payamvha/North_RAG huggingface dataset:
فراخوانی می‌کند، که در صورت موفقیت‌آمیز، منجر به تماس متصل می‌شود. یک روش تنظیم تماس ممکن است به دلیل تعدادی از دلایل فنی با شکست مواجه شود. چنین تماس هایی به عنوان تلاش های تماس ناموفق طبقه بندی می شوند. در بسیاری از موارد عملی، این تعریف نیاز به گسترش بیشتر با تعدادی مشخصات دقیق دارد که توضیح می‌دهد کدام تماس‌ها دقیقاً به‌عنوان راه‌اندازی موفقیت‌آمیز محاسبه می‌شوند و کدام نه. این امر تا حد زیادی توسط مرحله ای از فرآیند تنظیم تماس که در آن یک تماس به عنوان متصل شمرده می شود، تعیین می شود. در سیستم‌های
متصل شمرده می شود، تعیین می شود. در سیستم‌های ارتباطی مدرن، مانند شبکه‌های سلولی (موبایل) ، رویه تنظیم تماس ممکن است بسیار پیچیده باشد و نقطه‌ای که در آن یک تماس با موفقیت متصل تلقی می‌شود، ممکن است به روش‌های مختلفی تعریف شود، بنابراین بر میزان موفقیت تنظیم تماس تأثیر می‌گذارد. محاسبه شد. اگر تماسی با موفقیت وصل شود اما شماره گرفته شده اشغال باشد، تماس به عنوان تماس موفق محسوب می شود. اصطلاح دیگری که برای نشان دادن تلاش‌های تماسی که در فرآیند تنظیم تماس با شکست مواجه می‌شوند استفاده می‌شود، تماس‌های مسدود
شکست مواجه می‌شوند استفاده می‌شود، تماس‌های مسدود شده است. نرخ موفقیت راه اندازی تماس در شبکه های معمولی (به اصطلاح خط ثابت ) بسیار بالا است و به طور قابل توجهی بالاتر از 99.9٪ است. در سیستم‌های ارتباط سیار که از کانال‌های رادیویی استفاده می‌کنند، نرخ موفقیت برقراری تماس کمتر است و ممکن است برای شبکه‌های تجاری بین ۹۰ تا ۹۸ درصد یا بالاتر باشد. دلایل اصلی راه‌اندازی ناموفق تماس در شبکه‌های تلفن همراه عبارتند از: عدم پوشش رادیویی (در لینک پایین یا بالا )، تداخل رادیویی بین مشترکین مختلف، نقص در عملکرد شبکه
رادیویی بین مشترکین مختلف، نقص در عملکرد شبکه (مانند رویه‌های تغییر مسیر ناموفق تنظیم تماس)، بار بیش از حد عناصر مختلف شبکه (مانند سلول ها) و غیره. نرخ موفقیت تنظیم تماس یکی از شاخص‌های کلیدی عملکرد (KPI) است که توسط اپراتورهای شبکه برای ارزیابی عملکرد شبکه‌هایشان استفاده می‌شود. فرض بر این است که تأثیر مستقیمی بر رضایت مشتری از خدمات ارائه شده توسط شبکه و اپراتور آن دارد. نرخ موفقیت راه اندازی تماس معمولاً همراه با سایر پارامترهای فنی شبکه در یک شاخص عملکرد کلیدی به نام دسترسی به سرویس گنجانده می شود. هدف
کلیدی به نام دسترسی به سرویس گنجانده می شود. هدف اپراتورهای شبکه های مخابراتی افزایش نرخ موفقیت برقراری تماس تا آنجا که عملی و مقرون به صرفه است. در شبکه های تلفن همراه این امر با بهبود پوشش رادیویی، گسترش ظرفیت شبکه و بهینه سازی عملکرد عناصر آن حاصل می شود که همه این موارد ممکن است به تلاش قابل توجه و سرمایه گذاری قابل توجهی از طرف اپراتور شبکه نیاز داشته باشد. همچنین ببینید. تسویه حساب (ارتباطات) منابع. "Federal Standard 1037C". General Services Administration. Archived from the original on 2022-01-22.
Archived from the original on 2022-01-22. (in support of MIL-STD-188).
نسبت تجمیع در زیرساخت شبکه برای میزبانی اینترنت، تعداد سرورهای مجازی است که می‌توانند بر روی هر ماشین میزبان فیزیکی اجرا شوند. بسیاری از شرکت‌ها از طریق آزمون و خطا با چیدن ماشین‌های مجازی روی هم تا زمانی که عملکرد به یک خزیدن کاهش یابد، به این رقم می‌رسند. باب گیل، مدیر تحقیقات سرور شرکت تحلیلگر TheInfoPro Inc. نیویورک، اظهار می‌کند: «این نوعی برنامه‌ریزی ظرفیت با بینی خونی است. شاخص V اخیر نشان داد که میانگین نسبت تجمیع در واقع کمتر از حد انتظار است - 6.3:1 VM در هر میزبان فیزیکی (نسبت واقعی) در مقابل
VM در هر میزبان فیزیکی (نسبت واقعی) در مقابل ۹٫۸:۱ (درک شده)
زیرساخت اطلاعات دفاعی (DII) یک شبکه نظامی امن است که متعلق به وزارت دفاع بریتانیا است. این توسط تمام شاخه‌های نیروهای مسلح، از جمله نیروی دریایی سلطنتی، ارتش بریتانیا و نیروی هوایی سلطنتی و همچنین کارمندان دولت وزارت دفاع استفاده می‌شود. به پایگاه‌ها و کشتی‌های مستقر در دریا می‌رسد، اما به هواپیماهای در حال پرواز نمی‌رسد. مشارکت در حال توسعه DII کنسرسیوم اطلس نامیده می‌شود و از فناوری دی‌اکس‌سی (EDS سابق)، فوجیتسو، ایرباس دفاع و فضا (سابق دفاع و امنیت EADS) و سی‌جی‌آی (قبلاً Logica) تشکیل شده است. از ماه مه
سی‌جی‌آی (قبلاً Logica) تشکیل شده است. از ماه مه ۲۰۱۶، کاربران MOD DII شروع به مهاجرت به سبک جدید فناوری اطلاعات در دفاع کردند که به عنوان MODNET شناخته می‌شود. دوباره توسط ATLAS پشتیبانی می‌شود. بررسی اجمالی. DII از ۲۰۰۰ سایت MOD با حدود ۱۵۰۰۰۰ پایانه (رومیزی و لپ تاپ) و ۳۰۰۰۰۰ حساب کاربری پشتیبانی می‌کند. این طراحی شده است تا سطح بالایی از انعطاف‌پذیری، انعطاف‌پذیری و امنیت را در ارائه اتصال از «فضای تجاری به فضای جنگ» در دفاتر وزارت دفاع در بریتانیا، پایگاه‌های خارج از کشور، در دریا و در خط مقدم ارائه
خارج از کشور، در دریا و در خط مقدم ارائه دهد. هدف آن منطقی کردن و بهبود تدارکات فناوری اطلاعات برای بخش دفاعی در قرن بیست و یکم است. شامل یک تغییر فرهنگ عمده برای کاربران MOD و روش‌های کار آنها از طریق ساختار مناطق کاری مشترک با امنیت و دسترسی کنترل شده است. این باید یک سیستم مدیریت سوابق و امکانات جستجو را همراه با طیف وسیعی از خدمات اداری فراهم کند. این میزبان چند صد COTS (تجاری خارج از قفسه) و برنامه‌های MOD سفارشی از طیف وسیعی از تأمین کنندگان است که مطابق با استانداردهای امنیتی مورد نیاز ارزیابی
که مطابق با استانداردهای امنیتی مورد نیاز ارزیابی شده‌اند. این شبکه داده‌های الفبایی عددی، گرافیکی و ویدئویی را مدیریت می‌کند. این سیستم اطلاعاتی را از سطوح محدود به سطوح فوق سری حمل می‌کند، اما کاربران فقط می‌توانند داده‌ها و برنامه‌هایی را ببینند که برای آنها مجاز هستند. رویکرد افزایشی. به منظور از بین بردن خطر برنامه اطلس و وزارت دفاع یک رویکرد افزایشی برای توسعه و اجرای DII، با قرارداد جداگانه برای هر افزایش، اتخاذ کردند. جدول زمانی تمدید شده به وزارت دفاع در تعریف نیازمندی‌هایش اجازه می‌دهد. هزینه‌ها
در تعریف نیازمندی‌هایش اجازه می‌دهد. هزینه‌ها و شفافیت. وزارت دفاع به پارلمان اطلاع داد که این سیستم ۲٫۳ میلیارد پوند هزینه خواهد داشت، حتی اگر می‌دانست هزینه آن حداقل ۵٫۸ میلیارد پوند خواهد بود. تا سال ۲۰۰۸ این برنامه با حداقل ۱۸ ماه تأخیر اجرا می‌شد. تنها ۲۹۰۰۰ از ۶۳۰۰۰ پایانه قراردادی را تحویل داده بود. و هیچ‌یک از قابلیت‌های مخفی قرارداد را ارائه نکرده بود. در ژانویه ۲۰۱۰، معاون پارلمانی وزیر امور خارجه در امور دفاع اعلام کرد که وزارت دفاع مجوز افزایش DII 3a را با هزینه حدود ۵۴۰ میلیون پوند برای ارائه
3a را با هزینه حدود ۵۴۰ میلیون پوند برای ارائه ۴۲۰۰۰ پایانه در RAF و در فرماندهی مشترک هلیکوپتر صادر کرده است. وی اظهار داشت که این پروژه «مزایای» به ارزش بیش از ۱٫۶ میلیارد پوند در طول ۱۰ سال قرارداد به ارمغان خواهد آورد. در آن سال قرار بود این پروژه حداقل ۷ میلیارد پوند هزینه داشته باشد، با این حال، دولت بریتانیا گفت که ممکن است تلاش کند این مبلغ را کاهش دهد. تا سال ۲۰۱۴، عرضه تمام پایانه‌های بریتانیا کامل شد و به‌روزرسانی رایانه‌های رومیزی و چاپگرهای اصلی به سخت‌افزار جدید در حال انجام بود. عرضه خارج از
به سخت‌افزار جدید در حال انجام بود. عرضه خارج از کشور رو به پایان بود و بیش از نیمی از ناوگان، از جمله ناو هواپیمابر اچ‌ام‌اس ملکه الیزابت مجهز شده بودند. قسمت پایانی استقرار قابلیت Secret قرار بود در تابستان ۲۰۱۴ تکمیل شود.
سیستم مختصات شبکه (سیستم NC) سیستمی است برای پیش‌بینی ویژگی‌هایی مانند تأخیر یا پهنای باند اتصالات بین گره‌ها در شبکه با اختصاص مختصات به گره‌ها. به‌طور رسمی‌تر، یک جاسازی مختصات را اختصاص می‌دهد formula_1 به هر گره formula_2 در یک شبکه با استفاده از یک الگوریتم بهینه‌سازی به گونه ای که یک عملیات از پیش تعریف شده است formula_3 برخی از مشخصه‌های جهت را تخمین می‌زند formula_4 ارتباط بین گره formula_5 و formula_6 . استفاده‌ها. به‌طور کلی، سیستم‌های مختصات شبکه را می‌توان برای کشف همتا، انتخاب سرور بهینه، و
را می‌توان برای کشف همتا، انتخاب سرور بهینه، و مسیریابی با آگاهی از مشخصه‌ها استفاده کرد. بهینه‌سازی تأخیر. هنگام بهینه‌سازی تأخیر به‌عنوان مشخصه اتصال، یعنی برای اتصالات با تأخیر کم، سیستم‌های NC به‌طور بالقوه می‌توانند به بهبود کیفیت تجربه برای بسیاری از کاربردهای مختلف کمک کنند، مانند: بهینه سازی پهنای باند. سیستم‌های NC همچنین می‌توانند پهنای باند را بهینه کنند (اگرچه همه طرح‌ها نمی‌توانند این کار را به خوبی انجام دهند). بهینه سازی اتصالات با پهنای باند بالا می‌تواند عملکرد انتقال داده‌های بزرگ را
باند بالا می‌تواند عملکرد انتقال داده‌های بزرگ را بهبود بخشد. تشخیص حمله Sybil. حملات Sybil هنگام طراحی پروتکل‌های همتا به همتا نگران کننده هستند. سیستم‌های NC، با توانایی خود در اختصاص مکان به منبع ترافیک، می‌توانند در ساختن سیستم‌هایی که در برابر Sybil مقاوم هستند، کمک کنند. فضای طراحی. مبتنی بر شاخص در مقابل غیرمتمرکز. تقریباً هر نوع سیستم NC می‌تواند در پیکربندی مبتنی بر نقطه عطف یا کاملاً غیرمتمرکز پیاده‌سازی شود. سیستم‌های مبتنی بر لندمارک تا زمانی که هیچ‌یک از نشانه‌ها به خطر نیفتند، عموماً ایمن
که هیچ‌یک از نشانه‌ها به خطر نیفتند، عموماً ایمن هستند، اما خیلی مقیاس‌پذیر نیستند. پیکربندی‌های کاملاً غیرمتمرکز معمولاً امنیت کمتری دارند، اما می‌توانند به‌طور نامحدود مقیاس شوند. فاکتورسازی تانسور. مقالات قابل توجه: TNDP Leverage Sampling + Personal Devices مختصات نسبی. مقالات قابل توجه: RMF جایگزین‌ها. سیستم‌های مختصات شبکه تنها راه برای پیش‌بینی ویژگی‌های شبکه نیستند. همچنین روش‌هایی مانند iPlane و iPlane Nano وجود دارد که رویکرد تحلیلی تری دارند و سعی می‌کنند رفتار مسیریاب‌های اینترنتی را به صورت
سعی می‌کنند رفتار مسیریاب‌های اینترنتی را به صورت مکانیکی شبیه‌سازی کنند تا پیش‌بینی کنند برخی از بسته‌ها از چه مسیری جریان می‌یابند و بنابراین یک اتصال دارای چه ویژگی‌هایی خواهد بود. .
iWARP یک پروتکل شبکه کامپیوتری است که دسترسی مستقیم به حافظه از راه دور (RDMA) را برای انتقال کارآمد داده‌ها از طریق شبکه‌های پروتکل اینترنت پیاده‌سازی می‌کند. برخلاف برخی از حساب‌ها، iWARP مخفف نیست. از آنجایی که iWARP بر روی پروتکل‌های آگاه از تراکم استاندارد نیروی کار مهندسی اینترنت (IETF) مانند پروتکل کنترل انتقال (TCP) و پروتکل انتقال کنترل جریان (SCTP) لایه‌بندی شده است، الزامات کمی در شبکه ایجاد می‌کند و می‌تواند با موفقیت در یک شبکه مستقر شود. طیف وسیعی از محیط‌ها تاریخ. در سال ۲۰۰۷، IETF پنج
طیف وسیعی از محیط‌ها تاریخ. در سال ۲۰۰۷، IETF پنج درخواست برای نظرات (RFC) را منتشر کرد که iWARP را تعریف می‌کنند: این RFCها بر اساس مشخصات کنسرسیوم RDMA برای RDMA از طریق TCP هستند. مشخصات کنسرسیوم RDMA تحت تأثیر استانداردهای قبلی RDMA، از جمله معماری رابط مجازی (VIA) و InfiniBand (IB) قرار دارد. از سال ۲۰۰۷، IETF سه RFC اضافی منتشر کرده است که iWARP را حفظ و گسترش می‌دهد: پروتکل. جزء اصلی در پروتکل iWARP، پروتکل قرار دادن داده مستقیم (DDP) است که امکان انتقال واقعی صفر کپی را فراهم می‌کند. DDP خود انتقال
واقعی صفر کپی را فراهم می‌کند. DDP خود انتقال را انجام نمی‌دهد. پروتکل اصلی (TCP یا SCTP) انجام می‌دهد. با این حال، TCP به مرزهای پیام احترام نمی‌گذارد. داده‌ها را به صورت دنباله ای از بایت‌ها بدون توجه به واحدهای داده پروتکل (PDU) ارسال می‌کند. در این راستا، خود DDP ممکن است برای SCTP مناسب تر باشد، و در واقع IETF یک RDMA استاندارد را بر روی SCTP پیشنهاد کرده است. برای اجرای DDP از طریق TCP، نیاز به تغییری دارد که به عنوان کادربندی نشانگر PDU aligned (MPA) شناخته می‌شود تا مرزهای پیام‌ها را تضمین کند.
شناخته می‌شود تا مرزهای پیام‌ها را تضمین کند. علاوه بر این، DDP برای دسترسی مستقیم در نظر گرفته نشده است. در عوض، یک پروتکل RDMA جداگانه (RDMAP) خدمات خواندن و نوشتن داده‌ها را فراهم می‌کند؛ بنابراین، کل مشخصات RDMA روی TCP واقعاً RDMAP روی DDP بر روی MPA/TCP یا SCTP است. تمامی این پروتکل‌ها در سخت‌افزار قابل پیاده‌سازی هستند. برخلاف IB, iWARP فقط ارتباطات متصل قابل اعتمادی دارد، زیرا این تنها سرویسی است که TCP و SCTP ارائه می‌کنند. مشخصات iWARP سایر ویژگی‌های IB مانند Send with Immediate Data را حذف
IB مانند Send with Immediate Data را حذف می‌کند. با RFC 7306، IETF در تلاش است تا این حذفیات را کاهش دهد. پیاده‌سازی. از آنجا که اجرای هسته از پشته TCP می‌تواند به عنوان یک گلوگاه دیده شود، این پروتکل معمولاً در کنترلرهای رابط شبکه RDMA سخت‌افزاری (rNIC) پیاده‌سازی می‌شود. از آنجایی که از دست دادن داده‌های ساده در محیط‌های شبکه به ندرت اتفاق می‌افتد، مکانیسم‌های تصحیح خطا TCP ممکن است توسط نرم‌افزار انجام شود، در حالی که ارتباطاتی که اغلب انجام می‌شوند کاملاً توسط منطق تعبیه‌شده در rNIC مدیریت می‌شوند.
توسط منطق تعبیه‌شده در rNIC مدیریت می‌شوند. به‌طور مشابه، اتصالات اغلب به‌طور کامل توسط نرم‌افزار برقرار می‌شوند و سپس به سخت‌افزار واگذار می‌شوند. علاوه بر این، مدیریت جزئیات پروتکل خاص iWARP معمولاً از پیاده‌سازی TCP جدا می‌شود و به rNICها اجازه می‌دهد هم برای تخلیه RDMA و هم برای تخلیه TCP (در پشتیبانی از برنامه‌های کاربردی TCP/IP مبتنی بر سوکت‌های سنتی) استفاده شوند. بخشی از پیاده‌سازی سخت‌افزاری که برای پیاده‌سازی پروتکل TCP استفاده می‌شود به عنوان موتور تخلیه بار TCP (TOE) شناخته می‌شود. خود TOE از
تخلیه بار TCP (TOE) شناخته می‌شود. خود TOE از کپی در سمت گیرنده جلوگیری نمی‌کند و باید با سخت‌افزار RDMA ترکیب شود تا نتایج کپی صفر شود. مشخصات RDMA / TCP مجموعه‌ای از پروتکل‌های سیمی مختلف است که برای پیاده‌سازی در سخت‌افزار در نظر گرفته شده است (اگرچه به نظر می‌رسد شبیه‌سازی آن در نرم‌افزار برای سازگاری اما بدون مزایای عملکردی امکان‌پذیر است). رابط‌ها. iWARP یک پروتکل است، نه یک پیاده‌سازی، اما رفتار پروتکل را بر حسب عملیات قانونی برای پروتکل تعریف می‌کند که به عنوان افعال شناخته می‌شود. به این ترتیب،
که به عنوان افعال شناخته می‌شود. به این ترتیب، iWARP هیچ رابط برنامه‌نویسی استاندارد واحدی ندارد. با این حال، رابط‌های برنامه‌نویسی تمایل زیادی به مطابقت بسیار نزدیک با افعال دارند. چندین رابط برنامه‌نویسی پیشنهاد شده است، از جمله OpenFabrics Verbs, Network Direct, uDAPL, kDAPL, IT-API و RNICPI. پیاده‌سازی برخی از این رابط‌ها برای پلتفرم‌های مختلف از جمله ویندوز و لینوکس در دسترس است. خدمات موجود. سرویس‌های شبکه‌ای که بر روی iWARP پیاده‌سازی می‌شوند شامل مواردی است که در OpenFabrics Enterprise Distribution
است که در OpenFabrics Enterprise Distribution (OFED) توسط OpenFabrics Alliance برای سیستم‌های عامل لینوکس و توسط Microsoft Windows از طریق Network Direct ارائه می‌شوند. فروشندگان. فروشندگان محبوب تجهیزات دارای iWarp عبارتند از: جستارهای وابسته. RDMA از طریق اترنت همگرا
شبکه منابع دانشگاهی اوهایو (OARnet) یک سازمان فناوری اطلاعات مورد حمایت دولت است که به سازمان‌های عضو خود خدمات شبکه‌ای درون ایالتی، مجازی‌سازی و راهکارهای محاسبات ابری، کنفرانس‌های ویدیویی پیشرفته، ارتباط با شبکه‌های تحقیقاتی منطقه‌ای و بین‌المللی و اینترنت عمومی، خدمات مکان‌نمایی و میزبانی وب در شرایط اضطراری را ارائه می‌دهد. شبکه OARnet (که مدتی به عنوان شبکه سوم فرانتیر و بعداً به عنوان OSCnet شناخته شد) یک شبکه فیبر نوری پرسرعت و اختصاصی در سراسر ایالت است که خدمات خود را به مدارس K-12 اوهایو،
ایالت است که خدمات خود را به مدارس K-12 اوهایو، دانشگاه‌ها و مراکز پزشکی دانشگاهی، ایستگاه‌های پخش عمومی و دولت ایالتی/محلی ارائه می‌دهد. OARnet به عنوان یکی از پیشرفته‌ترین شبکه‌های ارتباطی ایالتی در زمینه تحقیقات، آموزش و رقابت اقتصادی در کشور شناخته شده است. OARnet در کلیولند و سینسیناتی به Internet2، شبکه تحقیقاتی و آموزشی پیشرفته ملی ایالات متحده متصل است. OARnet همچنین ارتباطات مستقیمی با شبکه Merit در میشیگان و Omnipop در شیکاگو دارد. دفاتر OARnet در کمپوس غربی دانشگاه ایالتی اوهایو در کلمبوس،
در کمپوس غربی دانشگاه ایالتی اوهایو در کلمبوس، اوهایو، ایالات متحده واقع شده‌اند. OARnet علاوه بر این، به عنوان نماینده ثبت دامنه برای بسیاری از دامنه‌های سطح سوم (هم عمومی و هم مبتنی بر محلیت) تحت .oh.us و برخی تحت .in.us و .ky.us عمل می‌کند. تاریخچه. به عنوان یکی از سازمان‌های عضو کنسرسیوم فناوری اوهایو، بخش فناوری و اطلاعات هیئت منصفه اوهایو (که اکنون به عنوان بخش آموزش عالی اوهایو شناخته می‌شود)، OARnet در سال ۱۹۸۷ توسط مجلس عمومی اوهایو برای فراهم آوردن اتصال شبکه به منابع مرکز سوپرکامپیوتر اوهایو
اتصال شبکه به منابع مرکز سوپرکامپیوتر اوهایو (OSC) ایجاد شد. در آن زمان مشخص شد که شبکه مخاطبان بسیار گسترده‌تری خواهد داشت، بنابراین وقتی نام شبکه در اوایل ۱۹۸۸ انتخاب شد، OARnet به منظور تأکید بر کاربردهای متعدد شبکه، انتخاب شد. برنامه اولیه (۱۹۸۷) استفاده از تعدادی از اتصالات Bitnet و CCnet (شبکه منطقه‌ای DECnet) برای شروع بود. سه پروتکل شبکه (سازگار)، NJE, DECnet و TCP/IP استفاده شدند. اولین خط تأمین‌شده توسط OARnet بین دانشگاه رزرو مورد کیس و دانشگاه جان کرول در ژوئن ۱۹۸۷ نصب شد. بسیاری از خطوط بعدی
جان کرول در ژوئن ۱۹۸۷ نصب شد. بسیاری از خطوط بعدی با سرعت ۹٫۶ کیلوبیت بر ثانیه، ۵۶ کیلوبیت بر ثانیه، و T1 (1.544 مگابیت بر ثانیه) با کمک قرارداد اداره خدمات اداری اوهایو با شرکت Litel Corp. نصب شدند. اتصالات اینترنت (که در آن زمان NSFNET نامیده می‌شد) در بهار ۱۹۸۸ به دست آمدند. پروتکل‌های غیر-TCP/IP به زودی منسوخ شدند و فرایند ارتقاء اتصالات به‌طور مرتب انجام شد. در سال ۱۹۹۱، تصمیم گرفته شد که OARnet به مشاغل تجاری خدمات اتصال اینترنت ارائه دهد، با نرخ‌های مناسب؛ بنابراین OARnet به عنوان یکی از اولین
مناسب؛ بنابراین OARnet به عنوان یکی از اولین ارائه‌دهندگان خدمات اینترنت (ISPs) در اوهایو شناخته شد. پس از ورود گسترده ارائه‌دهندگان خدمات اینترنت تجاری به کسب‌وکار، OARnet دیگر به دنبال حساب‌های تجاری جدید نبود. افزایش بسیار زیاد ظرفیت شبکه اصلی (برنامه‌ریزی ۲۰۰۰–۰۲، نصب ۲۰۰۳–۰۴) زمانی امکان‌پذیر شد که امکان اجاره خطوط فیبر نوری خود ("فیبر تاریک") فراهم شد. یک شبکه اصلی جدید با ظرفیت بسیار بالاتر و به طول ۱٬۸۵۰ مایل نصب شد و کمیسیون eTech اوهایو و اداره آموزش اوهایو در تأمین مالی و استفاده از OARnet شرکت
اوهایو در تأمین مالی و استفاده از OARnet شرکت کردند. شبکه فیبر نوری در نوامبر ۲۰۰۴ راه‌اندازی شد. در سال ۲۰۰۶، OARnet یکی از اولین شبکه‌ها برای ارائه تلویزیون زنده از طریق پروتکل اینترنت، که امروزه به عنوان IPTV شناخته می‌شود، فراهم کرد. OARnet به عنوان شبکه اصلی برای انتقال برنامه‌های شبکه خبری اوهایو به پخش هاکی Miami Redhawks. تیم فصل ۲۰۰۸–۲۰۰۹ را در Frozen Four با شکست ۴–۳ در وقت اضافه مقابل دانشگاه بوستون به پایان رساند. این یکی از اولین انتقال‌های ورزشی زنده از طریق IPTV در ایالات متحده بود. یک
ورزشی زنده از طریق IPTV در ایالات متحده بود. یک افزایش دیگر در ظرفیت در سال ۲۰۱۲ رخ داد، زمانی که ایالت اوهایو ارتقاء شبکه اصلی OARnet را به ۱۰۰ گیگابیت بر ثانیه تأمین مالی کرد. امروزه، بیش از ۱٬۵۰۰ مایل از شبکه اصلی اوهایو با سرعت فوق‌العاده ۱۰۰ گیگابیت بر ثانیه کار می‌کند، که توسط ComputerWorld در دسته فناوری‌های نوظهور برنامه افتخارات کامپیوتروورد ۲۰۱۳ مورد تقدیر قرار گرفت. در نوامبر ۲۰۱۲، دانشگاه رزرو مورد کیس به عنوان اولین مؤسسه عضو شد که با سرعت ۱۰۰ گیگابیت بر ثانیه به شبکه اصلی OARnet متصل شد.
۱۰۰ گیگابیت بر ثانیه به شبکه اصلی OARnet متصل شد. رهبران OARnet عبارتند از:
ژان دو بتنکور ( زاده ۱۳۶۲- وفات ۱۴۲۵ یک کاوشگر فرانسوی - نورمن بود که در سال ۱۴۰۲ یک اکتشاف را به جزایر قناری رهبری کرد و ابتدا در سمت شمالی جزیره لانزاروته قدم به ساحل گذاشت. وی سپس جزایر فوئرته‌ونتورا (در سال ۱۴۰۵) و ایه‌رو را برای حکومت کاستیل فتح نموده و روسای محلی آنها (مردمان بومی «ماجوها و بیباچها») را بیرون کرد. بتنکور عنوان پادشاه جزایر قناری را دریافت نمود، اما وی حامی خود در جریان فتح جزایر یعنی انریکه سوم پادشاه کاستیل را، به عنوان ولی نعمت خود شناخت. پیش زمینه. جزایر قناری ظاهراً برای کارتاژهای
پیش زمینه. جزایر قناری ظاهراً برای کارتاژهای کادیس شناخته شده بود. پلینی مهتر، نویسنده رومی، آنها را جزایر خُرم نامیدبود. دریانورد جنوایی لانچلوتو مالوچلو با کشف مجدد جزایر قناری در سال ۱۳۱۲ اعتباری کسب نمود. در سال ۱۳۳۹، نقشه‌نگار اهل مایورکا آنخلینو دولسرت اولین نقشه جزایر قناری را ترسیم نمود. زندگی‌نامه. ژان دو بتنکور، بارون سنت مارتن لو گیلارد، در گرانویل لا تانتوریه، استان نرماندی به دنیا آمد. پدر وی "ژان سوم بتنکور" و مادرش "ماری دو براکمون" بودند. شاه شارل پنجم در طول درگیری‌های خود با پادشاهی ناوار
شارل پنجم در طول درگیری‌های خود با پادشاهی ناوار دستور داد تمام قلعه‌های منطقه که متعلق به حامیان ناوار یا آن‌هایی که مالکان آن قادر به دفاع از آنها نبودند، تخریب شوند. در ماه مه ۱۳۶۴ پدر ژان که تحت فرمان برتران دو گوکلان خدمت می‌کرد، در طی نبرد کوشرل، و وقتی وی هنوز خردسال بود، کشته شد. گرانویل در سال ۱۳۶۵ تخریب شد. در سال ۱۳۷۷، بتنکور پانزده ساله به خدمت لوئی یکم، دوک آنژو، درآمده و به مقام ملازم () رسید. وی بین سال‌های ۱۳۸۷ تا ۱۳۹۱ منصب افتخاری پیشکاری لویی دو والوا دوک تورن (بعداً دوک اورلئان) را بر
لویی دو والوا دوک تورن (بعداً دوک اورلئان) را بر عهده داشت. در سال ۱۳۸۷شارل ششم پادشاه فرانسه مجوز بازسازی قلعه گرانویل را صادر نمود. بتنکور به عنوان ارباب گرانویل، هفت بلوک آن سرزمین و حقوقی بر تمام کالاهایی که از مایملک وی عبور می‌کردند را در اختیار داشت. وی بر گرانویل به عنوان دست نشانده کنت لونگویل، "اولیویه دو گوکلان"، پسر "برتران دو گوکلان"، حکمرانی می‌نمود. وی بعداً گرانویل را زیر نظر هنری پنجم پادشاه انگلستان که در نتیجه لشکرکشی خود به فرانسه، آن منطقه را تحت کنترل درآورده بود، در اختیار داشت. در
را تحت کنترل درآورده بود، در اختیار داشت. در همین زمان، با بهره‌گیری از بی‌ثباتی روابط بین انگلستان و فرانسه، احتمال می‌رود که بتنکور علیه هر دو طرف دست به دزدی دریایی زده باشد. در سال ۱۳۹۲ در پاریس با ژن دو فایل، دختر "گیوم دو فایل" و "مارگریت دو شاتیلون" ازدواج نمود. محاصره مهدیه. در سال ۱۳۹۰ بتنکور، دوک تورن را در جنگ صلیبی بربری همراهی نمود، لشکرکشی که توسط بازرگانان جنوایی برای حل و فصل مشکل دزدی دریایی شمال آفریقا سازماندهی شد. پیشنهاد دوج (رئیس دولت جنوا) برای انجام یک جنگ‌های صلیبی ارائه شد. به این
برای انجام یک جنگ‌های صلیبی ارائه شد. به این ترتیب، به شرکت کنندگان در آن اعتبار، مهلت قانونی برای بازپرداخت بدهی‌های آنها، مصونیت از دعاوی و آمرزش از سوی پاپ را اعطا می‌نمود. نیروهای فرانسوی متشکل از ۱۵۰۰ شوالیه به رهبری لویی دوم، دوک بوربن، مهدیه در تونس رامحاصره نمودند. فرانسوی‌ها با منطقه ناآشنا بودند، تجهیزات محاصره سنگین شهر را به همراه نداشتند، دشمن را دست کم گرفته بوده و درگیر نزاع‌های داخلی شدند. بربرها هم به این نتیجه رسیدند که نمی‌توانند بر محاصره کنندگان شهر که مسلح به جنگ‌افزارها و تسلیحات
کنندگان شهر که مسلح به جنگ‌افزارها و تسلیحات سنگین تر بودند، غلبه نمایند. فرانسویان که از گرمای طاقت‌فرسا خسته شده و نگران زمستان پیش رو بودند، با معاهده‌ای که مذاکرات آن توسط جنوایی‌ها انجام شده بود، موافقت نمودند. این احتمال وجود دارد که بتنکور داستان‌هایی را در مورد جزایر قناری از جنوایی‌ها شنیده باشد، و از وجود ارسئین ،گلسنگی که برای ساختن رنگ کمیاب و گران‌قیمت جوهر (حاجب) از آن استفاده می‌شود، آگاه شده باشد. در این سفر، او همچنین دوباره با گادیفر دو لا سال را ملاقات نمود، شوالیه فرانسویی که قبلاً با
سال را ملاقات نمود، شوالیه فرانسویی که قبلاً با او در زمان خدمت به دوک اورلئان آشنا شده بود، فردی که بعداً وی را تا جزایر قناری مشایعت نمود. سفر به جزایر قناری. در آن زمان عمدتاً بازرگانان اسپانیایی به جزایر قناری تردد می‌نمودند. بتنکور برای تأمین مالی سفر خود، خانه خود را در پاریس به ارزش ۲۰۰ فرانک طلا و برخی املاک کوچک دیگر خود را در دسامبر ۱۴۰۱ فروخت. پسر خاله او، روبر دو براکمون، سفیر وقت فرانسه در کاستیل، ۷٬۰۰۰ پوند را در مقابل رهن املاک بتنکور به وی قرض داد. بنا به نظر مورری، پادشاه کاستیل انریکه سوم
داد. بنا به نظر مورری، پادشاه کاستیل انریکه سوم تسخیر جزایر قناری را به براکمون سپرده بود، که وی این مأموریت را به بتنکور واگذار نمود. بتنکور در ۱ مه ۱۴۰۲ به همراه هشتاد مرد جنگی، که بیشتر آنان ماجراجویانی از گسکونی و نورماندی بودند، از جمله دو کشیش فرانسیسکن (پیر بونتیه و ژان لو وریه که این سفر را در کتاب Le Canarien روایت نمودند) از لا روشل به راه افتادند. دو نفر از بومیان گوانچه که در سفر اکتشافی قبلی کاستیلی‌ها دستگیر شده و غسل تعمید داده شده بودند، و همجنین ژان آریت پرودم، مشاور و مدیر کلیدی در فتح،
همجنین ژان آریت پرودم، مشاور و مدیر کلیدی در فتح، بتنکور را همراهی می‌نمودند. پس از عبور از دماغه فینیستر، آنها وارد کادیس شدند، جایی که بتنکور برخی از ملوانان خود را چنان وحشت زاده یافت، که از ادامه سفر خودداری نمودند. از هشتاد خدمه ای که وی با آنها سفر خود را آغاز نموده بود، پنجاه و سه نفر در ادامه سفر او را همراهی نمودند. بتنکور به لانزاروته، شمالی‌ترین جزیره مسکونی رسید. در حالی که گادیفر دو لا سال در حال کاوش مجمع الجزایر بود، بتنکور برای دریافت نیروهای کمکی از دربار کاستیل به کادیس بازگشت. در این
کمکی از دربار کاستیل به کادیس بازگشت. در این هنگام، جنگ قدرتی در جزیره بین گادیفر و یکی دیگر از افسران ،برتان دو برنوال درگرفت. برتان بین نورمن‌های بتنکور و گاسکن‌های گادیفر اختلاف ایجاد نمود. پای رهبران محلی نیز به درگیری کشیده شد و افراد زیادی در ماه‌های اول غیبت بتنکور جان باختند. تنها با بازگشت بتنکور در سال ۱۴۰۴ بود که صلح به این جزیره آشفته بازگشت. در سال ۱۴۰۴ دو لا سال و بتنکور شهر بتانکوریا (به عنوان پایتخت جزیره فوئرته‌ونتورا) را تأسیس نمودند. سالها بعد بتنکور در نبرد آرگینگین در جنوب جزیره گران
بعد بتنکور در نبرد آرگینگین در جنوب جزیره گران کاناریا (کاناریوس) از بومیان شکست خورد. وی در سال ۱۴۲۵ درگذشت و در کلیسای زادگاهش گرانویل لا تانتوریه به خاک سپرده شد. برخی از اعقاب و اعضای دور خانواده او در این مجمع الجزایر به قدرت و ثروت فراوان دست یافتند. از جمله خینس دو کابرا بتنکور ، که به دلیل ساختن بنای خانه سرهنگ‌ها در منطقه شهریی که امروزه به نام لا اولیوا شناخته می‌شود، مشهور است.
تاریخچه و توسعه. اومنی-پث (Omni-Path) توسط اینتل توسعه یافته و برای اولین بار در سال ۲۰۱۵ معرفی شد. هدف اصلی اینتل از توسعه این فناوری ارائه جایگزینی پیشرفته برای اینفینی‌بند (InfiniBand) بود تا بتواند عملکرد بهتری در ارتباطات پردازش با کارایی بالا (HPC) و دیتاسنترها ارائه دهد. در سال ۲۰۱۶، اولین محصولات مبتنی بر اومنی-پث به بازار عرضه شدند. معماری و طراحی. اومنی-پث از پروتکل OPA (Omni-Path Architecture) استفاده می‌کند که به‌طور ویژه برای محیط‌های HPC طراحی شده است. این فناوری از توپولوژی‌های شبکه‌ای مختلفی
است. این فناوری از توپولوژی‌های شبکه‌ای مختلفی مانند مش (mesh)، توروس (torus)، و فتی‌تری (fat tree) پشتیبانی می‌کند. طراحی اومنی-پث به گونه‌ای است که تأخیر بسیار کمی داشته و پهنای باند بالایی را فراهم می‌کند، که این ویژگی‌ها برای محاسبات با کارایی بالا بسیار حیاتی هستند.
در شبکه‌های کامپیوتری، مدل میزبان گزینه ای برای طراحی پشته TCP/IP یک سیستم عامل شبکه‌ای مانند مایکروسافت ویندوز یا لینوکس است. هنگامی که یک بسته unicast به یک میزبان می‌رسد، IP باید تعیین کند که آیا بسته به صورت محلی انتخاب شده است (مقصد آن با یکی از آدرس‌های میزبان مطابقت دارد). اگر پشته IP با یک مدل میزبان ضعیف پیاده‌سازی شود، هر بسته با مقصد محلی را بدون در نظر گرفتن رابط شبکه ای که بسته در آن دریافت شده است، می‌پذیرد. اگر پشته IP با یک مدل میزبان قوی پیاده‌سازی شود، تنها در صورتی بسته‌های مقصد محلی را