payamvha/North_RAG huggingface dataset:
می‌شد. کلر دالی و میک والاس به عنوان متحدان سیاسی کانلی شناخته شده‌اند و کانلی رسماً از دالی در مبارزات انتخاباتی مجدد اروپایی خود در سال ۲۰۲۴ حمایت کرد. او از همه‌پرسی سال ۲۰۱۳ در مورد اصلاحات دادگاه ایرلند حمایت کرد و گفت که تصویب همه‌پرسی «ایمان او را به دموکراسی تجدید کرد». در سال ۲۰۱۸، کانلی از لغو هشتمین متمم قانون اساسی که به اویراچتاس اجازه قانون‌گذاری برای سقط جنین را می‌داد، حمایت کرد و از قانونی شدن سقط جنین تا ۱۲ هفته حمایت کرد. در آوریل ۲۰۲۵، کانلی از جمله معترضان به ایجاد یک مزرعه بادی
کانلی از جمله معترضان به ایجاد یک مزرعه بادی فراساحلی در سواحل شهرستان گالوی و شهرستان کلر بود. امور خارجه. در سال ۲۰۲۵، "نشریه پولیتیکو" دیدگاه‌های سیاست خارجی کانولی را طرفدار بی‌طرفی، «اغلب ضد غرب» و ضد ناتو توصیف کرد، در حالی که انتقاد «تند» او از اسرائیل را نیز برجسته نمود. در آوریل ۲۰۲۵، کانولی در مجلس نمایندگان گفت: «من همه ما را به چالش می‌کشم تا برخیزیم و جلوی نسل‌کشی که به نام ما در حال وقوع است را بگیریم، زیرا ما همدست هستیم» در حالی که در ژوئیه همان سال، او اسرائیل را در بحبوحه جنگ غزه «دولت
همان سال، او اسرائیل را در بحبوحه جنگ غزه «دولت نسل‌کش» نامید. کانولی در حالی که از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۵ شهردار گالوی بود، در مخالفت با جنگ عراق صحبت کرد. در سال ۲۰۱۷، او در مجلس نمایندگان علیه تحریم‌های سوریه صحبت کرد. در سال ۲۰۲۲، طی یک مناظره در پارلمان ایرلند (Dáil) در مورد تهاجم روسیه به اوکراین، کانلی ادعا کرد که «ناتو نقش نفرت‌انگیزی در پیشروی به سمت مرز و مشارکت در جنگ‌طلبی ایفا کرده است. ایرلند در بسیاری از سطوح ریاکار بوده است.» کانلی نگرانی خود را در مورد به چالش کشیده شدن بی‌طرفی ایرلند ابراز کرده
مورد به چالش کشیده شدن بی‌طرفی ایرلند ابراز کرده است؛ در سال ۲۰۲۵، او گفت که صلح ایرلند «توسط مجتمع صنعتی نظامی جنگ‌طلب» تهدید می‌شود کانولی در همه‌پرسی سال ۲۰۰۲ با تصویب پیمان نیس و در هر دو همه‌پرسی با تصویب پیمان لیسبون مخالفت کرد. کانولی اتحادیه اروپا را دارای «دستور کار آشکار نئولیبرال» دانسته و گفته است که نگران نظامی شدن اتحادیه اروپا است. کانولی از اورزولا فون در لاین، رئیس کمیسیون اروپا، انتقاد کرده است. کانولی پس از اظهارات فون در لاین در حمایت از اسرائیل در آوریل ۲۰۲۳، اعلام کرد که «از اروپایی
اسرائیل در آوریل ۲۰۲۳، اعلام کرد که «از اروپایی بودن خود شرمسار است». در اوت ۲۰۲۵، کانولی اظهار داشت که خود را یک «اروپایی‌گرا» نمی‌داند و خود را «اروپایی متعهد» نامید. زندگی شخصی. کانلی که اصالتاً اهل شانتالا است، از سال ۱۹۸۸ در کلداگ زندگی می‌کند و متأهل و دارای دو فرزند است. او که شغلش وکالت است، پیش از این نیز به عنوان روان‌شناس بالینی در هیئت بهداشت غربی در بالیناسلو، گالوی و کانمارا کار می‌کرد. او یک گیلگئور است.
صبح فیلمی محصول سال ۲۰۱۰ و به کارگردانی لیلند ارسر است. در این فیلم بازیگرانی همچون جین تریپل‌هورن، لیلند ارسر، لورا لینی، الیوت گولد، کایل چندلر، جیسون ریتر، جولی وایت، چارلی مک‌درموت و الیس ای.ویلیامز ایفای نقش کرده‌اند.
ناحیه فیلی-داویدکووو () یک ناحیه اداری (رایون) در اوکروگ غربی و یکی از ۱۲۵ رایون شهر مسکو در روسیه است. نام این ناحیه از روستاهای سابق فیلی و داویدکووو گرفته شده است.
جزئیات فیلمی محصول سال ۲۰۱۱ و به کارگردانی جیکوب آرون استس است. در این فیلم بازیگرانی همچون توبی مگوایر، الیزابت بنکس، دنیس هیزبرت، ری لیوتا، کری واشینگتن، لورا لینی، جیسون ریتر، جولی وایت، چارلی مک‌درموت و الیس ای.ویلیامز ایفای نقش کرده‌اند.
ادوارد یانگ (؛ حدود – ) شاعر و نمایشنامه‌نویس انگلیسی بود که در آپهم، همپشر زاده شد. او بیشتر به‌خاطر تأملاتش در مورد زندگی، مرگ و جاودانگی شناخته می‌شود.
نورلان‌بیک تورگون‌بیک اولو (نام سابق نورلان‌بیک تورگون‌بیکوویچ شاکیف) (به قرقیزی: Нурланбек Тургунбек уулу؛ متولد ۱۳ مه ۱۹۷۷) سیاستمدار قرقیزستانی است که از سال ۲۰۲۲ به عنوان عضو آتا-جورت قرقیزستان، رئیس شورای عالی و نماینده شورای عالی بوده است. پیش از این فعالیت سیاسی، او دبیر مطبوعاتی دولت قرقیزستان، سردبیر روزنامه و مدیر کل تلویزیون بود. زندگی‌نامه. اوایل زندگی. نورلان‌بیک تورگون‌بیکوویچ شاکیف در ۱۳ مه ۱۹۷۷ در کارا-جیگاچ، جمهوری شوروی سوسیالیستی قرقیزستان، اتحاد جماهیر شوروی متولد شد. او در سال ۱۹۹۹ از
اتحاد جماهیر شوروی متولد شد. او در سال ۱۹۹۹ از دانشگاه ملی کشاورزی قرقیزستان فارغ‌التحصیل شد. حرفه سیاسی. شاکیف از سال ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۷ معاون سردبیر و سپس سردبیر روزنامه‌های "اوبون اوچکان" از سال ۱۹۹۷ تا ۱۹۹۹، "ارکین-تو" از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۴ و "ارکین-تو" از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۶ بود. او از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۰ مدیرکل شرکت تلویزیونی و رادیویی EITR و از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۱ مدیر کانال ۲ بود. شکیف در سال ۲۰۰۴ دبیر مطبوعاتی وزارت حمل و نقل و از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۹ رئیس‌جمهور قرقیزستان بود. شکیف از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۱ وزیر فرهنگ و
بود. شکیف از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۱ وزیر فرهنگ و اطلاعات بود. در انتخابات ۲۰۲۱، شاکیف از حوزه انتخابیه ۱۷ در آکسی، کرسی شورای عالی را به دست آورد. گروه پارلمانی آتا-ژورت قرقیزستان، شکیف را در ۲۹ مارس به عنوان رهبر خود انتخاب کرد. ۲ ۵ اکتبر ۲۰۲۲ بدون هیچ مخالفی و با رأی ۸۰ به ۶ به عنوان رئیس مجلس انتخاب شد. زندگی شخصی. در سال ۲۰۲۵، شاکیف نام خانوادگی خود را از شکیف به تورگونبک اولو تغییر داد و از دیگران خواست تا نام‌های خود را مطابق با میراث قرقیزی خود تغییر دهند.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;42457788&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-08-21T12:30:49Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;پاندورا&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;اصلاح ارقام، ابرابزار، اصلاح سجاوندی&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;42457798&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; بو براگاسون (؛ متولد ۲۰۰۴) بازیگر انگلیسی است. در تلویزیون، او به خاطر نقش‌هایش در سریال‌های "سه دختر" (۲۰۱۷)
او به خاطر نقش‌هایش در سریال‌های "سه دختر" (۲۰۱۷) و "اسکله" (۲۰۲۴) از شبکه بی‌بی‌سی وان و سریال "نل یاغی" (۲۰۲۴) از شبکه دیزنی پلاس شناخته می‌شود. از جمله فیلم‌های او می‌توان به "ردلی‌ها" (۲۰۲۴) اشاره کرد. او قرار است در اقتباس سینمایی "افسانه زلدا" در نقش پرنسس زلدا بازی کند. اوایل زندگی و تحصیلات. براگاسون در چیچستر، ساسکس غربی متولد شد. او هفت سال از دوران کودکی خود را در لوکزامبورگ و سه سال را در جنوب فرانسه گذراند. پس از بازگشت به انگلستان در سال ۲۰۱۴، خانواده او در روستای میر، چشر ساکن شدند. براگاسون
خانواده او در روستای میر، چشر ساکن شدند. براگاسون در آکادمی ناتسفورد در همان نزدیکی تحصیل کرد. او به تئاتر کوچک ناتسفورد و بعداً به تئاتر ملی جوانان پیوست. او همچنین در کلاس‌های شنبه در تئاتر دیوید جانسون در منچستر شرکت کرد. حرفه. براگاسون در کودکی نقشی جزئی در فیلم فرانسوی "عشق پنهان" (۲۰۰۷) داشت. یک دهه بعد، براگاسون اولین بازی تلویزیونی خود را در نقش ریچل وینشاو در مینی سریال "سه دختر" محصول سال ۲۰۱۷ از بی‌بی‌سی وان انجام داد. پس از آن، در قسمت‌هایی از گلچین‌های "ادامه دادن"، که آن هم از بی‌بی‌سی وان
گلچین‌های "ادامه دادن"، که آن هم از بی‌بی‌سی وان پخش می‌شد، و "وحشت‌زده" از شبکه سی‌بی‌سی‌سی حضور یافت. براگاسون در فیلم "" به سینما بازگشت، جایی که او اجرای ضبط حرکت را بر عهده داشت. سپس او در فیلم ترسناک "سانسور" به کارگردانی پرانو بیلی-باند در سال ۲۰۲۱ ظاهر شد. در همان سال، براگاسون نقش ورا را با فلورنس هانت در اقتباس سینمایی از نمایش "فورس ماژور" در دانمار ورهاوس به اشتراک گذاشت. در سال ۲۰۲۴، براگاسون نقش اصلی به عنوان راکسی تروتر را در سریال ماجراجویی فانتزی دیزنی پلاس به نام "نل یاغی" به همراه لوئیزا
دیزنی پلاس به نام "نل یاغی" به همراه لوئیزا هارلند و همچنین نقش ایمی نایتلی را در درام جنایی "اسکله" از شبکه بی‌بی‌سی وان به همراه جنا کولمن ایفا کرد و در فیلم خون‌آشامی "ردلی‌ها" به کارگردانی یوروس لین در نقش کلارا بازی کرد. براگاسون همچنین نقشی در درام قرون وسطایی "پادشاه و فاتح" از شبکه بی‌بی‌سی وان خواهد داشت. در ژوئیه ۲۰۲۵، اعلام شد که براگاسون در نقش اصلی پرنسس زلدا در اقتباس سینمایی لایو اکشن نینتندو از "افسانه زلدا"، در مقابل بنجامین ایوان آینزورث، بازی خواهد کرد.
جماعت اسلامی پاکستان (JIP)، یکی از تأثیرگذارترین احزاب اسلامی پاکستان، در ۲۶ اوت ۱۹۴۱ توسط ابوالاعلی مودودی در لاهور تأسیس شد و با هدف ایجاد یک نظام اسلامی مبتنی بر شریعت و احیای ارزش‌های اسلامی در تمامی جنبه‌های زندگی فردی، اجتماعی، و اقتصادی شکل گرفت. اندیشه محوری این حزب، برگرفته از دیدگاه مودودی، بر مفهوم «حاکمیت الهی» استوار است که تأکید دارد قوانین انسانی باید با شریعت هم‌خوان باشند تا عدالت اجتماعی، اخلاقی، و معنوی برقرار شود. مودودی، به‌عنوان متفکری برجسته، اسلام را نه‌تنها یک دین، بلکه یک نظام جامع
اسلام را نه‌تنها یک دین، بلکه یک نظام جامع برای اداره جامعه می‌دانست و خواستار اصلاحات تدریجی از طریق آموزش، نشر آثار، و فعالیت‌های اجتماعی به‌جای انقلاب خشونت‌آمیز بود. جماعت اسلامی با ترویج وحدت امت اسلامی، مبارزه با فساد اخلاقی و اجتماعی، و تأکید بر سبک زندگی اسلامی، از روش‌های مدرن مانند انتشارات و برنامه‌های خیریه برای گسترش این اندیشه‌ها استفاده کرده است. این حزب با ساختار مشارکت اعضای خود، که شامل انتخاب امیر از طریق رأی‌گیری آزاد اعضای حزب است، از دیگر احزاب متمایز بوده و فعالیت‌های گسترده‌ای در
دیگر احزاب متمایز بوده و فعالیت‌های گسترده‌ای در زمینه‌های فرهنگی، آموزشی، و خیریه، مانند تأسیس بیمارستان‌ها، کتابخانه‌ها، و مراکز امدادرسانی، انجام داده است. این حزب اگرچه در ابتدا از نهضت استقلال پاکستان حمایت نکرد، پس از تأسیس پاکستان در ۱۹۴۷، به فعالیت سیاسی روی آورد و در دهه‌های اولیه تأسیس تحت سرکوب قرار گرفت، اما در دوره حکومت محمد ضیاءالحق(۱۹۷۷ ـ ۱۹۸۸) موقعیت سیاسی و ایدئولوژیک خود را تقویت کرد و نقش مهمی در سیاست و شورش‌های منطقه‌ای داشت. فعالیت‌های این حزب بر اسلامی‌سازی نظام حقوقی و اجتماعی
این حزب بر اسلامی‌سازی نظام حقوقی و اجتماعی تمرکز کرد. با وجود نفوذ انتخاباتی محدود، جماعت اسلامی به دلیل سازمان‌دهی، تربیت کادر سیاسی، و تأثیر فکری و فرهنگی از طریق آثار مودودی و فعالیت‌های اجتماعی، نقش قابل توجه در جامعه پاکستان ایفا کرده است. جماعت اسلامی مواضع و تصمیمات سیاسی متعددی اتخاذ کرده است؛ از جمله حمایت از طالبان و شبه‌نظامیان اسلام‌گرا در افغانستان، مخالفت با حضور نظامی آمریکا در افغانستان و پاکستان، حمایت از حق تعیین سرنوشت و آزادی مردم کشمیر هند، مخالفت با لایحه حمایت از زنان، همکاری در
هند، مخالفت با لایحه حمایت از زنان، همکاری در سرنگونی دولت ذوالفقار علی بوتو و دخترش بی‌نظیر بوتو.، و حمایت از دو کوتای نظامی پاکستان به رهبری محمد ضیاءالحق (۱۹۷۷) و پروز مشرف(۱۹۹۹). رهبران: دیدگاه‌ها و انتخاب‌ها. ۱. ابوالاعلا مودودی (۱۹۴۱ ـ ۱۹۷۲). ابوالاعلی مودودی (۱۹۰۳–۱۹۷۲) بنیان‌گذار و رهبر جماعت اسلامی بود. او متفکر و فیلسوف سیاسی اسلامی شناخته می‌شد و معتقد بود سیاست بخشی جدایی‌ناپذیر از ایمان اسلامی است و تشکیل دولت اسلامی می‌تواند مشکلات اجتماعی و اقتصادی مسلمانان را حل کند. مودودی مخالف استعمار
اقتصادی مسلمانان را حل کند. مودودی مخالف استعمار حکومت بریتانیا در کشورهای مسلمان، و نیز مخالف جنبش ملی‌گرای مسلمانان بود و با تقسیم هند مخالفت کرد، زیرا آن را مغایر با وحدت امت اسلامی می‌دانست. جماعت اسلامی در ۱۹۴۱ در لاهور تأسیس شد و به صورت یک حزب سلسله‌مراتبی و پیشاهنگ فعالیت می‌کند. اعضای کامل حزب رهبرانی وفادار هستند و گروه گسترده‌تر از «همدل‌»ها و کارکنان نیز در فعالیت‌های اجتماعی و آموزشی مشارکت دارند. جماعت اسلامی شاخه‌هایی برای زنان و دانشجویان/طلاب دارد و فعالیت‌هایی مانند کمک به پناهندگان و
دارد و فعالیت‌هایی مانند کمک به پناهندگان و خدمات درمانی انجام می‌دهد. مهاجرت به پاکستان. پس از تقسیم هند در ۱۹۴۷، مودودی و جماعت اسلامی پاکستان از پنجاب هند به لاهور مهاجرت کردند. آنان به پناهندگان هندی کمک می‌کردند و فعالیت‌های اجتماعی و درمانی انجام دادند. در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، حزب با حکومت‌های مختلف درگیر بود، دفاتر آن بسته شد و مودودی چند بار زندانی شد. JIP در انتخابات سیاسی شرکت کرد و خواستار اجرای شریعت اسلامی، تفکیک قوا، حقوق اقلیت‌ها و روابط قوی با جهان اسلام شد، اما نتایج قابل توجهی در انتخابات
جهان اسلام شد، اما نتایج قابل توجهی در انتخابات کسب نکرد. حزب با برنامه‌های سوسیالیستی و حرکت‌های استقلال‌طلبانه در پاکستان شرقی مخالفت کرد و شاخه دانشجویی/طلاب آن، گروه «البدر» را برای مقابله با شبه‌نظامیان بنگلادشی «موکتی باهینی»(نیروی آزادی) سازماندهی کرد که مخالف اتحاد با پاکستان بود. مودودی تا ۱۹۷۲ رهبری حزب را بر عهده داشت و پس از استعفای او، میان طفیل‌محمد به عنوان رهبر جدید و نعیم صدیقی به عنوان دبیر کل انتخاب شدند. ۲. میان طفیل‌محمد (۱۹۷۲ـ ۱۹۸۷). پس از انتخاب ذوالفقار علی بوتو (۱۹۷۳–۱۹۷۷)، شاخه
پس از انتخاب ذوالفقار علی بوتو (۱۹۷۳–۱۹۷۷)، شاخه دانشجویی جماعت اسلامی پاکستان (جماعت اسلامی طلبه‌ها) تصاویر نمادین او را در لاهور آتش زد و انتخاب او را «روز سیاه» اعلام کرد. مودودی، رهبر JIP، حتی از ارتش خواست دولت بوتو را به دلیل «فساد اخلاقی ذاتی» سرنگون کند. جماعت اسلامی حرکت ضد بوتو را تحت عنوان "نظام مصطفی" رهبری کرد و بوتو تلاش کرد با زندانی کردن اعضای حزب و شاخه دانشجویی آن، فعالیتشان را سرکوب کند. در انتخابات ۱۹۷۵ نیز اعضای JIP بازداشت شدند تا نتوانند نامزد شوند. با این حال، تا ۱۹۷۶، JIP دو میلیون
نامزد شوند. با این حال، تا ۱۹۷۶، JIP دو میلیون عضو ثبت‌شده داشت. در انتخابات ۱۹۷۷، JIP بخشی از ائتلاف ملی پاکستان (PNA) بود که تنها ۹ کرسی از ۳۶ کرسی مخالفان را کسب کرد. ائتلاف، انتخابات را ناعادلانه می‌دانست و مودودی، که در زندان بود، احزاب اسلامی را به نافرمانی مدنی فراخواند. دولت سعودی به آزادی مودودی کمک کرد و هشدار انقلاب در پاکستان داد. JIP با ائتلاف ملی همکاری کرد تا بوتو سرنگون شود و شب قبل از اعدام بوتو، با محمد ضیاالحق دیدار کرد. جماعت اسلامی از کودتای ضیاالحق (حکومت: ۱۹۷۷–۱۹۸۷) حمایت کرد و این
کودتای ضیاالحق (حکومت: ۱۹۷۷–۱۹۸۷) حمایت کرد و این حمایت باعث شد اهمیت حزب در سیاست عمومی از اندازه واقعی اعضایش فراتر رود. حزب از سیاست‌های جهادی ضیا، به ویژه جنگ علیه اتحاد جماهیر شوروی در افغانستان، حمایت کرد، و شاخه خواهر آن در افغانستان جمعیت اسلامی به رهبری برهان‌الدین ربانی بخشی از ائتلاف هفت‌گانه احزاب مجاهدین افغانستان در پیشاور شد که کمک‌های مالی و نظامی از عربستان، آمریکا و دیگر حامیان جهاد دریافت می‌کردند. در ۱۹۸۷، میا‌ن طفیل محمد به دلیل مشکلات سلامتی از رهبری JIP کناره‌گیری کرد و حسین احمد به
سلامتی از رهبری JIP کناره‌گیری کرد و حسین احمد به عنوان رهبر جدید انتخاب شد. حسین احمد (۱۹۸۷ _ ۲۰۰۸). پس از مرگ ضیاالحق در ۱۹۸۷، حزب مسلم لیگ ائتلاف راست‌گرای "اتحاد جمهوری اسلامی" را تشکیل داد. در سال ۱۹۹۰، با روی کار آمدن نواز شریف، JIP از کابینه کناره‌گیری کرد و اعلام کرد که هم حزب مردم پاکستان (PPP) و هم مسلم لیگ به یک اندازه مشکل‌آفرین هستند. در انتخابات ۱۹۹۳، جماعت اسلامی تنها سه کرسی کسب کرد. در همین سال، این حزب عضو کنفرانس تمام احزاب حریت (APHC) شد که خواهان استقلال جامو و کشمیر از هند است. پیش از
که خواهان استقلال جامو و کشمیر از هند است. پیش از آن، گفته شده جماعت اسلامی حزب المجاهدین کشمیر را برای حمایت از جدایی کشمیر و الحاق آن به پاکستان ایجاد کرده بود تا با جبهه آزادی‌بخش کشمیر که خواهان استقلال کامل منطقه است، مقابله کند. حسین احمد سال ۲۰۰۷ در اعتراض به فساد، از موقعیت خود در سنای پاکستان کناره‌گیری کرد. راهپیمایی طولانی و موفقیت‌آمیز علیه دولت بوتو. در ۲۰ ژوئیه ۱۹۹۶، حسین احمد اعلام کرد که اعتراضاتی علیه دولت بی‌نظیر بوتو به دلیل فساد آغاز خواهد شد. او در ۲۷ سپتامبر از سنای پاکستان استعفا داد
شد. او در ۲۷ سپتامبر از سنای پاکستان استعفا داد و در ۲۷ اکتبر با همراهی احزاب مخالف، راه‌پیمایی طولانی خود را آغاز کرد. در ۴ نوامبر همان سال، دولت بوتو توسط رئیس‌جمهور فاروق لغاری به دلیل فساد برکنار شد. جماعت اسلامی انتخابات ۱۹۹۷ را تحریم کرد و نمایندگی خود در پارلمان را از دست داد، اما همچنان فعالیت سیاسی داشت، از جمله اعتراض به سفر نخست‌وزیر هند، آتال بیهاری واجپایی، به لاهور. در ۱۹۹۹، پرویز مشرف با کودتای نظامی قدرت را به دست گرفت. ابتدا JIP او را پذیرفت اما با آغاز اصلاحات سکولار و پیوستن پاکستان به
اما با آغاز اصلاحات سکولار و پیوستن پاکستان به جنگ علیه تروریسم (متحد امریکا علیه حکومت طالبان) در ۲۰۰۱ مخالفت کرد و مشرف را به خیانت به طالبان متهم کرد. حزب وقایع ۱۱ سپتامبر را محکوم کرد و همزمان اشغال افغانستان توسط آمریکا را نیز محکوم نمود. در انتخابات ۲۰۰۲، JIP به همراه دیگر احزاب اسلامی ائتلاف متحده مجلس امل (MMA) را تشکیل داد و ۵۳ کرسی عمدتاً در ایالت خیبر پختونخوا به‌دست آورد. جماعت اسلامی همچنان با جنگ علیه تروریسم و حضور نیروهای آمریکایی در پاکستان مخالفت کرد و خواستار بازگرداندن استقلال قضایی شد.
مخالفت کرد و خواستار بازگرداندن استقلال قضایی شد. در ۲۰۰۶، جماعت اسلامی با لایحه حمایت از زنان مخالفت کرد و خواستار اجرای عادلانه و فهم بهتر قوانین توسط قضات شد. حسین احمد و دیگر اعضا تأکید کردند که قوانین اسلامی موجود به نفع زنان است و هدف از آن‌ها حفاظت از زنان و جلوگیری از مشکلات اضافی قضایی است. در ۲۳ ژوئیه ۲۰۰۷، حسین احمد از مجلس ملی استعفا داد تا اعتراض خود را به عملیات ارتش در مسجد لال (لعل) نشان دهد. منور حسن (۲۰۰۸ _ ۲۰۱۴). در سال ۲۰۰۸، JIP و حزب تحریک انصاف (PTI) دوباره انتخابات را تحریم کردند.
تحریک انصاف (PTI) دوباره انتخابات را تحریم کردند. حسین احمد به دلیل مشکلات سلامتی از نامزدی خود کناره‌گیری کرد و سیدمنور حسن به عنوان امیر جدید حزب انتخاب شد. سراج الحق (۲۰۱۴_ ۲۰۲۴). در تاریخ ۳۰ مارس ۲۰۱۴، سراج‌الحق که در آن زمان وزیر ارشد در دولت ایالت خیبر پختونخوا و معاون حزب بود، به‌عنوان امیر جدید حزب انتخاب شد. او جایگزین منور حسن، امیر حزب و لیاقت بلوچ، دبیرکل حزب، شد. از مجموع ۳۱٬۳۱۱ عضو حزب، ۲۵٬۵۳۳ نفر در این انتخابات رأی دادند. این نخستین بار بود که حزب پس از تنها یک دوره، امیر خود را کنار می‌زد.
حزب پس از تنها یک دوره، امیر خود را کنار می‌زد. بنابراین، سراج‌الحق از سمت وزیر ارشد کناره‌گیری کرد. این رویداد هم‌زمان با حمله پهپادی به یک مدرسه دینی در ناحیه باجور بود. در سال ۲۰۱۶، سراج‌الحق نماز جنازه ممتاز قادری را برگزار کرد؛ قادری به‌دلیل ترور سلمان تاثیر، فرماندار پنجاب، در حالی که به‌عنوان محافظ شخصی او خدمت می‌کرد، اعدام شده بود. سراج‌الحق از مردم پاکستان خواست تا در اعتراض به اعدام قادری، در سراسر کشور تظاهرات برگزار کنند. حافظ نعیم‌الرحمن (۲۰۲۴ _ تاکنون). حافظ نعیم الرحمن در ۴ آوریل ۲۰۲۴ به
_ تاکنون). حافظ نعیم الرحمن در ۴ آوریل ۲۰۲۴ به عنوان امیر جماعت اسلامی انتخاب شد و دوره ریاست او تا آپریل ۲۰۲۹ ادامه خواهد داشت. سازمان‌ها. جماعت اسلامی پاکستان اتحادیه‌هایی برای پزشکان، معلمان، وکلا، کشاورزان، کارگران و زنان دارد، از جمله اتحادیه دانشجویان اسلامی (IJT) و شاخه زنان آن، و همچنین گروه جوانان. این حزب چندین نهاد انتشاراتی و رسانه‌ای دارد که مهم‌ترین آن‌ها روزنامه «جسارت» با تیراژ حدود ۵۰٬۰۰۰ نسخه و نشریات هفتگی و ماهانه دیگر است. JIP در حوزه آموزش و رفاه نیز فعال است. نهاد "نظارت بر تعلیم
آموزش و رفاه نیز فعال است. نهاد "نظارت بر تعلیم اسلامی" ۶۳ مدرسه و ۱۶۴ مدرسه دینی را حمایت می‌کند. این حزب پروژه‌های مدرسه‌ای، مراکز آموزش فنی زنان، برنامه‌های سوادآموزی بزرگسالان، بیمارستان‌ها و خدمات خیریه را اداره می‌کند. در مجموع، حدود ۱۰۰۰ مدرسه دینی وابسته به جماعت اسلامی در پاکستان ثبت شده که بیشترین آن‌ها در خیبر پختونخوا قرار دارد. شاخه جماعت اسلامی در کشمیر آزاد سال ۱۹۷۴ تأسیس شد تا گسترش ایده‌های سکولار را در این منطقه محدود کند. فعالیت اصلی این شاخه حمایت از جهاد در کشمیر تحت کنترل هند است. این
حمایت از جهاد در کشمیر تحت کنترل هند است. این شاخه در همکاری با جماعت اسلامی، گروه‌های اسلام‌گرا در کشمیر را تحت گروه «حزب‌المجاهدین» متحد کرد و سید صلاح‌الدین به‌عنوان رهبر آن منصوب شد. شاخه دانشجویی آن نیز IJT است و بسیاری از اعضایش به مرور به حزب‌المجاهدین می‌پیوندند. با توجه به محبوبیت و گستردگی فعالیت‌های اجتماعی، جماعت اسلامی با اتهامات و ارتباطات با گروه‌های تروریستی نیز مواجه شده است. از جمله ارتباطات ادعایی با «تحریک نفاذ شریعت محمدی» و همکاری این گروه با شبکه طالبان پاکستان (TTP) پس از تحولات
گروه با شبکه طالبان پاکستان (TTP) پس از تحولات مسجد لال. روابط بین گروه‌های مختلف شبه‌نظامی در پاکستان پیچیده و گاه هم‌پوشان و هم‌رقیب یکدیگر هستند و JIP نیز بخشی از این شبکه‌ها محسوب می‌شود، به‌ویژه در مناطق قبیله‌ای و مالاکند. سیاست‌ها و مواضع جماعت اسلامی پاکستان درباره افغانستان. از زمان کودتای کمونستی نورمحمد تره‌کی در دهه ۱۹۷۰ و تسلط حکومت‌های چپگرا در افغانستان، حزب جماعت اسلامی پاکستان خود را در مسیر حمایت از جریان‌های اسلام‌گرا تعریف کرد. شروع این حمایت با همکاری روحانیون ارشد این حزب و دولت
این حمایت با همکاری روحانیون ارشد این حزب و دولت پاکستان صورت گرفت. رهبران JIP مانند مودودی و قاضی حسین احمد با ضیاء الحق دیدار کردند تا سیاست‌گذاری حزب را در ماموریت ضدکمونیستی منطقه‌ای هماهنگ کنند. در دوران تجاوز شوروی به افغانستان، JIP از مجاهدین افغان به‌صورت عمومی حمایت می‌کرد و با کمک‌های مالی و لجستیک از کشورهای عربی و سازماندهی تظاهرات علیه اشغال شوروی، نقش خود را به‌عنوان جریان فکری پشت جهاد برجسته ساخت. این حزب همچنین در آموزش و اعزام برخی از اعضا به کمپ‌های آموزش نظامی در مناطق مرزی نقش داشت؛
به کمپ‌های آموزش نظامی در مناطق مرزی نقش داشت؛ گرچه رهبران حزب اعلام کردند که افراد به‌صورت داوطلبانه و بدون دستور رسمی حزب به این کمپ‌ها رفته‌اند. با فروپاشی شوروی و شروع تنش‌های داخلی در افغانستان، JIP همچنان در کنار طالبان باقی ماند. این حزب مواضعی را اتخاذ کرد مبنی بر مخالفت با مداخله آمریکا و ناتو در افغانستان، و از ورود نیروهای خارجی به این کشور به‌شدت انتقاد کرد. سراج‌الحق امیر این گروه حملات طالبان با دولت افغانستان و نیروهای خارجی را نبرد رهایی‌بخش خوانده بود. در دهه‌های بعد، به‌ویژه پس از بازگشت
خوانده بود. در دهه‌های بعد، به‌ویژه پس از بازگشت طالبان به قدرت در سال ۲۰۲۱، امیر جماعت اسلامی، سراج‌الحق در مواضعی علنی پیروزی طالبان را تحسین کرد، آن را شکست «امپریالیسم آمریکا» خواند، و خواستار خروج نیروهای خارجی و تشکیل حکومتی بر اساس قوانین اسلامی شد. در سطح فرهنگی و منطقه‌ای، رهبران JIP از «تنش‌زدایی» و تقویت همکاری بین اسلام‌آباد و کابل سخن گفته‌اند. حافظ نعیم‌الرحمان، امیر فعلی حزب، تأکید کرده که افغانستان نباید سکوت اختیار کند، بلکه باید در برابر تهدیدات مشترک مانند افزایش تروریسم در مناطق مرزی با
مشترک مانند افزایش تروریسم در مناطق مرزی با پاکستان همکاری مسالمت‌آمیز داشته باشد. همچنین دیدگاه‌های دیگری درباره ضرورت اتحاد استراتژیک منطقه‌ای میان پاکستان، افغانستان و ایران تحت لوای وحدت اسلامی مطرح شده است.
رگی لوشکیا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلبانی است که در پست هافبک هجومی برای باشگاه فوتبال تراکتور در لیگ برتر خلیج فارس بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال و زیر ۲۱ سال آلبانی بازی کرده است. دوران باشگاهی. اوایل دوران. لوشکیا در سال ۲۰۱۱ دوران جوانی خود را در بسا کاوایه آغاز کرد. در طول فصل ۲۰۱۳–۲۰۱۲ او برای تیم زیر ۱۷ سال بازی کرد که توسط یِلی تلیتی هدایت می‌شد و یک زوج خط حمله قوی با آردیت دلیو تشکیل داد، جایی که در نیمه نخست فصل این زوج ۹۰٪ از تمام گل‌های تیم زیر ۱۷ سال بسا را به
زوج ۹۰٪ از تمام گل‌های تیم زیر ۱۷ سال بسا را به ثمر رساندند. او در فصل ۲۰۱۵–۲۰۱۴ وارد تیم اصلی شد و خیلی زود به عنوان بازیکن ثابت زیر نظر سرمربی بلدار سینلا جا افتاد و در ۱۵ مسابقه به‌عنوان بازیکن ثابت و در ۳ بازی دیگر به عنوان یار تعویضی بازی کرد. در فصل بعد جایگاه خود را به عنوان بازیکن اصلی حفظ کرد و در ۱۲ مسابقه بازی کرد و ۱۰ بار هم ۹۰ دقیقه کامل را به پایان رساند. لاچی. در ۲۰ ژانویه ۲۰۱۶ لوشکیا با مبلغی نامشخص به لاچی پیوست. او نخستین بازی رسمی خود را در ۷ فوریه همان سال در شکست خانگی ۳–۰ مقابل تیرانا
۷ فوریه همان سال در شکست خانگی ۳–۰ مقابل تیرانا انجام داد که مربوط به هفته بیستم مسابقات بود. شریف تیراسپول. در ۲ فوریه ۲۰۲۲ لوشکیا به شریف تیراسپول پیوست. تیرانا. در ۱۰ ژانویه ۲۰۲۳ لوشکیا رسماً با تیرانا که مدافع عنوان قهرمانی سوپرلیگ آلبانی بود قرارداد امضا کرد. دوران ملی. لوشکیا برای زیر ۱۹ سال آلبانی بازی کرده‌است و نخستین بازی خود را در ۲۹ اوت ۲۰۱۴ در یک دیدار دوستانه برابر زیر ۱۹ سال بلغارستان انجام داد. پس از مصدومیت سه بازیکن زیر ۲۱ سال آلبانی یعنی قاظم لاچی، لئوناردو مالوکو و امانوئله ندی در طول
قاظم لاچی، لئوناردو مالوکو و امانوئله ندی در طول اردو برای بازی دوستانه مقابل زیر ۲۱ سال فرانسه در ۵ ژوئن ۲۰۱۷ و مسابقه افتتاحیه مقدماتی قهرمانی زیر ۲۱ سال اروپا ۲۰۱۹ برابر زیر ۲۱ سال استونی در ۱۲ ژوئن ۲۰۱۷، سرمربی البوشی لوشکیا را به همراه آگیم زکا به عنوان جانشین فراخواند. او بخشی از تیم ۱۸ نفره‌ای که در مسابقه افتتاحیه مقدماتی برابر زیر ۲۱ سال استونی حضور داشت، نبود.
موزه کودکی در جنگ (بوسنیایی: "Muzej ratnog djetinjstva") یا موزه دوران کودکی در جنگ یک موزه تاریخی در سارایوو، بوسنی و هرزگوین است که در ژانویه ۲۰۱۷ افتتاح شد. این موزه تجربیات کودکانی را که در طی جنگ بوسنی زندگی کرده‌اند، از طریق اشیاء، شهادت‌های ویدیویی و گزیده‌هایی از تاریخ شفاهی به نمایش می‌گذارد. جایزه موزه شورای اروپا در سال ۲۰۱۸، یکی از معتبرترین جوایز در حوزه موزه، به عنوان بخشی از جایزه سال موزه اروپا در سال ۲۰۱۸ به موزه کودکی در جنگ اهدا شد. این پروژه در سال ۲۰۱۰ آغاز شد، زمانی که یاسمینکو
این پروژه در سال ۲۰۱۰ آغاز شد، زمانی که یاسمینکو هلیلویچ، کارآفرین، فعال و «کودک جنگ» اهل سارایوو، از یک پلتفرم آنلاین برای جمع‌آوری خاطرات کوتاه از جوانانی که در طی جنگ بوسنی در دودان کودک قرار داشتند، استفاده کرد. بیش از ۱٬۰۰۰ جوان خاطرات خود را ارسال کردند. هلیلویچ این خاطرات را در کتابی گردآوری کرد که در سال ۲۰۱۳ منتشر شد. این کتاب متعاقباً به زبان آلمانی و ژاپنی ترجمه شده است. همچنان که هلیلویچ شروع به مکاتبه با جوانانی کرد که خاطرات خود را ارسال می‌کردند، متوجه شد که بسیاری از «کودکان جنگ» سابق هنوز
متوجه شد که بسیاری از «کودکان جنگ» سابق هنوز اشیاء خاصی دارند که آنها را با خاطرات خود در آن دوران مرتبط می‌کند. او با تیمی از متخصصان جوان دیگر برای توسعه یک مجموعه موزه شروع به همکاری کرد و در نهایت بیش از ۳٬۰۰۰ شیء و بیش از ۶۰ شهادت تاریخ شفاهی جمع‌آوری کرد. موزه کودکی در جنگ در ماه مه ۲۰۱۶، اولین نمایشگاه موقت خود را در موزه تاریخ بوسنی و هرزگوین برگزار کرد. نمایشگاه‌های بیشتری در شهرهای زنیتسا و ویسوکو برگزار شد. در ژانویه ۲۰۱۷، نمایشگاه دائمی موزه در خیابان لوگاوینا در سارایوو افتتاح شد. مجموعه‌های
خیابان لوگاوینا در سارایوو افتتاح شد. مجموعه‌های موزه شامل دفتر خاطرات، اسباب‌بازی‌ها، عکس‌ها، لباس‌ها و انواع اشیاء دیگر اهدایی بازماندگان جنگ است. تمام اقلام در کنار خاطرات شخصی از فردی که آنها را اهدا کرده است، به نمایش گذاشته شده‌اند. علاوه بر این موارد، بازدیدکنندگان می‌توانند به شهادت‌های ضبط شده گوش دهند و بخش‌هایی از مصاحبه‌های تاریخ شفاهی را بخوانند.