payamvha/North_RAG huggingface dataset:
است. رومانی. پس از نسل‌کشی ارمنی‌ها در سال ۱۹۱۵، رومانی اولین کشوری بود که به‌طور رسمی به پناهندگان این منطقه پناهندگی سیاسی داد. در سال ۱۹۴۰ حدود ۴۰۰۰۰ ارمنی در رومانی زندگی می‌کردند. تحت حکومت کمونیستی، ارامنه شروع به ترک کشور کردند همچنین رژیم نیکلای چائوشسکو در نهایت تمام مدارس ارمنی را در این کشور تعطیل کرد. در دهه ۱۹۹۰، پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، شرایط بد اقتصادی در ارمنستان و درگیری‌های نظامی در قفقاز، عراق یا لبنان باعث شد تعدادی از ارامنه به عنوان مهاجر به دنبال آینده ای بهتر در رومانی
به عنوان مهاجر به دنبال آینده ای بهتر در رومانی باشند یا از طریق رومانی به اروپای غربی مهاجرت کنند اما از دهه ۱۹۹۰، ارامنه ساکن رومانی از احیای فرهنگی برخوردار شدند. ارمنیان رومانی به عنوان یک اقلیت ملی توسط دولت به رسمیت شناخته شده و یک کرسی در مجلس نمایندگان این کشور دارند. رومانیایی‌های شاخص ارمنی‌تبار. رومانیایی‌های ارمنی‌تبار در زندگی سیاسی، فرهنگی، دانشگاهی و اجتماعی رومانی بسیار فعال بوده‌اند. از افراد تأثیر گذار و معروف تاریخ رومانی می‌شود به وازگن یکم، کاتولیکوس ارمنستان، و ایاکوب زادیگ، ژنرال
یکم، کاتولیکوس ارمنستان، و ایاکوب زادیگ، ژنرال نیروی زمینی رومانی در طول جنگ جهانی اول اشاره کرد.
جنایت در ارمنستان شامل انواع مختلف می‌شود. جرم و جنایت شامل قتل، فرار مالیاتی، فساد سیاسی، اخاذی، پول‌شویی، وحشی‌گری پلیس، جرائم سازمان‌یافته، و خشونت قبیله ای یا گروهی است. در سال ۲۰۱۷، ۲۰۲۸۴ پرونده جنایی در ارمنستان به ثبت رسیده است که این رقم در سال ۲۰۱۶ به ۱۸۷۶۴ رسیده بود. در سال ۲۰۱۸، ۲۲۵۵۱ مورد ثبت شده است که ۱۱٫۲ درصد بیشتر از سال ۲۰۱۷ بود. ارمنستان در سال ۲۰۱۸ به عنوان یکی از امن‌ترین کشورهای جهان برای مسافران خارجی طبقه‌بندی و انتخاب شده بود. وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا ارمنستان را به
امور خارجه ایالات متحده آمریکا ارمنستان را به عنوان یک کشور امن برای گردشگران کشور خود طبقه‌بندی کرده است و به ارمنستان بالاترین رتبه ایمنی را در منطقه قفقاز داده است. جنایت بر حسب نوع. قتل. در سال ۲۰۱۲، ارمنستان دارای نرخ قتل ۱٫۸ در هر صد هزار نفر بود. در سال ۲۰۱۲ در مجموع فقط ۵۴ فقره قتل در ارمنستان رخ داد. در سال ۲۰۱۷، تنها ۴۹ مورد قتل در ارمنستان (حدود ۱٫۶ مورد در هر صد هزار نفر جمعیت) وجود داشت که از ۶۶ مورد که در سال ۲۰۱۶ اتفاق افتاده بود کاهش یافت. در مجموع ۴۰۸ نفر به دلیل پرونده‌های جنایی مختلف جان
مجموع ۴۰۸ نفر به دلیل پرونده‌های جنایی مختلف جان خود را از دست دادند (از ۴۲۴ نفر در سال ۲۰۱۶)، از جمله ۲۰۲ مورد مرگ ناشی از جرایم منجر به تصادفات جاده ای. در سال ۲۰۱۸، ارمنستان با ۳۸ مورد، کمترین میزان قتل را در ۳۸ تا ۴۰ سال گذشته ثبت کرد. جرایم سازمان یافته. جرایم سازمان یافته در اقتصاد ارمنستان نفوذ زیادی داشته است. در ایروان، قبایل سازمان یافته و جنایتکار معروف به «اخپروتیون» وجود دارند. آنها قدرت خود را از طریق موقعیت و ارتباطات خود کسب می‌کنند. جناح‌های مختلف سیاسی گاهی برای حقوق خود بر سر زمین
مختلف سیاسی گاهی برای حقوق خود بر سر زمین می‌جنگند. اعضا بر اساس قوانین دنیای اموات که از زندان‌های روسیه آورده شده‌اند سازمان دهی می‌شوند. فساد اداری. در سال ۲۰۱۷، ۶۳۴ پرونده جنایی مرتبط با فساد به ثبت رسید که منجر به تعقیب کیفری ۳۷۶ نفر در ادارات کشور ارمنستان شد. خشونت خانگی. یک مطالعه در سال ۲۰۰۸ توسط عفو بین‌الملل منتشر شد که نشان می‌داد بیش از یک چهارم زنان در ارمنستان «با خشونت فیزیکی از سوی شوهران یا سایر اعضای خانواده مواجه می‌شوند. از آنجایی که گزارش خشونت خانگی در جامعه ارمنستان به شدت مورد انگ
خشونت خانگی در جامعه ارمنستان به شدت مورد انگ است، بسیاری از این زنان چاره ای جز ماندن در موقعیت‌های خشونت‌آمیز ندارند. در ژانویه ۲۰۱۸، ارمنستان کنوانسیون شورای اروپا در مورد پیشگیری و مبارزه با خشونت علیه زنان و خشونت خانگی را امضا کرد. ارمنستان همچنین کنوانسیون رفع همه اشکال تبعیض علیه زنان را امضا کرده است. حفاظت از محیط زیست. در سال ۲۰۱۷، ۸۸۵ مورد نقض قوانین در مورد حفاظت از محیط زیست به ثبت رسید که منجر به درخواست غرامت ۳۳۴۶ میلیون درام شد. در سال ۲۰۱۸، دولت ارمنستان و اتحادیه اروپا برنامه اقدام
۲۰۱۸، دولت ارمنستان و اتحادیه اروپا برنامه اقدام مشترکی را برای توسعه و اجرای سیاست‌هایی برای حفاظت سطح بالایی از محیط زیست در ارمنستان را ثبت می‌کرد، آغاز کردند و به ثبت رساندند. بر اساس مکان. در سال ۲۰۱۷، ۱۰۲۱۹ پرونده جنایی در ایروان ثبت شده بود که حدود نیمی از کل ۲۰۲۸۴ پرونده جنایی در ارمنستان به ثبت رسیده بود را تشکیل می‌داد.
آرام (زادهٔ ۱۸۴۶ یا ۱۸۴۵ پ. م، آرماویر، درگذشتهٔ ۱۷۶۹ پ. م) یک ناهاپت و پدر افسانه‌ای ارمنی‌ها بود. در دوران فرمانروایی او، ارمنیان در سال ۱۸۲۴ پ. م متحد شدند. آرام بزرگ‌ترین پسر هارما و از نوادگان هایک ناهاپت بود. آرام پسران و دختران بسیاری داشت که بزرگ‌ترین آن‌ها آرای زیبا بود. ریشه‌شناسی. نام آرام احتمالاً یک واژهٔ ارمنی است که مستقیماً از زبان نیا-هندواروپایی به معنای «سیاه» مشتق شده است. شخصیت‌های هایک و آرام از برخی جهات تقریباً یکسان هستند. طبق اثر کلاسیک مانوک آبقیان، آرام تجسم دوم هایک است. علاوه
مانوک آبقیان، آرام تجسم دوم هایک است. علاوه بر این، هر دو به‌عنوان نسخه‌های اسطوره‌ای شدهٔ خدای باستانی رعد در نظر گرفته می‌شوند. از سوی دیگر، تفاوت‌هایی بین شخصیت‌های هایک و آرام و همچنین پیروان آن‌ها وجود دارد. در یک زمینهٔ هندواروپایی، هایک نمادی حاکمیتی است، در حالی که آرام، تنها شخصیت جنگجوی اسطورهٔ قوم‌زایی، به وضوح یک جنگجو است. هایک به‌عنوان یک پدرسالار کهنسال، رهبر جنگجویان بالغ، پسران و نوه‌هایش و «سیصد مرد جنگی» توصیف شده است که در قلمرو ارمنستان با دشمن خود می‌جنگد، در حالی که آرام علیه دشمنان
با دشمن خود می‌جنگد، در حالی که آرام علیه دشمنان در مرزها و فراتر از مرزهای ارمنستان می‌جنگد. هایک و آرام می‌توانند به‌عنوان همتایان رودرا و ایندرا در اساطیر هندی در نظر گرفته شوند. نام ارمنستان از آرام، ششمین جانشین هایک، مشتق شده است که به‌خاطر کارهای برجسته‌اش چنان مشهور شد که از زمان او، ملت‌های اطراف کشور را به نام آرامیا می‌نامیدند که با گذشت زمان به نام امروزی «ارمنستان» تغییر یافت. آرمنوس در آثار تاریخ‌نگاران یونانی. اسناد «قدیمی‌تری» در باب آرام (آرمنوس) وجود دارد که نویسندهٔ آن استرابون است. مشخص
وجود دارد که نویسندهٔ آن استرابون است. مشخص نیست که چرا موسی خورنی اطلاعات گستردهٔ استرابون دربارهٔ ارمنستان را ذکر نکرده است. آدونتس این «شهادت» استرابون را رد کرده و نام ارمنستان که از آرمنوس مشتق شده است را فاقد هرگونه پایهٔ تاریخی می‌داند. زندگی‌نامه. آرام در آرماویر در ۱۸۴۶ پیش از میلاد یا ۱۸۴۵ پیش از میلاد زاده شد. آرام تاج‌وتخت پدرش را به ارث برد و به خاطر شجاعت خردمندانه و مردانگی که در خدمت به کشورش نشان داد، در سراسر جهان مشهور شد. او قلمرو خود را از کوه‌های قفقاز تا رشته‌کوه توروس گسترش داد و
را از کوه‌های قفقاز تا رشته‌کوه توروس گسترش داد و تمام دشمنانی که می‌خواستند سرزمین‌های ارمنستان را تصرف کرده و مردم را تحت ستم قرار دهند، از کشور بیرون راند. موسی خورنی می‌گوید: «آرام ترجیح داد که در دفاع از کشورش جان خود را فدا کند، تا اینکه شاهد تسلط بیگانگان بر آن باشد.» در روایت موسی خورنی از اعمال آرام، داستان‌هایی دربارهٔ فعالیت‌های او علیه نوکار مادس، بارشام آشوری و پایاپیس کاآله‌ای ذکر شده است. جنگ ارمنی-مادی. کمی پیش از آن‌که نینوس به حکومت آشور برسد، آرام که از سوی اقوام اطراف تحت فشار بود،
برسد، آرام که از سوی اقوام اطراف تحت فشار بود، تعداد زیادی از تیراندازان شجاع و نیزه‌داران ماهر، شامل جوانان و افراد باتجربه، را گرد آورد که تعدادشان حدود پنجاه هزار نفر بودند. در مرزهای ارمنستان، او با جوانان مادها به رهبری شخصی به نام نوکار، ملقب به مادس، روبه‌رو شد. نوکار، که فردی مغرور و جنگجو بود، به گفتهٔ همان تاریخ‌نگار، مانند یک یاغی به ارمنستان حمله کرده و به مدت دو سال کشور را مورد ظلم و ستم قرار داده بود. اما آرام با حمله‌ای ناگهانی پیش از طلوع خورشید، تمامی نیروهای او را نابود کرد و خود نوکار
خورشید، تمامی نیروهای او را نابود کرد و خود نوکار را اسیر کرده، به آرماویر برد و او را به دیوار برج شهر میخکوب کرد، به‌طوری که برای رهگذران و تمامی کسانی که به آن‌جا می‌رسیدند، قابل مشاهده باشد. جنگ ارمنی-آشوری. چندین نسل پس از آرام، دومین نیای اصلی ارمنیان، بارشام را که به‌عنوان چهره‌ای افسانه‌ای از خدای بارسامین شناخته می‌شود، شکست داد. بارشام، شاهزاده‌ای بابلی، سه سال بعد با ارتشی بزرگ متشکل از ۴۰٬۰۰۰ پیاده‌نظام و ۵٬۰۰۰ سواره‌نظام به ارمنستان حمله کرد. اما آرام او را شکست داده و کشت. سپس آرام به
کرد. اما آرام او را شکست داده و کشت. سپس آرام به کاپادوکیه لشکر کشید، شاهزادهٔ آن منطقه را اسیر کرد و یکی از یاران خود به نام میشاغ را به حکومت کاپادوکیه منصوب نمود و او را مأمور کرد که مردم را وادار به استفاده از زبان ارمنی کند. این نام به اتنونیوم موسکی شباهت دارد و وقوع آن همراه با نام آرام در کاپادوکیه به خوبی با مهاجرت‌های پیشنهادی موسکی به آناتولی شرقی و وضعیت تاریخی این منطقه در دوران سارگون دوم و سناخریب مطابقت دارد. در سال سیزدهم سلطنت آرام (۱۸۱۳ پیش از میلاد)، یک پادشاه جدید آشوری بر تخت آشور
پیش از میلاد)، یک پادشاه جدید آشوری بر تخت آشور نشست. تاریخ‌نگاران ارمنی، از جمله خورنی، این پادشاه را نینوس معرفی کرده‌اند. با این حال، فهرست پادشاهان آشوری او را شمشی-آداد یکم، هم‌دوره آرام، نامیده است. نینوس برای سال‌ها از یادآوری قتل نیاکان خود، بلوس، آشفته بود. او در صدد انتقام و نابودی نوادگان شجاع هایک بود و منتظر زمان مناسب می‌ماند. اما پس از دیدن شجاعت و پیروزی‌های متعدد آرام، مجبور شد به او لقب «دوم پس از من (نینوس)» را بدهد. پس از آن، آرام در شرایط دوستی نزدیک با نینوس قرار گرفت؛ کسی که نه تنها
دوستی نزدیک با نینوس قرار گرفت؛ کسی که نه تنها سلطنت او را تأیید کرد، بلکه به او در تثبیت پادشاهی‌اش و سرنگونی دشمنانش کمک کرد. مهم‌ترین این دشمنان پرچام، از نژاد غول‌ها، بود که در دشت گورتوک در آشور شکست خورد و این جبار در میدان نبرد کشته شد. این موضوع تا حدی توسط دیودور سیسیلی تأیید شده است، که می‌گوید: خانواده و شجره‌نامه. طبق تاریخ‌نگاری، آرام چندین فرزند پسر داشت که بر کشورهای شرق «حکومت» می‌کردند.
برایان رابرت تامپسون (۱۰ ژوئیه ۱۹۷۴– ۴ دسامبر ۲۰۲۴) یک تاجر آمریکایی بود. او مدیرعامل یونایتد هلث‌کر ، شاخهٔ بیمه یونایتدهلت گروپ از آوریل سال ۲۰۲۱ تا زمان کشته‌شدنش در دسامبر سال ۲۰۲۴ بود. تحصیلات. تامپسون در ۱۰ ژوئیه ۱۹۷۴ به دنیا آمد. او به دبیرستان هملیتون جنوبی در جول جانکشن در شمال ایمز، آیووا رفت و در سال ۱۹۹۳ به عنوان مدرس کلاس فارغ التحصیل شد. تامپسون در سال ۱۹۹۷ از دانشگاه آیووا در ایمز فارغ التحصیل شد و در آنجا مدیریت بازرگانی و حسابداری خواند. شغل. از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۴، تامپسون در
خواند. شغل. از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۴، تامپسون در پرایس‌واترهاوس‌کوپرز ال‌ال‌پی به عنوان مدیر در گروه خدمات مشاوره معاملات در بخش حسابرسی کار کرد. او در سال ۲۰۰۴ به گروه یونایتدهلت گروپ پیوست و در سال ۲۰۲۱ به عنوان مدیرعامل برنامه‌های دولتی یونایتدهلث‌کر منصوب شد که شامل مدیکر و بازنشستگی، و بخش‌های اجتماعی و ایالتی می‌شد. طی رهبری او، سود در UHC (یونایتد هلث‌کر) از ۱۲میلیارد دلار در سال ۲۰۲۱ به ۱۶میلیارد دلار در سال ۲۰۲۳ رسید.
حمایت اجتماعی در ارمنستان سیاستی دولتی در ارمنستان است که به مسائل حمایت اجتماعی می‌پردازد و از رفاه اجتماعی شهروندان حمایت می‌کند. این سیاست تحت نظارت وزارت کار و امور اجتماعی انجام می‌شود. مقدمه. سیستم حمایت اجتماعی دولتی ارمنستان از بودجه دولتی تأمین مالی می‌شود. خدمات ارائه‌شده در این نهاد برای شهروندان رایگان است. وزارت کار و امور اجتماعی فرآیند ارائه خدمات را هماهنگ می‌کند. سیستم حمایت اجتماعی ارمنستان نقش مهمی در ارائه حمایت اجتماعی به جمعیت و کاهش فقر شدید ایفا می‌کند. سیاست حمایت اجتماعی با هدف
فقر شدید ایفا می‌کند. سیاست حمایت اجتماعی با هدف مدیریت ریسک‌های اجتماعی توسط دولت از طریق پیشگیری، کاهش و تنظیم این ریسک‌ها انجام می‌شود. پیش از همه‌گیری کووید-۱۹، ارمنستان در حال بهبود تدریجی محیط کسب‌وکار خود و ایجاد سابقه‌ای از مدیریت محتاطانه و سیاست‌های کلان اقتصادی بود. رشد اقتصادی این کشور در بین سال‌های ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹ به طور متوسط ۶.۸ درصد بود. اگرچه پیشرفت ارمنستان در سال ۲۰۲۰ به دلیل همه‌گیری و جنگ ۲۰۲۰ قره‌باغ کند شد، سازمان بین‌المللی کار پیش‌بینی کرد که اقتصاد ارمنستان در سال ۲۰۲۱ نزدیک به ۸
کرد که اقتصاد ارمنستان در سال ۲۰۲۱ نزدیک به ۸ درصد رشد کند. تاریخچه. سیستم حمایت اجتماعی در دوران اولین جمهوری ارمنستان. وزارت کمک‌های عمومی در نوامبر ۱۹۱۸ تأسیس شد، این در زمانی بود که دولت دوم اولین جمهوری ارمنستان در حال سازماندهی مجدد بود. در ۸ آوریل ۱۹۱۹، نام آن به «وزارت کار و کمک‌های عمومی» تغییر یافت. تا ۵ ژوئیه ۱۹۱۹، وزارت غذا وظیفه سازماندهی خرید و توزیع مواد غذایی را بر عهده داشت. اما در ۵ ژوئیه ۱۹۱۹، وزارت غذا منحل شد و وظایف آن به وزارت کار و کمک‌های عمومی منتقل شد. در ۸ ژانویه ۱۹۲۰، این
و کمک‌های عمومی منتقل شد. در ۸ ژانویه ۱۹۲۰، این وزارتخانه به «وزارت بازسازی و کمک‌های عمومی» تغییر نام داد. این وزارتخانه شامل بخش‌های یتیم‌خانه، مهاجرت، سازماندهی کار، پزشکی و بهداشتی، حفاظت از کار و معماری و ساخت‌وساز بود. سال‌های ۱۹۱۴ تا ۱۹۲۰ چالش‌برانگیز بودند؛ جنگ جهانی اول، نسل‌کشی ارامنه و درگیری‌های مداوم با ترکیه صدها هزار پناهنده بر جای گذاشت. با این وجود، مردم ارمنستان با تأسیس اولین جمهوری ارمنستان در سال ۱۹۱۸ به استقلال دست یافتند. در همین حال، وزارت بازسازی و کمک‌های عمومی نمایندگانی در
حال، وزارت بازسازی و کمک‌های عمومی نمایندگانی در گرجستان و آذربایجان داشت و برنامه‌هایی را برای برآورده‌کردن نیازهای اساسی جوامع ارمنی در گرجستان و آذربایجان اختصاص داد. سیستم حمایت اجتماعی در دوران جمهوری دوم ارمنستان. زمانی که ارمنستان بخشی از اتحاد جماهیر شوروی شد، رهبران بلشویک وزیران دولت ارمنستان را جایگزین کردند. در ۸ دسامبر ۱۹۲۰، وزارتخانه به عنوان کمیساریای بازسازی و حفظ شد. بعداً، در ۲۱ دسامبر، نام آن به «کمیساریای مردمی برای تأمین اجتماعی» تغییر یافت. در ۱۲ مارس ۱۹۲۵، دوباره نام وزارتخانه تغییر
یافت. در ۱۲ مارس ۱۹۲۵، دوباره نام وزارتخانه تغییر کرد و این‌بار نام «کمیساریای مردمی کار و تأمین اجتماعی» را به خود گرفت. در سال ۱۹۴۶، وزارت تأمین اجتماعی جمهوری سوسیالیستی ارمنستان شوروی دوباره تأسیس شد. وزارتخانه شامل بخش‌های مستمری‌ها و مزایا، اشتغال و مدیریت خانه، تخصص پزشکی-کاری، برنامه‌ریزی مالی، ساخت و ساز سرمایه‌ای و سایر بخش‌های اداری بود. سیستم حمایت اجتماعی ارمنستان پس از ۱۹۹۱. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱، وزارت تأمین اجتماعی به وزارت کار و تأمین اجتماعی تأسیس شد. پس از انتخابات
کار و تأمین اجتماعی تأسیس شد. پس از انتخابات پارلمانی ارمنستان ۱۹۹۵، بر اساس فرمان ریاست‌جمهوری، ساختار دولت دستخوش تغییرات شد؛ وزارتخانه به وزارت تأمین اجتماعی، اشتغال، امور مهاجرت و پناهندگان تغییر داده شد. در سال ۱۹۹۶، بر اساس فرمان ریاست‌جمهوری، تغییرات ساختاری بیشتری در دولت ایجاد شد. در ۸ نوامبر ۱۹۹۶، وزارتخانه دوباره تغییر داده شد و به وزارت تأمین اجتماعی تغییر نام داد. در ۲۸ فوریه ۲۰۰۰، وزارتخانه با وزارت بهداشت و تأمین اجتماعی ادغام شد. در ۲۰ مه ۲۰۰۰، وزارت از وزارت تأمین اجتماعی جدا شد. در ۲۵
۲۰۰۰، وزارت از وزارت تأمین اجتماعی جدا شد. در ۲۵ دسامبر ۲۰۰۳، به وزارت کار و امور اجتماعی تغییر نام داد. ارمنستان در سال‌های اول استقلال با چالش‌های زیادی مواجه بود. عواقب زلزله ۱۹۸۸ (که بین ۲۵ تا ۵۰ هزار نفر کشته شدند) هنوز وجود داشت. در حالی که محاصره ترکیه در ارمنستان، مهاجرت آوارگان، بحران انرژی و نرخ بالای بیکاری وضعیت را بدتر کرده بود. در سال ۱۹۹۲، نرخ فقر در ارمنستان به ۹۴٪ رسید. به همین دلیل، دولت ارمنستان اصلاحات اقتصادی شدیدی را اجرا کرد. کمک‌های انسان‌دوستانه از اهمیت اولیه برخوردار بود.
انسان‌دوستانه از اهمیت اولیه برخوردار بود. رئیس‌جمهور دستور داد که دولت سیستمی را برای سازماندهی توزیع کمک‌های انسان‌دوستانه راه‌اندازی کند. یک گروه کاری از متخصصان تشکیل شد و مجموعه‌ای از مقررات واضح اجرا شد. مؤسسه خدمات اجتماعی در وزارت تأمین اجتماعی تشکیل شد. وزارتخانه به‌طور مشخص نرخ فقر در میان خانواده‌های نیازمند را شناسایی کرد و همچنین توزیع عملی و بی‌طرفانه کمک‌های انسان‌دوستانه را تنظیم کرد. خدمات اجتماعی از بودجه دولتی تأمین مالی شد و خدمات به بهره‌برداران به‌طور رایگان ارائه می‌شد. در سال ۲۰۰۵،
به‌طور رایگان ارائه می‌شد. در سال ۲۰۰۵، قانون حمایت اجتماعی و قانون مزایای دولتی هر دو توسط دولت تصویب شدند. این قوانین تضمین می‌کنند که حمایت اجتماعی و خدمات اجتماعی به افرادی که در شرایط دشوار زندگی قرار دارند ارائه می‌شود و به شهروندان کمک می‌کند تا از آن مشکلات بکاهند یا از بروز آن جلوگیری کنند، در حالی که به ادغام جوامع آسیب‌پذیر در جامعه کمک می‌کنند. بر اساس گزارش برنامه توسعه سازمان ملل متحد، نرخ بیکاری در ارمنستان در سال ۲۰۲۱ به ۱۷.۸٪ کاهش یافت، در حالی که نرخ فقر به ۲۳.۵٪ رسید. ساختار. در ارمنستان
که نرخ فقر به ۲۳.۵٪ رسید. ساختار. در ارمنستان ۱۵ برنامه حمایت اجتماعی وجود دارد. این برنامه‌ها به سه بخش اصلی تقسیم می‌شوند: این برنامه‌ها شامل برنامه‌های حفاظت از کودکان و مراقبت‌های بهداشتی، برنامه‌های مزایای خانواده و مرخصی زایمان، برنامه‌های مستمری، مساعدت بیکاری، کمک به معلولان و سالمندان و دیگر موارد هستند. حق دریافت خدمات اجتماعی در ماده ۳۷ قانون اساسی ارمنستان گنجانده شده است. تحولات اخیر. یک مطالعه که توسط کمیسیون اروپا در سال ۲۰۱۱ انجام شد، نشان داد که سیستم حمایت اجتماعی ارمنستان بهبود یافته و
داد که سیستم حمایت اجتماعی ارمنستان بهبود یافته و سیاست دولتی نقش مهمی در ارائه حمایت اجتماعی به جمعیت و کاهش فقر شدید داشته است. این گزارش همچنین تأکید کرد که اصلاحات مداوم در سیاست کمک‌های اجتماعی برای دستیابی به نتایج پایدار ضروری است و باید برنامه‌های کمک اجتماعی برای همه قابل دسترسی باشد. در نوامبر ۲۰۱۷، ارمنستان و اتحادیه اروپا توافق‌نامه شراکت جامع و تقویت‌شده ارمنستان-اتحادیه اروپا را امضا کردند. این توافق‌نامه شامل بندهایی است که بر بهبود امور اجتماعی، مقابله با بیکاری و حمایت از توسعه روستایی
مقابله با بیکاری و حمایت از توسعه روستایی تمرکز دارد. بین سال‌های ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰، یونیسف و بانک جهانی بررسی دقیقی از سیستم‌های حمایت اجتماعی در ارمنستان انجام دادند تا به دولت ارمنستان پایه‌ای برای برطرف کردن شکاف‌های موجود و اصلاح بیشتر سیستم حمایت اجتماعی در پاسخ به نیازها ارائه دهند. در ژوئیه ۲۰۲۱، کمیسیونر همسایگی و گسترش اتحادیه اروپا اولیور ورهیلی اعلام کرد که اتحادیه اروپا مبلغی حدود ۳.۱ میلیارد دلار کمک به ارمنستان اعطا خواهد کرد. این کمک‌ها از برنامه‌های مختلفی که به بهبود شرایط اجتماعی در ارمنستان
مختلفی که به بهبود شرایط اجتماعی در ارمنستان کمک می‌کنند، پشتیبانی خواهد کرد. آژانس ایالات متحده برای توسعه بین‌المللی (USAID) به‌طور فعال با دولت ارمنستان و سازمان‌های محلی جامعه مدنی همکاری می‌کند تا برنامه‌های اجتماعی را در سراسر کشور حمایت و اجرا کرده و ظرفیت دولت را برای پیاده‌سازی برنامه اصلاحات اجتماعی خود تقویت کند.
محاصره کی یف توسط مغولان از 28 نوامبر تا 6 دسامبر سال 1240 اتفاق افتاد و به پیروزی مغولان منجر شد. این یک ضربه روحی و نظامی سنگین به شاهزاده گالیسیا-ولهینیا بود که مجبور به تسلیم شدن در برابر فرمانروایی مغول شد و به باتوخان اجازه داد تا به سمت غرب به سمت اروپای مرکزی حرکت کند. پیش زمینه. باتوخان و مغولها حمله خود را در اواخر سال 1237 با فتح شاهزاده ریازان در شمال شرقی روسیه آغاز کردند. سپس در سال 1238 مغولان به جنوب غربی رفتند و شهرهای ولادیمیر و کوزلسک را ویران کردند. در سال 1239، آنها هر دو پریاسلاف و
ویران کردند. در سال 1239، آنها هر دو پریاسلاف و چرنهیف را در مسیر خود به کیف تسخیر کردند. فرستادگان مغول که برای درخواست تسلیم به کیف فرستاده شده بودند، توسط شاهزاده بزرگ مایکل چرنیگوف اعدام شدند. تصرف چرنیگوف توسط مغول باعث شد تا میکائیل در سال 1239 یا 1240 به مجارستان بگریزد شاهزاده اسمولنسک روستیسلاو دوم مستیسلاویچ از فرصت استفاده کرد و کیف را برای خود ادعا کرد، اما به نوبه خود به زودی توسط دانیال گالیسیا -ولهینیا (دانیلو رومانوویچ) بیرون رانده شد. سال بعد، ارتش باتوخان به فرماندهی تاکتیکی ژنرال بزرگ
بعد، ارتش باتوخان به فرماندهی تاکتیکی ژنرال بزرگ مغول سوبوتای به کیف (در نوامبر 1240 ) رسید. در آن زمان، این شهر توسط شاهزاده گالیسیا-ولهینیا (Halych-Volhynia، همچنین به عنوان Ruthenia شناخته می شود) اداره می شد که اخیراً توسط دانیلو رومانوویچ تصرف شده بود. محاصره. ارتش پیشتاز به فرماندهی منگوقاآن پسر عموی باتو به نزدیکی شهر آمدند. ممنگوقاآن به وضوح مبهوت شکوه و جلال کیف شده بود و شرایطی برای تسلیم شهر پیشنهاد کرد، اما فرستادگان او کشته شدند. مغولان تصمیم گرفتند به شهر حمله کنند. باتو خان نیروهای دست
گرفتند به شهر حمله کنند. باتو خان نیروهای دست نشانده روس، چورنی کلوبوکی ، را که برای آزاد سازی کیف در راه بودند، نابود کرد و کل ارتش مغول در خارج از دروازه های شهر اردو زدند و به سربازان منگوقاآن پیوستند. محقق الکساندر مایوروف (2016) تمام تاریخ های موجود در سوابق باقی مانده از وقایع را با هم مقایسه کرده و به این نتیجه رسیده است که محاصره کی یف فقط نه روز، از 28 نوامبر تا 6 دسامبر 1240 به طول انجامید در 28 نوامبر، مغول‌ها منجنیق‌هایی را در نزدیکی یکی از سه دروازه کیف قدیمی نصب کردند، جایی که پوشش درخت
سه دروازه کیف قدیمی نصب کردند، جایی که پوشش درخت تقریباً تا دیوارهای شهر امتداد داشت. سپس مغولان بمباران هایی را آغاز کردند که چند روز به طول انجامید. در 6 دسامبر، دیوارهای کیف شکسته شد و نبرد تن به تن در خیابان ها دنبال شد . کی یفی ها متحمل خسارات سنگینی شدند و دیمیترو با یک تیر مجروح شد. وقتی شب فرا رسید، مغول ها مواضع خود را حفظ کردند در حالی که کی یفی ها به سمت بخش های مرکزی شهر عقب نشینی کردند. بسیاری از مردم در کلیسای دهک جمع شدند. روز بعد، هنگامی که مغول ها حمله نهایی را آغاز کردند، بالکن کلیسا زیر
مغول ها حمله نهایی را آغاز کردند، بالکن کلیسا زیر بار افرادی که روی آن ایستاده بودند فرو ریخت و بسیاری را در هم کوبید. پس از پیروزی مغول ها در نبرد، آنها کیف را غارت کردند. بیشتر مردم قتل عام شدند. از 50000 نفر سکنه قبل از حمله، حدود 2000 نفر زنده ماندند. بیشتر شهر در آتش سوخت و از چهل ساختمان اصلی فقط شش ساختمان پابرجا ماندند. با این حال، دیمیترو به خاطر شجاعتش مورد رحمت قرار گرفت. عواقب. پس از پیروزی در کی یف، مغول ها گالیسیا و ولهینیا را مجبور به تسلیم در برابر فرمانروایی باتوخان کردند و آنها آزاد بودند
برابر فرمانروایی باتوخان کردند و آنها آزاد بودند تا به سمت غرب به سمت مجارستان و لهستان پیشروی کنند. پیشروی مغول به سمت غرب تنها در سپتامبر 1242 متوقف شد، زمانی که باتو خان خبر درگذشت اوگدی خان را شنید و باتو نیاز به حضور در کوریلتای داشت که در آن جانشین انتخاب می‌شد. اندکی پس از آن، رژیم جدید مغول شروع به جمع آوری خراج از طریق "باسقاق" در کیف و جاهای دیگر کرد، همانطور که کارپین قبلاً در دهه 1240 مشاهده کرده بود. شاهزاده اعظم سابق کیوایی، میشائیل چرنیگوف، از سال 1239 یا 1240 در دوران تبعید خود در مجارستان،
سال 1239 یا 1240 در دوران تبعید خود در مجارستان، لهستان و گالیسیا به دنبال کمک ناموفق بود اما در سال 1243 او این واقعیت را پذیرفت که مغول ها یاروسلاو دوم ولادیمیر را به عنوان شاهزاده بزرگ جدید به رسمیت شناختند و میکائیل به چرنیگوف بازگشت. همه شاهزادگان اصلی حاکم روسیه در نهایت به سرای ، پایتخت ایالت تازه تأسیس اردوی زرین باتو خان سفر کردند. دانیال گالیسیا و مایکل چرنیگوف دو نفر آخر بودند که سفر خود را انجام دادند و رسماً به عنوان ارباب خود به خان تسلیم شدند و در سلطنت خود تأیید شدند. با این حال، مایکل حاضر
و در سلطنت خود تأیید شدند. با این حال، مایکل حاضر نشد «خود را با راه رفتن بین دو آتش پاک کند و در برابر بت چنگیز خان خم شود». گزارش شده است که این جرم چنان خشم باتو را برانگیخت که او را در سپتامبر 1246 اعدام کردند. اسناد باقی مانده از رویدادهای محاصره. تاریخ نگاری بومی. اگرچه محاصره کی یف در سال 1240 تقریباً در تمام وقایع نگاری روسیه که پس از این وقایع نوشته شده است، توصیف شده است، اما آنها در جزئیات بسیار متفاوت هستند، با یکدیگر تناقض دارند و تاریخ های متناقضی در مورد اینکه دقیقا چه زمانی اتفاق افتاده
متناقضی در مورد اینکه دقیقا چه زمانی اتفاق افتاده است. مهمترین این وقایع نگاریها عبارتند از:
آرمنیوم یا آرمنین شهری در پلاسژوتیس در تسالی باستان بود که بین فریا و لاریسای باستان، نزدیک به دریاچه بوبه‌ایس قرار داشت و گفته می‌شود که زادگاه آرمنوس بود، کسی که به همراه جاسون به آسیا رفت و نام خود را به کشور ارمنستان داد. به‌طور حتم لازم نیست که ذکر شود این داستان، مانند بسیاری دیگر، از شباهت تصادفی نام‌ها به وجود آمده است. گمانه‌زنی‌هایی وجود دارد که این شهر ممکن است همان اورمنین باشد، اما برخی دیگر تردید دارند یا اختلاف نظر دارند. محل آرمنیوم در نزدیکی محل مدرن پترا قرار دارد.
جامعه روشنفکران یهودی یا جامعه روشنفکران کلیمی مهم‌ترین سازمان انقلابی یهودیان ایران بود که در سال ۱۳۵۷ و با هدف ایجاد رابطه بین انقلابیون و یهودیان ناراضی از حکومت محمدرضا پهلوی تشکیل شد. این سازمان تا سال ۱۳۶۸ به فعالیت ادامه داد. از این زمان فعالیتهای جامعه روشنفکران کلیمی به انجمن کلیمیان منتقل گردید. تاریخچه. در میان مخالفان حکومت پهلوی، یهودیان چپ‌گرا و یهودیانی که به حزب توده تمایل داشتند نیز نقش به سزایی داشتند. برخی از این افراد در دانشگاه‌ها که اکثراً به شدت چپ‌گرا بودند به دیدگاه‌های مارکسیستی
به شدت چپ‌گرا بودند به دیدگاه‌های مارکسیستی تمایل پیدا کردند. به‌طور مثال یکی از اعضای جامعه یهودیان ایران ادنا ثابت، در دانشگاه صنعتی شریف (آریامهر) به جنبش فدائیان خلق ملحق شد و به فعالیتهای چریکی ضد شاه پرداخت. ادنا بعدها به سازمان مجاهدین خلق پیوست و بعد از انقلاب دستگیر و اعدام شد. دو فعال اصلی جامعه یهودیان ایران، هارون یشایایی و عزیز دانش راد که هر دو عضو حزب توده بودند، به سبب فعالیتهای ضد حکومت پهلوی چندین بار زندانی شده بودند. این دو در زندان روابط خوبی با انقلابیون ایران که اکثراً دیدگاه‌های
خوبی با انقلابیون ایران که اکثراً دیدگاه‌های مثبتی نسبت به فعالیتهای چپگرا داشتند برقرار کردند و بعد از آزادی فعالیتهای خود را بر جامعه یهودیان ایران برای همراه کردن آنها با انقلاب ۵۷ متمرکز کردند. این افراد معتقد بودند که انقلاب برای جامعه یهودیان ایران می‌تواند مفید باشد. افرادی نظیر یعقوب برخوردار، کامران بروخیم، هوشنگ مِلامد، فریدون طوبی و منوچهر الیاسی در تأسیس جامعه روشنفکران به یشایایی و دانش راد ملحق شدند. فعالیتهای این افراد باعث شد که گروهی از یهودیان به انقلاب ۵۷ نظر مثبت داشته باشند، رهبران
یهودیان به انقلاب ۵۷ نظر مثبت داشته باشند، رهبران قبلی جامعه یهودی که اکثراً صهیونیست و طرفدار اسرائیل بودند به کنار زده شوند و هفته نامه تموز منتشر شود. در واقع، جامعه روشنفکران زاییده انقلابی درونی در جامعه یهودیان ایران علیه رهبری قدیمی که اکثراً صهیونیست و ثروتمند بودند به رهبری جوانان یهودی رادیکال، ضد سلطنت و ضدصهیونیست بود. جامعه روشنفکران یهودی از ابتدا راه خود را از صهیونیسم جدا نمود و به شدت از اسرائیل انتقاد می‌کرد. پلاکاردهای بزرگی در ساختمانهای مرتبط با سازمان در حمایت از ایرانیان مسلمان ضد