payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مجسمه پتر کبیر ۹۸-متر-بالا (۳۲۲-فوت) بنای یادبود پتر کبیر واقع در محل تلاقی غربی رودخانه مسکو و کانال وودوتودنی در مرکز مسکو، روسیه است. این بنا توسط طراح گرجی، زوراب تسرتلی، برای بزرگداشت ۳۰۰ سالگی نیروی دریایی روسیه که پتر کبیر تأسیس کرد، ساخته شد. مجسمه با ساختار فلزی عظیم و جزئیات پیچیده، یکی از بلندترین یادبودهای اروپا محسوب می‌شود و به‌دلیل ابعاد و سبک منحصربه‌فردش، واکنش‌های متفاوتی از سوی منتقدان هنری و شهروندان روسی دریافت کرده است. طراحی شده است. این بنا در سال ۱۹۹۷ ساخته شد و وزن آن حدود ۱۰۰۰ تن
بنا در سال ۱۹۹۷ ساخته شد و وزن آن حدود ۱۰۰۰ تن است که شامل ۶۰۰ تن فولاد ضدزنگ، برنز و مس است. تاریخچه. از زمان ساخت، این مجسمه جنجال‌برانگیز بوده است. در نوامبر ۲۰۰۸، توسط وب‌سایت Virtual Tourist (توریست مجازی) به عنوان دهمین ساختمان زشت جهان انتخاب شد. بسیاری از منتقدان طراحی آن را بیش از حد عظیم، ناهماهنگ با چشم‌انداز شهری و فاقد زیبایی‌شناسی کلاسیک دانسته‌اند. در مقابل، برخی آن را نمادی جسورانه از قدرت دریایی روسیه و تجسمی از میراث تاریخی پتر کبیر می‌دانند. این تضاد دیدگاه‌ها موجب شده که مجسمه همواره
این تضاد دیدگاه‌ها موجب شده که مجسمه همواره موضوع بحث‌های عمومی و رسانه‌ای باشد. در سال ۲۰۱۰، توسط مجله "فارین پالیسی" در فهرست زشت‌ترین مجسمه‌های جهان قرار گرفت. "لونلی پلنت" اظهار داشت: «گذشته از سوالات سلیقه‌ای، مسکویی‌ها در مورد کل ایده تردید داشتند: چرا باید به پتر کبیر که از مسکو متنفر بود و پایتخت را به سن پترزبورگ منتقل کرد، ادای احترام کرد؟» طراح، زوراب تسرتلی، به عنوان دوست و مورد علاقهٔ شهردار سابق مسکو ، یوری لوژکوف، شناخته می‌شود و این هنرمند تحت حمایت او تعدادی از سفارش‌های هنری شهرداری،
تحت حمایت او تعدادی از سفارش‌های هنری شهرداری، مانند کلیسای جامع مسیح منجی، مجموعه میدان مانژ و مجتمع یادبود جنگ در پوکلونایا گورا را دریافت کرد. در اکتبر ۲۰۱۰، پس از کناره‌گیری لوژکوف از سمت خود، مقامات مسکو که ظاهراً مشتاق خلاص شدن از شر مجسمه پتر کبیر بودند، پیشنهاد جابجایی آن به سن پترزبورگ را دادند، اما این پیشنهاد توسط شهر رد شد. مقامات آرخانگلسک و پتروزاودسک پیشنهاد پذیرش این بنای یادبود را داده‌اند. گفته می‌شود این مجسمه بر اساس طرحی ساخته شده است که در ابتدا برای بزرگداشت پانصدمین سالگرد اولین سفر
در ابتدا برای بزرگداشت پانصدمین سالگرد اولین سفر دریایی کریستف کلمب در سال ۱۹۹۲ در نظر گرفته شده بود. وقتی مشتری آمریکایی برای این پروژه پیدا نشد، با تم روسی بازسازی شد. تسرتلی این داستان را انکار می‌کند و آن را شایعه‌ای بی‌اساس می‌داند که از سوی منتقدان منتشر شده است. با این حال، شباهت‌های ساختاری میان این مجسمه و طرح‌های اولیهٔ مرتبط با کلمب، همچنان موضوع بحث میان پژوهشگران هنر عمومی باقی مانده است. یک مجسمه جداگانه و به همان اندازه عظیم از کلمب، معروف به "«تولد دنیای جدید»"، توسط همان طراح، در سال ۲۰۱۶
"«تولد دنیای جدید»"، توسط همان طراح، در سال ۲۰۱۶ در پورتوریکو ساخته شد، پس از آنکه توسط شهرهای مختلف ایالات متحده رد شد. این مجسمه در ۱۴ ژوئن ۲۰۱۶ در شهر آرسیبو رونمایی شد. یک مجسمه تا حدودی کوچکتر اما مشابه از تسرتلی، «"تولد یک انسان جدید»"، در سویل به امانت گذاشته شد.
عملیات پاسخگویی () عملیات نظامی نیروهای دفاعی اسرائیل بر علیه حزب‌الله لبنان بود، که بخشی از درگیری اسرائیل و لبنان و درگیری جنوب لبنان به‌شمار می‌آمد و در فاصله روزهای ۲۵ تا ۳۱ ژوئیه ۱۹۹۳ انجام شد. در ۲۵ ژوئیه ۱۹۹۳، نیروهای اسرائیلی حمله‌ای یک هفته‌ای را علیه لبنان با نام عملیات پاسخگویی در اسرائیل و جنگ هفت روزه لبنان آغاز کردند. اسرائیل سه هدف را برای این عملیات مشخص کرد: حمله مستقیم به حزب‌الله، دشوار کردن استفاده حزب‌الله از جنوب لبنان به عنوان پایگاهی برای حمله به اسرائیل، و آواره کردن غیرنظامیان
برای حمله به اسرائیل، و آواره کردن غیرنظامیان لبنانی و فلسطینی به امید اعمال فشار بر دولت لبنان برای مداخله علیه حزب‌الله. جمعیت غیرنظامی آسیب‌دیده شامل مردم لبنان و فلسطین بودند. پیشینه. در طول جنگ داخلی لبنان، حزب‌الله یکی از چندین گروه شبه‌نظامی بود که در پاسخ به حمله اسرائیل به لبنان تشکیل شد. اگرچه حزب‌الله عمدتاً توسط ایران و بعداً سوریه تأمین مالی می‌شد، از جامعه شیعه لبنان رشد کرد. هنگامی که توافق‌نامه طائف امضا شد، قانون اساسی لبنان را برای پایان دادن به جنگ داخلی اصلاح کرد و تمام شبه‌نظامیان
دادن به جنگ داخلی اصلاح کرد و تمام شبه‌نظامیان لبنانی را منحل کرد. سپس بحث بر سر این بود که آیا وجود حزب‌الله در لبنان نشان‌دهندهٔ شکست دولت، بی‌توجهی یا حمایت مخفیانه است. حزب‌الله یک کمپین روابط عمومی، بیانیه‌های سیاسی و یک برنامهٔ سیاسی راه‌اندازی کرد. در نتیجه، دولت لبنان، شاخهٔ نظامی حزب‌الله، «مقاومت اسلامی» را به عنوان یک جنبش مقاومت با هدف پایان دادن به اشغال اسرائیل و نه به عنوان یک گروه شبه‌نظامی طبقه‌بندی کرد؛ بنابراین، این سازمان از انحلال و خلع سلاح معاف شد. توافق‌نامهٔ طائف خواستار عقب‌نشینی
سلاح معاف شد. توافق‌نامهٔ طائف خواستار عقب‌نشینی اسرائیل از جنوب لبنان بر اساس قطعنامهٔ ۴۲۵ سازمان ملل شد و صراحتاً مقاومت در برابر اشغال اسرائیل را «به هر وسیله»، از جمله نظامی، مجاز دانست. حزب‌الله اظهار داشت که به عنوان یک «گروه مقاومت» به مخالفت با اشغال اسرائیل ادامه خواهد داد، زیرا در واقع تحت حمایت این توافق‌نامه قرار دارند. حسن نصرالله، دبیرکل حزب‌الله، همچنین اعلام کرد که اگرچه توافق طائف به منزله پایان جنگ داخلی لبنان بود، اما حزب‌الله هرگز خود را درگیر آن جنگ نکرده و تنها برای مبارزه با نیروهای
درگیر آن جنگ نکرده و تنها برای مبارزه با نیروهای خارجی مستقر در کشور وجود داشته است. در آن زمان حزب‌الله ادعا می‌کرد که ۳۰۰۰ جنگجو دارد، اما برخی مفسران تخمین زدند که رقم واقعی ۶۰۰ تا ۷۰۰ نفر بوده است. یونیفل ۵۸۰ سرباز در جنوب لبنان نزدیک مرز با اسرائیل داشت، اگرچه منابع دیگر می‌گویند که ۴۵۰۰ سرباز در یونیفیل خدمت می‌کردند.
«راه را برای جوجه اردک‌ها باز کنید» مجسمه‌ای از نانسی شون است که خانواده اردک‌ها را در کتاب کلاسیک کودکانه "«راه را برای جوجه اردک‌ها باز کنید»" نوشته رابرت مک‌کلاسکی بازسازی می‌کند. مجموعه اصلی مجسمه‌های برنزی در سال ۱۹۸۷ در باغ عمومی بوستون نصب شد و یک کپی از آنها در سال ۱۹۹۱ در پارک نوودویچی مسکو نصب شد. بوستون. "مجسمه «راه را برای جوجه اردک‌ها باز کنید»" در باغ عمومی بوستون نصب شده است. بلندترین مجسمه تنها ارتفاع دارد. ارتفاع دارد، و کاروان اردک‌های برنزی که در سنگفرش بوستون قرار گرفته، ۳۵ سانتی‌متر طول
که در سنگفرش بوستون قرار گرفته، ۳۵ سانتی‌متر طول دارد. فوت (۱۰٫۶۷ م) از جلو به عقب. این مجسمه که در ۴ اکتبر ۱۹۸۷ نصب شد، ادای احترامی به رابرت مک‌کلاسکی بود «که داستانش … باغ عمومی بوستون را برای کودکان در سراسر جهان آشنا کرده است.» این مجسمه نه تنها یادآور شخصیت‌های محبوب کتاب «راه را برای جوجه‌اردک‌ها باز کنید» است، بلکه نمادی از تأثیر عمیق ادبیات کودکانه بر خاطرات جمعی و هویت شهری محسوب می‌شود. مک‌کلاسکی با روایت ساده و دلنشین خود، توانست پیوندی عاطفی میان نسل‌های مختلف و فضای شهری ایجاد کند. نصب این
میان نسل‌های مختلف و فضای شهری ایجاد کند. نصب این اثر در بوستون، تجلی احترام به میراث فرهنگی و ارزش‌های انسانی نهفته در آثار اوست. مجسمه «راه را برای جوجه اردک‌ها باز کن» به‌طور معمول در طول سال، برای تیم‌های ورزشی مختلف بوستون، برای رویدادهایی مانند ماراتن بوستون و برای تعطیلاتی مانند روز مادر، لباس‌های مخصوص به خود را دارد. این اثر در سال ۱۹۹۷ توسط برنامه «مجسمه‌سازی در فضای باز را نجات دهید!» موسسه اسمیتسونیان مورد بررسی قرار گرفت. هدف این برنامه، ارزیابی وضعیت حفاظتی و هنری مجسمه‌های عمومی در سراسر
وضعیت حفاظتی و هنری مجسمه‌های عمومی در سراسر جهان بود. کارشناسان اسمیتسونیان وضعیت فنی، دوام مصالح، و تأثیرات محیطی بر ساختار مجسمه پتر کبیر را بررسی کردند. آن‌ها همچنین به مستندسازی جزئیات هنری و تاریخی اثر پرداختند و پیشنهادهایی برای نگهداری بلندمدت آن ارائه دادند. این بررسی موجب شد توجه بین‌المللی بیشتری به این مجسمه جلب شود و در فهرست آثار قابل توجه هنر شهری قرار گیرد. مسکو. در تاریخ ۳۰ ژوئیه ۱۹۹۱، به عنوان بخشی از پیمان استارت، مجسمه‌ای مشابه مجسمه اصلی در باغ عمومی بوستون، توسط شرکت ساخت و ساز و فضای
در باغ عمومی بوستون، توسط شرکت ساخت و ساز و فضای سبز شرکت سبز کپیزی و شرکا. در اکتون، ماساچوست، در پارک نوودویچی مسکو نصب شد. تجهیزات، مجسمه‌ها، سنگفرش‌ها و کارگران همگی توسط نیروی هوایی ایالات متحده با یک هواپیمای لاکهید سی-۵ گالکسی حاوی تجهیزات سنگین، سوخت دیزل و سایر ابزارهای مختلف مورد نیاز، به پرواز درآمدند. هر مجسمه که در مجموع طول داشت، … طول داشتند، توسط باربارا بوش، بانوی اول ایالات متحده، به عنوان هدیه‌ای به فرزندان اتحاد جماهیر شوروی به رایسا گورباچف، بانوی اول روسیه، اهدا شدند. چهار اردک به
گورباچف، بانوی اول روسیه، اهدا شدند. چهار اردک به سرقت رفتند، یکی در سال ۱۹۹۱ و سه اردک در فوریه ۲۰۰۰. سارقانی که امیدوار بودند اردک‌ها را به عنوان قراضه فلز بفروشند، مجسمه‌ها را از قسمت پاها بریدند. اردک‌ها در سپتامبر ۲۰۰۰ در مراسمی با حضور میخائیل گورباچف، رئیس‌جمهور سابق اتحاد جماهیر شوروی، جایگزین شدند.
مجسمه یوری دولگوروکی یک مجسمه سوار بر اسب است که یادبود تأسیس مسکو در سال ۱۱۴۷ توسط یوری دولگوروکی () است. دولگوروکی شاهزاده بزرگ ("ولیکی کنیاز") روس کی‌یف (کیف) و عضوی از سلسله روریک بود. در ۶ ژوئن ۱۹۵۴، این مجسمه در میدان شوروی (که اکنون نصب شد)، واقع در مقابل ساختمان موسوویت (که اکنون ساختمان شهردار مسکو است). مجسمه‌سازان سرگئی میخائیلوویچ اورلوف، ای.پی. آنتروپوف و نیکولای لووویچ اشتام بودند. طراحی معماری توسط انجام شد. . این مجسمه جایگزین شد، که در سال ۱۹۴۱ تخریب شده بود. مجسمه اسکوبلف. مجسمه اصلی که در
تخریب شده بود. مجسمه اسکوبلف. مجسمه اصلی که در سال ۱۹۱۲ در میدان تورسکایا نصب شد، مجسمه ژنرال میخائیل اسکوبلف، قهرمان جنگ روسیه و ترکیه در سال ۱۸۷۷ بود. او را سوار بر اسبش به تصویر می‌کشید. این بنای یادبود به عنوان "ژنرال سفید" شناخته می‌شد. اسکوبلف لباس رژه سفید پوشیده بود و سوار بر اسب سفید به نبرد می‌رفت. او همچنین عضو نیروی نظامی تزار و بنابراین " سفید " بود. پس از انقلاب اکتبر ۱۹۱۷، فرمانی در مورد بناهای یادبود «که به افتخار تزارها و خدمتگزارانشان ساخته می‌شوند» صادر شد. این بخشی از کمپین تبلیغاتی
می‌شوند» صادر شد. این بخشی از کمپین تبلیغاتی لنین از طریق بناهای یادبود بود. به دلیل این فرمان، بنای یادبود اسکوبلف برداشته شد. اوبلیسک قانون اساسی. در سال ۱۹۱۸، بنای یادبود اسکوبلف با جایگزین شد. . در ژوئن ۱۹۱۹، به این ابلیسک، مجسمه آزادی متصل شد. این مجسمه توسط مجسمه‌ساز، نیکولای آندریویچ آندریف، ساخته شده بود. ورا الکسیوا، خواهرزاده کنستانتین استانیسلاوسکی، ممکن است برای این مجسمه ژست گرفته باشد. یکی دیگر از مدل‌های احتمالی، بازیگر زن تئاتر مسکو، اوژنی خوانسکایا، بود که به خاطر زیبایی‌اش مشهور بود. این
بود که به خاطر زیبایی‌اش مشهور بود. این بنای یادبود مدت زیادی دوام نیاورد. در پایان دهه ۱۹۳۰، نیاز به مرمت کامل داشت. این بنا با عجله و ارزان از مواد بی‌کیفیت ساخته شده بود؛ هرم هرمی از آجر ساخته شده و «مانند گرانیت» گچ‌کاری شده بود. مجسمه با بتن ریخته شد. در ۲۲ آوریل ۱۹۴۱، قبل از اینکه بتوان آن را مرمت کرد، بنای یادبود منفجر و برداشته شد. سر مجسمه آزادی سالم ماند و در گالری ترتیاکوف قرار گرفت ساخت مجسمه. حداقل ۲۰۰ سال قبل از تأسیس رسمی مسکو در سال ۱۱۴۷ توسط یوری دولگوروکی، در محل آن سکونتگاهی وجود داشته
یوری دولگوروکی، در محل آن سکونتگاهی وجود داشته است. با این حال، هشتصدمین سالگرد جشن‌های مسکو در سپتامبر ۱۹۴۷، تاریخ سنتی را پذیرفت. در سال ۱۹۴۶، جوزف ویساریونوویچ استالین، باستان‌شناس و انسان‌شناس میخائیل میخائیلوویچ گراسیموف () را از کیف برای یافتن بقایای یوری دولگوروکی فرستاد. این کار به این منظور انجام شد که مراسم تدفین مجدد دولگوروکی در طول جشن‌ها برگزار شود. هیچ بقایایی در قبر دولگوروکی پیدا نشد. در سپتامبر ۱۹۴۶، مسابقه‌ای برای طراحی بنای یادبود دولگوروکی برگزار شد. مجسمه‌ساز اس.ام. اورلوف برنده
برگزار شد. مجسمه‌ساز اس.ام. اورلوف برنده مسابقه شد و به خاطر کارش جایزه استالین را دریافت کرد. نویسنده، روزنامه‌نگار و مورخ روسی گفت که استالین اثر اورلوف را از میان سایر آثار انتخاب کرد زیرا توسط سفیر ایالات متحده، دبلیو. آورل هریمن ()، در جریان یک مراسم پذیرایی در کرملین مسکو، مورد تحسین قرار گرفته بود. در ۶ سپتامبر ۱۹۴۷، مراسم کلنگ‌زنی این بنای یادبود در طول جشن‌ها برگزار شد. با این حال، ساخت این بنای یادبود مدتی طول کشید. اختلاف نظرهایی بین این سه هنرمند رخ داد. مقیاس طراحی و تکنیک اورلوف مورد سؤال
رخ داد. مقیاس طراحی و تکنیک اورلوف مورد سؤال قرار گرفت. تکنیک‌های معمول مجسمه‌سازی کوچک او ممکن است برای یک اثر یادبود جواب ندهد. اورلوف همچنین با مقامات درگیر شد. او با متن تقدیم بنای یادبود که نوشته شده بود «به بنیانگذار مسکو از طرف دولت شوروی» مخالف بود. (نام دولت شوروی روی بنای یادبود ذکر نشده است) بودجه ناکافی نیز بر سرعت کار تأثیر گذاشت. سالگرد مسکو همزمان با راه‌اندازی چندین پروژه بزرگ بود که همه آنها نیاز به بودجه ویژه داشتند. این پروژه‌ها شامل ساخت «آسمان‌خراش‌های استالین» نیز می‌شد. داستانی
ساخت «آسمان‌خراش‌های استالین» نیز می‌شد. داستانی احتمالاً جعلی از تأیید نسخه نهایی بنای یادبود توسط استالین حکایت دارد. او با دقت مدل را بررسی کرد و گفت: «چرا رفیق اورلوف، دولگوروکی را روی مادیان نشاندی؟ یک اسب نر می‌تواند مردانگی بنیانگذار مسکو را برجسته کند.» بلافاصله تغییراتی در پروژه اعمال شد. این مجسمه توسط «کارخانه میتیشچی» به افتخار هنرمند ملی، ای.اف. بلاشووا، ساخته شد. این تولید تحت نظارت مجسمه‌ساز و ریخته‌گر برنز، گابریل ایوانوویچ ساوینسکی، انجام شد. هزینه ساخت آن ۵٫۵ میلیون روبل بود که توسط شهر
شد. هزینه ساخت آن ۵٫۵ میلیون روبل بود که توسط شهر مسکو پرداخت شد. افتتاحیه باشکوه این بنای یادبود در ۶ ژوئن ۱۹۵۴ برگزار شد. ویژگی‌های هنری. تصاویر شاهزاده باقی نمانده است، بنابراین نویسندگان مجسمه، تصویری جمعی از یک قهرمان روسی سوار بر اسب جنگی، ملبس به زره رزمی، خلق کرده‌اند. سوارکار، اسب را متوقف کرده و در رکاب‌ها بالا برده است، با حرکتی آمرانه، گویی محل ساخت یک قلعه جدید را نشان می‌دهد. پایه این بنای یادبود با حکاکی‌های تزئینی بر روی نقوش برجسته بنای معماری باستانی روسیه - کلیسای جامع سنت جورج در یوریف
باستانی روسیه - کلیسای جامع سنت جورج در یوریف پولسکی - تزئین شده است. این حکاکی‌ها یک سانتور، یک پرنده سیرین، یک باسیلیسک، پرنده ققنوس، گریفون‌ها و تصاویر تلطیف شده از یک شیر و یک گوزن را به تصویر می‌کشند. قابل توجه است که در کنار تصاویر فولکلور اساطیر اسلاوی، نقوش عتیقه که توسط استادان قدیمی روسیه از طریق هنر بیزانسی درک شده‌اند، به‌طور گسترده در این نقش برجسته استفاده می‌شوند. پذیرش. واکنش‌ها به ساخت بنای یادبود دولگوروکی متفاوت بود. این بنای یادبود منعکس کننده ایدئولوژی حزب کمونیست نبود. دولگوروکی پیش
کننده ایدئولوژی حزب کمونیست نبود. دولگوروکی پیش از این رسماً به عنوان «استثمارگر دهقانان و مأمور جمع‌آوری مالیات نظام فئودالی» در نظر گرفته می‌شد. در مراسم رونمایی از مجسمه، نویسنده، گفت: «این شباهت خوبی نیست». با این حال، آهنگساز، سیگیزموند آبراموویچ کاتس، مخالفت کرد و گفت: «این شباهت خوبی است».
کتابخانه دولتی تمام روسی مارگاریتا رودومینو برای ادبیات خارجی، که از نظر تاریخی با نام کتابخانه تمام اتحادیه ادبیات خارجی در زمان اتحاد جماهیر شوروی شناخته می‌شد، کتابخانه‌ای ویژه است که عمدتاً بر گردآوری ادبیات و مطالب خارجی تمرکز دارد و در مسکو مستقر است. همچنین به دلیل ماهیت مجموعه خود با نام مستعار «خارجی» شناخته می‌شود. این کتابخانه توسط مارگاریتا ایوانونا رودومینو تأسیس شد. تاریخچه. این کتابخانه توسط مارگاریتا ایوانوونا رودومینو در سال ۱۹۲۱ در یک ساختمان قدیمی در مرکز مسکو تأسیس شد. این کتابخانه به
قدیمی در مرکز مسکو تأسیس شد. این کتابخانه به عنوان یک کتابخانه کوچک نئوفیلولوژی افتتاح شد که با مجموعه‌ای تنها ۱۰۰ کتاب به زبان‌های آلمانی، فرانسوی و انگلیسی واقع در طبقه پنجم ساختمان آغاز به کار کرد. در سال‌های اولیه، تمرکز اصلی کتابخانه بر گردآوری منابع زبان‌شناسی و ادبیات تطبیقی بود. با گذشت زمان، این مجموعه به‌تدریج گسترش یافت و به یکی از مراکز مهم مطالعات زبان‌های خارجی در روسیه تبدیل شد. تلاش‌های رودومینو در توسعه‌ی روابط فرهنگی بین‌المللی نقش مهمی در شکل‌گیری هویت علمی کتابخانه ایفا کرد. امروزه این
شکل‌گیری هویت علمی کتابخانه ایفا کرد. امروزه این نهاد نه‌تنها میراثی ارزشمند از منابع زبان‌شناسی را در خود جای داده، بلکه به عنوان پلی میان فرهنگ‌ها و زبان‌ها شناخته می‌شود. این کتابخانه اولین کتابخانه تخصصی در اتحاد جماهیر شوروی نبود و پیش از آن کتابخانه بنیادی کتابخانه‌های اجتماعی در سال ۱۹۱۸ و کتابخانه پزشکی علمی مرکزی ایالتی در سال ۱۹۱۹ تأسیس شده بودند. در سال ۱۹۴۸، شورای وزیران اتحاد جماهیر شوروی به این کتابخانه عنوان «کتابخانه مرکزی سراسری» را اعطا کرد. این کتابخانه سالانه تقریباً ۲۵۰ سخنرانی و جلسه
این کتابخانه سالانه تقریباً ۲۵۰ سخنرانی و جلسه و ۲۰۰ نمایشگاه برگزار کرده است. این رویدادها با حضور پژوهشگران، نویسندگان، هنرمندان و علاقه‌مندان به زبان، ادبیات و فرهنگ، بستری برای تبادل اندیشه، معرفی آثار جدید، و بررسی موضوعات روز فراهم کرده‌اند. همچنین، بسیاری از این برنامه‌ها به صورت آنلاین نیز پخش شده‌اند تا مخاطبان گسترده‌تری را در سراسر کشور پوشش دهند. این کتابخانه چهار بار نقل مکان کرد و تا سال ۱۹۶۷ محل فعلی خود را نداشت. این کتابخانه هنوز تحت کنترل بنیانگذار آن بود و شامل چهار میلیون کتاب می‌شد.
بنیانگذار آن بود و شامل چهار میلیون کتاب می‌شد. بیشتر کتاب‌ها از کشورهای غربی هستند و کتابخانه دارای امکانات زبان است تا خوانندگان بتوانند زبان کتاب‌ها را یاد بگیرند. کتاب‌ها بر اساس سیستم مورد استفاده در فرهنگی که کتاب‌ها از آن آمده‌اند، فهرست‌بندی می‌شوند. بنیانگذار کتابخانه در دانمارک در رشته کتابداری تحصیل کرد. او در سال ۱۹۷۳ بازنشسته شد که در آن زمان کتابخانه چهار میلیون نشریه به ۱۲۸ زبان داشت. از سال ۱۹۷۵، مشخصات کتابخانه شامل داستان، ادبیات خارجی در زمینه علوم انسانی، هنر، کشورهای خارجی و نشریات
در زمینه علوم انسانی، هنر، کشورهای خارجی و نشریات مرجع بوده است. ساختمان اصلی کتابخانه در مسکو در بانک یاوزا، روبروی ساختمان مرتفع در خاکریز کوتلنیچسکایا واقع شده است. برخلاف سایر کتابخانه‌های علمی مرکزی مسکو، این کتابخانه برای خوانندگان شانزده ساله در نظر گرفته شده است. برای خوانندگان کوچکتر (از ۵ تا ۱۶ سال) اتاق کودک وجود دارد. این کتابخانه که با نام مستعار «بیگانه» شناخته می‌شود، گنجینهٔ گسترده‌ای از ادبیات علوم انسانی دارد. در مقایسه با دیگر کتابخانه‌های اصلی مسکو، مانند کتابخانهٔ ایالتی روسیه و
اصلی مسکو، مانند کتابخانهٔ ایالتی روسیه و کتابخانهٔ عمومی تاریخی ایالتی روسیه، این کتابخانه دسترسی نسبتاً سریعی به کتاب‌ها از مخزن خود، تنها در ۱۵ تا ۲۰ دقیقه، ارائه می‌دهد. گفته می‌شود که این کتابخانه یکی از مهم‌ترین کتابخانه‌های جهان است. پیوندها. وب‌سایت وی‌کنتاکته
کتابخانه مرکزی علوم جهانی نکراسوف (به روسی: Центральная универсальная научная библиотека имени Н. А. Некрасова؛ انگلیسی: Nekrasov Library) یک کتابخانه عمومی است که در مسکو واقع شده و در سال ۱۹۱۹ تأسیس شد. این کتابخانه یکی از مراکز فرهنگی برجستهٔ روسیه محسوب می‌شود و با دارا بودن مجموعه‌ای گسترده از منابع علمی، ادبی و هنری، نقش مهمی در ارتقای دانش عمومی و حمایت از پژوهشگران ایفا می‌کند. نام این کتابخانه از شاعر و نویسنده روسی، نیکولای نکراسوف گرفته شده است. کتابخانه نکراسوف با بیش از ۲ میلیون مورد به بیش از
نکراسوف با بیش از ۲ میلیون مورد به بیش از ۱۰۰ زبان، یک سرویس کتابخانه عمومی برای شهروندان مسکو است. تاریخچه. تا سال ۱۹۴۱، گنجینه کتاب کتابخانه شامل ۱۹۳۵۹۹ نسخه و ۴۳۸۹۹ خواننده بود. در طول جنگ جهانی دوم، این کتابخانه به جانبازان خدمت‌رسانی می‌کرد و به مرکزی برای تشکیل کتابخانه‌های سیار برای جبهه تبدیل شد. کتابخانه عمومی نکراسوف مرکزی شهر نکراسوف. به دنبال تصمیم دولت و به مناسبت صد و بیست و پنجمین سالگرد شاعر و دموکرات ن.ا. نکراسوف، در سال ۱۹۴۶ این کتابخانه به نام او نامگذاری شد. در سال ۱۹۵۵، کتابخانه از
به نام او نامگذاری شد. در سال ۱۹۵۵، کتابخانه از آربات به املاک آ.اس. سالتیکووا، در خیابان بولشایا برونایا، منتقل شد. کتابخانه علمی جهانی مرکزی نکراسوف. در آغاز دهه ۱۹۷۰، کتابخانه شامل گنجینه‌ای قابل توجه از آثار ادبی با تمرکز بر هنر بود. به لطف این گنجینه و هدایای مجموعه‌داران مسکو، کتابخانه یک دپارتمان تخصصی هنر و ادبیات افتتاح کرد. در سال ۲۰۰۲، کتابخانه به خیابان باومانسکایا، پلاک ۵۸/۲۵، ساختمان ۱۴ نقل مکان کرد. در همان سال، وب‌سایت www.nekrasovka.ru برای آن در نظر گرفته شد. در سال ۲۰۰۶، به دستور وزارت
آن در نظر گرفته شد. در سال ۲۰۰۶، به دستور وزارت فرهنگ مسکو، کتابخانه عمومی مرکزی شهر نکراسوف به کتابخانه علمی جهانی مرکزی نکراسوف تغییر نام داد. صندوق. گنجینهٔ ادبیات هنری و آثار نفیس شامل کتاب‌هایی دربارهٔ انواع هنر، نسخه‌های قدیمی، گنجینهٔ آثار تکثیر شده، مجموعه‌های گرافیک صنعتی، کتابخانه‌های قدیمی و کتاب‌های نفیس است. این مجموعه با دقت و تخصص گردآوری شده و شامل آثار نایاب در زمینه‌های نقاشی، معماری، طراحی، تئاتر و موسیقی می‌شود. بسیاری از این منابع دارای ارزش تاریخی و هنری بالا هستند و در پژوهش‌های
ارزش تاریخی و هنری بالا هستند و در پژوهش‌های تخصصی مورد استفاده قرار می‌گیرند. ساختار. این کتابخانه بیش از ده بخش دارد، از جمله بخش طرح‌ها و برنامه‌های فرهنگی و آموزشی، بخش مطالعه و ترویج مجموعه‌ها، و بخش مرمت و حفاظت از نسخه‌ها. پروژه‌ها. این کتابخانه از جنبش تبادل کتاب حمایت می‌کند و مرتباً برنامه‌های تبادل کتاب برگزار می‌کند. در سال ۲۰۱۷، پروژه «الکترونکراسوفکا» راه‌اندازی شد - سایتی جدید برای مجموعه‌های دیجیتالی کتابخانه. در دهه ۱۹۲۰، کورنی چوکوفسکی، که آثار نکراسوف را مطالعه می‌کرد، «پرسشنامه‌ای
که آثار نکراسوف را مطالعه می‌کرد، «پرسشنامه‌ای دربارهٔ نکراسوف» تهیه و بین نویسندگان توزیع کرد. شاعران و نویسندگان مشهور به ده سؤال پاسخ دادند: کدام اشعار نکراسوف را بهترین می‌دانند، آیا نکراسوف بر آثار خودشان تأثیر گذاشته است، آیا او را فردی غیراخلاقی می‌دانند و غیره. انتشارات کتابخانه. این کتابخانه به صورت دوره‌ای فهرست‌های کتابشناختی مربوط به تاریخ‌های یادبود ملی و آلبوم-کاتالوگ‌هایی را بر اساس مجموعه‌های صندوق کمیاب کتابخانه منتشر می‌کرد. رویدادها. هر ساله این کتابخانه بیش از ۵۰۰ رویداد مهم اجتماعی
ساله این کتابخانه بیش از ۵۰۰ رویداد مهم اجتماعی برگزار می‌کند.
مردمانی ترک تبار در آسیای صغیر (ترکیه)، سلجوقیان آناطولی (سلاجقة روم) در ۶۴۰/ ۱۲۴۳، دست‌نشاندة ایلخانان شدند و اقوامی از آنان در آنجا سُکنا گزیدند و با بومیان ترک آناطولی درآمیختند و به دلایلی نامعلوم «قره‌تاتار» (تاتارهای سیاه) نامیده شدند، که ظاهراً ربطی به گروه «تاتارهای سیاه» در تقسیم‌بندی چینیان ندارد. آنان هم‌زمان با جهانگشایی تیمور، به صورت کوچ‌نشین، بین آماسیه و قیصریه به سر می‌برده‌اند و جمعیتشان بین سی تا چهل هزار خانوار بوده است. این قره‌تاتارها ــ که به مرور فرهنگ ترکمنی غالب در آن نواحی را کسب
که به مرور فرهنگ ترکمنی غالب در آن نواحی را کسب کردند ــ در ابتدای قرن نهم به امپراتوری عثمانی پیوستند. در پی پیروزی تیمور بر عثمانیان در ۸۰۲/ ۱۴۰۰، وی گروه‌هایی از قره‌تاتارهای آناطولی را به موطنشان در آسیای مرکزی (ماوراءالنهر) بازگرداند، اما برخی از ایشان پس از مرگ تیمور در ۸۰۷/ ۱۴۰۵، دوباره به آناطولی بازگشتند گفتنی است که برخی از قره‌تاتارهای یادشده، در ۸۲۲/ ۱۴۱۹ به نواحی بالکان کوچیدند و در غرب شهر فلبه (فیلیپو پولیس / پلوودیف امروزی) ساکن شدند.
مرکز خرید مگامال یا مگامال مرکز خریدی در فاز دوم شهرک اکباتان شهر تهران در کنار ایستگاه مترو شهرک اکباتان است. ساخت آن از سال ۱۳۸۲ آغاز شد و در سال ۱۳۹۶ بازگشایی شده است. مرکز خرید مگامال توسط شرکت عمران و نوسازی اکباتان، بانک شهر و سرمایه‌گذار خارجی ساخته شده است. مالک مگامال شهرداری تهران و بانک شهر می‌باشد. این مرکز خرید داری ۵ طبقه واحد تجاری و تفریحی می‌باشد. مگامال داری یک پردیس سینمایی با ۱۰ سالن سینما و با گنجایش ۱۴۰۰ نفر می‌باشد. مگامال توانایی تحمل زلزله ۹ ریشتری را در اسکلت‌بندی خود دارد. زیر
زلزله ۹ ریشتری را در اسکلت‌بندی خود دارد. زیر بنای مگامال ۲۰۰٬۰۰۰ متر مربع است که ۱۹۰٬۰۰۰ مترمربع آن تجاری می‌باشد. پارکینگ مگامال داری ۲۸۰۰ پارکینگ در ۳ طبقه است. این مرکز خرید دارای بیش از ۲۰۰ فروشگاه، رستوران و کافی شاپ می‌باشد. در طراحی آن از المان‌های معماری مدرن استفاه شده است. بخش تجاری مگامال داری یک فضای اختصاصی برای بانوان در طبقه نخست خود است. فروشگاه‌های این مرکز خرید در زمینه‌های لوازم خانه، مد و پوشاک، آرایشی بهداشتی، لوازم دیجیتال و الکترونیک، لوازم آرایشی بهداشتی، لوازم ورزشی، طلا و جواهر و
لوازم آرایشی بهداشتی، لوازم ورزشی، طلا و جواهر و یک هایپرمارکت است. در بخش تفریحات مگامال سالن بدنسازی، سالن ماساژ، یک شهربازی سرپوشیده در طبقه سوم و مجموعه سن لند در طبقه نخست آن قرار دارد. همچنین مگامال در کنار سرای غذا خود یک ایوان با دید کوه‌های شمال تهران دارد. مرکز خرید مگامال دارای دو سرای غذا در طبقه دوم و سوم آن می‌باشد. در طبقه دوم آن رستوران ایرانی، فست فود و کافی شاپ می‌باشد و در طبقه سوم آن رستوران‌های بین‌المللی می‌باشند.
عبدالناصر عبدالفتاح (؛ یک تاجر ,مصری ,ترک الاصل. ۱ مارس ۱۹۸۴. وی در سال ۲۰۰۷ از دانشکده پزشکی کالیفرنیا فارغ التحصیل شد. تولد و شغل. او در قوص، استان قنا متولد شد و شرکة الآغا را در سال ۱۹۹۵ تأسیس کرد.رئیس هیئت مدیره الآغا جروب، که در اول ژانویه ۲۰۱۳ تأسیس کرد. آموزش. تحصیلات وی در قاهره از پنج سال از ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۴ ، مرحله اصلی آغاز شد سپس در دبیرستان ثبت نام کرد و در سال ۱۹۹۷ ۳ سال طول کشید و تحصیلات متوسطه خود را به پایان رساند ۳ سال و در سال ۲۰۰۰ از دبیرستان فارغ التحصیل شد ، سپس به ایالات متحده
از دبیرستان فارغ التحصیل شد ، سپس به ایالات متحده آمریکا,۲۰۰۱ در لس آنجلس,دانشکده پزشکی کیک در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی,وی پنج سال را از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۵ به پایان رساند ، سپس دو سال به پایان رسید و در سال ۲۰۰۷ فارغ التحصیل. جوایز. در ۳۱ مارس ۲۰۲۵، دولت ژاپن جایزه نشان خورشید فروزان را اعلام کرد.از ,امپراتور ژاپن,کاخ امپریال اعلام شد,در مورد دریافت وی در کاخ امپریال در پایتخت ، توکیو ، در حضور نخست‌وزیر ژاپن فومیو کیشیدا. زندگی خانوادگی. عبدالناصر در ۷ دسامبر ۲۰۱۲ ازدواج کرد حتی اگر دو پسر و دختر به زبان
۲۰۱۲ ازدواج کرد حتی اگر دو پسر و دختر به زبان عربی و به زبان انگلیسی صحبت کنند در استان قنا ، قوص. مشهورترین شایعات. عبدالناصر عبدالفتاح اظهارات خود در مورد شجاعت عبدالناصر عبدالفتاح در مورد چشم نقل قول می کند. دیدم که چشم, گریه می کند ، بنابراین از او پرسیدم ، بنابراین وقتی آب گریه دوست است ، و او گفت ، "نه علی حبیب ، و او گفت نه ، من به من پاسخ خواهم داد اشک‌هایش داشت بند می‌آمد، بنابراین گفت «من برای از دست دادن افراد وفادار، دوستان و حتی معشوقانم گریه می‌کنم.» دروغ و خیانت به اساس بقا تبدیل شده‌اند.
می‌کنم.» دروغ و خیانت به اساس بقا تبدیل شده‌اند. عبدالناصر عبدالفتاح سخنان در مورد کرامت. کرامت,خود را بالای سر و قلب خود در زیر پاهای خود قرار دهید تا هرکسی که بماند بماند و هر کس که ترک کند ، اگر حضور آنها به معنای چیزی باشد ، به دنبال آن نیست. وارد زندگی کسی شوید که به شما احتیاج ندارد و خود را به کسی که شما را رد می کند تحمیل نکنید ، بهتر است درد و افتخار را ترک کنید تا اینکه از آن لذت ببرید و تحقیر شوید زیرا هیچ کس بار شما را تحمل نمی کند ، اما پشت شما مانند بقیه آنها دوست دارند داستان شما را بشناسند