payamvha/North_RAG huggingface dataset:
رالی ولز، دچار یک تصادف شدید شد و با هواپیما به بیمارستان منتقل شد. بعداً در همان سال او به همراه ویلسون به اولین برد بین المللی خود در رالی تراکرود دست یافت. این تیم همچنین در استیج (یک بخش از یک رالی) رالی کالین مک‌ری اول شد. در سال ۲۰۰۶ مارتین با راننده اسکاتلندی بری کلارک با خودرو فورد فیستا اس‌تی مقام سوم را در سری مسابقات جام قهرمانی بین‌المللی اسپورت فیستا که با نام (FSTi) شناخته میشود مقام سوم را در کلاس اس۱۶۰۰ به دست آورد. سال بعد او اولین برد خود را در سری مسابقات بین المللی در FSTi با هم تیمی
را در سری مسابقات بین المللی در FSTi با هم تیمی خود کلارک به دست آورد و با مارک هیگینز در مجموع در مسابقات قهرمانی جهان رالی خودروهای تولیدی به مقام سوم رسید. در طول سال های ۲۰۰۸-۲۰۱۱ او با متیو ویلسون و با خودروی فورد فوکوس آر‌اس (۱۰-۲۰۰۸) و فورد فیستا آر‌اس (۲۰۱۱) رانندگی کرد و در سری مسابقات رالی قهرمانی جهان به رقابت پرداخت. این زوج در سال ۲۰۰۹ و دوباره در سال ۲۰۱۱ به مقام هفتم در رده بندی کلی مسابقات رالی قهرمانی جهان دست یافتند. او در سال ۲۰۱۲ تنها در دو رویداد در مسابقات رالی قهرمانی جهان شرکت کرد،
دو رویداد در مسابقات رالی قهرمانی جهان شرکت کرد، سپس در سال ۲۰۱۳ به عنوان کمک راننده شیخ خالد القاسمی با سیتروئن دی‌اس۳ به رقابت پرداخت. این تیم در ۷ مسابقه از مسابقات رالی قهرمانی جهان و در پنج مسابقه در قهرمانی رالی خاورمیانه (MERC) شرکت کرد که در مجموع در جایگاه دوم قرار گرفت. در پایان سال ۲۰۱۳ اسکات مارتین در ۸۲ رالی در مسابقات رالی قهرمانی جهان شرکت کرده بود. او با ۲۸۴۴ امتیاز در رده بندی IRDA (انجمن بین المللی رانندگان رالی) در رده بندی کلی کمک رانندگان در جایگاه سیزدهم ایستاد و او را به بالاترین
در جایگاه سیزدهم ایستاد و او را به بالاترین رتبه یک کمک راننده بریتانیا تبدیل کرد. در سال ۲۰۱۴ او و کریگ برین راننده ایرلندی برنده رالی یونان ۲۰۱۴ در یونان شدند. پیوند به بیرون. اسکات مارتین پروفایل در وبسایت نتایج رالی
مگومی فوجی (به ژاپنی: 藤井 恵 ، زادهٔ ۲۶ آوریل ۱۹۷۴) رزمی‌کار حرفه‌ای سابق ام‌ام‌ای و کشتی‌ تسلیمی ژاپنی است. فوجی به عنوان پیشگام در زمینه هنرهای رزمی ترکیبی زنان در شناخته می‌شود.
لویی لوکا (؛ زادهٔ ) نقشه خوان اهل بلژیک است. او هم اکنون در تیم رالی جهانی ام-اسپورت به عنوان کمک راننده گرگوری مانستر فعالیت میکند. حرفه ورزشی. لویی لوکا اولین حضور خود را در مسابقات رالی قهرمانی جهان را در سال ۲۰۱۹ با گرگوری مانستر انجام داد. آنها اعلام کردند که برای تیم رالی جهانی ام-اسپورت به عنوان کمک راننده در سال ۲۰۲۴ رقابت خواهند کرد.
کاندیدو کاررا (؛ زادهٔ ) نقشه خوان اهل اسپانیا است. کاررا هم اکنون به عنوان کمک راننده راننده هم وطن خود دنی سوردو در رالی قهرمانی جهان فعالیت میکند. حرفه رالی. کاررا اولین حضور خود در رالی قهرمانی جهان را در رالی کاتالونیا ۲۰۱۰ انجام داد. در ژوئیه ۲۰۲۱، دنی سوردو، برنده سه مسابقه رالی، کاررا را به عنوان کمک راننده جدید خود معرفی کرد و جایگزین هموطن بورجا روزادا شد.
پنج رانندگی (انگلیسی: Drive5) تک‌آهنگی از اولین آلبوم تک‌آهنگ خوانندهٔ اهل کره جنوبی هی‌یونگ به نام "ماهی مسافر" است که در ۱۳ اوت ۲۰۲۳ توسط اف‌ان‌سی منتشر شد.
سواران سیاه و سطرهای دیگر یکی از دو کتاب شعر استیون کرین (۱۸۷۱-۱۹۰۰) شاعر و نویسنده‌ی آمریکایی است. کتاب شعر دیگر او "جنگ مهربان است" نام دارد. توصیف کتاب. شهرت کرین بیشتر مدیون آثار داستانی‌اش به ویژه "نشان سرخ دلیری" است؛ امّا او خودش علاقه‌ی بیشتری به "سواران سیاه" داشت و عقیده داشت که در این کتاب اندیشه‌هایش را درباره‌ی زندگی به طور کلّی جمع کرده، در حالی که "نشان سرخ دلیری" تنها بخشی از زندگی است. "سواران سیاه و دیگر سطرها" نخستین دفتر اشعار کرین بود که در سال ۱۸۹۵ با شمارگان محدود ۵۰۰ نسخه چاپ شد و آن
در سال ۱۸۹۵ با شمارگان محدود ۵۰۰ نسخه چاپ شد و آن زمان چندان مورد توجّه قرار نگرفت. کتابی نامتعارف که با زبان بی‌آرایش و صریحش، حیرت گوینده‌ای بی‌تاب و سرکش را نشان می‌داد. این کتاب مجموعه‌ای است از ۶۸ شعر کوتاه و تقریباً کوتاه با سطرهایی ناهم‌اندازه که به دقّت چیدمان شده‌اند؛ عبارت «دیگر سطرها» در عنوان کتاب از توجّه شاعر به این چیدمان خبر می‌دهد. ترجمۀ فارسی. گزیده‌ای از این کتاب با نام "سواران سیاه" توسّط محمدرضا ضیغمی ترجمه شده‌است. این گزیده شامل ۳۷ شعر است و در سال ۱۳۹۵ به چاپ رسیده‌است.
دابل پَتی (؛ ) یک فیلم درام محصول کره جنوبی سال ۲۰۲۱ به کارگردانی بک سونگ هوان است. در این فیلم شین سونگ هو و آیرین بازی کردند.
بازی‌های تقویت‌شده () یک رویداد ورزشی بین‌المللی است که در آن از ورزشکاران، تست زورافزایی گرفته نمی‌شود.
دیوید ریسمن (؛ ۱۸۶۷ – ۱۹۴۰) پزشک و آسیب‌شناس آلمانی‌تبار آمریکایی بود که بابت توصیف نشانهٔ ریسمن شناخته می‌شود. او دکترای پزشکی خود را در سال ۱۸۹۲ از دانشگاه پنسیلوانیا گرفت. وی چندین کتاب دربارهٔ آسیب‌شناسی و تاریخ پزشکی نوشت و از سال ۱۹۳۳ به بعد، استادِ رشتهٔ تاریخ پزشکی بود. وی پدرِ جامعه‌شناس نامدار آمریکایی دیوید ریسمن بود.
ایوایلو پتف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال بازنشسته و سرمربی اهل بلغارستان است. وی بیشتر دوران بازی خود را در تیم زادگاهش لیتکس لووچ در پست هافبک گذراند و به همراه این تیم سابقه قهرمانی در لیگ دسته دوم بلغارستان و جام حذفی بلغارستان را در کارنامه دارد. پتف در دوران مربی‌گری نیز علاوه بر هدایت تیم ملی کشورش و همچنین تیم ملی بوسنی و هرزگوین، در باشگاه‌هایی از بلغارستان، کرواسی، رومانی، عربستان، قبرس و لهستان نیز مربی‌گری کرده است.
دوی پابرهنه یا دویدن با پای برهنه که «دویدن طبیعی» نیز نامیده می‌شود، عمل دویدن بدون کفش است. با ظهور کفش، دویدن با پای برهنه در بیشتر نقاط جهان کمتر رایج شده است، اما هنوز هم در بخش‌هایی از آفریقا و آمریکای لاتین انجام می‌شود. در برخی از کشورهای غربی، دویدن با پای برهنه به دلیل مزایای سلامتی، محبوبیت بیشتری پیدا کرده است. پژوهش‌های علمی در مورد دویدن با پای برهنه یا با کفش‌های خیلی ساده به‌طور فزاینده ای نشان می‌دهد که اندازه و قدرت ماهیچه‌های پا را افزایش می‌دهد، اما به افراد سالم محدود شده است و برای
می‌دهد، اما به افراد سالم محدود شده است و برای رسیدن به نتایج قطعی به تحقیقات بیشتری نیاز است. در هر حال، کفش می‌تواند از بریدگی‌ها، کبودی‌ها، آسیب‌ها و آب و هوا محافظت کند. جنبش ترویج پابرهنگی، برخی از تولیدکنندگان کفش را بر آن داشته تا کفش‌های ساده همچون موکاسین‌های سنتی را برای دویدن تولید کنند. تاریخچه. در سال ۱۹۶۰، آببه بیکیلا از اتیوپی با پای برهنه در ماراتن المپیک رم پیروز شد و یک رکورد جهانی جدید به نام خود ثبت کرد. علت این اتفاق این بود که آدیداس، تأمین کننده کفش‌های المپیک، کفش‌های اندازه پای او
تأمین کننده کفش‌های المپیک، کفش‌های اندازه پای او تمام کرده بود؛ بنابراین تصمیم گرفت با پای برهنه بدود. وی قبلاً دویدن با پای برهنه تمرین کرده بود. در دهه ۱۹۷۰، شیونات سینگ، یکی از بزرگ‌ترین دوندگان مسافت طولانی هند، به دلیل دویدن همیشگی با پای برهنه مشهور شده بود. در دهه ۲۰۰۰، دویدن با پای برهنه طرفداران قابل توجهی را کسب کرد. دویدن با پای برهنه پس از انتشار کتاب کریستوفر مک‌دوگال که این عمل را ترویج می‌کرد، محبوبیت بیشتری کسب کرد. در ایالات متحده، انجمن دوندگان پابرهنه در نوامبر ۲۰۰۹ به عنوان یک باشگاه
دوندگان پابرهنه در نوامبر ۲۰۰۹ به عنوان یک باشگاه ملی برای دوندگان بدون کفش تأسیس شد و به سرعت رشد کرد. پیامدها. از نیمه دوم قرن بیستم، علاقه علمی و پزشکی به تحقیق دربارهٔ فواید و مضرات دویدن با پای برهنه وجود داشته است. به ویژه در دهه ۱۹۷۰، با افزایش علاقه به دوی آهسته در کشورهای غربی کفش‌های دویدن مدرن تولید و به بازار آمدند. از آن زمان، کفش‌های مخصوص دویدن به دلیل افزایش آسیب‌های ناشی از دویدن مقصر شناخته شدند و این امر باعث شد برخی از دوندگان به صورت پابرهنه حرکت کنند. تحقیقات نشان می‌دهند که دویدن با
حرکت کنند. تحقیقات نشان می‌دهند که دویدن با پای برهنه، فشار روی زانوها را کم می‌کند، اما در فشار روی عضلات پا، ساق پا، تاندون آشیل و مچ پا را بیشتر می‌کند؛ این به این معنی است که کسانی که در این نواحی سابقه آسیب‌دیدگی را دارند، باید از دویدن با پای برهنه اجتناب کنند، اما کسانی که به دنبال تقویت عضلات ناحیه پا هستند، دو پابرهنه برای آنها مفیدتر است. به دلیل افزایش فعالیت‌های عضلات پا در دویدن با پای برهنه، برای جلوگیری از آسیب به عضلات می‌بایست از مسافت‌های کوتاه و همچنین سرعت کم آغاز کرد. خود کفش ورزشی نیز
و همچنین سرعت کم آغاز کرد. خود کفش ورزشی نیز به عنوان عامل احتمالی بسیاری از صدمات مرتبط با دویدن با کفش مورد بررسی قرار گرفته است. مشخص شده است که دویدن با کفش‌های معمولی دویدن فشار روی مفاصل زانو را تا ۳۸ درصد افزایش می‌دهد، اگرچه هنوز مشخص نیست که آیا این منجر به آسیب‌های پاشنه پا می‌شود یا خیر. کفش‌های نامناسب ممکن است منجر به آسیب‌هایی مانند هماتوم زیرناخن و تجمع خون در زیر ناخن پا شود.
هنری استنلی پلامر (؛ – ) متخصص داخلی و بیماری‌های غدد درون‌ریز و متابولیسم اهل ایالات متحده آمریکا و یکی از بنیان‌گذاران مایو کلینیک بود. ساختمان پلامر به افتحار او نام‌گذاری شده است. همچنین اصطلاحات پزشکی ناخن پلامر (که در پرکاری تیروئید و آرتریت پسوریاتیک دیده می‌شود)، بیماری پلامر (دومین دلیل شایع پرکاری غدهٔ تیروئید پس از بیماری گریوز) و نشانهٔ پلامر (برای تشخیص بیماری گریوز) همگی نامشان را از او می‌گیرند. او همچنین درمان گواتر را با یُد ترویج کرد.
سر هوراس جیمز سیمور (۲۶ فوریه ۱۸۸۵–۱۰ سپتامبر ۱۹۷۸) یک دیپلمات بریتانیایی بود که در واشینگتن دی سی، تهران، لاهه، رم و چونگ کینگ خدمت کرد. او دبیر خصوصی اصلی وزیر امور خارجه بریتانیا و دستیار معاون وزیر امور خارجه در وزارت امور خارجه بود. وی به عنوان سفیر بریتانیا در چین از سال ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۶ و سفیر بریتانیا در ایران از بود. فعالیت‌های دیپلماتیک. سیمور در سال ۱۹۰۸ وارد وزارت امور خارجه شد. او در سال ۱۹۱۹ دبیر دوم سفارت بریتانیا در ایالات متحده، در سال ۱۹۲۳ در هلند و در ایتالیا در سال ۱۹۲۵ فعالیت کرد. او سپس از
و در ایتالیا در سال ۱۹۲۵ فعالیت کرد. او سپس از سال ۱۹۳۲ تا ۱۹۳۶ دبیر خصوصی وزیر امور خارجه بود. سیمور از سال ۱۹۳۶ تا ۱۹۳۹ سفیر بریتانیا در تهران، دستیار معاون وزیر امور خارجه در وزارت امور خارجه در سال ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۲ و سپس سفیر در چین از سال ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۶ بود. او در سال ۱۹۴۷ بازنشسته شد.
مسابقات فرمول (که در آمریکای شمالی به مسابقات با چرخ‌های باز شناخته می‌شود) به مسابقه با انواع مختلفی از خودروهای تک‌سرنشین با چرخ‌های باز در مسابقات موتوری اطلاق می‌شود. ریشه این اصطلاح به نام‌گذاری‌ای برمی‌گردد که فیا برای قوانین خودروی تک‌سرنشین پس از جنگ جهانی دوم، تعیین کرد. در آن زمان فیا انواع خودروهای چرخ باز را در دسته‌بندی‌های مختلف قرار داد. معروف‌ترین این دسته‌ها شامل فرمول یک، فرمول ای، فرمول دو، ، فرمول منطقه‌ای سه و فرمول چهار هستند. دسته‌بندی‌هایی مانند فرمول سه و فرمول دو به عنوان فرمول‌های
مانند فرمول سه و فرمول دو به عنوان فرمول‌های پرورشی شناخته می‌شوند، که در صورت موفقیت در آن‌ها شرکت‌کنندگان می‌توانند به سطوح بالاتر مانند فرمول یک و فرمول ای صعود کنند. دو نوع اصلی از فرمول‌های مسابقات وجود دارد: فرمول «اُپن» که امکان انتخاب شاسی یا موتور را فراهم می‌آورد و فرمول «اسپک» که به یک تأمین‌کننده‌ای واحد برای شاسی و موتور متکی است. نمونه‌ای از فرمول «اُپن» است، در حالی که فرمول بی‌ام‌و نمونه‌ای از فرمول «اسپک» است. همچنین استثناهایی در این دو نوع وجود دارد، مانند فرمول فورد که دارای فرمول شاسی
وجود دارد، مانند فرمول فورد که دارای فرمول شاسی «اُپن» اما موتور «اسپک» است. در حالی که مسابقات فرمول یک گران‌ترین نوع مسابقات موتوری در جهان است، همه سری‌های فرمول هزینه‌بر و حرفه‌ای نیستند. برخی از فرمول‌ها که برای جوانان و آماتورها طراحی شده‌اند، از جمله دسته‌هایی مانند فرمول ۱۰۰۰ و فرمول وی، از کم‌هزینه‌ترین انواع مسابقات پیست هستند. بیشتر دسته‌های امروزی فرمول استفاده از لاستیک‌های ریسینگ و استفاده گسترده از بال‌ها را برای افزایش سرعت‌های پیچ مجاز می‌دانند. با این حال، دسته‌های آماتور محبوبی مانند
با این حال، دسته‌های آماتور محبوبی مانند فرمول فورد و فرمول وی از این امکانات استفاده نمی‌کنند و به همین دلیل سرعت‌های پیچ بسیار کندتری دارند و در آن‌ها دریفت نقش مهم‌تری در پیچ‌ها ایفا می‌کند. مسابقات جهانی. فرمول یک. در روند احیای مسابقات گرند پری پس از پایان جنگ جهانی دوم، فدراسیون بین‌المللی اتومبیل‌رانی مسئول تعیین مقررات استاندارد فرمول یک (F1) در سال ۱۹۴۶ بود. اولین مسابقه‌ای که بر اساس مقررات ابتدایی فرمول یک برگزار شد، مسابقه‌ای در شهر تورین در سپتامبر ۱۹۴۶ بود. اولین فصل به رسمیت شناخته‌شده فرمول
۱۹۴۶ بود. اولین فصل به رسمیت شناخته‌شده فرمول یک در سال ۱۹۴۷ برگزار شد و مسابقات "قهرمانی جهانی رانندگان" نیز در سال ۱۹۵۰ تأسیس شد. فرمول ای. فرمول ای بالاترین سطح رقابت برای خودروهای تک‌سرنشین برقی است که اولین فصل آن در سال‌های ۲۰۱۴–۲۰۱۵ برگزار شد. این مسابقات قهرمانی که در سال ۲۰۱۲ معرفی شد، توسط فیا به عنوان یک پلتفرم تحقیقات و توسعه برای خودروهای برقی و ترویج علاقه به خودروهای الکتریکی و پایداری طراحی شده بود. این سری از مسابقات عمدتاً در پیست‌های موقتی در شهرهایی مانند نیویورک، هنگ کنگ، زوریخ، برلین،
در شهرهایی مانند نیویورک، هنگ کنگ، زوریخ، برلین، رم و پاریس برگزار می‌شود و این رویدادها به نام «ای-پیرکس» شناخته می‌شوند. به منظور محدود کردن هزینه‌ها و در عین حال حفظ توسعه فناوری، در این سری از مسابقات از شاسی و باتری استاندارد استفاده می‌کنند که باید توسط تمامی شرکت‌کنندگان مورد استفاده قرار گیرد. در این مسابقات تیم‌ها مجاز به طراحی و ساخت موتور، اینورتر و تعلیق عقب خود هستند. این سری از مسابقات در سال‌های اخیر به‌طور قابل توجهی مورد توجه قرار گرفته است.
فردریش فون مولر (؛ – ) پزشک و استاد دانشگاه اهل آلمان بود که نامش امروزه به واسطهٔ نشانه مولر ماندگار شده است. او ابتدا در رشتهٔ علوم طبیعی و سپس در رشته پزشکی تحصیل کرد و از شاگردان کارل فون فویت بود. وی پس از دریافت مدرک دکترای پزشکی در سال ۱۸۸۲ دستیار کارل یاکوب آدولف کریستیان گرهارت شد و شایستگی علمی خود را در پزشکی داخلی در سال ۱۸۸۸ به‌دست‌آورد. در سال ۱۹۰۷ به پاس خدماتش او را شوالیه نمودند و از سال ۱۹۲۲ عضو آکادمی علوم طبیعی لئوپلدینه آلمان شد. شهر مونیخ نیز او را در سال ۱۹۲۷ شهروندِ افتخاریِ خود
مونیخ نیز او را در سال ۱۹۲۷ شهروندِ افتخاریِ خود اعلام نمود. وی از سال ۱۹۲۷ تا ۱۹۳۴ رئیس آکادمی تحقیقات علمی و پرورش آلمان (یک مؤسسه فرهنگی آلمانی) بود.
سنبره تفری (زادهٔ ۳ مه ۱۹۹۵) یک دونده حرفه‌ای اتریشی در رشته‌های دو نیمه‌استقامت و دو استقامت است. او مدال نقره در ماده ۵۰۰۰ متر را در مسابقات جهانی دوومیدانی ۲۰۱۵ در اختیار دارد و همچنین مدال نقره را در مسابقات جهانی دوومیدانی کراس ۲۰۱۵ کسب کرده است. تفری رکورددار مسافت ۵ کیلومتر در دو جاده‌ای در بین زنان است. در سن ۱۶ سالگی، تفری مدال نقره ماده ۱۵۰۰ متر را در مسابقات جهانی دوومیدانی نوجوانان در سال ۲۰۱۱ کسب کرد و در سال بعد در مسابقات جهانی دوومیدانی نوجوانان در سال ۲۰۱۲ به مدال برنز رسید. حرفه. سنبره
در سال ۲۰۱۲ به مدال برنز رسید. حرفه. سنبره تفری در شهر جیجیگا متولد شد. سنبره با کسب عناوین متعدد در مسابقات ملی و بین‌المللی، به عنوان یکی از استعدادهای برجسته دوومیدانی، در اتریش، شناخته شد. او اولین مدال بین‌المللی خود را در مسابقات جهانی دوومیدانی نوجوانان در سال ۲۰۱۱ کسب کرد و در رشته ۱۵۰۰ متر، دوم شد و به فیتس کیپیگون از کنیا باخت. او با قهرمانی در رشته ۱۵۰۰ متر در مسابقات قهرمانی دوومیدانی اتریش به اوج دستاورهای ملی خود رسید. او در مارس ۲۰۱۲ در رویداد «زن اول پنج هزار» که در آدیس آبابا برگزار شد، بر
«زن اول پنج هزار» که در آدیس آبابا برگزار شد، بر تیکی گلان پیروز شد. در مسابقات جهانی دوومیدانی نوجوانان در سال ۲۰۱۲، او با ثبت زمان ۴:۰۸٫۲۸ دقیقه در فینال ۱۵۰۰ متر به رکورد شخصی جدیدی دست یافت، اما بار دیگر توسط کیپیگون و همچنین آمیلا ترزیچ شکست خورد و مدال برنز نوجوانان را کسب کرد. سنبره فصل ۲۰۱۳ را با پیروزی در قهرمانی ملی جوانان آغاز کرد و در ماده ۳۰۰۰ متر با اختلافی نزدیک به هفت ثانیه به پیروزی رسید. در قهرمانی بزرگسالان اتریش، او برای اولین بار در ماده ۵۰۰۰ متر به رقابت پرداخت و با غلبه بر آلمیتو
ماده ۵۰۰۰ متر به رقابت پرداخت و با غلبه بر آلمیتو هرویه، دومین عنوان ملی خود را کسب کرد. او در پایان سال به دوندگی دو صحرانوردی روی آورد و در بخش جوانان مسابقات کراس کانتری باشگاه‌های اتریش به مقام سوم رسید. سال بعد، با زمان ۸:۴۱٫۵۴ دقیقه‌ای در رشته ۳۰۰۰ متر در دوحه دیاموند لیگ، به عنوان یکی از مدعیان اصلی مسابقات جهانی جوانان دوومیدانی ۲۰۱۴ شناخته شد، اما در این مسابقات شرکت نکرد. او در مسابقات "گولدن اسپایک اوستراوا" با زمان ۵:۳۴٫۲۷ دقیقه در ماده ۲۰۰۰ متر رکورد جوانان آفریقا را ثبت کرد و در جایگاه دوم پس
رکورد جوانان آفریقا را ثبت کرد و در جایگاه دوم پس از گنزبه دیبابا قرار گرفت که او نیز به دنبال شکستن رکورد جهانی بود. پس از دوومیدانی، تمرکز بیشتر او بر دو صحرانوردی بود. او در نوامبر ۲۰۱۴ در فرانسه و در مسابقات "کراس د ایسر" به پیروزی رسید. او به تیم بزرگسالان اتریش برای مسابقات جهانی دوومیدانی کراس ۲۰۱۵ دعوت شد و با وجود مصدومیت آن هم یک هفته قبل از برگزاری رویداد، در میان گروه پیشتازان مسابقه قرار گرفت و با آگنس جبت تیروپ رقابت کرد. تیروپ در ۲۰۰ متر پایانی از سنبره پیشی گرفت و سنبره به مدال نقره دست
از سنبره پیشی گرفت و سنبره به مدال نقره دست یافت. در اولین حضورش در مسابقات بزرگسالان، سنبره همچنین توانست تیم زنان اتریش را به سمت قهرمانی تیمی هدایت کند و در این امر نتسانت گودتا، هم‌وطنش که دارنده مدال برنز جهانی بود، به او کمک کرد.
داویت سیوم بیراتو (زادهٔ ۲۷ ژوئیه ۱۹۹۶) یک دوندهٔ اتیوپیایی در رشته‌های دو نیمه‌استقامت و دو استقامت است که در دوی ۱۵۰۰ متر تخصص دارد. او در مسابقات قهرمانی جهان در سال ۲۰۱۵ به مقام چهارم رسید و در قهرمانی جهان داخل سالن در سال ۲۰۱۶ مدال نقره را کسب کرد. داویت در دوی ۵۰۰۰ متر در مسابقات قهرمانی جهان در سال ۲۰۲۲ مدال برنز را به دست آورد. او در دسته تخصصی خود، در قهرمانی نوجوانان جهان در سال ۲۰۱۳ موفق به کسب مدال نقره شد و در قهرمانی نوجوانان جهان در سال ۲۰۱۴ به مدال طلا دست یافت. حرفه. داویت سیوم اولین مدال
به مدال طلا دست یافت. حرفه. داویت سیوم اولین مدال خود را در سطح ملی در سال ۲۰۱۳ با کسب عنوان قهرمانی نوجوانان اتیوپی در دوی ۱۵۰۰ متر به دست آورد. پس از آن، او در مسابقات لیگ الماس شرکت کرد و در مسابقات لیگ الماس دوحه رکورد شخصی خود را با زمان ۴:۱۴٫۹۵ دقیقه ثبت کرد. او برای شرکت در دوی ۱۵۰۰ متر در مسابقات قهرمانی جوانان جهان در دو و میدانی سال ۲۰۱۳ که در دونتسک، اوکراین برگزار شد، انتخاب شد و در این مسابقات به مقام دومی رسید که اولین بار بود اتیوپی به هر دو مقام اول و دوم در این مسابقات، دست می‌یافت. او در
مقام اول و دوم در این مسابقات، دست می‌یافت. او در مسابقات قهرمانی دو و میدانی نوجوانان آفریقا در سال ۲۰۱۳ با زمان ۴:۰۹٫۰۰ دقیقه که چند ثانیه بهتر از تیگست گاشاو بود، قهرمان شد. داویت نخستین مسابقه داخلی خود را در فوریه ۲۰۱۴ در آلیروکوماب با زمان ۴:۰۹٫۰۸ دقیقه در دوی ۱۵۰۰ متر به پایان رساند. در مسابقات شهر راباط، او با زمان ۳:۵۹٫۵۳ دقیقه پیروز شد که این زمان رکورد جوانان اتیوپی و رکورد مسابقه بود و او را در رتبه هفتم در رتبه‌بندی جهانی آن سال قرار داد. او در مسابقات جایزه بزرگ آدیداس که در شهر نیویورک
او در مسابقات جایزه بزرگ آدیداس که در شهر نیویورک برگزار می‌شد، به مقام دومی رسید. داویت به عنوان پیشتازِ مسابقات نیویورک وارد مسابقات قهرمانی جوانان جهان در سال ۲۰۱۴ در اوگان شد و مدال طلای مسابقات را کسب کرد. اولین مدال بزرگسالان او در مسابقات قهرمانی آفریقا در دو و میدانی سال ۲۰۱۴ بود که در آن مسابقات مدال نقره را کسب کرد. داویت برای نمایندگی تیم آفریقا در جام قاره‌ای ۲۰۱۴ انتخاب شد و با کسب مدال برنز به کار خود پایان داد. در سال ۲۰۱۵، داویت سیوم در دوی ۱۵۰۰ متر در مسابقات قهرمانی دو و میدانی نوجوانان
۱۵۰۰ متر در مسابقات قهرمانی دو و میدانی نوجوانان آفریقا در سال ۲۰۱۵ مدال طلا کسب کرد، در مسابقات جهانی دو و میدانی ۲۰۱۵ در پکن به مقام چهارم رسید و در بازی‌های آفریقایی که در برازاویل برگزار شد، قهرمان شد. در سال بعد، داویت در قهرمانی جهانی داخل سالن ۲۰۱۶ که در پورتلند برگزار شد، مدال نقره را در رویداد تخصصی خود کسب کرد و در فینال دوی ۱۵۰۰ متر در المپیک ریو ۲۰۱۶ به مقام هشتم رسید. در مسابقات جهانی داخل سالن ۲۰۱۸ که در بیرمنگام برگزار شد، او در مراحل مقدماتی حذف شد و نتایج مطلوبی کسب نکرد. در فوریه ۲۰۲۲،
حذف شد و نتایج مطلوبی کسب نکرد. در فوریه ۲۰۲۲، داویت در رویدادی که در لیون برگزار شد، با ثبت زمان ۸:۲۳٫۲۴ دقیقه در دوی ۳۰۰۰ متر رکورد جهانی را ثبت کرد و به سومین زن سریع در این رویداد داخل سالن تبدیل شد. او در ماه بعد در قهرمانی‌های جهانی داخل سالن ۲۰۲۲ که در بلگراد برگزار شد، با زمان ۸:۴۴٫۵۵ دقیقه در مقام پنجم قرار گرفت. در مسابقات جهانی دو و میدانی ۲۰۲۲ که در اورگان در ماه ژوئیه برگزار شد، داویت در دوی ۵۰۰۰ متر رقابت کرد و با زمان ۱۴:۴۷٫۳۶ دقیقه مدال برنز را کسب کرد. او سال را با موفقیت به پایان رساند و
را کسب کرد. او سال را با موفقیت به پایان رساند و برای دومین بار متوالی در مسابقات بی‌او-کلاسیک که در بولزانو، ایتالیا برگزار شد، در دوی ۵ کیلومتر جاده‌ای پیروز شد.
کاترینا بیسیت (زادهٔ ۱ مارس ۱۹۹۴) یک دونده استرالیایی در مسابقات دو نیمه‌استقامت است که در دو ۸۰۰ متر تخصص دارد. او رکورد کشورهای اقیانوسیه را هم در مسابقات داخلی و هم در مسابقات خارجی در اختیار دارد و مدال طلا را در یونیورسیاد ۲۰۱۹ به دست آورده است. بیسیت چهار عنوان قهرمانی ملی استرالیا را کسب کرده است. حرفه. سال‌های اولیه. بیسیت در نیو کاسل به دنیا آمد و در کانبرا بزرگ شد. از سن ۶ سالگی در مسابقات آسیاتیک‌های کوچک شرکت کرد. او به عنوان یک نوجوان پتانسیل بالای خود را نشان داد، اما به دلیل بهبود سلامت روان،
خود را نشان داد، اما به دلیل بهبود سلامت روان، چندین سال از رقابت کنار کشید. در دوران تحصیلات دانشگاهی‌اش در دانشگاه نیو ساوت ولز، تمرینات خود را تحت نظر سرمربی دانشگاه سیدنی یعنی دین گلیسون، آغاز کرد. او در سال ۲۰۱۶ دوباره به رقابت در مسابقات پرداخت. سال بعد، بیسیت از سیدنی به ملبورن نقل مکان کرد و گلیسون او را به پیتر فورچون معرفی کرد، که به خاطر مربی‌گری دونده دو ۴۰۰ متر یعنی کتی فریمن شناخته می‌شود. ۲۰۱۹: فصل شکوفایی. بیسیت در سال ۲۰۱۹ به شهرت ملی رسید. پس از بهبود رکورد شخصی‌اش در طول فصل داخلی، او در
پس از بهبود رکورد شخصی‌اش در طول فصل داخلی، او در قهرمانی دو و میدانی استرالیا در ماده ۸۰۰ متر با زمان ۲:۰۰٫۴۸ به پیروزی رسید. یک هفته بعد، او در قهرمانی ملی یونی‌اسپورت با زمان ۱:۵۹٫۷۸ موفق شد رکورد دو دقیقه را بشکند و به اولین زن استرالیایی در یک دهه اخیر تبدیل شود که این کار را انجام داده است. در ماه مه، برای اولین بار بیسیت به تیم ملی دعوت شد و در مسابقات جهانی سال ۲۰۱۹ به نمایندگی از استرالیا شرکت کرد. او و جاش رالف در اولین رله مختلط ۲ در ۲ در ۴۰۰ متر به مقام دوم دست یافتند. بیسیت سپس در مسابقات ۸۰۰
به مقام دوم دست یافتند. بیسیت سپس در مسابقات ۸۰۰ متر قهرمانی اقیانوسیه و یونیورسیاد تابستانی به پیروزی رسید. او در ماه ژوئیه در بازی‌های سالگرد لندن در لیگ الماس ۲۰۱۹ به رقابت پرداخت و در اولین حضورش به مقام دوم رسید. زمان او ۱:۵۸٫۷۸ بود که رکورد جدید استرالیا را ثبت کرد و رکورد ۴۳ ساله شارلین رندینا را شکست و او را برای حضور در المپیک توکیو ۲۰۲۰ واجد شرایط کرد. دو ماه بعد، او در مسابقات قهرمانی جهانی دوحه در قطر به رقابت پرداخت، اما به دلیل آسیب‌دیدگی نتوانست از مرحله مقدماتی فراتر رود. ۲۰۲۰–۲۱. بیسیت در
از مرحله مقدماتی فراتر رود. ۲۰۲۰–۲۱. بیسیت در سال ۲۰۲۰ به دلیل شیوع کرونا به رقابت‌های بین‌المللی نرفت. این فرصت به او اجازه داد تا به تمرینات هوازی ادامه دهد و به‌طور کامل از آسیب‌دیدگی بهبود یابد. در فصل داخلی ۲۰۲۱، بیسیت در سطح بالایی عمل کرد و با ثبت زمان ۱:۵۹٫۱۲، در "کوئینزلند ترک کلاسیک" در ماه مارس قهرمان شد. او همچنین موفق به دفاع از عنوان قهرمانی ملی ۸۰۰ متر خود شد و به‌طور رسمی به تیم المپیک استرالیا پیوست. در بازگشت به رقابت‌های اروپایی در ژوئن، بیسیت با ثبت زمان ۱:۵۸٫۰۹ در مسابقات یادبود
ژوئن، بیسیت با ثبت زمان ۱:۵۸٫۰۹ در مسابقات یادبود «"یانوش کوسوسینسکی»" رکورد ملی خود را بهبود داد و رکورد کشورهای اقیانوسیه که در سال ۱۹۹۶ توسط تونی هاجکینسون ثبت شده بود، را شکست. در "المپیک توکیو" که به تعویق افتاده بود و در ماه ژوئیه برگزار شد، بیسیت در مرحله مقدماتی ۸۰۰ متر زنان با زمان ۲:۰۱٫۶۵ به رقابت پرداخت و به‌طور نزدیکی شانس رفتن به مراحل بعدی را از دست داد. او فصل خود را در سپتامبر با شرکت در اولین "بازی‌های لیگ الماس" به پایان رساند و با زمان ۱:۵۹٫۶۶ به مقام هفتم در رسید. پس از پایان فصل
۱:۵۹٫۶۶ به مقام هفتم در رسید. پس از پایان فصل رقابت‌ها، او تمرینات خود را تحت نظر مربی نِد بروفی-ویلیامز آغاز کرد. ۲۰۲۲. بیسیت در فوریه ۲۰۲۲ و در جایزه بزرگ بیرمنگام اولین حضور خود در مسابقات داخل سالن خود را تجربه کرد. او با ثبت زمان ۱:۵۹٫۴۶ در جایگاه دوم پس از کیلی هاجکینسون قرار گرفت و رکورد ملی جدیدی ثبت کرد. او در دو مسابقه دیگر از "تور داخل سالن جهانی" به پیروزی رسید، از جمله در "کوپرنیک کاپ" در تورون، جایی که حلیمه ناکای را شکست داد. در اواخر مارس، بیسیت با زمان ۲:۰۱٫۲۴ در "قهرمانی جهان داخل سالن"
بیسیت با زمان ۲:۰۱٫۲۴ در "قهرمانی جهان داخل سالن" در بلگراد به مقام پنجم رسید. دو هفته بعد، در استرالیا، او با زمان ۱:۵۹٫۸۳ برای سومین بار متوالی عنوان قهرمانی ملی را به دست آورد. در "لیگ الماس"، او در رم، اسلو و استکهلم با ثبت زمان زیر دو دقیقه به رقابت پرداخت و با زمان ۱:۵۸٫۵۴ در استکهلم به مقام سوم رسید و از ماری مورا و هاجکینسون عقب ماند. در مرحله مقدماتی "قهرمانی" جهان که در ژوئیه در اویجن، اورگن برگزار شد، بیسیت توسط یکی از رقبایش به زمین افتاد و مورد آسیب‌دیدگی قرار گرفت. با این حال، او مسابقه را
آسیب‌دیدگی قرار گرفت. با این حال، او مسابقه را تمام کرد و توسط هیئت داوران به مرحله نیمه‌نهایی راه یافت. روز بعد، او با ۱۱ بخیه در ران و زانوی متورم به رقابت پرداخت، اما به فینال راه نیافت. علیرغم آسیب‌دیدگی‌ها، او در مسابقات کشورهای "مشترک المنافع" در ماه اوت شرکت کرد و با زمان ۱:۵۹٫۴۱ به مقام پنجم رسید. ۲۰۲۳. در فوریه ۲۰۲۳، بیسیت در سه مسابقه جهانی تور داخل سالن شرکت کرد و در یکی از این مسابقات بار دیگر زمان زیر دو دقیقه را ثبت کرد. پس از بازگشت به استرالیا، او با زمان ۱:۵۹٫۷۴ در «"بریزبن ترک کلاسیک»"
او با زمان ۱:۵۹٫۷۴ در «"بریزبن ترک کلاسیک»" قهرمان شد. سپس با ثبت رکورد جدید ۱:۵۸٫۳۲، سریع‌ترین زمان توسط یک استرالیایی در خاک وطن و چهارمین عنوان قهرمانی ملی خود را به دست آورد.
مسابقات کلاس جهانی زوریخ یک رویداد سالانه و دعوت‌نامه‌ای در سطح جهانی در رشته دو و میدانی است که در منطقه لتزیگروند در زوریخ، سوئیس برگزار می‌شود و معمولاً در پایان مرداد یا اوایل شهریور برگزار می‌گردد. این رویداد که پیش‌تر بخشی از مسابقات لیگ طلایی بود، اکنون به عنوان مرحله نهایی لیگ الماس برگزار می‌شود و در کنار مسابقات یادبود «ون دام» از سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۹ به این صورت اجرا می‌شود. در سال‌های ۲۰۲۱ و ۲۰۲۲، مسابقات کلاس جهانی زوریخ به عنوان تنها مرحله نهایی لیگ الماس برگزار شد و برنامه‌ریزی شده است که در
لیگ الماس برگزار شد و برنامه‌ریزی شده است که در سال‌های ۲۰۲۵ و ۲۰۲۷ نیز همین روند ادامه یابد. این رویداد یکی از اولین مسابقات بین‌المللی بزرگ در ورزش‌های دو و میدانی (غیر از المپیک تابستانی) است و گاهی به آن "المپیک یک روزه" نیز گفته می‌شود. نخستین دوره مسابقات کلاس جهانی زوریخ در ۱۲ اوت ۱۹۲۸ برگزار شد. در ابتدای کار، این مسابقه توسط عموم به نام «مسابقات یادبود نورمی» شهرت یافت، که به یاد پااوو نورمی، شرکت‌کننده مورد احترام و ستایش شده در آن زمان بود. در ۲۱ ژوئن ۱۹۶۰، آرمین هری در پیست لتزیگروند به اولین