payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بوده است، با این حال برخی کارشناسان مانند کارشناس "واکس"می‌گویند که خشونت جنسی یک «امر ذاتی در درگیری‌های خشونت‌آمیز» است. حماس در ۷ اکتبر اعتراف کرد که «اشتباهاتی مرتکب شده»، اما ارتکاب تجاوز و تجاوز جنسی توسط جنگجویانش را رد کرد و اشاره کرد که این کار در اسلام حرام است. اسرائیلی‌ها و دیگران حماس را به استفاده سیستماتیک از تجاوز جنسی به عنوان یک سلاح جنگی متهم کرده‌اند. کوچاو الکایام-لوی، وکیل سابق دولت اسرائیل که ریاست یک کمیسیون غیردولتی مدافع به رسمیت شناختن جنایات تجاوز جنسی را در ۷ اکتبر بر عهده
شناختن جنایات تجاوز جنسی را در ۷ اکتبر بر عهده داشت، به این نتیجه رسید که حماس برای آسیب رساندن به روحیه اسرائیل، از خشونت جنسی به عنوان یک سلاح استفاده کرده است. در فوریه ۲۰۲۴، انجمن مراکز بحران تجاوز جنسی اسرائیل (ARCCI)، گزارشی را منتشر کرد که در آن خلاصهٔ اظهارات شاهدان آمده بود و خشونت جنسی ۷ اکتبر را به «عملکردهای تجاوز جنسی در طول جنگ» و «اقدامات سادیستی» طبقه‌بندی کرد. در سرتاسر گزارش این نتیجه‌گیری تکرار می‌شد که خشونت جنسی سیستماتیک، عمدی، گسترده بوده و سرخود یا تصادفی نبوده است، و «تروریست‌های
بوده و سرخود یا تصادفی نبوده است، و «تروریست‌های حماس از شیوه‌های سادیستی با هدف تشدید درجه تحقیر و وحشت ذاتی خشونت جنسی استفاده کردند». شواهد و مدارک. پس از این حملات، پلیس اسرائیل، شین بت و ارتش اسرائیل شروع به جمع‌آوری شواهد، گرفتن اظهارات شاهدان و بازجویی از شبه نظامیان اسیر شده حماس در مورد خشونت جنسی انجام شده در حمله ۷ اکتبر کردند. پلیس اسرائیل با بیان این که جمع‌آروی مدارک از منطقه جنگی بسیار سخت است، اعلام کرد که ممکن است هیچ‌گاه شواهد کاملی از جنایات انجام شده به دست نیاید. مقامات شواهد ویدئویی،
انجام شده به دست نیاید. مقامات شواهد ویدئویی، عکس‌هایی از اجساد قربانیان و اظهارات ستیزه‌جویان را که به گفته آنها گزارش‌های تجاوز جنسی را تأیید می‌کند، جمع‌آوری کردند. به گفته پلیس اسرائیل کالبد شکافی قربانیان نیز این گزارش‌ها را تأیید می‌کند. شهادت اسرائیلی‌ها. بازماندگان، شاهدان، امدادگران و پرسنل نظامی گزارش‌هایی از تجاوز جنسی، مثله کردن و سایر خشونت‌های جنسی که ستیزه‌جویان حماس انجام داده‌اند ارائه کردند. یکی از مقامات لاهاو ۴۳۳ به کنست گفت که ۱۵۰۰ شهادت جمع‌آوری شده است. شلی هاروش، افسر پلیسی که این
جمع‌آوری شده است. شلی هاروش، افسر پلیسی که این تحقیقات را رهبری می‌کرد، در ۲ دسامبر ۲۰۲۳ به "تایمز" گفت: «اکنون واضح است که جرایم جنسی بخشی از برنامه‌ریزی بوده و هدف آن ترساندن و تحقیر مردم بوده است.» به گفته تامار هرزیگ، استاد دانشگاه تل آویو، شاهدان شنیده‌اند که ستیزه‌جویان دربارهٔ برنامه‌هایی برای تجاوز به دختران خاص صحبت می‌کردند. هرزیگ همچنین گفت که ستیزه‌جویان در حال رژه رفتن با بدن قربانیان دیده شدند که لباس‌هایشان پاره بود و بین پاهایشان نیز خونی بود. او گفت که اظهارات بازماندگانی که به مراکز
بود. او گفت که اظهارات بازماندگانی که به مراکز درمانی اسرائیل آورده شده بودند، ثبت و ضبط شده است. هرزیگ گفت شواهد پزشکی قانونی جمع‌آوری‌شده از اجساد دختران اسرائیلی نشان می‌دهد که آنها مورد تجاوز جنسی قرار گرفته‌اند، گاهی چنان خشونت‌آمیز که پاها و استخوان‌های لگن آن‌ها شکسته است. بازماندگان همچنین به موارد تجاوز گروهی و بریدن سینه‌های زنان جوان شهادت دادند. بازجویی از شبه‌نظامیان حماس. آژانس‌های امنیتی اسرائیل ویدئوهایی منتشر کردند که بازجویی آنها از هفت شبه‌نظامی حماس را نشان می‌دهد که یکی از آن‌ها
هفت شبه‌نظامی حماس را نشان می‌دهد که یکی از آن‌ها می‌گوید به آن‌ها اجازه تجاوز به یک جسد داده شده است. ارتش اسرائیل در ۲۸ مارس ۲۰۲۴ فیلمی از یک ستیزه‌جوی فلسطینی به نام منار محمود محمد قاسم منتشر کرد که به صراحت به تجاوز خود به یک زن اسرائیلی در کیبوتص در ۷ اکتبر اعتراف کرد. در این ویدئو، قاسم ماجرا را به تفصیل شرح می‌دهد، از جمله توصیف لباس‌ها، سوتین و لباس‌های زیر قربانی و اینکه بعداً توسط دو شبه‌نظامی دیگر با مادرش برده شد. در ماه مه ۲۰۲۴، ارتش اسرائیل تصاویری از یک پدر و پسر اسیر منتشر کرد که گفته
تصاویری از یک پدر و پسر اسیر منتشر کرد که گفته می‌شود از اعضای حماس بودند و به قتل غیرنظامیان در خانه‌هایشان، ربودن قربانیان و تجاوز به زنان پیش از قتل یکی از آن‌ها در کیبوتص نیر اوز اعتراف کردند. محدودیت شواهد پزشکی قانونی. اعضای سازمان ملل متحد، پزشکان برای حقوق بشر اسرائیل و انجمن مراکز بحران تجاوز جنسی در اسرائیل، همگی به فقدان تحقیقات پزشکی قانونی که در مورد کشته‌شدگان در محل‌های حمله اشاره کرده‌اند. با توجه به تعداد زیاد کشته‌شدگان، اسرائیل قصد داشت تا حداقل یک ماه پس از حملات ۷ اکتبر همه قربانیان را
حداقل یک ماه پس از حملات ۷ اکتبر همه قربانیان را به طور کامل شناسایی کند که باعث شد سردخانه‌ها مدارک فیزیکی یا کیت‌های تجاوز جنسی را از هیچ جسدی جمع‌آوری نکنند. بنا بر گزارش‌ها، مقامات اسرائیل نمی‌توانند برای موارد فردی تجاوز جنسی یا خشونت جنسی پرونده تشکیل دهند، چرا که مدارک فیزیکی لازم برای دادگاه وجود ندارد. سازمان ملل که «اطلاعات روشن و قانع‌کننده» از خشونت جنسی در جریان حملات حماس یافته است، گزارش می‌دهد که کمبود مدارک به خاطر گستردگی حملات در نقاط مختلف و همچنین تعداد بالای قربانیان بوده است. یکی از
و همچنین تعداد بالای قربانیان بوده است. یکی از افسران روابط دولتی در شبکه زنان اسرائیل گفت که بیشتر قربانیان تجاوز کشته شده‌اند و اجساد آن‌ها همراه با شواهد سوزانده یا دفن شده است. رسانه‌های اسرائیلی اعلام کردند که صحنه‌های این حملات به‌درستی عکس‌برداری، حفظ یا بررسی قانونی نشده است. خشونت‌های جنسی بر پایه مکان. خشونت جنسی حداقل در چهار مکان رخ داده است: جشنواره موسیقی رعیم و حومه. حماس، کمی بعد از ساعت ۷ صبح روز ۷ اکتبر، حمله به گردهمایی سوکوت سوپرنوا، یک فستیوال موسیقی در فضای باز را در طول تعطیلات یهودی
موسیقی در فضای باز را در طول تعطیلات یهودی شمنی آتزرت در نزدیکی کیبوتص ریم رهبری کرد. ویدیوی «زنی با لباس مشکی». در ۸ اکتبر، ویدئویی از این جشنواره در رسانه‌های اجتماعی پخش شد که زنی را نشان می‌داد که به پشت دراز کشیده، لباس‌هایش پاره شده، پاهایش باز و واژنش آشکار شده در حالی که صورتش سوخته و دست راستش چشمانش را پوشانده بود. او بعداً به نام گال عبدوش (با نام خانوادگی براخا قبل ازدواج) شناخته شد. ادن وسلی، زنی که پس از حمله به دنبال دوستش می‌گشته می‌گوید که این ویدئو را فیلم‌برداری کرده. او به ARCCI گفت که
این ویدئو را فیلم‌برداری کرده. او به ARCCI گفت که زخم بریدن را روی پای قربانی دیده که باعث شد بفهمد لباس زیر قربانی بریده شده است. پس از انتشار مقاله "نیویورک تایمز" «فریادهای بدون کلام»، وسلی به رسانه‌ها گفت که عبدوش مورد تجاوز قرار گرفته، سوزانده شده و به قتل رسیده است. اتی براچا، مادر گال؛ رامی براچا، برادر گال؛ و مادر ناگی (شوهر گال که او هم کشته شد) همگی معتقدند که به گال تجاوز شده است. اتی با بیان اینکه «شاهدانی وجود دارند که تجاوز جنسی به دخترم را دیده‌اند» تأکید کرد که دنیا از «تجاوزات جنسی‌ای که
تأکید کرد که دنیا از «تجاوزات جنسی‌ای که این هیولاها مرتکب شده‌اند» خبر دارد، اما چشمانش را بسته است و این که آن‌ها مانند دنیا چشمانشان را نبسته‌اند و نخواهند گفت که این اتفاق نیفتاده. مادر ناگی از این که پسرش قبل از کشته شدن، تجاوز به همسرش را دیده ابراز تأسف کرد. رامی نیز اظهار داشت فهمیدن این موضوع که خواهرش قبل از کشته شدن مورد تجاوز قرار گرفته و این که چه چیزهایی بر او گذشته برایش بسیار سخت بوده است. نسیم عبدوش، برادر ناگی، در ۱ ژانویه ۲۰۲۴ با کانال ۱۳ مصاحبه کرد و بارها تجاوز به گال را رد کرد. او گفت
مصاحبه کرد و بارها تجاوز به گال را رد کرد. او گفت که ناگی در ساعت ۷ صبح با او تماس گرفته و گفته است که همسرش کشته شده اما هرگز چیزی در رابطه با تجاوز جنسی ذکر نکرده. عبدوش تکرار کرد که به گال تجاوز نشده و «رسانه‌ها آن را اختراع کرده‌اند». میرال محراب، خواهر گال، در اینستاگرام خود ادعای تجاوز به خواهرش را زیر سؤال برد اما او متعاقباً پست را حذف کرد، با این حال انکارکنندگان، تصاویر پست او را برای انکار کلی خشونت جنسی به صورت گسترده‌ای پخش کردند. او بعداً به "تایمز" گفت از این که از پستش برای زیر سؤال بردن
"تایمز" گفت از این که از پستش برای زیر سؤال بردن تجاوز شبه‌نظامیان حماس به اسرائیلی‌ها استفاده شده، پشیمان است و او فقط سعی داشته تا از خواهرش محافظت کند. استر / شاهد اس / ساپیر. در اکتبر ۲۰۲۳، پلیس اسرائیل ویدئویی از زنی که "لو پاریسین" او را «استر» و بی‌بی‌سی «شاهد اس» نامید، به چندین روزنامه‌نگار نشان داد؛ او در ویدئو آنچه را که مخفیگاهش در نزدیکی جشنواره دیده است توصیف کرد: یک ستیزه‌جو کسی را خم می‌کند، سپس «استر» فهمید که او در حال تجاوز به قربانی است. ستیزه‌جو او را به شخص دیگری منتقل کرد. او هنوز
ستیزه‌جو او را به شخص دیگری منتقل کرد. او هنوز زنده بود و از پشتش خونریزی داشت. مردان قسمت‌هایی از بدن او را بریدند، سینه‌اش را تکه‌تکه کردند، در خیابان انداختند و با آن بازی کردند. ستیزه‌جوی دیگری به او تجاوز کرد، سپس در حالی که هنوز به او دخول می‌کرد، به سر او شلیک کرد و سپس انزال کرد. دو ماه بعد، در دسامبر ۲۰۲۳، "نیویورک تایمز" گزارش‌هایی را با مضامین بسیار مشابه از یک شاهد به نام «ساپیر» گزارش کرد. کنست. یکی از بازماندگان به کنست گفت که دخترانی برهنه، جسدهای تکه‌تکه شده و دخترانی را دیده که لگن آن‌ها
جسدهای تکه‌تکه شده و دخترانی را دیده که لگن آن‌ها به دلیل خشونت بالای تجاوز شکسته بوده. یک شاهد ناشناس ادعا می‌کند که در مجاورت جشنواره «آخرالزمانی از اجساد و دختران بدون لباس بود، برخی از قسمت‌های بالا و برخی قسمت‌های پایینی [بدن] خود را از دست داده‌اند» دیده است. یونی سادون. یونی سادون یکی از بازماندگان حمله به "تایمز" گفت: «آنها یک زن جوان را در نزدیکی ماشین دستگیر کرده بودند و او در حال مبارزه بود و به آنها اجازه نمی‌داد او را برهنه کنند. آنها او را به زمین انداختند و یکی از تروریست‌ها بیل برداشت و سرش
انداختند و یکی از تروریست‌ها بیل برداشت و سرش را از بدن جدا کرد. سرش روی زمین غل خورد و من آن را دیدم.» مسیر ۲۳۲. مردی ناشناس دیده که مردانی با لباس غیرنظامی زنی را از یک ون در مسیر ۲۳۲ در همان حوالی بیرون کشیدند، دور او جمع شده و در حالی که فریاد می‌کشید به او دخول کردند و سپس یکی از مردان او را با چاقو کشت. سه نفر دیگر که نامشان فاش نشده است شهادت دادند که زنان در آنجا و در یک مکان دیگر در مسیر ۲۳۲ مورد تجاوز قرار گرفته و کشته شدند. شاهدهای دیگر. یک شاهد مرد که نامش فاش نشده به بی‌بی‌سی گفت که او صدایی
مرد که نامش فاش نشده به بی‌بی‌سی گفت که او صدایی را شنیده که مطمئن است فریاد زنانی بوده که مورد تجاوز قرار گرفتند و همچنین به زنان مرده نیز تجاوز شده است. ران فرگر، یکی دیگر از نجات‌یافته‌ها، به آسوشیتدپرس گفت که صدای فریاد زنی را شنیده که گفته «دارند به من تجاوز می‌کنند، به من تجاوز می‌کنند» و سپس چندین گلوله شلیک شد و در همان لحظه او ساکت شد. انجمن مراکز بحران تجاوز جنسی در اسرائیل به چهار منبع استناد می‌کند: ویدئوی «زنی با لباس سیاه»، گزارش "ساندی تایمز" در مورد یونی سادون، گزارش ارائه شده در کنست و
در مورد یونی سادون، گزارش ارائه شده در کنست و گزارش "اسکای نیوز" از نیروهای زاکا (نیروی امدادی اسرائیل) که می‌گویند اجساد با لباس نصفه یا بی‌لباس به دست آن‌ها رسیده، برخی نیز خونریزی شدید لگن داشته یا از ناحیه تناسلی مثله شده بودند، که این انجمن ادعا می‌کند با سایر گزارش‌ها مطابقت دارد. کیبوتص‌ها. تجاوزها در کیبوتص بئری. در کیبوتص بئری، یک امدادگر از واحد نجات تاکتیک‌های ویژه ۶۶۹ گفت که او خانه به خانه به دنبال افراد زنده می‌گشت که جسد دو دختر نوجوان را در اتاق خواب پیدا کرد. او گفت که شک نداشت که یکی از
اتاق خواب پیدا کرد. او گفت که شک نداشت که یکی از نوجوانان مورد تجاوز جنسی قرار گرفته، اما نمی‌دانست که آیا او ابتدا مرده است یا خیر. بر اساس گزارش‌ها، جسد دو زن با پاها و دست‌های بسته به تخت‌هایشان پیدا شد که اندام تناسلی یکی از آنها با چاقو مورد اصابت قرار گرفته بود و اندام‌های داخلی آن‌ها خارج شده بود. در مارس ۲۰۲۴، "اینترسپت" گزارش داد که این‌ها خواهران نوجوان با نام‌های «ی. شرابی» و «ن. شرابی» بوده‌اند. در یک مصاحبه با کانال ۱۲، خبرنگار "تایمز،" آنات شوارتز گفت که بعد از شنیدن صحبت‌های امدادگر، تلاش
شوارتز گفت که بعد از شنیدن صحبت‌های امدادگر، تلاش کرده تا شاهد دومی پیدا کند اما پیدا نکرده. شواهد دیگر. نیویورک تایمز عکس‌هایی از جسد زنی که در یک کیبوتص پیدا شده بود را مشاهده کرد که ده‌ها میخ به کشاله ران و ران‌های او فرو شده بود. همچنین گزارش داد که زنان و دختران در کیبوتص کفار آزا مورد تجاوز جنسی قرار گرفتند. در گزارش انجمن مراکز بحران تجاوز جنسی اسرائیل ۶ منبع ذکر شده است: پایگاه‌های ارتش اسرائیل. بسیاری از اجساد کشف شده در صحنه‌های مختلف به اردوگاه خاخامی نظامی ارتش اسرائیل آورده شده‌اند، چرا که
خاخامی نظامی ارتش اسرائیل آورده شده‌اند، چرا که دارای امکاناتی برای شناسایی اجساد است. شری مندس. شری مندس، یک سرباز ذخیره ارتش مستقر در این اردوگاه، در رویدادی در سازمان ملل گفت که تیم او سربازان زنی را کشف کردند که از ناحیه واژن یا سینه‌هایشان گلوله خورده بودند و گزارش داد که به نظر می‌رسد مثله‌سازی منظم تناسلی توسط شبه‌نظامیان حماس وجود داشته است. او همچنین اظهار داشت که آنها اجساد سر بریده یا اجسادی را پیدا کردند که اندام‌هایشان جدا شده بود یا بدن‌هایی که صورت‌هایشان مثله شده بود و به برخی از صورت‌ها
که صورت‌هایشان مثله شده بود و به برخی از صورت‌ها بعد از مرگ چندین بار شلیک شده بود. به گفته مندس، اجسادی با لباس کم یا بدون لباس پیدا شدند که برخی فقط لباس زیر خونی به تن داشتند. کاپیتان مایان. مایان کاپیتان ارتش اسرائیل که یک دندانپزشک و عضو تیم پزشکی قانونی شناسایی اجساد بود، گفت که با جسدهای متعددی مواجه شده است که نشانه‌هایی مطابق با سوء استفاده جنسی داشتند و می‌گوید: «می‌توانم بگویم که در [ناحیه تناسلی] نشانه‌های زیادی از آزار دیده‌ام.[...] پاهای شکسته، لگن شکسته، لباس زیر خونی دیدیم». ستوان تامار بار
لگن شکسته، لباس زیر خونی دیدیم». ستوان تامار بار شیمون. ستوان تامار بار شیمون، بازمانده حمله در پایگاه نظامی متصل به گذرگاه اریز، گفت که یکی از اعضای حماس سعی کرد لباس او را در بیاورد، اما یکی دیگر از ستیزه‌جویان حماس او را متوقف کرد و پس از آن هر دو اتاقی را که در آن پنهان شده بود ترک کردند. ویدیو موشه پینچی. موشه پینچی ویدئویی را که توسط حماس فیلمبرداری شده است به اشتراک گذاشت که نشان می‌دهد ارتش اسرائیل دو سرباز را که از ناحیه تناسلی تیر خورده بودند، پیدا کرده است. گزارش انجمن به عنوان شواهد از
پیدا کرده است. گزارش انجمن به عنوان شواهد از «فریادهای بی کلام»، مندس، مایان، بار-شیمون و پینچی نام می‌برد. در اسارت در غزه. یکی از گروگان‌های اسرائیلی که در جریان آتش‌بس موقت در اواخر نوامبر و اوایل دسامبر ۲۰۲۳ آزاد شد، به "جروزالم پست" گفت که دست‌کم سه زن توسط اسیرکنندگان حماس مورد تجاوز جنسی قرار گرفته‌اند. آسوشیتدپرس گزارش داد که یک پزشک اسرائیلی ناشناس که ۱۱۰ نفر از گروگان‌های آزادشده را معالجه کرده، گفته است که حداقل ۱۰ مرد و زن در حین اسارت مورد تجاوز جنسی یا آزار جنسی قرار گرفته‌اند. گروگان‌های
جنسی یا آزار جنسی قرار گرفته‌اند. گروگان‌های آزادشده تحت آزمایش بارداری قرار گرفتند و از نظر بیماری‌های مقاربتی غربالگری شدند. دو پزشک اسرائیلی و همچنین یک مقام نظامی اسرائیلی ناشناس در مصاحبه با یو اس ای تودی تأیید کردند که زنان اسرائیلی در اسارت مورد آزار جنسی قرار گرفتند. پزشک دیگری گفت که بسیاری از زنانی که شاهد تجاوز جنسی بوده‌اند، دچار پی‌تی‌اس‌دی شده‌اند. یک مقام نظامی اسرائیل نیز گفت: «ما می‌دانیم که گروگان‌های زن در دوران اسارت تحت کنترل حماس مورد تجاوز قرار گرفته‌اند.» در ژانویه ۲۰۲۴، ویدئویی که
تجاوز قرار گرفته‌اند.» در ژانویه ۲۰۲۴، ویدئویی که در اکتبر ۲۰۲۳ گرفته شده بود دوباره منتشر شد که ۴ سرباز زن اسرائیلی را به گروگان گرفته شده‌اند را نشان می‌داد: لیری آلباگ، کارینا آریف، دانیلا گیلبوآ و آگام برگر. پس از این، گروگان آزاد شده چن گلدشتاین-آلموگ گزارش داد که برخی از آن‌ها را دیده است که به او گفته‌اند که ربایندگان آن‌ها چندین بار از آن‌ها سوء استفاده جنسی کرده‌اند. گزارش انجمن به گزارش "تایمز اسرائیل" به اضافه اظهارات گروگان‌های سابق کفر آزا استناد می‌کند: چن و آگام گلدشتاین گفتند که با ۳ گروگان
می‌کند: چن و آگام گلدشتاین گفتند که با ۳ گروگان زن روبرو شده‌اند که به آنها گفته‌اند که ربایندگان به آنها تجاوز کرده‌اند. گزارشی از آویوا سیگال در "کان" پخش شد که در آن گفت زنی را دیده که اسیرکنندگان او را هنگام بردن او به دستشویی مورد تعرض قرار داده بودند و گفت که اسیرکنندگان زنان و مردان را به «عروسک‌های خیمه شب بازی» تبدیل کردند. گزارش سازمان ملل در مارس ۲۰۲۴ به این نتیجه رسید که «اطلاعات روشن و قانع‌کننده» وجود دارد که گروگان‌های اسرائیلی در غزه «خشونت جنسی، از جمله تجاوز جنسی» را تجربه کرده‌اند و
جنسی، از جمله تجاوز جنسی» را تجربه کرده‌اند و «دلایل معقولی» وجود دارد که باور کنیم چنین آزاری «در حال انجام علیه کسانی است که هنوز در اسارت هستند». در اواخر مارس ۲۰۲۴، آمیت سوسانا، در مصاحبه ای با "نیویورک تایمز"، گفت که در زمان اسارت حماس در غزه مورد آزار جنسی قرار گرفته است. او در ۷ اکتبر به گروگان گرفته شد؛ حوالی ۲۴ اکتبر ضارب او که خود را محمد می‌نامید، او را با اسلحه به اتاق خواب کودکی کشاند، جایی که سوسانا گفت که «او با اسلحه به سمت من نشانه گرفته بود. من را مجبور کرد که با او عمل جنسی انجام دهم.»
من را مجبور کرد که با او عمل جنسی انجام دهم.» یک گزارش پزشکی به طور مشترک توسط متخصص زنان ارشد اسرائیلی، جولیا باردا، و یک مددکار اجتماعی، والریا تسخوفسکی، ثبت شد. باردا اظهار داشت که "آمیت بلافاصله نه تنها در مورد تجاوز جنسی خود بلکه در مورد بسیاری از مصائب دیگر که تجربه کرده بود با جزئیات صحبت کرد. سیگال سادتزکی، استاد دانشکده پزشکی دانشگاه تل‌آویو، نقل می‌کند که سوسانا برای اولین بار در چند روز پس از آزادی به او دربارهٔ تجاوز جنسی گفت و همچنین گزارش داد که اظهارات سوسانا ثابت مانده است. سوسانا همچنین به
اظهارات سوسانا ثابت مانده است. سوسانا همچنین به "نیویورک تایمز" توضیح داد که تقریباً در شش مکان از جمله خانه‌های شخصی، یک دفتر و یک تونل زیرزمینی نگه‌داری می‌شده است. واکنش‌های بین‌المللی. سفیران مالت، اسپانیا و پاناما در اسرائیل اقدامات حماس را در کنست در ۲۷ نوامبر ۲۰۲۳ محکوم کردند. سفیر کانادا از پاسخ آرام به اقدامات علیه زنان اسرائیلی در همان هیئت ابراز تاسف کرد. ملانی جولی، وزیر امور خارجه کانادا، به پرداخت یک میلیون دلار برای حمایت از قربانیان خشونت جنسی اسرائیلی‌ها متعهد شد. اما گفته نشد که در چه
جنسی اسرائیلی‌ها متعهد شد. اما گفته نشد که در چه زمانی و چه گروه‌هایی این یک میلیون دلار را دریافت خواهند کرد. ایالات متحده. جو بایدن، رئیس‌جمهور ایالات متحده، در یک سخنرانی در ۱۰ اکتبر، حماس را محکوم کرد و اظهار داشت که این رویدادها نشان‌دهنده «شیطان خالص» است. هیلاری کلینتون، وزیر خارجه اسبق ایالات متحده، استفاده از تجاوز جنسی در جنگ را به عنوان جنایت علیه بشریت محکوم کرد. اتحادیه اروپا. در آوریل ۲۰۲۴، اتحادیه اروپا شاخه‌های نظامی و نیروهای ویژه حماس و شاخه مسلح جهاد اسلامی فلسطین را به دلیل مسئولیت آنها
مسلح جهاد اسلامی فلسطین را به دلیل مسئولیت آنها در قبال خشونت جنسی در ۷ اکتبر تحریم کرد. توقیف دارایی و ممنوعیت سفر بر گردان‌های قسام و قدس و نیروی نوخبه اعمال شد. اتحادیه اروپا اعلام کرد که جنگجویان این گروه‌ها «به شیوه‌ای سیستماتیک مرتکب خشونت جنسی و جنسیتی شدند و از آن به عنوان سلاح جنگی استفاده کردند». دادگاه جنایی بین‌المللی. در ماه مه ۲۰۲۴، کریم احمد خان، دادستان ارشد دادگاه کیفری بین‌المللی، اعلام کرد که به دنبال متهم کردن رهبران حماس، یحیی سنوار، اسماعیل هنیه و محمد دیف به جنایات جنگی و جنایات علیه
هنیه و محمد دیف به جنایات جنگی و جنایات علیه بشریت، از جمله تجاوز جنسی و تجاوز جنسی علیه افرادی است که در غزه اسارت هستند.
محمدهادی حاج‌رحیمی (۱۳۴۱ – ۱۳ فروردین ۱۴۰۳) سرتیپ سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بود، که از سال ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۳ به‌عنوان معاون هماهنگ‌کننده نیروی قدس سپاه فعالیت می‌کرد. وی فعالیت نظامی را از سال ۱۳۵۹ در سپاه پاسداران آغاز کرد و در خلال جنگ ایران و عراق از اعضای لشکر ۱۰ سیدالشهدا بود و فرماندهی پادگان حمزه را برعهده داشت. حاج‌رحیمی پس از جنگ به ستاد نیروی زمینی سپاه پاسداران منتقل شد و در پی شکل‌گیری نیروی قدس، به این نیرو پیوست و تا سال ۱۴۰۰ فرماندهی یگان نیروی‌مخصوص امام‌علی را برعهده داشت. او پس از درگذشت سید
امام‌علی را برعهده داشت. او پس از درگذشت سید محمد حجازی در فروردین ۱۴۰۰ و انتصاب محمدرضا فلاح‌زاده به جانشینی نیروی قدس، به معاونت هماهنگ‌کننده نیروی قدس منصوب شد و تا سال ۱۴۰۳ در این جایگاه فعالیت نمود. درگذشت. حاج‌رحیمی در ۱۳ فروردین ۱۴۰۳ در حمله هوایی اسرائیل به ساختمان کنسولگری ایران در دمشق به همراه محمدرضا زاهدی و عده ای دیگر کشته شد. پیکر او پس از تشییع، در قطعه ۲۴ بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد.
بازنشر یا چاپ‌مجدد دوباره-نشر مطالبی است که قبلاً منتشر شده است. اصطلاح «چاپ‌مجدد» با معانی کمی متفاوت در چندین زمینه استفاده می‌شود. انتشارات دانشگاهی. در انتشارات دانشگاهی، چاپ‌های چاپی، که گاهی به عنوان چاپ‌مجدد نیز شناخته می‌شوند، بازتولید انبوه مقالات فردی هستند که قبلاً در مجلات دانشگاهی منتشر شده‌اند. نتایج حاصل از مجلات علمی، فنی و پزشکی (STM) توسط محققان در برخی زمینه‌ها برای ایجاد آگاهی در میان مخاطبانی که مشترک مجله نیستند استفاده می‌شود. پزشکان، مصرف‌کنندگان، سرمایه‌گذاران و غیره معمولاً
مصرف‌کنندگان، سرمایه‌گذاران و غیره معمولاً مستقیماً از ناشر مجله سفارش می‌شوند. با این حال، برخی از ارائه دهندگان خدمات شخص ثالث نیز وجود دارند که به عنوان واسطه‌ای عمل می‌کنند که منبع واحدی از چاپ‌های چاپ شده از چندین ناشر را فراهم می‌کند. انتشار کتاب. در نشر کتاب، اگر چاپ‌مجدد از نسخه قبلی اصلاح شده باشد، معمولاً به عنوان یک نسخه جدید به جای چاپ‌مجدد یاد می‌شود. بازی‌های کارتی کلکسیونی. در بازی‌های کارتی کلکسیونی، چاپ‌مجدد کارتی است که در یک مجموعه کارت قبلی منتشر شده است که دوباره در یک مجموعه کارت جدید
منتشر شده است که دوباره در یک مجموعه کارت جدید منتشر می‌شود. اغلب، هنر روی کارت ممکن است تغییر کند یا متن بروزرسانی شود تا اشتباهات جدید را منعکس کند. کتاب‌های کمیک. ناشران کتاب‌های کمیک کلاسیک سال‌ها یا حتی دهه‌های پیش را تجدید چاپ می‌کنند و اغلب هنر را با تکنیک‌های جدیدتر بازسازی می‌کنند. چاپ‌های‌مجدد ممکن است کتاب‌های مصور مستقل، کتاب‌های رقعی تلفیقی یا نسخه‌های پشتیبان در کتاب‌های کمیک دیگر باشد. کتاب‌های مصور که به فروش می‌رسند ممکن است یک بار دیگر (یا بیشتر) چاپ شوند تا نسخه‌های بیشتری توزیع کنند.
بیشتر) چاپ شوند تا نسخه‌های بیشتری توزیع کنند. نوارهای ویدئویی، دی‌وی‌دی و بلو-ری. در قرن بیستم و بیست و یکم، انتشارات رسانه‌های خانگی چندین فیلم قدیمی را چاپ‌مجدد خواهند کرد.
آزمون ترندلنبُرگ یا آزمون برودی–ترندلنبُرگ آزمونی است که از آن طی معاینه بالینی برای تعیین کارآمدی دریچه‌های سیاهرگ‌های سطحی و عمقی پا در بیماران مبتلا به واریس استفاده شود. آزمون ترندلنبُرگ را می‌توان با بستن تورنیکه در سطوح مختلف پا تکرار کرد تا سطح نارسایی دریچه‌ای را بیشتر مشخص کند: این آزمون نامش را از فردریش ترندلنبُرگ می‌گیرد که در سال ۱۸۹۱ آن را تشریح کرد.
اردوگاه‌ها یا کمپ‌هایی توسط آژانس امداد و کار سازمان ملل متحد (اونروا) در اردن، لبنان، سوریه، کرانه باختری و نوار غزه برای اسکان آوارگان فلسطینی ثبت شده در اونروا، که در جریان اخراج و فرار فلسطینی‌ها در سال ۱۹۴۸ پس از جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل یا پس از جنگ شش روزه در سال ۱۹۶۷، گریختند یا اخراج شدند، و نسل‌های بعدی پدرتبار آنها ایجاد شده است. . ۶۸ اردوگاه آوارگان فلسطینی وجود دارد، ۵۸ اردوگاه رسمی و ۱۰ اردوگاه غیررسمی، که ده تایشان پس از جنگ شش روزه تأسیس شد و بقیه در سال‌های ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۰ تأسیس شدند. در حالی
بقیه در سال‌های ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۰ تأسیس شدند. در حالی که تنها یک سوم از آوارگان فلسطینی ثبت در داخل محدوده‌های اردوگاه‌های پناهندگان زندگی می‌کنند، پناهندگان فلسطینی «در خارج از اردوگاه‌ها و تجمعات غیررسمی ادغام اجتماعی و اقتصادی فوق‌العاده ای از خود نشان می‌دهند». بسیاری از آوارگان فلسطینی در «جماعت‌های» مجاور یا نزدیک آنها زندگی می‌کنند، که به عنوان «منطقه جغرافیایی، خارج از اردوگاه‌های رسمی، که حداقل ۱۵ خانواده فلسطینی در آن زندگی می‌کنند» تعریف می‌شود. تعداد کل پناهندگان فلسطینی ثبت شده از ۷۵۰۰۰۰ نفر در سال
کل پناهندگان فلسطینی ثبت شده از ۷۵۰۰۰۰ نفر در سال ۱۹۵۰ به حدود ۵ میلیون نفر در سال ۲۰۱۳ رسیده است تعریف پناهنده فلسطینی. مأموریت آنروا ارائه کمک به آوارگان فلسطینی از جمله دسترسی به اردوگاه‌های پناهندگان آن است. برای این منظور، آوارگان فلسطینی را به عنوان «افرادی که محل زندگی عادی آنها فلسطین در دوره اول ژوئن ۱۹۴۶ تا ۱۵ مه ۱۹۴۸ بود و در نتیجه درگیری‌های ۱۹۴۸ خانه و ملزومات زندگی خود را از دست دادند» تعریف می‌کند. اونروا همچنین به نوادگان پدرتبار این پناهندگان و همچنین فرزندان قانونی آنها کمک می‌کند. نقش
و همچنین فرزندان قانونی آنها کمک می‌کند. نقش اونروا. برای اینکه یک اردوگاه توسط اونروا به رسمیت شناخته شود، باید توافقی بین دولت میزبان و آنروا در مورد استفاده از آن اردوگاه وجود داشته باشد. آنروا خودش هیچ اردوگاهی را اداره نمی‌کند، هیچ اختیار پلیس یا نقش اداری ندارد، بلکه صرفاً به اردوگاه خدمات ارائه می‌دهد. اونروا تأسیساتی را در ۵۸ اردوگاه تعیین شده پناهندگان در اردن، لبنان، سوریه، کرانه باختری و نوار غزه به رسمیت می‌شناسد و همچنین تأسیساتی را در سایر مناطقی که تعداد زیادی از پناهندگان فلسطینی ثبت شده
که تعداد زیادی از پناهندگان فلسطینی ثبت شده خارج از اردوگاه‌های شناخته شده زندگی می‌کنند، در اختیار می‌گذارد. اونروا همچنین به آوارگان یهودی در داخل اسرائیل پس از درگیری ۱۹۴۸ کمک می‌کرد تا اینکه دولت اسرائیل مسئولیت آنها را در سال ۱۹۵۲ بر عهده گرفت. اردوگاه‌های پناهندگان از شهرهای خیمه ای گرفته تا ردیف‌هایی از بلوک‌های بتنی و گتوهای شهری غیرقابل تشخیص از محیط اطرافشان (که عملاً در شهرهای موجود یا به خودی خود به توسعه‌های شهری تبدیل می‌شوند) توسعه یافتند، که حدود یک سوم از کل پناهندگان فلسطینی ثبت‌شده را در
حدود یک سوم از کل پناهندگان فلسطینی ثبت‌شده را در خود جای داده است. بودجه فعالیت‌های اونروا تقریباً به‌طور کامل از کمک‌های داوطلبانه کشورهای عضو سازمان ملل تأمین می‌شود. اونروا همچنین مقداری بودجه از بودجه منظم سازمان ملل دریافت می‌کند که بیشتر برای هزینه‌های کارکنان بین‌المللی استفاده می‌شود. لیست اردوگاه‌ها. کمپ‌ها بین پنج منطقه تقسیم می‌شوند: آمار جمعیت. تکامل جمعیت پناهندگان فلسطینی در زیر نشان داده شده است:
آنتن فعال آنتنی است که شامل قطعات الکترونیکی فعال مانند ترانزیستور است، برخلاف اکثر آنتن‌هایی که فقط از اجزای غیرفعال مانند میله‌های فلزی، خازن‌ها و سلف‌ها تشکیل شده‌اند. طراحی آنتن‌های فعال به آنتن‌های با اندازه محدود اجازه می‌دهد تا محدوده فرکانسی (پهنای‌باند) وسیع تری نسبت به آنتن‌های غیرفعال داشته باشند، و اساساً در شرایطی استفاده می‌شود که آنتن غیرفعال بزرگتر یا غیرعملی است، مانند داخل یک رادیو قابل‌حمل یا روی یک وسیله نقلیه، یا غیرممکن مانند یک منطقه مسکونی حومه شهر با محدودیت در آنتن‌های بزرگ در فضای
حومه شهر با محدودیت در آنتن‌های بزرگ در فضای باز است. بیشتر آنتن‌های فعال از یک آنتن معمولی کوتاه، مانند یک آنتن شلاقی کوچک تشکیل شده‌اند که به یک جزء فعال (معمولاً فِت) متصل است. مدار فعال تضعیف سیگنال ناشی از عدم تطابق بین اندازه آنتن و طول‌موج سیگنال را جبران می‌کند. مدار فعال از یک طبقه مبدل امپدانس و یک طبقه تقویت‌سازی اختیاری تشکیل شده است. این چیدمان به ویژه برای ساخت آنتن‌های فرکانس پایین که به دلیل نیازهای بودجه ای، مکانی یا عملی باید فشرده نگه داشته شوند مفید است. برق اجزای فعال ممکن است توسط