payamvha/North_RAG huggingface dataset:
طرح اولیه‌ای بود که در سال ۱۹۷۰ توسط دو هنرمند ارمنی به نام‌های هنریک ایگیتیان و ژانا آقامیریان مطرح شده بود. فعالیت‌ها. مرکز ملی زیبایی‌شناسی هنریک ایگیتیان دارای استودیوهای هنرهای زیبا و تزئینی، تئاتر، ارکستر و استودیو رقص است. شعبه‌های این مرکز در شهرهای به جز از ایروان، از جمله در گوریس، گیومری، مغری و وانادزور دفاتری دارد که فعالیت‌های آن را ترویج می‌کنند. رسالت دفاتر مرتبط با این مرکز این است که فرهنگ بومی ناحیه خود را منعکس کنند و با تمرکز بر فرهنگ بومی هنر محلی ارمنستان را توسعه دهند. مرکز ملی
بومی هنر محلی ارمنستان را توسعه دهند. مرکز ملی زیبایی‌شناسی هنریک ایگیتیان از سال ۲۰۱۰ با نمایش آثار هنرمندان قره باغ فعالیت‌های خود را گسترش داد و چندی بعد میزبان هنرمندان بین‌المللی از جمله هنرمندان ایرانی بود. این مرکز در سال ۲۰۱۷ و به مناسبت سالگرد تیگران کبیر میزبان آثار هنرمندان ایرانی بود. همچنین آثاری از هنرمندان قره باغ را به نمایش گذاشت. مرکز ملی زیبایی‌شناسی هنریک ایگیتیان نمایشگاهی از آثار هنرمندان ایرانی داریوش محمدخانی، علی محمد مسیحا، شهریار حجتی و فاطمه رحیمی یگانه را برگزار کرد. در سال
حجتی و فاطمه رحیمی یگانه را برگزار کرد. در سال ۲۰۲۱، این مرکز آثار کودکان پناهنده از جمهوری آرتساخ را به نمایش گذاشت. در سال ۲۰۲۲، نمایشگاه دیگری ۹۰ سالگی هنریک ایگیتیان را برگزار کرد. موزه هنر کودکان. مجموعه هنری کودکان شامل بیش از صد و پنجاه اثر هنری است که توسط کودکان از سراسر جهان، از ۱۲۰ کشور جهان گردآوری شده است. این گنجینه به دو بخش کشورهای اتحاد جماهیر شوروی و سایر کشورها تقسیم می‌شود. آثار هنرمندان کودک در دو نمایش گروهی و انفرادی به نمایش گذاشته شد. در سال ۱۹۸۳ اولین نمایشگاه فلزکاری کودکان
شد. در سال ۱۹۸۳ اولین نمایشگاه فلزکاری کودکان افتتاح شد. در سال ۱۹۸۴ برای درخواست برای نمایش انفرادی، هنرمند باید بین ۳ تا ۱۶ سال سن داشته باشد. این موزه همچنین با نهادهای هنری دیگری در جهان از جمله مرکز هنر کودکان بروکلین دارای تفاهمنامه است. در سال ۱۹۸۰، مجله شوروی لایف این گالری را «تنها در نوع خود در جهان» توصیف کرد. این موفقیت موزه هنر کودکان بود که منجر به تأسیس مرکز ملی زیبایی‌شناسی شد و تمایل به آموزش هنر در کشور را افزایش داد.
نامه عاشقانه (؛ ) یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی در سال ۲۰۰۳ با بازی جو هیون جه، سو ئه و جی جین هی است. این مجموعه از ۱۰ فوریه تا ۱ آوریل ۲۰۰۳، روزهای دوشنبه و سه‌شنبه ساعت ۲۱:۵۵ (کی‌اس‌تی)ام‌بی‌سی پخش شد.
نه آخر دو بیرون (؛ ) یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی در سال ۲۰۰۷ با بازی سو ئه، لی جونگ جین، لی ته سونگ و هوانگ جی هیون است. این مجموعه از ۱۴ ژوئیه تا ۹ سپتامبر ۲۰۰۷، روزهای شنبه و یکشنبه ساعت ۲۱:۴۰ (کی‌اس‌تی) از ام‌بی‌سی پخش شد.
معماری رایانش ابری یا معماری محاسبات ابری (به انگلیسی: ) به اجزا و زیرسیستم‌هایی اشاره دارد که برای اجرای رایانش ابری مورد نیاز هستند. این اجزا معمولاً شامل یک پلتفرم سمت کاربر (front end platform) (مانند کلاینت ضخیم، کلاینت سبک یا دستگاه‌های همراه)، پلتفرم‌های سمت سرور (back end platforms) (مانند سرورها و ذخیره‌سازها)، یک سیستم تحویل مبتنی بر ابر، و یک شبکه (مانند اینترنت، اینترانت یا اینترکلود) می‌شوند. این اجزا در کنار هم معماری رایانش ابری را تشکیل می‌دهند. پلتفرم‌های مشتری. معماری‌های رایانش ابری شامل
پلتفرم‌های مشتری. معماری‌های رایانش ابری شامل پلتفرم‌های سمت کاربر هستند که به آنها مشتری یا کلاینت ابری گفته می‌شود. این کلاینت‌ها شامل سرورها، کلاینت‌های ضخیم (یا سنگین)، کلاینت‌های سبک، کلاینت‌های صفر و دستگاه‌های همراهی هستند که کاربران به‌طور مستقیم با آنها تعامل دارند. این پلتفرم‌های مشتری از طریق یک برنامه کاربردی (میان‌افزار)، مرورگر وب یا یک جلسه مجازی با فضای ذخیره‌سازی ابری تعامل می‌کنند. به‌ویژه جلسات مجازی نیازمند چارچوب‌بندی الگوریتم‌های رمزگذاری ایمن هستند که کل رابط را پوشش می‌دهد.
رمزگذاری ایمن هستند که کل رابط را پوشش می‌دهد. کلاینت‌های صفر. کلاینت صفر یا فوق‌سبک شبکه را برای جمع‌آوری فایل‌های پیکربندی موردنیاز راه‌اندازی می‌کند که سپس به آن اطلاع می‌دهند که فایل‌های دودویی سیستم‌عامل کجا ذخیره شده‌اند. کل دستگاه کلاینت صفر از طریق شبکه اجرا می‌شود. این موضوع یک نقطه ضعف اصلی ایجاد می‌کند، به این معنا که اگر شبکه قطع شود، دستگاه عملاً بلااستفاده می‌شود. ذخیره‌سازی. یک فضای ذخیره‌سازی شبکه‌ای آنلاین که داده‌ها در آن ذخیره شده و برای چندین کلاینت قابل دسترسی است. ذخیره‌سازی ابری
چندین کلاینت قابل دسترسی است. ذخیره‌سازی ابری معمولاً در پیکربندی‌های زیر به کار گرفته می‌شود: ، ، ، یا ترکیبی از این سه که به‌عنوان ابر هیبریدی شناخته می‌شود. برای اینکه ذخیره‌سازی ابری کارآمد باشد، باید چابک، انعطاف‌پذیر، مقیاس‌پذیر، و ایمن باشد. تحویل. نرم‌افزار به‌عنوان سرویس (SaaS). مدل خدمات (SaaS) شامل نصب و نگهداری نرم‌افزار توسط ارائه‌دهنده خدمات ابری در فضای ابری است و کاربران از طریق اینترنت (یا اینترانت) نرم‌افزار را اجرا می‌کنند. ماشین‌های کلاینت کاربران نیازی به نصب هیچ نرم‌افزار خاصی ندارند،
کاربران نیازی به نصب هیچ نرم‌افزار خاصی ندارند، زیرا برنامه‌های ابری در فضای ابری اجرا می‌شوند. نرم‌افزار به‌عنوان سرویس مقیاس‌پذیر است و مدیران سیستم می‌توانند برنامه‌ها را روی چندین سرور بارگذاری کنند. در گذشته، هر مشتری نسخه مخصوص به خود از نرم‌افزار را خریداری و روی سرورهای خود نصب می‌کرد، اما با SaaS، مشتری می‌تواند بدون نیاز به نصب نرم‌افزار به برنامه دسترسی داشته باشد. SaaS معمولاً شامل هزینه‌های ماهانه یا سالانه است. نرم‌افزار به‌عنوان سرویس معادل نرم‌افزارهای نصب‌شده در روش سنتی (غیر رایانش ابری)
نصب‌شده در روش سنتی (غیر رایانش ابری) تحویل نرم‌افزارها را فراهم می‌کند. نرم‌افزار به‌عنوان سرویس چهار رویکرد رایج دارد: از میان این موارد، انعطاف‌پذیری مستأجر (Flex Tenancy) به‌عنوان سازگارترین پارادایم نرم‌افزار به‌عنوان سرویس با کاربران در مدل‌های چندورودی چهارجهته شناخته می‌شود. چنین سیستم‌هایی بر اساس روش‌های رمزگذاری ساده‌شده‌ای طراحی شده‌اند که توالی‌های داده فهرست‌شده را طی چندین مرحله هدف قرار می‌دهند. سادگی این مفهوم انعطاف‌پذیری مستأجر نرم‌افزار به‌عنوان سرویس (Flex Tenancy SaaS) را در میان
به‌عنوان سرویس (Flex Tenancy SaaS) را در میان افرادی که تجربه پردازش اطلاعات ندارند، مانند کارکنان تعمیر و نگهداری و نظافت در کسب‌وکارهای زنجیره‌ای، محبوب کرده است. توسعه به‌عنوان سرویس (DaaS). توسعه به‌عنوان سرویس، مجموعه‌ای از ابزارهای مشترک مبتنی بر وب است که توسط جامعه کاربران به اشتراک گذاشته می‌شود. این معادل ابزارهای توسعه نصب‌شده به‌صورت محلی در روش سنتی (غیر رایانش ابری) تحویل ابزارهای توسعه است. داده به‌عنوان سرویس (DaaS). یک ساختار طراحی مبتنی بر وب است که در آن داده‌های ابری از طریق یک لایه API
وب است که در آن داده‌های ابری از طریق یک لایه API تعریف‌شده قابل دسترسی هستند. خدمات DaaS اغلب به‌عنوان زیرمجموعه‌ای تخصصی از خدمات نرم‌افزار به‌عنوان سرویس (SaaS) در نظر گرفته می‌شوند. پلتفرم به‌عنوان سرویس (PaaS). یک خدمت رایانش ابری است که پلتفرم‌های کاربردی و پایگاه‌های داده را به‌عنوان خدمات در اختیار کاربران قرار می‌دهد. این معادل میان‌افزار در روش سنتی (غیر رایانش ابری) تحویل پلتفرم‌های کاربردی و پایگاه‌های داده است. زیرساخت به‌عنوان سرویس (IaaS). شامل مجازی‌سازی کامل سخت‌افزار فیزیکی است (مانند
شامل مجازی‌سازی کامل سخت‌افزار فیزیکی است (مانند تمامی سرورها، شبکه‌ها، ذخیره‌سازی و مدیریت سیستم که به‌طور کامل در فضای ابری وجود دارند). این معادل زیرساخت و سخت‌افزار در روش سنتی (غیر رایانش ابری) است که در فضای ابری اجرا می‌شود. به عبارت دیگر، کسب‌وکارها با پرداخت هزینه (ماهانه یا سالانه) می‌توانند سرورها، شبکه‌ها و ذخیره‌سازی مجازی را از فضای ابری اجرا کنند. این رویکرد نیاز به مرکز داده، سیستم‌های گرمایش، سرمایش و نگهداری سخت‌افزار در سطح محلی را از بین می‌برد. شبکه. به‌طور کلی، لایه شبکه ابری باید
بین می‌برد. شبکه. به‌طور کلی، لایه شبکه ابری باید ویژگی‌های زیر را ارائه دهد:
هیروهیمه ؛ – مرگ در ۵۷۵ میلادی) همسر امپراتور بیداتسو بود.
سایرس لوینتال (به انگلیسی: Cyrus levinthal) دانشمند برجسته بیوفیزیک و زیست‌شناسی مولکولی در سال ۱۹۲۲ در خانواده‌ای یهودی_آمریکایی در فیلادلفیا به دنیا آمد و در سال ۱۹۹۰ در نیویورک از دنیا رفت. وی تحصیلات خود را در رشته‌های بیوفیزیک و زیست‌شناسی ادامه داد و مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشد خود را در دانشگاه کلمبیا و مدرک دکتری را در دانشگاه برکلی کالیفرنیا اخذ کرد. لوینتال دردهه‌های ۱۹۶۰ و۱۹۷۰ که اوج شکوفایی تحقیقات در زیست‌شناسی مولکولی بود، فعالیت داشت، و در دانشگاه میشیگان تدریس می‌کرد او همچنین در موسسات
دانشگاه میشیگان تدریس می‌کرد او همچنین در موسسات معتبری چون موسسهٔ فناوری ماساچوست (MIT) و دانشگاه کلمبیا مشغول به فعالیت بود. تمرکز اصلی او بر روی تاخوردگی پروتئین‌ها و مدل‌سازی محاسباتی سیستم‌های زیستی قرار داشت. او از بنیان‌گذاران زیست‌شناسی محاسباتی محسوب می‌شود که توانسته است با استفاده از رایانه، رفتار مولکول‌های زیستی را شبیه‌سازی و آنها را مطالعه کند. علت اصلی شهرت او به خاطر "پارادوکس لوینتال" است که در سال ۱۹۶۰ بیان کرد. این پارادوکس به این سؤال پاسخ می‌دهد که: چرا پروتئین‌ها با وجود تعداد حالات
می‌دهد که: چرا پروتئین‌ها با وجود تعداد حالات بی‌شمار سریع به ساختار نهایی خود می‌رسند. پارادوکس لوینتال. لوینتال در این پارادوکس اشاره می‌کند که اگر یک پروتئین ۱۰۰ اسید آمینه داشته باشد، تعداد ترکیبات ممکن برای نحوهٔ چینش این آمینواسیدها به قدری زیاد است که پیش‌بینی دقیق ساختار سه بعدی آن عملاً غیرممکن به نظر می‌رسد. برای هر اسید آمینه در زنجیره، تعداد زیادی حالت چرخش و پیچ خوردن وجود دارد که مجموع این حالات برای یک پروتئین می‌تواند به اندازه ای بزرگ باشد که حتی سرعت محاسبات کامپیوتری امروزی هم قادر به
که حتی سرعت محاسبات کامپیوتری امروزی هم قادر به محاسبه همه آنها نباشد. با این حال، پروتئین‌ها نمی‌توانند به‌طور تصادفی و با این تعداد ترکیبهای مختلف به ساختار نهایی خود برسند، زیرا روند پیچ خوردگی پروتئین‌ها بسیار سریعتر و کارآمدتر از آن چیزیست که با استفاده از جستجوی تصادفی برای تمام ترکیبات ممکن قابل توضیح باشد. در نتیجه این پارادوکس به این نکته اشاره دارد که پروتئین‌ها به‌طور معجزه آسا و با استفاده از فرآیندهای بسیار سریع و کارآمد، به ساختارهای صحیح و عملکردی خود می‌رسند.
تری ابلید (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فنلاند است که به صورت قرضی از فولام برای پارتیک تیستل در پست مهاجم بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال فنلاند, زیر ۱۸ سال فنلاند, زیر ۱۹ سال فنلاند، و زیر ۲۱ سال فنلاند بازی کرده است.
داگلاس آبنر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است که در پست مهاجم بازی ‌می‌کند.
فوجیوارا نو کیوکو ؛ ۱۱۲۲ – ۱۱۸۲) کوگو، همسر امپراتور سوتوکو اهل ژاپن بود.
کن آبو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل انگلستان است که در پست مهاجم برای باشگاه استیونیج بازی می‌کند.
فوجیوارا نو ایکوشی ; 1146 – ) کوگو، همسر امپراتور نیجو اهل ژاپن بود.
هیمه‌تاتاراایسوزو-هیمه ؛ اولین امپراتریس ژاپن و همسر امپراتور جینمو بود. فرزندان او تاج و تخت ژاپن را به ارث بردند.
اکاگاشیکومه همسر امپراتور کوگن و امپراتور کایکا بود.
ایسوزویوری-هیمه همسر امپراتور سوئیزی و مادر امپراتور آنیی بود.
خانواده (؛ ) فیلم درام محصول سال ۲۰۰۴ کره جنوبی به نویسندگی و کارگردانی لی جونگ چول و با بازی سو ئه و جو هیون است.
ارمنستان کاروان ورزشی را برای شرکت در بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۹۴ در لیلهامر، نروژ از ۱۲ تا ۲۷ فوریهٔ ۱۹۹۴ اعزام کرد. این اولین حضور ارمنستان به عنوان یک کشور مستقل در بازی‌های المپیک زمستانی بود. هیئت ارمنستانی شامل دو بابسلد به نام‌های کن توپالیان و جو آلماسیان از ارمنی‌های آمریکا بود. آن‌ها به عنوان تیمی در رقابت دو نفره شرکت کردند و در جایگاه سی‌وششم قرار گرفتند. پیش‌زمینه. جمهوری ارمنستان پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱ دوباره به کشوری مستقل تبدیل شد. کمیتهٔ المپیک ارمنستان در ۳۱ دسامبر
تبدیل شد. کمیتهٔ المپیک ارمنستان در ۳۱ دسامبر ۱۹۹۲ توسط کمیتهٔ بین‌المللی المپیک به رسمیت شناخته شد. بازی‌های لیلهامر اولین حضور ارمنستان به عنوان یک کشور مستقل بود، و از آن زمان تاکنون در تمامی المپیک‌های تابستانی و زمستانی شرکت کرده‌اند. بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۹۴ از ۱۲ تا ۲۷ فوریهٔ ۱۹۹۴ برگزار شد و مجموعاً ۱٬۷۳۷ ورزشکار از ۶۷ کمیتهٔ ملی المپیک در آن شرکت کردند. هیئت ارمنستان در لیلهامر شامل دو ورزشکار رشتهٔ بابسلد، کن توپالیان و جو آلماسیان بود. رقابت‌کنندگان. در زیر فهرست شرکت‌کنندگان در بازی‌ها آمده
در زیر فهرست شرکت‌کنندگان در بازی‌ها آمده است. بابسلد. کن توپالیان در زمان بازی‌های لیلهامر ۳۰ ساله بود و اهل پاتاکیت، رود آیلند است. جو آلماسیان در زمان بازی‌ها ۲۶ ساله بود و در فرامینگهام، ماساچوست متولد شده است. آن‌ها از طریق لیگ جوانان ارمنی با یکدیگر دوست بودند و هیچ‌کدام تا آن زمان به ارمنستان نرفته بودند. رقابت بابسلد دو نفره در طی دو روز، ۱۹ و ۲۰ فوریه، برگزار شد که هر روز دو دور مسابقه انجام شد؛ مجموع زمان‌های هر چهار دور برای تعیین جایگاه نهایی استفاده شد. در روز اول، سورتمهٔ ارمنستان زمان‌هایی
شد. در روز اول، سورتمهٔ ارمنستان زمان‌هایی برابر با ۵۴٫۸۵ ثانیه و ۵۵٫۰۳ ثانیه ثبت کرد. در پایان روز اول، آن‌ها در جایگاه ۳۷ام از بین ۴۳ تیم شرکت‌کننده قرار داشتند. در روز دوم، زمان‌های آن‌ها به ترتیب ۵۴٫۹۲ ثانیه و ۵۵٫۰۱ ثانیه بود. مجموع زمان آن‌ها برای مسابقه ۳ دقیقه و ۳۹٫۸۱ ثانیه بود که آن‌ها را در جایگاه ۳۶ام قرار داد. مدال‌های طلا و نقره به تیم‌های سوئیسی و مدال برنز به یک تیم ایتالیایی تعلق گرفت.
ارمنستان کاروان ورزشی را برای رقابت در بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۹۸ که از ۷ تا ۲۲ فوریهٔ ۱۹۹۸ در ناگانو، ژاپن برگزار شد، اعزام کرد. این حضور، دومین حضور این کشور در المپیک زمستانی به عنوان یک کشور مستقل بود. کاروان ورزشی ارمنستان شامل هفت ورزشکار بود: چهار نفر در اسکیت نمایشی، یک نفر در اسکی نمایشی، یک نفر در اسکی صحرانوردی و یک نفر در اسکی آلپاین. رقابت‌کنندگان. فهرست تعداد ورزشکاران در این بازی‌ها به شرح زیر است.
موزهٔ راه‌آهن ارمنستان یک موزهٔ راه‌آهن در شهر ایروان کشور ارمنستان است. در ۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۰۹، شرکت راه‌آهن قفقاز جنوبی (SCR)، اپراتور ترابری ریلی در ارمنستان که تحت مالکیت راه‌آهن روسیه قرار داشت، موزهٔ راه‌آهن را در ساختمان ایستگاه راه‌آهن ایروان افتتاح کرد. به گفتهٔ مهندس ارشد سرگئی هاروتیونیان، این افتتاحیه هم‌زمان با که در ۲ اوت ۲۰۰۹ جشن گرفته می‌شود، برگزار شد. تاریخچهٔ راه‌آهن ارمنستان از سال ۱۸۹۶ تا امروز در این موزه به نمایش گذاشته شده است. در این موزه ۱۰ پنل وجود دارد که هر کدام دوره‌ای خاص از تاریخ
۱۰ پنل وجود دارد که هر کدام دوره‌ای خاص از تاریخ راه‌آهن را نمایش می‌دهند. نمایشگاه شامل نسخه‌هایی از اسناد تاریخی مربوط به ساخت گذرگاه‌های ریلی در ارمنستان، عکس‌های قطارهای قدیمی، مدل‌های قطارهای قدیمی و مدرن، و تجهیزات راه‌آهن است. برخی از اشیاء نمایشگاه هدایایی از راه‌آهن روسیه هستند. چندین شیء بزرگ‌تر در باغی که از موزه قابل دسترسی است قرار دارند. یک لوکوموتیو از دههٔ ۱۹۳۰ با شمارهٔ ۳ա۷۰۵–۴۶ و یک واگن (که قبلاً میزبان نمایشگاهی دربارهٔ ساخت سیستم راه‌آهن قفقاز بود) در ایستگاه مجاور قرار دارند. در دوران
قفقاز بود) در ایستگاه مجاور قرار دارند. در دوران شوروی، موزه فعالیت نداشت و تنها یک نمایشگاه کوچک در واگنی که روی ریل قرار داشت ارائه می‌شد. این موزه از دوشنبه تا جمعه از ساعت ۱۰:۰۰ تا ۱۷:۰۰ برای عموم باز است. برچسب‌های نمایشگاه به زبان‌های ارمنی و روسی نوشته شده‌اند.
سِمباتابِرد ( ) یک قلعهٔ قرون وسطایی است که بر روی قله‌ای از تپهٔ بین روستاهای آرتابوینک و یغگیس در استان وایوتس‌جور در کشور ارمنستان واقع شده است. این قلعه ممکن است از قرن پنجم میلادی یا پیش از آن وجود داشته باشد، اگرچه منابع دیگر آن را به قرن‌های ۹ تا ۱۱ میلادی نسبت می‌دهند. دیوارهای بزرگ بازالت آن به‌خوبی حفظ شده‌اند، اما از ساختارهای داخل قلعه کمتر چیزی باقی مانده است. این قلعه به‌عنوان قلعهٔ اصلی شاهزادگان ارمنی سیونیک در زمانی که یغگیس محل اقامت حکام آن استان بود، عمل می‌کرد. در قرن سیزدهم میلادی، تحت
استان بود، عمل می‌کرد. در قرن سیزدهم میلادی، تحت حکمرانی دودمان اربلیان گسترش بیشتری یافت. اکنون این قلعه یکی از جاذبه‌های گردشگری برجسته در استان وایوتس‌جور است. نام. سمباتابرد در ارمنی به معنای «قلعهٔ سمبات» است و به‌طور سنتی توسط ساکنان منطقه با این نام خوانده می‌شود. ساخت و نام سمباتابرد به‌طور سنتی با شاهزادهٔ قرن دهم سمبات از دودمان سیونی مرتبط است. بر اساس نظر دیگری، ساکنان محلی این نام را به قلعه داده‌اند زیرا شاهزاده سمبات از دودمان اربیلیان () در این نزدیکی و در سکونتگاه یغگیس دفن شده است. قوند
این نزدیکی و در سکونتگاه یغگیس دفن شده است. قوند آلیشان نام این دژ را به‌عنوان یک نام فولکلوریک خالص در نظر گرفت و قلعه را به نام صومعهٔ نزدیک تساغاتس کار می‌نامید. گاهی اوقات از نام سمباتابرد برای اشاره به قلعه و یغگیس به‌طور همزمان استفاده شده است، اگرچه این دو مکان از یکدیگر ۱ تا ۲ کیلومتر فاصله دارند. موقعیت. سمباتابرد در بالای یک قله کوهستانی در شرق روستای آرتابوینک و غرب یغگیس، در ارتفاع ۲۰۰۰ متری قرار دارد. این قلعه در موقعیتی بسیار مناسب ساخته شده است، که توسط صخره‌های شیب‌دار در سمت‌های شرقی، غربی
که توسط صخره‌های شیب‌دار در سمت‌های شرقی، غربی و جنوبی خود محافظت می‌شود، که این صخره‌ها توسط دیوارهای قلعه بیشتر تقویت شده‌اند. دیوارهای بزرگ و هرم‌شکل دیوار دفاعی که قلعه را به‌طور کامل احاطه کرده‌اند، به‌طور نسبی به‌خوبی حفظ شده‌اند. دیوارها از سنگ‌های بزرگ و هلال‌شکل بازالت و همچنین سنگ‌های ناتراشیده ساخته شده‌اند که با ملات آهک به هم پیوسته‌اند. دیوارها ضخامت ۲ تا ۳ متر دارند، و برجک‌های نیم‌دایره‌ای در امتداد دیوار، ۸ تا ۱۰ متر ارتفاع دارند. قلعه به دو بخش شمالی و جنوبی تقسیم شده است که هر کدام برجک
بخش شمالی و جنوبی تقسیم شده است که هر کدام برجک دفاعی خود را داشته‌اند. در داخل قلعه چیزی جز بنیادهای ضعیف بناها در نزدیکی دیوارهای دفاعی و نگهبانی که در بلندترین نقطهٔ سایت قرار دارد، باقی نمانده است. برخی از ویرانه‌های ساختمان‌های قابل سکونت و مخازن آب حفظ شده‌اند. بخشی از ساختارهای داخل سمباتابرد احتمالاً مکان‌های خاص زندگی شاهزاده‌گان بوده که در قرن سیزدهم ساخته شده‌اند. قلعه دارای سه ورودی است: ورودی‌های شمالی، شرقی و غربی، اما تنها از ورودی اصلی شمالی می‌توان به آن دسترسی پیدا کرده و وارد شد.
شمالی می‌توان به آن دسترسی پیدا کرده و وارد شد. ورودی‌های شمالی و شرقی به‌صورت سالن هستند، که ویرانه‌هایی از نگهبانی‌ها و برجک‌های دیده‌بانی در بالای آن‌ها قرار دارد. قلعه آب مورد نیاز خود را از چشمه‌های نزدیک صومعه تساغاتس کار از طریق یک لولهٔ آب تأمین می‌کرد. تاریخچه. برخی منابع می‌نویسند که سمباتابرد در قرون ۹، ۱۰ یا ۱۱ ساخته شده است، اگرچه برخی دیگر پیشنهاد می‌کنند که ممکن است این قلعه از قرن ۵ یا پیشتر وجود داشته و در قرن ۱۰ به‌طور گسترده تقویت شده باشد. سمباتابرد به‌عنوان قلعهٔ مسکونی سکونتگاه یغگیس
سمباتابرد به‌عنوان قلعهٔ مسکونی سکونتگاه یغگیس عمل می‌کرد، که در قرون ۹ و ۱۰ پایتخت شاهزادگان سیونی از سیونیک بود. ساخت و نام سمباتابرد به‌طور سنتی به شاهزادهٔ قرن ۱۰، سمبات سیونی (که توسط استپانوس اربلیان در ۹۳۶ میلادی ذکر شده است) مرتبط است. در دههٔ ۹۷۰ میلادی، با تأسیس پادشاهی سیونیک، شاخه‌ای از دودمان سیونی که پادشاهی را اداره می‌کرد، کاپان را به‌عنوان پایتخت خود قرار داد، در حالی‌که شاخهٔ دیگری از دودمان در یغگیس مستقر بود. در سال‌های ۱۰۰۲ یا ۱۰۰۳، شاخه‌ای از سیونی‌ها مستقر در یغگیس تحت سلطهٔ پادشاه
از سیونی‌ها مستقر در یغگیس تحت سلطهٔ پادشاه گاگیک یکم از باگراتید قرار گرفت. به‌گفتهٔ سدراک بارخوداریان، تاریخ‌نگار و باستان‌شناس، سمباتابرد، سکونتگاه یغگیس، و صومعهٔ تساغاتس کار «یک مجموعهٔ معماری، روحانی و سیاسی» را در زیر شاخهٔ یغگیس دودمان سیونی‌ها تشکیل می‌دادند. این شاخه بعد از سقوط پادشاهی باگراتید (۱۰۴۵) بخش زیادی از اهمیت سیاسی خود را از دست داد و در نهایت توسط اوربلیان‌ها جایگزین شد، که در قرن ۱۳ بیشتر مناطق وایوتس‌جور و سیونیک را تحت سلطهٔ خود درآوردند. یغگیس در قرن ۱۳ به اوج خود رسید و
خود درآوردند. یغگیس در قرن ۱۳ به اوج خود رسید و اوربلیان‌ها آن را به‌عنوان پایتخت خود قرار دادند. شاهزاده اوربلیان سمبات، سمباتابرد را بازسازی و تقویت کرد. سمباتابرد در طول تاریخ خود چندین محاصره را تحمل کرده است. به‌ویژه، این قلعه در برابر حملهٔ فرماندهٔ ساجی به نام نصرا که از سوی یوسف بن ابی الساج در اوایل قرن ۱۰ میلادی ارسال شده بود، با موفقیت دفاع کرد. طبق یک روایت فولکلوریک، سلجوقیان توانستند قلعه را با قطع منابع آب آن فتح کنند، از طریق استفاده از یک الاغ یا اسب تشنه برای پیدا کردن منبع آب. بازسازی و
یا اسب تشنه برای پیدا کردن منبع آب. بازسازی و گردشگری. کارهای بازسازی و نظافت در سمباتابرد از سال ۲۰۱۱ به ابتکار وزارت فرهنگ ارمنستان آغاز شد. دیوارهای قلعه تقویت شدند تا از فروپاشی آن‌ها جلوگیری شود. در طول فرایند بازسازی، بقایای سازه‌های اضافی در داخل قلعه کشف شد که منجر به توقف کارهای بازسازی شد. در ژوئن ۲۰۱۸، دولت ارمنستان سمباتابرد را به‌عنوان یک ذخیره‌گاه تاریخی-فرهنگی محافظت‌شده اعلام کرد. سمباتابرد به یک جاذبهٔ گردشگری برجسته در ارمنستان تبدیل شده است.
فرزند مریم یک افسانه آلمانی است که توسط برادران گریم در کتاب قصه‌های برادران گریم در سال ۱۸۱۲ گردآوری شده است. این داستان در دسته‌بندی آرنه–تامپسون–اوتر از نوع ۷۱۰ است. این داستان توسط برادران گریم در اولین جلد قصه‌های برادران گریم در سال ۱۸۱۲ منتشر شد و در نسخه‌های متوالی فقط اندکی تغییر کرده است. در نسخه‌های دیگر این داستان، طرح داستان ثابت است، اما مضامین مذهبی داستان کم‌اهمیت می‌شوند و مریم باکره و دیگر شخصیت‌های مسیحی داستان جای خود را به پری می‌دهند. برادران گریم به شباهت داستان به افسانه ایتالیایی
برادران گریم به شباهت داستان به افسانه ایتالیایی دختری با چهره بز و افسانه نروژی لیسی و مادرخوانده‌اش اشاره کردند. داستان. یک هیزم‌شکن فقیر و همسرش یک دختر سه ساله داشتند که نمی‌توانستند به او غذا بدهند. مریم باکره به هیزم شکن ظاهر شد و قول داد که از کودک مراقبت کند، بنابراین آنها کودک را به او دادند. او با خوشحالی در بهشت بزرگ شد. یک روز مریم باکره مجبور شد به سفر برود و کلیدهایی را به دختر داد و به او گفت که می‌تواند دوازده در را باز کند اما در سیزدهم را نه. او دوازده در اول را باز کرد و رسولان را پشت سر
او دوازده در اول را باز کرد و رسولان را پشت سر آنها یافت. سپس در سیزدهم را باز کرد. پشت آن تثلیث بود و انگشتش با طلا آغشته شده بود. او سعی کرد آن را پنهان کند و سه بار دروغ گفت و مریم باکره گفت که دیگر نمی‌تواند به خاطر نافرمانی و دروغگویی خود باقی بماند. او به خواب رفت و از خواب بیدار شد و خود را در یک جنگل یافت. او با زاری از بدبختی خود، در درختی توخالی زندگی می‌کرد، از گیاهان وحشی می‌خورد و تمام لباس‌های خود را پاره می‌کرد تا اینکه برهنه شد. یک روز پادشاهی او را زیبا اما ناتوان در گفتار یافت. او را به
او را زیبا اما ناتوان در گفتار یافت. او را به خانه برد و با او ازدواج کرد. یک سال بعد صاحب یک پسر شد. مریم باکره ظاهر شد و از او خواست که اعتراف کند که در را باز کرده است. او دوباره دروغ گفت، باکره پسرش را گرفت و مردم زمزمه کردند که او کودک را کشته و خورده است. سالی دیگر صاحب پسری شد و مثل قبل رفت. سال سوم او صاحب یک دختر شد و مریم باکره او را به بهشت برد و پسرانش را به او نشان داد، اما او اعتراف نکرد. این بار شاه نتوانست اعضای شورای خود را مهار کند و ملکه به اعدام محکوم شد. هنگامی که او را به چوب آوردند،
به اعدام محکوم شد. هنگامی که او را به چوب آوردند، او پشیمان شد و آرزو کرد کاش می‌توانست قبل از مرگ اعتراف کند. مریم باکره فرزندانش را بازگرداند، قدرت تکلم را به او بازگرداند و بقیه عمر را به او شادی بخشید.
عبدالحمید شومان (۱۸۸۸ – ۹ سپتامبر ۱۹۷۴) اقتصاددان، تاجر، نیکوکار و بانکدار فلسطینی بود.او خودآموخته بود و به ملی‌گرایی در دورهٔ قیمومیت بریتانیا بر فلسطین شهرت داشت. در سال ۱۹۱۱ به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرد و به تجارت پوشاک پرداخت. پس از بازگشت، بانک عرب را در سال ۱۹۳۰ در قدس تأسیس کرد که نخستین مؤسسهٔ بزرگ عربی اقتصادی در فلسطین به‌شمار می‌رود. پس از نکبت موفق شد از بانک محافظت کند و فعالیت آن را گسترش دهد. فعالیت عبدالحمید شومان محدود به عرصۀ اقتصادی نبود، بلکه به عرصۀ ملی و علمی نیز کشیده شد. نام وی
بلکه به عرصۀ ملی و علمی نیز کشیده شد. نام وی به مؤسسه‌ای که به امور فرهنگی و کمک به تأمین مالی تحقیقات و مطالعات علمی و فکری می‌پردازد، پیوند خورده است که چهار سال پس از مرگش در سال ۱۹۷۸ بنا به وصیتش بنیان‌گذاری شد. کمک‌های شومان به بخش بانکی منطقه و تلاش‌های بشردوستانه او، میراثی ماندگار به جا گذاشته است. زندگی و پیشه. او در سال ۱۸۸۸ یا ۱۸۸۹ در روستای بیت حنینا در ناحیهٔ قدس، متصرفیه قدس، امپراتوری عثمانی، به دنیا آمد. پدرش احمد نام داشت. تحصیلات ابتدایی خود در مکتبی آغاز کرد، اما به اتمام نرساند. به زودی
در مکتبی آغاز کرد، اما به اتمام نرساند. به زودی به دلیل بدرفتاری شیخ مکتب با او، در هفت سالگی تحصیل را رها کرد و به کار یدی به عنوان باربر سفال در خدمت معماران در قدس روی آورد. پس از آن به همراه برادرانش عیسی و موسی در معدن سنگ مشغول به کار شد و در آنجا، سنگ‌ها را از بیت حنینا به بیت‌المقدس منتقل می‌کرد و به صاحبان ساختمان‌ها می‌فروخت.با گذشت زمان، او توانایی‌های خود را در محل کار، به ویژه پس از ورود برادرانش به خدمت سربازی در ارتش عثمانی، ثابت کرد و مسئولیت کامل کار را بر عهده گرفت. ایده‌های اقتصادی او
کامل کار را بر عهده گرفت. ایده‌های اقتصادی او زمانی آشکار شد که به فکر فروختن سنگ‌های خُردشده (حک‌شده) به جای خام‌فروشی افتاد. سود او دو برابر شد تا اینکه در چند ماه به ۵۰ لیرهٔ طلا رسید. میل بزرگی در او به وجود آمد که زندگی خود را تغییر دهد، این تمایل زمانی عمیق شد که او سرگذشت موفقیت‌آمیز برخی مهاجران فلسطینی و سایر مردم‌های کشورهای عربی به ایالات متحده آمریکا در تجارت را شنید. همچنین، در نتیجهٔ شرایط بد اقتصادی در اواخر دوران عثمانی، موج مهاجرت به آمریکا افزایش یافته بود. او تصمیم به مهاجرت گرفت و یک
افزایش یافته بود. او تصمیم به مهاجرت گرفت و یک روز صبح در تابستان سال ۱۹۱۱ علی‌رغم مخالفت خانواده‌اش، خانه و دیار خود را ترک کرد و سوار کشتی عازم آمریکا شد، در حالی که در جیبش فقط ۳۲ دلار بود. سال‌های آمریکا. در اولین دورهٔ اقامت خود در آمریکا به عنوان یک دستفروش لباس در خیابان‌های نیویورک مشغول به کار شد.عبدالحمید شومانِ مهاجر، به عنوان یک فروشندهٔ خیابانی لباس، رفت‌وآمد بین شهرهای بزرگ ایالات متحده آمریکا را آغاز کرد و در سال‌های اول رنج‌های زیادی کشید تا جایی که تقریباً از مهاجرت پشیمان شد. سپس در شهر
جایی که تقریباً از مهاجرت پشیمان شد. سپس در شهر بالتیمور اقامت گزید در آنجا تعدادی از دستفروشان عرب را به خدمت گرفت و برای آنها اجناس عمده‌فروشی خرید و بر روند فروش آنها نظارت داشت. پس از این موفقیت، او احساس کرد که این شهر با جاه‌طلبی او سازگار نیست، بنابراین به نیویورک بازگشت.سپس فروشگاه کوچک تجاری باز کرد که بعدها به فروشگاه بزرگی در نیویورک تبدیل شد. فروشگاه کوچک او که به یک کارخانهٔ پوشاکِ آماده، در شهر نیویورک تبدیل شد؛ عنوانش، هم‌نام خود او بود. او فروشگاهی برای فروش پارچه‌های ابریشمی و لباس‌های