payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و سنت‌ها و آیین‌های تاریخ یهودیان در عراق را حفظ می‌کردند. موعظه‌ها تا جنگ جهانی اول به زبان یهودی-عربی انجام می‌شد، پس از آن استفاده از زبان انگلیسی غالب شد. پس از جنگ جهانی اول، یهودیان بغدادی شروع به ارجاع سوالات مذهبی خود به خاخام ارشد سفاردی‌ها در بریتانیا کردند. مراسم مربوط به ختنه، نامزدی و محافظت از نوزاد، آداب و رسوم یهودیان عراقی را حفظ می‌کرد. جشن‌های عروسی یهودیان بغدادی به تدریج در قرن بیستم سبک خاورمیانه‌ای کمتری پیدا کرد و بیشتر به سبک اروپایی برگزار شد. در طول این دوره، خانواده‌های برجسته
برگزار شد. در طول این دوره، خانواده‌های برجسته یهودی بغدادی خود را به عنوان حامیان زندگی مذهبی یهودیان در خاورمیانه معرفی کردند. در سراسر سوریه و عراق، مدارس، کنیسه‌ها، یشیوا و بنیادهای خیریه توسط بازرگانان یهودی بغدادی بمبئی و کلکته حمایت می‌شدند. جوامع در حال مبارزه در سراسر خاورمیانه به دنبال حمایت حامیانی در آسیا بودند، مانند زمانی که مویز ساسون از کلکته توسط تاریخ یهودیان در لبنان فراخوانده شد تا از ساخت کنیسه مگن آبراهام در بیروت حمایت مالی کند. تقریباً همه این آثار پس از شروع درگیری اسرائیل و اعراب
همه این آثار پس از شروع درگیری اسرائیل و اعراب یا شهروندان عرب اسرائیل که منجر به فرار و اخراج این جوامع باستانی یهودی در سرزمین‌های عربی شد، تخریب شدند. امروزه تنها یشیوای پورات یوسف در اورشلیم که با کمک‌های مالی یهودیان بغدادی کلکته تأسیس شده است، باقی مانده است. زوال پسااستعماری. با فرار اکثر یهودیان بغدادی میانمار و همچنین خانواده‌های مختلف از سراسر آسیا از اشغال ژاپنی‌ها در جنگ جهانی دوم، جمعیت یهودیان کلکته، قلب شبکه بغدادی، با پناهندگان به بیش از ۵۰۰۰ نفر افزایش یافت. تعداد کمی از یهودیان از کشتار
نفر افزایش یافت. تعداد کمی از یهودیان از کشتار فرهود (عراق) در سال ۱۹۴۱ در بغداد به بمبئی گریختند. حتی برخی از خانواده‌های برجسته یهودی بغدادی که در بریتانیا ساکن شده بودند، با شروع کشتار یهودیان اروپایی توسط هولوکاست، بازگشت به هند را انتخاب کردند. علی‌رغم اینکه هند این پناهگاه را ارائه می‌کرد، جنگ جهانی دوم آغاز پایان جهان قدیم بغدادی بود. اشغال میانمار، شانگهای، هنگ کنگ، سنگاپور و اندونزی توسط ژاپن باعث شد که بسیاری از اعضای جامعه بغدادی توسط ارتش ژاپن بازداشت شوند. با پایان جنگ، به‌طور معجزه‌آسایی برای
شوند. با پایان جنگ، به‌طور معجزه‌آسایی برای بقیه جهان بغدادی آشکار شد که در خود ژاپن، رحمو ساسون، رهبر جامعه کوچک یهودیان بغدادی کوبه، ماهرانه با مقامات ژاپنی مذاکره کرده بود تا اطمینان حاصل شود که هیچ یهودی در طول جنگ جهانی دوم آسیب ندیده است. با وجود این، تنها کنیسه بغدادی ژاپن در کوبه در جریان یک حمله هوایی آمریکا سوخت. در قلب جهان بغدادی، در هند، پایان جنگ، فروپاشی نظم قدیمی را به دنبال داشت. در این مرحله، در آستانه قانون استقلال هند ۱۹۴۷، درگیری‌های قومی، خشونت سیاسی و ترس از جنگ داخلی در هند گسترده
خشونت سیاسی و ترس از جنگ داخلی در هند گسترده بود. انفجار خشونت‌آمیز کشتارها و پناهندگان پس از تقسیم هند، ترس بغدادی‌ها را برای آینده تشدید کرد. با آوارگی ناشی از جنگ، و بسیاری از آنها می‌ترسیدند که هند و میانمار کمونیسم شوند یا پس از خروج بریتانیا با کسب و کارهایی که در دست هندی‌ها یا برمه‌ای‌ها نیست خصمانه رفتار کنند، جامعه بغدادی شروع به ترک آسیا کرد. در همین حال، در خاورمیانه، تأسیس دولت اسرائیل و آغاز درگیری اسرائیل و اعراب، آغاز مهاجرت دسته‌جمعی یهودیان از کشورهای عربی و اسلامی را رقم زد. در عراق، تحت
از کشورهای عربی و اسلامی را رقم زد. در عراق، تحت فشار آزار و اذیت رسمی، تقریباً تمام جامعه باستانی تاریخ یهودیان در عراق تا سال ۱۹۵۰ به اسرائیل رفته بودند. ابتدا خانواده‌های برجسته و سپس بقیه جامعه به صورت دسته‌جمعی مهاجرت کردند. این شروع یک مهاجرت مداوم از بمبئی و کلکته بود. ثروتمندان از خانواده ساسون به بریتانیا رفتند، در حالی که فقیرترها به سمت کشور تازه تأسیس اسرائیل یا به دلیل کاهش محدودیت‌های مهاجرت در استرالیا جذب شدند. بمبئی و کلکته قلب جهان بغدادی، مراکز تجارت، فرهنگ و زندگی اجتماعی بودند. هنگامی
مراکز تجارت، فرهنگ و زندگی اجتماعی بودند. هنگامی که این‌ها رو به زوال رفتند، جوامع دورافتاده نیز به دنبال آن‌ها رفتند. پس از جنگ، سیستم امپراتوری و مرزهای باز که جهان فراملی بغدادی را ممکن ساخته بود، ناپدید شدند. در شانگهای، پیروزی کمونیست‌ها در جنگ داخلی چین در سال ۱۹۴۹، پیوندهای تجاری را که جامعه به آن وابسته بود، قطع کرد. کسانی که از اشغال ژاپن گریخته بودند، تصمیم گرفتند که بازنگردند. تا سال ۱۹۵۰، این جامعه تقریباً از بین رفته بود. در همین حال، در هنگ کنگ، با وجود شرایط مساعد هنگ کنگ بریتانیا، مهاجرت
کنگ، با وجود شرایط مساعد هنگ کنگ بریتانیا، مهاجرت باعث شد که تعداد یهودیان بغدادی تا دهه ۱۹۶۰ به کمتر از ۷۰ نفر کاهش یابد. در میانمار، استقلال در سال ۱۹۴۷ به‌طور مشابه موانع تجاری و یک رژیم ملی‌گرایانه را تحمیل کرد که در آن یهودیان بغدادی احساس می‌کردند جایگاه کمی دارند. در سنگاپور، با مسدود شدن تجارت با چین، هند و میانمار، جامعه یهودی تا دهه ۱۹۶۰ به ۱۸۰ نفر کاهش یافت. موج نهایی مهاجرت که جوامع بسیار کاهش یافته در هند و میانمار را به انقراض مجازی سوق داد، توسط موجی از ملی‌سازی و محدودیت‌های تجاری
داد، توسط موجی از ملی‌سازی و محدودیت‌های تجاری پسااستعماری در هند و برمه در دهه ۱۹۶۰ آغاز شد. انتخابات در بنگال غربی منجر به روی کار آمدن دولتی تحت سلطه حزب کمونیست هند در کلکته در سال ۱۹۶۷ شد. ملی شدن شرکت‌های قدیمی که در دوران حکومت استعماری تأسیس شده بودند و محدودیت‌های ارزی باعث خفگی زندگی اقتصادی و کوچک شدن جامعه بغدادی از ۵۰۰ نفر به کمتر از ۱۰۰ نفر در دهه ۱۹۷۰ شد. در همین حال، ملی‌سازی در برمه در دهه ۱۹۶۰ منجر به بسته شدن کنیسه‌ها و خروج آخرین خاخام از این کشور در سال ۱۹۶۹ شد. علیرغم این کاهش شدید و
این کشور در سال ۱۹۶۹ شد. علیرغم این کاهش شدید و پراکندگی جوامع یهودی بغدادی، تعداد انگشت شماری از یهودیان بغدادی نقش محوری در کشورهای تازه استقلال یافته آسیا ایفا کردند. اولین وزیر اول سنگاپور، دیوید مارشال، یک یهودی بغدادی بود. در هند، سپهبد جی.اف.آر جیکوب، یک یهودی بغدادی از کلکته، به عنوان سرلشکر و رئیس ستاد ارتش هند که ارتش پاکستان را در پاکستان شرقی در جنگ آزادی‌بخش بنگلادش در سال ۱۹۷۱ شکست داد، شهرت ملی پیدا کرد و بعداً به عنوان فرماندار ایالات هند گوا و ایالت پنجاب (هند) خدمت کرد. با این حال، جامعه
و ایالت پنجاب (هند) خدمت کرد. با این حال، جامعه بغدادی هرگز مهاجرت خود را یک تراژدی ندانست. خاطراتی که توسط نویسندگان یهودی بغدادی نوشته شده است، با مهربانی از میانمار، سنگاپور، شانگهای و هنگ کنگ و این واقعیت که در هند هرگز یهودستیزی را تجربه نکرده‌اند، یاد می‌کنند، که به عنوان یک دوره بی‌نظیر دیده می‌شد. شبکه مدارس یهودی بغدادی، چه انگلیسی، چه یهودی و چه در جهت آرمان‌گرایانه، آنها را برای زندگی در بریتانیا یا اسرائیل آماده کرده بود، نه در آسیای پسااستعماری. این خاطرات به جای تمرکز بر آنچه که یهودیان
این خاطرات به جای تمرکز بر آنچه که یهودیان بغدادی را به ترک آسیا سوق داد، بر آنچه که آنها را به ترک آسیا کشاند، تمرکز می‌کنند، عمدتاً این احساس که فرصت‌هایی که اجدادشان را به آنجا کشانده بود، از بین رفته است و جوایز درخشان جدیدی در غرب وجود دارد. در اوایل قرن بیست و یکم، جوامع بغدادی هند و میانمار در آستانه ناپدید شدن کامل هستند. با این حال، جوامع کوچک بغدادی هنگ کنگ و سنگاپور دوام آورده‌اند و کنیسه‌های بغدادی هنوز در هر دو شهر فعالیت می‌کنند، اگرچه اکنون تعداد یهودیان به‌ویژه از ایالات متحده آمریکا،
تعداد یهودیان به‌ویژه از ایالات متحده آمریکا، اسرائیل، فرانسه و بریتانیا که به تجارت در آسیای معاصر مشغول هستند، در هر دو شهر بسیار بیشتر است. امروزه کنیسه‌ها و انجمن‌هایی که از سنت‌های یهودی بغدادی حمایت می‌کنند، در بریتانیا، اسرائیل، استرالیا و ایالات متحده آمریکا وجود دارند. اما در جوامع تاریخی بغدادی در آسیا، تنها کنیسه‌هایی که در ابتدا توسط یهودیان بغدادی در هنگ کنگ و سنگاپور تأسیس شده بودند، به برگزاری مراسم منظم ادامه می‌دهند. خانواده‌هایی با تبار یهودی بغدادی به ویژه در بریتانیای کبیر، جایی که
یهودی بغدادی به ویژه در بریتانیای کبیر، جایی که خانواده‌های برجسته پس از جنگ جهانی دوم به آنجا کشیده شدند، همچنان نقش مهمی در زندگی یهودیان ایفا می‌کنند. خانواده ساسون که در لندن مستقر شدند، از دوستی ادوارد هفتم برخوردار شدند، یک بارونت‌نشین ایجاد کردند و فیلیپ ساسون را به عنوان وزیر دیدند. در همین حال، دیگر خانواده‌های بغدادی مانند دیوید و سیمون روبن نقش مهمی در اقتصاد بریتانیا ایفا کرده‌اند، در حالی که برخی دیگر مانند گری جودا و تیم جودا در هنر و روزنامه‌نگاری به شهرت قابل توجهی دست یافته‌اند. غذا.
به شهرت قابل توجهی دست یافته‌اند. غذا. غذاهای سنتی یهودیان بغدادی ترکیبی از غذاهای آشپزی عربی، آشپزی ترکیه، آشپزی ایرانی و هندی است. از غذاهای معروف بغدادی می‌توان به خورش کاری گوشت گاو، بریانی بغدادی و نان پاراتاهای یهودی بغدادی اشاره کرد. یک نوع بغدادی از مرغ تنوری نیز محبوب است (با استفاده از آب لیمو برای پخت مرغ به جای خامه‌ای که در دستور پخت معمول هندی استفاده می‌شود). دیگر جوامع یهودی بغدادی در جنوب شرقی آسیا، غذاهای اصلی یهودی عراقی خود را با تأثیرات غذاهای محلی ترکیب کردند.
روث اریکان جیمز (زاده ۹ ژوئن ۱۹۹۴) معروف به ویکی جیمز طراح مد، خواننده انجیل و کارآفرین نیجریه ای است. در سال ۲۰۲۱، او برنده جوایز انتخاب بینندگان جادوی آفریقا برای بهترین طراح سال شد. در ماه مه ۲۰۲۳، او اولین تک آهنگ خود را با نام "Nothing Less" منتشر کرد. ویکی جیمز در ۹ ژوئن ۱۹۹۴ در نسیت آتای، ایالت اکوا ایبوم به دنیا آمد. او در خانواده آقای آگوستین جیمز و خانم استر جیمز به عنوان تنها دختر در بین دو برادر متولد شد. پدرش یک معمار بود، در حالی که مادرش صاحب یک خیاطی بود. او تقریباً پنج ساله بود که پدرش را
یک خیاطی بود. او تقریباً پنج ساله بود که پدرش را از دست داد و مادرش تنها نان آور خانواده شد. در حالی که او هنوز نوزاد بود، خانواده‌اش به آجگونل، ایالت لاگوس نقل مکان کردند، جایی که او نیز بیشتر دوران کودکی خود را در کنار دو برادرش گذراند و همچنین تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در آنجا گذراند. در اکتبر ۲۰۲۳، ویکی جیمز نامزدی خود را با Femi Atere در رسانه‌های اجتماعی اعلام کرد. در فوریه ۲۰۲۴، آنها عروسی سنتی خود را در ایالت اکوا ایبوم و یک مراسم عروسی سفید با تم قدیمی در لاگوس، نیجریه برگزار کردند.
ایرنه «بیگانه» دوبویز نام هنری ایان هیل، یک مجری درگ آمریکایی است که بیشتر برای رقابت در فصل پانزدهم "مسابقه درگ RuPaul شناخته شده است. هیل در دانشگاه متدیست جنوبی تحصیل کرد و مدرک لیسانس هنرهای زیبا را در تئاتر گرفت." هیل اهل هیوستون است. او همجنس‌گرا است.
use both this parameter and |birth_date to display the person's date of birth, date of death, and age at death) --&gt; تامارا رالف (متولد ۲۹ نوامبر ۱۹۸۱) یک طراح مد استرالیایی است که مدیر خلاق سابق و یکی از بنیانگذاران رالف و روسو است. او بنیانگذار لیبل همنام خود، تامارا رالف است. رالف در ۲۹ نوامبر ۱۹۸۱ در ساترلند شایر به دنیا آمد و چهارمین نسل از خانواده‌اش است که در زمینه مد و طراحی مد فعالیت می‌کند. رالف پس از فارغ‌التحصیلی از مؤسسه طراحی وایت هاوس در ملبورن استرالیا، به امید ورود به صنعت مد به لندن نقل
استرالیا، به امید ورود به صنعت مد به لندن نقل مکان کرد. رالف قبلاً با شریک تجاری خود مایکل روسو در ارتباط بود. از سال ۲۰۲۰، رالف با بانو چودری، تاجر بریتانیایی-هندی رابطه داشته است. آنها دارای یک فرزند هستند که در سال ۲۰۲۱ به دنیا آمد.
ملانی کلر سوفی گیدرویک ( , ; متولد ۵ ژوئن ۱۹۶۸) بازیگر، کمدین و مجری تلویزیون انگلیسی است. Giedroyc در ۵ ژوئن ۱۹۶۸ در اپسم، ساری متولد شد و در لدرهد بزرگ شد. پدرش، میکال یک طراح هواپیما، مهندس عمران و مورخ خانوادگی، لهستانی-لیتوانیایی‌تبار از خانواده اشرافی گیدرویچ، در سال ۱۹۴۷ به بریتانیا نقل مکان کرده بود. او در دسامبر ۲۰۱۷ درگذشت.
هوگر ۱۰ کانالی از تلویزیون دیجیتال زمینی اسپانیا است و از ۳۱ ژوئیه ۲۰۰۷ در ساعت ۸:۳۰ بعد از ظهر جایگزین انتشار Telehit شد. این کانال متعلق به laSexta است و توسط DTT از طریق مالتی پلکس ۶۹ (با آنتنا ۳، Neox و نوا) پخش می‌شود. این کانال در ۱۴ اوت ۲۰۰۹، هوگر ۱۰ با تلویزیون گل جایگزین شد.
چارلی کلمو (به انگلیسی: Charlie Clemmow؛ زادهٔ ۳۱ ژوئیهٔ ۱۹۸۶) یک هنرپیشه انگلیسی است. در سال ۲۰۰۹، کلموو شروع به به تصویر کشیدن نقش ایموگن هالینز در سریال "پزشکان" بی‌بی‌سی کرد. کلموو در نزدیکی استراتفورد آپون ایون بزرگ شد و در مدرسه برومزگروو، تئاتر ملی جوانان و مدرسه موسیقی و درام گیلدهال تحصیل کرد. کلمو دو سال را صرف نوشتن بیش از ۱۰۰ نامه به شرکت‌های تولید و فراخوان‌های بازیگری کرد.
ائتلاف دموکراتیک ملی (NDA) (ایزو: "Rāṣṭrīya Lokatāṁtrika Gaṭhabaṁdhana") یک اتحاد سیاسی محافظه‌کار راست‌گرا در هند است که توسط حزب راست‌گرای بهاراتیا جاناتا (BJP) رهبری می‌شود. این ائتلاف در ۱۵ مهٔ ۱۹۹۸ تأسیس شد و در حال حاضر کنترل دولت هند و همچنین دولت ۱۹ ایالت هند و یک قلمرو اتحادیه را بر عهده دارد.
ویلیام بل (؛ ۱۸۳۰ – ) یک عکاس آمریکایی انگلیسی الاصل در نیمه دوم قرن نوزدهم بود. بسیاری از عکس‌های او مستندی از بیماری‌های زمان جنگ و جراحات جنگی بود که در کتاب پزشکی، تاریخ پزشکی و جراحی جنگ منتشر شد. او عکس‌هایی از مناظر غرب هم گرفت که به عنوان بخشی از بررسی ویلر در سال ۱۸۷۲ قرار گرفت. در سال‌های پایانی زندگی، او مقالاتی در مورد فرآیند صفحه خشک و تکنیک‌های دیگر برای مجلات مختلف عکاسی نوشت. اوایل زندگی. بل در سال ۱۸۳۰ در لیورپول انگلستان به دنیا آمد. او در کودکی با پدر و مادرش به ایالات متحده مهاجرت کرد.
کودکی با پدر و مادرش به ایالات متحده مهاجرت کرد. پس از کشته شدن والدینش در یک اپیدمی وبا، او در یک خانواده کوئیکر در ناحیه ابینگتون، شهرستان مونتگومری، پنسیلوانیا، خارج از فیلادلفیا بزرگ شد. دوران حرفه‌ای. در سال ۱۸۴۶، در آغاز جنگ آمریکا و مکزیک، بل به لوئیزیانا سفر کرد و به پیاده نظام ششم پیوست. پس از پایان جنگ در سال ۱۸۴۸، بل به فیلادلفیا بازگشت و به استودیوی داگرئوتیپ برادر زنش، جان کینان پیوست. در سال ۱۸۵۲، او استودیوی خود را در خیابان چستنات افتتاح کرد و تا پایان عمر خود این استودیوی عکاسی را در مرکز
و تا پایان عمر خود این استودیوی عکاسی را در مرکز شهر فیلادلفیا اداره کرد یا به طور مشترک مدیریت کرد. در سال ۱۸۶۲، پس از شروع جنگ داخلی، بل در هنگ اول، داوطلبان پنسیلوانیا، نام نویسی کرد و شاهد نبردهای آنتی‌تام و گتیسبورگ بود. پس از جنگ، بل به عنوان عکاس اصلی به موزه پزشکی ارتش، که اکنون موزه ملی بهداشت و پزشکی در واشینگتن، دی.سی.است، پیوست. او بیشتر سال ۱۸۶۵ را صرف گرفتن عکس‌هایی از سربازان مبتلا به بیماری‌ها، زخم‌ها و قطع عضوهای مختلف کرد که بسیاری از آنها در کتاب تاریخ پزشکی و جراحی جنگ شورش منتشر شد. او
در کتاب تاریخ پزشکی و جراحی جنگ شورش منتشر شد. او همچنین پرتره‌هایی از شخصیت‌های برجسته‌ای که از موزه بازدید می‌کردند و همچنین از میدان‌های جنگ داخلی عکاس گرفت. در سال ۱۸۶۷، او به فیلادلفیا بازگشت و در آنجا استودیوی جیمز مک‌کلیز را خریداری کرد. در سال ۱۸۷۲، بل به هیئت اعزامی پیمایش جورج ویلر به عنوان جایگزینی برای عکاس تیموتی اچ. اوسالیوان ملحق شد، که وظیفه آن بررسی سرزمین‌های آمریکا در غرب نصف النهار صدم بود. او توانست به عنوان عضوی از این هیئت اعزامی، بسیاری از مناظر بزرگ و استریوگرافی مناطق نسبتا
بسیاری از مناظر بزرگ و استریوگرافی مناطق نسبتا ناشناخته حوضه رودخانه کلرادو در یوتا و آریزونا را به تصویر کشید. در حین سفر، او فرآیند صفحه خشک را آزمایش کرد و تخصص خود قرار داد. پس از سفر با هیئت اعزامی، بل به استودیوی خود در فیلادلفیا بازگشت و آثار خود را در نمایشگاه صدمین سالگرد شهر در سال ۱۸۷۶ به نمایش گذاشت. پس از این نمایشگاه، او استودیوی خود در خیابان چستنات را به دامادش، ویلیام اچ راو فروخت. در سال ۱۸۸۲، بل توسط نیروی دریایی ایالات متحده به عنوان عکاس هیئت اعزامی گذر زهره استخدام شد. بل در حین سفر
هیئت اعزامی گذر زهره استخدام شد. بل در حین سفر به پاتاگونیا، جایی که عبور سیاره مشاهده شد، یک سری عکس از باغ گیاه‌شناسی ریو دو ژانیرو در برزیل گرفت. بل بیشتر سال‌های آخر عمر خود را صرف کار در استودیو و نوشتن مقالات فنی برای مجلاتی مانند فوتوگرافیک میوزییک و فیلادلفیا فوتوگرافر کرد، اگرچه او در سال ۱۸۹۲ برای عکاسی از نقاشی‌های نمایشگاه جهانی کلمبیا به اروپا سفر کرد. آثار. بل تقریباً فعالیت حرفه‌ای شش دهه خود را در تمام مراحل اصلی عکاسی اولیه، از جمله داگرئوتایپ، فرآیندهای کلودیون، چاپ آلبومین، کارت‌های
فرآیندهای کلودیون، چاپ آلبومین، کارت‌های استریو و فیلم اولیه انجام داد. او یکی از پیشگامان فرآیندهای لغزشی صفحه خشک و فانوس بود و با استفاده از سیم منیزیم برای نورپردازی، عکاسی در شب را آزمایش کرد. او مقالات فنی در مورد موضوعاتی مانند امولسیون‌های ژلاتین، استفاده از اسید پیروکالول برای بازیابی طلا از محلول‌های زباله و توسعه صفحات ایزوکروماتیک نوشت. بل برای عکس‌های بررسی ویلر از دو دوربین ۱۱ اینچی (۲۸۰ میلی‌متر) × ۸ اینچی (۲۰۰ میلی‌متری) برای چاپ‌های بزرگ و یک دوربین ۸ اینچی (۲۰۰ میلی‌متری) × ۵ اینچی (۱۳۰
یک دوربین ۸ اینچی (۲۰۰ میلی‌متری) × ۵ اینچی (۱۳۰ میلی‌متری) برای استریو کارت استفاده کرد. مکان‌های دیدنی که توسط بل عکاسی شده است عبارتند از: گرند کنیون، دره مرمر، رودخانه پاریا، کوه نبو، و سکونتگاه مورمون‌های اولیه مونا، یوتا. آثار بل در نمایشگاه جهانی وین و نمایشگاه صنعتی لوئیزویل در سال ۱۸۷۳ و در نمایشگاه صدمین سالگرد در سال ۱۸۷۶ به نمایش گذاشته شد. عکس‌های او اکنون در مجموعه‌های موزه هنر آمریکایی اسمیتسونیان، موزه ملی بهداشت و پزشکی، بخش چاپ و عکس‌های کتابخانه کنگره، و موزه جورج ایستمن گنجانده شده‌اند.
کنگره، و موزه جورج ایستمن گنجانده شده‌اند. درگذشت. او پس از یک بیماری طولانی در ۲۸ ژانویه ۱۹۱۰ در خانه خود در خیابان بوستون در فیلادلفیا درگذشت.
هنری چارلتون باستیان (؛ – ) پزشک متخصص اعصاب، فیزیولوژیست، گیاه‌شناس و استاد دانشگاه اهل انگلستان بود. وی دانش‌آموختهٔ دانشگاه لندن بود و دکترای پزشکی خود را در سال ۱۸۶۶ گرفت. او از سال ۱۸۶۷ استاد رشتهٔ آسیب‌شناسی و استاد پزشکی بالینی مدرسه پزشکی یوسی‌ال و از سال ۱۸۸۷ پزشک بیمارستان ملی عصب‌شناسی و جراحی مغز و اعصاب شد. او از طرفداران دکترین پیدایش حیات بود؛ اما از مخالفان نظریه میکروبی بیماری‌ها محسوب می‌شد و انتقادهای او از این نظریه، باعث به تأخیر افتادن قبول آن در در بریتانیا شد. او نظریه «دگرزایی» را
قبول آن در در بریتانیا شد. او نظریه «دگرزایی» را ترویج کرد، فرآیندی که در آن موجودات زنده موجود، اشکال حیاتی کاملاً متفاوتی را به وجود می‌آورند. وی همکار انجمن سلطنتی بود.
لودویگ برونس (؛ – ) متخصص مغز و اعصاب اهل آلمان بود. وی پزشکی را در گوتینگن آموخت و مدرک دکترای خود را در سال ۱۸۸۲ به‌دست‌آورد و تا مدتی دستیار ادوارد هیتسیش بود. سپس در بیمارستان شاریته با کارل فریدریش اتو وستفال و هرمان اوپنهایم همکاری کرد. وی مدتی هم در پاریس زیر نظر ژان-مارتن شارکو تحصیل کرد و از سال ۱۹۰۳ استاد رشتهٔ عصب‌شناسی شد. وی کتابی هم در زمینه بیماری‌های مغز و اعصاب کودکان با همکاری آئوگوست کرامر و تئودور تسیهن نوشت.
نشانهٔ باستیان–برونس () از دست رفتن تونوس ماهیچه‌ای و رفلکس‌های تاندونی عمقی در اندام تحتانی (پاها) در مبتلایان به قطع کامل عرضی طناب نخاعی در سطحی از بالاتر از بزرگ‌شدگی نخاعی (lumbar enlargement) است. این نشانهٔ پزشکی نامش را از هنری چارلتون باستیان و لودویگ برونس می‌گیرد.
ویلیام هِنری بَـتِل (؛ – ) جراح و استاد دانشگاه اهل بریتانیا بود. نام‌گذاری‌های پزشکی. او در زمینهٔ ضربه‌های مغزی و التهاب عصب بینایی پژوهش‌هایی انجام داد و بابت چند اکتشاف پزشکی شهرت دارد:
کوچه ژاپنی‌ها یک فیلم درام ایرانی به کارگردانی امیرحسین ثقفی، نویسندگی امیرحسین تقفی و علی اصغری و تهیه‌کنندگی علی‌اکبر ثقفی تولید سال ۱۳۹۸ که در سال ۱۴۰۳ منتشر شد.
ژوزف اُنوره سیمون بو (؛ – ) پزشک اهل فرانسه بود که به‌دلیل پژوهش‌هایش در مورد فیزیولوژی قلب و ریه‌ها شهرت دارد. او دکترای پزشکی خود را در سال ۱۸۳۶ در پاریس دریافت کرد و از سال ۱۸۵۶ عضو «آکادمی ملی پزشکی فرانسه» بود. وی یکی از طرفداران و حامیان «فیزیولوژی آسیب‌شناختی» بود و رساله‌ای هم در مورد سوءهاضمه نوشت.
کریم حیدریان (زادهٔ ۱۳۳۶، یزد - درگذشتهٔ ۱۷ مرداد ۱۳۷۷، مزارشریف) دیپلمات ایرانی بود که در جریان کشتار دیپلمات‌های ایرانی در مزارشریف توسط عوامل گروه طالبان به قتل رسید. زندگی‌ و فعالیت‌ها. حیدریان در سال ۱۳۳۶ در خانواده‌ای شاهرودی در شهر یزد به دنیا آمد. او در سال‌های جنگ ایران و عراق از نیروهای سپاه پاسداران بود که به مناطق غرب کشور اعزام شد. او از سال ۱۳۶۲ تا ۱۳۶۵ در سپاه پاسداران شهر ارومیه فعالیت می‌کرد. همچنین مدتی در سیستان و بلوچستان به عنوان نیروی داوطلب گروه‌های جهاد سازندگی فعالیت می‌کرد. حیدریان
گروه‌های جهاد سازندگی فعالیت می‌کرد. حیدریان پس از فارغ‌التحصیلی در رشته علوم سیاسی از دانشگاه شهیدبهشتی، فعالیت خود را در وزارت امور خارجه از سال ۱۳۷۴ آغاز کرد. حیدریان در سال ۱۳۶۰ ازدواج کرده بود و دارای ۳ فرزند دختر بود. مرگ. کریم حیدریان از ۱ مرداد ۱۳۷۷ به عنوان کارشناس امور کنسولی کنسولگری جمهوری اسلامی ایران در مزار شریف به افغانستان اعزام شد و ۱۷ روز بعد در پی اشغال شهر توسط نیروهای طالبان به همراه ۸ نفر دیگر به قتل رسید. تا مدت‌ها از سرنوشت این ۹ نفر گزارشی منتشر نشد، تا این که پیکرهای آنان در یک
گزارشی منتشر نشد، تا این که پیکرهای آنان در یک گور جمعی در خرابه‌های پشت کنسولگری به دست آمد. پیکر آنان ۲۲ شهریور ۱۳۷۷ به تهران منتقل شد و به خاک سپرده شد. بعد از گذشت بیش از یک ماه پیکر دیپلمات‌ها که در اطراف کنسولگری دفن شده بود، پیدا شد و به ایران انتقال داده شد.
بابا محموداوغلو (; – ) خواننده آذربایجانی و دریافت کننده لقب افتخاری هنرمند خلق آذربایجان بود. زنگی‌نامه. بابا محموداوغلو در ۷ نوامبر سال ۱۹۴۰ در قزاق زاده شد. وی دانش‌آموخته دانشکده دولتی نفت آذربایجان (۱۹۵۶–۱۹۶۱) بود. پس از آنکه فارغ‌التحصیل شد، به عنوان مهندس شروع به کار کرد. در سال ۱۹۶۷ وارد دانشگاه دولتی فرهنگ و هنر آذربایجان شد. بابا محموداوغلو در سال ۱۹۶۲ به عنوان کارآموز در آکادمی ملی اپرا و تئاتر باله آذربایجان شروع به کار کرد و به تک‌خوان قسمت موسیقی مقامی دراین تئاتر تبدیل شد. در پاییز سال ۲۰۰۵
مقامی دراین تئاتر تبدیل شد. در پاییز سال ۲۰۰۵ از تئاتر بازنشسته شد. تا سال ۱۹۷۹ همه او را به عنوان خواننده «بابا میرزایف» می‌شناختند. بابا محموداوغلو در سپتامبر سال ۱۹۷۹ گروه فولکلور خود به نام «داستان» را ایجاد کرد و از آن زمان با نام «بابا محموداوغلو» آغاز به اجرا کرد. او به همراه گروه فولکلور «داستان» کنسرت‌هایی در کشورهای ترکیه، نپال، بنگلادش، هند، الجزایر، تونس، زامبیا، نروژ، اتریش، بلژیک، لوکزامبورگ، آلمان و ایران اجرا کرد. بابا محموداوغلو در ۶ دسامبر سال ۲۰۰۶ و در سن ۶۶ سالگی در باکو درگذشت.
«پیدایش» ترانه‌ای از خواننده-ترانه‌پرداز کانادایی گرایمز می‌باشد که در ۹ ژانویهٔ سال ۲۰۱۲ به‌عنوان تک‌آهنگ اصلی سومین آلبوم استودیویی وی تحت عنوان "دیدها" (۲۰۱۲) منتشر گردید.
نبرد خندق که با نام نبرد سامورا نیز شناخته می‌شود، نبردی در سال ۹۳۹ میلادی بین نیروهای خلافت قرطبه و پادشاهی لئون بر سر شهر سامورا در اسپانیا بود که در نهایت با پیروی مسلمانان و سلطه آن‌ها بر این شهر به پایان رسید.
خطوط بو () خطوط شیاردار عمیقی هستند که به‌طور عرضی روی ناخن دست یا پا کشیده می‌شوند. خطوط بو ممکن است مانند فرورفتگی یا برآمدگی در صفحه ناخن به نظر برسند. این نشانهٔ پزشکی را نخستین بار یک پزشک فرانسوی به نام ژوزف انوره سیمون بو (۱۸۰۶–۱۸۶۵) در سال ۱۸۴۶ توصیف کرد. خطوط بو، افقی (عرضی) هستند و از خط ناخن عبور می‌کنند و نباید با برجستگی‌های عمودی که از پایین (پوستک) ناخن به سمت نوک انگشت می‌روند اشتباه شوند. این خطوط عمودی معمولاً نتیجه طبیعی پیری هستند و بی خطر هستند. خطوط بو را نیز نباید با خطوط مرکل اشتباه
هستند. خطوط بو را نیز نباید با خطوط مرکل اشتباه گرفت. در حالی که خطوط بو برجستگی‌ها و فرورفتگی‌های واقعی در صفحه ناخن هستند، خطوط مرکل مناطقی از هیپوپیگمانتاسیون بدون برجستگی‌های قابل لمس هستند. آنها بر بستر زیرین ناخن تأثیر می‌گذارند و نه خودِ ناخن. خطوط بو را نیز باید از خطوط میس در ناخن‌های دست (که ناحیه‌ای از تغییر رنگ در صفحه ناخن هستند) افتراق داد. علل بروز. دلایل مختلفی برای بروز خطوط بو وجود دارد. اعتقاد بر این است که قطع موقت تقسیم سلولی در ماتریکس ناخن وجود دارد. این ممکن است به دلیل عفونت یا
ناخن وجود دارد. این ممکن است به دلیل عفونت یا مشکل در چین ناخنی (جایی که ناخن شروع به تشکیل و رشد می‌کند) یا آسیب به آن ناحیه باشد. برخی از دلایل دیگر این خطوط عبارتند از تروما، انسداد عروق کرونر، هیپوکلسمی و بیماری پوستی. خطوط بو ممکن است نشانه ای از بیماری سیستمیک باشند، یا ممکن است در اثر یک بیماری جسمی و همچنین داروهای مورد استفاده در شیمی‌درمانی یا سوءتغذیه ایجاد شوند. خطوط بو را می‌توان یک تا دو ماه پس از شروع تب در کودکان مبتلا به بیماری کاوازاکی مشاهده کرد. بیماری‌های مرتبط با خطوط بو شامل دیابت
کرد. بیماری‌های مرتبط با خطوط بو شامل دیابت کنترل‌نشده و بیماری عروق محیطی، و همچنین بیماری‌های مرتبط با تب بالا، مانند مخملک، سرخک، اوریون و ذات الریه است. خطوط بیو همچنین می‌تواند نشانه کمبود روی باشند. یک محقق خطوط بو را در ناخن‌های دو غواص از شش غواص پس از یک غواصی اشباع عمیق با فشاری معادل ۳۰۵ متر (۱۰۰۱ فوت) از آب دریا و همچنین در تمامی شش غواصی که یک غواصی مشابه را به عمق ۳۳۵ متر (۱۰۹۹ فوت) انجام داده بودند پیدا کرد. این خطوط همچنین در اوتسی مرد یخی دیده شده‌اند. ناخن‌های انسان با سرعتی متفاوت رشد
دیده شده‌اند. ناخن‌های انسان با سرعتی متفاوت رشد می‌کنند که با عوامل گوناگونی بستگی دارد: سن، انگشتان خاص و همچنین تغذیه. با این حال، معمولاً در جمعیت‌های سالم، ناخن‌های دست حدود ۰٫۱ میلی‌متر در روز و ناخن‌های پا حدود ۰٫۰۵ میلی‌متر در روز رشد می‌کنند.
codice_1 یک ابزار خط فرمان است که بر روی تعداد زیادی از سیستم‌عامل‌های رایانه‌ای از جمله یونیکس، Plan 9، Inferno و سیستم‌عامل‌های شبه یونیکس مانند لینوکس وجود دارد. این ابزار یک تقویم ASCII از ماه یا سال مشخص شده را چاپ می‌کند. اگر کاربر هیچ گزینه‌ای برای خط فرمان مشخص نکند، codice_1 یک تقویم از ماه جاری را چاپ خواهد کرد. این فرمان یک برنامه استاندارد در یونیکس است و در مشخصات ذکر شده است. پیاده سازی ها. فرمان codice_1 در وجود داشت. یک فرمان codice_1 نیز بخشی از ابزارهای MSX-DOS2 برای نسخه ۲ است. همچنین
بخشی از ابزارهای MSX-DOS2 برای نسخه ۲ است. همچنین برای FreeDOS نیز موجود است. این پیاده‌سازی فقط از تقویم گریگوری (سبک جدید) پشتیبانی می‌کند و ممکن است آزادانه توزیع شود، با یا بدون منبع. نسخه FreeDOS توسط چارلز دای توسعه داده شده است. بررسی دستور. $cal February 2024 Su Mo Tu We Th Fr Sa 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 $ cal 6 2023 June 2023 Su Mo Tu We Th Fr Sa 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 $ cal 2023 2023
20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 $ cal 2023 2023 January February March Su Mo Tu We Th Fr Sa Su Mo Tu We Th Fr Sa Su Mo Tu We Th Fr Sa 1 2 3 4 5 6 7 1 2 3 4 1 2 3 4 8 9 10 11 12 13 14 5 6 7 8 9 10 11 5 6 7 8 9 10 11 15 16 17 18 19 20 21 12 13 14 15 16 17 18 12 13 14 15 16 17 18 22 23 24 25 26 27 28 19 20 21 22 23 24 25 19 20 21 22 23 24 25 29 30 31 26 27 28 26 27 28 29 30 31 April May June Su Mo Tu We Th Fr Sa Su Mo Tu We Th Fr Sa Su Mo Tu We Th Fr Sa 1 1 2 3 4 5 6 1 2 3 2 3 4 5 6 7 8 7 8 9 10 11 12 13 4 5