payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بروز شود تا بیشتر با "ساینس ادونچر" ارتباط داشته باشد و انتشاری گسترده‌ و با نام "جهان جدید" داشته باشد؛ اما این برنامه‌ها در نهایت کنار گذاشته شدند. مجموعۀ "ساینس ادونچر" تا حدی همچون فرزند رمان تصویری "" است. این رمان که توسط شرکت ورشکستۀ کی‌آی‌دی توسعه یافته، شامل چندین اشاره و تمرکز مشابهی بر عناصر علمی تخیلی بود. برخی از کسانی که با کی‌آی‌دی و رمان "اینفینیتی" همکاری داشته‌اند، همچون نائوتاکا هایاشی، چیومارو شیکورا و تاکشی آبو، با همدیگر بر روی "کیاس؛هد" و بعداً دیگر رمان‌های "ساینس ادونچر" کار کردند.
و بعداً دیگر رمان‌های "ساینس ادونچر" کار کردند. محبوبیت. بازی‌‌های مجموعه در کل نقدهای مثبتی هم در ژاپن و هم در غرب دریافت کرده‌اند. منتقدان از داستان، موسیقی، جلوه‌های بصری و نیز پیاده‌سازی عناصر گیم‌پلی در ارائۀ رمان تصویری لذت بردند. گرچه برخی از آنها اشاره کردند که قفل‌گشایی بعضی مسیرهای بازی پیچیده و دشوار است. "انیمه نیوز نتورک" نوشت که این مجموعه معماهایی با ریتم خوب دارد و مفاهیم خلاقانه‌ای را به کار می‌برد؛ اما نتایج داستان‌ها اغلب به خوبی مقدمه‌چینی‌ها نیستند. "اشتاینز؛گیت" در ۲۰۰۹ جایزۀ سالانۀ
نیستند. "اشتاینز؛گیت" در ۲۰۰۹ جایزۀ سالانۀ بازی برتر "فامیتسو" را برد. "آرپی‌جی‌فن"، "اشتاینز؛گیت" را در فهرست ۳۰ تایی بازی‌های ویدئویی نقش‌آفرینی ضروری ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۵ قرار داد و آن را یکی از بهترین رمان‌های تصویری بازار نامید. این رمان همچنین نامزد جوایز گلدن جوی‌استیک به عنوان بهترین بازی دستی یا موبایلی ۲۰۱۵ شده است. در غرب در حالی که نقدها از مجموعه در کل مثبتند؛ بسیاری از نسخه‌های رسمی انگلیسی بازی‌ها به خاطر کیفیت پایینشان همچون اشتباهات ترجمه‌ای، واژگان ناهماهنگ و مشکلات فنی مورد انتقاد قرار گرفتند.
ناهماهنگ و مشکلات فنی مورد انتقاد قرار گرفتند. به دلیل عدم وجود کیفیت در انتشارات رسمی، گروهی بزرگ متشکل از طرفداران به نام کمیتۀ صفر ("the Committee of Zero") بر روی تولید پچ‌هایی برای بیشتر بازی‌ها کار کرده‌اند؛ همچون اصلاحات گسترده در ترجمه، بازیابی محتوا، اصلاحات فنی و موارد اضافه و گوناگون دیگر برای بهبود تجربۀ بازیکن. انتشار نسخۀ انگلیسی "انانیموس؛کد" از این جهت بیشتر مورد تحسین قرار گرفت؛ چرا که توسط طرفدار طولانی‌مدت "ساینس ادونچر"، ترجمه شده و نیز دارای یک دوبلۀ انگلیسی کامل است. فروش‌ها. مجموعۀ
دارای یک دوبلۀ انگلیسی کامل است. فروش‌ها. مجموعۀ "ساینس ادونچر" یک موفقیت تجاری برای میجس بوده و انتشار "کیاس؛هد" و "اشتاینز؛گیت" کمک به تثبیت جایگاه این شرکت به عنوان توسعه‌دهندۀ بازی کرده‌ است. در ژوئن ۲۰۱۱ میزان فروش "اشتاینز؛گیت" از ۳۰۰٬۰۰۰ کپی گذشت؛ چیزی که شیکورا به عنوان یک دستاورد برای این ژانر به آن اشاره کرد. یکسال بعد او فاش کرد که "روباتیکس؛نوتس" بیش از ۸۰٬۰۰۰ پیش‌سفارش داشته است که پیشرفت بزرگی در مقایسه با انتشار نسخۀ اصلی "اشتاینز؛گیت" بوده است. "اشتاینز؛گیت ۰" نیز از نظر تجاری خوب عمل کرد و
"اشتاینز؛گیت ۰" نیز از نظر تجاری خوب عمل کرد و ۱۰۰٬۰۰۰ کپی در روز اول انتشارش فروخت؛ که با اینکار میزان فروش همۀ بازی‌های "اشتاینز؛گیت" را به بیش از یک میلیون کپی رساند. انتشار نسخۀ اصلی "کیاس؛چایلد" اما نتوانست در فهرست هفتگی ۵۰ بازی پرفروش در ژاپن قرار بگیرد و به تعداد تخمینی ۱٬۴۱۵ کپی به فروش رسید. انتشارات کنسول انگلیسی "اشتاینز؛گیت" "به‌طور خارق‌العاده‌ای" خوب عمل کردند و اکثریت کپی‌های فروخته شده از نسخۀ پلی‌استیشن ویتا بودند. به گفتۀ رئیس بازاریابی پی‌کیوب، گرینت ایوانز، این بازی‌ای بود که پی‌کیوب
پی‌کیوب، گرینت ایوانز، این بازی‌ای بود که پی‌کیوب به عنوان ناشر شناخته شده و مورد توجه قرار بگیرد. انتشار جهانی نسخۀ پی‌سی "اشتاینز؛گیت الیت" در میان پرفروش‌ترین انتشارات جدید ماه در استیم بود.
عیب‌یابی درون‌خودرویی اصطلاحی است که به قابلیت خود-عیب‌یابی و گزارش‌دهی یک وسیله نقلیه اشاره دارد. در ایالات متحده، داشتن این قابلیت شرط مطابقت با استانداردهای آلایندگی خودرو در ایالات متحده است تا خرابی‌هایی را تشخیص دهد که ممکن است میزان آلاینده‌های خروجی اگزوز خودرو را به بیش از ۱۵۰٪ استاندارد اولیه تعیین‌شده برای آن خودرو برساند. سامانه‌های OBD به مالک خودرو یا تعمیرکار اجازه می‌دهند به وضعیت زیرسامانه‌های مختلف خودرو دسترسی داشته باشد. از زمانی که نخستین نسخه‌های رایانه درون‌خودرویی معرفی شدند، حدوداً
نسخه‌های رایانه درون‌خودرویی معرفی شدند، حدوداً اوایل دهه ۱۹۸۰، تاکنون و در طول زمان میزان اطلاعات تشخیصیِ در دسترس از طریق OBD بسیار متفاوت بوده است. نسخه‌های اولیه تنها در صورت بروز مشکل، چراغ هشدار را روشن می‌کردند و هیچ اطلاعی درباره ماهیت مشکل نمی‌دادند. پیاده‌سازی‌های امروزی OBD از درگاه ارتباطی دیجیتال استاندارد استفاده می‌کنند تا داده بلادرنگ و کُدهای خطای تشخیصی را در اختیار قرار دهند و به این ترتیب، خرابی اجزای خودرو سریعاً شناسایی شود. تاریخچه. در ادامه تاریخچه تغییرات و پیشرفت این راهکار
در ادامه تاریخچه تغییرات و پیشرفت این راهکار درون‌خودرویی را مشاهده می‌کنید. رابط‌های استاندارد. ALDL. رابط ALDL‏ جنرال‌موتورز گاه به عنوان پیش‌درآمد یا گونه اختصاصی تشخیص OBD-I (از سال ۱۹۸۱) شناخته می‌شود. این رابط در گونه‌های مختلف عرضه شد و همگام با ماژول‌های کنترل قوای محرکه (‏PCM، ECM، ECU‏) تغییر یافت. نسخه‌های گوناگون تفاوت‌های جزئی در آرایش پایه‌ها و نرخ باد داشتند؛ نمونه‌های اولیه روی سرعت ۱۶۰ باد کار می‌کردند، در حالی که نسخه‌های بعدی تا ۸٬۱۹۲ باد می‌رسیدند و ارتباط دوسویه با PCM داشتند. OBD-I.
می‌رسیدند و ارتباط دوسویه با PCM داشتند. OBD-I. هدف مقررات OBD-I تشویق خودروسازان به طراحی سامانه کنترل آلایندگی قابل‌اعتماد بود تا در «عمر مفید» خودرو کارآیی خود را حفظ کند. امید می‌رفت که با اجبار به آزمون سالانه آلایندگی در کالیفرنیا از سال ۱۹۸۸ و جلوگیری از ثبت‌نام خودروهای مردود، رانندگان به خرید خودروهایی روی آورند که آزمون را آسان‌تر می‌گذرانند. با این‌حال OBD-I تاحد زیادی ناموفق بود، زیرا روش گزارشِ اطلاعاتِ خاصِ آلایندگی استاندارد نشده بود. دشواری فنی در به‌دست‌آوردن داده استاندارد و قابل اتکای
فنی در به‌دست‌آوردن داده استاندارد و قابل اتکای آلایندگی از همه خودروها باعث شد اجرای مؤثر برنامه آزمون سالانه ممکن نشود. کدهای خطای تشخیصی در خودروهای OBD-I معمولاً بدون اسکنرهای گران‌قیمت یافت می‌شوند. هر کدام از سازندگان کانکتور تشخیصی، محل کانکتور، تعریف کدها و روش خواندن مختص خود را داشت. در بسیاری از خودروهای دارای OBD-I کدها با الگوی چشمک‌زدن چراغ «چراغ چک موتور» یا «سرویس موتور فوری» خوانده می‌شود: با اتصال برخی پایه‌ها، چراغ چک موتور با چشمک زدن عدد دورقمیِ خطا را بیان می‌کند. تفسیر DTC در بعضی
عدد دورقمیِ خطا را بیان می‌کند. تفسیر DTC در بعضی خودروها متفاوت است. خودروهای کادیلاک انژکتوری واقعاً مجهز به تشخیص‌گر "درون‌خودرو" هستند و کدها، آزمون عملگرها و داده حسگر را از طریق نمایشگر دیجیتال کنترل تهویه نشان می‌دهند. با نگه‌داشتن دکمه‌های «Off» و «Warmer» برای چند ثانیه، حالت تشخیص بدون نیاز به اسکنر خارجی فعال می‌شود. برخی رایانه‌های موتور هوندا دارای ال‌ئی‌دی هستند که با الگوی نوردهی، DTC را نشان می‌دهد. جنرال‌موتورز، شماری از خودروهای فورد ۱۹۸۹–۱۹۹۵ و بعضی تویوتا/لکسوس ۱۹۸۹–۱۹۹۵ جریان داده
و بعضی تویوتا/لکسوس ۱۹۸۹–۱۹۹۵ جریان داده درلحظه حسگر را ارائه می‌کنند. اما بسیاری از خودروهای مجهز به OBD-I این قابلیت را ندارند. تعداد DTCهای خودروهای OBD-I نیز کمتر از خودروهای مجهز به OBD-II است. OBD-1.5. «OBD-1.5» به پیاده‌سازی نیمه‌کامل OBD-II در شماری از خودروهای ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۶ جنرال موتورز گفته می‌شود (در کارخانه این اصطلاح به‌کار نرفته است). مثلاً کوروِت مدل ۱۹۹۴–۱۹۹۵ تنها یک حسگر اکسیژن پس از مبدل دارد و تنها بخشی از کدهای OBD-II را پشتیبانی می‌کند. این سامانه ترکیبی، در پلتفرم‌های B، H، W، L، Y، F،
سامانه ترکیبی، در پلتفرم‌های B، H، W، L، Y، F، J و N جنرال‌موتورز برای سال‌های یادشده و نیز در ساب‌های ۱۹۹۴–۱۹۹۵ و فورد اسکورپیو ۱۹۹۵ به‌کار رفته است. آرایش پایه کانکتور ALDL در این خودروها: پین ۹ = خط داده، پین‌های ۴ و ۵ = زمین، پین ۱۶ = ولتاژ باتری است. برای خواندن کدهای OBD-1.5 باید اسکنر سازگار داشت. روی همین کانکتور، مدارهای تشخیصی/کنترلی ویژه هر خودرو نیز موجود است (مثلاً در کوروت: جریان سریال کلاس ۲ از PCM، ترمینال عیب‌یابی CCM، جریان رادیو، کیسه‌هوا، کنترل تعلیق انتخابی، هشدار فشار باد تایر و ورود
کنترل تعلیق انتخابی، هشدار فشار باد تایر و ورود بدون کلید). OBD-II. OBD-II از نظر قابلیت و یکپارچگی نسبت به OBD-I ارتقا یافت. این استاندارد نوع سوکت تشخیص و آرایش پایه‌هایش، پروتکل‌های الکتریکی، قالب پیام، فهرست پارامترهای قابل پایش و شیوه کدگذاری را تعیین می‌کند. یک پایه ولتاژ باتری برای تغذیه اسکنر فراهم می‌کند تا نیاز به منبع برق جداگانه نباشد؛ هرچند برخی تکنسین‌ها برای اطمینان، برق کمکی متصل می‌کنند. در این روش فهرست کدهای خطا گسترش‌پذیر نیز هستند. بنابراین یک دستگاه تشخیص‌پر می‌تواند رایانه هر خودرویی
یک دستگاه تشخیص‌پر می‌تواند رایانه هر خودرویی را واکاوی کند. استانداردسازی بر پایه الزامات آلایندگی بود، اما عملاً درگاه J1962 تنها مسیر تشخیص همه سامانه‌ها شده است. کدهای OBD-II چهاررقمی‌اند و با حرف P (قوای محرکه مثل موتور و سیستم انتقال)، B (بدنه)، C (شاسی) یا U (شبکه) شروع می‌شوند. کانکتور تشخیصی OBD-II. استاندارد OBD-II سوکت مادگی ۱۶ پین (۲×۸) J1962 را تعریف می‌کند: نوع A برای خودروهای ۱۲ ولت و نوع B برای ۲۴ ولت. برخلاف کانکتور OBD-I که گاه در محفظه موتور بود، کانکتور OBD-II باید در شعاع از فرمان نصب
بود، کانکتور OBD-II باید در شعاع از فرمان نصب شود (مگر آنکه سازنده معافیت بگیرد). SAE J1962 آرایش پایه‌ها را چنین مشخص می‌کند: سوکت مادگی ۱۶پین (۲×۸) J1962 باید در شعاع حداکثر ‎۲‎ فوتی راننده قرار گیرد و پین‌های ۴ (زمین شاسی) و ۱۶ (۱۲ یا ۲۴ ولت باتری) ثابت‌اند. جدول زیر تخصیص پین‌ها را نشان می‌دهد: EOBD. مقررات «تشخیص‌گر درون‌خودرو اروپایی» معادل اروپایی OBD-II است و برای تمام خودروهای سواری رده M1 (با حداکثر ۸ صندلی سرنشین و وزن ناخالص مجاز یا کمتر) که از ۱ ژانویه ۲۰۰۱ در کشورهای عضو اتحادیه اروپا برای
۱ ژانویه ۲۰۰۱ در کشورهای عضو اتحادیه اروپا برای خودروهای بنزینی و از ۱ ژانویه ۲۰۰۴ برای خودروهای دیزلی ثبت شده‌اند، الزامی است. برای مدل‌های کاملاً جدید، این تاریخ‌ها یک سال زودتر اعمال شد؛ یعنی ۱ ژانویه ۲۰۰۰ برای خودروهای بنزینی و ۱ ژانویه ۲۰۰۳ برای دیزلی. برای خودروهای سواری با وزن ناخالص بیش از و برای وسایل نقلیه تجاری سبک، تاریخ‌های اجرا ۱ ژانویه ۲۰۰۲ برای مدل‌های بنزینی و ۱ ژانویه ۲۰۰۷ برای مدل‌های دیزلی بود. پیاده‌سازی فنی EOBD عملاً همان OBD-II است و از همان کانکتور تشخیصی SAE J1962 و پروتکل‌های
و از همان کانکتور تشخیصی SAE J1962 و پروتکل‌های سیگنال استفاده می‌کند. با اجرای استانداردهای آلایندگی Euro V و Euro VI، آستانه‌های مجاز آلایندگی در EOBD از استانداردهای قبلی Euro III و IV پایین‌تر آمد. کدهای خطای EOBD. هر کد خطای EOBD از پنج کاراکتر تشکیل می‌شود: یک حرف و سپس چهار رقم. حرف نشان‌دهنده سامانه در حال پایش است (مثلاً Pxxxx برای سامانه قوای محرکه). رقم دوم اگر ۰ باشد نشان می‌دهد کد با استاندارد EOBD مطابقت دارد، پس ساختار به‌صورت P0xxx خواهد بود. رقم سوم زیرسامانه را مشخص می‌کند: دو کاراکتر
بود. رقم سوم زیرسامانه را مشخص می‌کند: دو کاراکتر بعدی، به خطای خاص در هر زیرسامانه اشاره می‌کند. EOBD2. «EOBD2» اصطلاح بازاریابی برای امکاناتی است که برخی سازندگان افزوده‌اند و بخشی از استاندارد نیست؛ E مخفف عبارت انگلیسی Enhanced و به معنی پیشرفته است. JOBD. JOBD نسخه مخصوص بازار ژاپن است. ADR 79/01 و 79/02 (استاندارد استرالیایی). قانون ADR 79/01 در استرالیا، استفاده از OBD-II را از ۱ ژانویه ۲۰۰۶ برای خودروهای بنزینی و از ۲۰۰۷ برای دیزلی با وزن≤۳٬۵۰۰ کیلوگرم اجباری کرد. نسخه 79/02 از ۲۰۰۸ (مدل‌های جدید)
اجباری کرد. نسخه 79/02 از ۲۰۰۸ (مدل‌های جدید) و ۲۰۱۰ (همه مدل‌ها) محدودیت‌ها را شدیدتر نمود. EMD/EMD+. در آمریکای شمالی برای وسایل نقلیه بالای مدل ۲۰۰۷–۲۰۱۲ که OBD-II نداشتند، سیستم‌های EMD و EMD+ الزامی شد؛ EMD ورودی/خروجی‌های مرتبط با آلایندگی را پایش می‌کرد و EMD+ از ۲۰۱۰ نظارت بر کاتالیست NOx را افزود. = پروتکل‌های سیگنال OBD-II = پنج پروتکل سیگنال برای درگاه OBD-II مجاز است. در اغلب خودروها تنها یکی از این پروتکل‌ها به‌کار می‌رود و معمولاً می‌توان از روی پایه‌های فعال سوکت J1962 پروتکل را تشخیص داد.
روی پایه‌های فعال سوکت J1962 پروتکل را تشخیص داد. همه کانکتورهای OBD-II از سوکت یکسانی استفاده می‌کنند ولی به‌جز پین ۴ (زمین باتری) و پین ۱۶ (مثبت باتری)، چینش پین‌ها با نوع پروتکل تفاوت دارد. داده‌های تشخیصی در دسترس توسط OBD-II. OBD-II امکان دسترسی به داده‌های واحد کنترل موتور را فراهم می‌سازد و منبع ارزشمندی برای عیب‌یابی خودرو است. استاندارد SAE J1979 روش درخواست داده و فهرست پارامترهای استاندارد (PIDها) را تعریف می‌کند. سازندگان ملزم به پیاده‌سازی همه PIDها نیستند و می‌توانند PIDهای اختصاصی بیفزایند.
PIDها نیستند و می‌توانند PIDهای اختصاصی بیفزایند. سیستم درخواست PID داده بلادرنگ کارکرد موتور و همچنین کدهای خطای پرچم‌خورده را ارائه می‌دهد. فهرست کدهای عمومی پیشنهادی را در شناسه‌های پارامتر عیب‌یابی درون‌خودرویی ببینید. بسیاری از سازندگان کدهای اختصاصی نیز به این فهرست اضافه می‌کنند. حالت‌های عملکرد / سرویس‌های OBD. در این بخش، مقدمه‌ای بنیادین بر پروتکل ارتباطی OBD مطابق استاندارد ایزو ۱۵۰۳۱ ارائه می‌شود. از سال ۲۰۰۳، در استاندارد SAE J1979 واژه «حالت» (Mode) به «سرویس» (Service) تغییر نام یافت.
(Mode) به «سرویس» (Service) تغییر نام یافت. کاربردها. ابزارهای متنوعی وجود دارند که به درگاه OBD وصل می‌شوند و قابلیت‌های آن را در دسترس قرار می‌دهند. از ابزارهای ساده مصرفی تا تجهیزات پیشرفته نمایندگی‌های تولیدکننده تجهیزات اصلی و دستگاه‌های تلماتیک. ابزارهای بررسی دستی. مجموعه‌ای از اسکنرهای دستی مقاوم در بازار موجود است. ابزارها و تحلیل‌های بر روی گوشی همراه. نرم‌افزارهای دستگاه همراه (گوشی و تبلت) داده‌های OBD-II را از طریق کابل‌های یواس‌بی یا دانگل‌های بلوتوث متصل به درگاه خودرو نمایش و تحلیل می‌کنند.
بلوتوث متصل به درگاه خودرو نمایش و تحلیل می‌کنند. دستگاه‌های جدید معمولاً حسگر جی‌پی‌اس و در کنار خواندن کدهای خطا، امکان ارسال مکان و داده‌های تشخیصی از راه شبکه سلولی را دارند. ازاین‌رو می‌توانند خودرو را مکان‌یابی، رفتار رانندگی را پایش و گزارش کنند. مدل‌های پیشرفته‌تر حتی امکان پاک‌کردن DTC‌ موتور و خاموش‌کردن چراغ اخطار را می‌دهند؛ ولی پاک‌کردن کدها مشکل اصلی را رفع نمی‌کند و در موارد جدی می‌تواند به آسیب موتور منجر شود. نرم‌افزارهای OBD-II. نرم‌افزارهای OBD-II در رایانه‌های ویندوز، مک یا لینوکس نصب
OBD-II در رایانه‌های ویندوز، مک یا لینوکس نصب می‌شوند و با خواندن/پاک‌کردن DTC، خاموش‌کردن چراغ MIL، نمایش داده بلادرنگ و محاسبه مصرف سوخت به عیب‌یابی کمک می‌کنند. برای استفاده، باید یک مبدّل OBD-II (معمولاً بلوتوث، وای-فای یا USB) را در درگاه OBD وصل کرد تا خودرو با رایانه دارای نرم‌افزار ارتباط بگیرد. پلتفرم‌های تحلیلی و ابزارهای رایانه‌ای. ابزارهای رایانه‌ای OBD سیگنال OBD-II را به داده سریال (USB یا پورت سریال) تبدیل می‌کنند و نرم‌افزار آن را به‌صورت بصری نمایش می‌دهد. بسیاری از رابط‌های محبوب بر پایه
نمایش می‌دهد. بسیاری از رابط‌های محبوب بر پایه تراشه ELM327 یا STN هستند که هر پنج پروتکل عمومی OBD-II را می‌خوانند. برخی مبدل‌ها با API استاندارد J2534 قادر به پشتبانی از خودروها و کامیون‌ها هستند. علاوه بر قابلیت‌های اسکنر دستی، ابزارهای رایانه‌ای معمولاً: میزان دسترسی این ابزارها به تشخیص ECU اختصاصی سازنده یا خودرو بسته به نرم‌افزار متفاوت است، همان‌گونه که در اسکنرهای دستی نیز چنین است. دیتالاگرها. دیتالاگرها برای ثبت داده‌های خودرو در حین کار عادی طراحی شده‌اند تا بعداً تحلیل شوند. کاربردهای رایج ثبت
شده‌اند تا بعداً تحلیل شوند. کاربردهای رایج ثبت داده عبارتند از: آزمون آلایندگی. در ایالات متحده، بسیاری از ایالت‌ها برای خودروهای منطبق با OBD-II (مدل ۱۹۹۶ و جدیدتر) به‌جای آزمون اگزوز، از آزمون OBD-II استفاده می‌کنند. زیرا رایانه خودرو کدهای خطای تجهیزات آلایندگی را ذخیره می‌کند و رایانه آزمونگر می‌تواند نبودِ خطای آلایندگی و انطباق خودرو با استاندارد سال تولید را تأیید کند. در هلند، خودروهای مدل ۲۰۰۶ به بعد هر سال آزمون آلایندگی EOBD را می‌گذرانند. ابزارهای تکمیلی راننده. برخلاف اسکنرهایی که عمدتاً برای
تکمیلی راننده. برخلاف اسکنرهایی که عمدتاً برای عیب‌یابیِ فعال، تیونینگ یا ثبت مخفی داده‌ها هستند، ابزارهای تکمیلی راننده به ادواتی گفته می‌شود که افزون بر نشان‌دهنده‌های کارخانه‌ای نصب می‌شوند و در حین رانندگی برای راننده داده نمایش می‌دهند. . علاقه‌مندان خودرو بطور سنتی گِیج های اضافی مثل خلأ منیفولد یا جریان باتری نصب می‌کردند. رابط استاندارد OBD، نسل جدیدی از ابزارهای نمایش را به ارمغان آورده است که به طیف کامل داده‌های تشخیصی و اطلاعات مشتق‌شده مانند مصرف سوخت لحظه‌ای دسترسی دارند. این ابزارها
مانند مصرف سوخت لحظه‌ای دسترسی دارند. این ابزارها می‌توانند به صورت تریپ کامپیوترهای اختصاصی، کارپیوتر، یا رابط با PDA‌ها، تلفن‌های هوشمند یا دستگاه ناوبری گارمین باشند. از آنجا که کارپی‌یوتر در اصل یک رایانه شخصی است، همان نرم‌افزاری که روی ابزارهای اسکن رایانه‌ای اجرا می‌شود را می‌توان روی آن نصب کرد و برعکس. تفاوت در هدفِ استفاده از نرم‌افزار است. این سامانه‌ها ممکن است برخی قابلیت‌های اسکنرهای دیگر را هم داشته باشند. تلماتیک خودرو. اطلاعات OBD-II به‌طور معمول در دستگاه‌های تلماتیک برای ردیابی ناوگان،
معمول در دستگاه‌های تلماتیک برای ردیابی ناوگان، پایش مصرف سوخت، جلوگیری از رانندگی ناایمن، تشخیص از راه دور و نیز در بیمه پرداخت به‌ازای رانندگی به‌کار می‌رود. هرچند در اصل برای این منظور طراحی نشده بود، ولی داده‌های پشتیبانی‌شده OBD-II (سرعت خودرو، دور موتور، سطح سوخت و …) به دستگاه‌های ردیاب مبتنی بر GPS اجازه می‌دهد زمان بیکاری، سرعت غیرمجاز و دور موتور بیش از حد را مانیتور کنند. پایش DTCهای OBD-II به شرکت‌ها امکان می‌دهد فوراً از مشکل موتور یک خودرو آگاه شوند و نوع مشکل را از روی کد دریابند. همچنین با
شوند و نوع مشکل را از روی کد دریابند. همچنین با تحلیل داده حسگرها می‌توان رانندگی خطرناک را به‌صورت آنی تشخیص داد. این تشخیص با افزودن «پردازشگر رویدادهای پیچیده» در پشت‌صحنه و رابط کاربری مشتری انجام می‌شود. از داده‌های OBD-II همچنین برای مسدودکردن تلفن همراه حین رانندگی یا ثبت داده‌های سفر برای اهداف بیمه‌ای بهره گرفته می‌شود. کدهای خطای تشخیصی OBD-II. کدهای خطای تشخیصی OBD-II (DTCها) پنج کاراکتر هستند. کاراکتر نخست رده خطا را مشخص می‌کند و چهار کاراکتر بعدی یک عدد هگزادسیمال است. حرف اول (رده) فقط
بعدی یک عدد هگزادسیمال است. حرف اول (رده) فقط می‌تواند یکی از چهار حرف زیر باشد (محدودیت به‌دلیل استفاده از تنها دو بیت حافظه برای ذخیره/ارسال این رده است): کاراکتر دوم عددی بین ۰ تا ۳ است (باز هم به دلیل محدودیت ذخیره‌سازی). کاراکتر سوم ممکن است سامانه خاص خودرو که خطا به آن مربوط است را نشان دهد: در نهایت کاراکترهای چهارم و پنجم، مشکل شناسایی‌شده را دقیقاً مشخص می‌کنند. مسائل امنیتی. پژوهشگران دانشگاه واشینگتن و دانشگاه کالیفرنیا نشان دادند می‌توان از طریق درگاه OBD کنترل بسیاری از اجزای خودرو را در دست
درگاه OBD کنترل بسیاری از اجزای خودرو را در دست گرفت و حتی ثابت‌افزار ECU را بازنویسی کرد. زیرا سامانه‌های تعبیه‌شده خودرو با دید امنیتی طراحی نشده‌اند. سوء‌استفاده از دستگاه‌های برنامه‌ریزی سوئیچ از راه OBD برای سرقت خودرو نیز گزارش شده است. دلیل اصلی، گسترش بدون ملاحظه گذرگاه و نبود اصالت‌سنجی و مجوزدهی در مشخصات OBD است. پیوند به بیرون. دستور 98/69/EC پارلمان اروپا و شورا، ۱۳ اکتبر ۱۹۹۸ مرکز پایگاه داده ملی OBD اطلاعات آژانس حفاظت محیط زیست آمریکا درباره OBD
کاوننت ورشیپ (به انگلیسی: Covenant Worship) یک گروه موسیقی پرستشی مسیحی آمریکایی در دالاس است. این گروه در کلیسای کاوننت تشکیل شد. این کلیسا توسط کشیشان مایک و کتی هیز در سال ۱۹۷۶ تأسیس شده بود. این گروه آلبوم‌های "بهشت روی زمین" را در سال ۲۰۰۹ و "هرگز به عقب برنمی‌گردی" را در سال ۲۰۱۰ به‌طور مستقل منتشر کرد. آنها تاکنون ۴ آلبوم اجرای زنده منتشر کرده‌اند: "ایستاده" در سال ۲۰۱۲، "پادشاهی" در سال ۲۰۱۴، دل بکن در سال ۲۰۱۶ و شن و ستارگان در سال ۲۰۱۷. در ماه مه ۲۰۱۷، پس از انتشار آلبوم «شن و ستاره‌ها»، دیوید و
۲۰۱۷، پس از انتشار آلبوم «شن و ستاره‌ها»، دیوید و نیکول بینیون (به همراه دخترشان مدیسون «گریسی» بینیون) احساس کردند که خدا به آنها می‌گوید که زمانشان با کلیسای کاوننت به پایان رسیده است. از آن زمان، کاوننت ورشیپ ۲ آلبوم اجرای زنده، ۱ آلبوم استودیویی (با گروه جوانان کلیسای کاوننت) و ۱ آلبوم بی‌کلام منتشر کرده است. اعضا. اعضای فعلی اعضای سابق
ملک رکن‌الدین کیهن کرت فرزند ملک شمس‌الدین_محمد کرت بود و پس از وفات پدرش، دومین امیر از دودمان آل_کرت به شمار می‌آید. او در حدود سال ۶۷۶ هجری قمری برابر با ۱۲۷۷ میلادی به فرمان آباقاخان ایلخان مغول به حکومت هرات و نواحی شرقی خراسان گماشته شد. لقب "کیهن" یا "کهین" به معنی "کوچک‌تر" یا "جوان‌تر" است و برای تمایز او از برخی دیگر از رجال هم‌نام در تاریخ به کار رفته است. این امیر از حیث شخصیت، فردی باهوش، محتاط، نظامی‌گرا و اهل سیاست توصیف شده است. منابعی چون «تاریخ‌نامه هرات» نوشته سیفی هروی و «روضات‌الجنان»
هرات» نوشته سیفی هروی و «روضات‌الجنان» اثر زمچی اسفزاری، اطلاعات نسبتا دقیقی از دوران او نقل کرده‌اند. این منابع نشان می‌دهند که رکن‌الدین در دوران پرآشوب پس از حمله مغولان، توانست حکومت خراسان غربی را تثبیت کرده و قلمرو کرتیان را گسترش دهد. زمینه قدرت گیری و حمایت های مغولان. پدر رکن‌الدین، یعنی ملک شمس‌الدین محمد کرت، بنیان‌گذار عملی سلسله آل کرت بود. پس از وفات او در سال ۶۷۶ هجری، دولت محلی در هرات دچار بی‌نظمی شد. در آن زمان، رکن‌الدین در دربار ایلخانان مغول در تبریز به سر می‌برد. ایلخان وقت، آباقاخان
مغول در تبریز به سر می‌برد. ایلخان وقت، آباقاخان (پسر هلاکوخان) که حکومت مغولی ایران را در دست داشت، با شناخت از لیاقت رکن‌الدین، وی را به عنوان جانشین پدرش تعیین کرد. این انتصاب حکایت از دو نکته مهم دارد: 1. روابط خوب و اعتماد ایلخانان مغول به آل کرت. 2. توانایی سیاسی رکن‌الدین کیهن در حفظ تعادل بین اطاعت از مغولان و اعمال استقلال محلی در خراسان. رکن‌الدین پس از صدور فرمان، با گروهی از سپاهیان مغولی و خراسانی به سمت هرات بازگشت. در هرات، با وجود مشکلات داخلی و مخالفت برخی از فرماندهان و طوایف، او موفق شد
و مخالفت برخی از فرماندهان و طوایف، او موفق شد به سرعت اوضاع را کنترل و حکومت را تحکیم بخشد. توسعه نظامی و تسلط بر اطراف غور و قندهار و غیره. در سال ۶۷۹ هجری قمری، رکن‌الدین توجه خود را به نواحی غربی و جنوبی قلمرو، یعنی ولایت غور و قندهار معطوف کرد. منطقه غور که در دوران‌های پیشین محل فعالیت طوایف مختلف و گاه نا‌آرامی‌ها بود، اهمیت استراتژیک زیادی داشت. رکن‌الدین ابتدا با سپاهی منظم وارد غور شد و پس از تسخیر قلعه‌های آن منطقه، آن‌ها را به افراد وفادار سپرد. وی سپس به سوی قندهار حرکت کرد که به دلیل موقعیت
وی سپس به سوی قندهار حرکت کرد که به دلیل موقعیت تجاری و نظامی‌اش، یکی از اهداف مهم حکومت کرتیان بود. با پیروزی در قندهار، رکن‌الدین توانست نواحی جنوب شرقی قلمرو خود را نیز تحت کنترل درآورد و خط مرزی آل کرت را تا مرز سند گسترش دهد. این اقدامات، نشانه‌ای از اقتدار نظامی و روحیه توسعه‌طلبی رکن‌الدین بود که او را در میان امیران آل کرت، به یکی از پرقدرت‌ترین چهره‌ها تبدیل کرد. شورش داخلی و چالش های خانواده گی. در سال ۶۹۳ هجری قمری، یکی از مهم‌ترین حوادث دوران حکومت رکن‌الدین کیهن رخ داد. پسر او به نام فخرالدین
رکن‌الدین کیهن رخ داد. پسر او به نام فخرالدین کرت، که در قلعه‌ای به نام «خیسار» زندانی بود، موفق شد زندان‌بان خود را کشته و فرار کند. او پس از آن به نواحی اطراف پناه برد و قصد داشت علیه پدرش قیام کند. این امر باعث بروز شکاف خانوادگی در درون سلسله شد. امیر نوروز، یکی از سرداران مغول که در خراسان حضور داشت، برای حل بحران میان پدر و پسر وارد عمل شد. او فخرالدین را زیر حمایت خود گرفت و تلاش کرد از وقوع جنگ داخلی جلوگیری کند. مدتی بعد، فخرالدین به دستور پدرش به جنگ با پهلوان محمد جردی که در قلعه خواف طغیان کرده
با پهلوان محمد جردی که در قلعه خواف طغیان کرده بود، فرستاده شد و این مأموریت نیز به توفیق رسید. این حوادث نشان می‌دهد که اگرچه حکومت رکن‌الدین در ظاهر مستحکم بود، اما تهدیدات داخلی، به‌ویژه از جانب طغیان شاهزادگان و فرماندهان محلی، همواره یکی از خطرهای بالقوه برای ثبات سلسله آل کرت بوده است. وفات و انتقال قدرت. ملک رکن‌الدین کیهن کرت در سال ۶۹۷ هجری قمری / ۱۲۹۸ میلادی درگذشت. با مرگ او، پسرش فخرالدین کرت که پیشتر شورش کرده بود، به قدرت رسید و سومین امیر آل کرت شد. رکن‌الدین با وجود چالش‌های داخلی، توانست:
کرت شد. رکن‌الدین با وجود چالش‌های داخلی، توانست: حدود سی سال بر بخش‌های وسیعی از خراسان، غور، قندهار و مناطق هم‌مرز حکومت کند. روابط سازنده‌ای با ایلخانان مغول برقرار کند. نظام اداری نسبتاً منظم و قوی‌ای برای مدیریت مناطق مختلف ایجاد کند. میراث تاریخی رکن الدین کیهن. ۱. تثبیت حاکمیت آل کرت در خراسان بزرگ یکی از مهم‌ترین میراث‌های تاریخی رکن‌الدین کیهن، تثبیت کامل سلطه آل کرت بر خراسان بود. پس از حملات مغول و فروپاشی دستگاه‌های حکومتی خوارزمشاهیان، سلجوقیان و غوریان، خراسان به یک سرزمین بی‌مرکز و پرآشوب
و غوریان، خراسان به یک سرزمین بی‌مرکز و پرآشوب تبدیل شده بود. ملک رکن‌الدین توانست با حمایت ایلخانان و مدیریت نظامی و اداری مؤثر، هرات را به پایگاه اصلی حکومت آل کرت تبدیل کند. از این رهگذر: بسیاری از فرمانروایان محلی مطیع حکومت مرکزی آل کرت شدند. امنیت کاروان‌ها و راه‌های تجاری تأمین شد. پایه‌ریزی حکومتی شد که بیش از یک قرن در خراسان دوام آورد. ۲. گسترش فرهنگ ایرانی-اسلامی در دوره پسامغولی هرچند حکومت آل کرت زیر سلطه ایلخانان مغول قرار داشت، اما رکن‌الدین کوشید تا فرهنگ بومی و اسلامی ایرانی را از انقراض
کوشید تا فرهنگ بومی و اسلامی ایرانی را از انقراض نجات دهد. در دوره او: زبان فارسی به‌عنوان زبان رسمی دولت و دربار مورد توجه قرار گرفت. علما، فقها و شاعران به دربار آل کرت جذب شدند. کتابت و نسخه‌پردازی آثار دینی، ادبی و فلسفی تشویق شد. رکن‌الدین با ساخت مدارس و خانقاه‌هایی در هرات، نیشابور و خواف، راه را برای بازسازی علمی و فکری خراسان هموار کرد. ۳. حفظ استقلال نسبی در برابر مغولان یکی از مهم‌ترین میراث‌های سیاسی رکن‌الدین، مهارت در تعامل با ایلخانان مغول بود. او هرچند تحت‌الحمایه رسمی مغولان بود، اما
بود. او هرچند تحت‌الحمایه رسمی مغولان بود، اما توانست: استقلال اداری، نظامی و اقتصادی خود را حفظ کند. در زمان ضعف ایلخانان، عملاً خراسان را بدون دخالت مستقیم آن‌ها اداره کند. خود و فرزندانش را به عنوان فرمانروایانی مشروع و مقبول در منطقه تثبیت کند. این سیاست میانجی‌گری باعث شد خراسان نسبت به مناطق دیگر ایران از ثبات بیشتری برخوردار باشد و کانون علم و فرهنگ باقی بماند. ۴. اقدامات عمرانی و تقویت جایگاه هرات رکن‌الدین هرات را به پایتخت تمدنی خراسان شرقی بدل کرد. او به ترمیم دیوارهای شهر، ساخت مدارس و مساجد،
او به ترمیم دیوارهای شهر، ساخت مدارس و مساجد، بازسازی بازارها، و تقویت بنادر زمینی مانند خواف و تون (فردوس کنونی) پرداخت. شهر هرات در این دوره به تدریج به جایگاه مهمی در مسیر تجارت شرق و غرب دست یافت و بعدها در عصر تیموریان به اوج شکوفایی رسید. بنابراین، پایه‌گذاری این شکوفایی را می‌توان به دوران رکن‌الدین کیهن نسبت داد. ۵. میراث اخلاقی و نظامی رکن‌الدین در تاریخ‌نامه‌ها به عنوان مردی معتدل، دارای حسن سلوک، نظامی‌مدار اما عادل یاد شده است. او: با رعیت با انصاف رفتار می‌کرد. با خاندان‌های محلی با احترام