payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اغلب توضیحات شامل فلزینگی بالا و نسبت کربن به اکسیژن پایین است. مشکل مشابهی در شناسایی آمونیاک نیز وجود دارد. متان و آمونیاک در کوتوله‌های قهوه‌ای آزاد از گرانش (مانند وایز ۰۳۵۹−۵۴۰۱) که دمای مؤثری کمتر از ۴۰۰ کلوین دارند شناسایی شده‌اند. اما آمونیاک به‌ندرت در سیاره‌های فراخورشیدی عبوری مشاهده می‌شود. برای مثال، سیاره فراخورشیدی کی ۲ - ۱۸ بی (~۳۰۰ کی) کمبود متان و آمونیاک را نشان داد. مشاهدات جدید با استفاده از حسگر هدایت دقیق و تصویربردار فروسرخ نزدیک و طیف‌نگار بدون‌شکاف و طیف‌نگار فروسرخ نزدیک توانستند
بدون‌شکاف و طیف‌نگار فروسرخ نزدیک توانستند مشکل متان برای کِی۲–۱۸بی را حل کنند. این مشاهدات جذب قوی متان را نشان دادند، اما هیچ آمونیاکی در این سیاره شناسایی نشد. تیم پژوهشی دلیل نبود آمونیاک را جذب آن توسط یک اقیانوس دانستند که گازهای خاصی را جذب می‌کند. اما برخی پژوهشگران دربارهٔ این فرضیه محتاط‌تر هستند. یکی از مشکلات این است که جذب آمونیاک و متان در فروسرخ نزدیک هم‌پوشانی دارند، و جذب آمونیاک ممکن است به‌اشتباه به‌عنوان متان تفسیر شود. شناسایی آمونیاک در فروسرخ میانی بسیار واضح‌تر است، مانند شناسایی در
فروسرخ میانی بسیار واضح‌تر است، مانند شناسایی در وایز ۰۳۵۹ −۵۴۰۱ با استفاده از ابزار فروسرخ میانی. مشکل دیگری نیز برای فسفین (PH3) وجود دارد. این مولکول که یک جذب‌کننده قوی در مشتری است، در کوتوله‌های قهوه‌ای سرد آزاد از گرانش (مانند وایز (WISE) ۰۸۵۵−۰۷۱۴، وایز ۱۳۵۹−۵۴۰۱، وایز ۱۸۲۸+۲۶۵۰ و ۲مس ۰۴۱۵–۰۹۳۵) مشاهده نمی‌شود. یکی از توضیحات این است که رفتار فسفر در جو کوتوله‌های قهوه‌ای و سیاره‌های فراخورشیدی غول‌پیکر به‌خوبی شناخته نشده است. گردش جوی. گردش جوی در سیاره‌هایی که با سرعت کمتری می‌چرخند یا جوی
در سیاره‌هایی که با سرعت کمتری می‌چرخند یا جوی ضخیم‌تر دارند، اجازه می‌دهد گرمای بیشتری به قطب‌ها منتقل شود که باعث کاهش اختلاف دما بین قطب‌ها و استوا می‌شود. بادها. بادهایی با سرعت بیش از ۲ کیلومتر بر ثانیه—که هفت برابر سرعت صوت یا ۲۰ برابر سریع‌تر از سریع‌ترین بادهای شناخته‌شده در زمین است—در اطراف سیاره اچ‌دی ۱۸۹۷۳۳ بی شناسایی شده‌اند. ابرها. ترکیب شیمیایی ابرها در غول‌های گازی به دما بستگی دارد. با کاهش دما، لایه ابر «فرومی‌رود.» به این ترتیب، یک سیاره فراخورشیدی ممکن است لایه ابری در فشار بالاتر
فراخورشیدی ممکن است لایه ابری در فشار بالاتر (ارتفاع پایین‌تر) نسبت به یک سیاره فراخورشیدی گرم‌تر داشته باشد. ابرهای با ارتفاع زیاد اغلب نور بازتاب‌شده از لایه‌های عمیق‌تر جو را مسدود می‌کنند و بر طیف‌بینی جذبی تأثیر می‌گذارند. ویژگی‌های جذبی ضعیف‌تر از حد نرمال، روش اصلی برای شناسایی وجود ابرها از طریق طیف‌بینی جذبی است. در برخی موارد، جذب ابرها مستقیماً مشاهده می‌شود، مانند ابرهای کوارتزی در دبلیوای‌اس‌پی-۱۷بی با استفاده از تلسکوپ فضایی جیمز وب. در دماهای بالاتر (رده V یا بالای ۹۰۰ کلوین)، ترکیب غالب
بالاتر (رده V یا بالای ۹۰۰ کلوین)، ترکیب غالب ابرها شامل لایه ضخیمی از ابرهای آهن است که در بالای آن ابرهایی از کانی‌های سیلیکات (مانند کوارتز، کرندوم، فورستریت و/یا انستاتیت) قرار دارند. این لایه بالایی می‌تواند به صورت لکه‌دار باشد و ۷۰–۹۰٪ سیاره را پوشش دهد. در دماهای پایین‌تر (رده III-IV یا ۴۰۰–۱۳۰۰ کلوین)، ابرهای آهن و سیلیکات به عمق جو فرومی‌روند و ابرهای نازکی از کروم، پتاسیم کلرید و به‌ویژه سولفیدها (سولفید منگنز (II), سدیم سولفید و روی سولفید) نقش مهم‌تری پیدا می‌کنند. در دماهای پایین‌تر (رده II،
مهم‌تری پیدا می‌کنند. در دماهای پایین‌تر (رده II، کمتر از ۴۰۰ کلوین)، ابرهایی شامل آمونیوم دی‌هیدروژن فسفات احتمالاً وجود دارند. بااین‌حال، لایه‌های پایینی ابرهای سولفیدها و پتاسیم کلرید نیز باید در این دما وجود داشته باشند. جوهایی مشابه مشتری و زحل (رده I، کمتر از ۱۵۰ کلوین) با ابرهای آمونیاک غالب هستند، اما لایه‌های پایینی شامل ابرهای آب ممکن است وجود داشته باشند. نوع جدیدی از سیارات فراخورشیدی به نام مشتری داغ که دمایی بالاتر از ۲٬۰۰۰ کلوین دارند، دارای یک سمت روز بدون ابر هستند. مولکول‌ها اغلب به
یک سمت روز بدون ابر هستند. مولکول‌ها اغلب به اتم‌ها یا یون‌ها تفکیک می‌شوند و خطوط اتمی متنوعی در طیف انتقالی این سیارات شناسایی شده‌اند. در سمت شب، دما می‌تواند تا ۲٬۵۰۰ کلوین کمتر از سمت روز باشد. در واسپ-۱۸بی این افت دما باعث تشکیل ابرها در سایه‌مرز می‌شود. در خط استوا و سایه‌مرز که ابرها در واسپ-۱۸بی (در غرب مشاهده‌شده از سمت روز) شکل می‌گیرند، بالای ابر از لایه‌های نازکی از تیتانیوم دی‌اکسید، کرندوم (اکسید آلومینیوم)، پروسکایت (تیتانات کلسیم) و آهن تشکیل شده است. بیشتر بخش عمودی ابر شامل فورستریت،
تشکیل شده است. بیشتر بخش عمودی ابر شامل فورستریت، کوارتز و مواد دیگر است. لایه‌های پایینی تغییرات ترکیبی دارند و ذرات بزرگ‌تری، با اندازه حدود ۶۰ میکرومتر، دارند. بارش. بارش به‌صورت مایع (باران) یا جامد (برف) بسته به دما، فشار، ترکیب جوی و فرازا متفاوت است. جوهای داغ ممکن است بارانی از جنس آهن، شیشه مذاب، و مواد معدنی مانند انستاتیت، کرندوم، لعل و ولاستونیت داشته باشند. در اعماق جوهای غول‌های گازی ممکن است بارانی از جنس الماس و هلیوم با نئون حل‌شده وجود داشته باشد. اکسیژن غیر زیستی. فرآیندهای زمین‌شناختی و
باشد. اکسیژن غیر زیستی. فرآیندهای زمین‌شناختی و جوی می‌توانند اکسیژن آزاد تولید کنند، بنابراین شناسایی اکسیژن به تنهایی نشانه‌ای قطعی از وجود حیات نیست. فرآیندهای زیستی منجر به ترکیبات شیمیایی‌ای می‌شوند که در تعادل شیمیایی نیستند، اما فرآیندهای غیر زیستی که باعث برهم خوردن تعادل می‌شوند نیز باید در نظر گرفته شوند. قوی‌ترین رد پای زیستی جوی معمولاً مولکول اکسیژن () و محصول فتوشیمیایی آن ازون () در نظر گرفته می‌شود. نورکافت آب () توسط فرابنفش، به دنبال آن گریز هیدرودینامیکی هیدروژن، می‌تواند منجر به انباشت
هیدرودینامیکی هیدروژن، می‌تواند منجر به انباشت اکسیژن در سیارات نزدیک به ستاره‌ای شود که اثر گریز گلخانه‌ای را تجربه می‌کنند. برای سیارات در کمربند حیات، تصور می‌شد که نورکافت آب به‌طور قابل توجهی توسط سردتله‌ای بخار آب در جو پایینی محدود شود. بااین‌حال، میزان سردتله‌ای آب بستگی زیادی به مقدار گازهای غیرمیعان مانند نیتروژن (N2) و آرگون دارد. در غیاب این گازها، احتمال انباشت اکسیژن به روش‌های پیچیده‌ای به تاریخچه تجمع سیاره، شیمی داخلی، دینامیک جوی و حالت مداری آن بستگی دارد؛ بنابراین، اکسیژن به تنهایی
مداری آن بستگی دارد؛ بنابراین، اکسیژن به تنهایی نمی‌تواند به‌عنوان یک رد پای زیستی قطعی در نظر گرفته شود. نسبت نیتروژن و آرگون به اکسیژن را می‌توان از طریق مطالعه فروسرخ منحنی‌های فازی یا با استفاده از روش‌های یافتن سیاره‌های فراخورشیدی و اندازه‌گیری طیف‌نگاری انتقالی پراکنش ریلی در یک جو بدون هواپخش شناسایی کرد. حیات. متان. شناسایی متان در اجرام نجومی از نظر علمی و فناوری مورد توجه است، زیرا می‌تواند نشانه‌ای از حیات فرازمینی (رد پای زیستی) باشد، ممکن است مواد آلی لازم برای شکل‌گیری حیات را فراهم کند، و
مواد آلی لازم برای شکل‌گیری حیات را فراهم کند، و همچنین به‌عنوان سوخت یا نیروی محرکه موشک در مأموریت‌های آینده در منظومه شمسی استفاده شود. در ژانویه ۲۰۰۹، دانشمندان ناسا اعلام کردند که سیاره مریخ به‌طور متناوب مقادیر متان را در مناطق خاصی از جو خود آزاد می‌کند. این یافته باعث شد برخی گمان کنند که این ممکن است نشانه‌ای از فعالیت زیستی زیر سطح باشد. کنجکاوی که در اوت ۲۰۱۲ بر روی مریخ فرود آمد، توانایی تمایز بین ایزوتوپ‌لوگ‌های مختلف متان را دارد. با این حال، حتی اگر این مأموریت مشخص کند که زندگی میکروسکوپی
حتی اگر این مأموریت مشخص کند که زندگی میکروسکوپی مریخی منبع متان است، احتمالاً این زندگی در عمق زیر سطح وجود دارد که خارج از دسترس این مریخ‌نورد است. اولین اندازه‌گیری‌ها با استفاده از تجزیه و تحلیل نمونه‌ها در مریخ نشان داد که در محل فرود کمتر از ۵ ppb متان وجود دارد. در ۱۶ دسامبر ۲۰۱۴، ناسا گزارش داد که مریخ‌نورد "کنجکاوی" افزایش ناگهانی ده برابری در میزان متان در جو مریخ شناسایی کرده است که احتمالاً محلی بوده است. اندازه‌گیری‌های انجام‌شده طی «ده‌ها بار در مدت ۲۰ ماه» افزایش‌هایی را در اواخر ۲۰۱۳ و
بار در مدت ۲۰ ماه» افزایش‌هایی را در اواخر ۲۰۱۳ و اوایل ۲۰۱۴ نشان داد که به‌طور میانگین «۷ قسمت در میلیارد متان در جو» بوده است. قبل و بعد از آن، قرائت‌ها به‌طور میانگین حدود یک‌دهم این سطح بوده‌اند. این افزایش‌های ناگهانی در غلظت متان نشان می‌دهد که مریخ به‌طور دوره‌ای متان تولید یا آزاد می‌کند، اما منبع آن ناشناخته است. مدارگرد ردیاب گاز اگزومارس از آوریل ۲۰۱۸ اندازه‌گیری‌هایی از متان و محصولات تجزیه آن مانند فرمالدهید و متانول انجام داده است. در ژانویه ۲۰۰۹، دانشمندان ناسا اعلام کردند که سیاره مریخ
۲۰۰۹، دانشمندان ناسا اعلام کردند که سیاره مریخ به‌طور متناوب مقادیر متان را در مناطق خاصی از جو خود آزاد می‌کند. این یافته باعث شد برخی گمان کنند که این ممکن است نشانه‌ای از فعالیت زیستی زیر سطح باشد. کنجکاوی که در اوت ۲۰۱۲ بر روی مریخ فرود آمد، توانایی تمایز بین ایزوتوپ‌لوگ‌های مختلف متان را دارد. با این حال، حتی اگر این مأموریت مشخص کند که زندگی میکروسکوپی مریخی منبع متان است، احتمالاً این زندگی در عمق زیر سطح وجود دارد که خارج از دسترس این مریخ‌نورد است. اولین اندازه‌گیری‌ها با استفاده از تجزیه و تحلیل
اولین اندازه‌گیری‌ها با استفاده از تجزیه و تحلیل نمونه‌ها در مریخ نشان داد که در محل فرود کمتر از ۵ ppb متان وجود دارد. در ۱۶ دسامبر ۲۰۱۴، ناسا گزارش داد که مریخ‌نورد "کنجکاوی" افزایش ناگهانی ده برابری در میزان متان در جو مریخ شناسایی کرده است که احتمالاً محلی بوده است. اندازه‌گیری‌های انجام‌شده طی «ده‌ها بار در مدت ۲۰ ماه» افزایش‌هایی را در اواخر ۲۰۱۳ و اوایل ۲۰۱۴ نشان داد که به‌طور میانگین «۷ قسمت در میلیارد متان در جو» بوده است. قبل و بعد از آن، قرائت‌ها به‌طور میانگین حدود یک‌دهم این سطح بوده‌اند. این
به‌طور میانگین حدود یک‌دهم این سطح بوده‌اند. این افزایش‌های ناگهانی در غلظت متان نشان می‌دهد که مریخ به‌طور دوره‌ای متان تولید یا آزاد می‌کند، اما منبع آن ناشناخته است. مدارگرد ردیاب گاز اگزومارس از آوریل ۲۰۱۸ اندازه‌گیری‌هایی از متان و محصولات تجزیه آن مانند فرمالدهید و متانول انجام داده است. مطالعات ابزار GCMS در کاوشگر هویگنس نشان داده که جو تیتان حاوی مقادیر قابل توجهی متان است. در جو بالایی تیتان، متان به مولکول‌های پیچیده‌تری از جمله استیلن تبدیل می‌شود که در این فرایند مولکول‌های هیدروژن نیز تولید
که در این فرایند مولکول‌های هیدروژن نیز تولید می‌شود. شواهد نشان می‌دهد که استیلن و هیدروژن نزدیک به سطح دوباره به متان تبدیل می‌شوند. این موضوع نشان‌دهنده وجود یک کاتالیزور عجیب یا نوعی حیات متانوژنیک ناشناخته است. همچنین باران‌های متان، احتمالاً در اثر تغییرات فصلی، مشاهده شده‌اند. در تاریخ ۲۴ اکتبر ۲۰۱۴، وجود متان در ابرهای قطبی تیتان تأیید شد.
شورای دولتی جمهوری گرجستان یک هیئت حاکمه عالی موقت کشور بود که در سال ۱۹۹۲ پس از انحلال خود شورای نظامی جمهوری گرجستان تأسیس شد. تاریخ. در سال ۱۹۹۲، اولین رئیس‌جمهور گرجستان، زویاد گامساخوردیا، توسط شورشیان با یک کودتای نظامی سرنگون شد. شورشیان یک ساختار موقت، شورای نظامی تشکیل دادند و یک رژیم استبدادی و نظامی در کشور ایجاد کردند. در ۵ ژانویه، ادوارد شواردنادزه پیشنهاد کمک به کشور را داد. او در ۷ مارس ۱۹۹۲ وارد گرجستان شد. در این زمان بود که ساختار موقت اداره کشور شروع به توسعه کرد. این ساختار بود که قرار
کشور شروع به توسعه کرد. این ساختار بود که قرار بود کشور را تا انتخابات بعدی مجلس رهبری کند. نسخه کاری نام این سازه «کمیته نجات مدنی» بود. پس از رایزنی‌ها و تحلیل‌ها، نام نهایی ساختار به عنوان «شورای دولتی» انتخاب شد. در ۱۰ مارس، شورای نظامی قدرت را به شورای دولتی جمهوری گرجستان سپرد و خود منحل شد. در اولین جلسه ترکیب اولیه شورای دولتی، ترکیب کامل اعضا بر اساس اجماع ائتلاف گسترده تعیین شد. (از طریق رایزنی با احزاب سیاسی). در ۱۰ مارس، ادوارد شواردنادزه به عنوان رئیس شورای دولتی تأیید شد. جابا ایوسلیانی به
رئیس شورای دولتی تأیید شد. جابا ایوسلیانی به عنوان قائم مقام وی تأیید شد. هیئت رئیسه شورای دولتی جمهوری گرجستان تأسیس شد. اولین جلسه شورای دولتی جمهوری گرجستان در ۱۱ مارس برگزار شد. شورای دولتی ارتش را دوباره سازماندهی و متحد کرد. وزارت امنیت با یک سرویس اطلاعاتی جایگزین شد که شنود محدودی از شهروندان داشت. شورا خواستار ثبت تمامی سلاح‌ها و ملی شدن اموال نظامی شوروی شد، هرچند ارتش روسیه به درخواست شورا توجهی نکرد و تجهیزاتی را که قابل تحویل در روسیه نبود فروخت یا منهدم کرد. شورای ایالتی قوانین محدودکننده
یا منهدم کرد. شورای ایالتی قوانین محدودکننده معرفی شده توسط زویاد گامساخوردیا را لغو کرد و مقررات لیبرال تری برای تظاهرات وضع کرد. در ۲ اوت، شورای دولتی «مانیفست آشتی» را صادر کرد و همه زندانیان سیاسی را که از ژانویه تا ژوئن ۱۹۹۲ در بازداشت بودند، عفو کرد. این شورا در ماه اوت وضعیت فوق‌العاده در تفلیس را لغو کرد. در ۱۶ اکتبر، قبل از انحلال خود، شورای دولتی قانون انتخاباتی را تصویب کرد که به برگزاری انتخابات پارلمانی و تشکیل پارلمان انتقالی سه ساله نیاز داشت.
پروتئین شمارهٔ ۹ تنظیم‌کننده پیام‌رسانی جی‌پروتئین () که با نام اختصاری RGS9 شناخته می‌شود، یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"RGS9"» کُدگذاری می‌شود. این ژن پروتئینی را کدگذاری می‌کند که در تنظیم ترارسانی پیام‌های سلولی نقش دارد. اعضای خانواده تنظیم‌کننده‌های پیام‌رسانی جی‌پروتئین مانند RGS9، پروتئین‌های خاص پیام‌رسانی هستند که با غیرفعال‌سازی جی‌پروتئین‌ها (از طریق هیدرولیز گوانوزین تری‌فسفات)، فعالیت آن‌ها را مهار می‌کنند. دو ایزوفرم اصلی برای پروتئین RGS9 وجود دارد که از لحاظ خصوصیات و الگوی بیانی
RGS9 وجود دارد که از لحاظ خصوصیات و الگوی بیانی متفاوت هستند. ایزوفرم اول یا RGS9-1 معمولاً در چشم یافت می‌شود و در تنظیم ترارسانی نوری در سلول‌های استوانه‌ای و مخروطی شبکیه دخیل است، در حالی که ایزوفرم دوم یا RGS9-2 در مغز یافت شده و مسئول تنظیم پیام‌رسانی دوپامین و اپیوئیدها (مواد افیونی) در عقده‌های قاعده‌ای هستند. ایزوفرم دوم از این جهت اهمیت دارد که یکی از مهمترین اعضای این خانوادهٔ پروتئینی است که در متوقف کردن پیام‌رسانی توسط گیرنده اپیوئیدی μ نقش دارد (اگرچه RGS4 و RGS17 نیز دخیل هستند)، و از این
(اگرچه RGS4 و RGS17 نیز دخیل هستند)، و از این طریق در ایجاد تحمل دارویی به مواد مخدر اهمیت بالایی دارند. موش‌های فاقد پروتئین RGS9 مشکلات شناختی و حرکتی دارند که در نتیجه مهار این پروتئین نیز ممکن است چنین عوارض جانبی را به‌همراه داشته باشد. شیوهٔ تنظیم عملکرد پروتئین RGS9 از لحاظ پایداری مولکولی و لنگراندازی در غشا سلولی توسط GNB5 متفاوت است. این تنظیم و ارتباط از طریق دومِـین دی‌ئی‌پی صورت می‌گیرد.
شکارچی شهر مجموعه مانگا ژاپنی نوشته و تصویرگری شده توسط تسوکاسا هوجو است که از سال ۱۹۸۵ تا ۱۹۹۱ در "هفته‌نامه شونن جامپ" منتشر شد و چپترهای آن در ۳۵ جلد تانکوبون گردآوری شده است. مجموعه تلویزیونی انیمه اقتباس شده از این اثر ساخته استودیو سان‌رایز در سال ۱۹۸۷ پخش شد که باعث محبوبیت در بسیاری از کشورهای آسیایی و اروپایی شد. داستان دربارهٔ ریو سابا است که همراه با شریک خود هیدیوکی ماکیمورا، تلاش می‌کند توکیو را از شر جرم خلاص کند. همچنین از "شکارچی شهر" چندین فرنچایز رسانه‌ای و اسپین آف ساخته شده که شامل
فرنچایز رسانه‌ای و اسپین آف ساخته شده که شامل فیلم‌های "شکارچی شهر" و "نیکی لارسون و عطر کوپید" و مجموعه تلویزیونی دراما کره‌ای "شکارچی شهر" است. همچنین مانگا اسپین آف "قلب فرشته" نیز منتشر شده است.
بنی منقذ (به عربی: بنو منقذ) که به آنها منقذیان نیز گفته می‌شود، خاندانی عرب بودند که از اواسط قرن یازدهم میلادی تا نابودی خاندان در زلزله سال ۱۱۵۷ میلادی، بر امیرنشینی در دره اُرُنتس در شمال سوریه حکومت می‌کردند. این امیرنشین در ابتدا در کفرطاب مستقر بود تا اینکه بنو منقذ در سال ۱۰۸۱ قلعه شیزر را تصرف کردند و آن را تا پایان حکومتشان به مقر خود تبدیل کردند. تصرف شیزر نقطه اوج فرآیندی طولانی بود که با واگذاری اسمی زمین توسط امیر مرداسی حلب در سال ۱۰۲۵ آغاز شد و با تضعیف قدرت حکومت بیزانس در شمال سوریه در دهه
و با تضعیف قدرت حکومت بیزانس در شمال سوریه در دهه ۱۰۷۰ شتاب گرفت.
معاهده دیوول ()، معاهده‌ای میان بوهموند یکم انطاکیه و آلکسیوس یکم، امپراتور بیزانس در سال ۱۱۰۸ و پس از پایان نخستین جنگ صلیبی و جنگ صلیبی بوهموند بود که طی آن پس از ناکامی بوهموند در شکست نیروهای بیزانس، وی حاکمیت امپراتوری بیزانس بر شاهزاده‌نشین انطاکیه را پذیرفت تا این دولت صلیبی مبدل به واسال امپراتوری بیزانس شود.
آگوستا امریتا ()که به آن «امریتا آگوستا» نیز گفته می‌شودیک شهر باستانی و مستعمره رومی بود که در ۲۵ قبل از میلاد به‌دستور امپراتور آگوستوس و به‌دست فرمانده‌اش پوبلیوس کاریسیوس بنیان‌گذاری شد. هدف از تأسیس این شهر، اسکان سربازان بازنشسته (امریتی) از لژیون‌های دهم جِمینا و پنجم آلاودائه بود که در جنگ‌های کانتابری شرکت کرده بودند. از حدود سال ۱۵ پیش از میلاد، این شهر به عنوان پایتخت استان جدید لوسیتانیا انتخاب شد و از اواخر سده‌ی سوم میلادی نیز به عنوان پایتخت اسقف‌نشین اسپانیا شناخته می‌شد. این شهر به قبیله‌ی
اسپانیا شناخته می‌شد. این شهر به قبیله‌ی رومی پاپیریا (Papiria) وابسته بود. این شهر در محل تلاقی چندین مسیر مهم قرار داشت. نزدیک گذرگاهی از رودخانه گوادیانا نشست. جاده‌های رومی شهر را از غرب به فلیسیتاس جولیا اولیسیپو (لیسبون)، از جنوب به سویل، شمال غربی به منطقه معدن طلا و به کوردوبا (کوردووا) وتولدو متصل می‌کرد. شهر امروزی مِریدا در اسپانیا، همان شهر باستانی آگوستا امریتا است. مجموعه باستان‌شناسی مریدا در این شهر باستانی در سال ۱۹۹۳ از سوی یونسکو به عنوان میراث جهانی ثبت شد. معماری و شهرسازی. تئاتر رومی.
میراث جهانی ثبت شد. معماری و شهرسازی. تئاتر رومی. این تئاتر از ۱۶ تا ۱۵ قبل از میلاد ساخته شد و توسط کنسول مارکوس ویپسانیوس آگریپا وقف گرفته شد.این مکان برای حدود ۶۰۰۰ تماشاگر جایگاه دارد. در اواخر قرن اول یا اوایل قرن دوم پس از میلاد، احتمالاً توسط امپراتور تراژان بازسازی شد.و یا هادریانبعداً بین سال‌های ۳۳۰ تا ۳۴۰ در زمان سلطنت کنستانتین و پسرانش دوباره بازسازی شد، زمانی که مسیری در اطراف بنا و عناصر تزئینی جدید اضافه شد. متعاقباً، با ظهور مسیحیت به عنوان یگانه دین دولتی روم، نمایش‌های تئاتری رسماً
عنوان یگانه دین دولتی روم، نمایش‌های تئاتری رسماً غیراخلاقی اعلام شد: تئاتر متروکه شد و قسمت اعظم بافت آن با خاک پوشانده شد و تنها طبقات بالای صندلی‌های آن در ("بالاترین قفس") باقی ماند. در سنت اسپانیایی، اینها به عنوان "هفت صندلی" شناخته می‌شدند که در آن تصور می‌شود چندین پادشاه مور برای تصمیم‌گیری در مورد سرنوشت شهر درآنجا دربار برگزار می‌کردند. آمفی تئاتر رومی. این آمفی تئاتر در ۸ قبل از میلاد برای استفاده در مسابقات گلادیاتوری و شکار حیوانات اختصاص داده شد. این سالن دارای یک میدان بیضی شکل است که با
شد. این سالن دارای یک میدان بیضی شکل است که با صندلی‌های طبقه ای برای حدود ۱۵۰۰۰ تماشاگر احاطه شده است که بر اساس الزامات ایدئولوژی آگوستا تقسیم شده است: پایین‌ترین صندلی‌ها برای تماشاگران دارای بالاترین وضعیت در نظر گرفته شده بود. فقط این پایین‌ترین طبقات زنده می‌مانند. هنگامی که بازی‌ها از بین رفتند، سنگ لایه‌های بالایی برای استفاده در جاهای دیگر استخراج شد. سیرک رومی. سیرک آگوستا امریتا حدود ۲۰ سال قبل از میلاد ساخته شد و سالها قبل از وقف آن حدود ۳۰ سال بعد، احتمالاً در زمان سلطنت جانشین آگوستوس،
سال بعد، احتمالاً در زمان سلطنت جانشین آگوستوس، تیبریوس مورد استفاده قرار گرفت. خارج از دیوارهای شهر، در کنار جاده‌ای که بازنشسته در کوردوبا (کوردوبا) را به تولتوم (تولدو متصل می‌کرد). پله‌های میدان به شکل U کشیده بود که یک انتهای آن نیم دایره و دیگری صاف بود. یک «اسپینا» در طول یک شکاف مرکزی را در داخل تشکیل می‌داد تا یک مسیر پیوسته برای دو اسبو چهار اسب ارابه‌سواری باشد.پیست توسط "سله"‌های سطح زمین، با پایه‌های طبقه‌بندی شده در بالا احاطه شده بود. سیرک با طول حدود ۴۰۰ متر و عرض ۱۰۰ متر، بزرگ‌ترین ساختمان
طول حدود ۴۰۰ متر و عرض ۱۰۰ متر، بزرگ‌ترین ساختمان شهر بود و می‌توانست حدود ۳۰۰۰۰ تماشاگر را در خود جای دهد – کل جمعیت شهر، کم و بیش. مانند بیشتر سیرک‌های امپراتوری روم، سیرک مریدا شبیه یک نسخه کوچک شده از سیرک ماکسیموس رم بود. پل رومی بر فراز گوادیانا. پل را می‌توان نقطه کانونی شهر دانست. به یکی از شریان‌های اصلی مستعمره، دکومانوس ماکسیموس یا خیابان اصلی شرقی-غربی نمونه‌ای از سکونتگاه‌های رومی متصل می‌شود. مکان پل به دقت در مسیر رودخانه گوادیانا انتخاب شد، که به عنوان تکیه گاه یک جزیره مرکزی را ارائه
شد، که به عنوان تکیه گاه یک جزیره مرکزی را ارائه می‌دهد که آن را به دو کانال تقسیم می‌کند. ساختار اصلی تداوم فعلی را فراهم نمی‌کرد، زیرا از دو بخش طاق تشکیل شده بود که در جزیره توسط یک استارلینگ بزرگ به هم متصل شده بودند. این قوس در قرن هفدهم پس از سیل در سال ۱۶۰۳ که به بخشی از سازه آسیب رساند، جایگزین آن شد. در دوران روم، طول چندین بار افزایش یافت و حداقل پنج بخش متوالی طاق اضافه شد تا جاده در طول سیل دوره ای گوادیانا قطع نشود. طول این پل در مجموع ۷۹۲ متر است که آن را به یکی از بزرگ‌ترین پل‌های بازمانده
است که آن را به یکی از بزرگ‌ترین پل‌های بازمانده از دوران باستان تبدیل می‌کند. معبد دیانا. این معبد یک ساختمان شهرداری متعلق به شهر انجمن است. این یکی از معدود بناهای مذهبی است که در وضعیت رضایت بخشی حفظ شده است. علیرغم نام آن، که به اشتباه در کشف آن تعیین شده بود، این ساختمان به فرقه امپراتوری اختصاص داده شد.در اواخر قرن اول پیش از میلاد یا اوایل دوران آگوست ساخته شد. در قرن شانزدهم بعد از میلاد تا حدی برای کاخ کنت کوربوس مجدداً استفاده شد. طاق تراژان. یک طاق ورودی، احتمالاً به مجمع استان. در کاردو
یک طاق ورودی، احتمالاً به مجمع استان. در کاردو ماکسیموس یکی از خیابان‌های اصلی شهر قرار داشت و آن را به انجمن شهرداری متصل می‌کرد. ساخته شده از گرانیت و روکش اصلی آن با سنگ مرمر، دارای ابعاد ارتفاع، عرض و قطر داخلی است. اعتقاد بر این است که این یک شخصیت پیروزمندانه دارد، اگرچه می‌تواند به عنوان مقدمه ای برای مجمع استانی نیز باشد. نام آن خودسرانه است، زیرا کتیبه یادبود قرن‌ها پیش گم شده است. خانه میترائوم. این ساختمان به‌طور اتفاقی در اوایل دهه ۱۹۶۰ پیدا شد و در دامنه جنوبی کوه سن آلبین قرار دارد. نزدیکی آن
در دامنه جنوبی کوه سن آلبین قرار دارد. نزدیکی آن به محل مریدا میترائوم منجر به نام فعلی آن شد. کل خانه در بلوک‌هایی از سنگ کار نشده با گوشه‌های تقویت شده ساخته شده بود. این خانه پریستایل را با فضای داخلی باغ و اتاقی از موزاییک کیهانی معروف بخش غربی را نشان می‌دهد، نمایشی تمثیلی از عناصر طبیعت (رودخانه‌ها، بادها و غیره) که توسط شکل آیون. این مجموعه به تازگی مسقف و بازسازی شده است. همان‌طور که در بالا ذکر شد، آن را میترائوم واقعی نمی‌دانند، بلکه یک خانه در نظر گرفته می‌شود. بقایای میترائوم از سربالایی آن در
گرفته می‌شود. بقایای میترائوم از سربالایی آن در طرحی مطابق با جریان حلقه گاوبازی قرار دارد. این سایت نمونه‌های برجسته ای از بقایای میترائیسم را ارائه کرده است. به گفته پروفسور جیمی آلوارز دانشگاه چارلز سوم مادرید، قدیمی‌ترین آثار باستانی میترائوم در خارج از رم مشاهده می‌شود و مریدا «در رأس مکان‌های استانی است که این آیین در آن‌ها مواجه می‌شود». این مجسمه‌ها در حال حاضر در موزه ملی هنر رومی در مریدا قرار دارند، از جمله آخرین بقایای کشف شده در حفاری‌های اخیر در سال ۲۰۰۳. او خاطرنشان می‌کند که برخی از
اخیر در سال ۲۰۰۳. او خاطرنشان می‌کند که برخی از مجسمه‌هایی که در این مکان کشف شده‌اند در وضعیت بسیار خوبی هستند، و او را به این باور رساند که این مجسمه‌ها هستند. «از عمد پنهان شده است». کلومباریوم‌ها. کلمباریوم دو ساختمان تشییع جنازه بدون سقف، بخشی از یک گورستان در خارج از دیوارهای شهر رومی هستند. هر دو بهترین نمونه از ساخت و سازهای تدفین در امریتا هستند. مصالح به کار رفته در ساخت ساختمان سنگ کار نشده و گرانیت برای نشیمنگاه می‌باشد. هر دو ساختمان هویت خود را حفظ کرده‌اند نقوش اصلی تیره (خانواده‌ها) که مالک
حفظ کرده‌اند نقوش اصلی تیره (خانواده‌ها) که مالک آن‌ها بودند، ووکونیا و جولیا. اخیراً این منطقه به عنوان تفرجگاه و پارک در مورد ارتباط با مرگ ساکنان مریدا ترتیب داده شده است. نقل قول‌های اپیکوریان و رواقی‌ها در تابلوها نمایش داده می‌شوند و بقایای مقبره و درختان با تابلوهایی مخلوط می‌شوند که روش‌های تشییع جنازه رومی را توضیح می‌دهند. دو مقبره رومی نیز در همین محل قرار دارند. در طول دهه ۱۹۷۰، این محله فقیر نشین یک خانواده قلع‌کار بود. دسترسی به این منطقه از طریق خانه مریدا میترائوم امکان‌پذیر است. منطقه‌های
خانه مریدا میترائوم امکان‌پذیر است. منطقه‌های محافظت شده. اینها مکان‌های حفاظت شده گروه باستان‌شناسی مریدا هستند که توسط فهرست شده استUNESCO:
میثاق زارع (متولد ۱۳۶۰، تهران) بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون اهل ایران است. او کار خود را با فیلم سینمایی تاکسی نارنجی آغاز کرد. حرفه. میثاق زارع با نقش آفرینی در سریال «بی گناهان» در سال ۱۳۸۷ پا به عرصه بازیگری در مجموعه‌های نمایشی تلویزیون گذاشت. او در سینما هم نقش‌آفرینی داشته و فیلم‌های اعترافات ذهن خطرناک، من دیه‌گو مارادونا هستم، برف روی کاج‌ها و … را در کارنامه خود دارد. در فیلم کوتاه تعویق میثاق زارع و عرفان ابراهیمی به‌عنوان بازیگران اصلی در این فیلم کوتاه ایفای نقش کرده‌اند. در جشنواره کن او به
کوتاه ایفای نقش کرده‌اند. در جشنواره کن او به همراه سهیلا گلستانی از بازیگران فیلم تحت فشار جمهوری اسلامی و نتوانستند از ایران خارج شوند.
دریاچه خانتایسکویه () یک دریاچه در سرزمین کراسنویارسک کشور روسیه است.
دریاچه کتا () یک دریاچه در سرزمین کراسنویارسک کشور روسیه است.
دریاچه چکو () یک دریاچه در سرزمین کراسنویارسک کشور روسیه است.
دریاچه دیوپکون () یک دریاچه در سرزمین کراسنویارسک کشور روسیه است.
دریاچه گلوبوکویه () یک دریاچه در سرزمین کراسنویارسک کشور روسیه است.
دریاچه کومی () یک دریاچه در جمهوری کومی کشور روسیه است.
دریاچه شیرا () یک دریاچه در استان خاکاسیای کشور روسیه است.
دریاچه شونت () یک دریاچه در استان خاکاسیای کشور روسیه است.
دولورس آیلین کانن (۱۵ آوریل ۱۹۳۱ – ۱۸ اکتبر ۲۰۱۴) نویسنده، هیپنوتیزم درمانگر خودآموخته و ناشر آمریکایی بود. او یکی از رهبران برجسته جنبش عصر نو و نیز مروج نظریه حاشیه‌ای مربوط به بیگانگان و واقعیت‌های جایگزین بود. کانن تکنیک خاص خود را برای بازگشت به زندگی گذشته معرفی کرد و آن را «هیپنوتیزم کوانتومی» (QHHT) نامید. او همچنین مدعی بود در جلسات هیپنوتیزم با نوستراداموس ارتباط برقرار کرده است. در سال ۱۹۹۲، کانن انتشارات کوهستان اوزارک را تأسیس کرد که به‌طور تخصصی در حوزه عصر جدید، معنویت و متافیزیک فعالیت
تخصصی در حوزه عصر جدید، معنویت و متافیزیک فعالیت می‌کند. اوایل زندگی. دولورس ایلین تیلور در ۱۵ آوریل ۱۹۳۱ در سنت لوئیس، میزوری به دنیا آمد. والدین او مری الیزابت (با نام خانوادگی هاردین) و آرتور تیلور بودند. او تحصیلات خود را در سال ۱۹۴۷ هنگامی که شانزده ساله بود به پایان رساند. او در سال 1951 با همسرش جانی ازدواج کرد، مردی حرفه‌ای در نیروی دریایی ایالات متحده که 21 سال سفر به سراسر کشورهای جهان در راستای انجام وظایف مختلف او در خارج از کشور را داشته. او خانواده‌اش را به‌عنوان یک همسر معمولی نیروی دریایی
را به‌عنوان یک همسر معمولی نیروی دریایی در دهه‌های 1950 و 1960 تحت پوشش داشت تا اینکه در سال 1968 چندین رویداد مهم در نهایت مسیر زندگی او را برای همیشه تغییر داد. زندگی حرفه‌ای. هیپنوتیزم درمانی. در دههٔ ۱۹۶۰، کانن برای کنترل وزن و ترک سیگار از هیپنوتیزم استفاده می‌کرد. این مهارت را از همسرش جانی که هیپنوتیزم‌گر آماتور بود، آموخت. در سال ۱۹۶۹، در یک جلسهٔ درمانی بیمار پس از هیپنوتیزم ادعا کرد یک زن "فلپر" (زنان آزاداندیش دهه ۱۹۲۰) در شیکاگو بوده است. در جلساتی که درماه های بعد انجام گرفت بیمار مدعی شد که