payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مرز عمان پیدا شد. در خودروی وی خون و آثار خشونت مشاهده شد. گزارش‌های اولیه حاکی از آن است که کوگان پس از خروج از ریمون، سوپرمارکتی که مدیریت می‌کرد، توسط سه ازبک تعقیب شده است. بازرسان گفتند که مهاجمان حرکات کوگان را ردیابی و سپس او را ربودند و با خود به العین منتقل کردند و در آنجا کشته شد. ازبک‌های مظنون به ربودن و کشتن او که گمان می‌رود بخشی از یک تیم آدم‌ربای وابسته به نظام جمهوری اسلامی ایران بوده‌اند، به ترکیه فرار کردند. جسد کوگان در ۲۴ نوامبر ۲۰۲۴ کشف شد. او ۲۸ سال داشت. عواقب. بنیامین نتانیاهو،
کشف شد. او ۲۸ سال داشت. عواقب. بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، گفت که از این قتل «عمیقاً شوکه» شده است و قول داده است که از همه ابزارها برای کشاندن قاتلان و «کسانی که آنها را فرستاده‌اند» به دست عدالت استفاده خواهد کرد. رئیس‌جمهور آیزاک هرتزوگ نیز این قتل را محکوم کرد. این قتل در حالی رخ داد که ایران به تلافی حملات هوایی اسرائیل در خاک خود در ۲۶ اکتبر که در دوره تشدید تنش بین دو کشور روی داد، تهدید کرده بود. در ۲۴ نوامبر وزارت کشور امارات متحده عربی از دستگیری سه مظنون به قتل وی در ترکیه خبر داد. دولت
دستگیری سه مظنون به قتل وی در ترکیه خبر داد. دولت بایدن این قتل را محکوم و اعلام کرد که این قتل «یک جنایت وحشتناک علیه همه کسانی است که طرفدار صلح، مدارا و همزیستی هستند» و اینکه «کسانی که این جنایت را انجام داده‌اند و هرکسی که از آنها حمایت می‌کند، باید پاسخگو باشند.» ایرنا خبرگزاری رسمی جمهوری اسلامی ایران اعلام کرد که سفارتخانه این کشور گفته است ادعای «هرگونه دخالت» در کشته شدن خاخام زوی کوگان را «قاطعانه» رد می‌کند. وال‌استریت ژورنال در گزارشی نوشت قاتلان زوی کوگان، قصد داشتند او را به عمان منتقل کنند
زوی کوگان، قصد داشتند او را به عمان منتقل کنند اما نقشه آن‌ها به دلیلی نامشخص مختل شد.
دریاچه ویرمایاروی () یک دریاچه در جمهوری کارلیای کشور روسیه است.
والاآم () یک جزیره دریاچه‌ای در جمهوری کارلیای کشور روسیه است.
یخچال طبیعی کولکا () یک یخچال طبیعی در ناحیه اوستیای شمالی-آلانیا کشور روسیه است.
دماغه برگ () یک دماغه در ناحیه سرزمین کراسنویارسک کشور روسیه است.
دماغه بارانوف () یک دماغه در ناحیه سرزمین کراسنویارسک کشور روسیه است.
دماغه نئوپوکویف () یک دماغه در سرزمین کراسنویارسک کشور روسیه است.
دماغه اوکتیابرسکی () یک دماغه در سرزمین کراسنویارسک کشور روسیه است.
دماغه اسکار () یک دماغه در سرزمین کراسنویارسک کشور روسیه است.
کاترین کریستین کامک ( ؛ زاده ۱۶ فوریه ۱۹۸۸) یک سیاستمدار و مشاور سیاسی آمریکایی است که به عنوان نماینده ایالات متحده برای منطقه سوم کنگره فلوریدا خدمت می‌کند. او یکی از اعضای حزب جمهوری‌خواه است. کامک در دنور، کلرادو به دنیا آمد و در یک گاوداری ۵۵ هکتاری بزرگ شد. زمانی که کامک نوجوان بود، مادرش مدتی را به دلیل رانندگی تحت تأثیر الکل در زندان گذراند. در سال ۲۰۰۶، کامک از دبیرستان شهرستان داگلاس در کسل راک، کلرادو فارغ‌التحصیل شد. او مدرک لیسانس هنر در روابط بین‌الملل را از دانشگاه ایالتی متروپولیتن دنور و
بین‌الملل را از دانشگاه ایالتی متروپولیتن دنور و کارشناسی ارشد علوم دفاع ملی و مطالعات استراتژیک را از کالج جنگی نیروی دریایی دریافت کرد. او گفته است که به مدت چهار ماه با مادرش در یک متل زندگی کرده است.
گریگور آرکادی گابریلیانتس (؛ زادهٔ ) زمین‌شناس، کانی‌شناس اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۱۲ مارس ۱۹۳۴ در باکو به دنیا آمد و از آکادمی دولتی نفت آذربایجان فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان آنانیا شیراکاتسی ()، نشان برجسته افتخار، نشان پیش‌کسوت کار و جایزه دولتی اتحاد شوروی شده است.
دماغه ژلانیا () یک دماغه در استان آرخانگلسک کشور روسیه است.
سوخوی نوس () یک دماغه در استان آرخانگلسک کشور روسیه است.
دماغه آرکتیچسکی () یک دماغه در اقیانوس منجمد شمالی و سرزمین کراسنویارسک کشور روسیه است.
دماغه فلیگلی () یک دماغه در اقیانوس منجمد شمالی و استان آرخانگلسک کشور روسیه است.
دماغه ویلدا () یک دماغه در سرزمین کراسنویارسک کشور روسیه است.
دماغه وگا () یک دماغه در سرزمین کراسنویارسک کشور روسیه است.
دماغه استرلیگوف () یک دماغه در سرزمین کراسنویارسک کشور روسیه است.
دماغه پسچانی () یک دماغه در سرزمین کراسنویارسک کشور روسیه است.
دماغه بوئور-خایا () یک دماغه در یاقوتستان کشور روسیه است.
سری اوپی ؛ (همچنین به عنوان صندلی اوپی یا به نام صندلی‌های تکی شناخته می‌شوند) خانواده‌ای از صندلی‌ها است که توسط طراح ایتالیایی، گائتانو پشه طراحی شده و از سال ۱۹۶۹ میلادی توسط شرکت مبلمان ایتالیایی چی‌اندبی (کاسینا و بوسنلی) تولید شده است. پس از سازماندهی مجدد شرکت، که منجر به تغییر نام شرکت به بی‌اندبی ایتالیا شد، سری اوپی در سال ۲۰۰۰ میلادی توسط شرکت احیاء شد. در سال ۲۰۰۹ میلادی، ۴۰ سال ابتدایی حیات این صندلی‌ها با نمایشگاه‌های مختلف و نسخه‌های ویژه جشن گرفته شد. اوپی۵ (همراه با «خواهر» خود اوپی۶) از
گرفته شد. اوپی۵ (همراه با «خواهر» خود اوپی۶) از همان ابتدا به عنوان نمادی از طراحی ایتالیایی شناخته شد و به یکی از معروف‌ترین محصولات طراحی صنعتی در جهان تبدیل شد و همچنین به عنوان بزرگ‌ترین گواه بر طراحی و اثاثیه رادیکال آن شد. از دههٔ شصت/هفتاد میلادی این مجموعه (عمدتا با مدل اوپی۵) بخشی از مجموعهٔ دائمی بسیاری از موزه‌ها است، مانند موزهٔ طراحی تری‌یناله در میلان، موزهٔ هنر مدرن در نیویورک (در این مورد با مدل اوپی۱)، موزهٔ هنرهای زیبای مونترال، موزهٔ طراحی ویترا در آلمان؛ همین‌طور در نمایشگاه‌ها و
طراحی ویترا در آلمان؛ همین‌طور در نمایشگاه‌ها و موزه‌هایی که به طراحی، مبلمان و هنر معاصر اختصاص یافته است، در سراسر جهان به نمایش گذاشته شده است. زمینهٔ اجتماعی/هنری. طراحی رادیکال. به شدت مشروط به وضعیت هنری موجود در ایتالیا در سال‌های اولین حضور این هنرمند، گائتانو پشه، همراه با هنرمندان دیگری که با عنوان «رادیکال» تعریف می‌شوند (اصطلاحی که در سال ۱۹۶۹ میلادی توسط جرمانو چلانت برای شناسایی جنبشی که ناشی از نیاز به فاصله گرفتن از فرهنگ طراحی گسترده است، ابداع شد. جنبشی که در دانشکده‌های معماری ایتالیا
ابداع شد. جنبشی که در دانشکده‌های معماری ایتالیا متولد شده است که ارتباط نزدیکی با جنبش مدرن و طراحی منطقی دارد) مسیری مستقل را طی کردند که به دنبال بیان هنری جدید با دیدگاهی جدید از مفاهیم معاصر و طراحی مرتبط با سودمندی است؛ بنابراین گائتانو پشه طراحی را ابزار دیگری برای هنرمند در بیان افکار و احساسات خود می‌داند، و کاملاً خود را در تضاد با تفکر خردگرایانه قرار می‌دهد، جایی که فرم بایستی مستقیماً از عملکرد مشتق می‌شد. پشه در واقع یکی از قهرمانان طراحی رادیکال است و روح واقعی آوانگارد هنری جدید را در آثار
است و روح واقعی آوانگارد هنری جدید را در آثار خود مجسم کرد که تنها به بیان نظری و مفهومی اکتفا نکرد، بلکه آزمایش عملی را به یکی از قوی‌ترین سلاح‌های خود تبدیل کرد. بیانگری همراه با آزمایش و تحقیق، هنرمند را به استفاده از فناوری‌ها و فرم‌های جدید سوق می‌دهد که هدف آن نه تنها فرار، بلکه ادغام در جامعه و تأثیرگذاری بر بافت فرهنگی است؛ بنابراین، این طرح یا محصولِ طراحی صنعتی نیست که از یک زمینهٔ اجتماعی ناشی می‌شود، بلکه این شیٔ است که بر آگاهی و در نتیجه افزایش آگاهی و نزدیک شدن جامعه به آن تأثیر می‌گذارد.
آگاهی و نزدیک شدن جامعه به آن تأثیر می‌گذارد. سری اوپی یکی از ثمرات این چشم‌انداز است که در آن تحقیقات عاطفی با آزمایش فُرم‌ها و مواد ترکیب می‌شود تا با احساسات قوی و متضاد اما نزدیک به شخصی که از آن‌ها استفاده می‌کند، ارتباط برقرار کند. مسیر پروژه. سری صندلی‌های اوپی نه تنها یکی از نتایج گائتانو پشه در تلاش او برای آشتی دادن هنر با کاربرد است، بلکه تحقق یک مسیر طولانی همکاری بین طراح جنوآیی و شرکت چی‌اندبی در استفاده از فناوری‌ها و مواد جدید است. به ویژه در مورد استفاده از پلی‌اوره‌اتان، یکی از موادی که
در مورد استفاده از پلی‌اوره‌اتان، یکی از موادی که شرکت ایتالیایی در آن سال‌ها بیشتر روی آن تمرکز داشت. با این حال از نقطه نظر مفهومی، گائتانو پشه طبق عادت خود موفق می‌شود به کل صندلی‌های سری اوپی با آغاز خلاقیت‌های هنری جان ببخشد. همچنین در این مورد برای هنرمند ایتالیایی، طراحی تنها یکی از انبوه وسایل ارتباطی است که یک فرد می‌تواند داشته باشد و با آن عواطف، احساسات و افکاری را که اغلب به انسان و جامعه مرتبط است، منتقل کند. پشه با سری اوپی عمیقاً در انسان کاوش می‌کند و نیازهای بدوی و ناخودآگاه را به یاد
کاوش می‌کند و نیازهای بدوی و ناخودآگاه را به یاد می‌آورد. گائتانو پشه در طرح‌های هنری که مقدم بر مفاهیمی است که به مرحلهٔ نهایی سری اوپی منتهی می‌شود، عناصر بیولوژیکی را در یک زمینهٔ داستانی اما نه غیرطبیعی به تصویر می‌کشد که انسان می‌تواند آن را به عنوان زیستگاه خود بشناسد. اشارات ماقبل تاریخ نیز مشهود است، تقریباً انگار به انسان طبیعی‌ترین خاستگاه‌هایش را یادآوری می‌کند. تصاویر بعدی ارائهٔ رسمی سری اوپی، بیشتر به بافت اجتماعی آن سال‌ها مرتبط است: آن‌ها سناریوهای پیشنهادی را نشان می‌دهند که منعکس کنندهٔ
پیشنهادی را نشان می‌دهند که منعکس کنندهٔ اشکال هماهنگ و پلاستیکی صندلی‌ها، پروفیل‌های تمیز و گرد، تقریباً غیرطبیعی و آینده‌نگر، با تأثیرات پاپ آرت و اُپ آرت، که در آن سبکِ گذار بین دههٔ شصت و هفتاد غالب است. تحقیق فرمی و مفهومی: ولا و یتی. همزمان با مطالعهٔ مواد و فن‌آوری‌ها، هم برای ساختار و هم برای بسته‌بندی، فاز متادیزاین (فراطراحی) که سری اوپی نهایی را پیش‌بینی می‌کند را می‌توان به دو بخش تقسیم کرد که با دو مفهوم نمایش داده می‌شوند. سری اوپی در واقع شامل یک مطالعهٔ رسمی انجام شده توسط گائتانو پشه و
شامل یک مطالعهٔ رسمی انجام شده توسط گائتانو پشه و شرکت چی‌اندبی است که با کانسپت «ولا» در سال ۱۹۶۸ میلادی به وجود آمد، جایی که مطالعات ارگونومیک و سبکی که بعداً در اوپی۵ استفاده شد قبلاً مشهود بود. یک مطالعهٔ مفهومی است که در سال ۱۹۶۸ میلادی توسط کانسپت «یتی» نیز پیش‌بینی شده بود که توسط طراح جنوآیی همراه با شرکت چی‌اندبی ایجاد شد. اگر ولا عمدتاً حاوی مطالعات مربوط به فرم بود، یتی خود را به عنوان یک محیط حیاتی معرفی می‌کرد که احساس محافظت و راحتی می‌داد. با فرم‌های ارگانیک احاطه شده است که سپس به صندلی‌های
فرم‌های ارگانیک احاطه شده است که سپس به صندلی‌های مختلف این سری جان می‌بخشد، صندلی راحتی با اشکال مربع اما ظاهراً راحت، در میان همهٔ آن‌ها برجسته است. توضیحات محصول. این مجموعه از ۷ سری تشکیل شده است: اوپی۱، اوپی۲، اوپی۳، اوپی۴، اوپی۵، اوپی۶ و اوپی۷. در حالی که شش مورد اول نتیجهٔ یک جستجوی اصلی برای فرم هستند، آخرین مورد به مثابهٔ یک پای عظیم است که سبک کلاسیک را تداعی می‌کند، گویی متعلق به یک مجسمهٔ سنگی باشکوه از دوران روم است و همچون آن، به شدت به واقعیت وفادار است؛ اوپی۷، مانند شش صندلی دیگر خانواده،
وفادار است؛ اوپی۷، مانند شش صندلی دیگر خانواده، از پلی‌اوره‌اتان فشرده ساخته شده است. هر هفت سری نتیجهٔ تحقیقات رسمی بر اساس آناتومی و زیست‌شناسی انسانی است، در واقع آن‌ها فرم‌های متعلق به بخش‌های انسانی را به خود می‌گیرند؛ حتی اوپی۶ که به سادگی یک کُره است، در طرح‌های هنری گائتانو پشه به عنوان یک فرم ارگانیک نامشخص و مرتبط با اوپی۵ مادر وجود دارد. این سری که توسط چی‌اندبی در سال ۱۹۶۹ میلادی تولید شد، تا حدود سال ۱۹۷۳ میلادی در بازار باقی ماند. با وجود این مدت کوتاه، سری اوپی موفقیت بزرگی بود. اوپی۵ به
مدت کوتاه، سری اوپی موفقیت بزرگی بود. اوپی۵ به نماد واقعی آن سال‌ها تبدیل شد و از طراحی رادیکال، نه تنها به عنوان یک صندلی ساده، بلکه به عنوان یک المان صحنه‌نگاری، به ویژه در عکاسی یا به عنوان یک عنصر تزئینی استفاده می‌شد. کل صندلی‌های سری اوپی در سال ۲۰۰۰ میلادی توسط بی‌اندبی ایتالیا احیاء شد، این ویرایش مجدد محدود به پیشنهاد مجدد صندلی‌ها با پوشش‌های جدید و رنگ‌های مدرن‌تر محدود نبود، بلکه تحت تأثیر مطالعه‌ای قرار گرفت که فناوری اعمال شده در مواد و سیستم تولید را مدرن کرد. ویژگی‌های محصول. صندلی‌ها از
تولید را مدرن کرد. ویژگی‌های محصول. صندلی‌ها از فوم پلی‌اوره‌اتان تزریقی انعطاف‌پذیر ساخته شده‌اند و با پارچه‌ای الاستیک روکش شده‌اند. مدل اصلی به شیوهٔ بسته‌بندی خلاء بود و ۹۰٪ فضای کمتری را در بسته‌بندی اشغال می‌کرد. بسته‌بندی شامل یک جعبهٔ مقوایی تخت با روکش پی‌وی‌سی داخلی بود که صندلی را بواسطهٔ خلاء مهر و موم نگه می‌داشت. پس از باز کردن بسته‌بندی، به لطف هوایی که به داخل حفره‌های پلی‌اوره‌اتان نفوذ می‌کرد، حجم آن را افزایش می‌داد تا صندلی به آرامی شکل قطعی خود را به دست آورد. برای مدل‌های بزرگتر،
شکل قطعی خود را به دست آورد. برای مدل‌های بزرگتر، مانند اوپی۵، این فرایند حدود یک ساعت طول می‌کشید. هنگامی که شکل نهایی به دست می‌آمد، صندلی دیگر نمی‌توانست به شکل فشرده بازگردد، بلکه سفتی مناسب برای تحمل نیروی وزن بالا را به دست می‌آورد. نسخهٔ جدید سری اوپی (اوپی ۲۰۰۰) دیگر در بسته‌بندی خلاء فروخته نمی‌شود، اما در حال حاضر به شکل قطعی خود است؛ بنابراین نسخهٔ مدرن اوپی از پلی‌اوره‌اتان سرد انعطاف‌پذیر «بیفیت» ساخته شده و با پارچهٔ جرزی پوشانده شده است، با تودوزی جوت. اوپی۱. یکی از شاخص‌ترین مدل‌های این
تودوزی جوت. اوپی۱. یکی از شاخص‌ترین مدل‌های این سری، اوپی۱ یک صندلی راحتی است؛ طراحی اوپی۲، اوپی۳ و اوپی۴ از آن ناشی می‌شود. شبیه گلبول قرمز است و یکی از پرفروش‌ترین مدل‌های این سری اوپی و همچنین دومین مدل معروف پس از اوپی۵ است. اوپی۲. این یک پوف کوچک است که فرم‌های اوپی۱ را کمتر به ذهن متبادر می‌کند در صورتیکه تناسبات را تقریباً بدون تغییر حفظ می‌کند. در طراحی‌های هنری پشه، پیش از پروژهٔ طراحی صندلی‌های سری اوپی، اوپی۲ نسبت‌های متفاوتی داشت، گردتر و کمتر هماهنگ بود، قسمت محدب بسیار کوچکتر بود. سپس برای
هماهنگ بود، قسمت محدب بسیار کوچکتر بود. سپس برای استفاده مناسب‌تر برای قرار دادن راحت‌تر نشیمنگاه فردی که می‌نشیند، با فرم آن سازگار شد. اوپی۳. اوپی۳ یک صندلی با ابعاد مشابه اوپی۱ است، اما فرم و تناسب آن تغییر می‌کند؛ در واقع، صندلی فرمی شبیه یک سرنره دارد که توسط قسمت محوریِ کمی نازک‌تر، از سطح زمین بلند شده است. با دو عنصر تزئینی جلویی مشخص می‌شود که شبیه انتهای دیستال آلت نری هستند. اگرچه صندلی راحتی دارای پشتی بالاتری نسبت به اوپی۱ است و بزرگتر به نظر می‌رسد، اما حداکثر ابعاد عملاً بدون تغییر است و
می‌رسد، اما حداکثر ابعاد عملاً بدون تغییر است و نشیمن کمی پایین‌تر است، اگر چه کمتر فرورفته است. اوپی۴. این مبل از یک مبل دو نفره با ابعاد جمع و جور تشکیل شده است، در واقع کمی بیش از یک و نیم برابر پهن‌تر از اوپی۱ است که رسماً در تمام قسمت‌ها از آن نشأت می‌گیرد. ابعاد دیگر بدون تغییر باقی می‌ماند. اوپی۵. «به خاطر دارم که با آن صندلی راحتی می‌خواستم در مورد یک وضعیت انسانی صحبت کنم: زندانی کردن زنانی که قربانی تعصبات مردانه‌اند، زیرا آن‌ها در شرایطی زندگی می‌کنند که هنوز در برخی کشورها غیرقابل قبول است. این
که هنوز در برخی کشورها غیرقابل قبول است. این راهی برای من بود که سیاسی صحبت کنم: نه از طریق پوسترها یا ارتباطاتی که کمی منسوخ شده‌اند، بلکه این کار را با یک شیٔ صنعتی که پتانسیل ارتباطی جدیدی داشت، انجام دادم.» مشهورترین این هفت مورد که به یکی از نمادهای طراحی ایتالیایی تبدیل شده است، اوپی۵ (اغلب با اوپی۶ ترکیب می‌شود) یک صندلی راحتی بزرگ است؛ که همچنین با عنوان «زن» نیز شناخته می‌شود، اوپی۵ رحم مادر را به یاد می‌آورد، نماد تولد و محافظت: در واقع فرم فراگیر آن این احساسات را بازتولید می‌کنند. این صندلی با
آن این احساسات را بازتولید می‌کنند. این صندلی با فرم‌های پیچ‌خورده (سینوسی) و فراوان، نمادهای باروری، مانند ونوس‌های دورهٔ پارینه سنگی، مشخص می‌شود. دو سینهٔ بزرگ مشخصه قسمت بالایی پشتی است، در حالی که قسمت پایینی، ران‌ها را به ذهن می‌آورد به طوری که وقتی می‌نشینید احساس می‌کنید مانند زمانی که کودک بودید توسط مادر خود پیچیده و محافظت می‌‌شوید. صندلی راحتی نه تنها ستایش زنان است، بلکه انتقادی است از زندگی سختی که زنان به‌طور طبیعی با آن روبرو هستند. در واقع، اوپی۵ را می‌توان با یک زیرپایی، اوپی۶، یک کُره
اوپی۵ را می‌توان با یک زیرپایی، اوپی۶، یک کُره بزرگ که شبیه یک توپ سنگین است، با طنابی که خستگی و وزنِ زندگی را به یاد می‌آورد به زن بسته شده است. با این حال، این استعاره در طرح‌های هنری گائتانو پشه، که اوپی۶ را دختر اوپی۵ می‌دید که با بند ناف به آن مرتبط است، پدیدار نشد. اوپی۶. اوپی۶ یک عنصر کروی است که به عنوان زیرپایی طراحی شده و برای ترکیب با اوپی۵، با طناب به آن متصل می‌شود. زمانی که روکش اعمال شد، دوخت به آن ظاهر یک توپ تنیس را می‌دهد. اوپی۷. با فرم بسیار وفادار به شکل پای انسان، اوپی۷ تنها صندلی در
وفادار به شکل پای انسان، اوپی۷ تنها صندلی در این سری است که بدون تغییر، شکلی را که از قبل در طبیعت وجود دارد به خود می‌گیرد (اوپی۶ شکل یک عنصر هندسی کامل و در نتیجه غیرطبیعی است). به لطف ابعاد بزرگ و ویژگی‌های مادهٔ پلی‌اوره‌اتان، اوپی۷ به یک صندلی غیر معمول تبدیل می‌شود.
تارانتولای طلای پارسی یا تارانتولای طلای ایرانی گونه‌ای از تارانتولا بومی شمال غربی ایران است. این گونه برای اولین بار در سال ۲۰۲۳ توصیف شد و نخستین گونه از سرده خود است که در ایران ثبت شده است. نامگذاری. نام عمومی این گونه به «موهای پشمی و طلایی» آن اشاره دارد که یکی از ویژگی‌های بارز آن است. نام علمی این گونه به نام تاریخی کشور محل پیدایش آن (ایران) اشاره دارد. پراکندگی. این تارانتولا در ارتفاعات رشته کوه‌های زاگرس در شمال غرب ایران یافت شده است. همچنین، بر اساس تصویری از یک نمونه نر، احتمال داده می‌شود
بر اساس تصویری از یک نمونه نر، احتمال داده می‌شود که این گونه در سلیمانیه (عراق) نیز پراکنش داشته باشد، اما این موضوع نیازمند بررسی‌های بیشتری است. کشف تارانتولای طلای پارسی تعداد گونه‌های شناخته‌شده از تارانتولاها در ایران را از دو به سه گونه افزایش داد. همچنین، این نخستین گزارش از حضور سرده "Chaetopelma" در ایران بود. سایر گونه‌های این سرده در منطقه مدیترانه شرقی، از جمله کرت، سودان و دیگر نواحی خاورمیانه پراکنش دارند. این کشف، محدوده پراکنش شناخته‌شده عنکبوت‌های این سرده را حدود ۳۵۰ کیلومتر به سمت شرق
این سرده را حدود ۳۵۰ کیلومتر به سمت شرق گسترش داد. توصیف. در حال حاضر جنس نر این گونه توصیف نشده است. نمونه‌های ماده این گونه، با احتساب پاها، طولی در حدود ۹ سانتی‌متر دارند. ضمائم و شکم تارانتولای طلای پارسی به رنگ قهوه‌ای است، در حالی که پشت‌لاک و کلیسرهای آن طلایی‌رنگ هستند. این گونه حفار است.
سانگوکوجین ، یک اصطلاح ژاپنی است که به افراد مختلف درکشورها و نواحی اشغال‌شده سابق امپراتوری ژاپن در پس از جنگ جهانی دوم اشاره دارد. این اصطلاح به ویژه برای کره‌ای‌ها در ژاپن و مردم تایوانی (چینی‌ها در ژاپن) به کار می‌رفت، اگرچه گاهی برای مردم ریوکیو نیز استفاده می‌شد. این اصطلاح اکنون به‌طور کلی قدیمی و توهین‌آمیز در نظر گرفته می‌شود.
پرستشگاه کارنی ماتا دشنوک ( به هندی : करणी माता मंदिर)، که با نام معبد ماد دشنوک هم شناخته می‌شود، یک معبد هندو مشهور در دشنوک، سی کیلومتری جنوب بیکانر در راجستان هند است که به کارنی ماتا (ایزدبانوی هندو) تقدیم شده است. پس از محدود شدن دسترسی به هینگلج در پی تقسیم هند، این مکان به مهم ترین مکان زیارتی برای زائران کاست "چارانی" تبدیل شده است. این معبد به دلیل وجود جوندگان متعددی که به نام "kābā" شناخته می‌شوند، چه در هند و چه در سطح بین‌المللی به عنوان «معبد موش‌‌ها» شهرت دارد. این موش‌ها مقدس تلقی می‌شوند و
شهرت دارد. این موش‌ها مقدس تلقی می‌شوند و زائران با نهایت دقت با آنها رفتار می‌کنند. این معبد بازدیدکنندگانی از سراسر هند برای کسب برکت و همچنین گردشگران کنجکاو از سراسر جهان را جذب کرده است. این معبد در اصل حدود سال ۱۵۳۰ میلادی پس از "ماهاپرایان" کارنی ماتا ساخته شد. در ابتدا فقط یک محراب پوشیده شده توسط گنبد بود ولی با ساخت‌و‌سازهایی که توسط باورمندان در سده‌های بعد اضافه شد، به اندازهٔ کنونی رسید. "کابا" مقدس. اسطوره. کارنی ماتا، تجسم "شاکتی" بود و مجرد باقی ماند. او خواهر کوچکترش را به ازدواج "دپاجی"
باقی ماند. او خواهر کوچکترش را به ازدواج "دپاجی" درآورد. دپاجی از او صاحب چهار پسر شد که کوچکترین آنها "لاکشمان" بود. "کارنیجی" مانند فرزندان خود از آنها مراقبت می‌کرد. یک روز، لاکشمان در دریاچه "کاپیل ساروار" در نزدیکی "کلایات" هنگام حمام غرق شد. خواهر کوچکترش از کارنی ماتا درخواست کرد تا لاکشمان را به زندگی بازگرداند. کارنی ماتا جسد پسر را با دستان خود بلند کرد و به جایی رساند که اکنون "مورتی" (محراب) است؛ درها را بست و گفت که آنها را باز نکنید. او نزد خدای مرگ "یامرج" رفت و خواستار بازگشت لاکشمان به
خدای مرگ "یامرج" رفت و خواستار بازگشت لاکشمان به زندگی شد. خدای مرگ پرسید: «اگر چنین است، چرخه زایش دوباره چگونه عمل کند؟» کارنی ماتا سپس اعلام کرد که خانواده او دیگر پیش یامراج نمی‌آیند: «هر جا که من زندگی کنم، آنها زندگی می‌کنند؛ وقتی بمیرند، پیش من خواهند ماند». سپس، کارنی ماتا به شکل "کابا" (موش صحرایی) در آمد؛ به طوری که وقتی چاراناهای انسانی از تبار او می‌میرند، دوباره به صورت "کابا" متولد می‌شوند و در نزدیکی او در پرستشگاه زندگی می‌کنند، و هنگامی که "کاباها" می‌میرند، دوباره زاده می‌شوند. ، با این
"کاباها" می‌میرند، دوباره زاده می‌شوند. ، با این تصویر کلی، تناسخ چاران با تناسخ هندو تفاوت دارد، زیرا "جاتی" در طول زایش‌ها حفظ می‌شود، علی‌رغم اینکه به شکلی متفاوت تجسم یافته باشد. امروز. در مجموعه پرستشگاه کارنی ماتا، نزدیک به بیست هزار "کابا" زندگی می‌کنند که توسط کارکنان پرستشگاه و خادمانی که آنها را عزیزان خود می‌دانند مراقبت می‌شوند. "کابا" در فضاهایی در سرتاسر مجموعه داخلی، از جمله در معبد اصلی، آشپزخانه، نزدیک دیگ‌های بزرگ چدنی که برای درست کردن حلوا هستند، در اتاق‌های جانبی مختلف و روی پشت بام،
هستند، در اتاق‌های جانبی مختلف و روی پشت بام، زندگی و حرکت می‌کنند. در هر فضا، خوراکی ویژه‌ای در دسترس یک "کابا" است. موش‌هایی که نزدیک به محراب کارنی ماتا هستند، از اشکال گوناگون نذری ارائه‌شده به آن ایزدبانو مانند لادو، آجیل، نارگیل و کریستال‌های شکر و همچنین شیر، روتی، دانه، میوه، تره‌بار و حتی نوشیدنی الکلی تغذیه می‌کنند. برای موش‌های روی پشت‌بام و نزدیک دیگ‌های چدنی، رژیم غذایی آنها عمدتاً از دانه، میوه، تره‌بار، روتی و آب تشکیل شده است. یگ "کابا" توسط خویشاوندان انسانی چاران خود در برابر شکارچیان
خویشاوندان انسانی چاران خود در برابر شکارچیان (گربه‌ها و غیره) محافظت می‌شود. به نظر می‌اید که "کاباها" به تعامل و لمس انسان عادت کرده‌اند. آنها در دامان فداییان دراز می‌کشند یا روی شانه‌هایشان می‌نشینند، از دست گردشگران و نیز از تالی (بشقاب) مشترک با کارگران چاران در آشپزخانه غذا می‌خورند. خوردن غذاهایی که "کابا" آن را با جویدن متبرک کرده، "افتخار" به شمار می‌اید. در قانون معبد هست که اگر تصادفی روی یکی از موش‌ها قدم بگذارید و آن را بکشید، باید آن را با یک موش ساخته‌شده از نقره یا طلا جایگزین کنید. "کابا"
موش ساخته‌شده از نقره یا طلا جایگزین کنید. "کابا" سفید. از هزاران موش در معبد، چند "کابای" سفید هم وجود دارند که به طور ویژه مقدس در نظر گرفته می‌شوند. اعتقاد بر این است که آنها تجلی خود کارنی ماتا و چهار برادرزاده‌اش هستند. دیدن آنها، یک موهبت ویژه محسوب می‌شود و بازدیدکنندگان تلاش زیادی برای بیرون‌آوردن و دادن پراساد (نذری هندو) به آنها انجام می‌دهند. مدیریت پرستشگاه. هیئت‌رئیسه اصلی که مجموعه پرستشگاه کارنی ماتا را اداره می‌کند، "شری کارانی ماندیر نیج پرانیاس" است که متشکل از یک کمیته منتخب است و مالک
است که متشکل از یک کمیته منتخب است و مالک بیشتر زمین‌ها در دشنوکه هم هست. این کمیته همچنین چندین دارمشال، دو موزه تاریخ کارنی ماتا و دو گاوشال بزرگ که لبنیات تولید می‌کنند هم اداره می‌کند. در معبد کارنی‌ ماتا، کارگران چاران به عنوان خادم خدمت می‌کنند و آیین‌های گوناگونی مانند "پوجا" و آرتی را انجام می‌دهند، از زائران بازدیدکننده هدایایی دریافت می‌کنند، فضاهای داخلی معبد را تمیز می‌کنند، در اتاق دوربین مداربسته و در ورودی اصلی معبد نظارت می‌کنند و البته مراقبت از "کاباها" را انجام می‌دهند. معماری. این
مراقبت از "کاباها" را انجام می‌دهند. معماری. این ساختمان به شکل کنونی خود در ابتدای سده بیستم به سبک راجپوت توسط "مهاراجه گانگا سینگ" اهل بیکانر ساخته شد. در جلوی معبد نمای مرمری زیبایی وجود دارد که دارای درهای نقره‌ای است که توسط مهاراجا گانگا سینگ ساخته شده است. در سرتاسر درگاه ورودی درهای نقره‌ای بیشتری با تابلوهایی از اسطوره‌های کارنی ماتا را هست. تصویر ایزدبانو کارنی ماتا در محراب است. در فرهنگ عامه. این معبد تاکنون در رسانه‌های گوناگونی مانند نشنال جئوگرافیک، مستندها، وب‌گاه‌های گردشگری و ادبیات هند
مستندها، وب‌گاه‌های گردشگری و ادبیات هند نمایش داده شده است. معبد در فصل اول سریال تلویزیونی واقع‌نما آمریکایی "The Amazing Race" ظاهر شد. این معبد به دلیل جمعیت موش‌های مورد احترامش، در فیلم مستند "موش‌ها" در سال ۲۰۱۶ به کارگردانی مورگان اسپورلاک نمایش داده شد. معبد همچنین در فصل ۲، قسمت ۳ "Mighty Trains" به عنوان توقفی در مسیر قطار یک هفته‌ای قطار سریع‌السیر "مهاراجه‌ها" به نمایش درآمد.
پنج رهایی یا پنج آزادی ، پنج جنبه از رفاه حیوانات را معرفی می‌کند. این مفهوم نوین در جریان اتفاقاتی توسط دولت انگلستان در سال ۱۹۶۵ در مورد دامپروری توسعه یافت و در بیانیه مطبوعاتی سال ۱۹۷۹ توسط رسمیت پیدا کرد. پنج رهایی به سرعت در سطح بین‌المللی پذیرفته شد و توسط گروه‌های حرفه ای از جمله دامپزشکان، و سازمان‌هایی از جمله ، ، و . تعریف پنج رهایی. پنج رهایی که در حال حاضر عنوان می‌شوند عبارتند از: تاریخچه. در سال ۱۹۶۵، به درخواست دولت بریتانیا تحقیقاتی به رهبری پروفسور در مورد رفاه حیواناتی که به شیوه صنعتی و
پروفسور در مورد رفاه حیواناتی که به شیوه صنعتی و به صورت فشرده پرورش می‌یابند، برنامه‌ریزی شد. تحقیقات مذکور، متأثر از نگرانی‌های مطرح شده در کتاب ، "ماشین‌های حیوانی" در سال ۱۹۶۴، آغاز شد. در گزارش برامبل آمده است: «یک حیوان حداقل باید آزادی حرکت کافی داشته باشد تا بتواند بدون مشکل بگردد، خود را تیمار کند، بلند شود، دراز بکشد و اندام خود را بکشد و دراز کند». این توصیه کوتاه به پنج آزادی برامبل معروف شد. پنج رهایی‌بخش مهمی از قوانین رفاه حیوانات است که در اغلب کشورها به آن توجه می‌شود. کنترل پنج رهایی،
اغلب کشورها به آن توجه می‌شود. کنترل پنج رهایی، محورهای اصلی ارزیابی است که کارشناسان رفاه حیوانات هنگام مراجعه به ساختارهای مرتبط با حیوانات یا منازل بررسی می‌کنند. بر اساس گزارش تیم مطالعات برامبل، کمیته مشورتی رفاه حیوانات مزرعه برای نظارت بر بخش تولید دام در انگلستان، ایجاد شد. در ژوئیه ۱۹۷۹، جایگزین آن شد و در پایان آن سال، این پنج آزادی در قالب فهرست قابل تشخیص تدوین شد. پنج رهایی برای رفاه یک حیوان ضروری تشخیص داده شد. برخی از کشورها مانند نیوزلند پیشنهاد کرده‌اند که از آزادی‌های پنج‌گانه به «پنج
پیشنهاد کرده‌اند که از آزادی‌های پنج‌گانه به «پنج حوزه یا دامنه» فراتر بروند تا تمرکز بر سلامت روان حیوانات نیز در این پنج حوزه قرار گیرد. این تغییر در سال ۲۰۱۵ و پس از تبدیل شدن نیوزیلند به پنجمین کشوری که به‌طور قانونی احساسات حیوانات را به رسمیت شناخت، ایجاد شد. از سال ۲۰۲۱، احساسات حیوانات در شیلی، کلمبیا، پرو، تانزانیا، بریتانیا و همه کشورهای اتحادیه اروپا نیز رسمیت یافت. شرکت‌ها و کشورهایی که از پنج رهایی پیروی می‌کنند، اغلب از استانداردهای رفاه حیوانات خود به عنوان یک مزیت رقابتی استفاده می‌کنند.
خود به عنوان یک مزیت رقابتی استفاده می‌کنند. طرح برچسب زدن مواد غذایی (که قبلاً آزادی غذایی نامیده می‌شد) در بریتانیا بر اساس پنج آزادی است. صادرکنندگان عمده نیوزلند مانند سیلور فرن فارم و زیوی پتس پایبندی خود را به پنج آزادی در بازاریابی خود برجسته می‌کنند.