payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ادیموکشه ()یک اصطلاح سانسکریت است که در بودیسم به معنای «عزم راسخ» یا «تعهد قاطع» به کار می‌رود. این اصطلاح به تصمیم و اراده قوی برای رهایی از رنج و رسیدن به روشن‌بینی اشاره دارد. ادیموکشه در متون بودایی به عنوان اولین گام در مسیر هشتگانه نجیب ذکر شده است. مسیر هشتگانه نجیب مجموعه‌ای از هشت تمرین است که بودا برای رهایی از رنج و رسیدن به بیداری (روشن‌بینی، رستگاری از تناسخ) آموزش داده است. این هشت تمرین عبارتند از: درک درست، اندیشه درست، گفتار درست، کردار درست، معیشت درست، تلاش درست، ذهن‌آگاهی درست و تمرکز
معیشت درست، تلاش درست، ذهن‌آگاهی درست و تمرکز درست. ادیموکشه به عنوان پایه و اساس مسیر هشتگانه نجیب در نظر گرفته می‌شود، زیرا بدون عزم و اراده قوی برای رهایی از رنج، تمرین سایر مراحل مسیر بی‌فایده خواهد بود. آدیموکشه شامل تعهد به پیروی از آموزه‌های بودا و رهایی از تمامی افکار، گفتار و کردار منفی است. در متون بودایی، ادیموکشه به عنوان یک «نیروی محرکه» توصیف شده است که فرد را در مسیر معنوی به پیش می‌راند. این نیرو از درک عمیق رنج و تمایل قوی برای رهایی از آن سرچشمه می‌گیرد. با تقویت آدیموکشه، فرد می‌تواند بر
می‌گیرد. با تقویت آدیموکشه، فرد می‌تواند بر موانع و چالش‌های مسیر معنوی غلبه کند و به هدف نهایی خود، یعنی روشن‌بینی دست یابد.
دودمان ساتَواهَنَه () یک سلسلهٔ باستانی قدرتمند در هند بودند که از اواخر قرن دوم پیش از میلاد تا اوایل قرن سوم میلادی بر بخش‌های وسیعی از جنوب و مرکز هند حکومت می‌کردند. قلمرو آنها عمدتاً شامل مناطق امروزی آندرا پرادش، تلانگانا و مهاراشترا می‌شد، اما در دوره‌های مختلف، حکومتشان به بخش‌هایی از گجرات، مادیا پرادش و کرناتکه نیز گسترش یافت. ساتواهنه‌ها نقش مهمی در تاریخ هند ایفا کردند. آنها حامی هنر، معماری و فرهنگ بودند و آثار باستانی بسیاری از دوران حکومت آنها به جای مانده است. از جمله مهم‌ترین این آثار
آنها به جای مانده است. از جمله مهم‌ترین این آثار می‌توان به استوپاهای بودایی در آمراواتی و نقش‌برجسته‌های غارهای آجانتا و الورا اشاره کرد. ساتواهنه‌ها به دلیل سیاست مذهبی آزادمنشانه‌شان نیز مشهور بودند. آنها از هر دو مذهب هندوئیسم و بودیسم حمایت می‌کردند و به پیروان هر دو مذهب اجازه می‌دادند که آزادانه به عبادت و فعالیت‌های مذهبی خود بپردازند. این سیاست مذهبی آزادمنشانه به رشد و شکوفایی هر دو مذهب در دوران حکومت ساتواهنه‌ها کمک کرد. زبان رسمی دربار ساتواهنه‌ها، پراکریت بود، اما از زبان سانسکریت نیز در
پراکریت بود، اما از زبان سانسکریت نیز در نوشته‌ها و کتیبه‌های آنها استفاده می‌شد. ساتواهنه‌ها همچنین در تجارت و با زرگانی با امپراتوری روم فعال بودند و سکه‌های رومی بسیاری در قلمرو آنها یافت شده است. پس از حدود ۴۵۰ سال حکومت، امپراتوری ساتواهنه در اوایل قرن سوم میلادی به دلیل عوامل مختلفی مانند شورش‌های داخلی و حمله قبایل خارجی رو به زوال گذاشت و به چندین پادشاهی کوچک‌تر تقسیم شد. با این حال، میراث فرهنگی و تاریخی ساتواهنه‌ها تا به امروز در هند باقی مانده است.
دواره‌پاله () در معماری هندو و بودایی به معنای «نگهبان دروازه» و «دربان» است و به مجسمه‌های ترسناک و نیرومندی اطلاق می‌شود که معمولاً در ورودی معابد، کاخ‌ها و اماکن مقدس قرار داده می‌شوند. این مجسمه‌ها به عنوان محافظان این اماکن عمل می‌کنند و وظیفه آنها دور کردن ارواح پلید، شیاطین و نیروهای منفی است. دواره‌پاله‌ها معمولاً به صورت جنگجویان مسلح با چهره‌های خشمگین و بدن‌های عضلانی به تصویر کشیده می‌شوند. آنها اغلب سلاح‌هایی مانند شمشیر، گرز و سپر در دست دارند و در حالت‌های تهاجمی و آماده برای مبارزه نشان داده
در حالت‌های تهاجمی و آماده برای مبارزه نشان داده می‌شوند. در برخی موارد، دواره‌پاله‌ها با حیوانات وحشی مانند شیر و مار همراه هستند که به قدرت و وحشت آنها می‌افزاید. در معابد بودایی، دواره‌پاله‌ها معمولاً در دو طرف ورودی اصلی معبد قرار می‌گیرند و به عنوان محافظان درمه (آموزه‌های بودا) عمل می‌کنند. آنها نماد غلبه بر موانع در مسیر معنوی و رسیدن به نیروانا هستند. در معابد هندو، دواره‌پاله‌ها معمولاً به عنوان تجسم خدایان و الهه‌های مختلف هندو مانند شیوا و ویشنو در نظر گرفته می‌شوند. مجسمه‌های دواره‌پاله نقش
در نظر گرفته می‌شوند. مجسمه‌های دواره‌پاله نقش مهمی در هنر و معماری هندو و بودایی ایفا می‌کنند و نمادی از قدرت، محافظت و غلبه بر نیروهای شر هستند. آنها همچنین به عنوان یادآوری برای زائران و مؤمنان عمل می‌کنند که برای ورود به فضای مقدس معبد باید تمامی افکار و احساسات منفی خود را کنار بگذارند و با ذهنی پاک و متمرکز وارد شوند.
آداکیت () نوعی از سنگ است. آداکیت‌ها سنگ‌های آتشفشانی با ترکیبی بینابین تا فلسیک هستند که ویژگی‌های ژئوشیمیایی ماگمایی را دارند که در ابتدا تصور می‌شد از ذوب بخشی بازالت تغییر یافته که در زیر کمان‌های آتشفشانی فرورانش می‌کند، تشکیل شده‌اند. بیشتر ماگماهای مشتق شده در مناطق فرورانش از گوشته بالای صفحه فرورانش می‌آیند، زمانی که سیالات آبدار از کانی‌هایی که در بازالت دگرگون شده تجزیه می‌شوند آزاد می‌شوند، به داخل گوشته بالا می‌روند و ذوب بخشی را آغاز می‌کنند. با این حال، دفانت و دراموند تشخیص دادند که وقتی
با این حال، دفانت و دراموند تشخیص دادند که وقتی پوسته اقیانوسی جوان (کمتر از ۲۵ میلیون سال) فرورانش می‌کند، معمولاً آداکیت‌ها در کمان تولید می‌شوند. آنها فرض کردند که وقتی پوسته اقیانوسی جوان فرورانش می‌کند، «گرمتر» (نزدیکتر به پشته میانی اقیانوس که در آن تشکیل شده است) از پوسته‌ای است که معمولاً فرورانش می‌کند. پوسته گرمتر، ذوب شدن بازالت فرورانش شده دگرگون شده را به جای گوشته بالا امکان‌پذیر می‌کند. کار تجربی توسط چندین محقق، ویژگی‌های ژئوشیمیایی «ذوب‌های صفحه‌ای» و این ادعا را که ذوب‌ها می‌توانند از
صفحه‌ای» و این ادعا را که ذوب‌ها می‌توانند از پوسته جوان و در نتیجه گرمتر در مناطق فرورانش تشکیل شوند، تأیید کرده است. ویژگی‌های ژئوشیمیایی که دفانت و دراموند برای آداکیت‌ها ارائه کردند عبارتند از: بعدها دفانت و کپژینسکاس این موضوع را با جزئیات بیشتری بررسی کردند و اشاره کردند که آداکیت‌ها با بسیاری از ذخایر معدنی از جمله طلا و مس مرتبط هستند. دراموند و دفانت خاطرنشان کردند که تروندژمیت‌های نخست‌زیستی (که بیشتر پوسته باستانی قاره‌ها را تشکیل می‌دهند) دارای ویژگی‌های زمین‌شیمیایی مشابه آداکیت‌ها هستند. آنها
زمین‌شیمیایی مشابه آداکیت‌ها هستند. آنها پیشنهاد کردند که کل پوسته نخست‌زیستی ممکن است از ذوب بخشی پوسته اقیانوسی فرورانش شده در طول آرکئن (&gt; ۲٫۵ میلیارد سال پیش) مشتق شده باشد، زیرا در طول زمین اولیه دمای گوشته بسیار گرمتر بود و پوسته اقیانوسی بیشتری تولید و در جوانی فرورانش می‌کرد. این پیشنهاد بحث‌برانگیز بوده و هنوز در بین جامعه علمی مورد بحث است. تفسیر جایگزین این است که پوسته قاره‌ای از ذوب بخشی بازالت‌های پوسته پایینی مشتق شده است. همین ایده برای تولید آداکیت‌ها نیز فرض شده است. با این حال، این
تولید آداکیت‌ها نیز فرض شده است. با این حال، این فرضیه همبستگی بین پوسته جوان فرورانش شده و فوران‌های آداکیتی و همچنین این واقعیت را که Yb و Y پایین‌تر در آداکیت‌ها نشان می‌دهد که نارسنگ در منبع پایدار است، توضیح نمی‌دهد. نارسنگ فقط تحت فشارهای بالا در داخل زمین تشکیل می‌شود و در پوسته پایینی زیر برخی از کمان‌های جزیره‌ای که آداکیت‌ها را فوران می‌کنند، پایدار نخواهد بود. برای خلاصه جدیدتر به Martin et al. مراجعه کنید. آداکیت‌های کم منیزیم ممکن است نشان دهنده ذوب بخشی نسبتاً خالص یک بازالت فرورانش شده
دهنده ذوب بخشی نسبتاً خالص یک بازالت فرورانش شده باشند، در حالی که آداکیت‌های پر منیزیم یا آندزیت‌های پر منیزیم ممکن است نشان‌دهنده آلودگی مذاب با پریدوتیت‌های گوِهٔ گوشته بالایی باشند. آداکیت‌ها همچنین از منطقه برخورد قاره-قاره در زیر تبت و قفقاز کوچک گزارش شده‌اند.
مارک بارگیه‌ئوفسکی (؛ ۱۱ سپتامبر ۱۹۴۲–۲۳ مارس ۲۰۱۶) بازیگر، صداپیشه و کارگردان نمایش اهل لهستان و رئیس اتحادیه کارگری بازیگران آن کشور بود. وی در ستاراخوویتسه زاده شد و در همان‌جا به «دبیرستان تادئوش کوشچیوشکو» رفت. برادر بزرگش دانیل بارگیه‌ئوفسکی کارگردان بود. وی پس از دبیرستان یک دورهٔ آموزشی دو سالهٔ تربیت معلم را در رشتهٔ «مطالعات لهستان» به پایان رساند. سپس به آکادمی ملی هنرهای نمایشی الکساندر زلوروویچ در ورشو رفت و در سال ۱۹۶۷ از آنجا فارغ‌التحصیل شد. استادان او در این مرکز آموزشی عبارت بودند از:
شد. استادان او در این مرکز آموزشی عبارت بودند از: الکساندر باردینی، ریشاردا خانین، زوفیا مروزوفسکا، یان شفیدرسکی و زبیگنیف زاپاشیه‌ویچ. از هم‌دوره‌ای‌های او در این مرکز می‌توان به یژی زلنیک، دانیل اولبریخسکی و ویتولد دنبیتسکی اشاره کرد. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "درست آن سوی این جنگل"، "صفر-هفت، به‌گوشم"، "رانندگان جایگزین"، "سال‌های شیرین"، "جادوگر"، "در خیابان سپولنی"، "عشق اول"، "ع چون عشق"، "در خوشی و سختی"، "دوران افتخار"، "دهن‌به‌دهن"، "قانون حقیقی"،
"دوران افتخار"، "دهن‌به‌دهن"، "قانون حقیقی"، "ازدواج مصلحتی"، "گهواره"، "داستان گناه"، "وقتی منو بگیری باهام چکار می‌کنی؟"، "سالی از خورشید خاموش"، "داستان ملال‌انگیز"، "قمار فوتبال" و "کورچاک" اشاره نمود. وی بابت خدمات فرهنگی-هنری‌اش برندهٔ مدال نقرهٔ گلوریا آرتیس (۲۰۰۸) و صلیب طلایی شایستگی لهستان (۱۹۸۷) شد.
اردوگاه پناهندگان برج البراجنه از اردوگاه‌های آوارگان فلسطینی در لبنان است که در سال ۱۹۴۸ در نزدیکی روستای برج البراجنه در حومه جنوب بیروت ایجاد شد وسعت این اردوگاه، یک کیلومتر مربع و جمعیت آن ۲۵ هزار نفر است. اردوگاه برج البراجنه از نظر مساحت و تراکم جمعیت، یکی از بزرگترین کمپ های منطقه بیروت به شمار می رود. موقعیت و جمعیت. اردوگاه برج البراجنه در حومه جنوبی بیروت و در نزدیکی فرودگاه بین المللی بیروت قرار دارد که توسط سازمان صلیب سرخ جهانی در سال ۱۹۴۸ برای اسکان پناهندگان از الجلیل در شمال فلسطین ایجاد شده
پناهندگان از الجلیل در شمال فلسطین ایجاد شده است. در گزارش آژانس امداد و پناهندگان سازمان ملل متحد (UNRWA)، ۱۶۰۰۰ پناهنده را در این اردوگاه ثبت شده است. اکثر ساکنان اردوگاه ریشه در روستاهای الجلیل در ناحیه عکا دارند. بیشتر آنها از اهالی روستاهای کویکات، الکابری، ترشیحا، شعب و شیخ داود هستند. در حالی که بقیه جمعیت اردوگاه از الغابسیه، الخالصه، سعسع، سحماتا، دیرالقاسی، البروة، عمقا، صفد، فارة، عکا، صفوریه، نحف، میعار، الدامون، النهر و... هستند. پناهندگان در گروه‌های متوالی به اردوگاه رسیدند و محل اقامت خود
گروه‌های متوالی به اردوگاه رسیدند و محل اقامت خود را بر اساس وابستگی‌های روستایی تنظیم کردند. بنابراین محلاتی شکل گرفت که مظهر این روستاهای کوچک فلسطینی بودند و محله ها و جوامع به نام روستاهای فلسطینی که خانواده ها از آنجا آمده بودند نامگذاری شدند. در بحبوحه حوادث بحران سوریه، پناهندگان سوری ۴۷ درصد از جمعیت اردوگاه را در سال ۲۰۱۷ تشکیل می دادند. آموزش و بهداشت. در این کمپ، UNRWA هفت مدرسه ابتدایی و راهنمایی، یک مدرسه متوسطه، یک مرکز راهنمایی شغلی، یک مرکز آموزشی برای زنان، و یک مرکز بهداشتی، که روزانه تا
آموزشی برای زنان، و یک مرکز بهداشتی، که روزانه تا ۱۱۵ بیمار مراجعه کننده دارد، را اداره می‌کند. در این اردوگاه بیشتر مردان در بخش ساختمانی کار می‌کنند؛ اگرچه برخی از آنها دارای مدرک متوسطه یا دانشگاهی هستند. برخی از زنان نیز در کارخانه های خیاطی کار می کنند. این اردوگاه در طول سال های جنگ داخلی لبنان آسیب جدی دید و نزدیک به یک چهارم جمعیت آن آواره شدند. مشکلات و بحران ها در اردوگاه. بحران در خدمات و زیرساخت های حیاتی در اردوگاه به ویژه در سطح شبکه های برق و آب بدتر می شود. با وجود افزایش جمعیت و نیاز مبرم
آب بدتر می شود. با وجود افزایش جمعیت و نیاز مبرم به افزایش پوشش برق اردوگاه، شرکت برق پاسخ مناسبی نمی دهد. کابل های برق به طور تصادفی با منابع آب و اینترنت در هم تنیده شده و منجر به مرگ و میر ناشی از برق گرفتگی می شود. ساکنان این اردوگاه نیز از بحران آب آشامیدنی رنج می برند. علاوه بر مشکلات لوله‌کشی آب و فاضلاب، زیرساخت های ضعیف به ویژه در فصل زمستان و عدم رسیدگی به زباله ها و انباشت آن مشکلات زیادی را به دنبال دارد. کافی نبودن تعداد کارگران بهداشتی برای جمع‌آوری زباله برای جمعیت رو به رشد، از دیگر مشکلات
زباله برای جمعیت رو به رشد، از دیگر مشکلات در این اردوگاه است.
رالی اروپای مرکزی ۲۰۲۴ (همچنین با عنوان رالی اروپای مرکزی ۲۰۲۴ شناخته می‌شود) یک رویداد اتومبیل رانی برای خودروهای رالی بود که از ۱۷ تا ۲۰ اکتبر ۲۰۲۴ در آلمان برگزار شد. این رویداد دومین دوره رالی اروپای مرکزی بود و دوازدهمین دور از مسابقات رالی قهرمانی جهان ۲۰۲۴، مسابقات رالی قهرمانی جهان ۲ و مسابقات رالی قهرمانی جهان ۳ بود. این رویداد در پاسائو، بایرن، آلمان برگزار شد و در هجده مرحله ویژه (استیج) مسافت رقابتی معادل را رانندگان طی می‌کردند. تیری نوویل و مارتین ویداگه برندگان رالی اروپای مرکزی ۲۰۲۳ بودند و
ویداگه برندگان رالی اروپای مرکزی ۲۰۲۳ بودند و تیم آنها، هیوندای شل موبیس دبلیوآرتی، برنده سازندگان بودند. نیکلاس سیامین و یانیک روش برندگان رالی درکلاسهرالی ۲ بودند. فیلیپ کوهن و تام وودبرن مدافعان برد در کلاس رالی ۳ بودند.
هوایی چنان پاک () یک فیلم کمدی-درام فرانسوی به کارگردانی ایو آنژلو است که در سال ۱۹۹۷ منتشر شد.
یوزف دوریاش (؛ ۸ مارس ۱۹۳۶) بازیگر و صداپیشهٔ اهل لهستان است. وی دانش‌آموختهٔ آکادمی ملی هنرهای نمایشی الکساندر زلوروویچ در ورشو است و بابت مشارکت‌های فرهنگی-هنری‌اش برندهٔ نشان افتخار تولد لهستان (نشان شوالیه) شده است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "سرنوشت‌های لهستانی"، "عقاب"، "مجروح در جنگل"، "خاکستر"، "قماری بالاتر از زندگی"، "خرس" و "هوایی چنان پاک" اشاره نمود.
قربان () یا uḍḥiyah () همان‌طور که در احکام اسلام ذکر شده است، آیین قربانی کردن یک حیوان دامی در طول عید قربان است. مفهوم و تعریف این واژه از قرآن، کتاب مقدس مسلمانان، برگرفته شده و معادل قربانی (قربان) در یهودیت و عشای ربانی در مسیحیت است (نگاه کنید به قربانا و قوروبو در زبان سریانی). این واژه و مفهوم آن شباهت‌هایی با دیگر ادیان ابراهیمی دارد؛ در دین یهود، گونه‌های مختلفی از «قربان» وجود دارد؛ برای نمونه، «قربان شِلامیم» به‌معنای «قربانی صلح» یا «قربان عُلاه» به‌معنای «قربانی بلندمرتبه» که همچنین به‌صورت
به‌معنای «قربانی بلندمرتبه» که همچنین به‌صورت «قربانی سوختنی» نیز ترجمه شده است. گوشت قربانی در اسلام به‌صورت برابر میان نیازمندان، کسی که قربانی را داده، و خانوادهٔ او تقسیم می‌شود. واژه‌ای که اغلب به‌جای قربانی در اسلام به‌کار می‌رود «اُضحیه» () است. در فقه اسلامی، «اُضحیه» به قربانی کردن حیوان مشخصی توسط شخصی مشخص، در روزهای معینی برای کسب رضایت و پاداش خداوند اطلاق می‌شود. ریشه‌شناسی. این واژه در چندین زبان سامی دارای هم‌ریشه‌هایی است و از ریشهٔ ثلاثی سامی «ق-ر-ب» ساخته شده که به‌معنای «نزدیکی» است.
سامی «ق-ر-ب» ساخته شده که به‌معنای «نزدیکی» است. قدیمی‌ترین گواهیِ ثبت‌شدهٔ این واژه، در زبان اکدی و به‌شکل «اقربه» ("aqriba") دیده می‌شود. این واژه از نظر نوشتار و معنا با واژهٔ عبری به‌معنای «پیشکش» و واژهٔ سریانی به‌معنای «قربانی» خویشاوند است؛ این ارتباط از طریق ساختار ثلاثی در زبان عربی نیز مشاهده می‌شود و به‌معنای «راهی برای نزدیک شدن به کسی» یا «نزدیکی» به‌کار می‌رود. این واژه به‌صورت تحت‌اللفظی به‌معنای «قربانی» نیست، اما در پی تداوم کاربرد آن در مناسک دینیِ ادیان ابراهیمی و فرهنگ مذهبیِ خاور
در مناسک دینیِ ادیان ابراهیمی و فرهنگ مذهبیِ خاور نزدیک، معنایی همانند «قربانی برای نزدیکی به خداوند» یافته است. قرآن و حدیث. واژهٔ «قربان» سه بار در قرآن آمده است: یک‌بار به‌صورت خاص در اشاره به قربانی کردن حیوان، و دو بار به‌صورت کلی در معنای هرگونه عملی که باعث نزدیکی به خدا شود. در مقابل، واژهٔ «ذبیحه» به ذبح معمول در اسلام اشاره دارد که خارج از روزهای قربانی (اُضحیه) انجام می‌شود. در احادیث مربوط به قربانی عید قربان، واژه‌های مشتق‌شده از «اُضحیه» معمولاً به‌جای «قربان» نیز به‌کار می‌روند. هابیل و
به‌جای «قربان» نیز به‌کار می‌روند. هابیل و قابیل. نخستین کاربرد واژهٔ «قربان» در قرآن به داستان آفرینش و روایت هابیل و قابیل، دو پسر آدم، بازمی‌گردد. در روایت قرآنی، بر این نکته تأکید شده است که خودِ عمل قربانی، اگر با نیت ناپاک یا بدون تقوا () انجام شود، پذیرفته نخواهد شد. تقوا به‌عنوان معیار قبولی قربانی معرفی می‌شود، و این بیانگر آن است که اجرای ظاهر مناسک بدون نیت خالص بی‌ثمر خواهد بود. هابیل با برادرش به‌نرمی سخن می‌گوید و در برابر تهدید مرگ ایستادگی می‌کند، و سوگند می‌خورد که هرگز دست خود را برای
می‌کند، و سوگند می‌خورد که هرگز دست خود را برای دفاع یا انتقام علیه برادرش بلند نخواهد کرد. بیرون از قرآن، جزئیات داستان قربانی تفاوت‌هایی دارد. ابن‌کثیر، مفسر و دانشمند دینی سدهٔ چهاردهم میلادی، بر پایهٔ روایات اسرائیلیات، نقل می‌کند که هابیل، گوسفندی قربانی کرد و قابیل مقداری از محصولات کشاورزی خود را پیشکش نمود. روش مقرر الهی این بود که آتشی از آسمان نازل شود و قربانیِ پذیرفته‌شده را بسوزاند. مطابق روایت، آتش فرود آمد و قربانیِ هابیل را دربر گرفت و آن را پذیرفت، درحالی‌که قربانی قابیل رد شد. این رویداد
پذیرفت، درحالی‌که قربانی قابیل رد شد. این رویداد موجب حسادت قابیل شد و به نخستین قتل در تاریخ بشر انجامید، زمانی که قابیل، برادرش را کشت. قابیل از کردهٔ خود توبه نکرد و در نتیجه از سوی خداوند آمرزیده نشد و مورد لعنت قرار گرفت. ابراهیم و اسماعیل. سنت قربانی با داستان دینی ابراهیم، پدر ایمان، گره خورده است؛ جایی که او در خواب یا رؤیا فرمان یافت تا فرزند خود، اسماعیل را قربانی کند. در روایت قرآنی، اسماعیل با رضایت کامل خود را برای قربانی شدن در راه خدا تقدیم می‌کند. عید قربان () نماد آمادگی و اخلاص پدر و پسر
عید قربان () نماد آمادگی و اخلاص پدر و پسر در اجرای فرمان الهی و نشان‌دهندهٔ نهایت اطاعت از خداوند است. پیش از آنکه ابراهیم بتواند فرزندش را قربانی کند، از جانب خداوند متوقف شد و قوچی برای قربانی به‌جای فرزندش به او عطا گردید. در تفسیر جلالین، یکی از تفاسیر کلاسیک قرآن، آمده است که آن قوچ، همان قوچی بود که پیش‌تر هابیل برای خدا قربانی کرده بود و دوباره از باغ عدن به زمین فرستاده شد. هرچند قربانی کردن منحصر به نوع خاصی از دام نیست، اما در روایتی از صحیح مسلم آمده است که پیامبر اسلام، محمد، در عید قربان،
آمده است که پیامبر اسلام، محمد، در عید قربان، قوچ‌هایی سفید و شاخ‌دار برای قربانی کردن انتخاب می‌کرد؛ همان‌گونه که قوچ هابیل و ابراهیم چنین بوده‌اند. در بزرگداشت این واقعه، حیوانات خاصی به‌صورت آئینی قربانی می‌شوند و گوشت آن‌ها مصرف می‌گردد. یک‌سوم از گوشت قربانی را خانوادهٔ قربانی‌کننده استفاده می‌کند و باقی آن میان نیازمندان و تهیدستان توزیع می‌شود. احکام قربانی. برای بیشتر مسلمانان، قربانی کردن در عید قربان از نظر دینی بسیار مورد تأکید است، ولی واجب شرعی یا () محسوب نمی‌شود؛ مگر در مذهب حنفی که آن را
یا () محسوب نمی‌شود؛ مگر در مذهب حنفی که آن را واجب می‌دانند. زمان مشروع برای انجام قربانی، از صبح روز دهم تا غروب روز سیزدهم ماه ذی‌الحجه، دوازدهمین ماه قمری در گاه‌شماری اسلامی است. در این ایام، مسلمانان سراسر جهان حیوانی را به نیت تقرب به خداوند قربانی می‌کنند. برای قربانی، شرایطی در نظر گرفته شده است. حیواناتی که برای این کار پذیرفته‌اند عبارت‌اند از گوسفند، بز، بره، گاو (شامل گاومیش و نر گاو) و شتر. این موارد تفاوت آشکاری با قوانین یهودیت دارند. حیوان باید سالم، بدون بیماری، و فاقد نقص جسمی باشد.
باید سالم، بدون بیماری، و فاقد نقص جسمی باشد. حیواناتی که نابینا، یک‌چشم، یا دارای نقص در گوش یا دم باشند (همچون موارد کوتاه‌سازی گوش یا دم) برای قربانی مجاز نیستند. قربانی باید طبق قواعد ذبیحه انجام شود. بیشتر مکاتب فقهی تأکید دارند که حیوان باید اهلی باشد. در شریعت اسلامی، بی‌هوش کردن یا بی‌حسی پیش از ذبح (همچون استفاده از شوک الکتریکی) ممنوع است. در نتیجه، سرخرگ کاروتید مشترک حیوان بدون بی‌حسی بریده می‌شود. در اسلام، خون حیوان قربانی شده دور ریخته می‌شود و مفهومی مانند «قربانی سوزاندنی» در آیین یهود
و مفهومی مانند «قربانی سوزاندنی» در آیین یهود وجود ندارد. گوشت قربانی به سه بخش تقسیم می‌شود: یک‌سوم آن به نیازمندان داده می‌شود، یک‌سوم برای شخص قربانی‌کننده است، و یک‌سوم دیگر به خانوادهٔ او تعلق می‌گیرد. فرد می‌تواند سهم خود را نیز به هرکس که بخواهد ببخشد.
احترام والدین ()، به رفتارهای همراه با احترام مرتبط با والدین (پدر و مادر) خود اشاره دارد. در بیشتر جوامع احترام والدین امری با فضیلت است. میزان احترامی که باید نسبت به والدین از منطقه ای به منطقه دیگر با برخی توصیه ها اطاعت داشت. ادراک. اگرچه اکثر جوامع نسبت به والدین احساس فضیلت و احترام قائل هستند، اما در برخی جوامع چنین احترامی فراتر از حد متوسط است و طبق قانون، فرزندان باید مراقب والدین خود باشند و نسبت به دستور و خواست آنها متعهد باشند.چنین تعهد اخلاقی لزوماً ثابت نیست و حتی ممکن است در طول یک رویداد
لزوماً ثابت نیست و حتی ممکن است در طول یک رویداد خود به خودی فعلی به حالت تعلیق درآید. این ممکن است با هر رویدادی که به والدین، پرورش دهندگان یا سرپرستان نور منفی می‌تابد، مانند یک حادثه آزار جسمی، سوء استفاده روانی، نقض حقوق بشر یا سوء استفاده جنسی، تسریع شود.
شنژو ۱۹ (به چینی: 神舟十九号؛ پین‌یین: Shénzhōu Shíjiǔ-hào؛ روشن. 'قایق الهی شماره ۱۹') یک پرواز فضایی چینی به ایستگاه فضایی تیانگونگ است که در ۲۹ اکتبر ۲۰۲۴ پرتاب شد. این هواپیما سه فضانورد را روی فضاپیمای شنزو حمل کرد. این مأموریت چهاردهمین پرواز فضایی چینی با خدمه و نوزدهمین پرواز کلی برنامه فضایی شنژو است.
علی محمودی خلخالی (زاده ۳۱ خرداد ۱۳۷۷) عضو تیم ملی شنای ناشنوایان ایران است که توانست در بازی‌های ناشنوایان آسیا و اقیانوسیه دو مدال برنز کسب کند. علی محمودی خلخالی تاکنون اولین و تنها فردیست که توانسته نماینده ایران در مسابقات المپیک ناشنوایان در رشته شنا باشد و به فینال این مسابقات راه پیدا کند.وی توانست دو مدال برنز بازیهای ناشنوایان آسیا و اقیانوسیه را کسب کند که رکورد تاریخی در ورزش ناشنوایان ایران است. وی از ۱۰ سالگی به شنا مشغول بوده و از ۱۵ سالگی عضو تیم ملی شنا ایران است. و به او لقب کوسه سفید
عضو تیم ملی شنا ایران است. و به او لقب کوسه سفید داده‌اند. زندگی‌نامه. علی محمودی خلخالی در سال ۱۳۷۷ در خانواده‌ای ورزشکار در شهر تهران به دنیا آمد. او به تشویق پدرش به ورزش شنا روی آورد. در ابتدا تخصص شنای قورباغه را برگزید و نخستین مدالش را در یکی از ماده‌های قورباغه به دست آورد. پس از آن، رفته‌رفته به تخصص شنای آزاد گرایید و در نهایت، در ۱۵ سالگی تخصص اصلی‌اش، یعنی قورباغه و شنای مختلط را آغاز کرد. محمودی خلخالی در اولین مسابقهٔ برون‌مرزی خود، در ۱۷ سالگی در کشور تایوان توانست رکورد شنای ۱۰۰ و ۲۰۰ متر
در کشور تایوان توانست رکورد شنای ۱۰۰ و ۲۰۰ متر کرال سینه و ۲۰۰ متر کرال پشت ایران را جابه‌جا کند.
فاکس ویلیام مولدر شخصیتی تخیلی و یک مامور ویژه اف‌بی‌آی در برنامه تلویزیونی علمی تخیلی شبکه فاکس پرونده های ایکس است. مولدر و دینا اسکالی دو شخصیت بنیادین برنامه هستند. نقش مولدر را دیوید دوکاونی بازی می کند. همکاران مولدر در اف بی آی باور های او را در مورد موجودات فرازمینی رد می کنند و آن ها را نظریه توطئه می خوانند. هرچند همکار او دینا در بیشتر قسمت های پرونده های ایکس درستی نظریه های مولدر را میبیند. او و اسکالی در دفتر پرونده های ایکس کار می‌کنند و بر روی پرونده‌های حل‌نشده اف بی آی که بیشتر آن ها ماهیت
پرونده‌های حل‌نشده اف بی آی که بیشتر آن ها ماهیت ماورا طبیعی یا فرازمینی دارند کار می‌کنند. مولدر یک از دو شخصیت بنیادین برنامه در هفت فصل نخست آن بود هرچند به یک شخصیت دوره ای برای دو فصل بعد برنامه تبدیل شد. او دوباره در فصل های دهم و یازدهم تبدیل به یکی از دو شخصیت بنیادین برنامه شد. مولدر برای نخستین بار در قسمت نخستین فصل اول که در سال ۱۹۹۳ پخش شد، ظاهر شد. مولدر به پرنده ناشناس فرازمینی و اینکه دولت آن ها را از دید مردم مخفی می کند باور دارد. مولدر به پرونده های ایکس آنقدر اهمیت می دهد که آنها را به
پرونده های ایکس آنقدر اهمیت می دهد که آنها را به کانون اصلی زندگی خود تبدیل کرده است.
پزشک دینا کترین اسکالی یک شخصیت تخیلی و یکی از دو شخصیت بنیادین برنامه تلویزیونی علمی-تخیلی شبکه فاکس، پرونده های ایکس با بازی جیلین اندرسون است. اسکالی یک مأمور ویژه اف‌بی‌آی و یک استاد پزشک است که به همراه فاکس مولدر در فصل‌های ۱ تا ۷ و فصل‌های ۱۰ و ۱۱ و با جان داگت در فصل‌های ۸ و ۹ همکاری می‌کند. در این مجموعه تلویزیونی آنها در یک دفتر زیرزمینی کوچک در ساختمان مرکزی اف‌بی‌آی در واشینگتن دی. سی کار می‌کنند و پرونده‌های غیرطبیعی ایکس را بررسی کنند. در سال ۲۰۰۲ شخصیت اسکالی اف‌بی‌آی را ترک کرد و در سال ۲۰۰۸
شخصیت اسکالی اف‌بی‌آی را ترک کرد و در سال ۲۰۰۸ او به عنوان یک جراح در یک بیمارستان خصوصی کاتولیک شروع به کار کرد. او به مدت هفت سال در آنجا ماند تا زمانی که دوباره به اف‌بی‌آی پیوست. برخلاف مولدر، اسکالی در هفت فصل نخست باورهای مولدر را قبول ندارد و تصمیم می‌گیرد باورهای خود را بر اساس آنچه علم می‌تواند ثابت کند قرار دهد. پس از ماجراهای قسمت پایانی فصل ۷ او نیز باورهای مولدر را می‌پذیرد. اسکالی در تمام قسمت‌های پرونده‌های ایکس به جز پنج قسمت ایفای نقش می‌کند. در فیلم‌های پرونده‌های ایکس که در سال ۱۹۹۸ پخش
در فیلم‌های پرونده‌های ایکس که در سال ۱۹۹۸ پخش شد و فیلم نیز حضور دارد. قسمت هایی که اسکالی در آنها ایفای نقش نمی‌کنند «۳»، «مجموع صفر»، «مظنونین همیشگی»، «مسافران» و «هدیه» هستند. فصل یازدهم آخرین باری بود که اندرسون این شخصیت را به تصویر می‌کشید.
دانیل بارگیه‌ئوفسکی (؛ ۱۸ نوامبر ۱۹۳۲–۲۳ ژوئیه ۲۰۱۶) بازیگر، نویسنده و کارگردان نمایش اهل لهستان بود. وی برادر بازیگر لهستانی مارک بارگیه‌ئوفسکی و همچون او، دانش‌آموختهٔ آکادمی ملی هنرهای نمایشی الکساندر زلوروویچ در ورشو بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "ازدواج مصلحتی" اشاره نمود.
ایو آنژلو (؛ زادهٔ ) فیلم‌بردار و کارگردان فیلم اهل فرانسه است. وی از سال ۱۹۷۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او دانش‌آموختهٔ مدرسهٔ لویی لومیر در پاریس است و در حال حاضر در همان‌جا تدریس می‌کند. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "رئیس‌جمهورها"، "ماروین"، "در شب باز است"، "واژه‌های آبی"، "ترس و لرز"، "هوایی چنان پاک"، "ژرمینال"، "قلبی در زمستان" و "تمام صبح‌های جهان" اشاره نمود.
علیرضا عنایتی (زاده ۱۳۴۱) دیپلمات ایرانی و سفیر ایران در عربستان سعودی است. سوابق. علیرضا عنایتی دورهٔ کارشناسی ارشد علوم سیاسی را در دانشگاه امام صادق و دورهٔ دکتری زبان و ادبیات عربی را در دانشگاه تهران گذرانده‌است. او از اردیبهشت ۱۳۹۳ تا آذر ۱۳۹۷ عهده‌دار سفارت ایران در کویت بود. وی قبل از تصدی سفارت ایران در کویت و همچنین از فروردین ۱۳۹۸ تا شهریور ۱۴۰۲، دستیار وزیر و مدیرکل خلیج فارس وزارت خارجه بود. عنایتی پس از توافق ایران و عربستان برای بازگشایی سفارت‌ها، در خرداد ۱۴۰۲ به‌عنوان سفیر ایران در عربستان
در خرداد ۱۴۰۲ به‌عنوان سفیر ایران در عربستان معرفی شد و ۱۵ شهریور ۱۴۰۲ رونوشت استوارنامهٔ خود را به عبدالمجید السماری، معاون تشریفات وزارت امور خارجهٔ عربستان (به نمایندگی از فیصل بن فرحان وزیر خارجهٔ عربستان) تسلیم کرد.
وردگرل (تلطیف به‌صورت W✪RD GIRL) انیمیشن سریالی کودکانهٔ ابرقهرمانی آمریکایی می‌باشد که توسط گروهٔ انیمیشنی اسکلاستیک اینترتینمنت سوپ۲ناتز برای پی‌بی‌اس کیدز تهیه‌شده‌است. این سریال در ابتدا مجموعه ویدئوهای کوتاهی از یک مجموعه با نام ماجراهای شگفت‌انگیز فوق‌العاده زیاد وردگرل می‌بود که در ۱۰ نوامبر سال ۲۰۰۶ توسط پی‌بی‌اس کیدز گو! به‌نمایش درمی‌آمد؛ معمولاْ در پایان قسمت‌های "مایا و میگل"، تا اینکه در نهایت تبدیل به یک اسپین‌آف با قسمت‌های ۳۰ دقیقه‌ای شد و از ۳ سپتامبر سال ۲۰۰۷ تا ۷ اوت سال ۲۰۱۵ در اکثر