payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بربریان به تحصیل ادامه داد و در سال ۱۹۸۰ با افتخار مدرک روزنامه‌نگاری خود را از دانشگاه وودبری دریافت کرد. آثار. آثار ادبی: رمان‌ها، نمایش‌نامه‌ها و فیلم‌نامه‌ها. اولین رمان واهه بربریان با عنوان "نامه‌هایی از زعتر" در سال ۱۹۹۶ منتشر شد. این رمان سه بار تجدید چاپ شده است. دومین رمان او "به نام پدر و پسر" (۱۹۹۹) که ابتدا به زبان ارمنی منتشر شد، به زبان‌های ترکی، انگلیسی و فرانسوی ترجمه شده است. جدیدترین رمان او "یادداشت‌های یک مرده" (۲۰۲۱) است که به زبان انگلیسی منتشر شده است. بربریان، به‌عنوان یکی از
انگلیسی منتشر شده است. بربریان، به‌عنوان یکی از بنیان‌گذاران "تئاتر تجربی ارمنی"، چندین نمایشنامه را نوشته، کارگردانی کرده، در آن‌ها بازی کرده و تولید کرده است. از جمله نمایشنامه‌های اصلی او می‌توان به "فیل صورتی"، "شن روان"، "بارون گاربیس" و "زندگی" اشاره کرد که به شش زبان مختلف ترجمه و در شهرهای سراسر جهان اجرا شده‌اند. بربریان در حرفه فیلم‌سازی خود به‌خاطر نویسندگی مشترک، کارگردانی مشترک و بازی در فیلم بلند "سه هفته در ایروان" (۲۰۱۶) شناخته می‌شود. مونولوگ‌ها. بربریان بیشتر به‌خاطر مونولوگ‌های کمدی خود
بربریان بیشتر به‌خاطر مونولوگ‌های کمدی خود به زبان ارمنی شناخته می‌شود. او هفت مونولوگ نوشته است: "یوایلن"، "نایف"، "دگاوی"، "سگاین"، "یته"، "اورمن" و آخرین اثرش "پایس". بربریان توانایی خاصی در تحلیل وقایع روزمره، به‌ویژه در روابط و تعاملات انسانی، از دیدگاهی طنزآمیز دارد. تحلیل‌های او از طریق عدسی کمدی، توجه مخاطبانش را که شامل ارمنی‌ها و جامعه جهانی می‌شود، جلب می‌کند. مونولوگ‌های او مخاطبان زیادی را جذب کرده‌اند و بسیاری از نمایش‌های او در "یوتیوب" بین ۵۰٬۰۰۰ تا ۲۴۰٬۰۰۰ بازدید داشته‌اند. هنر. پس از
۵۰٬۰۰۰ تا ۲۴۰٬۰۰۰ بازدید داشته‌اند. هنر. پس از اتمام تحصیلات، واهه بربریان به فعالیت در حوزه هنر ادامه داد. او در بیش از ۳۰ نمایشگاه انفرادی و گروهی در ایالات متحده، کانادا، اروپا و خاورمیانه شرکت کرده است. آثار هنری بربریان در دکور فیلم‌های هالیوودی، سریال‌های تلویزیونی پرمخاطب و تبلیغات، از جمله سه‌گانه "مرد عنکبوتی"، "کرنک" و سریال "۲۴" استفاده شده است. بربریان به‌عنوان یک هنرمند اکسپرسیونیسم انتزاعی، طی سال‌ها سبک هنری خود را تکامل داده و به سمت رویکردی مینیمالیستی گرایش پیدا کرده است. آثار او با حذف
مینیمالیستی گرایش پیدا کرده است. آثار او با حذف عناصر اضافی، به جوهرهٔ سادگی مطلق در بیان هنری می‌پردازد. شفافیت دیدگاه‌های او، که با تصاویری مینیمالیستی، حروف و اعداد بدون دستور زبانی مرسوم همراه است، احساسات ملموس را به‌صورت خام و صادقانه منعکس می‌کند.
حسن جلالیان ()(درگذشتهٔ ۱۷۲۸) که همچنین یسایی یا آسایی حسن جلالیان نیز شناخته می‌شود، یک ارمنی تاریخ‌نگار و کاتولیکوس آغوانک از سال ۱۷۰۲ تا ۱۷۲۸ بود. او از خاندان حسن جلالیان بود. زندگی. تاریخ تولد وی مشخص نیست. به گفتهٔ رافی، پدر وی ولیجان سوم (درگذشتهٔ ۱۶۸۶)، ملک خاچن بود. او یکی از اشراف ارمنی بود که در گردهمایی شرکت کردند و کاتولیکوس یعقوب چهارم را همراه با اسرائیل آوری برای جلب حمایت غرب به منظور آزادی مسیحیان، به ویژه ارمنیان از امپراتوری صفوی فرستادند. کاتولیکوسات. پس از درگذشت سیمئون چهارم
فرستادند. کاتولیکوسات. پس از درگذشت سیمئون چهارم (۱۶۷۵–۱۷۰۱) و ارمیا دوم (دایی آسایی، ۱۶۷۶–۱۷۰۰)، که هر دو کاتولیکوس‌های رقیب آغوانک بودند، آسایی در اکتبر–نوامبر ۱۷۰۱ به شاه سلطان حسین صفوی درخواست داد تا به عنوان کاتولیکوس جدید به رسمیت شناخته شود و ۵۰ سکه طلا پرداخت کرد. او بعدها در ۱۷۰۲ توسط ناهبد اول ارمنستان به عنوان کاتولیکوس تقدیس شد. آسایی از این فرصت برای گسترش نفوذ خود به روسیه در دورهٔ ۱۰ ماههٔ خلاء در کرسی ارمنی استفاده کرد. با این حال، یک اسقف دیگر به نام نرسس پنجم (۱۷۰۶–۱۷۳۶) کاتولیکوس خود را
به نام نرسس پنجم (۱۷۰۶–۱۷۳۶) کاتولیکوس خود را در صومعه یریتس مانکانتس اعلام کرد. اگرچه در ۱۷۰۷ الکساندر اول جلفا از آسایی در برابر نرسس حمایت کرد، اما نرسس همچنان ادعای مشروعیت خود را ادامه داد. او در ۱۷۱۱ همراه با اسرائیل آوری به روسیه رفت تا با پتر کبیر دیدار کند، اما اسرائیل در آستراخان درگذشت و آسایی به قراباغ بازگشت. جانشین الکساندر اسدوادزادور ارمنستان در ۱۷۱۶ برخی از حقوق آسایی را به کلیسای ارمنی بازگرداند، اما این حقوق را در ۱۷۱۹ دوباره باز پس گرفت. آسایی به شدت طرفدار روسیه بود و دو نامه به پتر
آسایی به شدت طرفدار روسیه بود و دو نامه به پتر کبیر ارسال کرد - نخست در ۲۳ سپتامبر ۱۷۱۸ و دومی در ۱ آوریل ۱۷۲۱ - و از او درخواست کمک کرد. او بعدها در ۲۸ مه ۱۷۲۲ به دیدار پادشاه کارتلی واختانگ ششم رفت و به ارتش او پیوست تا در شورش ناموفق او علیه صفوی‌ها با وعده کمک از پتر کبیر مشارکت کند. او توانست در ۱۸ سپتامبر ۱۷۲۲ از مختلف ملکان قراباغ ۱۰٫۰۰۰ نیرو جمع‌آوری کند، اما واختانگ که از متحدان روسی خود رها شده بود، در نوامبر ۱۷۲۲ به تفلیس بازگشت. برخلاف خواستهٔ اسدوادزادور، او به احمد سوم مقاومت کرد، زمانی که
اسدوادزادور، او به احمد سوم مقاومت کرد، زمانی که ارتش‌های عثمانی آذربایجان را در سال ۱۷۲۲ اشغال کردند و از داوید بک حمایت کرد. اما پس از تصرف روان توسط عثمانی‌ها در ۲۸ سپتامبر ۱۷۲۴ و پس از معاهده قسطنطنیه، که در آن روس‌ها مالکیت گرجستان و ارمنستان را به عثمانی‌ها شناخته بودند، آسایی مجبور به تسلیم شدن در کنار سایر فئودال‌ها در منطقه شد. در ژوئیه ۱۷۲۶، او به همراه بی‌های قراباغ، ملکان و زمین‌داران به باردا رفت تا با ساری مصطفی پاشا (پسر غازی حسین پاشا و داماد آیندهٔ سلطان) برای مذاکرات دیدار کند. به گفتهٔ
آیندهٔ سلطان) برای مذاکرات دیدار کند. به گفتهٔ برخی منابع، او توسط سایر اشراف ارمنی به خیانت متهم شد و مجبور به خودکشی در ۱۷۲۸ گردید. آثار. او سنگ‌نوشته‌های صومعه‌های قراباغ (دادِوانک، گوشاوانک، گاندزار و غیره) و دست‌نوشته‌های مختلف انجیل‌ها را جمع‌آوری کرد. او به‌ویژه به‌خاطر اثر ناقص خود به نام «تاریخ مختصر منطقه آغوانک» معروف است، که توصیفی از رویدادهای زمان خود است و تا سال ۱۷۲۳ ادامه دارد. این کتاب نخستین بار در شوشی توسط باغداسار حسن-جلالیان در ۱۸۳۶ منتشر شد، سپس به زبان‌های مختلف از جمله فرانسه
منتشر شد، سپس به زبان‌های مختلف از جمله فرانسه (۱۸۷۶) توسط ماری-فلیسیتی بروسه، ارمنی (۱۸۶۸)، گرجی (۱۹۷۱)، و آذربایجانی (۱۹۹۲) منتشر شد.
این فهرستی از پیشوایان و کاتولیکوس‌های کلیسای آلبانیای قفقاز است. توجه داشته باشید که نسل‌نامه و تاریخ‌ها از منبعی به منبع دیگر کمی متفاوت است. برخی تاریخ‌ها نامشخص هستند. معادل‌های زبان ارمنی در پایان هر خط آورده شده است. فهرست اولیه از "تاریخ‌نگاری آلبانیای قفقاز" نوشته مخیتار گوش است و پس از مرگ او افزودن‌هایی به آن صورت گرفته است: کاتولیکوس‌ها و پیشوایان تاریخی. خودمختاری (۵۹۰–۷۰۵). در زیر فهرستی از کاتولیکوس‌های آلبانیای قفقاز آمده است که از "تاریخ‌نگاری آلبانیای قفقاز" نوشته مخیتار گوش گرفته شده است:
آلبانیای قفقاز" نوشته مخیتار گوش گرفته شده است: و افزودن‌های بعدی. خودمختاری دوباره برقرار شد (حدود ۱۰۵۸ – حدود ۱۴۳۴). کاتولیکوس‌نشین کلیسای ارمنستان به کلیسای سیلیسیا منتقل شد و کرسی مقدس سیلیسیا در سال ۱۰۵۸ تأسیس شد. تحت حوزه کلیسای آپاستولیک ارمنی (۱۴۴۱–۱۸۲۸). کاتولیکوس‌نشین کلیسای ارمنستان در سال ۱۴۴۱ در کلیسای مادر ایچمیادزین دوباره برقرار شد.
قدیس یغیشه، ئیلیشای، یهی‌شه، الیشه یا ئیلیشه (به ارمنی: Եղիշե) بر اساس سنت‌های محلی نخستین پاتریارک کلیسای آلبانیای قفقازی بود. افسانه. زندگی. افسانه قدیس یغیشه اولین بار در اثر آرمنیک کلاسیک "تاریخ آلبانی‌های قفقازی" ذکر شده است، یغیشه به عنوان روشن‌کننده آلبانی شناخته می‌شد. افسانه مربوط به یغیشه دو نسخه دارد. در یک نسخه، او به عنوان یکی از پنج شاگرد قدیس تداوس معرفی شده است. طبق این نسخه، او پس از کشته شدن تداوس به دست ساناتروک به اورشلیم بازگشت و توسط یعقوب عادل به عنوان سرپرست کلیسا منصوب شد. با این
یعقوب عادل به عنوان سرپرست کلیسا منصوب شد. با این حال، نسخه دیگری که در زمینه مناظره‌ای با کاتولیکوس ارمنی ابراهیم اول (۶۰۷–۶۱۵) ذکر شده، یغیشه را به عنوان «شاگرد پروردگار» معرفی می‌کند بدون اشاره به تداوس و یعقوب را «پاتریارک اورشلیم» می‌داند. نسخه پیشین داستان، "سفر رسول" را از اورشلیم به سرزمین‌های ماسطود از طریق پارس ثبت می‌کند که به همراه سه شاگرد به ساهارن در اوتیک رسیدند. افسانه ادامه می‌یابد و به کشته شدن یکی از شاگردان و فرار دو نفر دیگر منجر می‌شود. در اینجا افسانه باز هم ادامه می‌یابد که در آن
در اینجا افسانه باز هم ادامه می‌یابد که در آن یغیشه به کیش می‌رسید و نخستین کلیسای مادر در شرق را تأسیس می‌کند. یغیشه بعدها در دشت‌های زرگُین مورد حمله قرار گرفت و بقایای او به چاهی در هومِنگ انداخته می‌شود. نسخه دوم فقط حرکت از اورشلیم به کیش و تأسیس یک کلیسا در آنجا را توصیف می‌کند. آلبانی‌ها باور داشتند که آلبانی ۲۷۰ سال قبل از ارمنستان مسیحی شد. کشف آثار مقدس. طبق "تاریخ آلبانی‌های قفقازی"، آثار مقدس او پس از مدتی توسط «مردان پارسا» دوباره کشف شد. آثار مقدس او ابتدا به کلیسای اورِکان منتقل شد، سپس به
مقدس او ابتدا به کلیسای اورِکان منتقل شد، سپس به صومعه جروشتیک که بعدها در دوره سلطنت واچاغان سوم به صومعه یهی‌شه آراکیا تبدیل شد، منتقل گردید. تفسیر مجدد. برخی از محققان، از جمله ژان-پیر ماهه و زازا آلکسی‌دزه، نسخه دوم را به عنوان نسخه اصلی افسانه آلبانیایی می‌دانند، در حالی که نسخه اولیه را نسخه‌ای تدریجی از ارمنی‌شدن نسخه اصلی می‌دانند که به منظور مشروعیت بخشیدن به تابعیت کلیسای آلبانیای قفقازی از کلیسای رسولی ارمنی ایجاد شده است. اگر یغیشه شاگرد خود عیسی بوده و توسط یعقوب منصوب شده باشد، او برابر با
بوده و توسط یعقوب منصوب شده باشد، او برابر با تداوس می‌شود و بدین ترتیب کلیسای آلبانی از همان ابتدا به صورت رسولی شناخته می‌شود. گمان می‌شود که افسانه یغیشه تحت تأثیر کلیسای ارمنی تغییر یافته باشد، ماهه و آلکسی‌دزه پیشنهاد کرده‌اند که کیش، خوجاوند بعدها پایه‌ریزی شده تا افسانه را از منطقه چپ به آرتساخ ارمنی‌نشین منتقل کند. چندین نویسنده ارمنی استدلال کرده‌اند که یغیشه تنها اختراعی ذهنی از سوی راهبان آلبانی بوده است تا تسلط کلیسای ارمنی را از بین ببرند. طبق گفته الکسان هاکوبیان، افسانه توسط کاتولیکوس
طبق گفته الکسان هاکوبیان، افسانه توسط کاتولیکوس آلبانیای قفقازی، یحیی‌زار (۶۸۳–۶۸۹) اختراع شده تا کلیسای خود را مستقل از کلیسای ارمنی تأسیس کند. سفر. چندین تلاش برای شناسایی نشانه‌های سفر یغیشه صورت گرفته است. هیرومونک الکسی (نیکنوروف) پیشنهاد کرده است که ساهارن را با زرِیخ، زرگُین را با یارگون و هومِنگ را با گلمتس شناسایی کنند. مکار بارخوداریانتس و آراکیلیان از سوی دیگر، هومِنگ را با یک روستایی که آذری‌نشین بوده است شناسایی کرده‌اند. پرستش. پرستش یغیشه پیروان زیادی در مناطق مسکونی اوودی داشت. در نامه‌ای
زیادی در مناطق مسکونی اوودی داشت. در نامه‌ای مورخ ۲۰ مارس ۱۷۲۴ که توسط مردم اوودی شکی به پتر اول ارسال شد، او به عنوان روشنگر «ملت آلبانی» شناخته شد. شاگردان او، ولَس شهید و کومراد نیز مورد احترام بودند. بر اساس افسانه، کلیسای سنت یغیشه در نیج در سال ۱۸۲۳ بر روی قبر ولَس ساخته شد. دیگر کلیساهایی که به نام یغیشه نام‌گذاری شده بودند، شامل کلیسای کیش، کلیسای سنت یغیشه در ورتاشن و سنت یغیشه از خوشکشِن بودند. جشن یغیشه در همان روز پنج‌شنبه صعود برگزار می‌شد، در حالی که جشن کومراد سه روز بعد بود. با این حال، در
حالی که جشن کومراد سه روز بعد بود. با این حال، در روستای بوم آذربایجان، جشن یک هفته بعد برگزار می‌شد. برخلاف کرانه چپ رودخانه کورا، پرستش یغیشه در قره‌باغ به گستردگی یافت نشد. در کرانه راست، تنها دو مکان مذهبی مسیحی نام او را بر دوش دارند: صومعه یغیشه آرکیال و صومعه یغیشه آرکل از گیشی. طبق یکی از دیدگاه‌ها، نام صومعه نخست به اشتباه به معنای عامیانه است و در واقع صومعه به نام یک مرد شجاع جوان به نام یغیش نام‌گذاری شده که توسط یک حاکم محلی در حالی که برای دفاع از آبرویش با همسرش می‌جنگید، کشته شد.
شاهدخت کیبینای ؛ زادهٔ ) مرگ ۱۶ مارس ۷۲۹ اهل ژاپن یکی از اعضای خاندان سلطنتی ژاپن در دوره آسوکا بود. او دختر دوم شاهزاده کوساکابه و همسرش چهل و سومین امپراتور ژاپن امپراتریس گنمی بود. خواهر کوچکتر امپراتریس گنشو و همسر شاهزاده ناگایا بود. پس از حادثه شاهزاده ناگایا به دنبال خودکشی همسرش همراه با فرزندانش خودکشی کرد.
هایک گیوتنیان (؛ )، که به هایگ گودنیان در انگلیسی شناخته می‌شود ( – )، ویولونیست، آهنگساز و نویسنده ارمنی-آمریکایی بود وی بین سال‌های ۱۹۰۴ تا ۱۹۵۹ میلادی فعالیت می‌کرد. او در سال ۱۹۰۴ از زادگاهش قسطنطنیه خارج شد و به اروپای غربی رفت، جایی که زیر نظر وِیگسلاف نُوواک، اوتاکار سوچیک، سزار تامسون و متیو کریکبوم موسیقی و ویولن را آموخت. در اجراهای کنسرتی خود با استفاده از یک ویولن اسپانیایی نادر متعلق به قرن هجدهم، به خاطر مهارت‌های برجسته‌اش به عنوان ویولونیست شناخته شد و همچنین به خاطر معرفی موسیقی خاورمیانه،
شد و همچنین به خاطر معرفی موسیقی خاورمیانه، به‌ویژه موسیقی آناتولی و قفقاز به مخاطبان اروپایی و آمریکایی معروف بود؛ تقریباً تمام آثار متعدد او الهام‌گرفته از میراث فرهنگی متنوع این منطقه بودند. از جمله آثار او می‌توان به قطعه‌هایی مانند «چوپان ارمنی»، «آهنگ عاشقانه ارمنی» و «پسر عربی» اشاره کرد که زندگی و ایده‌آل‌های مردم ارمنستان را به تصویر می‌کشند. ویولونیست‌هایی چون جاشا هایفیتز و مکس روزن، و همچنین پیانیست پرسی گریجر آثار مختلفی از او را در برنامه‌های خود گنجانده بودند. اوایل زندگی. گودنیان در شهر
خود گنجانده بودند. اوایل زندگی. گودنیان در شهر کایسری در امپراتوری عثمانی به دنیا آمد، او به دانشگاه ترکی استانبول رفت، سپس در سال ۱۹۰۴ به بروکسل نقل مکان کرد، جایی که زیر نظر سزار تامسون و متیو کریکبوم ویولن آموخت. در پراگ، او ویولن را زیر نظر اوتاکار سوچیک و آهنگسازی را با نُوواک فراگرفت. پس از اتمام تحصیلاتش، او به مدت چند سال در چکسلواکی، ترکیه، قفقاز، ایران و مصر سفر کرد و اطلاعات موسیقی سنتی فولکلور و رقص‌های این کشورها را جمع‌آوری و جذب کرد، و سپس دو سال را در بالکان گذراند. او در شهرها و
و سپس دو سال را در بالکان گذراند. او در شهرها و شهرستان‌های اصلی بلغارستان و رومانی به اجرای کنسرت پرداخت و تحت حمایت سلطنتی بود؛ او همراه با ویولونیست رومانیایی جورج انسکو برای کارمن سیلوا در کاخ خود در بخارست اجرا کرد. او در شهرهای بزرگی چون بوداپست، مونیخ، ژنو، مارسی، پاریس و دیگر شهرهای مهم اروپای قاره‌ای اجرا کرد و در ژانویه ۱۹۱۸ در دوران جنگ جهانی اول از فرانسه به نیویورک رفت. او تحت مجوز وزیر فرانسوی به عنوان سفیر فرستاده شد و وقت زیادی را به کارهای صلیب سرخ و کمک به ارامنه در ایالات متحده اختصاص
صلیب سرخ و کمک به ارامنه در ایالات متحده اختصاص داد. به محض ورودش به ایالات متحده، او به‌طور مخفیانه با الیو پیبادی در سن چارلز، میزوری ازدواج کرد؛ آنها در تئاتر ادئون در سنت لوئیس که گودنیان در آنجا برای کمک به صندوق کمک به ارامنه سوریه‌ای اجرا کرده بود، یکدیگر را ملاقات کرده بودند. ازدواج آنها خیلی کوتاه بود، زیرا گودنیان همان سال با پیانیست کاترین لو (۱۹۰۱–۱۹۹۷) از ایست لنسینگ، میشیگان ازدواج کرد. او در نیویورک، واشینگتن دی سی، و شیکاگو اجرا کرد و به عنوان سولوئیست در ارکسترهای سمفونیک سنت لوئیس و
عنوان سولوئیست در ارکسترهای سمفونیک سنت لوئیس و فیلادلفیا ظاهر شد. حرفه. گودنیان به مدت دو سال (۱۹۲۰–۱۹۲۲) در هیئت علمی کنسرواتوار موسیقی سینسیناتی به عنوان معلم ویولن، گروه‌نوازی و رپرتوار خدمت کرد و در مدرسه موسیقی آلیس بکر-میلر در دیتون، اوهایو آموزش ویولن داد. او سه قطعه از آثار خود را در یک کنسرت پرومناد در ۲۷ اوت ۱۹۲۵ در کوئین‌هال لندن به اجرا درآورد: «گوسفندچران»، «فروشنده شیرینی» و «پاستورال»، که همه آن‌ها توسط هنری وود ارکستراسیون شده بودند. ایده‌های موسیقایی او در آن زمان در لندن مورد بحث‌های
موسیقایی او در آن زمان در لندن مورد بحث‌های زیادی قرار گرفت، طبق گفته موسیقی‌شناس انگلیسی ارنست نیولندسمیت که این موضوعات را در سخنرانی‌ای که در دانشگاه آکسفورد در ۲۱ مه ۱۹۳۱ ایراد کرد، ذکر نمود. او و همسرش کاترین پس از جنگ جهانی اول به‌طور مکرر در مناطق غربی ایالات متحده جابه‌جا شدند و در شهرهای لنسینگ، میشیگان؛ سنت لوئیس، میزوری؛ سینسیناتی و دیتون، اوهایو و کانرسویل، ایندیانا زندگی کردند.
بیل ماکریج (؛ زادهٔ ) بازیگر و هنرمند کاباره اهل کانادا و بنیان‌گذار «تئاتر اشپرینگ‌ماوس» در شهر بن آلمان است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "خیابان لیندن" اشاره کرد.
شاهزاده مینو ؛ تولد نامشخص مرگ ۲۲ ژوئن ۷۰۸، اهل ژاپن یکی از اعضای خاندان سلطنتی ژاپن در دوره آسوکا بود. از نوادگان امپراتور بیداتسو و سی امین امپراتور ژاپن بود. همسر او آگاتا نو انوکای نو میچیو بود که پس از مرگ او با فوجیوارا نو فوهیتو ازدواج کرد. او پدر تاچیبانا نو موروئه بود.
مارجی کینسکی (؛ زادهٔ ) بازیگر ایتالیایی-آلمانی که در کشور آلمان فعالیت دارد. وی از اقوام وزیر سابق امور خارجه جمهوری چک کارل شوارتسنبرک و از نوادگان برتا سوتنر است. او در رم به یک مدرسهٔ بین‌المللی آلمانی‌زبان رفت و پس از پایان دوران دبیرستان به آلمان نقل مکان کرد و در دانشگاه بن در رشتهٔ زبان‌های رومی تحصیل کرد. وی در سال ۱۹۸۳ با بیل ماکریج ازدواج کرد که حاصل آن ۶ فرزند است که همگی چون پدر و مادر، هنرمند هستند. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "خیابان لیندن"
در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "خیابان لیندن" اشاره نمود.
جام باشگاه‌های کارائیب ۲۰۰۱ یک رقابت بین‌المللی فوتبال باشگاهی بود که در کارائیب برای تعیین مسابقات مقدماتی این منطقه برای جام قهرمانان کونکاکاف برگزار شد. این دوره مسابقات شامل مرحله گروهی هم بود، زیرا که کونکاکاف تعداد تیم‌های جام قهرمانان کونکاکاف ۲۰۰۲ را به ۱۶ تیم افزایش داد. باشگاه‌های جامائیکایی به مسابقات دعوت نشدند. دیفنس فورس و دبلیو کانکشن از ترینیداد و توباگو توانستند برنده گروه‌های خود شوند و به جام قهرمانان کونکاکاف ۲۰۰۲ راه یابند. مرحله دوم. گروه A. دبلیو کانکشن به جام قهرمانان کونکاکاف ۲۰۰۲
A. دبلیو کانکشن به جام قهرمانان کونکاکاف ۲۰۰۲ صعود کرد. گروه B. دیفنس فورس به جام قهرمانان کونکاکاف ۲۰۰۲ صعود کرد.
کُنت آکوئیلا () یک فیلم درام ایتالیایی به کارگردانی گوئیدو سالوینی است که در سال ۱۹۵۵ منتشر شد.
آنا میزروکی (؛ – 18 مارس ۱۹۸۸) بازیگر و صداپیشه اهل ایتالیا بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "در آخرین لحظه"، "ستارگان پائین را می‌نگردند"، "عشاق و دیوانگان" و "کنت آکوئیلا" اشاره کرد.
بای ساید شاکه‌داون یا اودورو دایسوساسن ، مجموعه تلویزیونی پلیسی ژاپنی (ژانر پلیسی) کمدی-درام است که در سال ۱۹۹۷ توسط گروه فوجی تلویژن پخش شد.
نبرد بیت حانون در ۲۷ اکتبر ۲۰۲۳ در بحبوحه تهاجم اسرائیل به نوار غزه در سال ۲۰۲۳ آغاز شد. در ۱۸ دسامبر ۲۰۲۳، نیروهای اسرائیلی پیش از موعد اعلام کردند که کنترل کامل بیت حانون را در اختیار دارند و گردان بیت حانون حماس را منهدم کرده‌اند. با این حال، درگیری‌ها در شهر ادامه یافت. نیروهای اسرائیلی در ۲۴ دسامبر از این شهر عقب‌نشینی کردند. پس از آن، برخی از مبارزان فلسطینی به داخل شهر نفوذ کردند و حملاتی را علیه نیروهای اسرائیلی به سمت شرق انجام دادند.
محاصره شهر غزه در ۲ نوامبر ۲۰۲۳، زمانی که نیروهای دفاعی اسرائیل شهر غزه را محاصره کردند، در بحبوحه تهاجم اسرائیل به نوار غزه، که ضدحمله ای برای حمله حماس در سال ۲۰۲۳ به اسرائیل بود، آغاز شد. شهر غزه پرجمعیت‌ترین شهر در نوار غزه است و نبرد در ۳۰ اکتبر ۲۰۲۳، زمانی که اسرائیل و حماس در شهر غزه درگیر شدند، آغاز شد. طبق گزارش آکسفام، حدود ۵۰۰۰۰۰ فلسطینی به همراه ۲۰۰ اسرای اسرائیلی در شمال غزه محاصره بودند. محاصره. نوامبر ۲۰۲۳. در ۲ نوامبر، نیروهای اسرائیلی شهر غزه را محاصره کردند، تعداد کشته شدگان فلسطینی در این
را محاصره کردند، تعداد کشته شدگان فلسطینی در این دوران به بیش از ۹۰۰۰ نفر رسیده بود. نیروهای اسرائیلی با پیشروی به سمت دروازه‌های شهر غزه با مقاومت شدیدی روبرو شدند. جنگجویان حماس و جهاد اسلامی فلسطین قبل از بازگشت به شبکه بزرگ زیرزمینی خود، تونل‌های خود را ترک کردند تا به سمت تانک‌های اسرائیلی شلیک کنند. ارتش اسرائیل گزارش داد که فرمانده گردان ۵۳ خود، سرهنگ سلمان حباکا را در این نبرد از دست داده است که گمان می‌رود ارشدترین افسر اسرائیلی از زمان آغاز عملیات زمینی اسرائیل در نوار غزه در ۲۷ اکتبر بوده است.
زمینی اسرائیل در نوار غزه در ۲۷ اکتبر بوده است. اسرائیل اذعان کرد که حماس «به خوبی» برای نبرد آماده شده است و مدعی شد که «میدان‌های مین و تله‌های انفجاری» وجود دارد که مانع از دسترسی به شهر می‌شود. یکی از ساکنان شهر غزه گزارش داد که اسرائیل در تمام طول شب شهر را گلوله‌باران کرد اما هنوز نتوانسته از محدوده شهر پیشروی کند. نیروهای دفاعی اسرائیل اسامی پنج سربازی را که در جریان نبرد در ۲ نوامبر کشته شدند، منتشر کرد و تعداد سربازان اسرائیلی کشته شده از زمان تهاجم به نوار غزه را به ۲۴ نفر رساند. حمله هوایی
تهاجم به نوار غزه را به ۲۴ نفر رساند. حمله هوایی اسرائیل یک ساختمان مسکونی در اردوگاه آوارگان بوریج در جنوب شهر غزه را ویران کرد و دست کم ۱۵ نفر را کشت و ده‌ها نفر دیگر را زیر آوار مدفون کرد. این حمله هوایی در منطقه جنوبی نوار غزه صورت گرفت که اسرائیل در ۱۳ اکتبر به ساکنان شمال غزه دستور تخلیه آن را داده بود. به گفته جمعیت هلال احمر فلسطین، در همان روز، حملات هوایی اسرائیل منطقه‌ای از برج‌های آپارتمانی را در محله تل‌الحوا در فاصله ۱۰۰ متری بیمارستان قدس بمباران کرد. در ۳ نوامبر، یک موشک پهپاد اسرائیلی،
بمباران کرد. در ۳ نوامبر، یک موشک پهپاد اسرائیلی، کاروانی از آمبولانس‌ها را که حامل ۱۵ تا ۲۰ مجروح بود را در نزدیکی دروازه جلویی بیمارستان الشفاء، هدف قرار داد. در همان روز، یک حمله هوایی اسرائیل به مدرسه اسامه بن زید در شمال غزه، که توسط اونروا اداره می‌شد، بمباران کرد و بیش از ۲۰ نفر را کشت. اونروا گفت که حداقل ۱۰۰۰ نفر از زمان شروع جنگ به این مدرسه پناه برده‌اند. اسرائیل مدعی شد که در ۳ نوامبر ۱۸ سرباز را از دست داده و ده‌ها شبه نظامی را کشته است. در ۴ نوامبر، نیروهای اسرائیلی مدرسه الفاخوره تحت اداره
نوامبر، نیروهای اسرائیلی مدرسه الفاخوره تحت اداره سازمان ملل در اردوگاه آوارگان جبالیه را بمباران کردند که به آوارگان پناه داده بود و دست کم ۱۵ نفر را کشت و ۵۴ نفر را که اکثراً زن و کودک بودند، زخمی کردند. اسرائیل همچنین پنل‌ها و ژنراتورهای خورشیدی از جمله پنل‌های خورشیدی بالای بیمارستان‌ها را هدف قرار داده بود. اینها تنها منبع برق در غزه از زمان محاصره کامل نوار غزه توسط اسرائیل در ۹ اکتبر بوده است. ارتش اسرائیل مساجد علی بن ابی طالب و الاستجبه در محله السبرا را بمباران کرده بود. گردان‌های القسام حماس
السبرا را بمباران کرده بود. گردان‌های القسام حماس اعلام کردند که جنگنده‌های آنها پس از حمله به این نیرو با مسلسل و بمب، ۵ سرباز اسرائیلی دیگر را در ساختمانی در شمال غرب شهر غزه به قتل رساندند. گردان‌های القسام اعلام کرده‌اند که در جبهه‌های متعددی از جمله شمال غرب شهر غزه، جنوب شهر غزه، در بیت حانون و شمال شرق نوار غزه می‌جنگند. جنگنده‌های حماس در دو روز گذشته ۲۴ خودروی نظامی اسرائیل از جمله یک تانک، یک نفربر زرهی و یک بولدوزر با سلاح‌های ضد زره، به ویژه نارنجک‌های راکت ۱۰۵ میلی‌متری آل یاسین را منهدم
نارنجک‌های راکت ۱۰۵ میلی‌متری آل یاسین را منهدم کرده‌اند. در ۵ نوامبر، نیروهای دفاعی اسرائیل اردوگاه آوارگان المغازی در مرکز غزه را بمباران کردند که حداقل ۳۰ تا ۵۱ نفر را که اکثراً زنان و کودکان بودند، کشتند. ارتش اسرائیل تصاویری از درگیری در نزدیکی بیمارستان حمد (بیمارستان توانبخشی و پروتزهای شیخ حمد بن خلیفه آل ثانی) منتشر کرد که شامل شلیک جنگجویان حماس از بیمارستان و استفاده از تونل‌های نزدیک ساختمان بیمارستان بود. دانیل هاگاری، رئیس واحد سخنگوی ارتش اسرائیل در بیانیه‌ای گفت که اسرائیل شهر غزه را به‌طور
در بیانیه‌ای گفت که اسرائیل شهر غزه را به‌طور کامل محاصره کرده است. «رسانه‌های اسرائیلی» گزارش دادند که ارتش اسرائیل قرار است تا دو روز دیگر وارد شهر شود. در غزه نیز به دلیل درگیری، قطعی‌های ارتباطی گزارش شده است. در نتیجه محاصره کامل غزه توسط اسرائیل، سوخت بیمارستان قدس تمام شد و در نهایت بخش‌هایی از بیمارستان تعطیل شد. این بیمارستان ژنراتور اصلی خود را خاموش کرد و برای ارائه خدمات ضروری به ۵۰۰ بیمار و ۱۴۰۰۰ آواره داخلی که در آنجا پناه گرفته بودند، به بهره‌برداری از یک ژنراتور کوچکتر متوسل شد. دسامبر
بهره‌برداری از یک ژنراتور کوچکتر متوسل شد. دسامبر ۲۰۲۳. ۱۳ دسامبر. ۹ سرباز ارتش اسرائیل از تیپ گولانی از جمله سرهنگ دوم تومر گرینبرگ هنگام تلاش برای کمک به گروهی از سربازان اسرائیلی که در کمین گرفتار شده بودند در یک کمین دیگر کشته شدند که منجر به یکی از بزرگ‌ترین تلفات ارتش اسرائیل در طول تهاجم شد. ۱۹ دسامبر. ارتش اسرائیل از انهدام سه گردان حماس که در جبالیا فعالیت می‌کردند و کشته شدن ستیزه‌جویان فلسطینی در جبالیا به ۱۰۰۰ نفر رسیده است، گزارش داد، اگرچه تعدادی از شبه‌نظامیان هنوز در این منطقه در حال نبرد
از شبه‌نظامیان هنوز در این منطقه در حال نبرد بودند. موسسه مطالعات جنگ (ISW) و پروژه تهدیدات بحرانی (CTP) تخمین زدند که تیپ شمال غزه حماس به‌طور قابل توجهی آسیب دیده است. ژانویه ۲۰۲۴. ۷ ژانویه. تیم رزمی تیپ نهال ارتش اسراییل تحت لشکر ۱۶۲ در جریان حملاتی که به همراه نیروهای عملیات ویژه اسرائیل (SOF) در محله‌های دراج و التفاح انجام دادند، یک کارخانه بزرگ اسلحه سازی را کشف کردند. یک محور تونلی که توسط ارتش اسرائیل کشف شد به یک تونل ۱۰۰ متری منتهی شد که حاوی یک سایت تولید تسلیحات بود که در آن اجزای تسلیحات دقیق
تولید تسلیحات بود که در آن اجزای تسلیحات دقیق پیدا شد، با تصاویری که توسط ارتش اسرائیل از سایت به اشتراک گذاشته شده است که نشان می‌دهد یک موتور موشک و یک کلاهک طراحی شده برای موشک کروز حماس طراحی شده است. فوریه ۲۰۲۴. ۱۰ فوریه. ارتش اسرائیل یک عملیات پاکسازی برای مقابله با نفوذهای حماس به شمال غزه را اعلام کرد. ژوئن ۲۰۲۴–اکنون. ۱۵ ژوئن. دست کم ۲۸ فلسطینی در حمله نیروی هوایی ارتش به سه خانه در شهر غزه کشته شدند. ۲۲ سپتامبر. رسانه‌های اسرائیلی گزارش دادند که نتانیاهو در نظر دارد تاکتیک‌های محاصره ای علیه شمال
در نظر دارد تاکتیک‌های محاصره ای علیه شمال غزه را صادر کند. پیامدها. با جدا شدن شهر غزه از بقیه نوار، این شهر با قحطی شدیدی مواجه شد. این بحران با بمباران اسرائیل عمیق‌تر شد که باعث وخامت زیرساخت‌ها و خدمات اولیه گردید. حملات هوایی زیرساخت‌های غذایی مانند نانوایی‌ها و کارخانه‌های آرد را نابود کرده بود و به دلیل محاصره طولانی‌مدت غزه، کمبود گسترده منابع ضروری وجود داشت. این باعث گرسنگی بیش از نیم میلیون غزه‌ای شد و بخشی از یک بحران انسانی گسترده‌تر گردید. بر اساس آمارها، در شمال نوار یک سوم کودکان زیر دو
بر اساس آمارها، در شمال نوار یک سوم کودکان زیر دو سال از سوء تغذیه حاد رنج می‌برند. در ماه فوریه، به دلیل کاهش ذخایر مواد غذایی، دامداران فلسطینی برای تغذیه مردم محلی به سلاخی اسب‌ها روی آوردند. تلفات. تخمین زده می‌شود که ۱۰۰۰۰ غیرنظامی در شهر غزه، در زیر آوار محبوس شده یا جسد آنها همچنان کشف نشده باشد.
طرح‌واره مدیریت زیست‌محیطی سازوکاری است که از طریق آن مالکان زمین و دیگر افراد و ارگان‌های مسئول مدیریت زمین می‌توانند انگیزه‌ای برای مدیریت محیط زیست خود داشته باشند. استرالیا. چندین طرح‌واره در استرالیا در حال اجرا هستند یا بوده‌اند، از جمله: انگلستان. چندین طرح در بریتانیا در حال اجرا هستند یا بوده‌اند، از جمله: در حال حاضر انگلستان فعالیت می‌کند: همه این طرح‌ها توسط Natural England اداره می‌شود.