payamvha/North_RAG huggingface dataset:
رمان به رابطه عکاس، مک‌کنزی «مک» الیوت، و معلم انگلیسی، کارتر مگوایر، می‌پردازد. مک و دوستان دوران کودکی‌اش، پارکر، اما و لورل، بنیانگذاران «پیمان»، یک شرکت برنامه‌ریزی عروسی خیالی در کانکتیکات هستند. کارتر در حالی که خواهرش را در یک جلسه برنامه‌ریزی در «پیمان» همراهی می‌کند، آشنایی خود را با مک تجدید می‌کند و اعتراف می‌کند که از دوران دبیرستان عاشق او بوده است. مک از صداقت و صمیمیت او مجذوب می‌شود و تصمیم می‌گیرد یک رابطه غیررسمی با او آغاز کند. مک پس از دیدن ازدواج‌های ناموفق متعدد والدینش، به ایده تعهد
ازدواج‌های ناموفق متعدد والدینش، به ایده تعهد اعتماد ندارد. عزم او برای اجتناب از صمیمیت عاطفی، با مبارزه با تاکتیک‌های مداوم دستکاری عاطفی مادرش تقویت می‌شود. رابطه آنها به آرامی در طول کتاب پیشرفت می‌کند. هر شخصیت اصلی از حلقه بزرگ دوستان و خانواده خود توصیه‌های زیادی دریافت می‌کند. مک با حمایت دوستان و کارتر، شجاعت ایستادگی در برابر مادرش را پیدا می‌کند. در پایان رمان، او متوجه می‌شود که مجبور نیست اشتباهات والدینش را تکرار کند و تصمیم می‌گیرد عشق خود به کارتر را بپذیرد. تحلیل. چهار رمان مجموعه «عروس»
کارتر را بپذیرد. تحلیل. چهار رمان مجموعه «عروس» بر خواهری تأکید زیادی دارند. قهرمانان کتاب‌ها در دوران کودکی با هم پیوند خوردند و با انتخاب خود، خواهر شده‌اند. آنها در طول مجموعه، از ناهنجاری‌های یکدیگر حمایت و پذیرش متقابل می‌کنند. قهرمانان که بر شغل خود متمرکز هستند، زمان کمی برای روابط خارج از گروه خود دارند و برای آسایش، کمک و سرگرمی به شدت به یکدیگر وابسته هستند. موضوع مشابهی در چندین اثر دیگر رابرتز دیده می‌شود. مجموعه «در مرگ» او، که با نام جی.دی. راب نوشته شده است، قهرمانی دارد که خانواده‌ای را از
نوشته شده است، قهرمانی دارد که خانواده‌ای را از دوستان و همکاران زن خود ایجاد کرده است. به گفته منتقد بتسی پریولو، قهرمان "بینایی در وایت" نمایشی معمولی از یکی از هشت الگوی کهن الگوی یک قهرمان عاشقانه است: پروفسور. چندین صحنه در رمان نشان می‌دهد که او در حال تدریس به دانش آموزان یا در کنفرانس‌های اولیا و مربیان است. مانند بسیاری از قهرمانان عاشقانه روشنفکر، کارتر یک «مرد خوب هوشیار» است و قهرمان در درجه اول به خاطر ذهنش جذب او می‌شود. با این حال در یک پیچ غیرمعمول برای یک رمان عاشقانه، قهرمان شخصیتی است که
برای یک رمان عاشقانه، قهرمان شخصیتی است که آماده تعهد است اما باید به قهرمان زن کمک کند تا بر ترس‌های خود غلبه کند. پس از دیدن مادرش که از چهار شوهرش طلاق می‌گیرد و دوست پسرهای بی‌شماری را کنار می‌گذارد، مک ترجیح می‌دهد از صمیمیت عاطفی اجتناب کند تا اینکه رابطه را به خطر بیندازد. کارتر اطمینان می‌دهد که رابطه آنها بر پایه ای محکم ساخته شده است. منتقد مری الن اسنودگراس، «"ویژن این وایت"» را داستان زن نوین می‌نامد، با قهرمانی قوی که به دستاوردهای شغلی قابل توجه خود بسیار افتخار می‌کند. رابرتز از انتخاب‌های
خود بسیار افتخار می‌کند. رابرتز از انتخاب‌های قهرمان در نحوه ژست گرفتن یا برجسته کردن مشتریان عکاسی خود به عنوان راه‌هایی مشخص برای تجلیل از تک‌همسری و «دیدگاه‌های نامتعارف زنانه» استفاده می‌کند. در یک صحنه، مک یک زن باردار را متقاعد می‌کند که علیرغم احساس ناخوشایند، برهنه ژست بگیرد. از طریق عکس‌های حاصل، مشتری به این باور می‌رسد که واقعاً زیبا است. در یک اشاره دیگر به کلیشه‌های سنتی، مک از یک عروس و داماد در حال ژست گرفتن روی اسب عکس می‌گیرد، که استعاره‌ای از شوالیه‌ای است که برای نجات شاهزاده خانم
از شوالیه‌ای است که برای نجات شاهزاده خانم می‌آید—اما این زوج برابر هستند. رابرتز تضاد بین شایستگی مک در امور تجاری و مشکلات او در برخورد با یک خانواده بسیار ناکارآمد را نشان می‌دهد، موضوعی که رابرتز قبلاً در مجموعه خلیج چساپیک (جریان‌های فزاینده، امواج دریا و بندر داخلی) و مجموعه کالون استفاده کرده بود. در «"ویژن این وایت"»، مشکلات خانوادگی ناشی از مادر قهرمان است که اساساً ترکیبی از مادران در «ماه کارولینا» و «تقدیر» است. رابرتز نشان می‌دهد که در نتیجه ناکارآمدی خانواده‌اش، مک تصمیم گرفته است از احساسات
خانواده‌اش، مک تصمیم گرفته است از احساسات عمیق‌تر فاصله بگیرد. دوربین به مک اجازه می‌دهد با شادی و زندگی دیگران تعامل داشته باشد بدون اینکه مجبور به مشارکت کامل باشد. با پیشرفت کتاب، او به تدریج شجاعت بیرون آمدن از لاک خود و مشارکت کامل در زندگی را پیدا می‌کند. به گفته اسنودگراس، استفاده از صنعت عروسی، «تکرار طنزآمیز حرفه رابرتز در همسریابی خیالی است». این رمان شادی یک مراسم عروسی سنتی را تجلیل می‌کند، از جمله مراسم بازیگوشانه‌ای که توسط کودکانی که لباس مبدل می‌پوشند، ترتیب داده می‌شود. نحوه برخورد رابرتز
می‌پوشند، ترتیب داده می‌شود. نحوه برخورد رابرتز با این موضوعات «بازی لباس پوشیدن عروس شدن را هم به عنوان فانتزی و هم به عنوان مقدمه‌ای تثبیت‌کننده بر فداکاری زنان به همسر و خانواده معتبر می‌سازد». رابرتز جزئیات قابل توجهی را در مورد صنعت برنامه‌ریزی عروسی گنجانده است، که اسنودگراس معتقد است برای برجسته کردن و تجلیل از موفقیت شخصیت‌های زن در بازاریابی تخصصی است. بازخورد. جیل ام. اسمیت در "رمانتیک تایمز" به این رمان چهار ستاره از پنج ستاره داد و آن را «یک خوانش فوق‌العاده و دنج» نامید. یک بررسی "هفتگی
خوانش فوق‌العاده و دنج» نامید. یک بررسی "هفتگی ناشران" بر «طنز ملایم و بازیگران دوست‌داشتنی» تأکید کرد و پیش‌بینی کرد که خوانندگان مشتاق خواهند بود که شخصیت‌ها را در ادامه سری دنبال کنند. جان چارلز در بوکلیست، رمان را کاملاً جذاب خواند و از شخصیت‌پردازی عمیق و نوشتهٔ تیز و هوشمندانه که برای تجلیل از «دوستی و عشق» ترکیب شده بود، تمجید کرد. در یک نظرسنجی از خوانندگان، اسنودگراس نظرات متفاوتی را دریافت کرد. بسیاری از بازگشت رابرتز به رمان‌های عاشقانه معاصر سنتی، بدون عناصر فانتزی و جادویی که در رمان‌های اخیرش
بدون عناصر فانتزی و جادویی که در رمان‌های اخیرش بافته شده بود، خوشحال بودند. برخی پیوندهای محکم خواهری را که رابرتز برای چهار بنیانگذار پیمان‌ها خلق کرده بود، ستودند، اما سایر خوانندگان شکایت کردند که صداهای شخصیت‌ها بیش از حد مشابه بودند. یک اقلیت پر سروصدا به شباهت‌های بین این رمان و مجموعه کال‌هون رابرتز اشاره کردند. تا فوریه ۲۰۱۰، ویژن این وایت و بد آو رز مجموعاً ۱ میلیون نسخه چاپی فروخته بودند. فقط در کانادا، بیش از ۱۰۰۰۰۰ نسخه از ویژن این وایت بین ماه مه و اکتبر ۲۰۰۹ فروخته شد. این رمان ۳۲ هفته در
مه و اکتبر ۲۰۰۹ فروخته شد. این رمان ۳۲ هفته در فهرست پرفروش‌ترین‌های یواس‌ای تودی باقی ماند و به رتبه ۳ رسید. به مدت دو هفته در فهرست پرفروش‌ترین‌های نیویورک تایمز برای داستان‌های جلد شومیز تجاری شماره ۱ بود. این اولین رمان رابرتز بود که در قالب جلد شومیز تجاری به پرفروش‌ترین تبدیل شد. بازی کامپیوتری. ظرف چند ماه پس از انتشار رمان، شرکت بازی‌های کامپیوتری آی-پلی شروع به توسعه یک بازی قابل دانلود و معمولی بر اساس داستان کرد. ورودی رابرتز به تأیید گرافیک و تفسیر داستان بازی محدود شد. این بازی از طرح کلی
و تفسیر داستان بازی محدود شد. این بازی از طرح کلی رمان، از دیدگاه قهرمان زن، پیروی می‌کرد. بیش از ۴۰ مکان مختلف از کتاب، از جمله دفتر مک و آشپزخانه کارتر، در آن به نمایش گذاشته شد. وظایف اشیای پنهان و چندین مینی بازی شامل فعالیت‌های مربوط به عروسی، مانند تزئین کیک و گل‌آرایی وجود داشت.رابرتز از محصول نهایی راضی بود و اظهار داشت: «اینکه داستانی به این شکل به یک بازی ترجمه شود، برای من بسیار سرگرم‌کننده است. این دیدگاه اولیه من است، اما از دیدن اینکه وقتی آن را به آن رسانه دیگر ترجمه می‌کنید، دیدگاه شخص
آن را به آن رسانه دیگر ترجمه می‌کنید، دیدگاه شخص دیگری چگونه بر آن تأثیر می‌گذارد و در عین حال هسته داستان را حفظ می‌کند، لذت می‌برم.» این بازی در فوریه ۲۰۱۰ منتشر شد. طبق وب‌سایت رابرتز، فروش بازی با انتظارات توسعه‌دهنده مطابقت نداشت و برنامه‌ها برای دنباله‌های بازی لغو شد.
درگیری نظامی در ۱ اکتبر ۲۰۲۴ در روستای عیتا الشعب بین اسرائیل و حزب‌الله و در بحبوحه تهاجم اسرائیل به لبنان در سال ۲۰۲۴ آغاز شد. پیش‌زمینه. در ۱ اکتبر ۲۰۲۴، اسرائیل به عنوان بخشی از درگیری ۲۰۲۴ اسرائیل و حزب‌الله که نتیجهٔ گسترش جنگ غزه بود، حمله به لبنان را آغاز کرد. این حمله پس از آن آغاز شد که حزب‌الله در سپتامبر ۲۰۲۴ با مجموعه‌ای از شکست‌ها مواجه شد که توانایی‌های آن را تضعیف و بیشتر رهبری آن را از بین برد؛ این شکست‌ها با انفجارهای پیجر آغاز شد و پس از آن، یک عملیات بمباران هوایی اسرائیل علیه حزب‌الله
آن، یک عملیات بمباران هوایی اسرائیل علیه حزب‌الله در سراسر لبنان، که منجر به کشته شدن بیش از ۸۰۰ نفر و زخمی شدن حداقل ۵۰۰۰ نفر در یک هفته شد، و در نهایت به ترور سید حسن نصرالله، رهبر حزب‌الله، در ۲۷ سپتامبر انجامید. ارتش اسرائیل ادعا کرد که از زمان آغاز درگیری اسرائیل و حزب‌الله در اکتبر ۲۰۲۳ و تا عملیات زمینی اکتبر ۲۰۲۴، ۱۰۳ «هدف تروریستی» را در ایتا الشعب، از جمله ۵۱ دهانه تونل و ۹ پرتابگر موشک، با تونل‌هایی که عمق تقریبی ۲۵ متر دارند، نابود کرده است. نبرد. نبرد در نوریت، بین عیتا الشعب و مرز بین لبنان و
نبرد در نوریت، بین عیتا الشعب و مرز بین لبنان و اسرائیل آغاز شد. در اول اکتبر، با پشتیبانی هوایی سنگین نیروی هوایی اسرائیل، لشکر ۹۸ چترباز هائش به منطقه نوریت نفوذ کرد. بلافاصله نیروهای دفاعی اسرائیل وارد روستا شدند و به‌طور سیستماتیک شروع به تخریب زیرساخت‌های زمینی و زیرزمینی حزب‌الله از جمله یک تونل بزرگ شامل یک انبار تسلیحات زیرزمینی، یک اتاق فرماندهی و محله‌های مسکونی کردند. نیروها عملیات جستجوی خانه به خانه را آغاز کردند و یک پادگان زیرزمینی و یک زمین آموزشی را کشف کردند که متعاقباً تخریب شدند.
زمین آموزشی را کشف کردند که متعاقباً تخریب شدند. نیروهای لشکر ۹۱ گالیل نیز به روستا اعزام شدند و حدود ۲۰ شبه‌نظامی در این نبرد کشته شدند. در ۸ اکتبر، گزارش شد که این روستا تحت کنترل اسرائیل بوده است، زیرا ارتش اسرائیل مرحله دوم عملیات خود را در جنوب لبنان آغاز کرده است. در ۱۲ اکتبر، ساکنان روستا پس از بمباران گسترده روستا توسط پهپادها و هواپیماها مجبور به تخلیه شدند. در ۱۴ اکتبر، حزب‌الله ادعا کرد که جنگجویانش با هدف قرار دادن یک نفربر زرهی با استفاده از موشک هدایت‌شونده در عیتا الشعب، سربازان اسرائیلی را
هدایت‌شونده در عیتا الشعب، سربازان اسرائیلی را کشته یا زخمی کرده‌اند. همچنین اعلام کرد که با سربازان اسرائیلی در روستا درگیر شده است. در ۲۱ اکتبر، چندین تانک ارتش اسرائیل وارد عیتا الشعب شدند و نبرد در منطقه را تشدید کردند. سربازان ارتش اسرائیل چندین ساختمان را در این روستا منفجر کردند. در ۲۴ اکتبر، حزب‌الله گزارش داد که جنگجویانش درگیر درگیری‌های «شدید» مداومی علیه خودروهای نیروهای دفاعی اسرائیل در روستا بوده‌اند. در همان روز، حزب‌الله اعلام کرد که یک تانک اسرائیلی را با موشک هدایت‌شونده منهدم کرده و
تانک اسرائیلی را با موشک هدایت‌شونده منهدم کرده و سربازان داخل آن را کشته و زخمی کرده است.
کلود انجیکه-برژره (متولد ۵ ژوئن ۱۹۴۳ در دوالا، کامرون) نوه و دختر مبلغان پروتستان فرانسوی، اِتیِن برژه‌ره و شارل برژه‌ره، است که در نیمه‌ی اول قرن بیستم در منطقه‌ی بامیلِکه در کامرون فعالیت می‌کردند. او بیوه‌ی رئیس چندهمسر بانگنگته، فرانسوا نژیکه پوکام، است. کلود همچنین به‌عنوان یک نویسنده، کشاورز و سازمان‌دهنده‌ی جامعه در نزدیکی فومبات فعالیت دارد. زندگی. دوران کودکی در بامیلِکه. کلود انجیکه-برژهره در ۵ ژوئن ۱۹۴۳ از والدینی فرانسوی در کامرون، آفریقا به دنیا آمد. پدربزرگ او، اِتیِن برژره، از سال ۱۹۱۷ تا
آمد. پدربزرگ او، اِتیِن برژره، از سال ۱۹۱۷ تا ۱۹۲۱ به عنوان یک مبلغ پروتستان در کالدونیای جدید و کامرون فعالیت می‌کرد.. والدین کلود انجیکه-برژره به کامرون اعزام شدند. پدرش، چارلز برژره، پس از ازدواج پدربزرگش اِتیِن برژره با ایوت گیتون در سال ۱۹۳۷، که یک مددکار اجتماعی در فرانسه بود، به کشیشی گمارده شد. این ازدواج و تغییر مسیر شغلی چارلز، تأثیر قابل توجهی بر زندگی خانوادگی و مأموریت مذهبی آن‌ها در کامرون داشت. کلود ، که از برادرش ژان پیر (متولد ۱۹۳۸) کوچک‌تر بود، در ۵ ژوئن ۱۹۴۳ در بیمارستان اروپایی دوالا به
بود، در ۵ ژوئن ۱۹۴۳ در بیمارستان اروپایی دوالا به دنیا آمد. هنگامی که او سه ساله بود، والدینش در بامیلِکه ساکن شدند. در آنجا، آن‌ها مدرسه‌ی دولتی مفتوم را تأسیس کردند، جایی که کلود سال‌های اولیه تحصیل خود را در آن گذراند. او در این محیط یاد گرفت که چگونه با مردم محلی زندگی کند و با آن‌ها دوستی برقرار نماید. از طریق معاشرت با جامعه‌ی محلی، او همچنین به زبان محلی بامیلِکه تسلط یافت. مردم بامیلِکه متعلق به گروه قومی بامیلِکه هستند و فون، رئیس رسمی آن‌ها، حدود ۶۰٬۰۰۰ پیرو دارد. این تجربیات اولیه، تأثیر عمیقی
۶۰٬۰۰۰ پیرو دارد. این تجربیات اولیه، تأثیر عمیقی بر زندگی و هویت فرهنگی کلود گذاشت. پدر کلود، برای مشارکت در آزادی فرانسه طی جنگ جهانی دوم بسیج شد. کلود در سال ۱۹۴۶، زمانی که خواهرش میریل به دنیا آمد، سه ساله بود. خانواده‌ی برژره پس از جنگ جهانی دوم، دوباره فرانسه را به مقصد کامرون ترک کردند. آن‌ها به بامیلِکه اعزام شدند، جایی که چارلز برژره جایگزین کشیش دیترله شد. دیترله شش سال پیش از آن، مأموریت مفتوم را در قطعه زمینی که توسط رئیس انجیکه دوم اهدا شده بود، تأسیس کرده بود. آن‌ها مدرسه‌ی مفتوم را ایجاد
بود، تأسیس کرده بود. آن‌ها مدرسه‌ی مفتوم را ایجاد کردند که در آن زمان تنها برای دختران بود. کلود دوران دبستان خود را در این مدرسه گذراند و در کنار دختران بومی بزرگ شد، بدون اینکه تحت حمایت بیش از حد قرار گیرد. در این محیط، او زبان محلی بامیلِکه را آموخت و با فرهنگ و شیوه‌ی زندگی مردم محلی آشنا شد. این تجربیات، پایه‌های هویت فرهنگی و اجتماعی او را شکل داد. زندگی در فرانسه. در سال ۱۹۵۶، زمانی که کلود سیزده ساله بود، والدینش به فرانسه نقل مکان کردند، همان جایی که کلود دبیرستان را به پایان رساند. او با یک
جایی که کلود دبیرستان را به پایان رساند. او با یک فرانسوی ازدواج کرد و صاحب دو فرزند به نام های سرژ در سال ۱۹۶۶ و لوران در سال ۱۹۶۸ شد. او در دانشگاه اکس آن پروونس در رشته جغرافیا تحصیل کرد. زمانی که در اکس آن پروونس بود در اعتراضات دانشجویی سال ۱۹۶۸ شرکت داشت. بازگشت دوباره به کامرون. پس از طلاقش در سال ۱۹۷۲، کلود تصمیم گرفت به کامرون بازگردد. در سال ۱۹۷۴، او قراردادی با همان انجمن مبلغینی که پدرش در آن فعالیت می‌کرد امضا کرد تا به عنوان معلم به کامرون برگردد. در آنجا، او به عنوان مدیر مدرسه‌ی دولتی
برگردد. در آنجا، او به عنوان مدیر مدرسه‌ی دولتی دخترانه‌ی مفتوم راه والدینش را ادامه داد. در این مدت، او به طور فعال در زندگی اجتماعی محلی مشارکت داشت. در سال ۱۹۷۸، کلود با ازدواج با فون (رئیس محلی)، انجیکه پوکام فرانسوا، جنجال‌برانگیز شد، حتی با وجود اینکه او با نزدیک به ۳۰ زن دیگر در یک رابطه‌ی چندهمسری زندگی می‌کرد. از این ازدواج، کلود صاحب دو فرزند شد: سوفیا در سال ۱۹۷۸ و رودولف در سال ۱۹۸۰. پس از مرگ انجیکه پوکام فرانسوا (متولد ۱۳ ژوئیه ۱۹۴۶، درگذشته ۷ دسامبر ۱۹۸۷)، کلود قطعه‌ی کوچکی از زمین به دست
۷ دسامبر ۱۹۸۷)، کلود قطعه‌ی کوچکی از زمین به دست آورد و زندگی روستایی را در پیش گرفت. این تغییر در سبک زندگی، نشان‌دهنده‌ی تطبیق‌پذیری و مقاومت او در مواجهه با چالش‌های زندگی بود. کلود با ازدواجش با انجیکه پوکام فرانسوا، رئیس محلی، به چهره‌ای مشهور در منطقه تبدیل شد و به عنوان «رینه بلانش»(ملکه سفید) شناخته می‌شد. به اعتراف خودش، این ازدواج بین یک زن تحصیل‌کرده، پروتستان و سفیدپوست با یک رئیس محلی، موقعیتی منحصر به فرد و جنجال‌برانگیز بود که توجه سراسر کامرون را به خود جلب کرد. این ازدواج نه تنها از نظر
را به خود جلب کرد. این ازدواج نه تنها از نظر فرهنگی و اجتماعی غیرمعمول بود، بلکه نشان‌دهنده‌ی جسارت و استقلال کلود در انتخاب مسیر زندگی خود نیز به شمار می‌رفت. کلود انجیکه-برژره به عنوان پلی میان ارزش‌های اروپایی و آفریقایی عمل می‌کند. او سیستم آموزشی در مدرسه‌ی مفتوم را با گنجاندن تاریخ محلی بیشتر در برنامه‌های درسی و درک عمیق‌تر از آداب و رسوم محلی، اصلاح کرد. از دهه‌ی ۱۹۷۰، او برای ارائه‌ی تصویری بهتر از آفریقا در فرانسه تلاش کرده و به نوعی لابی‌گری فرهنگی پرداخته است. در سال ۱۹۹۷، او زندگینامه‌ی خود را
پرداخته است. در سال ۱۹۹۷، او زندگینامه‌ی خود را با عنوان «اشتیاق آفریقایی من» (شور آفریقایی من) منتشر کرد. سپس در سال ۲۰۰۰، دومین کتابش با عنوان «حکمت دهکده من» به چاپ رسید. کتاب‌های او بینش‌های نادری درباره‌ی آیین‌ها و فرهنگ مردم بامیلِکه ارائه می‌دهند. این کتاب‌ها به زبان آلمانی ترجمه شده‌اند، اما هنوز به انگلیسی ترجمه نشده‌اند. آثار کلود نه تنها به حفظ و ترویج فرهنگ محلی کمک کرده‌اند، بلکه به عنوان پلی برای درک متقابل بین فرهنگ‌های اروپایی و آفریقایی نیز عمل می‌کنند. پیشه. کار کشاورزی. کلود در انکوچاپ
عمل می‌کنند. پیشه. کار کشاورزی. کلود در انکوچاپ در کنار رودخانه نیون در ۲۰ کیلومتری بانگنگته با خانواده و دوستانش زندگی میکند. همان جایی که او از یک مزرعه مراقبت می کند. منابع. Claude Njiké-Bergeret, Ma passion africaine, JC Lattès, 1997. p.17-18 Claude Njiké-Bergeret, Ma passion africaine, JC Lattès, 1997. p.18-19 Claude Njiké-Bergeret, Ma passion africaine, JC Lattès, 1997. p.20
هلن مایو (; – ) پزشک و آموزگار پزشکی استرالیایی بود که در آدلاید به دنیا آمد و رشد یافت. او در سال ۱۸۹۶ وارد دانشگاه آدلاید شد و در آنجا به تحصیل پزشکی پرداخت. پس از فارغ‌التحصیلی، مایو دو سال را در انگلستان، ایرلند و هند بریتانیا به کار در زمینه سلامت نوزادان گذراند. او در سال ۱۹۰۶ به آدلاید بازگشت، یک مطب خصوصی تأسیس کرد و در بیمارستان کودکان آدلاید و بیمارستان آدلاید (که بعدها به بیمارستان سلطنتی آدلاید تبدیل شد) مشغول به کار شد. در سال ۱۹۰۹، او مدرسه مادران را تأسیس کرد، جایی که مادران می‌توانستند در
را تأسیس کرد، جایی که مادران می‌توانستند در مورد سلامت نوزادان مشاوره دریافت کنند. این سازمان، که در سال ۱۹۲۷ به انجمن سلامت مادران و نوزادان تغییر نام داد، به تدریج شعبه‌هایی در سراسر استرالیای جنوبی تأسیس کرد و یک مدرسه آموزشی برای پرستاران مادران نیز راه‌اندازی کرد. در سال ۱۹۱۴، پس از تلاش ناموفق برای متقاعد کردن بیمارستان کودکان جهت پذیرش نوزادان، مایو بیمارستان ماریبا را برای نوزادان بنیان نهاد. علاوه بر دستاوردهای پزشکی، مایو در سازمان‌های مختلفی نیز فعالیت داشت. او در دانشگاه آدلاید نقشی برجسته ایفا
داشت. او در دانشگاه آدلاید نقشی برجسته ایفا کرد و از سال ۱۹۱۴ تا ۱۹۶۰ عضو شورای دانشگاه بود (نخستین زنی در استرالیا که به چنین مقامی انتخاب شد) و در این دانشگاه یک باشگاه زنان و یک خوابگاه تأسیس کرد. مایو همچنین بنیان‌گذار باشگاه لیسیوم آدلاید بود، سازمانی که برای زنان حرفه‌ای ایجاد شد. او در سال ۱۹۶۷ درگذشت و "مجله پزشکی استرالیا" موفقیت سیستم رفاه نوزادان در استرالیای جنوبی را به تلاش‌های او نسبت داد. سال‌های اولیه و تحصیلات. هلن مری مایو در آدلاید در ۱ اکتبر ۱۸۷۸ به دنیا آمد. او بزرگ‌ترین فرزند از میان
۱۸۷۸ به دنیا آمد. او بزرگ‌ترین فرزند از میان هفت فرزند جورج گیبس مایو (۱۸۴۵–۱۹۲۱)، مهندس عمران، و هنریتا مری مایو (نام پیش از ازدواج: دونالدسون، ۱۸۵۲–۱۹۳۰) بود. پدربزرگ او جورج مایو، پزشک برجسته آدلاید، و مادربزرگش ماریا گاندی بودند. آموزش رسمی او از ۱۰ سالگی آغاز شد، زمانی که تحت نظر یک معلم خصوصی تحصیل کرد. در ۱۶ سالگی، وارد مدرسه عالی دختران در خیابان گروت شد (که بعدها به دبیرستان آدلاید تبدیل شد) و تنها پس از یک سال، در پایان سال ۱۸۹۵، مدرک دیپلم خود را دریافت کرد. با وجود آنکه هیچ‌گاه پزشک زنی را
را دریافت کرد. با وجود آنکه هیچ‌گاه پزشک زنی را ندیده بود، مایو از سنین کودکی مصمم به دنبال کردن حرفه پزشکی بود. با این حال، ادوارد رنی، استاد دانشگاه آدلاید، به پدر او توصیه کرد که مایو برای تحصیل در رشته پزشکی بسیار جوان است؛ بنابراین، او در سال ۱۸۹۶ در دانشکده هنر دانشگاه آدلاید نام‌نویسی کرد. مرگ خواهر کوچکترش، الیو، در پایان سال نخست تحصیلش، باعث شد که نتواند در آزمون‌های نهایی شرکت کند، و هنگامی که در سال ۱۸۹۷ بار دیگر سال اول را گذراند، در دو درس (زبان لاتین و یونانی) مردود شد. پس از دریافت اجازه از
لاتین و یونانی) مردود شد. پس از دریافت اجازه از پدرش، در سال ۱۸۹۸ در رشته پزشکی نام‌نویسی کرد. او در دوران تحصیل دانشجوی برجسته‌ای بود، مقام نخست کلاس را به دست آورد و در سال‌های چهارم و پنجم تحصیل، موفق به دریافت بورسیه دیویس توماس و بورسیه اورارد شد.
مارگارت مک‌فارلند (; – ) روان‌شناس رشد آمریکایی و مشاور برنامه تلویزیونی "همسایگی آقای راجرز" بود. او یکی از بنیان‌گذاران و مدیر مرکز خانواده و کودکان آرسنال در پیتسبرگ بود و بخش عمده‌ای از کارهایش بر معنای تعاملات میان مادران و کودکان متمرکز بود. فرد راجرز از مک‌فارلند به عنوان تأثیرگذارترین فرد در حرفه خود یاد کرده است. مک‌فارلند که از کالج گوچر و دانشگاه کلمبیا فارغ‌التحصیل شده بود، در ایالات متحده و استرالیا به تدریس و پژوهش دربارهٔ کودکان پرداخت. پس از دریافت دکترای رشد کودک، در کالج مونت هولیوک در
از دریافت دکترای رشد کودک، در کالج مونت هولیوک در ماساچوست تدریس کرد و سپس به پیتسبرگ بازگشت. در سال ۱۹۵۳، همراه با متخصص اطفال بنیامین اسپاک و روان‌شناس اریک اریکسون، مرکز آرسنال را به عنوان یک مهدکودک و مرکز مشاوره برای کودکان و خانواده‌هایشان بنیان نهاد. متخصصان از حوزه‌های گوناگون برای یادگیری دربارهٔ رشد کودک به این مرکز می‌آمدند. مک‌فارلند تا سال ۱۹۷۱ مدیر این مرکز باقی ماند. او و اسپاک همچنین یک بخش رشد کودک در دانشکده پزشکی دانشگاه پیتسبرگ تأسیس کردند. مک‌فارلند در دهه ۱۹۵۰ با فرد راجرز آشنا شد،
مک‌فارلند در دهه ۱۹۵۰ با فرد راجرز آشنا شد، زمانی که پذیرفت تا کار او را با یک کودک برای یک دوره مشاوره در حوزه علوم دینی نظارت کند. در سال ۱۹۶۵، او مشاور رشد کودک در برنامه "همسایگی آقای راجرز" شد. او تقریباً به‌صورت هفتگی با راجرز ملاقات داشت و محتوای برنامه و نحوه بیان مطالب را بررسی می‌کرد. او تأثیر زیادی بر ارائه مطالب در این برنامه داشت و همکاری‌اش با راجرز تا زمان درگذشتش بر اثر میلوفیبروز در سن ۸۳ سالگی ادامه یافت. اوایل زندگی. مک‌فارلند، کوچک‌ترین دختر از سه خواهر، در ۳ ژوئیه ۱۹۰۵ در اوکدیل،
دختر از سه خواهر، در ۳ ژوئیه ۱۹۰۵ در اوکدیل، پنسیلوانیا، از حومه‌های پیتسبرگ، از پدر و مادری به نام رابرت و گرترد (مسر) مک‌فارلند به دنیا آمد. او تبار اسکاتلندی و فرانسوی-آلمانی داشت. مک‌فارلند گفته بود که پدرش را بسیار دوست داشت، اما می‌دانست که خواهر میانی‌اش، مری، فرزند محبوب پدرشان بود. پدرش زمانی که او پنج ساله بود درگذشت. مک‌فارلند تا پایان عمر ازدواج نکرد و فرزندی نداشت و این را به درگذشت پدرش نسبت می‌داد. او گفته بود: «و تمام مراحل بعدیِ آنچه به معنای دوست داشته شدن از سوی یک مرد و عشق ورزیدن به یک
دوست داشته شدن از سوی یک مرد و عشق ورزیدن به یک مرد بود، برای من از دست رفت. من نوعی پدر داشتن را می‌خواستم.» در حالی که رابطه او با پدرش برایش رضایت‌بخش نبود، مک‌فارلند مادرش را «به‌طور ذاتی وقف مادری» توصیف می‌کرد و می‌گفت: «او به من این حس را داد که نوزاد یا کودک خردسال ارزش زیادی دارد.» او اگرچه از طریق کارهای پرستاری کودک به رشد کودک علاقه‌مند شد، اما تأکید داشت که الگوی عشق مادری‌اش تأثیر بسزایی بر انتخاب حرفه‌اش گذاشت. «در نهایت، من واقعاً می‌خواستم مثل مادرم باشم.» مک‌فارلند در کالج گوچر تحصیل کرد
مثل مادرم باشم.» مک‌فارلند در کالج گوچر تحصیل کرد و در سال ۱۹۲۷ مدرک کارشناسی خود را دریافت کرد. حرفه. دانشگاه و مرکز آرسنال. مک‌فارلند پس از دریافت مدرک کارشناسی ارشد از دانشگاه کلمبیا در سال ۱۹۲۸، چند سال به تدریس و تحقیق دربارهٔ شخصیت در مدرسه وینچستر تورستون در پیتسبرگ و مهدکودک هابارد وودز در وینتکا، ایلینوی پرداخت. هنگامی که او در هابارد وودز تدریس می‌کرد، با کودکانی کار می‌کرد که در مطالعه‌ای به سرپرستی رز هاس آلشولر و لا برتا وایس هاتویک شرکت داشتند که نتیجه آن کتابی با عنوان "نقاشی و شخصیت:
داشتند که نتیجه آن کتابی با عنوان "نقاشی و شخصیت: مطالعه‌ای بر کودکان خردسال" بود. مک‌فارلند برای تکمیل دکترای رشد کودک خود در سال ۱۹۳۸ به کلمبیا بازگشت. سپس به ملبورن رفت و در آنجا مدیر کالج آموزش مهدکودک شد. او در سال ۱۹۴۱ به ایالات متحده بازگشت و در کالج مونت هولیوک به عنوان استادیار روان‌شناسی تدریس کرد و مدیریت مدرسه کودکان این کالج را بر عهده گرفت. در همین دوران، مک‌فارلند به دو مفهومی پی برد که در بسیاری از پژوهش‌های بعدی او نقش کلیدی داشتند – نقش زنان در رشد کودک و اهمیت بازی در دوران کودکی.
فلورنس آگوستا مریام بیلی (; – ) پرنده‌شناس، پرنده‌نگر و طبیعت‌نویس آمریکایی بود. او بین سال‌های ۱۸۹۰ تا ۱۹۳۹ مجموعه‌ای از راهنماهای میدانی دربارهٔ پرندگان آمریکای شمالی منتشر کرد. این راهنماها غالباً با در نظر گرفتن پرنده‌نگران آماتور نوشته شده بودند و به محبوبیت جنبش پرنده‌نگری انجامیدند. با وجود آموزش رسمی اندک در دوران کودکی، مریام علاقه خود به علوم طبیعی را از طریق کاوش‌هایش در کوه‌های آدیرونداک، که در نزدیکی محل رشد او قرار داشت، و همچنین تأثیر علایق علمی اعضای خانواده‌اش، از جمله برادر بزرگ‌ترش
علمی اعضای خانواده‌اش، از جمله برادر بزرگ‌ترش کلینتون هارت مریام، پرورش داد. نویسندگی طبیعت‌گرا و فعالیت‌های او از سال ۱۸۸۲ در کالج اسمیت، جایی که به عنوان دانشجوی ویژه ثبت‌نام کرده بود، آغاز شد. او بعداً در سن ۵۸ سالگی، به دلیل فعالیت‌های بعدی خود در زمینه نگارش و محیط زیست، مدرک دانشگاهی دریافت کرد. در دوران تحصیل، او و فانی هاردی اکستروم شاخه‌ای از آدبان را برای آموزش همکلاسی‌های خود در زمینه پرنده‌شناسی و جلوگیری از استفاده از پرهای پرندگان در کلاه‌ها تأسیس کردند. زمانی که مریام در سال ۱۸۸۶ از اسمیت
تأسیس کردند. زمانی که مریام در سال ۱۸۸۶ از اسمیت فارغ‌التحصیل شد، یک‌سوم دانشجویان عضو این انجمن بودند. در سال ۱۸۹۰، مریام مجموعه‌ای از مقالات دربارهٔ پرندگان که در "مجله آدبان" منتشر کرده بود، به صورت کتابی با عنوان "Birds Through a Looking-Glass" گردآوری کرد. برخلاف دیگر آثار پرنده‌شناسی آن زمان که بر مطالعه پرندگان به دام افتاده در محیط‌های بسته تمرکز داشتند، نوشته‌های مریام به مطالعه طبیعی و میدانی پرندگان زنده در محیط طبیعی خودشان تأکید داشت. آثار بعدی او مانند "Birds of Village and Field" از لحاظ فنی
او مانند "Birds of Village and Field" از لحاظ فنی پیچیده‌تر از نوشته‌های اولیه‌اش بودند، اما همچنان تمرکز خود را بر بوم‌شناسی حفظ کردند. در سال ۱۸۹۹، مریام با ورنون اورلاندو بیلی، یکی از اعضای خدمات ماهی و حیات وحش ایالات متحده ازدواج کرد. او بین سال‌های ۱۹۰۲ تا ۱۹۱۹، بیش از ۵۰ مقاله در نشریاتی مانند "The Condor" بر اساس مشاهداتش منتشر کرد. شاهکار او "Birds of New Mexico" بود که به درخواست اداره بررسی زیستی ایالات متحده و پس از درگذشت ولز کوک تکمیل شد. در ابتدا، او و کوک به عنوان هم‌نویسندگان معرفی شده
ابتدا، او و کوک به عنوان هم‌نویسندگان معرفی شده بودند، اما مریام موفق شد نام خود را به عنوان تنها نویسنده ثبت کند، زیرا سهم عمده‌ای در نگارش کتاب داشت. مریام و همسرش در واشینگتن، دی.سی. زندگی می‌کردند، جایی که او کلاس‌های پرنده‌نگری را در پارک ملی جانورشناسی اسمیتسونین تدریس می‌کرد. او نخستین زنی بود که به عنوان عضو انجمن پرنده‌شناسی آمریکا انتخاب شد و همچنین مدال بروستر را دریافت کرد. پس از درگذشت همسرش در سال ۱۹۴۲، مریام تا زمان مرگش در سن ۸۵ سالگی عمدتاً از زندگی عمومی کناره‌گیری کرد. گونه فرعی "Parus
از زندگی عمومی کناره‌گیری کرد. گونه فرعی "Parus gambeli baileyae" از چرخ‌ریسوی کوهی به افتخار او نام‌گذاری شده است. اوایل زندگی و تحصیلات. فلورنس آگوستا مریام در ۸ اوت ۱۸۶۳ در لوکاست گروو، نیویورک به دنیا آمد. او کوچک‌ترین فرزند از چهار فرزند کلینتون لوی و کارولین (با نام خانوادگی هارت) مریام بود. پدرش پیش‌تر در یوتیکا، نیویورک و نیویورک به عنوان بازرگان و بانکدار فعالیت می‌کرد و اندکی پیش از تولد فلورنس در لوکاست گروو اقامت گزید. بین سال‌های ۱۸۷۱ تا ۱۸۷۵، کلینتون مریام نماینده کنگره ایالات متحده آمریکا از