payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سایر سطوح نمازخانه با نقش‌مایه‌های گیاهی سفید و طلایی بسیار متراکم تزئین شده‌اند—تزئیناتی که نه‌تنها جلوه‌ای بصری دارند، بلکه با نمادهای مذهبی و هنری، به انسجام کلی فضا کمک می‌کنند. این ترکیب از روایت، تزئین، و معماری، نمازخانه را به یکی از نمونه‌های برجستهٔ هنر مذهبی در رم بدل کرده است. نقاشی‌های دیواری در اتاق انتظار کلیسا، روح‌القدس را در مدالیون بیضی شکل مرکزی و انجیل‌نویسان را با نمادهای معمول و بت‌های مفیدشان بر روی زمینه‌ای طلایی به تصویر می‌کشند. "علمای کلیسا" (سنت آگوستین و جروم؛ سنت آمبروز و
"علمای کلیسا" (سنت آگوستین و جروم؛ سنت آمبروز و گرگوری کبیر) در دو ایوان کوچک قرار دارند. شکل بیضی در الگوی سنگفرش سفالی تکرار شده است. نقاشی‌های دیواری اتاق انتظار توسط جووانی بالیونه در "کتاب «زندگی"» به جووانی باتیستا ریچی نسبت داده شده است. این انتساب عموماً توسط محققان مدرن پذیرفته شده است. دو مطالعه مقدماتی برای نقاشی‌های ایوان کوچک در موزه لوور نگهداری می‌شود. به نظر می‌رسد چهار بت طلایی در اسپندرل‌ها، طاق را نگه می‌دارند. از آنجایی که جووانی باتیستا ریچی در مقایسه با کاراچی و کاراواجو هنرمندی قابل
ریچی در مقایسه با کاراچی و کاراواجو هنرمندی قابل اعتماد اما نسبتاً متوسط بود، وارثان تیبریو سراسی احتمالاً او را برای تکمیل کلیسای ناتمام به روشی سریع و اقتصادی انتخاب کردند.
پیمان پاریس که با نام پیمان آبویل نیز شناخته می‌شود، در ۴ دسامبر ۱۲۵۹ میلادی توسط لوئی نهم، پادشاه فرانسه و هنری سوم، پادشاه انگلستان ، امضا شد. این نقطه عطفی در سیاست اروپا بود که منجر به پویایی‌های سیاسی جدید، تبادلات فرهنگی و تغییرات اجتماعی شد.[ "" ]
افعال عبری مدرن ()، در زبان عبری، فعلها، که به شکل ساقه‌های مشتق شده هستند، برای منعکس کردن زمان دستوری و وجه دستوری آنها، و همچنین به موافق با نهاد (دستور زبان)، جنس دستوری، شمار (دستور زبان) و شخص (دستور زبان) مزدوج می‌شوند. هر فعل یک جهت فعل ذاتی دارد، اگرچه یک فعل در یک صدا معمولاً در صداهای دیگر مشابه دارد. این مقاله بیشتر به عبری مدرن می پردازد، اما تا حدی، اطلاعات نشان داده شده در اینجا در مورد عبری کتاب مقدس نیز صدق می کند. طبقه‌بندی فعل. ریشه‌ها. افعال در زبان عبری، مانند اسم‌ها، صفت‌ها و قیدها، با
در زبان عبری، مانند اسم‌ها، صفت‌ها و قیدها، با تغییر یک ریشه (معمولاً) سه حرفی، که به عنوان «شورش» شناخته می‌شود، ساخته و صرف می‌شوند ( ). مصوت‌ها بین یا قبل از این سه صامت در یک الگو اضافه می‌شوند تا معنای مرتبطی بین ریشه‌های مختلف ایجاد کنند. برای مثال، () به معنای «(او) نگه داشت/محافظت کرد» و () به معنای «(او) نوشت» هر دو مصوت «a» را بین صامت‌های اول و دوم و صامت‌های دوم و سوم اضافه می‌کنند تا شکل گذشته «او» را نشان دهند. ساختار مشابهی را می‌توان در افعال قوی انگلیسی با ترکیب write-wrote-written و
افعال قوی انگلیسی با ترکیب write-wrote-written و drive-drove-driven یافت که علیرغم مصوت‌ها و معانی متفاوت، صامت‌های ریشه مشترک دارند. افعال عبری به ریشه‌های قوی (افعال باقاعده، با بی‌نظمی‌های گاه به گاه و قابل پیش‌بینی صامت)، ریشه‌های ضعیف (افعال قابل پیش‌بینی که از نظر مصوت نامنظم هستند) و افعال کاملاً بی‌نظم تقسیم می‌شوند.
کتیبه تقویمی پرینه (IK Priene 14) کتیبه‌ای است که روی سنگ حک شده و در پریه‌نه (یک شهر یونانی باستان در غرب ترکیه) کشف شده است. این سنگ‌نوشته شامل فرمانی از سوی پاولوس فابیوس ماکسیموس، پروکنسول استان رومی آسیا، و یک فرمان از سوی کنونتوس (مجمع) استان است که این حکم را در سال ۹ پیش از میلاد پذیرفته است. این اسناد، تقویم استانی را با تقویم رومی هماهنگ می‌سازد و با تعیین آغاز سال استانی در روز تولد آگوستوس، به او ادای احترام می‌کند. در این کتیبه، به تولد آگوستوس با استفاده از اصطلاح «انجیل» اشاره شده است. این
با استفاده از اصطلاح «انجیل» اشاره شده است. این متن به «متن پریه‌نه» معروف است زیرا روی دو سنگ در بازار شهر باستانی پریه‌نه پیدا شده است. نسخه‌های دیگر آن از آپامئا و اومنئیا نیز شناخته شده‌اند. متن یونانی کل سنگ‌نوشته چندین بار منتشر شده است و نسخه معتبر کنونی آن به عنوان کتیبه شماره ۱۴ در جلد پریه‌نه از مجموعه کتیبه‌های شهرهای یونانی آسیای صغیر آمده است. این سنگ‌نوشته شامل دو بخش مجزا است: فرمان (حکم) و مصوبه پذیرش آن فرمان. اگرچه این کتیبه روی دو سنگ امتداد یافته، اما بخش دوم پیش از پایان یافتن سنگ اول
یافته، اما بخش دوم پیش از پایان یافتن سنگ اول آغاز می‌شود. سنگ‌نوشته تقویمی پریه‌نه در حال حاضر (تا سپتامبر ۲۰۲۳) در موزه ارلبنیس بیبل‌هاوس در فرانکفورت به نمایش گذاشته شده است و امانتی از موزه برلین است. ارجاع به «انجیل». این کتیبه حاوی اصطلاح یونانی εὐαγγέλιον (اِوانگِلیون) به معنای «خبر خوش» است که در انگلیسی به «گاسپل» یا انجیل ترجمه می‌شود. این ارجاع در بخشی از متن رخ می‌دهد که سخنرانی آپولونیوس، کاهن اعظم کُنوِنتوس (مجمع)، را ثبت کرده است: همان‌طور که در سنگ‌نوشته تقویمی پریه‌نه مثال زده شده است، این
در سنگ‌نوشته تقویمی پریه‌نه مثال زده شده است، این اصطلاح یونانی کوینه (εὐαγγέλιον) در دوران امپراتوری روم برای اعلان خبر خوش دربارهٔ فرارسیدن یک پادشاهی استفاده می‌شد – یعنی سلطنت پادشاهی که به جنگ پایان می‌داد، به گونه‌ای که همه مردم جهان که تسلیم می‌شدند و به این پادشاه وفاداری می‌دادند، از نابودی نجات می‌یافتند. سنگ‌نوشته تقویمی پریه‌نه، از روز تولد سزار آگوستوس به عنوان آغاز انجیل (خبر خوش) اعلام‌کننده پادشاهی او سخن می‌گوید، همراه با فرمانی رومی برای شروع یک نظام تقویمی جدید بر اساس سال تولد آگوستوس
شروع یک نظام تقویمی جدید بر اساس سال تولد آگوستوس سزار. برخی از مورخان مسیحی این موضوع را با آغاز انجیل مرقس مقایسه کرده‌اند: «آغاز انجیل یسوع مسیح، پسر خدا.» (مرقس ۱:۱).
عماد خلیل العلمی (۱۹۵۶ – ۳۰ ژانویهٔ ۲۰۱۸)، همچنین با نام ابو همام شناخته می‌شود، یکی از مقامات ارشد حماس بود. او که یکی از بنیان‌گذاران این گروه بود، در اواخر دهه ۱۹۸۰ به حماس پیوست. پس از تبعید در سال ۱۹۹۴، العالمی به یک رابط کلیدی بین غزه و دولت‌های سوریه و ایران تبدیل شد و به عنوان اولین نماینده حماس در تهران فعالیت می‌کرد. العلمی در سال ۲۰۱۲ به غزه بازگشت و از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۷ معاون فرمانده در نوار غزه بود. زندگی‌نامه. العلمی در شهر غزه متولد شد، و مدرک مهندسی عمران خود را از دانشگاه اسکندریه دریافت
مهندسی عمران خود را از دانشگاه اسکندریه دریافت کرد. او در اواخر دهه ۱۹۸۰ به حماس پیوست و از اعضای بنیانگذار این گروه محسوب می‌شود. العالمی در سال ۱۹۹۱ یا ۱۹۹۴ توسط اسرائیل به لبنان تبعید شد در لبنان، العالمی و دیگر رهبران تبعیدی، تاکتیک‌هایی مانند حمله انتحاری را از حزب‌الله آموختند. او بعداً در سال ۲۰۰۸ به سوریه و سپس به تهران رفت و اولین نماینده حماس در ایران بود. العالمی به همراه دیگر رهبران ارشد حماس، احمد یاسین، اسامه حمدان، خالد مشعل، موسی ابومرزوق و عبدالعزیز الرنتیسی، یکی از شش مقام اصلی حماس بود
عبدالعزیز الرنتیسی، یکی از شش مقام اصلی حماس بود که در ۲۲ اوت ۲۰۰۳ توسط ایالات متحده به عنوان تروریست‌های جهانی ویژه تعیین شدند. تا سال ۲۰۰۳، او به دمشق، سوریه نقل مکان کرده بود. هنگامی که حماس پس از آغاز جنگ داخلی سوریه، به دلیل اختلاف نظر با تهران، دفتر مرکزی خود در دمشق را ترک کرد، العلمی آخرین مقام حماس بود که در آخرین تلاش برای نجات روابط، دمشق را به مقصد غزه ترک کرد. او فرد اصلی روابط حماس با ایران و محور مقاومت متحد ایران بود و چندین دهه با سید حسن نصرالله، رهبر حزب‌الله، رابطه کاری داشت. از سال
نصرالله، رهبر حزب‌الله، رابطه کاری داشت. از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۷، العالمی معاون رئیس حماس در نوار غزه بود، اگرچه در نوامبر ۲۰۱۶ گزارش شد که او جایگزین هنیه به عنوان رئیس حماس در نوار غزه شده است. به دلیل دوران حضورش در دمشق و تهران، العالمی روابط نزدیکی با دولت‌های سوریه و ایران داشت. در طول جنگ ۲۰۱۴ غزه، العلمی در مذاکرات آتش‌بس شرکت داشت و بنا به گزارش‌ها، به عناصر شبه‌نظامی‌تر حماس صدا می‌داد. العلمی در شرایط مبهمی یک پایش را از دست داد و به همین دلیل پس از جنگ برای درمان به ترکیه سفر کرد. حماس ادعا کرد که
جنگ برای درمان به ترکیه سفر کرد. حماس ادعا کرد که او در جنگ زخمی شده است. با این حال، ادعای دیگری مبنی بر آسیب دیدن او در اثر ریزش تونلی که او و دیگر رهبران حماس در آن پنهان شده بودند، مطرح شد. گزارش دیگری حاکی از آن بود که او در جریان درگیری مسلحانه بین شبه‌نظامیان حماس زخمی شده است. العلمی در حالی که در ترکیه تحت درمان پزشکی بود، همچنان از هیئت‌های نمایندگی حماس پذیرایی می‌کرد. اگرچه عضو دفتر سیاسی حماس نبود، اما همچنان چهره‌ای برجسته در حماس باقی ماند. العلمی کمتر مورد توجه رسانه‌ها قرار می‌گرفت. او از
کمتر مورد توجه رسانه‌ها قرار می‌گرفت. او از رسانه‌های اجتماعی استفاده نمی‌کرد و در کنفرانس‌های مطبوعاتی شرکت نمی‌کرد. برخلاف دیگر مقامات ارشد حماس، العلمی به چادرهای عزاداران سر نمی‌زد. مرگ. در ۹ ژانویه ۲۰۱۸، العلمی به شدت زخمی شد. گزارش‌های اولیه در رسانه‌های رسمی حماس حاکی از آن بود که العلمی در ۹ ژانویه به مرگ طبیعی درگذشته است، اما این جنبش بعداً اعلام کرد که او هنگام بازرسی سلاح شخصی خود در خانه‌اش به سر خود شلیک کرده است. با این حال، برخی از کارشناسان و مفسران صحت روایت حماس را زیر سؤال بردند و
و مفسران صحت روایت حماس را زیر سؤال بردند و گمانه‌زنی کردند که ممکن است یکی از اعضای رقیب حماس به العلمی شلیک کرده باشد. العلمی پس از تیراندازی بیهوش شد و سه هفته بعد در بیمارستان الشفاء در شهر غزه در ۳۰ ژانویه درگذشت. صدها نفر از اهالی غزه، از جمله چندین مقام ارشد حماس، در مراسم تشییع جنازه او در شهر غزه شرکت کردند. در مراسم تشییع جنازه‌ای که در مسجد جامع غزه برگزار شد، اسماعیل هنیه، رهبر حماس، از العالمی تمجید کرد و گفت: «حماس، ابوحمام بود و ابوحماس، حماس.»
تیبریو چراسی (۱۵۴۴ – ۳ مه ۱۶۰۱) حقوقدان رومی و خزانه‌دار کل پاپ کلمنت هشتم بود. او عمدتاً به خاطر ساخت کلیسای سراسی در سانتا ماریا دل پوپولو، رم و سفارش دادن به کاراواجو و آنیباله کاراچی برای خلق سه نقاشی معروف در آنجا شناخته می‌شود. زندگی‌نامه. تیبریو چراسی در سال ۱۵۴۴ در شهر رم به دنیا آمد. پدرش، استفانو چِراسی، اصالتاً اهل ناپل بود و حدود سال ۱۵۲۲ به‌عنوان جراح در بیمارستان سانتا ماریا دلا کنسولاتسیونه در رم استخدام شد. او در سال ۱۵۳۰ موفق به دریافت تابعیت رسمی رم شد—اتفاقی مهم که جایگاه اجتماعی خانواده
رسمی رم شد—اتفاقی مهم که جایگاه اجتماعی خانواده را در پایتخت تثبیت کرد. مادر تیبریو، بارتولومئا ماناردی، از خانواده‌ای فلورانسی بود، و این پیوند خانوادگی احتمالاً نقش مهمی در ایجاد ارتباطات تیبریو با چهره‌های برجستهٔ فلورانسی ساکن رم ایفا کرده است. برادر او، جیووان پیترو، نیز مسیر علمی را در پیش گرفت و به حرفهٔ پزشکی روی آورد. او در سال ۱۵۷۴ رساله‌ای پزشکی در رم منتشر کرد—متنی تخصصی که به روش‌های داروسازی و درمانی می‌پرداخت و نشان‌دهندهٔ سطح علمی خانوادهٔ چراسی بود. تیبریو خود به تحصیل در رشتهٔ حقوق پرداخت
بود. تیبریو خود به تحصیل در رشتهٔ حقوق پرداخت و به‌احتمال زیاد موفق به دریافت دکترای هر دو شاخهٔ حقوق عرفی و حقوق کلیسایی شد. این تحصیلات، در کنار پیشینهٔ خانوادگی و ارتباطات فرهنگی‌اش، زمینه‌ساز ورود او به ساختار اداری کلیسای رم شد—جایی که بعدها به مقام خزانه‌دار کل پاپ کلمنت هشتم رسید و نقش مهمی در سیاست، هنر، و معماری مذهبی ایفا کرد. مسیر زندگی او، از فرزند یک جراح مهاجر تا یکی از چهره‌های بانفوذ در دربار پاپ، بازتابی از تحرک اجتماعی، دانش، و دیانت در فضای رنسانس ایتالیاست. او رابطه نزدیکی با سانتا
فضای رنسانس ایتالیاست. او رابطه نزدیکی با سانتا ماریا دلا کنسولازیون، جایی که پدرش در آن کار می‌کرد، داشت و در اوت ۱۵۸۳ بیمارستان خانه‌ای را به صورت مادام‌العمر در منطقه تروی با هزینه سالانه ۴۰ اسکودی به او اجاره داد. در آن زمان، او وکیل دادگستری در دادگاه روم بود و در سال ۱۵۸۹ به عنوان وکیل مدافع (دادستان کل) منصوب شد. در ۲۲ سپتامبر ۱۵۹۰، سراسی کتاب‌های پزشکی و فلسفی پدر مرحومش را به بیمارستان کنسولازیون اهدا کرد، به این شرط که آنها برای استفاده پزشکان در آینده در این مؤسسه نگهداری شوند. در آن زمان، او در
در این مؤسسه نگهداری شوند. در آن زمان، او در منطقه پاریون زندگی می‌کرد. در تاریخ ۳۱ ژوئیه ۱۵۹۳، تیبریو چِراسی به‌عنوان رئیس دانشگاه برای آن سال انتخاب شد و در سال بعد نیز در این سمت تأیید گردید. احتمالاً در همین دوره بود که او مسیر حرفه‌ای خود را به‌سوی مناصب کلیسایی تغییر داد. در سپتامبر ۱۵۹۵، چِراسی از سمت خود به‌عنوان وکیل مالیاتی کناره‌گیری کرد و به‌عنوان یکی از روحانیون منصوب شد—نهاد مالی و اداری وابسته به دربار پاپ. او این منصب را با پرداخت ۳۰٬۰۰۰ اسکودی و با اجازهٔ ویژهٔ پاپ به‌دست‌آورد، در حالی که
و با اجازهٔ ویژهٔ پاپ به‌دست‌آورد، در حالی که مبلغ معمول برای خرید چنین مقامی ۴۰٬۰۰۰ اسکودی بود، که نشان‌دهندهٔ نفوذ و اعتماد ویژه‌ای است که از سوی پاپ کلمنت هشتم به او اعطا شده بود. در ژوئیه ۱۵۹۶، چِراسی به مقام خزانه‌دار کل رسید—سمتی بسیار مهم که مسئولیت نظارت بر امور مالی کلیسای رم را بر عهده داشت. این ارتقاء، جایگاه او را در ساختار قدرت پاپی تثبیت کرد و او را به یکی از چهره‌های کلیدی در ادارهٔ امور مالی و سیاسی کلیسا بدل ساخت. در سال ۱۵۹۸، زمانی که پاپ کلمنت هشتم برای تصاحب رسمی شهر فرارا به آن‌جا سفر
کلمنت هشتم برای تصاحب رسمی شهر فرارا به آن‌جا سفر کرد، چِرازی نیز در همراهی او حضور داشت. این سفر، که بخشی از سیاست تثبیت قدرت پاپ در مناطق شمالی ایتالیا بود، نشان‌دهندهٔ اعتماد کامل پاپ به چِرازی و نقش فعال او در امور دیپلماتیک و اجرایی کلیسا بود. مسیر حرفه‌ای چِرازی، از دانشگاه تا دربار پاپ، بازتابی از هوش، دیانت، و توانایی او در پیوند دادن دانش حقوقی با ساختارهای قدرت مذهبی است. به نظر می‌رسد که سراسی دوست کاردینال فدریکو بورومئو، یکی از روشنفکران برجسته کلیسای روم در آن زمان، بوده است. سراسی در ۳۰
کلیسای روم در آن زمان، بوده است. سراسی در ۳۰ سپتامبر ۱۵۹۵ نامه‌ای از رم خطاب به او نوشت و در آن یادآوری کرد که «حضرت والای شما با چه مهربانی و محبتی همیشه مرا در پناه خود نگه داشته است». مجموعه‌ای از حکاکی‌های صحنه‌های مختلف شکار اثر آنتونیو تمپستا، که در سال ۱۵۹۸ در رم با عنوان "«اولین کتاب شکارهای مختلف»" منتشر شد، به او تقدیم شد. او در ۳ مه ۱۶۰۱ در ویلایی در فراسکاتی درگذشت، جایی که برای درمان بیماری کلیوی خود و به دلیل بهتر بودن هوا در آنجا نسبت به رم به آنجا رفته بود. کالبدشکافی نشان داد که ریه‌های او
آنجا رفته بود. کالبدشکافی نشان داد که ریه‌های او آلوده و سنگ بزرگی در روده‌هایش وجود دارد. او در مارس ۱۵۹۸ وصیت‌نامه خود را تنظیم کرده بود و یک روز قبل از مرگش متمم آن را اضافه کرده بود. در این وصیت‌نامه، بیمارستان سانتا ماریا دلا کنسولازیونه را به عنوان وارث جهانی خود تعیین کرد. او ۵۰۰ اسکودی را برای کارمندان خود و ۵۰۰ اسکودی را برای شخصی به نام جیاکومو که او را به فرارا همراهی کرده بود، به ارث گذاشت. دارایی‌های او شامل یک تاکستان در خارج از پورتا سن پانکراسیو، اجاره شده از سانتا ماریا در تراستوره،
پانکراسیو، اجاره شده از سانتا ماریا در تراستوره، خانه‌ای که از پدرش در مونته‌چیتوریو به ارث برده بود، ظروف نقره، مبلمان و کتاب بود. او مجموعه رساله‌های حقوقی خود را برای حسابرس خود، آگوستینو دنا، به ارث گذاشت. او همچنین یک ویلا در آلبانو و یک «لوگو دی مونته» (سند) در کلیسای سانتا ماریا دی مونسراتو، جایی که مادربزرگ پدری‌اش، بیانکا سانچز، به خاک سپرده شده بود، از خود به جا گذاشت. به‌طور مشابه، او یک «لوگو دی مونته» در کلیسای سانتا ماریا دل پوپولو از خود به جا گذاشت. دو خانه کوچک در سانتی آپوستولی، یک خانه و
گذاشت. دو خانه کوچک در سانتی آپوستولی، یک خانه و یک تاکستان در کاستلگاندولفو، و کاخ کوچکی که در منطقه پاسکینو در آن زندگی می‌کرد، به صاحبان اصلی خود، بیمارستان کنسولاتسیونه، املاک کاستلگاندولفو و اولیسه گالو، بازگردانده شدند. کلیسای کوچک او. سراسی به عنوان خزانه‌دار کل، با هنرمندان و سازندگان چیره‌دست که برای واتیکان کار می‌کردند، ارتباط داشت. تقریباً یک سال قبل از مرگش، در ۸ ژوئیه ۱۶۰۰، کلیسای کوچکی در باسیلیکای سانتا ماریا دل پوپولو از راهبان آگوستینی خریداری کرد و کارلو مادرنو را مأمور بازسازی این بنای
کرد و کارلو مادرنو را مأمور بازسازی این بنای کوچک به سبک باروک نمود. او به کاراواجو مأموریت داد تا دو تابلوی بزرگ سرو، به ارتفاع ده نخل و عرض هشت نخل، که نمایانگر تغییر مذهب سنت پل و شهادت سنت پیتر بودند، را در عرض هشت ماه و با قیمت ۴۰۰ اسکودی نقاشی کند. این قرارداد در ۲۴ سپتامبر ۱۶۰۰ امضا شد. کاراواجو در زمان مرگ تیبریو سراسی هنوز روی نقاشی‌ها کار می‌کرد. تاریخ سفارش او برای نقاشی محراب از آنیباله کاراچی مشخص نیست، اما احتمالاً این نقاشی زمانی که سراسی در کلیسا به خاک سپرده شد، تکمیل شده بود.
نسخه استاندارد انگلیسی () (ESV)، ترجمه ای از کتاب مقدس به زبان انگلیسی معاصر است. ESV که در سال 2001 توسط Crossway منتشر شد، "توسط تیمی متشکل از بیش از 100 محقق و کشیش برجسته مسیحیت انجیلی ایجاد شد.
جمیل صالح عبدالله مزهر (زادهٔ ۱۶ ژوئیهٔ ۱۹۶۴)، یک شبه‌نظامی سوسیالیست فلسطینی و معاون دبیرکل جبهه خلق برای آزادی فلسطین، یک سازمان ملی‌گرای فلسطینی مارکسیست-لنینیست، از سال ۲۰۲۲ است. زندگی‌نامه. مزهر در سال ۱۹۶۴ در غزه، در خانواده‌ای از پناهندگان ساکن اردوگاه پناهندگان نصیرات، متولد شد. او در سال ۱۹۸۰، زمانی که ۱۶ ساله بود، به جبهه خلق برای آزادی فلسطین پیوست. او دارای مدرک لیسانس در رشته مدیریت است. به دلیل فعالیت‌هایش، دو بار توسط نیروهای اسرائیلی بازداشت شد، یک بار در سال ۱۹۸۹ و یک بار در سال ۱۹۹۲. او
شد، یک بار در سال ۱۹۸۹ و یک بار در سال ۱۹۹۲. او شروع به ترقی در صفوف خود کرد و به ویژه پس از نبرد ۲۰۰۷ غزه بین فتح و حماس، به بخش کلیدی بازسازی سیستم اداری، سیاسی و سازمانی جبهه در نوار غزه تبدیل شد. جبهه خلق برای آزادی فلسطین در این زمان، به ویژه در غزه، دچار آشفتگی کامل شد و اهمیت خود را از دست داد، با این حال، مزهر و دیگران توانستند با پایه‌گذاری پایه‌های سازمانی جبهه و تحکیم ساختار آن، باعث «رنسانس» جبهه خلق برای آزادی فلسطین در غزه شوند. او سرانجام رئیس جبهه خلق برای آزادی فلسطین در نوار غزه شد. در
جبهه خلق برای آزادی فلسطین در نوار غزه شد. در طول جنگ غزه (۲۰۰۸–۲۰۰۹)، او هدف یک سوءقصد اسرائیل در نصیرات قرار گرفت که در آنجا خانه‌اش هدف قرار گرفت و او جان سالم به در برد. او نقش کلیدی در سازماندهی و تأسیس چندین انجمن مدنی و خیریه با ماهیت چپ‌گرا و مترقی ایفا کرد. در هشتمین کنگره ملی جبهه مردمی در ماه مه ۲۰۲۲، او به عنوان معاون دبیرکل جبهه خلق برای آزادی فلسطین انتخاب شد. او نقش مهمی در سازماندهی جبهه خلق برای آزادی فلسطین در آماده‌سازی و پس از شروع جنگ غزه ایفا کرد، و یک ماه قبل از شروع جنگ، نوار غزه را
ایفا کرد، و یک ماه قبل از شروع جنگ، نوار غزه را به مقصد سوریه ترک کرد.
خرتیان فربیک (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل هلند است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال هراکس آلملو و باشگاه ورزشی هیرنفین اشاره کرد.
لئون فلمینگس (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل هلند است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال دن بوس اشاره کرد.
مرکز مطالعات راست‌گرایی دانشگاه برکلی () ، یک مرکز پژوهشی میان‌رشته‌ای در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی است که بر مطالعات سیاست‌های راست‌گرا تمرکز دارد. این مرکز در «مؤسسهٔ مطالعات مسائل اجتماعی» مستقر است. این مرکز در سال ۲۰۰۹ بنیان‌گذاری شد و در آغاز با نام «مرکز مطالعات تطبیقی جنبش‌های راست‌گرا» فعالیت می‌کرد. سی‌آردبلیواس به پژوهش دربارهٔ جنبش‌های راست‌گرا در سدهٔ بیستم و بیست‌ویکم می‌پردازد، و یکی از نخستین نهادها در ایالات متحده است که به‌طور اختصاصی به پژوهش و تحلیل دانشگاهی سیاست‌ها و جنبش‌های راست‌گرا
و تحلیل دانشگاهی سیاست‌ها و جنبش‌های راست‌گرا اختصاص یافته است.
خیرت مِیِر (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل هلند است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال بریستول سیتی، باشگاه فوتبال اسپارتا روتردام، باشگاه فوتبال دوردرخت، باشگاه فوتبال آژاکس آمستردام، و باشگاه فوتبال ناک بردا اشاره کرد.
آمریگو دومینی (سنت لوییس، ۳ ژانویه ۱۸۹۴ – رم، ۲۵ دسامبر ۱۹۶۷) یک آدمکش فاشیست ایتالیایی متولد ایالات متحده بود که رهبری گروهی را بر عهده داشت که مسئول ترور جاکومو ماتئوتی، رهبر حزب سوسیالیست متحد، در سال ۱۹۲۴ بودند. زندگینامه. آمریگو دومینی، فرزند مهاجران ایتالیایی (پدرش آدولفو دومینی) و بریتانیایی، در سنت لوئیس میسوری ایالات متحده متولد شد. او به ایتالیا نقل مکان کرد و در سال ۱۹۱۳ با انصراف از شهروندی ایالات متحده به ارتش پیوست. در طول جنگ جهانی اول، او یک سرباز تهاجمی بود و به شدت زخمی و مدال گرفت. سپس در
تهاجمی بود و به شدت زخمی و مدال گرفت. سپس در فاشیو فلورانس که توسط هواداران بنیتو موسولینی سازماندهی شده بود، فعال شد و به لقب "دمکش دوچه" (Sicario del Duce) افتخار می‌کرد. او در حادثه سارتزانا در ۲۱ ژوئیه ۱۹۲۱ شرکت کرد و رهبری ستونی متشکل از ۳۰۰ پیراهن سیاه (squadristi) را به سارتزانا با درخواست آزادی رناتو ریچی بر عهده داشت. ریچی و دیگر فاشیست‌ها پس از درگیری مسلحانه با آردیتی دل پوپولو، یک سازمان ضد فاشیستی که در سال ۱۹۲۱ توسط آنارشیست آرگو سکونداری به عنوان شاخه‌ای از جنبش "آردیتی" ایجاد شده بود،
به عنوان شاخه‌ای از جنبش "آردیتی" ایجاد شده بود، دستگیر شدند. در سال ۱۹۲۴، دومینی به صفوف چکا، پلیس مخفی که موسولینی بر اساس چکای شوروی بنا نهاده بود، پیوست. اندکی پس از آن، در ۱۰ ژوئن، او رهبری گروهی (آلبینو ولپی، جوزپه ویولا، آگوستو مالاکریا و آملتو پوورومو) را بر عهده گرفت که قتل جاکومو ماتئوتی را انجام دادند، احتمالاً به دستور چزاره رُسی، که در آن زمان دستیار او بود. پس از قتل سیاسی، به استثنای روبرتو فاریناچی که در طول محاکمه از او دفاع کرد، باقی رهبری فاشیست‌ها او رها کردند. در حالی که فاریناچی خود
فاشیست‌ها او رها کردند. در حالی که فاریناچی خود را به خاطر این وظیفه "افتخارآمیز" اعلام کرد، نتوانست مانع از صدور حکم پنج سال زندان برای دومینی شود، که تنها یازده ماه از آن را گذراند و از عفو موسولینی بهره‌مند شد. تصویری که امیلیو لوسو از او در کتابش «راهپیمایی به رم و اطراف»‌ (Marcia su Roma e dintorni) ترسیم کرده، به همین دوره برمی‌گردد: پس از آزادی از زندان، او تلاش کرد تا با اخاذی از رهبری فاشیست، پاداش و پرداخت هزینه‌های حقوقی خود را به دست آورد. او با تظاهر، به دنبال ملاقات با موسولینی در شورای
او با تظاهر، به دنبال ملاقات با موسولینی در شورای وزیران ایتالیا بود. او این حق خود را با این جمله توجیه کرد: «من اینجا هستم تا خون ماتئوتی را از دستانم بشویم». او دستگیر و به جرم «توهین به ایل دوچه» محاکمه و به هشت سال زندان محکوم شد - که به طور قابل توجهی بیشتر از جرم قبلی بود. آمریگو دومینی در سال ۱۹۲۷ آزاد شد و با دریافت مستمری دولتی هنگفتی (۵۰۰۰ لیر) به سومالی‌لند ایتالیا رفت. ظاهراً از زمانی که در جزایر ترمیتی بازداشت و زندانی شد، هنوز هم به عنوان فردی دردسرساز شناخته می‌شد. در همین حال، او به ژنرال
دردسرساز شناخته می‌شد. در همین حال، او به ژنرال امیلیو د بونو هشدار داد که نسخه خطی از جزئیات قتل ماتئوتی را به سردفتران اسناد رسمی در تگزاس ارائه کرده است. این ادعا منجر به آزادی او و افزایش مستمری به ۵۰.۰۰۰ لیر شد. او به لیبی ایتالیا رفت و در آنجا مستمری او ۲۵۰۰ لیر (همراه با یک پرداخت واحد ۱۲۵۰۰۰ لیر) افزایش یافت. دومینی بیش از یک دهه در منطقه ماند و در جریان لشکرکشی شمال آفریقا در جنگ جهانی دوم توسط ارتش بریتانیا در درنا دستگیر شد. او به عنوان جاسوس به اعدام محکوم شد، اما با شلیک ۱۷ گلوله از جوخه آتش،
اعدام محکوم شد، اما با شلیک ۱۷ گلوله از جوخه آتش، زنده ماند و شبانه به تونس فرار کرد. با بازگشت دومینی به ایتالیا، با شگفتی مورد استقبال قرار گرفت و مستمری سخاوتمندانه دیگری به او پیشنهاد شد. او به عنوان یک حمل و نقل کار خود را آغاز کرد و ویلایی در یک منطقه مسکونی در فلورانس خرید. با سقوط فاشیسم در جنوب ایتالیا در سال ۱۹۴۳، او به جمهوری سوسیال ایتالیا که تحت حمایت آلمان نازی بود، پیوست. پس از اشغال آن منطقه توسط متفقین، دومینی در بولونیا دستگیر و به جرم قتل ماتئوتی محاکمه شد: در حکم دادگاه آمده بود که
قتل ماتئوتی محاکمه شد: در حکم دادگاه آمده بود که دستور قتل ماتئوتی توسط موسولینی به او داده شده است. او به حبس ابد محکوم شد که بلافاصله به دلیل عفو عمومی تولیاتی به ۳۰ سال کاهش یافت. او در سال ۱۹۵۳ تحت عفو عمومی دیگری آزاد شد. در سال ۱۹۶۷، دومینی هنگام تعویض لامپ در خانه‌اش به طور تصادفی دچار برق‌گرفتگی شد. او تقریباً سه هفته بعد بر اثر حمله قلبی در بیمارستان درگذشت در فرهنگ عامه. در فیلم «ترور ماتئوتی» محصول ۱۹۷۳، ساخته فلورستانو وانچینی، نقش دومینی را اومبرتو اورسینی بازی می‌کند. در سریال تلویزیونی «»
اورسینی بازی می‌کند. در سریال تلویزیونی «» محصول ۲۰۲۵، ساخته جو رایت، نقش دومینی را فدریکو مایورانا بازی می‌کند.
کلیسای جامع سانتا ماریا دل پوپولو (به ) کلیسای سنت آگوستین (به ایتالیایی: Saint Augustinian) یک کلیسای انتصابی و یک باسیلیکای کوچک در رم است که توسط محفل سنت آگوستینی اداره می‌شود. این کلیسا در ضلع شمالی میدان پوپولو، یکی از مشهورترین میدان‌های شهر، قرار دارد. این کلیسا بین تپه پینچیان و پورتا دل پوپولو، یکی از دروازه‌های دیوار اورلیان و همچنین نقطه شروع ویا فلامینیا، مهم‌ترین مسیر از شمال، قرار گرفته است. موقعیت مکانی آن، این باسیلیکا را به اولین کلیسا برای اکثر مسافرانی که وارد شهر می‌شوند، تبدیل کرده
اکثر مسافرانی که وارد شهر می‌شوند، تبدیل کرده است. این کلیسا شامل آثاری از چندین هنرمند مشهور مانند رافائل، جیان لورنزو برنینی، کاراواجو، الساندرو آلگاردی، پینتوریکیو، آندره‌آ برگنو، گیوم دو مارسیا و دوناتو برامانته است. تاریخچه. بنیانگذاری افسانه‌ای. افسانه معروف تأسیس سانتا ماریا دل پوپولو حول خاطره شیطانی امپراتور نرون و پاکسازی منطقه از این میراث شوم توسط پاپ پاسکال دوم می‌چرخد. طبق این داستان، نرون پس از خودکشی در مقبره خانواده پدری‌اش، دومیتی آهنوباربی، در دامنه تپه پینچیان به خاک سپرده شد. این مقبره
در دامنه تپه پینچیان به خاک سپرده شد. این مقبره بعداً در زیر رانش زمین دفن شد و بر روی ویرانه‌های آن، درخت گردوی عظیمی رویید که «آنقدر بلند و باشکوه بود که هیچ گیاه دیگری از هیچ نظر از آن پیشی نمی‌گرفت». این درخت به زودی به محل تجمع بسیاری از شیاطین شرور تبدیل شد که ساکنان منطقه و همچنین مسافرانی را که از شمال از طریق پورتا فلامینیا به شهر می‌رسیدند، آزار می‌دادند: «برخی ترسیده، تسخیر شده، به طرز بی‌رحمانه‌ای مورد ضرب و شتم و آسیب قرار می‌گرفتند، برخی دیگر تقریباً خفه می‌شدند یا به طرز فجیعی کشته می‌شدند.»
خفه می‌شدند یا به طرز فجیعی کشته می‌شدند.» با تهدید شیاطین نسبت به یکی از راه‌های ارتباطی مهم شهر و ایجاد آشفتگی در میان مردم، پاپ تازه‌منتخب، پاسکال دوم، دچار نگرانی عمیق شد. او احساس می‌کرد که «گلهٔ مسیح که به مراقبت او سپرده شده، طعمهٔ گرگ‌های جهنمی شده‌اند» —توصیفی که نشان‌دهندهٔ شدت بحران و مسئولیت سنگین او در مقام رهبری کلیسا بود. در واکنش به این وضعیت، پاپ تصمیم گرفت سه روز تمام روزه بگیرد و به دعا و نیایش بپردازد. این دورهٔ ریاضت، که با خستگی جسمی و تمرکز روحی همراه بود، در نهایت به رؤیایی منتهی شد
تمرکز روحی همراه بود، در نهایت به رؤیایی منتهی شد که در آن، مریم مقدس بر او ظاهر شد. در این رؤیا، بانوی مبارک با آرامش و اقتدار، دستورالعمل‌هایی دقیق به پاپ ارائه داد—راهنمایی‌هایی که هدف آن رهایی شهر از بلای شیطانی و بازگرداندن آرامش و امنیت به مردم بود. این روایت، که در مرز میان تاریخ، اسطوره، و ایمان قرار دارد، بازتابی از نقش معنوی پاپ در دوران بحران است؛ جایی که دعا، رؤیا، و هدایت الهی به ابزارهایی برای مقابله با نیروهای تاریک بدل می‌شوند. همچنین، حضور مریم مقدس به‌عنوان منبع نجات، نشان‌دهندهٔ جایگاه