payamvha/North_RAG huggingface dataset:
منظره و رابطه بازیگران با آن مشخص شود. یک عکس دید مورچه از روی زمین به بالا نگاه می کند، و به این منظور است که به بیننده این احساس را بدهد که از پایین به شخصیت نگاه می کند و برای نشان دادن منظره ای است که یک کودک یا یک حیوان خانگی خواهد داشت. هنگام در نظر گرفتن زاویه دوربین، باید به یاد داشته باشید که هر نما، شات جداگانه خودش است و زاویه دوربین باید در زمینه صحنه و فیلم گرفته شود. نمای هلندی که به آن زاویه کج یا حتی زاویه کج نیز می گویند، نمایی است که در آن خود دوربین به سمت چپ یا راست متمایل می شود. زاویه
خود دوربین به سمت چپ یا راست متمایل می شود. زاویه غیرطبیعی این احساس را القا می کند که جهان از تعادل خارج شده یا ناآرامی روانی را در بیننده ایجاد می کند. انواع نما. انواع مختلفی از عکس ها وجود دارد که می توان از این زوایا استفاده کرد. نماهای طولانی بسیار دور از سوژه وجود دارد و ممکن است اصلاً شخص را نشان ندهد. نماهای الترا واید معمولاً در زاویه بالا انجام می شوند تا بیننده بتواند به صحنه یا صحنه از بالا نگاه کند. نماهای الترا واید عمدتاً برای باز کردن صحنه یا روایت و نشان دادن صحنه به بیننده استفاده می
یا روایت و نشان دادن صحنه به بیننده استفاده می شود. بقیه عکس‌ها معمولاً در یک سطح چشم یا زاویه دید انجام می‌شوند، اگرچه می‌توان هر عکسی را با هر زاویه‌ای انجام داد. شات لانگ شات وجود دارد که سوژه را نشان می دهد، حتی اگر تنظیم همچنان بر قاب عکس غالب باشد. سپس، نمای بلند متوسط وجود دارد که باعث می‌شود سوژه و مکان از اهمیت یکسانی برخوردار شوند و این دو در حدود 50/50 در کادر باشد. سپس نمای متوسط است که بر شخصیت تأکید می کند و از نوع شات از زانو تا کمر است. سپس مدیوم کلوزآپ یک شات است که کمر را به سینه و بالا
مدیوم کلوزآپ یک شات است که کمر را به سینه و بالا نشان می دهد. در نهایت، یک عکس بسیار نزدیک وجود دارد که معمولاً یک قسمت از بدن دارد. این می تواند یک چشم، یک دست یا هر چیز دیگری باشد. این عکس ها را می توان با هر یک از زوایای دوربین فوق استفاده کرد. شیوه های تولید. در طول تولید و پس از تولید ، لازم است به هر زاویه دوربین یک هویت الفبایی منحصر به فرد داده شود که با عنوان "صحنه" برچسب گذاری شده است. برای مثال: "Scene 24C." حروف زاویه دوربین اغلب در مجموعه با استفاده از الفبای آوایی ناتو یا الفبای رادیویی قدیمی
از الفبای آوایی ناتو یا الفبای رادیویی قدیمی تر به سبک پلیس تلفظ می شوند. به عنوان مثال: "صحنه 24C" به عنوان "صحنه 24، چارلی" تلفظ می شود. از برخی حروف اجتناب می شود زیرا هنگام نوشتن شبیه حروف یا اعداد هستند (برای مثال یک "S" می تواند شبیه "5" باشد).
احمدکا () یک شهرک در شهرستان گافوریسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
مترو چانگژو () سیستم قطار شهری زیرزمینی در شهر چانگژو، جیانگسو، چین است. این مترو که در سال ۲۰۱۹ تأسیس شده دارای ۲ خط، ۴۴ ایستگاه و ۵۴ کیلومتر طول است.
آکتاشوو () یک شهرک در شهرستان گافوریسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
بائیمبتوو () یک شهرک در شهرستان گافوریسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
بازیکوو () یک شهرک در شهرستان گافوریسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
بلواوزیوروفکا () یک شهرک در شهرستان گافوریسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
بلویه اوزرو () یک شهرک در شهرستان گافوریسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
بلی کامن () یک شهرک در شهرستان گافوریسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
بولشوی اوتیاش () یک شهرک در شهرستان گافوریسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
بورلی () یک شهرک در شهرستان گافوریسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
بورونوفکا () یک شهرک در شهرستان گافوریسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
درونیا پچلوسووخوزا () یک شهرک در شهرستان گافوریسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
ابراهیموو () یک شهرک در شهرستان گافوریسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
اقتصاد () یک شهرک در شهرستان گافوریسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
ایمندیاشوو () یک شهرک در شهرستان گافوریسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
اینزلگا () یک شهرک در شهرستان گافوریسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
ایمیاننیک () یک شهرک در شهرستان گافوریسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
نمای دو نفره (یا به طور خلاصه دو شات ) نوعی عکس است که در آن کادر دو نفر (سوژه) را در بر می گیرد. لزومی ندارد که سوژه ها در کنار هم باشند و دو عکس مشترک زیادی وجود دارد که یک سوژه در پیش زمینه و سوژه دیگر در پس زمینه دارند. چشم انداز. نمای دو نفره کلاسیک با لنز متوسط معمولاً از سر تا زانو یا نزدیک‌تر گرفته می‌شود (اصطلاح "دو" مخفف "نمای دو نفره متوسط" است) و به گونه‌ای ترکیب می‌شود که چهره هر دو شخصیت به‌وضوح دیده شود. از تغییرات رایج این نما می‌توان به مواردی مانند: هر دو نفر در نمای نیمرخ، یک نفر در نیمرخ
مانند: هر دو نفر در نمای نیمرخ، یک نفر در نیمرخ و دیگری در نمای سه‌ربع یا تمام‌رخ، هر دو نفر رو به دوربین در کنار هم یا پشت سر هم، یک نفر با پشت به دیگری در حالی که نفر دوم به او نگاه می‌کند، یا ترکیبی از نیمرخ، سه‌ربع، تمام‌رخ یا استفاده از آینه برای ایجاد نمای دو نفره اشاره کرد. یک « نمای دو نفره آمریکایی» دو سر را به صورت نیم رخ به دوربین نشان می دهد. در یک « نمای دو نفره غربی»، دو شخصیت گفت‌وگویی رو‌در‌رو را آغاز می‌کنند، سپس یکی از آن‌ها ۱۸۰ درجه از دیگری دور می‌شود، در حالی که شخصیت دوم همچنان به او
دور می‌شود، در حالی که شخصیت دوم همچنان به او نگاه کرده و گفتگو را ادامه می‌دهد. این تکنیک باعث می‌شود هر دو شخصیت در یک قاب و روبروی دوربین دیده شوند. با وجود ظاهر غیرواقع‌گرایانه‌اش، این شیوه بیشتر در سریال‌های آمریکایی به کار می‌رود. در یک «نمای دو نفره کامل»، هر دو شخصیت از سر تا پا دیده می‌شوند. «نمای دو نفره واید» با لنز بازتری گرفته می‌شود و علاوه بر دو شخصیت، محیط اطراف آن‌ها را نیز در بر می‌گیرد. «نمای نزدیک دو نفره» با لنز بلند ثبت می‌شود و چهره‌ی هر دو نفر را در کادر نزدیک نشان می‌دهد. این نوع
هر دو نفر را در کادر نزدیک نشان می‌دهد. این نوع قاب‌بندی معمولاً برای صحنه‌های بوسه یا لحظات پرتنش و دراماتیک به کار می‌رود. در فیلم‌های کلاسیک اغلب از برداشت‌های بلند استفاده می‌شد که در آن از چندین نوع نما بدون برش استفاده می‌شد. به عنوان مثال، اگر دو نفر در یک مدیوم شات رو به روی دوربین صحبت کنند و شخصیت پیش زمینه پشت خود را به دوربین بچرخاند، این شات به یک شات "از روی شانه" یا "OTS" تبدیل می شود. اگر آن شخصیت سپس به سمت شخصیت در پس‌زمینه با هر دو شخصیت در پروفایل راه برود، شات به یک دو شات کامل تبدیل
در پروفایل راه برود، شات به یک دو شات کامل تبدیل می‌شود. اگر دوربین نزدیکتر شود، شات دوباره تبدیل به دو شات متوسط می شود و به همین ترتیب. به طور مشابه، سه شات دارای سه نفر است که به طور برجسته در ترکیب کادر ظاهر می شوند. در مقابل، اصطلاح "یک شات" معنای دیگری دارد: برای توصیف یک فیلم، سکانس یا صحنه کامل که در یک برداشت پیوسته گرفته شده است، معمولاً بدون برش های واقعی یا قابل توجه استفاده می شود. به نماهایی که فقط یک بازیگر را قاب می‌کنند ، تک‌نما (یا تک‌آهنگ کوتاه) می‌گویند.
مترو شیامن (، AMTR (Amoy Transit Rail, یا Across Mass Transit Railway) سیستم قطار شهری زیرزمینی در شهر شیامن، فوجیان، چین است. این مترو که در سال ۲۰۱۷ تأسیس شده دارای ۳ خط، ۷۰ ایستگاه و ۹۸ کیلومتر طول است.
به چامبال قسم بخور فیلمی هندی محصول سال ۱۹۸۰ و به کارگردانی رام ماهشواری است. در این فیلم بازیگرانی همچون راج کومار، شاتورگان سینها، موشومی چاترجی، امجد خان و فریده جلال ایفای نقش کرده‌اند.چامبال به نام رود چامبال اشاره دارد.
عروسی چاملی و فیلمی هندی محصول سال ۱۹۸۶ و به کارگردانی باسو چاترجی است. در این فیلم بازیگرانی همچون آنیل کاپور، آمریتا سینگ، امجد خان، اوم پراکاش، پانکاج کاپور، ساتین کاپو، بهاراتی آچرکار و آنو کاپور ایفای نقش کرده‌اند.
فمینیسم مثبت‌نگری سکس ، که با نام‌های فمینیسم طرفدار سکس، فمینیسم رادیکال سکس، یا فمینیسم لیبرال جنسی نیز شناخته می‌شود، یک جنبش فمینیستی است که بر این ایده متمرکز است که آزادی جنسی جزء اساسی آزادی زنان است. آنها با تلاش‌های قانونی یا اجتماعی برای کنترل فعالیت‌های جنسی بزرگسالان مخالفند، خواه توسط دولت، خواه توسط فمینیست‌های دیگر، مخالفان فمینیسم یا هر نهاد دیگری. آن‌ها گروه‌های اقلیت جنسی را می‌پذیرند و ائتلاف‌سازی با گروه‌های به حاشیه رانده‌شده را تأیید می‌کنند. فمینیسم مثبت‌نگری سکس با جنبش مثبت‌نگری سکس
فمینیسم مثبت‌نگری سکس با جنبش مثبت‌نگری سکس مرتبط است. فمینیسم مثبت‌نگری سکس، فعالان ضد سانسور، فعالان ال‌جی‌بی‌تی، دانشمندان فمینیست، تولیدکنندگان پورنوگرافی و شهوت‌نگاره و دیگران را گرد هم می‌آورد. فمینیست‌های مثبت‌نگر بر این باورند که اگر با کارگران جنسی محترمانه رفتار شود، روسپیگری می‌تواند یک تجربه مثبت باشد و موافقند که کار جنسی نباید جرم‌انگاری شود. نویسندگانی مانند گیل روبین و وندی مک‌الروی مانند هولاک الیس، مارگارت سنگر، مری دنت و بعدها، آلفرد کینزی و شر هایت، ریشه‌های فمینیسم مثبت‌نگری سکس را
و شر هایت، ریشه‌های فمینیسم مثبت‌نگری سکس را ناشی از کار اصلاح‌طلبان جنسی و کارگران جنسی برای آموزش جنسی و دسترسی به پیشگیری از بارداری می‌دانند. تجسم معاصر فمینیسم مثبت‌نگری سکس که اخیراً ظاهر شده است، به‌دنبال تمرکز فمینیستی فزاینده بر پورنوگرافی به‌عنوان منبع سرکوب زنان در دهه ۱۹۷۰ است.
شارل وینیه (متولد ۱۸۶۳ و درگذشته‌ی ۱۹۳۴) شاعر و نویسنده‌ای فرانسوی با اصالت سوئیسی بود که بعدها به متخصصی برجسته در هنرهای آسیایی و شرقی تبدیل شد. او در ۸ مه ۱۸۶۳ در ژنو به دنیا آمد. او از شاگردان و پیروان پل ورلن و دوست استفان مالارمه بود و با نشریاتی چون Lutèce، La Vie moderne، La Revue contemporaine و La Vogue همکاری می‌کرد. در نیمه‌ی دوم زندگی خود، وینیه به یک متخصص و مجموعه‌دار بزرگ هنر آسیایی و شرقی تبدیل شد و در این زمینه تجارت نیز می‌کرد. او در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ به عنوان کارشناس در حراج‌خانه‌ی
۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ به عنوان کارشناس در حراج‌خانه‌ی معروف هتل دروو (Hôtel Drouot) فعالیت داشت (از جمله در فروش مجموعه‌های لویی گونس، امییل جاوال، ژاک دوسه و دیگران). گفته می‌شود آندره مالرو پیش از سفر به هند و چین با او مشورت کرده بود. همچنین با ماتیس و دِرَن رابطه‌ی نزدیکی داشت (دِرَن پرتره‌ی او را نقاشی کرده بود). از جمله دیگر افراد مرتبط با او می‌توان به ریموند کشلَن، ادموند و مارسل گِرَن، رنه هازه و اولریش اُدَن اشاره کرد.
مترو ژنگژو () سیستم قطار شهری زیرزمینی در شهر ژنگژو، استان هنان، چین است. این مترو که در سال ۲۰۱۳ تأسیس شده دارای ۱۳ خط، ۲۸۴ ایستگاه و ۴۵۰ کیلومتر طول است.
روحت را در دستت بگیر و قدم بزن فیلم مستند به کارگردانی سپیده فارسی است. این فیلم محصول مشترک فرانسه، فلسطین و ایران است و برای نمایش در بخش جنبی اسید (ACID) در هفتاد و هشتمین جشنواره فیلم کن در ماه مه ۲۰۲۵ انتخاب شده است. این مستند زندگی در غزه را در جریان تهاجم نظامی اسرائیل به تصویر می‌کشد. سوژه فیلم، فاطمه حسونه، عکاس خبری، در ۱۶ آوریل ۲۰۲۵، یک روز پس از انتخاب فیلم برای بخش ACID جشنواره کن، در حمله هوایی اسرائیل همراه با ۹ عضو خانواده‌اش کشته شد.
پول خرد () یک آلبوم چندآهنگه (ئی‌پی) از خواننده و ترانه‌پرداز بریتانیایی، اد شیرن است که به صورت مستقل منتشر شد. این ئی‌پی در استودیوی استیکی واقع در ساری، انگلستان ضبط و توسط جیک گاسلینگ تهیه‌کنندگی شده است. "پول خرد" نخستین بار در سال ۲۰۱۰، پیش از آن که شیرن به شهرت جهانی و تحسین گستردهٔ منتقدان دست یابد، منتشر شد و تاکنون سه بار بازنشر شده است: نخست در ۲۰۱۱؛ سپس در ۲۰۱۵، به عنوان بخشی از مجموعه‌ای شامل پنج ئی‌پی پیشین شیرن با عنوان ۵؛ و سرانجام در ۲۰۱۶، روی وینیل ۱۲ اینچی رنگی. عنوان "پول خرد" از مصرع
روی وینیل ۱۲ اینچی رنگی. عنوان "پول خرد" از مصرع دوم تک‌آهنگ آغازین آلبوم، یعنی «تیم اِی»، برگرفته شده است. این ئی‌پی دومین بخش از پروژه‌ای بود که شیرن آن را پنج پروژهٔ ئی‌پی (The Five EP Projects) نامیده بود؛ پروژه‌ای که تمامی هزینه‌های آن به‌طور خصوصی توسط خود شیرن تأمین و به صورت مستقل منتشر شد. انتشار اولیهٔ این ئی‌پی موفقیت‌آمیز تلقی شد، زیرا تک‌آهنگ آغازین آن به نام «تیم اِی»، به اثری پرفروش و محبوب تبدیل شد.
ترانه‌هایی که با ایمی نوشتم () یک آلبوم چندآهنگه (ئی‌پی) از خواننده و ترانه‌پرداز بریتانیایی، اد شیرن است که به صورت مستقل در ۱۸ آوریل ۲۰۱۰ منتشر شد. تمامی ترانه‌های این اثر به صورت مشترک توسط اد شیرن و ایمی واج نوشته شده‌اند. این آلبوم در سبک فولک ساخته شده و دیوید نولان، روزنامه‌نگار، آن را مجموعه‌ای «مودبانه و متین برای بزرگسالان» توصیف کرده که مخاطبانی بالغ را هدف قرار داده است؛ با «ترانه‌هایی که از خستگی دنیا، دودلی و پشیمانی و صبح‌های پس از شب‌های دشوار حکایت می‌کنند».
پروژه همکاری شماره ۵ () یک آلبوم چندآهنگهٔ گردآوری‌شده از خواننده و ترانه‌پرداز انگلیسی، اد شیرن است. این اثر، پنجمین و آخرین آلبوم چندآهنگه از مجموعه‌ای پنج‌گانه بود که شیرن با هدف جلب توجه شرکت‌های ضبط موسیقی تولید کرد؛ به همین دلیل این عنوان برای آن انتخاب شد. از نظر موسیقایی، این آلبوم ترکیبی از تنظیم احساسی با مضامین جدی و حال‌وهوایی «تأثیرگذار و ماندگار» است. شیرن می‌خواست هر قطعه همچون یک موزیکال مستقل عمل کند و تلاش کرده بود تا از نوشتن اشعار مرتبط با زنان پرهیز کند. این آلبوم چندآهنگه شامل قطعاتی
با زنان پرهیز کند. این آلبوم چندآهنگه شامل قطعاتی با همکاری هنرمندان سبک گرایم از جمله دولین، وایلی، پی مانی، گتس و جی‌ام‌ئی است. هنری یانی از وبگاه سول کالچر نقدی مثبت برای این اثر نوشت و این آلبوم چندآهنگه در جدول آلبوم‌های بریتانیا به رتبه ۴۶ دست یافت.
پل اسلامدِن () آلبوم چندآهنگه‌ای از اد شیرن، خواننده و ترانه‌پرداز بریتانیایی و یلاولف، رپر آمریکایی است. این آلبوم چندآهنگه در ۱۴ فوریهٔ ۲۰۱۲ به صورت دانلود دیجیتالی رایگان در بریتانیا منتشر شد. دومین قطعهٔ آلبوم با نام «!You Don't Know (For Fuck's Sake)» در ۲۴ ژانویه به عنوان تک‌آهنگ آغازین، از طریق صفحهٔ توییتر شیرن و همچنین در وبگاه‌های مختلف هیپ هاپ به صورت رایگان در دسترس قرار گرفت. همچنین تریلری از این پروژه منتشر شد که هر دو هنرمند را در حال ضبط آلبوم در استودیو نشان می‌داد. این آلبوم در ۲۴ آوریل
در استودیو نشان می‌داد. این آلبوم در ۲۴ آوریل ۲۰۱۲ از طریق آی‌تیونز و تحت ناشر اینترسکوپ رکوردز در ایالات متحده منتشر شد.
ارهٔ رادیال () با ارهٔ شعاعی دستگاهی برای برش است که از یک اره گردبر تشکیل می‌شود که روی یک بازوی افقی کشویی نصب شده است. این دستگاه را ریموند دی‌والت در سال ۱۹۲۲ اختراع کرد. تا پیش از رایج شدن اره فارسی‌بر برقی در دههٔ ۱۹۷۰، ارهٔ رادیال ابزار اصلی برای برش چوب‌های بلند به اندازهٔ دلخواه بود. اره رادیال علاوه‌بر برش در طول، می‌تواند به رنده فاق‌زن نیز مجهز شود تا برش‌هایی برای فاق، فاق پله‌ای یا اتصالات نیم‌ونیم ایجاد کند. همچنین برخی از مدل‌های این اره امکان چرخاندن تیغه به موازات گونیای پشت دستگاه را
امکان چرخاندن تیغه به موازات گونیای پشت دستگاه را دارند و می‌توان با آن برش طولی انجام داد. ریشه‌ها. برخلاف بسیاری از ابزارهای نجاری، اره رادیال منشأ مشخصی دارد: این اره را ریموند دی‌والت از لیولا، پنسیلوانیا اختراع کرد. دی‌والت در سال ۱۹۲۳ درخواست ثبت اختراع داد و این اختراع در سال ۱۹۲۵ به ثبت رسید (پتنت ایالات متحده شمارهٔ ۱٬۵۲۸٬۵۳۶). دی‌والت و دیگران بعدها گونه‌های متعددی از طراحی اصلی را ثبت کردند، اما طراحی اولیهٔ دی‌والت (که با نام Wonder Worker به فروش می‌رسید) موفق‌ترین نمونه باقی ماند: تیغهٔ اره
می‌رسید) موفق‌ترین نمونه باقی ماند: تیغهٔ اره گرد که به‌صورت مستقیم با یک موتور الکتریکی به حرکت درمی‌آید و درون یک یوغ روی بازوی افقی که بالاتر از سطح میز قرار دارد، حرکت می‌کند. اره‌ای که ویژگی کشویی و ترکیبی را هم‌زمان دارد، با عنوان "اره فارسی‌بر کشویی ترکیبی" یا "SCMS" شناخته می‌شود. پیش از عرضهٔ اره رادیال، برای برش عرضی الوار معمولاً از اره میزی یا اره دم روباه استفاده می‌شد. اگرچه اره میزی برای برش طولی مناسب است، اما هل دادن یک قطعهٔ بلند از چوب در امتداد طول آن از روی تیغهٔ اره میزی دشوار است. در
امتداد طول آن از روی تیغهٔ اره میزی دشوار است. در مقابل، هنگام برش عرضی با اره رادیال، قطعهٔ چوب روی میز ثابت می‌ماند و این تیغهٔ اره است که از درون آن عبور داده می‌شود. در اواخر دههٔ ۱۹۷۰، اره فارسی‌بر ترکیبی به‌تدریج جایگزین اره رادیال شد، البته تنها برای برش‌های عرضی و اریب، زیرا اره‌های فارسی‌بر امکان برش طولی ندارند. استفاده از اره رادیال برای کاربران تازه‌کار یا بدون آموزش می‌تواند ایمن نباشد، اما در صورت استفادهٔ صحیح، خطر آن چندان زیاد نیست. یک کاربر باتجربه می‌تواند با ایمنی کامل، برش‌های ترکیبی
باتجربه می‌تواند با ایمنی کامل، برش‌های ترکیبی موردنیاز برای قاب عکس یا در، برش‌های دقیق عرضی، ایجاد کام و زبانه، و برش‌های فاق‌دار متنوع را با آن انجام دهد. مانند اره فارسی‌بر ترکیبی، اره رادیال نیز می‌تواند این برش‌ها را با دقت بالا انجام دهد، اما دامنهٔ انواع برش‌های آن گسترده‌تر و حتی پیچیده‌تر است. در کارگاه‌های خانگی، اره رادیال جایگزینی برای اره میزی به‌شمار می‌آید. هر دو دستگاه قابلیت برش طولی، عرضی، زاویه‌دار ساده و ترکیبی، فاق‌زنی، قالب‌زنی یا شکل‌دهی، ساخت کام و زبانه باز، برش زاویه‌دار و پله‌ای
ساخت کام و زبانه باز، برش زاویه‌دار و پله‌ای و ایجاد فاق پله‌ای را دارند. اره رادیال برای کار با چوب‌های بلند به فضای کمتری نیاز دارد، چراکه تنها نیازمند فضای جانبی است، در حالی‌که اره میزی باید در مرکز کارگاه قرار گیرد تا دسترسی از جلو، عقب و دو طرف آن فراهم باشد. اره رادیال را می‌توان به دیوار تکیه داد، اما اره میزی نیاز به فضای اطراف دارد. با برخی لوازم جانبی، اره رادیال می‌تواند به ابزارهای گوناگونی مانند قالب‌زن، سنباده‌زن دیسکی یا استوانه‌ای، سنگ‌ساب، رنده رومیزی، فرز نجاری، دستگاه سوراخ‌کاری افقی و
رنده رومیزی، فرز نجاری، دستگاه سوراخ‌کاری افقی و حتی نیروی محرکهٔ ماشین خراطی تبدیل شود. در مقابل، کاربردهای ثانویهٔ اره میزی بیشتر به قالب‌زن و سنباده‌زن دیسکی محدود است. یکی از مشکلات اصلی اره‌های رادیال خانگی امروزی این است که اغلب آن‌ها پس از دههٔ ۱۹۶۰ با قطعات فلزی پرسی ساخته می‌شوند و تلورانس ماشین‌کاری پایینی دارند، در نتیجه بدون انجام تنظیمات دقیق، برای کارهای ظریف و دقیق مناسب نیستند. یک اره رادیال باکیفیت بالا باید بازوی کشویی و سامانه‌های قفل‌کنندهٔ آن ماشین‌کاری دقیقی داشته باشند و موتور آن
آن ماشین‌کاری دقیقی داشته باشند و موتور آن بدون لرزش و با صدای بسیار کم‌کار کند؛ در حالت بدون بار، اغلب صدا و لرزش مربوط به صدای سوت‌مانند و عدم تعادل تیغه روی محور آن است. این اره روی همهٔ محورها به جز شیب عمودی می‌چرخد – رجوع شود به عکس (تمام محورهای چرخش در عکس مشخص نیستند). برای برش با عمق مشخص، اره رادیال به اپراتور این امکان را می‌دهد که پیشرفت کار را ببیند. با گیره کردن قطعهٔ چوب و استفاده از بازوی دستگاه (نه با دست)، برش‌ها دقیق‌تر انجام می‌شوند و نیازی به قالب و گیره‌های اضافی نیست؛ هرچند این مزیت
به قالب و گیره‌های اضافی نیست؛ هرچند این مزیت همیشه مورد نیاز نیست. برش در عمق کامل چندان راحت نیست، زیرا تیغه به درون سطح میز فرومی‌رود و میز را هم برش می‌دهد (که معمولاً از چوب ساخته می‌شود). میزهای اره‌ای که از بالا برش می‌زنند با طراحی‌های مختلف محور چرخش همچنان تولید و فروخته می‌شوند. ایمنی. اره‌های برقی به‌آسانی می‌توانند انگشتان را قطع کنند. همچنین یک تیغهٔ کند ممکن است چوب را به‌قدری بکشد که آن را به دیوار پرتاب کند. تیغهٔ نو کمتر تمایل به گیرکردن دارد، اما همچنان نیازمند تغذیهٔ صحیح است. اره‌های
دارد، اما همچنان نیازمند تغذیهٔ صحیح است. اره‌های رادیال در صورت استفاده از تیغه‌ای با زاویهٔ قلابی بسیار پایین یا منفی ایمن‌ترند، زیرا این ویژگی باعث کاهش سرعت پیشروی بیش از حد، گیرکردن و تمایل تیغه به بالا کشیدن چوب می‌شود. همچنین، تیغه‌ای با زاویهٔ قلاب مثبت ۱۰ درجه و پروفایل «تراشه‌زن سه‌گانه» عملکرد خوبی در اره رادیال دارد و می‌توان آن را تیغه‌ای همه‌کاره دانست. اگر اره با این تیغه تمایل به بالا کشیدن قطعه دارد، باید یاتاقان‌های یوغ دستگاه تنظیم و سفت شوند. الزامات ادارهٔ ایمنی و بهداشت شغلی ایالات
شوند. الزامات ادارهٔ ایمنی و بهداشت شغلی ایالات متحده (OSHA). طبق مقررات OSHA با شمارهٔ 1910.213(h)(۱): محافظ بالایی باید تمام قسمت بالایی تیغه را تا جایی بپوشاند که انتهای محور اره را نیز شامل شود. این محافظ باید به‌گونه‌ای ساخته شده باشد و از جنسی باشد که بتواند از اپراتور در برابر پرتاب تراشه‌های چوب، شکستگی دندانه‌های تیغه و غیره محافظت کند و خاک‌اره را از اپراتور دور کند. طرفین قسمت پایینیِ بدون محافظ تیغه باید به‌طور کامل و تا قطر کامل تیغه با وسیله‌ای پوشانده شوند که خود را به‌طور خودکار با ضخامت
پوشانده شوند که خود را به‌طور خودکار با ضخامت چوب تطبیق دهد و در تماس با قطعهٔ در حال برش باقی بماند تا بیشترین میزان ایمنی ممکن را برای عملیات فراهم کند.
+–=÷× (کالکشن تور) (انگلیسی: +–=÷× (Tour Collection)) با نام کامل کالکشن تور ریاضی () یک آلبوم گردآوری‌شده از خواننده و ترانه‌پرداز انگلیسی، اد شیرن است. این آلبوم در ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۴ توسط اسایلم رکوردز و آتلانتیک رکوردز منتشر شد. "+–=÷× (کالکشن تور)" شامل نسخه‌های استودیویی از موفق‌ترین آثار شیرن است و همچنین هنگام خرید نسخه فیزیکی (وینیل یا سی‌دی)، دسترسی ویژه به یادداشت‌های اختصاصی او فراهم می‌شود. این آلبوم پس از تور جهانی شیرن به نام تور +–=÷× منتشر شد. در ۲۷ دسامبر ۲۰۲۴، نسخه زنده‌ای از این مجموعه با
در ۲۷ دسامبر ۲۰۲۴، نسخه زنده‌ای از این مجموعه با نام "+–=÷× (کالکشن تور: زنده)" (انگلیسی: +–=÷× (Tour Collection: Live)) عرضه شد که شامل اجراهای زنده از آثار مختلف شیرن است. این آلبوم در بریتانیا در جایگاه شماره یک جدول آلبوم‌های بریتانیا قرار گرفت و در کشورهای ایرلند، آلمان، استرالیا و نیوزیلند نیز به جمع ده آلبوم برتر راه یافت.
آرزوها تحقق یافت و خواسته‌ها تحقق یافت فیلمی هندی محصول سال ۱۹۵۹ و به کارگردانی ساچین موکرجی، دیلیپ موکرجی، تارون مجومدار است. در این فیلم بازیگرانی همچون اوتام کومار، سوچیترا سن، تولسی چاکرابورتی و جیبن بوس ایفای نقش کرده‌اند. چامبال به نام رود چامبال اشاره دارد.
اتصال نیم‌ونیم () گونه‌ای از اتصال‌های نجاری است که در آن قطعات روی یکدیگر قرار می‌گیرند. اتصال‌های نیم‌ونیم می‌توانند برای اتصال چوب، پلاستیک یا فلز به کار روند. در صنعت نجاری، این اتصال برای پیوستن قطعات چوبی کاربرد دارد. اتصال‌های نیم‌ونیم، چنان‌که از نام آنها برمی‌آید، اتصالهایی هستند که ضخامت سر آنها نصف ضخامت قطعه است، به‌طوری‌که پس از سوار شدن هم‌رو می‌شوند. انواع اتصال نیم‌ونیم عبارت‌اند از: اتصال نیم‌ونیم نبشی، که در ساخت کلاف درهای ارزان‌قیمت و سایر کلاف‌های سبک به کار می‌رود؛ اتصال نبشی نیم‌ونیم
کلاف‌های سبک به کار می‌رود؛ اتصال نبشی نیم‌ونیم فارسی، که در ساخت قاب عکس به کار می‌آید؛ اتصال نیم‌ونیم تی (T)، که در ساخت کلاف‌هایی به‌کار می‌رود که در آنها قیدی، دور از سر کلاف، به بائو متصل می‌شود؛ اتصال نیم‌ونیم دم‌چلچله‌ای تی، برای اتصال قیدهای کلاف، به‌منظور مقاومت در برابر کرنش خارجی به‌کار می‌رود؛ و اتصال نیم‌ونیم چپ‌وراست، که در جایی به‌کار می‌رود که قیدهای عرضی یا قطری باید یکدیگر را قطع کنند و در عین حال هم‌رو باشند. اتصال نیم‌ونیم ممکن است از نوع کامل یا ساده باشد. در اتصال کامل، هیچ بخشی از
نوع کامل یا ساده باشد. در اتصال کامل، هیچ بخشی از قطعات حذف نمی‌شود و ضخامت محل اتصال برابر با مجموع ضخامت دو قطعه خواهد بود. در اتصال نیم‌ونیم ساده، بخشی از هر دو قطعه برداشته می‌شود تا ضخامت نهایی اتصال برابر با ضخامت بیشترین قطعه شود. معمولاً در این نوع اتصال، هر دو قطعه دارای ضخامت برابر هستند و نیمی از ضخامت هر کدام برداشته می‌شود. در اتصال‌های چوبی، این نوع اتصال که در آن دو سطح دارای جهت الیاف طولی با چسب به هم متصل می‌شوند، از نظر مقاومت در برابر نیروی برشی، حتی از مورتیس و تنون و دیگر اتصال‌های
نیروی برشی، حتی از مورتیس و تنون و دیگر اتصال‌های به‌ظاهر محکم نیز برتر است. در زمینهٔ جوشکاری فلزات، این اتصال که با هم‌پوشانی لبه‌های دو ورق ساخته می‌شود، برای بسیاری از کاربردها مناسب نیست؛ زیرا اتصال تکی نیم‌ونیم مقاومت بسیار کمی در برابر خمش دارد. این نوع اتصال بیشتر زمانی مناسب است که دو استوانه بخواهند درون یکدیگر قرار گیرند. اتصال‌های نیم‌ونیم ساده. اتصال‌های نیم‌ونیم ساده به‌طور گسترده در ساخت سازه‌های انتقالی و کابینت‌ها برای چارچوب‌بندی استفاده می‌شوند. ساخت آن‌ها آسان و سریع است و سطح اتصال
می‌شوند. ساخت آن‌ها آسان و سریع است و سطح اتصال خوبی برای چسب‌کاری با الیاف طولی فراهم می‌کنند که به استحکام بالا منجر می‌شود. بخش‌های شانه‌ای این اتصال، مقاومت نسبی در برابر واپیچش (کج‌شدن اریب) ایجاد می‌کنند. برای مقاومت بیشتر در برابر تابش، می‌توان آن را با دوبل یا اتصال‌دهنده‌ها‌ی مکانیکی تقویت کرد. اتصال انتهایی. که به آن نیم‌ونیم کششی نیز گفته می‌شود، شکل پایهٔ اتصال نیم‌ونیم است که برای اتصال دو قطعه در راستای هم یا با زاویه قائمه به‌کار می‌رود. زمانی که اتصال در گوشهٔ یک چارچوب مستطیلی قرار گیرد،
که اتصال در گوشهٔ یک چارچوب مستطیلی قرار گیرد، آن را نیم‌ونیم گوشه‌ای می‌نامند. این رایج‌ترین نوع اتصال انتهایی است و در چارچوب‌بندی کاربرد فراوانی دارد. اگر دو قطعه در یک اتصال نیم‌ونیم به‌صورت موازی باشند، این اتصال با عنوان نیم‌ونیم درزدار نیز شناخته می‌شود. این اتصال نوعی اتصال درزدار است و جایگزینی برای اتصال مورب در اتصال قطعات کوتاه به‌صورت سر به سر است. در اتصال انتهایی، هر قطعه دارای یک شانه و یک گونه است. کاربردها: اتصال صلیبی. تفاوت اصلی این نوع با اتصال نیم‌ونیم پایه در این است که اتصال در
نوع با اتصال نیم‌ونیم پایه در این است که اتصال در میانهٔ یکی یا هر دو قطعه انجام می‌شود، نه در انتها. دو قطعه نسبت به هم زاویهٔ قائمه دارند و یکی از آن‌ها ممکن است در نقطهٔ اتصال به پایان برسد یا از آن عبور کند. اگر یکی از قطعات در محل اتصال به پایان برسد، به آن نیم‌ونیم تی‌شکل یا نیم‌ونیم میانی می‌گویند. در اتصال صلیبی که هر دو قطعه از محل اتصال عبور می‌کنند، هر قطعه دارای دو شانه و یک گونه است. کاربردها: اتصال نیم‌ونیم دم‌چلچله‌ای. در این نوع اتصال، جای فرورفتن قطعه به‌گونه‌ای زاویه‌دار بریده می‌شود تا
فرورفتن قطعه به‌گونه‌ای زاویه‌دار بریده می‌شود تا از بیرون کشیده شدن آن جلوگیری کند. کاربردها: نیم‌ونیم فارسی. این نوع، ضعیف‌ترین شکل اتصال نیم‌ونیم است، زیرا سطح چسب‌خورده در آن کمتر از سایر انواع است. کاربردها:
راه میانه یا به‌عبارتی «میانهٔ طلایی»، به معنای گزینش میانه مطلوب، بین دو راه افراطی است که یکی زیاده‌روی و دیگری کوتاهی یا کمبود می‌باشد. این اندیشه، دست‌کم از زمان حکم دلفی «هیچ چیزی بیش از حد نیست» در زبان یونانی مطرح بوده است؛ همان‌طور که در گفت‌وگوی "فیلبوس" اثر افلاطون، مورد بحث قرار گرفته است. ارسطو در کتاب دوم "اخلاق نیکوماخوسی" خود، به تحلیل این مفهوم پرداخته و فضایل اخلاقی را، به‌مثابه یک حالت میانه، بین دو حالت افراطی تعریف کرده است. این نظریه بعدها به یکی از ارکان اخلاق فضیلت و محور ارسطویی
بعدها به یکی از ارکان اخلاق فضیلت و محور ارسطویی تبدیل شد. برای نمونه، شجاعت در اخلاق ارسطویی یک فضیلت است، اما اگر بیش از حد باشد، به بی‌پروایی می‌انجامد و در صورت فقدان، به ترس و بزدلی تبدیل می‌شود. حتی در سیاست نیز، حکومت ایده‌آل نزد ارسطو، ترکیب یک میانگین از سلطنت، دموکراسی و اشراف‌سالاری است. تاریخچه. در فلسفه غرب. میتئولوژی کرت. یکی از نخستین بازتاب‌های فرهنگی این ایده را، می‌توان در افسانهٔ دایدالوس و ایکاروس یافت. دایدالوس، هنرمند چیره‌دست، برای خود و پسرش ایکاروس، بال‌هایی از پر و موم ساخت تا از