payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ایرانی شکل می‌گیرد. موسیقی تئاتر. از دههٔ ۱۳۹۰، فخاری به‌طور گسترده با کارگردانان تئاتر همکاری کرده و موسیقی چندین نمایش پرمخاطب را ساخته است. همکاری با مسعود سخاوت‌دوست. اشکان فخاری از سال ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۳ به‌عنوان دستیار و آهنگساز با مسعود سخاوت‌دوست همکاری داشته‌است. در این مدت، فخاری در پروژه‌های متعددی همراه با سخاوت‌دوست و سهیل بهنام به عنوان نوازنده و آهنگساز حضور داشته‌است. از جمله این همکاری‌ها می‌توان به آهنگسازی و تنظیم قطعهٔ «بوسهٔ تو» با صدای محمد معتمدی و موسیقی متن فیلم‌های موقعیت مهدی، ابلق،
معتمدی و موسیقی متن فیلم‌های موقعیت مهدی، ابلق، شبی که ماه کامل شد، عطرآلود، شنای پروانه اشاره کرد. استودیو تو آلتوز. در سال ۲۰۱۸ (۱۳۹۷ خورشیدی) فخاری به همراه سهیل بهنام استودیو «تو آلتوز» را بنیان‌گذاری کرد. این استودیو به تولید موسیقی فیلم و تئاتر و همچنین پرورش آهنگسازان جوان اختصاص دارد. سبک موسیقی. فخاری در آثار خود از ترکیب موسیقی کلاسیک غربی، تکنیک‌های مدرن آهنگسازی و المان‌های موسیقی ایرانی بهره می‌گیرد. منتقدان موسیقی آثار او را اغلب «دراماتیک و تصویری» توصیف کرده‌اند.
الوپ تولنتینو (به ) که بیشتر با نام هنری سویسایدال آیدل شناخته می‌شود، موسیقی‌دان آمریکایی اهل لس آنجلس می‌باشد. او در ابتدا با ارائهٔ سبکی نزدیک هایپرپاپ شناخته شد و از سال ۲۰۲۱ به انتشار موسیقی پرداخت. تک‌آهنگ «اکتسازی» او در سال ۲۰۲۳ به‌طور غیرمنتظره‌ای در تیک‌تاک وایرال شد و به جمع ۴۰ آهنگ برتر جدول تک‌آهنگ‌های بریتانیا راه یافت. او بعدها به‌همراهٔ سوئکو تور مشترکی را در آمریکای شمالی برگزار کرد.دربارهٔ سبک موسیقی سویسایدال آیدل، منابع عمدتاً آن را نوعی ئی‌دی‌ام توصیف کرده‌اند و «اکتسازی» را ترکیبی از
ئی‌دی‌ام توصیف کرده‌اند و «اکتسازی» را ترکیبی از عناصر لو-فای و کلاب/رقص دانسته‌اند.
«اکتسازی» نخستین تک‌آهنگ از موسیقی‌دان آمریکایی سویسایدال آیدل می‌باشد که در ۱۹ ژوئیهٔ سال ۲۰۲۱ و بعدها در ۱۸ فوریهٔ سال ۲۰۲۲ مجدداً منتشر گردید. این ترانه یک اثر لو-فای ئی‌دی‌ام می‌باشد که از ترپ تأثیر گرفته. در سال ۲۰۲۳، یک نسخهٔ کندشده و همچنین پارودی از این ترانه در تیک‌تاک وایرال شد. دست‌اندرکاران. اعتبارات از تیدال و اپل میوزیک گرفته‌شده است.
«بگو» نخستین تک‌آهنگ از خوانندهٔ کانادایی توری لینز می‌باشد که در ۱۵ فوریهٔ سال ۲۰۱۵ از سوی مد لاو رکوردز و اینترسکوپ رکوردز و بخشی از آلبوم استودیویی نخست او تحت عنوان "بهت گفتم" (۲۰۱۶) به‌شمار می‌آید. اسنیپتی از این ترانه در در ۲۴ ژوئیهٔ سال ۲۰۱۵ منتشر شد. این اثر از مجموعهٔ "فارگو فرایدی" است و اشعار آن بر آرزوی لینز تمرکز دارد که عشق معشوقش فراتر از شهرت و پول او باشد. این قطعه از «اگه دوستم داری» اثر براون‌استون نمونه‌برداری کرده‌است.
خون و آهن (به آلمانی: "Blut und Eisen") نام یک سخنرانی است که اتو فون بیسمارک در ۳۰ سپتامبر ۱۸۶۲، در زمانی که نخست‌وزیر پروس بود، دربارهٔ وحدت آلمان ایراد کرد. همچنین عبارتی که بیسمارک در پایان سخنرانی بیان کرد و به یکی از مشهورترین نقل‌قول‌های او تبدیل شد، برگرفته از همین سخنرانی است. در سپتامبر ۱۸۶۲، زمانی که مجلس نمایندگان پروس از تأیید افزایش بودجهٔ نظامی مورد نظر قیصر ویلهلم یکم خودداری می‌کرد، قیصر، بیسمارک را به‌عنوان نخست‌وزیر و وزیر امور خارجهٔ پروس منصوب کرد. چند روز بعد، بیسمارک در برابر کمیتهٔ
منصوب کرد. چند روز بعد، بیسمارک در برابر کمیتهٔ بودجهٔ مجلس ظاهر شد و بر لزوم آمادگی نظامی برای حل مسئله آلمان تأکید کرد. او سخنرانی خود را با این جمله به پایان رساند: جایگاه پروس در آلمان نه با لیبرالیسم آن بلکه با قدرتش تعیین خواهد شد [...] پروس باید نیروی خود را متمرکز کند و آن را برای لحظهٔ مساعد نگاه دارد، لحظه‌ای که بارها آمده و گذشته است. از زمان پیمان‌های وین، مرزهای ما برای یک پیکرهٔ سیاسی سالم نادرست طراحی شده‌اند. مسائل بزرگ روز نه با سخنرانی‌ها و تصمیمات اکثریت — که خطای بزرگ ۱۸۴۸ و ۱۸۴۹ بود —
و تصمیمات اکثریت — که خطای بزرگ ۱۸۴۸ و ۱۸۴۹ بود — بلکه با آهن و خون ("Eisen und Blut") حل‌وفصل خواهند شد. این عبارت، که به یک شعر میهنی سرودهٔ مکس فون شنکندورف در دوران جنگ‌های ناپلئونی بازمی‌گشت، با شکل آهنگین‌تر "Blut und Eisen" («خون و آهن») رایج شد و به نمادی از "سیاست قدرت" بیسمارکی تبدیل گردید. اگرچه بیسمارک دیپلماتی برجسته بود، عبارت «خون و آهن» به توصیفی رایج از سیاست خارجی او بدل شد؛ تا حدی به این دلیل که او گاهی برای پیشبرد وحدت آلمان و گسترش قدرت قاره‌ای کشورش به جنگ متوسل می‌شد. ازاین‌رو او به
قاره‌ای کشورش به جنگ متوسل می‌شد. ازاین‌رو او به «صدر اعظم آهنین» شهرت یافت. در سال‌های اخیر کتاب‌های متعددی منتشر شده‌اند که در عنوان خود واژه‌های «خون» و «آهن» (گاهی با ترتیب معکوس) را به‌کار می‌برند، که بازتاب‌دهندهٔ یک الگوی زبانی دیرینه و در حال تحول است.
مسئلهٔ آلمان یا مسئلهٔ آلمانی به مجموعه‌مسائل حل‌نشده‌ای در تاریخ اروپا میان سال‌های ۱۸۰۶ تا ۱۹۹۰ گفته می‌شود که در شکل‌های گوناگون پیوسته پدیدار می‌شد و به وحدت آلمان مربوط بود. این مسئله به مرزها و سامان سرزمینی آلمان می‌پرداخت. برای پاسخ به آن، در آغاز راه‌حل آلمان کوچک با محوریت و برتری پروس در برابر راه‌حل آلمان بزرگ با دربرگیری و برتری اتریش قرار داشت. پس از ۱۹۴۵، مسئلهٔ آلمانی پیرامون اتحاد دوبارهٔ دو بخش آلمان می‌چرخید و با تحقق آن در سال ۱۹۹۰ حل‌شده تلقی می‌شود، به‌ویژه از آن‌رو که آلمان به‌عنوان
تلقی می‌شود، به‌ویژه از آن‌رو که آلمان به‌عنوان عضوی برابر با دیگر کشورها در سازمان ملل متحد و اتحادیهٔ اروپا پذیرفته شد. مسئلهٔ آلمانی در سدهٔ نوزدهم، به‌ویژه در جریان انقلاب‌های ۱۸۴۸، جدلی دربارهٔ بهترین راه برای دستیابی به وحدت همه یا بیشتر سرزمین‌های آلمانی‌نشین بود. از ۱۸۱۵ تا ۱۸۶۶، حدود ۳۷ دولت مستقل آلمانی‌زبان در چارچوب کنفدراسیون آلمان وجود داشتند. («راه‌حل آلمان بزرگ») خواستار یکپارچه‌سازی همهٔ مردمان آلمانی‌زبان در یک دولت واحد بود و توسط امپراتوری اتریش و هوادارانش ترویج می‌شد. در برابر،
اتریش و هوادارانش ترویج می‌شد. در برابر، («راه‌حل آلمان کوچک») تنها به وحدت ایالت‌های آلمان شمالی می‌اندیشید و هیچ بخشی از اتریش (چه مناطق آلمانی‌نشین و چه سرزمین‌های قومیت‌های دیگر) را دربر نمی‌گرفت؛ این طرح مورد حمایت پادشاهی پروس بود. این دو راه‌حل همچنین با نام دولت‌هایی که قرار بود ایجاد شوند، و («آلمان کوچک» و «آلمان بزرگ») شناخته می‌شوند. هر دو جنبش بخشی از رشد ملی‌گرایی آلمانی بودند. آن‌ها همچنین از کوشش‌های هم‌زمان مشابه برای ایجاد یک دولت-ملت متحد بر پایهٔ قومیت و زبان مشترک الهام می‌گرفتند،
متحد بر پایهٔ قومیت و زبان مشترک الهام می‌گرفتند، همچون وحدت ایتالیا و انقلاب صرب‌ها. در دوران جنگ سرد، این اصطلاح بار دیگر به‌کار رفت تا به مسائل مربوط به تقسیم و اتحاد دوبارهٔ آلمان اشاره کند.
یوشیتو ماتسوشیگه ; – ) عکاس، روزنامه‌نگار، و عکاس خبری اهل ژاپن بود کسی که از بمباران اتمی شهر هیروشیما در ۶ اوت ۱۹۴۵ جان سالم به در برد و در روز بمباران در هیروشیما پنج عکس گرفت، تنها عکس‌هایی که در آن روز در هیروشیما گرفته شده‌اند و شناخته شده‌اند.
پیت ()، در طراحی سلاح هسته‌ای، پیت (گودال)، هسته یک سلاح هسته‌ای انفجاری است که از مواد شکافت‌پذیر و هرگونه بازتابنده نوترونی یا ضربه‌گیر متصل به آن تشکیل شده است. گودال‌های اولیه کروی بودند، در حالی که اکثر گودال‌های مدرن کروی کشیده (کره وار) هستند.
آغازگر نوترونی مدوله شده ()، یک منبع نوترونی است که قادر به تولید انفجاری از نوترون‌ها در هنگام فعال شدن است. این بخش مهمی از برخی سلاح‌های هسته‌ای است، زیرا نقش آن «شروع» واکنش زنجیره‌ای در لحظه بهینه است که پیکربندی در حالت بحرانی قرار دارد. همچنین به عنوان یک آغازگر نوترونی داخلی شناخته می‌شود. آغازگر معمولاً در مرکز گودال پلوتونیوم (پیت (سلاح هسته‌ای)) قرار می‌گیرد و با برخورد موج ضربه‌ای همگرا فعال می‌شود. طراحی. طراحی معمول بر اساس ترکیبی از بریلیم-۹ و پولونیوم-۲۱۰ است که تا زمان فعال‌سازی از هم جدا
و پولونیوم-۲۱۰ است که تا زمان فعال‌سازی از هم جدا می‌شوند و سپس توسط موج ضربه‌ای در تماس نزدیک قرار می‌گیرند. پولونیوم-۲۰۸ (ایزوتوپ‌های پولونیوم) و اکتینیوم-۲۲۷ ( ایزوتوپ‌های اکتینیم) نیز به عنوان منابع آلفا در نظر گرفته شدند. ایزوتوپ مورد استفاده باید دارای تابش آلفای قوی و تابش گامای ضعیف باشد، زیرا فوتون‌های گاما نیز می‌توانند نوترون‌ها را آزاد کنند و نمی‌توانند به‌طور مؤثر مانند ذرات آلفا محافظت شوند. چندین نوع مختلف توسعه داده شد که از نظر ابعاد و پیکربندی مکانیکی سیستم متفاوت بودند و اختلاط مناسب
مکانیکی سیستم متفاوت بودند و اختلاط مناسب فلزات را تضمین می‌کردند.
رایمر شرایبر (; – ) دانشمند در زمینه فیزیک بود. فیزیکدان آمریکایی اهل مک‌مینویل، اورگان بود که در طول جنگ جهانی دوم در آزمایشگاه ملی لوس آلاموس خدمت کرد و در توسعه بمب اتمی مشارکت داشت. او شاهد انفجار اولین بمب در آزمایش هسته‌ای ترینیتی در ژوئیه ۱۹۴۵ بود و بمب مرد چاق را که در بمباران ناگازاکی استفاده شد، آماده کرد. پس از جنگ، او به عنوان رهبر گروه در لوس آلاموس خدمت کرد و در طراحی بمب هیدروژنی نقش داشت. در سال ۱۹۵۵، او رئیس بخش پیشرانش موشک هسته‌ای (N) آن شد که اولین موشک‌های هسته‌ای را توسعه داد. او از
شد که اولین موشک‌های هسته‌ای را توسعه داد. او از سال ۱۹۷۲ تا زمان بازنشستگی‌اش در سال ۱۹۷۴ به عنوان معاون مدیر آزمایشگاه خدمت کرد. اوایل زندگی. رامر ادگار شرایبر در ۱۱ نوامبر ۱۹۱۰ در مک‌مینویل، اورگان، پسر برتا (نام خانوادگی رامر) و مایکل شرایبر به دنیا آمد.
کفتارها (؛ ؛ خوانده می‌شود: لِ یِـنه) یک برنامه تلویزیونی ایتالیایی است. برنامه. برنامه "کفتارها" یک برنامه تلویزیونی است که از شبکه ایتالیایی ایتالیا ۱ پخش می‌شود. این برنامه که از سال ۱۹۹۷ آغاز شده، یک نمایش کمدی/طنزآمیز است با آیتم‌ها و گزارش‌هایی در زمینه مسائل سیاسی و دغدغه‌ها و حقوق مصرف‌کنندگان. برنامه "کفتارها" بر پایه برنامه آرژانتینی "بگذار هر چه می‌خواهد بشود" ساخته شده است. از آن‌جا که "کفتارها" همچنین عنوان ایتالیایی فیلم "سگ‌های انباری" ساخته کوئنتین تارانتینو بود، تمام مجریان برنامه نیز
کوئنتین تارانتینو بود، تمام مجریان برنامه نیز (مانند شخصیت‌های فیلم تارانتینو) لباس‌های مشخص مشکی، پیراهن سفید و کراوات مشکی می‌پوشند. ویژگی‌های تکرارشونده برنامه، علاوه بر گزارش‌ها، مصاحبه‌های دوتایی است که در آن به دو شخصیت مشهور یک‌سری سؤال یکسان پرسیده می‌شود و پاسخ‌های آن‌ها به‌صورت تدوین‌شده و در قاب تقسیم‌شده، یکی پس از دیگری پخش می‌شود. نخستین فصل این برنامه با اجرای سیمونا ونتورا، داریو کاسینی و پپه کوئینتاله پخش شد. از آن زمان، مجریان بسیاری از جمله کمدین‌ها، شوگرل‌ها، مجریان و بازیگران در آن
جمله کمدین‌ها، شوگرل‌ها، مجریان و بازیگران در آن حضور داشته‌اند؛ مانند: تئو ماموکاری، لوکا بیتساری، پائولو کشیش‌اوغلو، ایلاری بلاسی، فابیو وُلو، آندره‌آ پلیتساری، آلسیا مارکوتسی، میریام لئونه، بلن رودریگس و لوچانا لیتیتستو. نویسندگان مختلفی نیز در این برنامه نقش داشته‌اند، از جمله داویده پارِنتی، لورنسو مایلو، روبرتو مارکانتی، آندره‌آ بمپنسانته و فابریتسیو مونتاگنر. نسخه اسپانیایی این برنامه که از تله‌سینکو پخش می‌شد، به دلیل پایین بودن میزان بیننده تعطیل شد، اما بعدها دوباره بازگشت و در سال ۲۰۰۸ به شبکه
شد، اما بعدها دوباره بازگشت و در سال ۲۰۰۸ به شبکه جدیدی به نام لاسکستا منتقل شد. جنجال‌ها. در اکتبر ۲۰۰۶، خبرنگار این برنامه، ماتئو ویویانی، به‌طور پنهانی نمایندگان مجلس سفلی ایتالیا را از نظر مصرف مواد مخدر آزمایش کرد. او وانمود کرد که در حال انجام مصاحبه تلویزیونی دربارهٔ بودجه است، در حالی‌که در واقع «آرایشگر» ی که نمایندگان را برای فیلم‌برداری آماده می‌کرد، صورت آن‌ها را برای نمونه‌گیری و انجام آزمایش مواد مخدر سواب می‌زد. از میان ۵۰ نمونه گرفته‌شده از نمایندگان، تقریباً یک‌سوم آن‌ها نشانه‌هایی از مصرف
تقریباً یک‌سوم آن‌ها نشانه‌هایی از مصرف مواد مخدر در ۳۶ ساعت گذشته داشتند؛ ۱۲ مورد برای ماری‌جوآنا و ۴ مورد برای کوکائین. وقتی نمایندگان از این فریب باخبر شدند، به دلایل مربوط به نقض حریم خصوصی، برای جلوگیری از پخش آن قسمت از برنامه لابی کردند و موفق شدند جلوی پخش آن را بگیرند. ماتئو ویویانی و داویده پارنتی نیز برای جلوگیری از زندانی شدن، مبلغ ۵۰۰۰ یورو پرداخت کردند. در سال ۲۰۱۳، گزارشی دربارهٔ درمان جنجالی «استامینا» به دلیل ایجاد اطلاعات نادرست شبه‌علمی مورد انتقاد قرار گرفت. بنا به گزارش‌ها در اکتبر
مورد انتقاد قرار گرفت. بنا به گزارش‌ها در اکتبر ۲۰۱۵، استفانو کورتی، الساندرو اونیس و یکی فیلم‌برداران برنامه برای قهرمان مسابقات موتوجی‌پی مارک مارکز در گاراژ شخصی‌اش مزاحمت ایجاد کردند. مارکز پیش‌تر در جریان یک برخورد جنجالی با والنتینو روسی در جایزه بزرگ موتورسواری مالزی ۲۰۱۵ درگیر شده بود. در جریان این درگیری، گزارش شده که خبرنگاران برنامه پس از آن‌که پدر مارکز از آن‌ها خواست محل را ترک کنند، به مارکز حمله کردند.
الکساندر میلوشویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوئد است که در پست دفاع میانی بازی می‌کند. منابع
بازتابنده نوترون ()، هر ماده‌ای است که نوترون‌ها را منعکس می‌کند. این به پراکندگی کشسان اشاره دارد تا بازتاب منظم بازتابنده‌های نوترون شامل گرافیت، بریلیم، کاربید تنگستن، فولاد و طلا هستند. یک بازتابنده نوترونی می‌تواند جرمی از ماده شکافت‌پذیر را که در غیر این صورت زیربحرانی است، بحرانی کند یا مقدار شکافت هسته‌ای را که یک جرم بحرانی یا فوق بحرانی متحمل می‌شود، افزایش دهد.
جان ای. هال (; – ) سیاستمدار اهل ایالات متحده آمریکا بود. ژنرال ارتش ایالات متحده، معاون سابق رئیس ستاد ارتش ایالات متحده، فرماندهی فرماندهی خاور دور از سال ۱۹۵۳ تا ۱۹۵۵ و فرماندهی ارتش ایالات متحده، اقیانوس آرام از سال ۱۹۴۸ تا ۱۹۴۹ را بر عهده داشت. او در هر دو جنگ جهانی خدمت کرد و معاصر ژنرال‌های جورج مارشال و عمر بردلی بود. به دلیل نقش اصلی او در برنامه‌ریزی عملیات متفقین در طول جنگ جهانی دوم، به او نسبت به هر افسر ارتش دیگری، تجربه بیشتری در تلفیق استراتژی با عملیات‌های خارج از کشور داده شده است. وی
با عملیات‌های خارج از کشور داده شده است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون ستاره نقره‌ای شده است.
جان هال ویلاک (; – ) شاعر آمریکایی بود. دوران نویسندگی او یکی از طولانی‌ترین‌ها در ادبیات آمریکا بود که با انتشار اولین کتابش در سال ۱۹۰۵ آغاز شد و با آخرین کتابش که در سال ۱۹۷۸ که همان سال مرگش بود، منتشر شد، پایان یافت. او در سال ۱۸۸۶ در فار راک‌اوی در بخش کویینز، نیویورک زاده شد.
جورج ولر (; – ) رمان‌نویس، و روزنامه‌نگار اهل ایالات متحده آمریکا بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه پولیتزر شده است. زندگی و حرفه. ولر در سال ۱۹۰۷ در بوستون متولد شد و در سال ۱۹۲۵ از مدرسه لاتین راکسبری فارغ‌التحصیل شد. او در سال ۱۹۲۹، زمانی که دانشجوی دانشگاه هاروارد بود و از این دانشگاه فارغ‌التحصیل شد، رئیس تحریریه «هاروارد کریمسون» بود. در طول سال آخر دانشگاه، او این کتاب را نوشت و در نوشتن اشعار هشتاد و سومین دوره سالانه کمدی موزیکال باشگاه پودینگ سریع با عنوان «آتش‌نشان، فرزندم را نجات بده!»
سریع با عنوان «آتش‌نشان، فرزندم را نجات بده!» مشارکت داشت. او به عنوان تنها عضو آمریکایی گروه تئاتر مکس راینهارت، بازیگری را در وین، اتریش آموخت. ولر به تیم گزارشگری بالکان «نیویورک تایمز» معرفی شد و در طول دهه ۱۹۳۰ دو رمان، داستان‌های کوتاه متعدد و روزنامه‌نگاری آزاد از سراسر اروپا منتشر کرد. ولر دو بار ازدواج کرد، اولین بار در سال ۱۹۳۲ با هنرمند کاترین دوپری (۱۹۰۶–۱۹۸۴) اهل سینسیناتی، که از او یک دختر به نام آن داشت. آنها در سال ۱۹۴۴ طلاق گرفتند و در سال ۱۹۴۸ با خبرنگار شارلوت ابنر (۱۹۱۸–۱۹۹۰) ازدواج
۱۹۴۸ با خبرنگار شارلوت ابنر (۱۹۱۸–۱۹۹۰) ازدواج کرد: ازدواج آنها با مرگ شارلوت به پایان رسید. در سال ۱۹۵۷، ولر صاحب فرزند دومی به نام آنتونی شد، از گلادیس لاسکی ولر، معلم باله و محقق بریتانیایی (۱۹۲۲–۱۹۸۸)، که با او بیش از سی سال رابطه داشت.
شیکاگو دیلی نیوز ()، یک روزنامه عصرگاهی در غرب میانه ایالات متحده بود که بین سال‌های ۱۸۷۵ تا ۱۹۷۸ در شیکاگو، ایلینوی منتشر می‌شد.
متیو الکساندر بنهام (متولد مه ۱۹۶۸) تاجر بریتانیایی و مالک باشگاه انگلیسی برنتفورد در لیگ برتر است. او بنیان‌گذار و مالک اسمارت‌آدز، یک شرکت تحقیقاتی آماری برای قماربازان حرفه‌ای، و مالک صرافی شرط‌بندی مچ‌بوک است. بنهام فارغ‌التحصیل رشته فیزیک از دانشگاه آکسفورد است و سابقه کار در بخش مالی سیتی لندن را دارد. او به‌دلیل رویکرد نامتعارف و مبتنی بر آنالیز داده در تصمیم‌گیری‌های مربوط به فوتبال شناخته می‌شود. زندگی و تحصیلات. بنهام در خانواده‌ای طرفدار کریکت در ایتون متولد شد؛ جایی که والدینش معلم بودند. او که
ایتون متولد شد؛ جایی که والدینش معلم بودند. او که از طرفداران قدیمی برنتفورد است، اولین بازی برنتفورد را در سال ۱۹۷۹ و در سن ۱۱ سالگی تماشا کرد. بنهام در دبیرستان گرامر اسلو (اکنون گرامر آپتون کورت) تحصیل کرد و به ریاضیات علاقه داشت. در دسامبر ۱۹۸۲ و در ۱۴ سالگی، او به همراه یکی از دوستانش مدرسه را ترک کرد تا بازی خارج از خانه برنتفورد مقابل ناتینگهام فارست را تماشا کند. بنهام در سال ۱۹۸۹ از دانشگاه آکسفورد در رشته فیزیک فارغ‌التحصیل شد. دوران حرفه‌ای. بانکداری و امور مالی. در دهه ۱۹۹۰، بنهام به مدت دوازده
و امور مالی. در دهه ۱۹۹۰، بنهام به مدت دوازده سال در بخش مالی در شهر لندن فعالیت داشت. او مدتی به‌عنوان مدیر صندوق پوشش ریسک، معامله‌گر ابزارهای مشتقه در دویچه بانک، و سپس به‌عنوان معاون رئیس در بانک آمریکا کار می‌کرد. شرط‌بندی. او در سال ۲۰۰۱ وارد صنعت شرط‌بندی شد؛ زمانی که تونی بلوم – که بعدها مالک باشگاه برایتون شد – او را برای همکاری در شرکت پریمیر بت به کار گرفت. بنهام با استفاده از یک مدل آماری طراحی‌شده توسط استوارت کولز و مارک دیکسون در دانشگاه لنکستر، توانست در بازار آسیایی شرط‌بندی، درآمد زیادی
توانست در بازار آسیایی شرط‌بندی، درآمد زیادی کسب کند. این مدل نتایج بازی‌های فوتبال را دقیق‌تر از بنگاه‌های شرط‌بندی پیش‌بینی می‌کرد. پس از بروز اختلاف با «بلوم»، او در سال ۲۰۰۴ شرکت «اسمارت‌آدز» را تأسیس کرد و «کولز» را به کار گرفت. این شرکت در منطقه کنتیش‌‌تاون لندن مستقر است و تمرکز آن بر پژوهش‌های آماری و مدل‌سازی ورزشی است، و خدمات خود را به شرط‌بندان حرفه‌ای ارائه می‌دهد. در سال ۲۰۱۱، او به همراه گروهی از سرمایه‌گذاران با نام «تریپل‌بت» سهام‌دار شرکت شرط‌بندی اینترنتی «مچ‌بوک» شد. فوتبال.
شرکت شرط‌بندی اینترنتی «مچ‌بوک» شد. فوتبال. سرمایه‌گذاری در برنتفورد. نخستین ارتباط جدی بنهام با باشگاه دوران کودکی‌اش، برنتفورد، در سال ۲۰۰۵ بود. او مقاله‌ای در روزنامه ایندیپندنت خواند که نوشته بود اتحادیه هواداران «بیز یونایتد»، که مالکیت باشگاه را در دست گرفته بود، «به شدت به دنبال چند هوادار ثروتمند برای سرمایه‌گذاری است» تا بتواند مالک پیشین، ران نودز، را کنار بگذارد. او در ابتدا به‌عنوان یک «سرمایه‌گذار ناشناس» وارد شد. با ادامه مشکلات مالی برنتفورد، در سال ۲۰۰۷ بنهام اقدامی غیرمعمول کرد و نزدیک به
در سال ۲۰۰۷ بنهام اقدامی غیرمعمول کرد و نزدیک به ۳ میلیون پوند از بدهی‌های باشگاه را پرداخت و توافق کرد که این وام‌ها تا پنج سال بدون بهره باقی بماند. در سال ۲۰۰۹، او پذیرفت به مدت پنج سال هر سال یک میلیون پوند دیگر در باشگاه سرمایه‌گذاری کند و در عوض سهام ممتاز دریافت کرد. طبق این توافق، «بیز یونایتد» می‌توانست وام‌ها را بازپرداخت کرده و سهام را بازخرید کند، در حالی‌که بنهام گزینه مالکیت اکثریت باشگاه را در اختیار داشت. مالکیت برنتفورد. در ژوئن ۲۰۱۲، «بیز یونایتد» رأی داد تا کنترل کامل باشگاه به بنهام
یونایتد» رأی داد تا کنترل کامل باشگاه به بنهام منتقل شود، در حالی‌که برنتفورد در آن زمان در دسته سوم انگلیس حضور داشت. تنها ده روز پس از مالکیت رسمی، او قطعه‌زمینی نزدیک ایستگاه راه‌آهن کیو بریج خریداری کرد و وعده داد که ورزشگاه جدید باشگاه را همان‌جا و در نزدیکی ورزشگاه قدیمی گریفین‌پارک بسازد. در سال ۲۰۱۳، بنهام، مارک واربورتون، معامله‌گر سابق شهر لندن را به‌عنوان سرمربی جدید برنتفورد منصوب کرد. در فصل ۲۰۱۵–۲۰۱۴، برنتفورد پس از ۲۱ سال، دوباره به دسته دوم فوتبال انگلیس (چمپیونشیپ) صعود کرد. سهام‌دار عمده
فوتبال انگلیس (چمپیونشیپ) صعود کرد. سهام‌دار عمده میدتیلند. در ژوئیهٔ ۲۰۱۴، بنهام به سهام‌دار عمدهٔ باشگاه میدتیلند در سوپرلیگ دانمارک تبدیل شد و ۶٫۲ میلیون پوند سرمایه‌گذاری کرد. از همان ابتدا، میدتیلند رویکرد مبتنی بر دادهٔ بنهام را به‌طور کامل پذیرفت و از تحلیل‌های آماری برای شناسایی بازیکنان مستعد اما کم‌ارزش‌گذاری‌شده، بهبود عملکرد تیم در ضربات ایستگاهی‌ و بهینه‌سازی آمادگی جسمانی بازیکنان استفاده کرد. به گفتهٔ راسموس آنکرسن، رئیس باشگاه، میدتیلند حتی از تحلیل‌ها برای درک «موقعیت‌های خطرناک» و همچنین
از تحلیل‌ها برای درک «موقعیت‌های خطرناک» و همچنین ارائهٔ اطلاعات دربارهٔ شاخص‌های کلیدی عملکرد (KPI) به مربیان بهره می‌برد تا آنان بتوانند در نیمه‌ اول و پس از بازی، با بازیکنان و رسانه‌ها مؤثرتر صحبت کنند. علاقهٔ بنهام به آنکرسن زمانی شکل گرفت که کتاب او، "اثر معدن طلایی" را خواند؛ کتابی که در آن اعتراف کرده بود نتوانسته موفقیت سیمون کیائر، بازیکن جوان آکادمی تحت مدیریت خود را پیش‌بینی کند. میدتیلند در سال ۲۰۱۵ برای نخستین بار قهرمان لیگ دانمارک شد که این موفقیت عمدتاً به نفوذ و سیاست‌های بنهام نسبت داده
موفقیت عمدتاً به نفوذ و سیاست‌های بنهام نسبت داده می‌شود. در ۱۵ اوت ۲۰۲۳، باشگاه میدتیلند اعلام کرد که متیو بنهام سهام خود را در این باشگاه واگذار کرده‌است. صعود به لیگ برتر. در فوریهٔ ۲۰۱۵، باشگاه برنتفورد اعلام کرد که در پایان فصل همکاری خود را با مارک واربورتون قطع خواهد کرد. در آن زمان، بسیاری از رسانه‌ها گزارش دادند که واربورتون با تمایل بنهام برای ادارهٔ باشگاه بر پایهٔ «مدل‌سازی ریاضی» و حذف حق وتوی سرمربی در خرید بازیکنان مخالف بوده‌است. حتی برخی گزارش‌ها ادعا داشتند که بنهام تا حد اصرار بر بازی
گزارش‌ها ادعا داشتند که بنهام تا حد اصرار بر بازی مستقیم (لانگ بال) و به‌کارگیری مربی ویژهٔ ضربات ایستگاهی پیش رفته‌است. پس از آن، برنتفورد دو مدیر ورزشی مشترک منصوب کرد – فیل جایلز، تحلیل‌گر پیشین در اسمارت‌آدز، و راسموس آنکرسن از میدتیلند – در حالی‌که بیشتر باشگاه‌ها چنین سِمتی نداشتند. پیش از آغاز فصل ۲۰۱۶–۲۰۱۵، برنتفورد شروع به شناسایی استعدادهای کم‌ارزش‌گذاری‌شده با استفاده از ریاضیات و آمار کرد و با بودجهٔ محدود، بازیکنان مستعد را جذب و سپس با سود قابل‌توجه به سایر باشگاه‌ها واگذار می‌کرد. این سیاست
به سایر باشگاه‌ها واگذار می‌کرد. این سیاست با روش آماری اوکلند اتلتیکس در لیگ بیسبال ۲۰۰۲ مقایسه شد که در کتاب "مانی‌بال: هنر پیروزی در یک بازی ناعادلانه" اثر مایکل لوئیس ثبت شده‌است. بنهام به‌طور گسترده با بیلی بین، مدیر اوکلند، مقایسه می‌شد؛ کسی که برد پیت نقش او را در فیلم "مانی‌بال" بازی کرد. با این حال، بنهام از این اصطلاح خوشش نمی‌آمد و گفته بود: «برچسب مانی‌بال می‌تواند گمراه‌کننده باشد، زیرا برخی فکر می‌کنند استفاده از هر آماری کافی است، در حالی که هدف، استفادهٔ علمی از داده‌هاست.» البته این مسیر
هدف، استفادهٔ علمی از داده‌هاست.» البته این مسیر بدون مشکل نبود. از جمله انتخاب مارینوس دایکویزن به‌عنوان سرمربی، که بنهام بعدها آن را «اشتباه» خواند؛ دایکویزن تنها پس از ۹ بازی برکنار شد. همچنین هواداران در ابتدا نسبت به فروش مداوم بهترین بازیکنان نگران بودند. در سال ۲۰۱۸، توماس فرانک، مربی پیشین تیم‌های پایهٔ دانمارک، پس از پیوستن دین اسمیت به استون‌ویلا، به سرمربی‌گری برنتفورد منصوب شد. این تیم در سال ۲۰۲۰ در آستانۀ صعود به لیگ برتر بود اما در فینال پلی‌آف چمپیونشیپ به فولام باخت و از رسیدن به لیگ برتر
چمپیونشیپ به فولام باخت و از رسیدن به لیگ برتر بازماند. در زمان فروش بلیت‌های فصلی ورزشگاه جدید، بنهام به بخش تجاری باشگاه دستور داد تا قیمت‌ها را برای هواداران، مقرون‌به‌صرفه نگه دارند و از «خالی کردن جیب هواداران» خودداری کنند. در اوت ۲۰۲۰، ورزشگاه کامیونیتی برنتفورد با ظرفیت ۱۷٬۰۰۰ نفر افتتاح شد، اما به دلیل همه‌گیری کروناویروس نخستین بازی‌ها در آن بدون حضور تماشاگر برگزار شد. در سال ۲۰۲۱، برنتفورد پس از ۷۴ سال برای نخستین بار به لیگ برتر صعود کرد. موفقیت‌های برنتفورد و قهرمانی‌های میدتیلند به‌عنوان مهر
برنتفورد و قهرمانی‌های میدتیلند به‌عنوان مهر تأییدی بر فلسفهٔ فوتبالی بنهام شناخته می‌شود. بنهام حداقل یک پیشنهاد خرید برنتفورد را رد کرده‌است. با وجود اینکه او کم‌دارایی‌ترین مالک در لیگ برتر محسوب می‌شد، در مارس ۲۰۲۲، بالاترین میزان رضایت هواداران را در میان مالکان لیگ برتر در یک نظرسنجی با ۱۰٬۵۰۰ شرکت‌کننده کسب کرد.
نبرد یالاما () نبردی در ۲۸ آوریل ۱۹۲۰ در محدوده شهرک یالاما میان نیروهای گردان یازدهم ارتش سرخ و ارتش جمهوری دموکراتیک آذربایجان از پادگان شهر قبه بود. در ساعت ۰۰:۰۵ بامداد ۲۸ آوریل ۱۹۲۰، گردان ۱۱ ارتش سرخ متشکل از ۷۰ هزار نفر، به رهبری انترناسیونال سوم، سه قطار زرهی دیگر و یک پیاده نظام ۳۰۰ نفره، از پل رودخانه سامور عبور کردند. آناستاس میکویان و غضنفر موسی‌بگوف نیز همراه با افسران نظامی برای تأسیس دولت تابعه شوروی به سوی باکو آمدند. نیروهای جمهوری دموکراتیک آذربایجان با دیدن سربازان پیاده نظام و شش قطار
آذربایجان با دیدن سربازان پیاده نظام و شش قطار زرهی سواره نظام که از پل محافظت می‌کردند، شگفت‌زده شدند. روس‌ها حمله‌ای ناگهانی به یالاما تدارک دیدند. حمله کنند. آن‌ها ارتباط خطوط تلفن متصل به ایستگاه قطار و پاسگاه‌های مرزی را قطع می‌کند. با این حال، دو گروهان مسلح به چندین توپخانه سبک و مسلسل، یک اسکادران سواره نظام ۳۰۰ نفره و یک دسته کوچک ژاندارمری به فرماندهی آغالی بابازاده، افسر پادگان قبه از نیروهای مسلح جمهوری آذربایجان، در نزدیکی ایستگاه در انتظار آن‌ها ماندند. نخستین برخورد یک کیلومتر پیش از ایستگاه
ماندند. نخستین برخورد یک کیلومتر پیش از ایستگاه قطار رخ داد. آذری‌ها یک لوکوموتیو را به سمت قطارهای زرهی از یالاما فرستادند. هدف ایجاد تصادف، اختلال در راه‌آهن و مسدود کردن قطارها بود. با این حال، دیگ موتور بخار توسط دو شلیک دقیق توپ منفجر شد. لوکوموتیو پیش از رسیدن به قطار سرعت خود را کم می‌کند و متوقف می‌شود. پس از آن، نبرد سنگینی آغاز می‌شود. مواضع توپخانه‌ها و مسلسل‌های آذری توسط قطارهای زرهی نابود می‌شود. یک چترباز روسی، با پشتیبانی ترکش و آتش مسلسل، به آن‌ها حمله کرد. این پادگانِ در حالِ اشغال، دو
به آن‌ها حمله کرد. این پادگانِ در حالِ اشغال، دو ساعت دوام آورد. ۳۵۰ مبارز از ایستگاه محافظت کردند؛ سپس بازماندگان عقب‌نشینی کردند تا به گروه‌های چریکی بپیوندند. چتربازان روس نیز در این نبرد متحمل خسارات سنگینی شدند. به عنوان مثال، یکی از فرماندهان مشهور ارتش سرخ یازدهم و کهنه سرباز لشکر ۲۸ به نام نمیکین نیز در این نبرد جان باخت.
بنجامین کارون (متولد ۲ ژوئیه ۱۹۷۶) کارگردان فیلم و تلویزیون بریتانیایی که برنده جوایز امی و جوایز فیلم بفتا می‌باشد. کارون که در وست میدلندز کانابیشن متولد شد، در کالج هومرتون، کمبریج تحصیل کرد. کارون حرفه تلویزیونی خود را با ساخت برنامه‌های مستند، برنامه‌های سرگرمی و موزیک ویدیو برای تعدادی از هنرمندان از جمله جی-زی آغاز کرد. در سال ۲۰۰۶، او با درن براون برای کارگردانی یک برنامه ویژه یک ساعته برای کانال ۴ (بریتانیا) با عنوان «سرقت» همکاری کرد که نامزد دریافت جایزه بفتا در بخش بهترین برنامه سرگرمی شد. از
جایزه بفتا در بخش بهترین برنامه سرگرمی شد. از آثار کارگردانی او می‌توان به فیلم‌های "زیرک‌تر" (۲۰۲۳) و "شب همیشه می‌آید" (۲۰۲۵) اشاره کرد.
پروژه آلبرتا ()T بخشی از پروژه منهتن بود که در تحویل اولین سلاح‌های هسته‌ای در بمباران اتمی هیروشیما و ناگاساکی در طول جنگ جهانی دوم کمک کرد. پروژه آلبرتا در مارس ۱۹۴۵ تشکیل شد و شامل ۵۱ پرسنل ارتش، نیروی دریایی و غیرنظامی ایالات متحده، از جمله یک دانشمند بریتانیایی، بود. ماموریت آن سه‌گانه بود. ابتدا باید شکل بمب را برای حمل از طریق هوا طراحی می‌کرد، سپس آن را تهیه و مونتاژ می‌کرد. این پروژه از کار آزمایش بالستیک در میدان هوایی ارتش وندوور، یوتا، که توسط واحد پایگاه نیروی هوایی ارتش ۲۱۶ (پروژه W-47) انجام