payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سِر کاسپر پاردون کلارک (; – ) معمار اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. زندگی‌نامه. کلارک در سال ۱۸۴۶ متولد شد. او دومین فرزند ادوارد مارمادوک کلارک و مری اگنس کلوز بود. او در مدرسه گاولتی‌یر در سیدنم ، کنت و باوکورت در بولون-سور-مر ، فرانسه تحصیل کرد. بین سال‌های۱۸۶۲ و ۱۸۶۵، او در رشته معماری را در مدارس آموزش هنر ملی در کنزینگتون جنوبی مشغول به تحصیل بود و از سال ۱۸۶۵ به‌صورت حرفه‌ای به عنوان معمار مشغول به کار شد. در سال ۱۸۶۶ با فرانسیس سوزانا کالینز ازدواج کرد که از او صاحب هشت فرزند، سه پسر و
ازدواج کرد که از او صاحب هشت فرزند، سه پسر و پنج دختر شد. موزه ویکتوریا و آلبرت. کلارک در سال ۱۸۶۷ به موزه ساوث کنزینگتون (موزه ویکتوریا و آلبرت فعلی) منتقل شد و در آنجا بر تولید موزاییک نظارت کرد. از ۱۸۷۴، کلارک مأموریت های خارجی متعددی را به عنوان معمار سلطنتی به عهده گرفت که مهمترین آنها در تهران بود. در سال ۱۸۷۶، کلارک به ترکیه، سوریه و یونان و در سال ۱۸۷۹ به اسپانیا، ایتالیا و آلمان سفر کرد و آثار باستانی متعددی را برای موزه ساوث کنزینگتون خریداری کرد. در سال ۱۸۷۸ او به عنوان طراح، غرفه هند را که دولت
در سال ۱۸۷۸ او به عنوان طراح، غرفه هند را که دولت بریتانیایی هندوستان را نمایندگی می‌کرد در نمایشگاه پاریس طراحی و سرپرستی کرد. در سال ۱۸۸۰، کلارک مجموعه آثار تمدن هند را در موزه ساوث کنزینگتون جمع آوری کرد و بخش هندوستان را در آن موزه راه اندازی کرد و در سال ۱۸۸۳ موزه‌دار بخش هند در این موزه شد. آثاری که او برای این موزه جمع‌آوری کرد شامل آثار طراحی و نقاشی دوره گورکانیان از حمزه‌نامه به قلم هنرمندان شمال هند و ایرانی بود. او همچنین صنایع دستی، کارهای چوبی و طراحی‌های معماران ایرانی و عثمانی را برای این
و طراحی‌های معماران ایرانی و عثمانی را برای این موزه خریداری کرد. در سال ۱۸۹۲ کلارک به عنوان موزه‌دار مجموعه های هنری در موزه ساوث کنزینگتون منصوب شد و در سال ۱۸۹۳ به سمت دستیار مدیر موزه ارتقا پیدا کرد و سرانجام در سال ۱۸۹۶ مدیریت موزه به او واگذار شد. در طول مدتی که مدیر بود، پست‌های کمیسر سلطنتی را در نمایشگاه پاریس در سال ۱۹۰۰ و در سنت لوئیس در سال ۱۹۰۴ را نیز به عهده داشت. او در سال ۱۹۰۵ از موزه ساوث کنزینگتون، که در سال ۱۸۹۹ به موزه ویکتوریا و آلبرت تغییر نام داد بود استعفا داد. زمانی که در موزه ساوث
نام داد بود استعفا داد. زمانی که در موزه ساوث کنزینگتون حضور داشت، به عنوان معمار به فعالیت خود ادامه داد و چندین سفارش به سبک هندی را بر عهده گرفت. این‌ آثار معماری، شامل موزه هندی لرد براسی در پارک لین در سال ۱۸۸۷ و کاخ هند در نمایشگاه پاریس ۱۸۸۹ بود. موزه متروپولیتن. در سال ۱۹۰۴، رئیس و مدیر موزه متروپولیتن نیویورک ، لوئیجی پالما دی سنولا درگذشت. میلیونر آمریکایی و مجموعه دار آثار هنری جی پی مورگان (۱۸۳۷-۱۹۱۳) وظایف رئیس موزه را بر عهده گرفت و کلارک را با این امید که او بتواند موزه هنر متروپولیتن را به
این امید که او بتواند موزه هنر متروپولیتن را به جایگاه بین المللی موزه ویکتوریا و آلبرت برساند، به عنوان دومین مدیر آن استخدام کرد. در سال ۱۹۰۵ کلارک مدیر موزه هنرهای زیبا بوستون، ادوارد رابینسون، را که از آن موزه استعفا داده بود به عنوان دستیار خود استخدام کرد. کلارک در سال ۱۹۰۹ به دلیل بیماری به انگلستان بازگشت و در سال ۱۹۱۰ از موزه متروپولیتن استعفا داد. او تا زمان مرگش مسئول افتخاری بخش اروپای موزه باقی ماند. کلارک در ۲۹ مارس ۱۹۱۱ در ارلز کورت لندن درگذشت. مسئولیت‌های دیگر. سِمت‌های رسمی کلارک مانع از
مسئولیت‌های دیگر. سِمت‌های رسمی کلارک مانع از انجام فعالیت‌های برجسته دیگر او نشد. در سال ۱۸۷۰ کلاس‌هایی هنری برای صنعتگران در سوهو، لمبث و کلرکنول ترتیب می‌داد و کلیسای کوترستون در دورهام (۱۸۷۶)، الکساندرا هاوس در کنزینگتون (۱۸۸۶، برای دانشجویان کالج سلطنتی موسیقی)، و مدرسه ملی آشپزی در کنزینگتون جنوبی (۱۸۸۷) را طراحی کرد. او در سال ۱۸۸۴ برای مطالعه در مورد امکانات خوابگاهی دانشجویان دختر در بوستون از آمریکا دیدن کرد، در سال ۱۸۹۲ اثری در مورد فرش‌های شرقی برای دولت اتریش تالیف و علاوه بر آن‌ها سخنرانی‌های
دولت اتریش تالیف و علاوه بر آن‌ها سخنرانی‌های متعدد و مقالات زیادی درباره معماری، هنرها و صنایع دستی شرقی، و نیز اسلحه و زره به مجلات هنری ارائه کرد. در سال ۱۹۱۰ او کاتالوگ اسلحه و زره را در ساندرینگام منتشر کرد. او در سال ۱۸۷۸ مفتخر به دریافت لژیون دونور شد و در آن سال در نمایشگاه پاریس مدال نقره و برنز و مدال طلا را در سال ۱۸۸۹ به دست آورد. کلارک در ۴ مه ۱۸۹۳ به عضویت انجمن آثار عتیقه انتخاب شد. کلارک در ۱۸۸۳ به نشان سلطنتی امپراتوری هند (CIE) و در ۱۹۰۲ در ملقب به شوالیه بریتانیای کبیر شد و در ۲۴ اکتبر
در ملقب به شوالیه بریتانیای کبیر شد و در ۲۴ اکتبر همان سال پادشاه ادوارد هفتم در کاخ باکینگهام از او و خدماتش تجلیل کرد. کلارک همچنین موفق به دریافت نشان صلیب با درجه تاج از پادشاهی آلمان شد.
ماریا کریستینا لانچلوتی که عموماً با نام هنری خود والریا لینچ (؛ زادهٔ ) شناخته می‌شود هنرمند، موسیقی‌دان و بازیگر اهل آرژانتین است. وی از سال ۱۹۶۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او بابت فعالیت بلندمدت خود در عرصه موسیقی لاتین مفتخر به دریافت جایزه یک عمر دستاورد جایزه گرمی لاتین شده است. لینچ علاوه بر آرژانتین، از تابعیت کشور اروگوئه نیز برخوردار است. زندگی‌نامه. والریا لینچ در ۷ ژانویه ۱۹۵۲ در محله ویلا اورکیزا، بوئنوس آیرس، آرژانتین، به عنوان اولین فرزند ازدواج ماریا آنتونیا اسپانو (تونی) و خوزه
فرزند ازدواج ماریا آنتونیا اسپانو (تونی) و خوزه خولیو لانچلوتی به دنیا آمد. والریا لینچ علاوه بر شهروندی کشور آرژانتین، از تابعیت کشور اروگوئه نیز برخوردار است. در ۱۴ سالگی در حالی که در کالج تجاری دوناتو آلوارز در همسایگی لا پاترنال تحصیل می‌کرد، حرفه آینده خود را مشخص کرد و شروع به تحصیل آواز نزد کلارا کالوو و درام با دانته گیلاردونی کرد. در سال ۱۹۷۶ با هکتور کاوالرو ازدواج کرد، کسی که او را در حدود سال ۱۹۷۴ زمانی که در کلوپ‌های زیرزمینی بوئنوس آیرس آواز می‌خواند، کشف کرده بود. داستان از این قرار است که
می‌خواند، کشف کرده بود. داستان از این قرار است که کاوالرو او را در حال آواز خواندن او دید و چنان مجذوب هنرش شد که در اتاق رختکن منتظر ماند و به او پیشنهاد کرد که به عنوان یک خواننده رمانتیک فعالیت کند. آنها پس از هجده سال زندگی مشترک در سال ۱۹۹۵ از هم جدا شدند. این زوج دو پسر به نام‌های فدریکو (متولد ۱۹۷۹) و سانتیاگو کاوالرو (متولد ۱۹۸۶) دارند. حرفه موسیقی. در سال ۱۹۷۷ او اولین آلبوم انفرادی خود را تحت نام هنری والریا لینچ منتشر کرد. اولین حضور او به عنوان یک خواننده پاپ در کلوپ شبانه میکل آنژ در سن تلمو
یک خواننده پاپ در کلوپ شبانه میکل آنژ در سن تلمو اتفاق افتاد. در آوریل ۱۹۷۹، او آلبوم «زنان» را منتشر کرد و اولین سفر تبلیغاتی خود را به مکزیک و آمریکای مرکزی انجام داد. در طول دهه ۱۹۸۰، موفقیت والریا لینچ در سراسر آمریکای لاتین گسترش یافت. سبک آواز او مورد پسند ذائقه عامه قرار گرفت و باعث ایجاد تمایز بین او دیگر خوانندگان تصنیف‌های پاپ شد. آهنگ‌های او نه تنها در ایالات متحده و آمریکای لاتین موفقیت‌آمیز بود، بلکه موسیقی او در اسپانیا، هلند، ژاپن، رومانی، ایتالیا و اتحاد جماهیر شوروی نیز موزد استقبال قرار
و اتحاد جماهیر شوروی نیز موزد استقبال قرار گرفت. سال ۱۹۸۵ آلبوم آواز خواندن برای زندگی) تبدیل به یکی از پرفروش‌ترین آلبوم‌ها در کل منطقه شد. این موفقیت چنان بزرگ بود که او در بوئنوس آیرس، با کنسرت خود در تئاتر استروس، نزدیک به ۱۰۰۰۰۰ تماشاگر را در ۵۳ نمایش جذب کرد. همچنین در سال ۱۹۸۵ از او برای شرکت در جشنواره بین‌المللی آهنگ مردمی در سالن یاماها بودوکان در توکیو ژاپن دعوت شد. او در حضور بیش از ۱۵۰۰۰ نفر آواز خواند، و با کسب ۹۱ درصد آرای مردمی جایزه بهترین اجرای جشنواره را به دست آورد. والریا لینچ تاکنون
اجرای جشنواره را به دست آورد. والریا لینچ تاکنون موفق به فروش بیش از ۱۵ میلیون نسخه از آثارش شده است.
قتل امینه بولوت قتل یک زن ترک در سال ۲۰۱۹ به دست همسر سابقش بود. این جنایت باعث خشم عمومی در ترکیه شد و محکومیت‌هایی علیه خشونت علیه زنان را در پی داشت. در ۱۸ اوت ۲۰۱۹، فدایی باران، بولوت و دخترشان را در یک کافه در قرقل‌قلعه تعقیب کرد. باران گردن بولوت را با چاقو زد و سپس با یک تاکسی از صحنه گریخت. ویدئویی نشان می‌دهد که بولوت پس از ضربه چاقو در حالی که گردنش را گرفته، فریاد می‌زند «نمی‌خواهم بمیرم» و دختر ده‌ساله‌اش به او التماس می‌کند که نمیرد. چندی بعد بولوت در بیمارستان جان باخت. حادثه. بولوت همراه با
در بیمارستان جان باخت. حادثه. بولوت همراه با دختر ۱۰ ساله‌اش در یک کافه در استان شمال غربی قرقل‌قلعه ناهار می‌خورد. همسر سابقش که باران نام داشت و چهار سال پیش از او طلاق گرفته بود، او را تا کافه تعقیب کرد. در آنجا، بر سر حضانت کودک‌شان با او مشاجره کرد. باران بعداً ادعا کرد که بولوت به او توهین کرده است. باران با یک چاقو که همراه داشت به بولوت حمله کرد. ویدئویی از لحظات پس از حادثه ضبط شد که نشان می‌دهد بولوت فریاد می‌زند «نمی‌خواهم بمیرم» در حالی که دخترش با گریه می‌گوید: «مامان، لطفاً نمیر!». واکنش‌های
با گریه می‌گوید: «مامان، لطفاً نمیر!». واکنش‌های عمومی. چند روز پس از قتل بولوت، ویدئو در رسانه‌های اجتماعی منتشر شد. بسیاری از کاربران پیام‌هایی با مضمون «ما نمی‌خواهیم بمیریم» به اشتراک گذاشتند و خواستار پایان فوری قتل‌های زنان شدند. وزارت خانواده، کار و خدمات اجتماعی ترکیه بیانیه‌ای کتبی دربارهٔ این قتل صادر کرد. در این بیانیه اعلام شد که دختر بولوت تحت نظارت روان‌شناس‌های وزارتخانه قرار گرفته است. همچنین اعلام شد که یک وکیل برای پیگیری پرونده باران تعیین شده است. گلسوم کاو، نماینده سازمان «ما قتل زنان
شده است. گلسوم کاو، نماینده سازمان «ما قتل زنان را متوقف خواهیم کرد»، در مصاحبه‌ای با بی‌بی‌سی گفت: «این واقعیت که آخرین فریاد او درخواست برای کشته نشدن بود، نمادی از این است که ما زنان چقدر کم می‌خواهیم. در ترکیه، خواسته ما این است که کشته نشویم. این آخرین فریاد امینه بود و این که کودک او فریاد زد مامان، نمیر… فکر نمی‌کنم هیچ‌کس در جهان بتواند نسبت به آن بی‌تفاوت باشد، صرف‌نظر از دیدگاهش.» طبق گزارش «ما قتل زنان را متوقف خواهیم کرد»، تنها در ماه ژوئیه ۳۱ زن کشته شدند. افرادی مرتبط با سازمان‌های حقوق بشر
زن کشته شدند. افرادی مرتبط با سازمان‌های حقوق بشر در سراسر کشور در همبستگی با او دست به اعتراض زدند. محاکمه. دادگاه کیفری قرقل‌قلعه، باران ۴۳ ساله را به جرم «قتل با نیت سوء» مجرم شناخت و او را به حبس ابد محکوم کرد. خبرگزاری رسمی آناتولی گزارش داد که دادگاه درخواست‌های وکیل باران برای تخفیف مجازات را رد کرد. مادر و پدر بولوت، خواهر و برادرهایش، نمایندگان کانون وکلا از ۸۱ استان، نمایندگان سازمان‌های غیردولتی و انجمن‌های زنان در جلسه دوم دادگاه حضور داشتند. اکرم امام‌اوغلو، شهردار استانبول، در توئیتر خود
اکرم امام‌اوغلو، شهردار استانبول، در توئیتر خود نوشت: «ما امینه بولوت را به دلیل خشونت مردان از دست دادیم. در مبارزه با خشونت در کنار زنان و کودکان هستیم و به این راه ادامه خواهیم داد.» باشگاه فوتبال بشیکتاش در پیامی اعلام کرد: «ما در برابر این وحشیگری سکوت نمی‌کنیم. آرزو داریم قتل زنان پایان یابد و عاملان آن با شدیدترین مجازات‌ها محاکمه شوند. ما به این وضعیت عادت نمی‌کنیم و سکوت نخواهیم کرد.»
مرده خنده‌دار فیلمی محصول سال ۱۹۹۴ و به کارگردانی جان فلدمن است. در این فیلم بازیگرانی همچون الیزابت پنیا، اندرو مک‌کارتی، پیج تورکو، بلانش بیکر، الیسون جنی، آدل لوتز، نوالا نلسون، لیزا جین پرسکی، مایکل مانتل، کن کنسی و بایی لینگ ایفای نقش کرده‌اند.
رالی نیوزیلند ۲۰۲۲ (همچنین با عنوان رالی رپکو نیوزیلند 2022 شناخته می شود) یک رویداد اتومبیل رانی برای خودروهای رالی بود که طی چهار روز بین 29 سپتامبر و 2 اکتبر 2022 برگزار شد. این چهل و پنجمین دوره مسابقات رالی نیوزیلند بود. این رویداد یازدهمین دور از رالی قهرمانی جهان ۲۰۲۲ ، مسابقات قهرمانی رالی جهان ۲ و مسابقات قهرمانی رالی جهان ۳ نیز بود. این رویداد در اوکلند جزیره شمالی ددر هفده مرحله ویژه با مسافت مسابقه ای برگزارشد.
استفانی کورتنی (؛ حدود ۱۱۲۰ - دههٔ ۱۱۸۰)، یکی از اشراف زن دولت‌های صلیبی در اراضی مقدس بود که در مقام سرراهبه و سرپرست صومعه سنت مری بزرگ در اورشلیم خدمت می‌کرد. وی یکی از اعضای مشهور خاندان کورتنی بود که بر قلمروی صلیبی ادسا حکم می‌رانند وبرای گسترش نفوذ و ثروت صومعه خود تلاش می‌کرد. وی بیشتر شهرت خود را بخاطر گفتگوهایش با ویلیام صوری، وقایع‌نگار دولت‌های صلیبی، به دست آورد و یکی از منابع اثر برجسته وی، "هیستوریا" بود. زندگی اولیه. استفانی در حدود سال ۱۱۲۰ میلادی در ادسا به دنیا آمد. او دختر کنت ژوسلین یکم
در ادسا به دنیا آمد. او دختر کنت ژوسلین یکم ادسا از خاندان کورتنی و ماریا اهل سالرنو بود که برادرش راجر سالرنو به عنوان نایب‌السلطنه حکومت شاهزاده‌نشین انطاکیه را بر عهده داشت. ژوسلین یکم در سال ۱۱۳۱ درگذشت تا کنت‌نشین ادسا به برادر ناتنی بزرگتر استفانی، ژوسلین دوم برسد، اما در سال ۱۱۵۱ بخش اعظمی از قلمروی آن به امپراتور مانوئل اول کومننوس فروخته شد و مابقی اراضی نیز بلافاصله توسط نورالدین زنگی فتح شد. مورخ اندرو باک احتمال می‌دهد که استفانی پس از سقوط ادسا مدتی را در قلمروی انطاکیه گذرانده باشد. راهبه
مدتی را در قلمروی انطاکیه گذرانده باشد. راهبه اعظم. استفانی وارد صومعه بزرگ سنت ماری در اورشلیم شد. طبق نظر مورخان برنارد همیلتون و اندرو جوتیشکی، او ممکن است این کار را پیش از مرگ پدرش انجام داده باشد. هنگامی که او نذر خود را ادا کرد، خانواده‌اش صومعه را وقف کردند. او نهایتاً به مقام سرراهبه و سرپرست صومعه رسید. در این سمت، او مُهر شخصی خود را داشت که تصویر او را در حالی که عصای اسقفی و کتابی در دست دارد، نشان می‌داد. تا زمانی که استفانی رهبری را به دست گرفت، جامعه راهبه‌ها روش‌هایی برای گنجاندن محل
گرفت، جامعه راهبه‌ها روش‌هایی برای گنجاندن محل صومعه‌شان در داستان مصائب عیسی یافته بودند. همیلتون و جوتیشکی معتقدند که استفانی ممکن است فردی بوده باشد که داستان محبوس شدن مریم، مادر عیسی، به دستور او در اتاقی در محل صومعه را معرفی کرده باشد، در حالی که عیسی به سمت مصلوب شدن هدایت می‌شد. هنگامی که امالریک، همسر خواهرزاده استفانی یعنی آگنس، در سال ۱۱۶۳ پادشاه اورشلیم شد، دیوان عالی از او خواست تا ازدواجش با آگنس را پایان دهد. ازدواج آنها به دلیل خویشاوندی فسخ شد، اما دلیل آن چنان سست بود که ویلیام صوری، یکی
شد، اما دلیل آن چنان سست بود که ویلیام صوری، یکی از اعضای کلیسا و اسقف اعظم شهر صور، با استفانی مشورت کرد تا توضیح دهد که این زوج چگونه با هم ارتباط خویشاوندی دارند. در سال ۱۱۷۴، چند هفته قبل از مرگش، پادشاه امالریک امتیازی صادر کرد که به استفانی و جامعه‌اش اجازه می‌داد در نزدیکی کلیسای مقبره مقدس خانه‌هایی بسازند که می‌توانست سود قابل توجهی برای آنها به همراه داشته باشد. نفوذ استفانی در دربار در دوران سلطنت بعدی بالدوین چهارم، پسر آمالریک از آگنس، حتی بیشتر شد. خواهرزاده استفانی، ژوسلین سوم، مباشر سلطنتی
شد. خواهرزاده استفانی، ژوسلین سوم، مباشر سلطنتی بود و آگنس در همه امور به جز نام، ملکه محسوب می‌شد. آنها کاملاً پذیرای تمایل او برای تحکیم دارایی‌های صومعه بودند. در مقطعی پس از سال ۱۱۷۸، او با جان، راهب اعظم سنت ماری دره یهوشافاط، دیدار کرد و آنها حقوقی را که هر یک در املاک دیگری داشتند، مبادله کردند. مرگ و میراث. ویلیام صوری با استفانی زمانی ملاقات کرد که او دیگر «بسیار پیر» شده بود، اما اشاره کرده است که استفانی حافظه خوبی داشته است. اسقف اعظم صور او را «نجیب‌زاده‌ای از نظر تبار و همچنین از نظر شخصیت»
«نجیب‌زاده‌ای از نظر تبار و همچنین از نظر شخصیت» توصیف کرده است. ویلیام که در آن زمان در حال نوشتن تاریخ شرق لاتین بود، استفانی را منبع قابل اعتمادی از اطلاعات دربارهٔ وقایعی که از دهه ۱۱۳۰ به بعد در شمال سوریه رخ داده بود می‌دانست، و او ممکن است شاهد عینی این وقایع بوده باشد. استفانی بین سال‌های ۱۱۸۰ و ۱۱۸۷ درگذشت. جانشین او زنی از مرکز-جنوب فرانسه بود که احتمالاً به پیشنهاد هراکلیوس، پاتریارک لاتین، انتخاب شده بود.
بیمارستان سیدی فرج که به مارستان فاس نیز معروف است، بیمارستانی تاریخی است که توسط سلطان مرینی أبو یعقوب یوسف الناصر در شهر فاس مراکش در سال ۶۸۵ هجری قمری (۱۲۸۶ میلادی) ساخته شده است. برای مدت طولانی، این بیمارستان یک نقطه عطف فرهنگی توسط مردم فاس بوده است.
هانیا یاناگیهارا (زادهٔ ۱۹۷۴) نویسنده، ویراستار و نویسنده موضوعات سفر اهل کشور آمریکا است. او در هاوایی بزرگ شد. شهرت او بیشتر به خاطر رمان پرفروش "یک زندگی کوچک" است که در فهرست نهایی جایزه بوکر سال ۲۰۱۵ قرار گرفت. او همچنین به عنوان سردبیر ارشد "مجله تی" نیز فعالیت می‌کند. اوایل زندگی. هانیا یاناگیهارا در سال ۱۹۷۴ در لس آنجلس متولد شد. پدر او، هماتولوژیست و انکولوژیست است. نام پدرش رونالد یاناگیهارا است و اهل هاوایی است و مادرش در سئول متولد شده است. یاناگیهارا از طرف پدر، دارای‌تبار ژاپنی و از طرف مادر،
از طرف پدر، دارای‌تبار ژاپنی و از طرف مادر، دارای‌تبار کره‌ای است. در کودکی، یاناگیهارا به همراه خانواده‌اش به‌طور مداوم نقل مکان می‌کرد و در هاوایی، نیویورک، مریلند، کالیفرنیا و تگزاس زندگی کرد. او در مدرسه پوناهو در هاوایی تحصیل کرد و در سال ۱۹۹۵ از کالج اسمیت فارغ‌التحصیل شد. یاناگیهارا گفته است که پدرش در دوران کودکی او را با آثار فیلیپ راث و همچنین «نویسندگان بریتانیایی یک نسل خاص» مانند آنیتا بروکنر، آیریس مرداک و باربارا پیم آشنا کرده است. او دربارهٔ پیم و بروکنر گفته است: «نگاه آن‌ها به حرفه
پیم و بروکنر گفته است: «نگاه آن‌ها به حرفه نویسندگی با شک و تردید همراه است، چیزی که نویسندگان مرد هم‌نسلشان نداشتند، نوعی حساب‌وکتاب متافیزیکی دربارهٔ این‌که نوشتن واقعاً چه تأثیری بر جهان دارد». او همچنین گفته است که «نویسندگان معاصر مورد علاقه‌ام هیلاری منتل، کازوئو ایشی‌گورو و جان بنویل هستند». حرفه. پس از فارغ‌التحصیلی، یاناگیهارا به نیویورک نقل مکان کرد و چندین سال به عنوان مسئول روابط عمومی کار کرد. او به عنوان نویسنده و ویراستار برای "مجله کانده نست تراولر" فعالیت داشت. اولین رمان او، "مردم
نست تراولر" فعالیت داشت. اولین رمان او، "مردم درختان"، که تا حدی بر اساس پرونده واقعی ویروس‌شناس دنیل کارلتون گایدوژک نوشته شده بود، به‌عنوان یکی از بهترین رمان‌های سال ۲۰۱۳ تحسین شد. رمان "زندگی کوچک" یاناگیهارا در ۱۰ مارس ۲۰۱۵ منتشر شد و با تحسین گسترده‌ای روبه‌رو شد. این کتاب در فهرست نهایی جایزه بوکر در سال ۲۰۱۵ قرار گرفت، در سال ۲۰۱۶ برای «جایزه زنان داستان‌نویس» نامزد شد و برنده جایزه کرکوس در سال ۲۰۱۵ شد. یاناگیهارا همچنین به‌عنوان یکی از فینالیست‌های جایزه ملی کتاب در بخش داستان در سال ۲۰۱۵ انتخاب
جایزه ملی کتاب در بخش داستان در سال ۲۰۱۵ انتخاب شد. برخلاف انتظار ویراستار، نماینده ادبی یاناگیهارا و حتی خود نویسنده، این کتاب به فروش بسیاری دست یافت. یاناگیهارا نوشتن این کتاب را به‌عنوان تجربه‌ای توصیف کرده است که در بهترین حالت مانند موج‌سواری باشکوه بوده است؛ او این تجربه را احساسی همچون «حمل شدن بر امواج چیزی که خودم نمی‌توانستم آن را خلق کنم اما خوش‌شانس بودم که برای لحظه‌ای آن را به‌دست آوردم» توصیف کرده است. او می‌گوید: «در بدترین حالت، احساس می‌کردم که در حال از دست دادن کنترل بر کتاب هستم. این
که در حال از دست دادن کنترل بر کتاب هستم. این احساس عجیبی بود، مثل کسانی که وقتی یک ببر یا شیر را در کودکی به سرپرستی می‌گیرند، اما بعدها با وحشت و شگفتی می‌بینند که حیوان بالغ‌شده علیه‌شان واکنش نشان می‌دهد». در سال ۲۰۱۵، او "مجله کانده نست" را ترک کرد و به‌عنوان معاون سردبیر در مجله "تی: مجله نیویورک تایمز" مشغول به کار شد. پس از موفقیت کتاب دومش، تصمیم او برای پذیرفتن این شغل در صنعت نشر، بسیاری را شگفت‌زده کرد. یاناگیهارا در سال ۲۰۱۷ به سردبیری "تی" منصوب شد. سومین رمان او، "به سوی بهشت"، در ۱۱ ژانویه
شد. سومین رمان او، "به سوی بهشت"، در ۱۱ ژانویه ۲۰۲۲ منتشر شد و به صدر فهرست پرفروش‌های نیویورک تایمز رسید.
سیبلا آنژو (; – ۱۱۶۵)، کنتس هم‌نشین آنژو به‌عنوان همسر کنت تیری بود. وی همچنین نایب کنت‌نشین فلاندرز در زمان غیبت همسرش از میان ۱۱۴۷ تا ۱۱۴۹ میلادی بود. ازدواج اول. سیبیلا دختر فولک پنجم از خاندان قدرتمند و صاحب نفوذ آنژو و ارمنگارد من بود که در ابتدای قرن ۱۲ میلادی به دنیا آمد. در سال ۱۱۲۳، هنگامی که سیبیلا به سن ازدواج رسید، پیوندی استراتژیک میان او و ویلیام کلیتو برقرار شد. ویلیام کلیتو که برادرزاده و رقیب سرسخت پادشاه هنری اول انگلستان محسوب می‌شد، به دنبال تثبیت موقعیت سیاسی خود در برابر عمویش بود.
دنبال تثبیت موقعیت سیاسی خود در برابر عمویش بود. سیبیلا به عنوان جهیزیه خود، کنت‌نشین استراتژیک من را به این اتحاد آورد. این منطقه که در مرز میان نورماندی و مناطق تحت کنترل آنژو قرار داشت، از نظر نظامی و سیاسی اهمیت فراوانی داشت و به ویلیام کلیتو پایگاه قدرتی برای مقابله با عمویش می‌داد. اما این ازدواج دوام چندانی نیاورد. تنها یک سال بعد، در ۱۱۲۴، پاپ کالیکتوس دوم ازدواج آنها را به دلیل خویشاوندی و هم‌خونی فسخ کرد. این فسخ که به درخواست هنری اول انگلستان صورت گرفت، آشکارا یک اقدام سیاسی بود تا ویلیام کلیتو
گرفت، آشکارا یک اقدام سیاسی بود تا ویلیام کلیتو را از حمایت خاندان آنژو و منابع کنت‌نشین من محروم کند. فولک آنژو، پدر سیبیلا، با این تصمیم به شدت مخالفت کرد و حاضر نبود ازدواج دخترش را به این سادگی از دست بدهد. اما نهایتاً پس از آنکه پاپ کالیکتوس او را تکفیر و سرزمین آنژو را تحریم کلیسایی کرد، فولک ناچار شد در برابر قدرت کلیسا سر تسلیم فرود آورد و به فسخ ازدواج دخترش رضایت دهد. کنت هم‌نشین فلاندرز. در سال ۱۱۳۴، سیبیلا با تیری، کنت فلاندر ازدواج کرد. در غیاب او در جریان جنگ صلیبی دوم، سیبیلای باردار به
غیاب او در جریان جنگ صلیبی دوم، سیبیلای باردار به عنوان نایب کنت‌نشین عمل کرد. بالدوین چهارم، کنت انو از این فرصت برای حمله به فلاندرز استفاده کرد، اما سیبیلا حمله متقابلی را ترتیب داد و انو را غارت کرد. در پاسخ، بالدوین نیز آرتوا را ویران کرد. اسقف اعظم رِیمز در این منازعه مداخله کرد و متارکه‌ای امضا شد، اما تیری هنگامی که در سال ۱۱۴۹ بازگشت، از بالدوین انتقام گرفت. در سال ۱۱۵۷ سیبیلا با تیری در سومین زیارت او همراه شد، اما پس از رسیدن به اورشلیم از همسرش جدا شد و از بازگشت به خانه با او امتناع کرد. او در
شد و از بازگشت به خانه با او امتناع کرد. او در صومعه سنت ماری و مرثا در بیتانی راهبه شد، جایی که عمه ناتنی‌اش، آیوِتا، راهبه اعظم بود. آیوِتا و سیبیلا از ملکه ملیساند اورشلیم حمایت می‌کردند و بر کلیسا نفوذی داشتند. آنها از انتخاب امالریک نسله به عنوان پاتریارک لاتین اورشلیم بر تعدادی از نامزدهای دیگر حمایت کردند. سیبیلا در سال ۱۱۶۵ در بیتانی درگذشت. فرزندان. سیبیلا از تیری کنت فلاندرز صاحب چندین فرزند شد:
چیلر ایلهان نویسنده ترک- هلندی است. ایلهان از دوران جوانی نویسنده پرکاری بوده است. او به طور مرتب داستان ها، مقالات، نقدهای کتب، سفرنامه‌ها و ترجمه‌ها را در روزنامه‌ها و نشریات منتشر می‌کند. اولین کتاب او (اتاق بازرگانان رویایی "Rüya Tacirleri Odası" آرتمیس، آوریل ۲۰۰۶) مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه است که به یک‌دیگر اشاره دارند. زندگی‌نامه. در شهر دنیزلی به دنیا آمد و در شهر ازمیر بزرگ شد. در سال ۱۹۹۰ از دانشگاه خصوصی ترکی ازمیر فارغ‌التحصیل شد. نوشتن را در ۱۰ سالگی با شعر آغاز کرد. در دوران راهنمایی به
در ۱۰ سالگی با شعر آغاز کرد. در دوران راهنمایی به نوشتن نمایشنامه‌های تئاتر و سپس با نوشتن خاطرات به آفرینش آثار ادبی ادامه داد. او در سال ۱۹۹۳ برای یکی از داستان‌های کوتاه خود، برنده جوایز جوانان یاشار نبی نیر، شد. او تحصیلات عالی خود را در رشته روابط بین‌الملل و علوم سیاسی در دانشگاه بغازیچی گذراند. به گفته خودش، در دوران دانشجویی خود در دانشگاه بغازیچی آگاهانه شروع به نوشتن داستان کرد. از آنجایی که خانواده اش تصمیم گرفتند هتلی در پاموک‌کاله پایه‌گذاری کنند، پس از دانشگاه برای تحصیل در رشته هتل‌داری به
پس از دانشگاه برای تحصیل در رشته هتل‌داری به سوئیس رفت. و در آنجا از مدرسه هتل‌داری گلیون فارغ‌التحصیل شد. پس از شرکت در پایه‌گذاری هتل در پاموک‌کاله، در زمینه بازاریابی، ارتباطات و گردشگری در استانبول کار کرد و به نویسندگی و ویرایش پرداخت. داستان‌ها، نوشته‌های نثر، بررسی کتاب، سفرنامه و ترجمه‌های او در نشریات گوناگون منتشر شد. او در سال ۲۰۱۷ به شهر خاودا در هلند نق مکان کرد. اولین رمان او در هلند، خانه نامزدی، در سال ۲۰۲۱ منتشر شد.
رالی کاتالونیا ۲۰۲۲ (همچنین با عنوان RallyRACC Catalunya - Costa Daurada 2022 شناخته می‌شود) یک رویداد اتومبیل رانی برای خودروهای رالی بود که طی چهار روز بین ۲۰ و ۲۳ اکتبر ۲۰۲۲ در کشور اسپانیا برگزار شد. این پنجاه و هفتمین دوره رالی کاتالونیا بود. این رویداد دوازدهمین دور از رالی قهرمانی جهان ۲۰۲۲، مسابقات رالی قهرمانی جهان ۲ و رالی قهرمانی جهان ۳ نیز بود. رویداد سال ۲۰۲۲ در سالو در استان استان تاراگونا، کاتالونیا در ۱۹ مرحله ویژه رقابت شد که در مجموع مسافت رقابتی را پوشش می‌داد.
۹۰امین لمانز ۲۴ ساعته () یک رویداد ۲۴ ساعته استقامتی اتومبیلرانی بود که در مقابل ۲۴۴۲۰۰ تماشاگر در تاریخ ۱۱ و ۱۲ ژوئن ۲۰۲۲ در پیست د لا سارت، در نزدیکی ر لو مان، فرانسه با حضور خودروهای کلاس لمانز هایپرکار (هایپرکار)، لمانز پروتوتایپ (ال‌ام‌پی) و خودروهای گرند تورینگ (جی‌تی‌ای) برگزار شد. این نودمین دوره این رویداد بود که توسط باشگاه اتومبیل‌رانی غرب برگزار شد، این مسابقه همچنین سومین دور از مسابقات قهرمانی استقامتی جهان ۲۰۲۲ نیز بود. یک روز آزمون یک هفته قبل از مسابقه در ۵ ژوئن برگزار شد. خودروی تویوتا
قبل از مسابقه در ۵ ژوئن برگزار شد. خودروی تویوتا جی‌ار۰۱۰ هایبرید به رانندگی سباستین بوئمی، برندون هارتلی و ریو هیرکاوا پس از اینکه هارتلی سریع‌ترین زمان کلی در جلسه هایپرپل را ثبت کرد، از جایگاه اول مسابقه را آغاز کرد. این سه راننده در ۲۷۴ دور از ۳۸۰ دور مسابقه پیشتاز بودند و با دو دقیقه و ۱.۲۲۲ ثانیه اختلاف نسبت به هم‌تیمی‌های خود، مایک کانوی، کاموئی کوبایاشی و خوزه ماریا لوپز (که با خودرو دوم تویوتا جی‌ار۰۱۰ هایبرید رانندگی می‌کردند) به پیروزی رسیدند. این چهارمین پیروزی بوئمی در لمانز، سومین پیروزی
این چهارمین پیروزی بوئمی در لمانز، سومین پیروزی هارتلی، اولین پیروزی هیرکاوا و پنجمین قهرمانی پیاپی تویوتا بود. خودروی گلیکنهاوس اس‌سی‌جی ۰۰۷ ال‌ام‌اچ با رانندگی رایان بریسکو، فرانک مایو و ریچارد وستبروک رانده میشد، با پنج دور اختلاف در جایگاه سوم قرار گرفت. تیم جوتا اسپرت متشکل از روبرتو گونزالز، آنتونیو فلیکس دا کوستا و ویل استیونز با خودروی اورکا ۰۷ در این مسابقه حضور داشتند، در کلاس لمانز پروتوتایپ ۲ (ال‌ام‌پی۲) پیروز شدند و تنها در ۱۵ دور از مسابقه پیشتاز نبودند. تیم تازه‌وارد پریما متشکل از لورنزو
نبودند. تیم تازه‌وارد پریما متشکل از لورنزو کلمبو، لوئیز دله‌تراز و رابرت کوبیکا با اختلاف دو دقیقه و ۲۱ ثانیه در جایگاه دوم قرار گرفت. سکوی این کلاس با تیم دوم جوتا به رانندگی جاناتان ابراین، اد جونز و اولیور راسموسن که در جایگاه سوم قرار گرفتند، تکمیل شد. در مسابقه نهایی دسته لمانز گرند تورینگ (ال‌ام‌جی‌تی‌ای پرو) در لمانز، خودروی شماره ۹۱ پورشه ۹۱۱ آراس‌آر-۱۹ به رانندگی جیانماریا برونی، ریچارد لیتز و فردریک ماکوییکی در این کلاس به پیروزی رسید. خودروی شماره ۵۱ فراری ۴۸۸ جی‌تی‌ای ایو با تیم ای‌اف کورس که
۵۱ فراری ۴۸۸ جی‌تی‌ای ایو با تیم ای‌اف کورس که توسط جیمز کالادو، الساندرو پیرگیدی و دنیل سرا به اشتراک گذاشته شد، در رده دوم قرار گرفت. آستون مارتین در دسته لمانز گرند تورینگ آماتور (ال‌ام‌جی‌تی‌ای آماتور) با خودروی آستون مارتین ونتیج جی‌تی‌ای که توسط تیم تی‌اف اسپرت مدیریت میشد و ترکیب رانندگان هنریک چاوِز، بن کیتینگ و مارکو سورنسن را داشت به پیروزی رسید. این خودرو با ۴۴.۴۴۶ ثانیه اختلاف نسبت به پورشه ۹۱۱ آراس‌آر-۱۹ تیم WeatherTech Racing به رانندگی جولین آندلائر، کوپر مکنیل و توماس مریل پیشی گرفت.