payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سازمان‌یافته که مدت‌هاست تحت سلطه یک جناح واحد بوده‌اند، اپوزیسیون پارلمانی خود را به نمادهای نمایشی، تقلیل می‌دهند. در برخی موارد، در کشورهای اقتدارگراتر، احزاب «اپوزیسیون» رام، توسط گروه‌های حاکم ایجاد می‌شوند تا تصوری از دموکراسی، ایجاد کنند. برخی از مجلس‌های قانونگذاری، به احزاب اپوزیسیون، اختیارات خاصی می‌دهند. در کانادا، بریتانیا و نیوزیلند، ۲۰ روز در سال به عنوان «روزهای اپوزیسیون» یا «روزهای تأمین»، کنار گذاشته می‌شوند که در طی آن، اپوزیسیون، می‌تواند دستور کار را تعیین کند. کانادا همچنین یک دوره
دستور کار را تعیین کند. کانادا همچنین یک دوره پرسش و پاسخ دارد که در طی آن، اپوزیسیون (و پارلمان به‌طور کلی)، می‌توانند از وزیران دولت، سؤال بپرسد.
مین اترکشنز گروهٔ موسیقی دونفرهٔ هیپ‌هاپ اهل اوکلند، کالیفرنیا می‌باشد که اعضای آن متشکل از دو رپر به نام‌های موندره من (داموندر گرایس) و اسکوادا بی (چارلز گلاور) هستند.
شیعیان مصر، به جامعه مسلمانان شیعه ساکن مصر اشاره دارد. تاریخ و فرهنگ. ریشه‌های تاریخی اسلام شیعه در مصر به خلافت فاطمیان، سلسله شیعه اسماعیلیه که از سال ۹۶۹ تا ۱۱۷۱ بر مصر، حکومت می‌کردند، برمی‌گردد. فاطمیان، قاهره را به عنوان پایتخت خود، برگزیدند و تأثیر قابل‌توجهی بر هویت فرهنگی مصر گذاشتند. آنها همچنین دانشگاه الازهر را در سال ۹۷۰ تأسیس کردند که در اصل یک مسجد شیعه و مرکز آموزش بود و آن را به یکی از قدیمی‌ترین دانشگاه‌های فعال در سطح جهان، تبدیل کرد. با این حال، جمعیت عمومی مصر، قبل حکومت فاطمیان، در
این حال، جمعیت عمومی مصر، قبل حکومت فاطمیان، در طول حکومتشان و بعد از آن، عمدتاً، سنی، باقی ماند. تشیع اسماعیلی، در درجه نخست، توسط نخبگان حاکم مصر و نه توسط عموم مردم، رواج داشت. تخمین جمعیت. تخمین‌ها از جمعیت مسلمانان شیعه مصر، به‌طور قابل‌توجهی، متفاوت است. فعالان شیعه، ادعا می‌کنند که تعداد آن‌ها بیش از یک میلیون نفر است، در حالی که گروه‌های سلفی، آن‌ها را، فقط چند هزار نفر، تخمین می‌زنند. به گفته "اکونومیست"، تخمین‌ها از ۵۰٬۰۰۰ تا یک میلیون نفر، متغیر است. گروه بین‌المللی حقوق اقلیت‌ها، این تعداد را
است. گروه بین‌المللی حقوق اقلیت‌ها، این تعداد را بین ۸۰۰٬۰۰۰ تا دو میلیون نفر، از کل جمعیت تقریباً ۹۰ میلیونی مصر، می‌داند. افراد سرشناس. محمدرضا پهلوی، آخرین پادشاه ایران بود. او در سال ۱۹۷۹، تابعیت مصر را دریافت کرد و در سال ۱۹۸۰، در قاهره درگذشت. سازمان‌های شیعه. در زیر به چند سازمان شیعه مصری، اشاره شده است:
۸۰۸ و انگورهای سیاه سه دومین آلبوم استودیویی از گروهٔ موسیقی دونفرهٔ هیپ‌هاپ مین اترکشنز می‌باشد که در ۳۰ ژوئن سال ۲۰۱۵ از سوی ویپور رکوردز منتشر گردید. این آلبوم سومین بخش از مجموعهٔ "۸۰۸ و انگورهای سیاه" این گروه می‌باشد. تهیه و تولید این اثر کاملاً توسط فرندزون انجام شده و افرادی مانند شیدی بلیز، رابی راب، دوپ جی و لو دا کید به‌عنوان مهمان در آن حضور دارند.
اسلام شیعه، توسط اقلیتی از مسلمانان در امارات متحده عربی، پیروی می‌شود. همچنین در میان جوامع مسلمان مهاجر ساکن در این کشور، به ویژه ایرانیان و همچنین برخی از اعراب، پاکستانی‌ها، هندی‌ها و سایر ملیت‌ها، رواج دارد. شاخه‌های غیر دوازده‌امامی شیعه مانند اسماعیلیان و بوهره‌های داوودی نیز در امارات متحده عربی، حضور دارند و کمتر از ۵٪ از کل جمعیت را تشکیل می‌دهند. اتباع شیعه، در شهر دبی، متمرکز هستند که عمدتاً به آخرین موج مهاجران (دهه ۱۹۲۰)، تعلق دارند که موفق به اخذ تابعیت شدند.
بازیگر غیردولتی خشن (VNSA) ، که به عنوان بازیگر مسلح غیردولتی یا گروه مسلح غیردولتی (NSAG) نیز شناخته می‌شود، به افراد یا گروه‌هایی در روابط بین‌الملل، گفته می‌شود که کاملاً یا تا حدی مستقل از دولت‌ها هستند و برای رسیدن به اهداف خود، تهدید به استفاده از خشونت کرده یا از آن استفاده می‌کنند. سازمان‌های غیردولتی مردمی، از نظر اهداف، اندازه و روش‌هایشان، بسیار متفاوت هستند. آن‌ها ممکن است شامل کارتل‌های مواد مخدر، جنبش‌های آزادی‌بخش مردمی، سازمان‌های مذهبی و ایدئولوژیک، شرکت‌ها (مانند پیمانکاران نظامی خصوصی)،
شرکت‌ها (مانند پیمانکاران نظامی خصوصی)، شبه‌نظامیان دفاع شخصی و گروه‌های شبه‌نظامی باشند که توسط دولت‌ها، برای پیشبرد منافع خود، تأسیس شده‌اند. در حالی که برخی از گروه‌های شبه‌نظامی ضددولتی، با دولت‌ها مخالف هستند، برخی دیگر با آنها متحد هستند. برخی از گروه‌های شبه‌نظامی ضددولتی، به عنوان گروه‌های شبه‌نظامی، سازماندهی شده‌اند و روش‌ها و ساختاری مشابه نیروهای مسلح دولتی، اتخاذ می‌کنند. برخی دیگر ممکن است به صورت غیررسمی، ساختار یافته باشند و از خشونت، به روش‌های دیگری مانند آدم‌ربایی، استفاده از مواد منفجره
دیگری مانند آدم‌ربایی، استفاده از مواد منفجره دست‌ساز یا هک کردن سیستم‌های کامپیوتری استفاده کنند. انواع. بازیگران غیردولتی خشن، در تمام زمینه‌ها، درگیر نبرد هستند. انواع رایج و تأثیرگذار آن‌ها عبارتند از: فیل ویلیامز، در یک مقاله مروری، پنج نوع بازیگر غیردولتی خشن را شناسایی می‌کند:
نص‌گرایی یا متن‌گرایی یک نظریه فرمالیستی است که در آن تفسیر قانون منحصراً بر معنای عادی متن قانونی استوار است، و در آن هیچ توجهی به منابع غیرمتنی، مانند نیت قانون هنگام تصویب، مشکلی که قرار بوده حل شود، یا سوالات مهم در مورد عدالت یا درستی قانون، نمی‌شود. تعریف. متخصص متن «به ساختار قانونی نگاه می‌کند و کلمات را آنطور که در ذهن یک کاربر ماهر و بی‌طرف کلمات به نظر می‌رسد، می‌شنود.» بنابراین، متخصص متن هنگام تلاش برای تعیین معنای یک متن، به مطالب تاریخ قانونگذاری اهمیتی نمی‌دهد. نص‌گرایی اغلب به اشتباه با
اهمیتی نمی‌دهد. نص‌گرایی اغلب به اشتباه با اصالت‌گرایی اشتباه گرفته می‌شود و توسط قضات دیوان عالی ایالات متحده مانند هیوگو بلک و آنتونین اسکالیا مورد حمایت قرار گرفته است. دومی ادعای خود را در سخنرانی تانر خود در سال ۱۹۹۷ مطرح کرد: «[این] قانون است که حکومت می‌کند، نه نیت قانونگذار.» الیور وندل هولمز جونیور، اگرچه خود یک متن‌گرا نبود، اما این فلسفه و رد نیت‌گرایی آن را به خوبی به تصویر کشید: «ما نمی‌پرسیم که منظور این مرد چه بوده است، بلکه می‌پرسیم که این کلمات در دهان یک گوینده عادی انگلیسی، با استفاده از
در دهان یک گوینده عادی انگلیسی، با استفاده از آنها در شرایطی که استفاده شده‌اند، چه معنایی دارند... ما نمی‌پرسیم که منظور قانونگذار چه بوده است؛ ما فقط می‌پرسیم که قوانین چه معنایی دارند. مجله واشنگتن مانثلی در پایان دسامبر ۲۰۲۳ تفاوت بین متن‌گرایی و اصالت‌گرایی را در رابطه با دیوان عالی ایالات متحده اینگونه توصیف کرد: «اکثریت محافظه‌کار دیوان می‌گوید که به دنباله‌روی دکترین قاضی فقید آنتونین اسکالیا پایبند است، که یک نص‌گرا (کلماتی که توسط تدوین‌کنندگان استفاده شده است چیست؟) و یک اصالت‌گرا (درک اولیه
استفاده شده است چیست؟) و یک اصالت‌گرا (درک اولیه جامعه از معنای آن کلمات در آن زمان چه بود؟) بود.» (تأکید در متن اصلی) نص‌گرایان استدلال می‌کنند که دادگاه‌ها باید کلمات یک متن قانونی را همانطور که هر عضو عادی کنگره آنها را می‌خواند، بخوانند. آنها به دنبال معنایی هستند که «یک فرد معقول از متن قانون، در کنار بقیه‌ی مجموعه‌ی قوانین [بدنه‌ی قانون]»، استنباط می‌کند. متن‌گرایان به هدف قانونی تا حدی که از متن استنباط می‌شود، اهمیت می‌دهند. قضات نص‌گرایان، با تأثیر عملی بسیار، ادعا کرده‌اند که دادگاه‌ها نباید
عملی بسیار، ادعا کرده‌اند که دادگاه‌ها نباید گزارش‌های کمیته یا اظهارات حامیان را به عنوان شواهد معتبری از قصد قانونگذاری تلقی کنند. این قضات مقاومت خود را در برابر این عمل تفسیری بر دو فرض اصلی بنا می‌کنند: اول، اینکه یک مجلس قانونگذاری با ۵۳۵ عضو، هیچ قصد جمعی «واقعی» در مورد حل مناسب ابهام قانونی ندارد (و حتی اگر چنین باشد، هیچ مبنای قابل اعتمادی برای برابر دانستن نظرات یک کمیته یا حامی با «قصد» کل کنگره وجود نخواهد داشت)؛ دوم، اینکه اهمیت دادن به تاریخ قانونگذاری، فرآیند دو مجلسی بودن و ارائه قانون
قانونگذاری، فرآیند دو مجلسی بودن و ارائه قانون اساسی را نقض می‌کند. — جان اف. منینگ، «متن‌گرایی به عنوان یک دکترین عدم تفویض»، ص ۶۷۳، ۱۹۹۷. ساختارگرایی محض اغلب توسط افراد عادی و منتقدان به عنوان مترادفی برای متن‌گرایی مورد سوءاستفاده قرار می‌گیرد. با این وجود، اگرچه یک متن‌گرا می‌تواند یک ساختارگرای محض باشد، اما این دیدگاه‌ها متمایز هستند. برای روشن شدن این موضوع، می‌توانیم از قاضی اسکالیا نقل قول کنیم که هشدار می‌دهد: «نباید متن‌گرایی را با به اصطلاح ساختارگرایی دقیق، نوعی متن‌گرایی که کل فلسفه را
ساختارگرایی دقیق، نوعی متن‌گرایی که کل فلسفه را بی‌اعتبار می‌کند، اشتباه گرفت. من یک ساختارگرای دقیق نیستم و هیچ‌کس نباید باشد... یک متن نباید به طور دقیق تفسیر شود و نباید به طور ملایم تفسیر شود؛ باید به طور معقول تفسیر شود تا تمام معنای منصفانه آن را در بر بگیرد.»
مایا شاتزمیلر (انگلیسی: Maya Shatzmiller)، تاریخ‌دان کانادایی است که پژوهش‌هایش بر تاریخ اقتصادی جهان اسلام تمرکز دارد. او در سال ۲۰۰۳ به عضویت انجمن سلطنتی کانادا (FRSC) درآمد. شاتزمیلر مدرک دکترای خود را در سال ۱۹۷۳ از دانشگاه پروونس فرانسه (در اکس-آن-پرووانس) دریافت کرده و در سال ۱۹۹۲ به‌عنوان پژوهشگر میهمان در مؤسسه مطالعات پیشرفته حضور داشته است. او در حال حاضر استاد تاریخ در دانشگاه وسترن اونتاریو است. در حوزه پژوهش، شاتزمیلر دیدگاه‌های تیمور کوران را نقد کرده و معتقد است که تحلیل‌های او تصویر منفی از
کرده و معتقد است که تحلیل‌های او تصویر منفی از اسلام ارائه می‌دهد اما دلیل اقتصادی مشکلات برخی کشورهای مسلمان را توضیح نمی‌دهد. دیدگاه‌ها. ۱. مایا در مقاله (عملکرد اقتصادی و رشد اقتصادی در جهان اسلام اولیه) استدلال کرده که در تاریخ اسلام، گرایش فزاینده به نظریه اقتصادی نهادها و نقش آن‌ها در رشد اقتصادی باعث شد روش‌شناسی پژوهش‌های علمی از مطالعات تجربی به مدل‌های نظری تغییر یابد که اغلب تعمیم‌های کلی و منفی درباره نقش دولت و نهادهای قانونی اسلامی ارائه می‌کردند. بررسی‌های شاتزمیلر نشان می‌دهد که در دوره‌های
بررسی‌های شاتزمیلر نشان می‌دهد که در دوره‌های رشد اقتصادی، شاخص‌های کلیدی اقتصاد خلافت بین حدود ۷۵۰ تا ۱۱۰۰ میلادی مثبت بوده‌اند و نتیجه‌گیری او این است که هیچ ویژگی ذاتی در نهادهای اسلامی وجود نداشته که مانع رشد اقتصادی شود. ۲. کتاب (کار و نیروی کار در جهان اسلامی قرون میانی) اثر مایا شاتزمیلر، با بهره‌گیری از روش‌های کمّی و تحلیل گسترده منابع فقهی، به بررسی ساختار بازار کار در جوامع اسلامی بین قرن‌های هشتم تا پانزدهم میلادی پرداخته است. مهم‌ترین نتیجه این پژوهش اثبات وجود یک «بازار کار پیشرفته، منعطف و
پژوهش اثبات وجود یک «بازار کار پیشرفته، منعطف و سرمایه‌دارانه» در آن دوره است که در تقابل مستقیم با دیدگاه‌های رایج درباره اقتصاد ایستای پیشامدرن قرار گرفته است. شاتزمیلر نشان داده که نیروی کار نه تنها برده‌وار و معیشتی نبود، بلکه بسیار تخصص‌یافته، متحرک و واجد دستمزدهای واقعیِ و رقابتی بود. او با ارائه داده‌هایی درباره سطح اشتغال، نرخ دستمزدها و تنوع حرفه‌ها (از صنعتگران و پزشکان تا خدمه)، استدلال می‌کند که جهان اسلام از رشد اقتصادی پایدار و سطح تولید ناخالص داخلی سرانهٔ بالایی برخوردار بود که خود بستر
داخلی سرانهٔ بالایی برخوردار بود که خود بستر کافی را برای رفاه و شکوفایی تمدنی آن فراهم می‌کرد. این کتاب به‌طور کلی، تصویر کهنِ یک اقتصاد بسته و فئودالی را به چالش می‌کشد و مدلی پویا و پیچیده از یک بازار کار سازمان‌یافته را جایگزین آن می‌سازد. نوشته‌های منتخب. آثار شاتزمیلر به بررسی تاریخ اقتصادی، ساختار اجتماعی و حقوق مالکیت زنان در جوامع اسلامی پیشامدرن پرداخته، و در بازنگری مفاهیم رایج درباره توسعه و اقتصاد جهان اسلام تأثیرگذار بوده است.
سامیارس ( "شامحضای"; "شامیآزاʾ؛" ؛ ')، همچنین شامهازای، آزا یا اوزا، فرشته‌ای سقوط کرده در روایات آخرالزمانی ابراهیمی و مانوی به عنوان رهبر فرشتگان نگهبان است. ریشه‌شناسی. نام «شمیاز (ز)» به معنای «نام (یا نام من) دیده است»، «او نام را می‌بیند» یا «من دیده‌ام» است. همچنین به صورت‌های «سامیازا»، «شمهازای»، «سامیازا (ز)»، «سمیازا»، «شمازیا»، «شمیازاز»، «شمیهازا»، «شمیهازا»، «سمیازا»، «سمیازا»، «سمجزا»، «سمجزا»، «شمیهازا» و «سمیازا» نیز نوشته می‌شود. محققان به ریشه‌شناسی سامی این نام که شامل حروف شین (ש) و میم
سامی این نام که شامل حروف شین (ש) و میم (מ) است، تمایل دارند، بنابراین نشان می‌دهند که این نام از «نام» (عبرانیان שם، شم) یا «آسمان‌ها» (عبرانیان שמים، شمیم) گرفته شده است. موشه ایدل پیشنهاد کرد که سامیارس کسی است که «به آسمان‌ها می‌نگرد» یا «از آسمان‌ها می‌نگرد». این تفسیر به خوبی با مضمون نگهبانان آسمانی، یعنی فرشتگانی که بر انسان‌ها در زمین نظارت دارند، مطابقت دارد. کتاب سفر خنوخ. در کتاب سفر خنوخ، یکی از نوشته‌های آخرالزمانی، سامیارس به عنوان رهبر گروهی از فرشتگان به نام «پسران خدا» یا «نگهبانان»
گروهی از فرشتگان به نام «پسران خدا» یا «نگهبانان» (گریگوری به یونانی) به تصویر کشیده شده است. سامیارس در کتاب ۶ معرفی می‌شود و در رأس جلسه‌ای متشکل از ۲۰۰ فرشته قرار دارد که در آن دربارهٔ تمایل خود برای همخوابگی با زنان انسانی بحث می‌کنند: و سمجازا، که رهبر آنها بود، به آنها گفت: «می‌ترسم که شما واقعاً با انجام این کار موافقت نکنید و من به تنهایی باید مجازات گناه بزرگی را بپردازم.» و همه آنها به او پاسخ دادند و گفتند: «بیایید همه ما سوگند یاد کنیم و همه خود را با نفرین‌های متقابل ملزم کنیم که از این نقشه
را با نفرین‌های متقابل ملزم کنیم که از این نقشه دست نکشیم بلکه این کار را انجام دهیم.» سپس همه آنها با هم سوگند یاد کردند و خود را با نفرین‌های متقابل ملزم به آن کردند. (اول ان ۶: ۳–۵) سپس سامیارس و دیگر نگهبانان هر کدام زنان انسانی را به همسری می‌گیرند و به آنها دانش می‌دهند. فرزندانی که از این مشارکت‌ها متولد می‌شوند، به عنوان نفیلیم شناخته می‌شوند، یک اسم جمع که در ترجمه شاه جیمز از کتاب پیدایش به عنوان «غول‌ها» ترجمه شده است. نفیلیم‌ها «تمام دارایی‌های انسان‌ها را مصرف می‌کردند. و هنگامی که انسان‌ها
انسان‌ها را مصرف می‌کردند. و هنگامی که انسان‌ها دیگر نمی‌توانستند آنها را تحمل کنند، غول‌ها علیه آنها قیام کردند و بشریت را بلعیدند.» (اول ان ۷: ۳–۵) در کتاب ۱۰، خدا به فرشته جبرئیل دستور می‌دهد که نگهبانان و نفیلیم را به جنگ داخلی وادار کند، و پس از اتمام آن، سامیارس را محکوم می‌کند که «به مدت هفتاد نسل در دره‌های زمین، تا روز داوری و اتمام آنها، تا زمانی که داوری ابدی و ابدی به پایان برسد، روزه بگیرد. در آن روزها آنها به ورطه آتش برده خواهند شد: و ۱۴ به عذاب و زندانی که در آن برای همیشه محبوس خواهند
به عذاب و زندانی که در آن برای همیشه محبوس خواهند بود.» (اول ان ۱۰: ۱۱–۱۴) کتاب کوان. در کتاب کوان، شمیاز (یا شهمیزاد در نسخه مانوی) دو پسر به دنیا می‌آورد که با هم با لویاتان می‌جنگند. با این حال، آنها به عنوان قهرمانانه به تصویر کشیده نمی‌شوند، بلکه به عنوان کسانی که به پیروزی خود می‌بالند، به تصویر کشیده می‌شوند؛ نمادی از شکست سلطنتی در حفظ قدرت خود در این دنیا. پس از شکست لویاتان، شمیاز و فرزندانش توسط چهار فرشته مجازات کننده کشته می‌شوند. تلمود بابلی. تلمود بابلی شامل یک اشاره مفرد به نام سامیارس (که
تلمود بابلی شامل یک اشاره مفرد به نام سامیارس (که در نسخه ویلنا به صورت שמחזאי نوشته شده و در نسخه‌های خطی با اندکی تغییرات کمتر آمده است) در نِده ۶۱a است. بر این اساس: سیحون و اوگ برادر بودند، همان‌طور که استاد گفت: سیحون و اوگ پسران اخیا، پسر شمهازای، بودند. این متن هویت سامیارس را که در هیچ جای دیگری از مجموعه کتاب‌ها ذکر نشده است، روشن نمی‌کند، اما به وضوح او را به عنوان پدربزرگ عوج، پادشاه باشان و آخرین رفایم که به خاطر قد و قدرت غول‌پیکرش شناخته می‌شود، به تصویر می‌کشد (تثنیه ۳:۱۱). به این ترتیب،
به تصویر می‌کشد (تثنیه ۳:۱۱). به این ترتیب، می‌توان این را به عنوان اشاره‌ای به اسطوره فرشتگان سقوط کرده و مضمون فرزندان غول‌پیکر آنها که در آپوکریفا و پسودپیگرافا منتقل شده است، در نظر گرفت. سنت‌های دیگر. در افسانه، آزا (نام دیگر سامیارس) سرافی است که توسط دوشیزه ایشتار وسوسه می‌شود تا نام صریح خدا را به او آشکار کند. در افسانه‌های سلیمان، داستان از این قرار است که آزا فرشته‌ای بود که راز آسمانی را به پادشاه یهود آشکار کرد و بدین ترتیب سلیمان را به خردمندترین مرد روی زمین تبدیل کرد. از دو گروه فرشتگان به
مرد روی زمین تبدیل کرد. از دو گروه فرشتگان به رهبری متاترون، یکی از گروه‌ها، فرشتگان عدالت، تحت فرمان آزا بودند که در آن زمان هنوز سقوط نکرده بود. طبق سنت خاخامی، آزا به همراه عزازیل به عنوان مجازاتی برای داشتن دانش جسمانی از زنان فانی، بین آسمان و زمین معلق است. گفته می‌شود که او دائماً در حال سقوط است، با یک چشم بسته و دیگری باز، تا گرفتاری خود را ببیند و بیشتر رنج بکشد. گفته می‌شود که او اکنون آویزان است، سرش را پایین انداخته و صورت فلکی شکارچی است. اوزا (گفته می‌شود نام دیگر سامیارس است) فرشته محافظ
(گفته می‌شود نام دیگر سامیارس است) فرشته محافظ مصریان است. پیش از هبوط، اوزا (که گفته می‌شود نام دیگری برای سامیازا است) از رتبه سرافیم بود.
کراواتی که گره می‌زند فیلمی محصول سال ۱۹۹۵ و به کارگردانی وزلی استارک است. در این فیلم بازیگرانی همچون داریل هانا، کیت کارادین، مویرا کلی، وینسنت اسپانو، بروس ای یونگ، سیندا ویلیامز، باربارا تارباک، کامرون آرگانزیانو و جنی گاگو ایفای نقش کرده‌اند.
سنه لمنس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است که در حال حاضر برای باشگاه منچستر یونایتد انگلیس در پست دروازه‌بان بازی می‌کند. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به کلوب بروژ و رویال آنتورپ اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال زیر ۱۷ سال زیر ۱۸ سال و زیر ۲۱ سال بلژیک بازی کرده است.
کنراد هاردر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل دانمارک است که در حال حاضر برای اسپورتینگ در پست مهاجم بازی می‌کند. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به نورشلان و اسپورتینگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۸ سال، زیر ۱۹ سال، زیر ۲۱ سال و بزرگسالان دانمارک بازی کرده است.
نگهبان (به آرامی עִיר "ʿiyr"، جمع עִירִין "ʿiyrin"، یونانی: ἐιρ یا ἐγρήγορος، "egrḗgoros") نوعی فرشته کتاب مقدس است. این کلمه با ریشه «بیدار بودن» مرتبط است. این کلمه هم به صورت جمع و هم به صورت مفرد در کتاب دانیال آمده است، جایی که به تقدس موجودات اشاره شده است. کتاب‌های آخرالزمانی خنوخ (قرن‌های دوم و اول پیش از میلاد) به هر دو گروه نگهبانان خوب و بد اشاره دارند، با تمرکز اصلی بر شورشیان. نگهبانان خوب در کتاب دانیال. در کتاب دانیال ۴:۱۳، ۱۷، ۲۳ (نسخهٔ استاندارد انگلیسی)، سه بار به طبقه «نگهبان، مقدس»
استاندارد انگلیسی)، سه بار به طبقه «نگهبان، مقدس» («ناظر»، در زبان آرامی ʿir؛ «مقدس»، در زبان آرامی qaddish) اشاره شده است. این اصطلاح توسط نبوکدنصر دوم معرفی شده است که می‌گوید «نگهبانی، مقدسی را دیده که از آسمان نازل شده (فعل مفرد)». او توضیح می‌دهد که چگونه در خوابش، ناظر می‌گوید که نبوکدنصر علف خواهد خورد و دیوانه خواهد شد و این مجازات «به فرمان نگهبانان، به دستور کلام مقدسین» است… «تا زندگان بدانند که خدای متعال در پادشاهی انسان‌ها حکومت می‌کند.» دانیال پس از شنیدن خواب پادشاه، ساعتی تأمل می‌کند و سپس
پس از شنیدن خواب پادشاه، ساعتی تأمل می‌کند و سپس پاسخ می‌دهد: و چون پادشاه دیدبانی مقدس را دید که از آسمان نازل می‌شود و می‌گوید: «درخت را قطع کنید و از بین ببرید، اما کنده ریشه‌هایش را در زمین، با بند آهن و برنز، در میان علف‌های تازه صحرا بگذارید و بگذارید از شبنم آسمان خیس شود و سهم او با حیوانات صحرا باشد تا هفت دوره بر او بگذرد.» ای پادشاه، تعبیر خواب این است: فرمانی از جانب خدای متعال بر سرورم پادشاه نازل شده است که تو از میان انسان‌ها رانده خواهی شد و مسکن تو با حیوانات صحرا خواهد بود. تو را مانند
و مسکن تو با حیوانات صحرا خواهد بود. تو را مانند گاو به خوردن علف وادار خواهند کرد و از شبنم آسمان خیس خواهی شد و هفت دوره بر تو خواهد گذشت تا بدانی که خدای متعال بر پادشاهی انسان‌ها حکومت می‌کند و آن را به هر که بخواهد می‌دهد. یوهان ویگاند، اصلاح‌طلب پروتستان لوتری، نگهبان در رؤیای نبوکدنصر را یا خود خدا می‌دانست یا پسر خدا. او با پیوند دادن آیه ۱۷ («این امر به فرمان نگهبانان است») با آیه ۲۴ («این فرمان خدای متعال است») تفکر تثلیثی را ترویج داد. محققان این «مراقبان، مقدسین» را شاید نشان دهنده تأثیر دین
«مراقبان، مقدسین» را شاید نشان دهنده تأثیر دین بابلی می‌دانند، یعنی تلاشی از سوی نویسنده این بخش از دانیال برای معرفی خدایان بابلی نبوکدنصر که قدرت خدای اسرائیل را به عنوان «خدای متعال» به رسمیت می‌شناسند. نسخه یونانی هفتادگانی با متن آرامی ماسورتی متفاوت است: به عنوان مثال، متن آرامی در مورد اینکه چه کسی داستان آیه ۱۴ را روایت می‌کند، مبهم است، آیا نبوکدنصر است یا نگهبان در رؤیای او.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;timestamp&gt;2025-08-31T10:47:41Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Salarabdolmohamadian&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;تغییرمسیر به یان ریپکا&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;42518933&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt;
مورچه‌های انگلی نوعی از مورچه‌ها هستند که برای بقا و تولیدمثل خود از ساختار اجتماعی گونه‌ای دیگر از مورچه‌ها سوءاستفاده می‌کنند. رایج‌ترین انواع مورچه‌های انگلی با استفاده از فرومون‌هایی که مشابه فرومون‌های کارگران کلونی میزبان هستند، وارد کلونی گونه‌ای نزدیک به خود می‌شوند تا از درگیری جلوگیری کرده و در میان آن‌ها مخفی شوند. این مورچه‌های انگلی تخم‌های خود را در کنار تخم‌های موجود می‌گذارند تا توسط کارگران کلونی میزبان پرورش یافته و مراقبت شوند. برخی دیگر از مورچه‌های انگلی، شفیره‌ها و لاروهای کلونی میزبان
مورچه‌های انگلی، شفیره‌ها و لاروهای کلونی میزبان را به کلونی خود منتقل می‌کنند، جایی که این نوزادان به عنوان اعضای کلونی انگلی بزرگ می‌شوند. این نوزادان قادر به تشخیص تفاوت بین مورچه‌های انگلی و کلونی اصلی خود نیستند و به عنوان کارگر برای مورچه‌های انگلی خدمت می‌کنند. قدیمی‌ترین مورچه‌های انگلی احتمالاً حدود ۱۶ میلیون سال پیش به عنوان انگل‌های اجتماعی موقت تکامل یافته‌اند (مورچه‌هایی که وارد کلونی میزبان شده و ملکه آن را می‌کشند). انگل‌ها معمولاً تأثیرات مضری بر کلونی میزبان دارند و می‌توانند رشد و توسعه
بر کلونی میزبان دارند و می‌توانند رشد و توسعه آن را مختل کنند. در برخی موارد مشاهده شده که انگل‌ها آناتومی خود را به گونه‌ای تغییر داده‌اند که شبیه گونه میزبان شود، که باعث می‌شود در طول عمر خود در کلونی میزبان ناشناس باقی بمانند. همچنین ممکن است مورچه‌های انگلی دچار «سندرم انگلی اجتماعی» شوند، که موجب تغییراتی در ساختار بدنی آن‌ها برای سازگاری با زندگی انگلی می‌شود. این سندرم در جنس‌های Acromyrmex و Pseudoatta شناسایی شده است.
جودیت سر بریدن هولوفرنس (کاراواجو) یک نقاشی از این قسمت از کتاب مقدس اثر هنرمند باروک ایتالیایی، کاراواجو، است که در ، که در آن بیوه جودیت پس از ضیافتی در چادر هولوفرنس، ژنرال آشوری، ماند و سپس پس از مستی او را سر برید. این نقاشی در سال ۱۹۵۰ دوباره کشف شد و بخشی از مجموعه گالری ملی هنر آنتیکا در رم است. نمایشگاه «دنترو کاراواجو» در پالازو رئاله، میلان (سپتامبر ۲۰۱۷ - ژانویه ۲۰۱۸)، به دلیل استفاده از طرح‌های زیر نور که در آثار اولیه کاراواجو دیده نمی‌شود اما از ویژگی‌های آثار بعدی اوست، تاریخ ۱۶۰۲ را پیشنهاد
ویژگی‌های آثار بعدی اوست، تاریخ ۱۶۰۲ را پیشنهاد می‌کند. کاتالوگ نمایشگاه (اسکیرا، ۲۰۱۸، صفحه ۸۸) همچنین به روایت هنرمند زندگینامه‌نویس، جیووانی باگلیون، اشاره می‌کند که این اثر توسط بانکدار جنوا، اوتاویو کاستا، سفارش داده شده است. نقاشی دومی با همین موضوع (به پایین مراجعه کنید) و مربوط به سال ۱۶۰۷ که توسط چندین متخصص به کاراواجو نسبت داده شده اما هنوز توسط دیگران مورد اختلاف است، در سال ۲۰۱۴ به‌طور اتفاقی دوباره کشف شد و در ژوئن ۲۰۱۹ با عنوان «جودیت و هولوفرنس» به فروش رسید. موضوع. کتاب تثنیه ای جودیت شرح
به فروش رسید. موضوع. کتاب تثنیه ای جودیت شرح می‌دهد که چگونه جودیت با فریب دادن هولوفرنس، سردار سوری، به مردم خود خدمت کرد. جودیت هولوفرنس را مست می‌کند، سپس شمشیر او را می‌گیرد و او را می‌کشد: «به رختخوابش نزدیک شد و موهای سرش را گرفت» (). کاراواجو لحظه‌ای را انتخاب کرد که به نظرش بیشترین تأثیر دراماتیک را داشت: لحظه سر بریدن. این پیکره‌ها در صحنه‌ای کم‌عمق، با نورپردازی نمایشی از پهلو، و جدا از پس‌زمینه سیاه جوهری قرار گرفته‌اند. آبرا، خدمتکار جودیت، در کنار معشوقه‌اش در سمت راست ایستاده است، در حالی که
معشوقه‌اش در سمت راست ایستاده است، در حالی که جودیت دستش را دراز کرده تا تیغه‌ای را در گردن هولوفرنس نگه دارد؛ او که روی شکم دراز کشیده و گردنش کج شده، سرش را به سمت قاتلش می‌چرخاند و آسیب‌پذیر است. عکس‌های اشعه ایکس نشان داده‌اند که کاراواجو هنگام حرکت، محل سر هولوفرنس را تنظیم کرده، آن را کمی از تنه جدا کرده و به آرامی به سمت راست حرکت داده است. چهره‌های سه شخصیت، تسلط هنرمند بر احساسات را نشان می‌دهد، به ویژه چهره جودیت ترکیبی از عزم و انزجار را نشان می‌دهد. آرتمیسیا جنتیلسکی و دیگران عمیقاً تحت تأثیر
آرتمیسیا جنتیلسکی و دیگران عمیقاً تحت تأثیر این اثر قرار گرفتند. مدل جودیت احتمالاً فیلید ملاندرونی، فاحشه رومی است که در حدود همین سال برای چندین اثر دیگر کاراواجو ژست گرفته است؛ خود صحنه، به ویژه جزئیات خون و سر بریدن، احتمالاً از مشاهدات او از اعدام عمومی بئاتریس چنسی در سال ۱۵۹۹ الهام گرفته شده است. نسخه دوم احتمالی. وقتی کاراواجو در ۱۴ ژوئن ۱۶۰۷ ناپل را ترک کرد، دو نقاشی - "مریم مقدس با تسبیح" و "جودیت در حال سر بریدن هولوفرنس" - را در استودیویی در ناپل که توسط دو نقاش و دلال هنری فلاندری، لوئیس
ناپل که توسط دو نقاش و دلال هنری فلاندری، لوئیس فینسون و آبراهام وینک، مشترکاً استفاده می‌شد، به جا گذاشت. وینک احتمالاً این دو نقاشی را هنگام ترک ناپل و اقامت در آمستردام در حدود سال ۱۶۰۹ با خود برد. بعدها فینسون نیز به آمستردام نقل مکان کرد. این دو نقاشی دوباره ذکر شده‌اند، این بار در وصیت‌نامه مورخ ۱۹ سپتامبر ۱۶۱۷ که توسط فینسون در آمستردام تهیه شده است. فینسون در وصیت‌نامه خود سهم خود را از دو نقاشی کاراواجو که از ناپل به‌طور مشترک در اختیار داشتند، برای وینک به ارث گذاشت. فینسون اندکی پس از تنظیم
برای وینک به ارث گذاشت. فینسون اندکی پس از تنظیم وصیت‌نامه خود درگذشت و وارث او وینک دو سال بعد درگذشت. پس از مرگ وینک، وارثان او "تابلوی مریم مقدس تسبیح را" پس از سال ۱۶۱۹ به قیمت ۱۸۰۰ فلورین به کمیته‌ای از نقاشان فلاندری و «آماتورها» به رهبری پیتر پاول روبنس برای کلیسای سنت پاول راهبان دومینیکن در آنتورپ فروختند. در سال ۱۷۸۶، امپراتور جوزف دوم اتریش ابتدا دستور تعطیلی تمام فرقه‌های رهبانی «بی‌فایده» را صادر کرد و سپس نقاشی دیگر کاراواجو را برای مجموعه هنری خود مطالبه کرد. اکنون می‌توان آن را در موزه
هنری خود مطالبه کرد. اکنون می‌توان آن را در موزه تاریخ هنر وین تحسین کرد؛ بنابراین، اثر کاراواجو که هدیه‌ای از هنرمندان برجسته آنتورپ و بیانگر ارادت عمیق مذهبی آنها بود، توسط حاکمان اتریشی فلاندر غارت شد. از اوایل دهه ۱۶۰۰ هیچ اثری از دومین اثر کاراواجو که "جودیت را در حال سر بریدن هولوفرنس" نشان می‌دهد، که متعلق به مشترک وینک و فینسون بود، وجود نداشت. پیشنهاد شده بود که این اثر با نقاشی موجود در مجموعه بانک اینتسا سانپائولو در ناپل یکی دانسته شود. نقاشی از جودیت در حال سر بریدن هولوفرنس که در سال ۲۰۱۴ در