payamvha/North_RAG huggingface dataset:
چک کنونی و چکسلواکی سابق ایجاد شده بود به مسافران تابستانی شمال ایران اطلاعات لازم دربارهٔ آب و هوا، وضعیت جاده، نشانی مراکز اقامتی، تفریحی و درمانی را ارائه می‌داد و در کنار آن، پخش موسیقی و برنامه‌های تفریحی را در دستور کار خود داشت. به همین دلیل هم برنامه‌های این ایستگاه رادیویی عمدتاً با حضور هنرمندان تراز ملی تولید و اجرا می‌شد. مولود زهتاب، حیدر صارمی، جمشید عدیلی، مولود کنعانی، منوچهر نوذری، ژاله علو، فریدون توفیقی، ایرج فهیمی، محمود امینی و محمود معلمیان از گویندگان رادیو دریا بودند. تهیه‌کننده این
از گویندگان رادیو دریا بودند. تهیه‌کننده این رادیو پیش از انقلاب شاهرخ نادری بود. نام هرمز شجاعی‌مهر نیز در بین گویندگان رادیو دریا طی مدت اندک فعالیت پس از انقلاب اسلامی نیز دیده می‌شود.
گوارگیس سوم به عنوان یکصد و بیست و یکمین کاتولیکوس-پاتریارک کلیسای آشوری شرق خدمت کرد. در ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۵، شورای مقدس کلیسای آشوری شرق، مار گوارگیس اسلیوا را به عنوان جانشین مار دینخای چهارم که درگذشته بود، به عنوان رئیس کلیسا انتخاب کرد. در ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۵، وی رسماً به عنوان کاتولیکوس-پاتریارک شروع به کار کرد.
گریگوری سلوکیه-تیسفون ، پدر سالار کلیسای مشرق از ۶۰۵ تا ۶۰۹ بود. نام او در فهرست سنتی پدرسالاران کلیسای شرق گنجانده شده است. قبل از اینکه پدرسالار شود، معلم تفسیر کتاب مقدس در مدرسه سلوکیه-تیسفون بود.
گوارگیس یکم یا مار گیوارگیس یکم (جرج) Mar Gewargis/Georges I, (George)، پدرسالار کلیسای مشرق از ۶۶۱ تا زمان مرگ در سال ۶۸۰ میلادی بود. او اهل بیت گارمه (امروزه در اطراف شهر کرکوک در شمال عراق) بود و در صومعه بث آبه راهب بود. در سال ۶۷۶ گوارگیس یک مجمع مهم در جزیره دیرین Dirin «بث قطریه» که توسط مسیحیان به منطقه شمال شرقی آفریقا گفته می‌شد، برگزار کرد. این منطقه از زمان سلف گوارگیس یکم شاهد مشکلات و شکاف بزرگی بود (که شاید هنوز در پس زمینه این سینود طنین انداز بود). گزارش و قوانین سینود در سینودیکون شرقی
بود). گزارش و قوانین سینود در سینودیکون شرقی محفوظ است. قوانین به موارد زیر می‌پردازند: اهمیت موعظه، به ویژه در روزهای اعیاد (شماره ۱). نظم و انضباط کلیسا، جایگاه مناسب راهبان، و تقسیم بهتر بین وظایف روحانیون و غیر مذهبی‌ها (شماره‌های ۲–۸، با شماره ۶ با تمرکز بر نقش کلیسا در حوزه قضایی). قوانین سختگیرانه برای بنات قیامه (شماره ۹)، روحانیت و بص bps. (شماره ۱۰–۱۱)، راهبان (شماره ۱۲)، عبادت (شماره ۱۵)، و تشییع جنازه (شماره ۱۸). سوء استفاده و رفتار سهل‌آمیز در رابطه با ازدواج (شماره‌های ۱۳، ۱۴، و ۱۶؛ با
در رابطه با ازدواج (شماره‌های ۱۳، ۱۴، و ۱۶؛ با هشدارهایی در مورد پیوند بین زنان مسیحی و «مشرکان»، اصطلاحی که ممکن است شامل مسلمانان و همچنین علیه تعدد زوجات باشد). ممنوعیت نوشیدن شراب با یهودیان در میخانه‌های یهودی، به ویژه پس از عبادت مسیحی (شماره ۱۷). و احترام به دلیل بص bps. (شماره 19). در دوران پدرسالاری مار گیوارگیس اول، خلیفه اموی معاویه از پدرسالار طلا خواست. پدرسالار نپذیرفت و به زندان افتاد. مسیحیان مورد آزار و اذیت قرار گرفتند و کلیساهای آنها ویران شد. در ارتباط با ازدواج در سینود ۶۷۶. Canon
ویران شد. در ارتباط با ازدواج در سینود ۶۷۶. Canon XIII. - اینکه زن بدون رضایت پدر و مادرش با مرد وصلت کند و نه دخالت صلیب مقدس و روحانی که برکت می‌دهد جایز نیست. - زنانی که ازدواج را تجربه نکرده‌اند و در خانه والدین خود نامزد شده‌اند، باید طبق شریعت مسیحی، طبق عرف مؤمنان، نامزد شوند. Canon XIV. — که شایسته نیست زنان مسیحی با مشرکان ازدواج کنند* - زنانی که زمانی به مسیح ایمان آورده‌اند و می‌خواهند زندگی مسیحی داشته باشند، باید با تمام قوا از ازدواج با مشرکان محافظت کنند، زیرا اتحاد با آنها عاداتی را برخلاف
محافظت کنند، زیرا اتحاد با آنها عاداتی را برخلاف ترس از خدا در آنها ایجاد می‌کند و اراده آنها را به سکون می‌برد. - بنابراین، اجازه دهید زنان مسیحی مطلقاً از زندگی با مشرکان اجتناب کنند. و هر کس جرئت انجام این کار را داشته باشد، به قول خداوند ما از کلیسا و از تمام افتخارات مسیحی حذف شود. XVI شانزدهم - از کسانی که خود را نجس می‌کنند و با گرفتن دو زن از قانون مسیحیت تخطی می‌کنند. - کسانی که در صفوف مؤمنان ثبت نام می‌کنند باید از سنت بت پرستان دو زن گرفتن فاصله بگیرند و با دقت از آنچه در قوانین محکوم است
فاصله بگیرند و با دقت از آنچه در قوانین محکوم است محافظت کنند، زیرا آنها یک بار در غسل تعمید مسیح تقدیس شده‌اند و از کار ناپاکی که در میان مردمان بیگانه با ترس از خدا انجام می‌شود جدا شده‌اند. به این ترتیب، به راستی که با رعایت قوانین ترس از نام او، غضب خداوند بر آنها چند برابر می‌شود. پس اگر مردانی هستند که در حماقت خود این را تحقیر می‌کنند و علاوه بر همسر قانونی خود جرئت می‌کنند دیگران را از راه دور اعم از آزاد یا برده به نام صیغه یا غیر آن ببرند و اگر اخطار داده شده‌اند که از عمل ناپاک خود برگردند،
اخطار داده شده‌اند که از عمل ناپاک خود برگردند، اطاعت نکنند یا اگر قول اصلاح خود را بدهند و این کار را نکنند، باید به حکم خداوند ما از همه شرافتشان محروم شوند.
گریگوری کشکر ، مرگ حدود ۶۱۱ میلادی، اسقف کشکر و سپس از حدود ۵۹۶ متروپل نیسیبیس در کلیسای مشرق بود. قدیس‌نگاری، او را به عنوان یک شخصیت محوری در حفظ الهیات متمایز کلیسا می‌داند.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;timestamp&gt;2025-04-01T09:22:20Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Soheil rahimi7&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;Soheil rahimi7 صفحهٔ میونگجونگ، پادشاه چوسان را به میونگجونگ چوسان منتقل کرد&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;41517371&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt;
بابایی بزرگ (c. 551 – 628)، از آشوری‌های اولیه و پدرسالار کلیسای شرق بود. او چندین ستون اساسی کلیسا را قرار داد، نهضت رهبانی را احیا کرد و مسیح‌شناسی را به شیوه‌ای منظم تدوین کرد. آثار. در سال ۶۱۲ میلادی «گیورگیس» راهب شرق سوریه به شهادت رسید. روایتی از زندگی و شهادت این مرد توسط بابایی بزرگ نوشته شده است که روایتی نیز از شهادت کریستینای ایرانی (مرگ حدود ۵۵۹ میلادی) نوشته است. هر دوی این آثار همچنین حاوی نقل قول‌های انجیلی است که از یک نسخه خطی سریانی قدیم نقل شده است.
زیپ را بازکن فیلمی مستند محصول سال ۱۹۹۵ و به کارگردانی داگلاس کیو است. در این فیلم بازیگرانی همچون لیندا اوانجلیستا، نائومی کمبل، سیندی کرافورد، کیت ماس و اسحاق میزراحی ایفای نقش کرده‌اند.
سحر حسین الحیدری (به عربی: سحر حسین الحیدری؛ زادهٔ ۱۵ ژوئیه ۱۹۶۲ – درگذشتهٔ ۷ جون ۲۰۰۷) (۲۴ تیر/سرطان ۱۳۴۱ تا ۱۷خرداد/جوزا ۱۳۸۶) روزنامه‌نگار شیعه عراقی در حوزهٔ چاپ و رادیو بود. او به‌دست افراد سنی افراطی به قتل رسید و در آن زمان به‌عنوان صد و هشتمین خبرنگاری که در جریان پوشش جنگ عراق از سال ۲۰۰۳ کشته شده بود، شناخته شد. از این تعداد، ۸۶ نفر خبرنگاران عراقی بودند. اوایل زندگی. سحر الحیدری در بغداد، عراق، در یک خانواده شیعه متولد شد. او تحصیلات خود را در دانشگاه بغداد ادامه داد و مدرک خود را در رشتهٔ مدیریت
بغداد ادامه داد و مدرک خود را در رشتهٔ مدیریت بازرگانی دریافت کرد. الحیدری با هیثم النقیب، یک معلم سنی از شهر موصل در شمال عراق، ازدواج کرد. این زوج چهار دختر داشتند. خانواده در سال ۱۹۹۷ به موصل نقل مکان کردند. فعالیت شغلی. حیدری پس از حمله ۲۰۰۳ به عراق و سقوط رژیم بعث صدام حسین، فعالیت خود را در روزنامه‌نگاری آغاز کرد. در آن دوران، تعدادی از آژانس‌های رسانه‌ای بین‌المللی، از جمله "IWPR" (مؤسسه گزارش صلح و جنگ) و بنیاد "رویترز"، برنامه‌های آموزشی خبری در سراسر عراق راه‌اندازی کردند. حیدری یکی از معدود
سراسر عراق راه‌اندازی کردند. حیدری یکی از معدود عراقی‌هایی بود که در برنامه آموزشی و گزارشگری "IWPR" ثبت‌نام کرد. این برنامه‌ها مسیر جدیدی را برای علاقه‌مندان عراقی به حرفه روزنامه‌نگاری فراهم می‌کرد. حیدری کار خود را به‌عنوان خبرنگار رادیویی و مطبوعاتی آغاز کرد. او مقالاتی را برای "IWPR"، که در آن آموزش دیده بود، می‌نوشت و همچنین برای مطبوعات محلی عراق، از جمله خبرگزاری "اصوات العراق" و یک روزنامه مستقر در موصل، گزارش تهیه می‌کرد. گزارش‌های او بر تأثیرات جنگ و بحران‌های ناشی از آن در عراق متمرکز بود. او
جنگ و بحران‌های ناشی از آن در عراق متمرکز بود. او دربارهٔ افزایش خشونت علیه زنان عراقی و همچنین پدیده‌ای که آن را «نسل گمشده» جوانان عراق بر اثر جنگ می‌نامید، مطالبی نوشت. نوشته‌های او گاه منتقد مقامات محلی عراق و نیروهای آمریکایی بود، چرا که هر دو را در ایجاد هرج‌ومرج کشور مقصر می‌دانست. بااین‌حال، بیشترین انتقاد او متوجه افراط‌گرایان اسلامی بود که تلاش می‌کردند از جنگ به‌عنوان بهانه‌ای برای تبدیل شهر موصل به یک «امارت» بنیادگرا در شمال عراق استفاده کنند. گزارش‌های حیدری به‌طور فزاینده‌ای بر افراط‌گرایان
گزارش‌های حیدری به‌طور فزاینده‌ای بر افراط‌گرایان و خشونتی که شورش آن‌ها به شمال عراق (به‌جز کردستان عراق) آورده بود، متمرکز شد. او دربارهٔ احکام بنیادگرایانه‌ای نوشت که بر اساس آن، خیار و گوجه‌فرنگی باید در بشقاب‌های جداگانه سرو شوند، زیرا ظاهراً از نظر جنسیتی متفاوت هستند، و همچنین دربارهٔ لزوم پوشاندن سر مانکن‌های زنانه در فروشگاه‌ها.علاوه بر این، او جنایات مرتکب‌شده توسط شورشیان عراقی را نیز مستند کرد و در گزارش‌های خود به وحشی‌گری و اقدامات سرکوب‌گرانه آن‌ها پرداخت. گزارش‌های انتقادی او نه‌تنها جان
آن‌ها پرداخت. گزارش‌های انتقادی او نه‌تنها جان خودش بلکه امنیت خانواده‌اش را نیز به خطر انداخت. یک‌بار، زمانی که گروهی از افراد مسلح قصد ربودن او را داشتند، حضور تصادفی یک گشت نظامی آمریکایی در منطقه مانع از این اقدام شد. در مقطعی، یک گروه افراط‌گرای عراقی مرتبط با القاعده، نام سحر حسین الحیدری را در فهرست ترور خود قرار داد و او را در رتبه چهارم افراد موسوم به «کفار» گنجاند. سحر الحیدری در سال ۲۰۰۶ برای حفظ امنیت خانواده‌اش به دمشق، سوریه نقل مکان کرد، اما همچنان برای تهیه گزارش‌هایش به عراق بازمی‌گشت. او
همچنان برای تهیه گزارش‌هایش به عراق بازمی‌گشت. او در مصاحبه‌ای با "UK Press Gazette (نشریه انگلیسی گزت)" در سال ۲۰۰۷ گفت که حتی با وجود تهدیدهای مداوم، هرگز به ترک کارش فکر نکرده است. حیدری در یک وب‌سایت کردی مسئولیت انتشار چندین مقالهٔ انتقادی علیه افراط‌گرایان را که با نام مستعار منتشر شده بودند، بر عهده گرفت. با این حال، سردبیران "اصوات العراق" و "IWPR" بارها از او خواستند که در سوریه بماند و برای حفظ امنیتش از بازگشت به عراق خودداری کند. با این حال، او به بازگشت به عراق ادامه داد تا گزارش‌های خود را
به بازگشت به عراق ادامه داد تا گزارش‌های خود را ارائه دهد. الحیدری در تاریخ ۷ ژوئن ۲۰۰۷ در شهر موصل توسط گروه سنی و افراطی "انصارالسنه" به قتل رسید. او ۴۵ سال داشت. یک روز پیش از مرگش، سردبیرانش سه ساعت تلاش کردند تا او را متقاعد کنند که به دمشق بازگردد، اما بی‌نتیجه ماند. قتل او با محکومیت گسترده‌ای از سوی جامعه بین‌المللی مواجه شد. "مؤسسه گزارش جنگ و صلح" به یاد سحر حسین الحیدری و کارهای ارزنده‌ای که در طول دوران خبرنگاری خود انجام داده بود، یک صندوق حمایت از روزنامه‌نگاران تأسیس کرد. در سال ۲۰۰۸، سحر
از روزنامه‌نگاران تأسیس کرد. در سال ۲۰۰۸، سحر حسین الحیدری پس از مرگ برندهٔ "جایزه رسانه‌ای عفو بین‌الملل" برای استفاده از رسانه‌های نوین در کار خود شد. داوران این جایزه به‌طور ویژه از مقالهٔ او با عنوان "«قتل به نام شستن ننگ، ترس از شعله‌ور شدن درگیری جدید در عراق را برمی‌انگیزد»" (به عربی: "القتل غسلا للعار یثیر مخاوف تفجر صراع عراقی جدید") تقدیر کردند سحر حسین الحیدری پس از خود همسر و چهار دخترش را به جا گذاشت که در زمان قتل او بین ۱۱ تا ۱۷ سال سن داشتند.
محافظ بدن و فیلمی محصول سال ۲۰۰۰ و به کارگردانی نری پارنتی است. در این فیلم بازیگرانی همچون کریستین دسیکا، ماسیمو بولدی، سیندی کرافورد، مگان گیل، انتسو سالوی، آنا فالکی، ویکتوریا سیلوستدت و سباستیانو لو موناکو ایفای نقش کرده‌اند.
پولن ریوا (؛ زادهٔ ) بازیکن راگبی ۱۵ نفره اهل فرانسه است. وی همچنین در تیم ملی راگبی ۷ نفره فرانسه بازی کرده است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
استفان پارس (؛ زادهٔ ) بازیکن راگبی ۷ نفره اسپانیایی‌تبار اهل فرانسه است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
تو، من و او (به انگلیسی: You, Me &amp; Her) یک فیلم عاشقانه کمدی درام محصول سال ۲۰۲۵ به کارگردانی و تهیه‌کنندگی دن لوی داگرمن است. خلاصه داستان فیلم دربارهٔ یک زوج متأهل مزمن با یک نفر سه نفره معاشقه می‌کنند تا خود را دوباره کشف کنند. این فیلم در ۱۴ فوریه ۲۰۲۵ در ایالات متحده منتشر شد.
تئو فورنر (؛ زادهٔ ) بازیکن راگبی ۱۵ نفره اهل فرانسه است. وی همچنین در تیم ملی راگبی ۷ نفره فرانسه بازی کرده است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
رابان رباج (؛ زادهٔ ) بازیکن راگبی ۱۵ نفره الجزایری‌تبار اهل فرانسه است. وی همچنین در تیم ملی راگبی ۷ نفره فرانسه بازی کرده است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
اندی تیمو (؛ زادهٔ ) بازیکن راگبی ۱۵ نفره اهل فرانسه است. وی همچنین در تیم ملی راگبی ۷ نفره فرانسه بازی کرده است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
وَریان پَسکه (؛ زادهٔ ) بازیکن راگبی ۷ نفره اهل فرانسه است. وی همچنین در تیم ملی راگبی ۷ نفره فرانسه بازی کرده است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
جاستین سعد سرجنت (; – ) محققی در زمینه علوم اعصاب شناختی و از سال ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۲، دانشیار عصب‌شناسی و جراحی مغز و اعصاب در مؤسسه عصبی مونترال در دانشگاه مک گیل بود. سعد سرجنت به عنوان دانشمند برتر رشته خود شناخته می‌شد تا اینکه از طرف اشخاصی که هویتشان ناشناس است به نقض اخلاق تحقیق متهم و حملات به شخصیت و تحقیقات او باعث استرس قابل توجهی در سعد شد. او و همسرش کمتر از دو سال بعد با هم در اثر خودکشی جان باختند. سه سال پس از مرگ او، تحقیقات نتوانست هیچ مدرکی دال بر تقلب پیدا کند. اوایل زندگی و تحصیل. سعد سرجنت
بر تقلب پیدا کند. اوایل زندگی و تحصیل. سعد سرجنت در ۳۱ مارس ۱۹۵۰ در لبنان متولد شد. زمانی که در آنجا تدریس می‌کرد، با شوهر آینده خود ایو سرجنت آشنا شد. سپس به فرانسه نقل مکان و در آنجا ازدواج کردند. سعد سرجنت بعداً در دانشگاه مک گیل ثبت نام کرد و در آنجا مدرک لیسانس، فوق لیسانس و دکترا گرفت. پژوهش‌ها. سعد سرجنت یکی از اولین محققانی بود که شواهدی را در مورد نوروآناتومی عملکردی پردازش صورت ارائه و سپس ناحیه دوکی شکل صورت (FFA) را در سال ۱۹۹۲ توصیف کرد. با استفاده از توموگرافی گسیل پوزیترون (PET)، سرجنت
استفاده از توموگرافی گسیل پوزیترون (PET)، سرجنت دریافت که الگوهای مختلف فعال سازی در پاسخ به دو وظیفه مختلف مورد نیاز، پردازش چهره و پردازش شی وجود دارد. این منطقه پردازش بعداً توسط نانسی کانویشر در سال ۱۹۹۷ نامگذاری شد، که پیشنهاد کرد وجود FFA مدرکی برای اختصاصی بودن دامنه در سیستم بینایی است. رسوایی و مرگ. این اتفاق در دانشگاه مک گیل، تحت سرپرستی دیوید جانستون (که بعداً فرماندار کل کانادا شد) رخ داد. این مسئله در ژوئیه ۱۹۹۲ به اوج خود رسید، جایی که در نامه ای ناشناس، سعد سرجنت به نقض رویه‌های تحقیقاتی
ای ناشناس، سعد سرجنت به نقض رویه‌های تحقیقاتی اخلاقی (یک تکنیک شناخته شده موبینگ دانشگاهی) متهم شد. او متهم بود که برای تحقیقاتش در مورد عملکرد مغز پیانیست‌ها، از کمیتهٔ اخلاقی تأیید نگرفته است. این تحقیق شامل استفاده از اسکن PET بود که نیاز به تزریق ایزوتوپ‌های رادیواکتیو دارد. سعد-سرجنت پاسخ داد که تأیید به قوت خود باقی است، زیرا هیچ چیز در آزمایش اولیه که او برای آن تاییدیه دریافت کرده تغییر نکرده بود، اما محرک‌ها تفاوت داشت (آزمودنی‌ها اکنون به جای حروف به نت‌های موسیقی نگاه می‌کردند). در سال ۱۹۹۳،
به نت‌های موسیقی نگاه می‌کردند). در سال ۱۹۹۳، جانستون، سعد-سرجنت را به دلیل عدم گزارش این تغییر جزئی در محرک‌ها در آزمایش‌هایش به کمیته اخلاق، توبیخ کرد. تقریباً دو سال پس از ارسال اولین نامه ناشناس، چندین نسخه از نامه ناشناس دیگر دربارهٔ کارهای تحقیقاتی او به کمیته اخلاق ارسال شد. در این نامه تلاش گردید تا سعد-سرجنت با پیوند دادن تحقیقاتش به پرونده راجر پواسون از بیمارستان سنت لوک، بی‌اعتبارتر شود. پواسون به جعل سوابق در تحقیقات سرطان سینه خود اعتراف کرده بود. یکی از این نامه‌ها توسط "روزنامه مونترال"
بود. یکی از این نامه‌ها توسط "روزنامه مونترال" دریافت و در ۹ آوریل ۱۹۹۴ مقاله ای در مورد توبیخ سعد-سرجنت در سال ۱۹۹۳ منتشر شد. آخر هفته پس از انتشار این مقاله، سعد سرجنت و همسرش در گاراژ خود در اثر مسمومیت با مونوکسید کربن مرده پیدا شدند. پزشک قانونی زمان مرگ آنها را ۱۱:۴۰ صبح در ۱۲ آوریل ۱۹۹۴ اعلام کرد. یک یادداشت خودکشی وجود داشت که نامه ناشناس را دلیل خودکشی آنها ذکر کرده بود. یادداشت هر دو در "روزنامه" "لا پرسه" منتشر شد. تحقیقات دربارهٔ اقدامات جانستون علیه سعد-سرجنت در دانشگاه مک گیل و نقض اخلاقی
علیه سعد-سرجنت در دانشگاه مک گیل و نقض اخلاقی ادعایی او، در ۱۵ ژوئیه ۱۹۹۷ توسط دارایی ساعد-سرجنت به حالت تعلیق درآمد. در یادبود. جایزه بین‌المللی جاستین و ایو سرجنت در علوم اعصاب شناختی کنفرانس جاستین و ایو سرجنت ایو سگوئن، «موبینگ، یا نابودی کنسرت د آنه شیمل آمانه»
سقط جنین در شیلی در سال‌های اخیر تغییرات چشمگیری داشته‌اند. از سال ۲۰۱۷، سقط جنین در سه حالت خاص قانونی شد: زمانی که جان زن در خطر باشد، در موارد تجاوز جنسی (تا ۱۲ هفته از بارداری یا ۱۴ هفته اگر قربانی زیر ۱۴ سال باشد)، و در موارد زنده‌مانی جنین. با وجود این تغییرات قانونی، برخی از پزشکان به‌ویژه در موارد تجاوز جنسی از انجام سقط جنین خودداری می‌کنند. تغییر به سمت حقوق باروری گسترده‌تر از سال ۲۰۰۶ آغاز شد، زمانی که فعالان موفق به قانونی‌سازی قرص‌های اورژانسی پیشگیری از بارداری در دولت میشل باشله شدند. تا سال
از بارداری در دولت میشل باشله شدند. تا سال ۲۰۱۰، مراکز بهداشت عمومی موظف شدند که قرص‌های اورژانسی پیشگیری از بارداری را به‌صورت رایگان به افراد بالای ۱۴ سال ارائه دهند، بدون نیاز به رضایت والدین. در اوت ۲۰۱۷، کنگره ملی قانونی را تصویب کرد که سقط جنین را تحت شرایط ذکرشده قانونی می‌کند. این قانون در سپتامبر ۲۰۱۷ به اجرا درآمد، پس از چالشی قانونی از سوی گروه‌های محافظه‌کار. تا ژانویه ۲۰۱۸، خدمات سقط جنین تحت پوشش‌های پزشکی عمومی و خصوصی در دسترس قرار گرفت. تلاش‌های بیشتر برای گسترش حقوق باروری با موانعی
تلاش‌های بیشتر برای گسترش حقوق باروری با موانعی روبه‌رو شده‌اند. در نوامبر ۲۰۲۱، مجلس نمایندگان یک لایحه برای جرم‌زدایی از سقط جنین تا هفته چهاردهم را رد کرد. به‌طور مشابه، در سال ۲۰۲۲، پیش‌نویس قانون اساسی که شامل مقرراتی برای حقوق باروری و قانونی‌سازی سقط جنین بود، توسط اکثریت رأی‌دهندگان شیلی در یک همه‌پرسی ملی رد شد. پیش‌زمینه قانونی. در سال ۱۹۳۱، کد بهداشت یک ماده قانونی برای مجاز دانستن سقط جنین درمانی معرفی کرد، که به زنان در خطر مرگ اجازه می‌داد این عمل را با تأیید دو پزشک انجام دهند. با این حال،
عمل را با تأیید دو پزشک انجام دهند. با این حال، این ماده قانونی در ۱۵ سپتامبر ۱۹۸۹ توسط دیکتاتوری نظامی لغو شد، زیرا پیشرفت‌های پزشکی باعث شد که آن را «دیگر توجیه‌پذیر» ندانند. قوانین فعلی در مورد سقط جنین در قانون جزا در مواد ۳۴۲ تا ۳۴۵ تدوین شده‌اند، که به «جرایم و تخلفات علیه نظم خانواده، اخلاق عمومی و یکپارچگی جنسی» می‌پردازند. طبق این قوانین، سقط جنین غیرقانونی می‌تواند تا پنج سال زندان برای فردی که این عمل را انجام می‌دهد منجر شود، و تا ده سال اگر در این عمل علیه زن باردار خشونت استفاده شود. اگر زن
این عمل علیه زن باردار خشونت استفاده شود. اگر زن باردار با رضایت خود یا شخصاً اقدام به سقط جنین غیرقانونی کند، ممکن است با حداکثر پنج سال حبس مواجه شود. علاوه بر این، یک پزشک که اقدام به سقط جنین غیرقانونی کند، ممکن است تا ۱۵ سال زندان محکوم شود. قانون اساسی کشور، در ماده ۱۹–۱، بیان می‌کند که «قانون از زندگی کسانی که در حال تولد هستند محافظت می‌کند.» پیش از سال ۲۰۲۲، برای اصلاح این ماده، اکثریت دو سوم در هر دو مجلس کنگره شیلی لازم بود. از سال ۱۹۹۰، قانون‌گذاران ۱۵ لایحه مرتبط با سقط جنین را برای بحث در
۱۵ لایحه مرتبط با سقط جنین را برای بحث در کنگره ارائه کرده‌اند که ۱۲ لایحه در مجلس نمایندگان و سه لایحه در سنا مطرح شده‌اند. تقریباً نیمی از این لوایح به افزایش مجازات‌های موجود یا ایجاد موانع قانونی برای جلوگیری از قانونی شدن سقط جنین اختصاص داشتند. دو لایحه دیگر پیشنهاد ساخت یادبودهایی برای گرامی‌داشت «قربانیان بی‌گناه سقط جنین» را ارائه کردند. چهار لایحه خواستار مجاز شدن سقط جنین در صورت به‌خطر افتادن جان مادر بودند و یک لایحه نیز آن را در موارد تجاوز پیشنهاد کرد. در حال حاضر، ۹ لایحه در دست بررسی است،
کرد. در حال حاضر، ۹ لایحه در دست بررسی است، در حالی که یک لایحه رد شده و پنج لایحه دیگر بایگانی شده‌اند، به این معنی که طی دو سال گذشته مورد بحث قرار نگرفته‌اند. دو لایحه مشابه که بازگرداندن سقط جنین درمانی را به شکلی که پیش از سال ۱۹۸۹ بود درخواست می‌کنند، در حال حاضر در کمیسیون پزشکی مجلس نمایندگان تحت بررسی قرار دارند. اولین لایحه در ۲۳ ژانویه ۲۰۰۳ و جدیدترین آن در ۱۹ مارس ۲۰۰۹ ارائه شد.
جفرسون-لی ژوزف (؛ زادهٔ ) بازیکن راگبی ۱۵ نفره گوادلوپی‌تبار اهل فرانسه است. وی همچنین در تیم ملی راگبی ۷ نفره فرانسه بازی کرده است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
آنتوان زغدار (؛ زادهٔ ) بازیکن راگبی ۱۵ نفره الجزایری‌تبار اهل فرانسه است. وی همچنین در تیم ملی راگبی ۷ نفره فرانسه بازی کرده است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
آرون گراندیدیه-انکانانگ (؛ زادهٔ ) بازیکن راگبی ۱۵ نفره نیجریه‌ای‌تبار اهل بریتانیا است. وی همچنین در تیم ملی راگبی ۷ نفره فرانسه بازی کرده است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
ژان-پاسکال باراک (؛ زادهٔ ) بازیکن راگبی ۱۵ نفره اهل فرانسه است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
آنتوان دوپون (؛ زادهٔ ) بازیکن راگبی ۱۵ نفره اهل فرانسه است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) شده است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
احمد بدرالدین حسون (زاده ۱۹۴۹م حلب) مفتی اعظم سابق سوریه، که از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۲۱ این منصب را در اختیار داشت. زندگی و تحصیلات. احمد بدرالدین حسون در سال ۱۹۴۹م در شهر حلب در سوریه به دنیا آمد. وی تحصیلات خود را در دانشگاه الازهر مصر به پایان رساند. حسون در حلب به عنوان خطیب و مدرس دینی شهرت داشت. وی در سال ۲۰۰۵م پس از درگذشت احمد کوفتارو مفتی اعظم سوریه توسط بشار اسد رئیس جمهور سابق سوریه به مقام مفتی اعظم سوریه منصوب گردید. حسون از حامیان بشار اسد در دوران جنگ داخلی سوریه بین سال‌های ۲۰۱۱م تا ۲۰۲۱م شناخته
جنگ داخلی سوریه بین سال‌های ۲۰۱۱م تا ۲۰۲۱م شناخته می‌شد. ساریا پسر احمد حسون در سال ۲۰۱۱م توسط گروه‌های مسلح ناشناس ترور شد. حسون در سال ۲۰۱۳م فتوایی در حمایت از بمب‌های بشکه‌ای صادر کرد که پس از آن به «مفتی بشکه‌ای» شهرت یافت. پس از انحلال منصب مفتی اعظم توسط بشار اسد در سال ۲۰۲۱م وی در دمشق ماند و از بشار اسد حمایت کرد. با سقوط رژیم اسد در ۸ دسامبر ۲۰۲۴م، حسون گریخت. مقام مفتی اعظم سوریه پس از سقوط بشار اسد، توسط احمد الشرع رییس دولت موقت سوریه با نصب اسامه الرفاعی به سمت مفتی اعظم سوریه مجددا احیا
اسامه الرفاعی به سمت مفتی اعظم سوریه مجددا احیا گردید. احمد حسون در ۲۷ مارس ۲۰۲۵ هنگامی که قصد خروج از سوریه به اردن برای معالجه و درمان بیماری داشت در فرودگاه دمشق توسط نیروهای حکومت موقت سوریه دستگیر شد.
جردن سپو (؛ زادهٔ ) بازیکن راگبی ۱۵ نفره رئونیونی‌تبار اهل فرانسه است. وی همچنین در تیم ملی راگبی ۷ نفره فرانسه بازی کرده است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
نلسون اپه (؛ زادهٔ ) بازیکن راگبی ۱۵ نفره اهل فرانسه است. وی همچنین در تیم ملی راگبی ۷ نفره فرانسه بازی کرده است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
زنان ساکن میانمار همچنان با موانع دست‌یابی به برابری روبه‌رو هستند. پس از چهل سال انزوا، باورهایی دربارهٔ وضعیت حقوق زنان در میانمار (برمه) شکل گرفت که گمان می‌رفت زنان برمه‌ای تبعیض جنسیتی کمتری تجربه کرده و نسبت به زنان کشورهای همسایه در جنوب شرقی آسیا حقوق بیشتری دارند. اما پس از باز شدن مرزهای میانمار در سال ۲۰۱۰، تبعیض جنسیتی توسط جامعه بین‌المللی مشاهده شد. در حال حاضر، طیف گسترده‌ای از سازمان‌ها—چه داخلی و چه بین‌المللی—در تلاش‌اند تا مردم را از این باور نادرست آگاه کرده و در راستای حفاظت از حقوق
باور نادرست آگاه کرده و در راستای حفاظت از حقوق زنان در میانمار گام بردارند. چارچوب قانونی، سنت‌ها و باورهای دینی در میانمار از حقوق زنان حمایت می‌کنند. با این حال، بسیاری از مفاهیم نقش سنتی زنان همچنان مانع پیشرفت آنان در میانمار می‌شود. به‌طور سنتی، یک زن در میانمار مسئولیت رفاه خانواده خود را بر عهده دارد، در حالی که همسر درآمد خانه را تأمین می‌کند. زنان همچنان در موقعیت‌های دولتی نمایندگی کافی ندارند و زنانی که در مناطق روستایی زندگی می‌کنند، فرصت‌های کمتری برای پیشرفت نسبت به زنان در مناطق شهری دارند.
برای پیشرفت نسبت به زنان در مناطق شهری دارند. علاوه بر این، زنان متعلق به گروه‌های اقلیت قومی، به‌ویژه آنهایی که بودایی نیستند، با تبعیض بیشتری مواجه هستند و دسترسی کمتری به منابع دارند. گام‌هایی از سوی دولت برای برابری زنان برداشته شده است، به‌ویژه با ایجاد نهادهای سازمانی برای پرداختن به نمایندگی زنان. همچنین، تغییراتی در مورد حقوق عمومی زنان و نمایندگی آنها صورت گرفته است. با این حال، موانع فرهنگی گسترده‌ای همچنان وجود دارد و همچنین تفاوت‌های بیشتری در دسترسی برای زنانی که در مناطق روستایی یا از
در دسترسی برای زنانی که در مناطق روستایی یا از اقلیت‌های قومی هستند، مشاهده می‌شود. حقوق قانونی. قانون اساسی میانمار (بخش ۳۴۷) تضمین حقوق برابر و حفاظت قانونی برابر را برای همه افراد شامل می‌شود و (بخش ۳۴۸) تبعیضی علیه هیچ شهروند میانمار بر اساس جنسیت قائل نمی‌شود. میانمار در سال ۲۰۱۰، یک مشارکت فعال در کمیته زنان انجمن ملل جنوب شرقی آسیا (آسه‌آن) و همچنین کمیسیون آسه‌آن برای حفاظت و ارتقاء حقوق زنان و کودکان داشت. با این حال، کنوانسیون رفع هرگونه تبعیض علیه زنان نگرانی‌هایی دربارهٔ حقوق زنان در میانمار
زنان نگرانی‌هایی دربارهٔ حقوق زنان در میانمار ابراز کرده است، زیرا مشارکت فعال میانمار در حمایت از حقوق زنان به این باور منجر شده که در این کشور برابری جنسیتی وجود دارد. اما قانون اساسی میانمار در سال ۲۰۰۸ بیشتر به زنان به‌عنوان مادر اشاره می‌کند که کلیشه نقش زن به‌عنوان مادر و مراقب نیازمند حفاظت را تقویت می‌کند. کمبود اقدامات برای دستیابی به برابری جنسیتی در قوانین داخلی و قانون اساسی همچنان یکی از نگرانی‌هایکنوانسیون رفع هرگونه تبعیض علیه زنان است. نمایندگی در دولت و سیاست. زنان در میانمار همچنان به‌طور
در دولت و سیاست. زنان در میانمار همچنان به‌طور قابل توجهی در موقعیت‌های انتخابی نمایندگی ندارند. زنان به‌طور تاریخی کم‌نمایندگی شده‌اند، و با وجود افزایش اخیر در تصدی زنان در مناصب دولتی، فعالان حقوق زنان در میانمار معتقدند که دولت تمایلی به ارتقاء نمایندگی زنان نشان نداده است. در انتخابات ۲۰۲۰، نمایندگی زنان در پارلمان ملی میانمار افزایش یافت، اما این افزایش به اندازه‌ای که بسیاری از فعالان حقوق زنان انتظار داشتند، نبود: در سال ۲۰۱۸، درصد زنان در پارلمان ملی تنها ۱۱٫۳۲٪ بود، اما این رقم در سال ۲۰۲۰ به