payamvha/North_RAG huggingface dataset:
پارا وزنه‌برداری یا "پاورلیفتینگ" یکی از رشته‌های برگزار شده در پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود که از ۴ تا ۸ سپتامبر ۲۰۲۴ (۱۴-۱۸ شهریور ۱۴۰۳) در پورت دو لا شپل آرنا در شهر پاریس برگزار شد. روی هم رفته ۲۰ رویداد برگزار شد که شامل ده رویداد ویژه برای مردان و ده رویداد ویژه برای زنان بود. انتخابی. لیست رده‌بندی از ۱ مارس ۲۰۲۲ آغاز و تا ۲۶ ژوئن ۲۰۲۴ انجام شد.
وزن ۱۰۷+ کیلوگرم مردان، یکی از رویدادهای پاراوزنه‌برداری در پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این دوره از بازی‌ها ۸ سپتامبر ۲۰۲۴ در پورت دو لا شپل آرنا در پاریس برگزار شد. رکوردها. رکوردهای زیر تا پیش از این مسابقات در جریان بود.
جام جهانی فوتبال زیر ۲۰ سال ۲۰۲۵ بیست و چهارمین دوره جام جهانی فوتبال زیر ۲۰ سال است، مسابقات قهرمانی بین‌المللی فوتبال جوانان دوسالانه بین‌المللی مردان که توسط تیم‌های ملی زیر ۲۰ سال فدراسیون های عضو فیفا به رقابت می‌پردازد، از زمان شروع آن در سال ۱۹۷۷ به عنوان مسابقات قهرمانی جوانان جهان فیفا شناخته میشود و از ۲۷ سپتامبر تا ۱۹ اکتبر ۲۰۲۵ در شیلی برگزار می شود. اروگوئه مدافع عنوان قهرمانی است. مکان های برگزاری. در ۱۸ دسامبر ۲۰۲۳، پابلو میلاد، رئیس فدراسیون فوتبال شیلی، فهرست اولیه ای را با ۱۲ ورزشگاه در ۱۰
شیلی، فهرست اولیه ای را با ۱۲ ورزشگاه در ۱۰ شهر اعلام کرد. پابلو میلاد همچنین اعلام کرد که بین ۴ تا ۶ ورزشگاه توسط فیفا برای مسابقات نهایی انتخاب خواهد شد. تیم ها. صلاحیت. در مجموع ۲۴ تیم جواز حضور در مسابقات نهایی را کسب می کنند. علاوه بر شیلی، که به طور خودکار به عنوان میزبان راه یافت، ۲۳ تیم دیگر از طریق مسابقات قاره‌ای مجزا راهی این رویداد می‌شوند. کالدونیای جدید اولین بازی خود را در این مسابقات انجام خواهد داد. گروه ها. همه زمان‌ها به وقت محلی شیلی () هستند. رتبه بندی تیم های سوم. چهار تیم برتر رتبه
هستند. رتبه بندی تیم های سوم. چهار تیم برتر رتبه سوم از شش گروه به همراه تیم های اول و دوم شش گروه به مرحله حذفی راه پیدا می کنند.
سرگئی آلشکوف (به روسی: Сергей Алешков / متولد: ۱۵ فوریه ۱۹۳۶) کوچک‌ترین سرباز جنگ جهانی دوم اهل روسیه بود که در سن ۶ سالگی در نبرد بزرگ استالینگراد خدمت کرد. زندگی. سرگئی با خانواده‌اش (مادر و برادر بزرگترش) در یکی از روستاهای دهکدهٔ جنگلی گرین در استان کالوگا و در کشور روسیه زندگی می‌کردند. پدر سرگئی قبل از جنگ از دنیا رفته بود. در آن زمان این روستا به پایگاهی برای پارتیزان‌ها تبدیل شد و در تابستان۱۹۴۲ سربازان آلمانی به‌طور غیرمنتظره‌ای به این روستا حمله کردند و تمام پارتیزان‌ها و مردم آن روستا را به جرم
و تمام پارتیزان‌ها و مردم آن روستا را به جرم همدستی به اعدام محکوم کردند. برادر سرگئی که (پتیا) نام داشت به دار آویخته شد درحالی که مادرش برای دفاع از او مورد هدف گلوله قرار گرفت.
برتری کوانتومی: چگونه انقلاب کامپیوترهای کوانتومی همه چیز را تغییر خواهد داد کتاب علمی همگان‌فهم نوشته میچیو کاکو است که در ۲ می ۲۰۲۳ منتشر شد. این کتاب دربارهٔ رایانش کوانتومی و استفاده از آن برای کارهای مختلف است.
رالی مونت کارلو ۱۹۷۳ (با عنوان رسمی چهل و دومین رالی اتومبیل‌رانی د مونت کارلو) که در اواخر ژانویه سال ۱۹۷۳ برگزار شد، اولین رویداد رالی برگزار شده در تقویم مسابقات جدید رالی قهرمانی جهان جدید فدراسیون بین‌المللی اتومبیل‌رانی (فیا) بود.
آکادمیا نائوک () یک کوه آتشفشانی در شبه‌جزیره کامچاتکای کشور روسیه است.
آختانگ () یک کوه آتشفشانی در شبه‌جزیره کامچاتکای کشور روسیه است.
نظریه پول و اعتبار یک کتاب اقتصادی نوشته لودویگ فون میزس است که در سال ۱۹۱۲ برای اولین بار به زبان آلمانی منتشر شد. میزس در این کتاب نظریه خود دربارهٔ منشأ پول از طریق قضیه رگرسیون، که بر استدلال منطقی استوار است، را توضیح می‌دهد. این کتاب همراه با کتاب‌های "اصول علم اقتصاد" نوشته کارل منگر و "سرمایه و بهره" نوشته اویگن بوم فون باورک یکی از آثار بنیادی مکتب اتریش است. پول کالا امروز وجود دارد. میزس به منشأ، ماهیت و ارزش پول و تأثیر آن بر تعیین سیاست پولی می‌پردازد. این به همه سازگاری‌های پول مربوط نمی‌شود.
این به همه سازگاری‌های پول مربوط نمی‌شود. او از به اصطلاح قضیه رگرسیون استفاده می‌کند، بیانیه‌ای که با استدلال منطقی گام به گام جلو می‌برد. میزس توضیح می‌دهد که چرا پول به خودی خود مطالبه می‌شود. به گفته میزس، پول از نظر تاریخی پس از تقاضا برای کالای پولی در اقتصاد مبادله ای به وجود آمده است.
همخوان نوک‌زبانی () نوعی آوا است که با مسدود کردن مسیر هوا به کمک نوک زبان (apex) و در تعامل با اندام‌های تولید آوا در بخش بالایی از لب‌ها تا همخوان پس‌لثوی و احتمالاً پیش‌کام تولید می‌شود. این نوع همخوان با همخوان تیغه‌زبانی متفاوت است که از طریق ایجاد انسداد با تیغه زبان، درست پشت نوک آن، تولید می‌شود. گاهی "نوک‌زبانی" تنها برای تولید آوایی که فقط نوک زبان را درگیر می‌کند به‌کار می‌رود و "نوک‌تیغه‌زبانی" برای تولیدی که هر دو بخش نوک و تیغه زبان را درگیر می‌کند. با این حال، این تمایز همیشه مشخص نمی‌شود و
با این حال، این تمایز همیشه مشخص نمی‌شود و نوع دوم نیز گاهی به‌سادگی "نوک‌زبانی" نامیده می‌شود، به‌ویژه در توصیف تولید نوک‌زبانی دندانی. ازآنجایی که تماس تیغه‌ای نیز در ناحیه لثوی وجود دارد، همخوان‌های نوک‌تیغه‌زبانی دندانی نیز "همخوان دندانی‌لثوی" نامیده می‌شوند. این تمایز چندان رایج نیست و معمولاً تنها برای سایشی‌ها و انسایشی‌ها استفاده می‌شود؛ بنابراین، بسیاری از گویش‌های زبان انگلیسی دارای جفت‌های نوک‌زبانی یا تیغه‌زبانی مانند هستند. با این حال، برخی گویش‌های عربی، از جمله عربی حضرموتی در یمن، را
گویش‌های عربی، از جمله عربی حضرموتی در یمن، را به‌صورت تیغه‌زبانی و را به‌صورت نوک‌زبانی تلفظ می‌کنند. در زبان باسکی این تمایز برای همخوان‌های لثوی سایشی استفاده می‌شود. چینی ماندارین این تمایز را برای همخوان پس‌لثوی (زنجیره "لثوی‌کامی" و "برگشتی") به‌کار می‌برد. زبان لیلوئت از این ویژگی به‌عنوان یک تمایز ثانویه برای تفاوت‌گذاری بین آواک‌های نرمکامی‌شده و غیرنرمکامی‌شده استفاده می‌کند. تمایز میان نوک‌زبانی و تیغه‌زبانی در زبان‌های بومی استرالیا برای همخوان‌های خیشومی، توقفی و (معمولاً) تقریب‌زن جانبی رایج
خیشومی، توقفی و (معمولاً) تقریب‌زن جانبی رایج است. بیشتر گویش‌های زبان‌های بنگالی–آسامی بین توقف‌های دندانی–تیغه‌ای و توقف‌های نوک‌زبانی لثوی تمایز قائل می‌شوند. در زبان آسامی بالایی، این تمایز از بین رفته و فقط توقف‌های نوک‌زبانی باقی مانده‌اند. در زبان بنگالی غربی، توقف‌های نوک‌زبانی لثوی به توقف‌های نوک‌زبانی پس‌لثوی جایگزین شده‌اند. در الفبای آوانگاری بین‌المللی، نماد نوک‌زبانی‌ها است.
ژاپن یکی از مصرف‌کنندگان اصلی انرژی است و از نظر مصرف انرژی اولیه در رتبه پنجم جهان قرار دارد. سوخت‌های فسیلی ۸۸ درصد از انرژی اولیه ژاپن را در سال ۲۰۱۹ تشکیل می‌دادند. ژاپن بیشتر انرژی خود را به دلیل منابع کمیاب داخلی وارد می‌کند. از سال ۲۰۲۲، این کشور ۹۷ درصد نفت خود را وارد می‌کند و بزرگ‌ترین واردکننده گاز طبیعی مایع (LNG) در جهان است. ژاپن در حال افزایش اتکای خود به انرژی‌های تجدیدپذیر برای جایگزینی سوخت‌های فسیلی وارداتی است و در سال ۲۰۱۹ انرژی‌های تجدیدپذیر ۷٫۸ درصد از عرضه انرژی اولیه را به خود
تجدیدپذیر ۷٫۸ درصد از عرضه انرژی اولیه را به خود اختصاص داده است. ژاپن متعهد شده تا سال ۲۰۵۰ به انتشار خالص صفر برسد و هدفی را برای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای تا ۴۶ درصد از سطح سال ۲۰۱۳ تا سال ۲۰۳۰ تعیین کرده است. ژاپن اولین رآکتور هسته‌ای تجاری خود را در سال ۱۹۶۶ راه اندازی کرد و انرژی هسته ای را به عنوان یک اولویت استراتژیک ملی از سال ۱۹۷۳ به بعد معرفی کرد. پس از حادثه اتمی فوکوشیما در سال ۲۰۱۱، این استراتژی مورد ارزیابی مجدد قرار گرفت اما در نهایت مورد تأیید قرار گرفت. قبل از این حادثه، راکتورهای
مورد تأیید قرار گرفت. قبل از این حادثه، راکتورهای هسته‌ای حدود ۳۰ درصد از برق ژاپن را تأمین می‌کردند و این کشور اکنون در نظر دارد تا سال ۲۰۳۰ حداقل ۲۰ درصد از تولید برق خود را انرژی هسته‌ای تشکیل دهد. حادثه فوکوشیما همچنین منجر به کاهش ۱۶ درصدی کل تأمین انرژی اولیه (TPES) از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۹ شد.
همخوان تیغه‌زبانی () نوعی آوا است که با مسدود کردن مسیر هوا توسط تیغه زبان، یعنی سطح صاف جلوی زبان درست پشت نوک آن، در تماس با لب بالا، دندان‌ها، لثه و احتمالاً تا پشت پیش‌کام تولید می‌شود. با این حال، در تماس با پیش‌کام ممکن است قسمت‌هایی از پشت تیغه نیز درگیر باشند. این همخوان از همخوان نوک‌زبانی متمایز است که تنها با استفاده از نوک زبان تولید می‌شود. گاهی از «تیغه‌زبانی» تنها برای توصیف همخوان‌هایی استفاده می‌شود که فقط تیغه زبان را درگیر می‌کنند، در حالی که نوک زبان پایین‌تر است، و «نوک‌تیغه‌زبانی» برای
که نوک زبان پایین‌تر است، و «نوک‌تیغه‌زبانی» برای همخوان‌هایی به‌کار می‌رود که هم تیغه زبان و هم نوک بالابرده زبان را درگیر می‌کنند. این تمایز معمولاً فقط برای همخوان‌های قدامی که جلوی زبان را به‌کار می‌گیرند، اعمال می‌شود. مقایسه با نوک‌زبانی. برخی زبان‌ها میان همخوان‌های تیغه‌زبانی و نوک‌زبانی تمایز قائل می‌شوند: چون همخوان‌های تیغه‌زبانی از سطح صاف زبان استفاده می‌کنند، ناحیه تماس گسترده‌تری نسبت به همخوان‌های نوک‌زبانی دارند. در برخی زبان‌ها، همخوان‌های تیغه‌زبانی با انسدادی گسترده که تمام جلوی دهان از
تیغه‌زبانی با انسدادی گسترده که تمام جلوی دهان از کام سخت تا دندان‌ها را می‌پوشاند، ثبت شده‌اند، که مقایسه آن‌ها با همخوان‌های نوک‌زبانی را دشوار می‌کند. یک تلفظ رایج تیغه‌زبانی گاهی «همخوان دندانی‌لثوی» نامیده می‌شود. این تلفظ ناحیه لثوی را تا دندان‌ها پوشش می‌دهد، اما اندکی جلوتر از سایر همخوان‌های تیغه‌زبانی لثوی است، که ممکن است لثوی پسین در نظر گرفته شود. این در زبان فرانسوی رخ می‌دهد. مقایسه با لثوی. بخشی از سردرگمی در نام‌گذاری همخوان‌های تیغه‌زبانی، به معنای واقعی کلمه، به زاویه دید برمی‌گردد. وقتی
به معنای واقعی کلمه، به زاویه دید برمی‌گردد. وقتی به فردی که یک همخوان تیغه‌زبانی همخوان لثوی یا دندانی‌لثوی را تلفظ می‌کند نگاه می‌کنید، نوک زبان را می‌توان دید که پشت دندان‌ها را لمس می‌کند یا حتی بین دندان‌ها بیرون زده است، که این نام رایج «همخوان دندانی» را به آن داده است. از دید صوت‌شناسی، عنصر مهم محل انسداد پشتی‌ترین ناحیه است، که نقطه‌ای است که محفظه تشدید در دهان پایان می‌یابد. این محل اندازه، شکل و آکوستیک دهان را تعیین می‌کند، که هارمونیک‌های واکه‌ها را تولید می‌کند؛ بنابراین، تاجی‌های فرانسوی
را تولید می‌کند؛ بنابراین، تاجی‌های فرانسوی لثوی هستند و تفاوتشان با لثوی‌های انگلیسی بیشتر در تیغه‌زبانی بودن است تا نوک‌زبانی (در فرانسوی، زبان صاف‌تر است). همخوان‌های دندانی تیغه‌زبانی واقعی در برخی زبان‌ها، مانند هندوستانی، بدون تماس لثوی وجود دارند که از همخوان‌های فرانسوی متفاوت هستند. با این حال، گستره تماس اهمیت دارد، زیرا شکل زبان در ناحیه پشتی و به تبع آن شکل محفظه تشدید را تحت تأثیر قرار می‌دهد. همچنین، اگر رهاسازی یک همخوان دندانی‌لثوی ناگهانی نباشد، ممکن است زبان از سقف دهان از عقب به جلو جدا
ممکن است زبان از سقف دهان از عقب به جلو جدا شود و تلفظ از لثوی به دندانی تغییر کند. در الفبای آوانگاری بین‌المللی، نماد همخوان‌های تیغه‌زبانی است.
بهروز اثباتی (زادهٔ ۱۳۳۸ تهران) سرتیپ دوم سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است، که هم‌اکنون به‌عنوان فرمانده قرارگاه فضای مجازی ستاد کل نیروهای مسلح فعالیت می‌کند. وی فعالیت نظامی را پس از وقوع انقلاب ۱۳۵۷ در سپاه پاسداران آغاز کرد و در خلال جنگ ایران و عراق از اعضای این نهاد بود. او از ۱۳۶۵ تا ۱۳۷۰ مسئول انتشارات سپاه پاسداران بود و از سال ۱۳۷۱ تا اوائل دهه ۱۳۸۰ مسئولیت طرح و برنامه تبلیغات و انتشارات سپاه را برعهده داشت. اثباتی از ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۵ مدیرعامل بنیاد فرهنگی روایت فتح بود، از ۱۳۸۵ تا ۱۳۸۷ به‌عنوان معاون
روایت فتح بود، از ۱۳۸۵ تا ۱۳۸۷ به‌عنوان معاون فرهنگی و پرورشی نیروی مقاومت بسیج فعالیت می‌کرد، از ۱۳۸۷ تا ۱۳۸۸ جانشین فرهنگی ستاد کل سپاه پاسداران بود و در فاصله سال‌های ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۰ به‌عنوان مسئول مطالعات و امور راهبردی فرهنگی ستاد کل نیروهای مسلح فعالیت می‌کرد. وی از ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۳ معاون فرهنگی سازمان بسیج بود و در فاصله سال‌های ۱۳۹۳ تا ۱۳۹۷ فرماندهی قرارگاه سایبری ستاد کل نیروهای مسلح را برعهده داشت.
فضاهای منفی ششمین آلبوم استودیویی از خوانندهٔ آمریکایی پاپی می‌باشد که در ۱۵ نوامبر سال ۲۰۲۴ از سوی سومرین رکوردز منتشر گردید. ترکیب‌بندی. از نظر موسیقایی، این آلبوم در سبک‌هایی همچون متال‌کور، آلترناتیو راک، سینث-پاپ، پاپ متال، آرنا راک، و اینداستریال، توصیف شده است و عناصری از هایپرپاپ، گرانج، اسپیس راک و تک-متال را نیز در خود دارد.
شاهوردیان (زبان ارمنی: ), یکی از نام‌های خانوادگی رایج در میان ارمنیان می‌باشد.
زیگ پنجمین آلبوم استودیویی از خواننده-ترانه‌پرداز آمریکایی پاپی می‌باشد که در ۲۷ اکتبر سال ۲۰۲۳ از سوی سومرین منتشر گردید.
تلو تلو پنجمین آلبوم چندآهنگهٔ خواننده-ترانه‌پرداز آمریکایی پاپی می‌باشد در ۱۴ اکتبر سال ۲۰۲۲ از سوی ریپابلیک و لاوا منتشر گردید.
بی‌ثباتی چهارمین آلبوم استودیویی از خواننده-ترانه‌پرداز آمریکایی پاپی می‌باشد که در ۲۴ سپتامبر سال ۲۰۲۱ از سوی سومرین رکوردز منتشر گردید.
ویتنام از چهار منبع اصلی انرژی تجدیدپذیر: برق آبی، انرژی بادی، انرژی خورشیدی و زیست‌توده بهره می‌برد. در پایان سال ۲۰۱۸، انرژی آبی بزرگ‌ترین منبع انرژی تجدیدپذیر بود که حدود ۴۰ درصد به کل ظرفیت برق کشوری کمک کرد. در سال ۲۰۲۰، انرژی بادی و خورشیدی در مجموع ۱۰ درصد از تولید برق کشور را به خود اختصاص دادند که در حال حاضر به هدف در نظر گرفته شده دولت برای سال ۲۰۳۰ دست یافته است که موید جابجایی آتی در رشد ظرفیت زغال‌سنگ است. در پایان سال ۲۰۲۰، مجموع ظرفیت نامی انرژی خورشیدی و بادی به بیش از ۱۷ گیگاوات رسیده بود.
خورشیدی و بادی به بیش از ۱۷ گیگاوات رسیده بود. بیش از ۲۵ درصد از مجموع ظرفیت انرژی را منابع انرژی تجدیدپذیر متغیر (بادی، خورشیدی) تشکیل می‌دهد. تولید برق تجاری از زیست توده در حال حاضر کند پیش می‌رود و فقط به ارزش‌گذاری باگاس محدود می‌شود، اما در بخش‌های محصولات جنگلی، زباله‌های کشاورزی و شهری رو به رشد است. دولت در حال مطالعه روی یک استاندارد پرتفوی تجدیدپذیر است که می‌تواند این منبع انرژی را ارتقا دهد. در حالی که سرمایه‌گذاری روی انرژی بادی و خورشیدی در ویتنام جذاب است، ظرفیت موجود به دلیل کمبود ظرفیت
ویتنام جذاب است، ظرفیت موجود به دلیل کمبود ظرفیت انتقال انرژی الکتریکی و عدم جایگزینی برای سیاست خرید تضمینی برق که اعتبارش به پایان رسیده، کمتر مورد استفاده قرار می‌گیرد. پیش از اتمام تاریخ اعتبار سیاست خرید تضمینی برق اولیه انرژی خورشیدی (FIT) به مبلغ ۹۳٫۵ دلار آمریکا برای هر مگاوات ساعت، ظرفیت نامی فتوولتائیک خورشیدی (PV) ویتنام از ۸۶ مگاوات در سال ۲۰۱۸ به حدود ۴٫۵ گیگاوات در پایان ماه ژوئن ۲۰۱۹ افزایش یافت. این مقدار تا پایان سال ۲۰۲۰ به حدود ۱۶٫۵ گیگاوات رسید این امر نمایانگر نرخ نصب سالانه سرانه حدود
رسید این امر نمایانگر نرخ نصب سالانه سرانه حدود ۹۰ وات در سال است که ویتنام را در بین کشورهای پیشرو جهانی قرار می‌دهد. از سال ۲۰۱۹، ویتنام دارای بیشترین ظرفیت نامی در آسیای جنوب شرقی است. در سال ۲۰۲۰، ۱۰۲ نیروگاه خورشیدی با ظرفیت کل ۶٫۳ گیگاوات در کشور در حال فعالیت است. از سال ۲۰۲۱، ویتنام به یکی از موفق‌ترین کشورهای آسه‌آن در جذب سرمایه‌گذاری در انرژی تجدیدپذیر و ترویج انواع انرژی تجدیدپذیر در داخل کشور تبدیل شده است. ویتنام با بیش از ۴۷۰ گیگاوات پتانسیل فنی در ۲۰۰ کیلومتر از ساحل، بزرگ‌ترین پتانسیل
فنی در ۲۰۰ کیلومتر از ساحل، بزرگ‌ترین پتانسیل انرژی بادی دریایی بین کشورهای آسه‌آن را دارد. این مقدار معادل حدود ۶ برابر مجموع ظرفیت نامی کشور نسبت به هر منبع دیگر تا سال ۲۰۲۲ است. این امر فرصت‌هایی را برای تأمین تقاضای داخلی و همچنین صادرات به کشورهای دیگر همچون سنگاپور فراهم می‌کند. برق‌آبی. از سال ۱۹۷۵، ویتنام چندین پروژه برق‌آبی را توسعه داده است که از آن جمله: برق‌آبی سون لا (۲۴۰۰ مگاوات)، برق‌آبی لای چو (۱۲۰۰ مگاوات)، برق توی هوی گوانگ (Thuy Huoi Quang) (۵۶۰ مگاوات) است. در پایان سال ۲۰۱۸، ویتنام
(۵۶۰ مگاوات) است. در پایان سال ۲۰۱۸، ویتنام دارای ۸۱۸ پروژه برق‌آبی با مجموع ظرفیت‌نامی ۲۳٬۱۸۲ مگاوات و ۲۸۵ نیروگاه برق‌آبی کوچک با مجموع ظرفیتی در حدود ۳٬۳۲۲ مگاوات بود. طبق طرح جامع توسعه ملی انرژی بازنگری شده برای دوره ۲۰۱۱–۲۰۲۰ با چشم‌انداز سال ۲۰۳۰ (که همچنین PDP 7A/ PDP 7 بازنگری شده نیز نامیده می‌شود): منابع انرژی آبی ویتنام دارای ظرفیت انرژی آبی قابل بهره‌برداری حدود ۳۸–۲۵ گیگاوات است. ۶۰ درصد از این ظرفیت در شمال کشور، ۲۷ درصد در مرکز و ۱۳ درصد در جنوب متمرکز است. تقریباً همه پروژه‌های انرژی آبی
جنوب متمرکز است. تقریباً همه پروژه‌های انرژی آبی با ظرفیت بیش از ۱۰۰ مگاوات توسعه یافته‌اند. ویتنام دارای ۱۰۰۰ مکان شناسایی شده برای نیروگاه‌های انرژی آبی کوچک است که در محدوده ۱۰۰ کیلووات تا ۳۰ مگاوات، با مجموع ظرفیتی بیش از ۷۰۰۰ مگاوات قرار دارند. این مکان‌ها بیشتر در کوه‌های شمالی، جنوب ساحل مرکزی و سنترال هایلندز واقع شده‌اند. اثرات زیست‌محیطی در ماه اکتبر ۲۰۱۸، وزارت صنعت و تجارت و کمیته مردمی استانی ۴۷۴ پروژه انرژی آبی و ۲۱۳ سایت بالقوه را لغو کرد، با اذعان به اینکه تأثیر آنها بر محیط‌زیست و جامعه
با اذعان به اینکه تأثیر آنها بر محیط‌زیست و جامعه جهت برآورده کردن منافع پیش‌بینی شده در امور مهار سیل، آبیاری و تولید انرژی موفقیت‌آمیز نبود. بیشتر این پروژه‌های حذف شده در کوهستان‌ها و استانهای مرکزی (midland provinces) شمال، ارتفاعات مرکزی و استان‌های ساحلی مرکزی قرار داشتند و مجری آنها شرکت خصوصی بود. تصمیم‌گیری جهت لغو حدود نیمی از پروژه‌های در دست اجرا به خاطر یکسری حوادث برقی‌آبی کوچک و متوسط، به ویژه در فصل بارندگی بود. این نشانه آن است که سازوکارها و سیاست‌های انگیزشی برای بخش برق‌آبی در جهت جذب
و سیاست‌های انگیزشی برای بخش برق‌آبی در جهت جذب توسعه‌دهندگان بسیار کارآمد بوده است. عواقب منفی توسعه انرژی برق‌آبی شامل موارد ذیل است: انرژی باد. در روز ۳۱ مه ۲۰۱۹، ۷ نیروگاه بادی با ظرفیت نامی ۳۳۱ مگاوات در حال بهره‌برداری بود. در ماه ژوئیه ۲۰۲۲، به خاطر افزوده شدن ۸۴ نیروگاه بادی جدید، ظرفیت نامی دست‌کم به ۴٬۰۰۰ مگاوات افزایش یافت. طرح جامع توسعه انرژی بازنگری شده پی‌دی‌پی ۷ (PDP 7) که در سال ۲۰۱۶ منتشر شد، مقرر داشت که هدف ویتنام دستیابی به مجموع ظرفیت نیروگاه‌های بادی ۸۰۰ مگاوات تا سال ۲۰۲۰، ۲٬۰۰۰
نیروگاه‌های بادی ۸۰۰ مگاوات تا سال ۲۰۲۰، ۲٬۰۰۰ مگاوات تا سال ۲۰۲۵ و ۶٬۰۰۰ مگاوات تا سال ۲۰۳۰ است. در میانه سال ۲۰۱۹، تعداد پروژه‌های در حال ساخت مطابق با دستیابی به هدف سال ۲۰۲۰ بود و تعداد پروژه‌های در مرحله «تصویب»، دو برابر مقداری بود که برای دستیابی به هدف ۲۰۲۵ مورد نیاز بود. نیروگاه بادی نیروگاه بادی باک لیئو، یک پروژه ۹۹ مگاواتی است که توانایی فنی و اقتصادی انرژی بادی در مقیاس بزرگ در ویتنام را نشان می‌دهد. این نیروگاه اولین پروژه در آسیا است که روی گِل‌پهنه (mudflats) میان کشندی واقع شده است. به
گِل‌پهنه (mudflats) میان کشندی واقع شده است. به عنوان اولین پروژه از این نوع، از مزیت خرید تضمینی ۹٫۸ سنت بر کیلووات‌ساعت و شرایط مالی خاص بانک صادرات-واردات ایالات متحده برخوردار شد. در ماه آوریل ۲۰۱۹، مجتمع انرژی تجدیدپذیر ترونگ نام افتتاح شد. این مجتمع که در استان نین توان ساخته شده است محل استقرار نیروگاه بادی (با سرمایه‌گذاری ۴٬۰۰۰ میلیارد دانگ) و یک نیروگاه فتوولتائیک خورشیدی (با ظرفیت ۲۰۴ مگاوات و مجموع سرمایه‌گذاری ۶٬۰۰۰ میلیارد دانگ) است. پروژه انرژی تانگ لانگ ویند (Thang Long Wind) توسعه در مقیاس
تانگ لانگ ویند (Thang Long Wind) توسعه در مقیاس بزرگ یک نیروگاه دریایی در نزدیکی ناحیه کِ گا (Kê Gà) در استان بین توان را در نظر دارد. در سال ۲۰۲۰ سه پروژه دای فونگ (به ظرفیت ۴۰ مگاوات) در بین توان، هئونگ لین ۱ (Huong Linh 1) (به ظرفیت ۳۰ مگاوات) در کوانگ تری و فاز ۲ مجتمع ترونگ نام (به ظرفیت ۶۴ مگاوات) در نین توان شروع به فعالیت کرد. تا روز ۲۱ ژوئیه ۲۰۲۱، ۱۳ نیروگاه بادی با مجموع ظرفیت ۶۱۱٫۳۳ مگاوات وجود داشت که مجوز بهره‌برداری تجاری دریافت کرده‌اند. نیروگاه بادی پهنه میان‌کشندی دونگ های-۱ به ظرفیت ۱۰۰
بادی پهنه میان‌کشندی دونگ های-۱ به ظرفیت ۱۰۰ مگاوات در ترا وین در ماه ژانویه ۲۰۲۲ آغاز شد. منابع باد منابع باد ویتنام بیشتر در امتداد کناره ساحلی به طول بیش از ۳٬۰۰۰ کیلومتر و در تپه‌ها و ارتفاعات نواحی مرکزی و شمالی واقع شده است. مطالعه برنامه مساعدت مدیریت بخش انرژی (ESMAP) بانک جهانی (جدول ذیل را مشاهده کنید) برآورد کرد که بیش از ۳۹ درصد مساحت ویتنام دارای میانگین سرعت بادی بیش از ۶ متر در ثانیه در ارتفاع ۶۵ متری است که معادل ظرفیت کل ۵۱۲ گیگاوات است. تخمین زده شد که بیش از ۸ درصد از مساحت خشکی ویتنام
زده شد که بیش از ۸ درصد از مساحت خشکی ویتنام دارای میانگین سرعت باد سالانه بیش از ۷ متر بر ثانیه است که معادل ظرفیت کل ۱۱۰ گیگاوات می‌باشد. نیروگاه بادی دریایی در ماه مه ۲۰۲۳، دولت ویتنام طرح توسعه انرژی ۸ (PDP8) را تصویب کرد که مشتمل بر نیروگاه بادی دریایی وارد مدار شده به ظرفیت ۶ گیگاوات تا سال ۲۰۳۰ بود. با این وجود به خاطر برخی موانع قانونی، تا ماه اوت ۲۰۲۴ هیچ نیروگاه بادی دریایی در دست ساخت نبود و در نتیجه، در این مرحله بعید به نظر می‌رسد که هدف ۶ گیگاوات محقق شود. اخیراً وزارت صنایع و تجارت یک برنامه
محقق شود. اخیراً وزارت صنایع و تجارت یک برنامه پایلوت نیروگاه بادی دریایی توسعه یافته توسط دولت را پیشنهاد کرده است، هر چند این فقط در فاز طراحی است. انرژی خورشیدی. ظرفیت نامی در پایان ماه ژوئیه ۲۰۲۱، مجموع ظرفیت نامی انرژی خورشیدی حدود ۱۹٬۴۰۰ MWp بود (که نزدیک به ۹٬۳۰۰ MWp آن مربوط به انرژی خورشیدی پشت‌بام است) این مقدار معادل حدود ۱۶٬۵۰۰ مگاوات است که حدود ۲۵ درصد از مجموع ظرفیت نامی تمام منابع سیستم انرژی کشور را به خود اختصاص داده است. سیاست‌های خرید تضمینی برق سخاوتمندانه و حمایتی همچون معافیت
خرید تضمینی برق سخاوتمندانه و حمایتی همچون معافیت مالیاتی، محرک‌های مستقیم کلیدی رونق انرژی خورشیدی فتوولتائیک در ویتنام بودند. محرک‌های اصلی شامل خواست دولت در جهت افزایش خودکفایی در بخش انرژی و مطالبه عمومی برای کیفیت محیطی محلی است. یک مانع کلیدی، محدودیت ظرفیت شبکه انتقال است. منابع خورشید ویتنام پتانسیل بزرگی برای توسعه برق خورشیدی، به ویژه در نواحی مرکزی و به‌طور خاص مناطق جنوبی دارد. متوسط مدت تابش آفتاب در شمال، در گستره ۱٬۵۰۰ تا ۱٬۷۰۰ ساعت تابش در سال است. در این اثنا، نواحی مرکزی و جنوبی دارای
سال است. در این اثنا، نواحی مرکزی و جنوبی دارای متوسط مدت تابش آفتاب سالانه بالاتری، یعنی از ۲٬۰۰۰ تا ۲٬۶۰۰ ساعت در سال هستند. میانگین شدت تابش خورشیدی روزانه در شمال، ۳٫۶۹ کیلووات‌ساعت بر مترمربع و در جنوب ۵٫۹ کیلووات‌ساعت بر مترمربع است. میزان تابش خورشید به مقدار ابر و اتمسفر هر مکان بستگی دارد. از یک ناحیه تا ناحیه دیگر، اختلاف چشمگیری در تابش خورشید وجود دارد. اغلب شدت تابش در ناحیه جنوب بیشتر از ناحیه شمال است. تاریخچه بر اساس برنامه انرژی نخست‌وزیر در سال ۲۰۱۶، انتظار بر این بود که تولید انرژی
در سال ۲۰۱۶، انتظار بر این بود که تولید انرژی خورشیدی در سال ۲۰۲۰ به ۸۵۰ مگاوات، در سال ۲۰۲۵ به حدود ۴٬۰۰۰ مگاوات و در سال ۲۰۳۰ به حدود ۱۲٬۰۰۰ مگاوات برسد. در نیمه اول سال ۲۰۱۸، وزارت صنایع و تجارت ۲۷۲ نیروگاه خورشیدی در برنامه‌ریزی صورت گرفته با ظرفیت کل حدود ۱۷٬۵۰۰ مگاوات ثبت کرد که ۹ برابر ظرفیت نیروگاه برق‌آبی هوآ بین و ۷ برابر نیروگاه برق‌آبی سون لا بود. در پایان سال ۲۰۱۸، حدود ۱۰٬۰۰۰ مگاوات ثبت شده بود که ۸٬۱۰۰ مگاوات از آن به تازگی به برنامه افزوده شده بود، بیش از ۱۰۰ پروژه توافق‌نامه خرید برق به
شده بود، بیش از ۱۰۰ پروژه توافق‌نامه خرید برق به امضاء رسید و دو پروژه با ظرفیت کل حدود ۸۶ مگاوات به بهره‌برداری رسید. در پایان روز ۳۰ ژوئن ۲۰۱۹، ۸۲ نیروگاه خورشیدی با ظرفیت کل حدود ۴٬۴۶۴ مگاوات توسط مرکز ملی تنظیم مقررات برق تصویب و سفارش داده شد. این پروژه‌ها، بر طبق تصویب‌نامه 11/2017/QD-TTg نخست‌وزیر، مستحق خرید برق با قیمتی معادل ۹٫۳۵ US¢/kWh برای یک دوره بیست ساله بودند. در آن زمان، انرژی خورشیدی ۸٫۲۸ درصد از ظرفیت نامی سیستم برق ویتنام را دربرداشت. در سال ۲۰۱۹، انتظار بر این بود تا ۱۳ نیروگاه
در سال ۲۰۱۹، انتظار بر این بود تا ۱۳ نیروگاه خورشیدی با ظرفیت کل ۶۳۰ مگاوات به بهره‌برداری برسد و تعداد کل نیروگاه‌های خورشیدی به ۹۵ نیروگاه بالغ شود. ظرفیت نامی واقعی در پایان سال ۲۰۱۹ به حدود ۵ گیگاوات رسید. نیروگاه خورشیدی چند پروژه مرتبط با انرژی خورشیدی در ویتنام ساخته شده است: انرژی زیست‌توده. ویتنام به عنوان کشوری مبتنی بر کشاورزی، پتانسیل بزرگی در امر انرژی زیست‌توده دارد. گونه‌های اصلی زیست‌توده: سوخت چوبی، زائدات کشاورزی (بقایای محصول)، فضولات دام، پسماند جامد شهری و سایر پسماند زیست‌تجزیه‌پذیر
پسماند جامد شهری و سایر پسماند زیست‌تجزیه‌پذیر هستند. منبع انرژی زیست‌توده را می‌توان با سوزاندن مستقیم یا شکل‌دهی زیست‌سوخت مورد استفاده قرار داد. از وقتی که نخست‌وزیر، تصویب‌نامه 24/2014/QD-TTg مرتبط با سازوکارهای حمایت از توسعه پروژه‌های انرژی زیست‌توده در ویتنام را صادر کرد، بسیاری از محصولات جانبی کشاورزی به منبع مهمی از مواد اولیه تبدیل شده و جهت ایجاد منبع بزرگ انرژی مورد استفاده مجدد قرار می‌گیرند. همانند صنعت نیشکر پتانسیل انرژی زیست‌توده از باگاس بسیار زیاد است. اگر از باگاس به عنوان منبعی کامل و
زیاد است. اگر از باگاس به عنوان منبعی کامل و تأثیر گذار استفاده شده و مورد بهره‌برداری قرار گیرد برق قابل توجهی را تأمین خواهد کرد، بنابراین کمکی در جهت تضمین امنیت ملی انرژی است. در ماه نوامبر ۲۰۱۸، ۳۸ کارخانه قند در ویتنام با مجموع ظرفیتی در حدود ۳۵۲ مگاوات از زیست‌توده برای تولید برق و گرما بهره می‌بردند. در میان آنها، تنها ۴ نیروگاه در شبکه با مجموع ظرفیت ۸۲٫۵۱ مگاوات (۲۲٫۴ درصد) وجود داشت که ۱۵ درصد از برق تولید شده از زیست‌توده را با قیمتی معادل ۵٫۸ US¢/kWh به شبکه می‌فروخت. تا پایان سال ۲۰۱۸، ۱۰
US¢/kWh به شبکه می‌فروخت. تا پایان سال ۲۰۱۸، ۱۰ نیروگاه زیست‌توده دیگر با مجموع ظرفیت ۲۱۲ مگاوات به بهره‌برداری رسید. انرژی پسماند جامد (تولید انرژی از پسماند). به‌طور میانگین روزانه نزدیک به ۳۵ هزار تن پسماند جامد خانگی شهری و ۳۴ هزار تن پسماند جامد خانگی روستایی رها می‌شود. در شهرهای بزرگ همچون هانوی و هوشی‌مین، روزانه ۷٬۰۰۰ تا ۸٬۰۰۰ تن پسماند وجود دارد. مقداری پسماند به دلیل عدم استفاده کامل برای تولید انرژی به هدر می‌رود. در اوایل سال ۲۰۱۹، ویتنام دارای ۹٫۰۳ مگاوات برق از طریق انرژی از پسماند (WtE)
۹٫۰۳ مگاوات برق از طریق انرژی از پسماند (WtE) بود. نیروگاه گو کَت (Go Cat) دارای ظرفیت ۲٫۴۳ مگاوات، نیروگاه تصفیه‌خانه پسماند جامد تولید انرژی کن تو (Can Tho) دارای ظرفیت ۶ مگاوات، و تصفیه خانه پسماندهای صنعتی تولید برق در منطقه دفع پسماند نام سون (Nam Son) دارای ظرفیت ۰٫۶ مگاوات است. در روز ۱۸ فوریه ۲۰۱۹، پروژه نیروگاه تبدیل پسماند به انرژی هائو گیانگ(استان هائو گیانگ) دارای ظرفیت ۱۲ مگاوات خواهد بود که فاز ۱ (به ظرفیت ۶ مگاوات) در سال ۲۰۱۹ به بهره‌برداری خواهد رسید و فاز ۲ (به ظرفیت ۶ مگاوات) در سال ۲۰۲۴
رسید و فاز ۲ (به ظرفیت ۶ مگاوات) در سال ۲۰۲۴ اجرا خواهد شد. این نیروگاه با ولتاژ ۲۲ کیلو ولت به شبکه سراسری برق متصل می‌شود. پروژه نیروگاه تبدیل پسماند به انرژی فو تو (استان فو تو) دارای ظرفیت ۱۸ مگاوات خواهد بود که فاز ۱ (به ظرفیت ۹ مگاوات) در سال ۲۰۲۰ به بهره‌برداری می‌رسد و فاز ۲ (۹ مگاوات) سفارش داده شده در سال ۲۰۲۶ راه‌اندازی خواهد شد. این نیروگاه با ولتاژ ۱۱۰ کیلوولت به شبکه سراسری برق متصل می‌شود. بر اساس تصمیم 2068/QD-TTg در مورد تصویب استراتژی توسعه انرژی تجدیدپذیر ویتنام تا سال ۲۰۳۰ با چشم‌انداز