payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به مجازات مرگ محکوم شده است. او ماشین خود را در حالی که دخترش در صندلی عقب آن نشسته بود به داخل دریاچه پرتاب کرد، سپس در حین غرق شدن ماشین خودش به بیرون شنا کرد و دخترش را رها کرد تا غرق شود. او قسم می‌خورد که این یک تصادف بوده است، اما با این وجود «باید اتفاق می‌افتاد». در حالی که او بیشتر سرش به کار خودش است و رفتاری خجالتی و جذاب دارد، نشانه‌هایی از بی‌ثباتی روانی را نشان می‌دهد. مدت کوتاهی پس از ورود، او در ازای رفتار مناسب خود را به زندانیان و نگهبانان عرضه و حتی گاهی تن‌فروشی می‌کند. او معتقد است که
عرضه و حتی گاهی تن‌فروشی می‌کند. او معتقد است که دارد اراده خداوند را انجام می‌دهد، و گفته است که او یک مسیحی معتقد است. بلینگر همراه با جیمز رابسون تنها زندانیان معمولی هستند که در شهر زمرد (مکانی برای بازپروری زندانیان) زندگی نمی‌کنند. بلینگر دایان ویتلزی را می‌بیند که از جلوی سلولش عبور می‌کند. بلینگر از ویتلزی می‌خواهد که دوست او باشد، و ویتلزی از بلینگر می‌پرسد که چگونه می‌تواند پس از کاری که انجام داده (کشتن راس) با خودش زندگی کند. بلینگر پاسخ می‌دهد که او کاری را که باید انجام می‌داده را انجام
که او کاری را که باید انجام می‌داده را انجام دادهاست و می‌تواند آسوده بخوابد سپس به نشانه همدردی دستش را روی دست ویتلری می‌گذارد. او یک سری نامه‌های پورنوگرافی را با یک «تحسین مخفی» از داخل سلول خود رد و بدل می‌کند. بعداً وقتی متوجه می‌شود که شخص نامه‌نگار زندانی سیاهپوستی به نام سایمون ادبیسی است، بلینگر او را با توهین نژادی رد می‌کند زیرا او سیاه‌پوست است. بلینگر متوجه می‌شود که از یک شریک ناشناس باردار شده است. بلینگر به روان‌شناس زندان می‌گوید که چرا دخترش را کشته است: او «گوی‌های آتش» را در اطراف
دخترش را کشته است: او «گوی‌های آتش» را در اطراف دخترش می‌دید. بلینگر اصرار دارد که باید بمیرد اما روان‌شناس به فرماندار جیمز دولین توصیه می‌کند که بلینگر اعدام نشود و سپس دولین حکم اعدام بلینگر را بدون امکان آزادی مشروط به حبس ابد تبدیل می‌کند. بلینگر خشمگینانه به روان‌شناس می‌گوید که به او خیانت کرده و خواستار سقط جنین می‌شود، در غیر این صورت او خودش «این هیولای درونش» را خواهد کشت. روان‌شناس به بلینگر می‌گوید او به مؤسسه کانلی ویژه مجرمان مجنون فرستاده می‌شود و ۲۴ ساعته تحت مراقبت خواهد بود، بلینگر فریاد
و ۲۴ ساعته تحت مراقبت خواهد بود، بلینگر فریاد می‌زند که شیطان او را حامله کرده و او «مادر باکره» است. بلینگر پس از سقط جنین در شرایط مرموز دوباره به اوز بازگردانده شده و حکم اعدامش مجدداً فعال می‌شود. او درخواست اعدام از طریق چوبه دار می‌کند اما با این حال، هنگامی که او را به سمت چوبه دار می‌برند، غریزه بقا در او ظاهر می‌شود و او به شدت در برابر نگهبانانش مقاومت می‌کند و التماس می‌کند که به دار آویخته نشود. او در نهایت طبق برنامه اعدام می‌شود.
سوزان اسمیت (؛ زادهٔ ) زن خانه‌دار اهل ایالات متحده آمریکا است که به اتهام قتل دو پسرش، مایکل سه ساله و الکساندر یک ساله در سال ۱۹۹۴ از طریق بستن بچه‌هایش به صندلی ماشین و انداختن ماشین که حامل دو فرزندش بود به دریاچه جان دی لانگ در کارولینای جنوبی به حبس ابد محکوم شده است. این پرونده به دلیل ادعای نادرست اسمیت مبنی بر اینکه یک مرد سیاهپوست پسرانش را در جریان سرقت خودرو ربوده است، توجه بین‌المللی را به خود جلب کرد. وکلای مدافع او، دیوید بروک و جودی کلارک، شاهدان متخصص را فراخواندند تا شهادت دهند که او
شاهدان متخصص را فراخواندند تا شهادت دهند که او مشکلات سلامت روانی داشته است که قوه قضاوت او را هنگام ارتکاب جنایات مختل کرده است. اسمیت در نهایت پس از محاکمه به حبس ابد با امکان آزادی مشروط محکوم شد. اسمیت برای اولین بار در ۲۰ نوامبر ۲۰۲۴ واجد شرایط آزادی مشروط بود اما درخواستش رد شد. او در مؤسسه بازپروری لث در نزدیکی گرین‌وود، کارولینای جنوبی زندانی است. پس‌زمینه خانوادگی. پدر اسمیت زمانی که او شش ساله بود از طریق خودکشی درگذشت، و خود اسمیت در سن ۱۳ سالگی اقدام به خودکشی کرد. مادرش سپس با بورلی سی راسل
اقدام به خودکشی کرد. مادرش سپس با بورلی سی راسل جونیور ازدواج کرد که بعدها مشخص شد که اسمیت را در نوجوانی مورد آزار جنسی قرار داده است. راسل یک تاجر محلی بود که بعدها در حزب جمهوری‌خواه کارولینای جنوبی و ائتلاف مسیحی شهرت یافت. اسمیت و راسل هر دو اظهار کرده‌اند که روابط جنسی بین آنها تا شش ماه قبل از قتل ادامه داشته است. اسمیت پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان در سال ۱۹۸۹، پس از پایان رابطه‌اش با مرد متأهلی که با او در ارتباط بود، برای دومین بار اقدام به خودکشی کرد. او با دیوید اسمیت ازدواج کرد و صاحب دو پسر
کرد. او با دیوید اسمیت ازدواج کرد و صاحب دو پسر شدند که بعداً آنها را به قتل رساند. محاکمه. در سال ۱۹۹۵، دیوید بروک و جودی کلارک به عنوان وکیل مشترک برای اسمیت خدمت کردند. در بیانیه آغازین خود، کلارک استدلال کرد که اسمیت در زمان قتل عمیقاً مضطرب بود و افسردگی شدیدی را تجربه می‌کرد. کلارک به هیئت منصفه گفت: «این یک مورد در مورد رفتار شرورانه نیست. این یک مورد در مورد ناامیدی و غم است.» نظریه دفاع در مورد این پرونده این بود که اسمیت برای کشتن خود و دو پسرش به لبه دریاچه رانندگی کرد، اما غریزه بقای او اراده
لبه دریاچه رانندگی کرد، اما غریزه بقای او اراده کرد که از ماشین خارج شود. از سوی دیگر، دادستان معتقد بود که او پسرانش را به قتل رسانده تا زندگی جدیدی را با یک معشوق سابق آغاز کند. فقط دو ساعت و نیم طول کشید تا هیئت منصفه او را به قتل محکوم کنند. در مرحله مجازات، تامی پوپ، دادستان اصلی پرونده اسمیت، با شور و شوق به نفع محکومیت اسمیت به اعدام استدلال کرد. هیئت منصفه در نهایت به اجرای مجازات اعدام رای منفی دادند. اسمیت در سال ۱۹۹۵ به دلیل قتل دو پسرش به دو بار حبس ابد محکوم شد. روان‌پزشک دفاعی اسمیت او را
بار حبس ابد محکوم شد. روان‌پزشک دفاعی اسمیت او را مبتلا به اختلال شخصیت وابسته و افسردگی اساسی تشخیص داد.
شانکار سی.بی.آی فیلمی هندی محصول سال ۱۹۸۹ و به کارگردانی پی.نانجانداپا است. در این فیلم بازیگرانی همچون شانکار ناگ، تارا و سومان رانگاناتان ایفای نقش کرده‌اند.
الکس بوون (؛ زادهٔ ) بازیکن واترپلو اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۲ مدال برنز شده است.
لوکا کوپیدو (؛ زادهٔ ) بازیکن واترپلو اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۲ مدال برنز شده است.
هانیس دوبی (؛ ; زادهٔ ) بازیکن واترپلو اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۲ مدال برنز شده است.
چیس داد (؛ زادهٔ ) بازیکن واترپلو اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
رایدر داد (؛ زادهٔ ) بازیکن واترپلو اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
بن هالوک (؛ زادهٔ ) بازیکن واترپلو اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال برنز شده است.
درو هالند (؛ زادهٔ ) بازیکن واترپلو اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال برنز شده است.
مکس اروینگ (؛ زادهٔ ) بازیکن واترپلو اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۲ مدال برنز شده است.
الکس اوبرت (؛ زادهٔ ) بازیکن واترپلو اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
مارکو واویک (؛ زادهٔ ) بازیکن واترپلو مونته‌نگرویی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۲ مدال برنز شده است.
آدریان واینبرگ (؛ زادهٔ ) بازیکن واترپلو اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
نونا پرس (؛ زادهٔ ) بازیکن زن واترپلو اهل اسپانیا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
ایزابل پیرالکووا (؛ زادهٔ ) بازیکن زن واترپلو اهل اسپانیا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
مارتینا تره (؛ زادهٔ ) بازیکن زن واترپلو اهل اسپانیا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
پائولا کاموس (؛ زادهٔ ) بازیکن زن واترپلو اهل اسپانیا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
یسلین کوئیپرس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پادشاهی هلند است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال زنان لوون در پست مهاجم بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال، زیر ۱۹ سال و زنان هلند بازی کرده است. دوران باشگاهی. ویلم دوم. یسلین کوئیپرس فوتبال خود را از باشگاه زادگاهش باشگاه فوتبال زاند در سن هشت سالگی آغاز کرد و علاقه‌اش به فوتبال از همان دوران کودکی شکل گرفت. در ابتدا به عنوان یک بازیکن جوان در سطح پایین‌تر شروع به بازی کرد، اما به سرعت توانست استعداد خود را در سطح بالاتر نشان دهد. در ۲۱
استعداد خود را در سطح بالاتر نشان دهد. در ۲۱ آوریل ۲۰۱۱، اولین بازی خود را در لیگ معتبر اردیویژه برای باشگاه فوتبال زنان ویلم دوم انجام داد، که با زاند همکاری داشت و اولین قدم‌ها را در دنیای حرفه‌ای فوتبال برداشت. این بازی نقطه آغازین یک مسیر حرفه‌ای در فوتبال زنان بود که برای او و تیمش اهمیت ویژه‌ای داشت. در آن زمان، او فقط ۲۰ سال داشت و با وجود سن کم توانسته بود در مسابقات حرفه‌ای خود حضور پیدا کند. پس از این تجربه‌ها، ویلم دوم برای او دروازه‌های بزرگتری را در دنیای فوتبال باز کرد. فنلو. پس از آن که ویلم
در دنیای فوتبال باز کرد. فنلو. پس از آن که ویلم دوم از فوتبال زنان کناره‌گیری کرد، یسلین کوئیپرس در ژوئن ۲۰۱۱ به باشگاه فوتبال زنان فنلو پیوست و این فرصت را پیدا کرد که در یک تیم بزرگتر و شناخته‌شده‌تر فوتبال بازی کند. او توانست در همان سال در ۲ سپتامبر ۲۰۱۱ اولین بازی خود را در لیگ برابر باشگاه فوتبال زنان توئنته انجام دهد. این بازی به او تجربه‌های زیادی آموخت و مهارت‌های فنی و تاکتیکی او را ارتقا داد. در تاریخ ۱۶ دسامبر ۲۰۱۱، اولین گل خود را در لیگ برابر باشگاه فوتبال زنان اوترخت به ثمر رساند و این گل که
فوتبال زنان اوترخت به ثمر رساند و این گل که در دقیقه ۲۸ به ثمر رسید، سرآغاز یک دوره درخشان در فوتبال حرفه‌ای او شد. این گل نه تنها برای تیم فنلو اهمیت داشت، بلکه برای خود یسلین نیز به عنوان نقطه عطفی در پیشرفت حرفه‌ای او به یاد ماندنی بود. بعد از این، او در ۱۱ مه ۲۰۱۲ در برابر باشگاه فوتبال زنان پک زووله هت‌تریک کرد و این موفقیت‌ها باعث شد که بیشتر مورد توجه تیم‌ها و سرمربیان دیگر قرار بگیرد. پی‌اس‌وی. در ژوئن ۲۰۱۲، یسلین کوئیپرس به باشگاه فوتبال زنان پی‌اس‌وی پیوست. این انتقال نقطه عطف جدیدی در کارنامه
پیوست. این انتقال نقطه عطف جدیدی در کارنامه حرفه‌ای او بود و توانست در این تیم بزرگ هلندی ادامه دهد. در ۲۴ اوت ۲۰۱۲ اولین بازی خود را برابر باشگاه فوتبال زنان آدو دن هاخ انجام داد. یسلین با پیوستن به پی‌اس‌وی فرصتی پیدا کرد تا سطح جدیدی از رقابت را تجربه کند و با تیمی که در عرصه داخلی و بین‌المللی به دنبال موفقیت‌های بیشتر بود، همکاری کند. او در ۳۰ نوامبر ۲۰۱۲ اولین گل‌های خود را در لیگ برابر پک زووله به ثمر رساند و در این بازی دو گل زد که برای تیم پی‌اس‌وی بسیار حیاتی بود. در ادامهٔ این موفقیت‌ها، او در
بسیار حیاتی بود. در ادامهٔ این موفقیت‌ها، او در ۲۹ ژوئن ۲۰۱۶ قرارداد خود را برای یک سال دیگر تمدید کرد و در ۲۳ دسامبر ۲۰۱۶ یک هت‌تریک برابر پک زووله به ثبت رساند. در ۱۴ مارس ۲۰۱۸، او همراه با نادیا کولن و سارا یوسیل قراردادهای خود را تمدید کردند و در ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۰ اولین بازیکن تاریخ شد که ۲۰۰ بازی برای پی‌اس‌وی انجام داد. این موفقیت‌ها باعث شد تا او یک چهره برجسته در تیم و در دنیای فوتبال زنان هلند شود. در ۱۸ مارس ۲۰۲۲، یسلین قرارداد جدیدی به مدت یک سال با پی‌اس‌وی امضا کرد و این تیم همچنان از حضور او در
پی‌اس‌وی امضا کرد و این تیم همچنان از حضور او در ترکیب خود بهره برد تا این‌که زمان جدایی رسید. لوون. در ۵ ژوئن ۲۰۲۳، یسلین کوئیپرس به عنوان بازیکن جدید لوون معرفی شد و این تیم به عنوان باشگاه جدید او در مسیر حرفه‌ای‌اش شکل گرفت. دوران ملی. یسلین کوئیپرس در سطوح مختلف جوانان هلند بازی کرده است. او بخشی از تیم زیر ۱۹ سال هلند بود که جام ملت‌های اروپای زیر ۱۹ سال ۲۰۱۴ را فتح کرد. بعد از این موفقیت، یسلین به تیم ملی بزرگسالان هلند دعوت شد و در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ به نمایندگی از کشورش به میدان رفت. او
۲۰۱۶ به نمایندگی از کشورش به میدان رفت. او در ۱۰ آوریل ۲۰۱۶ در یک بازی دوستانه که با نتیجه ۲–۱ به تیم ملی فوتبال زنان کانادا باختند، اولین بازی ملی خود را انجام داد.
سیری وورم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پادشاهی هلند است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال زنان پی‌اس‌وی در پست مدافع بازی می‌کند. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال زنان اورتون، باشگاه فوتبال زنان تاتنهام هاتسپر و باشگاه فوتبال زنان آینتراخت فرانکفورت اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال، زیر ۱۷ سال، زیر ۱۹ سال و بزرگسالان زنان هلند بازی کرده است. دوران باشگاهی. توئنته. سیری وورم فوتبال خود را از آکادمی جوانان توئنته آغاز کرد. پس از چندین فصل به عنوان بازیکن
توئنته آغاز کرد. پس از چندین فصل به عنوان بازیکن ذخیره یا چندمنظوره، او در فصل ۲۰۱۲–۱۳ موفق شد جایگاه خود را در تیم به عنوان مدافع چپ تثبیت کند. در این فصل، توئنته قهرمان لیگ شد و به لیگ قهرمانان اروپا راه یافت. توئنته در طول مدت حضور وورم در این باشگاه، سه بار دیگر نیز برای لیگ قهرمانان اروپا واجد شرایط شد. او در این تیم در رقابت‌های داخلی و اروپایی تجربه زیادی کسب کرد و به یکی از بازیکنان ثابت ترکیب اصلی تبدیل شد. اورتون. در ژوئیه ۲۰۱۷، وورم به باشگاه فوتبال زنان اورتون منتقل شد که بخشی از یک انتقال
فوتبال زنان اورتون منتقل شد که بخشی از یک انتقال دوگانه با هم‌تیمی‌اش، مارت مونسترمن بود. او در این باشگاه فرصت بازی در سطح بالاتر را پیدا کرد و در رقابت‌های مختلف حضور داشت. تاتنهام هاتسپر. پس از صعود باشگاه فوتبال زنان تاتنهام هاتسپر به لیگ برتر فوتبال زنان انگلستان، در ژوئیه ۲۰۱۹ وورم به عنوان یکی از هفت بازیکن جدید این تیم معرفی شد. در این مدت، وورم در مسابقات لیگ و جام حذفی برای تیمش به میدان رفت و عملکرد ثابتی داشت. وورم در پایان فصل ۲۰۲۰/۲۱ از تاتنهام جدا شد. آینتراخت فرانکفورت. پس از چهار سال بازی
جدا شد. آینتراخت فرانکفورت. پس از چهار سال بازی در انگلیس، وورم به آلمان منتقل شد تا برای باشگاه فوتبال زنان آینتراخت فرانکفورت در بوندسلیگای زنان بازی کند. او در این تیم با چالش‌های جدیدی روبه‌رو شد و در مسابقات مختلف حضور یافت. پی‌اس‌وی. یک سال بعد، او قراردادی دو ساله برای بازی در پی‌اس‌وی امضا کرد. این انتقال بازگشت او به فوتبال هلند بود و او در لیگ داخلی دوباره به رقابت پرداخت. دوران ملی. وورم کاپیتان تیم ملی زیر ۱۹ سال هلند در رقابت‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ قهرمانی اروپا بود و نقش کلیدی در هدایت تیم به مرحله
اروپا بود و نقش کلیدی در هدایت تیم به مرحله نهایی داشت. در اکتبر ۲۰۱۲، مربی تیم ملی بزرگسالان او را دعوت کرد تا جایگزین بازیکن مصدوم، پترا هوگونینگ شود. این فرصت بزرگی برای وورم بود تا در سطح بزرگسالان بدرخشد. او اولین بازی ملی خود را در ۲۵ نوامبر ۲۰۱۲ در یک پیروزی ۲–۰ دوستانه برابر ولز انجام داد و عملکردی قابل قبول از خود نشان داد. وورم در ترکیب تیم ملی هلند برای رقابت‌های قهرمانی اروپا ۲۰۱۳ حضور داشت و یکی از جوان‌ترین بازیکنان تیم بود. او در شکست ۱–۰ برابر نروژ به عنوان بازیکن تعویضی در ۳۰ دقیقه آخر
برابر نروژ به عنوان بازیکن تعویضی در ۳۰ دقیقه آخر بازی به میدان رفت و تجربه ارزشمندی کسب کرد. در آوریل ۲۰۱۹، وورم در فهرست انتظار تیم ملی هلند برای جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۱۹ قرار گرفت که نشان‌دهنده اعتماد مربیان به توانایی‌های او بود.
دیلان آغگول (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال زنان گوترسلوه در پست هافبک بازی می‌کند. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال زنان بایر ۰۴ لورکوزن اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان ترکیه بازی کرده است. زندگی شخصی. دیلان آغگول در تاریخ ۳ اوت سال ۱۹۹۸ در تروان‌اشتاین، باواریای علیا، کشور آلمان پا به دنیا گذاشت. او یک برادر بزرگتر به نام دیار دارد که یک سال از او بزرگ‌تر است و سابقه بازی کردن در رشته فوتبال را نیز دارد. دیلان پس از اتمام
در رشته فوتبال را نیز دارد. دیلان پس از اتمام دوره تحصیلی معادل دانشگاه، به تحصیل در رشته علوم تغذیه از طریق آموزش از راه دور پرداخت. او در شهر زادگاهش تروان‌اشتاین با والدینش بزرگ شد و تنها عضو خانواده است که تابعیت ترکیه را دارد. خانواده او علی‌رغم تبار ترکیه‌ای، تماماً گذرنامه آلمانی دارند. دوران باشگاهی. دیلان آغگول از پنج سالگی فوتبال را آغاز کرد و طبق گفت‌های خودش از شرح حال زندگی‌اش، الهام‌بخش او برای عشق ورزیدن به فوتبال حرفه‌ای، برادر بزرگترش دیار است که او نیز بازیکن فوتبال بود. دیلان آغگول، در
است که او نیز بازیکن فوتبال بود. دیلان آغگول، در فصل ۲۰۱۴–۱۵ به تیم محلی دی‌جی‌کی تراونشتاین پیوست که در لیگ سطح ششم کشور آلمان رقابت می‌کرد. او در این تیم دو بار به میدان رفت. پس از انحلال تیم، آغگول به باشگاه فوتبال فاخندورف منتقل شد. در فصل ۲۰۱۵–۱۶ به باشگاه فوتبال سالدورف ملحق شد و در همان سال اول به همراه تیمش، به یک سطح بالاتر، لیگ چهارم باواریا صعود کرد. طی سه فصل، ۵۸ بازی برای این تیم انجام داد و دو گل نیز به ثمر رساند. در آغاز فصل ۲۰۱۸–۱۹، دیلان آغگول در ۱۹ سالگی به تیم دوم باشگاه فوتبال زنان بایر
در ۱۹ سالگی به تیم دوم باشگاه فوتبال زنان بایر ۰۴ لورکوزن پیوست. تا آوریل ۲۰۱۹، ده بازی برای بایر ۰۴ لورکوزن انجام داد و چهار گل نیز زده بود. در فصل ۲۰۱۹–۲۰ به فااس‌وی گوترسلوه پیوست تا در لیگ دسته دوم آلمان بازی کند. در فصل بعد نیز در همین لیگ به میدان رفت. دوران ملی. دیلان آغگول به تیم ملی فوتبال زنان ترکیه دعوت شد. در ۱۱ نوامبر ۲۰۱۸ اولین بازی ملی خود را در دیدار دوستانه مقابل تیم ملی فوتبال زنان گرجستان در تفلیس انجام داد. او همچنین در یکی از بازی‌های مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۲۱ برابر هلند به میدان
جام ملت‌های اروپا ۲۰۲۱ برابر هلند به میدان رفت. دیلان آغگول به عنوان یکی از استعدادهای جوان فوتبال زنان ترکیه شناخته می‌شود. با تلاش و پشتکار، به موفقیت‌های قابل توجهی دست یافته و آینده درخشانی در پیش رو دارد. انتظار می‌رود با ادامه این روند، به الگویی برای نسل‌های آینده فوتبال زنان تبدیل شود. تعهد او به بهبود مهارت‌ها و حضور منظم در تیم ملی، می‌تواند ترکیه را در مسابقات بین‌المللی به نتایج بهتری برساند. پیشرفت‌های چشمگیر او در باشگاه‌های مختلف و تجربیات بین‌المللی، نویدبخش آینده‌ای درخشان است. دیلان با
بین‌المللی، نویدبخش آینده‌ای درخشان است. دیلان با انگیزه‌ای قوی به دنبال تحقق رویاهایش در دنیای فوتبال است و بدون شک می‌تواند به یکی از ستاره‌های فوتبال زنان ترکیه تبدیل شود. مسیر رو به رشد او نشان‌دهنده پتانسیل بالای این بازیکن جوان است.
سارا آگرژ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسلوونی است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال کلن در پست مدافع بازی می‌کند. باشگاه فوتبال کلن در بوندس‌لیگای زنان، بالاترین سطح لیگ فوتبال حرفه‌ای زنان در کشور آلمان به فعالیت می‌پردازد. از باشگاه‌هایی که سارا آگرژ در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال ۱.اف‌اف‌سی توربین پوتسدام، باشگاه فوتبال زنان وولفسبورگ و باشگاه فوتبال کلن اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بزرگسالان زنان اسلوونی بازی کرده است. دوران باشگاهی. سارا آگرژ فوتبال حرفه‌ای خود را از تیم باشگاه
سارا آگرژ فوتبال حرفه‌ای خود را از تیم باشگاه فوتبال زنان ژلاچ آغاز کرد و در نیمفصل ۲۰۱۴–۱۵ به باشگاه فوتبال زنان رودار اشکیل پیوست. در اشکیل، او در سن ۱۶ سالگی به تیم اصلی راه یافت و در ۱۲ مارس ۲۰۱۷ اولین بازی رسمی خود را در جام حذفی فوتبال زنان اسلوونی انجام داد. در این دیدار که با نتیجه ۱–۰ مقابل باشگاه فوتبال زنان آنکاران به پایان رسید، آگرژ گل پیروزی‌بخش تیمش را به ثمر رساند. پس از یک فصل حضور در هفت بازی، سارا آگرژ به باشگاه فوتبال زنان رادوملیه منتقل شد و یک سال بعد به رقیب لیگی این تیم، باشگاه
شد و یک سال بعد به رقیب لیگی این تیم، باشگاه فوتبال زنان پوموریه بلتینتسی پیوست. در ۱۰ مه ۲۰۱۹، او به آلمان نقل مکان کرد و در پیشرفتی قابل توجه به باشگاه فوتبال ۱.اف‌اف‌سی توربین پوتسدام در بوندس‌لیگای زنان، بالاترین سطح لیگ فوتبال زنان در آلمان، پیوست. در سال ۲۰۲۲، آگرژ با باشگاه فوتبال زنان وولفسبورگ قرارداد امضا کرد و در همان ابتدا به ترکیب اصلی راه یافت. دوران ملی. آگرژ در سال ۲۰۱۵ و در سن ۱۴ سالگی به تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال اسلوونی دعوت شد تا در مسابقات مقدماتی قهرمانی اروپا ۲۰۱۶ شرکت کند. او در دو
مقدماتی قهرمانی اروپا ۲۰۱۶ شرکت کند. او در دو بازی از سه بازی مرحله اول به میدان رفت، اما تیمش به دلیل تفاضل گل کمتر از صعود بازماند. در مسابقات مقدماتی ۲۰۱۷ نیز حضور داشت و در تمام شش بازی دو مرحله شرکت کرد. در سال ۲۰۱۷، آگرژ به تیم ملی زیر ۱۹ سال اسلوونی دعوت شد و در ۲۵ مه همان سال اولین فراخوان خود به تیم ملی بزرگسالان را دریافت کرد. او اولین بازی خود را در مقابل تیم ملی فوتبال زنان آلبانی در ژوئن ۲۰۱۷ انجام داد و در مسابقات مقدماتی جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۱۹ نیز به میدان رفت. زندگی شخصی. آگرژ در
زنان ۲۰۱۹ نیز به میدان رفت. زندگی شخصی. آگرژ در تابستان ۲۰۱۸ از دبیرستان گیمنازیای شیشکا در لیوبلیانا فارغ‌التحصیل شد. او از دوران کودکی به فوتبال علاقه داشت و با پشتکار فراوان توانست به سطح حرفه‌ای برسد. آگرژ در مصاحبه‌های مختلف بر اهمیت تحصیل در کنار فوتبال تأکید کرده است. پیشرفت سریع آگرژ در سنین جوانی نشان‌دهنده استعداد و انضباط شخصی بالای اوست. او توانسته است در تیم‌های مختلف اروپایی تجارب ارزشمندی کسب کند و همواره به عنوان یکی از بازیکنان کلیدی تیم‌هایش مطرح بوده است. حضور او در تیم ملی اسلوونی از
مطرح بوده است. حضور او در تیم ملی اسلوونی از سنین پایه تا بزرگسالان، مسیر رشد منظم و برنامه‌ریزی‌شده‌ای را نشان می‌دهد.
پیج بیلی-گایل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است که در حال حاضر برای اس‌سی سند و تیم ملی فوتبال زنان جامائیکا در پست مهاجم بازی می‌کند. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال آرسنال اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال و زیر ۱۸ سال انگلستان و همین‌طور بزرگسالان زنان جامائیکا بازی کرده است. دوران باشگاهی. پیج بیلی-گایل کار حرفه‌ای خود را با باشگاه فوتبال زنان آرسنال آغاز کرد. او در نوامبر ۲۰۱۸ تحت سرپرستی سرمربی جو مونته‌مورو به تیم اول باشگاه ارتقا یافت و در
جو مونته‌مورو به تیم اول باشگاه ارتقا یافت و در تاریخ ۱۸ نوامبر در یک پیروزی ۰–۴ خارج از خانه مقابل باشگاه فوتبال زنان اورتون در هایگ اونو، اولین بازی حرفه‌ای خود را انجام داد. پس از انجام چهار بازی برای آرسنال، بیلی-گایل در پایان فصل ۲۰۱۸–۱۹ این باشگاه را ترک کرد و در تاریخ ۲۴ ژوئن ۲۰۱۹ به تیم چمپیونشیپی باشگاه فوتبال زنان لستر سیتی پیوست. او در تاریخ ۲۹ سپتامبر در یک شکست خانگی مقابل باشگاه فوتبال زنان کریستال پالاس، اولین گل خود را به ثمر رساند. در تاریخ ۲۰ فوریه ۲۰۲۰، بیلی-گایل هر دو گل تیمش را در
۲۰ فوریه ۲۰۲۰، بیلی-گایل هر دو گل تیمش را در پیروزی ۲–۱ مقابل باشگاه فوتبال زنان ریدینگ در مرحله پنجم جام حذفی فوتبال زنان انگلستان به ثمر رساند. انتقال بیلی-گایل به لستر سیتی نقطه عطفی در حرفه او بود که فرصت بازی منظم را فراهم کرد. او به سرعت خود را با سطح رقابتی چمپیونشیپ تطبیق داد و تبدیل به بازیکنی کلیدی شد. حضور او در جام حذفی نشان دهنده توانایی‌هایش در موقعیت‌های حساس بود. این بازیکن جوان با هر بازی تجربه بیشتری کسب می‌کرد و پیشرفت قابل توجهی از خود نشان داد. فصل ۲۰۱۹–۲۰ برای او دوران شکل‌گیری هویت
نشان داد. فصل ۲۰۱۹–۲۰ برای او دوران شکل‌گیری هویت فوتبالی بود. دوران ملی. بیلی-گایل در سطح زیر ۱۷ سال برای انگلستان بازی کرده است. او برای قهرمانی زیر ۱۷ سال اروپا در لیتوانی به تیم ملی فراخوانده شد و پیش از آن چهار بازی در مرحله انتخابی انجام داده بود؛ در این تورنمنت، بیلی-گایل چهار بار دیگر به میدان رفت و انگلستان در نهایت در جایگاه چهارم قرار گرفت. در ژوئیه ۲۰۱۸، بیلی-گایل برای تیم زیر ۱۸ سال انگلستان جهت یک تورنمنت سه تیمی در مرکز ملی فوتبال سنت جورج پارک انتخاب شد. تجربیات بین‌المللی بیلی-گایل در
پارک انتخاب شد. تجربیات بین‌المللی بیلی-گایل در تیم‌های جوانان انگلستان پایه‌های محکمی برای آینده او ساخت. حضور در تورنمنت‌های معتبر اروپایی به رشد فنی و تاکتیکی او کمک شایانی کرد. هر بازی در سطح ملی فرصتی برای یادگیری و نمایش توانایی‌هایش بود. این دوران نقش مهمی در شکل‌گیری شخصیت ورزشی او ایفا کرد و مسیر را برای انتقال به تیم ملی جامائیکا هموار ساخت. بیلی-گایل از طریق پدربزرگ و مادربزرگ‌هایش که همگی در جامائیکا متولد شده‌اند، واجد شرایط بازی برای تیم ملی فوتبال زنان جامائیکا است. در سال ۲۰۲۱، او اولین
فوتبال زنان جامائیکا است. در سال ۲۰۲۱، او اولین بازی بین‌المللی خود را در برابر تیم ملی فوتبال زنان کاستاریکا انجام داد. زندگی شخصی. بیلی-گایل در مدرسه استوک نیویینگ‌تاون تحصیل و برای تیم فوتبال آن‌ها بازی کرده است. او همچنین در دوران کودکی کریکت بازی می‌کرد و به‌ویژه توسط تیم ویکتوریا پارک و تاور هملتس برای بازی‌های جوانان لندن ۲۰۱۵ انتخاب شد. تعادل بین تحصیل و ورزش حرفه‌ای از ویژگی‌های بارز دوران جوانی بیلی-گایل بود. او توانست همزمان با پیشرفت در فوتبال، تحصیلات خود را نیز ادامه دهد. تجربه بازی کریکت به
تحصیلات خود را نیز ادامه دهد. تجربه بازی کریکت به توسعه مهارت‌های حرکتی و درک تاکتیکی او کمک کرد. این تنوع ورزشی در نهایت به نفع فوتبال او تمام شد. دوران مدرسه نقش مهمی در شکل‌گیری شخصیت چندبعدی این بازیکن داشت. به‌رغم تولد و رشد در انگلستان، بیلی-گایل از تبار کشور جامائیکا است.
ونسا برنار (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال بازنشسته اهل سوئیس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال زنان وولفسبورگ، باشگاه فوتبال لوانته، و باشگاه فوتبال وولفسبورگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال و بزرگسالان زنان سوئیس بازی کرده است. دوران باشگاهی. ونسا برنار در آلمان با زدن یک گل ۴۵ یاردی برای کلپن‌بورگ مقابل مونیخ توجه چندین باشگاه بوندسلیگا را جلب کرد. عملکردهای او در کلپن‌بورگ باعث شد که باشگاه بزرگ وولفسبورگ به او توجه کند و در سال ۲۰۱۴ برنار را به خدمت
به او توجه کند و در سال ۲۰۱۴ برنار را به خدمت بگیرد. در وولفسبورگ، برنار موفق به کسب یک عنوان لیگ و سه جام حذفی آلمان شد. او در اروپا نیز به دو فینال لیگ قهرمانان زنان اروپا و یک‌نیمه‌نهایی دست یافت. در فینال لیگ قهرمانان زنان اروپا سال ۲۰۱۶، برنار در دقیقه ۷۳ تعویض شد و بنابراین شانس زدن پنالتی در شکست نهایی وولفسبورگ در ضربات پنالتی مقابل باشگاه فوتبال زنان المپیک لیون را از دست داد. در فینال سال ۲۰۱۸، برنار به دلیل آسیب‌دیدگی شدید زانو که در بهار ۲۰۱۸ و در حین خدمت به تیم ملی سوئیس به وجود آمده بود،
و در حین خدمت به تیم ملی سوئیس به وجود آمده بود، نتوانست در این بازی شرکت کند. وولفسبورگ تصمیم به ترک برنار گرفت در حالی که او در حال بهبودی از آسیب‌دیدگی شدید زانو بود، بنابراین برنار در تابستان ۲۰۱۸ به باشگاه فوتبال زنان آ.اس. رم پیوست. فصل اول او با باشگاه ایتالیایی در نقش هافبک پیش رفته بود، اما او نتوانست انتظارات را به عنوان یک بازی‌ساز باتجربه در یک تیم جوان رُم برآورده کند. این باشگاه سپس در تابستان ۲۰۱۹ تعدادی از هافبک‌های باکیفیت را جذب کرد، اما تصمیم به نگه‌داشتن برنار در تیم گرفت. این به برنار