payamvha/North_RAG huggingface dataset:
قانون سکوت به خودی خود نگران‌کننده است.» یکی از افسران پلیس نیویورک گفت: «اگر یک پلیس تصمیم بگیرد علیه من گزارش دهد، آینده شغلی‌اش نابود می‌شود… او به عنوان یک موش (خبرچین) شناخته خواهد شد.» سال بعد، هیئت بازبینی شکایات شهروندان تأسیس شد؛ هیئتی متشکل از شهروندان غیرنظامی که وظیفه تحقیق در مورد شکایات مدنی دربارهٔ سوءرفتار ادعایی از سوی اداره پلیس نیویورک سیتی را بر عهده داشت. پس از آن، انجمن بین‌المللی رؤسای پلیس نشریه‌ای حاوی آیین‌نامه رفتار پلیس تهیه کرد و افسران پلیس را به‌طور جدی آموزش داد. در سال
کرد و افسران پلیس را به‌طور جدی آموزش داد. در سال ۱۹۹۱، رادنی کینگ به طرز وحشیانه‌ای توسط چندین افسر پلیس از اداره پلیس لس آنجلس مورد ضرب و شتم قرار گرفت. انتظار می‌رفت که افسران درگیر از «کد آبی» پیروی کرده باشند. آنها ادعا کردند که ضرب و شتم قانونی بوده است، اما تنها پس از انتشار یک نوار ویدئویی از این حادثه بود که تأیید شد افسران به‌طور دسته‌جمعی داستان‌های خود را ساخته بودند. در اواخر دهه ۱۹۹۰، اف‌بی‌آی در سال ۱۹۹۸، ۴۲ افسر از پنج سازمان مجری قانون را به اتهام توطئه برای توزیع کوکائین دستگیر کرد. در
به اتهام توطئه برای توزیع کوکائین دستگیر کرد. در گزارشی به چارلز بی. رنگل، نماینده کنگره آمریکا، در سال ۱۹۹۸، اداره حسابرسی کل فدرال شواهدی از مشارکت رو به رشد پلیس در فروش مواد مخدر، سرقت مواد مخدر و پول از فروشندگان مواد مخدر و شهادت دروغ در مورد بازرسی‌های غیرقانونی یافت. تاریخچه. کد سکوت و فساد پلیس ریشه در اواسط تا اواخر قرن نوزدهم دارد. آژانس ملی کارآگاهی پینکرتون به استفاده از افسران پلیس برای پایان دادن خشونت‌آمیز به اعتصابات معروف بود. بسیاری از اعضای کو کلاکس کلن افسران پلیسی بودند که هنگام انجام
کو کلاکس کلن افسران پلیسی بودند که هنگام انجام اعمال نژادپرستانه از یکدیگر محافظت می‌کردند. این امر بعدها به تصویب قانون حقوق مدنی ۱۹۶۴ منجر شد که حمایت‌های جدیدی را برای قربانیانی که مدت‌ها از پلیس‌گری تبعیض‌آمیز رنج برده بودند، فراهم آورد. «علاوه بر این، مجموعه‌ای از تصمیمات برجسته دیوان عالی در آن دوران، هم به حقوق حریم خصوصی فردی و هم به محدودیت‌های قدرت پلیس، نیروی تازه‌ای بخشید: پرونده‌های بسیار تأثیرگذار منجر به تقویت حقوق متمم چهارم علیه بازرسی و توقیف غیرمنطقی، وضع قوانین evidentiary (مربوط به
توقیف غیرمنطقی، وضع قوانین evidentiary (مربوط به ادله) که استفاده از شواهد آلوده به اقدامات غیرقانونی پلیس در دادگاه را ممنوع می‌کرد، و ایجاد به اصطلاح هشدار میراندا شد که افسران را ملزم به آگاه کردن مظنونان بازداشت‌شده از حقوق اساسی‌شان می‌کند.» این امر منجر به جرم‌انگاری اعمال افسرانی می‌شد که (۱) مدارک لازم برای انجام بازرسی را نداشتند یا (۲) در جعل اسناد یا ارتکاب شهادت دروغ دست داشتند. یک استاندارد دوگانه در مورد پاداش‌های درک‌شده یا رد اتهامات برای افسری با شواهد قاطع مبنی بر گناهکاری برای جرایم
افسری با شواهد قاطع مبنی بر گناهکاری برای جرایم کیفری غیرقانونی وجود دارد. این استاندارد دوگانه با ارائه «یک تلنگر ساده» (مجازات سبک) توسط فرماندهان پلیس پس از طراحی راهبردی برای به تأخیر انداختن موضوع جهت کاهش توجه رسانه‌های عمومی، بیشتر حمایت می‌شود. فرهنگ پلیس. فرهنگ پلیس، یا «فرهنگ کاپ (پلیس)» آنطور که گاهی توسط خود افسران پلیس نامیده می‌شود، مانعی در برابر متوقف کردن افسران فاسد ایجاد کرده است. فرهنگ پلیس شامل مجموعه‌ای از ارزش‌ها و قوانینی است که از طریق تجربیات افسران تکامل یافته و تحت تأثیر محیطی
طریق تجربیات افسران تکامل یافته و تحت تأثیر محیطی است که در آن کار می‌کنند. پلیس از ابتدای کار خود در آکادمی‌ها، وارد این «فرهنگ کاپ» می‌شود. نیروهای جدید در حین یادگیری مشاغل و وظایف خود، ارزش‌های لازم برای رسیدن به رتبه‌های بالا در سازمان خود را نیز می‌آموزند. برخی از کلماتی که برای توصیف این ارزش‌ها به کار می‌روند عبارتند از: احساس مأموریت، عمل‌گرایی، کلبی‌گری، بدبینی، مردسالاری افراطی (ماچیسمو)، سوءظن، محافظه‌کاری، انزوا و همبستگی. خواسته‌های منحصر به فردی که بر دوش افسران پلیس گذاشته می‌شود، مانند
فردی که بر دوش افسران پلیس گذاشته می‌شود، مانند تهدید خطر و همچنین نظارت دقیق عمومی، محیطی به هم فشرده و مستعد ایجاد احساس وفاداری را به وجود می‌آورد. ادعا می‌شود که این ارزش‌ها به ایجاد این کد منجر می‌شوند؛ انزوا و همبستگی باعث می‌شود که افسران پلیس به هم‌نوعان خود بچسبند و یک ذهنیت ما-در-برابر-آنها ایجاد کنند. ذهنیت ما-در-برابر-آنها که می‌تواند نتیجه شود، منجر به این می‌شود که افسران از یکدیگر حمایت کرده و به هم وفادار بمانند؛ در برخی شرایط، این امر به «لو ندادن» همکاران منجر می‌شود. افشاگری. افشاگری
«لو ندادن» همکاران منجر می‌شود. افشاگری. افشاگری (گزارش سوءرفتار سایر افسران توسط افسران پلیس) امری رایج نیست. تعداد کم افسرانی که قدم پیش می‌گذارند ممکن است به این دلیل باشد که آنها درک می‌کنند که برخی اتفاقات در گرماگرم لحظه رخ می‌دهند و برخی افسران ترجیح می‌دهند این موارد را شخصی نگه دارند. دلیل دیگری که افسران ممکن است در مخالفت با کد آبی تردید کنند این است که به چالش کشیدن کد آبی به معنای به چالش کشیدن سنت‌های دیرینه و احساسات برادری در این نهاد است. ترس از عواقب نیز ممکن است نقش بزرگی ایفا کند. این
ترس از عواقب نیز ممکن است نقش بزرگی ایفا کند. این عواقب می‌تواند شامل طرد شدن، از دست دادن دوستان و از دست دادن پشتیبانی، و همچنین دریافت تهدیدهای فیزیکی یا افشای سوءرفتار خود فرد باشد. نیروهایی نیز وجود دارند که علیه این کد عمل کرده و افشاگری را ترویج می‌کنند. بسیاری از افسران پلیس به این دلیل به نیروی انتظامی می‌پیوندند که می‌خواهند قانون را اجرا کنند؛ کد آبی با این آرمان در تضاد است. برخی افسران سوءرفتار همکاران خود را با انگیزه‌هایی نه چندان شرافتمندانه گزارش می‌دهند، مانند انتقام‌جویی به دلیل بدرفتاری
گزارش می‌دهند، مانند انتقام‌جویی به دلیل بدرفتاری توسط همکاران، تلاش برای کسب تقدیر اداری، یا اثبات وفاداری به اداره. علاوه بر این، برخی افسران توسط مدیریت خود برای خبرچینی استخدام می‌شوند. اگر در شرح وظایف یک افسر، یافتن سوءرفتار سایر افسران گنجانده شده باشد، احتمال بیشتری وجود دارد که آنها علیه کد آبی عمل کنند. افسرانی که علیه کد آبی عمل می‌کنند ممکن است برای جلوگیری از اخراج یا دریافت مصونیت از تعقیب قضایی، معامله‌ای کرده باشند. همچنین مشخص شده است که برخی افسران برای فروش یک داستان به رسانه‌ها، این کد
افسران برای فروش یک داستان به رسانه‌ها، این کد را شکسته‌اند. سطوح جرم. افسران پلیس بیشتر تمایل دارند انواع خاصی از جرایم همکاران خود را پنهان کنند. یک مطالعه نشان داد که استفاده بیش از حد از زور جرمی بود که معمولاً توسط این کد محافظت می‌شد. دو مطالعه نشان می‌دهند که برخی از پلیس‌ها احساس می‌کنند که این کد در موارد «خشونت غیرقانونی یا زیر پا گذاشتن قوانین به منظور محافظت از همکاران در برابر دادرسی کیفری» قابل اجرا است، اما نه در مورد اقدامات غیرقانونی با «انگیزه مالی». مواردی مانند رسوایی رمپارت و بسیاری
مالی». مواردی مانند رسوایی رمپارت و بسیاری دیگر از موارد فساد پلیس نشان می‌دهد که فرهنگ کد آبی می‌تواند تا پوشش دادن سطوح دیگر جرایم، چه با انگیزه مالی و چه بدون آن، گسترش یابد. این کد «موفق‌ترین کمپین Stop Snitchin' (خبرچینی نکن) آمریکا» نامیده شده است، که به مواردی اشاره دارد که پلیس خطاهای همکاران خود را پنهان کرده و افشاگران مورد آزار و اذیت، تحریم‌های حرفه‌ای یا مجبور به بازنشستگی شده‌اند. افشای کد. یکی از روش‌های به حداقل رساندن اثرات دیوار آبی سکوت، افشای کسانی است که از آن پیروی می‌کنند. بسیاری از
افشای کسانی است که از آن پیروی می‌کنند. بسیاری از ایالت‌ها اقداماتی را در آکادمی‌های پلیس برای ترویج افشای کد آبی انجام داده‌اند. در اکثر شهرها، قبل از پذیرش در آکادمی، فرد باید از بررسی پیشینه کیفری عبور کند. از طریق بررسی‌های پیشینه اضافی، آزمون دروغ‌سنج و ارزیابی‌های روان‌شناختی، برخی از ادارات بهتر می‌توانند افرادی را انتخاب کنند که کمتر احتمال دارد رفتار نادرست را نادیده بگیرند. در این ادارات، پلیس در معرض یک برنامه درسی آموزشی پایه قرار می‌گیرد که رفتار اخلاقی را آموزش می‌دهد؛ این آموزش در برخی موارد
اخلاقی را آموزش می‌دهد؛ این آموزش در برخی موارد به صورت سالانه در سمینارها و کلاس‌ها تقویت می‌شود. چندین کمپین علیه کد آبی سکوت یا برای برجسته‌تر کردن آن در انظار عمومی در ایالات متحده برگزار شده است. یکی از اولین این کمپین‌ها، کمیسیون نپ در نیویورک (که رسماً با نام "کمیسیون تحقیق دربارهٔ فساد ادعایی پلیس" شناخته می‌شود) بود که در سال ۱۹۷۰ توسط شهردار جان وی. لیندزی رهبری شد. بیش از ۲۰ سال پس از کمیسیون نپ، کمیسیون مولن در سال ۱۹۹۲ توسط شهردار نیویورک، دیوید دینکینز، برای بررسی ماهیت و گستردگی فساد در
دیوید دینکینز، برای بررسی ماهیت و گستردگی فساد در اداره پلیس نیویورک سیتی NYPD و توصیه تغییراتی برای بهبود این رویه‌ها تأسیس شد. این تحقیقات و سایر موارد، جزئیاتی از سازوکارهای درونی NYPD را فاش کرده‌اند.
نژادسازی () یا قومیت‌سازی () مفهومی در جامعه‌شناسی است که برای توصیف هدف و فرایندهایی به‌کار می‌رود که طی آن‌ها هویت‌های قومی یا نژادی به‌طور نظام‌مند در یک جامعه شکل می‌گیرند. ساختارهای نژادسازی بر پایهٔ تعمیم‌های نادرست دربارهٔ ویژگی‌های نژادیِ گروه‌های مختلف بنا شده‌اند و این امر می‌تواند به محروم‌کردن آن گروه‌ها از مشارکت برابر در جامعه بینجامد. نژادسازی نوعی مَغلَطِهٔ گروه‌گرایی و شکلی از سلطهٔ نژادی است که پیامدهای منفی و ماندگاری برای گروه‌های نژادساخته به همراه دارد. اصطلاح مرتبط با آن،
نژادساخته به همراه دارد. اصطلاح مرتبط با آن، «خودـنژادسازی» است که به رفتار یا رویکرد گروه‌های مسلط برای توجیه و حفظ جایگاه برتر خود یا انکار وجود چنین جایگاهی اشاره دارد. در سطح فردی، خودـنژادسازی یک فرد می‌تواند در طول زندگی‌اش دچار تغییر شود و همیشه به یک شکل باقی نماند؛ یعنی فرد، آگاهانه یا ناخودآگاه، هویت نژادی خاصی را برای خودش می‌پذیرد، بازتعریف می‌کند یا به نمایش می‌گذارد. این کار می‌تواند تحت تأثیر عوامل اجتماعی، فرهنگی، سیاسی یا شخصی باشد. در طول زندگی، تجربه‌های جدید، مهاجرت، تغییر محیط اجتماعی،
تجربه‌های جدید، مهاجرت، تغییر محیط اجتماعی، تحصیلات، روابط یا حتی تغییرات سیاسی می‌توانند باعث شوند فرد هویت نژادی خود را متفاوت ببیند یا بازتعریف کند؛ بنابراین، ممکن است فرد در یک دورهٔ زندگی خود را به‌شدت با یک هویت نژادی خاص هم‌ذات‌پنداری کند، اما در دوره‌ای دیگر این هویت را کم‌رنگ‌تر ببیند یا حتی هویت دیگری را برجسته کند. به عبارتی دیگر، «خودـنژادسازی» یک برچسب ثابت نیست، بلکه یک فرایند پویا و وابسته به شرایط زندگی فرد است.
جن سرخ یا اشباح سرخ یا ارواح قرمز یا اسپرایت (به انگلیسی: Sprite) تخلیه‌های الکتریکی در مقیاس بزرگ هستند که در مزوسفر، در ارتفاعات بالای ابرهای طوفان‌زا یا کومولونیمبوس، رخ می‌دهند و طیف متنوعی از اشکال بصری را به وجود می‌آورند که در آسمان شب سوسو می‌زنند. آن‌ها معمولاً توسط تخلیه‌های آذرخش مثبت بین یک ابر طوفان‌زای زیرین و زمین ایجاد می‌شوند. خلاصه اسپرایت‌ها به صورت درخشش‌های سرخ-نارنجی نورانی ظاهر می‌شوند. آن‌ها اغلب به صورت خوشه‌ای در ارتفاع ۵۰ تا ۹۰ کیلومتر (۳۱ تا ۵۶ مایل) بالاتر از تروپوسفر رخ
۹۰ کیلومتر (۳۱ تا ۵۶ مایل) بالاتر از تروپوسفر رخ می‌دهند. گزارش‌های بصری پراکنده از اسپرایت‌ها حداقل به سال ۱۸۸۶ بازمی‌گردد. اولین عکس از آن‌ها در تاریخ ۴ ژوئیه ۱۹۸۹، توسط دانشمندان دانشگاه مینه‌سوتا گرفته شد و پس از آن هزاران بار در ضبط‌های ویدیویی ثبت شده‌اند. اسپرایت‌ها گاهی به اشتباه آذرخش جو فوقانی نامیده می‌شوند. با این حال، آن‌ها پدیده‌های پلاسمای سردی هستند که فاقد دمای بالای کانال آذرخش‌های تروپوسفری می‌باشند، بنابراین بیشتر شبیه تخلیه‌های لامپ فلورسنت هستند تا تخلیه‌های آذرخش. اسپرایت‌ها با
فلورسنت هستند تا تخلیه‌های آذرخش. اسپرایت‌ها با پدیده‌های نوری مختلف دیگر جو فوقانی، از جمله جت‌های آبی و ELVES در ارتباط هستند. تاریخچه اولین گزارش شناخته‌شده مربوط به تویْن‌بی (Toynbee) و مک‌کنزی (Mackenzie) در سال ۱۸۸۶ است. سی.تی.آر. ویلسون، برنده جایزه نوبل، در سال ۱۹۲۵ بر اساس مبانی نظری پیشنهاد کرد که فروپاشی الکتریکی می‌تواند در جو فوقانی رخ دهد و در سال ۱۹۵۶ خود او چیزی را مشاهده کرد که احتمالاً می‌توانسته یک اسپرایت باشد. آن‌ها برای اولین بار در ۶ ژوئیه ۱۹۸۹ به صورت عکاسی مستند شدند، زمانی که
۶ ژوئیه ۱۹۸۹ به صورت عکاسی مستند شدند، زمانی که دانشمندان دانشگاه مینه‌سوتا با استفاده از یک دوربین فیلم‌برداری مخصوص نور کم، به‌طور تصادفی اولین تصویر از چیزی را که بعدها به عنوان اسپرایت شناخته شد، ثبت کردند. چندین سال پس از کشف، به دلیل ماهیت گریزانشان، نام اسپرایت‌ها (ارواح هوا) بر اساس موجود افسانه‌ای همنامشان برای آن‌ها انتخاب شد. از زمان ثبت ویدیویی در سال ۱۹۸۹، اسپرایت‌ها از روی زمین، از هواپیما و از فضا تصویربرداری شده‌اند و به موضوع تحقیقات فشرده تبدیل شده‌اند. یک ویدیوی برجسته با سرعت بالا که
تبدیل شده‌اند. یک ویدیوی برجسته با سرعت بالا که توسط توماس اَش‌کرفت، جیکوب ال. هارلی، متیو جی. مک‌هارگ و هانس نیلسن در سال ۲۰۱۹ با سرعت حدود ۱۰۰٬۰۰۰ فریم بر ثانیه ضبط شد، به اندازه‌ای سریع است که جزئیات بهتری از چگونگی توسعه اسپرایت‌ها ارائه می‌دهد. با این حال، طبق وبلاگ APOD ناسا، با وجود ثبت در عکس‌ها و فیلم‌ها برای بیش از ۳۰ سال، «علت اصلی» آذرخش اسپرایت همچنان ناشناخته است، «به جز یک ارتباط کلی با آذرخش مثبت ابر به زمین.» ناسا همچنین اشاره می‌کند که همه طوفان‌ها آذرخش اسپرایت را نشان نمی‌دهند. در سال
طوفان‌ها آذرخش اسپرایت را نشان نمی‌دهند. در سال ۲۰۱۶، اسپرایت‌ها در حین عبور توفند متیو از دریای کارائیب مشاهده شدند. نقش اسپرایت‌ها در چرخندهای حاره‌ای در حال حاضر ناشناخته است. ویژگی‌ها اسپرایت‌ها بر فراز آمریکای شمالی، آمریکای مرکزی، آمریکای جنوبی، اروپا، آفریقای مرکزی (زئیر)، استرالیا، دریای ژاپن و آسیا مشاهده شده‌اند و گمان می‌رود که در اکثر سیستم‌های بزرگ طوفان تندری رخ می‌دهند. راجر (۱۹۹۹) سه نوع اسپرایت را بر اساس ظاهر بصری آن‌ها دسته‌بندی کرد. اسپرایت عروس دریایی (Jellyfish sprite): بسیار بزرگ، تا
عروس دریایی (Jellyfish sprite): بسیار بزرگ، تا ابعاد ۵۰ در ۵۰ کیلومتر (۳۱ در ۳۱ مایل). اسپرایت ستونی (Column sprite یا C-sprite): تخلیه‌های الکتریکی در مقیاس بزرگ بر فراز زمین که هنوز به‌طور کامل درک نشده‌اند. اسپرایت هویجی (Carrot sprite): یک اسپرایت ستونی با شاخک‌های بلند. اسپرایت‌ها در نواحی بالایی خود به رنگ سرخ-نارنجی و در قسمت پایین دارای شاخک‌های آویزان مایل به آبی هستند و ممکن است قبل از آن‌ها یک هاله مایل به قرمز ظاهر شود. آن‌ها طولانی‌تر از تخلیه‌های عادی استراتوسفری پایینی دوام می‌آورند (که
عادی استراتوسفری پایینی دوام می‌آورند (که معمولاً چند میلی‌ثانیه طول می‌کشند) و معمولاً توسط تخلیه‌های آذرخش مثبت بین ابر طوفان‌زا و زمین ایجاد می‌شوند. اگرچه اسپرایت‌های ایجاد شده توسط صاعقه‌های منفی به زمین نیز مشاهده شده‌اند. آن‌ها اغلب به صورت خوشه‌هایی از دو یا چند عدد ظاهر می‌شوند و معمولاً محدوده ارتفاعی ۵۰ تا ۹۰ کیلومتر (۳۱ تا ۵۶ مایل) را در بر می‌گیرند، با چیزی که به نظر می‌رسد شاخک‌هایی به سمت پایین آویزان و شاخه‌هایی به سمت بالا کشیده شده‌اند. تصویربرداری نوری با استفاده از یک دوربین سرعت بالا
نوری با استفاده از یک دوربین سرعت بالا با سرعت ۱۰٬۰۰۰ فریم بر ثانیه نشان داد که اسپرایت‌ها در واقع خوشه‌هایی از گلوله‌های کوچک یونیزاسیون در مقیاس دکامتر (۱۰ تا ۱۰۰ متر یا ۳۳ تا ۳۲۸ فوت) هستند که از ارتفاع حدود ۸۰ کیلومتر (۵۰ مایل) پرتاب شده و سپس با سرعتی تا ده درصد سرعت نور به سمت پایین حرکت می‌کنند و چند میلی‌ثانیه بعد، مجموعه جداگانه‌ای از گلوله‌های یونیزاسیون در حال حرکت به سمت بالا به دنبال آن‌ها می‌آید. اسپرایت‌ها ممکن است تا ۵۰ کیلومتر (۳۱ مایل) به صورت افقی از محل برخورد آذرخش زیرین جابجا شوند، با
افقی از محل برخورد آذرخش زیرین جابجا شوند، با تأخیر زمانی پس از آذرخش که معمولاً چند میلی‌ثانیه است، اما در موارد نادر ممکن است تا ۱۰۰ میلی‌ثانیه نیز باشد. برای فیلم‌برداری از اسپرایت‌ها از روی زمین، باید شرایط خاصی فراهم باشد: دید واضحی در محدوده ۱۵۰ تا ۵۰۰ کیلومتر (۹۳ تا ۳۱۱ مایل) به سمت یک طوفان تندری قدرتمند با آذرخش مثبت بین ابر و زمین، تجهیزات ضبط حساس به نور قرمز، و آسمانی کاملاً تاریک و بدون نور. سازوکار (Mechanism) اسپرایت‌ها در نزدیکی بالای مزوسفر در ارتفاع حدود ۸۰ کیلومتری در پاسخ به میدان
در ارتفاع حدود ۸۰ کیلومتری در پاسخ به میدان الکتریکی ایجاد شده توسط درخشش‌های آذرخش در طوفان‌های تندری زیرین رخ می‌دهند. هنگامی که یک صاعقه مثبت به اندازه کافی بزرگ، بارها را به زمین منتقل می‌کند، بالای ابر با بار خالص شدیداً منفی باقی می‌ماند. این وضعیت را می‌توان به عنوان یک دوقطبی الکتریکی شبه‌ایستا (quasi-static) مدل کرد و برای کمتر از ۱۰ میلی‌ثانیه، یک میدان الکتریکی قوی در ناحیه بالای طوفان تندری ایجاد می‌شود. در فشار پایین مزوسفر فوقانی، ولتاژ شکست به شدت کاهش می‌یابد و اجازه وقوع یک بهمن الکترونی
به شدت کاهش می‌یابد و اجازه وقوع یک بهمن الکترونی را می‌دهد. اسپرایت‌ها رنگ قرمز مشخصه خود را از برانگیختگی نیتروژن در محیط کم‌فشار مزوسفر فوقانی می‌گیرند. در چنین فشارهای پایینی، فرونشانی توسط اکسیژن اتمی بسیار سریع‌تر از نیتروژن است، که به گسیل‌های نوری نیتروژن اجازه می‌دهد تا با وجود عدم تفاوت در ترکیب جو، غالب شوند. هاله اسپرایت (Sprite Halo) اسپرایت‌ها گاهی اوقات، حدود ۱ میلی‌ثانیه قبل از وقوع، با یک هاله اسپرایت (Sprite Halo) همراه هستند. هاله اسپرایت، ناحیه‌ای پنکیک‌مانند از گسیل‌های نوری ضعیف و
ناحیه‌ای پنکیک‌مانند از گسیل‌های نوری ضعیف و گذرا به قطر تقریبی ۵۰ کیلومتر (۳۱ مایل) و ضخامت ۱۰ کیلومتر (۶٫۲ مایل) است. این هاله در ارتفاع حدود ۷۰ کیلومتری (۴۳ مایل) بالای صاعقهٔ آغازگر متمرکز شده است. تصور می‌شود این هاله‌ها توسط همان فرایند فیزیکی تولید می‌شوند که اسپرایت‌ها را ایجاد می‌کند، اما در مورد هاله‌ها، یونیزاسیون برای عبور از آستانه مورد نیاز برای تشکیل رشته (streamer) بسیار ضعیف است. آن‌ها گاهی به دلیل شباهت بصری و مدت زمان کوتاهشان، با ELVES اشتباه گرفته می‌شوند. تحقیقات انجام شده در دانشگاه
گرفته می‌شوند. تحقیقات انجام شده در دانشگاه استنفورد در سال ۲۰۰۰ نشان می‌دهد که برخلاف اسپرایت‌ها با ساختار ستونی عمودی درخشان، وقوع هاله‌های اسپرایت در ارتباط با تخلیه‌های آذرخش عادی (منفی) غیرمعمول نیست. تحقیقات در سال ۲۰۰۴ توسط دانشمندان دانشگاه توهوکو نشان داد که گسیل‌های بسامد بسیار پایین (VLF) همزمان با اسپرایت رخ می‌دهند، که نشان می‌دهد یک تخلیه درون ابری ممکن است باعث تولید اسپرایت‌ها شود. آسیب‌های مرتبط به هواگردها اسپرایت‌ها مسئول حوادث غیرقابل توضیح مربوط به عملیات وسایل نقلیه در ارتفاعات بالا
مربوط به عملیات وسایل نقلیه در ارتفاعات بالا بر فراز طوفان‌های تندری دانسته شده‌اند. یک نمونه از این موارد، نقص عملکرد یک بالون استراتوسفری ناسا است که در ۶ ژوئن ۱۹۸۹ از فلسطین، تگزاس پرتاب شد. بالون هنگام پرواز در ارتفاع ۱۲۰٬۰۰۰ فوتی (۳۷٬۰۰۰ متری) بر فراز طوفانی در نزدیکی گراهام، تگزاس، دچار رهاسازی ناخواسته محموله شد. ماه‌ها پس از حادثه، یک تحقیق به این نتیجه رسید که یک «صاعقه آذرخش» که از ابرها به سمت بالا حرکت کرده، باعث این رویداد شده است. نسبت دادن این حادثه به یک اسپرایت به صورت عطف به ماسبق انجام
حادثه به یک اسپرایت به صورت عطف به ماسبق انجام شد، زیرا این اصطلاح تا اواخر سال ۱۹۹۳ ابداع نشده بود.
دو پسر هر دو خشک و بی‌روح فیلمی هندی محصول سال ۱۹۷۹ و به کارگردانی باسو چاترجی است. در این فیلم بازیگرانی همچون آمل پالکار، آسرانی، موشومی چاترجی و افتخار ایفای نقش کرده‌اند.
ان‌جی‌سی ۵۰۵ () یک کهکشان عدسی شکل است که تقریباً ۲۳۴ میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد و در صورت فلکی ماهی جای دارد. این کهکشان توسط ستاره شناس آلمانی آلبرت مارت در اول اکتبر ۱۸۶۴ کشف شد.
ان‌جی‌سی ۵۰۶ () ستاره‌ای در صورت فلکی ماهی است. این ستاره در ۷ نوامبر ۱۸۷۴ توسط لارنس پارسونز کشف شد.
ان‌جی‌سی ۵۰۷ () یک کهکشان عدسی شکل در صورت فلکی ماهی است که توسط جان لوئیس امیل درایر کشف شد.
دو دختر فیلمی هندی محصول سال ۱۹۷۶ و به کارگردانی کوتاییا پراتیاگاتما است. در این فیلم بازیگرانی همچون سانجیو کومار و مالا سینها ایفای نقش کرده‌اند.
ان‌جی‌سی ۵۰۸ () یک کهکشان بیضوی در صورت فلکی ماهی است. این کهکشان تقریباً ۲۴۷ میلیون سال نوری از سامانه خورشیدی فاصله دارد. و در ۱۲ سپتامبر ۱۷۸۴ توسط ستاره‌شناس بریتانیایی ویلیام هرشل کشف شد.
ان‌جی‌سی ۵۰۹ () یک کهکشان عدسی شکل است که تقریباً در فاصله ۸۷ میلیون سال نوری از زمین و در صورت فلکی ماهی قرار دارد. این کهکشان توسط ستاره‌شناس آلمانی آلبرت مارت در اول اکتبر ۱۸۶۴ کشف شد.
ان‌جی‌سی ۵۱۰ () یک ستاره دوتایی در صورت فلکی ماهی است.
کشاورزی در بریتانیا ۷۰٪ از مساحت کشور را به خود اختصاص داده، ۱٪ از نیروی کار آن (۴۶۲,۰۰۰ نفر) را به کار گرفته و ۰.۵٪ از ارزش افزوده ناخالص آن (۱۳.۷ میلیارد پوند) را تأمین می‌کند. بریتانیا در حال حاضر حدود ۵۴٪ از مصرف داخلی غذا خود را تولید می‌کند.
تورینوفیلم‌لب (؛ ) با نام اختصاری تی‌اف‌ال یک آزمایشگاه مستقر در تورین، ایتالیا است که در درجهٔ اول از افرادی که روی نخستین و دومین فیلم بلند داستانی خود کار می‌کنند، حمایت می‌کند. چهار حوزهٔ اصلی فعالیت این آزمایشگاه عبارتند از آموزش، توسعه، تأمین مالی و توزیع. تورینوفیلم‌لب هر ساله چندین پروژه را در هر یک از زمینه‌های مذکور اجرا می‌کند. این پروژه‌ها در رویداد نشست تی‌اف‌ال در ماه نوامبر در طول دورهٔ برگزاری جشنواره فیلم تورین و همزمان که شرکت‌کنندگان در برنامه‌های مختلف، آثار خود را به گروهی منتخب از
برنامه‌های مختلف، آثار خود را به گروهی منتخب از تهیه‌کنندگان، نمایندگان فروش، توزیع‌کنندگان و دیگر متخصصان فیلمسازی مستقل ارائه می‌دهند، به پایان می‌رسند. تاریخچه. این آزمایشگاه در سال ۲۰۰۸ با هدف تکمیل جشنواره فیلم تورین با آزمایشگاهی مختص فیلمسازان نوظهور ایجاد شد. تورینوفیلم‌لب کارگاه‌های آموزشی و جلسات آنلاین مختلفی را برای شرکت‌کنندگان خود ارائه می‌دهد. این برنامه‌ها به‌طور موازی در طول سال اجرا می‌شوند و در ماه نوامبر در رویداد نشست تی‌اف‌ال در طول جشنوارهٔ فیلم تورین به پایان می‌رسند. در این مراسم،
فیلم تورین به پایان می‌رسند. در این مراسم، تی‌اف‌ال همچنین جوایز مختلفی را به‌منظور حمایت مالی از تولید و توزیع فیلم‌های منتخب اهدا می‌کند. تورینوفیلم‌لب توسط وزارت دارایی و فعالیت‌های فرهنگی، منطقهٔ پیمونته و شهر تورین تأمین مالی می‌شود و توسط مؤسسات اصلی فیلم مستقر در تورین و پیمونته – موزه ملی سینما و کمیسیون فیلم تورینو پیمونته – تبلیغ می‌شود. همچنین بخشی از بودجهٔ آن توسط برنامهٔ کرییتیو یوروپ متعلق به اتحادیه اروپا و شرکایی از چندین کشور تأمین می‌شود. در سال ۲۰۱۵، حدود ۵۷٪ از بودجهٔ این آزمایشگاه از
در سال ۲۰۱۵، حدود ۵۷٪ از بودجهٔ این آزمایشگاه از خارج از ایتالیا تأمین شده است. دوره‌ها. تورینوفیلم‌لب دوره‌هایی را در زمینه‌های مختلف فیلمسازی، با تأکید ویژه بر فیلمنامه‌نویسی (چه دست اول و چه اقتباسی، و همچنین تدوین داستان)، پیش‌تولید و توزیع ارائه می‌دهد. هر ساله حدود ۴۰ پروژه انتخاب می‌شوند. فیلم‌های حمایت‌شده. از زمان آغاز به کار تورینوفیلم‌لب در سال ۲۰۰۸، بیش از ۵۰ فیلم از حمایت تی‌اف‌ال برخوردار شده‌اند. هفت فیلم با حمایت تی‌اف‌ال در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۶ انتخاب شدند، و ۵ مورد از این فیلم‌ها جوایز
۲۰۱۶ انتخاب شدند، و ۵ مورد از این فیلم‌ها جوایز مهمی را دریافت کردند. دانش‌آموختگان. از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۵، تی‌اف‌ال ۴۸۰ شرکت‌کننده از ۷۰ کشور را آموزش داده است.
دو مسافر فیلمی هندی محصول سال ۱۹۷۸ و به کارگردانی دوندرا گوئل است. در این فیلم بازیگرانی همچون آشوک کومار، شاشی کاپور، ریکا، پریم چوپرا و پران ایفای نقش کرده‌اند.
کشاورزی رومی به روش‌های کشاورزی در روم باستان اشاره دارد که در طول بیش از ۱۰۰۰ سال ادامه داشت. از آغازهای ساده، جمهوری روم (۵۰۹ ق.م. –۲۷ ق. م) و امپراتوری روم (۲۷ ق.م. –۴۷۶ م) گسترش یافتند تا بخش‌های زیادی از اروپا، شمال آفریقا و خاورمیانه را تحت حکومت خود درآورند و در نتیجه شامل محیط‌های کشاورزی متنوعی شدند که آب و هوای مدیترانه‌ای با تابستان‌های خشک و گرم و زمستان‌های خنک و بارانی رایج‌ترین آن بود. در منطقه مدیترانه، سه محصول اصلی اهمیت بیشتری داشتند: غلات، زیتون و انگور. اکثریت قاطع مردم تحت حکومت روم در
زیتون و انگور. اکثریت قاطع مردم تحت حکومت روم در کشاورزی مشغول بودند. از آغاز با مالکین کوچک و عمدتاً خودکفا، جامعه روستایی به‌تدریج تحت سلطه لاتیفوندیوم، یعنی املاک بزرگ متعلق به ثروتمندان که عمدتاً از نیروی کار بردگان استفاده می‌کردند، قرار گرفت. رشد جمعیت شهری، به‌ویژه در شهر روم، نیازمند توسعه بازارهای تجاری و تجارت بلندمدت محصولات کشاورزی، به‌ویژه غلات، برای تأمین غذای مردم شهرها بود. پیشینه. متون اصلی سنت کشاورزی یونانی-رومی عمدتاً از طرف کشاورزان رومی به‌جا مانده‌اند: دِ آگری کولتورا اثر کاتو بزرگ،
به‌جا مانده‌اند: دِ آگری کولتورا اثر کاتو بزرگ، دِ رِ راستیکا اثر کولوملا، و آثار مارکوس ترنتیوس وارّو و پالادیوس. رساله کشاورزی راستیکاتیو که به ماگو کارتاژینی نسبت داده می‌شود و در اصل به زبان پونیک نوشته شده و بعدها به یونانی و لاتینی ترجمه شد، اکنون از بین رفته است. پژوهشگران گمان می‌کنند که این متن ممکن است منبع اولیه‌ای برای سنت‌های کشاورزی در خاور نزدیک و دنیای کلاسیک بوده باشد.
دفترنامه یا کُدِکس ساسون (به انگلیسی: Codex Sassoon)، با شماره بازیابی ۱۰۵۳، یک کتاب دست‌نویس صحافی‌شده از تنخ یا کتاب مقدس عبری است. این کدکس که قدمت آن با آزمون تاریخ‌گذاری رادیوکربن به اواخر قرن نهم یا اوایل قرن دهم میلادی می‌رسد، به عنوان قدیمی‌ترین نسخه تقریباً کامل از کتاب مقدس عبری شناخته می‌شود. این نسخه از جهت قدمت با کدکس حلب که در همان دوره نوشته شده، قابل مقایسه است. با این حال، کدکس ساسون به‌طور قابل توجهی کامل‌تر است؛ تقریباً تمام متن کتاب مقدس در آن باقی مانده، در حالی که حدود ۴۰٪ از کدکس حلب
در آن باقی مانده، در حالی که حدود ۴۰٪ از کدکس حلب (شامل بخش عمده‌ای از تورات) از بین رفته است. در ماه مه ۲۰۲۳، این کدکس توسط آلفرد اچ. موزس به نمایندگی از دوستان آمریکایی ANU خریداری شد و به این موزه در تل‌آویو اهدا گردید. محتوا. کدکس ساسون شامل هر سه بخش کتاب مقدس عبری یعنی تورات (پنج کتاب موسی)، نویئیم (پیامبران) و کتوویم (نوشته‌ها) است و تنها حدود هشت برگ از آن مفقود شده است. برگ‌های باقی‌مانده شامل انتهای کتاب سفر پیدایش، تمام کتاب سفر خروج، سفر لاویان، سفر اعداد و سفر تثنیه هستند. در ادامه، کتاب‌های
سفر اعداد و سفر تثنیه هستند. در ادامه، کتاب‌های یوشع، داوران، سموئیل، پادشاهان، اشعیا، ارمیا، حزقیال، هوشع، یوئیل، عاموس، عوبدیا، یونس، میکاه، ناحوم، حبقوق، صفنیا، حجی، زکریا، ملاکی، تواریخ، مزامیر، ایوب، امثال سلیمان، روت، غزل غزل‌های سلیمان، جامعه، مراثی ارمیا، استر، دانیال و عزرا-نحمیا قرار دارند. ترتیب کتاب‌ها در بخش کتوویم (نوشته‌ها) با ترتیب رایج در کتاب‌های مقدس عبری امروزی متفاوت است. در این کدکس، ترتیب به این صورت است: تواریخ، مزامیر، ایوب، امثال، روت، غزل غزل‌ها، جامعه، مراثی، استر، دانیال، و
روت، غزل غزل‌ها، جامعه، مراثی، استر، دانیال، و عزرا-نحمیا. متن کتاب مقدس در سه ستون در هر صفحه نوشته شده و با یادداشت‌های ماسورت‌ها در حاشیه همراه است. پیشینه و اصالت. این کتاب بر روی حدود ۴۰۰ برگ پوست نوشته شده است و به نام مشهورترین مالک آن در قرن بیستم، دیوید سلیمان ساسون، نام‌گذاری شده است. ساسون این کدکس را در سال ۱۹۲۹ خریداری کرد و شماره بازیابی ۱۰۵۳ را به آن اختصاص داد. یادداشت‌های مالکیتی که در طول قرون به کتاب اضافه شده، نشان می‌دهد که این کدکس در قرن یازدهم توسط اسحاق بن حزقیال ال-عطار خریداری