payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کنیون یک قرارداد تجاری برای تولید مشترک "چک این هانیانگ"، در مرکز دونگ آ مدیا در جونگنو، سئول امضا کردند. بازیگران. در ۲۶ آوریل ۲۰۲۴، حضور بازیگران به این هیوک، کیم جی اون، جونگ گون جو و پارک جه چان به عنوان بازیگران اصلی این مجموعه تأیید شد. به گزارش اسپوتی‌وی نیوز در ۲۸ مه ۲۰۲۴، هان جه سوک به گروه بازیگران ملحق شد. در ۱۳ ژوئن ۲۰۲۴، گزارش شد که کیم مین جونگ در این مجموعه حضور ویژه دارد. در ۲۴ ژوئن به گزارش آژانس هویا، حضور او در این مجموعه تأیید شد. انتشار. "چک این هانیانگ" در دسامبر ۲۰۲۴ از چنل ای پخش
"چک این هانیانگ" در دسامبر ۲۰۲۴ از چنل ای پخش شد.
دوون لی کارلسون (به ؛ زادهٔ ) اینفلوئنسر فشن و کارآفرین آمریکایی اهل کالیفرنیا جنوبی می‌باشد می‌‎باشد که بیشتر به‌عنوان بنیان‌گذار شرکت قاب گوشی وایلدفلاور کیس شناخته می‌شود.
سر دِمیس هاسابیس (زاده ۲۷ ژوئیه ۱۹۷۶) دانشمند کامپیوتر، محقق هوش مصنوعی بریتانیایی است. او پیش از این برنامه‌نویس و طراح بازی‌های ویدئویی هوش مصنوعی و بازیکن متخصص بازی‌های رومیزی بود. او مدیرعامل اجرایی و یکی از بنیانگذاران دیپ‌مایند و آیزومورفیک‌لب، و مشاور هوش مصنوعی دولت بریتانیا است. او از اعضای انجمن سلطنتی است و جوایز معتبر بسیاری را برای کار خود در آلفافولد از جمله جایزه بریکترو، بین‌المللی گاردینر کانادا و جایزه لسکر دریافت کرده است. در سال ۲۰۱۷ او به عنوان یک شوالیه نشان امپراتوری بریتانیا منصوب
به عنوان یک شوالیه نشان امپراتوری بریتانیا منصوب شد و در لیست ۱۰۰ تأثیرگذارترین افراد تایم قرار گرفت. در سال ۲۰۲۴ به دلیل خدمات به هوش مصنوعی لقب شوالیه دریافت کرد. هاسابیس و جان ام. جامپر نیمی از جایزه نوبل شیمی ۲۰۲۴ را برای پیش‌بینی تاخوردگی پروتئین دریافت کردند. دوران اولیه زندگی و تحصیل. هاسابیس از پدری یونانی قبرسی و مادری سنگاپوری چینی به دنیا آمد و در شمال لندن بزرگ شد. او که از سن ۴ سالگی یک کودک نابغه در شطرنج بود، در سن ۱۳ سالگی با رتبه الوی ۲۳۰۰ به درجه استادی رسید و کاپیتان بسیاری از تیم‌های
به درجه استادی رسید و کاپیتان بسیاری از تیم‌های شطرنج نوجوانان انگلستان بود. او نماینده دانشگاه کمبریج در مسابقات شطرنج دانشگاه آکسفورد-کمبریج در سال ۱۹۹۵، 1996 و ۱۹۹۷، برنده یک‌نیمه آبی بود. زندگی شخصی. حسابیس با خانواده اش در شمال لندن زندگی می‌کند. او همچنین طرفدار مادام العمر باشگاه لیورپول است.
تسوکادا تاماکی (به ژاپنی: 塚田玉樹، متولد ۲۳ نوامبر ۱۹۶۴) دیپلمات ژاپنی و سفیر و نمایندهٔ تام‌الاختیار کنونی ژاپن در ایران است. او از اهالی استان سایتاما است. تحصیلات. او از دانشگاه توکیو (لیسانس حقوق، ۱۹۸۷) و دانشگاه آکسفورد (کالج مرتون، کارشناسی/ کارشناسی ارشد تاریخ مدرن، ۱۹۹۰) فارغ‌التحصیل شد. جراحی در ایران. سفیر ژاپن در ایران، جراحی دیسک کمر در یکی از بیمارستان‌های تهران انجام داد و اذعان کرد از استانداردهای پزشکی در ایران شگفت زده شده. زندگی شخصی. تاماکی یک نوازندۀ آماتور فلوت و عاشق شوگی و حل مسائل ریاضی
نوازندۀ آماتور فلوت و عاشق شوگی و حل مسائل ریاضی است. او و همسرش یک دختر دامپزشک دارند و یک پسر در حال تحصیل در رشتۀ بیوشیمی در دانشگاه.
«شایعات» ترانه‌ای از هنرپیشه و خواننده لیندزی لوهان می‌باشد که در نخستین آلبوم استودیویی وی تحت عنوان "حرف بزن" (۲۰۰۴) قرار دارد. این ترانه در اصل «فقط اون چیزی که هست» نامیده شده بود.
جو کیو-چانگ (زاده ۲۵ نوامبر ۱۹۲۸ – درگذشته ۳ سپتامبر ۲۰۱۸) یک سیاستمدار اهل کره شمالی، متولد کره در زمان استعمار ژاپن بود که به‌عنوان مدیر بخش صنعت ماشین‌آلات‌سازی حزب کارگران کره (WPK) فعالیت می‌کرد. جو، رئیس برنامه هسته‌ای و موشکی کره شمالی بود. پیشینه او در تحقیق و توسعه برنامه هسته‌ای بود، برخلاف کار معاون مدیرش، هونگ سونگ-مو، که بیشتر تولید محور است. جو در سال ۲۰۱۰ به کمیسیون نظامی مرکزی حزب کارگران کره معرفی شد. او در ۳ سپتامبر ۲۰۱۸ بر اثر پان‌سیتوپنی در پیونگ‌یانگ درگذشت. جوایز و افتخارات. در هنگام
در پیونگ‌یانگ درگذشت. جوایز و افتخارات. در هنگام تشییع جنازه جو، قابی که افتخارات وی را نشان می‌داد، در پای مقبره او قرار داده شد.
حرف بزن نخستین آلبوم استودیویی از هنرپیشه و خواننده-ترانه‌پرداز آمریکایی لیندزی لوهان می‌باشد که در ۷ دسامبر سال ۲۰۰۴ از سوی کازابلانکا رکوردز منتشر گردید.
«تمام» ترانه‌ای از هنرپیشه و خواننده لیندزی لوهان می‌باشد که در نخستین آلبوم استودیویی وی تحت عنوان "حرف بزن" (۲۰۰۴) قرار دارد. «تمام» از لحاظ غنایی درمورد دوست‌پسری می‌باشد که پایبند نیست و اینکه رابطهٔ آن‌ها «روشن می‌شود سپس دوباره خاموش می‌شود» به نظر می‌رسد.
«صورتی» ترانه‌ای از خواننده-ترانه‌پرداز جنل مونی به‌همراهٔ موسیقی‌دان آرت پاپ کانادایی گرایمز می‌باشد که در سومین آلبوم استودیویی وی تحت عنوان "کامپیوتر کثیف" (۲۰۱۸) قرار دارد. «صورتی» سومین تک‌آهنگ "کامپیوتر کثیف" می‌باشد و موزیک ویدئوی آن نیز در ۱۰ آوریل سال ۲۰۱۸ بر روی یوتیوب بارگذاری شد.
«غم پوچ‌گرایی» ترانه‌ای از گروهٔ موسیقی راک بریتانیایی برینگ می د هورایزن موسیقی‌دان کانادایی گرایمز می‌باشد که در ۲۴ ژانویهٔ سال ۲۰۱۹ به‌عنوان پنجمین تک‌آهنگ از ششمین آلبوم استودیویی گروه تحت عنوان "امو" (۲۰۱۹) منتشر گردید. از آنجا که این ترانه ملودی‌های آواز «هیچوقت برنگرد» را کش رفته، به اونسنس در بخش ترانه‌پردازان کردیت داده شده‌است.
پرتابگاه گاگارین () که به نام سایت ۱ بایکونور یا سایت ۱/۵ نیز شناخته می‌شود، یک پایگاه پرتاب در پایگاه فضایی بایکونور در قزاقستان است که توسط برنامه فضایی شوروی و سازمان فضایی فدرال روسیه (روس‌کاسموس) استفاده می‌شد. معرفی. این سکوی پرتاب برای اولین پرواز فضایی انسان توسط یوری گاگارین با فضاپیمای «وستوک ۱» در سال ۱۹۶۱ مورد استفاده قرار گرفت. این مکان به عنوان «سایت شماره ۱» (Площадка №1) شناخته می‌شد، چرا که اولین سکوی پرتاب از این نوع بود. گاهی به آن NIIP-5 LC1، بایکونور LC-1، LC-1/5، LC-1، پد ۱/۵ یا GIK-5
LC1، بایکونور LC-1، LC-1/5، LC-1، پد ۱/۵ یا GIK-5 LC1 نیز گفته می‌شود. در تاریخ ۱۷ مارس ۱۹۵۴، شورای وزیران شوروی به چندین وزارتخانه دستور داد که تا اول ژانویه ۱۹۵۵ مکانی را برای آزمایش موشک R-7 انتخاب کنند. یک کمیسیون ویژه برای شناسایی مناطق مختلف جغرافیایی تشکیل شد که در نهایت منطقه «تیوراتام» در جمهوری سوسیالیستی قزاقستان شوروی انتخاب گردید. این تصمیم در ۱۲ فوریه ۱۹۵۵ توسط شورای وزیران تأیید شد و هدف این بود که ساخت‌وساز تا سال ۱۹۵۸ به پایان برسد. کار ساخت سایت شماره ۱ در ۲۰ ژوئیه ۱۹۵۵ توسط مهندسان نظامی
سایت شماره ۱ در ۲۰ ژوئیه ۱۹۵۵ توسط مهندسان نظامی آغاز شد. شبانه‌روز بیش از ۶۰ کامیون قدرتمند در محل کار می‌کردند و روزانه ۱۵,۰۰۰ متر مکعب خاک را حفاری و جابجا می‌کردند. حجم کل خاک‌برداری حدود ۷۵۰,۰۰۰ متر مکعب برآورد شد. در طول زمستان، از مواد منفجره برای سرعت بخشیدن به کارها استفاده شد. تا پایان اکتبر ۱۹۵۶، تمام ساختمان‌های اصلی و زیرساخت‌های لازم برای آزمایش‌های موشک R-7 تکمیل شدند. ساختمان نصب و آزمایش (Монтажно-испытательный корпус) که به «سایت شماره ۲» معروف است، ساخته شد و یک خط راه‌آهن ویژه از آنجا
معروف است، ساخته شد و یک خط راه‌آهن ویژه از آنجا به سایت شماره ۱ که سکوی پرتاب موشک در آن قرار داشت، احداث گردید. تا آوریل ۱۹۵۷، تمام کارهای باقی‌مانده تکمیل شد و سایت آماده پرتاب گردید. موشک R-7 اولین پرواز خود را از سایت LC-1 در ۱۵ مه ۱۹۵۷ انجام داد. در ۴ اکتبر ۱۹۵۷، این سکو برای پرتاب اولین ماهواره مصنوعی جهان، اسپوتنیک ۱، استفاده شد. از جمله پروازهای فضایی سرنشین‌دار که از این مکان پرتاب شدند، می‌توان به پرواز یوری گاگارین، والنتینا ترشکوا و بسیاری دیگر از مأموریت‌های فضایی انسانی اشاره کرد، از جمله
از مأموریت‌های فضایی انسانی اشاره کرد، از جمله تمام پروازهای سرنشین‌دار شوروی و روسیه به ایستگاه فضایی میر. این سکو همچنین برای پرتاب فضاپیماهای برنامه لونا، ، برنامه وِنِرا و بسیاری از ماهواره‌های کازموس و دیگر مأموریت‌ها مورد استفاده قرار گرفت. بین سال‌های ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۶، این مکان علاوه بر پرتاب‌های فضایی، میزبان موشک‌های بالستیک هسته‌ای آماده پرتاب نیز بود؛ تا دهه ۲۰۰۰، بیش از ۴۰۰ پرتاب از این سکو انجام شده بود. پانصدمین پرتاب از این مکان در ۲ سپتامبر ۲۰۱۵ و مأموریت سایوز تی‌ام‌ای-۱۸ام بود. در سال ۱۹۶۱،
و مأموریت سایوز تی‌ام‌ای-۱۸ام بود. در سال ۱۹۶۱، با افزایش تعداد پرتاب‌های برنامه فضایی شوروی، یک سکوی خواهر در بایکونور به نام LC-31/6 افتتاح شد. LC-1 به عنوان تأسیس اصلی برای پرتاب‌های فضایی انسانی باقی ماند، با برخی پرتاب‌های سایوز که از انجام می‌شدند. LC-1 در سال‌های اولیه به دلیل انفجار بوسترها چندین بار آسیب دید. این سکو در سال‌های ۱۹۶۹-۱۹۷۰ یک برنامه نوسازی یک‌ساله را پشت سر گذاشت تا از پرتاب ماهواره‌های شناسایی زِنیت پشتیبانی کند؛ در طول این مدت، تمامی پرتاب‌های R-7 از بایکونور از LC-31 انجام می‌شد.
پرتاب‌های R-7 از بایکونور از LC-31 انجام می‌شد. تا سال ۲۰۱۶، آخرین حادثه‌ای که در این سکو یا اطراف آن رخ داد، مربوط به تلاش برای پرتاب سایوز T-10-1 در سپتامبر ۱۹۸۳ بود که به فاجعه انجامید؛ هنگامی که بوستر در حین آماده‌سازی پیش از پرتاب آتش گرفت و منفجر شد، خسارات شدیدی به LC-1 وارد شد که آن را برای نزدیک به یک سال غیرقابل استفاده کرد. اولین پرتاب از سکوی بازسازی شده، ماهواره شناسایی یانتار در ژوئیه ۱۹۸۴ بود، اما تا ژوئن ۱۹۸۵ و مأموریت سایوز T-13، هیچ پرواز سرنشین‌داری از این سکو انجام نشد. در سال ۲۰۱۹،
سرنشین‌داری از این سکو انجام نشد. در سال ۲۰۱۹، پرتابگاه گاگارین میزبان آخرین دو پرتاب سرنشین‌دار خود در ماه‌های ژوئیه و سپتامبر بود، قبل از اینکه برنامه‌ای برای مدرن‌سازی آن برای راکت‌های سایوز-۲ با اولین پرتاب در سال ۲۰۲۳ تنظیم شود. پس از بازنشستگی پرتابگاه گاگارین، مأموریت‌های سرنشین‌دار از سایت ۳۱ انجام می‌شوند. آخرین پرتاب از پرتابگاه گاگارین، پرواز سایوز MS-15 به ایستگاه فضایی بین‌المللی در ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۹ بود، و اولین مأموریت سرنشین‌دار از سایت ۳۱ پس از سال ۲۰۱۲، سایوز MS-16 در ۹ آوریل ۲۰۲۰ بود.
پس از سال ۲۰۱۲، سایوز MS-16 در ۹ آوریل ۲۰۲۰ بود. پرتابگاه گاگارین نتوانست بودجه لازم برای مدرن‌سازی جهت سازگاری با راکت بزرگتر سایوز-۲ را دریافت کند، به دلیل تمرکز دوباره برنامه‌های فضایی روسیه بر پایگاه فضایی ووستوچنی. در سال ۲۰۲۳، اعلام شد که مقامات روسیه و قزاقستان قصد دارند این مکان را به عنوان یک سکوی پرتاب بازنشسته غیرفعال کنند و آن را به مجموعه موزه پایگاه فضایی بایکونور اضافه کنند.
آدریانا مارایس (؛ زادهٔ ) فیزیکدان نظری، تکنولوژیست و مدافع اکتشافات فضایی اهل آفریقای جنوبی است. او به دلیل کارهایش در حوزه رمزنگاری کوانتومی و زیست‌شناسی کوانتومی شناخته شده است. آدریانا بنیان‌گذار بنیاد "Proudly Human" است که هدفش بررسی امکان زندگی انسانی در خارج از زمین است و همچنین مدیر بنیاد توسعه فضایی آفریقا است که بر روی پروژه "Africa2Moon" کار می‌کند. حرفه. آدریانا مارایس پس‌زمینه‌ای چشمگیر در فیزیک نظری و زیست‌شناسی کوانتومی دارد. تحقیقات او در مقطع دکتری بر تأثیرات کوانتومی در فتوسنتز و منشأ
مقطع دکتری بر تأثیرات کوانتومی در فتوسنتز و منشأ مولکول‌های پیش‌زیستی در فضا متمرکز بود. او همچنین بر روی توسعه یک سیستم اقتصادی مبتنی بر بلاک‌چین برای محیط‌های سخت کار کرده است. در حال حاضر، آدریانا پژوهشگر در دانشگاه استلنبوش و مؤسسه ملی علوم نظری و محاسباتی در آفریقای جنوبی است. او همچنین عضو هیئت علمی دانشگاه Singularity است و به عنوان رئیس علوم فضایی در Tod'Aérs Aeronautics and Space Research فعالیت می‌کند. علاقه شدید آدریانا به اکتشافات فضایی در مشارکت او با بنیاد توسعه فضایی آفریقا مشهود است، جایی
او با بنیاد توسعه فضایی آفریقا مشهود است، جایی که او در حال آماده‌سازی اولین مأموریت آفریقا به ماه است که به عنوان پروژه Africa2Moon شناخته می‌شود. او همچنین به عنوان هماهنگ‌کننده علمی در زمینه منابع فضایی با Geneva Science and Diplomacy Anticipator (GESDA) فعالیت می‌کند.
پروتئین سرکوبگر همولوگ ادغام‌شده () مشهور به سوفو (Sufu) یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"SUFU"» کُدگذاری می‌شود. این ژن بر روی بازوی بلند کروموزوم ۱۰ واقع شده و ۱۲ اگزون دارد. در زیست‌شناسی مولکولی، دومِـین این پروتئین نقش مهمی در سلول ایفا می‌کند. سوفو در تنظیم معکوس یک مسیر پیام‌رسانی سلولی مهم، موسوم به مسیر سیگنال‌دهی خارپشتی (HH) نقش اساسی دارد. این مسیر خاص در رشد رویان جانوری بسیار مهم است. چندین همولوگ از سوفو وجود دارد که در طیف گسترده‌ای از جانداران یافت می‌شود. جهش در ژن‌های کُدکننده اجزای
یافت می‌شود. جهش در ژن‌های کُدکننده اجزای مسیر سیگنال‌دهی خارپشتی برای رشد طبیعی مخرب است و با سندرم‌های زمینه‌ساز سرطان از جمله هولوپروزنسفالی، سندرم کارسینومای سلول بازال نووید و سندرم سفالوپلی‌سینداکتیلی گریگ (GCPS) مرتبط است و نقش مهمی هم در سرکوب تومور دارد. به‌طور دقیق‌تر، سوفو یک ژن سرکوبگر تومور است که تغییر در آن افراد را مستعد به مدولوبلاستوما می‌کند، زیرا باعث تغییراتی در مسیر سیگنال‌دهی خارپشتی می‌شود. دومِـین پایانه-N، که این مدخل به آن اشاره دارد، حاوی فاکتورهای رونویسی «Gli» است. سوفو با
دارد، حاوی فاکتورهای رونویسی «Gli» است. سوفو با مولکول‌های GLI1 و GLI3 تعامل پروتئین-پروتئین دارد.
ایلسا مک کی (; – ) اقتصاددان فمینیست اسکاتلندی و استاد اقتصاد در دانشگاه کالدونیان گلاسگو بود. زندگی. او در تاریخ ۷ ژوئن ۱۹۶۳ به دنیا آمد و در ۵ مارس ۲۰۱۴ درگذشت. مک‌کی به خاطر تحقیقاتش درباره نابرابری‌های جنسیتی، اقتصاد دولت رفاهی و اقتصاد فمینیستی شناخته شده بود. او مدافع قوی ایده درآمد پایه همگانی بود و یکی از برجسته‌ترین کارشناسان بریتانیا در زمینه بودجه‌ریزی جنسیتی محسوب می‌شد. او همچنین به عنوان معاون رئیس دانشکده تجارت و جامعه گلاسکو فعالیت می‌کرد و مشاور سیاست‌گذاری دولت بود. مک‌کی به دلیل حمایت از
سیاست‌گذاری دولت بود. مک‌کی به دلیل حمایت از استقلال اسکاتلند نیز شناخته می‌شد. فعالیت. آیلسا مک‌کی تحقیقات گسترده‌ای در زمینه اقتصاد فمینیستی و بودجه‌ریزی جنسیتی انجام داد و به تأثیرات سیاست‌های اقتصادی بر زنان پرداخت. یکی از دستاوردهای برجسته او درک نیاز به درآمد پایه همگانی بود، که آن را به عنوان راهکاری برای کاهش نابرابری‌های اقتصادی و بهبود وضعیت اجتماعی زنان معرفی کرد. او همچنین در زمینه‌های اقتصاد رفاه، سیاست‌های حمایتی دولت و توسعه پایدار فعالیت داشت و مقالات بسیاری در این زمینه‌ها منتشر کرد. مک‌کی
و مقالات بسیاری در این زمینه‌ها منتشر کرد. مک‌کی به عنوان مشاور در امور سیاست‌گذاری اقتصادی و اجتماعی به دولت اسکاتلند کمک‌های فراوانی ارائه کرد و در تلاش برای استقلال اسکاتلند نقشی فعال داشت. آثار و نوشته‌های او همچنان به عنوان منابع مهمی برای پژوهشگران و سیاست‌گذاران در زمینه‌های اقتصاد و جنسیت استفاده می‌شود.
آگناتا باتلر (; – ) از برجسته‌ترین محققان انگلیسی بود و در دانشگاه کمبریج تحصیل و در Classical Tripos رتبه برتر را کسب کرد. در آن زمان، این دستاورد بزرگ به ویژه برای یک زن در اواخر قرن نوزدهم بود. زندگی. او در تاریخ ۲۸ ژانویه ۱۸۶۷ در لندن به دنیا آمد و در تاریخ ۲۷ مه ۱۹۳۱ درگذشت. آگناتا یکی از اولین سران اولیه بود که مسابقات Classical Tripos در دانشگاه کمبریج را گرفت و در سال ۱۸۸۷ در رتبه اول دسته قرار گرفت. او در سال ۱۸۸۸ با هنری مونتاگو باتلر، رئیس کالج ترینیتی کمبریج، ازدواج کرد و به عنوان یکی از
کالج ترینیتی کمبریج، ازدواج کرد و به عنوان یکی از میزبان‌های برجسته‌تر در کمبریج شناخته شد. او پس از ازدواج با هنری مونتاگو باتلر به میزبانی برجسته در کمبریج تبدیل شد و نقش مهمی در جامعه دانشگاهی آن زمان ایفا کرد. آگناتا باتلر علاوه بر فعالیت‌های علمی، در کمک به مدیریت و توسعه کالج ترینیتی نیز نقش داشت. آثار و نوشته‌های او همچنان به عنوان منابع مهمی برای پژوهشگران در زمینه‌های کلاسیک استفاده می‌شود. او به عنوان یک مدل برجسته از یک زن موفق در زمینه‌ای که عمدتاً توسط مردان تسلط داشت، شناخته می‌شود. فعالیت
توسط مردان تسلط داشت، شناخته می‌شود. فعالیت ها. آگناتا باتلر علاوه بر دستاوردهای علمی خود، با تدریس و پژوهش و همچنین فعالیت‌های اداری و مدیریتی در دانشگاه کمبریج، تأثیر بزرگی در جامعه علمی و دانشگاهی آن زمان داشت. او به خاطر هوش و دانش بی‌نظیرش شناخته می‌شد و تأثیر ماندگاری بر روی دانشجویان و همکارانش گذاشت. باتلر همچنین در دوران زندگی‌اش با مسائل اجتماعی و فرهنگی آن زمان درگیر بود و به عنوان یکی از پیشگامان زنان در علوم کلاسیک، به تلاش‌های زیادی برای پیشرفت زنان در زمینه‌های علمی و دانشگاهی انجام داد.
واریا کیپیانی (؛ – ) پژوهشگر گرجستانی و اولین زنی بود که در زمینه پسیکوفیزیولوژی تربیت شد و به عنوان یک محقق برجسته در این حوزه شناخته می‌شود. زندگی. او در تاریخ ۴ فوریه ۱۸۷۹ در شهر کوتایسی، امپراتوری روسیه به دنیا آمد و در سال‌های ۱۹۵۰ تا ۱۹۶۵ در بروسل، بلژیک، درگذشت. کیپیانی پس از مدرسه سنت نینو در تفلیس در سال ۱۸۹۹، در مدرسه‌ای در شهر خونی به عنوان معلم فعالیت کرد. سپس به بروکسل رفت و در دانشگاه بروکسل شروع به تحصیلات در رشته پزشکی کرد. به دلیل مالی، او توسط جوزفینا یوتیکو، محقق لهستانی، تربیت شد و اجازه
جوزفینا یوتیکو، محقق لهستانی، تربیت شد و اجازه کار در آزمایشگاه و پرداخت مبلغ مالی آموزش را دریافت کرد. فعالیت. کیپیانی در طول زندگی خود مقالات و مطالعات مختلفی نوشت، از جمله یکی به نام "L'ergographie du sucre" که بر اثرات قند بر آرامش و تنیدگی انسان‌ها متمرکز بود. او همچنین در تحقیقات پزشکی برای بهبود ورزش‌های گیاهخواری نقش داشت.
در طول جنگ غزه، اسرائیل به‌طور سازمان یافته فلسطینی‌هایی را که در زندان‌هایش محبوس بودند را شکنجه کرده است. این شکنجه از سوی سازمان ملل متحد، دیده‌بان حقوق بشر، عفو بین‌الملل، و همچنین سازمان‌های حقوق بشر غیرانتفاعی اسرائیلی مانند پزشکان برای حقوق بشر اسرائیل و بتسلیم گزارش شده است. مردان، زنان و کودکان فلسطینی در غزه و در بازداشتگاه‌های اسرائیل در مکان‌هایی مانند اردوگاه سدی تیمان مورد تجاوز جنسی، تجاوز گروهی، شکنجه جنسی و مثله کردن، و دیگر خشونت‌های جنسی، و همچنین شکنجه روانی و فیزیکی توسط سربازان زن و
و همچنین شکنجه روانی و فیزیکی توسط سربازان زن و مرد و کادر پزشکی اسرائیلی قرار گرفته‌اند. برخی از این قربانیان کارکنان سازمان ملل بودند که مجبور به اعتراف به جرایم تروریستی شدند. گزارش‌های متعدد همچنین حاکی از زندانیانی است که از بی‌توجهی پزشکی به جراحات وارده به آنان رنج بردند که به مواردی از قطع دست و پا منجر شد. شهادت‌های آنها با افشاگری کارکنان اسرائیلی و تحقیقات CNN مورد تأیید قرار گرفته است. از اوت ۲۰۲۴، حداقل ۵۳ زندانی فلسطینی از آغاز جنگ در تأسیسات نظامی اسرائیل جان باخته‌اند. تعداد زیادی از اسرای
نظامی اسرائیل جان باخته‌اند. تعداد زیادی از اسرای فلسطینی نسبت به شکنجه توسط نیروهای اسرائیلی از جمله در بازجویی‌ها شهادت داده‌اند، زندانبانان اسرائیلی نیز افشاگری کردند. گزارش‌های بیشتری از شکنجه متهمان به ستیزه‌جویی توسط اسرائیل وجود دارد. در پاسخ، مقامات شین بت اظهار داشتند که بازجویی از ستیزه‌جویان را در چارچوب قانونی اسرائیل انجام می‌دهند که بر اساس آن شکنجه تحت شرایط خاصی قانونی تلقی می‌شود. پیش زمینه. شکنجه، بدرفتاری و خشونت جنسی با فلسطینیان بازداشت شده توسط اسرائیل، طبق گزارش‌ها، سال‌ها قبل از
شده توسط اسرائیل، طبق گزارش‌ها، سال‌ها قبل از حملات ۷ اکتبر و تهاجم به غزه رایج بوده است و کمیته عمومی علیه شکنجه در اسرائیل (PCATI) و عفو بین‌الملل مستندات آن را ثبت کرده‌اند. خشونت جنسی گسترده‌ای علیه زندانیان مرد و زن صورت گرفته است که بارزترین مورد آن مصطفی دیرانی رهبر زندانی امل لبنان بود که از اسرائیل به اتهام تجاوز به عنف شکایت کرد. بر اساس کنوانسیون سازمان ملل متحد علیه شکنجه، شکنجه به «هر عملی گفته می‌شود که به وسیله آن درد یا رنج شدید، اعم از جسمی یا روحی، عمداً به فردی تحمیل شود» به منظور
جسمی یا روحی، عمداً به فردی تحمیل شود» به منظور استخراج اطلاعات یا اعمال مجازات. گزارش‌ها از شکنجه اسرائیل. پزشکان تحقیر، ضرب و شتم و اجبار به ساعت‌ها زانو زدن را گزارش کردند. یک مرد آزاد شده از شجاعیه شهر غزه ضرب و شتم را گزارش داد و اظهار داشت که یک سرباز زن اسرائیلی یک مرد ۷۲ ساله را مورد ضرب و شتم قرار می‌دهد. یک نفر دیگر اظهار داشت که سربازان بازداشت شدگان را مجبور می‌کردند که مانند سگ پارس کنند. مرد بیست ساله ای که در کرانه باختری بازداشت شده است، اظهار داشت که چشمش با چشم‌بند بسته شده، ضرب و شتم
اظهار داشت که چشمش با چشم‌بند بسته شده، ضرب و شتم شده، با سیگار سوزانده و با او «مانند یک حیوان» رفتار شده است. سه برادر بازداشت شده از نوار غزه، رفتار مشابهی را در زندان اسرائیل توصیف کردند و اظهار داشتند که آنها را مورد ضرب و شتم قرار داده، به جز لباس زیر لختشان کرده و با سیگار سوزانده‌اند. یک مرد آزاد شده اظهار داشت: آنها اجازه دادند سگ‌ها روی ما ادرار کنند و روی ما را با شن پوشاندند. آنها ما را تهدید به شلیک کردند. برخی دیگر هم شکنجه‌های جسمی و نیز روانی را توصیف کردند. پنج مرد گزارش دادند که طی ده
را توصیف کردند. پنج مرد گزارش دادند که طی ده ساعت دچار شکنجه شدند، از جمله کتک زدن و به زیر آب سرد فرو برده شدن. یک مرد اظهار داشت که اسرای فلسطینی «بی‌امان شکنجه می‌شوند». وی اظهار داشت که بازداشت شدگان سه روز گرسنگی داده شدند. در گزارشی از سوی وزارت بازداشت شدگان و امور مشمولان سابق، یکی از بازداشت شدگان گفت: «صدای زندانیانی را شنیدم که در حال شکنجه و ضرب و شتم بودند، در حالی که سربازان به آنها فحش می‌دادند». توسط ناسودبرها. عفو بین‌الملل. در نوامبر ۲۰۲۳، عفو بین‌الملل از موارد شکنجه و رفتار تحقیرآمیز
عفو بین‌الملل از موارد شکنجه و رفتار تحقیرآمیز توسط مقامات اسرائیلی گزارش داد که آنها را «وحشتناک»، «مخوف» و «نمایش عمومی وحشتناکی از شکنجه و تحقیر زندانیان فلسطینی» توصیف کرد. دبیرکل عفو بین‌الملل، اگنس کالامار، اظهار داشت: «توقیف خودسرانه و شکنجه و سایر بدرفتاری‌ها زمانی که علیه افراد حفاظت‌شده در سرزمین‌های اشغال شده انجام شود، جنایات جنگی هستند. در ژوئیه ۲۰۲۴، عفو بین‌الملل با ۲۷ زندانی آزاد شده مصاحبه کرد که اظهار داشتند دست کم در یک مورد در زندان اسرائیل تحت شکنجه قرار گرفته‌اند. سازمان ملل متحد.
تحت شکنجه قرار گرفته‌اند. سازمان ملل متحد. دفتر حقوق بشر سازمان ملل متحد در سرزمین‌های اشغالی فلسطین خواستار تحقیق دربارهٔ اتهامات شکنجه شد. این دفتر در بیانیه‌ای اعلام کرد: «افزایش گسترده تعداد فلسطینی‌های دستگیر و بازداشت شده، شمار گزارش‌های بدرفتاری و تحقیر توسط افراد بازداشت‌شده، و عدم پایبندی گزارش‌شده به رویه ابتدایی قضایی، سؤالات جدی را در مورد تبعیت اسرائیل از قوانین بین‌المللی بشردوستانه و قوانین بین‌المللی حقوق بشر ایجاد می‌کند." در ۱۹ ژانویه ۲۰۲۴، دفتر حقوق بشر اعلام کرد که آنها با بازداشت
۲۰۲۴، دفتر حقوق بشر اعلام کرد که آنها با بازداشت شدگانی مصاحبه کرده‌اند که «در مورد ضرب و شتم، تحقیر، بدرفتاری، و آنچه ممکن است شکنجه تلقی شود قرار گرفته‌اند… که با گزارش‌هایی که دفتر ما دربارهٔ بازداشت فلسطینی‌ها در مقیاس وسیع جمع‌آوری کرده است سازگار است». در ۱۹ ژانویه ۲۰۲۴، آجیت سونگای، یکی از مقامات دفتر حقوق بشر، اظهار داشت: «گزارش‌هایی از مردانی وجود دارد که متعاقباً آزاد می‌شوند، اما فقط با پوشک بدون هیچ لباس کافی در این هوای سرد.» در مارس ۲۰۲۴، گزارش اونروا مواردی از شکنجه در زندان‌های اسرائیل را
اونروا مواردی از شکنجه در زندان‌های اسرائیل را گزارش کرد که شامل ضرب و شتم و تجاوز جنسی می‌شد. برخی از کارمندان اونروا گزارش دادند که برای گرفتن اعترافات اجباری شکنجه شده‌اند. اونروا در گزارشی در آوریل ۲۰۲۴ اظهار داشت: «قربانیان مرد کتک زدن به اندام تناسلی خود را گزارش کردند، در حالی که یکی از بازداشت شدگان گزارش داد که او را مجبور به نشستن روی یک پرآب الکتریکی کردند. در گزارشی در ژوئیه ۲۰۲۴، سازمان ملل اعلام کرد که اسرائیل از سگ‌ها و القای حس غرق شدن برای بازداشت‌شدگان غزه استفاده کرده است و حداقل ۵۳ نفر
بازداشت‌شدگان غزه استفاده کرده است و حداقل ۵۳ نفر جان خود را از دست داده‌اند. گروهی از گزارشگران ویژه سازمان ملل در اوت ۲۰۲۴ اعلام کردند که گزارش‌های مستدلی مبنی بر «سوء استفاده گسترده، شکنجه، تجاوز جنسی و تجاوز جنسی» دریافت کرده‌اند. کارشناسان همچنین اظهار داشتند که بازماندگان گزارش کرده‌اند که «توسط سگ‌ها، القای حس غرق شدگی، آویزان کردن از سقف و خشونت‌های شدید جنسی و جنسیتی مورد حمله قرار گرفته‌اند». سازمان‌های غیردولتی اسرائیل. کمیته عمومی علیه شکنجه در اسرائیل (PCATI) اعلام کرد که «شواهد زیادی دال بر
اسرائیل (PCATI) اعلام کرد که «شواهد زیادی دال بر موارد خشونت و رفتار ظالمانه و تحقیرآمیز توسط نگهبانان زندان» وجود دارد و خواستار تحقیق در مورد مرگ زندانیان در زندان‌های اسرائیل شد. PCATI اظهار داشت که آنها ۹ مورد واضح از شکنجه از جمله خشونت جنسی را ثبت کرده‌اند. آدامیر گزارش داد که زندانیان در طول بازداشت چشم و دست بسته باقی می‌ماندند و افراد در اردوگاه‌های نظامی کشته می‌شدند. آدامیر در ادامه گزارش داد: «آمارها و شهادت‌های مستند از کودکان بازداشتی نشان می‌دهد که اکثریت کودکان بازداشت شده تحت یک یا چند نوع
که اکثریت کودکان بازداشت شده تحت یک یا چند نوع شکنجه جسمی و روانی قرار گرفته‌اند.» عداله گزارش داد، «ما شاهد استفاده بسیار گسترده و سیستماتیک از ابزارهای بسیار زیاد برای اعمال شکنجه و بدرفتاری با فلسطینی‌ها هستیم.» در ژوئیه ۲۰۲۴، مدیر اجرایی هاموکد اظهار داشت: «خشونت فراگیر است. بسیار شلوغ است. هر زندانی که با آنها ملاقات کرده‌ایم ۳۰ پوند وزن از دست داده است.» در ۵ اوت ۲۰۲۴، بتسلیم گزارشی منتشر کرد که در آن دریافت که شکنجه اسراییل از زندانیان فلسطینی آنقدر سامانه ای و نهادینه شده است که اکنون باید به عنوان
ای و نهادینه شده است که اکنون باید به عنوان سیاست دولتی در نظر گرفته شود. بتسلیم در گزارش خود اظهار داشت که «هر زندانی عمداً در معرض درد و رنج شدید و بی‌امان قرار می‌گیرد که عملاً به عنوان اردوگاه‌های شکنجه عمل می‌کند.» در ادامه بیان کردند که زندانیان مورد ضرب و شتم، تحقیر، محرومیت از خواب و خشونت جنسی قرار می‌گرفتند. یولی نواک، کارگردان، گفت که اسرائیل اردوگاه‌های شکنجه را اداره می‌کند که این سازمان، ایتامار بن‌گویر، وزیر مسئول سیستم زندان‌های اسرائیل را مقصر آن می‌داند. دیده‌بان حقوق بشر. در ۳ ژانویه
مقصر آن می‌داند. دیده‌بان حقوق بشر. در ۳ ژانویه ۲۰۲۴، دیده‌بان حقوق بشر گزارش داد که از کارگران فلسطینی غزه که از ۷ اکتبر در اسراییل بازداشت شده بودند، به‌طور برهنه عکس برداری شده بوده، آنها مورد حمله سگ‌ها قرار گرفتند و با صورت به روی زمین روی سنگلاخ کشیده شده بودند. در آگوست ۲۰۲۴، گزارشی از دیده‌بان بیان کرد که کارکنان مراقبت‌های بهداشتی آزاد شده اهل غزه «تحقیر، ضرب و شتم، موقعیت‌های استرس اجباری، بستن طولانی‌مدت دستبند و چشم‌بند و محرومیت از مراقبت‌های پزشکی را توصیف کردند. آنها همچنین شکنجه از جمله
پزشکی را توصیف کردند. آنها همچنین شکنجه از جمله تجاوز جنسی و سوء استفاده جنسی توسط نیروهای اسرائیلی، عدم ارائه مراقبت‌های پزشکی و شرایط بد بازداشت» در حین بازداشت اسرائیل را گزارش کردند. یک جراح زندانی در زندان اسرائیل گفت: "هر دقیقه ما را کتک می‌زدند. منظورم تمام بدن، در نقاط حساس بین پاها، سینه، پشت است. ما را در تمام بدن و صورت هدف لگد قرار می‌دادند. آنها از جلوی چکمه‌هایشان که نوک فلزی داشت، سپس سلاح‌هایشان استفاده می‌کردند». گزارش‌های دیگر. دیده‌بان یورو-حد در گزارشی دربارهٔ اتهامات شکنجه در زندان‌های
در گزارشی دربارهٔ اتهامات شکنجه در زندان‌های اسرائیل اعلام کرد که با زندانیان مانند حیوانات رفتار می‌شود. "وال استریت ژورنال" دریافت که بازداشت شدگان مورد آزار روانی و جسمی از جمله ضرب و شتم در بازجویی‌ها قرار گرفته‌اند. کمیسیون امور زندانیان مقامات اسرائیلی را متهم کرد که زندانیان و بازداشت شدگان مشمول ممنوعیت خروج از منزل، مصادره اموال، کاهش غذا، شکنجه و ضرب و شتم و محرومیت از مراقبت پزشکی توسط آنها هستند. گزارش دفاع از کودکان بین‌المللی شامل شهادت یک کودک زندانی می‌شد که اظهار داست: «حدود ۱۸ کودک به شدت