payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ساکو هوهانسی سارگسیان (؛ زادهٔ - درگذشته )، نویسنده، شاعر و رمان‌نویس اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۵ مه ۱۹۱۶ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان فارغ‌التحصیل شد سارگسیان از سال ۱۹۴۷ عضو حزب کمونیست اتحاد شوروی بود. وی در ، ، و فعالیت می‌کرد. وی در ۶ فوریه ۱۹۸۹ در سن ۷۲ سالگی در ایروان درگذشت.
ستاره‌های سگی (انگلیسی: The Dog Stars) یک فیلم علمی تخیلی پسا آخرالزمانی آماده اکران به کارگردانی ریدلی اسکات است که بر اساس رمانی به همین نام نوشته پیتر هلر در سال ۲۰۱۲ ساخته شده است. داستان. داستان فیلم در آینده نزدیک قرار داده شده وقتی که یک ویروس جامعه آمریکا را به مرز نابودی کشانده. این فیلم نشان می‌دهد که یک خلبان چگونه در یک پایگاه هوایی در کلورادو به همراه سگش و یک عضو سرسخت نیروی دریایی غریبانه روزگار می‌گذراند. دو مرد شباهتی به یکدیگر ندارند اما باید در مقابل متجاوزین ایستادگی کنند. وقتی یک پیام
در مقابل متجاوزین ایستادگی کنند. وقتی یک پیام رادیویی تصادفی در هواپیمای سسنا مدل ۱۹۵۶ مرد دریافت می‌شود، امید تازه‌ای برای شکل بهتری از حیات بیدار می‌شود. ساخت. تصویربرداری اصلی در آوریل ۲۰۲۵ در ایتالیا آغاز شد.
ویسنته مارتینز ایبور (۷ سپتامبر ۱۸۱۸ - ۱۴ دسامبر ۱۸۹۶) یک کارآفرین اسپانیایی بود که ابتدا به یک صنعتگر و تولیدکننده سیگار مشهور در کوبا ، سپس کی وست و در نهایت تامپا، فلوریدا تبدیل شد. مارتینز ایبور بیشتر به خاطر تأسیس شهر تولید سیگار ایبور سیتی، شهری مهاجرنشین در نزدیکی تامپا، فلوریدا، در سال ۱۸۸۵ شناخته می‌شود. زندگینامه. مارتینز ایبور در سال ۱۸۱۸ در والنسیا، اسپانیا متولد شد. در سال ۱۸۳۲، در سن چهارده سالگی، برای فرار از خدمت سربازی که در آن زمان برای همه مردان اسپانیایی اجباری بود، به کوبا نقل مکان کرد
مردان اسپانیایی اجباری بود، به کوبا نقل مکان کرد و قبل از یادگیری تجارت سیگار، به عنوان فروشنده مواد غذایی مشغول به کار شد. مارتینز ایبور در سال ۱۸۴۸ در حالی که در کوبا زندگی می‌کرد با پالمیا لیراس ازدواج کرد و قبل از مرگ او صاحب چهار فرزند شدند. او در سال ۱۸۶۲ با مرسدس د لاس رویلاس ازدواج کرد و حاصل این ازدواج هشت فرزند بود. مارتینز ایبور همچنین خانواده‌اش را پس از تأسیس شهر ایبور به تامپا نقل مکان داد و چندین نفر از نوادگان او هنوز در این منطقه زندگی می‌کنند.
شهرستان ده‌هونگدان یا ته‌هونگدان (به کره‌ای: 대홍단군) یک شهرستان در شمال کره شمالی است که در تابعیت استان ریانگ‌گانگ واقع شده‌است. این شهرستان در ماه اوت سال ۱۹۷۸ میلادی، با ترکیب بخش‌هایی از شهرستان سامجی‌یون (استان ریانگ‌گانگ) و شهرستان یونسا (استان هامگیونگ شمالی) در تابعیت ریانگ‌گانگ تاسیس شد. در ژوئن ۱۹۹۰ میلادی، منطقهٔ کارگری وون‌بونگ (، ) از این شهرستان جدا شده و ضمیمهٔ شهرستان بگام شد. تقسیمات اداری. شهرستان ده‌هونگدان به ۱ شهرک و ۹ منطقهٔ کارگری تابعه تقسیم شده است.
مارگاریت سارواریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) کارشناس علوم پرورشی ارمنی‌تبار اهل ایران بود که بنیان‌گذار نخستین کودکستان تهران بوده است. زندگی‌نامه. وی با نام دوشیزگی مارگاریت هاروتیونیان در ۱۸۸۵ در تفلیس به دنیا آمد . وی در مدرسه هایکازیان فعالیت می‌کرد. وی در ۱۹۵۲ در سن ۶۷ سالگی در تهران درگذشت و آرامستان بوراستان تهران به خاک سپرده شد.
اوان () یک کمون در شهرستان ژورا در بورگونی-فرانش-کنته در شرق فرانسه است.
رامیز حمودا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است که در حال حاضر برای بیرمنگهام لژیون در پست مدافع بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال، زیر ۱۶ سال و زیر ۱۷ سال ایالات متحده آمریکا بازی کرده است.
شهرستان کیم پونگسو یا پونگسا (به کره‌ای: 풍서군) یک شهرستان در شمال کره شمالی است که در تابعیت استان ریانگ‌گانگ قرار دارد. این شهرستان در دسامبر سال ۱۹۵۲ میلادی، با جدایی از شهرستان گاپسان در تابعیت استان هامگیونگ جنوبی تاسیس شد. در سال ۱۹۵۴ میلادی، با تاسیس استان ریانگ‌گانگ از مناطق شمالی استان هامگیونگ جنوبی، این شهرستان نیز به این استان جدید ملحق شد. تقسیمات اداری. شهرستان پونگسو به ۱ شهرک، ۳ منطقهٔ کارگری، و ۱۷ روستای تابعه تقسیم شده است.
در ۶ مهٔ ۲۰۲۵، توافق آتش‌بس بین ایالات متحده آمریکا و جنبش حوثی‌ها در یمن، با میانجیگری عمان، به اجرا درآمد و به حملات مارس تا مه ۲۰۲۵ آمریکا به یمن و نیز حملات هوایی گسترده‌تر آمریکا و بریتانیا به یمن از آغاز بحران دریای سرخ، پایان داد. حوثی‌ها موافقت کردند که حملات خود به کشتی‌ها در دریای سرخ را متوقف کنند، اما تأکید کردند که آتش‌بس به «هیچ وجه، شکل یا صورتی» شامل اسرائیل که حملات خود به یمن را آغاز کرده بود، نمی‌شود. ان‌بی‌سی نیوز گزارش داد این حملات هرگز ضربه فلج‌کننده‌ای به حوثی‌ها وارد نکرده است. در
ضربه فلج‌کننده‌ای به حوثی‌ها وارد نکرده است. در ادامه این گزارش تاکید شده است این حملات از ماه مارس ۲۰۲۵ تاکنون بیش از یک میلیارد دلار برای آمریکا هزینه داشته است. در طی این حملات از هزاران بمب و موشک مورد استفاده شده است. در این مدت هفت پهپاد امریکا سرنگون شده و دو جت جنگنده نیز غرق شده است. یک مقام امریکایی در گفتگو با ان‌بی‌سی نیوز مدعی شد موفقیت در این نبرد از ماه مارس به سختی قابل اندازه‌گیری است چرا که پهپادهای آمریکایی که برای تعیین هدف قرار گرفتن اهداف فرستاده می‌شدند، اغلب توسط حوثی‌ها سرنگون
اهداف فرستاده می‌شدند، اغلب توسط حوثی‌ها سرنگون می‌شدند. در ۶ می ۲۰۲۵، دونالد ترامپ، پایان حملات به یمن را اعلام کرد و اظهار داشت که این حملات در نتیجه آتش‌بس بین ایالات متحده و حوثی‌ها، که توسط عمان میانجی‌گری شده بود، «بلافاصله» به پایان رسید. حوثی‌ها موافقت کردند که حملات به کشتی‌ها در دریای سرخ را متوقف کنند، اما تأکید کردند که آتش‌بس به «هیچ وجه، شکل یا فرمی» به اسرائیل، که به تازگی حملات خود را به یمن آغاز کرده بود، اعمال نمی‌شود. در حالی که ترامپ این آتش‌بس را به‌عنوان «تسلیم شدن» حوثی‌ها و «نخواستن
آتش‌بس را به‌عنوان «تسلیم شدن» حوثی‌ها و «نخواستن جنگ دیگر» قلمداد کرد و همچنین «شجاعت زیادی» نشان داده بودند، حوثی‌ها ادعا کردند که در واقع این ایالات متحده بود که «عقب‌نشینی کرد». طبق گزارش‌ها، ایران نقشی در متقاعد کردن حوثی‌ها برای برقراری آتش‌بس با ایالات متحده برای کمک به ایجاد «شتاب» برای مذاکرات هسته‌ای ایالات متحده و ایران در سال ۲۰۲۵ داشت. به گفته مقامات اسرائیلی، اسرائیل از آتش‌بس ایالات متحده و حوثی‌ها «اطلاع قبلی» دریافت نکرد. رسانه‌های اسرائیلی آتش‌بس را «خبر بسیار بدی برای اسرائیل» و «دوچندان
آتش‌بس را «خبر بسیار بدی برای اسرائیل» و «دوچندان تعجب‌آور» توصیف کردند. پس از توافق آتش‌بس، بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، تأکید کرد که «اسرائیل از خود دفاع خواهد کرد». ترامپ درباره این تصمیم گفت: «آن‌ها به ما قول دادند که دیگر به کشتی‌ها شلیک نخواهند کرد و ما به آن احترام می‌گذاریم.»
ایان جیمز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است که در حال حاضر برای اسپورتینگ کانزاس‌سیتی در پست مدافع بازی می‌کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال ایالات متحده آمریکا بازی کرده است.
بومون-سور-اواز (تلفظ فرانسوی: bomɔ̃ syʁ waz)، نام کمونی در شهرستان وال-دواز در ایل-دو-فرانس در شمال فرانسه است. نوازنده ویولنسل کلاسیک، ژان-هانری لواسور (۱۷۶۴–۱۸۲۳) در بومون-سور-اواز متولد شده است.
رودی ماتوندو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است که در حال حاضر برای اوسر در پست هافبک بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال و زیر ۱۷ سال فرانسه بازی کرده است.
لو کلاسیک () رقابت بین باشگاه‌های فوتبال حرفه‌ای فرانسه پاری سن ژرمن (PSG) و المپیک مارسی (OM) است. این دو تیم، موفق‌ترین باشگاه‌های فوتبال فرانسه و تنها تیم‌های فرانسوی هستند که جام‌های بزرگ اروپایی را کسب کرده‌اند؛ بنابراین، این مسابقه بزرگ‌ترین رقابت در فرانسه است.
باشگاه فوتبال نبیتچی یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای مستقر در بلخان‌آباد ترکمنستان است. این باشگاه که در سال ۱۹۹۰ تأسیس شد، در لیگ عالی ترکمنستان بازی می‌کند.
جام صلح اندلس ۲۰۰۹ یک تورنمنت فوتبال دوستانه بود. این چهارمین دوره جام صلح بود و از ۲۴ ژوئیه تا ۲ اوت در اسپانیا در شهرهای مادرید، سویا، مالاگا، خرز و اوئلوا برگزار شد. این اولین باری بود که این تورنمنت توسط کشوری غیر از کره جنوبی میزبانی می‌شد. برنده این تورنمنت استون ویلا بود که در فینال یوونتوس را شکست داد. آنها جانشین لیون شدند که با قهرمانی در نسخه ۲۰۰۷، دارنده عنوان قهرمانی این تورنمنت بودند. این یکی از هفت تورنمنت دوستانه پیش فصل ۲۰۰۹ بود، سایر تورنمنت‌ها عبارتند از جام امارات، لیگ برتر جام آسیا،
عبارتند از جام امارات، لیگ برتر جام آسیا، چالش جهانی فوتبال، جام ومبلی، تورنمنت آمستردام و جام آئودی. چندین بازیکن اولین گل‌های خود را برای باشگاه‌های جدید در مسابقات جام صلح ۲۰۰۹ به ثمر رساندند، اگرچه این گل‌ها بر آمار فصل عادی آنها تأثیری ندارد. این بازیکنان شامل کریستیانو رونالدو بودند که اولین گل خود را برای رئال مادرید به ثمر رساند، دیگو اولین گل خود را برای یوونتوس در جام صلح به ثمر رساند و مارک آلبرایتون اولین گل خود را برای استون ویلا در جام صلح به ثمر رساند. استیلیان پتروف از استون ویلا در مرحله
ثمر رساند. استیلیان پتروف از استون ویلا در مرحله گروهی این مسابقات دچار دررفتگی شانه شد که او را مجبور کرد مدت زمان قابل توجهی را به دلیل مصدومیت از دست بدهد. تیم‌ها. ۱۲ تیم زیر به مسابقات دعوت شدند: ورزشگاه‌ها. پس از برگزاری سه دوره قبلی مسابقات در کره جنوبی، کمیته جام صلح تصمیم گرفت که این مسابقات توسط کشور دیگری میزبانی شود. در سال ۲۰۰۷، برگزارکنندگان جام صلح با وزارت ورزش اندلس و فدراسیون فوتبال اندلس ارتباط برقرار کردند و پس از بحث و گفتگو با جامعه خودمختار اندلس، شهرهای سویا، مالاگا، اوئلوا و خرز را
اندلس، شهرهای سویا، مالاگا، اوئلوا و خرز را برای میزبانی جام صلح ۲۰۰۹ پیشنهاد دادند. در ۱۹ دسامبر ۲۰۰۷، در یک کنفرانس مطبوعاتی در سویا اعلام شد که تعداد تیم‌ها به ۱۲ تیم افزایش خواهد یافت. همچنین تأیید شد که رئال مادرید و سویا در این مسابقات بازی خواهند کرد. کمیته جام صلح به مذاکره با سایر باشگاه‌های "بزرگ" ادامه داد و تا ۱۳ آوریل ۲۰۰۹، هشت باشگاه شرکت کننده دیگر مانند یوونتوس، مالاگا، لیون، استون ویلا، سلتیک، پورتو، فنرباغچه و ال‌دی‌یو کیتو اعلام شدند. با این حال، سلتیک و فنرباغچه به دلیل تداخل با مسابقات
حال، سلتیک و فنرباغچه به دلیل تداخل با مسابقات مقدماتی لیگ قهرمانان اروپا مجبور به انصراف شدند. آنها به ترتیب با آتلانتی و بشیکتاش جایگزین شدند. محل رسمی برگزاری این مسابقات اندلس بود، با این حال برخی از مسابقات در مادرید برگزار شد. جایزه. قهرمان و نایب قهرمان علاوه بر جوایز نقدی مربوطه، جام را نیز دریافت کردند. مرحله گروهی. ۱۲ تیم به چهار گروه سه تیمی تقسیم شدند. هر تیم در مرحله گروهی دو مسابقه انجام داد و برندگان هر گروه به مرحله حذفی راه یافتند. قرعه‌کشی جام صلح ۲۰۰۹ در ۱۶ آوریل ۲۰۰۹ در سویا برگزار شد.
جام صلح ۲۰۰۹ در ۱۶ آوریل ۲۰۰۹ در سویا برگزار شد. گروه A. &lt;onlyinclude&gt; &lt;/onlyinclude&gt; گروه B. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt; گروه C. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt; گروه D. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt;
روشن رحمانی (روشن قهارویچ رحمانوف) — مردم‌شناس، فولکلورشناس، ادبیات‌شناس، روزنامه‌نگار، دکتر علوم زبان و ادبیات (۱۹۹۸)، پروفسور (۲۰۰۲) ازبکستانی است. زندگینامه. روشن رحمانی (روشن قهارویچ رحمانوف) در ۲۸ نوامبر ۱۹۵۴ در روستای پسورخی، ناحیهٔ بوی‌سون، جمهوری ازبکستان به دنیا آمده است. پس از فراغت از دانشگاه ملی تاجیکستان در سال ۱۹۷۷، در کمیتهٔ رادیو و تلویزیون جمهوری شوروی سوسیالیستی تاجیکستان (۱۹۷۷) و سپس در دانشگاه ملی تاجیکستان به عنوان لابرانت ارشد (۱۹۷۸–۱۹۸۱) کار کرده است. در سال ۱۹۸۱ به دانشگاه کابل
کار کرده است. در سال ۱۹۸۱ به دانشگاه کابل به‌عنوان مترجم اعزام شد و تا سال ۱۹۸۵ در دانشگاه کابل افغانستان به عنوان مترجم فعالیت نمود. در افغانستان با همکاری پروفسور جلال‌الدین صدیقی، کتاب «تاجیکان» اثر ب. غفوروف را از الفبای سیریلیک به الفبای فارسی برگرداند. از سال ۱۹۸۵ در دانشگاه ملی تاجیکستان به عنوان استاد (۱۹۸۵–۱۹۸۶)، دانشجوی دورهٔ تحصیلات تکمیلی در مؤسسهٔ کشورهای آسیا و آفریقای دانشگاه دولتی مسکو به‌نام م. و. لامانوسف (۱۹۸۶–۱۹۸۹)، پژوهشگر ارشد علمی در دانشگاه ملی تاجیکستان (۱۹۹۰)، استاد ارشد
علمی در دانشگاه ملی تاجیکستان (۱۹۹۰)، استاد ارشد (۱۹۹۱–۱۹۹۳)، دانشیار (۱۹۹۳)، دانشجوی دورهٔ دکترا (۱۹۹۳–۱۹۹۷)، دانشیار بخش نظریه و ادبیات نوین فارسی تاجیکی دانشگاه ملی تاجیکستان (۱۹۹۷–۲۰۰۱)، و پروفسور همین بخش (۲۰۰۱–۲۰۰۹) بوده است. از سال ۲۰۰۶ همزمان سردبیر مجلهٔ «پیوند» (نامهٔ انجمن تاجیکان و فارسی‌زبانان جهان — پیوند) می‌باشد. او رئیس پژوهشکدهٔ «مردم‌شناسی» (از ۱۹۹۲)، بنیان‌گذار و سردبیر نخستین مجلهٔ خصوصی فولکلورشناسی «مردم‌گیاه» (از ۱۹۹۳) است.
باشگاه فوتبال یدیگن یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای مستقر در عشق‌آباد ترکمنستان است. این باشگاه که در سال ۲۰۰۳ تأسیس شد، در لیگ عالی ترکمنستان بازی می‌کند.
سلیم زرفشان‌فر در ۵ اوت ۱۹۶۳ در شهر پنجکنت ولایت سغد تاجیکستان به دنیا آمده است. فعالیت. در سال ۱۹۸۸ به دوشنبه آمده و در انتشارات «عرفان» به کار پرداخت. سپس در سال‌های مختلف، در مجلات «شفا» و «فیروزه»، هفته‌نامهٔ «جوانان تاجیکستان»، رادیوی تاجیکی، مؤسسات انتشاراتی «دوشنبه»، «هُما»، «ایجاد» انجام وظیفه نموده است. مدتی مترجم هفته‌نامهٔ «محبت» و کارمند مجلهٔ «استقبال» بود. آثار. نخستین مجموعهٔ اشعار او — «خون‌بها» با دیباچه‌ای از استاد لائق در سال ۱۹۹۰ توسط انتشارات «ادیب» به چاپ رسیده است. دومین مجموعهٔ
انتشارات «ادیب» به چاپ رسیده است. دومین مجموعهٔ اشعارش با عنوان «صد نی فغان» در سال ۲۰۰۳ منتشر شده است. سلیم زرفشان‌فر در زمینهٔ نثر نیز فعالیت دارد. سه داستان کوتاه او: «زیر زهرخند اهریمن»، «دو آواره» و «شاه‌اسب» به‌صورت کتاب‌های جداگانه در دسترس خوانندگان قرار گرفته‌اند. در سال ۲۰۰۷ «منتخبی از نظم و نثر» او به چاپ رسیده است. در سال ۲۰۱۳ مجموعهٔ داستان‌ها و حکایاتش با عنوان «نقش نخستین» توسط انتشارات «ادبیات روس» منتشر شده است. همچنین، نویسندهٔ رمان «انگیزهٔ آخرین» می‌باشد. براساس داستان «دو آواره»، فیلم
آخرین» می‌باشد. براساس داستان «دو آواره»، فیلم هنری «داغ» در استودیوی تلویزیون «صفینه» ساخته شده است. او همراه با حسن یارزاد مجموعه‌هایی چون «آریانونامه» (در دو جلد)، «ز "شاهنامه" گیتی بیاراستست» و «رودکی رفت و ماند حکمت او» را گردآوری و منتشر کرده‌اند. نمونه‌هایی از اشعار و داستان‌های نویسندگان روس، بلاروس، آلمان، ترک، ژاپن، چچن و دیگر ملل را از زبان روسی به تاجیکی ترجمه کرده است. ترجمه. ترجمهٔ رمان «جین ایر» نوشتهٔ شارلوت برونته، رمان‌های نویسندگان فرانسوی: گی دو موپاسان «دوست دل‌نواز»، امیل زولا
فرانسوی: گی دو موپاسان «دوست دل‌نواز»، امیل زولا «صفحه‌ای از عشق»، داستان‌های نویسندگان روس: ای. تورگنیف «آب‌خیزی نیسان»، آ. کوپرین «دستبند یاقوتی» و نویسندهٔ سوئدی پر لاگرکویست «ماریانا» از آثار ترجمه‌شدهٔ او هستند. همچنین، بخش‌هایی از آثار فلسفی آرتور شوپنهاور، یان فایش، ک. سیولکوفسکی و نمونه‌هایی از اشعار مجنون (قیس بن الملوّح)، فرانچسکو پترارکا، رابرت برنز، یوهان ولفگانگ گوته، شاندور پته‌فی، رابیندرانات تاگور، کنستانتین بالمونت و دیگران را از روسی به تاجیکی برگردان کرده است.
«اولین دفاعیه» اثری اولیه در دفاع از مسیحیت بود که توسط جاستین شهید خطاب به امپراتور روم، آنتونیوس پیوس، نوشته شده بود. جاستین علاوه بر استدلال علیه آزار و اذیت افراد صرفاً به دلیل مسیحی بودن، از فلسفه مسیحیت نیز دفاع می‌کند و توضیح مفصلی از اعمال و آیین‌های مسیحی معاصر ارائه می‌دهد. این اثر، همراه با دفاعیه دوم ، به عنوان یکی از اولین نمونه‌های دفاعیه مسیحی ذکر شده است و بسیاری از محققان این اثر را به ایجاد سبک جدیدی از دفاعیه از دل آنچه که یک رویه اداری معمول رومی بود، نسبت می‌دهند. زندگی و پیشینه جاستین
رومی بود، نسبت می‌دهند. زندگی و پیشینه جاستین شهید. جاستین شهید در فلاویا نیاپولیس ( نابلس امروزی)، شهری یونانی زبان در سامره در امپراتوری روم، متولد شد. در "کتاب «گفتگو با تریفو»" ، ژوستین توضیح می‌دهد که چگونه پس از گذراندن مکاتب رواقی، مشائی و فیثاغورسی، به مسیحیت روی آورده است. جاستین پس از علاقه‌مند شدن به افلاطون‌گرایی، سرانجام پس از برخورد با پیرمردی به مسیحیت گروید، که جاستین در «گفتگو» آن را «عشق به پیامبران و عشق به کسانی که دوستان مسیح هستند [که] مرا تسخیر کرده‌اند» توصیف می‌کند. برابر دانستن
مرا تسخیر کرده‌اند» توصیف می‌کند. برابر دانستن مسیحیت با فلسفه برای جاستین مهم است، زیرا اهمیت دفاعیات را در دفاع از مسیحیت به زبان فلسفی توضیح می‌دهد.
باشگاه فوتبال تایوان پاور کمپانی یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای از شهر کائوهسیونگ، تایوان است که در سال ۱۹۷۸ تأسیس شده و در لیگ برتر فوتبال تایوان شرکت می‌کند.
هدلی رابینسون (؛ زادهٔ ۵ دسامبر ۱۹۹۵) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. از نقش‌آفرینی‌های او می‌توان به فیلم پرفروش "زنان کوچک" (۲۰۱۹) در نقش سالی گاردینر موفات، مجموعهٔ تلویزیونی "آرمان‌شهر" (۲۰۲۰) در نقش‌های دوره‌ای شارلوت و لیلی و فیلم "موکسی" (۲۰۲۱) در نقش اصلی ویوین اشاره کرد. او همچنین نقش جینی باس را در سریال شبکهٔ اچ‌بی‌او با عنوان "زمان پیروزی: خیزش دودمان لیکرز" ایفا کرده است. در سال ۲۰۲۳، رابینسون در فیلم "پسران قایق‌سوار" به کارگردانی جرج کلونی در نقش جویس سیمدارس ظاهر شد. اوایل زندگی و
کلونی در نقش جویس سیمدارس ظاهر شد. اوایل زندگی و تحصیلات. رابینسون در شهر نیویورک زاده شد و در ایالت ورمانت در ایالات متحده آمریکا رشد یافت. او مدتی را نیز در خارج از کشور، در انگلستان و سوئیس زندگی کرد؛ جایی که فعالیت بازیگری را آغاز کرد. تحصیلات رسمی او در رشتهٔ تئاتر، ابتدا در آکادمی هنرهای اینترلوکن در میشیگان و سپس در مدرسه جولیارد انجام شد. نخستین نقش‌آفرینی‌های تصویری رابینسون در فیلم‌های کوتاهی بود که توسط دانشجویان در اینترلوکن کارگردانی شده بودند.
انجمن پیشاور (جاپانی: ペシャワール会) که پیشاور_کای نیز خوانده می‌شود، یک سازمان غیردولتی است که در سال ۱۹۸۳ با هدف حمایت از دکتر ناکامورا تتسو، پزشکی که در پاکستان به فعالیت‌های درمانی مشغول بود، تأسیس شد. این انجمن در ایالت مرزی شمال‌غربی پاکستان و نیز در شمال‌شرقی افغانستان که با آن هم‌مرز است، فعالیت دارد. در افغانستان، فعالیت‌های این انجمن از طریق سازمان محلی خدمات پزشکی صلح ژاپن (Peace Japan Medical Services; به اختصار: PMS) انجام می‌گیرد. این فعالیت‌ها در پی تسلط دوباره طالبان بر افغانستان در سال ۲۰۲۱
در پی تسلط دوباره طالبان بر افغانستان در سال ۲۰۲۱ (۱۴۰۰) به‌طور موقت متوقف شده بود، اما در ولایت ننگرهار، درمانگاه این سازمان در تاریخ ۲۱ اوت همان سال، و پروژه‌های آبیاری آن در تاریخ ۲ سپتامبر از سر گرفته شدند. در ابتدا، ناکامورا عمدتاً به درمان بیماری جذام مشغول بود، اما پس از افزایش شدید موارد ابتلا به اسهال خونی در جریان خشکسالی بزرگ سال ۲۰۰۰، تأمین آب آشامیدنی سالم را نیز در دستور کار خود قرار داد. افزون بر این، با هدف احیای روستاهایی که توان خودکفایی داشته باشند، به اجرای پروژه‌های کشاورزی نیز پرداخت.
باشند، به اجرای پروژه‌های کشاورزی نیز پرداخت. در جریان بمباران‌های هوایی افغانستان از سوی ارتش آمریکا با هدف سقوط حکومت طالبان در سال ۲۰۰۱ (۱۳۸۰)، ناکامورا «بنیاد نجات جان افغان‌ها» را تأسیس کرد و به توزیع اضطراری مواد غذایی در میان آوارگان داخلی افغانستان پرداخت. کمک‌های مالی مردمی از ژاپن جمع‌آوری شد و تا فوریهٔ ۲۰۰۲، برای ۱۵۰ هزار نفر از آوارگان غذا توزیع گردید. سپس بر پایهٔ همین بنیاد، طرح جامع بازسازی روستاها با عنوان «پروژهٔ سرزمین سبز» (緑の大地計画) به اجرا گذاشته شد. فعالیت. ناکامورا در طرح احداث کانال
گذاشته شد. فعالیت. ناکامورا در طرح احداث کانال بر روی رود کنر در شرق افغانستان مشارکت داشت و موفق شد دشت بی‌آب و خشک گامبری در دره‌نور، واقع در ۳۵ کیلومتری شمال جلال‌آباد، را به جنگلی سرسبز و زمین‌هایی پربازده برای کشت گندم تبدیل کند. کسب و کار پزشکی. انجمن پشاور برای بهبود دسترسی به آب آشامیدنی و آب کشاورزی در ایالت مرزی شمال‌غربی پاکستان، اقدام به حفر چاه‌ها و بازسازی کاریزها (قنات‌ها) با استفاده از روش‌های سنتی بومی کرده است. یکی از دلایل اصلی موج گستردهٔ مهاجرت از افغانستان، خشکسالی است. بنا بر گزارش
مهاجرت از افغانستان، خشکسالی است. بنا بر گزارش یونیسف، از هر شش کودک افغان، یکی پیش از رسیدن به پنج‌سالگی جان می‌بازد و علت عمدهٔ این مرگ‌ومیرها، اسهال مزمن است. دلیل آن نیز استفاده از آب غیربهداشتی است که به دلیل نبود منابع ایمن آب، به‌طور مشترک برای فاضلاب و نوشیدن استفاده می‌شود (اکتبر ۲۰۰۴). پروژه ایمن سازی منابع آب. از سال ۱۹۹۱، ناکامورا سه درمانگاه در ولایت ننگرهار افغانستان راه‌اندازی کرد تا خدمات پزشکی ارائه دهد. در این درمانگاه‌ها مشخص شد که سوءتغذیه، عامل اصلی مشکلات سلامت در این منطقه است. از آن
عامل اصلی مشکلات سلامت در این منطقه است. از آن پس، حوزهٔ فعالیت او به بخش‌های کشاورزی و آبیاری گسترش یافت و تمرکز اصلی‌اش بر احداث پروژه‌های کانال‌کشی در شرق افغانستان قرار گرفت. از سال ۲۰۰۳، ساخت کانال آبیاری «مروارید» در ولسوالی «کوز کنر» ولایت ننگرهار آغاز شد. این کانال آب خود را از رودخانه کنر تأمین می‌کند و بخشی از یک طرح پانزده‌ساله برای تأمین آب آبیاری در افغانستان است. در این پروژه، سازوکار بهره‌برداری از منابع آب در ساخت سد یامادا و کانال هوریکاوا در ژاپن به‌عنوان الگو در نظر گرفته شده و ساخت
در ژاپن به‌عنوان الگو در نظر گرفته شده و ساخت کانالی به طول ۲۷ کیلومتر در دستور کار قرار گرفت. در تاریخ ۱۵ مارچ ۲۰۰۷، مرحلهٔ نخست کانال مروارید به طول ۱۳ کیلومتر به پایان رسید. با تکمیل این کانال به طول ۲۵٫۵ کیلومتر در سال ۲۰۱۰ و آغاز بهره‌برداری از آن، حدود ۳٬۰۰۰ هکتار زمین بایر به زمین زراعتی تبدیل شد. علاوه بر این، در اطراف بیابان گامبری در حومه جلال‌آباد، هشت کانال ساخته و بازسازی شد که ۱۶٬۰۰۰ هکتار زمین را آبیاری کرده و معیشت حدود ۶۰۰٬۰۰۰ نفر را تأمین نمود. همچنین، ۱۱ سد بر روی رودخانه کنر ساخته شد.
نمود. همچنین، ۱۱ سد بر روی رودخانه کنر ساخته شد. حمایت کشاورزی. عمده فعالیت اخر ناکامورا به بازسازی زیرساخت‌های پایدار زندگی در افغانستان تمرکز کرده بود. او همچنین، با به کارگیری مردم مناطق جنگ‌زده در ساخت و تعمیر زیرساخت‌هایی مانند حفر چاه، مانع از آن می‌شد که آنان برای یافتن شغل به گروه‌های نظامی و فرماندهان جنگ‌طلب روی آورند. ارزیابی. جایزه ماگسایسای و جایزه ایهاتوبو به عنوان تقدیر از دستاوردهای شخصی آقای ناکامورا اعطا شده‌اند. تا سال ۲۰۰۳، تعداد کل مراجعه‌کنندگان به بیمارستان پشاور و چهار درمانگاه
مراجعه‌کنندگان به بیمارستان پشاور و چهار درمانگاه وابسته به آن در طول سال بیش از ۱۵۰ هزار نفر بوده است[۱]. حادثه آدم‌ربایی و قتل اعضا. در تاریخ ۲۶ اوت ۲۰۰۸ (۵ سنبله ۱۳۸۷)، کازویا ایتو (伊藤和也)، یکی از کارکنان ژاپنی که در نزدیکی جلال‌آباد با خودرو در حال تردد بود، توسط گروه مسلح محاصره و همراه با راننده‌اش ربوده شد. بعدها جسدی که احتمالاً متعلق به ایتو بود پیدا شد. در روز ۲۷ اوت، سخنگوی تبلیغاتی طالبان، ذبیح‌الله مجاهد، مسئولیت ربایش و کشتن این مرد را پذیرفت و در بیانیه‌ای اعلام کرد: «ما می‌دانیم این سازمان
و در بیانیه‌ای اعلام کرد: «ما می‌دانیم این سازمان مردم‌نهاد به مردم خدمت می‌کرد، اما آنها جاسوسانی بودند که می‌خواستند فرهنگ غربی را به مردم تحمیل کنند.» او همچنین هشدار داد: «ما به کشتن ادامه خواهیم داد تا همه‌ی خارجی‌ها افغانستان را ترک کنند.» و افزود: «حتی سازمان‌های کمک‌رسانی از کشورهایی مانند جاپان که نیروهای نظامی در افغانستان ندارند نیز هدف قرار خواهند گرفت.» قتل نماینده محلی تتسو ناکامورا. در تاریخ ۴ دسامبر ۲۰۱۹ (۱۳ قوس ۱۳۹۸)، تِتسو ناکامورا، نماینده محلی سازمان، در جلال‌آباد، مرکز ولایت ننگرهار،
محلی سازمان، در جلال‌آباد، مرکز ولایت ننگرهار، هدف حمله گروه‌های مسلح قرار گرفت و کشته شد. در ابتدا طالبان اعلام کردند که در این حمله دخالتی نداشته‌اند. اما تحقیقات بعدی نشان داد که یک نفر از رهبران محلی گروه تحریک طالبان پاکستان عامل اصلی این حمله بوده است، که خود این فرد نیز پس از این حمله کشته شد. در منطقه کوز کونار، پارکی به نام «پارک ناکامورا جلال‌آباد» ساخته شده است (.)
جام صلح ۲۰۱۲ سوون یک تورنمنت فوتبال دوستانه دعوتی بود. این پنجمین دوره مسابقات جام صلح بود و از ۱۹ تا ۲۲ ژوئیه در ورزشگاه جام‌جهانی سوون کره جنوبی برگزار شد. کلیسای اتحاد، میزبان این مسابقات، علاوه بر باشگاه خود، سئونگنام ایلهوا چونما، از سه باشگاه اروپایی که هر کدام یک بازیکن کره جنوبی داشتند، دعوت کرد. سه باشگاه دعوت شده خرونینگن، هامبورگ و ساندرلند به ترتیب سوک هیون-جون، سون هیونگ مین و جی دونگ-وون را در اختیار داشتند.
سرکوه () فیلم تلویزیونی آمریکایی در ژانر کمدی درام است که توسط جسی آرمسترانگ نوشته و کارگردانی شده و نخستین تجربهٔ کارگردانی او به شمار می‌رود. استیو کرل، جیسون شوارتزمن، کوری مایکل اسمیت و رامی یوسف در این فیلم ایفای نقش کردند. داستان. دوستانی ثروتمند در بحبوحهٔ یک بحران مالی گرد هم می‌آیند. تولید. این فیلم به نویسندگی و کارگردانی جسی آرمسترانگ ساخته شده و تهیه‌کنندگی اجرایی آن را خود آرمسترانگ به همراه فرانک ریچ، لوسی پربل، جان براون، تونی روچ، ویل تریسی، مارک مایلود و جیل فوتلیک بر عهده دارند. "سرکوه" از
مایلود و جیل فوتلیک بر عهده دارند. "سرکوه" از اچ‌بی‌او و اسکای سینما پخش خواهد شد. از جمله بازیگران فیلم می‌توان به استیو کرل، جیسون شوارتزمن، کوری مایکل اسمیت، رامی یوسف، اندی دالی و هدلی رابینسون اشاره کرد. تصویربرداری اصلی در مارس ۲۰۲۵ در پارک سیتی، یوتا انجام شد. داستان فیلم عمدتاً در یک لوکیشن ثابت جریان دارد و فرایند فیلم‌برداری حدود پنج هفته به طول انجامید. انتشار. در آوریل ۲۰۲۵، عنوان فیلم "سرکوه" رسماً اعلام شد و اکران هم‌زمان آن از طریق شبکه اچ‌بی‌او و پلتفرم مکس برای ۳۱ مه ۲۰۲۵ برنامه‌ریزی شد.
مارگاریتا پوغوسی تر-سیمونیان (؛ ؛ - درگذشته ) موسیقی‌شناس تاریخ‌نگار هنر اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۲۴ فوریهٔ ۱۹۲۸ در تفلیس به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان (۱۹۵۱) فارغ‌التحصیل گشت. وی در (۱۹۶۰–۱۹۹۱) فعالیت کرد. وی برنده جوایزی همچون چهره هنری شایسته جمهوری ارمنستان (۱۹۹۰) شد. وی در ۲۰۰۶ در سن ۷۸ سالگی درگذشت
وزارت نفت () یکی از سازمان‌های دولتی کویت است که جزئی از کابینهٔ این کشور محسوب می‌شود. وزیر فعلی این وزارتخانه طارق سلیمان الرومی است. تولید و صادرات نفت در کویت تا سال ۱۹۶۲ از جمله مسئولیت‌های وزارت دارایی کویت بود، تا اینکه این وزارتخانه تحت عنوان وزارت دارایی و نفت سازماندهی مجدد شد. سپس این نهاد به وزارت دارایی و اقتصاد تغییر نام داد و تا آوریل ۱۹۷۵ که وزارت نفت تأسیس شد، به سیاست‌های مربوط به نفت رسیدگی می‌کرد. این وزارتخانه به همراه دو نهاد عمومی بزرگ دیگر، یعنی شورای عالی نفت و مؤسسه نفت کویت، برای
دیگر، یعنی شورای عالی نفت و مؤسسه نفت کویت، برای حفاظت از منابع طبیعی کشور تأسیس شد. دفتر مرکزی این وزارتخانه در شهر کویت قرار دارد. در سال ۱۹۸۶، این وزارتخانه از وزارت دارایی جدا شد. در همان زمان، در ۱۲ آگوست ۱۹۸۶، مأموریت این وزارتخانه اصلاح شد و شامل موارد زیر گردید: حفاظت، بهره‌برداری و توسعه منابع نفتی، و افزایش سهم نفت در درآمد ملی و تأمین ایمنی کارگران، محیط زیست و سازه‌ها. این وزارتخانه در سال ۲۰۰۳ به عنوان بخشی از وزارت انرژی سازماندهی مجدد شد. پس از این سازماندهی مجدد، سیاست‌های انرژی کشور تحت
از این سازماندهی مجدد، سیاست‌های انرژی کشور تحت نظارت این وزارتخانه قرار دارد. مؤسسه نفت کویت نهاد اصلی دولتی است که توسط این وزارتخانه اداره می‌شود. وزیر نفت مشاور ارشد امیر کویت است. وزیر نفت همچنین عضو شورای عالی نفت است. از سال ۱۹۷۸ تا ژوئن ۱۹۹۰، علی الخلیفه العذبی الصباح وزیر نفت بود. سعود ناصر الصباح بین سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۰ در این سمت خدمت کرد.