payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در حالی که نیروهای آلمانی پیش از رسیدن نیروهای انگلیسی-آمریکایی از نوچرا اینفریوره شهر را ترک کرده بودند، آنتونیو تارزیا این کوریا، یک معلم دبیرستان، خود را به عنوان رهبر شورشیان معرفی کرد و تمامی قدرت‌های مدنی و نظامی را بر عهده گرفت. او از جمله دستورالعمل‌هایی دربارهٔ ساعات دقیق بازگشایی مغازه‌ها و نظم شهروندان صادر کرد. با این حال، نبرد متوقف نشد و توپخانه‌های آلمانی در ارتفاعات کاپودیمونته تمام روز منطقه بین پورت‌آلبا و پیاتزا مازینی را گلوله‌باران کردند. درگیری‌های دیگری در منطقه پورتا کاپوانا رخ داد.
درگیری‌های دیگری در منطقه پورتا کاپوانا رخ داد. آلمانی‌های در حال فرار پشت سر خود آتش‌سوزی‌ها و قتل‌عام‌هایی به جا گذاشتند، از جمله سوزاندن آرشیو دولتی ناپل که موجب از دست رفتن بخش بزرگی از اسناد و اطلاعات تاریخی شد. چند روز بعد، انفجاری در پالازو دله پسته رخ داد که به مواد منفجره آلمانی‌ها نسبت داده شد. آزادسازی ناپل. در ساعت ۹:۳۰ صبح روز ۱ اکتبر، گشت‌های زرهی کینگز دراگون گاردز نخستین نیروهای متفقین بودند که به ناپل رسیدند. پس از آن، رویال اسکاتس گریز که توسط نیروهایی از بخش ۸۲ هوابرد تقویت شده بودند،
توسط نیروهایی از بخش ۸۲ هوابرد تقویت شده بودند، وارد شهر شدند. در پایان روز، آلبرت کسلرینگ فرمانده عالی آلمان در ایتالیا، عقب‌نشینی را «با موفقیت پایان‌یافته» تلقی کرد. آمار تلفات چهار روز ناپل متفاوت است؛ به گفته برخی نویسندگان، ۱۶۸ شورشی و ۱۵۹ شهروند غیرمسلح کشته شدند. بر اساس گزارش «کمیسیون وزارتخانه‌ای شناسایی قربانیان پارتیزان» پس از جنگ، ۱۵۵ نفر کشته شدند، اما دفاتر گورستان پوگیورئاله ۵۶۲ مرگ را ثبت کرده‌اند. برخلاف سایر موارد مقاومت در ایتالیا پس از آتش‌بس ۸ سپتامبر، که در آن‌ها فاشیست‌های ایتالیایی
۸ سپتامبر، که در آن‌ها فاشیست‌های ایتالیایی نیز درگیر بودند، بیشتر نبردها در ناپل میان ایتالیایی‌ها و آلمانی‌ها بود. این شورش مانع از آن شد که آلمانی‌ها بتوانند در ناپل مقاومت سازمان‌یافته‌ای در برابر حمله متفقین انجام دهند یا طبق دستور آدولف هیتلر شهر را پیش از عقب‌نشینی نابود کنند. در ۲۲ دسامبر، ژنرال‌های ریکاردو پنتیمالی و اتوره دلتتو که پس از ۸ سپتامبر ناپل را به آلمانی‌ها واگذار کرده بودند، توسط دادگاه عالی عدالت به ۲۰ سال زندان نظامی محکوم شدند. دومنیکو تیلنا، رئیس شاخه استانی فاشیست در طول شورش، به
تیلنا، رئیس شاخه استانی فاشیست در طول شورش، به شش سال و هشت ماه زندان محکوم شد. در فرهنگ عامه. این رویداد تاریخی شورش ناپل در فیلم «چهار روز ناپل» ساخته نانی لوی در سال ۱۹۶۲ بازآفرینی شد، فیلمی که نامزد اسکار بهترین فیلم خارجی و بهترین فیلم‌نامه شد. صحنه‌های پایانی فیلم "همه به خانه" با بازی آلبرتو سوردی (۱۹۶۰) نیز این رویدادها، به‌ویژه حوادث ۲۸ سپتامبر، را به تصویر کشید.
مسی فرگوسن ۱۳۵ با نام رسمی MF135 یک تراکتور تولید شده از شرکت مسی فرگوسن بود. تاریخچه. تراکتور MF135 نخستین مدل از سری MF100 بود و جانشین MF35 محسوب می‌شد. تولید آن از سال ۱۳۴۳ (۱۹۶۴ میلادی) آغاز شد و تا سال ۱۳۵۴ (۱۹۷۵ میلادی) ادامه داشت. پس از آن، مدل MF235 جایگزینش شد. در این مدت چند صد هزار دستگاه تولید گردید و به همراه مدل هم‌خانواده‌اش یعنی MF165، جزو محبوب‌ترین تراکتورهای آن دوره به شمار می‌رفت.این تراکتور هنوز هم در قرن ۲۱ در بازار دست‌دوم تقاضای زیادی دارد، به‌ویژه در کشورهای در حال توسعه. دلیل اصلی
دارد، به‌ویژه در کشورهای در حال توسعه. دلیل اصلی این محبوبیت، ساختار مکانیکی ساده، دوام و اطمینان بالا، و همچنین آشنایی کشاورزان با این مدل (که در دانشکده‌های کشاورزی بریتانیا آموزش داده می‌شد) است.
باربارسکو یک شراب ایتالیایی است که با انگور نبیولو تهیه می‌شود. باربارسکو در منطقه پیمونت در منطقه‌ای از لانگه، بلافاصله در شرق آلبا و به‌طور خاص در "کمون‌های" باربارسکو، تریسو و نیو به علاوه منطقه‌ای از فراسیونه سن روکو سنو دِلویو که زمانی بخشی از "کمون" باربارسکو بود و اکنون متعلق به "کمون" آلبا است، تولید می‌شود. این شراب در سال ۱۹۶۶ عنوان تعیین مبدأ کنترل‌شده و در سال ۱۹۸۰ عنوان تعیین مبدأ کنترل‌شده و تضمین‌شده را دریافت کرد. این شراب اغلب با بارولو - یکی دیگر از شراب‌های مبتنی بر نبیولو از منطقه پیمونت
دیگر از شراب‌های مبتنی بر نبیولو از منطقه پیمونت - مقایسه می‌شود. اگرچه این شراب‌ها شباهت‌های زیادی با هم دارند، اما تفاوت‌های مشخصی بین آنها وجود دارد. مساحت زیر کشت انگور در چند دهه گذشته به طرز چشمگیری افزایش یافته است - از ۴۸۴ هکتار در اوایل دهه ۱۹۹۰ به ۷۳۳ هکتار در سال ۲۰۱۹. تاریخچه. اگرچه این منطقه پیش از این به خاطر کیفیت انگورهای نبیولو خود شناخته شده بود، اما تاریخ تولد باربارسکو به‌طور گسترده سال ۱۸۹۴، زمانی که کانتینا سوسیال دی باربارسکو تأسیس شد، پذیرفته شده است، زیرا قبل از آن تاریخ، انگورهای
پذیرفته شده است، زیرا قبل از آن تاریخ، انگورهای نبیولو از منطقه باربارسکو بیشتر به تولیدکنندگان باربارسکو فروخته می‌شد. دومیتسیو کاواتزا، یک کشاورز جوان و درخشان متولد مودنا، در سال ۱۸۸۱ به عنوان مدیر مؤسس مدرسه سلطنتی انولوژی آلبا منصوب شد و خیلی زود علاقه خود را به باربارسکو نشان داد که منجر به خرید یک مزرعه و یک تاکستان توسط او در سال ۱۸۸۶ شد. او تاکستان خود را با نبیولو کشت کرد و به همراه گروهی از نه کشاورز، کانتینا سوسیال را تأسیس کرد که مجهز به بشکه‌ها و تجهیزات شراب‌سازی بود تا اولین شراب‌هایی را که
و تجهیزات شراب‌سازی بود تا اولین شراب‌هایی را که رسماً باربارسکو نامیده می‌شوند، تولید کند. باربارسکو پس از یک شروع خوب، با جنگ جهانی اول و مرگ زودهنگام کاواتزا در سال ۱۹۱۵، دوران سختی را سپری کرد. تا اواخر دهه ۱۹۵۰، باربارسکو به لطف نسل جدیدی از شراب‌سازان پویا، از جمله برونو جیاکوسا و آنجلو گاجا، دوباره جان نگرفت. علاوه بر این، کشیش محلی، دون فیورینو مارنگو، شرکت تعاونی «پروداتوری دل باربارسکو» را تأسیس کرد که جانشین چشم‌انداز اولیه کاواتزا برای تولید شراب ممتاز و جلوگیری از مهاجرت کشاورزان جوانی بود که
ممتاز و جلوگیری از مهاجرت کشاورزان جوانی بود که روستاها را ترک می‌کردند. در اواخر دهه ۱۹۶۰، کارخانه‌های شراب‌سازی گاجا و برونو جاکوزا با موفقیت نسبی شروع به بازاریابی بین‌المللی باربارسکو کردند. شرکت تعاونی پروداتوری به یکی از معتبرترین انبارها در ایتالیا تبدیل شد و زمین‌داران بیشتری را در باربارسکو ترغیب کرد تا به تاکستان‌های خود بازگردند و شراب باکیفیت تولید کنند. مناطق شراب. خاک‌های منطقه باربارسکو عمدتاً از مارن آهکی مربوط به دوران تورتونین تشکیل شده‌اند. این منطقه معمولاً بر اساس شهرهای اصلی منطقه به
این منطقه معمولاً بر اساس شهرهای اصلی منطقه به سه منطقه باربارسکو، نیو و تریسو تقسیم می‌شود. خاک و آب و هوای این سه منطقه بسیار یکنواخت است که باعث ایجاد سازگاری کلی بیشتری نسبت به ۱۱ جامعه در منطقه بارولو می‌شود. باربارسکو. تاکستان‌های اطراف شهر باربارسکو ۴۵ درصد از تولید باربارسکو را تشکیل می‌دهند و بسیاری از بزرگ‌ترین کارخانه‌های شراب‌سازی این منطقه در این شهر واقع شده‌اند. شراب‌های این منطقه معمولاً از نظر رنگ و غلظت نسبتاً روشن هستند، اما ساختار و عطر بسیار خوبی دارند. نیو. در نیو، انگور نبیولو از نظر
خوبی دارند. نیو. در نیو، انگور نبیولو از نظر کشت، پس از باربرا، دولچتو و موسکاتو (که به آن «شهرک چهار شراب» گفته می‌شود) در رتبه چهارم قرار دارد اما این منطقه به خاطر تولید برخی از قوی‌ترین و تانن‌ترین گونه‌های باربارسکو شناخته می‌شود. نیو اکنون ۲۶۵ هکتار نبیولو دارد که نسبت به ۱۴۰ هکتار در سال ۱۹۹۵ افزایش یافته است این منطقه همچنین محل تاکستان‌های بسیار معتبر نبیولو "سانتو استفانو" در "منطقه" آلبسانی است که در جنوب غربی آن و در مرکز تپه آلبسانی قرار دارد و "بریکو دی نیو نیز" در حال حاضر نامش روی برخی از
و "بریکو دی نیو نیز" در حال حاضر نامش روی برخی از بطری‌های تک تاکستانی ظاهر می‌شود. دومی در جنوب شرقی منطقه، بین روستاهای مونیپراندی و کاسینا اسپسا واقع شده است. با وجود ارتفاع زیاد، شراب‌های نبیولو در اینجا از نظر حجم غنی هستند، در حالی که موسکاتو به‌طور گسترده کشت می‌شود. نیو، که در شرق باربارسکو واقع شده و بزرگ‌ترین روستا است، ۳۱ درصد از تولید باربارسکو را بر عهده دارد و برخی از غنی‌ترین و تانن‌دارترین نمونه‌های شراب را تولید می‌کند. این منطقه توسط دره‌ای به دو نیم تقسیم شده است که در میان آن روستای نیو
به دو نیم تقسیم شده است که در میان آن روستای نیو قرار دارد.
مارپیچ سومین آلبوم از موسیقی‌دان آمریکایی بروک کندی می‌باشد که در ۲۵ اکتبر سال ۲۰۲۴ منتشر گردید. این اثر مکملی برای دومین آلبوم استودیویی او تحت عنوان "سرزمین آبنبات" (۲۰۲۴) به‌شمار می‌آید چراکه عمدتاً ترانه‌هایی در آن قرار دارند که در جلسات ضبط این آلبوم شکل گرفته‌اند. "مارپیچ" به‌عنوان آخرین آلبوم کاملاً پاپ بروک کندی توصیف شده است که شامل مضامینی الهام‌گرفته از سلامت روان کندی بوده و نسبت به آثار قبلی او، صدایی پر سر و صداتر ارائه می‌دهد.
مسابقات کشتی ۹۷ کیلوگرم فرنگی مردان که بخشی از قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۵ بود، در ۲۸ و ۲۹ شهریور (۱۹ و ۲۰ سپتامبر) در بلگراد صربستان برگزار شد.
شاه‌بلوط اسب () که گاهی اوقات به آن چشم شب (night eye) نیز گفته می‌شود، یک برآمدگی سخت و شاخی‌شکل روی بدن اسب و سایر حیوانات اسب‌سان است. این زائده در قسمت داخلی پای جلویی، بالای زانو، و در صورت وجود، در قسمت پایینی پا در پای عقبی، زیر مفصل خرگوشی، قرار دارد. برخی معتقدند که شاه‌بلوط، باقی‌مانده یک انگشت است و همراه با ارگوت (برآمدگی شاخی پشت سم)، سه انگشت برخی از گونه‌های منقرض شده اسب‌سانان را تشکیل می‌داده است. با این حال، دارن نایش، این نظریه را رد کرده و خاطرنشان می‌کند که شاه‌بلوط «با استخوان کف دست
و خاطرنشان می‌کند که شاه‌بلوط «با استخوان کف دست یا کف پا، تنها جاهایی که انگشتان در آنها قرار دارند، مرتبط نیست.» شاه‌بلوط‌ها در اندازه و شکل متفاوت هستند و گاهی به اثر انگشت انسان تشبیه می‌شوند. به همین دلیل، برخی از مراکز ثبت نژاد اسب برای شناسایی، علاوه بر سایر ویژگی‌های فردی، عکس‌هایی از آن‌ها را نیز الزامی می‌دانند. با این حال، از آنجایی که شاه‌بلوط‌ها با گذشت زمان رشد می‌کنند و مراقبان اسب اغلب لایه‌های بیرونی آن‌ها را برای تمیزکاری جدا می‌کنند، ظاهر آن‌ها می‌تواند تغییر کند.
ساموآی آمریکا از ۱۳ تا ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۵ در مسابقات جهانی دو و میدانی ۲۰۲۵ در توکیو، ژاپن، به رقابت خواهد پرداخت. نتایج. ساموآی آمریکا تنها یک ورزشکار مرد را به مسابقات جهانی دو و میدانی ۲۰۲۵ اعزام کرد.
لُبّ لُباب معنوی کتابی است از ملّاحسین واعظ کاشفی (متوفا به سال ٩٠٦ یا ۹۱۰هجری قمری، هرات). این کتاب خلاصه‌ای است از مثنوی معنوی اثر مشهور مولانا جلال‌الدین محمد بلخی ست. لُبّ لُباب معنوی برای مثنوی پژوهان و مثنوی شناسان کتاب ناشناخته‌ای نیست. ده‌ها دست‌نویس این کتاب در کتابخانه‌های ایران، لنین‌گراد، بنگال، پاکستان، بریتانیا و عراق وجود دارد. واعظ کاشفی ابتدا گزیده‌یی از مثنوی را به نام «"لُباب المعنوی"» فراهم می‌آورد و سپس آن گزیده را گزیده‌تر و کوتاه‌تر می‌کند و «"لُبّ لباب معنوی"» می‌نامد. چنانچه خودش در
و «"لُبّ لباب معنوی"» می‌نامد. چنانچه خودش در مقدمه عنوان می کند که «جمعی از رفقای طریق و اَخِلّاء علی‌ التَّحقیق أَنالهمُ اللَّهُ مُناوَلةِ التَّصديقِ و أمَدَّهم بإِمدادِ الإعانةِ وَ إهداءِ التَّوفيق، از این فقیر حقیر کمترینِ کمتر از قطمیر، حسين بن عليّ البَيهقيّ الواعظ المَدعُوّ بـالکَاشفی أصلحَ اللَّهُ حالهُ وَ نوَّر باصلاحِ الحال بالَه، التماس انتخابی دیگر از آن نسخه که موسوم بود به "لُبابُ المعنوی فی انتخاب المثنوی"… بعد الاستخارَةِ وَالاِستجازة به ایجاب این مُلتمس اقدام رفت… نام او لُبِّ لباب معنوی
این مُلتمس اقدام رفت… نام او لُبِّ لباب معنوی است/ انتخابِ انتخاب مثنوی است.» این انتخاب به سال ٨٧٥ هجری قمری پایان می‌پذیرد. شیوه تلخیص. راهنمای کاشفی در انتخاب و تلخیص و تدوین «لُبّ لباب» همان تقسیم‌بندی آشنا و کهن صوفیان است که دینداری را به اقسام سه‌گانه شریعتی، طریقتی و حقیقتی منقسم می‌نمودند. کاشفی هم "لُبّ لباب" را به سه عین و هر عین را به چند نهر (مجموعاً ۱۶ نهر) و هر نهر را به چند رشحه (مجموعاً ۷۸ رشحه) تقسیم می‌کند. عین اوّل در بیان جوامع اطوار شریعت است و عین دوّم در بیان دقایق اسرار طریقت و عین
است و عین دوّم در بیان دقایق اسرار طریقت و عین سوّم در بیان لوامع انوار حقیقت. نهرها و رشحه‌های عین اوّل به بیان ایمان، شهادت، عبادت، طهارت، نماز، روزه، زکات، حجّ، جهاد، قضا و قدر، جبر و اختیار، علم و عقل، رجاء، خوف، عدل، ظلم و مکافات، عرض اعمال، حشر و نشر، حکمت‌های مرگ، بقای روح و بهشت و دوزخ می‌پردازد. نسخه‌های خطی. نسخه ای از این کتاب در کتابخانه انجمن آثار و مفاخر فرهنگی موجود است. تصحیحات. از این کتاب تا کنون دو نسخه چاپی وجود دارد. یکی نسخه حاج سید نصرالّه تقوی است که با تصحیح خود ایشان و مقدمه سعید
تقوی است که با تصحیح خود ایشان و مقدمه سعید نفیسی توسط بنگاه نشریات افشاری انتشار و در چاپخانه شرکت مطبوعات چاپ شده. تاریخ اولین نشر این نسخه احتمالا باید سال ۱۳۲۰ هجری شمسی باشد. نسخه دیگر تصحیح عبدالکریم سروش است که نخستین بار در سال ۱۳۸۶ توسط انتشارات صراط در ۶۱۸ صفحه و با شمارگان پنج‌هزار نسخه راهی بازار کتاب ایران شد.
مسابقات کشتی ۶۳ کیلوگرم فرنگی مردان که بخشی از قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۵ بود، در ۲۹ و ۳۰ شهریور (۲۰ و ۲۱ سپتامبر) در بلگراد صربستان برگزار شد.
دنیل پدروسو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کلمبیا است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال کلمبیا، زیر ۱۷ سال کلمبیا و زیر ۲۰ سال کلمبیا بازی کرده است.
ماتئوس سالدانیا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال فرنتس‌واروش اشاره کرد.
دانشگاه بین‌المللی اهل‌بیت (به انگلیسی: Ahlul Bayt International University؛ اختصار: ABU) یکی از دانشگاه‌های وابسته به وزارت علوم، تحقیقات و فناوری ایران است. این دانشگاه با هدف ارتقای علمی و پژوهشی دانشجویان و پژوهشگران مسلمان، توانمندسازی آنان و ترویج شناخت فرهنگ و تمدن اسلامی در سال ۱۳۸۳ هجری شمسی در مقطع تحصیلات تکمیلی و به‌صورت یک مرکز دانشگاهی محدود تأسیس شد و در سال ۱۳۹۰ به دانشگاه جامع ارتقا یافت. این دانشگاه در شهر تهران قرار دارد و با بهره‌مندی از اعضای هیئت علمی متخصص در رشته‌های مختلف، میزبان
اعضای هیئت علمی متخصص در رشته‌های مختلف، میزبان دانشجویانی از ملیت‌های گوناگون بوده‌است. دانشگاه بین‌المللی اهل‌بیت (ع) عضو نهادهای بین‌المللی همچون انجمن بین‌المللی دانشگاه‌ها (IAU) وابسته به یونسکو، اتحادیه دانشگاه‌های آسیا و اقیانوسیه و اتحادیه دانشگاه‌های جهان اسلام است. همچنین با امضای تفاهم‌نامه‌های علمی و بین‌المللی، همکاری گسترده‌ای با دانشگاه‌های داخلی و خارجی دارد. دانشکده‌ها. دانشگاه بین‌المللی اهل‌بیت (ع) دارای پنج دانشکده در مقاطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری است: مراکز و دپارتمان‌ها. مرکز
ارشد و دکتری است: مراکز و دپارتمان‌ها. مرکز مطالعات و تحقیقات زنان. این مرکز با هدف بررسی جایگاه زن در اسلام، تربیت نیروی انسانی متخصص در حوزه آموزش و پژوهش زنان، و کمک به سیاست‌گذاری‌های اجتماعی و فرهنگی در زمینه مسائل زنان فعالیت می‌کند. مرکز زبان. مرکز آموزش زبان فارسی دانشگاه در سال ۱۳۹۱ تأسیس شد و به آموزش زبان فارسی به غیرفارسی‌زبانان، به‌ویژه داوطلبان تحصیل در دانشگاه، می‌پردازد. آموزش در سه سطح مقدماتی، میانی و پیشرفته و طی یک دوره هفت‌ماهه انجام می‌شود. مرکز نوآوری بین‌المللی یاس. این مرکز با هدف
مرکز نوآوری بین‌المللی یاس. این مرکز با هدف حمایت از استارتاپ‌ها، شتاب‌دهنده‌ها و شرکت‌های دانش‌بنیان فعال در حوزه‌های مرتبط با رسالت دانشگاه در تیرماه ۱۴۰۰ افتتاح شد. در مراسم افتتاح، سورنا ستاری (معاون علمی و فناوری ریاست جمهوری وقت)، آیت‌الله رضا رمضانی گیلانی (دبیرکل مجمع جهانی اهل‌بیت) و حجت‌الاسلام دکتر سعید جازاری معموئی (رئیس دانشگاه) حضور داشتند. نشریات. دانشگاه بین‌المللی اهل‌بیت (ع) دارای چندین مجله و نشریه علمی و پژوهشی است، از جمله: -دوفصلنامه مطالعات تطبیقی تاریخ و فرهنگ اسلامی -فصلنامه
مطالعات تطبیقی تاریخ و فرهنگ اسلامی -فصلنامه مطالعات ادبیات شیعی -دوفصلنامه پژوهش‌های اسلامی خاورشناسان -نشریه بین‌المللی مطالعات زنان مسلمان -نشریه تحقیقات کاربردی در مهندسی کامپیوتر و مکاترونیک -فصلنامه مطالعات جهانی کسب‌وکار و تجارت -نشریه مفهوم و ساختار عملکرد در مهندسی فعالیت‌های بین‌المللی. دانشگاه بین‌المللی اهل‌بیت (ع) در عرصه بین‌المللی فعالیت‌های زیر را در کارنامه دارد: -دیدار با شخصیت‌های علمی و فرهنگی کشورهای مختلف -برگزاری نشست‌های مشترک علمی و دانشگاهی -توسعه همکاری‌ها با دانشگاه‌ها و مراکز
و دانشگاهی -توسعه همکاری‌ها با دانشگاه‌ها و مراکز آموزشی و پژوهشی داخلی و خارجی -انعقاد تفاهم‌نامه‌های علمی و پژوهشی متعدد
کوتا تاکاهاشی (زادهٔ ) کشتی‌گیر ژاپنی است که در دستهٔ وزنی ۷۴ کیلوگرم کشتی آزاد برای ژاپن رقابت می‌کند.
گاو آبروتسویی، نژادی منقرض‌شده از گاو اهلی از منطقه آبروتسو در جنوب ایتالیا است. این گاو به گروه گاوهای پودولیک تعلق داشت، و نژادی دو منظوره بود، هم برای گوشت و هم برای بارکشی نگهداری می‌شد. این نژاد در سال ۲۰۰۷ توسط فائو در فهرست گونه‌های منقرض‌شده قرار گرفت.
خلیج سالرنو خلیجی در دریای تیرنی در ساحل استان سالرنو در جنوب غربی ایتالیا است. بخش شمالی این ساحل، کاستیرا آمالفیتانا است که به پونتا کامپانلا ختم می‌شود و شامل شهرهایی مانند آمالفی، مایوری، پوزیتانو و خود شهر سالرنو می‌شود. این خلیج همچنین از شرق با پیانا دل سله و از جنوب با ساحل چیلنتو که به پونتا لیکوزا ختم می‌شود، هم‌مرز است. فاصله پونتا کامپانلا تا پونتا لیکوزا تقریباً ۶۱ کیلومتر است (۳۸ مایل). سطح خلیج، که توسط خط فرضی که پونتا کامپانلا را به پونتا لیکوزا و ساحل متصل می‌کند، محدود شده است، تقریباً
لیکوزا و ساحل متصل می‌کند، محدود شده است، تقریباً ۲۴۵۰ کیلومتر مربع است. خلیج سالرنو توسط شبه جزیره سورنتین از خلیج ناپل (در شمال) جدا شده است. در شمال، ساحل خلیج، که به دلیل زیبایی‌اش دیوینا کوستیرا نیز نامیده می‌شود، توسط دامنه‌های سنگی کوه‌های لاتاری که به دریا می‌ریزند، ناهموار شده است. در شرق، خط ساحلی دشت سله پست و شنی است و تا حدودی پوشیده از جنگل‌های کاج است. تاریخچه. ۱. تاریخ باستان: خلیج سالرنو مدت‌ها پیش از ظهور امپراتوری روم، محل سکونت قبایل باستانی ایتالیایی بود. تأسیس پوزیدونیا (که بعدها
باستانی ایتالیایی بود. تأسیس پوزیدونیا (که بعدها پائستوم نام گرفت) به این دوران برمی‌گردد. هسته اصلی خود سالرنو توسط اتروسک‌ها در قرن سوم پیش از میلاد تأسیس شد و این شهر به تدریج نقش مهمی در تاریخ منطقه ایفا کرد. ۲. دوران روم: سالرنو در دوران روم با نام سالرنوم شناخته می‌شد. این شهر به یک مستعمره مهم رومی تبدیل شد و به دلیل حاصلخیزی‌اش شهرت داشت. این خلیج به عنوان یک قطب حیاتی برای تجارت و حمل و نقل عمل می‌کرد و دسترسی به دریا را فراهم می‌کرد. به نظر می‌رسد آمالفی توسط یک خانواده رومی که عازم قسطنطنیه
آمالفی توسط یک خانواده رومی که عازم قسطنطنیه بودند، تأسیس شده است. هنگامی که کشتی آنها در ساحل نزدیک به گل نشست، در این منطقه ساکن شدند و نام ملفز (ملفی امروزی) را بر آن نهادند. چند سال بعد، آنها به سمت شمال حرکت کردند و شهر جدیدی تأسیس کردند که به یاد روستای متروکه ملفز، آن را «آ ملفز» نامیدند. از این رو شهر امروزی آمالفی است. ۳. دوره قرون وسطی: در قرون وسطی، سالرنو و مناطق اطراف آن بخشی از دوک‌نشین لومبارد سالرنو بودند. این شهر مرکز یادگیری و فرهنگ بود، به ویژه در قرن‌های ۵ تا ۷، زمانی که اسقف‌نشین
به ویژه در قرن‌های ۵ تا ۷، زمانی که اسقف‌نشین کاتولیک رومی سالرنو تأسیس شد، و در قرن‌های ۹ و ۱۰ زمانی که مدرسه پزشکی معروف سالرنو، در نزدیکی جیاردینو دلا مینروا تأسیس شد. علاقه آلفانو اول به پزشکی و ترجمه رساله‌های عربی در این زمینه، او را بر آن داشت تا کنستانتین آفریقایی را از کارتاژ به سالرنو دعوت کند تا به او کمک کند. شهر آمالفی پایتخت جمهوری دریایی معروف به دوک‌نشین آمالفی بود که یک قدرت تجاری مهم در مدیترانه بین سال‌های ۸۳۹ تا حدود ۱۲۰۰ میلادی بود. ۴. فتح نورمن‌ها: در سال ۱۰۷۶، نورمن‌ها سالرنو و مناطق
نورمن‌ها: در سال ۱۰۷۶، نورمن‌ها سالرنو و مناطق اطراف آن را تحت فرمان رابرت گیسکار فتح کردند و آن را به پادشاهی سیسیل ملحق نمودند. این امر تغییر قابل توجهی در چشم‌انداز سیاسی و فرهنگی منطقه ایجاد کرد. در سال ۱۰۸۴، کلیسای جامع سنت متیو توسط پاپ گرگوری هفتم تقدیس شد. دانشگاه در سال ۱۱۵۰ تأسیس شد. در سال ۱۱۹۴، سالرنو توسط نیروهای هنری ششم، امپراتور مقدس روم، غارت شد و در سال ۱۲۶۰، ساخت بندر سالرنو آغاز شد. ۵. رنسانس و پس از آن: سالرنو و خلیج در دوران رنسانس به شکوفایی خود ادامه دادند. با این حال، اهمیت این
به شکوفایی خود ادامه دادند. با این حال، اهمیت این منطقه به تدریج در طول قرن‌ها کاهش یافت، زیرا ناپل، پالرمو و دیگر شهرهای اطراف به مراکز برجسته‌تر تجارت، فرهنگ و سیاست تبدیل شدند. ۶. تاریخ مدرن: در دوران مدرن، خلیج سالرنو سهم خود را از رویدادهای هنری و تاریخی، از جمله تور بزرگ هنرمندی مانند جوزف رایت از داربی - با " غار در خلیج سالرنو " و مشارکت در جنگ جهانی دوم زمانی که به عنوان نقطه فرود نیروهای متفقین در طول لشکرکشی ایتالیا عمل کرد، به خود دیده است. آب و هوا. آب و هوای خلیج سالرنو کاملاً مدیترانه‌ای
و هوا. آب و هوای خلیج سالرنو کاملاً مدیترانه‌ای است، با زمستان‌های معتدل بدون بارندگی فراوان و تابستان‌های گرم که به دلیل رطوبت زیاد می‌تواند شرجی نیز باشد. طبقه‌بندی آب و هوا: منطقه C, 1087 Gr/G در ساحل آمالفی بر اساس میانگین مرجع سی ساله ۱۹۶۱–۱۹۹۰، میانگین دمای سردترین ماه، ژانویه، +۱۰٫۷ است. دمای گرم‌ترین ماه، اوت، +۲۶٫۸ درجه سانتی‌گراد است. درجه سانتیگراد. در منطقه سالرنو، بر اساس میانگین مرجع سی ساله ۱۹۶۱–۱۹۹۰، میانگین دمای سردترین ماه، ژانویه، +۱۰٫۴ درجه سانتیگراد است. دمای گرم‌ترین ماه‌ها، ژوئیه و
درجه سانتیگراد است. دمای گرم‌ترین ماه‌ها، ژوئیه و اوت، +۲۶٫۴ درجه سانتی‌گراد است؛ نمی‌توان احتمال تخمین بیش از حد مقادیر به دلیل اثر جزیره گرمایی شهری را رد کرد. در دشت سله، میانگین دمای سردترین ماه، ژانویه، +۱۲٫۶ درجه سانتی‌گراد است. دمای گرم‌ترین ماه‌ها، ژوئیه و اوت، +۳۰٫۹ درجه سانتی‌گراد است. میانگین بارندگی سالانه فراوان است و از ۱۱۰۰ میلی‌متر فراتر می‌رود، با حداقل مقدار بین اواخر بهار و تابستان و توزیع منظم و بالا در بقیه سال. در پائستوم میانگین دمای سردترین ماه، ژانویه، +۶٫۸ درجه سانتی‌گراد است؛
سردترین ماه، ژانویه، +۶٫۸ درجه سانتی‌گراد است؛ دمای گرمترین ماه، اوت، +۲۴٫۴ درجه سانتیگراد است. وجود آب و هوای آفتابی حداقل ۲۵۰ روز در سال، این سرزمین را نه تنها در فصل اوج گردشگری، بلکه در ماه‌های بهار و پاییز نیز به مقصدی ممتاز برای گردشگران تبدیل کرده است. منابع. &lt;templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt;
چزاره کرمونینی (؛ زادهٔ ) خواننده، ترانه‌سرا، تهیه‌کننده موسیقی و بازیگر اهل ایتالیا است. وی از سال ۱۹۹۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "شوالیه‌های سفر تجسسی" اشاره کرد. وی برندهٔ جوایزی همچون تلگاتو شده و همچنین در سال ۲۰۱۳ جایزه روبان نقره‌ای را برای بهترین ترانه به خاطر نوشتن و آهنگسازی آهنگ «Amor mio» دریافت کرد. زندگی و حرفه. کرمونینی در ۲۷ مارس ۱۹۸۰ در بولونیا ایتالیا متولد شد. او از سنین پایین شروع به یادگیری پیانو کرد. پس
او از سنین پایین شروع به یادگیری پیانو کرد. پس از گوش دادن به آهنگ‌های کوئین شروع به گوش دادن به موسیقی پاپ راک و نوشتن اولین آهنگ‌های خود در سن ۱۴ سالگی کرد. در سال ۱۹۹۶، به همراه برخی از دوستان و همکلاسی‌هایش در مدرسه موسیقی سابین، گروهی به نام سنزا فیلترو تشکیل داد که با آنها در مهمانی‌ها و کلوپ‌های بولونیا اجرا می‌کرد و آهنگ‌های بیتلز، اوئیسیز، ریدیوهد و کوئین را بازخوانی می‌کرد. در اواخر سال ۱۹۹۶، با والتر ماملی آشنا شد که از آن زمان تهیه‌کننده و مدیر موسیقی او شده است.
کمیته آزادی ملی برای شمال ایتالیا () در فوریه ۱۹۴۴ توسط پارتیزان‌هایی که پشت خطوط آلمان در جمهوری سوسیال ایتالیا، یک دولت دست‌نشانده آلمان در شمال ایتالیا، بودند، تأسیس شد. این گروه از وفاداری اکثر گروه‌های ضد فاشیسم در منطقه برخوردار بود. تاریخچه. در میلان، جلسه‌ای در سپتامبر ۱۹۴۴ تشکیل کمیته آزادی ملی شمال، در چارچوب جمهوری اجتماعی ایتالیا که در سال ۱۹۴۳ تأسیس شده بود، را مهم دانست. رهبران کمیته آزادی ملی (CLN) رم به رهبری بونومی در ژانویه ۱۹۴۴ لزوم هماهنگی مبارزات پارتیزانی در شمال را تشخیص دادند و سپس
مبارزات پارتیزانی در شمال را تشخیص دادند و سپس نمایندگان کمیته میلان، علی‌رغم برخی اختلاف نظرها با کمیته تورین، تمام اختیارات سیاسی و نظامی را برای ایتالیای علیا به کمیته میلان واگذار کردند. این کمیته به رهبری آلفردو پیتزونی ("لونگی") مستقل، به CLNAI میلان (کمیته آزادی ملی برای شمال ایتالیا) تبدیل شد و بقیه مقاومت به‌طور مؤثر مبارزات پارتیزانی را در قلب جمهوری نظامی و علیه آلمانی‌ها رهبری کردند. اعضا. اعضای اولیه CLN میلان که بعداً به CLNAI تبدیل شد عبارتند از: این ترکیب در طول زمان تغییر کرد. در زمان قیام
از: این ترکیب در طول زمان تغییر کرد. در زمان قیام عمومی ۲۵ آوریل ۱۹۴۵، اعضا عبارت بودند از: توابع. نقش کمیته آزادی‌بخش ملی ایتالیا (CLNAI) در طول جنگ اهمیت بیشتری پیدا کرد. پس از واگذاری اختیارات به شمال رم که کمیته آزادی‌بخش ملی (CLN) تا ۳۱ ژانویه ۱۹۴۴ به دست آورد، و سپس در ۲۶ دسامبر ۱۹۴۴، دولت وحدت ملی به رهبری بونومی اختیارات رهبری در شمال ایتالیا را به CLNAI سپرد. بدین ترتیب این نهاد عملاً نقش یک «دولت ثالث» یا «دولت در سایه» را در سرزمین‌های اشغالی بر عهده گرفت. CLNAI که به عنوان «دولتِ شمال بزرگ»
بر عهده گرفت. CLNAI که به عنوان «دولتِ شمال بزرگ» سازمان‌دهی شده بود، توانست انسجام میان مواضع سیاسی گوناگون را حفظ کند و همچنین رابطه (گاه دشوار) خود را با متفقین ادامه دهد. این نهاد به مسئله تأمین مالی جنگ چریکی پرداخت (به‌ویژه وظایفی که توسط پیتسونی و فالک انجام می‌شد) و این کار را از طریق شبکه‌ای متصل به سوئیس سامان داد. همچنین، CLNAI توافق‌نامه‌های همکاری با مقاومت فرانسه و مقاومت یوگسلاوی به امضا رساند.
پارک منطقه‌ای لا ماندریا () پارکی در کومونه وناریا رئاله و دروئنتو، نزدیک تورین، در شمال ایتالیا است. این پارک که در سال ۱۹۷۸ توسط شورای منطقه‌ای پیدمونت تأسیس شد، منطقه‌ای وسیع بین رود استورا دی لانزو و بخش شمال غربی تورین و وناریا را اشغال می‌کند. این دومین پارک بزرگ محصور در اروپا است که مساحتی حدود ۳۰۰۰ هکتار دارد و با دیواری به طول ۳۰ کیلومتر که در اواسط قرن نوزدهم توسط ویکتور امانوئل دوم ساخته شده بود، محدود شده است. ویکتور امانوئل دوم به قلعه بورگو کاستلو، محل اقامت همسر مورگاناتیک خود، رزا ورچلانا،
محل اقامت همسر مورگاناتیک خود، رزا ورچلانا، نقل مکان کرده بود. این پارک شامل یکی از آخرین بقایای جنگل بزرگی بود که زمانی کل دشت پو را پوشانده بود. گونه‌های جانوری آن شامل گراز وحشی و گوزن است. این پارک همچنین دارای نژادهایی از اسب‌های مسابقه‌ای است که در معرض خطر انقراض قرار دارند. دسترسی‌های زیادی به پارک وجود دارد: دروازه خیابان بلا روسینا، فیانو و دروازه‌های روباسومرو: اوسلرا کاسینا، کاسینا لا فالچتا و پارک سلطنتی رووری، و البته دروازه‌هایی از تورین. قلعه بورگو. وجود ساختمانی در جنگل از قرن ۱۸ میلادی
بورگو. وجود ساختمانی در جنگل از قرن ۱۸ میلادی مستند شده است، زمانی که ویکتور آمادئوس دوم اصطبل‌های کاخ سلطنتی وناریا را در نزدیکی آن، در یک منطقه شکار سلطنتی که از قرن ۱۶ فعال بود، ساخت. فیلیپو جووارا در دهه ۱۷۲۰ در قلعه کار می‌کرد. در سال ۱۸۶۰ ویکتور امانوئل دستور گسترش روستا را داد (طراحان شامل ارنستو ملانو بودند) و آن را به قلعه‌ای با مساحت ۳۵۰۰۰ متر مربع تبدیل کرد. سازه جدید مستطیل شکل به ابعاد ۲۸۰ در ۱۰۰ متر با سه حیاط داخلی بود. پادشاه در اینجا یک اقامتگاه خصوصی (که متعلق به املاک سلطنتی نبود) برای