payamvha/North_RAG huggingface dataset:
عادی را جذب کرده و آنها را به سطح رهبری در سیستم ارتقا دهند. انجام این کار سه هدف را محقق می‌کند: تحقیقات گسترده‌ای در مورد مدل کاربر برتر در SAP، به ویژه در رابطه با نقشی که آنها در آموزش و پشتیبانی از کاربران نهایی ایفا می‌کنند، انجام شده است. در حال حاضر، بیش از ۷۰٪ از شرکت‌های SAP از نوعی مدل کاربر برتر استفاده می‌کنند. مدیریت ویندوز. در مایکروسافت ویندوز ۲۰۰۰، ویندوز XP حرفه‌ای و ویندوز سرور ۲۰۰۳، یک گروه «کاربران قدرتمند» در سیستم وجود دارد که مجوزهای بیشتری نسبت به یک کاربر محدود معمولی می‌دهد، اما
بیشتری نسبت به یک کاربر محدود معمولی می‌دهد، اما از مجوزهای Administrator کمتر است. اگر کاربری عضو گروه کاربران قدرتمند باشد، احتمال بیشتری دارد که سیستم را در معرض بدافزار قرار دهد تا یک کاربر معمولی و می‌تواند با نصب عمدی بدافزار، حساب خود را به Administrator ارتقا دهد. بنابراین، گروه کاربران قدرتمند باید فقط با کاربران قابل اعتماد و آگاه استفاده شود. این گروه برای نگهداری کاربران غیرقابل اعتماد مناسب نیست. گروه کاربران قدرتمند در ویندوز ویستا به عنوان بخشی از ادغام ویژگی‌های ارتقاء امتیاز در معرفی User
از ادغام ویژگی‌های ارتقاء امتیاز در معرفی User Account Control منسوخ شد. در ویندوز ویستا Business l یا بالاتر، هنوز می‌توانید از طریق کاربران و گروه‌های محلی یک «کاربر قدرتمند» ایجاد کنید، اما هیچ تفاوتی با یک کاربر استاندارد وجود ندارد زیرا تمام ورودی‌های ACL سیستم فایل به‌طور کامل حذف می‌شوند. نرم‌افزار. نرم‌افزارهایی که کاربران حرفه‌ای ممکن است برای بهینه‌سازی گردش کار خود به کار گیرند عبارتند از:
فرانتس امانوئل آوگوست (فون) گایبل ()، معروف به امانوئل گایبل ( – )، شاعر، مترجم، و نمایشنامه‌نویس اهل آلمان بود. زندگی. گایبل در ۱۸۱۵ در شهر لوبک زاده شد. او فرزند یک کشیش بود. گایبل در ابتدا قرار بود حرفهٔ پدرش را در پیش گیرد، و در بن و برلین تحصیل کرد؛ اما علایق واقعی او نه در الهیات، بلکه در لغت‌شناسی کلاسیک و زبان‌های رومیایی بود. در سال ۱۸۳۸، او یک معلم خصوصی در آتن پذیرفت و تا سال ۱۸۴۰ در آن شهر ماند. در همان سال، به همراه دوستش ارنست کورتیوس، مجموعه‌ای از ترجمه‌ها از زبان یونانی ر منتشر کرد. نخستین
از ترجمه‌ها از زبان یونانی ر منتشر کرد. نخستین اشعار او در سال ۱۸۴۱ در کتابی با نام "زمان" منتشر شد. در سال ۱۸۴۲، او با حقوق سالانه ۳۰۰ تالر به خدمت فریدریش ویلهلم چهارم، پادشاه پروس، درآمد. در زمان وی، او تراژدی "شاه رودریش" (۱۸۴۳)، حماسهٔ "شاه زیگورد براوتفارت" (۱۸۴۶)، و "یونیوس‌لیدر" (۱۸۴۸، شامل اشعاری با سبکی پرشورتر و مردانه‌تر از اشعار اولیه‌اش) را خلق کرد….
خایرونیا یا خایرونیه (به انگلیسی: به )، یک روستا و یک شهر سابق در بوئوتیا در کشور یونان است که در حدود ۳۵ کیلومتری شرق دلفی واقع شده است. این سکونتگاه قبلاً با نام () شناخته می‌شد که در سال ۱۹۱۶ به () تغییر نام داد. از زمان اصلاحات دولت محلی در سال ۲۰۱۱، این شهر بخشی از شهرداری لیوادیا است که خود یک واحد شهری از آن محسوب می‌شود. مساحت این واحد شهری ۱۱۱٫۴۴۵ کیلومتر مربع و جمعیت آن ۲۶٫۹۹۵ نفر است. جمعیت ۹۹۳ نفر (۲۰۲۱) از این شهر در نزدیکی کوه توریون در دره رودخانه سفیسوس، در شمال غربی تبس واقع شده است.
رودخانه سفیسوس، در شمال غربی تبس واقع شده است. تاریخچه. دوران باستان. نخستین سکونت در دوره پیشاتاریخ در محلی که اکنون به نام «ماگولا بالومنو» (Μαγούλα Μπαλωμένου) شناخته می‌شود صورت گرفت. نام قدیمی آن «آرن» بود و در ابتدا در ساحل دریاچه «کوپایس» (که بعدها خشک شد) قرار داشت. «خارونیا» تابع «اورخومِنوس» بود که از سال ۶۰۰ پیش از میلاد عضو اتحادیه بئوتیان بود. در اواخر سده پنجم پیش از میلاد، «خارونیا» همراه با «آکرافنیوم» و «کوپیا» جزو یکی از ۱۱ ناحیه بوئوتیا به‌شمار می‌رفت. اهمیت «خارونیا» در موقعیت راهبردی
به‌شمار می‌رفت. اهمیت «خارونیا» در موقعیت راهبردی آن، در نزدیکی ابتدای گذرگاهی باریک بود که آخرین مانع جدی بر سر راه یک مهاجم در یونان مرکزی به‌شمار می‌رفت، و این محل صحنه چندین نبرد تاریخی بوده است. مشهورترین آن‌ها نبرد سال ۳۳۸ پیش از میلاد است، میان فیلیپ دوم مقدونی و ائتلافی از چندین دولت‌شهر یونانی، عمدتاً «تبس» و «آتن». به گفته پلوتارک، در جریان این نبرد، واحد نخبه سربازان تبسی که به گروه مقدس تبس معروف بودند، به‌طور کامل نابود شدند. در سال ۱۸۱۸، شیر خایرونیا که بنای یادبود تدفینی با ارتفاع نزدیک به ۶
که بنای یادبود تدفینی با ارتفاع نزدیک به ۶ متر (۲۰ فوت) و ساخته‌شده به افتخار گروه مقدس بود، توسط مسافران انگلیسی دوباره کشف شد. این یادمان که به‌صورت قطعه‌قطعه باقی مانده بود، در سال ۱۹۰۲ توسط سازمانی به نام «انجمن خارونیا» بازسازی شد و بر سکویی در محل کشف آن نصب گردید. محل گور دسته‌جمعی تبسی‌ها در سال‌های ۱۸۷۹ تا ۱۸۸۰ توسط پاناگیوتیس استاماتاکیس حفاری شد، و محوطه پیشاتاریخی «ماگولا بالامنو» نیز ۲۳ سال بعد توسط باستان‌شناس «جورج سوتریادیس» کاوش گردید. زندگی‌نامه‌نویس و مقاله‌نویس باستانی، پلوتارک، در
زندگی‌نامه‌نویس و مقاله‌نویس باستانی، پلوتارک، در خارونیا متولد شد و در نوشته‌های خود چندین بار به این موضوع و دیگر حقایق مربوط به زادگاهش اشاره کرده است. پلوتارک به تعداد زیادی از گورهای آمازون‌ها در نزدیکی نهر «هائِمون» اشاره می‌کند و بر این باور است که این‌ها مربوط به کشته‌شدگان آمازون‌ها در مسیر بازگشت به خانه پس از پایان جنگ آتیک بوده‌اند. او در کتاب "زندگی‌های موازی" از پیامبر یونانی، پریپُلتاس نیز یاد می‌کند. قرون وسطی. خایرونیا در سراسر دوران باستان مسکونی باقی ماند و با وجود ویران شدن در جریان
مسکونی باقی ماند و با وجود ویران شدن در جریان زلزله خلیج مالی در سال ۵۵۱ میلادی، احتمالاً در طول قرن‌های بعدی نیز وجود داشته است، همان‌طور که به‌طور مداوم در میان شهرهای تم هلاس (Theme of Hellas) وجود آن تأیید شده است. هنوز بقایای یک کلیسای سه ایوانی اولیه مسیحی، که به سنت پاراسکوی اختصاص داده شده بود، باقی مانده است. پس از جنگ صلیبی چهارم و تأسیس دوک‌نشین صلیبی آتن، قلعه‌ای در این شهر، در محل آکروپولیس باستانی ساخته شد. این قلعه بخشی از یک شبکه دفاعی گسترده در امتداد دره سفیسوس بود که توسط صلیبیون فرانکی
در امتداد دره سفیسوس بود که توسط صلیبیون فرانکی ساخته شده بود و محل اقامت ارباب آن بود. در زمان فرانک‌ها، این شهر به نام کاپراینا (به و به شناخته می‌شد)، نامی که اولین بار در سال ۱۳۸۱ میلادی به آن اشاره شده و تا اوایل دوران مدرن مورد استفاده قرار می‌گرفت. این شهر احتمالاً در سال ۱۴۶۰ میلادی تحت حکومت عثمانی قرار گرفت. حمل و نقل. این شهر توسط ایستگاه راه‌آهن خایرونیا و با توقف محلی به آتن و لایانوکلادی خدمات رسانی می‌شود.
قطره‌های خدا () یک مجموعه مانگای ژاپنی است که موضوع آن در مورد شراب است. این مانگا توسط تاداشی آگی نوشته شده است، که نام مستعار تیم خلاق خواهر و برادر یوکوا و شین کیبایاشی است و توسط شو اوکیموتو تصویرسازی شده است. داستان در دو بخش روایت می‌شود – بخش اول بر روی شخصیت اصلی شیزوکو کانزاکی و رقیبش ایسئی تومینه متمرکز است که در جستجوی شراب‌های «دوازده رسول» هستند، و بخش دوم بر روی پیدا کردن «قطره‌های خدا» تمرکز دارد. بخش سوم از سریال به عنوان دنباله کوتاهی است که جزئیات زندگی شیزوکو را پس از رقابت و پذیرش دختر
جزئیات زندگی شیزوکو را پس از رقابت و پذیرش دختر ایسئی تحت سرپرستی خود نشان می‌دهد. این سریال اولین بار در نوامبر ۲۰۰۴ در مجله مورنینگ در ژاپن منتشر شد و در ژوئن ۲۰۱۴ به پایان رسید، با آخرین جلد در ژوئیه همان سال منتشر شد. یک سریال مانگای دنباله‌دار به نام قطره‌های خدا: ازدواج منتشر شد که از جایی که مانگای اصلی تمام شده ادامه می‌یابد و بر روی سفر شیزوکو به خارج از کشور برای عمیق‌تر کردن دانش خود درباره شراب و جستجوی «قطره‌های خدا» تمرکز دارد. تم این مانگا «ازدواج» بین شراب و غذا است که به بررسی ترکیب‌های
«ازدواج» بین شراب و غذا است که به بررسی ترکیب‌های مختلف بین آن‌ها می‌پردازد. این سریال از ۲۸ مه ۲۰۱۵ آغاز شد، چند ماه پس از پایان انتشار مانگای اصلی، و در ۱۵ اکتبر ۲۰۲۰ به پایان رسید و در مجموع ۲۶ جلد جمع‌آوری شد. در ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۳، دنباله دیگری به نام قطره‌های خدا: قسمت دوم اعلام شد و از ۲۱ سپتامبر در مجله مورنینگ منتشر شد و در ۱۸ آوریل ۲۰۲۴ به پایان می‌رسد. داستان پس از «ازدواج» اتفاق می‌افتد، جایی که شیزوکوی مسن‌تر به سفر خود در سراسر جهان ادامه می‌دهد و به پاریس می‌رسد تا به دختر ایسئی در مورد شراب
و به پاریس می‌رسد تا به دختر ایسئی در مورد شراب آموزش دهد. این دنباله برای تنها دو جلد برنامه‌ریزی شده است. "قطره‌های خدا" به طور گسترده‌ای موفق بوده و تحسین‌های زیادی برای دانش دقیق آن در مورد شراب، شخصیت‌ها، داستان و هنر دریافت کرده است و به خاطر تأثیر جهانی آن بر بازار شراب، به ویژه فروش شراب‌های معرفی‌شده در مانگا، مشهور است. "قطره‌های خدا" همچنین دو اقتباس تلویزیونی لایو-اکشن را الهام بخشیده است.
نظامی‌سازی پلیس () (در برخی رسانه‌ها، شبه‌نظامی‌سازی پلیس) به معنای استفاده از تجهیزات و تاکتیک‌های نظامی توسط مأموران اجرای قانون است. این روش شامل استفاده از نفربرهای زرهی، تفنگ‌های تهاجمی، مسلسل‌های دستی، نارنجک‌های صوتی، تفنگ‌های تک‌تیرانداز و تیم‌های سلاح‌ها و تاکتیک‌های ویژه می‌شود. نظامی‌سازی اجرای قانون همچنین با جمع‌آوری اطلاعات به سبک آژانس‌های اطلاعاتی با هدف قرار دادن عموم مردم و فعالان سیاسی و با سبکی تهاجمی‌تر از اجرای قانون مرتبط است. پیتر کراسکا، استاد عدالت کیفری، نظامی‌سازی پلیس را به
کراسکا، استاد عدالت کیفری، نظامی‌سازی پلیس را به عنوان «فرآیندی که طی آن پلیس غیرنظامی به‌طور فزاینده‌ای از اصول نظامی‌گری و مدل نظامی الهام می‌گیرد و خود را بر اساس آن الگوسازی می‌کند» تعریف کرده است. ناظران به نظامی‌سازی پلیس اعتراضات، اشاره کرده‌اند. از دهه ۱۹۷۰، پلیس ضد شورش با استفاده از اسلحه‌هایی با گلوله‌های لاستیکی یا گلوله‌های پلاستیکی به معترضان شلیک کرده است. گاز اشک‌آور که توسط نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا برای مهار اغتشاش در سال ۱۹۱۹ توسعه داده شد، هنوز هم به‌طور گسترده علیه معترضان
توسعه داده شد، هنوز هم به‌طور گسترده علیه معترضان استفاده می‌شود. استفاده از گاز اشک‌آور در جنگ توسط معاهدات مختلف بین‌المللی که اکثر ایالت‌ها امضا کرده‌اند، ممنوع است. با این حال، استفاده از آن برای اجرای قانون یا ارتش در موقعیت‌های داخلی یا غیرجنگی مجاز است. نگرانی‌هایی در مورد نظامی شدن پلیس توسط هر دو سر طیف سیاسی در ایالات متحده مطرح شده است، و هم مؤسسه کیتو و هم اتحادیه آزادی‌های مدنی آمریکا، انتقاداتی را از این عمل ابراز کرده‌اند. انجمن برادران پلیس از تجهیز مأموران اجرای قانون به تجهیزات نظامی
از تجهیز مأموران اجرای قانون به تجهیزات نظامی حمایت کرده و ادعا می‌کند که این امر ایمنی مأموران را افزایش می‌دهد و آنها را قادر می‌سازد تا از مردم و سایر امدادگران (به عنوان مثال، آتش‌نشانان و پرسنل خدمات پزشکی اورژانس) محافظت کنند. با این حال، یک مطالعه در سال ۲۰۱۷ نشان داد که نیروهای پلیسی که تجهیزات نظامی دریافت کرده‌اند، صرف نظر از میزان جرم و جنایت محلی، احتمال برخورد خشونت‌آمیز با مردم را بیشتر داشته‌اند. یک مطالعه در سال ۲۰۱۸ نشان داد که واحدهای پلیس نظامی‌شده در ایالات متحده، حتی پس از کنترل نرخ
نظامی‌شده در ایالات متحده، حتی پس از کنترل نرخ جرایم محلی، بیشتر در جوامعی با سهم زیادی از آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار مستقر شده‌اند. بسیاری از کشورها نیز حداقل یک ژاندارمری دارند که یک نیروی نظامی با وظایف اجرای قانون در میان جمعیت غیرنظامی است. فرانسه برخی از سلاح‌ها را به عنوان «سلاح‌های نیروی واسطه» طبقه‌بندی می‌کند، مانند نسخه بازسازی‌شده ال‌بی‌دی ۴۰ از نارنجک‌انداز نظامی سوئیسی جی ال۰۶ که در موقعیت‌های پلیس ضد شورش یا علیه افراد در مداخلات خاص‌تر استفاده می‌شود. در حالی که قدرت کامل اسلحه‌های نظامی را
می‌شود. در حالی که قدرت کامل اسلحه‌های نظامی را ندارند، برخی از سلاح‌ها سنگین‌تر از سلاح‌های معمولی پلیس هستند و همچنان کشنده هستند. این سلاح‌ها اغلب با عنوان «سلاح‌های کشتار محدود» شناخته می‌شوند.
ایراکلی کوویریکادزه (؛ زادهٔ ۳۱ اکتبر ۱۹۸۶) بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون اهل گرجستان است. زندگی‌نامه. ایراکلی در تفلیس به دنیا آمد و در همان‌جا بزرگ شد. وی فارغ‌التحصیل دانشگاه تئاتر و فیلم شوتا روستاولی است. در سال ۲۰۱۴، ایراکلی در فیلم "تفلیس، دوستت دارم" نقش اصلی را ایفا کرد. در همان سال به نیویورک سفر کرد تا در دوره‌های بازیگری در استودیو معروف استلا آدلر شرکت کند. در دوران تحصیل در نیویورک، او با کارگردان گرجی، رزو گیگینه‌اشویلی، آشنا شد که به او پیشنهاد بازی در نقش اصلی فیلم "گروگان" را داد. اولین
بازی در نقش اصلی فیلم "گروگان" را داد. اولین نمایش این فیلم در شصت و هشتمین دورهٔ جشنواره بین‌المللی فیلم برلین انجام شد، جایی که ایراکلی به عنوان یکی از ده بازیگر برتر و بااستعداد اروپا معرفی شد و نخستین گرجی‌ای شد که جایزه «ستاره نوظهور اروپا» را دریافت کرد. در سال ۲۰۱۷، ایراکلی به همراه همسرش به لس آنجلس نقل مکان کرد. در طول اقامت در این شهر، او در فیلم "کجا هستی" با آنتونی هاپکینز به ایفای نقش پرداخت. در سال ۲۰۲۳، او به همراه دیگر بازیگران گرجی در فیلم "استخراج ۲" که یک فیلم ماجراجویی و هیجان‌انگیز از
"استخراج ۲" که یک فیلم ماجراجویی و هیجان‌انگیز از شبکه نتفلیکس است، به ایفای نقش پرداخت. در حال حاضر، او در سریال گرجی جدید "تغییر نشانه‌ها" بازی می‌کند، که داستان زندگی دانشجویان و ماجراهای آن‌ها را روایت می‌کند. این سریال به همت و همکاری کاویا پلاس و «دانشگاه گرجی-آمریکایی» ساخته شده است. در سال ۲۰۱۹، ایراکلی تابعیت ایالات متحده آمریکا را دریافت کرد. علاوه بر زبان گرجی، او به راحتی به زبان‌های انگلیسی و روسی حرف می‌زند.
بولشوی لوگ () یک منطقه حفاظت‌شده در بخش کراسننسکی در استان بلگورود کشور روسیه است.
پتروفسکی بورکی ()یک منطقه حفاظت‌شده در بخش والویسکی در استان بلگورود کشور روسیه است.
کاخ الرحاب (به عربی: قصر الرحاب) کاخی در بغداد، عراق بود که به دستور ملک فیصل دوم ساخته شد. این کاخ محل اقامت خصوصی خانواده سلطنتی عراق بین سال‌های ۱۹۳۷ تا ۱۹۵۸، در دوران سلطنت فیصل دوم، بود. تاریخچه. این کاخ با هزینه خانواده سلطنتی در حومه المنصور ساخته شد. این کاخ جایگزین کاخ الظهور به عنوان اقامتگاه خصوصی خانواده سلطنتی شد. قرار بود آخرین اقامتگاه خانواده سلطنتی عراق باشد. در دهه 1950، کاخ سلطنتی جدید برای جایگزینی آن ساخته شد، اما قبل از لغو سلطنت، مسکونی نبود. کاخ الرحاب صحنه قتل عام خانواده سلطنتی در
نبود. کاخ الرحاب صحنه قتل عام خانواده سلطنتی در طول انقلاب 14 ژوئیه 1958 بود. این ساختمان در سال 1973 تخریب شد.
اوگریم () یک شهرک در بخش بلگورودسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
یوهانس خراردس کولمانس (۸ ژوئن ۱۸۴۲–۲۹ مارس ۱۹۱۲) تصویرگر پرندگان اهل هلند بود که بخش عمده عمر خود را در انگلستان گذراند. وی در طول دوران فعالیت حرفه‌ای خود، تصویرگری شماری از برجسته‌ترین آثار پرنده‌شناسی قرن نوزدهم را بر عهده داشت. زندگی‌نامه. کولمانز در شهر روتردام زاده شد. در سال‌های جوانی، به گردآوری نمونه‌های جانوری برای موزه‌هایی همچون موزه تاریخ طبیعی لیدن می‌پرداخت. مدیر این موزه، هرمان اشلگل، او را تشویق و در سال ۱۸۶۴ به سفر اکتشافی به غرب آفریقا اعزام کرد. در سال ۱۸۶۹، ریچارد باودلر شارپ وی را
اعزام کرد. در سال ۱۸۶۹، ریچارد باودلر شارپ وی را ترغیب کرد تا مونوگراف خود دربارهٔ خانواده ماهی‌خورک‌ها (۱۸۶۸–۱۸۷۱) را تصویرسازی کند و به انگلستان مهاجرت نماید؛ جایی که تا پایان عمر در آن سکونت داشت. او دوبار ازدواج کرد و از همسر نخست هشت فرزند و از همسر دوم هفت فرزند داشت که تنها نه تن از آنان به سن بزرگسالی رسیدند. افزون بر فعالیت‌های علمی، مطالبی در حوزه معنویت نگاشت و مدعی بود که در لحظه مرگ یکی از پسرانش پیشگویی داشته است. کولمانز در ایلفورد، اسکس (که امروزه بخشی از لندن بزرگ به‌شمار می‌آید) درگذشت و
امروزه بخشی از لندن بزرگ به‌شمار می‌آید) درگذشت و در گورستان جاده باکینگهام، ایلفورد، در قبری بی‌نام و نشان به خاک سپرده شد.
وسیولایا لوپان () یک شهرک در بخش بلگورودسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
یاسنیه زوری () یک شهرک در بخش بلگورودسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
یریک () یک شهرک در بخش بلگورودسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
تولوکونویه () یک شهرک در بخش بلگورودسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
تاروو () یک شهرک در بخش بلگورودسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
استرلتسکویه () یک شهرک در بخش بلگورودسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
سولومینو () یک شهرک در بخش بلگورودسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
سولوخی () یک شهرک در بخش بلگورودسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
شچتینوفکا () یک شهرک در بخش بلگورودسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
رپنویه () یک شهرک در بخش بلگورودسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
پوشکارنویه () یک شهرک در بخش بلگورودسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
زلیونایا پولیانا () یک شهرک در بخش بلگورودسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
اروپا اکولوژی () یک ائتلاف انتخاباتی سبز از احزاب سیاسی فرانسه بود که برای انتخابات پارلمان اروپا ۲۰۰۹ تشکیل شد و متشکل از حزب سبزها و دیگر اکولوژیست‌ها و منطقه‌گرایان بود. این ائتلاف در ۲۰ اکتبر ۲۰۰۸ با حمایت حزب سبز اروپا و دانیل کوهن بندیت، نماینده پارلمان اروپا با تابعیت فرانسوی-آلمانی که پیش‌تر عضو اتحاد ۹۰/سبزها آلمان بود و در سال ۲۰۰۹ از فرانسه نامزد شد، آغاز به کار کرد. از زمان تشکیل، این ائتلاف مورد حمایت چهره‌هایی همچون سیسیل دوفلو، ژوزه بووه و دومینیک وانه قرار گرفت. پس از کسب رکورد ۱۶٫۲۸٪ آرا در
وانه قرار گرفت. پس از کسب رکورد ۱۶٫۲۸٪ آرا در انتخابات اروپایی ۲۰۰۹، این ائتلاف فعالیت خود را ادامه داد و در انتخابات منطقه‌ای فرانسه (۲۰۱۰) نیز شرکت کرد. در نوامبر ۲۰۱۰، این ائتلاف به یک حزب سیاسی با نام اکولوژیست‌ها (EELV) تبدیل شد. ترکیب. «اروپا اکولوژی» از احزاب و شخصیت‌های زیر تشکیل شده بود: حزب سبزها: سیسیل دوفلو، دومینیک وانه، دانیل کوهن-بندیت، ژرار اونستا و دیگران. [فدراسیون مناطق و ملل همبسته: احزاب منطقه‌گرا از جمله "حزب ملت کورسیکا'، "اتحاد دموکراتیک برتانی" و "حزب اکسیتان". جامعه مدنی: اوا
برتانی" و "حزب اکسیتان". جامعه مدنی: اوا ژولی، لورانس ویشنیفسکی، فیلیپ مه‌ریو. اعضای پیشین حزب کمونیست فرانسه: استفان گاتینیون. فعالان جنبش ضد جهانی‌سازی نئولیبرالی: ژوزه بووه، فرانسوا دوفور. انتخابات پارلمان اروپا ۲۰۰۹. نامزدهای اصلی. شرق فرانسه: ساندرین بلیه ایل-دو-فرانس: دانیل کوهن بندیت (حزب سبزها) مرکز فرانسه: ژان-پل بسه شمال‌غرب: هلن فلوتغ (حزب سبزها) سرزمین‌های فرادریایی: هری دوریمل (حزب سبزها) جنوب‌شرق فرانسه: میشل ریوازی (حزب سبزها) جنوب‌غرب فرانسه: ژوزه بووه غرب فرانسه: یانیک ژادو نتایج. اروپا
ژوزه بووه غرب فرانسه: یانیک ژادو نتایج. اروپا اکولوژی در سطح ملی ۱۶٫۲۸٪ آرا، معادل ۲٬۸۰۳٬۷۵۹ رأی، به‌دست آورد. این نتیجه تنها ۰٫۲٪ کمتر از حزب سوسیالیست بود و در مناطقی کلیدی چون ایل-دو-فرانس، پروانس-آلپ-کوت دازور و رون-آلپ حتی از سوسیالیست‌ها پیشی گرفت. این بالاترین نتیجه‌ای بود که تا آن زمان یک جنبش، حزب یا ائتلاف سبز در هر انتخابات ملی فرانسه به‌دست آورده بود. شرق فرانسه: ۱۴٫۲۷٪ (ساندرین بلیه) ایل-دو-فرانس: ۲۰٫۸۶٪ (دانیل کوهن-بندیت، اوا ژولی، پاسکال کانفن و کریما دلی) مرکز فرانسه: ۱۳٫۵۸٪ (ژان-پل بسه)
و کریما دلی) مرکز فرانسه: ۱۳٫۵۸٪ (ژان-پل بسه) شمال‌غرب:: ۱۲٫۱۰٪ (هلن فلوتغ) سرزمین‌های فرادریایی فرانسه: ۱۶٫۲۵٪ (بدون کسب کرسی) جنوب‌شرق فرانسه: ۱۸٫۲۷٪ (میشل ریوازی، فرانسوا آلفونسی و مالیکا بناراب-آتّو) جنوب‌غرب فرانسه: ۱۵٫۸۳٪ (ژوزه بووه و کاترین گرِز) غرب فرانسه: ۱۶٫۶۵٪ (یانیک ژادو و نیکول کیل-نیلسن) علاوه بر این، "ائتلاف مستقل اکولوژیست‌ها"، یک جریان سبز کوچک‌تر، در سطح ملی ۳٫۶۳٪ آرا را کسب کرد. انتخابات منطقه‌ای ۲۰۱۰. با اتکا به موفقیت چشمگیر در انتخابات پارلمان اروپا، ائتلاف «اروپا اکولوژی» با محوریت
پارلمان اروپا، ائتلاف «اروپا اکولوژی» با محوریت حزب سبزها و احزاب و جنبش‌های همسو دوباره شکل گرفت. این ائتلاف تصمیم گرفت در تمام مناطق فرانسه به‌طور مستقل نامزد معرفی کند، با این هدف که در دور دوم از جناح چپ حمایت کند. با این حال، هدف نهایی اعلام‌شدهٔ حزب، به‌دست گرفتن کنترل یکی از مناطق مهم – مانند ایل-دو-فرانس – از حزب سوسیالیست بود. از جمله نامزدهای این ائتلاف می‌توان به فیلیپ مه‌ریو پژوهشگر، لورانس ویچنیفسکی قاضی، فرانسوا دوفور فعال روستایی، و آگوستن لوگران از انجمن بی‌خانمان‌ها به نام «فرزندان دن
لوگران از انجمن بی‌خانمان‌ها به نام «فرزندان دن کیشوت» اشاره کرد. نتایج. اروپا اکولوژی در دور نخست ۱۲٫۱۹٪ آرای ملی، معادل ۲٬۳۷۳٬۹۲۲ رأی را به‌دست آورد و در مجموع پس از حزب سوسیالیست و اتحاد برای جنبش مردمی در جایگاه سوم قرار گرفت. این حزب در مناطقی چون رون-آلپ (۱۷٫۸۲٪)، ایل-دو-فرانس (۱۶٫۵۸٪) و آلزاس (۱۵٫۶۰٪) نتایج چشمگیری کسب کرد. در دور دوم، اروپا اکولوژی با حزب سوسیالیست فهرست‌های مشترک ارائه داد، به جز در برتاین.
ژوراولیوفکا () یک شهرک در بخش بلگورودسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
نووسادووی () یک شهرک در بخش بلگورودسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
نیژنی اولشانتس () یک شهرک در بخش بلگورودسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
نخوتیفکا () یک شهرک در بخش بلگورودسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
رازومنویه () یک شهرک در استان بلگورود کشور روسیه است.
سورنی () یک شهرک در بخش بلگورودسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
اوکتیابرسکی () یک شهرک در بخش بلگورودسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
میاسویه‌دوو () یک شهرک در بخش بلگورودسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
کارنائوخوفکا () یک شهرک در بخش بلگورودسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
دولبینو () یک شهرک در بخش بلگورودسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
بلومستنویه () یک شهرک در بخش بلگورودسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
گولووینو () یک شهرک در بخش بلگورودسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
دوبوویه () یک شهرک در بخش بلگورودسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
بلیژنیایا ایگومنکا () یک شهرک در بخش بلگورودسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
بلوفسکویه () یک شهرک در بخش بلگورودسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
کراسنی خوتور () یک شهرک در بخش بلگورودسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
کراسنی اوکتیابر () یک شهرک در بخش بلگورودسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
مالینوفکا () یک شهرک در بخش بلگورودسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
پتروفکا () یک شهرک در بخش بلگورودسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
کومسومولسکی () یک شهرک در بخش بلگورودسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
خوخلوو () یک شهرک در بخش بلگورودسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
نیکولسکویه () یک شهرک در بخش بلگورودسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
اوترادنویه () یک شهرک در بخش بلگورودسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
مایسکی () یک شهرک در بخش بلگورودسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
بوریسوفکا () یک شهرک در بخش بوریسوفسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
آکولینوفکا () یک شهرک در بخش بوریسوفسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
«هم‌زندانی‌های من» کتابی از میخائیل خودورکوفسکی است که توسط انتشارات پنگوئن در سال ۲۰۱۴ منتشر شد. این کتاب تجربیات او در زندان پس از دستگیری‌اش در سال ۲۰۰۳ توسط مقامات روسی را روایت می‌کند. او در روایت خود، انتقادات و نگرانی‌های خود را از سیاست و جامعه مدنی مدرن روسیه ارائه می‌دهد. کتاب. خودورکوفسکی، تاجری که در آن زمان ثروتمندترین مرد روسیه و منتقد سرسخت دولت ولادیمیر پوتین بود، در ۲۵ اکتبر ۲۰۰۳ به اتهام کلاهبرداری دستگیر شد. او در سال ۲۰۰۵ محاکمه و سپس به مدت هشت سال در زندان‌های مختلف روسیه نگهداری شد.
مدت هشت سال در زندان‌های مختلف روسیه نگهداری شد. کتاب "«هم‌زندانی‌های من»" روایتی از زندگی او در زندان است. این کتاب کمتر بر خودورکوفسکی و بیشتر بر برخی از افرادی که در دوران بازداشت با آنها ملاقات کرده، از جمله زندانبانان و دیگر زندانیان، تمرکز دارد. هدف او ترسیم تصویری از زندگی در زندان معاصر روسیه از جنبه‌های مختلف و از دیدگاه‌های مختلف است. این کتاب شامل فصل‌های کوتاهی است که در یک بررسی به عنوان «طرح کلی» توصیف شده‌اند و عمدتاً سه تا پنج صفحه هستند. برخی از فصل‌های کتاب خودورکوفسکی به شرح حال مختصری
از فصل‌های کتاب خودورکوفسکی به شرح حال مختصری از هم‌بندان او اختصاص دارد. در میان آنها می‌توان به سرگئی، کارگر راه‌آهن که به جرم قاچاق مواد مخدر دستگیر شده است؛ کولیا، زندانی‌ای که پس از ضرب و شتم توسط نگهبان، در یک عمل «هارا-کیری تمام‌عیار» «خودش را باز کرد» و باعث شد که تمام وجودش بیرون بریزد؛ الکساندر، «یک نازی واقعی» که «به هولوکاست اعتقادی ندارد»؛ الکسی، که در نوزده سالگی به دلیل رابطه با دختری کوچکتر از خودش به عنوان کودک‌آزار زندانی شد؛ آرتیوم، زندانی‌ای که خودورکوفسکی و دیگر زندانیان او را از اقدام
که خودورکوفسکی و دیگر زندانیان او را از اقدام به خودکشی نجات دادند؛ آرکادی، خدمتکاری که «به عنوان «زبان‌گشا» کار می‌کند» و سعی می‌کند اطلاعاتی در مورد هرگونه جرم یا همدستی که تازه‌وارد ممکن است در طول تحقیقات خود در مورد آنها سکوت کرده باشد، استخراج کند. از جمله عناوین فصل‌ها می‌توان به «موش»، «پدر»، «معتاد» و «دزد» اشاره کرد. خودورکوفسکی در مورد «طبقه نجس‌ها» در زندان، از جمله همجنس‌گرایان، متجاوزان جنسی و کودک‌آزاری، بحث می‌کند. او همچنین نقش و شخصیت پلیس، وکلا و قضات را بررسی می‌کند و می‌گوید که در
پلیس، وکلا و قضات را بررسی می‌کند و می‌گوید که در جریان کارشان «آنها تقریباً همیشه دروغ می‌گویند و معمولاً فقط برای جلب اعتماد کسی حقیقت را می‌گویند - که این امر آنها را قادر می‌سازد بعداً با موفقیت بیشتری دروغ بگویند.» او زندانبانان را به عنوان «جاسازی یک ایدئولوژی جنایی» در بین زندانیان توصیف می‌کند و از این طریق «به‌طور مؤثر سربازان پیاده آینده دنیای جنایتکاران را آموزش می‌دهد.» او همچنین می‌نویسد که اگرچه قرار است بازپرس مستقل عمل کند، اما در واقع «فقط یک چرخ‌دنده در سلسله مراتب اجرای قانون است - یک
یک چرخ‌دنده در سلسله مراتب اجرای قانون است - یک بوروکرات خرده‌پا که اغلب حتی در برخی از جنبه‌های کلیدی کارش حرفی برای گفتن ندارد.» او می‌گوید: «افرادی که در زندان احساس بی‌بندوباری بیشتری می‌کنند، بازپرسان پلیس هستند.» اگرچه کتاب او عمدتاً از روایت و توصیف تشکیل شده است، اما گاهی خودورکوفسکی تأملات خود را در مورد سؤالاتی مانند «وجدان چیست؟ چگونه آنچه را که «خوب» است تعریف می‌کنیم و از چه چیزی تا آخر عمرمان شرمنده‌ایم؟» به اشتراک می‌گذارد او به عنوان نمونه‌ای از غلبه وجدان بر ترس، دربارهٔ یک زندانی دیگر به
از غلبه وجدان بر ترس، دربارهٔ یک زندانی دیگر به نام لیوشا می‌نویسد که برای دروغ گفتن علیه خودورکوفسکی در دادگاه رشوه گرفته بود، اما به هر حال حقیقت را گفت. خودورکوفسکی در این کتاب اظهار می‌کند که «آنچه در زندان اتفاق می‌افتد» گاهی می‌تواند «مانند نسخه‌ای از زندگی عادی در آن سوی دروازه‌های زندان به نظر برسد، فقط به یک افراط عجیب و غریب تبدیل شده است.» علاوه بر این، او اظهار می‌کند که به احتمال زیاد «در چند سال آینده» روس‌ها خود را «در حال زندگی در یک دولت پلیسی-بوروکراتیک، با قدرت مطلق در دست یک بوروکراسی
با قدرت مطلق در دست یک بوروکراسی فاسد» خواهند یافت. پذیرش. جان لوید، منتقد "فایننشال تایمز"، نوشت که «طرح‌های اولیه این کتاب جدید، زنده، انسانی و تکان‌دهنده هستند… شهادت خودورکوفسکی این است که اینجا یک سیستم فاسد وجود دارد که تلاش کمی یا هیچ تلاشی برای انجام کاری بیش از جمع کردن افراد ناامید، معتاد به مواد مخدر، شرور - و گاهی خیال‌پرداز - ندارد. دیدگاه او این است که روسیه «در نهایت راه تمدن اروپایی را در پیش خواهد گرفت»... دیدگاه خودورکوفسکی زمان خواهد برد - و ممکن است به روش‌های سخت‌تری از آنچه او امیدوار