payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کالبدشناسی تایپ‌فیس عناصر گرافیکی سازندهٔ حروف را در یک تایپ‌فیس توصیف می‌کند. خط. "خط‌ها" (strokes) اجزای سازندهٔ یک حرف هستند. خط‌ها می‌توانند مستقیم باشند، مانند حروف و در الفبای فارسی ؛ یا منحنی باشند، مانند حروف و در فارسی . خط اگر مستقیم باشد، می‌تواند "افقی"، "عمودی" یا "مورب" باشد؛ و اگر منحنی باشد، می‌توانند "باز" یا "بسته" باشد. تایپوگرافرها "خط ورودی" (instroke) را برای اشاره به جایی که نوشتن حرف شروع می‌شود به کار می‌برند، مانند بالای و در فارسی بالای ؛ و "خط خروجی" (outstroke) را برای اشاره به
بالای ؛ و "خط خروجی" (outstroke) را برای اشاره به جایی که قلم از روی کاغذ برداشته می‌شود، مانند پایین و در فارسی .
امیلی هاوی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل نروژ است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال زنان آ.اس. رم بازی می‌کند. این باشگاه هم‌اکنون در سری آ زنان، بالاترین سطح لیگ فوتبال در کشور ایتالیا فعالیت دارد. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال زنان آ.اس. رم، استابک، بوستون بریکرز و روآ اشاره کرد. وی همچنین بیشتر از صد بار در تیم ملی فوتبال زنان نروژ بازی کرده است. دوران باشگاهی. امیلی هاوی فوتبال خود در رده‌های پایه را از باشگاه فوتبال زنان استابک آغاز کرد و برای بازی در رده بزرگسالان از
استابک آغاز کرد و برای بازی در رده بزرگسالان از این باشگاه جدا شد. او در لیگ برتر فوتبال زنان نروژ، بالاترین سطح لیگ فوتبال زنان در این کشور، برای باشگاه فوتبال زنان روآ از سال ۲۰۰۸ تا سال ۲۰۱۲ و برای باشگاه فوتبال ال‌اس‌کی وینر از سال ۲۰۱۳ تا سال ۲۰۱۶ (در مقطع اول عضویت در وینر) بازی کرده است. در ۳۱ اکتبر ۲۰۱۶، او با باشگاه فوتبال بوستون بریکرز از لیگ ملی فوتبال زنان ایالات متحده آمریکا قرارداد امضا کرد. در اوت ۲۰۱۷، بوستون بریکرز به توافقی متقابل با امیلی هاوی دست یافت و او را به دلیل دلتنگی برای خانه
هاوی دست یافت و او را به دلیل دلتنگی برای خانه آزاد کرد تا به زادگاهش، نروژ بازگردد. در ۱۵ اوت اعلام شد که هاوی به باشگاه قبلی‌اش باشگاه فوتبال اس‌اس‌کی وینر بازمی‌گردد. در ۱۵ دسامبر ۲۰۲۱، امیلی هاوی به باشگاه فوتبال زنان آ.اس. رم از سری آ فوتبال زنان پیوست. در فصل بعد، او اولین «اسکودتو» ایتالیایی خود (قهرمانی در سری آ) را کسب کرد و به عنوان بهترین بازیکن فصل انتخاب شد، و در ادامه نیز او در فصل ۲۰۲۳–۲۴ باز هم اسکودتو را به دست آورد. دوران ملی. او در سال ۲۰۱۰ برای تیم ملی فوتبال زنان نروژ برای اولین بار
۲۰۱۰ برای تیم ملی فوتبال زنان نروژ برای اولین بار بازی کرد و در جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۱۱ در کشور آلمان بازی کرد و در مرحله گروهی در تاریخ ۲۹ ژوئن یک گل به تیم ملی فوتبال زنان گینه استوایی زد. او همچنین در مرحله مقدماتی قهرمانی زنان زیر ۱۹ سال اروپا برای تیم ملی فوتبال زنان زیر ۱۹ سال نروژ بازی کرد، اما به دلیل تعهداتش به تیم بزرگسالان برای مرحله نهایی این تورنمنت، به تیم ملی زیر ۱۹ سال دعوت نشد. سرمربی وقت باتجربه نروژی تیم ملی فوتبال زنان نروژ، اون پلرود، امیلی هاوی را در ترکیب نروژ برای مسابقات جام
امیلی هاوی را در ترکیب نروژ برای مسابقات جام ملت‌های اروپای زنان ۲۰۱۳، که در سوئد برگزار می‌شد، انتخاب کرد. در بازی فینال جام ملت‌های اروپای زنان ۲۰۱۳ در ورزشگاه فرندز آرنا، او به عنوان بازیکن ذخیره استفاده نشد و نروژ با نتیجه ۱–۰ به تیم ملی فوتبال زنان آلمان باخت. او همچنین برای جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۱۵ که به میزبانی کشور کانادا برگزار می‌شد، جهت عضویت در تیم ملی فوتبال زنان نروژ انتخاب شد. در ۱۹ ژوئن ۲۰۲۳، او در ترکیب ۲۳ نفره تیم ملی فوتبال زنان نروژ برای بازی در جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۲۳ قرار گرفت.
تئا بیلده (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل نروژ است. که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال زنان وولرنگا بازی می‌کند. این باشگاه در لیگ برتر فوتبال زنان نروژ، بالاترین سطح لیگ فوتبال در این کشور، فعالیت دارد. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال سوگندال و آرنا بیورنار اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال، زیر ۱۶ سال، زیر ۱۷ سال، زیر ۱۹ سال، زیر ۲۳ سال و همچنین بزرگسالان زنان نروژ بازی کرده است. دوران باشگاهی. آغاز کار حرفه‌ای. بیلده کار خود را در باشگاه فوتبال سوگندال آغاز
بیلده کار خود را در باشگاه فوتبال سوگندال آغاز کرد، جایی که او به عنوان تنها دختر در تیم زیر ۱۴ سال در جام نروژ شناخته شد. در اوایل سال ۲۰۱۶، او به باشگاه فوتبال در دسته دوم پیوست. آرنا-بیورنار (۲۰۱۶–۲۰۲۱). به عنوان یک دختر ۱۶ ساله، او به باشگاه فوتبال آرنا بیورنار در لیگ برتر فوتبال زنان نروژ منتقل شد. در سال ۲۰۱۸، او فصل فوق‌العاده‌ای را پشت سر گذاشت و نقش مهمی در تیمی داشت که مدال برنز را در این لیگ کسب کرد و در جایگاه سوم ایستاد. در همان سال او به عنوان بازیکن سال در آنا بیورنار برگزیده شد و در سال
بازیکن سال در آنا بیورنار برگزیده شد و در سال ۲۰۲۲ برای عنوان پیشرفت سال در لیگ برتر فوتبال زنان نروژ نامزد شد. در اوایل سال ۲۰۱۹، او دچار آسیب دیدگی لیگامان صلیبی شد که او را به مدت یک سال از فوتبال دور کرد. پس از بازگشت از آسیب، او در سال بعد به شدت به میدان بازگشت و به عنوان اولین بازی به تیم ملی بزرگسالان دعوت شد. او همچنین در سال ۲۰۲۰ به عنوان بازیکن سال در آنا-بیور نار انتخاب شد. به عنوان یک دختر ۲۱ ساله، او به عنوان کاپیتان در آنا-بیورنار منصوب شد. وولرانگا (۲۰۲۱–اکنون). در ۱۸ ژوئیه ۲۰۲۱، او با
وولرانگا (۲۰۲۱–اکنون). در ۱۸ ژوئیه ۲۰۲۱، او با وولرنگا جهت عقد قرارداد به توافق کرد. او با وولرانگا، در اولین فصل خود به کسب عنوان قهرمانی در جام کمک کرد و در فینال جام در برابر باشگاه فوتبال زنان ساندویکن به عنوان بهترین بازیکن زمین انتخاب شد. در تابستان ۲۰۲۳، او قرارداد خود را با وولرانگا تمدید کرد. او بخشی جدا نشدنی و مهم از تیمی بود که قهرمانی لیگ را برای وولرنگا کسب کرد. بیلده به عنوان یکی از اعضای «تیم سال» انتخاب شد و برای عنوان «بازیکن سال» در سال ۲۰۲۳ نامزد شد. دوران ملی. بیلده در مسابقات
در سال ۲۰۲۳ نامزد شد. دوران ملی. بیلده در مسابقات بین‌المللی برای تیم‌های ملی فوتبال زنان زیر ۱۵ سال، ۱۶ سال، ۱۷ سال، ۱۹ سال و ۲۳ سال وصل و تیم ملی بزرگسالان نروژ بازی کرده است. او برای اولین بار در اکتبر ۲۰۲۰ به تیم ملی بزرگسالان نروژ دعوت شد. پس از کاهش حضور در تیم ملی نروژ، بیلده به تیمی که به جام ملت‌های اروپای زنان ۲۰۲۲ می‌رفت، دعوت شد. بیلده در ۷ اکتبر ۲۰۲۲، در یک مسابقه دوستانه بین‌المللی در برابر تیم ملی فوتبال زنان برزیل ۹در اولوال استادیوم اولین بازی خود را انجام داد. در ۱۹ ژوئن ۲۰۲۳، او به تیم
بازی خود را انجام داد. در ۱۹ ژوئن ۲۰۲۳، او به تیم ۲۳ نفره نروژ برای جام جهانی فوتبال زنان، دعوت شد. او در تمام بازی‌ها شرکت کرد.
کاردیومیوپاتی متسع () (DCM) وضعیتی است که در آن قلب بزرگ می‌شود و نمی‌تواند خون را به‌طور مؤثر پمپاژ کند. علائم این وضعیت می‌تواند از نبودن وجود هیچ علامتی گرفته تا احساس خستگی، تورم پا و تنگی نفس متفاوت باشد. بیمار همچنین ممکن است منجر به درد قفسه سینه یا سنکوپ (غش) شود. عوارض می‌تواند شامل نارسایی قلبی، نارسایی دریچه قلب، یا ضربان قلب نامنظم باشد. علل آن عبارتند از ژنتیک، الکل، کوکائین، سموم خاص، عوارض بارداری، و عفونت‌های خاص. بیماری عروق کرونر و فشار خون بالا ممکن است نقش داشته باشند، اما علت اصلی
خون بالا ممکن است نقش داشته باشند، اما علت اصلی نیستند. در بسیاری از موارد هم علت نامشخص است. این یک نوع کاردیومیوپاتی است؛ گروهی از بیماری‌ها که عمدتاً عضله قلب را تحت تأثیر قرار می‌دهد. تشخیص ممکن است توسط الکتروکاردیوگرام، اشعه ایکس قفسه سینه، یا اکوکاردیوگرام پشتیبانی شود. در افراد مبتلا به نارسایی قلبی، درمان ممکن است شامل داروهایی در خانواده مهارکننده‌های ACE، مسدودکننده‌های بتا و دیورتیک‌ها باشد.رژیم کم نمک نیز ممکن است مفید باشد. در افرادی که دارای انواع خاصی از ضربان قلب نامنظم هستند، رقیق
دارای انواع خاصی از ضربان قلب نامنظم هستند، رقیق کننده‌های خون یا دفیبریلاتور کاردیوورتر قابل کاشت ممکن است توصیه شود. درمان همگام سازی مجدد قلبی (CRT) ممکن است لازم باشد. اگر اقدامات دیگر مؤثر نباشد، پیوند قلب ممکن است در برخی گزینه‌ها باشد.
در تایپوگرافی، حلقه یا چشم بخشی از یک حرف است که به طور کامل یا جزئی، توسط یک جزء حرف یا یک نماد محصور شده باشد. به خطی که این فضا را می‌سازد، «کاسه» گفته می‌شود. حروف لاتین که حلقهٔ بسته دارند شامل A, B, D, O, P, Q, R, a, b, d, e, g, o, p و q می‌شود. حروف لاتین که حلقهٔ باز دارند شامل c ، f ، h ، s و غیره است. ارقام 0، 4، 6، 8 و 9 نیز دارای حلقه هستند. در الفبای فارسی حروف ص، ط، ف، ق، م، و، ه حلقهٔ بسته دارند و حروف د، س، ع، ک، ل، ن، ی حلقهٔ باز دارند. ارقام ۵ و ۹ نیز حلقهٔ بسته دارند. دهانه‌ای که راه
ارقام ۵ و ۹ نیز حلقهٔ بسته دارند. دهانه‌ای که راه ارتباط حلقهٔ باز با بیرون حرف است، روزنه نام دارد.
نقاشی تانجاوور () یا مکتب تانجاوور، یک سبک نقاشی کلاسیک در جنوب هند است که از شهر تانجاوور (به انگلیسی Tanjore) در تامیل نادو نشات گرفته است. این شکل هنری منابع و الهامات فوری خود را از حدود سال ۱۶۰۰ پس از میلاد می‌گیرد، دوره ای که نایاکای تانجاوور تحت فرمانروایی ویجایاناگارا رایاها هنر - عمدتاً رقص و موسیقی کلاسیک - و همچنین ادبیات را به هر دو زبان زبان تلوگو و زبان تامیلی در موضوعات هندو مذهبی در معابد تشویق می‌کردند. با این حال، می‌توان با خیال راحت حدس زد که نقاشی تانجاوور، همان‌طور که اکنون می‌شناسیم،
که نقاشی تانجاوور، همان‌طور که اکنون می‌شناسیم، در دربار ماراتای تانجاوور (۱۶۷۶–۱۸۵۵) سرچشمه گرفته است.
پالینا دنیسوونا آسیپینکا (؛ ؛ ۸ اکتبر ۱۹۰۷ – ۱۱ مه ۱۹۳۹) خلبان نظامی اتحاد جماهیر شوروی بود که به همراه والنتینا گریزودوبوفا و مارینا راسکووا در ۲۴ تا ۲۵ سپتامبر ۱۹۳۸ یک پرواز بدون توقف بین مسکو و دریای اوخوتسک انجام داد و رکورد جدیدی در مسافت پرواز بدون توقف زنان را به نام خود ثبت کرد. به همین سبب، این سه خلبان، نخستین سه زنی بودند که در ۲ نوامبر ۱۹۳۸ نشان افتخار قهرمان اتحاد شوروی را دریافت کردند. اوایل زندگی. پالینا آسیپینکا با نام اصلی پالینا دودنیک در سال ۱۹۰۷ در نووسپاسوفکا در فرمانداری یکاترینوسلاو
سال ۱۹۰۷ در نووسپاسوفکا در فرمانداری یکاترینوسلاو امپراتوری روسیه (امروزه استان زاپوریژیا در خاک اوکراین) در یک خانواده دهقانی اوکراینی به دنیا آمد و نهمین فرزند خانواده‌اش بود. او به مدت دو سال در یک مدرسهٔ کلیسایی تحصیل کرد و سپس دوره‌ای آموزشی در نگهداری از پرندگان گذراند. او تا سال ۱۹۳۰ در یک مزرعه بزرگ اشتراکی دولتی (موسوم به کلخوز) به‌عنوان مدیر یک مرغداری مشغول به فعالیت بود تا اینکه در سال ۱۹۳۰ به منظور یادگیری پرواز، به یک مدرسه خلبانی رفت. بین سال‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۳۳، او در «مدرسه پرواز و خلبانی
سال‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۳۳، او در «مدرسه پرواز و خلبانی کازان» تحصیل کرد. پولینا به یاد می‌آورد که چگونه نخستین بار یک زن خلبان دید: «یک هواپیما نزدیک روستای ما فرود آمد و زنی بیرون آمد. من با تعجب، وجودم آتش گرفت که: پس زنان هم می‌توانند پرواز کنند؟!» پالینا آسیپینکا پس از فارغ‌التحصیلی از مدرسه خلبانی به استحدام ارتش درآمد و متعاقباً به عنوان افسر نظامی مشغول خدمت شد و وظیفهٔ خلبانی یک جنگنده را به عهده گرفت. در سال ۱۹۳۷، او موفق به ثبت سه رکورد جهانی برای ارتفاع پرواز شد. در اکتبر ۱۹۳۷، او و مارینا راسکووا با
پرواز شد. در اکتبر ۱۹۳۷، او و مارینا راسکووا با پرواز از مسکو به آق‌تپه (۱٬۴۴۴٫۷۲۲ کیلومتر معادل با ۸۹۷٫۷۰۹ مایل) رکورد جهانی پرواز بدون توقف زنان را به نام خود ثبت کردند و در ژوئیه ۱۹۳۸، پالینا آسیپینکا، ورا لوماکو و مارینا راسکووا با پرواز بدون توقف از سواستوپول به آرخانگلسک با یک فروند قایق پرنده «بریف مدل ام‌بی‌آر-۲» رکورد جدیدی را به نام خود ثبت کردند. در ۲۴ سپتامبر، والنتینا گریزودوبوفا، پالینا آسیپینکا و مارینا راسکووا پروازی بدون توقف از مسکو به کامسامولسک بر آمور با هواپیمای بمب‌افکن توپولف
به کامسامولسک بر آمور با هواپیمای بمب‌افکن توپولف اِی‌ان‌تی-۳۷ آغاز کردند. به دلیل شرایط سخت آب و هوایی، آنها فرودگاه کومسومولسک را از دست دادند و بدون هیچ سوختی خود را بر فراز ساحل دریای اختسک یافتند. گریزودوبوفا که خلبان یک هواپیما بود تصمیم گرفت در جنگل یک فرود اضطراری انجام دهد. به راسکووا دستور داده شد که با چتر نجات از هواپیما بیرون بپرد؛ که او پس از پرش متوجه شد کیت اضطراری خود را فراموش کرده است. بقایای هواپیما هشت روز پس از فرود توسط خدمه نجات پیدا شد. راسکووا ده روز پس از سقوط، راه خود را از طریق
شد. راسکووا ده روز پس از سقوط، راه خود را از طریق جنگل به آنها پیدا کرد. گریزودوبوفا و آسیپینکا در جریان فرود اضطراری زنده مانده و در داخل هواپیما باقی ماندند و سرانجام نحات یافتند. آنها هنوز هم رکورددار مسافت پرواز زنان هستند و عنوان و نشان افتخار قهرمان اتحاد شوروی را در ۲ نوامبر ۱۹۳۸ کسب کردند، تنها زنانی بودند که پیش از جنگ جهانی دوم موفق به این کار بزرگ شدند. پالینا آسیپینکا در ۱۱ مه ۱۹۳۹ به همراه آناتولی سیروف و در جریان یک پرواز آموزشی کشته شد.
جام راه ابریشم ۲۰۲۶ اولین دوره مسابقات برتر فوتبال باشگاهی آسیای مرکزی است که توسط فدراسیون فوتبال آسیای مرکزی (کافا) برگزار می‌شود. این اولین دوره مسابقات باشگاهی خواهد بود که توسط فدراسیون منطقه‌ای از زمان تأسیس آن در سال ۲۰۱۵ برگزار می‌شود. در ۹ مارس ۲۰۲۵، اعلام شد که مسابقات به دلیل حمایت مالی ناکافی، با امکان تغییر زمان برای سال ۲۰۲۶ به تعویق افتاده است. سهمیه کشورها. تخصیص جایگاه برای مسابقات بر اساس عملکرد باشگاه برتر هر فدراسیون در مسابقات بین‌المللی آسیایی است. ایران و ازبکستان، که باشگاه‌های
آسیایی است. ایران و ازبکستان، که باشگاه‌های برترشان مستقیماً به مسابقات لیگ نخبگان آسیا ۲۶–۲۰۲۵ و لیگ قهرمانان آسیا ۲ ۲۶–۲۰۲۵ راه یافته بودند، هر کدام یک سهمیه دریافت کردند. در همین حال، چهار فدراسیون باقی مانده هر کدام دو سهمیه دریافت کردند. تیم‌ها. برترین تیم‌های جام یا لیگ داخلی از کشورهای عضو کافا که شرایط حضور در در مسابقات آسیایی را کسب نمی‌کنند در این مسابقات حاضر می‌شوند. تا به حال، فدراسیون‌های زیر به‌طور عمومی تیم‌های نماینده خود را تأیید کرده‌اند. مرحله مقدماتی. چهار تیم از چهار فدراسیون عضو
مرحله مقدماتی. چهار تیم از چهار فدراسیون عضو برای دو سهمیه از هشت سهمیه در مسابقات رقابت خواهند کرد. دور مقدماتی قرار است در اواخر مارس ۲۰۲۵ برگزار شود. مرحله گروهی. در مسابقات اصلی، هشت باشگاه شرکت کننده در دو گروه چهار تیمی تقسیم می‌شوند. دو تیم برتر هر گروه به مرحله نیمه نهایی راه خواهند یافت.
جادو هارت گروهٔ موسیقی دونفرهٔ انگلیسی متشکل از دیوا جفری و الکس هدفورد می‌باشد. این گروه به‌دلیل رویکرد مستقلش در تولید موسیقی و همچنین پرداختن به انواع مختلف سبک‌ها در آثار خود مورد توجه قرار گرفته‌است، آثار آن‌ها بیشتر بر روی سبک‌های دریم پاپ، شوگیز و ایندی راک متمرکز است.
سینگ-سینگ ابرگروهٔ ایندی پاپ/دریم پاپ می‌باشد که در سال ۱۹۹۷ در لندن به‌وجود آمد. اعضای این گروه خواننده لیسا اونیل (که قبلاً با لوکاست، مد پروفسور و کید لوکو همکاری کرده بود) و گیتارزن/خواننده اما اندرسون (عضو سابق لاش) بودند. آن‌ها با موسیقی‌دانان گوناگونی همکاری کردند و نوعی موسیقی با ویژگی‌های خاصی به وجود آوردند که از گروه‌های دخترانه دههٔ ۱۹۶۰ موسیقی الکترونیکا و فولک الهام گرفته‌بود. این گروه در سال ۲۰۰۷ از هم پاشید.
فلش‌واتر گروهٔ موسیقی راک آمریکایی می‌باشد که در سال ۲۰۱۷ به‌وجود آمد. تاریخچه. این گروه موسیقی را آنتونی دیدیو (خواننده و گیتارزن) و مت وود (درامر) به‌وجود آوردند؛ این دو عضو گروه وین.اف‌ام نیز هستند. جرمی مارتین (بیس‌زن و از اعضای وین.اف‌ام) و ماریسا شیرار (خوانندهٔ اصلی) نیز به آن‌ها پیوستند. ایدهٔ اولیهٔ گروه از سال ۲۰۱۷ زمانی که دیدیو و وود سه آهنگ نوشتند، شروع گردید. برخی حدس می‌زنند اسم این گروه از ترانهٔ «فلش اند واتر» گرفته شده باشد که دیوید در سال ۲۰۱۶ برای پروژهٔ شخصی خودش به‌نام «دث_اف‌ام» در
۲۰۱۶ برای پروژهٔ شخصی خودش به‌نام «دث_اف‌ام» در سال ۲۰۱۶ منتشر نموده بود. آن‌ها اولین قطعهٔ خود را تحت عنوان «لیندا کلر» در سال ۲۰۱۹ منتشر کردند که شیرار خوانندهٔ اصلی ترانه بود. فوریهٔ سال بعد، آن‌ها نخستین ئی‌پی خود را تحت عنوان دمو۲۰۲۰ منتشر کردند که حاوی «لیندا کلر» می‌بود. این انتشار برایشان اولین موفقیت بزرگ را به ارمغان آورد و باعث شد هواداران زیادی پیدا کنند. این ترانه در اسپاتیفای به بیش از ۱ میلیون استریم دست یافته‌است. این گروه تک‌آهنگ «نردبان را ببوس» را در ۶ اکتبر سال ۲۰۲۲ را منتشر نمود و
را ببوس» را در ۶ اکتبر سال ۲۰۲۲ را منتشر نمود و هم‌زمان از انتشار نخستین آلبوم خود تحت عنوان "نیومدیم که کسی دوستمون داشته باشه" رونمایی کرد. دومین تک‌آهنگ آلبوم «سیب تیغ» در اکتبر ۲۱ منتشر شد، آلبوم نیز کمی بعدتر در ۴ نوامبر منتشر گردید و با تحسین از سوی منتقدان روبه‌رو شد. این گروه اولین اجرای زنده‌ی خود را ۱۹ دسامبر سال ۲۰۲۱ در شیکاگو، ایلینوی، در سالن سابترینین برگزار نمود و در کنار وین.اف‌ام از هارمز وی نیز حمایت کرد. فلش‌واتر در مه/ژوئن ۲۰۲۳ اولین تور کاملشان را در ایالات متحده آغاز و در این تور از
کاملشان را در ایالات متحده آغاز و در این تور از نو پرشر همراه با گروه‌های کویو و ایلوژن حمایت کرد. سپس در پاییز سال ۲۰۲۳ یک تور سراسری دیگر نیز در ایالات متحده برگزار کرد و این‌بار از هارمز وی همراه با گروه‌های اینگرون و جایوبامب حمایت کرد. فلش‌واتر در ۲۷ دسامبر سال ۲۰۲۳ به‌طور غیرمنتظره‌ای ئی‌پی جدیدی تحت عنوان "صداهای" "غم و اندوه" منتشر کرد که این ئی‌پی حاوی هفت آهنگ بازسازی‌شده و ریمیکس‌شده از "نیومدیم که کسی دوستمون داشته باشه" بود. سپس در ۲۷ دسامبر سال ۲۰۲۴ تک‌آهنگی تحت نام «استندالون» منتشر کرد که
۲۰۲۴ تک‌آهنگی تحت نام «استندالون» منتشر کرد که جزء آلبوم‌های قبلی آن‌ها نبود. سبک موسیقایی. منتقدان موسیقی آثار فلش‌واتر را در سبک‌هایی همچون سافت گرانج، نیو گیز و شوگیز تقسیم‌بندی کرده‌اند.
نیومدیم که کسی دوستمون داشته باشه نخستین آلبوم استودیویی از گروهٔ موسیقی راک آمریکایی فلش‌واتر می‌باشد که در ۴ نوامبر سال ۲۰۲۲ از سوی کلوزد کاسکت اکتیویتیز منتشر گردید.
ناتالی آر لو (به ؛ زادهٔ ) که با نام هنری ویسپ شناخته می‌شود، موسیقی‌دان شوگیز آمریکایی است. وی نخستین تک‌آهنگ خود را تحت نام «چهرهٔ تو» در ۴ آوریل سال ۲۰۲۳ منتشر کرد. ترانه‌های او از آن زمان تاکنون در پلت‌فرم شبکهٔ اجتماعی تیک‌تاک به محبوبیت رسیده‌اند. ویسپ به‌عنوان هنرمندی معرفی شده که از گروه‌هایی مانند ورر، تایتل فایت و کوکتو تویینز الهام گرفته‌است. جونا کروگر در مارس سال ۲۰۲۴، در مقاله‌ای در "کانسیکوئنس" می‌گفت ویسپ «رهبر بعدی احیای موسیقی شوگیز» خواهد بود. وی نخستین ئی‌پی خود را در ۵ آوریل سال ۲۰۲۴
بود. وی نخستین ئی‌پی خود را در ۵ آوریل سال ۲۰۲۴ تحت عنوان "پاندورا" منتشر نمود. زندگی شخصی. ناتالی آر لو در سان فرانسیسکو چشم بر جهان گشود؛ وی از تبار چینی و تایوانی است. زمانی که ویسپ حرفهٔ موسیقایی خود را آغاز نمود در دانشگاهٔ سان فرانسیسکو در رشتهٔ علوم کامپیوتر تحصیل می‌کرد. وی اغلب در ردیت پست‌هایی درمورد شوگیز ارسال می‌نماید.
«چهرهٔ تو» نخستین تک‌آهنگ موسیقی‌دان آمریکایی ویسپ می‌باشد که در ۴ آوریل سال ۲۰۲۳ به‌عنوان نخستین تک‌آهنگ نخستین ئی‌پی وی تحت عنوان "پاندورا" منتشر گردید.
پاندورا نخستین ئی‌پی موسیقی‌دان آمریکایی ویسپ می‌باشد که در ۵ آوریل سال ۲۰۲۴ از سوی موزیک سوپ/اینترسکوپ رکوردز منتشر گردید. از این ئی‌پی برای اولین‌بار با انتشار تک‌آهنگی تحت نام «کافی برای تو» مارس ۱۵ رونمایی شده بود، به‌همراهٔ اعلامیهٔ برگزاری توری در ایالات متحده که از ۱۹ آوریل در دالاس تگزاس شروع شد و در مهٔ ۲۳ در لس آنجلس به پایان رسید.
جام فراترنیداد ۱۹۷۴ چهارمین دوره مسابقات باشگاهی آمریکای مرکزی بود که بین ۶ باشگاه برگزار شد. تیم‌ها. 1 خوونتود المپیکا قهرمان لیگ برتر السالوادور بود و در ابتدا قرار بود در مسابقات شرکت کند. با این حال به دلیل مشکلات مالی، باشگاه گزینه شرکت را رد کرد. فاس و آلیانسا برای تعیین نماینده السالوادور بازی کردند و آلیانسا با نتیجه ۲-۱ پیروز شد. نتایج. ----
درد زیبایی است سومین آلبوم استودیویی از خواننده-ترانه‌پرداز آمریکایی چلسی ولف می‌باشد که در ۳ سپتامبر سال ۲۰۱۳ از سوی سارجنت هاوس منتشر گردید.
فمینیسم در جمهوری ایرلند شامل مجموعه‌ای از جنبش‌های اجتماعی و سیاسی است که نقش بزرگی در شکل‌دهی به جایگاه حقوقی و اجتماعی زنان در ایرلند امروزی ایفا کرده‌اند. نقش زنان در این کشور با اصلاحات قانونی و سیاسی متعددی در نیمه دوم قرن بیستم و به‌طور خاص در دهه ۱۹۷۰، بهبود یافته است. تاریخچه. ۱۸۷۰ تا ۱۹۱۰: پیش از استقلال. جنبش زنان در منطقه‌ای که بعدها به جمهوری ایرلند تبدیل شد، از نیمه دوم قرن نوزدهم آغاز شد. پیشگام این جنبش در ایرلند، آنا هاسلم بود که در سال ۱۸۷۶ انجمن رأی‌دهی زنان دوبلین (DSWA) را بنیان نهاد.
انجمن رأی‌دهی زنان دوبلین (DSWA) را بنیان نهاد. این انجمن پس از انجمن رأی‌دهی زنان ایرلند (تأسیس‌شده توسط ایزابلا تاد در سال ۱۸۷۲)، دومین انجمن رأی‌دهی زنان محسوب می‌شد و برای افزایش نقش زنان در مدیریت محلی و امور عمومی اجتماعی تلاش می‌کرد. پس از DSWA، سازمان‌هایی نظیر اتحادیه حق رأی زنان ایرلند (۱۹۰۸)، انجمن رأی‌دهی زنان کاتولیک ایرلند (۱۹۱۵) و فدراسیون رأی‌دهی زنان ایرلند (IWSF) شکل گرفتند که هدفشان متحد کردن جوامع پراکنده حامی حق رأی در ایرلند بود. همچنین، اتحادیه کارگران زن ایرلند که در ۵ سپتامبر ۱۹۱۱
اتحادیه کارگران زن ایرلند که در ۵ سپتامبر ۱۹۱۱ تأسیس شد، از دیگر نهادهای مهم برای حقوق زنان بود؛ این اتحادیه آن زمان پس از محرومیت زنان از عضویت در سایر اتحادیه‌های کارگری ایجاد شد. ۱۹۱۰ تا ۱۹۲۰: انقلاب و حق رأی. زنان به‌طور فعال در قیام عید پاک سال ۱۹۱۶، که مهم‌ترین خیزش در ایرلند از زمان شورش ۱۷۹۸ بود، شرکت کردند. هانا شیهی اسکفینگتون، فعال حقوق رأی زنان، در سخنرانی‌هایش در سال ۱۹۱۷ اظهار داشت: «این تنها نمونه‌ای است که من در تاریخ می‌شناسم که مردان در مبارزه برای آزادی، به‌صورت داوطلبانه زنان را نیز
مبارزه برای آزادی، به‌صورت داوطلبانه زنان را نیز شامل کردند.» حدود ۳۰۰ زن در جنگ استقلال ایرلند که پس از آن رخ داد، مشارکت داشتند؛ بسیاری از آنان عضو گروه شبه‌نظامی جمهوری‌خواه ایرلند به نام کومن نامبن بودند. در آستانه مراسم یادبود قیام عید پاک در سال ۲۰۱۶، چند تاریخ‌دان تلاش کردند تا نقش زنان را برجسته کنند. کتاب «"ما آنجا بودیم: ۷۷ زن قیام عید پاک"» نوشته مری مک آلیف و لیز گیلیس، داستان ۷۷ زنی را که به دلیل مشارکت در این قیام زندانی شدند، مستند کرده است. این زنان معمولاً فعالانی بودند که به روش‌های
است. این زنان معمولاً فعالانی بودند که به روش‌های گوناگون برای عدالت اجتماعی و برابری مبارزه کرده بودند. در زمان سلطه بریتانیا بر ایرلند، از سال ۱۹۱۸، مانند سایر نقاط بریتانیا، زنان می‌توانستند از سن ۳۰ سالگی رأی دهند. در حالی که مردان از ۲۱ سالگی بدون هیچ شرطی حق رأی داشتند. پس از جدایی ایرلند از بریتانیا در سال ۱۹۲۲، دولت آزاد ایرلند حقوق رأی برابر به زنان و مردان اعطا کرد. بر اساس قانون، «همه شهروندان دولت آزاد ایرلند، بدون تمایز جنسیتی، با رسیدن به سن بیست و یک سالگی، حق رأی برای انتخاب اعضای پارلمان و
و یک سالگی، حق رأی برای انتخاب اعضای پارلمان و مشارکت در همه‌پرسی را خواهند داشت.» وعده‌های برابری مطرح‌شده در اعلامیه استقلال ایرلند در قانون اساسی سال ۱۹۲۲ گنجانده شد؛ همان سالی که زنان ایرلند به حق رأی دست یافتند. بااین‌حال، در سال ۱۹۴۲ قانونی وضع شد که کارمندان زن در بخش دولتی را ملزم می‌کرد پس از ازدواج بازنشسته شوند.همچنین، بر اساس قانون هیئت‌منصفه سال ۱۹۲۷، زنان از خدمت در هیئت‌منصفه معاف بودند، اما حق شرکت در آن را داشتند. دهه ۱۹۳۰: از دست دادن آزادی‌ها. در حالی که دولت اولیه ایرلند آزاد از حقوق
در حالی که دولت اولیه ایرلند آزاد از حقوق زنان حمایت می‌کرد، در دهه بعدی، ایمون دو والرا، که از طرفداران رهایی زنان نبود، با همراهی کلیسا، تعالیم کاتولیکی و محافظه‌کارانه اجتماعی را در قوانین تثبیت کرد.در سال ۱۹۳۵، استفاده از وسایل پیشگیری از بارداری غیرقانونی اعلام شد. قانون اساسی ایرلند در سال ۱۹۳۷ حق رأی و شهروندی برابر برای زنان و مردان را تضمین کرد. بااین‌حال، طلاق ممنوع شد و ماده ۴۱٫۲ این قانون اساسی بیان می‌کرد: دهه ۱۹۷۰: جنبش‌های فمینیستی موج دوم. فمینیسم موج دوم در ایرلند در دهه ۱۹۷۰ آغاز شد و
فمینیسم موج دوم در ایرلند در دهه ۱۹۷۰ آغاز شد و زنان پیشرو مانند نل مک‌کافرتی، مری کنی، جون لوین و نوآلا اوفالین در خط مقدم آن قرار داشتند. در آن زمان، اکثر زنان در ایرلند خانه‌دار بودند. جنبش رهایی زنان ایرلند اتحادی از گروهی از زنان ایرلندی بود که نگران تبعیض جنسیتی در ایرلند، چه از نظر اجتماعی و چه از نظر قانونی، بودند. این جنبش پس از گردهمایی در کافه بیولی در خیابان گرافتون دوبلین در سال ۱۹۷۰ آغاز شد. بعدها آن‌ها جلسه‌های خود را هر دوشنبه در رستوران مارگارت گاج در خیابان بگوت برگزار کردند. این گروه عمر
گاج در خیابان بگوت برگزار کردند. این گروه عمر کوتاهی داشت، اما تأثیرگذار بود و در ابتدا با دوازده زن، که اکثرشان روزنامه‌نگار بودند، شروع شد. یکی از بنیان‌گذاران آن جون لوین بود. در سال ۱۹۷۱، گروهی از فمینیست‌های ایرلندی (از جمله جون لوین، مری کنی، نل مک‌کافرتی، مایرین جانستون و دیگر اعضای جنبش رهایی زنان ایرلند)، در اقدامی نمادین به بلفاست، در ایرلند شمالی، سفر کردند و با کاندوم‌هایی که در آن زمان در ایرلند غیرقانونی بود، به دوبلین بازگشتند؛ این حرکت به «قطار پیشگیری» معروف شد. در سال ۱۹۷۳، گروهی از
به «قطار پیشگیری» معروف شد. در سال ۱۹۷۳، گروهی از فمینیست‌ها به رهبری هیلدا تویدی از انجمن زنان خانه‌دار ایرلند، شورایی برای بررسی و پیگیری وضعیت زنان تأسیس کردند که هدفش دستیابی به برابری برای زنان بود. این شورا به‌عنوان یک سازمان مادر برای گروه‌های زنان عمل می‌کرد. در دهه ۱۹۹۰، فعالیت‌های این شورا شامل حمایت از پروژه‌های تأمین‌شده توسط صندوق اجتماعی اروپا، اجرای برنامه‌ها و حمایت از انجمن‌های زنان و رهبری آن‌ها بود. در سال ۱۹۹۵، پس از بازنگری استراتژیک در این شورا، آن‌ها نام خود را به شورای ملی زنان
در این شورا، آن‌ها نام خود را به شورای ملی زنان ایرلند تغییر داد. حقوق قانونی زنان. در سال ۱۹۷۳، قانون منع کار زنان متأهل در ایرلند لغو شد. این قانون پیش‌تر مانع از اشتغال هر زن متأهلی در بخش عمومی می‌شد. پرونده «"مک‌گی علیه دادستان کل"» در سال ۱۹۷۳ در دیوان عالی ایرلند مطرح شد و به ماده ۴۱ قانون اساسی ایرلند ارجاع داده شد. این پرونده دربارهٔ مری مک‌گی بود که به دلیل شرایط پزشکی‌اش، پزشک به او هشدار داده بود که بارداری مجدد می‌تواند زندگی‌اش را به خطر بیندازد. به همین دلیل، پزشک استفاده از دیافراگم و ژل
به همین دلیل، پزشک استفاده از دیافراگم و ژل اسپرم‌کش را برای او تجویز کرد. بااین‌حال، ماده ۱۷ قانون کیفری سال ۱۹۳۵ مانع از دسترسی او به این نسخه پزشکی می‌شد. دیوان عالی با رأی ۴ به ۱ به نفع او رأی داد و اعلام کرد که زوج‌های متأهل از حق قانونی برخوردارند تا به‌صورت خصوصی دربارهٔ فرزندآوری تصمیم‌گیری کنند. پیش از قانون حمایت از خانواده در سال ۱۹۷۶، یک شوهر می‌توانست بدون اطلاع یا رضایت همسرش، خانه خانوادگی را بفروشد یا به رهن بگذارد. قانون برابری در اشتغال سال ۱۹۷۷، تبعیض جنسیتی در زمینه استخدام را تا حد
سال ۱۹۷۷، تبعیض جنسیتی در زمینه استخدام را تا حد زیادی ممنوع کرد. قانون سلامت (برنامه‌ریزی خانواده) سال ۱۹۷۹، فروش وسایل پیشگیری از بارداری در ایرلند را با ارائه نسخه پزشک مجاز کرد. در سال ۱۹۸۳، موج دوم فمینیسم در ایرلند با یک عقب‌گرد مواجه شد؛ زمانی که متمم هشتم قانون اساسی ایرلند تصویب شد و «جنین» را به‌عنوان موجودی دارای حق حیات برابر با «مادر» به رسمیت شناخت.بر این اساس، سقط جنین در ایرلند تنها در صورتی قانونی بود که به‌عنوان نتیجه یک مداخله پزشکی برای نجات جان زن باردار انجام شود، و بعدها بر اساس