payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مالت از سال ۵۹۰۰ پیش از میلاد مسکونی بوده است. اولین ساکنان آن کشاورزان بودند که روش‌های کشاورزی آن‌ها باعث تخریب خاک شد تا جایی که جزایر غیرقابل سکونت شدند. این جزایر در حدود ۳۸۵۰ پیش از میلاد توسط تمدنی دوباره آباد شدند که در اوج خود معابد مگالیتیک را ساختند، که امروزه جزو قدیمی‌ترین ساختمان‌های باقی‌مانده در جهان هستند. تمدن آن‌ها در حدود ۲۳۵۰ پیش از میلاد فروپاشید و پس از آن جنگجویان عصر برنز این جزایر را دوباره آباد کردند. پیش‌تاریخ مالت در حدود ۷۰۰ پیش از میلاد به پایان می‌رسد، زمانی که این جزایر توسط
از میلاد به پایان می‌رسد، زمانی که این جزایر توسط فنیقی‌ها مستعمره شدند. آن‌ها بر این جزایر حکومت کردند تا اینکه در سال ۲۱۸ پیش از میلاد به جمهوری روم واگذار شدند. در قرن ششم میلادی، این جزیره به روم شرقی یا بیزانسی‌ها تعلق گرفت، اما پس از محاصره‌ای در سال ۸۷۰ میلادی توسط اغلبیان تصرف شد. ممکن است مالت برای چند قرن کم‌جمعیت بوده باشد تا اینکه در قرن یازدهم توسط عرب‌ها دوباره آباد شد. در سال ۱۰۹۱، جزایر توسط کنت‌نشین سیسیل نورمن‌ها مورد حمله قرار گرفت و به تدریج مسیحی‌سازی جزایر آغاز شد. در این زمان، این
تدریج مسیحی‌سازی جزایر آغاز شد. در این زمان، این جزایر بخشی از پادشاهی سیسیل شدند و تحت سلطه حکام فئودالی مختلف، از جمله شواوین‌ها، آراگونی‌ها و در نهایت اسپانیایی‌ها بودند. جزایر در سال ۱۵۳۰ به شوالیه‌های مهمان‌نواز واگذار شدند که آن‌ها را به عنوان یک ایالت واسال سیسیل اداره می‌کردند. در سال ۱۵۶۵، امپراتوری عثمانی تلاش کرد تا در محاصره بزرگ مالت جزایر را تصرف کند، اما این حمله دفع شد. این دستور برای بیش از دو قرن بر مالت حکومت کرد و این دوره با رونق هنر و معماری و بهبود کلی نظم اجتماعی همراه بود. در سال
معماری و بهبود کلی نظم اجتماعی همراه بود. در سال ۱۷۹۸، پس از حمله جمهوری اول فرانسه به جزایر، این دستور اخراج شد و دوره اشغال فرانسه بر مالت آغاز شد. پس از چند ماه حکومت فرانسوی‌ها، مردم مالت شورش کردند و در سال ۱۸۰۰ فرانسوی‌ها را اخراج کردند. مالت به یک منطقه محافظت‌شده بریتانیا تبدیل شد و در سال ۱۸۱۳ عملاً به یک مستعمره تبدیل شد. این جزایر به یک پایگاه دریایی مهم برای بریتانیا تبدیل شدند و به عنوان مقر ناوگان مدیترانه‌ای خدمت می‌کردند. در ربع پایانی قرن نوزدهم، پیشرفت‌هایی در فناوری و امور مالی به وجود
نوزدهم، پیشرفت‌هایی در فناوری و امور مالی به وجود آمد. در سال‌های بعد، بانک آنگلو-مصری در سال ۱۸۸۲ تأسیس شد و راه‌آهن مالت در سال ۱۸۸۳ شروع به فعالیت کرد. در سال ۱۹۲۱ لندن به مالت خودمختاری اعطا کرد. این امر به تشکیل یک پارلمان دو مجلسی انجامید که شامل یک مجلس سنا (که در سال ۱۹۴۹ حذف شد) و یک مجلس قانونگذاری منتخب بود. مستعمره تاج مالت در دوره‌های ۱۹۲۱–۱۹۳۳، ۱۹۴۷–۱۹۵۸ و ۱۹۶۲–۱۹۶۴ خودمختاری داشت. نیروهای بریتانیایی در طول جنگ جهانی دوم در مالت به شدت توسط نیروهای هوایی ایتالیا و آلمان مورد حمله قرار گرفتند،
هوایی ایتالیا و آلمان مورد حمله قرار گرفتند، اما بریتانیایی‌ها مقاومت کردند. در سال ۱۹۴۲، این جزیره نشان جرج کراس را دریافت کرد که امروز بر روی پرچم و نشان ملی مالت دیده می‌شود. مالت در سال ۱۹۶۴ به یک قلمرو مستقل در چارچوب کشورهای مشترک‌المنافع تبدیل شد که به عنوان «دولت مالت» شناخته می‌شد، و در سال ۱۹۷۴ به یک جمهوری تبدیل شد در حالی که همچنان عضو کشورهای مشترک‌المنافع باقی ماند. از سال ۲۰۰۴، این کشور عضو اتحادیه اروپا شده است. زمین‌شناسی. مالت بر روی یک رشته‌کوه زیرآبی قرار دارد که از شمال آفریقا تا سیسیل
زیرآبی قرار دارد که از شمال آفریقا تا سیسیل امتداد یافته است. در زمانی در گذشته‌های دور مالت زیر آب بوده است، همان‌طور که فسیل‌های دریایی جاسازی‌شده در سنگ‌های بلندترین نقاط مالت نشان می‌دهند. با بالا آمدن این رشته و بسته شدن تنگه جبل‌الطارق به دلیل فعالیت‌های زمین‌ساختی، سطح دریا پایین‌تر بود و مالت بر روی پلی از خشکی قرار داشت که بین دو قاره امتداد داشت و با دریاچه‌های بزرگ احاطه شده بود. برخی غارهای مالت بقایای فیل‌ها، اسب‌های آبی و دیگر حیوانات بزرگ که امروزه در آفریقا یافت می‌شوند را آشکار کرده‌اند،
امروزه در آفریقا یافت می‌شوند را آشکار کرده‌اند، در حالی که دیگر غارها حیواناتی بومی اروپا را نشان داده‌اند. نوسنگی (۵۹۰۰ قبل از میلاد - ۳۸۵۰ قبل از میلاد). تا همین اواخر، باور بر این بود که اولین ساکنان مالت در سال ۵۷۰۰ پیش از میلاد به این جزایر رسیدند، اما اکنون مشخص شده است که این اتفاق حدود ۵۹۰۰ پیش از میلاد رخ داده است، همان‌طور که مطالعات بر روی خاک‌های باستانی نشان می‌دهد. به‌طور کلی فرض بر این بوده است که این اولین مردم نوسنگی از سیسیل (حدود ۸۰ کیلومتر یا ۵۰ مایل شمال) آمده‌اند، اما تحلیل‌های
کیلومتر یا ۵۰ مایل شمال) آمده‌اند، اما تحلیل‌های دی‌ان‌ای نشان می‌دهد که آن‌ها از نقاط مختلف مدیترانه، از جمله اروپا و آفریقا، منشأ گرفته‌اند. این جوامع عمدتاً به کشاورزی و ماهیگیری مشغول بودند و شواهدی از فعالیت‌های شکار نیز وجود دارد. به نظر می‌رسد که آن‌ها در غارها و سکونتگاه‌های باز زندگی می‌کردند. در قرن‌های بعدی، شواهدی از تماس‌های بیشتر با فرهنگ‌های دیگر وجود دارد که تأثیر خود را بر جوامع محلی گذاشتند، همان‌طور که از طراحی‌ها و رنگ‌های سفال‌های آن‌ها مشخص است. روش‌های کشاورزی خاک را تخریب کردند؛
مشخص است. روش‌های کشاورزی خاک را تخریب کردند؛ هم‌زمان خشکسالی طولانی‌مدت رخ داد و جزایر بیش از حد خشک شدند تا بتوانند کشاورزی را حمایت کنند. این وضعیت تا حدی به دلیل تغییرات اقلیمی و خشکسالی به وجود آمد و جزایر برای حدود یک هزاره خالی از سکنه باقی ماندند. تحقیقات انجام‌شده به عنوان بخشی از پروژه FRAGSUS، شامل تحلیل نمونه‌های خاک از دره‌ها که حاوی گرده‌های باستانی و شواهد حیوانی از محیط‌های گذشته بود، نشان داد که «نوسانات تغییرات اقلیمی در برخی دوره‌های پیشاتاریخ، مالت را غیرقابل سکونت کرده است. بین اولین
مالت را غیرقابل سکونت کرده است. بین اولین ساکنان و گروه بعدی که به‌طور دائمی در جزایر مالت سکونت گزیدند و در نهایت معابد مگالیتیک را ساختند، یک فاصله قابل توجه حدود ۱٬۰۰۰ سال وجود داشت.» دوره معبد (۳۸۵۰ پیش از میلاد - ۲۳۵۰ پیش از میلاد). موج دوم استعمار در حدود ۳۸۵۰ پیش از میلاد از سیسیل به مالت رسید. پروفسور کارولین مالون گفته است: «با توجه به فضای محدود زمین در مالت، شگفت‌انگیز است که موج دوم سکونت برای ۱٬۵۰۰ سال دوام آورد. این نوع پایداری در سکونت در اروپا بی‌سابقه است و از نظر اینکه چگونه توانستند در
بی‌سابقه است و از نظر اینکه چگونه توانستند در زمینی که به‌طور مداوم در حال تخریب بود برای چنین مدت طولانی زندگی کنند، قابل توجه است.» یکی از برجسته‌ترین دوره‌های تاریخ مالت، دوره معابد است که از حدود ۳۶۰۰ پیش از میلاد آغاز می‌شود. معبد جگانتیا در گُزو یکی از قدیمی‌ترین ساختمان‌های مستقل جهان است. نام این مجموعه از کلمه مالتی ġgant گرفته شده است که به عظمت اندازه معبد اشاره دارد. بسیاری از معابد به شکل پنج اتاق نیم‌دایره‌ای هستند که در مرکز به هم متصل می‌شوند. پیشنهاد شده است که این طراحی ممکن است سر،
پیشنهاد شده است که این طراحی ممکن است سر، بازوها و پاهای یک الهه را نمایان کند، زیرا یکی از رایج‌ترین انواع مجسمه‌هایی که در این معابد یافت شده‌اند، شامل پیکره‌های چاق انسانی است که به‌طور عامیانه «بانوان چاق» نامیده می‌شوند، هرچند که جنسیت آن‌ها مبهم است و اغلب به عنوان نمادی از باروری در نظر گرفته می‌شوند. تمدنی که این معابد را ساخت حدود ۱٬۵۰۰ سال دوام آورد تا اینکه در حدود ۲۳۵۰ پیش از میلاد به نظر می‌رسد این فرهنگ ناپدید شد. گمانه‌زنی‌هایی دربارهٔ آنچه ممکن است اتفاق افتاده باشد وجود دارد، از جمله اینکه
است اتفاق افتاده باشد وجود دارد، از جمله اینکه آیا این فرهنگ به‌طور کامل از بین رفته یا جذب فرهنگ دیگری شده است، اما گمان می‌رود که فروپاشی این تمدن به دلیل شرایط اقلیمی و خشکسالی رخ داده باشد. پروفسور مالون اظهار داشته است: «ما می‌توانیم از اشتباهات اولین ساکنان مالت درس‌های زیادی بگیریم. کمبود آب، همراه با تخریب خاکی که قرن‌ها برای شکل‌گیری آن زمان نیاز است، می‌تواند منجر به فروپاشی یک تمدن شود. گروه دوم ساکنان مالت در ۳۸۵۰–۲۳۵۰ پیش از میلاد منابع خود را به‌طور مناسب مدیریت کردند و خاک و غذا را برای بیش
به‌طور مناسب مدیریت کردند و خاک و غذا را برای بیش از ۱٬۵۰۰ سال مهار کردند. تنها زمانی که شرایط اقلیمی و خشکسالی آنقدر شدید شد که دیگر نتوانستند با آن مقابله کنند، شکست خوردند.» بین ۲۶۰۰ تا ۲۴۰۰ پیش از میلاد، نیمی از افرادی که فوت کردند، کودکان بودند. عصر برنز (۲۳۵۰ پیش از میلاد تا ۷۰۰ پیش از میلاد). بعد از دوره معابد عصر برنز آغاز شد. از این دوره بقایای تعدادی سکونتگاه و روستا، همچنین میزسنگ‌ها — ساختارهای مشابه محراب که از تخته‌های سنگی بسیار بزرگ ساخته شده‌اند — باقی مانده است. گفته می‌شود این ساختارها
— باقی مانده است. گفته می‌شود این ساختارها به جمعیتی تعلق دارند که قطعاً با آن‌هایی که معابد مگالیتیک قبلی را ساختند متفاوت بوده‌اند. گمان می‌رود این جمعیت از سیسیل آمده‌اند به دلیل شباهت‌هایی که با ساختارهای یافت شده در بزرگ‌ترین جزیره دریای مدیترانه دارند. یکی از سنگ‌افراشت‌های باقی‌مانده که برای ساخت معابد استفاده می‌شد هنوز در کرکوپ ایستاده است؛ این منیر یکی از معدود منیرهایی است که هنوز در وضعیت خوبی قرار دارد. از جالب‌ترین و مرموزترین بقایای این دوره، رگه‌های چرخ‌دار به اصطلاح هستند که در مکانی به
رگه‌های چرخ‌دار به اصطلاح هستند که در مکانی به نام Misraħ Għar il-Kbir در مالت (که به‌طور غیررسمی به نام Clapham Junction شناخته می‌شود) دیده می‌شوند. این‌ها جفت کانال‌های موازی هستند که در سطح سنگ تراشیده شده‌اند و برای مسافت‌های قابل توجهی امتداد دارند، اغلب در یک خط کاملاً مستقیم. استفاده دقیق آن‌ها مشخص نیست. یکی از پیشنهادات این است که حیوانات بارکش از این کانال‌ها برای کشیدن ارابه‌ها استفاده می‌کردند و این کانال‌ها ارابه‌ها را هدایت می‌کردند و از گم شدن حیوانات جلوگیری می‌کردند. جامعه‌ای که این
گم شدن حیوانات جلوگیری می‌کردند. جامعه‌ای که این سازه‌ها را ساخت، در نهایت از بین رفت یا به هر حال ناپدید شد. [نیازمند منبع][نیازمند منبع] بین ۱۴۰۰ پیش از میلاد و ۱۲۰۰ پیش از میلاد، تأثیرات میکاییایی بر مالت وجود داشت که با حضور آثار میکاییایی اثبات می‌شود. دوران باستان. فنیقی‌ها و کارتاژ. فنیقی‌ها—احتمالاً از صور—شروع به استعمار جزایر در اوایل قرن ۸ پیش از میلاد کردند [نیازمند منبع] [مشکوک – بحث شود] و از آن به عنوان یک پایگاه پیشرفته استفاده می‌کردند که از آنجا کاوش‌های دریایی و تجارت در دریای مدیترانه
از آنجا کاوش‌های دریایی و تجارت در دریای مدیترانه را گسترش می‌دادند. آن‌ها جزیره اصلی را Ann (فنیقی: 𐤀𐤍𐤍, ʾnn) نامیدند. قبرستان‌هایی در رباط در مالت و رباط در گُزو کشف شده‌اند که نشان می‌دهند سکونتگاه‌های اصلی در Mdina کنونی در مالت و Cittadella در گُزو بوده است. سکونتگاه قبلی همچنین به نام Ann شناخته می‌شد، که نشان می‌دهد ممکن است به عنوان مقر حکومت مستعمره عمل کرده باشد. در همین حال، بندر اصلی در Cospicua در بندر بزرگ قرار داشت. این بندر که به سادگی به نام Maleth (𐤌𐤋𐤈, mlṭ, "بندر") شناخته می‌شد، احتمالاً
Maleth (𐤌𐤋𐤈, mlṭ, "بندر") شناخته می‌شد، احتمالاً نام جزیره در زبان یونانی‌ها و رومی‌ها بوده است. جزایر مالت در حدود اواسط قرن ۶ پیش از میلاد تحت سلطه کارتاژ قرار گرفتند، به همراه بیشتر مستعمرات فنیقی دیگر در دریای مدیترانه غربی. تا اواخر قرن ۴ پیش از میلاد، مالت به یک مرکز تجاری تبدیل شده بود که ایتالیا جنوبی و سیسیل را به تریپولیتانیا وصل می‌کرد. این منجر به معرفی ویژگی‌های هلنیستی در معماری و سفالگری شد. مشخص نیست که آیا مالت به‌صورت یک آپوئیکیا یونانی سنتی مستعمره شده بود یا نه، بنابراین برخی بر این
سنتی مستعمره شده بود یا نه، بنابراین برخی بر این باورند که مالت هرگز یک مستعمره یونانی نبوده است. ویژگی‌های معماری هلنیستی را می‌توان در معبد فنیقی در تاس-سیلگ و یک برج در زوریق مشاهده کرد. زبان یونانی همچنین در مالت به کار رفت، همان‌طور که در کتیبه‌های دوزبانه فنیقی و یونانی یافت شده بر روی «سیپی‌های ملکارت» نشان داده شده است. در قرن ۱۸، محقق فرانسوی ژان-ژاک بارته‌لمی الفبای فنیقی منقرض شده را با استفاده از کتیبه‌های موجود بر روی این سیپی‌ها رمزگشایی کرد. در سال ۲۵۵ پیش از میلاد رومی‌ها در طول نخستین جنگ
در سال ۲۵۵ پیش از میلاد رومی‌ها در طول نخستین جنگ پونی به مالت حمله کردند و بخش‌های زیادی از جزیره را ویران کردند. حکومت رومیان. به گفتهٔ تاریخ‌نگار لاتین، تیتوس لیویوس جزایر مالت در آغاز جنگ پونی دوم در سال ۲۱۸ پیش از میلاد به دست رومی‌ها افتاد. لیوی گزارش می‌دهد که فرمانده پادگان پونی در جزیره بدون مقاومت تسلیم تیبریوس سمپرونیوس لونگوس، یکی از دو کنسول آن سال، شد که در راه شمال آفریقا بود. این ارخبیر—که به رومی‌ها به نام ملیتا یا ملیته شناخته می‌شد—جزئی از استان سیسیل شد، اما تا قرن اول میلادی دارای یک
از استان سیسیل شد، اما تا قرن اول میلادی دارای یک سنای محلی و مجمع مردمی خود بود. در این زمان، هم مالت و هم گوزو سکه‌هایی خاص به وزن‌سنجی رومی ضرب می‌کردند. به عنوان مرکز اداری جزایر، مدینا همچنین به نام ملیته شناخته شد. اندازه آن به حداکثر خود رسید و تمام منطقهٔ فعلی مدینا و بخش‌های بزرگی از ربات را دربر گرفت و تا جایی که اکنون کلیسای سنت پل قرار دارد امتداد یافت. باقی‌مانده‌ها نشان می‌دهند که شهر توسط دیوارهای دفاعی ضخیم احاطه شده بود و همچنین توسط خندق محافظتی که در امتداد خیابان سنت ریتا کشیده شده بود،
که در امتداد خیابان سنت ریتا کشیده شده بود، محافظت می‌شد. باقی‌مانده‌ها نشان می‌دهند که یک مرکز مذهبی با تعدادی معبد در بالاترین قسمت شبه‌جزیره ساخته شده بود. آثار یکی از اقامتگاه‌های چشمگیر به نام دوموس رومانیا حفاری شده است که موزاییک‌های سبک پمپیان بسیار خوبی را نمایان می‌کند. به نظر می‌رسد این دوموس محل سکونت یک اشراف‌زاده ثروتمند رومی بوده و معتقدند که در قرن اول پیش از میلاد ساخته شده و در قرن دوم میلادی رها شده است. جزایر تحت حکومت رومی‌ها رونق یافتند و در نهایت به عنوان یک "Municipium" و "Foederata
و در نهایت به عنوان یک "Municipium" و "Foederata کیویتاس" شناخته شدند. بسیاری از آثار باستانی رومی هنوز وجود دارند که گواهی بر پیوند نزدیک بین ساکنان مالت و سیسیل هستند. در طول دوره حکومت رومی‌ها، زبان لاتین به زبان رسمی مالت تبدیل شد و دین رومی در جزایر معرفی شد. با این حال، به نظر می‌رسد که فرهنگ و زبان محلی پونی-هلنیستی تا دست کم قرن اول میلادی ادامه پیدا کرده باشد. در سال ۶۰ میلادی در کتاب اعمال رسولان آمده است که سنت پل در جزیره‌ای به نام ملایت غرق شد، که بسیاری از پژوهشگران کتاب مقدس و مالتایی‌ها آن
که بسیاری از پژوهشگران کتاب مقدس و مالتایی‌ها آن را با مالت یکی می‌دانند؛ سنتی وجود دارد که می‌گوید این کشتی شکستگی در سواحل «خلیج سنت پل» که به درستی نامگذاری شده است، رخ داده است. در اعمال رسولان فصل ۲۸ آمده است که سنت پل توسط اهالی جزیره پذیرفته شده و برای او آتش می‌سازند. هنگامی که پل چوب برای آتش جمع می‌کند، یک مار سمی از چوب بیرون می‌آید و به پل گاز می‌زند. پل از گزش بی‌تأثیر می‌ماند که باعث می‌شود مردم مالت او را خدا بدانند. این فرضیه فرصتی را برای پل فراهم می‌کند تا انجیل را به جزیره معرفی کند.
پل فراهم می‌کند تا انجیل را به جزیره معرفی کند. مالتا تا اوایل قرن ششم میلادی بخشی از امپراتوری روم باقی ماند. وندال‌ها و بعداً اوستروگوت‌ها ممکن است در قرن پنجم جزایر را برای مدت کوتاهی اشغال کرده باشند، اما شواهد باستان‌شناسی برای تأیید این موضوع وجود ندارد. قرون وسطی. حکومت بیزانس. در سال ۵۳۳ ژنرال بلیساریوس از امپراتوری بیزانس ممکن است در مسیر خود از سیسیل به شمال آفریقا به مالطا وارد شده باشد و تا سال ۵۳۵، جزایر به استان بیزانسی سیسیل پیوستند. در دوران بیزانس، ساکنان اصلی جزیره شامل شهر ملایت در
دوران بیزانس، ساکنان اصلی جزیره شامل شهر ملایت در سرزمین اصلی مالطا و قلعه سیتادل در گوچو بودند، در حالی که مارساکسلوک، مرسسکلا، مارسا و کلندی به عنوان بندر شناخته می‌شوند. مقدار نسبتاً زیاد سفال‌های بیزانسی که در مالطا پیدا شده نشان می‌دهد که این جزیره ممکن است از قرن ششم تا هشتم میلادی نقش استراتژیک مهمی در امپراتوری بیزانس داشته باشد. از اواخر قرن ۷ میلادی به بعد دریای مدیترانه تحت تهدید گسترش مسلمانان قرار گرفت. در این زمان، احتمالاً بیزانسی‌ها تدابیر دفاعی مالطا را بهبود بخشیدند، همان‌طور که می‌توان
دفاعی مالطا را بهبود بخشیدند، همان‌طور که می‌توان دیوارهای دفاعی اطراف کلیسای تس-سیلگ را که در حدود قرن ۸ ساخته شده، مشاهده کرد. همچنین ممکن است بیزانسی‌ها دژ مستحکمی را ساخته باشند که اندازه ملایت را به یک سوم اندازه اصلی آن کاهش داد. دوره عربی. در سال ۸۷۰ میلادی مالت به دست مسلمانان از شمال آفریقا اشغال شد. به گفتهٔ الحمیاری، اغلبیان به رهبری حلف الهادیم محاصره شهر بیزانسی ملیته را آغاز کردند که تحت فرمانداری آمروس (احتمالاً آمبروزویوس) بود. حلف الهادیم در درگیری‌ها کشته شد و سوده ابن محمد از سیسیل برای
درگیری‌ها کشته شد و سوده ابن محمد از سیسیل برای ادامه محاصره پس از مرگ او فرستاده شد. مدت زمان محاصره مشخص نیست، اما احتمالاً چند هفته یا چند ماه به طول انجامید. پس از سقوط ملیته به دست مهاجمان، ساکنان قتل‌عام شدند، شهر ویران شد و کلیساهای آن غارت شد. مرمر کلیساهای ملیته برای ساخت قلعه سوسه استفاده شد. به گفتهٔ الهمیاری، مالت تقریباً بدون سکنه باقی ماند تا اینکه حدود سال ۱۰۴۸ یا ۱۰۴۹ توسط یک جامعه مسلمان و بردگان آن‌ها دوباره سکونت داده شد و شهر ملیته به نام مدینه بازسازی شد و آن را «مکان بهتری از قبل»
نام مدینه بازسازی شد و آن را «مکان بهتری از قبل» ساختند. با این حال، شواهد باستان‌شناسی نشان می‌دهند که ملیته/مدینه در اوایل قرن ۱۱ میلادی یک سکونتگاه مسلمان پررونق بوده است، بنابراین روایت الهمیاری ممکن است قابل اعتماد نباشد. در سال‌های ۱۰۵۳–۵۴، بیزانسی‌ها مدینه را محاصره کردند اما توسط مدافعان آن پس زده شدند. با وجود اینکه دوران حکومت عرب‌ها نسبتاً کوتاه بود، تأثیرات قابل توجهی از خود بر مالت گذاشتند. علاوه بر زبانشان، عربی سیقلی، پنبه، پرتقال و لیمو و بسیاری از تکنیک‌های جدید در آبیاری معرفی شدند. برخی
از تکنیک‌های جدید در آبیاری معرفی شدند. برخی از این‌ها، مانند نوریا (چرخ آب)، همچنان بدون تغییر استفاده می‌شوند. بسیاری از نام‌های جغرافیایی در مالت به این دوره تعلق دارند.
تاریخ‌نگاری سالانه یا سالنگاشت (به ؛ از واژه به معنای «سال») مجموعه اسناد تاریخی هستند که گاه‌شناسی را به ترتیب رخدادهای سالانه مرتب کرده‌اند. اگرچه این اصطلاح به‌طور محدود برای هر تاریخ مکتوب نیز به کار می‌رود.
زاخاریان (زبان ارمنی: ), یکی از نام‌های خانوادگی رایج در میان ارمنیان می‌باشد.
مایسوریان (زبان ارمنی: ), یکی از نام‌های خانوادگی رایج در میان ارمنیان می‌باشد.
خرگوش جارویی گونه‌ای خرگوش بومی شمال اسپانیا است. در سال ۱۹۷۶ به عنوان گونهٔ جدا از خرگوش گرانادا توصیف شد. توسط IUCN به عنوان آسیب‌پذیر طبقه‌بندی شده است. پراکندگی آن بسیار گسسته است.
وزارت دارایی ( :) یک آژانس دولتی در کابینه گرجستان است که مسئول تنظیم بخش مالی در جمهوری گرجستان است. لاشا خوتسیشویلی از اول آوریل ۲۰۲۱ به عنوان وزیر خدمت می‌کند. ساختار. وظایف اصلی این وزارتخانه تنظیم بخش مالی از طریق تضمین توسعه اقتصادی پایدار و ثبات مالی است. اجرای سیاست‌های دولتی در مورد مسائل مالی، بودجه و مالیات. تضمین ثبات مالی دولت و توسعه بازارهای مالی در کشور؛ جذب اعتباردهندگان خارجی به اقتصاد گرجستان؛ بهبود بودجه ریزی، پیش‌بینی مالیات، مکانیسم‌های مالی؛ حصول اطمینان از کنترل مالی بر وجوه و مخارج
مالی؛ حصول اطمینان از کنترل مالی بر وجوه و مخارج بودجه؛ توسعه خزانه داری، بسیج درآمد، تأمین مدیریت بودجه بودجه دولتی و کنترل حرکت وجوه در داخل گرجستان. بودجه. بودجه وزارت دارایی در سال ۲۰۲۳، ۱۰۶ میلیون لاری (۳۹٫۹ میلیون دلار) است که نسبت به سال ۲۰۲۲، ۵۹۶۰۰۰ لاری (۲۲۴۵۲۱ دلار) افزایش یافته است.
یک گاو نر شهوتی () یک فیلم کمدی سکسی سبک ایتالیایی به کارگردانی روبرتو مائوری است که در سال ۱۹۷۶ منتشر شد.
روز جهانی صنایع دستی، رویدادی جهانی است که به منظور گرامیداشت هنر و خلاقیت صنعتگران و هنرمندان سراسر دنیا برگزار می‌شود. این روز فرصتی است برای شناخت بیشتر صنایع دستی و اهمیت آن‌ها در حفظ فرهنگ و اقتصاد جوامع که همه ساله در تمام کشورهای جهان جشن گرفته می‌شود. در تقویم جهانی ۱۰ ژوئن (۲۰ خرداد) هر سال روز جهانی صنایع دستی است. صنایع دستی به محصولاتی اطلاق می‌شود که با استفاده از مواد اولیه بومی و با دست یا ابزارهای دستی ساخته می‌شوند. تاریخچه. پس از جنگ جهانی دوم و با هدف حفاظت از هنرهای دستی، در سال ۱۹۶۴
دوم و با هدف حفاظت از هنرهای دستی، در سال ۱۹۶۴ نخستین همایش جهانی صنایع دستی در نیویورک برگزار شد. این همایش منجر به تأسیس شورای جهانی صنایع دستی شد که دبیرخانه آن در آمستردام هلند قرار دارد. ایران، با پیشینه فرهنگی و تاریخی غنی در حوزه صنایع دستی، در سال ۱۹۶۸ به این شورا پیوست. پیشنهاد تعیین روزی به عنوان «روز جهانی صنایع دستی» توسط ایران در سال ۲۰۱۰ مطرح شد و با موافقت شورا، روز ۱۰ ژوئن (۲۰ خرداد) به این عنوان نام‌گذاری شد. صنایع دستی در ایران. در سازمان جهانی یونسکو ۶۰۰ صنعت دستی ثبت شده است که ۴۵۰ صنعت
یونسکو ۶۰۰ صنعت دستی ثبت شده است که ۴۵۰ صنعت دستی متعلق به کشور ایران است، از این تعداد ۲۸۷ صنعت متعلق به شهر اصفهان است. ایران سومین کشور تولیدکننده صنایع دستی در جهان است و وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی متولّی این بخش است. در ایران، به مناسبت روز جهانی صنایع دستی، بازارچه‌ها و نمایشگاه‌های مختلفی در شهرها و روستاها برگزار می‌شود. این بازارچه‌ها فرصتی را برای هنرمندان و صنعتگران فراهم می‌کنند تا محصولات خود را به نمایش بگذارند و فرهنگ و هنر مناطق مختلف را به مردم معرفی کنند. برنامه‌های فرهنگی
مختلف را به مردم معرفی کنند. برنامه‌های فرهنگی متنوعی نظیر اجرای موسیقی سنتی نیز در این رویدادها برگزار می‌شود تا اهمیت و زیبایی صنایع دستی بیشتر مورد توجه قرار گیرد. جستارهای وابسته. فهرست صنایع دستی ایران
فیلادلفیا مدت‌هاست به نام مستعار شهر عشق برادرانه از معنای تحت اللفظی نام شهر در یونانی ( (, )"عشق برادرانه")، برگرفته از اصطلاحات یونانی باستان φίλος phílos (محبوب، عزیز یا دوست داشتنی) و ἀδελφός adelphós (برادر، برادر). این شهر اولین بار توسط بنیانگذار آن، ویلیام پن نامگذاری شد. "فیلادلفیا" نیز اغلب به "فیلی" (/fɪli/) کوتاه می شود. فیلادلفیا فیلیز، تیم بیسبال شهر، به طور رسمی در سال 1883 تشکیل شد.
جی سانگ ریول (؛ زادهٔ ۲۶ دسامبر ۱۹۷۰) بازیگر، کمدین و مجری تلویزیونی اهل کره جنوبی است. او در مجموعه‌های تلویزیونی و برنامه‌های تلویزیونی گوناگونی حضور پیدا کرده است.
انجمن آرکوئل حلقه‌ای از دانشمندان فرانسوی بود که به‌طور منظم در تعطیلات آخر هفته تابستان بین سال‌های ۱۸۰۶ و ۱۸۲۲ در خانه‌های روستایی کلود لوئی برتوله و پیر سیمون لاپلاس در آرکوئل گرد هم می‌آمدند. سپس دهکده ای در ۳ مایلی جنوب پاریس. اعضا. در سال ۱۸۰۷، هنگامی که اولین مجموعه «خاطرات فیزیکی و شیمی د لا جامعه دال آرکوئل» منتشر شد، فهرستی از اعضای مشارکت کننده چنین بود: در سالهای بعد به آنها ملحق شدند: الهام. آنتوان لاووازیه در آزمایشگاه خود در آرسنال پاریس، تمرین مشورت غیررسمی را با دانشمندان دیگرش، از جمله
مشورت غیررسمی را با دانشمندان دیگرش، از جمله دستیاران کوچکترش آغاز کرده بود. لاپلاس، و برتوله با آزمایشگاه باز خود، این روحیهٔ همراهی را در آرکوئل ادامه دادند. آنها اجرا کنندگان ارشد یک بحث علمی با عظمت جدید بودند. ترکیب چارچوب مدل فیزیک و ریاضی (لاپلاس) با بررسی تجربی (برتوله). لاپلاس، و برتوله با آزمایشگاه باز خود، این روحیه مشارکت را در آرکوئل ادامه دادند. آنها مجریان ارشد یک بحث علمی با عظمت جدید بودند. ترکیب چارچوب مدل فیزیک و ریاضی (لاپلاس) با بررسی تجربی (برتوله). ریشه‌ها. ریشه‌های پیشرفت فعال انجمن
(برتوله). ریشه‌ها. ریشه‌های پیشرفت فعال انجمن آرکوئل در توجه ویژه ناپلئون بناپارت به علوم به‌طور کلی و - به عنوان یک افسر توپخانه به ریاضیات به‌طور خاص بود. لاپلاس آخرین ممتحن بناپارت در مدرسه نظامی (سپتامبر ۱۷۸۵) بود، جایی که گاسپارد مونگ، استادش، او را تشویق کرد که دوره دو ساله ریاضیات را در یک دوره به پایان برساند. ناپلئون در طول مبارزات انتخاباتی خود در ایتالیا با برتوله آشنا شد، زمانی که برتوله و مونگ بخشی از کمیسیون فرستاده شده توسط دایرکتوری فرانسوی برای انتخاب و ارسال گنجینه‌های هنری ایتالیایی، دست
انتخاب و ارسال گنجینه‌های هنری ایتالیایی، دست نوشته‌ها و اسناد علمی به پاریس بودند. زمانی که جای لازار کارنو در سال ۱۷۹۷ خالی شد، لاپلاس، برتوله و مونگ در انتخاب ناپلئون به عنوان کلاس اول مؤسسه فرانسه (کلاسی که علوم دقیق را هدایت می‌کند) نقش مهمی داشتند. ناپلئون به نوبه خود از آنها دعوت کرد که به دنبال او به مصر (۱۷۹۸–۱۷۹۹) بروند و به برتوله دستور داد تا دانشمندانی را که قرار بود «مؤسسه مصر» را بسازند، استخدام کند. روشی که برتوله به‌طور مؤثر نصب عملی مؤسسه را در کاخ قاسم بیگ در قاهره هدایت کرد، دوستی با
را در کاخ قاسم بیگ در قاهره هدایت کرد، دوستی با بناپارت را به گونه‌ای تقویت کرد که ارزش آن را در حمایت از انجمن آرکوئل ثابت کرد. هنگامی که برتوله در سال ۱۸۰۷ به این نتیجه رسید که ترتیب تأسیسات تحقیقاتی در آرکوئل برای او بیش از توان مالی او هزینه داشته است، ناپلئون که به لاپلاس و مونگ هشدار دادند، فوراً ۱۵۰۰۰۰ فرانک به او قرض داد. غیررسمی بودن "موسسه مصر" تداوم خود را در آرکوئل یافت، جایی که برتوله از مطالعه گلچین شده توسط مصری‌ها مسئول انتشار " کتاب شرح مصر (۱۸۰۹) بود. (ref: Crosland, 1967).
سنگی‌شدن () فرایندی است که طی آن، ماده آلی از طریق جایگزینی مواد اولیه و پر شدن منافذ اصلی با کانی‌ها، به فسیل تبدیل می‌شود. چوب سنگی‌شده نمونه‌ای مشخص از این فرایند است، اما همه موجودات، از باکتری‌ها گرفته تا مهره‌داران، می‌توانند سنگی شوند؛ اگرچه مواد سخت‌تر و بادوام‌تر مانند استخوان، منقار و صدف‌ها بهتر از بقایای نرم‌تر مانند بافت ماهیچه‌ای، پرها یا پوست، در این فرایند زنده می‌مانند. فرایند سنگی‌شدن از طریق ترکیبی از دو فرایند مشابه صورت می‌گیرد: پرکانی‌سازی و جایگزینی. این فرایندها کپی‌هایی از نمونه
و جایگزینی. این فرایندها کپی‌هایی از نمونه اصلی ایجاد می‌کنند که تا سطح میکروسکوپی مشابه هستند.
حیات سندی (عربی: حیاة سندی؛ زاده ۶ نوامبر ۱۹۶۷) یک زیست‌فناور و دانشمند پزشکی اهل عربستان سعودی است که به‌عنوان یکی از نخستین زنان عضو مجلس مشورتی عربستان شناخته می‌شود. او به‌دلیل تلاش‌های مهم خود در حوزه آزمایش در بالین بیمار و زیست‌فناوری شهرت دارد. مجله تجارت عربی او را به‌عنوان نوزدهمین عرب تأثیرگذار در جهان و نهمین زن عرب تأثیرگذار معرفی کرده است. در سال ۲۰۱۸، او در فهرست ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی قرار گرفت. کودکی و تحصیلات. حیات سندی که در شهر مکه عربستان سعودی متولد شده است تا زمانی که تصمیم به مهاجرت برای
متولد شده است تا زمانی که تصمیم به مهاجرت برای تحصیل در دانشگاه گرفت در عربستان زندگی می‌کرد و با زبان انگلیسی آشنا نبود. او در سال ۱۹۹۱ خانواده‌اش را متقاعد کرد که به او اجازه دهند تحصیلات عالی خود را در انگلستان دنبال کند. او پس از یک سال یادگیری زبان انگلیسی و آماده شدن برای آزمون‌های A-level، به کینگز کالج لندن پذیرفته شد و در سال ۱۹۹۵ با مدرک فارماکولوژی فارغ‌التحصیل شد. در دوران تحصیل در کالج کینگز، او به‌خاطر تحقیقات کارشناسی خود در زمینه آلرژی، برنده جایزه پرنسس آن شد. در سال ۲۰۰۱ سندی اولین زن
جایزه پرنسس آن شد. در سال ۲۰۰۱ سندی اولین زن سعودی شد که مدرک دکترای زیست‌فناوری را از دانشگاه کمبریج دریافت کرد و سپس مطالعات خود را در موسسه فناوری ماساچوست و دانشگاه هاروارد ادامه داد. سندی که حجاب سنتی اسلامی را می‌پوشد در دوران تحصیل در دانشگاه تحت فشار قرار گرفت تا از باورهای دینی و فرهنگی خود دست بکشد؛ اما او مقاومت کرد و بر این باور بود که مذهب، رنگ یا جنسیت افراد تأثیری بر مشارکت‌های علمی ندارد. سندی در سال ۲۰۰۱ دکترای خود را در زمینه زیست‌فناوری از کالج نیونهام دانشگاه کمبریج دریافت کرد. او اولین