payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جمعیت‌شناسی پیشاتاریخ یا جمعیت‌شناسی باستانی، مطالعه جمعیت‌شناسی انسان و انسان‌ریخت‌ها در دوران قبل از تاریخ است. به‌طور مشخص‌تر، جمعیت‌شناسی دیرینه، به بررسی تغییرات در جمعیت‌های قبل از دوران مدرن می‌پردازد تا موارد تأثیرات آن بر طول عمر و سلامت مردمان پیشین را مشخص کند. بازسازی اندازه و پویایی جمعیت‌های باستانی، بر اساس زیست‌باستان‌شناسی، DNA باستانی و استنتاج از ژنتیک جمعیت مدرن انجام می‌شود. روش‌ها. آنالیز اسکلتی. تجزیه و تحلیل یک اسکلت، می‌تواند اطلاعاتی مانند برآورد سن در زمان مرگ را ارائه دهد.
مانند برآورد سن در زمان مرگ را ارائه دهد. روش‌های بی‌شماری وجود دارند که می‌توان از آنها استفاده کرد؛ علاوه بر تخمین سن و تخمین جنسیت، کسی که در استخوان‌شناسی پایه تبحر دارد، می‌تواند حداقل تعداد افراد (یا MNI) را در محیط‌های شلوغ، مانند گورهای دسته جمعی یا در محل گردآوری استخوانهای مردگان مشخص کند. این امر مهمی است، زیرا همیشه مشخص نیست که استخوان‌های انباشته شده در یک توده و در هنگام کاوش، از چند جسد تشکیل شده‌اند. گاهی اوقات، شیوع بیماری‌هایی مانند جذام در زمان گذشته را، می‌توان از روی بازسازی و تحلیل
در زمان گذشته را، می‌توان از روی بازسازی و تحلیل استخوان نیز تعیین کرد. پالئوپاتولوژی یا همان‌طور که این تحقیقات نامیده می‌شوند، می‌تواند در تخمین دقیق میزان مرگ و میر مفید باشد. تجزیه‌وتحلیل ژنتیکی. افزایش دسترسی به توالی‌یابی DNA از اواخر دهه ۱۹۹۰، امکان تخمین اندازه مؤثر جمعیت در دوران پارینه سنگی را فراهم کرده است. چنین مدل‌هایی، اندازه جمعیت مؤثر انسانی را، در حدود ۱۰۰۰۰ نفر برای اواخر دوره پلیستوسن پیشنهاد می‌کنند. این فقط شامل جمعیت زادآوری می‌شود که در درازمدت، فرزندانی تولید کرده‌اند و جمعیت واقعی
در درازمدت، فرزندانی تولید کرده‌اند و جمعیت واقعی ممکن است به‌طور قابل توجهی بزرگتر بوده باشد (تا شش رقم). شری "و همکاران" (۱۹۹۷)، بر اساس عناصر Alu، اندازه جمعیت مؤثر تقریباً ثابتی در حدود ۱۸٬۰۰۰ نفر را برای جمعیت "انسان‌های" اجدادی انسان‌های مدرن، در طول یک تا دو میلیون سال گذشته تخمین زدند. هاف "و همکاران" (۲۰۱۰)، تمام مدل‌هایی را که اندازه جمعیت مؤثر باستانی آنها بزرگتر از ۲۶٬۰۰۰ بود رد کردند. در بررسی بازه زمانی حدود. ۱۳۰٬۰۰۰ سال پیش، سجودین و همکاران اندازه جمعیت مؤثر را بین ۱۰٬۰۰۰ تا ۳۰٬۰۰۰ نفر
اندازه جمعیت مؤثر را بین ۱۰٬۰۰۰ تا ۳۰٬۰۰۰ نفر تخمین می‌زنند و «سرشماری جمعیت» واقعی "هومو ساپینس‌های" اولیه را، تقریباً ۱۰۰٬۰۰۰ تا ۳۰۰٬۰۰۰ نفر حدس می‌زنند. نویسندگان همچنین خاطرنشان می‌کنند که مدل آنها، فرض وجود یک گلوگاه جمعیتی اولیه (پیش از "خروج از آفریقا") را که بر تمام "گونه‌های انسان خردمند" تأثیر گذاشته است را رد می‌کند. برآورد مساحت قابل سکونت زمین. طبق یک مطالعه در سال ۲۰۱۵، کل مساحت خشکی‌های آفریقا، اوراسیا و ساحل که در طول آخرین حداکثر یخبندان (LGM) برای انسان‌ها قابل سکونت بود، حدود ۷۶۹۵۹۷۱۲٫۴
برای انسان‌ها قابل سکونت بود، حدود ۷۶۹۵۹۷۱۲٫۴ کیلومتر مربع بوده. بر اساس مجموعه میانگین داده‌ها، تراکم جمعیت گروه‌های جمع‌آوری کننده-گردآورنده که توسط لوئیس آر. بینفورد جمع‌آوری شده است، نشان‌دهنده تراکم متوسط ۰٫۱۲۲۳ انسان در کیلومتر مربع و تراکم میانه ۰٫۰۴۴۴ انسان در کیلومتر مربع است، جمعیت انسانی آفریقا و اوراسیا در زمان LGM، بین ۲٬۹۹۸٬۸۲۰ تا ۸٬۲۶۰٬۲۶۲ نفر بوده است. از طرف دیگر، اگر تراکم جمعیت انسانی بر اساس تراکم گوشتخواران مدرن با جثه متوسط تا بزرگ که تراکم میانه آنها ۰٫۲۷۵ نفر در کیلومتر مربع و تراکم
میانه آنها ۰٫۲۷۵ نفر در کیلومتر مربع و تراکم میانگین آنها ۰٫۰۳۸۴ نفر در کیلومتر مربع است، استفاده شود، کل جمعیت انسانی آفریقایی-اوراسیایی، بین ۲٬۱۲۰٬۰۰۰ تا ۲٬۹۵۰٬۰۰۰ نفر به دست می‌آید. تراکم جمعیت ساهول به‌طور قابل توجهی کمتر از آفریقا-اوراسیا بود و در زمان قبل از LGM، تنها ۰٫۰۰۵ نفر در هر کیلومتر مربع محاسبه شده بود. در نتیجه، با فرض اینکه سهول مساحت قابل سکونت تخمینی ۹٬۴۱۸٬۷۳۰٫۸ کیلومتر مربع را در اختیار داشته است، جمعیت آن در زمان LGM، حداکثر ۴۷٬۰۰۰ نفر بوده است و احتمالاً با توجه به اینکه اعتقاد بر این
است و احتمالاً با توجه به اینکه اعتقاد بر این است که جمعیت آن در طول LGM، تا ۶۱ درصد کاهش یافته است، روند جمعیتی که توسط شواهد باستان‌شناسی پشتیبانی می‌شود، کمتر از این مقدار بوده است و بنابراین تراکم جمعیت واقعی آن، حتی کمتر از تراکم محاسبه شده از قبل از LGM بوده است. برآورد جمعیت انسان‌تباران. جی. لارنس آنجل تخمین زده است که میانگین طول عمر انسان‌های اولیه در ساوانای آفریقا، بین ۴٬۰۰۰٬۰۰۰ تا ۲۰۰٬۰۰۰ سال پیش، ۲۰ سال بوده است. این بدان معناست که این جمعیت در هر قرن، حدوداً پنج بار به‌طور کامل تجدید می‌شود،
هر قرن، حدوداً پنج بار به‌طور کامل تجدید می‌شود، با فرض اینکه مرگ و میر نوزادان نیز بدینصورت تخمین زده شده است. همچنین تخمین زده می‌شود که جمعیت انسان‌های اولیه در آفریقا، بین ۱۰٬۰۰۰ تا ۱۰۰٬۰۰۰ نفر در نوسان بوده است، بنابراین به‌طور متوسط، حدود ۵۰٬۰۰۰ نفر می‌شود. ضرب ۴۰٬۰۰۰ قرن در ۵۰٬۰۰۰ تا ۵۰۰٬۰۰۰ نفر در هر قرن، در مجموع ۲ میلیارد تا ۲۰ میلیارد انسان‌نما را به دست می‌دهد که در طول آن دوره زمانی تقریباً ۴٬۰۰۰٬۰۰۰ ساله، زندگی می‌کرده‌اند.
مردی از هنگ کنگ (به چینی: 直搗黃龍) یک فیلم اکشن، ماجراجویانه و جنایی محصول سال ۱۹۷۵ به نویسندگی و کارگردانی برایان ترنچارد-اسمیت در اولین کارگردانی خود و با بازی جیمی وانگ یو، جرج لازنبی، هیو کیز-برن و راجر وورد است. اولین فیلمی است که به عنوان یک محصول مشترک بین‌المللی بین استرالیا و هنگ کنگ ساخته شده است، این فیلم به عنوان طنزی از مجموعه فیلم‌های جیمز باند و هری کثیف محسوب می‌شود. خلاصه داستان آن بازرس فانگ سینگ لنگ (وانگ یو) از شعبه ویژه پلیس هنگ کنگ است که برای استرداد به سیدنی سفر می‌کند، اما خود را درگیر
استرداد به سیدنی سفر می‌کند، اما خود را درگیر نبرد با جک ویلتون (لازنبی)، قدرتمندترین جنایتکار شهر می‌بیند. درابتدا قرار بود بروس لی در این فیلم بازی کند، و بعد از مرگ او جیمی وانگ یو بازی در این فیلم را برعهده گرفت. اگرچه این فیلم در طیف وسیعی از بازارها اکران شد و سودآور شد، مردی از هنگ کنگ، فیلم پرفروش ترنچارد اسمیت نبود و تهیه‌کنندگان فیلم امیدوار بودند که در زمان اکران اولیه آن باشد. در استرالیا، عملکرد باکس آفیس آن به دلیل رتبه بندی R محدود بود. این فیلم که بعداً توسط آرشیو ملی فیلم استرالیا بازسازی
که بعداً توسط آرشیو ملی فیلم استرالیا بازسازی شد، از آن زمان به‌عنوان یکی از فیلم‌های کلیدی چرخه اوزپلویتاسیون و کارنامه ترنچارد اسمیت، طرفدارانی را به خود جلب کرد، و به‌طور برجسته در مستند نه چندان هالیوود: داستان ناگفته اوزپلیتیشن به نمایش درآمد. انتشار فیلم. ترنچارد اسمیت در نمایش یک چاپ بازسازی شده در سیدنی گفت که این فیلم آنطور که انتظار می‌رفت به دلیل رتبه R فقط برای بزرگسالان عمل نکرد. با این حال حقوق ایالات متحده به مبلغ 200.000 دلار فروخته شد و در جشنواره کن این فیلم در سرتاسر جهان به قیمت حداقل
جشنواره کن این فیلم در سرتاسر جهان به قیمت حداقل 500.000 دلار فروخته شد و حتی قبل از اکران آن را به سود رساند. فاکس قرن بیستم این فیلم را در ایالات متحده توزیع کرد. این فیلم با نام The Dragon Flies در آمریکا اکران شد. بازخوردها. در وب‌سایت جمع‌آوری نقد راتن تومیتوز، این فیلم بر اساس رای ۷ نقد دارای امتیاز ۱۰۰٪ و میانگین امتیاز ۷٫۵ از ۱۰ است.
آشپزی اورشلیمی (اورشلیم) بازتابی از تاریخ طولانی این شهر به‌عنوان چهارراهی از فرهنگ‌ها و ادیان مختلف است. هزاران سال تجارت، فتوحات و مهاجرت‌ها باعث ایجاد تلفیقی منحصربه‌فرد از سنت‌های آشپزی شده‌اند؛ تلفیقی که تحت تأثیر چشم‌گیر آشپزی یهودی (به‌ویژه سفاردی) و آشپزی عربی شام (بلاد شام) قرار دارد. غذاهای اورشلیمی از مواد تازه، فصلی و مدیترانهای بهره می‌برند و تمرکز زیادی بر سبزیجات، میوه‌ها، روغن زیتون و سبزی‌های معطر دارند. غذاهای خیابانی بخش برجسته‌ای از صحنه آشپزی این شهر را تشکیل می‌دهند و در بازارهایی
آشپزی این شهر را تشکیل می‌دهند و در بازارهایی مانند بازار «محانه یهودا» و سوق عربی شهر قدیم رونق فراوانی دارند. اورشلیم مدرن نیز پاسخ‌گوی ذائقه جهانی است و با افزایش تعداد رستوران‌هایی که در کنار غذاهای سنتی، غذاهای بین‌المللی ارائه می‌دهند، چهره‌ای متنوع و جهانی یافته است. اورشلیم دارای غذاهای خاص و منحصربه‌فردی است؛ از جمله کعکالقدس (نان اورشلیمی)، نانی بیضی‌شکل و کشیده که معمولاً با دانه‌های کنجد پوشانده می‌شود و با زعتر (ادویه‌ای از ترکیب آویشن، سماق و کنجد) سرو می‌گردد؛ گریل مخلوط اورشلیم، غذایی
و کنجد) سرو می‌گردد؛ گریل مخلوط اورشلیم، غذایی تهیه‌شده از دل، طحال و جگر مرغ به همراه تکه‌هایی از گوشت بره که با پیاز و ادویه‌جات سرخ می‌شود؛ و کوبه، نوعی کوفته تهیه‌شده از بلغور یا سمولینا که داخل آن با گوشت چرخ‌کرده پر شده و در سوپ سرو می‌شود. غذاهای کلاسیک یهودیان سفاردی نیز در اورشلیم رایج هستند، از جمله: بورکاس (نوعی شیرینی یا پای شور)، بیسکوشوس (بیسکویت یا کلوچه سنتی)، سوفریتو (خورشت گوشت)، اورِز شوه‌ایت (برنج و لوبیا)، ماکارونی حمین (پاستای آرام‌پز شده) و پاستلیکوس (شیرینی یا خمیر پر شده با گوشت).
شده) و پاستلیکوس (شیرینی یا خمیر پر شده با گوشت). همچنین، کوگل اورشلیمی آشکنازی (خوراک سنتی رشته‌فرنگی پخته‌شده) و غذاهای رایج خاورمیانه‌ای مانند حمص، فلافل، شاورما و کُنافه بخش جدایی‌ناپذیر از هویت آشپزی اورشلیم هستند. تاریخچه. آثار ادبی و باستان‌شناسی بسیاری وجود دارند که روشنایی بر آشپزی قوم اسرائیل در اورشلیم باستان می‌افکنند. در کتاب دوم سموئیل، آمده است که داوود، اشیشیم (نوعی کوکو عدسی) را میان مردم شهر توزیع کرده است. یافته‌های باستان‌شناسی، ردهایی از وانیل را در کوزه‌های شراب متعلق به قرون هفتم تا
وانیل را در کوزه‌های شراب متعلق به قرون هفتم تا ششم پیش از میلاد نشان می‌دهند؛ این امر نشان می‌دهد که نخبگان محلی، شراب طعم‌دار با وانیل می‌نوشیده‌اند—یکی از نخستین کاربردهای شناخته‌شده این ادویه در دنیای قدیم. فراوانی استخوان ماهی‌های مربوط به عصر آهن حاکی از آن است که ماهی، که احتمالاً به دلیل فاصله شهر از ساحل مدیترانه به صورت خشک یا نمک‌سود شده به فروش می‌رسید، در اورشلیم مصرف می‌شده است. در کتاب‌های تواریخ ایام، صفنیا و نحمیا نیز به «دروازه ماهی» اشاره شده است. در منطقه اوفل، کوزه‌های بزرگ ذخیره‌ای
شده است. در منطقه اوفل، کوزه‌های بزرگ ذخیره‌ای یافت شده‌اند که برای نگهداری آرد، روغن و عسل استفاده می‌شدند؛ این ساختار در جریان محاصره اورشلیم توسط نبوکدنصر در سال ۵۸۷ پیش از میلاد ویران شده بود. یکی از این کوزه‌ها با نقش درخت نخل، نشان می‌دهد که محتوای آن عسل خرما بوده است.همچنین، قدیمی‌ترین شواهد باستان‌شناسی از وجود میوه‌های مرکبات در خاورمیانه، به قرون پنجم و ششم پیش از میلاد بازمی‌گردد که در منطقه رامات راحیل کشف شده‌اند. در دوران صلیبیان، ملکه ملیساند در سال ۱۱۵۲ سه خیابان موازی به نام «بازار
ملیساند در سال ۱۱۵۲ سه خیابان موازی به نام «بازار سه‌گانه» ایجاد کرد. این خیابان‌ها که تا امروز تقریباً دست‌نخورده باقی مانده‌اند، خیابان گیاهان دارویی، خیابان غذای بد و خیابان سرپوشیده نام داشتند. خیابان گیاهان دارویی به فروش گیاهان، میوه و ادویه اختصاص داشت، خیابان سرپوشیده محل فروش پارچه بود، و خیابان غذای بد غذاهای آماده برای زائران و مردم محلی عرضه می‌کرد. در قرن شانزدهم، نان که به دلیل قیمت مناسب و ارزش غذایی بالا محبوب بود، به عنوان اصلی‌ترین مادهٔ غذایی در اورشلیم شناخته می‌شد و از نظر اهمیت، از
غذایی در اورشلیم شناخته می‌شد و از نظر اهمیت، از گوشت و روغن زیتون پیشی گرفته بود. گوشت گران‌قیمت و کمتر در دسترس بود، در حالی که روغن زیتون با اینکه ارزان‌تر بود، نقش کمرنگ‌تری در رژیم غذایی داشت. انواع مختلفی از نان، از جمله کِمج (نان جیبی شبیه پیتا با ریشه‌ای فارسی)، ماوی (پنکیک‌هایی از گندم، سمولینا و آب)، سَمنون (نان‌های گرد و کوچک)، سیمید، تنوری و تَبونی توسط نانواییهایی پخته می‌شد که معمولاً چند بار در روز نان می‌پختند تا پاسخ‌گوی تقاضای بالا باشند. سوابق دادگاه اسلامی اورشلیم در قرن هفدهم اطلاعات
سوابق دادگاه اسلامی اورشلیم در قرن هفدهم اطلاعات بیشتری دربارهٔ انواع نان‌ها و محصولات نانوایی ارائه می‌دهد، از جمله کمج، کعک (نان حلقه‌ای با کنجد، شبیه به بَگِل)، و الجرک (قرص نانی پرشده با خرما، پنیر و گیاهان معطر که امروزه به نام ماروک شناخته می‌شود).عبدیای برتینورو که در اواخر قرن پانزدهم از اورشلیم بازدید کرد، از انگورهایی بزرگ‌تر از انگورهای منطقهٔ رومانیای ایتالیا سخن گفت و به فروش شیره انگور اشاره کرد. اسرائیل اهل پروشا، نویسنده‌ای از قرن شانزدهم، نیز نوشت که انگور از معدود میوه‌های در دسترس در شهر
نوشت که انگور از معدود میوه‌های در دسترس در شهر بوده و به فروش شیرهٔ انگور اشاره کرده است. آشپزی اورشلیم در دو قرن گذشته تحول چشمگیری داشته است. در اوایل قرن نوزدهم، جمعیت این شهر حدود ۹٬۰۰۰ نفر بود که شامل ۲٬۰۰۰ یهودی از پیشینه‌های سفاردی، مستعربی و آَشکِنازی می‌شد. این جوامع سنت‌های آشپزی متمایز خود را از کشورهای مبدأ خود حفظ کرده بودند و با مواد اولیه و روش‌های آشپزی محلی عربی ترکیب می‌شدند. این دوره آغازگر آشپزی منحصر به فرد اورشلیمی بود که سنت‌های مختلف یهودی را با تأثیرات عربی محلی در هم آمیخت. نقش
یهودی را با تأثیرات عربی محلی در هم آمیخت. نقش مهمی در شکل‌گیری این چشم‌انداز آشپزی بر عهده یهودیان سفاردی بود، کسانی که از اسپانیا اخراج شده بودند و در قرون ۱۷ و ۱۸ از امپراتوری عثمانی به اورشلیم آمدند. تأثیر آن‌ها باعث شد تا فرهنگ غذایی شهر بیشتر رنگ و بوی سفاردی پیدا کند. با رشد جمعیت اورشلیم، جمعیت یهودی آن نیز گسترش یافت و در نهایت به دو سوم از جمعیت کل شهر رسید. این رشد باعث تنوع بیشتر در صحنهٔ آشپزی شد. در اوایل قرن نوزدهم، مهاجرانی از اروپا شرقی و غربی، به همراه افرادی از ترکیه، سوریه، بالکان و
و غربی، به همراه افرادی از ترکیه، سوریه، بالکان و شمال آفریقا به شهر وارد شدند. ورود یهودیان از مغرب در دهه ۱۸۴۰ و بعدها از ایران، بخارا، یمن و کردستان در اواخر قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰، تأثیرات آشپزی جدیدی را به همراه داشت. هر گروه مواد اولیه و تکنیک‌های آشپزی منحصر به فرد خود را به شهر آورد و آشپزی اورشلیمی را بیشتر غنی کرد. این روند باعث شد که غذاهای اورشلیم نه تنها به ترکیب سنت‌های یهودی مختلف بلکه به استفاده از تکنیک‌های مختلف آشپزی از سراسر دنیا غنی‌تر شود. به عنوان مثال، تأثیرات آشپزی ایرانی و یمنی در
به عنوان مثال، تأثیرات آشپزی ایرانی و یمنی در غذاهای محلی مشاهده می‌شود، در حالی که تکنیک‌های ترکی و شمال آفریقایی نیز با توجه به حضور مهاجران از این مناطق وارد آشپزی اورشلیم شده است. در دوران پس از جنگ جهانی دوم و پس از تأسیس دولت اسرائیل، اورشلیم همچنان شاهد ترکیب سنت‌های آشپزی مختلف بود. ورود مهاجران یهودی از سرتاسر جهان، فرهنگ غذایی شهر را بیشتر غنی کرد. آشپزی مدرن اورشلیمی اکنون یک ترکیب پویا از تأثیرات تاریخی از جوامع یهودی مختلف، از جمله سفاردی، آشکنازی و کردی، و همچنین سنت‌های محلی است.امروزه،
آشکنازی و کردی، و همچنین سنت‌های محلی است.امروزه، آشپزی اورشلیم بازتابی از این هم‌نشینی است که در آن دستورهای غذایی باستانی با شیوه‌های آشپزی مدرن ترکیب شده‌اند. غذاهایی که در این شهر یافت می‌شوند، نمایانگر تاریخچهٔ طولانی و غنی آن هستند و در عین حال به روز و در تطابق با ذائقه‌ها و شیوه‌های جدید تهیه غذا هستند. این ترکیب فرهنگی نه تنها در غذاهای روزمره، بلکه در رستوران‌ها و کافه‌های شهر نیز مشاهده می‌شود که از مواد اولیه تازه، طعم‌های متنوع و تکنیک‌های آشپزی نوین بهره می‌برند. آشپزی اورشلیمی امروزی در واقع
نوین بهره می‌برند. آشپزی اورشلیمی امروزی در واقع یک گواه از چگونگی تحول شهر و هویت‌های مختلف در کنار یکدیگر است. پس از جنگ ۱۹۶۷، ورود کارگران عرب از کرانه باختری به اورشلیم افزایش یافت. با این روند، تعداد رستوران‌های فلسطینی در اورشلیم بیشتر شد و منطقهٔ شرق اورشلیم به یک مرکز محبوب برای رستوران‌های حمص تبدیل گردید. انواع نان‌ها و شیرینی‌ها. کعک القدس نان سنتی اعراب محلی است که شکل بیضی منحصر به فردی دارد و یکی از ویژگی‌های اورشلیم به‌شمار می‌رود.این نان ممکن است تحت تأثیر امپراتوری عثمانی قرار گرفته
ممکن است تحت تأثیر امپراتوری عثمانی قرار گرفته باشد.به گفته جانا گور، به نظر می‌رسد که کعک القدس پس از جنگ شش‌روزه (۱۹۶۷) در میان اسرائیلی‌ها محبوب شد و پس از آن به نام بگل اورشلیمی شناخته شد.برخلاف بگل‌های آمریکای شمالی، کعک القدس سبک‌تر است و در حالی که پخته می‌شود، به صورت آب‌پز تهیه نمی‌گردد. این نان معمولاً با دانه‌های کنجد پوشانده شده و اغلب با زعتر، فلافل یا تخم‌مرغ آب‌پز خورده می‌شود.در شهر قدیم اورشلیم، کعک القدس توسط فروشندگان خیابانی عرب و نانوایی‌ها فروخته می‌شود—برخی از این نانوایی‌ها بیش از
فروخته می‌شود—برخی از این نانوایی‌ها بیش از ۱۰۰ سال قدمت دارند.برخی از اعراب معتقدند که کعک القدس تنها وقتی که در اورشلیم پخته شود، طعم واقعی خود را دارد و به همین دلیل اغلب این نان به عنوان هدیه برای کسانی که در جاهای دیگر زندگی می‌کنند، آورده می‌شود. این نان نه تنها بخشی از هویت غذایی اورشلیم است بلکه به عنوان نمادی از فرهنگ عرب محلی در منطقه شناخته می‌شود. در شهر قدیم اورشلیم، نانی به نام ماروک که با خرما پر شده و با تخم‌مرغ غنی شده است، یافت می‌شود.این نان با استفاده از زردچوبه رنگ زردی به خود می‌گیرد
نان با استفاده از زردچوبه رنگ زردی به خود می‌گیرد و یکی از غذاهای محبوب در منطقه به‌شمار می‌رود. جوامع یهودی یمنی جاخنون را به اورشلیم معرفی کردند و این غذا به سرعت به یک بخش مهم از رژیم غذایی محلی تبدیل شد.جاخنون نوعی نان نرم و لایه‌لایه است که معمولاً با سس گوجه‌فرنگی و تخم‌مرغ خورده می‌شود و اغلب به عنوان غذای صبحانه در نظر گرفته می‌شود. در بازار ماحانه یهودا، علاوه بر خلأ (نان بافته‌شده سنتی که معمولاً برای شبات تهیه می‌شود)، بورکاس که یک خوراکی پر شده با مواد مختلف است، به فروش می‌رسد. بورکاس‌ها
شده با مواد مختلف است، به فروش می‌رسد. بورکاس‌ها ریشه‌ای سفاردی دارند و به‌طور معمول با پر کردن‌های مختلف مانند پنیر، سیب‌زمینی، گوشت یا اسفناج آماده می‌شوند. کگل یروشالمی، یک غذای ویژه از اورشلیم، یک غذا منحصر به فرد است که طعم‌های شیرین و شور را با هم ترکیب می‌کند. این غذا از کارامل، فلفل سیاه و رشته‌فرنگی تخم‌مرغی تهیه می‌شود و هنگام پخت، پوستی ترد و داخلی نرم و جویدنی پیدا می‌کند. این خوراک که معمولاً در جوامع یهودی ارتدکس یافت می‌شود، به طعم غنی، فلفلی و شیرین خود شناخته می‌شود.این غذا ممکن است
فلفلی و شیرین خود شناخته می‌شود.این غذا ممکن است ریشه‌های خود را به قرن نوزدهم نسبت دهد، زمانی که یهودیان آشکنازی کگل را به اورشلیم آوردند و مواد تشکیل‌دهنده آن را با توجه به دسترسی محلی با افزودن کارامل و تندی متأثر از فرهنگ سفاردی تطبیق دادند. کگل یروشالمی می‌تواند گرم یا سرد سرو شود و چندین بار دوباره گرم شود، که آن را به یک انتخاب محبوب برای شب‌های شنبه تبدیل می‌کند، زمانی که معمولاً در قیدوش یا به عنوان یک غذای جانبی همراه با چولنت / خاله بی بی سرو می‌شود. خوراک‌های اصلی. کوبه، سوپ کوفته‌ای از اصل
می‌شود. خوراک‌های اصلی. کوبه، سوپ کوفته‌ای از اصل یهودی عراقی، یکی از غذاهای نمادین آشپزی اورشلیمی است که معمولاً به عنوان یک وعده پیش از شبات در ناهار جمعه میل می‌شود. از دهه ۱۹۸۰، این غذا که بیشتر در میان جامعه یهودی کرد کوچک مصرف می‌شد، شروع به ظاهر شدن در رستوران‌های ساده اطراف بازار محانه یهودا کرد و به تدریج محبوبیت خود را در میان مخاطبان گسترده‌تر پیدا کرد.این غذا در رستوران‌هایی مانند آزورا، مردوخ، اما و رخمو سرو می‌شود.نسخه‌های محبوب شامل کبه حمستا، یک سوپ ترش،و کبه سلیک، تهیه‌شده با عصاره چغندر
یک سوپ ترش،و کبه سلیک، تهیه‌شده با عصاره چغندر قرمز، می‌باشد. گریل مختلط اورشلیمی، غذایی است که باور بر این است که از بازار محانه یهودا سرچشمه گرفته است. این غذا شامل ران‌های مرغ، قلب‌ها و جگرهاست که با بهارات، مخلوط ادویه‌ای خاورمیانه‌ای که معمولاً حاوی دارچین، پودر ادویه، گشنیز، فلفل سیاه، هل و میخک است، همراه با پیاز کاراملی شده پخته می‌شود. این غذا معمولاً روی گریل تهیه می‌شود، اما می‌توان آن را در یک تابه معمولی نیز درست کرد و همچنین می‌توان آن را در نان پیتا سرو کرد. یکی دیگر از غذاهای محبوب در
در نان پیتا سرو کرد. یکی دیگر از غذاهای محبوب در اورشلیم، سوپریتوی است که اصالت آن به یهودیان سفاردی بازمی‌گردد. سوپریتوی گوشت گاو، که ترکیبی از گوشت گاو، سیب‌زمینی و ادویه‌هاست، در مکان‌هایی مانند آزوراو بارودسرو می‌شود. آزورا، یک رستوران خانوادگی معروف در بازار محانه یهودا، که اغلب به عنوان یکی از بهترین رستوران‌های «کارگری» کشور شناخته می‌شود، علاوه بر سوپریتوی، غذاهای سنتی دیگری مانند کبه و خوراک ریه نیز سرو می‌کند. بارود، که در حیاط تاریخی فینگلولد واقع شده و در سال ۱۹۹۵ تأسیس شده است، یک گاستروپاب
شده و در سال ۱۹۹۵ تأسیس شده است، یک گاستروپاب شناخته شده برای آشپزی سفاردی است که همچنین شامل پاستلیکوس، بویکوس و فریت‌های تره است. ماکارونی حامین یک واریاسیون اورشلیمی از حامین است (که مشابه چولنت آشکنازی می‌باشد)، یک خورش پخته شده آرام که به‌طور سنتی در شبات سرو می‌شود. این غذا شامل پاستا (معمولاً ماکارونی یا بوکاتینی) به همراه مرغ است. در شهر قدیم اورشلیم، چندین رستوران معروف حمص وجود دارد که جمعیت زیادی را جذب می‌کنند، از جمله ابو شکری، لینا، ابو کمال و عرافات. ابو شکری، که یوتام اتولنگی و سامی تمیمی
و عرافات. ابو شکری، که یوتام اتولنگی و سامی تمیمی آن را «یک مکان معروف برای حمص» در این منطقه می‌دانند، به خاطر حمص دست‌ساز خود شناخته شده است و همچنین غذاهایی مانند مصابحه (نخودهای کامل مخلوط شده با طحینه) و فول (لوبیا فوا) ارائه می‌دهد. به دلیل محدودیت در صندلی‌ها، معمولاً مردم محلی برای صبحانه‌های بیرون‌بر در صف می‌ایستند.بازار قصاب‌ها محل کباب ابو شاهین است، یک رستوران کباب که توسط نسل‌های یک خانواده ترک مسلمان که گفته می‌شود در دوران عثمانی این رستوران را تأسیس کرده‌اند، مدیریت می‌شود. دسرها. دسرهای
را تأسیس کرده‌اند، مدیریت می‌شود. دسرها. دسرهای سنتی عربی محلیکه در شیرینی‌فروشی‌های اوشلیم فروخته می‌شوند شامل حلبه و حریسه هستند، که هر دو از کیک‌های سمولینا تهیه می‌شوند.دسر عربی محلی دیگر، کنافه، از پنیر ذوب شده و خمیر شیرینی تهیه می‌شود. یکی از فروشگاه‌های معروف کنافه، شیرینی‌فروشی جعفر است که در سال ۱۹۵۱ در محله مسیحی شهر قدیم تأسیس شده است. در سال ۲۰۱۷، اولین فروشگاه کنافه کاشر، ایرداوید، در بازار محانه یهودا افتتاح شد و به سرعت محبوبیت پیدا کرد و الهام‌بخش تأسیس فروشگاه‌های کنافه کاشر دیگری شد.
الهام‌بخش تأسیس فروشگاه‌های کنافه کاشر دیگری شد. روگلاخ نیز بسیار محبوب است، به ویژه در مارزیپان، یک نانوایی معروف به خاطر نسخه شکلاتی چسبناک این شیرینی که جمعیت زیادی را جذب می‌کند. کافه قنادی کادوش، واقع در مرکز شهر اورشلیم، به عنوان یکی از محبوب‌ترین و قدیمی‌ترین نانوایی‌های اسرائیل شناخته می‌شود. این کسب‌وکار خانوادگی که در سال ۱۹۶۷ تأسیس شده، به خاطر محصولات پخته شده به سبک اروپایی و غذاهای لبنی خود شهرت زیادی پیدا کرده است. این کافه همچنین به خاطر سافگانیوت‌های خود در طول تعطیلات یهودی حنوکا معروف
خود در طول تعطیلات یهودی حنوکا معروف است که هر ساله جمعیت زیادی را جذب می‌کند. در سال ۲۰۲۳، روزنامه "جرزالم پست" گزارش داد که تعدادی از بستنی‌فروشی‌ها در دهه گذشته در یروشلیم افتتاح شده‌اند. مطبخ‌های بین‌المللی. در کنار آشپزی سنتی اورشلیمی، تعداد فزاینده‌ای از رستوران‌ها در اورشلیم غذاهای بین‌المللی ارائه می‌دهند. نمونه‌های قابل توجه شامل مهمان‌خانه اتریشی در شهر قدیم است که به خاطر سرو غذاهای ویژه اتریشی مانند شنیتسل گوساله و اپل استودل معروف است. در محله یهودی، یک رستوران کره‌ای غذاهای کره‌ای مانند
محله یهودی، یک رستوران کره‌ای غذاهای کره‌ای مانند بیبیمباب، گیمباب، توکبوکی، جاپچا و کیمچی را سرو می‌کند. در بازار محانه یهودا، رستوران‌های جدیدی ظهور کرده‌اند که انواع مختلفی از غذاهای بین‌المللی با گواهی کاشر را ارائه می‌دهند، از جمله غذاهای گرجی، لبنانی، آمریکایی و آمریکای جنوبی. جشنواره‌ها. در سال ۱۹۹۲، موزه برج داوود یک نمایشگاه نوآورانه با نام «تا-آروخا» برگزار کرد که توسط نویسنده معروف غذا، شری انسکی، ترتیب داده شده بود. حدوداً در سال ۲۰۲۱، برج داوود پروژه‌ای با نام «خوردن در اورشلیم» را آغاز کرد،
پروژه‌ای با نام «خوردن در اورشلیم» را آغاز کرد، یک پروژه تاریخی و آشپزی بین‌رشته‌ای که شامل یک خبرنامه هفتگی، داستان‌ها و دستور پخت‌هایی است که از طریق واتساپ به اشتراک گذاشته می‌شود، یک وبلاگ با مقالات علمی در مورد مواد اولیه محلی، و تورهای غذایی حضوری در شهر قدیم و بازار محانه یهودا. در دهه ۲۰۱۰ و ۲۰۲۰، جشنواره کامیون‌های غذای یروشلیم به یک رویداد تابستانی برجسته تبدیل شد. این جشنواره که در شب‌های تیر و مرداد ماه برگزار می‌شود، شامل کامیون‌های غذاست که در آن‌ها سرآشپزان برجسته از رستوران‌های معتبر شهر
در آن‌ها سرآشپزان برجسته از رستوران‌های معتبر شهر غذاهایی را تهیه می‌کنند. علاوه بر غذاهای مختلف، جشنواره همچنین شامل نمایش‌ها و نمایش‌های نوری است. این رویداد در ابتدا در پارک دره بن هی‌نوم برگزار می‌شد، اما در سال ۲۰۲۴ مکان آن به پارک آرمان هنتسیو منتقل شد.
اسطوره‌های آفرینش آینو ، روایت‌های سنتی آفرینش مردمان آینو در ژاپن هستند. این اسطوره‌ها منعکس‌کننده جهان‌بینی آینو هستند که به موجودات غیرانسانی، ذهنیت و عاملیت نسبت می‌دهد و آنها را موجوداتی آگاه با توانایی برقراری ارتباط و تعامل با انسان‌ها می‌داند. اگرچه اساطیر آینو ویژگی‌های مشترکی با ژاپنی‌ها دارد، که از اوایل قرن نوزدهم با آن‌ها تعامل داشته‌اند، اما اسطوره آفرینش آن‌ها همچنان مختص به خودشان است. آینوها از نظر تاریخی زبان خاص خود و گنجینه‌ای غنی از ادبیات شفاهی دارند. این داستان‌ها به‌ویژه از طریق ژانر
شفاهی دارند. این داستان‌ها به‌ویژه از طریق ژانر کامویی یوکار روایت می‌شوند که روایت‌های طولانی از شاه‌کارهای قهرمانانه با مشارکت موجودات معنوی مانند حیوانات، گیاهان و پدیده‌های طبیعی است. در نتیجه همگون‌سازی فرهنگی، اکثر مردم آینو ژاپنی‌زبان هستند و به زبان آینو صحبت نمی‌کنند. اکنون ادبیاتی به شکل متون مکتوب وجود دارد که ثابت شده‌اند اما همچنان نسخه‌های متعددی از داستان‌های یکسان هستند. اسطوره‌های آینو زمان را به سه قسمت تقسیم می‌کند: «موسیر سیکا اوتا» (هنگامی که جهان متولد شد)، موسیر نوسکه‌کهه «مرکز جهان»
که جهان متولد شد)، موسیر نوسکه‌کهه «مرکز جهان» و موسیر کش (پایان جهان، که هیچ مفهوم دقیقی از اساطیر آینو در مورد آن ثبت نشده است) در یک نسخه، الهه آفرینش، دم‌جنبانک آبی را به پایین می‌فرستد تا در دنیای آبی زیرین، زمین قابل سکونت ایجاد کند. از آن‌جایی که خالق، حیوانی را برای کمک به خلقت به جهان می‌فرستد، اسطوره آینو را می‌توان مشتقی از نوع خلقت زمین-غواص نامید که معمولاً در آسیای مرکزی و فرهنگ‌های بومی آمریکا یافت می‌شود. پرنده کوچک روی آب‌ها بال می‌زد، آب می‌پاشید و سپس با پاهایش و دمش، تکه‌هایی از خاک را
و سپس با پاهایش و دمش، تکه‌هایی از خاک را محکم می‌کرد. به این ترتیب، جزایری که بعدها آینوها در آن‌ها زندگی می‌کردند، به‌صورت شناور بر روی اقیانوس بالا آورده شدند.آینوها حداقل در مقایسه با سایر جمعیت‌های آسیای شرقی، تا حدودی مو دارند. بنابراین، بسیاری از داستان‌های آینو معتقدند که اولین جد آن‌ها خرس بوده است. یک نسخه از کاموی می‌گوید که یک زوج آسمانی به نام‌های اوکیکورومی و تورش را به زمین می‌فرستد. این زوج پسری داشتند که برخی او را اولین آینو می‌دانند و اعتقاد بر این است که او مهارت‌های لازم برای بقا را به
بر این است که او مهارت‌های لازم برای بقا را به مردم داده است. مبلغ مذهبی انگلیسی جان بچلر، افسانه‌ای را که آینوها قبل از خلقت جهان توسط اولین کاموی برایش تعریف کرده بودند، بازگو کرد. در آن افسانه آمده بود که تنها یک باتلاق وسیع وجود داشت که در آن یک ماهی قزل‌آلای بزرگ زندگی می‌کرد و خالق، جهان را روی قزل‌آلا قرار داد، به‌طوری که ماهی آب دریا را می‌مکد و بیرون می‌ریزد و باعث جزر و مد می‌شود. تاریخچه. اسطوره آفرینش آینو حول نقش خدایان و الهه‌های مختلف، تقسیم کیهان به قلمروهای مختلف و آفرینش جهان و انسان‌ها