payamvha/North_RAG huggingface dataset:
صومعه صلیب مقدس (مکناتام) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در بین شهر تاندزوت-، استان کاشاتاق جمهوری آرتساخ می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۲ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای توروس مقدس (اورشلیم) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر اورشلیم، اسرائیل می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۲ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
صومعه منجی مقدس (شاهکرت) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر شاهکرت، جمهوری خودمختار نخجوان جمهوری آذربایجان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۲ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
تزرج روستایی در دهستان جرجافک، در شهرستان زرند، در استان کرمان، در ایران است.
کلیسای آراکلوتس مقدس (مارتونی) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر ، شهرداری آخالکالاکی گرجستان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۲ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای مریم مقدس (گارنی) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر گارنی، استان کوتایک ارمنستان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۲ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
شاهدخت ایمان بنت عبدالله (عربی: إيمان بنت عبدالله؛ زاده ۲۷ سپتامبر ۱۹۹۶) یک شاهدخت اردنی، اولین دختر و دومین فرزند ملک عبدالله دوم و ملکه رانیا اردن است. زندگی اولیه و تحصیلات. شاهدخت ایمان در ۲۷ سپتامبر ۱۹۹۶ در مرکز پزشکی ملک حسین در امان، اردن متولد شد. او فرزند دوم ملک عبدالله دوم و ملکه رانیا است. او عضوی از خانواده هاشمی است. پدربزرگ پدری او ملک حسین، حاکم وقت، و مادربزرگش شاهدخت مونا است که در بریتانیا متولد شده و همسر دوم ملک حسین بود. برادر بزرگتر شاهدخت ایمان، ولیعهد حسین است و خواهر و برادرهای
شاهدخت ایمان، ولیعهد حسین است و خواهر و برادرهای کوچکترش شاهدخت سلما و شاهزاده هاشم هستند. زندگی خصوصی. در ۶ ژوئیه ۲۰۲۲، دربار سلطنتی هاشمی نامزدی شاهدخت ایمان را با جمال الکساندر ترمیوتیس ونزوئلایی (متولد ۲۸ آوریل ۱۹۹۴ در کاراکاس) اعلام کرد.
کلیسای مریم مقدس (کژادزور) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر کژادزور، جمهوری خودمختار نخجوان جمهوری آذربایجان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۲ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
شاهدخت سلما بنت عبدالله (عربی: سلمی بنت عبدالله؛ متولد ۲۶ سپتامبر ۲۰۰۰) دختر دوم و فرزند سوم ملک عبدالله دوم و ملکه رانیا از اردن است. زندگی اولیه و تحصیلات. شاهدخت سلما بنت عبدالله در ۲۶ سپتامبر ۲۰۰۰ در مرکز پزشکی ملک حسین در امان، اردن متولد شد. او فرزند سوم و دختر دوم ملک عبدالله دوم و ملکه رانیا است. او عضوی از خانواده هاشمی است. سلما دو خواهر و برادر بزرگتر، ولیعهد حسین و شاهدخت ایمان، و یک برادر کوچکتر، شاهزاده هاشم، دارد. شاهدخت سلما در آکادمی بین‌المللی امان (IAA) تحصیل کرد و در ۲۲ مه ۲۰۱۸
بین‌المللی امان (IAA) تحصیل کرد و در ۲۲ مه ۲۰۱۸ فارغ‌التحصیل شد. در مه ۲۰۲۳، او از دانشگاه کالیفرنیای جنوبی با مدرک کارشناسی در رشته باستان‌شناسی فارغ‌التحصیل شد. آموزش نظامی و حرفه. در نوامبر ۲۰۱۸، شاهدخت سلما از برنامه دوره کوتاه مدت ماموریت آکادمی نظامی سلطنتی سندهرست فارغ التحصیل شد. او در 24 نوامبر 2018 به عنوان ستوان دوم به نیروهای مسلح اردن اعزام شد. او در سال ۲۰۲۰ اولین خلبان جت زن در نیروهای مسلح اردن شد. در دسامبر ۲۰۲۳، سلما، ستوان یکم در نیروی هوایی سلطنتی اردن، به یک پرواز امدادی برای تجهیز
هوایی سلطنتی اردن، به یک پرواز امدادی برای تجهیز مجدد بیمارستان صحرایی ۴۱ تختخوابی اردن در شمال غزه پیوست.
شاهزاده هاشم بن عبدالله (عربی: هاشم بن عبد الله؛ متولد ۳۰ ژانویه ۲۰۰۵) کوچکترین فرزند و دومین پسر ملک عبدالله دوم پادشاه اردن و ملکه رانیا است. او عضوی از سلسله هاشمی است که از سال ۱۹۲۱ خانواده سلطنتی حاکم بر اردن بوده‌اند و از نسل چهل و دوم نوادگان مستقیم پیامبر اسلام، محمد بن عبدالله، محسوب می‌شود. اوایل زندگی. شاهزاده هاشم بن عبدالله در ۳۰ ژانویه ۲۰۰۵ در امان، اردن متولد شد. او کوچکترین فرزند ملک عبدالله دوم و ملکه رانیا و عضوی از خانواده هاشمی است. پدربزرگ پدری او ملک حسین فقید بود و مادربزرگش شاهدخت
پدری او ملک حسین فقید بود و مادربزرگش شاهدخت مونا است که در بریتانیا متولد شد و همسر دوم ملک حسین بود. خواهر و برادرهای بزرگتر شاهزاده هاشم، ولیعهد حسین، شاهدخت ایمان و شاهدخت سلما هستند.
جویس سی. استیرنز (; – ) یک فیزیکدان اهل ایالات متحده آمریکا، ی و مدیر پروژه منهتن بود. او در ژوئیه ۱۹۴۵ از پروژه منهتن استعفا داد تا رئیس هیئت علمی دانشگاه واشینگتن در سنت لوئیس شود. او همچنین به عنوان مدیر آزمایشگاه متالورژی در دانشگاه شیکاگو از نوامبر ۱۹۴۴ تا ژوئیه ۱۹۴۵ خدمت کرد.
بنیاد خلیلی () یک موسسه خیریه مستقر در بریتانیا است که از طریق هنر، فرهنگ و آموزش، همزیستی بین ادیان و فرهنگ‌ها را ترویج می‌دهد. بنیانگذار و رئیس این موسسه مجموعه‌دار هنری و محقق ساکن لندن، ناصر داوود خلیلی است. او یک یهودی ایرانی است که در ایران بزرگ شده و به خاطر داشتن بزرگترین مجموعه خصوصی هنر اسلامی در جهان شناخته‌شده است.
آرکایاکاغنی وانک (؛ Արքա կաղին վանք) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر موپسوئست، استان آدانا ترکیه می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۲ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
صومعه استپانوس مقدس (پاراکا) (؛ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر پاراکا، جمهوری خودمختار نخجوان جمهوری آذربایجان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۲ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای گریگور مقدس (آزنابرد) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر آزنابرد، جمهوری خودمختار نخجوان جمهوری آذربایجان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۲ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای گریگور مقدس (گاغ) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر گاغ|گاغ، جمهوری خودمختار نخجوان جمهوری آذربایجان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۲ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای گریگور روشنگر مقدس (کساریا) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر کساریا، استان کساریا ترکیه می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۲ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای زوراوارتس مقدس (؛ Սուրբ Թեոդորոս եկեղեցի) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر آنازاربوس، استان آدانا ترکیه می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۲ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای ژام (باداملو) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر باداملو، جمهوری خودمختار نخجوان جمهوری آذربایجان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۲ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
صومعه یکشنبه مقدس (؛ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر شاهومیانی، کومو کارتلی گرجستان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۲ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای هاکوب مقدس (شوروت) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر شوروت، جمهوری خودمختار نخجوان جمهوری آذربایجان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۲ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
تمو کسکیساریا (؛ زادهٔ ) مورخ، و سیاستمدار اهل فنلاند است. او از سال ۲۰۲۳ به عنوان عضو مجلس فنلاند از حزب فنلاندی‌های واقعی و از سال ۲۰۲۵ به عنوان معاون اول رئیس این حزب خدمت کرده است. پیش از فعالیت سیاسی، او به عنوان «موفق‌ترین و پرکارترین مورخ فنلاند» توصیف می‌شد، زیرا چندین کتاب نوشته و در مستندهایی برای شرکت پخش عمومی فنلاند، اولیس‌رادیو بازی کرده است. کسکیساریا در سال ۲۰۰۶ دکترای فلسفه در رشته تاریخ فنلاند را از دانشگاه هلسینکی دریافت کرد و عنوان دوسنت در تاریخ فنلاند و نوردیک در دانشگاه را دارد.
در تاریخ فنلاند و نوردیک در دانشگاه را دارد. پایان‌نامه دکترای او حیوان‌خواهی در فنلاند قرن ۱۸ را پوشش می‌داد. حرفه سیاسی. کسکیساریا در انتخابات ۲۰۲۳ از حوزه اوسیما با کسب ۶۵۸۶ رأی به عنوان عضو پارلمان انتخاب شد. او در کنگره حزب در ژوئن ۲۰۲۵ با شکست دادن وزیر کشور ماری رانتانن به عنوان معاون اول رئیس حزب فنلاندی‌ها انتخاب شد. در روز استقلال در سال ۲۰۲۴، کسکیساریا با شرکت در راهپیمایی ۶۱۲، که با راست افراطی مرتبط بود، به جای پذیرایی روز استقلال سنتی، خبرساز شد. بازدیدها. کسکیساریا به خاطر استفاده از زبان
شد. بازدیدها. کسکیساریا به خاطر استفاده از زبان جذاب و گاهی تحریک‌آمیزش شناخته می‌شود. در سخنرانی‌ای که با حضور رئیس‌جمهور سائولی نینیسته در سال ۲۰۱۸ برگزار شد، کِسکیساریا وقایع اردوگاه‌های اسرای جنگ داخلی فنلاند را به عنوان یک «نسل‌کشی» توصیف کرد و اظهار داشت که «سرخ‌ها نیز برای آزادی جان باختند»، که اشاره به هواداران سفیدهای پیروز داشت که اغلب جنگ داخلی را «جنگ آزادی‌بخش» یا «جنگ استقلال» می‌نامیدند. کِسکیساریا در پاسخ به سؤالی از حضار در طول یک سخنرانی در سال ۲۰۲۰، با استناد به ، خاطرنشان کرد که ۲۰،۰۰۰
سال ۲۰۲۰، با استناد به ، خاطرنشان کرد که ۲۰،۰۰۰ تا ۳۰،۰۰۰ جوان فنلاندی (حدود ۵٪ از جمعیت فنلاند در آن زمان) در طول خشم بزرگ در روسیه به بردگی گرفته شدند و گفت که «از این نظر نیز، بسیار خنده‌دار است که افسوس بخوریم که فنلاند به نوعی به خاطر استعمار فرانسه و انگلیس و آلمان به سیاه‌پوستان آفریقایی بدهکار است». پیش از این، در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۱۷ برای «'هلسینگین سانومات»، او ادعا کرده بود که ترجیح می‌دهد در دولت آزاد کنگو کائوچو برداشت کند تا اینکه در کاینوی تاریخی قیر تولید کند. کِسکیساریا هنگام مطالعه تاریخ
قیر تولید کند. کِسکیساریا هنگام مطالعه تاریخ رابطه جنسی با حیوانات در فنلاند در قرن‌های ۱۷ و ۱۸، دریافت که اشاره به همجنس‌گرایی بسیار نادر بوده است، در حالی که رابطه جنسی با حیوانات مسئله مهمی برای مقامات آن زمان بوده است. کِسکیساریا اظهار می‌کند که ممکن است در قرن ۱۸ همجنس‌گرایان کمتری وجود داشته باشند، زیرا تمایلات جنسی نیز تحت تأثیر شرایط زندگی و فرهنگ یک دوره شکل می‌گیرد. او اظهار می‌کند که انسان‌ها و حیوانات لزوماً خیلی متفاوت در نظر گرفته نمی‌شدند و در زمستان‌ها در شرایط مشابهی زندگی می‌کردند و "یک
در زمستان‌ها در شرایط مشابهی زندگی می‌کردند و "یک اسب خوب یا یک گاو شیرده از نظر مالی ارزشمندتر از یک کارگر مزرعه بود. شاید اجداد ما حیوانات را موجودات کمتری نمی‌دانستند."
اصطلاح دوسنت () از کلمه لاتین گرفته شده است که سوم شخص جمع حال فاعلی از ('تدریس کردن، سخنرانی کردن') است. استاد شدن اغلب به عنوان شایستگی یا دکترای علوم شناخته می‌شود و یک مدرک دانشگاهی است که نشان می‌دهد دارنده آن واجد شرایط استخدام در سطح دانشیار یا استاد است. عنوان «دوسِنت» توسط برخی از دانشگاه‌های اروپایی اعطا می‌شود تا به یک انتصاب دانشگاهی خاص در ساختار مشخصی از رتبه‌های دانشگاهی در سطح یا پایین‌تر از رتبه کامل استاد اشاره کند، مشابه مطالعه‌گر بریتانیایی، استاد کنفرانس (MCF) فرانسوی، و برابر یا بالاتر
استاد کنفرانس (MCF) فرانسوی، و برابر یا بالاتر از عنوان «استادیار». دوسِنت بالاترین عنوان دانشگاهی در چندین کشور است و معیارهای واجد شرایط بودن آن عبارتند از: خروجی تحقیقاتی که مربوط به ۳ تا ۵ رساله دکترا، راهنمایی دانشجویان دکترا و تجربه تدریس در سطح کارشناسی و کارشناسی ارشد است. دوسِنت همچنین در برخی از دانشگاه‌ها (عمدتاً آلمانی) به طور کلی برای شخصی که حق تدریس دارد، استفاده می‌شود. در کشورهای جنوب شرقی اروپا، این اولین موقعیتی است که افراد پس از ورود به دانشگاه و پس از اتمام مدرک دکترا به آن دست
به دانشگاه و پس از اتمام مدرک دکترا به آن دست می‌یابند.
راهپیمایی ۶۱۲ (, ) یک راهپیمایی سالانه راست افراطی در فنلاند است که در روز استقلال فنلاند برگزار می‌شود. راهپیمایی از تولون‌توری حرکت می کند و در گورستان هیتانیمی به پایان می رسد. این مراسم با گذاشتن شمع و تاج گل بر سر قبور به پایان می رسد. در رابطه با راهپیمایی نیز سخنرانی هایی وجود دارد. طبق گفته پلیس فنلاند، این راهپیمایی بیش از ۳۰۰۰ شرکت کننده را به خود جلب کرده است. ریشه‌ها. راهپیمایی ۶۱۲ توسط جنبش مقاومت فنلاند (FRM) در سال ۲۰۱۴ آغاز و تحت پوشش انجمن 612.fi سازماندهی شد. به گفته ، اولین رهبر FRM، جنبش
سازماندهی شد. به گفته ، اولین رهبر FRM، جنبش مقاومت فنلاند وب‌سایت این رویداد را ایجاد و نگهداری می‌کند و فعالان آن به عنوان نگهبان در طول راهپیمایی‌ها خدمت می‌کنند. ، سردبیر روزنامه آنلاین "ساراستوس" و عضو سازمان راست افراطی سوئومن سیسو، نیز یکی از آغازگران این راهپیمایی با مشعل است. دیدگاه‌ها در مورد این رویداد. این راهپیمایی در رسانه‌های خارجی به عنوان یک "راهپیمایی اس‌اس" نئو نازی مورد انتقاد قرار گرفته است، زیرا این رویداد در گورستان هیتانیمی به پایان می‌رسد، جایی که شرکت‌کنندگان از بنای یادبود گردان
می‌رسد، جایی که شرکت‌کنندگان از بنای یادبود گردان اس‌اس فنلاندی و مقبره کارل گوستاو امیل مانرهایم بازدید می‌کنند. این تظاهرات همچنین با مخالفت رویداد سالانه ضد فاشیستی "هلسینکی بدون نازی‌ها" روبرو است. سرویس اطلاعات و امنیت فنلاند (SUPO) این راهپیمایی را "راست افراطی" و "ضد مهاجر" توصیف کرده است. گفته می‌شود شرکت‌کنندگان سلام نازی داده‌اند و به مخالفان حمله کرده‌اند. به گفته کویسما کورهونن، استاد ادبیات از دانشگاه یووسکوله، مشعل‌ها نماد "فنلاندی بودن ابدی" هستند و یادآور تجمع کو کلاکس کلان هستند. حزب
هستند و یادآور تجمع کو کلاکس کلان هستند. حزب فنلاندی‌ها در این راهپیمایی شرکت و آن را تبلیغ می‌کند، در حالی که احزاب چپ آن را محکوم می‌کنند. ایریس سوئوملا از لیگ سبز آن را «آشکارا نئونازی» توصیف کرد و از حضور چنین تعداد زیادی از مردم در آن ابراز ناامیدی کرد. در سال ۲۰۲۴، دو عضو مجلس فنلاند، تمو کسکیساریا و شیکی لاکسو، گفتند که قصد دارند به جای مراسم سنتی در کاخ ریاست جمهوری در راهپیمایی شرکت کنند. رهبر حزب فنلاندی‌ها، ریکا پورا، از برنامه‌های خود بر اساس آزادی تجمع و بیان دفاع کرد، اگرچه او تصریح کرد که
آزادی تجمع و بیان دفاع کرد، اگرچه او تصریح کرد که حزبش از راست افراطی حمایت نمی‌کند. پتری اورپو، در حالی که خاطرنشان کرد که به عنوان نخست وزیر اختیار ندارد به مردم بگوید کجا «باید بروند و کجا نروند»، تصمیم آنها برای شرکت در این مراسم را «نامناسب و اشتباه» دانست. سخنرانان. سخنرانان این رویداد شامل اعضای سوئومن سیسو، رهبر نئوفاشیست جنبش آبی و سیاه توکا کورو، نماینده مجلس حزب فنلاند تمو کسکیساریا و تاپیو لینا، که محاصره را در وب‌سایت خود تبلیغ کرده بود، بودند. رویدادهای مرتبط. همراسکین‌های فنلاندی دفتر مرکزی
رویدادهای مرتبط. همراسکین‌های فنلاندی دفتر مرکزی به نام Hammer House ("خانه چکش") در اوسیما دارند که میزبان شرکت‌کنندگان در راهپیمایی ۶۱۲ است. ساراستوس همچنین حمل و نقل اتوبوسی از گورستان به کنسرت‌های موسیقی نئونازی را که با این رویداد هماهنگ شده بود، ترتیب داده است.
هَمِرسکین‌ها که همچنین با نام ملت هَمِرسکین شناخته می‌شود، یک گروه نئو-نازی است که در سال ۱۹۸۸ در دالاس، تگزاس تشکیل شد. تمرکز اصلی آنها تولید و ترویج موسیقی موسیقی وایت پاور است، و بسیاری از گروه‌های موسیقی قدرتمند سفیدپوست به این گروه وابسته بوده‌اند. همرسکینز به ناشر موسیقی 9% Productions وابسته بودند. همرسکینز میزبان چندین کنسرت سالانه از جمله همرفست، رویدادی سالانه در ایالات متحده و اروپا به افتخار همرسکینز فقید، جو روآن، خواننده اصلی گروه Nordic Thunder، است.
سرویس امنیت و اطلاعات فنلاند (، ; ، )، که قبلاً پلیس امنیت فنلاند و سرویس اطلاعات امنیت فنلاند نامیده می‌شد، سازمان امنیت و اطلاعات فنلاند مسئول امنیت ملی، مانند ضداطلاعات و ضدتروریسم است و تحت صلاحیت وزارت کشور فعالیت می‌کند. این آژانس در طول جنگ سرد نقش متمایزی در نظارت بر کمونیست‌ها و همچنین در ایجاد تعادل بین استقلال فنلاند و مماشات با شوروی داشت. پس از دهه ۱۹۹۰، سوپو بیشتر بر مقابله با تروریسم و در دهه ۲۰۱۰، بر جلوگیری از جنگ ترکیبی تمرکز کرده است.
وزارت کشور فنلاند (, ) یکی از دوازده وزارتخانه دولت فنلاند است و مسئول امور مربوط به امنیت داخلی مانند مقابله با تروریسم، نظارت، خدمات آتش‌نشانی و نجات و کنترل مرزی و همچنین مسائل مهاجرت است. این وزارتخانه همچنین مسئول امور مربوط به پرچم فنلاند و نشان ملی است. این وزارتخانه توسط وزیر کشور، ماری رانتانن از حزب فنلاندی‌های واقعی رهبری می‌شود.
ماری رانتانن (؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل فنلاند است. او عضو حزب فنلاندی‌های واقعی است که در حال حاضر وزیر کشور است و در مجلس فنلاند از حوزه انتخابیه هلسینکی خدمت می‌کند. او به عنوان نماینده مجلس، در سال‌های ۲۰۱۹-۲۰۲۲ به عنوان عضو کمیته امور حقوقی خدمت کرده است. رانتانن در نوامبر ۲۰۲۲ به عنوان رئیس کمیته امور اداری انتخاب شد. رانتانن پیش از فعالیت سیاسی خود، به عنوان پرستار و افسر پلیس کار می‌کرد.
وزیر کشور فنلاند (، قبل از سال ۲۰۱۳ "sisäasiainministeri"، ) یکی از سمت‌های وزارتی در حکومت فنلاند است. وزیر کشور مسئولیت وزارت کشور را بر عهده دارد. وزیر کشور فعلی کابینه اورپو، ماری رانتانن از حزب فنلاندی‌های واقعی است.
ریکا کاترینا پورا (، ؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل فنلاند است. او به عنوان معاون نخست وزیر فنلاند و وزیر دارایی از ۲۰۲۳ فعالیت می‌ند. او عضو حزب فنلاندی‌های واقعی است و از طرف حوزه انتخابیه اوسیما در مجلس فنلاند خدمت می‌کند. در اوت ۲۰۲۱، او پس از یوسی هالا-آهو به عنوان رهبر جدید حزب انتخاب شد.
دفتر نخست وزیر فنلاند (PMO; ; ; ) مهمترین نهاد حاکم بر دولت فنلاند و یکی از دوازده وزارتخانه فنلاند است. ریشه‌های آن به اداره اداری دوک‌نشین بزرگ فنلاند که در سال ۱۸۰۹ تأسیس شد، برمی‌گردد. این اداره در حال حاضر توسط نخست‌وزیر فنلاند و یک وزیر کشور اداره می‌شود و در کاخ حکومت در محله کرونون‌هاکا هلسینکی واقع شده است. وظایف اصلی آن حمایت از نخست‌وزیر و دولت فنلاند و نظارت بر تصویب برنامه‌های دولتی است.
وزارت امور خارجه فنلاند () (MFA) یکی از دوازده وزارتخانه فنلاند است و مسئولیت تهیه و اجرای سیاست خارجی حکومت فنلاند را بر عهده دارد.
وزارت دارایی فنلاند (FM, , ) یکی از ۱۲ وزارتخانه است که حکومت فنلاند را تشکیل می‌دهد. وزیر دارایی سیاست اقتصادی و مالی دولت و همچنین بودجه ایالتی را تهیه می‌کند و به عنوان متخصص سیاست‌های مالیاتی عمل می‌کند. این وزارتخانه به طور غیرمستقیم حدود ۱۲۰۰۰ نفر را از طریق شاخه اداری خود استخدام می‌کند. حدود ۳۶۰ نفر نیز توسط خود وزارتخانه استخدام شده‌اند.
وزارت کشاورزی و جنگلداری فنلاند (MMM, , ) یکی از دوازده وزارتخانه در حکومت فنلاند است. منابع طبیعی و استفاده پایدار از آنها مورد توجه این وزارتخانه است. همچنین این وزارتخانه اطمینان حاصل می‌کند که فنلاند حتی در مواقع بحرانی در تولید مواد غذایی خودکفا باشد و تولید و استفاده از مواد غذایی از منابع طبیعی پایدار، از نظر اقتصادی سودمند و برای رفاه شهروندان کشور مفید باشد. برای سال ۲۰۲۲، بودجه MMM €۲٫۷۵۲٫۹۶۰٫۰۰۰ است. این وزارتخانه حدود ۲۵۰ کارمند و ۵۱۰۰ کارمند در کل بخش اداری دارد. بودجه این وزارتخانه تقریباً ۲.۸
بخش اداری دارد. بودجه این وزارتخانه تقریباً ۲.۸ میلیارد یورو است.
وزارت حمل و نقل و ارتباطات فنلاند (LVM, , ) یکی از دوازده وزارتخانه است که حکومت فنلاند را تشکیل می‌دهد. LVM بر شبکه حمل و نقل فنلاند و خدمات ارتباطی کشور نظارت دارد. بودجه LVM برای سال ۲۰۱۸ €۳,۳۶۲,۵۵۵,۰۰۰ است. این وزارتخانه ۱۸۰ نفر را در استخدام دارد. سازمان‌های تحت پوشش اداری این وزارتخانه شامل سازمان حمل و نقل فنلاند، Trafi، سازمان تنظیم مقررات ارتباطات فنلاند و موسسه هواشناسی فنلاند (FMI) می‌شود. این وزارتخانه مسئولیت چندین شرکت دولتی را بر عهده دارد؛ قابل توجه‌ترین آنها شرکت پخش عمومی ملی فنلاند،
قابل توجه‌ترین آنها شرکت پخش عمومی ملی فنلاند، اولیس‌رادیو است.
سازمان تنظیم مقررات ارتباطات فنلاند ، که به اختصار FICORA (، ) نامیده می‌شود، مقام عمومی مسئول مقررات ارتباطات در فنلاند بود. FICORA فرکانس‌های رادیویی و مجوزهای پخش تلویزیونی را تنظیم می‌کرد، بر عملکرد ارائه‌دهندگان خدمات اینترنتی نظارت داشت و منطقه دامنه .fi را مدیریت می‌کرد. دفتر مرکزی FICORA در هلسینکی قرار داشت. فیکورا (FICORA) به عنوان نهاد ملی تنظیم مقررات مخابرات، نماینده فنلاند در ITU و ETSI بود. این نهاد یکی از نهادهای تدوین استاندارد بود که با انجمن استانداردهای فنلاند همکاری می‌کرد. این سازمان
استانداردهای فنلاند همکاری می‌کرد. این سازمان در سال ۱۹۸۸ با ترکیب بخش‌های نظارتی آژانس PTT فنلاند و اولیس‌رادیو (YLE) در یک سازمان واحد، به عنوان سازمان دولتی مدیریت ارتباطات (THK) تأسیس شد و نام خود را در سال ۲۰۰۱ برگزید. فیکورا، سازمان ایمنی حمل و نقل فنلاند (Trafi) و برخی از بخش‌های سازمان حمل و نقل فنلاند در ۱ ژانویه ۲۰۱۹ ادغام شدند تا سازمان حمل و نقل و ارتباطات فنلاند (Traficom) جدید را تشکیل دهند.
وزارت امور اقتصادی و اشتغال (TEM, , ) یکی از دوازده وزارتخانه فنلاند است. این وزارتخانه سیاست‌های صنعت، کار و توسعه محلی را اجرا می‌کند. دو وزارت‌خانه در این وزارتخانه وجود دارد:
وزارت امور اجتماعی و بهداشت (, ) یکی از دوازده وزارتخانه فنلاند است که وظیفه برنامه‌ریزی و اجرای سیاست‌های مربوط به امور اجتماعی و سلامت ساکنان فنلاند را بر عهده دارد. این وزارتخانه شامل دو وزیر است: وزیر امور اجتماعی و بهداشت و وزیر امور خانواده و خدمات اجتماعی.
حزب دموکرات مسیحی (CD؛ ؛ ، "'KD") یک حزب دموکراتیک مسیحی و محافظه‌کار در فنلاند است.
میشل ویویورکا ؛ (زاده ۲۳ آگوست ۱۹۴۶) یک جامعه‌شناس فرانسوی است که به خاطر آثارش در زمینه خشونت، تروریسم، نژادپرستی، جنبش‌های اجتماعی و نظریه تغییر اجتماعی شناخته شده است. او شانزدهمین رئیس انجمن بین‌المللی جامعه‌شناسی (۲۰۰۶–۲۰۱۰) بود. زندگینامه. میشل ویویورکا فرزند خانواده‌ای یهودی لهستانی از بازماندگان هولوکاست است. خواهران و برادران او روانپزشک سیلوی ویویورکا، مورخ آنت ویویورکا و مورخ اولیویه ویویورکا هستند. ویوریورکا که قبلاً دانشجوی آلن تورن بوده، اکنون یکی از مشهورترین جامعه‌شناسان و روشنفکران عمومی در
از مشهورترین جامعه‌شناسان و روشنفکران عمومی در فرانسه و خارج از کشور است. تعدادی از کتاب‌های او به زبان‌های مختلف ترجمه شده‌اند. ویودیورکا پس از ناآرامی‌های مدنی ۲۰۰۵ در فرانسه به عنوان متخصص، توجه رسانه‌های بین‌المللی را به خود جلب کرد و در دوربان به عنوان رئیس انجمن بین‌المللی جامعه‌شناسی از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰ انتخاب شد. ویویورکا به همراه تورن و فرانسوا دوبه، روش «مداخله جامعه‌شناختی» را توسعه داد و آن را برای مطالعه جنبش‌های اجتماعی ستیزه‌جو، به ویژه کنشگری جنبش ضدهسته‌ای و لیگ‌های دانشجویی فرانسه و
کنشگری جنبش ضدهسته‌ای و لیگ‌های دانشجویی فرانسه و همچنین اتحادیه کارگری معروف همبستگی در لهستان به کار گرفت. با پیروی از مفهوم کلاسیک جامعه‌شناسی تفسیری ماکس وبر «(جامعه شناسی تفهمی)»، هدف «مداخله جامعه‌شناختی» درک منطق ذهنی بازیگران در زمینه درگیری‌های اجتماعی بزرگتر است. این مفهوم در تضاد با تلاش ناموفق ریموند بودون برای ایجاد یک رویکرد دقیق انتخاب عقلانی در جامعه‌شناسی فرانسه بود. ویویورکا مدیر «مرکز تحلیل‌ها و مداخلات جامعه‌شناسی» (CADIS) در مدرسه مطالعات پیشرفته علوم اجتماعی است که توسط آلن تورن در
پیشرفته علوم اجتماعی است که توسط آلن تورن در سال ۱۹۸۱ تأسیس شد. ویویورکا بنیانگذار و سردبیر مجله جامعه‌شناسی «دنیای بحث‌ها» است و به همراه ژرژ بالاندیه، سردبیر مشترک «یادداشت‌های جامعه‌شناسی بین‌المللی» تا زمان توقف انتشار آن در پایان سال ۲۰۱۰ بود. (پیشگام، یادداشت‌های جامعه‌شناسی بین‌المللی، جلد ۱۲۸-۱۲۹، ۲۰۱۰). در سال ۱۹۸۹، او اولین محققی بود که جایزه ویژه بولزونی ادیتوره از جایزه اروپایی آمالفی برای جامعه‌شناسی و علوم اجتماعی را برای کتابش «جامعه و تروریسم» (۱۹۸۸، انگلیسی چاپ «ساخت تروریسم» ۱۹۹۳) دریافت
(۱۹۸۸، انگلیسی چاپ «ساخت تروریسم» ۱۹۹۳) دریافت کرد. ویویورکا پس از تحصیل در دانشکده بازرگانی ESCP پاریس، سال ۱۹۷۳ در دانشگاه پاریس-دوفین مدرک دکترای جامعه‌شناسی دریافت نمود. استاد راهنمای او در پایان‌نامه دکتری، آلن تورن بود. وی علاوه بر نویسندگی، ویراستار لوموند بود.
آندرس آدلرکریتز (؛ زادهٔ ) معمار و کارآفرین اهل فنلاند است. او از ۲۰۱۵ نماینده حزب سوئدی‌های فنلاند در مجلس فنلاند بوده و از سال ۲۰۲۴ به عنوان رئیس این حزب خدمت کرده است. او از ژوئیه ۲۰۲۴ به عنوان وزیر آموزش در کابینه اورپو خدمت کرده است، پیش از این به عنوان وزیر امور اروپا و رهبری مالکیت خدمت کرده است.
دژ ملی سوئیس (؛ ؛ ؛ ) یک طرح دفاعی است که توسط دولت سوئیس از دههٔ ۱۸۸۰ توسعه یافت تا به تجاوز خارجی پاسخ دهد. در سال‌های آغازین جنگ جهانی دوم، این طرح گسترش یافت و اصلاح شد تا با تهاجم احتمالی آلمان مقابله کند. اصطلاح «دژ ملی» عمدتاً به استحکاماتی اشاره دارد که در دههٔ ۱۸۸۰ آغاز شدند و بخش مرکزی کوهستانی سوئیس را ایمن کردند و پناهگاهی دفاعی برای ارتش سوئیس در حال عقب‌نشینی فراهم آوردند. دژ ملی شامل مجموعه‌ای گسترده و پراکنده از استحکامات در یک خط کلی شرق–غرب در میان آلپ بود و در اطراف مجتمع‌های استحکامی
در میان آلپ بود و در اطراف مجتمع‌های استحکامی اصلی سن-موریس، گوتارد و زارگانس متمرکز می‌شد. این دژها عمدتاً از گذرگاه‌های آلپی میان آلمان و ایتالیا دفاع می‌کردند و خارج از مناطق صنعتی و پرجمعیت سوئیس قرار داشتند. این مناطق توسط «خط مرزی» و «موضع ارتش» که کمی عقب‌تر قرار داشت، دفاع می‌شدند. در حالی که هدف این خطوط ایجاد یک سد غیرقابل نفوذ نبود، اما شامل استحکامات قابل توجهی بودند؛ دژ ملی به‌عنوان یک مجموعه تقریباً نفوذناپذیر از استحکامات طراحی شده بود که با کنترل گذرگاه‌های اصلی و تونل‌های راه‌آهن شمال–جنوب
گذرگاه‌های اصلی و تونل‌های راه‌آهن شمال–جنوب در منطقه، از عبور یا نفوذ مهاجمان از آلپ جلوگیری کند. این استراتژی با هدف بازدارندگی کامل در برابر تجاوز و با محروم کردن متجاوز از زیرساخت حیاتی حمل‌ونقل سوئیس طراحی شده بود. این طرح قصد نداشت از اکثریت جمعیت سوئیس محافظت کند – تنها تعداد کمی می‌توانستند در منطقه آلپی دژ پناه و تدارکات بیابند – و همچنین هیچ‌گونه حمایتی از مراکز صنعتی سوئیس، که در دشت‌های سوئیس یعنی فلات سوئیس قرار دارند، ارائه نمی‌کرد. با توجه به اینکه نیروهای مسلح آلمان تمایل کمی به اجتناب از
اینکه نیروهای مسلح آلمان تمایل کمی به اجتناب از تبعید، کار اجباری یا حتی کشتار غیرنظامیان نشان داده بودند، قدرت‌های محور می‌توانستند دولت سوئیس را به تسلیم سریع وادار کنند. افزون بر این، این طرح فرض می‌کرد که قدرت‌های محور جایگزینی برای گذرگاه‌های آلپی شدیداً دفاع‌ شده سوئیس نخواهند داشت. به دلیل احتمال اقدامات تلافی‌جویانه علیه غیرنظامیان، فیلد مارشال بریتانیایی مونتگومری دژ ملی را «پوچی غیرعملی» دانست. دژ ملی موضوعی بحث‌برانگیز در جامعهٔ سوئیس بوده‌است و بسیاری از استحکامات تا اوایل قرن بیست‌ویکم از خدمت
از استحکامات تا اوایل قرن بیست‌ویکم از خدمت خارج شدند.
مجلس سنای فدرال (به پرتغالی: "Senado Federal)" مجلس علیای کنگره ملی برزیل است. هنگامی که تحت قانون اساسی امپراتوری در سال ۱۸۲۴ ایجاد شد، بر اساس مجلس اعیان پارلمان بریتانیا بود، اما از زمان اعلام جمهوری در سال ۱۸۸۹ و تحت اولین قانون اساسی جمهوری، سنای فدرال شبیه سنای ایالات متحده بوده است. عضویت. مجلس سنا ۸۱ عضو دارد که برای یک دوره هشت ساله خدمت می‌کنند. از هر یک از ۲۷ واحد فدرال کشور، ناحیه فدرال و ۲۶ ایالت، سه سناتور وجود دارد . انتخابات به صورت پلکانی برگزار می‌شود، به طوری که هر چهار سال یک سوم یا دو