payamvha/North_RAG huggingface dataset:
که صرفاً به عنوان استثمار منطقه تلقی می‌شوند. پیشینه. اندونزی به عنوان کشوری با گروه‌های قومی و تنوع مذهبی بالا، روند طولانی مواجهه با مشکلات مختلف جنبش‌های جدایی‌طلب در مناطق مختلف را پشت سر گذاشته است. دولت اندونزی معتقد است که کشور می‌تواند در ایدئولوژی پانکاسیلا متحد شود که می‌تواند به عنوان راهنمایی برای زندگی در جامعه، ملت و دولت مورد استفاده قرار گیرد، همچنین اعتقاد بر این است که راهی برای خروج از درگیری بین گروه‌های ملی‌گرا و مذهبی و عملکرد آن به عنوان یک نیروی متحد کننده برای ملت متنوع اندونزی
عنوان یک نیروی متحد کننده برای ملت متنوع اندونزی است. با این حال، در واقعیت، ارزش‌های ایدئولوژیک در زندگی واقعی اعمال نمی‌شوند، نابرابری‌ها و بی‌عدالتی‌های زیادی وجود دارد که باعث توزیع نابرابر توسعه در اندونزی می‌شود و باعث ناآرامی و اعتراض افرادی می‌شود که احساس می‌کنند توسط دولت منزوی و نادیده گرفته شده‌اند، در این مورد افرادی که از پایتخت اندونزی دور هستند. نابرابری و بی‌عدالتیِ درک‌شده، مردم ستمدیده را به اعتراض علیه دولت اندونزی واداشت. مسائل مختلفی مانند جاوه‌ای‌سازی، کلاهبرداری قانونی و تصرف زمین
مانند جاوه‌ای‌سازی، کلاهبرداری قانونی و تصرف زمین توسط دولت نیز از دلایل آن هستند. برنامهٔ مهاجرت به عنوان فرایند جاوه‌ای‌سازی توسط دولت تلقی می‌شود. بی‌عدالتی دولت همچنین برای مردم پاپوآ و آچه رخ داد و باعث شد که آنها اسلحه به دست بگیرند و آنها را از هم بپاشند. اقدامات نظامی انجام‌شده توسط دولت اندونزی در واقع منجر به اقدامات خودسرانه علیه غیرنظامیان در مناطق شورشی شد. موارد مختلف نقض حقوق بشر در طول دورهٔ خشونت، مانند شورش در آچه، رخ داده است. پیش‌بینی آینده. جویوتو سونتانی رئیس کمیته صلح جهانی اندونزی
جویوتو سونتانی رئیس کمیته صلح جهانی اندونزی در کتاب خود با عنوان تجزیه اندونزی پیش‌بینی کرد که بزرگ‌ترین کشور مجمع الجزایری دنیا به ۱۷ کشور مستقل تجزیه شود. فهرست جنبش‌های جدایی‌طلب. در طول تاریخ تأسیس اندونزی، هرج و مرج زیادی برای جدایی از دولت اندونزی وجود داشته است، تقریباً همه آنها دیگر فعال نیستند، اما برخی هنوز در تبعید فعال هستند.
اسپاگتی «سپاگتی شیوه قاتل»، همچنین به عنوان اسپاگتی بروشاتی شناخته می‌شود؛ «اسپاگتی سوخته»، یک غذای پسته است. آماده‌سازی آن به‌طور قابل توجهی از سایر غذاهای اسپاگتی متفاوت است؛ به جای پخته شدن در آب نمک و پایان دادن به سس، پاستا مستقیماً در پان پخته می‌شود (به‌طور سنتی آهن معدنی). یک شوروی که معمولاً از سس گوجه فرنگی ساخته شده و با آب مخلوط شده است به تدریج به پان اضافه می‌شود زیرا پاستا آن را جذب می‌کند، مانند ریزوتو. وقتی اسپاگتی سس را جذب می‌کند، مستقیماً روی سطح پنی پخته می‌شود و قهوه ای و بافت مشخصی و
روی سطح پنی پخته می‌شود و قهوه ای و بافت مشخصی و خیره کننده ای را ایجاد می‌کند که در میان غذاهای پسته منحصر به فرد است. تاریخچه. احتمالاً اولین حضور "اسپاگتی آل'آساسینا" در منوهای رستوران‌ها در اواخر دهه ۱۹۶۰ و اوایل دهه ۱۹۷۰ رخ داده است. برخی ریشه این غذا را به رستوران مارک اورلیو در مرکز شهر باری برمی‌گردانند که در نهایت تعطیل شد. با این حال، به گفته فلیس جیووین، مورخ غذاهای آپولیایی، "اسپاگتی آل'آساسینا" از رستوران آل سورسو پرفریتوی، رستورانی در مرکز شهر باری، سرچشمه می‌گیرد که در سال ۱۹۶۷ توسط سرآشپز
باری، سرچشمه می‌گیرد که در سال ۱۹۶۷ توسط سرآشپز فوگیایی، انزو فرانکاویلا، به درخواست دو مشتری از شمال ایتالیا ایجاد شد. به دلیل تندی آن، آنها به شوخی فرانکاویلا را "قاتل" ("قاتل") نامیدند، کلمه‌ای که نام این غذا بعداً از آن گرفته شد. این همچنین روایتی از رویدادهای مورد علاقه آکادمیا دل'آساسینا، گروهی از متخصصان و علاقه‌مندان به آشپزی است که در سال ۲۰۱۳ در باری برای جلوگیری از انتشار دستور غذا تأسیس شدند. "اسپاگتی آل اسسینا" بلافاصله بسیار موفق بود و در سراسر شهر پخش شد، اما در دهه ۱۹۸۰ شروع به ناپدید شدن
شهر پخش شد، اما در دهه ۱۹۸۰ شروع به ناپدید شدن کرد. در سال ۲۰۱۳ توسط آکادمیا دل اسسینا دوباره مد شد و به لطف اشاره‌های بعدی در فرهنگ عامه، محبوبیت پیدا کرد: بدنامی عمدتاً از قسمت "اسپاگتی آل اسسینا" از سریال "«دروغ لولیتا لوبوسکو»" (۲۰۲۱) شبکه رای (شبکه رادیو تلویزیونی) ناشی شد. این غذا به دلیل رمان‌های نوآر مدیترانه‌ای "«خانهٔ نوئل بوسکو»" و "«اسپاگتی قاتل»"، دوباره مورد توجه ایتالیایی‌ها قرار گرفته است. آماده‌سازی. "اسپاگتی به قاتل" از نظر آماده‌سازی شبیه "ریزوتاتا ماکارونی" است) پاستایی که به سبک ریزوتو
"ریزوتاتا ماکارونی" است) پاستایی که به سبک ریزوتو تهیه می‌شود، یعنی مستقیماً در آبگوشت پخته می‌شود. آبگوشتی که برای "اسپاگتی آل‌اساسینا" استفاده می‌شود معمولاً از نسبت ۱:۱ تا ۲:۱ آب و سس گوجه‌فرنگی تشکیل شده است. اگر سس گوجه‌فرنگی با مخلوط کردن گوجه‌فرنگی تازه در غذاساز به دست آید، آب کمتری لازم است. برخلاف سایر غذاهای ریسوتاتا پاستا، قبل از اضافه کردن دوزهای اضافی آبگوشت، به اسپاگتی اجازه داده می‌شود که مستقیماً با سطح ماهیتابه در تماس باشد. این باعث می‌شود اسپاگتی سرخ و زغالی شود و به بافت ترد آن کمک
اسپاگتی سرخ و زغالی شود و به بافت ترد آن کمک کند. پاستای برش برنزی معمولاً برای "اسپاگتی آل‌اساسینا" توصیه نمی‌شود، زیرا در طول پخت نشاسته زیادی آزاد می‌کند و در قهوه‌ای شدن آن اختلال ایجاد می‌کند. "اسپاگتی آل‌اساسینا" اغلب تند است: فلفل قرمز خرد شده، پودر فلفل چیلی یا فلفل چیلی خشک یا تازه در طول پخت به آن اضافه می‌شود یا به عنوان چاشنی استفاده می‌شود. ریچل رادی، نویسنده غذای ایتالیایی، می‌نویسد که آل‌اساسینا باید «سوخته، ترد و آتشین» باشد.
آندره‌آ دوریا (؛ ؛ ۳۰ نوامبر ۱۴۶۶ – ) نظامی و سیاستمدار و دریاسالار ایتالیایی بود که در طول زندگی خود نقش کلیدی در جمهوری جنوآ ایفا کرد. دوریا در زمان خود برجسته‌ترین رهبر دریایی اروپا محسوب می‌شد. از سال ۱۵۲۸ به عنوان دریابد امپراتور کارل پنجم در مدیترانه و همچنین به همراه آلوارو د بازان به عنوان کشتی‌ساز اصلی او خدمت کرد، در حالی که به عنوان یک دارندهٔ کشتی‌ جنگی خصوصی با کشتی‌هایی که در اختیار داشت، برای افزایش ثروت خود نیز فعالیت می‌کرد. اگرچه او در برابر تهدید جدی دریاسالاران عثمانی موفقیت‌های نسبی
تهدید جدی دریاسالاران عثمانی موفقیت‌های نسبی داشت، ناوگان او به تأمین امنیت خطوط دریایی بین اسپانیا و ایتالیا کمک کرد. او همچنین در توسعه عملیات آبی خاکی توسط نیروی دریایی اسپانیا و ایتالیا نقش داشت. دوریا به عنوان شهروند جنوا از رابطه خود با کارل پنجم برای محافظت از استقلال جمهوری و اعمال نفوذ غالب در شوراهای آن استفاده کرد. او از عناوین رسمی خودداری می‌کرد و تنها عنوان پدر کشور را پذیرفت و در عوض جمهوری را به عنوان یک بازیگر اقتصادی و نظامی اداره کرد. تحت اصلاحات او، دوره دوک به جای انتخاب مادام العمر به
اصلاحات او، دوره دوک به جای انتخاب مادام العمر به دو سال کاهش یافت، در حالی که پلبیان فاقد صلاحیت اعلام شدند و این انتصاب به اعضای شوراهای بزرگ و کوچک سپرده شد. اصلاحات قانون اساسی او تا پایان جمهوری در سال ۱۷۹۷ ادامه یافت. شهرت تاریخی او تحت تأثیر دیدگاه رقبای ونیزی‌اش قرار گرفت که او را به بی‌استراتژی و دوگانگی در نبرد متهم می‌کردند. در آن زمان، چندین کشتی در قرن‌های بعدی به افتخار او نامگذاری شدند که یکی از آن‌ها در سال ۱۹۵۱ به آب انداخته شد و در سال ۱۹۵۶ در پی برخوردی غرق شد. میراث. هنری کامن مورخ،
۱۹۵۶ در پی برخوردی غرق شد. میراث. هنری کامن مورخ، دوریا را برجسته‌ترین دریابد زمان خود می‌دانست، نظری که دیگران نیز آن را تأیید می‌کنند. اسپنسر تاکر مورخ نظامی، او را بهترین دریابد مسیحی زمان خود می‌دانست که در زمین و دریا موفقیت‌هایی داشت. به گفته استنلی لین پول :«هیچ نامی چنین وحشتی در دل ترک‌های عثمانی ایجاد نکرد.» دوریا در عملیات آبی خاکی در حال تکامل در قرن شانزدهم، که مبتنی بر حملات مستقیم با کمک پیاده‌نظام دریایی و توپخانه بود، نقش داشت در جنوا نقش او در آوردن استقلال و ثروت شهر به حوزه قدرت
نقش او در آوردن استقلال و ثروت شهر به حوزه قدرت هابسبورگ، محبوبیت گسترده‌ای برای او به ارمغان آورد. او رقیب دشمنش بارباروسا بود، که رابطه‌اش با همیلتون کوری اینگونه توصیف شده است: «برای آنها جزر و مد، فتح و شکست به طور متناوب بود... هر چقدر هم که یکی بزرگ بود، نمی‌توان گفت که او از دیگری بزرگتر بود». گمانه‌زنی شده است که این دو توافق‌های مخفی برای فرار یکدیگر داشتند، زیرا بارباروسا در حال مذاکرات معمول با کارل پنجم بود تا به طور بالقوه به خدمت امپراتوری برود. شهرت دوریا با شکست مفتضحانه پروزا آسیب دید.
برود. شهرت دوریا با شکست مفتضحانه پروزا آسیب دید. منابع اسپانیایی ونیزی‌ها را به خیانت به دوریا متهم کردند، در حالی که ونیزی‌ها دوریا را به خرابکاری در نبرد متهم کردند، و روایت دوم به دلیل سرعت و قدرتش در تاریخ‌نگاری غالب شد. این امر، دوریا را به عنوان یک دریاسالار قوی، اما در عین حال مردد در تاکتیک‌هایش و مخالف به خطر انداختن ناوگان‌هایش، ترسیم می‌کرد، که حتی وقایع‌نگاران اسپانیایی مانند پرودنسیو د ساندوال نیز آن را تکرار کرده‌اند. با وجود این، او تا زمان مرگش مورد لطف کارل پنجم و فیلیپ دوم قرار گرفت. از
مرگش مورد لطف کارل پنجم و فیلیپ دوم قرار گرفت. از آن زمان چندین کشتی به افتخار او نامگذاری شده‌اند:
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;timestamp&gt;2025-09-02T18:05:27Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;BasilLeaf&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;تغییرمسیر به کاتماندو&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;42537678&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt;
غارهای فراساسی (ایتالیایی: Grotte di Frasassi) یک سیستم غار کارستی در شهرداری گنگا، ایتالیا، در استان آنکونا، مارکه هستند. آنها از جمله معروف‌ترین غارهای نمایشی در ایتالیا هستند. تاریخچه. ورودی یکی از غارهای فراساسی توسط یک کشاورز در ۲۸ ژوئن ۱۹۴۸ کشف شد. ورودی‌های بیشتری در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ توسط اعضای باشگاه کوهنوردی ایتالیا (باشگاه آلپینو ایتالیانو) از شهرهای مجاور جسی و فابریانو پیدا شد. در دهه ۱۹۷۰ غارهای بیشتری که توسط گروهی از غارشناسان آنکونا به رهبری جیانکارلو کاپانرا در ۲۵ سپتامبر ۱۹۷۱ کشف شدند،
جیانکارلو کاپانرا در ۲۵ سپتامبر ۱۹۷۱ کشف شدند، در جنوب گنگا، در نزدیکی بخش مدنی واقع شده‌اند. و (راه‌آهن رم-آنکونا). این غار که سرشار از آب است، به ویژه سرشار از استالاکتیت‌ها و استالاگمیت‌ها است. در نزدیکی ورودی غارها، دو محراب-کلیسا وجود دارد: یکی از آنها (حرم مریم مقدس زیر صخره) مربوط به سال ۱۰۲۹ است و دومی یک معبد رسمی با معماری نئوکلاسیک مربوط به سال ۱۸۲۸ است که با نام معبد از ولادیر شناخته می‌شود. چمبرز. سیستم غار فراساسی شامل تعدادی تالار نامگذاری شده است که شامل موارد زیر می‌شود: آزمایش‌های علمی.
است که شامل موارد زیر می‌شود: آزمایش‌های علمی. این غار برای انجام آزمایش‌هایی در زمینه زیست‌شناسی زمانی (کرونوبیولوژی) مورد استفاده قرار گرفته است. از جمله غارنوردانی که زمان قابل توجهی را در داخل غار گذرانده‌اند، می‌توان به جامعه‌شناس ایتالیایی، مائوریتزیو مونتالبینی، اشاره کرد. در سال ۱۹۸۶، او به غار غارهای فراساسی در زیر کوه‌های آپنین ایتالیا سفر کرد. او با قرص، پودر و سایر غذاهای فضانوردی زنده ماند، در حالی که محققان سلامت او را زیر نظر داشتند. معدود وسایل لوکس او شکلات، عسل و مقدار زیادی تنباکو بود و
لوکس او شکلات، عسل و مقدار زیادی تنباکو بود و تقریباً روزی دو بسته سیگار می‌کشید. آقای مونتالبینی در طول مدت اقامتش در زیر زمین و دور از نور خورشید، تقریباً ۱۴ کیلوگرم وزن کم کرد. او به مدت ۵۰ ساعت متوالی بیدار می‌ماند و سپس پنج ساعت می‌خوابید. او وقت خود را صرف خواندن و نوشتن رمانی با عنوان «جایی که خورشید می‌خوابد» می‌کرد. او گزارش داد که از تجربه زیرزمینی خود، جدا از زلزله‌های گاه به گاه، لذت می‌برد. او پس از بیرون آمدن از غار، پس از ۲۱۰ روز، اظهار داشت: «کسی نمی‌تواند با تنهایی مبارزه کند، باید با آن
«کسی نمی‌تواند با تنهایی مبارزه کند، باید با آن دوست شود.» او در سال ۲۰۰۹ درگذشت. تحقیقات دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا. محققان دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا، به رهبری جنیفر مکالادی، میکروبیولوژیست، بیوفیلم‌های میکروبی را در برخی از خشن‌ترین محیط‌های سیاره زمین مطالعه می‌کنند تا محدودیت‌های حیات و چگونگی آغاز حیات روی زمین را درک کنند. مکالادی به همراه دانشجوی دکترا، دنی بوخهایستر، سیستم غار فراساسی ایتالیا را بررسی کردند و از بیوفیلم‌ها، که به دلیل ماهیت تاریک و رشته‌ای آن، به عنوان «ماده چسبنده غار بیگانه»
و رشته‌ای آن، به عنوان «ماده چسبنده غار بیگانه» شناخته می‌شوند، از دریاچه‌های زیرزمینی، از جمله لاگو ورده، نمونه‌برداری کردند. تحقیقات آنها که در شماره دسامبر ۲۰۲۳ مجله نشنال جئوگرافیک منتشر شد، به دنبال کشف چگونگی زنده ماندن میکروب‌ها در شرایط سخت بدون نور خورشید یا اکسیژن، شبیه به زمین اولیه، بود. یافته‌های کلیدی شامل این بود که میکروب‌ها می‌توانند با حداقل منابع مانند سنگ و آب زنده بمانند و این بیوفیلم‌ها ممکن است منعکس کننده اولین فرآیندهای متابولیکی روی زمین باشند. غارهای خواهر. فراساسی با چندین "غار
زمین باشند. غارهای خواهر. فراساسی با چندین "غار خواهرخوانده" در سراسر جهان همکاری دارد:
شهر مردگان زنده (، ، که با نام دروازه‌های جهنم نیز منتشر شده است) یک فیلم ترسناک فراطبیعی ایتالیایی محصول ۱۹۸۰ به نویسندگی و کارگردانی لوچیو فولچی است. در این فیلم کریستوفر جورج، کاترینا مک‌کال، کارلو د میو، آنتونلا اینترلنگی، جووانی لومباردو رادیچه و ژانت اوگرن بازی می‌کنند. این فیلم داستان کشیشی را روایت می‌کند که خودکشی او دروازه‌ای به جهنم باز می‌کند که مردگان متحرک را آزاد می‌کند و یک روانی و یک تیم خبرنگار را برای بستن آن قبل از روز همه قدیسین هدایت می‌کند. «شهر مردگان زنده» پس از موفقیت مالی فیلم
می‌کند. «شهر مردگان زنده» پس از موفقیت مالی فیلم قبلی فولچی، زامبی ۲ ساخته شد و او را به همکاری با فیلمنامه‌نویس داردانو ساکتی برای نوشتن یک فیلم ترسناک جدید با الهام از آثار اچ. پی. لاوکرفت سوق داد. چراغ سبز این فیلم در طول تولید قاچاق به او داده شد، که فولچی آن را برای شروع کار روی «شهر مردگان زنده» ترک کرد. فیلمبرداری اصلی عمدتاً در لوکیشن‌های ایالات متحده و نماهای داخلی در رم انجام شد. «شهر مردگان زنده» در اوت ۱۹۸۰ در سینماهای ایتالیا اکران شد که ۹۸۵ میلیون لیره ایتالیا فروش داشت. پس از آن، این فیلم در
لیره ایتالیا فروش داشت. پس از آن، این فیلم در سراسر اروپا، از جمله در جشنواره بین‌المللی فیلم‌های فانتزی و علمی-تخیلی پاریس، که در آن فولچی جایزه تماشاگران را از آن خود کرد، و در آوریل ۱۹۸۳ در ایالات متحده، اکران شد. پس از اکران، این فیلم به دلیل بازی‌ها، طرح داستان و خشونت گرافیکی‌اش مورد انتقاد قرار گرفت، اما مانند بسیاری از فیلم‌های فولچی، هواداران سرسخت پیدا کرده است. این اولین فیلم از "سه‌گانه‌ی دروازه‌های جهنم" فولچی است. طرح داستان. در نیویورک، در طول یک جلسه احضار ارواح که در آپارتمان ترزا، مدیوم،
یک جلسه احضار ارواح که در آپارتمان ترزا، مدیوم، برگزار شد، مری وودهاوس در خواب کشیشی به نام پدر توماس را می‌بیند که خود را در گورستان روستایی به نام دانویچ حلق‌آویز می‌کند. مری دایره را می‌شکند و وقتی تصاویر او را در بر می‌گیرند، به زمین می‌افتد. گروه فرض می‌کنند که مری مرده است و با پلیس تماس می‌گیرند، که مظنون به یک جنایت هستند. ترزا رئیس پلیس را از یک شر قریب‌الوقوع آگاه می‌کند. پیتر بل، روزنامه‌نگار، شروع به تحقیق در مورد مرگ مری می‌کند و در حالی که قرار است او را دفن کنند، از قبرش بازدید می‌کند. با
است او را دفن کنند، از قبرش بازدید می‌کند. با این حال، او هنوز زنده است و پیتر پس از شنیدن فریادهایش او را نجات می‌دهد. پیتر و مری به دیدار ترزا می‌روند، که می‌گوید طبق کتاب باستانی خنوخ، وقایعی که مری در رؤیاهایش دیده، از فوران مردگان زنده به دنیای ما خبر می‌دهد. مرگ پدر توماس دروازه‌های جهنم را باز کرده است و این تهاجم در روز همه قدیسین آینده آغاز خواهد شد. در دانویچ، باب، یک ولگرد جوان، از خانه‌ای متروکه بازدید می‌کند اما پس از دیدن یک لاشه فرار می‌کند. در آن سوی شهر، جری، روانپزشک، در حال مشاوره با
در آن سوی شهر، جری، روانپزشک، در حال مشاوره با ساندرا، یک بیمار عصبی است. امیلی رابینز، دوست دختر ۱۹ ساله و دستیار شخصی او، بعداً به او می‌گوید که با باب ملاقات خواهد کرد، کسی که سعی در کمک به او داشته است. همان شب، امیلی باب را در یک گاراژ متروکه پیدا می‌کند که رفتاری غیرمعمول از خود نشان می‌دهد. سپس پدر توماس در حالی که باب فرار می‌کند و امیلی را با دست آغشته به کرم خفه می‌کند، ظاهر می‌شود. صبح روز بعد، جسد امیلی پیدا می‌شود. پدر امیلی به دلیل سابقه جرم و جنایت باب، سوءظن خود را در مورد او به کلانتر و
و جنایت باب، سوءظن خود را در مورد او به کلانتر و جری می‌گوید. در همین حال، پیتر و مری نیویورک را ترک می‌کنند و جستجوی خود را برای دانویچ آغاز می‌کنند. همان شب، باب به خانه متروکه بازمی‌گردد و تصویری از پدر توماس می‌بیند. پس از مراسم تشییع جنازه امیلی، برادر کوچکترش جان-جان تصویر شبح‌وار او را بیرون پنجره اتاق خوابش می‌بیند. در خانه ساندرا، جسد یک زن مسن، خانم هولدن، روی کف آشپزخانه‌اش ظاهر می‌شود. ساندرا با جری تماس می‌گیرد و درخواست کمک می‌کند، اما به محض رسیدن جری، جسد ناپدید می‌شود. آن دو خانه را جستجو
رسیدن جری، جسد ناپدید می‌شود. آن دو خانه را جستجو می‌کنند اما اتفاقات زیادی مانند شکستن پنجره و چکیدن خون انسان از شیشه، آنها را آشفته می‌کند. در همین حال، باب در گاراژ یک مرد محلی، آقای راس، پناه گرفته است. دختر نوجوان راس، آن، باب را پیدا می‌کند و به او ماری‌جوآنا پیشنهاد می‌دهد. راس از ترس اینکه باب سعی در اغوا کردن دخترش داشته باشد، به او حمله می‌کند. راس با فرو کردن سر باب در دستگاه تراش، او را می‌کشد. صبح روز بعد، پیتر و مری به قبرستانی که مری در رؤیایش دیده بود، می‌رسند. آنها شروع به جستجوی مقبره
دیده بود، می‌رسند. آنها شروع به جستجوی مقبره پدر توماس می‌کنند و با جری و ساندرا ملاقات می‌کنند. آنها به دفتر گری برمی‌گردند تا در مورد مرگ پدر توماس صحبت کنند که ناگهان کرم‌ها به سمت آنها هجوم می‌آورند. سپس گری تماسی از جان-جان دریافت می‌کند که در آن توضیح می‌دهد امیلی برگشته و والدینش را کشته است. آنها به سرعت به سمت خانه رابینز می‌روند و سعی می‌کنند کلانتر را پیدا کنند. در حالی که ساندرا سعی می‌کند جان-جان را به جای امنی برساند، امیلی پوست سرش را می‌کند. جان-جان در خیابان‌های شهر می‌دود و توسط گری نجات
جان-جان در خیابان‌های شهر می‌دود و توسط گری نجات می‌یابد و جری پسر را به پلیس تحویل می‌دهد. آقای راس هنگام نوشیدن در یک بار، مورد حمله مردگان متحرک شهر به رهبری باب قرار می‌گیرد. راس و دو مرد دیگر کشته می‌شوند و از طریق رادیو وضعیت اضطراری اعلام می‌شود. مری، پیتر و جری به قبرستان برمی‌گردند. ساعت به نیمه شب می‌رسد و روز مقدسین آغاز می‌شود. آنها به مقبره خانوادگی پدر توماس می‌روند و غاری از بقایای اسکلت و تارهای عنکبوت فاسد شده را کشف می‌کنند. ساندرا که به شکل یک زامبی ظاهر می‌شود، پیتر را می‌کشد قبل از
شکل یک زامبی ظاهر می‌شود، پیتر را می‌کشد قبل از اینکه جری او را با یک میخ فلزی به دار بیاویزد. مری و جری ادامه می‌دهند تا اینکه با پدر توماس، فرمانده ارتشی از مردگان متحرک، روبرو می‌شوند. قبل از اینکه بتواند مری را بکشد، جری یک صلیب چوبی را می‌گیرد و شکم پدر توماس را پاره می‌کند. کشیش و دیگر اجساد زنده شده شعله‌ور می‌شوند و ناپدید می‌شوند. مری و جری صبح به گورستان می‌روند تا جان-جان و پلیس را ببینند. مری با دیدن جان-جان زنده خیالش راحت می‌شود، اما در حالی که به سمت او می‌دود، وحشت می‌کند و فریاد می‌زند.
که به سمت او می‌دود، وحشت می‌کند و فریاد می‌زند. تولید. پس از آنکه زامبی ۲ بیش از ۱.۵ میلیارد لیر در ایتالیا فروش کرد، کارگردان لوچیو فولچی کار بر روی یک فیلمنامه ترسناک جدید را با فیلمنامه‌نویس داردانو ساکتی آغاز کرد. عناصر داستان تحت تأثیر کار اچ. پی. لاوکرفت، مانند نامگذاری شهری که فیلم در دانویچ اتفاق می‌افتد، به نام «وحشت دانویچ». ساچتی خاطرنشان کرد که فولچی قبل از کار بر روی فیلمنامه فیلم، لاوکرفت را دوباره خوانده بود و اظهار داشت که می‌خواهد فضایی لاوکرفتی را دوباره خلق کند. در نوشته‌های اصلی ساچتی،
را دوباره خلق کند. در نوشته‌های اصلی ساچتی، داستان در دانویچ اتفاق نمی‌افتد، بلکه در سیلم اتفاق می‌افتد. این فیلمنامه همچنین شامل شخصیت‌هایی است که در فیلم استفاده نشده‌اند، مانند مایک، مرد بی‌خانمانی که توسط گربه‌ها بلعیده می‌شود و بعداً در فیلم به عنوان یک زامبی ظاهر می‌شود. ساچتی به یاد آورد که پس از تکمیل فیلمنامه، به دلیل تعهداتشان به پروژه‌های دیگر، مدتی کنار گذاشته شد. فولچی نمی‌خواست دوباره با تهیه‌کننده «زامبی ۲» فابریتسو د آنجلیس همکاری کند و رناتو جابونی از Medusa Distribuzione و لوچانو مارتینو
جابونی از Medusa Distribuzione و لوچانو مارتینو و مینو لوی از Dania و National Cinematografica را متقاعد کرد تا در این پروژه مشارکت کنند. این پروژه در طول تولید قاچاق» چراغ سبز دریافت کرد که فولچی آن را به دستیار کارگردانش، روبرتو جیاندالیا، سپرد تا فیلمبرداری اصلی را تمام کند. از گزینه‌های اولیه برای بازیگران می‌توان به ستاره «زامبی ۲» تیسا فارو به عنوان مری وودهاوس، فیاما ماگلیون در نقش ساندرا، آلدو باربریتو در نقش پدر توماس و رابرت کرمن در نقش آقای راس؛ آنها به ترتیب با کاتریونا مک‌کول، ژانت اوگرن،
آنها به ترتیب با کاتریونا مک‌کول، ژانت اوگرن، فابریزیو جووین و ونانتینو ونانتینی جایگزین شدند. آگرن و کریستوفر جرج به طور خاص برای افزایش چشم‌انداز تجاری فیلم استخدام شدند؛ رابطه فولچی با او در حین فیلمبرداری متلاطم بود و باعث شد که او به جورج لقب "سگ سیگاری" بدهد. مک‌کول اخیراً اولین بازی سینمایی خود را در نقش اصلی اقتباس مانگا "لیدی اسکار" انجام داده بود و قرار بود در فیلم‌های بعدی فولچی "ماوراء" و "The House by the Cemetery" به عنوان بازیگر اصلی انتخاب شود. وقتی برای این فیلم با او تماس گرفته شد، احساس
وقتی برای این فیلم با او تماس گرفته شد، احساس کرد که فیلمنامه "بد نوشته شده" است و تقریباً از شرکت در آن خودداری کرد. او در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۱۱ گفت: "به نظر من مثل یک سری جلوه‌های ویژه بدون داستان بود." او از اتاق هتلش با مدیر برنامه‌هایش تماس گرفت تا از او راهنمایی بخواهد. او به او گفت که این نقش را بپذیرد، زیرا «هیچ‌کس قرار نیست به هر حال فیلم را ببیند» - پیش‌بینی‌ای که مک‌کال بعداً اشاره کرد که نادرست از آب درآمد. روبرتو کورتی، مورخ و منتقد فیلم، اظهار داشت که طبق گزارش Public Cinematographic
اظهار داشت که طبق گزارش Public Cinematographic Register، فیلمبرداری در ۲۴ مارس آغاز شده بود، اما به احتمال زیاد فیلمبرداری تا آوریل ۱۹۸۰ آغاز نشده بود. برنامه فیلمبرداری اجازه فیلمبرداری در لوکیشن شهر نیویورک و شش هفته در ساوانا، جورجیا و همچنین دو هفته در رم در استودیوهای د پائولیس برای صحنه‌های جلوه‌های ویژه را می‌داد. تصمیم به فیلمبرداری در ساوانا به دلیل بودجه کم فیلم، به ویژه ...، گرفته شد. احتمالاً برای جلوگیری از درگیری با اتحادیه‌ها در مورد واردات اکثر بازیگران و عوامل فیلم. صحنه‌های جلوه‌های ویژه
بازیگران و عوامل فیلم. صحنه‌های جلوه‌های ویژه شامل صحنه‌ای بود که در آن بازیگران توسط کرم‌ها از طریق دو دستگاه بادی و 10 کیلوگرم کرم مورد حمله قرار می‌گیرند. برای غافلگیر کردن فولچی، یکی از اعضای گروه تعدادی از کرم‌ها را برداشت و آنها را در تنباکوی پیپ او قرار داد، که فولچی تنها پس از چند پک زدن از آنچه می‌کشید، از وجود آنها مطلع شد و این موضوع او را به شدت عصبانی کرد. فولچی بعداً این نظریه را مطرح کرد که این حادثه منجر به بیماری آینده او شده است، زیرا در سال 1985 تحت عمل جراحی قلب قرار گرفت، دچار آنوریسم
1985 تحت عمل جراحی قلب قرار گرفت، دچار آنوریسم بطنی شد، به هپاتیت ویروسی مبتلا شد و ... سیروز کبدی. بسیاری از صحنه‌های خونین و گرافیکی فیلم در فیلمنامه یا داستان اصلی گنجانده نشده بودند، مانند صحنه‌ای که یکی از شخصیت‌ها روده‌های خود را بالا می‌آورد. این صحنه با بالا آوردن روده‌های نوزاد گوساله توسط دانیلا دوریا و سپس جایگزینی سر او با یک نمونه برای استفراغ بیشتر اجرا شد. صحنه‌ای که پیتر تابوت مری را با کلنگ می‌شکند در نیویورک فیلمبرداری شد، اما فضای داخلی تابوت در رم فیلمبرداری شد. مک‌کال به یاد می‌آورد که
در رم فیلمبرداری شد. مک‌کال به یاد می‌آورد که هر بار که کلنگ به تابوت می‌خورد، پلک می‌زد: «این فقط یک واکنش عصبی بود. و لوسیو مدام عصبانی‌تر می‌شد. او مرا از تابوت بیرون کشید و فریاد زد: 'بهت نشون می‌دم چقدر آسونه!' بنابراین به داخل تابوت رفت و همان ضربه را بدون پلک زدن زد. او گفت: 'اگر من می‌توانم این کار را انجام دهم، تو هم می‌توانی این کار را بکنی'.» انتشار. «شهر مردگان زنده» در ۱۱ اوت ۱۹۸۰ توسط شرکت توزیع مدوسا در ایتالیا به صورت سینمایی توزیع شد. این فیلم در مجموع ۹۸۵,۲۳۸,۷۹۸ لیر ایتالیا در داخل کشور
در مجموع ۹۸۵,۲۳۸,۷۹۸ لیر ایتالیا در داخل کشور فروش داشت، رقمی که توسط کورتی «تا حدودی ناامیدکننده» توصیف شد. این فیلم در سراسر اروپا، از جمله آلمان غربی در ۱۱ سپتامبر ۱۹۸۰ و فرانسه در ۱۰ دسامبر ۱۹۸۰، و همچنین هلند، اسپانیا و پرتغال، به صورت سینمایی توزیع شد. نسخه آلمانی فیلم که توسط آلمانیا/آرابلا توزیع شده بود، حدود ۱۰ دقیقه کوتاه‌تر از نسخه ایتالیایی بود و برخی از صحنه‌های دیالوگ حذف شدند. اما صحنه‌های خونین را دست نخورده نگه داشت. در پاریس، این فیلم با عنوان «Frayeurs» در «جشنواره بین‌المللی فیلم و علمی
«Frayeurs» در «جشنواره بین‌المللی فیلم و علمی تخیلی» به نمایش درآمد. در این جشنواره، فیلم «جایزه بزرگ تماشاگران» (Grand Prix du Public) را از آن خود کرد. این فیلم در ۷ مه ۱۹۸۲ در بریتانیا اکران شد، که پس از حذف صحنه حفاری، توسط هیئت رده‌بندی سنی فیلم بریتانیا تصویب شد. در سال ۲۰۰۱، BBFC فیلم را بدون سانسور و با ۱۸]. در ایالات متحده، این فیلم در ۸ آوریل ۱۹۸۳ منتشر شد و در ابتدا با عنوان «گرگ و میش مردگان» تبلیغ می‌شد، که منجر به دستور [[توقف و انصراف]] از شرکت پخش فیلم یونایتد، به دلیل شباهت عنوان به فیلم
پخش فیلم یونایتد، به دلیل شباهت عنوان به فیلم خودشان، [[طلوع مردگان]] ساخته [[ جرج ای. رومرو]] شد. این امر منجر به این شد که توزیع‌کننده، Motion Picture Marketing، فیلم را پس بگیرد و آن را با عنوان جدید «دروازه‌های جهنم» دوباره منتشر کند. ویدئوی خانگی. در غرب در آلمان، این فیلم به بخشی از یک کمپین مطبوعاتی علیه توزیع فیلم‌های خشونت‌آمیز در شبکه‌های خانگی تبدیل شد. این بخشی از یک گزارش خبری ژوئن ۱۹۸۴ در کانال [[زددی‌اف]] با عنوان "مامان، بابا، زامبی - ترسناک برای خانه" بود که در مورد در دسترس بودن فیلم‌های
برای خانه" بود که در مورد در دسترس بودن فیلم‌های خشونت‌آمیز برای افراد زیر سن قانونی بود. قبل از این نمایش، فیلم‌های ترسناکی مانند "[[مجنون (فیلم ۱۹۸۰))|مجنون]]" و "[[ ماوراء (فیلم)|ماوراء ]]" بدون سانسور در آلمان منتشر شدند. با این حال، پس از این گزارش، «شهر مردگان زنده» در آلمان غربی ممنوع شد، در حالی که نوارهای VHS فیلم که در سال ۱۹۸۳ منتشر شده بود (تحت عنوان «Ein Zombie hing am Glockenseil») پس از جلسه رسیدگی در سال ۱۹۸۶ توسط دادگاه منطقه‌ای مونیخ مصادره شدند. انتشار مجدد مداوم فیلم در آلمان غربی با
شدند. انتشار مجدد مداوم فیلم در آلمان غربی با حذف محتوا منجر به انتشار ناقص فیلم تا اواخر سال ۲۰۰۱ در آلمان شد. این فیلم در سال ۲۰۰۰ توسط [[انکر بی انترتینمنت]] بر روی [[دی‌وی‌دی]] در ایالات متحده و در سال ۲۰۱۰ توسط [[دیسک بلوری]] بر روی دی‌وی‌دی و [[بلو آندرگراند]] منتشر شد. در سال ۲۰۱۸، [[Arrow Films|Arrow Video]] نسخه محدودی [[وضوح ۴کی]] را منتشر کرد. نسخه بازسازی‌شده با وضوح تصویر|4K از هر دو نسخه «شهر» و «دروازه‌ها» در بریتانیا. در سال ۲۰۲۰، نسخه «دروازه‌ها» به صورت بلو-ری در ایالات متحده به عنوان یک