payamvha/North_RAG huggingface dataset:
از تمایزهای اصلی میان شعر اسکالدی و ادایی از منشأ نسخه‌خطی آثار شناخته‌شده ناشی می‌شود. بخش عمده‌ای از آثاری که «ادایی» خوانده می‌شوند فقط در کودکس رژیوس آمده‌اند، هرچند شماری از شعرهای این نسخه در نسخهٔ مستقل AM 748 I 4to نیز دیده می‌شوند. برخی ابیات این اشعار ادایی همچنین در ادای منثور به‌عنوان شاهد آورده شده‌اند. اشعاری که در نسخه‌های آغازین ادایی وجود ندارند اما از نظر سبک مشابه‌اند نیز در دستهٔ اشعار ادایی قرار می‌گیرند. از این جمله‌اند: «سرود ریگ» از "Codex Wormianus"، «سرود هیندلا» از
«سرود ریگ» از "Codex Wormianus"، «سرود هیندلا» از "فلاتی‌یاربوک"، و «سرود سویپداگ» که فقط در نسخه‌های کاغذی دیرتر (نه بر پوست) دیده می‌شود. همگی این اشعار در زیر عنوان نسبتاً انعطاف‌پذیر ادای منظوم جای می‌گیرند. محتوا و سبک. در مقایسه با سبک اصلی اسکالدی، اشعار ادایی معمولاً با سه ویژگی شناخته می‌شوند: موضوع آن‌ها به اسطوره‌شناسی، قهرمانان کهن و اخلاقیات نورس باستانی مربوط است. همچنین سبک ادایی با سادگی نسبی در قالب و وزن مشخص می‌شود و «مانند ترانه‌ها و بالادهای مردمی دیرتر، بی‌نام‌اند و بی‌طرف، و احساسات
مردمی دیرتر، بی‌نام‌اند و بی‌طرف، و احساسات یا نگرش سراینده را آشکار نمی‌سازند». در مقابل، شعر اسکالدی معمولاً به رویدادها و شخصیت‌های معاصر می‌پردازد، هرچند گاه به افسانه و اسطوره نیز اشاره می‌کند یا از آن الهام می‌گیرد؛ این اشعار از روایت مستقیم پرهیز می‌کنند؛ و معمولاً سرایندگان و تاریخ سرایش آن‌ها نیز شناخته شده‌اند، بر خلاف اشعار ادایی.
خیاط شجاع یا خیاط کوچک شجاع (آلمانی: Das tapfere Schneiderlein) یکی از افسانه‌های معروف آلمانی است که توسط برادران گریم جمع‌آوری شده و در مجموعهٔ «داستان‌های کودکانه و خانوادگی» (KHM 20) منتشر شده‌است. این داستان در شاخص طبقه‌بندی آرنه–تامپسون–اوتر با شمارهٔ ATU 1640 (خیاط شجاع) فهرست شده‌است. این داستان در زبان انگلیسی با عنوان «هفت در یک ضربه» (Seven at One Blow) نیز شناخته می‌شود. داستان درباره خیاطی است که بسیاری از غول‌ها و یک پادشاه بی‌رحم را فریب می‌دهد تا به شاهکارهای باورنکردنی قدرت و شجاعت خیاط
تا به شاهکارهای باورنکردنی قدرت و شجاعت خیاط ایمان بیاورند و به او منجر به کسب ثروت و قدرت می‌شوند. خلاصه داستان. داستان از جایی آغاز می‌شود که یک خیاط در حال دوخت و دوز است و برای استراحت تکه‌ای نان و مربا آماده می‌کند. ناگهان چند مگس روی مربا می‌نشینند و خیاط با یک ضربهٔ کف دست، هفت تا از آن‌ها را می‌کشد. از این کار به وجد می‌آید و کمربندی تهیه می‌کند که روی آن نوشته: «هفت تا در یک ضربه!» با افتخار از این ماجرا، خیاط تصمیم می‌گیرد راهی جهان شود و شانس خود را امتحان کند. در مسیر با غولی مواجه می‌شود که با
را امتحان کند. در مسیر با غولی مواجه می‌شود که با دیدن نوشتهٔ روی کمربند، تصور می‌کند خیاط هفت انسان را با یک ضربه کشته است. غول خیاط را به چالش می‌کشد، اما خیاط با زرنگی و حیله او را گول می‌زند. مثلاً وقتی غول از سنگ آب می‌فشارد، خیاط از یک پنیر نرم، آب خارج می‌کند. غول سنگی به هوا پرتاب می‌کند که پس از مدتی می‌افتد، ولی خیاط پرنده‌ای کوچک را به هوا می‌فرستد که دیگر برنمی‌گردد. در مسابقهٔ حمل درخت نیز خیاط فقط روی شاخه‌ها می‌نشیند و تمام وزن را غول حمل می‌کند. غول از مهارت‌های خیاط شگفت‌زده می‌شود و او را
غول از مهارت‌های خیاط شگفت‌زده می‌شود و او را به خانهٔ دیگر غول‌ها می‌برد. شب‌هنگام که همه خوابند، غول می‌خواهد خیاط را در خواب بکشد، اما خیاط که از بزرگی تخت خوابیده نمی‌شود، در گوشه‌ای از اتاق می‌خوابد. صبح که غول‌ها او را زنده می‌بینند، وحشت‌زده فرار می‌کنند. خیاط وارد خدمت پادشاه می‌شود، اما سربازان از ترس مهارت‌هایش تهدید می‌کنند که یا خیاط باید برود یا آن‌ها خواهند رفت. پادشاه برای خلاص شدن از شر خیاط، او را مأمور کشتن دو غول می‌کند و وعده می‌دهد اگر موفق شود، نیمی از پادشاهی و دخترش را به او خواهد
موفق شود، نیمی از پادشاهی و دخترش را به او خواهد داد. خیاط با انداختن سنگ به سمت غول‌ها وقتی خواب هستند، آن‌ها را علیه هم تحریک می‌کند و باعث می‌شود با هم بجنگند و یکدیگر را بکشند. سپس با خنجرشان را می‌کشد تا مطمئن شود. پادشاه که از موفقیت خیاط متعجب شده، باز هم وظیفهٔ غیرممکن دیگری بر عهده‌اش می‌گذارد: شکار تک‌شاخ. خیاط با ایستادن پشت یک درخت، باعث می‌شود تک‌شاخ شاخش را در تنهٔ درخت فرو کند. سپس آن را به دام می‌اندازد. وظیفهٔ بعدی گرفتن گراز وحشی است. خیاط این حیوان را به داخل کلیسای متروکه‌ای می‌کشاند و
این حیوان را به داخل کلیسای متروکه‌ای می‌کشاند و در آن را می‌بندد. پادشاه ناچار می‌شود به وعده‌اش عمل کند، خیاط را با دخترش ازدواج دهد و نیمی از سلطنت را به او بسپارد. اما شاهزاده خانم وقتی می‌فهمد شوهرش فقط یک خیاط ساده است، به پدرش فشار می‌آورد تا او را بکشد. خیاط از این نقشه باخبر می‌شود. شب‌هنگام، در حالی که تظاهر به خواب می‌کند، با صدای بلند می‌گوید: «پسر، بیا کت را آماده کن و شلوار را وصله بزن، وگرنه با خط‌کش می‌زنمت! من هفت تا را در یک ضربه زدم، دو غول را کشتم، تک‌شاخ را گرفتم، گراز را زندانی کردم،
را کشتم، تک‌شاخ را گرفتم، گراز را زندانی کردم، حالا باید از چند سرباز بترسم که پشت در هستند؟» سربازان با شنیدن این جملات وحشت‌زده فرار می‌کنند. از آن به بعد کسی جرأت نمی‌کند به خیاط آسیب برساند و او تا پایان عمرش به عنوان پادشاه زندگی می‌کند.
ضخامت یا ستبرا در زمین‌شناسی و معدن‌کاری به فاصله میان بین یک بسته سنگ اشاره دارد که این بسته سنگ می‌تواند رخساره، چینه، لایه، درزه یا مانند آن باشد. ضخامت در زوایای قائم نسبت به سطح چینه یا لایه اندازه‌گیری می‌شود و بنابراین مستقل از جهت‌گیری فضایی آن است. مفهوم ضخامت در اصل از زبان رشته معدن‌کاری گرفته شده است که در آنجا این اصطلاح عمدتاً برای نشان‌دادن کارایی چینه‌ها استفاده می‌شد. از آن زمان "ضخامت" یا "ستبرا" به یک اصطلاح ثابت در علوم زمین تبدیل شده است. و به عنوان مثال در زمین‌شناسی برای بیان ژرفای
و به عنوان مثال در زمین‌شناسی برای بیان ژرفای سنگ‌های رسوبی، در آب‌زمین‌شناسی برای بیان گستره عمودی آب‌های زیرزمینی (یعنی فاصله از پایه لایه آب زیرزمینی تا سطح آن) و در علوم خاک برای گستره عمودی افق‌های خاک از این اصطلاح استفاده می‌شود.
غاز طلایی (به آلمانی: Die goldene Gans) یکی از افسانه‌های مشهور آلمانی است که توسط برادران گریم جمع‌آوری و منتشر شده‌است (KHM 64). این داستان یکی از قصه‌های عامیانه با گروه‌بندی Aarne–Thompson نوع 571 (همه به هم می‌چسبند) و در برخی نسخه‌ها شامل نوع فرعی 513B (کشتی در خشکی و دریا) نیز هست. داستان. در روزگاری دور، مردی با همسرش و سه پسرش زندگی می‌کرد. کوچک‌ترین پسر، به دلیل سادگی و ظاهر نه‌چندان جذابش، «احمقک» (Dummling) نام داشت. دو برادر بزرگ‌تر زیبا و قوی بودند و همیشه در خانه مورد توجه قرار می‌گرفتند.
بودند و همیشه در خانه مورد توجه قرار می‌گرفتند. روزی پدر خانواده تصمیم گرفت یکی از پسرانش را برای بریدن هیزم به جنگل بفرستد. پسر بزرگ‌تر با کیکی خوشمزه و بطری‌ای از شراب راهی جنگل شد. در راه پیرمرد خاکستری کوچکی را دید که از او تقاضای کمی غذا و نوشیدنی کرد، اما پسر بی‌ادبانه او را رد کرد. به زودی هنگام بریدن درخت، تبر به دستش خورد و زخمی شد، پس ناچار به خانه برگشت. پسر دوم نیز همان مسیر را رفت و همان رفتار را با پیرمرد انجام داد و او نیز زخمی شد و برگشت. در نهایت، نوبت به احمقک رسید. والدینش فقط یک بیسکویت
نهایت، نوبت به احمقک رسید. والدینش فقط یک بیسکویت سوخته و آبجوی ترشیده به او دادند. او در راه با همان پیرمرد برخورد کرد و با مهربانی غذای خود را با او قسمت کرد. پیرمرد در پاسخ، بیسکویت را به کیکی خوشمزه و نوشیدنی را به شرابی عالی تبدیل کرد و از احمقک خواست درختی خاص را قطع کند. احمقک با تبر به جان درخت افتاد و هنگامی که ریشه‌های درخت را شکافت، یک غاز با پرهایی از طلای خالص پیدا کرد. احمقک غاز را برداشت و شب را در مهمان‌خانه‌ای گذراند. سه دختر مهمان‌دار با دیدن پرهای طلایی تصمیم گرفتند که شب‌هنگام یکی از
دیدن پرهای طلایی تصمیم گرفتند که شب‌هنگام یکی از پرها را بدزدند. اما به محض دست زدن به غاز، دختر بزرگ‌تر به آن چسبید. خواهر دوم که برای کمک آمده بود نیز به خواهرش چسبید و سپس خواهر سوم نیز به جمع آن‌ها پیوست. صبح روز بعد، احمقک با غازش راه افتاد و سه دختر نیز دنبال او کشیده می‌شدند. در مسیر، کشیش، مؤذن و دو کارگر مزاحم شدند و همگی یکی پس از دیگری به زنجیره چسبیدند. در همان حوالی، پادشاهی زندگی می‌کرد که دختری داشت که هرگز نخندیده بود. پادشاه اعلام کرده بود هر کسی بتواند دخترش را بخنداند، می‌تواند با او
هر کسی بتواند دخترش را بخنداند، می‌تواند با او ازدواج کند. شاهزاده‌خانم وقتی دسته‌ی خنده‌داری از آدم‌ها را دید که به غاز طلایی چسبیده‌اند، آن‌قدر خندید که اشک از چشمانش سرازیر شد. پادشاه ابتدا تمایلی نداشت دخترش را به احمقک بدهد، چون او را لایق نمی‌دانست. پس سه مأموریت برایش تعیین کرد: یافتن فردی که بتواند تمام شراب انبار قصر را بنوشد، کسی که کوهی از نان را بخورد و آوردن کشتی‌ای که بتواند هم در خشکی و هم در دریا حرکت کند. احمقک با کمک همان پیرمرد خاکستری موفق شد هر سه مأموریت را انجام دهد. مردی که تشنه بود
شد هر سه مأموریت را انجام دهد. مردی که تشنه بود و تمام شراب را نوشید، مردی که گرسنه بود و کوه نان را خورد، و کشتی‌ای جادویی که روی زمین و دریا می‌رفت. پادشاه که دیگر بهانه‌ای نداشت، با ازدواج آن دو موافقت کرد و احمقک، حالا شاهزاده‌ای جوان و خوشبخت، همراه با همسرش زندگی شادی را آغاز کرد. تحلیل ادبی. احمقک یا Dummling نمایندهٔ شخصیت کوچک‌ترین پسر در بسیاری از افسانه‌هاست. او که از سوی خانواده کم‌ارزش دانسته می‌شود، با مهربانی، فروتنی و خیرخواهی، پاداشی بزرگ می‌گیرد. پیرمرد خاکستری نمادِ کمک غیبی یا موجودی
می‌گیرد. پیرمرد خاکستری نمادِ کمک غیبی یا موجودی جادویی است که آزمون بخشندگی را پیش پای قهرمان می‌گذارد. دختران مهمان‌خانه، کشیش، مؤذن و دیگر افراد چسبیده به غاز، نمونه‌ای از طنز و مجازات برای طمع و دخالت بی‌جا هستند. داستان پیام اخلاقی مهمی دارد: مهربانی و فروتنی بیشتر از قدرت ظاهری به موفقیت می‌انجامد. نسخه‌های مشابه. داستان‌هایی با موضوع «پرندهٔ طلایی» یا «غاز طلایی» در فرهنگ‌های مختلفی دیده می‌شود: جاتاکا. در یکی از افسانه‌های جاتاکا، بودا در تناسخی دیگر به شکل غازی طلایی درآمده بود. او همسر و سه دخترش
به شکل غازی طلایی درآمده بود. او همسر و سه دخترش را ترک کرده و پس از آگاهی از وضعیت مالی دشوارشان، پرهای طلایی‌اش را برای گذران زندگی‌شان اهدا می‌کرد. اما همسرش طمع‌کار شد و یکباره همه پرها را کند، ولی پرها سفید شدند. غاز دوباره هرگز بازنگشت. در فرهنگ معاصر. در سال ۲۰۰۶، نسخه‌ای موزیکال از «غاز طلایی» توسط دیتر اشتگمان و الکساندر برمانگه در جشنواره برادران گریم در آلمان اجرا شد. در بازی رایانه‌ای "American McGee's Grimm" نیز اپیزودی به این داستان اختصاص دارد که در آن، غاز طلایی ده برابر اندازه واقعی است و
که در آن، غاز طلایی ده برابر اندازه واقعی است و افرادی که به آن می‌چسبند به‌طور کامل گرفتار می‌شوند. منابع. بابیت، EC (ویرایش). (1922). "داستان های جاتاکا بیشتر" نیویورک، نیویورک: D. Appleton-Century Company.
"پادشاه ریش منقار" یا "پادشاه ریش برفکی" و یا "پادشاه ريش‌سينه" و یا "پادشاه پرريش" ( ) یا شاهزاده خانم مغرور (به آلمانی: "die hochmütige Prinzessin" ) یک افسانه آلمانی است که توسط برادران گریم (KHM 52) گردآوری شده و در كتاب "قصه‌های كودكان و خانوادگی" (Kinder- und Hausmärchen) در سال ۱۸۱۲ منتشر شده است. این از نوع Aarne-Thompson 900 است. خلاصه داستان. در روزگاري دور، پادشاهي پير دختري بسيار زيبا اما مغرور و خودخواه داشت. بسياري از شاهزادگان و مردان ثروتمند براي خواستگاري از اين شاهدخت نزد پادشاه آمدند، اما
خواستگاري از اين شاهدخت نزد پادشاه آمدند، اما دختر هر كدام را به شكلي تحقيرآميز تمسخر مي‌كرد. يكي را به خاطر داشتن دماغ دراز، ديگري را به دليل قد كوتاه، يكي را چاق و ديگري را لاغر مسخره مي‌كرد. آخرين خواستگار، پادشاهي جوان با ريش نوك‌تيز بود كه شاهزاده خانم او را به خاطر ظاهرش "شاه ريش‌سينه" ناميد، زيرا نوك ريشش شبيه نوك پرنده‌اي به نام ريش‌سينه (نوعي زاغ‌سان) بود. پادشاه كه از رفتار دخترش خشمگين شده بود، قسم خورد كه او را به نخستين گدايي كه به قصر بيايد شوهر خواهد داد. پس از چند روز، نوازنده‌اي دوره‌گرد
خواهد داد. پس از چند روز، نوازنده‌اي دوره‌گرد به قصر آمد و براي شاه نواخت. شاه كه خوشش آمد، فوراً دستور داد مراسم ازدواج دخترش با اين نوازنده برگزار شود، با وجود مخالفت شديد دختر. پس از ازدواج، شاهزاده خانم از قصر رانده شد و به همراه شوهر فقير خود راهي خانه او شد. در راه، از كنار قصرهاي مجلل شاه ريش‌سينه گذشتند و دختر كه از رفتار گذشته‌اش پشيمان شده بود، حسرت مي‌خورد. خانه‌ي نوازنده كوخ كوچكي بود و شاهزاده بايد كارهاي سختي را انجام مي‌داد: تميز كردن خانه، بافتن زنبيلي از چوب، ريسيدن نخ و... اما در هيچ‌يك
بافتن زنبيلي از چوب، ريسيدن نخ و... اما در هيچ‌يك مهارتي نداشت. سپس شوهرش او را به بازار فرستاد تا كوزه‌ها بفروشد، اما سربازي مست از كنار رد شد و همه كوزه‌ها را شكست. نوازنده كه از بي‌لياقتي همسرش به تنگ آمده بود، او را به قصر شاه ريش‌سينه فرستاد تا به عنوان خدمتكار آشپزخانه كار كند. او غذاي باقي‌مانده را درون جيب‌هايش مي‌ريخت و براي شوهرش مي‌برد. روزي مراسم ازدواج شاه ريش‌سينه در قصر برگزار شد. شاهزاده كه در آشپزخانه كار مي‌كرد، دزدانه به سالن رقص نگاه كرد. ناگهان شاه ريش‌سينه او را براي رقص دعوت كرد و
ناگهان شاه ريش‌سينه او را براي رقص دعوت كرد و هنگام رقص، غذاهاي پنهان‌شده از جيب‌هايش بيرون ريخت و مهمانان به او خنديدند. شاهزاده فرار كرد و گريه كنان به باغ رفت. در آنجا، شاه ريش‌سينه حقيقت را فاش كرد: او همان نوازنده و شوهرش بود! همه‌ي اين وقايع براي شكستن غرور و اصلاح رفتار او برنامه‌ريزي شده بود. شاهزاده خانم با شرمندگي تمام از رفتار گذشته‌اش عذرخواهي كرد و قول داد كه ديگر متكبر نباشد. سپس مراسم ازدواج باشكوهي با حضور پدر دختر برگزار شد و آن دو تا پايان عمر به خوبي و خوشي زندگي كردند. پيوند به بيرون.
عمر به خوبي و خوشي زندگي كردند. پيوند به بيرون. متن كامل افسانه‌هاي گريم در Standard Ebooks نسخه‌هاي مختلف افسانه شاه ريش‌سينه در سايت دانشگاه پيتزبورگ
ماریا بئاتریسِ ساووی (؛ – ) با نام اصلی ماریا بئاتریس ویتوریا جوزپینا اشراف‌زادۀ اهل ایتالیا بود. او از طریق ازدواج با فرانسیس چهارم، دوک مودنا، لقب «دوشس مودنا» را دریافت کرد. زندگی‌نامه. کودکی. ماریا بئاتریس در ۶ دسامبر ۱۷۹۲ در تورین به دنیا آمد. او بزرگ‌ترین دختر ویکتور امانوئل یکم دوک آئوستا و همسرش ماریا ترزا از اتریش بود. پدرش در سال ۱۸۰۲ زمانی که چارلز امانوئل چهارم استعفا داد، به‌طور غیرمنتظره‌ای پادشاه ساردینیا شد. پدر بزرگ مادری او فردیناند کارل آرشیدوک اتریش و مادر بزرگ مادری او ماریا بئاتریس
آرشیدوک اتریش و مادر بزرگ مادری او ماریا بئاتریس دِسته، دوشس ماسا بودند. فردیناند سومین، پسر فرانتس یکم امپراتور مقدس روم و ماریا ترزا از اتریش بود. ماریا بیتریس بزرگ‌ترین دختر ارکوله سوم دِست و ماریا ترزا پرنسس کارارا بود. ماریا بئاتریس در دسامبر ۱۷۹۸، به همراه والدین و دایی‌های خود از تورین فرار کردند تا از درگیری‌های خطرناک ناشی از جنگ‌های انقلابی فرانسه و جنگ‌های ناپلئونی بگریزند. آنها به پارما و سپس به فلورانس رفتند و در نهایت در ساردینیا آخرین قلمروی تحت سلطه پادشاهی ساردینیا مستقر شدند. ماریا
تحت سلطه پادشاهی ساردینیا مستقر شدند. ماریا بئاتریس بیشتر زمان خود را در ۱۳ سال آتی در کالیاری سپری کرد. ازدواج. ماریا بئاتریس در ۲۰ ژوئن ۱۸۱۲، با دایی مادری‌اش فرانسیس، آرشیدوک اتریش-استه ازدواج کرد. به دلیل رابطه خانوادگی نزدیک آنها، پاپ پیوس هفتم مجوز ویژه‌ای برای این ازدواج صادر کرد. این زوج در ۱۵ ژوئیه ۱۸۱۳ ساردینیا را ترک کردند و به زاکینتوس رفتند و سپس به تریسته در کنار شرقی دریای آدریاتیک سفر کردند و در نهایت از طریق خشکی به وین رسیدند. دوشس مودنا. در ۱۴ ژوئیه ۱۸۱۴ شوهر ماریا بئاتریس به فرانسیس
در ۱۴ ژوئیه ۱۸۱۴ شوهر ماریا بئاتریس به فرانسیس چهارم، دوک مودنا، رجو نل امیلیا و میراندولا تبدیل شد و بدین ترتیب ماریا بئاتریس به مقام «دوشس مودنا» ارتقا یافت. در زمان حمله ژواکیم مورا در جنگ صدروزه آنها از بیم جان خود از مودنا فرار کردند و تا ۱۵ مه ۱۸۱۵ به خانه و کاشانۀ خود بازنگشتند. با آغاز انقلاب، ماریا بئاتریس مجدداً در ۵ فوریه ۱۸۳۱ مجبور به فرار از مودنا شد، اما با کمک نظامی امپراتوری اتریش، خانواده دوک توانستند پس از یک سال مجددا به محل استقرار و حاکمیت خود بازگردند. ماریا بئاتریس در ۱۵ سپتامبر ۱۸۴۰
خود بازگردند. ماریا بئاتریس در ۱۵ سپتامبر ۱۸۴۰ به علت نارسایی قلب در کاستلو دل کاتایو درگذشت. جسد او در کلیسای سان وینچنتسو در مودنا نگهداری می‌شود. او یک بانوی اشرافی دارندهٔ «نشان صلیب ستاره‌دار اتریش» بود. ادعاهای یعقوبی سلطنت بریتانیا. ماریا بئاتریس از طریق خاندان پدرش ادعای یعقوبی تاج و تخت‌های انگلستان، اسکاتلند و ایرلند را به ارث برد، اما مانند دیگر مدعیان غیر استوارتی (خانواده سلطنتی قدیم انگلستان)، هیچگاه ادعای سلطنت خود را مطرح نکرد. اگر او موفق به رسیدن به تاج و تخت سلطنت می‌شد، به عنوان "مری
به رسیدن به تاج و تخت سلطنت می‌شد، به عنوان "مری دوم یا سوم" شناخته می‌شد. فرزندان. حاصل ازدواج ماریا بئاتریس چهار فرزند سلطنتی بود:
ورزشگاه مرسین () یک ورزشگاه چندمنظوره در مرسین، ترکیه است. این ورزشگاه که در سال ۲۰۱۲ افتتاح شده دارای ۲۵٬۴۹۷ نفر ظرفیت می‌باشد. مراسم افتتاحیه و اختتامیه بازی‌های مدیترانه ۲۰۱۳ در این ورزشگاه برگزار شده است.
مجموعه دو و میدانی نوین یانیت () یک ورزشگاه مخصوص مسابقات دو و میدانی در شهر مرسین، ترکیه است. این ورزشگاه که در سال ۲۰۱۰ تاسیس شده، دارای ۴۵۰۰ نفر ظرفیت است و میزبان بازی‌های مدیترانه ۲۰۱۳ بوده است.
«دوازده شاهدخت رقصان» (همچنین «کفش‌های پاره‌شده از رقص» یا «کفش‌هایی که تکه‌تکه می‌رقصیدند»؛ ) یک افسانه آلمانی است که توسط برادران گریم گردآوری شده و در "داستان‌های گریم" در سال ۱۸۱۵ (KHM ۱۳۳) منتشر شده است. این داستان در شاخص آنتی-آرنه-تامپسون در دستهٔ ATU 306 قرار می‌گیرد. خلاصه داستان. در یک پادشاهی، پادشاهی زندگی می‌کرد که دوازده دختر داشت. این شاهدخت‌ها شب‌ها در یک اتاق بزرگ می‌خوابیدند که در آن هر شب قفل می‌شد، اما هر صبح که پادشاه در را باز می‌کرد، می‌دید که کفش‌های دخترانش پاره شده‌اند، انگار که
می‌دید که کفش‌های دخترانش پاره شده‌اند، انگار که تمام شب را رقصیده‌اند. هیچ‌کس نمی‌دانست که این دوازده شاهدخت شب‌ها به کجا می‌روند. پادشاه ندا درمی‌دهد که هر کسی بتواند راز دختران را طی سه شب کشف کند، می‌تواند یکی از آنان را به همسری بگیرد و وارث تاج‌وتخت شود. اما اگر در کشف راز ناکام بماند، سر از تنش جدا خواهد شد. شاهزادگان و مردان زیادی تلاش می‌کنند، اما همگی شکست می‌خورند و کشته می‌شوند. یک سرباز سالخورده که از جنگ بازمی‌گردد، با پیرزنی مهربان روبه‌رو می‌شود. او ماجرای چالش پادشاه را برای پیرزن تعریف
می‌شود. او ماجرای چالش پادشاه را برای پیرزن تعریف می‌کند. پیرزن به او توصیه می‌کند که شرابِ مسمومی که دختران به او می‌دهند ننوشد و وانمود کند که خواب است. همچنین به او یک شنل نامرئی می‌دهد تا بتواند دختران را تعقیب کند. سرباز، به قصر می‌رود و شب هنگام، شراب را دور می‌ریزد و وانمود می‌کند که خوابیده است. شاهدخت‌ها، خیال راحت از خواب او، از طریق یک در مخفی زیر تخت دختر بزرگ، وارد راهرویی جادویی می‌شوند. سرباز با پوشیدن شنل نامرئی دنبالشان می‌رود. آنها از سه جنگل عبور می‌کنند: یکی با درختان نقره‌ای، یکی طلایی
عبور می‌کنند: یکی با درختان نقره‌ای، یکی طلایی و سومی الماسی. سرباز از هر جنگل یک شاخه می‌شکند. سپس به دریاچه‌ای شفاف می‌رسند که در آن دوازده شاهزاده با قایق‌هایشان منتظر دختران هستند. هر شاهدخت با یک شاهزاده سوار قایق می‌شود و سرباز با شاهدخت کوچک‌ترین همراه می‌شود. در سوی دیگر دریاچه، قصری با شکوه قرار دارد که دختران تا صبح در آنجا با شاهزادگان می‌رقصند. سپس بازمی‌گردند و به بستر خود می‌روند. سرباز همان شب و دو شب دیگر نیز آنان را تعقیب می‌کند و در شب سوم، یک جام نقره‌ای نیز به عنوان مدرک با خود می‌آورد.
یک جام نقره‌ای نیز به عنوان مدرک با خود می‌آورد. در پایان، سرباز راز دختران را برای پادشاه فاش می‌کند و شاخه‌های نقره، طلا و الماس و جام نقره‌ای را به عنوان شواهد ارائه می‌دهد. دختران چاره‌ای جز اعتراف نمی‌بینند. پادشاه سرباز را آزاد می‌کند تا شاهدختی را که می‌خواهد برگزیند. سرباز، دختر بزرگ‌تر را انتخاب می‌کند و وارث پادشاهی می‌شود. تحلیل و واریانت‌ها. این افسانه دارای نسخه‌های مختلفی در سراسر اروپا و جهان است. در برخی نسخه‌ها تعداد شاهدخت‌ها کمتر است یا تنها یک دختر است. در برخی نسخه‌ها دختران با موجودات
یک دختر است. در برخی نسخه‌ها دختران با موجودات شیطانی یا مردگان می‌رقصند. در نسخه‌های اسکاتلندی، دختران نیستند بلکه یک شاهزاده هر شب مجبور به رقص با پریان می‌شود. در نسخه‌های فرانسوی، روسی، پرتغالی، دانمارکی و هندی نیز بازنویسی‌هایی وجود دارد. میراث فرهنگی. این افسانه بارها در تلویزیون، فیلم‌ها و ادبیات بازنویسی شده است. از جمله فیلم‌های تلویزیونی، انیمیشن‌های اروپای شرقی، و اقتباس‌های ادبی معاصر مانند «شاهزاده نیمه‌شب» نوشته جسیکا دی جرج و «درهم‌تنیده» نوشته هیثر دیکسون.
مجموعه ورزشی مجیت اوزجان () یک مجموعه ورزشی چندمنظوره در شهر مرسین، ترکیه است. این مجموعه ورزشی که ۷۶٬۰۰۰ مترمربع مساحت دارد شامل سه زمین فوتبال، سه زمین تنیس، سه زمین بسکتبال و یک استخر در اندازه المپیک و دو استخر کوچکتر است. همچنین مرکز ایروبیک و سالن بدنسازی برای بازدیدکنندگان علاوه بر هتل، رستوران و سالن کنفرانس در مجموعه وجود دارد.
مرز جنون یا شخصیت مرزی (انگلیسی: Borderline) یک فیلم کمدی دلهره‌آور آمریکایی محصول سال ۲۰۲۵ به نویسندگی و کارگردانی جیمی واردن با بازی سامارا ویوینگ، ری نیکلسون و اریک دین است. داستان. در فیلم مرز جنون سوفیا، خواننده‌ای مشهور، با فرار یک طرفدار وسواسی از بیمارستان روانی، زندگی‌اش به کابوس تبدیل می‌شود. این مرد، همراه با یک همدست بی‌رحم، قصد دارد سوفیا را به اجبار به ازدواج وادار کند. حالا، درحالی‌که همه‌چیز علیه اوست، سوفیا باید برای نجات جانش. تولید. فیلمبرداری در سپتامبر ۲۰۲۲ در ونکوور، کانادا آغاز شد.
در سپتامبر ۲۰۲۲ در ونکوور، کانادا آغاز شد. طبق گزارش‌ها، این فیلم در نوامبر وارد مراحل پساتولید شد. انتشار. این فیلم در ۱۴ مارس ۲۰۲۵ توسط مگنولیا پیکچرز در سینماها و پلتفرم‌های دیجیتال منتشر می‌شود.
«پرنده طلایی» ( به آلمانی : "Der goldene Vogel" ) افسانه ای است که توسط برادران گریم (KHM 57) در مورد تعقیب یک پرنده طلایی توسط سه پسر باغبان گردآوری شده و در مجموعهٔ "قصه‌های کودکان و خانه" (Kinder- und Hausmärchen) در سال ۱۸۱۲ منتشر شد. این داستان با شمارهٔ KHM ۵۷ شناخته می‌شود و از معروف‌ترین قصه‌ها در طبقه‌بندی افسانه‌ها در شاخص آرنه–تامپسون–اوتر به‌عنوان نوع ATU 550 با عنوان «جستجوی پرنده، اسب و شاهزاده‌خانم» شناخته می‌شود. خلاصه داستان. در باغ پادشاهی، هر سال شب‌ها یک سیب طلایی از درخت خاصی دزدیده
هر سال شب‌ها یک سیب طلایی از درخت خاصی دزدیده می‌شود. پادشاه از پسران باغبان خود می‌خواهد که از درخت مراقبت کنند. دو پسر اول شب را خواب می‌مانند، اما پسر سوم بیدار می‌ماند و می‌بیند که دزد یک پرندهٔ درخشان و طلایی است. او سعی می‌کند پرنده را با تیر بزند، اما تنها یکی از پرهای آن را به دست می‌آورد. پادشاه که تحت تأثیر زیبایی این پر قرار می‌گیرد، مأموریتی برای آوردن خود پرنده تعیین می‌کند. هر سه پسر باغبان یکی پس از دیگری برای یافتن پرنده به سفر می‌روند. در مسیر، آن‌ها با روباهی سخنگو مواجه می‌شوند که به
مسیر، آن‌ها با روباهی سخنگو مواجه می‌شوند که به آن‌ها هشدار می‌دهد به کاروانسرای ساده وارد شوند نه مجلل. دو پسر اول هشدار را نادیده می‌گیرند و در کاروانسرای مجلل مشغول عیاشی می‌شوند. پسر سوم توصیه را می‌پذیرد و با هدایت روباه، به قصر پرنده می‌رسد. روباه به او هشدار می‌دهد که پرنده را از قفس چوبی بردارد و نه از قفس طلایی، زیرا قفس طلایی زنگ خطر دارد. اما پسر سوم نیز دچار وسوسه می‌شود و با برداشتن قفس طلایی، دستگیر می‌شود. پادشاه آن قصر شرط آزادی او و دریافت پرنده را آوردن اسب طلایی خود اعلام می‌کند. باز
پرنده را آوردن اسب طلایی خود اعلام می‌کند. باز روباه به کمکش می‌آید و هشدار می‌دهد که از زین چرمی خاکستری استفاده کند نه زین طلایی. اما بار دیگر، پسر وسوسه می‌شود و با زین طلایی دستگیر می‌شود. حال باید برای پادشاهی دیگر، شاهزاده‌خانمی از قصر طلایی بیاورد. روباه به او هشدار می‌دهد که اجازه ندهد شاهزاده‌خانم از والدینش خداحافظی کند. اما پسر اشتباه را تکرار می‌کند و شاهزاده‌خانم نیز او را مجبور می‌کند تا در ازای آزادی‌اش، تپه‌ای را در طی هشت روز صاف کند. روباه این کار را برایش انجام می‌دهد. پس از موفقیت در
این کار را برایش انجام می‌دهد. پس از موفقیت در تمام مأموریت‌ها و تصاحب پرنده، اسب و شاهزاده‌خانم، پسر با روباه به راه می‌افتد. روباه از او می‌خواهد که سرش را ببرد تا طلسمی شکسته شود. پسر امتناع می‌کند. روباه نیز به او هشدار می‌دهد که هرگز گوشت اعدامیان را نخرد و در لب رودخانه ننشیند. در ادامه، پسر درمی‌یابد که دو برادر بزرگ‌ترش که در عیاشی و فساد غوطه‌ور بوده‌اند، اکنون قرار است اعدام شوند. او جان آن‌ها را با پرداخت پول می‌خرد. اما زمانی که در کنار رودخانه نشسته است، برادرانش او را به رود می‌اندازند و
نشسته است، برادرانش او را به رود می‌اندازند و خودشان با پرنده، اسب و شاهزاده‌خانم نزد پادشاه بازمی‌گردند. پادشاه، شاهزاده‌خانم و اسب و پرنده، همه غمگین هستند و دلتنگ کسی‌اند که آن‌ها را به‌دست آورده. روباه بار دیگر پسر را نجات می‌دهد. او در جامهٔ گدایان به قصر بازمی‌گردد و پرنده، اسب و شاهزاده‌خانم فوراً او را می‌شناسند. برادرانش مجازات می‌شوند و پسر با شاهزاده‌خانم ازدواج می‌کند. در پایان، پسر پیشنهاد روباه را می‌پذیرد، سرش را می‌برد و روباه به شکل اصلی‌اش بازمی‌گردد: برادر شاهزاده‌خانم که توسط جادوگر به
بازمی‌گردد: برادر شاهزاده‌خانم که توسط جادوگر به شکل روباه درآمده بود. تحلیل داستان. داستان «پرندهٔ طلایی» ترکیبی از سه مأموریت یا جستجو است که به ترتیب شامل یافتن پرنده‌ای افسانه‌ای، اسبی با ویژگی‌های خارق‌العاده و شاهزاده‌خانمی زیبا و جادویی می‌شود. این سه مأموریت معمولاً با توصیه‌ها یا هشدارهایی همراه‌اند که توسط حیوانی سخنگو (در اینجا روباه) ارائه می‌شود. در اغلب نسخه‌ها، قهرمان داستان، پسر کوچک‌تر است که اغلب ساده‌دل یا «احمق» (Dümmling) نامیده می‌شود، اما برخلاف ظاهرش، فروتن، شجاع و نیک‌سرشت است.
اما برخلاف ظاهرش، فروتن، شجاع و نیک‌سرشت است. منشأ داستان. نسخه‌ای مشابه از این داستان با نام «کبوتر سفید» (Die weisse Taube) در سال ۱۸۰۸ جمع‌آوری شده و در اولین چاپ مجموعه برادران گریم منتشر شده است. شخصیت پسر کوچک در برخی نسخه‌ها «Dümmling» و در نسخه‌های بازسازی‌شدهٔ مدرن‌تر، «ساده‌دل» یا «ابله» نامیده شده است. شخصیت روباه. روباه در این داستان به‌عنوان یار وفادار قهرمان ظاهر می‌شود و در تمامی مراحل دشوار یاری‌اش می‌دهد. در پایان، مشخص می‌شود که او برادر شاهزاده‌خانم است که در قالب روباه جادویی به دام
شاهزاده‌خانم است که در قالب روباه جادویی به دام افتاده بود. چنین یاری توسط حیوانات سخنگو، در بسیاری از افسانه‌ها، از جمله داستان‌هایی با شخصیت‌هایی چون گرگ، شیر، خرس و خرگوش نیز دیده می‌شود. ارتباط با دیگر افسانه‌ها. این داستان با افسانه‌هایی نظیر «پرندهٔ آتشین و گرگ خاکستری»، «چگونه ایان دیرک شاهین آبی را یافت»، و «ایوان و پری دریایی طلایی» مشترکاتی دارد. همچنین پرندهٔ طلایی در این داستان شباهت‌هایی به ققنوس افسانه‌ای، پرندهٔ هزارصدا در فرهنگ‌های خاورمیانه‌ای، و پرندهٔ آتشین در افسانه‌های اسلاوی دارد.
و پرندهٔ آتشین در افسانه‌های اسلاوی دارد. نتیجه‌گیری. پرندهٔ طلایی یکی از غنی‌ترین و چندلایه‌ترین افسانه‌های گریم است که عناصر شجاعت، وفاداری، ساده‌دلی، و خیانت را در قالب مأموریت‌های ماجراجویانه به تصویر می‌کشد. این داستان نه‌تنها در ادبیات کودکان بلکه در تحلیل‌های اسطوره‌شناختی و روان‌شناختی نیز جایگاه مهمی دارد.