payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آرمناک هایکونی (؛ زادهٔ - درگذشته )، نویسنده، فعال فرهنگی ارمنی‌تبار بود. زندگی‌نامه. وی با نام اصلی هامبارتسوم یزمیان () در ۵ سپتامبر ۱۸۳۵ در کنستانتینوپل به دنیا آمد و در مدرسه‌های محلی ارمنی و در حوزه الهیاتی تحصیل نمود. وی در ۲۹ اکتبر ۱۸۶۶ در سن ۳۱ سالگی در کنستانتینوپل درگذشت.
بازی‌های غرب آسیا ۲۰۰۲ () دومین دوره بازی‌های غرب آسیا در کشور کویت بود که از ۳ آوریل تا ۱۲ آوریل ۲۰۰۲ برگزار شده است. این بازی‌ها با حضور ۱۲ کشور از غرب قاره آسیا در ۱۰ ورزش و ۶۹ رویداد انجام شده است. قرار بود این مسابقات در ابتدا در سال ۱۹۹۹ در قطر برگزار شود، اما به دلیل شرایط پیش‌بینی نشده، این بازی‌ها برگزار نشد. سپس قرار بود این بازی‌ها در سال ۲۰۰۱ در لبنان برگزار شود، اما سپس لغو و به کویت منتقل شد. براساس برنامه‌ریزی انجام شده قرار بود دومین دوره بازی‌های غرب آسیا از ۲۰ تا ۳۰ اکتبر ۲۰۰۱ برگزار شود،
غرب آسیا از ۲۰ تا ۳۰ اکتبر ۲۰۰۱ برگزار شود، اما به دلیل درگیری‌های مسلحانه در منطقه، این بازی‌ها به تعویق افتاد. در نهایت، دومین دوره بازی‌های غرب آسیا سال بعد در شهر کویت برگزار شد. عراق در این مسابقات شرکت نکرد و هیچ مسابقه‌ای برای زنان برگزار نشد. نتایج. کشور کویت با ۳۱ مدال طلا، ۲۲ نقره و ۱۸ برنز بهترین عملکرد را در این بازی‌ها داشت، همچنین کشور عربستان سعودی و ایران در رده دوم و سوم جدول مدال‌ها قرار گرفتند. در مسابقات بسکتبال تیم ملی بسکتبال کویت با ۷ امتیاز به مدال طلا دست یافت و تیم ملی بسکتبال
۷ امتیاز به مدال طلا دست یافت و تیم ملی بسکتبال مردان ایران با پنج امتیاز در بین پنج تیم در رده آخر قرار گرفت. در مسابقات فوتبال نیز که در ورزشگاه محمد الحمد برگزار شد تیم ملی فوتبال کویت در رده اول و تیم ملی فوتبال ایران در رده دوم قرار گرفتند. در مسابقات هندبال تیم ملی هندبال کویت با ۱۰ امتیاز در رده اول و تیم ملی هندبال ایران با ۴ امتیاز در رده چهارم جای گرفتند. در رویدادهای دو و میدانی کشور عربستان سعودی با مجموع ۱۶ مدال در رده اول قرار گرفت و ایران با یک نقره و سه برنز در رده پنجم قرار گرفت. در
با یک نقره و سه برنز در رده پنجم قرار گرفت. در مسابقات شیرجه کشورهای کویت، قطر و ایران به ترتیب در رده‌های اول تا سوم قرار گرفتند. همچنین در مسابقات شنا گشور سوریه با ۶ مدال طلا بهترین عملکرد را داشت این در حالی بود که ایران تنها با کسب یک مدال برنز در رده چهارم جدول مدالی این رشته قرار گرفت. در مسابقات شمشیربازی کشور ایران با ۳ مدال طلا، ۳ مدال نقره و ۴ مدال برنز در رده اول گرفت و کشورهای کویت و اردن در رده‌های بعدی جای گرفتند. در رویدادهای ژیمناستیک کشورهای کویت، ایران و سوریه در رده‌های برتر قرار
کشورهای کویت، ایران و سوریه در رده‌های برتر قرار گرفتند. در مسابقات کاراته که در دو بخش کاتا و کمیته برگزار شده بود کشورهای کویت، ایران و سوریه در رده‌های اول تا سوم جای گرفتند. در مسابقات کواش نیز که دو بخش انقرادی و تیمی انجام شده بود کشورهای اردن و کویت بهترین عملکرد را داشتند.
سیمئون گاسپاری هاخومیان (؛ زادهٔ - درگذشته )، نویسنده، مترجم و روزنامه‌نگار اعتقادی اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۴ فوریهٔ ۱۸۵۹ در شوشی به دنیا آمد و از دانشکده علوم الهی گئورگیان و دانشگاه پاریس فارغ‌التحصیل گشت. وی سردبیر (۱۹۰۲–۱۹۰۱) بود. وی در ۱۴ فوریه ۱۹۰۵ در سن ۴۶ سالگی در پاریس درگذشت.
سارگیس دبیر هوهانسیان (؛ زادهٔ ح. ۱۷۳۵ - درگذشته ۱۸۰۵)، آموزگار اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ح. ۱۷۳۵ در کنستانتینوپل به دنیا آمد. وی همچنین با نام سارگیس دبیر صاراف هوهانسیان نیز شناخته می‌شود. وی آموزگار بود و تعدادی کتاب نوشت که برخی از آنها ماهیت توصیفی تاریخی دارند و بیشتر آنها هنوز به صورت دست‌نویس باقی مانده‌اند. وی در ۱۸۰۵ در سن ۷۰ سالگی درگذشت.
لوون وارطان (؛ زادهٔ ۱۴ اکتبر ۱۹۲۵ - درگذشته ۹ دسامبر ۱۹۹۷)، نویسنده و تاریخ‌نگار ارمنی‌تبار اهل لبنان بود. زندگی‌نامه. وی با نام اصلی لوون موُسسی پطریریان (؛ ) در ۱۴ اکتبر ۱۹۲۵ در حلب به دنیا آمد و در سال ۱۹۶۲ از دانشگاه آمریکایی بیروت (۱۹۶۲) و فارغ‌التحصیل گشت. وی در ۹ دسامبر ۱۹۹۷ در سن ۷۲ سالگی در بیروت درگذشت.
سریوژا شامیری هواگیمیان (؛ زادهٔ - درگذشته )، نویسنده و فرد نظامی اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۹۲۰ در روستای تاووش به دنیا آمد و در تحصیل نمود. وی از سال ۱۹۳۹ عضو اتحادیه نویسندگان ارمنستان بود. و در ۷ مه ۱۹۴۵ در سن ۲۵ سالگی تیرباران شد.
سارگیس زادیکی وارطانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) کشتی‌گیر مرد اهل ارمنستان در رشته‌های کشتی آزاد و کشتی فرنگی بود. که در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۵ مدال طلا، ۵ مدال نقره و ۱ مدال برنز شده است. زندگی‌نامه. وی در ‏در قارص به دنیا آمد . همچنین برندهٔ جوایزی همچون مربی شایسته ارمنستان شوروی، قهرمان ورزشی اتحاد شوروی و مدال کارگر ممتاز شده است. وی در ۱۰ آوریل ۱۹۶۲ در سن ۴۷ سالگی درگذشت.
جی۱۴۰۷بی () یک جسم زیرستاره‌ای است که می‌تواند یک سیاره شناور آزاد یا یک کوتولهٔ قهوه‌ای، با یک دیسک دور سیاره‌ای بزرگ یا یک سامانه حلقه‌ای باشد. این جسم نخستین بار در سال ۲۰۰۷ توسط تلسکوپ‌های خودکار شناسایی شد؛ زمانی که دیسک آن موجب گرفت ستارهٔ وی۱۴۰۰ قنطورس و باعث یک سری رویدادهای کم‌نور شدن به مدت ۵۶ روز شد. گرفتگی "جی۱۴۰۷بی" تا سال ۲۰۱۰ توسط مارک پکات و اریک ماماجک کشف نشد و این کشف در یک مقاله ژورنالی که در سال ۲۰۱۲ منتشر شد اعلام شد.
ساسون واردانیان (؛ زادهٔ - درگذشته )، نویسنده و آموزگار اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۳ اوت ۱۹۴۲ در سولاک به دنیا آمد و از دانشکده علوم الهی گئورگیان اچمیادزین (۱۹۶۹) فارغ‌التحصیل شد. وی در ماتناداران و دانشگاه پلی‌تکنیک ارمنستان، و فعالیت می‌کند.
بوراستان سرگئی زولومیان (؛ ؛ زادهٔ ) زبان‌شناس، لغت‌شناس اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۱۲ نوامبر ۱۹۵۳ در ایروان به دنیا آمد و از مدرسه موسیقی چایکوفسکی ایروان (۱۹۶۵)، دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۷۵) و فارغ‌التحصیل گشت. وی در فعالیت کرده است.
تادئوس هاروتیونی زاکاریان (؛ زادهٔ - درگذشته )، پزشک، نویسنده و فعال اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۸۶۲ در شماخی، به دنیا آمد و از فارغ‌التحصیل شد. وی در خدمت نمود. وی در ۱۹۱۸ در سن ۵۶ سالگی در باکو، درگذشت.
هاروتیون تومانیان (؛ زادهٔ - درگذشته )، نویسنده و آموزگار اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۸۶۹ در آگولیس پایین به دنیا آمد . وی در ۱۹۴۳ در سن ۷۴ سالگی درگذشت.
روبن سارگسی وارطانیان (؛ زادهٔ ) یک شیمی‌دان و استاد اهل ارمنستان است.. زندگی‌نامه. در ۲۰ مارس ۱۹۴۹ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۷۱) فارغ‌التحصیل شد. سارگیس وارطانیان پدر و خواهر وی بودند. وی در دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۹۸–۲۰۰۲) و فعالیت کرده است. وی از ۱۹۹۴ عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود.
گریگوری کریستافوروویچ ورمیشن (؛ زادهٔ - درگذشته )، نویسنده و فعال اجتماعی نثرنویس اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۷ ژوئیهٔ ۱۸۹۴ در تفلیس به دنیا آمد و در سال ۱۹۱۶ از دانشگاه فنی معدن فرایبرگ فارغ‌التحصیل گشت و در بین سال‌های ۱۹۱۶ تا ۱۹۱۷ در تحصیل نمود. سدا ورمیشیوا از آشنایان وی بود. وی در ۷ اکتبر ۱۹۷۳ در سن ۷۹ سالگی در اورجونیکیدزه درگذشت.
مارتیروس مانوکیان (؛ زادهٔ - درگذشته )، تاجر و عاشوق ارمنی‌تبار اهل ایران بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۸۴۶ در جلفای نو به دنیا آمد و در همانجا تحصیل نمود. در بیست و هفت سالگی بینایی خود را از دست داد. اعتقاد بر این است که در مقطعی به کلکته سفر کرده است. وی در ۱۹۲۲ در سن ۷۶ سالگی درگذشت. منابع.
یلیزاوتا گئورگی مارتیروسیان (؛ ) یک بازیگر اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی‌نامه. وی در ۵ نوامبر ۱۹۸۶ در مسکو از والدینی به نام‌های گئورگی مارتیروسیان و به دنیا آمد و از و فارغ‌التحصیل شد.
پارویر زاکاریای ماسیکیان (؛ زادهٔ ۴ اکتبر ۱۹۱۴ - درگذشته ۵ سپتامبر ۱۹۸۹)، نثرنویس، موسیقی‌دان و نمایشنامه‌نویس اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۴ اکتبر ۱۹۱۴ در آدانا به دنیا آمد و از مدرسه بربریان، دانشگاه آزاد بروکسل، دانشگاه پاریس فارغ‌التحصیل شد. وی در ۵ سپتامبر ۱۹۸۹ در سن ۷۴ سالگی در قاهره درگذشت.
ماتئوس هوهانسی ماموریان (؛ زادهٔ - درگذشته )، روزنامه‌نگار نظر، نویسنده، لغت‌شناس، مترجم، کارشناس علوم پرورشی اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۷ اکتبر ۱۸۳۰ در اسمیرنا به دنیا آمد و در بین سال‌های ۱۸۴۵ تا ۱۸۵۰ در مدرسه مورادیان در پادووا تحصیل نمود. در سال ۱۸۵۶ به زادگاهش بازگشت وی در ۲ ژانویه ۱۹۰۱ در سن ۸۹ سالگی در اسمیرنا درگذشت.
نیکوغایوس هوهانسی مامیکونیان (؛ ؛ زادهٔ - درگذشته )، نثرنویس، روستایی‌نویس ، حقوق‌دان و فرهنگ‌نویس اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۱ دسامبر ۱۸۶۰ در گاندزاک (کیروف‌آباد سابق) به دنیا آمد و در رشته حقوق در دانشگاه ادسا تحصیل نمود. از سال ۱۹۱۷ تا زمان مرگش در کیروف‌آباد در تفلیس زندگی نمود و در رشته حقوق فعالیت نمود وی عضو اتحادیه نویسندگان اتحاد شوروی بود. وی در ۲۱ مهٔ ۱۹۳۷ در سن ۷۶ سالگی درگذشت. آثار. رمان‌ها و داستان‌های کوتاه او بازتابی از زندگی روستایی هستند.
میرون مرژانوف (؛ ؛ زاده – درگذشته ) مهندس، و معمار اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های تا میلادی فعالیت می‌کرد. معمار شخصی ژوزف استالین در بین سال‌های ۱۹۴۱-۱۹۳۳ بود. زندگی‌نامه. وی با نام اصلی میهران هوهانسی مروژانیانتس() در ۲۳ سپتامبر ۱۸۹۵ در ناخیجوان-نا-دونو به دنیا آمد و از فارغ‌التحصیل شد. وی در ۱ دسامبر ۱۹۷۵ در سن ۸۰ سالگی در مسکو درگذشت. آثار. ساختمان‌های عمومی در منطقه دریای سیاه، کراسنویارسک و کامسامولسک بر آمور از جمله آسایشگاه وروشیلوف و آسایشگاه دزرژینسکی در سوچی، کونتسوو داچا.
هاروتیون گئورگی مرمریان (؛ زادهٔ - درگذشته )، نویسنده و تاریخ‌نگار اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۸۶۰ در کنستانتینوپل به دنیا آمد . وی در ۲۱ ژوئیه ۱۹۲۶ در سن ۶۶ سالگی در کنستانتینوپل درگذشت.
سورن مانوئلیان (؛ زادهٔ - درگذشته )، نویسنده اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۹۰۶ در روستای در نزدیکی پالو به دنیا آمد. از نجات یافتگان کشتار و تبعید سال ۱۹۱۵ بود و در سال ۱۹۲۶ از مسیر خاورمیانه، بالکان و فرانسه به نیویورک مهاجرت نمود. وی در ۱۹۸۰ در سن ۷۴ سالگی درگذشت.
میکائیل ماهاکی گیورجیان (؛ ؛ زادهٔ - درگذشته )، نویسنده، مترجم، روزنامه‌نگار، منتقد، نمایشنامه‌نویس اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۸۷۸ در کنستانتینوپل به دنیا آمد و از و مدرسه بربریان (۱۸۹۵) فارغ‌التحصیل شد. وی در و فعالیت می‌کرد. وی در ۳ ژوئیهٔ ۱۹۶۵ در سن ۸۷ سالگی در قاهره درگذشت.
باشگاه فوتبال ماناگوا یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای مستقر در ماناگوآ، نیکاراگوئه است که هم‌اکنون در لیگ برتر نیکاراگوئه بازی می‌کند.
سراپیون حکیمیان (؛ زادهٔ - درگذشته )، شاعر، نمایشنامه‌نویس، مترجم اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۶ اوت ۱۸۳۲ در کنستانتینوپل به دنیا آمد و از کالج موراد-رافائلیان در ونیز فارغ‌التحصیل شد. وی شعر و نمایشنامه، تقریباً منحصراً به زبان ارمنی کلاسیک می‌نوشت و نقش مهمی در تأسیس اولین تئاتر حرفه‌ای ارمنی در کنستانتینوپل ایفا کرد. وی در ۷ مارس ۱۸۹۲ در سن ۵۹ سالگی در کنستانتینوپل درگذشت.
گورگن یرجانیکی میکائلیان (؛ زادهٔ ۵ ژانویهٔ ۱۹۶۵)، شاعر و نمایشنامه‌نویس اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۵ ژانویهٔ ۱۹۶۵ در اوشاکان به دنیا آمد و از و دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شد.
آوتیس س. ناگاشیان (؛ زادهٔ - درگذشته )، مترجم، پزشک، روزنامه‌نگار نظر و نویسنده اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۸۶۸ در غازی عینتاب به دنیا آمد و از دانشگاه آمریکایی بیروت فارغ‌التحصیل شد. وی در ۱۹۴۳ در سن ۷۵ سالگی در ایالات متحده درگذشت.
گریگور گاسپاری گاپاساخالیان (؛ زاده – درگذشته )، شاعر، موسیقی‌دان اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۲۳ مه ۱۷۴۰ در کایسری به دنیا آمد و تحصیلات خویش را در صومعه کاراپت مقدس، کایسری و در کنستانتینوپل فراگرفت. همچنین به خاطر آثارش در زمینه موسیقی ارمنی شناخته شده است. وی در ۱۶ اکتبر ۱۸۰۸ در سن سالگی در کنستانتینوپل درگذشت.
آلساندرو کیوکِتی (؛ ؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل ایتالیا است. او از اول ژانویهٔ ۲۰۲۳ تا کنون دبیرکل پارلمان اروپا است.
میساک گوچونیان (؛ زادهٔ - درگذشته )، نویسنده، روزنامه‌نگار و سردبیر ارمنی بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۶ سپتامبر ۱۸۶۳ در حلب به دنیا آمد . . بین سال‌های ۱۹۰۸ تا ۱۹۱۳ سردبیر "ژاماناک" (Zhamanak) بود. وی در ۱۵ مهٔ ۱۹۱۳ در سن ۴۹ سالگی در کنستانتینوپل درگذشت.
لوون باسیل گرتان (؛ زادهٔ - درگذشته )، نویسنده ارمنی بود که به زبان فرانسوی نویسندگی می‌کرد. زندگی‌نامه. وی با نام اصلی لوون گیومیوشگرتانیان () در ۱۸۸۶ در کنستانتینوپل به دنیا آمد و در ورسای، فرانسه تحصیل نمود. وی در ۱۹۴۹ در سن ۶۳ سالگی در نیویورک سیتی درگذشت. آثار. وی در سال ۱۹۳۶ کتابی دربارهٔ منتشر نمود.
حکاکی روی سنگ از هنرها و صنایع دستی ایرانی است و از شاخه‌های صنایع دستی سنگی است که سابقه و ریشه‌ای کهن دارد. حکاکی روی سنگ ایجاد طرح و نقش بر روی مصنوعاتی می‌شود که مواد اولیه اصلی آن از انواع سنگ‌ها نظیر فیروزه، مرمر، یشم، سنگ سیاه، سنگ سفید (آلاباستر) و... است، و با کمک ابزار و وسایل مختلف تراشیده یا حکاکی می‌شود. انواع ظروف پایه چراغ، قاب عکس و انواع نگین از نمونه‌های حکاکی روی سنگ هستند. یکی از درخشانترین ادوار صنایع ایران در حکاکی روی سنگ عصر ساسانی است. در این دوره تحت حمایت شاهان ساسانی هنر و صنایع
در این دوره تحت حمایت شاهان ساسانی هنر و صنایع به اوج کمال رسید و کامل‌ترین تجلی اسلوب ساسانی «سنگ‌تراشی و حکاکی روی سنگ و ایجاد نقوش بر صخره است که به‌منظور تجلیل پادشاهان ساسانی و نمایاندن پیروزی آنان بر سلاطین روم به‌کار رفته است...»
مامیکون هاروتیونی (آرتمی) گئورگیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) نمایشنامه‌نویس، مترجم و فرهنگ‌نویس اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در در کلکی به دنیا آمد و از ، (۱۸۹۷) و (۱۹۰۱) فارغ‌التحصیل گشت. وی در ، فرهنگستان دولتی تئاتر سوندوکیان، تالار آکادمی ملی اپرا و باله آلکساندر اسپنداریان و فعالیت می‌کرد. وی عضو بود وی در ۱۷ ژوئن ۱۹۶۲ در سن ۸۴ سالگی در ایروان درگذشت.
آرام روبنی گریگوریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) نویسنده، تاریخ‌نگار ادبی و نثرنویس اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۳ ژانویه ۱۹۱۴ در قارص به دنیا آمد و از انستیتو علوم تربیتی لنیناکان (۱۹۴۱) و فارغ‌التحصیل شد. وی در فعالیت می‌کرد. گریگوریان از سال ۱۹۳۹ عضو اتحادیه نویسندگان اتحاد شوروی بود. وی در ۲۶ دسامبر ۲۰۰۴ در سن ۹۰ سالگی در مسکو درگذشت.
هاروت کوستاندیان (؛ زادهٔ - درگذشته )، شاعر و نویسنده ارمنی‌تبار اهل ایران بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۹۰۹ در بوشهر به دنیا آمد . وی در و فعالیت می‌کرد. وی در ۱۹۷۹ در سن ۱۹۷۹ سالگی در پروانس درگذشت.
ریزنقطه () یک روش پنهان‌نگاری است که در آن پیام یا تصویر را آن‌قدر کوچک می‌کنند که با چشم غیرمسلح دیده نمی‌شود. این نقطهٔ بسیار ریز معمولاً به اندازهٔ نقطهٔ روی حرف «i» است و می‌توان آن را داخل متن‌ها، عکس‌ها یا اشیاء دیگر مخفی کرد تا فقط با ابزار خاصی خوانده شود. هدف آن، انتقال محرمانهٔ اطلاعات بدون جلب توجه است. ریزنقطه به شکل متن یا تصویری است که اندازه‌اش تا حد زیادی کاهش یافته تا از دید دریافت‌کنندگان ناخواسته پنهان بماند. ریزنقطه‌ها معمولاً به‌صورت دایره‌ای و با قطر تقریبی یک میلی‌متر (۰٫۰۳۹ اینچ)
دایره‌ای و با قطر تقریبی یک میلی‌متر (۰٫۰۳۹ اینچ) هستند، اما می‌توان آن‌ها را در شکل‌ها و اندازه‌های مختلف و از مواد گوناگون مانند پلی‌استر یا فلز ساخت. نام «ریزنقطه» از آنجا آمده که این نشانه‌ها اغلب به‌اندازه و شکل نقطه‌ای در تایپوگرافی هستند، مانند نقطهٔ نگارشی یا نقطهٔ الفبایی در حروف کوچک «i» یا «j». در اصل، ریزنقطه‌ها یکی از روش‌های پنهان‌نگاری برای محافظت از پیام‌ها به‌شمار می‌روند. تاریخچه. در سال ۱۸۷۰ و در جریان جنگ فرانسه و پروس، پاریس در محاصره بود و پیام‌ها با استفاده از کبوتر خانگی ارسال
بود و پیام‌ها با استفاده از کبوتر خانگی ارسال می‌شد. عکاس پاریسی رنه دگرون از ریزفیلم استفاده کرد تا هر کبوتر بتواند حجم زیادی از پیام‌ها را حمل کند، چرا که وزن قابل حمل کبوترها محدود است. پیشرفت فناوری از آن زمان تاکنون، امکان کوچک‌سازی بیشتر را فراهم کرده است. در کنگرهٔ بین‌المللی عکاسی در سال ۱۹۲۵ در پاریس، امانوئل گلدبرگ روشی برای ساخت ریزنقطه‌های با کاهش شدید اندازه در دو مرحله ارائه کرد. ابتدا یک نگاتیو با کاهش اندازه تولید می‌شد، سپس تصویر آن نگاتیو با استفاده از چشمی یک میکروسکوپ تغییریافته روی یک
با استفاده از چشمی یک میکروسکوپ تغییریافته روی یک امولسیون کلودیومی، در محل نمونهٔ میکروسکوپی تابانده می‌شد. این کاهش به‌حدی بود که یک صفحه متن را می‌شد در سطحی برابر با ۰٫۰۱ میلی‌متر مربع خوانا بازتولید کرد. این چگالی معادل چاپ متن کامل انجیل در یک اینچ مربع آن هم پنجاه‌بار است. «میکرات» (ریزنقطهٔ) گلدبرگ در آن زمان در نشریات انگلیسی، فرانسوی و آلمانی بازتاب گسترده‌ای یافت. فنّاوری مشابه ریزنقطه‌های امروزی برای اهداف پنهان‌نگاری نخستین‌بار در آلمان در دوران دوره میان‌دوجنگ استفاده شد. سپس کشورهای مختلفی
دوره میان‌دوجنگ استفاده شد. سپس کشورهای مختلفی برای انتقال پیام از طریق کانال‌های پستی ناامن از آن بهره بردند. در نسخه‌های بعدی، به‌جای لایه‌های هالیدهای نقره، از فیلم‌هایی با رنگ آنیلین استفاده شد، چراکه شناسایی آن‌ها برای مأموران ضدجاسوسی دشوارتر بود. مقاله‌ای محبوب از جی. ادگار هوور در مجلهٔ "Reader's Digest" در سال ۱۹۴۶، اختراع ریزنقطه را به «پروفسور مشهور زاپ در دانشگاه فنی درسدن» نسبت داد. این مقاله به‌طور گسترده ترجمه، بازنشر و در متون مربوط به جاسوسی بدون بررسی دقیق ذکر شد. در واقع، هرگز استادی به
بدون بررسی دقیق ذکر شد. در واقع، هرگز استادی به نام زاپ در آن دانشگاه نبوده است؛ شخصیت زاپ در روایت هوور به‌اشتباه با والتر زاپ، مخترع دوربین مینوکس یکی دانسته شده است؛ دوربینی که هرچند توسط جاسوسان استفاده می‌شد اما ریزنقطه تولید نمی‌کرد. به‌نظر می‌رسد هوور امانوئل گلدبرگ، استاد دانشگاه در درسدن، را با کورت زاپ، که در اواخر جنگ جهانی دوم در درسدن بود و به جاسوسان ساخت ریزنقطه را آموزش می‌داد، اشتباه گرفته است. کاربرد امروزی. شناسایی با ریزنقطه، فرایندی است که در آن برچسب‌های بسیار کوچکی برای شناسایی روی
که در آن برچسب‌های بسیار کوچکی برای شناسایی روی اشیا چاپ فلزی می‌شوند یا با شماره سریال یکتا کدگذاری می‌شوند؛ در کاربردهای خودرویی، این کدها شامل شماره شناسایی خودرو یا شماره شناسایی دارایی هستند. در آفریقای جنوبی، از سپتامبر ۲۰۱۲ نصب ریزنقطه بر روی تمام خودروهای جدید فروخته‌شده و نیز خودروهایی که نیاز به تأیید پلیس دارند، الزامی است. برخی چاپگرها، علاوه بر محتوای درخواستی کاربر، نهان‌نگاری چاپگر نیز به‌صورت نقاط ریز شامل شماره سریال چاپگر و زمان چاپ درج می‌کنند.
«عشق هدررفته» () نخستین تک‌آهنگ خوانندهٔ اتریشی جی‌جی است. این ترانه در ۶ مارس ۲۰۲۵ منتشر شد و توسط جی‌جی به همراه تئودورا اشپیریچ و توماس تورنر نوشته شد. در مسابقه یوروویژن ۲۰۲۵ که به میزبانی شهر بازل در سوئیس برگزار شد، جی‌جی به عنوان نماینده اتریش با این ترانه مقام نخست را برای کشورش به ارمغان آورد. پیش‌زمینه و آهنگسازی. «عشق هدررفته» توسط یوهانس پیچ، تئودورا «تیا» اشپیریچ و توماس تورنر نوشته شده است. تهیه‌کنندگی این قطعه را تورنر به همراه پله لوریانو و وویچخ کُشتشِوا بر عهده داشته‌اند. این ترانه با
و وویچخ کُشتشِوا بر عهده داشته‌اند. این ترانه با ترکیب عناصری از پاپ و ملودی‌های احساسی که به تدریج اوج می‌گیرند و به فضای تکنو ختم می‌شوند، رنج یک عشق یک‌طرفه را روایت می‌کند: شخصیت اصلی، غرق در «اقیانوسی از عشق»، نظاره‌گر دور شدن معشوقی‌ست که از غرق شدن در این احساس، دچار ترس شده و عقب می‌کشد. با وجود تلاش برای چنگ زدن به گذشته، او سرانجام در ورطه‌ای از احساسات سرگردان می‌شود و نمی‌تواند خلأ ناشی از این جدایی را پر کند. ترانه به‌طور کامل به زبان انگلیسی سروده شده است. به گفتهٔ جی‌جی، این قطعه از تجربهٔ
سروده شده است. به گفتهٔ جی‌جی، این قطعه از تجربهٔ شخصی او از عشقی نافرجام الهام گرفته شده است؛ عشقی که در آن بسیار بخشید اما در مقابل، چیز زیادی دریافت نکرد. موزیک ویدئو. موزیک ویدئوی این ترانه که توسط فیلم‌ساز اتریشی وسلی مارک کارگردانی شده‌است، هم زمان با انتشار تک‌آهنگ از طریق کانال یوتیوب مسابقه آواز یوروویژن در دسترس قرار گرفت. به گفتهٔ مارک، این ویدئو «تلاشی است برای خلق سفری بصری به ژرفای تاریک یک عشق یک‌سویه، که با عناصر دراماتیک برجسته شده‌است».
در قرون وسطی نقد جنگ‌های صلیبی، دیدگاهی نوپا و در اقلیت در اروپای غربی بود. در حالی که در مقابل، جنبش و جنگ‌های صلیبی به‌طور کلی در امپراتوری بیزانس به شدت مورد انتقاد قرار گرفت و در جهان اسلام به‌طور یکپارچه محکوم می‌شد. انتقاد از جنگ‌های صلیبی می‌توانست به یک کارزار صلیبی خاص محدود شود یا به‌طور کلی به به تمامی جنگ‌ها و جنبش صلیبی اطلاق شود. جریان اغلب انتقاد، متوجه نحوهٔ انجام جنگ‌های صلیبی بود و نه خود نظریهٔ صلیبی‌گری و جنبش صلیبی. اگرچه انتقاد جدیدی در این باب وجود داشت، اما تنها توسط اقلیت کوچکی از
این باب وجود داشت، اما تنها توسط اقلیت کوچکی از منتقدان جنگ‌های صلیبی بیان می‌شد. اغلب، انتقادها با هدف افزایش احتمال موفقیت جنگ‌های صلیبی آینده صورت می‌گرفت. از آنجایی که صلیبیون در مقایسه با سربازان سایر جنگ‌ها، از استاندارد بالاتری برخوردار بودند، شکست‌های آنها اغلب به گناهانشان، مانند حرص و طمع و بی‌بندوباری جنسی، نسبت داده می‌شد. نقدهای مقارن. بنا به گفته الیزابت سیبری (Elizabeth Siberry) از آغاز جنبش صلیبی، می‌توان رگه‌هایی از انتقاد نسبت به جنبه‌های خود جنگ‌های صلیبی و رفتار صلیبیون را مشاهده کرد و
خود جنگ‌های صلیبی و رفتار صلیبیون را مشاهده کرد و پیدا نمود که عموماً همراه با پیشنهادهایی برای موفقیت در کارزارهای صلیبی آینده بودند. در قرون دوازدهم و سیزدهم به نظر می‌رسد افراد کمی بودند که اساساً مفهوم جنگ صلیبی را به چالش بکشند. یکی از انتقادات استاندارد از صلیبیون این بود که رفتار آنها با آنچه از سربازان در یک جنگ مقدس انتظار می‌رفت، ناسازگار بود. هم وقایع‌نگاران و هم مبلغان جنگ صلیبی از هرزگی جنسی، طمع، و بیش‌اعتمادی در طول جنگ‌های صلیبی شکایت داشتند. «گناهکاری انسان» (به لاتین: peccatis exigentibus
«گناهکاری انسان» (به لاتین: peccatis exigentibus hominum) به‌طور منظم توسط وقایع‌نگاران به عنوان توضیحی برای شکست‌ها در طول نخستین جنگ صلیبی (۱۰۹۶–۱۰۹۹)؛ برای پیروزی‌های مسلمانان، مانند نبرد حطین (۱۱۸۷)؛ و برای شکست حملات بعدی جنگ صلیبی بیان می‌شد. در نتیجه، درگیری‌های عمده اغلب با کارهایی برای توبه و فرمان‌های اصلاحی همراه بود، از جمله ممنوعیت قمار و نمایش تجملات. تلاش‌هایی برای از بین بردن وسوسه با محدود کردن تعداد زنان همراه ارتش‌های مسیحی انجام شد. برای مثال، شوراهای لمانز و گدینگتون در سال ۱۱۸۸ به هر
مثال، شوراهای لمانز و گدینگتون در سال ۱۱۸۸ به هر زنی به‌جز رختشویان با سن معینی، از شرکت در سومین کارزار صلیبی منع کردند. با این حال، در عمل، چنین دستوراتی تأثیر محدودی داشت، و وقایع‌نگاران به‌طور منظم از رفتار اخلاقی ارتش‌های صلیبی شکایت می‌کردند. موضوع دیگر انتقاد، تأخیر در انجام نذرهای جنگ صلیبی بود، به خصوص توسط پادشاهان، شاهزادگان و اشراف، که بدین وسیله حرکت ارتش اصلی را به تعویق می‌انداختند. در زمان جنگ صلیبی سوم (۱۱۸۹–۱۱۹۲)، انتقاداتی از سوی مدافعان جنگ صلیبی، تروبادورها و مینه‌زانگ‌ها وجود داشت که
جنگ صلیبی، تروبادورها و مینه‌زانگ‌ها وجود داشت که ریچارد یکم انگلستان، فیلیپ دوم آگوستوس فرانسه و امپراتور فریدریش یکم بارباروسا بیش از حد مشغول امور دنیوی بودند و در واقع به نظر می‌رسد فشار افکار عمومی حرکت نهایی آنها را تسریع کرده باشد. انتقاداتی مشابه از امپراتور فریدریش دوم در آستانه جنگ صلیبی پنجم (۱۲۱۷–۱۲۲۱) و دوباره در دهه ۱۲۲۰، وجود داشت که منجر به تکفیر او توسط پاپ شد. در مقابل، کسانی بودند که راهبان و کشیشان را ترغیب می‌کردند در غرب بمانند و پاداش‌های معنوی خود را با انجام وظایف کلیسایی در خانه
معنوی خود را با انجام وظایف کلیسایی در خانه به دست آورند. در واقع، رالف نیجر، وقایع‌نگار و راهب انگلیسی، در رساله‌اش "د ر میلیتاری" (De re militari؛ ۱۱۸۷–۱۱۸۸)، بر اهمیت بیرون‌راندن غیرنظامیان تأکید کرد تا نیروی جنگی مؤثری تضمین شود. هزینه بالای تدارکات و حمل و نقل یک ارتش به شرق به این معنی بود که مالیات پاپی و سلطنتی برای حفظ جنبش صلیبی و وقایع منظم ضروری و لازم است. این امر انتقاداتی را از سوی وقایع‌نگاران و دریافت‌کنندگان این مطالبات به همراه داشت، که نگران ایجاد مشکلات جدید بودند؛ از مخالفان پاپ،
که نگران ایجاد مشکلات جدید بودند؛ از مخالفان پاپ، مانند وقایع‌نگاران دیر سنت آلبنز، راجر ونداور و متیو پاریس؛ و از برخی شاعران عامیانه، مانند والتر فون در فوگلوایده. همین نویسندگان نگرانی خود را دربارهٔ آنچه که سوءاستفاده از نظام بازخرید نذر برای منافع مالی توسط مبلغان جنگ‌های صلیبی، به ویژه راهبان فرانسیسکن و دومینیکن، می‌دانستند، ابراز کردند. اولین نشانه واقعی انتقاد اساسی از خود جنبش صلیبی پس از جنگ صلیبی دوم (۱۱۴۷–۱۱۴۹) ظاهر شد. گرهو، رئیس رایشرسبرگ، نویسنده‌ای پرکار و اصلاح‌طلب و در ابتدا طرفدار این
پرکار و اصلاح‌طلب و در ابتدا طرفدار این حمله، در رساله آخرالزمانی خود "د اینوستگاتیونه آنتی‌کریستی" (De investigatione Antichristi)، ارتباطی بین شکست جنگ صلیبی و ظهور ضدمسیح برقرار کرد. گردآورنده ناشناس "سالنامه‌های" وورتسبورگ نه تنها رفتار صلیبیون را نقد کرد، بلکه ادامه داد و پیشنهاد کرد که خود شیطان، جنگ صلیبی را به عنوان شورشی علیه مجازات عادلانه خدا بر جهان الهام بخشیده است. در انگلستان، رالف نیجر نیز این سؤال را مطرح کرد که آیا خداوند می‌خواهد مؤمنان به سلطه مسلمانان بر اماکن مقدس پایان دهند، اما در
به سلطه مسلمانان بر اماکن مقدس پایان دهند، اما در عین حال رساله او پر از توصیه‌هایی دربارهٔ حمله آینده بود. شکست‌های نظامی در قرن سیزدهم، مانند شکست کارزار صلیبی لوئی نهم فرانسه در المنصوره، تردیدهای بیشتری را برانگیخت، و اشاره‌های گاه و بیگاه به کسانی که ایده جنگ‌های صلیبی را در خطبه‌ها و رساله‌های جنگ صلیبی به چالش می‌کشیدند، مانند "د پرادیکاتونیه کروچس" نوشته هامبرت رمن، وجود دارد. افراد دیگری نیز بودند، مانند پیروان یواخیم فیوره، و راجر بیکن، که بهترین راه را در تغییر مسالمت‌آمیز مسلمانان می‌دیدند. با
راه را در تغییر مسالمت‌آمیز مسلمانان می‌دیدند. با این حال، شواهدی وجود ندارد که چنین احساسات صلح‌طلبانه‌ای گسترده بوده و نماینده افکار عمومی باشند. در واقع، محبوبیت مداوم جنگ‌های صلیبی به نتیجه‌گیری مخالف منجر می‌شود. در قرن سیزدهم، انتقاداتی از انحراف جنگ صلیبی چهارم به قسطنطنیه (۱۲۰۲–۱۲۰۴) و منابع جنگ صلیبی علیه دشمنان کلیسا در اروپا وجود داشت، به ویژه جنگ صلیبی علیه بدعت‌گذاران کاتار در جنوب فرانسه و جنگ‌های صلیبی ضد اشتاوفر علیه امپراتور فریدریش دوم و پسرانش، کنراد چهارم و مانفرد. به‌ویژه تروبادورها در
کنراد چهارم و مانفرد. به‌ویژه تروبادورها در بیان دیدگاه‌های خود صریح بودند، حملات در جنوب فرانسه را به عنوان موعظه دروغین محکوم کردند و از غفلت از سرزمین مقدس افسوس خوردند. راجر ونداور نیز با آنها هم‌صدا شد و از یک «جنگ ناعادلانه» (bellum injustum) نوشت. اگرچه این موضوع باید تا حدی منعکس‌کننده افکار عمومی بوده باشد، اما شاعران عامیانه دست‌کم تفسیرکنندگان کاملاً بی‌طرفی نبودند. علاوه بر این، ارتش‌های درگیر در چنین جنگ‌های صلیبی از سراسر اروپا گرد آمده بودند، از جمله صلیبیونی که قبلاً جنگیده بودند یا بعداً
از جمله صلیبیونی که قبلاً جنگیده بودند یا بعداً برای جنگ به شرق می‌رفتند. همین امر در مورد انتقاد از جنگ‌های صلیبی علیه دودمان اشتاوفر صدق می‌کند. یکی از بلندترین منتقدان، شاعر والتر فون در فوگلوایده بود که احتمالاً در دربار امپراتور فریدریش دوم یا یکی از حامیان او فعال بود. در مقابل، روتبوف، شاعر شمال فرانسه، دو ترانه در ترغیب مؤمنان به گرفتن صلیب علیه اشتاوفر سرود. استدلال‌هایی وجود دارد که تا اواسط قرن سیزدهم، جنگ صلیبی همچون گذشته نمی‌توانست حمایت زیادی را جلب کند. شواهد ذکر شده شامل رساله‌هایی است که