payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ام. دی اسکالا، مورخ متخصص در سوسیالیسم ایتالیایی، مقدمه این کتاب را نوشته است. اورسینی برای ارائه دیدگاه خود در مورد بریگادهای سرخ از روش مطالعه موردی استفاده کرد که قتل سیاسی، چه از سوی چپ افراطی باشد و چه از سوی گروه‌های نئونازی، چه از سوی کنشگران غیردولتی و چه از سوی گروه‌هایی مانند رژیم پل پوت که دستگاه دولتی را به دست گرفته‌اند، با انگیزه تفکر مسیحایی انجام می‌شود. فرقه‌های مذهبی یا سیاسی خشونت‌آمیز هنگامی در تبدیل اعضای خود به تروریست موفق می‌شوند که بتوانند این باور را به آنها القا کنند که این گروه
بتوانند این باور را به آنها القا کنند که این گروه مأموریتی معنوی برای پاکسازی جهان از فساد دارد. ریچارد دریک، مورخ اروپای معاصر، تاریخ ایتالیا و تروریسم، پس از انتشار کتاب، بحث اورسینی در مورد پیشینه بریگادهای سرخ را به عنوان «شاهکار تاریخ فکری» توصیف کرد که نه تنها تلاش می‌کند تاریخ تروریسم ایتالیا، بلکه منبع تفکر تروریستی را نیز توضیح دهد. گویدو پانوینی، مورخ اجتماعی که بر تاریخ اروپا و خشونت سیاسی و تروریسم تمرکز دارد، باورمند بود که طیف گسترده‌ تشابهات تاریخی ذکر شده توسط اورسینی، اگرچه بینش‌های بسیاری
ذکر شده توسط اورسینی، اگرچه بینش‌های بسیاری ارائه می‌دهد ولی ممکن است خواننده را تا حدودی گیج کند ولی پیوندی را که اورسینی بین خشونت تروریستی و رفتار رادیکال‌های راست‌گرا و رژیم‌های تمامیت‌خواه برقرار کرده بود، بسیار جالب یافت. این اثر برنده جایزه تاریخ Acqui شد. نقد و بررسی ترجمه انگلیسی. دو سال بعد، ترجمه‌ای از کتاب «کالبدشکافی بریگادهای سرخ» توسط انتشارات دانشگاه کرنل منتشر شد. این کتاب نقدهای کاملاً متفاوتی دریافت کرد: در حالی که برخی بر سهم آن در درک طرز فکر تروریست‌ها تأکید داشتند، برخی دیگر به ویژه
فکر تروریست‌ها تأکید داشتند، برخی دیگر به ویژه از فقدان تاریخ‌گرایی انتقاد کردند. کتاب "فداکاری: زندگی من در یک شبه‌نظامی فاشیستی". در اوایل دهه ۲۰۱۰، اورسینی خود را در دو [موضوع] فاشیستی جای داد. به مدت سه ماه در میان شبه‌نظامیان به نمایش گذاشته شد تا دیدگاهی خودمردم‌نگارانه به دست آورد که بعدها با عنوان «فداکاری: زندگی من در یک شبه‌نظامی فاشیست» منتشر شد. آر. جی. بی. باسورث این اثر را تصویری غیرانتقادی یافت که کاملاً با فاشیست‌ها همدلانه است. کریستین اولیوو، متخصص در سیاست مخالفت اجتماعی در اروپای
اولیوو، متخصص در سیاست مخالفت اجتماعی در اروپای شرقی-مرکزی پساکمونیستی، تحت تأثیر توصیف دست اول اورسینی از گسست با «ایدئولوژی بورژوایی» رایجِ اجتناب از درگیری و حفظ خود قرار گرفت که ناشی از تأکید گروه‌های فاشیستی بر ورزش‌های رزمی مانند MMA بود، که ارزش‌های فداکاری را القا می‌کرد و جستجو را تشویق می‌کرد. منازعه خشونت‌آمیز (با درگیری با گروه‌های چپ افراطی) را به عنوان یک شیوه زندگی شجاعانه رد می‌کند. کتاب "مرتد چپ: برونو ریزی، نخبه‌گرای دموکرات". ژائو برناردو، مورخ پرتغالی کمونیسم، سرمایه‌داری و فاشیسم،
مورخ پرتغالی کمونیسم، سرمایه‌داری و فاشیسم، اظهار داشت که اگرچه این کتاب «به‌طور مفید» به بررسی توسعه مواضع سیاسی برونو ریزی از سال ۱۹۳۷ به بعد می‌پردازد، موضوعی که تا حد زیادی در تحقیقات کمبود آن احساس می‌شود ولی او این کتاب را «بشدت ناقص» می‌داند زیرا بحث گسترده‌تر افکار چپ انتقادی در مورد اتحاد جماهیر شوروی را فراتر از «دیدگاه‌های تروتسکی در مورد اتحاد جماهیر شوروی استالینیستی» دربرنمی‌گیرد. با حذف چندین دیدگاه دیگر از اندیشمندان سیاسی ایتالیایی در طول زندگی ریزی و تأثیر آنها بر اندیشه او، این کتاب
زندگی ریزی و تأثیر آنها بر اندیشه او، این کتاب «برونو ریزی‌ای دلپذیر برای ذائقه معاصر ایجاد می‌کند و هر چیزی را حذف می‌کند که نئولیبرال‌ها به آن علاقه‌ای ندارند» و در نهایت به درک فرد ارائه شده آسیب می‌رساند. دیدگاه‌ها. اوکراین. اورسینی با شرکت به عنوان مهمان برنامه گفتگوی جنجالی حمله روسیه به اوکراین، محبوبیت بسیاری پیدا کرد، جایی که او بارها انتقاد خود را از توسعه‌طلبی ناتو نسبت به روسیه و شکست دیپلماسی اتحادیه اروپا ابراز کرد که او آن را از عوامل مشترک جنگ در اوکراین می‌داند. مقالاتی همانند "کوریره دلا
در اوکراین می‌داند. مقالاتی همانند "کوریره دلا سرا" و "لوموند" اورسینی را به عنوان اشاعه‌دهنده تبلیغات جنگ روسیه توصیف کرده‌اند. دانشگاه لوئیس، با ترس از آسیب‌های اعتباری، در سال ۲۰۲۲ بیانیه‌ای صادر کرد و «همبستگی کامل خود را با مردم اوکراین» ابراز نمود. در مارس ۲۰۲۴، اورسینی مقاله‌ای در «ایل فاتو کوتی‌دیانو» نوشت و در آن اظهار داشت که سربازان و خودروهای ایتالیایی در پایگاه کنستانتسا در رومانی در حال انجام وظیفه هستند و در معرض خطر قریب‌الوقوع شکست نظامی اوکراین قرار دارند. وزارت دفاع ایتالیا این ادعاها را
قرار دارند. وزارت دفاع ایتالیا این ادعاها را رد کرد و اظهار داشت اظهارات اورسینی «کاملاً نادرست است. سربازان نیروی هوایی ایتالیا که بخشی از گروه ویژه «گلادیاتور» در کنستانتا بودند، در ۳۱ ژوئیه ۲۰۲۳ به ایتالیا بازگشتند» همو افزود «اورسینی یا کاملاً بی‌نیت است یا حتی قادر به مراجعه به منابع وب معمولی نیست.» امور ایتالیا. در سال ۲۰۲۳، اورسینی قانونی را تأیید کرد که توسط حکومت ملونی پیشنهاد شده بود و ایجاد مساجد در گاراژها و انبارها را ممنوع می‌کرد. او استدلال کرد این قانون با هدف تشویق مسلمانان به تجمع در
کرد این قانون با هدف تشویق مسلمانان به تجمع در مساجد بزرگ و در نتیجه جلوگیری از تجزیه و انزوا و رادیکال شدن وضع شده‌است.
باشگاه فوتبال راج‌پراچا یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای تایلندی است. این باشگاه در حال حاضر در لیگ ۳ تایلند بازی می‌کند.
باشگاه فوتبال آن جانگ که به سادگی با نام آن جانگ شناخته می‌شود، یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای است که در استان آن‌جانگ، ویتنام واقع شده است. این تیم در حال حاضر در مسابقات ملی دسته سوم ویتنام حضور دارد.
جویی ()، معروف به سیاه پوشان یک رتبه یا عنوان در نظام بوروکراتیک امپراتوری گوگوریو بود که به عنوان نهمین رتبه در میان ده رتبه اولیه این حکومت شناخته می‌شود. این عنوان در ابتدا به اعضای گروه‌های قبیله‌ای وابسته به رهبران قبیله‌ای اشاره داشت، اما با تبدیل گوگوریو به یک دولت متمرکز، به بخشی از نظام اداری رسمی تبدیل شد. تاریخچه. گوگوریو در سال ۳۷ پیش از میلاد توسط جومونگ تأسیس شد، این امپراتوری در اوج خود قلمرویی گسترده از کره شمالی کنونی، منچوری چین، و بخش‌هایی از روسیه را در بر می‌گرفت. منابع اصلی تاریخی
از روسیه را در بر می‌گرفت. منابع اصلی تاریخی درباره گوگوریو شامل سامگوک ساگی، نوشته کیم بوشیک در سال ۱۱۴۵، و کتیبه گوانگ‌گه‌تو بزرگ است که دستاوردهای نظامی گوانگ‌گه‌تو بزرگ را ثبت کرده است. تعریف. بر اساس سامگوک ساگی، جویی و سئونین در ابتدا به عنوان رتبه‌های پایین با ماهیت وابسته یعنی گاشین در خدمت پادشاه یا مقامات ارشد یا همان دئگا در گوگوریو آغاز شدند. با این حال، این توصیف به دوره امپراتور دونگچون اشاره دارد و به اشتباه به عنوان ویژگی دوره اولیه تلقی شده است، در حالی که نظام اولیه گوگوریو در آن زمان در
است، در حالی که نظام اولیه گوگوریو در آن زمان در حال تحول به دوره میانی بود. نظام رتبه‌بندی این امپراتوری شامل عناوینی مانند جویی بود که در منابع به عنوان نهمین رتبه از ده رتبه اصلی ذکر شده است. این رتبه بعد از ساجا و قبل از سئونین قرار داشت. بر اساس منابع، مقامات جویی احتمالاً لباس سیاه می‌پوشیدند که نقش آن‌ها در وظایف اداری یا نظامی بود را به نشان میداد. در واقع، جویی و سئونین، مانند په‌جا و ووته، به رهبران جوامع کوچک محلی که هنوز تا حدی خودمختاری داشتند، اطلاق می‌شد. در معیارهای سه‌هان، جویی به رهبران
اطلاق می‌شد. در معیارهای سه‌هان، جویی به رهبران کشورهای کوچک مانند گوسوگوک، و سئونین به رهبران جوامع کوچک‌تر، مانند سرپرستان یک محله، اشاره داشت. این عناوین در نظام رتبه‌بندی گوگوریو ادغام شدند. نابو، سران پنج قبیله گوگوریو بود که شورای جگا را بنیان ساختند،با انحلال نابو، این عناوین به تدریج بی‌اهمیت شدند و به رتبه‌های پایین‌ترین سطح بوروکراتیک تبدیل شدند. سندی از دوره پادشاه دونگچون نشان می‌دهد که ۲۵ نفر از مقامات جویی برای اسکورت هیئت دیپلماتیک وو به کار گرفته شدند، که این امر نشان‌دهنده نقش نظامی جویی و
شدند، که این امر نشان‌دهنده نقش نظامی جویی و نقش فرهنگی-اداری سونین است. در قرن چهارم، با انحلال نظام نابو و ایجاد نظام رتبه‌بندی متمرکز با محوریت پادشاه، عنوان «جویی» حذف شد، اما سونین در نظام رتبه‌بندی باقی ماند و تا پایان گوگوریو به عنوان پایین‌ترین رتبه حفظ شد. در اواخر گوگوریو، عنوان جوئی‌دودئه‌هیونگ (هانجا: 皂衣頭大兄) دوباره ظاهر شد. تقابل معانی. یکی از موضوعات بحث‌برانگیز در مورد سئونین این است که آیا این واژه به صورت 先人 به معنی شخص ارشد نوشته شده یا 仙人 که معنی آن میشود شخص جاودانه یا عارف.اخیرا این
仙人 که معنی آن میشود شخص جاودانه یا عارف.اخیرا این موضوع مدت‌هاست که مورد بحث قرار گرفته است. بر اساس نظر کمیته تدوین تاریخ ملی:در سامگوک ساگی، هوهان‌سو، و یانگ‌سو، عنوان به صورت 皁衣先人 به معنی سئونین با لباس سیاه ذکر شده است.در جو‌سو، بوک‌سا، و گو‌تانگ‌سو، عنوان به صورت 仙人 به معنی شخص جاودانه آمده است.در سین‌تانگ‌سو و بخش گوریوگی از هان‌وون، عنوان به صورت 先人 به معنی شخص ارشد ثبت گشته است. برخی در محافل دانشگاهی معتقدند که ساختار وابستگی جویی و سئونین بر ایجاد نظام هوارانگ-نانگدو در شیلا تأثیر گذاشته باشد،
نظام هوارانگ-نانگدو در شیلا تأثیر گذاشته باشد، اما این نظریه در حد گمانه‌زنی است و به عنوان نظریه اصلی پذیرفته نشده است.در آموزش‌های تبلیغاتی ارتش کره جنوبی، نظریه گروه رزمی جویی-سئونین به شدت ترویج می‌شود و به عنوان پایه‌ای برای روحیه جنگاوری مورد استناد قرار می‌گیرد.در سامگوک ساگی، گوگوریو بون‌گی، دان‌گون وانگ‌گوم به عنوان سونین یا 仙人، وانگ‌گوم ذکر شده است. همچنین، شخصیت‌های تاریخی مانند میونگ‌نیم داپو که در نبرد جوئون ارتش یان متاخر را شکست داد، ژنرال اولجی موندوک که تهاجم سلسله سوئی را با قاطعیت دفع
اولجی موندوک که تهاجم سلسله سوئی را با قاطعیت دفع کرد، و یون‌گه‌سومون نخست وزیر قدرتمند اواخر گوگوریو به عنوان افرادی با پیشینه جویی-سئونین شناخته می‌شوند. نظریه ها. برخی نظریه‌پردازان، به‌ویژه شین چه‌هو، جویی و سئونین را به عنوان یک گروه رزمی تلقی کرده‌اند.این نظریه ابتدا در کتاب جوسان سانگوسا شین چه‌هو مطرح شد. او گروه‌های رزمی گوگوریو، مانند سربازان راهب مانند سونگ‌گون ذکرشده در گوریوسا و راهبان غیرروحانی مانند جئگا هواسانگ در گوریودوکیونگ، را با جویی-سئونین مرتبط دانست و آن‌ها را به عنوان گروهی
جویی-سئونین مرتبط دانست و آن‌ها را به عنوان گروهی مذهبی-رزمی توصیف کرد. شین چه‌هو این ایده را برای تقویت روحیه ملی‌گرایانه و جنگاوری در برابر استعمار ژاپن ترویج داد.جونگ این‌بو، از طریق نوشته‌هایش در کتاب خود، این نظریه را تأیید کرد و اظهار داشت که سنت‌های هوارانگ شیلا و جویی-سونین گوگوریو در روحیه فداکاری راهبان بودایی در برابر مشکلات ملی ریشه دارد.با این حال، شواهد مستند یا کتیبه‌ای برای اثبات این نظریه وجود ندارد و بیشتر به استنباط‌های شین چه‌هو وابسته است، به همین دلیل در محافل دانشگاهی پذیرفته نشده
است، به همین دلیل در محافل دانشگاهی پذیرفته نشده است. همچنین، جویی و سونین معمولاً به طور جداگانه در منابع ذکر شده‌اند، هرچند در سین‌تانگ‌سو و بخش گوریوگی از هان‌وون به عنوان یک موجودیت واحد تلقی شده‌اند. به احتمال زیاد، این عناوین به جای گروه رزمی خاص، به طبقه‌ای از جنگجویان پایین‌رتبه، مشابه سامورایی‌های ژاپن، اشاره دارند.این نظریه توسط کیم سان‌هو در دئجوسین جگوکسا گسترش یافت و در درام یون‌گه‌سومون بازتاب یافت.اخیراً، این ایده از طریق وب‌تون‌هایی نیز منتشر شده است. تصویرسازی مدرن. • "سریال یون‌گه سومون،
شده است. تصویرسازی مدرن. • "سریال یون‌گه سومون، محصول سال ۲۰۰۶" • "سریال گل و شمشیر، محصول سال ۲۰۱۳"
باشگاه فوتبال شاختیور قزل‌قیه یک باشگاه فوتبال قرقیزستانی مستقر در قزل‌قیه، قرقیزستان است که در لیگ برتر قرقیزستان بازی می‌کرد.
باندونگ رایا یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای اندونزیایی از باندونگ بود. این باشگاه در ۱۷ ژوئن ۱۹۸۷ تأسیس شد. این باشگاه تا زمان تشکیل لیگ برتر لیگ اندونزی در سال ۱۹۹۴ در گالاتاما بازی می‌کرد و تا زمان انحلال باشگاه در سال ۱۹۹۷ به دلیل مشکلات مالی، در آن دسته بازی کرد.
میکائیل (میشا) گارگینی زالینیان (؛ زادهٔ - ) یک شیمی‌دان و استاد اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. در ۲۴ مهٔ ۱۹۳۰ در گتاوان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۵۲) فارغ‌التحصیل شد. وی در دانشگاه دولتی ایروان و دانشگاه دولتی اقتصاد ارمنستان فعالیت کرده است. وی همچنین برنده دانشمند شایسته جمهوری ارمنستان (۲۰۱۰) شده است. منابع. --&gt;
باشگاه ارتش نپال، که با نام ارتش تریبهوان کلاب نیز شناخته می‌شود، باشگاه ورزشی ارتش نپال است که در کاتماندو مستقر است. در کریکت، آنها در لیگ برتر کریکت ملی داخلی و بعداً در جام یک روزه نخست‌وزیر بازی می‌کردند، در حالی که در فوتبال در لیگ دسته اول یادبود شهدا و لیگ ملی زنان بازی می‌کنند.
نشان شاهزاده مقدس دانیال مسکو (روسی: Орден святого благоверного князя Даниила Московского) که از آن با عنوان نشان سنت دانیال نیز یاد می‌شود، یک جایزه معتبر در کلیسای ارتدکس روسیه است که به نام «دانیال الکساندروویچ» معروف به «دانیل مسکو» (Daniel of Moscow)، جوان‌ترین پسر الکساندر نوسکی و یکی از قدیسان و شاهزادگان روسیه در قرن ۱۳ میلادی، نامگذاری شده است. این نشان در سال ۱۹۸۸ میلادی به منظور تقدیر از افراد یا گروه‌هایی که خدمات قابل توجهی به جامعه و کلیسای ارتدکس روسیه داده‌اند، ایجاد شد. نشان سنت دانیال در
روسیه داده‌اند، ایجاد شد. نشان سنت دانیال در سه درجه اعطا خواهد شد، که درجه اول بالاترین سطح آن به شمار می‌رود و معمولاً شامل تصویری از شاهزاده دانیل مسکو یا نمادهای مرتبط با او است. این نشان یکی از جوایز مهم کلیسایی در روسیه به شمار می‌رود و دریافت آن نشان‌دهنده احترام و قدردانی کلیسای ارتدکس روسیه از فعالیت‌های فرد یا گروه مورد نظر است. این نشان می‌تواند به روحانیون، افراد غیر روحانی و در موارد خاص، به سازمان‌ها به خاطر خدماتشان در احیای زندگی معنوی در روسیه اعطا شود. تاریخچه. این نشان در ۷ دی ماه ۱۳۶۷
اعطا شود. تاریخچه. این نشان در ۷ دی ماه ۱۳۶۷ خورشیدی (۲۸ دسامبر ۱۹۸۸ میلادی) توسط پاتریارک پیمن یکم (سرگئی میخایلویچ ایزوکوف) به عنوان پاتریارک مسکو و تمام روسیه در آن زمان، و شورای مقدس کلیسای ارتدکس روسیه ایجاد شد. هدف از تأسیس این نشان، گرامیداشت هزارمین سالگرد غسل تعمید روسیه (پذیرش مسیحیت در روسیه) و اعطای نشانی به افرادی که در زمینه‌های مذهبی، فرهنگی، بشردوستانه یا اجتماعی فعالیت داشته و به کلیسای ارتدکس روسیه خدمت کرده‌اند، است. پذیرش مسیحیت در روسیه به عنوان یک رویداد تاریخی در سال ۹۸۸ میلادی به
به عنوان یک رویداد تاریخی در سال ۹۸۸ میلادی به وقوع پیوسته و کلیسای ارتدکس روسیه آن را به عنوان نقطه عطفی در تاریخ خود قلمداد می‌کند.
باشگاه فوتبال تلکام مالزی، که معمولاً با نام تی‌ام‌اف‌سی شناخته می‌شود، یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای مالزیایی بود که ریشه در ملاکا داشت، تا اینکه باشگاه پایگاه خود را به کوالا لامپور منتقل کرد. آخرین زمین خانگی این باشگاه، ورزشگاه ۲۵۰۰۰ نفری ام‌بی‌پی‌جی بود. این باشگاه تا فصل ۰۷–۲۰۰۶ سوپر لیگ مالزی بازی می‌کرد. این باشگاه متعلق به تلکام مالزی بود. رنگ‌های لباس معمول آنها نارنجی و آبی بود.
باشگاه ورزشی پلیس سری‌لانکا یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای سری‌لانکایی مستقر در کلمبو است. آنها در لیگ قهرمانان سری‌لانکا بازی می‌کنند. این تیم تحت حمایت پلیس سری‌لانکا است.
باشگاه فوتبال وودلندز ولینگتون یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای مستقر در وودلندز، سنگاپور بود که در لیگ برتر فوتبال سنگاپور، یعنی بازی می‌کرد. این باشگاه از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۱۴ در لیگ برتر فوتبال شرکت می‌کرد. ورزشگاه وودلندز، ورزشگاهی با ۴۳۰۰ صندلی است که از زمان تأسیس تاکنون در آن بازی کرده‌اند.
باشگاه فوتبال قیصر یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای قزاقی است که در ورزشگاه گانی مرادبایف در قزل‌اوردا مستقر است. آنها از اعضای بنیانگذار لیگ برتر قزاقستان هستند و تنها سه فصل پس از سقوط به دسته پایین‌تر، در این لیگ حضور نداشته‌اند. موفق‌ترین فصل آنها فصل ۱۹۹۸ بود که جام حذفی قزاقستان را بردند و در لیگ چهارم شدند. آنها همچنین در سال ۲۰۱۹ جام حذفی قزاقستان را نیز از آن خود کردند.
باشگاه ورزشی و فرهنگی الاتحاد یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای یمنی است که در شهر اب واقع شده است.
باشگاه فوتبال سمباونگ رنجرز یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای بود که در سمباونگ، سنگاپور مستقر بود. این باشگاه در لیگ برتر فوتبال سنگاپور (اس‌لیگ)، بالاترین سطح فوتبال در سنگاپور، بازی می‌کرد. این باشگاه همچنین در بین هواداران با نام "استالیونز" شناخته می‌شد. آنها همچنین به خاطر پیراهن‌های شبیه نیجریه‌ای خود با طرح‌های خارق‌العاده که در فصل افتتاحیه لیگ برتر در دهه ۹۰ استفاده می‌شد، شناخته می‌شدند.
گریشا (گریگور) آلکساندری قاریبیان (؛ زادهٔ ) یک اقتصاددان و استاد اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. در ۲۵ مهٔ ۱۹۳۰ در تسغوک به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۵۴) فارغ‌التحصیل شد. وی همچنین برنده دانشمند شایسته جمهوری ارمنستان (۲۰۱۰) و مدال موسس خورناتسی (۲۰۰۰) شده است.
گوسوکو-بوگیو یا بوگو-بوگیو، یک اداره دولتی تحت حکومت شوگون‌سالاری توکوگاوا بود که با تسلیح سربازان شوگون مرتبط بود. این دفتر در سال ۱۶۰۴ تأسیس شد. با این حال، این دفتر پس از سال ۱۸۶۳ به عنوان بوگو-بوگیو شناخته شد.
آرکادی میساکی بارخوداریان (؛ زادهٔ ) یک دانشمند و استاد اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. در ۱۲ اوت ۱۹۴۰ در گوریس به دنیا آمد و از دانشگاه ملی پلی‌تکنیک ارمنستان (۱۹۶۳) فارغ‌التحصیل شد. وی در دانشگاه ملی معماری و شهرسازی ارمنستان فعالیت می‌کند. وی همچنین برنده دانشمند شایسته جمهوری ارمنستان (۲۰۱۲) و جایزه دولتی ارمنستان شوروی (۱۹۸۵) شده است.
ادو ماچی-بوگیو ، قاضی یا مدیر شهری بودند که مسئولیت اداره و حفظ نظم در شهر ادو را بر عهده داشتند. ماچی-بوگیو، سامورایی مقام‌های شوگون‌سالاری توکوگاوا در دوره ادو ژاپن بودند. انتصاب به این مقام برجسته معمولاً هاتاموتو بود، این از جمله پست‌های ارشد اداری بود که برای کسانی که دایمیو نبودند، آزاد بود. تفاسیر مرسوم، این عناوین ژاپنی را به عنوان «کمیسر»، «ناظر» یا «فرماندار» تفسیر کرده‌اند. در طول دوره ادو، عموماً دو هاتاموتو به‌طور همزمان به عنوان ماچی-بوگیو ادو خدمت می‌کردند. دو ماچی-بوگیو-شو ادو در محدوده
ادو خدمت می‌کردند. دو ماچی-بوگیو-شو ادو در محدوده قضایی کلان‌شهر ادو وجود داشت؛ و در طول سال‌های ۱۷۰۲ تا ۱۷۱۹، یک ماچی-بوگیو سوم نیز منصوب شد.
فوشیمی بوگیو ، مقام‌های شوگون‌سالاری توکوگاوا در دوره ادو ژاپن بودند. مقام منصوب در این دفتر برجسته معمولاً از دایمیوهای فودای بود، اما این یکی از پست‌های ارشد اداری بود که برای کسانی که دایمیو نبودند باز بود. تفاسیر مرسوم، این عناوین ژاپنی را به عنوان «کمیسر»، «ناظر» یا «فرماندار» تعبیر کرده‌اند. این عنوان خاص باکوفو شوگون) و معرف یک مقام مسئول برای اداره منطقه نزدیک فوشیمی، کیوتو، از جمله موانع کیوتو و محل قلعه فوشیمی است که در سال ۱۶۲۳ برچیده شد. این مقام شوگون سالاری در سال ۱۶۲ میلادی ایجاد شد.
ژوزف رتئوسی پانوسیان (؛ زادهٔ ) یک فیزیکدان اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. در ۳۱ ژوئیهٔ ۱۹۴۰ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۶۳) فارغ‌التحصیل شد. وی همچنین برنده دانشمند شایسته جمهوری ارمنستان (۲۰۱۳) شده است.
گئورگ پطروسی پیرومیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک شیمی‌دان اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. در ۱۹۵۲ به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۷۳) فارغ‌التحصیل شد. وی همچنین برنده دانشمند شایسته جمهوری ارمنستان (۲۰۱۱) شده است. وی در ۲۳ ژوئن ۲۰۲۰ در سن ۶۸ سالگی درگذشت.
نیروی کوزوو () یک نیروی حافظ صلح بین‌المللی و نظامی در کوزوو به رهبری ناتو است. نیروی کوزوو پس از پلیس کوزوو و مأموریت حاکمیت قانون اتحادیه اروپا، به ترتیب سومین نیروی واکنش امنیتی است، که نیروهای حافظ صلح ناتو با آنها در هماهنگی نزدیک کار می‌کنند. عملیات این نیرو به تدریج در حال کاهش است تا زمانی که نیروی امنیتی کوزوو، که در سال ۲۰۰۹ تأسیس شد، خودکفا شود. نیروی کوزوو در ۱۲ ژوئن ۱۹۹۹ یک روز پس از تصویب قطعنامه ۱۲۴۴ شورای امنیت سازمان ملل متحد، وارد کوزوو شد. در آن زمان، کوزوو با بحران انسانی شدیدی روبرو بود
در آن زمان، کوزوو با بحران انسانی شدیدی روبرو بود و نیروهای نظامی یوگسلاوی در درگیری‌های روزانه علیه ارتش آزادی‌بخش کوزوو فعالیت می‌کردند. تا آن زمان تقریباً یک میلیون نفر به‌عنوان پناهنده از کوزوو گریخته بودند که بسیاری از آنها برای همیشه آنجا را ترک کردند. در حال حاضر ۲۸ کشور در نیروی کوزوو مشارکت دارند، که تقریباً ۴۶۸۶ پرسنل نظامی در آن حضور دارند.
فرماندهی نیروی مشترک متفقین برونسوم () یک فرماندهی نظامی در ناتو است که ستاد مرکزی آن در شهر برونسوم، هلند قرار دارد. پیشینه شکل‌گیری این فرماندهی به اوت ۱۹۵۳ بازمی‌گردد که ستاد مرکزی نیروهای متفقین در اروپای مرکزی در منطقه فونتن‌بلو، حومه پاریس، فرانسه تأسیس شد. فرم کنونی فرماندهی نیروی مشترک متفقین برونسوم در سال ۲۰۰۴ به عنوان بخشی از سازماندهی مجدد که تعداد ستادهای ساختار فرماندهی نظامی ناتو را کاهش داد، شکل گرفت.
جنگ ایران و اسرائیل که پس از حمله حماس به اسرائیل در ۷ اکتبر ۲۰۲۳ شدت گرفت، بارهای اقتصادی سنگینی بر ایران تحمیل کرده است. درگیری غیرمستقیم، عمدتاً از طریق حمایت ایران از نیروهای نیابتی، و خصومت‌های مستقیم در میانه سال ۲۰۲۵، به طور مشترک منابع مالی، زیرساخت‌ها و سرمایه انسانی ایران را تحت فشار قرار داده‌اند. ایران هزینه‌های مستقیمی از جمله هزینه‌های نظامی و خسارات جنگی، هزینه‌های غیرمستقیم ناشی از دهه‌ها تحریم و تأمین مالی نیروهای نیابتی و هزینه‌های پنهان مانند کاهش ارزش پول، تورم بالا، از دست دادن درآمد
مانند کاهش ارزش پول، تورم بالا، از دست دادن درآمد نفتی و فرسایش نیروی کار علمی و نظامی خود را متحمل شده است. این فشارها نقاط ضعف اقتصادی موجود در ایران را تشدید کرده و تأثیراتی بر بازارهای انرژی و اقتصادهای همسایه نیز داشته است. به گفته متخصص اقتصاد نوریل روبینی، شکست نظامی و مشکلات اقتصادی ممکن است باعث تغییر رژیم در ایران شود. اسرائیل نیز خسارات جانی دیده است، با هزاران نفر زخمی و بی‌خانمان و ۲۹ کشته. بار اقتصادی این جنگ حدود ۶ میلیارد دلار تخمین زده می‌شود. با این حال، ارز اسرائیل در برابر دلار آمریکا
با این حال، ارز اسرائیل در برابر دلار آمریکا تقویت شد و بورس اوراق بهادار اسرائیل رکوردهای جدیدی را ثبت کرد. متن تاریخی و فشارهای اقتصادی. دهه‌ها دشمنی و تحریم‌ها. از انقلاب اسلامی ۱۳۵۷، ایران و اسرائیل در دشمنی با پیامدهای اقتصادی عمیق گرفتار شده‌اند. موضع شدید ضد اسرائیلی ایران و حمایت از نیروهای نیابتی جنگجو باعث شد امواج تحریم‌هایی اعمال شود که از دهه ۱۹۸۰ اقتصاد ایران را محدود کرده است. تحریم‌های رهبری‌شده توسط ایالات متحده علیه برنامه هسته‌ای ایران (که پس از توافق هسته‌ای ۲۰۱۵ تسهیل شد اما در سال
(که پس از توافق هسته‌ای ۲۰۱۵ تسهیل شد اما در سال ۲۰۱۸ دوباره اعمال شد) صادرات نفت ایران و درآمدهای خارجی آن را به شدت محدود کرد. تا سال ۲۰۲۲–۲۰۲۳ درآمد نفتی ایران تنها حدود ۵۰ میلیارد دلار در سال بود (تقریباً ۲۰۰,۰۰۰ بشکه در روز)، که کمتر از ۱۰٪ از اوج آن قبل از تحریم‌ها بود. به طور تجمعی، مقامات ایرانی تخمین می‌زنند که تحریم‌های بین‌المللی به این کشور حدود ۳۰۰ تا ۴۵۰ میلیارد دلار از درآمدهای نفتی در یک دهه از دست داده است. این کاهش در ارز خارجی باعث کاهش هزینه‌های توسعه ایران شده و زیرساخت‌ها را ویران
هزینه‌های توسعه ایران شده و زیرساخت‌ها را ویران کرده و دسترسی به ارز سخت برای سرمایه‌گذاری را کاهش داده است. حتی پیش از درگیری اخیر، دولت ایران هشدار داده بود که وضعیت اقتصادی بدتر از دوران جنگ ایران–عراق در ۱۹۸۰–۱۹۸۸ است، زیرا تحریم‌ها و سوءمدیریت باعث بحران‌هایی در زیرساخت‌ها شده که برای رفع آن‌ها به بیش از ۵۰۰ میلیارد دلار نیاز است. استراتژی درگیری نیابتی. به جای جنگ مستقیم، ایران که با تأمین مالی و تسلیح شبه‌نظامیان نیابتی در سراسر منطقه، با اسرائیل به طور غیرمستقیم درگیر بوده است. این استراتژی
به طور غیرمستقیم درگیر بوده است. این استراتژی هزینه‌های مالی سنگینی به همراه دارد. از سال ۲۰۱۲، برآورد می‌شود که تهران بیش از ۲۰ میلیارد دلار برای تأمین مالی شبه‌نظامیان خارجی و گروه‌های تروریستی هزینه کرده است. از جمله دریافت‌کنندگان عمده این کمک‌ها، حزب‌الله لبنان است (که در مقطعی تا ۷۰۰ میلیون دلار در سال از ایران دریافت کرده است، حدود ۷۰٪ از بودجه حزب‌الله) و گروه‌های فلسطینی مانند حماس و جهاد اسلامی. حمایت ایران از حماس، به عنوان مثال، در سال‌های اخیر به حدود ۳۵۰ میلیون دلار در سال افزایش یافته است،
به حدود ۳۵۰ میلیون دلار در سال افزایش یافته است، زیرا درآمدهای نفتی بازگشته‌اند. این هزینه‌ها، که اغلب خارج از بودجه و از طریق نیروی قدس سپاه پاسداران تأمین می‌شوند، ثروت ملی را به سمت عملیات خارجی منحرف می‌کنند. رهبران ایران به‌طور علنی اولویت را به تأمین مالی این گروه‌ها می‌دهند – که توسط رهبر علی خامنه‌ای به عنوان «ستون فقرات جنگ» توصیف شده‌اند – حتی به قیمت نیازهای داخلی. از سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۷ (در دوره‌ای که تحریم‌ها تحت توافق هسته‌ای کاهش یافت)، ایران هزینه‌های نظامی و نیابتی خود را بیش از ۲۰٪
ایران هزینه‌های نظامی و نیابتی خود را بیش از ۲۰٪ افزایش داد، تنها برای کاهش آن به میزان ۲۲٪ پس از بازگشت تحریم‌های نفتی در سال ۲۰۱۸. زمانی که درآمدهای نفتی در سال‌های ۲۰۲۱–۲۰۲۳ بهبود یافت (که بخشی از آن به دلیل فروش‌های پنهانی به چین بود)، تهران دوباره تأمین مالی سپاه پاسداران و شبه‌نظامیان را افزایش داد، علی‌رغم مشکلات اقتصادی در داخل کشور. این چرخه نشان می‌دهد که چگونه استراتژی جنگ نیابتی ایران هزینه فرصت مزمن را بر اقتصاد این کشور تحمیل می‌کند: منابعی که به درگیری‌های منطقه‌ای اختصاص می‌یابد، می‌توانست
به درگیری‌های منطقه‌ای اختصاص می‌یابد، می‌توانست برای پرداختن به زیرساخت‌ها، اشتغال و خدمات اجتماعی استفاده شود، حوزه‌هایی که ایران اکنون در مقایسه با همسایگان خود عقب‌تر است. عملیات مخفی و خرابکاری. اسرائیل از سوی خود، جنگ سایه‌ای طولانی‌مدتی را با هدف تضعیف قابلیت‌های هسته‌ای و نظامی ایران انجام داده است - با عوارض جانبی اقتصادی. بین سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۲، حداقل چهار دانشمند هسته‌ای ایرانی در داخل ایران ترور شدند (اغلب از طریق حملات بمب‌گذاری)، و دیگری، محسن فخری‌زاده، در سال ۲۰۲۰ کشته شد، جنایاتی که به
فخری‌زاده، در سال ۲۰۲۰ کشته شد، جنایاتی که به طور گسترده به اسرائیل نسبت داده می‌شود. این ترورها ایران را از استعدادهای مجرب محروم کرد و احتمالاً برخی پروژه‌های تحقیقات هسته‌ای را عقب انداخت. اسرائیل همچنین ظاهراً خرابکاری سایبری مانند حمله استاکس‌نت در سال ۲۰۱۰ را انجام داد که سانتریفیوژهای اورانیوم را نابود کرد، و مجموعه‌ای از انفجارهای مرموز و قطعی برق در تأسیساتی مانند نطنز در سال‌های ۲۰۲۰ و ۲۰۲۱. هر یک از چنین حوادثی ایران را مجبور کرد تا زمان و پول صرف تعمیر زیرساخت‌های حساس هسته‌ای و افزایش امنیت
صرف تعمیر زیرساخت‌های حساس هسته‌ای و افزایش امنیت کند، که عملاً هزینه اقتصادی برنامه هسته‌ای آن را افزایش داد. در حالی که ارقام دقیق به شدت محافظت می‌شود، اختلال قابل توجه بوده است - به عنوان مثال، انفجار در نطنز در آوریل ۲۰۲۱ هزاران سانتریفیوژ را آسیب رساند یا نابود کرد، که مقامات ایرانی را واداشت تا «تروریسم هسته‌ای» را محکوم کنند که کارهای بازسازی پرهزینه را ضروری ساخت. علاوه بر این، از سال ۲۰۱۸ حملات هوایی اسرائیل در سوریه بارها خطوط تأمین سپاه و انبارهای تسلیحات در نظر گرفته شده برای حزب‌الله را مورد
تسلیحات در نظر گرفته شده برای حزب‌الله را مورد هدف قرار داده، که به طور غیرمستقیم ایران را مجبور به صرف منابع بیشتر برای حفظ نفوذ منطقه‌ای خود کرده است. طی سال گذشته، اسرائیل حتی شروع به هدف قرار دادن مستقیم عوامل سپاه کرد؛ چندین فرمانده ارشد سپاه در سال‌های ۲۰۲۳-۲۰۲۴ کشته شدند (به عنوان مثال، در حملات منتسب به اسرائیل به مواضع ایرانی در سوریه). تشدید تنش‌های ۲۰۲۳-۲۵. تنش‌ها پس از ۷ اکتبر ۲۰۲۳ به طور خطرناکی شعله‌ور شد، زمانی که حماس (گروه فلسطینی حمایت‌شده توسط ایران) حمله غافلگیرانه گسترده‌ای علیه