payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تسلیم شد و خیلی زود تاراج شد. ایستادگی ارگ درونی کمتر از دو هفته پایید ولی پس از شکسته شدن دیوارها از سوی مغول ها، همه مردم آن کشته شدند. وارونِ لشکرکشی‌های آینده، مغول‌ها کمابیش با شهروندان بخارا مهربان بودند. با این همه، شمار فراوانی، «سربازِ ناگزیر» شدند تا در محاصره‌های دیگر بکارگیری شوند. رویدادها. چنگیزخان با گرفتن بخارا نیروهای سلطان محمد خوارزمشاه را که در سمرقند، بلخ و اورگنج جای داشتند دچار چنددستگی کرد. مغولان که سمرقند را محاصره کرده‌بودند، با نيروهای پدافندی ترکی-ایرانی درگیر شدند. این هنگ که
پدافندی ترکی-ایرانی درگیر شدند. این هنگ که دربرگیرنده بیست فیل جنگی و شمار فراوانی سواره‌نظام بود، در کمین افتاد و پس رانده شد. بخش بیشینهٔ پادگان سمرقند پس از اندکی، تسلیم شدند و خیلی زود به دار آویخته شدند، ولی ارگ، مانند بخارا، باید با زور گرفته می‌شد. یک ماه زمان برد، پیش از دستیابی مغولان به ارگ یک نیروی کوچک توانست راه خود را از میان ردیف‌های سربازان مغول بیابد و از آمودریا بگریزد. مغول‌ها فیل‌هایی را که زنده مانده بودند در پیرامون شهر رها کردند که آنجا از روی کمبود خوراک خیلی زود مردند. تیمور پس از
از روی کمبود خوراک خیلی زود مردند. تیمور پس از آن که در سال ۱۳۷۰ سمرقند را پایتخت خود کرد، شهر را بازسازی نمود. او کاخ‌ها و دیوارهای شهر را که هنوز ویرانه بودند، بازسازی کرد و مسجدها، باغ‌ها و کوشک‌های فراوانی را سفارش داد تا برجستگی سمرقند را در اندازه جهانی دوباره زنده کند.
آنتیل داون یک فیلم آمریکایی در ژانر ترسناک به کارگردانی دیوید اف. سندبرگ و نویسندگی گری دابرمن و بلیر باتلر است که بر اساس بازی ویدئویی به همین نام محصول سال ۲۰۱۵ و اثر استودیوی سوپرمسیو گیمز ساخته شده است. در این فیلم الا روبین، مایکل سیمینو، جی‌یونگ یو، و اودسا آزیون ایفای نقش می‌کنند و پیتر استورماره نیز نقش خود را از بازی تکرار می‌کند. داستان فیلم دربارهٔ گروهی از دوستان است که در یک منطقهٔ دور افتاده با مکانیزم حلقه زمانی گیر می‌افتند؛ تهدیدی در کمین آن‌هاست، جایی که مرگ هر بار شب هنگام آن‌ها را تهدید
جایی که مرگ هر بار شب هنگام آن‌ها را تهدید می‌کند و تنها راه حل، زنده ماندن تا صبح است. تصویربرداری اصلی فیلم در ۵ اوت ۲۰۲۴، در بوداپست همراه با ماکسیم الکساندر به عنوان فیلمبردار شروع شد، و در ۴ اکتبر ۲۰۲۴ به پایان رسید. "آنتیل داون" در ۲۵ آوریل ۲۰۲۵ توسط سونی پیکچرز ریلیزینگ در ایالات متحده اکران شد. فیلم با واکنش‌های ضد و نفیضی از سوی منتقدان همراه بود و ۵۳ میلیون دلار در سراسر جهان فروش کرد در حالی که ۱۵ میلیون دلار بودجه ساخت آن بوده است.
جسم و روح فیلمی محصول سال ۱۹۹۹ و به کارگردانی سام هنری کاس است. در این فیلم بازیگرانی همچون ری مانچینی، مایکل چکلیس، جنیفر بیلز، راد استایگر، جو مانتگنا و تانی ولش ایفای نقش کرده‌اند.
لورنزو آنگله (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که در پست مهاجم برای یوونتوس نکست جن بازی می‌کند. آنگله در چهارده سالگی به آکادمی جوانان یوونتوس سری آ ایتالیا پیوست. او کاپیتان باشگاه بود.
کلید خاموش فیلمی محصول سال ۲۰۰۱ و به کارگردانی مانوئل گومس پریرا است. در این فیلم بازیگرانی همچون جو مانتگنا، دنی آیلو، جرج همیلتون، آنا گالینا، آریانا خیل، کلاودیا جرینی، اشلی همیلتون، مانوئل د بلاس و ژاک ارلن ایفای نقش کرده‌اند.
دیمیتری بلایف (; – ) دانشمند در زمینه جانورشناسی اهل امپراتوری روسیه بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال بیستمین سال پیروزی در جنگ بزرگ میهنی (۱۹۴۵–۱۹۴۱)، مدال به مناسبت یکصدمین سالگرد تولد ولادیمیر ایلیچ لنین، نشان انقلاب اکتبر، نشان ستاره سرخ، نشان لنین، و مدال «برای پیروزی بر آلمان در جنگ بزرگ میهنی ۱۹۴۱-۱۹۴۵» شده است.
مردان شیطانی: میمون‌ها و ریشه‌های خشونت انسانی ()، کتابی است در سال ۱۹۹۶ توسط ریچارد رانگهام و دیل پترسون که به بررسی عوامل فرگشت منجر به خشونت مردانه می‌پردازد. خلاصه. «نرهای شیطانی» با توضیح اینکه انسان‌ها، شامپانزه معمولی‌ها، گوریل‌ها و اورانگوتان‌ها گروهی از انسانیان‌ها مرتبط ژنتیکی هستند، آغاز می‌شود. اینکه انسان‌ها از نظر ژنتیکی به شامپانزه‌ها نزدیک‌تر هستند تا شامپانزه‌ها به گوریل‌ها، و شامپانزه‌ها و بونوبو‌ها از نظر ژنتیکی نزدیک‌تر هستند. پس از حدس و گمان در مورد آنچه که اجداد انسان را قادر به ترک
و گمان در مورد آنچه که اجداد انسان را قادر به ترک جنگل‌های بارانی کرد (استفاده از ریشه‌ها به عنوان منبع آب و غذا)، «نرهای شیطانی» در ادامه فهرستی از انواع خشونت اعمال شده توسط شامپانزه‌های نر (خشونت سلسله مراتبی درون گروهی، خشونت) ارائه می‌کند. علیه زنان، و حملات قتل فراگروهی). بروز بالای تجاوز جنسی توسط اورانگوتان‌های نر غیر آلفا و کودک کشی توسط گوریل‌های نر نیز به عنوان نمونه‌هایی از میراث ژنتیکی متقابل ما ذکر شده است. نویسندگان جامعه شامپانزه‌ها را به‌عنوان بسیار پدرسالاری معرفی می‌کنند که هیچ
را به‌عنوان بسیار پدرسالاری معرفی می‌کنند که هیچ شامپانزه‌ای نر بالغ تابع هیچ ماده‌ای از هر درجه‌ای نیست. آنها شواهدی را ارائه می‌کنند که نشان می‌دهد اغلب تمدن‌های بشری غالب همیشه از نظر رفتاری مردسالارانه بوده‌اند، و اینکه انسان‌های نر در تمایل ذاتی شامپانزه‌های نر به تسلط، خشونت‌های بی‌مورد، جنگ، تجاوز جنسی، و قتل مشترک هستند. آنها ادعا می‌کنند که قشر پیش‌پیشانی مغز نیز یک عامل است، زیرا به‌طور تجربی نشان داده شده است که انسان‌ها هم بر اساس منطق و هم بر اساس احساسات با واسطه قشر پیش‌پیشانی تصمیم‌گیری
اساس احساسات با واسطه قشر پیش‌پیشانی تصمیم‌گیری می‌کنند. برای مقایسه جوامع شامپانزه، در فصل «میمون صلح‌آمیز»، نویسندگان رفتارهای شامپانزه‌ها را با رفتارهای بونوبو‌ها مقایسه می‌کنند و دلایل بیولوژیکی منطقی برای رفتارهای آرام‌تر (هر چند تهاجمی و متضاد) دومی ارائه می‌کنند. دلایل ارائه شده برای این امر عبارتند از سازمان اجتماعی زنان بونوبو که پرخاشگری مردانه را تحمل نمی‌کند، نیروهای تکاملی نامرئی بودن تخمک‌گذاری بونوبو (در شامپانزه‌ها، تخمک‌گذاری دارای تورم بویایی و تناسلی است (این تنوع در چرخه‌های تولیدمثلی
و تناسلی است (این تنوع در چرخه‌های تولیدمثلی زنان منجر به رقابت شدید مردان برای جفت‌گیری می‌شود) و سازمان اجتماعی کلی که به موجب آن بونوبوهای نر مانند شامپانزه‌های نر اتحاد تشکیل نمی‌دهند، اگرچه این موضوع مورد مناقشه است. بونوبوها تحت سلطه یک سیستم مادرسالار هستند و به دلیل روابط پراکنده زنانه خود که به حل و فصل و تاکتیک‌های صلح آمیز در میان گروه تشویق می‌کند و خشونت و جنگ را منع می‌کند منحصر به فرد هستند. شباهت‌های انسان‌شناختی را می‌توان با خرده‌فرهنگ‌های انسانی مانند [هیپی]ها ایجاد کرد که در این شعار
انسانی مانند [هیپی]ها ایجاد کرد که در این شعار بیان می‌شود که هیپی‌ها و بونوبوها عشق می‌ورزند، نه جنگ. مردم شناسان با استفاده از دیدگاه فلسفه پسامدرن سعی می‌کنند توضیح دهند که چگونه ساختار اجتماعی بونوبو پرخاشگری را رد می‌کند و بر قدرت همکاری تمرکز می‌کند و چگونه این کار به بقای کلی گروه منفعت می‌رساند. نویسندگان خشونت مردانه را از نظر تکاملی نامطلوب و از نظر اخلاقی مذموم می‌دانند (به صراحت دربارهٔ نسل‌کشی‌های متقابل هوتو-توتسی در زیست‌گاه‌های میمون‌های بزرگ آفریقا، و استناد به رمان آرمان‌شهری زنانه شارلوت
آفریقا، و استناد به رمان آرمان‌شهری زنانه شارلوت پرکینز گیلمن. "زنستان (رمان)" [۱۹۱۵])، و استدلال می‌کنند که ظهور سلاح‌های مدرن مانند گاز اعصاب و بمب‌های اتمی آینده جمعی ما را تهدید می‌کند. مانند استیون پینکر "فرشتگان بهتر طبیعت ما" (۲۰۱۲)، که نشان می‌دهد خشونت در جامعه بشری به مرور زمان کاهش یافته است، «مردان شیطانی» این موضوع را نشان می‌دهد. مردان گونه انسان، از نظر ژنتیکی مستعد خشونت هستند، اما اگر جامعه تشخیص دهد که انجام این کار به نفع بقای انسان است، نوع انسان نیز ظرفیت فکری برای رفع این نقص را دارد.
انسان نیز ظرفیت فکری برای رفع این نقص را دارد. بررسی‌ها. فیلیپ ریگال زیست‌شناس در تفسیری سیاسی از «مردان اهریمنی» می‌گوید که این کتاب تا حدی حمله‌ای به ساختارشکنی نظریه فمینیست است که خشونت مردانه یک برساخت‌گرایی اجتماعی است. ریگال همچنین این کتاب را «نقطه ای گسترده در برابر رویاهای قدیمی اتوپیایی آتلانتیس، عدن، الیزیوم، عصر طلایی، نقاشی‌های رمانتیک و مارگارت مید متاخر» می‌داند که انسان‌ها را به‌طور طبیعی صلح آمیز تصور می‌کرد. «نیویورک تایمز» آن را «لذت‌آمیز و خواندنی» خواند و نوشته است: ب «ه ژانر نوظهور
و خواندنی» خواند و نوشته است: ب «ه ژانر نوظهور کتاب‌های علمی جدی تعلق دارد که در مورد سؤالات مورد علاقه بسیاری از مردم، نه فقط برای متخصصان، چیزی برای گفتن دارند.»
دیل پترسون (؛ زادهٔ ) نویسنده ای آمریکایی است که دربارهٔ موضوعات علمی و تاریخ طبیعی می‌نویسد. او به همراه ریچارد رانگهام نویسنده کتاب "مردان شیطانی" است.
کورالی فارژا (؛ زادهٔ ) کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس اهل فرانسه است. او با اولین فیلم بلندش "انتقام" در سال ۲۰۱۷ به شهرت بین‌المللی دست یافت و برای آن جوایزی از چندین جشنواره فیلم مستقل دریافت کرد. پس از آن دومین فیلم بلندش، "ماده" (۲۰۲۴)، در ژانر وحشت جسمی با بازی دمی مور، در رقابت اصلی جشنواره فیلم کن ۲۰۲۴ به نمایش درآمد، جایی که فارژا برندهٔ جایزه بهترین فیلم‌نامه شد. او برای این فیلم همچنین نامزد جوایز اسکار در رشتهٔ بهترین فیلم، بهترین کارگردانی و بهترین فیلم‌نامه غیراقتباسی شد. فارژا از افرادی همچون
فیلم‌نامه غیراقتباسی شد. فارژا از افرادی همچون دیوید کراننبرگ، جان کارپنتر، دیوید لینچ و میشائل هانکه به عنوان فیلمسازانی که بر او تأثیر گذاشته‌اند نام برده است و همچنین چندین فیلم‌ساز کره‌جنوبی را به‌عنوان الهام‌بخش شیوه گرایانه معرفی می‌کند. فیلم‌شناسی. فیلم بلند تلویزیون
رالی ایتالیا ساردینیا ۲۰۲۴ (همچنین با عنوان رالی دی ساردیندی ۲۰۲۴ شناخته می‌شود) یک رویداد اتومبیل‌رانی برای اتومبیل‌های رالی بود که طی چهار روز از ۳۰ مه تا ۲ ژوئن ۲۰۲۴ برگزار شد. این مسابقه بیست و یکمین دوره مسابقات رالی ایتالیا ساردینیا بود. ششمین دور از مسابقات رالی قهرمانی جهان ۲۰۲۴، مسابقات قهرمانی رالی جهان ۲ و قهرمانی رالی جهان ۳ این رویداد همچنین سومین دور از سری مسابقات رالی قهرمانی جوانان جهان در سال ۲۰۲۴ نیز بود. رویداد ۲۰۲۴ در البیا در استان ساساری برگزار شد که از شانزده مرحله ویژه (استیج) تشکیل
برگزار شد که از شانزده مرحله ویژه (استیج) تشکیل می‌شد که مسافتی کلی را رانندگان طی می‌کردند.
محمدباقر ویجویه یا ویجویه‌ای، مؤلف کتاب "تاریخ انقلاب آذربایجان و بلوای تبریز" است که کتابی دربارهٔ وقایع جنبش مشروطه در ایران می‌باشد. از زندگانی مؤلف اطلاع چندانی در دست نیست ولی وی ساکن محله ویجویه (یا «وَرجی» در گفتار مردم تبریز) بوده و در همان‌جا این وقایع را ثبت کرده است. ویجویه‌ای، قَدَک فروش (تاجر کرباس) بوده و به همان عنوان شهرت داشته است. به نوشته کسروی، ویجویه‌ای در سال ۱۲۸۷ شمسی، کتابی دربارهٔ رویدادهای چهارماهه تبریز به نام بلوای تبریز نوشت. کدخدای محله ویجویه، او و فرزندش را دستگیر کرد و در حق
محله ویجویه، او و فرزندش را دستگیر کرد و در حق آنان اجحاف نمود و ویجویه‌ای پس از آزادی، راهی استانبول شد. وی سرانجام در تبریز درگذشت و در قبرستان گَجیل («باغ گلستان» امروزی) به امانت سپرده شد و جنازه‌اش چندی بعد به قم یا نجف اشرف انتقال یافت. با توجه به این‌که کسروی در تاریخ هیجده ساله آذربایجان، که آن را در ۱۳۲۱ ش تألیف کرده، از ویجویه‌ای با عنوان «شادروان حاجی محمدباقر» یاد کرده، تاریخ درگذشت ویجویه‌ای پیش از تاریخ تألیف این کتاب بوده است. تاریخ انقلاب آذربایجان، که بیش‌تر به بلوای تبریز شهرت یافته،
آذربایجان، که بیش‌تر به بلوای تبریز شهرت یافته، ظاهراً بار اول در یادداشت‌های حاج محمدتقی جورابچی به ابهام مطرح شده است: «این بلوایِ تبریز تفصیل خیلی دارد … وقایعی که هر روزه اتفاق می‌افتاد، او را در یک کتاب جمع نموده، چاپ کرده‌اند». سپس کسروی به روشنی از آن یاد کرده و در تاریخ مشروطه ایران، پاره‌ای از مطالب آن را به اختصار نقل نموده است. مطالب کتاب، پس از حمد خداوند، با نکوهش «مستبدین خوش ظاهر» و ستایش دلیری‌های ستارخان امیرخیزی و باقرخان خیابانی آغاز می‌شود. مطالب عمده کتاب عبارت است از: شورش طهران در
مطالب عمده کتاب عبارت است از: شورش طهران در جمادی الا´خره ۱۳۲۴، عزیمت علما به قم و تحصن مردم در خانه وزیرمختار انگلیس، صدور فرمان مشروطه، درگذشت مظفرالدین شاه و به سلطنت رسیدن محمدعلی شاه، به توپ بستن مجلس و مسجد سپهسالار و شروع جنگ از ۲۳ جمادی الاولی ۱۳۲۶ در تهران و تبریز، فعالیت‌های باقرخان در خیابان و ستارخان در امیرخیز، یادداشت‌های روزانه از وقایع تبریز که بیشترین صفحات را دربردارد، پیروزی مشروطه خواهان در شانزده رمضان و شرح برقراری آرامش نسبی و اصلاحات مشروطه خواهان در تبریز و مرند و دیلمقان و خوی.
مشروطه خواهان در تبریز و مرند و دیلمقان و خوی. مؤلف در صفحات پایانی کتاب، از وضع سوق الجیشی آن روزها (شوال ۱۳۲۶) گزارشی آگاهانه می‌دهد، از جمله دربارهٔ اقامت عین الدوله در قِزِلْجه میدان، در نزدیک تبریز و ورود سیصد سواره قزاق به سرکردگی بولکونیک با «چهار عراده توپ» به باسْمِنْج، و سپس می‌گوید «در آن‌جا نشسته‌اند تا از پرده غیب چه بیرون خواهد آمد». سال‌ها پس از چاپ اول، این کتاب نخست به صورت پاورقی در مهد آزادی آدینه به‌طور ناقص منتشر شد؛ سپس در ۱۳۴۸ شمسی به کوشش علی کاتبی در تبریز به چاپ رسید و در ۱۳۵۵
به کوشش علی کاتبی در تبریز به چاپ رسید و در ۱۳۵۵ شمسی در تهران تجدید چاپ شد.
ابتکار صلح عربی ( ؛ ) که به ابتکار عربستان (؛ ) نیز معروف است یک پیشنهاد ۱۰ جمله‌ای برای پایان دادن به درگیری اسرائیل و اعراب است که توسط اتحادیه عرب در سال ۲۰۰۲ در اجلاس سران بیروت تایید شد و در اجلاس ۲۰۰۷ و ۲۰۱۷ اتحادیه عرب مجددا تایید شد. این ابتکار صلح پیشنهاد می‌کند که در ازای عقب‌نشینی کامل اسرائیل از سرزمین‌های اشغالی (شامل کرانه باختری، غزه، بلندی‌های جولان و لبنان) و با امکان مبادله اراضی بین اسرائیل و فلسطین عادی‌سازی روابط جهان عرب با اسرائیل صورت گیرد. این طرح مبادله اراضی بین اسرائیل و فلسطین،
گیرد. این طرح مبادله اراضی بین اسرائیل و فلسطین، «حل و فصل عادلانه» مشکل آوارگان فلسطینی بر اساس قطعنامه ۱۹۴ سازمان ملل و تأسیس یک کشور فلسطینی با پایتختی اورشلیم شرقی را در بر می‌گیرد. یک روز پیش از انتشار این طرح کشتار روز پسح به دست حماس در ۲۷ مارس ۲۰۰۲ رخ داد که این طرح را تحت تاثیر قرار داد. از سوی دیگر تشکیلات خودگردان فلسطین به رهبری یاسر عرفات بی‌درنگ این طرح را پذیرفت. جانشین او محمود عباس نیز از این طرح حمایت کرد و رسماً از رئیس‌جمهور وقت آمریکا باراک اوباما خواست تا آن را به عنوان بخشی از سیاست
اوباما خواست تا آن را به عنوان بخشی از سیاست خاورمیانه‌ای خود در برگیرد. گزارش‌های اولیه نشان از آن داشت که حزب اسلام‌گرای حماس‌ و دولت منتخب نوار غزه دچار اختلاف شده است، در حالی که گزارش‌های بعدی نشان می‌دهد که حماس نیز طرح صلح را پذیرفته بود. دولت اسرائیل تحت رهبری آریل شارون این ابتکار را به عنوان طرحی که حتی آغاز گفتگو را فراهم نمی‌کند رد کرد زیرا اسرائیل را ملزم به عقب‌نشینی به مرزهای قبل از ژوئن ۱۹۶۷ می‌کرد. در سال ۲۰۱۵ بنیامین نتانیاهو نخست‌وزیر اسرائیل، اعلام کرد که درباره حمایت خود از این طرح
اسرائیل، اعلام کرد که درباره حمایت خود از این طرح مردد است، اما در سال ۲۰۱۸، آن را به عنوان مبنایی برای مذاکرات آتی با فلسطینیان نپذیرفت و رد کرد. طرح. پیش درآمد اجلاس بیروت ۲۰۰۲. اجلاس سران اتحادیه عرب که پس از جنگ شش روزه برگزار شد و طی آن اسرائیل بخش‌های وسیعی از سرزمین‌های عربی را اشغال کرد که قطعنامه خارطوم در اول سپتامبر ۱۹۶۷ مشخص کرده بود که شامل «سه نه» بود که قرار بود پس از آن نقطه مرکز تمام روابط اسرائیل و اعراب باشد: بدون توافق صلح، بدون به رسمیت شناختن دیپلماتیک، و بدون مذاکره. قطعنامه ۲۴۲
شناختن دیپلماتیک، و بدون مذاکره. قطعنامه ۲۴۲ شورای امنیت سازمان ملل متحد که خواستار عادی‌سازی اسرائیل با کشورهای عربی و عقب‌نشینی اسرائیل از سرزمین‌های اشغال‌شده در جریان جنگ بود، در ۲۲ نوامبر ۱۹۶۷ تصویب شد و با رد اولیه اکثر کشورهای عربی برابر شد. ابتکار صلح یک تغییر عمده از موضع سال ۱۹۶۷ بود. مانند بیشتر طرح‌های صلح که پس از سال ۱۹۶۷ ارائه شدند این طرح نیز بر اساس قطعنامه ۲۴۲ شورای امنیت سازمان ملل متحد صادر شده بود. پس از اجلاس صلح خاورمیانه در جولای ۲۰۰۰ در کمپ دیوید که با شکست پایان یافت و انتفاضه دوم
در کمپ دیوید که با شکست پایان یافت و انتفاضه دوم در سپتامبر ۲۰۰۰ آغاز شد. دولت بوش در پاییز ۲۰۰۲ به شدت تلاش کرد تا در دوران انتفاضه آتش‌بس موقت برپا کند تا فرصتی برای نشست بیروت فراهم کند. اما نتوانست به توافق دست یابد. با این حال، حضور آنتونی زینی، مذاکره‌کننده آمریکایی در اسرائیل به آرامش در درگیری‌ها در دو هفته پیش از نشست سران انجامید. در این دوره، دولت بوش امیدوار بود که توجه را از بحران خلع سلاح عراق که بعدا به حمله سال ۲۰۰۳ به عراق تبدیل شد، جلب کند. برخی از خبرنگاران در مورد چشم‌انداز این اجلاس
برخی از خبرنگاران در مورد چشم‌انداز این اجلاس تردید داشتند. رابرت فیسک غیبت حسنی مبارک از مصر و ملک عبدالله پادشاه اردن را این چنین توضیح داد: «آنها می‌توانند بوی یک موش مرده را از راه دور حس کنند.» در ۱۴ مارس، شای فلدمن در "ساعت خبری پی‌بی‌اس با جیم لرر" بیان کرد که «امید کمی وجود دارد که مذاکرات آغاز شود یا مذاکرات در نهایت در به دست آوردن یک نتیجه مذاکره بین دو طرف موفق شود.» با این حال، توماس فریدمن، ستون‌نویس برنده جایزه پولیتزر در فوریه ۲۰۰۲ با ولیعهد عربستان سعودی ملاقات کرد و او را تشویق کرد که
عربستان سعودی ملاقات کرد و او را تشویق کرد که پیشنهاد صلح را ارائه دهد. اجلاس ۲۰۰۲. اعلامیه. تنها ده نفر از ۲۲ رهبر دعوت‌شده به اجلاس سران اتحادیه عرب در ۲۷ مارس در بیروت لبنان شرکت کردند. افرادی که شرکت نکردند کسانی مانند یاسر عرفات رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین، حسنی مبارک رئیس جمهور مصر و ملک عبدالله پادشاه اردن در آن شرکت نکردند. علیرغم فشارهای آمریکا و اروپا دولت آریل شارون به عرفات گفته بود که در صورت رفتن به اجلاس اجازه بازگشت نخواهد داشت. عدم مشارکت باعث شد، تیم پالمر، گزارشگر شرکت پخش استرالیایی،
باعث شد، تیم پالمر، گزارشگر شرکت پخش استرالیایی، این اجلاس را «عقیم» بخواند. اعضای اتحادیه عرب طرح صلح را در ۲۷ مارس به اتفاق آرا تایید کردند. این طرح یک پیشنهاد جامع برای پایان دادن به کل درگیری اعراب و اسرائیل را در بر می‌گرفت. در بخش مربوط به این موضوع این طور آمده است: عبدالله ولیعهد عربستان سعودی در روز تصویب این طرح در سخنرانی خود در اتحادیه عرب گفت: این ابتکار به قطعنامه ۱۹۴ مجمع عمومی سازمان ملل اشاره دارد که بر بازگشت آوارگان فلسطینی به اسرائیل تاکید دارد. در یک عبارت مصالحه‌ای، بیان می‌کند که
تاکید دارد. در یک عبارت مصالحه‌ای، بیان می‌کند که اتحادیه از هرگونه حل و فصل مذاکره بین اسرائیل و فلسطینی ها حمایت می کند و اصطلاح «حق بازگشت» را ذکر نمی‌کند. مقاومت در برابر قله. اگرچه این ابتکار به اتفاق آرا به تصویب رسید، اما بحث‌هایی در مورد برخی مسائل وجود داشت. رهبران اجلاس با مخالفت شدید دولت سوریه مواجه شدند که اصرار داشت به فلسطینیان اجازه دهد تا مقاومت مسلحانه را دنبال کنند. این سازمان همچنین با استفاده از اصطلاح «عادی‌سازی» مخالفت کرد و تاکید کرد که چنین پیشنهادی برای اسرائیل بیش از حد
تاکید کرد که چنین پیشنهادی برای اسرائیل بیش از حد سخاوتمندانه است و اسرائیل لایق چنین چیزی نیست. از سوی دیگر دولت لبنان ابراز نگرانی کرد که برخی از پناهندگان فلسطینی تلاش خواهند کرد که در همان لبنان باقی بمانند و این چیزی است که لبنان به شدت با آن مخالف است. کشتار عید فصح. یک بمب‌گذار انتحاری ۳۰ اسرائیلی را در نتانیا در همان روز آغاز به کار این ابتکار کشت. حماس مسئولیت این حمله را بر عهده گرفت و شیخ احمد یاسین رهبر حماس گفت که این حمله «پیامی به نشست سران کشورهای عربی فرستاد تا تأیید کند که مردم فلسطین به
عربی فرستاد تا تأیید کند که مردم فلسطین به مبارزه برای سرزمین و دفاع از خود بدون توجه به اقدامات دشمن ادامه می‌دهد.» اتحادیه عرب گفت که فکر نمی‌کند عاملان این بمب‌گذاری آن را برای منحرف‌کردن نشست بیروت برنامه‌ریزی کرده باشند. تشکیلات خودگردان فلسطین این حمله را محکوم کرد. عرفات دستور دستگیری شبه‌نظامیان مرتبط با حماس، جهاد اسلامی و گردان‌های شهدای الاقصی را شخصا صادر کرد. علیرغم این موضوع آریل شارون عرفات را نیز مسئول این حمله دانست. سخنگوی دولت اسراییل گفت: «هیچ مذاکره‌ای زیر آتش‌باران انجام شدنی نیست».
«هیچ مذاکره‌ای زیر آتش‌باران انجام شدنی نیست». یکی دیگر از سخنگویان دولت رانان گیسین گفت که اسرائیل به پیگیری آتش‌بس ادامه خواهد داد. اما احساس کنیم تمام گزینه‌ها برای دستیابی به چنین آتش‌بسی از دست رفته است، که در این صورت البته تمام اقدامات لازم را برای دفاع از شهروندان خود را انجام خواهیم داد.» کشتار روز پسح و همچنین عملیات دیوار دفاعی به تشدید انتفاضه دوم انجامید و به تزلزل این طرح کمک کرد. این خشونت‌ها سبب شد شورای امنیت سازمان ملل متحد در ۳۰ مارس قطعنامه ۱۴۰۲ شورای امنیت را به اتفاق آرا صادر کند که
۱۴۰۲ شورای امنیت را به اتفاق آرا صادر کند که در آن همه طرف‌ها انتقاد شده بود: پذیرش مجدد در نشست سال ۲۰۰۷ ریاض. به استثنای لیبی، همه رهبران ۲۲ کشور عضو اتحادیه عرب از ۲۸ مارس تا ۲۹ مارس ۲۰۰۷ در اجلاس دو روزه سران در ریاض پایتخت عربستان سعودی شرکت کردند این طرح توسط تمامی اعضا به استثنای نماینده حماس که در آن زمان اسماعیل هنیه و نخست وزیر وقت تشکیلات خودگردان فلسطین بود تایید شد. وی به طرح رای ممتنع داد. در مقابل محمود عباس رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین به طرح رای مثبت داد. خود ابتکار در طول تصویب مجدد بدون
رای مثبت داد. خود ابتکار در طول تصویب مجدد بدون تغییر باقی ماند. تا آستانه اجلاس اعضا حاضر به بررسی تغییر بخشی از آن نشده بودند. عمرو موسی، رئیس اتحادیه عرب، گفت که درگیری اسرائیل و فلسطین بر سر دوراهی قرار دارد که "یا به سمت صلح واقعی حرکت می‌کنیم یا شاهد تشدید اوضاع هستیم". ملک عبدالله در جریان این اجلاس، اشغال عراق توسط ایالات متحده را محکوم کرد. سخنان او ممکن است در پاسخ به سخنان کاندولیزا رایس وزیر امور خارجه ایالات متحده باشد که از جهان عرب خواسته بود تا «آغازکننده تماس با اسرائیل» باشند. وی همچنین
تا «آغازکننده تماس با اسرائیل» باشند. وی همچنین خواستار این شده بود که رژیم صهیونیستی محاصره غزه را پایان دهد و گفت: «باید هر چه سریعتر به محاصره ناعادلانه تحمیل‌شده بر مردم فلسطین پایان داده شود تا روند صلح در فضایی به دور از ستم و زور حرکت کند. دولت‌های آمریکا و اسرائیل پیش از آغاز اجلاس به شدت به کشورهای عربی فشار می‌آوردند تا حمایت خود از حماس را قطع کنند. بان کی‌مون دبیرکل سازمان ملل متحد در این اجلاس شرکت کرد و گفت: «ابتکار صلح اعراب یکی از ارکان روند صلح است... [این] سیگنالی می‌فرستد که اعراب برای
صلح است... [این] سیگنالی می‌فرستد که اعراب برای دستیابی به صلح جدی هستند.» رهبر سیاست خارجی اتحادیه اروپا خاویر سولانا روند کار را مشاهده کرد و حمایت اتحادیه اروپا از این تصمیم را ابراز کرد و گفت که «ناتوانی در مقابله با چالش‌های امروز خاورمیانه را در خطر از دست دادن قطار توسعه انسانی و اقتصادی قرار خواهد داد.» وی همچنین تاکید کرد که این ابتکار به عنوان یک پیشنهاد برای مذاکرات بیشتر به جای اولتیماتوم «آن را بگیر یا بگذار» برای هر دو طرف عمل کرد. صائب عریقات، رئیس مذاکرات در سازمان آزادی‌بخش فلسطین از پذیرش
رئیس مذاکرات در سازمان آزادی‌بخش فلسطین از پذیرش هر چیزی غیر از پیش نویس اجلاس سران خودداری کرد و هرگونه مذاکره‌ای را که بتواند آن را تغییر دهد رد کرد. در مقابل سعود الفیصل وزیر امور خارجه عربستان گفت که اعضا باید «به تحولات جدید توجه داشته باشند که مستلزم اضافات و پیشرفت در هر چیزی است که ارائه می‌شود» پیاده‌سازی. این طرح خواستار ایجاد یک کمیته ویژه متشکل از بخشی از کشورهای عضو مرتبط با اتحادیه عرب و دبیرکل اتحادیه عرب برای پیگیری تماس های لازم برای جلب حمایت از این طرح در همه سطوح، به ویژه از سوی ایالات
از این طرح در همه سطوح، به ویژه از سوی ایالات متحده آمریکا، سازمان ملل متحد، شورای امنیت سازمان ملل متحد، ایالات متحده آمریکا، فدراسیون روسیه، کشورهای مسلمان و اتحادیه اروپا. این کمیسیون ویژه همچنین هیئت‌هایی از مصر و اردن را به نمایندگان جهان عرب در برداشت. واکنش‌ها. واکنش‌های آمریکا. در ابتدا این ابتکار با حمایت مشتاقانه دولت بوش مواجه شد. به گفته آری فلیشر سخنگوی بوش «رئیس‌جمهور از ایده‌های ولیعهد در مورد عادی‌سازی کامل اعراب و اسرائیل پس از دستیابی به توافقنامه صلح جامع ستایش کرد.» اگرچه رئیس جمهور
توافقنامه صلح جامع ستایش کرد.» اگرچه رئیس جمهور بعداً تأکید کرد که این امر تنها با توقف حملات تروریستی علیه اسرائیل قابل اجرا است. جانشین او باراک اوباما از ابتکار در اولین روزهای ریاست جمهوری خود، با روحیه، اما نه از جزئیات آن حمایت کرد. وی در مصاحبه‌ای با شبکه العربیه در ۲۷ ژانویه ۲۰۰۹ گفت: جورج میچل ، فرستاده ویژه ایالات متحده در آن زمان در خاورمیانه، در مارس ۲۰۰۹ اعلام کرد که دولت پرزیدنت باراک اوباما قصد دارد این ابتکار عمل را در سیاست خاورمیانه ای خود «ادغام» کند. واکنش‌های اسرائیل. مقامات اسرائیلی
«ادغام» کند. واکنش‌های اسرائیل. مقامات اسرائیلی پاسخ های مختلفی از مثبت، خنثی و منفی داده‌اند. هنگامی که این طرح در سال ۲۰۰۲ منتشر شد، دولت اسرائیل این طرح را رد کرد، به این دلیل که منجر به بازگشت تعداد زیادی از پناهندگان فلسطینی به اسرائیل می‌شود. اسراییل در مورد مسائل «خط قرمز» اظهار داشت که در مورد آنها مصالحه نخواهد کرد. بی‌بی‌سی نیوز اعلام کرد که پذیرش مجدد در سال ۲۰۰۷ نسبت به ابتکار اولیه ۲۰۰۲ واکنش حمایتی‌تری را از سوی دولت به همراه داشت، که در نهایت پس از اولین پیشنهاد، "رد شد... بلافاصله". شیمون
پس از اولین پیشنهاد، "رد شد... بلافاصله". شیمون پرز در دیدار با رهبران عرب در مجمع جهانی اقتصاد در اردن در ماه مه ۲۰۰۷ گفت که دولت او پیشنهاد متقابلی را ارائه خواهد کرد. سخنگوی وزارت خارجه اسرائیل گفت: اسرائیل هیچ علاقه‌ای به رکود ندارد و متأسفانه اگر ابتکار اعراب آن را بپذیرد یا آن را ترک کند، دستور رکود خواهد بود. در اکتبر ۲۰۰۸، گزارش شد که دولت اسرائیل در حال بررسی پیشنهاد سعودی است و ایهود باراک، وزیر دفاع، مجدداً پیشنهاد متقابلی را پیشنهاد کرد. اما تاکنون هیچ دولت اسرائیل هیچ پیشنهاد متقابل رسمی ارائه
هیچ دولت اسرائیل هیچ پیشنهاد متقابل رسمی ارائه نکرده است. از نظر افکار عمومی گروه تحقیقاتی آکسفورد گزارش کرده است که نگرش‌ها بین کسانی که هرگز درباره آن نشنیده‌اند و کسانی که حتی یک کلمه از آن را باور ندارند متفاوت است. یک نظرسنجی در نوامبر تا دسامبر ۲۰۰۸ توسط مرکز فلسطینی تحقیقات سیاست و بررسی در رام‌الله و موسسه تحقیقاتی هری‌اس‌ترومن برای پیشبرد صلح در اورشلیم نشان داد که تنها ۳۶ درصد از اسرائیلی‌ها از این طرح حمایت می‌کنند. نظرسنجی انگوس رید گلوبال مانیتور در ژوئن ۲۰۰۸ نشان داد که حدود ۶۷ درصد از
مانیتور در ژوئن ۲۰۰۸ نشان داد که حدود ۶۷ درصد از فلسطینی‌ها و ۳۹ درصد از اسرائیلی‌ها از آن حمایت می‌کنند. بنیامین نتانیاهو. در سال ۲۰۰۷ بنیامین نتانیاهو که در سال ۲۰۰۹ برای دومین بار نخست وزیر اسرائیل شد، این طرح را رد کرد. وی به وزرای خارجه کشورهای عربی گفت: «خروج دو سال پیش از غزه ثابت کرد که هرگونه عقب نشینی اسرائیل – به ویژه یک جانبه – باعث پیشبرد صلح نمی شود، بلکه پایگاهی برای ترور برای اسلام رادیکال ایجاد می کند». در سال ۲۰۱۵ او توضیح داد: "این [ابتکار] جنبه های مثبت و جنبه های منفی دارد." وی ضمن
جنبه های مثبت و جنبه های منفی دارد." وی ضمن اشاره به اینکه وضعیت در ۱۳ سال پس از پیشنهاد توافق تغییر کرده است، تاکید کرد که "ایده کلی - تلاش و تفاهم با کشورهای پیشرو عربی - ایده خوبی است." با این حال، او با درخواست‌های ابتکار مبنی بر عقب‌نشینی اسرائیل از بلندی‌های جولان و بازگرداندن آوارگان فلسطینی مخالفت کرد. در سال ۲۰۱۸، نتانیاهو طرح صلح عربی را به عنوان مبنایی برای مذاکره با فلسطینی ها رد کرد. شیمون پرز. در ۲۸ مارس ۲۰۰۲ وزیر امور خارجه وقت شیمون پرز گفت: در ۱۲ نوامبر ۲۰۰۸، پرز در نشست مجمع عمومی سازمان