payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کند. او طرح را در چند جلسه به پایان رساند. سپس برای نقاشی سریع تصویری که در ذهن داشت، به مسکو رفت و کار روی بوم پس از الهام از منظرهٔ جادهٔ ولادیمیر به سرعت تکمیل شد. پس از اتمام، لویتان عنوان نقاشی— (ولادیمیرکا)—را روی بوم نوشت. هنرمند پیش‌تر هرگز عنوانی روی آثار خود نمی‌نوشت، بنابراین این اقدامی غیرمعمول برای او بود. «ولادیمیرکا» همراه با چهار اثر دیگر لویتان در نمایشگاه هنری پریدویژنیکی بیست‌ویکم به نمایش درآمد که در فوریه ۱۸۹۳ در سنت پترزبورگ افتتاح شد و سپس در مارس به مسکو منتقل شد. نقاشی‌های منظره در
سپس در مارس به مسکو منتقل شد. نقاشی‌های منظره در نمایشگاه در سنت پترزبورگ توجه چندانی از سوی منتقدان دریافت نکردند؛ تنها اشاره به «ولادیمیرکا» در شماره ۴۷ روزنامه "Peterburgskaya Gazeta" در ۱۸ فوریه ۱۸۹۳ بود، که در آن آمده بود: «ولادیمیرکا دارای کسل‌کننده‌ترین انگیزه‌های 'خاکستری' است» و نویسنده افزود: «چه چیزی می‌تواند از 'ولادیمیرکا'ی لویتان کسل‌کننده‌تر باشد؟» پس از انتقال نمایشگاه به مسکو، نقدهای بیشتری منتشر شد که اکثراً تحسین‌آمیز بودند؛ به‌ویژه ولادیمیر سیزوف ("Russkiye Vedomosti"), ولادیمیر
ولادیمیر سیزوف ("Russkiye Vedomosti"), ولادیمیر گرینگموت ("Moskovskiye Vedomosti"), و میخائیل کورلین ("Russkaya mysl") از این اثر تمجید کردند. با وجود نقدهای مثبت، نقاشی در طول نمایشگاه خریداری نشد. لویتان یک سال بعد، در مارس ۱۸۹۴، اثر را به نگارخانه ترتیاکوف اهدا کرد. در نامه‌ای به پاول ترتیاکوف مورخ ۱۱ مارس ۱۸۹۴، لویتان نوشت: «'ولادیمیرکا' احتمالاً این روزها از نمایشگاه بازمی‌گردد؛ آن را بگیر و من و او [نقاشی] را آرام کن». توصیف. «ولادیمیرکا» نام رایجی برای جادهٔ ولادیمیرهایوی بود، که به دلیل اینکه
برای جادهٔ ولادیمیرهایوی بود، که به دلیل اینکه زندانیان از طریق آن به سیبری پیاده منتقل می‌شدند، شهرت داشت. تا زمان خلق این نقاشی در اواخر قرن نوزدهم، زندانیان عمدتاً با قطار منتقل می‌شدند. این نقاشی یک دشت وسیع را نشان می‌دهد که جاده‌ای از پیش‌زمینه به میانهٔ تصویر امتداد دارد و از میان جنگل‌ها و کشتزارها می‌گذرد و در مه آبی افق محو می‌شود. «ولادیمیرکا» عمق میدان بسیار زیادی دارد که توجه بیننده را تا افق جلب می‌کند. طول جاده با مسیرهای باریک کنار آن که در دو طرف امتداد دارند، برجسته شده است. دو مسیر دیگر
دو طرف امتداد دارند، برجسته شده است. دو مسیر دیگر نیز از چپ به راست جاده را قطع می‌کنند. در سمت راست، یک گولوبتس قرار دارد که زنی در حال عبادت با کوله‌پشتی روی شانه‌هایش کنار آن ایستاده است. به گفتهٔ آوریل کینگ، شخصیت تنها زن در حال عبادت کنار گولوبتس، منظرهٔ ابری و جادهٔ متروک همگی «تصویری پر از غم و اندوه» ایجاد می‌کنند که نشان‌دهندهٔ «ناامیدی مردان و زنان زنجیرشده‌ای است که با پاهای خود به سمت شرق در این بیابان‌های تنها حرکت کرده‌اند». تنها نشانه‌های امید، نقطهٔ روشن در افق و کلیسای سفید دوردست هستند.
نقطهٔ روشن در افق و کلیسای سفید دوردست هستند. «ولادیمیرکا» با قلم‌موهای پهن و رنگ‌های خاکستری-آبی و خاکستری خاکستر نقاشی شده است. رنگ‌های کم‌جان استفاده‌شده برای نمایش یک روز خاکستری و دلگیر، لحن رنگی منظره را تعیین می‌کنند. رنگ‌های روشن‌تر کلیسای سفید و نوار زرد چاودار رسیده در نزدیکی افق در این ترکیب رنگی برجسته نیستند. با وجود استفاده از پالت کم‌جان، نقاش توانسته عمق و تنوع رنگ‌ها را حفظ کند؛ او همهٔ رنگ‌های موجود در طبیعت را به‌طور هماهنگ در منظره به کار برده و به آن یکنواختی می‌بخشد. لویتان این کار را
برده و به آن یکنواختی می‌بخشد. لویتان این کار را با ترکیب رنگ‌های مختلف و ایجاد انتقال‌های ظریف بین تون‌ها انجام داده است. «ولادیمیرکا»، همراه با «کنار استخر» (۱۸۹۲) و «بر فراز آرامش ابدی» (۱۸۹۴)، گاهی به عنوان «سه‌گانهٔ افسرده» ٔ لویتان شناخته می‌شوند.
فتح شهر برفی () اثری از هنرمند روس، واسیلی سوریکوف (۱۸۴۸–۱۹۱۶)، است که در سال ۱۸۹۱ تکمیل شد. این تابلو در موزه دولتی روسیه در سنت پترزبورگ نگهداری می‌شود (شمارهٔ ثبت Zh-4235). اندازهٔ بوم ۱۵۶×۲۸۲ سانتی‌متر است. این اثر اوج یک بازی سنتی قدیمی میان مردم کازاک سیبری را نشان می‌دهد. بر اساس سنت، این بازی در آخرین روز ماسلنیتسا برگزار می‌شد و هنرمند که در کراسنویارسک بزرگ شده بود، آن را بارها در دوران کودکی خود مشاهده کرده بود. سوریکوف بر روی بوم در دوران اقامت خود در کراسنویارسک بین سال‌های ۱۸۸۹ تا ۱۸۹۰ کار کرد
در کراسنویارسک بین سال‌های ۱۸۸۹ تا ۱۸۹۰ کار کرد و آن را پس از بازگشت به مسکو تکمیل نمود. بسیاری از خویشاوندان و آشنایان او به‌عنوان مدل خدمت کردند. تابلوی "فتح شهر برفی" در نوزدهمین نمایشگاه سفرکردهٔ جامعهٔ پریدویژنیکی که در مارس ۱۸۹۱ در سن پترزبورگ برگزار شد، به نمایش درآمد. در سال ۱۸۹۹ بوم توسط کلکسیونر و حامی هنر ولادیمیر فون مک به قیمت ۱۰ هزار روبل خریداری شد. در سال ۱۹۰۰، این اثر بخشی از نمایشگاه روسیه در نمایشگاه جهانی در پاریس بود و موفق به دریافت مدال شخصی شد، و در سال ۱۹۰۸ چندین اثر از مجموعهٔ فون
شخصی شد، و در سال ۱۹۰۸ چندین اثر از مجموعهٔ فون مک، از جمله "فتح شهر برفی"، برای مجموعهٔ موزهٔ روسیهٔ امپراتور الکساندر سوم (اکنون موزهٔ دولتی روسیه) خریداری شدند. منتقد Vladimir Stasov اشاره کرده که اثر سوریکوف «اگرچه به شکوه نقاشی برجستهٔ او "Boyaryna Morozova" نمی‌رسد، احتمالاً جزو برجسته‌ترین نقاشی‌های مکتب روسیه است». هنرمند و منتقد سرگئی گولوشف (با نام مستعار ادبی — سرگئی گلاگول) این اثر را نقطهٔ اوج کار سوریکوف دانسته است. مورخ هنر Vladimir Kemenov "فتح شهر برفی" را اثری شاد و پرانرژی خواند و بر این
شهر برفی" را اثری شاد و پرانرژی خواند و بر این باور بود که هنرمند موفق شده «هیجان واقعی بازی سیبریایی» و تصویر مردم را که «مخازن عظیم نیروهای قهرمانانه، شادی و سرگرمی را می‌جوشاند»، منتقل کند. تاریخچه. رویدادهای پیشین و فرایند خلق. در تابستان ۱۸۸۷، پس از تکمیل نقاشی "Boyarda Morozova"، واسیلی سوریکوف به همراه همسرش الیزابت آگوستونا و دخترانش، اولگا و النا، به زادگاهش کراسنویارسک رفت، جایی که مادرش پراسکوا فئودورونا و برادرش الکساندر زندگی می‌کردند. او تا اواخر پاییز آنجا ماند، طرح‌های متعددی از زندگی شهری
پاییز آنجا ماند، طرح‌های متعددی از زندگی شهری و روستایی کشید و پرترهٔ بزرگی از مادرش ساخت (اکنون در State Tretyakov Gallery نگهداری می‌شود). در پایان سفر، سوریکوف قصد داشت بوم بزرگی با موضوع سیبری خلق کند، اما برنامه‌های هنری او با بیماری شدید همسرش مختل شد. ظاهراً سفر به سیبری بر سلامت او تأثیر گذاشت و چند ماه پس از بازگشت به مسکو، در ۸ آوریل ۱۸۸۸ درگذشت. سوریکوف از فوت همسرش عمیقاً متأثر شد؛ در نامه‌ای به برادرش در ۲۰ آوریل ۱۸۸۸ نوشت: «از اول فوریه، بیماری لیزا شروع شد و حتی یک لحظه آرامش نداشتم که
بیماری لیزا شروع شد و حتی یک لحظه آرامش نداشتم که کلمه‌ای به تو بنویسم. [...] برادر، دارم دیوانه می‌شوم. در ۸ آوریل، ساعت ۲:۳۰ بعد از ظهر، در جمعه، پنجمین هفتهٔ روزه بزرگ، فرشتهٔ کوچک من رفت. [...] سخت است برادر ساشا. [...] اینجا، ساشا، زندگی‌ام شکسته است؛ بعد چه خواهد شد، نمی‌توانم تصور کنم». برای تغییر محیط و رهایی از افکار سنگین، در مهٔ ۱۸۸۹ واسیلی سوریکوف به همراه دخترانش به کراسنویارسک بازگشت و این بار حدود یک سال و نیم آنجا زندگی کرد. دختران در گیمنازیوم تحصیل می‌کردند و برادر سوریکوف، الکساندر، تمام
تحصیل می‌کردند و برادر سوریکوف، الکساندر، تمام تلاش خود را می‌کرد تا واسیلی را سرگرم کرده و علاقهٔ او به زندگی و فعالیت‌های هنری را بازگرداند. تقریباً هر روز در شهر یا حومهٔ آن گردش می‌کردند، مکان‌هایی که از کودکی برای هنرمند آشنا بودند. زندگی در میان مردم نزدیک به او، محیط‌های آشنا، سفر به روستا و تجربه‌های تازه از طبیعت سیبری همگی به بازگشت آرامش و سلامت و احیای نیروهای خلاق او کمک کردند. سوریکوف دوباره به کار پرداخت — پرتره‌های خویشاوندان و دوستانش، خانه‌های قدیمی کراسنویارسک، مناظر کوهستانی و نمای رود
قدیمی کراسنویارسک، مناظر کوهستانی و نمای رود ینی‌سئی و همچنین صحنه‌هایی از زندگی مردم سیبری را نقاشی کرد. بنا بر یادداشت‌های خودش، نقل‌شده توسط Maximilian Voloshin، او «به سیبری رفت»، «خود را جلا داد» و سپس از فضای درام به شادمانی بزرگ روی آورد. در این دوران بود که واسیلی سوریکوف ایدهٔ نقاشی بوم بزرگ با موضوع «فتح شهر برفی» — بازی سنتی قدیمی میان جامعهٔ کازاک‌های سیبری — را داشت. آخرین روز ماسلنیتسا، بسیاری از ساکنان کراسنویارسک را در روستاهای اطراف به بازی می‌کشاند، جایی که «شهرها» با دیوارهای کرنل،
بازی می‌کشاند، جایی که «شهرها» با دیوارهای کرنل، توپ‌های برفی و شکلک‌ها از برف و یخ ساخته می‌شدند. شرکت‌کنندگان به مدافعان و مهاجمان تقسیم می‌شدند. سوار بر اسب باید از صفوف مدافعان شهر عبور کرده، دروازه را می‌شکست و میلهٔ برفی را سرنگون می‌کرد. پیش‌تر، «فتح شهر» در روستای تورگوشینو شهرت ویژه‌ای داشت و تا اواخر دههٔ ۱۸۸۰ یا اوایل دههٔ ۱۸۹۰، این «شهرها» تنها در روستاهای لادِیکی و بریوزووک یافت می‌شدند. خویشاوندان مادری سوریکوف، پراسکوی فئودورونا (با نام خانوادگی تورگوشینا) در تورگوشینو زندگی می‌کردند. هنرمند
تورگوشینا) در تورگوشینو زندگی می‌کردند. هنرمند گفته که در کودکی بارها این سرگرمی سنتی را مشاهده کرده است: «فراتر از کراسنویارسک، در این ساحل ینی‌سئی، برای اولین بار دیدم که چگونه 'شهر' فتح می‌شود. از تورگوشینو می‌آمدیم. جمعیت زیادی بود. شهری برفی. و اسب سیاهی از کنارم رد شد، یادم هست. درست است، در نقاشی من هست و ماند». سوریکوف در کراسنویارسک روی نقاشی کار کرد. بر اساس گفتهٔ برادرش الکساندر، «برای کار روی این نقاشی، واسیا کمتر غمگین بود، به عبارتی، تا حدی به هوش آمد و به دیدار آشنایان رفت». در سال ۱۸۹۰، در
هوش آمد و به دیدار آشنایان رفت». در سال ۱۸۹۰، در طول ماسلنیتسا، واسیلی و الکساندر به روستای لادِیکی (که همچنین لادِیکا یا لادِیسکویه نامیده می‌شد) نزدیک کراسنویارسک رفتند. به درخواست هنرمند، جوانان لادِیسکویه یک شهر برفی ساختند و «فتح» آن را اجرا کردند — این اجرا برای برادران «سه سطل ودکا» هزینه داشت. از طبیعت، سوریکوف چندین طرح رنگی و مدادی کشید. بر اساس برخی منابع، اجرای فتح قلعهٔ برفی در حیاط Surikovs' house-museum in Krasnoyarsk انجام شد — و کازاک‌های محلی در ساخت شهر مشارکت داشتند. در زمان کار بر روی
در ساخت شهر مشارکت داشتند. در زمان کار بر روی بوم، سوریکوف یک استودیوی کوچک در خانهٔ خود در کراسنویارسک داشت.
باشگاه فوتبال پاراماتا، که معمولاً با نام پاراماتا ملیتا ایگلز یا فقط ملیتا شناخته می‌شود، یک باشگاه فوتبال نیمه‌حرفه‌ای استرالیایی است که در گرنویل جنوبی، نیو ساوت ولز مستقر است. این باشگاه در سال ۱۹۵۶ توسط مهاجران مالتی تأسیس شد و چندین فصل در لیگ ملی فوتبال بازی کرد و دو بار قهرمان جام NSL شد. بعداً آن‌ها در لیگ برتر نیو ساوت ولز حضور داشتند که این باشگاه شش بار قهرمان آن شد. این باشگاه در حال حاضر در لیگ دسته دو نیو ساوت ولز (که قبلاً لیگ برتر ملی نیو ساوت ولز ۳ نام داشت) رقابت می‌کند. تاریخچه. این
ساوت ولز ۳ نام داشت) رقابت می‌کند. تاریخچه. این باشگاه در سال ۱۹۵۶ با نام باشگاه فوتبال ملیتا ایگلز یونایتد توسط مهاجران مالتی پس از ادغام دو باشگاه مالتی؛ مالت ایگلز (تأسیس ۱۹۵۲) و باشگاه فوتبال ملیتا ساکر (تأسیس ۱۹۵۳) تأسیس شد. پیش از ادغام، این دو باشگاه سرسخت‌ترین رقبای یکدیگر بودند و در اتحادیه فوتبال حومه شرقی رقابت می‌کردند. ملیتا ایگلز سابقه طولانی و برجسته‌ای در تاریخ فوتبال نیو ساوت ولز داشته است. ریشه‌های آنها در جامعه مالتی به تشکیل فدراسیون اصلی باشگاه‌های فوتبال نیو ساوت ولز در سال ۱۹۵۷
اصلی باشگاه‌های فوتبال نیو ساوت ولز در سال ۱۹۵۷ برمی‌گردد. این باشگاه در کنار باشگاه‌های معتبرتری مانند پراگ، هاکوآ، APIA Leichhardt، سنت جورج، Pan-Hellenic و دیگران، بخشی از جنبش جدایی‌طلبی اولیه بود که منجر به پایان اتحادیه فوتبال قدیمی نیو ساوت ولز در ژانویه ۱۹۵۷ شد. این باشگاه قبلاً با نام‌های باشگاه فوتبال ملیتا ایگلز یونایتد، ملیتا ایگلز-نیوتاون، پاراماتا ایگلز، پاراماتا ایگلز، PCYC پاراماتا ایگلز شناخته می‌شد. ۲۰۰۷–۲۰۱۴. پس از سقوط از لیگ برتر نیو ساوت ولز در پایان فصل ۲۰۰۶، این باشگاه با حمایت
ساوت ولز در پایان فصل ۲۰۰۶، این باشگاه با حمایت باشگاه جوانان شهروندان پلیس نیو ساوت ولز به باشگاه فوتبال پاراماتا ایگلز PCYC تبدیل شد و در سال ۲۰۰۷ در سوپر لیگ نیو ساوت ولز به رقابت پرداخت. ایگلز در هر چهار فصل تحت نظر PCYC به سری فینال راه یافت و در فینال‌های بزرگ‌سال‌های ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ شکست خورد. در نتیجه کسب عنوان قهرمانی تیم اول در سال ۲۰۱۰، این باشگاه دوباره به لیگ برتر صعود کرد. در سال ۲۰۱۱، همکاری جدیدی بین باشگاه ورزشی پاراماتا ملیتا ایگلز و انجمن فوتبال گرانویل و دیستریکت (GDSFA) شکل گرفت که در آن
گرانویل و دیستریکت (GDSFA) شکل گرفت که در آن باشگاه با نام پاراماتا اف سی شناخته شد. اگرچه تیم کلاس اول در سال ۲۰۱۱ در قعر جدول لیگ برتر نیو ساوت ولز قرار گرفت، اما عملکرد قوی تیم‌های زیر ۲۰ سال و زیر ۱۸ سال تضمین کرد که این باشگاه به دلیل سیستم صعود و سقوط ایالت، واجد شرایط بازی در لیگ برتر در سال ۲۰۱۲ باقی بماند. ایگلز در سال ۲۰۱۲ چندان خوش شانس نبود و سقوط کرد. ۲۰۱۳ تا به امروز: مقدمه لیگ‌های برتر ملی نیو ساوت ولز. در سال ۲۰۱۳، تیم ایگلز پس از معرفی لیگ‌های برتر ملی، به دسته دوم که اکنون NPL NSW 2
لیگ‌های برتر ملی، به دسته دوم که اکنون NPL NSW 2 نامیده می‌شود، بازگشت و در آستانه رسیدن به فینال قرار گرفت. در سال ۲۰۱۴، پاراماتا به عنوان لیگ برتر کوچک و با ۹ امتیاز اختلاف در صدر جدول قرار گرفت. پاراماتا فینال بزرگ را از دست داد و برای فصل ۲۰۱۵ به رقابت‌های لیگ برتر ملی نیو ساوت ولز بازگشت. با نجات از سقوط در روز پایانی سال ۲۰۱۵ و سپس از دست دادن سری فینال‌ها پس از قرار گرفتن در خارج از پنج تیم برتر در بیشتر فصل ۲۰۱۶، سال ۲۰۱۷ فصلی بود که باشگاه امیدوار بود سرانجام برای اولین بار از فصل ۲۰۰۲/۰۳ به فینال
سرانجام برای اولین بار از فصل ۲۰۰۲/۰۳ به فینال فوتبال NPL1 راه یابد. آنچه قرار بود اتفاق بیفتد، اولین بار در تاریخ ۶۰ ساله باشگاه بود. در حالی که تیم در انتهای جدول در حال تقلا بود، در طول پنجره نقل و انتقالات میان فصل، خروج بازیکنان ارشد رخ داد. اگرچه عملکرد تیم بهبود یافته بود، اما تیم نتوانست از قرار گرفتن در قعر جدول و سقوط به دسته پایین‌تر جلوگیری کند. با تشکیل هیئت مدیره جدید به رهبری استیو الریش، تاجر، رهبر جامعه محلی و خزانه‌دار GDSFA، امیدهایی برای شروع فصل ۲۰۱۸ وجود داشت. فصل بسیار امیدوارکننده
شروع فصل ۲۰۱۸ وجود داشت. فصل بسیار امیدوارکننده آغاز شد، با این حال، با گذشت فصل، کمبود بازیکن در سه تیم بزرگسالان به دلیل اتفاقاتی که در سال ۲۰۱۷ رخ داد، مشکلاتی را آشکار کرد. در پنجره نقل و انتقالات میان فصل، هر سه تیم، به ویژه تیم اول، به دنبال تقویت تیم‌های خود بودند، اما سیستم امتیازدهی بازیکنان که باشگاه‌ها باید از آن پیروی می‌کردند، مانع بزرگی برای باشگاه ما بود. پاراماتا برای دومین فصل متوالی در رتبه آخر جدول مسابقات قهرمانی باشگاه‌ها قرار گرفت و سقوط متوالی را تجربه کرد. در سال ۲۰۱۹، تیم درجه یک
متوالی را تجربه کرد. در سال ۲۰۱۹، تیم درجه یک پاراماتا اف‌سی در طول فصل عادی بردهای کافی برای جلوگیری از سقوط مجدد نداشت و یک سقوط نادر برای سومین سال متوالی رخ داد. با حذف پنج باشگاه انتهایی لیگ NPL3 نیوساوت ولز در جدول قهرمانی باشگاه‌ها برای رقابت در مسابقات NPL4 نیوساوت ولز برای فصل ۲۰۲۰ (به دلیل تغییر ساختار پیشنهادی فوتبال نیوساوت ولز)، ایگلز در جایگاه سوم و آخر قرار گرفت.
در طول جنگ غزه، اسرائیل برنامه‌هایی را برای حمله نظامی اعلام کرد که به عنوان عملیات ارابه‌های گیدئون ۲ () که هدف آن تصرف کنترل شهر غزه از حماس است. این حمله رسماً در ۲۰ اوت ۲۰۲۵ آغاز شد، و در ۲۱ اوت توسط بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، تأیید شد که اظهار داشت به دنبال از سرگیری مذاکرات با حماس برای پایان دادن به جنگ طبق شرایط اسرائیل است. مقدمه. پیشینه. آخرین حملهٔ گسترده اسرائیل به شهر غزه، محاصره‌ای بود که از نوامبر ۲۰۲۳ تا ژانویهٔ ۲۰۲۵ ادامه یافت. در آوریل ۲۰۲۵، اسرائیل حمله‌ای را به شجاعیه، محله‌ای
آوریل ۲۰۲۵، اسرائیل حمله‌ای را به شجاعیه، محله‌ای در شرق شهر، آغاز کرد. آماده‌سازی‌ها. پیش از حمله، اسرائیل اعلام کرد که قصد دارد غیرنظامیان فلسطینی را در شهر غزه به جنوب نوار غزه منتقل کند، و مهلت تخلیه را ۷ اکتبر ۲۰۲۵ تعیین کرد و بمباران محله‌های زیتون، صبره، ریمال و تفاح در شهر غزه را تشدید کرد. در ۱۸ اوت، نیروهای دفاعی اسرائیل به صبرا پیشروی کردند و یک مدرسه و یک درمانگاه سازمان ملل را محاصره کردند. در ۲۰ اوت، وزیر دفاع اسرائیل، یسرائیل کاتس، طرح‌های تصرف شهر غزه را تصویب کرد که به عنوان ادامه یا بخش
شهر غزه را تصویب کرد که به عنوان ادامه یا بخش دوم عملیات ارابه‌های گیدئون که از ۱۶ مه تا ۴ اوت ۲۰۲۵ ادامه داشت، تنظیم شده بود ارتش اسرائیل اعلام کرد که ۶۰٬۰۰۰ نیروی ذخیره را برای این حمله فراخوانده است. بحث آتش‌بس. طرح آتش‌بس ۶۰ روزه که توسط میانجیگران مصری و قطری در ۱۷ اوت ارائه شد توسط حماس پذیرفته شد و در صورت پذیرش طرف اسرائیلی، حمله برنامه‌ریزی‌شده را متوقف می‌کرد. نتانیاهو به طور علنی به پیشنهاد آتش‌بس پاسخ نداده است و متحدان سیاسی راست افراطی او به شدت او را برای رد آن تحت فشار قرار داده‌اند. تهاجم.
او را برای رد آن تحت فشار قرار داده‌اند. تهاجم. ۲۰ اوت. اسرائیل اعلام کرد که رسماً حمله خود را برای تصرف شهر غزه آغاز کرده است. سرتیپ افی دفرین، سخنگوی ارتش اسرائیل، اظهار داشت که اسرائیل «عملیات مقدماتی و مراحل اولیه حمله به شهر غزه را آغاز کرده است» و ارتش اسرائیل در حال حاضر مواضعی را در حومه شهر در اختیار دارد. علاوه بر این، یک مقام نظامی اسرائیل اظهار داشت که ارتش اسرائیل به دنبال نفوذ به مناطقی از شهر غزه خواهد بود که قبلاً در آنها عملیاتی انجام نداده است. ۲۱ اوت. اسرائیل اهدافی را در سراسر شهر غزه
است. ۲۱ اوت. اسرائیل اهدافی را در سراسر شهر غزه بمباران کرد و صبرا و شجاعیه را گلوله‌باران کرد. ارتش اسرائیل گزارش داد که آنها در زیتون، جنوبی‌ترین محله شهر، و در جبالیا، شمال شهر، فعالیت می‌کنند. ۲۲ اوت. گردان‌های عزالدین قسام حماس به یک سرباز ارتش اسرائیل در زیتون حمله و او را زخمی کردند. تأثیر بشردوستانه. جابجایی ساکنان. گزارش‌های متناقضی در مورد میزان تخلیه غیرنظامیان از شهر غزه منتشر شده است. مصطفی قضات، رئیس کمیته اضطراری شهرداری غزه، وضعیت را «فاجعه‌بار» توصیف کرد و گفت که «تعداد زیادی» از محله‌های
توصیف کرد و گفت که «تعداد زیادی» از محله‌های شرقی فرار کرده‌اند. خبرنگاران "آسوشیتد پرس" در هفته منتهی به حمله، شاهد «گروه‌های کوچکی» بودند که از شهر به سمت جنوب می‌رفتند، اما هیچ تخلیه گسترده‌ای صورت نگرفت. "روزنامه «عرب جدید"» واکنش «یکپارچه» ساکنان شهر غزه را توصیف کرد، به طوری که خانواده‌ها به دلیل احساس اینکه هیچ جای امنی در سراسر نوار غزه وجود ندارد، تصمیم گرفتند در خانه‌های خود بمانند. سازمان ملل و سازمان‌های بین‌المللی که جابجایی جمعیت را ردیابی می‌کنند، گزارش دادند که هزاران نفر از شهر فرار
می‌کنند، گزارش دادند که هزاران نفر از شهر فرار کرده‌اند. به گفتهٔ احد فروانه، تحلیلگر سیاسی ساکن غزه، عملیات ارابه‌های گیدئون ۲ نه تنها یک مانور نظامی، بلکه ادامهٔ استراتژی مهندسی جمعیتی توسط اسرائیل است که هدف آن ایجاد شرایط برای آوارگی دائمی ساکنان غزه است. قحطی. در ۲۲ اوت، طبقه‌بندی یکپارچه فاز امنیت غذایی تأیید کرد که قحطی در شهر غزه در حال وقوع است و می‌تواند تا ماه سپتامبر به جنوب، دیر البلح و خان یونس گسترش یابد. اسرائیل این گزارش را رد کرد.
نقشه‌ای که به تو منتهی می‌شود () یک فیلم عاشقانه آمریکایی محصول سال ۲۰۲۵ به کارگردانی لاسه هالستروم است. این فیلم اقتباسی از رمانی به همین نام نوشته جی. پی. مونینگر است و بازیگرانی چون مدلین کلاین، کی جی آپا، سوفیا ویلی، مدیسون تامپسون، اورلاندو نورمن و جاش لوکاس در آن ایفای نقش کردند. این فیلم در ۲۰ اوت ۲۰۲۵ توسط آمازون ام‌جی‌ام استودیوز در آمازون پرایم ویدیو منتشر شد، و به طور کلی نقدهای متفاوتی از منتقدان دریافت کرد. تاریخ تولید و انتشار. این فیلم به کارگردانی لاسه هالستروم و اقتباسی از رمانی به همین نام
لاسه هالستروم و اقتباسی از رمانی به همین نام نوشته جی پی مونینگر است. این فیلم از آمازون ام‌جی‌ام استودیوز است و تهیه‌کنندگان آن شامل مارتی بوون، ویک گادفری، ایزاک کلاوزنر و جان فیشر از تمپل هیل انترتینمنت هستند. بازیگران اصلی این فیلم مدلین کلاین، کی جی آپا، سوفیا ویلی، مدیسون تامپسون، اورلاندو نورمن و جاش لوکاس هستند. موسیقی آن توسط سارا تروینو ساخته شده است. تصویربرداری در سال ۲۰۲۴ در تراسا اسپانیا انجام شد. و توسط آمازون ام‌جی‌ام استودیوز در ۲۰ اوت ۲۰۲۵ منتشر شد.
در علم روان‌صوت‌شناسی، یک تُن خالص صدایی با شکل‌موج سینوسی است؛ یعنی موج سینوسی با فرکانس، تغییر فاز و دامنه ثابت. به‌طور گسترده‌تر، در پردازش سیگنال، یک تُن تک فرکانس یا تُن خالص، یک سیگنال سینوسی خالص (مثلاً ولتاژ) است. یک تُن خالص این ویژگی را دارد - که در بین شکل‌موج‌هابی با مقدار حقیقی منحصر به فرد است - که شکل موج آن توسط سیستم‌های خطی تغییرناپذیر با زمان بدون تغییر می‌ماند؛ یعنی فقط فاز و دامنه بین ورودی تُن خالص چنین سیستمی و خروجی آن تغییر می‌کند. امواج سینوسی و کسینوسی می‌توانند به عنوان بلوک‌های
سینوسی و کسینوسی می‌توانند به عنوان بلوک‌های سازنده‌ی امواج پیچیده‌تر مورد استفاده قرار گیرند. با ترکیب امواج سینوسی اضافی با فرکانس‌های مختلف، شکل‌موج از شکل سینوسی به شکل پیچیده‌تری تبدیل می‌شود. هنگامی که به‌عنوان بخشی از یک طیف کامل در نظر گرفته شود، یک تُن خالص را می‌توان یک "مؤلفهٔ طیفی" نیز نامید. در شنوایی‌شناسی بالینی، از تُن‌های خالص برای شنوایی‌سنجی با تُن‌خالص و تعیین آستانه‌های شنوایی در فرکانس‌های مختلف استفاده می‌شود. مکان‌یابی صدا با تُن‌های خالص اغلب دشوارتر از سایر صداها است. ارتباط با
خالص اغلب دشوارتر از سایر صداها است. ارتباط با زیر و بمی صدا و تُن‌های موسیقایی. فیزیکدانان قرن نوزدهم مانند گئورگ اُهم و هرمان فون هلمهولتز از تُن‌های خالص برای پشتیبانی از نظریه‌هایی استفاده می‌کردند که ادعا می‌کردند گوش به روشی معادل تحلیل فرکانس فوریه عمل می‌کند. در قانون آکوستیک اهم، که بعدها توسط هلمهولتز بیشتر توضیح داده شد، تُن‌های موسیقایی به عنوان مجموعه‌ای از تُن‌های خالص درک می‌شوند. درک زیر و بمی صدا به فرکانس برجسته‌ترین تُن بستگی دارد و فازهای مولفه‌های منفرد کنار گذاشته می‌شوند. این نظریه
مولفه‌های منفرد کنار گذاشته می‌شوند. این نظریه اغلب به دلیل ایجاد سردرگمی بین زیر و بمی صدا، فرکانس و تن‌های خالص مورد انتقاد قرار گرفته است. برخلاف تُن‌های موسیقایی که از مجموع تعدادی مؤلفه‌های سینوسی مرتبط با هارمونیک تشکیل شده‌اند، تُن‌های خالص فقط شامل یک شکل‌موج سینوسی از این دست هستند. تُن‌های خالص وقتی به صورت جداگانه ارائه می‌شوند و فرکانس آنها در محدوده خاصی قرار دارد، یک درک زیر و بمی واحد ایجاد می‌کنند که می‌توان آن را با فرکانس آن مشخص کرد. در این شرایط، فاز لحظه‌ای تُن خالص به صورت خطی با زمان
شرایط، فاز لحظه‌ای تُن خالص به صورت خطی با زمان تغییر می‌کند. اگر یک تُن خالص منجر به یک درک ثابت و پایدار شود، می‌توان نتیجه گرفت که فاز آن بر این درک تأثیری ندارد. با این حال، هنگامی که چندین تُن خالص به‌طور همزمان ارائه می‌شوند، مانند تُن‌های موسیقی، فاز نسبی آنها در درک حاصل نقش دارد. در چنین شرایطی، زیر و بمی درک شده توسط فرکانسِ هیچ مؤلفه جداگانه‌ای تعیین نمی‌شود، بلکه توسط رابطه فرکانسی بین این مؤلفه‌ها تعیین می‌شود (به گُمشدگی فرکانس پایه مراجعه کنید).
ورزشگاه ملیتا (به انگلیسی: Melita Stadium)، یک ورزشگاه چندمنظوره در سیدنی، استرالیا است. این ورزشگاه عمدتاً برای فوتبال استفاده می‌شود و زمین خانگی تیم فوتبال پاراماتا اف‌سی و تیم سوپرلیگ زنان پاراماتا لیدی‌هاوکس است. این ورزشگاه گنجایش ۱۰٬۰۰۰ نفر را دارد. ورزشگاه ملیتا، ورزشگاه خانگی تیم ملی راگبی مالت است.
ای–لیگ مردان استرالیا در فصل ۲۰۲۴-۲۰۲۳ که به دلایل حمایت مالی با نام ای–لیگ ایسوزو یو‌تی‌ای شناخته می‌شود، چهل و هفتمین فصل مسابقات فوتبال مردان در سطح ملی استرالیا و نوزدهمین دوره از زمان تأسیس این رقابت‌ها به عنوان ای–لیگ در سال ۲۰۰۴ بود. این فصل، آخرین فصل برگزاری مسابقات با ۱۲ تیم بود و از فصل ۲۰۲۴–۲۰۲۵ با اضافه شدن باشگاه فوتبال اوکلند، تعداد تیم‌ها به ۱۳ تیم افزایش خواهد یافت. سنترال کوست مارینرز قهرمان و نایب قهرمان این فصل بود. فصل عادی. در فصل ۲۴–۲۰۲۳ هر تیم ۲۷ بازی انجام داد و پس از آن یک سری
هر تیم ۲۷ بازی انجام داد و پس از آن یک سری مسابقات فینال برای شش تیم برتر برگزار شد.
نورالدین‌جان معیدین‌خانوویچ اسماعیل‌اف (متولد ۲۰ ژانویه ۱۹۵۹) سیاستمداری اهل ازبکستان است که به عنوان رئیس مجلس قانونگذاری ازبکستان خدمت می‌کند. او برای اولین بار در ۱۲ ژانویه ۲۰۱۵ به این سمت انتخاب شد. زندگی‌نامه. نورالدین اسماعیلوف در سال ۱۹۵۹ در شهرستان اوچکورگان، استان نمنگان متولد شد. او در رشته حقوق از دانشگاه دولتی تاشکند در سال ۱۹۸۰فارغ‌التحصیل شد. او کار خود را در سال ۱۹۸۰ به عنوان کارآموز در دفتر دادستانی ناحیه یانگیکورگان در منطقه نمنگان آغاز کرد. در سال‌های ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۹، به عنوان دستیار دادستان
در سال‌های ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۹، به عنوان دستیار دادستان بین ناحیه‌ای چوست، دستیار دادستان بین ناحیه‌ای اوچکورگان و دستیار ارشد دادستان منطقه‌ای نمنگان فعالیت داشت. در سال‌های ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۹، به عنوان دادستان در ناحیه اویچی و در سال‌های ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۵، رئیس اداره دادگستری منطقه‌ای نمنگان بود. در سال‌های ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۱، او معاون رئیس و رئیس کمیته امور قانونگذاری و قضایی مجلس عالی جمهوری ازبکستان بود، در سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۲، رئیس گروه کارشناسی روابط با مقامات قانونگذاری و قضایی دفتر ریاست جمهوری ازبکستان بود، در سال‌های
قضایی دفتر ریاست جمهوری ازبکستان بود، در سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۵، رئیس کمیته امور قانونگذاری و قضایی اتاق قانونگذاری مجلس عالی جمهوری ازبکستان و مشاور دولتی رئیس‌جمهور ازبکستان در امور همکاری با مجلس عالی، سازمان‌های سیاسی و عمومی بود. . در سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۵، او سمت‌های مختلفی را در دفتر ریاست جمهوری ازبکستان بر عهده داشت. در ۱۲ ژانویه ۲۰۱۵، او به عنوان رئیس مجلس قانونگذاری انتخاب شد.
اعتماد () یک فیلم دلهره‌آور آمریکایی محصول سال ۲۰۲۵ به کارگردانی کارلسون یانگ است. سوفی ترنر در این فیلم نقش یک بازیگر هالیوودی را بازی می‌کند که پس از یک رسوایی در یک کلبه دورافتاده پنهان می‌شود، اما در آنجا متوجه می‌شود که به او خیانت شده و برای بقا در مقابل کسی که زمانی به او اعتماد داشته، می‌جنگد. این فیلم در ۲۲ اوت ۲۰۲۵ در سینماها اکران شد. تاریخ تولید و انتشار. در فوریه ۲۰۲۴، کارلسون یانگ برای کارگردانی فیلم قرارداد امضا کرد و سوفی ترنر نیز به عنوان بازیگر در فیلم انتخاب شد. در مارس ۲۰۲۴ اعلام شد که
در فیلم انتخاب شد. در مارس ۲۰۲۴ اعلام شد که کیتی سیگال، بیلی کمبل، ریس کویرو، پیتر منسا، فارست گودلاک و جیانی پائولو نیز قرار است در این فیلم بازی کنند. این فیلم در ۲۲ اوت ۲۰۲۵ اکران شد.
چیپ که با نام لاب نیز شناخته می‌شود، ضربه‌ای است که در آن توپ از زیر با دقت اما با نیروی کمتر از حداکثر، به هوا زده می‌شود که از بالای سر حریفان یا از بالای سر دروازه‌بان، عبور کرده و تبدیل به گل شود. ضربات چیپ معمولاً دارای چرخش به عقب هستند، در غیر این صورت معمولاً یک لاب محسوب می‌شوند. به طور کلی، ضربه لاب مستلزم آن است که بازیکن با جلوی پای خود به توپ ضربه بزند و با استفاده از پنجه پا توپ را به هوا بلند کند. این روش که بیشتر برای گلزنی استفاده می‌شود، بر رساندن توپ به ارتفاع عمودی مشخصی تمرکز دارد، جایی