payamvha/North_RAG huggingface dataset:
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;42779619&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-09-30T10:37:38Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;CommonsDelinker&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;پروندهٔ Portrait_of_President-elect_Donald_Trump.jpg که در ویکی‌انبار به دست Josve05a حذف شده بود، به این علت برداشته شد: Recreation of content deleted per community consensus (): [[:c:Commons:Deletion requests/Files in Category:Offici&lt;/comment&gt;
requests/Files in Category:Offici&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;42792579&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; تا سال ۲۰۲۵، [[دونالد ترامپ]]، چهل و پنجمین و چهل و هفتمین [[رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا]]، موضوع چهار پرتره رسمی بوده است که دو مورد از آنها پرتره‌های رسمی ریاست جمهوری برای [[نخستین دوره ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ|نخستین]] و [[دومین دوره ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ|دومین دوره ریاست‌جمهوری]] او بودند که در سال‌های ۲۰۱۷ و ۲۰۲۵ منتشر شدند و دو
بودند که در سال‌های ۲۰۱۷ و ۲۰۲۵ منتشر شدند و دو مورد دیگر پرتره‌های مراسم تحلیف برای نخستین و دومین دوره ریاست‌جمهوری او بودند که در سال‌های ۲۰۱۶ و ۲۰۲۵ منتشر شدند و تا زمان انتشار پرتره‌های رسمی، به عنوان پرتره‌های رسمی «جایگزین» عمل می‌کردند. سنت معاصر عکس‌های رسمی از روسای جمهور به پرتره [[جرالد فورد]] در سال ۱۹۷۴ برمی‌گردد؛ از آن زمان تاکنون، تمام روسای جمهور حداقل در یک پرتره رسمی، در حالی که لبخند می‌زنند و [[پرچم ایالات متحده آمریکا]] در پس‌زمینه قرار دارد، به تصویر کشیده شده‌اند. اولین پرتره ترامپ
دارد، به تصویر کشیده شده‌اند. اولین پرتره ترامپ در دسامبر ۲۰۱۶ توسط یکی از کارکنان ناشناس کاخ سفید، پیش از اولین مراسم تحلیف ترامپ در ژانویه ۲۰۱۷ گرفته شد. این پرتره تا اکتبر ۲۰۱۷ به عنوان یک پرتره رسمی جایگزین استفاده می‌شد، تا اینکه دفتر کاخ سفید پرتره‌های رسمی ترامپ و [[مایک پنس]]، معاون رئیس‌جمهور، را که توسط شیلا کریگهد، عکاس ارشد وقت کاخ سفید، گرفته شده بود، منتشر کرد. در این پرتره، ترامپ در [[دفتر بیضی]] با پرچم آمریکا در پس‌زمینه ایستاده و با لبخندی گشاده به دوربین نگاه می‌کند. پیش از دومین مراسم
گشاده به دوربین نگاه می‌کند. پیش از دومین مراسم تحلیف ترامپ در ژانویه ۲۰۲۵، عکس‌های رسمی از او و [[جی‌دی ونس]]، معاون منتخب رئیس‌جمهور، توسط دنیل توروک، که دومین عکاس ارشد کاخ سفید ترامپ شد، گرفته و منتشر شد. عکس ترامپ نسبت به عکس‌های قبلی نورپردازی تندتری دارد و حالت چهره‌اش برگرفته از ظاهر او در [[عکس بازداشت دونالد ترامپ|عکس سال ۲۰۲۳]] است. عکس رسمی دیگری که توسط توروک گرفته شده بود، در ژوئن ۲۰۲۵ منتشر شد که ترامپ را در پس‌زمینه‌ای خالی و تاریک نشان می‌داد که با حالتی خنثی‌تر به دوربین خیره شده است.
که با حالتی خنثی‌تر به دوربین خیره شده است. پیشینه. از زمان [[جنگ داخلی آمریکا]]، از هر [[رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا]]، [[پرتره]]‌های رسمی عکاسی گرفته شده است. برخلاف پرتره نقاشی شده سنتی یک رئیس‌جمهور، عکس رسمی آنها برای مراسم روزمره استفاده می‌شود. عکس‌های رسمی توسط [[دفتر چاپ دولت ایالات متحده آمریکا]] چاپ می‌شوند، و در ساختمان‌های دولت فدرال آمریکا، [[فهرست نمایندگی‌های دیپلماتیک ایالات متحده آمریکا|سفارتخانه‌های ایالات متحده آمریکا]] و مبادی ورودی به ایالات متحده به نمایش گذاشته می‌شوند. از زمان
به ایالات متحده به نمایش گذاشته می‌شوند. از زمان پرتره [[جرج واشینگتن]] در لانسداون، روسای جمهور ایالات متحده عموماً به دنبال این بوده‌اند که در پرتره‌های خود، ضمن نشان دادن رهبری قوی و غرور ملی آمریکا، قابل درک به نظر برسند. عکس‌های رسمی ریاست جمهوری برای انتقال صراحت و خوشرویی طراحی شده‌اند. پرتره‌های عکاسی سنتی، روسای جمهور را در قابی با زاویه مستقیم، از سینه به بالا، با نورپردازی یکنواخت و خنثی و لبخندی گشاده به تصویر می‌کشند. پس از [[ریچارد نیکسون]]، از همه روسای جمهور در حال لبخند زدن با دندان‌های
از همه روسای جمهور در حال لبخند زدن با دندان‌های نمایان عکس گرفته شده است، به جز [[باراک اوباما]] که با دهان بسته لبخند می‌زد. قبل از [[جرالد فورد]] در سال ۱۹۷۴، اکثر روسای جمهور در مقابل یک پس‌زمینه خالی عکس گرفته می‌شدند. از زمان فورد، روسای جمهور اغلب در مقابل دیوار یا یک قفسه کتاب عکس گرفته می‌شدند. از زمان فورد، همه روسای جمهور در مقابل [[پرچم ایالات متحده آمریکا]] ایستاده‌اند. [[دونالد ترامپ]] در سال ۲۰۱۷ چهل و پنجمین رئیس‌جمهور ایالات متحده و در سال ۲۰۲۵ چهل و هفتمین رئیس‌جمهور شد. ترامپ، ستاره سابق
چهل و هفتمین رئیس‌جمهور شد. ترامپ، ستاره سابق برنامه‌های واقع‌نمای تلویزیونی، به طرز مشهوری به ظاهر و تصویر عمومی خود اهمیت می‌دهد. در سال‌های ۲۰۱۶–۲۰۱۷ و ۲۰۲۵، ترامپ سوژه دو پرتره رسمی بود که یکی از او به عنوان [[رئیس‌جمهور منتخب ایالات متحده آمریکا|رئیس‌جمهور منتخب]] و دیگری به عنوان رئیس‌جمهور گرفته شده بود. شیلا کریگهد، عکاس ارشد کاخ سفید در دوران ریاست جمهوری اولش، گفت که ترامپ با پرتره‌هایش «بسیار عملی» عمل می‌کند و اغلب درخواست می‌کند که آنها را «به صورت زنده» ببیند تا بتواند تصمیم بگیرد که آیا در
صورت زنده» ببیند تا بتواند تصمیم بگیرد که آیا در مسیر درست قرار دارد یا خیر. پرتره افتتاحیه ۲۰۱۶. در دسامبر ۲۰۱۶، ترامپ عکس رسمی خود را به عنوان [[رئیس‌جمهور منتخب ایالات متحده آمریکا|رئیس‌جمهور منتخب]] منتشر کرد. هیچ شخصی مسئول گرفتن این عکس شناخته نشده است، که پس از [[اولین مراسم تحلیف دونالد ترامپ|مراسم تحلیف ترامپ]] در ژانویه به وب‌سایت کاخ سفید اضافه شد. ۲۰، ۲۰۱۷. ترامپ همچنین به‌طور خلاصه از این پرتره در [[توییتر]] به عنوان [[آواتار (اینترنت)|تصویر پروفایل]] خود در حساب رسمی @POTUS استفاده کرد. در
پروفایل]] خود در حساب رسمی @POTUS استفاده کرد. در این پرتره، ترامپ کراوات قرمز مخصوص خود را زده است. پرچم ایالات متحده و [[رواق|ایوان]] [[کاخ سفید]] در پس زمینه قابل مشاهده هستند؛ ترامپ در مقابل تصویری که به نظر می‌رسد تصویر [[کروما کی|پرده سبز]] کاخ سفید باشد، ایستاده است. ترامپ حالت چهره جدی دارد، و بدون لبخند به دوربین خیره شده است. ترامپ به جلو خم شده است و به نظر می‌رسد از پایین روشن شده است. پیش از آنکه یک تصویر رسمی ریاست جمهوری از ترامپ برای جایگزینی آن ایجاد شود، تصویر ترامپ به عنوان رئیس‌جمهور
آن ایجاد شود، تصویر ترامپ به عنوان رئیس‌جمهور منتخب به عنوان جایگزین در چندین ساختمان فدرال استفاده می‌شد. در فوریه ۲۰۱۷، فقدان یک تصویر رسمی از ترامپ در بیمارستان [[وزارت امور کهنه‌سربازان ایالات متحده آمریکا|وزارت امور کهنه‌سربازان]] در [[وست پام بیچ (فلوریدا)|وست پالم بیچ، فلوریدا]]، باعث شد [[براین مست]]، نماینده [[حزب جمهوری‌خواه (ایالات متحده آمریکا)|حزب جمهوری‌خواه]] کنگره، به نصب عکس‌های جایگزین ترامپ کمک کند. کارکنان امور ایثارگران بعداً به دلیل نگرانی از رسمی نبودن عکس‌ها، آنها را از روی دیوار
نگرانی از رسمی نبودن عکس‌ها، آنها را از روی دیوار برداشتند، بنابراین [[دیوید شالکین]]، [[وزیر امور کهنه‌سربازان ایالات متحده آمریکا|وزیر امور کهنه‌سربازان]]، به بیمارستان‌ها و کلینیک‌های امور ایثارگران دستور داد تا همان تصویر را از وب‌سایت کاخ سفید دانلود کرده و نصب کنند. مایکل مارتینز، استاد عکاسی خبری در [[دانشگاه تنسی]] و سردبیر سابق عکس [[آسوشیتد پرس]]، گفت که پرتره ترامپ، تصویر ترسناکی را که او در طول [[کارزار ریاست‌جمهوری ۲۰۱۶ دونالد ترامپ|مبارزات انتخاباتی ریاست‌جمهوری سال ۲۰۱۶]] ایجاد کرده بود،
انتخاباتی ریاست‌جمهوری سال ۲۰۱۶]] ایجاد کرده بود، تقویت می‌کند. در ماه مه ۲۰۲۱، کاربری در مخزن رسانه آنلاین [[ویکی‌انبار]] ادعا کرد که این پرتره توسط عکاسی به نام داگ کولتر گرفته شده است و به عنوان اثری از کسی خارج از دولت ایالات متحده، بنابراین در مالکیت عمومی نیست. این پرتره برای مدت کوتاهی از ویکی‌مدیا کامنز حذف شد، اما بعداً بازگردانده شد. پرتره ریاست جمهوری ۲۰۱۷. [[پرونده:Donald_Trump_official_portrait.jpg|بندانگشتی|اولین پرتره ریاست جمهوری ترامپ، گرفته شده در اکتبر ۲۰۱۷ توسط شیلا کریگهد]] کاخ سفید
شده در اکتبر ۲۰۱۷ توسط شیلا کریگهد]] کاخ سفید بیش از نه ماه پس از مراسم تحلیف، تصاویر رسمی ترامپ و معاون رئیس‌جمهور [[مایک پنس]] را در ماه اکتبر منتشر کرد. ۳۱، ۲۰۱۷. گرفتن پرتره‌ها پس از ماه‌ها تأخیر، با عجله ترتیب داده شد؛ در سپتامبر ۲۰۱۷، ترامپ و پنس هنوز تصمیم نگرفته بودند که چه زمانی برای گرفتن پرتره‌های رسمی خود بنشینند. این پرتره‌ها توسط دفتر انتشارات دولتی سفارش داده شده بودند، و شیلا کریگهد، عکاس ارشد کاخ سفید، از ترامپ عکس گرفته است. کاخ سفید اعلام کرد که پرتره‌ها «در مراکز فدرال در سراسر کشور
کرد که پرتره‌ها «در مراکز فدرال در سراسر کشور توزیع شده و برای فروش در دسترس عموم قرار خواهند گرفت.» در پرتره‌اش، ترامپ پیراهنی سفید و کت و شلواری آبی یا سرمه‌ای به تن دارد. او سنجاق یقه‌ای با طرح پرچم آمریکا و کراواتی آبی با طرح خال‌خالی به گردن دارد. ترامپ پس از بازسازی دفتر بیضی شکل که در اوت ۲۰۱۷ به پایان رسید، در [[دفتر بیضی]] عکس گرفته شده است. او در مقابل پرچم آمریکا ایستاده است. در پس‌زمینه، کاغذ دیواری خاکستری طرح گلدار دفتر بیضی شکل و قطعه کوچکی از یک قاب عکس طلایی که پرتره [[توماس جفرسون]] اثر
از یک قاب عکس طلایی که پرتره [[توماس جفرسون]] اثر رامبراند پیل در سال ۱۸۰۰ را در خود جای داده است، دیده می‌شود. ترامپ با لبخندی گشاده به دوربین نگاه می‌کند. اتاق به‌طور یکنواخت روشن است، و ترامپ به شدت روشن شده است. او کمی کمتر از نیمی از فضای افقی پرتره را پر می‌کند، که با زاویه‌ای سنتی و مسطح نشان داده شده است، و کمی خارج از مرکز به نظر می‌رسد. پرتره ترامپ به سبک تاریخی پرتره‌ها نزدیک است، که به‌طور مشابه با پرتره‌های رسمی ریاست جمهوری [[جرج دابلیو. بوش]] و [[باراک اوباما]] و همچنین با پرتره بعدی [[جو
و [[باراک اوباما]] و همچنین با پرتره بعدی [[جو بایدن]] ترکیب‌بندی شده است. تصویر استاندارد و خندان ترامپ به عنوان فاصله‌ای از شخصیت تهدیدآمیز معمول او تلقی شد؛ کریگهد بعداً گفت که به نظر می‌رسد ترامپ هرگز به‌طور خاص از این پرتره خوشش نیامده است. پرتره افتتاحیه ۲۰۲۵. [[پرونده:January_2025_Official_Presidential_Portrait_of_Donald_J._Trump.jpg|بندانگشتی|دومین پرتره مراسم تحلیف ترامپ، گرفته شده در ژانویه ۲۰۲۵ توسط دنیل توروک]] چند هفته قبل از [[دومین مراسم تحلیف دونالد ترامپ|دومین مراسم تحلیف ترامپ]]، او و
دونالد ترامپ|دومین مراسم تحلیف ترامپ]]، او و معاون منتخب رئیس‌جمهور، [[جی‌دی ونس]]، توسط دنیل توروک، که عکاس ارشد کاخ سفید ترامپ شد، عکاسی شدند. توروک این پرتره‌ها را در ماه ژانویه در وب‌سایت رسانه اجتماعی X منتشر کرد. ۱۵، ۲۰۲۵، و تیم انتقالی ترامپ آنها را روز بعد، پیش از مراسم تحلیف در ۲۰ ژانویه، منتشر کرد. این پرتره‌ها به‌طور خاص برای مراسم تحلیف تهیه و در برنامه‌های این رویداد چاپ شدند. پرتره ترامپ در آغاز دوره ریاست جمهوری‌اش به‌عنوان یک پرتره رسمی «جایگزین» عمل می‌کرد. در پرتره‌هایشان، هم ترامپ و هم
عمل می‌کرد. در پرتره‌هایشان، هم ترامپ و هم ونس کت و شلوار آبی و پیراهن‌های یقه سفید پوشیده‌اند. ترامپ کراوات آبی یا فیروزه‌ای، و یک سنجاق یقه کوچک پرچم آمریکا به گردن دارد. او در جایی است که به نظر می‌رسد یک اتاق تشریفاتی باشد، و نوارهای قرمز و سفید گوشه‌ای از پرچم آمریکا در پس‌زمینه پشت سرش قابل مشاهده است. حالت چهره ترامپ جدی و شدید است. او به لنز دوربین خیره شده است؛ چشم راستش تنگ شده و چپ چپ نگاه می‌کند، در حالی که یکی از ابروهایش بالا رفته است، و لب‌هایش محکم به هم فشرده شده‌اند. پرتره ترامپ تیره‌تر و
محکم به هم فشرده شده‌اند. پرتره ترامپ تیره‌تر و با نورپردازی خشن‌تری نسبت به پرتره‌های سنتی ریاست جمهوری بود. ترامپ از پایین نورپردازی شده است، با یک نور مصنوعی روشن که مرکز صورت ترامپ را روشن می‌کند و سایر قسمت‌های آن را در سایه می‌پوشاند. یک [[نور چشمک‌زن]] پرقدرت که برای روشن کردن تصویر استفاده می‌شود، در چشمان ترامپ منعکس می‌شود. عکس زاویه دید پایینی دارد، و سر ترامپ کمی به سمت پایین کج شده تا به بیننده خیره شود. تصویر از نزدیک صورت ترامپ برش خورده است، و پرتره او را از سینه به بالا نشان می‌دهد. پرتره
و پرتره او را از سینه به بالا نشان می‌دهد. پرتره ترامپ با [[عکس بازداشت دونالد ترامپ|عکس او از خودش]] که در سال ۲۰۲۳ در زندان شهرستان فولتون در [[آتلانتا]] پس از دستگیری او به اتهام اخاذی مربوط به [[اتهامات تقلب در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۰ ایالات متحده آمریکا|تلاش برای لغو]] شکست [[انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا (۲۰۲۰)|انتخاباتی‌اش در جورجیا در سال ۲۰۲۰]] گرفته شد، مقایسه شد. در عکس از خودش، که ترامپ برای آن ظاهر خود را تمرین کرده بود، ابروی او بالا رفته و چشمانش به سمت بالا نگاه می‌کند تا به
بالا رفته و چشمانش به سمت بالا نگاه می‌کند تا به دوربین خیره شود. حالت چهره ترامپ در عکس از خودش به نمادی از سرکشی در میان هوادارانش تبدیل شد و به عنوان ابزاری برای بازاریابی در مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری او مورد استفاده قرار گرفت. توروک در حساب کاربری ایکس خود تأیید کرد که عکس از خودش الهام‌بخش پرتره افتتاحیه ترامپ بوده است. پذیرش. شان مک‌کریش، نویسنده "[[نیویورک تایمز]]"، گفت که این پرتره «مانند همه چیزهای مربوط به ترامپ، چشمگیر و تکان‌دهنده بود.» گریس اسنلینگ از "[[فست کامپانی]]" نوشت که این پرتره
اسنلینگ از "[[فست کامپانی]]" نوشت که این پرتره «به‌طور قابل توجهی از رویه تعیین‌شده توسط دولت‌های گذشته در مورد نحوه ارائه رئیس اجرایی فاصله گرفته است» و «برای انتقال تسلط طراحی شده است، نه ارتباط‌پذیری.» کریگهد گفت که اخم کردن «ژست مورد علاقه» ترامپ است و گفت که او احتمالاً «نمی‌خواهد لبخند بزند زیرا ضعیف به نظر می‌رسد.» جیسون فاراگو، منتقد "نیویورک تایمز"، در مورد این پرتره گفت که «توروک از نورپردازی شدید از پایین استفاده کرده است که به «ترامپ» چهره‌ای شبیه به یک شرور فیلم‌های ترسناک داده است.» اندرو
شبیه به یک شرور فیلم‌های ترسناک داده است.» اندرو پارسونز، عکاس سیاسی بریتانیایی، این پرتره را «یک تصویر پیام‌رسان» توصیف کرد. کلی گرویر ، منتقد هنری، که برای [[بی‌بی‌سی نیوز]] می‌نویسد، گفت که این پرتره «ممکن است خارق‌العاده‌ترین» عکس از «سه‌لتی عکس‌های چشمگیر» باشد که ترامپ را به تصویر می‌کشد، و دو عکس دیگر عکس او در سال ۲۰۲۳ و [[عکس‌های مشت گره‌کرده ترامپ|عکس‌های او در سال ۲۰۲۴]] است که پس از جان سالم به در بردن از یک [[تلاش برای ترور دونالد ترامپ در پنسیلوانیا|سوءقصد]]، مشت خود را بالا برده است. او گفت:
مشت خود را بالا برده است. او گفت: «در پرتره‌های ریاست جمهوری ایالات متحده، هیچ سابقه‌ای برای شدت بیان نافذ و نگاه خیره و ستیزه‌جویانه‌ای که تصویر در خود جای داده است، وجود ندارد - نگاهی پرخاشگرانه که برای یافتن مشابه قانع‌کننده آن باید صفحات تاریخ هنر را ورق زد.» کواردریکوس دریسل، استاد علوم سیاسی در [[دانشگاه جرج واشینگتن|دانشگاه جورج واشینگتن]]، گفت: «تضاد آشکار با پرتره قبلی و سنتی‌تر ترامپ همچنین می‌تواند نشان‌دهنده تغییر در شخصیت عمومی او باشد و بر موضعی سرسخت‌تر و مبارزتر تأکید کند، زیرا او برای تصدی
سرسخت‌تر و مبارزتر تأکید کند، زیرا او برای تصدی بار دوم ریاست جمهوری آماده می‌شود.» پرتره ریاست جمهوری ۲۰۲۵. [[پرونده:Official_Presidential_Portrait_of_President_Donald_J._Trump_(2025).jpg|بندانگشتی|دومین پرتره ریاست جمهوری ترامپ، گرفته شده در ژوئن ۲۰۲۵ توسط دنیل توروک]] در ماه ژوئن در تاریخ ۲ ژانویه ۲۰۲۵، کاخ سفید از پرتره رسمی ترامپ برای دومین دوره ریاست جمهوری‌اش رونمایی کرد. این پرتره در یک ویدیوی هشت ثانیه‌ای که در رسانه‌های اجتماعی منتشر شد، منتشر شد که در آن در [[ساختمان دفتر اجرایی آیزنهاور]] در
که در آن در [[ساختمان دفتر اجرایی آیزنهاور]] در کنار [[بال غربی]] کاخ سفید آویزان شده است. این عکس که چهارمین پرتره رسمی ترامپ است، توسط توروک گرفته شده است. این عکس به وب‌سایت کاخ سفید، حساب رسمی [[فیس‌بوک]] ترامپ، اضافه شد و در ساختمان‌ها و دفاتر فدرال قرار خواهد گرفت، و جایگزین پرتره مراسم تحلیف قبلی او خواهد شد. در این پرتره، ترامپ کت و شلوار آبی تیره یا سرمه‌ای روی یک پیراهن آبی کم‌رنگ پوشیده است. او کراوات قرمز «ویژه» خود، را که با [[گره ویندسور]] بسته شده است، و یک سنجاق پرچم آمریکا روی یقه چپ خود
شده است، و یک سنجاق پرچم آمریکا روی یقه چپ خود دارد، بسته است. ترامپ در مقابل یک پس‌زمینه تیره نشسته است، و هیچ پرچم آمریکایی در پس‌زمینه نیست، که اولین بار از زمان [[ریچارد نیکسون]] در سال ۱۹۶۹ برای یک پرتره رسمی رئیس‌جمهور آمریکا است. او با نگاهی جدی به دوربین خیره شده است، و حالتی که خنثی، عبوس یا جدی توصیف می‌شود، یا با ابروهای سرزنش‌گر و بالا رفته که از عکس متهم سال ۲۰۲۳ او گرفته شده است. در مقایسه با پرتره مراسم تحلیفش، حالت چهره ترامپ ملایم‌تر است، شانه‌هایش ریلکس‌تر و احساساتش ملایم‌تر است. توروک
شانه‌هایش ریلکس‌تر و احساساتش ملایم‌تر است. توروک گفت که این عکس در «اتاقی نسبتاً تاریک» با «یک سافت باکس عظیم بالای سر» و «رگه‌ای از نور خورشید از غروب آفتاب بر فراز شانه راست [ترامپ]» برای ایجاد «نورپردازی سینمایی» گرفته شده است. ترامپ مستقیماً در مرکز پرتره قرار دارد و سرش کمی به جلو خم شده است. لنز دوربین نسبت به سایر پرتره‌های ریاست جمهوری به ترامپ بسیار نزدیک‌تر است؛ او حدود سه چهارم قاب را اشغال می‌کند و برش پرتره بسیار زیاد است. نورپردازی گرم‌تر از پرتره مراسم تحلیف ترامپ است، و پف زیر چشمانش به
پرتره مراسم تحلیف ترامپ است، و پف زیر چشمانش به دلیل نورپردازی رو به جلو قابل مشاهده است. این پرتره کنتراست بالایی دارد، و ترامپ با سایه‌هایی که تقریباً نیمی از صورتش را پوشانده‌اند، برجسته شده است، روی گونه، گوش و شانه راست او. لبه‌های عکس با فوکوس نرم پوشانده شده‌اند، پیراهن و کراوات ترامپ را تار می‌کنند در حالی که صورت و موهایش در فوکوس واضح هستند. پذیرش. فارگو گفت لحن پرتره «تهدیدآمیز» بود، اما «در مقایسه با [پرتره افتتاحیه] حال و هوای سوژه در واقع روشن‌تر شده است.» اسنلینگ گفت که این پرتره «حتی
روشن‌تر شده است.» اسنلینگ گفت که این پرتره «حتی شوم‌تر» از پرتره افتتاحیه ترامپ است، در حالی که بندیکت اسمیت از "[[دیلی تلگراف]]" گفت که این «تلاشی آشکار [از سوی ترامپ] برای کمتر تهدیدآمیز به نظر رسیدن است.» فارگو گفت که این پرتره «یک ناهماهنگی لحنی کلاسیک ترامپی را نشان می‌دهد» - که «ناراحتی» از ترکیب آن ناشی می‌شود، اما «تصویری عجیب از قدرت» از سرپیچی آن از «سلیقه نخبگان سنتی» است. او محیط آن را «به اندازه اتاق هیئت مدیره "[[کارآموز (برنامه تلویزیونی)|کارآموز]]"، سایه‌دار و نمایشی» توصیف کرد. فارگو نوشت:
سایه‌دار و نمایشی» توصیف کرد. فارگو نوشت: «صرف نظر از تکنیک‌های واقعی مورد استفاده برای تولید آن، این عکس نشانه‌های متعددی از [[اثر هنری با هوش مصنوعی|تصاویر هوش مصنوعی]] را به نمایش می‌گذارد: ترکیب‌بندی متقارن، جزئیات مبهم، تاری در لبه‌ها و عمق میدان کم. اگر نشانه‌های زیبایی‌شناختی دوره اول ترامپ از تلویزیون آمده بود، این دولت دوم تصاویر خود را بیشتر از [[سیلیکون‌ولی]] الهام گرفته است… از این نظر، این پرتره کمتر بازگشتی به زرق و برق قدیمی دهه ۱۹۸۰ است تا بازتابی از ابرتولید دهه ۲۰۲۰: اثری از یک دنیای جدید
از ابرتولید دهه ۲۰۲۰: اثری از یک دنیای جدید و شجاع که در آن تصاویر همیشه می‌توانند بازسازی شوند و حتی ریاست جمهوری هیچ تاریخی ندارد.» پل استایتی، استاد هنرهای زیبا در کالج مونت هولیوک، گفت که نبود پرچم آمریکا در پرتره، عکس را «شخصی‌تر» می‌کند و حذف «تمام ارجاعات به محیط کاخ سفید» او را «به این فکر انداخت که آیا این نشان می‌دهد که ترامپ دقیقاً یک صاحب منصب نیست، یا صرفاً به عنوان نماینده فعلی ایالات متحده دیده نمی‌شود.» اسنلینگ گفت که نبود پرچم آمریکا نشان می‌دهد که «آخرین نشان عرف نیز کنار گذاشته شده است»
که «آخرین نشان عرف نیز کنار گذاشته شده است» و گفت که پرتره «به نظر می‌رسد می‌گوید ترامپ ستاره است و ایالات متحده صرفاً صحنه است.»
«مثل تو» ترانه‌ای از رپر آمریکایی بو وو به‌همراهٔ خواننده سی‌یرا می‌باشد. این ترانه توسط جرمین دوپری، جرون آلستون، جانتی آستین نوشته شده و تهیه‌کنندگی آن را دوپری و برایان-مایکل کاکس برای چهارمین آلبوم بو وو با نام "تحت تعقیب" (۲۰۰۵) بر عهده داشته‌اند. در این قطعه آکورد صفحه‌کلیدی از ترانهٔ «باز دارم ترکت می‌کنم» اثر نیو ادیتیشن به‌کار رفته که جرون آلستون، ریکی بل و رالف ترسوانت آن را نوشته‌اند. «مثل تو» در ۱۲ ژوئیهٔ سال ۲۰۰۵ به‌عنوان دومین تک‌آهنگ از آلبوم منتشر گردید و رتبهٔ نخست جدول ترانه‌های داغ
آلبوم منتشر گردید و رتبهٔ نخست جدول ترانه‌های داغ آراندبی/هیپ-هاپ "بیلبورد" را از آن خود ساخت و در جدول "بیلبورد" هات ۱۰۰ نیز مقام سوم را کسب نمود؛ این موفقیت دومین حضور بو وو در میان ۱۰ ترانهٔ برتر این جدول و پنجمین حضور سی‌یرا در همان جدول بود. این ترانه همچنین کشورهای دیگری نظیر ایرلند، آلمان و بریتانیا جزو ۴۰ ترانهٔ برتر قرار گرفت. تا امروز «مثل تو» همچنان پرفروش‌ترین و موفق‌ترین اثر بو وو در جدول‌ها باقی مانده است. اجرای زنده. بو وو و سی‌یرا «مثل تو» را جشنوارهٔ جوایز موسیقی آمریکا ۲۰۰۵ در ۲۲ نوامبر
را جشنوارهٔ جوایز موسیقی آمریکا ۲۰۰۵ در ۲۲ نوامبر سال ۲۰۰۵ اجرا کردند. این اجرا بخشی از یک مدلی از ترانه‌ها بود که شامل «او» از اوماریون و «بذار هواتو داشته باشم» از بو وو نیز می‌شد.
خاندان اسپینولا () یک خانواده اشرافی برجسته جنوا بود که نقش رهبری در جمهوری جنوا ایفا کردند. نفوذ آنها در قرن‌های سیزدهم و چهاردهم به اوج خود رسید. اسپینولاها، رهبران گیبلین‌های جنوایی (به همراه دوریا) در قرن سیزدهم، یکی از به اصطلاح «تیره‌های کواتور» بودند، یعنی چهار خانوادهٔ مسلط جنوا در قرن سیزدهم و آغاز قرن چهاردهم (اسپینولا، دوریا، فیشی و گریمالدی). هنگامی که هژمونی «مردم» در جمهوری (بوکانگرا، آدورنو، فرگوسو و غیره) آغاز شد، آنها با وجود تأیید سلطهٔ فئودالی خود در مناطق داخلی لیگوریا، همراه با فرماندهی
خود در مناطق داخلی لیگوریا، همراه با فرماندهی نظامی، دیپلماسی و امور بین‌الملل، به ویژه خدمات مالی و نظامی به نفع چندین پادشاهی اروپایی، از بالاترین مناصب قضایی کنار گذاشته شدند. در طول اصلاحات اشرافی جمهوری به رهبری آندره‌آ دوریا در سال ۱۵۲۸، خانواده اسپینولا اولین اشراف را تشکیل دادند و خود را به عنوان خاندانی که بیشترین دوج (۱۲) و سناتور (۱۲۷) و همچنین کاردینال (۱۳) و بسیاری دیگر از اسقف‌ها را به جمهوری اهدا کرد، تثبیت کردند. این خانواده به لطف قدرت سیاسی، فئودالی، نظامی، اقتصادی و اجتماعی خود، خود را
فئودالی، نظامی، اقتصادی و اجتماعی خود، خود را به عنوان یکی از معتبرترین خانواده‌ها در اروپا تثبیت کردند و عناوین مختلفی، برخی از آنها از مقام شاهزاده‌ای و دوکی، و پیوند خود با خاندان‌ها و حاکمان مهم، از جمله پالئولوگی‌های قسطنطنیه، آلرامیچی‌های سالوتزو، فیناله، گریمالدی‌های موناکو و بسیاری دیگر را به دست آوردند. ریشه‌ها. این خانواده که ثروت خود را بر تجارت (یعنی تجارت کالا)، امور مالی و تملک زمین بنا نهاده بود، ریشه‌های خود را به گویدو و اوبرتو، پسران گویدو و نوه‌های بلو بوزومی، می‌رساند. در مورد ریشه این
و نوه‌های بلو بوزومی، می‌رساند. در مورد ریشه این نام، آنجلو ماریا اسکورزا در اثر خود به نام خانواده اشرافی جنوا، سه روایت اصلی را گزارش می‌دهد: زیرا این دو برادر خاری از تاج عیسی مسیح را از شرق به جنوا آوردند؛ زیرا آنها اربابان مونته اسپینولا در مارکیزات وارسی بودند. زیرا این دو برادر حرفه بشکه‌سازی داشتند. یک شاعر ناشناس خار بشکه ای سنتی نشان خانواده اسپینولا را به خار گل رز با یک دوبیتی مرثیه لاتین زیبا که در کتیبه قبر اختصاص داده شده به جنتلمن جیووانی باتیستا اسپینولا (۱۵۸۴–۱۶۲۴) درج شده بود، تبدیل کرد
اسپینولا (۱۵۸۴–۱۶۲۴) درج شده بود، تبدیل کرد که هنوز در کلیسای دانشگاهی سانتا ماریا آسونتا قابل مشاهده است. اعضای برجسته. گیدو اسپینولا یکی از اولین اعضای مهم خانواده بود. او در سال ۱۱۰۲ به عنوان کنسول جنوا خدمت کرد. این خانواده که ثروت خود را از تجارت، امور مالی و خرید زمین به دست آورده بود، از گویدو و اوبرتو، نوه‌های بلو بوزومی، سرچشمه می‌گیرد. اسپینولای بعدی که پس از گویدو به شهرت رسید، اوبرتو بود. در ماه مه ۱۲۶۲، او با اوبرتو دوریا متحد شد تا کاپیتان خارجی مردم جنوا، گوگلیلمو بوکانگرا، را از قدرت برکنار
مردم جنوا، گوگلیلمو بوکانگرا، را از قدرت برکنار کرده و دولت را اصلاح کند. آنها او را با دو کاپیتان مردم جایگزین کردند که به مدت ۲۲ سال، تحت نظر اوبرتو اسپینولا و اوبرتو دوریا انتخاب شدند. مدت زمانی که اوبرتو اسپینولا به عنوان کاپیتان مردم باقی ماند، مشخص نیست. با این حال، پسرش کورادو اسپینولا دریاسالار برجسته‌ای در جنگ جنوا با پیزا بود. در سال ۱۲۶۶، اوبرتو ناوگان جنوا را در پیروزی علیه ونیزی‌ها رهبری کرد. سپس، در سال ۱۲۷۰، آنها خانواده‌های فیسکی و گریمالدی را تبعید کردند. در حدود سال ۱۲۸۹، کورادو اسپینولا
را تبعید کردند. در حدود سال ۱۲۸۹، کورادو اسپینولا به جای پدرش، اوبرتو، کاپیتان مردم شد. در سال ۱۳۰۱، کورادو اسپینولا از سمت کاپیتان مردم استعفا داد، همان‌طور که لامبا دوریا نیز استعفا داد. مرحله بعدی دخالت اسپینولا از طریق اوپیچینو اسپینولا اتفاق افتاد. گالئوتو اسپینولا در سال ۱۳۳۵ به همراه رافائله دوریا به عنوان کاپیتان مردم منصوب شد. آنها قدرت رابرت ناپل را در جنوا سرنگون کردند. در سال ۱۴۳۵، فرانچسکو اسپینولا در محاصره گائتا در طول جنگ بر سر کنترل ناپل موفق بود. اندکی پس از آن، فرانچسکو شورشی را رهبری
موفق بود. اندکی پس از آن، فرانچسکو شورشی را رهبری کرد که به حکومت دولت مستقر در میلان بر جنوا پایان داد. ژنرال بزرگ ایتالیایی-اسپانیایی، آمبروجو اسپینولا، که از سال ۱۶۰۳ تا ۱۶۲۹ به عنوان کاپیتان-ژنرال ارتش فلاندر خدمت می‌کرد، نیز عضوی از این خانواده بود.
ماتریس سیستم رزنبراک (به انگلیسی: Rosenbrock system matrix) در ریاضیات کاربردی، برای یک سیستم خطی تغییرناپذیر با زمان (LTI)، نمایشی مفید است که بین نمایش فضای حالت و فرم ماتریس تابع تبدیل ارتباط برقرار می‌کند. این ماتریس در سال ۱۹۶۷ توسط هوارد اچ. رزنبراک پیشنهاد شد. تعریف. سیستم دینامیکی زیر را در نظر بگیرید: ماتریس سیستم رزنبراک به صورت زیر داده می‌شود: در کار اصلی رزنبراک، ماتریس ثابت formula_4 می‌تواند یک چندجمله‌ای بر حسب formula_5 باشد. تابع تبدیل بین ورودی formula_6 و خروجی formula_7 از طریق رابطه
ورودی formula_6 و خروجی formula_7 از طریق رابطه زیر به دست می‌آید: که در آن formula_9 ستون formula_6-ام ماتریس formula_11 و formula_12 سطر formula_7-ام ماتریس formula_14 است. رزنبراک بر اساس این نمایش، نسخه خود از آزمون PBH را توسعه داد. فرم کوتاه. برای اهداف محاسباتی، یک فرم کوتاه از ماتریس سیستم رزنبراک مناسب‌تر است و به صورت زیر داده می‌شود: فرم کوتاه ماتریس سیستم رزنبراک به طور گسترده در روش‌های کنترل اچ-اینفینیتی استفاده شده است، جایی که به آن فرم بسته‌بندی‌شده (packed form) نیز گفته می‌شود؛ برای مثال
(packed form) نیز گفته می‌شود؛ برای مثال به دستور pck در متلب مراجعه کنید. تفسیری از ماتریس سیستم رزنبراک به عنوان یک تبدیل کسری خطی را می‌توان در این منبع یافت. یکی از اولین کاربردهای فرم رزنبراک، توسعه یک روش محاسباتی کارآمد برای تجزیه کالمن بود که بر اساس روش عنصر محوری (pivot element method) کار می‌کند. گونه‌ای از روش رزنبراک در دستور minreal در متلب و گنو اکتاو پیاده‌سازی شده است.
در نظریه سامانه‌های کنترل و شاخه‌های مختلف مهندسی، ماتریس تابع تبدیل (به انگلیسی: Transfer function matrix) یا به اختصار ماتریس تبدیل، تعمیمی از تابع تبدیل در سامانه‌های تک‌ورودی تک‌خروجی (SISO) به سامانه‌های چندورودی چندخروجی (MIMO) است. این ماتریس، خروجی‌های یک سامانه را به ورودی‌های آن مرتبط می‌کند. این ساختار به‌ویژه برای سامانه‌های خطی تغییرناپذیر با زمان (LTI) مفید است، زیرا می‌توان آن را بر حسب صفحه s بیان کرد. در برخی سامانه‌ها، به‌ویژه آن‌هایی که کاملاً از اجزای غیرفعال (Passive) تشکیل شده‌اند،