payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ضدلغزش (سِوی بار) اضافی در محور عقب مجهز شده‌اند. تمام مدل‌ها به جز M535i، دارای رینگ‌های آلیاژی فولادی ۱۴ اینچی با عرض چرخ ۵.۵ یا ۶ اینچ هستند که در نتیجه اندازه تایرها یا ۱۷۵ میلی‌متر یا ۱۹۵ میلی‌متر است. همه مدل‌ها از سیستم فرمان کرم و غلتک (worm and sector steering) بهره می‌برند که از مدل ۵۲۸ به بعد با فرمان هیدرولیک تقویت‌شده است. سیستم ترمز از نوع دو مدار است و چرخ‌های جلو به ترمز دیسکی مجهز هستند؛ در چرخ‌های عقب، مدل‌های ۵۱۸، ۵۲۰ و ۵۲۰i از ترمز کاسه‌ای استفاده می‌کردند، اما تمامی مدل‌ها از ۵۲۵ به
استفاده می‌کردند، اما تمامی مدل‌ها از ۵۲۵ به بعد دارای ترمز دیسکی در عقب هستند. سیستم انتقال قدرت. گزینه‌های گیربکس دستی ۴ سرعته شامل موارد زیر بود: گزینه‌های گیربکس دستی ۵ سرعته شامل موارد زیر بود: گزینه‌های گیربکس اتوماتیک - که همگی سه سرعته بودند - شامل موارد زیر بودند: مدل‌های ویژه. در بازارهای بلژیک و یونان، نسخه‌ای ویژه از بی‌ام‌و ۵۱۸ با نام 518 Deluxe عرضه شد. حدود هزار دستگاه از این خودروها در سال‌های ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۰ فروخته شدند. این مدل، نسخه‌ای از بی‌ام‌و ۵۱۸ بود که با تجهیزات مدل برتر ۵۲۸i مجهز شده
۵۱۸ بود که با تجهیزات مدل برتر ۵۲۸i مجهز شده و اقلام لوکسی اضافی مانند پشت‌سری‌های صندلی عقب نیز داشت. شایعه شده بود که این نسخهٔ ویژه برای دولت ایران و به‌عنوان خودروی مسئولان عالی‌رتبه تحت حکومت شاه تولید شده است. اما به دلیل وقوع انقلاب ایران، این خودروها هرگز تحویل داده نشدند. در عوض، این خودروها به‌عنوان نسخه‌ای خاص در بلژیک و یونان به فروش رسیدند. بازار پرتغال نیز تقریبا ۷۰۰ دستگاه خودرو به‌صورت کیت مونتاژ (CKD) دریافت کرد، چرا که قوانین محلی این کشور الزام می‌کرد تعداد مشخصی از خودروهای فروخته‌شده
الزام می‌کرد تعداد مشخصی از خودروهای فروخته‌شده در پرتغال به‌صورت محلی مونتاژ شوند. به دلیل مقررات محلی سختگیرانهٔ آلایندگی، کل مجموعه بی‌ام‌و سری ۵ برای بازار سوئد عرضه نشد. در اوایل تولید سری E12، مدل‌های بی‌ام‌و ۵۱۸، ۵۲۰، ۵۲۰i و ۵۲۵ عرضه شدند، اما مدل ۵۲۸ در این بازار حضور نداشت. در سری دوم، تنوع مدل‌ها به سه مدل محدود شد: ۵۱۸i، ۵۲۰i و ۵۲۸i. مدل ۵۲۸i به دلیل تصویب قوانین آلایندگی مشابه در سوئیس عرضه شد، که توسعه چنین مدلی را به‌صرفه کرد. ویژگی خاص بازار سوئد، وجود دو مدل ۵۱۸i و ۵۲۰i بود که هر دو به یک
سوئد، وجود دو مدل ۵۱۸i و ۵۲۰i بود که هر دو به یک موتور ۲ لیتری مشابه مجهز بودند، اما مدل ۵۱۸i تجهیزات کمتری داشت. مدل ۵۲۰i در این بازار دارای رینگ‌های کرومی، درپوش سوخت قفل‌شونده، پشت‌سری‌های صندلی عقب، دسته‌دستگاه وسط صندلی عقب، تنظیم ارتفاع فرمان، تنظیم ارتفاع صندلی راننده، دسته‌دنده چوبی و بخاری عقب بود. نسخه‌های موتوراسپرت. از سال ۱۹۷۴، بخش M بی‌ام‌و (که در آن زمان «BMW Motorsport» نامیده می‌شد) نسخه‌های ویژه‌ای به نام‌های Motorsport 530، Motorsport 530i و Motorsport 533i را به‌عنوان ارتقاd سفارشی برای
و Motorsport 533i را به‌عنوان ارتقاd سفارشی برای مدل‌های ۵۲۵، ۵۲۸ و ۵۲۸i ارائه داد. Motorsport 530 مجهز به موتور کاربراتوری با قدرت ۱۸۰ اسب بخار (۱۳۲ کیلووات؛ ۱۷۸ اسب بخار) از مدل بی‌ام‌و 3.0S بود. Motorsport 530i از موتور انژکتوری با قدرت ۲۰۰ اسب بخار (۱۴۷ کیلووات؛ ۱۹۷ اسب بخار) مدل 3.0Si بهره می‌برد. Motorsport 533i نیز از موتور انژکتوری ۳.۲ لیتری مدل E24 633CSi استفاده می‌کرد. سایر تغییرات شامل نسبت دیفرانسیل کوتاه‌تر (۳.۴۵:۱ برای ۵۳۰ و ۳.۲۵:۱ برای ۵۳۰i)، دیفرانسیل با لغزش محدود (LSD) با درصد قفل‌شدگی
دیفرانسیل با لغزش محدود (LSD) با درصد قفل‌شدگی ۲۵٪، ترمزهای دیسکی خنک‌شونده، کمک‌فنرهای بیلشتاین، صندلی‌های اسپرت Scheel یا Recaro، فرمان اسپرت، رینگ‌های آلیاژی با تایرهای کم‌پروفیل و اسپویلرهای جلو و عقب اختیاری بودند. بعدها، بسته مشابه Motorsport 535i برای مدل‌های ۵۲۵i و ۵۲۸i نیز عرضه شد که شامل موتور ۳.۵ لیتری از مدل E24 635CSi بود. ام۵۳۵آی. اولین خودروی سری ۵ با نشان M، مدل M535i بود که تولید آن از سال ۱۹۸۰ آغاز شد. M535i مجهز به موتور شش سیلندر خطی M90 با حجم ۳.۵ لیتر (۲۱۴ اینچ مکعب) است که ۱۶۰
M90 با حجم ۳.۵ لیتر (۲۱۴ اینچ مکعب) است که ۱۶۰ کیلووات (۲۱۵ اسب بخار) قدرت تولید می‌کند. تنها گزینه گیربکس، جعبه‌دندهٔ ۵ سرعته دستی بود و مجموعاً ۱,۶۵۰ دستگاه از این مدل تولید شد (که شامل ۲۴۰ دستگاه کیت مونتاژ شده برای آفریقای جنوبی نیز می‌شود). ویژگی‌های این مدل شامل اسپویلرهای جلو و عقب اختیاری، نوارهای M اختیاری، سیستم تعلیق اسپرت، صندلی‌های اسپرت Recaro، فرمان مشابه بی‌ام‌و M1، گیربکس با ضریب کم (dogleg close-ratio)، دیفرانسیل لغزش محدود و ترمزهای بزرگ‌تر بود. مدل M535i به‌عنوان پیش‌درآمد و نسل قبلی
بود. مدل M535i به‌عنوان پیش‌درآمد و نسل قبلی مدل بی ام و M5 شناخته می‌شود، که تولید آن از نسل E28 آغاز شده است. آلپینا B7. آلپینا "B7 توربو" و "B7 S توربو" بر اساس E12 ساخته شده بودند. ۵۳۰ MLE. در آفریقای جنوبی، مدل 530 MLE به‌عنوان نسخه‌ای ویژه برای هومولوگیشن (تأیید رسمی مسابقه‌ای) تولید شد که تعداد کل آن ۲۱۸ دستگاه بود. این خودرو مجهز به موتور M30 با حجم ۳.۰ لیتر (۱۸۳ اینچ مکعب) است که ۱۳۲ کیلووات (۱۷۷ اسب بخار) نیرو تولید می‌کند. برای کاهش وزن قابل توجه، از پانل‌های بدنه ساخته شده از آلومینیوم یا فولاد
از پانل‌های بدنه ساخته شده از آلومینیوم یا فولاد نازک‌تر استفاده شده بود. تغییرات مدل‌ها بر اساس سال. ۱۹۷۴ ۱۹۷۵ فیس‌لیفت ۱۹۷۶ با معرفی سری ۷ با کد E23، سری E12 در سپتامبر ۱۹۷۶ دچار تغییرات ظاهری شد. طراحی این فیس‌لیفت توسط کلاوس لوته (Claus Luthe) انجام شد. در این تغییرات، درب باک بنزین که قبلاً در قسمت عقب خودرو قرار داشت به کنارهٔ خودرو منتقل شد و چراغ‌های عقب پهن‌تر شدند. کاپوت بازطراحی شد تا یک برجستگی قدرت‌مند (power bulge) ایجاد کند که جلوپنجره‌های معروف بی‌ام‌و به نام «کلیه‌ها» را برجسته‌تر نشان
معروف بی‌ام‌و به نام «کلیه‌ها» را برجسته‌تر نشان می‌داد. همچنین دریچه‌های تهویه داشبورد جابه‌جا شدند تا توزیع بهتر هوا در کابین فراهم شود. به‌عنوان بخشی از فیس‌لیفت، مدل ۵۲۰ از موتور چهار سیلندر خطی M10 به موتور شش سیلندر خطی M20 بی‌ام‌و تغییر کرد، به طوری که مدل ۵۲۰ پس از فیس‌لیفت معمولاً با نام ۵۲۰/۶ شناخته می‌شود. با این حال، موتور M10 به دلیل قوانین محلی محتوی قطعات در آفریقای جنوبی همچنان استفاده می‌شد. حتی پس از شروع تولید موتور M20 در سال ۱۹۷۹، موتور ۲ لیتری M10 همچنان در آفریقای جنوبی با نشان «۵۱۸»
۲ لیتری M10 همچنان در آفریقای جنوبی با نشان «۵۱۸» عرضه می‌شد. در سایر بازارها، تنها مدل چهار سیلندر M10 پس از فیس‌لیفت، مدل ۱.۸ لیتری ۵۱۸ بود که به‌عنوان مدل پایه تا پایان تولید ادامه یافت. در مدل‌های ۵۲۵ و ۵۲۸، کاربراتورهای دوگانه Zenith با یک کاربراتور چهاردهانه Solex 4A1 DVG جایگزین شدند، که این تغییر باعث افزایش قدرت مدل ۵۲۸ به ۱۲۵ کیلووات (۱۶۸ اسب بخار) گردید.۱۹۷۸ ۱۹۷۹ ۱۹۸۰ مدل‌های آمریکای شمالی. در ابتدا، تنها مدلی که در بازار ایالات متحده عرضه می‌شد، ۵۳۰i بود که به موتور شش سیلندر خطی با انژکتور
۵۳۰i بود که به موتور شش سیلندر خطی با انژکتور سوخت مجهز بود. تغییرات مدل‌های E12 بازار آمریکا شامل پیستون‌هایی با نسبت تراکم پایین‌تر، سیستم بازیافت گازهای خروجی (EGR)، پمپ هوا و منیفولدهای اگزوز اصلاح‌شده به نام «Thermal Reactors» بود. مدل‌های E12 آمریکای شمالی همچنین دارای سپرهای بزرگ‌تری بودند که برای مقاومت در برابر برخورد با سرعت ۸ کیلومتر بر ساعت بدون آسیب به بدنه طراحی شده بودند، که باعث افزایش طول کلی خودرو به میزان ۲۰۶ میلی‌متر شد. برای مدل سال ۱۹۷۹، مدل ۵۲۸i جایگزین ۵۳۰i شد. به منظور کاهش
سال ۱۹۷۹، مدل ۵۲۸i جایگزین ۵۳۰i شد. به منظور کاهش آلایندگی، سیستم‌های Thermal Reactor و پمپ هوا با مبدل کاتالیزوری سه‌گانه (3-way catalytic converter) جایگزین شدند و سیستم انژکتور سوخت بوش L-jetronic خودرو اکنون به حسگر اکسیژن گازهای خروجی مجهز گردید. قدرت موتور به میزان ۵ کیلووات (۷ اسب بخار) کاهش یافت و به‌دلیل وجود مبدل کاتالیزوری، استفاده از بنزین بدون سرب (Unleaded) الزامی شد. مدل‌های آفریقای جنوبی. در آفریقای جنوبی، سری E12 در مارس ۱۹۷۴ معرفی شد و به‌صورت کامل به‌صورت کیت مونتاژ (CKD) وارد و در
و به‌صورت کامل به‌صورت کیت مونتاژ (CKD) وارد و در کارخانه بی‌ام‌و آفریقای جنوبی در راسلین مونتاژ شد. این خودروها دارای شماره شناسایی (VIN) جداگانه‌ای بودند که با کد ABM شروع می‌شد. مدل فیس‌لیفت این سری کمی دیرتر از اروپا، در فوریه ۱۹۷۷ وارد بازار شد. به‌منظور کاهش هزینه‌ها و رعایت مقررات مربوط به استفاده از قطعات تولید آفریقای جنوبی، تنها تعداد محدودی موتور عرضه شد که بیشتر آن‌ها نسخه‌های کاربراتوری بودند. با وجود تحریم‌های گسترده، خودروهای مونتاژ شده E12 نیز به برخی بازارهای صادراتی فرستاده شدند، به‌طوری
به برخی بازارهای صادراتی فرستاده شدند، به‌طوری که مدل ۵۲۰ به آرژانتین و مدل ۵۱۸ دلوکس به بلژیک، ایران و ایتالیا صادر شدند. برای کاهش هزینه‌ها، بی‌ام‌و تصمیم گرفت پس از معرفی نسل E28 در سایر بازارها، تولید سری E12 را در آفریقای جنوبی ادامه دهد، به‌طوری که بدنه اکنون در این کشور پرس و ساخته می‌شد. این مدل که با نام E12/8 شناخته می‌شود، از داخل کابین جدید سری E28 و تمامی موتورهای انژکتوری بهره‌مند بود که برای صرفه‌جویی در مصرف سوخت تنظیم شده بودند. در ظاهر، این مدل دارای نوار کرومی‌ای بود که دور تا دور
این مدل دارای نوار کرومی‌ای بود که دور تا دور جلوپنجرهٔ جلو کشیده شده بود. تولید این مدل تا سپتامبر ۱۹۸۵ ادامه یافت و پس از آن نسل جدید سرانجام وارد بازار آفریقای جنوبی شد. در مجموع، ۲۳,۱۰۰ دستگاه از مدل‌های E12/8 تولید شدند؛ مدل‌های عرضه شده شامل ۵۱۸i، ۵۲۰i، ۵۲۸i و M535i بودند. نقد و انتقاد. در حالی که مجله Modern Motor شتاب و کیفیت ساخت مدل ۵۲۸i سال ۱۹۷۸ را تحسین کرد، اما از کنترل نامنظم و چرخش بیش از حد بدنه آن انتقاد کرد. اصلاحات مکرر فرمان در هنگام پیچیدن باعث می‌شد که بدنه خودرو «به‌طور آزاردهنده و
باعث می‌شد که بدنه خودرو «به‌طور آزاردهنده و نامرتب عقب عقب حرکت کند»، که تا حدی به دلیل ترکیب فنرهای نرم و دمپینگ سفت بود. در مقایسه با جگوار XJ6 و پژو 604، فضای عقب خودرو باریک و تنگ ارزیابی شد و به نفوذ صدای باد نیز حساس بود. تولید. تولید سری E12 از ژوئن ۱۹۷۲ تا سال ۱۹۸۱ انجام شد و در مجموع ۶۹۹,۰۹۴ دستگاه از این خودروها ساخته شد. در ابتدا، تولید این خودروها در مونیخ، آلمان غربی انجام می‌شد. پس از افتتاح کارخانه جدید گروه بی‌ام‌و در دینگولفینگ در سپتامبر ۱۹۷۳، تولید به‌تدریج به این کارخانه منتقل شد.
۱۹۷۳، تولید به‌تدریج به این کارخانه منتقل شد. مونتاژ کامل کیت‌های تولید شده در آلمان به‌صورت کیت مونتاژ کامل (CKD) در راسلین آفریقای جنوبی، جاکارتا اندونزی (توسط شرکت Gaya Motor) و تایلند انجام می‌شد.
همدردی برای طعم خوش فیلمی محصول سال ۲۰۱۰ و به کارگردانی مارک رافلو است. در این فیلم بازیگرانی همچون کریستوفر تورنتون، مارک رافلو، جولیت لوئیس، لورا لینی، اورلاندو بلوم، نوآ امریک، جان کارول لینچ، رابرت ویزدم و داو تیفنباک ایفای نقش کرده‌اند.
کریستین واچون ( ; متولد ۲۱ نوامبر ۱۹۶۲) تهیه‌کننده فیلم آمریکایی فعال در بخش فیلم‌های مستقل آمریکا است. واچون اولین فیلم بلند تاد هینز با نام "«سم»" (۱۹۹۱) را تهیه کرد که جایزه بزرگ هیئت داوران جشنواره فیلم ساندنس را دریافت کرد. بعد از آن او فیلم‌های مستقل تحسین‌شده بسیاری از جمله "«دور از بهشت»" ، "«پسرها گریه نمی‌کنند" »، "«عکس یک ساعته»" ، "«هدویگ و اینچ خشمگین»" ، "«ماین طلایی مخملی»" ، "«ایمن»" ، « "برو ماهی" »، « "غش" »، « "من آنجا نیستم" » و "«کارول»" را تهیه کرده است. او همچنین مینی‌سریال "«میلدرد
را تهیه کرده است. او همچنین مینی‌سریال "«میلدرد پیرس»" از شبکه اچ‌بی‌او را تهیه کرده است. واشون در منهتن ، شهر نیویورک متولد شد. او دختر فرانسواز فورستر و جان واشون، عکاس، است.
سلست اوکانر (متولد ۲ دسامبر ۱۹۹۸) بازیگر آمریکایی است. آنها در فیلم اصلی آمازون "، سلاه و پیک‌ها،" نقش پالوما دیویس را بازی کردند. سلست اوکانر در ۲ دسامبر ۱۹۹۸ در نایروبی، کنیا، از پدری سفیدپوست آمریکایی و مادری کنیایی متولد شد. اوکانر و برادر کوچکترشان توسط والدینشان در بالتیمور، مریلند بزرگ شدند. آنها در مدرسه مقدماتی نوتردام تحصیل کردند و ویولن و آواز را در مدرسه مقدماتی پی‌بادی آموختند. اوکانر در دانشگاه جان هاپکینز در رشته بهداشت عمومی و پیش پزشکی تحصیل می‌کرد. آنها همچنین دوره‌هایی در مطالعات اسلامی
می‌کرد. آنها همچنین دوره‌هایی در مطالعات اسلامی گذراندند. اوکانر به عوامل اجتماعی مؤثر بر سلامت از جمله امنیت غذایی ، ناامنی مسکن و آموزش علاقه‌مند است. اوکانر مدافع بهبود تنوع و نمایندگی در صنعت سرگرمی است. اوکانر غیرباینری است و از ضمایر "they/them" استفاده می‌کند.
نفرین‌شده (؛ ) مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی سال ۲۰۲۰ با بازی اوم جی وون، جونگ جی سو، سونگ دونگ ایل و جو مین سو است. این مجموعه از ۱۰ فوریه تا ۱۷ مارس ۲۰۲۰، روزهای دوشنبه و سه‌شنبه ساعت ۲۱:۳۰ (کی‌اس‌تی) از شبکهٔ تی‌وی‌ان پخش شد. یون سانگ هو، نویسندهٔ این مجموعه اظهار کرده بود که «در صورت رسیدن میزان بیننده به ۳٪، فصل دوم را ادامه خواهد داد». در ادامهٔ این مجموعه، فیلمی با عنوان "نفرین‌شده: شکارچی مردگان" در ژوئیه ۲۰۲۱ منتشر شد. خلاصه داستان. "نفرین‌شده" داستان دختری نوجوان را روایت می‌کند که توانایی دارد
دختری نوجوان را روایت می‌کند که توانایی دارد تنها با استفاده از نام، عکس و وسایل شخصی دیگران، مرگ را برایشان رقم بزند. او به همراه خبرنگاری درستکار که در زمینهٔ مسائل اجتماعی فعالیت می‌کند، در برابر شر عظیمی که در پشت پردهٔ یک شرکت بزرگ فناوری اطلاعات پنهان شده، به مبارزه برمی‌خیزد.
بازی‌های جهانی ۲۰۲۵ () دوازدهمین دوره بازی‌های جهانی است که از ۷ تا ۱۷ اوت در چنگدو، چین برگزار شد. ورزش‌ها. ۳۴ ۳۴ رشته ورزشی، شامل ۶۰ رشته و ۲۵۳ رویداد مدال‌آور، برای بازی‌های جهانی ۲۰۲۵ انتخاب شده‌اند. برای اولین بار، قایقرانی موتوری و تشویق‌کنندگان در بازی‌های جهانی حضور خواهند داشت. در بخش ورزش‌های معلولین، پارا شیرجه آزاد و پارا جوجیتسو برای اولین بار حضور خواهند داشت. جدول مدال‌ها. Source
کیلر فیلمز یک شرکت تولید فیلم مستقل مستقر در شهر نیویورک است که در سال ۱۹۹۵ توسط تهیه‌کنندگان فیلم ، کریستین واچون و پاملا کافلر تأسیس شد. این شرکت در طول دو دهه گذشته فیلم‌های مستقل تحسین‌شده بسیاری از جمله "«دور از بهشت" » (نامزد چهار جایزه اسکار )، "«پسرها گریه نمی‌کنند»" (برنده جایزه اسکار)، "«عکس یک ساعته»" ، « "بچه‌ها" "»، «هدویگ و اینچ خشمگین»" ، "«خوشبختی»" ، "«ماین طلایی مخملی»" ، "«ایمن" »، "«من به اندی وارهول شلیک کردم»" ، "«سوون»" ، "«من آنجا نیستم" » (نامزد جایزه اسکار)، "«عزیزانت را بکش" »،
» (نامزد جایزه اسکار)، "«عزیزانت را بکش" »، "«هنوز آلیس»" (برنده جایزه اسکار) و "«کارول»" (نامزد شش جایزه اسکار) را تولید کرده است. کیلر فیلمز همچنین تهیه‌کننده اجرایی مینی‌سریال پنج قسمتی تاد هینز از شبکه اچ‌بی‌او "با نام «میلدرد پیرس»" بود که برنده پنج جایزه امی ، یک جایزه گلدن گلوب و یک جایزه انجمن بازیگران سینما شد. در سال ۲۰۱۴، کیلر فیلمز با گلس الویتور مدیا ادغام شد و کیلر کانتنت را تشکیل داد. لوگوی آنها از یک خرگوش با یک تخته دارت به جای بدنش تشکیل شده است.
انقلاب اکوادور در سال ۲۰۰۵، اعتراضی گسترده علیه فساد، قیمت‌های بالا و حکومت رئیس جمهور لوسیو گوتیرز بود که اکوادور را در سال ۲۰۰۵ فلج کرد. این انقلاب شامل تظاهرات گسترده، اعتصابات عمومی و شورش‌های مردمی و درگیری‌های خشونت‌آمیز بود. آنچه که به عنوان اعتراضات ضد دولتی غیرخشونت‌آمیز در ماه مارس آغاز شد، به شورش‌های خشونت‌آمیز تبدیل شد و در سراسر کشور گسترش یافت. معترضان خواستار سقوط دولت و پایان دادن به فساد بودند. تنش‌های سیاسی از زمان بازگشت رئیس جمهور سابق، عبدالله بوکارم، به اکوادور و حکم دیوان عالی مبنی
عبدالله بوکارم، به اکوادور و حکم دیوان عالی مبنی بر تبرئه او از اتهامات فساد، افزایش یافته بود. شورش. معترضان در تعداد زیادی به خیابان‌ها آمدند که از سال ۱۹۹۷ دیده نشده بود. معترضان خواستار پایان دادن به فساد، اقدامات ریاضتی، بازپرداخت‌ها و بازگشت یارانه‌های سوخت و مواد غذایی اساسی شدند. ۱۰۰۰۰ تا ۲۵۰۰۰ معترض از ۱۹ تا ۲۲ آوریل در سراسر کشور راهپیمایی کردند. ارتش اعتراضات را سرکوب کرد و منجر به صحنه‌های خشونت‌آمیز شد. دولت لوسیو گوتیرز در آوریل 2005 مجبور به فرار و استعفا شد. در ماه اوت، شورش‌هایی رخ داد که
فرار و استعفا شد. در ماه اوت، شورش‌هایی رخ داد که منجر به توقف تولید نفت شد. اعتراضات خیابانی گسترده با درخواست افزایش دستمزد و بهبود شرایط زندگی برگزار شد. معترضان همچنین علیه تعطیلی صنعت نفت تظاهرات کردند. موجی از ناآرامی‌های اجتماعی منجر به اعلام وضعیت اضطراری در مارس ۲۰۰۶ شد. در ماه آوریل، صدها نفر در جریان اعتراضات جوانان و درگیری با سربازان در بحبوحه نافرمانی مدنی و کمپین‌های رو به رشد، زخمی شدند.
پناهگاه فیلمی محصول سال ۲۰۰۴ و به کارگردانی فرانک ای. فلاورز است. در این فیلم بازیگرانی همچون اورلاندو بلوم، زوئی سالدانا، ویکتور راسوک، بیل پکستون، استیون دیلین، آنتونی مکی، رزاق ادوتی، اگنس بروکنر، جوی برایانت، بابی کاناوله، رابرت ویزدم، لی اینگلبای، سارا کارتر، جیک وبر، سانتیاگو کاباررا، ریچل ماینر و سرنا اسکات توماس ایفای نقش کرده‌اند.
تابستان ۶۹ () یک فیلم کمدی آمریکایی محصول سال ۲۰۲۵ به کارگردانی جیلیان بل در اولین تجربه کارگردانی‌اش و نویسندگی بل، لیز نیکو و جولز بیرن است. در این فیلم کلوئه فاینمن، مت کورنت، چارلی دی، ناتالی مورالس، نیکول بایر و لیزا کوشی به ایفای نقش پرداختند. این فیلم برای اولین بار ۱۳ مارس ۲۰۲۵ در جشنواره فیلم جنوب از جنوب غربی به نمایش درآمد و در ۹ مه ۲۰۲۵ در ایالات متحده از طریق هولو منتشر شد. داستان. ابی فلورس، دانش‌آموز سال آخر دبیرستان است که از نظر اجتماعی دست و پا چلفتی است و مدت‌هاست که به همکلاسی‌اش مکس
و پا چلفتی است و مدت‌هاست که به همکلاسی‌اش مکس علاقه دارد. او پس از اینکه می‌شنود مکس با دوست دختر قدیمی‌اش مرسدس به هم زده است، تصمیم می‌گیرد از این فرصت استفاده کند و قلب او را به دست آورد. او می‌شنود که مکس شیفته‌ی پوزیشن سکس ۶۹ است و نگران کمبود تجربه‌ی جنسی خودش است. برای کسب اطلاعات بیشتر، او به باشگاه استریپ محلی دایموند دالز سر می‌زند و فوراً به استریپر سانتا مونیکا علاقه‌مند می‌شود، اما به دلیل سن کمتر از ۱۸ سال از آنجا اخراج می‌شود. سانتا مونیکا دایموند دالز را خانه‌ی دوم خود می‌داند و بتی، صاحب
دالز را خانه‌ی دوم خود می‌داند و بتی، صاحب باشگاه، نقش مادر را برای دخترانی که در آنجا کار می‌کنند، ایفا می‌کند. بتی به رقصندگان اعلام می‌کند که دایموند دالز به دلیل بدهی ۲۰،۰۰۰ دلاری پرداخت نشده‌اش تعطیل خواهد شد. سانتا مونیکا تصمیم می‌گیرد راهی برای کسب درآمد پیدا کند و به همراه بتی مالک مشترک باشگاه شود. وقتی پدر و مادرش برای یک هفته از شهر خارج می‌شوند، ابی سانتا مونیکا را استخدام می‌کند تا برای رقص به خانه‌اش بیاید. وقتی سانتا مونیکا می‌رسد، ابی از او می‌خواهد که به عنوان یک مربی جنسی عمل کند و موافقت
که به عنوان یک مربی جنسی عمل کند و موافقت می‌کند که با استفاده از پولی که از بازی‌های ویدیویی پخش زنده به دست می‌آورد، بیست هزار دلار به او بپردازد. سانتا مونیکا موافقت می‌کند و شروع به آموزش عملی به ابی می‌کند، مانند راه رفتن با کفش پاشنه بلند و آموزش مسائل جنسی و همچنین نکاتی برای بهبود اعتماد به نفس او. سانتا مونیکا متوجه می‌شود که ریک ریچاردز کسی است که بتی به او بدهکار است و اگر بدهی ظرف یک هفته پرداخت نشود، کلوب را تصاحب خواهد کرد. ابی و سانتا مونیکا همچنان با هم وقت می‌گذرانند و به هم نزدیک‌تر
همچنان با هم وقت می‌گذرانند و به هم نزدیک‌تر می‌شوند. ابی با کمک سانتا مونیکا یک ویبراتور می‌خرد و از رقصندگان دایموند دالز آموزش لخت شدن می‌بیند. در عوض، او به سانتا مونیکا کمک می‌کند تا برای گردهمایی دبیرستانش آماده شود، که به دلیل شغل بی‌زرق و برق و حسادت نسبت به همکلاسی سابقش رابین، از شرکت در آن نگران است. ابی در حالی که با سانتا مونیکا وقت می‌گذراند، مرتباً پخش برنامه‌هایش را به تعویق می‌اندازد و در نتیجه بیست هزار دلار وعده داده شده را دریافت نمی‌کند. پس از اینکه او نمی‌تواند راه دیگری برای دریافت
پس از اینکه او نمی‌تواند راه دیگری برای دریافت پول پیدا کند، با سانتا مونیکا ملاقات می‌کند تا به او بگوید، سانتا مونیکا به ابی می‌گوید که فکر نمی‌کند ابی آماده رابطه جنسی با مکس باشد، که این موضوع ابی را آزرده خاطر می‌کند. او فاش می‌کند که نمی‌تواند به سانتا مونیکا پول بدهد و این دو با هم دعوا می‌کنند و دوستی‌شان پایان می‌یابد. وقتی مکس مهمانی خانگی برنامه‌ریزی‌شده‌اش را لغو می‌کند، ابی خانه‌اش را به عنوان محل برگزاری پیشنهاد می‌دهد. ابی در نهایت در اتاق خوابش با مکس قرار می‌گیرد، مکس اعتراف می‌کند که به
با مکس قرار می‌گیرد، مکس اعتراف می‌کند که به ابی علاقه‌مند است و از طرفداران استریم‌های ابی است. ابی متوجه می‌شود که نمی‌تواند برای رابطه جنسی آماده باشد و به مکس می‌گوید که نمی‌تواند با او رابطه ۶۹ داشته باشد، اما مکس فاش می‌کند که شایعه مربوط به آن، دروغ است و او در واقع به دلیل مذهبی بودن دوست دختر سابقش، باکره است. در همین حال، سانتا مونیکا در مراسم تجدید دیدار دبیرستانش شرکت می‌کند. سانتا مونیکا اعتراف می‌کند که برای رابین یک رقاص است، که به نوبه خود در مورد تجارت ناموفق املاک و شوهر بی‌وفایش با او
در مورد تجارت ناموفق املاک و شوهر بی‌وفایش با او صحبت می‌کند. این دو با هم دوست می‌شوند و رابین سانتا مونیکا را تشویق می‌کند که با ابی آشتی کند. وقتی سانتا مونیکا برای عذرخواهی به خانه ابی می‌آید، از طریق مکس متوجه می‌شود که ابی و تمام شرکت‌کنندگان بالای ۱۸ سال مهمانی به دایموند دالز رفته‌اند. در آنجا، ابی با لباس شخصیت تام کروز در "فیلم" "تجارت پرمخاطره" یک استریپتیز ناشیانه اجرا می‌کند. او از همکلاسی‌هایش، مشتریان کلاب و مخاطبان پخش زنده‌اش کمک مالی می‌گیرد تا بدهی دایموند دالز را پرداخت کند. وقتی پول
تا بدهی دایموند دالز را پرداخت کند. وقتی پول جمع‌آوری‌شده هنوز ۴۳۰۰ دلار کم می‌آورد، رابین از راه می‌رسد و موافقت می‌کند که مابه‌التفاوت را بپردازد، زیرا شوهرش مشتری دائمی کلاب است. ریک ریچاردز خشمگین از کلاب بیرون رانده می‌شود. ابی و سانتا مونیکا از یکدیگر عذرخواهی می‌کنند و ابی و مکس همدیگر را می‌بوسند، صبح روز بعد، ابی و سانتا مونیکا در حیاط خلوت خانه ابی صحبت می‌کنند، اما والدین ابی به خانه می‌رسند، در حالی که خانه هنوز از مهمانی شب قبل ویرانه است. ابی به آن ها می‌گوید که با کسی دوست شده است. تاریخ
به آن ها می‌گوید که با کسی دوست شده است. تاریخ تولید و انتشار. این فیلم اولین تجربه کارگردانی جیلیان بل است. تصویربرداری اصلی از ژوئیه تا اوت ۲۰۲۴ در سیراکیوس، نیویورک انجام شد. این فیلم برای اولین بار در ۱۳ مارس ۲۰۲۵ در جشنواره فیلم جنوب از جنوب غربی به نمایش درآمد و در ۹ مه ۲۰۲۵ از هولو منتشر شد.
دراکس پنجمین آلبوم استودیویی از هنرمند موسیقی الکترونیک و تهیه‌کنندهٔ بریتانیایی ریچارد دی جیمز می‌باشد که با نام هنری افکس توئین شناخته می‌شود. این آلبوم در اکتبر سال ۲۰۰۱ از سوی وارپ رکوردز منتشر گردید. دراکس یک دابل آلبوم است که سبک‌های متضاد و متنوعی را در بر می‌گیرد؛ از بیت‌های دقیقاً برنامه‌ریزی‌شده که از سبک‌های جانگل و درام اند بیس الهام گرفته‌اند، تا قطعاتی با حال و هوای پیانو کلاسیک، پیانوی دستکاری‌شده، امبینت و آثار الکتروآکوستیک. «چهاردهم آوریل» در این آلبوم قرار دارد که یکی از شناخته‌شده‌ترین
در این آلبوم قرار دارد که یکی از شناخته‌شده‌ترین آثار جیمز به شمار می‌رود.
الویشن پیکچرز یک شرکت توزیع و تولید فیلم کانادایی است. این شرکت در سال ۲۰۱۳ توسط لوری می تأسیس شد و نوح سگال نیز یکی از مدیران آن است. این شرکت اولین حضور خود را در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو ۲۰۱۳ تجربه کرد. الویشن پیکچرز از زمان آغاز به کار خود در اواخر سال ۲۰۱۳ به توزیع‌کننده مستقل پیشرو در کانادا تبدیل شده است و فیلم‌های تحسین‌شده توسط منتقدان و فیلم‌های موفق تجاری را منتشر می‌کند. این شرکت فیلم‌های برنده جایزه مانند بازی تقلید ، مهتاب ، اتاق و فرار و فیلم‌های پرفروشی مانند شیادان و را تولید کرده
و فیلم‌های پرفروشی مانند شیادان و را تولید کرده است.
نسخهٔ ۲.۰ دومین آلبوم استودیویی از گروهٔ موسیقی راک آمریکایی گاربج می‌باشد که در ۱۱ مهٔ سال ۱۹۹۸ از سوی ماشروم رکوردز در سراسر جهان منتشر گردید و یک روز بعد نیز در آمریکای شمالی از سوی آلمو ساندز عرضه گردید. گروه در این آلبوم تلاش کرد تا به جای تغییر کامل سبک، سبک موسیقایی آلبوم نخست خود در سال ۱۹۹۵ را بهبود بخشیده و گسترش دهد. شرلی منسن خوانندهٔ اصلی گروه ترانه‌هایی با مضامین تاریک و درون‌نگر نوشت که به گفتهٔ خودش، با ملودی‌های قطعات هم‌خوانی داشتند. "نسخهٔ ۲.۰" از نظر تجاری موفق بود؛ و در جدول کشورهای
۲.۰" از نظر تجاری موفق بود؛ و در جدول کشورهای بریتانیا، فرانسه و نیوزیلند صدرنشین شد و در چندین کشور نیز موفق به دریافت گواهی پلاتین گردید. این آلبوم در ایالات متحده بیش از ۱٫۷ میلیون نسخه و در سراسر جهان ۴ میلیون نسخه فروش داشته است. گاربج پس از انتشار آلبوم، یک تور جهانی ۱۸ ماهه برگزار کرد و مجموعه‌ای از تک‌آهنگ‌های پرفروش را منتشر نمود که با موزیک ویدئوهای نوآورانه همراه بودند. این آلبوم عموماً با نقدهای مثبتی از سوی منتقدان مواجه شد و در فهرست بهترین آلبوم‌های سال ۱۹۹۸ توسط چندین نشریه جای گرفت. این
آلبوم‌های سال ۱۹۹۸ توسط چندین نشریه جای گرفت. این آلبوم در سال ۱۹۹۹ در دو بخش آلبوم سال و بهترین آلبوم راک نامزد جایزهٔ گرمی شد. همچنین، سومین تک‌آهنگ آلبوم با عنوان «خاص» نیز در سال بعد، در دو بخش بهترین آهنگ راک و بهترین اجرای راک گروهی یا دونفره نامزد گرمی شد.
پاملا کافلر تهیه‌کننده فیلم و تلویزیون آمریکایی و از بنیانگذاران کیلر فیلمز ، یک شرکت تهیه‌کنندگی مستقل مستقر در نیویورک است که او به همراه کریستین واچون رهبری آن را بر عهده دارد. کافلر تهیه‌کنندگی فیلم‌هایی مانند "«هدویگ و اینچ خشمگین»" ، "«میلدرد پیرس»" ، "«زیرزمین مخملی»" ، "«زندگی‌های گذشته" » و "«مه دسامبر» را" بر عهده داشته است که فیلم آخر در بخش رقابتی جشنواره فیلم کن ۲۰۲۳ به نمایش درآمد و توسط نتفلیکس خریداری شد.
"هدویگ و اینچ خشمگین (به انگلیسی: Hedwig and the Angry Inch)" یک فیلم کمدی-درام موزیکال آمریکایی محصول سال ۲۰۰۱ است که برای پرده سینما نوشته و توسط جان کامرون میچل کارگردانی شده است. این فیلم که بر اساس نمایش موزیکال صحنه‌ای میچل "و" استیون تراسک در سال ۱۹۹۸ ساخته شده است. با وجود نقدهای عمدتاً مثبت منتقدان و مخاطبان، اکران محدود فیلم تنها ۳.۶ میلیون دلار از بودجه تخمینی ۶ میلیون دلاری آن به دست آورد. این فیلم موزیکال از آن زمان طرفداران پروپاقرصی پیدا کرده است. داستان. هدویگ رابینسون، یک خواننده راک
کرده است. داستان. هدویگ رابینسون، یک خواننده راک همجنسگرا از آلمان شرقی را همراهی می‌کند. متعاقباً با مرد جوانی به نام تامی رابطه برقرار می‌کند که مربی و همکار موسیقی او می‌شود، اما تامی موسیقی او را می‌دزدد و به یک ستاره راک تبدیل می‌شود. این فیلم هدویگ و گروه پشتیبان او، انگری اینچ، را دنبال می‌کند که تور تامی را دنبال می‌کنند و در عین حال گذشته هدویگ و عمل جراحی تغییر جنسیت اجباری او را بررسی می‌کنند. میچل نقش هدویگ را از نسخه اصلی تکرار می‌کند.
گاربج نخستین آلبوم استودیویی از گروهٔ موسیقی راک آمریکایی گاربج می‌باشد که در ۱۵ اوت سال ۱۹۹۵ از سوی آلمو ساندز منتشر گردید. این آلبوم پس از انتشار با تحسین منتقدان روبه‌رو شد و برخی آن را یک اثر نوآورانه در زمان خود دانستند. آلبوم در رتبهٔ ۲۰ جدول "بیلبورد" ۲۰۰ ایالات متحده و رتبهٔ ۶ جدول آلبوم‌های بریتانیا قرار گرفت و در چندین کشور دیگر نیز در میان ۲۰ آلبوم پرفروش جای گرفت و موفق به دریافت گواهی چند پلاتین شد. موفقیت این آلبوم با تبلیغ آن از سوی گروه طی توری یک‌ساله تقویت شد؛ که در آن هم در جشنواره‌های