payamvha/North_RAG huggingface dataset:
رستاخیزی جهانی آغاز می‌شود ارائه می‌دهند که در آن بشر به صلح، عدالت، امنیت و بلوغ اخلاقی و روحانی دست می‌یابد. «دوره تحقق» در حقیقت دوره‌ای است که این وعده‌ها در آن تحقق می‌یابد. به گفته شوقی افندی با ظهور بهاءالله «دوره نبوّت منطوی و زمان اکمال و انجاح یعنی انجاز وعود الهیّه و تحقق بشارات کتب سماویّه افتتاح شد». از منظر بهائی، پیامبر اسلام آخرین فرستاده خداوند در «دوره نبوت» است که بشر را برای روز رستاخیر کنونی آماده کرده، و این دوره با پایان دورهٔ تعالیم وی به اتمام رسیده است. ولی ارتباط خداوند با بشر
وی به اتمام رسیده است. ولی ارتباط خداوند با بشر همچنان از طریق ظهور فرستاده‌های او که آثار بهائی آن‌ها را مظهر ظهور می‌خواند ادامه خواهد یافت. آثار بهائی بیان می‌دارد که لقاءالله (دیدار با خدا) در روز قیامت مهم‌ترین و صریح‌ترین موضوع آیات قرآنیِ مربوط به قیامت است؛ به عنوان مثال چند آیه بعد از آیه مربوط به ختمِ نبوت (۳۳:۴۰) قرآن از لقاءالله در روز قیامت سخن می‌گوید (۳۳:۴۴). منظور از لقای الهی در روز قیامت، از دیدگاه بهائی، لقای فرستاده خداوند است، فردی که خداوند در او تجلی و ظهور می‌کند، چه که به گفتهٔ
خداوند در او تجلی و ظهور می‌کند، چه که به گفتهٔ قرآن دیدن خداوند غیرممکن است. (۶:۱۰۳) در همین راستا بهاءالله بیان می‌دارد که ختم نبوت دلالت بر عظمت ظهور وی دارد. به عبارت دیگر بهاءالله مقام خود را، به ارادهٔ خداوند، ماوراء مفهوم نبوت یا پیامبری در اسلام می‌داند. دورهٔ تحقق. به‌طور خلاصه، ظهور تدریجی وحی شرح و گسترشی است بر تعالیم ویژهٔ اسلامی در مورد نبوت (پیامبری). تفاوت اصلی در این است که در تعالیم اسلامی، سلسلهٔ پیامبران با آدم آغاز، و با محمد نبی پایان یافت. در دیدگاه بهائی این سلسله یک دورهٔ کامل نبوت
در دیدگاه بهائی این سلسله یک دورهٔ کامل نبوت را تشکیل می‌دهد و با دعوت باب به سال ۱۲۶۰ ه‍.ق (۱۸۴۴م) یک دورهٔ جدید به نام «دورهٔ تحقق» آغاز شد. این دیدگاه بهائی مشابه دیدگاه شیعه است که با وجود پایان نبوت توسط محمد، مرجعیت مطلق دینی توسط امامان معصوم ادامه پیدا کرد. آموزهٔ ادوار در تشیع اسماعیلی هم ممکن است تأثیر غیرمستقیمی از طریق مکتب شیخیه بر این دیدگاه بهائی داشته باشد. مهم است بدانیم که در تعالیم بهائی پایانی‌بودن نبوت محمد قبول‌شده است، اما امکان ظهور جایگاه جدید به ارادهٔ الهی وجود دارد. در تعالیم
جایگاه جدید به ارادهٔ الهی وجود دارد. در تعالیم بهائی از اصطلاح قرآنی «نبی» و «رسول» استفاده نمی‌شود. باب و بهاءالله هر یک به عنوان «مظهر الهی»، اصطلاحی که از مکتب وحدت وجود ابن عربی برگرفته شده، یاد می‌شوند. بسیاری از ایده‌های ظهور تدریجی وحی از نظر اسلامی و شیعی بدون اشکال هستند. با وجود تفاوت در اصطلاحات، دو نکته باعث شد که جنبش‌های بابی و بهائی، از نظر فقیهان اسلامی، خارج‌شده از دین اسلام محسوب شوند: (۱) اعلام شریعت جدید توسط باب و (۲) قائل‌شدن مقامی مشابه محمد برای باب و بهاءالله. شالودهٔ اصلی ظهور
مشابه محمد برای باب و بهاءالله. شالودهٔ اصلی ظهور تدریجی وحی تفاوت چندانی با تفکرات «الهیات تدریجی»، که در حلقه‌های مسیحی در نیمهٔ دوم سدهٔ نوزدهم مطرح شد، ندارد. به عقیده دنیس مک‌ایون تعیین دقیق سرشت دعاوی بهاءالله کار دشواری است. عقیده‌های رسمی آئین بهائی هر نوع حلول و تجسد را رد می‌کند و تأکید دارد که بهاءالله یک مظهر الهی است، به مانند یک آینه که آفتاب را باز می‌تاباند. بهاءالله خود نیز حلول و تجسد خداوند و اندیشه وحدتِ وجود را رد کرده، خداوند را ورای جهان خلقت می‌داند. با این حال، مک‌ایون با ذکر چند
جهان خلقت می‌داند. با این حال، مک‌ایون با ذکر چند نمونه معتقد است کنار گذاشتن این گمان که بهاءالله در آثار متاخرش ادعاهای بنیادی‌تری داشته مشکل است. بهاءالله اما توضیح می‌دهد که هر اشاره او به الوهیت، دلالت بر نیستی و فنای مطلق شخص او دارد. به گفته او این مقام، مقام فنای از نفس و بقای بالله است.
کارخانه فولاد یاهاتا () یک کارخانه فولاد در کیتاکیوشو، فوکوئوکا، استان فوکوئوکا، ژاپن است. کارخانه فولاد امپراتوری در سال ۱۸۹۶ برای پاسخگویی به تقاضای روزافزون صنایع در حال رشد کشتی سازی، راه‌آهن، ساخت و ساز و تسلیحات کشور در دوره میجی تأسیس شد. مکان انتخاب شده شهر سابق یاهاتا بود که اکنون در کیتاکیوشو ادغام شده که در نزدیکی معادن زغال سنگ و با دسترسی آسان به دریا قرار دارد.
یاهاتا، فوکوئوکا () شهری در ژاپن بود تا اینکه در سال ۱۹۶۳ در شهر تازه ایجاد شده کیتاکیوشو، فوکوئوکا جذب شد. منطقه قبلی آن تا سال ۲۰۰۷ بخشی از دو بخش مجزا است: یاهاتا هیگاشی-کو و یاهاتا نیشی-کو.
مقاوم‌سازی دربرابر تابش فرآیندی است که در آن اجزا و مدارهای الکترونیکی در برابر آسیب یا عملکرد نادرست ناشی از مقدار بالای تابش رادیواکتیو (تابش ذرات و تابش الکترومغناطیسی پرانرژی) مقاوم می‌شوند. این مقاوم سازی برای محیط‌های موجود در فضای خارج از زمین، اطراف راکتورهای هسته ای و شتاب‌دهنده‌های ذرات یا هنگام حوادث و جنگ‌های هسته ای کاربرد دارد. اکثر قطعات الکترونیکی نیمه هادی، مستعد آسیب تشعشع هستند ولی می‌توان حساسیت آسیب به تشعشع را با برخی تغییرات طراحی و ساخت، برای قطعات سخت شده با تشعشع (rad-hard)، کاهش
برای قطعات سخت شده با تشعشع (rad-hard)، کاهش داد. با توجه به تقاضای کم و همچنین تقاضای توسعه و آزمایش گسترده مورد نیاز برای تولید یک طرح مقاوم در برابر تشعشع از یک تراشه میکروالکترونیکی، فناوری تراشه‌های مقاوم در برابر تشعشع از جدیدترین پیشرفت‌ها عقب مانده است. آنها همچنین معمولاً هزینه‌های بیشتری نسبت به سایر تجهیزات دارند. برای محصولات مقاوم سازی شده دربرابر تابش آزمایش‌های مختلفی انجام می‌شود: دوز یونیزه کل (TID)، اثرات افزایش یافته نرخ دوز پایین (ELDRS)، آسیب جابجایی نوترون و پروتون و اثرات تک رویدادی
آسیب جابجایی نوترون و پروتون و اثرات تک رویدادی (SEEs). مشکلات ناشی از تابش. محیط‌هایی با میزان زیاد تابش رادیواکتیو، چالش‌های ویژه‌ای در طراحی ایجاد می‌کنند. یک ذره باردار می‌تواند هزاران الکترون را از بین ببرد و باعث ایجاد نویز الکترونیکی و افزایش سیگنال شود. در مورد مدارهای دیجیتال، این موضوع می‌تواند اختلالاتی را ایجاد کند که دقیق یا نامفهوم هستند. این یک مشکل جدی در طراحی ماهواره‌ها، فضاپیماها، رایانه‌های کوانتومی آینده، هواپیماهای نظامی، نیروگاه‌های هسته‌ای و سلاح‌های هسته‌ای است. به منظور اطمینان از
و سلاح‌های هسته‌ای است. به منظور اطمینان از عملکرد صحیح چنین سیستم‌هایی، سازندگان آی سی (IC) و سنسورها برای کاربردهای نظامی یا هوافضا از روش‌های مختلفی برای مقاوم سازی دربرابر تابش استفاده می‌کنند. به این سیستم‌ها نام‌های مختلفی داده می‌شود: rad-hardened, rad-hard یا hardened. منابع اصلی تابش مخرب. منابع معمول قرار گرفتن الکترونیک در معرض تابش رادیواکتیو عبارتند از: کمربندهای تشعشعی ون آلن برای ماهواره‌ها، راکتورهای هسته ای در نیروگاه‌ها برای حسگرها و مدارهای کنترل، شتاب‌دهنده‌های ذرات برای کنترل الکترونیک
کنترل، شتاب‌دهنده‌های ذرات برای کنترل الکترونیک (به‌ویژه دستگاه‌های آشکارساز ذرات)، تابش باقی‌مانده ایزوتوپ‌ها در مواد بسته‌بندی تراشه، تشعشعات کیهانی برای فضاپیماها و هواپیماهای در ارتفاع بالا و انفجارهای هسته ای برای تمامی تجهیزات الکترونیکی نظامی و غیرنظامی. ذرات ثانویه از برهمکنش میان انواع مختلف اشعه با ساختارهای تجهیزات الکترونیکی به وجود می‌آیند. تکنیک‌های مقاوم سازی در برابر تابش. فیزیکی. تراشه‌های سخت شده اغلب بر روی بسترهای عایق به جای ویفرهای نیمه هادی معمولی ساخته می‌شوند. معمولاً از سیلیکون
هادی معمولی ساخته می‌شوند. معمولاً از سیلیکون روی عایق (SOI) و سیلیکون روی یاقوت کبود (SOS) استفاده می‌شود. درحالی که درجه تراشه‌های معمولی تجاری می‌تواند بین ۵۰ تا ۱۰۰گری (۵ و ۱۰ کیلو راد) مقاومت کنند، تراشه‌های SOI و SOS درجه فضایی می‌توانند ۱۰۰۰ تا ۳۰۰۰ گری (۱۰۰تا ۳۰۰ کیلو راد) را تحمل کنند. در یک زمان بسیاری از تراشه‌های سری ۴۰۰۰ در نسخه‌های مقاوم سازی شده با تشعشع (RadHard) در دسترس بودند در حالی که SOI لچ-آپ را از بین می‌برد و همچنین نتایج آزمایش‌های TID و SEE، پیشرفتی را نشان نمی‌داد. استفاده از یک
TID و SEE، پیشرفتی را نشان نمی‌داد. استفاده از یک گره فرآیندی خاص مقاومت در برابر تشعشع را افزایش می‌دهد. با توجه به هزینه‌های بالای توسعه فرآیندهای مقاوم سازی دربرابر با تشعشع، کوچک‌ترین فرایند راد سخت (RHBP, Rad-Hard By Process) تا سال ۲۰۱۶، ۱۵۰ نانومتر بود، با این حال، FPGAهای راد سخت ۶۵ نانومتری (rad-hard 65 nm FPGAs) در دسترس بودند که از برخی از تکنیک‌های مورد استفاده در فرآیندهای راد-سخت واقعی (RHBD, Rad-Hard) استفاده می‌کردند. از سال ۲۰۱۹، فرآیندهای راد سختی ۱۱۰ نانومتری (110 nm rad-hard) در دسترس
راد سختی ۱۱۰ نانومتری (110 nm rad-hard) در دسترس هستند. RAM مقاومت مغناطیسی یا DRAM مبتنی بر خازن اغلب با SRAM مقاوم تر (اما بزرگتر و گران‌تر) جایگزین می‌شود. سلول‌های SRAM ترانزیستورهای بیشتری در هر سلول نسبت به معمول دارند (که 4T یا 6T است)، که باعث می‌شود سلول‌ها نسبت به SEU به علت مصرف زیاد انرژی و ابعاد، تحمل بیشتری داشته باشند. محافظ. محافظت از بسته در برابر رادیواکتیویته برای کاهش قرار گرفتن در معرض دستگاه لخت روش دیگری است. برای محافظت در برابر تشعشعات نوترونی و فعال‌سازی نوترونی مواد (Neutron
تشعشعات نوترونی و فعال‌سازی نوترونی مواد (Neutron activation)، می‌توان از بور تخلیه‌شده (شامل فقط ایزوتوپ بور-۱۱) در لایه غیرفعال‌سازی شیشه بوروفسفوسیلیکات که از تراشه‌ها محافظت می‌کند، استفاده کرد. به راحتی نوترون‌ها را مهار می‌کند و دچار واپاشی آلفا می‌شود. منطقی (Logical). خطای تصحیح حافظه کد (حافظه ECC) از بیت‌های اضافی برای بررسی و احتمالاً تصحیح داده‌های خراب استفاده می‌کند. از آنجایی که اثرات تشعشع به محتوای حافظه آسیب می‌رساند حتی زمانی که سیستم به RAM دسترسی ندارد، یک مدار «اسکرابر» (Memory
به RAM دسترسی ندارد، یک مدار «اسکرابر» (Memory scrubbing) باید به‌طور مداوم رم را بررسی کند. خواندن داده‌ها، بررسی بیت‌های اضافی برای خطاهای داده، سپس بازنویسی هرگونه تصحیح در RAM وظایفی است که باید یک اسکرابر انجام دهد. عناصر تکراری یا زائد (Redundant elements) را می‌توان در سیستم استفاده کرد. سه برد ریزپردازنده جداگانه ممکن است به‌طور مستقل پاسخ یک محاسبات را محاسبه کرده و پاسخ‌های آنها را با هم مقایسه کنند. هر سیستمی که نتیجه اقلیت ایجاد کند مجدداً محاسبه خواهد شد. منطق ممکن است به گونه ای اضافه شود که
خواهد شد. منطق ممکن است به گونه ای اضافه شود که اگر خطاهای تکراری از همان سیستم رخ دهد، آن برد خاموش شود. سختی هسته‌ای برای مخابرات. در ارتباط از راه دور، اصطلاح سختی هسته ای دارای معانی زیر است: (۱) بیان میزان عملکرد یک سیستم، تسهیلات یا دستگاه در یک محیط هسته ای معین، (۲) ویژگی‌های فیزیکی یک سیستم یا قطعات الکترونیکی که باعث بقا در محیطی می‌شود که شامل تابش هسته ای و پالس‌های الکترومغناطیسی (EMP) است.
پانسمان هیدروژلی یک پانسمان پزشکی است که بر اساس هیدروژل‌ها و به شکل یک ساختار هیدروفیلی سه‌بعدی طراحی شده است. ساختارهای هیدروفیلی نامحلول، ترشحات قطبی زخم را جذب کرده و اجازه می‌دهند اکسیژن به بستر زخم نفوذ کند تا روند بهبودی تسریع گردد. پانسمان‌های هیدروژلی می‌توانند به گونه‌ای طراحی شوند که از عفونت باکتریایی جلوگیری کرده، رطوبت را حفظ کنند. این پانسمان‌ها همچنین می‌توانند به تغییرات در میکروزیست محیط بستر زخم واکنش نشان دهند. هیدروژل‌ها به‌طور الاستیک به تنش‌های وارد شده واکنش نشان می‌دهند؛
الاستیک به تنش‌های وارد شده واکنش نشان می‌دهند؛ هیدروژل‌هایی که از موادی مانند کلاژن ساخته شده‌اند، دارای استحکام بالا و اصطکاک کششی پایینی هستند که آسیب ناشی از تنش‌های مکانیکی را کاهش می‌دهد. پانسمان‌های هیدروژلی باید دارای ویژگی‌های مکانیکی و فیزیکی مشابه با میکروزیست‌محیط سه‌بعدی ماتریکس خارج‌سلولی پوست انسانی باشند. طراحی پانسمان‌های زخم هیدروژلی به گونه‌ای است که مکانیزمی برای اعمال و حذف آن وجود دارد که در جهت به حداقل رساندن آسیب بیشتر به بافت‌ها کمک می‌کند. پانسمان‌های هیدروژلی را می‌توان به سه
کمک می‌کند. پانسمان‌های هیدروژلی را می‌توان به سه دسته تقسیم کرد: مصنوعی، طبیعی و ترکیبی. پانسمان‌های هیدروژلی مصنوعی با استفاده از نانوالیاف ماتریکس خارج‌سلولی بیومیمتیک مانند پلی وینیل الکل (PVA) تولید شده‌اند. هیدروژل‌های پپتیدی طراحی شده خودجمع‌شونده نیز نوعی هیدروژل مصنوعی در حال توسعه هستند. پانسمان‌های هیدروژلی طبیعی به دو زیرسری تقسیم می‌شوند: بر پایه پلی‌ساکارید (مانند آلژینات‌ها) یا بر پایه پروتئوگلیکان و یا پروتئین (مانند کلاژن). پانسمان‌های هیدروژلی ترکیبی شامل نانوذرات مصنوعی و مواد طبیعی
هیدروژلی ترکیبی شامل نانوذرات مصنوعی و مواد طبیعی هستند. ویژگی ها. ویژگی های شیمیایی. پانسمان‌های هیدروژلی دارای پیوندهای شیمیایی یا فیزیکی متقاطع هستند. پیوند متقاطع شیمیایی شامل تشکیل پیوندهای کوالانسی بین زنجیره‌های پلیمری است. پانسمان‌های هیدروژلی با پیوند متقاطع شیمیایی از طریق پلیمریزاسیون رشد زنجیره‌ای، پلیمریزاسیون رشد مرحله‌ای، آنزیم‌ها یا پلیمریزاسیون تابش، سنتز می‌شوند. پانسمان‌های مصنوعی که شامل نانوذراتی مانند پلی وینیل الکل (PVA) و پلی‌اتیلن گلیکول (PEG) هستند، با استفاده از مکانیزم‌های پیوند
(PEG) هستند، با استفاده از مکانیزم‌های پیوند متقاطع شیمیایی ساخته می‌شوند. پانسمان‌های هیدروژلی که با پیوند متقاطع فیزیکی تشکیل می‌شوند، از طریق تعاملات یونی، پیوند هیدروژنی، تعاملات هیدروفوبیک یا بلورینه شدن ساخته می‌شوند. پانسمان‌های طبیعی که شامل پلی‌ساکاریدها و پروتئوگلیکان‌ها/پروتئین‌ها هستند، یک شبکه سه‌بعدی را با استفاده از پیوند متقاطع فیزیکی تشکیل می‌دهند. پانسمان‌های هیدروژلی شبیه به شبکه سه‌بعدی متقاطع فیبرهای ماتریکس خارج‌سلولی در پوست انسان هستند. هیدروژل‌ها می‌توانند از طریق یک فرآیند
هستند. هیدروژل‌ها می‌توانند از طریق یک فرآیند خودجمع‌شونده تشکیل شوند که در آن مونومرها در محلول نفوذ کرده و سپس تعاملات غیرکوالانسی ایجاد می‌کنند. هیدروژل‌های مورد استفاده در پانسمان‌های زخم می‌توانند با افزودن کاتیون‌های فلزی دو ظرفیتی یا پلی‌ساکاریدهای دارای بار الکتریکی به دلیل تعاملات الکترواستاتیکی خودجمع شوند. خودجمع‌شدن از طریق تعاملات هیدروفوبیک می‌تواند با افزودن آب در ژل‌های پلی‌ساکارید بر پایه آمفیفیلیک القا شود؛ همچنین می‌تواند با افزودن گرافت‌های هیدروفوبیک در هیدروژل‌های غیرآمفیفیلیک القا
هیدروفوبیک در هیدروژل‌های غیرآمفیفیلیک القا شود. پیوند متقاطع مونومرهای هیدروفیلی محلول یک ساختار سه‌بعدی غیرمحلول را ایجاد می‌کند که می‌تواند مقدار زیادی آب را در خود جای دهد. شبکه پلیمری سه‌بعدی هیدروژل‌ها به شدت آبدار است و دارای 90-99% آب به وزن است؛ این شبکه قادر است چندین برابر بیشتر از حالت غیرمتقاطع، مولکول‌های آب را به خود جذب کند. پانسمان‌های هیدروژلی می‌توانند تا 600 برابر مقدار اولیه آب خود را جذب کنند، از جمله ترشحات مایع زخم. هیدروژل‌ها به عنوان بیومواد مؤثر برای پانسمان زخم و مهندسی بافت،
بیومواد مؤثر برای پانسمان زخم و مهندسی بافت، شناخته می‌شوند زیرا مایعات را تبادل کرده و بافت‌های نکروتیک را آبرسانی می‌کنند. جذب ترشحات باعث می‌شود پانسمان هیدروژلی متورم شده و پیوندهای متقاطع در زنجیره‌های پلیمری گسترش یابد. شبکه سه‌بعدی متقاطع گسترش یافته می‌تواند به طور غیرقابل برگشتی پاتوژن‌ها و زباله‌ها را در خود جای دهد و بدین ترتیب آنها را از زخم حذف کند. برخی از پانسمان‌های هیدروژلی دارای خواص آنتی‌میکروبی ذاتی هستند. پانسمان‌های هیدروژلی که از پپتیدهای آنتی‌میکروبی (AMPs) و کیتوسان تشکیل شده‌اند،
آنتی‌میکروبی (AMPs) و کیتوسان تشکیل شده‌اند، دارای فعالیت آنتی‌میکروبی ذاتی هستند. خواص آنتی‌میکروبی پانسمان‌های هیدروژلی می‌توانند با افزودن نانوذرات فلزی، آنتی‌بیوتیک‌ها یا سایر عوامل آنتی‌میکروبی تقویت شوند. نانوذرات نقره و طلا نیز می‌توانند به پانسمان‌های هیدروژلی اضافه شوند تا فعالیت آنتی‌میکروبی را افزایش دهند. برخی از پانسمان‌های هیدروژلی دارای آنتی‌بیوتیک‌هایی مانند سیپروفلوکساسین و آموکسی‌سیلین هستند که در ساختار خود گنجانده شده‌اند و در حین تبادل مایع به زخم آزاد می‌شوند. برخی از پانسمان‌های
مایع به زخم آزاد می‌شوند. برخی از پانسمان‌های هیدروژلی شامل عوامل آزادکننده نیتریک اکسید و سایر عوامل آنتی‌میکروبی هستند که به تحریک پاسخ می‌دهند. پانسمان‌های هیدروژلی می‌توانند تحت شرایط فیزیولوژیکی نرمال به طور مستقیم به بستر زخم بچسبند، از طریق واکنش‌های اکسیداسیون-کاهش کوینون‌ها. خواص چسبندگی هیدروژل‌ها با افزودن میکروژل‌های دارای بار مثبت به ماتریس سه‌بعدی برای افزایش تعاملات الکترواستاتیکی و هیدروفوبیک تقویت شده است. ویژگی های فیزیکی. پانسمان‌های زخم باید قابلیت کشسانی داشته باشند تا از پارگی جلوگیری
قابلیت کشسانی داشته باشند تا از پارگی جلوگیری شود. های لی و همکاران نشان دادند که کشسانی ضعیف و هیسترزیس در هیدروژل‌های مبتنی بر پروتئین‌ها به طور طبیعی می‌تواند با افزودن لینک‌کننده‌های پلی‌پروتئینی اصلاح شود. همچنین، انعطاف‌پذیری هیدروژل‌ها با وارد کردن میکروژل‌ها به ماتریس افزایش می‌یابد. پانسمان‌های هیدروژل شبیه به ساختار فیبری ECM طبیعی هستند تا ارتباط بین سلول‌ها را در بستر زخم حفظ کرده و به بازسازی بافت کمک کنند. هیدروژل‌های خودترمیم‌شونده به طور خودکار و معکوس، آسیب‌های ناشی از تنش‌های مکانیکی و
و معکوس، آسیب‌های ناشی از تنش‌های مکانیکی و شیمیایی را ترمیم می‌کنند. مکانیسم‌های خودترمیمی می‌توانند شامل "پیوندهای دینامیک کوالان، تعاملات غیرکوالان، و تعاملات مختلط" باشند. تعاملات کوالانتی شامل تشکیل پایه اشیف و تبادل دی‌سولفید هستند. تعاملات غیرکوالانتی معمولاً از ثبات کمتری برخوردارند و ph هیدروژل را نسبت به تغییرات میکرو محیطی حساس می‌کنند. برخی از پانسمان‌های هیدروژل به دلیل مکانیسم‌های مختلطی مانند تعاملات میزبانی-مهمان و پروتئین-لیگاند خودترمیم‌پذیر هستند. پانسمان‌های هیدروژل به صورت ورقه‌ای،
هستند. پانسمان‌های هیدروژل به صورت ورقه‌ای، آمورف، آغشته‌شده یا قابل اسپری وجود دارند. پانسمان‌های هیدروژل ورقه‌ای در برابر زخم چسبنده نیستند و در درمان زخم‌های با ضخامت جزئی موثرند. هیدروژل‌های آمورف نسبت به پانسمان‌های ورقه‌ای در درمان زخم‌های با ضخامت کامل موثرتر هستند زیرا می‌توانند به شکل بستر زخم سازگار شوند و تسهیل‌کننده دبرمانت خودکار باشند. پانسمان‌های هیدروژل آغشته‌شده، پانسمان‌های خشکی (مانند گاز) هستند که با هیدروژل آمورف اشباع شده‌اند. پانسمان‌های هیدروژل قابل اسپری شامل هیدروژل‌های آمورف
هیدروژل قابل اسپری شامل هیدروژل‌های آمورف هستند که پس از کاربرد، به سرعت ویسکوزیته آن‌ها افزایش می‌یابد. هیدروژل‌های قابل اسپری همچنین نشان داده‌اند که نفوذ و اثر بخشی عوامل درمانی را افزایش می‌دهند. پانسمان‌های هیدروژل هوشمند. پانسمان‌های هیدروژل "هوشمند" که به محرک‌ها پاسخ می‌دهند (یعنی دما-پاسخ، زیست-پاسخ، pH-پاسخ، نور-پاسخ و اکسید-کاهش-پاسخ) نیز در حال تولید هستند. پانسمان‌های هیدروژل دما-پاسخ تغییر حالت مایع-ژل وابسته به دما آزادسازی دارو را نشان می‌دهند. کاربردها. اثربخشی پانسمان‌های هیدروژل بر روی
کاربردها. اثربخشی پانسمان‌های هیدروژل بر روی انواع مختلف زخم‌ها ارزیابی شده است. شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد هیدروژل‌ها پانسمان‌های مؤثری برای زخم‌های مزمن، از جمله زخم‌های فشاری، زخم‌های دیابتی و زخم‌های وریدی هستند، هرچند نتایج هنوز قطعی نیستند. هیدروژل‌ها نشان داده‌اند که به تسریع بهبود در زخم‌های سوختگی با ضخامت جزئی و کامل از اندازه‌های مختلف کمک می‌کنند. مطالعات دیگر نشان داده‌اند که پانسمان‌های هیدروژل به تسریع بهبود در آسیب‌های پوستی رادیواکتیو و زخم‌های ناشی از گاز گرفتن سگ کمک می‌کنند.
و زخم‌های ناشی از گاز گرفتن سگ کمک می‌کنند. پانسمان‌های هیدروژل زمان بهبود آسیب‌های پوستی تروماتیک را به طور میانگین 5.28 روز کاهش می‌دهند و درد گزارش‌شده توسط بیماران را کاهش می‌دهند. انواع. پانسمان های هیدروژل طبیعی. پانسمان‌های هیدروژل مبتنی بر پلی‌ساکارید از پلیمرهایی مانند اسید هیالورونیک، کیتین، کیتوزان، آلژینات و آگارز سنتز شده‌اند. پانسمان‌های هیدروژل پروتئینی/پروتئوگلیکان طبیعی از پلیمرهایی مانند کلاژن، ژلاتین، کپا-کاراژینان و فیبرین سنتز شده‌اند. پانسمان‌های هیدروژل سنتزی. پانسمان‌های هیدروژل
پانسمان‌های هیدروژل سنتزی. پانسمان‌های هیدروژل سنتزی ممکن است از پلیمرهای سنتزی مانند الکل پلی‌وینیل (PVA) پلی اتیلن گلیکول) (PEG)، پلی‌یورتان (PU) و پلی(لاکتید-کو-گلیکولید) (PLGA) مشتق شوند. همچنین، پانسمان‌های هیدروژل سنتزی ممکن است از پپتیدهای طراحی‌شده تشکیل شوند. محققان در حال به‌کارگیری چاپ سه‌بعدی در سنتز پانسمان‌های هیدروژل هستند. پانسمان های هیدروژل بیوهیبرید. هیدروژل‌ها ممکن است برای ادغام کاتیون‌های فلزی (مانند مس (II))، لینک‌کننده‌های قابل تجزیه (مانند دکستران) و گروه‌های عملکردی چسبنده )مانند
(مانند دکستران) و گروه‌های عملکردی چسبنده )مانند RGD) اصلاح شوند. ادغام مشتقات بیولوژیکی در هیدروژل‌های سنتزی به تولیدکنندگان این امکان را می‌دهد که تمایلات پیوندی و خاصیت، ویژگی‌های مکانیکی و ویژگی‌های پاسخ‌دهی به محرک‌ها را سفارشی‌سازی کنند. منابع. 1. "Peppas, N. A.; Hilt, J. Z.; Khademhosseini, A.; Langer, R. (2006-06-06). "Hydrogels in Biology and Medicine: From Molecular Principles to Bionanotechnology". Advanced Materials. 18 (11): 1345–1360. Bibcode:2006AdM...18.1345P. doi:10.1002/adma.200501612.
doi:10.1002/adma.200501612. ISSN 0935-9648. S2CID 16865835." 2. "Tavakoli, Shima; Klar, Agnes S. (2020-08-11). "Advanced Hydrogels as Wound Dressings". Biomolecules. 10 (8): 1169. doi:10.3390/biom10081169. ISSN 2218-273X. PMC 7464761. PMID 32796593." 3. "Ulijn, Rein V.; Bibi, Nurguse; Jayawarna, Vineetha; Thornton, Paul D.; Todd, Simon J.; Mart, Robert J.; Smith, Andrew M.; Gough, Julie E. (April 2007). "Bioresponsive hydrogels". Materials Today. 10 (4): 40–48. doi:10.1016/S1369-7021(07)70049-4." 4.
40–48. doi:10.1016/S1369-7021(07)70049-4." 4. "Percival, Steven L.; McCarty, Sara; Hunt, John A.; Woods, Emma J. (2014-02-24). "The effects of pH on wound healing, biofilms, and antimicrobial efficacy". Wound Repair and Regeneration. 22 (2): 174–186. doi:10.1111/wrr.12125. ISSN 1067-1927. PMID 24611980. S2CID 5393915."
شینجی ایکاری (به ژاپنی: 碇 シンジ، به لاتین: "Ikari Shinji") یک شخصیت خیالی از فرنچایز نئون جنسیس اونگلیون است که توسط استودیوی گایناکس خلق شده است. او شخصیت اصلی این مجموعه و چهرهٔ نمادین آن محسوب می‌شود. در این سری انیمه، شینجی پسری است که پس از مرگ مرموز مادرش، یویی ایکاری، توسط پدرش گندو ایکاری رها شده است. سال‌ها بعد، گندو او را فرا می‌خواند تا خلبانی یک ربات انسان‌نما به نام "اونگلیون واحد-۰۱" را بر عهده بگیرد و از شهر توکیو-۳ در برابر موجودات غول‌پیکری به نام "فرشته‌ها" که تهدیدی برای بشریت محسوب
به نام "فرشته‌ها" که تهدیدی برای بشریت محسوب می‌شوند، دفاع کند. کارگردان هیده‌آکی آنو، شینجی را به‌عنوان بازتابی از خود خلق کرد و در شخصیت او، تأثیرات چهار سال افسردگی‌اش پس از پخش انیمهٔ قبلی خود، ، را منعکس نمود. درون‌مایه‌های روانی و رنج‌های درونی شینجی از طریق جریان سیال ذهن و مونولوگ‌های درونی نمایش داده می‌شوند، و برخی قسمت‌های انیمه به کاوش در افکار و بحران‌های ذهنی او اختصاص دارند. آنو برای شخصیت‌پردازی او از نظریه‌های روان‌کاوی، از جمله مدل رشد روانی-جنسی فروید، الهام گرفته است. مفهوم شکل‌گیری
روانی-جنسی فروید، الهام گرفته است. مفهوم شکل‌گیری شخصیت. طراحی شخصیت. یوشیوکی ساداموتو، طراح شخصیت‌های "نئون جنسیس اونگلیون"، شینجی را با یونیفرم مدرسهٔ تابستانی متداول و پیراهنی سفید طراحی کرد تا ظاهری «معمولی» داشته باشد. او قصد داشت شینجی را به‌عنوان یک پسر «واقع‌گرایانه و عادی» ترسیم کند، شخصیتی که «طراحی آن برای دیگران دشوار باشد». از آنجایی که شینجی اشتیاق و شجاعت قهرمانان معمولی انیمه‌های روباتیک را ندارد، ساداموتو برداشت متفاوتی از مفهوم قهرمانی برای او ارائه داد: «به‌جای انعکاس یک قهرمان، نوعی
برای او ارائه داد: «به‌جای انعکاس یک قهرمان، نوعی انکسار یک قهرمان». در ابتدا، او تلاش کرد شخصیتی خلق کند که «با ذهنیت طرفداران امروزی انیمه ارتباط برقرار کند». در یکی از طرح‌های اولیه، شینجی موهای بلندی داشت که در صحنه‌های احساسی صورتش را می‌پوشاند یا در باد به اهتزاز درمی‌آمد. با این حال، ساداموتو احساس کرد که این طراحی بیش از حد اغراق‌آمیز است و آن را تغییر داد. او به دنبال ظاهری بود که پیشانی از بین چتری‌های مو دیده شود، «چهره‌ای شبیه به دخترکی پسرانه»، و به همین دلیل چشمان او را شبیه به چشمان یک دختر
و به همین دلیل چشمان او را شبیه به چشمان یک دختر طراحی کرد. در طراحی چهرهٔ شینجی، ساداموتو از نادیا، شخصیت اصلی ، الهام گرفت و چهرهٔ او را تقریباً مشابه او، اما با مدل مویی متفاوت، طراحی کرد. اندرو سی. مک‌کویت، نویسنده و پژوهشگر، طراحی شینجی را نمونه‌ای از "موکوکوسکی" (無国籍) می‌داند، سبکی در طراحی شخصیت‌های انیمه‌ای که به عمد فاقد ویژگی‌های قومی است و به شخصیت‌ها ظاهری جهانی و بین‌المللی می‌بخشد. توسعه شخصیت. کارگردان "نئون جنسیس اونگلیون"، هیدئاکی آنو، پیش از آغاز تولید این مجموعه، چهار سال دچار افسردگی
از آغاز تولید این مجموعه، چهار سال دچار افسردگی بود. پس از شکست پروژهٔ ' و دنبالهٔ لغوشدهٔ آن، '، استودیوی گایناکس تصمیم به ساخت یک سری جدید گرفت. به گفتهٔ یاسو هیرو تاکدا، یکی از بنیان‌گذاران گایناکس، ایده‌هایی از "Aoki Uru"، از جمله مفهوم «فرار نکردن»، در "اونگلیون" استفاده شد. او معتقد است که آنو این ایده را از "Aoki Uru" به ارث برده بود و آن را در "اونگلیون" منعکس کرد. هیروکی ساتو، مدیر روابط عمومی گایناکس، اظهار داشت که این مجموعه بر این تمرکز دارد که «شینجی چگونه با اتفاقات درونی خود روبه‌رو می‌شود».
چگونه با اتفاقات درونی خود روبه‌رو می‌شود». بر اساس تحلیل "مکس کووِل"، شخصیت از انیمهٔ "گان‌باستر" که اولین تجربهٔ کارگردانی آنو بود، الهام‌بخش ویژگی‌های شک و اضطراب در شخصیت شینجی شد. به گفتهٔ متیو مگنوس لاندین، نوریکو را می‌توان نسخه‌ای اولیه از شینجی دانست که رفتارهایش در چهار قسمت ابتدایی شباهت‌هایی به شینجی دارد. آنو دیدگاه افسردهٔ خود را در "اونگلیون" منعکس کرد و دنیایی «آغشته به بدبینی» را ترسیم نمود. او امیدوار بود که پس از پایان تولید سریال، هم دنیای انیمه و هم قهرمانان آن دستخوش تغییر شوند. در
انیمه و هم قهرمانان آن دستخوش تغییر شوند. در ابتدا، قرار بود شخصیت اصلی مجموعه مشابه آسوکا لانگلی سوریو باشد تا مانند آثار پیشین گایناکس، شخصیت محوری یک دختر باشد. اما یوشیوکی ساداموتو با داشتن یک دختر به‌عنوان شخصیت اصلی مخالفت کرد و معتقد بود که «اگر قرار است یک ربات هدایت شود، باید توسط فردی آموزش‌دیده هدایت شود، و اگر آن فرد دختر باشد، مشکلی ندارد، اما درک نمی‌کنم چرا یک دختر نوجوان باید یک ربات را هدایت کند». او پیشنهاد داد که شخصیت اصلی یک پسر باشد و رابطهٔ او با آسوکا بر اساس رابطهٔ نادیا و ژان در
رابطهٔ او با آسوکا بر اساس رابطهٔ نادیا و ژان در شکل بگیرد. پس از پذیرش این پیشنهاد، آنو شخصیت اصلی را پسر انتخاب کرد و نام "شینجی" را از روی دو تن از دوستانش، از جمله شینجی هیگوچی، انیماتور "نئون جنسیس اونگلیون"، برداشت. برای نام خانوادگی او، از واژهٔ ژاپنی ایکاری (錨، به معنای «لنگر») استفاده شد، و نام سایر شخصیت‌ها نیز از اصطلاحات دریایی و کشتی‌های نیروی دریایی امپراتوری ژاپن الهام گرفته شدند. در مراحل اولیه، شینجی با ویژگی‌هایی متفاوت از نسخهٔ نهایی طراحی شده بود. در ابتدا، او شخصیتی باوقارتر، پخته‌تر و