payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آندره نِمیک (؛ زادهٔ ۱۹۷۲ میلادی) فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده تلویزیونی و شورانر اهل ایالات متحده آمریکا است. فیلم‌نامه‌های او شامل "" و "لاک‌پشت‌های نینجا" است. او همچنین یکی از خالقان سریال موفق تابستانی شبکه سی‌بی‌اس با نام "باغ‌وحش" است و در ساخت درام‌های شبکه اِی‌بی‌سی از جمله "جاده اکتبر"، "زندگی در مریخ" و "شهر شاد" نیز نقش داشته است. دیگر آثار پیشین او شامل "آلیاس"، "فست‌لین"، "سفر به کالیفرنیا" و "پروفایلر" می‌شود. او همچنین تهیه‌کننده اجرایی سریال لایو اکشن آمریکایی
همچنین تهیه‌کننده اجرایی سریال لایو اکشن آمریکایی "کابوی بیباپ" در سال ۲۰۲۱ بود. زندگی شخصی. نِمیک در یک خانواده یهودی در یانکرز، ایالت نیویورک به دنیا آمد و بزرگ شد، جایی که در دبیرستان ریوردیل کانتری تحصیل کرد و با شریک دیرینه‌اش در نویسندگی و تهیه‌کنندگی، جاش اپلبام، هم‌مدرسه‌ای بود. او سپس به دانشگاه کالیفرنیای جنوبی رفت. پس از دانشگاه، بار دیگر با اپلبام همکاری‌اش را از سر گرفت و در ادامه به عنوان نویسنده تلویزیونی وارد صنعت سرگرمی شد.
انیو کویرینو ویسکونتی (۱ نوامبر ۱۷۵۱–۷ فوریه ۱۸۱۸) سیاستمدار، عتیقه‌شناس و مورخ هنر رومی، رئیس بخش آثار باستانی پاپ و متخصص برجسته زمان خود در زمینه مجسمه‌سازی روم باستان بود. پسرش، پیترو ارکوله ویسکونتی، "کتاب «آیات انیو کوئیرینو ویسکونتی, گردآوری شده توسط پیترو ویسکونتی»" را ویرایش کرد، در حالی که لویی ویسکونتی به یک معمار مشهور در فرانسه تبدیل شد. برادرش، فیلیپو اورلیو ویسکونتی (درگذشته ۱۸۳۰) نیز یک محقق کلاسیک بود که "موزه کیارامونتی"، جانشین "موزه پیو-کلمنتینو،" را منتشر کرد. زندگی‌نامه. او که در رم
را منتشر کرد. زندگی‌نامه. او که در رم متولد شده بود، پسر جیووانی باتیستا آنتونیو ویسکونتی، متصدی پاپ کلمنت چهاردهم بود که مجموعه آثار باستانی پاپ را با عنوان "موزه پیو-کلمنتینو" سازماندهی مجدد و مرمت کرد. ویسکونتیِ درخشان و باهوش که توسط پاپ پیوس ششم برای جانشینی پدرش در این سمت منصوب شده بود، در سال ۱۷۸۷ سمت پدرش را به عنوان متصدی موزه‌های کاپیتولین در رم بر عهده گرفت. او در تولید جلد اول "موزه پیو-کلمنتینو" (۱۷۸۲) به پدرش کمک کرد و شش جلد باقی مانده را خود تولید کرد و جلد آخر را در سال ۱۸۰۷ تکمیل کرد.
خود تولید کرد و جلد آخر را در سال ۱۸۰۷ تکمیل کرد. این کاتالوگ از مجسمه‌ها و آثار باستانی رومی در مجموعه‌های واتیکان، که طی سال‌های متمادی منتشر شد، «پس از وینکلمن، تأثیری بر مطالعات باستان‌شناسی گذاشت». او همچنین آثار باستانی جمع‌آوری‌شده در یونان توسط سر ریچارد ورسلی، هفتمین بارونت، در "موزه ورسلیانوم" (۱۷۹۴) و مجسمه‌های موجود در ویلا بورگزه (۱۷۹۶) را منتشر کرد. در سال ۱۷۹۸، ویسکونتی یکی از پنج کنسول جمهوری کوتاه‌مدت روم شد. با احیای کنترل پاپ در رم، او مجبور شد به پاریس مهاجرت کند، جایی که حضورش بسیار
مجبور شد به پاریس مهاجرت کند، جایی که حضورش بسیار مورد استقبال قرار گرفت: «این رویداد را یکی از شادترین نتایج پیروزی‌های خود می‌دانستیم»، نوشتهٔ عتیقه‌شناس اوبن-لویی میلن دو گراندمازون. در پایان سال ۱۷۹۹، او متصدی آثار باستانی موزه ناپلئون واقع در لوور شد، که بسیاری از آنها به عنوان غنیمت جنگی که طبق مفاد پیمان تولنتینو (۱۷۹۷) برداشته شده بود، برای او آشنا بودند. توصیفات او توسط روبیلارد-پرونویل در "موزه فرانسه" منتشر شد. در سال ۱۸۰۳، او به عنوان استاد باستان‌شناسی در انستیتو فرانسه منصوب شد. در پاریس، او
در انستیتو فرانسه منصوب شد. در پاریس، او مجموعه‌ای از پرتره‌های مردان مشهور دوران باستان را منتشر کرد: شمایل نگاری "گریک"، ۳ جلد. ۱۸۰۸، و جلد اول کتاب "«شمایل‌نگاری رومی»" در ۱۸۱۸. پس از مرگ او، آگهی‌های ترحیم مفصلی توسط کواتِرمِر دِ کوئینسی و دیگران منتشر شد. هنگامی که بحث‌های پارلمانی در مورد تصاحب مرمرهای الگین برای پادشاهی متحده بریتانیای کبیر و ایرلند در جریان بود، ویسکونتی از جمله محققانی بود که از او خواسته شد تا اظهاراتی در مورد ارزش فرهنگی خود ارائه دهد؛ خاطرات او به انگلیسی ترجمه و منتشر شد.
ارائه دهد؛ خاطرات او به انگلیسی ترجمه و منتشر شد. ویسکونتی به عنوان متصدی آثار باستانی در موزه لوور، جانشین شارل اوتون فردریک ژان-باپتیست دو کلاراک شد. ویسکونتی عمیقاً به سنت‌های باستانی‌شناسیِ خبرگی پایبند بود. او ارزش‌های تداعی‌گر را در پرتره‌ها بالا می‌دانست و پرتره‌هایی از بزرگان (هم فیلسوفان و هم امپراتوران) را به عنوان پیش‌فرض در نظر می‌گرفت. او برگشودن گره از پیکرنگاری مجسمه‌ها و نقش‌برجسته‌هایی که توصیف می‌کرد، تمرکز داشت. ویسکونتی همچنین چهره‌ای آستانه‌ای در آغاز تاریخ هنر مدرن است، زیرا هاسکل و
در آغاز تاریخ هنر مدرن است، زیرا هاسکل و پنی اشاره می‌کنند که او اعتراف می‌کند که شاید زیبایی یک مجسمه را بیش از حد ارزیابی کرده است، زیرا از تشخیص پرتره فوسیون در آن لذت می‌برد. حس وفاداری او به مجسمه‌سازی که با آن بزرگ شده بود، او را بر آن داشت تا در بهترین این کپی‌ها از آثار کلاسیک یونانی و هلنیستی اصیل، مانند آپولو بلودره و لائوکون و پسرانش، «تقلیدهای کاملی» را ببیند که برای مجموعه‌داران رومیِ صاحب ذوق ساخته شده‌اند، و اینکه سنت‌های مجسمه‌سازی باستانی، تاریخی انباشته از پیشرفت‌ها هستند، نه مانند
تاریخی انباشته از پیشرفت‌ها هستند، نه مانند ویرژیل، که از هومر احساس، پالایش و بهبود یافته‌اند. در سال ۱۸۱۸ پس از مرگش، مدالی به افتخار او ضرب شد. این مدال بخشی از مجموعه‌ای است که به منظور بزرگداشت مردان برجسته فرانسوی که شهرت او را در آن زمان نشان می‌دهند، ساخته شده است.
هُدیٰ محمد شریف الخطیب (۱۲ اکتبر ۱۹۶۴) بازیگر اماراتی است. او فعالیت بازیگری خود را در سال ۱۹۹۴ آغاز کرد، پس از آنکه در تعدادی از آثار هنری شرکت کرد که برایش شهرتی به همراه آورد؛ به‌ویژه پس از بازی در سریال «آخرین تصمیم» در کنار محمد المنصور. از همان‌جا مسیر هنری‌اش را با نقش‌های اصلی آغاز کرد و کارهایش میان کمدی و درام تنوع یافت. او عضو تئاتر الاهلی دبی است. و برای تنوع در نوع آثار و نقش‌هایی که به مخاطب ارائه می‌دهد شناخته می‌شود؛ نقش‌هایی میان کمدی، درام و تراژدی می‌چرخد. زندگی و پیشه. هدی محمد شریف احمد
تراژدی می‌چرخد. زندگی و پیشه. هدی محمد شریف احمد الخطیب در ۱۲ اکتبر ۱۹۶۴ در ابوظبی زاده شد و مادرش اصالتی ایرانی دارد. پس از پایان تحصیلات دبیرستانی‌اش در امارات، رشته مهندسی طراحی و سامان‌دهی باغ‌ها را در یکی از دانشگاه‌های شهر لس‌آنجلس در ایالات متحده آمریکا خواند. پس از پایان تحصیلات دانشگاهی، به کشورش بازگشت و به دلیل علاقه فراوان به هنر، از سال ۱۹۹۴ تصمیم گرفت راه هنری خود را در بازیگری آغاز کند. او به سه زبان مسلط است: عربی، فارسی (به دلیل ریشه‌های ایرانی‌اش) و انگلیسی (به خاطر تحصیل در رشته مهندسی
و انگلیسی (به خاطر تحصیل در رشته مهندسی در ایالات متحده آمریکا). سال‌های آغازین. هدی الخطیب نسبت به دیگر هم‌دوره‌ای‌هایش دیرتر وارد عرصهٔ بازیگری شد؛ چراکه نخستین بار در سال ۱۹۹۵ با حضور در سریال «پدرم، عذرخواهی می‌کنم» بازیگری را آغاز کرد. پیش از آن نیز در چند کار با نقش‌های کوچک ظاهر شده بود، از جمله در برنامهٔ «سلامتک» و نمایشنامه‌های «نامه‌های ابواحمد الحویلی» و «دختر عیسی». در سال ۱۹۹۷ در سریال کودکان «کارآگاه کونان» صداپیشگی کرد. نخستین نقش اصلی‌اش را در سال ۱۹۹۷ در سریال «آخرین تصمیم» ایفا کرد که از
در سال ۱۹۹۷ در سریال «آخرین تصمیم» ایفا کرد که از تلویزیون کویت و به قلم فجر السعید پخش شد. یک سال بعد نیز در فصل نهم سریال «طاش ما طاش» حضور یافت و در مجموعهٔ هفت‌قسمتی «گل‌ها و دیوارها» و سریال «زمان کفاش» در کنار سعاد عبدالله ایفای نقش کرد. در سال ۱۹۹۹ در برنامهٔ «غنائیات» شرکت کرد و نیز در سریال‌های «خانواده‌ای بسیار خاص» و «الدردور» بازی کرد. همچنین در فصل دوم سریال «فرزندان فردا» به‌عنوان مهمان حضور یافت. دههٔ ۲۰۰۰. در سال ۲۰۰۰ در سریال «متشکرم ای …»، برنامهٔ «داوودیات» و سریال «داستان‌های کویتی»
…»، برنامهٔ «داوودیات» و سریال «داستان‌های کویتی» حضور داشت و نیز نقشی کوتاه در فصل سوم سریال «فرزندان فردا» در کنار سعاد عبدالله ایفا کرد. در سال ۲۰۰۱ در سریال‌های «توطئه‌های خانوادگی» و «خانواده‌ای بسیار خاص» بازی کرد. همچنین به‌عنوان مهمان در فصل نهم سریال «طاش ما طاش» حضور داشت و در سریال‌های «دیوان السبیل» و «کفن» نیز ایفای نقش کرد. در سال ۲۰۰۲ در سریال‌های «حکم بشر» و «اعتراف») ظاهر شد. یک سال بعد، در سال ۲۰۰۳، در سریال‌های «روز دیگر» و «خانه بو نشمی» نقش‌آفرینی کرد. در سال ۲۰۰۴ در سریال «نقطه روی
نقش‌آفرینی کرد. در سال ۲۰۰۴ در سریال «نقطه روی حروف» حضور یافت و در سریال «حسرت‌های حنین» به‌عنوان مهمان ویژه بازی کرد. در سال ۲۰۰۵ در سریال‌های «گل و خار»، «وقتی گل‌ها آواز می‌خوانند»، «چرخهٔ زمان» و «دار الزین» شرکت داشت. سال بعد، در ۲۰۰۶، در چند قسمت از برنامهٔ «وسع صدرک» حضور یافت و در سریال‌های «ستارهٔ خلیج»، «صاحب امتیاز»، «بی‌قیود» و «شیر جزیره» بازی کرد. در سال ۲۰۰۷ در سریال‌های «فرزندان فقر»، «عروسی خون»، «سیاحة سیاحة»، «شاهین»، «سفر رنج» و «من و تو و اینترنت» ایفای نقش کرد. در سال ۲۰۰۸ نیز در
و تو و اینترنت» ایفای نقش کرد. در سال ۲۰۰۸ نیز در سریال‌های «واقعاً خوش‌شانس‌ها» و «بارونات» ظاهر شد. در سال ۲۰۰۹ در مجموعه‌ای از آثار هنری شرکت داشت، از جمله سریال‌های «اگر یادت رفته باشد»، «قلب‌های سرگردان»، «راه‌های مطایا»، «روزهای سراب»، «العقیدة شمّه» و نیز در نمایش رادیویی «دوشیزه رقیه» و سریال «چیزهایی که خریدنی نیستند». وی نخستین بازیگر اماراتی به‌شمار می‌رود که در یک سریال مصری شرکت کرد؛ چنان‌که در سال ۲۰۰۹ در سریال «اگر یادت رفته باشد» ایفای نقش کرد. به او نقش اصلی در یک فیلم سینمایی مصری پیشنهاد
به او نقش اصلی در یک فیلم سینمایی مصری پیشنهاد شد تا نقش زنی را بازی کند که یک کاباره را اداره می‌کند، اما او این پیشنهاد را رد کرد؛ از یک سو به دلیل هراس از سنت‌های محافظه‌کارانهٔ جامعه‌اش و از سوی دیگر برای آنکه مخاطبانش را از دست ندهد. او در بسیاری از سریال‌های کویتی نیز نقش‌آفرینی کرده است؛ از جمله در سریال «نوع العین» که خود تأکید کرده بود به لطف بازی در این سریال، چیزهای بسیاری دربارهٔ میراث کویتی آموخته است. او از بازیگر کویتی عبدالامام عبدالله حمایت کرد، زمانی که او نقش مردی خلیجی را بازی می‌کرد که
کرد، زمانی که او نقش مردی خلیجی را بازی می‌کرد که به کاباره‌های مصر رفت‌وآمد دارد و با زنان شاغل در آنجا رابطه برقرار می‌کند. هدی دربارهٔ این نقش گفت که او حقیقتی را بازآفرینی کرده که واقعاً وجود دارد و نمی‌توان آن را انکار کرد. دههٔ ۲۰۱۰. از سال ۲۰۱۰ شمار آثار هنری که هدی الخطیب در آن‌ها شرکت داشت افزایش یافت. او در همین سال در نمایش «حیّال بوطیر» و سریال «ستّار شب» حضور یافت، همچنین در فصل دوم سریال «تصانیف» و سریال «احساس مرگبار» بازی کرد. در سال ۲۰۱۲ در سریال‌های «خاطراتی کاملاً خانوادگی»، «ده سال
در سریال‌های «خاطراتی کاملاً خانوادگی»، «ده سال رفاقت» و «الیحموم» شرکت داشت و در فیلم «نور تاریک» ایفای نقش کرد. در سال ۲۰۱۳ در سریال‌های «ای کسی که دوستت دارم»، «و روزها ادامه دارند»، «شاخه شکسته»، «حرف‌های عمران»، «گل بنفشه» و «مردم گوناگون‌اند» ظاهر شد. در سال ۲۰۱۴ در سریال‌های «شکستن خاطر»، «نگاه‌ها»، «موش‌های صحرا»، «عمر یک لحظه است» و نمایش «دختران آکادمی» شرکت داشت و در فیلم «۰۹۰» نیز بازی کرد. در سال ۲۰۱۳ او به‌طور جدی به بازنشستگی از هنر می‌اندیشید، زیرا دچار نوعی دلزدگی شده بود و از وضعیت هنری
زیرا دچار نوعی دلزدگی شده بود و از وضعیت هنری خسته شده و بر این باور بود که هنر به نوعی تجارت بدل شده است. در سال ۲۰۱۵ در فیلم «ناشی و میرا» و سریال‌های «اگر پایانم را می‌دانستم»، «حال منایر» و «مادربزرگ لولوه» حضور یافت. در سال ۲۰۱۶ در سریال «الدعلة» ظاهر شد. در سال ۲۰۱۷ در نمایش رادیویی «مول الهوایل» و سریال‌های «لیس یا جارة»، «سناب شاف» شرکت داشت. در سال ۲۰۱۸ در سریال «قلب‌های سفید»، نمایش رادیویی «بازگشت عنتر»، سریال «چیزی از گذشته» و نمایش رادیویی «می‌خواهم برایتان داستانی بگویم» نقش‌آفرینی کرد. در
برایتان داستانی بگویم» نقش‌آفرینی کرد. در سال ۲۰۱۹ در نمایش رادیویی «پایان خدمت» و سریال‌های «چشمانم را به تو دادم»، «جمان»، «بلانی زمانی»، «من یک متن دارم»، «آزادی مشروط» و «۲۵ دقیقه» ایفای نقش کرد. دههٔ ۲۰۲۰. در سال ۲۰۲۰ در سریال‌های «هفت در»، «اشک‌های شادی» و «دفعهٔ بیروت» (دفعة بیروت) بازی کرد. در سال ۲۰۲۲ نیز در سریال‌های «ای زینت چشمانم»، «نوع العین» و «آدم و حوا» حضور یافت. زندگی شخصی. هدی با مردی خارج از محیط هنری ازدواج کرد که نام او را فاش نکرده است و از این ازدواج دو دختر به نام‌های فاطمه و حمده
و از این ازدواج دو دختر به نام‌های فاطمه و حمده دارد.
میشیانزا به ایتالیایی به معنای «مخلوط» یا «مخلوط»، یا مسکیانزا، جشن مفصلی بود که به افتخار ژنرال بریتانیایی سر ویلیام هاو در فیلادلفیا در ۱۸ مه ۱۷۷۸ برگزار شد. هاو، فرمانده کل نیروهای بریتانیایی در آمریکا در سال‌های اولیه انقلاب، از سمت خود استعفا داده و در شرف بازگشت به انگلستان بود. توپ توسط افسران او پرتاب شد که مبلغ ۳۳۱۲ گینه برای پرداخت آن پرداخت کردند. رویدادهایی که توسط کاپیتان جان برنامه‌ریزی شده بود آندره و جان مونتسور دیگران، شامل یک مسابقه قایق‌رانی در امتداد رودخانه دلاور، همراه با سه گروه
در امتداد رودخانه دلاور، همراه با سه گروه موسیقی و ادای احترام ۱۷ توپه توسط کشتی‌های جنگی بریتانیایی، یک رژه دسته‌جمعی، مسابقات شوالیه‌های نیزه‌باز، و یک مجلس رقص و ضیافت با نمایش آتش‌بازی بود. محل، والنات گروو، عمارتِ جوزف وارتون. جمعیت بالای ۴۰۰ نفر مهمانان شامل دریاسالار ناوگان ریچارد لرد هاو، برادر ژنرال؛ ژنرال هنری کلینتون، فرمانده نیویورک و جایگزین هاو؛ پگی شیپن، همسر آینده بندیکت آرنولد؛ پگی چو، دختر بنجامین چو؛ ربکا فرانکس، دختر دیوید فرانکس، از وفاداران به حزب؛ لرد کاتکارت؛ باناستر تارلتون؛ و
وفاداران به حزب؛ لرد کاتکارت؛ باناستر تارلتون؛ و ویلهلم فون نیفاوزن، ژنرال هسیان‌ها، یک واحد مزدور ارتش آلمان. آندره که در زمستان «مدیر اجتماعی» ارتش بود، به عنوان شاعر، بازیگر و غیره شناخته می‌شد. او همچنین به عنوان یک ویولونیست ماهر شهرت داشت. به عنوان کارگردان صحنه، صحنه‌های پس‌زمینه را برای نمایش‌هایی که توسط اعضای بازیگر ارتش انگلیس اجرا می‌شد، نقاشی می‌کرد.
یغردوتی وانک (؛ Սուրբ Հովհաննես վանք, Սուրբ Շիշյուղո վանք, Արծվաբերի Սուրբ Նշան վանք) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در ۲۰–۲۲ کیلومتری شهر موش، استان موش ترکیه می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۳ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
شیخه مَهرَه بنت محمد بن راشد آل مکتوم (۲۶ فوریه ۱۹۹۴) شاهدخت اماراتی و عضو خاندان حاکم دبی است. او دختر نخست‌وزیر امارات متحده عربی، محمد بن راشد آل مکتوم، می‌باشد. وی به اسب‌سواری علاقه‌مند است و به‌طور فعال در کارهای خیریه و حمایت از امور انسان‌دوستانه مشارکت دارد. سال‌های اولیه. شیخه مهره بنت محمد بن راشد آل مکتوم در ۲۶ فوریه ۱۹۹۴ در دبی متولد شد و تنها فرزند از ازدواج محمد بن راشد آل مکتوم با زیو گریگرویاکوس است.نام تولد او کریستینا بود.او از طرف مادرش دارای اصالت یونانی است و بخشی از خاندان آل فَلاسی
دارای اصالت یونانی است و بخشی از خاندان آل فَلاسی می‌باشد. شیخه مهره در سال ۲۰۲۳ از دانشگاه فارغ‌التحصیل شد و مدرک روابط بین‌الملل را از یکی از دانشگاه‌های لندن دریافت کرد.او همچنین دارای مدرکی از کالج محمد بن راشد برای مدیریت دولتی است. پیشه. در سپتامبر ۲۰۲۴، شیخه مهره راه‌اندازی برند عطر خود با نام Mahra M1 را اعلام کرد. نخستین محصول این برند با نام «طلاق» (Divorce) عرضه شد که الهام‌بخش آن تجربهٔ طلاق شخصی او بوده است. نیکوکاری. شیخه مهرة با فعالیت‌های خیریه و اجتماعی شناخته می‌شود. در رویدادهایی در
خیریه و اجتماعی شناخته می‌شود. در رویدادهایی در زمینهٔ توانمندسازی زنان، حمایت از استعدادهای محلی در دبی، کمک به نیازمندان و همچنین پایداری محیط زیست شرکت کرده است. در بازدید خود از اداره توسعهٔ جامعه دولت دبی در سال ۲۰۲۱ به‌عنوان سفیر کلیدی خاندان سلطنتی حضور داشت. در اکتبر و نوامبر ۲۰۲۳، او از مرکز راشد برای افراد دارای نیازهای ویژه بازدید کرد و اسباب‌بازی‌هایی اهدا نمود. سوارکاری. شیخه مهرة عاشق سوارکاری است و به همین دلیل لقب «بانوی سوارکار صحرا» را به او داده‌اند. او همواره در تمامی رویدادها و
را به او داده‌اند. او همواره در تمامی رویدادها و مناسبت‌هایی که به سوارکاری و اسب مربوط می‌شوند حضور دارد. او یک سوارکاری حرفه‌ای است. زندگی شخصی. شیخه مهره در آوریل ۲۰۲۳ به صورت قانونی با شیخ مانع بن محمد بن راشد بن مانا آل مکتوم، یک بازرگان اماراتی، ازدواج کرد و مراسم عروسی آن‌ها در ماه مه برگزار شد. حاصل این ازدواج یک دختر بود که در مه ۲۰۲۴ به دنیا آمد. شیخه مهرة در ژوئیه ۲۰۲۴ از طریق اینستاگرام اعلام کرد که از همسرش طلاق گرفته است، با استفاده از رویهٔ سه‌باره طلاق، که مرد با گفتن سه‌باره عبارت «تو را
سه‌باره طلاق، که مرد با گفتن سه‌باره عبارت «تو را طلاق می‌دهم» همسر خود را طلاق می‌دهد؛ این رویه معمولاً توسط زنان علیه شوهرانشان اجرا نمی‌شود. پس از طلاق، او از پدرش بابت حمایت‌هایش قدردانی کرد. در اوت ۲۰۲۵، شیخه مهرة نامزدی خود را با رپر مغربی فرنچ مونتانا اعلام کرد.
فدریکا آباته (؛ زادهٔ ) آهنگساز، خواننده و ترانه‌سرا اهل ایتالیا است. وی از سال ۲۰۱۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی و حرفه. آباته نواختن پیانو را از ۵ سالگی آغاز کرد و در رشته جامعه‌شناسی فارغ‌التحصیل شد. در سال ۲۰۱۳ در مسابقه ترانه‌سرایان که توسط سیائه برگزار می‌شد، برنده شد و با گروه موسیقی یونیورسال قرارداد بست. آباته بیش از ۱۰۰ آهنگ نوشته است، از جمله آهنگ‌های موفقی مانند «رم-بانکوک» برای بیبی کی و جوزی فرری ، «عشق ابدی» برای فدز و نومی. آباته به عنوان خواننده، در آهنگ «در رادیو» از گروه
به عنوان خواننده، در آهنگ «در رادیو» از گروه مراکش که با او تور هم برگزار کرد، و در آهنگ «چیودو گلی اوچی ای سالتو» به همراه بیبی کی که بعداً توسط فیمی موفق به دریافت نشان طلایی شد، حضور داشت. آهنگ او با نام «نسون گریدو دی جدایی» که توسط فرانچسکا میچلن اجرا شد، در شصت و ششمین دوره جشنواره موسیقی سانرمو مقام دوم را کسب کرد و نماینده ایتالیا در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۱۶ بود. در سال ۲۰۱۶ آهنگ‌هایی برای الودی، فیورلا مانویا، آریسا و گوئه پکو نوشت. در ژانویه ۲۰۱۸، در "جشنواره سانرمو"، ویژه ترانه‌سرایان و
۲۰۱۸، در "جشنواره سانرمو"، ویژه ترانه‌سرایان و خوانندگان جوان ایتالیایی، شرکت کرد و به مقام دوم رسید و جایزه منتقدان را از آن خود کرد. در ۱۸ مه ۲۰۱۸، اولین آلبوم کوتاه خود به نام "In foto vengo male" را منتشر کرد با استقبال زیادی مواجه شد. او همچنین در آلبوم "La cuenta" از کارل براو همکاری کرد که در رتبه ۴۶ جدول تک‌آهنگ‌های ایتالیا قرار گرفت. در سال ۲۰۱۸، آهنگ‌هایی با اما مارونه، الساندرا آموروسو و گمیتایز نوشت.
کلیسای تادئوس مقدس (کیم) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر ، استان وان ترکیه می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
آندره‌آ دِ فیلیپی (؛ زادهٔ ) که با نام حرفه‌ای آلفا شناخته می‌شود، خواننده و رپر اهل ایتالیا است. وی از سال ۲۰۱۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی و حرفه. دِ فیلیپی در جنوآ متولد و بزرگ شد. وی نواختن گیتار و پیانو را از هشت سالگی آغاز کرد. و در یک "مدرسه موسیقی کلاسیک" تحصیل نمود و در ابتدا در دانشگاه بوکونی برای تحصیل در رشته اقتصاد و مدیریت ثبت نام کرد، اما بعداً برای ادامه تحصیل تمام وقت در موسیقی، دانشگاه را رها کرد. در سال ۲۰۲۰، آهنگ «Sul più bello» را خواند که آهنگ فیلم کمدی رمانتیک "«خارج از
را خواند که آهنگ فیلم کمدی رمانتیک "«خارج از لیگ من» بود". تک‌آهنگ «Bellissimissima» وی در سال ۲۰۲۳ به رتبه چهارم جدول تک‌آهنگ‌های ایتالیا رسید. او یکی از ۳۰ هنرمندی بود که در جشنواره موسیقی سانرمو در سال ۲۰۲۴ با آهنگ «Vai!» به رقابت پرداخت. این آهنگ در جایگاه دهم این رقابت قرار گرفت و به جمع ده آهنگ برتر جدول تک‌آهنگ‌های ایتالیا راه یافت. انتشار تک‌آهنگ‌های «Sofia» و «Vai!» هر دو قبل از انتشار سومین آلبوم استودیویی او "با نام «No so chi ha creato il mondo ma so che era innamorato»" در ۱۶ فوریه ۲۰۲۴ انجام
ma so che era innamorato»" در ۱۶ فوریه ۲۰۲۴ انجام شد و «Vabbè ciao» به عنوان سومین تک‌آهنگ وی در ۲۴ مه ۲۰۲۴ منتشر شد. آهنگ وی به به اسم «Il filo rosso» که در اکتبر ۲۰۲۴ منتشر شد، به بالاترین جایگاه در نمودارهای ایتالیا رسیده است. در سال ۲۰۲۵ آهنگ «A me mi piace» با حضور مانو چائو دوباره در صدر جدول قرار گرفت و به یک آهنگ پرفروش تابستانی تبدیل شد.
صومعه منجی مقدس (توردان) (؛ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر ، استان ارزنجان ترکیه می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
صومعه بارتوقیمئوس مقدس یا صومعه بارتلمیوس مقدس (به ارمنی Սուրբ Բարդուղիմեոսի վանք - به انگلیسی Saint Bartholomew Monastery)، کلیسایی است متعلق به ارمنیان که در بین سده چهارم تا ششم ساخته شده‌است. این کلیسا در نزدیکی شهر «آداماکِرت» (باش قلعه امروزی) در ارمنستان غربی می‌باشد. صومعه بر روی آرامگاه بارتوقیمئوس یا بِرتولُمای مقدس، (وی به همراه تادئوس بیان‌گذاران کلیسای حواری ارمنی می‌باشند) یکی از حواریون عیسی مسیح که برای تبلیغ مسیحیت به این منطقه آمده بود ساخته شده‌است. تاریخ. صومعه بارتوقیمئوس مقدس، که بر
شده‌است. تاریخ. صومعه بارتوقیمئوس مقدس، که بر اثر حملات عرب‌ها تخریب شده بود، در سده نهم میلادی مرمت و در سده سیزدهم میلادی، با الحاق بناهای جانبی، به یک مرکز علمی و مذهبی مهم تبدیل شد. در ۱۸۹۶ میلادی، جنگ‌های بین فدایی ارمنی و نیروهای دولت عثمانی و گروه‌های کُرد حمیدیه در اطراف این کلیسا روی داد اما با همهٔ این رخدادها این کلیسا به حیات خود ادامه داد و تنها پس از کشتار و کوچ اجباری ارمنیان متروکه و قسمتی از آن تخریب شد. سال‌ها ارمنیان و سایر مسیحیان برای زیارت آرامگاه بارتوقیمئوس قدیس به این کلیسا
برای زیارت آرامگاه بارتوقیمئوس قدیس به این کلیسا می‌آمدند اما پس از کشتار ارمنیان منطقه ارتش ترکیه، برای جلوگیری از زیارت این مکان، به بهانهٔ درگیری با کُردهای منطقه، نواحی اطراف این دیر را نظامی اعلام کرد و به دور آن سیم خاردار کشید و اجازهٔ نزدیک شدن به این دیر را به کسی نمی‌دهد.
«محلی (ندرانگتا)» که به «محلی» یا «مکان» ترجمه می‌شود، واحد سازمانی محلی اصلی «ندرانگتا» است که صلاحیت رسیدگی به فعالیت‌های مجرمانه در کل یک شهر یا منطقه‌ای در یک مرکز شهری بزرگ را دارد. یک "منطقه" معمولاً از یک "«ندرینا»" در مورد یک شهر کوچک، یا از چندین "«ندرینا»" در صورتی که بیش از یک "«ندرینا»" در همان شهر فعالیت داشته باشند، تشکیل می‌شود. در مورد شهرهای بزرگتر، یک فرد محلی ممکن است بر یک منطقه یا محله خاص از شهر حکومت کند. در برخی زمینه‌ها، یک "«ندرینا»" از "منطقه‌ای" که رسماً به آن وابسته است،
از "منطقه‌ای" که رسماً به آن وابسته است، قدرتمندتر است. هر "محله" یک رئیس دارد که بر زندگی و مرگ اعضا تسلط دارد، یک "کاپو محله"، که معمولاً سنگ کاپو در یک «ندرینا» است. این محله حداقل ۴۹ عضو دارد. علاوه بر "کاپو محله"، یک "کنتابیله" (حسابدار) وجود دارد که امور مالی را اداره می‌کند - که معمولاً حوضه یا کیف نامیده می‌شود. یک "مجرم" بر فعالیت‌های غیرقانونی نظارت دارد. هر سه نفر یک حکومت سه‌نفره به نام کپی شده است تشکیل می‌دهند. یک "محله" اغلب به دو بخش تقسیم می‌شود: شرکت کوچکتر (انجمن «صغیر» یا پایین‌تر) و
می‌شود: شرکت کوچکتر (انجمن «صغیر» یا پایین‌تر) و شرکت بزرگ (انجمن «بزرگ» یا بالاتر). قشر صغیر مطیع قشر کبیر است. "منطقه" سن لوکا از برتری تاریخی برخوردار است. هر گروه یا "منطقه" جدید باید مجوز فعالیت خود را دریافت کند. هر گروه متعلق به ندرانگتا «هنوز باید درصد کمی از درآمدهای غیرقانونی خود را به عنوان به رسمیت شناختن برتری اولیه "رئیس" سن لوکا، به او واریز کند.»
اومبرتو آلونگی (؛ زادهٔ ) خواننده و ترانه‌سرا ایتالیایی سوئیسی است. وی از سال ۲۰۰۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی و حرفه. اومبرتو آلونگی در تاریخ ۲۶ ژوئیه ۱۹۷۶ در پالرمو به دنیا آمد. پس از سال‌ها زندگی و گذراندن وقت بین ایتالیا و سوئیس، از سال ۲۰۱۴ به تولید دو آلبوم انفرادی از طریق شرکت‌های ضبط موسیقی مستقر در لندن مشغول بوده است. آلونگی علاوه بر نواختن گیتار، به زبان‌های ایتالیایی، اسپانیایی و انگلیسی نیز آواز می‌خواند. از سپتامبر ۲۰۱۵، در مرحله مقدماتی سوئیس برای مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۱۶ حضور
مقدماتی سوئیس برای مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۱۶ حضور دارد. در اکتبر ۲۰۱۵، به عنوان تنها هنرمند مرد سوئیسی در جشنواره برای آهنگ‌های منتشر نشده شرکت کرد. او با آهنگ "Come stai" از بین ۳۰۰ هنرمند منتخب به نیمه نهایی رسید. آهنگ "Come stai" نوشته مارکو جورجی در ۳۰ نوامبر ۲۰۱۵ از رادیو پخش شد. این آهنگ در رتبه‌بندی پخش هوایی ایتالیا در جایگاه هفتم از ۱۰ آهنگی که بیشترین پخش را در رادیوهای ایتالیا داشته‌اند و در رتبه ۷۲ در بین ۱۰۰ آهنگ برتر بین‌المللی قرار گرفت. این آهنگ توسط شرکت ضبط موسیقی Latlantide شرکتی که
این آهنگ توسط شرکت ضبط موسیقی Latlantide شرکتی که آلونگی آلبوم جدید خود را با آن تهیه خواهد کرد، تهیه شده است. او با مینا، مارکو الفو بوانگیوانی، آدریانو چلنتانو، پتی پراو، تولیو دی پیسکوپو و فیورلا مانویا همکاری کرده است. او در سال ۲۰۱۶ با مشارکت شش هنرمند سوئیسی-ایتالیایی دیگر، پروژه خیریه "Contesti" را به نفع بنیاد سوئیسی ایتالیایی تأسیس کرد. برای این پروژه، او به همراه والنتینو آلفانو آهنگی به نام "Noi siamo qui" ساخت. آخرین تک‌آهنگ وی به نام «Pura Follia» در ۱۸ ژوئن ۲۰۱۸ از رادیو پخش شد. این آهنگ در
در ۱۸ ژوئن ۲۰۱۸ از رادیو پخش شد. این آهنگ در رتبه‌بندی پخش‌های ایتالیا، در بین ۱۰ آهنگی که بیشترین پخش را از رادیوهای ایتالیایی داشته‌اند، در رتبه اول قرار گرفت. در سال ۲۰۱۹، آلبوم جدید «Se amore c'è» را منتشر کرد و با تک‌آهنگ «Con quanto c'è da fare» به جدول آهنگ‌های مستقل ایرپلی ایتالیا راه یافت.
ریم شعبان ابراهیم حسن شناخته‌شده با نام هنری اَرْیامْ (۲۱ سپتامبر ۱۹۸۰) خوانندهٔ اماراتی است.آغاز مسیر حرفه‌ای او با اولین آهنگ مستقلش با عنوان «یا معزل» رقم خورد، که شعر آن توسط شیخ زاید بن سلطان آل نهیان سروده شده بود. شیخ زاید همچنین نام هنری او را انتخاب کرد. در طول مسیر هنری خود، اریام برای شاعران برجسته‌ای در امارات آواز خوانده است، از جمله علی بن سالم الکعبی، محمد بن سالم الظاهری و مطلع الشمس. تا کنون نُه آلبوم بیرون داده است. زندگی و پیشه. اریام با نام کامل ریم شعبان ابراهیم حسن در ۲۱ سپتامبر ۱۹۸۰
نام کامل ریم شعبان ابراهیم حسن در ۲۱ سپتامبر ۱۹۸۰ در دبی زاده شد و اصالتی مصری دارد. در رشتهٔ رسانه در دانشگاه عجمان برای علوم و فناوری درس خواند و مدرک کارشناسی ارشد در آن رشته گرفت. اریام که از سنین کودکی عاشق هنر و آواز بود، منتظر پایان تحصیلاتش نماند. او مسیر هنری خود را هم‌زمان با تحصیل آغاز کرد و در ۱۵ سالگی، زمانی که توسط دانشگاه زاید برای شرکت در برنامه‌ای با عنوان «سفیر ابوظبی» که توسط اداره گردشگری امارات برگزار می‌شد، معرفی شد. اریام فعالیت هنری خود را در سال ۱۹۹۵ آغاز کرد، زمانی که سیمون اَسمر،
را در سال ۱۹۹۵ آغاز کرد، زمانی که سیمون اَسمر، کارگردان لبنانی، او را تشویق کرد تا در جشنواره خرید دبی آواز بخواند. در آن زمان، اریام، مجموعه‌ای از ترانه‌های احلام را اجرا کرد که با استقبال فراوان مخاطبان روبه‌رو شد. اریام با اینکه مصری‌تبار است، به دلیل رشد و زندگی در امارات، لهجهٔ خلیجی را به خوبی آموخته اس که این امر همکاری شاعران خلیج را با او تسهیل کرد. او برای تعدادی از برجسته‌ترین شاعران، از جمله شیخ زاید بن سلطان آل نهیان، رئیس دولت امارات، آهنگ اجرا کرده است؛ اولین آهنگش با شعری از او با عنوان «یا