payamvha/North_RAG huggingface dataset:
لشکرکشی غزنویان به خراسان (۹۹۹-۱۰۰۴ میلادی) زنجيره‌ای از لشکرکشی‌ها زیر فرماندهی دودمان غزنویان به رهبری محمود غزنوی برای گرفتن خاک خراسان بود. غزنویان که در آغاز از سوی سامانیان به جايگاه فرماندار غزنی گماشته شده بودند، به رهبری محمود غزنوی، رسماً خواستار فرمانروايی بر خراسان شدند که مايهٔ پيوستن خاک اين سرزمين به غزنویان شد. در سال‌های پايانی سدهٔ دهم میلادی همزمان با فرمانزوايی سامانيان سرزمين كهن خراسان از سوی غزنویان گردانده می‌شد. محمود که چيرگی بر اين سرزمين را از دست داده بود، سرپرستی خراسان را به
سرزمين را از دست داده بود، سرپرستی خراسان را به امیر منصور دوم سامانی واگذار کرد. پادشاهی سامانی که به دنبال درگیری‌های درونی و فشارهای بيرونی كم‌توان شده بود این درخواست را نپذيرفت. محمود غزنوی که از بازپس‌گیری خراسان از راه آشتی‌جويانه ناامید شده بود، بر آن شد كه خراسان را با زور بگيرد. پیش‌زمینه. در سال ۹۹۴ پس از میلاد، امیر نوح دوم سامانی، امیر سبکتگین غزنوی را فراخواند تا در شورش فائق خاصه و ابوعلی سیمجور در خراسان پادرميانی کند. سبکتگین پس از كاميابی در لشکرکشی خود، به پاداش آن، فرمانروايی بلخ،
در لشکرکشی خود، به پاداش آن، فرمانروايی بلخ، تخارستان، بامیان، غور و غرجستان را به دست گرفت و محمود به جای ابوعلی سیمجور به فرمانداری خراسان گماشته شد. محمود، نیشابور را كانون فرماندهی خود كرد. اندکی پس از آن، ابوعلی سیمجور و فائق خاصه به محمود غزنوی تاختند که به گريز محمود غزنوی از نيشابور انجاميد. محمود ناچار به جنگ شد و شکست خورد. همه فیل‌هایش از سوی ارتش هم‌پيمان به غنیمت گرفته شدند. سبکتگین با ارتشی برای کمک به محمود غزنوی از راه رسید. در ۲۲ ژوئیه ۹۹۵، سبکتگین ارتش هم‌پيمان‌ها را شکست داد و بسیاری از
سبکتگین ارتش هم‌پيمان‌ها را شکست داد و بسیاری از افسران را به زنجير كرد که با فیل‌ها جابجا شدند. پس از يك سال، در سال ۹۹۶، محمود غزنوی در بخارا لشکرکشی به راه انداخت تا وزیر امیر نوح دوم سامانی، عبدالله بن محمد بن عزیر را بركنار کند. در نبود ابوالقاسم سیمجوری، برادر ابوعلی سیمجور نیشاپور را گرفت. محمود با کمک عمویش بغراجوق، نیشاپور را بی هیچ جنگی بازپس گرفت و اينگونه چيرگی خود را در خراسان استوار کرد. پیش از مرگ سبکتگین در سال ۹۹۷ میلادی، اسماعیل بن سبکتگین به جايگاه جانشین پدرش در استان بلخ و غزنی گماشته
به جايگاه جانشین پدرش در استان بلخ و غزنی گماشته شد. پس از مرگ سبکتگین، اسماعیل بن سبکتگین خيلی زود به بلخ رفت و خود را فرمانروای آنجا ناميد. محمود که خود را برای داشتن تاج و تخت خود را شايسته‌تر ميديد در برابر دريافت غزنی و به رسمیت شناختن توان خود، خراسان و بلخ را پیشنهاد کرد. اسماعیل این پیشنهاد را نپذيرفت و محمود را ناچار ساخت از نیشابور عقب‌نشینی کرده و به سوی غزنی پیشروی کند. این تنش مايه درگيری دو برادر در نبرد غزنی شد که شکست اسماعیل و فرمانروايی محمود را در پی داشت. در زمان نبودن محمود در خراسان،
را در پی داشت. در زمان نبودن محمود در خراسان، امیر منصور دوم سامانی، توزان بیگ (بكتوزون) را برای فرمانروايی بر این استان فرستاد. درگیری‌ها. جنگ با منصور و عبدالملک. در سال ۹۹۸ میلادی، محمود که خود را فرمانروای استان‌های پدرش کرده بود، فرمان‌بری خود را به امیر سامانی منصور دوم باز نمود و امیر نیز فرمانرانی او بر استان‌های بلخ، بُست، ترمذ، و هرات را پذیرفت به‌جز خراسان. او نامه‌ای به امیر منصور نوشت و خراسان را درخواست کرد، ولی امیر از بازنگری، خودداری ورزید. محمود که نتوانست با گفتگو خراسان را به‌دست آورد،
محمود که نتوانست با گفتگو خراسان را به‌دست آورد، به خراسان لشکر کشید. بکتوزون شهر نیشابور را رها کرد و درخواست نیروی کمکی فرستاد. امیر منصور با لشکری به‌راه افتاد و در نزدیکی سرخس چادر زد. محمود بی‌درگیری، از شهر بیرون شد و به‌سوی مروالرود رفت. بکتوزون که نیشابور را گرفته بود، به‌سوی سرخس رفت تا به سپاه امیر منصور بپیوندد. در سال ۹۹۹ میلادی، امیر منصور به‌دست فائق خاصه و بکتوزون (که گمان گرایش امیر به محمود را داشتند) کشته شد. پس از آن، برادر کوچک‌ترش عبدالملک دوم سامانی به امیری رسید. محمود به پشتیبانی از
دوم سامانی به امیری رسید. محمود به پشتیبانی از امیر برکنار‌شده برخاست و به‌سوی سرخس لشکر کشید تا با فائق خاصه و بکتوزون روبه‌رو شود، ولی آنان با آگاه شدن از نزدیک‌شدن او، به مرو گریختند. او آنان را دنبال کرد و در برابر مرو چادر زد، ولی پیش از درگیری، پیمان آشتی بسته شد. بر پایهٔ این پیمان، محمود به‌جایگاه فرمانروای هرات، بلخ و دیگر استان‌ها پذیرفته شد، درحالی‌که بکتوزون فرماندهی سپاه خراسان را نگهداشت. این صلح دیری نپایید. دارا بن قابوس که از این پیمان خشنود نبود، برخی از هواداران امیر را براگیخت تا به
نبود، برخی از هواداران امیر را براگیخت تا به دنبالهٔ سپاه غزنوی که به فرماندهی نصر، برادر محمود، بود تاخته و توشه‌های آن را بدزدند. محمود سپاه خود را برای نبرد در نزدیکی مرو آرایش داد. نصر با ده‌هزار سواره‌نظام و هفتاد فیل در بازوی راست، فرماندهی را بر دوش داشت، دیگر سرداران با دوازده‌هزار سوار و چهل فیل در بازوی چپ، و محمود با ده‌هزار سوار و هفتاد فیل در میانه ایستاد. سپاه غزنوی نیروهای هم‌پیمان عبدالملک، بکتوزون، فائق خاصه و ابوالقاسم سیمجوری را شکست داد. ابوالقاسم به کوهستان گریخت، بکتوزون از نیشابور
ابوالقاسم به کوهستان گریخت، بکتوزون از نیشابور به‌سوی گرگان رفت. محمود ابوالحارث ارسلان جاذب را به فرماندهی طوس گماشت و به او دستور داد که بکتوزون را از خراسان بیرون براند. سپس محمود خود را فرمانروای خراسان نامید. پس از اندکی، مرگ فائق خاصه و یورش ایلک خان از خانات قراخانی به بخارا، به اسارت عبدالملک و پایان سامانيان انجامید. جنگ با اسماعیل. ابو ابراهیم اسماعیل منتصر، پسر امیر نوح دوم، از بند ایلک‌خان گریخت و کوشید تا دولت سامانی را بازگرداند. او به خوارزم گریخت و در آنجا از سوی بلندپایگان وفادار به
گریخت و در آنجا از سوی بلندپایگان وفادار به سامانیان پشتیبانی یافت. پس از تلاش نافرجام برای گرفتن بخارا، به نیشابور رفت و در ۲۵ فوریهٔ ۱۰۰۱ میلادی نصر را شکست داد و نصر را وادار به عقب‌نشینی به هرات کرد. محمود با نیروی کمکی رسید و اسماعیل را وادار به گریز به گرگان کرد. در سپتامبر ۱۰۰۱، او بار دیگر به نیشابور یورش آورد، نصر شهر را رها کرد و درخواست نیروی کمکی کرد. محمود ابوسعید آلتونتاش را فرستاد. سپاه هم‌پیمان غزنوی اسماعیل را شکست داد و او بار دیگر به گرگان گریخت. ولی در کوتاه‌زمانی بازگشت و سرخس را
گرگان گریخت. ولی در کوتاه‌زمانی بازگشت و سرخس را گرفت.. نصر او را شکست داد و ابوالقاسم سیمجوری را در غل‌وزنجیر کرده، به غزنه فرستاد. در سال ۱۰۰۴، اسماعیل برای بازپس‌گیری فرمانروایی، به ورارود رفت ولی ناکام ماند و به مرو بازگشت. پس از شکست‌های پی‌درپی، از سلطان محمود درخواست یاری کرد. محمود فرماندار هرات را برای کمک به او فرستاد. ولی اسماعیل بی رسیدن نیروی کمکی، به بخارا رفت و در ژوئن در آنجا به‌دست ایلک‌خان شکست خورد و به خراسان بازگشت. کارهای اسماعیل در خراسان مایه بی‌ثباتی شد. سلطان محمود سپاهی به
در خراسان مایه بی‌ثباتی شد. سلطان محمود سپاهی به فرماندهی فریغون بن محمد برای رویارویی با او فرستاد. اسماعیل به گرگان گریخت، و از سوی نصر، ارسلان جاذب و تغانجق، فرماندار سرخس، دنبال شد. اسماعیل که در گرگان پشتیبانی نیافت، به نسا عقب‌نشینی کرد. پس از تلاش ناکام برای گرفتن بخارا، به بیابان غُز پناه برد و در اردوگاه ابن بُهَیج، یکی از سران اعراب آن سرزمین پناه گرفت. در دسامبر ۱۰۰۴، ابن‌بهیج به فرمان ابوعبدالله ماه‌روی بندر، امیر بومی، به‌گونه‌ای ناجوانمردانه اسماعیل را کشت. محمود پس از آگاهی دستور داد
اسماعیل را کشت. محمود پس از آگاهی دستور داد ابن‌بهیج و ابوعبدالله ماه‌روی بندر به دار آویخته شوند و اردوگاه اعراب غارت و ویران گردد. پیامدها. همه سرزمین خراسان تا رود جیحون به قلمرو غزنویان پیوست. پس از پیروزی، محمود تأیید خلافت عباسی را بر قلمروهای گشوده‌شده دریافت کرد و در نوامبر ۹۹۹ میلادی، فرنام «ولی امیرالمؤمنین» و «یمین‌الدوله و امین‌المله» را از سوی خلیفه القادر بالله دریافت کرد. خطبه خواندن به نام خلیفه القادر بالله در خراسان پی گرفته شد.
جنگ‌های کارلیست‌ها () مجموعه‌ای از جنگ‌های داخلی بودند که در قرن نوزدهم در اسپانیا رخ دادند. مدعیان بر سر ادعای تاج و تخت با هم می‌جنگیدند، اگرچه برخی اختلافات سیاسی نیز وجود داشت. چندین بار در طول دوره ۱۸۳۳ تا ۱۸۷۶، کارلیست‌ها - پیروان دون کارلوس (۱۷۸۸–۱۸۵۵)، یک اینفانته، و نوادگانش - با فریاد «خدا، کشور و پادشاه» متحد شدند و برای آرمان سنت اسپانیایی (مشروعیت و کاتولیک) علیه لیبرالیسم و بعدها جمهوری‌خواهی دولت‌های اسپانیا در آن زمان جنگیدند. جنگ‌های کارلیست‌ها یک مؤلفه منطقه‌ای قوی (منطقه باسک، کاتالونیا و
یک مؤلفه منطقه‌ای قوی (منطقه باسک، کاتالونیا و غیره) داشت، زیرا نظم جدید، قوانین و رسوم خاص منطقه را که قرن‌ها حفظ شده بود، زیر سؤال می‌برد. هنگامی که شاه فردیناند هفتم اسپانیا در سال ۱۸۳۳ درگذشت، بیوه او، ملکه ماریا کریستینا، به نمایندگی از دختر دو ساله‌شان، ملکه ایزابلا دوم، نایب‌السلطنه شد. کشور به دو جناح معروف به کریستینوس (یا ایزابلینوس) و کارلیست‌ها تقسیم شد. کریستینوس از ملکه ماریا کریستینا و دولت او حمایت می‌کرد و حزب لیبرال‌ها بود. کارلیست‌ها از اینفانته کارلوس اسپانیا، کنت مولینا، مدعی تاج و تخت
کارلوس اسپانیا، کنت مولینا، مدعی تاج و تخت و برادر متوفی فردیناند هفتم، حمایت می‌کردند. کارلوس اعتبار حکم اجرایی ۱۸۳۰ را که قانون نیمه‌سالیک را لغو می‌کرد، رد کرد (او قبل از ۱۸۳۰ متولد شده بود). کارلیست‌ها خواهان بازگشت به سلطنت استبدادی بودند. در حالی که برخی از مورخان سه جنگ را شمارش می‌کنند، نویسندگان دیگر و عرف رایج به وجود دو درگیری بزرگ، جنگ‌های اول کارلیست‌ها (۱۸۳۳–۱۸۴۰) و دوم (۱۸۷۲–۱۸۷۶) اشاره می‌کنند و رویدادهای ۱۸۴۶–۱۸۴۹ را به عنوان یک رویداد جزئی در نظر می‌گیرند.
جنگ اول کارلیست‌ها () جنگ داخلی در اسپانیا از سال ۱۸۳۳ تا ۱۸۴۰، اولین جنگ از سه جنگ کارلیست‌ها بود. این جنگ بین دو جناح بر سر جانشینی تاج و تخت و ماهیت پادشاهی اسپانیا درگرفت: هواداران محافظه‌کار و تحول‌گرای برادر پادشاه فقید، کارلوس دو بوربون (یا کارلوس پنجم)، به عنوان کارلیست‌ها (کارلیست‌ها) شناخته شدند، در حالی که هواداران مترقی و مرکزگرای نایب‌السلطنه، ماریا کریستینا، که از طرف ایزابلا دوم اسپانیا عمل می‌کرد، لیبرال‌ها (لیبرال‌ها)، کریستینوس یا ایزابلینوس نامیده می‌شدند. گذشته از اینکه این جنگ جانشینی
نامیده می‌شدند. گذشته از اینکه این جنگ جانشینی بر سر این سؤال بود که جانشین برحق پادشاه فردیناند هفتم اسپانیا کیست، هدف کارلیست‌ها بازگشت به سلطنت مطلقه بود، در حالی که لیبرال‌ها به دنبال دفاع از سلطنت مشروطه بودند. این بزرگ‌ترین و مرگبارترین جنگ داخلی در اروپای قرن نوزدهم بود و تعداد افراد درگیر در آن از جنگ استقلال اسپانیا بیشتر بود. این جنگ، بسته به آمار، ممکن است بزرگ‌ترین جنبش ضدانقلابی در اروپای قرن نوزدهم بوده باشد. علاوه بر این، این جنگ «آخرین درگیری بزرگ اروپایی در عصر پیش از صنعتی شدن» محسوب
بزرگ اروپایی در عصر پیش از صنعتی شدن» محسوب می‌شود. این درگیری مسئول مرگ ۵٪ از جمعیت اسپانیا در سال ۱۸۳۳ بود، که تلفات نظامی به تنهایی نیمی از این تعداد را تشکیل می‌داد. این جنگ عمدتاً در جنوب باسک، مائسترازگو و کاتالونیا رخ داد و با حملات و انتقام‌های بی‌پایان علیه ارتش‌ها و غیرنظامیان مشخص می‌شد. نکته مهم این است که این جنگ همچنین پیش‌درآمدی بر ایده دو اسپانیا محسوب می‌شود که یک قرن بعد در طول جنگ داخلی اسپانیا مطرح شد.
اسکادران ۱۰۱ اسرائیل () گردان هوایی نیروی هوایی اسرائیل است، که با نام اولین اسکادران جنگنده نیز شناخته می‌شود و جنگنده‌های اف-۱۶ را در پایگاه هوایی رمات دیوید اداره می‌کند. اسکادران ۱۰۱ اولین اسکادران هواپیماهای جنگنده در اسرائیل است که در ۲۰ مه ۱۹۴۸ شش روز پس از اعلام استقلال اسرائیل، تشکیل شد. تاریخچه. این اسکادران در سال ۱۹۴۸ توسط لو لنارت و مودی آلون تأسیس شد و لنارت اولین فرمانده موقت آن بود، اما آلون اولین کسی بود که رسماً به عنوان فرمانده آن منصوب شد. اولین پایگاه این اسکادران، فرودگاه هرتزلیا بود.
اولین پایگاه این اسکادران، فرودگاه هرتزلیا بود. در ۲۹ مه ۱۹۴۸ آلون به عنوان فرمانده اسکادران منصوب شد و عصر همان روز، نخستین حمله هوایی را به ستون نیروهای مصری در نزدیکی پل آد هالوم انجام داد. این حمله شامل چهار هواپیمای اول اسکادران جنگنده، "آویا اس-۱۹۹" ("مسرشمیت") بود و تا آن زمان وجود هواپیماهای جنگنده اسرائیلی یک راز بود. این اولین عملیات و در واقع اولین پرواز عملیاتی هواپیماهای جنگنده در اسرائیل بود. یکی از خلبانان، ادی کوهن، در این حمله کشته شد. در ۳ ژوئن، آلون از فرودگاه هرتزلیا برخاست و با
در ۳ ژوئن، آلون از فرودگاه هرتزلیا برخاست و با هواپیمای مسرشمیت خود دو داکوتای مصری را که در حال بمباران تل آویو بودند، سرنگون کرد. همه اینها پس از دو هفته بمباران تقریباً روزانه رخ داد. پس از این پیروزی هوایی، شهر تل آویو غرق در شادی شد. در ۸ ژوئیه، آلون برای حمله به یک ستون زرهی مصری در بیر اسلوج در صحرای نگب به پرواز درآمد. در راه بازگشت، دسته‌ای که او در آن پرواز می‌کرد، دو هواپیمای اسپیت‌فایر مصری را مشاهده کرد و آلون یکی از آنها را سرنگون کرد. در ۱۶ اکتبر ۱۹۴۸، آلون به همراه عزر وایزمن از یک حمله
اکتبر ۱۹۴۸، آلون به همراه عزر وایزمن از یک حمله هوایی به نیروهای مصری که شروع به عقب‌نشینی از ایزدود کرده بود، بازمی‌گشتند، که هواپیمای آلون در نزدیکی فرودگاه هرتزلیا سقوط کرد و آلون کشته شد. سپس سید کوهن فرماندهی این اسکادران را به جای او بر عهده گرفت. از آنجایی که بیشتر خلبانان اسکادران ۱۰۱ داوطلبانی از خارج از کشور بودند، پس از جنگ اکثر آنها به کشورهای خود بازگشتند و اسکادران خالی از نیرو شد. برای جبران این کمبود، خلبانان جدیدی از جمهوری چک به اسرائیل آورده شدند. در نوامبر ۱۹۴۸، این اسکادران، تحت
آورده شدند. در نوامبر ۱۹۴۸، این اسکادران، تحت فرماندهی سید کوهن، از هرتزلیا به پایگاه هاتزور نقل مکان کرد. در ۲۰ نوامبر ۱۹۴۸، یک فروند ماستانگ پی-۵۱ از این اسکادران، یک هواپیمای نیروی هوایی سلطنتی را رهگیری کرد، زمانی که یک هواپیمای ناشناس موسکیتو از جهت مرز اسرائیل و لبنان در منطقه هانیتا وارد خاک اسرائیل شد. این هواپیما بر فراز بیشتر کشور پرواز کرد و پس از آنکه مشخص شد ارتفاع پرواز آن خارج از برد موشک‌های ضدهوایی است، یک هواپیما از اسکادران ۱۰۱ برای رهگیری هواپیما در منطقه کاستینا اعزام شد. از آنجایی که
هواپیما در منطقه کاستینا اعزام شد. از آنجایی که واردکننده هواپیمای اسکادران، ال شویمر، در یک عملیات حمل و نقل بی‌سابقه، ۱۲ موستانگ جدید برای اسکادران تهیه کرد، این یگان به دو اسکادران تقسیم شد: اسکادران ۱۰۱ که به اسکادران موستانگ تبدیل شد و اسکادران ۱۰۵ ("عقرب") از اسپیت‌فایرهای قدیمی در کنار آن تأسیس شد. در پایان جنگ فرسایش‌زا، خلبانان این اسکادران از جمله نیروهایی بودند که در عملیات ریمون ۲۰ شرکت کردند، عملیاتی که در آن هواپیماهای نیروی هوایی اسرائیل پنج فروند میگ-۲۱ با خلبانان اهل شوروی را در آسمان مصر
فروند میگ-۲۱ با خلبانان اهل شوروی را در آسمان مصر سرنگون کردند. ۸ فروند از هواپیماهای اسکادران ۱۰۱ در نبرد هوایی ۱۳ سپتامبر ۱۹۷۳ شرکت کردند که طی آن ۱۲ میگ سوری و یک هواپیمای اسرائیلی سرنگون شدند. در طول جنگ یوم کیپور، این اسکادران هواپیماهای میراژ ۳ ("شاک") را اداره می‌کرد. فرماندهی این اسکادران بر عهده سرهنگ دوم آوی لانیر بود تا اینکه در ۱۳ اکتبر ۱۹۷۳ پس از آنکه مجبور شد هواپیمای خود را که در حین گشت‌زنی در بلندی‌های جولان توسط یک موشک زمین به هوا مورد اصابت قرار گرفته بود، رها کند، توسط سوریه دستگیر شد.
قرار گرفته بود، رها کند، توسط سوریه دستگیر شد. سوری‌ها لانیر دستگیر شده را تا سرحد مرگ شکنجه کردند و جسد او در ۶ ژوئن ۱۹۷۴ به اسرائیل بازگردانده شد. در آوریل ۱۹۷۶، به او مدال شجاعت اعطا شد. لانیر در فرماندهی اسکادران جای خود را به معاونش، اسرائیل باهاراو داد و در پایان جنگ، هرتزل بودینگر به فرماندهی اسکادران ۱۰۱ منصوب شد و این اسکادران اولین هواپیمای کفیر تولید شده در اسرائیل را دریافت کرد. در سال ۲۰۰۶، باشگاه اسکادران اول توسط یک خلبان باسابقه در اسکادران ۱۰۱ (هواپیماهای باراک ۱ و باراک ۲)، سرهنگ دوم دنی
۱۰۱ (هواپیماهای باراک ۱ و باراک ۲)، سرهنگ دوم دنی براخا (ملقب به "کوسه") تأسیس شد. این اسکادران در سال‌های ۲۰۱۳ و ۲۰۱۹ جایزه رئیس ستاد برای واحدهای برجسته را دریافت کرد. در ۲۱ ژوئن ۲۰۲۱، این اسکادران پس از ۷۲ سال خدمت در پایگاه هوایی هاتزور به پایگاه هوایی رامات دیوید بازگشت.
سرگئی کُوستادینی کچک (؛ ) یک استاد و کارشناس علوم پرورشی اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی‌نامه. وی در ۹ اکتبر ۱۹۴۱ در ایروان به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فارغ‌التحصیل شد. وی در ، کالج دولتی موسیقی رومانوس ملیکیان و کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فعالیت کرده است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون چهره هنری شایسته جمهوری ارمنستان (۲۰۱۲) شده است.
جما مناتساکنای کاغتسریکیان (؛ ) یک خواننده و رهبر ارکستر اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی‌نامه. وی در۱۷ مهٔ ۱۹۵۰ در لنیناکان به دنیا آمد . وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون چهره هنری شایسته جمهوری ارمنستان شده است.
ادوارد آواگی تر-قازاریان (؛ – ) یک نقاش، کاریکاتوریست، موسیقی‌دان و مجسمه‌ساز اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های ۱۹۴۷ تا ۲۰۱۲ میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در ۲۰ ژوئن ۱۹۲۳ در ایروان به دنیا آمد . وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون چهره هنری شایسته جمهوری ارمنستان و مدال طلای وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان شده است. وی در ۱۶ آوریل ۲۰۱۲ در سن ۸۸ سالگی در ایروان درگذشت.
زاون نازارتی وارطانیان (؛ – ) یک رهبر ارکستر اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در ۱۵ ژانویهٔ ۱۹۴۵ در حلب به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان (۱۹۷۴) فارغ‌التحصیل شد. وی در ارکستر فیلارمونیک ارمنستان، و تالار آکادمی ملی اپرا و باله آلکساندر اسپنداریان فعالیت می‌کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون چهره هنری شایسته جمهوری ارمنستان (۲۰۰۹) شده است. وی در ۱۰ مارس ۲۰۲۳ در سن ۷۸ سالگی در ایروان درگذشت.
آرام سوکیازیان (؛ ) یک کارگردان فیلم، فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده، دولتمرد اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی‌نامه. وی در ۲۷ فوریهٔ ۱۹۷۶ در ایروان به دنیا آمد و از انستیتو دولتی سینما و تئاتر ایروان (۱۹۹۸) و (۲۰۰۵) فارغ‌التحصیل شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون چهره هنری شایسته جمهوری ارمنستان (۲۰۱۲) شده است.
گاگیک سمباتیان (؛ ) یک نوازنده ویولن اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی‌نامه. وی در ۱۸ فوریه ۱۹۴۹ در ایروان به دنیا آمد و از کالج دولتی موسیقی رومانوس ملیکیان و کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فارغ‌التحصیل شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون چهره هنری شایسته جمهوری ارمنستان شده است.
ماگدالینا آلکسی سیمونیان-گالوستووا (؛ – ) یک خواننده سوپرانو اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در ۱۴ اوت ۱۹۲۵ در روستوف-نا-دونو به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فارغ‌التحصیل شد. وی در کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فعالیت می‌کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون چهره هنری شایسته جمهوری ارمنستان (۱۹۶۴) شده است. وی در ۲۱ آوریل ۲۰۰۲ در سن ۷۶ سالگی در ایروان درگذشت.
محمدحسن محققی (۲ تیر ۱۳۴۲ – ۲۵ خرداد ۱۴۰۴) معروف به حسن محقق سرتیپ سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بود که از سال ۱۳۹۸ تا ۱۴۰۴ جانشین سازمان اطلاعات سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بود.‌‌‌ وی در ۲۵ خرداد ۱۴۰۴ پس از حمله اسرائیل به ساختمان سازمان اطلاعات سپاه پاسداران به همراه محمد کاظمی رئیس سازمان و دیگر معاونان این سازمان کشته شد.‌
ادوارد دراستاماتی سادویان (؛ – ) یک آهنگساز اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در ۲۲ اوت ۱۹۳۸ در ایروان به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فارغ‌التحصیل شد. وی عضو اتحادیه آهنگسازان ارمنستان (۱۹۷۹) بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون چهره هنری شایسته جمهوری ارمنستان (۲۰۱۳) شده است. وی در ۲۱ فوریه ۲۰۱۸ در سن ۷۹ سالگی درگذشت.
محمدزی () یک زیرتبار از بارکزی و بخشی از کنفدراسیون قبایل درانی است. آن‌ها بیشتر در قندهار، کابل و غزنی در افغانستان و نیز در شهر چارسده در پاکستان زندگی می‌کنند. محمدزی‌ها از سال ۱۸۲۳ تا ۱۹۷۸، ۱۵۵ سال، بر افغانستان فرمان راندند. فرمانروایی آن‌ها با کودتایی به رهبری محمد داوود خان و با پشتیبانی شوروی پایان یافت و قدرت به کمونیست‌ها واگذار شد. پراکندگی. محمدزی‌ها شاخه‌ای برجسته و نیرومند از کنفدراسیون درانی هستند و کانون‌شان بیشتر در قندهار است. آن‌ها همچنین در دیگر استان‌های افغانستان و سراسر مرز در پاکستان
دیگر استان‌های افغانستان و سراسر مرز در پاکستان نیز زندگی می‌کنند. موسی‌حیبان از نوادگان سلطان محمد خان ناموَر به «طلایی» هستند. «طلایی» در زبان دری به‌معنای زرین است. او برادر بزرگ‌تر دوست‌محمد خان بود. زبان. زبان اصلی محمدزی‌ها پشتو، به‌ویژه گویش جنوبی (قندهاری) آن است. همچنین از دری برای اسناد و نامه‌نگاری بهره می‌برند. سیاست. از سال ۱۸۲۳ تا ۱۹۷۸، فرمانروایان افغانستان از دو شاخهٔ بارکزی بودند که به محمدزی‌ها بازمی‌گردند:
مارگاریتا آشوتی روخکیان (؛ ) یک موسیقی‌شناس اهل ارمنستان است. ووی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی‌نامه. وی در ۷ نوامبر ۱۹۳۷ در ایروان به دنیا آمد و از مدرسه موسیقی چایکوفسکی ایروان کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فارغ‌التحصیل شد. آشوت روخکیان پدر و کارن کالانتار همسر می‌باشند وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون چهره هنری شایسته جمهوری ارمنستان شده است.
ساموئل باردوغی پطروسیان (؛ – ) یک نقاش و کارشناس علوم پرورشی اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در ۱۰ اکتبر ۱۹۴۱ در ایروان به دنیا آمد و از کالج دولتی هنرهای زیبای پانوس ترلمزیان و انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان فارغ‌التحصیل شد. شوشان پتروسیان دختر و آلوارد پتروسیان خواهر می‌باشند وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون چهره هنری شایسته جمهوری ارمنستان (۲۰۰۹) شده است. وی در ۱۹ اوت ۲۰۱۲ در سن ۷۰ سالگی در ایروان درگذشت.
شاهن هاکوبی شاهینیان (؛ ) یک نوازنده ویولن اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. وی از تاریخ ۲۰۱۱ تا تاریخ ۲۰۱۸ ریاست کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان را برعهده داشت. زندگی‌نامه. وی در ۵ نوامبر ۱۹۶۳ در ایروان به دنیا آمد و از مدرسه موسیقی چایکوفسکی ایروان و کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فارغ‌التحصیل شد. وی در کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فعالیت کرده است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون چهره هنری شایسته جمهوری ارمنستان (۲۰۱۶) شده است.
زیردریایی موشک کروز () زیردریایی‌ای است که موشک‌های کروز (شامل موشک‌های کروز تهاجمی زمینی و موشک‌های ضد کشتی) را به عنوان سلاح اصلی خود حمل و پرتاب می‌کند. موشک‌ها توانایی یک کشتی جنگی را برای حمله به شناورهای سطحی و حمله به اهداف زمینی تا حد زیادی افزایش می‌دهند. اگرچه اژدرها گزینه‌ای محتاطانه‌تر برای زیردریایی‌های غوطه‌ور هستند، اما موشک‌ها برد بسیار طولانی‌تر، زمان کوتاه‌تر برای برخورد به هدف و توانایی درگیری همزمان با چندین هدف در جهت‌های مختلف را فراهم می‌کنند. بسیاری از زیردریایی‌های دارای موشک کروز
می‌کنند. بسیاری از زیردریایی‌های دارای موشک کروز قابلیت استقرار کلاهک‌های هسته‌ای روی موشک‌های خود را حفظ کرده‌اند، اما به دلیل تفاوت‌های قابل توجه بین ویژگی‌های پرواز این دو سیستم تسلیحاتی، از زیردریایی‌های موشک بالستیک متمایز در نظر گرفته می‌شوند. موشک‌های کروز به صورت آیرودینامیکی با استفاده از سطوح پروازی مانند بال یا باله پرواز می‌کنند، در حالی که یک موشک بالستیک تنها از قدرت موتور خود برای خروج از جو استفاده می‌کند. نمادهای طبقه‌بندی بدنه نیروی دریایی ایالات متحده برای زیردریایی‌های دارای موشک کروز
ایالات متحده برای زیردریایی‌های دارای موشک کروز SSG و SSGN هستند - SS نشان دهنده زیردریایی، G نشان دهنده موشک هدایت شونده و N نشان دهنده هسته‌ای بودن زیردریایی است. طرح‌های اولیه زیردریایی‌های حامل موشک کروز برای پرتاب موشک‌های خود باید به سطح آب می‌رفتند، در حالی که طرح‌های بعدی می‌توانستند این کار را از طریق لوله‌های اختصاصی سیستم موشک‌انداز عمودی، در زیر آب انجام دهند. بسیاری از زیردریایی‌های تهاجمی مدرن می‌توانند موشک‌های کروز (و موشک‌های ضد کشتی اختصاصی) را از لوله‌های اژدر خود پرتاب کنند، در حالی که
را از لوله‌های اژدر خود پرتاب کنند، در حالی که برخی از طرح‌ها تعداد کمی از محفظه‌های سیستم پرتاب عمودی را نیز در خود جای داده‌اند که همپوشانی بین زیردریایی‌های حامل موشک کروز و زیردریایی‌های تهاجمی سنتی ایجاد می‌کند. با این وجود، شناورهایی که به عنوان زیردریایی‌های تهاجمی طبقه‌بندی می‌شوند، به گونه‌ای طراحی شده‌اند که از اژدر به عنوان سلاح اصلی خود استفاده کنند و به دلیل سرعت و مانورپذیری بیشتر، از ویژگی‌های مأموریت چندمنظوره‌تری برخوردارند. این در تضاد با زیردریایی‌های حامل موشک کروز است که معمولاً
با زیردریایی‌های حامل موشک کروز است که معمولاً قایق‌های بزرگتر و کندتری هستند که تعداد بیشتری موشک حمل می‌کنند و اغلب دارای یک محفظه ویژه هستند که منحصراً به لوله‌های موشک کروز اختصاص داده شده است.
لمس سورنی نرسیسیان (؛ ) یک نقاش اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی‌نامه. وی در ۱ اکتبر ۱۹۴۶ در آیگاباتس به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان فارغ‌التحصیل شد. وی عضو می‌باشد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون چهره هنری شایسته جمهوری ارمنستان (۲۰۰۸) شده است.
ایگور مارتینی یاوریان (؛ ) یک نوازنده پیانو اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی‌نامه. وی در ۱۹۴۳ در تفلیس به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی چایکوفسکی مسکو (۱۹۶۷) و کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان (۱۹۸۴) فارغ‌التحصیل شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون چهره هنری شایسته جمهوری ارمنستان (۲۰۱۴) شده است.
بالگرد نظامی () بالگردی است که یا به طور خاص برای استفاده توسط یک نیروی نظامی طراحی شده یا برای آن تبدیل شده است. ماموریت یک بالگرد نظامی تابعی از طراحی یا تبدیل آن است. رایج‌ترین کاربرد بالگردهای نظامی، ترابری هوایی است، اما بالگردهای ترابری را می‌توان برای انجام ماموریت‌های دیگری مانند جستجو و نجات رزمی، تخلیه پزشکی، خدمت به عنوان یک پست فرماندهی هوابرد یا حتی بالگرد مسلح برای پشتیبانی هوایی نزدیک، اصلاح یا تبدیل کرد. بالگردهای نظامی تخصصی برای انجام ماموریت‌های خاص در نظر گرفته شده‌اند. نمونه‌هایی از
خاص در نظر گرفته شده‌اند. نمونه‌هایی از بالگردهای نظامی تخصصی عبارتند از بالگردهای تهاجمی، بالگردهای عملیات شناسایی هوایی و بالگردهای جنگ ضدزیردریایی.
جام یوفا ۰۹–۲۰۰۸، سی و هشتمین فصل از جام یوفا، مسابقات فوتبال باشگاهی سطح دوم اروپا بود که توسط یوفا سازماندهی شد و با قهرمانی شاختار دونتسک به پایان رسید.
جام جهانی باشگاه‌ها ۲۰۲۵ به دلایل مختلف، از تصمیمات متعدد فیفا گرفته تا نحوه برخورد تیم‌های یوفا با این تورنمنت و ایده برگزاری آن در سراسر جهان، جنجال‌ها و حواشی‌های زیادی را برانگیخت. تأثیر بازی‌های اضافه شده برای تیم‌های اروپایی. پیشنهاد گسترش تورنمنت توسط فیفپرو، اتحادیه جهانی بازیکنان حرفه‌ای، و همچنین انجمن لیگ‌های جهانی، که نماینده لیگ‌های حرفه‌ای است، مورد انتقاد قرار گرفت. هر دو سازمان نگرانی‌های خود را در مورد رفاه بازیکنان به دلیل برنامه‌های اضافه شده در تقویم بازی شلوغ مطرح کردند. لا لیگا، لیگ