payamvha/North_RAG huggingface dataset:
عنوان مانعی برای تحول فاشیستی جامعه ایتالیا دیده می‌شدند. "ایل توِر"، یک روزنامه فاشیستی ایتالیایی که توسط موسولینی تأسیس و توسط تلسیو اینترلندی اداره می‌شد، مرتباً یهودستیزی را ترویج می‌کرد و توطئه بین‌المللی یهودی را محکوم می‌کرد. این روزنامه تا زمان انحلالش پس از سقوط موسولینی و رژیم فاشیستی در ۲۵ ژوئیه ۱۹۴۳، مرتباً از سیاست‌های یهودستیزانه آدولف هیتلر تمجید می‌کرد. پس از سقوط موسولینی از قدرت و عملیات آخسه، دولت بادولیو قوانین نژادی در پادشاهی ایتالیا را از طریق دو فرمان سلطنتی که در ژانویه ۱۹۴۴ تصویب
از طریق دو فرمان سلطنتی که در ژانویه ۱۹۴۴ تصویب شد، لغو کرد. این قوانین همچنان اجرا می‌شدند و تا پایان جنگ جهانی دوم در سرزمین‌های تحت حکومت جمهوری سوسیال ایتالیا (۱۹۴۳–۱۹۴۵) شدیدتر می‌شدند. انتقاد و عدم محبوبیت. اعضای برجسته حزب ملی فاشیست (PNF)، مانند دینو گراندی و ایتالو بالبو، بنا به گزارش‌ها با قوانین نژادی مخالف بودند، و این قوانین در بین اکثر شهروندان ایتالیایی منفور بود؛ یهودیان اقلیت کوچکی در ایتالیا بودند و در طول چندین قرن عمیقاً در جامعه و فرهنگ ایتالیا ادغام شده بودند. بیشتر یهودیان در ایتالیا
ایتالیا ادغام شده بودند. بیشتر یهودیان در ایتالیا یا از نوادگان یهودیان باستانی ایتالیایی بودند که به آیین ایتالیایی پایبند بودند و از دوران روم باستان در شبه جزیره ایتالیا زندگی می‌کردند؛ یهودیان سفاردی غربی که پس از "بازپس‌گیری اندلس" و اعلام فرمان الحمرا در دهه ۱۴۹۰ از شبه جزیره ایبری به ایتالیا مهاجرت کرده بودند؛ و بخش کوچک‌تری از جوامع یهودی اشکنازی که در قرون وسطی در شمال ایتالیا ساکن شده بودند و تا حد زیادی در جوامع یهودی و سفاردیِ پیرو آیین ایتالیایی جذب شده بودند. اکثر ایتالیایی‌ها آشنایی زیادی با
جذب شده بودند. اکثر ایتالیایی‌ها آشنایی زیادی با جمعیت یهودیان نداشتند و جامعه ایتالیا با نوع یهودستیزی که نسبتاً رایج بود و قرن‌ها در کشورهای آلمانی‌زبان و سایر مناطق شمال، شمال غربی و شرق اروپا رواج داشت، جایی که یهودیان حضور بیشتری داشتند و برای مدت طولانی به تعداد زیاد زندگی می‌کردند، عادت نداشت. در طول سال‌های ایتالیای فاشیستی قبل از سال ۱۹۳۸، هیچ قانون نژادپرستی در پادشاهی ایتالیا وضع نشده بود. قوانین نژادی همزمان با شروع اتحاد ایتالیای فاشیست با آلمان نازی و تنها چند ماه قبل از تشکیل اتحاد فولاد
نازی و تنها چند ماه قبل از تشکیل اتحاد فولاد توسط ایتالیای فاشیست که اتحاد نظامی بین دو کشور را امضا کرد، وضع شدند. ویلیام شایرر در "کتاب «ظهور و سقوط رایش سوم»" اظهار می‌کند که موسولینی قوانین نژادی را برای خشنود کردن متحدان آلمانی خود وضع کرد، نه برای ارضای هرگونه احساسات یهودستیزانه واقعی در میان مردم ایتالیا. در واقع، پیش از سال ۱۹۳۸ و اتحاد پیمان فولاد، موسولینی و بسیاری از فاشیست‌های برجسته ایتالیایی به شدت از نوردیسیزم، نژادپرستی بیولوژیکی و یهودستیزی، به ویژه یهودستیزی و نژادپرستی بیولوژیکیِ
به ویژه یهودستیزی و نژادپرستی بیولوژیکیِ کینه‌توزانه و خشونت‌آمیزی که در ایدئولوژی آلمان نازی یافت می‌شد، انتقاد می‌کردند. بسیاری از حامیان اولیه فاشیسم ایتالیا، از جمله معشوقه موسولینی، نویسنده و شخصیت اجتماعی مارگاریتا سارفاتی، در واقع یهودیان ایتالیایی طبقه متوسط یا طبقه متوسط رو به بالا بودند. نوردیسیزم و نژادپرستی بیولوژیکی اغلب با ایدئولوژی اولیه فاشیسم ایتالیا ناسازگار تلقی می‌شدند. نوردیکیسم ذاتاً خود ایتالیایی‌ها و سایر نژاد مدیترانه‌ای را در سلسله مراتب نژادی پیشنهادی خود، پایین‌تر از آلمانی‌ها و
مراتب نژادی پیشنهادی خود، پایین‌تر از آلمانی‌ها و اروپای شمال غربی قرار می‌داد و فاشیست‌های اولیه ایتالیایی، از جمله موسولینی، نژاد را به عنوان یک اختراع فرهنگی و سیاسی به جای یک واقعیت بیولوژیکی می‌دیدند. [ "" ] در سال ۱۹۲۹، موسولینی خاطرنشان کرد که یهودیان ایتالیایی از زمان روم باستان، از نظر جمعیتی کوچک اما از نظر فرهنگی بخش جدایی‌ناپذیر جامعه ایتالیا بوده‌اند. دیدگاه‌های او در مورد یهودیان ایتالیایی با دیدگاه مدیترانه‌ای اولیه‌اش سازگار بود، که نشان می‌داد همه فرهنگ‌های مدیترانه‌ای، از جمله فرهنگ
می‌داد همه فرهنگ‌های مدیترانه‌ای، از جمله فرهنگ یهودی، پیوند مشترکی دارند. او همچنین استدلال کرد که یهودیان ایتالیایی پس از زندگی برای چنین مدت طولانی در شبه جزیره ایتالیا، واقعاً «ایتالیایی» یا بومی ایتالیا شده‌اند.با این حال، دیدگاه‌های موسولینی در مورد نژاد اغلب متناقض بود و در صورت لزوم به سرعت تغییر می‌کرد، و با توجه به اینکه ایتالیای فاشیست به‌طور فزاینده‌ای تابع منافع آلمان نازی می‌شد، موسولینی شروع به اتخاذ نظریه‌های نژادی آشکارا برگرفته از یا مبتنی بر سیاست‌های نژادی نازی‌ها کرد که منجر به معرفی
بر سیاست‌های نژادی نازی‌ها کرد که منجر به معرفی قوانین نژادی یهودستیزانه شد. فدریکو شابود، مورخ، استدلال کرد که معرفی قوانین نژادی تحت تأثیر نوردیک‌ها عامل مهمی در کاهش حمایت عمومی ایتالیایی‌ها از ایتالیای فاشیست بود و بسیاری از ایتالیایی‌ها قوانین نژادی را به عنوان تحمیل یا نفوذ آشکار ارزش‌های آلمانی به فرهنگ ایتالیایی و نشانه‌ای از فروپاشی قدرت موسولینی و رژیم فاشیستی تحت نفوذ آلمان نازی می‌دانستند.
نمازخانه تساغکوانک (؛ ) یک نمازخانه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر لیچک، استان گغارکونیک ارمنستان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۰ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
تساراکار وانک (؛ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر کاقیزمان، استان قارص ترکیه می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۰ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
شیخه فاطمه بنت مبارک الکِتبی ( ۱۹۴۳) سومین همسر شیخ زاید بن سلطان آل نهیان، مؤسس و نخستین رئیس امارات متحده عربی بود. او به‌عنوان «مادر امارات» و «مادر ملت» شناخته می‌شود. او به‌طور ویژه به مسائل زنان، کودکان و خانواده اهمیت می‌دهد و در همین زمینه‌ها سمت‌هایی بر عهده دارد او با تأسیس و ریاست انجمن بیداری زنان ابوظبی در سال ۱۹۷۳ که در آن زمان به امور خانوادهٔ اماراتی می‌پرداخت، فعالیتش را آغاز نمود. سپس در سال ۱۹۷۵ اتحادیهٔ عمومی زنان را بنیان‌گذاری کرد و ریاست آن را بر عهده گرفت. همچنین رئیس عالی مؤسسهٔ
ریاست آن را بر عهده گرفت. همچنین رئیس عالی مؤسسهٔ توسعهٔ خانواده و رئیس شورای عالی مادرانگی و کودکی در امارات متحدهٔ عربی است. شیخه فاطمه شش پسر به دنیا آورد: محمد، حمدان، هزاع، طحنون، منصور، عبدالله و همچنین دو دختر به نام‌های شمّا و الیازیه. کودکی و دوران جوانی. فاطمه بنت مبارک در منطقهٔ الهیر از شهر العین، امارت ابوظبی، امارات متصالحه، به‌عنوان تنها دختر خانواده به دنیا آمد. او در خانواده‌ای بدوی و مذهبی پرورش یافت که زندگی‌شان با سادگی و ارزش‌های سنتی آمیخته بود. او شخصیت خود را با مطالعه در زمینه‌های
بود. او شخصیت خود را با مطالعه در زمینه‌های مختلف پرورش داد؛ از جمله قرآن و تفسیر آن، حدیث نبوی، علوم سیاسی و اصول دیپلماسی خواند. پیشبردها. شیخه فاطمه از حامیان حقوق زنان در امارات است.پس از آنکه شیخ زاید قدرت را بر عهده گرفت و دولت امارات در سال ۱۹۷۱ تأسیس شد، شیخه فاطمه بنت مبارک مسیر حمایت از زنان اماراتی را آغاز کرد. او ابتدا کمپینی برای ریشه‌کنی بی‌سوادی راه‌اندازی کرد و همواره بر آموزش دختران تأکید داشت و بارها می‌گفت: «بی‌سوادی دشمن شماره یک ماست». سپس به تأسیس چندین جمعیت و انجمن زنان محلی و
سپس به تأسیس چندین جمعیت و انجمن زنان محلی و منطقه‌ای اقدام کرد. او رئیس عالی بنیاد توسعهٔ خانواده است و نقش مهمی در تأسیس نخستین سازمان زنان در سال ۱۹۷۶ با عنوان انجمن بیداری زنان ابوظبی داشت.او همچنین نقش کلیدی در کارزار ملی حمایت از آموزش دختران ایفا کردو ریاست اتحادیهٔ عمومی زنان امارات (GWU) را که در سال ۱۹۷۵ بنیان گذاشته بود، بر عهده دارد. او همچنین رئیس شورای عالی مادری و کودکی است. در اواخر دههٔ ۱۹۹۰، او به‌طور علنی اعلام کرد که زنان باید عضو شورای ملی فدرال امارات باشند. شیخه فاطمه همچنین از
ملی فدرال امارات باشند. شیخه فاطمه همچنین از تلاش‌ها در زمینهٔ سوادآموزی بزرگسالان و فراهم‌سازی آموزش عمومی رایگان برای دختران حمایت می‌کند. از سال ۲۰۰۵، جایزه‌ای به نام جایزهٔ شیخه فاطمه برای برتری به افتخار او اهدا می‌شود که به دانشجویان دختر به دلیل عملکرد ممتاز علمی، تعهد به محیط زیست و شهروندی جهانی تعلق می‌گیرد.این جایزه شامل بورس تحصیلی کامل است که مدارس سراسر خاورمیانه را در بر می‌گیرد و در سال ۲۰۱۰ به هند نیز گسترش یافت.او همواره از زنان در ورزش حمایت کرده و جایزهٔ شیخه فاطمه بنت مبارک برای
حمایت کرده و جایزهٔ شیخه فاطمه بنت مبارک برای ورزشکاران زن را بنیان نهاد.او همچنین آکادمی ورزشی بانوان فاطمه بنت مبارک را در ابوظبی تأسیس کرد.در پاکستان نیز، مؤسسهٔ پرستاری و علوم سلامت شیخه فاطمه در لاهور به نام او نام‌گذاری شده است. در ۳۰ مارس ۲۰۲۱، شیخه فاطمه برنامهٔ اقدام ملی دربارهٔ زنان، صلح و امنیت را آغاز کرد ــ نخستین برنامهٔ اقدام ملی که در یکی از کشورهای شورای همکاری خلیج تدوین شده است. هدف این برنامه، توانمندسازی و حمایت از زنان در سطح جهانی از طریق ترویج قطعنامه ۱۳۲۵ شورای امنیت سازمان ملل
از طریق ترویج قطعنامه ۱۳۲۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد است. جوایز و بزرگداشت‌ها. در سال ۱۹۹۷، پنج نهاد مختلف سازمان ملل متحد به دلیل تلاش‌های چشمگیر شیخه فاطمه در زمینهٔ حقوق زنان، به او جایزه اعطا کردند.صندوق توسعهٔ زنان سازمان ملل متحد (UNIFEM) اظهار داشت: «او قهرمان حقوق زنان است.»همچنین در ۲۶ ژوئن ۲۰۰۹، رئیس‌جمهور تونس زین‌العابدین بن علی نشان بزرگ «نوار بزرگ درجهٔ یک از نشان هفتم نوامبر» را به دلیل خدمات او در ارتقای جایگاه زنان عرب به وی اعطا کرد.افزون بر این، او به‌خاطر تلاش‌هایش در حوزهٔ آموزش،
بر این، او به‌خاطر تلاش‌هایش در حوزهٔ آموزش، سوادآموزی و حقوق زنان، مدال ماری کوری یونسکو را دریافت کرد و سومین دریافت‌کنندهٔ بین‌المللی و نخستین زن عرب بود که این افتخار را کسب کرد. در ۱۶ مارس ۲۰۰۵، او عالی‌ترین درجهٔ نشان ملی لیاقت الجزایر، یعنی «ردهٔ اثیر»، را دریافت کرد. او مدال نشان نخل آکادمیک در درجهٔ شوالیه را نیز دریافت کرد، این مدال در ۱۲ آوریل ۲۰۰۶ به شیخه فاطمه اعطا شد. شیخه فاطمه القاب متعددی دریافت کرده است. او با لقب «مادر شیوخ» شناخته شد و بعدها لقب «مادر امارات» را در روز مادر، ۲۱ مارس
و بعدها لقب «مادر امارات» را در روز مادر، ۲۱ مارس ۲۰۰۵ دریافت کرد. همچنین عنوان سفیر فوق‌العاده از سوی سازمان غذا و کشاورزی ملل متحد به پاس تلاش‌های او در حمایت از حقوق زنان، مبارزه با بی‌سوادی و ارتقای مسائل زنان در سطح جهان اعطا شد. مجلهٔ "فوربس خاورمیانه" نیز در سال ۲۰۱۴، او را به‌عنوان شخصیت سال رهبری معرفی کرد، به عنوان الگویی برای ایثار و در قدردانی از نقش فرهنگی و رهبری او در ارتقای جایگاه زنان. در زمینهٔ مدارک افتخاری، شیخه فاطمه بنت مبارک دکترای افتخاری در علوم انسانی و اجتماعی را از دانشگاه
افتخاری در علوم انسانی و اجتماعی را از دانشگاه الجزایر در سال ۲۰۰۵ دریافت کرد؛ این مدرک برای اولین بار در بیش از یک قرن به یک زن اعطا شد. او همچنین دکترای افتخاری در رشته آموزش از دانشگاه دانکوک در کره جنوبی دریافت کرده و در سال ۲۰۰۹، عضویت افتخاری کالج سلطنتی بریتانیا برای پزشکان و جراحان زنان و زایمان را کسب کرد. دانشگاه سودان برای علوم و فناوری در تاریخ ۱۴ مارس ۲۰۱۳، به شیخه فاطمه دکترای افتخاری در توسعهٔ جامعه اعطا کرد، به پاس تلاش‌های برجستهٔ او در پیشبرد و توسعهٔ مؤسسات آموزشی برای ارتقای انسان در
و توسعهٔ مؤسسات آموزشی برای ارتقای انسان در جهان عرب. ازدواج و فرزندان. فاطمه بنت مبارک الکتبی در سال ۱۹۶۰، زمانی که شیخ زاید آل نهیان حاکم منطقه شرقی بود، با او ازدواج کرد.گفته می‌شود شیخ زاید نخستین بار او را در مسجدی ملاقات کرد.آنها در اوت ۱۹۶۶، هنگامی که شیخ زاید حاکم ابوظبی شد، به ابوظبی نقل مکان کردند. شیخه فاطمه به دلیل شخصیت قدرتمند و کاریزماتیک خود به‌عنوان همسر بانفوذتر و محبوب‌تر او شناخته می‌شد. شیخه فاطمه ۸ فرزند به دنیا آورد: ۶ پسر و ۲ دختر. او مادر شیخ محمد، رئیس کنونی امارات متحده عربی و
او مادر شیخ محمد، رئیس کنونی امارات متحده عربی و حاکم ابوظبی، شیخ حمدان، شیخ هزاع، شیخ طحنون، شیخ منصور، شیخ عبدالله، شیخه شمه و شیخه الیازیه است. آنها در کنار هم قدرتمندترین بلوک خانواده حاکم ابوظبی، آل نهیان، را تشکیل می‌دهند.
کلیسای کاتوغیک (آرگینا) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر ، استان قارص ترکیه می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۰ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کوه‌دریایی پالینورو یک دریاکوه در دریای تیرنی است. این کوه‌دریایی مجموعه‌ای کشیده به طول از آتشفشان‌ها در شمال جزایر آئولیان است که دارای چندین کالدرای بالقوه می‌باشد. کم‌عمق‌ترین نقطهٔ آن در عمق قرار دارد و در دوره‌هایی از پایین بودن سطح دریا به صورت جزیره نمایان بوده است. پالینورو در ۸۰۰ هزار سال گذشته فعال بوده و احتمالاً منشأ یک لایه آذرآوار حدود ۱۰ هزار ساله در ایتالیا است. فعالیت زمین‌لرزه‌ای در این کوه‌دریایی همچنان ادامه دارد و می‌تواند خطری بالقوه برای تسونامی به‌شمار آید. فعالیت آتشفشانی آن
برای تسونامی به‌شمار آید. فعالیت آتشفشانی آن احتمالاً با فرورانش دریای ایونی در بخش شرقی مرتبط است. در کوه‌دریایی پالینورو فعالیت پراکندهٔ آب‌گرمایی مشاهده می‌شود که منجر به تشکیل کانسارهای سولفیدی در بستر دریا شده است. این کانسارها می‌توانند به‌عنوان منبعی برای سنگ معدن‌های حاوی فلزات کمیاب مورد استفاده قرار گیرند. دولت ایتالیا این کوه‌دریایی را به‌عنوان یک منطقه حفاظت‌شده اعلام کرده است، جایی که زیستگاه جلبک‌ها و مرجان‌های آب‌عمیق محسوب می‌شود. جغرافیا و ژئومورفولوژی. پالینورو در شمال جزایر آئولیان در
و ژئومورفولوژی. پالینورو در شمال جزایر آئولیان در دریای تیرنی قرار دارد. کوه‌دریایی مارسیلی در حدود جنوب‌غربی پالینورو و کوه‌دریایی گلابرو در حدود شرق آن واقع شده است. کوه‌دریایی پالینورو یکی از بزرگ‌ترین‌ها در دریای تیرنی به‌شمار می‌رود و با نام «پالینورو-استرابو» نیز شناخته می‌شود. ارتفاع این کوه‌دریایی حدود است. شکل آن کشیده به‌صورت شرقی-غربی، با طولی بین تا و پهنایی حدود می‌باشد. ساختار آن نامتقارن است؛ شیب‌های شمالی ملایم‌تر بوده و تا عمق ادامه می‌یابند، در حالی‌که دامنه‌های جنوبی پرشیب‌ترند. شواهدی
در حالی‌که دامنه‌های جنوبی پرشیب‌ترند. شواهدی از لغزش‌های توده‌ای به‌ویژه در دامنهٔ جنوبی کوه‌دریایی و همچنین گسل‌هایی با روند شرقی-غربی دیده می‌شود. این کوه‌دریایی از پانزده آتشفشان مجزا تشکیل شده است. یک کالدرا نعل‌اسبی در بخش غربی آن قرار دارد، که عرضی در حدود دارد. این ساختار احتمالاً با فروپاشی بخشی از کوه مرتبط بوده و سپس تحت‌تأثیر فرسایش و فعالیت‌های آتشفشانی مجدد در لبه‌های خود تغییر یافته است. در سمت غرب آن، در انتهای آتشفشان، کالدرای دیگری به عرض تقریبی و پرشده با رسوبات قرار دارد. در بخش شرقی
تقریبی و پرشده با رسوبات قرار دارد. در بخش شرقی پالینورو نیز یک کالدرای بالقوهٔ دیگر وجود دارد که آن هم با رسوبات پر شده است، و در کنار آن یک دهانهٔ فرسایش‌نیافته مشاهده می‌شود. در ناحیهٔ مرکزی پالینورو، و همچنان در بخش شرقی، منطقهٔ قله قرار دارد: دو مخروط تخت موسوم به «مخروط‌های پیوتر» با عرض تقریبی و . مخروط کوچک‌تر تا عمق - زیر سطح دریا بالا می‌آید؛ و این نقطه، کم‌عمق‌ترین بخش پالینورو محسوب می‌شود. این مخروط‌های تخت بر اثر فرسایش شکل گرفته‌اند و دارای تراس دریایی هستند که احتمالاً در دوره‌هایی ایجاد
تراس دریایی هستند که احتمالاً در دوره‌هایی ایجاد شده‌اند که سطح دریا بسیار پایین‌تر بوده و قلهٔ پالینورو از آب بیرون آمده است. در سطح این مخروط‌ها شیارها، صخره‌های سنگی و بقایای دهانه‌های آتشفشانی دیده می‌شود. با این حال، صخره‌های سنگی در بخش مرکزی پالینورو اندک هستند و بیشتر سطح آن با رسوبات پوشیده شده است. زمین‌شناسی. صفحه آفریقا و صفحه اوراسیا در سراسر مدیترانه به‌سمت هم در حرکت‌اند و این امر باعث فعالیت‌های تکتونیکی در منطقه شده است، از جمله فرورانش دریای ایونی (فرورانش کالابری) و جابه‌جایی شرقی این
ایونی (فرورانش کالابری) و جابه‌جایی شرقی این فرورانش. بخش جنوبی دریای تیرنی یک حوضه پشت‌کمانی است که حدود ۱۱ میلیون سال پیش در پی گسترش پوسته‌ای در پشت فرورانش در حال حرکت به سمت شرق ایونی شکل گرفت، و سامانه‌ای ژئودینامیکی پیچیده به‌شمار می‌رود. این منطقه شامل چندین آتشفشان است، از جمله قوس آتشفشانی جزایر آئولیان که بر اثر فرورانش ایونی پدید آمده، کوه‌دریایی مارسیلی که ظاهراً بر روی ساختاری شبیه ریفت تشکیل شده، و پالینورو که منشأ آن نامشخص است اما احتمالاً با فرورانش نیز ارتباط دارد. یک فرضیه در سال ۲۰۱۷،
با فرورانش نیز ارتباط دارد. یک فرضیه در سال ۲۰۱۷، آتشفشانی بودن پالینورو و کوه‌دریایی‌های مجاور (به‌جز مارسیلی) را به بالاآمدگی گوشته آستنوسفری در زیر حاشیه شمالی منطقه فرورانش کالابری و همچنین در زیر پلیت در حال فروروند ایونی نسبت می‌دهد. این کوه‌دریایی ممکن است در مرز میان حوضه اقیانوسی مارسیلی در جنوب و شیب قاره‌ای و حوضه رسوبی خلیج سالرنو در شمال قرار داشته باشد. گسل امتدادلغز شرقی-غربی که کوه‌دریایی پالینورو بر روی آن شکل گرفته است ممکن است مرز شمالی منطقه فرورانش کالابری باشد (که به آن «انتشارگر لبهٔ
فرورانش کالابری باشد (که به آن «انتشارگر لبهٔ فرورانش-امتدادلغز» گفته می‌شود) و این خط‌واره از طریق کوه‌دریایی‌های گلابرو، انوتریو و اوویدیو ادامه یافته و سپس در خشکی به‌صورت خط کترینو-روسّانو امتداد پیدا می‌کند. این خط‌واره همچنین به‌نظر می‌رسد که یک حوزهٔ شمالی پایدار از دید تکتونیکی را از حوزهٔ جنوبی که به‌آرامی در حال بالا آمدن است جدا می‌کند. خط‌وارهٔ دیگری با روند شمال‌شرقی نیز وجود دارد که در خشکی به‌صورت خط‌واره پالینورو-سنت‌آرکانجلو ادامه می‌یابد. ترکیب. عملیات برداشت نمونه‌هایی از بازالت و
ترکیب. عملیات برداشت نمونه‌هایی از بازالت و بازالتیک آندزیت به‌دست داده است، که یک مجموعه سنگی کالک‌آلکالن را مشخص می‌کند. فنوکریست‌ها شامل پلاژیوکلاز و پیروکسن هستند. زیست‌شناسی. انبوه و وسیع مرجان‌های آب‌عمیق و جلبک آهکی بر روی پالینورو رشد می‌کنند؛ دومی به‌ویژه در اطراف قله. خیارهای دریایی، خارپشت دریایی ملون، نماتودها، سابلییدها، کرم‌های سرپولید، خرچنگ خاردار، اسفنج‌ها، خانه‌شکوفه‌ها، آبدزدک دریایی و گورگونیان زرد نیز در آنجا زیست می‌کنند. در دامنه‌های پایین‌تر، جلبک‌ها کمتر و اسفنج‌ها بیشتر می‌شوند و
پایین‌تر، جلبک‌ها کمتر و اسفنج‌ها بیشتر می‌شوند و مرجان سیاه در بیشترین عمق‌ها غالب است. دلفین‌ها، ماهی‌ها و کوسه‌ها نیز بخشی از زیست‌جامعه پالینورو هستند. نشانه‌هایی از تأثیرات انسانی مانند قلاب‌های رهاشده و کلنی‌های مرجانی آسیب‌دیده بر اثر برداشت نیز مشاهده شده است. فسیل‌های جلبک، دوکفه‌ای‌ها، بریوزوآها، مرجان‌ها، خارپوست‌ها، گاستروپودها، صدف‌ها و لوله‌های کرمی آهکی نیز از پالینورو برداشت شده‌اند. هنگامی که پالینورو در دوره‌های یخبندان به‌صورت جزیره‌ای سر برآورده بود، ممکن است به‌عنوان سکوی گذرگاهی برای
برآورده بود، ممکن است به‌عنوان سکوی گذرگاهی برای گیاهان عمل کرده باشد. این کوه‌دریایی هنوز به منطقه نوری دریا می‌رسد و امکان رشد جلبک‌ها را فراهم می‌آورد. رسوبات هیدروحرارتی کوچک به‌شکل دودکش، با تشک میکروبی پوشیده شده‌اند و بوته‌هایی از کرم لوله‌ای در آنجا دیده می‌شود. با این حال، وسیله‌های کنترل از راه دور اجتماعات قابل‌توجهی مرتبط با دریچه‌های هیدروحرارتی شناسایی نکرده‌اند. ایتالیا پالینورو را در قالب پروژه اروپایی ناتورا ۲۰۰۰ به‌عنوان یک منطقه حفاظت‌شده اعلام کرده است. تاریخچه فوران. پالینورو بین
اعلام کرده است. تاریخچه فوران. پالینورو بین ۸۰۰٬۰۰۰ تا ۳۰۰٬۰۰۰ سال پیش فعال بوده است. رشد این کوه‌دریایی احتمالاً طولانی‌مدت و پیچیده بوده و به‌نظر می‌رسد تمایزی آشکار میان بخش شرقی و غربی آن وجود دارد، و نیمه شرقی ممکن است همچنان فعال باشد. بررسی‌های مغناطیسی نشان می‌دهد که در نیمه شرقی پالینورو گدازه‌های تازه وجود دارد، در حالی که نیمه غربی شواهدی از دگرسانی هیدروحرارتی را نشان می‌دهد. لایه خاکستر آتشفشانی PL-1 که در هسته رسوبی‌های دریایی و در خشکی در ایتالیا شناسایی شده، به پالینورو نسبت داده می‌شود.
شناسایی شده، به پالینورو نسبت داده می‌شود. این لایه به ۸۰۴۰ پیش از میلاد تاریخ‌گذاری شده است و ممکن است زمانی خارج شده باشد که پالینورو در دوره آخرین عصر یخبندان به‌صورت جزیره‌ای سر برآورده بود و سطح دریا پایین‌تر بود. فعالیت‌های اخیر و خطرات. پالینورو یا بخش جنوب‌شرقی آن ممکن است همچنان فعال باشد، چرا که زمین‌لرزه‌های آتشفشانی میان پالینورو و ساحل کالابریا شناسایی شده‌اند. همچنین زمین‌لرزه‌هایی در عمق کم، احتمالاً مرتبط با فعالیت هیدروحرارتی، ثبت شده است. ریززمین‌لرزه‌ها در عمق ممکن است نشانگر منطقه‌ای
ریززمین‌لرزه‌ها در عمق ممکن است نشانگر منطقه‌ای برای ذخیره گداخته باشند. ساختمان‌های آتشفشانی اغلب ناپایدار بوده و در معرض لغزش‌های توده‌ای قرار دارند، و آتشفشان‌های زیردریایی یا آتشفشان‌های نزدیک دریا می‌توانند باعث تسونامی‌های ویرانگری شوند، مانند تسونامی تنگه سوندا (۲۰۱۸) که بر اثر فروپاشی آتشفشان آنک کراکاتوا رخ داد و ۴۳۷ نفر را کشت. کوه‌دریایی پالینورو شواهدی از ناپایداری گذشته نشان می‌دهد – از جمله فروپاشی‌هایی که پس از حداکثر یخبندان اخیر حدود ۱۸٬۰۰۰ تا ۲۰٬۰۰۰ سال پیش رخ داده‌اند، و لرزه‌خیزی و
تا ۲۰٬۰۰۰ سال پیش رخ داده‌اند، و لرزه‌خیزی و فعالیت‌های هیدروحرارتی – که تمایل به تضعیف ساختمان آتشفشانی دارند – می‌توانند به فروپاشی‌های آینده در این آتشفشان منجر شوند، به‌ویژه در دامنه جنوبی پرشیب آن. برخی سناریوهای فروپاشی می‌توانند امواجی به ارتفاع چند متر ایجاد کنند که سواحل سیسیل و کامپانیا را دربرگیرند. فعالیت هیدروحرارتی و رسوبات. انتشارهای پراکنده هیدروحرارتی در پالینورو شناسایی شده‌اند، که دودکش‌های کوچک، سنگ‌های رنگ‌گرفته، ستونک‌هایی با ارتفاع و گل‌های گرم (&gt;) با رسوبات سولفیدی-سولفاتی را
و گل‌های گرم (&gt;) با رسوبات سولفیدی-سولفاتی را تشکیل می‌دهند. دریچه‌های هیدروحرارتی در سمت غربی پالینورو، پیرامون کالدرای نعل‌اسبی شکل قرار دارند، در حالی که رسوبات دریچه‌های هیدروحرارتی در سراسر ساختمان آتشفشانی پراکنده‌اند. دریچه‌های اطراف کالدرای نعل‌اسبی ممکن است با حاشیه‌های کالدرا منطبق باشند و بنابراین تحت کنترل ساختاری باشند. رسوبات هیدروحرارتی تازه در اطراف قله، که در دوره سطح پایین دریا دچار فرسایش شده بود، نشانگر فعالیت هیدروحرارتی در طول هولوسن هستند. دریچه‌های فعال با ناهنجاری‌های شیمیایی در
هستند. دریچه‌های فعال با ناهنجاری‌های شیمیایی در ستون آب همراه‌اند، و کشتی‌ها از بوی سولفید هیدروژن بالای بخش شرقی پالینورو گزارش داده‌اند. فعالیت هیدروحرارتی مسئول رسوب‌گذاری باریت، گالن، پیریت و اسفالریت در قالب رسوبات سولفیدی-سولفاتی است. کانی‌های اضافی گزارش‌شده شامل براوویت، کالکوپیریت، کوولین، انارژیت، مارکازیت، لوزونیت، ملنیکویت، تنانیت، وورزیت و سولفوسالت‌های حاوی سرب و نقره هستند. رسوبات سولفیدی معمولاً ظاهری ژل‌مانند دارند و شامل فسیل‌های باکتریایی‌اند، که نشان می‌دهد فعالیت میکروبی نقش عمده‌ای
که نشان می‌دهد فعالیت میکروبی نقش عمده‌ای در شکل‌گیری آن‌ها داشته است. این رسوبات در لایه‌هایی به ضخامت چند متر دیده می‌شوند، اغلب توسط رسوبات مدفون شده‌اند و در نزدیکی دریچه‌های هیدروحرارتی قرار دارند. چنین رسوبات سولفیدی عظیم بستر دریا منبع بالقوه‌ای برای فلزات پایه و گرانبها هستند و از این رو توجه علمی را به خود جلب کرده‌اند. سایر کانی‌های گزارش‌شده در پالینورو شامل بیسموتینیت، تلوریدهای بیسموت، استیبنیت و ردی از طلا، ایندیوم، نقره و گوگرد است. پوسته‌ها و گرهک‌های حاوی آهن و منگنز نیز در پالینورو دیده
و گرهک‌های حاوی آهن و منگنز نیز در پالینورو دیده می‌شوند، که احتمالاً تحت تأثیر فعالیت هیدروحرارتی پس از گذار از فعالیت هیدروحرارتی دمای بالا (که سولفیدها را جایگذاری کرد) به دمای پایین‌تر شکل گرفته‌اند. آن‌ها اغلب در مجاورت رسوبات سولفیدی‌ای یافت می‌شوند که دودکش‌ها را تشکیل می‌دهند. این پوسته‌ها و گرهک‌ها شامل منگنات به‌علاوه آراگونیت، کلسیت، کلینوپیروکسن، ایلیت، موسکوویت، پلاژیوکلاز و کوارتز هستند. پوسته‌های آهن-منگنز دارای پتانسیل تجاری‌اند.
کارمراوانک (؛ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر ، استان وان ترکیه می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۰ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
خوسروواوانک (؛ Սուրբ Աստվածածին եկեղեցի) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در ترکیه می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۰ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای هاروتیون مقدس (یرکان) (؛ Երկանի եկեղեցի) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر یرکان، استان تونجلی ترکیه می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۰ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
هوروموس (؛ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر آنی (شهر باستانی)، استان قارص ترکیه می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۰ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
این مقاله یک فهرست از گونه‌های پرندگان ثبت‌شده در ایتالیا است. نحوهٔ رده‌بندی (تعیین و توالی راسته‌ها، خانواده‌ها و گونه‌ها) و نام‌گذاری (انگلیسی، علمی و ایتالیایی) این فهرست بر اساس "کتاب راهنمای پرندگان جهان" و چک‌لیست زندگی پرندگان اینترنشنال است. گنجشک ایتالیایی به‌طور غیررسمی به عنوان پرنده ملی ایتالیا شناخته می‌شود. گونه‌های پرندگان پذیرفته‌شده در فهرست ایتالیا در دسته‌های A, B یا C قرار می‌گیرند، با همان تعاریفی که در فهرست پرندگان بریتانیا و دیگر فهرست‌های پرندگان پالئارکتیک غربی به کار رفته‌اند:
پرندگان پالئارکتیک غربی به کار رفته‌اند: بلدرچین‌های دنیای نو. راسته: ماکیان‌سانانخانواده: بلدرچین‌های دنیای نو بلدرچین‌های دنیای نو خانواده‌ای از پرندگان زمینی هستند. آن‌ها به‌طور کلی پرجثه‌اند و بال‌های پهن و نسبتاً کوتاه دارند. یک گونه معرفی‌شده در ایتالیا وجود دارد. قرقاول‌ها، مرال‌ها و خویشاوندان. راسته: ماکیان‌سانانخانواده: قرقاولان خانوادهٔ قرقاولان گروهی از پرندگان زمینی هستند. در کل پرجثه‌اند (هرچند اندازهٔ آن‌ها متغیر است) و بال‌های پهن و نسبتاً کوتاه دارند. اردک‌ها، غازها و پرندگان آبزی. راسته:
دارند. اردک‌ها، غازها و پرندگان آبزی. راسته: غازسانانخانواده: اردکیان خانوادهٔ اردکیان شامل اردک‌ها و بیشتر پرندگان آبزی اردک‌مانند مانند غازها و قوهاست. این پرندگان برای زندگی در محیط‌های آبی سازگار شده‌اند و پاهای پرده‌دار، منقارهای پهن و پرهایی با پوشش روغنی دارند که به‌خوبی آب را دفع می‌کند. غازک‌ها. راسته: غواص‌سانانخانواده: Podicipedidae غازکها پرندگان آب شیرین کوچک تا متوسط و غواص هستند. آن‌ها دارای انگشتان لوب‌دار بوده و شناگران و غواصان ماهری هستند، اما پاهایشان در عقب بدن قرار گرفته و در خشکی کند
اما پاهایشان در عقب بدن قرار گرفته و در خشکی کند و دست‌وپاچلفتی‌اند. فلامینگوها. راسته: فلامینگوسانانخانواده: Phoenicopteridae فلامینگوها پرندگان اجتماعی آبزی با ارتفاع حدود هستند که در نیمکره‌های غربی و شرقی یافت می‌شوند. فلامینگوها از صدف‌ها و جلبک‌ها تغذیه می‌کنند. منقار عجیب‌شکل آن‌ها به‌طور ویژه برای جدا کردن گل و لای از غذا سازگار شده و معمولاً برعکس استفاده می‌شود. کبوتران و قمری‌ها. راسته: کبوترسانانخانواده: Columbidae کبوترها و قمریها پرندگانی تنومند با گردن کوتاه و منقار باریک کوتاه هستند که
تنومند با گردن کوتاه و منقار باریک کوتاه هستند که دارای کِر گوشتی می‌باشند. پرندگان شن‌زی. راسته: Pterocliformesخانواده: Pteroclidae پرندگان شن‌زی سر و گردن کوچکی شبیه کبوتر دارند، اما بدنشان جمع و جور و مقاوم است. بال‌ها و گاهی دم‌های بلند و نوک‌تیز دارند و پروازی سریع و مستقیم دارند. گروه‌ها در سپیده‌دم و غروب به منابع آب می‌روند. پاهایشان تا نوک انگشتان پوشیده از پر است. تمامی گونه‌های ثبت‌شده در ایتالیا پرنده سرگردان هستند. شب‌چراغ‌ها و خویشاوندان. راسته: کاپریمولگی‌سانانخانواده: Caprimulgidae