payamvha/North_RAG huggingface dataset:
برای یافتن راه‌حل دیپلماتیک انجام دادند. اتوی اول قصد داشت که عنوان امپراتوری خود را در از سوی بیزانس به رسمیت بشناساند و مرزهای وفاداری‌های غربی و شرقی را در جنوب ایتالیا روشن کند. او می‌خواست این قرارداد با ازدواج پسرش اتوی دوم با یکی از اعضای خانواده سلطنتی بیزانس تثبیت شود. آنا، دختر امپراتور متوفی رومانوس دوم، یکی از گزینه‌های احتمالی برای ازدواج بود. با این حال، امپراتور نیکه‌فوروس دوم فوکاس تمایلی به ازدواج با یک شاهزاده خانم ارغوانی (یعنی فرزند یک امپراتور حاکم) نداشت. اسقف اعظم کلن گرو پس از
یک امپراتور حاکم) نداشت. اسقف اعظم کلن گرو پس از مذاکرات سخت با جان یکم تزیمیسکس، جانشین نیکه‌فوروس دوم فوکاس، ازدواج اتو دوم را با تئوفانو، یکی از اعضای خانواده امپراتوری بیزانس (که البته زاده ارغوانی بود) قطعی کند. منشور ازدواج به عنوان سند مرجع برای مراسم ازدواج اتوی دوم ۱۷ ساله و تئوفانو ۱۲ ساله عمل می‌کند. مراسم عروسی در ۱۴ آوریل سال ۹۷۲ در کلیسای سنت پیتر برگزار شد و توسط پاپ جان سیزدهم رسمیت یافت. از نظر سیاسی، این ازدواج نشان دهنده به رسمیت شناختن امپراتوری اوتونی توسط امپراتوری بیزانس بود. در این
اوتونی توسط امپراتوری بیزانس بود. در این سند، اتو دوم به تئوفانو حق دریافت جهیزیه گسترده‌ای را برای استفاده شخصی در طول زندگی خود ("legitima dos") و همچنین ورود او به "کنسرسیوم امپریئی" با اتو دوم اعطا کرد، به این معنی که هر دو در قدرت امپراتوری بر امپراتوری مقدس روم سهیم خواهند بود. احتمالا تئوفانو این سند را تا آستانه سفر خود به ایتالیا در اکتبر ۹۸۹ نزد خود نگه داشته است و اعتقاد بر این است که در آستانه سفر خود آن را برای نگهداری در صومعه گاندرهایم قرار داده است. این سند در سال ۱۷۰۰ توسط نویسنده و مورخ
داده است. این سند در سال ۱۷۰۰ توسط نویسنده و مورخ یوهان گئورگ لوکفلد کشف و منتشر شد. گوتفریت ویلهلم لایبنیتس از نخستین کسانی بود که اهمیت تاریخی این سند را تشخیص داد و در اثر خود با عنوان "تاریخچه خاندان ولف" به آن اشاره کرد. پس از سکولار شدن صومعه گاندرهایم در سال ۱۸۱۱، این سند به کتابخانه ایالتی و دانشگاهی گوتینگن منتقل شد. در ۴ مه ۱۸۲۰، اسناد صومعه به بایگانی خزانه داری دوک نشین برانزویک تحویل داده شد. در سال ۱۸۳۵، این سند به آرشیو دولتی وولفنبوتل منتقل شد و تا کنون در آنجا نگهداری می‌شود. این سند
شد و تا کنون در آنجا نگهداری می‌شود. این سند درآمدها و سودهایی را که تئوفانو از این ازدواج دریافت خواهد کرد، شرح می‌دهد و با سخنرانی‌ای آغاز می‌شود که شبیه به خطبه‌هایی است که در مراسم ازدواج ایراد می‌شود. در این سند آمده است که تئوفانو از اتوی دوم چه چیزهایی دریافت خواهد کرد: حقوق مربوط به درآمدهای ایستریا، پسکارا، والچرن، ویشولان، صومعهٔ نیول با ۱۴٬۰۰۰ مزرعهٔ وابسته؛ و همچنین مزارعی در بوپارد، تیل، هرفرد، کیف‌هویزر و نوردهاوزن. توضیحات. این سند یک طومار به ابعاد است. طومار متشکل از سه قطعه پوست‌نوشته به
ابعاد است. طومار متشکل از سه قطعه پوست‌نوشته به هم چسبانده و پیچیده شده‌اند، و می‌رود که در صومعه فولدا ساخته شده باشد. یک مطالعه علمی در مورد پوست‌نوشته ارغوانی در سال ۱۹۶۶ در مونیخ انجام شد، که نشان داد از مینیم (سرب قرمز) و روناس برای رنگ‌آمیزی این سند استفاده شده است. این موضوع نشان می‌دهد سند در امپراتوری روم مقدس ساخته نشده، نه امپراتوری بیزانس، جایی که از صدف "مورکس" برای ساخت رنگ ارغوانی صوری به‌طور کاملاً کنترل شده استفاده می‌شده است. این سند یکی از قدیمی‌ترین نمونه‌های استفاده از روناس در قرون
از قدیمی‌ترین نمونه‌های استفاده از روناس در قرون وسطی به‌شمار می‌رود. زمینه ارغوانی سند از ابریشم بیزانسی بافته شده با چهارده مدالیون دایره‌ای و دو نیم مدالیون ساخته شده است. درون این مدالیون‌ها تصاویری از جنگیدن حیوانات دیده می‌شود که از هنر خاور نزدیک الهام گرفته شده است. میدان نوشتاری با تزئینات طلایی باریکی احاطه شده است که با برگ‌های کنگری آبی و سفید تزئین شده است. لبه بالایی با تصاویری از حیوانات و گیاهان، همراه با مدال‌هایی حاوی نیم تنه‌هایی مانند عیسی که توسط مریم و یحیی تعمیددهنده قرار دارد و
عیسی که توسط مریم و یحیی تعمیددهنده قرار دارد و همچنین چهار انجیل‌نویس تزئین شده است. بین این مدال‌ها در قسمت بالا شش جفت حیوان دیده می‌شود. این نخستین سند ازدواجی بود که به صورت مصور تذهیب شد. متن با جوهری طلایی به خط میناسکول کارولنژی نوشته شده است و جوهر طلایی از ترکیب آلیاژی از نقره و ورق طلا به دست آمده است. برخی خطوط یا کلمات به دلیل نگارش با حروف بزرگ روستایی برجسته‌تر به نظر می‌رسند. با گذشت زمان، پوست‌نوشت کمی تاب برداشته و یک چین در وسط سند ایجاد شده است. این سند در نمایشگاه دائمی آرشیو ایالتی
شده است. این سند در نمایشگاه دائمی آرشیو ایالتی نیدرزاکسن در اتاقی با نور کم به نمایش شده است. رنگ ارغوانی امپراتوری رنگی بود که مختص امپراتوران، پادشاهان و اسقف‌ها بود، و استفاده از پوست‌نوشت ارغوانی برای نوشتن بسیار نادر بود. این سند به‌عنوان یکی از باشکوه‌ترین و زیباترین نمونه‌های استفاده از پوست‌نوشت ارغوانی شناخته می‌شود. اصالت. اصالت این سند همچنان محل بحث و مناقشه است. هانس ک. شولتسه و هانس گوتینگ بر این باورند که این سند توسط اتو دوم در جشن عروسی آنها ارائه شده و سپس به تئوفانو اهدا شده است. والتر
ارائه شده و سپس به تئوفانو اهدا شده است. والتر دیتِرز (۱۹۷۲) بیان می‌کند که جداسازی‌ها در متن به عنوان ابزارهای کمک‌خوانی عمل می‌کنند و نشان می‌دهند که این سند با هدف خواندن تهیه شده است. دیپلمات‌ها تئودور فون سیکل و کارلچارد برول معتقدند که این سند نسخه اصلی نیست چرا که فاقد مهر بوده و خطوط آن به شکل غیرمعمولی تنظیم شده‌اند.
لی یونگ داگ (؛ ۶ مارس ۱۹۲۶ – ۶ فوریه ۲۰۱۰) سیاست‌مدار اهل کره جنوبی بود. وی از ۲۹ آوریل ۱۹۹۴ تا ۱۷ دسامبر ۱۹۹۴ نخست‌وزیر این کشور بود. لی یونگ داگ در ۶ فوریه ۲۰۱۰، در سن ۸۳ سالگی درگذشت.
کنفرانس پیروزی انقلاب سوریه با عنوان رسمی کنفرانس اعلام پیروزی انقلاب سوریه () در کاخ ریاست‌جمهوری سوریه در دمشق در ۲۹ ژانویه ۲۰۲۵ برگزار شد. در این کنفرانس، فرماندهان جناح‌های مسلح انقلابی مختلف از ائتلاف اپوزیسیون سوریه که علیه رژیم سرنگون شده بشار اسد می‌جنگیدند، به استثنای نیروهای دموکراتیک سوریه، اتاق عملیات جنوب و گروه‌هایی از سویدا، حضور داشتند. این کنفرانس توسط هیئت تحریر شام به رهبری نخستین دولت انتقالی سوریه تحت رهبری "دفاکتو" احمد الشرع، برگزار شد. در این نشست، از انقلاب موفق سوریه که منجر به
شد. در این نشست، از انقلاب موفق سوریه که منجر به سقوط رژیم اسد در ۸ دسامبر ۲۰۲۴ شد، تمجید شد و حسن عبدالغنی، سخنگوی فرماندهی عملیات نظامی اعلام کرد که الشرع، به عنوان رئیس‌جمهور سوریه برای دوره انتقالی منصوب شده و اولویت‌های دولت جدید را که بیشتر آن شامل از بین بردن آثار رژیم سرنگون شده بعث و بازسازی نهادهای سوریه است، بیان کرد. اهداف. در این کنفرانس، الشرع، یک سخنرانی کوتاه ارائه کرد و اولویت‌های فوری دولت انتقالی را شامل «پر کردن خلاء قدرت، حفظ صلح مدنی، ساختن نهادهای دولتی، ساخت و توسعه اقتصاد و احیای
ساختن نهادهای دولتی، ساخت و توسعه اقتصاد و احیای جایگاه بین‌المللی و منطقه‌ای سوریه» بیان کرد. عبدالغنی اعلام کرد که ۸ دسامبر، تاریخ سقوط رژیم اسد، روز ملی، اعلام خواهد شد. وی همچنین از لغو قانون اساسی ۲۰۱۲ سوریه و تعلیق کلیه قوانین استثنایی، تعلیق مجلس خلق و کمیته‌های آن، انحلال ارتش رژیم سابق و ایجاد ارتش جدید، انحلال دستگاه‌های اطلاعاتی و امنیتی رژیم بعث و انحلال شبه‌نظامیان حامی آن، حزب بعث و احزاب عضو بلوک جبهه ملی مترقی، انحلال همه جناح‌های مسلح، نهادهای انقلابی سیاسی و غیرنظامی و ادغام آنها در
نهادهای انقلابی سیاسی و غیرنظامی و ادغام آنها در نهادهای دولتی و انتصاب احمد الشرع به عنوان رئیس‌جمهور سوریه برای دوره انتقالی و تشکیل شورای موقت قانون‌گذاری تا تصویب و تأیید قانون اساسی، خبر داد. الشرع، از سوی فرماندهی کل سوریه به عنوان رئیس‌جمهور، منصوب شد. وی پس از انتصاب به عنوان رئیس‌جمهور، در نخستین سخنرانی خود در ۳۱ ژانویه ۲۰۲۵ اظهار داشت که «کنفرانس گفتگوی ملی» را برگزار و «اعلامیه قانون اساسی» را صادر خواهد کرد تا به عنوان «مرجع قانونی» در دوران گذار سیاسی پس از انحلال قانون اساسی ۲۰۱۲ سوریه، عمل
سیاسی پس از انحلال قانون اساسی ۲۰۱۲ سوریه، عمل کند. الشرع نیز اعلام کرد که «جنایتکارانی را که خون سوریه را ریختند و کشتار جمعی و جنایت کردند را تعقیب خواهد کرد.» گروه‌هایی که انحلال خود را در انتظار اعلام کردند، عبارت بودند از: هیئت تحریر شام، احرار الشام، جیش العزه، جیش النصر، انصار التوحید، فیلق الشام، فرقه الصالحیه (جناحی از لواء صقور الشام)، جماعت انصار الاسلام، حزب اسلامی ترکستان در سوریه، جیش مهاجرین و انصار، جنبش نورالدین زنکی، جبهه شامیه و ارتش ملی سوریه.
نسخه جُنگ یا جُنگ آثار یا اُمنیباس کتابی است که شامل چندین اثر خلاقانه از نویسندگان یکسان یا، به ندرت، متفاوت است. معمولاً دو یا چند اثر قبلاً به‌عنوان کتاب منتشر شده‌اند، اما مجموعه‌ای از آثار کوتاه‌تر، یا آثار کوتاه‌تری که با یک کتاب قبلی جمع‌آوری شده‌اند، ممکن است به‌عنوان جُنگ نیز شناخته شوند. نسخه‌های جُنگ به ادغام مجموعه‌های طولانی‌تر درون کتاب‌هایِ کمتر، کمک می‌کند. قیمت‌ها معمولاً برابر یا کمتر از قیمت خرید هر نسخه جداگانه است.
عبدالرحمن العبنودی شاعر مصری (۱۱ آوریل ۱۹۳۸ – ۲۱ آوریل ۲۰۱۵). زندگی‌نامه. وی در روستای آبنود از توابع قنا به دنیا آمد او اولین شعرهای خود را در سال ۱۹۵۸ در دوران دبیرستان سروده است او به قاهره سفر کرد، جایی که اولین آثارش در هفته نامه صباح الخیر منتشر شد در سال ۱۹۶۱ به قاهره نقل مکان کرد و در آنجا به عنوان ترانه‌سرا مشغول به کار شد.
آنا آملیا مَوو (با نام خانوادگی اول اوبرمایر؛ ; – ) گیاه‌شناس اهل آفریقای جنوبی بود که در مؤسسه تحقیقات گیاه‌شناسی پرتوریا کار می‌کرد. او بیش از ۴۰۰۰ نمونه گیاهی از مناطق کالاهاری و سوتپانسبرگ را فهرست‌بندی کرد. او مشارکت‌های مهمی در مجلات «گیاهان گل‌دهنده آفریقا» و «بوتالیا» داشت. او از اعضای مؤسس انجمن گیاه‌شناسان آفریقای جنوبی، عضو انجمن مطالعه تاکسونومیک فلور آفریقای گرمسیری (AETFAT) و همچنین عضو انجمن پیشبرد علم آفریقای جنوبی (S2A3) بود. زندگی اولیه و حرفه. اوبرمایر در ۳۰ ژوئیه ۱۹۰۷ در پرتوریا به دنیا
اوبرمایر در ۳۰ ژوئیه ۱۹۰۷ در پرتوریا به دنیا آمد و در مدرسه اُوست ایند (مدرسه شرق انتها) تحصیل کرد. او در سال ۱۹۲۸ مدرک لیسانس علوم و در سال ۱۹۳۱ مدرک فوق‌لیسانس علوم را از کالج دانشگاه ترانسوال در پرتوریا تحت نظر سی.ای.بی. برمکمپ دریافت کرد. او از سال ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۸ به عنوان گیاه‌شناس در موزه ترانسوال منصوب شد. او در سال ۱۹۳۸ با آنتون مَوو ازدواج کرد و تا سال ۱۹۵۷ به حرفه خود بازنگشت، زمانی که به هرباریوم ملی پیوست. در واقع، او به شغل اولیه خود بازگشته بود، چرا که مجموعه‌های گیاه‌شناسی موزه ترانسوال در سال
چرا که مجموعه‌های گیاه‌شناسی موزه ترانسوال در سال ۱۹۵۳ به هرباریوم ملی منتقل شده بودند. حوزه مسئولیت او در هرباریوم ملی، گیاهان تکلپه‌ای گل‌دار بود و او این موقعیت را تا زمان رسیدن به سن بازنشستگی در ژوئیه ۱۹۷۲ حفظ کرد. در اکتبر ۱۹۷۲، پس از یک تعطیلات کوتاه، او به صورت موقت به هرباریوم ملی بازگشت و دوازده سال بعد، در سال ۱۹۸۴، به عنوان پژوهشگر ارشد موقت کشاورزی ارتقا یافت. در اوت ۱۹۸۵، او در فینالمنته بازنشسته شد و به پینلندز در کیپ تاون نقل مکان کرد. او در ۱۰ اکتبر ۲۰۰۱ در کیپ تاون درگذشت. حوزه‌های
او در ۱۰ اکتبر ۲۰۰۱ در کیپ تاون درگذشت. حوزه‌های مطالعاتی. در موزه ترانسوال، او عمدتاً بر روی تیرهٔ آکانتاسه (Acanthaceae) و به ویژه جنس‌های بارلریا (Barleria)، بلفاریس (Blepharis) و پتالیدیوم (Petalidium) کار می‌کرد. او مجموعه بزرگی از گیاهان جمع‌آوری‌شده در سفر اکتشافی ورنای-لانگ به کالاهاری را فهرست‌بندی کرد و یکی از اولین گزارش‌های گیاهان این منطقه را ایجاد نمود. او همچنین بخشی از یک سفر اکتشافی به همراه شوایکِردت و وردورن به نمکزار سوتپانسبرگ بود و گزارشی از نمونه‌های گیاهی جمع‌آوری‌شده نوشت.در سال
از نمونه‌های گیاهی جمع‌آوری‌شده نوشت.در سال ۱۹۵۷، او شروع به مطالعه روی گیاهان تکلپه‌ای گل‌دار (پتالوید مونوکاتیلدون) کرد و گونه‌های جدیدی را به صورت جداگانه توصیف نمود. همچنین متونی را برای تصاویر منتشرشده در مجله «گیاهان گل‌دهنده آفریقا» تهیه کرد. جلد ۴۲ این مجله به او تقدیم شد. او همچنین بازنگری‌هایی روی جنس‌های آنتریکوم (Anthericum)، دیپکادی (Dipcadi) و لاگاروسیفون (Lagarosiphon) انجام داد. او در طول سفرهای مختلف میدانی خود در آفریقای جنوبی و رودزیا (اکنون زیمبابوه) به همراه وی.اف.ام. فیتزسیمونز، بیش
زیمبابوه) به همراه وی.اف.ام. فیتزسیمونز، بیش از ۴۰۰۰ نمونه گیاهی جمع‌آوری کرد. دستاوردها. به او مدال ارشد انجمن گیاه‌شناسان آفریقای جنوبی (SAAB) در رشته گیاه‌شناسی اعطا شد و در تقدیرنامه ذکر شد که او بیش از هر گیاه‌شناس دیگری به این پروژه کمک کرده است. او عضو انجمن زیست‌شناسی آفریقای جنوبی بود و مجله این انجمن را ویرایش می‌کرد. او از اعضای مؤسس انجمن گیاه‌شناسان آفریقای جنوبی، عضو انجمن مطالعه تاکسونومیک فلور آفریقای گرمسیری (AETFAT) و همچنین عضو انجمن پیشبرد علم آفریقای جنوبی (S2A3) بود.
محمد زهیر مشارقه (۲۳ نوامبر ۱۹۳۸ – ۲۳ آوریل ۲۰۰۷) سیاستمدار سوری و معاون رئیس‌جمهور سوریه بین سال‌های ۱۹۸۴ تا ۲۰۰۵ بود. زندگی و فعالیت‌های سیاسی. زهیر مشارقه در سال ۱۹۴۰م در حلب متولد شد. وی از اوایل دهه ۱۹۷۰م به فعالیت‌های سیاسی در حزب بعث سوریه پیوست. مشارقه در سال ۱۹۷۳م به عنوان استاندار استان حماة منصوب شد. وی در سال ۱۹۷۸م به عنوان وزیر آموزش و پرورش سوریه وارد کابینه شد. در سال ۱۹۸۴م حافظ اسد رئیس جمهور وقت سوریه وی را به عنوان معاون رئیس جمهور سوریه منصوب کرد. مشارقه همچنین به عنوان معاون رئیس جبهه
منصوب کرد. مشارقه همچنین به عنوان معاون رئیس جبهه ملی پیشرو، ائتلافی از حزب بعث و چندین حزب کوچکتر فعالیت داشت. مشارقه پس از درگذشت حافظ اسد در سال ۲۰۰۰م و به قدرت رسیدن بشار اسد، توسط بشار اسد در مقام معاون رئیس جمهور سوریه ابقا شد اما در سال ۲۰۰۵م بازنشسته شد و به جای وی فاروق الشرع به معاونت رئیس جمهور سوریه منصوب گردید. مشارقه در تاریخ ۲۳ آوریل ۲۰۰۷م بر اثر حمله قلبی در دمشق درگذشت و در زادگاهش حلب، دفن گردید.
زنا ماریا کاردمن (؛ زادهٔ ) یک اخترزیست‌شناس آمریکایی و فضانورد مؤسسه ناسا است. کاردمن جوایز علمی متعددی دریافت کرده است، از جمله بورسیه تحقیقاتی تحصیلات تکمیلی بنیاد ملی علوم و بورسیه تحصیلی ممتاز انجمن روئیس‌تر دریافت کرده است. زندگی اولیه و تحصیلات. کاردمن در ۲۶ اکتبر ۱۹۸۷ متولد شد. او مدرک کارشناسی علوم در رشته زیست‌شناسی را از دانشگاه کارولینای شمالی در چپل هیل دریافت کرد، جایی که در زیست‌شناسی تخصص داشت، در شیمی و علوم دریایی گرایش فرعی گرفت و پایان‌نامه افتخاری خود را در زمینه نویسندگی خلاق نوشت.
افتخاری خود را در زمینه نویسندگی خلاق نوشت. تحقیقات کاردمن او را به مناطق دورافتاده میدانی از قطب شمال تا قطب جنوب کشاند و شامل چندین سفر دریایی پژوهشی بر روی کشتی‌های تحقیقاتی بود. در دوران حضور در دانشگاه کارولینای شمالی، کاردمن در زمینه زیست‌زمین‌شیمی در نشت‌های هیدروکربنی و دریچه‌های گرمابی مطالعه کرد. در همان زمان، او همچنین با شبکه تحقیقات بوم‌شناختی بلندمدت پالمر در قطب جنوب همکاری داشت. او مدرک کارشناسی ارشد خود را با گروه تحقیقاتی دکتر آندریاس تسکه تکمیل کرد. در طول اوایل دوران حرفه‌ای خود، کاردمن
تکمیل کرد. در طول اوایل دوران حرفه‌ای خود، کاردمن از تحقیقات ناسا در بریتیش کلمبیا، آیداهو و هاوایی پشتیبانی کرد و معماری‌های عملیاتی برای راهپیمایی فضایی سیاره‌ای (EVA) توسعه داد. او به عنوان مهندس کمکی با انجمن آموزش دریایی کار کرده و در اتاق موتور یک کشتی دو دکله خدمت کرده است. در زمان انتخابش در ژوئن ۲۰۱۷، کاردمن بورسیه تحقیقاتی تحصیلات تکمیلی بنیاد ملی علوم و دانشجوی دکترای علوم زمین در دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا بود و در زمینه اخترزیست‌شناسی و جفت‌های ردوکس جدید در زیرسطح زمین مطالعه می‌کرد. حرفه در
ردوکس جدید در زیرسطح زمین مطالعه می‌کرد. حرفه در ناسا. پیش از نامزدی به عنوان فضانورد، کاردمن در زمینه علوم و عملیات برای پروژه تحقیقاتی دریاچه پاویون ناسا (۲۰۰۸–۲۰۱۵) و پروژه BASALT (۲۰۱۶–۲۰۱۷) کار کرده بود. در ژوئن ۲۰۱۷، او به عنوان عضو گروه ۲۲ فضانوردان ناسا انتخاب شد و آموزش دو ساله خود را در مرکز فضایی جانسون در هیوستون آغاز کرد. در ۳۱ ژانویه ۲۰۲۴، ناسا اعلام کرد که کاردمن به عنوان فرمانده مأموریت اسپیس‌اکس کرو-۹ به ایستگاه فضایی بین‌المللی پرواز خواهد کرد. با این حال، هنگامی که ناسا تصمیم گرفت کپسول
کرد. با این حال، هنگامی که ناسا تصمیم گرفت کپسول بوئینگ استارلاینر را در پرواز آزمایشی خدمه بوئینگ بدون سرنشین بازگرداند، کاردمن به همراه استفانی ویلسون، متخصص مأموریت و همکار فضانوردش، از کرو-۹ حذف شدند تا جای کافی برای بازگشت فضانوردان استارلاینر، بری ئی. ویلمور و سونیتا ویلیامز فراهم شود. در ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۴، او به همراه درول نیل، مروج ناسا، و با حضور کوتاه ویلسون، مجری پوشش ناسا از پرتاب کرو-۹ بود و در طول پخش نزدیک به پنج ساعته به تفصیل در مورد تجربه نیک هیگ و فضانورد روسکاسموس الکساندر گوربانوف که با
هیگ و فضانورد روسکاسموس الکساندر گوربانوف که با موفقیت از پایگاه نیروی فضایی کیپ کاناورال در فلوریدا پرتاب شدند، توضیح داد. در ۲۷ مارس ۲۰۲۵، کاردمن به عنوان فرمانده مأموریت اسپیس‌اکس کرو-۱۱ معرفی شد. زندگی شخصی. از علایق او می‌توان به سنگ‌نوردی، غارنوردی، شعر و پاورلیفتینگ اشاره کرد. جوایز و افتخارات. زنا کاردمن جوایز علمی متعددی دریافت کرده است، که از جمله آنها می‌تواند به بورسیه تحقیقاتی تحصیلات تکمیلی بنیاد ملی علوم، بورسیه تحصیلی ممتاز انجمن روئیس‌تر، جایگاه سرپرست دانشگاه (UNC چپل هیل) برای
جایگاه سرپرست دانشگاه (UNC چپل هیل) برای برجسته‌ترین زن ارشد، و بورسیه‌های کنسرسیوم اعطای فضا اشاره کرد.
لیگ قهرمانان کونکاکاف ۱۰–۲۰۰۹ چهل و پنجمین دوره لیگ قهرمانان کونکاکاف، مسابقات بین‌المللی فوتبال باشگاهی سالانه بود که در منطقه کونکاکاف (آمریکای شمالی، آمریکای مرکزی و دریای کارائیب) برگزار شد. این دومین دوره مسابقات بود با نام لیگ قهرمانان کونکاکاف بود. مسابقات در ۲۸ ژوئیه ۲۰۰۹ آغاز شد و تا ۲۸ آوریل ۲۰۱۰ ادامه یافت. هر چهار تیم مکزیکی در صدر گروه‌های خود قرار گرفتند و به نیمه نهایی رسیدند و پاچوکا بعد از تساوی ۲–۲ در فینال مقابل کروز آزول، بر اساس قانون گل‌های خارج از خانه، قهرمان شد. به عنوان قهرمان،
گل‌های خارج از خانه، قهرمان شد. به عنوان قهرمان، پاچوکا به عنوان نماینده کونکاکاف به جام باشگاه‌های جهان ۲۰۱۰ راه یافت. آتلانتی مدافع عنوان قهرمانی بود، اما به مسابقات راه نیافت و نتوانست از عنوان خود دفاع کند. نحوه صلاحیت. ۲۴ تیم در لیگ قهرمانان کونکاکاف ۱۰–۲۰۰۹ از مناطق آمریکای شمالی، آمریکای مرکزی و کارائیب شرکت کردند. ۹ تیم از آمریکای شمالی، ۱۲ تیم از آمریکای مرکزی و ۳ تیم از کارائیب بودند. با این حال، پس از مشکلات در مسابقات سال قبل، کونکاکاف تصمیم گرفت که تیم‌ها در صورت نداشتن ورزشگاهی برای مسابقات
که تیم‌ها در صورت نداشتن ورزشگاهی برای مسابقات که کونکاکاف مناسب می‌داند، محروم و جایگزین شوند. همچنین، در پاسخ به شلوغی مسابقات در طول مسابقات سال قبل، نمایندگان آمریکای مرکزی که از طریق فصل‌های تقسیم شده واجد شرایط هستند، دیگر صرفاً برای تعیین اینکه کدام تیم به مرحله گروهی راه پیدا می‌کند، به مرحله پلی‌آف نخواهند رسید. در کشورهایی که به طور منظم برای تعیین یک قهرمان ملی در پلی آف بازی می‌کنند، این مسابقات طبق روال معمول ادامه خواهد داشت. برای کسانی که این کار را انجام نمی‌دهند، مجموع امتیازات در هر دو
کار را انجام نمی‌دهند، مجموع امتیازات در هر دو فصل و معیارهای تساوی، تعیین می‌کند که کدام تیم بدون انجام بازی‌های اضافی وارد مرحله گروهی می‌شود. تخصیص مجدد سهمیه‌ها. در ۱۲ مه ۲۰۰۹ اعلام شد که بلیز به دلیل ناتوانی فدراسیون بلیز در برآورده کردن حداقل الزامات کونکاکاف در مورد امکانات ورزشگاه، تنها صلاحیت خود را به هندوراس از دست داده است. جایگاه خالی شده توسط بلیز به هندوراس (به دلیل عملکرد برتر تیم های اتحادیه آنها در لیگ قهرمانان کونکاکاف ۰۹–۲۰۰۸) تعلق گرفت و مجموع تیم‌های آنها به سه باشگاه افزایش یافت.
و مجموع تیم‌های آنها به سه باشگاه افزایش یافت. تغییر دوم در ۹ ژوئن زمانی که مشخص شد رئال استیلی نیکاراگوئه مکان مناسبی برای میزبانی یک مسابقه باشگاهی کونکاکاف ندارد، رخ داد. سهمیه نیکاراگوئه در ابتدا قرار بود به تیم سومی از پاناما داده شود، اما پاناما فقط یک ورزشگاه تایید شده داشت که طبق قوانین کونکاکاف به این معنی بود که فقط دو باشگاه پانامایی می‌توانستند میزبان مسابقات باشند. بنابراین، پیشنهاد به تیم سوم از کاستاریکا، هردیانو، بالاترین غیرقهرمان از ترکیب فصل‌های زمستانی ۲۰۰۸ و تابستانی ۲۰۰۹ تعلق گرفت. در
زمستانی ۲۰۰۸ و تابستانی ۲۰۰۹ تعلق گرفت. در ابتدا، بین کاستاریکا، السالوادور و گواتمالا، بر اساس نتایج لیگ قهرمانان کونکاکاف ۰۹–۲۰۰۸، برای گرفتن سهمیه نیکاراگوئه، تساوی وجود داشت. بنابراین، مقامات کونکاکاف از نتایج مسابقات قبلی کونکاکاف استفاده کردند تا تساوی را بشکنند، که ثابت کرد کاستاریکا از نظر تاریخی قوی‌ترین نماینده را دارد. در ۱۰ ژوئیه ۲۰۰۹ کونکاکاف اعلام کرد که لوئیس آنخل فیرپو از السالوادور به دلیل ناکامی باشگاه چلتننگو در امضا و بازگرداندن توافقنامه مشارکت مورد نیاز، به جای آنها دعوت شد. فیرپو به
مشارکت مورد نیاز، به جای آنها دعوت شد. فیرپو به عنوان تیمی انتخاب شد که در بین نایب قهرمانان مسابقات قهرمانی فصل‌های آغازین و پایانی السالوادور دارای دومین رکورد برتر تجمعی بود. تیم‌ها. تیم‌هایی که پررنگ هستند به طور مستقیم به مرحله گروهی راه پیدا می‌کنند. فرمت. یک دور مقدماتی برای ۱۶ باشگاه برگزار شد که ۸ برنده به مرحله گروهی صعود کردند. هشت تیم دیگر به آنها پیوستند که مستقیماً به مرحله گروهی راه یافتند. باشگاه‌های حاضر در مرحله گروهی در چهار گروه چهار تیمی قرار گرفتند که هر تیم با سایر تیم‌های گروه خود
قرار گرفتند که هر تیم با سایر تیم‌های گروه خود به صورت رفت و برگشت بازی می‌کند. دو تیم برتر هر گروه به مرحله حذفی صعود خواهند کرد که به صورت رفت و برگشت برگزار می‌شود. همچنین، برخلاف جام قهرمانان کونکاکاف که قبلاً مورد رقابت قرار گرفته بود، قانون گل‌های خارج از خانه در لیگ قهرمانان کونکاکاف استفاده می‌شود، اما پس از تساوی به وقت‌های اضافه اعمال نمی‌شود. مرحله مقدماتی. قرعه کشی مرحله مقدماتی در ۱۱ ژوئن ۲۰۰۹ در مقر کونکاکاف در شهر نیویورک برگزار شد. بازی‌های رفت مرحله مقدماتی هفته ۲۸ ژوئیه ۲۰۰۹ و بازی‌های
رفت مرحله مقدماتی هفته ۲۸ ژوئیه ۲۰۰۹ و بازی‌های برگشت در هفته ۴ اوت ۲۰۰۹ انجام شد. مسابقات یک ماه زودتر از فصل قبل انجام شد. برنامه مرحله مقدماتی در ۱۶ ژوئن، پنج روز پس از قرعه کشی اعلام شد. مرحله گروهی. مرحله گروهی در ۶ دور در طی اوت تا اکتبر ۲۰۰۹ انجام شد. هفته‌ها در ۱۸ تا ۲۰ اوت، ۲۵ تا ۲۷ اوت، ۱۵ تا ۱۷ سپتامبر، ۲۲ تا ۲۴ سپتامبر، ۲۹ سپتامبر تا ۱ اکتبر و ۲۰ تا ۲۲ اکتبر برگزار شدند. مرحله قهرمانی. قرعه کشی مرحله قهرمانی در ۱۷ نوامبر انجام شد. یک‌چهارم نهایی. بازی‌های رفت مرحله یک‌چهارم نهایی از ۹ تا ۱۱
بازی‌های رفت مرحله یک‌چهارم نهایی از ۹ تا ۱۱ مارس ۲۰۱۰ برگزار شد، در حالی که بازی‌های برگشت از ۱۶ تا ۱۸ مارس ۲۰۱۰ برگزار شد. نیمه نهایی. بازی‌های رفت مرحله نیمه نهایی از ۳۰ تا ۳۱ مارس ۲۰۱۰ برگزار شد، در حالی که بازی‌های برگشت از ۶ تا ۷ آوریل ۲۰۱۰ برگزار شد. فینال. بازی رفت فینال ۲۱ آوریل ۲۰۱۰ برگزار شد، در حالی که بازی برگشت در ۲۸ آوریل ۲۰۱۰ برگزار شد
نفرنفروآتون تاشیریت () یا نفرنفروآتون کوچک‌تر شاهدخت اهل مصر باستان از دودمان هجدهم مصر و چهارمین دختر فرعون آخناتون و همسر بزرگ سلطنتی او نفرتیتی بود. «نفرنفروآتون» در زبان مصر باستان به معنای "بسیار بسیار زیبا در آتون" یا "زیباترین در آتون" است. خانواده. نفرنفروآتون در حدود سال‌های ۸ و ۹ سلطنت پدرش متولد شد. او چهارمین دختر از شش دختر شناخته‌شدهٔ این زوج سلطنتی بود. احتمالاً او در عمارنه پایتختی که پدرش بنیان‌گذاری کرده بود به دنیا آمده است. نام نفرنفروآتون («زیباترینِ زیباهای آتن» یا «زیباترین فرد آتن»)
(«زیباترینِ زیباهای آتن» یا «زیباترین فرد آتن») دقیقاً همان نامی است که نفرتیتی در سال پنجم سلطنت خود، به آن تغییر داد. («تاشیریت» به سادگی به معنی «کوچک‌تر» است). او سه خواهر بزرگتر به نام‌های میریت‌آتون، مِکِت‌آتون و عنخ‌اسن‌آمون (با نام اصلی عنخ‌اسن‌پاتن) و دو خواهر کوچکتر به نام‌های نفرنفرور و ستپ‌ان‌رع داشت. زندگی. یکی از نخستین تصاویر نفرنفروآتون تاشیریت در یک نقاشی دیواری از خانه پادشاه در عمارنه به تصویر کشیده شده است. او در حال نشستن روی بالش با خواهرش ننفرنفرور نمایش داده شده است. این نقاشی به
خواهرش ننفرنفرور نمایش داده شده است. این نقاشی به حدود سال ۹ سلطنت آخناتون تعلق دارد و کل خانواده در آن به تصویر کشیده شده‌اند، از جمله نوزاد ستپ‌ان‌رع. نفرنفروآتون تاشیریت در چندین مقبره در عمارنه به تصویر کشیده شده است و در بناهایی نیز حضور دارد. پایه یک مجسمه که ابتدا از عمارنه آمده بود اما بعدها به هلیوپلیس منتقل شد، نام آتون و آخناتون را ذکر می‌کند، در حالی که در متنی در ردیف پایین‌تر، دختران سلطنتی عنخ‌اسن‌آمون و نفرنفروآتون تاشیریت ذکر شده‌اند. در مقبره هویا، رئیس دایره دارایی‌های مادر بزرگ
در مقبره هویا، رئیس دایره دارایی‌های مادر بزرگ نفرنفروآتون ملکه تیه نفرنفروآتون در یک صحنه خانوادگی روی یک قاب در دیوار شمالی به تصویر کشیده شده است. این صحنه گسترش یافته، فرعون آخناتون و همسر بزرگ سلطنتی او نفرتیتی را در سمت چپ نشان می‌دهد که با چهار دختر بزرگتر خود ایستاده‌اند، در حالی که در سمت راست آمنهوتپ سوم، ملکه تیه و شاهدخت بیکیتاتن نمایش داده شده‌اند. در صحنه پاداش در مقبره مریرع دوم، نفرنفروآتون تاشیریت همراه با چهار خواهرش به تصویر کشیده شده است (تنها ستپ‌ان‌رع در این تصویر غایب است). او در سال
(تنها ستپ‌ان‌رع در این تصویر غایب است). او در سال دوازدهم در مقبره ناظر بخش‌های سلطنتی مریرع دوم در عمارنه در حال دریافت هدایای خارجی از سرزمین‌های بیگانه، در کنار آخناتون و نفرتیتی که در یک کیوسک نشسته‌اند، به تصویر کشیده شده است. دختران این زوج سلطنتی پشت سر والدینشان ایستاده‌اند. نفرنفروآتون اولین دختر در ردیف پایین است. او شیئی در دست دارد که آنقدر در نگاره آسیب دیده است که نمی‌توان آن را شناسایی کرد. خواهرانش نفرنفرور و ستپ‌ان‌رع پشت سر او ایستاده‌اند. نفرنفرور در حال نگهداری یک غزال خانگی است و
نفرنفرور در حال نگهداری یک غزال خانگی است و ستپ‌ان‌رع در حال دراز کشیده برای نوازش آن حیوان دیده می‌شود. نفرنفروآتون همچنین در صحنه پاداش پانحسی حضور دارد. او در حال ایستادن در ساختمان نزدیک پنجرهٔ منظر است که والدینش، آخناتون و نفرتیتی، به اولین خدمتکار آتون به نام پانحسی عنوانِ افتخاری می‌دهند. در صحنه‌ای دیگر در این مقبره، نفرنفروآتون و سه خواهر بزرگترش همراه با والدینشان به تصویر کشیده شده‌اند که به آتون گل تقدیم می‌کنند. چهار دختر سلطنتی همگی دسته‌های گل در دست دارند. نفرنفروآتون تاشیریت همراه با
گل در دست دارند. نفرنفروآتون تاشیریت همراه با خواهرانش میریت‌آتون و عنخ‌اسن‌آمون در حال عزاداری برای مرگ مِکِت‌آتون در حدود سال ۱۴ در مقبره سلطنتی در عمارنه به تصویر کشیده شده است. خواهران کوچکتر او، نفرنفرور و ستپ‌ان‌رع در این صحنه حضور ندارند. سال‌های پایانی و مرگ. اطلاعات دقیقی در مورد سرنوشت نفرنفروآتون تاشیریت وجود ندارد، اما این احتمال مطرح شده است که او قبل از تاج‌گذاری توت‌عنخ‌آمون و عنخ‌اسن‌آمون درگذشته باشد. ممکن است او یکی از افرادی باشد که در اتاق formula_1 در گورستان سلطنتی اخناتون در عمارنه