payamvha/North_RAG huggingface dataset:
او با کسب هر چهار عنوان گرند اسلم، مدال طلای پارالمپیک، و عنوان قهرمان تنیس با ویلچر در مسابقات ورزشی مسترز را در رشته انفرادی زنان در سال ۲۰۲۱، به اولین گرند اسلم در تاریخ تنیس دست یافت. سال بعد، او اولین بازیکن در هر دو بخش انفرادی و دونفره گرند اسلم و در دو سال متوالی برنده هر چهار مسابقه گرند اسلم شد و این کار را دوباره این مقام‌ها را در سال ۲۰۲۳ به دست آورد. در مسابقات آزاد فرانسه ۲۰۲۴، او اولین بازیکنی بود که توانست در گرند اسلم حرفه‌ای پنجگانه پیروز شود. ده گروت در بخش دونفره، گرند اسلم را در سال
شود. ده گروت در بخش دونفره، گرند اسلم را در سال ۲۰۱۹ با رقیبش آنیک فان کوت به پایان رساند. وی جدا از عناوینی که در گرند اسلم به دست آورد، چندین عنوان قهرمانی را در تنیس با ویلچر بین سال‌های ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸ در هر دو رشته انفرادی و دونفره و همچنین مدال طلای هر دو رشته را در پارالمپیک ۲۰۲۰ توکیو کسب کرده است. او بخشی از تیم هلند بود که بین سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۹ هشت بار قهرمان جام جهانی شد. حرفه. ده گروت با بیماری خاصی متولد شد. طول یکی از پاهای او از پای دیگرش کوتاه‌تر بود. او در سن هفت سالگی حرفه تنیس را با
کوتاه‌تر بود. او در سن هفت سالگی حرفه تنیس را با ویلچر خود آغاز کرد. او در تور تنیس با ویلچر آی‌تی‌اف در سال ۲۰۰۹ به عنوان بازیکن نوجوان شروع به بازی کرد. در طول زمانی که در مسابقات آی‌تی‌اف گذراند، در سال ۲۰۱۳ در بازی انفرادی و دونفره بنیاد کرایف جونیور مسترز برنده شد. سال بعد، او برنده مسابقات جونیور مسترز ۲۰۱۴ در بازی دونفره شد. ده گروت اولین گرند اسلم خود را در مسابقات آزاد استرالیا ۲۰۱۷ انجام داد. پس از قرار گرفتن در مرحله یک چهارم نهایی در مسابقات آزاد استرالیا و مسابقات آزاد فرانسه ۲۰۱۷، ده گروت
آزاد استرالیا و مسابقات آزاد فرانسه ۲۰۱۷، ده گروت اولین عنوان گرند اسلم خود را در مسابقات قهرمانی ویمبلدون ۲۰۱۷ به دست آورد. او تورنمنت‌های گرند اسلم ۲۰۱۷ را با پایان دادن به فینال‌ها در مسابقات آزاد آمریکا ۲۰۱۷ به پایان رساند. او در آغاز سال ۲۰۱۸، مسابقات آزاد استرالیا ۲۰۱۸ را برد و در فینال مسابقات آزاد فرانسه ۲۰۱۸ حضور یافت. ده گروت در اسلم‌های ۲۰۱۸ نیز شرکت کرد و در بخش انفرادی زنان در مسابقات قهرمانی ویمبلدون ۲۰۱۸ و اولین عنوان انفرادی آزاد ایالات متحده را در مسابقات آزاد ایالات متحده در سال ۲۰۱۸ به
را در مسابقات آزاد ایالات متحده در سال ۲۰۱۸ به دست آورد. در سال ۲۰۱۹، ده گروت در مسابقات انفرادی آزاد استرالیا در سال ۲۰۱۹ دوباره عنوان آزاد استرالیا را به دست آورد. در آزاد فرانسه ۲۰۱۹، ده گروت دوران گرند اسلم حرفه‌ای خود را با کسب اولین عنوان انفرادی آزاد فرانسه به پایان رساند. عنوان آزاد فرانسه او همچنین باعث شد که دو گروت به اولین تنیسور با ویلچر تبدیل شود که یک مسابقه غیرنفره را به پایان رساند. گرند اسلم سال تقویمی (برنده هر چهار گرند اسلم انفرادی متوالی، اما نه در یک سال). در مسابقات قهرمانی ویمبلدون
اما نه در یک سال). در مسابقات قهرمانی ویمبلدون ۲۰۱۹، ده گروت با شکست آنیک فان کوت در فینال، به بردهای پشت سر هم در انفرادی پایان داد. در سال ۲۰۲۱، قهرمانی ویمبلدون را با ویلچر بانوان مجرد برد. در مسابقات دونفره، ده گروت در مسابقات قهرمانی استرالیا، فرانسه و ویمبلدون در سال ۲۰۱۷ نایب قهرمان شد. پس از کسب اولین عنوان دونفره خود در آزاد ایالات متحده در سال ۲۰۱۷، او در سال ۲۰۱۸ در آزاد استرالیا شکست خورد و در مسابقات دونفره در مسابقات دونفره قهرمان شد. ده گروت اولین زن تنیس با ویلچر شد که در مسابقات انفرادی و
اولین زن تنیس با ویلچر شد که در مسابقات انفرادی و دونفره زنان در ویمبلدون در جولای ۲۰۱۸ برنده شد. او دومین عنوان دونفره آزاد آمریکا را در سال ۲۰۱۸ در کنار یویی کامیجی کسب کرد. در آزاد استرالیا ۲۰۱۹، ده گروت اولین عنوان قهرمانی دونفره استرالیا را همراه با آنیک فانن کوت در کنار عنوان انفرادی خود در ژانویه ۲۰۱۹ به دست آورد. آزاد فرانسه و ویمبلدون. خارج از مسابقات گرند اسلم، ده گروت در پارالمپیک تابستانی ۲۰۱۶ در مسابقات انفرادی و دونفره شرکت کرد. در حالی که ده گروت در انفرادی مدال نگرفت، در دونفره زنان به مدال
در انفرادی مدال نگرفت، در دونفره زنان به مدال نقره دست یافت. در مسابقات مسترز، ده گروت در سال ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ مستر تنیس با ویلچر را در انفرادی زنان به دست آورد. او که در مسابقات دونفره شرکت کرد، در سال ۲۰۱۶ در مسابقات مستر دو نفره با ویلچر با لوسی شوکر و در سال ۲۰۱۷ به همراه مارجولین بویس قهرمان شد. او همچنین در سال‌های متوالی از ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۹ در جام جهانی تیم جهانی بی‌ان‌پی پاریباس ظاهر شده است. در جام تیمی جهانی، ده گروت به عنوان یک نوجوان در سال ۲۰۱۱ قبل از رقابت با یک رقیب تیم جهانی در سال ۲۰۱۲ شروع کرد. ده
با یک رقیب تیم جهانی در سال ۲۰۱۲ شروع کرد. ده گروت همچنین در بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۰ شرکت کرد و مدال‌های طلا را در هر دو حالت انفرادی و دونفره به دست آورد. ده گروت در مسابقات پارا قهرمانی اروپا ۲۰۲۳ در روتردام هلند با شکست دادن هموطن خود، آنیک فان کوت، در دو ست عنوان یک نفره را به دست آورد.
نیکولا ژستان (؛ زادهٔ ) قایقران کانو اهل فرانسه است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۷ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده است.
آدام بورجس (؛ زادهٔ ) قایقران کانو اهل بریتانیا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۷ مدال نقره، ۸ مدال برنز شده است.
آنگولا در ده دوره از بازی‌های المپیک تابستانی شرکت کرده است. این کشور هنوز موفق به کسب مدال المپیک نشده و تا به حال در بازی‌های المپیک زمستانی هرگز شرکت نکرده است. بهترین رتبه‌های آنگولا، رتبهٔ هفتم در سال ۱۹۹۶ و رتبهٔ هشتم در سال ۲۰۱۶، هر دو توسط تیم ملی هندبال زنان آنگولا به دست آمده است. آنگولا از نظر جمعیت، هفتمین کشور بزرگ بدون مدال المپیک است. آنگولا در المپیک تابستانی ۲۰۱۶ بیشترین تعداد ورزشکاران (۲۶ نفر) و بیشترین تعداد رویدادها (۷ رویداد) را در میان تمام کشورهای آفریقای مرکزی داشت. با این حال، موفق
تمام کشورهای آفریقای مرکزی داشت. با این حال، موفق به کسب مدال نشد. جوان‌ترین ورزشکار آنگولا در سال ۲۰۱۶، لایت هرمنگیلد با سن ۱۶ سال بود که در دو و میدانی شرکت کرد. پیرترین ورزشکار آنگولا، ژوآو پائولو دِ لِیریا ای سیلوا، با سن ۵۲ سال بود که در تیراندازی شرکت کرد.
پائو اچانیس (؛ زادهٔ ) قایقران کایاک اهل اسپانیا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
تیتوا کستریک (؛ زادهٔ ) قایقران کایاک اهل فرانسه است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۵ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۵ مدال برنز شده است.
جووانی ده جنارو (؛ زادهٔ ) قایقران کایاک اهل ایتالیا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۶ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۸ مدال برنز شده است.
هرموجنس، پسر آپولونیوس () مشهور به هرموجنس، اهل زانتوس (به ) که همچنین با نام تیتوس فلاویوس هرموجنس (به ) ثبت شده، یک شهروند رومی بود که با نام مستعار «اسب» () هم او را می‌خواندند. او یک ورزشکار یونانی از دولت-شهر زانتوس در لیکیه بود که در سدهٔ اول پس از میلاد زندگی می‌کرد. هرموجنس به صورت حرفه‌ای در مسابقات دویدن شرکت می‌کرد و توانسته بود سی و یک عنوان در بازی‌های پان‌هلنیک «ادواری» به دست آورد، از جمله هشت عنوان در بازی‌های المپیک به نام او ثبت شده است. او همچنین در مسابقات ایزولمپیک هم عالی می‌درخشید.
او همچنین در مسابقات ایزولمپیک هم عالی می‌درخشید. هرموجنس زانتوسی در مسابقه زره‌پوش در بازی‌های کاپیتولین، که در خلال تفریح دومیتیان در رم به سال ۸۶ پس از میلاد، برگزار شده بود، پیروز شد. گفته می‌شود که امپراتور به عنوان پاداش به او تابعیت رومی اعطا کرد. احتمالاً در سال ۹۰ پس از میلاد بود که در ورودی لاتونِ زانتوس، در مکانی که به افتخار او نامگذاری کرده بودند، بنای یادبودی احداث شد. ورزشکار. طبق کتیبه روی بنای یادبود او در زانتوس، هرموجنس پسر آپولونیوس بود، یا بر اساس کتیبه فهرست برندگان در سباستا
بود، یا بر اساس کتیبه فهرست برندگان در سباستا («بازی‌های آگوستا») که در نئاپولیس قرار دارد، پسر دمتریوس بود. به گفته میراندا د مارتینو، که کتیبه دوم را تجزیه و تحلیل کرده، این اختلاف در نام والدین می‌تواند به دلیل رواج «فرزندخواندگی رومی» باشد. هرموجنس در مسابقات پیاده‌روی تخصص داشت و در ورزش استادیون مسافتی به طول یک استادیوم (تقریباً ۱۹۲ متر) را فوق‌العاده سریع می‌پیمود. در ورزش دیائولو مسیری به طول دو استادیوم (تقریباً ۳۸۴ متر)؛ و در هوپلیتودروموس که به صورت زره‌پوش مسیر دو استادیوم را طی می‌کردند، نیز
صورت زره‌پوش مسیر دو استادیوم را طی می‌کردند، نیز شرکت می‌جست. لقبی که مردم به او داده بودند، «اسب» () بود. هرموجنس در طول دهه ۸۰ پس از میلاد هشت تاج المپیک را به دست آورد. او در بازی‌های المپیک ۲۱۵ و ۲۱۷ در سال‌های ۸۱ و ۸۹ پس از میلاد به‌عنوان یک «تریاست» شرکت کرد یعنی هر سه مسابقات استادیون، دیائولو و هوپلیتودروموس را با قهرمانی به پایان رسانید. علیرغم اینکه در سال ۸۵ بعد از میلاد، دیگر در مسابقه استادیون برنده نشد، اما توانست عنوان خود را در دو رویداد دیگر آن سال حفظ کند. لوئیجی مورتی می‌گوید پیروزی او
آن سال حفظ کند. لوئیجی مورتی می‌گوید پیروزی او در رویدادهای مختلف دیگر همانند دولیچوس (مسابقه طولانی) یا پنج‌گانه بعید به نظر نمی‌رسد؛ زیرا یک دونده استادیون و دوندگان سرعت می‌توانند مهارت‌های لازم برای چنین مسابقاتی را هم داشته باشند. او پنج پیروزی در بازی‌های پیتیان، ۹ پیروزی در بازی‌های ایستمی و ۹ پیروزی دیگر در بازی‌های نمیان در کارنامهٔ خود داشت. هرموجنس همچنین در مسابقه‌های زره‌پوش در بازی‌های کاپیتولین که توسط دومیتیان در رم به سال ۸۶ میلادی برگزار شده بود، قهرمان شد. در سایر رقابت‌های ایزولمپیک، او
بود، قهرمان شد. در سایر رقابت‌های ایزولمپیک، او هفت پیروزی (به نام سپر) در هرایا آرگوس، پنج پیروزی در بازی‌های پرگامون (بازی‌های کوینون آسیایی)، پنج پیروزی در بالبیلئا (اِفِسوس) و چهار پیروزی در آکتیا (نیکوپولیس)، چهار قهرمانی در سباستا («بازی‌های آگوستن») در نئاپولیس، چهار پیروزی در بازی‌های سمیرنا (بازی‌های کوینون آسیایی)، چهار پیروزی در بازی‌های سوریه، کیلیکیه و فنیقیه (که در انطاکیه به عنوان بخشی از فرقه امپراتوری جشن می‌گرفتند) و سه پیروزی در سباستای اسکندریه و همچنین مقام‌های متعدد دیگری در
سباستای اسکندریه و همچنین مقام‌های متعدد دیگری در «مسابقه‌های بسیار دیگر» کسب کرده بود. هرموجنس "مسابقه جام زره‌پوش" را در حوالی پلاته که به پاس نبرد پلاته در ۴۷۹ قبل از میلاد جشن گرفته بودند نیز بُرد. این مسابقه، طولانی‌تر از یک هوپلیتودروموس معمولی (به طول دو استادیوم) بود و تقریباً به طول پانزده استادیوم، از جام میدان نبرد تا محراب زئوس الوتریوس ("زئوس آزاد کننده") در شهر، را در بر می‌گرفت. این مسیر طولانی موجب می‌شد قهرمان به عنوان "بهترین در میان یونانی‌هاً مورد ستایش قرار گیرد. افتخارات. هرموجنس،
مورد ستایش قرار گیرد. افتخارات. هرموجنس، شهروند زانتوس، به دلیل پیروزی در بازی‌های کاپیتولین توسط یکی از امپراتوران فلاوی، احتمالاً دومیتیان، تابعیت رومی دریافت کرد. این افتخار باعث می‌شد در کتیبه‌ها از او به اسامی پرینومن ("تیتوس"، یکی از نام‌های دومیتیان) و جنتیلیسیوم ("فلاویوس") استفاده کنند. کتیبه روی بنای یادبود او در لتونِ زانتوس همچنین نشان می‌دهد که هرموجنس شهروند شهرهای پاتارا (یک شهر همسایه لیکیه که ارتباط نزدیکی با زانتوس دارد)، اسکندریه (به‌طور خاص به عنوان یک شهر معتبر ذکر شده) و «همه
(به‌طور خاص به عنوان یک شهر معتبر ذکر شده) و «همه برجسته‌ترین شهرهای آسیا و یونان» بود. احتمالاً به دلیل موفقیت او در بازی‌هایی که در آن شهرها برگزار می‌شد اغلب به او شهروندی افتخاری اعطا می‌کردند. او همچنین عنوان پارادوکسونیکس به معنی «پیروز فوق‌العاده» را داشت. این اصطلاح در ابتدا برای ورزشکارانی استفاده می‌شد که علیرغم وجود همه خطرات به پیروزی دست می‌یافتند. این لقب به‌طور خاص به ورزشکارانی داده می‌شد که در یک روز در یک بازی کشتی و پانکریشن پیروز می‌شدند و بدین شکل خود را جانشین هراکلس نشان می‌دادند.
و بدین شکل خود را جانشین هراکلس نشان می‌دادند. این عنوان به ورزشکارانی تعمیم می‌یافت که در یک دوره از بازی‌ها در دو یا سه رشته قهرمانی کسب کردند. احتمالاً در حدود سال ۹۰ پس از میلاد، بنای یادبود بزرگی که به هرموجنس اختصاص یافته بود، در ورودی لتون زانتوس به افتخار او ساخته شد. لتون پناهگاه فدرال کنفدراسیون لیکیا بود. این بنای تاریخی به طول ۳٫۶۰ متر و ارتفاع تقریبی ۱ تا ۱٫۴۰ متر با عرض کمی بیش از ۹۰ سانتی‌متر، شامل چهارپایه کتیبه‌ای با دو مجسمه برنزی در هر انتها بود. پیکرهٔ هموجنس به ورودی پروپیلائوم نزدیک
بود. پیکرهٔ هموجنس به ورودی پروپیلائوم نزدیک بود و یک ورزشکار دونده را نشان می‌داد که در حالت خوشامدگویی به بازدیدکنندگان یا زائران شهر بود. پس از پیروزی‌هایش، امپراتور او را برای تمام بازی‌هایی که در زادگاهش لیکیه برگزار می‌شد، برای مادام‌العمر به سِمَت «زیستارچ» منصوب کرد. نام این مقام برگرفته از قسمت سرپوشیده سالن ورزشی بود در آن ورزشکاران می‌توانستند در زمستان تمرین کنند و در زمان رومیان به رئیس انجمن ورزشکاران و به‌طور تعمیم‌یافته به سازمان‌دهنده بازی‌ها اشاره داشت. فقط امپراتور می‌توانست یک زیستارچ
اشاره داشت. فقط امپراتور می‌توانست یک زیستارچ را تعیین کند. به‌طور معمول، این موقعیت محدود به یک شهر واحد بود، اما مسئولیت‌های هرموجنس به کل ولایت لیکیه گسترش یافت، که بسیار نادر بود و نشان از شهرت درخشان او بود.
بنین به هر بازی‌های المپیک تابستانی که از سال ۱۹۸۰ برگزار شده است، ورزشکار ارسال کرده است. تحت نام قبلی خود داهومی، این کشور همچنین در ۱۹۷۲ شرکت کرده است. با وجود حضور در دوازده دورهٔ المپیک، بنین هرگز موفق به کسب مدال المپیک نشده است. هیچ ورزشکاری از بنین در بازی‌های المپیک زمستانی شرکت نکرده است. تاریخچه. این کشور برای اولین بار در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ در مونیخ تحت نام داهومی شرکت کرد. پس از تغییر نام به بنین در سال ۱۹۷۵، این کشور برای اولین بار تحت نام جدید خود در مسکو در ۱۹۸۰ شرکت کرد و از آن
تحت نام جدید خود در مسکو در ۱۹۸۰ شرکت کرد و از آن زمان به‌طور منظم ورزشکاران خود را به المپیک ارسال کرده است.
مسجد دستگردان؛ نام مسجدی تاریخی مربوط به سدهٔ هفتم و هشتم است و در شهرستان عشق‌آباد، روستای دستگردان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۸۷۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
فین بوچر (؛ زادهٔ ) قایقران کایاک اهل نیوزیلند است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است.
نوا هگه (؛ زادهٔ ) قایقران کایاک اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده است.
بوتسوانا در ۱۱ دوره از بازی‌های المپیک تابستانی شرکت کرده است و نخستین بار در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ حضور یافت. این کشور هرگز در بازی‌های المپیک زمستانی شرکت نکرده است. بوتسوانا نخستین مدال المپیکی خود را در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ در لندن کسب کرد که نایجل آموس موفق به کسب مدال نقره در ۸۰۰ متر شد. تیم ۴ × ۴۰۰ متر مردان این کشور نیز مدال برنز را در بازی‌های المپیک توکیو کسب کرد. در المپیک ۲۰۲۴، دونده بوتسوانایی، لیتسی تبوگو نخستین مدال طلای المپیک بوتسوانا را در رشتهٔ دوی ۲۰۰ متر مردان کسب کرد و
بوتسوانا را در رشتهٔ دوی ۲۰۰ متر مردان کسب کرد و همچنین نخستین آفریقایی شد که این عنوان را به دست می‌آورد. تاریخچه. همراه با بسیاری از دیگر کشورهای آفریقایی، بوتسوانا هنوز در بازی‌های المپیک زمستانی شرکت نکرده است. بوتسوانا نخستین بار در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ در مسکو شرکت کرد. این کشور هفت مرد و هیچ زن را برای شرکت در این بازی‌ها اعزام کرد. بوتسوانا در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ موفق به کسب هیچ مدالی نشد. تمامی ورزشکاران در دو و میدانی شرکت کردند. نایجل آموس در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ موفق
نایجل آموس در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ موفق به کسب مدال نقره در ۸۰۰ متر مردان شد که نخستین مدال تاریخ المپیک بوتسوانا بود. در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ در پاریس، دوندهٔ ۲۱ ساله لیتسی تبوگو مدال طلای ۲۰۰ متر مردان را با زمان ۱۹٫۴۶ ثانیه کسب کرد و رکورد آفریقایی خود را که در مسابقات دو و میدانی لندن ۲۰۲۳ ثبت کرده بود، شکست. تبوگو سپس در تیم امدادی ۴ × ۴۰۰ متر به عنوان آخرین دونده عمل کرد و آنها مدال نقره را با زمان ۲:۵۴٫۵۳ کسب کردند که سومین زمان سریع تاریخ و یک رکورد آفریقایی جدید است. فهرست
سریع تاریخ و یک رکورد آفریقایی جدید است. فهرست مدال‌آوران. بُتسوانا در طول تاریخ المپیکی خود چهار مدال کسب کرده است، یک مدال طلا، دو مدال نقره، و یک مدال برنز.
پل تشاتلگو موراما (زاده 2 فوریه 1987)، زاده شده با نام تشاتلگو پل موراما، یک دونده پارالمپیک موتسوانا است. او پس از کسب مدال طلا در پارالمپیک تابستانی 2004، رکورد جهانی دوی 400 متر زنان در رده ناتوانی جسمی T46 را داشت. او همچنین مدال طلای بازی های سراسر آفریقا ۲۰۰۷ را در ۲۰۰ متر زنان به دست آورد. با وجود کسب این مدال ها به عنوان یک زن، او اکنون هویت قانونی خود را به یک مرد تغییر داده است. بیوگرافی. موراما در 2 فوریه 1987 در بخش کگونگوه از لتلهکانه در 2 فوریه 1987 به دنیا آمد. او نماینده بوتسوانا در
2 فوریه 1987 به دنیا آمد. او نماینده بوتسوانا در پارالمپیک تابستانی 2004 در آتن ، یونان بود، وی در این مسابقات در ماده در دوی 400 متر زنان در رده ناتوانی جسمی T46 مدال طلا گرفت و با ثبت زمان 55.99 یک رکورد جهانی جدید در این روند ثبت کرد. در آن زمان، او هنوز به عنوان یک زن شناخته شده بود. موراما همچنین در سال 2007 در بازی های سراسر آفریقا طلا گرفت و رکورد جدیدی در آفریقا در 200 متر زنان ثبت کرد. او صاحب فرزند شد. موراما قرار بود دوباره نماینده بوتسوانا در پارالمپیک تابستانی 2008 در پکن باشد، که قبل از بازی
تابستانی 2008 در پکن باشد، که قبل از بازی ها به دلیل مصدومیت کنار رفت. موراما به دلیل ریش گذاشتن با وجود اینکه دختر به دنیا آمده بود مورد انتقاد قرار می‌گرفت. او دو اندام جنسی داشت، یک واژن و یک آلت تناسلی . با این حال، تنها عضو فعال جنسی او آلت تناسلی او است. او همچنین قصد داشت ازدواج کند، با این حال، پدر و مادر همسرش از این موضوع ناراحت بودند. او در گذشته دو رابطه متفاوت داشته است. او در حال حاضر مجرد است. اگرچه زمانی که او به دنیا آمد از نظر قانونی به عنوان یک زن طبقه بندی شد، اما در واقع اینترسکس است.
تاج گل زیتون همچنین به عنوان کوتینوس (به ) شناخته می‌شود، جایزه برنده بازی‌های المپیک باستانی بود. این جایزه در واقع شاخه‌ای از درخت زیتون وحشی با نام محلی "Kallistefanos Elea" یا "Elaia Kallistephanos" بود که در المپیا رشد می‌کرد؛ شاخه‌های چیده‌شدهٔ آن را در هم می‌تنیدند تا به شکل یک دایره یا یک نعل اسب درآید. شاخه‌های درخت زیتون وحشی مقدس در نزدیکی معبد زئوس توسط یک "پائیس آمفیتال" (، پسری که پدر و مادرش هر دو زنده بودند) با یک قیچی طلایی قطع می‌شد. سپس شاخه‌ها را به معبد هِرا برده و روی میز طلایی عاج
شاخه‌ها را به معبد هِرا برده و روی میز طلایی عاج می‌گذاشتند. از آنجا هلانودیکای‌ها (داوران بازی‌های المپیک) شاخه‌ها را می‌بردند و تاج گل می‌ساختند و پس از مشخص شدن برندگان، بر سر قهرمان می‌گذاشتند. در دیگر بازی‌های پان‌هلنیک، یونانیان از برگ درختان دیگری، من‌جمله کرفس کوهی و کاج، هم تاج گل می‌تنیدند. لیکن در بازی‌های هرایی هم تاج زیتون به افراد برنده اهدا می‌شد. تاریخچه. به گفته پوسانیاس، این جایزۀ تاج زیتون از این افسانه ناشی شده بود که هراکلس بازی‌های المپیک را آغاز کرد و درخت زیتونی کاشت که برای
المپیک را آغاز کرد و درخت زیتونی کاشت که برای یونانیان مقدس شد و تاج گل‌های فاتحان المپیک از آن درخت بریده می‌شد تا به افتخار پدر هراکلس، زئوس، به عنوان جایزه‌ای برای قهرمان مسابقه دویدن باشد. در بازی‌های المپیک باستان هیچ مدال طلا، نقره یا برنزی وجود نداشت. در هر رویداد فقط یک برنده (قهرمان) وجود داشت که با تاج زیتون از او قدردانی می‌شد و از برگ‌های زیتون وحشی از درختان مقدس نزدیک معبد زئوس در المپیا برای او تاجی آماده می‌کردند. تاج‌های زیتون بخشی از نمادهای پایه‌گذاری بازی‌های المپیک مدرن بود، با تصاویری
پایه‌گذاری بازی‌های المپیک مدرن بود، با تصاویری که دارای تاج گلی است که تمرین باستانی و تاریخ را با رویدادهای سال ۱۸۹۶ مرتبط می‌کند. تاج‌های زیتون در طول بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ در آتن به افتخار سنت باستانی اهدا شدند، زیرا این بازی‌ها در یونان برگزار می‌شد و در این دوره تاج زیتون به عنوان نماد رسمی مسابقات استفاده شد. هرودوت داستان زیر را که مربوط به تاج زیتون است شرح می‌دهد: خشایارشا پس از نبرد ترموپیل از برخی آرکادی‌ها پرس و جو می‌کرد. او پرسید که: «چرا تعداد کمی از مردان یونانی در دفاع از ترموپیل
«چرا تعداد کمی از مردان یونانی در دفاع از ترموپیل حضور یافتند؟» پاسخ این بود: "«همه مردان دیگر در بازی‌های المپیک شرکت می‌کنند»". و وقتی او پرسید: «"جایزه برنده چیست؟»" گفتند: "«یک تاج گل زیتون»." سپس تیگرانس، یکی از ژنرال‌های خشایارشا گفت: "«فلک را شُکر! مردونیه، این چه مردانی هستند که ما را با آن‌ها به جنگ آورده‌ای؟ مردانی که برای ثروت رقابت نمی‌کنند، بلکه برای فضیلت رقابت می‌کنند!»" بازی‌های المپیک به عنوان بازی‌های استفانیتیک نیز شناخته می‌شدند (برگرفته از "استفانوس،" کلمه یونانی آتیک به معنای «تاج»)،
از "استفانوس،" کلمه یونانی آتیک به معنای «تاج»)، زیرا قهرمانان فقط یک حلقه تاج برای پیروزی خود دریافت می‌کردند. این رسم بر خلاف سایر مسابقات ورزشی یا هنری یونان باستان، همچون بازی‌های پان‌آتنایک، بود که در آن به برندگان آمفوراهای زیادی از روغن زیتون درجه یک آتن اهدا می‌شد. لیکن در المپیک هیچ جایزه مالی یا مادی اعطا نمی‌شد. اگرچه برندگان هیچ جایزه مادی در بازی‌ها دریافت نمی‌کردند، اما در بازگشت به پولیس خود اغلب با هدایا و شهرت در میان هم‌شهریان خود روبرو می‌شدند. آریستوفان در "پلوتوس" در مورد ورزشکاران
می‌شدند. آریستوفان در "پلوتوس" در مورد ورزشکاران پیروز که به جای طلا، تاج گلی از زیتون وحشی بر سر می‌گذارند، اظهار نظری طنزآمیز می‌کند:زئوس فقیر است و من به وضوح این را به شما ثابت خواهم کرد. در بازی‌های المپیک که او تأسیس کرده و هر چهار سال یک بار کل یونان را به آن فرا می‌خواند، ورزشکاران قهرمان را فقط با یک تاج زیتون وحشی پاداش می‌دهد؟ اگر او غنی بود، به آن‌ها طلا می‌داد.ورزشکاران پیروز مورد تجلیل قرار گرفته و ستایش می‌شدند. دستاوردهای آن‌ها قدردانی می‌شد و در تاریخ ثبت می‌شد تا آیندگان بتوانند عملکرد
و در تاریخ ثبت می‌شد تا آیندگان بتوانند عملکرد آنان را برشمارند. در واقع، اسامی برندگان المپیک اساس گاهشماری جهان باستان را تشکیل می‌دادند، همان‌طور که تیمائوس در اثر خود، "«تاریخ»" این مسئله را شرح داده است. در میان بسیاری از ارجاعات فرهنگی در مورد تاج زیتون، سطر اول مصراع اول سرود ملی مکزیک نیز به این میراث معنوی اشاره دارد.
لوسی اوگچوکو اجیک (متولد ۱۶ اکتبر ۱۹۷۷) پاورلیفتر نیجریه‌ای پارالمپیکی است. او در شش رقابت متوالی پارالمپیک از سال ۲۰۰۰ در سیدنی تا ۲۰۲۱ در توکیو نماینده کشورش بوده است. او در مجموع این بازی‌ها، سه طلا، دو نقره و یک برنز کسب کرده است. او مدال نقره دیگری را در دسته سبک‌وزن زنان بازی‌های ساحل طلایی ۲۰۱۸ در رویداد پارا لیفتینگ پشت سر هموطن خود استر اویما کسب کرد. زندگی شخصی. ایجیک در سال ۱۹۷۷ در انوگو، نیجریه به دنیا آمد. اجیک به دلیل فلج اطفال از ویلچر استفاده می‌کند اجیک متأهل است و دو پسر دارد. وی در ایالت
می‌کند اجیک متأهل است و دو پسر دارد. وی در ایالت انوگو زندگی و در آنجا به عنوان یک مدیر ورزشی کار می‌کند. زندگی حرفه‌ای. ایجیک کمی قبل از بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۲۰۰۰ در سیدنی استرالیا تمرینات خود را به عنوان پاورلیفتر آغاز کرد. او در بازی‌های سیدنی در ماده وزنی ۴۴ کیلوگرم مسابقه داد و با بلند کردن وزنه ۱۰۲٫۵ کیلوگرم پشت سر فاطمه عمر از مصر مدال نقره گرفت. چهار سال بعد در بازی‌های آتن، در حالی که در همان وزن مسابقه می‌داد، دو بار رکورد جهانی پاورلیفتینگ پارالمپیک را در راه کسب مدال طلا با بلند کردن
پارالمپیک را در راه کسب مدال طلا با بلند کردن ۱۲۷٫۵ کیلوگرم شکست. در بازی‌های ۲۰۰۸ پکن، ایجیک یک‌وزن بالاتر رفت و در وزن ۴۸ کیلوگرم طلا گرفت. او با اولین تلاش خود با بلند کردن ۱۲۵ رکورد جهانی را شکست او دوباره با بلند کردن ۱۳۰ کیلوگرم رکورد را شکست، اما در تلاش سوم هنگام تلاش برای بلند کردن ۱۳۷٫۵ کیلوگرم لنگید. ایجیک پس از پیروزی در پکن اظهار داشت که قصد دارد یک وزنه دیگر را بالا ببرد تا یک رکورد جهانی جدید در کلاس سوم ثبت کند. در رقابت با فاطمه عمر در پارالمپیک تابستانی ۲۰۱۲ لندن ایجیک در دور اول با یک
تابستانی ۲۰۱۲ لندن ایجیک در دور اول با یک لیفت ۱۳۵ کیلوگرمی پیشتاز شد اما او نتوانست این رکورد را بهتر کند، در حالی که عمر رکورد خود از پکن را با بلند کردن نهایی ۱۴۲ گرم بهبود بخشید. با وجود ناکامی در شکست عمر، این دو زن یک کلاس بالاتر از بقیه میدان بودند و ایجیک مدال نقره را با اختلاف ۱۷ کیلوگرمی نسبت به اوزلم بچریکلی دارنده مدال برنز از ترکیه گرفت. چهار سال بعد ایجیک و عمر برای سومین بار در بازی‌های ۲۰۱۶ ریو با یکدیگر روبرو شدند. پس از لندن ، کمیته بین‌المللی پارالمپیک دسته‌های وزنه‌های پاورلیفتینگ را
پارالمپیک دسته‌های وزنه‌های پاورلیفتینگ را برای مردان و زنان تغییر داد و این دو در وزن ۶۱ کیلوگرم به رقابت پرداختند. سال قبل آمالیا پرز از مکزیک در ماده ۶۱ کیلوگرم با بالابردن ۱۳۳ کیلوگرم رکورد جهانی را از آن خود کرده‌بود که ایجیک با اولین وزنه، با ۱۳۵ کیلوگرم از آن پیشی گرفت عمر در وزن اول در تلاش برای بلندکردن ۱۳۳ کیلوگرم شکست خورده بود اما ر تلاش دوم موفق شد. ایجیک با بلند کردن دوم خود برتری خود را بهبود بخشید و دومین رکورد جهانی خود را با وزنه ۱۳۸ کیلوگرم ثبت کرد. عمر با رکورد نهایی ۱۴۰ کیلوگرم ایجیک
ثبت کرد. عمر با رکورد نهایی ۱۴۰ کیلوگرم ایجیک را در جایگاه مدال نقره قرار داد. با این حال، ایجیک با آخرین تلاش خود موفق شد سومین رکورد جهانی خود در روز را به دست آورد و زمانی که وزنه ۱۴۲ را به پایان رساند، مدال طلا را به دست آورد تا او را برنده سه مدال طلا کند. ایجیک علاوه بر کسب مدال طلا، در ریو نیز با انتخاب از سوی کشورش به عنوان پرچمدار مراسم افتتاحیه مورد تجلیل قرار گرفت. او در بازی‌های مشترک المنافع ۲۰۱۸ شرکت کرد و در رشته سبک‌وزن مدال نقره گرفت. در طول همه‌گیری COVID-19، او مجبور بود در خانه بماند و
همه‌گیری COVID-19، او مجبور بود در خانه بماند و اعلام کرد که این بر توانایی او برای تمرین تأثیر می‌گذارد. او در مسابقات جهانی ۲۰۲۱ در منچستر و در شرایطی که که ورزشکاران به دلیل محدودیت‌های همه گیر اجازه نداشتند با هم در یک رستوران غذا بخورند مدال طلا را کسب کرد. ایجیک به عنوان بخشی از تیم نیجریه برای بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۰ در توکیو انتخاب شد، جایی که قصد داشت مدال‌های طلای بیشتری کسب کند و رکورد جهانی خود را بشکند. او در مسابقات پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۰ که در توکیو ژاپن برگزار شد، مدال برنز وزن ۶۱
۲۰۲۰ که در توکیو ژاپن برگزار شد، مدال برنز وزن ۶۱ کیلوگرم زنان را به دست آورد. چند ماه بعد، او در مسابقات قهرمانی پارا لیفتینگ جهانی ۲۰۲۱ که در تفلیس گرجستان برگزار شد، مدال طلای مسابقات را به دست آورد.
HTML اچ‌تی‌ام‌ال کلماتی هستند که داخل تگ ابتدایی نوشته می‌شوند و برای کنترل رفتار عناصر اچ تی ام ال به کار می‌روند. این اتریبیوت‌ها عملکرد پیشفرض یک عنصر را تحت تأثیر قرار می‌دهند و ویژگی‌هایی به آن اضافه می‌کنند که عنصر بدون آن کار نمی‌کند یا کار خاصی انجام نمی‌دهد. در HTML این اتریبیوت‌ها داخل تگ شروع کننده نوشته می‌شوند. در HTML اتریبیوت‌ها به چند دسته تقسیم می‌شوند که هر کدام بنا به نقش خود کارکردهای متفاوتی دارند: ۱- ویژگی‌های اجباری که بدون آن ممکن است عنصر کار نکند یا عملاً کار خاصی انجام ندهد. ۲-