payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جی. «هویت و بوم‌شناسی در سیبری قطبی: تیپ شماره یک گوزن‌های شمالی (مطالعات آکسفورد در انسان‌شناسی اجتماعی و فرهنگی)» (۲۰۰۰). کنستانتینوف، یولیان. «یادبود لنین لیمیتد: تیپ‌های گله‌داری گوزن شمالی در شبه‌جزیره کولا». انسان‌شناسی امروز، جلد ۱۳، شماره ۳، ۱۹۹۷، صفحات. ۱۴–۱۹. جی‌استور، جی‌استور، www.jstor.org/stable/2783133. کنستانتینوف، یولیان. گفتگوهایی با قدرت: تحولات شوروی و پس از شوروی در بخش پرورش گوزن شمالی شبه جزیره کولا. استاملر، فلوریان. «عشایر گوزن شمالی به بازار می‌آیند.» مونستر: انتشارات (۲۰۰۵)
شمالی به بازار می‌آیند.» مونستر: انتشارات (۲۰۰۵) ویتبسکی، پیرز. مردم گوزن شمالی: زندگی با حیوانات و ارواح در سیبری. هاتون میفلین هارکورت، ۲۰۰۶.
هانس کاولیش (; ۱۸ دسامبر ۱۸۹۴ – ۳۱ ژوئیهٔ ۱۹۶۶) بازیکن، مربی و داور فوتبال اهل اتریش بود.
کارل زانکل (; درگذشته ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اتریش بود.
نووسولداتکا () یک شهرک در بخش کراسننسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
ادی باوئر (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اتریش بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال راپید وین اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده است.
لسنویه اوکولوو () یک شهرک در بخش کراسننسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
سویستوفکا () یک شهرک در بخش کراسننسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
وربنویه () یک شهرک در بخش کراسننسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
کالینین () یک شهرک در بخش کراسننسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
کراسنویه () یک شهرک در بخش کراسننسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
یوزف والتر (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اتریش بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال فرست ویینا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اتریش بازی کرده است.
«ضد سلیگر» گردهمایی فعالان مدنی و محیط زیستی است که از ۱۷ تا ۲۰ ژوئن ۲۰۱۱ در روسیه، در جنگل خیمکی در نزدیکی مسکو برگزار شد. ابتکار برگزاری این گردهمایی توسط جنبش دفاع از جنگل خیمکی پیشنهاد شده است. به گفته رهبر این جنبش، یوگنیا چیریکووا، «ضد سلیگر» جایگزینی برای انجمن طرفدار کرملین در دریاچه سلیگر است. از سوی دیگر، این مکان برای جلسات و بحث‌های فعالان مدنی است که می‌خواهند متحد شوند و بر حقوق خود بایستند. این گردهمایی، به‌ویژه در واکنش به فضای بسته سیاسی و محدودیت‌های اعمال‌شده بر آزادی بیان شکل گرفت.
و محدودیت‌های اعمال‌شده بر آزادی بیان شکل گرفت. شرکت‌کنندگان با برگزاری کارگاه‌ها، سخنرانی‌ها و فعالیت‌های گروهی، تلاش می‌کنند آگاهی عمومی را افزایش دهند و شبکه‌ای از کنشگران مستقل ایجاد کنند. هدف اصلی آن‌ها، تقویت جامعه مدنی و مقابله با سانسور و سرکوب سیاسی است. برگزارکنندگان از فعالان مدنی و محیط زیستی، سیاستمداران، هنرمندان و همه شهروندان فعالی که مایل به حمایت از حفاظت از طبیعت و توسعه جامعه مدنی هستند، دعوت کرده بودند. این برنامه شامل سخنرانی‌ها، اجراهای موسیقی و ادبی، نمایشگاه‌ها، مسابقات، مناظره‌ها،
موسیقی و ادبی، نمایشگاه‌ها، مسابقات، مناظره‌ها، پیاده‌روی و کاشت درخت در جنگل خیمکی بود. سخنرانان شامل یوگنیا چیریکووا، اولگ کاشین روزنامه‌نگار، اولگ کوزلوفسکی فعال دموکراسی، سرگئی میرونوف رئیس سابق شورای فدراسیون، سرگئی میتروخین رهبر حزب یابلوکو، الکساندر موروزوف سیاستمدار، الکسی ناوالنی فعال ضد فساد، بوریس نمتسوف رهبر جنبش همبستگی، النا پانفیلووا رئیس سازمان شفافیت بین‌الملل - روسیه، والری پانیوشکین و لئونید پارفنوف روزنامه‌نگاران، آرتمی ترویتسکی منتقد هنری، ایلیا وارلاموف وبلاگ‌نویس محبوب و دیگران
هنری، ایلیا وارلاموف وبلاگ‌نویس محبوب و دیگران بودند. برخی دیگر از چهره‌های سرشناس روس در این مراسم شرکت نکردند، اما از جمله گنادی گودکوف، نماینده دومای دولتی و لیودمیلا الکسیوا، فعال حقوق بشر، از این مراسم حمایت کردند. حضور نمادین این افراد، نشان‌دهنده اهمیت اجتماعی و سیاسی مراسم بود. آن‌ها با انتشار بیانیه‌هایی، بر لزوم حفظ آزادی‌های مدنی، احترام به حقوق بشر و تقویت همبستگی ملی تأکید کردند. این مراسم نه‌تنها جنبه یادبود داشت، بلکه به بستری برای ابراز دیدگاه‌های انتقادی و حمایت از ارزش‌های دموکراتیک در
انتقادی و حمایت از ارزش‌های دموکراتیک در فضای عمومی تبدیل شد. به شرکت‌کنندگان چادر، غذای گرم، سرویس بهداشتی و امکانات شستشو و همچنین حمل و نقل با اتوبوس از مسکو ارائه شد. در طول اقامتشان، دو الزام بر شرکت‌کنندگان اعمال شد: احترام به یکدیگر و پرهیز از نوشیدن الکل. هزینه این گردهمایی، حداقل تا حدی، از محل کمک‌های مالی حامیان شخصی و سازمان‌های مخالف تأمین شد. این کمک‌ها شامل حمایت‌های مالی کوچک از سوی شهروندان، فعالان مدنی، و نهادهای غیردولتی بود که با هدف تقویت جامعه مستقل و ترویج گفت‌وگوی آزاد صورت گرفت.
جامعه مستقل و ترویج گفت‌وگوی آزاد صورت گرفت. برخی از این سازمان‌ها در زمینه حقوق بشر، محیط زیست و آزادی رسانه فعالیت داشتند و با تأمین منابع، امکان برگزاری کارگاه‌ها، تهیه تجهیزات و پوشش رسانه‌ای را فراهم کردند. این حمایت‌ها نقش مهمی در استقلال مالی و محتوایی گردهمایی ایفا کردند. در ۱۵ ژوئن، برگزارکنندگان نامه‌ای به دیمیتری مدودف، رئیس‌جمهور روسیه، ارسال کردند و از او خواستند که اطمینان حاصل کند که کار این انجمن با مانعی مواجه نشود. با وجود حضور تعدادی پلیس در محل، هیچ گزارشی از درگیری یا خشونت از هیچ‌یک
در محل، هیچ گزارشی از درگیری یا خشونت از هیچ‌یک از طرفین گزارش نشده است. یوگنیا چیریکووا پیش‌بینی کرده بود که احتمالاً انتخابات بعدی ضد سلیگر در اوت ۲۰۱۲ برگزار خواهد شد.
معدن الکسینسکی - یک محل دفن زباله برای زباله‌های خانگی است که در کلین، در محدوده ۷۰ واقع شده است. کیلومتری مسکو، کشور روسیه. این معدن حدود ۵ میلیون متر مکعب زباله جامد شهری را در خود جای می‌دهد. هر روز بیش از ۲۵۰ کامیون زباله با حجم ۱۵ متر مکعب به آن وارد می‌شوند. ارتفاع محل دفن زباله حدود ۲۵ متر است. از سال ۲۰۱۴، این محل دفن زباله حدود ۴ میلیون تن زباله را در خود جای داده است. معدن الکسینسکی تهدیدی برای سلامت مردم است. تاریخچه محل دفن زباله. معدن الکسینسکی در فاصله ۲ کیلومتری واقع شده است. کیلومتر از شهر
در فاصله ۲ کیلومتری واقع شده است. کیلومتر از شهر کلاین، ۱ کیلومتر از یک مدرسه و کمتر از ۵۰۰ متر از خانه‌های ساکنان فاصله دارد. ابتدا شن و ماسه در آنجا حفاری شد، اما سپس به یک محل دفن زباله محلی برای کلاین تبدیل شد. از سال ۱۹۹۳ تا ۲۰۱۳، حدود ۱٫۵ میلیون تن زباله در این محل دفن زباله جمع شد. به دستور رئیس‌جمهور روسیه، این محل دفن زباله به همراه سایر محل‌های دفن زباله در استان مسکو در سال ۲۰۱۳ باید بسته و احیا می‌شد. در فوریه ۲۰۱۴، وزارت محیط زیست استان مسکو از پایان بهره‌برداری از این محل دفن زباله به دلیل
از پایان بهره‌برداری از این محل دفن زباله به دلیل کاهش ظرفیت مجاز خبر داد. در همان سال، با نقض قانون روسیه، این محل دفن زباله که در فهرست دفع زباله‌های جامد شهری قرار نداشت، کار خود را از سر گرفت. میلیون‌ها تن زباله بدون هیچ گونه کنترل فرایند دفع، از مسکو وارد این منطقه شد. در دوره ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۵، یک معدن شن و ماسه عمیق به تپه‌ای عظیم تبدیل شد. در سال ۲۰۱۴ حدود سه میلیون تن زباله دفن شد، به عبارت دیگر، دو برابر مقدار زباله‌ای که در ۲۰ سال گذشته دفن شده بود. فاجعه زیست‌محیطی. مقامات محلی ابتدا مشکل را نادیده
زیست‌محیطی. مقامات محلی ابتدا مشکل را نادیده گرفتند، سپس قول دادند که آن را حل کنند و در نهایت برای قانونی کردن محل دفن زباله اقدام کردند. محل دفن زباله مجوز انتشار گازهای گلخانه‌ای دریافت کرد و در فهرست دفع زباله‌های جامد شهری قرار گرفت. به ساکنان اجازه داده نشد که این اسناد را بررسی کنند. طبق گزارش وزارت محیط زیست استان مسکو، شرکت عامل مرتباً الزامات پروژه را نقض می‌کرد و زباله‌ها را بدون لایه‌های خاک بدون پوشش رها می‌کرد و از هیچ گونه تصفیه زباله و فناوری‌های جذب گاز محل دفن زباله استفاده نمی‌کرد. همه
جذب گاز محل دفن زباله استفاده نمی‌کرد. همه این تخلفات منجر به تأثیر جدی بر محیط زیست شده است. شیرآبه به آب‌های زیرزمینی نشت کرده است. مردم هر روز بوی مسمومیت ناشی از گازهای محل دفن زباله را احساس می‌کنند. گله‌های مرغ دریایی عملکرد یک فرودگاه محلی را به خطر می‌اندازند. این بو بر بازدیدکنندگان خانه-موزه دولتی چایکوفسکی تأثیر می‌گذارد. در سال ۲۰۱۷، وزارت موقعیت‌های اضطراری تشخیص داد که غلظت سولفید هیدروژن در هوا در محل زندگی ۲۵ برابر از حد مجاز فراتر رفته است. مقامات محلی در حالی که قصد دارند مساحت محل دفن
مقامات محلی در حالی که قصد دارند مساحت محل دفن زباله را دو برابر کنند، مدام به مردم اطمینان می‌دهند که همه چیز تحت کنترل است و هیچ جای نگرانی وجود ندارد. تظاهراتی که از تعطیلی و احیای محل دفن زباله الکسینسکی حمایت می‌کردند، بیش از ۵۰۰ نفر را گرد هم آورد
رز چهره فرشته یک رقم رز صورتی فلوریبوندا است که توسط هربرت سویم و شرکت ویکس رز گروئرز پرورش یافته و در سال ۱۹۶۸ در ایالات متحده معرفی شد. «چهرهٔ فرشته» حاصل تلاقی دو رقم فلوریبوندا («سیرک» × «پینوکیوی اسطوخدوسی») و یک رقم رز دورگه چایبه نام «استرلینگ سیلور» است. این رز در سال ۲۰۰۲ به عنوان برنده گل رز سراسر آمریکا انتخاب شد توضیحات. به‌گفتهٔ چارلز و بریجید کوئست-ریتسون در کتاب "دایرةالمعارف رزها"، «ممکن است که «چهرهٔ فرشته» بیش از ۳۰ سال پیش معرفی شده باشد، اما همچنان بهترین رز فلوریبوندای بنفش مایل به
اما همچنان بهترین رز فلوریبوندای بنفش مایل به ارغوانی است—دلیلی زنده بر این‌که گاهی اوقات رزهای قدیمی بهتر از رزهای جدید هستند.» «چهرهٔ فرشته» گیاهی قائم و پرپشت با شاخ و برگ براق است که فرمی مرتب با ارتفاع و عرض حدود ۹۰ سانتی‌متر دارد. این رز برای استفاده به عنوان گل‌های شاخه‌بریده مناسب است. گیاهی کم‌حجم بوده و به‌طور فراوان گل می‌دهد. بهترین رشد آن در آفتاب کامل و هر خاک با زهکشی مناسب حاصل می‌شود. گل‌های اسطوخدوسی به قطر حدود ۷٫۵ سانتی‌متر با لبه‌های موج‌دار و حاشیه‌ای به رنگ یاقوتی پررنگ‌تر دارد و هم
و حاشیه‌ای به رنگ یاقوتی پررنگ‌تر دارد و هم به صورت شاخه‌های منفرد و هم به شکل خوشه‌ای رشد می‌کنند. عطر آن قوی و شیرین است و جوایزی را نیز برای عطر خود به دست آورده است. این گیاه در مناطق اقلیمی ۵ تا ۹ مقاوم است. باید در اوایل فصل رشد تدابیر پیشگیرانه‌ای در برابر حشرات و بیماری‌ها اندیشید، چرا که شکوفه‌های معطر آن خوراک محبوب شته‌ها هستند و به بیماری زنگ رز نیز مبتلا می‌شوند.
جنگ آیینی () نبرد آیینی (که گاهی جنگ بومی نیز نامیده می‌شود) حالتی از جنگ مداوم یا مکرر است، مانند آنچه در (اما نه محدود به) برخی از جوامع قبیله‌ای یافت می‌شود. جنگ آیینی امکان نمایش شجاعت، مردانگی و ابراز احساسات را فراهم می‌کند، در حالی که منجر به جراحات نسبتاً کم و حتی مرگ و میر کمتری می‌شود؛ بنابراین چنین عملی را می‌توان به عنوان نوعی حل تعارض یا به عنوان یک تمرین روانی-اجتماعی در نظر گرفت. بومیان آمریکا اغلب در این فعالیت شرکت می‌کردند، اما فراوانی جنگ در اکثر فرهنگ‌های شکارچی-گردآورنده موضوع اختلاف
در اکثر فرهنگ‌های شکارچی-گردآورنده موضوع اختلاف است. جنگ برای هر جامعه قبیله‌ای شناخته شده است، اما برخی جوامع تأکید ویژه‌ای بر فرهنگ جنگجو داشتند. به عنوان مثال می‌توان به نوئرهای سودان جنوبی، ماسایی‌های شرق آفریقا، زولوهای جنوب شرقی آفریقا، دایاک‌های دریایی بورنئو، ناگاهای شمال شرقی هند و میانمار، مائوری‌های نیوزیلند، دوگوم دانی‌های پاپوآ، آراوکانی‌های پاتاگونیا، و یانومامی‌ها (که به «مردم خشن» معروفند) آمازون اشاره کرد. فرهنگ جنگ بین قبیله‌ای از دیرباز در گینه نو وجود داشته است. جوامع اشتراکی به خوبی
در گینه نو وجود داشته است. جوامع اشتراکی به خوبی قادر به تشدید جنگ‌های تمام عیار برای نابودی بین قبایل هستند؛ بنابراین، در حوضه آمازون، خصومت دائمی بین قبایل همسایه جیوارو وجود داشت. تفاوت اساسی بین جنگ‌های اعمال شده در یک قبیله و علیه قبایل همسایه به گونه‌ای است که «جنگ‌های بین قبایل مختلف در اصل جنگ‌های نابودی هستند». مستند است که گروه‌های جنگی بزرگ مردم بورورو، کایاپو، ماندوروکو، گوارانی و توپی، حملات دوربردی را در سراسر برزیل انجام می‌دادند. اکثر گروه‌های بورورو دائماً با همسایگان خود در جنگ بودند. در
بورورو دائماً با همسایگان خود در جنگ بودند. در اوایل قرن بیستم، سی قبیله بومی در حوضه آمازون به عنوان صلح‌جو و هشتاد و سه قبیله به‌طور خاص به عنوان جنگجو توصیف می‌شدند. یانومامی‌های آمازون به‌طور سنتی سیستم تشدید خشونت را در چندین مرحله مجزا اجرا می‌کردند. دوئل سینه‌زنی، دوئل سیلی‌زدن به پهلو، مبارزه با چماق و مبارزه با پرتاب نیزه. تشدید بیشتر منجر به حمله به گروه‌هایی با هدف کشتن حداقل یک عضو از جناح متخاصم می‌شود. در نهایت، بالاترین مرحله تشدید، نوموهونی یا قتل‌عام‌های همه‌جانبه ناشی از خیانت است. رسوم
یا قتل‌عام‌های همه‌جانبه ناشی از خیانت است. رسوم مشابهی برای دوگوم دانی و چیمبو گینه نو، نوئر سودان و سرخپوستان دشت‌های آمریکای شمالی شناخته شده بود. در میان چیمبوها و دوگوم دانی، دزدی خوک رایج‌ترین علت درگیری بود، حتی بیشتر از ربودن زنان، در حالی که در میان یانوماموها، شایع‌ترین علت اولیه جنگ، اتهامات جادوگری بود. جنگ به عنوان کاهش تنش‌های درون گروهی عمل می‌کند و جنبه‌هایی از یک بازی یا «فوتبال پرشور» را دارد.
مهدی محمدی (زادهٔ ۲۲ بهمن ۱۳۷۰) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست مدافع برای باشگاه فوتبال شمس‌آذر در لیگ برتر خلیج فارس بازی میکند. دوران باشگاهی. وی سابقه بازی در تیم های کاسپین قزوین، شهرداری همدان، نود ارومیه و شمس‌آذر را نیز دارد.
ورا واسیلیونا چاپلینا ( (زاده ۲۴ آوریل ۱۹۰۸ - درگذشته ۱۹ دسامبر ۱۹۹۴) نویسنده ادبیات کودکان و طبیعت‌گرای اهل اتحاد جماهیر شوروی بود. زندگی‌نامه. ورا چاپلینا در مسکو متولد شد، پدربزرگش، ولادیمیر چاپلین، مهندس، استاد و مربی معمار ملنیکوف بود. پس از انقلاب ۱۹۱۷، ورای ۱۰ ساله گم شد و چندین سال را در پرورشگاهی در تاشکند گذراند. در سال ۱۹۲۳ به مسکو بازگشت. فعالیت او در باغ وحش مسکو از شانزده سالگی آغاز شد. چاپلینا تا جایی که می‌توانست از باغ وحش بازدید می‌کرد و مانند بسیاری از کودکان، به ویژه جذب توله‌ها می‌شد.
بسیاری از کودکان، به ویژه جذب توله‌ها می‌شد. او آنقدر زیاد ظاهر می‌شد و آنقدر می‌ماند که سرانجام توجه پیوتر مانتیفل، طبیعت‌شناس ارشد باغ وحش، را به خود جلب کرد و او از او پرسید که آیا مایل است به عنوان دستیار جوان فعالیت کند. او با کمال میل این پیشنهاد را پذیرفت و از آن زمان روزانه در باغ وحش کار می‌کند. در سال ۱۹۲۴ او وارد حلقه زیست‌شناسان جوان در باغ وحش مسکو شد. علاقه ویژه ورا چاپلینا به حیوانات نوزاد بود و در سال 1933 مسئولیت نگهداری از حیوانات جوان بی‌مادر باغ‌وحش به او سپرده شد. در سال ۱۹۳۷، او رئیس
باغ‌وحش به او سپرده شد. در سال ۱۹۳۷، او رئیس یکی از بزرگ‌ترین بخش‌های باغ‌وحش، یعنی بخش حیوانات وحشی باغ‌وحش مسکو، شد. در طول سال‌ها، ورا چاپلینا و خانواده‌اش میزبان تعدادی از حیوانات در خانه بودند - گرگ، یک پلنگ، یک سیاه‌گوش و یک توله شیر به نام کینولی. کینولی در زبان روسی به معنای «رها شده» است، زیرا مادرش توله را رها کرده بود. ورا چاپلینا توله را نجات داد. او آن را به خانه برد. با شیشه به او شیر داد و در روزهای اول از او مراقبت کرد. و به این ترتیب کینولی در اواسط دهه ۱۹۳۰ در آپارتمانی در مسکو با
کینولی در اواسط دهه ۱۹۳۰ در آپارتمانی در مسکو با چاپلینا، همسر، پسر کوچک و برادرش - و مجموعه‌ای از همسایگان و فرزندانشان، شیر ماده در حال رشد، بزرگ شد. داستان کینولی با عشق خانم چاپلینا به حیوانات و تمایل او به برانگیختن بخشی از این احساس در خوانندگانش، می‌درخشد. اولین کتاب ورا چاپلینا در مورد بچه حیوانات "توله‌ها از محوطه سبز" ("Malyshi s zelenoĭ proshchadki"), برای اولین بار در سال ۱۹۳۵ به زبان روسی منتشر شد. از آن زمان، او کتاب‌های بسیاری برای کودکان دربارهٔ حیوانات نوشت، از جمله "دانش آموزان حیوانات
حیوانات نوشت، از جمله "دانش آموزان حیوانات من" (۱۹۳۷؛ "Мои воспитанники"); Мои "воспитанники") "Четвероногие друзья")، "دانش آموزان باغ وحش" (۱۹۵۵–۱۹۶۵؛ "Питомцы зоопарка")، "برخوردهای اتفاقی" (۱۹۷۶؛ "Случайные)" «نوشته‌های چاپلینا محبت‌آمیز است، اما احساساتی نیست.» «نوشته‌ها سرراست و ساده هستند، نگرش نویسنده نسبت به موجوداتی که از آنها مراقبت می‌کرد، هم لطیف "و" هم کاربردی است.» ورا چاپلینا تا سال ۱۹۴۶ در باغ وحش مسکو کار می‌کرد و هر زمان که وقت پیدا می‌کرد، داستان می‌نوشت. از آن زمان، او زمان بیشتری را
داستان می‌نوشت. از آن زمان، او زمان بیشتری را به فعالیت‌های ادبی اختصاص داده و به یک نویسنده تمام وقت تبدیل شده است. داستان‌های چاپلینا به زبان‌های انگلیسی، آلمانی، فرانسوی، اسپانیایی، پرتغالی، ژاپنی، چینی، عبری، لهستانی، چکی، مجارستانی، لتونیایی، استونیایی، رومانیایی، دانمارکی، سوئدی، و صربی ترجمه شده‌اند.
صنعت بسته‌بندی کارتن تاشو را به شکلی که امروزه شناخته می‌شود، از اواخر قرن نوزدهم ایجاد کرد. این فرایند شامل کارتن تاشو ساخته شده از مقوا است که چاپ، لمینت، برش، سپس تا و چسب زده می‌شود. کارتن‌ها به صورت صاف به یک بسته‌بندی‌کننده ارسال می‌شوند، که ماشین‌آلات مخصوص به خود را دارد تا کارتن را به شکل نهایی خود به عنوان ظرفی برای یک محصول تا کند. برخی از سبک‌های کارتن تاشو را می‌توان از تخته فیبر موجدار E-flute یا میکرو-فلوت ساخت. صنعت کارتن تاشو در تجارت جهانی جایگاه مهمی ندارد، اگرچه ایالات متحده مقادیر قابل
جایگاه مهمی ندارد، اگرچه ایالات متحده مقادیر قابل توجهی از غذاهای کنسروی و سایر محصولات را در کارتن‌های تاشو صادر می‌کند. حجم صادرات کارتن‌های تاشو که به صورت تخت حمل می‌شوند نسبتاً کم است و کمتر از ۰٫۵ درصد از تولید ایالات متحده را تشکیل می‌دهد. اختراع و توسعه. در دهه ۱۸۴۰، کارتن‌ها با دست ساخته می‌شدند و با پونز و نخ به هم متصل می‌شدند و فقط برای اقلام گران‌قیمت (مانند جواهرات) استفاده می‌شدند. اگرچه برخی چارلز هنری فویل را به عنوان «مخترع» کارتن کاغذی توصیف می‌کنند، تولید انبوه کارتن‌ها، تا حدودی به‌طور
می‌کنند، تولید انبوه کارتن‌ها، تا حدودی به‌طور تصادفی، در شرکت رابرت گیر در بروکلین، نیویورک رواج پیدا کرد. در سال ۱۸۹۷، شرکت ملی بیسکویت (نابیسکو) اولین شرکت بزرگی بود که کارتن‌های جدید را برای بیسکویت‌های اونیدا به کار گرفت.
آژانس مدیریت ریسک (به انگلیسی: Risk Management Agency؛ مخفف: RMA) یکی از نهادهای وابسته به وزارت کشاورزی ایالات متحده است که مسئولیت اداره شرکت بیمه محصولات کشاورزی فدرال (FCIC) را بر عهده دارد. مدیر کنونی این آژانس، هدر مانزانو است. تاریخچه. آژانس مدیریت ریسک در سال ۱۹۹۶، به موجب «قانون فدرال بهبود و اصلاحات کشاورزی» مصوب همان سال، با هدف اداره و مدیریت شرکت بیمه محصولات کشاورزی فدرال (FCIC) تأسیس گردید. شرکت بیمه محصولات کشاورزی فدرال (FCIC) در سال ۱۹۳۸ و در بحبوحه دوران رکود بزرگ تأسیس شد تا با ارائه
و در بحبوحه دوران رکود بزرگ تأسیس شد تا با ارائه بیمه به کشاورزان، امکان ادامه فعالیت و کسب سود از تولید محصولات کشاورزی را حتی در شرایط نامساعد کشاورزی و اقتصادی فراهم آورد. در آن دوره، به دنبال وقوع طوفان گرد و غبار، شمار زیادی از کشاورزان آمریکایی ناگزیر به ترک مزارع خود شدند. برنامه‌ها، ساختار، کارکنان و بودجه. آژانس مدیریت ریسک دارای سه حوزه اصلی برنامه است: آژانس مدیریت ریسک تحت اداره مدیری قرار دارد که از سوی وزیر کشاورزی ایالات متحده منصوب می‌شود. مدیر این آژانس، به‌عنوان عضو بدون حق رأی، در
مدیر این آژانس، به‌عنوان عضو بدون حق رأی، در هیئت‌مدیره شرکت بیمه محصولات کشاورزی فدرال نیز فعالیت می‌کند. آژانس مدیریت ریسک برای اداره هر یک از سه حوزه اصلی برنامه‌های خود، معاونان اداری منصوب کرده و همچنین از خدمات یک مدیر ارشد مالی، یک مدیر ارشد اطلاعات، یک مدیر دفتر حقوق مدنی و یک مدیر دفتر امور خارجی بهره می‌برد. این آژانس دارای ده دفتر منطقه‌ای در نقاط مختلف ایالات متحده است و بیش از ۴۵۰ نفر را در دفاتر خود در سراسر کشور به کار گرفته است. آژانس مدیریت ریسک در سال مالی ۲۰۱۶ دارای بودجه عملیاتی به
ریسک در سال مالی ۲۰۱۶ دارای بودجه عملیاتی به میزان ۷۴٫۸ میلیون دلار بود و در سال ۲۰۱۵ مدیریت بیش از ۱۰۲ میلیارد دلار تعهدات بیمه‌ای را بر عهده داشت.
ظرف غذای فومی نوعی بسته‌بندی یکبار مصرف برای غذاها و نوشیدنی‌های مختلف مانند نودل فوری فرآوری‌شده، گوشت خام از سوپرمارکت‌ها، بستنی از بستنی‌فروشی‌ها، غذای پخته‌شده از اغذیه‌فروشی‌ها یا دکه‌های غذا یا نوشیدنی‌هایی مانند «قهوه بیرون‌بر» است. این ظروف همچنین معمولاً برای سرو غذای بیرون‌بر از رستوران‌ها استفاده می‌شوند و همچنین بنا به درخواست مشتریانی که مایل به بردن بقیه غذای خود به خانه هستند، در دسترس هستند. فوم عایق حرارتی خوبی است و حمل ظرف را آسان می‌کند و همچنین غذا را در دمایی که هنگام پر شدن در ظرف
و همچنین غذا را در دمایی که هنگام پر شدن در ظرف داشته است، چه گرم و چه سرد، نگه می‌دارد. مسائل زیست محیطی. ظروف بیرون‌بر فومی که کاملاً از فوم پلی‌استایرن ساخته شده‌اند، بر محیط زیست تأثیر می‌گذارند زیرا به راحتی تجزیه بیولوژیکی نمی‌شوند. با این حال، تجزیه میکروبی استایرن از طریق متانوژن‌ها بررسی و تأیید شده است که محصولات واسطه آن مواد آلی مختلف و دی‌اکسید کربن هستند. "سودوموناس پوتیدا" همچنین می‌تواند روغن استایرن را به پلی‌هیدروکسی‌آلکانوات‌های زیست‌تخریب‌پذیر مختلف تبدیل کند. برخی از شهرها استفاده از
مختلف تبدیل کند. برخی از شهرها استفاده از ظروف بیرون‌بر فومی را ممنوع کرده‌اند، به ویژه سانفرانسیسکو ، سیاتل و پورتلند، اورگان . در سال 2013، شهردار شهر نیویورک به دلایل بهداشتی و زیست‌محیطی، ممنوعیت ظروف غذای فومی را پیشنهاد کرد. اجرای این طرح در حالی که این ممنوعیت توسط صاحبان رستوران‌ها و تولیدکنندگان پلی‌استایرن مورد بحث قرار گرفته بود، به حالت تعلیق درآمد. پس از سه سال دادخواهی، یک قاضی به نفع شهر رأی داد. در سال 2019، اندرو کومو، فرماندار ایالت نیویورک، ممنوعیتی را در سراسر ایالت پیشنهاد داد.
جعبه غذای چینی (که با نام‌های سطل کاغذی، سطل صدف یا ظرف غذای بیرون‌برچینی نیز شناخته می‌شود) یک ظرف مقوایی تاشده، موم‌کاری‌شده یا روکش‌شده با پلاستیک است که در اصل برای نگهداری صدف طراحی شده است. این ظرف معمولاً دارای دسته‌ای از جنس سیم توپر است. این جعبه غذا اغلب توسط رستوران‌های غذاهای چینی آمریکایی در ایالات متحده برای بسته‌بندی غذاهای بیرون‌بر استفاده می‌شود. این جعبه غذا همچنین در کشورهای دیگر مانند لهستان نیز یافت می‌شود، اما به ندرت در چین و سایر کشورهای آسیایی با تعداد بالای چینی‌تبارها دیده می‌شود.
آسیایی با تعداد بالای چینی‌تبارها دیده می‌شود. این ظرف ارزان، بادوام و در حالت ایستاده نسبتاً ضد نشت است. قسمت بالای آن معمولاً دارای یک زبانه مقوایی قفل‌دار است که خود به خود بسته می‌شود. ساختار تا شده ساده اوریگامی مانند آن، امکان خروج بخار غذای داغ را فراهم می‌کند. معمولاً می‌توان مستقیماً با استفاده از چوب غذاخوری از داخل ظرف غذا خورد. این ظروف عمدتاً برای غذاهای چینی آمریکایی استفاده می‌شوند، اگرچه در برخی از کشورهای اروپایی و آمریکای لاتین نیز رواج پیدا کرده‌اند. جعبه غذای چینی که می‌توان با خیال
پیدا کرده‌اند. جعبه غذای چینی که می‌توان با خیال راحت در اجاق‌های مایکروویو (بدون دسته فلزی که می‌تواند باعث ایجاد قوس الکتریکی شود) استفاده کرد، موجود است. آنها اغلب دسته ندارند یا دسته پلاستیکی دارند. این ظروف همچنین می‌توانند برای نگهداری یا حمل اقلام غیر غذایی یا قطعات کوچک استفاده شوند. ظروف بیرون‌بر نیز به عنوان بسته‌بندی جدید برای هدایای کوچک ارائه شده‌اند. تاریخچه. اختراعات اولیه به سال‌های ۱۸۹۰، ۱۸۹۴، و ۱۹۰۸ برمی‌گردد. سطل صدف مقوایی در زمانی اختراع شد که صدف تازه محبوب‌تر و فراوان‌تر و ارزان‌تر
شد که صدف تازه محبوب‌تر و فراوان‌تر و ارزان‌تر از امروز بود. از آنجایی که پوست کندن صدف (جدا کردن گوشت خام از پوسته) نیاز به مهارت دارد و می‌تواند دشوار و خطرناک باشد، معمولاً از فروشنده صدف خواسته می‌شد که صدف‌ها را باز کند تا بتوان آنها را برای استفاده در دستور العمل‌ها به خانه برد. سطل صدف روشی ارزان و بهداشتی برای انجام این کار فراهم می‌کرد. در اواسط قرن بیستم، صید بیش از حد صدف (و افزایش قیمت متعاقب آن) باعث شد تولیدکنندگان تعداد قابل توجهی سطل صدف فروخته نشده داشته باشند. در ایالات متحده پس از جنگ
نشده داشته باشند. در ایالات متحده پس از جنگ جهانی دوم، افزایش چشمگیری در فروش غذاهای بیرون‌بر که می‌توانستند از رستوران‌ها خریداری شوند، وجود داشت. غذاهای چینی به دلیل خوشمزه بودن، غیرمعمول بودن، نسبتاً ارزان بودن و قابلیت حمل آسان، انتخاب محبوبی بودند. سطل صدفی به سرعت برای «غذای بیرون‌بر چینی» به کار گرفته شد. سطل‌های مقوایی تا حدودی عایق‌بندی خودکار داشتند و می‌توانستند برای طیف گسترده‌ای از غذاها از جمله برنج پخته، غذاهای مرطوب مانند خوراک تخم‌مرغ و غذاهای سس‌دار استفاده شوند، اگرچه برای غذاهای داغ و
سس‌دار استفاده شوند، اگرچه برای غذاهای داغ و بسیار مایع مانند سوپ‌ها مناسب نبودند. این ظروف همچنین توسط رستوران‌هایی که غذاهای کلاسیک آمریکایی بیرون‌بر، مانند سیب‌زمینی سرخ‌کرده یا صدف سرخ‌شده، ارائه می‌دهند، استفاده می‌شوند.
فیلم لمس کردن اسب‌های وحشی اثری در ژانر درام به کارگردانی النور لیندو است که در سال ۲۰۰۲ منتشر گردید. این اثر در ایالات متحده آمریکا تولید شده و داستان آن در کشور کانادا جریان دارد. بازیگران اصلی این فیلم جین سیمور، مارک رندال، چارلز مارتین اسمیت و جیمز مک‌گوان هستند. داستان. پس از تصادف رانندگی‌ای که به کشته شدن پدر و خواهرش انجامید و مادرش را به کما برد، پسری برای زندگی با عمه‌اش که فردی گوشه‌گیر است، به جزیره سیبل—منطقه‌ای حفاظت‌شده و مشهور به اسب‌های وحشی—فرستاده می‌شود. بازخوردها. این فیلم عموماً
وحشی—فرستاده می‌شود. بازخوردها. این فیلم عموماً نقدهای مثبتی دریافت نکرد.
فیبر قالب‌گیری شده یا خمیر قالب‌گیری شده یک ماده بسته‌بندی است که معمولاً از مقوای بازیافتی و یا کاغذ روزنامه ساخته می‌شود. این ماده برای بسته‌بندی محافظ یا برای سینی مقوایی و ظروف نوشیدنی استفاده می‌شود. برای بسیاری از کاربردها، خمیر قالب‌گیری شده ارزان‌تر از پلی‌استایرن منبسط‌شده (EPS)، پلی‌اتیلن ترفتالات (PET) و پلی‌وینیل کلراید (PVC) شکل‌دهی‌شده با خلاء، موج‌دار کردن و فوم‌ها است. خمیر قالب‌گیری شده اغلب به عنوان یک ماده بسته‌بندی پایدار در نظر گرفته می‌شود، همانطور که توسط ائتلاف بسته‌بندی پایدار تعریف
همانطور که توسط ائتلاف بسته‌بندی پایدار تعریف شده است، زیرا از مواد بازیافتی تولید می‌شود و پس از چرخه عمر مفید خود می‌تواند دوباره بازیافت شود.
سیلویو مانفرد دانته یک شخصیت خیالی در سریال تلویزیونی سوپرانوها از شبکه اچ‌بی‌او است که توسط استیون ون زند به تصویر کشیده شده است. او در خانواده جنایی دیمیو، به عنوان کنسیلیری (مشاور ارشد) و دست راست تونی سوپرانو فعالیت می‌کند. در فیلم پیش درآمد «قدیسین فراوان نیوآرک» (2021)، نقش جوان سیلویو دانته را جان مگارو بازی کرده است. زندگینامه شخصیت. طبق "کتاب «سوپرانوها، یک تاریخچه خانوادگی»" ، سیلویو در ژوئن ۱۹۵۷ در وست اورنج، نیوجرسی متولد شد. پدرش جوزف «بپو» دانته، اصالتاً اهل کالابری ، عضو شوالیه‌های کلمبوس و
اصالتاً اهل کالابری ، عضو شوالیه‌های کلمبوس و سرباز مافیایی بود که در سال ۱۹۵۹ به ضرب گلوله کشته شد. سیلویو دوست دوران کودکی تونی سوپرانو بود. فعالیت‌های جنایی اولیه او اغلب شامل تونی و جکی آوریل پدر می‌شد. برنامه اولیه شغلی او این بود که یک خواننده حرفه‌ای شود، اما این رویا هرگز محقق نشد. سیلویو دانته، با وجود فعالیت‌های مافیایی، همواره ارتباط خود با دنیای نمایش را از طریق مالکیت چندین کلوپ در شمال نیوجرزی حفظ کرده و از ستاره‌های جوانی که در کلوپ‌هایش فعالیت می‌کنند، حمایت مالی می‌کند. نقش او در ترغیب