payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جنگ خنده‌دار کثیف کوچک (با عنوان اصلی No habrá más penas ni olvido به‌معنای «دیگر اندوه و فراموشی در کار نخواهد بود») فیلمی کمدی-درام محصول سال ۱۹۸۳ سینمای آرژانتین به کارگردانی اکتور الیورا است که بر پایهٔ رمانی از اسوالدو سوریانو و با فیلم‌نامه‌ای از خود او و روبرتو کوسا ساخته شده است. این فیلم توسط فرناندو آیالا و لوییس او. رپتو تهیه شده و بازیگرانی همچون فدریکو لوپی، میگل آنخل سولا، اولیسس دومونت، هکتور بیدونده و ویکتور لاپلاس در آن ایفای نقش می‌کنند. این فیلم که در اوایل دههٔ ۱۹۷۰ و در روستایی خیالی در
فیلم که در اوایل دههٔ ۱۹۷۰ و در روستایی خیالی در مرکز آرژانتین می‌گذرد، منازعهٔ سیاسی بین شهردار و معاونش را به تصویر می‌کشد که به درگیری مسلحانه‌ای تمام‌عیار بین نیروهای پلیس، شبه‌نظامیان راست‌گرا (AAA) و چپ‌گرایان مونتونروس تبدیل می‌شود. زمینه. این فیلم بر پایهٔ درگیری‌های سیاسی واقعی دههٔ ۱۹۷۰ در آرژانتین ساخته شده است. ماجرای فیلم اشاره‌ای غیرمستقیم به نزاع خونین میان جناح چپِ جنبش پرونیست یعنی مونتونروس و جناح راستِ وفادار به خوان پرون دارد. اکران. فیلم نخستین‌بار در ۲۲ سپتامبر ۱۹۸۳ در آرژانتین اکران
نخستین‌بار در ۲۲ سپتامبر ۱۹۸۳ در آرژانتین اکران شد و سپس در جشنواره‌هایی چون جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو، جشنواره بین‌المللی فیلم برلین، جشنواره فیلم پلیسی کونیاک در فرانسه و جشنواره فیلمسازان نو / فیلم‌های نو در نیویورک به نمایش درآمد. واکنش منتقدان. وینسنت کانبی، منتقد "نیویورک تایمز" نوشت: «فیلم چنان با بازی‌های قوی و ضرباهنگ حساب‌شده‌ای پیش می‌رود که تماشاگر فرصت نمی‌کند به معنای عمیق‌تری بیندیشد؛ اگرچه پایان فیلم تلخ است، اما همین که چنین فیلمی ساخته شده، آن هم با این سبک و سیاق، مایهٔ
فیلمی ساخته شده، آن هم با این سبک و سیاق، مایهٔ امیدواری‌ست.» جوایز. برنده نامزد
فصل ۱۸–۲۰۱۷ لیگ دسته اول فوتبال ارمنستان بیست و ششمین فصل از زمان تأسیس آن و رقابت‌های فوتبال دسته دوم ارمنستان بود. در ۷ اوت ۲۰۱۷ آغاز شد و در ۲۸ مه ۲۰۱۸ به پایان رسید. بانانتس مدافع عنوان قهرمانی لیگ دسته اول فوتبال ارمنستان ۱۷-۲۰۱۶ است. تغییرات تیم. ۳ تیم تازه تأسیس به فصل لیگ دسته اول فوتبال ارمنستان ۱۸-۲۰۱۷ پیوسته‌اند: ورزشگاه‌ها و موقعیت‌ها. ۱۰ تیم در مسابقات این فصل شرکت خواهند کرد که از این تعداد، تنها ۴ تیم - آرتساخ، اربونی، لوری، و آرارات-مسکو - واجد شرایط صعود به لیگ برتر فوتبال ارمنستان ۱۹–۲۰۱۸
شرایط صعود به لیگ برتر فوتبال ارمنستان ۱۹–۲۰۱۸ تا پایان مسابقات هستند. ۶ تیم باقیمانده، تیم‌های ذخیره باشگاه‌های فوتبالی هستند که در حال حاضر در مسابقات لیگ برتر ارمنستان شرکت می‌کنند. جدول لیگ. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt; آمارهای فصل. گلزنان برتر. As of 2۸ مه ۲۰۱۸
لیگ دسته اول فوتبال ارمنستان ۲۱–۲۰۲۰ بیست و نهمین فصل از زمان تأسیس آن بود. در ۱۴ اوت ۲۰۳۰ آغاز شد و در ۲۹ مه ۲۰۲۱ به پایان رسید جدول لیگ. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt;
راین دی سندبرگ (۱۸ سپتامبر ۱۹۵۹–۲۸ ژوئیه ۲۰۲۵)، ملقب به " راینو "، بازیکن، مربی و مدیر حرفه‌ای بیسبال آمریکایی بود. او ۱۶ فصل در لیگ برتر بیسبال به عنوان بازیکن دوم برای تیم‌های فیلادلفیا فیلیز (۱۹۸۱) و شیکاگو کابز (۱۹۸۲–۱۹۹۴، ۱۹۹۶–۱۹۹۷) بازی کرد. سندبرگ پس از شروعی نه چندان درخشان در دوران حرفه‌ای خود، تدریجاً توانست برای خود شهرت و اعتباری کسب کند. پس از آن، سندبرگ خود را به عنوان یکی از نامزدهای همیشگی آل استار و دستکش طلایی تثبیت کرد و از سال ۱۹۸۳ تا ۱۹۹۱، ۱۰ بار به صورت متوالی در آل استار حضور یافت و ۹
۱۰ بار به صورت متوالی در آل استار حضور یافت و ۹ بار پیاپی دستکش طلایی را از آن خود کرد. درصد فیلدینگ ۰٫۹۸۹ او در دوران حرفه‌ای‌اش، زمانی که در سال ۱۹۹۷ بازنشسته شد، یک رکورد در لیگ‌های اصلی در بیس دوم بود. او با هفت جایزه سیلور اسلاگر، با خوزه آلتووه، در بیشترین تعداد جایزه سیلور اسلاگر برای یک بازیکن بیس دوم مشترک است. در سال ۲۰۰۵، سندبرگ به تالار مشاهیر ملی بیسبال راه یافت. سندبرگ پس از دوران بازیگری‌اش، در لیگ‌های پایین‌تر برای تیم‌های کابز و فیلیز مربیگری کرد. پس از مدت کوتاهی خدمت به عنوان مربی پایه
کرد. پس از مدت کوتاهی خدمت به عنوان مربی پایه برای فیلیز، در اواسط فصل ۲۰۱۳ سرمربی فیلیز شد و تا زمان استعفایش در اواسط فصل ۲۰۱۵ در این سمت خدمت کرد.
اسطوره‌‍‌شناسی گیلکی یا افسانه‌های مردم گیلان شامل باورهای محلی، داستان‌ها و شخصیت‌های اساطیری است که در فرهنگ شفاهی مردم گیلک رواج دارد. این اسطوره‌ها نشان‌دهنده‌ی جهان‌بینی و ارزش‌های اخلاقی مردم گیلان در ارتباط با طبیعت، جامعه و مذهب هستند. شخصیت‌های اساطیری. کوکو تی‌تی (Kuku Titi). پرنده‌ای افسانه‌ای با صدای حزن‌انگیز که در گیلان نماد یتیمی یا تنبلی شناخته می‌شود. روایت کوکو تی‌تی داستان دخترک یتیمی است که مادرش را از دست می‌دهد و به‌صورت نمادین پرنده‌ای تنها و غمگین می‌شود. سِهره (Sehreh). جوان تهیدستی
تنها و غمگین می‌شود. سِهره (Sehreh). جوان تهیدستی که عاشق دختر پادشاه می‌شود و برای به‌دست آوردن دل او، تبدیل به پرنده‌ای می‌شود. این پرنده اکنون همیشه در جنگل‌ها دنبال تکه چوب مناسب می‌گردد تا شرط پادشاه را برآورده کند. آب‌لاکو (Ab Laku). در گیلکی به معنی «دختر آب» یا «لاک‌پشت». داستانی از تازه‌عروسی که ناگهان به شکل لاک‌پشت درآمده و در آبنه شناور می‌ماند تا اینکه ناپدید می‌شود. سیاگالش (Sia-Galesh). نماد فرهنگ دامداری و طبیعت‌دوستی در شرق گیلان و تالش؛ افسانه‌هایی درباره نگهبانان طبیعت و درختان مقدس در
درباره نگهبانان طبیعت و درختان مقدس در فرهنگ روستایی گیلک وجود دارد. عروس‌گوله (Arus‑Guleh). نمایش سنتی نوروزی: حضور شخصیت‌هایی مانند «یساقول» (غول) و «نازخانوم» (عروس) که نماد خیر و شر‌اند؛ با اجرای رقص و ترانه در شب‌های نوروزی در برخی شهرهای گیلان.
پاکستان رنجرز () دو سپاه شبه‌نظامی فدرال اجرای قانون در پاکستان هستند. این دو سپاه عبارتند از رنجرهای پنجاب (که در استان پنجاب با ستاد مرکزی در لاهور فعالیت می‌کنند) و رنجرهای سند (که در استان سند با ستاد مرکزی در کراچی فعالیت می‌کنند). یک ستاد مرکزی سپاه سوم در اسلام‌آباد وجود دارد، اما فقط برای واحدهایی است که از سپاه دیگر برای انجام وظایف در پایتخت فدرال منتقل می‌شوند. هر دوی آنها بخشی از نیروهای مسلح غیرنظامی هستند. این سپاه‌ها از نظر اداری تحت نظر نیروی زمینی پاکستان اما تحت ساختارهای فرماندهی جداگانه
زمینی پاکستان اما تحت ساختارهای فرماندهی جداگانه فعالیت می‌کنند و یونیفرم‌های کاملاً متفاوتی می‌پوشند. با این حال، آنها معمولاً توسط افسرانی که از ارتش پاکستان مأمور شده‌اند، فرماندهی می‌شوند. هدف اصلی آنها تأمین امنیت و دفاع از مرز تقریباً ۲۲۰۰ کیلومتری (۱۴۰۰ مایلی) هند و پاکستان است که به‌طور متقابل به رسمیت شناخته شده است. این مرز شامل خط کنترل به شدت نظامی در درگیری کشمیر نمی‌شود، جایی که استان پنجاب پاکستان در مجاورت جامو و کشمیر تحت کنترل هند قرار دارد. در نتیجه، خط کنترل توسط رنجرهای شبه‌نظامی پنجاب
در نتیجه، خط کنترل توسط رنجرهای شبه‌نظامی پنجاب اداره نمی‌شود، بلکه توسط ارتش پاکستان اداره می‌شود. آنها همچنین اغلب در عملیات‌های امنیتی داخلی و خارجی عمده با ارتش عادی پاکستان مشارکت دارند و به نیروهای پلیس استانی برای حفظ قانون و نظم در برابر جرم، تروریسم و ناآرامی کمک می‌کنند. علاوه بر این، رنجرهای پنجاب، به همراه نیروی امنیت مرزی هند، در مراسم باشکوه پایین آوردن پرچم در گذرگاه مرزی واگاه-عطاری در شرق لاهور شرکت می‌کنند. به عنوان بخشی از نیروهای مسلح غیرنظامی شبه‌نظامی، رنجرها می‌توانند در زمان جنگ و
شبه‌نظامی، رنجرها می‌توانند در زمان جنگ و هر زمان که ماده ۲۴۵ قانون اساسی پاکستان برای ارائه «کمک نظامی به قدرت مدنی» مورد استناد قرار گیرد، به کنترل کامل عملیاتی ارتش پاکستان منتقل شوند. نمونه‌ای از این امر، استقرار رنجرهای سند در کراچی برای مقابله با افزایش جرم و تروریسم است. اگرچه این استقرارها رسماً موقت هستند زیرا دولت‌های استانی و فدرال باید اختیارات پلیسی را به این سپاه اختصاص دهند، اما در واقع به دلیل تمدید مکرر این اختیارات، دائمی شده‌اند. در ژوئیه ۲۰۲۵، یک حادثه در کراچی، توجه‌ها را به وخامت
۲۰۲۵، یک حادثه در کراچی، توجه‌ها را به وخامت روحیه و شرایط کاری در میان رنجرهای پاکستان جلب کرد. درگیری بین یک پرسنل رنجرز و یک افسر پلیس به تیراندازی مرگباری منجر شد که منجر به مرگ وسیم اختر، پاسبان پلیس و جراحات جدی به یک افسر رنجرز، نعمان، که با گروه ۳۴ اعزام شده بود، شد. نعمان، که طبق گزارش‌ها تحت استرس شدید بود، همچنان در بیمارستان بیهوش است. ناظران و منابع اجرای قانون خاطرنشان کردند که این درگیری منعکس کننده مسائل سیستمی عمیق‌تری، از جمله حمایت ضعیف از سلامت روان، دستمزد پایین و شرایط نامناسب زندگی
از سلامت روان، دستمزد پایین و شرایط نامناسب زندگی پرسنل شبه‌نظامی است. این حادثه بحث‌های عمومی را در مورد فقدان اصلاحات نهادی و عوارض روانی بر نیروهای خط مقدم که در استقرار شهری پرفشار فعالیت می‌کنند، دوباره شعله‌ور کرد.
کمیته ستاد مشترک نیروهای مسلح پاکستان () یک نهاد اداری متشکل از رهبران ارشد نظامی یونیفرم‌پوش نیروهای مسلح پاکستان است که در مورد مسائل مهم استراتژیک نظامی و غیرنظامی به دولت غیرنظامی پاکستان، شورای امنیت ملی، وزیر دفاع، رئیس‌جمهور و نخست‌وزیر پاکستان مشاوره می‌دهد. این نهاد طبق قانون تعریف شده و متشکل از یک رئیس، روسای ستاد نیروی زمینی، نیروی دریایی و نیروی هوایی است، که هر چهار نفر، افسران چهار ستاره هستند که توسط رئیس‌جمهور و به توصیه نخست‌وزیر منصوب می‌شوند. رئیس کمیته مشترک نیروهای مسلح پاکستان بر اساس
رئیس کمیته مشترک نیروهای مسلح پاکستان بر اساس ارشدیت و شایستگی از روسای سه شاخه نیروهای مسلح پاکستان انتخاب می‌شود. هر رئیس ستاد نیرو، خارج از تعهدات ستاد مشترک، وظیفه خود را مستقیماً برای وزارت دفاع انجام می‌دهد. به دنبال کمیسیون حمود الرحمان، کمیته ستاد مشترک ارتش اختیار فرماندهی عملیاتی ندارد. در عوض، کمیته ستاد مشترک ارتش یک نهاد مشاوره نظامی اصلی است و عملیات فرماندهی را بین نیروها هماهنگ می‌کند. این کمیته توسط افسر چهار ستاره‌ای که به عنوان رئیس کمیته مشترک تعیین می‌شود، رهبری می‌شود. رئیس ستاد
کمیته مشترک تعیین می‌شود، رهبری می‌شود. رئیس ستاد مشترک، فرمانده کل قوای تمام نیروهای مسلح پاکستان است، اما اختیار عملیاتی بر نیروهای رزمی که مستقیماً به روسای ستاد خود گزارش می‌دهند، ندارد. ستاد مشترک، در راولپندی، نزدیک به ستادهای نیروی دریایی، هوایی و ستاد فرماندهی مرکزی، مستقر است. کمیته ستاد مشترک متشکل از تمام پرسنل نظامی یونیفرم‌پوش از هر یک از این نیروها است که به رئیس ستاد در هماهنگی تلاش‌های نظامی کمک می‌کنند.
دسته‌خواب مبل‌کمپ (Sofa Camp Bed) نوعی مبلمان چندمنظوره است که هم به‌صورت مبل نشیمن و هم به‌عنوان تخت خواب قابل‌استفاده است. معمولاً در فضاهای محدود یا اقامت‌های موقت مانند کمپینگ، پذیرایی از مهمان یا پناهگاه‌های اضطراری کاربرد دارد. هدف اصلی این محصول ترکیب راحتی، حمل‌پذیری و کارایی است و به‌خصوص در فضاهای سرپوشیده و فضای‌باز محبوبیت رو به رشدی یافته است. هدف اصلی از طراحی دسته‌خواب مبل‌کمپ، بهینه‌سازی فضا با ترکیب دو وسیلهٔ کاربردی در یک محصول است: مبل برای استفاده در طول روز و تخت برای استراحت در شب.
برای استفاده در طول روز و تخت برای استراحت در شب. برخلاف تخت‌مبل‌های سنتی که بیشتر ویژهٔ استفادهٔ خانگی طراحی می‌شوند، مدل‌های مبل‌کمپ معمولاً سبک‌تر، قابل تاشدن یا جمع‌شدن آسان و ساختاری مناسب برای حمل دارند. ویژگی‌هایی نظیر چرخ و دسته یا چارچوب تاشونده، حمل‌پذیری این محصول را تسهیل می‌کنند. در سال‌های اخیر، این دسته‌خواب‌ها در شهرهایی با فضای زندگی محدود، و همچنین در میان مسافران و کمپ‌گردها که دنبال راحتی و تطبیق‌پذیری در یک وسیله هستند، محبوبیت بیشتری یافته‌اند. طراحی و ساخت. مدل‌های مختلفی از
بیشتری یافته‌اند. طراحی و ساخت. مدل‌های مختلفی از دسته‌خواب مبل‌کمپ وجود دارد که بسته به نیاز و کاربرد دارای ویژگی‌های متفاوتی هستند. برخی ویژگی‌های رایج عبارت‌اند از: مدل‌های نوین بیشتر روی پشتیبانی ارگونومیک، نصب سریع و طراحی مینیمالیستی تمرکز دارند. بسیاری از آن‌ها به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که با دکور داخلی خانه یا فضای چادر سازگاری دارند و در رنگ‌ها، بافت‌ها و اشکال متنوع عرضه می‌شوند. کاربردها. دسته‌خواب مبل‌کمپ تنها مختص کمپینگ نیست. کاربردهای متنوع آن شامل موارد زیر است: برخی مدل‌ها مخصوص استفاده در
شامل موارد زیر است: برخی مدل‌ها مخصوص استفاده در امور بشر دوستانه طراحی شده‌اند، مانند مراکز امداد یا پناهگاه‌های اضطراری که نیاز به استراحت انعطاف‌پذیر، قابل‌حمل و کارآمد دارند. تاریخچه. مبل‌های چندمنظوره سابقه‌ای چندصدساله دارند، از تخت‌مبل‌های اروپایی اولیه تا فوتون‌های . اما مدل مدرن دسته‌خواب مبل‌کمپ از اواخر قرن بیستم با رشد فرهنگ کمپینگ و روند زندگی شهری مینیمال شکل گرفت. پیشرفت در فلزات سبک، پارچه‌های مصنوعی و مهندسی فشرده به سازندگان اجازه داد تا به سبک زندگی موبایل‌محور پاسخ دهند. از اوایل دهه
به سبک زندگی موبایل‌محور پاسخ دهند. از اوایل دهه ۲۰۰۰، با افزایش تقاضا برای خانه‌های کوچک و سفرهای RV، تولیدکنندگان به ترکیب دوام و طراحی زیبا پرداختند و محصولاتی تولید کردند که هم عملکرد داشتند و هم جذابیت ظاهری. گرایش‌های فعلی. در مناطقی مانند دُبی که ترکیب طراحی مدرن و زندگی کاربردی مدنظر است، مبلمان‌هایی مانند دسته‌خواب مبل‌کمپ جایگاه ویژه‌ای در خانه‌ها و فضاهای تجاری یافته‌اند. مشتریان بیش‌تر به راه‌حل‌های سفارشی یا نیمه‌سفارشی جذب می‌شوند که متناسب با تم داخلی و محدودیت فضای آن‌ها باشد. رایج‌شدن
با تم داخلی و محدودیت فضای آن‌ها باشد. رایج‌شدن مبلمان ماژولار و فضای داخلی چندمنظوره نیز استفاده از چنین محصولاتی را بیشتر کرده است. برخی طراحی‌های جدید شامل پورت‌های USB شارژ، میزهای تاشو و حتی نورپردازی یکپارچه هستند که آن‌ها را فراتر از تجهیزات خواب صرف می‌برد و به بخشی از زندگی هوشمند تبدیل می‌کنند. نگهداری و مراقبت. برای افزایش طول عمر دسته‌خواب مبل‌کمپ، موارد زیر توصیه می‌شود: معمولاً رویه‌هایی قابل شست‌وشو ارائه می‌شود که جهت تمیزی راحت‌تر، خاص‌ً برای فضاهایی با گردش‌بالای افراد کاربردی است.
بحران جهانی آب امروزه یکی از فوری‌ترین و پیچیده‌ترین چالش‌های قرن ۲۱ محسوب می‌شود که رفاه میلیاردها انسان در سراسر جهان را تهدید می‌کند. این بحران ناشی از انواع مختلف علل پیچیده‌ای است که به طور همزمان عمل می‌کنند: تغییرات اقلیمی که تکرار خشکسالی‌ها را افزایش داده و الگوهای بارندگی را تغییر می‌دهد، رشد سریع جمعیت جهان که تقاضا برای آب را افزایش می‌دهد، توسعه اقتصادی فشرده که منابع آبی زیادی می‌طلبد، آلودگی منابع آب موجود، و مدیریت ناکارآمد منابع آب در دسترس. در مقابل پیچیدگی چندبعدی این بحران، کشورهای مختلف
در مقابل پیچیدگی چندبعدی این بحران، کشورهای مختلف در سراسر جهان طیف گسترده‌ای از استراتژی‌های مقابله توسعه داده‌اند که با شرایط منحصربه‌فرد آن‌ها - جغرافیایی، اقتصادی، تکنولوژیک و اجتماعی - متناسب است. کشورهای خلیج فارس در نمک‌زدایی آب در مقیاس عظیم پیشرو هستند، به طوری که کشورهای شورای همکاری خلیج فارس حدود ۶۰٪ از ظرفیت جهانی نمک‌زدایی آب را تشکیل می‌دهند، در حالی که هلند سالانه ۱.۳ میلیارد یورو در برنامه سازگاری با تغییرات اقلیمی سرمایه‌گذاری می‌کند که شامل سیستم‌های پیشرفته مدیریت سیل است. اسرائیل مدل
سیستم‌های پیشرفته مدیریت سیل است. اسرائیل مدل تکنولوژیک نوآورانه‌ای توسعه داده که نمک‌زدایی، بازیافت آب و نوآوری دیجیتال را ترکیب می‌کند، کیپ‌تاون نشان داد که چگونه شفافیت اطلاعات و تغییر رفتاری می‌تواند منجر به صرفه‌جویی چشمگیر آب در زمان بحران شود، در حالی که برنامه‌هایی مانند EU4Environment نشان می‌دهند که چگونه مدیریت استراتژیک آب و راه‌حل‌های مبتنی بر طبیعت می‌توانند با کمبود شدید آب مبارزه کنند. عربستان سعودی. عربستان سعودی، بزرگترین کشور جهان بدون منابع آب سطحی جاری، استراتژی جامعی برای مقابله با
منابع آب سطحی جاری، استراتژی جامعی برای مقابله با کمبود شدید آب توسعه داده که بر سه رکن اصلی استوار است: گسترش چشمگیر ظرفیت‌های نمک‌زدایی، بازیافت پیشرفته آب و نوآوری تکنولوژیک. در چارچوب برنامه ملی آب ۲۰۳۰، کشور قصد دارد ظرفیت فعلی نمک‌زدایی را از ۱۲ میلیون متر مکعب در روز به حدود ۲۰ میلیون متر مکعب در روز افزایش دهد، در حالی که آب نمک‌زدایی شده در حال حاضر حدود ۶۰٪ از مصرف آب شهری را تأمین می‌کند. این کشور در ترکیب تکنولوژی‌های پیشرفته RO با انرژی خورشیدی برای کاهش هزینه‌های انرژی پیشرو است، و حتی برنامه
برای کاهش هزینه‌های انرژی پیشرو است، و حتی برنامه نوآورانه بارورسازی ابرها را اجرا می‌کند که شامل ۴۱۵ پرواز در سال ۲۰۲۳ بوده و تا ۲۰٪ بارندگی اضافی از ابرهای تیمار شده ایجاد کرده است. در حوزه بازیافت آب، عربستان سعودی روزانه حدود ۶.۵ میلیون متر مکعب فاضلاب را تصفیه می‌کند، اما در حال حاضر تنها حدود ۲۵-۳۰٪ از آن‌ها مورد استفاده مجدد قرار می‌گیرند. کشور قصد دارد نرخ استفاده مجدد را تا سال ۲۰۳۰ به حدود ۷۰٪ افزایش دهد، همزمان با اجرای اصلاحات مهم در بخش کشاورزی. دولت کشت گندم محلی را در سال ۲۰۱۶ متوقف کرد،
دولت کشت گندم محلی را در سال ۲۰۱۶ متوقف کرد، صرفه‌جویی که آب‌های زیرزمینی زیادی را نجات داد، و اکنون از کشت محصولات کم‌مصرف آب حمایت می‌کند. استراتژی سه‌محوره بر «کاهش تقاضا، افزایش عرضه و بهبود دسترسی» از طریق بهینه‌سازی آبیاری، افزایش منابع آب و تقویت مقاومت سیستم متمرکز است. جنبه نوآورانه استراتژی سعودی در پذیرش تکنولوژی‌های دیجیتال پیشرفته، از جمله هوش مصنوعی، نگهداری پیش‌بینانه و دوقلوهای دیجیتال برای مدیریت بلادرنگ سیستم‌های آب نمایان می‌شود. در چارچوب چشم‌انداز ۲۰۳۰، بیش از ۶.۲ میلیارد دلار در
چارچوب چشم‌انداز ۲۰۳۰، بیش از ۶.۲ میلیارد دلار در پروژه‌های آب سرمایه‌گذاری شده، همزمان با باز کردن بخش به سرمایه‌گذاران بین‌المللی از طریق مشارکت‌های عمومی-خصوصی. کشور همچنین سیاست قیمت‌گذاری طبقه‌بندی شده و شفاف آب را آغاز کرده که یارانه‌ها را کاهش می‌دهد و کارایی مصرف را افزایش می‌دهد، در کنار کمپین‌هایی برای افزایش آگاهی عمومی استفاده پایدار از آب. همکاری‌های تحقیقاتی با سازمان‌های بین‌المللی انتقال دانش و تکنولوژی‌های جدید را تضمین می‌کند و عربستان سعودی را به رهبر جهانی در راه‌حل‌های بحران آب در
سعودی را به رهبر جهانی در راه‌حل‌های بحران آب در مناطق خشک تبدیل می‌کند. اردن. اردن که با یکی از شدیدترین بحران‌های آب در جهان مواجه است، استراتژی چندجانبه‌ای برای مقابله با کمبود شدید آب توسعه داده است. این کشور که یکی از خشک‌ترین کشورهای جهان محسوب می‌شود، تصمیم گرفت سه رویکرد اصلی را با هم ترکیب کند: بهره‌برداری از منابع آبی جایگزین، مهندسی پیشرفته آب و مدیریت دقیق منابع آبی موجود. در حوزه بهره‌برداری از منابع جایگزین، پروژه نوآورانه دیسی (Disi) در سال ۲۰۱۳ تکمیل شد که آب را از آبخوان عمیق صحرایی در
۲۰۱۳ تکمیل شد که آب را از آبخوان عمیق صحرایی در جنوب کشور استخراج کرده و از طریق لوله‌هایی به مسافت صدها کیلومتر تا پایتخت عمان منتقل می‌کند. این پروژه موفق شد دسترسی به آب در کشور را حدود ۱۲٪ افزایش دهد. همزمان، اردن در توسعه قابلیت‌های نمک‌زدایی سرمایه‌گذاری می‌کند، از جمله طراحی پروژه مشترک با اسرائیل «کانال دریای سرخ-دریای مرده» برای نمک‌زدایی آب دریا در عقبه. در سال ۲۰۲۱ توافق‌نامه پیشگامانه‌ای با اسرائیل امضا شد که بر اساس آن اردن ۲۰۰ میلیون متر مکعب آب نمک‌زدایی شده در سال دریافت می‌کند در ازای
آب نمک‌زدایی شده در سال دریافت می‌کند در ازای احداث مزارع خورشیدی که انرژی پاک برای اسرائیل تأمین خواهند کرد. در حوزه بازیافت آب، اردن شبکه‌ای از بیش از ۳۰ تصفیه‌خانه پیشرفته احداث کرده است. آب‌های فاضلاب تصفیه شده با احتیاط با آب‌های طبیعی رودخانه‌ها و دریاچه‌ها مخلوط شده و برای آبیاری کشاورزی در دره حاصلخیز اردن هدایت می‌شوند. حدود ۱۰,۰۰۰ هکتار در حال حاضر با فاضلاب مخلوط در امتداد خط اردن جنوبی آبیاری می‌شوند، با استفاده از فناوری آبیاری قطره‌ای کارآمد که اتلاف آب را به حداقل می‌رساند. رویکرد سوم بر
که اتلاف آب را به حداقل می‌رساند. رویکرد سوم بر مدیریت دقیق منابع آبی موجود متمرکز است. تأمین آب در شهرها سهمیه‌بندی شده و پیوسته نیست، در اکثر نقاط آب تنها یک بار در هفته یا هر چند روز یک بار تأمین می‌شود، که ساکنان را مجبور به صرفه‌جویی و ذخیره‌سازی خانگی می‌کند (تنها در شهر عقبه تأمین پیوسته وجود دارد). این سیاست، در کنار یارانه قیمت‌های پایه آب، برای تضمین توزیع عادلانه کمبود طراحی شده است. استراتژی ملی آب (۲۰۰۸-۲۰۲۲ و به‌روزرسانی تا ۲۰۲۵) بر توسعه منابع غیرمتعارف، نمک‌زدایی و بازیافت، برای کاهش شکاف
غیرمتعارف، نمک‌زدایی و بازیافت، برای کاهش شکاف بین تقاضا و عرضه تأکید دارد، و برای تأمین مالی به کمک‌های خارجی متکی است، به طوری که حدود ۳۰٪ از سرمایه‌گذاری‌ها از طریق کمک‌های بلاعوض و وام‌های خارجی تأمین شده است. دولت اردن همچنین بر کاهش تلفات قابل توجه در سیستم کار می‌کند، زیرا حدود ۵۰٪ از آب‌ها به دلیل نشتی‌ها غیرقابل اندازه‌گیری هستند، از طریق پروژه‌های کاهش نشتی با حمایت نهادهای بین‌المللی. علاوه بر این، مقرراتی وجود دارد که حفاری‌های خصوصی غیرقانونی را محدود می‌کند تا از آب‌های زیرزمینی کمیاب در
را محدود می‌کند تا از آب‌های زیرزمینی کمیاب در برابر تخلیه بیشتر محافظت شود. این رویکرد یکپارچه به اردن امکان می‌دهد نه تنها بحران آب موجود را پشت سر بگذارد، بلکه برای آینده‌ای برنامه‌ریزی کند که در آن منابع آب طبیعی انتظار می‌رود در پی تغییرات اقلیمی و افزایش جمعیت همچنان کاهش یابند. امارات متحده عربی. امارات متحده عربی که در یکی از خشک‌ترین مناطق جهان با کمتر از ۲۰۰ میلی‌متر بارندگی در سال قرار دارد، رویکرد چندبعدی برای مقابله با کمبود آب توسعه داده که تکنولوژی‌های پیشرفته را با نوآوری‌های محلی ترکیب
تکنولوژی‌های پیشرفته را با نوآوری‌های محلی ترکیب می‌کند. این کشور عمدتاً بر نمک‌زدایی آب دریا به عنوان منبع اصلی آب آشامیدنی تکیه دارد، به طوری که حدود ۴۲٪ از آب آشامیدنی از نمک‌زدایی در سال ۲۰۲۴ تولید می‌شود، همزمان با سرمایه‌گذاری‌های گسترده در ارتقای کارایی انرژی و ادغام انرژی‌های تجدیدپذیر برای کاهش هزینه‌ها و آلودگی زیست‌محیطی. همزمان، کشور در حوزه بازیافت فاضلاب از طریق تکنولوژی‌های تصفیه پیشرفته مانند اسمز معکوس و هضم بیولوژیک پیشرو است و آب بازیافتی با کیفیت بالا تولید می‌کند که برای آبیاری، فضای
با کیفیت بالا تولید می‌کند که برای آبیاری، فضای سبز و خنک‌سازی منطقه‌ای استفاده می‌شود. هدف انقلابی رسیدن به استفاده مجدد از حدود ۹۵٪ از فاضلاب تصفیه شده تا سال ۲۰۳۶ است، در مقایسه با دو سوم امروز. استراتژی اماراتی همچنین شامل راه‌حل‌های نوآورانه غیرمتعارف است، از جمله برنامه بارورسازی ابرها که از دهه ۱۹۸۰ برای افزایش بارندگی طبیعی فعال است. چهار هواپیمای بارورسازی پیشرفته، همراه با شبکه‌ای از ۸۶ ایستگاه هواشناسی و ۶ رادار، ابرهای منتخب را با ذرات نمک طبیعی نظارت و بارور می‌کنند، با هدف افزایش تا ۱۵-۳۰٪
نظارت و بارور می‌کنند، با هدف افزایش تا ۱۵-۳۰٪ بارندگی محلی بدون استفاده از مواد شیمیایی مضر. استراتژی ملی امنیت آب ۲۰۳۶ که در سال ۲۰۱۷ تدوین شد، اهداف بلندپروازانه‌ای تعریف می‌کند: کاهش کل تقاضای آب به میزان ۲۱٪، افزایش بهره‌وری آب به بازده اقتصادی ۱۱۰ دلار به متر مکعب، و افزایش ظرفیت ذخیره‌سازی آب برای شرایط اضطراری به حدود ۴۵ روز مصرف. این برنامه بر سه رکن اصلی استوار است: مدیریت تقاضا، مدیریت عرضه و برنامه اضطراری توزیع آب در موارد خشکسالی شدید. جنبه منحصربه‌فرد رویکرد اماراتی در رهبری جهانی و همکاری
رویکرد اماراتی در رهبری جهانی و همکاری بین‌المللی نمایان می‌شود. امارات موضوع آب را بر صحنه جهانی قرار می‌دهد - آن‌ها اولین اجلاس آب را در چارچوب کنفرانس اقلیم COP28 میزبانی کردند و از کشورها خواستند تطبیق بخش آب با اقلیم را تسریع کنند. این کشور ۱۵۰ میلیون دلار در ابتکار XPrize Water برای تشویق نوآوری جهانی در امنیت آب سرمایه‌گذاری کرده و راه‌حل‌های محلی مانند کشاورزی صحرایی کم‌مصرف آب و تکنولوژی‌های نمک‌زدایی ابر را ترویج می‌دهد. در سطح داخلی، دولت کمپین‌های جامعی برای تغییر عادات مصرف رهبری می‌کند، از
جامعی برای تغییر عادات مصرف رهبری می‌کند، از جمله ممنوعیت آبیاری باغ‌ها در ظهر و جایگزینی چمن‌کاری با گونه‌های کم‌مصرف، در کنار سیستم قیمت‌گذاری طبقه‌بندی شده که بین دسترسی و کارایی تعادل برقرار می‌کند. این اقدامات متنوع به امارات کمک کرده تدریجاً مصرف آب سرانه را کاهش دهد و پایه محکمی برای بخش آب پایدار آینده بسازد. اسرائیل. بین سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۲ اسرائیل با بحران شدید آب مواجه شد. سال ۱۹۹۸-۱۹۹۹ به عنوان شدیدترین سال خشکسالی در اسرائیل در قرن گذشته محسوب می‌شود و بحران آب تشدید شده تا اینکه در سال ۲۰۰۸
می‌شود و بحران آب تشدید شده تا اینکه در سال ۲۰۰۸ به اوج خود رسید. در این مرحله، اسرائیل در آستانه فاجعه قرار داشت زیرا دریاچه کینرت، بزرگترین منبع آب شیرین کشور، تنها چند سانتی‌متر از «خط سیاه» فاصله داشت - نقطه‌ای که در آن دریاچه برای همیشه نابود می‌شد. کسری تجمعی منابع آب تجدیدپذیر به حدود ۲ میلیارد متر مکعب رسید، مقداری معادل کل مصرف سالانه کشور. اسرائیل با توسعه صنعت پیشرفته نمک‌زدایی به این بحران پاسخ داد که آن را به رهبر جهانی در این زمینه تبدیل کرد. پایه‌گذاری در سال ۱۹۹۷ با افتتاح اولین کارخانه
پایه‌گذاری در سال ۱۹۹۷ با افتتاح اولین کارخانه نمک‌زدایی با اسمز معکوس در ایلات انجام شد. در سال ۲۰۰۲، به دلیل خشکسالی شدید، دولت احداث کارخانه‌های بزرگ نمک‌زدایی در امتداد سواحل مدیترانه را تأیید کرد. از سال ۱۹۹۹ برنامه گسترده نمک‌زدایی اجرا شد که منجر به ساخت پنج تأسیسات مرکزی نمک‌زدایی شد: اشکلون، پلماحیم، خدرا، سورک و اشدود. نتیجه چشمگیر بود، کارخانه‌های نمک‌زدایی اسرائیل امروزه حدود ۶۰۰ میلیون متر مکعب آب در سال تولید می‌کنند و اسرائیل را برای اولین بار در تاریخ به کشوری با مازاد آب تبدیل کرده‌اند. در
در تاریخ به کشوری با مازاد آب تبدیل کرده‌اند. در کنار نمک‌زدایی، اسرائیل انقلابی در تصفیه و بازیافت فاضلاب ایجاد کرد. این کشور امروزه تقریباً ۹۰ درصد از فاضلاب خود را برای استفاده مجدد، عمدتاً در آبیاری کشاورزی، تصفیه می‌کند که آن را به رهبر جهانی در زمینه بازیافت آب تبدیل کرده است. سیستم تصفیه ۴۰۰ میلیارد لیتر در سال را شامل می‌شود، در حالی که ۱۰۰ درصد فاضلاب منطقه بزرگ تل آویو تصفیه شده و به عنوان آب آبیاری برای کشاورزی بازیافت می‌شود. علاوه بر این، اسرائیل از سال ۱۹۵۹ فناوری آبیاری قطره‌ای را توسعه داد
از سال ۱۹۵۹ فناوری آبیاری قطره‌ای را توسعه داد که امکان جذب ۹۵ درصد آب توسط گیاهان را از طریق تأمین مستقیم به ریشه‌ها فراهم می‌کند و بدین ترتیب هدررفت آب از طریق تبخیر را کاهش داد. آفریقای جنوبی. آفریقای جنوبی، و به ویژه کیپ‌تاون، در سال‌های ۲۰۱۷-۲۰۱۸ یکی از شدیدترین بحران‌های آبی را که شهر مدرنی تجربه کرده، پشت سر گذاشت، زمانی که سطح سدها تا حد تهدید «روز صفر» سقوط کرد - تاریخی که قرار بود شیرآلات آب شهری بسته شوند. واکنش آفریقای جنوبی به بحران جامع و چندبعدی بود و شامل ترکیبی از اقدامات اضطراری
و چندبعدی بود و شامل ترکیبی از اقدامات اضطراری سخت‌گیرانه، مدیریت هوشمند تقاضا و تنوع‌بخشی منابع آب بود. در طول بحران، اقدامات تکنولوژیک فوری اجرا شد، از جمله گسترش ۱۷۰ منطقه فشار در شبکه آب شهری که نظارت کرده و فشار آب را در ساعات کم‌مصرف کاهش دادند، که این امر نشتی‌ها را کاهش داد و تا ۷۰ میلیون لیتر در روز در اوج خشکسالی صرفه‌جویی کرد. سهمیه‌های مصرف سخت‌گیرانه ۵۰ لیتر آب در روز برای هر ساکن تعیین شد، ممنوعیت‌هایی بر استفاده‌های غیرضروری اعمال شد، و جریمه‌های سنگینی برای تخطی اجرا شد، همراه با نصب