payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کالیابریا، جشنواره دام‌اشتافن در ارفورت و جشنواره اپرای بین‌المللی میسکولک در مجارستان نیز شرکت کرده است. یکی از نقاط اوج حرفه‌اش در سال ۲۰۰۸، حضور در نقش "توسکا" از پوچینی در جشنواره بگنزر بود که در فیلم جیمز باند "کوانتوم از تسکین" با دنیل کریگ در نقش جیمز باند به نمایش درآمد. باباجانیان با رهبران ارکستر دانیل اورن، کارلو ریزی، نیکولا لوئیسوتی، رابین تیکیاتای، لوتر زاگروسک، موهای تانگ، استفان سولتس، الکساندر جوئل، هلما ریلینگ، پیارجورجیو موراندی، خوزه کورا، جاناتان نات، کارلو مونتانارو، جولیان کواتچف و
جاناتان نات، کارلو مونتانارو، جولیان کواتچف و آکسل کوبر همکاری کرده است و همچنین با کارگردانان فیلم ورنر شرودر، پتر کنویچنی، فیلیپ هیملمان، گرهم ویک، یوسی ویلر، تاتیانا گورباچا، مونیک واگِماکرز و دیتریش هیلسدورف نیز همکاری داشته است. پرده‌خوانی‌های او شامل نقش‌های بزرگ سوپرانو از موتسارت (التره، الویرا، کنتسا، فیوردیلیگی) به‌علاوه نقش‌های ایتالیایی مختلف است. این پرده‌خوانی‌ها شامل (میمی، چیو-چیو-سان، منون لسکوت، لیو، سوئور آنجلیکا، لئونورا در "ایل تروواتوره"، الیزابتا در "دون کارلو"، آملیا در "یک بال
الیزابتا در "دون کارلو"، آملیا در "یک بال ماسکرا"، لئونورا در "لا فورزا دل دستینو"، دسدمونا، مادالنا در "آندره چنیه"، نددا، نورما)، اما همچنین راشل از "لا ژیوه" هالوی، یِنوُفا از یانِک، تاتیانا از "یوگنی اونِگین" چایکوفسکی و ماریا از "میزپا" چایکوفسکی، می‌شوند. نقش ویژه او، چیو-چیو-سان در "مادام باترفلای" پوچینی است که او در ۱۵ تولید مختلف این نقش را ایفا کرده است. در اپرای دولتی اشتوتگارت او نقش "کارمن" را خواند. او همچنین در آثار آلمانی با ریچارد واگنر و ریچارد اشتراوس نیز فعالیت داشته است. در پایان
و ریچارد اشتراوس نیز فعالیت داشته است. در پایان سپتامبر ۲۰۱۴ او در اپرای دولتی راین در دوسلدورف به عنوان آریادن در "آریادن اوف ناکسوس" اشتراوس در نقش پریمیر خود ظاهر شد. در اکتبر ۲۰۱۵ باباجانیان در یک تولید جدید از "مفیستوفله" در کنار جوزف کاله و رنه پپه در اپرای ایالتی بایرن به ایفای نقش الِنا پرداخت.
سنگ‌نگاره‌های اوختاسار () نقاشی‌های روی سنگ هستند که در کوه اوختاسار در نزدیکی شهر سیسیان در استان سیونیک در جنوب ارمنستان یافت شده‌اند. بیش از ۱۰۰۰ قطعه سنگ تزئین شده تا دامنه کوه گسترش یافته است. این سنگ نگاره‌ها، که برخی از آنها به دوران پارینه سنگی (۱۲۰۰۰ قبل از میلاد) برمی گردد، بر روی سنگ‌های آتشفشانی قهوه ای مایل به سیاه تیره به جا مانده از یک آتشفشان خاموش حک شده‌اند. فرهنگ‌های بعدی عصر مس‌سنگی و عصر برنز به ایجاد سنگ نگاره‌ها در این مکان ادامه دادند. بیشترین تنوع و تعداد حجاری‌ها مربوط به این دوره
بیشترین تنوع و تعداد حجاری‌ها مربوط به این دوره و اوایل عصر آهن است، قبل از اینکه سرانجام رها شوند، چند حکاکی که توسط چوپانان تنها که تابستان خود را در قله کوه می‌گذرانند، انجام شده است. اگرچه این سایت در اوایل قرن بیستم کشف شد، اما تا دهه ۱۹۲۰ و دوباره در اواخر دهه ۱۹۶۰ مورد مطالعه قرار نگرفت. امروزه هنوز به‌طور کامل درک نشده است. حکاکی‌های روی تکه‌های سنگ صحنه‌های شکار، مجموعه وسیعی از حیوانات، مارپیچ‌ها، دایره‌ها و اشکال هندسی و حتی علائم زودیاک را به تصویر می‌کشند. تحقیقات نشان می‌دهد که این منطقه
تصویر می‌کشند. تحقیقات نشان می‌دهد که این منطقه به‌عنوان اقامتگاه موقت قبایل گله‌دار عشایر بوده است و مطالعات روی سنگ‌تراشی‌ها نشان می‌دهد که صدها سال از آن استفاده می‌شده است و مردمان دوره‌های بعد حکاکی‌های خود را به سنگ‌ها اضافه کرده‌اند. بازتولید سنگ نگاره‌ها یا حکاکی‌های سنگی اوختاسار در سراسر ایروان یافت می‌شود. آنها بر روی جواهرات نقره حک شده‌اند، روی فنجان‌های قهوه نقاشی شده‌اند، در سفال‌های دست‌ساز نقش بسته‌اند و دیوارهای کافه‌ها را زینت می‌دهند. رسیدن به سنگ نگاره‌های اوختاسار می‌تواند
می‌دهند. رسیدن به سنگ نگاره‌های اوختاسار می‌تواند چالش‌برانگیز باشد. نام. نام این محوطه تاریخی از کوهی که در آن قرار دارد، گرفته شده است. دربارهٔ منشأ این نام دو نظریه وجود دارد. بر اساس یکی از این نظریات، مردم این کوه را به شتر تشبیه کرده‌اند و از این رو نام «اوختاسار» (به معنای کوه شتر) بر آن نهاده شده است. نظریه دیگر می‌گوید که این کوه هیچ ارتباطی با شتر ندارد و معتقد است که این منطقه در گذشته محل زیارت بوده و به همین دلیل نام «اوختاسار» (به معنای کوه زیارت) برای آن انتخاب شده است. محوطه باستانی
کوه زیارت) برای آن انتخاب شده است. محوطه باستانی اوختاسار که متعلق به دوران پیش از مسیحیت است، امروزه همچون تاتِو، گردشگران زیادی را به خود جذب می‌کند. نمادها. نمادهای حکاکی‌شده روی سنگ‌نگاره‌های اوختاسار گواهی بر میراث فرهنگی و معنوی هزاران ساله هستند. این نگاره‌ها، با گذر از تغییرات و گاه فراموشی در طول قرن‌ها، از نظر شکل و ظاهر تقریباً بدون تغییر باقی مانده‌اند. نکته مهم این است که زنجیره فرهنگی آن‌ها، با وجود برخی وقفه‌ها، هرگز قطع نشده است. این امر نشان می‌دهد که از دوران ماقبل تاریخ تاکنون، مردمی با
می‌دهد که از دوران ماقبل تاریخ تاکنون، مردمی با همان ویژگی‌های فرهنگی در این منطقه، یعنی فلات ارمنستان، به زندگی ادامه داده‌اند. به عبارت دیگر، ملت ارمنی بومی این سرزمین است و مهاجر نبوده است. تنش ارمنستان و آذربایجان. در جریان جنگ ۲۰۲۰ میان ارمنستان و آذربایجان، بر اساس توافق‌نامه‌ای که به صورت مشترک توسط رئیس‌جمهور جمهوری آذربایجان الهام علی‌اف، نخست‌وزیر ارمنستان نیکول پاشینیان و رئیس‌جمهور فدراسیون روسیه ولادیمیر پوتین امضا شد، بخش تحت کنترل ارتش دفاع آرتساخ در منطقه شاهومیان جمهوری آرتساخ در تاریخ ۲۰
در منطقه شاهومیان جمهوری آرتساخ در تاریخ ۲۰ نوامبر ۲۰۲۰ به کنترل نیروهای مسلح جمهوری آذربایجان واگذار شد. به این ترتیب، آن بخش از محوطه باستانی اوختاسار که در قلمرو منطقه شاهومیان جمهوری آرتساخ قرار داشت، نیز به جمهوری آذربایجان واگذار گردید.
کاروان المپیکی ونزوئلا، یکی از کاروان‌های شرکت‌کننده در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این دوره از بازی‌ها از ۲۶ ژوئیه تا ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۵ تا ۲۱ امرداد ۱۴۰۳ خورشیدی) به میزبانی پاریس، پایتخت فرانسه برگزار شد. در این دوره کاروان ونزوئلا از کسب حتی یک مدال بازماند، رخدادی که آخرین‌بار در المپیک ۲۰۰۰ رویداد. رایبر رودریگز، نزدیکترین ورزشکار به مدال ونزوئلا، در وزن ۶۰ کیلوگرم مردان در مسابقه رده‌بندی، مدال برنزش را به ری سه-یونگ از کره شمالی واگذار کرد و از کسب مدال بازماند. نکته قابل تأمل دیگر درباره‌ی این
مدال بازماند. نکته قابل تأمل دیگر درباره‌ی این کاروان این است که در تمامی ادوار المپیک پس از جنگ جهانی دوم (المپیک ۱۹۴۸) را حاضر بوده؛ حتی المپیک ۱۹۸۴ که توسط شوروی تحریم شده بود. شرکت‌کنندگان. ورزشکاران این کاروان در رشته‌های زیر به رقابت پرداختند.
عینیت‌گرایی در شعر یا آبجکتیویسم () برخاسته از گروهی از نسل دوم مدرنیست‌ها بود که در دهه ۱۹۳۰ ظهور کردند. آن‌ها عمدتاً آمریکایی بودند و تحت‌تأثیر ازرا پاوند و ویلیام کارلوس ویلیامز قرار گرفتند. اصول اساسی شاعرانگی عینیت‌گرا که توسط لوئیز زوکوفسکی تعریف شده بود عبارت بود از تلقی شعر به‌مثابه یک ابژه و تأکید بر صداقت، هوشمندی و توانایی شاعر در نگاه روشن به جهان. درحالی‌که نام این گروه شبیه به مکتب فلسفه آین رند است، این دو جنبش به هم وابسته نیستند. گروه اصلی متشکل از آمریکایی‌ها زوکوفسکی، ویلیامز، چارلز
متشکل از آمریکایی‌ها زوکوفسکی، ویلیامز، چارلز رزنیکف، جورج آپن و کارل راکوزی و شاعر بریتانیایی باسیل بانتینگ بود. بعدها یکی دیگر از شاعران آمریکایی، لورین نیدکر ، با این گروه مرتبط شد. تعدادی دیگر از شاعران نیز در آثار اولیه تحت‌عنوان عینیت‌گرا قرار گرفتند بدون این‌که در واقع نگرش‌ها و رویکردهای شعر این گروه اصلی را به داشته باشند. اگرچه این شاعران عموماً در ابتدای کار خود مورد غفلت قرار گرفتند و تعدادی از آن‌ها نوشتن و یا انتشار شعر را برای مدتی کنار گذاشتند، برای نسل‌های بعدی نویسندگانی که بر اساس سنت
برای نسل‌های بعدی نویسندگانی که بر اساس سنت مدرنیسم کار می‌کردند بسیار تأثیرگذار بودند.
دانشگاه فرانسوی ارمنستان (, UFAR, ) مؤسسه آموزش عالی در ارمنستان است که با حمایت دولت‌های ارمنستان و فرانسه تأسیس شده و برنامه‌های آموزشی آن اغلب به زبان فرانسه و با استانداردهای آموزش عالی فرانسه ارائه می‌شود. تاریخچه. قرارداد همکاری فرهنگی، علمی و فنی در ۴ نوامبر ۱۹۹۵ بین ارمنستان و فرانسه امضا شد. این همکاری با پروتکل ۲۳ نوامبر ۱۹۹۸ که بین وزارت آموزش و پرورش ارمنستان و منعقد شد دنبال شد. UFAR در سال ۲۰۰۰ میلادی تأسیس شد و هدف آن ارتقاء آموزش عالی با کیفیت بین‌المللی در ارمنستان، به ویژه بر اساس سیستم
بین‌المللی در ارمنستان، به ویژه بر اساس سیستم آموزشی فرانسه، بود. این دانشگاه به عنوان نتیجه همکاری میان دولت‌های ارمنستان و فرانسه و با حمایت‌های گسترده از سوی کشور فرانسه و نهادهای دولتی ارمنستان تأسیس گردید. این دانشگاه در ابتدا با هدف آموزش زبان فرانسه و فرهنگ فرانسوی در ارمنستان آغاز به کار کرد، اما به تدریج به یکی از مراکز آموزش عالی مهم کشور تبدیل شد. توسعه و گسترش برنامه‌های آموزشی. در ابتدا، دانشگاه فرانسوی در ارمنستان تنها در برخی رشته‌های محدود فعالیت می‌کرد. اما با گذشت زمان، دامنه برنامه‌های
فعالیت می‌کرد. اما با گذشت زمان، دامنه برنامه‌های آموزشی افزایش یافت و در حال حاضر رشته‌های مختلفی مانند حقوق، مدیریت بازرگانی، اقتصاد، فناوری اطلاعات، بازاریابی، و زبان‌های خارجی در مقاطع مختلف تحصیلی در این دانشگاه ارائه می‌شود. همکاری‌های بین‌المللی. از ابتدا، دانشگاه فرانسوی در ارمنستان با دانشگاه‌ها و موسسات آموزشی معتبر فرانسه همکاری داشت. این همکاری‌ها نه تنها در حوزه‌های آموزشی، بلکه در زمینه‌های تحقیقاتی و تبادل دانشجو نیز گسترش یافت. به‌ویژه، دانشگاه‌های معروف فرانسه مانند دانشگاه «ژان مولن لیون
معروف فرانسه مانند دانشگاه «ژان مولن لیون ۳» و دانشگاه‌های دیگر در این همکاری‌ها مشارکت دارند. توسعه امکانات و زیرساخت‌ها. در طول سال‌ها، دانشگاه فرانسوی در ارمنستان به توسعه امکانات و زیرساخت‌های خود پرداخته است. در حال حاضر، این دانشگاه دارای ساختمان‌های مجهز به فناوری‌های پیشرفته، کتابخانه‌های تخصصی، و امکانات تحقیقاتی است که به دانشجویان و استادان این امکان را می‌دهد تا در محیطی مناسب به تحصیل و پژوهش بپردازند. رشد بین‌المللی و جذب دانشجویان خارجی. یکی از اهداف اصلی این دانشگاه گسترش روابط بین‌المللی و
اهداف اصلی این دانشگاه گسترش روابط بین‌المللی و جذب دانشجویان خارجی بود. به همین دلیل، برنامه‌های دانشگاه در سطح بین‌المللی شناخته شده و بسیاری از دانشجویان از کشورهای مختلف به این دانشگاه آمده‌اند. بسیاری از فارغ‌التحصیلان این دانشگاه در کشورهای مختلف، به‌ویژه در فرانسه و سایر کشورهای اروپایی مشغول به کار هستند. فرهنگ دانشگاهی. UFAR از همان ابتدا به فانوس دریایی همکاری با فرانسه و پایه اصلی فرانکفونی در ارمنستان تبدیل شد. اصل آموزشی اعطای دو مدرک دولتی ارمنستان و فرانسه (لیسانس و فوق لیسانس) از ابتدا
ارمنستان و فرانسه (لیسانس و فوق لیسانس) از ابتدا اتخاذ شد. مدت تحصیل در مقطع کارشناسی چهار سال و در مقطع کارشناسی ارشد دو سال است، با توجه به ویژگی‌های مرحله انتقالی که دانشگاه‌های ارمنستان قبل از پذیرش کامل فرایند بولونیا در آن قرار دارند. بنیاد دانشگاه فرانسوی در ارمنستان، که تقریباً ۲۱۰۰ دانشجو دارد، با هدف آماده‌سازی متخصصان بسیار ماهر که با نیازهای بازار کار ارمنستان و اقتصاد منطقه‌ای قفقاز مطابقت دارند، می‌باشد. فارغ التحصیلان UFAR دانش خود را به نفع روابط بین ارمنستان، فرانسه و اروپا و همچنین توسعه
روابط بین ارمنستان، فرانسه و اروپا و همچنین توسعه ارمنستان به کار می‌گیرند. بیش از ۹۰ درصد فارغ التحصیلان در پایان تحصیلات خود هر سال شغلی پیدا می‌کنند که برخی از آنها تحصیلات خود را در خارج از کشور دنبال می‌کنند. دانشکده‌ها. از سال ۲۰۲۳، UFAR دارای ۵ دانشکده است: این دانشگاه مدرک لیسانس خود را در رشته‌های حقوق، اقتصاد، مدیریت، امور مالی و همچنین در حقوق تجارت بین‌الملل، فروش و بازاریابی، امور مالی و حسابرسی اعطا می‌کند. موقعیت. این دانشگاه در خیابان داویت آنهاقت در منطقه کناکر-زیتون ایروان واقع شده است.
کاروان المپیکی گینه، یکی از کاروان‌های شرکت‌کننده در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این دوره از بازی‌ها از ۲۶ ژوئیه تا ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۵ تا ۲۱ امرداد ۱۴۰۳ خورشیدی) به میزبانی پاریس، پایتخت فرانسه برگزار شد. آن‌ها در این دوره سیزدهمین حضور خود را احراز کردند. نخستین حضور گینه در المپیک، به سال ۱۹۶۸ بازمی‌گردد. در پایان این دوره از بازی‌ها، ورزشکاران این کاروان موفق به کسب هیچ مدالی نشدند. شرکت‌کنندگان. در بخش مردان این کاروان، به جز تیم فوتبال، تنها یک شناگر دیگر حضور داشت. فهرست ورزشکاران این کاروان در
دیگر حضور داشت. فهرست ورزشکاران این کاروان در جدول زیر آورده شده است.
ادبیات عصر آگوست یا ادبیات آگوستن () سبکی از ادبیات بریتانیایی است که در دوران سلطنت ملکه آن، جرج یکم و جرج دوم در نیمه اول قرن هجدهم تولید شد و در دهه ۱۷۴۰، هم‌زمان با مرگ الکساندر پوپ (۱۷۴۴) و جاناتان سوییفت (۱۷۴۵) پایان یافت. عصر آگوست در ادبیات دوره‌ای بود که توسعه سریع رمان و طنز، جهش درام از طنز سیاسی به ملودرام و تکامل به سمت شعر اتفاق افتاد. صر آگوست در فلسفه عصری بود که تحت سلطه تجربه‌گرایی بود، در نوشته‌های اقتصاد سیاسی آن تکامل مرکانتیلیسم به‌عنوان یک فلسفه رسمی، توسعه سرمایه‌داری و پیروزی تجارت
یک فلسفه رسمی، توسعه سرمایه‌داری و پیروزی تجارت مشخص شد.
کاروان المپیکی اریتره، یکی از کاروان‌های شرکت‌کننده در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این دوره از بازی‌ها از ۲۶ ژوئیه تا ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۵ تا ۲۱ امرداد ۱۴۰۳ خورشیدی) به میزبانی پاریس، پایتخت فرانسه برگزار شد. این حضور، هفتهمین حضور پیاپی ورزشکاران این کاروان به صورت مستقل در المپیک بود. در پایان این دوره، ورزشکاران این کاروان مانند چهار دوره پیش، موفق به کسب هیچ مدالی نشدند. شرکت‌کنندگان. ورزشکاران این کاروان در قالب ورزش‌های زیر به رقابت با دیگر ورزشکاران پرداختند.
مارگارت کریستیانا میلر (متولد ۱۹۵۵ میلادی) باستان‌شناس و نویسنده و استاد کرسی رنی جورج باستان‌شناسی کلاسیک در دانشگاه سیدنی است. شغل. میلر لیسانسش را از دانشگاه بریتیش کلمبیا گرفت و فوق لیسانسش را از دانشگاه آکسفورد گرفت و دکترایش را در سال ۱۹۸۵ از دانشگاه هاروارد دریافت کرد. عنوان تز دکترایش «Perserie: the arts of the East in fifth-century Athens» بود. او مطالعاتش را در زمینه کلاسیک در مدرسه آمریکایی مطالعات کلاسیک آتن ادامه داد. او در حفاری‌های باستان‌شناسی در بریتانیا، مصر و ترکیه شرکت داشت و پروژه
در بریتانیا، مصر و ترکیه شرکت داشت و پروژه باستان‌شناسانه زاگورا - پروژه حفاری شهر ساحلی زاگورا در یونان - رهبر تیم (در سال ۲۰۱۲) و یکی از رهبران تیم (سال ۲۰۱۳، ۲۰۱۴، ۲۰۱۹) بود. قبل از جابه‌جایی به دانشگاه سیدنی، جایی که او نویسنده و استاد کرسی رنی جورج باستان‌شناسی کلاسیک بود، میلر در کاناد در دانشگاه مک‌مستر و دانشگاه تورنتو کار می‌کرد. او به عنوان عضو مدعو در آکادمی علوم انسانی استرالیا در سال ۲۰۱۴ انتخاب شد. و در سال‌های بعد عضو متناظر در انجمن باستان‌شناسی آلمان شد.
کاروان المپیکی سودان جنوبی، یکی از کاروان‌های شرکت‌کننده در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این دوره از بازی‌ها از ۲۶ ژوئیه تا ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۵ تا ۲۱ امرداد ۱۴۰۳ خورشیدی) به میزبانی پاریس، پایتخت فرانسه برگزار شد. این حضور، سومین حضور مستقل ورزشکاران این کاروان پس از نخستین حضور در المپیک ۲۰۱۶ ریو بود. این ورزشکاران موفق به کسب هیچ مدالی نشدند. ورزشکاران. ورزشکاران این کاروات در رشته‌های زیر به رقابت پرداختند.
کاروان المپیکی سنگال، یکی از کاروان‌های شرکت‌کننده در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این دوره از بازی‌ها از ۲۶ ژوئیه تا ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۵ تا ۲۱ امرداد ۱۴۰۳ خورشیدی) به میزبانی پاریس، پایتخت فرانسه برگزار شد. این حضور، شانزدهمین حضور پیاپی این کاروان در المپیک بود ولی مدالی برای سنگال به‌دست نیامد. شرکت‌کنندگان. ورزشکاران این کاروان در رشته‌های زیر به رقابت پرداختند.
مریض، در حال مرگ… و مرده! () شانزدهمین آلبوم استودیویی گروه ترش متال آمریکایی مگادث است که در ۲ سپتامبر ۲۰۲۲ به‌وسیلهٔ لیبل تریدکرفت (متعلق به خواننده اصلی گروه دیو ماستین) از طریق یونیورسال منتشر شد. این نخستین آلبوم مگادث است که درامر دیرک وربیورن در آن حضور دارد، و آخرین آلبوم گروه با حضور گیتاریست کیکو لوریرو است. تهیه‌کنندگی این آلبوم بر عهدهٔ ماستین و کریس راکسترو بود. کار بر روی "مریض، در حال مرگ… و مرده!" در سال ۲۰۱۹ آغاز شد، اما در همان سال ماستین به سرطان گلو مبتلا شد و دنیاگیری کووید-۱۹ در سال
به سرطان گلو مبتلا شد و دنیاگیری کووید-۱۹ در سال ۲۰۲۰ رخ داد و تکمیل آلبوم با تاخیرهای چندباره روبه‌رو شد. در سال ۲۰۲۱، دیوید الفسن، نوازنده دیرینهٔ بیس گروه، به دلیل اتهامات در خصوص سوء رفتار جنسی از گروه اخراج شد. قطعات بیس او از آلبوم حذف شد و بیس آلبوم با حضور استیو دی جورجیو، نوازنده بیس تستمنت، دوباره ضبط شد. در نهایت جیمز لومنزو، نوازنده بیس سابق، پس از اتمام کار بر روی آلبوم دوباره به گروه پیوست. "مریض، در حال مرگ… و مرده!" به‌طور کلی نقدهای مثبتی دریافت کرد و منتقدان گفتند که این آلبوم مسیری را که
کرد و منتقدان گفتند که این آلبوم مسیری را که آلبوم قبلی یعنی "ویران‌شهر" تعیین کرده بود را ادامه داد. این آلبوم با فروش ۴۸٫۰۰۰ واحد در رتبه سوم "بیلبورد" ۲۰۰ ایالات متحده قرار گرفت. همچنین آلبوم در جداول فروش جهانی به جایگاه نخست فنلاند، جایگاه دوم استرالیا، لهستان، سوئیس و اسکاتلند و جایگاه سوم بریتانیا رسید. این آلبوم از سوی خوانندگان "گیتار ورلد" به عنوان چهارمین آلبوم گیتاری برتر سال ۲۰۲۲ رتبه‌بندی شد. تک‌آهنگ آغازین آلبوم، «برمی‌گردیم» نامزد بهترین اجرای متال در شصت و پنجمین جوایز سالانه گرمی شد.
کلارا زارمایروفنا آشرافیان ()(زادهٔ ۱۵ سپتامبر ۱۹۲۴، ایروان — درگذشته در ۷ اوت ۱۹۹۹، مسکو) یک هندشناس شوروی با اصالت ارمنی بود. وی به‌خاطر تحقیقاتش در مورد سلطنت دهلی و امپراتوری مغول شناخته شده است. زندگی و حرفه. کلارا آشرافیان در ایروان و در خانواده یکی از بنیان‌گذاران حزب کمونیست ارمنستان، زارمِیر آشرافیان، به دنیا آمد. در سال ۱۹۳۶، پدر و مادرش مورد اتهام قرار گرفته، دستگیر و اعدام شدند. کلارای یتیم شده توسط اقوامش در مسکو به فرزندی پذیرفته شد. علیرغم اینکه به عنوان عضو خانواده یک خائن به میهن اعتبارش
به عنوان عضو خانواده یک خائن به میهن اعتبارش لکه‌دار شده بود، به او اجازه داده شد تا در دانشکده تاریخ دانشگاه دولتی مسکو تحصیل کند و در سال ۱۹۴۷ فارغ‌التحصیل شد. او در تاریخ ایران قرون وسطی تحت نظر ب.ن. زاخودر تخصص پیدا کرد و در سال ۱۹۵۰ با رساله‌ای دربارهٔ دوره سلطنت نادرشاه مدرک کاندیدای علوم خود را دریافت کرد. بین سال‌های ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۵، او به عنوان ویراستار بولتن ادبیات در زمینه ادبیات خارجی در کتابخانه بنیاد علوم اجتماعی مشغول به کار بود و جانشین کاکا آنتونوا شد. تحت تأثیر آنتونوا و ای.م. ریسنر، او رشته
شد. تحت تأثیر آنتونوا و ای.م. ریسنر، او رشته تحصیلی خود را تغییر داد و به تحقیق در مورد کشورهای اسلامی هند در قرون وسطی پرداخت، که در آنجا دانش او از زبان فارسی مفید واقع شد. از سال ۱۹۵۵ تا زمان مرگش، در مؤسسه مطالعات شرقی آکادمی علوم روسیه مشغول به کار بود. در سال ۱۹۸۴، مؤسسه تصمیم گرفت مجموعه‌ای چند جلدی از آثار مربوط به "تاریخ شرق" را منتشر کند. آشرافیان مسئول بخش "مردم شرق" شد و ویراستاری جلدهای دوم و سوم این مجموعه را برعهده داشت. آشرافیان در ۷ اوت ۱۹۹۹ در مسکو درگذشت. آکادمی. اولین تک‌نگاری آشرافیان
در مسکو درگذشت. آکادمی. اولین تک‌نگاری آشرافیان که در سال ۱۹۶۰ منتشر شد، با عنوان "سلطنت دهلی" بود که توسعه سیاسی و مبنای اجتماعی و اقتصادی اولین حکومت‌های اسلامی در شمال هند را پوشش می‌داد. این اولین انتشار در این زمینه در اتحاد شوروی بود. تحقیقات او عمدتاً در زمینه مالکیت زمین و ساختار اجتماعی-اقتصادی کشورهای هند و مسلمان بود. مطابق با فلسفه‌های شوروی دربارهٔ تکامل پیشرفته اقتصاد، او مالکیت خصوصی اراضی در قرن ۱۳ را به عنوان مالکیت فئودالی تعریف کرد که بعدها توسط سازماندهی نظامی طبقه حاکم جایگزین شد و به
توسط سازماندهی نظامی طبقه حاکم جایگزین شد و به مالکیت دولتی زمین و تسلط اقتصادی بر دهقانان منجر گردید. او اظهار داشت که مالکیت خصوصی در هند به آرامی و با فشاری بر تولیدکنندگان تکامل یافت، به طوری که قبل از اشغال هند توسط بریتانیا، پیش‌نیازهای روابط تولیدی در سیستم کشاورزی کشور در حال شکل‌گیری بود. در حالی که برخی از پژوهشگران ادعا کرده بودند که ظهور و افول حکومت‌ها در هند اساساً نمودهایی از یک ساختار اجتماعی-اقتصادی ایستا بوده است، که در آن قدرت دولتی تغییر می‌کرد و با هیچ درگیری اجتماعی یا شورش‌های
تغییر می‌کرد و با هیچ درگیری اجتماعی یا شورش‌های فرودستان مواجه نبود، آشرافیان معتقد بود که در اواخر دوره قرون وسطی، قیام‌های دهقانی علیه سلطنت مغول‌ها وجود داشت که عمدتاً به علت خواسته‌های کشاورزان ثروتمند برای سهم بیشتر از درآمد و قدرت بود. در حقیقت، او دو مرحله فئودالیسم را مطرح کرد: یک مرحله "زودهنگام" تا قرن ۱۳ و یک مرحله "توسعه‌یافته" تا قرن ۱۸. در مرحله اول، سازماندهی طبقاتی سلسله‌مراتبی خود را تثبیت کرد، با دهقانان و طبقه تجار تحت سلطه و نخبگان جدیدی که بر آنها حکمرانی می‌کردند. در مرحله دوم،
جدیدی که بر آنها حکمرانی می‌کردند. در مرحله دوم، جنبش‌های مردمی جامعه را به هم زد و تا حدی سلسله‌مراتب را برهم زد. با این حال، او گفت که فئودالیسم به اندازه کافی به سمت مرحله توسعه سرمایه‌داری تکامل نیافته است. این رساله مورد انتقاد قرار گرفت، به ویژه به دلیل طبیعت پان‌هندی استدلال، در حالی که پژوهشگران دیگر نشان داده بودند که در جنوب هند، مالیات‌دهندگان لزوماً دهقان نبودند و در هر صورت املاک داشتند. در تحلیل او از تغییر ساختارهای اجتماعی-اقتصادی، آشرافیان (مطابق با مکتب شوروی مطالعات هند) موضع ضد دینی
(مطابق با مکتب شوروی مطالعات هند) موضع ضد دینی اتخاذ کرد و پیشنهاد کرد که جنبش‌هایی چون باکتی و سیک‌گرایی اصلاحات اجتماعی را با لباس مذهبی رقیق کرده‌اند.
دیستوپیا () پانزدهمین آلبوم استودیویی گروه ترش متال آمریکایی مگادث است. این آلبوم در ۲۲ ژانویه ۲۰۱۶ به‌وسیلهٔ لیبل تریدکرفت (متعلق به خواننده اصلی گروه دیو ماستین) از طریق یونیورسال منتشر شد. این نخستین آلبوم مگادث با حضور کیکو لوریرو به‌عنوان گیتاریست، تنها آلبوم با حضور درامر کریس ادلر، و آخرین آلبوم گروه با حضور نوازنده بیس دیوید الفسن محسوب می‌شود. تهیه‌کنندگی این آلبوم بر عهدهٔ ماستین و کریس راکسترو بود و طرح روی جلد توسط برنت الیوت وایت طراحی شده است. پیش از ضبط "دیستوپیا"، درامر دیرینهٔ گروه شاون
پیش از ضبط "دیستوپیا"، درامر دیرینهٔ گروه شاون دروور و گیتاریست کریس برادریک اعلام کردند که از گروه جدا می‌شوند. این نقش‌ها در آلبوم به‌ترتیب به کریس آدلر درامر لمب آو گاد و کیکو لوریرو گیتاریست آنگرا سپرده شد. آدلر مدت کوتاهی پس از انتشار آلبوم به لمب آو گاد بازگشت و درامر دیرک وربیرون جایگزین او شد. پس از واکنش نه چندان مثبت به آلبوم قبلی مگادث یعنی "ابربرخورددهنده" (۲۰۱۳)، "دیستوپیا" با نقدهای عمدتاً مطلوب منتقدان روبه‌رو شد و به‌عنوان بازگشت به حالت موفق گروه در نظر گرفته شد. این آلبوم تا نوامبر ۲۰۲۰
گروه در نظر گرفته شد. این آلبوم تا نوامبر ۲۰۲۰ دارای امتیاز ۶۹/۱۰۰ در متاکریتیک بود. این آلبوم به رتبه سوم جدول فروش "بیلبورد" ۲۰۰ ایالات متحده رسید و بعد از "شمارش معکوس برای انقراض" (۱۹۹۲) دومین آلبوم گروه شد که به چنین جایگاه بالایی در این جدول می‌رسد. علاوه بر این، تک‌آهنگ «دیستوپیا» در پنجاه و نهمین مراسم جایزه گرمی نخستین جایزه گرمی را از یازده نامزدی ناموفق برای گروه به ارمغان آورد (برای بهترین اجرای متال). ترانه‌ها. ماستین دربارهٔ مضامین احتمالی ترانه‌ها توضیح داد و اظهار داشت که در حال مطالعه
ترانه‌ها توضیح داد و اظهار داشت که در حال مطالعه تاریخ جهان و «موضوعات علمی عجیب» بوده است. هم ماستین و هم الفسن اعلام کرده بودند که این آلبوم از نظر موسیقایی و سبکی رویکرد متفاوتی نسبت به آلبوم قبلی خواهد داشت و از صدایی با گرایش رادیویی و عامه‌پسندانه فاصله خواهد گرفت. این تغییر بعداً به‌عنوان بازگشت به صدایی با گرایش ترش توصیف شد. ماستین همچنین اظهار داشت که معتقد است صدا و ترانه‌سرایی آلبوم تحت تأثیر اجرای او در سال ۲۰۱۴ همراه با سمفونی سن دیگو قرار خواهد گرفت. در می ۲۰۱۵، گروه چندین کلیپ ویدیویی در
گرفت. در می ۲۰۱۵، گروه چندین کلیپ ویدیویی در PledgeMusic منتشر کرد که شامل بخش‌هایی از آهنگ‌های جدید با عناوین «امپراتور» و «فتح کن… یا بمیر» بود. ماستین اظهار کرد که یکی از آهنگ‌ها، «سایه‌های سمی»، شامل بخش‌های پیانو نواخته‌شده توسط لوریرو خواهد بود. همچنین او اشاره کرد که این آهنگ دارای تنظیم ارکستری توسط ران هاف، پدر تهیه‌کننده موسیقی دن هاف که در اواخر دهه ۱۹۹۰ با گروه همکاری داشت، خواهد بود. همچنین اعلام شد که آلبوم شامل حضور مهمان نوازنده کانتری استیو وارینر خواهد بود که بخش‌های گیتار استیل را اجرا
وارینر خواهد بود که بخش‌های گیتار استیل را اجرا می‌کند. با این حال، نه هاف و نه وارینر نامشان در یادداشت‌های آلبوم ذکر نشد. بازخورد منتقدان. "دیستوپیا" به‌طور کلی نقدهای مثبتی از منتقدان دریافت کرده و در متاکریتیک امتیاز ۶۹ از ۱۰۰ را کسب کرده است. کالوم اسلینگرلند از نشریه "Exclaim!" با ستایش از بازگشت گروه به سبکی تهاجمی‌تر، نوشت که "دیستوپیا" گروه را به مسیر درست بازگرداند و فصلی جدید در کارنامه پربار این گروه گشود. سارا رادمن از "بوستون گلوب" ترکیب ریف‌های پرانرژی و اشعار کنایه‌آمیز دربارهٔ وضعیت جهان
پرانرژی و اشعار کنایه‌آمیز دربارهٔ وضعیت جهان را تحسین کرد. چد بووار از "لودوایر" اظهار داشت که "دیستوپیا" یک آلبوم درجه‌یک از مگادث است و از تعامل بین ماستین و لوریرو تمجید کرد.جوئل مک‌آیور از "ریکورد کالکتر" این آلبوم را بازگشت مگادث به فرم موفق خود توصیف کرد و آن را پیشرفتی بزرگ نسبت به دو آلبوم قبلی گروه دانست.
دژ سردارآباد ()، که همچنین به نام سرداری برد () شناخته می‌شود دژی از قرن نوزدهم و مرکز شهری در خانات ایروان در ایران قاجار بود که در قلمرو ارمنستان کنونی ساخته شده است. ویرانه‌های آن در نزدیکی روستای نور آرماویر در استان آرمویر ارمنستان قرار دارد. تاریخ. این دژ تحت فرمان حسین قلی خان ()، ساخته شد. دژ برای حفاظت در برابر حمله روسیه و امپراتوری عثمانی و همچنین برای استفاده به عنوان محل اقامت تابستانی حاکمان خانات تأسیس شد. حسن خان، این دژ را به عنوان محل اقامت خود برگزید و از آن برای انجام یورش‌های خود به
خود برگزید و از آن برای انجام یورش‌های خود به گرجستان و امپراتوری عثمانی استفاده می‌کرد. کارشناسان بریتانیایی در ساخت دژ مشارکت داشتند. مهندسان فرانسوی دژ را در حدود سال ۱۸۰۸ مستحکم کردند. ساخت آن عمدتاً با استفاده از سنگ‌های ویرانه‌های دژ قلعه‌کوهی که در شهر باستانی آرماویر قرار دارد و قبلاً نام آن "آرگیشتی‌خینیلی" اورارتویی بود، انجام شد. دژ به شکل مربع بود و دارای چهار دروازه و دیوارهای دوتایی مستحکم با برج‌های بزرگ بود. کاخ سردار و انبارها در کنار دیوار جنوبی قرار داشتند و توسط باغ‌های بزرگی احاطه شده
جنوبی قرار داشتند و توسط باغ‌های بزرگی احاطه شده بودند که این باغ‌ها با آب کانالی که از رودخانه ارس آبگیری می‌کرد، آبیاری می‌شدند. دژ تازه ساخته شده به یک مرکز شهری کوچک تبدیل شد که حدود ۵۰۰ ارمنی که عمدتاً صنعتگران و بازرگانان بودند، از دغوبایزید و آرجش در امپراتوری عثمانی در آن سکونت داشتند. جمعیت قابل توجه مسلمان دژ عمدتاً از پرسنل نظامی تشکیل شده بود و پس از سقوط دژ در ۱۸۲۷ به‌طور کامل آنجا را ترک کردند. جمعیت ارمنی یک کلیسا به نام سورب آستواتساتین تأسیس کرد که مدرسه‌ای نیز داشت. یک خانه گمرک و