payamvha/North_RAG huggingface dataset:
راسبورای خط قرمز ( Trigonopoma pauciperforata ) یک گونه کوچک از ماهیهای سرده رازبوراها و خانواده کپورماهیان است که بومی آبهای شیرین در جنوب شرقی آسیا است.
وزارت کشاورزی، ناحیه‌ها و گردشگری ()، وزارتخانه‌ای در دولت اتریش است که مسئولیت‌های سیاست کشاورزی، جنگل‌داری، شکار، ماهیگیری، قانون انگور و شراب، خدمات پستی و مخابراتی، معدن، رفاه حیوانات و صنعت گردشگری را به عهده دارد. این وزارتخانه برای اولین بار در سال ۲۰۰۰ از طریق ادغام وزارت کشاورزی و وزارت محیط زیست ایجاد شد. مسئولیت‌های بخش انرژی، معدن و گردشگری در دولت کورتس در سال ۲۰۱۸ به وظایف این وزارتخانه اضافه شد. وزیر کشاورزی، ناحیه‌ها و گردشگری درحال حاضر الیزابت کوستینگر است. تاریخچه. پیشینه این وزارتخانه
کوستینگر است. تاریخچه. پیشینه این وزارتخانه برمی‌گردد به وزارت کشاورزی سیسلتنیا که در سال ۱۸۶۷ ایجاد شد. علاوه بر کشاورزی، این وزارتخانه مسئول تنظیم شکار، ماهیگیری و مهندسی هیدرولیک بود، به استثنای مهندسی هیدرولیک با اهمیت نظامی. مسئولیت‌ها. از ژانویه ۲۰۲۰، این وزارتخانه به ترتیب مسئولیت‌های تنظیم، نظارت یا مدیریت بر امورات زیر را بر عهده دارد:
رازبورای آتشفشان (Rasbora vulcanus) گونه ای از پرتوبالگان از جنس "رازبورا" و بومی جزیره سوماترا در کشور اندونزی است.
هنر و فیلمی محصول سال ۲۰۲۴ و به کارگردانی آنویتا دات است. در این فیلم بازیگرانی همچون تریپتی دیمری، سواستیکا موکرجی، بابیل خان، سواناند کیرکیره و آبیشک بانرجی ایفای نقش کرده‌اند.
فنر رَقّاصَک () یا فنر مویی (hairspring) فنری است که به رقاصک در ساعت‌های مکانیکی متصل می‌شود. این فنر باعث می‌شود تا رقاصک با فرکانس تشدید (رزونانس) خاصی نوسان کند که سرعت چرخش چرخ‌دنده‌های ساعت را کنترل می‌کند، و در نتیجه سرعت حرکت عقربه‌ها را تعیین می‌کند. معمولاً یک اهرم تنظیم نیز وجود دارد که می‌تواند طول آزاد فنر را تغییر داده و در نتیجه زمان‌سنجی ساعت را تنظیم کند. فنر رقاصک، یک فنر پیچشی مارپیچی یا حلزونی بسیار ظریف است که در ساعت‌های مکانیکی، ساعت‌های زنگدار، زمان‌سنج‌های آشپزخانه، کرونومترهای
زنگدار، زمان‌سنج‌های آشپزخانه، کرونومترهای دریایی و دیگر ابزارهای زمان‌سنجی برای کنترل نرخ نوسان رقاصک استفاده می‌شود. این فنر یک جزء ضروری برای رقاصک است و باعث می‌شود تا عقب و جلو نوسان کند. فنر رقاصک و رقاصک با هم یک نوسانگر هماهنگ را تشکیل می‌دهند که با یک دوره یا «ضربان» دقیق نوسان می‌کند و در برابر اختلالات خارجی مقاومت کرده و مسئول دقت زمان‌سنجی است. اضافه شدن فنر رقاصک به رقاصک در حدود سال ۱۶۵۷ توسط رابرت هوک و کریستیان هویگنس دقت ساعت‌های قابل حمل را به شدت افزایش داد و ساعت‌های جیبی اولیه را از
را به شدت افزایش داد و ساعت‌های جیبی اولیه را از نوآوری‌های گران‌قیمت به زمان‌سنج‌های مفید تبدیل کرد. پیشرفت‌های فنر رقاصک مسئول افزایش بیشتر دقت در طول زمان بوده‌اند. فنرهای رقاصک مدرن از آلیاژهای مخصوص با ضریب دمایی پایین مانند نیواروکس ساخته می‌شوند تا اثر تغییرات دما بر روی سرعت را کاهش دهند و به دقت شکل داده می‌شوند تا اثر تغییرات نیروی محرکه را در هنگام کم شدن نیروی فنر اصلی به حداقل برسانند. قبل از دهه ۱۹۸۰، چرخ‌ها و فنرهای تعادل تقریباً در هر دستگاه زمان‌سنجی قابل حملی استفاده می‌شدند، اما در
زمان‌سنجی قابل حملی استفاده می‌شدند، اما در دهه‌های اخیر فناوری زمان‌سنجی کوارتز الکترونیکی جایگزین ساعت‌های مکانیکی شده است و استفاده اصلی فنرهای تعادل در ساعت‌های مکانیکی است. تاریخچه. اختلاف نظرهایی وجود دارد که آیا فنر رقاصک در حدود سال ۱۶۶۰ توسط فیزیکدان بریتانیایی رابرت هوک یا دانشمند هلندی کریستیان هویگنس اختراع شده است، با این احتمال که هوک اولین کسی بود که این ایده را داشت، اما هویگنس اولین ساعت مچی کاربردی را که از فنر رقاصک استفاده می‌کرد، ساخت. قبل از آن زمان، از رقاصک‌ها یا چرخ‌دنگ‌های میله‌ای
از آن زمان، از رقاصک‌ها یا چرخ‌دنگ‌های میله‌ای بدون فنر در ساعت‌ها استفاده می‌شد، اما آنها به نوسانات نیروی محرکه بسیار حساس بودند و باعث می‌شدند که ساعت با باز شدن فنر اصلی کند شود. معرفی فنر رقاصک باعث افزایش عظیم دقت ساعت‌های جیبی شد، از شاید چندین ساعت در روز به ۱۰ دقیقه در روز، و آنها را برای اولین بار به زمان‌سنج‌های مفید تبدیل کرد. اولین فنرهای رقاصک فقط چند دور داشتند. چند ساعت اولیه دارای تنظیم کننده بارو بودند که از یک محرک حلزونی استفاده می‌کرد، اما اولین تنظیم کننده پرکاربرد توسط توماس تامپیون
اما اولین تنظیم کننده پرکاربرد توسط توماس تامپیون در حدود سال ۱۶۸۰ اختراع شد. در تنظیم کننده تامپیون، پین‌های مهار بر روی یک قفسه دندانه‌دار نیم دایره‌ای نصب شده بودند که با جا دادن یک کلید به یک چرخ دنده و چرخاندن آن تنظیم می‌شد. تنظیم کننده مدرن، یک اهرم که به صورت هم مرکز با چرخ رقاصک می‌چرخد، توسط جوزف بازلی در سال ۱۷۵۵ ثبت اختراع شد، اما تا اوایل قرن نوزدهم جایگزین تنظیم کننده تامپیون نشد. تنظیم‌کننده. برای تنظیم سرعت، فنر رقاصک معمولاً یک تنظیم‌کننده دارد. تنظیم‌کننده یک اهرم متحرک است که روی پل یا
دارد. تنظیم‌کننده یک اهرم متحرک است که روی پل یا پایه رقاصک نصب شده و هم‌محور با رقاصک می‌چرخد. در یک سر تنظیم‌کننده، یک شکاف باریک توسط دو پین رو به پایین به نام پین‌های مهار یا توسط یک پین (خار) مهار و یک پین با بخش سنگین‌تر به نام بوت ایجاد می‌شود. انتهای دور خارجی فنر رقاصک در یک گل‌میخ ثابت شده که به پایه رقاصک متصل است. سپس دور خارجی فنر از شکاف تنظیم کننده عبور می‌کند. قسمت فنر بین گل‌میخ و شکاف ثابت نگه داشته می‌شود، بنابراین موقعیت شکاف طول آزاد فنر را کنترل می‌کند. حرکت تنظیم‌کننده، شکاف را در
فنر را کنترل می‌کند. حرکت تنظیم‌کننده، شکاف را در امتداد دور خارجی فنر می‌لغزاند و طول مؤثر آن را تغییر می‌دهد. دور کردن شکاف از گل میخ، فنر را کوتاه‌تر می‌کند، آن را سفت‌تر می‌کند، نرخ نوسان رقاصک را افزایش می‌دهد و باعث می‌شود زمان‌سنج زمان را سریعتر نشان دهد. تنظیم‌کننده کمی در حرکت فنر اختلال ایجاد می‌کند و باعث عدم دقت می‌شود، بنابراین ساعت‌های دقیق مانند زمان‌سنج‌های دریایی و برخی از ساعت‌های سطح بالا فنر آزاد دارند، به این معنی که تنظیم کننده ندارند. در عوض، سرعت آنها توسط پیچ‌های زمان‌بندی روی چرخ
در عوض، سرعت آنها توسط پیچ‌های زمان‌بندی روی چرخ رقاصک تنظیم می‌شود. دو نوع اصلی تنظیم‌کننده فنر رقاصک وجود دارد: همچنین یک تنظیم‌کننده موی خوک یا موی گراز وجود دارد که در آن الیاف سفت در انتهای قوس رقاصک قرار می‌گیرند و قبل از اینکه آن را به عقب پرتاب کنند، به آرامی آن را متوقف می‌کنند. با کوتاه شدن قوس، ساعت سریعتر کار می‌کند. این یک تنظیم کننده فنر رقاصک نیست، و در اولین ساعت‌ها قبل از اختراع فنر رقاصک استفاده می‌شد. همچنین یک تنظیم‌کننده بارو وجود دارد، اما این در واقع اولین مورد از دو روش اصلی برای
اما این در واقع اولین مورد از دو روش اصلی برای ایجاد «تنش تنظیم» فنر اصلی است. که برای نگه داشتن زنجیر فیوز در حالت کشش مورد نیاز است اما برای به حرکت درآوردن ساعت کافی نیست. ساعت‌های ورگ را می‌توان با تنظیم کشش تنظیم کرد، اما اگر هر یک از تنظیم‌کننده‌های توضیح داده شده قبلی وجود داشته باشد، معمولاً این کار انجام نمی‌شود. جنس فنر. مواد مختلفی برای فنرهای رقاصک استفاده شده است. در اوایل، از فولاد استفاده می‌شد، اما بدون هیچ گونه فرایند سخت شدن یا حرارت دادن؛ در نتیجه، این فنرها به تدریج ضعیف می‌شدند و ساعت
در نتیجه، این فنرها به تدریج ضعیف می‌شدند و ساعت شروع به از دست دادن زمان می‌کرد. برخی از ساعت‌سازان، مانند جان آرنولد، از طلا استفاده می‌کردند که مشکل خوردگی را برطرف می‌کرد، اما مشکل تضعیف تدریجی را همچنان داشت. فولاد سخت و حرارت دیده برای اولین بار توسط جان هریسون استفاده شد و متعاقباً تا قرن بیستم به عنوان ماده انتخابی باقی ماند. در سال ۱۸۳۳، ای.جی. دنت (سازنده ساعت بزرگ مجلس عوام) با یک فنر رقاصک شیشه‌ای آزمایش کرد. این فنر بسیار کمتر از فولاد تحت تأثیر گرما قرار می‌گرفت و نیاز به جبران را کاهش می‌داد
گرما قرار می‌گرفت و نیاز به جبران را کاهش می‌داد و همچنین زنگ نمی‌زد. آزمایش‌های دیگر با فنرهای شیشه‌ای نشان داد که ساخت آنها دشوار و پرهزینه است و از تصور گسترده‌ای از شکنندگی رنج می‌برند که تا زمان مواد فایبرگلاس و فیبر نوری ادامه داشت. فنرهای مویی ساخته شده از سیلیکون اچ‌شده در اواخر قرن بیستم معرفی شدند و مستعد مغناطیسی شدن نیستند. اثر دما. مدول کشسانی مواد به دما بستگی دارد. برای اکثر مواد، این ضریب دمایی به اندازه‌ای بزرگ است که تغییرات دما به‌طور قابل توجهی بر زمان‌سنجی چرخ رقاصک و فنر رقاصک تأثیر
توجهی بر زمان‌سنجی چرخ رقاصک و فنر رقاصک تأثیر می‌گذارد. اولین سازندگان ساعت با فنرهای رقاصک، مانند هوک و هویگنس، این اثر را مشاهده کردند اما راه حلی برای آن پیدا نکردند. هریسون، در طول توسعه کرونومتر دریایی خود، این مشکل را با یک «مهار جبرانی» حل کرد - اساساً یک دماسنج دو فلزی که طول مؤثر فنر رقاصک را به عنوان تابعی از دما تنظیم می‌کرد. در حالی که این طرح به اندازه کافی خوب کار می‌کرد تا به هریسون اجازه دهد استانداردهای تعیین شده توسط قانون طول جغرافیایی را برآورده کند، اما به‌طور گسترده پذیرفته نشد. حدود
برآورده کند، اما به‌طور گسترده پذیرفته نشد. حدود سال ۱۷۶۵، پیر لو روی (پسر جولین لو روی) رقاصک جبرانی را اختراع کرد که به روش استاندارد برای جبران دما در ساعت‌ها و کرنومترها تبدیل شد. در این روش، شکل رقاصک تغییر می‌کند یا وزنه‌های تنظیم روی پره‌ها یا لبه رقاصک توسط یک مکانیزم حساس به دما جابجا می‌شوند. این گشتاور لختی رقاصک را تغییر می‌دهد و تغییر به گونه‌ای تنظیم می‌شود که تغییر در مدول کشسانی فنر رقاصک را جبران کند. طراحی تعادل جبرانی توماس earnshaw، که به سادگی شامل یک چرخ تعادل با لبه دو فلزی است، به
به سادگی شامل یک چرخ تعادل با لبه دو فلزی است، به راه حل استاندارد برای جبران دما تبدیل شد. الینوار. در حالی که رقاصک جبرانی به عنوان راهی برای جبران تأثیر دما بر فنر رقاصک مؤثر بود، اما نمی‌توانست یک راه حل کامل ارائه دهد. طراحی اولیه از «خطای دمای متوسط» رنج می‌برد: اگر جبران برای دقیق بودن در دماهای شدید تنظیم شود، در دماهای بین این دو حد، کمی خاموش خواهد بود. سازوکارهای مختلف «جبران کمکی» برای جلوگیری از این امر طراحی شده‌اند، اما همه آنها از پیچیده بودن و تنظیم دشوار رنج می‌برند. حدود سال ۱۹۰۰، یک راه
و تنظیم دشوار رنج می‌برند. حدود سال ۱۹۰۰، یک راه حل اساساً متفاوت توسط چارلز ادوارد گیوم، مخترع الینوار، ایجاد شد. این یک آلیاژ نیکل-فولاد است با این ویژگی که مدول کشسانی اساساً تحت تأثیر دما قرار نمی‌گیرد. ساعتی که به فنر رقاصک الینوار مجهز شده باشد، به هیچ وجه یا خیلی کم به جبران دما نیاز ندارد. این سازوکار را ساده می‌کند و همچنین به این معنی است که خطای دمای متوسط نیز حذف می‌شود یا حداقل به شدت کاهش می‌یابد. برابرزمانی. یک فنر رقاصک از قانون هوک پیروی می‌کند: گشتاور بازگرداننده با جابجایی زاویه‌ای
می‌کند: گشتاور بازگرداننده با جابجایی زاویه‌ای متناسب است. وقتی این ویژگی دقیقاً رعایت شود، گفته می‌شود که فنر رقاصک همزمان است و دوره نوسان مستقل از دامنه نوسان است. این یک ویژگی ضروری برای زمان‌سنجی دقیق است، زیرا هیچ سیستم انتقال نیروی مکانیکی نمی‌تواند نیروی محرکه کاملاً ثابتی را فراهم کند. این امر به ویژه در ساعت‌ها و ساعت‌های قابل حمل که توسط یک فنر اصلی تغذیه می‌شوند صادق است، که با باز شدن نیروی محرکه کمتری را فراهم می‌کند. یکی دیگر از دلایل تغییر نیروی محرکه، اصطکاک است که با افزایش سن روغن
نیروی محرکه، اصطکاک است که با افزایش سن روغن روان‌کننده تغییر می‌کند. ساعت‌سازان اولیه به صورت تجربی به روش‌هایی دست یافتند تا فنرهای رقاصک خود را همزمان کنند. به عنوان مثال، آرنولد در سال ۱۷۷۶ یک شکل مارپیچ (استوانه‌ای) از فنر رقاصک را به ثبت رساند، که در آن انتهای فنر به سمت داخل پیچیده شده بود. در سال ۱۸۶۱ ام. فیلیپس یک بررسی نظری از این مشکل منتشر کرد. او نشان داد که فنر رقاصکی که مرکز ثقل آن با محور چرخ رقاصک منطبق است همزمان است. در عمل عمومی، رایج‌ترین روش برای دستیابی به برابرزمانی (ایزوکرونیسم) از
روش برای دستیابی به برابرزمانی (ایزوکرونیسم) از طریق استفاده از سیم‌پیچ برگوئت است که بخشی از بیرونی‌ترین دور فنر مویی را در صفحه متفاوتی از بقیه فنر قرار می‌دهد. این اجازه می‌دهد تا سیم‌پیچ مویی با چرخش چرخ رقاصک به‌طور یکنواخت‌تر و متقارن‌تر منبسط و منقبض شود. دو نوع سیم‌پیچ بیش از حد یافت می‌شود - سیم‌پیچ تدریجی و خمیدگی Z. سیم‌پیچ تدریجی با اعمال دو پیچش تدریجی به فنر مویی به دست می‌آید و در نیمی از محیط به سطح دوم می‌رسد. خمیدگی Z این کار را با اعمال دو گره با زوایای ۴۵ درجه مکمل انجام می‌دهد و در
دو گره با زوایای ۴۵ درجه مکمل انجام می‌دهد و در حدود سه ارتفاع بخش فنر به سطح دوم می‌رسد. روش دوم به دلایل زیبایی‌شناسی انجام می‌شود و انجام آن بسیار دشوارتر است. با توجه به سختی تشکیل یک سیم‌پیچ بیش از حد، ساعت‌های مدرن اغلب از «پای سگ» کمی کمتر مؤثر استفاده می‌کنند که از یک سری خم‌های تیز (در صفحه) برای قرار دادن بخشی از بیرونی‌ترین سیم‌پیچ از بقیه فنر استفاده می‌کند. دوره نوسان. فنر تعادل و چرخ تعادل (که معمولاً به آن به سادگی تعادل گفته می‌شود) یک نوسانگر هارمونیک را تشکیل می‌دهند. فنر تعادل یک گشتاور
هارمونیک را تشکیل می‌دهند. فنر تعادل یک گشتاور بازگرداننده ایجاد می‌کند که حرکت تعادل را محدود و معکوس می‌کند تا به جلو و عقب نوسان کند. دوره تشدید آن باعث می‌شود که در برابر تغییرات ناشی از نیروهای مزاحم مقاوم باشد، و این همان چیزی است که آن را به یک دستگاه زمان‌سنجی خوب تبدیل می‌کند. سختی فنر، ضریب فنر آن، formula_1 در N·m/radian^2، همراه با گشتاور لَختی چرخ تعادل، 𝐼 در formula_2 in kg·m2، دوره نوسان چرخ 𝑇 را تعیین می‌کند. معادلات حرکت برای تعادل از شکل زاویه‌ای قانون هوک و شکل زاویه‌ای قانون دوم نیوتن
زاویه‌ای قانون هوک و شکل زاویه‌ای قانون دوم نیوتن به دست می‌آید: formula_3 𝛼 شتاب زاویه‌ای، formula_4 است. معادله دیفرانسیل زیر برای حرکت چرخ از تنظیم مجدد معادله فوق به دست می‌آید: formula_5 راه حل این معادله حرکت برای تعادل، حرکت هارمونیک ساده است؛ یعنی یک حرکت سینوسی با دوره ثابت: formula_6 بنابراین، معادله زیر برای تناوب نوسان را می‌توان از نتایج فوق استخراج کرد: formula_7 این دوره سرعت ساعت را کنترل می‌کند.
فهرست شوگون‌های شوگون‌سالاری آشیکاگا یا فهرست شوگون‌های شوگون‌سالاری موروماچی
باشگاه ورزشی نئوم () یک باشگاه فوتبال مستقر در تبوک، عربستان سعودی است که در حال حاضر در لیگ دسته اول فوتبال عربستان سعودی، دومین سطح لیگ فوتبال در این کشور به فعالیت می‌پردازد. مطابق با برنامه‌ریزی اعلام شده، در آینده این باشگاه به شهر نئوم انتقال خواهد یافت.
رازبورای مرواریدی ، که با نام‌های رازبورای آتشی و رازبورای فلاور نیز شناخته می‌شود، گونهای از کپورماهیان آب شیرین و بومی سریلانکا است. آنها در آب‌های کم‌عمق رودخانه‌های شفاف سایه‌دار با جریان کم و بستری از جنس سیلت یافت می‌شوند. رازبورای آتشی جاهایی از بستر آب که دارای بقایای فراوان برگ‌ها هستند را ترجیح می‌دهد. رژیم غذایی این گونه شامل بقایای پوسیده و حشرات است. طول این گونه می‌تواند به TL برسد. این ماهی در تجارت آکواریوم یافت می‌شود. بیشتر ببینید. فهرست ماهیان آکواریومی آب شیرین
ابوحرب سلم بن زیاد بن ابیه ( ) (متوفی اواخر سال ۶۹۲میلادی) یک ژنرال و دولتمرد خلافت اموی بود که بعدها در جریان جنگ داخلی مسلمانان دوم پیش از بازگشت به صفوف بنی‌امیه به خلافت عبدالله بن الزبیر رفت. سلم در سال ۶۸۱م. توسط خلیفه یزید اول (حک ۶۸۰–۶۸۳) به عنوان والی خراسان و سیستان منصوب شد. او در دوران فرمانداری خود چندین حمله لشکرکشی به مناطق آسیای مرکزی، ماوراءالنهر از جمله سمرقند و خوارزم انجام داد. موفقیت‌های او و توزیع سخاوتمندانه غنائم جنگی او در میان سپاهیان عرب خراسانی‌اش، محبوبیت زیادی برای او به همراه
عرب خراسانی‌اش، محبوبیت زیادی برای او به همراه داشت، اما پس از مرگ یزید، سلم نتوانست برای مدت طولانی وفاداری آنها را به بنی‌امیه حفظ کند. سلم پس از آنکه لشکریان و جانشین منتخب او، عبدالله بن خاظم السلمی، با خلافت رقیب عبدالله بن زبیر بیعت کردند، به بصره رفت. در آنجا سرانجام به اردوگاه ابن الزبیر پیوست، اما در مکه توسط ابن الزبیر زندانی شد. وی پس از پرداخت رشوه‌ای هنگفت آزاد شد و به دنبال مرگ ابن الزبیر به دست بنی امیه در اواخر سال ۶۹۲میلادی، مجدداً به استانداری خراسان منصوب شد. با این حال، او قبل از اینکه
خراسان منصوب شد. با این حال، او قبل از اینکه بتواند وظایف خود را از سر بگیرد، درگذشت.
چارلز بیرشتات (; – ) یک عکاس آمریکایی بود که در نماهای برجسته‌بینی تخصص داشت. زندگی‌نامه. در ۲۸ نوامبر ۱۸۱۹ در زولینگن، پروس به دنیا آمد. او پسر ، پسر هنری بیرشتات و برادر بزرگتر نقاش منظره آلبرت بیرشتات بود. او در مدارس ملی شهر زادگاهش و نیوبدفورد، ماساچوست که والدینش در سال ۱۸۳۱ از آنجا نقل مکان کردند، تحصیل کرد. او در مدارس ملی شهر زادگاهش و نیوبدفورد، ماساچوست تحصیل کرد. در سال ۱۸۵۶، او و برادر کوچکتر دیگرش، ادوارد بیرشتات، آزمایش‌ها و آزمایش‌های متعددی انجام دادند که موفقیت‌آمیز بود، و بعد از آن به
انجام دادند که موفقیت‌آمیز بود، و بعد از آن به عکاسی را به عنوان حرفه اصلی خود انتخاب کردند. در سال ۱۸۶۳، بیرشتات کسب و کار خود را به نیاگارا فالز، نیویورک منتقل کرد و در آنجا با موفقیت زیادی ادامه داد و در آنجا بسیاری از آثارش به نمایش گذاشته می‌شد. در سال ۱۸۷۰ او از کالیفرنیا دیدن کرد و از یوسمیتی عکس گرفت. در سال ۱۸۷۳، او به مدت پنج ماه به اروپا، فلسطین، مصر و طرابلس سفر کرد تا عکس‌های منتشر شده در سال بعد را بگیرد. در حالی که در اروپا بود، در نمایشگاه جهانی وین در سال ۱۸۷۳ برای نمایش استریو از نیاگارا
وین در سال ۱۸۷۳ برای نمایش استریو از نیاگارا فالز برنده بالاترین جایزه شد. بیرشتات در سال ۱۹۰۳ در نیاگارا فالز درگذشت.
دانیونین‌ها گروهی از مینوهای کوچک از خانواده کپورماهیان هستند. گونه‌های این گروه بر اساس آخرین تحقیقات فیلوژنتیکی در سال ۲۰۰۹ از جنس‌های "دانیو" و "دواریو" (که شامل جنس‌های "Chela" , "Laubuka" , "Microdevario" و "Microrasbora" نیز می‌شود) هستند. دانیونین ها عمدتاً بومی آبهای شیرین جنوب و جنوب شرقی آسیا هستند. گونه های کمتری نیز در آفریقا وجود دارند. بسیاری از گونه ها دارای رنگ های روشن بوده و به عنوان ماهی آکواریومی در سراسر جهان مورد توجه هستند. ماهی‌های کلاد "دانیو" معمولاً بر روی بدن خود دارای نوارهای
کلاد "دانیو" معمولاً بر روی بدن خود دارای نوارهای افقی، ردیف‌هایی از لکه‌ها یا خطوطی عمودی هستند و اغلب دارای باله های جانبی بلندی هستند. همه دانیونین ها بصورت پراکنده تخم گذاری میکنند و در فصول بارانی تولید مثل می کنند. آنها گوشتخوار هستند و با تغذیه از حشرات و سخت پوستان کوچک زندگی می کنند. در آکواریوم. این ماهی ها نسبت به جریان آب و نور شدید حساس بوده و تحت فشار و استرس قرار می گیرند. آنها آبهای راکد با مقادیر pH بین ۳ و ۵ ناشی از ذغال سنگ نارس، که از دارای سایه های متراکم باشد را تریجح داده و در چنین
سایه های متراکم باشد را تریجح داده و در چنین مکانهایی تجمع می کنند. دمای مناسب برای آنها بین ۲۰ تا ۲۲ درجه سانتیگراد است. به طور کلی، این شرایط باعث می شود که آنها جزو ماهیهای مناطق نیمه گرمسیری دسته بندی شوند. اغلب گونه های این گروه علاقه به پریدن دارند، بنابراین توصیه می شود سطح آکواریوم پوشیده باشد.
زن ۲ و فیلمی محصول سال ۲۰۲۴ و به کارگردانی آمار کایوشیک است. در این فیلم بازیگرانی همچون شرادها کاپور، راجکومار رائو، پانکاج تریپاتی، آبیشک بانرجی، آپارشاکتی کورانا، وارون دهاوان، تمنا باتیا و آکشی کومار ایفای نقش کرده‌اند. این فیلم ادامه ای برای فیلم‌های زن و گرگینه بود. همچنین فیلمی دیگر از این جهان کمدی ترسناک به اسم Munjya در سال ۲۰۲۴ پخش شد.
عبید الله بن ابی بکره (عبید الله بن ابی بکرة، ۱۴–۷۹ هجری قمری)، والی اموی سیستان و فرمانده نظامی بود. ریشه. او فرزند ابوبکره غلام و "مولا" (مشتری یا آزاد) حبشی بود که از اصحاب پیامبر اسلام محمد بود و در سال ۶۳۰میلادی به اسلام گروید. مادر عبیدالله عرب بود. او از نظر جسمی به عنوان «رنگی تیره و تیره» توصیف شد. ضرب سکه. قبل از عبید الله، ضرب سکه‌های اعراب از سیستان در احترام به طرح‌های سابق ساسانیان به طرز چشمگیری سازگار بود. در مقابل، ضرب سکه عبیدالله با طراحی نسبتاً نامنظم و با تغییرات نمادین مشخص مشخص
طراحی نسبتاً نامنظم و با تغییرات نمادین مشخص مشخص می‌شود. این گویای زوال شمایل نگاری استاندارد ساسانی است.
تیپ عملیاتی مردم‌پایهٔ ۸۸ "انصارالرضا یا به اختصار تیپ ۸۸ "انصارالرضا از تیپ‌های پیاده نیروی زمینی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است، که ستاد فرماندهی و پادگان آن در شهر بیرجند مستقر می‌باشد. پیشینه شکل‌گیری این یگان به سال ۱۳۶۵ در خلال جنگ ایران و عراق تحت عنوان تیپ ۳ لشکر ۵ نصر بازمی‌گردد و نخستین فرمانده آن علی‌اصغر حسینی محراب بود. هم‌اکنون سرتیپ‌دوم پاسدار غلامعلی تناکی فرماندهی تیپ ۸۸ انصارالرضا را برعهده دارد.
کاترین لگ (؛ زادهٔ ) روزنامه‌نگار اهل بریتانیا است. همچنین کاترین لگ راننده پاره وقت در مسابقات قهرمانی خودروهای ورزشی ایمسا و در سری ایندی‌کار شرکت می‌کند. او خودرو هوندا شماره ۵۱ تیم دیل کوین ریسینگ را رانندگی می‌کند.
ساعت آونگی () نوعی ساعت است که از یک آونگ، وزنه‌ای که آزادانه تاب می‌خورد، به عنوان عنصر زمان‌سنجی خود استفاده می‌کند. آونگ به دلیل نیروی گرانش به جلو و عقب نوسان می‌کند و دوره نوسان آن به طول آونگ بستگی دارد. ساعت آونگی با شمارش تعداد نوسانات آونگ، زمان را نگه می‌دارد. اولین ساعت آونگی در سال ۱۶۵۶ توسط کریستیان هویگنس اختراع شد. ساعت‌های آونگی به سرعت دقیق‌ترین زمان‌سنج‌های جهان شد و تا قرن بیستم به‌طور گسترده مورد استفاده قرار می‌گرفت. آنها در نهایت با ساعت‌های کوارتز جای‌گزین شد که دقیق‌تر و ارزان‌تر
ساعت‌های کوارتز جای‌گزین شد که دقیق‌تر و ارزان‌تر بود. ساعت‌های آونگی معمولاً از یک وزنه یا فنر برای تأمین انرژی برای نگه داشتن نوسان آونگ استفاده می‌کند. آونگ به یک چرخ دنده متصل است که عقربه‌های ساعت را به حرکت درمی‌آورد. ساعت‌های آونگی انواع مختلفی دارد، اما رایج‌ترین آنها ساعت پدربزرگ است. ساعت‌های پدربزرگ معمولاً بلند و باریک بوده و یک آونگ بلند دارد. آنها اغلب از چوب ساخته می‌شود و تزئینات پیچیده دارد. ساعت‌های آونگی هنوز هم توسط برخی از افراد به دلیل زیبایی و دقتشان جمع‌آوری و استفاده می‌شود. آنها
زیبایی و دقتشان جمع‌آوری و استفاده می‌شود. آنها همچنین در برخی از کاربردهای علمی، مانند اندازه‌گیری شتاب گرانش، استفاده می‌شود.
زمان متریک () یک سیستم پیشنهادی برای اندازه‌گیری زمان است که در آن روز به ۱۰ ساعت تقسیم می‌شود و هر ساعت به ۱۰۰ دقیقه و هر دقیقه به ۱۰۰ ثانیه تقسیم می‌شود. این سیستم در تضاد با سیستم زمان‌سنجی فعلی است که در آن روز به ۲۴ ساعت، هر ساعت به ۶۰ دقیقه و هر دقیقه به ۶۰ ثانیه تقسیم می‌شود. زمان متریک هرگز به‌طور گسترده پذیرفته نشد، اما چندین بار در طول تاریخ پیشنهاد شده است. یکی از اولین پیشنهادها توسط ریاضیدان فرانسوی، ژوزف لوئی لاگرانژ در سال ۱۷۹۴ ارائه شد. او سیستمی را پیشنهاد کرد که در آن روز به ۱۰ ساعت، هر
سیستمی را پیشنهاد کرد که در آن روز به ۱۰ ساعت، هر ساعت به ۱۰۰ دقیقه و هر دقیقه به ۱۰۰ ثانیه تقسیم می‌شد. در طول انقلاب فرانسه، تلاش دیگری برای معرفی زمان متریک انجام شد. در سال ۱۷۹۳، دولت انقلابی فرانسه یک تقویم جدید را اتخاذ کرد که در آن هفته به ۱۰ روز و روز به ۱۰ ساعت تقسیم می‌شد. با این حال، این تقویم در سال ۱۸۰۵ کنار گذاشته شد. در قرن نوزدهم و بیستم، پیشنهادهای دیگری برای زمان متریک ارائه شد، اما هیچ‌کدام از آنها موفق نشدند. یکی از دلایل این امر این است که سیستم زمان‌سنجی فعلی به خوبی جا افتاده است و
که سیستم زمان‌سنجی فعلی به خوبی جا افتاده است و تغییر آن دشوار خواهد بود. دلیل دیگر این است که زمان متریک مزایای آشکاری نسبت به سیستم زمان‌سنجی فعلی ندارد. با این حال، زمان متریک هنوز هم توسط برخی از افراد به عنوان یک سیستم زمان‌سنجی بالقوه برتر دیده می‌شود. استدلال می‌شود که این سیستم منطقی‌تر و سازگارتر با سیستم متریک اندازه‌گیری است. همچنین استدلال می‌شود که محاسبات زمان را آسان‌تر می‌کند. مشخص نیست که آیا زمان متریک تا به حال به‌طور گسترده پذیرفته خواهد شد یا خیر. با این حال، یک پیشنهاد جالب است که
شد یا خیر. با این حال، یک پیشنهاد جالب است که ارزش بررسی دارد.
اکبرآباد، روستایی در دهستان گنبکی بخش مرکزی شهرستان گنبکی در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۶۷۶ نفر (۲۱۱ خانوار) بوده است.
باشگاه ورزشی سانتو آندره () یک باشگاه فوتبال مستقر در سانتو آندره، ایالت سائو پائولو، برزیل است که در حال حاضر در سری دی برزیل، چهارمین سطح لیگ فوتبال در این کشور و همچنین در لیگ برتر ایالت سائو پائولو به فعالیت می‌پردازد.
گابریل «گابی» چاوز (زاده ۷ ژوئیه ۱۹۹۳) یک راننده مسابقه ای کلمبیایی-آمریکایی است که در حال حاضر در مسابقات قهرمانی خودروهای ورزشی ایمسا و چالش مسابقات استقامتی میشلین شرکت می‌کند. او در سری مسابقات ایندی‌کارمسابقه داده است و قهرمان ایندی لایت ۲۰۱۴ شده است.
رصدخانه تقی‌الدین شامی که در سال ۱۵۷۷ توسط تقی‌الدین شامی در قسطنطنیه (استانبول امروزی) تأسیس شد، یکی از بزرگ‌ترین رصدخانه‌های جهان اسلام در سده‌های میانه بود. با این حال، این رصدخانه تنها چند سال دوام آورد و در سال ۱۵۸۰ تخریب شد. تاریخچه. در سال ۱۵۷۴، مراد سوم سلطان امپراتوری عثمانی شد. منجم‌باشی امپراتوری، تقی‌الدین شامی، از سلطان درخواست کرد که بودجه ساخت یک رصدخانه بزرگ را برای رقابت با رصدخانه الغ‌بیگ در سمرقند تأمین کند. سلطان این درخواست را تأیید کرد و ساخت و ساز در سال ۱۵۷۷، تقریباً همزمان با
کرد و ساخت و ساز در سال ۱۵۷۷، تقریباً همزمان با رصدخانه تیکو براهه در اورانیبورگ، به پایان رسید. این رصدخانه شامل دو ساختمان بزرگ بود که بر روی تپه‌ای مشرف به بخش اروپایی قسطنطنیه قرار داشت و منظره وسیعی از آسمان شب را ارائه می‌داد. درست مانند یک مؤسسه امروزی، ساختمان اصلی برای کتابخانه و محل زندگی کارکنان در نظر گرفته شده بود، در حالی که ساختمان کوچک‌تر مجموعه‌ای از ابزارهای ساخته شده توسط تقی‌الدین را در خود جای داده بود. این ابزارها شامل یک اسطرلاب گوی‌شکل بزرگ و یک ساعت نجومی مکانیکی دقیق برای
گوی‌شکل بزرگ و یک ساعت نجومی مکانیکی دقیق برای اندازه‌گیری موقعیت و سرعت سیارات بود. تقی‌الدین امیدوار بود که با استفاده از این ابزارها، جداول نجومی قدیمی که حرکت سیارات، خورشید و ماه را توصیف می‌کردند، به‌روز کند. رصدخانه دوام نیاورد تا پیشرفت نجوم را در جهان اسلام پیش ببرد. چند ماه پس از تکمیل رصدخانه، ستاره‌ای دنباله‌دار با دمی عظیم در آسمان ظاهر شد و سلطان مراد سوم از منجم خود خواستار پیش‌بینی در مورد آن شد. تقی‌الدین «شبانه‌روز بدون غذا و استراحت» به مطالعه این دنباله‌دار پرداخت و به این پیش‌بینی رسید
این دنباله‌دار پرداخت و به این پیش‌بینی رسید که این دنباله‌دار «نشانه‌ای از سعادت و شکوه» است و به معنای «فتح ایران» خواهد بود. پس ار آن، به جای شکوه، طاعون ویرانگری در برخی از نقاط امپراتوری رخ داد و چندین فرد مهم جان خود را از دست دادند. در امپراتوری عثمانی، علم نجوم مورد احترام و پذیرش روحانیون بود، اما طالع‌بینی به دلیل ماهیت پیشگویانه‌اش و مغایرت با اصول دین اسلام، چنین جایگاهی نداشت. به همین دلیل، علمای دینی برای جلوگیری از استفاده از رصدخانه برای پیشگویی و طالع‌بینی، با موفقیت خواستار تخریب آن شدند.
و طالع‌بینی، با موفقیت خواستار تخریب آن شدند. جالب اینجاست که این اتفاق همزمان با ساخت رصدخانه‌ای توسط پادشاه دانمارک برای تیکو براهه بود، رصدخانه‌ای که بعدها کپلر با استفاده از آن مدار سیارات را کشف کرد. ابزارها. تقی‌الدین رساله‌ای مهم دربارهٔ ابزارهای نجومی با عنوان «ابزارهای رصدی فهرست امپراتور» نوشت که ابزارهای مورد استفاده در رصدخانه‌اش در قسطنطنیه را شرح می‌دهد. این ابزارها شامل ابزارهای باستانی مثل کره سماوی، خط‌کش نجومی و اسطرلاب، ابزارهای مسلمانان در قرون وسطی مثل اسطرلاب جهانی، چارک‌های سمت و