payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آب‌های کیهانی زیر سطح زمین به‌کار رفته است.» در تازه‌ترین ترجمه، دربارهٔ بنیان‌گذاران، جغرافیا و ویژگی‌های نیایشگاه چنین آمده است: بارتون، کنش‌های آنوناکی را در درون و پیرامون نیایشگاه چنین ترجمه کرده است: جرمی بلک بر این باور است که سرود به تندیس‌های گاوها یا شیرهای بالدار اشاره دارد که در ورودی نیایشگاه‌ها قرار می‌گرفتند: «نیایشگاه کش، &lt;در برابر آن&gt; چیزی به شکل شیرهای بالدار ایستاده است، چیزی به شکل گاوهای وحشی «سفید» که به‌سوی بیابان رو کرده‌اند». در پایان سرود، به اجرای موسیقی در نیایشگاه با
در پایان سرود، به اجرای موسیقی در نیایشگاه با طبل‌ها و صدای خشن شاخ گاو وحشی اشاره می‌شود: «شاخ گاو وحشی را به غرّش واداشتند، ساز الگارسورا را به طنین انداختند.» ساموئل نوآ کریمر پیشنهاد می‌کند که سازهای موسیقایی یادشده در سرود همراه با آواز نواخته می‌شدند. او گمان می‌برد که "تیگی" احتمالاً سرودی همراه با چنگ رومی بوده، "ایرشما" شاید سرودی با همراهی گونه‌ای از طبل و "ادب" نیز احتمالاً سرودی با ساز زهی دیگری بوده است. سرود با هشداری که چهار بار تکرار می‌شود به پایان می‌رسد، که گفته می‌شود هم نوعی هشدار و هم
پایان می‌رسد، که گفته می‌شود هم نوعی هشدار و هم فراخوانی برای حضور الاهی در نیایشگاه است. چنین دوگانگی‌ای در مواجهه با نیایشگاه‌ها، تأثیری کلیدی بر شکل‌گیری عرفان یهودی و مسیحی گذاشته است. اِی. آر. جرج بر آن است که چنین سرودهایی «می‌توانند در قالب ترکیب‌های بلندتر قرار گیرند، مانند ستایش‌نامه‌ای برای نیپور و اکور که بخش بزرگی از سرود انلیل شناخته‌شده را تشکیل می‌دهد، یا سرودی برای نیایشگاه‌های اور که آغازگر خودستایی شولگی (D) است.» نسخهٔ سرود/شعر انهدوانا چنین است: گفت‌وگو. استفان لنگدون بر آن بود که این
چنین است: گفت‌وگو. استفان لنگدون بر آن بود که این سرود، گواهی بر دیدگاه الاهیاتی سومری دربارهٔ آفرینش انسان و جانداران به‌دست انلیل و نین‌لیل است. او اشاره کرد که مامی، ایزدبانوی اصلی شهر کش، «شکلی از نین‌لیل در نیپور بود؛ به‌عبارت دیگر، او همان نین‌لیلِ کش است، جایی که نقش او به‌عنوان ایزدبانوی زایش برجسته‌تر شده بود». لنگدون، بر پایهٔ مشاهده‌ای از تئوفیلوس پینچز، یادآور شد که نین‌لیل یا بلیت ایلانی هفت نام متفاوت (چون نینتود، نینهورساگ، نین‌ماه و…) برای هفت منطقهٔ مختلف داشت. او همچنین دربارهٔ جایگاه شهر
منطقهٔ مختلف داشت. او همچنین دربارهٔ جایگاه شهر کش نوشت که به‌نظر می‌رسد در نزدیکی کیش و در شرق بابل قرار داشته و نام نیایشگاه کش را «اِکی‌سیگا» (Ekisigga) خواند. ریموند د هوپ شباهت‌هایی میان سرودهای نیایشگاهی سومری و فصل چهل‌ونهم سفر پیدایش در کتاب مقدس () یافته و به نزدیکی شگفت‌انگیز نحو و استعاره در بخش‌هایی از سخنان مربوط به یوسف و یهودا اشاره می‌کند، مانند: «شاهزادهٔ بسیار گرامی» ()، «یوزپلنگی که شکار را می‌رباید» ()، «گاومیشِ بزرگِ وحشی» () و «تخم گاوی، زادهٔ گاومیش وحشی» (). جرمی بلک یادآور شد که
زادهٔ گاومیش وحشی» (). جرمی بلک یادآور شد که شهر کش تا دوران متأخر بابلی دیگر یک سکونتگاه مهم نبود، با این حال احتمال می‌دهد که نیایشگاه نینتود همچنان در آن فعالیت داشته است. ویلفرد جی. لمبرت نیز خاطرنشان کرد که پادشاهان بسیاری نیایشگاه‌ها و نمازخانه‌هایی برای نینهورساگ ساخته بودند، اما نیایشگاه کش «از دورهٔ آغازین دودمان‌های سومری تا دودمان بابلی کهن مرکز آیین این ایزدبانو بود؛ ولی پس از آن، اهمیت خود را از دست داد».
مرثیه برای اور () یا مرثیه‌ای بر شهر اور یک مرثیه به زبان سومری است که در حدود زمان سقوط شهر اور به‌دست ایلامی‌ها و پایان سلسله سوم اور (حدود ۲۰۰۰ پیش از میلاد) سروده شده است. مرثیه‌ای بر ویرانی شهر اور، سروده‌ای است سومری که در پی نابودی شهر اور و نیایشگاه مقدس آن، اکیشن‌وگال، به‌دست ایلامی‌ها سروده شده است. این یورش، پایانی بود بر دومان سوم اور و منجر به اسارت ایبی‌سین، واپسین شاه این دودمان شد. ویرانی نیایشگاه در سومر باستان تجربه‌ای بس جانکاه و فاجعه‌بار به‌شمار می‌رفت، رخدادی که سامان جامعه را یکسره
به‌شمار می‌رفت، رخدادی که سامان جامعه را یکسره فرو می‌ریخت. از مرثیه برای اور: مرثیه‌ها. این متن یکی از پنج مرثیه شناخته‌شده میان‌رودانی برای شهرها است—مرثیه‌هایی برای شهرهای ویران‌شده که از زبان خدای سرپرست آن شهرها بیان می‌شود. مراثی دیگر عبارت‌اند از: کتاب مراثی در عهد عتیق که ویرانی اورشلیم به‌دست نبوکدنصر دوم پادشاه بابل (دولت‌شهر) در سده ششم پیش از میلاد را سوگواری می‌کند، از نظر سبک و مضمون شباهت‌هایی با این مراثی کهن میان‌رودانی دارد. مراثی مشابهی را می‌توان در کتاب ارمیا، سفر حزقیال و مزامیر،
را می‌توان در کتاب ارمیا، سفر حزقیال و مزامیر، به‌ویژه مزمور ۱۳۷ () نیز یافت. گردآوری. نخستین سطرهای این مرثیه در فهرست موزه باستان‌شناسی و مردم‌شناسی دانشگاه پنسیلوانیا و در بخش بابلی، لوح‌های شماره ۲۲۰۴، ۲۲۷۰، ۲۳۰۲ و ۱۹۷۵۱، که در کاوش‌های آن‌ها از پرستشگاه و کتابخانه شهر نیپور در عراق امروزی به‌دست آمده بود، کشف شد. این لوح‌ها در سال ۱۹۱۸ توسط جورج آرون بارتون ترجمه شد و نخستین‌بار با عنوان «متون دینی سومری» در کتاب "کتیبه‌های بابلی گوناگون"، شماره شش، با عنوان «دعایی برای شهر اور» منتشر شد. لوح
شش، با عنوان «دعایی برای شهر اور» منتشر شد. لوح بازسازی‌شده در ضخیم‌ترین بخش خود دارای ابعاد است. بارتون یادآور شد: «بر پایهٔ بخش‌هایی که می‌توان ترجمه کرد، به‌نظر می‌رسد این متن دعایی برای شهر اور در زمانی بسیار بحرانی و پرخطر است. تعیین دقیق زمان نگارش آن دشوار است.» او حدس زد که این متن احتمالاً، هرچند تأیید نشده، در واپسین روزهای سلطنت ایبی-سین و در آستانهٔ سقوط اور نوشته شده باشد. ادوارد چیرا لوح‌های دیگر مانند CBS 3878، ۶۸۸۹، ۶۹۰۵، ۷۹۷۵، ۸۰۷۹، ۱۰۲۲۷، ۱۳۹۱۱ و ۱۴۱۱۰ را در سال ۱۹۳۴ در کتاب «متون سومری
۱۳۹۱۱ و ۱۴۱۱۰ را در سال ۱۹۳۴ در کتاب «متون سومری با محتوای گوناگون» منتشر کرد. این لوح‌ها همراه با CBS 3901، ۳۹۲۷، ۸۰۲۳، ۹۳۱۶، ۱۱۰۷۸ و ۱۴۲۳۴ به بازسازی بیشتر این مرثیه انجامید و نام آن را «مرثیه‌ای بر شهر اور» گذاشتند. یک منبع دیگر از این مرثیه در لوور پاریس نگهداری می‌شود، شماره AO 6446. لوح‌های دیگری نیز در موزه اشمولین در آکسفورد، با شماره‌های ۱۹۳۲٬۴۱۵، ۱۹۳۲٬۵۲۲، 1932,526j و 1932,526o نگهداری می‌شود. لوح‌هایی از مجموعه هیلپریشت در دانشگاه ینا در آلمان نیز بخشی از این مرثیه هستند، شامل شماره‌های ۱۴۲۶،
نیز بخشی از این مرثیه هستند، شامل شماره‌های ۱۴۲۶، ۱۴۲۷، ۱۴۵۲، ۱۵۷۵، ۱۵۷۹، ۱۴۸۷، ۱۵۱۰ و 1553. قطعه‌های بیشتری از این مرثیه در موزه هنر و تاریخ ژنو در سوئیس (MAH 15861 و MAH 16015) یافت شده‌اند. ترجمه‌های دیگری نیز از لوح‌های یافت‌شده در مجموعهٔ نیپور در موزه باستان‌شناسی استانبول (Ni) انجام شده است. ساموئل نوآ کریمر به‌همراه دیگر پژوهشگران، لوح‌هایی مانند Ni 4496، ۱۱۶۲، ۲۴۰۱، ۲۵۱۰، ۲۵۱۸، ۲۷۸۰، ۲۹۱۱، ۳۱۶۶، ۴۰۲۴، ۴۴۲۴، ۴۴۲۹، ۴۴۵۹، ۴۴۷۴، ۴۵۶۶، ۹۵۸۶، ۹۵۹۹، ۹۶۲۳، ۹۸۲۲ و ۹۹۶۹ را از این مجموعه ترجمه کردند. برخی از
۹۸۲۲ و ۹۹۶۹ را از این مجموعه ترجمه کردند. برخی از این لوح‌ها از جمله Ni 2510 و ۲۵۱۸، پیش‌تر در سال ۱۹۲۴ توسط ادوارد چیرا در کتاب «متون دینی سومری» ترجمه شده بودند. سر لئونارد وولی نیز لوح‌های بیشتری را در اور و در قالب مجموعهٔ «متون کاوش‌های اور» در سال ۱۹۲۸ کشف کرد. لوح‌های دیگری نیز در موزه خاور نزدیک برلین و مجموعه بابلی دانشگاه ییل نگهداری می‌شود. ساموئل نوآ کریمر نخستین نسخهٔ کامل از مرثیه را از روی بیست‌ودو قطعه گردآوری کرد که در سال ۱۹۴۰ توسط دانشگاه شیکاگو با عنوان "مرثیه‌ای بر ویرانی اور"
دانشگاه شیکاگو با عنوان "مرثیه‌ای بر ویرانی اور" ("مطالعات آشوری‌شناسی" شماره ۱۲) منتشر شد. نسخه‌های دیگر نیز بعدها برای تکمیل متن کنونی به‌کار رفتند که از جمله آن‌ها نسخهٔ ترکیبی میگل سیویل (۱۹۸۹) و تازه‌ترین ترجمه‌ها از تورکیلد یاکوبسن (۱۹۸۷) و یواخیم کرشر (۱۹۹۶) است. در سال ۲۰۱۲، سه قطعهٔ جدید از نیپور (Ni. 4296، Ni. 4383 و Ni. 4566) نیز منتشر شد. ترکیب‌بندی. این مرثیه شامل چهارصد و سی‌وهشت خط در یازده بخش موسوم به "کیروگو" ("kirugu") است که در بندهایی شش‌خطی تنظیم شده‌اند. این متن الههٔ نین‌گال را
شش‌خطی تنظیم شده‌اند. این متن الههٔ نین‌گال را توصیف می‌کند که پس از درخواست از خدای انلیل برای بازگرداندن توفانی ویرانگر، برای شهر خود می‌گرید. در میان ناله‌های این الهه، بخش‌هایی دیگر گنجانده شده که احتمالاً منشأ و ساختار متفاوتی دارند؛ این بخش‌ها شهر ارّ را که به شهری ارواح بدل شده، توصیف می‌کنند، خشم توفان انلیل را بازمی‌گویند و از خدای سین (که با نرگال یا سین همسان دانسته شده) برای جلوگیری از فجایع آتی طلب یاری می‌کنند. نین‌گال، همسر خدای ماه، نانا، در ادامه از دادخواست خود به پیشگاه خدایان برتر، یعنی
ادامه از دادخواست خود به پیشگاه خدایان برتر، یعنی آنو و انلیل برای جلوگیری از نابودی ارّ یاد می‌کند. او این کار را هم در خلوت و هم در برابر مجمع آنوناکی انجام می‌دهد: شورای خدایان تصمیم می‌گیرد که سرنوشت سلسله سوم اور، که نزدیک به صد سال فرمان رانده بود، به پایان برسد. خزانهٔ معبد به‌دست تمدن ایلام غارت شد و مرکز قدرت در سومر به ایسین منتقل گردید، در حالی‌که کنترل تجارت در ارّ به‌دست چند خانوادهٔ بانفوذ افتاد. کنث وید پیشنهاد کرده است که تارح، پدر ابراهیم در سِفر پیدایش ممکن است یکی از سران این خانواده‌ها
سِفر پیدایش ممکن است یکی از سران این خانواده‌ها بوده باشد (). در این متن، از تمثیل «کلبهٔ باغی که واژگون شده» برای ویرانی معبد ارّ استفاده شده و سپس این زبان استعاری به محیط اطراف نیز گسترش یافته است؛ چیزی که یادآور بازنمایی اورشلیم به عنوان «سراپرده‌ای موقت» در کتاب عاموس است (). نین‌گال چنین می‌نالد: در سراسر این سرزمین، معابد گوناگون همراه با خدایان یا ایزدبانوان حامی‌شان، همانند آغل‌ها، توصیف شده‌اند که ترک شده‌اند: ادوارد لی. گرین‌استاین خالی شدن آغل‌ها را استعاره‌ای از نابودی شهر می‌داند. او همچنین
را استعاره‌ای از نابودی شهر می‌داند. او همچنین اشاره می‌کند که گویندگان مرثیه‌ها معمولاً کاهنان مرد هستند که ویژگی‌های آوازخوانان زنانه را به خود می‌گیرند و از خدایان می‌خواهند که آرام گیرند تا معابد بازسازی شوند. سپس، الهه‌ای—گاهی با همراهی یک ایزد—ویرانی را شرح داده و با مرثیه‌ای تلخ دربارهٔ توفان ویرانگر می‌گرید و از خدایان می‌خواهد که به نیایشگاه‌ها بازگردند. نابودی شهر به‌دست ایلامی‌ها در این اسطوره با تصویر سیلی خروشان و طوفانی مهیب مقایسه شده است. این تصویرسازی با عنوان انلیل به‌عنوان «خدای بادها»
تصویرسازی با عنوان انلیل به‌عنوان «خدای بادها» آسان‌تر شده است. در بخشی از متن آمده است که محل وقوع داستان پیش از نابودی نهایی در معرض توفانی مخرب قرار گرفته بود: در این متن، به نابودی ساختمان‌های گوناگون در توفان انلیل اشاره شده، از جمله نیایشگاه‌های Agrun-kug و Egal-mah, اکور (نیایشگاه انلیل)، Iri-kug, Eridug و Unug. نابودی کامل E-kiš-nu-ĝal چنین توصیف شده است: تصاویر آنچه از دست رفته، و زمین سوخته‌ای که برجای مانده، ابعاد این فاجعه را نشان می‌دهد. در خط ۲۷۴ آمده است: در پایان اسطوره، نابودی مکان به
خط ۲۷۴ آمده است: در پایان اسطوره، نابودی مکان به انلیل و همسرش نین‌لیل گزارش داده می‌شود و آنان ستوده و تجلیل می‌گردند. بحث. مرثیه برای اور مدت‌هاست که در حوزهٔ پژوهش‌های علمی شناخته‌شده و ویرایش‌شده باقی مانده است. پیوتر میخالوفسکی پیشنهاد کرده که این اثر از نظر ادبی، بر مرثیه برای سومر و اور که در اصل با عنوان «مرثیهٔ دوم برای اور» شناخته می‌شد، برتری یافته است، هرچند او باور دارد که دومی به‌لحاظ زمانی نسخه‌ای کهن‌تر است. Philip S. Alexander بندهای هفدهم و هجدهم این مرثیه را با آیه‌ای از کتاب مراثی ()
و هجدهم این مرثیه را با آیه‌ای از کتاب مراثی () مقایسه می‌کند که می‌گوید: «خداوند آنچه را قصد کرده بود، انجام داد؛ تهدید خود را به جا آورد؛ همان‌طور که از پیش فرموده بود، بی‌هیچ ترحمی ویران کرد». او بر این باور است که این آیه ممکن است به سرنوشتی رازآلود و گریزناپذیر که برای صهیون در گذشتهٔ دور مقدر شده بود، اشاره داشته باشد: ویرانی شهرها و آبادی‌ها به‌دست بلایای طبیعی یا مهاجمان، از پایان سلسله سوم اور به‌بعد، در تاریخ ادبیات به‌وفور به‌کار رفته است. یکی از سنگ‌نوشته‌هایی که در عراق یافته شده، و در آن
از سنگ‌نوشته‌هایی که در عراق یافته شده، و در آن تصویر نابودی خانه‌ای کوهستانی در شوش آمده، نمونه‌ای از این مضمون است. میشل بریر پیشنهاد کرده که قبایل همسایهٔ چوپان‌ها شهر را ویران کردند و اور را «آخرین شهر بزرگ که فرو افتاد» نامیدند.
شرکت طرح‌های پرداخت بکس با مسئولیت محدود ، که پیش‌تر به نام سامانه خودکار تسویه بانک‌داران (Bankers' Automated Clearing System) شناخته می‌شد، مسئولیت تسویه و پردازش تراکنش‌های خودکار پرداخت‌ مستقیم (Direct Debit)، پرداخت‌های اعتباری بکس و ارائه خدمات به اشخاص ثالث را بر عهده دارد. در تاریخ ۱ مه ۲۰۱۸، شرکت بکس به یکی از زیرمجموعه‌های پی.یو. کی ("Pay.UK") که پیش‌تر به عنوان اپراتور جدید سیستم پرداخت شناخته می‌شد، تبدیل شد. وظایف مربوط به پرداخت مستقیم، پرداخت‌های اعتباری خودکار، خدمات تغییر حساب جاری، خدمات
اعتباری خودکار، خدمات تغییر حساب جاری، خدمات انتقال حساب‌های نقدی معاف از مالیات و فهرست کدهای شناسایی بانکی به پی.یو. کی واگذار شد. از زمان آغاز فعالیت شرکت بکس، بیش از ۱۴۰ میلیارد تراکنش به حساب‌های بانکی در بریتانیا واریز یا از آن‌ها برداشت شده است؛ در سال ۲۰۱۹، ۶٫۵ میلیارد پرداخت به ارزش ۵ تریلیون پوند از طریق این سیستم انجام شد. در پایان نوامبر ۲۰۱۹، تعداد تراکنش‌های پرداخت‌شده در یک روز به رکورد ۱۲۴ میلیون رسید و در اوت ۲۰۱۸، رکورد ماهانه‌ای با پرداخت ۵۸۰ میلیون پرداخت ثبت شد. تاریخچه. کمیتهٔ فرعی
۵۸۰ میلیون پرداخت ثبت شد. تاریخچه. کمیتهٔ فرعی الکترونیک کمیتهٔ بانکداران تسویه لندن در اواخر دههٔ ۱۹۵۰ تشکیل شد تا امکان خودکارسازی تسویه چک‌ها را بررسی کند. این کمیته در سال ۱۹۶۵ یک گروه کاری خدمات جدید تشکیل داد تا امکان تبادل داده بین بانک‌ها بدون استفاده از کاغذ را بررسی کند؛ به‌ویژه تبادل خودکار اعتبارات دستور پرداخت‌های ثابت. این امر منجر به ایجاد دفتر رایانه بین‌بانکی (Inter-Bank Computer Bureau - IBCB) در خانهٔ تسویه بانکداران (Bankers Clearing House - BCH) شد که وظیفه راه‌اندازی یک مرکز رایانه‌ای
- BCH) شد که وظیفه راه‌اندازی یک مرکز رایانه‌ای را بر عهده داشت و تحت هدایت دنیس گلادول (Dennis Gladwell)، توسعه و ایجاد خدمات خودکار تسویه بانکداران را پیگیری کرد. انتقال الکترونیکی وجوه در سال ۱۹۶۸ در اتاق رایانهٔ خانهٔ تسویه بانکداران، آغاز شد. در سال ۱۹۷۱، محل جدیدی در یک انبار تبدیل‌شده در منطقه‌ای در شمال غربی لندن به ناک اِجوِر (Edgware) یافت شد که قبلاً توسط &lt;bdi&gt;ایمی جانسون&lt;/bdi&gt; (Amy Johnson) و جیم مالیسون (Jim Mollison) برای پروازهای انفرادی به استرالیا استفاده شده بود. برنامه‌های
انفرادی به استرالیا استفاده شده بود. برنامه‌های ساخت یک مرکز رایانه‌ای اختصاصی در اوایل همان سال تهیه شد. این ساختمان در ژوئن ۱۹۷۲ تکمیل و تجهیزات آن در ماه ژوئیه آن سال به روی کار آمد. خدمات کامل رایانه‌ای پس از انتقال در اکتبر ۱۹۷۲ برقرار شد و دنیس گلادول (Dennis Gladwell) همراه با ای.او. فالکنر (E. O. Faulkner) این سایت را در روز چهارشنبه ۲۲ نوامبر ۱۹۷۲ به‌طور رسمی افتتاح کردند. ابتدا دفتر رایانه بین‌بانکی، تحت کنترل کمیتهٔ سیستم‌ها و توسعهٔ خانهٔ تسویه بانکداران بود، اما بعداً به کمیتهٔ مدیریتی خود
بانکداران بود، اما بعداً به کمیتهٔ مدیریتی خود واگذار شد. این کمیته تصمیم گرفت یک شرکت مستقل ثبت کند و شرکت خدمات خودکار تسویه بانکداران (Bankers Automated Clearing Services) در تاریخ ۱۰ سپتامبر ۱۹۷۱ به ثبت رسید. این شرکت که نام اختصاری BACS را پذیرفت، این اختصار را در تاریخ ۱ دسامبر ۱۹۷۱ به‌عنوان نشان تجاری ثبت کرد. در تاریخ ۲۰ مارس ۱۹۸۶ نام این شرکت به BACS Limited تغییر یافت. در تاریخ ۱ دسامبر ۲۰۰۳، شرکت طرح‌های پرداخت بکس (Bacs Payment Schemes Limited - BPSL) به‌عنوان یک سازمان غیرانتفاعی از شرکت بکس
- BPSL) به‌عنوان یک سازمان غیرانتفاعی از شرکت بکس (Bacs Limited) جدا شد. این سازمان توسط اعضای صنعت بانکداری برای ترویج و تعیین قوانین مرتبط با طرح‌های پرداخت خودکار فعالیت می‌کرد، درحالی‌که شرکت بکس زیرساخت‌های لازم برای اجرای این طرح‌ها را در اختیار داشت. شرکت بکس یک سال با همین نام فعالیت کرد و سپس در تاریخ ۱۲ اکتبر ۲۰۰۴ به ووکا (Voca Limited) تغییر نام داد. شرکت ووکا در تاریخ ۲ ژوئیه ۲۰۰۷ با شبکهٔ تبادل لینک (LINK Interchange Network) ادغام شد و ووکالینک (Vocalink) نام گرفت. ووکالینک زیرساختی را که
(Vocalink) نام گرفت. ووکالینک زیرساختی را که طرح‌های پرداخت بر روی آن فعالیت می‌کنند، در اختیار دارد و BPSL همچنان مدیریت این طرح‌ها را بر عهده دارد. از سال ۲۰۰۳، کاربران بکس شروع به مهاجرت از خدمات شماره‌گیری تلفنی بکستِل (BACSTEL) که در سال ۱۹۸۳ جایگزین رسانه‌های مغناطیسی شده بود به بکستِل-آی‌پی (BACSTEL-IP)، یک سرویس اینترنتی سریع‌تر و ایمن‌تر کردند. همه کاربران بکس، از جمله کسب‌وکارهایی که پرداخت‌های تامین‌کنندگان خود را انجام می‌دهند یا حقوق کارکنان را به‌صورت الکترونیکی پرداخت می‌کنند، ملزم به انتقال
به‌صورت الکترونیکی پرداخت می‌کنند، ملزم به انتقال به بکستِل-آی‌پی تا پایان دسامبر ۲۰۰۵ شدند، یا باید استفاده از چک‌ها را از سر می‌گرفتند. با معرفی بکستِل-آی‌پی، تمام نرم‌افزارهای مورد استفاده برای اتصال به بکس نیاز به تأیید داشتند و اتصال تنها با استفاده از نرم‌افزارهای موجود در فهرست تأمین‌کنندگان راهکارهای تأییدشده بکس (Bacs Approved Solution Suppliers - BASS) یا دفاتر تأییدشده امکان‌پذیر بود. or an approved bureau. در سال ۲۰۰۸، کاربران جدید سرویس‌ها ملزم شدند از سیستم آدیس (AUDDIS) استفاده کنند؛ سیستمی
شدند از سیستم آدیس (AUDDIS) استفاده کنند؛ سیستمی که ارسال دستورهای جدید پرداخت مستقیم به بانک یا موسسات مالی مشتریان را به‌طور الکترونیکی انجام می‌دهد. در همین زمان، حجم پرداخت‌های مستقیم از سه میلیارد عبور کرد؛ این حجم در سال ۲۰۱۳ به ۳٫۵ میلیارد رسید و از سال ۱۹۶۸ تاکنون ۱۰۰ میلیارد پرداخت پردازش شده است. محصولات و خدمات. پرداخت مستقیم (Direct Debit). پرداخت مستقیم، دستوری است از مشتری به بانک (یا مؤسسه مالی) که به شخص ثالث اجازه می‌دهد مبلغی را از حساب دریافت کند، که اغلب برای پرداخت‌های منظم استفاده
دریافت کند، که اغلب برای پرداخت‌های منظم استفاده می‌شود. در سال ۲۰۱۹ بیش از ۴٫۵ میلیارد پرداخت مستقیم پردازش شد. اعتبار مستقیم بکس (Bacs Direct Credit). اعتبار مستقیم بکس، سرویسی است که به سازمان‌ها این امکان را می‌دهد که پرداخت‌ها را به‌طور مستقیم به حساب‌های بانکی یا موسسات مالی واریز کنند. بیش از ۱۵۰٬۰۰۰ سازمان در بریتانیا از اعتبار مستقیم بکس استفاده می‌کنند و این سرویس به‌طور گسترده‌ای برای پرداخت‌های مزایا، دستمزد و حقوق استفاده می‌شود. تقریباً ۹۰ درصد از نیروی کار کشور از طریق اعتبار مستقیم بکس،
درصد از نیروی کار کشور از طریق اعتبار مستقیم بکس، پرداخت می‌شود و یک میلیارد پرداخت مزایا از طریق اعتبار مستقیم بکس، انجام می‌شود. این روش پرداخت برای سایر کاربردها مانند پرداخت‌های مستمری، هزینه‌های کارکنان، تسویه‌حساب‌های بیمه، سود سهام و بازپرداخت‌ها نیز استفاده می‌شود. خدمت جابه‌جایی حساب جاری. از زمان معرفی این سرویس در سپتامبر ۲۰۱۳، بیش از ۶ میلیون حساب جاری در بریتانیا جابجا شده است. این سرویس نرخ موفقیت جابجایی هفت‌روزه ۹۹٫۴ درصد را گزارش کرده است. همچنین خدمات جابجایی حساب جاری به مصرف‌کنندگان،
همچنین خدمات جابجایی حساب جاری به مصرف‌کنندگان، کسب‌وکارهای کوچک، امان‌دارها و خیریه‌های کوچک این امکان را می‌دهد که حساب‌های جاری خود را جابجا کنند تا رقابت را افزایش دهند و ورود بانک‌های جدید به بازار حساب‌های جاری را پشتیبانی کنند. این سرویس توسط ۴۹ بانک و مؤسسه مالی ارائه می‌شود. هنگامی که حساب جاری جدیدی با بانک یا مؤسسه مالی باز می‌شود، سرویس جابجایی حساب جاری، فعالیت‌های حساب قدیمی را به حساب جدید منتقل می‌کند. اگرچه این فرایند طی هفت روز کاری انجام می‌شود، انتقال حساب در روز نهایی صورت می‌گیرد و
می‌شود، انتقال حساب در روز نهایی صورت می‌گیرد و مشتریان از حساب قدیمی تا روز جابجایی توافق شده استفاده می‌کنند. پس از انتقال داده‌ها به حساب جدید، همهٔ امور بانکی بدون هیچ‌گونه وقفه‌ای در ارائه خدمات صورت می‌گیرند. این سرویس با ضمانت جابجایی حساب جاری پشتیبانی می‌شود که وعده می‌دهد در صورت بروز هزینه یا شارژی به دلیل جابجایی، مبلغ به حساب‌دار بازپرداخت شود. سایر خدمات. سرویس انتقال حساب نقدی ISA که در اکتبر ۲۰۱۲ معرفی شد، فرایند انتقال سریع‌تر و آسان‌تری را ارائه می‌دهد و همزمان استفاده از فرآیندهای کاغذی
ارائه می‌دهد و همزمان استفاده از فرآیندهای کاغذی را کاهش داده و کارایی را افزایش می‌دهد. سرویس به‌روزرسانی فاکتور (Biller Update Service) در ژوئن ۲۰۱۳ معرفی شد. اعتبار مستقیم بکس خدمتی است که به سازمان‌هایی در هر اندازه اجازه می‌دهد پرداخت‌ها را مستقیماً به حساب بانکی یا صندوق پس‌انداز ساختمانی واریز کنند. بیش از ۱۵۰٬۰۰۰ سازمان در بریتانیا از اعتبار مستقیم بکس استفاده می‌کنند و این روش به‌طور گسترده برای پرداخت مزایا، دستمزد و حقوق مورد استفاده قرار گرفته است – نزدیک به ۹۰ درصد از نیروی کار کشور از این
است – نزدیک به ۹۰ درصد از نیروی کار کشور از این طریق حقوق دریافت می‌کند و یک میلیارد پرداخت مزایا از طریق اعتبار مستقیم Bacs انجام می‌شود – این روش همچنین برای طیف وسیعی از کاربردهای دیگر مانند پرداخت حقوق بازنشستگی، هزینه‌های کارکنان، تسویه‌حساب‌های بیمه، سود سهام و بازپرداخت‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. توسعه‌های بیشتر. بکس در سال ۲۰۱۴ رکورد ۵٫۸ میلیارد تراکنش را به ارزش ۴٫۴ تریلیون پوند پردازش کرد که شامل ۳٫۶ میلیارد پرداخت مستقیم (Direct Debit) می‌شد. سال بعد، تعداد تراکنش‌های پرداخت مستقیم از شش
سال بعد، تعداد تراکنش‌های پرداخت مستقیم از شش میلیارد فراتر رفت و ارزش آن به ۴٫۶ تریلیون پوند رسید. همچنین تعداد تراکنش‌های پرداخت مستقیم در سال ۲۰۱۵ نسبت به سال قبل، ۲۳۹ میلیون عدد افزایش یافت. در ژوئیه ۲۰۱۵، بکس رکورد جدیدی با پردازش ۱۰۳ میلیون تراکنش در یک روز ثبت کرد. همان سال اعلام شد که تعداد کل پرداخت‌های پردازش‌شده توسط بکس از سال ۱۹۶۸ تاکنون به بیش از ۱۱۰ میلیارد عدد رسیده است. در سال ۲۰۱۶، بکس ۶٫۲۲ میلیارد تراکنش به ارزش ۴٫۸ تریلیون پوند پردازش کرد و تعداد تراکنش‌های پرداخت مستقیم از چهار میلیارد
و تعداد تراکنش‌های پرداخت مستقیم از چهار میلیارد عبور کرد. همان سال، دو رکورد جدید در پردازش روزانه ثبت شد. ۱۰۹٫۳ میلیون پرداخت در پایان سپتامبر که رکورد قبلی (۱۰۳٫۷ میلیون تراکنش در آوریل) را شکست. در سال ۲۰۱۷، تعداد تراکنش‌های پردازش‌شده به ۶٫۳۴ میلیارد رسید که ارزشی معادل ۴٫۹ تریلیون پوند داشت. در پایان نوامبر ۲۰۱۸، تعداد تراکنش‌های روزانه پردازش‌شده توسط بکس به رکورد ۱۲۳ میلیون رسید و در ماه اوت همان سال، رکورد ماهانه با ۵۸۰ میلیون تراکنش ثبت شد. در ژانویه ۲۰۱۹، اعلام شد که بکس در سال ۲۰۱۸ رکورد ۶٫۴
۲۰۱۹، اعلام شد که بکس در سال ۲۰۱۸ رکورد ۶٫۴ میلیارد پرداخت به ارزش نزدیک به ۵ تریلیون پوند را پردازش کرده است. همچنین در سال ۲۰۱۹، ۶٫۵ میلیارد تراکنش به ارزش ۵ تریلیون پوند پردازش شد و رکورد ۱۲۴ میلیون تراکنش در یک روز در پایان نوامبر ثبت گردید. بکس فعالیت خود را به خدمات شخص ثالث مانند سرویس انتقال نقدی ISA و همچنین توسعه، مدیریت و مالکیت سرویس جابجایی حساب جاری گسترش داده است که از سپتامبر ۲۰۱۳ آغاز شد. این سرویس با تضمین جابجایی سریع‌تر حساب‌ها، زمان لازم برای تغییر حساب‌های جاری مصرف‌کنندگان،
زمان لازم برای تغییر حساب‌های جاری مصرف‌کنندگان، کسب‌وکارهای کوچک و خیریه‌ها را به هفت روز کاری کاهش داده و تاکنون بیش از ۶ میلیون تغییر حساب را تسهیل کرده است. در ۱ مه ۲۰۱۸، بکس به یک شرکت کاملاً وابسته به پِی. یو. کی Pay.UK تبدیل شد.
آشپزیِ تبّتی شامل سنت‌ها و شیوه‌های آشپزی مردم تبت در منطقه تبت است. این آشپزی بازتابی از چشم‌انداز کوهستانی و فلات‌های تبتی بوده و تحت تأثیر همسایگان خود، از جمله هند و نپال، که بسیاری از تبتی‌ها در آنجا زندگی می‌کنند، قرار دارد. آشپزی تبتی به خاطر استفاده از نودل‌ها، گوشت بز، یاک، گوشت میش، دامپلینگ، پنیر (که اغلب از شیر یاک یا بز تهیه می‌شود)، کره، ماست (که همچنین از حیوانات سازگار با اقلیم تبتی تولید می‌شود) و سوپ‌ها شناخته شده است. گیاه‌خواری از قرن یازدهم توسط عالمان مذهبی مورد بحث قرار گرفته است، اما
توسط عالمان مذهبی مورد بحث قرار گرفته است، اما به دلیل دشواری در کشت سبزیجات و سنت‌های فرهنگی که مصرف گوشت را ترویج می‌کنند، رایج نیست. محصولات باید قادر به رشد در ارتفاعات بالا باشند، اگرچه چندین منطقه به اندازه کافی در ارتفاع پایین قرار دارند تا محصولاتی مانند برنج، پرتقال، موز و لیمو را کشت کنند. مهم‌ترین محصول جو است. آرد آسیاب شده از جو برشته، که "تساپا" نامیده می‌شود، غذای اصلی تبت است، همچنین "شا فالی" (گوشت و کلم در نان) نیز از دیگر غذاهای رایج است. "بالپ" نان تبتی است که برای صبحانه و ناهار مصرف
"بالپ" نان تبتی است که برای صبحانه و ناهار مصرف می‌شود. انواع مختلفی از نان بالپ و پای‌های سرخ شده نیز مصرف می‌شود. "توکپا" غذای اصلی شام است که شامل سبزیجات، گوشت و نودل‌های با اشکال مختلف در آبگوشت است. آشپزی تبتی به‌طور سنتی با قاشق و چنگال نقره سرو می‌شود، در حالی که دیگر آشپزی‌های هیمالیا غذا با دست خورده می‌شوند. دانه‌های خردل نیز کشت می‌شوند و در آشپزی تبتی نقش مهمی دارند. بیرون از منطقه خودمختار تبت، آشپزی تبتی در ایالت‌های هندی لداخ، هیماچال پرادش، اوتاراکند، سیکیم، و مناطق شمالی نپال مانند مستنگ
اوتاراکند، سیکیم، و مناطق شمالی نپال مانند مستنگ و همچنین توسط جوامع دیاسپورای تبتی مصرف می‌شود. در شهرها و روستاهای بزرگ تبتی، بسیاری از رستوران‌ها اکنون غذاهای غذای هان چینی به سبک سیچوان را سرو می‌کنند. واردات غربی و غذاهای ترکیبی، مانند یاک سرخ شده و سیب‌زمینی سرخ‌کرده نیز محبوب هستند. با این حال، بسیاری از رستوران‌های کوچک که غذاهای سنتی تبتی را سرو می‌کنند، در شهر و روستا همچنان وجود دارند. فرهنگ غذایی. ظروف آشپزی. تبتی‌ها از قابلمه‌ها، تابه‌ها، قوطی‌ها، بخارپزها و جعبه‌هایی از مواد مختلف استفاده
بخارپزها و جعبه‌هایی از مواد مختلف استفاده می‌کنند. زنان تبتی ظروف چوبی بزرگی را حمل می‌کنند که می‌تواند تا ۲۵ لیتر آب را در خود جای دهد و روزی یک بار برای آوردن آب استفاده می‌شود. پس از بازگشت به خانه، آن‌ها آب را در قوطی‌های مسی داخلی می‌ریزند که بیش از ۱۰۰ لیتر ظرفیت دارند. قابلمه‌های پخت و پز از آهن یا برنج بر روی اجاق استفاده می‌شوند. به‌طور سنتی، تابه‌ها به ندرت استفاده می‌شدند، اما به‌طور فزاینده‌ای محبوب می‌شوند. جعبه‌های چوبی برای نگهداری "تسمپا" کره و پنیر استفاده می‌شوند. تبتی‌ها از سبدهای بافته
و پنیر استفاده می‌شوند. تبتی‌ها از سبدهای بافته شده با دقت و درب‌های هم‌خوان برای نگهداری میوه‌های خشک، برنج و شکر استفاده می‌کنند. هنگام سفر، آن‌ها از سبدها برای نگهداری گوشت خشک و پنیر استفاده می‌کنند. در تبت جنوبی، استفاده از هاون‌ها برای خرد کردن فلفل‌های تند ضروری هستند. ظروف غذاخوری. ظروف غذاخوری تبتی به‌طور سنتی از چوب ساخته می‌شوند، اما گاهی از خاک رس لاکی نیز استفاده می‌شود. بر اساس سنت محلی، این صنایع دستی از نسل‌های گذشته به ارث رسیده است. کسانی که توانایی مالی داشتند، کاسه‌های چینی با کیفیت
که توانایی مالی داشتند، کاسه‌های چینی با کیفیت بالا را از جاهای دیگر خریداری می‌کردند. در زمان‌های مدرن‌تر، انواع دیگر چینی از چین یا جاهای دیگر مورد استفاده قرار می‌گیرد. قاشق‌ها برای اکثر غذاها ضروری هستند. افراد فقیر و کودکان آن‌ها را به دور گردن خود می‌آویختند تا دسترسی آسان و همیشگی به آن داشته باشند. چاقوها گاهی برای خوردن میوه‌ها استفاده می‌شوند. تبتی‌ها همچنین از کاسه‌های سوپ کوچک استفاده می‌کنند، در حالی که ثروتمندان از کاسه‌های طلا و نقره استفاده می‌کردند. چای. فنجان‌های چای گاهی در چین‌خوردگی