payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اتیلن را در دو فاز جداگانه داراست. خوراک اصلی آن از میدان‌های گازی پارس جنوبی تأمین می‌شود. محصولات این مجتمع از طریق خط لوله اتیلن غرب به صنایع پایین‌دستی منتقل می‌شود و خوراک ۱۲ مجتمع پتروشیمی دیگر را تأمین می‌کند. دستاوردها. - بهره‌برداری کامل از مجتمع با استفاده از متخصصان داخلی - کمک به توسعه صنایع پایین‌دستی در ۱۱ استان - نقش کلیدی در کاهش واردات مواد اولیه و افزایش تولید ملی چالش‌ها و چشم‌انداز. تحریم‌های اقتصادی و محدودیت‌های تأمین خوراک در سال‌های اولیه بهره‌برداری، چالش‌های بزرگی برای این پروژه
اولیه بهره‌برداری، چالش‌های بزرگی برای این پروژه ایجاد کرد. با این حال، مدیریت و برنامه‌ریزی راهبردی منجر به افزایش ظرفیت تولید و بهبود عملکرد مجتمع شد. چشم‌انداز این مجتمع، ارتقای جایگاه ایران در بازار جهانی اتیلن با تمرکز بر توسعه پایدار است. اعتراضات و اعتصابات در پتروشیمی کاویان. اعتراضات کارکنان پتروشیمی کاویان به‌عنوان یکی از مهم‌ترین رویدادهای صنفی در صنعت نفت و پتروشیمی ایران شناخته شده است. این اعتراضات و اعتصابات عمدتاً حول محورهایی چون بی‌عدالتی در پرداخت حقوق و مزایا، شرایط کاری سخت و رعایت
در پرداخت حقوق و مزایا، شرایط کاری سخت و رعایت نشدن استانداردهای ایمنی رخ داده است. اعتصاب کارکنان در شهریور ۱۴۰۰. در تاریخ ۱۵ شهریور ۱۴۰۰ (۶ سپتامبر ۲۰۲۱)، کارکنان پتروشیمی کاویان در اعتراض به شرایط نامطلوب کاری اعتصاب خود را از سر گرفتند. این اعتصاب با هماهنگی شورای سازماندهی اعتراضات کارگران پیمانی نفت انجام شد. اعتراض به بی‌عدالتی در پرداخت حقوق. در مرداد ۱۴۰۰، گروهی از کارکنان پتروشیمی کاویان در اعتراض به «بی‌عدالتی در پرداخت حقوق و مزایای یازده‌ساله» اعتصاب کردند. این گروه خواهان پاسخگویی مدیران
اعتصاب کردند. این گروه خواهان پاسخگویی مدیران هلدینگ باختر کاویان و دیگر مسئولان مرتبط بودند. اعتراض اسفند ۱۳۹۹. در تاریخ ۶ اسفند ۱۳۹۹، پرسنل یکی از شرکت‌های پتروشیمی در عسلویه، از جمله پتروشیمی کاویان، اعتراضاتی را نسبت به شرایط کاری برگزار کردند. این اعتراض‌ها بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌ها داشت. اعتصاب غذا در مرداد ۱۴۰۰. در مرداد ۱۴۰۰، اعتراضات کارکنان پتروشیمی کاویان به شکل اعتصاب غذا ادامه یافت. این اعتراضات به‌عنوان طولانی‌ترین اعتصاب غذای تاریخ صنعت نفت ایران شناخته شد و توجه زیادی را به خود جلب کرد.
نادرمانگریا غیرشفابخش فیلمی محصول سال ۲۰۲۰ و به کارگردانی مارتین گیگی است. در این فیلم بازیگرانی همچون الیجاه نلسون، کایلا کارلسون، ناتاشا هنستریج، لانس هنریکسن، آدام بیچ، کریس براونینگ، برانزکومب ریچموند، دیوید گریدلی، گاوین کازالگنو، ویل روپ، آنجلین اپل و کریستی هریس ایفای نقش کرده‌اند.
این مقاله فهرستی از بلندترین نقاط طبیعی هر کشور مستقل در قارهٔ آسیا را که به‌صورت جغرافیای طبیعی تعریف شده‌اند، ارائه می‌دهد. کشورهایی که گاهی به‌طور سیاسی و فرهنگی با آسیا مرتبط هستند، اما از نظر جغرافیایی بخشی از آسیا نیستند، در این فهرست گنجانده نشده‌اند (به‌جز قبرس که با رتبهٔ N/A مشخص شده است). همهٔ نقاط ذکرشده در این فهرست کوه یا تپه نیستند؛ برخی صرفاً ارتفاعاتی هستند که به‌عنوان ویژگی‌های جغرافیایی قابل‌تشخیص نیستند. توضیحاتی در مواردی که اختلافات ارضی یا ناهماهنگی‌ها بر فهرست تأثیر می‌گذارند، ارائه
یا ناهماهنگی‌ها بر فهرست تأثیر می‌گذارند، ارائه شده است. برخی کشورها مانند آذربایجان، گرجستان و روسیه (البروس) بخشی از قلمرو و بلندترین نقاط خود را خارج از آسیا دارند؛ بلندترین نقاط غیرآسیایی آن‌ها با رتبهٔ N/A در زیر قلهٔ قاره‌ای آن‌ها فهرست شده است. سه ورودی دیگر از کشورهایی که به رسمیت شناختن آن‌ها با محدودیت روبرو است و بلندترین نقاط آن‌ها در آسیا قرار دارد، به‌صورت "مورب" فهرست و رتبه‌بندی شده‌اند. برای جزئیات بیشتر، می‌توانید فهرست کشورها با رسمیت محدود را بررسی کنید.
لوفوفین (Lophophine) (MMDPEA یا ۳-متوکسی-۴٬۵-متیلن دی اکسی فن اتیل آمین) یک داروی روانگردان و ایجاد کننده حس همراهی فرضی است که در کلاس آلفا کربن قرار دارد. این ترکیب همونولوگ دی متیل شدهٔ ام.ام.دی. ای (MMDA) است و همچنین ارتباط نزدیکی با مسکالین دارد. الکساندر شولگین در ابتدا پیشنهاد کرد که لوفوفین ممکن است یک ترکیب طبیعی از (" لوفوفورا ویلیامسی ") پیوت باشد زیرا تنها واسطه شیمیایی منطقی است. بیوسنتز از چندین تتراهیدروایزوکینولین است که در این گونه کاکتوس وجود دارد. متعاقباً نشان داده شد که لوفوفین جزء
وجود دارد. متعاقباً نشان داده شد که لوفوفین جزء کوچکی از کاکتوس پیوت و سن پدرو است.شولگین گزارش می دهد که لوفوفین در محدوده دز 150-250 میلی گرم فعال است. او بیان می‌کند که در این دوزها، لوفوفین در عمل شباهت زیادی به مسکالین دارد، در ایجاد یک افزایش مسالمت‌آمیز خلق و خو، سرخوشی، و افزایش خفیف بصری ادراک، اما بدون تولید چشم بسته تصویر ذهنی. شولگین همچنین خاطرنشان می کند که (برخلاف مسکالین)، لوفوفین هیچ تهوع ایجاد نمی کند.
اتحادیه‌گرایی اجتماعی که به عنوان اتحادیه‌گرایی متقابل نیز شناخته می‌شود، به تشکیل اتحاد بین اتحادیه‌ها و گروه‌های غیر کارگری به منظور دستیابی به اهداف مشترک اشاره دارد.&lt;ref name="10.1093/jeg/lbn011"&gt;&lt;/ref&gt; این اتحادیه‌ها به دنبال ساماندهی شاغلان، بیکاران و کم‌کارها هستند. آنها برای تغییر در محل کار و فراتر از آن، سازماندهی حول موضوعاتی مانند اصلاحات رفاهی، مراقبت‌های بهداشتی، مشاغل، مسکن و مهاجرت فشار می‌آورند. مسائل فردی در محل کار به عنوان بخشی از مشکلات اجتماعی گسترده‌تر دیده می‌شود که آنها
از مشکلات اجتماعی گسترده‌تر دیده می‌شود که آنها به دنبال حل آن هستند. برخلاف اتحادیه‌های کارگری، عضویت در اتحادیه اجتماعی بر اساس محل کار نیست، بلکه بر اساس هویت‌ها و مسائل مشترک می‌باشد. اتحادهای ایجاد شده بین اتحادیه‌ها و گروه‌های دیگر ممکن است هویت اصلی بر اساس وابستگی‌های مذهبی، گروه قومی، جنسیت، معلولیت، محیط زیست، محل سکونت یا تمایلات جنسی داشته باشند. اتحادیه‌گرایی جامعه تعاریف و شیوه‌های بسیاری دارد. این بر اساس کشور، زمینه‌های نهادی و سیاسی، سازمان داخلی، رهبری، مقیاس، سبک سازماندهی، منابع مالی، و
داخلی، رهبری، مقیاس، سبک سازماندهی، منابع مالی، و ساختار ارتباطی متفاوت است.
این مقاله فهرست بلندترین نقاط طبیعی هر کشور مستقل در قاره آفریقا را ارائه می‌دهد که به‌صورت جغرافیای طبیعی تعریف شده است. تمام نقاط در این فهرست، کوه یا تپه نیستند. برخی از آن‌ها صرفاً ارتفاعاتی هستند که به‌عنوان ویژگی‌های جغرافیایی مشخص نیستند. توضیحاتی ارائه شده است که در آن‌ها اختلافات ارضی یا تناقضات بر فهرست‌بندی‌ها تأثیر می‌گذارد. مصر بخشی از قلمرو خود و بلندترین نقطه آن را خارج از آفریقا دارد. بلندترین نقطه غیر آسیایی آن‌ها در زیر قله قاره‌ای با رتبه N/A (بدون رتبه) فهرست شده است. از سوی دیگر،
رتبه N/A (بدون رتبه) فهرست شده است. از سوی دیگر، اسپانیا بخشی از قلمرو خود و بلندترین نقطه آن را در داخل آفریقا دارد. یک کشور نیمه‌به‌رسمیت‌شناخته‌شده با بلندترین نقطه در آفریقا با حروف ایتالیک نوشته شده است. برای جزئیات بیشتر به فهرست کشورهای با به‌رسمیت‌شناسی محدود مراجعه کنید.
بوستون نام‌های خودمانی زیادی دارد که از زمینه‌های تاریخی مختلف الهام گرفته شده‌اند. آنها عبارتند از:
شرکت توسعه صنعتی و معدنی صبانور یک شرکت ایرانی است که در زمینهٔ معدن‌کاری و فراوری محصولات مرتبط با صنعت فولاد فعالیت می‌کند. تاریخچه. شرکت توسعه صنعتی و معدنی صبانور در سال ۱۳۷۵ با نام «شرکت تامین مواد اولیه صبانور» به‌عنوان یک شرکت سهامی خاص، به‌منظور فعالیت در زمینهٔ اکتشاف، استخراج و بهره‌برداری از معادن سنگ آهن غرب ایران، و نیز تولید سنگ آهن، گندله و محصولات فولادی تأسیس شد. بر اساس مصوبهٔ مجمع عمومی فوق‌العاده صاحبان سهام در اردیبهشت سال ۱۳۹۰ نوع شرکت از سهامی خاص به سهامی عام تغییر یافت. در اوایل سال
سهامی خاص به سهامی عام تغییر یافت. در اوایل سال ۱۳۹۱، سهام این شرکت با نماد «کنور» در بورس اوراق بهادار تهران عرضه شد. نام این شرکت در سال ۱۳۹۳ از «شرکت تامین مواد اولیه صبانور» به «شرکت توسعه صنعتی و معدنی صبانور» تغییر کرد. عملیات. شرکت صبانور در زمینهٔ اکتشاف، استخراج و فراوری سنگ آهن از معادن غرب و شمال غرب ایران فعالیت می‌کند، و زنجیرهٔ تولید محصولات مرتبط با آهن را، از استخراج سنگ آهن تا فراوری کنستانتره، و سپس گندله از آن، شکل داده است. این شرکت در حال حاضر بزرگترین تولیدکنندهٔ سنگ آهن، کنستانترهٔ
حال حاضر بزرگترین تولیدکنندهٔ سنگ آهن، کنستانترهٔ سنگ آهن و گندله در غرب و شمال غرب ایران است، و سطح کل ایران با توجه به حجم فروش و صادرات در ردهٔ ششم قرار دارد. معادن تولید سنگ آهن این شرکت در منطقهٔ باباعلی استان همدان، و منطقهٔ گلالی و حسن‌آباد استان کردستان قرار دارد. همچنین این شرکت دارای دو کارخانهٔ تولید کنستانترهٔ آهن در استان همدان و استان کردستان، و یک کارخانهٔ تولید گندلهٔ این شرکت در استان همدان است.
زیاگان کانادا () متشکل از حدود ۲۰۰ گونه پستاندار، بیش از ۴۶۰ گونه پرنده بومی، ۴۳ گونه دوزیست، ۴۳ گونه خزنده و ۱٬۲۰۰ گونه ماهی است. بررسی زیست‌شناسی کانادا نشان می‌دهد که حدود ۵۵٬۰۰۰ گونه حشره و ۱۱٬۰۰۰ گونه عنکبوت و هیره در این کشور وجود دارند.
کاخ () یک حزب سیاسی افراطی مذهبی یهودی ارتدکس و صهیونیست مذهبی در اسرائیل بود که از ۱۹۷۱ تا ۱۹۹۴ فعالیت داشت. این حزب توسط خاخام میر کاهانه در سال ۱۹۷۱ بر اساس ایدئولوژی ملی‌گرایانه-مذهبی او (معروف به کاهانیسم) تأسیس شد. در انتخابات ۱۹۸۴ یک کرسی در کنست کسب کرد، اما در انتخابات بعدی به دلیل قوانین اصلاح‌شده که احزاب تحریک‌کنندهٔ نژادپرستی را ممنوع می‌کرد، رد صلاحیت شد. پس از ترور کاهانه در ۱۹۹۰، حزب به دو جناح اصلی «کاخ» و «کاهانه حی» تقسیم شد. این حزب در نهایت از شرکت در انتخابات ۱۹۹۲ نیز منع شد و هر دو
نهایت از شرکت در انتخابات ۱۹۹۲ نیز منع شد و هر دو سازمان در سال ۱۹۹۴ توسط کابینه اسرائیل، بر اساس قوانین ضدتروریسم مصوب ۱۹۴۸، ممنوع اعلام شدند. این تصمیم پس از بیانیه‌هایی در حمایت از کشتار ۲۹ فلسطینی توسط باروخ گلدشتاین در مسجد ابراهیمی اتخاذ شد. گلدشتاین خود یکی از حامیان حزب «کاخ» بود. هر دو گروه توسط اسرائیل، کانادا،[۲] ژاپن، و سابقاً اتحادیه اروپا و همچنین ایالات متحده به عنوان سازمان‌های تروریستی معرفی شده‌اند. باور بر این است که این دو گروه یک هسته عضویتی مشترک با کمتر از ۱۰۰ نفر دارند و با حزب مدرن
مشترک با کمتر از ۱۰۰ نفر دارند و با حزب مدرن «عوتسما یهودیت» ارتباط دارند.
غریبه‌های پراهمیت () ارتباطات شخصی غیر از خانواده و دوستان نزدیک هستند. همچنین به عنوان پیوندهای «پیرامونی» یا «ضعیف» شناخته می‌شود، آنها در قلمرو اجتماعی گسترده بین غریبه‌ها و افراد صمیمی قرار دارند. این اصطلاح توسط کارن ال. فینگرمن ابداع شد و توسط ملیندا بلاو، که با روان‌شناس همکاری کرد تا این مفهوم را کشف و عمومی کند، بیشتر توسعه یافت. زندگی اجتماعی در قرن بیست و یکم شامل طیف وسیعی از ارتباطات شخصی است، نه فقط افراد صمیمی - افرادی که با بخش خاصی از زندگی و فعالیت‌های روزانه فرد مرتبط هستند، مانند
زندگی و فعالیت‌های روزانه فرد مرتبط هستند، مانند همکاران، همسایه‌ها، دوستان باشگاه، همکار داوطلبان و جمعی، و ارائه دهندگان خدمات کالاها و خدمات به‌طور معمول، تعداد روابط پیرامونی بسیار بیشتر از روابط نزدیک فرد است. دهه‌ها تحقیق اهمیت روابط اولیه را در سلامت روانی و فیزیولوژیکی نشان داده است. با این حال، تحلیلی از چشم‌انداز اجتماعی گسترده‌تر نشان می‌دهد که غریبه‌های نتیجه‌بخش بسیاری از مزایای مشابه را به همراه افراد صمیمی و همچنین بسیاری از کارکردهای متمایز و مکمل ارائه می‌کنند. آنها به‌طور کلی سودمند
و مکمل ارائه می‌کنند. آنها به‌طور کلی سودمند نیستند - غریبه‌های نتیجه نامطلوب که نمی‌توان از آنها اجتناب کرد را می‌توان در محل کار، محله‌ها و سازمان‌ها یافت. اما تحقیقات نشان می‌دهد که برای پیشرفت در یک جامعه مدرن، داشتن انواع ارتباطات حیاتی است.
در آمار، وزن‌دهی وارون واریانس روشی برای تجمیع دو یا چند متغیر تصادفی برای به حداقل رساندن واریانس میانگین وزنی است. هر متغیر تصادفی به نسبت وارون با واریانس خود وزن می‌شود، یعنی متناسب با دقت آن. وزن‌دهی وارون واریانس معمولاً در فراتحلیل آماری یا ترکیب حسگر برای ترکیب نتایج حاصل از اندازه‌گیری‌های مستقل استفاده می‌شود.
نمونه‌گیری غیراحتمالی شکلی از نمونه‌گیری است که از تکنیک‌های نمونه‌گیری تصادفی استفاده نمی‌کند، جایی که احتمال دریافت هر نمونه خاصی ممکن است محاسبه شود. نمونه‌گیری استفاده از زیرمجموعه‌ای از جامعه برای نشان دادن کل جمعیت یا اطلاع‌رسانی دربارهٔ فرآیندهای (اجتماعی) است که فراتر از موارد خاص، افراد یا سایت‌های مورد مطالعه معنادار هستند. نمونه‌گیری احتمالی یا نمونه‌گیری تصادفی یک روش نمونه‌گیری است که در آن احتمال به دست آوردن هر نمونه خاصی محاسبه می‌شود. در مواردی که اعتبار خارجی برای اهداف یا هدف مطالعه اهمیت
که اعتبار خارجی برای اهداف یا هدف مطالعه اهمیت حیاتی ندارد، ممکن است پژوهشگران ترجیح دهند از نمونه‌گیری غیراحتمالی استفاده کنند. نمونه‌گیری غیراحتمالی این معیار را برآورده نمی‌کند. "هدف از روش‌های نمونه‌گیری غیراحتمالی برای استنتاج از نمونه به جامعه عمومی در شرایط آماری نیست". در عوض، برای مثال، نظریه زمینه‌ای را می‌توان از طریق نمونه‌گیری غیراحتمالی تکراری تا رسیدن به اشباع نظری تولید کرد (اشتراوس و کوربین، ۱۹۹۰). نمونه‌گیری غیراحتمالی اغلب در تحقیقات کمی آماری مناسب نیست.
وزن‌دهی وارون احتمالی یک تکنیک آماری برای محاسبه آمار استانداردشده برای شبه‌جمعیت متفاوت از جمعیتی است که داده‌ها در آن جمع‌آوری شده‌اند. طرح‌های مطالعه با جمعیت نمونه‌گیری متفاوت و جمعیت استنتاج هدف (جمعیت هدف) در کاربرد رایج هستند. ممکن است عوامل بازدارنده‌ای وجود داشته باشد که پژوهشگران را از نمونه‌گیری مستقیم از جمعیت هدف بازمی‌دارد، مانند هزینه، زمان، یا نگرانی‌های اخلاقی. یک راه حل برای این مشکل استفاده از یک راهبرد طراحی جایگزین است، به عنوان مثال نمونه‌برداری طبقه‌بندی‌شده. وزن‌دهی، زمانی که به
نمونه‌برداری طبقه‌بندی‌شده. وزن‌دهی، زمانی که به درستی اعمال شود، به‌طور بالقوه می‌تواند کارایی را بهبود بخشد و سوگیری برآوردگرهای بدون وزن را کاهش دهد.
نمونه قضاوتی یا نمونه کارشناسی (Expert sample) نوعی نمونه غیرتصادفی است که بر اساس نظر کارشناس انتخاب می‌شود. نتایج به‌دست‌آمده از یک نمونه قضاوتی، به دلیل یکسان نبودن چارچوب و جامعه، در معرض درجه‌هایی از سوگیری هستند. این چارچوب فهرستی از تمام واحدها، آیتم‌ها، افراد و غیره است که جامعه مورد مطالعه را تعریف می‌کند. نمونه‌گیری قضاوتی نجیب به ارائه اطلاعات دقیق دربارهٔ مشکلات در به دست آوردن تمایز است. یک نمونه تصادفی سوگیرانهٔ کمتر، اما به‌طور بالقوه اطلاعات خام کمتری را ارائه می‌دهد. افت این سیستم قابل توجه
کمتری را ارائه می‌دهد. افت این سیستم قابل توجه است زیرا هر نمونه غیرتصادفی سوگیری را زیر سؤال می‌برد، که انواع تحلیل‌های آماری را که ممکن است به‌طور منطقی انجام دهید محدود می‌کند، و محدودیت‌های چشمگیری برای توانایی متخصصان برای انتخاب نمونه خوب وجود دارد.
گزین‌طوطی‌ها یا طوطی‌های اکلکتوس (Eclectus) یک سرده از طوطی‌ها در راستهٔ طوطی‌سانان (Psittaciformes) است که از چهار گونه شناخته‌شده موجود با نام طوطی اکلکتوس و یک گونهٔ "Eclectus infectus" منقرض‌شده، به نام طوطی اکلکتوس اقیانوسیه تشکیل شده است. طوطی‌های اکلکتوس موجود، طوطی‌هایی با جثه متوسط بومی مناطق اقیانوسیه، به ویژه گینه نو و استرالیا هستند. نرها عمدتاً سبز روشن هستند، ماده‌ها عمدتاً قرمز روشن هستند. زمانی تصور می‌شد که اکلکتوس‌های نر و ماده گونه‌های متفاوتی باشند. وضعیت حفاظت از گونه‌های به‌جامانده در
باشند. وضعیت حفاظت از گونه‌های به‌جامانده در ردهٔ کمترین نگرانی است. طوطی اکلکتوس در اسارت خوب عمل می‌کند و حیوان خانگی بسیار محبوبی در سراسر جهان است. در حال حاضر پنج گونه در این سرده شناخته شده است.
آیات خضوره (۱۹۹۶–۲۰۲۳) یک روزنامه‌نگار فلسطینی بود. او دارای مدرک لیسانس در رشته رسانه‌های دیجیتال از دانشگاه آزاد قدس بود. وی در یک مؤسسهٔ رسانه ای به عنوان سردبیر و مسئول روابط عمومی فعال بود و علاوه بر روزنامه‌نگاری و تهیهٔ گزارش، در زمینهٔ ایجاد وبلاگ‌های تبلیغاتی برای شرکت‌های خصوصی هم فعالیت می‌کرد. او گزارشی از مشکل دپوی زباله و نحوه حل آن تهیه کرده بود. او به همراه مادربزرگ و سه برادرش در شامگاه ۲۱ نوامبر ۲۰۲۳ در جریان حمله هوایی که توسط نیروی هوایی اسرائیل به خانه وی در بیت لاهیا در شمال شهر غزه
اسرائیل به خانه وی در بیت لاهیا در شمال شهر غزه انجام شد، کشته شد.
مجمع شهرداران کلان‌شهرهای ایران از نهادهای مربوط به شهرداری‌ها در نظام جمهوری اسلامی ایران است که با حضور شهرداران کلانشهرهای ایران تشکیل می‌شود. مسئولیت‌های این مجمع تا پیش از انقلاب در اختیار اتحادیه شهرداری‌های ایران بود و در حال حاضر در غیاب اتحادیه شهرداران ایران به تشکیل جلسه می‌پردازد. مجمع شهرداران کلان‌شهرهای ایران در ۱۴ مهر ۱۳۷۸ در مشهد تأسیس شد اما در سال ۱۳۸۵ با درخواست شهردار وقت تهران و تصویب شهرداران عضو به تهران منتقل شد. ریاست مجمع را براساس آخرین رأی‌گیری انجام‌شده در ۳۰ آذر ۱۴۰۰ علیرضا
آخرین رأی‌گیری انجام‌شده در ۳۰ آذر ۱۴۰۰ علیرضا زاکانی شهردار کلانشهر تهران بر عهده دارد. زاکانی هم احسان متولیان را به عنوان دبیر کل مجمع منصوب کرده‌است. وظایف. مجمع شهرداران کلان‌شهرهای ایران بر اساس موضوع مادۀ ۳۹ قانون مالیات بر ارزش افزوده تشکیل می‌شود. هدف از تشکیل آن انتقال تجارب و حفظ حقوق و منافع مشترک و عمومی شهرداری‌ها و تقویت مدیریت شهری اعلام شده است. نشست های مجمع به صورت فصلی با حضور همۀ اعضا برگزار می‌شود. همچنین متناظر با معاونت ها، ادارات کل و سازمان‌های شهرداری‌ها، کمیسیون‌های ده‌گانۀ مجمع
و سازمان‌های شهرداری‌ها، کمیسیون‌های ده‌گانۀ مجمع نیز نشست‌های تخصصی خود را به صورت فصلی برگزار می‌کنند. اعضا. در زمان تأسیس این مجمع در سال ۱۳۷۸ شهرداران شهرهای دارای بیش از ۱ میلیون نفر جمعیت امکان عضویت در آن را داشتند. با این وجود هیئت وزیران در جلسۀ ۳۰ آبان ۱۳۸۸ تعریف کلانشهر را به شورای عالی شهرسازی و معماری ایران تفویض کرد و آن شورا نیز تعریف کلانشهر را طبق مصوبه شماره ۳۰۳۰۶-۳۳۰-۳۰۰ خود به شهرهای دارای جمعیت بیش از ۵۰۰ هزار نفر تغییر داد. به همین دلیل از سال ۱۳۸۸ شهرداران مراكز استانی که دارای این
از سال ۱۳۸۸ شهرداران مراكز استانی که دارای این جمعیت بودند نیز به عضویت مجمع درآمدند و در حال حاضر مجمع شهرداران کلان‌شهرهای ایران دارای ۲۰ عضو است. بر اساس مصوبۀ هیأت وزیران مؤرخۀ ۱۷ آبان ۱۳۹۶ سمت شهرداری کلان‌شهرهای بالای ۱ میلیون نفر «مدیریت سیاسی» محسوب شده و با مقامات موضوع بند (ه) ماده ۷۱ قانون مدیریت خدمات کشوری همتراز شده‌است. این بدین معنی‌ست که شهرداری کلان‌شهرهای بالای ۱ میلیون نفر جمعیت همتراز با «معاون وزیر» هستند.
کاروان المپیکی اسواتینی، یکی از کاروان‌های شرکت‌کننده در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این دوره از بازی‌ها از ۲۶ ژوئیه تا ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۵ تا ۲۱ امرداد ۱۴۰۳ خورشیدی) به میزبانی پاریس، پایتخت فرانسه برگزار شد. این حضور، دوازدهمین حضور کاروان اسواتینی در المپیک بود. این کاروان پس از نخستین حضور در المپیک ۱۹۷۲، تنها در المپیک ۱۹۷۶ مونترال در پی تحریم کانگولیز و المپیک ۱۹۸۰ مسکو در پی تحریم شوروی به رهبری ایالات متحده شرکت نکرده است. این کاروان تا المپیک ۲۰۱۶، با نام "سوازیلند" در مسابقات شرکت می‌کرد.
۲۰۱۶، با نام "سوازیلند" در مسابقات شرکت می‌کرد. شرکت‌کنندگان. فهرست زیر به ورزشکاران این کاروان اشاره دارد.
کاروان المپیکی کامرون، یکی از کاروان‌های شرکت‌کننده در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این دوره از بازی‌ها از ۲۶ ژوئیه تا ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۵ تا ۲۱ امرداد ۱۴۰۳ خورشیدی) به میزبانی پاریس، پایتخت فرانسه برگزار شد.‌‌ این حضور، شانزدهمین حضور کاروان کامرون در المپیک بود. نخستین حضور این کاروان به المپیک ۱۹۶۴ برمی‌گردد. این کاروان در این دوره موفق به کسب مدال نشد. شرکت‌کنندگان. فهرست زیر به ورزشکاران این کاروان اشاره دارد.
جانسئوگاک () آرشیوی از تاریخ کره است که توسط آکادمی مطالعات کره‌ای در نزدیکی سئول، کره جنوبی اداره می‌شود. این مجموعه بر آثار مرتبط با تاریخ و فرهنگ سنتی کره تمرکز دارد و ریشه در کتابخانه سلطنتی دارد که در کاخ چانگ‌دیوک گونگ نگهداری می‌شد. از جمله آثار منحصربه‌فرد این مجموعه می‌توان به کلکسیون بزرگ ایگ‌وه، یا «پروتکل‌های سلطنتی» که موضوعات متنوعی مانند مراسم ازدواج سلطنتی و تکنیک‌های ساخت‌وساز را پوشش می‌دهند، شجره‌نامه‌های سلطنتی دودمان چوسان، مواد نقشه‌نگاری و رمان‌های سنتی کره‌ای نوشته‌شده به خط هانگول
و رمان‌های سنتی کره‌ای نوشته‌شده به خط هانگول اشاره کرد.
کاروان المپیکی گوآم، یکی از کاروان‌های شرکت‌کننده در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این دوره از بازی‌ها از ۲۶ ژوئیه تا ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۵ تا ۲۱ امرداد ۱۴۰۳ خورشیدی) به میزبانی پاریس، پایتخت فرانسه برگزار شد. این کاروان پس از نخستین حضور در المپیک ۱۹۸۸، تاکنون موفق به کسب مدال نشده است. شرکت‌کنندگان. فهرست زیر به ورزشکاران این رشته اشاره دارد.
کاهوی وحشی طنجه‌ای یا کاهوی وحشی تینگیتانا گونه‌ای از گیاهان خانواده کاسنیان است که به‌طور عمده پراکندگی آن در مدیترانه و آسیای غربی است. این گیاه با نام رایج کاهوی وحشی دروغین نیز شناخته می‌شود. توصیف. برگ‌ها دارای آرایشی متناوب بوده و حاشیه‌ای دندانه‌دار دارند. هیچ گوشوارک بر روی دمبرگ وجود ندارد. این گیاه یک گیاه یک‌ساله است و دوره گل‌دهی آن از ماه مارس تا مه است. مانند اکثر نهان‌دانگان، گل‌های آن دوجنسی هستند. گلبرگ‌ها به رنگ زرد هستند. زیستگاه اصلی. "کاهوی وحشی طنجه‌ای" به عنوان یک گلوکوفیتا به رشد در
وحشی طنجه‌ای" به عنوان یک گلوکوفیتا به رشد در خاک‌های شور عادت دارد. بیابان‌های خشک و درختچه‌ای از زیستگاه‌های رایج آن هستند. این گیاه همچنین در فرورفتگی شنی در خاورمیانه به خوبی رشد می‌کند. در فرانسه، این گونه به عنوان یک گیاه طبیعی‌شده شناخته شده است. یکی دیگر از کشورهایی که این گیاه در آن رشد می‌کند، استرالیا است، جایی که به عنوان یک علف هرز شناخته می‌شود. زیستگاه‌های اصلی آن در استرالیا شامل مناطق شهری، تپه‌های شنی ساحلی و دشت‌های آبرفتی است. این گیاه در بحرین، کویت، قطر، امارات متحده عربی و شرق
گیاه در بحرین، کویت، قطر، امارات متحده عربی و شرق عربستان سعودی مشاهده شده است. نام‌های رایج آن در مناطق عربی شامل "هوذان"، "موریر" و "مورار" است. موارد استفاده‌های سنتی از این گیاه در طب سنتی در خاورمیانه ثبت شده است، به طوری که برگ‌های آن برای درمان بیماری‌هایی مانند یبوست، قولنج و التهاب چشم استفاده می‌شود.
جنگ آلبانی و ونیز جنگی ۱۰ ماهه بود که بین نیروهای ونیزی و عثمانی علیه آلبانیایی‌ها درگرفت. این جنگ به دنبال اختلاف میان جمهوری ونیز و خاندان دوکاجینی بر سر تصاحب قلعهٔ داگنوم رخ نمود. اسکندربیگ که در آن زمان متحد خاندان دوکاجینی بود، علیه چندین شهر تحت کنترل ونیزی‌ها در امتداد خط ساحلی آلبانی لشکر کشید تا ونیزی‌ها را برای بازگرداندن داگنوم تحت فشار قرار دهد. در پاسخ، جمهوری ونیز هم یک نیروی محلی برای شکستن محاصرهٔ قلعهٔ داگنوم فرستاد و از امپراتوری عثمانی خواست که یک نیروی اعزامی به آلبانی بفرستد. در آن
خواست که یک نیروی اعزامی به آلبانی بفرستد. در آن زمان، عثمانی‌ها پیشتر قلعهٔ سوتیگراد را محاصره کرده بودند که باعث تضعیف کوشش‌های اسکندربیگ شد. با این حال، اتحادیه لژه هم قوای ونیزی و هم عثمانی را شکست داد. اتحادیه در ۲۳ ژوئیه ۱۴۴۸ بر نیروهای ونیزی در دروازه‌های اشکودر و سه هفته بعد در ۱۴ اوت ۱۴۴۸، بر عثمانی‌ها در نبرد اورانیک پیروز شد. پس از آن، ونیز با سربازان کمی برای دفاع از آلبانی ونیزی مستقر ماند و اتحادیه در عین ادامه جنگ با امپراتوری عثمانی، با جمهوری ونیز قرارداد صلح امضا کرد. پس از این جنگ، ونیز
ونیز قرارداد صلح امضا کرد. پس از این جنگ، ونیز به‌طور جدی اسکندربیگ یا اتحادیه لژه را به چالش نکشید و به اسکندربیگ اجازه داد تا بر مبارزات خود علیه امپراتوری عثمانی تمرکز کند. پیشینه. در سال ۱۴۴۴، اسکندربیگ سردار بزرگ آلبانیایی، موفق شده بود مهم‌ترین شاهزادگان آلبانی را تحت رهبری خود در اتحادیه لژه که کنفدراسیونی از همه شاهزادگان آلبانیایی بود، متحد کند. هنگامی که نیکولاس دوکاجینی، یکی از اعضای خاندان دوکاجینی (یک خاندان قدرتمند در شمال آلبانی) به کمین نشست و لکه زاهاریا آلتیسفری، شاهزادهٔ داگنوم و یکی از
و لکه زاهاریا آلتیسفری، شاهزادهٔ داگنوم و یکی از اعضای اتحادیه را کشت، تنش در درون اتحادیه ایجاد شد. نیکولاس به آن دلیل این قتل را برنامه‌ریزی کرده بود که زاهاریا فرزندی نداشت و او با این کار راحت‌تر موفق به تسخیر داگنوم می‌شد. مشخص نیست که زاهاریا دقیقاً در چه سالی کشته شده است؛ یک سند ونیزی به تاریخ ۴ ژانویهٔ ۱۴۴۵، از زاهاریا به عنوان ارباب وقت داگنوم یاد می‌کند که به بوکسیا، مادر زاهاریا داده شده بود و استفانو ماگنو وقایع‌نگار ونیزی، نوشته است که زاهاریا در اواخر سال ۱۴۴۴ به قتل رسیده است. این دو
در اواخر سال ۱۴۴۴ به قتل رسیده است. این دو شاهزاده از قبل بر سر ازدواج با ایرنه دوشمانی، تنها دختر لکه دوشمانی شاهزاده زادریما، اختلاف داشتند. در سال ۱۴۴۵، شاهزادگان آلبانیایی به عروسی مامیکا، خواهر کوچک‌تر اسکندربیگ که با موزاکا توپیا ازدواج کرده بود، دعوت شده بودند. ورود ایرنه به مجلس عروسی، به سرعت زمینه‌ساز آغاز درگیری شد. دوکاجینی از ایرنه خواست که با او ازدواج کند؛ اما زهاریا که مست بود با دیدن این صحنه خشمگین و به دوکاجینی حمله‌ور شد. برخی از شاهزادگان تلاش کردند تا نزاع را متوقف کنند، اما فقط افراد
تلاش کردند تا نزاع را متوقف کنند، اما فقط افراد بیشتری درگیر ماجرا شدند. تا جایی که چند تن پیش از ختم درگیری مجروح شدند یا جان خود را از دست دادند. هیچ‌یک از دو هماورد آسیب فیزیکی ندیده بودند؛ اما پس از این رخداد، دوکاجینی از نظر شخصیتی تحقیر شد. مرگ زاهاریا بدون داشتن فرزند، حکومت او را بی‌جانشین گذاشت. در نتیجه، مادرش قلعه را به آلبانی ونیزی سپرد که بخشی از دارایی‌های جمهوری ونیز بود. اسکندربیگ از نمایندگان ونیزی خواست که داگنوم (به همراه ساتی، گلادری و دوشمانی که توسط ونیز تصرف شده بود) به اتحادیه
و دوشمانی که توسط ونیز تصرف شده بود) به اتحادیه بازگردانده شوند، زیرا آن قلعه از یک مسیر تجاری مهم محافظت می‌کرد؛ اما دولت ونیز امتناع ورزید و در نتیجه اسکندربیگ برای جنگ خود علیه جمهوری آماده شد. اتحادیه به زودی نمایندگانی را به همسایگان خود استفان یکم کرنویویچ و جوراج برانکوویچ فرستاد. برانکوویچ، ارباب استبداد صربستان که همچنین با ونیز بر سر شاهزاده زتا اختلاف داشت، آمادگی خود را برای کمک به اسکندربیگ در برابر تنها جمهوری ونیز و نه امپراتوری عثمانی، ابراز کرد. ونیزی‌ها سفیری را نزد اسکندربیگ فرستادند و
کرد. ونیزی‌ها سفیری را نزد اسکندربیگ فرستادند و در ازای کنار گذاشتن تمام ادعاها بر داگنوم و برقراری امنیت در راه‌ها، ۱٬۰۰۰ دوکات به او پیشنهاد کردند؛ اما اسکندربیگ از پذیرش این پیشنهاد امتناع کرد و خصومت‌ها ادامه یافت. لشکرکشی‌های اولیه. در دسامبر ۱۴۴۷، اسکندربیگ با گذاشتن یک نیروی حفاظتی متشکل از ۳٬۰۰۰ تا ۴٬۰۰۰ هزار نفر به فرماندهی ورانا کنتی برای محافظت از مرز در صورت تهاجم عثمانی، خود با نیرویی بالغ بر از ۱۴٬۰۰۰ نفر به سمت داگنوم راهی شد. او ابتدا به محافظان داگنوم فرصت تسلیم شدن داد و پس از رد شدن
محافظان داگنوم فرصت تسلیم شدن داد و پس از رد شدن پیشنهاد، فوراً قلعه را محاصره کرد. او همچنین برای تحت فشار قرار دادن ونیزی‌ها به سمت دراج که در آن زمان یکی دیگر از املاک آلبانی ونیزی بود، روی آورد و شهر را از منابع محلی و تجارت محروم کرد. این عمل ونیز را وادار کرد تا دو گالی را که در ابتدا عازم کرت بودند به دراج بفرستد تا از آنجا مراقبت کند. ونیز در آن زمان اسکندربیگ را به چشم یک دست‌نشاندهٔ سرکش عثمانی می‌دید؛ از این رو، در ۴ مارس ۱۴۴۸، به هر کسی که موفق به ترور اسکندربیگ می‌شد، مستمری مادام‌العمر ماهانه