payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آیزنگارن که در انگلیسی به معنای «نخ آهن» است، نخی است که نور را منعکس می‌کند، محکم و از جنس پنبۀ-موم‌خورده است. در اواسط سدهٔ نوزدهم میلادی در آلمان اختراع و تولید شد، اما خود را مدیون استفاده از آن در پارچه‌های بافته شده برای صندلی‌های فولاد-لوله‌ای است که توسط مارسل بروئر در زمانی که او معلم مدرسهٔ طراحی باوهاوس بود، طراحی شده بود. این نخ به نام گلانزگارن (نخ براق یا لعاب‌دار) نیز شناخته می‌شود. ساخت. با وجود نام، آهنی در "آیزنگارن" وجود ندارد. این نام به استحکام و درخشش فلزی آن اشاره دارد. با خیساندن
به استحکام و درخشش فلزی آن اشاره دارد. با خیساندن نخ‌های پنبه در محلول نشاسته و موم پارافین ساخته می‌شود. نخ‌ها خشک می‌شوند و سپس توسط غلتک‌ها و برس‌های فولادی کشیده و صیقلی می‌شوند. نتیجه نهایی این فرایند یک نخ براق و مقاوم در برابر پارگی است که بسیار سخت است. تاریخچه. فرایند تولید "آیزنگارن" در اواسط سدهٔ نوزدهم میلادی در کارخانه‌ای در بارمن، که اکنون بخشی از شهر ووپرتال، در شرق رودخانهٔ راین است، اختراع شد. ساخت نخ رونق قابل توجهی به صنعت نساجی بارمن و مناطق اطراف داد. تا سال ۱۸۷۵ میلادی، شرکت ووپرتال
مناطق اطراف داد. تا سال ۱۸۷۵ میلادی، شرکت ووپرتال بارتلز و فلدهوف بیش از ۳۰۰ نفر را در تولید "آیزنگارن" استخدام کرد. در سال ۱۹۲۷ میلادی بافنده و طراح پارچه، مارگارتا رایشارت (۱۹۸۴–۱۹۰۷ میلادی)، که در آن زمان دانشجوی مدرسۀ طراحی باوهاوس بود، آزمایش کرد و کیفیت نخ را بهبود بخشید و پارچه و مواد تسمه‌ای ساخته شده از "آیزنگارن" را برای استفاده در صندلی‌های فولاد-لوله‌ای مارسل بروئر توسعه داد. مانند صندلی واسیلی. طبق گفتۀ باوهاوس کواوپراسیون، این ماده «شهرت خود» را مدیون این استفاده است. صندلی‌های فولاد-لوله‌ای
را مدیون این استفاده است. صندلی‌های فولاد-لوله‌ای سبک‌وزن نیز در صندلی‌های هواپیما در دههٔ ۱۹۳۰ میلادی استفاده می‌شد و نسخۀ بهبود یافتهٔ "آیزنگارن" توسط رایشارت به عنوان پوششی برای صندلی‌ها استفاده می‌شد. استفاده معمولی‌تر از "آیزنگارن" قوی‌تر، برای ساخت کیسه‌های خرید رشته‌ای رنگارنگ بود و هنوز هم هست، که در آلمان شرقی سابق رایج بود و اکنون یکی از کالاهای نوستالژیک است. زمانی که از کیسه استفاده نمی‌شود، طبیعت "آیزنگارن" آن را قادر می‌سازد تا فشرده شود تا فضای بسیار کمی را اشغال کند.
کوئیچی ماشیمو (؛ زادهٔ ) کارگردان فیلم، و فیلم‌نامه‌نویس اهل ژاپن است. وی بین سال‌های ۱۹۷۵ تا ۲۰۱۲ میلادی فعالیت می‌کرد.
گو ناگای (؛ زادهٔ ) مانگاکا، پویانما، فیلم‌نامه‌نویس، بازیگر سینما، تهیه‌کننده تلویزیونی، و صداپیشه اهل ژاپن است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه مانگای کودانشا شده است.
جیرو تانیگوچی (; – ) مانگاکا اهل ژاپن بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه فرهنگی تزوکا اوسامو و جوایز مانگای شوگاکوکان شده است.
شوئیچی شیگنو (؛ زادهٔ ) مانگاکا اهل ژاپن است. همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه مانگای کودانشا شده است.
یوشیوکی اوکامورا (؛ زادهٔ ) با نام مستعار برونسون مانگاکا، و فیلم‌نامه‌نویس اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۷۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
خطوط سانتا مارگریتا (به ) همچنین به عنوان خطوط فیرنزولا شناخته می‌شود () خطی از استحکامات در ناحیهٔ کوسپیکوا در کشور مالت است. این خطوط در قرن ۱۷ و ۱۸ میلادی برای دفاع زمینی از شهرهای بیرگو و سنگله ساخته شدند. خط دوم استحکامات، معروف به خطوط کوتونرا، بعدها در اطراف خطوط سانتا مارگریتا احداث شد. بعدها شهر کوسپیکوا در قرن هجدهم در میان دو خط دفاعی سانتا مارگریتا و کوتونرا تأسیس شد. خطوط سانتا مارگریتا به عنوان بخشی از "استحکامات شوالیه‌ها پیرامون بندرگاه‌های مالت"، از سال ۱۹۹۸ در فهرست آزمایشی میراث جهانی در
از سال ۱۹۹۸ در فهرست آزمایشی میراث جهانی در مالت قرار دارد. این خطوط که به نام سانتا مارگریتا انسینته نیز شناخته می‌شوند، بنا بر طرح‌های کاردینال دومینیکن فرا وینچنزو ماکولانو دا فیرنزولا ساخته شده‌اند. تاریخچه. سنگ بنای خطوط سانتا مارگریتا در ۳۰ دسامبر ۱۶۳۸ توسط استاد اعظم، جوانی پائولو لاسکاریس، بر پا شد. خطوط توسط وینچزو ماکولانو دا فیرنزوولا و برای محافظت از جبهه‌های زمینی بیرگو و سنگلیا و همچنین برای جلوگیری از حمله جانبی به پایتخت والتا بودند. این خطوط در تپه سانتا مارگریتا ساخته شدد که به زبان
خطوط در تپه سانتا مارگریتا ساخته شدد که به زبان عامیانه به عنوان "الماندرا" نامیده می‌شوند و احتمالاً روی ویرانه‌های معابد یونان باستان یا قلعه قبلی بنا شدند. این تپه در گزارش محاصره بزرگ‌سال ۱۵۶۵ با یک بنا نظامی دیگر توصیف شده بود. مهندس دوک بزرگ توسکانی، مارکیز دی اس. آنجلو، پروژه ساخت و ساز در ساختمان خطوط را انجام داده است. هنگامی که سه سنگر مرکزی در سال ۱۶۴۵ تکمیل شد، کار ساخت و ساز به دلیل کمبود بودجه متوقف شد. این خطوط برای سال‌ها ناتمام ماندند و به نام "قلعه سانتا مارگاریتا" یا "فورت مارگاریتا"
به نام "قلعه سانتا مارگاریتا" یا "فورت مارگاریتا" شناخته شدند. در دهه ۱۶۷۰، خطوط کوتونرا در اطراف خطوط ناتمام سانتا مارگریتا ساخته شد، اما ساخت این استحکامات جدید هم در سال ۱۶۸۰ با مرگ استاد اعظم کوتونر، به حالت تعلیق درآمد. ساخت هر دو خط سانتا مارگریتا و کوتونرا در سال ۱۷۱۵ از سر گرفته شد. در زمان تکمیل در سال ۱۷۳۶، خطوط سانتا مارگریتا شامل پنج سنگر، دو نیم‌سنگر، شش دیوار جداساز، سه دروازه، حداقل دو بندر اضطراری، یک خندق، یک راهروی مخفی با لونت و یک ذخیره غذایی بود. بریتانیایی‌ها در دهه ۱۸۵۰ با ساخت فورت
غذایی بود. بریتانیایی‌ها در دهه ۱۸۵۰ با ساخت فورت وردالا و سنت کلمنت، خطوط را اصلاح کردند و این گونه دو خط سانتا مارگریتا و کوتونرا را متصل کردند. در اواخر قرن نوزدهم، قسمت غربی این خطوط تخریب شد تا راه را برای گسترش داکیارد مالت باز کند. این استحکامات در فهرست آثار باستانی سال ۱۹۲۵ گنجانده شد. بسیاری از خطوط هنوز هم وجود دارد، اما در وضعیت فرسوده هستند. جاده‌های مدرن برخی از سنگرها و دیوارهای جداکننده را شکسته‌اند.
خطوط کوتونرا () که به خطوط والپرگا نیز معروف است () خطی از استحکامات نظامی در بورملا و بیرگو، در کشور مالت هستند. این خط در قرن هفدهم و هجدهم میلادی در زمین‌های بلندتر و به صورت الحاقی بر استحکامات قبلی، معروف به خطوط سانتا مارگریتا یا فیرنزولا، که بورملا را نیز احاطه کرده‌اند، ساخته شدند.
خطوط فلوریانا (به ) خطی از استحکامات دفاعی در فلوریانا، در کشور مالت است که استحکامات والتا را احاطه کرده و دفاع بیرونی پایتخت را تشکیل می‌دهند. ساخت خطوط در سال ۱۶۳۶ آغاز شد و نام آن منسوب به مهندس نظامی طراحش، پیترو پائولو فلوریانی، است. خطوط فلوریانا در طول قرن‌های هفدهم و هجدهم میلادی اصلاح شدند و در طی محاصره فرانسه در سال‌های ۱۷۹۸–۱۸۰۰ مورد استفاده قرار گرفتند. امروزه، استحکامات هنوز تا حد زیادی دست نخورده هستند، اما نسبتاً فرسوده شده‌اند و نیاز به مرمت دارند. خطوط فلوریانا یکی از پیچیده‌ترین و بهترین
دارند. خطوط فلوریانا یکی از پیچیده‌ترین و بهترین استحکامات شوالیه‌های مالت محسوب می‌شوند. از سال ۱۹۹۸، این خط دفاعی در فهرست آزمایشی میراث جهانی مالت، به عنوان بخشی از "استحکامات شوالیه‌ها پیرامون بندرگاه‌های مالت" قرار دارند.
خطوط ویکتوریا، که در اصل به عنوان جبهه شمال غربی شناخته می‌شده، خطی از استحکامات دفاعی است که ۱۲ کیلومتر در امتداد عرض مالت قرار دارد و شمال جزیره را از جنوب پرجمعیت‌تر جدا می‌کند. مکان. خطوط ویکتوریا در امتداد یک مانع جغرافیایی طبیعی به نام گسل بزرگ قرار گرفته و از مادلینا در شرق تا محدوده شهری موستا در مرکز جزیره، بنجما و محدوده رباط در ساحل غربی، امتداد دارد. شبکه پیچیده‌ای از استحکامات نظامی که مجموعاً به عنوان خطوط ویکتوریا شناخته می‌شوند، از عرض جزیره در شمال پایتخت قدیمی مدینا می‌گذرند و در مجموع یک
در شمال پایتخت قدیمی مدینا می‌گذرند و در مجموع یک بنای تاریخی منحصر به فرد از معماری نظامی هستند. خط دفاعی در قرن نوزدهم توسط انگلیسی‌ها ساخته شد. در ابتدا این استحکامات شامل سه قلعه مستقل (قلعه مادالنا، قلعه موستا و قلعه بینجما) بود که در دهه ۱۸۹۰ توسط دیواری پیوسته به هم متصل شدند. در سال ۱۹۰۷، استحکامات اهمیت نظامی خود را از دست داده و متروکه شدند.
کلیسای نوئسترا سنورا د لا مرسد ، یک معبد کاتولیک واقع در مرکز تاریخی شهر کیتو، پایتخت اکوادور است. این اولین کلیسا و مقر مرسدریان در کشور بوده و به همین دلیل عنوان بازیلیکا را یدک می‌کشد. ساختمان سفید دارای پنج گنبد، یک برج مربع است و با کتیبه‌های اینکا و عربی تزئین شده است. ساخت و ساز در سال ۱۷۰۱ میلادی آغاز شد و برج در سال ۱۷۳۶ به پایان رسید و بازیلیکا در سال ۱۷۳۷ تقدیس شد. معمار آن خوزه جیمی اورتیز بود. محراب اصلی توسط برناردو د لگاردا بین سال‌های ۱۷۴۸ و ۱۷۵۱ تراشیده و ساخته شد قربانگاه پشت سردر اثری از
۱۷۵۱ تراشیده و ساخته شد قربانگاه پشت سردر اثری از اوایل قرن نوزدهم است. در داخل آن و همچنین در داخل کلیسا، چندین اثر از هنرمند ویکتور میدروس وجود دارد. کتابخانه این کلیسا یکی از مهم‌ترین کتابخانه‌های تاریخی شهر را هم به دلیل محتوای آن و هم به دلیل وضعیت حفاظتی آن داراست. کتابخانه مرسد در دو طبقه از جناح شمالی صومعه استقرار یافته و از طریق طبقه پایین و همچنین طبقه بالایی دسترسی دارد. قفسه‌های کتاب دیوارهای هر دو طبقه را می‌پوشانند و داخل آن با یک راه پله مارپیچ چوبی حکاکی شده زیبا به هم متصل می‌شوند. بر
مارپیچ چوبی حکاکی شده زیبا به هم متصل می‌شوند. بر اساس فهرست نویسی انجام شده در پروژه حفاظت از کتابخانه از سال ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۷، ۲۲۰۰۰ جلد و بیش از ۴۰۰۰۰ رکورد کتابشناختی شمارش شده است. پروژه حفاظت از کتابخانه مرسدس توسط مؤسسه حفاظت گتی تأمین مالی شد و توسط بنیاد کاسپیکارای کیتو مدیریت شده. مدیر پروژه، مرمت کننده اسناد و کاغذ معروف مارکوس ریوادنیرا سیلوا در منطقه حفاظت شده و آنجل اولئاس در منطقه فهرست نویسی بود. منابع. &lt;templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt;
کلیسای اِل ساگراریو یا لا ایگلسیا د ال ساگراریو (به اسپانیایی: ، به معنی "کلیسای حرم") یک کلیسای کاتولیک دوره رنسانس در شهر کیتو، پایتخت اکوادور است. این عمارت در مرکز تاریخی شهر، خیابان گارسیا مورنو، واقع شده است. این کلیسا بخشی از مجموعه کلیسای جامع متروپولیتن است، اگرچه به دلیل بزرگی و اهمیت آن در تاریخ هنر کیتو، بیشتر شبیه یک کلیسای مستقل است تا یک کلیسای کوچک مجاور. منابع. &lt;templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt;
کاخ کاروندلت () مقر دولت جمهوری در اکوادور است که در کیتو واقع شده است. دسترسی به آن از طریق فضای عمومی معروف به میدان استقلال یا "پلازا گرانده" فراهم می‌شود و در پیرامون آن کاخ اسقف اعظم، کاخ شهرداری، هتل پلازا گرانده و کلیسای جامع متروپولیتن نیز قرار دارند. تاریخچه این بنای نمادین به دوران استعمار، در حدود سال ۱۵۷۰ میلادی می‌رسد و بر جای خانه‌های سلطنتی سابق شهر کیتو ساخته شده است.
پریدل یا نمازخانه جانبی بخشی الحاقی به یک معبد است که بخش ویژه ای از ساختمان اصلی (معمولاً در ضلع جنوبی و/یا شمالی) را برای قرار دادن یک محراب اضافی با یک تخت برای عبادت فراهم آورد. این کلیساهای الحاقی می‌توانند اشکال مختلفی داشته باشند و در فضای معبد به‌طور متفاوتی طراحی شوند و ساختار آن گاه پیچیده یا به صورت مجموعه‌ای کامل بدل شود. پریدل، پرکلزیا یا نمازخانه‌ها به ویژه برای نصب محراب (های) اضافی در معبد ساخته می‌شدند تا بتوانند بیش از یک مراسم عبادت را در یک کلیسای واحد، در یک روز برگزار کنند؛ زیرا در
در یک کلیسای واحد، در یک روز برگزار کنند؛ زیرا در کلیسای ارتدکس چنین عملی مرسوم است.
&lt;templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt; قلعهٔ الکساندر یا قلعهٔ طاعون () یک قلعهٔ نظامی درون دریا است که به صورت یک جزیرهٔ مصنوعی در خلیج فنلاند و در نزدیکی شهرهای سنت پترزبورگ و کرونشتات واقع است. از ۱۸۹۹ تا ۱۹۱۷، این قلعه دارای یک آزمایشگاه تحقیقاتی در مورد طاعون و سایر بیماری‌های باکتریایی بود. بنیاد. از زمان تشکیل سنت پترزبورگ در سال ۱۷۰۳ میلادی، آبراه‌های خلیج فنلاند برای روسیه اهمیت استراتژیک داشتند. پتر اول ساخت قلعه‌ها را در خلیج فنلاند آغاز کرد و پایه‌گذاری
قلعه‌ها را در خلیج فنلاند آغاز کرد و پایه‌گذاری اولین تأسیسات نظامی در جزیره کوتلین، قلعه کرنشلوت، در سال ۱۷۰۴ بود. در طول دو قرن بعدی، روسیه به استحکام بخشیدن به این منطقه ادامه داد. لویی بارتلمی کاربونیر د ارسیت د گرگناک (معروف به لو لوویچ کاربونیر) نقشه اولیه قلعه الکساندر را تهیه کرد. پیش از این، او در سال ۱۸۲۷ بازسازی تأسیسات نظامی دیگری در خلیج فنلاند به نام قلعه سیتادل (قلعه پتر اول کنونی) را برنامه‌ریزی کرد. پس از مرگ کاربونیر در سال ۱۸۳۶، ژان آنتوان موریس (معروف به موریس گوگوویچ دسترم)، یک مهندس
موریس (معروف به موریس گوگوویچ دسترم)، یک مهندس نظامی روسی با اصالت فرانسوی، طرح یک قلعه جدید را ارائه کرد. ساخت و ساز در سال ۱۸۳۸ و تحت نظارت یک مهندس نظامی دیگر روسی به نام میخائیل فون در وید آغاز شد. سازندگان ۵۵۳۵ ستون که هر کدام ۱۲ متر طول داشتند را به بستر دریا انداختند تا زمین را تقویت کنند. سپس ستون‌ها را با یک لایه ماسه، یک لایه بلوک بتنی و یک لایه دال گرانیتی پوشاندند. آجرکاری این قلعه با سنگ گرانیت روکش شده است. امپراتور نیکولای اول رسماً این قلعه را در ۲۷ ژوئیه ۱۸۴۵ تأسیس کرد. این قلعه به افتخار
را در ۲۷ ژوئیه ۱۸۴۵ تأسیس کرد. این قلعه به افتخار برادرش امپراتور الکساندر اول نامگذاری شد. وضعیت فعلی. پس از سال ۱۹۱۷، این قلعه به‌طور رسمی در اختیار نیروی دریایی روسیه بود که انبارها و یک تعمیرگاه را در آنجا نگهداری می‌کرد. در سال ۱۹۸۳، این قلعه از وسایل خود محروم و متروک شد. در اواخر دهه ۱۹۹۰ و اوایل دهه ۲۰۰۰، قلعه الکساندر مکانی محبوب برای مهمانی‌های افسارگسیخته شد. از سال ۲۰۰۵ این قلعه به‌طور رسمی توسط اداره مرکز کنفرانس ریاست جمهوری معروف به کاخ کنستانتین در استرلنا اداره می‌شود. از آن زمان دسترسی به
در استرلنا اداره می‌شود. از آن زمان دسترسی به داخل محوطه قلعه از طریق تنها دروازه قلعه محفوظ است. در سال ۲۰۰۷، مدیریت قلعه قصد خود را برای جستجوی سرمایه‌گذاران برای پروژه نوسازی پیشنهادی به ارزش ۴۳ میلیون دلار اعلام کرد. از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۰، سیلاب ناوبری سد سنت پترزبورگ برای کانال اصلی کشتیرانی خلیج فنلاند کمتر از یک مایلی از قلعه الکساندر ساخته می‌شد. یک مسیر جدید برای کانال کشتیرانی نیاز به لایروبی گسترده در آب‌های مجاور قلعه اسکندر داشت. نگرانی‌های جدی در مورد تأثیر منفی تلاش‌های لایروبی و افزایش تخریب
مورد تأثیر منفی تلاش‌های لایروبی و افزایش تخریب توسط موج کشتی‌های رهگذر بر یکپارچگی پایه‌های الکساندر مطرح شد. از سال ۲۰۱۱، تورهای توریستی با قایق به قلعه در دسترس هستند.
باگاماتی فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۸ و به کارگردانی جی. آشوک است. در این فیلم بازیگرانی همچون آنوشکا شتی، اونمی موکوندان، جایارام، آشا شارات، مورالی شرما و دوادارشینی ایفای نقش کرده‌اند.
دوروتی کامیل شی یک دیپلمات حرفه‌ای آمریکایی است که از سال ۲۰ ژانویه ۲۰۲۵ به عنوان کاردار ایالات متحده آمریکا در سازمان ملل متحد فعالیت می‌کند. او همچنین در سال ۲۰۲۴ به عنوان معاون نماینده ایالات متحده در سازمان ملل و در سال ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۳ به عنوان سفیر ایالات متحده در لبنان خدمت کرده بود. در ۷ دسامبر ۲۰۲۲ جایزه رتبه برجسته ریاست جمهوری را برای موفقیت خارق‌العاده پایدار دریافت کرد. در ۳ ژانویه ۲۰۲۳، رئیس‌جمهور بایدن اعلام کرد که قصد دارد وی را به عنوان معاون نماینده ایالات متحده آمریکا در سازمان ملل با رتبه و
ایالات متحده آمریکا در سازمان ملل با رتبه و جایگاه سفیر فوق‌العاده و تام‌الاختیار، معاون نماینده ایالات متحده آمریکا در شورای امنیت سازمان ملل متحد و همچنین نماینده ایالات متحده آمریکا در جلسات مجمع عمومی سازمان ملل متحد معرفی کند. تحصیلات. شی دارای لیسانس هنر از دانشگاه ویرجینیا، کارشناسی ارشد علوم از دانشگاه جرج‌تاون، و کارشناسی ارشد علوم از کالج ملی جنگ می‌باشد.
کتاب بژ (به انگلیسی: Beige Book) که به‌طور رسمی‌تر خلاصه‌ای از تفسیر شرایط اقتصادی کنونی نامیده می‌شود، گزارشی است که توسط هیئت فدرال رزرو ایالات متحده هشت بار در سال منتشر می‌شود. این گزارش قبل از جلسات کمیته فدرال بازار باز منتشر می‌شود. هر گزارش مجموعه‌ای از «اطلاعات روایت شده در مورد شرایط اقتصادی فعلی» توسط هر بانک فدرال رزرو در منطقه خود از «مدیران بانک و شعبه و مصاحبه با مخاطبین کلیدی تجاری، اقتصاددانان، کارشناسان بازار و سایر منابع» است.
بازسازی جنگل به عنوان «اقداماتی برای بازگرداندن فرآیندهای بوم‌شناختی، که بهبود ساختار جنگل، کارکرد بوم‌شناختی و سطوح تنوع زیستی را به سوی جنگل‌های اوج تسریع می‌بخشد»، یعنی مرحله پایانی جانشینی جنگل طبیعی تعریف می‌شود. جنگل‌های اوج (Climax) اکوسیستم‌های نسبتاً پایداری هستند که حداکثر زیست‌توده، پیچیدگی ساختاری و تنوع گونه‌ای را ایجاد کرده‌اند که "در محدوده‌های تحمیل‌شده توسط آب و هوا و خاک و بدون مزاحمت مداوم از سوی انسان" امکان‌پذیر است (توضیحات بیشتر در اینجا). بنابراین جنگل اوج اکوسیستم هدف است که هدف
اینجا). بنابراین جنگل اوج اکوسیستم هدف است که هدف نهایی بازسازی جنگل را مشخص می‌کند. از آنجایی که آب و هوا عامل اصلی تعیین‌کنندهٔ ترکیب جنگل‌های اوج است، تغییر اقلیم جهانی ممکن است سبب تغییر اهداف بازسازی شود. علاوه بر این، اثرات بالقوه تغییر اقلیم بر اهداف بازسازی باید در نظر گرفته شود، زیرا تغییر دما و الگوهای بارش ممکن است ترکیب و توزیع جنگل‌های اوج را تغییر دهد. بازسازی جنگل یک شکل تخصصی از بازجنگل‌کاری است، اما با کاشت درختان معمولی تفاوت دارد، زیرا اهداف اولیه آن بازیابی تنوع زیستی و حفاظت از محیط
اهداف اولیه آن بازیابی تنوع زیستی و حفاظت از محیط زیست است.
جهش غالب مرغ عشق خاکستری که اغلب به نام خاکستری استرالیایی یا به سادگی خاکستری نامیده می‌شود، یکی از تقریباً ۳۰ جهش است که بر رنگ مرغ عشق تأثیر می‌گذارد. این پایه واریته استاندارد Grey-Green و Grey است. ژن غالب خاکستری روی یکی از کروموزوم‌های اتوزومی قرار دارد. هیچ ارتباط شناخته‌شده‌ای از این ژن با هیچ جهش دیگری وجود ندارد.
ماریا لیزینسکی ();، دختر استانیسلاو لیزینسکی پادشاه مخلوع لهستان، و کاترین اوپالینسکا بود. ماریا لیزینسکی ملکه فرانسه به عنوان همسر پادشاه لوئی پانزدهم از زمان ازدواج آنها در ۴ سپتامبر ۱۷۲۵ تا زمان مرگش در سال ۱۷۶۸ بود. ماریا که یک کاتولیک متعهد در طول زندگی خود بود، به دلیل کارهای خیریه متعددش در میان مردم فرانسه محبوب بود و بسیاری از آداب و رسوم لهستانی را به دربار سلطنتی ورسای معرفی کرد. او مادربزرگ پادشاهان فرانسه لوئی شانزدهم، لوئی هجدهم و شارل دهم بود.
تاکسیدرمی فیلمی کمدی فانتزی ایرانی محصول ۱۴۰۳ به کارگردانی محمد پایدار و تهیه‌کنندگی محمدجواد موحد است. خلاصه داستان. داستان این فیلم با محوریت برادر ناتنی محمدرضا پهلوی و علاقه‌مندی‌اش به شکار گوزن، ماجرای تلاش سه شکارچی، برای شکار گوزن زرد ایرانی در حال انقراض در بحبوحه پیروزی انقلاب اسلامی ۱۳۵۷ ایران است. جوایز و افتخارات. فیلم سینمایی تاکسیدرمی که جز ده فیلم پرمخاطب در چهل سومین دوره جشنواره فیلم فجر شد، توانست با نامزدی در چهار رشته بهترین جلوه‌های ویژه بصری، بهترین طراحی صحنه، بهترین صدا و بهترین
ویژه بصری، بهترین طراحی صحنه، بهترین صدا و بهترین فیلمبرداری پیشتاز نامزدی در میان ۴ اثر کمدی‌ حاضر در این رویداد شود.
علم ژنتیک رنگ طوطی عشق رخ‌صورتی با وراثت تنوع رنگ در پرهای گونه‌ای به نام طوطی عشق رخ‌صورتی ("Agapornis roseicollis") که معمولاً به عنوان طوطی عشق رخ‌صورتی یا طوطی عشق رخ‌هلویی شناخته می‌شود، سروکار دارد. طوطی عشق با چهره گلگون دارای عمیق‌ترین طیف جهش‌های موجود در میان همهٔ گونه‌های "آگاپورنیس" است. به‌طور کلی، این جهش‌ها در دسته‌های ژنتیکی غالب، هم‌غلبه، مغلوب و مغلوب وابسته به X قرار می‌گیرند. در حالی که این نسبتاً ساده به نظر می‌رسد، زمانی که یک نمونه واحد نمونه‌های متعددی از این ویژگی‌های جهشی داشته
واحد نمونه‌های متعددی از این ویژگی‌های جهشی داشته باشد، می‌تواند به سرعت گیج‌کننده شود.
امن یا بادرا فیلمی هندی محصول سال ۲۰۰۵ و به کارگردانی بویاپتی سینو است. در این فیلم بازیگرانی همچون راوی تجا، میرا جازمین، آرجان باجوا، پراکاش راج، تلنگانا شکونتلا و لیندا آرسینو ایفای نقش کرده‌اند.
جهش مرغ عشق رقیق یکی از تقریباً ۳۰ جهش است که بر رنگ lمرغ عشق‌ها تأثیر می‌گذارد. این یکی از جهش‌های تشکیل‌دهنده چندین گونه شناخته شده است: زردهای روشن، تیره، زیتونی، خاکستری و پراکنده و سفیدهای خاکستری و پراکنده. جهش رقیق نسبت به آلل نوع وحشی خود مغلوب است، بنابراین، پرنده‌ای که دارای یک آلل رقیق منفرد (هتروزیگوت) است، از نظر ظاهری با نوع وحشی سبز روشن یکسان است، یعنی وجود یک آلل منفرد از نوع وحشی برای اجازه تولید تعداد نرمال گرانول ملانین کافی است. در میان طوطی‌های فانتزی، چنین پرنده‌ای گفته می‌شود که
طوطی‌های فانتزی، چنین پرنده‌ای گفته می‌شود که رقیق‌شده سبز روشن است که معمولاً سبز روشن/رقیق نوشته می‌شود، اگرچه از سبز روشن/زرد استفاده شده است.
ژن رقیق‌کننده هر یک از تعدادی ژن است که برای ایجاد رنگ پوشش روشن‌تر در جانداران زنده عمل می‌کند. نمونه‌های زیادی از این ژن‌ها وجود دارد: عمومی. رنگ‌های پوشش رقیق دارای ملانوسیت هستند، اما به دلیل غلظت یا نوع سلول‌های تولیدکننده رنگدانه، نه به دلیل عدم وجود آنها، از رنگ‌های تیره‌تر متفاوت است. رقیق‌شدن رنگدانه، که گاهی به عنوان هیپوملانیسم نامیده می‌شود، سفیدگرایی، زالی (کامل، بخشی یا رقیق‌شدن)، شبح، رنگ‌پریدگی و ایزابلینیسم نامیده می‌شود. نمای کلی. از میان سایه‌های رنگی که در خز سگ‌ها یافت می‌شود، قهوه‌ای
سایه‌های رنگی که در خز سگ‌ها یافت می‌شود، قهوه‌ای روشن ناشی از فئوملانین به سختی تحت تأثیر قرار می‌گیرد. اوملانین سیاه به رنگ خاکستری به نام «آبی» روشن می‌شود. اوملانین قهوه‌ای شکلاتی به رنگ معمولی Weimaraner روشن می‌شود.
فرشته سرنوشت و فیلمی هندی محصول سال ۱۹۹۵ و به کارگردانی بویاپتی سینو است. در این فیلم بازیگرانی همچون میتون چاکرابورتی، ریتوپارنا سنگوپتا، سوهام چاکرابورتی، راجینیکانت، سومیترا چاترجی، مامتا کولکارنی و پانت ایثار ایفای نقش کرده‌اند.
ورزشگاه آبی ویر-سو-مارن () که به عنوان استادیوم آبی المپیک ایل دو فرانس نیز شناخته می‌شود، یک ورزشگاه با امکانات رقابت‌های روئینگ و قایقرانی(کانو) است که در سر-سور-مرن، ایل-دو-فرانس و در مجاورت رود مارن واقع شده است. تاریخچه. این ورزشگاه به بیشتر به دلیل برگزاری رویدادهایی از قرن بیستم شناخته می‌شود. برخی از مسابقات برگزار شده در این ورزشگاه عبارتند از مسابقات مربوط به جام جهانی روئینگ در سال ۱۹۹۵، جام جهانی روئینگ زیر ۱۹ سال در ۲۰۲۳ُ و مسابقات سرعت قایقرانی ۱۹۹۱ قهرمانی جهان. این ورزشگاه بین سال‌های ۲۰۱۶
۱۹۹۱ قهرمانی جهان. این ورزشگاه بین سال‌های ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۹ بازسازی شد و میزبان المپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود.
برایت ادجی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل غنا است که در پست مهاجم برای تیم سینگیدا فاونتین گیت در لیگ برتری تانزانیا بازی می‌کند. او در دومین فصل خود با آدوانا استارز قهرمان لیگ برتر غنا شد. او پیش از این برای تیم جوانان و تیم کویتی بورگان بازی می‌کرد.
«خیلی آمریکایی‌ام» () ترانه‌ای از خواننده و ترانه‌پرداز آمریکایی، اولیویا رودریگو از آلبوم "جرئت (اسپیلد)"، نسخه لوکس ۲۰۲۴ آلبوم "جرئت" (۲۰۲۳) است. متن آن توسط رودریگو و تهیه‌کنندهٔ ترانه، دنیل نیگرو نوشته شده است. این ترانه در ۲۲ مارس ۲۰۲۴ توسط گفن رکوردز به عنوان هفدهمین قطعهٔ نسخه لوکس آلبوم منتشر شد. از نظر موسیقایی، این ترانه ترکیبی از پاپ، موج نو، پاپ راک و راک اند رول است. برخی از نشریات «خیلی آمریکایی‌ام» را به عنوان اولین ترانه عاشقانه در کارنامه کاری رودریگو معرفی کرده‌اند. در این ترانه، رودریگو
رودریگو معرفی کرده‌اند. در این ترانه، رودریگو دربارهٔ داستانی از رابطه‌اش با یک مرد غیرآمریکایی صحبت کرده و او را تحسین می‌کند.
ساموئل ادجی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوئد از تبار غنا است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال سوئد و زیر ۱۹ سال سوئد بازی کرده است.
جی. آی. جو (زاده ۲۴ مارس ۱۹۴۳ – درگذشته ۳ ژوئن ۱۹۶۱) کبوتری بود که به دلیل خدماتش در سرویس کبوتر ارتش ایالات متحده شناخته شد. این پرنده یکی از کبوترهای خانگی بود که در طول جنگ جهانی دوم برای مقاصد ارتباطی و شناسایی مورد استفاده قرار گرفت. تگ نام او "USA43SC6390" بود"." او در مارس ۱۹۴۳ در الجزیره، آفریقای شمالی متولد شد و در فورت مونموث، نیوجرسی تحت آموزش قرار گرفت.
کافه کرما به دو مدل نوشیدنی مختلف قهوه اشاره دارد:
مدل موریس-لکار یک مدل زیستی از نورون است که توسط کاترین موریس و هارولد لکار توسعه یافته است. این مدل برای شبیه‌سازی انواع رفتارهای نوسانی در ارتباط با هدایت کلسیم (Ca++) و پتاسیم (K+) در تارهای عضلانی صدف بزرگ طراحی شده است. نورون‌های موریس-لکار توانایی نمایش هر دو نوع تحریک‌پذیری نورون کلاس I و کلاس II را دارند. تاریخچه. کاترین موریس (متولد ۲۴ دسامبر ۱۹۴۹) یک زیست‌شناس کانادایی است. او با دریافت بورس تحصیلی مشترک‌المنافع به دانشگاه کمبریج رفت و در سال ۱۹۷۷ دکترای خود را دریافت کرد. موریس در اوایل دهه ۱۹۸۰
دکترای خود را دریافت کرد. موریس در اوایل دهه ۱۹۸۰ به عنوان استاد در دانشگاه اتاوا مشغول به کار شد. از سال ۲۰۱۵، او استاد بازنشسته این دانشگاه است. هارولد لکار (۱۸ اکتبر ۱۹۳۵ – ۴ فوریه ۲۰۱۴) استاد زیست‌فیزیک و عصب‌شناسی در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی بود. او در سال ۱۹۶۳ دکترای خود در رشته فیزیک را از دانشگاه کلمبیا دریافت کرد. روش تجربی. آزمایش‌های موریس-لکار بر روش گیره ولتاژ ایجاد شده توسط کینز و همکاران تکیه داشتند. (1973).[1] از نمونه‌های بزرگ صدف دریایی Balanus nubilus (از Pacific Bio-Marine Laboratories
nubilus (از Pacific Bio-Marine Laboratories Inc., ونیز، کالیفرنیا) استفاده شد. صدف به دو نیمه جانبی برش داده شد و عضلات depressor scutorum rostralis به دقت نمایان شدند. فیبرهای جداگانه از محل تاندون برش داده شدند. انتهای دیگر عضله نزدیک به نقطه اتصال آن به صدف بریده شده و گره زده شد. فیبرهای جدا شده یا بلافاصله مورد استفاده قرار گرفتند یا تا حداکثر ۳۰ دقیقه در آب دریا مصنوعی استاندارد (ASW؛ توضیحات در ادامه) نگهداری شدند. آزمایش‌ها در دمای اتاق ۲۲ درجه سانتی‌گراد انجام شدند. توضیحات فیزیولوژیکی. مدل
سانتی‌گراد انجام شدند. توضیحات فیزیولوژیکی. مدل موریس-لکار یک سیستم دو‌بُعدی از معادلات دیفرانسیل غیرخطی است. این مدل در مقایسه با مدل چهار‌بُعدی هاجکین-هاکسلی به عنوان مدلی ساده‌تر در نظر گرفته می‌شود. این سیستم معادلات به صورت کیفی رابطه پیچیده بین پتانسیل غشاء و فعال‌سازی کانال‌های یونی درون غشاء را توصیف می‌کند: پتانسیل به فعالیت کانال‌های یونی وابسته است و فعالیت کانال‌های یونی نیز به ولتاژ بستگی دارد. با تغییر پارامترهای چند شاخگی، انواع مختلفی از رفتارهای نورونی نمایش داده می‌شوند. τN با مقیاس‌های
نورونی نمایش داده می‌شوند. τN با مقیاس‌های زمانی نسبی دینامیک شلیک مرتبط است که به طور گسترده‌ای از یک سلول به سلول دیگر متغیر است و وابستگی قابل توجهی به دما نشان می‌دهد. از نظر کمی: توجه داشته باشید که معادلات Mss و Nss می‌توانند به صورت زیر نیز بیان شوند: Mss = (1 + exp[−2(V − V1) / V2])−1 Nss = (1 + exp[−2(V − V3) / V4])−1 با این حال، بیشتر نویسندگان ترجیح می‌دهند از شکل معادلات با استفاده از توابع هذلولوی استفاده کنند.
مرگ یک تک‌شاخ (به انگلیسی: Death of a Unicorn) یک فیلم کمدی ترسناک و فانتزی آمریکایی محصول سال ۲۰۲۵ به نویسندگی و کارگردانی الکس شارفمن است. در این فیلم پل راد، جنا اورتگا، ویل پولتر، تیا لئونی و ریچارد ئی. گرانت به ایفای نقش می‌پردازند. این فیلم نخستین نمایش جهانی خود را در جشنواره جنوب از جنوب غربی داشت و در ۲۸ مارس ۲۰۲۵ توسط ای۲۴ در ایالات متحده منتشر شد. این فیلم نقدهای متفاوتی از سوی منتقدان دریافت کرد. داستان. مردی و دختر نوجوانش در حالی که با رئیسش دل لئوپولد و خانواده لئوپولد در مسیر یک نشست مدیریت