payamvha/North_RAG huggingface dataset:
موزه رومیانتسف از کتابخانۀ شخصی و مجموعۀ تاریخی کنت نیکولای رومیانتسف (۱۷۵۴-۱۸۲۶) گسترش یافته است. مقر آن در سنت پترزبورگ در خانه یا عمارت رومیانتسف، ساختمان شماره ۴۴ بر روی خاکریز انگلیسی مشرف به رودخانه نوا بود. پس از مرگ نیکولای در سال ۱۸۲۶، برادرش سرگئی خانه را به موزه تبدیل کرد. در سال ۱۸۳۱ در ابتدا برای یک روز در هفته به روی عموم مردم باز شد و روزهای باقی مانده برای مطالعه بود. مشکلات نگهداری یکی از دلایل انتقال موزه رومیانتسف به مسکو بود، علیرغم اینکه از سال ۱۸۴۵ به کتابخانه عمومی سنت پترزبورگ وابسته
از سال ۱۸۴۵ به کتابخانه عمومی سنت پترزبورگ وابسته بود. در سال ۱۸۶۲، مجموعۀ نیکولای با آثار دیگری از جمله نقاشی‌های موزه ارمیتاژ ترکیب شد و به موزۀ عمومی مسکو و موزه رومیانتسف تغییر نام داد. تا سال ۱۹۱۷ چهار تغییر نام صورت گرفت و این مجموعه به ۱٫۵ میلیون مورد افزایش یافت. این رقم در سه سال آینده به دنبال یک کمپین سلب مالکیت و ملی‌سازی به ۲٫۷ میلیون نسخه هنری افزایش یافت. تعدادی از افراد برجسته مانند دمیتری مندلیف، کنستانتین تسیولکوفسکی، فیودور داستایفسکی و لئو تولستوی از این کتابخانه استفاده کردند. در سال
لئو تولستوی از این کتابخانه استفاده کردند. در سال ۱۹۲۱ موزه و کتابخانه از نظر اداری و رسمی از هم جدا شدند. قانون واسپاری مجاز بود. در سال ۱۹۲۴، چند هفته پس از مرگ لنین، علیرغم وجود برخی مدعیان میراث لنین مانند کتابخانه عمومی در سن پترزبورگ، موزه رومیانتسف به عنوان کتابخانه لنین سازماندهی مجدد شد. کتابخانه رومیانتسف به بخشی از کتابخانه لنین تبدیل شد، در حالی که دارایی‌های دیگری از جمله نگارخانه ترتیاکوف، موزه هنرهای زیبا پوشکین و موزه دولتی هنرهای شرقی منحل شدند. کتابخانه لنین در سال ۱۹۹۲ به کتابخانه ایالتی
کتابخانه لنین در سال ۱۹۹۲ به کتابخانه ایالتی روسیه تبدیل شد.
جرثقیل فرود () دستگاهی برای فرود نرم است که در آخرین بخش از توالی ورود به جو (EDL) توسط ناسا و آزمایشگاه پیش‌رانش جت برای دو مریخ‌نورد بزرگ "کنجکاوی" و "استقامت" توسعه داده شد. در حالی که مریخ‌نوردهای پیشین از کیسه‌های هوایی برای فرود استفاده می‌کردند، وزن "Curiosity" و "Perseverance" بیش از حد بود که بتوان این روش را به کار برد. در نتیجه، سامانه‌ای ترکیبی از چتر نجات و جرثقیل فرود طراحی شد. جرثقیل فرود سکویی است با هشت موتور که مریخ‌نورد را با استفاده از سه بند نایلونی پایین آورده و آن را به آرامی فرود
سه بند نایلونی پایین آورده و آن را به آرامی فرود می‌آورد. مراحل EDL با ورود فضاپیما به جو مریخ آغاز می‌شود. مهندسان این فرآیند را "هفت دقیقه ترس" نامیده‌اند. پیش‌زمینه. اولین مریخ‌نورد ناسا، "سوجورنر" (در رهیاب مریخ)، و مریخ‌نوردهای دوقلو "روح" و "فرصت" از ترکیبی از چتر نجات، موشک ترمزی و کیسه هوا برای فرود استفاده می‌کردند. "کنجکاوی" که در سال ۲۰۱۱ پرتاب شد، نزدیک به ۹۰۰ کیلوگرم وزن داشت و برای فرود با این روش بسیار سنگین بود، زیرا کیسه‌های هوایی مورد نیاز برای آن وزن زیادی داشتند که برای پرتاب مناسب
نیاز برای آن وزن زیادی داشتند که برای پرتاب مناسب نبودند. بنابراین، سیستمی شامل یک سپر هوایی محافظ، چترهای فراصوت و جرثقیل فرود توسط آزمایشگاه پیش‌رانش جت (JPL) تحت نظارت آدام استلتزنر طراحی شد. جرثقیل فرود مانند یک بالگرد عمل می‌کند، و تیم طراحی حتی با مهندسان و خلبانان سیکورسکی اس-۶۴ اسکای‌کرین مشورت کردند.
نیکلاس آدلری (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل جامائیکا است. او در پست دستیار باشگاه آمریکایی پیج‌تری سیتی در لیگ سابق فوتبال آمریکا بازی کرد.
ملوین وین آزموند (به ؛ ۲۸ اوت ۱۹۵۱ – ۱ ژانویهٔ ۲۰۲۵) موسیقی‌دان آمریکایی بود. او دومین خواننده اصلی برادران آزموند و چهارمین پسر از ۹ فرزند خانواده آزموند بود. زندگی. از سال ۱۹۵۸، وین و سه برادرش (آلن، مریل و جی) به عنوان گروه چهارنفره پیرایشگر شروع به خواندن کردند. آنها بعداً در سال ۱۹۶۱ توسط جی امرسون ویلیامز، پدر اندی ویلیامز، در یک اجرا در دیزنی‌لند که برای قسمت دیزنی‌لند در دنیای شگفت انگیز والت دیزنی فیلمبرداری می‌شد، کشف شدند. در سال ۱۹۶۲، چهار پیرایشگر در یک دوره هفت ساله در ان‌بی‌سی نمایش اندی
در یک دوره هفت ساله در ان‌بی‌سی نمایش اندی ویلیامز، برای یک برنامه تنوع موسیقی، انتخاب شدند. پس از شکست تک‌آهنگ‌های اولیه آن‌ها، MGM رکوردز با الهام از موفقیت جکسون ۵ با گروه قرارداد امضا کرد و آنها را به استودیوی موزیک شولز فرستاد، جایی که آنها وان بد اپل را ضبط کردند، آهنگی که ابتدا برای جکسون‌ها نوشته شده بود اما توسط آن‌ها رد شد. هر یک از این چهار برادر آزموند همچنین در ۹ قسمت از سریال وسترن ABC ۱۹۶۳-۱۹۶۴، سفرهای جیمی مک فیترز، با وین در نقش لویتیکلاس کیسل جوان انتخاب شدند.
کاهنده سرعت اَبَرصوتی با چگالی پایین () یا (LDSD) یک وسیلهٔ بازگشت به جو است که برای آزمایش روش‌های ورود به جو مریخ طراحی شده است. این وسیله به شکل یک دیسک ساخته شده و از یک ساختار بادی به نام «کاهنده آیرودینامیکی بادی ابرصوتی» (SIAD) استفاده می‌کند. این ساختار شبیه یک بادکنک دونات‌مانند است که نیروی مقاوم هوا را ایجاد کرده و سرعت وسیله را قبل از باز شدن چتر نجات کاهش می‌دهد. هدف این پروژه ۲۳۰ میلیون دلاری، توسعه سیستمی است که بتواند محموله‌هایی با وزن ۲ تا ۳ تن را روی مریخ فرود بیاورد؛ در حالی که سیستم‌های
تن را روی مریخ فرود بیاورد؛ در حالی که سیستم‌های فعلی فقط توانایی حمل محموله‌هایی با وزن حداکثر ۱ تن را دارند. این وسیله توسط آزمایشگاه پیش‌رانش جت ناسا طراحی و آزمایش شده است و مارک آدلر مدیریت این پروژه را بر عهده دارد. اولین آزمایش آن در سال ۲۰۱۴ انجام شد. در این آزمایش، LDSD از پایگاه موشکی پاسیفیک در هاوائی با کمک یک بادکنک بزرگ هلیومی به ارتفاع ۳۶٬۵۰۰ متر (حدود ۱۲۰٬۰۰۰ فوت) پرتاب شد. پس از جدا شدن از بادکنک، موتورهای سوخت جامد وسیله را پایدار کردند و سپس موتور اصلی سوخت جامد آن روشن شد و وسیله را به
سپس موتور اصلی سوخت جامد آن روشن شد و وسیله را به سرعت ماخ ۴٫۳۲ و ارتفاع ۵۸٬۲۰۰ متر (حدود ۱۹۰٬۹۰۰ فوت) رساند. پس از کاهش سرعت به ماخ ۴٫۰۸، ساختار SIAD که به شکل یک لولهٔ ۶ متری است، باز شد. این ساختار با افزایش سطح مقطع وسیله، نیروی مقاوم هوا را افزایش داده و سرعت کاهش بیشتری یافت. سپس، چتر نجاتی به قطر ۳۰٫۵ متر (دو برابر بزرگ‌تر از چتر مأموریت آزمایشگاه علمی مریخ) باز شد. با این حال، چتر نجات در حین باز شدن دچار پارگی شد و وسیله با سرعت ۳۲ تا ۴۸ کیلومتر در ساعت به اقیانوس آرام برخورد کرد. با وجود این
در ساعت به اقیانوس آرام برخورد کرد. با وجود این مشکل، مأموریت موفق اعلام شد زیرا هدف اصلی آن اثبات قابلیت پرواز وسیله بود. دومین آزمایش LDSD در سال ۲۰۱۵ انجام شد و تمرکز آن روی بهبود ساختار SIAD و چتر نجات بود. در این آزمایش نیز ساختار بادی به‌خوبی عمل کرد، اما چتر نجات باز هم دچار مشکل شد. پس از این آزمایش، برنامه‌ریزی برای یک آزمایش دیگر در سال ۲۰۱۶ انجام شد، اما نتایج آن به‌روزرسانی نشده است. این فناوری راه را برای مأموریت‌های آینده مریخ باز کرده و تیم پروژه پیشنهاد داده که در مأموریت مریخ ۲۰۲۰، دوربینی
پیشنهاد داده که در مأموریت مریخ ۲۰۲۰، دوربینی برای ثبت باز شدن چتر نجات نصب شود. هدف این است که فناوری‌های توسعه‌یافته برای فرود دقیق‌تر و ایمن‌تر روی مریخ به کار گرفته شوند.
پرواز و فرود عمودی () یک روش برای برخاستن و فرود راکت‌ها است که تاکنون در بسیاری از فضاپیماها مورد استفاده قرار گرفته است. یکی از نمونه‌های برجسته این فناوری، ماژول ماه‌نشین آپولو بود که نخستین انسان‌ها را به ماه برد. شرکت اسپیس‌ایکس با بهره‌گیری از این فناوری، مرحله اول راکت‌های فالکون ۹ خود را طراحی کرد که تاکنون بیش از ۳۰۰ فرود موفق کنترل‌شده داشته است. این فناوری ابتدا برای برنامه آپولو توسعه یافت. در دهه ۱۹۹۰، پیشرفت در موتورهای راکتی قابل بازراه‌اندازی باعث شد که این فناوری برای مراحل مختلف راکت‌ها
باعث شد که این فناوری برای مراحل مختلف راکت‌ها استفاده شود. نمونه اولیه‌ای به نام DC-X توسط شرکت مک‌دانل داگلاس اولین گام‌های جدی در این زمینه بود. پس از موفقیت DC-X، در دهه ۲۰۰۰ فناوری VTVL با راکت‌های کوچک‌تر توسعه بیشتری یافت، که بخشی از آن به دلیل رقابت‌های تشویقی مانند Lunar Lander Challenge بود. از میانه دهه ۲۰۰۰، VTVL به‌عنوان فناوری اصلی برای ساخت راکت‌های قابل استفاده مجدد و بزرگ که توانایی حمل انسان را داشته باشند، مورد توجه قرار گرفت. شرکت بلو اوریجین در سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۷ آزمایش‌های موفقی با
در سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۷ آزمایش‌های موفقی با نمونه‌های نمایشی Charon و Goddard انجام داد. شرکت‌هایی مانند Masten Space Systems و Armadillo Aerospace نیز راکت‌های کوچک VTVL تولید کردند. در سال ۲۰۱۳، اسپیس‌ایکس پس از شکست در بازیابی مراحل راکت با چتر نجات، برای نخستین بار فرود عمودی موفقیت‌آمیزی با نمونه‌ای از فالکون ۹ انجام داد. سپس در سال ۲۰۱۵، بلو اوریجین و اسپیس‌ایکس هر دو بازیابی موفق راکت‌های خود را پس از بازگشت به محل پرتاب نشان دادند. راکت نیو شپرد بلو اوریجین در ۲۳ نوامبر ۲۰۱۵ نخستین فرود عمودی موفق
اوریجین در ۲۳ نوامبر ۲۰۱۵ نخستین فرود عمودی موفق پس از رسیدن به فضای خارجی را انجام داد. در ۲۲ دسامبر همان سال، فالکون ۹ اسپیس‌ایکس نخستین فرود موفق یک بوستر تجاری مداری را ثبت کرد. فناوری VTVL در حال حاضر در پروژه‌های بزرگ‌تری مانند راکت کاملاً قابل استفاده استارشیپ اسپیس‌ایکس توسعه می‌یابد. استارشیپ توانست در چهارمین پرتاب آزمایشی خود فناوری فرود عمودی را برای هر دو مرحله راکت به نمایش بگذارد. شایان ذکر است که راکت‌های VTVL با هواگردهایی مانند هلیکوپترها و جت‌های عمودپرواز که از هوا برای حمایت و پیش‌رانش
جت‌های عمودپرواز که از هوا برای حمایت و پیش‌رانش استفاده می‌کنند (VTOL)، متفاوت هستند. VTVL منحصراً به راکت‌ها مربوط است که از موتورهای راکتی برای برخاستن و فرود استفاده می‌کنند.
معاون مارشال سِیْم جمهوری لهستان (لهستانی: Wicemarszałek Sejmu RP) فردی است که برای ریاست جلسات سِیم (مجلس پایین مجلس لهستان) در زمانی که مارشال سیم ریاست ندارد انتخاب می‌شود. در طول دوره جمهوری سوم لهستان، همیشه چندین معاون مارشال وجود داشته است که معمولاً از برخی یا همه گروه‌های مختلف پارلمانی انتخاب می‌شوند، نه از اکثریت دولت (اگرچه احزاب حاکم همیشه اکثریت را در هیئت مدیره سیم، که از مارشال و معاون مارشال تشکیل می‌شود، دارند).
دانشکدهٔ حکمرانی دانشگاه تهران یکی از جدیدترین دانشکده‌های دانشگاه تهران است. این دانشکده در تاریخ ۲۵ بهمن ۱۴۰۰ با هدف پرورش دانشمندان، رهبران و حکمرانان خردمند با تأکید بر توسعهٔ توانمندی‌های فنی و عقلانیت مبتنی بر اخلاق و عدالت اجتماعی تأسیس شد. آزمایشگاه خط‌مشی و حکمرانی این دانشکده به‌عنوان بستری جهت حل چالش‌های حکمرانی راه‌اندازی شده است. این آزمایشگاه با ایجاد ظرفیت اقدام و خطا به سیاست‌گذاران امکان ارزیابی و بازبینی تصمیمات را می‌دهد. پذیرش دانشجو. فارغ‌التحصیلان مقطع کارشناسی رشته‌های مختلف اعم از
مقطع کارشناسی رشته‌های مختلف اعم از کشاورزی، فنی، انرژی، آب و … می‌توانند مقاطع ارشد و دکتری را در رشتهٔ حکمرانی مرتبط با تخصص کارشناسی خود ادامه دهند و در مقطع ارشد و دکتری در دانشکدهٔ حکمرانی، مهارت‌های مدیرتی و تحلیل را فراگیرند. البته با این داوطلبان مصاحبه می‌شود تا ظرفیت و استعداد مدیریتی آنها مورد سنجش قرار گیرد. سابقهٔ کار تخصصی در رشتهٔ دورهٔ کارشناسی‌شان، یک امتیاز در زمینهٔ پذیرش آنها محسوب می‌شود.
بوم‌آذرخش، یک نرم‌افزار ویرایش‌گرافیکی تک‌رنگ با بیت‌نگاشت خاکستری برای اپل مکینتاش‌های خانگی بود. نوشته شده با سی به‌سرعت‌نور، و شبیه به بوم‌مک بود، اما مدت‌ها پس از اینکه اپل از بسته‌بندی بوم‌مک برای رایانه‌های جدید خودداری کرد، به‌عنوان نرم‌افزار مشروط توزیع شد.
"در این نام ژاپنی ((آریشیما)) نام خانوادگی است." آریشیما تاکه‌ئو (به ژاپنی: 有島 武郎، Arishima Takeo)؛ (زاده: ۴ مارس ۱۸۷۸ - درگذشت: ۹ ژوئن ۱۹۲۳) نویسنده و رمان‌نویس ژاپنی بود. او پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان گاکوشوئین به کالج کشاورزی ساپورو در هوکایدو رفت. در سال ۱۹۰۳ به ایالات متحده سفر کرد. پس از اتمام تحصیلات تکمیلی در کالج هاورفورد، حدود یک سال در دانشگاه هاروارد به مطالعه تاریخ و اقتصاد پرداخت. پس از بازگشت به ژاپن به گروه شیراکاباها پیوست و با نویسندگانی مانند نائویا شیگا و موشانوکوجی سانه‌آتسو همکاری
مانند نائویا شیگا و موشانوکوجی سانه‌آتسو همکاری کرد. در سال ۱۹۲۳ او در ویلای خود در کاروایزاوا همراه با آکیوکو هاتانو خودکشی کرد. آثار برجسته او شامل "نوادگان قابیل"، "زنی خاص"، و همچنین "مقاله انتقادی عشق بدون تردید می‌رباید" است. زندگی. او در خانواده‌ای اشرافی درکوایشیکاوا توکیو (امروزه بخش بونکیو) به عنوان پسر ارشد آریشیما تاکه‌شی یک سامورایی سابق از قلمرو ساتسوما، کارمند وزارت دارایی و تاجر به دنیا آمد. مادرش ساچیکو و پدربزرگش اوبِی نیز سامورایی بود. برادران کوچکتر او آریشیما ایکوما نقاش و ساتومی تون
کوچکتر او آریشیما ایکوما نقاش و ساتومی تون رمان‌نویس بودند. دوران تحصیل. در دوره‌ای که شوگون سالاری دوره ادو سقوط کرده و هرج‌ومرج سیاسی و اجتماعی پس از اصلاحات میجی شدت گرفته بود، پدرش، آریشیما تاکه‌شی، با موفقیت خود را با روند دوره جدید سازگار کرد. مادر او ساچیکو یامائوچی بود. هنگامی که چهار سال داشت، پدرش به‌عنوان رئیس اداره گمرک یوکوهاما منصوب شد. پس از نقل‌مکان به یوکوهاما، او در خانواده یک کشیش آمریکایی زندگی کرد و سپس به مدرسه یوکوهاما (که امروزه یوکوهاما اِیواگاکوین نام دارد) تحصیل کرد تجربیات این
اِیواگاکوین نام دارد) تحصیل کرد تجربیات این دوران الهام بخش داستان کودکانه‌اش به نام "یک خوشه انگور" شد. در سن ۱۰ سالگی به مدرسه مقدماتی گاکوشوئین وارد شد و به عنوان دانش آموز شبانه‌روزی زندگی کرد. او در سن ۱۹ سالگی از دبیرستان گاکوشوئین فارغ‌التحصیل شد. با وجود اینکه فارغ‌التحصیلان این مدرسه معمولاً به افسران نظامی تبدیل می‌شدند، آریشیما به قدری از اسلحه بیزار بود که تصمیم گرفت کشاورز شود و به کالج کشاورزی ساپورو پیوست که به عنوان مرکزی برای یادگیری تفکر مدرن و مسیحیت شناخته می‌شد. او در تحصیلات خود به
مدرن و مسیحیت شناخته می‌شد. او در تحصیلات خود به ویژه در زبان انگلیسی برجسته بود دفتر خاطرات طولانی او عمدتاً به زبان انگلیسی نوشته شده بود. زمانی که استادش اینازو نیتوبه از او پرسید که درس مورد علاقه‌ات چیست؟ پاسخ داد: ادبیات و تاریخ که باعث خنده دیگران شد. او تحت تأثیر اوچیمورا کانزو و موری موتو کوکیچی در سال ۱۹۰۱ به مسیحیت گروید. دلیل اینکه پدر تاکه‌ئو اجازه داد او به ساپورو برود، این بود که اینازو نیتوبه، استاد مدرسه کشاورزی ساپورو، اهل موریوکا، زادگاه مادر تاکه‌ئو بود و پدرخوانده نیتوبه مراسم ازدواج
مادر تاکه‌ئو بود و پدرخوانده نیتوبه مراسم ازدواج والدین تاکه‌ئو را برگزار کرده بود؛ بنابراین پدرش معتقد بود می‌تواند پسرش را با اطمینان به او بسپارد. پس از فارغ‌التحصیلی از کالج کشاورزی و خدمت در ارتش در ۲۵ اوت ۱۹۰۳ از یوکوهاما به ایالات متحده سفر کرد. در آمریکا او در کالج هاورفورد تحصیل کرد و سپس به هاروارد رفت. در آن جا به سوسیالیسم علاقه‌مند شد و تحت تأثیر ادبیات غربی مانند فلسفه ویتمن و ایبسن و فلسفه غربی مانند فلسفه برگسون و نیچه قرار گرفت. آریشیما که باورهایش در طول اقامت در ایالات متحده به تدریج به
باورهایش در طول اقامت در ایالات متحده به تدریج به سمت سوسیالیسم تغییر کرده بود بیش از همه با تناقضات اجتماعی ناشی از موقعیتش به عنوان عضوی از یک خانواده ثروتمند که با طبقه کارگر همدردی می‌کرد درگیر بود. رمان "نوادگان قابیل" (۱۹۱۷) که به شرایط اسفناک کشاورزان اجاره‌نشین در هوکایدو می‌پردازد شهرت ادبی را برای او به ارمغان آورد. در این اثر، طبیعت دشمن شخصیت اصلی است؛ مبارزه شدید او با طبیعت که ناشی از اراده او برای بقا است به کتاب قدرت می‌بخشد. او بعدها، هاروارد را ترک کرد تا در واشینگتن دی‌سی زندگی کند. او
را ترک کرد تا در واشینگتن دی‌سی زندگی کند. او در کتابخانه کنگره، آثار هنریک ایبسن، لئو تولستوی، ماکسیم گورکی و نویسندگان مدرن دیگر را مطالعه کرد. اولین داستان او که در واشینگتن نوشته شد در کنار رودخانه دنیپر روایت می‌شود. او همچنین به اروپا سفر کرد و در ۱۱ آوریل ۱۹۰۷ به ژاپن بازگشت. در این زمان او به ایمان خود شک نمود و مسیحیت را ترک کرد. پس از بازگشت به ژاپن دوباره به خدمت نظامی بازگشت و به عنوان معلم زبان انگلیسی در دانشگاه امپراتوری توهوکو (که بعدها دانشگاه هوکایدو شد) کار کرد. او با دوستان خود در سال
هوکایدو شد) کار کرد. او با دوستان خود در سال ۱۹۰۸ "باشگاه هنری کورویوری کای" را تأسیس کرد که همچنان فعال است. از طریق برادر کوچکترش، ایکوما او با نویسندگانی مانند نائویا شیگا و موشانوکوجی سانه‌آتسو آشنا شد و در مجله ادبی شیراکابا شرکت کرد او آثاری همچون "حشره خشمگین" و "مرگ اوسوئه" را منتشر کرد و به عنوان یکی از چهره‌های برجسته مکتب ادبی شیراکابا شناخته شد.در سال ۱۹۰۹ او با کامیو یاسوکو دختر دوم ژنرال ارتش کامیو میتسوئومی در توکیو ازدواج کرد. در سال ۱۹۱۱ زمانی که به عنوان معلم در ساپورو کار می‌کرد، پسر
زمانی که به عنوان معلم در ساپورو کار می‌کرد، پسر بزرگش یوکیمیتسو که بعدها با نام ماسایوکی موری به عنوان بازیگر شناخته شد، به دنیا آمد. در سال ۱۹۱۳ او خانه ای به سبک غربی در ساپورو ساخت تا به‌طور دائم در آنجا ساکن شود. با این حال سال بعد به دلیل بیماری همسرش مجبور شد ساپورو را ترک کند. در سال ۱۹۱۶ تایشو، پس از از دست دادن پدرش و همسرش یاسوکو که در سن ۲۷ سالگی به دلیل سل ریوی در کیوندو هیراسوکا درگذشت، او به‌طور جدی حرفه نویسندگی را آغاز کرد. او آثاری مانند "نوادگان قابیل"، "مشکلاتی که پیش می‌آید" و "هزارتو"
قابیل"، "مشکلاتی که پیش می‌آید" و "هزارتو" را نوشت و در سال ۱۹۱۹ تایشو، "زنی خاص" را منتشر کرد. در ژوئیه ۱۹۱۸مجله چواوکورون، مقاله‌ای با عنوان "برای برادرم موشانوکوجی" منتشر کرد که در آن از آتاراشیکی مورا انتقاد کرد. با این حال توانایی خلاقانه او شروع به کاهش کرد و او نوشتن اثر "صورت فلکی" را نیمه کاره رها کرد. در سال ۱۹۲۲ تایشو، او اثر "یک بیانیه" را منتشر کرد جایی که او اعتقاد ناامیدانه خود را بیان کرد که تنها طبقات کارگر می‌توانند به خود کمک کنند و او به عنوان عضوی از طبقات بالاتر نمی‌تواند برای آنها
به عنوان عضوی از طبقات بالاتر نمی‌تواند برای آنها کاری انجام دهد. در تاریخ ۱۸ ژوئیه همان سال تصمیم گرفت مزرعه خود را به مساحت حدود ۴۵۰ چوبو به رایگان به کشاورزان اجاره‌نشین واگذار کند. این تصمیم از فلسفه او مبنی بر «انکار مالکیت خصوصی» ناشی می‌شد. با این حال، به منظور جلوگیری از بازگشت زمین‌ها به دست سرمایه‌داران، شرط ایجاد یک اتحادیه صنعتی نیز برای این انتقال تعیین شد. پس از مرگ او، یک سازمان کشاورزی به نام "کاری‌بوکمون" شکل گرفت و تا زمان اصلاحات ارضی پس از جنگ جهانی دوم ادامه یافت. کشاورزی همچنان صنعت
از جنگ جهانی دوم ادامه یافت. کشاورزی همچنان صنعت اصلی این منطقه است و محصولات عمده شامل سیب‌زمینی، ذرت و انواع حبوبات می‌باشد. مرگ. در سال ۱۹۲۳ تایشو، او با هاتانو آکیوکو، یک زن متأهل و خبرنگار مجله فوجین کورون آشنا شد وعاشق او شد. آریشیما پس از مرگ همسرش ازدواج نکرده بود. گفته می‌شود که آکیکو هاتانو و تاکه‌ئو برای اولین بار پس از تماشای اجرای «قو در حال مرگ» یکدیگر را ملاقات کردند. پس از آن نامه‌ای از آکیکو به تاکه‌ئو رسید و چندین بار نامه میان آنها رد و بدل شد. آکیکو زمانی که در مدرسه دخترانه آویا
رد و بدل شد. آکیکو زمانی که در مدرسه دخترانه آویا ماگاکوین بود با هاتانو هاروفوسا مردی که ۱۵ سال از او بزرگتر بود آشنا شد. او که یک آکادمی انگلیسی را اداره می‌کرد، پیشتر همسری داشت. پس از آنکه هاروفوسا در نهایت از همسرش طلاق گرفت با آکیکوی ۱۸ ساله ازدواج کرد او که تحت تأثیر جوانی آکیکو قرار گرفته بود، به او اجازه داد تحصیلاتش را به پایان برساند و به عنوان خبرنگار برای مجله خانم کورون مشغول به کار شود به عبارتی، آکیکو زنی کاملاً ساده و بی‌اطلاع بود که مانند پرنده‌ای در قفس از او مراقبت می‌شد. به این ترتیب
پرنده‌ای در قفس از او مراقبت می‌شد. به این ترتیب او با آریشیما آشنا شد و به عشق حقیقی‌اش پی برد. با این حال، از آنجا که در آن زمان جرم زنا وجود داشت، عشق میان این دو از نظر جامعه قابل پذیرش نبود. شوهر آکیکو، هاروفوسا که از رابطه آنها مطلع شده بود از آریشیما مبلغ ۱۰٬۰۰۰ ین ژآپن طلب کرد. او از این می‌ترسید که اگر بخواهد آریشیما را به جرم زنا مجازات کند، این کار باعث شهرت بیشتر او شود. آریشیما این درخواست را رد کرد و گفت که اگر مجبور باشد برای زنا به زندان برود، می‌رود. اما نمی‌تواند زنی را که دوست دارد با
می‌رود. اما نمی‌تواند زنی را که دوست دارد با پول مبادله کند. در همین زمان آریشیما رابطه‌اش با آکیکو را با یکی از دوستانش در میان گذاشت و اعلام کرد که تصمیم دارد همراه او بمیرد. در ۹ ژوئن هر دو در ویلای تاکه‌ئو در کاروایزاوا استان ناگانو خود را حلق‌آویز کردند. اجساد آنها در ۷ ژوئیه توسط نگهبان ویلا پیدا شد. با توجه به اینکه اجسادشان در فصل بارانی و حدود یک ماه بعد در حالي کشف شدند كه به شدت تجزیه شده بودند، گفته می‌شود پليس در نهايت از طریق یادداشت‌های خودکشی آن‌ها را شناسایی كرد. یادداشت خودکشی. تاكه‌ئو در
آن‌ها را شناسایی كرد. یادداشت خودکشی. تاكه‌ئو در یادداشت‌ خودكشي خود نوشته بود:"""... تا این لحظه هرگز فکر نمی‌کردم که مرگ در برابر عشق تا این حد ناتوان باشد…"در ژوئیه ۲۰۰۹ سه نامه مبادله شده بین آریشیما و آکیوکو که تقریباً شش ماه پیش از مرگ آن‌ها نوشته شده بود در موزه ادبیات هوکایدو در ساپورو به نمایش گذاشته شد. به دلیل ارتباط نزدیک او با هوکایدو، روزنامه هوکایدو شینبون جایزه ای ادبی به نام جایزه ادبی جوانان آریشیما ارائه می‌دهد. این آثار که توسط لو شون معرفی شده‌اند، در جمهوری خلق چین شناخته شده هستند و
شده‌اند، در جمهوری خلق چین شناخته شده هستند و به‌طور گسترده‌ای خوانده می‌شوند و در کتاب‌های درسی گنجانده شده‌اند. آریشیما نویسنده‌ای بود که به عدالت اجتماعی، آزادی زنان و رفع تناقضات طبقاتی توجه داشت و جایگاهی برجسته در تاریخ ادبیات ژاپن دارد. آثار. اثر ترانه مدرسه (اشعار) ترانه کالج کشاورزی ساپورو - اشعار آن هنگام تحصیل در کالج کشاورزی ساپورو نوشته شده است (آهنگ ساخته شده توسط جورج فردریک روت، موسیقی انتخاب شده توسط بنجیرو نوشو، و بازخوانی شده توسط تاکه‌کی اوادا) این ترانه همچنین به عنوان سرود آینده
اوادا) این ترانه همچنین به عنوان سرود آینده دانشگاه هوکایدو تعیین شده است. خلاصه آثار معروف. ۱. "عشق بدون پشیمانی می‌رباید" این اثر در تاریخ ۵ ژوئن ۱۹۲۰ به عنوان صفحه آغازین جلد یازدهم از مجموعه آثار تاکه‌ئو آریشیما منتشر شد. این اثر بیانگر تفکرات تاکه‌ئو دربارهٔ مفهوم «عشق» است. در این نوشته، ایده‌ای مطرح می‌شود که عشق به معنای گرفتن همه چیز از فردی که دوستش دارید و تبدیل آن به بخشی از وجود خودتان است. به معنای دیگر، عشق ورزیدن به یک شخص به معنای ربودن و تصاحب کامل اوست. در کل این اثر، به فلسفه زندگی و
تصاحب کامل اوست. در کل این اثر، به فلسفه زندگی و عشق می‌پردازد و بر اهمیت عشق و انسانیت در مواجهه با چالش‌های زندگی تأکید دارد. آریشیما در این کتاب به دنبال ارائه یک دیدگاه فلسفی در مورد روابط انسانی و ارزش‌های اخلاقی است. ۲."نوادگان قابیل" رمان نوادگان قابیل اثری ادبی از نویسنده ژاپنی تاکه‌ئو آریشیما است که در شماره ژوئیه ۱۹۱۷ مجله &lt;شین شوستسو&gt; منتشر شد. این داستان در هوکایدو، ژاپن روایت می‌شود و زندگی کشاورزی به نام نیمون را دنبال می‌کند که به دلیل نادانی خود، گناهانش را پنهان می‌کند. او در این
نادانی خود، گناهانش را پنهان می‌کند. او در این رمان، به مشکلات کارگران و طبقات پایین جامعه پرداخته و نابرابری‌ها و ظلم‌های اجتماعی را نقد کرده است. ۳."زنی خاص" رمانی بلند است که توسط تاکه‌ئو آریشیما در دوره تایشو نوشته شده است. با آغاز انتشار مجله شیراکابا در ژانویه ۱۹۱۱، این رمان با عنوان نگاهی به یک زن خاص به صورت سریالی آغاز شد و در ۱۶ شماره تا مارس ۱۹۱۳ ادامه یافت. این بخش تنها نیمه اول داستان بود و نیمه دوم بعدها از ابتدا نوشته شد. نسخه کامل با عنوان زنی خاص در دو جلد در سال ۱۹۱۹ توسط انتشارات
عنوان زنی خاص در دو جلد در سال ۱۹۱۹ توسط انتشارات سوبونکاکو به عنوان بخشی از مجموعه آثار آریشیما تاکه‌ئو منتشر شد. این داستان بر اساس زندگی نوبوکو ساساکی نوشته شده است. نوبوکو که به دنبال آزادی و خوشبختی بود، در قرن بیستم ژاپن نتوانست به آن دست یابد. ۴."یک خوشه انگور" داستانی کودکانه است که توسط تاکه‌ئو آریشیما نوشته شده است. این اثر در شماره اوت ۱۹۲۰ مجله آکای توری (پرنده قرمز) منتشر شد. در سال ۱۹۲۲ (سال یازدهم دوره تایشو)، کتابی شامل چهار داستان که این اثر داستان اصلی آن بود، توسط انتشارات سوبونکاکو
اثر داستان اصلی آن بود، توسط انتشارات سوبونکاکو منتشر شد. یک خوشه انگور اولین داستان افسانه‌ای اصیلی است که آریشیما نوشت و بر اساس تجربیات شخصی او در مدرسه یوکوهاما ایوا شکل گرفت. کتاب یک خوشه انگور يكي از مجموعه افسانه‌های اصیلی است که آریشیما در طول زندگی خود از خود به جا گذاشت. سه مورد از چهار داستان این کتاب، از جمله این اثر، بر اساس تجربیات کودکی آریشیما نوشته شده‌اند. طراحی و تصویرگری این کتاب توسط خود آریشیما انجام شده و کتاب به سه فرزندش تقدیم شده است. ۵."مشکلاتی که پیش می‌آید" این کتاب دربارهٔ
است. ۵."مشکلاتی که پیش می‌آید" این کتاب دربارهٔ مشکلات و درگیری‌های درونی انسان‌هاست. آریشیما تاکه‌ئو در این اثر به تحلیل زندگی، نابرابری اجتماعی و بحران‌های روحی افراد پرداخته و نشان می‌دهد که چگونه انسان‌ها در مواجهه با مشکلات خود به جستجو برای معنای زندگی می‌پردازند. خویشاوندان. همسر آریشیما تاکه‌ئو، یاسوکو (که در سال ۱۹۱۶ درگذشت)، دختر دوم ژنرال کامیئو میتسوئومی بود. آن‌ها سه فرزند داشتند: برادران کوچک‌تر او عبارت‌اند از: آریشیما ایکوما، نقاش. ساتومی تون، نویسنده. آریشیما یوکه‌ئو، مدیر شرکت Nippon Oil
نویسنده. آریشیما یوکه‌ئو، مدیر شرکت Nippon Oil &amp; Fats (پسر دوم او، آریشیما شیگه‌تاکه، رهبر اولین گروه موسیقی سوکاگاکای و عضو حزب کومیتو در مجلس نمایندگان ژاپن بود). خواهر کوچک‌تر او، شیما، با تاکاگی یوشیهیرو، پسر بزرگ تاکاگی کانهیرو، بنیان‌گذار مدرسه پزشکی دانشگاه جیکئی، ازدواج کرد. خواهر دیگرش، آی، با یاماموتو نائویوشی، مدیر هتل میکاسا، ازدواج کرد (نوه آی، یاماموتو نائوزومی، رهبر ارکستر و آهنگساز است). خصوصیات ادبی. آریشیما تاکه‌ئو یکی از نویسندگان برجسته دوره تایشو بود که آثارش بازتاب‌دهنده اندیشه‌ها
دوره تایشو بود که آثارش بازتاب‌دهنده اندیشه‌ها و تجربیات شخصی او در مواجهه با مسائل اجتماعی، فلسفی و روان‌شناختی است. ویژگی‌های برجسته آثار او عبارت‌اند از: ۱.رئالیسم اجتماعی: آریشیما در بسیاری از آثارش به مسائل اجتماعی مانند نابرابری طبقاتی، فقر و بی‌عدالتی می‌پردازد. او زندگی کشاورزان، کارگران و انسان‌های عادی را با دقت و واقع‌گرایی ترسیم می‌کند. ۲. فردگرایی و فلسفه وجودی: آثار او غالباً بر اهمیت فرد و انتخاب‌های شخصی تأکید دارد. او به بررسی درونیات انسان، تلاش برای معنا دادن به زندگی، و تناقضات بین
تلاش برای معنا دادن به زندگی، و تناقضات بین آزادی فردی و مسئولیت اجتماعی می‌پردازد. ۳. مضامین عشق و روابط انسانی: عشق و پیچیدگی‌های آن در بسیاری از آثار آریشیما دیده می‌شود. او عشق را نه صرفاً به‌عنوان یک احساس، بلکه به‌عنوان نیرویی قدرتمند و حتی ویرانگر تحلیل می‌کند (مانند کتاب عشق بدون تردید می‌رباید). ۴. انتقاد از بورژوازی و جامعه سرمایه‌داری: آریشیما، به‌ویژه در اواخر زندگی‌اش، منتقد ساختارهای سرمایه‌داری بود و حتی مالکیت زمین‌های خود را به کشاورزان واگذار کرد. این نگاه انتقادی در آثار او نیز منعکس شده
کرد. این نگاه انتقادی در آثار او نیز منعکس شده است. ۵. الهام از طبیعت و زندگی روستایی: او که تحصیلات خود را در مدرسه کشاورزی ساپورو گذرانده بود، علاقه خاصی به طبیعت و زندگی ساده روستایی داشت. این علاقه در توصیفات دقیق و شاعرانه از طبیعت و محیط زندگی در آثارش نمایان است. ۶. سبک نگارش عمیق و فلسفی: آریشیما از زبان ساده و درعین‌حال عمیق برای بیان مسائل فلسفی و روان‌شناختی استفاده می‌کند. آثار او پر از تأملات دربارهٔ مرگ، زندگی و مسئولیت انسان در برابر خود و جامعه است. ۷. نوآوری در داستان‌نویسی: او داستان‌هایش