payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و او را به عنوان یک شخصیت پدرگونه می‌بیند. ارین شروع به دوری از گیب در محل کار می‌کند، زیرا دیگر علاقه‌ای به او ندارد. در طول مراسم جوایز داندی، ارین به‌طور علنی از گیب در مقابل کارکنان جدا می‌شود، که باعث می‌شود گیب خجالت‌زده نمایش جایزه را ترک کند. هنگامی که مایکل آماده رفتن به کلرادو می‌شود، ارین گفتگوی صمیمانه‌ای با مایکل در مورد زندگی عاشقانه‌اش دارد و اعتراف می‌کند که ممکن است عاشق اندی باشد. مایکل هم گیب و هم اندی را اخراج می‌کند، در عوض به او توصیه می‌کند که منتظر مرد مناسب بماند. ارین و اندی در
می‌کند که منتظر مرد مناسب بماند. ارین و اندی در نهایت دوباره شروع به معاشرت با هم می‌کنند، اگرچه گیب به تلاش‌های خود برای به دست آوردن مجدد ارین ادامه می‌دهد. ارین به اندی می‌گوید که هنوز نسبت به او احساسی دارد. با این حال، اندی او را رد می‌کند، و نشان می‌دهد هنوز هم از این که به ختاطر گیب کنار گذاشته شده ناراحت است. بازخوردها. عملکرد کپردر این نقش خصوصاً در فصل ۸ با تحسین گسترده منتقدان مواجه شد. جاشوا اوستروف از آی ویکلی، ارین را یکی از بهترین شخصیت‌های تلویزیونی ۲۰۰۸–۲۰۰۹ توصیف کرد.
جوآن چوری (؛ ۱۹ مارس ۱۹۵۵ – ) زیست‌شناس و ژنتیک‌دان گیاهی آمریکایی بود که به عنوان استاد و مدیر آزمایشگاه زیست‌شناسی مولکولی و سلولی گیاهی در مؤسسه سالک برای مطالعات زیست‌شناسی فعالیت می‌کرد. او همچنین محقق مؤسسه پزشکی هاوارد هیوز بود. چوری به عنوان بنیانگذار و مدیر ابتکار «به‌کارگیری گیاهان» (HPI) در مؤسسه سالک شناخته می‌شد که رویکردی برای حذف دی‌اکسید کربن و مبارزه با تغییرات آب‌وهوایی از طریق بهینه‌سازی توانایی طبیعی گیاهان در جذب و ذخیره دی‌اکسید کربن ارائه می‌داد. تیم او تحت رهبری چوری، به دنبال توسعه
می‌داد. تیم او تحت رهبری چوری، به دنبال توسعه سیستم‌های ریشه‌ای بزرگتر و قوی‌تر در گیاهان بود که بتوانند مقادیر بیشتری کربن را به شکل سوبرین (یک ماده طبیعی) در خاک ذخیره کنند. این پروژه در سال ۲۰۱۹ مبلغ ۳۵ میلیون دلار از پروژه جسورانه TED و در سال ۲۰۲۰ مبلغ ۳۰ میلیون دلار دیگر از صندوق زمین جف بیزوس دریافت کرد. کارهای چوری در مؤسسه سالک که از سال ۱۹۸۸ به آن پیوسته بود، پیشگام استفاده از ژنتیک مولکولی برای مطالعه چگونگی تغییر شکل و اندازه گیاهان به منظور بهینه‌سازی فتوسنتز و رشد در محیط‌های مختلف بود. او
فتوسنتز و رشد در محیط‌های مختلف بود. او کرسی هاوارد اچ. و مریم آر. نیومن در زیست‌شناسی گیاهی را در اختیار داشت و همچنین استاد کمکی در بخش زیست‌شناسی سلولی و تکاملی دانشگاه کالیفرنیا سن دیگو بود. چوری در سال ۲۰۱۱ به عنوان عضو همکار در انجمن سلطنتی انتخاب شد و موفق به دریافت جایزه دستاورد علمی در علوم زیستی در سال ۲۰۱۸ و جایزه بریکترو در علوم زیستی و جوایز شاهدخت آستوریاس برای تحقیقات فنی و علمی در سال ۲۰۱۹ گردید. تحقیقات پیشگامانه او مسیر جدیدی را در درک سازوکارهای مولکولی رشد گیاهان و پتانسیل آن‌ها برای
مولکولی رشد گیاهان و پتانسیل آن‌ها برای مقابله با تغییرات اقلیمی گشود. پیش‌زمینه. جوآن چوری در سال ۱۹۵۵ در بوستون، ماساچوست از والدینی لبنانی‌تبار به دنیا آمد و همراه با چهار برادر و یک خواهرش بزرگ شد. او تحصیلات عالی خود را در کالج اوبرلین اوهایو آغاز کرد و با مدرک لیسانس زیست‌شناسی با درجه ممتاز فارغالتحصیل شد. سپس تحصیلات تکمیلی خود را در دانشگاه ایلینوی در اربانا-شمپین ادامه داد و در آنجا موفق به اخذ مدرک دکترا شد. چوری به عنوان پژوهشگر فوق دکترا در دانشکده پزشکی هاروارد و در آزمایشگاه فردریک ام. آسوبل
پزشکی هاروارد و در آزمایشگاه فردریک ام. آسوبل فعالیت کرد. در سال ۱۹۸۸ به عنوان استادیار به مؤسسه سالک پیوست. او با استیون ورلند ازدواج کرد و این زوج دو فرزند خوانده داشتند. در سال ۲۰۰۴، چوری با تشخیص بیماری پارکینسون مواجه شد. او بیش از یک دهه با این بیماری دست و پنجه نرم کرد، اما با کمک داروها و یک ایمپلنت مغزی برای تنظیم حرکاتش، به تحقیقات ژنتیکی خود ادامه داد. علاوه بر علاق‌هاش به ژنتیک، چوری همواره تلاش می‌کرد تا زنان جوان را به علمآموزی تشویق کند و شرایط این حوزه را برای زنان بهبود بخشد. علایق اولیه
این حوزه را برای زنان بهبود بخشد. علایق اولیه حرف‌های چوری بر میکروبیولوژی متمرکز بود، اما تحقیقاتش در این زمینه او را به سمت ژنتیک گیاهی، به ویژه مطالعات روی گیاه آرابیدوپسیس سوق داد. در طول دوران حرفه‌ای طولانی خود در ژنتیک، او جوایز متعددی برای مشارکت‌های ارزشمندش در این زمینه دریافت کرد. چوری در ۱۲ نوامبر ۲۰۲۴ در لاهویا، کالیفرنیا در سن ۶۹ سالگی به دلیل عوارض ناشی از بیماری پارکینسون درگذشت. تحقیقات چوری بر یافتن راهی برای بهینهسازی رشد گیاهان به منظور تأمین نیازهای جمعیت رو به رشد بشر متمرکز بود. او
تأمین نیازهای جمعیت رو به رشد بشر متمرکز بود. او از آرابیدوپسیس تالیانا به عنوان ارگانیسم مدل استفاده می‌کرد، اما هدف نهاییاش بهینهسازی رشد تمامی گیاهان بود. چوری با ایجاد جهش در ژن‌های این ارگانیسم مدل، تأثیرات این جهش‌ها را بررسی می‌کرد و از رویکردهای چندرشته‌ای شامل ژنتیک، ژنومیک، زیستشناسی سلولی، بلورنگاری پرتو ایکس، بیوشیمی و اکولوژی بهره می‌برد. او پیشرفت‌های قابل توجهی در درک حساسیت به نور و هورمون‌ها در گیاهان داشت و از این دانش برای بهینهسازی رشد سایر گیاهان استفاده می‌کرد. چوری علاقه ویژهای به
سایر گیاهان استفاده می‌کرد. چوری علاقه ویژهای به دستکاری فنوتیپ‌های ارگانیسمها داشت. سیگنال‌های نوری برای القا و تنظیم بسیاری از فرآیندهای تکاملی در گیاهان ضروری هستند. او در تحقیقاتی برای درک این فرایند پیچیده مشارکت داشت که با جداسازی جهش‌های مؤثر بر رشد گیاهچه‌های تنظیم‌شونده با نور در آرابیدوپسیس انجام می‌شد. کار او منجر به شناسایی موتانت‌های فاقد گیرنده‌های نوری فیتوکروم و مهارکننده‌های هسته‌ای شد و نشان داد که هورمون‌های استروئیدی رشد گیاهچه‌های تنظیم‌شونده با نور را کنترل می‌کنند. آزمایشگاه دکتر
با نور را کنترل می‌کنند. آزمایشگاه دکتر چوری در دستکاری مسیر بیوسنتز این استروئیدها که رشد و تکامل گیاهان را تغییر می‌داد و شناسایی گیرنده احتمالی استروئیدها (یک کیناز گیرنده غشایی) مشارکت داشت. گروه او همچنین در درک سیگنالدهی برگشتی از کلروپلاست به هسته و پاسخ‌های اجتناب از سایه در گیاهان مشارکت قابل توجهی داشت.
دولت حاجعلی رزم‌آرا یکی از دولت‌های دوران پادشاهی مشروطه در دورهٔ پهلوی است که از تیر ۱۳۲۹ تا اسفند ۱۳۲۹ فعالیت کرد. رئیس این دولت، حاجعلی رزم‌آرا بود. پس از استعفای علی منصور در روز ۵ تیر ۱۳۲۹، بلافاصله حاجعلی رزم‌آرا توسط شاه مأمور تشکیل دولت شد. وی هیئت وزیران خود را عصر همان روز به حضور شاه، روز ۶ تیر به مجلس شورای ملی و روز ۷ تیر به مجلس سنا معرفی کرد. مجلس شورای ملی در روز ۱۳ تیر با ۹۵ رأی از مجموع ۱۰۸ نفر حاضر و مجلس سنا در روز ۱۹ تیر با ۳۵ رأی از مجموع ۴۹ نفر حاضر به برنامه دولت رأی اعتماد داد.
مجموع ۴۹ نفر حاضر به برنامه دولت رأی اعتماد داد. نخست‌وزیر در تاریخ ۱۶ اسفند ۱۳۲۹ به ضرب گلوله ترور شد.
فمینیسم در آمریکای لاتین مجموعه‌ای از جنبش‌ها است که هدف آن‌ها تعریف، ایجاد و دستیابی به حقوق برابر سیاسی، اقتصادی، فرهنگی، شخصی و اجتماعی برای زنان آمریکای لاتین می‌باشد. این شامل تلاش برای ایجاد فرصت‌های برابر برای زنان در آموزش و اشتغال می‌شود. افرادی که با حمایت از حقوق و برابری زنان عمل می‌کنند یا حمایت می‌کنند، فمینیست نامیده می‌شوند. فمینیسم در آمریکای لاتین در زمینه قرن‌ها استعمار، انتقال و زیر سلطه بردن بردگان از آفریقا و سوءرفتار با مردم بومی شکل گرفته است. ریشه‌های فمینیسم مدرن در آمریکای لاتین
گرفته است. ریشه‌های فمینیسم مدرن در آمریکای لاتین را می‌توان به جنبش‌های اجتماعی دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ بازگرداند، که شامل جنبش آزادی زنان می‌شود، اما ایده‌های فمینیستی پیش از ثبت تاریخی گسترش یافته‌اند. در حالی که جنبش‌های فمینیستی در این منطقه اغلب به دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ مرتبط هستند، زمانی که سازمان‌های آزادی زنان شروع به کسب برجستگی کردند، شجره تاریخی فمینیسم در آمریکای لاتین نشان می‌دهد که مفاهیم فمینیستی بسیار قدیمی‌تر و عمیقاً در گذشته استعماری منطقه ریشه دارند. با وجود مناطق مختلف در آمریکای لاتین و
دارند. با وجود مناطق مختلف در آمریکای لاتین و کارائیب، تعریف فمینیسم در گروه‌های مختلف که شامل مشارکت فرهنگی، سیاسی و اجتماعی بوده است، متفاوت است. بیان تنوع و تغییر از دیدگاه کسانی که به‌طور تاریخی به حاشیه رانده شده‌اند، به ویژه از طریق تجربیات استعمار و پدرسالاری، همواره تمرکز فلسفه فمینیستی در آمریکای لاتین بوده است. ظهور جنبش فمینیسم در آمریکای لاتین به پنج عامل کلیدی نسبت داده می‌شود. گفته می‌شود که آغاز انقلاب فمینیسم در آمریکای لاتین در دهه ۱۸۰۰ با دو زن، مانوئلا سائنز در اکوادور و خوانا مانوئلا
دو زن، مانوئلا سائنز در اکوادور و خوانا مانوئلا گوریتی در آرژانتین، شکل گرفته است. پیش از این جنبش‌ها، زنان پس از دوران استعمار تقریباً هیچ حقی نداشتند. با این حال، زنانی که به خانواده‌های ثروتمند اروپایی تعلق داشتند، فرصت‌های بیشتری در آموزش داشتند. سپس در دهه ۱۹۲۰، فمینیسم دوباره احیا شد و به سوی تغییرات سیاسی و آموزشی برای حقوق زنان پیش رفت. در دهه‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۵۰، گروهی از زنان پورتوریکو جنبشی را بنیان نهادند که اکنون به عنوان جنبش کنونی برای زنان آمریکای لاتین شناخته می‌شود. برخی از این جنبش‌ها شامل
لاتین شناخته می‌شود. برخی از این جنبش‌ها شامل ایجاد صنعت سوزن مانند کار در کارخانه‌های خیاطی بود. سپس در دهه ۱۹۶۰، این جنبش به دفاع از حقوق بدنی و اقتصادی زنان تغییر یافت. دهه ۱۹۷۰ سقوطی در این جنبش را به دلیل لیبرالیسم لسه فر و سرمایه‌داری بازار آزاد به همراه داشت. پس از سقوط نئولیبرالیسم، دهه ۱۹۸۰ موجب احیای دوباره جنبش فمینیستی به سوی حقوق سیاسی شد. دهه ۱۹۸۰ همچنین آغازگر توجه به موضوع خشونت خانگی بود. دهه ۱۹۹۰ گام‌هایی به سمت برابری قانونی برای زنان برداشت. در جامعه امروزی، فمینیسم در آمریکای لاتین به
در جامعه امروزی، فمینیسم در آمریکای لاتین به زیرشاخه‌های مختلفی بر اساس قومیت یا آگاهی موضوعی تقسیم شده است. نظریه فمینیسم در آمریکای لاتین و لاتین‌تبار. از آنجا که نظریه فمینیسم اغلب بر آثار ادبی غربی به جای تجربیات شخصی متکی است، نظریه فمینیسم آمریکای لاتین یک ساختار نسبتاً جدید است که به زنان لاتینا در زمینه‌های اروپامحور مشروعیت می‌بخشد. نظریه‌پردازان فمینیسم آمریکای لاتین نه تنها منابع خود را از کشورهای غربی دریافت می‌کنند، بلکه از تاریخ آمریکای لاتین، روایت‌های شخصی، و تحقیقات در حوزه علوم اجتماعی
روایت‌های شخصی، و تحقیقات در حوزه علوم اجتماعی نیز بهره می‌برند. بحثی به نام «امتیاز معرفتی» وجود دارد (امتیاز معرفتی به معنای برتری دانشی است که فرد با داشتن تجربه شخصی از یک موضوع خاص به دست می‌آورد. برای مثال، یک زن بهتر از یک مرد مسائل و مشکلات مربوط به خود را می‌داند) که نشان می‌دهد بسیاری از فیلسوفان فمینیست لاتین‌تبار از امتیازات فرهنگی و اقتصادی برخوردارند که آن‌ها را از شرایط زندگی اکثر زنان آمریکای لاتین دور می‌سازد. فیلسوف فمینیست اوفلیا شوت استدلال کرده است که «فلسفه فمینیستی به جای آنکه در
کرده است که «فلسفه فمینیستی به جای آنکه در قلمرو فلسفه در آمریکای لاتین قرار گیرد، نیازمند جایگاهی در چارچوب نظریه فمینیسم در آمریکای لاتین است.» به دلیل وسعت جغرافیایی آمریکای لاتین، تنوع نظریه فمینیسم در این منطقه تشخیص و دسته‌بندی آن را دشوار می‌سازد. با این حال، چند نظریه‌پرداز برجسته فمینیسم لاتین شامل مارسل ریو توبار، اوفلیا شوت و گلوریا انزالدوا هستند. فیلسوف فمینیست لاتین‌تبار، ماریا لوگونس به مسائل نژادپرستی اتنوسنتریک، دو زبانه بودن، چندفرهنگی و «ثبت‌های متقاطع آدرس‌دهی» پرداخته است. بسیاری از
«ثبت‌های متقاطع آدرس‌دهی» پرداخته است. بسیاری از فمینیست‌های لاتین مفاهیمی را که لوگونس معرفی کرده است، از جمله «نقش زبان، بدن‌ها، اشیا و مکان‌ها» به کار می‌گیرند. گراسیلا هیرو، که در سال ۱۹۲۸ در مکزیک متولد شد، به «اخلاق فمینیستی و نقش‌های فمینیسم در فضاهای عمومی و دانشگاهی» پرداخته است.
ایرینا لانکووا (؛ زادهٔ ) نوازنده پیانو اهل بلژیک است.
میکیو تسودا (つだみきよ، تسودا میکیو)، متولد ۱۰ ژانویه، یک مانگاکا و تصویرگر ژاپنی از استان فوکویی است که از سال ۱۹۹۸ به نوشتن مانگا مشغول است. نام میکیو تسودا یکی از دو نام قلمی است که او هنگام خلق مانگا از آن استفاده می‌کند. نام دیگر او تایشی زائو (藍子夔ōshi تایشی زائو) است. تحت نام تایشی زائو، او مانگاهایی با موضوع عاشقانه پسران (یاوئی) و عاشقانه دختران (یوری) می‌نویسد، در حالی که با نام میکیو تسودا بر روی مانگاهای کمدی-شوجو تمرکز دارد. دلیل او برای استفاده از دو نام، در ابتدا پنهان نگه داشتن فعالیت‌هایش در
دو نام، در ابتدا پنهان نگه داشتن فعالیت‌هایش در زمینه مانگاهای همجنس‌گرایانه از خانواده‌اش بود، اما در نهایت آن‌ها متوجه این موضوع شدند. بسیاری از مانگاکاها برای نمایش خود در بخش‌هایی از مانگا که جزئی از داستان نیست، مانند بخش یادداشت نویسنده، یک شخصیت هنری خلق می‌کنند. شخصیت میکیو تسودا به شکل یک خرس عروسکی است که یک پاپیون قرمز با زنگوله‌ای در وسط آن به گردن دارد. یکی از دوستان نزدیک او، که خود نیز یک مانگاکا است، ایکی ایکی می‌باشد. آن‌ها اغلب با یکدیگر مانگا می‌نویسند، آثار هنری خود را به نمایش
یکدیگر مانگا می‌نویسند، آثار هنری خود را به نمایش می‌گذارند و در جلسات امضای کتاب همکاری دارند. ایکی ایکی گاهی به‌عنوان مدیر تایشی زائو نیز شناخته می‌شود. منابع. Afterword section in the version of "", volume 1.
بیل گیتس یک عمارت ۶۶۰۰۰ فوت مربعی (۶۱۰۰ متر مربع) را طراحی کرده و مالک آن است که در دریاچه واشینگتن در مدینا (واشینگتن) است. در سال ۲۰۰۹، مالیات بر دارایی ۱٫۰۶۳ میلیون دلار آمریکا با ارزش کل ۱۴۷٫۵ میلیون دلار آمریکا گزارش شد. طراحی. این خانه با همکاری بوهلین سیوینسکی جکسون و معماران کاتلر اندرسون از جزیره باینبریج، واشینگتن طراحی شده است. این عمارت یک طراحی مدرن به سبک اقامتگاه اقیانوس آرام است، با ویژگی‌های کلاسیک مانند یک کتابخانه خصوصی با سقف گنبدی شکل و چشم. این خانه دارای یک سیستم سرور گسترده، یک استخر
این خانه دارای یک سیستم سرور گسترده، یک استخر شنا ۶۰ فوتی (۱۸ متری) با سیستم موسیقی زیر آب، یک سالن ورزشی به مساحت ۲۵۰۰ فوت مربع (۲۳۰ متر مربع) و یک اتاق غذاخوری ۱۰۰۰ فوت مربعی (۹۳ متر مربع) است. شش آشپزخانه و ۲۴ حمام وجود دارد که ده تای آنها دارای وان است. در فرهنگ عامه. این خانه در ژانویه ۱۹۹۷ در دیلبرت مورد تمسخر قرار گرفت، زمانی که شخصیت اصلی پس از ناکامی در خواندن قرارداد مجوز کاربر نهایی بر روی نرم‌افزار خریداری شده مایکروسافت، مجبور شد به یک پسر حوله‌ای تبدیل شود. برخی از مقالات خبری آنلاین خانه را
تبدیل شود. برخی از مقالات خبری آنلاین خانه را زانادو ۲٫۰ می‌نامند که اشاره‌ای به فیلم سینمایی شهروند کین است که خود اشاره‌ای به سطرهای آغازین شعر کلاسیک ساموئل تیلور کولریج کوبله خان بود. پیوند به بیرون. اطلاعات مالیاتی خانه
منیره رحمان یک فعال حقوق بشر بنگلادشی است که در سال ۱۹۶۵ در جاشور، پاکستان شرقی (بنگلادش کنونی) متولد شد. تلاش‌های او باعث شد میزان حملات اسید و بنزین به زنان در بنگلادش تا ۴۰ برابر کاهش یابد. او نه‌تنها قوانین مربوط به این خشونت‌ها را تغییر داد، بلکه حتی در مناطق دورافتاده، از ارائه کمک‌های فوری و مناسب اطمینان حاصل کرد. رحمان همچنین خدمات روانشناختی و پیگیری‌های لازم را برای قربانیان این حملات ایجاد کرد. در سال ۲۰۰۶، به دلیل فعالیت‌های شجاعانه‌اش، جایزه مدافع حقوق بشر عفو بین‌الملل را دریافت کرد. او با
مدافع حقوق بشر عفو بین‌الملل را دریافت کرد. او با دکتر جان موریسون، بنیان‌گذار بنیاد بازماندگان اسیدپاشی (ASF)، همکاری داشت و از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۳ به عنوان مدیر اجرایی این بنیاد فعالیت کرد. در سال ۲۰۱۱، جایزه جهانی کودکان به پاس مبارزه شجاعانه‌اش برای پایان دادن به خشونت‌های اسیدی و بنزینی در بنگلادش، از او تقدیر کرد. او همچنین در سال ۲۰۱۲ به عنوان عضو حرفه‌ای مشترک‌المنافع و در سال ۲۰۱۳ به عنوان عضو آشوکا شناخته شد. اوایل زندگی. منیره رحمان کوچک‌ترین فرزند از میان شش خواهر و برادر خود بود. در جریان جنگ
از میان شش خواهر و برادر خود بود. در جریان جنگ آزادی‌بخش بنگلادش (۱۹۷۱)، خانواده‌اش مجبور به فرار شدند. در این دوران، پدرش از دنیا رفت و مادرش به‌تنهایی مسئولیت بزرگ کردن شش فرزند را بر عهده گرفت. این تجربه تلخ تأثیر عمیقی بر رحمان گذاشت و باعث شد که او فردی مستقل و مقاوم شود. از دوران کودکی، او در فعالیت‌های فرهنگی و مباحثات شرکت داشت که به رشد مهارت‌های رهبری و روحیه پرسشگری او کمک کرد. در دوران دانشجویی، به عنوان معاون رئیس سالن سامسونهار در دانشگاه داکا، بنگلادش انتخاب شد. پس از فارغ‌التحصیلی،
داکا، بنگلادش انتخاب شد. پس از فارغ‌التحصیلی، خانواده‌اش او را به یافتن یک شغل دولتی ترغیب کردند، اما او مسیر دیگری را انتخاب کرد و به عنوان مددکار اجتماعی در آژانس کمک رسانی و بشردوستانه ایرلند مشغول به کار شد. تحصیلات. دیپلم SSC خود را در سال ۱۹۸۱ از مدرسه دخترانه کومارونسا دریافت کرد. در سال ۱۹۸۳، دوره HSC را در کالج دخترانه ایدن به پایان رساند. پس از آن، به دانشگاه داکا رفت و در سال‌های ۱۹۸۷ و ۱۹۸۸ مدرک کارشناسی هنر (Hons) و کارشناسی ارشد هنر را در فلسفه به پایان رساند. پیشه. منیره رحمان فعالیت حرفه‌ای
به پایان رساند. پیشه. منیره رحمان فعالیت حرفه‌ای خود را در سال ۱۹۹۲ به عنوان مددکار اجتماعی در سازمان Concern Worldwide آغاز کرد و تا سال ۱۹۹۹ در آنجا فعالیت داشت. تلاش‌های او باعث شد دولت قوانین مربوط به ولگردی و سیستم قضایی کودکان را بازنگری کند و همچنین وزارتخانه‌ای را موظف به ایجاد یک تیم هوشیاری در خانه‌های مخصوص ولگردان کند. در همین دوران، او از میزان بالای حملات اسید پاشی به زنان در سراسر کشور شوکه شد. برای مقابله با این معضل، به سازمان حقوق زنان ناری پوکخو پیوست و سپس در سال ۱۹۹۸ به بنیاد
زنان ناری پوکخو پیوست و سپس در سال ۱۹۹۸ به بنیاد بازماندگان اسید پاشی ملحق شد. از سال ۲۰۰۲، به عنوان مدیر اجرایی این بنیاد فعالیت کرد.
منیره احمد محمد مُصلی (به عربی: منیرة موصلی) (ژوئیه ۱۹۵۴ – ژانویه ۲۰۱۹) هنرمند و نقاش برجسته عربستان سعودی بود. او در خلق آثار خود از مواد مختلفی همچون مس، رنگ‌های طبیعی، الیاف درخت خرما، گیاهان، کاغذ، پاپیروس و صدف استفاده می‌کرد و به‌ویژه در به‌کارگیری تکنیک کلاژ مهارت داشت. آثار او تحت تأثیر رویدادهای جهان عرب، باستان‌شناسی انسانی، موسیقی، طبیعت و شعر قرار داشت. مصلی آثارش را در سراسر جهان عرب به نمایش گذاشت و در سال ۱۹۹۴ در برنامه توسعه سازمان ملل متحد برای منطقه خلیج فارس فعالیت داشت. پس از درگذشت او،
منطقه خلیج فارس فعالیت داشت. پس از درگذشت او، یکی از گالری‌های هنری عربستان سعودی به نام موصلی تغییر نام یافت. زندگی. منیره مصلی در ژوئیه ۱۹۵۴ در مکه، عربستان سعودی متولد شدو از کودکی به طراحی علاقه نشان داد. او نخستین نمایشگاه آثار خود را در سال ۱۹۶۸ همراه با صفیه بن زقر در مدرسه آموزش مدرن برگزار کرد.چهار سال بعد، نخستین نمایشگاه انفرادی او در جده، شهر مادربزرگش، برپا شد. او تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را به ترتیب در لبنان و مصر گذراند.در ۱۹۷۴، از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه اسکندریه در رشته هنرهای
هنرهای زیبای دانشگاه اسکندریه در رشته هنرهای زیبا فارغ‌التحصیل شد و سپس تحصیلات خود را در ایالات متحده ادامه داد. در ۱۹۷۹، مدرک دیپلم طراحی گرافیک را دریافت کردو آثارش را در ۱۹۷۶ در یک نمایشگاه مشترک در کالیفرنیا به نمایش گذاشت. پس از فارغ‌التحصیلی، در سال ۱۹۷۹ به عنوان متخصص طراحی انتشارات در بخش روابط عمومی شرکت آرامکو عربستان مشغول به کار شد. از جمله آثار شاخص او، پوستر زمین و ناسی بود که در سال ۱۹۹۰ برای مرکز تحقیقات و مطالعات جمهوری دومینیکن طراحی شد و در کتابخانه‌های یونسکو در سراسر جهان منتشر گردید
در کتابخانه‌های یونسکو در سراسر جهان منتشر گردید تا در روز جهانی زن ۱۹۹۲ به نمایش گذاشته شود. مصلی به عنوان متخصص فنی در مشارکت برنامه‌های هنری و رسانه ای برنامه خلیج فارس برای حمایت از برنامه توسعه سازمان ملل در سال ۱۹۹۴ انتخاب شد. در ۱۹۹۳، نمایشگاهی با عنوان الوسطی و من را در گالری علم الفن، بیروت برگزار کرد. از سال ۲۰۰۳، تمرکز او بیشتر بر نقاشی معطوف شدو در ۲۰۰۷، جشنواره هنری الخُبَر را پایه‌گذاری کرد. در نوامبر ۱۹۹۷، وزارت فرهنگ لبنان به او نشان لیاقت هنری اهدا کرد. او در سال ۲۰۱۱، نمایشگاهی با عنوان
هنری اهدا کرد. او در سال ۲۰۱۱، نمایشگاهی با عنوان وضعیت هنر اکنون را در گالری آلباره برگزار کرد که الهام‌گرفته از ملاقات او با دختری ۱۴ ساله‌ای بود که توسط سربازان عراقی کشته شده بود. او همچنین در ۲۰۱۶، نمایشگاه‌هایی را در گالری حافظ، نمایشگاه هنر دبی و جشنواره هنر جده برگزار کرد و طی دوران فعالیتش، جوایز متعددی از نهادهای هنری عربی و بین‌المللی دریافت نمود. هنر. منیره مصلی از رویدادهای جهان عرب، باستان‌شناسی انسانی، موسیقی، طبیعت و شعر الهام می‌گرفت. او با استفاده از طیف وسیعی از مواد، سعی می‌کرد هر
او با استفاده از طیف وسیعی از مواد، سعی می‌کرد هر ماده‌ای را متناسب با مفهوم اثر خود انتخاب کند. از جمله مواد مورد استفاده او می‌توان به مس، رنگ‌های طبیعی، الیاف درخت خرما، گیاهان، کاغذ، پاپیروس و صدف اشاره کرد. او به‌ویژه در استفاده از تکنیک کلاژ تبحر داشت. مرگ. منیره مصلی پس از تحمل بیماری کلیوی طولانی‌مدت، در ژانویه ۲۰۱۹ درگذشت و در قبرستان رویس جده به خاک سپرده شد. میراث. او را پیشگام هنر پلاستیک غیرسنتی در عربستان می‌دانند. شبکه العربیه از او به‌عنوان کسی که نقش مهمی در توسعه جنبش هنرهای زیبا، به‌ویژه
که نقش مهمی در توسعه جنبش هنرهای زیبا، به‌ویژه در میان زنان داشت یاد کرد.عبدالرحمن السلیمان، منتقد هنری، او را هنرمندی مهم با رهبری هنری واقعی توصیف کرد. در تجلیل از میراث او، بدر بن عبدالله بن محمد بن فرحان آل سعود، وزیر فرهنگ عربستان، نام یکی از گالری‌های هنری این کشور را به افتخار او تغییر داد.
زندگی. آیاکا هیراهارا در یک خانواده موسیقی‌دان به دنیا آمد. پدرش، ماکوتو هیراهارا، نوازنده ساکسیفون، پدربزرگش تسوتومو هیراهارا، نوازنده ترومپت، و خواهر بزرگ‌ترش، آیکا هیراهارا، خواننده‌ای تحت لیبل شرکت پیشرو موسیقی EMI است. (EMI Music Japan) او از ۶ سالگی به مدت ۱۱ سال در باله ماتسویاما فعالیت داشت. در ۱۳ سالگی نواختن ساکسیفون را آغاز کرد و در دبیرستان سنزوکو گاکوئن، ساکسیفون کلاسیک آموخت. در حال حاضر، او در کالج موسیقی (سنزوکو گاکانه) Senzoku Gakuen، در رشته موسیقی جاز و ساکسیفون تحصیل می‌کند. نخستین
رشته موسیقی جاز و ساکسیفون تحصیل می‌کند. نخستین تک‌آهنگ او، مشتری، در دسامبر ۲۰۰۳ منتشر شد و به یکی از پرفروش‌ترین تک‌آهنگ‌های سال ۲۰۰۴ تبدیل گردید. این آهنگ ملودی خود را از مشتری در آلبوم سیاره‌های شیرین اثر گوستاو هولست گرفته است. به‌طور مشابه، آهنگ سیلیسیلنا نیز بر پایه سیلیسیانو از یوهان سباستین باخ ساخته شد. او از ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱، مجموعه آلبوم‌هایی با تم کلاسیک منتشر کرد. پس از ۲۰۱۳، همکاری خود را با شرکت موسیقی رؤیایی خاتمه داد و به یونیورسال موزیک ژاپن (زیرمجموعه Nayutawave Records) پیوست. اولین
ژاپن (زیرمجموعه Nayutawave Records) پیوست. اولین تک‌آهنگ او تحت این لیبل، Tsubasa (به معنی بال) بود. در ۱۳ نوامبر ۲۰۱۳، تک‌آهنگ 未来へかざす火のように به معنی درخش را منتشر کرد که به عنوان موسیقی متن بازی جاه‌طلبی نوبوناگا توسط کویی استفاده شد.همچنین در ۴ دسامبر ۲۰۱۳، اولین آلبوم خود را در یونیورسال منتشر کرد. در ۱ نوامبر، یونیورسال لیست آهنگ‌های آلبوم بعدی آیاکا را فاش کرد (یکی از آنها نسخه جلد (من رؤیایی دیدم) از "سریال بینوایان" است).آلبوم فوق‌الذکر به رتبه ۳۲ در رتبه‌بندی اوریکون رسید. آیاکا هیراهارا در چندین
رتبه‌بندی اوریکون رسید. آیاکا هیراهارا در چندین موزیکال معروف به ایفای نقش پرداخته است، از جمله: کریستین دای در عشق هرگز نمی‌میرد (۲۰۱۴–۲۰۲۵) کارول کینگ در نمیایشناه زبایی: کارو کینگ موسیقی دان (۲۰۱۷–۲۰۲۰) مری پاپینز در مری پاپینز (۲۰۱۸) یوریا در مشت ستاره شمالی (۲۰۲۱–۲۰۲۲) ساتین در مولن روژ (۲۰۲۳–۲۰۲۴) او همچنین ماریا را در دوبله ژاپنی فیلم آوای موسیقی و مری پاپینز را در دوبله ژاپنی مری پاپینز بازمی‌گردد صداگذاری کرده است. آهنگ‌های موضوعی. آهنگ هیراهارا "ریست"، از آلبوم "Yottsu no L" در عنوان ۲۰۰۶ کپکام،
از آلبوم "Yottsu no L" در عنوان ۲۰۰۶ کپکام، "اوکامی"، به عنوان آهنگ پایانی استفاده شد. یک نسخه ارکسترال، "ریست– ممنون ورژی نیز توسط هیروشی یاماگوچی ساخته شده است. همچنین در انیمه "داستان سایکونکوکو" آهنگ "Hajimari No Kaze" هیراهارا، (همچنین از "Yottsu no L") استفاده شد. این آهنگ به عنوان آهنگ اصلی تیتراژ اول برای دو فصلی که پخش شد استفاده شد. نسخه او از آهنگ "Tsubasa o Kudasai" در قسمت ۵ درام "سگ اورتروس" که با نام هنری ری خوانده شد ظاهر شد. سوار بر موج زندگی (با حضور همکار Norimasa Fujisawa)، از آلبوم
زندگی (با حضور همکار Norimasa Fujisawa)، از آلبوم (کلاسیک‌های من2 OST) رسمی برای اکران فیلم دیزنی نیچر: "اقیانوس‌ها" در ژاپن است. آیاکا هیراهارا را توسط جو هیسایشی از فیلم استودیو گیبلی "شهر اشباح" ضبط کرد. منابع. آیاکا هیراهارا (به ژاپنی: 平原 綾香، تلفظ: هیراهارا آیاکا) (متولد ۹ مه ۱۹۸۴) خواننده پاپ ژاپنی است. او تا سال ۲۰۱۳ تحت قرارداد با شرکت (موسیقی رؤیایی) Dreamusic فعالیت می‌کرد و پس از آن به یونیورسال موزیک ژاپن منتقل شد.
بارونس اما ارکزی (; – ) با نام کامل: "اما ماگدالنا روزالیا ماریا جوزفا بوربالا اورتسی دو اورتسی" که معمولاً با نام بارونس اورتسی شناخته می‌شود (نامی که تحت آن منتشر می‌شد) و در میان خانواده و دوستانش با نام اموشکا اورتسی معروف بود، یک رمان‌نویس و نمایشنامه‌نویس بریتانیایی زادهٔ مجارستان بود. او بیشتر به دلیل مجموعهٔ رمان‌هایش دربارهٔ شاهین سرخ، شخصیت دوگانهٔ سر پرسی بلِیکنی، یک اشراف‌زادهٔ انگلیسی ثروتمند که به یک هنرمند فرار باهوش تبدیل می‌شود تا نجیب‌زادگی فرانسوی را از «مدام گیوتین» در دوران انقلاب
فرانسوی را از «مدام گیوتین» در دوران انقلاب فرانسه نجات دهد، شناخته می‌شود. او با این اثر، مفهوم «قهرمانی با هویت مخفی» را در فرهنگ عامه بنیان گذاشت. نمایش "شاهین سرخ" در تئاتر وست اند لندن در ۵ ژانویهٔ ۱۹۰۵ افتتاح شد و به اثری محبوب در میان مخاطبان بریتانیایی تبدیل شد. برخی از نقاشی‌های اورتسی نیز در آکادمی سلطنتی هنر لندن به نمایش گذاشته شدند. او در طول جنگ جهانی اول، «لیگ خدمات فعال زنان انگلستان» را با هدف توانمندسازی زنان برای متقاعد کردن مردان به ثبت‌نام در ارتش، تأسیس کرد. اوایل زندگی. اورتسی در
در ارتش، تأسیس کرد. اوایل زندگی. اورتسی در تارنااورش، مجارستان متولد شد. او دختر آهنگساز بارون فلیکس اورتسی دو اورتسی (۱۸۳۵–۱۸۹۲) و کنتس اما واس دو سنت‌اگیِد و سِگِ (۱۸۳۹–۱۸۹۲) بود. پدربزرگ پدری او، بارون لاسلو اورتسی (۱۷۸۷–۱۸۸۰)، مشاور سلطنتی و شوالیهٔ نشان سیسیلی سنت جرج بود. مادربزرگ پدری او، بارونس ماگدلنا، متولد ماگدلنا مولر (۱۸۱۱–۱۸۷۹)، اصالتی اتریشی داشت. پدربزرگ و مادربزرگ مادری او، کنت شموئل واس دو سنت‌اگیِد و سِگِ (۱۸۱۵–۱۸۷۹)، عضو پارلمان مجارستان، و روزالیا اپرجسی دو کارولیفِیرور (۱۸۱۴–۱۸۸۴)
و روزالیا اپرجسی دو کارولیفِیرور (۱۸۱۴–۱۸۸۴) بودند. والدین اما در سال ۱۸۶۸، از ترس تهدید انقلاب دهقانی، املاک خود را ترک کرده و به بوداپست نقل مکان کردند. آن‌ها در بوداپست، بروکسل و پاریس زندگی کردند، جایی که اما به تحصیل موسیقی پرداخت اما موفق نشد. سرانجام، در سال ۱۸۸۰، زمانی که اما ۱۴ ساله بود، خانواده‌اش به لندن، انگلستان نقل مکان کردند و در خانهٔ هموطنشان، فرانسیس پیچلر، در شمارهٔ ۱۶۲ خیابان گریت پورتلند اقامت گزیدند. اورتسی در مدرسه هنر وست لندن و سپس در مدرسه هنر فاین هیدرلی تحصیل کرد. هرچند که او
در مدرسه هنر فاین هیدرلی تحصیل کرد. هرچند که او سرنوشت یک نقاش را نداشت، اما در مدرسهٔ هنر با هنری جورج مونتاگو مک‌لین بارستو، یک تصویرگر جوان که فرزند یک روحانی انگلیسی بود، آشنا شد؛ آن‌ها در ۷ نوامبر ۱۸۹۴ در کلیسای سنت مریلبون ازدواج کردند. این آغاز یک ازدواج شاد بود که او آن را «برای نزدیک به نیم قرن، سرشار از شادی، تفاهم، دوستی کامل و هم‌اندیشی» توصیف کرد. حرفهٔ نویسندگی. آنها پول بسیار کمی داشتند و اورتزی برای تأمین درآمد کم همسرش، به عنوان مترجم و تصویرگر شروع به کار کرد. تنها فرزندشان، جان مونتاگو