payamvha/North_RAG huggingface dataset:
"ذهن چیز وحشتناکی برای طعم دادن است" (۱۹۸۹) و "مزمور ۶۹" (۱۹۹۲). دو مورد اول دارای گواهی‌نامهٔ طلا بودند در حالی که "مزمور ۶۹" توسط انجمن موسیقی آمریکا گواهی پلاتین دریافت کرد. پس از "مزمور ۶۹"، "خوک کثیف" (۱۹۹۶)، که یک حرکت سبک برای گروه بود، و مینستری بالاترین جایگاه خود را در "بیلبورد" ۲۰۰ در رتبهٔ نوزدهم به دست آورد، اگرچه با استقبال متفاوتی از سوی منتقدان مواجه شد و آغازی برای افول تجاری گروه بود. پاسخ ضعیف به آلبوم بعدی آنها، "سمت تاریک قاشق" (۱۹۹۹)، باعث شد برادران وارنر مینستری را از این ناشر کنار
باعث شد برادران وارنر مینستری را از این ناشر کنار بگذارد و گروه در اوایل دههٔ ۲۰۰۰، زمانی که یورگنسن پس از سال‌ها سوءمصرف مواد وارد مرکز توانبخشی شد، وارد وقفهٔ طولانی شد. پس از بهبودی یورگنسن، مینستری در سال ۲۰۰۳ با "آنیموزیتزومینا" ظاهر شد، که معلوم شد آخرین آلبوم آنها با پل بارکر است که در همان سال پس از نزدیک به دو دهه به عنوان عضو رسمی، گروه را ترک کرد. مینستری به سبک ترش/اینداستریال "مزمور ۶۹" بازگشت و سه آلبوم در انتقاد از رئیس‌جمهور وقت ایالات متحده، جورج دبلیو بوش با نام‌های «سه‌گانهٔ بوش» منتشر
جورج دبلیو بوش با نام‌های «سه‌گانهٔ بوش» منتشر کرد: "خانه‌های مول" (۲۰۰۴)، "خون ریو گراند" (۲۰۰۶) و "آخرین مکنده" (۲۰۰۷)؛ این آلبوم‌ها به‌طور مؤثری حیات تجاری گروه را احیا کردند. اگرچه "آخرین مکنده" در ابتدا قرار بود آخرین آلبوم گروه باشد، مینستری در سال ۲۰۱۱ اصلاحات را انجام داد و آلبوم "بازگشت" را در سال بعد منتشر کرد. در ۲۳ دسامبر ۲۰۱۲، مایک اسکاچیا، یکی از همکاران قدیمی آنها در گیتار، بر اثر سکته قلبی درگذشت، و کارهای او پس از مرگ در آلبوم بعدی مینستری، "از آبجو تا ابدیت" (۲۰۱۳)، که قرار بود آخرین
"از آبجو تا ابدیت" (۲۰۱۳)، که قرار بود آخرین آلبوم آنها باشد، ظاهر شد، همان‌طور که یورگنسن فکر می‌کرد مرگ او پایان گروه بود. با وجود این، مینستری از آن زمان تاکنون سه آلبوم دیگر منتشر کرده است، "آمریکانت" (۲۰۱۸)، "بهداشت اخلاقی" (۲۰۲۱) و "هوپیوم برای توده‌ها" (۲۰۲۴)، در حالی که مذاکرات آزمایشی برای جدایی دوم گروه، پس از حداقل یک آلبوم دیگر، از سال ۲۰۲۲ آغاز شده است. گروه نامزد شش جایزه گرمی شده و در چندین جشنوارهٔ موسیقی اجرا کرده است، از جمله دومین تور سالانه لالوپالوزا در سال ۱۹۹۲، عنوان مشترک روز بزرگ
لالوپالوزا در سال ۱۹۹۲، عنوان مشترک روز بزرگ در سال ۱۹۹۵ و سه بار اجرا در جشنوارهٔ وکن اوپن ایر (در سال‌های ۲۰۰۶، ۲۰۱۲ و ۲۰۱۶). تاریخچهٔ گروه. شکل‌گیری و روزهای اولیه (۱۹۸۲–۱۹۸۱). خاستگاه مینستری به سال ۱۹۷۸ برمی‌گردد، زمانی که یورگنسن از دنور به شیکاگو نقل مکان کرد تا در دانشگاه ایلینوی شیکاگو تحصیل کند. او توسط دوست دختر وقتش به صحنهٔ زیرزمینی محلی معرفی شد و در سال ۱۹۷۹ جایگزین تام هافمن در گیتار در گروه Special Affect، یک گروه پست پانک شد که خوانندهٔ آن فرانک ناردیلو (گرووی مان از گروه My Life with
آن فرانک ناردیلو (گرووی مان از گروه My Life with Thrill Kill Kult) بود. درامر هری رشاکوف (Concrete Blonde) و مارتی سورنسون نوازندهٔ بیس. پس از جدایی از Special Affect در سال ۱۹۸۰، یورگنسن یک گروه کوتاه مدت به نام Silly Carmichaels را تشکیل داد که اعضای گروه The Imports در آن حضور داشتند و دو برنامه اجرا کردند. در سال ۱۹۸۱، یورگنسن با جیم نش و دنی فلشر، از بنیانگذاران و صاحبان شرکت موسیقی مستقل و فروشگاه واکس تراکس! رکوردز آشنا شد که او را به عنوان یک نوازندهٔ گیتار تور برای دیواین توصیه کردند. پس از اجرای
گیتار تور برای دیواین توصیه کردند. پس از اجرای چند کنسرت با دومی، یورگنسن شروع به نوشتن و ضبط آهنگ در آپارتمان خود کرد، با استفاده از یک سینث‌سایزر ARP Omni که به تازگی خریداری شده بود، یک ماشین درام، و یک ضبط صوت حلقه به حلقه. او دمویی را به جیم نش ارائه کرد که به یورگنسن پیشنهاد کرد یک تک‌آهنگ ضبط کند و یک گروه در حال تور تشکیل دهد که یورگنسن تصمیم گرفت آن را مینستری بنامد. اولین گروه مینستری شامل رابرت رابرتز و جان دیویس کیبورد، سورنسون نوازندهٔ بیس و استفن جورج درامر بود. یورگنسن چندین خواننده را تست
جورج درامر بود. یورگنسن چندین خواننده را تست کرد که همه آنها راضی کننده نبودند، بنابراین تصمیم گرفت خودش آواز اجرا کند. نش جلسات ضبط را در استودیوهای هدن وست خریداری کرد که منجر به یک تک‌آهنگ دوازده اینچی با «دارم سقوط می‌کنم» و آهنگ ابزاری «اولیه» در سمت اول، با آهنگ «زندگی سرد» در سمت دوم شد. این ضبط توسط جی اورورک و آیین برگس تولید شد و در اواخر سال ۱۹۸۱ در واکس تراکس! در ایالات متحده منتشر شد. در مارس ۱۹۸۲، این تک‌آهنگ توسط ناشر بریتانیایی Situation Two، با «زندگی سرد» به‌عنوان سمت اول مجوز دریافت کرد.
با «زندگی سرد» به‌عنوان سمت اول مجوز دریافت کرد. مینستری اولین کنسرت خود را در ۱ ژانویه ۱۹۸۲ در باشگاه میسفیتس شیکاگو اجرا کرد، و در بهار، تور شمال شرق و غرب میانه را با حمایت از گروه‌های Medium Medium و A Flock of Segulls و Culture Club و دپش مد آغاز کرد. در همین حال، تک‌آهنگ «دارم سقوط می‌کنم / زندگی سرد» در جدول مجلهٔ "بیلبورد" هات دنس/دیسکو با تقریباً ۱۰۰۰۰ نسخه تا سپتامبر ۱۹۸۲ به رتبهٔ ۴۵ رسید و به این ترتیب اولین ضربهٔ واکس تراکس! به ثمر رسید. ایمی من ترانه‌سرا در اوایل دههٔ ۸۰ با مینستری اجرا
من ترانه‌سرا در اوایل دههٔ ۸۰ با مینستری اجرا می‌کرد. آلبوم با همدردی و بعداً تک‌آهنگ‌های واکس تراکس! (۱۹۸۵–۱۹۸۳). موفقیت اولیهٔ گروه توجه مؤسس و مدیر اجرایی اریستا رکوردز، کلایو دیویس را به خود جلب کرد، که به آنها پیشنهاد داد و قول داد که آنها را «جوی دیویژن بعدی» بسازد - قولی که بعدها یورگنسن آن را گمراه کننده دانست. با امضای قراردادی شش نفره و دو آلبوم، گروه - با یورگنسن و جورج که ترکیب رسمی را تشکیل می‌دهند - برای ضبط در استودیو Syncro Sound در بوستون با تهیه‌کنندگان وینس الی (درامر سابق گروه
بوستون با تهیه‌کنندگان وینس الی (درامر سابق گروه Psychedelic Furs) و ایان تیلور (دستیار سابق روی توماس بیکر)، و همچنین نوازندگان کیبورد رابرتز و دیویس به عنوان نوازندگان جلسه، نقل مکان کردند. یک تک‌آهنگ ۱۲ اینچی حاوی آهنگ «همان جنون قدیمی» ضبط و برای انتشار به همراه موزیک ویدیوی آن برنامه‌ریزی شد. با این حال، «همان جنون قدیمی» - هم آهنگ و هم ویدئو - تا سال ۲۰۱۴ ظاهر نشد؛ در عوض، «برای عشق کار کن» در ژانویه ۱۹۸۳ منتشر شد و در جدول هات دنس/دیسکو به رتبهٔ ۲۰ رسید. اولین آلبوم مینستری، با عنوان "با همدردی"
رسید. اولین آلبوم مینستری، با عنوان "با همدردی" (همچنین به عنوان "برای عشق کار کن" در اروپا شناخته می‌شود)، در همین زمان به پایان رسید و در ماه مه منتشر شد و به شمارهٔ ۹۴ در "بیلبورد" ۲۰۰ رسید. در زمان انتشار، این آلبوم توسط دو تک‌آهنگ دیگر پشتیبانی شد: «انتقام» (با یک موزیک ویدیو که تا حدی از «همان جنون قدیمی» بازسازی شده است) و «من می‌خواستم به او بگویم» (نسخهٔ بازسازی‌شده «اولیه»)، و یک قطعهٔ دیگر تور کنسرت با گروه پلیس در طول دورهٔ آمریکای شمالی از تور "همزمانی". در طول این مدت، یورگنسن با اعضای گروه
"همزمانی". در طول این مدت، یورگنسن با اعضای گروه Blackouts مستقر در سیاتل - یعنی پل بارکر، نوازندهٔ بیس و بیل ریفلین درامر، و همچنین مدیر وقت آنها پتی مارش، که بعداً از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۵ همسر یورگنسن شد، ملاقات کرد. علیرغم موفقیت آلبوم "با همدردی"، روابط یورگنسن با آریستا سخت بود. در نهایت، یورگنسن یک نوار نمایشی را ارسال کرد که شامل نسخهٔ جلد آهنگ «همان صحنه قدیمی» از گروه راکسی میوزیک بود، قبل از جدایی از آریستا و شکایت از آریستا به دلیل نقض تعهدات قراردادی. از آن زمان، یورگنسن نسبت به دوران "با همدردی"
از آن زمان، یورگنسن نسبت به دوران "با همدردی" ابراز بیزاری می‌کند، اغلب توضیحات متفاوت (و به‌طور گسترده متضاد) برای ضدیت خود ارائه می‌دهد. در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۰۴ که توسط مارک پریندل انجام شد، یورگنسن گفت که پس از امضای قرارداد با آریستا، تمام کنترل هنری مینستری به نویسندگان و تهیه‌کنندگان دیگر واگذار شد. یورگنسن در زندگینامهٔ خود در سال ۲۰۱۳ توضیح متفاوتی ارائه کرد و گفت که توسط مدیریت آریستا تحت فشار قرار گرفته است تا آهنگ‌های موجود خود را به سبک محبوب آن زمان سینت پاپ تولید کند تا آنها را از نظر تجاری
زمان سینت پاپ تولید کند تا آنها را از نظر تجاری دلپذیرتر کند. با این حال، در دههٔ ۱۹۸۰، یورگنسن گفت که وقتی موسیقی هاردکور را کشف کرد، مسیر موسیقی او به سادگی تغییر کرد؛ یورگنسن این نکته را در سال ۲۰۱۲، و بار دیگر در سال ۲۰۱۸ تکرار کرد. در سال ۲۰۱۹، او اظهار داشت که ضبط «خوب» است، فقط می‌توانست بدون دخالت شرکت ضبط بسیار بهتر باشد. در سال ۲۰۲۱، یورگنسن این داستان را دوباره زنده کرد که آریستا کنترل کامل فرایند تولید و ترانه‌سرایی را به دست گرفت، یورگنسن را مجبور کرد موهایش را کوتاه کند و کمد لباسی از پوست
مجبور کرد موهایش را کوتاه کند و کمد لباسی از پوست کوسه برای او بخرند، و این بار این برچسب را اضافه کرد که می‌خواهند مینستری مانند گروه وام! به نظر برسد! (گروهی که تا سال ۱۹۸۴ در ایالات متحده موفق نبودند: یک سال پس از انتشار "با همدردی"). یورگنسن لهجه انگلیسی نادرستی را برای تمام آهنگ‌های آلبوم فرض می‌کند، که بعداً نیز از آن بیزاری می‌کند، اگرچه پتی مارش در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۱۳ اظهار داشت: «... لهجهٔ انگلیسی بیشتر از هر چیز دیگری ادای احترام به گروه‌هایی بود که او دوست داشت. او در تلاش نبود تا به عنوان
بود که او دوست داشت. او در تلاش نبود تا به عنوان بریتانیایی ظاهر شود. استونز از لهجهٔ جنوبی استفاده می‌کرد و هیچ‌کس برای این کار از لهجهٔ خود استفاده نمی‌کرد.» توضیحی که خود یورگنسن نیز در مصاحبه قبلی در سال ۱۹۸۳ با ریچارد اسکینر داده بود. یورگنسن که از آریستا رفت، با مینستری در واکس تراکس! در اواسط سال ۱۹۸۴ بازگشت. در حالی که به عنوان صندوقدار در فروشگاه واکس تراکس! کار می‌کرد، او به ضبط مطالب جدید ادامه داد. در پاییز ۱۹۸۴، مینستری تور جدیدی را با ترکیبی جدید آغاز کرد که توسط گروه دنس اینداستریال بلژیکی
جدید آغاز کرد که توسط گروه دنس اینداستریال بلژیکی Front 242 حمایت می‌شد. در طول این تور، سیمور استاین، یکی از مالکان سایر رکوردز در چندین کنسرت شرکت کرد و به گروه پیشنهاد داد. یورگنسن، با یادآوری تجربه منفی خود با آریستا، بارها نپذیرفت، اما در نهایت با این شرط موافقت کرد که سایر رکوردز منابعی برای حمایت از واکس تراکس! فراهم کند؛ همان‌طور که یورگنسن می‌گوید، «این یک نوع فداکاری شخصی بود که آن شرکت را حفظ کنیم و به آنها اجازه دهیم که به عقد قرارداد با گروه‌های موسیقی ادامه دهند.» جورج بلافاصله پس از این تور،
موسیقی ادامه دهند.» جورج بلافاصله پس از این تور، مینستری را ترک کرد، و با یورگنسن در مورد افزایش استفاده از دستگاه‌های درام موافق نبود، و گروه کوتاه مدت Colortone را تشکیل داد، و خیلی بعد، به دنبال یک سابقهٔ کار مهندسی مینستری در طول تابستان ۱۹۸۵ چندین تک‌آهنگ منتشر کرد - «همه روز»، «(هر روز است) هالووین» و «طبیعت عشق»، و همچنین یک نسخهٔ مجدد از «زندگی سرد» - که به عنوان اولین تلاش یورگنسن ذکر شد. در تزریق عناصر اینداستریال به صدای مینستری در ابتدا طرف دوم در تک‌آهنگ «همه روز»، «... هالووین» به عنوان یک
در تک‌آهنگ «همه روز»، «... هالووین» به عنوان یک سرود گوت شبیه «مردۀ بلا لوگوسی» گروه باهاوس مشاهده شد. «طبیعت عشق» که در ژوئن ۱۹۸۵ منتشر شد، آخرین تک‌آهنگ مینستری در واکس تراکس! شد؛ در ژوئیه ۱۹۸۵، گروه با امضای سایر رکوردز نشان داده شد. توییچ (۱۹۸۷–۱۹۸۵). اولین انتشار مینستری با همراهی سایر رکوردز/وارنر براز تک‌آهنگ «بالای شانه» در سال ۱۹۸۵ بود، قبل از انتشار دومین آلبوم استودیویی گروه، "توییچ"، در مارس ۱۹۸۶. "توییچ" تا حد زیادی در استودیو جنوبی لندن و Hansa Tonstudio در برلین غربی در سال ۱۹۸۵ ضبط و میکس
Tonstudio در برلین غربی در سال ۱۹۸۵ ضبط و میکس شد، با مالک On-U Sound Records، آدریان شروود و یورگنسن وظایف تولید مشترک داشتند. علیرغم مشارکت چندین نفر دیگر (یعنی لوک ون آکر خوانندهٔ بلژیکی و کیث لبلانک، هم گروه شروود در Tackhead)، مطالب آلبوم عمدتاً توسط یورگنسن که به عنوان تنها عضو گروه ذکر شده است، اجرا شد. برخی از مطالب، که در طول جلسات "توییچ" ضبط شد، بعداً برای پروژه‌های دیگر لبلانک و شروود مورد استفاده قرار گرفت، که برجسته‌ترین آنها آلبوم انفرادی "نقص عمده" لبلانک بود. در زمان انتشار، "توییچ" به
"نقص عمده" لبلانک بود. در زمان انتشار، "توییچ" به شمارهٔ ۱۹۴ در "بیلبورد" ۲۰۰ رسید و توسط یک تور ایالات متحده و کانادا پشتیبانی شد. یورگنسن گروه جدیدی از تورها را جمع‌آوری کرد که شامل رولند بارکر در کیبورد، پل بارکر بیس و بیل ریفلین در درام بود. "توییچ" نقدهای متفاوتی دریافت کرد و رابرت کریستگاو منتقد موسیقی اظهار داشت: «کلون‌های آنگلودیسکو شیکاگو با آدریان شروود مرتکب آنگلودیسکو ملاقات می‌کنند و به سرعت خود را با مبادله با ویپی بر آرتی بهبود می‌بخشند». با این وجود، این آلبوم به عنوان یک نقطهٔ محوری در
با این وجود، این آلبوم به عنوان یک نقطهٔ محوری در ترانه‌شناسی گروه در نظر گرفته شد، زیرا نشان دهندهٔ تغییرات مداوم در صدای مینستری بود. در انتشارات بعدی، یورگنسن شروود را به خاطر دادن امتیاز تهاجمی به موسیقی و ارائهٔ مشاوره تولید نسبت داد، اما این ضبط را تحت تأثیر آدریان شروود دانست. موفقیت بزرگ (۱۹۹۳–۱۹۸۸). پس از "توییچ"، پل بارکر همکار اصلی یورگنسن در مینستری شد. تا زمان خروج، او تنها فردی بود که به‌عنوان عضوی از گروه غیر از یورگنسن شناخته می‌شد. یورگنسن پس از آن که نواختن گیتار الکتریک را از سر گرفت،
پس از آن که نواختن گیتار الکتریک را از سر گرفت، تغییر قابل توجه دیگری در صدای مینستری ایجاد کرد. با ریفلین در طبل، مینستری "سرزمین تجاوز و عسل" (۱۹۸۸) را ضبط کرد. این آلبوم به موفقیت خود در صحنهٔ موسیقی زیرزمینی ادامه داد. "سرزمین تجاوز و عسل" از سینث سایزرها، کیبوردها، حلقه‌های نوار، دستگاه‌های درام چکش‌کوب، دیالوگ‌های گزیده‌شده از فیلم‌ها، پردازش الکترونیکی غیرمتعارف و در بخش‌هایی از گیتار الکتریک و بیس سنگین تحریف‌شده استفاده می‌کرد. این آلبوم توسط یک تور در سال ۱۹۸۸ و تک‌آهنگ‌ها و نماهنگ‌های «کلاله» و
در سال ۱۹۸۸ و تک‌آهنگ‌ها و نماهنگ‌های «کلاله» و «فلاش بک» پشتیبانی شد. «کلاله» همچنین در یک صحنهٔ کلیدی در فیلم "سخت‌افزار" ریچارد استنلی در سال ۱۹۹۰ استفاده شد، اگرچه گروه نمایش داده شده در حال اجرای این آهنگ، گروه Gwar بود. آلبوم بعدی، "ذهن چیز وحشتناکی برای طعم دادن است"، در سال ۱۹۸۹ منتشر شد. به دلیل ماهیت پیچیده درام سازی آلبوم، درامر دوم به نام مارتین اتکینز (که قبلاً از گروه‌های Public Image Ltd. و کیلینگ جوک بود) استخدام شد. علاوه بر اتکینز، یک گروه تور ده نفره تشکیل شد که شامل کریس کانلی (کیبورد و
تور ده نفره تشکیل شد که شامل کریس کانلی (کیبورد و خواننده)، خوانندهٔ گروه Skinny Puppy نیوک اوگر (خواننده و کیبورد)، جو کلی (خواننده و بک خواننده) و گیتاریست‌ها مایک اسکاچیا، تری رابرتز از گروه دیسچارج، و ویلیام تاکر، با یورگنسن، پل بارکر و ریفلین به عنوان اعضای اصلی گروه خدمت می‌کنند. این تور "در موردی که دوست نداشتید ظاهر شوید" مستند شده است. دو قطعهٔ آغازین، «سوزاندن درون» و «دزدها» به عنوان یک تک‌آهنگ تجاری منتشر شد. «سوزاندن درون» با موزیک ویدیو همراه شد. پس از اتمام تور Revolting Cocks در اوایل سال
شد. پس از اتمام تور Revolting Cocks در اوایل سال ۱۹۹۱، یورگنسن و هم گروه‌هایش کار بر روی دنبالهٔ "ذهن…" را آغاز کردند. در استودیوهای شیکاگو تراکس!، در میان مشکلات ناشی از افزایش مصرف مواد. [۵۸] در این جلسات اولیه، گیبی هاینز از بات‌هول سرفرز آوازهایی را برای چیزی که به «Jesus Built My Hotrod» تبدیل شد، ضبط کرد که تا اواسط ژوئیه ۱۹۹۲ با تقریباً ۱۲۸۰۰۰ نسخه در رتبهٔ ۱۹ جدول آهنگ‌های مدرن راک قرار گرفت. این آلبوم اولین و بزرگ‌ترین موفقیت تجاری مینستری به حساب می‌آید، و انتظارات قابل توجهی را برای آلبوم آینده
می‌آید، و انتظارات قابل توجهی را برای آلبوم آینده آنها ایجاد کرد، سپس با عنوان "نوارهای خشم". در تلاش برای فاصله گرفتن از مواد مخدر و یافتن چشم‌اندازی تازه، گروه از شیکاگو به لیک جنوا، ویسکانسین نقل مکان کرد تا به مدت ده هفته در استودیوهای رویال رکوردرز ضبط کند. پس از در نظر گرفتن جلسات ویسکانسین یک «شست و شو»، آنها به شیکاگو بازگشتند تا آلبوم را تکمیل کنند - که اکنون با عنوان ""، پس از فصلی از "کتاب دروغ‌های" آلیستر کراولی - در اوایل نامگذاری شده است، مه ۱۹۹۲، با تنها ۹ آهنگ از حدود ۳۰ آهنگ نوشته شده برای
با تنها ۹ آهنگ از حدود ۳۰ آهنگ نوشته شده برای نمایش انتخاب شدند. این آلبوم تحت تأثیر اسپید متال و ترش متال قرار گرفت و اغلب توسط طرفداران و منتقدان به عنوان سریعترین ضبط آنها توصیف می‌شود. آلبوم در ۱۴ ژوئیه ۱۹۹۲ منتشر شد و در جدول "بیلبورد" ۲۰۰ در رتبهٔ ۲۷ قرار گرفت. بلافاصله پس از آن، مینستری دعوت شد تا عنوان دومین تور جشنوارهٔ لالوپالوزا را با گروه‌های پرل جم، رد هات چیلی پپرز و ساوندگاردن، در میان دیگران، پیش از شروع تور اروپا و ایالات متحده، با هلمت و سپولترا به عنوان اقدامات حمایتی آغاز کند. سال‌های
سپولترا به عنوان اقدامات حمایتی آغاز کند. سال‌های میانی، آشفتگی و اعتیاد به مواد مخدر یورگنسن (۲۰۰۱–۱۹۹۴). در اکتبر ۱۹۹۴، مینستری در هشتمین کنسرت خیریه Bridge School Benefit، با مجموعه‌هایی از آهنگ‌های کاور (که برجسته‌ترین آنها «لی لیدی لی» اثر باب دیلن بود و یک آهنگ اصلی، «پیزلی» که قرار بود در آلبوم بعدی آنها باشد، اجرا کرد. پس از ساخت یک استودیو در آستین، تگزاس در سال ۱۹۹۳، گروه اقدام به ضبط یک آلبوم جدید در ژوئیه ۱۹۹۴ کرد. پس از امتناع از اجرای درام در «لی لیدی لی»، ریفلین در اواسط مراحل ضبط، راه خود
«لی لیدی لی»، ریفلین در اواسط مراحل ضبط، راه خود را با یورگنسن جدا کرد. همراه با ری واشام (قبلاً از گروه‌های Scratch Acid و Didjits و Rapeman) که به تازگی استخدام شده بود، که بقیهٔ کارهای درام آلبوم را اجرا کرد، مینستری در ژانویه ۱۹۹۵ به عنوان یکی از سرفصل‌های جشنوارهٔ تور استرالیا و نیوزلند در جشنوارهٔ روز بزرگ اجرا کرد. علیرغم موفقیت روزافزون آنها، مینستری به دلیل مشکلات مواد مخدر تقریباً از مسیر خارج شد و در اوت ۱۹۹۵ یک سری دستگیری به دنبال داشت. فیلم "خوک کثیف" که در استودیو شیکاگو تراکس تکمیل شد، در
کثیف" که در استودیو شیکاگو تراکس تکمیل شد، در سال ۱۹۹۶ منتشر شد. از نظر موسیقایی، "خوک کثیف" بیشتر هوی متال بود تا اینداستریال، با سینت سایزرها و نمونه‌ها عمدتاً از ترکیبی که بر سازهای هارد راک معمولی متمرکز بود، حذف شده بودند. آهنگ‌های آلبوم عمدتاً با سرعت کمتری نسبت به آهنگ‌های سه ال‌پی قبلی‌شان پخش می‌شدند، که به آن حس دوم متال می‌داد. "خوک کثیف" با تک‌آهنگ‌ها/ویدئوهای «بارگذاری مجدد»، «پاییز»، «لی لیدی لی» و «پنجره‌های آجری» و با یک تور در سال ۱۹۹۶ پشتیبانی شد (اجراهای زنده بعداً در آلبوم "اسفنگتور" و
شد (اجراهای زنده بعداً در آلبوم "اسفنگتور" و دی وی دی در سال ۲۰۰۲ گلچین شدند). یورگنسن متعاقباً گفته است که در این دوره به شدت افسرده بوده است، که "خوک کثیف" این را منعکس می‌کند، و او از اجرای موسیقی از "خوک کثیف" متنفر است. مینستری آخرین آلبوم استودیویی خود را برای وارنر رکوردز، "سمت تاریک قاشق" (۱۹۹۹) ضبط کرد که آن را به ویلیام تاکر تقدیم کرد، که اوایل همان سال خودکشی کرد. برای "سمت تاریک قاشق"، مینستری تلاش کرد تا صدای آن‌ها را با افزودن برخی لمس‌های ملودیک و مصنوعی به صدای معمولی الکترو-متال خود، همراه
و مصنوعی به صدای معمولی الکترو-متال خود، همراه با برخی تأثیرات جاز، متنوع کند، اما این آلبوم، چه از نظر انتقادی یا تجاری، مورد استقبال قرار نگرفت. با این حال، تک‌آهنگ «خون بد» در آلبوم موسیقی متن "ماتریکس" ظاهر شد و نامزد دریافت جایزهٔ گرمی در سال ۲۰۰۰ شد. در این دوره، یورگنسن یک انگشت عفونی پا را پس از پا گذاشتن تصادفی روی یک سوزن زیرپوستی دور انداخته شده، قطع کرد. در تابستان ۲۰۰۰، مینستری به جشنوارهٔ آزفست آن سال دعوت شد. در میان تغییر مدیریت، آنها از لایحه حذف شدند و گروه سول‌فلای جایگزین آنها شدند. پس
حذف شدند و گروه سول‌فلای جایگزین آنها شدند. پس از اینکه مینستری در سال ۲۰۰۰ از برادران وارنر کنار گذاشته شد، این ناشر در سال ۲۰۰۱ مجموعهٔ Greatest Fits را منتشر کرد که در آن آهنگ جدیدی به نام «چه در مورد ما؟» بود. مینستری بعداً این آهنگ را در یک ظاهر کوتاه در فیلم استیون اسپیلبرگ هوش مصنوعی اجرا کرد. در سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۲، اختلافات با رکوردهای برادران وارنر منجر به لغو آلبوم‌های زندهٔ برنامه‌ریزی شده "مزمور ۶۹ زنده"، ا"سفنگتور" و ClittourUS در Ipecac Recordings شد. "اسفنکتور" در سنکچوئری رکوردز منتشر شد.
شد. "اسفنکتور" در سنکچوئری رکوردز منتشر شد. بهبودی یورگنسن از اعتیاد به مواد مخدر و بازگشت (۲۰۰۷–۲۰۰۱). در حدود سال ۲۰۰۱، یورگنسن تقریباً بازوی خود را از دست داد که توسط یک عنکبوت سمی گزیده شد. به اعتراف خودش، یورگنسن در این دوره قصد خودکشی داشت و تصمیم گرفت با یکی از آشنایانش که سالها قبل با او آشنا شده بود تماس بگیرد. آشنا، آنجلینا لوکاسین، به یورگنسن کمک کرد تا عادت مواد مخدر خود را ترک کند، که شامل هروئین و کوکائین «اسپیدبال»، کراک، ال اس دی، انواع داروها و روزانه دو بطری پر ویسکی بوش میلز بود (لوکاسین
و روزانه دو بطری پر ویسکی بوش میلز بود (لوکاسین و یورگنسن بلافاصله پس از آن با هم ازدواج کردند). . یورگنسن و بارکر، همراه با مکس برودی که به عنوان نوازندهٔ ساکسیفون برای تور سال ۱۹۹۹ ملحق شده بود، در سال‌های ۲۰۰۱ و ۲۰۰۲ روی ساخت آهنگ‌هایی برای یک آلبوم جدید تمرکز کردند و گروه در سال ۲۰۰۳ "آنیموزیتزومینا" را در سنکچوئری رکوردز منتشر کرد. صدا به شدت هوی متال با جلوه‌های صوتی بود، اگرچه یک جلد تقریباً پاپ از گروه مگزین «نور از من می‌ریزد» را داشت. "آنیموزیتزومینا"، در مقایسه با نسخه‌های قبلی، فروش ضعیفی داشت
در مقایسه با نسخه‌های قبلی، فروش ضعیفی داشت و تک آهنگ‌های «خصومت» و «Piss» قبل از انتشار لغو شدند. بارکر در ژانویه ۲۰۰۴ خروج خود از مینستری را اعلام کرد. او اظهار داشت که عامل اصلی مرگ پدرش در حالی بود که گروه در حال پایان دادن به تور تابستانی خود در اروپا بود و همچنین اظهار داشت که زندگی خانوادگی او تمرکز اصلی او در آن زمان خاص بوده است. لوکاسین در سال ۲۰۱۳ اظهار داشت که یورگنسن بر سر مسائل مالی گروه با بارکر درگیر شد. یورگنسن مینستری را با مایک اسکاچیا و نوازندگان مختلف دیگر ادامه داد. برای آلبوم بعدی
و نوازندگان مختلف دیگر ادامه داد. برای آلبوم بعدی مینستری، یورگنسن آهنگ «No W» را منتشر کرد که آهنگی انتقادی از ایالات متحدهٔ آن زمان بود. جورج دبلیو بوش رئیس‌جمهور آمریکا؛ یک نسخهٔ جایگزین از آهنگ در مجموعهٔ چند اجراکننده "راک در برابر بوش، جلد ۱". ال‌پی بعدی، "خانه‌های مول" (۲۰۰۴)، حاوی صریح‌ترین اشعار سیاسی بود که یورگنسن تا به حال نوشته بود، با آهنگ‌هایی که نسبت به ضبط‌های قبلی زمخت‌تر پخش می‌شد و متال‌گراترین صدای دوران حرفه‌ای خود را به آلبوم داد. در سال ۲۰۰۶، گروه "خون ریو گراند"، یک ال‌پی را در
در سال ۲۰۰۶، گروه "خون ریو گراند"، یک ال‌پی را در ناشر 13th Planet Records خود یورگنسن منتشر کرد. با تامی ویکتور از گروه پرانگ و پل ریون از کیلینگ جوک، آلبوم دارای صدای ترش متال سنگین‌تری بود که با گروه اسلیر مقایسه می‌شد. تک‌آهنگ «Lieslieslies» نامزد جایزه گرمی برای بهترین اجرای متال در چهل و نهمین دورهٔ جوایز گرمی شد. این آهنگ به همراه آهنگ دیگری از آلبوم، «شیطان بزرگ» نیز به عنوان یک آهنگ محتوای قابل دانلود برای بازی ویدیویی "راک بند ۲" در سال ۲۰۰۸ موجود است. در ژوئیه ۲۰۰۷، گروه "ریو گراند دوبله" را
است. در ژوئیه ۲۰۰۷، گروه "ریو گراند دوبله" را منتشر کرد، آلبومی که شامل ریمیکس‌هایی از آلبوم "خون ریو گراند" در سال ۲۰۰۶ بود. آنچه یورگنسن انتظار داشت آلبوم «آخرین» مینستری باشد، "آخرین مکنده" در ۱۸ سپتامبر ۲۰۰۷ منتشر شد. پل ریون در ۲۰ اکتبر ۲۰۰۷، یک ماه و دو روز پس از انتشار "آخرین مکنده" درگذشت، مدت کوتاهی پس از ورود به اروپا برای شروع ضبط برای گروه اینداستریال فرانسوی Treponem Pal در نزدیکی مرز سوئیس، دچار حملهٔ قلبی آشکار شد. جدایی و انتشارات پس از مرگ (۲۰۱۱–۲۰۰۸). یورگنسن ریمیکس و تهیه‌کنندهٔ کلیپ
(۲۰۱۱–۲۰۰۸). یورگنسن ریمیکس و تهیه‌کنندهٔ کلیپ «تلخ» از Spyder Baby بود که توسط Blind Prophecy Records در اوایل سال ۲۰۰۸ منتشر شد. آهنگی با عنوان «کلیدهای شهر» که به آهنگ تم تیم حرفه‌ای هاکی روی یخ شیکاگو بلک هاکس تبدیل شد، در ۵ مارس ۲۰۰۸ منتشر شد. علاوه بر این تک‌آهنگ، دو آلبوم کاور/ریمیکس، "پوشش" (۱ آوریل ۲۰۰۸) و "مخفی" (۶ دسامبر ۲۰۱۰) منتشر شد. همهٔ این نسخه‌ها به مینستری و همدستان اعتبار داده می‌شوند، زیرا در آنها همکاری بین یورگنسن و سایر نوازندگان وجود دارد. تور «خداحافظی» مینستری، «CU-LaTour»،
وجود دارد. تور «خداحافظی» مینستری، «CU-LaTour»، مرحلهٔ آمریکای شمالی خود را در ۲۶ مارس ۲۰۰۸ با اجرای گروه مشوگا به عنوان مهمانان ویژه و گروه Hemlock به عنوان افتتاحیه آغاز کرد. آنها آخرین نمایش‌های آمریکای شمالی خود را در شیکاگو در ۱۰ و ۱۲ مه ۲۰۰۸ اجرا کردند. تاریخ پایانی مرحلهٔ بین‌المللی این تور در سه‌پایه در دوبلین، ایرلند در ۱۸ ژوئیه ۲۰۰۸ بود. در طول اجرا، یورگنسن بارها تأکید کرد که این آخرین نمایش مینستری خواهد بود. به دلیل تقاضای زیاد برای بلیط، یک کنسرت اضافی در سه‌پایه در ۱۹ ژوئیه ۲۰۰۸ اضافه شد.
کنسرت اضافی در سه‌پایه در ۱۹ ژوئیه ۲۰۰۸ اضافه شد. گروه دوباره در یک خانهٔ کامل نواخت. آخرین آهنگ مینستری در این برنامه (و ظاهراً آخرین اجرای زندهٔ آنها) اجرای نسخهٔ جلد تک‌آهنگی از لویی آرمسترانگ، «چه دنیای شگفتی» آنها بود. "آدیوس… پوتا مادرس"، یک آلبوم زنده حاوی مطالب جمع‌آوری شده از تور است که در سال ۲۰۰۹ به صورت سی دی و دی وی دی منتشر شد. یک فیلم مستند به نام "" قرار بود در سال ۲۰۱۰ اکران شود. با این حال، تاریخ انتشار به اوایل سال ۲۰۱۱ عقب افتاد. در نهایت، در جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم و موسیقی شیکاگو به
در جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم و موسیقی شیکاگو به نمایش درآمد. یورگنسن از فیلمساز، داگ فریل، به دلیل ناتوانی در اجرای بخشی از قرارداد که به یورگنسن برای برش نهایی فیلم تأیید شده بود، برای «هزاران دلار» شکایت کرد. این شکایت در ژوئیه ۲۰۱۱ منتفی شد. در ۲۱ ژوئیه، این فیلم به‌طور خصوصی در تئاتر موزیک باکس در لس آنجلس به نمایش درآمد. اتحاد مجدد، آلبوم بازگشت، مرگ مایک اسکاچیا و آلبوم از آبجو تا ابدیت (۲۰۱۵–۲۰۱۱). در ۷ اوت ۲۰۱۱، مینستری اعلام کرد که گروه را اصلاح خواهند کرد و در فستیوال وکن اوپن ایر آلمان که قرار
کرد و در فستیوال وکن اوپن ایر آلمان که قرار است در ۲ تا ۴ اوت ۲۰۱۲ برگزار شود، اجرا خواهند کرد. در ترکیب مجدد، آل یورگنسن خواننده، مایک اسکاچیا و تامی ویکتور گیتار، آرون روسی درامز، جان بچدل در کیبورد و تونی کامپوس در بیس حضور داشتند. یورگنسن در اوت ۲۰۱۱ به مجلهٔ "متال همر" گفت مینستری در حال کار بر روی آلبوم جدیدی به نام "بازگشت" است که امیدوارند تا کریسمس منتشر شود. او در مورد صدای مطالب جدید توضیح داد: «فقط پنج آهنگ داریم که چند هفته گذشته گوش می‌دادم و واقعاً حال و حوصله نداشتم، فقط آن را به عنوان آهنگ
حال و حوصله نداشتم، فقط آن را به عنوان آهنگ در نظر می‌گرفتم. یک شوخی در ابتدا برای گذراندن زمان، اما [مایکی] در مورد آن غوغا می‌کند، رفیق، این در مورد بوش نیست، بنابراین … آن قسمت از بین رفته است من فکر می‌کنم این سریع‌ترین و سنگین‌ترین آلبومی است که تا به حال انجام داده‌ام. فقط به این دلیل که ما آن را به عنوان یک درمان ضددرمانی علیه موسیقی کانتری انجام دادیم، فقط روزها را مرخصی می‌گرفتیم و سریع‌تر از آنچه در مدت‌زمان انجام می‌دادم، سریع‌تر از مایکی در مدت‌زمان انجام می‌دادیم. او فقط یک تور با گروه Rigor
انجام می‌دادیم. او فقط یک تور با گروه Rigor Mortis را در مدت طولانی انجام داده است و گفت که در مقایسه با این موارد مینستری آسان است، بنابراین بی‌رحمانه خواهد بود و بسیاری از مردم را عصبانی می‌کند.»" مینستری در وبگاه خود اعلام کرد که آنها در ۱ سپتامبر ۲۰۱۱ به همراه مهندس، سامی دی‌امبروسو برای شروع ضبط آلبوم جدید خود وارد استودیو شدند. در طول وب‌ساید سوم که شامل فیلم‌هایی از پشت صحنهٔ ساخت "بازگشت" بود، تاریخ انتشار ۲۳ مارس ۲۰۱۲ اعلام شد. در ۲۳ دسامبر ۲۰۱۱، مینستری «۹۹ درصد» اولین تک‌آهنگ "بازگشت" را منتشر