payamvha/North_RAG huggingface dataset:
فنی کلی فراگیران، و فن است. آموزش فناوری نباید با فناوری آموزشی اشتباه گرفته شود. فناوری آموزشی بر زیرمجموعه باریک‌تری از استفاده از فناوری متمرکز است که حول استفاده از فناوری در آموزش و برای آموزش می‌چرخد، برخلاف تمرکز آموزش فناوری بر استفاده از فناوری به طور کلی. تاریخ. آموزش فناوری شاخه ای از سنت هنرهای صنعتی در ایالات متحده و آموزش صنایع دستی یا آموزش حرفه ای در کشورهای دیگر است. در سال 1980، از طریق آنچه "پروژه آینده" نامیده شد، نام "" به "آموزش فناوری" در ایالت نیویورک تغییر یافت. هدف این نهضت افزایش
در ایالت نیویورک تغییر یافت. هدف این نهضت افزایش سواد فنی دانشجویان بود. از آنجایی که ماهیت آموزش فناوری به طور قابل توجهی با نسخه قبلی خود متفاوت است، معلمان هنرهای صنعتی در اواسط دهه 1980 تحت آموزش غیرحضوری قرار گرفتند در حالی که یک شبکه آموزش فناوری نیز توسط اداره آموزش ایالت نیویورک (NYSED) تأسیس شد. در سوئد، فناوری به عنوان یک موضوع جدید از سنت موضوعات صنایع دستی پدیدار شد، در حالی که در کشورهایی مانند تایوان و استرالیا، عناصر آن در برنامه های حرفه ای تاریخی قابل تشخیص است. در قرن بیست و یکم، طراحی
تاریخی قابل تشخیص است. در قرن بیست و یکم، طراحی لباس مریخ به عنوان موضوعی برای آموزش فناوری مورد استفاده قرار گرفت. آموزش فنی با آموزش عمومی کاملا متفاوت است وضعیت فعلی آموزش فناوری. TeachThought، یک نهاد خصوصی، آموزش فناوری را در «وضعیت کودکی و آزمایش جسورانه» توصیف کرد. نظرسنجی از معلمان در سراسر ایالات متحده توسط یک شرکت تحقیقات بازار مستقل نشان داد که 86 درصد از معلمان پاسخ دهندگان موافق هستند که فناوری باید در کلاس درس استفاده شود. 96 درصد می گویند که مشارکت دانش آموزان را ترویج می کند و 89 درصد موافق
دانش آموزان را ترویج می کند و 89 درصد موافق هستند که فناوری نتایج دانش آموزان را بهبود می بخشد. فناوری در بسیاری از سیستم های آموزشی وجود دارد. از جولای 2018، مدارس دولتی آمریکا به ازای هر پنج دانش‌آموز یک رایانه رومیزی ارائه می‌کنند و سالانه بیش از 3 میلیارد دلار صرف محتوای دیجیتال می‌کنند. در سال تحصیلی 2015–2016، دولت به جای روش سنتی قلم و کاغذ، آزمون‌های استاندارد دولتی بیشتری را برای سطوح ابتدایی و متوسطه از طریق پلتفرم‌های دیجیتال انجام داد. انقلاب دیجیتال چشم انداز یادگیری جدیدی را ارائه می دهد.
دیجیتال چشم انداز یادگیری جدیدی را ارائه می دهد. دانش آموزان حتی اگر داخل کلاس نباشند می توانند به صورت آنلاین یاد بگیرند. پیشرفت در فن آوری مستلزم رویکردهای جدید ترکیب پیشرفت های تکنولوژیکی حال و آینده و گنجاندن این نوآوری ها در سیستم آموزش عمومی است. با تکنولوژی گنجانده شده در یادگیری روزمره، این یک محیط جدید با یادگیری شخصی و ترکیبی جدید ایجاد می کند. دانش آموزان قادر به تکمیل کار بر اساس نیازهای خود و همچنین داشتن تطبیق پذیری مطالعه فردی هستند و تجربه کلی یادگیری را متحول می کند. فضای فناوری در آموزش و
یادگیری را متحول می کند. فضای فناوری در آموزش و پرورش بسیار بزرگ است. به سرعت پیشرفت می کند و تغییر می کند. در بریتانیا، فناوری رایانه به ارتقای استانداردها در مدارس مختلف برای رویارویی با چالش‌های مختلف کمک کرد. بریتانیا مفهوم «کلاس درس معکوس» را پس از محبوب شدن در ایالات متحده پذیرفت. ایده این است که روش‌های آموزشی مرسوم را از طریق ارائه دستورالعمل‌های آنلاین و خارج از کلاس‌های درس سنتی معکوس کنیم. در اروپا، کمیسیون اروپا در ژانویه 2018 از طرح آموزش دیجیتال حمایت کرد. این برنامه شامل 11 طرح است که از
حمایت کرد. این برنامه شامل 11 طرح است که از استفاده از فناوری و قابلیت های دیجیتال در توسعه آموزش حمایت می کند. کمیسیون همچنین یک برنامه عملیاتی به نام سند کاری کارکنان را تصویب کرد که استراتژی خود را در اجرای آموزش دیجیتال شرح می دهد. این طرح شامل سه اولویت است که اقداماتی را برای کمک به کشورهای عضو اتحادیه اروپا برای مقابله با همه نگرانی‌های مرتبط تدوین می‌کند. کل چارچوب از چارچوب صلاحیت های اروپایی برای یادگیری مادام العمر و طبقه بندی اروپایی مهارت ها، شایستگی ها، صلاحیت ها و مشاغل پشتیبانی می کند. در
شایستگی ها، صلاحیت ها و مشاغل پشتیبانی می کند. در شرق آسیا، بانک جهانی یک سمپوزیوم بین‌المللی سالانه (دو روزه) را برگزار کرد در اکتبر 2017 با وزارت آموزش، علم و فناوری کره جنوبی و بانک جهانی برای حمایت از نگرانی‌های آموزشی و فناوری اطلاعات و ارتباطات برای دست اندرکاران صنعت و سیاستگذاران ارشد شرکت کنندگان مسائل مربوط به استفاده از فن آوری های جدید برای مدارس داخل منطقه را برنامه ریزی و بحث می کنند. فهرست مهارت های فناوری. معاملات. همچنین ببینید : لیست مشاغل ساختمانی، تاجر و کاردان فنی کامپیوترها. همچنین
ساختمانی، تاجر و کاردان فنی کامپیوترها. همچنین ببینید: فهرست بسته‌های نرم‌افزاری رایگان و منبع باز، بسته‌های نرم‌افزار آکادمیک و ایستگاه‌های کاری GPU
کراتوز اسکار مزمن نوعی ضایعه پوستی پیش سرطانی است که در یک اسکار (جوشگاه) طولانی مدت ایجاد می‌شود.
باشگاه جاز ردوتا () یک کلوپ موسیقی و محل اجرای تئاتر در پراگ، جمهوری چک است. این کلوپ در مرکز شهر، در خیابان نارودنی و نزدیک به تئاتر ملی پراگ واقع شده است. این کلاب به ویژه به خاطر اجرای بداهه ساکسوفون توسط رئیس‌جمهور آمریکا، بیل کلینتون، در سال ۱۹۹۴ معروف است. ردوتا قدیمی‌ترین باشگاه جاز در پراگ است. تاریخچه. این باشگاه در سال ۱۹۵۷ توسط نوازنده گیتار بیس، یان آرنت تأسیس شد و نام خود را از اصطلاحی برای مراکز تفریح و موسیقی، "بالماسکه"، گرفته است. وجود اولیه آن با فعالیت‌های «کلاب آکورد» مرتبط بود، مؤسسه‌ای
آن با فعالیت‌های «کلاب آکورد» مرتبط بود، مؤسسه‌ای که نقش مهمی در شکل‌گیری «تئاترهای صحنه کوچک» ایفا کرد و بر توسعه تئاتر و موسیقی در این کشور در این دوره تأثیر گذاشت. در آن زمان (اوایل دهه ۱۹۶۰)، ردوتا از گروه‌های تئاتری کوچک مانند «تئاتر یارا سیمرمان» و «Lyra Pragensis» حمایت می‌کرد. این کلاب همچنین از همان ابتدا در دهه ۱۹۵۰ تلاش کرد تا جاز را ترویج کند، در زمانی که این ژانر توسط حزب کمونیست چکسلواکی حاکم محکوم می‌شد. اولین کنسرت گروه معروف جاز «Studio 5» در ۲ ژوئن ۱۹۵۸ در ردوتا برگزار شد. این گروه شامل
در ۲ ژوئن ۱۹۵۸ در ردوتا برگزار شد. این گروه شامل نمایندگان مهم جاز چک مانند کارل ولبنی و لودک هولان بود. هنرمندان اجراکننده در ردوتا شامل نوازندگان جاز از سراسر جهان هستند. نام‌هایی مانند وینتون مارسالیس، دیو بروبک و چیک کوریا در این باشگاه اجرا داشته‌اند. هنرمندان چک مانند ولاستا پروخووا، کارل کراوت‌گارتنر، میروسلاو ویتوش، ییرژی یلینک و ییرژی استیوین نیز به‌طور منظم در این باشگاه اجرا می‌کردند. این کلاب همچنین از سال ۱۹۶۴ به‌طور فعال در برگزاری جشنواره بین‌المللی جاز پراگ شرکت داشت. در پایان دهه ۱۹۸۰،
بین‌المللی جاز پراگ شرکت داشت. در پایان دهه ۱۹۸۰، کلاب ردوتا به یکی از مراکز انقلاب مخملی چکسلواکی تبدیل شد. این کلاب توانست پس از پایان رژیم کمونیستی جذابیت خود را حفظ کند. در سال ۱۹۹۴، در دوران ریاست جمهوری بیل کلینتون، او با ساکسیفونی که از رئیس‌جمهور چک واتسلاو هاول هدیه گرفته بود، در یک هم‌نوازی خودمانی سنتی در ردوتا به اجرا پرداخت. امروزه ردوتا بر تلفیق جاز با سبک‌های مدرن پیشرو تمرکز دارد. برنامه‌های آن‌ها در طول سال شامل موسیقی سوینگ، دیکسی‌لند، جاز جریان اصلی و مدرن، همچنین قطعات گروه بزرگ، بلوز،
جریان اصلی و مدرن، همچنین قطعات گروه بزرگ، بلوز، فانک، بوسا نووا و جاز فیوژن است. ردوتا همچنین شامل یک تئاتر سیاه‌رنگ، اجرای هنرمند میم و اجراهای جدید گروه‌های تئاتر جوان از پراگ است. در تاریخ ۹ مارس، بیل کلینتون هنگام بازدید از پراگ، از کلاب ردوتا بازدید کرد.
تئاتر جعبه سیاه () یک فضای اجرای نمایشیِ ساده است که معمولاً تنها شامل یک اتاق مربعی‌شکل با دیوارها و کف سیاه است. سادگی این فضا به کارگردان اجازه می‌دهد تا چیدمان‌های متنوعی برای صحنه و تعامل با تماشاگران ایجاد کند. تئاتر جعبه سیاه یک نوآوری نسبتاً جدید در تئاتر است. پیشینه. تئاتر جعبه سیاه ریشه در جنبش آوانگارد آمریکا در اوایل قرن بیستم دارد. این نوع تئاتر در دهه ۱۹۶۰ به عنوان فضای تمرین محبوبیت یافت و به‌طور فزاینده‌ای گسترش یافت. تقریباً هر اتاق بزرگی را می‌توان با کمک رنگ یا پرده به یک «جعبه سیاه»
را می‌توان با کمک رنگ یا پرده به یک «جعبه سیاه» تبدیل کرد که این امر، تئاتر جعبه سیاه را به گزینه‌ای در دسترس برای هنرمندان تئاتر تبدیل می‌کند. ویترین مغازه‌ها، زیرزمین کلیساها و انبارهای قدیمی واگن برقی نمونه‌هایی از اولین فضاهایی بودند که به تئاتر جعبه سیاه تبدیل شدند. دکورها در این نوع تئاتر ساده و کوچک هستند و هزینه‌ها کمتر است که برای هنرمندان یا گروه‌های غیرانتفاعی و کم‌درآمد جذاب است. همچنین بسیاری بر این باورند که تئاتر جعبه سیاه مکانی است که می‌توان تئاتر «خالص‌تری» را با تمرکز بر عناصر انسانی و
تئاتر «خالص‌تری» را با تمرکز بر عناصر انسانی و کمترین عناصر فنی کشف کرد. مفهوم ساختمانی که برای تکنیک‌های صحنه‌پردازی انعطاف‌پذیر طراحی شده باشد را می‌توان به آدولف آپیا، طراح سوئیسی، در حدود سال ۱۹۲۱ نسبت داد. اختراع چنین صحنه‌ای باعث نوآوری‌های نیم قرنی در رابطه بین مخاطب و اجراکنندگان شد. این ایده دوباره توسط هارلی گرانویل بارکر مورد بازبینی قرار گرفت و از طراحی آپیا به عنوان پایه خود استفاده کرد. بارکر ایده‌هایی برای کارگردانی تولیدات در «یک جعبه سفید بزرگ» داشت که در سال ۱۹۷۰ به موفقیت رسید. با گذشت
بزرگ» داشت که در سال ۱۹۷۰ به موفقیت رسید. با گذشت زمان، جعبه‌های سیاه به جای سفید انتخاب شدند زیرا سیاه، خنثی‌ترین محیط را برای تولیدات فراهم می‌کرد. آنتونن آرتو نیز ایده‌هایی برای چنین صحنه‌ای داشت. اولین صحنه انعطاف‌پذیر در آمریکا در اتاق نشیمن خانه گیلمور براون، بازیگر و مدیر، در پاسادینا، کالیفرنیا قرار داشت. در حالی که دکور خانگی به این معنی بود که صحنه براون یک جعبه سیاه مناسب نیست، این ایده همچنان انقلابی بود. این مکان و دو جایگزین بعدی آن به عنوان تئاتر پلی‌باکسPlaybox شناخته می‌شوند و به عنوان یک
پلی‌باکسPlaybox شناخته می‌شوند و به عنوان یک فضای آزمایشی برای مکان بزرگتر براون، یعنی تئاتر پاسادینا پلی‌هاوس، عمل می‌کردند. کاربرد. چنین فضاهایی به راحتی ساخته و نگهداری می‌شوند. تئاترهای جعبه سیاه معمولاً میزبان نمایش‌ها یا اجراهای دیگری هستند که به تنظیمات فنی بسیار ابتدایی، مانند ساخت دکور محدود، نیاز دارند. طرح‌های رایج این نوع سالن‌ها شامل صحنه پیش آمده، صحنه پیش آمده اصلاح‌شده و تئاتر در دور (که تماشاچیان دور تا دور صحنه می‌نشینند) است. دانشگاه‌ها و سایر برنامه‌های آموزشی تئاتر از تئاتر جعبه سیاه
و سایر برنامه‌های آموزشی تئاتر از تئاتر جعبه سیاه استفاده می‌کنند زیرا این فضا چندمنظوره و تغییر آن آسان است. پس‌زمینه سیاه می‌تواند مخاطب را تشویق کند تا روی بازیگران تمرکز کند و مزایای آن را افزایش دهد. علاوه بر این، از آنجایی که تماشاگران به دلیل عدم وجود پیش‌صحنه به صحنه نزدیکتر هستند، می‌توان فضای صمیمانه‌تری ایجاد کرد. فضای داخل تئاترهای جعبه سیاه همچنین ممکن است برای تلاش برای جدا کردن فضای ضمنی بین تماشاگران و بازیگران عمل کند، در حالی که از نظر فیزیکی هنوز وجود دارد. بسیاری از برنامه‌های آموزشی
هنوز وجود دارد. بسیاری از برنامه‌های آموزشی تئاتر هم یک تئاتر بزرگ پیش‌صحنه و هم یک تئاتر جعبه سیاه دارند. این نه تنها اجازه می‌دهد که دو نمایش به‌طور همزمان اجرا شوند، بلکه می‌توانند یک نمایش بزرگ و پرزرق و برق را در صحنه اصلی داشته باشند در حالی که یک نمایش تجربی کوچک در جعبه سیاه دارند. فضاهای جعبه سیاه نیز در جشنواره‌های تئاتر حاشیه‌ای محبوب هستند. به دلیل طراحی و تجهیزات ساده‌شان، می‌توان از آن‌ها برای اجراهای متعدد در هر روز استفاده کرد. این سادگی همچنین به این معنی است که یک تئاتر جعبه سیاه را
همچنین به این معنی است که یک تئاتر جعبه سیاه را می‌توان از فضاهای دیگر، مانند اتاق‌های کنفرانس هتل، اقتباس کرد. این در جشنواره فرینج ادینبورگ رایج است، جایی که مکان‌های بزرگتر کل ساختمان‌ها را اجاره می‌کنند و هر اتاق را برای اجاره به چندین گروه تئاتری تقسیم می‌کنند. «تئاتر جعبه سیاه» در اسلو، نروژ و استودیو آلوینا کراوز در دانشگاه نورث‌وسترن از این نوع تئاترها هستند. تئاترهای جعبه سیاه معایبی هم دارند. فضای باز ممکن است گزینه‌های «بیش از حد» زیادی را باقی بگذارد که می‌تواند بسیاری را برای جهت یا الهام
بگذارد که می‌تواند بسیاری را برای جهت یا الهام گرفتن سرگردان کند. از آنجایی که نورپردازی اصلی معمولاً بالای منطقه اجرا است، مشکلات نورپردازی ایجاد می‌شود. در طول صحنه‌های خاموشی، نزدیکی تماشاگران به آن‌ها اجازه می‌دهد تا همچنان شاهد انتقال‌هایی باشند که روی صحنه اتفاق می‌افتد. فضاهای جعبه سیاه در صنعت موسیقی نیز موفق هستند. این فضاها برای میزبانی از اجراهای آوازی و ساز، تمرین‌ها، نمایش‌ها و مسابقات استفاده می‌شوند. ویژگی‌های فنی. اکثر جعبه‌های سیاه قدیمی‌تر مانند استودیوهای تلویزیونی ساخته می‌شدند، با یک
مانند استودیوهای تلویزیونی ساخته می‌شدند، با یک شبکه لوله‌ای کم‌ارتفاع در بالای سر. جعبه‌های سیاه جدیدتر معمولاً دارای گذرگاه‌های باریک یا شبکه‌های کششی هستند که دومی انعطاف‌پذیری شبکه لوله‌ای را با دسترسی یک گذرگاه باریک ترکیب می‌کند. آن‌ها به گونه‌ای طراحی شده‌اند که بتوانند به راحتی برای چندین اجرا به فضاهایی تبدیل شوند که به راحتی در تنظیمات مختلف قالب‌گیری شوند. تئاتر جعبه سیاه تماشاگران کمتری را با هدف داشتن تجربیات صمیمانه‌تر در خود جای می‌دهد. فضای داخلی اکثر تئاترهای جعبه سیاه، سیاه‌رنگ شده است،
داخلی اکثر تئاترهای جعبه سیاه، سیاه‌رنگ شده است، اگرچه این امر منحصر به فرد نیست (یک جعبه سیاه نباید سیاه باشد تا جعبه سیاه در نظر گرفته شود، اگرچه سیاه رایج‌ترین است). عدم وجود رنگ نه تنها به مخاطب حس «هر جایی» را می‌دهد (و بنابراین امکان انعطاف‌پذیری از نمایشی به نمایش دیگر یا از صحنه‌ای به صحنه دیگر را فراهم می‌کند)، بلکه به یک طراحی نورپردازی نوآورانه نیز اجازه می‌دهد تا بدرخشد. معماری تئاترهای جعبه سیاه معمولاً امکان اصلاحات و تزئینات آسان را فراهم می‌کند، اما به قیمت زمان و هزینه بیشتر.
توافق صلح ۱۹۴۹ با ترسیم خط سبز مرز قانونی بین اسرائیل و کشورهای عربی را مشخص کرد و به جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل پایان داد؛ همچنین باعث شد تا پادشاهی مصر در کنترل سرزمین کوچکی که از فلسطین تحت قیمومت تصرف کرده بود باقی بماند. این سرزمین بعدها نوار غزه نام گرفت. در این دوره این سرزمین شاهد شکل‌گیری دولت تحت‌الحمایه مصری‌ها بود که تا سال ۱۹۵۹ دوام آورد، درست یک سال بعد از آن که جمهوری مصر و جمهوری دوم سوریه با هم ادغام شدند و کشور مستقل جمهوری متحد عربی را تشکیل دادند. اشغال نوار غزه توسط مصر موقتاً در طول
دادند. اشغال نوار غزه توسط مصر موقتاً در طول بحران سوئز در سال ۱۹۵۶ به‌دست اسرائیل متوقف شد و بعداً پس از پایان جنگ ۱۹۶۷ اعراب و اسرائیل (موسوم به جنگ شش‌روزه) به‌طور کامل متوقف گردید. سپس فرمانداری نظامی اسرائیل در این منطقه تأسیس شد که آن هم در سال ۱۹۸۱ با اداره مدنی اسرائیلی جایگزین شد. اسرائیل در سال ۲۰۰۵ به‌طور یک‌جانبه از نوار غزه خارج شد. دولت سراسری فلسطین که در نهایت توسط جمال عبدالناصر رئیس‌جمهور وقت مصر در سال ۱۹۵۹ منحل شد، از زمان تأسیس در سال ۱۹۴۸، تا حد زیادی نمادین بود، اما با این وجود از
۱۹۴۸، تا حد زیادی نمادین بود، اما با این وجود از سوی اکثر اعضای اتحادیه عرب به رسمیت شناخته شد. از زمان معاهده صلح مصر و اسرائیل در سال ۱۹۷۹، موضع رسمی مصر حمایت از ایجاد یک کشور مستقل فلسطینی شامل سرزمین نوار غزه علاوه بر کرانه باختری تحت اشغال اسرائیل است. زمینه. قیمومت بریتانیا. پس از جنگ جهانی اول، جامعه ملل حاکمیت سرزمین فلسطین را که بخشی از قلمروی سابق عثمانی بود، به بریتانیا سپرد. شکل‌گیری فلسطین تحت قیمومت به‌طور رسمی توسط شورای جامعه ملل در ۲۴ ژوئیه ۱۹۲۲ تأیید شد و در ۲۶ سپتامبر ۱۹۲۳ اجرایی شد.
۱۹۲۲ تأیید شد و در ۲۶ سپتامبر ۱۹۲۳ اجرایی شد. جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل. در ۱۵ مه ۱۹۴۸، کمی بیش از سه سال پس از پایان جنگ جهانی دوم در اروپا، قیمومت بریتانیا بر فلسطین پایان یافت. پیش از این، در ۲۹ نوامبر ۱۹۴۷، مجمع عمومی سازمان ملل متحد طرح تقسیم فلسطین در سال ۱۹۴۷ را تصویب کرده بود تا در این سرزمین دو کشور، یکی یهودی و دیگری عربی ایجاد شود. جنگ داخلی ۱۹۴۷–۱۹۴۸ در فلسطین تحت قیمومت در واکنش به تصویب این قطعنامه آغاز شد. در ۱۴ مه ۱۹۴۸، دیوید بن گوریون اعلامیه استقلال اسرائیل را صادر کرد و سحرگاه بعد ارتش
استقلال اسرائیل را صادر کرد و سحرگاه بعد ارتش مصر، اردن و سوریه با کمک سربازان اعزامی از پادشاهی هاشمی عراق به سرزمین فلسطین هجوم آوردند و جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل را آغاز کردند. مصر در اوایل جنگ به پیروزی‌هایی دست یافت، اما این دستاوردها در اواخر دسامبر ۱۹۴۸ از دست رفت، زمانی که ارتش اسرائیل در عملیات هوروف، نیروهای مصری را از صحرای نگب بیرون راند و نیروهای مصری را در نوار غزه را نیز محاصره کرد. مصر مجبور به عقب‌نشینی و پذیرش آتش‌بس شد. در ۷ ژانویه ۱۹۴۹، توافق آتش‌بس حاصل شد. نیروهای اسرائیلی از شبه‌جزیره
آتش‌بس حاصل شد. نیروهای اسرائیلی از شبه‌جزیره سینا و غزه عقب‌نشینی کردند و اجازه دادند تا این سرزمین‌ها در اختیار مصر باقی بماند. تحت‌الحمایه سراسری فلسطین مصر (۱۹۴۸–۱۹۵۹). تحت‌الحمایه کل فلسطین نهادی بود که توسط اتحادیه عرب در ۲۲ سپتامبر ۱۹۴۸، در طول جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸، ظاهراً برای تأمین حکومت فلسطینی برای فلسطین تأسیس شد. پس از جنگ، نوار غزه تنها سرزمینی بود که تحت اختیار دولت سراسری فلسطین قرار داشت. با این حال، اعضای دولت متعاقباً به قاهره منتقل شدند و تأثیر کم یا هیچ تأثیری بر رویدادهای
منتقل شدند و تأثیر کم یا هیچ تأثیری بر رویدادهای نوار غزه نداشتند. در ۲۴ فوریه ۱۹۴۹، توافقنامه آتش‌بس اسرائیل و مصر در رودس امضا شد. بر اساس این قرارداد، خط آتش‌بس در امتداد مرز بین‌المللی (به تاریخ ۱۹۰۶) کشیده شد، به جز در نزدیکی دریای مدیترانه، جایی که پادشاهی مصر همچنان کنترل نواری از زمین در امتداد ساحل را در دست داشت که به نوار غزه معروف شد. به گفته آوی شلیم:تضاد بین ادعاهای دولت سراسری فلسطینی و اختیارات واقعی آن به سرعت آن را تا حد مسخره‌بازی کاهش داد. این کشور مدعی صلاحیت قضایی بر کل فلسطین بود، با
این کشور مدعی صلاحیت قضایی بر کل فلسطین بود، با این حال نه اداره، نه خدمات کشوری، نه پول و نه ارتش واقعی از خود نداشت. حتی کوچک‌ترین مناطق اشغال‌شده اطراف شهر غزه هم تنها با کمک مقامات مصری اداره می‌شد. با بهره‌گیری از وابستگی دولت جدید به مصری‌ها برای تأمین منابع مالی و حمایت، مصری‌ها آن را طوری بازی دادند تا ادعای عبدالله برای نمایندگی از فلسطینیان در اتحادیه عرب و مجامع بین‌المللی را تضعیف کنند. دولت جدید که ظاهراً جنین یک کشور مستقل فلسطینی بود، از همان لحظه تأسیس، به نقش ناخوشایند یک خروس در جنگ قدرت
لحظه تأسیس، به نقش ناخوشایند یک خروس در جنگ قدرت بین قاهره و امّان کاهش یافت. بحران سوئز (۱۹۵۶). پادشاهی مصر در ژوئن ۱۹۵۳ منحل شد و پادشاهی مصر توسط جمهوری عربی مصر جایگزین شد. در سال ۱۹۵۶، مصر خلیج عقبه را محاصره کرد، کنترل ملی کانال سوئز را به دست گرفت و آن را برای کشتیرانی اسرائیل مسدود کرد - که هم تهدیدی برای کشور تازه‌تأسیس اسرائیل بود و هم کنوانسیون قسطنطنیه ۱۸۸۸ را نقض می‌کرد. طبق این کنواسیون، کانال سوئز باید برای همهٔ کشورها باز باشد؛ بریتانیا و فرانسه نیز از اسرائیل حمایت کردند. در ۲۹ اکتبر ۱۹۵۶،
نیز از اسرائیل حمایت کردند. در ۲۹ اکتبر ۱۹۵۶، اسرائیل، فرانسه و بریتانیا به نوار غزه و شبه جزیره سینا حمله کردند و جنگ سوئز در سال ۱۹۵۶ را آغاز کردند. تحت فشار بین‌المللی، گروه ضربت انگلیسی-فرانسوی قبل از پایان سال ۱۹۵۶ عقب‌نشینی کرد و ارتش اسرائیل نیز در مارس ۱۹۵۷ از شبه‌جزیره سینا و غزه عقب‌نشینی کرد. تاریخ. جمهوری متحده عربی (۱۹۵۸–۱۹۷۱). در سال ۱۹۵۹، نوار غزه رسماً به کشور جمهوری عربی متحد (کشوری متشکل از مصر و سوریه که عمر کوتاهی داشت) ادغام شد. در سپتامبر ۱۹۶۱، سوریه با خروج از جمهوری عربی متحد به یک
۱۹۶۱، سوریه با خروج از جمهوری عربی متحد به یک کشور مستقل تبدیل شد. با این حال، مصر تا سال ۱۹۷۱ به‌طور رسمی جمهوری عربی متحد نامیده می‌شد و در آن سال نامش را دوباره به جمهوری مصر تغییر داد. در سال ۱۹۶۲، دولت جمهوری متحد عربی شورای قانونگذاری فلسطینی را تأسیس کرد. سند قانون اساسی با این شرح آغاز شد:نوار غزه بخشی جدا نشدنی از سرزمین فلسطین و مردم آن بخشی از ملت عرب هستند. فلسطینیان در نوار غزه یک اتحادیه ملی متشکل از همه فلسطینی‌ها در هر کجا که باشند تشکیل خواهند داد - هدف آن کار مشترک برای بازپس‌گیری
خواهند داد - هدف آن کار مشترک برای بازپس‌گیری سرزمین‌های غصب شده فلسطین و مشارکت در تحقق ندای ناسیونالیسم عربی است. اتحادیه ملی با فرمان فرماندار کل مدیریت می‌شود.زمانی که سازمان آزادی‌بخش فلسطین (PLA) در سال ۱۹۶۴ تأسیس شد، ناصر اعلام کرد که بر غزه کنترل خواهد داشت، اما این اتفاق در عمل هرگز نیفتاد. یک سال بعد، سربازی اجباری برای ارتش آزادی‌بخش فلسطین برقرار شد. جنگ اعراب و اسرائیل ۱۹۶۷. در ۵ ژوئن ۱۹۶۷، چند هفته پس از محاصره تنگه تیران توسط مصر و قطع کشتیرانی اسرائیل، اسرائیل به مصر حمله کرد و جنگ شش روزه
اسرائیل، اسرائیل به مصر حمله کرد و جنگ شش روزه را آغاز کرد. اسرائیل به سرعت کشورهای عربی اطراف را شکست داد و نوار غزه را به همراه کرانه باختری و دیگر اراضی اشغال کرد و به تسلط مصر پایان داد. پیمان کمپ دیوید (۱۹۷۸). در سال ۱۹۷۸، اسرائیل و مصر توافقنامه تاریخی کمپ دیوید را امضا کردند که به‌طور رسمی به درگیری بین آن‌ها پایان داد. بخش دوم این توافقنامه چارچوبی برای ایجاد یک رژیم خودمختار در کرانه باختری و نوار غزه بود؛ بنابراین جمهوری عربی مصر هرگونه ادعای ارضی بر نوار غزه را کنار گذاشت. معاهده صلح مصر و
ارضی بر نوار غزه را کنار گذاشت. معاهده صلح مصر و اسرائیل (۱۹۷۹). در سال ۱۹۷۹، معاهده صلح مصر و اسرائیل امضا شد. مصر اولین کشور عربی بود که حاکمیت اسرائیل را به رسمیت شناخت و از آن زمان تاکنون از راه‌حل دو کشوری حمایت کرده و از ایجاد یک کشور مستقل فلسطینی شامل کرانه باختری و نوار غزه که هر دو از زمان جنگ ۱۹۶۷ تحت اشغال اسرائیل بوده‌اند، حمایت می‌کند.
مسابقات دو و میدانی قهرمانی آسیا ۲۰۱۷ بیست و دومین دوره مسابقات دو و میدانی قهرمانی آسیا بود. این مسابقات از ۶ تا ۹ ژوئیه ۲۰۱۷ در ورزشگاه چند مظوره کالینگا در شهر بوبانسوار کشور هند برگزار شد. بوبانسوار سومین شهر هندی بود که به عنوان میزبان مسابقات قهرمانی آسیا برگزیده شد. حدود ۵۶۰ ورزشکار از ۴۱ کشور آسیایی در این رویداد ورزشی حضور داشتند. در ابتدا مقرر بود میزبانی این مسابقات در شهر رانچی ، در ایالت جارکند برگزار شود. پس از ناتوانی رانچی در میزبانی این رویداد، آنها از میزبانی استعفا دادند. در نهایت، شهر
آنها از میزبانی استعفا دادند. در نهایت، شهر بوبانسوار در ایالت اودیسا با برگزاری یک چالش ۹۰ روزه موفق شد آمادگی لازم برای برگزاری این مسابقات را بدست آورد و به عنوان محل برگزاری این رویداد انتخاب شود. در ۳۰ مارس ۲۰۱۷ ارائه مفصل توسط آدیل سوماریوالا، رئیس AFI، بوبانسوار برای میزبانی مسابقات قهرمانی دو و میدانی آسیا توسط شورای انجمن دو و میدانی آسیا انتخاب شد. دوره قبلی مسابقات قهرمانی در ووهان چین از ۳ تا ۷ ژوئن ۲۰۱۵ برگزار شد. مسابقات دو و میدانی قهرمانی آسیا توسط اتحادیه دو و میدانی آسیا هر دو سال یکبار
توسط اتحادیه دو و میدانی آسیا هر دو سال یکبار برگزار می‌شود. بوبانسوار سومین شهر هندی است که میزبان مسابقات قهرمانی دو و میدانی آسیا است. شهرهای دهلی در سال ۱۹۸۹ میلادی اولین و پونه در سال ۲۰۱۳ دومین شهر هند بودند که میزبانی از این مسابقات را برعهده داشتند. این مسابقات در راستای برگزاری مسابقات قهرمانی جهان برگزار شد. برندگان این مسابقات به طور مستقیم برای مسابقات جهانی ۲۰۱۷ به میزبانی انگلستان (لندن) که در ماه اوت برگزار می‌شود، حضور پیدا کردند. هند به عنوان میزبان، واجد شرایط به کارگیری سه ورزشکار در هر
میزبان، واجد شرایط به کارگیری سه ورزشکار در هر رشته به جای دو ورزشکار بود. مکان‌ها و زیرساخت‌ها. این رویداد در ورزشگاه کالینگا در شهر بوبانسوار، در ایالت اودیسا برگزار شد. ورزشگاه کالینگا گنجایش نشستن ۵۰٬۰۰۰ تماشاگر را دارد. استادیوم با یک مسیر مصنوعی جدید، شامل نورافکن بازسازی شد و یک مرکز مقدماتی برای میزبانی این رویداد راه اندازی شد. پس از استعفای رانچی از میزبانی مسابقات دو و میدانی قهرمانی آسیا در سال ۲۰۱۷، هشتاد و ششمین جلسه شورای انجمن دو و میدانی آسیا بوبانسواررا به عنوان میزبان بیست و دومین دوره
بوبانسواررا به عنوان میزبان بیست و دومین دوره مسابقات قهرمانی دو و میدانی آسیا برگزید. دولت محلی اودیسا تصمیم گرفت ورزشگاه کالینگا را ظرف ۹۰ روز برای میزبانی این رویداد بازسازی کند که به آن چالش ۹۰ روزه نیز می‌گویند. لوگو و شگون‌نما. در ۸ مه ۲۰۱۷ میلادی، لوگو و نماد قهرمانی این رویداد منتشر شد. اولی، لاک پشت دریایی ریدلی زیتونی ، گونه‌ای در خطر انقراض که برای لانه سازی خود به سواحل Rushikulya و Gahirmatha اودیسا سفر می‌کند، به عنوان نماد انتخاب شد. مسیر رالی نماد قهرمانی که ۳۰ منطقه از ایالت اودیسا را پوشش
نماد قهرمانی که ۳۰ منطقه از ایالت اودیسا را پوشش می‌داد، توسط ناوین پاتنائیک، وزیر ارشد اودیسا، پرچم‌گذاری شد. فرهنگ. بیش از ۵۰۰ هنرمند در مراسم گشایش این رویداد ورزشی در ۵ ژوئیه ۲۰۱۷ به اجرای نمایش پرداختند. حدود ۴۰۰ رقصنده اوریسی در نمایشی از جنگ کالینگا و امپراتور خاراولا اجرا کردند. شنکار ماهادوان به همراه گروه خود آهنگ رنگاباتی را در این مراسم به همراه گروه رقص سامبالپوری اجرا کردند. به همراه آن، مراسم آتش بازی بزرگی نیز برای گشایش بازی‌ها انجام شد. پوشش رسانه‌ای. پرسار بهاراتی ، از طرف شبکه تلوزیونی
رسانه‌ای. پرسار بهاراتی ، از طرف شبکه تلوزیونی دوردارشان (شرکت دولتی رسانه‌ای هند)(DD)، مجری انحصاری این رویداد برای بیست و دومین دوره مسابقات قهرمانی دو و میدانی آسیا بود. دوردارشان تمام تعهدات پخش‌کننده میزبان مسابقات قهرمانی را بر عهده گرفت و منبع اصلی این رویداد را تامین کرد. دوپینگ. آژانس ملی مبارزه با دوپینگ هندوستان (NADA) پس از بررسی نمونه‌های دریافتی، روشن کرد که تست دوپینگ ورزشکار Manpreet Kaur ، قهرمان آسیایی پرتاب وزنه، مثبت بوده است. کشورهای شرکت‌کننده. در مجموع ۵۶۰ ورزشکار از ۴۱ کشور در این
در مجموع ۵۶۰ ورزشکار از ۴۱ کشور در این رویداد حضور داشتند.
هرمس (مجله لغت‌شناسی کلاسیک) با نام کامل هرمس: بولتن لغت‌شناسی کلاسیک مجله دوره‌ای آلمانی زبان است که متخصص در مطالعات کلاسیک است. این مجله ابتدا توسط انتشارات وایدمن برلین منتشر می‌شد اما اکنون توسط انتشارات فرانتس اشتاینر منتشر می‌شود.
تک گروه G (M201) یک تک گروه کروموزوم Y انسانی است. این یکی از دو شاخه تک گروه والد GHIJK است و دیگری HIJK است. G-M201 بیشتر در میان گروه‌های قومی گوناگون قفقاز یافت می‌شود، ولی همچنین به طور گسترده در فرکانس‌های پایین میان گروه‌های قومی در سراسر اروپا، غرب آسیا، آسیای جنوبی، آسیای مرکزی و شمال آفریقا پخش شده است. متداول‌ترین زیرشاخه ها G1* (M285) و بسیاری از زیرشاخه‌های G2 (G-P287) هستند، به ویژه: G2a (P15)، G2a1 (G-FGC7535، سابقا G-L293)، G2a2b2a (G-P303) سابقاً G2a3b1) ; G2a2b1 (G-M406) سابقاً G2a3a;
سابقاً G2a3b1) ; G2a2b1 (G-M406) سابقاً G2a3a; G2a2b2a1 (G-L140) سابقاً G2a3b1a; G2a2b2a1a1b (G-L497) سابقاً G2a3b1a2؛ G2a2b2a1a1a1 (G-L13) سابقاً G2a3b1a1a; G2a2b2a1a1c1a (G-CTS5990 یا G-Z1903) سابقاً G2a3b1a3؛ G2b (G-M3115) و؛ G2b1 (G-M377)، سابقاً G2b. خاستگاه. تاریخ‌ها و مکان‌های تخمینی گوناگونی برای خاستگاه G-M201 پیشنهاد شده است که بیشتر آنها در غرب آسیا هستند. در سال ۲۰۱۲، مقاله ای توسط Siiri Rootsi و همکاران. پیشنهاد کرد که: "ما تخمین می‌زنیم که خاستگاه جغرافیایی هاپلوگروپ G به طور قابل قبولی در