payamvha/North_RAG huggingface dataset:
وانگ زُنگْیان (واپسین شاه شوی متقدم) بود. لو شیانگ‌لین (Lo Hsiang-lin) و لی گوتاو (Li Guotao)، سابقه‌ی دینی این سه نفر را به ترتیب، مسیحی مشرقی یا زرتشتی دانسته‌اند. لی گوتاو معتقد بود که اشاره‌ی لی شون ژیان به سلاحِ وشپرکر در یکی از سروده‌هایش، دال بر عقاید مذهبی اوست. او همچنین بعدها استدلال کرد که امپراتوری وانگ زُنگْیان نیز متأثر از این سه نفر، به مزدیسنا گروید. در مقابل اما لو شیانگ‌لین از اینکه مسیحیت سریانی شرقی غالباً متکی به دانش پزشکی خود در آسیا گسترش یافته است، استنباط می‌کرد که لی ژون باید
گسترش یافته است، استنباط می‌کرد که لی ژون باید مسیحی بوده باشد. هر چند استدلالات هر دو مورخ با کمبود شواهد مواجه اند و هنوز چیزی با قطعیت ثابت نشده است.
استیدا (به زبان سیسیلی به معنای "ستاره") یک سازمان مافیایی و جامعه جنایی است که در بخش مرکزی-جنوبی سیسیل فعالیت می‌کند. اعضای این گروه با نام‌های استیداری یا استیدارولی شناخته می‌شوند. این سازمان بیشتر در مناطق روستایی سیسیل جنوبی فعال است و به عنوان رقیب کوزا نوسترا عمل می‌کند. خاستگاه و ویژگی‌ها: - این گروه در اصل به عنوان یک انشعاب جدایی‌طلب از کوزا نوسترا شکل گرفت - برخی از اعضا دارای خالکوبی ستاره روی بدن خود هستند تاریخچه. اطلاعات کمی درباره منشأ این سازمان وجود دارد، اما اعتقاد بر این است که مشابه
سازمان وجود دارد، اما اعتقاد بر این است که مشابه مافیا و در همان محیط روستایی سیسیل شکل گرفته است. برخلاف مافیا، استیدا تا دهه ۱۹۸۰ عمدتاً یک گروه روستایی و کم‌نمایه بود تا اینکه رویکرد توسعه‌طلبانه‌تری در پیش گرفت و به شهرها نفوذ کرد. این امر موجب رقابت بین دو گروه سیسیلی شد. تفاوت اصلی استیدا با مافیا در این است که بر پایه نظام اخلاقی (افتخار) نیست، بلکه صرفاً بر فعالیت‌های جنایی و سودآوری متمرکز است. ظهور عمومی استیدا زمانی به چشم عموم آمد که فرانچسکو مارینو مانونیا، عضو ندامت‌گزار کوزا نوسترا، در سال
مانونیا، عضو ندامت‌گزار کوزا نوسترا، در سال ۱۹۸۹ درباره آن صحبت کرد. لئوناردو مسینا، عضو دیگر مافیا، نیز اطلاعاتی ارائه داد. بر اساس این شهادت‌ها، استیدا توسط اعضای سابق کوزا نوسترا در جریان «جنگ دوم مافیا» در اوایل دهه ۱۹۸۰ تشکیل شد. این افراد به دلیل نافرمانی یا در برخی موارد حتی ازدواج با بستگان مأموران پلیس اخراج شده بودند. بسیاری از اعضای اولیه استیدا، پیروان جوزپه دی کریستا، رئیس مافیا که ترور شده بود، محسوب می‌شدند. قلمرو و رهبری استیدا به‌ویژه در مناطق جنوبی سیسیل، از جمله آگریجنتو، کالتانیستا،
مناطق جنوبی سیسیل، از جمله آگریجنتو، کالتانیستا، گلا، ویتوریا، نیشمی و سایر شهرهای کوچک، نفوذ زیادی داشت. رهبران اولیه این سازمان جوزپه کروچه بنونوتو و سالواتوره کالاتفاتو بودند. کالوجرو لائوریا، رئیس دیگر استیدا، بعدها با بمب منفجر شد. در اوایل دهه ۱۹۹۰، جنگ خونینی بین استیدا و مافیا درگرفت که به کشته شدن بیش از ۳۰۰ نفر، از جمله قاضی روزاریو لیواتینو، انجامید. ساختار و آیین‌ها استیدا یک سازمان متمرکز نیست و بسیاری از باندهای آن (معروف به «خانواده‌ها») به‌صورت مستقل عمل می‌کنند. این گروه‌ها گاه با یکدیگر
مستقل عمل می‌کنند. این گروه‌ها گاه با یکدیگر یا حتی با شاخه‌های محلی کوزانوسترا ائتلاف می‌کنند. آیین‌ها و قوانین آنها مشابه مافیاست، از جمله خالکوبی عضویت که به‌صورت یک ستاره پنج‌پر با سوزن و جوهر آبی-سیاه روی دست راست (بین انگشت شست و اشاره) انجام می‌شود. این خالکوبی به «استیداری» معروف است.
جعفر برزگر (زادهٔ ۲۵ آوریل ۱۹۹۳ در اردبیل) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست هافبک بازی می‌کند. وی سابقهٔ بازی در تیم‌هایی از جمله پرسپولیس تهران، باشگاه فوتبال ماشین‌سازی تبریز و شمس آذر قزوین را دارا می‌باشد. وی همچنین در تیم‌های پایهٔ ملی ایران حضور داشته است، و اخیراً به‌عنوان کارشناس حقوقی قوه قضائیهٔ استان اردبیل فعالیت می‌کند. دوران باشگاهی. جعفر برزگر در فصل ۲۰۱۴–۲۰۱۵، ۵ بازی رسمی (بدون گل) برای پرسپولیس تهران انجام داد. در فصل ۲۰۲۰–۲۰۲۱، وی ۲۱ بازی برای باشگاه فوتبال ماشین‌سازی تبریز به ثبت
بازی برای باشگاه فوتبال ماشین‌سازی تبریز به ثبت رساند و در سال ۲۰۲۲ نیز با شمس آذر قزوین، ۱۹ بازی رسمی انجام داد و سابقه بازی در آرمان گهر را در کارنامه دارد. دوران ملی. برزگر برای تیم‌های ملی ایران در رده‌های پایه بازی کرده است: دوران مربی‌گری و شغلی. پس از دوران فوتبال، برزگر به‌عنوان کارشناس حقوقی در قوه قضائیه ایران در اردبیل مشغول به کار شد و نیز در زمینه مربی‌ گری در تیم‌های پایه همکاری داشته است. افتخارات و افتخارات باشگاهی. جعفر برزگر طی دوران حرفه‌ای خود، دستاوردهای قابل توجهی را تجربه داشته است:
وزارت دفاع ملی یونان () سازمان کابینه غیرنظامی مسئول مدیریت نیروهای مسلح یونان است که رهبر آن طبق قانون اساسی (ماده ۴۵) رئیس‌جمهور است، اما اداره آن فقط توسط نخست‌وزیر و دولت یونان انجام می‌شود. این سازمان در خیابان مسوگیون، در اردوگاه پاپاگوس در آتن، بین پاپاگوس و هولارگوس واقع شده است. وزارت دفاع ملی یونان امروزه، طبق تصمیم نخست وزیر، از نظر سلسله مراتبی در رتبه‌بندی وزارتخانه‌ها در رتبه سوم قرار دارد. بالاترین مقام در تاریخ این وزارتخانه، دومین مقام، پس از وزارت ریاست دولت، در آخرین دولت آندریاس پاپاندرو
وزارت ریاست دولت، در آخرین دولت آندریاس پاپاندرو (۱۹۹۳–۱۹۹۶) بود. از ۲۷ ژوئن ۲۰۲۳، وزیر دفاع ملی نیکوس دندیاس است.
یون سویونگ(هانجا: 淵秀英) دریاسالار و فرمانده ارتش امپراتوری گوگوریو است. او به‌عنوان یکی از معدود زنان نظامی تاریخ کره، نقش مهمی در مقابله با تهاجم امپراتوری تانگ ایفا کرد و به دلیل پیروزی‌های دریایی چشمگیر، در تاریخ نظامی کره مورد احترام قرار دارد. نام او گاهی به صورت یونگه سویونگ و یونگه سو جونگ نوشته می‌شود، با این حال، از آنجایی که نام خانوادگی یون گه سومون تنها یک حرف است، احتمالاً دومی یک نام ساختگی است. نام خواهر کوچکتر یونگه سومون در کتیبه‌ای که در اوگوسونگ و سایر مکان‌ها کشف شده است، ذکر شده است. بر
و سایر مکان‌ها کشف شده است، ذکر شده است. بر اساس کتیبه، او یک فرمانده دریایی در جنگ اول گوگوریو-تانگ بود. زندگی. پیش از آغاز جنگ، یون سویونگ مسئول مقام چوریوگن‌جی (도사) در دژ سوکسونگ واقع در شبه‌جزیره لیائودونگ بود. برخلاف انتظار، حمایت یا نفوذ برادر بزرگترش یونگه سومون چندان به کمکش نیامد، اما به‌لطف توانایی برجسته در رهبری، بسیار مورد احترام و اعتماد بود. با توجه به موقعیت دژ سوکسونگ، که نقطه‌ای کلیدی برای جلوگیری از پیشروی نیروهای دشمن از جنوب شبه‌جزیره لیائودونگ بود، احتمال می‌رود وظایف اصلی او شامل
لیائودونگ بود، احتمال می‌رود وظایف اصلی او شامل پشتیبانی از دژ بی‌سا، بازپس‌گیری آن در صورت سقوط، مقابله با حمله مستقیم به پیونگ‌یانگ، و اجرای حملات از پشت به دشمن بوده باشد. یون سویونگ پس از انتصاب به‌عنوان چوریوگن‌جی دژ سوکسونگ، به‌سرعت نیروی دریایی را تقویت کرد. او بیش از ۷۰ کشتی جنگی ساخت و حدود ۵٬۰۰۰ نیروی نظامی تازه‌نفس را برای مقابله با جنگ آموزش داد. در سال ۶۴۵، امپراتور تای‌جونگ از سلسله تانگ به گوگوریو حمله کرد. بر اساس گزارش‌ها، حدود ۱۰۰٬۰۰۰ نیروی زمینی و ۷۰٬۰۰۰ نیروی دریایی در این حمله شرکت
زمینی و ۷۰٬۰۰۰ نیروی دریایی در این حمله شرکت داشتند. ارتش تانگ با سرعتی فراتر از انتظار، خطوط دفاعی گوگوریو را درهم شکست و دژهای لیائودونگ و گه‌مو را تصرف کرد. در این میان، دژ استراتژیک بی‌سا نیز با حمله شبانهٔ نیروی دریایی به فرماندهی ژنرال جانگ‌لیانگ به‌راحتی سقوط کرد. اگرچه بسیاری از دژها سقوط کرده بودند، اما با شکست ارتش تانگ در تسخیر نقاط کلیدی مانند دژهای شین‌سونگ و گونان‌سونگ، ارتش آن‌ها به شدت فرسوده شد و امکان مقاومت همچنان وجود داشت. با این حال، سقوط سریع دژ بیسا موجب شد نیروی دریایی تانگ همچنان
سریع دژ بیسا موجب شد نیروی دریایی تانگ همچنان بدون آسیب باقی بماند. با نابودی دژ بیسا، حمایت دریایی از آن منطقه به‌کلی از بین رفت. اما زمانی که ژنرال جانگ‌لیانگ بخشی از نیروی دریایی را برای پشتیبانی از حمله به گونان‌سونگ به شمال اعزام کرد، شکاف در آرایش نظامی تانگ ایجاد شد. یون سویونگ از این فرصت استفاده کرد و به پایگاه‌های دریایی تانگ در چانگ‌ریو و سونگ‌سان حمله برد. در این عملیات، بیش از ۱۰۰ کشتی دشمن را سوزاند و حدود ۲۰٬۰۰۰ تن از نیروهای تانگ را از بین برد. گفته می‌شود که فرماندهٔ معروف تانگ، گو
بین برد. گفته می‌شود که فرماندهٔ معروف تانگ، گو هیوچونگ، که به‌طور اسرارآمیزی ناپدید شده بود، در همین نبرد کشته شده است. مدتی بعد، ارتش مرکزی گوگوریو در نبرد مستقیم با نیروهای اصلی امپراتور تانگ در کوه جوپیل شکست خورد، و در این میان ژنرال گو یونسو تسلیم شد. هرچند تانگ در این نبرد پیروز شد، اما نتوانست اوضاع را بعد از آن به‌درستی مدیریت کند و برای مدتی حدود یک ماه در سرگردانی به‌سر برد. یون سویونگ در ادامه، در مناطق داهوم-دو و گوانگ‌نوک-دو، بیش از ۵۰ کشتی جنگی تانگ را سوزاند و حدود ۸٬۰۰۰ سرباز را از میان
جنگی تانگ را سوزاند و حدود ۸٬۰۰۰ سرباز را از میان برداشت. همچنین در نوبک و گاشی‌پو، بیش از ۸۰ کشتی دیگر را منهدم کرد و حدود ۵٬۰۰۰ سرباز دیگر را کشت. گفته می‌شود که تا این مرحله، یون سویونگ با تاکتیک‌های چابک و توانایی نظامی بالا، تقریباً هیچ تلفاتی متحمل نشده بود. پیروزی‌های پیاپی باعث شد که او به مقام فرمانده کل نیروی دریایی (수군 원수) ارتقاء پیدا کند و پایگاه دریایی را به اطراف گوانگ‌نوک-دو منتقل کند. در ۱۵ اوت، هنگامی که امپراتور تایزونگ مشغول حمله به دژ آنشی بود، یون سویونگ با نیروی دریایی تانگ در جزیره
بود، یون سویونگ با نیروی دریایی تانگ در جزیره دئیجانگسان وارد نبردی بزرگ شد و پیروزی قاطعی کسب کرد. ارتش تانگ با بیش از ۱٬۰۰۰ کشتی جنگی و ۱۰۰٬۰۰۰ سرباز به میدان آمد، اما گفته می‌شود که حدود نیمی از آن‌ها را از دست داد. گرچه ممکن است این آمار اغراق‌آمیز باشد، اما با شمار مفقودشدگان نیروی دریایی تانگ و آمار پیروزی‌های ثبت‌شده یون سویونگ مطابقت دارد. افسران ارشد تانگ مانند یو یونگ‌هانگ، سانگ‌ها، جو ناندانگ، و وانگ‌دِدو و هزاران سرباز تحت فرمان آن‌ها در همین نبرد کشته شدند. با شکست حمله مستقیم به پیونگ‌یانگ و
کشته شدند. با شکست حمله مستقیم به پیونگ‌یانگ و ناکامی ارتش تانگ در شمال، تنها نیروهای باقی‌مانده همان ارتش اصلی امپراتور بودند که در قلعه آنشی مستقر بودند. ارتش تانگ با ناامیدی، تپه‌ای مصنوعی در جنوب‌شرقی آنشی ساخت تا از آن بالا حمله کند. اما این تپه فرو ریخت و دیوار قلعه نیز آسیب دید. در لحظه‌ای سرنوشت‌ساز، ارتش گوگوریو زودتر از تانگ به آن تپه رسید و آن را تصرف کرد. همین موجب شد ارتش تانگ تمام اراده خود را از دست بدهد و شکست بخورد. در این جنگ، نیروی دریایی تانگ شمار زیادی از نیروهایش را از دست داد.
دریایی تانگ شمار زیادی از نیروهایش را از دست داد. فرمانده ارشد نیروی دریایی، جانگ‌لیانگ، و فرمانده دیگر، جانگ مون‌هانگ، پس از بازگشت به چین زندانی و سپس اعدام شدند. اطلاعات دقیق‌تری از سرنوشت یون سویونگ پس از این وقایع در دست نیست. گفته می‌شود که او نه‌تنها با برادر کوچکترش یون جونگتو، بلکه با برادر بزرگترش یونگه سومون نیز اختلافات جدی داشت. طبق روایات، در سال ۶۵۴ از قدرت کنار گذاشته شد و در سال ۶۵۶ خودکشی کرد. همچنین روایت‌هایی وجود دارد که او دختری نیز داشته، اما جزئیات بیشتری در این مورد ثبت نشده است.
اما جزئیات بیشتری در این مورد ثبت نشده است. ستون‌های سنگی که وجود او را اثبات می‌کنند در گذرگاه چینگشی، بیساسونگ، سوکسونگ و قلعه اوگو در استان جیان‌آن در ساحل جنوبی شبه جزیره لیاودونگ حفاری شده‌اند، بنابراین می‌توان تأیید کرد که او وجود داشته است. موارد زیر در کتیبه‌های کشف شده در مکان‌های سوکسونگ سوجانگرو (梳壯樓) و بیسائسئونگ (先壯樓) که یون سو یونگ به عنوان یک کاهن تائوئیست خدمت می‌کرد، آمده است. (تفسیر توسط پروفسور سو گیل سو از دانشگاه سوگیونگ و پروفسور جئون یونگ می از دانشگاه ملی چونگبوک).
تئاتر هنری چخوف مسکو ()؛ یک تئاتر دراماتیک در مسکو است که در سال ۱۹۸۷، پس از تقسیم تئاتر هنری گورکی مسکو به دو نهاد مستقل، بنیان‌گذاری شد. از سال ۱۹۸۹، این تئاتر به افتخار یکی از نویسندگان اصلی‌اش، آنتون پاولوویچ چخوف ، نام‌گذاری شد. در سال ۲۰۰۴، این تئاتر عنوان تاریخی خود «تئاتر هنری مسکو» را بازیافت و عنوان «آکادمیک» را کنار گذاشت.. مدیر هنری این تئاتر، کنستانتین خابنسکی، دارندهٔ عنوان «هنرمند مردمی فدراسیون روسیه» است. (از ۲۸ اکتبر ۲۰۲۱)
استوارت گری (; متولد – فوت شده ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا بود که برای فلیتوود تاون در پست مدافع بازی می‌کرد. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به سلتیک، ای‌اف‌سی بورنموث، فلیتوود تاون، گایزلی، گرینوک مورتون، آکسفورد یونایتد و ردینگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال اسکاتلند بازی کرده است. دوران باشگاهی. گری در سال ۱۹۸۹ به عنوان بازیکن نوجوان با قرارداد S-form به سلتیک پیوست و مانند بسیاری دیگر، در سن ۱۶سالگی در سال ۱۹۹۰ وارد کادر خدمات زمینی باشگاه شد. او در رده‌های جوانان
کادر خدمات زمینی باشگاه شد. او در رده‌های جوانان و تیم ذخیره بازی کرد و سپس برای بازی در تیم Giffnock Park North AFC آزاد شد. او فصل ۱۹۹۱–۹۲ را نزدیک به دعوت به تیم اصلی به پایان رساند و قرارداد جدیدی به مدت دو سال منعقد کرد. فصل بعدی با اولین حضورش در برابر آبردین در فصل ۹۳–۱۹۹۲ همراه بود، اما مصدومیت کشاله ران در اکتبر باعث شد فصل ۹۳–۱۹۹۲ او به‌طور زودهنگام به پایان برسد. در فصل ۹۴–۱۹۹۳ او درخواست انتقال به صورت قرضی به جنوب مرز داد. او مدتی را به صورت قرضی در ای‌اف‌سی بورنموث در فوریه گذراند و سپس به
قرضی در ای‌اف‌سی بورنموث در فوریه گذراند و سپس به تیم ذخیره بازگشت. در پایان فصل، با تیم بزرگسالان به تورنمنت پایان فصل در کانادا رفت. با آغاز فصل ۹۵–۱۹۹۴، قراردادش به پایان رسید و مورد توجه ساندرلند و بلکبرن روورز قرار گرفت و قراردادهایی ماهانه امضا کرد. در نهایت در ۲۷ ژانویه ۱۹۹۵ قرارداد جدیدی امضا کرد با این نیت که اگر بازی بیشتری در تیم اصلی به او نرسد، باشگاه را ترک خواهد کرد. او دوره نسبتاً موفقی در بازی داشت و در آستانه‌ی ورود کامل به تیم اصلی بود. در فصل ۹۶–۱۹۹۵، در بخش پایانی فصل چند بازی را
در فصل ۹۶–۱۹۹۵، در بخش پایانی فصل چند بازی را به‌صورت بازیکن اصلی آغاز کرد، اما آسیب‌دیدگی رباط مچ پا باعث ایجاد مشکل شد و زمان بازی او را کاهش داد. فصل ۹۷–۱۹۹۶ نیز با مصدومیت زانو همراه بود و باعث شد بیشتر فصل را در تیم ذخیره باشد. قراردادش دوباره به پایان رسید و آینده‌اش نامشخص بود. توافقی برای انتقال به لیل در دوران پیش‌فصل به نتیجه نرسید و او فصل ۹۸–۱۹۹۷ را با قراردادهای ماهانه آغاز کرد. در اکتبر به صورت قرضی به گرینوک مورتون تا ژانویه ۱۹۹۸ منتقل شد و سپس برای بازی در برابر همان تیم در دیدار جام حذفی
سپس برای بازی در برابر همان تیم در دیدار جام حذفی اسکاتلند در ۲۴ ژانویه از قرض فراخوانده شد. او چند بازی دیگر برای تیم ذخیره انجام داد و در نهایت در ۲۶ مارس ۱۹۹۸ به تامی برنز در ریدینگ فروخته شد. گری به صورت قرضی به راشدن و دیاموندز منتقل شد و در ژانویه ۲۰۰۱ به صورت دائمی به آن‌ها پیوست و در پایان فصل ۰۵–۲۰۰۴ آزاد شد. او به آکسفورد یونایتد پیوست و ۱۰ بازی برای آن‌ها انجام داد. پس از آن با تیمی در لیگ‌های غیرحرفه‌ای به نام گایزلی مرتبط شد و در آنجا تیم ذخیره را همراه با وینس براکی مربی‌گری می‌کرد. بازیگری.
را همراه با وینس براکی مربی‌گری می‌کرد. بازیگری. در فیلم "یونایتد لعنتی" محصول ۲۰۰۹، گری نقش پدرش ادی را، ایفا کرد. مرگ. گری در تاریخ ۲۷ ژانویه ۲۰۲۴، در سن ۵۰ سالگی بر اثر کلانژیوکارسینوما، نوعی نادر از سرطان که مجاری صفراوی را تحت تأثیر قرار می‌دهد، درگذشت.
دایره خطای احتمالی (CEP), همچنین احتمال خطای دایره‌ای یا دایره احتمال برابر، یک معیار از دقت سیستم‌های تسلیحاتی در علم نظامی بالیستیک است. این معیار به عنوان شعاع یک دایره تعریف می‌شود که مرکز آن نقطه هدف است و انتظار می‌رود نقاط فرود ۵۰٪ از مهمات را در بر بگیرد؛ به عبارت دیگر، این شعاع خطای میانه است که یک فاصله اطمینان ۵۰٪ را نشان می‌دهد. به این معنا که اگر طراحی مهمات خاصی دارای CEP برابر با ۱۰۰متر باشد، هنگامی که ۱۰۰ مهمات به همان نقطه هدف‌گیری شوند، به‌طور متوسط ۵۰ عدد در داخل دایره‌ای با شعاع ۱۰۰متر
متوسط ۵۰ عدد در داخل دایره‌ای با شعاع ۱۰۰متر در اطراف آن نقطه قرار خواهند گرفت. مفاهیم مرتبطی وجود دارد، مانند DRMS (ریشه میانگین مربعات فاصله)، که جذر میانگین مربعات خطاهای فاصله است و نوعی از انحراف معیار محسوب می‌شود. مفهوم دیگر R95 است، که شعاع دایره‌ای است که ۹۵٪ از مقادیر در آن قرار می‌گیرند و یک فاصله اطمینان ۹۵٪ را نشان می‌دهد. مفهوم CEP همچنین در اندازه‌گیری دقت موقعیتی که توسط یک سیستم ناوبری به دست می‌آید، مانند جی‌پی‌اس یا سیستم‌های قدیمی‌تر مانند لورن و لورن-سی نقش دارد. مفهوم. مفهوم اصلی CEP
لورن و لورن-سی نقش دارد. مفهوم. مفهوم اصلی CEP بر اساس یک توزیع نرمال دو متغیره دایره‌ای (CBN) است که CEP به عنوان یک پارامتر از CBN در نظر گرفته می‌شود، همان‌طور که μ و σ پارامترهای توزیع نرمال هستند. مهمات با این رفتار توزیع تمایل دارند که در اطراف نقطه تأثیر میانگین تجمع یابند، به طوری که بیشتر آنها به‌طور معقولی نزدیک هستند و به تدریج تعداد کمتری از آنها در فاصله‌های بیشتر قرار دارند و تعداد بسیار کمی در فاصله‌های دورتر قرار می‌گیرند. به عبارت دیگر، اگر CEP برابر با "n" متر باشد، ۵۰٪ از شلیک‌ها در
اگر CEP برابر با "n" متر باشد، ۵۰٪ از شلیک‌ها در فاصله "n" متری از نقطه تأثیر میانگین قرار می‌گیرند، ۴۳٫۷٪ بین "n" و "2n" متر، و ۶٫۱٪ بین "2n" و "3n" متر، و نسبت شلیک‌هایی که بیشتر از سه برابر CEP از میانگین فاصله دارند تنها ۰٫۲٪ است. CEP زمانی که این رفتار توزیع برآورده نشود، معیار مناسبی برای اندازه‌گیری دقت نیست. مهمات ممکن است دارای انحراف معیار بزرگ‌تری از خطاهای برد نسبت به انحراف معیار خطاهای زاویه‌ای (انحراف) باشند، که منجر به یک منطقه اطمینان بیضوی می‌شود. نمونه‌های مهمات ممکن است دقیقاً بر روی
می‌شود. نمونه‌های مهمات ممکن است دقیقاً بر روی هدف نباشند، به عبارت دیگر، بردار میانگین (۰٬۰) نخواهد بود. به این حالت بایاس می‌گویند. برای گنجاندن دقت در مفهوم CEP در این شرایط، می‌توان CEP را به عنوان جذر میانگین مربعات خطا (MSE) تعریف کرد. MSE مجموع واریانس خطای برد به علاوه واریانس خطای زاویه‌ای و همچنین کوواریانس خطای برد با خطای زاویه‌ای به علاوه مربع بایاس خواهد بود؛ بنابراین MSE نتیجه تجمیع تمام این منابع خطا است که به‌طور هندسی به شعاع یک دایره مربوط می‌شود که در آن ۵۰٪ از مهمات فرود خواهند آمد.
می‌شود که در آن ۵۰٪ از مهمات فرود خواهند آمد. چندین روش برای برآورد CEP از داده‌های شلیک معرفی شده است. از جمله این روش‌ها می‌توان به رویکرد پلاگین بلشکه و هالپین (۱۹۶۶)، رویکرد بیزی اسپال و مریاک (۱۹۹۲) و رویکرد حداکثر احتمال وینکلر و بیکرت (۲۰۱۲) اشاره کرد. رویکرد اسپال و مریاک زمانی اعمال می‌شود که داده‌های شلیک نمایانگر ترکیبی از ویژگی‌های مختلف پرتابه‌ها باشند (به عنوان مثال، شلیک‌ها از چند نوع مهمات یا از چند مکان که به یک هدف نشانه‌گیری شده‌اند). تبدیل. در حالی که ۵۰٪ یک تعریف بسیار رایج برای CEP
در حالی که ۵۰٪ یک تعریف بسیار رایج برای CEP است، ابعاد دایره می‌تواند برای درصدهای متفاوت تعریف شود. صدک‌ها می‌توانند با شناسایی اینکه خطای موقعیت افقی توسط یک بردار ۲ بعدی تعریف می‌شود که مؤلفه‌های آن دو گوسین متغیر تصادفی (یکی برای هر محور) هستند، تعیین شوند که فرض می‌شود ناهمبسته هستند و هر کدام دارای انحراف معیار formula_1 می‌باشند. "خطای فاصله" مقدار آن بردار است؛ این یک ویژگی از بردارهای گاوسی دوبعدی است که مقدار آن از توزیع ریلی با ضریب مقیاس پیروی می‌کند. formula_1 "جذر میانگین مربعات فاصله" (DRMS)
formula_1 "جذر میانگین مربعات فاصله" (DRMS) برابر است با: formula_3 و به نوعی به عنوان یک انحراف معیار عمل می‌کند، زیرا خطاهای درون این مقدار ۶۳٪ از نمونه‌ای را که توسط توزیع دایره‌ای دو متغیره نمایندگی می‌شود، تشکیل می‌دهند. به نوبه خود، ویژگی‌های توزیع ریلی این است که پرسنایل آن در سطح formula_4 با فرمول زیر داده می‌شود: یا، بر اساس DRMS بیان شده است: رابطه بین formula_7 و formula_8 توسط جدول زیر ارائه شده است، که در آن formula_8 مقادیر DRMS و 2DRMS (دو برابر جذر میانگین مربعات فاصله) مختص توزیع ریلی
برابر جذر میانگین مربعات فاصله) مختص توزیع ریلی هستند و به صورت عددی یافت می‌شوند، در حالی که مقادیر CEP, R95 (شعاع ۹۵٪) و R99.7 (شعاع ۹۹٫۷٪) بر اساس قانون ۶۸-۹۵-۹۹٫۷ تعریف می‌شوند: سپس می‌توانیم یک جدول تبدیل برای تبدیل مقادیر بیان شده برای یک سطح صدک به سطح صدک دیگر استخراج کنیم. جدول تبدیل مذکور، ضرایب را ارائه می‌دهد formula_10 تبدیل کردن formula_11 به formula_12 ، توسط فرمول زیر داده می‌شود: برای مثال، یک گیرنده GPS با ضریب ۱٫۲۵ m DRMS ضریب ۱٫۲۵ خواهد داشت. متر × ۱٫۷۳ = ۲٫۱۶ شعاع ۹۵٪ متر.
جنگ‌های گوگوریو–بویو، نبردهایی بود که از سال ۶ تا ۲۲ میلادی میان امپراتوری گوگوریو و پادشاهی بویو در جریان بود.این جنگ را پادشاهی بویو به رهبری پادشاه تسو در سال ۶ میلادی آغاز و تموشین از گوگوریو در ۲۲ میلادی با فتح بویو به آن خاتمه داد. در هر سه جنگی که رخ داد ، گوگوریو پیروز شد. پیش زمینه. عوامل این جنگ ها به دشمنی های دیرینه میان پادشاه تسو و امپراتور جومونگ باز میگردد زمانی که هردو در حال رقابت بر سر قدرت گرفتن بودند، در حالی که جومونگ مسیر پیشرفت خود را پیش می‌گرفت تسو از آن عقب ماند. پس از مرگ جومونگ
پیش می‌گرفت تسو از آن عقب ماند. پس از مرگ جومونگ در ۳۹ سالگی، پسرش یوری به تخت نشست، اما به اندازه پدرش شایسته نبود از این رو پادشاه تسو بیشترین بهره را برد و بویو را توسعه داد، در نهایت تصمیم گرفت که با حملهٔ نظامی گوگوریو را نابود و پیشرفت‌های رقیب دیرینه‌اش جومونگ را خنثی کند، تسو از مدت ها قبل از شروع اولین جنگ، ارتش بویو را تجهیز و آماده سازی یک لشکرکشی بزرگ علیه گوگوریو کرد تا با تسخیر جولبون به اهداف خود برسد، بدین ترتیب اولین جنگ گوگوریو و بویو آغاز گردید. نبرد اول. در سال۶ میلادی پادشاه تسو، سومین
گردید. نبرد اول. در سال۶ میلادی پادشاه تسو، سومین و آخرین پادشاه بویوی شرقی، پس از امتناع پادشاه یوری، دومین فرمانروای گوگوریو، از تحویل گروگان سلطنتی خواسته‌شده، تصمیم به حمله نظامی گرفت . او خود سردار ارتشی مرکب از حدود ۵۰٬۰۰۰ نفر بود و مستقیماً به قلمرو گوگوریو حمله کرد.اما تجاوز در زمستان رخ داد و بارش سنگین برف با سرمای شدید، باعث مرگ و تلفات گسترده در میان نیروهای مهاجم شد. این شرایط طاقت‌فرسا نیروهای بویو را وادار به عقب‌نشینی کرد، بدون آنکه نتیجه‌ی نظامی قابل توجهی رقم بخورد. نبرد دوم. در نبرد
نظامی قابل توجهی رقم بخورد. نبرد دوم. در نبرد هاکبان-ریونگ، ارتش بویو به رهبری پادشاه تسو برای حمله به گوگوریو از گذرگاه باریک کوهستانی عبور کرد. شاهزاده نوجوان گوگوریو، موهیول، با وجود برتری عددی دشمن، با تاکتیک کمین و استفاده از جغرافیای منطقه، سپاه بویو را غافلگیر و نابود کرد. این شکست برای بویو فاجعه‌بار بود و تنها پادشاه تسو با شمار اندکی از همراهانش گریخت. این پیروزی نمونه‌ای برجسته از برتری استراتژی بر نیروی محض بود و بعدها الگوی دفاعی گوگوریو در برابر تهاجمات چین شد. نبرد آخر. در سال ۲۱ میلادی،
برابر تهاجمات چین شد. نبرد آخر. در سال ۲۱ میلادی، تموشین که به اوج قدرت و اعتمادبه‌نفس رسیده بود، تصمیم گرفت پیش از آن‌که بویو حمله‌ای تازه آغاز کند، خود ضربه نهایی را وارد سازد. ارتش گوگوریو با برنامه‌ای حساب‌شده به شمال تاخت و مستقیماً به قلب قلمرو بویو شرقی نفوذ کرد تا با حمله‌ای سریع، فرماندهی دشمن را از هم بپاشد. سامگوک ساگی، منبع اصلی این رویداد، نبرد را آمیخته با نمادها و نشانه‌های اسطوره‌ای روایت می‌کند؛ از کلاغ سرخ دوپیکره‌ای که به نشانه اتحاد تعبیر شد، تا دیگ جادویی و اسب الهی که روحیه سپاه را
شد، تا دیگ جادویی و اسب الهی که روحیه سپاه را تقویت کردند. در عمل، استراتژی تموشین بر تله‌گذاری استوار بود. او اردوگاه خود را در زمین باتلاقی برپا کرد و پادشاه تسو، که خشم و غرور او را بی‌احتیاط کرده بود، با سواره‌نظامش مستقیم به آن یورش برد. اسب‌ها در گل گیر افتادند و برتری تحرک بویو از میان رفت. همان لحظه، نیروهای کمین‌کرده گوگوریو از چهار سو حمله کردند و ژنرال گویو با کشتن پادشاه تسو، پایان نبرد را رقم زد. با مرگ او، ارتش بویو فروپاشید و پیروزی کامل از آن گوگوریو شد. پس از سقوط بویوی شرقی به دست پادشاه
گوگوریو شد. پس از سقوط بویوی شرقی به دست پادشاه تموشین و ژنرال گویو، بعد ها تمام خاک بویو بدون هیچ جنگی ضمیمهٔ گوگوریو شد.
گروه ساختمانی چگال (به انگلیسی: Chegall Development Group) شرکت توسعه‌دهنده و ساخت‌وساز پروژه‌های ساختمانی است که دفتر مرکزی آن در شهر بندرعباس، ایران قرار دارد. این گروه توسط رسول دبیری، با بیش از دو دهه سابقه فعالیت در صنعت ساختمان، پایه‌گذاری شده است. گروه چگال تمرکز خود را بر طراحی و اجرای فضاهای زیست‌محور و انسانی قرار داده و به‌عنوان یکی از سازندگان شناخته‌شدهٔ پروژه‌های مدرن در جنوب ایران شناخته می‌شود. سابقه و فعالیت‌ها رسول دبیری، بنیان‌گذار گروه چگال، از سال ۱۳۸۱ (۲۰۰۲ میلادی) به‌صورت رسمی وارد
چگال، از سال ۱۳۸۱ (۲۰۰۲ میلادی) به‌صورت رسمی وارد صنعت ساخت‌وساز شد. او تا امروز در بیش از ۴۵ پروژه نوساز و ۱۰ پروژه بازسازی مشارکت مستقیم داشته است. فعالیت چگال، تنها به ساخت فیزیکی محدود نمی‌شود، بلکه این گروه در پروژه‌های خود رویکرد توسعه‌ای، فرهنگی و معماری نیز دنبال می‌کند. نگاه اصلی چگال «خلق فضاهایی برای زندگی» است؛ فضایی که در آن اصالت، کیفیت ساخت، و زیست‌پذیری انسانی در اولویت باشد. پروژه‌های شاخص چگال تاکنون چندین پروژه معماری شاخص در شهر بندرعباس اجرا کرده که مورد توجه رسانه‌ها و جامعهٔ معماری
اجرا کرده که مورد توجه رسانه‌ها و جامعهٔ معماری ایران قرار گرفته‌اند: پروژه نیروانا (با نام قبلی پروژه ورزش) پروژه‌ای مسکونی در خیابان ورزش بندرعباس، که با همکاری معمار فؤاد امین طراحی شد. این پروژه در سایت رسمی چگال و رسانه‌های معماری همچون سایت آیدا کیخسروی و پیج‌های معماری اینستاگرام معرفی شده است.[1] [۲] [۳] پروژه جرون. یک ساختمان ۷ طبقه با مشاعات هتلینگ که در جریان ساخت خود به‌عنوان فضای فرهنگی موقت مورد استفاده قرار گرفت. در سال ۱۴۰۳ برای نخستین‌بار در بندرعباس، گالری عکس و کنسرت در فضای نیمه‌ساخته
در بندرعباس، گالری عکس و کنسرت در فضای نیمه‌ساخته این پروژه برگزار شد. این اقدام توسط روزنامه صبح ساحل پوشش داده شد.[۴] [۵] پروژه جرون همچنین دارای صفحهٔ مستقل در شبکه‌های اجتماعی است و نگاه ویژه‌ای به فضای شهری و مشارکت مدنی دارد.[۶] منابع. １. صفحه رسمی پروژه نیروانا در وب‌سایت فؤاد امین – https://foadamin.com/project/varzesh/ ２. صفحه رسمی پروژه نیروانا در وب‌سایت چگال - https://chegall.com/work/nirvana ３. گزارش هنری پروژه نیروانا در وب‌سایت آیدا کیخسروی - https://www.aidakeykhosravi.com/fa/پروژه-نیروانا/
https://www.aidakeykhosravi.com/fa/پروژه-نیروانا/ ４. صفحه رسمی پروژه جرون در وب‌سایت چگال - https://chegall.com/work/jaroun ５. گزارش روزنامه صبح ساحل دربارهٔ گالری جرون - https://sobhesahel.com/news/111390/نگاهی-متفاوت-به-صنعت-ساختمانسازی ６. صفحه رسمی پروژه جرون – اینستاگرام: https://www.instagram.com/jaroun.building/
گشت دریایی یا شناسایی دریایی وظیفه نظارت بر مناطق آبی است. این کار معمولاً توسط نظامی و انتظامی انجام می‌شود و معمولاً هدف آن شناسایی فعالیت‌های انسانی است. گشت دریایی دریایی به گشت‌زنی فعال، در مقابل سیستم‌های نظارت غیرفعال مانند تجهیزات تشخیص صدا یا دیده‌بان‌های زمینی یک منطقه اشاره دارد. یک گشت شامل یک کشتی، زیردریایی، هواپیما یا ماهواره است که منطقه گشت‌زنی شده را بررسی کرده و به دنبال فعالیت‌هایی برای شناسایی و گزارش می‌گردد. گشت دریایی دریایی در شرایط جنگی برای نیروهای دریایی به منظور شناسایی نیروهای