payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کاملاً از اجزای غیرفعال (Passive) تشکیل شده‌اند، تشخیص اینکه کدام متغیرها ورودی و کدام خروجی هستند، می‌تواند مبهم باشد. در مهندسی برق، یک رویکرد رایج این است که تمام متغیرهای ولتاژ در یک طرف و تمام متغیرهای جریان در طرف دیگر جمع‌آوری شوند، صرف‌نظر از اینکه کدام‌یک ورودی یا خروجی است. این کار منجر به این می‌شود که تمام درایه‌های ماتریس تبدیل، واحد امپدانس الکتریکی داشته باشند. مفهوم امپدانس (و در نتیجه ماتریس‌های امپدانس) از طریق قیاس به سایر حوزه‌های انرژی، به‌ویژه مکانیک و آکوستیک، نیز راه یافته است.
به‌ویژه مکانیک و آکوستیک، نیز راه یافته است. بسیاری از سامانه‌های کنترل، چندین حوزه انرژی مختلف را در بر می‌گیرند. این امر نیازمند ماتریس‌های تبدیلی با درایه‌هایی با واحدهای ترکیبی است. این ماتریس‌ها هم برای توصیف مبدل‌هایی که بین حوزه‌های مختلف ارتباط برقرار می‌کنند و هم برای توصیف کل سامانه ضروری هستند. اگر قرار باشد ماتریس به درستی جریان انرژی را در سامانه مدل‌سازی کند، باید متغیرهای سازگار برای این کار انتخاب شوند. کلیات. یک سامانه MIMO با خروجی و ورودی توسط یک ماتریس نمایش داده می‌شود. هر درایه در این
توسط یک ماتریس نمایش داده می‌شود. هر درایه در این ماتریس به شکل یک تابع تبدیل است که یک خروجی را به یک ورودی مرتبط می‌کند. برای مثال، برای یک سامانه سه‌ورودی و دوخروجی، می‌توان نوشت: که در آن ورودی‌ها، خروجی‌ها و توابع تبدیل هستند. این رابطه را می‌توان به صورت خلاصه‌تر با نمادگذاری عملگر ماتریسی نوشت: که در آن یک بردار ستونی از خروجی‌ها، یک ماتریس از توابع تبدیل و یک بردار ستونی از ورودی‌ها است. در بسیاری از موارد، سامانه مورد نظر یک سامانه خطی تغییرناپذیر با زمان (LTI) است. در چنین مواردی، راحت‌تر است که
با زمان (LTI) است. در چنین مواردی، راحت‌تر است که ماتریس تبدیل بر حسب تبدیل لاپلاس (در مورد متغیرهای زمان پیوسته) یا تبدیل زد (در مورد متغیرهای زمان گسسته) بیان شود. این موضوع را می‌توان به صورت زیر نشان داد: این نمادگذاری نشان می‌دهد که متغیرها و ماتریس بر حسب (متغیر فرکانس مختلط در صفحه اس) تعریف شده‌اند، نه زمان. فرض می‌شود تمام مثال‌های این مقاله به این شکل هستند. برای سامانه‌های زمان گسسته، با از تبدیل زد جایگزین می‌شود، اما این تغییری در تحلیل‌های بعدی ایجاد نمی‌کند. این ماتریس زمانی بسیار مفید است
ایجاد نمی‌کند. این ماتریس زمانی بسیار مفید است که یک ماتریس گویای سره باشد، یعنی تمام درایه‌های آن تابع گویای سره باشند. در این حالت، می‌توان از نمایش فضای حالت استفاده کرد. در مهندسی سامانه‌ها، ماتریس تبدیل کلی سامانه به دو بخش تجزیه می‌شود: که نماینده سامانه تحت کنترل است و که نماینده سامانه کنترل است. ورودی‌های شامل ورودی‌های سامانه اصلی و خروجی‌های است. خروجی‌های نیز ورودی‌های سامانه را تشکیل می‌دهند. سامانه‌های الکتریکی. در سامانه‌های الکتریکی، اغلب تمایز بین متغیرهای ورودی و خروجی مبهم است. بسته به
بین متغیرهای ورودی و خروجی مبهم است. بسته به شرایط و دیدگاه، هر کدام می‌توانند ورودی یا خروجی باشند. در چنین مواردی، مفهوم پورت (مکانی که انرژی از یک سامانه به سامانه دیگر منتقل می‌شود) می‌تواند مفیدتر از ورودی و خروجی باشد. مرسوم است که برای هر پورت ()، دو متغیر تعریف شود: ولتاژ دو سر آن () و جریان ورودی به آن (). برای مثال، ماتریس تبدیل یک شبکه دو دهانه را می‌توان به صورت زیر تعریف کرد: که در آن ، پارامترهای امپدانس یا پارامترهای-z نامیده می‌شوند. این نام‌گذاری به این دلیل است که این پارامترها واحد
نام‌گذاری به این دلیل است که این پارامترها واحد امپدانس الکتریکی دارند و جریان‌های پورت را به ولتاژ پورت مرتبط می‌کنند. پارامترهای-z تنها راه تعریف ماتریس تبدیل برای شبکه‌های دو دهانه نیستند. شش ماتریس پایه وجود دارد که ولتاژها و جریان‌ها را به هم مرتبط می‌کنند و هر کدام برای توپولوژی‌های خاصی از شبکه مزایایی دارند. با این حال، تنها دو مورد از این ماتریس‌ها را می‌توان به تعداد دلخواه پورت تعمیم داد: پارامترهای-z و معکوس آن، یعنی پارامترهای ادمیتانس یا پارامترهای-y. برای درک رابطه بین ولتاژها و جریان‌های
برای درک رابطه بین ولتاژها و جریان‌های پورت با ورودی‌ها و خروجی‌ها، مدار ساده تقسیم‌کننده ولتاژ را در نظر بگیرید. اگر فقط بخواهیم ولتاژ خروجی () ناشی از اعمال ولتاژ ورودی () را در نظر بگیریم، تابع تبدیل به صورت زیر خواهد بود: این را می‌توان به عنوان حالت بدیهی یک ماتریس تبدیل ۱×۱ در نظر گرفت. این عبارت، ولتاژ خروجی را در صورتی که جریانی از پورت ۲ خارج نشود، به درستی پیش‌بینی می‌کند، اما با افزایش بار، دقت آن کاهش می‌یابد. اگر بخواهیم از این مدار به صورت معکوس استفاده کنیم (یعنی با اعمال ولتاژ به پورت ۲،
استفاده کنیم (یعنی با اعمال ولتاژ به پورت ۲، ولتاژ پورت ۱ را محاسبه کنیم)، این عبارت حتی بدون بار در پورت ۱ نتیجه کاملاً اشتباهی می‌دهد. این رابطه ولتاژی بزرگ‌تر از ولتاژ اعمال‌شده در پورت ۲ پیش‌بینی می‌کند که در یک مدار مقاومتی خالص غیرممکن است. برای پیش‌بینی صحیح رفتار مدار، باید جریان‌های ورودی و خروجی پورت‌ها را نیز در نظر گرفت، کاری که ماتریس تبدیل انجام می‌دهد. ماتریس امپدانس برای مدار تقسیم‌کننده ولتاژ به صورت زیر است: این ماتریس رفتار مدار را در تمام شرایط ورودی و خروجی به طور کامل توصیف می‌کند. در
شرایط ورودی و خروجی به طور کامل توصیف می‌کند. در فرکانس‌های مایکروویو، استفاده عملی از ماتریس‌های تبدیل مبتنی بر ولتاژ و جریان پورت‌ها راحت نیست. اندازه‌گیری مستقیم ولتاژ دشوار و اندازه‌گیری جریان تقریباً غیرممکن است. همچنین، شرایط مدار باز و اتصال کوتاهی که برای اندازه‌گیری پارامترها لازم است، با دقت کافی قابل دستیابی نیستند. در پیاده‌سازی‌های موج‌بر، مفاهیم ولتاژ و جریان مدار کاملاً بی‌معنا هستند. در عوض، از ماتریس‌های تبدیلی استفاده می‌شود که از متغیرهای متفاوتی بهره می‌برند. این متغیرها، توان‌های ورودی
متفاوتی بهره می‌برند. این متغیرها، توان‌های ورودی به پورت و بازتاب‌شده از آن هستند که در فناوری خط انتقال به راحتی قابل اندازه‌گیری‌اند. شناخته‌شده‌ترین و پرکاربردترین این پارامترها، پارامترهای پراکندگی یا پارامترهای-S هستند. سامانه‌های مکانیکی و دیگر سامانه‌ها. مفهوم امپدانس مکانیکی را می‌توان از طریق قیاس مکانیکی-الکتریکی به حوزه‌های مکانیکی و دیگر حوزه‌ها تعمیم داد. بنابراین، پارامترهای امپدانس و دیگر پارامترهای شبکه‌های دو-پورت را می‌توان به حوزه مکانیکی نیز گسترش داد. برای این کار، یک متغیر تلاش و یک
نیز گسترش داد. برای این کار، یک متغیر تلاش و یک متغیر جریان به ترتیب به عنوان معادل ولتاژ و جریان در نظر گرفته می‌شوند. برای سامانه‌های مکانیکی انتقالی، این متغیرها به ترتیب نیرو و سرعت هستند. بیان رفتار یک جزء مکانیکی به عنوان یک دو-پورت یا چند-پورت با ماتریس تبدیل مفید است، زیرا مانند مدارهای الکتریکی، این جزء نیز می‌تواند به صورت معکوس عمل کند و رفتار آن به بارهای ورودی و خروجی وابسته است. برای مثال، یک چرخ‌دنده اغلب به سادگی با نسبت دنده خود (یک تابع تبدیل SISO) مشخص می‌شود. اما محور خروجی جعبه‌دنده را
SISO) مشخص می‌شود. اما محور خروجی جعبه‌دنده را می‌توان چرخاند تا محور ورودی را بچرخاند، که این امر نیازمند تحلیل MIMO است. در این مثال، متغیرهای تلاش و جریان به ترتیب گشتاور () و سرعت زاویه‌ای () هستند. ماتریس تبدیل بر حسب پارامترهای-z به شکل زیر خواهد بود: با این حال، پارامترهای-z لزوماً راحت‌ترین راه برای توصیف چرخ‌دنده‌ها نیستند. یک چرخ‌دنده معادل یک ترانسفورماتور الکتریکی است و پارامترهای هیبریدی (h-parameters) ترانسفورماتورها را بهتر توصیف می‌کنند، زیرا مستقیماً شامل نسبت دورها (معادل نسبت دنده‌ها)
مستقیماً شامل نسبت دورها (معادل نسبت دنده‌ها) هستند. ماتریس تبدیل جعبه‌دنده در قالب پارامترهای-h به صورت زیر است: که در آن: برای یک چرخ‌دنده ایده‌آل بدون تلفات (اصطکاک، تغییر شکل و غیره)، این ماتریس به صورت زیر ساده می‌شود: که در آن نسبت دنده است. مبدل‌ها و عملگرها. در سامانه‌ای که از چندین حوزه انرژی تشکیل شده است، به ماتریس‌های تبدیلی نیاز است که بتوانند اجزایی با پورت‌هایی در حوزه‌های مختلف را مدیریت کنند. در رباتیک و مکاترونیک، عملگرها ضروری هستند. این اجزا معمولاً شامل یک مبدل هستند که به عنوان مثال،
اجزا معمولاً شامل یک مبدل هستند که به عنوان مثال، سیگنال‌های سامانه کنترل در حوزه الکتریکی را به حرکت در حوزه مکانیکی تبدیل می‌کنند. سامانه کنترل همچنین به حسگرهایی نیاز دارد که حرکت را تشخیص داده و از طریق یک مبدل دیگر آن را به حوزه الکتریکی بازگردانند تا حرکت بتواند از طریق یک حلقه بازخورد به درستی کنترل شود. یک مثال ساده، یک عملگر الکترومکانیکی است که توسط یک کنترل‌کننده الکترونیکی هدایت می‌شود. این سامانه به یک مبدل با یک پورت ورودی در حوزه الکتریکی و یک پورت خروجی در حوزه مکانیکی نیاز دارد. این را
و یک پورت خروجی در حوزه مکانیکی نیاز دارد. این را می‌توان به سادگی با یک تابع تبدیل SISO نمایش داد، اما به دلایلی که قبلاً ذکر شد، نمایش دقیق‌تر با یک ماتریس تبدیل دو-ورودی و دو-خروجی MIMO به دست می‌آید. این ماتریس در قالب پارامترهای-z به شکل زیر است: که در آن نیروی اعمال‌شده به عملگر و سرعت حاصل از عملگر است. پارامترهای امپدانس در اینجا ترکیبی از واحدها هستند: یک امپدانس الکتریکی، یک امپدانس مکانیکی و دو پارامتر دیگر ترانس‌امپدانس با واحدهای ترکیبی هستند. سامانه‌های آکوستیک. سامانه‌های آکوستیکی
هستند. سامانه‌های آکوستیک. سامانه‌های آکوستیکی زیرمجموعه‌ای از دینامیک سیالات هستند و در هر دو زمینه، متغیرهای اصلی ورودی و خروجی، فشار () و دبی حجمی () هستند، مگر در مواردی که صدا از طریق اجزای جامد عبور می‌کند. در حالت دوم، متغیرهای اصلی مکانیک، یعنی نیرو و سرعت، مناسب‌تر هستند. یک نمونه از یک جزء آکوستیکی دو-پورت، یک فیلتر مانند صداخفه‌کن در سامانه اگزوز است. نمایش ماتریس تبدیل آن ممکن است به شکل زیر باشد: در اینجا، پارامترهای انتقال یا پارامترهای ABCD هستند. این جزء را می‌توان به همان راحتی با
ABCD هستند. این جزء را می‌توان به همان راحتی با پارامترهای-z توصیف کرد، اما پارامترهای انتقال مزیت ریاضیاتی دارند، زمانی که با سامانه‌ای از دو-پورت‌های متصل به صورت آبشاری (خروجی یکی به ورودی دیگری) سروکار داریم. در چنین مواردی، پارامترهای انتقال کلی به سادگی با ضرب ماتریسی ماتریس‌های پارامتر انتقال اجزای تشکیل‌دهنده به دست می‌آیند. متغیرهای سازگار. هنگام کار با متغیرهای ترکیبی از حوزه‌های انرژی مختلف، باید در نظر گرفت که کدام متغیرها را می‌توان معادل یکدیگر دانست. این انتخاب به هدف تحلیل بستگی دارد. اگر
دانست. این انتخاب به هدف تحلیل بستگی دارد. اگر هدف، مدل‌سازی صحیح جریان انرژی در سراسر سامانه باشد، یک جفت متغیر که حاصل‌ضربشان توان است (متغیرهای مزدوج توان) در یک حوزه انرژی، باید به متغیرهای مزدوج توان در حوزه‌های دیگر نگاشت شوند. متغیرهای مزدوج توان منحصر به فرد نیستند، بنابراین باید دقت کرد که از یک نگاشت یکسان در سراسر سامانه استفاده شود. یک نگاشت رایج (که در برخی از مثال‌های این مقاله استفاده شده) متغیرهای تلاش (متغیرهایی که یک عمل را آغاز می‌کنند) از هر حوزه را با هم و متغیرهای جریان (متغیرهایی که
هر حوزه را با هم و متغیرهای جریان (متغیرهایی که ویژگی یک عمل هستند) را با هم نگاشت می‌کند. هر جفت متغیر تلاش و جریان، مزدوج توان است. این سامانه به عنوان قیاس امپدانسی شناخته می‌شود، زیرا نسبت متغیر تلاش به جریان در هر حوزه، معادل امپدانس الکتریکی است. دو سامانه مزدوج توان دیگر نیز وجود دارند که بر اساس همین متغیرها عمل می‌کنند. قیاس حرکتی (Mobility analogy) نیروی مکانیکی را به جای ولتاژ، به جریان الکتریکی نگاشت می‌کند. این قیاس به طور گسترده توسط طراحان فیلترهای مکانیکی و همچنین در الکترونیک صوتی استفاده
مکانیکی و همچنین در الکترونیک صوتی استفاده می‌شود. مزیت این نگاشت، حفظ توپولوژی‌های شبکه در حوزه‌های مختلف است، اما نگاشت امپدانس‌ها را حفظ نمی‌کند. قیاس ترنت، متغیرهای مزدوج توان را به دو دسته متغیرهای "عرضی" (across) و "گذری" (through) طبقه‌بندی می‌کند. این قیاس تا حد زیادی مشابه قیاس حرکتی است، مگر در حوزه جریان سیالات (شامل آکوستیک) که در آن فشار معادل ولتاژ در نظر گرفته می‌شود. برخی قیاس‌های رایج وجود دارند که از جفت‌های مزدوج توان استفاده نمی‌کنند. برای حسگرها، مدل‌سازی صحیح جریان انرژی ممکن است
برای حسگرها، مدل‌سازی صحیح جریان انرژی ممکن است چندان مهم نباشد. حسگرها اغلب مقادیر بسیار کمی از انرژی را از سامانه استخراج می‌کنند. انتخاب متغیرهایی که اندازه‌گیری آن‌ها راحت است، به‌ویژه متغیرهایی که حسگر در حال اندازه‌گیری آن‌هاست، ممکن است مفیدتر باشد. برای مثال، در قیاس مقاومت حرارتی، مقاومت حرارتی معادل مقاومت الکتریکی در نظر گرفته می‌شود که در نتیجه، اختلاف دما و توان حرارتی به ترتیب به ولتاژ و جریان نگاشت می‌شوند. مزدوج توان اختلاف دما، توان حرارتی نیست، بلکه نرخ جریان آنتروپی است که مستقیماً قابل
نیست، بلکه نرخ جریان آنتروپی است که مستقیماً قابل اندازه‌گیری نیست. تاریخچه. نمایش ماتریسی معادلات جبری خطی از مدت‌ها پیش شناخته شده بود. آنری پوانکاره در سال ۱۹۰۷ اولین کسی بود که یک مبدل را به عنوان یک جفت از چنین معادلاتی توصیف کرد که متغیرهای الکتریکی (ولتاژ و جریان) را به متغیرهای مکانیکی (نیرو و سرعت) مرتبط می‌کردند. وگل در سال ۱۹۲۱ اولین کسی بود که این معادلات را بر حسب امپدانس مکانیکی و همچنین امپدانس الکتریکی بیان کرد. اولین استفاده از ماتریس‌های تبدیل برای نمایش یک سامانه کنترل MIMO توسط بوکسنبوم
برای نمایش یک سامانه کنترل MIMO توسط بوکسنبوم و هود در سال ۱۹۵۰ انجام شد، اما تنها برای مورد خاص موتورهای توربین گازی که آن‌ها برای NACA مطالعه می‌کردند. کروکشنک در سال ۱۹۵۵ پایه‌ای محکم‌تر برای این روش فراهم کرد، اما بدون کلیت کامل. کاوانا در سال ۱۹۵۶ اولین تحلیل کاملاً عمومی را ارائه داد، رابطه ماتریسی بین سامانه و کنترل را برقرار کرد و معیارهایی برای تحقق‌پذیری یک سامانه کنترل که بتواند رفتار مشخصی را در سامانه تحت کنترل ایجاد کند، ارائه داد.
لورین چو (؛ زادهٔ ۱۹۴۸) یک دانشگاهی و بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. او استاد برجسته مطالعات آسیایی آمریکایی در دانشگاه ایالتی سان فرانسیسکو است. وی در دههٔ ۱۹۸۰ در دو فیلم از وین وانگ نقش‌آفرینی کرد که هر دو در سان فرانسیسکو فیلم‌برداری شدند.
یوهانس آدام فردیناند آلویس یوزف ماریا مارکو داویانو پیوس (متولد ۱۴ فوریه ۱۹۴۵) پادشاهی لیختن‌اشتاین|شاهزاده لیختن‌اشتاین است که از ۱۹۸۹ حکومت می‌کند. او فرزند فرانتس یوزف دوم و جورجینا فون ویلچک است و عناوین دوک تروپاو، یگرندورف و کنت ریتبرگ را دارد. در دوران او، همه‌پرسی ۲۰۰۳ اختیارات شاهزاده را افزایش داد و از ۲۰۰۴ وظایف روزمره را به پسرش، شاهزاده آلویس، به عنوان نایب‌السلطنه واگذار کرد. زندگی شخصی. یوهانس آدام در ۳۰ ژوئیه ۱۹۶۷ با کنتس ماری کینسکی ازدواج کرد و چهار فرزند و پانزده نوه دارد: آلویس (ولیعهد و
و چهار فرزند و پانزده نوه دارد: آلویس (ولیعهد و نایب‌السلطنه) با دوشس سوفی ازدواج کرده و چهار فرزند دارد. ماکسیمیلیان (مکس فون لیختن‌اشتاین) با آنجلا براون ازدواج کرده و یک پسر دارد. کنستانتین (درگذشته ۲۰۲۳) با کنتس ماری گابریل کالنوکی ازدواج کرده و سه فرزند داشت. تاتیانا با بارون فیلیپ فون لاتورف ازدواج کرده و هفت فرزند دارد. شاهزاده همچنین در سال ۲۰۰۰ «مؤسسه لیختن‌اشتاین در مورد خودمختاری» را در دانشگاه پرینستون تأسیس کرد و از فعالان پیشاهنگی بود. او تا زمان مرگ همسرش در ۲۰۲۱ با او زندگی کرد.
هاوارد هری رزنبراک (به انگلیسی: Howard Harry Rosenbrock) (۱۶ دسامبر ۱۹۲۰ – ۲۱ اکتبر ۲۰۱۰) یکی از چهره‌های برجسته در نظریه کنترل و مهندسی کنترل بود. او در سال ۱۹۲۰ در ایلفورد، انگلستان زاده شد و در سال ۱۹۴۱ با مدرک درجه یک ممتاز در رشته مهندسی برق از کالج دانشگاهی لندن دانش‌آموخته شد. او در طول جنگ جهانی دوم در نیروی هوایی سلطنتی خدمت کرد. وی در سال ۱۹۵۵ دکترای خود را از دانشگاه لندن دریافت کرد. پس از گذراندن مدتی در دانشگاه کمبریج و ام‌آی‌تی، کرسی استادی در مؤسسه علم و فناوری دانشگاه منچستر به او اعطا شد و
مؤسسه علم و فناوری دانشگاه منچستر به او اعطا شد و در آنجا مرکز سامانه‌های کنترل (Control Systems Centre) را بنیان نهاد. او در ۲۱ اکتبر ۲۰۱۰ درگذشت. رزنبراک جوایز بسیاری دریافت کرد، از جمله جایزه ویژه IEE، جایزه هوی‌ساید IEE، جایزه دستاورد کنترل IEE، نخستین جایزه علم و مهندسی سامانه‌های کنترل آی‌تریپل‌ئی (۱۹۸۲)، مدال روفوس اولدنبرگر (۱۹۹۴) و مدال مولتون IChemE. او عضو IEE، IChemE، مؤسسه اندازه‌گیری و کنترل، آکادمی سلطنتی مهندسی و انجمن سلطنتی بود. هاوارد رزنبراک از پیشگامان روش‌های طراحی کنترل چندمتغیره در
از پیشگامان روش‌های طراحی کنترل چندمتغیره در حوزه فرکانس بود. او همچنین کمک‌های مهمی به حل عددی معادلات دیفرانسیل سخت و توسعه روش‌های بهینه‌سازی پارامترها کرد که هر دو با نام روش‌های رزنبراک شناخته می‌شوند. تابع رزنبراک یک آزمون معیار برای الگوریتم‌های بهینه‌سازی عددی است.
کاخ دوک () ساختمانی به سبک رنسانس در شهر اوربینو در مارکه، ایتالیا است. این بنا یکی از مهم‌ترین آثار تاریخی در ایتالیا به‌شمار می‌رود و از سال ۱۹۹۸ در فهرست میراث جهانی ثبت شده است. تاریخچه. ساخت کاخ دوک برای دوک فدریکو سوم دا مونته‌فلترو در حوالی نیمه قرن پانزدهم توسط ماسو دی بارتولومئو از فلورانس آغاز شد. ساخت جدید شامل کاخ پیشین جوله نیز می‌شد. شیب صخره‌ای مستحکم برای محاصره غیرقابل نفوذ بود، اما برای حفر پی بنا مشکل ایجاد می‌کرد؛ بنابراین، یک سازنده برجسته قلعه، لوسیانو لورانا از دالماسی، برای ساخت
برجسته قلعه، لوسیانو لورانا از دالماسی، برای ساخت زیرساخت استخدام شد؛ اما لورانا پیش از آغاز بخش مسکونی کاخ اوربینو را ترک کرد. پس از او، طراح یا طراحان کاخ دوک به‌طور قطع مشخص نیستند. معمار برجسته رنسانس والا، دوناتو برامانته، اهل اوربینو بود و ممکن است در تکمیل کاخ همکاری کرده باشد. کاخ دوک به‌خاطر صحنه‌های گفتگو که بالداساره کاستیلیونه در سال ۱۵۰۷ در سالن نگهبانی در کتاب "Book of the Courtier" روایت کرده است، شهرت دارد. این کاخ تا قرن بیستم همچنان به عنوان ساختمان دولتی استفاده می‌شد و محل نگهداری
عنوان ساختمان دولتی استفاده می‌شد و محل نگهداری بایگانی‌ها و دفاتر شهرداری و مجموعه‌های عمومی از کتیبه‌ها و مجسمه‌های باستانی بود (نگارخانه ملی مارکه، به پایین مراجعه شود). مرمت‌هایی که در سال ۱۹۸۵ تکمیل شدند، شبکه زیرزمینی وسیع کاخ را دوباره برای بازدیدکنندگان باز کردند. اتاق مطالعه و دو نمازخانه دوقلو. کاخ دوک چندین اتاق داشت که نشان‌دهنده علاقه فدریکو به مطالعات کلاسیک و انسانی بود و فعالیت‌های روزانه او را شامل می‌شد، از جمله بازدید از "لارها" کاخ و مطالعه ادبیات یونانی. این جزئیات دانشمندانه و آشکاراً
ادبیات یونانی. این جزئیات دانشمندانه و آشکاراً بت‌پرستانه، غیرمعمول برای یک کاخ قرون وسطایی بودند.
خاندان بورگونی‌، که با نام خاندان کاستیایی ایوریا نیز شناخته می‌شود، شاخه‌ای از خاندان ایوریا است که از نوادگان ریموند بورگونی می‌باشد. ریموند با اوراکا، دختر ارشد و مشروع آلفونسوی ششم، پادشاه لئون و کاستیا از خاندان خیمنز، ازدواج کرد. دو سال پس از مرگ ریموند، اوراکا جانشین پدرش و ملکه کاستیا و لئون شد؛ فرزندان اوراکا و ریموند در نسل مشروع از سال ۱۱۲۶ تا مرگ پدروی یکم، پادشاه کاستیا در سال ۱۳۶۹ بر پادشاهی حکومت کردند، در حالی که نوادگان آنها در نسل نامشروع، خاندان تراستامارا، تا قرن شانزدهم بر تاج کاستیا و
خاندان تراستامارا، تا قرن شانزدهم بر تاج کاستیا و تاج آراگون حکومت کردند. تاریخ. ریشه. ریموند پسر چهارم ویلیام یکم، کنت بورگونی (از خاندان ایوریا) بود و احتمالاً در سال ۱۰۸۶ با ارتش اودو یکم، دوک بورگونی که شهر تودلا ناوار را محاصره کرده بود، به شبه‌جزیره ایبری رسید. در آوریل ۱۰۸۷ ارتش محاصره را رها کرد و به خانه بازگشت، اما اودو، ریموند و هانری بورگونی (پسر عموی ریموند) به غرب در دربار آلفونسوی ششم، پادشاه لئون و کاستیا، رفتند. در آنجا، اودو در سال ۱۰۸۷ ازدواج دختر اول پادشاه، اوراکا، را با ریموند ترتیب
دختر اول پادشاه، اوراکا، را با ریموند ترتیب داد. این زوج پادشاهی گالیسیا را به عنوان جهیزیه دریافت کردند. در سال ۱۰۹۳، آلفونسو ششم دختر نامشروع ترزا را به ازدواج هانری درآورد و کنت‌نشین پرتغال را به آنها داد که به یک پادشاهی تبدیل شد. در سال ۱۱۰۷ ریموند درگذشت و سال بعد سانچو آلفونسِز، تنها پسر پادشاه، به دنیا آمد. اوراکا که اکنون وارث احتمالی او بود، با آلفونسوی یکم، پادشاه ناوار و آراگون ازدواج کرد که ریموند به او قول پادشاهی داده بود و پسر اوراکا را از او جدا کرده بود. این زوج ناسازگار از آب درآمدند و
او جدا کرده بود. این زوج ناسازگار از آب درآمدند و پس از مرگ آلفونسوی ششم در سال ۱۱۰۹، اوراکا به عنوان ملکه سلطنت کرد و در مقابل تلاش‌های همسر و پسرش از ریموند برای تصاحب تاج و تخت مقاومت کرد. دومی پس از مرگ ریموند جانشین او شد و آلفونسوی هفتم، اولین پادشاه کاستیا و لئون از خاندان کاستیایی ایوریا شد. شاهان کاستیا و لئون. آلفونسوی هفتم پادشاهی را بین پسرانش تقسیم کرد: سانچو سوم کاستیا و تولدو و فرناندو لئون و گالیسیا را دریافت کرد. پادشاهی‌ها همچنان تحت سلطه پسرانشان آلفونسوی هشتم، پادشاه کاستیا و آلفونسوی
پسرانشان آلفونسوی هشتم، پادشاه کاستیا و آلفونسوی نهم، پادشاه لئون باقی ماندند، اما در سال ۱۱۹۷ دومی با دختر اولی ازدواج کرد، بنابراین پس از مرگ برادر نوجوانش، انریکه یکم، پادشاه کاستیا، این پادشاهی توسط آلفونسوی نهم، به پسرش فرناندوی سوم رسید. او پس از مرگ پدرش، پادشاهی‌ها را برای همیشه متحد کرد و آنها را به پسر خود، آلفونسوی دهم منتقل کرد. پسر ارشد آلفونسوی دهم فردیناند در سال ۱۲۷۵ درگذشت و دو پسر از خود به جا گذاشت، اما پسر دوم پادشاه سانچو ادعا کرد که وارث جدید است. پادشاه پسران فرناندو را ترجیح داد،
وارث جدید است. پادشاه پسران فرناندو را ترجیح داد، اما اشراف از سانچو حمایت کردند و جنگ داخلی آغاز شد. نوادگان فرناندو خاندان لا سردا را تشکیل می‌دهند. آلفونسوی دهم در سال ۱۲۸۴ درگذشت و سرانجام پسر دومش با عنوان سانچو چهارم جانشین او شد. نوه سانچو چهارم، یعنی آلفونسوی یازدهم، یک پسر مشروع پدروی کاستیا و چند پسر نامشروع داشت: انریکه تراستامارا، فادریک و غیره. انریکه در سال ۱۳۶۶ با لشکری از سربازان مزدور به پدرو حمله کرد. جنگ داخلی کاستیا به دنبال آن رخ داد: پدرو در قلعه مونتیل محاصره شد. در طول مذاکرات،
پدرو در قلعه مونتیل محاصره شد. در طول مذاکرات، انریکه وارد چادر فرستاده پدرو شد، جایی که پدرو در آنجا پنهان شده بود، به او حمله کرد و او را کشت. پدرو هیچ پسر مشروعی نداشت و انریکه با عنوان انریکه دوم پادشاه جدید شد و بنیانگذار دودمان تراستامارا بود. برادرش فادریک بنیانگذار خاندان انریکه شد.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;timestamp&gt;2025-09-27T19:21:27Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;KOLI&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;ایجاد تغییرمسیر برای لمبت (ابزار تغییرمسیرساز)&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;42779685&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt;
به شمال خوش آمدید (انگلیسی: Welcome to the North) فیلمی ایتالیایی در ژانر کمدی به کارگردانی لوکا مینیرو است که در سال ۲۰۱۲ منتشر شد. این فیلم دنباله فیلم پرفروش "به جنوب خوش آمدید" است. این فیلم با فروش بیش از ۲۷ میلیون یورو در طول اکران سینمایی خود در ایتالیا، یک موفقیت تجاری بود؛ سومین افتتاحیه برتر در تاریخ بازار ایتالیا را داشت. طرح. در حالی که آلبرتو به شمال ایتالیای محبوبش در میلان برگشته، دوستش ماتیا هنوز با دوستانش در ناپل است. او با همسرش ماریا مشکل دارد، زیرا او می‌خواهد که او شغل پستی‌اش را جدی
دارد، زیرا او می‌خواهد که او شغل پستی‌اش را جدی بگیرد، حالا که این دو پسری دارند که باید از او مراقبت کنند. سپس پس از یک اختلاف، ماتیا تصمیم می‌گیرد به شمال ایتالیا، در شهر پوردنونه ، منتقل شود. به نظر می‌رسد ماتیا مایل به ترک شهر کوچکش است، اما به محض اینکه این انتقال انجام می‌شود، او ناامید می‌شود. بسیاری از مردم محلی نظرات خود را ارائه می‌دهند. مادر پیر و خردمندش به او می‌گوید که مردم شمال ایتالیا به طرز وحشتناکی سرد و بی‌رحم هستند. ماتیا کمی مطمئن می‌شود و در یک چشم به هم زدن در میلان است، دنیایی
می‌شود و در یک چشم به هم زدن در میلان است، دنیایی کاملاً جدید برای او به عنوان یک شهروند جنوبی. آلبرتو با سردی از او استقبال می‌کند زیرا او در دردسر بزرگی افتاده است. مدیر بزرگ‌ترین شرکت پستی میلان قصد دارد یک طرح اقتصادی کاملاً جدید از ژاپن برای اصلاح خدمات پستی به ایتالیا ارائه دهد. ماتیا در اداره پستی که آلبرتو معاون مدیر آن است، شروع به کار می‌کند، اما خیلی زود متوجه می‌شود که طرز فکر مردم محلی چقدر متفاوت است: مردم در خانه اینطور نیستند. این فیلم، درست مانند فیلم "«بنونوتی ال سود»"، به طرز طعنه‌آمیزی
مانند فیلم "«بنونوتی ال سود»"، به طرز طعنه‌آمیزی دربارهٔ تفاوت‌ها و تنوع از جنوب تا شمال ایتالیا شوخی می‌کند و گهگاه این کلیشه‌ها را به چالش می‌کشد و اغلب آنها را تأیید می‌کند.
«جهنم بوتیچلی» یک فیلم مستند ایتالیایی-آلمانی محصول سال ۲۰۱۶ به کارگردانی رالف لوپ است. این فیلم بخشی از پروژه «"سینما هنر بزرگ»" است و یکی از اسرارآمیزترین آثار ساندرو بوتیچلی، یعنی "نقشه جهنم" در "کمدی الهی مصور بوتیچلی" در کتابخانه واتیکان را تجزیه و تحلیل می‌کند. این نقشه در اصل بخشی از یک نسخه خطی مصور از "کمدی الهی" دانته بود که شامل آثار هنری بوتیچلی بود. این فیلم با امکانات تی‌وی پلاس، مدئا فیلم و نکسو دیجیتال تدوین شده است. این فیلم تلاش می‌کند تا انگیزه بوتیچلی برای ترسیم "نقشه جهنم را" روشن کند و
بوتیچلی برای ترسیم "نقشه جهنم را" روشن کند و در این فرایند، جنبه تاریک و کمتر شناخته شده این استاد رنسانس را که به خاطر نقاشی‌های "«تولد ونوس»" و "«پریماورا»" مشهور است، آشکار سازد. طرح. بوتیچلی ۱۰۲ نقاشی بر اساس نوشته‌های دوزخ "دانته" خلق کرده بود که دیدگاه دانته از جهنم را به تصویر می‌کشیدند. یکی از این نقاشی‌ها، "نقشه جهنم"، رنج ارواح محکوم در طبقات مختلف جهنم را نشان می‌دهد که توسط کارشناسان هنری مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته و نتایج آنها در فیلم ارائه شده است. وقتی کارگردان فیلم، رالف لوپ،
فیلم ارائه شده است. وقتی کارگردان فیلم، رالف لوپ، نمایشگاه‌های بوتیچلی را در برلین و لندن در سال ۲۰۱۵ دید، چنان مجذوب "نقشه جهنم" شد که تصمیم گرفت فیلمی دربارهٔ آن بسازد. در "فیلم دوزخ" اثر ران هاوارد، "نقشه جهنم" به‌طور خلاصه به صورت تصویری روی دیوار نمایش داده می‌شود، در حالی که فیلم رالف لوپ به بررسی دقیق نقشه و تاریخچه آن اختصاص دارد. این فیلم تلاش می‌کند تا روشن کند که چه چیزی بوتیچلی را به کشیدن "نقشه جهنم" ترغیب کرده است، و با این کار، جنبه تاریک و کمتر شناخته شده این استاد رنسانس را که به خاطر
و کمتر شناخته شده این استاد رنسانس را که به خاطر نقاشی‌های "«تولد ونوس»" و "«پریماورا»" مشهور است، آشکار کند. این نقاشی حدود ۳۰ در ۴۰ سانتی‌متر است و در فیلم توسط یک مورخ هنر آلمانی که دستکش به دست دارد، در داخل سرداب‌های مجهز به تهویه مطبوع واتیکان بررسی می‌شود. نامه‌ای از فریدریش لیپمن، مدیر کوپفرستیک‌کابینت برلین، که در سال ۱۸۸۲، ۸۵ اثر از ۱۰۲ نقاشی بوتیچلی را به موزه آورد، نیز در فیلم نشان داده شده است. در فیلم از یک اسکنر دیجیتال با کارایی بالا برای آشکار کردن جزئیاتی در نقشه استفاده شده است که با چشم
کردن جزئیاتی در نقشه استفاده شده است که با چشم انسان قابل تشخیص نیستند. مناطق محلی. این فیلم در لوکیشن‌هایی در واتیکان، گالری اوفیتزی در فلورانس، کتابخانه واتیکان، لندن، برلین و اسکاتلند فیلمبرداری شده است. پذیرش. "دی سایت" اظهار می‌کند که این فیلم ارزش دیدن دارد «به عنوان پس‌زمینه‌ای برای فیلم پرفروش [فیلم ران هاوارد] - یا به جای آن». و در ادامه اظهار می‌کند که فیلم ران هاوارد فقط به‌طور خلاصه تصویری از نقشه را نشان می‌دهد، در حالی که در فیلم رالف لوپ بیننده می‌تواند «از جزئیات معجزه شگفت‌زده شود». منتقد