payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کند و بی‌مقدمه خود را به عمارت مجلل میکیلا در جزیرهٔ خیالی پورت هیون دعوت می‌کند، تنش‌ها به‌سرعت بالا می‌گیرند. دِوِن با مشاهدهٔ فضای روانی حاکم بر روابط، به این باور می‌رسد که سیمون درگیر دوستی‌ای مسموم و بالقوه خطرناک شده است. او برای بازگرداندن خواهرش به واقعیت، مداخله‌ای ترتیب می‌دهد—اما خودش نیز به‌تدریج در تارهای فریبندهٔ میکیلا گرفتار می‌شود. در طول یک آخر هفتهٔ پرتنش، اختلافات پنهان بر سر طبقه، قدرت و وفاداری به نقطهٔ انفجار می‌رسند و داستانی تلخ‌طنز از خواهرانگی و کنترل را رقم می‌زنند. بازخورد.
از خواهرانگی و کنترل را رقم می‌زنند. بازخورد. آمار بینندگان. در هفتهٔ منتهی به ۱۹ مه ۲۰۲۵، "سیرن‌ها" در صدر جدول پخش آنلاین نیلسن در ایالات متحده قرار گرفت—هم در بخش برنامه‌های اورجینال و هم در فهرست کلی ۱۰ برنامه برتر. این سریال در آن بازه زمانی حدود ۱٫۴ میلیارد دقیقه تماشا ثبت کرد. واکنش منتقدان. در وب‌سایت راتن تومیتوز، ۷۷٪ از ۶۴ نقد ثبت‌شده مثبت بودند. اجماع منتقدان در این سایت چنین بیان شده: «"سیرن‌ها" با اجرای تحسین‌برانگیز جولین مور، مگان فیهی و میلی آلکاک، نوایی آشنا و دلنشین را می‌نوازد.» در
میلی آلکاک، نوایی آشنا و دلنشین را می‌نوازد.» در متاکریتیک، این سریال امتیاز ۶۶ از ۱۰۰ را بر اساس ۳۰ نقد کسب کرد که نشان‌دهندهٔ «بازخورد عمدتاً مطلوب» است.
کی/دی‌ای (; ) یک گروه دخترانه کی پاپ مجازی شامل چهار نسخه از شخصیت‌های "لیگ افسانه‌ها"، آه‌ری، آکالی، ایولین و کای سا است. اعضای (جی)آیدل، شامل می‌یون و سویون به ترتیب صداهای آه‌ری و آکالی، مدیسون بییر صدای ایولین و جایرا برنز صدای کای سا را ارائه می‌دهند. با این حال، این شخصیت‌ها توسط هنرمندان دیگری نیز صداگذاری شده‌اند. کی/دی‌ای توسط شرکت رایت گیمز، سازنده بازی "لیگ افسانه‌ها"، ساخته شد و در مسابقات جهانی لیگ افسانه‌ها در سال ۲۰۱۸ با یک اجرای زنده و واقعیت افزوده از اولین تک‌آهنگ خود به نام «پاپ/استارز»
افزوده از اولین تک‌آهنگ خود به نام «پاپ/استارز» معرفی شد. موزیک ویدئوی این ترانه که بعداً در یوتیوب منتشر شد، به سرعت وایرال شد و تنها در یک ماه بیش از ۱۰۰ میلیون بازدید داشت. تا ماه مه ۲۰۲۳، این ویدئو بیش از ۵۵۰ میلیون بازدید داشت و در صدر جدول فروش جهانی آهنگ‌های دیجیتال "بیلبورد" قرار گرفت. در سال ۲۰۲۰، کی/دی‌ای اولین آلبوم چندآهنگه خود به نام "All Out" را منتشر کرد که شامل تک‌آهنگ پیش‌انتشار «The Baddest» و تک‌آهنگ آغازین «بیشر» بود. در سال ۲۰۲۲، ترانهٔ «پاپ/استارز» از سوی انجمن صنعت ضبط موسیقی ایالات
«پاپ/استارز» از سوی انجمن صنعت ضبط موسیقی ایالات متحده آمریکا (آرآی‌ای‌ای) گواهی‌نامه پلاتین دریافت کرد و به این ترتیب کی/دی‌ای و (جی)آیدل به اولین گروه‌های دخترانه کی پاپ در تاریخ تبدیل شدند که به این دستاورد رسیدند. ایدهٔ ایجاد کی/دی‌ای بر اساس تمایل رایت گیمز برای تولید محتوای موسیقی بیشتر شکل گرفت و شخصیت‌ها طبق تیپ‌های متداول در کی پاپ انتخاب شدند. این گروه با هدف تبلیغ مسابقات جهانی لیگ و فروش اسکین‌های درون‌بازی شخصیت‌های کی/دی‌ای در "لیگ افسانه‌ها" ایجاد شد. پس از آن، کی/دی‌ای توانست محبوبیت زیادی
ایجاد شد. پس از آن، کی/دی‌ای توانست محبوبیت زیادی هم در میان طرفداران لیگ افسانه‌ها و هم فراتر از آن به دست آورد و مورد تحسین قرار گرفت، به ویژه برای اجرای خود در مسابقات جهانی و تأثیر بازی‌های ویدئویی بر دنیای موسیقی.
جوایز امی دی‌تایم () بخشی از طیف گسترده جوایز امی به‌منظور شناخت شایستگی هنری و فنی در صنعت تلویزیون آمریکاست. این جوایز توسط آکادمی ملی علوم و هنرهای تلویزیونی (NATAS) مستقر در نیویورک به‌منظور قدردانی از برترین نمایش‌های تلویزیونی هنگام روز آمریکا اعطا می‌شود. نخستین مراسم در سال ۱۹۷۴ برگزار شد و آنچه که مراسم جایزهٔ امی در زمینهٔ زمان اصلی بود را گسترش داد. مراسم امی دی‌تایم عموماً در ماه مه یا ژوئن برگزار می‌شود، اما از سال ۲۰۲۵، این مراسم در ماه اکتبر برگزار می‌شود.
لکسی لیو (، زادهٔ ۲۱ دسامبر ۱۹۹۸) که همچنین با نام لیو بوشین () نیز شناخته می‌شود، خواننده، رپر و ترانه‌پرداز اهل چین است. او در سال ۲۰۱۵ در برنامه "کی-پاپ استار ۵" شرکت کرد و به جایگاه چهارم رسید. در ژوئیه ۲۰۱۸، او در برنامه "د رپ آو چاینا" شرکت کرد و به جایگاه چهارم رسید و سپس فعالیت انفرادی خود را آغاز کرد. در فوریه ۲۰۱۹، او نخستین آلبوم چندآهنگه خود را به نام "۲۰۳۰" منتشر کرد. او در سال ۲۰۱۹ آلبوم "Meta Ego" را منتشر کرد. در سال ۲۰۲۱، آلبوم چندآهنگه "Gone Gold" و در سال ۲۰۲۲ آلبوم "The Happy Star" را
Gold" و در سال ۲۰۲۲ آلبوم "The Happy Star" را منتشر کرد.
جایرا برنز (؛ زادهٔ ۱۴ ژانویه ۱۹۹۷) خواننده آمریکایی است. او حرفهٔ موسیقی خود را با آپلود بازخوانی‌هایش از ترانه‌ها در یوتیوب آغاز کرد. او در سال ۲۰۰۷ با انتشار تک‌آهنگ «زشت» به‌طور رسمی وارد دنیای موسیقی شد که در تبلیغاتی برای بیتس الکترونیکس و با حضور کایلی جنر به کار رفت. او سپس ترانهٔ «Burn Slow» را چند ماه بعد منتشر کرد که بعداً در ژوئیه ۲۰۱۸ در نخستین آلبوم چندآهنگهٔ او با همین نام قرار گرفت.
هفتاد و هشتمین جشنواره فیلم کن از ۱۳ تا ۲۴ مه ۲۰۲۵ برگزار شد. ژولیت بینوش، بازیگر فرانسوی به عنوان رئیس هیئت داوران مسابقهٔ اصلی انتخاب شد. نخل طلا به فیلم "یک تصادف ساده" به کارگردانی جعفر پناهی اهدا شد. پوستر رسمی جشنواره با حضور آنوک امه و ژان-لویی ترنتینیان، بازیگران فیلم "یک مرد و یک زن" (۱۹۶۶) ساختهٔ کلود للوش، برندهٔ نخل طلای نوزدهمین جشنواره کن، توسط هارتلند ویلا طراحی شده است. لوران لافیت، بازیگر فرانسوی، میزبان مراسم افتتاحیه و اختتامیهٔ جشنواره است. نخل طلای افتخاری در مراسم افتتاحیه، به رابرت
است. نخل طلای افتخاری در مراسم افتتاحیه، به رابرت دنیرو اهدا شد. یک نخل طلای افتخاری نیز به دنزل واشینگتن که برای اکران فیلم بهشت و دوزخ در جشنواره حضور داشت اهدا شد. یک روز پس از اعلام انتخاب رسمی بخش "اسید" (ACID)، عکاس خبری فلسطینی فاطمه حسونا، یکی از سوژه‌های اصلی فیلم مستند "روحت را در دستت بگیر و قدم بزن" ساختهٔ سپیده فارسی، در ۱۶ آوریل ۲۰۲۵ به همراه ده نفر از اعضای خانواده‌اش در حملهٔ هوایی اسرائیل به خانه‌شان در شهر غزه کشته شد. این جشنواره با انتشار بیانیه‌ای رسمی، ضمن ابراز تسلیت و انتقاد از
بیانیه‌ای رسمی، ضمن ابراز تسلیت و انتقاد از خشونت در غزه، از ادامهٔ خشونت در غزه انتقاد کرد. در این دورهٔ جشنواره، برای نخستین‌بار در تاریخ، دو فیلم ساخته‌شده در داخل ایران در بخش مسابقهٔ اصلی حضور پیدا می‌کنند. "یک تصادف ساده" از جعفر پناهی و "زن و بچه" از سعید روستایی دو فیلم ایرانی تولیدشده در ایران هستند که به بخش مسابقه اصلی راه یافته‌اند. انتخاب رسمی. رقابت اصلی. فیلم‌های زیر جهت رقابت برای "نخل طلا" انتخاب شدند. نوعی نگاه. فیلم‌های زیر برای رقابت در بخش "نوعی نگاه" انتخاب شدند: خارج از مسابقه.
در بخش "نوعی نگاه" انتخاب شدند: خارج از مسابقه. فیلم‌های زیر برای نمایش در خارج از مسابقه انتخاب شدند: بخش‌های موازی. هفته منتقدان. "هفته منتقدان" مجموعه‌ای موازی است که به فیلم‌های اول و دوم اختصاص دارد. فیلم‌های زیر برای نمایش در بخش مسابقه انتخاب شدند:
در نقشه‌نگاری، خیابان تله یک ومدخل ساختگی به شکل خیابانی نادرست یا تحریف‌شده در نقشه (اغلب در خارج از محدوده پوشش اصلی) است. هدف از این کار، «به دام انداختن» کسانی است که ممکن است نقشه را بدون اجازه کپی کنند. در صورتی که فردی چنین نقشه‌ای را بدون اطلاع از این خیابان خیالی کپی کند، قادر نخواهد بود توضیح قانع‌کننده‌ای برای وجود آن در نقشه خود ارائه دهد. در نقشه‌هایی که مخصوص خیابان‌ها نیستند، عناصر خیالی دیگری مانند شهرهای غیرواقعی یا کوه‌هایی با ارتفاع نادرست ممکن است برای همین هدف درج یا تغییر داده شوند.
ممکن است برای همین هدف درج یا تغییر داده شوند. خیابان‌های تله اغلب خیابان‌هایی هستند که وجود ندارند، اما گاهی به‌جای افزودن یک خیابان کاملاً جعلی، نقشه ویژگی‌های یک خیابان واقعی را به‌گونه‌ای نادرست نمایش می‌دهد. این روش همچنان می‌تواند برای شناسایی ناقضان حق نسخه‌برداری مفید باشد، اما احتمال کمتری دارد که در مسیریابی ایجاد مشکل کند. برای مثال، یک نقشه ممکن است پیچ‌های غیرواقعی به یک خیابان اضافه کند یا یک خیابان اصلی را به‌صورت یک کوچه باریک نمایش دهد، بدون اینکه موقعیت یا ارتباط آن با خیابان‌های دیگر
بدون اینکه موقعیت یا ارتباط آن با خیابان‌های دیگر تغییر کند. همچنین، خیابان تله ممکن است در نقطه‌ای نامشهود از نقشه قرار داده شود که احتمال مراجعه به آن بسیار کم است. خیابان‌های تله به ندرت توسط ناشران تأیید می‌شوند. یکی از استثناهای قابل توجه، یک اطلس محبوب برای رانندگان در شهر آتن است که در صفحه اول جلدش هشداری دارد مبنی بر اینکه ناقضان احتمالی حق نشر باید مراقب خیابان‌های تله باشند. مسائل حقوقی. طبق قانون فدرال ایالات متحده، خیابان‌های تله مشمول حق تکثیر نیستند. در پرونده Nester's Map &amp; Guide Corp.
نیستند. در پرونده Nester's Map &amp; Guide Corp. v. Hagstrom Map Co. (۱۹۹۲)، دادگاه فدرال ایالات متحده حکم داد که تله‌های حق نشر به خودی خود تحت حمایت قوانین حق نسخه‌برداری قرار نمی‌گیرند. دادگاه در این زمینه اظهار داشت: «در نظر گرفتن «حقایق نادرستی» که در میان حقایق واقعی گنجانده شده و به‌عنوان واقعیت ارائه می‌شوند، به‌عنوان اثری دارای حق نسخه‌برداری، به این معنا خواهد بود که هیچ‌کس نمی‌تواند حقایق واقعی را بدون خطر بازتولید یک واقعیت نادرست و در نتیجه نقض حق نسخه‌برداری، کپی کند. اگر چنین قانونی وجود
نقض حق نسخه‌برداری، کپی کند. اگر چنین قانونی وجود داشت، اطلاعات هرگز نمی‌توانست بازتولید یا به‌طور گسترده منتشر شود.» (Id. at 733) در موردی دیگر، سازمان زمین سنگاپور از Virtual Map، یک ناشر آنلاین نقشه، به دلیل نقض حق نسخه‌برداری شکایت کرد. این سازمان در پرونده خود ادعا کرد که در نقشه‌هایی که سال‌ها قبل به Virtual Map ارائه کرده بود، عمداً اشتباهاتی گنجانده شده بود. با این حال، Virtual Map این ادعا را رد کرد و تأکید داشت که نقشه‌برداری را به‌صورت مستقل انجام داده است. ارجاعات فرهنگی. رمان علمی تخیلی دشمن
داده است. ارجاعات فرهنگی. رمان علمی تخیلی دشمن نهایی نوشته فرد سیبرهاگن در سال ۱۹۷۹ شامل داستان کوتاهی با عنوان «نابودی انگکور آپیرون» است. در این داستان، یک فروشنده اجازه می‌دهد که پیش‌نویس نسخه‌ای از دایرةالمعارف کهکشانی به دست ماشین‌های جنگی بیگانه بیفتد. این امر باعث می‌شود که بیگانگان تصور کنند سیاره‌ای نزدیک آماده حمله است، در حالی که در واقع آن سیاره یک تله حق نشر است. این فریب، دشمنان را از جهان‌های مسکونی دور می‌کند و جان میلیون‌ها نفر را نجات می‌دهد. در رمان کراکن نوشته چاینا میه‌ویل (۲۰۱۰)،
می‌دهد. در رمان کراکن نوشته چاینا میه‌ویل (۲۰۱۰)، خیابان‌های تله در کتاب London A-Z به‌عنوان مکان‌هایی به تصویر کشیده شده‌اند که موجودات جادویی شهر می‌توانند در آن‌ها زندگی کنند، بدون اینکه توسط افراد عادی شناسایی یا مزاحمتی برایشان ایجاد شود. فیلم خیابان تله محصول ۲۰۱۳، مفهوم رایج خیابان تله را وارونه می‌کند. در این فیلم، خیابان تله نه یک خیابان جعلی در نقشه، بلکه خیابانی واقعی است که عمداً از نقشه‌ها حذف شده یا پنهان می‌شود. هر کسی که تلاش کند آن را شناسایی کرده و در اسناد عمومی ثبت کند، خود در تله
شناسایی کرده و در اسناد عمومی ثبت کند، خود در تله گرفتار می‌شود. در قسمتی از مجموعه دکتر هو در سال ۲۰۱۵ به نام «مواجهه با کلاغ» (به انگلیسی: Face the Raven)، خیابانی مخفی به تصویر کشیده شده که پناهجویان بیگانه در آن پناه گرفته‌اند. به دلیل وجود یک میدان روانی که باعث می‌شود ناظران به‌طور ناخودآگاه آن را نادیده بگیرند، افراد خارجی هنگام مشاهده آن در نقشه، آن را خیابان تله تلقی می‌کنند. در یکی از صحنه‌ها، شخصیت کلارا آسوُالد دربارهٔ مفهوم «خیابان تله» صحبت می‌کند. عنوان موقت این قسمت «خیابان تله» بود.
پیپت نیکلسون یک پرنده گنجشک‌سان کوچک وابسته به سردهٔ پیپیت‌ها "Anthus" از تیرهٔ دم‌جنبانکان (Motacillidae) است. در گذشته با پیپت نوک‌دراز ("Anthus similis") همراه بود اما اکنون اغلب به عنوان یک گونه جداگانه در نظر گرفته می‌شود. پرنده‌ای است که در جنوب آفریقا یافت می‌شود. آنها غیرمهاجر هستند.
انجمن زنان سراسر پاکستان یا APWA () یک سازمان داوطلبانه، غیرانتفاعی و غیرسیاسی در پاکستان است که هدف اصلی آن ارتقای رفاه اخلاقی، اجتماعی و اقتصادی زنان این کشور است. پاکستانی است که هدف اساسی آن ارتقاء روحیه، رفاه اجتماعی و اقتصادی زنان پاکستان است. این انجمن در سال ۱۹۴۹ توسط بیگم رعنا لیاقت علی خان، یکی از فعالان برجسته حقوق زنان، تأسیس شد. او معتقد بود که نقش زنان به هیچ وجه کمتر از مردان نیست. در ابتدا، این انجمن برای رسیدگی به بحران پناهجویان پس از تقسیم هند در سال ۱۹۴۷ تشکیل شد. زیب النسا حمیدالله،
هند در سال ۱۹۴۷ تشکیل شد. زیب النسا حمیدالله، نخستین ویراستار و ناشر زن پاکستان، یکی از رهبران برجسته APWA بود و زبیده حبیب رحمت‌الله یکی از اعضای مهم این انجمن بود. از زمان تأسیس، آپوا همواره فعال بوده و در ۵۶ منطقه مختلف پاکستان و حتی در مناطق روستایی و شهری شعبه دارد. این سازمان سالانه رویدادهای مهمی مانند روز جهانی زن، روز سازمان ملل و روز یونیسف را گرامی می‌دارد و به عنوان یک نهاد خیریه، فعالیت‌های خود را از طریق کمک‌های مالی مردمی تأمین می‌کند. انجمن آپوا جایزه سوادآموزی بزرگسالان یونسکو را در سال
آپوا جایزه سوادآموزی بزرگسالان یونسکو را در سال ۱۹۷۴ و بعداً "گواهینامه پیام رسان صلح" را در سال ۱۹۸۷ دریافت کرد. پس از جدایی پاکستان شرقی به عنوان بنگلادش در سال ۱۹۷۱، شعبه این سازمان در داکا به «انجمن زنان بنگلادش» تغییر نام یافت. در سال ۲۰۱۶، به مناسبت شصت و هشتمین سالگرد تأسیس آپوا، مراسم شامی در کمیسیون عالی پاکستان در لندن برگزار شد. در این مراسم، از بنیان‌گذار آپوا، بیگم رعنا لیاقت علی خان، تجلیل شد. یکی از سخنرانان این رویداد اظهار داشت که دیدگاه بیگم رعنا زنان پاکستانی را به مشارکت مثبت در جامعه
رعنا زنان پاکستانی را به مشارکت مثبت در جامعه کشورشان ترغیب کرد. اهداف و مقاصد. اهداف و مقاصد انجمن زنان تمام پاکستان به اختصار به شرح زیر بیان شده: پروژه‌ها. انجمن زنان سراسر پاکستان (APWA) قبل و بعد از تقسیم پاکستان شرقی و غربی، در حوزه‌های زیر فعالیت داشته است: دیگر پروژه‌هایشان شامل توزیع کمک‌های بشردوستانه، فعالیت‌های فرهنگی، ارائه مشاوره و کمک‌های حقوقی، تبلیغات و فعالیت‌های مربوط به جوانان است. تأمین مالی. انجمن منابع مالی خود را از طریق موارد زیر تأمین می‌کند: ستاد. دفتر مرکزی انجمن در کراچی،
تأمین می‌کند: ستاد. دفتر مرکزی انجمن در کراچی، پاکستان واقع شده است. هیئت مدیره این انجمن سالانه تشکیل جلسه می‌دهد تا سیاست‌های اصلی سازمان را تعیین کند. شعبه‌هایی نیز در لاهور، پیشاور، لندن و سریلانکا واقع شده‌اند.
کلینیک دکتر پارک (؛ ) یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی سال ۲۰۲۲ به کارگردانی سو جون بوم و با بازی لی سو جین و را می ران است. این مجموعه از ۱۴ ژانویه ۲۰۲۲ از تیوینگ پخش شد.
نام های تالشی از نام های رایج در میان مردم تالشی است. این نام ها از زبان تالشی، جهان اسلام سرچشمه می گیرد و نام های خارجی از زبان های عربی، فارسی و ترکی نیز رایج است که با توسعه تاریخ، نفوذ سیاسی اجتماعی، معنوی و قومی همراه است. نام های تالشی. در میان تالشی ها، لایه قابل توجهی از نام های تالشی باقی مانده است که قبل از پذیرش اسلام رواج زیادی داشته است. امروزه چنین نام هایی، هرچند به تعداد کم، یافت می شود. به عنوان مثال: کیناواس، ویلی، کینانوز، ویلانوز، سروینوز، شینانوز، واسکینا، جهان، سابرز، گیردانوز،
سروینوز، شینانوز، واسکینا، جهان، سابرز، گیردانوز، شینانوز، چیمانی، واسی، واسما، کینالی، روکالی، مرد، کادوس، نیما، آواسور، ژیمون، مردعلی، سرمست، او، رکهان، رکهان، د علاوه بر این، بسیاری از نام های شخصی با منشأ غیر تالشی با زبان تالشی تطبیق داده شد. مثلاً: آبوس (عباس)، گیبد (گوباد). نورسته (نوراسته)، میرود (مراد). اسامی اسلامی. در میان اسامی شخصی قوم تالش تعداد زیادی نام با اصل عربی وجود دارد. این نام ها پس از پذیرش اسلام توسط تالش ها به تالش آورده شد. عباس، عبدالله، ابوذر، عایشه، علیا، آشور، باگیر و بسیاری
عبدالله، ابوذر، عایشه، علیا، آشور، باگیر و بسیاری از نام‌های دیگر که ریشه عربی دارند، پس از قرن هفتم توسط تالش‌ها مورد استفاده قرار گرفت. لازم به ذکر است که نام های محمد، علی، زینب، فاطمه و 12 امام در میان تالش های شیعه بیشتر رایج است، در حالی که در میان تالش های سنی، نام های عمر، عثمان، عایشه یافت می شود. نام های خارجی. مردم تالش نام‌های غالباً مردانه و زنانه ایرانی یا مخصوصاً فارسی دارند، به‌عنوان مثال: آینه، آروسا، بابک، بهمن، باخروز، گوباد، پرویز، پیمان، پروین، ماهرخ، ناورستا، باخور، اسپانیدیار، آزاد،
پروین، ماهرخ، ناورستا، باخور، اسپانیدیار، آزاد، پری، رستم، تهمینه، فرامرز، بانروج، فرامرز، بانروج. از آغاز قرن 11 تا 13، نام هایی با منشاء ترکی در نام های شخصی تالش ها گنجانده شد. مثلاً: آغاباجی، اوغول، آغجا، ایاز، آیدین، آیگول، اصلان. اسامی یونانی، عبری و غیره نیز وجود دارد. منشاء مثلاً: آراستون، افلاطون، اسکندر، آفتندیل، رایا، رزا، روسلان، سارا، داوود. نام خانوادگی تالشی. از نظر تاریخی، نام خانوادگی از نام پدربزرگ یا پدربزرگ و نیز قبیله، طایفه، قوم و نام های جغرافیایی شکل گرفته است. نام خانوادگی یک
نام های جغرافیایی شکل گرفته است. نام خانوادگی یک خانواده را از خانواده دیگر متمایز می کرد. اگرچه نام خانوادگی در قرن هجدهم رسمیت یافت، اما مردم از اسامی مستعار و مستعار استفاده می کردند و عناصر اصلی نام خانوادگی را حمل می کردند. مارک اوسیپوویچ کوسون، قوم شناس می نویسد: «یکی از مهم ترین اقدامات خانات های فئودالی قرن هجدهم در آذربایجان، سیاست ثبت نام خانوادگی بود. آنها نیز با این سیاست حکومت خود را رسمیت دادند. این وضعیت برای خانات تالش معمول بود، جایی که سید جمال الدین خان «کلمه تالش را به نام خود اضافه کرد
جمال الدین خان «کلمه تالش را به نام خود اضافه کرد تا به طور رسمی ثبت شود که نوادگانش از مردم محلی هستند و فرمان خاصی در این باره صادر کرد». در زمان سلطنت خان میر مصطفی خان، در رابطه با برقراری روابط نزدیک با روس‌ها، نام خانوادگی «تالشینسکی» و بعداً «تالیشخانف» در تالش ظاهر شد.
کارآموز بزرگسال (؛ ) مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی سال ۲۰۲۱ به کارگردانی یو هاک چان و جونگ هیونگ گون و با بازی ریو یی هیون، چو می یون، جو یو جونگ، ریو اون، کوان یونگ اون و کیم مین گی است. داستان این مجموعه کمدی دربارهٔ نسل زی است که بزرگ شده‌اند. این مجموعه از ۱۲ تا ۲۶ نوامبر ۲۰۲۱ از تیوینگ پخش شد.
پوبیتی کامانی (, «سنگ‌های کاشته‌شده»)، یک پدیدهٔ سنگی بیابان‌مانند است که در شمال غربی استان وارنا در بلغارستان واقع شده است و به‌عنوان ستون‌های سنگی لوله‌ای‌شکل شناخته می‌شود که پیرامون «فواره‌های سیال متان‌دار صعودی» شکل گرفته‌اند. این ستون‌های سنگی نخستین بار در سال ۱۸۲۹ توسط باستان‌شناس و تاریخ‌نگار روس، ویکتور تپلیاکوف، توصیف شدند. برای حفاظت از این پدیدهٔ طبیعی، پوبیتی کامانی در اواخر دههٔ ۱۹۳۰ به‌عنوان یک اثر طبیعی ثبت شد. نظریه‌های متعددی در مورد منشأ این پدیده مطرح شده‌اند. فرضیه‌های پیشگام در این
این پدیده مطرح شده‌اند. فرضیه‌های پیشگام در این زمینه را می‌توان به‌طور کلی به دو گروه تقسیم کرد: یکی منشأ آلی و دیگری منشأ غیرآلی. بر اساس نظریهٔ نخست، این ساختارها نتیجهٔ فعالیت مرجان‌ها هستند (اگرچه بررسی‌های دقیق هیچ نشانه‌ای از مرجان نشان نداده است)، درحالی‌که نظریهٔ دوم، این پدیده را ناشی از هوازدگی منشوری، بیابان‌زایی سنگ‌ها، تشکیل ماسه و سنگ آهک، سنگال‌های آهکی، یا صخره‌های حباب‌زای ائوسن اولیه می‌داند. بر پایهٔ مطالعات سنگ‌نگاری و ایزوتوپ پایدار در زمین‌شیمی و مشاهدات میدانی، شواهدی وجود دارد که
زمین‌شیمی و مشاهدات میدانی، شواهدی وجود دارد که این ساختارها، بازمانده‌ای استثنایی از یک سامانهٔ نشت هیدروکربن دیرینه هستند (سیمان‌های کلسیت کممنیزیم به‌شدت از ایزوتوپ‌های کربن ۱۳C سنگین تهی شده‌اند). مسیرهای گردش سیال به‌شکل ستون‌هایی در ماسه‌ها ثبت شده‌اند که پس از زدودن ماسه‌های سطحی، چشم‌اندازی بیابانی ایجاد کرده‌اند. فرآیندهای گردش سیال، اکسیداسیون میکروبی هیدروکربن‌ها و رسوب‌گذاری کربنات‌ها در پژوهشی توسط دی بوور و همکاران (۲۰۰۹) بررسی شده است. پوبیتی کامانی منطقه‌ای به وسعت طول و عرض را پوشش می‌دهد
کامانی منطقه‌ای به وسعت طول و عرض را پوشش می‌دهد که از شمال به جنوب امتداد دارد. این منطقه شامل هفت گروه ستون‌های سنگی است. برای نمونه، «دیکیلیتاش»، گروه اصلی، بیش از ۳۵۰ سنگ را دربرمی‌گیرد، درحالی‌که «استراشیمیرُوو» شامل چهار ردیف سنگ است که به دلیل بخش‌های میانی برجسته‌شان متمایز هستند. در سپتامبر ۲۰۲۰، رویترز گزارش داد که تصویری از پوبیتی کامانی که به رنگ رتوش قرمز درآمده بود، در شبکه‌های اجتماعی با ادعای نادرست به‌عنوان «عکس اصلی ناسا از مریخ» منتشر شد.
صخره‌های بلوگرادچیک (, "Belogradchishki skali") گروهی از تشکل‌های سنگی عجیب و غریب از جنس ماسه‌سنگ و جوش‌سنگ هستند که در دامنه‌های غربی رشته‌کوه بالکان ("Stara Planina") در نزدیکی شهر بلوگرادچیک در شمال غربی بلغارستان قرار دارند. رنگ این صخره‌ها عمدتاً از قرمز تا زرد متغیر است و برخی از آن‌ها تا ارتفاع ۲۰۰ متری می‌رسند. بسیاری از این صخره‌ها دارای اشکال شگفت‌انگیزی هستند و با افسانه‌های محلی همراه شده‌اند. اغلب، این صخره‌ها نام‌هایی از افراد یا اشیایی که به آن‌ها شباهت دارند، گرفته‌اند. صخره‌های بلوگرادچیک
آن‌ها شباهت دارند، گرفته‌اند. صخره‌های بلوگرادچیک توسط دولت بلغارستان به‌عنوان یک اثر طبیعی اعلام شده‌اند و یکی از جاذبه‌های گردشگری مهم این منطقه محسوب می‌شوند. این صخره‌ها تنها زیستگاه گیاه بومی در معرض انقراض بلغارستان، "Hieracium belogradcense"، هستند. جغرافیا. صخره‌های بلوگرادچیک در بخش غربی رشته‌کوه بالکان گسترده شده‌اند و مساحتی در حدود را پوشش می‌دهند. این صخره‌ها از روستای رابیشا در غرب تا روستای بلوتینتیسی در شرق امتداد دارند. گروه مرکزی صخره‌ها در جنوب و مجاور شهر بلوگرادچیک قرار دارد و شامل
در جنوب و مجاور شهر بلوگرادچیک قرار دارد و شامل چندین تشکل سنگی برجسته از جمله «آدم و حوا»، «قارچ‌ها»، «دختر مدرسه‌ای»، «خرس»، «درویش»، «چوپان»، «شیر»، «شتر»، «مادونا»، «سوارکار»، «راهبان»، «الهه بندیدا»، «شورشی ولکو» و بسیاری دیگر است. گروه دوم صخره‌ها در غرب بلوگرادچیک قرار دارد. این صخره‌ها دارای ساختاری آلپی هستند و توسط پرتگاه‌های شیب‌دار احاطه شده‌اند. از معروف‌ترین این صخره‌ها می‌توان به «زبگووته»، «ارکوپریا» و «بوریچ» اشاره کرد. گروه سوم صخره‌ها در شرق بلوگرادچیک قرار گرفته و شامل صخره‌های اطراف
شرق بلوگرادچیک قرار گرفته و شامل صخره‌های اطراف «دروازه لاتین» و غار «لیپنیک» است. گروه چهارم صخره‌ها بین روستاهای بوروویتسا، استان ویدین و فالکووتس قرار دارد و شامل «سنگ کاج»، «سنگ زنبور»، «تورلاک» و «سنگ دختر» است. گروه پنجم صخره‌ها بین روستاهای گیورگیچ و بلوتینتیسی قرار دارد. زمین‌شناسی. بسیاری از اشکال سنگی و دره‌های کوچک با دیواره‌های عمودی در طول صدها میلیون سال، بر اثر فرایندهای طبیعی مانند فرسایش، برهنه‌سازی ، رشد خزه‌ها و گلسنگ‌ها و دیگر عوامل طبیعی شکل گرفته‌اند. تشکیل صخره‌های بلوگرادچیک در
طبیعی شکل گرفته‌اند. تشکیل صخره‌های بلوگرادچیک در دوران پرمین، حدود ۲۳۰ میلیون سال پیش آغاز شد، زمانی که چرخه تکتونیکی باعث چین‌خوردگی و شکل‌گیری رشته‌کوه بالکان شد و منطقه بلوگرادچیک را بالا آورد. بعدها، در دوره تریاس، این منطقه به بستر دریایی کم‌عمق تبدیل شد. هم‌زمان، تخریب سنگ‌های قدیمی‌تر دیرینه‌زیستی، مقادیر زیادی شن، ماسه و رس را تولید کرد که رودخانه‌ها به حوضه دریایی منتقل کردند. این رسوبات به تدریج ضخیم‌تر شده و لایه‌های ماسه‌سنگ و جوش‌سنگ را تشکیل دادند که قطعات جوش‌سنگی در طول زمان توسط آب گرد
دادند که قطعات جوش‌سنگی در طول زمان توسط آب گرد شدند. در دوره ژوراسیک، طی ۲۰ میلیون سال، این مواد لایه‌ای به وسیله چسب ماسه-رس یا سیلیسیم به هم متصل شدند. آب‌وهوای گرم و خشک باعث تشکیل مقدار زیادی آهن اکسید یا هماتیت شد که به صخره‌ها رنگ قرمز زنگ‌زده بخشید. هنگامی که پوسته شروع به نشست کرد، ماسه‌سنگ‌های روشن‌تر و کوچکتر با جوش‌سنگ‌های قرمز ترکیب شدند. در آغاز نوزیستی و طی چرخه تکتونیکی آلپی اولیه، چین‌های بزرگ یا تاقدیس‌ها در رشته‌کوه بالکان شکل گرفتند و منطقه به خشکی تبدیل شد. حدود ۴۵ میلیون سال پیش، بالا
به خشکی تبدیل شد. حدود ۴۵ میلیون سال پیش، بالا آمدن تاقدیس بلوگرادچیک آغاز شد و در طول این فرایند، سنگ‌های آهکی و جوش‌سنگی در هسته آن ترک خوردند و شکاف‌های عمودی و افقی در امتداد تاقدیس ایجاد شد. در هسته این تاقدیس، سنگ‌های پالئوزوییک یافت می‌شوند و دامنه‌های آن از جوش‌سنگ، ماسه‌سنگ و سنگ آهک ژوراسیک تشکیل شده است. نفوذ آب‌های سطحی و رودخانه‌ها، فرسایش عمودی لایه‌های سنگی را تقویت کرده و در امتداد شکاف‌هایی که در اثر حرکت‌های تکتونیکی ایجاد شده بودند، فرسایش بیشتری رخ داده است. این فرایند دره‌های کوچک و
بیشتری رخ داده است. این فرایند دره‌های کوچک و گذرگاه‌هایی با دیواره‌های عمودی یا شیب‌دار ایجاد کرده و بلوک‌های سنگی جداگانه‌ای را به وجود آورده که امروزه به‌عنوان اشکال سنگی بلوگرادچیک دیده می‌شوند.
میناگون پرسروصدا پرنده‌ای از تیرهٔ عسل‌خواران (Meliphagidae) است و در شرق و جنوب شرقی استرالیا بومی است. این میناگون یک پرنده خاکستری است، با سر سیاه، منقار و پاهای زرد نارنجی، لکهٔ زرد متمایز در پشت چشم، و لبهٔ سفید روی پرهای دم. زیرگونه تاسمانی دارای یک صفحهٔ زرد شدیدتر در بال و یک نوک سفید گسترده‌تر تا دم است. نرها، ماده‌ها و نوجوانان از نظر ظاهری شبیه به هم هستند، اگرچه پرندگان جوان به رنگ خاکستری مایل به قهوه‌ای هستند. همان‌طور که از نام رایج پیداست، میناگون پرسروصدا یک گونهٔ آوازخوان با طیف گسترده‌ای
پرسروصدا یک گونهٔ آوازخوان با طیف گسترده‌ای از آهنگ‌ها، تماس‌ها، هشدارها و صداهای تقریباً ثابت، به‌ویژه از پرندگان جوان است. یکی از چهار گونه در سردهٔ "میناگون‌ها (Manorina)"، میناگون پرسروصدا به چهار زیرگونه تقسیم می‌شود. جدایی زیرگونهٔ تاسمانی قدمت درازمدتی دارد و پرندگان سرزمین اصلی در سال ۱۹۹۹ بیشتر تقسیم شدند.
عسل‌خوار دمگاه‌زرشکی یا میزوملای زیردم‌زرد، گونه‌ای از پرندگان تیرهٔ عسل‌خواران (Meliphagidae) است. این بوم‌زادی در استان غربی (جزایر سلیمان) است.
عسل‌خوار سینه‌گوگردی ، همچنین به عنوان میزوملای سینه‌نارنجی یا عسل‌خوار سینه‌نارنجی شناخته می‌شود، گونه‌ای از پرندگان تیرهٔ عسل‌خواران (Meliphagidae) است.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;41184429&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-02-15T18:31:23Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;AKhaleghizadeh&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;ابرابزار و بیشتر&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;41184443&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; عسل‌خوار خاکسترگون یا میزوملای خاکسترگون گونه‌ای از پرندگان تیرهٔ عسل‌خواران (Meliphagidae) است. در بریتانیای نو و جزیره
(Meliphagidae) است. در بریتانیای نو و جزیره آمبوی در پاپوآ گینه نو یافت می‌شود. در گذشته زیرگونه‌ای از عسل‌خوار گلویاقوتی در نظر گرفته می‌شد.
ادوارد رینولدز پرایس (; – ) شاعر، رمان‌نویس، نمایشنامه‌نویس، مقاله‌نویس و استاد دانشگاه اهل ایالات متحده آمریکا بود. او عضو آکادمی هنر و ادبیات آمریکا بود.
جام باشگاه‌های کارائیب ۲۰۱۹ بیست و یکمین دوره جام باشگاه‌های کارائیب، رقابت‌های بین‌المللی فوتبال باشگاهی سالانه در منطقه کارائیب بود که در بین باشگاه‌هایی که اتحادیه‌های فوتبال آن‌ها به اتحادیه فوتبال کارائیب (سی‌اف‌یو) وابسته هستند، برگزار می‌شود. اتلتیکو پانتوجا مدافع عنوان قهرمانی بود، اما در جام باشگاه‌های کارائیب این فصل شرکت نکرد. پورتمور یونایتد برای دومین بار قهرمان جام باشگاه‌های کارائیب شد و به لیگ قهرمانان کونکاکاف ۲۰۲۰ راه یافت. واترهاوس نایب قهرمان و کاپویس مقام سومی به لیگ کونکاکاف ۲۰۱۹ راه