payamvha/North_RAG huggingface dataset:
چاک منجونی (; – ) نوازنده فلوگل‌هورن، موزیسین جاز و آهنگساز اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۶۰ تا ۲۰۱۰ میلادی فعالیت می‌کرد. او در دهه ۱۹۶۰ به عنوان عضوی از گروه آرت بلیکی به شهرت رسید و بعدها به همراه برادرش، گپ، گروه جاز برادرز را رهبری کرد و در سال ۱۹۷۷ با تک‌آهنگ جاز-پاپ خود با نام «حس خیلی خوبی دارد» به موفقیت بین‌المللی دست یافت. اوایل زندگی. منجونی در ۲۹ نوامبر ۱۹۴۰ در راچستر، نیویورک، از والدینی ایتالیایی-آمریکایی متولد شد و در آنجا بزرگ شد. پدر و مادرش از علاقه‌مندان موسیقی جاز بودند
شد. پدر و مادرش از علاقه‌مندان موسیقی جاز بودند و صاحب یک فروشگاه خواربار فروشی به نام منجونی بودند. منجونی در دوران دبستان درس موسیقی را با پیانو شروع کرد، اما بعدها به دنبال تماشای فیلم «مرد جوان با شیپور» به ترومپت روی آورد. او به همراه برادر پیانیستش، گپ، در دبیرستان یک گروه موسیقی تشکیل داد و در جلساتی با دیزی گیلسپی و مایلز دیویس نواخت.
یک انیمهٔ بلند ژاپنی محصول سال ۲۰۱۰ است. این فیلم که از مجموعهٔ تلویزیونی هاچ زنبور عسل اقتباس شده، در گیشهٔ ژاپن در رتبهٔ ششم قرار گرفت. این فیلم آخرین محصول گروه تی‌ای‌سی قبل از بسته شدن آن در اوت ۲۰۱۰ بود.
مرد عینکی با نام سابق جلبک فیلمی کمدی-اکشن ایرانی به کارگردانی کریم امینی، تهیه‌کنندگی سید ابراهیم عامریان و نویسندگی حمزه صالحی محصول سال ۱۴۰۲ است. این فیلم از ۱ مرداد ۱۴۰۴ در سینماهای ایران اکران شد. خلاصه داستان. این فیلم دربارهٔ مردی به نام حلیم رایگان است که کاری جز تمیز کردن سرویس بهداشتی پارک ندارد. او که به دلیل گرفتن هزینه سرویس از مردم اخراج می‌شود و با داد و فریاد شروع به اعتراض می‌کند. در مدت کمی کلیپ داد و فریاد حلیم که حالا نامش را به کامبوزیا تغییر داده، در فضای مجازی بین همه می‌چرخد. پلیس به
داده، در فضای مجازی بین همه می‌چرخد. پلیس به خانه حلیم می‌ریزد و او را به بازداشتگاه می‌برد. در زندان کاراکتر حلیم می‌فهمد که به دلیل شباهتش به یک تروریست به نام گرگ (Wolf) تحت تعقیب پنتاگون است و برای تحویل حلیم سی میلیون دلار جایزه تعیین کرده است. پدر او برای بدست آوردن جایزه میخواهد او تحویل بدهد که در راه ...
«شیر» ترانه‌ای از گروهٔ موسیقی آلترناتیو راک آمریکایی گاربج می‌باشد که در نخستین آلبوم استودیویی آن‌ها با نام خودشان (۱۹۹۵) قرار دارد. این قطعه در سال بعد، به‌عنوان پنجمین و آخرین تک‌آهنگ آلبوم، به‌صورت بین‌المللی منتشر گردید. گاربج در نسخهٔ جدیدی از «شیر» که قرار بود به‌عنوان تک‌آهنگ منتشر شود، با موسیقی‌دان تریپ هاپ تریکی همکاری نمود. پس از آن‌که مشخص شد گاربج نسخهٔ دیگری از این قطعه‌را تهیه کرده که تنها بخش‌های تریکی از همان جلسات ضبط بوده، گمانه‌زنی‌های زیادی در رسانه‌ها درباره‌ی بروز اختلاف و تنش میان
زیادی در رسانه‌ها درباره‌ی بروز اختلاف و تنش میان آن‌ها مطرح شد. پس از اجرای زندهٔ موفق نسخهٔ جدید «شیر» در مراسم جوایز موسیقی ام‌تی‌وی اروپا ۱۹۹۶، و همچنین برنده شدن گاربج در بخش بهترین هنرمند تازه‌وارد، «شیر (ویکد میکس به‌همراهٔ تریکی)» در جدول تک‌آهنگ‌های بریتانیا به جایگاهٔ دهم دست یافت و حتی فروش بیشتری نسبت به تک‌آهنگ قبلی، گروه به نام «دختر احمق» داشت. نسخه‌ای از این اثر که صدای تریکی در آن حذف شده بود، با عنوان «میلک (سایرن میکس)» نیز در کشورهای آلمان، استرالیا و نیوزیلند وارد جدول شد.
«رفتار انسانی» ترانه‌ای از خوانندهٔ ایسلندی بیورک می‌باشد که در ۷ ژوئن سال ۱۹۹۳ از سوی وان لیتل ایندین و الکترا رکوردز به‌عنوان سومین تک‌آهنگ از نخستین آلبوم استودیویی وی تحت عنوان "دبیو" (۱۹۹۳) منتشر گردید. این ترانه که توسط نلی هوپر، همکار دیرینهٔ بیورک، تهیه و تولید شده، بازتابی از ماهیت و هیجانات انسانی از دید یک حیوان غیرانسانی است. هم ترانه و هم ویدئوی آن از مستندساز و طبیعت‌پژوهٔ بریتانیایی، دیوید اتنبرو، الهام گرفته‌اند. منتقدان «رفتار انسانی» را مورد تحسین قرار دادند و آن را یکی از قطعات برجستهٔ
تحسین قرار دادند و آن را یکی از قطعات برجستهٔ "دبیو" دانستند. این اثر با وجود موفقیت زیرزمینی، توانست به رتبهٔ دوم جدول رقص ایالات متحده برسد و در جدول تک‌آهنگ‌های بریتانیا در جایگاهٔ ۳۶ قرار گیرد. موزیک ویدئوی این ترانه به کارگردانی میشل گوندری ساخته شد و نخستین همکاری او با بیورک به شمار می‌رود. این ویدئو، همچون خود ترانه، روایتی است دربارهٔ رابطهٔ انسان‌ها و حیوانات از نگاه یک حیوان.
«گشوده» سومین قطعهٔ آلبوم "هموژنیک" اثر بیورک می‌باشد که در سال ۱۹۹۷ منتشر گردید. این ترانه نمونهٔ برجسته‌ای از تکنیک خاص بیورک در آوازخوانی است که ترکیبی از خواندن و صحبت‌کردن به‌شمار می‌رود. به گفتهٔ فولکلوریست ایسلندی نیال سیگوردسون، این شیوه با سبک آوازخوانی گروه‌های کر ایسلندی قدیم شباهت دارد. ساختار و مضامین. از نظر ساختاری، این ترانه از ملودی‌ای آرام و گسترده، صداهای ساکسیفون، ارگ کلیسا و ضرب‌آهنگ‌های الکترونیکی با حال‌وهوایی دوردست تشکیل شده است. اشعار ترانه به دو دلدادهٔ دور از هم می‌پردازد؛ یکی از
ترانه به دو دلدادهٔ دور از هم می‌پردازد؛ یکی از آن‌ها درمی‌یابد که عشق میان‌شان به‌دلیل عواملی خارج از کنترل‌شان در حال فروپاشی است. بیورک، در نقش یکی از این عاشقان، در تلاش است تا دوباره به معشوقش برسد و عشقی را که از دست رفته، بازسازی کند. موزیک ویدئو. با وجود اینکه «گشوده» به‌عنوان تک‌آهنگ منتشر نشد، موزیک ویدئویی برای آن توسط گروه لین فاکس ساخته شد تا تور کنسرت‌های "برترین عناوین" بیورک را تبلیغ کند. این ویدئو موفق شد جایزهٔ نقره‌ای جشنوارهٔ دی‌اندای‌دی سال ۲۰۰۴ را کسب کند؛ رویدادی که هر سال دستاوردهای
سال ۲۰۰۴ را کسب کند؛ رویدادی که هر سال دستاوردهای برجسته در طراحی و تبلیغات را ارج می‌نهد. بیورک در این موزیک ویدئو در محیطی شبیه به اعماق دریا ظاهر می‌شود؛ و لباسی مواج بر تن دارد و موجودی دریایی ناشناخته و پشمالویی به‌شکلی شبیه به تار از پشت او شروع به رشد می‌کند.
پلوریبوس () مجموعه تلویزیونی درام علمی تخیلی است که توسط وینس گیلیگان برای اپل تی‌وی پلاس ساخته شده است. این سریال با بازی ری سیهورن در نقش اصلی، که قبلاً با گیلیگان در سریال "بهتره با سال تماس بگیری" از شبکه ای‌ام‌سی همکاری داشته است، ساخته شده است. اپل ساخت دو فصل از این سریال را برای اپل تی‌وی پلاس سفارش داده است و انتظار می‌رود در ۷ نوامبر ۲۰۲۵، دو قسمت از فصل اول نه قسمتی آن نمایش داده شود. زمینه داستانی. داستان این مجموعه در آلبوکرکی، نیومکزیکو امروزی جریان دارد که با تغییر ناگهانی از واقعیتی که
جریان دارد که با تغییر ناگهانی از واقعیتی که تاکنون شناخته شده بود، مواجه شده است. تولید. وینس گیلیگان پس از اتمام "بهتره با سال تماس بگیری"، سریال جدیدی را پیشنهاد داد که قرار بود در اوت ۲۰۲۲ با سونی پیکچرز تلویژن توسعه یابد. ماه بعد، اپل تی‌وی پلاس حق پخش این سریال را به دست آورد و سفارش ساخت دو فصل از آن را داد. گیلیگان به عنوان شورانر و تهیه‌کننده اجرایی فعالیت می‌کند و ری سیهورن برای نقش اصلی انتخاب شد. نوشتن فصل اول به دلیل اعتصاب انجمن نویسندگان آمریکا در سال ۲۰۲۳ متوقف شد، اما گیلیگان و اعضای تیم
در سال ۲۰۲۳ متوقف شد، اما گیلیگان و اعضای تیم نویسندگانش در اکتبر ۲۰۲۳ دوباره گرد هم آمدند تا دو قسمت آخر را به پایان برسانند. این اعتصاب همچنین برنامه‌های شروع فیلمبرداری را به تعویق انداخت، احتمالاً تا زمستان در آلبوکرکی، نیومکزیکو. در مارس ۲۰۲۴، کارولینا ویدرا نیز به جمع بازیگران این سریال اضافه شد. فیلمبرداری این سریال در نهایت در فوریه ۲۰۲۴ آغاز شد، و پس از ۷ ماه تولید در آلبوکرکی، نیومکزیکو با عنوان کاری "wycaro 339" در سپتامبر ۲۰۲۴ به پایان رسید. عنوان رسمی "Pluribus" در ژوئیه ۲۰۲۵، همزمان با اعلام
رسمی "Pluribus" در ژوئیه ۲۰۲۵، همزمان با اعلام تاریخ پخش، اعلام شد. پخش. دو قسمت اول "پلوریبوس" در ۷ نوامبر ۲۰۲۵ از طریق اپل تی‌وی پلاس پخش خواهد شد و پس از آن، قسمت‌های جدید هر جمعه تا ۲۶ دسامبر منتشر می‌شوند.
رسوایی مالی کابل‌بانک یکی از بزرگ‌ترین بحران‌های بانکی و فسادهای مالی در تاریخ معاصر افغانستان بود که در سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ (۱۳۸۹ و ۱۳۹۰) رخ داد. این رسوایی پس از کشف اختلاس گسترده در کابل‌بانک، بزرگ‌ترین بانک خصوصی افغانستان، به‌صورت عمومی آشکار شد. حجم تخلفات، مشارکت چهره‌های سیاسی و نزدیکان به دولت، و ضعف نهادهای نظارتی، باعث شد این پرونده بازتاب وسیعی در داخل و خارج کشور داشته باشد و یکی از جدی‌ترین تهدیدها برای ثبات اقتصادی افغانستان تلقی گردد. بحران بانک کابل فراتر از یک مشکل مالی بود و به شکاف عمیق
کابل فراتر از یک مشکل مالی بود و به شکاف عمیق حکومت‌داری، فساد و وابستگی به کمکهای خارجی در افغانستان اشاره داشت. این رویداد یکی از نقاط عطف در افول اعتماد به دولت پس از طالبان محسوب میشود. زمینه و شکل‌گیری بحران. کابل‌بانک در سال ۲۰۰۴ توسط شیرخان فرنود و با مشارکت خلیل‌الله فیروزی تأسیس شد و به‌سرعت به یکی از مهم‌ترین نهادهای مالی کشور تبدیل گردید. پرداخت حقوق بسیاری از کارمندان دولت و نیروهای امنیتی از طریق این بانک انجام می‌شد. مدیران این بانک با حلقات نزدیک به دولت حامد کرزی در ارتباط بودند و در فضایی
به دولت حامد کرزی در ارتباط بودند و در فضایی از نبود شفافیت و ضعف نظارت، شبکه‌ای از وام‌دهی مشکوک و سرمایه‌گذاری خارج از ضابطه را سازمان دادند. کشف فساد و واکنش‌ها. نهادهای بین‌المللی، از جمله صندوق بین‌المللی پول (IMF) و نمایندگی ایالات متحده برای توسعه (USAID) به دولت و دادستان کل افغانستان فشار آوردند و آنها سپس تحقیقاتی را درباره عملکرد کابل‌بانک آغاز کردند. نتایج نشان داد بیش از ۹۰۰ میلیون دلار به‌صورت غیرقانونی از بانک خارج شده یا وام‌های بدون تضمین به افراد خاص اعطا شده است. این مبلغ معادل حدود پنج
افراد خاص اعطا شده است. این مبلغ معادل حدود پنج درصد تولید ناخالص داخلی افغانستان در آن زمان بود. در پی آن، در ۱۴ سنبله ۱۳۸۹ بانک مرکزی افغانستان کنترل این بانک را به‌دست گرفت و پرونده‌های قضایی برای تعدادی از مدیران بانک گشوده شد. فرنود و فیروزی به زندان محکوم شدند، اما روند رسیدگی به این پرونده و تلاش برای بازگرداندن دارایی‌ها سال‌ها به طول انجامید. پیامدهای اقتصادی رسوایی کابل‌بانک. رسوایی مالی کابل‌بانک پیامدهای گسترده‌ای بر اقتصاد افغانستان برجای گذاشت. از مهم‌ترین آثار آن، کاهش شدید اعتماد عمومی به
از مهم‌ترین آثار آن، کاهش شدید اعتماد عمومی به نظام بانکی کشور بود؛ به‌گونه‌ای که در ماه‌های پس از افشای رسوایی، بسیاری از مشتریان اقدام به برداشت گسترده سپرده‌های خود از بانک‌های خصوصی کردند. در سطح بین‌المللی، این بحران موجب شد صندوق بین‌المللی پول (IMF) در سال ۲۰۱۰ برنامهٔ همکاری خود با افغانستان را به حالت تعلیق درآورد و تصویب کمک‌های مالی جدید به کشور را مشروط به اصلاحات ساختاری در نظام بانکی و مبارزه با فساد کرد. همچنین، شماری از نهادهای بین‌المللی مانند USAID و بانک جهانی، بخشی از حمایت‌های مالی خود
USAID و بانک جهانی، بخشی از حمایت‌های مالی خود را تا زمان شفاف‌سازی پرونده و اصلاح ساختار کابل‌بانک به تعویق انداختند. این وضعیت نه تنها بر روند تأمین مالی دولت تأثیر گذاشت، بلکه اجرای پروژه‌های عمرانی و خدمات عمومی نیز با کندی مواجه شد. به‌گفته نهاد بازرسی ویژه آمریکا برای بازسازی افغانستان (SIGAR), بحران کابل‌بانک از نظر اقتصادی "لرزه‌ای گسترده بر بدنه نظام سیاسی-اقتصادی افغانستان وارد کرد." سرانجام پرونده و وضعیت بازگرداندن اموال. پس از صدور احکام قضایی برای متهمان اصلی کابل‌بانک در سال ۲۰۱۴، دولت
برای متهمان اصلی کابل‌بانک در سال ۲۰۱۴، دولت افغانستان متعهد شد بخش قابل‌توجهی از سرمایه‌های از دست‌رفته را بازگرداند. مطابق گزارش‌های رسمی، میزان اختلاس و وام‌های بدون وثیقه، حدود ۹۳۵ میلیون دلار برآورد شد. با وجود تشکیل «هیئت جمع‌آوری اموال کابل‌بانک» از سوی حکومت، بازگرداندن این دارایی‌ها به‌کندی پیش رفت و تنها بخشی از اموال—آن‌هم بیشتر املاک داخل افغانستان—به خزانه دولت بازگشت داده شد. در گزارش‌های سال‌های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۹ نهادهای بین‌المللی، از جمله SIGAR و صندوق بین‌المللی پول، تأکید شده‌است که روند
و صندوق بین‌المللی پول، تأکید شده‌است که روند پیگیری و بازگرداندن اموال کابل‌بانک با موانع حقوقی، فساد اداری و نفوذ سیاسی مواجه بوده‌است. برخی املاک و حساب‌های بانکی متهمان در امارات متحده عربی و سایر کشورها شناسایی شد، اما به دلیل نبود موافقت‌نامه‌های قضایی میان افغانستان و آن کشورها، استرداد آن‌ها عملی نشد. تا سال ۲۰۱۹، وزارت مالیه افغانستان اعلام کرد حدود ۲۵۰ میلیون دلار از کل بدهی کابل‌بانک بازیابی شده و تلاش‌ها برای بازگرداندن بخش باقی‌مانده ادامه دارد. با این‌حال، نهادهای ناظر بارها هشدار داده‌اند که
با این‌حال، نهادهای ناظر بارها هشدار داده‌اند که بدون اراده سیاسی قوی و اصلاح نظام قضایی، بازگرداندن کامل اموال ممکن نخواهد بود. همچنین تلاش‌هایی برای فروش اموال مصادره‌شده در داخل افغانستان انجام شد، اما بسیاری از این املاک با ارزش‌گذاری پایین یا بدون خریدار باقی ماندند. واکنش رسانه‌ها، دولت و جامعه جهانی. رسانه‌ها و افکار عمومی. افشای رسوایی مالی کابل‌بانک در سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ واکنش شدید رسانه‌های افغانستان و منطقه را در پی داشت. شماری از روزنامه‌های چاپ کابل، از جمله "۸صبح"، "سرنوشت" و "ماندگار"، با
کابل، از جمله "۸صبح"، "سرنوشت" و "ماندگار"، با انتشار پرونده‌های تحلیلی و اسناد درزکرده، نقش مقامات بانکی و ارتباط آنان با حلقات قدرت را افشا کردند. برخی رسانه‌ها این پرونده را نماد «فساد ساختاریافته و سیاسی‌شده» در دستگاه حاکمه توصیف کردند. واکنش افکار عمومی نیز شدید بود؛ برداشت گسترده سپرده‌ها از بانک‌های خصوصی، بی‌اعتمادی به نهادهای مالی، و انتقاد از دستگاه قضایی به‌دلیل پیگرد ناکافی چهره‌های بانفوذ، بخشی از پیامدهای اجتماعی این رسوایی بود. دولت افغانستان. دولت حامد کرزی در ابتدا تلاش کرد بحران را مهار
دولت حامد کرزی در ابتدا تلاش کرد بحران را مهار کند، اما به‌دلیل نزدیکی برخی از متهمان به خانواده رئیس‌جمهور، واکنش رسمی با تردید و انتقاد روبه‌رو شد. تشکیل دادگاه ویژه کابل‌بانک، اقدام دولت برای بازگرداندن اموال، و فشار بر برخی متهمان برای بازپرداخت بدهی‌ها، در پی فشارهای خارجی صورت گرفت. با این‌حال، نهادهای مستقل بارها از «تبعیض در برخورد قضایی» میان متهمان اصلی و فرعی انتقاد کردند. دولت اشرف غنی در سال‌های بعد تلاش کرد پرونده را از نو بررسی و اموال را بازگرداند، اما توفیق چندانی در برخورد با عاملان اصلی
اما توفیق چندانی در برخورد با عاملان اصلی حاصل نشد. جامعه جهانی. صندوق بین‌المللی پول (IMF) پس از افشای رسوایی، در نوامبر ۲۰۱۰ همکاری خود را با افغانستان تعلیق کرد و خواستار اصلاح فوری نظام بانکی و پیگرد عاملان فساد شد. دولت آمریکا از طریق بازرسی ویژه بازسازی افغانستان (SIGAR) چندین گزارش مفصل درباره سوءمدیریت کابل‌بانک منتشر کرد. در این گزارش‌ها تأکید شده بود که فساد کابل‌بانک نمونه‌ای از «شکست دولت‌سازی مبتنی بر کمک خارجی» است. نهادهای دیگر مانند بانک جهانی و USAID نیز بخشی از کمک‌های خود را تا زمان
جهانی و USAID نیز بخشی از کمک‌های خود را تا زمان ایجاد شفافیت متوقف کردند. شورای امنیت سازمان ملل نیز در یکی از بیانیه‌های غیرالزام‌آور خود، فساد کابل‌بانک را «تهدیدی برای امنیت و توسعه در افغانستان» دانست. میراث و تأثیرات بلندمدت. رسوایی مالی کابل‌بانک، نه تنها به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین پرونده‌های فساد در افغانستان شناخته می‌شود، بلکه به‌نقطه عطفی در نگاه داخلی و خارجی به وضعیت اقتصادی و حکمرانی در این کشور تبدیل شد. این رویداد نشان داد که فساد مالی در افغانستان نه پدیده‌ای فردی، بلکه ساختاری، شبکه‌ای و
نه پدیده‌ای فردی، بلکه ساختاری، شبکه‌ای و مرتبط با حلقات قدرت سیاسی است. در پی این بحران، اعتماد عمومی به بانک‌های خصوصی به‌شدت کاهش یافت و طی چند سال، سرمایه‌گذاری داخلی و خارجی در بخش مالی با افت مواجه شد. هرچند دولت افغانستان تلاش کرد با ایجاد نهادهایی مانند «سازمان عالی مبارزه با فساد» به ترمیم اعتماد بپردازد، اما ناکامی در پیگرد مؤثر متهمان اصلی، موجب تقویت احساس مصونیت برای نخبگان بانفوذ شد. از سوی دیگر، این رسوایی سبب شد تا نهادهای بین‌المللی کمک‌کننده، شرط‌های سخت‌گیرانه‌تری برای ادامه همکاری‌های
شرط‌های سخت‌گیرانه‌تری برای ادامه همکاری‌های مالی با افغانستان وضع کنند. کمک‌های خارجی پس از آن مشروط به اصلاح ساختار قضایی، استقلال بانک مرکزی، و شفاف‌سازی نظام مالیاتی شد. درواقع کابل‌بانک به الگویی از «فساد نهادینه‌شده» تبدیل شد که پیامدهای آن تا سال‌ها در سیاست‌گذاری مالی افغانستان ادامه یافت. در گفتمان سیاسی نیز، کابل‌بانک به نماد ناکامی دولت در تأمین عدالت و شفافیت بدل شد. این پرونده بارها در رقابت‌های انتخاباتی، مناظره‌های سیاسی و نقدهای رسانه‌ای مطرح شد و به یکی از نقاط کانونی انتقاد از دولت‌های
شد و به یکی از نقاط کانونی انتقاد از دولت‌های پساطالبان تبدیل گردید. برخی تحلیل‌گران معتقدند این رسوایی به شکل‌گیری نگاه بدبینانه به دولت‌سازی غرب‌محور در افغانستان نیز دامن زد.
«دنیا کافی نیست» آهنگ اصلی فیلم "جیمز باند" محصول سال ۱۹۹۹ "دنیا کافی نیست" می‌باشد که توسط گروهٔ موسیقی راک آمریکایی گاربج خوانده شده است. این ترانه توسط آهنگساز دیوید آرنولد (که موسیقی متن فیلم را نیز ساخته) و ترانه‌سرا دان بلک نوشته شده است؛ دان بلک پیش‌تر نیز نویسندهٔ چهار ترانهٔ دیگر برای مجموعهٔ باند بوده‌است. تهیه و تولید این قطعه بر عهدهٔ گاربج و دیوید آرنولد بوده است. برخلاف سبک پست‌مدرن و متقاطع دو آلبوم اول گروه یعنی "گاربج" (۱۹۹۵) و "نسخهٔ ۲.۰" (۱۹۹۸) این اثر در سبک کلاسیک عنوان‌های آغازین
(۱۹۹۸) این اثر در سبک کلاسیک عنوان‌های آغازین فیلم‌های باند ساخته شده می‌باشد. گاربج بیشتر مراحل ضبط آهنگ را طی تور جهانی نسخهٔ ۲.۰ در اروپا انجام داد. آن‌ها پیش از آنکه به انگلستان سفر کنند، با آرنولد در حالی‌که او در لندن در حال ضبط موسیقی ارکسترال بود، تماس تلفنی برقرار می‌کردند. سپس در نهایت ضبط و میکس نهایی ترانه را در آرموری استودیوز در کانادا به پایان رساندند. متن ترانه بازتابی از داستان فیلم است که از دیدگاه شخصیت منفی، الکترا کینگ (سوفی مارسو) روایت می‌شود و دربرگیرندهٔ مضامینی چون سلطهٔ جهانی و
می‌شود و دربرگیرندهٔ مضامینی چون سلطهٔ جهانی و اغواگری است.
تخریب دروازه ترکمن و قتل‌عام پس از آن، یک مورد ننگین از ظلم سیاسی و وحشیگری پلیس در دوران وضعیت اضطراری بود، زمانی که در ۳۱ مه ۱۹۷۶، ساکنان دهلی قدیم در حالی که به پاکسازی محله‌های فقیرنشین اعتراض داشتند، توسط پلیس کشته شدند. گزارش رسمی از تعداد کشته‌شدگان در دروازه ترکمن در دسترس نیست و پس از این قتل‌عام، رسانه‌ها سکوت اختیار کرد ند. یک راهنمای محلی ادعا کرد که نه نفر از دوستانش توسط پلیس کشته شده‌اند. بیش از ده بولدوزر ساختمان‌ها و خانه‌های غیرقانونی را تخریب کرد ند و پلیس به معترضان آتش گشود. پیشینه. در
کرد ند و پلیس به معترضان آتش گشود. پیشینه. در طول وضعیت اضطراری، دولت ایندیرا گاندی، به تحریک پسرش سانجی، عملیات تخریب را برای پاکسازی شهرداری دهلی از محله‌های فقیرنشین و مجبور کردن ساکنان فقیر به ترک دهلی و نقل مکان به سکونتگاه‌های دوردست آغاز کرد. ساکنان ترکمن گیت از نقل مکان خودداری کرد ند زیرا از دوره مغول این منطقه داخلی دهلی قدیم را اشغال کرده بودند و باید هر روز با پرداخت کرایه اتوبوس بالا، برای رسیدن به شهر و امرار معاش خود رفت و آمد می‌کرد ند. آنها در برابر تخریب خانه‌هایشان توسط بولدوزر مقاومت
در برابر تخریب خانه‌هایشان توسط بولدوزر مقاومت کرد ند. در ۱۸ ماه آوریل ۱۹۷۶، پلیس به روی معترضان آتش گشود و چندین نفر از آنها را کشت. دولت که پیش از آن سانسور را اعمال کرده بود، به مطبوعات دستور داد که این قتل‌عام را گزارش نکنند. مردم هند از طریق رسانه‌های خارجی مانند بی‌بی‌سی از این قتل‌ها مطلع شدند. بعداً گزارش شد که معترضان توسط بولدوزرها زیر گرفته شده‌اند و منجر به کشته شدن چندین نفر شده است. کل مرگ و میرها. پس از این حادثه، پلیس به کشنه شدن شش نفر اعتراف کرد: اوم پراکاش، فعال حزب کمونیست هند (ML) که
کرد: اوم پراکاش، فعال حزب کمونیست هند (ML) که رهبری شورش را بر عهده داشت، و پنج نفر از ساکنان مسلمان محل. ASI گوویند رام باتیا به کمیسیون شاه اعتراف کرد که در واقع هشت نفر کشته شده‌اند. افسر راجش شارما، که دستور تیراندازی به CRPF را صادر کرده بود، ادعا کرد که حداقل ۲۰ نفر در این تیراندازی جان خود را از دست داده‌اند. محققان مستقل، جان دایال و آجوی بوز، در کتاب خود در مورد وضعیت اضطراری در دهلی، تعداد کشته‌شدگان را ۱۲ نفر اعلام کرد ند.
«عالی به نظر می‌رسی» در سال ۱۹۹۹ به‌عنوان آخرین تک‌آهنگ از دومین آلبوم گروه گاربج تحت عنوان "نسخهٔ ۲.۰" منتشر گردید. این قطعه در خود آلبوم نیز قطعهٔ پایانی به‌شمار می‌رفت و طی تور جهانی دو سالهٔ نسخهٔ ۲.۰ همواره قطعهٔ پایانی اجراهای اصلی یا بخش آنکور کنسرت‌های گروه انتخاب می‌شد. برای تبلیغ از انتشار این تک‌آهنگ نسخه‌ای به سبک عشق یک‌سویه توسط فان لاوین کریمینالز تنظیم شد که در آن شرلی منسن (خوانندهٔ گاربج) آواز جدیدی خواند. این نسخه بخشی از همکاری متقابل بین دو گروه بود که در ازای آن گاربج هم ترانهٔ «بقالی
دو گروه بود که در ازای آن گاربج هم ترانهٔ «بقالی کره‌ای» از فان لاوین کریمینالز را ریم یکس کرد. «عالی به نظر می‌رسی» در سال ۲۰۰۷ بازسازی و مسترینگ شد و در آلبوم گلچین گروه تحت عنوان "گاربج مطلق" گنجانده شد، و در سال ۲۰۲۲ نیز در آلبوم گلچین دیگری با عنوان "گلچین ادبی" باز منتشر گردید.
یک شبکه نوری با تداخل انتشار در جهت مخالف پرتوهای لیزر که الگوی شدت تناوبی فضایی ایجاد می‌کند، تشکیل می‌شود. پتانسیل تناوبی ایجادشده ممکن است اتم‌های خنثی را از طریق اثر اشتارک گیر بیندازد.
هات راد یک فیلم کمدی آمریکایی محصول سال ۲۰۰۷ به کارگردانی اکویا شوفر (در اولین تجربه کارگردانی‌اش) و نویسندگی پم بردی است. در این فیلم اندی سمبرگ (در اولین تجربه بازیگری‌اش) در نقش راد کیمبل، بدل‌کار آماتور و مستعد حادثه‌ای، بازی می‌کند که ناپدری‌اش، فرانک (ایان مک‌شین)، مدام او را مسخره و بی‌احترامی می‌کند. وقتی فرانک بیمار می‌شود، راد با انجام بزرگ‌ترین بدلکاری‌اش برای عمل قلب او پول جمع می‌کند. در این فیلم همچنین جورما تاکونی، سیسی اسپیسک، ویل آرنت، دنی مک‌براید، آیلا فیشر و بیل هیدر بازی می‌کنند. این
مک‌براید، آیلا فیشر و بیل هیدر بازی می‌کنند. این فیلم در ابتدا توسط پم بردی (که تمام اعتبار نویسندگی آن را حفظ می‌کند) به عنوان وسیله‌ای برای ویل فرل، ستاره برنامه «پخش زنده شنبه شب»، نوشته شد اما این پروژه هرگز آغاز نشد. لورن مایکلز، پارامونت را متقاعد کرد که به گروه «د لنلی آیلند»، که به خاطر کارش در «پخش زنده شنبه شب» شهرت پیدا کرده بود، اجازه دهد فیلم را به دست بگیرد. این گروه متعاقباً فیلم را با تأکید فراوان بر طنز سوررئال نامتعارف بازنویسی کردند. ست مایرز در این فرایند بازنویسی مشارکت داشت. این فیلم
در این فرایند بازنویسی مشارکت داشت. این فیلم در تابستان ۲۰۰۶ در ونکوور فیلمبرداری شد. پارامونت پیکچرز فیلم این فیلم را در ۳ اوت ۲۰۰۷ اکران کرد. این فیلم در گیشه شکست خورد و با بودجه ۲۵ میلیون دلاری، تنها ۱۴ میلیون دلار فروش داشت. همان‌طور که تهیه‌کنندگانش پیش‌بینی کرده بودند فیلم با نقدهای متفاوتی از جمله انتقاد از فیلمنامه و طنز آن مواجه شد. این فیلم به یک فیلم کالت محبوب در شبکه نمایش خانگی تبدیل شده‌است.
آرتور خاچاطوری کاراپتیان (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۰ تا تاریخ ۱۹۹۵ سمت نمایندگی دوره اول شورای عالی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی‌نامه. در ۵ ژانویهٔ ۱۹۵۶ در ارمنستان به دنیا آمد .
گورگن گاگیکی هاکوبیان (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۰ تا تاریخ ۱۹۹۵ سمت نمایندگی دوره اول شورای عالی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی‌نامه. در ۲۷ ژانویهٔ ۱۹۵۶ در ارمنستان به دنیا آمد .
هاکوب آواگی هاکوبیان (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۰ تا تاریخ ۱۹۹۵ سمت نمایندگی دوره اول شورای عالی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی‌نامه. در ۲۵ آوریل ۱۹۵۶ در ارمنستان به دنیا آمد .
پادشاهی لمباردی-ونیز از سال ۱۸۱۵ تا ۱۸۶۶، یکی از سرزمین‌های تشکیل‌دهنده (سرزمین سلطنتی) امپراتوری اتریش بود. این پادشاهی در سال ۱۸۱۵ با قطعنامه کنگره وین در به رسمیت شناختن حقوق خاندان اتریشی هابسبورگ-لورن بر دوک‌نشین سابق میلان و جمهوری سابق ونیز پس از فروپاشی پادشاهی ناپلئونی ایتالیا که در سال ۱۸۰۵ اعلام شده بود، ایجاد شد. این پادشاهی تنها پنجاه سال دوام آورد - منطقه لومباردی در سال ۱۸۵۹ پس از جنگ دوم استقلال ایتالیا به فرانسه واگذار شد که بلافاصله آن را به پادشاهی ساردینیا واگذار کرد. لومباردی-ونیز
را به پادشاهی ساردینیا واگذار کرد. لومباردی-ونیز سرانجام در سال ۱۸۶۶ منحل شد، زمانی که قلمرو باقی‌مانده آن پس از پیروزی پادشاهی علیه اتریش در جنگ سوم استقلال ایتالیا، در پادشاهی تازه اعلام‌شده ایتالیا ادغام شد.
هارتفورد کورانت () بزرگترین روزنامه ایالت کنکتیکت است و به عنوان قدیمی‌ترین روزنامه منتشر شده مداوم در ایالات متحده آمریکا تبلیغ می‌شود. این روزنامه صبحگاهی که به بیشتر ایالت در شمال نیوهیون و شرق واتربری خدمات ارائه می‌دهد، دفتر مرکزی آن در خیابان براد در هارتفورد (کنتیکت) در فاصله کمی از کاپیتول ایالت قرار دارد. این روزنامه اخبار منطقه‌ای را با زنجیره‌ای از دفاتر در شهرهای کوچکتر و مجموعه‌ای از نسخه‌های محلی گزارش می‌دهد. همچنین «سی‌تی‌نو» را اداره می‌کند، یک روزنامه هفتگی محلی رایگان و وب‌سایت. «کورانت»
یک روزنامه هفتگی محلی رایگان و وب‌سایت. «کورانت» در ۲۹ اکتبر ۱۷۶۴ به عنوان یک هفته‌نامه با نام «کورانت کانتیکت» آغاز به کار کرد و در سال ۱۸۳۷ به روزنامه تبدیل شد. در سال ۱۹۷۹، توسط شرکت تایمز میرور خریداری شد. در سال ۲۰۰۰، تایمز میرور توسط شرکت تریبون خریداری شد که بعداً مدیریت و امکانات روزنامه را با ایستگاه تلویزیونی هارتفورد متعلق به تریبون ترکیب کرد. «کورانت» و سایر دارایی‌های چاپی تریبون در سال ۲۰۱۴ به یک شرکت مادر جدید، تریبون پابلیشینگ، جدا از ایستگاه، واگذار شدند. انتشارات تریبون در ماه مه ۲۰۲۱
واگذار شدند. انتشارات تریبون در ماه مه ۲۰۲۱ موافقت کرد که توسط آلدن گلوبال کپیتال، که دارایی‌های رسانه‌ای خود را از طریق دیجیتال فرست مدیا اداره می‌کند، خریداری شود. این معامله در ۲۵ مه ۲۰۲۱ نهایی شد.
پورتلند پرس هرالد () (به اختصار PPH؛ نسخه یکشنبه ماین ساندی تلگرام) یک روزنامه مستقر در پورتلند جنوبی (مین) است که خوانندگانی در سراسر ایالت دارد. "پرس هرالد" عمدتاً در جنوب مین توزیع می‌شود و بر منطقه شهری بزرگتر پورتلند تمرکز دارد. ریشه‌های آن که در سال ۱۸۶۲ تأسیس شد، به اولین روزنامه‌های مین، «Falmouth Gazette &amp; Weekly Advertiser» که در سال ۱۷۸۵ آغاز به کار کرد، و «Eastern Argus» که برای اولین بار در سال ۱۸۰۳ در پورتلند منتشر شد، برمی‌گردد. در بیشتر قرن بیستم، این روزنامه سنگ بنای گای گانت
در بیشتر قرن بیستم، این روزنامه سنگ بنای گای گانت کامیونیکیشنز بود، تا اینکه در سال ۱۹۹۸ به شرکت سیاتل تایمز فروخته شد. از سال ۲۰۲۳، این روزنامه بخشی از ماین تراست برای اخبار محلی، یک گروه غیرانتفاعی تحت مدیریت "نشنال تراست برای اخبار محلی" بوده است که شامل چهار روزنامه روزانه دیگر و ۱۷ روزنامه هفتگی می‌شود.
کتابخانه ملی السالوادور ( با نام اختصاری BINAES) یک کتابخانه ملی است که در سان سالوادور، پایتخت السالوادور واقع شده است. این کتابخانه در ماه نوامبر ۲۰۲۳ افتتاح شد و در محل سابق کتابخانه ملی فرانسیسکو گاویدیا قرار دارد. . این بنا با همکاری جمهوری خلق چین ساخته شده است. خدمات کتابخانه. کتابخانه ملی السالوادور (BINAES) به صورت شبانه‌روزی باز است. ساختمان کتابخانه دارای هفت طبقه است، خدمات کتابخانه شامل موارد زیر است: در روز افتتاحیه، مجموعه‌های اصلی کتابخانه ملی سابق فرانسیسکو گاویدیا همچنان برای عموم غیرقابل
سابق فرانسیسکو گاویدیا همچنان برای عموم غیرقابل دسترس باقی ماند. تابلوهای راهنما و اطلاعات در کتابخانه ملی السالوادور به سه زبان اسپانیایی، ناواتلی و انگلیسی درج شده است.