payamvha/North_RAG huggingface dataset:
این بنا در مسیر کاردو ماکسیموس قرار داشت، یکی از خیابان‌های اصلی شهر که فروم استانی را به فروم شهری متصل می‌کرد. در زمان ساخت، این طاق با مرمر پوشیده شده بود. طاق از گرانیت ساخته شده و در ابتدا با روکش مرمر تزیین شده بود. ارتفاع آن ۱۳٫۹۷ متر، عرض آن ۵٫۷۰ متر و دهانهٔ قوس آن ۸٫۶۷ متر است. گرچه گمان می‌رود طاقی یادمانی باشد، اما همچنین ممکن است به‌عنوان ورودی باشکوه فوروم استانی عمل می‌کرده است. این سازه در میان بافت فشرده شهری مدرن و خانه‌های مجاور پنهان شده، اما همچنان با شکوه برپا ایستاده و همواره مورد
اما همچنان با شکوه برپا ایستاده و همواره مورد تحسین مسافران و تاریخ‌نگاران بوده است. نام فعلی آن قراردادی است، چرا که کتیبهٔ یادبود آن قرن‌ها پیش ناپدید شده است. خانهٔ مجلل. این خانه به‌طور اتفاقی در اوایل دههٔ ۱۹۶۰ کشف شد. ساخت آن به میانهٔ قرن اول میلادی بازمی‌گردد و در دامنهٔ جنوبی تپهٔ سن آلبین واقع شده است. نزدیکی آن به منطقه‌ای که تصور می‌شود معبد میترا (مهرپرستی) در آن قرار داشته، باعث شده که امروز به نام «خانهٔ میترا» شناخته شود. تمام بنا با سنگ‌چین ساخته شده و در گوشه‌ها از سنگ‌های تراش‌خورده
ساخته شده و در گوشه‌ها از سنگ‌های تراش‌خورده استفاده شده است. از ویژگی‌های شاخص این خانه، پرستیل‌ها (حیاط‌های ستون‌دار با باغ مرکزی) و اتاقی در بخش غربی آن است که موزاییک مشهور کیهان‌زایی (موزاییک کیهانی) در آن قرار دارد؛ این موزاییک بازنمایی نمادین عناصر طبیعت (رودخانه‌ها، بادها و…) است که تحت فرمانروایی چهره‌ای به‌نام آیون قرار دارد. امروزه این مجموعه سرپوشیده و برای بازدید عمومی مناسب‌سازی شده است. کلیسای جامع ویزیگوتی «سانتا ماریا دِ اورشلیم». کلیسای جامع ویزیگوتی سانتا ماریا دِ اورشلیم که امروزه به‌جز
ویزیگوتی سانتا ماریا دِ اورشلیم که امروزه به‌جز چند قطعه که در موزهٔ ویسیگوتی نگهداری می‌شوند، اثر چندانی از آن بر جای نمانده، مقر اسقف‌نشینی بوده است. این کلیسا بخشی از مجموعه‌ای ساختمانی شامل کاخ اسقفی بود و کلیسای «سن خوان» نیز به آن متصل بوده است، کلیسایی که دارای تعمیدگاه نیز بوده است. آلکاسابا. آلکاسابا در کنار پل رومی بر روی رود گوادیانا واقع شده و در سال ۸۳۵ میلادی توسط عبدالرحمن دوم ساخته شد تا به‌عنوان دژ نظامی برای کنترل شهری عمل کند که از سال ۸۰۵ میلادی چندین‌بار علیه فرمانروایی اموی شوریده
۸۰۵ میلادی چندین‌بار علیه فرمانروایی اموی شوریده بود. این نخستین آلکاسابا با معماری اسلامی در شبه‌جزیره ایبری بوده است. این سازه، ساختمانی پیچیده است که از محوطه‌ای مربع‌شکل به ضلع ۱۳۰ متر تشکیل شده و ظرفیت استقرار شمار قابل‌توجهی از نیروهای نظامی را داشته است. درون آن آب‌انبار بسیار زیبایی قرار دارد؛ بنایی منحصربه‌فرد که شامل مخزن آبی است که آب آن از رود گوادیانا فیلتر شده و از طریق راهرویی دوگانه از طبقهٔ پایین یک برج قابل دسترسی بوده است. در یکی از گوشه‌های آن صومعه‌ای برای فرمان نظامی سانتیاگو ساخته شد
آن صومعه‌ای برای فرمان نظامی سانتیاگو ساخته شد که امروزه محل استقرار ریاست دولت منطقه‌ای اکسترمادورا است. در کنار پل رومی، سازهٔ کوچک‌تری به نام «آلکاسابای کوچک» ساخته شده بود که عبور و مرور از رودخانه به شهر را کنترل می‌کرد. شهر مردگان. با نام «لاس کولومباریوس» دو سازهٔ تدفینی در فضای باز شناخته می‌شوند که بیرون از دیوارهای شهر رومی قرار داشتند و درواقع از نظر ساختاری به کولومباریا (آرامگاه‌های چندطبقهٔ کبوترخانه‌ای شکل) شباهتی ندارند. این دو بنا بهترین نمونه‌های سازه‌های تدفینی در امریتا هستند. مصالح
نمونه‌های سازه‌های تدفینی در امریتا هستند. مصالح استفاده‌شده در آن‌ها سنگ‌چین و بلوک‌های گرانیتی بوده است. در هر دو بنا کتیبه‌های شناسایی خانوارهای مالک (خانواده‌های واکونیوس و یولیوس) حفظ شده‌اند و از این طریق اطلاعاتی دربارهٔ منشأ و جایگاه اجتماعی آن‌ها به‌دست آمده است.
بیماری الکساندر یک نوع بسیار نادر از لکودیستروفی اتوزومال غالب است؛ گروهی از اختلالات عصبی که به دلیل ناهنجاری در میلین (پوشش محافظ فیبرهای عصبی در مغز) به وجود می‌آیند. شایع‌ترین نوع این بیماری، نوع نوزادی آن است که معمولاً در دو سال اول زندگی آغاز می‌شود. علائم آن شامل تأخیر در رشد ذهنی و جسمی، از دست دادن توانایی‌های رشدی قبلی، بزرگ شدن غیرعادی اندازه سر و تشنج است. نوع نوجوانان این بیماری بین سنین ۲ تا ۱۳ سالگی ظاهر می‌شود. کودکان مبتلا ممکن است دچار استفراغ شدید، مشکل در بلع و صحبت کردن، هماهنگی ضعیف
شدید، مشکل در بلع و صحبت کردن، هماهنگی ضعیف حرکتی و از دست دادن کنترل حرکتی شوند. نوع بزرگسال این بیماری کمتر شایع است. علائم آن گاهی شبیه به بیماری پارکینسون یا ام‌اس هستند، یا ممکن است در ابتدا به صورت اختلال روان‌پزشکی ظاهر شوند. بر اساس گزارش مؤسسه ملی اختلالات عصبی و سکته مغزی (NINDS)، تخریب ماده سفید مغز با تشکیل فیبرهای روزنتال همراه است — توده‌های غیرطبیعی از پروتئین که در آستروسیت‌های مغزی تجمع پیدا می‌کنند. این بیماری نخستین بار در سال ۱۹۴۹ توسط دکتر وی. استوارت الکساندر مستند شد؛ او نوزادی ۱۵
دکتر وی. استوارت الکساندر مستند شد؛ او نوزادی ۱۵ ماهه را که دچار بزرگی مغز، هیدروسفالی (آب در مغز)، تشنج و تأخیر رشدی بود، درمان کرد. بین سال‌های ۱۹۴۹ تا ۱۹۶۴، پانزده مورد دیگر با علائم مشابه مشاهده شد که باعث شد پژوهشگران به این نتیجه برسند که این موارد مربوط به یک بیماری واحد هستند و پیشنهاد دهند که بیماری به نام الکساندر نام‌گذاری شود. این بیماری هم در مردان و هم در زنان رخ می‌دهد و هیچ تفاوت نژادی، قومی، جغرافیایی یا فرهنگی/اقتصادی در پراکندگی آن مشاهده نشده است. بیماری الکساندر یک بیماری پیشرونده و
نشده است. بیماری الکساندر یک بیماری پیشرونده و اغلب کشنده است. علت. بیماری الکساندر یک اختلال ژنتیکی است که به‌طور اصلی بخش میانی مغز (میان‌مغز) و مخچه در دستگاه عصبی مرکزی را تحت تأثیر قرار می‌دهد. این بیماری ناشی از جهش در ژن مربوط به پروتئین اسیدی فیبریلاری گلیال (GFAP) است که روی کروموزوم ۱۷ در موقعیت 17q21 قرار دارد. این بیماری به صورت اتوزومال غالب به ارث می‌رسد؛ به این معنا که فرزند یک والد مبتلا به بیماری (در صورتی که والد هتروزیگوت باشد) دارای ۵۰٪ احتمال به ارث بردن بیماری است. با این حال، بیشتر
احتمال به ارث بردن بیماری است. با این حال، بیشتر موارد بیماری ناشی از جهش‌های خودبه‌خودی (de novo) و تصادفی هستند. بیماری الکساندر به گروهی از بیماری‌ها به نام لکودیستروفی‌ها تعلق دارد؛ گروهی از بیماری‌ها که رشد یا تکامل غلاف میلین را تحت تأثیر قرار می‌دهند. تخریب ماده سفید مغز همراه با تشکیل رسوبات فیبری و ائوزینوفیلیک به نام فیبرهای روزنتال (Rosenthal fibers) است.
منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ دینارکوه یک منطقهٔ حفاظت‌شده با مساحت ۴۱۴۶۳ هکتار است که در استان ایلام در ایران قرار دارد. این منطقهٔ حفاظت‌شده طبق مصوبهٔ شمارهٔ ۶۸۴ در تاریخ ۱۳۸۰/۷/۲۵ در فهرست مناطق تحت حفاظت سازمان محیط زیست ایران قرار گرفت.
برنده عنوان یازدهمین آلبوم استودیویی رضا صادقی است که در تاریخ ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۴ به‌صورت رسمی از وبسایت رضا صادقی و پلتفرم های دیجیتال موسیقی منتشر شد.تهیه کننده این آلبوم موسسه فرهنگی هنری لیما به مدیریت میلاد ماهان راد است.این آلبوم که شامل ۱۶ قطعه می باشد،ابتدا قرار بود در سال ۱۴۰۳ منتشر شود اما به دلایل گوناگون انتشار آلبوم به سال ۱۴۰۴ موکول شد و نهایتا در تاریخ ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۴ آلبوم برنده منتشر شد. معرفی آلبوم. آلبوم برنده شانزده قطعه دارد،قطعات قسم،پاشو بیا،خط و نشون و آشوب که پیش تر به‌صورت تک آهنگ
بیا،خط و نشون و آشوب که پیش تر به‌صورت تک آهنگ منتشر شدند با تنظیم جدید در این آلبوم قرار دارند.همچون آلبوم های گذشته،قطعاتی با گویش بندری در آلبوم برنده به جشم میخورد:قطعه آشوب و قطعه دلبر که از موسیقی هرمزگان و بوشهر الهام گرفته شده است. رضا صادقی در توضیحات این آلبوم نوشته است: «برای برنده شدن باید از خیلی برنده ها جلوتر بری، باید خسته ترین حالت ممکن، زانوهات نلرزه، باید صبور باشی و تشویق و ملامت ها رو، رد کنی و فقط به جلو نگاه کنی. برای برنده شدن باید، آباد و آگاه و آزاد باشی و از همه مهمتر بعد از مهر
آباد و آگاه و آزاد باشی و از همه مهمتر بعد از مهر حضرت دوست، دوستان برنده ای داشته باشی که برای برنده شدنت با قلبشون همراهت باشن. ممنونم از خدای باورهام، خانواده صبورم، هواداران آگاهم و کمپانی لیما کنسرت، میلاد ماهان راد که مسیر سی ساله من رو باور داشت و برای هموار کردن ادامه مسیر از روح و قلب و همه توانش مایه گذاشت. با همه قلبم آلبوم برنده رو تقدیم می کنم به همه برنده ها مخصوصا مردم صبور و برنده بندرعباسم که در هر سختی و تلخی و آتش روزگار با قلبشان دوباره سبز می شوند. با امید اینکه این آلبوم خاطره ساز و
سبز می شوند. با امید اینکه این آلبوم خاطره ساز و ماندنی باشد. من کنارتم رفیق، میدونم سخته، میدونم تلخه، اما شک نکن «برنده ای»، ببین منو… باید برنده شیم، آگاه، آباد، آزاد ارادتمند رضا صادقی» در بخش ترانه،اسامی مختلفی از جمله رضا صادقی، مهداد همایون‌پور، نوید بهبودی، ایمان مسرور، ندا پارسایی، آراز شیرافکن، سامی شریف، مهدی ایوبی، کیانا ناطقی، محمد مبارکی، پیام ربیعی، محمد رضا صادقی، امیر آرسین، صالح نیازی و محمدعلی شیعاوى به چشم میخورد. مهداد همایون‌پور، نوید بهبودی، مهدی ابراهیمی نژاد، فرزین کاتب، سامی شریف،
مهدی ابراهیمی نژاد، فرزین کاتب، سامی شریف، وحید پویان، رضا آبزین، تورج جهانگیری، محمد رضا صادقی، امیر آرسین، صالح نیازی و محمدعلی شیعاوى در بخش آهنگسازی این آلبوم حضور دارند. رضا صادقی در بخش تنظیم با افرادی همچون سهیل شمس، فرید ایمانی، مهدی ابراهیم نژاد، فرزین کاتب، شجاعت شفائی، هادی جولانی، علیرضا اسدی، مجید ملوندی، میلاد اقدسی، محمد رضا صادقی و مسعود همایونى همکاری داشته است. میکس و مسترینگ قطعات آلبوم توسط محمد فلاحی، فرید ایمانی، حسین پور معصومی، شجاعت شفائی، حمید حاتمی، هادی جولانی، حامد بهراد، حمید
شفائی، حمید حاتمی، هادی جولانی، حامد بهراد، حمید صانع، شاهرخ احمدی و مسعود همایونى انجام شده است. آلبوم برنده به دلیل مشکلات فقر و اقتصادی در داخل ایران به‌صورت کاملا رایگان منتشر شد
پلاجیانیسم یک دیدگاه الهیاتی مسیحی است که معتقد است هبوط، طبیعت انسان را آلوده نکرده و انسان‌ها به لطف الهی، اراده آزاد برای رسیدن به کمال انسانی دارند. پلاجیوس زاهد و فیلسوفی از جزایر بریتانیا، تعلیم می‌داد که خداوند نمی‌تواند به مؤمنان دستور انجام غیرممکن‌ها را بدهد، بنابراین باید انجام همه احکام الهی ممکن باشد. او همچنین تعلیم داد که مجازات یک نفر به‌خاطر گناهان دیگری ناعادلانه است؛ بنابراین نوزادان که باید به‌خاطر گناه آدم غسل تعمید داده شوند، در حقیقت بی‌عیب و نقص به‌دنیا می‌آیند. پلاجیوس هیچ عذری را
بی‌عیب و نقص به‌دنیا می‌آیند. پلاجیوس هیچ عذری را برای رفتار گناه‌آلود نپذیرفت و تعلیم داد که همه مسیحیان صرف نظر از جایگاهشان در زندگی، باید زندگی بی‌عیب و نقص و عاری از گناه داشته باشند. پلاجیانیسم توسط مخالفش آگوستین تعریف شد؛ تعاریف دقیقی که همچنان مبهم هستند. اگرچه پلاجیانیسم در جهان مسیحی معاصر، به‌ویژه در میان نخبگان و راهبان رومی از حمایت قابل توجهی برخوردار بود، اما توسط آگوستین و هوادارانش که دیدگاه‌های مخالفی در مورد فیض، تقدیر و اراده آزاد داشتند، مورد نقد قرار گرفت. آگوستین در مناقشه پلاجیان
مورد نقد قرار گرفت. آگوستین در مناقشه پلاجیان پیروز شد؛ پلاجیانیسم در شورای کارتاژ در سال ۴۱۸ قاطعانه محکوم شد و توسط کلیسای کاتولیک روم و کلیسای ارتدکس شرقی به‌عنوان بدعت شناخته می‌شود. قرن‌ها پس از آن پلاجیانیسم به اشکال مختلف به‌عنوان اتهام ارتداد برای مسیحیانی که عقاید نامتعارف داشتند، مورد استفاده قرار می‌گرفت. تحقیقات جدیدتر در الهیات و مطالعات دینی این سؤال را مطرح کرده‌اند که باورهای پلاجیوس تا چه حد با باورهای مخالفانش و مسیحیان جریان اصلی مدرن متفاوت بوده است. پیشینه. در طول قرن‌های چهارم و پنجم،
بوده است. پیشینه. در طول قرن‌های چهارم و پنجم، کلیسا به‌دلیل تغییر مذهب کنستانتین به مسیحیت، تغییرات سریعی را تجربه می‌کرد. بسیاری از رومی‌ها به مسیحیت گرویده بودند، اما لزوماً به‌طور کامل از این دین پیروی نمی‌کردند. از آن‌جایی که مسیحیان دیگر مورد آزار و اذیت قرار نمی‌گرفتند، با مشکل جدیدی روبرو شدند: چگونه از ارتداد و پایبندی ظاهری به دین رسمی جلوگیری کنند. برای بسیاری، راه حل، اتخاذ ریاضت مسیحی بود. مسیحیت اولیه از نظر الهیاتی متنوع بود. درحالی‌که مسیحیت غربی تعلیم می‌داد که اجتناب‌ناپذیری مرگ نتیجه
غربی تعلیم می‌داد که اجتناب‌ناپذیری مرگ نتیجه هبوط انسان است. یک سنت سوری شامل شخصیت‌های قرن دوم، تئوفیلوس و ایرنئوس ادعا می‌کردند که مرگ و میر مقدم بر هبوط است. حدود سال ۴۰۰ میلادی آموزه گناه نخستین تازه در مسیحیت غربی در حال ظهور بود و از آموزه‌های سیپریان مبنی بر این‌که نوزادان باید به‌خاطر گناه آدم غسل تعمید داده شوند، سرچشمه می‌گرفت. مسیحیان دیگر از اوریجن در این باور پیروی کردند که نوزادان به‌دلیل شکست‌هایشان در زندگی قبلی، در گناه متولد می‌شوند. روفینوس سوری که در سال ۳۹۹ به‌عنوان نماینده جروم به رم
سوری که در سال ۳۹۹ به‌عنوان نماینده جروم به رم آمد، از سنت سوری پیروی کرد و اعلام داشت که انسان فانی آفریده شده است و هر انسانی تنها به‌خاطر گناه خود مجازات می‌شود. پلاجیوس یک زاهد غیر روحانی اهل جزایر بریتانیا بود که در اوایل دهه ۳۸۰ به رم نقل مکان کرد. پلاجیوس نیز مانند جروم از آنچه که سهل‌انگاری در میان مسیحیان می‌دید، انتقاد کرد و در مقابل معیارهای اخلاقی بالاتر و زهد را ترویج داد. او به‌دلیل جبرگرایی و تقدیرگرایی مانویت با آن مخالفت کرد و از امکان زندگی بدون گناه دفاع کرد . اگرچه پلاگیوس ترک ثروت
زندگی بدون گناه دفاع کرد . اگرچه پلاگیوس ترک ثروت دنیوی را موعظه می‌کرد، ایده‌های او در میان بخش‌هایی از نخبگان رومی محبوب شد. پیتر براون مورخ، استدلال می‌کند که پلاجیانیسم «به یک گرایش گریز از مرکز قدرتمند در اشراف روم متوسل می‌شد؛ گرایشی به پراکندگی گروه‌های کوچک که هر کدام تلاش می‌کردند نخبه باشند، هر کدام مشتاق بودند از همسایگان و رقبای خود، یعنی ساکنان طبقه متوسط بالای روم بالاتر بروند.» پائولینوس نولا مدیر قدرتمند رومی به پلاجیوس و جولیان اکلانوم نویسنده پلاجیوسی نزدیک بود، و کائلستیوس اشراف‌زاده
پلاجیوسی نزدیک بود، و کائلستیوس اشراف‌زاده سابق رومی توسط جرالد بونر به‌عنوان «رسول واقعی جنبش به اصطلاح پلاجیوسی» توصیف شد. بسیاری از ایده‌هایی که پلاجیوس ترویج می‌کرد در مسیحیت معاصر جریان اصلی بودند و توسط چهره‌هایی مانند جان کریسوستوم، آتاناسیوس اسکندریه، جروم و حتی آگوستین اولیه حمایت می‌شدند.
کتاب A Short Walk in the Hindu Kush (:گامی کوتاه در هندوکش) اثری است از نویسندهٔ سفرنامه‌نویس انگلیسی، اریک نیوبی (Eric Newby) که در سال ۱۹۵۸ (۱۳۳۷) منتشر شد. این کتاب روایتی خودزندگی‌نامه‌ای از ماجراجویی‌های نویسنده در منطقه هندوکش، به‌ویژه در کوه‌های نورستان در شرق افغانستان است؛ سفری که ظاهراً با هدف صعود نخستین به قله میر سمیر انجام شده بود. منتقدان این اثر را طنزآمیز، کاملاً انگلیسی‌مآبانه و سرشار از لحنی فروتنانه دانسته‌اند. این کتاب در نسخهٔ جلد نرم، بیش از ۵۰۰٬۰۰۰ نسخه فروش داشته است. رویدادهای کتاب
از ۵۰۰٬۰۰۰ نسخه فروش داشته است. رویدادهای کتاب از زندگی نیوبی در صنعت مد لندن آغاز شد و به افغانستان کشیده شد. در این مسیر، نویسنده آموزش بسیار مختصرش در کوه‌نوردی در شمال ولز، توقفی در استانبول، و رانندگی تقریباً فاجعه‌بار از میان ترکیه و ایران را توصیف کرده است. او و همراهانش تا درهٔ پنجشیر برده شدند، جایی که پیاده‌روی خود را آغاز کردند؛ سفری که با رنج‌ها و دشواری‌های کوچک همراه بود و نیوبی آن را با روایتی طنزآمیز و در عین حال آمیخته با تاریخ واقعی نورستان و توصیف‌های گذرا از لحظات نادر زیبایی در طول
و توصیف‌های گذرا از لحظات نادر زیبایی در طول مسیر بازگو کرده است. اختلاف‌نظرهای نیوبی با همراه فارسی‌زبانش، هیوز کارلس (Hugh Carless)، و عبارت‌های عجیب برگرفته از یک کتاب دستور زبان قدیمی، به شکلی طنزآمیز در متن به کار رفته است. این کتاب بارها تجدید چاپ شده و دست‌کم در ۱۶ نسخهٔ مختلف انگلیسی و نیز به زبان‌های اسپانیایی، چینی، آلمانی و کرواتی منتشر شده است. هرچند برخی منتقدان — و حتی خود نیوبی — کتاب "عشق و جنگ در آپنین‌ها" ("Love and War in the Apennines") را اثری بهتر می‌دانند، اما "گامی کوتاه در هندوکش"
را اثری بهتر می‌دانند، اما "گامی کوتاه در هندوکش" همان کتابی بود که او را به شهرت رساند. منتقدان متفق‌القول‌اند که این کتاب به‌طرز چشم‌گیری بامزه و طنزآمیز است، آن‌هم به سبک کلاسیک بریتانیایی. پیشینه. در سال ۱۹۵۶، اریک نیوبی در سن ۳۶ سالگی به‌طور ناگهانی به حرفهٔ خود در صنعت مد در لندن پایان داد و تصمیم گرفت به گوشه‌ای دورافتاده از افغانستان سفر کند؛ جایی که هیچ انگلیسی‌ای در شصت سال پیش از آن، پا نگذاشته بود. او تلگرامی برای دوستش، دیپلمات هیو کارلس (Hugh Carless) فرستاد که قرار بود همان سال به‌عنوان دبیر
فرستاد که قرار بود همان سال به‌عنوان دبیر اول سفارت بریتانیا در تهران منصوب شود، و از او خواست که در سفری اکتشافی به شمال افغانستان با وی همراه شود. نیوبی و کارلس آمادگی لازم و تجربهٔ کافی نداشتند، اما با هم عهد بستند که کوه یخ‌زده و در آن زمان دست‌نخوردهٔ میرسمیر (Mir Samir) را که ارتفاعی نزدیک به ۲۰۰۰۰ پا (۵۸۰۹ متر) داشت، صعود کنند. کتاب. انتشار. کتاب "A Short Walk in the Hindu Kush" نخستین‌بار در سال ۱۹۵۸ توسط انتشارات Secker &amp; Warburg منتشر شد. از آن زمان تاکنون بارها در بریتانیا و ایالات متحده
آن زمان تاکنون بارها در بریتانیا و ایالات متحده تجدید چاپ شده است. این کتاب به زبان‌های فرانسوی (۱۹۸۹)، اسپانیایی (۱۹۹۷)، چینی (۱۹۹۸)، آلمانی (۲۰۰۵)، سوئدی (۲۰۰۸) و کرواتی (۲۰۱۶) ترجمه شده است. این کتاب با عکس‌های سیاه‌وسفید همراه است که توسط اریک نیوبی یا هیو کارلس گرفته شده‌اند. در آن همچنین دو نقشه دستی دیده می‌شود. نقشه نخست با عنوان «نقشه‌ای برای نشان دادن سفری در نورستان توسط اریک نیوبی و هیو کارلس در سال ۱۹۵۶»، منطقه‌ای به وسعت ۷۵ در ۵۵ مایل را پوشش می‌دهد که از دره پنجشیر در شمال‌غرب آغاز می‌شود و
می‌دهد که از دره پنجشیر در شمال‌غرب آغاز می‌شود و تا نورستان و دره پوشال (لقمان) در جنوب‌شرق امتداد دارد؛ در کنار آن، یک نقشه کوچک‌تر از آسیای مرکزی نیز آمده است که موقعیت این منطقه را در شمال‌شرق کابل نشان می‌دهد. نقشه دوم با عنوان «نورستان»، منطقه وسیع‌تری به اندازه تقریباً ۱۸۵ در ۱۴۰ مایل را شامل می‌شود و شهرهای کابل و جلال‌آباد را در جنوب و ناحیه چترال و کوهستان پاکستان را در شرق نشان می‌دهد. پیش‌گفتار. پیش‌گفتاری دوصفحه‌ای از رمان‌نویس انگلیسی ایولین وو ("Evelyn Waugh") در ابتدای کتاب آمده که در آن
وو ("Evelyn Waugh") در ابتدای کتاب آمده که در آن خواندن کتاب را توصیه می‌کند. او به سبک «محاوره‌ای و بی‌تکلف» کتاب اشاره می‌کند و روایت دلنشین آن را «عمیقاً انگلیسی» می‌داند. او ابراز امیدواری می‌کند که نیوبی آخرین نمایندهٔ این «سنت شوخ و خیال‌پردازانه» نباشد. او توضیح می‌دهد که اریک نیوبی نویسندهٔ این کتاب را ابتدا با نویسندهٔ دیگری به همین نام اشتباه گرفته و اعتراف می‌کند (یا تظاهر می‌کند) که در آغاز با تصور اینکه کتاب متعلق به آن شخص دیگر است، آن را به دست گرفته است. وو توصیف طنزآمیز و دلپذیر نیوبی از
دست گرفته است. وو توصیف طنزآمیز و دلپذیر نیوبی از فروش لباس زنانه را برجسته می‌کند، و سپس به آنچه «ندای طبیعت» می‌نامد (و خودش آن را عبارتی به‌غایت کلیشه‌ای می‌داند) که نیوبی را به رشته‌کوه هندوکش کشاند. در پایان، او «خوانندهٔ عزیز» را دعوت می‌کند که «دل بدهد و از این اثر خاص لذت ببرد». ساختار. کتاب به صورت روایت اول شخص توسط نیوبی نوشته شده است. نیوبی با شرحی داستانی از نارضایتی‌اش از زندگی در صنعت مد لندن و چگونگی ترک آن آغاز کرده است. او تعریف کرده که چگونه خودش و دوستش کارلس آموزش کوتاهی در فن کوهنوردی
خودش و دوستش کارلس آموزش کوتاهی در فن کوهنوردی دیدند، روی سنگ‌ها و صخره‌های کوچک در شمال ولز. پیشخدمت‌های مهمانخانه کوهنوردانی ماهر بودند و نیوبی و کارلس را از مسیر سختی به نام «آیو سپالکر» (Ivy Sepulchre) در دیناس کراملچ بالا بردند. نیوبی سپس با همسرش واندا به استانبول رفت. آنها با کارلس ملاقات کرده و از آنجا با خودرو از ترکیه به سوی پرشیا (ایران امروزی) عبور می‌کنند. در جاده مجبور می‌شوند ناگهانی ترمز کنند، درست پیش از رسیدن به یک کوچ‌نشین در حال مرگ، و با دشواری پلیس را قانع می‌کنند که آنها موجب مرگ او
دشواری پلیس را قانع می‌کنند که آنها موجب مرگ او نشده‌اند. واندا به خانه بازگشت و مردان از مسیر ایران و افغانستان، در مدت یک ماه پنج هزار مایل می‌راندند؛ از هرات تا کابل. در مسیر، روایت‌هایی طنزآمیز درباره شخصیت‌ها و دشواری‌ها وجود دارد: مثلا «صاحب‌کار عبدل، مردی با دندان‌های شکسته و شیطانی، علاقه شدیدی به هیوج داشت.» نیوبی و کارلس پس از مقدمات و آموزش کوتاه، از کابل به دره پنجشیر رفتند و در خانه‌ای کنار رودخانه اقامت کردند، جایی که هیوج داستان‌های محلی تعریف می‌کرد. آن‌ها با سه اسب و همراهان محلی حرکت
تعریف می‌کرد. آن‌ها با سه اسب و همراهان محلی حرکت می‌کردند و با مشکلاتی چون گرما، تاول و دل‌درد مواجه بودند. در مسیر، ردپای حیوانات وحشی و روستاهای مخروبه را می‌دیدند و تلاش می‌کردند با طبیعت و شرایط سخت کنار بیایند. کوهنوردی در ارتفاعات هندوکش با یخچال‌های لغزنده و مسیرهای دشوار ادامه داشت و پس از تلاش زیاد، گاه مجبور به بازگشت می‌شدند. نیوبی و کارلس با استفاده از دستور زبان قدیمی باشگلی(کاتی) و کمک راهنماها، به نورستان رسیدند، جایی گرم و پر از مردمان محلی. آن‌ها با مردم تعامل داشتند، در مراسم محلی اجازه
آن‌ها با مردم تعامل داشتند، در مراسم محلی اجازه شرکت نداشتند اما از فرهنگ و طبیعت منطقه لذت می‌بردند. مشکلاتی چون بیماری و ضعف جسمی را تحمل می‌کردند و با طبیعت زیبای منطقه ارتباط برقرار می‌کردند. در بازگشت، از مناطق سرسبز، درختان میوه، و آثار تاریخی رد می‌شدند. مسیرشان به دهکده‌های صخره‌ای و دره‌های پرآب می‌رسید و خاطراتی از سفر، از جمله برخورد با حیوانات وحشی و مردم محلی، در ذهنشان ثبت می‌شد. در نهایت، پس از طی راه طولانی، به قندهار بازگشتند و در آنجا زندگی روزمره را دوباره شروع کردند. نقد. منتقدانی چون
روزمره را دوباره شروع کردند. نقد. منتقدانی چون الکساندر فراتر (Alexander Frater) گفته‌اند که هرچند "A Short Walk in the Hindu Kush" اثری محبوب و طنزآمیز است، اما از نظر نگارش به پای کتاب بعدی نیوبی، "Love and War in the Apennines" (۱۹۷۱) نمی‌رسد؛ خود نیوبی نیز با این نظر موافق بود. جان پیلکینگتون (John Pilkington) آن را الهام‌بخش دانسته و از طنز فروتنانه و بریتانیایی نیوبی تمجید کرده است. مایکل شاپیرو (Michael Shapiro) آن را نمونه‌ای کلاسیک از سفرنامه‌نویسی سنتی بریتانیا خوانده و در فهرست کتاب‌های محبوب
سنتی بریتانیا خوانده و در فهرست کتاب‌های محبوب "WorldHum" آورده است. بوید تانکین (Boyd Tonkin) در "The Independent" کتاب را "سفری کلاسیک" توصیف کرده که حس شگفتی نویسنده را حفظ می‌کند. کری هربرت (Kari Herbert) در "گاردین" نوشت که نسخه‌ای قدیمی از این کتاب را از پدرش، والی هربرت (Wally Herbert)، به ارث برده و آن را جرقه‌ای برای ماجراجویی دانسته است. این اثر در فهرست‌های "Outside" و "Salon.com" نیز در میان بهترین سفرنامه‌ها آمده است. دیلی تلگراف نیز از طنز انگلیسی کتاب و دیدار بامزه نیوبی با ویلفرد تسیجر
انگلیسی کتاب و دیدار بامزه نیوبی با ویلفرد تسیجر (Wilfred Thesiger) یاد کرده است. مارگالیت فاکس (Margalit Fox) در "نیویورک تایمز" نوشت این سفر باعث شهرت نیوبی شد و سبک نگارش او را سرشار از فروتنی دانست. وی نقد ویلیام داگلاس (William O. Douglas)، قاضی دیوان عالی آمریکا را نقل می‌کند که کتاب را "سرگرم‌کننده و شوخ‌طبع" خوانده است. رمان‌نویس آمریکایی، ریک اسکیوت (Rick Skwiot)، سبک نیوبی را یادآور "A Walk in the Woods" اثر بیل برایسون (Bill Bryson) دانسته و از روایت شوخ و صادقانه‌اش تمجید کرده است. پاتریک هالند
شوخ و صادقانه‌اش تمجید کرده است. پاتریک هالند (Patrick Holland) و گراهام هاگان (Graham Huggan) در کتاب "Varieties of Nostalgia" این اثر را نمونه‌ای از طنز حاصل از نوستالژی ساختگی در سفرنامه‌نویسی دانسته‌اند. ساموئل پیکرینگ (Samuel Pickering)، استاد ادبیات، "A Short Walk" و "Slowly Down the Ganges" را آثاری «سرگرم‌کننده» و ادامه سنت سفرنامه‌نویسی بریتانیایی چون رابرت بایرون (Robert Byron)، نویسنده سفرنامه "جاده اکسیانا" توصیف کرده است. میراث. آلپ‌نورد اتریشی، آدولف دیمبرگر (Adolf Diemberger)، در گزارشی در
آدولف دیمبرگر (Adolf Diemberger)، در گزارشی در سال ۱۹۶۶ تلاش نیوبی و کارلس را برای شناسایی هندوکش مرکزی از نظر کوهنوردی «بی‌اهمیت» خواند، هرچند اذعان داشت که آن‌ها «تقریباً موفق به صعود شدند». در همان سال، بولسواف خواشچینسکی (Boleslaw Chwascinski)، کوهنورد لهستانی، این صعود را «اولین تلاش جدی برای کوهنوردی در هندوکش افغانستان» توصیف کرد. در جنوری ۲۰۱۲، هیئتی به سرپرستی شورای کوهنوردی بریتانیا (British Mountaineering Council) با الهام از این «کتاب ماجراجویانه مشهور» تلاش کرد تا نخستین صعود زمستانی به قله
مشهور» تلاش کرد تا نخستین صعود زمستانی به قله میر سمیر را انجام دهد، اما به دلیل دزدی تجهیزات، برف عمیق و دشواری مسیر، ناکام ماند.
جان ارل مدن (زاده ۱۰ آوریل ۱۹۳۶ – درگذشته ۲۸ دسامبر ۲۰۲۱) مربی حرفه‌ای فوتبال آمریکایی و گزارشگر ورزشی در لیگ ملی فوتبال بود. او از سال ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۸ به عنوان سرمربی تیم اوکلند رایدرز خدمت کرد و آنها را به 8 بازی پلی‌آف، هفت عنوان بخش، هفت بازی قهرمانی AFL/AFC و اولین عنوان سوپر بول این مجموعه در یوزر بول یازدهم رساند. مدن که هرگز فصل بازنده‌ای نداشته است، بالاترین درصد برد را در بین سرمربیان فوتبال دارد که حداقل ۱۰۰ بازی را مربیگری کرده است. تا پایان فصل ۲۰۲۴، مدن با ۱۰۳ برد، بیشترین برد را به عنوان سرمربی
مدن با ۱۰۳ برد، بیشترین برد را به عنوان سرمربی در تاریخ رایدرز داشته است. مدن توسط بسیاری به عنوان یکی از بهترین مربیان تمام دوران شناخته می‌شود. مدن پس از بازنشستگی از مربیگری، از سال ۱۹۷۹ تا ۲۰۰۹ گزارشگر فوتبال برای پخش تلویزیونی بود و برنده ۱۶ جایزه ورزشی امی شد. مدن در هر چهار شبکه تلویزیونی اصلی آمریکا ظاهر شد و برای بازی‌های پخش شده توسط CBS, Fox, ABC و NBC تفسیر ارائه کرد. او همچنین نام، تخصص و تفسیر خود را به سری بازی‌های ویدیویی مدن فوتبال، که پرفروش‌ترین فرنچایز بازی‌های ویدیویی فوتبال آمریکایی
فرنچایز بازی‌های ویدیویی فوتبال آمریکایی شد، قرض داد. مدن در سال ۲۰۰۶ به تالار مشاهیر فوتبال حرفه ای راه یافت. زندگی شخصی. مدن با همسرش، ویرجینیا فیلدز، در یک بار در ساحل پیسمو، کالیفرنیا ملاقات کرد. آنها در ۲۶ دسامبر ۱۹۵۹ در سانتا ماریا، کالیفرنیا ازدواج کردند. پس از آن، آنها در پلسانتون، کالیفرنیا زندگی کردند و صاحب دو پسر به نام‌های جوزف و مایکل شدند. جو برای خرس قهوه ای فوتبال بازی می‌کرد. مایک در دانشگاه هاروارد تحصیل کرد، جایی که او به عنوان گیرنده در تیم فوتبال شروع کرد. یک نوه، جسی، در اوایل دهه
در تیم فوتبال شروع کرد. یک نوه، جسی، در اوایل دهه ۲۰۲۰ برای میشیگان ولورینز فوتبال بازی کرد و در سال ۲۰۲۵ به عنوان مربی کنترل کیفیت برای فرماندهان واشینگتن استخدام شد. بشر دوستی. در ژوئن ۲۰۱۶، مسابقات بوسه مدن، که با میزبانی مشترک با استیو ماریوچی برگزار شد، ۵ میلیون دلار برای المپیک ویژه کالیفرنیای شمالی، بنیاد تحقیقات دیابت نوجوانان، و بنیاد جوانان دیابت جمع‌آوری کرد. در سال ۲۰۲۱، مدن شروع به تأمین مالی شش بورسیه تحصیلی برای دانش‌آموزان دبیرستان‌های مختلف خلیج شرقی کرد. در اکتبر ۲۰۲۲، کال پلی و خانواده
خلیج شرقی کرد. در اکتبر ۲۰۲۲، کال پلی و خانواده مدن اعلام کردند که مدن سهم عمده‌ای را به یک مرکز فوتبال ۳۰ میلیون دلاری در پردیس کال پلی اهدا کرده است. این مرکز، که قرار است مرکز فوتبال جان مدن نامیده شود، کمدهای کاملاً جدید، امکانات قدرت و تهویه، مرکز تغذیه، دفاتر، اتاق‌های تمرین و سالن نمایش فیلم برای مربیان، بازیکنان و مربیان تیم را فراهم می‌کند. این مرکز ۳۰٫۰۰۰ فوت مربع وسعت دارد و پیش‌بینی می‌شود در سال ۲۰۲۹ افتتاح شود و ورودی آن در مجاورت بنای یادبود دانشگاه برای قربانیان سانحه هوایی در سال ۱۹۶۰، که