payamvha/North_RAG huggingface dataset:
گرینولینو () یک نوع انگور قرمز ایتالیایی است که معمولاً در منطقه پیدمونت کشت می‌شود. این انگور، شراب‌ها و رزهایی با رنگ روشن و رایحه‌های بسیار میوه‌ای، اسیدیته قوی و تانن تولید می‌کند. نام گرینولینو از کلمه "گرینولینو" گرفته شده است که در گویش محلی پیدمونتی منطقه آسته به معنای «هسته‌های زیاد» است. فراوانی هسته‌ها یا دانه‌ها، به تانن‌های قوی و تلخ مرتبط با شراب کمک می‌کند. شراب‌سازان مدرن سعی می‌کنند با فشار دادن ملایم و آهسته از تانن‌های اضافی جلوگیری کنند. گرینولینو سه نوع "کنترل مبدأ" (DOC) دارد که از آن
گرینولینو سه نوع "کنترل مبدأ" (DOC) دارد که از آن شراب تولید می‌کنند - آسته، مونفراتو کازاله و پیمونته گرینولینو. تاریخچه. متخصصان آب‌نبات‌شناسی معتقدند که این انگور بومی تپه‌های مونفراتو واقع در بین شهرهای آسته و کاساله است. نام گرینولینو از کلمه "گرینول" گرفته شده است که در گویش محلی منطقه به معنای «هسته‌های زیاد» است. شراب‌ها. تولیدکنندگان در منطقه آستِی سعی می‌کنند گرینولینو را بر اساس شراب‌های بوژوله و شراب‌های تهیه شده از انگور دولچتو در کونئو مدل‌سازی کنند. این شراب‌های سبک و کم‌رنگ برای مصرف در
کنند. این شراب‌های سبک و کم‌رنگ برای مصرف در سنین پایین و در انتظار کهنه شدن شراب‌های قوی‌تر، بر پایه نبیولو و باربرا در این منطقه تولید می‌شوند. در حالی که این انگورها الکل نسبتاً کمی در حدود ۱۱ تا ۱۲ درصد الکل خالص دارند، به دلیل فراوانی هسته یا دانه، مقدار قابل توجهی تانن دارند. تکنیک‌های مدرن شراب‌سازی سعی می‌کنند با استفاده از پرس‌های آهسته و ملایم، میزان استخراج تانن را به حداقل برسانند. شراب‌های تهیه شده از گرینولینو می‌توانند اسیدیته قوی و عطر میوه‌ای با نت‌های آلپی داشته باشند. گرینولینو به شدت
با نت‌های آلپی داشته باشند. گرینولینو به شدت مستعد جهش است و مقدار قابل توجهی از تنوع کلونی را ایجاد می‌کند. این کلون‌های مختلف گرینولینو می‌توانند عطرها و ویژگی‌های طعمی مختلفی را از گیاهان سبز، نت‌های برگی و عصاره سبزیجات گرفته تا تمشک و میوه ارائه دهند. این انگور همچنین به شدت منعکس کننده "خاک" و انواع مختلف خاک تاکستانی است که ممکن است در آن کاشته شود. گرینولینو همچنین مستعد ابتلا به بیماری گندم سیاه است، به طوری که خوشه‌ها (یا حتی انگورها در یک خوشه) در مراحل مختلف رسیدن قرار دارند. شدت بیماری گندم
در مراحل مختلف رسیدن قرار دارند. شدت بیماری گندم سیاه از سالی به سال دیگر متفاوت است و می‌تواند به‌طور چشمگیری بر کیفیت و مجموع عملکرد هر محصول خاص تأثیر بگذارد. مناطق شراب سازی. گرینولینو عمدتاً در استان آستی در پیدمونت کاشته می‌شود و به ندرت در خارج از این منطقه یافت می‌شود. یک استثنای قابل توجه، تولیدکننده کالیفرنیایی انبارهای شراب هایتز است که مقدار محدودی از آن را در تاکستان دره ناپا خود پرورش می‌دهد. گرینولینو همچنین در دره سانتا کلارا در کارخانه شراب‌سازی گوگلیلمو در مورگان هیل کشت می‌شود. گوگلیلمو
گوگلیلمو در مورگان هیل کشت می‌شود. گوگلیلمو یک نوع رز گرینولینو خشک و همچنین یک نوع شراب قرمز تولید می‌کند که هر دو ۱۰۰٪ گرینولینو هستند. علاوه بر این، گرینولینو توسط تاکستان‌ها و کارخانه شراب‌سازی ریپکن در لودی، کالیفرنیا کشت و مخلوط می‌شود.
براچتو د آکی (Brachetto d'Acqui); ) یک شراب قرمز ایتالیایی است که از سال ۱۹۹۶ به عنوان یک منطقه تعیین مبدأ کنترل‌شده و تضمین‌شده و قبلاً از سال ۱۹۶۹ به عنوان یک منطقه تعیین مبدأ کنترل‌شده طبقه‌بندی می‌شود. این شراب در منطقه شراب‌سازی پیمونت در اطراف آکی ترمه در استان آلساندریا با کمی همپوشانی با استان آسته تولید می‌شود. این شراب از انگور براچتو، گونه‌ای که گمان می‌رود بومی پیمونت باشد، تولید می‌شود و می‌تواند بی‌رنگ یا گازدار با معمولاً کمی شیرینی باشد. تاریخچه. ریشه دقیق این شراب ناشناخته است. در حالی که
ریشه دقیق این شراب ناشناخته است. در حالی که اعتقاد بر این است که انگور براچتو بومی پیمونت است (تپه‌های مونفراتو و منطقه اطراف آستی به احتمال زیاد زیستگاه این انگور بوده‌اند)، برخی از متخصصان آبله‌نگار در اواخر قرن نوزدهم گمانه‌زنی کرده‌اند که این انگور ممکن است در واقع ریشه فرانسوی داشته باشد. با این حال، تولید شراب قرمز شیرین و کف‌دار از این منطقه سنت دیرینه‌ای دارد. در سنت تئاتر ایتالیایی "کمدیا دلارته"، گفته می‌شود شخصیت نقابدار جاندوخا دا جیوان دالودخا یا جیووانی کوزه که نماینده تورین و پیمونت بود،
یا جیووانی کوزه که نماینده تورین و پیمونت بود، براچتو د آکی را از میان همه ترجیح می‌داد. حتی پیش از آن، در دوران روم باستان، نویسندگان شرابی از گالیا سیسالپینا (شمال ایتالیا) را توصیف می‌کردند که با "طعم‌های" شیرین و رایحه‌های تند خود در بین اشراف‌زادگان محبوب بود. همچنین افسانه‌ها می‌گویند که جولیوس سزار و مارک آنتونی چندین کدوی "وینوم آکی را" به عنوان هدیه به کلئوپاترا تقدیم کردند. همچنین، طبق افسانه، فرعون معتقد بود که این شراب قدرت آزاد کردن شور و اشتیاق عاشقان کلئوپاترا را دارد. منطقه شراب. براچتو د
عاشقان کلئوپاترا را دارد. منطقه شراب. براچتو د آکی شامل تپه‌های مونفراتو است که از شهر آست به سمت جنوب شرقی امتداد یافته و تا حدودی با منطقه است همپوشانی دارد. این منطقه شامل دره‌هایی در امتداد رودخانه‌های بورمیدا و بلبو است که به تانارو می‌ریزند. کمون‌های آکی ترمه و استروی در قلب منطقه شراب‌سازی قرار دارند. مقررات. طبق مقررات، شراب براکتو د آکی باید از انگورهای ۱۰۰٪ براچتو که بیش از ۸ تن (یکا) در هکتار برداشت نشده‌اند، تولید شود. قبل از ارتقاء به وضعیت، سایر گونه‌های قرمز پیمونت (مانند Dolcetto، پینونوآر،
گونه‌های قرمز پیمونت (مانند Dolcetto، پینونوآر، فریسا، گریگنولینو) می‌توانند با درصدهای محدود مخلوط شوند. در حالی که حداقل درصد الکل برای شراب‌های نهایی باید حداقل ۵٪ برای "شراب گازدار" و ۶٪ برای "شراب گازدار" باشد، انگورهای مورد استفاده برای براکتو د آکی باید به اندازه کافی رسیده باشند تا الکل بالقوه حداقل ۱۱٫۵٪ برای درخشان و ۱۲٪ برای شراب گازدار (سطح قند بریکس بین ۲۱ تا ۲۲ درجه بریکس) داشته باشند. سبک‌های شراب. استاد شراب، مری اوینگ-مولیگان، براچتو د آکی را به عنوان یک شراب قرمز شیرین بسیار معطر توصیف
را به عنوان یک شراب قرمز شیرین بسیار معطر توصیف می‌کند که می‌تواند رایحه‌های گلدار و میوه‌ای مشابه موسکاتو د آستی و لامبروسکو داشته باشد.
سنسیو لا پارولاچیا (Cencio la Parolaccia) رستورانی در منطقه تراسته‌وره منطقه است از رم. این رستوران بیشتر به خاطر رفتار پیشخدمت‌هایش معروف است که به مشتریان، از جمله گردشگران، فحش می‌دهند یا به آنها توهین کلامی می‌کنند. این رستوران عمدتاً غذاهای رومی سرو می‌کند. تاریخچه. این رستوران که در ابتدا «اوستریا دا سنسیو» (رستوران سنسیو) نام داشت، در سال ۱۹۴۱ توسط زوجی به نام وینچنزو «سنسیو» و رناتا د سانتیس افتتاح شد. این زوج پس از پخش قسمتی از سریال که بازیگر آن ماسیمو سراتو بود، تصمیم گرفتند غذاهای سنتی را با
ماسیمو سراتو بود، تصمیم گرفتند غذاهای سنتی را با نوعی سرگرمی مبتنی بر آهنگ‌های محلی که اغلب با شوخی‌های رکیک و ناسزاهایی به گویش رومانسکو چاشنی زده می‌شد، ترکیب کنند. این مکان در بین عموم مردم محبوب شد و بنابراین در سال ۱۹۵۱، رسماً نام «لا پارولاکیا» را به خود گرفت و به مکانی برای شام‌های ویژه بازیگران و افراد شاغل در صنعت نمایش تبدیل شد. ارجاعات فیلم. به لطف ویژگی خاصش، رستوران لا پارولاکیا الهام‌بخش اشاره به رستوران‌های خیالی در فیلم‌های کمدی مختلفی مانند «"ساخت ایتالیا"» (۱۹۶۵)، "«هم‌نوازی و
مانند «"ساخت ایتالیا"» (۱۹۶۵)، "«هم‌نوازی و ضدهم‌نوازی"» (۱۹۹۸) و در سال ۱۹۸۱، "«فراچیا لا بلوا اومانا»" (که در آن به «دا سرجیو و برونو - گل اینسیویلی» تغییر نام داد) و همچنین در فیلم پلیسی ۱۹۷۷ "«لا باندا دل تروچیدو"» با بازی توماس میلیان (که در اینجا رستوران «لا پرناچیا» - تمشک - نامیده می‌شود) بوده است. خود رستوران لا پارولاکیا در برخی از صحنه‌های فیلم "«تراستِوِر»" محصول ۱۹۷۱ ذکر و استفاده شده است، که در آن توسط ناندای شهوت‌ران، با بازی اوتاویا پیکولو، مدیریت می‌شود.
آنتونیو بلو (; – ) یک کشیش کاتولیک اهل ایتالیا بود که به عنوان اسقف مولفتا-روو-جیویناتسو-ترلزی از سال ۱۹۸۲ تا زمان مرگش از سرطان در ۱۹۹۳ خدمت کرد. بلو در مدارس و نیمه‌راهبستان‌ها مختلفی در بولونیا و رم تحصیل کرد قبل از آنکه به چندین سمت در منطقه خود منصوب شود و به عنوان کشیش خدمت کند. او بعداً به اسقف منصوب شد و به دلیل آموزش فصیح و حساسیت‌های روحانی‌اش شناخته شد و به تأکید بر مشارکت بیشتر اسقف‌نشین از سوی مؤمنان توجه داشت. بلو همچنین عضو فرقه سکولار فرانسیسکانی بود و منتقد آشکار درگیری‌های بین‌المللی مانند
بود و منتقد آشکار درگیری‌های بین‌المللی مانند جنگ خلیج فارس بود. پروندهٔ مقدمات قدیس‌شدن او بیش از یک دهه پس از مرگش آغاز شد و به او عنوان خادم خدا داده شد. پاپ فرانسیس او را در ۲۵ نوامبر ۲۰۲۱ به عنوان بزرگواری معرفی کرد. زندگی. کودکی و تحصیلات. آنتونیو بلو در السانو، استان لچه در ۱۸ مارس ۱۹۳۵ در ساعت ۱۲:۱۰ صبح در خیابان اسکپیونه سانجیوانی به عنوان نخستین فرزند از سه فرزند توماسو بلو، مارشال کارابینیری که در ۲۹ ژانویه ۱۹۴۲ درگذشت، و خانه‌دار ماریا ایمپراتو به دنیا آمد. او در کلیسای SS. Salvatore در السانو
به دنیا آمد. او در کلیسای SS. Salvatore در السانو در ۱۵ آوریل تعمید یافت و در همان کلیسا در ۸ ژوئن ۱۹۴۱ تأیید ایمان شد. والدینش در ۸ مارس ۱۹۳۴ ازدواج کردند. دو برادر او به ترتیب تریفونه و مارچلو بودند. مادرش بعداً پس از بیوه‌گی در لوکونانو در تولید محصولات توتون استخدام شد. عموی او، آنتونچیو، بلو را تشویق کرد که دفترچه‌ای برای ثبت افکارش داشته باشد و همانند عمویانش توتو و پیپی بر او تأثیر گذاشتند. خاله‌های او، فلورا و ماریا به همراه الویرا و آسونتا نیز در دوران کودکی بر شکل‌گیری شخصیت او مؤثر بودند. پدرش –
کودکی بر شکل‌گیری شخصیت او مؤثر بودند. پدرش – که در ۱۹۴۲ بر اثر سکته قلبی درگذشت – بیوه‌ای بود با دو فرزند جیاچینتو و ویتوریو که هر دو در جنگ جهانی دوم درگذشتند. جیاچینتو در میلان در ۳ اکتبر ۱۹۴۴ بر اثر سکته قلبی درگذشت و ویتوریو در ۹ سپتامبر ۱۹۴۳ در کشتی جنگی "Roma" غرق شد. او ابتدا از ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۵ در شهر خود تحصیل کرد و سپس وارد نیمه‌راهبستان در اوجنتو (۱۹۴۰–۱۹۴۸) و مولفتا از ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۳ در نیمه‌راهبستان منطقه‌ای پیو XI شد. او بعداً در اپرا نازیناله آسیستانزا رلیجیوزا اِه موراله دلی اوپِرای برای تحصیلات
رلیجیوزا اِه موراله دلی اوپِرای برای تحصیلات تکمیلی از سپتامبر ۱۹۵۳ در بولونیا شرکت کرد و از ۱۹۵۳ تا ۱۹۵۷ دوره‌های الهیات را در نیمه‌راهبستان منطقه‌ای بندتو XV در بولونیا گذراند. در همان سال‌ها، بلو علاوه بر تحصیل، در مراکز دینی و کتابخانه‌های دانشگاهی به مطالعهٔ زبان یونانی، لاتین و فلسفهٔ مسیحی پرداخت، که بعدها در تفکرات دینی و مباحث اخلاقیِ او بازتاب یافت. او همچنین در برخی از جلسات علمی کلیسایی شرکت داشت که برای طلبه‌های جوان فرصت مباحثه فراهم می‌کرد و به توسعهٔ ذهن تحلیلی او کمک می‌کرد. کشیشی. در ۳۰
به توسعهٔ ذهن تحلیلی او کمک می‌کرد. کشیشی. در ۳۰ نوامبر ۱۹۵۵، او مراتب جزئی کشیشی را دریافت کرد (توسط کاردینال جیاکومو لِرکارو) و بعداً در ۲۲ دسامبر ۱۹۵۷ وارد زیرشخصی شد. بلو بعدها در ۷ ژوئیه ۱۹۵۷ به شخصی دیوان ارتقا یافت. بلو روحانیت خود را در ۸ دسامبر ۱۹۵۷ از اسقف جوزپه روتولو در کلیسای SS. Salvatore در السانو دریافت کرد. در ۱ نوامبر ۱۹۵۸ به عنوان معاون مدیر برای دانشجویان در اوجنتو منصوب شد و بعداً در ۲۶ ژوئن ۱۹۵۹، لیسانس الهیات را از دانشکده الهیات شمال ایتالیا دریافت کرد و یک لیسانس دیگر در بولونیا در
ایتالیا دریافت کرد و یک لیسانس دیگر در بولونیا در ۴ نوامبر گرفت. او در ۳۰ آوریل ۱۹۶۲ در کالج دانشگاه لچه در رشته فلسفه و ادبیات ثبت‌نام کرد و از ۲۰ اکتبر ۱۹۶۲ تا ۳ ژوئیه ۱۹۶۵ در دانشگاه پاپی لاترانو در رم تحصیل کرد و مدرک خود را دریافت نمود. در ۳ مارس ۱۹۶۵، رساله دکتری خود با عنوان "کنگره‌های عشای ربانی و اهمیت الهیاتی و روحانی آنها" را دفاع کرد. در ۷ مارس ۱۹۶۸ به مونسیور ارتقا یافت و کاپلان اعلیحضرت شد. از ۱۹۶۹ به عنوان دستیار در اقدام کاتولیک خدمت کرد. در ۳۰ سپتامبر ۱۹۷۶ به عنوان رکتور در اوجنتو منصوب
در ۳۰ سپتامبر ۱۹۷۶ به عنوان رکتور در اوجنتو منصوب شد. در ۱ اکتبر ۱۹۷۷، او به عنوان مدیر پارسای قلب مقدس در اوجنتو منصوب شد و سپس در ۱ ژانویه ۱۹۷۹ کشیش جماعتی در تری‌کازه شد و این سمت را تا انتصاب اسقفی خود حفظ کرد. در این مدت با کاراتاس بین‌الملل همکاری داشت. اسقفی. در ۱۹۸۲، پاپ ژان پل دوم او را به عنوان اسقف مولفتا و اسقف روو منصوب کرد. بلو مراسم تکریم اسقفی خود را در ۳۰ اکتبر ۱۹۸۲ انجام داد و پس از آن نام "تونی‌نو" را گرفت. هم‌مراسم‌کنندگان او آلدو گارزیا و ماریو میگلیتا بودند. وحدت اسقف‌نشین‌های او باعث
و ماریو میگلیتا بودند. وحدت اسقف‌نشین‌های او باعث شد که او در ۳۰ سپتامبر ۱۹۸۶ همچنان اسقف باقی بماند. پس از انتصاب در ۱۹۸۲ به رم سفر کرد و با ساندرو پرتینی ملاقات کرد که از اسقف جدید تحت تأثیر قرار گرفت و بلو صلیب سینه‌ای خود را به پرتینی هدیه داد. بلو در ۲۱ نوامبر ۱۹۸۲ در مولفتا و در ۲۸ نوامبر در جیویناتسو مراسم نصب شد و دو نصب دیگر در ترلزی (۵ دسامبر) و روو (۸ دسامبر) انجام شد. در ۱۹۸۵، مرکزی برای درمان اعتیاد به مواد مخدر تأسیس کرد. بلو همچنین به استرالیا و کشورهای آرژانتین و ونزوئلا سفر کرد تا از
و کشورهای آرژانتین و ونزوئلا سفر کرد تا از مهاجران اسقف‌نشین خود دیدن کند. او در ۱۹۸۵ به عنوان رئیس پاکس کریستی انتخاب شد و تا زمان مرگش در این سمت باقی ماند؛ رئیس کنفرانس اسقف‌های کاتولیک ایتالیا، کاردینال آناستاسیو آلبرتو بالسترو او را منصوب کرد تا جانشین اسقف لوئیجی بتاتزی شود. بلو همچنین منتقد آشکار جنگ خلیج فارس و دیگر درگیری‌های بین‌المللی بود و علیه ناتو نیز پس از تصمیم این سازمان برای نصب بمب‌افکن‌ها در آپولیا موضع گرفت. بلو در ۷ دسامبر ۱۹۹۲ در سارایوو در یک راهپیمایی صلح‌آمیز شرکت کرد؛ او با ۵۰۰
در یک راهپیمایی صلح‌آمیز شرکت کرد؛ او با ۵۰۰ نفر دیگر از آنکونا به سمت ساحل دالماتیا حرکت کرد و راهپیمایی با رسیدن به سارایوو در هوای بد و مه به پایان رسید. او آرزو داشت کلیسا "کلیسای پیش‌بند" نامیده شود و گفت این به این دلیل است که پیش‌بند تنها پوشاکی است که می‌توان آن را به عیسی مسیح نسبت داد. او افزود که عیسی لباس‌های بیرونی خود را برداشت تا حوله را به کمرش ببندد. بلو به دلیل زندگی ساده‌اش شناخته شده بود؛ او از اتوبوس استفاده می‌کرد و اغلب با دوچرخه تردد می‌کرد زیرا از آلودگی خودروها خوشش نمی‌آمد. بلو
می‌کرد زیرا از آلودگی خودروها خوشش نمی‌آمد. بلو با مردم در خیابان‌ها و اغلب در کافهها و رستورانها تعامل داشت. بلو در مقطعی به فرقه سکولار فرانسیسکانی پیوست. در سپتامبر ۱۹۹۰، مجله "Mosaico di Pace" را در مولفتا تأسیس کرد و از ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۲ مقاله‌هایی برای روزنامه "Il manifesto" نوشت. مرگ. او در ۲۰ آوریل ۱۹۹۳ بر اثر سرطان معده در مولفتا در حال نگاه کردن به تصویری از مادر خدا درگذشت.&lt;ref&gt;
نظریه نهادی در جامعه‌شناسی و مطالعات سازمانی، نظریه‌ای است در مورد جنبه‌های عمیق‌تر و تاب‌آوری ساختار اجتماعی است. این نظریه فرآیندهایی را در نظر می‌گیرد که از طریق آنها ساختارها، شامل طرح‌ها، قوانین، هنجارها و روال‌ها، به عنوان دستورالعمل‌های معتبر برای رفتار اجتماعی تثبیت می‌شوند. اجزای مختلف نظریه نهادی توضیح می‌دهند که چگونه این عناصر در طول زمان و مکان ایجاد، منتشر، پذیرفته و تطبیق می‌یابند؛ و چگونه دچار زوال و عدم استفاده می‌شوند. مرور کلی. در تعریف نهادها، براساس نوشته ویلیام ریچارد اسکات (۱۹۹۵،
نهادها، براساس نوشته ویلیام ریچارد اسکات (۱۹۹۵، ۲۳۵)، «هیچ تعریف واحد و مورد توافق جهانی از 'نهاد' در مکتب فکری نهادی وجود ندارد.» اسکات (۱۹۹۵:۳۳، ۲۰۰۱:۴۸) ادعا می‌کند: به گفته اسکات (۲۰۰۸)، نظریه نهادی «یک موضع نظری پذیرفته‌شده گسترده است که بر بهره‌وری، اخلاق و مشروعیت تأکید دارد.» پژوهشگران با تکیه بر این دیدگاه تأکید می‌کنند که یکی از بینش‌های کلیدی نظریه نهادی، اخلاق است: سازمان‌ها به جای اینکه لزوماً تصمیمات، شیوه‌ها و ساختارهای خود را بهینه کنند، برای یافتن نشانه‌هایی برای رفتار مناسب، به همتایان
یافتن نشانه‌هایی برای رفتار مناسب، به همتایان خود نگاه می‌کنند. طبق سیاست عمومی کرافت (۲۰۰۷): نظریه نهادی «سیاست‌گذاری‌ای است که بر جنبه‌های رسمی و قانونی ساختارهای دولتی تأکید دارد.» مکاتب نظریه نهادی. دو گرایش غالب در نظریه نهادی وجود دارد: پاول و دی‌ماجیو (1991) یک دیدگاه نوظهور در جامعه‌شناسی و مطالعات سازمانی را که آن را «نهادگرایی نوین» می‌نامند، به عنوان رد مدل‌های کنشگر عقلانی اقتصاد کلاسیک تعریف می‌کنند. در عوض، این رویکرد با در نظر گرفتن ویژگی‌های واحدهای تحلیل فرافردی که نمی‌توان آنها را به
واحدهای تحلیل فرافردی که نمی‌توان آنها را به تجمعات یا پیامدهای مستقیم ویژگی‌ها یا انگیزه‌های افراد تقلیل داد، به دنبال توضیحات شناختی و فرهنگی از پدیده‌های اجتماعی و سازمانی است. چالش‌ها در انواع مختلف اقتصاد. شواهد چشمگیری وجود دارد که نشان می‌دهد شرکت‌ها در انواع مختلف اقتصاد، واکنش‌های متفاوتی به چالش‌های مشابه نشان می‌دهند (کنتر، ۱۹۸۹). عوامل اجتماعی، اقتصادی و سیاسی، ساختار نهادی یک محیط خاص را تشکیل می‌دهند که به شرکت‌ها مزایایی برای انجام انواع خاصی از فعالیت‌ها در آنجا می‌دهد. کسب و کارها در صورت
از فعالیت‌ها در آنجا می‌دهد. کسب و کارها در صورت دریافت حمایت نهادی، تمایل به عملکرد کارآمدتر دارند. موسسه‌زدایی. این اصطلاح را نباید با موسسه‌زدایی (یعنی تعطیلی) بیمارستان‌های روانپزشکی اشتباه گرفت، این اصطلاح همچنین توسط برخی از پژوهشگران در ادبیات نظریه نهادی برای تفکر در مورد راه‌های مختلفی استفاده می‌شود که یک موسسه نامطلوب ممکن است مختل شود. به عنوان مثال، مگوایر و هاردی (۲۰۰۹) فرآیندهایی را که منجر به موسسه‌زدایی DDT می‌شود، بررسی کردند. این ممکن است شامل جنبش‌های اجتماعی از گروه‌های خاص، مانند
است شامل جنبش‌های اجتماعی از گروه‌های خاص، مانند تلاش‌هایی باشد که منجر به ممنوعیت غیرنهادینه کردن نوشیدن مشروبات الکلی می‌شود. یا فشارهای اجتماعی و نهادی که منجر به از بین رفتن اشتغال دائم در ژاپن شد. حداقل طبق گفته کلمنته و رولت (۲۰۱۵)، افکار عمومی همچنین می‌تواند منجر به نهادزدایی از یک عمل شود. نهادزدایی همچنین می‌تواند به صورت جزئی مورد استفاده قرار گیرد، همانطور که در نهادزدایی مفاهیم خاص CSR برای ایجاد راه برای یک ساختار جدید CSR یا در نهادزدایی از عمل ماهیگیری برای امرار معاش دیده می‌شود.
فیلیپو سیچیتانو (؛ زادهٔ ۱۳ اکتبر ۱۹۹۳) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "سپید چون شیر، سرخ چون خون" اشاره کرد. زندگی و حرفه. فیلیپو سیچیتانو در تاریخ ۱۳ اکتبر ۱۹۹۳ در رم و در خانواده‌ای با اصالت کالابریایی متولد شد، سیچیتانو اولین بازی خود را در سینما در ۱۶ سالگی انجام داد و در تست بازیگری برای نقش لوکا در فیلم « "آسان!»" ساخته فرانچسکو برونی انتخاب شد. سال بعد، نقش اصلی فیلم "«یک روز خاص»" ساخته فرانچسکا کومنچینی را بر عهده داشت که در بخش
ساخته فرانچسکا کومنچینی را بر عهده داشت که در بخش مسابقه شصت و نهمین جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز شرکت داده شد. در سال ۲۰۱۳، جایزه بیراگی را در روبان نقره‌ای دریافت کرد. در سال‌های بعد، در چندین فیلم برجسته از فرزان اوزپتک، جیووانی ورونزی و جاکومو کامپیوتی بازی کرد. سیچیتانو همچنین در تلویزیون فعال است و نقش‌های اصلی را در مجموعه‌های متعددی، به ویژه "«دروغ‌های لولیتا لوبوسکو»" و "«فرشتگان نادان»" ایفا کرده است.
حقوق بشر در ایتالیا شامل آزادی باور و ایمان، حق پناهندگی از کشورهای غیردموکراتیک، حق کار، و حق کرامت و برابری در برابر قانون می‌شود. حقوق بشر حقوق پایه‌ای هر شهروند در هر کشوری است. در ایتالیا، حقوق بشر طی سال‌های بسیاری توسعه یافته و آموزش حقوق بشر وجود دارد. افزون بر این، ایتالیا حقوق خاصی برای زنان، کودکان و افراد ال‌جی‌بی‌تی دارد. توسعهٔ حقوق بشر در ایتالیا. با ارائهٔ تلاش‌های چشمگیر برای حمایت از حقوق بشر، فعالان و مدافعان حقوق بشر در ایتالیا به‌عنوان نقشی مرکزی در نظر گرفته می‌شوند که حقوق بشر را
نقشی مرکزی در نظر گرفته می‌شوند که حقوق بشر را ترویج کرده و از قربانیانی که آزادی‌های بنیادین یا حقوق بشر آن‌ها نقض شده حمایت می‌کنند. ویتوریو آریگونی، سرجیو د الیا، یوسیپ فرفولیا و برخی افراد دیگر به‌عنوان مدافعان و فعالان فعال حقوق بشر شناخته می‌شوند که در سلسله رویدادهایی برای حفاظت از حقوق بشر مشارکت داشته و پیشرفت در این حوزه را ترویج کرده‌اند. هم فعالان و هم مدافعان حقوق بشر مورد حمایت قرار می‌گیرند و ایتالیا متعهد به دفاع از حقوق و امنیت این افراد و گروه‌هاست تا تلاش‌های آنان و شرکایشان را تقویت
و گروه‌هاست تا تلاش‌های آنان و شرکایشان را تقویت کند. ایتالیا همراه با اتحادیهٔ اروپا و با پیروی از دستورالعمل‌های سازمان امنیت و همکاری اروپا (OSCE)، در حال حاضر همچنان از فعالان و مدافعان حقوق بشر برای کل جامعهٔ مدنی حمایت می‌کند. آموزش حقوق بشر. آموزش حقوق بشر در ایتالیا به‌عنوان ابزاری بنیادین در نظر گرفته شده است که هدف آن ترویج آگاهی از حقوق و همچنین شیوه‌های بهره‌گیری از آن‌ها برای حمایت در میان شهروندان است. این ابزار همچنین می‌کوشد احترام به کرامت انسانی را افزایش داده، تفاهم متقابل را پرورش دهد و
را افزایش داده، تفاهم متقابل را پرورش دهد و از طریق تضمین حقوق بشر در جامعه، حمایت از آزادی‌های بنیادین افراد را تقویت کند. این آموزش هم در نهادهای رسمی و هم غیررسمی اجرا می‌شود تا شهروندان ایتالیایی را در هر مرحلهٔ زندگی برای حمایت و ترویج حقوق بشر آموزش دهد. در سال ۲۰۱۸، طرح «مسئولیت برای حمایت» توسط دولت ایتالیا به‌عنوان یک پروژهٔ مدرسه‌ای طراحی و راه‌اندازی شد تا آگاهی دانش‌آموزان دربارهٔ حمایت از آزادی‌های بنیادین و حقوق بشر ارتقا یابد. حقوق. آزادی باور و ایمان. هر ساله ایتالیا با کشورهای عضو اتحادیهٔ
و ایمان. هر ساله ایتالیا با کشورهای عضو اتحادیهٔ اروپا برای کار بر روی قطعنامه‌ای دربارهٔ حقوق دین و باور همکاری می‌کند و انواع مختلف عدم مدارا و تبعیض در زمینهٔ مسائل دینی را محکوم می‌نماید. ایتالیا بر پایهٔ دستورالعمل‌های اتحادیهٔ اروپا دربارهٔ آزادی دین و باور، سازوکاری برای حمایت از اقدامات علیه کشورهای ثالث در زمینهٔ آزادی دین در سطح اتحادیه ایجاد کرد. در همین حال، این دستورالعمل‌ها حق اعمال آزادی دین به‌صورت جمعی را تصریح می‌کنند، با هدف حمایت از گروه‌هایی با ادیان اقلیت. در سال ۲۰۱۷، ابتکارهایی
گروه‌هایی با ادیان اقلیت. در سال ۲۰۱۷، ابتکارهایی دربارهٔ آزادی دین و باور در چارچوب ریاست ایتالیایی گروه هفت و همچنین مأموریت آن مورد بحث و ترویج قرار گرفت. افزون بر این، با حمایت فرانسه، یک قطعنامهٔ شورای امنیت برای حفاظت از میراث فرهنگی و مبارزه با دادوستد غیرقانونی آثار فرهنگی در سال ۲۰۱۷ پیشبرده شد. این قطعنامه به‌طور یکپارچه تصویب شد و در ماه مارس همان سال به تصویب رسید. در زمینهٔ مبارزه با خشونت دینی، این قطعنامه به مواد کلیدی‌ای اشاره دارد که هدف آن‌ها کمک به ترویج تنوع قومی و دینی در سطح ملی در
آن‌ها کمک به ترویج تنوع قومی و دینی در سطح ملی در بلندمدت است. مجازات اعدام. قانون اساسی ایتالیا در سال ۱۹۴۷ مجازات اعدام را خارج از قوانین نظامی در زمان جنگ ممنوع می‌کند. بالاترین اولویت به کارزار بین‌المللی به‌عنوان تعلیق مجازات اعدام داده شده است. از دههٔ ۱۹۹۰، چندین ابتکار برای دستیابی به یک تعلیق جهانی بر مجازات مرگ ترویج شده‌اند. مجمع عمومی سازمان ملل در سال ۲۰۰۷ این تعلیق را تصویب کرد و قطعنامه با شمار زیادی رأی موافق به تصویب رسید. پس از آن، مجمع عمومی سازمان ملل هر دو سال یک‌بار این قطعنامه‌ها را
سازمان ملل هر دو سال یک‌بار این قطعنامه‌ها را تصویب کرده است. آخرین قطعنامهٔ تصویب‌شده دربارهٔ تعلیق مجازات مرگ در سال ۲۰۱۸ بود. این قطعنامه با ۱۲۱ رأی موافق به تصویب رسید که بالاترین تعداد «رأی موافق» در تاریخ تا آن زمان بود. در سال ۲۰۱۴، وزارت امور خارجه و همکاری‌های بین‌المللی ایتالیا نمایندگانی از سازمان‌های جامعهٔ مدنی را فراخواند و از آن‌ها خواست تا برای هماهنگ‌سازی اقدامات کشور به‌منظور افزایش کارآمدی در ارتقای آگاهی در کشورهای ثالث همکاری کنند تا پاسخ مثبت آن‌ها برای قطعنامهٔ تعلیق پیش از رأی‌گیری
مثبت آن‌ها برای قطعنامهٔ تعلیق پیش از رأی‌گیری کمیتهٔ سوم مجمع عمومی به‌دست آید. تبعیض. جنبه‌های اصلی تبعیض در سطح مدنی در حال حاضر شامل یهودستیزی، نژادپرستی و تبعیض جنسیتی است. ایتالیا مجموعه‌ای از قوانین و آیین‌نامه‌ها را به اجرا گذاشته است که علیه تبعیض مبارزه کرده و از حقوق بشر و آزادی‌های بنیادین گروه‌های آسیب‌پذیر و اقلیت‌ها در مراحل مختلف تاریخ حمایت می‌کنند. حقوق زنان. ایتالیا متعهد به ترویج برابری جنسیتی و توانمندسازی زنان در کشور است ــ به‌عنوان بخشی از کنوانسیون سازمان ملل برای رفع همهٔ اشکال
بخشی از کنوانسیون سازمان ملل برای رفع همهٔ اشکال تبعیض علیه زنان. ایتالیا از جمله مشارکت‌کنندگانی است که از حقوق زنان در محل کار، جامعه و خانواده حمایت و آن را ترویج می‌کند. مسائل مرتبط و بهبودها هر ساله در چارچوب سازمان ملل ترویج می‌شوند. ایتالیا کنوانسیون شورای اروپا برای حمایت از زنان در برابر خشونت را پیش برد که در سال ۲۰۱۴ لازم‌الاجرا شد. در سال ۲۰۱۶، سومین برنامهٔ ملی اقدام برای اجرای دستورکار «زنان، صلح و امنیت» در سطح ملی به تصویب رسید. حقوق افراد ال‌جی‌بی‌تی. همجنس‌گرایی در پادشاهی ساردنی جرم بود
همجنس‌گرایی در پادشاهی ساردنی جرم بود و قانون کیفری آن به پادشاهی جدید ایتالیا گسترش یافت. فعالیت جنسی همجنس‌گرایانه از سال ۱۸۹۰ در سراسر کشور قانونی اعلام شد، هرچند در جنوب ایتالیا پیشتر قانونی بود. حقوق لزبین‌ها، گی‌ها، دوجنس‌گرایان و تراجنسیتی‌ها از سال ۱۸۹۰ تغییر یافته‌اند، زمانی که فعالیت جنسی همجنس‌گرایانهٔ مردانه و زنانه قانونی شد و قانون کیفری جدیدی صادر گردید. در سال ۲۰۱۶، ایتالیا یک قانون اتحاد مدنی را تصویب کرد که همهٔ حقوق ازدواج را به زوج‌های همجنس اعطا می‌کرد، به‌جز فرزندخواندگی مشترک. برخی
همجنس اعطا می‌کرد، به‌جز فرزندخواندگی مشترک. برخی حقوق قانونی نیز به‌وسیلهٔ همین قانون به زوج‌های همجنس و دگرجنس‌گرا که در یک هم‌باشی ثبت‌نشده زندگی می‌کنند اعطا شد. از سال ۱۹۸۲، ایتالیا به افراد اجازه داده است که به‌طور قانونی جنسیت خود را تغییر دهند. برای از میان بردن تبعیض علیه تراجنسیتی‌ها، به‌ویژه در محل کار و اشتغال، ایتالیا از سال ۲۰۰۳ آن را ممنوع کرده است. با این حال، پس از آن هیچ لایحه یا آیین‌نامهٔ دیگری برای مقابله با تبعیض بر پایهٔ گرایش جنسی یا هویت جنسیتی صادر نشده است. حقوق کودکان. در سطح
یا هویت جنسیتی صادر نشده است. حقوق کودکان. در سطح چندجانبه، ابتکارهای گوناگونی برای حمایت از کودکی و ترویج حقوق کودکان در ایتالیا انجام شده است و مجمع عمومی سازمان ملل نیز قطعنامه‌ای را تصویب کرده است که حقوق کودک را ترویج و حمایت می‌کند. در سال ۲۰۰۰، در ارتباط با کنوانسیون حقوق کودک سازمان ملل، ایتالیا اصول تعیین‌شده توسط سازمان ملل در سال ۱۹۸۹ را برای حفاظت از حقوق کودکان در درگیری‌های مسلحانه اجرا کرده است. در سطح حمایت از کودکان، تعهد ایتالیا به تصویب دستورالعمل‌هایی دربارهٔ حفاظت از حقوق کودکان در
دستورالعمل‌هایی دربارهٔ حفاظت از حقوق کودکان در چارچوب پروتکل‌های اتحادیهٔ اروپا و سازمان ملل منجر شده است. در همین حال، ایتالیا از ابتکارهای متعددی دربارهٔ حقوق کودکان بر پایهٔ مأموریت‌های حفظ صلح سازمان ملل پشتیبانی می‌کند. حقوق بین‌الملل بشردوستانه. حقوق بین‌الملل بشردوستانه (IHL) بخشی مهم در نظام حقوقی برای کشوری است که پیوند نزدیکی با متحدان و دیگر کشورها دارد و بشردوستی را در جنبهٔ اجتماعی و اخلاقی ارائه می‌کند. ایتالیا پیوسته برای ترویج نظام حقوق بین‌الملل بشردوستانه تلاش می‌کند تا اثرات درگیری‌های