payamvha/North_RAG huggingface dataset:
از محیط زیست، که برای اولین بار با ایجاد پارک ملی یلوستون در سال ۱۸۷۲ و پارک ملی یوسمیتی در سال ۱۸۹۰ پایه‌گذاری شد، با هدف حفظ آنچه مهاجران اروپایی آن را "طبیعت بکر و دست‌نخورده" می‌دانستند، شکل گرفت. این برداشت تا حد زیادی تغییرات گسترده انسانی در این مناظر** را که توسط مدیریت زمین بومیان ایجاد شده بود، نادیده گرفت و همچنین **اخراج این مردمان بومی را توجیه کرد. این مدل «کلاسیک» حفاظت، مناطق حفاظت‌شده‌ای را در بسیاری از کشورها، به ویژه در جنوب جهانی، بر اساس یک مدل بسیار انحصارگرایانه از حمایت‌گرایی ایجاد
یک مدل بسیار انحصارگرایانه از حمایت‌گرایی ایجاد کرد که تخمین زده می‌شود **۲۰ میلیون نفر** را از سرزمین خود آواره کرده است. مدل حفاظت متداول و سنتی برای چندین دهه برجسته بوده است و امروزه نیز می‌توان آن را در برخی کشورهای شمال و جنوب جهانی مشاهده کرد. در سال ۱۹۷۵ بود که اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت (IUCN) برای اولین بار بیانیه‌ای صادر کرد و در آن اذعان داشت که «شیوه‌های زندگی سنتی» (که احتمالاً منظور شیوه‌های زندگی مردمان بومی و جوامع محلی سنتی است) قادر به حفظ طبیعت هستند. پس از این، حدود سه دهه
قادر به حفظ طبیعت هستند. پس از این، حدود سه دهه مبارزات میدانی، بحث‌های سیاستی و انتشاراتی دربارهٔ مشارکت یا عدم مشارکت جوامع در حفاظت از محیط زیست به طول انجامید. در نهایت، کنگره جهانی پارک‌ها در دوربان (۲۰۰۳) و کنوانسیون تنوع زیستی (CBD) در کوالالامپور (۲۰۰۴) به صراحت اذعان کردند که جوامع ظرفیت‌ها و نقش‌های حیاتی برای ایفای نقش در مدیریت مناطق حفاظت‌شده دارند. چندین قطعنامه IUCN بعداً به جزئیات بیشتری پرداختند و کنگره جهانی پارک‌ها در سیدنی (۲۰۱۴) این ایده را تثبیت کرد که جوامع، «مناطق حفاظت‌شده» خود را
را تثبیت کرد که جوامع، «مناطق حفاظت‌شده» خود را مدیریت و اداره می‌کنند؛ این مناطق از اعتبار و ارزش‌های حفاظتی کمتری نسبت به مناطق حفاظت‌شده رسمی برخوردار نیستند. کشف «حفاظت مبتنی بر جامعه» با این رویدادها برجسته شده است، صرف نظر از این واقعیت که تنها برخی از حامیان و دست‌اندرکاران حفاظت به‌طور کامل از مسائل و استدلال‌های مرتبط آگاه هستند.
آتش‌سوزی معدن سنترالیا، آتش‌سوزی لایه‌های زغال‌سنگ است که از حداقل ۲۷ مه ۱۹۶۲ در هزارتوی معادن زغال‌سنگ متروکه در زیر شهر سنترالیا، پنسیلوانیا، ایالات متحده در حال سوختن است. علت اصلی و تاریخ شروع آن هنوز مورد بحث است. [ "" ] این آتش‌سوزی در عمقی تا حدود ۳۰۰ فوت (۹۰ متر) و در مسیری به طول ۸ مایل (۱۳ کیلومتر) در وسعتی برابر با ۳٬۷۰۰ جریب (معادل ۱۵ کیلومتر مربع) در حال سوختن است. با توجه به سرعت فعلی، پیش‌بینی می‌شود که این آتش‌سوزی بتواند بیش از ۲۵۰ سال ادامه یابد. در دهه ۱۹۸۰، به‌دلیل این آتش‌سوزی، شهر
یابد. در دهه ۱۹۸۰، به‌دلیل این آتش‌سوزی، شهر سنترالیا تقریباً به‌طور کامل متروکه شد. در زمانی که گمان می‌رود آتش آغاز شده باشد، حدود ۱٬۵۰۰ نفر در شهر زندگی می‌کردند، اما طبق آمار سال ۲۰۱۷، جمعیت سنترالیا به تنها ۵ نفر کاهش یافته و اکثر ساختمان‌های آن نیز تخریب شده‌اند. پیش‌زمینه. در تاریخ ۷ مه ۱۹۶۲، شورای شهر سنترالیا برای بررسی آمادگی‌های مربوط به روز یادبود و برنامه‌ریزی جهت پاک‌سازی محل دفن زباله شهر تشکیل جلسه داد. این محل دفن زباله همان سال تأسیس شده بود. گودال مرتبط، به طول ۳۰۰ فوت و عرض ۷۵ فوت (حدود
گودال مرتبط، به طول ۳۰۰ فوت و عرض ۷۵ فوت (حدود ۹۱ متر در ۲۳ متر)، شامل یک معدن روباز متروکه به عمق ۵۰ فوت (۱۵ متر) بود که در سال ۱۹۳۵ توسط فردی به نام ادوارد ویتنی [نیاز به توضیح بیشتر] پاک‌سازی شده بود. این گودال به گوشه شمال‌شرقی گورستان Odd Fellows بسیار نزدیک بود. در سطح شهر سنترالیا هشت محل تخلیه زباله غیرقانونی وجود داشت، و هدف شورای شهر از ایجاد این محل دفن زباله جدید در یکی از معادن متروکه، جلوگیری از ادامه تخلیه‌های غیرمجاز بود؛ چرا که طبق مقررات جدید ایالتی، شهر مجبور به بستن محل دفن زباله قبلی
جدید ایالتی، شهر مجبور به بستن محل دفن زباله قبلی در غرب گورستان سنت ایگنیشس شده بود. اگرچه متولیان گورستان با نزدیکی این محل دفن زباله به قبرستان مخالفت داشتند، اما با توجه به شدت مشکل تخلیه زباله‌های غیرقانونی در دیگر نقاط شهر، این اقدام را به عنوان راه‌حلی عملی برای حل معضل زباله‌ها پذیرفتند. ایالت پنسیلوانیا در سال ۱۹۵۶ قانونی پیشگیرانه به تصویب رساند که استفاده از محل‌های دفن زباله در معادن روباز را تنظیم می‌کرد، زیرا مشخص شده بود که این‌گونه محل‌ها می‌توانند منجر به آتش‌سوزی‌های مخرب در معادن شوند.
منجر به آتش‌سوزی‌های مخرب در معادن شوند. بر اساس این قانون، برای استفاده از چنین گودال‌هایی، شهرداری‌ها ملزم به دریافت مجوز و انجام بازرسی‌های منظم بودند. جورج سگاریتوس، بازرس منطقه‌ای محل‌های دفن زباله که برای اداره معادن و صنایع معدنی (DMMI) کار می‌کرد، زمانی که متوجه وجود سوراخ‌هایی در دیواره‌ها و کف گودال شد، نسبت به وضعیت آن ابراز نگرانی کرد. چنین سوراخ‌هایی خطرناک تلقی می‌شدند، چرا که معادن روباز اغلب به معادن قدیمی‌تر زیرزمینی نفوذ می‌کردند و امکان گسترش آتش‌سوزی وجود داشت. سگاریتوس نگرانی خود را به
آتش‌سوزی وجود داشت. سگاریتوس نگرانی خود را به جوزف تایگ Tighe)، عضو شورای شهر سنترالیا، اعلام کرد و خاطرنشان ساخت که برای استفاده ایمن از این گودال، باید کف آن با موادی غیرقابل اشتعال پُر شود. آتش. طرح و اجرا. شورای شهر سنترالیا برنامه‌ای برای پاک‌سازی محل دفن زباله در معدن روباز ترتیب داد، اما در صورت جلسه های شورا، جزئیاتی دربارهٔ روش پیشنهادی برای این پاک‌سازی ذکر نشده است. دیوید دکاک حدس می‌زند که دلیل این سکوت آن بوده که سوزاندن زباله (که ظاهراً روش انتخابی بوده) طبق قانون ایالتی ممنوع بوده است. با
انتخابی بوده) طبق قانون ایالتی ممنوع بوده است. با این حال، شورای سنترالیا تاریخی را برای اجرای عملیات تعیین کرد و پنج نفر از اعضای شرکت آتش‌نشانی داوطلب را برای پاک‌سازی محل دفن زباله استخدام نمود.
تغییر ناگهانی آب‌وهوا زمانی رخ می‌دهد که سامانهٔ اقلیمی مجبور به گذار با نرخی شود که توسط تعادل انرژی سامانهٔ اقلیمی تعیین می‌شود. نرخ گذار سریع‌تر از نرخ تغییر نیروی خارجی است، اگرچه ممکن است شامل رویدادهای ناگهانی مانند برخورد شهاب‌سنگ باشد. بنابراین، تغییرات ناگهانی اقلیمی، تنوعی فراتر از تغییرپذیری یک اقلیم است. رویدادهای گذشته شامل پایان فروپاشی جنگل‌های بارانی کربنیفر، دریاس جوان، رویدادهای دانسگارد-اوشگر، رویدادهای هاینریش و احتمالاً بیشینهٔ گرمایی پالئوسن-ائوسن است. این اصطلاح همچنین در چارچوب
پالئوسن-ائوسن است. این اصطلاح همچنین در چارچوب تغییرات اقلیمی برای توصیف تغییرات ناگهانی اقلیمی که در مقیاس زمانی طول عمر انسان قابل تشخیص است، به کار می‌رود. چنین تغییر ناگهانی اقلیمی می‌تواند نتیجهٔ حلقه‌های بازخورد در سامانهٔ اقلیمی یا نقاط عطف سامانهٔ اقلیمی باشد. دانشمندان هنگام صحبت از "رویدادهای ناگهانی" ممکن است از مقیاس‌های زمانی متفاوتی استفاده کنند. برای مثال، مدت زمان شروع بیشینهٔ گرمایی پالئوسن-ائوسن ممکن است بین چند دهه تا چند هزار سال بوده باشد. در مقایسه، مدل‌های اقلیمی پیش‌بینی می‌کنند که
در مقایسه، مدل‌های اقلیمی پیش‌بینی می‌کنند که تحت تأثیر انتشار مداوم گازهای گلخانه‌ای، دمای نزدیک به سطح زمین می‌تواند از محدودهٔ معمول تغییرپذیری در ۱۵۰ سال گذشته، تا اوایل سال ۲۰۴۷، فاصله بگیرد. تعاریف. "تغییر ناگهانی اقلیم" را می‌توان از نظر فیزیک یا از نظر تأثیرات تعریف کرد: «تغییر ناگهانی اقلیم در فیزیک، به معنی گذار سامانهٔ اقلیمی به یک حالت متفاوت در مقیاس زمانی است که سریع‌تر از نیروی مسئول است. همچنین از نظر تأثیرات، تغییر ناگهانی اقلیم را می‌توان تغییری تعریف کرد که آنقدر سریع و غیرمنتظره اتفاق
تغییری تعریف کرد که آنقدر سریع و غیرمنتظره اتفاق می‌افتد که سامانه‌های انسانی یا طبیعی در سازگاری با آن مشکل دارند. این دو تعریف مکمل یکدیگرند: اولی بینشی در مورد چگونگی وقوع تغییرات ناگهانی اقلیم ارائه می‌دهد؛ دومی توضیح می‌دهد که چرا تحقیقات زیادی به آن اختصاص داده شده است». مقیاس‌های زمانی. مقیاس‌های زمانی رویدادهایی که به عنوان "ناگهانی" توصیف می‌شوند، ممکن است به طرز چشمگیری متفاوت باشند. تغییرات ثبت‌شده در آب‌وهوای گرینلند در پایان دورهٔ دریاس جوان، در یک بازهٔ زمانی چندساله، که با اندازه‌گیری
در یک بازهٔ زمانی چندساله، که با اندازه‌گیری هسته‌های یخی اندازه‌گیری شده‌اند، حاکی از گرمایش ناگهانی درجه هستند. از دیگر تغییرات ناگهانی می‌توان به +۴ اشاره کرد در گرینلند ۱۱۲۷۰ سال پیش یا ناگهانی + گرمایش ۲۲۰۰۰ سال پیش در قطب جنوب. در مقابل، بیشینهٔ گرمایی پالئوسن-ائوسن ممکن است در هر زمانی بین چند دهه تا چند هزار سال آغاز شده باشد. در نهایت، مدل‌های سیستم زمین پیش‌بینی می‌کنند که تحت تأثیر انتشار مداوم گازهای گلخانه‌ای تا اوایل سال ۲۰۴۷، دمای نزدیک به سطح زمین می‌تواند از محدودهٔ تغییرات در ۱۵۰ سال
سطح زمین می‌تواند از محدودهٔ تغییرات در ۱۵۰ سال گذشته خارج شود.
یک معدن مس واقع در شهر آشیو، توچیگی (که اکنون بخشی از شهر نیکو، توچیگی است)، در منطقهٔ کانتو شمالی ژاپن بود. این مکان محل اولین فاجعهٔ زیست‌محیطی ژاپن در دههٔ ۱۸۸۰ و صحنهٔ شورش معدنچیان در سال ۱۹۰۷ بود. این فاجعهٔ آلودگی منجر به تولد جنبش زیست‌محیطی ژاپن و صدور سومین فرمان پیشگیری از آلودگی معادن در سال ۱۸۹۷ شد.این فاجعه همچنین باعث تغییراتی در عملیات معدن شد که در شورش‌های سال ۱۹۰۷بخشی از یک رشته اختلافات مربوط به معادن در سال ۱۹۰۷ گردید.اسرای جنگی در طول جنگ جهانی دوم، در این معدن به کار اجباری گرفته
جنگ جهانی دوم، در این معدن به کار اجباری گرفته می‌شدند. تاریخچه. طبق گزارش‌ها، ذخایر مس در این منطقه حدود سال ۱۵۵۰ کشف شده‌اند، اما بهره‌برداری از آن تا زمانی که دو خانوار محلی در سال ۱۶۱۰ مجوز رسمی برای تأسیس معدن دریافت نکردند، آغاز نشد. در سال ۱۶۱۱، مس این مکان به مقامات شوگون‌سالاری تقدیم شد؛ و اندکی پس از آن، آشیو رسماً به عنوان معدن مس متعلق به شوگون‌سالاری توکوگاوا فهرست شد. مس، از جمله مس استخراج‌شده از معدن آشیو، نقش مهمی در تثبیت حکومت توکوگاوا در اوایل دههٔ ۱۶۰۰ میلادی ایفا کرد و بعدها پس از سال
اوایل دههٔ ۱۶۰۰ میلادی ایفا کرد و بعدها پس از سال ۱۶۸۵ به صادرات اصلی فلز ژاپن تبدیل شد.مس این معدن در ضرب سکه‌های مسی "کانئی تسوهو" و در سقف معبد شوگانات زوجو در ادو استفاده می‌شد. این معدن در اوج خود، سالانه حدود ۱۲۰۰ تن مس تولید می‌کرد؛ با این حال، صنعت معدن ژاپن در اواخر دورهٔ ادو رو به زوال گذاشت و معدن آشیو در زمان بازشازی می‌جی تقریباً تعطیل شد. این معدن در سال ۱۸۷۱ پس از صنعتی شدن آغازشده توسط بازسازی می‌جی، به مالکیت خصوصی درآمد و در آن زمان تولید آن به کمتر از ۱۵۰ تن در سال کاهش یافته بود.با این
آن به کمتر از ۱۵۰ تن در سال کاهش یافته بود.با این حال، در سال ۱۸۷۷، این معدن به مالکیت فوروکاوا ایچیبی درآمد، که سپس با استفاده از حمایت مالی شیبوساوا ایچی و یافتن رگه‌های جدید مس، معدن را با فناوری مدرن و تخصص مهندسی معدن خارجی نوسازی و گسترش داد. تا دههٔ ۱۸۸۰ تولید به طرز چشمگیری افزایش یافت و تا سال ۱۸۸۴ به ۲۲۸۶ تن رسید که ۲۶ درصد از تولید مس ژاپن را تشکیل می‌داد. یک سال بعد، این معدن بیش از نه میلیون تن مس تولید می‌کرد و تا پایان قرن، ۴۰ درصد از تولید مس ژاپن را تشکیل می‌داد.در طول دورهٔ می‌جی،
تولید مس ژاپن را تشکیل می‌داد.در طول دورهٔ می‌جی، تری‌اکسید آرسنیک به یک محصول ثانویهٔ اصلی این معدن تبدیل شد و مقادیر زیادی اسید سولفوریک نیز برای استخراج مواد معدنی مورد استفاده قرار گرفت. پس از حادثهٔ معدن مس آشیو و صدور فرمان پیشگیری از آلودگی معادن در سال ۱۸۹۷، صاحبان معدن سیاست قبلی خود را که بر گسترش متمرکز بود، با سیاست تثبیت و کاهش هزینه‌ها جایگزین کردند. در فوریه ۱۹۰۷، معدنچیان این معدن به مدت سه روز به دلیل دستمزد پایین و شرایط نامناسب کاری دست به شورش زدند. خسارت ناشی از شورش در مجموع بیش از
به شورش زدند. خسارت ناشی از شورش در مجموع بیش از ۲۸۳۰۰۰ ین بود. بخش حفاری معدن آشیو در سال ۱۹۷۳، پس از قرن‌ها استخراج و ورود سنگ معدن مس خارجی به بازار ژاپن، تعطیل شد.در این زمان، طول کل تونل‌ها و شفت آن به ۱۲۳۴ کیلومتر رسیده بود. کار ذوب در این معدن با استفاده از سنگ معدن وارداتی تا سال ۱۹۸۹ ادامه داشت. پس از آن، این مکان برای بازیافت پسماندهای صنعتی مورد استفاده قرار گرفت. «معدن مس آشیو» (به عنوان یک جاذبه گردشگری برای معرفی تاریخ معدن مس) در سال ۱۹۸۰، به همراه موزهٔ تاریخ آشیو فوروکاوا افتتاح شد. این
به همراه موزهٔ تاریخ آشیو فوروکاوا افتتاح شد. این معدن در سال ۲۰۰۸، به عنوان یک مکان تاریخی ملی تحت حفاظت قرار گرفت.
زهاب اسیدی معدن (به انگلیسی: Acid mine drainage) یا زهاب اسیدی سنگ (به انگلیسی: Acid rock drainage) به خروج آب اسیدی از معادن فلزات و معادن زغال‌سنگ گفته می‌شود. زهاب اسیدی سنگ به‌طور طبیعی در برخی محیط‌ها به عنوان بخشی از فرایند هوازدگی سنگ رخ می‌دهد، اما با آشفتگی‌های زمینی در مقیاس بزرگ که مشخصهٔ معدن‌کاری و سایر فعالیت‌های ساخت‌وساز بزرگ است، معمولاً در سنگ‌هایی که حاوی کانی‌های سولفیدی فراوانی هستند، تشدید می‌شود. مناطقی که زمین در آنها دست‌کاری شده است (مثلاً محل‌های ساخت‌وساز یا ساخت بزرگراه) ممکن
(مثلاً محل‌های ساخت‌وساز یا ساخت بزرگراه) ممکن است زهکشی سنگ اسیدی ایجاد کنند. در بسیاری از مناطق، مایعی که از ذخایر زغال‌سنگ، تأسیسات جابجایی زغال‌سنگ، کارخانه‌های شستشوی زغال سنگ و مخازن زبالهٔ زغال‌سنگ تخلیه می‌شود، می‌تواند بسیار اسیدی باشد و در چنین مواردی به عنوان زهاب اسیدی در نظر گرفته می‌شود. این موارد، همراه با کاهش پی‌اچ، تأثیر مخربی بر محیط‌های آبی نهرها دارند. همین نوع واکنش‌ها و فرآیندهای شیمیایی ممکن است از طریق آشفتگی خاک‌های سولفات اسیدی که در شرایط ساحلی یا مصبی پس از آخرین افزایش عمدهٔ
در شرایط ساحلی یا مصبی پس از آخرین افزایش عمدهٔ سطح آب دریاها تشکیل شده‌اند، رخ دهند و یک خطر زیست‌محیطی مشابه را ایجاد کنند. نامگذاری. از نظر تاریخی، ترشحات اسیدی معادن فعال یا متروکه، زهاب اسیدی معدن نامیده می‌شدند. اصطلاح زهاب اسیدی سنگ در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ ابداع شد تا نشان دهد که زهاب اسیدی می‌تواند از منابعی غیر از معادن سرچشمه بگیرد. برای مثال، مقاله‌ای که در سال ۱۹۹۱ در یک کنفرانس بین‌المللی بزرگ در این زمینه ارائه شد، عنوانش این بود: «پیش‌بینی زهاب اسیدی سنگ - درس‌هایی از پایگاه داده». هر دو
زهاب اسیدی سنگ - درس‌هایی از پایگاه داده». هر دو اصطلاح زهاب اسیدی معدن و زهاب اسیدی سنگ به آب‌هایی با pH پایین یا اسیدی ناشی از اکسیداسیون کانی‌های سولفیدی اشاره دارند، اگرچه زهاب اسیدی سنگ نام عمومی‌تری است. در مواردی که زهاب معدن اسیدی نباشد و فلزات یا شبه‌فلزات را در خود حل کرده باشد، یا در اصل اسیدی بوده اما در طول مسیر جریان خود خنثی شده باشد، به آن «زهاب خنثی معدن»، «آب تحت تأثیر معدن» (به انگلیسی: Mining-influenced water) یا موارد دیگر گفته می‌شود. هرچند هیچ‌یک از این نام‌ها پذیرش عمومی پیدا
هرچند هیچ‌یک از این نام‌ها پذیرش عمومی پیدا نکرده‌اند. تأثیرات. پسر زرد. وقتی پی‌اچ زهاب اسیدی معدن از ۳ بالاتر می‌رود، چه از طریق تماس با آب شیرین و چه از طریق مواد معدنی خنثی‌کننده، یون‌های آهن (III) که قبلاً محلول بودند، به صورت هیدروکسید آهن (III) رسوب می‌کنند، جامدی زرد-نارنجی که در محاوره به آن "پسر زرد" می‌گویند. انواع دیگری از رسوبات آهن، از جمله اکسیدهای آهن و اکسی‌هیدروکسیدها و سولفات‌هایی مانند ژاروسیت نیز امکان‌پذیر است. همهٔ این رسوبات می‌توانند رنگ آب را تغییر دهند و حیات گیاهی و جانوری را در
رنگ آب را تغییر دهند و حیات گیاهی و جانوری را در بستر جویبار خفه کنند و اکوسیستم‌های جویبار را مختل کنند (این طبق قانون شیلات در کانادا یک جرم خاص محسوب می‌شود). این فرایند همچنین یون‌های هیدروژن اضافی تولید می‌کند که می‌تواند پی‌اچ را بیشتر کاهش دهد. در برخی موارد، غلظت هیدروکسیدهای آهن در پسر زرد به قدری زیاد است که می‌توان از این رسوبات برای ساخت رنگدانه‌ها استفاده کرد.
هدف تنوع زیستی ۲۰۱۰، یک هدف کلی حفاظتی بود که در چارچوب کنوانسیون تنوع زیستی (CBD) و توسط کشورهای عضو آن تعیین شد. این هدف با هدف متوقف کردن روند نگران‌کنندهٔ کاهش تنوع زیستی در سطح جهانی تا پایان سال ۲۰۱۰ تدوین شده بود. بر اساس این هدف، دولت‌ها متعهد شدند که اقدامات ملموسی در جهت حفاظت از گونه‌ها، زیستگاه‌ها و خدمات اکوسیستمی انجام دهند. با این حال، ارزیابی‌های بین‌المللی نشان داد که جهان تا حد زیادی در رسیدن به این هدف شکست خورد و فشارهای انسانی همچنان تهدیدی جدی برای اکوسیستم‌های طبیعی باقی ماند. تاریخچه
جدی برای اکوسیستم‌های طبیعی باقی ماند. تاریخچه هدف تنوع زیستی ۲۰۱۰. این سند برای اولین بار توسط سران کشورهای عضو اتحادیه اروپا در اجلاس سران اتحادیه اروپا در گوتنبرگ، سوئد، در ژوئن ۲۰۰۱ تصویب شد. آنها تصمیم گرفتند که «کاهش تنوع زیستی باید با هدف دستیابی به این هدف تا سال ۲۰۱۰ متوقف شود». یک سال بعد، ششمین کنفرانس کشورهای عضو کنوانسیون تنوع زیستی، طرح استراتژیک کنوانسیون را در تصمیم VI/26 تصویب کرد. در این تصمیم آمده است: «اعضا خود را به اجرای مؤثرتر و منسجم‌تر سه هدف کنوانسیون متعهد می‌کنند تا سال ۲۰۱۰ به
سه هدف کنوانسیون متعهد می‌کنند تا سال ۲۰۱۰ به کاهش قابل توجه نرخ فعلی از بین رفتن تنوع زیستی در سطح جهانی، منطقه‌ای و ملی به عنوان کمکی برای کاهش فقر و به نفع تمام حیات روی زمین دست یابند.» اجلاس جهانی توسعه پایدار که در سال ۲۰۰۲ در ژوهانسبورگ برگزار شد، هدف تنوع زیستی ۲۰۱۰ را تأیید کرد و خواستار «دستیابی به کاهش قابل توجه در نرخ فعلی از دست دادن تنوع زیستی تا سال ۲۰۱۰» شد. در سال ۲۰۰۳، وزرای محیط زیست و روسای هیئت‌های نمایندگی ۵۱ کشور در منطقه کمیسیون اقتصادی سازمان ملل متحد برای اروپا (UNECE)، قطعنامه
سازمان ملل متحد برای اروپا (UNECE)، قطعنامه کیف در مورد تنوع زیستی را در پنجمین کنفرانس وزیران «محیط زیست برای اروپا» تصویب کردند و تصمیم گرفتند «هدف خود را برای متوقف کردن از بین رفتن تنوع زیستی در تمام سطوح تا سال ۲۰۱۰ تقویت کنند». تا سال ۲۰۰۶، کشورهای زیر به‌طور گسترده در ایجاد برنامه‌های اقدام تنوع زیستی انفرادی مشارکت داشته‌اند: تانزانیا، نیوزیلند، بریتانیای کبیر و ایالات متحده آمریکا، که در ایالات متحده آمریکا «طرح‌های بازیابی گونه‌ها» نامیده می‌شوند. پیشرفت در سطح اروپا. ریاست جمهوری ایرلند در سال
پیشرفت در سطح اروپا. ریاست جمهوری ایرلند در سال ۲۰۰۴، کنفرانس مهمی با حضور ذینفعان در مورد هدف تنوع زیستی ۲۰۱۰ برگزار کرد که منجر به تدوین نقشه راه دقیقی برای سال ۲۰۱۰ با عنوان «پیام مالاهید» شد. همزمان، تعدادی از سازمان‌ها به هم پیوستند تا ابتکار شمارش معکوس ۲۰۱۰ را برای حمایت از پیشرفت به سوی هدف تنوع زیستی ۲۰۱۰ آغاز کنند. در ۲۲ مه ۲۰۰۶، کمیسیون اروپا «ارتباطات تنوع زیستی» خود را به عنوان ابزاری اجرایی برای دستیابی به هدف تنوع زیستی ۲۰۱۰ راه‌اندازی کرد. پیشرفت در کنوانسیون تنوع زیستی. تصمیمات بعدی
کرد. پیشرفت در کنوانسیون تنوع زیستی. تصمیمات بعدی کنوانسیون تنوع زیستی (CBD) به تعیین شاخص‌ها (به: مشارکت شاخص‌های تنوع زیستی مراجعه کنید) برای آزمایش فوری و استفاده احتمالی و همچنین توسعه بیشتر برنامه‌های کاری برای اجرای هدف، ادامه یافت. چالش‌های پیش روی دستیابی به هدف تنوع زیستی سال ۲۰۱۰. این تصمیم این سؤال را مطرح می‌کند که چگونه می‌توان میزان از دست رفتن تنوع زیستی را اندازه‌گیری کرد تا بتوان ارزیابی کرد که آیا کشورهای عضو کنوانسیون به هدف خود دست یافته‌اند یا خیر.
رفتار حفاظتی یک حوزه میان‌رشته‌ای است که به رفتارشناسی جانوران در کمک به حفاظت از تنوع زیستی می‌پردازد. این حوزه، هم چهار پرسش تینبرگن یعنی علل نزدیک (علل زیستی و فیزیولوژیکی) و هم علل نهایی (علل تکاملی و بوم‌شناختی) رفتار را در بر می‌گیرد و رشته‌هایی همچون ژنتیک، فیزیولوژی، بوم‌شناسی رفتاری و فرگشت را در خود جای می‌دهد. مقدمه. "رفتار حفاظتی شاخه‌ای از علوم میان‌رشته‌ای است که با هدف به‌کارگیری دانش رفتارشناسی جانوران در جهت حل مسائل مرتبط با زیست‌شناسی حفاظت شکل گرفته است. این مسائل ممکن است در جریان اجرای
شکل گرفته است. این مسائل ممکن است در جریان اجرای طرح‌های حفاظتی پدید آیند؛ از جمله در برنامه‌هایی نظیر زادآوری در اسارت، معرفی دوباره گونه به ذخیره‌گاه طبیعی، ایجاد پیوستگی میان مناطق حفاظتی و مدیریت حیات‌وحش. زیست‌شناسان با تحلیل الگوهای رفتاری جانوران می‌توانند به‌طور مؤثرتری این چالش‌های حفاظتی را مدیریت کنند. این کار با درک دقیق علل نزدیک و نهایی رفتارها صورت می‌پذیرد. برای مثال، آگاهی از چگونگی اثرگذاری فرآیندهای نزدیک – مانند واکنش‌های فیزیولوژیکی یا یادگیری – بر بقا، می‌تواند در آموزش جانورانی که در
– بر بقا، می‌تواند در آموزش جانورانی که در اسارت پرورش یافته‌اند برای تشخیص شکارچیان پس از رهاسازی به زیستگاه طبیعی، بسیار مؤثر باشد. علل نهایی نیز نقشی روشن در موفقیت برنامه‌های حفاظتی ایفا می‌کنند. برای نمونه، شناخت ساختارهای روابط اجتماعی که به افزایش شایستگی زیستی منجر می‌شوند، به زیست‌شناسان کمک می‌کند تا گونه‌هایی از حیات‌وحش را که دچار کودک‌کشی می‌شوند، بهتر مدیریت کنند. به‌طور کلی، پروژه‌های حفاظتی زمانی با احتمال موفقیت بیشتری همراه خواهند بود که زیست‌شناسان تلاش کنند تا به درکی عمیق‌تر از چگونگی
تلاش کنند تا به درکی عمیق‌تر از چگونگی اتخاذ تصمیمات سازگاری توسط جانوران دست یابند." اگرچه رفتار جانوران و زیست‌شناسی حفاظت به‌طور مفهومی درهم‌تنیده‌اند، اما ایده بهره‌گیری صریح از رفتار جانوران در مدیریت حفاظتی تنها برای نخستین‌بار در سال ۱۹۷۴ مطرح شد. از آن زمان، "رفتار حفاظتی" به آرامی با موجی از انتشارات در این زمینه از اواسط دهه ۱۹۹۰ و حتی تشکیل کمیته‌ای توسط انجمن رفتار حیوانات در حمایت از "رفتار حفاظتی"، اهمیت پیدا کرده است. تعدادی از مطالعات نشان داده‌اند که رفتار حیوانات می‌تواند در طول پروژه‌های
که رفتار حیوانات می‌تواند در طول پروژه‌های حفاظتی مورد توجه مهمی باشد. از همه مهم‌تر، نادیده گرفتن رفتار جانوران در طراحی و اجرای پروژه‌های حفاظت ممکن است منجر به شکست آن‌ها شود. درخواست‌های اخیر برای ادغام قوی‌تر رفتار و فیزیولوژی برای پیشبرد علم حفاظت، بر این شناخت فزاینده تأکید دارد که هنگام مطالعه حیوانات در طبیعت، تفکیک رفتار و فیزیولوژی غیرممکن است. کاربردها. آموزش رفتارهای طبیعی مانند شکار یا گریز از شکارچی. شبیه‌سازی شرایط اجتماعی یا محیطی طبیعی برای کاهش استرس و افزایش موفقیت تولیدمثل. انتخاب جفت
کاهش استرس و افزایش موفقیت تولیدمثل. انتخاب جفت مناسب بر اساس الگوهای انتخاب جفت در طبیعت. آموزش شناسایی و پرهیز از شکارچیان. تقویت رفتارهای جست‌وجوی غذا، مکان‌یابی و دفاع از قلمرو. تطبیق رفتار گونه با ویژگی‌های زیستگاه مقصد. پیش‌بینی رفتار مهاجرتی یا تهاجمی گونه‌ها برای پیشگیری از حمله به مزارع، انسان‌ها یا دام‌ها. طراحی راهکارهای دفع بدون آسیب (مثل استفاده از صدا یا بو) با درک پاسخ‌های رفتاری. تعیین نیازهای رفتاری برای جابجایی، مهاجرت یا پراکندگی گونه‌ها. طراحی گذرگاه‌های حیات‌وحش بر اساس مسیرهای حرکتی
طراحی گذرگاه‌های حیات‌وحش بر اساس مسیرهای حرکتی رایج. شناسایی الگوهای رفتاری که به موفقیت گونه مهاجم کمک می‌کند و طراحی راهبرد مقابله‌ای. بررسی سازگاری‌های رفتاری برای مقابله با تغییرات محیطی. ارزیابی توانایی گونه‌ها برای تغییر رفتار و سازگاری با زیستگاه‌های جدید یا شرایط غیرعادی. طراحی محیط‌هایی بر پایه نیازهای رفتاری طبیعی جانوران کاهش رفتارهای استرسی یا تکراری با شناخت علل آن‌ها. کنترل جمعیت از طریق بررسی رفتار تولیدمثلی، سلسله‌مراتب اجتماعی، و روابط درون‌گونه‌ای. شناسایی و مدیریت رفتارهای زیان‌بار
درون‌گونه‌ای. شناسایی و مدیریت رفتارهای زیان‌بار مانند کودک‌کشی چالش‌ها. در حوزه رفتار حفاظتی نگرانی‌هایی در مورد فقدان انسجام رسمی و ساختاری میان دانش رفتارشناسی و زیست‌شناسی حفاظت وجود داشته است؛ به‌ویژه در ارتباط با خطاهای احتمالی و قابل پیش‌گیری که در برخی از پروژه‌های حفاظتی رخ داده‌اند. برخی از صاحب‌نظران حتی معتقدند که با وجود رشد چشمگیر دانش نظری در زمینهٔ رفتار جانوران، این پیشرفت‌ها هنوز ترجمان عملی مؤثری در حوزهٔ حفاظت زیستی نیافته‌اند و همچنان فاصله‌ای محسوس میان تئوری و عمل در این حوزه وجود
فاصله‌ای محسوس میان تئوری و عمل در این حوزه وجود دارد. با این حال، علی‌رغم این چالش‌ها، نقش حیاتی و غیرقابل انکار دانش رفتارشناسی در طراحی و اجرای پروژه‌های موفق حفاظتی بیش از پیش مورد تأکید قرار گرفته است. به‌کارگیری آگاهانهٔ نظریه‌های رفتاری نه‌تنها می‌تواند به افزایش بهره‌وری اقدامات حفاظتی بینجامد، بلکه زمینه را برای پیشگیری از خطاهای پرهزینه نیز فراهم می‌آورد. در نتیجه، ادغام مؤثر رفتارشناسی با برنامه‌ریزی‌های حفاظت از تنوع زیستی نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت علمی و اجرایی در مسیر پایداری اکوسیستم‌ها
ضرورت علمی و اجرایی در مسیر پایداری اکوسیستم‌ها به‌شمار می‌رود.
زنبورها می‌توانند از اثرات جدی مواد شیمیایی سمی موجود در محیط خود رنج ببرند. این مواد شامل مواد شیمیایی مصنوعی مختلف، به ویژه حشره‌کش‌ها، و همچنین انواع مواد شیمیایی طبیعی از گیاهان، مانند اتانول حاصل از تخمیر مواد آلی، می‌شوند. مسمومیت زنبور عسل می‌تواند ناشی از قرار گرفتن در معرض اتانول حاصل از شهد تخمیر شده، میوه‌های رسیده و مواد شیمیایی مصنوعی و طبیعی موجود در محیط باشد. اثرات الکل بر زنبورها به اندازه کافی شبیه به تأثیر الکل بر سلامتی است که از زنبورهای عسل به عنوان مدلی برای مسمومیت با اتانول در انسان
عسل به عنوان مدلی برای مسمومیت با اتانول در انسان استفاده شده است. متابولیسم زنبورها و انسان‌ها به اندازه‌ای متفاوت است که زنبورها می‌توانند با خیال راحت شهد گیاهانی را که حاوی ترکیبات سمی برای انسان هستند، جمع‌آوری کنند. عسل تولید شده توسط زنبورها از این شهدهای سمی در صورت مصرف توسط انسان می‌تواند سمی باشد. علاوه بر این، فرآیندهای طبیعی می‌توانند مواد سمی را به عسل تولید شده از شهد غیرسمی وارد کنند. اتانول. اثرات مسمومیت. ورود برخی مواد شیمیایی - مانند اتانول یا آفت‌کش‌ها یا مواد بیوشیمیایی سمی دفاعی
اتانول یا آفت‌کش‌ها یا مواد بیوشیمیایی سمی دفاعی تولید شده توسط گیاهان - به محیط زندگی زنبور عسل می‌تواند باعث شود زنبور عسل رفتار غیرطبیعی یا غیرمعمول و سردرگمی از خود نشان دهد. در مقادیر کافی، چنین مواد شیمیایی می‌توانند زنبور را مسموم کرده و حتی بکشند. اثرات الکل بر زنبورها مدت‌هاست که شناخته شده است. برای مثال، جان کامینگ این اثر را در یک نشریه در سال ۱۸۶۴ در مورد زنبورداری شرح داد. وقتی زنبورها با مصرف اتانول یا سایر مواد شیمیایی مسموم می‌شوند، تعادل آنها تحت تأثیر قرار می‌گیرد. گروه چارلز آبرامسون در
تحت تأثیر قرار می‌گیرد. گروه چارلز آبرامسون در دانشگاه ایالتی اوکلاهما، زنبورهای مست را روی چرخ‌های متحرک قرار دادند، جایی که آنها مشکلات حرکتی را نشان دادند. آنها همچنین زنبورهای عسل را در جعبه‌های شاتل قرار دادند که از یک محرک برای تشویق زنبورها به حرکت استفاده می‌کردند و دریافتند که با مست‌تر شدن، تحرک آنها کمتر می‌شود. زنبور عسل مست اغلب خرطوم خود را دراز می‌کند. زنبورهای مست زمان بیشتری را صرف پرواز می‌کنند. اگر زنبور عسل به اندازه کافی مست شود، قادر به راه رفتن نخواهد بود. زنبورهای مست معمولاً حوادث
راه رفتن نخواهد بود. زنبورهای مست معمولاً حوادث پرواز بیشتری دارند. بعضی از زنبورهایی که اتانول مصرف می‌کنند، آنقدر مست می‌شوند که نمی‌توانند راه برگشت به کندو را پیدا کنند و در نتیجه می‌میرند. بوزیچ و همکاران (۲۰۰۶) دریافتند که مصرف الکل توسط زنبورهای عسل، رفتارهای جستجوی غذا و اجتماعی را مختل می‌کند و اثرات مشابهی با مسمومیت با حشره‌کش‌ها دارد. بعضی از زنبورها پس از مصرف الکل پرخاشگرتر می‌شوند. قرار گرفتن در معرض الکل می‌تواند تأثیر طولانی‌مدتی بر زنبورها داشته باشد و تا ۴۸ ساعت ادامه یابد. این پدیده در