payamvha/North_RAG huggingface dataset:
برج ترامپ مسکو، که با نام پروژه مسکو نیز شناخته می‌شود، مجموعه‌ای از پیشنهادها سازمان ترامپ برای توسعه یک آسمان‌خراش ترامپ در روسیه بود. مایکل کوهن در فوریه ۲۰۱۹ شهادت داد که دونالد ترامپ جونیور و ایوانکا ترامپ مرتباً در مورد برج ترامپ پیشنهادی در مسکو مطلع می‌شدند. ترامپ جونیور به کنگره ایالات متحده گفت که او فقط «به‌طور حاشیه‌ای از آن مطلع بوده است». چنین پروژه‌ای هرگز ساخته نشد، اما این ایده به دلیل انتخاب دونالد ترامپ به عنوان رئیس‌جمهور ایالات متحده و انتصاب یک بازرس ویژه برای بررسی دخالت روسیه در
و انتصاب یک بازرس ویژه برای بررسی دخالت روسیه در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶ ایالات متحده با هدف تبلیغ نامزدی ترامپ، همچنان مورد توجه مطبوعات قرار گرفت. در نوامبر ۲۰۱۸، کوهن در پیگرد قانونی که توسط دفتر بازرس ویژه مطرح شد، به دروغ گفتن به کنگره ایالات متحده در مورد برج ترامپ مسکو اعتراف کرد. پیشینه. گزارش شده است که دونالد ترامپ اولین بار در سفری به مسکو در سال ۱۹۸۷، به ساختمان ترامپ در مسکو فکر کرده بود، که او همچنین در کتاب خود در سال ۱۹۸۷ " به آن اشاره کرده است." ترامپ نوشت که با یوری دوبینین در مورد
کرده است." ترامپ نوشت که با یوری دوبینین در مورد «ساخت یک هتل لوکس بزرگ، روبروی کرملین، با همکاری دولت شوروی» صحبت کرده است. این توسعه در ابتدا به عنوان یک سرمایه‌گذاری مشترک با آژانس گردشگری اتحاد جماهیر شوروی، گسکوم اینتوریست، پیش‌بینی شده بود، اگرچه این طرح در نهایت به نتیجه نرسید. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، علاقه ترامپ به ساخت برج مسکو ادامه یافت. در سال ۲۰۰۵، سازمان ترامپ قراردادی یک ساله برای یک پروژه ساختمانی در مسکو با شرکت املاک و مستغلات گروه بیراک امضا کرد. یکی از مدیران اصلی این شرکت،
گروه بیراک امضا کرد. یکی از مدیران اصلی این شرکت، فلیکس ساتر، تاجری متولد روسیه با ارتباطات مافیایی بود. ساتر مکانی را برای آسمان‌خراش ترامپ مشخص کرد. مقرر شده بود که هرگونه اسپا یا سالن تناسب اندام با برند «اسپا توسط ایوانکا ترامپ» افتتاح شود. آن پیشنهاد رد شد، اما ساتر به حفظ رابطه با ترامپ ادامه داد. پس از برگزاری مراسم انتخاب دختر شایسته جهان در روسیه در سال ۲۰۱۳، ترامپ در توییتی نوشت: «برج ترامپ-مسکو مقصد بعدی است.» یک معمار نیویورکی تا سپتامبر ۲۰۱۵ طرح‌هایی برای یک هرم شیشه‌ای جسورانه ۱۰۰ طبقه با
طرح‌هایی برای یک هرم شیشه‌ای جسورانه ۱۰۰ طبقه با لوگوی ترامپ در چند طرف آن تکمیل کرده بود. برج ترامپ قرار بود بلندترین آسمان‌خراش اروپا باشد. محل پیشنهادی، مکانی در مرکز تجارت بین‌المللی مسکو، نزدیک رودخانه مسکو بود. مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری ۲۰۱۶. ترامپ مبارزات انتخاباتی خود را برای ریاست جمهوری در ژوئن ۲۰۱۵ آغاز کرد. منابع متعدد گزارش داده‌اند که ترامپ در اکتبر ۲۰۱۵ نامه‌ای مبنی بر قصد توسعه این ساختمان، که موقتاً برج جهانی ترامپ مسکو نامگذاری شده بود، امضا کرد. در طول مبارزات انتخاباتی مقدماتی و
بود، امضا کرد. در طول مبارزات انتخاباتی مقدماتی و عمومی، او دائماً از روسیه و ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، ستایش می‌کرد، در حالی که بارها اظهارات عمومی مبنی بر اینکه هیچ معامله تجاری با روسیه ندارد، می‌گفت که «هیچ ارتباطی با روسیه ندارد» و «من چیزی در مورد روسیه نمی‌دانم… من آنجا معامله نمی‌کنم.» با این حال، در نوامبر ۲۰۱۸، ترامپ به خبرنگاران گفت که «ما به فکر ساختن یک ساختمان» در مسکو هستیم و افزود که «همه از آن خبر دارند» و «هیچ مشکلی در آن وجود نداشت». به گفته مایکل کوهن، وکیل سابق ترامپ، علاقه
به گفته مایکل کوهن، وکیل سابق ترامپ، علاقه ترامپ به یک پروژه احتمالی مسکو در بیشتر دوران مبارزات انتخاباتی مقدماتی ادامه داشت و در ژوئن ۲۰۱۶ به پایان رسید، ادعایی که با خاطرات رودی جولیانی از وقایع مغایرت دارد. جولیانی بعداً (در سال ۲۰۱۹) گفت که این برج در طول مبارزات انتخاباتی یک «پیشنهاد فعال» باقی مانده است و ترامپ به یاد می‌آورد که احتمالاً تا اواخر اکتبر یا نوامبر ۲۰۱۶ در مورد آن با کوهن صحبت کرده است. او از ترامپ نقل قول کرد که گفته است این بحث‌ها «از روزی که اعلام کردم تا روزی که برنده شدم ادامه
«از روزی که اعلام کردم تا روزی که برنده شدم ادامه داشته است.» با این حال، جولیانی بعداً از این اظهارات عقب‌نشینی کرد. تحولات نوامبر ۲۰۱۸. این پیشنهاد در نوامبر ۲۰۱۸، زمانی که کوهن در پیگرد قانونی دفتر بازرس ویژه، به دروغگویی به کنگره ایالات متحده در مورد این موضوع اعتراف کرد، دوباره مورد توجه عموم قرار گرفت. کوهن به کمیته سنا گفته بود که این پروژه در ژانویه ۲۰۱۶ به دلیل عدم دریافت مجوزهای لازم کنار گذاشته شد. با این حال، در ۲۹ نوامبر ۲۰۱۸، کوهن در دادگاه اعتراف کرد که این اظهارات نادرست بوده و او تا ژوئن
کرد که این اظهارات نادرست بوده و او تا ژوئن ۲۰۱۶ به پیگیری احتمال ساخت برج ترامپ در مسکو ادامه داده است. او گفت که در جریان این مذاکرات مستقیماً با نماینده دفتر مطبوعاتی کرملین صحبت کرده است. او گفت که در نظر داشته خودش به مسکو برود، اگرچه در واقع هرگز این کار را نکرد و احتمال رفتن ترامپ به مسکو را در طول مبارزات انتخاباتی عمومی برای عقد قرارداد مطرح کرد. او گفت که شخصاً در چندین مورد ترامپ و همچنین اعضای خانواده ترامپ را در جریان این پروژه قرار داده است. کوهن همچنین در دادگاه اعتراف کرد که در سپتامبر ۲۰۱۷
همچنین در دادگاه اعتراف کرد که در سپتامبر ۲۰۱۷ به سنا دروغ گفته است «تا با پیام‌های سیاسی دونالد ترامپ مطابقت داشته باشد.» کوهن در تلاش برای ایجاد هماهنگی با مسکو، از نزدیک با ساتر همکاری کرد. به گفته ساتر، آنها در مورد امکان اعطای یک پنت هاوس ۵۰ میلیون دلاری در برج به ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، بحث کردند و گفتند که زندگی پوتین در آنجا ارزش و قابلیت فروش سایر واحدها را افزایش می‌دهد. ساتر اظهار داشت که این پیشنهاد در ژوئن ۲۰۱۶ کنار گذاشته شد زیرا گزارش‌های خبری در مورد هک کمیته ملی دموکرات‌ها توسط
خبری در مورد هک کمیته ملی دموکرات‌ها توسط روسیه منتشر شد و ارتباط تجاری با روسیه را به یک مسئولیت سیاسی تبدیل کرد. نامه. در دسامبر ۲۰۱۸، از رودی جولیانی، وکیل ترامپ، نقل قول شد که گفته است: «این یک پروژه املاک و مستغلات بود. نامه‌ای مبنی بر تمایل به ادامه کار وجود داشت، اما هیچ‌کس آن را امضا نکرد.» در ۱۹ دسامبر، سی‌ان‌ان نسخه‌ای از نامه‌ای مبنی بر تمایل که ظاهراً توسط ترامپ و آندری روزوف، مالک شرکت سرمایه‌گذاری آی‌سی اکسپرت، شریک پیشنهادی توسعه روسیه، امضا شده بود، منتشر کرد. جولیانی سپس این نامه تمایل را
شده بود، منتشر کرد. جولیانی سپس این نامه تمایل را «بی‌معنی» توصیف کرد زیرا «به جایی نرسید». او همچنین این ادعا را که گفته بود نامه هرگز امضا نشده است، تکذیب کرد.
برایت اده (به ؛ زادهٔ ۱۸ فوریهٔ ۲۰۰۷) بازیکن فوتبال اهل لهستان است که در حال حاضر برای موتور لوبلین در پست مدافع بازی می‌کند. دوران باشگاهی. اده که زادهٔ ورشو است، فوتبال را در آکادمی باشگاه محلی «دلتای ورشو» آغاز کرد و سپس به آکادمی زاگومبه لوبین پیوست. او در سال ۲۰۲۵ به موتور لوبلین ملحق شد. او در ۳۰ مارس ۲۰۲۵ نخستین بازی خود را برای تیم اصلی «موتور» در چارچوب اکسترا کلاسای لهستان مقابل استال میلک انجام داد و در همان دیدار موفق به گلزنی شد.
دومینیک ساراپاتا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لهستان است که در حال حاضر برای کپنهاگن در پست هافبک بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال، زیر ۱۷ سال و زیر ۱۸ سال لهستان بازی کرده است. دوران باشگاهی. ساراپاتا به عنوان بازیکن جوان به آکادمی جوانان باشگاه لهستانی جوزفکا خورژوف پیوست. در سال ۲۰۲۰، او به آکادمی جوانان باشگاه لهستانی گورنیک زابژه ملحق شد و در سال ۲۰۲۴ به تیم بزرگسالان باشگاه ارتقا یافت، جایی که شانزده بازی لیگ انجام داد و یک گل به ثمر رساند. در ۲ فوریهٔ ۲۰۲۵، او برای این تیم در
ثمر رساند. در ۲ فوریهٔ ۲۰۲۵، او برای این تیم در جریان تساوی خانگی ۱–۱ مقابل پوسچا نیپولومیتسه در لیگ اولین بازی خود را انجام داد. روزنامهٔ دانمارکی "Tipsbladet" در سال ۲۰۲۵ نوشت که او «یکی از بزرگ‌ترین استعدادهای فوتبال لهستان است» در حالی که برای این باشگاه بازی می‌کرد. در ۲۰ ژوئن ۲۰۲۵، ساراپاتا به باشگاه دانمارکی کپنهاگن با قراردادی چهار ساله منتقل شد، با مبلغ گزارش‌شدهٔ ۴ میلیون یورو. دوران ملی. ساراپاتا عضو تیم‌های ملی جوانان لهستان است. در تابستان ۲۰۲۴، او نمایندهٔ زیر ۱۷ سال لهستان در جام ملت‌های
او نمایندهٔ زیر ۱۷ سال لهستان در جام ملت‌های اروپا زیر ۱۷ سال ۲۰۲۴ بود.
اوتو استانگه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است که در حال حاضر برای هامبورگ در پست مهاجم بازی می‌کند. دوران باشگاهی. اوتو استانگه فوتبالش را از آکادمی باشگاهی ویکتوریا هامبورگ آغاز کرد و سپس بین سال‌های ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۲ در ایمسبوتلر تل‌وی به تمرین و بازی پرداخت. در سال ۲۰۲۲ به هامبورگ پیوست و پس از دو سال به تیم بزرگسالان باشگاه ارتقا یافت. تا مهٔ ۲۰۲۵، او ۹ بازی برای هامبورگ II انجام داده و ۲ گل به ثمر رسانده‌است و همچنین ۱۴ بازی برای تیم اصلی هامبورگ انجام داده و ۲ گل زده‌است. دوران ملی. اوتو استانگه
داده و ۲ گل زده‌است. دوران ملی. اوتو استانگه نمایندهٔ تیم‌های ملی جوانان آلمان است. او در تیم ملی زیر ۱۶ سال بازی کرده و سپس در تیم ملی زیر ۱۷ سال و در نهایت در جوانان آلمان حضور داشته‌است.
مرحله حذفی ای‌اف‌سی کاپ ۲۰۱۵ از ۲۶ مه تا ۳۱ اکتبر ۲۰۱۵ برگزار شد. در مجموع ۱۶ تیم در مرحله حذفی برای تعیین قهرمان ای‌اف‌سی کاپ ۲۰۱۵ به رقابت پرداختند. تیم‌های راه یافته. تیم‌های اول و دوم هر یک از هشت گروه مرحله گروهی به مرحله حذفی راه یافتند. هر دو منطقه غرب آسیا و منطقه شرق آسیا هشت تیم راه یافته به این مرحله داشتند. فرمت. در مرحله حذفی، ۱۶ تیم به صورت تک‌حذفی به رقابت پرداختند. در مراحل یک‌چهارم نهایی و نیمه نهایی، هر بازی به صورت رفت و برگشت برگزار شد، در حالی که در مرحله یک‌هشتم نهایی و فینال، هر بازی
حالی که در مرحله یک‌هشتم نهایی و فینال، هر بازی به صورت تک‌بازی برگزار شد. در صورت لزوم، از قانون گل زده در خانه حریف (برای بازی‌های رفت و برگشت)، وقت اضافه (گل زده در خانه حریف در وقت اضافه اعمال نمی‌شود) و ضربات پنالتی برای تعیین برنده استفاده شد. برنامه. برنامه مسابقات به شرح زیر بود. نمودار. در مرحله یک‌هشتم نهایی، برندگان یک گروه با تیم‌های دوم گروه دیگر در همان منطقه بازی کردند و برندگان گروه‌ها میزبان بازی برگشت بودند. مسابقات به شرح زیر تعیین شد: قرعه‌کشی مرحله یک‌چهارم نهایی در تاریخ ۱۸ ژوئن ۲۰۱۵،
مرحله یک‌چهارم نهایی در تاریخ ۱۸ ژوئن ۲۰۱۵، ساعت ۱۵:۰۰ به وقت ، در ساختمان ای‌اف‌سی در کوالا لامپور، مالزی برگزار شد. تیم‌های مناطق مختلف می‌توانستند در یک قرعه‌کشی قرار بگیرند و قانون «حمایت از کشور» اعمال می‌شد، بنابراین تیم‌های یک فدراسیون نمی‌توانستند در یک قرعه‌کشی قرار بگیرند. برای نیمه‌نهایی قرعه‌کشی انجام نشد و قرعه‌کشی مرحله یک‌چهارم نهایی، تیم‌های حاضر را مشخص کرد: برنده چ‌ن۱ در مقابل برنده چ‌ن۲ و برنده چ‌ن۳ در مقابل برنده چ‌ن۴، که برندگان چ‌ن۲ و چ‌ن۴ میزبان بازی برگشت خواهند بود. قرعه‌کشی برای
چ‌ن۴ میزبان بازی برگشت خواهند بود. قرعه‌کشی برای تعیین میزبان فینال پس از قرعه‌کشی مرحله یک‌چهارم نهایی برگزار شد. یک‌هشتم نهایی. !colspan=3|منطقه غرب !colspan=3|منطقه شرق بازی پرسیپورا جایاپورا و پاهانگ طبق برنامه انجام نشد زیرا بازیکنان پاهانگ به دلیل مشکلات ویزا از ورود به اندونزی منع شدند. ای‌اف‌سی در ۱۰ ژوئن ۲۰۱۵ اعلام کرد که در نتیجه این موضوع و تعلیق اندونزی توسط فیفا، پرسیپورا جایاپورا مسابقه را از دست داد و بر اساس مقررات مسابقات ای‌اف‌سی کاپ ۲۰۱۵ و آیین‌نامه انضباطی ای‌اف‌سی، با نتیجه ۳–۰ بازنده
و آیین‌نامه انضباطی ای‌اف‌سی، با نتیجه ۳–۰ بازنده در نظر گرفته شد. یک‌چهارم نهایی. بازی برگشت. "جوهر دارالتعظیم در مجموع ۴–۲ برنده شد." "القادسیه در مجموع ۳–۲ برنده شد." "الکویت در مجموع ۷–۱ برنده شد." "استقلال در مجموع ۵–۳ برنده شد." نیمه نهایی. بازی برگشت. در ۱۶ اکتبر ۲۰۱۵، اتحادیه فوتبال کویت توسط فیفا به حالت تعلیق درآمد. در نتیجه، القادسیه و الکویت هر دو از ای‌اف‌سی کاپ محروم شدند. بنابراین، بازی‌های برگشت هر دو نیمه نهایی لغو شد و جوهر دارالتعظیم و استقلال به فینال راه یافتند.
وزیر دفاع روسیه () وزیر مسئول نیروهای مسلح روسیه است، که مدیریت بر وزارت دفاع روسیه را برعهده دارد. وزیر دفاع روسیه توسط رئیس‌جمهور روسیه پس از مشورت با شورای فدراسیون انتخاب و منصوب می‌شود و در طول دوران مسئولیت، به رئیس‌جمهور گزارش می‌دهد. مارشال هوانوردی یوگنی شاپوشنیکوف آخرین وزیر دفاع اتحاد جماهیر شوروی بود. ژنرال کنستانتین کوبتس در طول کودتای اوت ۱۹۹۱ از رئیس‌جمهور وقت جمهوری سوسیالیستی فدراتیو شوروی روسیه، بوریس یلتسین، حمایت کرد. از ۱۹ اوت تا ۹ سپتامبر ۱۹۹۱، کنستانتین کوبتس وزیر دفاع بود، اگرچه هیچ
۱۹۹۱، کنستانتین کوبتس وزیر دفاع بود، اگرچه هیچ وزارتخانه‌ای وجود نداشت. این سمت سپس لغو شد. اولین وزیر دفاع فدراسیون روسیه بوریس یلتسین بود که با حکمی در اواسط مارس ۱۹۹۲ خود را به این سمت منصوب کرد. در ماه مه ۱۹۹۲، رئیس‌جمهور روسیه بوریس یلتسین، ژنرال پاول گراچف را به سمت وزیر دفاع منصوب کرد. تصمیم گراچف برای همراهی با یلتسین در بحران قانون اساسی روسیه در سال ۱۹۹۳، زمانی که رئیس‌جمهور تانک‌ها را برای گلوله‌باران کاخ سفید (مسکو) و بیرون راندن مخالفانش از پارلمان فراخواند، عملاً شورای عالی روسیه را از فرصت
فراخواند، عملاً شورای عالی روسیه را از فرصت اسمی خود برای سرنگونی اقتدار رئیس‌جمهور محروم کرد. حداقل تا حدودی به همین دلیل، یلتسین با وجود انتقادات شدید از مدیریت گراچف در جنگ اول چچن و به‌طور کلی تشکیلات نظامی روسیه، وزیر دفاع خود را حفظ کرد. در نهایت، پیروزی یلتسین در دور اول انتخابات ریاست جمهوری روسیه در سال ۱۹۹۶، یلتسین را بر آن داشت تا گراچف را برکنار کند. در مارس ۲۰۰۱، سرگئی ایوانف، که قبلاً دبیر شورای امنیت روسیه بود، توسط رئیس‌جمهور ولادیمیر پوتین به عنوان وزیر دفاع منصوب شد و به اولین وزیر دفاع
به عنوان وزیر دفاع منصوب شد و به اولین وزیر دفاع غیرنظامی غیر یونیفرم پوش روسیه تبدیل شد. پوتین تغییرات پرسنلی در ساختارهای امنیتی روسیه را که همزمان با انتصاب ایوانف به عنوان وزیر دفاع بود، «گامی به سوی غیرنظامی کردن زندگی عمومی» نامید. پوتین همچنین بر مسئولیت ایوانف در نظارت بر اصلاحات نظامی به عنوان وزیر دفاع تأکید کرد. چیزی که پوتین بر آن تأکید نکرد، خدمت طولانی ایوانف در کاگ‌ب و اف‌اس‌بی و درجه ژنرالی او در آن زمان در اف‌اس‌بی بود. چنین افراد وابسته به آژانس‌های نظامی و امنیتی به عنوان سیلوویکی شناخته
آژانس‌های نظامی و امنیتی به عنوان سیلوویکی شناخته می‌شوند. از سال ۲۰۰۲، چهار مارشال زنده اتحاد جماهیر شوروی وجود داشتند. چنین افرادی به‌طور خودکار مشاور وزیر دفاع بودند. مارشال‌های زنده در آن زمان ویکتور کولیکوف، واسیلی پتروف، سرگئی سوکولوف، وزیر دفاع سابق اتحاد جماهیر شوروی و دیمیتری یازوف بودند. یازوف توسط تحلیلگران آمریکایی اسکات و اسکات در سال ۲۰۰۲ به عنوان مشاور اداره (دهم سابق) همکاری‌های نظامی بین‌المللی فهرست شده بود. آخرین نفر از این چهار نفر، یازوف، در فوریه ۲۰۲۰ درگذشت. شاید اولین وزیر دفاع
یازوف، در فوریه ۲۰۲۰ درگذشت. شاید اولین وزیر دفاع «واقعی» بدون یونیفرم، آناتولی سردیوکوف بود که در فوریه ۲۰۰۷ منصوب شد. سردیوکوف وزیر سابق مالیات بود و فراتر از دو سال خدمت سربازی‌اش، هیچ گونه ارتباط نظامی یا سیلوویکی نداشت.
جرارد منلی هاپکینز (؛ – ) شاعر و کشیش یسوعی انگلیسی بود که شهرت پس از مرگ او وی را در میان شاعران برجسته انگلیسی قرار می‌دهد. نوای گفتار وی، به ویژه مفهوم قافیه تابدار او، جایگاه فردی نوآور را برای وی به ارمغان آورد؛ همانطور که ستایش او از خدا به‌وسیله استفاده واضح از تصویرسازی و طبیعت این کار را کرد. او در استراتفورد، اسکس (اکنون در لندن بزرگ) زاده شد و احتمالاً بزرگترین از میان نه فرزند بود. پدر و مادر وی منلی و کاترین هاپکینز (پیش از ازدواج اسمیت) نام داشتند.
کلیسای هوهانس تعمیددهنده مقدس (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در بخش پایینی روستای آگولیس پایین، جمهوری خودمختار نخجوان، جمهوری آذربایجان بود. ساخت و ساز این ساختمان در سده‌های ۱۵–۱۷ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است. این کلیسا تقریباً در ۴۰۰–۵۰۰ متری جنوب غربی کلیسای شماون مقدس در همان روستا قرار داشت. تاریخچه. بر اساس منابع ادبی و کتیبه‌ای ارمنی بر پایه گنبد کلیسا، این کلیسا در سال ۱۶۶۳ بازسازی شد. این کلیسا در اواخر دوره شوروی در وضعیت نیمه ویرانی قرار
در اواخر دوره شوروی در وضعیت نیمه ویرانی قرار داشت. ویژگی‌های معماری. این کلیسا دارای یک محراب چندضلعی و نمازخانه‌های دو طبقه در دو طرف بود، یک گنبد هشت پنجره‌ای بر فراز چهار ستون هشت ضلعی قرار داشت. کتیبه‌هایی به خط ارمنی در اطراف گنبد وجود داشت. نقاشی‌های دیواری کلیسا که در سال ۱۶۸۶ اضافه شده بودند، تا حد زیادی پوسیده شده بودند حدود ۱۵۰ سنگ قبر در امتداد ضلع شمالی و شرقی کلیسا، در داخل دیوار اطراف وجود داشت. از دهه ۱۹۴۰، سنگ قبرها به تدریج آسیب دیده و شکسته شدند. تخریب. این کلیسا در دهه ۱۹۸۰ هنوز یک بنای
شدند. تخریب. این کلیسا در دهه ۱۹۸۰ هنوز یک بنای تاریخی پابرجا بود، با این حال، طبق گزارش دیده‌بان میراث قفقاز، تا فوریه ۲۰۰۰ تخریب شده بود.
جام باشگاهی خلیج سی‌ام سی‌امین دوره جام باشگاهی خلیج برای باشگاه‌های کشورهای شورای همکاری خلیج فارس بود که در سال ۲۰۱۵ برگزار شد. مرحله گروهی. مرحله گروهی به صورت رفت و برگشت نوبت‌گردشی برگزار می‌شود، بنابراین هر تیم چهار مسابقه انجام می‌دهد. پس از آن دو تیم برتر به مرحله یک‌چهارم نهایی راه پیدا می‌کنند.
در ۱۹ فروردین ۱۳۹۰ (۸ آوریل ۲۰۱۱)، نیروهای ارتش عراق تحت فرمان دولت نوری مالکی به قرارگاه اشرف در استان دیاله عراق محل استقرار سازمان مجاهدین خلق ایران حمله کردند. سازمان ملل متحد اعلام کرد که ۳۴ نفر کشته و ۳۱۸ نفر زخمی شده‌اند. یک تیم بازرسی سازمان ملل متحد ۲۸ جسد، از جمله اجساد زنان، را مشاهده کرد و به این نتیجه رسید که اکثر آنها بر اثر جراحات ناشی از گلوله جان خود را از دست داده‌اند. مقامات عراقی به خبرنگاران اجازه ورود به قرارگاه اشرف را ندادند. متعاقبا تعداد کشته‌ها ۳۶ نفر اعلام شد. این حمله توسط ناوی
تعداد کشته‌ها ۳۶ نفر اعلام شد. این حمله توسط ناوی پیلای کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد محکوم شد، همچنین مریم رجوی، رهبر سازمان مجاهدین خلق و سناتور جان کری آن را به عنوان یک «کشتار» محکوم کردند. پیشینه. قرارگاه اشرف در شمال شرقی شهر خالص عراق، حدود ۱۲۰ کیلومتری غرب مرز ایران و ۶۰ کیلومتری شمال بغداد در استان دیاله عراق واقع شده است. این قرارگاه به یاد اشرف رجوی نامگذاری شده بود و محل استقرار سازمان مجاهدین خلق ایران در عراق بود. بعد از تهاجم سال ۲۰۰۳ آمریکا به عراق ارتش آمریکا کنترل این قرارگاه را به
به عراق ارتش آمریکا کنترل این قرارگاه را به دست گرفت و ساکنان قرارگاه را خلع سلاح کرد؛ در مقابل طی توافقنامه‌ای به ۳۴۰۰ تن از ساکنان استاتوی افراد حفاظت شده تحت کنوانسیون ۴ ژنو داده شد. ژنرال دیوید پترائوس، که سمت معاون فرمانده نیروهای ائتلاف متحد را بر عهده داشت، اظهار داشت که انتقال مسئولیت قرارگاه اشرف به دولت عراق منوط به تضمین مستقیم مقامات عراقی مبنی بر حفظ وضعیت حفاظت‌شده ۳۴۰۰ ساکن قرارگاه است. در سال ۲۰۰۹، ارتش ایالات متحده کنترل قرارگاه را به دولت عراق (نوری مالکی) واگذار کرد. این دولت بارها قول
عراق (نوری مالکی) واگذار کرد. این دولت بارها قول داده بود که قرارگاه را تعطیل کند، زیرا نوری مالکی، نخست‌وزیر وقت، ظاهراً در تلاش برای تقویت روابط کشورش با ایران بود. ارتش عراق پیش از این در ۶ و ۷ مرداد ۱۳۸۸ به قرارگاه اشرف حمله کرده و حداقل ۹ نفر را کشته و حدود ۴۰۰ نفر را زخمی کرده بود. ساکنان قرارگاه اشرف در طول اقامتشان در آنجا بارها مورد حمله قرار گرفتند. تا آنجا که سازمان ملل متحد مصمم به جابجایی آنها به مکان دیگری شد. حمله. در صبح زود ۱۹ فروردین ۱۳۹۰، با بیش از ۱۴۰ خودروی نظامی و حدود ۲۵۰۰ نفر پرسنل
با بیش از ۱۴۰ خودروی نظامی و حدود ۲۵۰۰ نفر پرسنل نیروهای ارتش عراق به بخش شمالی قرارگاه اشرف حمله‌ور شدند. سلاح‌های سبک شامل کلاشینکف و بی‌کی‌سی به‌کار رفت. گزارش سازمان غیرانتفاعی U.S. Committee for Ashraf Residents حمله را «قتل‌عام» خوانده است؛ در این حمله، از تانک، نفربر زرهی و توپخانه استفاده شد که منجر به ۳۶ کشته و صدها زخمی شد. سازمان مجاهدین خلق ایران اعلام کرد که این حمله یک «حمله نظامی تمام‌عیار با خودروهای زرهی» بوده است. پس از این حمله که ۳۴ کشته بر جای گذاشت، سازمان مجاهدین خلق ایران فیلمی را
بر جای گذاشت، سازمان مجاهدین خلق ایران فیلمی را که توسط اعضای این سازمان فیلمبرداری شده بود، منتشر کرد که نشان می‌دهد سربازان عراقی به غیرنظامیان غیرمسلح در قرارگاه اشرف شلیک می‌کنند و از خودروهای نظامی برای زیر گرفتن جمعیت استفاده می‌کنند. روپرت کولویل، سخنگوی دفتر کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد در ژنو گزارش داد که تیمی از ناظران سازمان ملل متحد در جریان بازدید خود از این قرارگاه، شاهد ۲۸ جسد باقی مانده بودند. به گفته کولویل، به نظر می‌رسد اکثر کشته‌شدگان بر اثر جراحات ناشی از گلوله جان خود را از
بر اثر جراحات ناشی از گلوله جان خود را از دست داده‌اند که برخی از آنها زن بودند. همچنین یک دیپلمات غربی مستقر در بغداد گفت که به نظر می‌رسد اجساد مربوط به ۳ نفر احتمالاً در اثر زیر گرفته شدن توسط یک خودرو، له شده‌اند. پیامد‌ها. این حادثه روند جابه‌جایی ساکنان اشرف از طریق سازمان ملل کلید خورد؛ در پایان سال ۲۰۱۱، قرارگاه به‌تدریج تخلیه شد.
زاکاری آتکامی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوئیس است که در حال حاضر برای ميلان در پست مدافع بازی می‌کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال سوئیس بازی کرده است.
مسجد عبدالعزیز عبدالله شربتلی () مسجد جامع اهل سنت است که در محله الجوهره، جده، عربستان سعودی واقع شده است. این پروژه که در روز ۶ مارس ۲۰۲۴ افتتاح شد، مساحتی بالغ بر را دربر گرفته است. . این اولین مسجد در جهان است که با استفاده از فناوری چاپ سه‌بعدی ساخته شده و منعکس‌کننده معماری حجازی است. این مسجد توسط وجنات عبدالواحد، بیوه تاجر عربستانی عبدالعزیز عبدالله عباس شربتلی که در سال ۲۰۲۱ درگذشت، ساخته شد و مسجد به نام او نامگذاری شده است.
باغ‌وحش نووسیبیرسک به نام روستیسلاو الکساندرویچ شیلو () یک مؤسسه علمی و همچنین یک جاذبه گردشگری است. این باغ وحش حدود ۱۱۰۰۰ حیوان از ۷۳۸ گونه دارد و در سی و دو برنامه مختلف پرورش در اسارت برای گونه‌های در معرض خطر انقراض مشارکت فعال دارد. به‌طور متوسط، سالانه بیش از ۱۵۰۰۰۰۰ نفر از باغ وحش بازدید می‌کنند. تاریخچه. تاریخچه باغ وحش نووسیبیرسک با یک باغ وحش کوچک به سرپرستی ماکسیم زورف آغاز شد که بخشی از ایستگاه فنی و کشاورزی کودکان سرزمین سیبری غربی بود که در سال ۱۹۳۳ تأسیس شد. در سال ۱۹۳۷، طرح کلی توسعه
در سال ۱۹۳۳ تأسیس شد. در سال ۱۹۳۷، طرح کلی توسعه نووسیبیرسک تصویب شد. این طرح شامل ایجاد یک باغ وحش بود. ساخت و ساز به دلیل جنگ جهانی دوم متوقف شد. تنها در ۲۹ اوت ۱۹۴۸، باغ وحش نووسیبیرسک رسماً تأسیس شد. این باغ وحش در خیابان گوگول واقع شده بود. فرمان شورای وزیران جمهوری فدراتیو سوسیالیستی روسیه شوروی شماره ۱۵۴۸ مورخ ۱۵ سپتامبر ۱۹۵۹ به مقامات محلی نووسیبیرسک دستور داد تا باغ‌وحش را به مکان جدید منتقل کنند، زیرا منابع محل قدیمی برای توسعه به پایان رسیده بود. اما ساخت باغ‌وحش جدید تنها در سال ۱۹۷۹ به دلیل
اما ساخت باغ‌وحش جدید تنها در سال ۱۹۷۹ به دلیل مشکلات در انتخاب مکان جدید در شهری که به سرعت در حال رشد بود، آغاز شد. مدیر باغ‌وحش از سال ۱۹۷۲ (از سال ۱۹۶۹ - به عنوان مدیر موقت) تا زمان مرگش در سال ۲۰۱۶، روستیسلاو شیلو بود. مهم‌ترین سهم او در توسعه باغ‌وحش نووسیبیرسک، جابجایی به منطقه جدید در منطقه زایلتسوکی بود. این فرایند که در سال ۱۹۷۹ آغاز شد، مدت زیادی طول کشید و با مشکلات سازمانی و مالی زیادی، به ویژه در اواخر دهه ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰، مواجه شد. باغ‌وحش جدید در سال ۱۹۹۳ درهای خود را به روی
شد. باغ‌وحش جدید در سال ۱۹۹۳ درهای خود را به روی بازدیدکنندگان گشود، اما جابجایی نهایی در سال ۲۰۰۵ تکمیل شد. باغ‌وحش جدید بلافاصله به مکانی دوست‌داشتنی برای تعطیلات ساکنان و بازدیدکنندگان نووسیبیرسک تبدیل شد. همزمان با جابجایی، باغ‌وحش در حال انجام تحقیقات علمی گسترده برای کشت و حفظ گونه‌های نادر جانوری بود. در سال ۲۰۰۰، مشخص شد که این باغ‌وحش میزبان شیرهای یال سیاهی است که به نظر می‌رسد نزدیکترین خویشاوندان بازمانده از شیر منقرض‌شدهٔ کیپ آفریقای جنوبی باشند. جان اسپنس، مدیر باغ‌وحش آفریقای جنوبی، همیشه
جان اسپنس، مدیر باغ‌وحش آفریقای جنوبی، همیشه مجذوب داستان‌های این شیرهای بزرگ بود که در قرن هفدهم از دیوارهای قلعهٔ ژنرال ون ریبیک بالا می‌رفتند. او معتقد بود که ممکن است برخی از شیرهای کیپ به اروپا برده شده و با شیرهای دیگر آمیخته شده باشند. جستجوی او سی سال طول کشید که او را به باغ‌وحش نووسیبیرسک رساند، جایی که او نزدیکترین شباهت زنده به شیر کیپ را یافت؛ این باغ‌وحش شیری به نام سیمون را نام برد. این شیر و خانواده‌اش در فضای باز و در محیط‌های طبیعی بزرگ نگهداری می‌شوند. «این شیر در تمام طول سال در شرایط
می‌شوند. «این شیر در تمام طول سال در شرایط آب و هوایی غرب سیبری در دمای نگهداری می‌شود.». در چهل سال، بیش از شصت توله شیر به دنیا آمدند. باغ وحش نووسیبیرسک توانست دو توله شیر را برای جفت‌گیری به باغ وحش اسپنس در آفریقای جنوبی بفرستد. توله‌های سیمون به نام مدیر باغ وحش، روستیسلاو شیلو، و همسرش، اولگا، نامگذاری شدند. در ۱ ژوئیه ۲۰۱۶، باغ‌وحش نووسیبیرسک به نام روستیسلاو شیلو، که در ۲۶ آوریل ۲۰۱۶ درگذشت، نامگذاری شد از سال ۲۰۱۶، مرکز اقیانوس‌شناسی و زیست‌شناسی دریایی «دلفینیا» بخشی از باغ‌وحش شده است.
استرلنا یک مسکونی شهری در منطقه پتروودورتسوی شهر فدرال سانت پترزبورگ روسیه است، تقریباً در نیمه راه بین سنت پترزیبورگ و پیترگوف و به ساحل خلیج فنلاند می‌رسد. جمعیت: ۱۲٬۴۵۲ (تعداد مردم سال ۲۰۱۰) ۱۲٬۷۵۱ (تعداد جمعیت سال ۲۰۰۲) تاریخچه. استرلنا اولین بار در نقشه‌برداری کاداستر وودسکایا پیاتینا در سال ۱۵۰۰، به عنوان "روستای استرلنا در ساحل دریای رتسه استرلنه" در حیاط کلیسای شهرستان کیپن کوپورسکی ذکر شده است. پس از پیمان استولبوو، این سرزمین‌ها بخشی از سوئد بودند و در سال ۱۶۳۰، استرلنا به عنوان املاک بارونیال
و در سال ۱۶۳۰، استرلنا به عنوان املاک بارونیال سیاستمدار سوئدی، یوهان اسکایت، ظاهر شد. کاخ پتر کبیر. در سال ۱۷۱۸، یک کاخ چوبی موقت در استرلنا ساخته شد. این کاخ توسط خانواده سلطنتی روسیه به عنوان نوعی شکارگاه مورد استفاده قرار می‌گرفت و تا به امروز نیز حفظ شده است. سنگ بنای آن در ژوئن ۱۷۲۰ گذاشته شد، اما سال بعد مشخص شد که این مکان برای نصب فواره‌ها مناسب نیست، بنابراین پیتر تصمیم گرفت توجه خود را بر روی پترهوف در همان نزدیکی متمرکز کند. معمار ایتالیایی، نیکولا میچتی، استرلنا را ترک کرد و تمام کارها به حالت
میچتی، استرلنا را ترک کرد و تمام کارها به حالت تعلیق درآمد. الیزابت، دختر پتر، پس از به تخت نشستن در سال ۱۷۴۱، قصد داشت پروژه پدرش را تکمیل کند. از معمار مورد علاقه‌اش، بارتولومئو راسترلی، خواسته شد تا طرح میچتی را گسترش داده و بزرگ‌نمایی کند. اما توجه راسترلی خیلی زود به کاخ‌های دیگر، در پترهوف و تزارسکویه سلو، معطوف شد، بنابراین کاخ استرلنا تا پایان قرن ناتمام ماند. خانه خانوادگی شاخه کنستانتینوویچی رومانوف‌ها. در سال ۱۷۹۷، استرلنا به گراند دوک کنستانتین پاولوویچ (پسر دوم پاول اول) و همسرش گراند دوشس آنا
(پسر دوم پاول اول) و همسرش گراند دوشس آنا فئودوروونا (عمه ملکه ویکتوریا) اعطا شد. با وجود آتش‌سوزی بزرگی در سال ۱۸۰۳، کاخ کنستانتین تا سال ۱۸۰۷ تکمیل شد. پس از مرگ کنستانتین، کاخ به برادرزاده‌اش رسید و شاخه کنستانتینوویچی از سلسله رومانوف مالکیت آن را تا زمان انقلاب حفظ کرد. فراز و نشیب‌های قرن بیستم و بیست و یکم. پس از سال ۱۹۱۷، کاخ رو به ویرانی گذاشت: به یک کمون کودکان کار و سپس به یک مدرسه راهنمایی تحویل داده شد. برای مدتی در طول جنگ جهانی دوم، آلمانی‌ها استرلنا را اشغال کردند و در آنجا پایگاه دریایی