payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تأثیر مستقیمی بر بهبود معیشت کشاورزان و رفاه خانوارهای روستایی دارند. این درختان نه‌تنها عملکردهای زیست‌محیطی دارند، بلکه کارکردهای اقتصادی و اجتماعی آن‌ها نیز قابل توجه است. در اغلب موارد، درختان چندمنظوره در نقش‌های اصلی و ساختاری در نظام‌های کشاورزی ایفای نقش می‌کنند؛ به عنوان مثال، ممکن است به‌عنوان بخشی از یک حصار زنده در اطراف مزرعه کاشته شوند، یا در قالب یک بادشکن برای محافظت از محصولات در برابر عوامل طبیعی مانند بادهای شدید به کار روند. همچنین در سیستم‌های کشت تلفیقی یا متحد (مانند جنگل‌زراعی)،
سیستم‌های کشت تلفیقی یا متحد (مانند جنگل‌زراعی)، درختان چندمنظوره جایگاهی کلیدی دارند و با گیاهان زراعی یا دام در یک نظام بهره‌برداری مشترک ادغام می‌شوند. افزون بر این نقش‌های اصلی، درختان چندمنظوره معمولاً چندین کارکرد فرعی نیز دارند که اهمیت آن‌ها کمتر از نقش‌های اصلی نیست. این نقش‌ها اغلب شامل تأمین منابع غذایی (مانند میوه یا برگ‌های خوراکی)، سوخت چوبی (هیزم)، یا خوراک دام است. این قابلیت‌ها، درختان چندمنظوره را به یکی از مؤثرترین ابزارها برای ارتقای تاب‌آوری اقتصادی و زیست‌محیطی کشاورزان تبدیل
تاب‌آوری اقتصادی و زیست‌محیطی کشاورزان تبدیل کرده‌اند. کاشت یک درخت چندمنظوره، راهکاری هوشمندانه برای پاسخ‌گویی هم‌زمان به مجموعه‌ای از نیازهای اساسی در نظام‌های کشاورزی و معیشتی است. این درختان با دارا بودن قابلیت‌های متنوع، می‌توانند عملکردهای زیست‌محیطی، اقتصادی و اجتماعی را به‌صورت تلفیقی ارائه دهند. به‌عنوان مثال، یک درخت چندمنظوره ممکن است در نقش بادشکن عمل کند و از مزارع در برابر بادهای شدید محافظت نماید، در حالی که هم‌زمان میوه یا برگ‌هایی قابل استفاده به‌عنوان غذای اصلی برای کشاورز و خانواده‌اش
به‌عنوان غذای اصلی برای کشاورز و خانواده‌اش تولید می‌کند. همچنین، این درختان می‌توانند در قالب حصارهای زنده مورد استفاده قرار گیرند؛ به این معنا که در نقش تیرک‌های طبیعی برای حصارکشی ایفای نقش می‌کنند و در عین حال منبع اصلی تأمین هیزم و سوخت چوبی نیز هستند. از سوی دیگر، درختان چندمنظوره را می‌توان در میان مزارع زراعی کاشت، به‌گونه‌ای که با تثبیت نیتروژن در خاک موجب بهبود حاصلخیزی آن شوند. هم‌زمان، این درختان منبعی پایدار برای تولید مواد غذایی، خوراک دام یا سوخت به‌شمار می‌آیند. به این ترتیب، استفاده از
یا سوخت به‌شمار می‌آیند. به این ترتیب، استفاده از درختان چندمنظوره، رویکردی جامع و پایدار برای افزایش بهره‌وری، کاهش هزینه‌ها و ارتقاء امنیت غذایی و انرژی در جوامع روستایی فراهم می‌سازد. درختان چندکارهٔ رایج در مناطق گرمسیری. در حالت ایده‌آل، بیشتر درختانی که در مزارع گرمسیری یافت می‌شوند باید چندکاره باشند و چیزی بیش از فقط یک سایه و هیزم ساده برای کشاورز فراهم کنند. در بیشتر موارد، آنها باید حبوبات تثبیت‌کننده نیتروژن یا درختانی باشند که امنیت غذایی کشاورز را تا حد زیادی افزایش می‌دهند.
دودمان واچه‌ای‌ها (به ارمنی: Վաչուտյան տուն یا Վաչուտյաններ) خاندان اشرافی-فئودالی ارمنی بود که با عنوان «شاهزادگان شاهزادگان» (ارمنی: Իշխանաց իշխան، تلفظ: ایشخاناتس ایشخان) شناخته می‌شد و از حدود سال ۱۲۰۶ تا ۱۳۵۰ میلادی در منطقه‌ای از ارمنستان میانه، شامل اراضی ایراکتور و استان آراگاتسوتن–آپاران حکومت می‌کردند و خراج‌گذار رسمیت‌یافته بودند. تأسیس دودمان توسط واچه یکم آمبردتسی (مشهور به واچوتیان) در آغاز سدهٔ سیزدهم صورت گرفت، در دورهٔ ارمنستان زاکاری (۱۲۰۱–۱۳۳۵)، زمان حکومت زاکار دوم زاکاریان و ایوانه یکم
زمان حکومت زاکار دوم زاکاریان و ایوانه یکم زاکاریان. ارمنستان مناطق مختلفی به اشراف فئودال واگذار شد و واچه‌ای‌ها نیز یکی از این خاندان‌ها بودند. آن‌ها از طریق ازدواج با خاندان‌هایی چون زاکاریان‌ها، هامازاپیان-مامیکونیان و اوکانانطز روابط نزدیک حفظ کردند. پایتخت‌ها و مراکز مذهبی. مرکز اصلی حکومت واچه‌ای‌ها در آمبرد و مراکز مذهبی مهم آن‌ها شامل هووهاناوانک، ساغموساوانک و صومعهٔ آستواتسانتس بود که آن‌ها به تعمیر، ساخت و احیای آن‌ها پرداختند. پس از تخریب بخشی از حصار قلعه آمبرد توسط مغول‌ها در سال ۱۲۳۶، کُرت
از حصار قلعه آمبرد توسط مغول‌ها در سال ۱۲۳۶، کُرت یکم، جانشین واچه یکم، پایتخت را به واردنیس، آراگاتسوتن منتقل و قلعه‌ای مستحکم ساخت. مورخان آن دوره نوشته‌اند که کُرت یکم، شاه کیلیکیه را به واردنیس دعوت کرد. سپس پسران او، حسن و داوید دوّم، پایتخت را به قلعهٔ کاربی منتقل کردند. در سدهٔ ۱۳۰۰ میلادی، کُرت دوم و پسرش تیئودوس (آخرین شاهزادهٔ دودمان)، دوباره آمبرد را به‌عنوان پایتخت بازگردانند و آن را تعمیر کردند. پایان دودمان. دودمان در حدود سال ۱۳۵۰ میلادی توسط ملک اشرف از حکومت چوپانیان در شمال ایران منقرض
ملک اشرف از حکومت چوپانیان در شمال ایران منقرض شد؛ او خانوادهٔ زاکاری و تقریباً تمامی شاه‌زادگان ارمنی آن دوره را نابود کرد. یادداشت‌ها. فراموش نکنید: شاهزادهٔ موسّس واچه یکم آمبردتسی با پادشاه واچه یکم ابریایی (ایبری) یا واچ یکم آلبانیایی (آذربایجان) در سدهٔ سوم میلادی اشتباه نشود.
تاریخچه آلودگی محیط زیست، سیستم‌های بوم‌شناسی تحت سلطه انسان را از اولین تمدن‌ها تا به امروز دنبال می‌کند. این تاریخ با افزایش موفقیت منطقه‌ای یک جامعه خاص مشخص می‌شود و به دنبال آن بحران‌هایی رخ می‌دهد که یا حل شده‌اند و پایداری ایجاد کرده‌اند، یا نه و منجر به زوال شده‌اند. در تاریخ اولیه بشر، استفاده از آتش و میل به غذاهای خاص ممکن است ترکیب طبیعی جوامع گیاهی و جانوری را تغییر داده باشد. بین ۸۰۰۰ تا ۱۲۰۰۰ سال پیش، جوامع کشاورزی پدیدار شدند که تا حد زیادی به محیط خود و ایجاد «ساختاری برای ماندگاری» وابسته
محیط خود و ایجاد «ساختاری برای ماندگاری» وابسته بودند. انقلاب صنعتی غرب در قرن‌های ۱۸ تا ۱۹ میلادی، از پتانسیل رشد عظیم انرژی موجود در سوخت‌های فسیلی بهره برد. زغال سنگ برای به حرکت درآوردن موتورهای کارآمدتر و بعدها برای تولید برق مورد استفاده قرار گرفت. سیستم‌های بهداشتی مدرن و پیشرفت‌های پزشکی، جمعیت زیادی را از بیماری محافظت کردند. در اواسط قرن بیستم، یک جنبش زیست‌محیطیِ در حال شکل‌گیری خاطرنشان کرد که هزینه‌های زیست‌محیطی مرتبط با مزایای مادی فراوانی که اکنون از آنها بهره‌مند می‌شوند، وجود دارد. در
که اکنون از آنها بهره‌مند می‌شوند، وجود دارد. در اواخر قرن بیستم، مشکلات زیست‌محیطی در مقیاس جهانی مطرح شدند. بحران‌های انرژی سال‌های ۱۹۷۳ و ۱۹۷۹ نشان داد که جامعه جهانی تا چه حد به منابع انرژی تجدیدناپذیر وابسته شده است. تا دهه ۱۹۷۰، ردپای اکولوژیکی بشر از ظرفیت تحمل زمین فراتر رفت، بنابراین شیوه زندگی بشر ناپایدار شد. در قرن بیست و یکم، آگاهی جهانی در مورد تهدید ناشی از تغییرات اقلیمی جهانی که عمدتاً ناشی از سوزاندن سوخت‌های فسیلی است، رو به افزایش است. یکی دیگر از تهدیدهای عمده، از بین رفتن تنوع زیستی
یکی دیگر از تهدیدهای عمده، از بین رفتن تنوع زیستی است که عمدتاً ناشی از تغییر کاربری زمین است. تمدن‌های اولیه. در تاریخ اولیه بشر، اگرچه نیازهای انرژی و سایر منابع شکارچیان-گردآورندگان کوچ‌نشین کم بود، اما استفاده از آتش و میل به غذاهای خاص ممکن است ترکیب طبیعی جوامع گیاهی و جانوری را تغییر داده باشد. بین ۸۰۰۰ تا ۱۰۰۰۰ سال پیش، کشاورزی در مناطق مختلف جهان پدیدار شد. جوامع کشاورزی تا حد زیادی به محیط خود و ایجاد «ساختاری برای ماندگاری» وابسته بودند. جوامعی که از منابع غذایی محلی خود فراتر می‌رفتند یا منابع
از منابع غذایی محلی خود فراتر می‌رفتند یا منابع حیاتی خود را به پایان می‌رساندند، یا به جای دیگری می‌رفتند یا با فروپاشی مواجه می‌شدند. شواهد باستان‌شناسی نشان می‌دهد که اولین تمدن‌ها در سومر، در جنوب بین‌النهرین (عراق کنونی) و مصر پدید آمدند که قدمت هر دو به حدود ۳۰۰۰ سال پیش از میلاد مسیح برمی‌گردد. تا سال ۱۰۰۰ پیش از میلاد، تمدن‌هایی نیز در دره سند، چین، مکزیک، پرو و بخش‌هایی از اروپا تأسیس شدند. سومر مسائلی را که برای پایداری تمدن بشری اساسی هستند، به تصویر می‌کشد. شهرهای سومری از حدود سال ۱۰۰۰ میلادی
می‌کشد. شهرهای سومری از حدود سال ۱۰۰۰ میلادی کشاورزی فشرده و مداومی را در تمام طول سال انجام می‌دادند پیش از میلاد مازاد غذای قابل انبار که توسط این اقتصاد ایجاد شد، به جمعیت اجازه داد تا به جای مهاجرت در جستجوی غذاهای وحشی و چراگاه، در یک مکان ساکن شوند. همچنین امکان تراکم جمعیت بسیار بیشتری را فراهم کرد. توسعه کشاورزی در بین‌النهرین مستلزم کارگران زیادی برای ساخت و نگهداری سیستم آبیاری آن بود. این به نوبه خود منجر به سلسله مراتب سیاسی، بوروکراسی و تحریم مذهبی، همراه با ارتش‌های دائمی برای محافظت از تمدن
همراه با ارتش‌های دائمی برای محافظت از تمدن نوظهور شد. کشاورزی فشرده باعث افزایش جمعیت شد، اما همچنین منجر به جنگل‌زدایی در مناطق بالادست شد که منجر به سیل و آبیاری بیش از حد شد و شوری خاک را افزایش داد. در حالی که تغییر از کشت گندم به جو که تحمل بیشتری به شوری داشت، رخ داد، بازده همچنان کاهش یافت. در نهایت، کاهش تولیدات کشاورزی و عوامل دیگر منجر به زوال تمدن شد. تخمین زده می‌شود که از ۲۱۰۰ سال پیش از میلاد تا ۱۷۰۰ سال پیش از میلاد، جمعیت تقریباً شصت درصد کاهش یافته است. تمدن‌هایی که به‌طور مشابه تصور
کاهش یافته است. تمدن‌هایی که به‌طور مشابه تصور می‌شود در نهایت به دلیل مدیریت ضعیف منابع سقوط کرده‌اند، شامل مایاها، آناسازی‌ها و ساکنان جزایر ایستر و بسیاری دیگر می‌شوند. در مقابل، جوامع پایدار کشاورزان و باغدارانِ در حالِ تغییرِ مکان در گینه نو و آمریکای جنوبی وجود داشتند، و جوامع بزرگ کشاورزی در چین، هند و جاهای دیگر قرن‌ها در همان مکان‌ها کشاورزی کرده‌اند. برخی از فرهنگ‌های پولینزی، جوامع پایداری را برای مدت بین ۱۰۰۰ تا ۳۰۰۰ سال در جزایر کوچک با حداقل منابع با استفاده از راهویی و کایتیاکیتانگا برای
منابع با استفاده از راهویی و کایتیاکیتانگا برای کنترل فشار انسان بر محیط زیست، حفظ کرده‌اند. در سریلانکا، ذخایر طبیعی که در زمان سلطنت پادشاه دوانامپیاتیسا تأسیس شدند و قدمت آنها به ۳۰۷ سال قبل از میلاد مسیح برمی‌گردد، به پایداری و زندگی هماهنگ با طبیعت اختصاص داده شده بودند. ظهور جوامع صنعتی. پیشرفت‌های تکنولوژیکی طی چندین هزاره، به انسان‌ها کنترل فزاینده‌ای بر محیط زیست بخشید. اما این انقلاب صنعتی غرب در قرن‌های ۱۸ و ۱۹ بود که از پتانسیل رشد عظیم انرژی موجود در سوخت‌های فسیلی بهره برد. زغال سنگ برای به
در سوخت‌های فسیلی بهره برد. زغال سنگ برای به حرکت درآوردن موتورهای کارآمدتر و بعدها برای تولید برق مورد استفاده قرار گرفت. سیستم‌های بهداشتی مدرن و پیشرفت‌های پزشکی، جمعیت زیادی را از بیماری محافظت کردند. چنین شرایطی منجر به انفجار جمعیت انسانی و رشد بی‌سابقه صنعتی، فناوری و علمی شد که تا به امروز ادامه داشته و آغاز دوره‌ای از نفوذ جهانی انسان را که به عنوان آنتروپوسین شناخته می‌شود، رقم زده است. از سال ۱۶۵۰ تا ۱۸۵۰، جمعیت جهان دو برابر شد و از حدود ۵۰۰ میلیون نفر به ۱ میلیارد نفر رسید. نگرانی‌ها در مورد
نفر به ۱ میلیارد نفر رسید. نگرانی‌ها در مورد تأثیرات زیست‌محیطی و اجتماعی صنعت توسط برخی از اقتصاددانان سیاسی عصر روشنگری و از طریق جنبش رمانتیک دهه ۱۸۰۰ ابراز شد. کشیش توماس مالتوس، نظریه‌های فاجعه‌بار و بسیار مورد انتقاد «ازدیاد جمعیت» را مطرح کرد، در حالی که جان استوارت میل مطلوبیت اقتصاد «ایستا» را پیش‌بینی کرد و بدین ترتیب دغدغه‌های رشته مدرن اقتصاد بوم‌شناختی را پیش‌بینی نمود. در اواخر قرن نوزدهم، یوجینیوس وارینگ اولین گیاه‌شناسی بود که روابط فیزیولوژیکی بین گیاهان و محیط آنها را مطالعه کرد و منادی
بین گیاهان و محیط آنها را مطالعه کرد و منادی رشته علمی بوم‌شناسی شد. اوایل قرن بیستم. تا قرن بیستم، انقلاب صنعتی منجر به افزایش تصاعدی مصرف منابع توسط انسان شده بود. افزایش سلامت، ثروت و جمعیت به عنوان یک مسیر ساده برای پیشرفت تلقی می‌شد. با این حال، در دهه ۱۹۳۰ اقتصاددانان شروع به توسعه مدل‌هایی برای مدیریت منابع تجدیدناپذیر (به قانون هتلینگ مراجعه کنید) و پایداری رفاه در اقتصادی که از منابع تجدیدناپذیر استفاده می‌کند (قانون هارتویک) کردند. بوم‌شناسی اکنون به عنوان یک رشته علمی مورد پذیرش عمومی قرار گرفته
به عنوان یک رشته علمی مورد پذیرش عمومی قرار گرفته بود و بسیاری از مفاهیم حیاتی برای پایداری مورد بررسی قرار می‌گرفت. این موارد شامل موارد زیر بود: ارتباط متقابل همه سیستم‌های زنده در یک سیستم سیاره‌ای زنده واحد، زیست‌کره؛ اهمیت چرخه‌های طبیعی (آب، مواد مغذی و سایر مواد شیمیایی، مواد، زباله)؛ و عبور انرژی از طریق سطوح تغذیه‌ای سیستم‌های زنده. اواسط قرن بیستم: محیط زیست‌گرایی. پس از محرومیت‌های ناشی از رکود بزرگ و جنگ جهانی دوم، جهان توسعه‌یافته وارد دوره جدیدی از رشد فزاینده شد، «شتاب عظیم… موجی در
دوره جدیدی از رشد فزاینده شد، «شتاب عظیم… موجی در فعالیت‌های انسانی پس از دهه ۱۹۵۰ که بشریت را به عنوان یک نیروی ژئوفیزیکی جهانی تثبیت کرده است.» یک جنبش زیست‌محیطیِ در حال شکل‌گیری خاطرنشان کرد که هزینه‌های زیست‌محیطی مرتبط با مزایای مادی فراوانی که اکنون از آنها بهره‌مند می‌شوند، وجود دارد. نوآوری‌ها در فناوری (از جمله پلاستیک، مواد شیمیایی مصنوعی، انرژی هسته‌ای) و افزایش استفاده از سوخت‌های فسیلی، جامعه را متحول می‌کرد. کشاورزی صنعتی مدرن - «انقلاب سبز» - مبتنی بر توسعه کودهای شیمیایی، علف‌کش‌ها و
سبز» - مبتنی بر توسعه کودهای شیمیایی، علف‌کش‌ها و آفت‌کش‌ها بود که پیامدهای مخربی برای حیات وحش روستایی داشت، همان‌طور که توسط زیست‌شناس دریایی، طبیعت‌شناس و فعال محیط زیست آمریکایی ، راشل کارسون، در کتاب «"بهار خاموش"» (۱۹۶۲) مستند شده است. در سال ۱۹۵۶، نظریه اوج تولید نفت، دانشمند زمین‌شناسی آمریکایی ، ام. کینگ هابرت، یک اوج اجتناب‌ناپذیر تولید نفت را پیش‌بینی کرد، ابتدا در ایالات متحده (بین سال‌های ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۰)، سپس در مناطق متوالی جهان - و پس از آن یک اوج جهانی مورد انتظار بود. در دهه ۱۹۷۰، دغدغه‌های
اوج جهانی مورد انتظار بود. در دهه ۱۹۷۰، دغدغه‌های محیط‌زیست‌گرایان در مورد آلودگی، انفجار جمعیت، مصرف‌گرایی و کاهش منابع محدود، در کتاب "«کوچک زیباست»" نوشته اقتصاددان بریتانیایی، ای.اف. شوماخر، در سال ۱۹۷۳ و "کتاب «محدودیت‌های رشد»" منتشر شده توسط اندیشکده جهانی، باشگاه رم، در سال ۱۹۷۵، نمود یافت. اواخر قرن بیستم. مشکلات زیست‌محیطی اکنون در مقیاس جهانی در حال گسترش بودند. بحران‌های انرژی سال‌های ۱۹۷۳ و ۱۹۷۹ نشان داد که جامعه جهانی تا چه حد به یک منبع تجدیدناپذیر وابسته شده است؛ رئیس‌جمهور کارتر در سخنرانی
وابسته شده است؛ رئیس‌جمهور کارتر در سخنرانی سالانه خود از آمریکایی‌ها خواست که «انرژی را ذخیره کنید. زباله‌ها را از بین ببرید. سال ۱۹۸۰ را به سال ذخیره انرژی تبدیل کنید.» در حالی که کشورهای توسعه‌یافته در حال بررسی مشکلات توسعه لجام‌گسیخته بودند، کشورهای در حال توسعه که با فقر و محرومیت مداوم مواجه بودند، توسعه را برای افزایش سطح زندگی مردم خود ضروری می‌دانستند. در سال ۱۹۸۰، اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت "، استراتژی حفاظت از جهان" تأثیرگذار خود را منتشر کرد و به دنبال آن در سال ۱۹۸۲، "منشور جهانی
منتشر کرد و به دنبال آن در سال ۱۹۸۲، "منشور جهانی طبیعت" را منتشر کرد که توجه را به زوال اکوسیستم‌های جهان جلب می‌کرد. در سال ۱۹۸۷، کمیسیون جهانی محیط زیست و توسعه سازمان ملل متحد (کمیسیون برانتلند) در گزارش خود با عنوان «"آینده مشترک ما»" اظهار داشت که توسعه قابل قبول است، اما باید توسعه‌ای پایدار باشد که نیازهای فقرا را برآورده کند و در عین حال مشکلات زیست‌محیطی را افزایش ندهد. تقاضای بشر بر روی کره زمین در طول ۴۵ سال گذشته در نتیجه رشد جمعیت و افزایش مصرف فردی، بیش از دو برابر شده است. در سال ۱۹۶۱
مصرف فردی، بیش از دو برابر شده است. در سال ۱۹۶۱ تقریباً همه کشورهای جهان ظرفیت کافی برای تأمین تقاضای خود را داشتند؛ تا سال ۲۰۰۵ وضعیت به‌طور اساسی تغییر کرده بود و بسیاری از کشورها تنها با واردات منابع از کشورهای دیگر می‌توانستند نیازهای خود را برآورده کنند. با افزایش آگاهی عمومی و پذیرش بازیافت و انرژی‌های تجدیدپذیر، حرکتی به سوی زندگی پایدار پدیدار شد. توسعه منابع انرژی تجدیدپذیر در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰، عمدتاً در توربین‌های بادی و فتوولتائیک‌ها و افزایش استفاده از برق آبی، برخی از اولین جایگزین‌های
استفاده از برق آبی، برخی از اولین جایگزین‌های پایدار برای تولید سوخت فسیلی و انرژی هسته‌ای را ارائه داد، اولین نیروگاه‌های خورشیدی و بادی در مقیاس بزرگ در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ ظاهر شدند. همچنین در این زمان بسیاری از دولت‌های محلی و ایالتی در کشورهای توسعه‌یافته شروع به اجرای سیاست‌های پایداری در مقیاس کوچک کردند. قرن بیست و یکم: آگاهی جهانی. از طریق کار دانشمندان اقلیم در هیئت بین‌دولتی تغییر اقلیم، آگاهی جهانی در مورد تهدید ناشی از تغییرات اقلیمی جهانی، که عمدتاً ناشی از سوزاندن سوخت‌های فسیلی است، افزایش
عمدتاً ناشی از سوزاندن سوخت‌های فسیلی است، افزایش می‌یابد. در مارس ۲۰۰۹، شورای آب و هوای کپنهاگ، تیمی بین‌المللی از دانشمندان برجسته آب و هوا، بیانیه‌ای قاطع صادر کرد: «سیستم آب و هوایی در حال حاضر فراتر از الگوهای تغییرپذیری طبیعی است که جامعه و اقتصاد ما در چارچوب آن توسعه یافته و رونق یافته است. این پارامترها شامل میانگین دمای سطح جهانی، افزایش سطح دریا، پویایی اقیانوس‌ها و صفحات یخی، اسیدی شدن اقیانوس‌ها و رویدادهای شدید آب و هوایی است. خطر قابل توجهی وجود دارد که بسیاری از این روندها تسریع شوند و منجر
دارد که بسیاری از این روندها تسریع شوند و منجر به افزایش خطر تغییرات ناگهانی یا برگشت‌ناپذیر آب و هوایی شوند.» اقتصاد بوم‌شناختی اکنون در پی پر کردن شکاف بین بوم‌شناسی و اقتصاد نئوکلاسیک سنتی است: این اقتصاد یک مدل اقتصادی فراگیر و اخلاقی برای جامعه ارائه می‌دهد. انبوهی از مفاهیم جدید برای کمک به پیاده‌سازی و سنجش پایداری، از جمله حرکت بدون خودرو، رشد هوشمند (محیط‌های شهری پایدارتر)، ارزیابی چرخه عمر (تحلیل گهواره تا گهواره استفاده از منابع و تأثیر زیست‌محیطی در طول چرخه عمر یک محصول یا فرایند)، تحلیل
در طول چرخه عمر یک محصول یا فرایند)، تحلیل ردپای اکولوژیکی، ساختمان‌سازی سبز، غیرمادی‌سازی (افزایش بازیافت مواد)، کربن‌زدایی (حذف وابستگی به سوخت‌های فسیلی) و موارد دیگر، به‌طور گسترده‌تری پذیرفته می‌شوند. آثار بینا آگاروال و واندانا شیوا، در کنار بسیاری دیگر، برخی از خرد فرهنگی جوامع کشاورزی سنتی و پایدار را وارد گفتمان دانشگاهی در مورد پایداری کرده و همچنین آن را با اصول علمی مدرن آمیخته است. در سال ۲۰۰۹، آژانس حفاظت محیط زیست ایالات متحده آمریکا اعلام کرد که گازهای گلخانه‌ای با مشارکت در تغییرات اقلیمی
که گازهای گلخانه‌ای با مشارکت در تغییرات اقلیمی و ایجاد موج‌های گرما، خشکسالی و سیل بیشتر و تهدید منابع غذایی و آب، «سلامت و رفاه عمومی» مردم آمریکا را به خطر می‌اندازند. بین سال‌های ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸، ایالات متحده شاهد افزایش ۵٫۷ درصدی میانگین سالانه ذرات معلق ریز بود که به سنجش کیفیت هوای محیط کمک می‌کند. فناوری‌های به سرعت در حال پیشرفت، اکنون ابزارهایی را برای دستیابی به گذار اقتصاد، تولید انرژی، مدیریت آب و پسماند و تولید مواد غذایی به سمت شیوه‌های پایدار با استفاده از روش‌های بوم‌شناسی سیستم‌ها و
پایدار با استفاده از روش‌های بوم‌شناسی سیستم‌ها و بوم‌شناسی صنعتی فراهم می‌کنند.
ضبط کننده ویدیویی دیجیتال تحت شبکه Network DVR یا به اختصار (NDVR)، که با نام هایی مثل ضبط کننده ویدیویی شخصی شبکه ای (NPVR) یا ضبط کننده ویدیوی دیجیتال با ذخیره سازی از راه دور (RS-DVR) نیز شناخته می شود، نوعی فناوری است که امکان ضبط برنامه‌های تلویزیونی را بدون نیاز به تجهیزات ذخیره‌سازی در منزل فراهم می‌کند. برخلاف روش سنتی که محتوا روی حافظه داخلی دستگاه گیرنده دیجیتال (ست‌تاپ‌باکس) هر کاربر ذخیره می‌شد، در این سامانه، شرکت مسئول ذخیره‌سازی و مدیریت برنامه‌های ضبط‌شده است و از زیرساختی متشکل از سرورهای
ضبط‌شده است و از زیرساختی متشکل از سرورهای قدرتمند بهره می‌برد. یکی از نمونه های شناخته شده این فناوری سرویس RS-DVR می باشد که توسط شرکت آمریکایی Cablevision معرفی شد. نمای کلی. NDVR سرویسی برای کاربران است که در آن برنامه‌های زنده تلویزیونی به‌صورت هم‌زمان روی سرورهای شبکه ضبط می‌شوند و این امکان را به کاربران می‌دهد که هر زمان بخواهند به تماشای برنامه‌های ضبط‌شده بپردازند، بدون اینکه محدود به زمان پخش زنده باشند. این سیستم امکان تماشای برنامه‌ها به‌صورت «تاخیری» را فراهم می‌کند؛ یعنی کاربران می‌توانند
«تاخیری» را فراهم می‌کند؛ یعنی کاربران می‌توانند برنامه‌های تلویزیونی مورد نظرشان را ضبط کرده و در زمان دلخواه تماشا کنند، بی‌آنکه نیازی به دستگاه ضبط فیزیکی در منزل داشته باشند. به‌طور خلاصه، می‌توان گفت NDVR مانند یک دستگاه PVR است که در بستر شبکه پیاده‌سازی شده است. کاربران NDVR می‌توانند هر زمان که بخواهند، از میان برنامه‌های موجود در کتابخانه‌ی تحت شبکه، گزینه‌ی دلخواه خود را انتخاب و تماشا کنند، بدون اینکه نیازی به دستگاه اضافی یا کنترل از راه دور جدید داشته باشند. با این حال، بسیاری از افراد همچنان
داشته باشند. با این حال، بسیاری از افراد همچنان ترجیح می‌دهند دستگاه ضبط شخصی (PVR) خود را داشته باشند؛ چراکه با استفاده از آن، می‌توانند دقیقاً همان برنامه‌هایی را که می‌خواهند، ضبط کنند. ضبط‌کننده‌های محلی (Local PVR) همچنین از محدودیت‌های سخت‌گیرانه‌ی حقوقی و قوانین مجوزدهی عبور می‌کنند؛ محدودیت‌هایی که اغلب مانع می‌شوند تا شبکه‌ها امکان ارائه‌ی برخی برنامه‌ها را به‌صورت درخواستی (On-Demand) در اختیار کاربران بگذارند. در مقابل، ضبط‌کننده ویدیویی دیجیتال با ذخیره‌سازی از راه دور (RS-DVR) به سرویسی گفته
با ذخیره‌سازی از راه دور (RS-DVR) به سرویسی گفته می‌شود که در آن کاربر می‌تواند برنامه‌ای را ضبط کرده و در فضای ذخیره‌سازی تحت شبکه نگهداری کند. محتوای ذخیره‌شده، تنها برای همان کاربری قابل دسترسی است که آن را ضبط کرده است. اگر دو کاربر مختلف بخواهند یک برنامه یکسان را ضبط کنند، به دلایل حقوقی، باید دو نسخه‌ی جداگانه از آن برنامه به‌طور مستقل ضبط و ذخیره شود. در واقع، این فناوری نوعی DVR سنتی است که به‌جای حافظه‌ی محلی، از فضای ذخیره‌سازی شبکه‌ای استفاده می‌کند. در کشور یونان، شرکت On Telecoms سرویس NPVR
در کشور یونان، شرکت On Telecoms سرویس NPVR را به‌عنوان بخشی از بسته پایه خود به تمام کاربران ارائه می‌دهد. این سرویس شامل آرشیوی از برنامه‌های پخش‌شده توسط تمام شبکه‌های اصلی تلویزیون ملی یونان در ۷۲ ساعت گذشته است. برای استفاده از این امکان، کاربران باید هنگام امضای قرارداد، رضایت بدهند که شرکت به نمایندگی از آن‌ها برنامه‌های تلویزیونی ملی ۷۲ ساعت اخیر را ضبط کند. این اقدام به شرکت اجازه می‌دهد تا از پیامدهای حقوقی احتمالی (مشابه آنچه در مقاله NPVR اشاره شده) جلوگیری کند، چراکه در عمل، این سرویس مشابه یک
جلوگیری کند، چراکه در عمل، این سرویس مشابه یک PVR شخصی برای هر کاربر عمل می‌کند. چالش های حقوقی Cablevision در آمریکا. پس از آنکه شرکت Cablevision در مارس ۲۰۰۶ از سرویس RS-DVR رونمایی کرد، چندین شرکت بزرگ تولید محتوای تصویری از جمله 20th Century Fox، Universal Studios و Walt Disney، از این شرکت در دادگاه فدرال آمریکا شکایت کردند. آن ها خواستار صدور حکمی شدند که به طور دائمی جلوی اجرای این سرویس را بگیرد. در ابتدا، دادگاه به به نفع این شرکت‌های تولیدکننده محتوا رأی داد، اما Cablevision به این رأی اعتراض
محتوا رأی داد، اما Cablevision به این رأی اعتراض کرد. در نهایت در تاریخ ۵ اوت ۲۰۰۸، دادگاه استیناف حوزه دوم ایالات متحده در پرونده‌ای با عنوان Cartoon Network, LP علیه CSC Holdings, Inc حکم دادگاه قبلی را لغوکرد و اعلام کرد که استفاده از فناوری RS-DVR نقض قوانین کپی‌رایت محسوب نمی شود. دادگاه پذیرفت که RS-DVR در واقع همان نقش DVR خانگی را ایفا می‌کند؛ تنها تفاوتش این است که به‌جای قرار گرفتن در خانه‌ی کاربر، روی سرورهای شبکه ذخیره می‌شود. برخی از شرکت‌های تولیدکننده محتوا، در اواخر سال ۲۰۰۸ روند درخواست
تولیدکننده محتوا، در اواخر سال ۲۰۰۸ روند درخواست تجدیدنظر را نزد دیوان عالی ایالات متحده آغاز کردند و خواستار بررسی پرونده شدند. اما دیوان عالی، به‌جای بررسی مستقیم پرونده، تصمیم گرفت آن را به دفتر دادستان کل ایالات متحده ارجاع دهد تا نظر دولت فدرال را درباره این پرونده دریافت کند. در نهایت، در ژوئن ۲۰۰۹، دیوان عالی آمریکا از پذیرش این درخواست نهایی برای رسیدگی به پرونده‌ی DVR از راه دور Cablevision خودداری کرد و به این ترتیب، پرونده‌ای که سال‌ها درگیر دعاوی حقوقی بود، رسماً بسته شد. آینده فناوری RS-DVR.
حقوقی بود، رسماً بسته شد. آینده فناوری RS-DVR. با توجه به نتیجه مثبت پرونده حقوقی Cablevision، آینده سیستم‌های RS-DVR روشن به نظر می‌رسد. انتظار می‌رود بسیاری از شرکت‌های بزرگ کابل در آمریکا، سیستم‌های RS-DVR خود را راه‌اندازی کنند، زیرا این فناوری امکان دسترسی گسترده‌تر به ضبط‌کننده‌های دیجیتال را با هزینه کمتر برای مشترکان فراهم می‌کند و روش‌های نوآورانه‌ای برای تبلیغات ایجاد می‌کند که برای تبلیغ‌دهندگان جذاب است. سیستم‌های NDVR در کشورهای مختلفی راه‌اندازی شده‌اند، از جمله هنگ‌کنگ (Now TV)، سنگاپور
شده‌اند، از جمله هنگ‌کنگ (Now TV)، سنگاپور (recordTV.com)، ایتالیا (Vcast – Faucet PVR)، آلمان (shift.tv)، فنلاند (tvkaista.fi)، لیتوانی (teo.lt) و چند کشور دیگر اروپایی. در حالی‌که سرویس RS-DVR شرکت Cablevision با تکیه بر یک ست‌تاپ‌باکس خانگی امکان ضبط برنامه‌های تلویزیونی را از راه دور فراهم می‌کرد، DVRهای ابری (Cloud DVR) به هیچ‌گونه زیرساخت فنی در منزل نیاز نداشتند. همین تفاوت، موجب شد که DVRهای ابری به‌ویژه آن‌هایی که بدون دریافت مجوز رسمی از پخش‌کننده‌ها فعالیت می‌کنند در کشورهای مختلف با چالش‌های
فعالیت می‌کنند در کشورهای مختلف با چالش‌های حقوقی مواجه شوند و نتایج متفاوتی نیز در دادگاه‌ها رقم بخورد. این موضوع به‌طور مفصل توسط مؤسسه حقوقی Olswang مورد تحلیل قرار گرفته است. دعوی حقوقی علیه سرویس DVR Cloud RecordTV.com. سرویس‌های DVR ابری در کشورهای متعددی راه‌اندازی شدند، اما در بسیاری از این کشورها با چالش‌های حقوقی در دادگاه ها مواجه شدند. در این میان، RecordTV.com در سنگاپور به نخستین سرویس DVR ابری در جهان تبدیل شد که در یک پرونده‌ی قضایی سرنوشت‌ساز، به عنوان یک سرویس قانونی به رسمیت شناخته می
به عنوان یک سرویس قانونی به رسمیت شناخته می شود. این شرکت به رهبریکارلوس نیکلاس فرناندز، مدیرعامل RecordTV، وارد نبرد حقوقی با شبکه‌ی دولتی MediaCorp شد. در این پرونده، داویندر سینگ، مدیرعامل شرکت حقوقی Drew and Napier و مشاور ارشد مدیاکورپ، به مدت سه و نیم روز از فرناندز بازجویی کرد. در ابتدا، دادگاه عالی سنگاپور به نفع MediaCorp رأی داد، اما این حکم در دادگاه تجدیدنظر لغو شد و دادگاه، رأی نهایی را به نفع RecordTV صادر کرد و شرکت مقابل را به پرداخت هزینه‌های دادرسی و خسارت محکوم نمود. این پرونده، به
دادرسی و خسارت محکوم نمود. این پرونده، به اندازه‌ای خبرساز شد که روزنامه‌ی بیزینس تایمز، رسانه‌ی اقتصادی اصلی سنگاپور، آن را «نبرد داوود علیه جالوت» توصیف کرد. پس از این پیروزی حقوقی، کارلوس نیکلاس فرناندز از سوی مجمع جهانی اقتصاد (World Economic Forum) به‌عنوان یکی از رهبران جوان جهانی معرفی شد. این پرونده به یکی از تأثیرگذارترین دعاوی حقوقی در حوزه‌ی مالکیت فکری و کپی‌رایت تبدیل شد. دو پژوهشگر برجسته‌ی این حوزه، ویلیام پاتری و دیوید پست، پیش از صدور رأی نهایی، در وبلاگ‌های تخصصی خود به تحلیل این پرونده
نهایی، در وبلاگ‌های تخصصی خود به تحلیل این پرونده پرداختند. این حکم حتی در سازمان جهانی مالکیت فکری (WIPO) نیز مورد استناد قرار گرفت.
مورگان لوید مالکم یک نویسنده انگلیسی برنده جایزه اولیویئر است. زندگی. مورگان لوید مالکوم در وستمنستر لندن متولد شد و در لندن بزرگ شد. او دختر بازیگر و تولید کننده وست اند کریستوفر مالکولم و بازیگر جودی لوید است. او در دانشگاه گلدسمیتس لندن تحصیل کرد.