payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آمرزش‌خوانی () فیلم کوتاه ترسناک درام بریتانیایی محصول سال ۲۰۲۱ به کارگردانی ام گیلبرستون، به نویسندگی لارا جین تون‌بریج و تهیه‌کنندگی میشل بروندوم است. در این فیلم بلا رمزی و صفیه اوکلی گرین بازی کردند. داستان. در سال ۱۶۰۵، در مناطقی از انگلستان که در سلطهٔ محافظه‌کاری مذهبی است، محاکمهٔ جادوگری برای زنان غیرمطیع، تهدیدی جدی به‌شمار می‌آید. اِولین (بلا رمزی) تلاش می‌کند تا از خشم پدرش، وزیر گیلبرت (سایمون بالکان) فرار کند و با معشوقه‌اش مری (صفیه اوکلی گرین) بماند. هنگامی که وزیر گیلبرت با نفوذ خود زمینهٔ
بماند. هنگامی که وزیر گیلبرت با نفوذ خود زمینهٔ محکومیت مری به عنوان جادوگر و سوزاندنش را فراهم می‌کند، اِولین زنان روستا را دور هم جمع می‌کند تا با هم برای گرفتن انتقام از او متحد شوند. تولید. کارگردانی این فیلم بر عهدهٔ ام گیلبرستون بود و فیلم‌نامه را لارا جین تون‌بریج نوشت. تهیه‌کنندگی فیلم توسط میشل بروندوم انجام شد. فیلم‌برداری در موزهٔ آوونکرفت بناهای تاریخی در برومزگرو انجام گرفت. ام گیلبرتسون در مصاحبه با "پینک‌نیوز" دربارهٔ اهمیت آن برای همهٔ افراد کوئیر گفت: «برای همهٔ ما بسیار مهم است که
افراد کوئیر گفت: «برای همهٔ ما بسیار مهم است که تاریخ‌مان را فراموش نکنیم. باید از گذشته درس بگیریم تا با پیش‌داوری‌های سیستماتیک که هنوز در اطرافمان وجود دارد مقابله کرده و برای آینده‌مان مبارزه کنیم.»
اتو جتمن (؛ زادهٔ ) که بیشتر با نام هنری اتو نوز شناخته می‌شود، دی‌جی، تهیه‌کنندهٔ موسیقی و ریمیکسر سوئدی می‌باشد که در کشورهایی نظیر سوئد، بلژیک و هلند چندین ترانهٔ موفق داشته است. او با هنرمندانی مانند بریتنی اسپیرز، آویچی، سباستین اینگروسو، آلسو همکاری کرده و برای ای‌تی‌بی، ایمجن هیپ، لیندزی استرلینگ و برخی دیگر ریمیکس ساخته‌است.
ارتش ۴ نیروهای هوایی و پدافند هوایی گارد () یک ارتش هوایی زیرمجموعه نیروهای هوافضای روسیه است که بخشی از منطقه نظامی جنوبی محسوب می‌شود و ستاد فرماندهی آن در روستوف-نا-دونو قرار دارد. ارتش ۴ هوایی یک تشکیلات از نیروی هوایی شوروی بود و از سال ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۹ بخشی از نیروی هوایی روسیه بود. از سال ۱۹۹۸، این ارتش به عنوان ارتش ۴ نیروهای هوایی و پدافند هوایی تعیین شد. این ارتش ابتدا در ۲۲ مه ۱۹۴۲ از نیروهای هوایی جبهه جنوبی شوروی تأسیس شد و تا سال ۱۹۴۵ در جبهه شرقی جنگید. در سال ۱۹۴۹، به ارتش هوایی ۳۷ تغییر نام
جنگید. در سال ۱۹۴۹، به ارتش هوایی ۳۷ تغییر نام داد. این ارتش در ۴ آوریل ۱۹۶۸ در لهستان سازماندهی مجدد شد و بیش از بیست سال در آنجا با گروه نیروهای شمالی فعال بود و در اوت ۱۹۹۲ به منطقه نظامی قفقاز شمالی منتقل گردید. ورود جنگنده‌های سوخو-۲۴ به ارتش ۴، وظایف آن را در دهه ۱۹۸۰ به طرز چشمگیری تغییر داد. ارتش ۴ نیروهای هوایی و پدافند هوایی گارد در سال ۲۰۰۹ به چهارمین فرماندهی نیروهای هوایی و پدافند هوایی تبدیل شد و در سال ۲۰۱۵ نیز بار دیگر ساختار آن به روز رسانی گردید.
میکیسو هانه (; – ) مورخ |ژاپنی آمریکایی بود. وی بین سال‌های ۱۹۶۱ تا ۲۰۰۳ میلادی فعالیت می‌کرد.
ارتش ۵۱ ترکیبی گارد () ارتش میدانی تسلیحات ترکیبی و یک تشکیلات نظامی از نیروهای زمینی روسیه است، که به‌عنوان بخشی از منطقه نظامی جنوبی فعالیت می‌کند. این ارتش پیش‌تر تحت عنوان سپاه اول ارتش جمهوری خلق دونتسک فعالیت می‌کرد. ارتش ۵۱ ترکیبی گارد بطور رسمی در ۳۱ دسامبر ۲۰۲۲، پس از الحاق سرزمین اشغالی دونتسک به روسیه، به فدراسیون روسیه ملحق شد و سپس در سال ۲۰۲۴ به ارتش ترکیبی تبدیل گردید.
«سخت کار کن یا برو خانه» ترانه‌ای از رپر آمریکایی ویز خلیفه و رپر استرالیایی ایگی آزیلیا می‌باشد که در (۲۰۱۵) قرار دارد. در ۱۷ فوریهٔ سال ۲۰۱۵ با پیش‌سفارش آلبوم از آی‌تیونز استور، این اثر در دسترس قرار گرفت. نسخهٔ دوم این ترانه با عنوان «سخت کار کن یا برو خانه بخش ۲» با حضور خلیفه، فرنچ مونتانا، تری سانگز و تای دولا ساین به‌عنوان قطعهٔ جایزه در نسخهٔ دیلاکس موسیقی‌متن ارائه شد.
لوفای گرل (به ؛ پیش‌تر تا سال ۲۰۲۱ با نام چیلدکوو شناخته می‌شد) یک کانال یوتیوب و ناشر موسیقی فرانسوی است که در سال ۲۰۱۷ تأسیس شد. این کانال به صورت ۲۴ ساعته و هفت روز هفته، موسیقی لوفای هیپ‌هاپ را به صورت زنده پخش می‌کند که همراه با انیمیشنی به سبک ژاپنی از دختری است که در اتاق خوابش مشغول مطالعه یا استراحت است و گربه‌ای کنار پنجره نیز حضور دارد. قالب‌بندی. این کانال چندین ویدئو و پخش زنده از موسیقی لو-فای به سبک هیپ‌هاپ ارائه می‌دهد. معروف‌ترین ویدئو، یک پخش زنده از موسیقی لو-فای است که چندین سال است
یک پخش زنده از موسیقی لو-فای است که چندین سال است ادامه دارد. شگون‌آور. پخش‌های لوفای گرل با انیمیشنی از دختری همراه‌است که مشغول مطالعه یا استراحت می‌باشد و به نام‌های لوفای گرل، لوفای استادی گرل یا دختر «بیت‌های ۲۴/۷ لو-فای هیپ‌هاپ» (با نام رسمی جید) شناخته شده است. کانال از مارس سال ۲۰۱۸ از لوفای گرل در پخش‌های زنده‌اش استفاده می‌کند.
گوئن شمبلین لارا (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ۲۹ مهٔ ۲۰۲۱) یک رهبر کلیسای آمریکایی بود که به‌خاطر برنامهٔ رژیم غذایی مسیحی‌اش به‌نام کارگاهٔ کاهش وزن شناخته می‌شد. او کلیسای جماعت بازماندگان‌را در سال ۱۹۹۹ تأسیس کرد و تا زمان درگذشتش در سال ۲۰۲۱، که در یک سانحهٔ هوایی همراه‌با همسرش جو لارا، که خلبان بود، و پنج رهبر دیگر این کلیسا رخ داد، بر فعالیت‌های آن نظارت داشت. شمبلین در سال ۱۹۸۶ به‌عنوان متخصص تغذیهٔ ثبت‌شده در ممفیس کارگاهٔ کاهش وزن‌را تأسیس نمود. این برنامه در طول پانزده سال به سی هزار کلیسا با مشارکت‌کننده
طول پانزده سال به سی هزار کلیسا با مشارکت‌کننده رسید و به فروش محصولات و کتاب شمبلین در سال ۱۹۹۷ با عنوان "رژیم کاهش وزن" گسترش یافت. شمبلین به‌خاطر هزینه‌های شخصی پرزرق‌وبرق با استفاده از درآمدهای حاصل از فعالیت‌های کلیسا مورد انتقاد قرار گرفت. کلیسای جماعت بازماندگان به فرقه‌ای مشابهت داده‌شده و از سوی گروه‌های مسیحی دیگر به‌دلیل انکار عقیدهٔ تثلیث مورد انتقاد قرار گرفته‌است. این کلیسا به تشویق تنبیه بدنی متهم شده و توسط مقامات در جریان تحقیقات درباره مرگ جوزف اسمیت هشت ساله مورد بازرسی قرار گرفت که
مرگ جوزف اسمیت هشت ساله مورد بازرسی قرار گرفت که والدینش، جوزف و سونیا اسمیت در سال ۲۰۰۷ به اتهام سوءاستفاده از کودک و قتل محکوم شدند. شمبلین و اعضای کلیسا به‌طور علنی از خانوادهٔ اسمیت حمایت کردند و هزینه‌های دفاع قانونی آن‌ها را پرداخت کردند؛ خانوادهٔ اسمیت نیز عضو کلیسای جماعت بازماندگان بودند. مستند سریالی دربارهٔ شمبلین با عنوان «راهٔ نزول: خدا، طمع و فرقه گون شمبلین» در سال ۲۰۲۱ از شبکهٔ مکس منتشر شد.
هولگر زلنتین (؛ زادهٔ ) متخصص دین‌شناسی، و دانشیار دانشگاه توبینگن آلمانی است. آثار او بر مذاهب خاور نزدیک باستان و خاورمیانه، قرآن و زمینه تاریخی آن، یهودیت هلنیستی و انسان‌شناسی دین باستانی متمرکز است.
سورن تیگرانی زولیان (؛ زادهٔ ) یک دانشمند علوم سیاسی، استاد دانشگاه، روزنامه‌نگاری نظر، زبان‌شناس ، فعال، نویسنده و سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ تا تاریخ سمت را برعهده داشت. زندگی‌نامه. در ۱۶ آوریل ۱۹۵۵ ‏ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۷۷) فارغ‌التحصیل شد.
شهاب دارابی راننده کامیون و بلاگر ایرانی، اهل شهرستان اسلام‌آباد غرب در استان کرمانشاه است. او با نام مستعار «یوز آسیا» در شبکه‌های اجتماعی، به‌ویژه اینستاگرام، شناخته می‌شود. موضوعات ویدئوهای او دربارهٔ زندگی روزمره، مسائل صنفی رانندگان و مسائل اجتماعی است. در ۶ خرداد ۱۴۰۴ دارابی توسط مأموران اداره اطلاعات در منزل شخصی‌اش در اسلام‌آباد غرب بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل شد. در ۲ شهریور دارابی به اتهام «تشویق به اغتشاش» و «اختلال در نظم عمومی» به سه سال و یک روز زندان محکوم شد. دستگیری. ۱۴۰۲. دارابی در ۹
یک روز زندان محکوم شد. دستگیری. ۱۴۰۲. دارابی در ۹ اسفند ۱۴۰۲ توسط نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی ایران بازداشت شد. علت بازداشت وی انتشار مطالبی در مخالفت با انتخابات جمهوری اسلامی ایران بوده است. دارابی، که علاوه بر فعالیت به عنوان اینفلوئنسر در شبکه‌های اجتماعی به رانندگی کامیون نیز اشتغال داشت، پس از بازداشت به مکان نامعلومی منتقل شد. در پی این بازداشت، صفحه اینستاگرامی شهاب دارابی که هزاران دنبال‌کننده داشت، از دسترس خارج شده است. گزارش‌های منتشرشده از سوی منابع حقوق بشری، از جمله سازمان هه‌نگاو و وب‌سایت
منابع حقوق بشری، از جمله سازمان هه‌نگاو و وب‌سایت حقوق بشر در ایران، این بازداشت را در چارچوب سرکوب آزادی بیان و نقض حقوق شهروندان ارزیابی کرده‌اند. وی پس از چند روز آزاد شد و فعالیت خود در فضای مجازی را از سر گرفت. ۱۴۰۴. بازداشت شهاب دارابی در پی حمایت او از اعتصابات سراسری کامیون‌داران صورت گرفت. او با انتشار مطالبی در شبکه‌های اجتماعی، از اعتصاب سراسری حمایت کرده و به مشکلات معیشتی رانندگان پرداخته بود. در ۶ خرداد ۱۴۰۴ دارابی توسط مأموران اداره اطلاعات در منزل شخصی‌اش در اسلام‌آباد غرب بازداشت و به
در منزل شخصی‌اش در اسلام‌آباد غرب بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل شد. بازداشت وی با ارائه حکم قضایی صورت گرفته است. پیش از بازداشت، دارابی در ویدیویی اعلام کرده بود که دو صفحه قبلی اینستاگرامش توسط نهادهای امنیتی مسدود شده‌اند. در ۲ شهریور دارابی به اتهام «تشویق به اغتشاش» و «اختلال در نظم عمومی» به سه سال و یک روز زندان محکوم شد. واکنش‌ها. بازداشت شهاب دارابی در سال ۱۴۰۴ واکنش‌های گسترده‌ای در میان فعالان حقوق بشر و کاربران فضای مجازی به دنبال داشت. ویدیویی از مادر شهاب دارابی در شبکه‌های اجتماعی منتشر
از مادر شهاب دارابی در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده که در آن با گریه می‌گوید: «پسرمو بردن». بسیاری از کاربران با انتشار پست‌هایی در اینستاگرام و توییتر، از بازداشت او ابراز نگرانی کرده‌اند.
ایبرت تیگچلار (؛ زادهٔ ) اهل پادشاهی هلند و به عنوان یک مرجع برجسته در موضوع طومارهای دریای مرده است.
کار سیت هدرست یک گروهٔ ایندی راک آمریکایی است که در لیزبورگ، ویرجینیا تشکیل شد و در حال حاضر در سیاتل، واشینگتن مستقر است. اعضای گروه عبارتند از ویل تولدو (خواننده، گیتار، پیانو، سینت‌سایزر)، ایثن آیوز (گیتار، بیس، خوانندهٔ پشتیبان)، ست دالبی (بیس) و اندرو کاتز (درامز، پرکاشن، خوانندهٔ پشتیبان).
لوفای هیپ‌هاپ (به ؛ که به‌صورت lo-fi هم نوشته می‌شود و مخفف «low fidelity» به‌معنای «وفاداری پایین» است) سبکی از موسیقی لو-فای است که بیت‌های هیپ‌هاپ‌را با عناصری از موسیقی چیل‌اوت ترکیب می‌کند. این نام به روش‌های تولید موسیقی با وفاداری پایین اشاره دارد که در این سبک رایج است و باعث می‌شود صدای نهایی کمتر صاف و صیقل‌خورده باشد. این سبک در دههٔ ۲۰۱۰ از طریق پلتفرم یوتیوب به شهرت و محبوبیت گسترده‌ای دست یافت.
«درخت‌ها و گل‌ها» ترانه‌ای ترانه‌ای گروهٔ اسکاتلندی استرابری سوئیچ‌بلید می‌باشد. این ترانه نخستین تک‌آهنگ آن‌ها در سال ۱۹۸۳ بود و نسخهٔ دمو منتشر شدهٔ پس از آن به یکی از محبوب‌ترین ترانه‌های این گروه تبدیل شده‌است.
لی جین ژونگ () (درگذشته ۲۳ سپتامبر ۶۹۶ )، ملقب به ووشانگ خان (無上可汗، به معنای "خانی که برتر از او نبود")، خان قوم خیتان بود که به همراه برادرزنش، سان وان رونگ، در سال ۶۹۶ میلادی علیه دودمان وو ژو قیام کرد و به سرزمین های وو ژو یورش برد. او در اواخر سال ۶۹۶ میلادی بر اثر بیماری درگذشت و سان وان‌رونگ جانشین او شد. او نوه لی کوگه بود.
معبد دیانا () یک معبد رومی است که در سدهٔ اول میلادی در شهر آگوستا امریتا پایتخت استان رومی لوسیتانیا (که امروزه مریدا در اسپانیا است) ساخته شد. این معبد در میدان اصلی شهر رومی (فروم رومی) و بر اساس الگوی معمول معابد در دوران باستانی کلاسیک ساخته شده و تنها بنای مذهبی رومی است که در مریدا در وضعیت قابل قبولی باقی مانده است. در واقع، این معبد به الهه دیانا اختصاص نداشت، بلکه برای پرستش امپراتور ساخته شده بود، و با توجه به وقف آن و جایگاه برجسته‌ای که در فضای شهری داشت، احتمالاً یکی از معابد اصلی شهر بوده
شهری داشت، احتمالاً یکی از معابد اصلی شهر بوده است. از سال ۱۹۹۳، این بنا به عنوان بخشی از مجموعه باستان‌شناسی مریدا در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است. توصیف. معبد موسوم به معبد دیانا در مرکزفروم رومی شهر باستانی مِریدا قرار داشت، در نزدیکی تقاطع دو خیابان اصلی شهر، یعنی کاردو و دکومانوس، که امروزه خیابان سانتا اولالیا مسیر آن‌ها را دنبال می‌کند. این معبد یکی از بناهای باشکوهی بود که فضای این میدان مرکزی را شکل می‌داد. معبد دارای جهت‌گیری شمالی-جنوبی بود و نمای پشتی آن به‌صورت موازی با خیابان دکومانوس
و نمای پشتی آن به‌صورت موازی با خیابان دکومانوس قرار می‌گرفت. در درون فضای وسیع فروم، معبد دارای محوطه‌ای اختصاصی و باغ‌مانند بود که از طریق یک رواق با ستون‌های چسبیده (پیلسترها) به فوروم باز می‌شد، و دو استخر نیز در مقابل دو نمای اصلی آن قرار داشتند. ساختار معماری این معبد شباهت زیادی به معابد دیگری نظیر معبد مایسون کاری در نیم یا معابد وقف‌شده به آگوستوس در ویِن و بارسلون دارد. بنای مستطیل‌شکل معبد بر روی سکویی بلند به ارتفاع ۳٫۲۳ متر ساخته شده که با بلوک‌های سنگی دقیق‌تراش‌خورده و با نظم «طناب و پاشنه»
سنگی دقیق‌تراش‌خورده و با نظم «طناب و پاشنه» (آراستگی خاص معماری روم باستان) پوشیده شده و در بالا با یک طُرّه (گچ‌بری حاشیه‌ای) خاتمه می‌یابد. بر فراز این سکو، یک ردیف ستون قرار دارد که اکنون کمی بیش از نیمی از آن‌ها باقی مانده‌اند، ولی همین تعداد کافی است تا بتوان تصویر کلی از حجم اصلی ساختمان به دست داد. این معبد به سبک «نیایشگاه دورستونی» ساخته شده، به این معنا که از همه طرف با ستون احاطه شده است. نمای جلویی آن دارای شش رواق (هگزااستیل) و در طرفین بلندتر، هر یک دارای یازده ستون بوده است. ابعاد کلی بنا
هر یک دارای یازده ستون بوده است. ابعاد کلی بنا ۳۲ متر طول و ۱۸٫۵ متر عرض بوده و ستون‌ها حدود ۸ متر ارتفاع دارند. ستون‌ها بر پایه‌هایی به سبک آتیک قرار گرفته‌اند و بدنه آن‌ها شیاردار است. در بالای ستون‌ها، سرستون‌هایی به شیوه کورینتی وجود دارد و در برخی بخش‌ها هنوز تیرک‌های اصلی (فَرَسب) روی آن‌ها باقی مانده‌اند. با استفاده از قطعات بازیافته در حفاری‌ها می‌توان تا حدی تزئینات اصلی این تیرک‌ها را بازسازی کرد. از سقف اصلی معبد چیزی باقی نمانده، ولی کشف قطعاتی پراکنده نشان می‌دهد که در نمای جلویی، یک طاق
پراکنده نشان می‌دهد که در نمای جلویی، یک طاق نیم‌دایره‌ای درون جبههٔ مثلثی معبد وجود داشته که اکنون بازسازی شده و به‌خوبی قابل مشاهده است؛ نمونه‌ای مشابه با معبد آگوستوبریگا در تلاورا لا بیِخا، واقع در استان کاسرس اسپانیا. تمام اجزای این بنا با سنگ گرانیت ساخته شده‌اند که از معادن اطراف مریدا استخراج شده بود، اما ظاهر کنونی این سنگ‌ها با شکل اصلی آن‌ها تفاوت زیادی دارد. در زمان ساخت، سطح خارجی بنا با لایه‌ای از گچ‌بری تزئینی پوشیده می‌شده که در برخی بلوک‌ها هنوز آثار آن باقی مانده و باعث می‌شده زبری سنگ
هنوز آثار آن باقی مانده و باعث می‌شده زبری سنگ گرانیت پنهان و تزئینات ستون‌ها و سرستون‌ها ظریف‌تر نمایان شوند. حتی احتمال می‌رود که سکو نیز به همین شیوه پوشانده شده باشد، چون قطعاتی از استوکو روی سطح آن پیدا شده‌اند. فضای داخلی معبد، یعنی سِلا (cella)، هنوز قابل بازسازی دقیق نیست. تنها برخی پایه‌های درونی باقی مانده‌اند که نشان می‌دهند این فضای مقدس توسط ستون‌هایی تقسیم می‌شده و تا نخستین فاصله بین ستون‌های جانبی امتداد داشته، به گونه‌ای که در بخش جلویی معبد، رواقی کوچک وجود داشته است. پس از تخریب
معبد، رواقی کوچک وجود داشته است. پس از تخریب خانه‌هایی که به بنای اصلی چسبیده بودند، مشخص شد که نمای اصلی معبد در سمت جنوب قرار داشته و در آنجا آغاز پلکان اصلی معبد کشف شده است. به عنوان بخشی از مجموعه مذهبی، در دو سوی نمای جلویی دو استخر همراه با کانال‌های آبی مربوط به آن‌ها وجود داشته‌اند. تاریخچه. زمان دقیق ساخت این معبد هنوز به‌طور قطعی مشخص نیست و همچنان مورد بحث و بررسی قرار دارد. برخی ویژگی‌های فنی و هنری، مانند نسبت‌های به‌کاررفته در سرستون‌ها، شکل و ساختار طُرّه (قاب تزئینی) سکوی معبد و استفاده از
ساختار طُرّه (قاب تزئینی) سکوی معبد و استفاده از سنگ گرانیت، نشان‌دهنده سبک معماری‌ای هستند که در طول قرن اول میلادی، از دوران امپراتوری آگوستوس به بعد، رواج داشت. در میان بازه زمانی گسترده قرن اول میلادی، آخرین پژوهش‌ها به این نتیجه رسیده‌اند که ساخت معبد احتمالاً در زمان حکومت تیبریوس (۱۴ تا ۳۷ میلادی) انجام شده است. این فرضیه با کشف یک تندیس در حفاری‌های قرن نوزدهم در محوطه معبد تقویت می‌شود، که احتمال می‌رود به همین امپراتور تعلق داشته باشد. همچنین شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد در دوران دودمان
شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد در دوران دودمان فلاویان (۶۹ تا ۹۶ میلادی)، فعالیت‌های ساختمانی یا بازسازی‌هایی در معبد صورت گرفته است. در قرن شانزدهم، در فضای داخلی معبد، یعنی در سِلا (تالار اصلی)، کاخ کُنت کوربوس ساخته شد. ساخت این بنا تا حد زیادی به بقای معبد رومی کمک کرده است. این کاخ دارای سردر، پنجره‌ها و دو ردیف رواق به سبک معماری رنسانس است و برای ساخت آن، از مصالح ساختمانی مربوط به دوره‌های رومی و ویزیگوتی استفاده شده است. در تزئینات دو پنجره این کاخ، می‌توان به وضوح تأثیر سبک مُدِخار (ترکیب عناصر
می‌توان به وضوح تأثیر سبک مُدِخار (ترکیب عناصر اسلامی و مسیحی) را مشاهده کرد. در ژوئن ۲۰۱۸، یک مرکز تفسیر و آشنایی با معبد در همین کاخ کوربوس افتتاح شد. این مرکز با حمایت مالی اعضای گروه حامیان میراث فرهنگی (Mecenas) تأسیس شد و محتوای آن به بررسی اهمیت تاریخی معبد در دوران روم و کاربردهای بعدی آن در طول قرون می‌پردازد. وقف. نام «معبد دیانا» از قرن هفدهم میلادی رواج یافت، زمانی که تاریخ‌نگار محلی، برنابه مورنو دِ بارگاس، این بنا را به این نام شناسایی کرد. با این حال، یافته‌های باستان‌شناسی در اطراف معبد در
این حال، یافته‌های باستان‌شناسی در اطراف معبد در دوره‌های مختلف نشان داده‌اند که معبد در اصل به پرستش امپراتور اختصاص داشته و نه به الهه دیانا. در اواخر قرن نوزدهم، پیکره‌ای از یکی از امپراتوران دودمان ژولیو کلودین کشف شد، که احتمالاً متعلق به تیبریوس یا کلودیوس است. در ادامه، تندیس معروف به جنیوس آگوستی نیز یافت شد، که نماد الوهیت‌یافتن امپراتور است. مجموعه یافته‌ها با کشف یک مجسمه‌ی برنزی کوچک از دوران آنتونینوس پیوس (۱۳۸–۱۶۱ میلادی) کامل شد؛ این پیکره، جنیوس سنای روم را نمایش می‌دهد، که تجسمِ جنبه الهی
سنای روم را نمایش می‌دهد، که تجسمِ جنبه الهی سنای روم است. علاوه بر این آثار، سنگ‌نبشته‌ای نیز یافت شده که به یک فلامن اشاره دارد؛ کشیشی که به عبادت امپراتور اختصاص داشته است. مجموع این شواهد نشان می‌دهند که معبد در اصل برای فرقه امپراتوری روم ساخته شده بود. در داخل معبد، مجسمه‌هایی از امپراتور، سنای الهی‌شده، و احتمالاً اسطوره روما مورد پرستش قرار می‌گرفته‌اند. جای‌گیری معبد در بخش ممتاز و مرتفعی از میدان اصلی (فروم) شهر کلونیا، گواهی دیگر بر نقش رسمی و پر اهمیت مذهبی آن است.
تمثیل احتیاط () یک نقاشی رنگ روغن است که روی بوم کشیده شده و به هنرمند ایتالیایی تیسین و دستیارانش نسبت داده می‌شود. این نقاشی سه سر انسان را نشان می‌دهد که هر کدام به جهتی متفاوت نگاه می‌کنند و بالای سر سه حیوان (از چپ به راست، یک گرگ، یک شیر و یک سگ) قرار دارند. این اثر در نگارخانۀ ملی لندن نگهداری می‌شود. این نقاشی معمولاً به عنوان اثری در سطوح مختلف تفسیر می‌شود. در سطح اول، سنین مختلف سه سر انسان در سه عصر انسان را نشان می‌دهد (از چپ به راست: پیری، بلوغ و جوانی)، موضوعی که تیسین ۵۰ سال قبل در اثر خود
و جوانی)، موضوعی که تیسین ۵۰ سال قبل در اثر خود با عنوان «سه عصر انسان» به تصویر کشیده بود.
ارتش ۳ ترکیبی گارد () ارتش میدانی تسلیحات ترکیبی و یک تشکیلات نظامی در نیروی زمینی روسیه است، که به‌عنوان بخشی از منطقه نظامی جنوبی فعالیت می‌کند. پیشینه شکل‌گیری این ارتش به سال ۲۰۱۴ و تأسیس سپاه دوم ارتش جمهوری خلق لوهانسک بازمی‌گردد، سپس در ۳۱ دسامبر ۲۰۲۲، پس از الحاق استان لوهانسک به روسیه، این یگان بطور رسمی به فدراسیون روسیه ملحق شد و در سال ۲۰۲۴ به یک ارتش ترکیبی تبدیل گردید. ستاد فرماندهی و پادگان ارتش ۲ ترکیبی گارد در شهر لوهانسک قرار دارد.
ارتش ۶ ترکیبی گارد () یک ارتش میدانی تسلیحات ترکیبی نیروی زمینی روسیه است، که به‌عنوان بخشی از منطقه نظامی لنینگراد فعالیت می‌کند. ستاد فرماندهی و پادگان‌های این ارتش در استان لنینگراد قرار دارند. این ارتش اولین بار در اوت ۱۹۳۹ در منطقه نظامی ویژه کی‌یف از گروه ارتش ولوچیسکایا (تشکیلاتی به اندازه سپاه) تشکیل شد و تا سال ۱۹۹۱ بخشی از ارتش سرخ بود. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و شکل‌گیری نیروی زمینی روسیه این ارتش نیز تا سال ۱۹۹۸ فعال بود و در این سال منحل شد. ارتش ۶ ترکیبی گارد از سال ۲۰۱۰ به‌عنوان ششمین
شد. ارتش ۶ ترکیبی گارد از سال ۲۰۱۰ به‌عنوان ششمین ارتش ترکیبی نیروی زمینی روسیه فعالیت می‌کند.
ارتش ۸ ترکیبی گارد () ارتش میدانی تسلیحات ترکیبی نیروی زمینی روسیه است، که در در منطقه نظامی جنوبی فعالیت می‌کند. ستاد فرماندهی و پادگان این ارتش در شهر نووچرکاسک، استان روستوف، روسیه قرار دارد. ارتش ۸ ترکیبی گارد در سال ۲۰۱۷ تشکیل شد. ارتش ۸ ترکیبی گارد دارای ۲ لشکر تفنگدار موتوریزه، ۳ تیپ توپخانه، موشکی و پدافند هوایی، یک هنگ مکانیزه یک گردان تانک است و یکی از جدیدترین ارتش‌های زمینی روسیه به‌شمار می‌آید.
هارولد استارک (; – ) ادمیرال نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا بود، که در فاصله سال‌های ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۲ به‌عنوان هشتمین فرمانده عملیات نیروی دریایی آمریکا فعالیت می‌کرد. استارک فعالیت نظامی را از سال ۱۸۹۹ در نیروی دریایی آمریکا آغاز کرد، از ۱۹۰۷ تا ۱۹۰۹ فرمانده نبردناو یواس‌اس مینه‌سوتا بود، از ۱۹۲۳ تا ۱۹۲۵ فرماندهی کشتی مهمات یواس‌اس نیترو را برعهده داشت. وی از ۱۹۳۸ تا ۱۹۳۹ به‌عنوان فرمانده لشکر ۳ رزم‌ناو فعالیت می‌کرد، از ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۴ فرماندهی نیروهای دریایی ایالات متحده اروپا و آفریقا را برعهده داشت و از
ایالات متحده اروپا و آفریقا را برعهده داشت و از ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۶ فرمانده ناوگان دوازدهم ایالات متحده آمریکا بود.
سابرینا کلودیو (زاده ) خواننده و ترانه‌سرا آمریکایی است.
کریسی کاستانزا (زاده ) خواننده و ترانه‌سرا آمریکایی است.
یامسکویه () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
یاپارکا () یک شهرک در شهرستان کوشنارنکوفسکی جمهوری باشقیرستان در کشور روسیه است.
ویلیام استندلی (; – ) دیپلمات و ادمیرال نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا بود، که در فاصله سال‌های ۱۹۳۳ تا ۱۹۳۷ به‌عنوان ششمین فرمانده عملیات نیروی دریایی آمریکا فعالیت می‌کرد و از ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۳ سفیر ایالات متحده آمریکا در اتحاد جماهیر شوروی بود. استندلی فعالیت نظامی را از سال ۱۸۹۵ در نیروی دریایی آمریکا آغاز کرد، از ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۰ فرماندهی نبردناو یواس‌اس ویرجینیا را برعهده داشت، از ۱۹۲۶ تا ۱۹۲۷ فرمانده یواس‌اس کالیفرنیا بود، از ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۲ به‌عنوان فرمانده ناوگان ایالات متحده فعالیت می‌کرد. وی در جنگ آمریکا
ایالات متحده فعالیت می‌کرد. وی در جنگ آمریکا و اسپانیا، جنگ فیلیپین و آمریکا، جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم حضور داشت و در سال ۱۹۴۵ پس از ۴۵ سال خدمت از نیروهای مسلح آمریکا بازنشسته شد.
فهرست شهرهای توگو فهرستی است از 10 شهر پر جمعیت این کشور
پردیس سینمایی شهر رؤیاها یک پردیس سینمایی در شهر اصفهان، ایران است. این سینما که در تاریخ ۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۴ افتتاح شده دارای ۵ سالن نمایش می‌باشد.
مارک ویتاکر (انگلیسی:Mark Whitaker) تهیه‌کننده موسیقی ساکن منطقه خلیج سانفرانسیسکو است که در دهه ۱۹۸۰ مدیر گروه اکسدس و مهندس صدای گروه متالیکا بود. ویتاکر به عنوان تهیه‌کننده در اولین آلبوم گروه اکسودوس "با نام «پیوند با خون»" (۱۹۸۵) و تا حدودی در دومین آلبومشان "با نام «لذت‌های جسم»" (۱۹۸۷) فعالیت داشت. او در سال ۱۹۸۳، کرک همت ، گیتاریست سابق گروه اکسودوس، را به متالیکا آورد. ویتاکر یکی از چهره‌های کلیدی در عرصه نوظهور ترش متال منطقه خلیج سانفرانسیسکو در دهه ۱۹۸۰ بود.
ارتش ۳۳ موشکی گارد () یکی از سه ارتش موشکی زیرمجموعه نیروهای راهبردی موشکی روسیه است. ستاد مرکزی این ارتش در اومسک در جنوب غربی سیبری قرار دارد. ارتش ۳۳ موشکی گارد در آوریل ۱۹۷۰ از دارایی‌های لشکر ۱۰۹ تفنگدار گارد از سپاه موشکی سووروف تشکیل شد. این ارتش دارای ۴ لشکر موشکی زیرمجموعه است. ارتش ۳۳ موشکی دارای موشک‌های بالستیک قاره‌پیما از نوع آراس-۱۲ام و آر-۳۶ام۲ است.
ترش متال منطقه خلیج (انگلیسی:Bay Area thrash metal) به گروه‌های هوی متال دهه ۱۹۸۰ اشاره دارد که در منطقه خلیج سانفرانسیسکو در کالیفرنیا تشکیل شده و به جایگاه بین‌المللی دست یافتند. ترش متال منطقه خلیج در کنار فلوریدای مرکزی ، به طور گسترده به عنوان نقطه شروع ترش متال آمریکایی، ترش متقاطع و دث متال در نظر گرفته می‌شد.
منطقه نظامی مسکو () یک منطقه نظامی از نیروهای مسلح روسیه است. منطقه نظامی مسکو در سال ۱۸۶۴ تأسیس شد و تا زمان فروپاشی امپراتوری روسیه در سال ۱۹۱۷، بخشی از ارتش امپراتوری روسیه بود. در دوره اتحاد جماهیر شوروی بخشی از نیروهای مسلح شوروی بود، در سال ۲۰۱۰ با منطقه نظامی لنینگراد ادغام شد تا منطقه نظامی جدید غرب را تشکیل دهد. در دسامبر ۲۰۲۲ سرگئی شویگو؛ وزیر دفاع روسیه، پیشنهاد داد که این منطقه به همراه منطقه نظامی لنینگراد دوباره تأسیس شوند، تصمیمی که در ژوئن ۲۰۲۳ توسط معاون رئیس ستاد کل، یوگنی بوردینسکی، تأیید
توسط معاون رئیس ستاد کل، یوگنی بوردینسکی، تأیید شد. این منطقه پس از تقسیم منطقه نظامی غرب، بطور رسمی در ۲۶ فوریه ۲۰۲۴ با فرمان ریاست‌جمهوری شماره ۱۴۱ بازسازی شد. ژنرال سرگئی کوزولف در ۱۵ مه ۲۰۲۴ به‌عنوان فرمانده جدید این منطقه منصوب شد. منطقه نظامی مسکو از نظر وسعت جغرافیایی یکی از کوچک‌ترین مناطق نظامی در روسیه است. این منطقه یکی از دو منطقه نظامی نیروهای مسلح روسیه است که حوزه قضایی آن عمدتاً در منطقه مرکزی غربی روسیه اروپایی قرار دارد. منطقه نظامی مسکو شامل ۲۰ استان فدرال روسیه است: استان بلگورود، استان
۲۰ استان فدرال روسیه است: استان بلگورود، استان بریانسک، استان ایوانوو، استان کالوگا، استان کوستروما، استان کورسک، استان لیپتسک، مسکو، استان مسکو، استان نیژنی نووگورود، استان اوریول، استان ریازان، استان اسمولنسک، استان تامبوف، استان تور، استان تولا، استان ولادیمیر، استان وولوگدا، استان ورونژ، استان یاروسلاول. این منطقه در منطقه فدرال مرکزی واقع شده است. واحدهای نظامی نیروهای داخلی وزارت امور داخلی، سرویس مرزی روسیه، واحدهای وزارت موقعیت‌های اضطراری و سایر وزارتخانه‌ها و ادارات فدراسیون روسیه که وظایفی را در
و ادارات فدراسیون روسیه که وظایفی را در قلمرو این منطقه انجام می‌دهند، تحت نظارت عملیاتی منطقه نظامی مسکو قرار دارند.
فلوریدای مرکزی منطقه‌ای در ایالت فلوریدای آمریکا است. منابع مختلف تعاریف متفاوتی برای این منطقه ارائه می‌دهند، اما همان‌طور که از نام آن پیداست، شامل بخش مرکزی ایالت، از جمله منطقه خلیج تامپا و منطقه اورلاندوی بزرگ است، اگرچه در دوران اخیر، منطقه خلیج تامپا اغلب به عنوان منطقه جداگانه‌ای توصیف شده است و «فلوریدای مرکزی» بیشتر مترادف با منطقه اورلاندو شده است (به ویژه، این نامی است که کانال‌های خبری محلی در هر منطقه شهری مربوطه، منطقه خود را به آن می‌نامند).
امپایر براس (Empire Brass) یک گروه برس‌کوئینتت از ایالات متحده است. این گروه در سال ۱۹۷۱ تأسیس شد. اعضای اصلی در سال ۱۹۷۰ در مرکز موسیقی تنگلوود (در لنوکس، ماساچوست ) با هم آشنا شدند.
برس‌کوئینتت یک گروه موسیقی پنج نفره است که از سازهای برنجی تشکیل شده است. سازهای یک برس‌کوئینتت معمولاً شامل دو ترومپت یا کورنت ، یک هورن فرانسوی ، یک ترومبون یا هورن یوفونیوم /باریتون و یک ترومبون توبا یا باس است .
اتاق بازرگانی و صنعت کویت (KCCI) (به عربی: غرفة تجارة وصناعة الکویت) یک مؤسسه غیر دولتی است که مؤسسات تجاری در کویت را نمایندگی می کند. اتاق از تاجران و صنعت گران کویت، نمایندگی و لابی می‌کند. تاریخچه. تأسیس این اتاق اولین بار در سال ۱۹۵۲ مطرح شد. سه سال بعد در سال ۱۹۵۵ اتاق تأسیس شد و در سال ۱۹۵۹ اولین هیئت مدیره اتاق انتخاب شد. اتاق بازرگانی و صنعت کویت یک سازمان دموکراتیک است. اعضای هیئت مدیره همگی منتخب هستند و چهره های برجسته آن به دلیل سهم خود در صنعت و تجارت شناخته می شوند. رشد اتاق بازرگانی و صنعت