payamvha/North_RAG huggingface dataset:
روش در تمام گیاهان به عنوان اولین مرحله از چرخهٔ کالوین-بنسون رخ می‌دهد. (در گیاهان و CAM، دی‌اکسید کربن به جای اینکه مستقیماً از هوا شود، از مالات خارج شده و وارد این واکنش می‌شود) گیاهان در شرایط معمولی، با شدت نور متوسط، دمای متوسط، غلظت دی‌اکسید کربن حدود ۲۰۰ ppm یا بالاتر، و فراوان بودن آب‌های زیرزمینی، به خوبی رشد می‌کنند. گیاهان که منشأشان به دوران مزوزوئیک و پالئوزوئیک برمی‌گردد، پیش از گیاهان وجود داشته‌اند و هنوز هم تقریباً ۹۵٪ از زیست‌تودهٔ گیاهی زمین، از جمله محصولات غذایی مهم مانند برنج، گندم،
زمین، از جمله محصولات غذایی مهم مانند برنج، گندم، سویا و جو را تشکیل می‌دهند. گیاهان نمی‌توانند در مناطق بسیار گرم با سطح CO2 اتمسفر امروزی (که در طول صدها میلیون سال از بالای ۵۰۰۰ ppm به‌طور قابل توجهی کاهش یافته است) رشد کنند، زیرا روبیسکو با افزایش دما، اکسیژن بیشتری را با ریبولوز بیش فسفات ترکیب می‌کند. این امر منجر به تنفس نوری می‌شود که منجر به از دست رفتن خالص کربن و نیتروژن از گیاه می‌شود و بنابراین می‌تواند رشد را محدود کند. گیاهان تا ۹۷٪ از آبی را که از طریق ریشه‌هایشان جذب می‌کنند، از طریق تعرق
که از طریق ریشه‌هایشان جذب می‌کنند، از طریق تعرق از دست می‌دهند. در مناطق خشک، گیاهان روزنه‌های خود را می‌بندند تا از هدر رفتن آب جلوگیری کنند، اما این کار مانع از ورود CO2 به برگ‌ها می‌شود و بنابراین غلظت CO2 را در برگ‌ها کاهش می‌دهد. این امر نسبت CO2:O2 را کاهش می‌دهد و بنابراین تنفس نوری نیز افزایش پیدا می‌کند. گیاهان و CAM سازگاری‌هایی دارند که به آنها اجازه می‌دهد در مناطق گرم و خشک زنده بمانند و بنابراین می‌توانند در این مناطق از گیاهان پیشی بگیرند. امضای ایزوتوپی گیاهان به دلیل تنوع تجزیهٔ
بگیرند. امضای ایزوتوپی گیاهان به دلیل تنوع تجزیهٔ ایزوتوپ‌های کربن در فتوسنتز اکسیژنی در انواع گیاهان، درجهٔ بالاتری از تخلیهٔ 13C را نسبت گیاهان نشان می‌دهد. گیاهان همچون گیاهان پپ کربوکسیلاز ندارند که این به آنها اجازه می‌دهد فقط از ریبولو بیس فسفات کربوکسیلاز (روبیسکو) برای تثبیت در چرخهٔ کالوین استفاده کنند. آنزیم روبیسکو تا حد زیادی ایزوتوپ‌های کربن را از هم متمایز می‌کند و در مقایسه با 13C (ایزوتوپ سنگین‌تر) به ایزوتوپ 12C متصل می‌شود و این امر به کاهش بیشتر 13C که در در مقایسه با گیاهان مشاهده
کاهش بیشتر 13C که در در مقایسه با گیاهان مشاهده می‌شود کمک می‌کند، به خصوص از آنجایی که مسیر علاوه بر روبیسکو از پپ کربوکسیلاز نیز استفاده می‌کند. گوناگونی. همهٔ مسیرهای تثبیت کربن با راندمان یکسانی عمل نمی‌کند. تثبیت مجدد. بامبوها و برنج‌های مرتبط با آن، راندمان بهبودیافته‌ای دارند. این بهبود ممکن است به دلیل توانایی آن در بازجذب CO2 تولیدشده در طول تنفس نوری باشد، رفتاری که «تثبیت مجدد کربن» نامیده می‌شود. این گیاهان با رشد زائده‌های کلروپلاست به نام «استرومول» در اطراف استروما در سلول‌های مزوفیل، به
در اطراف استروما در سلول‌های مزوفیل، به تثبیت مجدد دست می‌یابند، به‌طوری که هرگونه CO2 حاصل از تنفس نوری در میتوکندری باید از کلروپلاست پر از روبیسکو عبور کند. تثبیت مجدد همچنین توسط طیف گسترده‌ای از گیاهان انجام می‌شود. رویکرد رایج شامل رشد دسته‌های آوندی بزرگتر، به تنفس نوری منجر می‌شود. مسیر سنتزی گلیکولات. گیاهان در صورت مواجهه کم‌آبی مستعد تنفس نوری هستند و که این فرایند موجب جمع شدن مادهٔ سمی گلیکولات در این گیاهان می‌شود. دانشمندان در دههٔ ۲۰۰۰ از شبیه‌سازی کامپیوتری همراه با یک الگوریتم بهینه‌سازی
کامپیوتری همراه با یک الگوریتم بهینه‌سازی استفاده کردند تا بفهمند کدام بخش‌های مسیر متابولیکی ممکن است برای بهبود فتوسنتز تنظیم شوند. طبق شبیه‌سازی، بهبود متابولیسم گلیکولات به‌طور قابل توجهی به کاهش تنفس نوری کمک می‌کند. ساوت و همکارانش تصمیم گرفتند به جای بهینه‌سازی آنزیم‌های خاص در مسیر تنفس نوری برای تخریب گلیکولات، تنفس نوری را به‌طور کلی نادیده بگیرند. آنها در سال ۲۰۱۹، گلیکولات دهیدروژناز "کلامیدوموناس راینهاردتی" و مالات سنتاز کدو تنبل بزرگ را به کلروپلاست تنباکو (یک جاندار مدل ) منتقل کردند. این
تنباکو (یک جاندار مدل ) منتقل کردند. این آنزیم‌ها، به علاوهٔ آنزیم‌های خود کلروپلاست، یک چرخهٔ کاتابولیک ایجاد می‌کنند: استیل-کوآ با گلی‌اکسیلات ترکیب می‌شود تا مالات تشکیل شود، که سپس به پیرووات و CO2 تجزیه می‌شود؛ پیرووات نیز به نوبهٔ خود به استیل-کوآ و CO2 تجزیه می‌شود. با صرف نظر کردن از تمام انتقال‌ها بین اندامک‌ها، تمام CO2 آزادشده صرف افزایش غلظت CO2 در کلروپلاست می‌شود و به تثبیت مجدد کمک می‌کند. نتیجهٔ نهایی، ۲۴ درصد زیست‌تودهٔ بیشتر است. یک جایگزین با استفاده از مسیر گلیسرات "ای. کلای" بهبود
با استفاده از مسیر گلیسرات "ای. کلای" بهبود کمتری در حد ۱۳٪ ایجاد کرد. آنها اکنون در حال کار بر روی انتقال این بهینه‌سازی به سایر محصولات مانند گندم هستند.
اِبْنِ اَثْرَدی نام خانوادگی خاندانی از پزشکان قرن‌های پنجم و ششم هجری (۱۱ و ۱۲ میلادی) است که پنج تن از این خاندان در تاریخ مشهور هستند. محل تولد و فعالیت ایشان، گویا در شهر بغداد بوده است و برخی آنان را از مسیحیان نسطوری دانسته‌اند.
کلامیدوموناس راینهاردتی یک جلبک سبز تک‌سلولی با قطر حدود ۱۰ میکرومتر است که با دو تاژک شنا می‌کند. این گیاه دارای دیوارهٔ سلولی ساخته‌شده از گلیکوپروتئین‌های غنی از هیدروکسی‌پرولین، یک کلروپلاست بزرگ فنجانی‌شکل، یک پیرنوئید بزرگ و یک دستگاه لکهٔ چشمی است که نور را حس می‌کند. گونه‌های "کلامیدوموناس" به‌طور گسترده در سراسر جهان در خاک و آب‌های شیرین پراکنده شده‌اند که "کلامیدوموناس راینهاردتی" یکی از رایج‌ترین و گسترده‌ترین آنهاست. "کلامیدوموناس راینهاردتی" یک جاندار مدل بیولوژیکی است که به خوبی مورد مطالعه
جاندار مدل بیولوژیکی است که به خوبی مورد مطالعه قرار گرفته است، که تا حدودی به دلیل سهولت کشت و توانایی دستکاری ژنتیکی آن است. وقتی "کلامیدوموناس راینهاردتی" در معرض نور قرار گیرد، می‌تواند به صورت فتواتوتروف رشد کند، اما اگر کربن آلی به آن برسد، می‌تواند در تاریکی نیز رشد کند. "کلامیدوموناس راینهاردتی" از نظر تجاری برای تولید داروهای و سوخت‌های زیستی مورد استفاده قرار می‌گیرد و همچنین یک ابزار تحقیقاتی ارزشمند در تولید هیدروژن است. تاریخچه. سویهٔ آزمایشگاهی وحشی c137 (mt+) از گونهٔ "کلامیدوموناس
آزمایشگاهی وحشی c137 (mt+) از گونهٔ "کلامیدوموناس راینهاردتی" از ایزوله‌ای که در سال ۱۹۴۵ توسط گیلبرت ام. اسمیت در نزدیکی امهرست، ماساچوست جمع‌آوری شد، سرچشمه می‌گیرد. توضیحات. سلول‌های "کلامیدوموناس راینهاردتی" عمدتاً کروی هستند، اما می‌توانند به شکل‌های بیضوی، تخم‌مرغی، بیضی‌شکل یا نامتقارن باشند. طول آنها ۱۰ تا ۲۲ میکرومتر و عرضشان ۸ تا ۲۲ میکرومتر است. دیوارهٔ سلولی‌شان نازک است و فاقد مژک می‌باشد. طول تاژک‌ها ۱٫۵ تا ۲ برابر طول جسم سلولی است. سلول‌ها حاوی یک کلروپلاست فنجانی‌شکل هستند که در کف سلول
حاوی یک کلروپلاست فنجانی‌شکل هستند که در کف سلول قرار می‌گیرد و یک پیرنوئید پایه‌ای نیز دارند. لکهٔ چشمی. "کلامیدوموناس راینهاردتی" دستگاه لکهٔ چشمی مشابهی با چرخان‌تاژک‌داران دارد. لکهٔ چشمی در نزدیکی خط استوای سلول قرار دارد. لکهٔ چشمی از یک لایه گرانول غنی از کاروتنوئید در کلروپلاست تشکیل شده است که مانند یک بازتابندهٔ نور عمل می‌کند. عملکرد اصلی لکهٔ چشمی، نوربازکنش است که شامل حرکت (با تاژک‌ها) در مواجهه با محرک نوری است. نوربازکنش برای جلبک بسیار مهم است و امکان مکان‌یابی محیط با شرایط نوری بهینه
است و امکان مکان‌یابی محیط با شرایط نوری بهینه برای فتوسنتز را فراهم می‌کند. نوربازکنش بسته به شدت نور می‌تواند مثبت یا منفی باشد. مسیر نوربازکنشی شامل چهار مرحله است که منجر به تغییر در تعادل ضربانی بین دو تاژک (تاژک سیس که نزدیک‌ترین تاژک به لکهٔ چشمی است و تاژک ترانس که دورترین تاژک از لکهٔ چشمی است) می‌شود. جاندار مدل. "کلامیدوموناس" به عنوان یک جاندار مدل برای تحقیق در مورد سوالات اساسی در زیست‌شناسی سلولی و مولکولی مانند موارد زیر استفاده می‌شود: تاکنون انواع جهش‌یافتهٔ زیادی از "کلامیدوموناس
تاکنون انواع جهش‌یافتهٔ زیادی از "کلامیدوموناس راینهارتی" شناسایی شده است. این جهش‌یافته‌ها ابزارهای مفیدی برای مطالعهٔ انواع فرآیندهای زیستی، از جمله حرکت تاژک، فتوسنتز و سنتز پروتئین هستند. از آنجایی که گونه‌های "کلامیدوموناس" معمولاً هاپلوئید هستند، اثرات جهش‌ها بلافاصله و بدون تلاقی بیشتر مشاهده می‌شود. در سال ۲۰۰۷، توالی کامل ژنوم هسته‌ای "کلامیدوموناس راینهارتی" منتشر شد. کانالرودوپسین -۱ و کانالرودوپسین -۲، پروتئین‌هایی که به عنوان کانال‌های کاتیونی وابسته به نور عمل می‌کنند، در ابتدا از
کاتیونی وابسته به نور عمل می‌کنند، در ابتدا از "کلامیدوموناس راینهارتی" جدا شدند. این پروتئین‌ها و پروتئین‌های مشابه آنها به‌طور فزاینده‌ای در زمینهٔ اپتوژنتیک مورد استفاده قرار می‌گیرند. اهمیت میتوکندریایی. ژنوم "کلامیدوموناس راینهارتی" برای مطالعههٔ میتوکندریایی اهمیت دارد زیرا گونه‌ای است که ژن‌های مربوط به ۶ مورد از ۱۳ پروتئین کدگذاری شده برای میتوکندری در هستهٔ سلول یافت می‌شوند و ۷ مورد در میتوکندری باقی می‌مانند. در گونه‌های خارج از خانوادهٔ کلروفیسه، این ژن‌ها فقط در میتوکندری وجود دارند و قادر به
این ژن‌ها فقط در میتوکندری وجود دارند و قادر به بیان آلوتوپیک نیستند. این امر برای آزمایش و توسعهٔ درمان‌های بیماری‌های ژنتیکی میتوکندریایی قابل توجه است.
«وقتی من رفتم» ترانه‌ای از دی‌جی سوئدی السو و خوانندهٔ آمریکایی کیتی پری می‌باشد که در ۲۹ دسامبر سال ۲۰۲۱ از سوی ۱۰:۲۲ پی‌ام رکوردز منتشر گردید. این قطعه با اولین شب اجرای برنامه پلی — کنسرت اقامتی کیتی پری در لاس وگاس — مصادف شده است. این اثر که آمیزه‌ای از سبک‌های ئی‌دی‌ام، دنس-پاپ، هاوس و الکتروپاپ است، با همکاری پری، السو، آلیدا گارپاستد پک، رامی یعقوب، نیتن کانینگهام، مارک سیبلی و آلما گودمن نوشته شده و توسط اسپیس پرایمتس تهیه و تولید شده است.
چِلانِش () اثری در موتور درون‌سوز است که در آن، هنگام نزدیک شدن پیستون به نقطه مرگ بالا (TDC)، آمیختهٔ هوا–سوخت به‌طور ناگهانی دچار آشفتگی می‌شود. در موتورهای درون‌سوز، اثر چِلانش به جریان ناگهانی و قوی هوا و سوخت اشاره دارد که هنگام نزدیک شدن پیستون به نقطه اوج حرکت (TDC) ایجاد می‌شود. در این حالت، تاج پیستون فاصله بسیار کمی (معمولاً کمتر از ۱ میلی‌متر) تا دیواره سیلندر دارد و وقتی گازها این شکاف کوچک را احاطه می‌کنند، به‌صورت ناگهانی بیرون رانده می‌شوند، که باعث تلاطم شدید و اختلاط بهینه هوا و سوخت
که باعث تلاطم شدید و اختلاط بهینه هوا و سوخت می‌شود. در موتورهایی که برای بهره‌برداری از اثر چلانش طراحی شده‌اند، در نقطهٔ مرگ بالا، تاج پیستون به سر سیلندر بسیار نزدیک می‌شود (معمولاً کمتر از ۱ میلی‌متر) و گازها ناگهان درون محفظه احتراق «فشرده» می‌شوند و آشفتگی شدیدی پدیدمی‌آورند که باعث آمیختگی کامل‌تر هوا و سوخت می‌شود؛ عاملی که برای احتراق مؤثر سودمند است. اثر چلانش را می‌توان در موتور سر تخت، سوپاپ رو و میل‌سوپاپ بالاسری مشاهده کرد، از جمله در موتورهایی با سرسیلندر هیرون (Heron). این اثر در هر گونه
با سرسیلندر هیرون (Heron). این اثر در هر گونه موتور پیستونی درون‌سوز با هر نوع سوختی ممکن است یافت شود. موتورهای دارای پیستون چلانش در هر دو نوع موتور دوزمانه و موتور چهارزمانه به‌کار می‌روند. آشفتگی ایجادشده در محفظه احتراق به‌واسطهٔ این چلانش، موجب آمیختگی بهتر هوا–سوخت، انتقال بهتر گرما به دیوارهٔ سیلندر، بهبود بازده گرمایی و عملکرد کلی بهتر موتور می‌شود. انتقال گرما زمانی بهتر صورت می‌گیرد که گازهای احتراق درون سیلندر به گردش درآیند و دیوارهٔ سیلندر را گرم کنند، تا سامانهٔ خنک‌کاری کاراتر شود. این
را گرم کنند، تا سامانهٔ خنک‌کاری کاراتر شود. این کارایی و چرخش همچنین می‌تواند میزان تولید دوده را کاهش دهد. طراحی‌ها. موتورهای پیستونی دارای چلانش با تغییر در سرسیلندر، بلوک یا پیستون موتور حاصل می‌شوند. برخی طراحی‌های موتور، ترکیبی از این روش‌ها را به‌کار می‌برند تا بتوانند به ویژگی‌های خاص هندسهٔ محفظهٔ احتراق پاسخ دهند. سرسیلندر اصلاح‌شده. در طراحی «سرسیلندر اصلاح‌شده»، فضای خاصی در سرسیلندر ایجاد می‌شود تا کیسه‌ای از هوا برای فشرده‌سازی و احتراق فراهم گردد. بسته به شکل این فضا و نوع موتور، محل
فراهم گردد. بسته به شکل این فضا و نوع موتور، محل قرارگیری سوپاپ‌ها باید به‌گونه‌ای باشد که سوپاپ‌های ورودی و خروجی بتوانند در این فضا جا بگیرند. این طراحی را می‌توان در موتور سر تخت، میل‌سوپاپ بالاسری و موتور دوزمانه به‌کار برد. بلوک اصلاح‌شده. در طراحی «بلوک اصلاح‌شده»، فضای مورد نیاز برای چلانش و احتراق در بلوک موتور ایجاد می‌شود. این نوع موتورهای چلانش‌دار معمولاً به‌عنوان موتورهای سر تخت نیز شناخته می‌شوند. این طراحی‌ها امروزه رایج نیستند، زیرا جریان هوای ناکافی به درون موتور موجب کاهش نسبت تراکم
هوای ناکافی به درون موتور موجب کاهش نسبت تراکم می‌شود. این نوع طراحی بیشتر در کاربردهای کوچک و کم‌هزینه مورد استفاده قرار می‌گیرد. پیستون اصلاح‌شده. در طراحی «پیستون اصلاح‌شده»، فضای مورد نیاز برای فشردن هوا و انجام احتراق، درون خود پیستون ایجاد می‌شود. این رایج‌ترین روش ساخت موتورهای دارای چلانش است، زیرا پیستون ساده‌ترین و ارزان‌ترین قطعه برای ساخت و اصلاح است. این فضا می‌تواند با ایجاد یک فرورفتگی در تاج پیستون، که «پیستون با حفرهٔ عمیق» نامیده می‌شود، ساخته شود. برخی دیگر از طراحی‌ها از برجستگی‌هایی
ساخته شود. برخی دیگر از طراحی‌ها از برجستگی‌هایی نسبت به رینگ‌های پیستون استفاده می‌کنند تا نوع متفاوتی از آشفتگی را در محفظهٔ احتراق پدیدآورند که به‌جای بالا، به سمت پایین حرکت کند. برای ایجاد آشفتگی و اختلاط مناسب هوا–سوخت، تاج پیستون باید دارای فرورفتگی‌ای همسو با زاویهٔ تزریق سوخت باشد، و همچنین در بخش بیرونی خود انحنایی داشته باشد. این طراحی هوا را از ناحیهٔ چلانش به مرکز محفظهٔ احتراق هدایت می‌کند، جایی که هوا با سوخت پاشیده‌شده از انژکتور ترکیب می‌شود و نسبت هوا-سوخت یکنواخت‌تری پدید می‌آید. این
و نسبت هوا-سوخت یکنواخت‌تری پدید می‌آید. این تنها یکی از طراحی‌ها برای موتور دیزل است. در موتورهایی با سوپاپ‌های بیشتر و محل‌های مختلف انژکتور، طراحی‌های متنوعی برای افزایش کارایی موتور به‌کار می‌رود. همچنین می‌توان پیستون را به‌گونه‌ای طراحی کرد که دارای ناحیه‌های چلانش مجزا برای ورود و خروج هوا باشد. این تغییر بر عملکرد کلی موتور و سرعت ورود و خروج هوا اثر می‌گذارد.
محیط زیست اندونزی شامل ۱۷۵۰۸ جزیره است که در دو طرف خط استوا پراکنده شده‌اند. وسعت، آب و هوای گرمسیری و جغرافیای مجمع‌الجزایری اندونزی، این کشور را پس از برزیل، دومین کشور با بالاترین سطح تنوع زیستی در جهان کرده است. مسائل. جمعیت زیاد و رو به رشد اندونزی و صنعتی شدن سریع آن، مسائل زیست‌محیطی جدی‌ای را به وجود آورده است که اغلب به دلیل سطح بالای فقر و حکومت ضعیف و کم‌بودجه، اولویت کمتری به آنها داده می‌شود. مسائل شامل جنگل‌زدایی در مقیاس بزرگ (که بخش عمده‌ای از آن غیرقانونی است) و آتش‌سوزی‌های مرتبط با آن که
آن غیرقانونی است) و آتش‌سوزی‌های مرتبط با آن که باعث ایجاد مه دود غلیظ بر فراز بخش‌هایی از غرب اندونزی، مالزی و سنگاپور می‌شود؛ بهره‌برداری بیش از حد از منابع دریایی؛ و مشکلات زیست‌محیطی مرتبط با شهرنشینی سریع و توسعه اقتصادی، از جمله آلودگی هوا، تراکم ترافیک، مدیریت زباله و خدمات قابل اعتماد آب و فاضلاب می‌شود. جنگل‌زدایی و تخریب زمین‌های باتلاقی، اندونزی را به سومین تولیدکننده بزرگ گازهای گلخانه‌ای در جهان تبدیل کرده است. تخریب زیستگاه، بقای گونه‌های بومی و بومی، از جمله ۱۴۰ گونه پستاندار که توسط اتحادیه
و بومی، از جمله ۱۴۰ گونه پستاندار که توسط اتحادیه جهانی حفاظت از محیط زیست (IUCN) به عنوان گونه‌های در معرض خطر شناسایی شده‌اند و ۱۵ گونه که به شدت در معرض خطر انقراض هستند، از جمله اورانگوتان سوماترایی، را تهدید می‌کند. اندونزی در شاخص عملکرد زیست‌محیطی جهانی (EPI) با رتبه کلی ۱۰۷ از ۱۸۰ کشور در سال ۲۰۱۶، عملکردی پایین‌تر از حد متوسط اما اندکی رو به بهبود داشته است. این میزان در منطقه آسیا و اقیانوسیه نیز پایین‌تر از میانگین است، یعنی پایین‌تر از تایلند اما کمی بالاتر از چین. شاخص عملکرد پایدار (EPI) در
کمی بالاتر از چین. شاخص عملکرد پایدار (EPI) در سال ۲۰۰۱ توسط مجمع جهانی اقتصاد به عنوان یک معیار جهانی برای سنجش عملکرد کشورهای مختلف در اجرای اهداف توسعه پایدار سازمان ملل متحد تأسیس شد. حوزه‌های زیست‌محیطی که اندونزی در آنها بدترین عملکرد (یعنی بالاترین رتبه) را دارد، مدیریت منابع آب (۱۲۸)، اثرات زیست‌محیطی شیلات (۱۲۷) و مدیریت جنگل (۱۰۹) هستند و پس از آن، بهداشت قرار دارد. انتظار می‌رود طرح‌های تصفیه فاضلاب در آینده شرایط را کمی بهبود بخشند. اندونزی در حوزه آب و هوا و انرژی (۴۱) بهترین عملکرد (یعنی
در حوزه آب و هوا و انرژی (۴۱) بهترین عملکرد (یعنی پایین‌ترین رتبه) را دارد، که بیشتر به دلیل دسترسی عالی به برق و کمتر به دلیل میزان انتشار گاز گلخانه‌ای از تولید برق است. تأثیرات مسائل زیست‌محیطی بر سلامت (۷۸) و تنوع زیستی و زیستگاه (۸۳) نیز بالاتر از حد متوسط قرار دارند. تغییرات اقلیمی. اندونزی در معرض خطر جدی ناشی از اثرات پیش‌بینی‌شده تغییرات اقلیمی است. اگر انتشار گازهای گلخانه‌ای کاهش نیابد، پیش‌بینی می‌شود که تا اواسط قرن، میانگین افزایش دما حدود ۱ درجه سانتیگراد باشد، ۰٫۳ درجه سانتیگراد در هر دهه.
سانتیگراد باشد، ۰٫۳ درجه سانتیگراد در هر دهه. این تقریباً دو برابر تعداد روزهای بسیار گرم (با دمای بالاتر از است) در سال تا سال ۲۰۳۰، رقمی که پیش‌بینی می‌شود تا پایان قرن به تقریباً یک روز در هر سه روز افزایش یابد. افزایش دما خطر افزایش فراوانی و شدت خشکسالی و کمبود مواد غذایی را به همراه دارد، زیرا تأثیر جدی بر میزان بارندگی و الگوهای فصول مرطوب و خشک که سیستم کشاورزی اندونزی بر اساس آن بنا شده است، خواهد داشت (و در حال حاضر نیز داشته است). همچنین باعث افزایش بیماری‌هایی مانند تب دنگی و مالاریا و افزایش
بیماری‌هایی مانند تب دنگی و مالاریا و افزایش آتش‌سوزی‌های جنگلی می‌شود که مناطق وسیعی از جنگل‌های بارانی کشور را تهدید می‌کند. تغییرات اقلیمی تأثیر جدی‌تری به شکل افزایش سطح دریاها داشته و خواهد داشت. از آنجایی که اندونزی بزرگ‌ترین مجمع‌الجزایر جهان است، با نرخ فعلی، افزایش سطح دریا منجر به این خواهد شد که ۴۲ میلیون خانوار اندونزیایی در بیش از ۲۰۰۰ جزیره تا اواسط قرن حاضر در معرض خطر غرق شدن قرار گیرند. بیش از ۶۰ درصد از جمعیت اندونزی در مناطق ساحلی پست، از جمله جاکارتا، زندگی می‌کنند که به‌طور ویژه در
از جمله جاکارتا، زندگی می‌کنند که به‌طور ویژه در معرض خطر است، زیرا ۴۰ درصد از این شهر پایین‌تر از سطح دریا قرار دارد و به سرعت در حال فرونشست است و تعداد زیادی از مردم را در معرض خطر آوارگی قرار می‌دهد. احتمالاً همه اینها بیشترین تأثیر را بر جوامع فقیرتر خواهد گذاشت. بیش از ۵۰ درصد از جمعیت اندونزی با درآمدی کمتر از ۲ دلار در روز زندگی می‌کنند و فقرا بیشترین آسیب را از اثرات فاجعه‌بار تغییرات اقلیمی، از جمله مرگ، بیماری و آوارگی، متحمل خواهند شد، «زیرا آنها معمولاً آسیب‌پذیرترین افراد در برابر اثرات
آنها معمولاً آسیب‌پذیرترین افراد در برابر اثرات خشکسالی، سیل و رانش زمین هستند و معیشت خود را به بخش‌های حساس به آب و هوا (مانند شیلات و جنگلداری) وابسته می‌دانند» سیاست و قانون محیط زیست. معاهدات و توافق‌نامه‌های بین‌المللی. اندونزی امضاکننده تعدادی از معاهدات و توافقنامه‌های بین‌المللی است:
مسیر پروازی شرق آسیا-استرالیا یکی از بزرگ‌ترین مسیرهای پروازی پرندگان مهاجر در جهان است. در شمالی‌ترین نقطه خود، از شبه‌جزیره تایمیر در روسیه به سمت شرق تا آلاسکا امتداد دارد. انتهای جنوبی آن استرالیا و نیوزیلند را در بر می‌گیرد. بین این دو قطب، مسیر پرواز این پرنده بخش زیادی از شرق آسیا، از جمله چین، ژاپن، کره، جنوب شرقی آسیا و غرب اقیانوس آرام را پوشش می‌دهد. منطقه حفاظت‌شده EAAF زیستگاه بیش از ۵۰ میلیون پرنده آبزی مهاجر از بیش از ۲۵۰ جمعیت مختلف، از جمله ۳۲ گونه در معرض خطر جهانی و ۱۹ گونه در معرض خطر
۳۲ گونه در معرض خطر جهانی و ۱۹ گونه در معرض خطر نزدیک به انقراض است. این امر به ویژه برای میلیون‌ها پرنده مهاجر کنارآبزی یا ساحلی که در شمال آسیا و آلاسکا زادآوری می‌کنند و فصل غیر زادآوری را در جنوب شرقی آسیا و استرالیا می‌گذرانند، اهمیت دارد. شبکه سایت. در طول مهاجرت، پرندگان آبزی برای استراحت و تغذیه به سیستمی از تالاب‌های بسیار پربار متکی هستند و انرژی کافی را برای تأمین سوخت مرحله بعدی سفر خود ذخیره می‌کنند؛ بنابراین، همکاری بین‌المللی در سراسر محدوده مهاجرت آنها برای حفظ و حمایت از پرندگان آبزی مهاجر
آنها برای حفظ و حمایت از پرندگان آبزی مهاجر و زیستگاه‌هایی که به آنها وابسته هستند، ضروری است. مشارکت مسیر پروازی شرق آسیا-استرالیا (EAAFP) 1060 مکان را به عنوان مکان‌های مهم بین‌المللی برای پرندگان مهاجر شناسایی کرد. این سایت‌ها، شبکه سایت‌های Flyway نامیده می‌شوند. انتظار می‌رود این سایت‌ها با افزایش آگاهی در مورد اهمیت تالاب، ثبت دقیق تعداد جمعیت پرندگان مهاجر و نظارت دقیق بر وضعیت پوشش گیاهی در داخل سایت، با جامعه محلی برای حفظ تالاب همکاری کنند. یک مکان مهم در آلاسکا، دریاچه کوچک تشِکپوک است که تنها
مهم در آلاسکا، دریاچه کوچک تشِکپوک است که تنها ۱۸ درصد از ذخایر ملی نفت آلاسکا را پوشش می‌دهد، اما میزبان بیش از ۴۰ درصد از کل پرندگان آبزی است که از دامنه شمالی آلاسکا بازدید می‌کنند. تهدیدها. از بین رفتن و تخریب زیستگاه. تخریب جنگل‌ها در جنوب شرقی آسیا به دلیل قطع درختان در مقیاس بزرگ، که بر زیستگاه بسیاری از پرندگان آوازخوان که در جنگل‌ها زادآوری می‌کنند، تأثیر می‌گذارد، برجسته است. چندین پرنده آوازخوان، مانند سسک نیزار خط‌دار و رابین گلوسیاه، در فهرست گونه‌های آسیب‌پذیر یا در معرض خطر انقراض قرار
گونه‌های آسیب‌پذیر یا در معرض خطر انقراض قرار گرفته‌اند. باتلاق‌های ساحلی، آب شیرین و علفزارهای سیلابی منابع غذایی مهمی برای پرندگان آوازخوان مانند خانواده سسکان ملخی هستند، اما بسیاری از این زیستگاه‌های طبیعی یا به زمین‌های کشاورزی تبدیل شده‌اند یا در معرض زهکشی قرار دارند. در واکنش به آسیب تالاب‌ها و جنگل‌ها، بسیاری از کشورها سیاست‌های جدید جنگلداری را اجرا کرده‌اند. نمونه‌ای از این مورد، طرح حفاظت از جنگل‌های طبیعی چین است که انتظار می‌رود پوشش جنگلی را در شرق و جنوب چین افزایش دهد. احیای زمین‌های ساحلی
شرق و جنوب چین افزایش دهد. احیای زمین‌های ساحلی گل‌زارهای دریای زرد (با از بین رفتن بیش از ۶۵ درصد از گل‌زارها) منجر به کاهش عمده جمعیت آبچرهای مهاجر شده است. شکار. یکی دیگر از تهدیدهای عمده، شکار بی‌رویه در جنوب شرقی آسیا است. دلایل شکار متفاوت است، اما تجارت حیوانات خانگی و شکار برای غذا در مناطق روستایی رایج‌ترین انگیزه‌ها هستند. در نتیجه شکار بی‌رویه، زردپره سینه‌زرد که وضعیت تهدید آن در IUCN ده سال پیش «کمترین نگرانی» بود، اکنون در فهرست «آسیب‌پذیر» قرار گرفته است. در بخش‌هایی از کامبوج و تایلند،
قرار گرفته است. در بخش‌هایی از کامبوج و تایلند، پرندگان آوازخوان مهاجر از جمله پرستوها و چکاوک‌های نیزار بزرگ به دلیل «آزادسازی‌های ترحم‌آمیز» مذهبی صید می‌شوند که منجر به مرگ هزاران نفر می‌شود. اولویت‌های حفاظتی. بر اساس یک بررسی جامع از تحقیقات فعلی، جمعیت‌شناسی، توزیع زیستگاه و میزان بقای بسیاری از گونه‌های در معرض خطر همچنان مبهم است. مطالعات در مورد این مناطق در زیستگاه‌های کلیدی در امتداد مسیر پرواز می‌تواند برای حفاظت از پرندگان مهاجر مفید باشد. علاوه بر این، شبکه فعلی سایت‌های پرنده‌نگری عمدتاً بر
بر این، شبکه فعلی سایت‌های پرنده‌نگری عمدتاً بر پرندگان آبزی تمرکز دارد و حفاظت از پرندگان مهاجر باقی‌مانده را نادیده می‌گیرد. دانشمندان ادعا می‌کنند که ممکن است به سازمان‌ها و قوانینی با تمرکز بر حفاظت از این پرندگان نیاز باشد. نقش‌های پرنده‌نگرها. جامعه پرنده‌نگری در آسیا، به ویژه در چین، تایلند، اندونزی و فیلیپین، به دلیل رشد طبقه متوسط، به سرعت در حال افزایش است. علیرغم موانع زبانی، سیستم پرنده الکترونیکی با موفقیت به ارتباطات پرنده‌نگری در سراسر مرزهای ملی کمک کرده و به توسعه EAAF کمک کرده است. برای
ملی کمک کرده و به توسعه EAAF کمک کرده است. برای مثال، داده‌های جمعی از پرنده‌نگرها به بسیاری از پروژه‌های تحقیقاتی، مانند پر کردن شکاف پراکندگی سینه سرخ سرقرمز در کامبوج، کمک کرده است.
دایگو (Chinese نوعی تجارت فرامرزی نوظهور است که در آن یک فرد یا یک گروه سندیکایی از صادرکنندگان در خارج از چین، کالاها (عمدتاً کالاهای لوکس اما گاهی اوقات مواد غذایی مانند شیر خشک) را برای مشتریان در چین خریداری می‌کنند. خریداران "دایگو" معمولاً کالاهای مورد نظر خود را در منطقه‌ای خارج از چین خریداری می‌کنند و سپس کالاها را به چین ارسال می‌کنند یا هنگام بازگشت به چین، آنها را در چمدان خود حمل می‌کنند. سپس این کالاها برای کسب سود در چین دوباره فروخته می‌شوند. فعالیت‌های "دایگو" می‌تواند به صورت غیرقانونی یا
فعالیت‌های "دایگو" می‌تواند به صورت غیرقانونی یا قانونی انجام شود، که اغلب با استفاده از روزنه‌هایی برای دور زدن تعرفه‌های وارداتی اعمال شده بر کالاهای خارجی انجام می‌شود. فروش. فروش "دایگو" در بخش‌های مختلف، سالانه بالغ بر ۱۵ میلیارد دلار است. در سال ۲۰۱۴، ارزش تجارت "دایگوها" فقط در کالاهای لوکس از ۵۵ میلیارد ین چین به ۷۵ میلیارد ین چین (۸٫۸ میلیارد دلار آمریکا به ۱۲ میلیارد دلار آمریکا) افزایش یافت. خریدهای "دایگو" اغلب در بوتیک‌های برندهای لوکس در شهرهای بزرگ مد مانند پاریس، لندن، نیویورک، هنگ کنگ،
بزرگ مد مانند پاریس، لندن، نیویورک، هنگ کنگ، توکیو و سئول انجام می‌شود. برخی از اپراتورهای "دایگو" از ویبو و وی‌چت برای ارتباط با مشتریان خود استفاده می‌کنند. تقاضای زیاد برای خدمات "دایگو" به دلیل تعرفه‌های بالای واردات کالاهای لوکس و نگرانی‌ها در مورد محصولات ناامن، به ویژه مشکلات ایمنی مواد غذایی است. خریداران "دایگو" می‌توانند اطمینان حاصل کنند که محصولاتی که توسط مصرف‌کنندگان در چین سفارش داده می‌شوند، اصل و ایمن هستند. خریداران اغلب با افرادی که در چین به آنها سفارش می‌دهند، ارتباط شخصی دارند. یک
چین به آنها سفارش می‌دهند، ارتباط شخصی دارند. یک نظرسنجی در سال ۲۰۱۵ از خریداران آنلاین کالاهای لوکس چینی نشان داد که ۳۵٪ از آنها "از دایگو" برای خرید کالاهای لوکس آنلاین استفاده کرده‌اند و تنها ۷٪ از وب‌سایت برندی که در حال خرید آن هستند یا فکر می‌کنند که آن را خریداری می‌کنند، استفاده کرده‌اند. تقریباً ۸۰ درصد از خریدهای لوکس چینی‌ها در خارج از کشور انجام می‌شود. تأثیرات منفی. سندیکاهای "دایگو" می‌توانند در احتکار و انباشت کالا در مقادیر زیاد دست داشته باشند و اغلب مشتریان محلی را به دلیل کمبود کالا و
باشند و اغلب مشتریان محلی را به دلیل کمبود کالا و اختلال در بازارها خشمگین می‌کنند. در ژوئن ۲۰۱۹، از پرسنل نیروی دریایی یک کشتی جنگی چینی که در بندر سیدنی استرالیا پهلو گرفته بود، در حال تخلیه جعبه‌های شیر خشک و سایر محصولات از یک ون بزرگ برای حمل به کشتی عکس گرفته شد. در ژانویه و فوریه ۲۰۲۰، در واکنش به همه‌گیری کووید-۱۹، جبهه متحد چین "دایگوهای" موفقی را در کشورهای متعدد سازماندهی کرد تا به چین در واردات ۲٫۵ میلیارد قطعه تجهیزات ایمنی اپیدمی، از جمله بیش از دو میلیارد ماسک ایمنی، کمک کند. شرکت‌های تابعه
از دو میلیارد ماسک ایمنی، کمک کند. شرکت‌های تابعه استرالیایی کانتری گاردن و گرینلند هولدینگز، کارمندان خود را مجبور به جمع‌آوری تجهیزات پزشکی کردند که متعاقباً با هواپیما به ووهان منتقل شد و کمبودها را در بیمارستان‌های استرالیا تشدید کرد. خورخه گواخاردو، سفیر سابق مکزیک در چین، اظهار داشت که چین آشکارا وسعت یک بیماری همه‌گیر که جهان را به خطر انداخته پنهان می‌کند و مخفیانه تجهیزات حفاظت فردی را با قیمت پایین تأمین می‌کند، زیرا این عملیات «مخفیانه» «جهان را بدون عرضه تجهیزات حفاظت فردی برهنه» باقی گذاشته