حرفه. گایا در گواستالا از مادری برزیلی و پدری ایتالیایی متولد شده و در حال حاضر در ویادانا زندگی می‌کند. او در آهنگ‌هایش ایتالیایی و پرتغالی برزیلی را با هم ترکیب می‌کند. در سال ۲۰۱۶، به عنوان یکی از شرکت‌کنندگان در دهمین
سال ۲۰۱۶، به عنوان یکی از شرکت‌کنندگان در دهمین دوره از مسابقات تلویزیونی "ایکس فاکتور" شرکت کرد و به تیم فدز پیوست و در جایگاه دوم قرار گرفت. او آلبوم کوتاه خود با نام « "طلوع‌های نو»" را منتشر کرد و به دلیل فروش بیش از ۲۵۰۰۰ نسخه، توسط فدراسیون صنعت موسیقی ایتالیا گواهی طلایی دریافت کرد. در طول سال ۲۰۱۷، کنسرت‌های تور اورونرو جورجیا را افتتاح کرده و تک‌آهنگ «عکس‌ها» را منتشر کرد. در سال ۲۰۱۹، در نوزدهمین دوره از برنامه استعدادیابی آمیچی شرکت کرد. این خواننده در طول این برنامه چندین آهنگ نوشت و آهنگسازی
در طول این برنامه چندین آهنگ نوشت و آهنگسازی کرد که در آلبوم «"Genesi»" که در ۲۰ مارس ۲۰۲۰ توسط سونی موزیک منتشر شد، گنجانده شده است. این آلبوم در رتبه ۱۵ جدول فدراسیون صنعت موسیقی ایتالیا قرار گرفت و پس از پیروزی خواننده برنامه استعدادیابی، به رتبه پنجم رسید. او در سال ۲۰۲۱ در جشنواره موسیقی سانرمو با آهنگ «Cuore amaro» شرکت کرد، که در فینال بزرگ در جایگاه نوزدهم قرار گرفت و اخیراً در ایتالیا گواهی طلایی دریافت کرد. در ۱۴ مه ۲۰۲۱، همکاری او با شان پال به زبان پرتغالی منتشر شد که بعداً توسط فدراسیون صنعت
زبان پرتغالی منتشر شد که بعداً توسط فدراسیون صنعت موسیقی ایتالیا گواهی دیسک طلایی دریافت کرد. در ۱ اکتبر ۲۰۲۱، آهنگ «Nuvole di zanzare» را منتشر کرد، تک آهنگی که پیش درآمد دومین آلبوم استودیویی "او با نام" "«Alma»" است که در ۲۹ اکتبر منتشر شد. این آلبوم که با حضور فرانچسکا میچلن منتشر شد، در رتبه ۱۸ جدول آلبوم‌های ایتالیایی قرار گرفت. گایا در نوامبر ۲۰۲۱، از جمله هنرمندانی بود که در جشنواره سرمایه کرونا در مکزیکوسیتی حضور داشت و در کنار تیم ایمپالا، دیسکلوژر و ده کوکس اجرا کرد. او در سال 2023، دو تک‌آهنگ
و ده کوکس اجرا کرد. او در سال 2023، دو تک‌آهنگ «Estasi» و «Tokio» منتشر کرد که در جدول آهنگ‌های ایرپلی ایتالیا به رتبه اول رسیدند. در تابستان ۲۰۲۴، با تونی افه در آهنگ «Sesso e samba» همکاری کرد که در جدول تک‌آهنگ‌های ایتالیا به رتبه اول رسید. در دسامبر ۲۰۲۴، به عنوان یکی از شرکت‌کنندگان در جشنواره موسیقی سانرمو اعلام شد. او با آهنگ «Chiamo io chiami tu» در رتبه ۲۶ قرار گرفت.
یک بازی نقش‌آفرینی رومیزی (که گاه به اختصار بازی نقش‌آفرینی کاغذ و قلم نیز نامیده می‌شود) گونه‌ای از بازی نقش‌آفرینی است که در آن شرکت‌کنندگان کنش‌های شخصیت‌های خود را از راه گفتار و گاه حرکات توصیف می‌کنند. بازیکنان بر پایهٔ شخصیت‌پردازی، اعمال شخصیت‌های خود را تعیین می‌کنند، و موفقیت یا شکست این اعمال بر اساس یک سامانهٔ رسمی از قواعد و دستورالعمل‌ها مشخص می‌شود که معمولاً شامل تصادفی‌سازی (مانند استفاده از تاس) است. در چهارچوب قوانین، بازیکنان آزادی برای بداهه‌پردازی دارند و انتخاب‌های آنان مسیر و نتیجهٔ
دارند و انتخاب‌های آنان مسیر و نتیجهٔ بازی را شکل می‌دهد. نه قلم و کاغذ و نه حتی یک میز، هیچ‌کدام به‌طور مطلق برای آن‌که یک بازی در شمار بازی‌های نقش‌آفرینی رومیزی قرار گیرد ضروری نیستند؛ بلکه اصطلاح‌های «کاغذ و قلم» و «رومیزی» بیشتر برای تمایز این گونه از بازی‌های ویدئویی نقش‌آفرینی یا بازی نقش‌آفرینی زنده به‌کار می‌روند. از زمان همه‌گیری کووید-۱۹، بازی‌های رومیزی نقش‌آفرینی به‌صورت آنلاین و از راه ویدئوکنفرانس بسیار رایج شده‌اند. برخی نمونه‌های شناخته‌شده از بازی‌های نقش‌آفرینی رومیزی عبارت‌اند از:
از بازی‌های نقش‌آفرینی رومیزی عبارت‌اند از: "سیاه‌چال‌ها و اژدهایان"، "ندای کتهولهو" و "پت‌فایندر".
«مکتب جوان» به گروهی از آهنگسازان ایتالیایی (عمدتاً اپرایی) اشاره دارد که جانشین وردی شدند و در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم شکوفا شدند. این گروه همگی با کنسرواتوار میلان ارتباط نزدیکی داشتند و شامل جاکومو پوچینی، پیترو ماسکانی، روجرو لئونکاوالو، امبرتو جوردانو، فرانچسکو چیلئا، پیترو فلوریدیا، آلفردو کاتالانی و آلبرتو فرانکتی، و همچنین آهنگسازان غیر اپرایی مانند لورنزو پروسی، که تقریباً منحصراً موسیقی مذهبی نوشت. این اصطلاح که از روزنامه‌نگاری سرچشمه گرفت و به سرعت رواج یافت، با هدف تأکید بر گسست از
گرفت و به سرعت رواج یافت، با هدف تأکید بر گسست از سنت اپرای قرن نوزدهم طراحی شده بود. اکثر اپرانویسان «مکتب جوان» همچنین اعضای جنبش وریسمو بودند. اگرچه آنها اپراهای جریان اصلی‌تری نیز نوشتند، بسیاری از آثارشان بر «خامی زندگی» و تأثیر فقر بر جامعه متمرکز بود، و با بلاغت احساسی تحت تأثیر ریشارد واگنر و ژول ماسنه مشخص می‌شد. تاریخ‌نگاری موسیقی مدرن، این دسته را در درجه اول با هدف جدا کردن این گروه هنرمندان از برچسب آهنگسازان وریسمو به کار می‌گیرد، با توجه به اینکه تنها تعداد کمی از آثار آنها در این دسته
به اینکه تنها تعداد کمی از آثار آنها در این دسته زیبایی‌شناسی قرار می‌گیرد.
آمیچی دی ماریا د فیلیپی (؛ به معنای دوستان ماریا د فیلیپی) که به اختصار آمیچی نامیده می‌شود و تا سال ۲۰۰۳ با نام سارانو فاموسی شناخته می‌شد، یک برنامه استعدادیابی ایتالیایی است. این برنامه که توسط ماریا د فیلیپی ساخته شده، در سال ۲۰۰۱ آغاز شد و از آن زمان تاکنون سالانه پخش می‌شود. این برنامه توسط شرکت فاسکینو پی‌جی‌تی اس‌آر‌ال متعلق به د فیلیپی تهیه و از کانال ۵ پخش می‌شود. از سیزدهمین دوره، پخش روزانه و انتخاب بازیگران از شبکه تلویزیونی «رئال تایم» و پلتفرم پخش آنلاین «ویتی تی‌وی» توسط فاسکینو انجام شده
پخش آنلاین «ویتی تی‌وی» توسط فاسکینو انجام شده است. آمیچی یک مدرسه آکادمی است که شامل یک کلاس حدود ۲۰ نفره از متقاضیان جوان (۱۶ تا ۳۰ ساله) می‌شود که آرزوی تبدیل شدن به خوانندگان، ترانه‌سرایان و رقصندگان حرفه‌ای (باله، مدرن، معاصر، لاتین و هیپ هاپ) را دارند.
اصفهان زیبا روزنامه‌ای محلی متعلق به شهرداری اصفهان است که از سال ۱۳۸۵ منتشر می‌شود. این روزنامه در سال ۱۴۰۲ با امتیاز ۹۲٫۲ به‌عنوان برترین روزنامه استان اصفهان و برترین روزنامه استانی در ایران برگزیده شد. تاریخچه. این روزنامه به علت چاپ عکس بانوان دوچرخه‌سوار در شمارهٔ ۱۹ تیر ۱۳۹۹ مورد انتقاد امام‌جمعهٔ وقت استان اصفهان، سید یوسف طباطبایی‌نژاد قرار گرفت.
سال خبرچین ششمین آلبوم استودیویی از گروهٔ موسیقی هیپ‌هاپ تجربی دث گریپس می‌باشد که در ۲۲ ژوئن سال ۲۰۱۸ از سوی ثیرد ورلدز و هاروست رکوردز منتشر گردید.
فروشگاهٔ پول نخستین آلبوم استودیویی از گروهٔ موسیقی سه‌نفرهٔ هیپ‌هاپ تجربی دث گریپس می‌باشد. این آلبوم دنباله‌ای بر نخستین میکس‌تیپ آن‌ها تحت عنوان "سرباز سابق" است. این اثر به‌طور رسمی در ۲۴ آوریل سال ۲۰۱۲ منتشر گردید، اما پیش‌تر در ۱۴ آوریل به‌طور غیررسمی در یوتیوب لو رفته بود، سپس در ۲۰ آوریل گروه آن را روی نوار کاست در جشنواره کوچلا عرضه کرد و در ۲۱ آوریل به مناسبت روز فروشگاه‌های صفحه‌فروشی نسخهٔ وینیل آن نیز در دسترس قرار گرفت. انتشار "فروشگاهٔ پول" هم‌زمان با معرفی دومین آلبوم گروه با نام "دیپ وب
هم‌زمان با معرفی دومین آلبوم گروه با نام "دیپ وب بی‌محبت" اعلام شد که در همان سال بعدتر منتشر گردید.
اوژنیا بورتزیو (۲۰ ژوئن ۱۸۸۲ پویرینو - ۱۶ مه ۱۹۲۲) یک خواننده سوپرانوی دراماتیک اپرای ایتالیایی بود که به خاطر صدای پر جنب و جوش و سبک پرشور آوازش شناخته می‌شد. او به ویژه در رپرتوار وریسمو برجسته بود و نقش دلیا ترزاگی (Delia Terzaghi) را در نمایش «گوفردو ماملی» ("Goffredo Mameli") اثر روجرو لئونکاوالو خلق کرد و همچنین نقش «مینی» را در اولین اجرای ایتالیایی «دختری از باختر» اثر جاکومو پوچینی خواند، اما در آثار جوزپه وردی و دیگر رپرتوارهای قرن نوزدهم نیز مورد تحسین قرار گرفت. در حالی که بسیاری از منتقدان
تحسین قرار گرفت. در حالی که بسیاری از منتقدان موسیقی، اجراهای او را تخیلی و هیجان‌انگیز می‌دانستند، برخی دیگر او را به دلیل ناهمواری صدایش و سایر کاستی‌های فنی مورد انتقاد قرار دادند. فعالیت حرفه‌ای. بورزیو در پویرینو، در پیمونته متولد شد. در آغاز، به عنوان نوازنده ویلن فعالیت می‌کرد، اما در نوجوانی تصمیم گرفت بر خوانندگی اپرا تمرکز کند. او اظهار داشت که در سال ۱۸۷۹ به دنیا آمده است تا در کنسرواتوار میلان نزد کارولینا فرنی که خود نزد جودیتا پاستا تحصیل کرده بود، آواز بخواند. او نخستین اجرای حرفه‌ای خود را
بود، آواز بخواند. او نخستین اجرای حرفه‌ای خود را در نقش سانتوزا، در نمایش «غیرت روستایی» اثر پیترو ماسکانی، در تئاتر ویتوریو امانوئل، تورین در سال ۱۸۹۹ انجام داد. او به عنوان یک سوپرانوی غنایی-دراماتیک، در سراسر سرزمین مادری خود موفقیت فراوانی به دست آورد، اگرچه شیوه آوازخوانی پرشور و فراتر از حد انتظار او چندان مورد سلیقه مخاطبان محافظه‌کارتر بریتانیایی و آمریکایی نبود و او هرگز در کاونت گاردن یا اپرای متروپولیتن آواز نخواند و این امر دامنه شهرت بین‌المللی او را محدود کرد. با این حال، او در آمریکای جنوبی،
او را محدود کرد. با این حال، او در آمریکای جنوبی، مصر و روسیه - در تئاتر آکواریوم سن پترزبورگ - موفقیت‌های بزرگی کسب کرد. بورتزیو بازیگری جذاب بود و به ویژه با موسیقی مکتب وریسمو آهنگسازان، که نمونه‌های بارز آنها پیترو ماسکانی، آلفردو کاتالانی، لئونکاوالو، اومبرتو جوردانو و تا حدودی پوچینی بودند، پیوند خورد. او در دو دهه اول قرن بیستم، در اپرای برجسته لا اسکالا، میلان، یک ستاره با طرفداران پر و پا قرص بود. در آنجا، بورتزیو در رپرتوار گسترده‌ای، اغلب تحت رهبری آرتورو توسکانینی، ظاهر شد. نقش‌های او شامل
رهبری آرتورو توسکانینی، ظاهر شد. نقش‌های او شامل «آرمیده» اثر کریستوف گلوک، «نورما» اثر وینچنتزو بلینی، «رستاخیز» اثر فرانکو آلفانو، «پسر جوریو» اثر آلبرتو فرانکتی، سافو اثر جووانی پاچینی، لا والی و لورلی، آیدا، لا ژوکوندا اثر کاتالانی و غیرت روستایی بود. علاوه بر این، بورزیو بین سال‌های ۱۹۰۵ تا ۱۹۱۶ تعدادی صفحه گرامافون ۷۸ دور در دقیقه را در میلان ضبط کرد. با این حال، در اواخر دوران حرفه‌ای‌اش، از یک اختلال عصبی و بیماری عمومی رنج می‌برد. او آخرین اجرای صحنه‌ای خود را در سال ۱۹۱۹، در نمایش ماریون دلورم
صحنه‌ای خود را در سال ۱۹۱۹، در نمایش ماریون دلورم اثر آمیلکاره پونکیلی، انجام داد. بورزیو سه سال بعد، در سن ۴۰ سالگی، بر اثر نارسایی کلیه در میلان درگذشت. او در آرامگاه خانوادگی در کیِری، پیمونت، به خاک سپرده شده است. بورزیو در مصاحبه‌ای با روزنامه اظهار داشت: «یک نقش وریسمو قطعاً اجرایی ملودراماتیک و سرخوشی مصنوعی ایجاد می‌کند و این مورد مصنوعی است زیرا همیشه رویکردی موسیقایی ندارد و وقتی جوان هستید، رویکرد صحیح را نمی‌دانید. این می‌تواند منجر به فشار بر سیستم عصبی شود. خستگی عصبی بیشتر از دشواری یا
بر سیستم عصبی شود. خستگی عصبی بیشتر از دشواری یا طولانی بودن نقش به صدا آسیب می‌رساند.» (خاطرات لویک، صفحه ۱۱۷) پیوندها به بیرون. زندگینامه فایل‌های صوتی
گولدن گوس () یک شرکت کالای لوکس و مد ایتالیایی است که در زمینه تولید کفش و پوشاک تخصص دارد و دفتر مرکزی آن در میلان، ایتالیا واقع شده است. این برند که در سال ۲۰۰۰ در مارگرا، نزدیک ونیز تأسیس شد، بیشتر به خاطر کفش‌های کتانی دست‌ساز خود با ظاهری متمایز و قدیمی شناخته می‌شود. شناخته‌شده‌ترین مدل آن، سوپر-استار، که در سال ۲۰۰۷ معرفی شد، دارای یک لوگوی ستاره‌ای شکل با یک نقطه است که عمداً کوتاه یا پنهان شده است و منعکس‌کننده زیبایی‌شناسی ناقص شرکت است. تاریخچه. گلدن گوس در سال ۲۰۰۰ در منطقه صنعتی مارگرا، نزدیک
گلدن گوس در سال ۲۰۰۰ در منطقه صنعتی مارگرا، نزدیک ونیز تأسیس شد. این برند در ابتدا بر تولید کفش‌های کتانی مد روز که با جزئیات دست‌ساز و ظاهری عمداً پوشیده متمایز می‌شدند، تمرکز داشت. در سال ۲۰۰۷، گلدن گوس مدل کفش کتانی سوپر-استار خود را معرفی کرد که دارای لوگوی ستاره نمادین با یک نقطه است که عمداً از طول کاهش یافته یا تا حدی پنهان شده است و به نمادی از این برند تبدیل شده است. در سال ۲۰۲۱، گلدن گوس دفتر مرکزی شرکت خود را به میلان، ایتالیا منتقل کرد، در حالی که با افتتاح خانه مد مارگرا، فضایی فراگیر که به
که با افتتاح خانه مد مارگرا، فضایی فراگیر که به صنایع دستی و جامعه اختصاص داده شده است، حضور خلاقانه و فرهنگی خود را در مکان اصلی مارگرا حفظ کرد. این شرکت در سال ۲۰۲۳ تقریباً ۵۰۰ میلیون یورو فروش سالانه گزارش کرد که کفش حدود ۹۰٪ از کل درآمد را تشکیل می‌داد. گلدن گوس قصد داشت در ژوئن ۲۰۲۴ عرضه اولیه سهام خود را انجام دهد، که متعاقباً به دلیل شرایط بازار به تعویق افتاد. اولین کفش کتانی. در سال ۲۰۰۷، پس از سفری به لس‌آنجلس، الساندرو گالو و فرانچسکا رینالدو اولین جفت کفش کتانی گلدن گوس را با نام سوپر-استارز
جفت کفش کتانی گلدن گوس را با نام سوپر-استارز تولید کردند. این کفش‌ها، ساییدگی و پارگی معمول کفش‌های اسکیت را بازتولید می‌کردند که از آن زمان به بعد، وجه تمایز تمام کفش‌های کتانی این برند بود. سوپر-استارز اولین مدل گلدن گوس بود که ستاره نوک‌تیز را در کنار رویه کفش داشت، که تا به امروز نمادی متمایز از این برند است. رشد برند. در سال ۲۰۰۸، اولین فروشگاه گلدن گوس در مارگرا، ایتالیا افتتاح شد. در سال ۲۰۱۳، اولین فروشگاه در خیابان کوسانی در میلان افتتاح شد. در سال ۲۰۱۵، بوتیک‌هایی در نیویورک و پاریس افتتاح شد. از
۲۰۱۵، بوتیک‌هایی در نیویورک و پاریس افتتاح شد. از ۵۷ فروشگاه در پایان سال ۲۰۱۸، این تعداد تا پایان سال بعد به بیش از ۹۰ فروشگاه رسید. در سال ۲۰۱۹، تجارت الکترونیک افتتاح شد و همزمان شبکه بین‌المللی فروشگاه‌های خرده‌فروشی تقویت شد. در سال ۲۰۲۰، ۱۲۳ فروشگاه فعال وجود داشت، در حالی که در سال ۲۰۲۴، ۱۹۱ فروشگاه در ۲۳ کشور، از جمله آسیا، اروپا، خاورمیانه و آمریکا، توزیع شده بودند. در سال ۲۰۲۱، دفتر مرکزی میلان افتتاح شد. در سال ۲۰۲۲، این شرکت اولین مرکز تولید خود، تیم مد ایتالیایی در کازارانو (لچه) را به دست
خود، تیم مد ایتالیایی در کازارانو (لچه) را به دست آورد و در سال ۲۰۲۳ دومین مرکز تولید در سیریو (کازرتا) را تأسیس کرد. سبک. گلدن گوس متخصص در تولید کفش‌های کتانی دست‌ساز در ایتالیا است. این برند علاوه بر کفش، لباس، کیف و سایر لوازم جانبی را نیز تولید و توزیع می‌کند. ویژگی‌های متمایز این برند، ستاره نوک‌تیز و ظاهر «فرسوده» آن است. همچنین امکان سفارشی‌سازی محصولات را نیز ارائه می‌دهد: این تجربه که «هم‌آفرینی» نام دارد، در فروشگاه یا به صورت آنلاین با همکاری یک صنعتگر متخصص انجام می‌شود. مالکیت. پس از سه سال
صنعتگر متخصص انجام می‌شود. مالکیت. پس از سه سال عضویت در گروه کارلایل، در سال ۲۰۲۰ به پرمیرا فروخته شد. در سال ۲۰۲۲، گلدن گوس تأمین‌کننده اصلی کفش‌های کتانی خود، تیم مد ایتالیایی را خریداری کرد. خرده فرهنگ. گلدن گوس یکی از عناصر اصلی مد نسل زد و نسل هزاره، به ویژه در ایالات متحده و اروپا است.
آی.ال.وایز یک گروهٔ موسیقی دونفرهٔ راک تجربی آمریکایی اهل ساکرامنتو، کالیفرنیا این گروه در سال ۲۰۱۵ به‌عنوان یک پروژهٔ جانبی توسط دوتا از اعضای دث گریپس یعنی زک هیل (آواز، درامز، گیتار و کیبورد) و اندی مورین (گیتار و بیس) به‌وجود آمد. آن‌ها تاکنون دو آلبوم دیجیتالی را از طریق ثیرد ورلدز که متعلق به دث گریپس می‌باشد، منتشر نموده‌اند – همیشه در عشق حقیقی خوب بوده‌ام در سال ۲۰۱۵ و "پست فطرتی با حد و مرز" در سال ۲۰۱۶ – هر دو آلبوم بدون هیچ‌گونه تبلیغ یا اطلاع‌رسانی قبلی منتشر شدند. آی.ال.وایز هیچ‌گاه اجرای
قبلی منتشر شدند. آی.ال.وایز هیچ‌گاه اجرای زندهٔ مستقلی نداشته و تنها در قالب بخشی از اجراهای دث گریپس روی صحنه رفته است. آن‌ها در حال حاضر با کستل فیس رکوردز قرارداد دارند و زیر نظر آن در سال ۲۰۱۷ سومین آلبوم استودیویی خود با نام "محافظ شخصی" منتشر نمودند.
کلیسای صلیب کوچک (کاراشن) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر کارشن، استان سیونیک ارمنستان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۶ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
سوپرانوی دراماتیک (Dramatic Soprano)، نوعی سوپرانوی اپرایی با صدایی قدرتمند، غنی و احساسی است که می‌تواند روی یک ارکستر کامل آواز بخواند یا آن را قطع کند. تارهای صوتی ضخیم‌تر در صداهای دراماتیک معمولاً (اما نه همیشه) به معنای چابکی کمتر نسبت به صداهای سبک‌تر اما صدایی پایدارتر و کامل‌تر است. معمولاً این صدا نسبت به سایر سوپرانوها، دامنه صوتی پایین‌تری دارد و طنین تیره‌تری دارد. آنها اغلب برای زنان قهرمان، اغلب رنج‌کشیده و تراژیک اپرا استفاده می‌شوند. سوپرانوی دراماتیک محدوده صوتی از تقریباً لا بم (لا۳) تا
دراماتیک محدوده صوتی از تقریباً لا بم (لا۳) تا "دو بالا" (دو ۶) دارد. برخی از سوپرانوی دراماتیک، مشهور به سوپرانوی واگنری یا سوپرانوی دراماتیک بالا (در این مورد بالا به بلوغ صدا اشاره دارد، نه دامنه صوتی یا محدوده صوتی)، صدای فوق‌العاده بلندی دارند که می‌تواند خود را در یک ارکستر بزرگ (با بیش از ۸۰ یا حتی ۱۰۰ نوازنده) به نمایش بگذارد. این صداها قابل توجه، اغلب با تُن غلیظ‌تر، بسیار قدرتمند و در حالت ایده‌آل، حتی در سراسر محدوده صوتی متعادل هستند. سوپرانوهای واگنری معمولاً نقش قهرمانان زن اسطوره‌ای را بازی
واگنری معمولاً نقش قهرمانان زن اسطوره‌ای را بازی می‌کنند. سوپرانوهای واگنری موفق نادر هستند و اغلب نقش‌های واگنری توسط سوپرانوهای دراماتیک ایتالیایی اجرا می‌شوند. نقش‌های دراماتیک. نقش‌های دراماتیک مناسب برای سوپرانوهای دراماتیک : سوپرانوی دراماتیک بالا. نقش‌های مناسب زیر برای سوپرانوهای دراماتیک بالا/واگنری: پانویس. منابع
انریکو سیالدینی (; – ) یک سرباز، سیاستمدار و دیپلمات ایتالیایی بود. زندگی‌نامه. او در کاستلوترو، در استان مودنا، پادشاهی ایتالیا متولد شد. او پسر یک مهندس عمران بود و در یک مدرسه ژزوئیت درس خواند و از آنجا اخراج شد. در سال ۱۸۳۱ در قیام مودنا شرکت کرد و پس از آن به پاریس گریخت و از آنجا برای جنگ با کارلیست‌ها به اسپانیا رفت. در سال ۱۸۴۸ به ایتالیا بازگشت و فرماندهی یک هنگ را در نبرد نووارا بر عهده گرفت. در سال ۱۸۵۹، تیپ آلپاین را سازماندهی کرد و در نبرد پالسترو در راس لشکر چهارم جنگید. در سال بعد به مارکه
در راس لشکر چهارم جنگید. در سال بعد به مارکه حمله کرد، در نبرد کاستلفیداردو پیروز شد، آنکونا را تصرف کرد و متعاقباً محاصره گائتا را هدایت کرد. نشان دوک گائتا. به خاطر این خدمات، پادشاه او را دوک گائتا لقب داد و پارلمان ایتالیا ۱۰۰۰۰ لیره به او مستمری داد. در سال ۱۸۶۱، مداخله او اختلاف کاوور-گاریبالدی را تشدید کرد، و تنها میانجیگری سلطنتی مانع از دوئل بین او و گاریبالدی شد. او که فرماندهی نیروهای اعزامی برای مقابله با لشکرکشی گاریبالدی در سال ۱۸۶۲ را بر عهده داشت، گاریبالدی را در نبرد جنجالی آسپرومونته شکست
داشت، گاریبالدی را در نبرد جنجالی آسپرومونته شکست داد. بین سال‌های ۱۸۶۲ تا ۱۸۶۶، او سمت ستوان سلطنتی را در ناپل بر عهده داشت، جایی که در دو سیسیل علیه راهزنان جنگید و در سال ۱۸۶۴ به مقام سناتور منصوب شد. با شروع جنگ سوم استقلال ایتالیا، او فرماندهی یک سپاه ارتش را از سر گرفت، اما اختلافات بین او و آلفونسو لا مارمورا به موضوع لشکرکشی لطمه زد و به شکست کاستوزا کمک کرد. پس از جنگ، او از فرماندهی ستاد کل که مایل بود مستقل از وزارت جنگ باشد، خودداری کرد. در سال ۱۸۶۷، او تلاش ناموفقی برای تشکیل کابینه‌ای به
سال ۱۸۶۷، او تلاش ناموفقی برای تشکیل کابینه‌ای به اندازه کافی قوی برای جلوگیری از حمله تهدیدآمیز گاریبالدی‌ها به ایالات پاپی انجام داد و دو سال بعد، به دلیل اختلاف نظر با جیووانی لانزا در مورد برآوردهای ارتش، در تلاشی مشابه شکست خورد. در ۳ اوت ۱۸۷۰، او از مداخله ایتالیا برای کمک به فرانسه حمایت کرد، شرایطی که نفوذ او را افزایش داد، زمانی که در ژوئیه ۱۸۷۶، او جایگزین کوستانتینو نیگرا به عنوان سفیر در جمهوری فرانسه شد. او این سمت را تا سال ۱۸۸۲ حفظ کرد، زمانی که به دلیل انتشار گزارشی توسط پاسکواله
کرد، زمانی که به دلیل انتشار گزارشی توسط پاسکواله استانیسلائو مانچینی که در آن از رفتار متکبرانه ویلیام هنری وادینگتون شکایت کرده بود، استعفا داد. او در سال ۱۸۹۲ در لیورنو درگذشت. خانواده و جوانی. او فرزند جوزپه و لوئیجیا سانتیان ولاسکو، با اصالت اسپانیایی، در پادشاهی ناپلئونی ایتالیا به دنیا آمد. خانواده در اوت ۱۸۱۱ به رجیو امیلیا نقل مکان کردند، جایی که پدرش به عنوان مهندس کار می‌کرد و انریکو در مدرسه یسوعیون تحصیل می‌کرد. پس از آن، پدرش او را با مطالعه ریاضیات و نقاشی آشنا کرد و انریکو جوان نیز علاقه