payamvha/North_RAG huggingface dataset:
فرمول یک توی این مرحله، آیرودینامیک زیر خودرو هنوز بسیار ضعیف شناخته شده بود تا این مشکل را ترکیب کند، تیم‌هایی که بسیار مشتاق به دنبال اثرات زمین بودند، تیم‌های بریتانیایی با بودجه ضعیف‌تر بودند. پول کمی برای آزمایش تونل باد صرف می‌شود و به سادگی از لوتوس‌های پیشرو (از جمله تیم‌های کاوهسن و مرزاریو) تقلید می‌کنند. این منجر به تولید نسلی از خودروهایی شد که به همان اندازه با قوز طراحی شده بودند که با دانش کافی در مورد جزئیات دقیق طراحی شدند و آنها را به شدت حساس به زمین ساخت. همان‌طور که مرکز فشار روی
شدت حساس به زمین ساخت. همان‌طور که مرکز فشار روی ایرفویل‌های ساید پاد بسته به سرعت خودرو، وضعیت و فاصله از زمین حرکت می‌کرد، این نیروها با سیستم‌های تعلیق خودرو در تعامل بودند و خودروها به ویژه در سرعت‌های آهسته شروع به طنین انداز شدن می‌کردند و به جلو و عقب می‌چرخیدند - گاهی اوقات. کاملاً به صورت خشونت‌آمیز برخی از رانندگان از بیماری دریازدگی شکایت داشتند. این حرکت تکان دهنده، مانند یک گرازماهی که هنگام شنا با سرعت به داخل دریا می‌رود و خارج می‌شود، این مشکل را نام‌گذاری کردند. این ویژگی‌ها، همراه با
مشکل را نام‌گذاری کردند. این ویژگی‌ها، همراه با سیستم تعلیق سخت، منجر به رانندگی بسیار ناخوشایند خودروها شد. جلوه‌های زمینی در اوایل دهه ۱۹۸۰ تا سال ۲۰۲۲ تا حد زیادی از فرمول یک ممنوع شد، اما خودروهای اسپورت گروه C و سایر خودروهای مسابقه همچنان از پرپوزینگ رنج می‌بردند تا اینکه دانش بهتر از جلوه‌های زمینی به طراحان اجازه داد تا این مشکل را به حداقل برسانند. جورج راسل در اولین تست پیش فصل در بارسلونا پیش از مسابقات فرمول یک فصل ۲۰۲۲ گفت که پرپوزینگ شدید می‌تواند منجر به مشکلات ایمنی شود و بعداً اظهار داشت
منجر به مشکلات ایمنی شود و بعداً اظهار داشت که از درد قفسه سینه به دلیل پرپوزینگ شدید در طول جایزه بزرگ امیلیا رومانیا ۲۰۲۲ رنج می‌برد. در جایزه بزرگ آذربایجان ۲۰۲۲، لوییس همیلتون پس از مسابقه به دلیل پرپوزینگ زیاد و شدید به سختی از خودرو خارج شد.
جنگل‌های حاره‌ای جزایر کوکوس و کریسمس () بوم‌ناحیه‌ای است که مناطق جنگلی جزیره کریسمس و جزیره نورث کیلینگ، دو جزیره کوچک کوهستانی در جنوب جزیره جاوه اندونزی را در بر می‌گیرد. جنگل‌های این دو جزیره دارای گونه‌های درختی از نوع هندو-اقیانوس آرام و ملانزی در جزایر مجاور هستند. جنگل‌های جزیره کریسمس و جزیره نورث کیلینگ از این نظر منحصر به فرد به‌شمار می‌روند که دارای جمعیت زیادی از خرچنگ‌های قرمز خشکی هستند. در این جزایر به دلیل دور بودن، گونه‌های بوم‌زاد بسیاری وجود دارد.
جنگل‌های مرطوب حاره‌ای مجمع‌الجزایر مالدیو–لاکشادویپ–چاگوس () بوم‌ناحیه‌ای در جنگل‌های پهن‌برگ مرطوب حاره‌ای و جنب‌حاره‌ای در جنوب آسیا است. این بوم‌ناحیه زنجیره‌ای از جزایر مرجانی در اقیانوس هند شامل لاکشادویپ از قلمروهای هند، مالدیو یک کشور مستقل و مجمع‌الجزایر چاگوس از قلمروهای فرادریایی بریتانیا در اقیانوس هند را در بر می‌گیرد.
جنگل‌های همیشه‌سبز جنب‌حاره‌ای جنوب چین–ویتنام بوم‌ناحیه‌ای (شناسه WWF: IM0149) است که مناطق ساحلی کوهستانی جنوب شرقی چین و شمال شرقی ویتنام را پوشش می‌دهد. این بوم‌ناحیه همچنین دشت‌های ساحلی در امتداد دریای جنوبی چین و جزیره هاینان را در بر می‌گیرد. این منطقه با سطوح بالایی از گونه‌های بوم‌زاد و در معرض خطر، دارای تنوع زیستی و اهمیت اکولوژیکی قابل توجهی است. گسترش سریع شهری باعث کاهش جنگل‌ها و تالاب‌های غنی از نظر بیولوژیکی می‌شود. از دید بوم‌شناسی، این جنگل‌های جنب‌حاره‌ای امتداد شمال‌شرقی قلمرو
این جنگل‌های جنب‌حاره‌ای امتداد شمال‌شرقی قلمرو هندومالایی به‌شمار می‌روند.
ای ام ایکس اینترنشنال ای ام ایکس , یک هواپیمای تهاجمی زمینی است که به‌طور مشترک توسط برزیل و ایتالیا ساخته شده است. ای ام ایکس در نیروی هوایی ایتالیا ای-۱۱ گیبلی و در نیروی هوایی برزیل ای-۱ نامگذاری شده است. نام ایتالیایی «گیبلی» , از باد گرم خشک صحرای لیبی گرفته شده است. در اوایل دهه ۱۹۷۰، شرکت ایتالیایی اروماکی طرحی مطالعاتی را بر روی یک هواپیمای آفندی سبک برای آینده را انجام داد، که نام ام. بی ۳۴۰ را به آن اختصاص داد. نیروی هوایی ایتالیا برای ۱۸۷ فروند جنگنده تهاجمی جدید، در خواستی را صادر نمود، این
جنگنده تهاجمی جدید، در خواستی را صادر نمود، این هواپیماها قرار بود تا جایگزین ناوگان موجود از جنگنده‌های پشتیبانی نزدیک هوایی آئریتالیا جی-۹۱ شوند. در سال ۱۹۸۰، دولت برزیل اعلام نمود که قصد دارد در این برنامه مشارکت داشته باشند، تا بتواند هواپیمای جایگزینی برای اروماکی ام. بی-۳۲۶ نیروی هوایی برزیل را در اختیار داشته باشد. در نتیجه یک تفاهم نامه بین ایتالیا و برزیل برای توسعه مشترک این هواپیما در سال ۱۹۸۱، ای ام ایکس اینترنشنال، یک سرمایه‌گذاری مشترک ایتالیایی و برزیلی، برای توسعه، تولید و بازاریابی
ایتالیایی و برزیلی، برای توسعه، تولید و بازاریابی هواپیمای مذکور بنیان‌گذاری شد. توسعه. در اوایل سال۱۰۷۷، نیروی هوایی ایتالیا درخواستی برای ۱۸۷ فروند جنگنده آفندی جدید را صادر نمود، که قرار بود جایگزینی برای ناوگان آئرایتالیا جی. ۹۱ موجود خود در مأموریت‌های پشتیبانی هوایی نزدیک و شناسایی و همچنین هواپیماهای لاکهید آراف-۱۰۴جی استارفایتر در نقش شناسایی باشد. به جای رقابت برای این قرارداد، آئرایتالیا (اکنون آلنیا ائروناتیکا) و آئروماکی توافق نمودند که یک پیشنهاد مشترک را ارائه دهند، زیرا هر دو شرکت برای چند
مشترک را ارائه دهند، زیرا هر دو شرکت برای چند سال توسعه یک کلاس مشابه از هواپیما را در نظر گرفته بودند. در اوایل دهه ۱۹۷۰، آئروماکی کار مطالعاتی بروی طراحی برای چنین هواپیماهای با کاربری حمله زمینی سبکی با نام ام بی-۳۴۰ را انجام داده بود. در آوریل ۱۹۷۸، کار توسعه به صورت سرمایه‌گذاری مشترک به‌طور رسمی آغاز شد. در طول سال ۱۹۸۰، دولت برزیل اعلام کرد که قصد دارد در این برنامه شرکت نماید تا جایگزینی برای آئروماکی ام‌بی-۳۲۶ فراهم آورد. در ژوئیه ۱۹۸۱، دولت‌های ایتالیا و برزیل در مورد الزامات مشترک برای این
ایتالیا و برزیل در مورد الزامات مشترک برای این هواپیما به توافق رسیدند و از امبرائر برای پیوستن به این مشارکت صنعتی دعوت به عمل آمد.همچنین توافقی برای تقسیم تولید ای‌ام‌ایکس بین شرکا منعقد شد. در هواپیمای تولیدی، آئرایتالیا ۴۶٫۵ درصد از قطعات (بدنه مرکزی، پایدار کننده‌های عمودی و افقی)، آئروماکی ۲۲٫۸ درصد (جلوی بدنه و مخروط دم)، و امبرائر۲۹٫۷ درصد باقی مانده (بال، ورودی هوا، آویزگاه خارجی تسلیحات و مخازن خارجی سوخت) را تولید می‌نمودند. هیچ تکراری در کار وجود نداشت، هر جزء هواپیما فقط در کارخانه‌های یکی از
نداشت، هر جزء هواپیما فقط در کارخانه‌های یکی از شرکای طرح ساخته شده بود. نیازهای برنامه‌ریزی شده ۱۸۷ فروند برای ایتالیا و ۱۰۰ فروند برای برزیل بود. تحویل نهایی ۱۳۶ هواپیما برای نیروی هوایی ایتالیا (۱۱۰ فروند ای‌ام‌ایکس و ۲۶ فروند ای‌ام‌ایکس-تی) و ۹۴ هواپیما برای نیروی هوایی برزیل (۷۹ فروند ای‌ام‌ایکس و ۱۵ فروند ای‌ام‌ایکس-تی) در مجموع ۲۳۰ فروند هواپیما برای دو کشور بود. در مراحل اولیه توسعه، موتورها و پیکربندی‌های مختلف آن برای پیشرانه این هواپیما مورد مطالعه قرار گرفتند. هر دو پیکره بندی دو موتوره و تک
قرار گرفتند. هر دو پیکره بندی دو موتوره و تک موتوره در نظر گرفته شد. استفاده از موتورهای ساخت ایالات متحده، برای جلوگیری از هرگونه محدودیت بالقوه در صادرات هواپیما به سرعت در کمترین رده توجه قرارگرفت. از میان موتورهای مورد بررسی می‌توان از توربو-یونیون آربی۱۹۹ (پیشرانه ای مورد استفاده در هواپیمای بزرگتر پاناویا تورنادو)، رولز رویس توربومکا آدور، رولز-رویس وایپر، و موتور رولز-رویس اسپی نام برد. در سال ۱۹۷۸، مدل اسپی۸۰۷، که چندین بهسازی بروی آن انجام شده بود، به عنوان پیشرانه این هواپیمای جدید انتخاب شد. بر
به عنوان پیشرانه این هواپیمای جدید انتخاب شد. بر طبق گزارش‌ها، ویژگی‌های کلیدی که در فرایند طراحی هواپیمای جدید مورد تأکید قرار گرفتند، قابلیت دسترسی و مانایی آن بود.ای‌ام‌ایکس باید قادر می‌بود تا در صورت بروز یک اشکال در هر یک از سیستم‌های هوایی، دچار اختلال در کارایی نگردد. برای رسیدن به این هدف، سیستم‌های کلیدی به صورت دوتایی در نظر گرفته شده و سیستم‌های حیاتی تحت حفاظت قرار گرفتند، همچنین استفاده از زره کابین خلبان در نظر گرفته شد، اما در نهایت به دلیل هزینه‌های بالا، حذف شد. طرح تفضیلی پروژه در مارس
هزینه‌های بالا، حذف شد. طرح تفضیلی پروژه در مارس ۱۹۸۰ تکمیل گردید. در مجموع هفت فروند نمونه اولیه قابل پرواز برای پروازهای آزمایشی تولید شدند، سه فروند توسط آئرایتالیا، دو فروند توسط آئروماکی و دو فروند توسط امبرائر، و همچنین دو بدنه هواپیما برای تست‌های استاتیکی. اولین نمونه اولیه که در ایتالیا مونتاژ شد، پرواز اولیه خود را در ۱۵ می ۱۹۸۴ ("۲۵ اردیبهشت ۱۹۶۳ خورشیدی") انجام داد. این نمونه اولیه در طی پنجمین پرواز خود در یک سانحه از بین رفت و این حادثه منجر به مرگ خلبان آن شد. جدای از دست رفتن این نمونه
به مرگ خلبان آن شد. جدای از دست رفتن این نمونه اولیه، سایر آزمایش‌های این هواپیما بدون حادثه‌های بعدی به انجام رسید. نمونه اولیه مونتاژ شده در برزیل اولین پرواز خود را در ۱۶ اکتبر ۱۹۸۵ انجام داد. در ۱۱ مه ۱۹۸۸، اولین هواپیمای تولیدی اولین پرواز خود را انجام داد. تحویل هواپیماهای تولیدی به نیروی هوایی ایتالیا در سال ۱۹۸۸ آغاز شد،اولین هواپیماهای از این نوع در طی سال بعد به نیروی هوایی برزیل تحویل داده شدند. در ۱۴ مارس ۱۹۹۰، نمونه اولیه ای‌ام ایکس دو سرنشینه برای اولین بار پرواز نمود. طراحی. ای‌ام‌ایکس یک
برای اولین بار پرواز نمود. طراحی. ای‌ام‌ایکس یک هواپیمای تک بال متعارف است. اجزای عمده این هواپیما با روش‌های ساخت سنتی و اساساً از آلومینیوم تولید شده است، با این حال در ساخت اجزایی مثل باله دم و سکان‌های افقی از مواد کامپوزیت فیبر کربنی استفاده شده است. با توجه به اندازه این هواپیما، بخش بزرگی از فضای داخلی ای‌ام‌ایکس به سیستم‌های اویونیک و رایانه‌های داخل هواپیما اختصاص داده شده است، هر دو سیستم ناوبری و حمله کامپیوتری هستند. برای دسترسی و سهولت تعمیر و نگهداری، تمام تجهیزات اویونیک مستقیماً در
تعمیر و نگهداری، تمام تجهیزات اویونیک مستقیماً در محفظه‌های زیر کابین خلبان نصب می‌شوند، به گونه‌ای که بتوان عملیات تعمیر و نگهداری آنها را به روی سطح زمین و بدون استفاده از سکوهای پشتیبانی انجام داد. با تکیه بر تجارب کسب شده از پاناویا تورنادو، ای‌ام‌ایکس به سامانه کنترل پرواز دوگانه (هیبریدی) مجهز شد. در این هواپیما از یک سامانه کنترل پرواز با سیم برای عملکرد کنترل سطوح پرواز مانند بَرآکُش‌ها (اسپویلرها)، سکان و دم استفاده می‌شود، در حالی که شهپرها و سکان افقی از طریق یک سیستم هیدرولیک دوگانه کنترل
سکان افقی از طریق یک سیستم هیدرولیک دوگانه کنترل می‌شدند. امکان بازگشت به کنترل دستی برای شهپرها و سکان‌های افقی و عمودی فراهم شد تا امکان پرواز هواپیما را حتی در صورت خرابی کامل سیستم هیدرولیک فراهم آورد. هر یک از این سیستم‌های کنترلی می‌تواند مستقل از یکدیگر عمل نمایند.بال مجهز به هر دوی هوازِه (برآافزای لبه حمله) و برآافزا لبه فرار بوده و برآکش‌های روی بال، بالای برآفزاها نصب شدند. برآکش‌ها می‌توانند به عنوان ترمزهای هوایی و خنثی کردن نیروی بالابر عمل نماید که باعث بهبود عملکرد برخاست و فرود و همچنین
نماید که باعث بهبود عملکرد برخاست و فرود و همچنین قابلیت مانور در طی پرواز می‌گردد. پیشرانه ای‌ام‌ایکس یک دستگاه موتور توربوفن رولزرویس اسپی است. در زمان طراحی و توسعه این هواپیما، اسپی سنگین‌تر و کمتر امروزی از برخی از موتورهای جایگزین موجود بود، اما قابل اعتماد، نسبتاً ارزان و عاری از محدودیت‌های صادراتی بود که در صورت استفاده از موتورهای آمریکایی، امکان اعمال آن وجود داشت. موتور اسپی همچنین امکان استفاده از طراحی ورودی هوا با لبه گرد ساده را فراهم می‌نمود. قسمت عقب بدنه برای فراهم آوردن امکان دسترسی به
قسمت عقب بدنه برای فراهم آوردن امکان دسترسی به موتور، قابل جدا شدن می‌باشد. کنسرسیوم‌های جداگانه در برزیل و ایتالیا موتور اسپی را برای هواپیمای ای‌ام‌ایکس تولید نمودند. و با آنکه برای هواپیماهای تهاجمی در آن زمان بسیار غیرمعمول بود، هیچ تلاشی برای توسعه هواپیما برای پرواز با سرعت مافوق صوت صورت نگرفت. هواپیماهای برزیلی و ایتالیایی به‌طور قابل توجهی از نظر اویونیک متفاوت هستند، هواپیماهای ایتالیایی مجهز به سیستم‌های مختلف با استاندارهای ناتو هستند که در صحنه آمریکای جنوبی، مازاد بر احتیاج در نظر گرفته شدند.
آمریکای جنوبی، مازاد بر احتیاج در نظر گرفته شدند. در اکثر ناوگان ای‌ام‌ایکس‌های در خدمت نیروی هوایی برزیل، یکی از سه بسته حسگرها نصب شده روی پالت شامل دوربین‌های مختلف عمودی، مایل و رو به جلو هستند، مورد استفاده قرار گرفته است این حسگرها برای انجام مأموریت ثانویه هواپیما که نقش شناسایی است، مورد استفاده قرار می‌گیرند.ای‌ام‌ایکس به یک رادار مسافت‌یاب ساده برای اهداف هدف‌گیری مجهز شده است، با این حال مشخصات رادار مذکور نیز بین هر دو هواپیماهای در خدمت ایتالیا و برزیل متفاوت است.این هواپیما از یک کامپیوتر
و برزیل متفاوت است.این هواپیما از یک کامپیوتر کنترل پرواز جی‌ئی اویونیک استفاده می‌کند. سامانه‌های جنگ الکترونیک (ECM) گسترده‌ای برای محافظت از هواپیما تعبیه شده است، از جمله آنتن گیرنده غیرفعال بر روی باله دم و یک غلاف تولید پارازیت فعال که معمولاً بروی یکی از آویزگاه‌های خارجی تسلیحات نصب می‌شود. جنگ‌افزارهای گوناگونی از جمله انواع بمب، موشک و راکت‌ها را می‌توان در یک آویزگاه خارجی تسلیحات خط مرکزی زیر بدنه و چهار عدد در زیر بال‌ها نصب و حمل نمود. محموله‌های تا وزن حداکثر ۲٬۰۰۰ پوند را می‌توان روی
تا وزن حداکثر ۲٬۰۰۰ پوند را می‌توان روی آویزگاه خارجی زیر بدنه و دو آویزگاه داخلی زیر بالها حمل نمود، در حالی که آویزگاه‌های خارجی زیر بالها ظرفیت حمل بارهای ۱٬۰۰۰ پوندی را دارند. تمامی چهار آویزگاه تسلیحات زیر بالها برای نصب مخازن سوخت بیرونی تجهیز شده‌اند، تا بتوان با به‌کارگیری آنها برد هواپیما را افزایش داد، همچنین هواپیماهای ایتالیایی به میل سوخت‌گیری هوایی ثابت مجهز شده‌اند. غلاف‌های شناسایی اپتیکال را می‌توان به صورت خارجی بر روی آویزگاه تسلیحات در زیر بدنه هواپیما حمل نمود.ریل‌های سربالها امکان حمل
بدنه هواپیما حمل نمود.ریل‌های سربالها امکان حمل موشک‌های هوا به هوا با هدایت گرمایی همانند ایم-۹ سایدوایندر و ام‌اِی‌اِی-۱ پیرانیا را فراهم می‌آوردند. هواپیماهای ایتالیایی به یک قبضه توپ گاتلینگ ۲۰ میلی‌متری ام۶۱ والکان در سمت چپ پایین بدنه مجهز می‌باشند.ایالات متحده آمریکا اجازه فروش توپ ام ۶۱ را به برزیل صادر ننموده و درنتیجه ای‌ام‌ایکس‌های نیروی هوایی برزیل به جای جنگ‌افزار مذکور به یک جفت توپ رولوری دفا ۵۵۴ مسلح می‌باشند. سوابق عملیاتی. اولین اسکادران عملیاتی ای‌ام‌ایکس در نیروی هوایی ایتالیا، گروه ۱۰۳
ای‌ام‌ایکس در نیروی هوایی ایتالیا، گروه ۱۰۳ در دسته پروازی ۵۱ در نوامبر ۱۹۸۹ تشکیل شد، و اولین واحد ایتالیایی نیز در سال ۱۹۸۹ تشکیل شد. هر دو ناوگان ای‌ام‌ایکس‌های ایتالیا و برزیل در فوریه ۱۹۹۲ و پس از حادثه سقوط یک فروند ای‌ام‌ایکس ایتالیایی به دلیل خرابی موتور زمینگیر شدند. در ماه مه همان سال و پس از اصلاح موتورها، پروازهای عملیاتی این هواپیماها مجاز شناخته شد. در سال ۱۹۹۵ ایتالیا شش فروند ای‌ام‌ایکس از گروه ۱۰۳ را به عملیات منع پرواز بر فراز بوسنی اختصاص داد، که در حمایت از نیروهای حافظ صلح
بوسنی اختصاص داد، که در حمایت از نیروهای حافظ صلح ای‌ام‌اف‌اوآردر بوسنی انجام شد. پرواز ای‌ام‌ایکس‌ها در این عملیات، مجدداً به دلیل مشکلات موتور در فاصله بین ماه‌های ژانویه تا مارس ۱۹۹۶ متوقف گردید. در سال ۱۹۹۹ ای ام‌ایکس‌های ایتالیایی در جنگ کوزوو مورد استفاده قرار گرفتند. در طی این جنگ نیروی هوایی ایتالیا به جای به کاربردن بمب‌های هدایت ناپذیر و یابمب‌های با هدایت لیزری، از ده‌ها بمب ام‌کی۸۲ که به کیت‌های هدایت اوفر Opher ساخت اسرائیل مجهز بودند، استفاده نمود. این کیت‌ها به گونه ای مؤثر بمب‌های کم هوش
نمود. این کیت‌ها به گونه ای مؤثر بمب‌های کم هوش (هدایت ناپذیر) را به بمب‌های هوشمند هدایت شونده مادون قرمز تبدیل می‌نمود. در اواخر دهه ۱۹۹۰، ای‌ام‌ایکس اینترنشنال در حال بررسی یک تغییر اساسی و جایگزینی موتور بود. یک گونه بدون پس سوز از یوروجت ئی‌جِی۲۰۰ با نیروی رانش بسیار بیشتر از موتور نصب شده موجود، پیشنهاد شد. در سال ۲۰۰۵، نیروی هوایی ایتالیا برنامه ای برای ارتقا و به روز آوری را به نام ای‌سی‌اوال (ارتقاء قابلیت عملیاتی و لجستیکی) رابرای ۵۵ فروند ای ام‌ایکس خود را انجام داد.که شامل یک سامانه ناوبری
ام‌ایکس خود را انجام داد.که شامل یک سامانه ناوبری اینرسیایی (آی‌ان‌اس) جدید، نمایشگرهای جدید اتاقک خلبان و همچنین اضافه نمودن قابلیت استفاده از بمب‌های هدایت شونده جِی‌دی‌ای‌ام (JDAM) بود. در اوت ۲۰۰۷، امبرائر یک برنامه بزرگ ارتقاء میانسالی و نوسازی ۵۳ فروند ای‌ام‌ایکس ای-۱ نیروی هوایی برزیل را با تمرکز بر سامانه‌های اویونیک و جنگ‌افزارهای جدید آغاز نمود. تخمین زده می‌شود که این برنامه طول عمر ناوگان را تا پس از سال ۲۰۲۷ افزایش دهد. از نوامبر ۲۰۰۹، چهار فروند ای‌ام‌ایکس ایتالیایی به مأموریتی خارج از کشور و
ای‌ام‌ایکس ایتالیایی به مأموریتی خارج از کشور و برای انجام عملیات در افغانستان اعزام شده و جایگزین ۴ فروند تورنادو آی‌دی‌اس ایتالیایی در نقش شناسایی شدند.نکته قابل توجه توانایی این هواپیما برای به اشتراک گذاشتن همزمان اطلاعات دریافتی از ابزارهای دیجیتال الکترواپتیکی و حسگر مادون قرمز با نیروهای زمینی است، که اطلاعات شناسایی ارزشمندی را ارائه می‌کند و به کمینه ساختن تهدیدها برای نیروهای زمینی کمک می‌کند.ای‌ام‌ایکس‌ها تاپایان سال ۲۰۱۰ بیش از ۷۰۰ مأموریت جنگی را صحنه جنگ در افغانستان انجام دادند. در ۲۸ می
را صحنه جنگ در افغانستان انجام دادند. در ۲۸ می ۲۰۱۴، این هواپیماها آخرین سورتی مأموریت جنگی خود را در افغانستان انجام داده و در ۲۰ ژوئن ۲۰۱۴، تمام ای‌ام‌ایکس‌های باقی مانده از افغانستان خارج شدند. در سال ۲۰۱۱، هواپیماهای ای‌ام‌ایکس ایتالیا در جریان مداخله نظامی سال ۲۰۱۱ در لیبی به کار گرفته شدند. هواپیماهای نظامی ایتالیایی ۷۱۰ عدد بمب هدایت شونده و موشک هوا به سطح را در طول پروازهای عملیاتی علیه نیروهای وفادار به معمرقذافی به کار بردند: هواپیماهای تورنادو و جنگنده-بمب افکنهای ای‌ام‌ایکس نیروی هوایی ایتالیا
جنگنده-بمب افکنهای ای‌ام‌ایکس نیروی هوایی ایتالیا ۵۵۰ عدد بمب و موشک، و ای‌وی-۸بی هریر ۲ نیروی دریایی ایتالیا ۱۶۰ عدد بمب هدایت شونده را پرتاب نمودند. در طی این درگیری‌ها اولین بار توسط هواپیماهای ای‌ام‌ایکس از غلاف‌های هدف‌گیری لایتنینگ (Litening) همراه با بمب‌های هدایت شونده پیووی و جِی‌دی‌ای‌ام (JDAM) استفاده شد. در اوایل سال ۲۰۱۶، به دلیل کاهش ثبات لیبی، ایتالیا تصمیم گرفت هواپیماهای اضافی از جمله چهار فروند جنگنده ای‌ام‌ایکس را در پایگاه هوایی باسی، تراپانی، سیسیل مستقر نماید. در مارس ۲۰۱۲، گزارش شده
سیسیل مستقر نماید. در مارس ۲۰۱۲، گزارش شده است که فیلیپین در حال مذاکره با ایتالیا برای خرید احتمالی هواپیماهای ای‌ام‌ایکس دست دوم آن کشور بود. با این حال، در ۲۸ مارس ۲۰۱۴، وزارت دفاع ملی فیلیپین قراردادی را برای ۱۲ فروند هواپیمای تهاجمی سبک اف‌ای-۵۰ به ارزش ۱۸٫۹ میلیارد پزو (۴۲۱٫۱۲ میلیون دلار) منعقد نموده است. در اسفندماه سال ۱۳۶۹ و در طی بازدید آقای مهندس بازرگان، معاون وزیر دفاع وقت از کارخانه هواپیماسازی امبرائر، مذاکراتی برای یک پیمان تسلیحاتی در چهارچوب یک پیمان سه تا پنج ساله دنبال شد که در آن
چهارچوب یک پیمان سه تا پنج ساله دنبال شد که در آن ایران برای خرید حداقل ۴۰ فروند جنگنده-بمب افکن ای‌ام‌ایکس، علاقه نشان داد. در ۵ آوریل ۲۰۲۴ نیروی هوایی ایتالیا، مراسم بازنشستگی ناوگان ای‌ام‌ایکس خود را در پایگاه هوایی ایسترانا در شمال ایتالیا برگزار نمود. گونه‌ها. گونه دو سرنشین ای‌ام ایکس که در سال ۱۹۸۶ توسعه یافت، هدف از این طرح یک هواپیمای آموزشی پیشرفته برای خلبانان کارآموزی بود که برای پرواز با جت‌های سریع آموزش می‌دیدند، همچنین قابلیت‌های آفندی هواپیماهای تک سرنشینه حفظ شده بود. اولین پرواز
هواپیماهای تک سرنشینه حفظ شده بود. اولین پرواز ای‌ام‌ایکس تی در سال ۱۹۹۰ انجام شد. هر دوی نیروهای هوایی ایتالیا و برزیل از این هواپیما را در خدمت گرفتند. ای‌ام‌ایکس ای‌تی‌ای(آموزش پیشرفته و تهاجمی) ، یک گونه دو سرنشینه جدید از جنگنده ای‌ام‌ایکس است که برای ماموریت‌های آفندی و آموزش پیشرفته توسعه پیدا نموده است. ای‌ام‌ایکس-ای‌تی‌تی دارای حسگرهای جدید، کلاه خلبان مجهز به نمایشگر مادون قرمز دید به جلو، رادار چند حالته جدید برای قابلیت هوا به هوا و هوا به سطح، و سیستم‌های جنگ‌افزاری جدید از جمله موشک‌های ضد
و سیستم‌های جنگ‌افزاری جدید از جمله موشک‌های ضد کشتی و موشک‌های با برد متوسط است. نیروی هوایی ونزوئلا در سال ۱۹۹۹ هشت ای‌ام‌ایکس-ای‌تی‌تی را برای نقش هواپیمای آموزش پیشرفته و آفندی سفارش داد، اما کنگره ایالات متحده این فروش را وتو نمود زیرا در بعضی از سامانه‌های از فناوری ایالات متحده استفاده شده است. یک گونه از ای‌ام‌ایکس که برای ماموریت‌های شناسایی طراحی شده و توسط نیروی هوایی برزیل مورد استفاده قرارمی‌گیرد. حامل‌های شناسایی مختلف را می‌توان بروی این گونه نصب کرد. محصول برنامه ارتقاء بروی گونه برزیلی
نصب کرد. محصول برنامه ارتقاء بروی گونه برزیلی ای-۱. مهم‌ترین ویژگی‌های مهم آن عبارتند از رادار SCP-01 Scipio ساخت Mectron، دیتالینک بی‌آر۲ امبرائر، تجهیزات ناوبری فلیر سیستمز، ای‌ان‌اس/جی‌پی‌اس/دیتاباس البیت، تطبیق کاناپی شیشه‌ای، یک سامانه تولید اکسیژن جدید برای اتاقک خلیان، و سامانه نمایش روی کلاه خلبان
مری پیکفورد یک کوکتل دوران ممنوعیت الکل است که با رام سفید، آب آناناس تازه، گرانادین و لیکور ماراشینو (لیکور گیلاس ماراسکا و شربت نیشکر) درست می‌شود. این کوکتل تکان داده و سرد، اغلب با گیلاس ماراشینو سرو می شود. تاریخ پیدایش. این کوکتل که به نام مری پیکفورد (۱۸۹۲–۱۹۷۹) بازیگر کانادایی-آمریکایی نامگذاری شده است، گفته می‌شود که این کوکتل در دهه ۱۹۲۰ توسط ادی وولکه یا فرد کافمن در هتل ناسیونال کوبا زمانی که در سفری که به همراه چارلی چاپلین به هاوانا رفته بود برای او ساخته شده است.
بهمن بهمرد سرتیپ خلبان اف-۵ ارتش جمهوری اسلامی ایران است، که هم‌اکنون به‌عنوان جانشین معاون عملیات ستاد کل نیروهای مسلح فعالیت می‌کند. وی از ۱۳۹۸ تا ۱۴۰۰ فرمانده پایگاه چهارم شکاری دزفول بود، از ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۲ فرماندهی پایگاه یکم شکاری مهرآباد تهران را برعهده داشت و از ۱۴۰۲ نیز جانشین معاون عملیات رئیس ستاد کل نیروهای مسلح است. بهمرد در سال ۱۳۹۹ درجه سرتیپ‌دومی و در سال ۱۴۰۲ درجه سرتیپی دریافت کرد.
محمدرضا زینعلی پژوهشگر موسیقی، نوازنده نی، آهنگساز، مدرس دانشکده موسیقی دانشگاه هنر ایران و فرهنگ و هنر. مدیر مسئول آموزشگاه موسیقی نیستان، تهران. دارای کارشناسی موسیقی از دانشکده موسیقی دانشگاه هنر ایران، کارشناسی ارشد نوازندگی موسیقی ایرانی از دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران، کارشناسی ارشد پژوهش هنر، دکترای پژوهش هنر و مدرک بین‌المللی موسیقی دیجیتال است. استادان:. وی در نزد استادان: حسن کسایی (نوازندگی نی)، شریف لطفی (اصول اجرای موسیقی)، فرهاد فخرالدینی (هارمونی، کنترپوان، اصول آهنگسازی، پیوند شعر و
(هارمونی، کنترپوان، اصول آهنگسازی، پیوند شعر و موسیقی، موسیقی فیلم)، مصطفی کمال پور تراب (هارمونی، کنترپوان)، کامبیز روشن‌روان (ریتم در موسیقی، موسیقی فیلم، تلفیق شعر و موسیقی)، هوشنگ کامکار (تاریخ موسیقی، دیکته موسیقی)، احمد پژمان (هارمونی، کنترپوان، اصول آهنگسازی و ارکستراسیون)، داریوش طلایی (تجزیه‌وتحلیل ردیف موسیقی ایران)، حسین دهلوی (پیوند شعر و موسیقی)، محمدرضا لطفی (شناخت موسیقی دستگاهی ایران، تلفيق شعر و موسيقی)، تقی بینش (موسیقی قدیم ایران) و ... را آموخته است. آثار:.
فهرست فیلسوفان می‌تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد. این فهرست بر اساس منطقه، دوره و رشته سازماندهی شده‌است و ممکن است نام برخی افراد در دو یا چند دسته آمده باشد.
کوکتل آبجو کوئین مری مخلوطی از گرانادین و آبجو است که معمولاً با گیلاس ماراسکینو تزئین می‌شود. معمولاً در ظروف آبجو سرو می‌شود و فضای زیادی را برای مقدار زیادی آبجو باقی می‌گذارد که می‌تواند رنگ صورتی یا گیلاسی به خود بگیرد. این نوشیدنی می‌تواند کاملاً شیرین باشد و بهتر است آن را سرد سرو کنید. تاریخ پیدایش. کوئین مری در اوایل دهه ۲۰۰۰ در کلگری کانادا ایجاد شد و از آن زمان در آمریکای شمالی، اروپا و استرالیا به عنوان جایگزینی برای شیندی محبوب شده است. این نوشیدنی بنا به گزارش‌ها به نام مری تک، ملکه همسر جورج
بنا به گزارش‌ها به نام مری تک، ملکه همسر جورج پنجم پادشاه بریتانیا و سلطنت بریتانیا نامگذاری شده است. آماده‌سازی و تغییرات. کوکتل کوئین مری با ریختن گرانادین در یک لیوان آبجو، برای طعم دادن، و به دنبال آن آبجو ساخته می‌شود، و باعث ایجاد لایه‌ای ضخیم از کف آبجو با رنگ صورتی می‌شود. گیلاس ماراشینو اغلب به عنوان چاشنی اضافه می‌شود، در حالی که شربت گیلاس را روی کف آبجو و در پایان ریخته می‌شود تا رنگ زیبا تری داشته باشد.
استینگر یک کوکتل دوتایی است که با افزودن کرم د منته سفید به کنیاکگ درست می‌شود. منشا این کوکتل را می توان در دهه ۱۸۹۰ در ایالات متحده جستجو کرد، این نوشیدنی تا دهه ۱۹۷۰ به طور گسترده در آمریکا محبوب بود. این کوکتل به عنوان نوشیدنی برای طبقه مرفه جامعه دیده می شد و تأثیر فرهنگی تا حدودی گسترده ای داشته است. استینگر در ابتدا به عنوان یک کوکتل (نوشیدنی که قبل از شام سرو می شود) دیده نمی شد، بلکه بیشتر به عنوان یک هضم کننده غذا (نوشیدنی بعد از شام) دیده می شد. استینگر یک نوشیدنی محبوب در دوران ممنوعیت الکل در
استینگر یک نوشیدنی محبوب در دوران ممنوعیت الکل در ایالات متحده بود، زیرا کرم دمنته می‌توانست طعم کنیاک های کیفیت پایین را که در آن زمان موجود بود، بپوشاند. استینگر در اواخر دهه ۱۹۷۰ محبوبیت خود را نزد آمریکایی ها از دست داد, و در اوایل قرن بیست و یکم کوکتل شناخته شده ای نبود. تاریخ پیدایش. استینگر در حدود سال ۱۸۹۰ برای اولین بار درست شد. این کوکتل ممکن است از The Judge الهام گرفته شده باشد، یک کوکتل ساخته شده با کنیاک، کرم دمنته، و شربت ساده که در کتاب کوکتل ویلیام اشمیت در سال ۱۸۹۲ به نام کاسه روان یافت
ویلیام اشمیت در سال ۱۸۹۲ به نام کاسه روان یافت می شود. این نوشیدنی بلافاصله در شهر نیویورک محبوب شد و به سرعت به عنوان یک نوشیدنی "جامعه مرفعه" شناخته شد (به دلیل کران بودن کنیاک و لیکور نعناع این نوشیدنی بیشتر بین افراد ثروتمند رواج داشت. جستارهای وابسته. کوکتل‌های رسمی آی‌بی‌ای
توپ دِفا ، به اختصار DEFA خانواده ای از توپ‌های خودکار پرکاربرد هواپیما از نوع رولوری ساخت فرانسه پرکاربرد است که گلوله‌های استاندارد ناتو با کالیبر ۳۰ میلی‌متری را شلیک می‌کند. تاریخچه طراحی. مدل اولیه دفا ۵۵۱ در اواخر دهه ۱۹۴۰ به تولید رسید. این توپ بر اساس توپ آلمانی مائوزر ام‌گِ۲۱۳سِ، که یک توپ رولوری آزمایشی طراحی شده برای لوفت وافه بود، ساخته شده است.ام‌گ۲۱۳ هرگز به تولید نرسید اما الهام بخش توپ‌های خودکاری همانند دفا، توپ بریتانیایی آدن(که بسیار به دفا شبیه بود) و توپ کوچکتر آمریکایی ام۳۹ گردید. دفا
شبیه بود) و توپ کوچکتر آمریکایی ام۳۹ گردید. دفا ۵۵۲ در سال ۱۹۵۴ به مرحله تولید رسید. در سال ۱۹۶۸ یک نسخه ارتقا یافته به نام کانون-۵۵۰-اف۳ ساخته شد که در سال ۱۹۷۱ با نام دفا ۵۵۳ وارد خط تولید شد. موارد استفاده. سری دفا ۵۵۰ از سال ۱۹۵۴ تا ظهور جنگنده داسو رافال در دهه ۱۹۸۰، جنگ‌افزار استاندارد تمام جنگنده‌های فرانسوی مجهز به توپ خودکار بود. یک جفت از این جنگ‌افزار با ۱۲۵ الی ۱۳۵ گلوله در هر توپ، به‌طور استاندارد برای هواپیمای تهاجم زمینی برزیلی، ای‌ام‌ایکس اینترنشتال ای‌ام‌ایکس، و هواپیماهای فرانسوی داسو