payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دیگری نیز شرکت کرد. ورزشکاران المپیکی جیبوتی که در رشتهٔ دو و میدانی رقابت می‌کردند، همچنان تنها در مسابقات مسافت‌های طولانی شرکت کردند. احمد صلاح، تنها ورزشکار جیبوتی که از المپیک ۱۹۸۴ به این مسابقات بازگشته بود، مدال برنز جیبوتی را در ماراتن به دست آورد و با زمان ۲:۱۰:۵۹ به خط پایان رسید. علاوه بر مشارکت جیبوتی در دو و میدانی، آنها در رشتهٔ قایقرانی نیز برای اولین بار حضور یافتند. روبله علی عدوا به اولین ملوان جیبوتی تبدیل شد که در المپیک شرکت کرد و در دستهٔ قایقرانی بادبانی مختلط، در میان ۴۵ شرکت‌کننده،
قایقرانی بادبانی مختلط، در میان ۴۵ شرکت‌کننده، در رتبهٔ ۴۰ قرار گرفت. المپیک تابستانی ۱۹۹۲. تا سال ۲۰۱۷، بیشترین تعداد ورزشکاران المپیکی که جیبوتی به المپیک فرستاده بود، در المپیک ۱۹۹۲ بود. این بازی‌ها همچنین اولین بار بود که جیبوتی در جودو رقابت کرد. هر دو جودوکار، یوسف عمر عیساهاک و محمد طاهر نتوانستند در هیچ مسابقه‌ای پیروز شوند. علاوه بر جودو، جیبوتی به رقابت‌های دو و میدانی و قایقرانی ادامه داد. روبله علی در مسابقات در رتبهٔ ۳۹ قرار گرفت. در رشتهٔ دو و میدانی، ورزشکاران جیبوتی در مسابقات دوی ۱۵۰۰ متر،
میدانی، ورزشکاران جیبوتی در مسابقات دوی ۱۵۰۰ متر، ۵۰۰۰ متر، ۱۰۰۰۰ متر و ماراتن شرکت کردند. بهترین مقام در فینال به احمد صلاح رسید که در ماراتن در رتبهٔ ۳۰ قرار گرفت. حسین جاما، موسی سلیمان و عمر ظاهر جدید در دور اول حذف شدند، در حالی که طلال عمر عبدالله نتوانست در مسابقهٔ ماراتن به خط پایان برسد. روبله علی در رویداد قایقرانی نیز شرکت کرد و در رتبهٔ ۳۹ قرار گرفت. المپیک تابستانی ۱۹۹۶. در المپیک ۱۹۹۶، جیبوتی در هر دو رشتهٔ دو و میدانی و قایقرانی شرکت کرد. احمد صلاح برای چهارمین بار متوالی در المپیک شرکت کرد
صلاح برای چهارمین بار متوالی در المپیک شرکت کرد و با کسب مقام ۴۲ در میان رقبا در ماراتن، بهترین عملکرد را در میان دونده‌های جیبوتی داشت. همچنین، دو قایقران در رقابت‌های میسترال و لیزر شرکت کردند. المپیک تابستانی ۲۰۰۰. تعداد ورزشکاران جیبوتی در المپیک ۲۰۰۰ به کمترین میزان خود رسید. اولین ورزشکار زن جیبوتی، رودا علی وئیس، در این بازی‌ها شرکت کرد و در دوی ۸۰۰ متر رقابت کرد. او با سن ۱۶ سال و ۶۲ روز، رکورد جوان‌ترین ورزشکار جیبوتی در المپیک را ثبت کرد. وئیس در مرحلهٔ اول آخر شد و با ۲۴.۱۵ ثانیه اختلاف نسبت به
مرحلهٔ اول آخر شد و با ۲۴.۱۵ ثانیه اختلاف نسبت به رقبا به خط پایان رسید. تنها شرکت‌کنندهٔ دیگر، عمر ظاهر جدید بود که در ماراتن شرکت کرد و نتوانست مسابقه را به پایان برساند. المپیک تابستانی ۲۰۰۴. کمیتهٔ ملی المپیک جیبوتی دو ورزشکار را در تنیس و دو ورزشکار دیگر را در دو و میدانی به المپیک ۲۰۰۴ معرفی کرد. به دلایل نامعلوم، هیچ‌کدام از رقبا در این بازی‌ها شرکت نکردند. المپیک تابستانی ۲۰۰۸. پس از غیبت در المپیک ۲۰۰۴، جیبوتی بار دیگر تعداد کمی ورزشکار را به المپیک تابستانی ۲۰۰۸ فرستاد و یک مرد و یک زن را به این
تابستانی ۲۰۰۸ فرستاد و یک مرد و یک زن را به این بازی‌ها معرفی کرد. هیچ‌یک از ورزشکاران نتوانستند به مراحل پایانی راه یابند. فاطیحه علی بوراله در مرحلهٔ اول دوی ۱۰۰ متر هشتم شد و محمود فراح در مرحلهٔ اول ۱۵۰۰ متر نهم شد. المپیک تابستانی ۲۰۱۲. در المپیک ۲۰۱۲، جیبوتی دوباره در دو رشته، دو و میدانی و جودو شرکت کرد و همچنین برای اولین بار در شنا و پینگ پنگ حضور یافت. عبدالرحمن عثمان و یاسمین فراح نتوانستند از مرحلهٔ اول رقابت‌های خود عبور کنند. سالی راغیب در جودو در اولین مسابقهٔ خود شکست خورد و از رقابت‌ها
جودو در اولین مسابقهٔ خود شکست خورد و از رقابت‌ها کنار رفت. زوره علی در این بازی‌ها به عنوان اولین زن پرچم‌دار جیبوتی انتخاب شد. مومین گالا، که در ۵۰۰۰ متر رقابت می‌کرد، به فینال راه یافت و در نهایت در جایگاه ۱۳ قرار گرفت. المپیک تابستانی ۲۰۱۶. جیبوتی شش ورزشکار در دو و میدانی و یک ورزشکار در جودو و شنا به المپیک ۲۰۱۶ فرستاد. جیبوتی به مدال نزدیک بود، با ایانله سلیمان که در ۱۵۰۰ متر در مقام چهارم قرار گرفت. او همچنین در ۸۰۰ متر رقابت کرد اما نتوانست به مرحلهٔ نیمه‌نهایی صعود کند. اناس حسین در اولین مسابقهٔ
نیمه‌نهایی صعود کند. اناس حسین در اولین مسابقهٔ خود شکست خورد و از رقابت‌ها کنار رفت. برهان ابرو در مکان ۷۴ قرار گرفت و نتوانست از مرحلهٔ اول عبور کند.
وناتیو (به ، به معنی شکار) نوعی سرگرمی در آمفی‌تئاترهای رومی بود که شامل شکار و کشتن حیوانات وحشی بود. در این بازی‌ها، حیوانات وحشی و انسان‌ها در برابر یکدیگر قرار می‌گرفتند. تاریخچه. وناتیو برای اولین بار توسط مارکوس فولویوس نوبیلیور معرفی شد که مبارزات یونانی خود را با میزبانی از بازی‌هایی که در آن گلادیاتورها با شیرها و پلنگ‌ها می‌جنگیدند، جشن می‌گرفت. جانوران وحشی عجیب و غریب از نقاط دوردست امپراتوری روم به رم آورده شدند و شکار در صبح قبل از رویداد اصلی دوئل گلادیاتورها برگزار شد. وناتیو در فروم رومی،
دوئل گلادیاتورها برگزار شد. وناتیو در فروم رومی، سپتا، و در سیرکوس ماکسیموس برگزار می‌شد؛ هر چند که هیچ‌یک از این مکان‌ها از جمعیت در برابر حیوانات وحشی در معرض نمایش محافظت نمی‌کردند. اقدامات احتیاطی ویژه‌ای برای جلوگیری از فرار حیوانات از این مکان‌ها مانند ایجاد موانع و حفر خندق‌ها انجام می‌شد. تعداد بسیار کمی از حیوانات از این شکارها جان سالم به در می‌بردند و گاهی، بستیاریوس یا شکارچی جانوران وحشی را می‌توانستند شکست بدهند. برای برگزاری وناتیو، هزاران حیوان وحشی در یک روز کشته می‌شدند. در جریان بازی‌های
وحشی در یک روز کشته می‌شدند. در جریان بازی‌های افتتاحیه آمفی تئاتر فلاویان (۸۰ میلادی)، حدود ۹۰۰۰ حیوان در این مراسم کشته شدند. بیشتر حیواناتی که از آن‌ها در وناتیو استفاده می‌شد وحشی بودند؛ با این حال، از حیواناتی که وحشی نبودند هم در این مراسم استفاده می‌شد. این حیوانات شامل شیر، فیل، خرس، ببر، گوزن، گاو، گرگ، گورخر، شترمرغ، کرکس، راسو، گربه قطبی، مینک، زرافه، عقاب، بز وحشی، طوطی، سگ، شتر، میمون، گرگ، شغال، گراز، روباه، پلنگ، تمساح، اسب آبی و خرگوش بودند. از حیوانات دیگری همچون یوزپلنگ، کرگدن، غزال، مار،
از حیوانات دیگری همچون یوزپلنگ، کرگدن، غزال، مار، اسب، کفتار و گوریل نیز استفاده می‌شد. برخی از این حیوانات آموزش دیده بودند و به جای مبارزه، صرفاً نمایش انجام می‌دادند. رفتاری که با گرگ‌ها می‌شد با رفتاری که با سایر حیوانات انجام می‌شد متفاوت بود. به نظر می‌رسد رومیان عموماً از آسیب رساندن عمدی به گرگ‌ها خودداری می‌کردند. به عنوان مثال، گرگ‌ها به دلیل اهمیت مذهبی‌ای که برای رومیان داشتند، در جشن‌ها نمایش داده نمی‌شدند. این شیر (در تصویر) که به خاطر وحشیگری‌اش بسیار محبوب بود، در جشن‌ها و نمایش‌های
وحشیگری‌اش بسیار محبوب بود، در جشن‌ها و نمایش‌های گلادیاتوری بسیار محبوب بود. ژولیوس سزار از ۴۰۰ شیر (که عمدتاً از شمال آفریقا و سوریه وارد می‌شدند) در سیرک استفاده می‌کرد. گنجاندن حیوانات خارجی به نمایش‌های سزار رنگ و بوی دیگری می‌داد. در واقع، به دست آوردن حیوانات از گوشه و کنار امپراتوری، نمایش آشکار ثروت و قدرت امپراتور بود. در زمان سلطنت آگوستوس سزار، بازی‌های سیرک منجر به مرگ ۳۵۰۰ فیل شد. اعدام‌ها. امپراتوران روم اغلب مجرمان جدی - که در آن زمان به عنوان بستیاریوس شناخته می‌شدند - را به برخوردهای
عنوان بستیاریوس شناخته می‌شدند - را به برخوردهای مرگبار با جانوران در کولوسئوم محکوم می‌کردند که یک حکم اعدام باستانی بود. آن‌ها پایین‌ترین طبقهٔ اجتماعی در بین شرکت‌کنندگان بازی‌ها بودند.
نشانهٔ لانچیزی () نشانه‌ای بالینی است که در آن در بیماران مبتلا به نارسایی دریچهٔ تریکوسپید (دریچه سه‌لَتی)، موج بزرگ وریدی یا موج غول پیکر V در ورید ژوگولار قابل مشاهده است. علت آن پس زدن خون به سمت عقب به درونِ ورید ژوگولار از طریق دریچه سه‌لتی ناکارآمد در طی سیستول بطنی است. این نشانهٔ پزشکی به افتخار جووانی ماریا لانچیزی نامگذاری شده است.
علی طباخیان نویسنده و مترجم ایرانی است. عمدهٔ آثار او در زمینهٔ مسائل جنسی و تابوشکنی‌ها است. علی طباخیان نخستین کسی است که کتاب‌های مارکی دوساد را به فارسی ترجمه کرده و بسیاری از کتابهای ممنوعهٔ دیگری را نیز به صورت رایگان منتشر کرده است.
آب‌انبار شهر کهنه قوچان مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان قوچان، شهرکهنه، کوچه بازار، مقابل مجموعه امامزاده سلطان ابراهیم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۴۲۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ویلیام لاندائو (؛ – ) پزشک متخصص اعصاب اهل ایالات متحده آمریکا و استاد دانشگاه واشینگتن در سنت لوئیس بود. تخصص او در زمینه سکته‌های مغزی و اختلال‌های حرکتی بود و نامش امروزه در سندرم لاندو-کلفنر ماندگار شده است. لاندائو در ۲ نوامبر ۲۰۱۷ به دلایل طبیعی در خانه خود در یونیورسیتی سیتی درگذشت. او هنگام مرگ ۹۳ سال داشت.
معماری صخره‌ای روستای برسلان مربوط به سده ۶ و ۱۰ قمری است و در شهرستان قوچان، روستای برسلان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۹۰۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
حمام صفا یا حمام سولاخی‌ها مربوط به دوره پهلوی است و در شهرستان قوچان، قوچان، خیابان مولوی، نرسیده به چهار راه اول واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۳۹۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
هرچ کی. مارتیروسیان (متولد ۱۹۶۴ در وانادزور) زبان‌شناس ارمنی است. او در حال حاضر مدرس زبان ارمنی شرقی در بخش زبان‌ها و فرهنگ‌های خاور نزدیک در دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس (UCLA) است. مارتیروسیان خود را شاگرد هاینریش هوبشمان و هراچیا آچاریان می‌داند. وی با دفاع از پایان‌نامه «مطالعات ریشه‌شناسی ارمنی با تأکید ویژه بر گویش‌ها و فرهنگ» در سال ۲۰۰۸ در دانشگاه لیدن مدرک دکترای زبان‌شناسی تطبیقی را دریافت کرد.
بقعه شاهزاده سلطان محمود مربوط به دوره ایلخانی است و در شهرستان قوچان، ۵۰۰ متری غرب روستای رهورد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۴۲۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
انبار قدیمی گمرک باجگیران مربوط به پهلوی اول است و در شهرستان قوچان، انتهای شرق شهر باجگیران واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۶۶۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
صبحانه اسرائیلی سبکی از صبحانه است که از کشاورزی اشتراکی اسرائیل به نام کیبوتص نشات گرفته است و در حال حاضر در بیشتر هتل‌های اسرائیل و بسیاری از رستوران‌ها ارائه می‌شود. این صبحانه به‌طور معمول به سبک بوفه سرو شده و شامل میوه، سبزیجات، سالاد، نان، شیرینی، لبنیات، تخم مرغ و ماهی است. گوشت هرگز در این نوع صبحانه قرار ندارد. تاریخچه. در روزهای اولیه تشکیل دولت اسرائیل، اهالی یک کیبوتص وعده‌های غذایی روزانه خود را در یک سالن غذاخوری مشترک می‌خوردند. روال این گونه بود که اهالی، صبح زود یک میان‌وعده سبک می‌خوردند
بود که اهالی، صبح زود یک میان‌وعده سبک می‌خوردند و سپس چند ساعت در مزرعه کار می‌کردند. سپس به سالن غذاخوری بازمی‌گشتند تا یک وعده غذایی دلچسب، چیزی شبیه به چاشت، درنیمه صبح به سبک بوفه میل کنند. در دهه ۱۹۵۰، هتل‌های اسرائیل «صبحانه اسرائیلی» را به سبکی شبیه به وعده‌های غذایی کیبوتص ترویج می‌کردند. در سال ۱۹۷۹، اعضای اتحادیه هتل‌های اورشلیم و انجمن هتل‌داران اسرائیلی تصمیم گرفتند صبحانه کامل اسرائیلی را به عنوان بخشی از نرخ پایه اتاق هتل خود حذف کنند و در عوض آن را با یک صبحانه مختصر و کم ارزشمندتر جایگزین
آن را با یک صبحانه مختصر و کم ارزشمندتر جایگزین کنند تا هزینه‌ها کاهش یابد. تلاش موفقیت‌آمیز نبود و روال ارائه صبحانه دلچسب به سبک بوفه ادامه یافت.
آلوین کلوخورست (متولد ۱۹۷۸) یک زبان‌شناس هلندی، هندواروپایی‌شناس و هیتیتوشناس است. او در نوامبر ۲۰۲۳ به عنوان استاد تمام زبانشناسی آناتولی در دانشگاه لیدن منصوب شد.
گله دوش تپه و پناهگاه زیرزمینی برسلان مربوط به سده ۶ و ۱۰ قمری است و در شهرستان قوچان، ۱ کیلومتری شمال روستای برسلان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۳۴۲۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
فرانک کلفنر (؛ – ) آسیب‌شناس اهل ایالات متحده آمریکا و استاد دانشگاه واشینگتن در سنت لوئیس بود که بابت مشارکت‌های علمی مهمش در حوزهٔ آسیب‌های گفتاری و شنوایی شهرت دارد. نام او امروزه در سندرم لاندو-کلفنر ماندگار شده است. وی از سال ۱۹۷۶ تا زمان بازنشستگی رئیس مؤسسهٔ گفتاردرمانی ویچیتا، کانزاس بود. امروزه جایزه‌ای به نام او برای مشارکت‌های برجسته در زمینهٔ گفتاردرمانی اهدا می‌شود.
تپه رضاقلی مربوط به عصر مس، سنگ و آهن است و در شهرستان قوچان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۹۵۳۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بار تپه مربوط به سده‌های اولیه اسلامی است و در شهرستان قوچان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۹۵۲۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
هیتی‌شناسی مطالعه هیتی‌ها، مردم آناتولی باستانی است که در هزاره دوم پیش از میلاد امپراتوری اطراف خاتوشا را تأسیس کردند. این شامل جنبه‌های باستان‌شناسی، تاریخ، زبان‌شناسی و تاریخ هنر تمدن هیتی است. دو دانشگاه در ترکیه با رشته هیتیتولوژی علاوه بر برخی از کرسی‌ها، یکی از دانشگاه استانبول و دیگری دانشگاه آنکارا وجود دارد. یک برنامه جزئی در لیسانس هیتی‌شناسی اخیراً در دانشگاه فیلیپس-ماربورگ آلمان ایجاد شده است.
تپه نادر یساقی مربوط به سده ۶ و ۹ قمری است و در شهرستان قوچان، روستای یساقی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۹۵۳۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سیاه تپه مربوط به هزاره یکم پیش از میلاد است و در شهرستان قوچان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۹۵۳۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
در مکانیک مداری، مسیر بازگشت آزاد، مسیری از یک فضاپیما است که از جسم اولیه (برای مثال زمین) دور می‌شود و گرانش ناشی از یک جسم ثانویه (مثلا ماه) باعث می‌شود فضاپیما بدون نیروی محرکه به جسم اولیه بازگردد (از این رو اصطلاح "آزاد" به کار گرفته شده است). بسیاری از مسیرهای بازگشت آزاد برای رویارویی با جو طراحی شده‌اند. با این حال، نسخه‌های دوره‌ای از این مسیر وجود دارد که از ماه و زمین در حضیض‌های ثابت عبور می‌کنند و برای سایکلرها پیشنهاد شده است.
اشرف تپه مربوط به سده‌های اولیه اسلامی (سلجوقی) است و در شهرستان قوچان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۹۵۳۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شورچه ۱ مربوط به هزاره چهارم تا هزاره دوم پیش از میلاد است و در شهرستان قوچان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۰۲۸۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه شورچه ۲ مربوط به تاریخی و سده‌های اولیه اسلامی است و در شهرستان قوچان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۰۲۸۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه فتح‌آباد مربوط به سده‌های اولیه اسلامی است و در شهرستان قوچان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۰۴۶۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه کوزه‌گران مربوط به هزاره دوم پیش از میلاد و دوره تاریخی است و در شهرستان قوچان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۰۴۷۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کُشتی آماتور گونه‌ای از ورزش کشتی است که در سطح المپیک، دانشگاهی (کالج)، مدرسه‌ای و سایر سطوح انجام می‌شود. دو سبک کُشتی بین‌المللی در بازی‌های المپیک اجرا می‌شود، سبک آزاد و فرنگی (یونانی-رومی) که هر دو این‌ها توسط اتحادیه جهانی کشتی (UWW) اداره می‌شوند. این دو سبک با نام کشتی آماتور از کشتی‌های محلی متمایز هستند و در برابر گونه‌های دیگر کشتی ترکیبی با ورزش‌های رزمی، همچون کشتی حرفه‌ای (کج)، قرار می‌گیرند. افزایش سریع محبوبیت ورزش‌های مرتبط با هنرهای رزمی ترکیبی (MMA) علاقه به کشتی آماتور را افزایش داد
ترکیبی (MMA) علاقه به کشتی آماتور را افزایش داد زیرا فنون این رشته هم در ورزش‌های ترکیبی کاربردی است و هم به عنوان یک رشته اصلی مطرح است. امتیاز دهی. سبک فرنگی و آزاد در دایرهٔ اختیارات ورزشکاران و اعمال مجازشان، متفاوت هستند. در فرنگی، کشتی گیران مجاز به لمس و استفاده از نیم‌تنهٔ بالایی حریف هستند ولی در سبک آزاد چنین محدودیتی وجود ندارد. در هر دو سبک فرنگی و سبک آزاد می‌توان به روش‌های زیر امتیاز کسب کرد: امتیازاتی که فقط در کشتی دانشگاهی تعلق می‌گیرد. همان‌طور که در سبک‌های بین‌المللی مرسوم است، در کشتی
که در سبک‌های بین‌المللی مرسوم است، در کشتی کالج هم کشتی‌گیران برای خاک و واژگون کردن حریفان امتیاز می‌گیرند. در جریمه‌ها میان کشتی مرسوم و کشتی دانشگاهی اختلاف‌هایی وجود دارد. همچنین کشتی دانشگاهی امتیازاتی را برای موارد زیر اعطا می‌کند: قالب دوره. در سبک‌های بین‌المللی، اکنون قالب مسابقات کشتی به صورت دو راند سه دقیقه‌ای برگزار می‌شوند. یک کشتی گیر زمانی برنده مسابقه می‌شود که بتواند در پایان مسابقه مجموع امتیاز بیشتری نسبت به حریف خود کسب کند، یا اختلاف امتیاز را به عدد دَه برساند. همچنین با «ضربه شدن»،
را به عدد دَه برساند. همچنین با «ضربه شدن»، مصدومیت جدی، یا محرومیت انضباطی (دیس‌کالیفه) مسابقه می‌تواند آنی خاتمه یابد؛ در غیر این چهار حالت، بازی بایستی تا پایان وقت مقرر ادامه یابد. این فرمت جایگزین فرمت قدیمی سه دوره دو دقیقه ای شد که برنده در آن بایستی دو راند را می‌برد. یکی از نقاط ضعف فرمت قدیمی این بود که کشتی گیر کم‌کار می‌توانست از حریف پیشی بگیرد. به عنوان مثال، راندها ممکن بود ۳–۲، ۰–۴، ۱–۰ امتیازدهی شوند که منجر به امتیاز کلی ۴–۶ می‌شد، اما کشتی‌گیری که تنها چهار امتیاز کسب کرده بود، با برنده
که تنها چهار امتیاز کسب کرده بود، با برنده شدن در دو وقت پیروز مسابقه اعلام می‌شد. در کشتی دانشگاهی (کالج) ساختار زمانی متفاوت است. یک مسابقه کالج شامل یک‌وقت سه دقیقه‌ای است که به دنبال آن دو وقت دو دقیقه‌ای و در صورت لزوم یک‌وقت اضافه گرفته می‌شود. یک مسابقه دبیرستانی معمولاً شامل سه وقت دو دقیقه ای است که در صورت لزوم یک‌وقت اضافه هم شامل آن می‌شود. شرایط پیروزی. یک مسابقه را می‌توان به روش‌های زیر برد: حرکات غیرقانونی. کشتی آماتور شکلی از گلاویز شدن مبتنی بر موقعیت است و بنابراین به‌طور کلی موارد زیر
بر موقعیت است و بنابراین به‌طور کلی موارد زیر را ممنوع می‌کند: تجهیزات. در حالی که تجهیزات زیادی برای کشتی وجود ندارد که یک کشتی گیر بپوشد، اما هنوز هم البسهٔ آن بسیار اختصاصی است. دوبندهٔ کشتی یک یونیفرم یک تکه، چسبان، رنگی و لاکرا است. لباس محکمی است تا به‌طور تصادفی توسط حریف پاره نشود و به داور این امکان را می‌دهد که لمس کردن بدن کشتی گیران با تشک را به وضوح ببیند. زنان کشتی گیر علاوه بر پوشیدن دوبنده‌ای که چاک آن بالاترست، معمولاً از سوتین ورزشی هم زیر آن استفاده می‌کنند. کفش‌های کشتی نوعی کفش‌های
زیر آن استفاده می‌کنند. کفش‌های کشتی نوعی کفش‌های کتانی سبک، انعطاف‌پذیر، با کف نازک هستند که تا مچ پا هستند که حداکثر سرعت و کشش را روی تشک می‌دهند، بدون اینکه حفاظت روی مچ پا را نادیده بگیرند. قوانین فعلی ملزم به خوب گره زدن بند کفش است تا حین مسابقه باز نشود. در دبیرستان‌ها و کالج‌های آمریکایی حفاظت از سر حین کشتی برای محافظت از گوش در برابر پدیدهٔ گوش گل‌کلم و سایر آسیب‌ها اجباری است. هدگیر آن‌ها از پلیمر پلاستیکی قالب‌گیری شده یا فوم جذب‌کننده انرژی با روکش وینیل روی یک آستر سخت و محکم ساخته شده و به
روکش وینیل روی یک آستر سخت و محکم ساخته شده و به سر محکم بسته می‌شود. در بازی‌های بین‌المللی، استفاده از این هدگیر اختیاری است. کشتی بر روی یک تشک بالشتکی انجام می‌شود که باید دارای کیفیت جذب ضربه، مقاومت در برابر پارگی و فشار باشد. بیشتر تشک‌ها از فوم نیتریل لاستیک پی وی سی ساخته شده‌اند. پیشرفت‌های اخیر در فناوری، تشک‌های جدیدی را به وجود آورده است که با استفاده از فوم پلی اتیلن مشبک با پوشش وینیل با پلی استر نبافته ساخته شده‌اند. فراگیری در جهان. کشورهای دارای کشتی گیر برتر در بازی‌های المپیک و مسابقات
دارای کشتی گیر برتر در بازی‌های المپیک و مسابقات جهانی عبارتند از: ایران، ایالات متحده، روسیه و برخی از جمهوری‌های پیشین اتحاد جماهیر شوروی سابق به ویژه ارمنستان، گرجستان، اوکراین، ازبکستان، آذربایجان، قزاقستان، همچنین بلغارستان، ترکیه، مجارستان، کوبا، هند، کانادا، ژاپن، پاکستان، کره جنوبی و شمالی، آلمان و از نظر تاریخی سوئد و فنلاند.
دومینیک ژان لاره (؛ ؛ – ) پزشکی نظامی و جراح اهل فرانسه بود که در جریان جنگ‌های انقلاب فرانسه و جنگ‌های ناپلئونی به شهرت رسید. وی یک مبتکر مهم تریاژ و پزشکی میدان جنگ و ابداع‌کنندهٔ آمبولانس هوایی بود. او را نخستین جراح نظامی مدرن می‌دانند. وی مدت ۸ سال دستیار عمویش بود که یک جراح در تولوز بود. سپس در اوتل-دیو شاگرد جراح فرانسوی پیر-ژوزف دوسو شد و پس از پایان تحصیل به برست رفت و به نیروی دریایی پیوست. او در سن ۲۱ سالگی جوان‌ترین پزشک نیروی دریایی سلطنتی فرانسه بود. وی مدتی همکار ماری فرانسوا زاویه بیشا در
بود. وی مدتی همکار ماری فرانسوا زاویه بیشا در پاریس بود و در جریان نبردهای فتح باستیل یک آمبولانس برای مداوای مجروحان ساخت. او در جنگ ائتلاف نخست هم حضور داشت. وی پس از مشاهده سرعت مانور کالسکه‌های «توپخانه پرنده» فرانسوی در میدان‌های نبرد، آنها را به عنوان آمبولانس‌های کمک داوطلبانه («آمبولانس‌های پرنده») برای انتقال سریع مجروحان و سرنشین‌دار کردن آنها با رانندگان و خدمه آموزش‌دیده تطبیق داد. او همچنین در لشکرکشی فرانسه به مصر و سوریه حضور داشت و پس از پیروزی در نبرد ابوقیر یک مدرسهٔ پزشکی برای نظامیان در
در نبرد ابوقیر یک مدرسهٔ پزشکی برای نظامیان در قاهره بنیان نهاد. بسیاری از بیماران وی در آن هنگام دچار التهاب چشم بودن که یک بیماری شناخته‌شده در اروپا از زمان جنگ‌های صلیبی بود و لاره بر روی آن پژوهش‌هایی انجام داد. او حمل و نقل سربازان مجروح را با استفاده از شترهای یک‌کوهانه بهبود بخشید و به جای اسب‌هایی که در صحرا حرکت می‌کردند، دو صفحه برای حمل مجروحان به هر طرف کوهان وصل می‌شد. در سال ۱۸۱۱، بارون لاری، یک تیم جراحی را رهبری کرد که عمل ماستکتومی بدون بیهوشی را بر روی فنی برنی در پاریس انجام دادند.
بیهوشی را بر روی فنی برنی در پاریس انجام دادند. هنگامی که ناپلئون به الب فرستاده شد، لاره پیشنهاد پیوستن به او را داد، اما امپراتور سابق نپذیرفت. در نبرد واترلو در سال ۱۸۱۵ شجاعت او در زیر آتش مورد توجه دوک ولینگتون قرار گرفت و به سربازانش دستور داد به سمت او شلیک نکنند تا «به این مرد شجاع فرصت داده شود تا مجروحان را جمع‌آوری کند» و به «شجاعت و فداکاری یک نسل که دیگر متعلق به زمانۀ ما نیست» درود فرستاد. لاره در تلاش برای فرار از مرز فرانسه به اسارت نیروهای پروس درآمد که می‌خواستند او را در همان‌جا اعدام
پروس درآمد که می‌خواستند او را در همان‌جا اعدام کنند. یکی از جراحان آلمانی لاره را شناخت و جلوی اعدام او را گرفت. لاره را عفو کردند؛ شاید تا حدی به این دلیل که وقتی پسر گبهارد لبرشت فون بلوشر در نزدیکی درسدن مجروح شد و توسط فرانسوی‌ها به اسارت درآمد، لاره جان او را نجات داده بود، لاره به عنوان مهمان به میز شام فون بلوشر دعوت کردند و او را با ادای پول و لباس مناسب به فرانسه فرستادند. وی در سال ۱۸۰۷ نشان لژیون دونور (فرمانده) و در سال ۱۸۰۹ لقب بارون دریافت کرد. او همچنین در سال ۱۸۲۹ عضو بنیاد فرانسه و یک سال
او همچنین در سال ۱۸۲۹ عضو بنیاد فرانسه و یک سال بعد عضو انجمن فیلسوفان آمریکا شد. او در سال ۱۸۴۲ حین بازگشت از الجزیره با پسرش، دچار سینه‌پهلو و در ۲۵ ژوئیه درگذشت. وی را ابتدا در گورستان پر-لاشز به خاک سپردند اما در سال ۱۹۹۲ بقایایش را از آنجا به لِزَنْوَلید برده و در کنار ناپلئون بناپارت به خاک سپردند. کتاب‌های او حتی در روزگار فعلی ارزشمند قلمداد می‌شود و به زبان‌های گوناگون ترجمه شده است. پسرش ایپولیت پزشک مخصوص ناپلئون سوم بود.
نشانهٔ لاره () یک نشانه بالینی است که در آن بیماران هنگام نشستن ناگهانی بر روی یک سطح سفت، دچار درد مفصل خاجی‌تهیگاهی در پائین کمر می‌شوند که نشانه‌ای از التهاب این مفصل است. این نشانهٔ پزشکی نامش را از پزشک نامدار فرانسوی دومینیک ژان لاره می‌گیرد.
کنفرانس بین‌المللی افغانستان در برلین یک کنفرانس دو روزه دربارهٔ افغانستان بود که با شرکت نمایندگان سازمان ملل، افغانستان، آلمان، ژاپن و صدها تن از وزراء و مقامات شصت کشور جهان، و سازمان‌های بین‌المللی در سال ۲۰۰۴ میلادی در شهر برلین آلمان برگزار شد. اهداف. این کنفرانس بهبود روند بازسازی افغانستان را ارزیابی کرده و دربارهٔ نیازهای این کشور برای برقراری امنیت، ثبات و صلح در این کشور تصمیم می‌گرفت. یکی از اهداف این کنفرانس تثبیت دولت حامد کرزی برای تقویت قدرت در مناطق ناآرام و افزایش امنیت بود. از مسائل مهمی
در مناطق ناآرام و افزایش امنیت بود. از مسائل مهمی که در این کنفرانس به آن پرداخته شد مبارزه با تولید مواد مخدر، تقویت نیروهای بین‌المللی، کمک به تأمین امنیت ایساف تحت نظارت سازمان ناتو که برای تأمین امنیت در زمان برگزاری انتخابات ریاست جمهوری و پارلمانی که قرار بود ماه سپتامبر در این افغانستان برگزار می‌شد، بود. پرداخت بیش از هشت میلیارد دلار کمک برای بازسازی افغانستان در طول سه سال، از جمله دستاوردهای نشست برلین برای این کشور بود. هیئت افغانستان. عبدالله عبدالله وزیر امور خارجه، رمضان بشردوست وزیر
عبدالله وزیر امور خارجه، رمضان بشردوست وزیر برنامه‌ریزی، سید مصطفی کاظمی وزیر تجارت، محمداشرف غنی وزیر مالیه، محمد امین فرهنک وزیر بازسازی و تنی چند از دیگر مقامات دولتی حامد کرزی رئیس دولت انتقالی افغانستان را در این سفر همراهی کردند.
محاکمه نظامی شورش کین فیلمی محصول سال ۲۰۲۳ و به کارگردانی ویلیام فریدکین است. در این فیلم بازیگرانی همچون کیفر ساترلند، جیسون کلارک، جیک لیسی، مونیکا ریموند، لنس ردیک، لوئیس پولمن، جی دپلاس، دیل دای و تام رایلی ایفای نقش کرده‌اند.
در هنرهای رزمی و ورزش‌های رزمی، زیر گرفتن یا خَم تکنیکی است که در آن فرد مهاجم تعادل حریف را برهم زده و او را به صورتی به زمین می‌زند که بر روی او مسلط باشد. زیر گرفتن معمولاً با پرتاب کردن از لحاظ دامنه و میزان ضربه متمایز است؛ زیرا هدف از پرتاب، حذف کامل حریف است در حالی که هدف از زیرگرفتن، به خاک نشاندن حریف بر روی زمین و گرفتن موقعیت غالب بر اوست؛ لذا، در ادامهٔ گرفتن خم حریف، معمولاً او را خاک کرده و سراغ قفل مفصل، اختناق یا هنرهای رزمی ترکیبی دیگر می‌روند. در قوانین بسیاری از ورزش‌ها، مانند جودو و
در قوانین بسیاری از ورزش‌ها، مانند جودو و سامبو، یک پرتاب خوب مسابقه را متوقف می‌کند (با این تصور که اگر مسابقه روی تاتامی اتفاق نمی‌افتاد، کسی که پرتاب شد نمی‌توانست عقب‌تر برود) ولی اگر به جای آن از زیرگیری استفاده شود، مسابقه درون زمین ادامه خواهد یافت. زیرگیری و گرفتن یک خم و دو خم، در تمام شکل‌ها و گونه‌های کشتی و جودو وجود دارد. فت پا. فت پا یکی از تکنیک‌هایی است که در آن مبارز از پا (های) خود برای برهم زدن تعادل در حریف استفاده می‌کند و از این رو باعث می‌شود که حریف به زمین بیفتد. حرکت‌های پا اغلب
می‌شود که حریف به زمین بیفتد. حرکت‌های پا اغلب در تکنیک‌های پیچیده‌تر زیرگیری ادغام می‌شوند. تکنیک‌های زیرگیری اگر صحیح اجرا شوند، معمولاً شامل کنترل کامل بدن حریف هستند و مانع از آن می‌شوند که حریف بتواند از یک یا هر دو پای خود استفاده کند. فت پا به عنوان مثال در کشتی آزاد، جودو، سومو، و شوآی جیائو استفاده می‌شود ولی در کشتی فرنگی ممنوع است. یک خم. یک خم گرفتن شامل گرفتن یکی از پاهای حریف، معمولاً با هر دو دست، و استفاده از این موقعیت، برای وادار کردن حریف به زمین‌خوردن است. به‌طور معمول، قسمت پایینی ساق
به زمین‌خوردن است. به‌طور معمول، قسمت پایینی ساق پا به یک جهت کشیده می‌شود، در حالی که از بالاتنه یا شانه برای فشار دادن بدن یا قسمت بالای پای حریف در جهت دیگر استفاده می‌شود. انواع مختلفی از یک خم وجود دارد. برخی شامل گرفتن و نگه داشتن ساق پا از ناحیهٔ مچ پا هستند و برخی دیگر روی فاق پا تمرکز دارند. یک خم را می‌توان با خیمه زدن یا با قلاب کردن پای بلند شده در فاق متجاوز و در صورت امکان در ترکیب با ضربه‌های زانو به سر بدل کرد. در جودو و سایر هنرهای رزمی، طبقه‌بندی‌های زیادی از انواع مختلف یک خم وجود دارد.