payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مانده در سیرودن را به گیوکاشا ، محل اقامت ولیعهد منتقل کرد و دروازه‌های کاخ امپراتوری را مسدود کرد. فوجیوارا نو یوشیچیکا از این وضعیت مطلع نشد و امپراتور قبلاً در معبد معبد گانگیو راهب شده بود و پس از آگاهی فوجیوارا نو یوشیچیکا به همراه دستیار نزدیکش فوجیوارا نو کوره‌ناری نیز در معبد گانگیو کشیش شدند. علاوه بر این، فوجیوارا نو یوریتادا، که در آن زمان کانپاکو بود، موقعیت خود را به عنوان «سکّان» (نایب‌السلطنه) نیز از دست داد و عملاً خلع شد. شاهزاده امپراتوری کاهیتو به عنوان امپراتور ایچیجو بر تخت نشست و
کاهیتو به عنوان امپراتور ایچیجو بر تخت نشست و پدربزرگ مادری او فوجیوارا نو کانه‌ایه نایب‌السلطنه شد. این نقطه عطفی در تاریخ سیاست سککان یا سشو بود، زیرا کانه‌ایه رسم قبلی را زیر پا گذاشت و از سمت وزیر راست استعفا داد و سابقه ای را برای او ایجاد کرد تا نایب‌السلطنه تمام وقت شود (جدایی وزرا و نایب السلطنه).
نِواتیم (به عبری:נְבָטִים) یک کیبوتص در جنوب اسرائیل است. در صحرای شمالی نگب در حدود ۸ کیلومتری (۵ مایلی) جنوب شرقی شهر بئرشبع واقع شده است و تحت صلاحیت شورای منطقه ای بنی شیمون قرار داشت. در سال ۲۰۲۲ جمعیت آن ۱۰۶۸ نفر بود. پایگاه هوایی نواتیم در این منطقه قرار دارد.
فوجیوارا نو ناگاایه (؛ – ) پسر فوجیوارا نو میچیناگا از میناموتو نو میشی شاعر واکا (شعر) در دوره هی‌آن اهل ژاپن بود.
میناموتو نو میشی یا اکیراکه ایکو ; ۹۶۵ – ) همسر فوجیوارا نو میچیناگا، دختر میناموتو نو تاکاآکیرا و نوه امپراتور دایگو در دوره هی‌آن اهل ژاپن بود. او مادر فوجیوارا نو ناگاایه بود. یک نظریه رایج می‌گوید که میچیناگا یک سال پس از ازدواج با میناموتو نو رینشی در سال ۹۸۸، با میناموتو نو میشی ازدواج کرد، اما نظریه دیگری وجود دارد که میچیناگا قبلاً با میشی ازدواج کرده بود (حدود بهار ۹۹۸). با این حال، در هر صورت، پدر رینشی، میناموتو نو ماسانوبو، در آن زمان مقام بسیار بالایی داشت و از آنجایی که میچیناگا در کاخ
بسیار بالایی داشت و از آنجایی که میچیناگا در کاخ تسوچیمیکادو محل زندگی او اقامت داشت، رینشی همسر اصلی او و آکیکو «زن دوم» او محسوب می‌شد. آنها شش فرزند داشتند.
موش پاسفید یک جونده بومی آمریکای شمالی از انتاریو، کبک، لابرادور و استان‌های دریایی (به استثنای جزیره نیوفاندلند) تا جنوب غربی ایالات متحده و مکزیک است. در استان‌های دریایی، تنها مکان آن یک جمعیت جدا از هم در جنوب نوا اسکوشیا است. به‌ویژه در تگزاس به عنوان موش جنگلی نیز شناخته می‌شود. برهمکنش با انسان. موش پاسفید یکی از رایج‌ترین گونه‌های موش است که پس از موش خانگی به عنوان موش آزمایشگاهی استفاده می‌شود و نوع اهلی آن "Peromyscus leucopus linville" نام دارد. چنین موش‌های اهلی‌شده نیز به عنوان حیوانات خانگی
چنین موش‌های اهلی‌شده نیز به عنوان حیوانات خانگی نگهداری می‌شوند و به گونه‌ای پرورش داده شده‌اند که رنگ‌های مختلفی داشته باشند.
موش گوزنی شرقی جونده بومی شرق آمریکای شمالی است. معمولاً به آن موش گوزنی شرقی می‌گویند. زمانی که با موش گوزنی غربی ("P. sonoriensis") گروه‌بندی می‌شد، به عنوان موش گوزنی آمریکای شمالی نامیده می‌شد و نسبتاً در بیشتر آمریکای شمالی در شرق رودخانه می‌سی‌سی‌پی گسترده است، به استثنای عمده مناطق پست جنوب شرقی ایالات متحده. مانند دیگر گونه‌های "Peromyscus"، می‌تواند ناقل و ناقل بیماری‌های عفونی نوپدید مانند هانتاویروس‌ها و بیماری لایم باشد. این موش با "Peromyscus leucopus"، موش پاسفید، ارتباط نزدیک دارد.
موش گوزنی غربی یا موش‌گوزن غربی جوندهای بومی آمریکای شمالی است. این گونه در سراسر نیمه غربی قاره، عمدتاً در مناطق غرب رودخانه می‌سی‌سی‌پی گسترده است.
بیماری عفونی نوپدید یک بیماری عفونی است که بروز آن اخیراً (در ۲۰ سال گذشته) افزایش یافته است و ممکن است در آینده نزدیک نیز افزایش یابد. اقلیتی که توانای ایجاد انتقال مؤثر بین انسان‌ها را دارند، می‌توانند به نگرانی‌های عمده عمومی و جهانی به عنوان علل بالقوه اپیدمی‌ها یا بیماری‌های همه‌گیر تبدیل شوند. تأثیر فراوان آنها می‌تواند اقتصادی و اجتماعی و همچنین بالینی باشد. بیماری‌های عفونی نوپدید حداقل از سال ۱۹۴۰ به‌طور پیوسته در حال افزایش بوده‌اند. برای هر دهه از سال ۱۹۴۰، چندین رویداد EID ناشی از بیماری مشترک
سال ۱۹۴۰، چندین رویداد EID ناشی از بیماری مشترک انسان با جانوران وحشی افزایش یافته است. فعالیت‌های انسانی محرک اصلی این افزایش است و از دست دادن تنوع زیستی یک سازوکار پیشرو است. بیماری‌های عفونی گزارش‌شده جدید. در سال ۲۰۰۷ مارک وولهاوس و النور گانت فهرستی از ۸۷ عامل بیماریزای انسانی را برای نخستین بار در دوره بین سال‌های ۱۹۸۰ و ۲۰۰۵ گزارش کردند. اینها بر اساس انواعشان طبقه‌بندی شدند. شیوع عمده. جدول زیر شیوع عمده بیماری‌های عفونی از سال ۱۹۹۸ را نشان می‌دهد.
پردنیزولون تبوتات () یک کورتیکواستروئید گلوکوکورتیکوئید مصنوعی و یک استر کورتیکواستروئیدی است.
ژانین رنو (؛ – ) بازیگر اهل فرانسه بود. از فیلم‌هایی که وی در آنها نقش داشته است می‌توان به "ماجراهای دو زیبارو"، "طبقه هفتم"، "مرا ببوس هیولا"، "دم عقرب" و "سوکوبوس" اشاره کرد.
روسانا یانی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل آرژانتین است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "مرا ببوس هیولا" و "ماجراهای دو زیبارو" اشاره نمود.
آنا کاسارس (؛ ۱۹۳۰ – ۱۳ مارس ۲۰۰۷) بازیگر اهل لهستانی-آرژانتینی سینما و تلویزیون بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "مرا ببوس هیولا" و "ماجراهای دو زیبارو" اشاره نمود.
عملیات وعدهٔ صادق ممکن است به چندین عملیات نظامی مختلف علیه اسرائیل اشاره داشته باشد:
اووگونی یا اووگونیا یا اووگونیوم (: oogonia) یک سلول دیپلوئید کوچک است که پس از بلوغ، یک اووسیت اولیه را در جنین ماده یا گامتانگیوم ماده در برخی از ریسه‌داران خاص (هاپلوئید یا دیپلوئید) تشکیل می‌دهد. این سلول‌ها، زایا بوده و توانایی تقسیم دارند. بررسی نقش اووگونی در باروری یکی از حوزه‌های اساسی برای درک روش‌های درمان ناباروی به‌شمار می‌رود. در جنین پستانداران. تعداد زیادی اووگونی توسط میتوز در اوایل رشد جنین از سلول‌های زایای اولیه تشکیل می‌شوند. در انسان این سلول‌ها بین هفته‌های ۴ تا ۸ دوران جنینی شروع به
سلول‌ها بین هفته‌های ۴ تا ۸ دوران جنینی شروع به رشد می‌کنند و بین هفته‌های ۵ تا ۳۰ در جنین وجود دارند. ساختار. اووگونیای طبیعی در تخمدان‌های انسان به شکل کروی یا بیضی شکل قرار دارند و در بین سلول‌های سوماتیک (غیرجنسی) تخمدان و اووسیت‌های همسایه آن در مراحل مختلف رشد می‌یابند. اووگونی را می‌توان از سلول‌های سوماتیک مجاور، در زیر میکروسکوپ الکترونی، با مشاهده هسته آنها تشخیص داد. هسته‌های اووگونیال حاوی مواد فیبریلار و دانه ای هستند که به‌طور تصادفی پراکنده شده‌اند در حالی که سلول‌های سوماتیک دارای هسته
شده‌اند در حالی که سلول‌های سوماتیک دارای هسته متراکم تری هستند که طرح کلی تیره تری را در زیر میکروسکوپ نشان می‌دهد. هسته‌های اووگونیال همچنین حاوی هستک‌های برجسته و متراکم هستند. ماده کروموزومی موجود در هسته اووگونیا که به صورت میتوزی تقسیم می‌شود، به صورت یک توده متراکم که توسط وزیکول‌ها یا غشاهای دوگانه احاطه شده، قابل مشاهده است. سیتوپلاسم اووگونی شبیه به سلول‌های سوماتیک اطرافش بوده و به‌طور مشابه حاوی میتوکندری‌های گرد بزرگ با کریستای جانبی است. با این حال، شبکه آندوپلاسمی (ER) اووگونیا بسیار توسعه
حال، شبکه آندوپلاسمی (ER) اووگونیا بسیار توسعه نیافته و از چندین وزیکول کوچک تشکیل شده است. برخی از این وزیکول‌های کوچک حاوی سیسترنا با ریبوزوم هستند و در نزدیکی دستگاه گلژی قرار دارند.اووگونی‌هایی که در حال انحطاط هستند در زیر میکروسکوپ الکترونی کمی متفاوت به نظر می‌رسند. در این اووگونیاها، کروموزوم‌ها به صورت توده ای غیرقابل تشخیص در هسته جمع می‌شوند و به نظر می‌رسد میتوکندری و شبکه آندوپلاسمی متورم و مختل شده دارند. اووگونی‌های در حال انحطاط معمولاً به‌طور نسبی یا کامل در سلولهای سوماتیک مجاور حل
به‌طور نسبی یا کامل در سلولهای سوماتیک مجاور حل می‌شوند و توسط فاگوسیتوز از بین می‌روند. توسعه و تمایز. در بلاستوسیست جنین پستانداران، سلول‌های زایای اولیه از اپی بلاست‌های پروگزیمال تحت تأثیر سیگنال‌های خارج جنینی به وجود می‌آیند. سپس این سلول‌های زایا از طریق حرکت آمیلوئیدی به ناحیه تناسلی و در نهایت به غدد جنسی تمایز نیافته جنین می‌روند و در هفته چهارم یا پنجم رشد غدد جنسی شروع به تمایز می‌کنند. در غیاب کروموزوم Y، غدد جنسی به تخمدان‌ها تمایز می‌یابند. با تمایز تخمدان‌ها، رشد لوله‌های درونی آغاز و
با تمایز تخمدان‌ها، رشد لوله‌های درونی آغاز و طناب‌های قشری ایجاد می‌شود و در این زمان سلول‌های زایای اولیه شروع به جمع شدن می‌کنند. در طول هفته ششم تا هشتم رشد جنین ماده (XX)، سلول‌های زایای اولیه رشد کرده و شروع به تمایز به اووگونیا می‌کنند. اووگونی از طریق میتوز در طول هفته نهم تا بیست و دومِ رشد جنینی تکثیر می‌شود و تا هفته هشتم این توسعه ادامه پیدا می‌کند. تعداد این سلول‌ها ممکن است تا ۶۰۰۰۰۰ اووگونیا و در ماه پنجم تا ۷۰۰۰۰۰۰ وجود داشته باشد. در نهایت، اووگونی از طریق تقسیم نامتقارن، تحلیل می‌رود یا
اووگونی از طریق تقسیم نامتقارن، تحلیل می‌رود یا بیشتر به اووسیت‌های اولیه تمایز می‌یابد. تقسیم نامتقارن فرآیندی از میتوز است که در آن یک اووگونی به‌طور نابرابر تقسیم می‌شود تا یک سلول دختری تولید کند که در نهایت از طریق فرایند اووژنز به تخمک تبدیل می‌شود. این سلول دختری، اووگونی یکسانی با سلول مادر است. این فرایند در طی هفته پانزدهم تا هفتمین ماه رشد جنینی رخ می‌دهد. اکثر اووگونی‌ها در بدو تولد یا دچار زوال شده یا به اووسیت‌های اولیه تمایز یافته‌اند. اووسیت‌های اولیه تحت اووژنز قرار می‌گیرند و طی این عمل
اولیه تحت اووژنز قرار می‌گیرند و طی این عمل وارد میوز می‌شوند. با این حال، اووسیت‌های اولیه در پروفاز ۱ اولین میوز تا زمانی که بلوغ در بزرگسالان زن شروع می‌شود، متوقف می‌مانند. فرایند اووژنز از این نظر با سلول‌های زایای اولیه نر متفاوت است زیرا تقسیم اسپرماتوگونی در بدو تولد متوقف و برای تولید اسپرماتوسیت اولیه تا زمان بلوغ در نرها بالغ وارد اسپرماتوژنز و میوز نمی‌شوند. تنظیم تمایز اووگونیا و ورود به اووژنز. تنظیم و تمایز سلول‌های زایا به گامتوسیت‌های اولیه در نهایت به جنسیت جنین و تمایز غدد جنسی بستگی
در نهایت به جنسیت جنین و تمایز غدد جنسی بستگی دارد. در موش‌های ماده، پروتئین RSPO1 مسئول تمایز غدد جنسی ماده (XX) به تخمدان است. RSPO1 مسیر سیگنالینگ β-کاتنین را با افزایش تنظیم "Wnt4" فعال می‌کند که یک مرحله ضروری در تمایز تخمدان به‌شمار می‌رود. تحقیقات نشان داده است که حتی تخمدان‌های فاقد "Rspo1" یا "Wnt4" تغییر غدد جنسی، تشکیل تخمک‌ها و تمایز سلول‌های سرتولی سوماتیک را همچنان نشان می‌دهند. تمایز سلول‌های سوماتیک تخمدان به رشد و حفاظت از اسپرم کمک می‌کنند. پس از جمع‌آوری سلول‌های زایای ماده (XX) در غدد
پس از جمع‌آوری سلول‌های زایای ماده (XX) در غدد جنسی تمایز نیافته، برای تمایز سلول‌های زایای به اووگونی و در نهایت ورود میوز به تنظیم بالا "Stra8" نیاز است. یکی از عوامل اصلی که به تنظیم بالا "Stra8" کمک می‌کند، شروع مسیر سیگنالینگ β-کاتنین از طریق RSPO1 است که مسئول تمایز تخمدان نیز می‌باشد. از آنجایی که RSPO1 در سلول‌های سوماتیک تولید می‌شود، این پروتئین در حالت پاراکرین روی سلول‌های زاینده عمل می‌کند. با این حال، "Rspo1" تنها عامل در تنظیم "Stra8" نیست. بسیاری از عوامل دیگر تحت بررسی هستند و این روند
بسیاری از عوامل دیگر تحت بررسی هستند و این روند هنوز در حال تحقیق است. سلول‌های بنیادی اووگونیال. این نظریه وجود دارد که اووگونی یا دچار زوال می‌شود یا به اووسیت‌های اولیه تمایز می‌یابد که وارد اووژنز می‌شوند و در پروفاز I اولین میوز متوقف می‌شوند؛ بنابراین، اعتقاد بر این است که پستانداران ماده بالغ فاقد جمعیتی از سلول‌های زایا هستند که می‌توانند تجدید یا بازسازی شوند و در عوض دارای جمعیت زیادی از اووسیت‌های اولیه هستند که در اولین میوز متوقف شده‌اند و تا زمان رسیدن فرد به بلوغ میوز خود را تکمیل نمی‌کنند.
رسیدن فرد به بلوغ میوز خود را تکمیل نمی‌کنند. در دوران بلوغ، یک تخمک اولیه در هر چرخه قاعدگی میوز را ادامه خواهد داد. از آنجایی که در انسان سلول‌های زایا و اووگونیا در حال بازسازی وجود ندارد، تعداد اووسیت‌های اولیه پس از هر سیکل قاعدگی تا یائسگی کاهش می‌یابد و زمانی می‌رسد که زن دیگر تخمک اولیه در تخمدان خود ندارد. با این حال، تحقیقات اخیر نشان داده است که اووگونی‌های تجدیدپذیر ممکن است در پوشش تخمدان زنان، نخستی‌سانان و موش وجود داشته باشد. این احتمال وجود دارد که این سلول‌های زاینده برای حفظ فولیکول‌های
دارد که این سلول‌های زاینده برای حفظ فولیکول‌های تولیدمثلی و رشد تخمک تا بزرگسالی ضروری باشند. همچنین کشف شده است که برخی از سلول‌های بنیادی ممکن است از مغز استخوان به تخمدان‌ها به عنوان منبع سلول‌های زایای غیر تناسلی مهاجرت کنند. این سلول‌های زایای فعالِ میتوزی که در بالغین پستانداران یافت می‌شوند با بررسی نشانگرهای متعددی که در اووسیت‌ها وجود دارند، شناسایی شدند. این سلول‌های زایای تجدید پذیر از پتانسیل بالایی برای برآورد کردن نشانگرهای ضروری برای ساخت اووسیت برخوردار بودند. کشف این سلول‌های زایای فعال و
برخوردار بودند. کشف این سلول‌های زایای فعال و اووگونی در ماده بالغ می‌تواند در پیشرفت تحقیقات باروری و درمان ناباروری بسیار مفید باشد. سلول‌های زاینده با موفقیت "در شرایط آزمایشگاهی" استخراج، جداسازی و رشد داده شده‌اند. این سلول‌های زاینده برای بازگرداندن باروری در موش‌ها با تحریک تولید فولیکول و نگهداری در موش‌هایی که قبلاً نابارور بودند، به کار رفتند. همچنین تحقیقاتی در مورد بازسازی احتمالی سلول‌های زایا در پستانداران در حال انجام است. سلول‌های زایای فعال میتوزی می‌توانند برای یک روش جدید توسعه سلول‌های
میتوزی می‌توانند برای یک روش جدید توسعه سلول‌های بنیادی جنینی که شامل انتقال هسته‌ای به زیگوت است، بسیار سودمند باشند. استفاده از این اووگونی‌های کاربردی ممکن است به ایجاد خطوط سلول‌های بنیادی خاص بیمار با استفاده از این روش کمک کند. جنجال‌ها. در مورد وجود سلول‌های بنیادی اووگونیال پستانداران اختلاف نظر قابل توجهی وجود دارد. اختلاف نظر در داده‌های منفی است که از بسیاری از آزمایشگاه‌ها در ایالات متحده صورت پذیرفته است. رویکردهای متعدد برای تأیید وجود سلول‌های بنیادی اووگونیال نتایج منفی به همراه داشته است و
بنیادی اووگونیال نتایج منفی به همراه داشته است و هیچ گروه تحقیقاتی در ایالات متحده نتوانسته است یافته‌های اولیه را بازتولید کند. در تالوفیت‌های خاص. در علم جلبک‌شناسی و قارچ‌شناسی، اگر اتحاد گامت نر (متحرک یا غیر متحرک) و گامت ماده در این ساختار صورت گیرد، اووگونیوم به گامتانگیوم ماده اطلاق می‌شود. در اوومیست و برخی موجودات دیگر، اووگونی ماده و آنتریدیوم معادل نر، نتیجه اسپورزایی جنسی (به این معنا که ایجاد ساختارهایی که در آن میوز رخ می‌دهد) به وجود می‌آیند هسته‌های هاپلوئید (گامت‌ها) توسط میوز در
می‌آیند هسته‌های هاپلوئید (گامت‌ها) توسط میوز در آنتریدیوم و اووگونی تشکیل می‌شوند و هنگامی که لقاح اتفاق می‌افتد، اوسپور دیپلوئیدی تولید می‌گردد که در نهایت به مرحله سوماتیک دیپلوئیدی چرخه زندگی تالوفیت وارد می‌شود. در بسیاری از جلبک‌ها (مانند "چارا")، گیاه اصلی هاپلوئید است. اووگونی و آنتریدیا گامت‌های هاپلوئید را تشکیل می‌دهند و تولید می‌کنند. تنها بخش دیپلوئیدی چرخه زندگی، اسپور (سلول تخم بارور شده) است که تحت میوز قرار می‌گیرد و سلول‌های هاپلوئیدی را تشکیل می‌دهد که به گیاهان جدید تبدیل می‌شوند. این
تشکیل می‌دهد که به گیاهان جدید تبدیل می‌شوند. این فرایند یک چرخه زندگی هاپلونتیک با میوز زیگوتیک به‌شمار می‌آید. ساختار. اووگونیا برخی از گونه‌های خاص تالوفیت‌ها معمولاً گرد یا بیضی شکل هستند و محتویات آن به چندین اوسفره بدون هسته تقسیم می‌شود؛ در حالی که آنتریدیاهای نر، دراز و دارای چندین هسته هستند. در گونه‌های هتروتالیک، اووگونیا و آنتریدیا بر روی شاخه‌های هیف کلنی‌های مختلف تالوفیت قرار دارند. اووگونی این گونه فقط می‌تواند توسط آنتریدیا از کلنی دیگر بارور شود و این سازوکار سبب می‌گردد که خود باروری
بارور شود و این سازوکار سبب می‌گردد که خود باروری غیرممکن شود و تنوع ژنتیکی ادامه یابد. در مقابل، گونه‌های هموتالیک اووگونیا و آنتریدیا را در شاخه‌های هیف یکسان یا در شاخه‌های هیف جداگانه اما در یک کلنی قرار می‌دهند. لقاح. در یک روش معمولِ لقاح که در گونه‌های خاصی از تالوفیت‌ها یافت می‌شود، آنتریدیا با اووگونی پیوند می‌یابد. سپس آنتریدیا لوله‌های لقاح تشکیل می‌دهد که سیتوپلاسم آنتریدیال را با هر اووسفر درون اووگونی متصل می‌کند. سپس یک هسته هاپلوئید (گامت) از آنتریدیوم از طریق لوله لقاح به داخل اوسفر منتقل
آنتریدیوم از طریق لوله لقاح به داخل اوسفر منتقل می‌شود و با هسته هاپلوئید اوسپور لقاح می‌دهد و یک اوسپور دیپلوئیدی را به وجود می‌آورد. سپس اوسپور آماده جوانه زدن است و به مرحله سوماتیک دیپلوئید بالغ تبدیل می‌شود.
حادثه آننا ، اشاره به حادثه ای در سال ۹۶۹ میلادی دوره هی‌آن دارد که در طی آن خاندان فوجیوارا سایر خاندان‌ها را از قدرت محروم کرد. میناموتو نو میتسوناکا (هبر و بنیانگذار خاندان میناموتو/کاواچی گنجی)، سادایجین (وزیر چپ) به دلیل اخباری مبنی بر شورش توسط میناموتو نو میتسوناکا و دیگران برکنار شد. از آن به بعد، نایب‌السلطنه‌ها و کانپاکو به‌طور دائم از خاندان فوجیوارا برگزیده شدند. در "«خیزش جنپی و سوسوکیکی»" که در دوره‌های بعدی نوشته شده است، نوشته شده است که میناموتو نو تاکاآکیرا از شاهزاده تامه‌هیرا در
که میناموتو نو تاکاآکیرا از شاهزاده تامه‌هیرا در استان‌های شرقی استقبال و شورش کرد و سعی کرد او را امپراتور کند، اما ارزش آن به عنوان یک سند تاریخی به رسمیت شناخته نشده است. از آنجایی که شصت و سومین امپراتور ژاپن امپراتور ری‌زی از بیماری روانی رنج می‌برد، که از زمانی که او ولیعهد بود مشکل‌ساز شده بود، فوجیوارا نو سانه‌یوری به عنوان کانپاکو به عنوان دستیار او و جانشین در نظر گرفته شد. با این حال، دو برادر کوچکتر او از یک مادر، شاهزاده امپراتوری تامه‌هیرا (چهارمین پسر امپراتور موراکامی که با زنی از خاندان
پسر امپراتور موراکامی که با زنی از خاندان میناموتو ازدواج کرده بود، توصیه شده توسط وزیر چپ، میناموتو نو تاکاآکیرا (源高明) و برادر کوچکتر او شاهزاده امپراتوری موری‌هیرا (هفتمین شاهزاده امپراتور موراکامی، توصیه شده توسط فوجیوارا نو موریتادا، (وزیر راست)، نامزدهای ولیعهدی بودند. در نهایت برادر کوچکتر موری‌هیرا، پس از درگیری بر سر این امر با حمایت خاندان فوجیوارا، ولیعهد و سپس امپراتور شد. درگیری‌های بیشتر به حادثه آننا (安和の変) گسترش یافت، و میناموتو نو تاکاآکیرا تنزل رتبه یافت و در اوت ۹۶۹، امپراتور ری‌زی تاج و
تنزل رتبه یافت و در اوت ۹۶۹، امپراتور ری‌زی تاج و تخت را به برادر ناتنی کوچکتر خود، امپراتور انیو (ژاپن)، واگذار کرد و امپراتور بازنشسته شد. فوجیوارا نو سانه‌یوری از مقام کانپاکو نایب‌السلطنه امپراتور بزرگسال به سمت سشو نایب‌السلطنه امپراتور نابالغ تغییر پیدا کرد، و از آن زمان به بعد انتصاب نایب‌السلطنه مختص و محدود به خاندان فوجیوارا شد.
مولد الگوی مرکزی مدار عصبی زیستی خودسازماندهی است که با عدم وجود ورودی تناوبی، خروجی متناوب تولید می‌کند. مولدهای مرکزی الگو مدارهای عصبی هستند که عمدتاً در ناحیه انتهایی مغز تا نخاع مهره داران قرارگرفته اند و قادر هستند الگوهای هماهنگ و تناوبی را جهت حرکات گوناگون آنهاتولید کنند ورودی این شبکه‌های عصبی اطلاعات حسگری بسیار ساده و خروجی آنهاه الگوهایی پیچیده منظم و هماهنگ برای حرکات هستند. در پزشکی. CPG در بی‌مهرگان یافت شده است، و عملاً همه گونه‌های مهره‌داران مورد بررسی قرار گرفته‌اند، از جمله انسان. برای
مورد بررسی قرار گرفته‌اند، از جمله انسان. برای انسانها گفته می‌شود حتی درصورتی که در سطح نخاع باشد، توسط مراکز سطح بالاتر کنترل می‌شود. غالباً (ولی نه تماما) محل این مولدها در طناب نخاعی است؛ اما برعکس عکس العمل‌های نخاعی، مغز تأثیر مهمی درآنها می‌تواند بگذارد. الگو. منظور از الگو، فعالیتی عصبی است که رفتارهای حرکتی تناوبی و تکراری مانند راه رفتن، شنا کردن، تنفس یا جویدن را هدایت می‌کنند. توانایی عملکرد بدون ورودی از نواحی بالاتر مغز همچنان به ورودی‌های تعدیلی نیاز دارد و خروجی‌های آنها ثابت نیست.
تعدیلی نیاز دارد و خروجی‌های آنها ثابت نیست. انعطاف‌پذیری در پاسخ به ورودی حسی یک کیفیت اساسی رفتار مبتنی بر CPG است. برای طبقه‌بندی به عنوان یک مولد تناوبی، یک CPG به موارد زیر نیاز دارد:
فوجیوارا نو موروسوکه (؛ ۱۱ ژانویه ۹۰۹ – مه ۳۱, ۹۶۰) سیاستمدار دوره هی‌آن اهل ژاپن بود.
فوجیوارا نو آنشی (؛ 927 – ) همسر اصلی امپراتور (کوگو) اهل ژاپن بود.
میناموتو نو تاکاآکیرا ، تولد ۹۱۴ میلادی، مرگ ۹۸۳ میلادی، در دوره هی‌آن، از اشراف درباری (کوگه) پسر امپراتور دایگو سادایجین (وزیر چپ) بود. او علاوه بر موقعیت اشرافی خود به عنوان نسل اول خاندان گنجی، در مطالعات بسیار عالی و به آداب دربار مسلط بود و در دربار امپراتوری بسیار مورد احترام بود زیرا از حمایت فوجیوارا نو موروسوکه قدرتمند و دخترش چوگو فوجیوارا نو آنشی برخوردار بود. پس از مرگ موروسوکه و دخترش، او مورد نفرت خاندان فوجیوارا قرار گرفت، در جریان حادثه آننا از قدرت کنار رفت و از سیاست بازنشسته شد. او یک
از قدرت کنار رفت و از سیاست بازنشسته شد. او یک عمارت باشکوه در اوکیو شیجو کیوتو ساخت و به نیشی‌نومییا سادایجین معروف بود. او پدر میناموتو نو میشی، همسر دوم فوجیوارا نو میچیناگا است. از او همچنین به عنوان یکی از افرادی که الگو و مدل هیکارو گنجی در داستان گنجی است، نامبرده شده است. پدر میناموتو نو تاکاآکیرا، امپراتور دایگو بود، اما مادرش زنی پایین‌رده به نام کویی بود، بنابراین او به مقام رعیت تنزل یافت و نام خانوادگی «میناموتو» را برگزید. به نظر می‌رسد که میناموتو نو تاکاآکیرا فردی با استعداد بود که از نظر
نو تاکاآکیرا فردی با استعداد بود که از نظر دانش سرآمد بود و به سیاست و آداب و رسوم تشریفاتی اشراف داشت. او به سرعت به شهرت رسید و به مقام وزیر چپ رسید و مقام مهمی به عنوان رعیت ارشد امپراتور به او داده شد. هیکارو گنجی نیز از نوادگان امپراتور بود که به عنوان تابع به نام خانوادگی میناموتو از خانواده امپراتوری جدا شد. با نگاهی به این موضوع، می‌توان گفت که هیکارو گنجی و میناموتو نو تاکاآکیرا، حتی با توجه به تحصیلات و حرفه‌های درخشانشان، شبیه هم هستند. روح انتقام در داستان گنجی. میناموتو نو تاکاآکیرا به سمت
در داستان گنجی. میناموتو نو تاکاآکیرا به سمت وزیر چپ ارتقا یافت، اما مظنون به شورش شد و به تبعید دازایفو (دولت) (کیوشو) فرستاده شد. اگرچه او توانست به کیوتو بازگردد، اما هرگز به سیاست بازنگشت و مردی ناامید درگذشت. بر اساس یک نظریه، دلیل ایجاد داستان گنجی این بود که گنجی که توسط خاندان فوجیوارا از قدرت کنار گذاشته شده بود، در داستانی وادار شود تا برای آرام کردن ارواح انتقام‌جو، نقشی فعال بازی کند. هنگامی که حادثه آننا رخ داد، فوجیوارا نو میچیناگا چون هنوز نوزاد بود درگیر این حادثه نبود، اما به عنوان یکی از
بود درگیر این حادثه نبود، اما به عنوان یکی از اعضای خاندان فوجیوارا او نسبت به پدر همسرش، میناموتو نو تاکاآکیرا، احساس گناه می‌کرد. می‌توان فرض کرد که بعدها، با کمک موراساکی شیکیبو (ماهیرو)، او این ایده و تصور را داشت که از طریق ادبیات، برای فرونشاندن خشم و انتقام روح‌های انتقام‌جویانه اشراف‌زادگانی که توسط خاندان فوجی‌وارا طرد شده بودند، مانند میناموتو نو تاکاآکیرا، استفاده کند. البته این به خاطر شکوفایی خاندان فوجیوارا بود، اما آنها همچنین معتقد بودند که آرامش روح ارواح انتقام‌جو به صلح در کشور منجر
که آرامش روح ارواح انتقام‌جو به صلح در کشور منجر می‌شود.
هیکارو گنجی ، قهرمان داستان مهم ادبیات ژاپن نوشته موراساکی شیکیبو در دوره هی‌آن به نام رمان داستان گنجی است. روایت او را به عنوان یک مرد فوق‌العاده زیبا و نابغه توصیف می‌کند. «هیکارو گنجی» شخصیت اصلی «داستان گنجی» است. او همچنین به عنوان روکوجو-این (Rokujoin) نامیده می‌شود، که گاهی به عنوان اختصار این (In) نامیده می‌شود. خاندان میناموتو یا «خاندان گنجی» یک نام خانوادگی اشرافی است که از خانواده سلطنتی منشعب شده است. به‌طور ضمنی گفته می‌شود که هیکارو گنجی بسیار جذاب و با استعداد بود و به راحتی در سنین جوانی
جذاب و با استعداد بود و به راحتی در سنین جوانی مورد توجه و لطف اطرافیان خود قرار می‌گرفت، موراساکی شیکیبو در توصیف ویژگی‌های عالی هیکارو نوشت: «می‌ترسم که بازگو کردن همه فضایل او باعث این گمان شود که من حقیقت را تحریف می‌کنم.» گفته می‌شود ظاهر او دارای ویژگی‌های مطلوبی بود مانند پوست صاف سفید و خوش‌پوشی که شهرت و محبوبیت او را افزایش می‌داد. از ۵۴ فصل داستان، او از فصل اول، «کیریتسوبو» تا فصل چهل و یکم، «مابوروشی» (توهم) ظاهر می‌شود. قسمت اول داستان بر زندگی عاشقانه هیکارو و پیشرفت او به عنوان یک درباری
عاشقانه هیکارو و پیشرفت او به عنوان یک درباری متمرکز است و در قسمت دوم هیکارو که از کهولت سن خود آگاه است، با اشتباهات گذشته و خیانت همسر جوانش دست و پنجه نرم می‌کند. گمان می‌رود که در حالی که او خیالی و ساختگی است، از شخصیت‌های تاریخی واقعی، از جمله میناموتو نو تورو، که نوه امپراتور ساگا بود، الهام گرفته شده باشد. همچنین گفته می‌شود که فوجیوارا نو میچیناگا، الگوی هیکارو گنجی است. او قدرتمندترین فرد در زمان خود و کسی است که دوران شکوفایی خاندان فوجیوارا را ساخته است. همچنین از میناموتو نو تاکاآکیرا به
را ساخته است. همچنین از میناموتو نو تاکاآکیرا به عنوان یکی از افرادی که ممکن است الگو و مدل هیکارو گنجی در داستان گنجی باشد، نامبرده شده است. پدر میناموتو نو تاکاآکیرا، امپراتور دایگو بود، اما مادرش زنی پایین‌رده به نام کویی بود، بنابراین او به مقام رعیت تنزل یافت و نام خانوادگی «میناموتو» را برگزید. به نظر می‌رسد که میناموتو نو تاکاآکیرا فردی با استعداد بود که از نظر دانش سرآمد بود و به سیاست و آداب و رسوم تشریفاتی اشراف داشت. او به سرعت به شهرت رسید و به مقام وزیر چپ رسید و مقام مهمی به عنوان رعیت ارشد
مقام وزیر چپ رسید و مقام مهمی به عنوان رعیت ارشد امپراتور به او داده شد. هیکارو گنجی نیز از نوادگان امپراتور بود که به عنوان تابع به نام خانوادگی میناموتو از خانواده امپراتوری جدا شد. با نگاهی به این موضوع، می‌توان گفت که هیکارو گنجی و میناموتو نو تاکاآکیرا، حتی با توجه به تحصیلات و حرفه‌های درخشانشان، شبیه هم هستند. زندگی هیکارو گنجی در داستان گنجی. تقسیم داستان به سه قسمت معمول است و این مقاله از آن رسم پیروی می‌کند، اما این تقسیم‌بندی در نسخه اصلی داستان که توسط موراساکی نوشته شده است، به صراحت بیان
که توسط موراساکی نوشته شده است، به صراحت بیان نشده است. داستان گنجی داستانی است که ۷۰ سال را در بر می‌گیرد و فرزندان و نوه‌های شخصیت اصلی هیکارو گنجی را حتی پس از مرگ او نشان می‌دهد. دو قسمت اول داستان که هیکارو در آن نقش دارد از جلد اول «کیریتسوبو» تا جلد چهلم و یکم «مابوروشی» (توهم) را در بر می‌گیرد. بخش اول. از فصل «کیریتسوبو» تا فصل ۳۳ «فوجی اوراها» هیکارو گنجی دومین پسر «امپراتور کیریتسوبو» توسط همسر از نظر طبقاتی بسیار پایین‌تر او، کیریتسوبو کویی (کیریتسوبو سارای) بود او حتی از دوران کودکی دارای
(کیریتسوبو سارای) بود او حتی از دوران کودکی دارای زیبایی و نبوغ بی‌همتا بود و به او لقب «شاهزادهٔ درخشان» داده بودند. کیریتسوبو کویی از حسادت و آزار و اذیت سایر همسران «امپراتور کیریتسوبو» رنج می‌برد و از نظر جسمی و روانی بیمار شد، و زمانی که او تنها سه سال داشت درگذشت. پیگیری آرمانی زنانی که به مادر متوفی او شباهت داشتند، عنصر مهمی است که بسیاری از فعالیت‌های عاشقانه بعدی او را هدایت می‌کند. امپراتور کیریتسوبو ابتدا در نظر داشت که هیکارو گنجی را ولیعهد کند، اما چون او حمایت خانواده مادرش را نداشت و