payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سامن یا قدر ۱۰۱، یک موشک بالیستیک میان‌برد متحرک جاده‌ای با سوخت جامد است که در جریان یک رژهٔ نظامی در سپتامبر ۲۰۰۸ رونمایی شد. این موشک در تاریخ ۱۰ نوامبر ۲۰۰۸ به‌عنوان پاسخی به آزمایش سپر موشکی ایالات متحده در تاریخ ۳ نوامبر همان سال مورد آزمایش قرار گرفت. پس از آن، جزئیات مربوط به این موشک محرمانه باقی ماند. گمان می‌رود این موشک بر پایهٔ راکت دی‌اف-۱۵ طراحی شده‌باشد. توسعه سامن به ساخت موشک‌های عاشورا، قدر ۱۱۰ و شهاب-۳ انجامید. گمان می‌رود در توسعه این موشک از کمک‌های خارجی بهره برده شده باشد. ایران
موشک از کمک‌های خارجی بهره برده شده باشد. ایران احتمالاً فناوری این موشک را از عبدالقدیر خان به‌دست آورده است. گفته می‌شود موتور راکتی قدر ۱۰۱ در سال ۲۰۰۵ طراحی شده است. همچنین گمان می‌رود که موشک‌های قدر ۱۰۱ و قدر ۱۱۰ توانایی ساخت سلاح‌های ضد ماهواره‌ای و موشک بالیستیک میان‌برد را برای ایران فراهم ساخته‌اند. ویژگی‌ها. این موشک دارای کلاهک جنگی سه‌مخروطی است. هنوز مشخص نیست که تک‌مرحله‌ای است یا دومرحله‌ای. ظرفیت بار آن بین ۶۵۰ تا ۱٬۱۵۸ کیلوگرم است. قطر آن بین ۱٫۰ تا ۱٫۲۵ متر و طول آن ۹ متر است. برد این
بین ۱٫۰ تا ۱٫۲۵ متر و طول آن ۹ متر است. برد این موشک بین ۷۵۰ تا ۸۰۰ کیلومتر می‌باشد.
نوکیا یک کورپوریشن چندملیتی فنلاندی است که در تاریخ ۱۲ مه ۱۸۶۵ به عنوان یک کارخانه کاغذسازی تأسیس شد. در طول قرن نوزدهم، این شرکت گسترش یافت و به تولید محصولات مختلفی پرداخت. در سال ۱۹۶۷، شرکت نوکیا به شکل کنونی خود درآمد. قرن نوزدهم. نام «نوکیا» از شهر نوکیا، فنلاند و رودخانه نزدیک آن، «نوکیانویرتا» گرفته شده است که در کنار کارخانه اصلی شرکت قرار داشت. در سال ۱۸۶۵، فردریک ایدستام، مهندس معدن، یک کارخانه تولید خمیر چوب را در کنار رودخانه تامرکسکی در شهر تامپره تأسیس کرد. در سال ۱۸۶۸، ایدستام کارخانه دومی را
تأسیس کرد. در سال ۱۸۶۸، ایدستام کارخانه دومی را در نزدیکی شهر نوکیا ساخت که از منابع نیروی آبی بهتری برخوردار بود. در سال ۱۸۷۱، ایدستام و لئو مکلین، دوست ایدستام، شرکت او را به یک شرکت سهامی عام به نام نوکیا آ.ب. تبدیل کردند. در اواخر قرن نوزدهم، مکلین می‌خواست شرکت را به تجارت برق نیز گسترش دهد و در سال ۱۹۰۲، نوکیا تولید برق را آغاز کرد. قرن بیستم. در سال ۱۸۹۸، ادوارد پولون، شرکت "Suomen Gummitehdas Oy" (کارخانه‌های لاستیک فنلاند) را تأسیس کرد که تولیدکننده پاپوش و سایر محصولات لاستیکی بود. پس از جنگ
پاپوش و سایر محصولات لاستیکی بود. پس از جنگ جهانی اول، شرکت نوکیا در آستانه ورشکستگی قرار گرفت و توسط "کارخانه‌های لاستیک فنلاند" خریداری شد. در سال ۱۹۳۲، "کارخانه‌های لاستیک فنلاند" همچنین "Suomen Kaapelitehdas Oy" (کارخانه‌های کابل فنلاند) را که تولیدکننده کابل‌های تلفن، تلگراف و برق بود، خریداری کرد. پس از جنگ جهانی دوم، "کارخانه‌های کابل فنلاند" به عنوان بخشی از غرامت جنگی، کابل‌هایی را به اتحاد جماهیر شوروی عرضه کرد که این امر پایه‌ای برای تجارت آتی شرکت فراهم آورد. شرکت نوکیا. در سال ۱۹۶۷، شرکت نوکیا
فراهم آورد. شرکت نوکیا. در سال ۱۹۶۷، شرکت نوکیا از ادغام سه شرکت قبلی تشکیل شد. شرکت جدید محصولات متنوعی از جمله اقلام کاغذی، لاستیک خودرو و دوچرخه، چکمه‌های لاستیکی، کابل‌های ارتباطی، تلویزیون و سایر لوازم الکترونیکی مصرفی، رایانه‌های شخصی، ژنراتورها، روباتیک، خازن‌ها، فناوری و تجهیزات نظامی، پلاستیک، آلومینیوم و مواد شیمیایی تولید می‌کرد. در دهه ۱۹۷۰، نوکیا سوئیچ دیجیتال DX 200 را برای مراکز تلفن تولید کرد. در دهه ۱۹۶۰، نوکیا تولید رادیوهای تلفنی همراه تجاری و نظامی را آغاز کرده بود و در همکاری با
تجاری و نظامی را آغاز کرده بود و در همکاری با «سالورا اوی» رادیوهای VHF و سپس تلفن‌های رادیویی خودرو (ARP) را توسعه داد. در سال ۱۹۷۱، این فناوری به اولین شبکه تلفن همراه تجاری در فنلاند تبدیل شد. تلفن همراه نوکیا (1G). در سال ۱۹۷۹، نوکیا و سالورا یک سرمایه‌گذاری مشترک به نام "موبیرا اوی" را تأسیس کردند. موبیرا تلفن‌های همراهی را برای شبکه تلفن همراه نوردیک (NMT) توسعه داد که به عنوان "1G" شناخته شد و اولین سیستم تلفن همراه کاملاً خودکار بود که در سال ۱۹۸۱ به صورت تجاری در دسترس قرار گرفت. در سال ۱۹۸۲،
به صورت تجاری در دسترس قرار گرفت. در سال ۱۹۸۲، موبیرا اولین تلفن خودروی خود، "موبیرا سناتور" را معرفی کرد. در سال ۱۹۸۴، نوکیا، سالورا را خریداری کرد و بخش مخابرات نوکیا به "نوکیا-موبیرا اوی" تغییر نام داد. در سال ۱۹۸۷، نوکیا اولین تلفن همراه خود، "موبیرا سیتی‌من ۹۰۰" را معرفی کرد که با وزن ۸۰۰ گرم، به یک کالای لوکس تبدیل شد. سیستم جهانی برای ارتباطات سیار (2G). نوکیا در توسعه GSM 2G نقش داشت که قادر به انتقال داده و مکالمات صوتی بود. در سال ۱۹۸۷، GSM 2G به استاندارد جدید اروپایی برای فناوری دیجیتال تلفن
استاندارد جدید اروپایی برای فناوری دیجیتال تلفن همراه تبدیل شد. در سال ۱۹۸۹، نوکیا اولین شبکه GSM خود را به اپراتور فنلاندی «رادیولینجا» تحویل داد. در سال ۱۹۹۲، اولین تلفن GSM، نوکیا ۱۰۱۱، به صورت تجاری در دسترس قرار گرفت. در سال ۲۰۰۸، شبکه GSM 2G تقریباً ۳ میلیارد کاربر داشت. رایانه‌های شخصی. در دهه ۱۹۸۰، بخش رایانه نوکیا، "نوکیا دیتا"، مجموعه‌ای از رایانه‌های شخصی به نام "میکرو میکو" را تولید کرد که هدف آن بازار تجاری بود. در سال ۱۹۹۱، نوکیا دیتا به یک شرکت بریتانیایی، "International Computers Limited
شرکت بریتانیایی، "International Computers Limited (ICL)" فروخته شد. مخابرات. در دهه ۱۹۸۰، نوکیا تحت مدیرعاملی کاری کایرانو، عمدتاً از طریق خرید شرکت‌ها گسترش یافت. با این حال، در اواخر دهه ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰، شرکت نوکیا با مشکلات مالی مواجه شد. در سال ۱۹۹۲، یورما اویلا مدیرعامل شد و مخابرات را به تنها دغدغه نوکیا تبدیل کرد. بین سال‌های ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱، درآمد نوکیا از ۶٫۵ میلیارد یورو به ۳۱ میلیارد یورو افزایش یافت و بین سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۱۲، نوکیا بزرگ‌ترین تولیدکننده تلفن همراه در جهان بود. قرن بیست و
تولیدکننده تلفن همراه در جهان بود. قرن بیست و یکم. در سال ۲۰۰۰، نوکیا گوشی نوکیا ۳۳۱۰ را عرضه کرد. در سال ۲۰۰۳، گوشی نوکیا ۱۱۰۰ به بازار آمد. نوکیا همچنین یک کنسول بازی ویدیویی و یک تلفن همراه را در "N-Gage" ترکیب کرد، اگرچه این محصول موفقیت چندانی نداشت. در سال ۲۰۰۹، نوکیا دوباره وارد بازار رایانه‌های شخصی شد و محصول آن، "نوکیا بوک‌لت 3G"، یک نت‌بوک مبتنی بر ویندوز بود. این شرکت همچنین وارد بازار گوشی‌های هوشمند شد. تا سال ۲۰۱۱، سیمبیان سیستم عامل اصلی گوشی‌های هوشمند نوکیا بود. با این حال، به دلیل افزایش
هوشمند نوکیا بود. با این حال، به دلیل افزایش رقابت و تغییرات دیگر در بازار، در سال ۲۰۱۴، کسب‌وکار تلفن همراه نوکیا به مایکروسافت فروخته شد.
واریته گیاهی یک اصطلاح حقوقی است که پیرو کنوانسیون اتحادیه بین‌المللی حفاظت از گونه‌های جدید گیاهان (UPOV) است. به رسمیت شناختن یک گیاه کشت‌شده (یک رقم) به عنوان یک «واریته» در این معنای خاص، حمایت قانونی را برای به‌نژادگر آن، به اصطلاح حقوق به‌نژادگران گیاه، بستگی به قوانین داخلی کشورهای امضاکننده UPOV، مانند قانون حفاظت از تنوع گیاهی در ایالات متحده فراهم می‌کند. این «واریته» (که طبق قوانین ملی از نظر وضعیت متفاوت خواهد بود)، نباید با رتبه آرایه‌شناختی بین‌المللی «جوره» (تعیین‌شده توسط "کد بین‌المللی
بین‌المللی «جوره» (تعیین‌شده توسط "کد بین‌المللی نام‌گذاری جلبک‌ها، قارچ‌ها و گیاهان") و همچنین با اصطلاح «رقم» (تعیین‌شده توسط "کد بین‌المللی نام‌گذاری گیاهان کشت‌شده") اشتباه گرفته شود. برخی از باغبانان از «واریته» به‌طور نادقیق استفاده می‌کنند. برای مثال، انگورکاران تقریباً همیشه از ارقام انگور به عنوان «واریته انگور» یاد می‌کنند. اتحادیه اروپا سیستمی را ایجاد کرده است که به گونه‌های گیاهی جدید حقوق مالکیت معنوی به نام حق واریته گیاهی جامعه اعطا می‌کند. این کار در سراسر اتحادیه اروپا معتبر است و مطابق
این کار در سراسر اتحادیه اروپا معتبر است و مطابق با توافقنامه‌های TRIPS / WTO و کنوانسیون UPOV 1991 است. در سال ۲۰۲۲، حدود ۲۷۲۶۰ درخواست واریته گیاهی در سراسر جهان ثبت شد که ۸٫۲ درصد نسبت به سال ۲۰۲۱- هفتمین سال متوالی رشد افزایش داشت. چین بیشترین رشد جهانی را داشته و پس از آن بریتانیا بود.
دربارهٔ شنیدن نخستین فاخته در بهار یک شعر لحنی است که در سال ۱۹۱۲ توسط فردریک دلیوس سروده شده است. همراه با "Summer Night on the River" یکی از "دو قطعه دلیوس برای ارکستر کوچک" است. این دو نخستین بار در ۲۳ اکتبر ۱۹۱۳ در لایپزیگ به رهبری آرتور نیکیش اجرا شدند. «دربارهٔ شنیدن نخستین فاخته در بهار» طولانی‌تر از این دو قطعه است و زمان پخش معمولی آن بین شش تا هفت دقیقه است. ضبط‌های متعددی از این قطعه وجود داشته است که قهرمان دلیوس سر توماس بیچام آن‌ها را به عنوان شناخته‌شده‌ترین آثار این آهنگساز توصیف کرده است.
کلیسای مریم مقدس (آوان) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در ناحیه آوان، شهر ایروان در کشور ارمنستان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سال ۲۰۰۳ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای مریم مقدس (کاناکر) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در ناحیه کاناکر زیتون، شهر ایروان در کشور ارمنستان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۷ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
نمازخانه آنانیای حواری مقدس (ایروان) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در ناحیه کنترون، شهر ایروان در کشور ارمنستان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده‌های ۹-۱۳ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای گئورگ مقدس (ایروان) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در ناحیه شنگاویت، شهر ایروان در کشور ارمنستان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۷ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
در کالبدشناسی، گذرراه بینی یا کونکای بینی (concha در لاتین به معنی "پوسته صدف")، که همچنین به نام توربین بینی یا توربینال شناخته می‌شود، یک گذرگاه باریک و دراز است که به سمت خرطومی منحنی می‌شود. در انسان و جانوران مختلف دیگر. شکل مخروط‌ها مانند صدف دریایی کشیده است که نامش را به آنها داده است (لاتین "concha" از یونانی "κόγχη"). کونکا هر یک از استخوان‌های اسفنجی پیچ‌خورده مجرای بینی در مهره‌داران است.
کلیسای گریگور روشنگر مقدس (ایروان (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در ناحیه کنترون، شهر ایروان در کشور ارمنستان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۹ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای مریم مقدس (نورک-ماراش) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در ناحیه نورک ماراش، شهر ایروان در کشور ارمنستان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۷ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
نمازخانه گتسمانی (؛ ) یک نمازخانه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در منطقه تاریخی شاهار ایروان (ناحیه کنترون کنونی)، شهر ایروان در کشور ارمنستان بود. ساخت و ساز این ساختمان در اواخر سده ۱۷ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است. این بنا در دهه ۱۹۲۰ برای ساخت تئاتر اپرای ایروان در جایی که امروزه به عنوان خیابان تومانیان شناخته می‌شود، تخریب شد. نمازخانه گتسمانی در اواخر سده ۷ام بنا شد و جایگزین یک کلیسای گنبدی سده ۱۳ام شد که در جریان زمین‌لرزه ۱۶۷۹ ویران شده بود. با این حال،
جریان زمین‌لرزه ۱۶۷۹ ویران شده بود. با این حال، نمازخانه گتسمانی به شکل یک کلیسای تک شبستانی و بدون گنبد بود. اطراف آن را گورستان قدیمی ایروان احاطه کرده بود. این بنا در سال ۱۹۰۱ با کمک مالی خانواده ثروتمند اهل ایروان، ملیک آقامالیان (ایساهاک و هوهانس)، به‌طور کامل بازسازی شد. این کلیسا سرانجام در دهه ۱۹۲۰ میلادی تخریب شد.
باشگاه فوتبال متالورگ قدم‌جای یک باشگاه فوتبال قرقیزستانی از قدم‌جای است. آنها یک قهرمانی ملی در سال ۱۹۹۶ کسب کرده‌اند.
آرامو (؛ زادهٔ ) خواننده، نوازنده و بازیگر اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی‌نامه. وی با نام اصلی آرام آورورایی گئورگیان () در ۲۴ ژانویهٔ ۱۹۶۸ در ایروان به دنیا آمد و از (۱۹۸۵) انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان (۱۹۸۹) فارغ‌التحصیل گشت. آوتیک گئورگیان پدر وی بود. اما پطروسیان (خواننده) همسر وی می‌باشد. همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند شایسته جمهوری ارمنستان شده است. گزیده فیلمشناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به وروگایت، خواهر
وی در آن نقش داشته است می‌توان به وروگایت، خواهر آبل اشاره کرد.
باشگاه فوتبال فاینانس اند ریونو که در حال حاضر با نام مانتین لیون و قبلاً با نام رانگون کاستومز شناخته می‌شد، یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای اهل برمه است که توسط وزارت دارایی و درآمد میانمار اداره می‌شود. این باشگاه موفق‌ترین باشگاه در تاریخ لیگ برتر فوتبال برمه است که اکنون منحل شده است. آنها در مجموع ۱۷ قهرمانی لیگ دسته اول برمه قبل از سال ۱۹۹۶ و ۹ قهرمانی لیگ برتر میانمار بین سال‌های ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۸ را کسب کردند. این باشگاه سلطه خود را در آخرین دوره لیگ دسته اول فوتبال در سال ۲۰۰۹ با پیروزی در جام لیگ برتر
اول فوتبال در سال ۲۰۰۹ با پیروزی در جام لیگ برتر میانمار در سال ۲۰۰۹ تکمیل کرد. حضور طولانی مدت این تیم در لیگ برتر فوتبال برمه در آوریل ۲۰۰۹ به پایان رسید، زیرا اولین لیگ حرفه‌ای این کشور، یعنی لیگ ملی میانمار، هیچ باشگاه فوتبالی را که توسط وزارتخانه‌های دولتی اداره شود، شامل نمی‌شود. در آوریل ۲۰۰۹، این باشگاه ۱۷ بازیکن خود را با مبلغ انتقال ۹.۷ میلیون کیات (۹۷،۰۰۰ دلار آمریکا) به ام‌ان‌ال واگذار کرد.
گاریک (گارگین) گئورگی چپچیان (؛ ؛ ) یک بازیگر اهل ارمنستان است. وی از سال ۲۰۰۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی‌نامه. وی در ۱۵ دسامبر ۱۹۶۵ در ایروان به دنیا آمد و از انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان (۱۹۸۶) فارغ‌التحصیل شد. گئورگ چپجیان پدر وی بود. وی در فرهنگستان دولتی تئاتر سوندوکیان فعالیت می‌کند. گزیده فیلمشناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به وروگایت (۲۰۰۸–۲۰۱۰)، در مرز (۲۰۱۵)، پادشاهان باستان (۲۰۱۷) اشاره کرد.
نارچیسوس کوالیاتا (؛ زادهٔ ۱۹۴۲ میلادی) یک هنرمند تجسمی اهل ایتالیا است. زندگی و حرفه. نارچیسوس کوالیاتا در رم نزد جورجو د کیریکو و در سبک نقاشی فراطبیعی به تحصیل این هنر پرداخت. او در سن ۱۹ سالگی به سان فرانسیسکو مهاجرت کرد و در آنجا در مؤسسه هنر سان فرانسیسکو به تحصیل نقاشی و گرافیک نزد ریچارد دیبنکرن پرداخت و در سال ۱۹۶۸ با مدرک کارشناسی ارشد در رشته نقاشی فارغ‌التحصیل شد. دیری نپایید که او به کار با شیشه علاقه‌مند شد، ماده‌ای که با آن، به مطالعه پدیده نور پرداخت و به عنوان یک هنرمند «شیشه رنگی» تخصص
نور پرداخت و به عنوان یک هنرمند «شیشه رنگی» تخصص یافت. کوالیاتا در ایالات متحده آمریکا، مکزیک، اروپا و آسیا فعالیت دارد و آثار او در مجموعه‌های خصوصی و عمومی نگهداری می‌شوند. وی از دهه ۱۹۸۰ به بعد، پروژه‌های بیشتری در فضای عمومی خلق کرده است. ابعاد آثار او از مجسمه‌های کوچک تا بزرگ‌ترین سقف شیشه‌ای نورپردازی‌شده با قطر ۳۰ متر متغیر است؛ «گنبد نور» در ایستگاه فرموزا بلوار در قطار شهری کاوهسیونگ تایوان در کارگاه ویلهلم دریکس ساخته شده است. کوالیاتا اکنون در مکزیکوسیتی زندگی می‌کند. گزیدهٔ آثار. آثار نارسیسوس
زندگی می‌کند. گزیدهٔ آثار. آثار نارسیسوس کوالیاتا همچنین در موزه‌های زیر نگهداری می‌شوند: موزه هنر متروپولیتن نیویورک؛ گالری رن‌ویک در مؤسسه اسمیتسونین، واشینگتن دی.سی.؛ موزه هنر یوکوهاما، ژاپن؛ موزه ملی شیشه در کاخ سلطنتی لا گرانخا در اسپانیا؛ موزه دِ یانگ سان فرانسیسکو؛ موزه اوکلند کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا.
سلول‌آرایه‌شناسی طبقه‌بندی ارگانیسم‌ها با استفاده از مطالعات مقایسه‌ای کروموزوم‌ها هنگام میوز است. اغلب، شواهد سیتولوژیکی با دیگر تجزیه و تحلیل‌ها، از جمله ژنومیک و تبارزایی دی‌ان‌ای-محور همراه و تقویت می‌شوند.
طرح‌های شکل زندگی گیاهان روشی را برای طبقه‌بندی گیاهان به جای طبقه‌بندی علمی معمولی گونه‌ها-سرده-تیره تشکیل می‌دهند. در گفتار محاوره‌ای، گیاهان را می‌توان به‌عنوان درختان، درختچه‌ها، گیاهان دارویی (گلده و گندمیان) و غیره طبقه‌بندی کرد. استفاده علمی از طرح‌های شکل زندگی بر کارکرد گیاه در اکوسیستم تأکید می‌کند و همین کارکرد یا «سازگاری» با محیط ممکن است باشد. به روش‌های مختلفی به دست می‌آید، یعنی گونه‌های گیاهی که از نظر تبارزایی نزدیک به هم مرتبط هستند، ممکن است شکل زندگی بسیار متفاوتی داشته باشند، به عنوان
است شکل زندگی بسیار متفاوتی داشته باشند، به عنوان مثال "آدوکسا مسچاتلینا" و "آقطی سیاه" از یک تیره هستند، اما اولی یک گیاه علفی کوچک و دومی یک درختچه یا درخت است. برعکس، گونه‌های نامرتبط ممکن است از طریق تکامل همگرا یک شکل زندگی مشترک داشته باشند. در حالی که طبقه‌بندی آرایه‌شناختی به تولید طبقه‌بندی‌های طبیعی مربوط می‌شود (که طبیعی است یا در مبنای فلسفی برای تفکر پیش از تکامل، یا از نظر تبارزایی به عنوان غیرچندتبار شناخته می‌شود)، طبقه‌بندی اشکال زندگی گیاهی از معیارهای دیگری غیر از طبیعی بودن، مانند
گیاهی از معیارهای دیگری غیر از طبیعی بودن، مانند ریخت‌شناسی، فیزیولوژی و بوم‌شناسی استفاده می‌کند. "شکل زندگی" و "شکل رشد"، برخلاف تلاش برای محدود کردن معنای شکل رشد به انواع متفاوت در معماری ساقه اساساً مفهوم‌های مترادف هستند. بیشتر طرح‌های شکل زندگی تنها مربوط به گیاهان آوندی هستند. "انواع ساختمان‌های گیاهی" ممکن است به معنای گسترده‌تر برای دربر گرفتن "پلانکتوفیت‌ها"، "بنتوفیت‌ها" (عمدتا جلبک‌ها) و گیاهان خشکی‌زی به کار می‌روند. یک طرح محبوب شکل زندگی، سیستم اشکال زندگی گیاهی روئینکر است.
گنوانک (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر استان وایوتس‌جور ارمنستان می‌باشد. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
تنگه کیتان ، جزیره آواجی را از واکایاما، استان واکایاما، ژاپن جدا می‌کند و خلیج اوساکا را در شمال به کانال کی در جنوب متصل می‌کند. عرض کلی آن ۱۱ کیلومتر است، اما جزایر توموگاشیما این فاصله را که قرار است توسط یک پل پیشنهادی طی شود، کاهش می‌دهند. این تنگه بخشی از پارک ملی ستونایکای را تشکیل می‌دهد.
کایا جونز با نام اصلی کریستال نریا (زاده ) رقصنده، خواننده، رقصنده و دی‌جی آمریکایی متولد کانادا است.او قبلا عضو پوسی‌کت دالز بود.
تاکاتسوکاسا سوکه‌ماسا ; – ) پسر تاکاتسوکاسا سوکه‌هیرو یک کوگیو در باکوماتسو و اوایل دوره میجی بود او سیزدهمین ارباب قلمرو توکوشیما بود که در سن ۱۹ سالگی درگذشت. او اهل ژاپن بود.
تا زمانی که آزاد شویم: مبارزه من برای حقوق بشر کتابی غیر داستانی از شیرین عبادی است که در سال ۱۳۹۵ منتشر شد و در آن مبارزات دهه‌ها و تلاش‌های وی برای حقوق بشر تحت نظام جمهوری اسلامی ایران را شرح می‌دهد.در کتاب، عبادی مبارزات خود علیه سیستم اقتدارگرای جمهوری اسلامی ایران را بازگو می‌کند که پس از شناخته شدن بین‌المللی‌اش به‌عنوان برنده جایزه نوبل شدت گرفت. او تلاش‌های دولت برای خاموش کردن صدای خود از طریق نظارت، تهدیدات، مسدود کردن دارایی‌هایش و آزار و اذیت خانواده و همکارانش را شرح می‌دهد. این یادداشت به
خانواده و همکارانش را شرح می‌دهد. این یادداشت به وضعیت رو به وخامت آزادی‌های مدنی در ایران، به‌ویژه پس از جنبش سبز ۱۳۸۸، اشاره دارد و به تبعید اجباری عبادی و ادامه فعالیت‌های حقوق بشری او در خارج از کشور پرداخته است. خلاصه. این کتاب یادداشت‌نگاری است از وکیل ایرانی و برنده جایزه صلح نوبل شیرین عبادی که مبارزات چند دهه‌ای او برای حقوق بشر تحت جمهوری اسلامی را بازگو می‌کند. این کتاب که پس از توافق هسته‌ای ۱۳۹۴ منتشر شد، به چالش کشیدن مفهوم لیبرال‌سازی سیاسی در ایران پرداخته و سرکوب مستمر حقوق مدنی و بشری و
در ایران پرداخته و سرکوب مستمر حقوق مدنی و بشری و افرادی که با آن مخالفت می‌کنند را مستند می‌کند. علیرغم تعاملات بین‌المللی، عبادی استدلال می‌کند که رژیم سرکوب‌های داخلی خود را شدت می‌بخشد و خبرنگاران، فعالان و حتی شاعران را تحت اتهامات مبهمی مانند "توهین به مقدسات" هدف قرار می‌دهد. عبادی، نخستین قاضی زن ایران، عمر خود را صرف حفاظت از حقوق زنان و اقلیت‌ها در ایران به‌عنوان وکیل حقوق بشر، قاضی سابق و بنیان‌گذار مرکز مدافعان حقوق بشر کرده است. او پس از انقلاب ۱۳۵۷ از قوه قضائیه کنار گذاشته شد و به دفاع از
۱۳۵۷ از قوه قضائیه کنار گذاشته شد و به دفاع از مخالفان در سیستم قضائی روزافزون اقتدارگرا در ایران روی آورد. با استفاده از تخصص خود در حقوق شریعه و حقوق مدنی، او نمایندگی وبلاگ‌نویسان، اقلیت‌های قومی و زندانیان سیاسی را بر عهده گرفت، معمولاً در مواردی که دستگاه دولتی از قدرت خود به‌طور خودسرانه و بدون مجازات استفاده می‌کرد. روایت او نه تنها مبارزات حقوقی بلکه خطرات شخصی‌ای که متحمل شد، آزار و اذیت، نظارت و تعطیلی مرکز حقوق بشرش را بازگو می‌کند. پس از دریافت جایزه صلح نوبل در سال ۱۳۸۲، عبادی تحت تهدیدات
جایزه صلح نوبل در سال ۱۳۸۲، عبادی تحت تهدیدات فزاینده قرار گرفت که او را مجبور به تصمیم‌گیری برای ماندن در تبعید پس از اعتراضات ۱۳۸۸ کرد. در تبعید، عبادی به فعالیت‌های خود ادامه داد و با اشکال جدیدی از انتقام‌جویی دولتی روبرو شد، از جمله تهدیداتی که متوجه خانواده‌اش در ایران بود. یادداشت‌نگاری او همچنین به مسائل گسترده‌تری پرداخته است، مانند مشارکت نظامی ایران در سوریه، که آن را هم‌زمان به‌عنوان یک مانور ژئوپولتیکی و هشداری به مخالفان داخلی تفسیر می‌کند. فیلم مستند. فیلم "شیرین عبادی: تا زمانی که آزاد
فیلم مستند. فیلم "شیرین عبادی: تا زمانی که آزاد شویم" داستان مقاومت شیرین عبادی در برابر سرکوب دولتی را ارائه می‌دهد. این فیلم تلاش‌های او را برای ترویج عدالت و حقوق بشر در ایران، علیرغم از دست دادن‌های شخصی شدید، از جمله خانه، ازدواج و مدال جایزه نوبل او، دنبال می‌کند. فیلم بر تعهد مداوم او به دفاع از حقوق زنان و آزادی‌های مدنی در برابر آزار دولتی تأکید دارد. این فیلم نوشته و کارگردانی شده توسط فیلمساز برنده جوایز، دان گیفورد انگل.
مترودوروس لامپساکوسی (به ) فیلسوف پیشاسقراطی از شهر یونانی لامپساکوس در ساحل شرقی هلسپونت بود که در قرن پنجم پیش از میلاد می‌زیست. به گفته دیوگنس لائرتیوس، او هم‌عصر و دوست آناکساگوراس بود و در سال ۴۶۴ پیش از میلاد درگذشت. قدیمی‌ترین اشارهٔ باقی‌مانده به مترودوروس در گفت‌وگوی ایون از افلاطون است که او را در کنار استسیمبروتوس تاسوسی و گلاوکن رگیومی، یکی از مفسران هومر معرفی می‌کند. او نظریه‌های تفسیر تمثیلی آناکساگوراس را گسترش داد. ویژگی اصلی سیستم تفسیری مترودوروس این بود که در آن خدایان و داستان‌های هومر
این بود که در آن خدایان و داستان‌های هومر باید به عنوان روش‌هایی برای نمایش نیروهای فیزیکی و پدیده‌های جهان واقع درک می‌شدند. همچنین شباهت‌هایی بین آموزه‌های مترودوروس و تفسیرهای تمثیلی یک شعر اورفیک که در پاپیروس دروینی پس از کشف آن در سال ۱۹۶۲ یافت شد، قابل مشاهده است. اگرچه این نظر که تالیف این پاپیروس توسط مترودوروس انجام شده، در پژوهش‌های مدرن رد شده است، اما آموزه‌های او در استفاده کردن از تفسایر تمثیلی برای توضیح قواعد فیزیکی عالم، احتمالاً بر آن تأثیر گذاشته باشد. منابع.
ساعت شمار میدان فلسطین یک نمایشگر دیجیتال در میدان فلسطین تهران، ایران است که به‌طور برجسته روزهای باقی‌مانده تا نابودی پیش‌بینی‌شده اسرائیل را شمارش معکوس می‌کند. این ساعت در روز قدس در خرداد ۱۳۹۶ رونمایی شد. این نصب بازتابی از موضع ایدئولوژیک دیرینه ایران نسبت به اسرائیل بوده و به عنوان نمادی محوری برای احساسات ضد اسرائیلی عمل می‌کند. تاریخچه و نصب. در خرداد ۱۳۹۶، همزمان با راهپیمایی‌های سالانه روز قدس، ایران ساعت دیجیتال بزرگی را در میدان فلسطین رونمایی کرد. ساعت برای شمارش معکوس از ۸۴۱۱ روز برنامه‌ریزی
ساعت برای شمارش معکوس از ۸۴۱۱ روز برنامه‌ریزی شده بود که مطابق با اظهارنظر رهبر جمهوری اسلامی ایران، سید علی خامنه‌ای در سال ۱۳۹۴ بود، جایی که پیش‌بینی کرده بود «اسرائیل ۲۵ سال آینده را نخواهد دید». این نصب بخشی از تظاهرات گسترده‌ای با حضور بیش از یک میلیون نفر بود که در آن شعارها و تصاویری ضد اسرائیلی به‌طور برجسته‌ای به نمایش گذاشته شد. نیروی هوایی اسرائیل با در نظر گرفتن آن به عنوان یک هدف نمادین، در روزهای آغازین جنگ ایران و اسرائیل سعی در نابودی ساعت داشت، اما موفق نشد. این ساعت در ۲ تیر ۱۴۰۴ بمباران
اما موفق نشد. این ساعت در ۲ تیر ۱۴۰۴ بمباران شد، و پس از آن خبرگزاری مهر ویدیوی کوتاهی را در رسانه‌های اجتماعی منتشر کرد که ظاهراً نشان می‌داد ساعت هنوز در حال گذر از روزهای منتهی به شهریور ۱۴۱۹ است و اسرائیل ۵۵۶۹ روز (تاریخ پیش‌بینی شده ۳۱ شهریور ۱۴۱۹) فرصت دارد. این ویدیو به‌طور مستقل قابل تأیید نیست. اسرائیل دوباره سعی کرد آن را نابود کند، اما آتش‌بس اعلام شد و این تلاش متوقف شد. طراحی و ویژگی‌ها. این ساعت به یک بیلبورد الکترونیکی بزرگ متصل است که پیام «تنها [X] روز تا نابودی اسرائیل باقی مانده» را
«تنها [X] روز تا نابودی اسرائیل باقی مانده» را نمایش می‌دهد. این نمایش به سه زبان فارسی، انگلیسی و عربی ارائه می‌شود. گاهی اوقات ساعت دچار نقص فنی شده و شمارش متوقف شده است، اما همچنان به عنوان نمادی مهم در میدان باقی مانده است. نمادگرایی و زمینه سیاسی. ساعت شمار تجسمی از تعهد ایدئولوژیک ایران به نابودی دولت اسرائیل است؛ موضعی که ریشه در رهبری سیاسی و مذهبی کشور از زمان انقلاب اسلامی ۱۹۷۹ دارد. این موضوع با روایت گسترده‌تر رژیم در زمینه مقاومت در برابر صهیونیسم و حمایت از آرمان فلسطین همراستا است. این ساعت
و حمایت از آرمان فلسطین همراستا است. این ساعت مورد انتقاد بین‌المللی قرار گرفته و توسط بسیاری به عنوان نمادی تحریک‌آمیز از خصومت با اسرائیل تلقی می‌شود. واکنش عمومی و انتقادات. این نصب واکنش‌های متفاوتی را در داخل و خارج از ایران به همراه داشته است. در حالی که توسط جناح‌های تندرو در ایران به عنوان بیانیه‌ای جسورانه از سرپیچی جشن گرفته می‌شود، همچنین به دلیل تحریک نفرت و تداوم تنش‌های منطقه‌ای مورد انتقاد قرار گرفته است. ناظران اشاره می‌کنند که چنین نمایش‌هایی به چرخه مداوم خصومت در خاورمیانه دامن می‌زند.
حمله اسرائیل به زندان اوین، در ۲ تیر ۱۴۰۴ و در بحبوحه جنگ ایران و اسرائیل انجام شد. رسانه‌های ایران اعلام کردند که با ریزپرنده یا عملیات انفجاری به این زندان حمله شده است. بخش‌های نگهبانی، اداری و دادسرای اوین، بند نسوان، ساختمان بهداری و کتابخانه بند چهار در این حمله آسیب دیدند. یک هفته پس از حمله، سخنگوی قوه قضائیه ایران اعلام کرد دست‌کم ۷۱ نفر در این حمله کشته شده‌اند و کارمندان اداری، سربازان وظیفه، زندانیان و خانواده زندانیان که برای ملاقات یا پیگیری قضائی به زندان مراجعه کرده، در میان کشته شدگان
قضائی به زندان مراجعه کرده، در میان کشته شدگان هستند. دست‌کم دو نقطه از زندان اوین هدف حمله ارتش اسرائیل قرار گرفت. یکی از حملات به نزدیکی دادسرای شهید مقدس پایین‌تر از در ورودی اصلی زندان اوین صورت گرفته که در نتیجه آن ساختمان دادسرا، دیوار بیرونی زندان، بعضی از ساختمان‌های اداری و ساختمان کتابخانه آسیب دیده است. انفجار دیگر هم در ضلع شمال شرقی زندان و نزدیک مجتمع قضایی شهید کچویی اتفاق افتاده که به ساختمان ملاقات‌های حضوری زندان و ساختمان‌های مسکونی نزدیک آن به شدت آسیب زده است. در نتیجه این حمله، زنان
آن به شدت آسیب زده است. در نتیجه این حمله، زنان زندانی بند زنان را به زندان قرچک ورامین و زندانیان مرد بند چهار را به زندان تهران بزرگ (فشافویه) منتقل شدند. تصاویر شبکه‌های اجتماعی در روز حمله نشان می‌دهد ورودی زندان اوین هدف قرار گرفته است. اما بخش راستی‌آزمایی بی‌بی‌سی فارسی این ویدیو را ساختگی تشخیص داده است. این حمله همزمان با حملات اسرائیلی به سایر تأسیسات مرتبط با دستگاه امنیت داخلی ایران رخ داد، از جمله ستاد بسیج، قرارگاه ثارالله، سپاه امام حسن البرز، فرماندهی حفاظت اطلاعات نیروی انتظامی، سپاه