payamvha/North_RAG huggingface dataset:
یک تورنمنت انتقالی، در سال‌های ۱۹۷۶–۱۹۷۷، سفید و آبی‌ها برترین عنوان مسابقات منطقه‌ای را نیز کسب کردند و برای اولین بار به قهرمانی کشور رسیدند. در سال ۱۹۷۷، این تیم موفق شد تا اولین صعود خود به سری دی را به دست آورد و یک فصل در بالاترین سطح آماتوری ایتالیا بازی کرد و سپس در سال ۱۹۸۳ مجددا به دسته پایین‌تر بازگشت. در سری چهارم که در گروه آپولیا-لوکانیا قرار گرفت، پینتو نتوانست از سقوط فوری فقط با یک تفاضل گل در مقایسه با ناردو جلوگیری کند. پس از پنج فصل در پروموتسیونه، در ۱۹۸۲–۱۹۸۳ با پیروزی در پلی آف مقابل
در ۱۹۸۲–۱۹۸۳ با پیروزی در پلی آف مقابل گواردیاگرل به یک رده بالاتر ارتقا یافت. سفید و آبی‌ها برای چهارده فصل متوالی در بین آماتورها باقی ماندند - به استثنای فصل ۱۹۹۴–۱۹۹۵ که در آن بازی کردند و قهرمانی برتری آبروزو را به دست آوردند - و به عنوان بالاترین نتیجه خود به مقام چهارم در سال‌های ۱۹۸۴–۱۹۸۵ و ۱۹۸۹–۱۹۹۰ رسیدند. پینتو تا سال ۱۹۹۴ در سری دی بازی کرد و دوباره از ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۷ ادامه داد، قبل از اینکه به رده‌های پایین‌تر فوتبال ایتالیا سقوط کند. در سال ۲۰۱۶، پس از پیروزی در پلی‌آف‌های صعود ملی اچلنتسا،
پس از پیروزی در پلی‌آف‌های صعود ملی اچلنتسا، پینتو پس از ۱۸ سال غیبت به سری دی بازگشت. در فصل ۲۰۲۲–۲۳ سری دی، پینتو به عنوان یک رقیب جدی برای صعود تاریخی به سری سی ظاهر شد و همچنین به فینال تورنمنت جام حذفی ایتالیا سری دی، رسید، که این اولین بار برای یک باشگاه از آبراتزو بود. در تاریخ ۷ مه ۲۰۲۳، پینتو گروه اف سری دی را فتح کرد و بدین ترتیب برای اولین بار در تاریخ باشگاه به سری سی صعود کرد. این تیم فصل را با پیروزی در جام حذفی ایتالیا سری دی ۲۰۲۲–۲۳ به پایان رساند و در فینال باشگاه ورزشی جیانا ارمنیو را
رساند و در فینال باشگاه ورزشی جیانا ارمنیو را شکست داد.
تن تو چی تو (مجموعه تلویزیونی تایگا) ، هفتمین سری از مجموعه تلویزیونی تایگا و نخستین فیلم رنگی از این سری است که در سال ۱۹۶۹ میلادی از ان‌اچ‌کی پخش شد. داستان این مجموعه به زندگی اوئه‌سوگی کنشین در دوره سنگوکو می‌پردازد.
تاکدا () یک بازی ویدئویی تاکتیک هم‌زمان است که بر پایه زندگی تاکدا شینگن ساخته شده است.
جیرو نیتتا ; – ) رمان‌نویس اهل ژاپن بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه نائوکی، مدال افتخار (ژاپن)، و نشان خورشید فروزان شده است.
باشگاه ورزشی چیتا دی پونتدرا () یک باشگاه فوتبال مستقر در پونتدرا، ایتالیا است که در حال حاضر در سری سی ایتالیا، سومین سطح لیگ فوتبال در این کشور به فعالیت می‌پردازد. آن‌ها بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه اتوره مانوچی، مستقر در پونتدرا انجام می‌دهند که به اندازه ۵۰۱۴ صندلی گنجایش پذیرش تماشاگر دارد. تاریخچه. پونتدرا که در سال ۱۹۱۲ تأسیس شد، تیمی از شهری در ناحیه پیزا است که سال‌ها در سری سی بازی کرد بدون اینکه هرگز موفق به صعود به سری بی شود. پس از مدتی، به باشگاه اجازه استفاده از زمین دیگری در ویا دانته
باشگاه اجازه استفاده از زمین دیگری در ویا دانته داده شد. از آنجا، داستان جدیدی با یک پیراهن سیاه و سفید جدید شروع شد که تا سال ۱۹۲۸ رسمی بود، سالی که در آن پیراهن گارنت به تصویب رسید، که تا امروز نماد آن‌ها بوده است. پس از آن سازه‌ای که رویدادهای فوتبالی متعددی که در طول زمان در آن اتفاق افتاد، به باشگاه اهدا شد: کمپ پلیسپورتیوو مارکونچینی. برای ایجاد جهش بیشتر در کیفیت، شهرداری استادیوم اتوره مأنوسی را ساخت، یک سازه چند منظوره و به خوبی سازماندهی شده که صحنه رویدادهای ورزشی با اهمیت قابل توجهی بود، مانند
رویدادهای ورزشی با اهمیت قابل توجهی بود، مانند برخی از مسابقات تورنمنت ویارجو. این استادیوم، پس از استادیوم شهرداری جدید، در مه ۱۹۶۹ افتتاح شد و از فصل ۱۹۶۹/۷۰ مورد استفاده قرار گرفت. در فصل ۱۹۹۳/۱۹۹۴، کسب مقام دوم در سری C2/B به پونتدرا اجازه داد تا به سری C1 صعود کند: در آن فصل، این تیم به خاطر اینکه به مدت طولانی تنها تیم بدون شکست در تمام لیگ‌های حرفه‌ای ایتالیا بود و همچنین به خاطر پیروزی شگفت‌انگیز ۲–۱ بر تیم ملی فوتبال ایتالیا تحت سرمربیگری آریگو ساکی در یک بازی دوستانه که در آوریل ۱۹۹۴ برگزار شد،
در یک بازی دوستانه که در آوریل ۱۹۹۴ برگزار شد، شناخته شد. پونتدرا فقط در فصل ۱۹۹۴/۱۹۹۵ در سری C1 بازی کرد و در سال ۲۰۰۱ به سری دی و در سال ۲۰۰۲ به اچلنتسا سقوط کرد. پونتدرا در سال ۲۰۰۵ پس از قهرمانی در گروه خودش از اچلنتسا، خود به سری دی بازگشت. در سال ۲۰۰۶، مائوریزیو میان، کنترل موقتی بر پونتدرا داشت. یک پورن استار به نام ایلونا استالر ("چیچیولینا") به عنوان "مادرخوانده" باشگاه منصوب شد، در حالی که یک بازیگر پورن دیگر به نام والنتین دمی به عنوان یکی از سه رئیس باشگاه به همراه یک رقصنده لهستانی به نام
سه رئیس باشگاه به همراه یک رقصنده لهستانی به نام کارولچیا و یک رپر بریتانیایی به نام پرویدیگال۱ خدمت کردند. این انتصابات، به دیدگاه‌های لیبرترینیسم چپ میان در مورد حقوق باروری و حضور آینده‌اش در انتخابات عمومی ایتالیا ۲۰۰۶ مربوط می‌شد. مارچلو لیپی، سرمربی تیم ملی ایتالیا و قهرمان جام جهانی در جام جهانی فوتبال ۲۰۰۶، حرفه مربیگری خود را به عنوان سرمربی پونتدرا در سال‌های ۱۹۸۵–۱۹۸۶ آغاز کرد. سری دی؛ ۲۰۱۱–۲۰۱۰. در پایان فصل ۲۰۱۰–۱۱ سری دی، پونتدرا به پلی‌آف سری دی برای صعود به لیگا پرو دوم دست یافت، اما در دور
دی برای صعود به لیگا پرو دوم دست یافت، اما در دور سوم حذف شد. بازگشت به حرفه‌ای بودن. در فصل ۲۰۱۲–۱۳ لیگا پرو دوم، پونتدرا در گروه بی مقام دوم را کسب کرد و به لیگا پرو اول صعود کرد. این دومین صعود متوالی برای این تیم بود. فصل ۲۰۱۳–۱۴ شاهد صدرنشینی پونتدرا در جدول لیگا پرو اول در هفته‌های ابتدایی فصل بود و سپس فصل را در مقام هشتم به پایان رساند و بدین ترتیب به پلی‌آف صعود به سری بی راه یافت، اما در دور اول به لچه در ضربات پنالتی باخت. رنگ‌ها و نشان. رنگ‌های آن تماماً قرمز تیره است.
تاکدا شینگن ، یک رمان تاریخی نوشته جیرو نیتتا آست که بر پایه زندگی تاکدا شینگن ساخته شده است. این رمان در مجله رکیشی توکوهون از شماره مه ۱۹۶۵ تا سپتامبر ۱۹۷۳ چاپ شد. از چهار جلد تشکیل شده است: «جلد باد»، «جلد جنگل»، «جلد آتش» و «جلد کوه». این اثر برنده هشتمین جایزه ادبی ایجی یوشیکاوا شد. این تصویر زندگی تاکدا شینگن را از تبعید پدرش تاکدا نوبوتورا تا مرگ او در نزدیکی کیوتو به تصویر می‌کشد و با صحنه‌هایی از تشییع جنازه او سه سال پس از مرگش به پایان می‌رسد. این داستان اصلی برای درام مجموعه تلویزیونی تایگا در
داستان اصلی برای درام مجموعه تلویزیونی تایگا در سال ۱۹۸۸ تاکدا شینگن (مجموعه تلویزیونی تایگا) است. خلاصه داستان. تاکدا هارونوبو (بعدها شینگن)، که پدرش نوبوتورا را به ولایت سوروگا تبعید کرد، به عنوان ارباب ولایت کای مستقل شد. پس از تسلیم کردن سووا و ولایت شینانو، او با دشمن قدیمی خود، اوئه‌سوگی کنشین، در نبردهای کاواناکاجیما مقابله کرد. از سوی دیگر، او همچنین قدرت خود را به عنوان یک سیاستمدار نشان می‌دهد، مانند حفاری معادن طلا. او در حالی که با بیماری طبیعی خود مبارزه می‌کرد، توکوگاوا ایه‌یاسو را شکست داد و
مبارزه می‌کرد، توکوگاوا ایه‌یاسو را شکست داد و قصد داشت به کیوتو برود، اما در راه درگذشت.
باشگاه ورزشی سستری لوانته ۱۹۱۹ () یک باشگاه فوتبال مستقر در سستری لوانته، ایتالیا است که در حال حاضر در سری سی ایتالیا، سومین سطح لیگ فوتبال در این کشور به فعالیت می‌پردازد. آن‌ها بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه جوزپه سیووری، مستقر در سستری لوانته انجام می‌دهند که به اندازه ۱۵۰۰ صندلی گنجایش پذیرش تماشاگر دارد. این باشگاه در سال ۱۹۱۹ تأسیس شد. تاریخچه. دهه ۱۹۴۰ در سری سی. سستری لووانته در بین سال‌های ۱۹۴۶ تا ۱۹۴۹ به مدت سه فصل در سری سی شرکت کرد. پس از آن، سستری لووانته عمدتاً در دسته‌های پایین‌تر مانند
سستری لووانته عمدتاً در دسته‌های پایین‌تر مانند پروموتسیونه، اچلنتسا و سری دی بازی کرد. دهه ۷۰. در مسابقات قهرمانی ۱۹۷۱–۱۹۷۲، سستری در گروه معمول لیگوریا-پیدمانتز یازدهم شد. سال بعد آنها به گروه لیگوریا-توسکانی متشکل از تیم‌هایی مانند سیه نا، گروستو و پیستویزه منتقل شدند. «کورسی‌ها» با ۱۱ برد، ۹ تساوی و ۱۴ شکست، ۳۴ گل زده و ۳۷ گل خورده موفق شدند به رستگاری دست یابند. در فصل ۱۹۷۳–۱۹۷۴، تیم لوانتین پس از کاساله، آلبسه و ایمپریا به مقام چهارم گروه دست یافت. در مسابقات فصول ۱۹۷۴–۱۹۷۵ و ۱۹۷۵–۱۹۷۶، این باشگاه به
مسابقات فصول ۱۹۷۴–۱۹۷۵ و ۱۹۷۵–۱۹۷۶، این باشگاه به ترتیب نهم و یازدهم را کسب کرد. فصل ۱۹۷۶–۱۹۷۷ با کسب مقام پنجم مثبت بود. در سال‌های بعد، علی‌رغم فروش برخی از بازیکنان و جوان‌سازی تیم، روسوبلو به جایگاه‌های میانی دیگری مانند رتبه هفتم در سال‌های ۱۹۷۷–۱۹۷۸ و دهم در سال‌های ۱۹۷۸–۱۹۷۹ دست یافت. دهه نود. پس از برنده شدن در تورنمنت پریما کتگوریا، این تیم در بازگشت به پروموتسیونه، سعی کرد از این فرصت برای بازگشت به بین هشت تیم برتر آن تورنمنت استفاده کند، که بتواند به اچلنتسا ارتقا یابد. در نهایت ششم شدند و وارد
به اچلنتسا ارتقا یابد. در نهایت ششم شدند و وارد اچلنتسا شدند. اچلنتسا تازه تأسیس ۱۹۹۱–۱۹۹۲ شاهد بود که سستری لوانته یک مقام ششم خوب دیگر را کسب کرد. سال بعد به مقام پنجم رسیدند. در فصل ۱۹۹۳–۱۹۹۴، روسوبلو، پس از یک قهرمانی خوب، در روزهای پایانی زمین خود را از دست داد و توسط رقبای مستقیم ایمپریا و فیناله لیگوره شکست خورد و نتوانست به سری دی صعود کند. در سال ۱۹۹۴ آلبرتو ماریانی به نیمکت مربیگری دعوت شد. نیمه اول مسابقات ۱۹۹۴–۱۹۹۵ در بین رتبه‌های برتر به پایان رسید، اما پس از آن نیم فصل دوم، روند منفی، باشگاه
رسید، اما پس از آن نیم فصل دوم، روند منفی، باشگاه را به منطقه سقوط انداخت. بازی پلی آف برای رستگاری در روسیگلیونه مقابل لوانزی برگزار شد. در این مسابقه بازنده شدند، بنابراین سستری باید به پروموتسیونه سقوط می‌کرد. سال بعد، با تأیید مربی ماریان، باشگاه لوانتین در گروه پروموتسیونه خود پیروز شد و بلافاصله به اچلنتسا بازگشت، جایی که در سال ۱۹۹۶–۱۹۹۷ به مقام چهارم دست یافت. در مسابقات قهرمانی ۱۹۹۷–۱۹۹۸ دوباره با هدایت آلبرتو ماریان تیم به مقام پنجم دست یافت. با این حال، این فصل به خاطر تصادف اتوبوس قرمز و آبی به
حال، این فصل به خاطر تصادف اتوبوس قرمز و آبی به یادگار مانده است. در سفر به ونتیمیلیا برای انجام مسابقه قهرمانی مقابل تیم محلی، اتوبوس واژگون شد، خوشبختانه تلفات نداشت و فقط جراحاتی در پی داشت. در سال ۱۹۹۸ باشگاه توسط آنتونیو موزیو، رئیس باشگاه، فروخته شد و توسط سرجیو گابوری تصاحب شد. اولین فصل او در راس باشگاه، ۱۹۹۸–۱۹۹۹، با رستگاری در روزهای پایانی به پایان رسید. برای فصل بعد، بیشتر بازیکنان فروخته شدند و مدیریت تصمیم گرفت روی جوانان تمرکز کند. جورجیو فوسا، فوتبالیست سابق «کورسیر» از دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰،
فوسا، فوتبالیست سابق «کورسیر» از دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، مربی جدید تیم شد. پس از نیم فصل اول نسبتاً منفی و نیمه دوم کمی بهتر، باز هم پس از شکست در پلی‌آف، به پروموتسیونه سقوط کردند. از دهه ۲۰۱۰ تا کنون: سری دی و صعود به سری سی. در فصل ۲۰۱۱–۱۲، این تیم از اچلنتسا لیگوریا به سری دی صعود کرد. در ۶ آوریل ۲۰۲۳، سستری لووانته پس از کسب عنوان قهرمان گروه آ سری دی، چهار بازی زودتر، به سری سی بازگشت.
رودخانه فوئه‌فوکی ، یک فیلم درام تاریخی ساخته شده در سال ۱۹۶۰ به کارگردانی کیسوکه کینوشیتا و بازیگری هیدکو تاکامینه بر پایه رمان شیچیرو فوکوزاوا است. طرح. داستان فیلم در دوره سنگوکو در ژاپن می‌گذرد، از نبرد آیداگاوارا و تولد تاکدا شینگن در سال ۱۵۲۱ تا نبرد تنموکوزان و سقوط خاندان تاکدا در سال ۱۵۸۲. این داستان پنج نسل از یک خانواده کشاورز را دنبال می‌کند که در خانه ای در سواحل رود فوئه‌فوکی زندگی می‌کنند و سرنوشت آنها به‌طور جدایی ناپذیر با تاکداها مرتبط است ساداهی و اوکی زوج کشاورز، که دو پسر بزرگشان به
ساداهی و اوکی زوج کشاورز، که دو پسر بزرگشان به صفوف جنگجویان می‌پیوندند، در حالی که دخترشان خدمتکار دربار می‌شود، ساداهی تنها بازمانده خانواده است. او پرچمی از خاندان نابود شده تاکدا را که در نزدیکی ساحل رودخانه شناور است، کشف می‌کند، آن را برمی‌دارد و در نهایت به داخل رودخانه می‌اندازد.
کنی عمر گالارزا آروچو (زادهٔ ۱۶ اکتبر ۱۹۸۵) یک بوکسور حرفه‌ای است که در دسته سبک‌وزن رقابت می‌کند. او در سطح آماتور به نمایندگی از پورتو ریکو در رویدادهای مختلف شرکت کرده است. گالارزا موفق به کسب هفت قهرمانی ملی شده و در مسابقات بین‌المللی نیز چندین افتخار به دست آورده است. این افتخارات شامل دو مدال طلای دعوتی المپیک جوانان، مدال نقره در مسابقات قهرمانی بوکس پان امریکن ۲۰۰۵ و مدال برنز در بازی‌های آمریکای مرکزی و کارائیب ۲۰۰۶ می‌شود. پیش از بازی‌های پان امریکن ۲۰۰۷، گالارزا دوران آماتور خود را به پایان
امریکن ۲۰۰۷، گالارزا دوران آماتور خود را به پایان رساند و با "سمینول" "واریرز" "بوکسینگ" قرارداد امضا کرد. او با پیروزی بر جسی فرانسیسکو در ۱۵ مه ۲۰۰۷ وارد عرصه حرفه‌ای شد. این پیروزی آغازگر یک رشته از پیروزی‌ها برای او بود که تا سیزده مسابقه پس از آن نیز ادامه داشت. در ۱۷ سپتامبر ۲۰۰۹، گالارزا اولین عنوان حرفه‌ای خود را با پیروزی بر جوشوا آلودی کسب کرد و به اولین قهرمان موقت سبک‌وزن سازمان بوکس آمریکای شمالی تبدیل شد. ثبت رکوردی بی‌نقص و نسبت ناک‌اوت بالا، او را در رتبه‌های دیگر نهادهای رده‌بندی شامل
او را در رتبه‌های دیگر نهادهای رده‌بندی شامل سازمان جهانی بوکس (رتبه ۱۱)، "دبلیوبی‌او لاتینو" (رتبه ۷)، سازمان جهانی بوکس (رتبه ۶) و بنیاد بین‌المللی بوکس جهانی (رتبه ۱۰) قرار داد. دوران حرفه‌ای. گالارزا در ۱۵ مه ۲۰۰۷ به عنوان یک بوکسور حرفه‌ای با حمایت شرکت "سمینول واریرز بوکسینگ" و تحت آموزش پدرش و خوزه بونیلا، به عرصه حرفه‌ای قدم گذاشت. در اولین مسابقه‌اش، او با جسی فرانسیسکو مسابقه داد، که این مسابقه بخشی از یک رویداد در هالیوود، فلوریدا بود. پس از اینکه هر دو بوکسور در دور اول ناک‌داون شدند، گالارزا
هر دو بوکسور در دور اول ناک‌داون شدند، گالارزا در دور دوم با ناک‌اوت فنی فرانسیسکو را شکست. دومین مسابقه او در همان مکان برگزار شد و اولین مسابقه رسمی آن رویداد محسوب می‌شد. او با کارلوس اویولا، که در اولین مسابقه حرفه‌ای خود بود، روبه‌رو شد. پس از دو دور، گالارزا دومین پیروزی خود را به دست آورد. در مسابقه بعدی، گالارزا با جیمز سنگری مواجه شد و این مسابقه تنها یک دور طول کشید، زیرا یک ضربه سنگین باعث بیهوشی سنگری شد. این پیروزی‌ها با دو پیروزی ناک‌اوت فنی دیگر مقابل دیوید موند و اماوری تورس دنبال شد. در ۲۱
مقابل دیوید موند و اماوری تورس دنبال شد. در ۲۱ ژوئن ۲۰۰۸، روال پیروزی‌های او با پیروزی ناک‌اوت مقابل هرکلیس بارانتس، ادامه یافت. در مسابقه‌ای در آخرین ماه سال ۲۰۰۸ که بخشی از رویداد "وندزدی نایت فایت بود"، گالارزا در دور دوم، با ناک‌اوت دِواریس کریتون را شکست. او سال را با مبارزه در ۱۲ نوامبر ۲۰۰۸ مقابل سباستین هامل از کانادا به پایان رساند. گالارزا کنترل تهاجمی را در طول مسابقه در دست داشت و در اواخر دور دوم یک ناک‌داون به نام خود ثبت کرد. در اواسط دور دوم، کادر فنی حریف، تصمیم به کناره‌گیری بوکسور خود
کادر فنی حریف، تصمیم به کناره‌گیری بوکسور خود شدند و با این عمل، گالارزا برنده ناک‌اوت فنی شد. در دسامبر، نویسنده بوکس وب سایت شرکت ای‌اس‌پی‌ان، گالارزا را در فهرست «ستاره‌های آینده‌دار» قرار داد. لئوناردو روخاس قرار بود حریف بعدی او باشد که قرار بود این مسابقه در مونترال برگزار شود. با این حال، این مسابقه به دلیل قوانین محلی که برگزاری مسابقات یک ساعت قبل از نیمه شب را ممنوع می‌کند، لغو شد. ۲۸ فوریه ۲۰۰۹، او دوباره به میدان رفت و با ادواردو آدورنو مسابقه داد. این مسابقه در پونس برگزار شد و اولین بار بود
داد. این مسابقه در پونس برگزار شد و اولین بار بود که گالارزا از زمان تبدیل شدن به یک حرفه‌ای، در پورتو ریکو به میدان می‌رفت. این مسابقه به عنوان آخرین مسابقه تعیین‌کننده در وزن ۱۴۲ پوند برگزار شد. گالارزا با ناک‌اوت فنی آثودو را در ۲:۱۰ دقیقه از دور هفتم شکست داد. او در این مسابقه پیروز شد و ناک‌اوت فنی را در ۱:۵۹ دقیقه از دور اول به دست آورد. در ۲۲ آوریل ۲۰۰۹، اندرو آیزل از دات‌دش، گالارزا را در رتبه بیستم فهرست «۲۰ تا از بهترین امیدهای بوکس برای سال ۲۰۰۹ و آینده» قرار داد، که شامل بوکسورهایی بود که به
و آینده» قرار داد، که شامل بوکسورهایی بود که به نظر او دارای پتانسیل تبدیل شدن به «ستاره‌های نسل بعدی بوکس» بودند. مبارزه بعدی گالارزا مقابل روبرتو آثودو بود. سپس، شرکت "یونیورسال" اعلام کرد که او در ۱۸ سپتامبر ۲۰۰۹، در رویدادی در مقابل سزار سدا جونیور و عمر سوتو به میدان خواهد رفت. این رویداد افتتاحیه یک استادیوم در خوآنا دیاز بود، شهری که گالارزا در آن زاده شده بود و سدا در آن زندگی می‌کرد. حریف دیگر گالارزا جاشوا آلوتی بود و عنوان موقت قهرمانی سازمان بوکس آمریکای شمالی را در اختیار داشت. در این مبارزه،
آمریکای شمالی را در اختیار داشت. در این مبارزه، تبادل ضربات از طرف هر دو بوکسور مشاهده شد و گالارزا از ضربات چپ و آپرکات برای ضعیف کردن آلوتی استفاده کرد. در دور دهم، گالارزا با یک ضربه به بدن آلوتی را ناک‌داون کرد. آلوتی پس از شمارش هشت، بهبود یافت و از جا برخاست، اما داور به دلیل عدم واکنش آلوتی پس از ضربات متعدد، مبارزه را متوقف کرد. این پیروزی باعث شد که گالارزا لقب «پروژه ماه» را از طرف نویسنده بوکس، تئودور سارس، دریافت کند. برای پایان سال، داگ فیشر از مجله «"د رینگ"» او را در فهرست «برترین امیدهای
از مجله «"د رینگ"» او را در فهرست «برترین امیدهای مورد توجه برای سال ۲۰۱۰» قرار داد. اولین مسابقه او در سال ۲۰۱۰ در ۲۹ ژانویه ۲۰۱۰، مقابل ایلیدو خولیو، که یکی از قهرمانان سابق بوکس بود، برگزار شد. این مسابقه به صورت یک رویداد درون شرکتی به نام "یوآی‌سی پالیویشن" برگزار شد. گالارزا در دور اول دو بار و در دور سوم یک بار ناک‌داون کرد. در نتیجه، خولیو از داور اخطار دریافت کرد، اما همچنان در برابر حملات پاسخگو نبود و مبارزه بین دورهای چهارم و پنجم به دلیل ناک‌اوت فنی متوقف شد. مسابقه بعدی او یک مسابقه تمرینی
فنی متوقف شد. مسابقه بعدی او یک مسابقه تمرینی بود که در ۱۱ مارس ۲۰۱۰ برگزار شد و در آن با میگل کاسیلّاس به مبارزه پرداخت. گالارزا در دو دور اول بر حریف خود مسلط شد، ابتدا در دور اول به بررسی حرکات حریف پرداخت و سپس در دور دوم حملات خود را افزایش داد. در دور سوم، او کاسیلّاس را به طناب‌ها چسباند و چندین ضربه پی‌درپی به او وارد کرد. این حملات ادامه یافت تا زمانی که داور مبارزه را در ۱:۲۷ دقیقه از دور سوم به دلیل ناک‌اوت فنی متوقف کرد.
سر جفری راسل جیمزدیپلمات و سفیر پیشین انگلستان در ایران و نایروبی بود. در سال ۱۹۶۷ به خدمات خارجی پیوست و دبیر درجه سوم سفارت در لندن گردید. او در سال ۱۳۴۸ به تهران رفت و سپس در ۱۹۷۰ به عنوان منشی درجه دوم سفارت در کابل کارش را ادامه می‌دهد. بعد از آن راسل به ایران می‌رود و از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۷، به عنوان کاردار انگلیس در تهران زندگی کرد. بعد از آن، از ۱ ژوئیه ۱۹۹۷ تا دسامبر ۲۰۰۱، جفری راسل جیمز کمیسر عالی در نایروبی بود. ‏‏جفری راسل جیمز در سال ۱۹۶۷ به خدمات خارجی پیوست و دبیر درجه سوم سفارت در لندن شد. در
خارجی پیوست و دبیر درجه سوم سفارت در لندن شد. در سال ۱۳۴۸ در تهران مشغول به کار شد. در سال ۱۹۷۰ به منشی درجه دوم سفارت در کابل ارتقا یافت. از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۷، جفری راسل جیمز سفیر در تهران بود. از ۱ ژوئیه ۱۹۹۷ تا دسامبر ۲۰۰۱، جفری راسل جیمز کمیسر عالی در نایروبی بود.
نبرد گربه‌ها ()، یکی از بازی‌های رایگان دفاع از برج و نوعی بازی ویدئویی است.
انحراف زمانی ، همچنین به عنوان شناخته formula_1 شده است، پایداری زمانی فاز "x" برحسب بازه مشاهده "τ" منبع کلاک اندازه‌گیری شده است؛ بنابراین انحراف زمانی یک نوع انحراف استاندارد اندازه‌گیری را تشکیل می‌دهد تا ناپایداری زمانی منبع سیگنال را نشان دهد. این یک نوع مقیاس‌شده از پایداری فرکانس انحراف آلن است. معمولاً از انحراف آلن اصلاح‌شده تعریف می‌شود، اما ممکن است از برآوردگرهای دیگری استفاده شود. "وردایی زمانی" همچنین به عنوان formula_2 پایداری زمانی فاز برحسب فاصله مشاهده تاو است. این یک نوع مقیاس‌شده از
فاصله مشاهده تاو است. این یک نوع مقیاس‌شده از وردایی آلن اصلاح‌شده است. تی‌دی‌ئی‌وی یک متریک است که اغلب برای تعیین جنبه‌ای از کیفیت سیگنال‌های زمان‌بندی در کاربردهای مخابراتی استفاده می‌شود و یک تحلیل آماری از پایداری فاز یک سیگنال در یک دوره معین است. اندازه‌گیری‌های یک سیگنال زمان‌بندی مرجع به مقادیر تی‌دی‌ئی‌وی و بیشینه خطای بازه زمانی (ای‌تی‌آی‌ئی) آن اشاره می‌کند و آنها را با ماسک‌ها یا اهداف مشخص مقایسه می‌کند. تعریف. رایج‌ترین برآوردگر از وردایی آلن اصلاح‌شده استفاده می‌کند که در اینجا formula_4 .
اصلاح‌شده استفاده می‌کند که در اینجا formula_4 . اگر انحرافات در x تصادفی و ناهمبسته باشند (نویز سفید)، عدد ۳ در مخرج، تی‌وار را به اندازه وردایی کلاسیک، نرمال می‌کند. یا تی‌دی‌ئی‌وی، که ریشه مربع تی‌وار است، ممکن است از انحراف آلان اصلاح‌شده (ام‌دی‌ئی‌وی) به دست آمده باشد.
بیشینه خطای بازه زمانی یا حداکثر خطای بازه زمانی حداکثر خطای مرتکب شده توسط یک کِلاک تحت آزمایش در اندازه‌گیری یک بازه زمانی برای یک دوره زمانی معین است. برای تعیین الزامات پایداری کلاک در استانداردهای مخابراتی استفاده می‌شود. اندازه‌گیری‌های ام‌تی‌آی‌ئی را می‌توان برای تشخیص ناپایداری کلاک که می‌تواند باعث از دست رفتن داده‌ها در کانال ارتباطی شود، استفاده کرد. اندازه‌گیری. یک مجموعه‌دادهٔ داده‌شده (شکل‌موج کلاک) ابتدا با چند مرجع مقایسه می‌شود. خطای فاز (معمولاً در نانوثانیه اندازه‌گیری می‌شود) برای یک
(معمولاً در نانوثانیه اندازه‌گیری می‌شود) برای یک بازهٔ مشاهده محاسبه می‌شود. این تغییر فاز به عنوان خطای بازه زمانی (تی‌آی‌ئی) شناخته می‌شود. ام‌تی‌آی‌ئی تابعی از بازه مشاهده است. یک پنجره بازه مشاهده در سراسر مجموعه داده جابجا شد. هر بار فاصله قله-به-قله بین بزرگ‌ترین و کوچک‌ترین تی‌آی‌ئی در آن پنجره گزارش می‌شود. این فاصله با حرکت پنجره تغییر می‌کند و برای برخی موقعیت‌های پنجره حداکثر است. این فاصله حداکثر به عنوان ای‌تی‌آی‌ئی برای بازهٔ مشاهده داده‌شده شناخته می‌شود. رسم ام‌تی‌آی‌ئی برحسب مدت‌زمان
شناخته می‌شود. رسم ام‌تی‌آی‌ئی برحسب مدت‌زمان بازهٔ مشاهده‌های مختلف، نمودار مفیدی برای توصیف پایداری کلاک به دست می‌دهد.
باب برادن (۲۸ ژانویه ۱۹۳۴ - ۱۵ آوریل ۲۰۱۸ ) دانشمند رایانه آمریکایی بود که در توسعه اینترنت نقش داشت. علایق تحقیقاتی او شامل اصل انتها به انتهای پروتکل‌های شبکه ، به ویژه در لایه‌های انتقال و شبکه بود. حرفه. برادن در سال ۱۹۵۷ مدرک کارشناسی فیزیک مهندسی از دانشگاه کرنل و کارشناسی ارشد فیزیک را از دانشگاه استنفورد در سال ۱۹۶۲ دریافت کرد. پس از فارغ‌التحصیلی، در دانشگاه استنفورد و دانشگاه کارنگی ملون مشغول به کار شد. او دوره‌های برنامه‌نویسی و سیستم عامل را در استنفورد، کارنگی ملون، و همچنین دانشگاه کالیفرنیا
استنفورد، کارنگی ملون، و همچنین دانشگاه کالیفرنیا (لس آنجلس) تدریس کرد. او به مدت ۱۸ سال در دانشگاه دانشگاه کالیفرنیا (لس آنجلس) باقی ماند که ۱۶ سال آن در مرکز محاسبات دانشگاه بود. او ۱۹۸۱-۱۹۸۲ را در بخش علوم رایانهدانشگاه کالج لندن گذراند. زمانی که آنجا بود، اولین سیستم رله‌ای را نوشت که اینترنت را با شبکه دانشگاهی اکس ۲۵ انگلستان متصل می‌کرد. او در سال ۱۹۸۶ به گروه تحقیقاتی شبکه در مؤسسه علوم اطلاعات (ISI) پیوست و رهبر پروژه در بخش شبکه‌های رایانه‌ای بود. او در سال ۲۰۰۱ به عنوان عضو ISI انتخاب شد. زمانی
او در سال ۲۰۰۱ به عنوان عضو ISI انتخاب شد. زمانی که برادن در دانشگاه کالیفرنیا (لس آنجلس) تدریس می‌کرد، مسئول اتصال ابررایانه IBM 360/91 به آرپانت بود که از سال ۱۹۷۰ شروع شد. او در گروه کاری شبکه آرپانت فعال بود و به طور خاص در طراحی پروتکل انتقال فایل مشارکت داشت.
ایوان آستین (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش شنا اهل ایالات متحده آمریکا است. جوایز. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
هانا آسپدن (؛ زادهٔ ) ورزشکار اهل ایالات متحده آمریکا است. جوایز. وی از برندگان مدال‌های بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۲۰۱۶ است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
دن اشباگ () ورزشکار اسکی آلپاین اهل ایالات متحده و از برندگان مدال طلای پارالمپیک است. جوایز. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا شده است.
سن کریستوبال ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
جن آرمبراستر (؛ زادهٔ ) از برندگان مدال طلا پارالمپیک گل‌بال اهل ایالات متحده آمریکا است. جوایز. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است. تحصیلات. وی از دانش‌آموختگان دانشگاه کلرادو شمالی است.
جیک ادیکوف (؛ زادهٔ ) ورزشکار و از برندگان مدال طلا پارالمپیک اسکی صحرانوردی اهل ایالات متحده آمریکا است. جوایز. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۳ مدال نقره شده است.
برابانت ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
جوزف برنی (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار و از برندگان مدال طلا پارالمپیک اهل ایالات متحده آمریکا است. جوایز. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱۱ مدال طلا، ۶ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده است.
برایان بل (؛ زادهٔ ) ورزشکار بسکتبال با ویلچر و از برندگان مدال طلا پارالمپیک اهل ایالات متحده آمریکا است. جوایز. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۶ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده است.
تایلر بنت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال و از برندگان مدال طلا پارالمپیک اهل ایالات متحده آمریکا است. جوایز. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است. تحصیلات. تایلر از دانش‌آموختگان دانشگاه کلمسون است.
لیزا بانتا (؛ زادهٔ ۲۹ مه ۱۹۷۹) ورزشکار ورزش دو و میدانی و از برندگان مدال طلا پارالمپیک اهل ایالات متحده آمریکا است. جوایز. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۵ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
جنیفر بارت (؛ زادهٔ) ورزشکار ورزش دو و میدانی و از برندگان مدال طلا پارالمپیک اهل ایالات متحده آمریکا است.
لری بنکز () ورزشکار دو و میدانی و از برندگان مدال طلا پارالمپیک اهل ایالات متحده آمریکا است. حرفه. او در مسابقات پارالمپیک تابستانی ۱۹۹۶ و پارالمپیک تابستانی ۱۹۹۲ حضور داشت.
مایکل برانیگان (؛ زادهٔ ) ورزشکار و از برندگان مدال طلا پارالمپیک اهل ایالات متحده آمریکا است. حرفه. او از ورزشکاران حاضر در مسابقات پارالمپیک تابستانی ۲۰۱۶ بود.
جان بویی (؛ زادهٔ ) ورزشکار بسکتبال با ویلچر و از برندگان مدال طلا پارالمپیک اهل ایالات متحده آمریکا است. جوایز. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است.
مگان بلانک (؛ زادهٔ ) ورزشکار بسکتبال با ویلچر و از برندگان مدال طلا پارالمپیک اهل ایالات متحده آمریکا است. جوایز. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
کوین برامبل (؛ زادهٔ ) اسکی‌باز آلپاین و از برندگان مدال طلا پارالمپیک اهل ایالات متحده آمریکا است. حرفه. او در بازی‌های پارالمپیک زمستانی ۲۰۰۶ حضور داشت.
جیم باب بیزل (؛ زادهٔ ) ورزشکار و از برندگان مدال طلا پارالمپیک اهل ایالات متحده آمریکا است. جوایز و افتخارات. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال نقره شده است.
سارا بیلمایر (؛ زادهٔ ) ورزشکار اسکی آلپاین و از برندگان مدال طلا پارالمپیک اهل ایالات متحده آمریکا است. جوایز و افتخارات. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۷ مدال طلا، ۵ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
گرگ بیلینگتون (؛ زادهٔ ) ورزشکار ورزش سه‌گانه و از برندگان مدال طلا پارالمپیک اهل ایالات متحده آمریکا است. جوایز و افتخارات. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
مایک بلابک (؛ زادهٔ ) ورزشکار هاکی روی یخ و از برندگان مدال طلا پارالمپیک اهل ایالات متحده آمریکا است. جوایز و افتخارات. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
دیوید بلر (; – ) ورزشکار دو و میدانی و از برندگان مدال طلا پارالمپیک اهل ایالات متحده آمریکا بود. جوایز و افتخارات. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا شده است.