payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و سپس زنان گسترش دادند. نیوزیلند نخستین کشور جهان بود که در سال ۱۸۹۳ به زنان حق رأی داد. قرن بیستم و جهانی‌شدن دموکراسی. پس از جنگ جهانی اول و دوم، دموکراسی در بسیاری از کشورهای اروپا، آسیا و آفریقا گسترش یافت. در دوران جنگ سرد، دموکراسی‌های غربی با نظام‌های کمونیستی رقابت داشتند. موج سوم دموکراتیزاسیون از دههٔ ۱۹۷۰ با دموکراسی در پرتغال، یونان و اسپانیا آغاز شد و به آمریکای لاتین، آسیای شرقی و آفریقا گسترش یافت. دموکراسی در قرن ۲۱. مناطق مختلف. در خاورمیانه، حمله آمریکا به عراق در سال ۲۰۰۳ به تصویب قانون
حمله آمریکا به عراق در سال ۲۰۰۳ به تصویب قانون اساسی و انتخابات چندحزبی انجامید. بهار عربی در سال ۲۰۱۱ نیز موجب تحولات دموکراتیک در کشورهایی مانند تونس و مصر شد؛ گرچه در مصر پس از ۲۰۱۳ بار دیگر حکومت نظامی روی کار آمد. در آفریقا، فرایند دموکراتیزاسیون از سال ۲۰۰۵ کند شده است، اما نمونه‌هایی مانند گامبیا در ۲۰۱۶ و تحولات سودان و الجزایر در ۲۰۱۹ امیدهایی ایجاد کرده‌اند. در آسیا، کشورهایی مانند میانمار، بوتان و مالدیو اصلاحاتی در راستای دموکراسی انجام داده‌اند، گرچه برخی عقب‌گردها نیز مشاهده شده است؛ مانند
گرچه برخی عقب‌گردها نیز مشاهده شده است؛ مانند تایلند و کامبوج. در اروپا، اوکراین پس از انقلاب کرامت در ۲۰۱۴ شاهد انتقال مسالمت‌آمیز قدرت بود. در مقابل، در لهستان و مجارستان نهادهای دموکراتیک تضعیف شده‌اند. انتخابات ۲۰۲۴. در سال ۲۰۲۴، اکثر احزاب حاکم در کشورهای دموکراتیک با کاهش آراء مواجه شدند. این پدیده در کشورهایی مانند هند، بریتانیا، فرانسه و ژاپن مشاهده شد و برای نخستین‌بار از سال ۱۹۰۵ تا کنون، اکثریت احزاب حاکم در جهان در انتخابات شکست خوردند. روند کلی. با وجود افزایش تعداد کشورهایی با نظام دموکراتیک
با وجود افزایش تعداد کشورهایی با نظام دموکراتیک از ۲۰۰۶ تاکنون، دموکراسی‌های انتخاباتی ضعیف بیشتر شده‌اند که نشان از شکنندگی نهادهای دموکراتیک دارد. از ۲۰۱۰ به بعد، پدیدهٔ پسرفت دموکراتیک افزایش یافته و عواملی مانند نابرابری اقتصادی، قطبی‌سازی سیاسی، سوء مدیریت بحران‌ها، تبلیغات خارجی و افزایش قدرت اجرایی در این روند نقش داشته‌اند. نوآوری‌های معاصر. در پاسخ به بحران‌های دموکراسی نمایندگی، رویکردهایی چون دموکراسی مشورتی و مجمع شهروندان در برخی کشورها مانند کانادا، هلند و ایسلند اجرا شده‌اند. این نهادها از
کانادا، هلند و ایسلند اجرا شده‌اند. این نهادها از میان شهروندان به‌صورت تصادفی انتخاب می‌شوند تا درباره مسائل عمومی بحث و تصمیم‌گیری کنند.
جان بی. هیوود (; ۱۸۲۵ – ) یک عکاس آمریکایی بود که در سال‌های ۱۸۵۶-۱۸۶۱ در بوستون، ماساچوست کار می‌کرد. نمونه‌هایی از عکس‌های او در کتابخانه عمومی نیویورک و انجمن تاریخی ماساچوست قرار دارند. هیوود در شروزبری، ماساچوست به دنیا آمد. پدر او دانیل هیوود و مادرش ماریا بروکسدر بودند. در سال ۱۸۴۹ با مری راسل اندروز ازدواج کرد.
مرکز زنان کاپیسا در محمود راقی، ولایت کاپیسا، افغانستان در دسامبر ۲۰۰۷ افتتاح شد. در سال ۲۰۱۰ ارزشی معادل ۴۵۰٫۰۰۰ دالر (دلار) داشت.
وصیت قوبلای قاآن یا وصیت قوبلای خان، دست‌نوشته‌ای کوتاه در یک برگ و گنجانده‌شده در یک مرقع با نام «مَجمع‌العجایب» است که امروزه از آن در کتابخانهٔ دانشگاه استانبول نگهداری می‌شود. این اثر مشتمل بر یک متن دو زبانه با مضمونی یکسان دربارهٔ وصیت قوبلای خان به نوادگانش است. بخشی از متن، به و خطی با نام «» (در مغولی به‌معنای چهارگوش) نوشته‌شده، و این سامانهٔ نوشتاری را امروزه بیشتر با نام ʼPhags-pa می‌شناسند. زیر همین بخش، هشت سطر نوشته به خط اویغوری، و به‌صورتی نزدیک به زبان ترکی جغتایی، موسوم به پیشاجغتایی
نزدیک به زبان ترکی جغتایی، موسوم به پیشاجغتایی نوشته‌شده است. با درنظرگرفتن موضوع و نوع خط به‌کاررفته، گمان می‌رود که بخش مغولی در اصل برگرفته از یکی از وقایع‌نگاری‌های دورهٔ دودمان یوآن باشد که بعدتر به ترکی ترجمه‌شده است. نسخهٔ خطی که این متن بر آن آمده، مربوط به سدهٔ ۹ ه‍.ق بوده و منشأ تیموری دارد. این نسخه، نخستین‌بار در سال ۱۹۶۲ در مقاله‌ای، توسط عثمان ندیم تونا و جیمز بوسون مورد معرفی و بررسی قرار گرفت. از دوران حکومت‌های مغولی و ترکی-مغولی در ایران، گرچه آثار تاریخ‌نگارانه‌ای چون آلتان دبتر و
گرچه آثار تاریخ‌نگارانه‌ای چون آلتان دبتر و جامع‌التواریخ مغولی در منابع غیرمغولی گواهی‌شده، ولی جز نام از آن آثار امروزه چیزی به‌جانمانده است. بدین‌ترتیب سند مذکور تنها نمونهٔ موجود از تاریخ‌نگاری مغولی در ایران به‌حساب می‌آید. به‌غیر جنبهٔ تاریخ‌نگاری، این نسخه وجهی از ادبیات اندرزی را نیز در خود دارد. شواهد نشان می‌دهند که زمانی، نوعی از ادبیات مغولی با مضامینی آموزشی در ایران وجود داشته است. حمدالله مستوفی در تاریخ گزیده، از فردی با نام «افتخارالدین محمد بکری»، درگذشته در سال ۶۷۸ ه‍.ق یادکرده که کلیله
بکری»، درگذشته در سال ۶۷۸ ه‍.ق یادکرده که کلیله و دمنه را به مغولی برگردانده بود. همچنین در یکی از نسخه‌های تاریخ جهانگشای، تهیه‌شده به‌سال ۷۲۴ ه‍.ق در ماردین، از «محمد سمرقندی»، کاتب این نسخه یک رباعی در ستودن آموختن دانش به زبان و خط مغولی درج‌شده است. در کنار مغولی، زبان دیگری که در ایران تحت سلطهٔ مغول، تا حدودی به رشد و رواج رسید، زبان ترکی شرقی، و دنبالهٔ آن در دورهٔ تیموری، یعنی ترکی جغتایی بود. مستوفی در تاریخ گزیده، ازجمله آثار محمد بکری، مترجم کلیله و دمنه به مغولی را، ترجمهٔ ترکی سندبادنامه ذکر
و دمنه به مغولی را، ترجمهٔ ترکی سندبادنامه ذکر کرده است. همچنین، نمونه‌هایی از اسناد این زبان از دورهٔ ایلخانی به‌جامانده و ادبیات دورهٔ تیموری آن به‌خوبی شناخته‌شده است. این نوع از ترکی سرانجام به‌دنبال قدرت‌گیری دودمان صفوی در ایران از رواج افتاد و عرصه را به ترکی آذربایجانی واگذار کرد. به‌دنبال این مسئله، خط اویغوری که برای نگارش مغولی و جغتایی کاربرد داشت، نیز در ایران از رونق و رواج پیشین افتاد و به‌کلی منسوخ گشت. بخش مغولی. بالای این بخش یک سطر نوشته به زبان عربی آمده و بدین معنی که «و این خط را در
به زبان عربی آمده و بدین معنی که «و این خط را در خطای و (پیش) قاآن می‌نویسند و آن را دوربلجین می‌خوانند.» به‌دلیل تا حدودی مخدوش بودن انتهای متن این بخش، ابهاماتی برای لاتین‌نویسی و ترجمهٔ صحیح آن وجود دارد. بخش دوم از سطر پنجم که با دو گل در دست‌نوشته مشخص‌شده را ، birma hamd b(ol)-bai به‌معنی «فرمان ستودنی را نگاشت» دانسته است. از نظر وی، birma برگرفته از واژهٔ فارسی «فرمان» و hamd برگرفته از واژهٔ عربی «حمد» است. بخش ترکی. در توضیح عربی صرفاً به‌عنوان «خط اویغوری» معرفی‌شده و یک م عربی به‌عنوان نشان
«خط اویغوری» معرفی‌شده و یک م عربی به‌عنوان نشان پایان متن، زیر این بخش آمده است.
عملیات الوار چنار عملیات محرمانه سازمان سازمان اطلاعات مرکزی ایالات متحد بود که با آغاز تحولات انقلاب سوریه آغاز شد و هدف آن توزیع و پخش اسلحه میان معارضان دولت بشار اسد بود. شرح. برنامه اصلی این عملیات محرمانه، تامین تسلیحات و آموزش نظامی به مخالفان دولت بشار اسد بود که به دست سازمان اطلاعات مرکزی ایالات متحده و با حمایت بریتانیا و برخی از سرویس‌های اطلاعاتی عربی، از جمله سازمان اطلاعات عربستان سعودی اجرا و پشتیبانی می‌شد. هدف این برنامه برکناری بشار اسد رئیس‌جمهور وقت سوریه از قدرت بود. در این برنامه که
وقت سوریه از قدرت بود. در این برنامه که در سال ۲۰۱۲ یا ۲۰۱۳ آغاز شد پول، سلاح و آموزش در اختیار گروه‌های مخالف دولت سوریه که در جنگ داخلی سوریه علیه نیروهای دولتی می‌جنگیدند قرار می‌داد. به گفته مقامات آمریکایی، این برنامه توسط بخش فعالیت‌های ویژه سازمان سیا اداره می‌شد و هزاران شورشی را آموزش داده است. باراک اوباما، رئیس‌جمهور وقت ایالات متحده، به‌طور محرمانه مجوز مسلح کردن شورشیان تحت فشار سوریه را در سال ۲۰۱۳ صادر کرد. این برنامه در اواسط سال ۲۰۱۶ به‌طور عمومی فاش شد. یکی از پیامدهای این برنامه سرازیر
عمومی فاش شد. یکی از پیامدهای این برنامه سرازیر شدن مقدار زیادی از سلاح‌های آمریکایی از جمله تفنگ‌های تهاجمی، خمپاره‌اندازه‌ها و نارنجک‌اندازها ضد زره به بازار سیاه خاورمیانه بود. منتقدان این برنامه در داخل دولت اوباما آن را بی‌اثر و پرهزینه می‌دانستند و نسبت به افتادن سلاح‌ها به دست گروه‌های اسلام‌گرا و همچنین همکاری شورشیان تحت حمایت الوار چنار با جبهه النصره (وابسته به القاعده) و متحدان آن ابراز نگرانی کرده بودند. مقامات آمریکایی در ژوئیه ۲۰۱۷ اعلام کردند که عملیات الوار چنار به آرامی کنار گذاشته خواهد
که عملیات الوار چنار به آرامی کنار گذاشته خواهد شد و بودجه آن ممکن است به مبارزه با داعش یا ارائه توانمندی‌های دفاعی به نیروهای شورشی اختصاص یابد.
افغانستان '۱۱ () یک بازی ویدئویی استراتژیک نوبتی است که در سال ۲۰۱۷ توسط شرکت Every Single Soldier توسعه یافته و توسط Slitherine Software منتشر شده است. این بازی در دوران جنگ افغانستان در جریان است؛ بازیکن کنترل یک پایگاه عملیاتی پیش‌فرست آمریکایی را بر عهده دارد که وظیفه دارد مجموعه‌ای از روستاها را از طالبان تصرف کند، در حالی‌که Hearts and Minds مردم محلی را به دست می‌آورد و سپس کنترل منطقه را به ارتش ملی افغانستان منتقل می‌کند. گیم پلی. در بازی Afghanistan '11، بازیکن کنترل ارتش ایالات متحده را بر عهده
'11، بازیکن کنترل ارتش ایالات متحده را بر عهده دارد که منطقه‌ای تحت کنترل طالبان را تصرف می‌کند. بازی را می‌توان به صورت یک کمپین ۱۸ مرحله‌ای یا یک درگیری (Skirmish) تکی انجام داد.هر بازی ۶۰ نوبت طول می‌کشد و در نوبت ۵۰، ارتش ایالات متحده از منطقه خارج می‌شود و کنترل آن را به ارتش ملی افغانستان (ANA) واگذار می‌کند؛ ارتش ملی افغانستان تا این زمان توسط ایالات متحده آموزش داده شده و اکنون باید تا نوبت ۶۰ از آن دفاع کند. بازیکن در صورتی برنده می‌شود که کنترل منطقه را حفظ کند و امتیاز Hearts &amp; Minds
منطقه را حفظ کند و امتیاز Hearts &amp; Minds (H&amp;M) او در پایان همه نوبت‌ها بالای ۵۰ باشد. امتیاز H&amp;M را می‌توان با خنثی‌سازی بمب‌های دست‌ساز (IEDs)، ارائه کمک‌های بشردوستانه، ساخت زیرساخت‌ها و شبکه‌های آبرسانی و از بین بردن طالبان افزایش داد. این امتیاز زمانی کاهش می‌یابد که غیرنظامیان کشته شوند، یا زمانی که طالبان به روستاها حمله کرده و زیرساخت‌های ایالات متحده را نابود کنند. با افزایش امتیاز H&amp;M، مردم محلی بیشتر تمایل پیدا می‌کنند که اطلاعاتی در مورد طالبان در اختیار بازیکن قرار دهند. برای
در مورد طالبان در اختیار بازیکن قرار دهند. برای مستقر کردن واحدهای جدید، بازیکن از امتیازات سیاسی (Political Points) استفاده می‌کند که نشان‌دهنده حمایت داخلی از جنگ است. این امتیازات زمانی به دست می‌آیند که طالبان در جنگ شکست بخورند، اما زمانی که واحدهای ایالات متحده کشته شوند، کاهش می‌یابند. نابود کردن مزارع خشخاش که توسط طالبان برای کشت خشخاش استفاده می‌شود، نیز امتیازات سیاسی را افزایش می‌دهد و طالبان را تضعیف می‌کند، اما به قیمت کاهش امتیاز H&amp;M تمام می‌شود. بازی همچنین شامل رویدادهای تصادفی است،
می‌شود. بازی همچنین شامل رویدادهای تصادفی است، مانند فرار یک واحد از ارتش ملی افغانستان (ANA) یا یک حمله هوایی که به‌طور تصادفی به یک بیمارستان آسیب می‌زند، که منجر به افزایش موقت هزینه حملات هوایی می‌شود. توسعه. این بازی دنباله معنوی بازی Vietnam '65 است، این بازی توسط یوهان ناگل، سرباز سابق اهل آفریقای جنوبی طراحی شده است؛ کسی که در دوران خدمت نظامی‌اش تجربهٔ مقابله با شورش را داشته است. در تاریخ ۶ سپتامبر ۲۰۱۸، بسته الحاقی افغانستان ۱۱: تفنگداران سلطنتی منتشر شد، که بر روی واحد نظامی بریتانیا با همین
منتشر شد، که بر روی واحد نظامی بریتانیا با همین نام تمرکز دارد و ده مأموریت جدید به بازی اضافه می‌کند و وسایل نقلیه جدیدی را نیز به آن اضافه می‌کند. همچنین، یک مکانیک جدید در گیم‌پلی به صورت وسایل نقلیه غیرنظامی معرفی می‌شود که برخی از آن‌ها حاوی خودروی انفجاری هستند. در سال ۲۰۱۸، بازی افغانستان '۱۱ از اپ استور (آی‌اواس) حذف شد زیرا «یک دولت خاص یا موجودیت واقعی دیگر را به عنوان دشمنان نمایش می‌داد.» این حذف مورد انتقاد قرار گرفت و گفته شد که منطقی نیست، زیرا بسیاری از بازی‌های تاریخی دیگر، مانند Twilight
بسیاری از بازی‌های تاریخی دیگر، مانند Twilight Struggle و Civilization VI، اجازه داشتند که در فروشگاه باقی بمانند در حالی که آن‌ها نیز دشمنان واقعی را به تصویر می‌کشیدند. شرکت Slitherine در پاسخ اظهار داشت که «احتمالاً افغانستان '۱۱ تنها بازی جنگی است که در آن کشتن دشمن هدف اصلی بازی نیست.» بازخورد. GameWatcher به بازی نمره ۷٫۵ از ۱۰ داده و بهبودهای گرافیکی را نسبت به Vietnam '65 و تنوع واحدها مورد اشاره قرار داد. با این حال، انتقاداتی نیز وارد کرده و اشاره کرده که وجود باگ‌ها، رابط کاربری که به درستی
کرده که وجود باگ‌ها، رابط کاربری که به درستی توضیح نمی‌دهد و عدم عمق در برخی جنبه‌های گیم‌پلی، مانع از موفقیت بیشتر بازی شده است. Rock Paper Shotgun به بازی Afghanistan '11 عنوان «به طرز غم‌انگیزی درخشان» داده و از لحن و گیم‌پلی آن ستایش کرده است؛ اما انتقاداتی نیز وارد کرده است، مانند این که فقط یک فایل ذخیره برای هر حالت بازی وجود دارد و گزینهٔ لغو (Undo) در نظر گرفته نشده است. همچنین برخی از «آزارهای کوچک» را مانند عدم توانایی در دادن دستورها به هلیکوپترها تا زمانی که در حال پرواز نباشند، یادآوری کرده
تا زمانی که در حال پرواز نباشند، یادآوری کرده است. Vice این بازی را «شاداب» برای تفاوتش با بسیاری از همتایانش توصیف کرده است، اما استدلال کرده که نسبت به Vietnam '65 ضعیف‌تر است و به این نکته اشاره کرده که ماموریت‌ها خیلی طولانی و بسیار شبیه به یکدیگر هستند. Quarter to Three به بازی Afghanistan '11 نمره کامل ۵ ستاره داد و تغییرات تاریخی دقیقی را در گیم‌پلی و استراتژی نسبت به Vietnam '65 ستایش کرد. در مقایسه، در حالی که Wargamer نیز به‌طور مثبت دربارهٔ این بازی صحبت کرد، انتقادی نسبت به رویکرد بازی به
این بازی صحبت کرد، انتقادی نسبت به رویکرد بازی به مبارزه با شورش داشت: «استراتژی ایالات متحده مبنی بر «ساخت زیرساخت، بازدید از روستاها تا زمانی که افراد بد از بین بروند» به طور کامل در بازی‌های ناگل به عنوان یک روش کاملاً کارآمد مدل‌سازی شده است، با وجود این که جنگ‌های عمده آمریکایی که به شدت به این استراتژی اتکا داشتند، هیچ‌یک از موفقیت‌های چشمگیری برخوردار نبوده‌اند.»
آنتونی کاتن () ژنرال نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا است، که از دسامبر ۲۰۲۲ به‌عنوان دوازدهمین فرمانده ستاد فرماندهی استراتژیک ایالات متحده آمریکا فعالیت می‌کند. کاتن فعالیت نظامی را از سال ۱۹۸۶ در نیروی هوایی آمریکا آغاز کرد، از ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۱ فرمانده بال ۳۴۱ موشکی بود، در فاصله سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳ فرماندهی بال ۴۵ فضایی را برعهده داشت و از ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵ معاون مدیر دفتر ملی شناسایی بود. وی در فاصله سال‌های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۸ فرماندهی نیروی هوایی دوازدهم را برعهده داشت، از ۲۰۱۸ تا ۲۰۱۹ به‌عنوان رئیس دانشگاه هوایی
داشت، از ۲۰۱۸ تا ۲۰۱۹ به‌عنوان رئیس دانشگاه هوایی فعالیت می‌کرد، از ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۱ جانشین فرماندهی تهاجم جهانی نیروی هوایی بود و از ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۲ فرماندهی تهاجم جهانی نیروی هوایی را برعهده داشت.
اسلیتِرین سافت‌ور یوکی لیمیتد یک توسعه‌دهنده و ناشر بازی‌های ویدئویی بریتانیایی است که در تاریخ ۲۵ ژوئن ۲۰۰۰ تأسیس شد. این شرکت مسئول تولید بیش از ۲۰۰ بازی ویدیویی در ژانر استراتژی و جنگ است. اسلیتِرین تعدادی بازی مجوزدار را با برندهایی مانند بتل‌استار گالکتیکا، Warhammer 40,000, Starship Troopers, Horrible Histories و شبکه هیستوری توسعه داده و منتشر کرده است. همچنین این شرکت قوانین یک سری بازی‌های رومیزی جنگی به نام Field of Glory را تولید می‌کند. تاریخچه. Slitherine در سال ۲۰۱۰ با Matrix Games ادغام شد.
Slitherine در سال ۲۰۱۰ با Matrix Games ادغام شد. این شرکت با ارتش ایالات متحده و پیمانکاران دفاعی همکاری می‌کند تا نرم‌افزارهای شبیه‌سازی را تأمین کند. شبیه‌سازی اصلی، نسخه حرفه‌ای بازی تجاری Command Modern Air &amp; Naval Operations است. در سال ۲۰۱۴، گروه Slitherine استودیو Shenandoah، توسعه‌دهنده آمریکایی بازی‌های Battle of the Bulge و Drive on Moscow را خریداری کرد. فعالیت‌های دیگر. Slitherine در کنار بازی‌های ویدیویی خود، مجموعه‌ای از راهنماها برای بازی رومیزی Field of Glory منتشر می‌کند. این بازی
بازی رومیزی Field of Glory منتشر می‌کند. این بازی عمدتاً در دوره‌های باستان و قرون وسطی تاریخ اروپا و خاورمیانه تنظیم شده است. همچنین برنامه‌هایی برای گسترش بازی به دوره رنسانس و جنگ‌های ناپلئونی وجود دارد. هر محیط جدید قوانین و مجموعه‌ای از کتاب‌های همراه مخصوص به خود را خواهد داشت. یک موتور بازی که توسط Slitherine ساخته شده بود در سریال تلویزیونی "Deadliest Warrior" استفاده شد. این موضوع نشان می‌دهد که فناوری آن‌ها فراتر از بازی‌های ویدیویی کاربرد دارد و به دنیای سرگرمی‌های تلویزیونی نیز راه یافته است.
طبق تورات، یصهر () پدر قارون، نفق، و زکری، و پسر قهات و نوهٔ لاوی بود، در نتیجه برادر عمرام و عموی هارون، مریم و موسی بود. جزئیات بیشتری از زندگی او در کتاب مقدس ارائه نشده است.
نارینه کارلوسی گرویان (؛ زادهٔ )، نثرنویس اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۱۸ ژوئن ۱۹۶۱ در وانادزور، استان لوری به دنیا آمد و از (۱۹۷۸) و (۱۹۸۵) فارغ‌التحصیل گشت. وی از سال ۲۰۱۲ عضو اتحادیه نویسندگان ارمنستان می‌باشد. وی در دانشگاه دولتی وانادزور و دانشگاه ملی پلی‌تکنیک ارمنستان فعالیت می‌کند.
رمزی نافع یا رمزی نافع رشید آقا (زاده ۱۹۱۷ - درگذشته ۱۹۴۹)، سیاستمدار ملی‌گرای کرد بود . او به همراه آلمانی ها طرحی به نام عملیات ماموت علیه انگلیسی ها برای ایجاد یک کشور کردستان مستقل در عراق تهیه کردند ، اما این نقشه شکست خورد و نافی به اسارت انگلیسی ها درآمد. او در اثر شکنجه در زندان تعادل روانی خود را از دست داد و در سن 32 سالگی درگذشت. او در کردستان به دلیل فعالیت برای ملی گرایی کردی شهرت بالایی دارد. زندگینامه. اوایل زندگی. رمزی در سال 1917 در خانواده ای سرشناس اهل اربیل به دنیا آمد . دوره ابتدایی و
ای سرشناس اهل اربیل به دنیا آمد . دوره ابتدایی و متوسطه را در اربیل گذراند . در آن زمان هیچ دبیرستانی در اربیل وجود نداشت، در نتیجه او به مدت یک سال به دبیرستانی در کرکوک رفت . رمزی در کرکوک به حزب راست افراطی هیوا به رهبری رفیق حلمی پیوست . سپس در سالهای 1937 و 1938 در دبیرستان علمی-محور در بغداد تحصیل کرد. او در امتحان لیسانس در بغداد گذراند در سال 1939 تصمیم گرفت به عزیمت کند . او به مدت دو سال در دانشگاه آمریکایی بیروت تحصیل کرد و به رتبه سال اول رسید . او به دلیل مخالفتش با قرار دادن سرزمین‌های
رسید . او به دلیل مخالفتش با قرار دادن سرزمین‌های کردستان توسط امپراتوری بریتانیا در داخل مرزهای عراق شناخته شده بود. او در بیروت با کامران علی بدرخان، نورالدین زازا و برخی از چهره‌های فعال حزب ملی گرای کردی خویبون در آن زمان که به آن پیوست و برای ایجاد یک کشور مستقل کردی تلاش کرد، ملاقات کرد . او از اکتبر 1941 تا مارس 1942 در بیروت ماند. بعداً برای تکمیل تحصیلات خود به استانبول رفت و در کالج خصوصی رابرت پذیرفته شد . در اواسط سال 1942 در استانبول بود که برای عملیات ماموت با او تماس گرفتند . عملیات ماموت
عملیات ماموت با او تماس گرفتند . عملیات ماموت (ماموت). عملیات ماموت یک ماموریت نیروهای ویژه آلمانی در سال 1943 در طول جنگ جهانی دوم بود که به رهبری سرگرد مولر و همراهی رمزی، برای تحریک شورش کردهای عراق در تلاش برای بیرون راندن انگلیسی ها از منطقه، به دست گرفتن کنترل میدان‌های نفتی و تحویل آنها به "ورماخت" به دلیل اینکه عملیات بارباروسا در حال پیشروی نبود، بود . در ازای بیرون راندن انگلیسی‌ها، نازی‌ها به کردها در ایجاد کردستان مستقل کمک خواهند کرد. سرگرد مولر، مغز متفکر عملیات، به "یک کرد بومی نیاز داشت که
مغز متفکر عملیات، به "یک کرد بومی نیاز داشت که آماده باشد تا با ما بپرد، ما را به یک مخفیگاه خوب هدایت کند و سپس برای ما با شیخ محمود و دیگر سران کرد تماس برقرار کند." اندکی پس از ورود رمزی به استانبول در سال 1942، چند تن از اعضای واحد "اس‌دی" و افراد مولر با رمزی تماس گرفتند تا در مورد امکان ایجاد طرحی شبیه به نقشه راه برای اتحاد کردها در ازای قیام کردها علیه بریتانیایی ها که میدان‌های نفتی کرکوک را اشغال کرده بودند، گفتگو کنند . شکست. ماموریت در روز اول شکست خورد. جعبه سلاح و تجهیزات در سقوط چتر نجات گم
خورد. جعبه سلاح و تجهیزات در سقوط چتر نجات گم شد و گروه در 300 کیلومتری هدف مورد نظر فرود آمد. رمزی و عوامل آلمانی توسط نیروهای انگلیسی و عراقی به اسارت درآمدند، شکنجه شدند و به اعدام محکوم شدند . سرگرد مولر موفق به فرار و بازگشت به آلمان شد و تا زمان مرگش در 26 سپتامبر 2009 در آنجا زندگی کرد. حکم رمزی به حبس ابد کاهش یافت . رمزی دو سال بعد در سال 1949 در زادگاهش اربیل در کردستان عراق درگذشت . خط لوله نفت کرکوک-حیفا ، که نفت عراق را از سال 1934 به سواحل مدیترانه و به پالایشگاهی که در نزدیکی شهر حیفا در سال
و به پالایشگاهی که در نزدیکی شهر حیفا در سال 1939 ساخته شده بود، می رساند و "تایم" در 21 آوریل 1941 آن را به عنوان «کرک ژولار» به عنوان «KirkuiT » به نام بریتانیا توصیف کرد. خط لوله ای که در حدیثه منشعب می شود، فقرات جنگ متحدان غربی در دریای مدیترانه ای بر روند بعدی جنگ می گذارد
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;timestamp&gt;2025-04-17T15:34:36Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Tisfoon&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;Tisfoon صفحهٔ تااوسرت را به تاوسرت منتقل کرد: نام مصری&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;41620125&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt;
باکت‌ورنل ملکه همسر مصر باستان و همسر بزرگ سلطنتی فرعون رامسس نهم (احتمالا) بود که در دوران حکومت دودمان بیستم مصر زندگی می‌کرد. تدفین. او در مقبره KV10، ساخته شده برای فرعون اواخر دودمان نوزدهم مصر آمنمسس دفن شده و در اتاقی که برای استفاده او دوباره تزئین شد به خاک سپرده شد. به دلیل این واقعیت، قبلاً تصور می‌شد که او همسر آمنمسس بوده است. دادسون (۱۹۸۷) استدلال کرده است که تزئین مجدد مقبره KV10 در زمان سلطنت رامسس نهم انجام شد. شادن و ارتمن (۱۹۸۹) با این حال ادعا می‌کنند که برخی از کارهای اتاق باکت‌ورنل
حال ادعا می‌کنند که برخی از کارهای اتاق باکت‌ورنل ممکن است در زمان ملکه تاوسرت انجام شده باشد. اگر چنین است، این نشان می‌دهد ملکه باکت‌ورنل در عصری پیش‌تر می‌زیسته است.
هوندا سی‌دی۲۰۰ رودمستر (انگلیسی: Honda CD200 RoadMaster) کمپانی هوندا چندین موتورسیکلت ۲۰۰ سی‌سی با انجین مشابه اما تغییرات بدنه متفاوت در دهه ۱۹۸۰ معرفی کرد. مدل معرفی شده در آفریقای جنوبی و پاکستان به‌همین نام شناخته می‌شد. این موتور مشابه سی‌دی۱۸۵ بود اما پیستون‌های تراکم پایین‌تر در نتیجه سی‌دی۱۸۵ قدرت کمتر، مصرف سوخت بیشتر و حداکثر سرعت کمتری داشت. سیستم دینام نیز با CD185 متفاوت بود. جدای از این، مدل‌ها کاملاً مشابه بودند و از همان بدنه، سیستم تعلیق، چرخ‌ها، لاستیک‌ها و ترمزها استفاده می‌کردند. این
چرخ‌ها، لاستیک‌ها و ترمزها استفاده می‌کردند. این موتورسیکلت دارای سرعت‌سنج مربعی، گلگیرهای بزرگ جلو و عقب، اگزوزهای کرومی دوقلو، یک چوک در پشت میله‌های دسته، یک مخزن سوخت کرومی با آرم هوندا و ورودی‌های هوای کرومی ساختگی در پانل‌های جانبی بود. دارای ترمزهای کاسه‌ایدر عقب و جلو و یک کاربراتور ۲۶ میلی‌متری بود. وزن این موتورسیکلت ۱۴۰ کیلوگرم بود. هوندا این محصول را با با سیستم الکتریکی ۱۲ ولتی و جرقه زنی تخلیه خازن (سی‌دی‌آی) در بریتانیا معرفی کرد.
حریرع که نامش در زبان مصری باستان به معنی «گل» است؛ یک زن نجیب‌زاده در مصر باستان در اوایل دورهٔ حکمرانی دودمان بیستم مصر و اواخر دورهٔ دودمان بیست و یکم مصر بود. وی اگرچه در طول زندگی می‌بایست فردی تأثیرگذار بوده باشد، اما اطلاعات زیادی در مورد روابط خانوادگی او وجود ندارد. نام پدر و مادرش نامشخص است و هویت همسرش هم جای بحث ندارد. او اغلب به عنوان همسر یا مادربزرگ کاهن اعظم تِبِس پی‌عنخ در نظر گرفته می‌شود. جایگاه دقیق حریرع در خانواده کاهنان اعظم تِبِس در نهایت به دو عامل بستگی دارد که درستی هیچ‌کدام هنوز
به دو عامل بستگی دارد که درستی هیچ‌کدام هنوز اثبات نشده است: رابطه با نجمت. تنها چیزی که می‌توان بدون تردید ثابت کرد این است که او مادر بانوی نُجمت بود که مومیایی و لباس تشییع جنازه او در انبار بزرگ سلطنتی نزدیک دیر البحری پیدا شده است. همراه با مومیایی این نُجمت دو کتاب مردگان پیدا شد. یکی از آنها، پاپیروس بی‌ام ۱۰۴۹۰، که اکنون در موزه بریتانیا قرار دارد، متعلق به «نُجمت مادر پادشاه، دختر مادرِ پادشاه، حریرع» بود. در حالی که نام نُجمت در کارتوش نوشته شده بود، نام حریرع چنین نبود. از آنجایی که این نُجمت
بود، نام حریرع چنین نبود. از آنجایی که این نُجمت بیشتر به عنوان همسر کاهن اعظم حریحور در نظر گرفته می‌شود، که او نیز دارای القاب سلطنتی است، لقب حریرع اغلب به «مادرشوهر پادشاه» تعبیر می‌شود، اگرچه عنوان به‌کار رفته برای او «که گاو قوی را به دنیا آورد» نشان می‌دهد که او واقعاً باید یک پادشاه (یک پسر) به دنیا آورده باشد. با این حال، اخیراً، این عقیده رایج مبنی بر وجود تنها یک ملکه نجمت به چالش کشیده شده است و دیدگاه قدیمی مبنی بر اینکه مومیایی یافت شده در انبار سلطنتی مربوط به مادر حریحور بوده و نه همسرش،
سلطنتی مربوط به مادر حریحور بوده و نه همسرش، احیا شده است. اگرچه غیرقابل بحث است که حریحور ملکه‌ای به نام نُجمت داشت (عقیده‌ای که قبلاً توسط ژان-فرانسوا شامپولیون به رسمیت شناخته شده بود)، ادوارد نویل در سال ۱۸۷۸ فرض کرد که حریحور باید مادری به نام نُجمت داشته باشد. او این کار را بر اساس پاپیروس بی‌ام ۱۰۵۴۱، کتاب دیگر مردگان که با مومیایی او یافت شد، انجام داد. در واقع قابل توجه است که اگرچه حریحور در پی. بی‌ام ۱۰۵۴۱ نقش دارد، اما نُجمت در هیچ‌یک از دو کتاب مردگان او به عنوان «همسر پادشاه» معرفی نشده است.
مردگان او به عنوان «همسر پادشاه» معرفی نشده است. تمام تمرکزها روی موقعیت او به عنوان «مادر پادشاه» است، گویی این تنها عنوان او در رابطه با حریحور است. خاندان حاکم از دوره انتقالی از دودمان بیستم مصر به دودمان بیست و یکم مصر به تکرار نام‌ها زبانزد هستند، بنابراین اینکه حریحور همسر و مادری همنام داشته به خودی خود غیرممکن یا بعید نیست. اگر نُجمت کشف شده در گور سلطنتی واقعاً مادر حریحور بود، نتیجه می‌شود که حریرع باید مادربزرگ حریحور بوده باشد تا مادرشوهر او. در این موقعیت او می‌توانست همسر کشیش اعظم آمنهوتپ
در این موقعیت او می‌توانست همسر کشیش اعظم آمنهوتپ باشد. با این حال، بحث در مورد این موضوع هنوز ادامه دارد.
مایکل لنگلی (؛ زادهٔ ۱۹۶۲) ژنرال سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا است، که از اوت ۲۰۲۲ فرماندهی آفریقای ایالات متحده آمریکا را برعهده دارد. لنگلی فعالیت نظامی را از سال ۱۹۸۵ به‌عنوان افسر توپخانه در سپاه تفنگداران دریایی آغاز کرد، از ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۱ فرمانده تفنگداران دریایی ایالات متحده در اروپا و آفریقا بود و از ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۲ به‌عنوان فرمانده ستاد فرماندهی نیروهای سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا فعالیت می‌کرد.
دواتنتوپت یا دوات‌انت‌اوپت () ملکه همسر مصر باستان بود که در دوران دودمان بیستم مصر زندگی می‌کرد. او همسر فرعون رامسس چهارم و مادر رامسس پنجم بود. حتی با وجود اینکه هویت همسر رامسس چهارم در تاریخ به‌طور واضح بیان نشده است، او به دلیل القابی که به او داده شده و در قبر او یافت شد، محتمل‌ترین گزینه محسوب می‌شود (QV74). در مجموعه معبد کرنک یک ستایشگر مقدس آمون به نام «تنتوپت» همراه با رامسس سوم در معبد خونسو نشان داده شده است. گمان می‌رود که «تنتوپت» و ملکه دواتنتوپت یک شخص واحد بوده‌اند که دختر رامسس سوم بوده
یک شخص واحد بوده‌اند که دختر رامسس سوم بوده است. بدین سبب او خواهر یا خواهر ناتنی شوهرش بوده است. مباشر او آمنهوتپ در مقبره شمارهٔ TT346 در تِبِس به خاک سپرده شد.