payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بخشی از یک مجموعه سرگرمی همراه با آمفی تئاتر مریدا ساخته شده است. امروزه هر دو بخشی از گروه باستان‌شناسی مریدا هستند که یکی از بزرگ‌ترین و گسترده‌ترین سایت‌های باستان‌شناسی در اسپانیا است و در سال ۱۹۹۳ توسط یونسکو به عنوان میراث جهانی اعلام شد. این تئاتر یکی از مشهورترین و پربازدیدترین نقاط دیدنی اسپانیا است و به عنوان نماد فرهنگی اسپانیا در نظر گرفته می‌شود و به عنوان یکی از ۱۲ گنج اسپانیا انتخاب شده است. بنا. این تئاتر در مجموعه باستان‌شناسی مریدا، یکی از بزرگ‌ترین و گسترده‌ترین سایت‌های باستان‌شناسی در
بزرگ‌ترین و گسترده‌ترین سایت‌های باستان‌شناسی در اسپانیا واقع شده است. در سال ۱۹۹۳ توسط یونسکو به عنوان میراث جهانی معرفی شد. این تئاتر در حاشیه شهر رومی و در مجاورت دیوارهای شهر باستانی قرار گرفته بود. برخی از صندلی‌ها در تپه ای به نام «سرو د سن آلبین» ساخته شده بودند. این ساختمان که مطابق با قوانین رساله‌های ویترویوس است، مطابق با مدل معمولی رومی ساخته شده بود. این سازه شباهت‌هایی با تئاترهای دوجا (تونس)، اورانژ (فرانسه)، پمپئی (ایتالیا) و رم دارد. شکل نیم دایره ای "کاوه‌آ"، جایگاه‌ها، در شیب تپه سن
نیم دایره ای "کاوه‌آ"، جایگاه‌ها، در شیب تپه سن آلبین گنجانده شده است. در زمان خود، این تئاتر گنجایش ۶۰۰۰ صندلی داشت. قطر آن حدود ۸۶ متر (۲۸۲ فوت) است. "کاوه‌آ" به سه ناحیه تقسیم می‌شوند: درونی‌ترین "ایما کاوه‌آ"، (۲۲ ردیف)، "مدیا کاوه‌آ" (۵ ردیف) و "سوما کاوه‌آ" که امروز به شدت تخریب شده است. ردیف‌های اول "ایما کاوه‌آ"، جایی بود که طبقات اجتماعی ثروتمندتر در آنجا می‌نشستند و به پنج بخش "شعاعی"، پله‌های محدود، سطح افقی و "راهرویی" که آن را از بقیه جدا می‌کند، تقسیم می‌شود. شش در بالای راهرویی که توسط یک
تقسیم می‌شود. شش در بالای راهرویی که توسط یک حلقه گنبدی نیم دایره پوشیده شده است، به این صندلی‌ها دسترسی می‌دهد که به عنوان درهای ورودی و خروجی در دو انتها عمل می‌کنند. "کاوه‌آهای" میانی و پشتی هر کدام دارای پنج ردیف صندلی هستند و توسط سیستم پیچیده‌ای از طاق‌ها و طاق‌آهنگ‌ها پشتیبانی می‌شوند. در مجموع، سیزده در بیرونی دسترسی و ورود به تئاتر را تسهیل می‌کند. استیج. لبه جلوی استیج یا صحنه ("پروسکنیوم") از جنس سنگ بود و "پولپیتوم" سکوی مستطیل شکلی بود که در اصل با چوب پوشانده شده بود. این سکو دارای سوراخ‌هایی
با چوب پوشانده شده بود. این سکو دارای سوراخ‌هایی در کف است که در دوران باستان برای قرار دادن تخته‌های نقاشی شدهٔ پس زمینه منظره و سایر زیرساخت‌ها استفاده می‌شد. فضای پایین "پروسکنیوم" دیدنی‌ترین ویژگی تئاتر که نمای جلویی یا "پورتیکوس پُست اسکائنام" نامیده می‌شود. عرض آن ۷٫۵ متر، طول ۶۳ متر و ارتفاع کل آن ۱۷٫۵ متر است. از پایه‌ای از سنگ‌فرش‌های مرمر قرمز تشکیل شده است که بر روی آن ستون‌های کورینتی با سنگ مرمر رگه‌های آبی به‌عنوان میله‌ها با پایه‌ها و سرستون‌های سفید قرار دارند. این ستون‌ها یک اسپر را با
سفید قرار دارند. این ستون‌ها یک اسپر را با آرشیترو و دیوارها و قرنیزهای تزئینی مجمل پشتیبانی می‌کنند. یک دیوار بزرگ مرمری پشت صحنه را دربر گرفته است. دکور این قسمت با مجسمه‌های شبیه‌سازی که بین ستون‌ها قرار دارند، تکمیل می‌شود و نسخه‌های اصلی مجسمه‌ها اکنون در موزه ملی هنر رومی در مجاورت بنا نگهداری می‌شوند. این پیکره‌ها شامل الهه سرس، پلوتون، پروسرپینا و شخصیت‌های دیگر با توگا و زره هستند که به عنوان پرتره امپراتوری تعبیر شده‌اند. سه در به بازیگران اجازه ورود به صحنه را می‌دهد، یک "دریچه" مرکزی و دو
ورود به صحنه را می‌دهد، یک "دریچه" مرکزی و دو "دریچه جانبی". در کناره‌ها و پشت دستگاه‌های متعددی قرار دارد که توسط بازیگران و تکنسین‌ها استفاده می‌شد. مشخص نیست که چیدمان اصلی صحنه چگونه بوده است، زیرا به نظر می‌رسد که نمای فعلی در زمان امپراتور تراژان ساخته شده است. پریستایل. پشت صحنه محوطه باغی است که با ستون‌ها و یک رواق چهار گوش احاطه شده است. از "پریستایل" (پیرامون بنا) به عنوان یک منطقه تفریحی استفاده می‌شد. در پایین این باغ، در محور با در اصلی صحنه، اتاق کوچکی وجود دارد که به فرقه امپراتوری اختصاص
اتاق کوچکی وجود دارد که به فرقه امپراتوری اختصاص داشته و این مسئله در پرتره مجسمه‌ای از امپراتور سزار آگوستوس با لباس پاپ ماکسیموس که آنجا کشف شده، تأیید می‌شود. در گوشه شمالی حصار، بر فراز باغ، مستراح و در غرب بقایای خانه‌ای وجود دارد که پس از متروکه شدن تئاتر ساخته شده است. این اقامتگاه دارای یک حیاط احاطه شده توسط ستون‌ها و ستون‌نماها و چندین اتاق است که در بالای برخی از آنها یک "اپیس" (محراب) قرار گرفته و دارای نقاشی‌های دیواری است که پیکره‌های انسانی در اندازه واقعی را به تصویر می‌کشند.
یک پشته نیم‌دایره‌ای (همچنین به عنوان دمی‌لون یا نیم‌ماه، یا هلالی آبگیر یا چاله هلالی آبگیر شناخته می‌شود) یک تکنیک برداشت آب باران است که شامل حفر گودال‌های نیم‌دایره‌ای در زمین با دهانه‌ای عمود بر جریان آب است. این تکنیک‌ها به ویژه در مناطقی که بارندگی کم و نامنظم است، مانند مناطق خشک و نیمه‌خشک، سودمند هستند. پشته‌های نیم‌دایره‌ای عمدتاً برای کاهش سرعت و نگه‌داشت رواناب طراحی شده‌اند تا اطمینان حاصل شود که گیاهان داخل آنها آب مورد نیاز خود را دریافت می‌کنند. پیشینه. کشت محصولات زراعی، چرا، و جنگلداری به
پیشینه. کشت محصولات زراعی، چرا، و جنگلداری به ویژه در زمین های خشک بسیار چالش‌برانگیز است. جوامع محلی اغلب فاقد منابع مالی و عملی برای ایجاد سیستم های آبیاری یا استفاده از کودهای شیمیایی هستند. در نتیجه، این موارد معمولاً به عنوان راه‌حل‌های غیرعملی در این مناطق در نظر گرفته می‌شوند. به همین دلیل، تکنیک‌های برداشت باران به‌طور گسترده‌ای برای حفظ کارآمد آب باران با حداقل نیاز به مواد اضافی و سرمایه‌گذاری مالی مورد استفاده قرار می‌گیرند. روش‌های متعددی برای برداشت آب باران وجود دارد که همه آنها بر اصل اساسی
آب باران وجود دارد که همه آنها بر اصل اساسی ساخت یا حفاری سازه‌ها با استفاده از مواد طبیعی مانند خاک و سنگ استوارند. این روش‌ها شامل چاله‌های کاشت، حوضچه نفوذی، میکروحوضه‌ها و موانع عرضی شیب هستند. پشته‌های نیم‌دایره‌ای در زیرمجموعه برداشت آب میکروحوضه‌ای قرار دارند. علاوه بر وظیفه اصلی کاهش رواناب برای مقاصد کشاورزی، این روش‌ها مزایای دیگری نیز دارند، از جمله تأمین آب آشامیدنی اضافی برای دام، احیای زمین، بهبود حاصلخیزی خاک، تسریع رشد چوب برای هیزم و تأثیرگذاری بر الگوهای جوی منطقه‌ای، که می‌تواند منجر به
بر الگوهای جوی منطقه‌ای، که می‌تواند منجر به افزایش بارندگی شود. منشأ و توسعه اخیر. پشته‌های نیم‌دایره‌ای به عنوان یک پاسخ قدیمی به چالش‌های کمبود آب و فرسایش خاک در اقلیم‌های خشک توسعه یافته‌اند. استفاده از این تکنیک‌ها را می‌توان در شیوه‌های کشاورزی سنتی در مناطق مختلف جهان، به ویژه در آفریقا و خاورمیانه، ردیابی کرد. در این مناطق، جوامع محلی این روش را طی نسل‌ها توسعه داده و اصلاح کرده‌اند تا بهره‌وری کشاورزی را افزایش داده و زمین‌های تخریب‌شده را احیا کنند. با وجود ریشه‌های تاریخی این روش، پشته‌های
کنند. با وجود ریشه‌های تاریخی این روش، پشته‌های نیم‌دایره‌ای در نیمه دوم قرن بیستم توجه گسترده‌ای را در میان جوامع علمی و توسعه‌ای جلب کردند، به ویژه در منطقه ساحل آفریقا. با افزایش نوسانات اقلیمی و تخریب زمین در این مناطق، این ساختارها به ابزاری مهم برای احیای زمین و بهبود کشاورزی تبدیل شده‌اند. تحقیقات انجام‌شده در اوایل قرن بیست و یکم تأثیرات مثبت پشته‌های نیم‌دایره‌ای را در بهبود خصوصیات خاک، افزایش پوشش گیاهی و تقویت تنوع زیستی در اکوسیستم‌های خشک و نیمه‌خشک تأیید کرده‌اند. ساختار و مکانیسم. پشته‌های
تأیید کرده‌اند. ساختار و مکانیسم. پشته‌های نیم‌دایره‌ای گودال‌هایی هستند که به شکل نیم‌دایره حفر شده‌اند و مواد حفاری‌شده (خاک و سنگ) در امتداد لبه‌های آنها انباشته می‌شود. این پشته‌ها معمولاً قطر ۲ تا ۸ متر (و تا ۱۲ متر) و ارتفاع ۳۰ تا ۵۰ سانتی‌متر دارند. پشته‌ها در یک الگوی پلکانی در سراسر یک زمین چیده می‌شوند، به این معنی که روانابی که از بین ساختارهای یک ردیف جریان می‌یابد، توسط ردیف پایین‌تر جذب می‌شود. نسبت سطح برداشت آب به سطح کاشت شده بین ۱:۱ تا ۳:۱ متغیر است. مزایا و چالش ها. ریزه های انباشته شده
متغیر است. مزایا و چالش ها. ریزه های انباشته شده علاوه بر وظیفه اصلی جذب باران، مواد تجمع‌یافته در پشته‌ها موریانه ها و سایر بی‌مهرگان را جذب می‌کند که فعالیت آنها باعث ایجاد تونل‌ها و منافذ در مواد آلی می‌شود. این فرآیند باعث بهبود تشکیل هوموس، افزایش نفوذ آب و در نهایت غنی‌سازی خاک می‌شود. هنگامی که این تکنیک با سایر مواد غنی از مواد مغذی مانند کود دامی ترکیب شود، می‌تواند به‌طور قابل‌توجهی خطر شکست محصولات را کاهش داده و بازده کشاورزی را افزایش دهد. با این حال، علی‌رغم نیاز کم به مواد مصنوعی و
دهد. با این حال، علی‌رغم نیاز کم به مواد مصنوعی و سرمایه‌گذاری مالی، این روش‌ها به نیروی کار زیادی نیاز دارند. آماده‌سازی یک هکتار پشته‌های نیم‌دایره‌ای می‌تواند تا چهار ماه-کار نیاز داشته باشد، همراه با کار اضافی برای نگهداری سالانه. مطالعات موردی. حوزه آبریز اوآسو نگیرو در کنیا. در مارس ۲۰۲۳، پروژه‌ای برای معرفی پشته‌های نیم‌دایره‌ای در حوزه آبریز اوآسو نگیرو در کنیا آغاز شد. اولین پشته‌ها در مارس ۲۰۲۳ حفر شدند و تا دسامبر ۲۰۲۳، نتایج اولیه نشان داد که خاک سبزتر شده و حیات‌وحش به منطقه بازگشته است. مرتع
سبزتر شده و حیات‌وحش به منطقه بازگشته است. مرتع کوته در ایران. مطالعه‌ای در سال ۱۳۹۳ به منظور بررسی اثرات پشته‌های نیم‌دایره‌ای بر پوشش گیاهی و ویژگی‌های خاک در مرتع کوته استان سیستان و بلوچستان ایران انجام شد. نمونه‌های گیاهی (با استفاده از کرت‌های ۵ در ۵ متر مربع) و نمونه‌های خاک (گرفته‌شده از عمق صفر تا سی سانتی‌متری) نشان داد که مناطق دارای دسته‌ها پوشش گیاهی، تولید گیاهی و تراکم بیشتری را نسبت به منطقه شاهد (بدون پشته) نشان می‌دهند. بیشترین غنا و تنوع گونه ها در ناحیه باندهای نیم دایره ای اندازه گیری
گونه ها در ناحیه باندهای نیم دایره ای اندازه گیری شد و میزان کربن آلی، نیتروژن، پتاسیم، فسفر و کربنات کلسیم در خاک افزایش معنی داری داشت. این مطالعه به این نتیجه رسید که ساخت پشته‌های نیم‌دایره‌ای تأثیر مثبتی بر پوشش گیاهی و ویژگی های خاک در مراتع منطقه مورد مطالعه دارد. منطقه تاهوا در نیجر. باندهای نیم دایره ای در مناطق ترا و تاهوا در نیجر که در سال های ۱۹۷۰ تا ۲۰۱۰ اجرا شدند، نتایج مثبتی در افزایش تولید محصولات، افزایش تولید علوفه و چوب، و افزایش تنوع زیستی نشان داد. همچنین، تقاضا برای آب آبیاری کاهش
زیستی نشان داد. همچنین، تقاضا برای آب آبیاری کاهش یافت و امنیت غذایی بهبود یافت.
فونکالادا یک چشمه آب آشامیدنی است که در خارج از دیوارهای شهر ابیه‌دو، آستوریاس، اسپانیا واقع شده است؛ این چشمه در قرن نهم توسط شاه آلفونسو سوم آستوریاس ساخته شد. این بنا تنها بنای معماری مدنی بازمانده برای استفاده عمومی در اوایل قرون وسطی است. نام آن از کتیبه‌ای به نام () که بر روی آن نوشته شده است، گرفته شده است. این بنا در سبک پیش‌رمانسک ساخته شده است و از سال ۱۹۹۸ همراه با سایر سایت‌های پیش‌رمانسک آستوریاس در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد.
«اکسترال» () ترانه‌ای از خواننده و رپر اهل کره جنوبی، جنی و رپر آمریکایی دوچی است. این ترانه از طریق ناشر موسیقی جنی به نام آد آتلیه و کلمبیا رکوردز در ۲۱ فوریه ۲۰۲۵، به عنوان سومین تک‌آهنگ از نخست آلبوم استودیوی جنی به نام "روبی" (۲۰۲۵) منتشر شد. پس‌زمینه و انتشار. جنی بعد از ترک وای‌جی انترتینمنت برای دنبال کردن فعالیت‌های انفرادی، در نوامبر ۲۰۲۳ ناشر موسیقی خود به نام آد آتلیه را تأسیس کرد. سپس در سپتامبر ۲۰۲۴ به عنوان هنرمند انفرادی با کلمبیا رکوردز در همکاری با آد آتلیه قرارداد بست. جنی در اکتبر ۲۰۲۴
همکاری با آد آتلیه قرارداد بست. جنی در اکتبر ۲۰۲۴ تک‌آهنگ «مانترا» و در ژانویه ۲۰۲۵ تک‌آهنگ «خماری عشق» را از طریق آد آتلیه و کلمبیا رکوردز به عنوان اولین تک‌آهنگ‌ها از اولین آلبوم استودیویی‌اش به نام "روبی" منتشر کرد. در همین حال، رپر آمریکایی در حال پیشرفت دوچی در سال ۲۰۲۵ جایزه گرمی بهترین آلبوم رپ را برنده شد و با آهنگ وایرال «انکار یک رودخانه است» اولین حضور خود را در جدول "بیلبورد" هات ۱۰۰ تجربه کرد. حدس و گمان‌ها دربارهٔ همکاری جنی و دوچی زمانی شروع شد که این دو در پشت صحنه جشنواره کمپ فلاگ ناو
شد که این دو در پشت صحنه جشنواره کمپ فلاگ ناو کارنیوال در نوامبر ۲۰۲۴ با هم عکس گرفتند. جنی در مصاحبه با "هیتس ریدیو" گفت که «مدت‌هاست در فکر این همکاری بوده» اما هماهنگ‌کردن آن زمان برده است تا بتوانند یک همکاری موفق داشته باشند. در ۲۱ ژانویه ۲۰۲۵، جنی تأیید کرد که دوچی یکی از هنرمندان مهمان در آلبوم "روبی" است. جنی در ۱۴ فوریه ۲۰۲۵، یک کلیپ ۱۰ ثانیه‌ای از آهنگ جدیدش به نام «اکسترال» که در آن دوچی هم حضور دارد، در شبکه‌های اجتماعی خود منتشر کرد. او با این کلیپ اعلام کرد که این ترانه به عنوان سومین تک‌آهنگ
اعلام کرد که این ترانه به عنوان سومین تک‌آهنگ آلبوم در ۲۱ فوریه منتشر خواهد شد. موزیک ویدئو. موزیک ویدئوی «اکسترال» که توسط کول بنت کارگردانی شده، همزمان با تک‌آهنگ در ۲۱ فوریه منتشر شد. در این ویدئو، جنی در حال رقص در یک سالن تئاتر پر از صندلی است، تا اینکه او و رقصنده‌هایش با فریاد «صبر کن… صبر کن… صبر کن… دوچی؟!» ورودی باشکوهی به دوچی می‌دهند وقتی که او وارد می‌شود. سپس این دو همراه با گروهی از رقصنده‌ها شروع به رقصیدن می‌کنند، در حالی که بلیزرهای بزرگ شیاپارلی و بادی‌سوت‌هایی با پرهای قرمز آتشین
بزرگ شیاپارلی و بادی‌سوت‌هایی با پرهای قرمز آتشین پوشیده‌اند. در یکی از صحنه‌ها، آنها در حالی که خیلی کوچک به نظر می‌رسند، روی سر یک مرد کچل رپ می‌خوانند.
مجموعه غارهای لا گارما یک سیستم غار هنر سنگ‌نگاری و پارینه‌سنگی در کانتابریا، اسپانیا است. این غارها در شمال روستای اوموینو، بخشی از شهرداری ریبامونتان آل مونته واقع شده‌اند. این مجموعه غار به دلیل یکی از بهترین طبقات حفظ شده از دوره پارینه‌سنگی که شامل بیش از ۴۰۰۰ فسیل و بیش از ۵۰۰ واحد گرافیکی است، شناخته می‌شود. این مجموعه بخشی از غار آلتامیرا و هنر غارنگاری پارینه‌سنگی در شمال اسپانیا، فهرست میراث جهانی یونسکو است.
زای یا تاسا یک تکنیک کشاورزی است که شامل حفر گودال‌هایی در خاک‌های کم‌نفوذ برای جمع‌آوری آب و تمرکز کمپوست است. این گودال‌ها معمولاً بین ۱۵ تا ۵۰ سانتی‌متر قطر و حدود ۵ تا ۱۵ سانتی‌متر عمق دارند و با فاصله حدود ۸۰ سانتی‌متری از یکدیگر حفر می‌شوند. این روش به طور سنتی در مناطق غربی صحرای ساحل آفریقا (مانند بورکینافاسو، نیجر و مالی) برای احیای اراضی خشک و افزایش حاصلخیزی خاک استفاده می‌شود. پیشینه و توسعه. این تکنیک از گذشته در جوامع کشاورزی منطقه ساحل مورد استفاده قرار گرفته است اما در دهه ۱۹۸۰ توسط کشاورزی
قرار گرفته است اما در دهه ۱۹۸۰ توسط کشاورزی به نام یاکوبا ساوادوگو از بورکینافاسو مجدداً معرفی شد. او نوآوری‌هایی را در این روش به وجود آورد، از جمله پر کردن گودال‌ها با کود دامی و کمپوست برای تأمین مواد مغذی مورد نیاز گیاهان. این کود باعث جذب موریانه‌ها می‌شود که تونل‌هایشان به بهبود تهویه و نفوذپذیری خاک کمک می‌کند. همچنین، اندازه گودال‌های زای در مقایسه با مدل‌های سنتی کمی بزرگ‌تر شد. گودال‌های زای باعث افزایش رشد درختان، ذرت خوشه‌ای و ارزن می‌شوند و می‌توانند عملکرد محصول را تا ۵۰۰ درصد افزایش دهند.
عملکرد محصول را تا ۵۰۰ درصد افزایش دهند. نحوه اجرای تکنیک زای. در تکنیک زای، گودال‌هایی به شکل حوضچه‌های کوچک حفر شده و سپس با مواد آلی مانند کمپوست و کود پر می‌شوند. سپس دانه‌های گیاه درون این گودال‌ها کاشته شده و بارندگی‌های فصلی موجب تغذیه خاک و جلوگیری از فرسایش آن می‌شود. مواد آلی درون این گودال‌ها موجب افزایش ظرفیت نگه‌داری آب و مواد مغذی شده و رشد گیاهان را تسهیل می‌کند. روش‌های جایگزین. در برخی مناطق، مهندسان کشاورزی پیشنهاد کرده‌اند که به جای تکنیک زای، از روش‌های دیگری مانند سدسازی‌های کوچک در
زای، از روش‌های دیگری مانند سدسازی‌های کوچک در مناطق با خاک‌های بسیار سبک استفاده شود. این روش‌ها می‌توانند در برخی شرایط کارایی بیشتری داشته باشند اما هزینه و نیروی کار بیشتری را می‌طلبند.
جاناتان ارنست کین (زاده ۱۴ مه ۱۹۷۳) یک راننده مسابقات اتومبیل‌رانی بریتانیایی است که در سطوح مختلف ورزش‌های موتوری شرکت کرده است. او سابقه حضور در مسابقات ۲۴ ساعته لمانز را در کارنامه خود دارد.
بیلی کلمن (؛ زادهٔ ) راننده خودروی مسابقه‌ای، و راننده رالی اهل جمهوری ایرلند است. بیلی کلمن با نام مستعار (Millstreet Maestro) شناخته میشد، او یکی از موفق ترین رانندگان رالی کشور ایرلند است که در بیست سال مسابقه ، 29 پیروزی کسب کرده است ، او برادر بزرگتر جان کلمن است که فوتبالیست گلی بود.
پوئنته رومانو به معنی پل رومی یک پل رومی بر روی رودخانه گوادیانا در مریدا در جنوب غربی اسپانیا است. پوئنته رومانو در قرن اول میلادی توسط رومیان احداث شد. این پل طولانی‌ترین پل (از نظر مسافت) بازمانده از دوران باستان در جهان است، که زمانی دارای طول کلی ۷۵۵ متر با ۶۲ دهانه بود. پایه‌ها به گونه ای طراحی شده‌اند که در برابر جریان رودخانه مقاومت کنند زیرا در سمت بالادست گرد و در سمت پایین دست مربع هستند. پوئنته رومانو دست‌کم دو بار بازسازی شده است: یک بار توسط سالا، یک ویزیگوت، در سال ۶۸۶ و یک بار توسط فیلیپه
سالا، یک ویزیگوت، در سال ۶۸۶ و یک بار توسط فیلیپه دوم در سال ۱۶۱۰. هفده طاق در سال ۱۸۱۲ به عنوان یک اقدام دفاعی در برابر حمله در طول نبرد باداخوز از بین رفت. امروزه ۶۰ دهانه (سه دهانه آن در کرانه جنوبی مدفون است) به طول ۷۲۱ متر بین تکیه گاه‌ها وجود دارد. با احتساب رویکردها، ساختار کل ۷۹۰ متر است. این پل هنوز هم در حال استفاده است، اما در سال ۱۹۹۱ به دلیل اینکه ترافیک جاده برای استفاده از پل لوسیتانیا در همان نزدیکی هدایت شد، پیاده‌رو و برای استفاده عابران اعلام شد. ضمیمه این پل، آلکاسابای مریدا، استحکامات
شد. ضمیمه این پل، آلکاسابای مریدا، استحکامات دوره مسلمانان است که در سال ۸۳۵ ساخته شده است. در نزدیکی بقایای Acueducto de los Milagros، پل رومی دیگری در مریدا وجود دارد که بسیار کوچکتر است.
کشاورزی بازسازنده (همچنین به عنوان بازتولیدکننده، احیایی و یا بازسازی‌کننده شناخته می‌شود) یک رویکرد حفاظتی و ترمیمی در سیستم‌های غذایی و کشاورزی است که بر بازسازی خاک سطحی، افزایش تنوع زیستی، بهبود چرخه آب، تقویت خدمات اکوسیستمی، پشتیبانی از ذخیره‌سازی زیستی کربن، افزایش مقاومت در برابر تغییرات اقلیمی، و تقویت سلامت و پویایی خاک‌های کشاورزی تمرکز دارد. کشاورزی بازسازی‌کننده به عنوان یک راهکار پایدار برای مقابله با تخریب خاک، تغییرات اقلیمی و کاهش تنوع زیستی مطرح شده است. این روش با بهره‌گیری از فرآیندهای
مطرح شده است. این روش با بهره‌گیری از فرآیندهای طبیعی و بهبود سلامت خاک، می‌تواند به افزایش بهره‌وری کشاورزی و کاهش وابستگی به نهاده‌های شیمیایی کمک کند و در عین حال، باعث حفاظت از محیط زیست شود. اصول و روش‌ها. کشاورزی بازسازی‌کننده یک روش خاص نیست بلکه ترکیبی از تکنیک‌های مختلف کشاورزی پایدار است. برخی از روش‌های مورد استفاده در این نوع کشاورزی عبارت‌اند از: اثرات زیست‌محیطی. ذخیره‌سازی کربن. یکی از فواید کشاورزی بازسازی‌کننده، کمک به کاهش تغییرات اقلیمی از طریق جذب دی‌اکسید کربن از جو و ذخیره آن در خاک
از طریق جذب دی‌اکسید کربن از جو و ذخیره آن در خاک است. روش‌هایی مانند کاهش شخم‌زنی، چرای کنترل‌شده، و استفاده از کودهای ارگانیک می‌توانند باعث افزایش ماده آلی خاک و جذب کربن شوند. چرخۀ مواد مغذی. کشاورزی بازسازی‌کننده بهبوددهندۀ چرخه مواد مغذی در خاک است. استفاده از کودهای طبیعی، کمپوست، و تنوع زیستی میکروبی در خاک می‌تواند به حفظ سطح مواد مغذی ضروری مانند نیتروژن، فسفر و پتاسیم کمک کند و وابستگی به کودهای شیمیایی را کاهش دهد. افزایش تنوع زیستی. سیستم‌های کشاورزی بازسازی‌کننده باعث حفظ و افزایش تنوع زیستی
بازسازی‌کننده باعث حفظ و افزایش تنوع زیستی هم در سطح خاک و هم در اکوسیستم اطراف می‌شوند. روش‌هایی مانند کشت چندگونه‌ای و ایجاد زیستگاه برای حشرات مفید می‌توانند از کاهش تنوع زیستی ناشی از کشاورزی صنعتی جلوگیری کنند. تأثیر بر تولید و اقتصاد کشاورزی. بهبود سلامت خاک در کشاورزی بازسازی‌کننده می‌تواند سبب کاهش نیاز به نهاده‌های شیمیایی، کاهش هزینه‌های تولید، افزایش بهره‌وری محصولات و افزایش مقاومت کشاورزی در برابر تغییرات اقلیمی شود. کشاورزان با این روش‌ها می‌توانند عملکرد اقتصادی پایدارتری داشته باشند و از
عملکرد اقتصادی پایدارتری داشته باشند و از مزایای بلندمدت آن بهره‌مند شوند. تاریخچه و توسعه. مفهوم کشاورزی بازسازی‌کننده از ترکیب علوم کشاورزی و محیط‌زیست الهام گرفته شده است. در دهۀ ۱۹۸۰، مؤسسه «رودیل» (Rodale Institute) این اصطلاح را معرفی کرد و به توسعه تکنیک‌های مختلف آن پرداخت. از آن زمان تاکنون، این رویکرد در کشورهای مختلف جهان توسعه‌یافته و بسیاری از کشاورزان و سازمان‌ها به آن روی آورده‌اند. انتقادها و چالش‌ها. برخی از دانشمندان و پژوهشگران بر این باورند که برخی از ادعاهای مرتبط با کشاورزی
بر این باورند که برخی از ادعاهای مرتبط با کشاورزی بازسازی‌کننده ممکن است اغراق‌آمیز باشد و نیاز به پژوهش‌های بیشتر برای ارزیابی دقیق تأثیرات آن وجود دارد. علاوه بر این، پیاده‌سازی این روش‌ها در مقیاس بزرگ و برای تمامی کشاورزان ممکن است چالش‌برانگیز باشد.
روابط چین و گینه روابط خارجی بین گینه و چین است. چین و گینه در ۱۴ اکتبر ۱۹۵۹ روابط دیپلماتیک خود را برقرار کردند. روابط اقتصادی. رادیو کوناگری گزارش داد که دو کشور در تاریخ ۶ فوریه ۱۹۷۱ یک توافق تجاری به ارزش ۳.۴ میلیون پوند امضا کردند. از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۱، حدود ۳۱ پروژه رسمی تأمین مالی توسعه چین در گینه از طریق گزارش‌های مختلف رسانه‌ای شناسایی شد. این پروژه‌ها شامل ساخت یک بیمارستان ۱۵۰ تختخوابی در کیپه در سال ۲۰۰۸ و یک بسته کمک به ارزش ۵.۲ میلیون دلار در سال ۲۰۰۷ بود. سنگ معدن آلومینیوم. چین، مشتری اصلی
سال ۲۰۰۷ بود. سنگ معدن آلومینیوم. چین، مشتری اصلی گینه برای صادرات عمده‌اش، باکسیت (سنگ معدن آلومینیوم) است و نیمی از تولید گینه را مصرف می‌کند که نیمی از آلومینیوم چین را تأمین می‌کند (چین به نوبه خود نیمی از آلومینیوم جهان را تولید می‌کند). در قرن ۲۱، این رابطه با ارتباطات سیاسی تسهیل شده است. همکاری پزشکی. در طول شیوع ابولا در غرب آفریقا، گینه یکی از کشورهایی بود که ارتش آزادی‌بخش خلق چین به آن‌ها خدمات پزشکی ارائه داد.
«های فشن» ترانه‌ای از خوانندهٔ آمریکایی ادیسون ری می‌باشد که در ۱۴ فوریهٔ سال ۲۰۲۵ از سوی کلمبیا رکوردز به‌عنوان سومین تک‌آهنگ از نخستین آلبوم استودیویی روبه‎‌انتشار ری منتشر گردید. پس‌زمینه و انتشار. این ترانه از طریق یک تماس تلفنی از شماره‌ای که در وبگاهٔ ری قرار داشت، تبلیغ شد. طی مقالهٔ "رولینگ استون" از ری در ۲۴ فوریه فاش شد که او روی نخستین آلبوم استودیویی خود کار می‌کند و سومین تک‌آهنگ خود را تحت عنوان «های فشن» به‌زودی منتشر خواهد کرد. تیزر رسمی این ترانه در ۱۰ فوریهٔ سال ۲۰۲۵ منتشر شد که تاریخ
این ترانه در ۱۰ فوریهٔ سال ۲۰۲۵ منتشر شد که تاریخ انتشار ترانه را ۱۴ فوریهٔ سال ۲۰۲۵ اعلام کرده بود. جلد هنری نیز در ۱۲ فوریهٔ سال ۲۰۲۵ منتشر گردید.
ایدلوروگو (سومری: "i7-lú-ru-gú"، همچنین ایلوروگو) یا Id (dÍD) خدای بین‌النهرینی بود که هم به عنوان خدایی رودخانه و هم قاضی الهی در نظر گرفته می‌شد. او مظهر نوعی از محاکمه با مصیبت بود که نام خود را با او به اشتراک داشت. ایدلوروگو عمدتا در Id ( هیت مدرن) پرستش می‌شد. با این حال، او بیشتر با هیچ مکانی مرتبط نبود، بلکه با آزمایش آب به تنهایی ارتباط داشت، و به این ترتیب در منابع بسیاری از مناطق خاور نزدیک باستان ظاهر می‌شود. نام. اصطلاح i7-lú-ru-gú، «رودی که انسان را می‌پذیرد» یا «رودی که با انسان روبرو
که انسان را می‌پذیرد» یا «رودی که با انسان روبرو می‌شود»، می‌تواند هم به خدا اشاره کند (که در این صورت قبل از آن علامت دینگیر می‌آید که واژه را به‌عنوان نام یک خدایی نشان می‌دهد) و هم به این روند دادرسی اشاره دارد. او همچنین می‌تواند با Id نشان داده شود. لوگوگرام ÍD، چه همراه با دینگیر یا بدون آن، به طور مشابه خودِ رویه را نیز مشخص می‌کند. در حالی که آن را معمولاً به صورت id می‌خواندند، موارد شناخته شده‌ای نیز وجود دارد که در آن به جایش nārum، کلمه اکدی به معنای رودخانه به کار رفته است. در حالی که nārum از
رودخانه به کار رفته است. در حالی که nārum از نظر دستوری مؤنث بود، این خدایی همیشه مذکر در نظر گرفته می‌شد. نام‌ها به جای هم استفاده می‌شدند. شکل‌های مختلفی در نام‌های تئوفوری گواهی شده است، برای مثال Nārum-ilu، Idlurugu-naid یا Id-abi. دو نام دیگر از ایدلوروگو در لیست خدای "آن = آنوم" ذکر شده است، Idgal و Idsilim. علاوه بر این، خدایی با نام مشابه، Lugalidda («پادشاه رودخانه»)، همراه با Lugala'abba، خدای دریا ظاهر می‌شود، و به گفته ویلفرد جی. لامبرت ممکن است نشان دهنده یک رودخانه کیهانی باشد. ارتباط با سایر
نشان دهنده یک رودخانه کیهانی باشد. ارتباط با سایر خداییان. همسر ایدلوروگو، کیشا بود.
«هیچ‌چیز (غیر از رادیو)» ترانه‌ای از خواننده و شخصیت رسانه‌ای آمریکایی ادیسون ری می‌باشد که در نخستین آلبوم چندآهنگهٔ وی تحت عنوان "ای‌آر" که در ۱۸ اوت سال ۲۰۲۳ از سوی سندلات منتشر گردید، قرار دارد. این ترانه در ابتدا توسط بیلی اشتاینبرگ و جاش الکساندر برای خواننده-ترانه‌پرداز آمریکایی لیدی گاگا نوشته شده بود که هیچ‌گاه به‌طور رسمی منتشر نشد؛ اگرچه در اکتبر سال ۲۰۱۰ نسخهٔ گاگا که ناتمام نیز بود به‌طور آنلاین در دسترس قرار گرفت.
اورتا تاگای () جزیره‌ای در وسط رود پنج در مرز افغانستان و تاجیکستان در آسیای مرکزی است. این جزیره بین دو شهر فرخار و ولسوالی ینگی‌قلعه قرار دارد. توسط ولایت تخار افغانستان اداره می شود. این جزیره موضوع دو درگیری مرزی در سال‌های ۱۹۱۳ و ۱۹۲۵ بود. در سال ۱۹۲۵، نیروهای شوروی با ادعای اینکه کانال اصلی رود به جنوب جزیره منتقل شده و آن را در خاک شوروی قرار داده است، جزیره را اشغال کردند. علیرغم ادعای دیپلماتیک، گمان می ر‌ود که جزیره برای جلوگیری از عبور شورشیان ازبک از رودخانه برای حمله به شوروی تصرف شده است. کابل
از رودخانه برای حمله به شوروی تصرف شده است. کابل به این تصرف اعتراض کرد و این اختلاف به کمیسیون مشترکی کشیده شد که به نفع افغانستان تصمیم گرفت. پس از آن، جزیره بازگردانده شد.
پری نواریشمی ، گونه‌ای از تیرهٔ آسیابک‌ها (Libellulidae) است که در آمریکای مرکزی، آمریکای شمالی و آمریکای جنوبی یافت می‌شود.
پری کاهی‌رنگ ، یک گونه از تیرهٔ آسیابکان (Libellulidae) است که در آمریکای مرکزی، آمریکای شمالی و آمریکای جنوبی یافت می‌شود.
پری نوارعاجی ، گونه‌ای از تیرهٔ آسیابکان (Libellulidae) است که در آمریکای مرکزی، آمریکای شمالی و آمریکای جنوبی یافت می‌شود.
دم‌فلزی مسی گونه‌ای مرغ مگس در تبار خورشیدفرشته‌تباران (Lesbiini) از زیرتیرهٔ خورشیدیان (Lesbiinae) و بومی پرو است.
دم‌فلزی پولکی گونه‌ای از مرغ مگس در تبار خورشیدفرشته‌تباران (Lesbiini) از زیرتیرهٔ خورشیدیان (Lesbiinae) است که در بولیوی و پرو یافت می‌شود.
جنگ‌های داکیه و تراژان (۱۰۱–۱۰۲، ۱۰۵–۱۰۶) دو لشکرکشی نظامی در قرن دوم میلادی بود که بین امپراتوری روم و داکیه در زمان سلطنت امپراتور تراژان انجام شد. درگیری‌ها به دلیل تهدید دائمی داکیه در استان دانوبی موئسیا و همچنین نیاز روزافزون به منابع اقتصادی امپراتوری آغاز شد. جنگ اول تراژان. پس از رخصت دادن سنا برای جنگ، تا سال ۱۰۱ تراژان آماده پیشروی در داکیه بود. این جنگی بود که در آن نبوغ و مهندسی ارتش روم به خوبی نشان داده شد. تهاجم روم توسط دو ستون لژیونر رهبری می‌شد که مستقیماً به قلب داکیا می‌رفتند و شهرها و