payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و با سبز شدن آنان شاد می‌شوند. برای این کار بیشتر از ظرفی استفاده می‌کنند که از جنس مس یا روی باشد. وقتی مقداری دانه را برای سبز شدن در داخل ظرف می‌ریزند، نخست به سلامتی امام زمان و به ترتیب بعد از آن نام اعضای خانواده را می‌آورند. برای آنان سلامتی و سال خوب از درگاه دادار پاک می‌خواهند و دوستان و همسایه‌ها را از یاد نمی‌برند. خانه‌تکانی یا رفت‌وروب: یکی دو هفته و گاهی چند روز مانده به نوروز، خانه‌تکانی یا رفت‌وروب انجام می‌گیرد. اثاثیه را جابه‌جا و گردگیری می‌کنند و دوباره آنها را می‌چینند. گلیم‌ها روی
می‌کنند و دوباره آنها را می‌چینند. گلیم‌ها روی برف تکان می‌دهند و پوشیدنی‌های خواب را در باد می‌جنبانند. هزاره‌ها باور دارند که فرشتگان در روز نوروز به امر خدا رزق و روزی بندگان را قسمت می‌کنند و به خانه‌ها سر می‌زنند. اگر خانه‌ای تمیز و پاک باشد خوشحال می‌شوند و برای آنان دعا می‌کنند و از خداوند می‌خواهند که برکت به روزی آنان بدهد. اما اگر خانه‌ای پاک نباشد ناراحت می‌شوند. شیرینی‌پزی: در هزارستان، شیرینی‌پزی به شکل مدرن و امروزی وجود نداشته است. اگرچه این روزها در برخی از شهرستان‌ها مغازه‌های شیرینی‌پزی
روزها در برخی از شهرستان‌ها مغازه‌های شیرینی‌پزی وجود دارند. در قدیم و اکنون نیز «بسراق» شیرینی همیشگی سفره‌های نوروزی هزاره است. نان بربری. تاریخچه نون بربری. نون بربری، نانی سنتی است که تاریخچه‌اش به قوم هزاره (بربری) برمی‌گردد. هزاره‌ها یکی از اقوام شرقی ایران هستند که اصالتاً در منطقه خراسان بزرگ، به ویژه در مرکز افغانستان و مرز ترکمنستان، ساکن بوده‌اند. این قوم به دلیل مهارت‌هایشان در پخت نان، به ویژه نان بربری، مشهور شده‌اند. نقش خاوری‌ها در ترویج نون بربری. خاوری‌ها یکی از زیرشاخه‌های قوم هزاره
نون بربری. خاوری‌ها یکی از زیرشاخه‌های قوم هزاره هستند که به دلیل مهاجرت‌های تاریخی به نقاط مختلف ایران پراکنده شده‌اند. مهاجرت خاوری‌ها به مناطق مرکزی و غربی ایران به ترویج و شناخته شدن نون بربری کمک بسیاری کرده است. به ویژه در دوران قاجار و پهلوی، مهاجرت‌های گسترده‌ای از خراسان به تهران و سایر شهرهای بزرگ انجام شد و همین امر باعث شد تا نون بربری به سرعت در سراسر ایران شناخته و محبوب شود. ویژگی‌های نون بربری. نون بربری به خاطر ویژگی‌های منحصر به فردش متمایز از سایر نان‌ها است. این نان به صورت بیضی شکل و
از سایر نان‌ها است. این نان به صورت بیضی شکل و دارای بافتی نرم و پفکی است. بر روی سطح نان بربری معمولاً خطوطی با کمک دست یا ابزار خاصی ایجاد می‌شود که این خطوط علاوه بر زیبایی، به بهتر پختن نان نیز کمک می‌کند. از دیگر ویژگی‌های نان بربری می‌توان به استفاده از آرد گندم، خمیر مایه، و برخی افزودنی‌های طبیعی همچون شیر یا ماست اشاره کرد که باعث نرمی و طعم لذیذ آن می‌شود. اهمیت فرهنگی و اجتماعی نون بربری. نون بربری نه تنها به عنوان یک غذای ساده و مغذی در سفره‌های مردم هزاره حضور دارد، بلکه به عنوان بخشی از هویت
مردم هزاره حضور دارد، بلکه به عنوان بخشی از هویت فرهنگی و تاریخی خراسانیان نیز شناخته می‌شود. این نان در مراسم و جشن‌های مختلف همچون نوروز و ماه رمضان جایگاه ویژه‌ای دارد. در واقع، نون بربری نمادی از مهمان‌نوازی و سخاوت خراسانیان است. تأثیر نون بربری بر صنعت نانوایی. با گذشت زمان، نون بربری نه تنها در افغانستان وایران بلکه در بسیاری از کشورهای جهان نیز شناخته شده و مورد استقبال قرار گرفته است. بسیاری از نانوایی‌ها در کشورهای مختلف این نان را به عنوان یکی از محصولات اصلی خود عرضه می‌کنند و باعث آشنایی بیشتر
محصولات اصلی خود عرضه می‌کنند و باعث آشنایی بیشتر جهانیان با این نان خوشمزه و تاریخی می‌شوند. فرهنگ و موسیقی هزاره‌ها. زبان و ادبیات. زبان اصلی هزاره‌ها فارسی دری است که با لهجه خاصی همراه است. این زبان در مناطق مختلف با گویش‌ها و لهجه‌های متنوعی مورد استفاده قرار می‌گیرد. ادبیات شفاهی در میان هزاره‌ها جایگاه ویژه‌ای دارد و شامل افسانه‌ها، داستان‌های حماسی و اشعار می‌شود. یکی از اشعار معروف، اشعار «بابا خوشدل» است که تأثیر زیادی در حفظ و انتقال فرهنگ هزاره‌ها دارد. هنر و صنایع دستی. هزاره‌ها در زمینه
دارد. هنر و صنایع دستی. هزاره‌ها در زمینه هنرهای دستی مانند قالی‌بافی، گلیم‌بافی و سفالگری نیز معروف‌اند. قالی‌های هزاره با طرح‌های بومی و رنگ‌های زنده شناخته می‌شوند و به عنوان نمادی از هویت فرهنگی هزاره‌ها به‌شمار می‌روند. هنرهای دستی هزاره‌ها علاوه بر ارزش‌های اقتصادی، به عنوان راهی برای حفظ و انتقال فرهنگ و تاریخ این قوم مورد استفاده قرار می‌گیرند. رسوم و آیین‌ها. هزاره‌ها به عنوان یک قوم خراسانی دارای رسوم و آیین‌های خاص خود هستند. جشن نوروز با برگزاری مراسمی چون پهن کردن سفره هفت‌سین، دید و بازدیدهای
مراسمی چون پهن کردن سفره هفت‌سین، دید و بازدیدهای خانوادگی، و اجرای موسیقی‌های محلی جشن گرفته می‌شود. این آیین‌ها نه تنها به عنوان رویدادهای فرهنگی، بلکه به عنوان فرصت‌هایی برای تقویت همبستگی اجتماعی و خانوادگی نیز مورد توجه قرار می‌گیرند. موسیقی هزاره‌ها. موسیقی هزاره‌ها تلفیقی از نغمه‌ها و مقام‌های محلی با تأثیراتی از موسیقی ایرانی و آسیای مرکزی است. این موسیقی با سازهای سنتی مانند «دمبوره»، «تنبور» و «نی» نواخته می‌شود. دمبوره یکی از سازهای اصلی موسیقی هزاره‌ها است و به خاطر صدای گرم و گیرایش در اجرای
هزاره‌ها است و به خاطر صدای گرم و گیرایش در اجرای نغمه‌های محلی و حماسی مورد استفاده قرار می‌گیرد. سبک‌ها و نغمه‌ها. نغمه‌های هزاره‌ای اغلب شامل مضامین عاشقانه، حماسی و مذهبی هستند. این نغمه‌ها با لهجه هزاره‌ای اجرا می‌شوند و تجربه‌های روزمره و احساسات عمیق انسانی را به تصویر می‌کشند. «مقام هزاره» یکی از سبک‌های معروف موسیقی هزاره است که با ریتم خاص و نغمه‌های دلنشین همراه است و در مراسم‌های مختلف فرهنگی و اجتماعی اجرا می‌شود. موسیقی مذهبی. موسیقی مذهبی در میان هزاره‌ها جایگاه ویژه‌ای دارد و در مراسم‌های
میان هزاره‌ها جایگاه ویژه‌ای دارد و در مراسم‌های مذهبی مانند عزاداری‌های محرم و جشن‌های مذهبی استفاده می‌شود. این موسیقی با نغمه‌های عرفانی و دعاهای مذهبی همراه است و به عمق بیشتری از احساسات مذهبی و فرهنگی می‌پردازد. تأثیرات موسیقی هزاره بر موسیقی منطقه. موسیقی هزاره‌ها تأثیر قابل توجهی بر موسیقی نواحی شرقی ایران و افغانستان گذاشته است. تلفیق نغمه‌های هزاره با موسیقی محلی این نواحی به تنوع و پویایی موسیقی در منطقه کمک کرده است. در سال‌های اخیر، موسیقی هزاره با اجرای هنرمندان معاصر به شناخت و پذیرش بیشتری
با اجرای هنرمندان معاصر به شناخت و پذیرش بیشتری در سطح بین‌المللی دست یافته است. قبایل. مردم هزاره از قبایل مختلف تشکیل یافته‌اند. برخی از این قبایل پیشوند «دای» را دارند. نظر به جلد اول سراج التواریخ اثر فیض‌محمد کاتب، آنان شامل دایکندی، دایزنگی، دای میرکشه، دای دهقان، دایچوپان، دای خیتای، دایمیرداد، دای کلان، دای قوزی، دای فولاد، دای میرک، دای مردگان و غیره هستند. این قبایل در سراسر افغانستان، بخش‌های از پاکستان و ایران و نیز در سایر مناطق هزاره‌نشین زندگی می‌کنند. جنگ افغانستان-شوروی. مردم هزاره در
زندگی می‌کنند. جنگ افغانستان-شوروی. مردم هزاره در جریان جنگ شوروی در افغانستان نقش مهمی در مقاومت علیه اشغالگران شوروی ایفا کردند. جنگ شوروی در افغانستان، که از سال ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۹ به طول انجامید، تأثیرات عمیقی بر وضعیت سیاسی و اجتماعی افغانستان داشت و منجر به تحولات مهمی در ساختار قدرت و فعالیت‌های سیاسی در کشور شد. هزاره‌ها به عنوان یکی از اقوام شیعه‌مذهب و تحت فشار از سوی دولت‌های قبلی افغانستان، در این جنگ به دفاع از حقوق و آزادی‌های خود پرداختند. پیش‌زمینه تاریخی. در اواخر دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰،
تاریخی. در اواخر دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰، افغانستان با بحران سیاسی و اجتماعی شدیدی روبرو بود. کودتای کمونیستی در سال ۱۹۷۸ و روی کار آمدن حزب دموکراتیک خلق افغانستان، تغییرات عمده‌ای را در ساختار حکومت و سیاست‌های داخلی ایجاد کرد. این تغییرات با مخالفت گسترده اقوام مختلف از جمله هزاره‌ها مواجه شد. ورود شوروی به افغانستان. در دسامبر ۱۹۷۹، اتحاد جماهیر شوروی به افغانستان حمله کرد و کنترل کابل را به دست گرفت. این حمله با مقاومت شدید اقوام مختلف از جمله هزاره‌ها مواجه شد. هزاره‌ها، که پیشتر از سیاست‌های دولت
مواجه شد. هزاره‌ها، که پیشتر از سیاست‌های دولت کمونیستی نگران بودند، به سرعت به صفوف مقاومت پیوستند. سازمان‌های مقاومت هزاره. ۱. حزب وحدت اسلامی افغانستان. یکی از مهم‌ترین گروه‌های مقاومت هزاره، حزب وحدت اسلامی افغانستان به رهبری عبدالعلی مزاری بود. این حزب در سال ۱۹۸۲ تشکیل شد و به یکی از بزرگ‌ترین و قدرتمندترین گروه‌های مقاومت در مناطق هزاره‌نشین تبدیل شد. حزب وحدت اسلامی نقش مهمی در سازماندهی نیروهای مقاومت، بسیج مردمی، و برقراری نظم و امنیت در مناطق تحت کنترل خود داشت. ۲. شورای اتفاق اسلامی. شورای
تحت کنترل خود داشت. ۲. شورای اتفاق اسلامی. شورای اتفاق اسلامی یکی دیگر از گروه‌های مهم مقاومت هزاره‌ها بود که در سال ۱۹۸۱ تشکیل شد. این گروه تحت رهبری محمد اکبری فعالیت می‌کرد و در مناطق بامیان و سایر مناطق هزاره‌نشین فعالیت داشت. نقش هزاره‌ها در جنگ. هزاره‌ها به عنوان یکی از اقوام محوری مقاومت علیه شوروی، نقش مهمی در حملات و عملیات‌های نظامی علیه نیروهای شوروی و دولت کمونیستی افغانستان ایفا کردند. آن‌ها از موقعیت جغرافیایی و کوهستانی مناطق هزاره‌نشین برای انجام عملیات‌های چریکی بهره بردند. نیروهای مقاومت
انجام عملیات‌های چریکی بهره بردند. نیروهای مقاومت هزاره، با تکیه بر حمایت‌های مردمی و استفاده از تسلیحات سبک، توانستند تلفات و خسارات قابل توجهی به نیروهای شوروی وارد کنند. جنگ ایران-عراق. در طول جنگ تحمیلی عراق علیه ایران (معروف به جنگ دفاع مقدس در ایران) که از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۸ به طول انجامید، هزاره‌ها و خاوری‌ها (مردم فارسی‌زبان شیعه‌مذهب ساکن در مناطق مختلف افغانستان و ایران) نیز نقشی مهم و ارزشمند در دفاع از خاک ایران ایفا کردند. پیشینه تاریخی و فرهنگی. هزاره‌ها به عنوان یکی از اقوام شیعه‌مذهب و تاریخی
هزاره‌ها به عنوان یکی از اقوام شیعه‌مذهب و تاریخی با پیوندهای فرهنگی و دینی قوی با جامعه ایران، از دیرباز در تحولات مختلف منطقه‌ای و دفاع از مشترکات فرهنگی و مذهبی مشارکت داشته‌اند. پس از پیروزی انقلاب اسلامی در ایران، ارتباطات فرهنگی و اجتماعی بین هزاره‌های افغانستان و جامعه ایران تقویت شد. این پیوندها باعث شد که هزاره‌ها نیز به صورت داوطلبانه در دفاع از ایران شرکت کنند. انگیزه‌ها و عوامل مشارکت. ۱. پیوندهای مذهبی و اعتقادی. یکی از عوامل اصلی مشارکت هزاره‌ها در جنگ دفاع مقدس، اشتراکات مذهبی و اعتقادی با
در جنگ دفاع مقدس، اشتراکات مذهبی و اعتقادی با مردم ایران بود. بسیاری از هزاره‌ها با انگیزه‌های دینی و اعتقادی و به منظور دفاع از انقلاب اسلامی و آرمان‌های مشترک مذهبی، به جبهه‌های جنگ پیوستند. ۲. پناهندگی در ایران. با آغاز جنگ شوروی در افغانستان در سال ۱۹۷۹، بسیاری از هزاره‌ها به دلیل ناامنی و جنگ به ایران پناهنده شدند. این گروه از هزاره‌ها به دلیل دریافت حمایت و پناهندگی از سوی دولت و مردم ایران، احساس وظیفه کردند که در دفاع از ایران مشارکت کنند. نقش هزاره‌ها در جنگ دفاع مقدس. هزاره‌ها در طول جنگ ایران و
در جنگ دفاع مقدس. هزاره‌ها در طول جنگ ایران و عراق، به عنوان نیروهای داوطلب و بسیجی در جبهه‌های مختلف جنگ حضور یافتند. این نیروها عمدتاً در قالب گردان‌های مختلف بسیج و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی سازماندهی شدند. آن‌ها در عملیات‌های مهمی مانند عملیات والفجر و عملیات خیبر نقش‌آفرینی کردند. دستاوردها و تأثیرات. ۱. تحکیم پیوندهای فرهنگی و مذهبی. حضور هزاره‌ها در جنگ دفاع مقدس، به تحکیم و تقویت پیوندهای فرهنگی و مذهبی بین هزاره‌ها و مردم ایران کمک کرد. این مشارکت باعث شد که هزاره‌ها به عنوان بخشی از جامعه
مشارکت باعث شد که هزاره‌ها به عنوان بخشی از جامعه گسترده‌تر ایرانی شناخته شوند و در تحولات اجتماعی و فرهنگی ایران نقش بیشتری ایفا کنند. ۲. پذیرش اجتماعی و فرهنگی. مشارکت هزاره‌ها در جنگ، زمینه‌ساز پذیرش بیشتر آنان در جامعه ایران شد و به تعامل و همبستگی بیشتر بین دو جامعه منجر شد.
آرتیبیوس () یکی از ژنرال‌های ایران باستان در زمان داریوش بزرگ (یعنی حدود قرن پنجم یا ششم پیش از میلاد) بود. پس از آغاز شورش ایونی، او با ناوگانی به قبرس رفت تا آن جزیره را فتح کند. در سال ۴۹۷ قبل از میلاد، ژنرال اونسیلوس اهل سالامیس، رئیس سران قبرس، درخواست کرد تا با آرتیبیوس به نبرد تن‌به‌تن بپردازد. آرتیبیوس این پیشنهاد را پذیرفت و سوار بر اسب خود رفت تا با اونسیلوس و همراهش که پیاده بودند روبرو شود. مورخ هرودوت داستانی را نقل می‌کند که اونیسیلوس معتقد بود آرتیبیوس اسبش را آموزش داده تا به فرمان او بلند
آرتیبیوس اسبش را آموزش داده تا به فرمان او بلند شده و حمله کند و پس از مشورت با همراهش، زمانی که اسب آرتیبیوس واقعاً چنین حمله‌ای کرد، اونیسیلوس با آرتیبیوس درگیر شد و سپس او (یا همراهش) با داس پای بلند شده اسب را قطع کرد. اسب بر بالای آرتیبیوس افتاد و باعث شد که او به راحتی کشته شود.
سوء رفتار جنسی، نوعی سوء رفتار است که ماهیتی جنسی دارد و در طیفی از رفتارهای جنسی ناخواسته و نامطلوب قرار می‌گیرد. این موارد شامل رفتارهایی است که از نظر اخلاقی، چه به صورت فردی و چه در سطح جامعه، نامناسب تلقی می‌شوند، مانند آزار جنسی و/یا تجاوز جنسی مجرمانه. به طور کلی، از نظر قانونی، سوء رفتار جنسی یک اصطلاح «اصطلاح غیرتخصصی» است که نمایانگر شکستن مرزهای اخلاقی است، این اصطلاح به‌ویژه در مواردی به کار می‌رود که موقعیت به طور معمول غیرجنسی است و بنابراین رفتار جنسی در آن موقعیت غیرمعمول و نادرست به نظر
رفتار جنسی در آن موقعیت غیرمعمول و نادرست به نظر می‌رسد، یا زمانی که در آن موقعیتی قدرت یا اختیارات فردی وجود دارد که رفتار جنسی را نامناسب می‌کند. یک ویژگی مشترک در این نوع سوء رفتارها و دلیلی که به آن‌ها سوء رفتار گفته می‌شود، این است که این نقض‌ها معمولاً در محیط کاری یا در شرایط نابرابری قدرت (مانند آزار جنسی) رخ می‌دهد. سوء رفتار ادعایی می‌تواند در سطوح مختلفی باشد، مانند نشان دادن اندام تناسلی، حمله، درخواست‌های اصرارآمیز، التماس یا حتی بی‌توجهی به نشانه‌های غیرکلامی ناراحتی. «تعریف سوء رفتار جنسی
نشانه‌های غیرکلامی ناراحتی. «تعریف سوء رفتار جنسی هنوز به طور واضح مشخص نشده» و این یک اصطلاح غیرتخصصی است که گاهی در سیاست‌های سازمانی یا توسط نهادهای حرفه‌ای برای رسیدگی به مواردی که با نابرابری قدرت، اجبار و رفتارهای شکارگرانه همراه است، به کار می‌رود. تعاریف. از نظر قانونی، برای فردی که در موقعیت قدرت قرار دارد، سوء رفتار جنسی به‌ویژه شامل هرگونه فعالیت جنسی بین او و یکی از زیردستانش می‌شود. این معمولاً شامل معلمان و دانش‌آموزان، روحانیون و پیروانشان، پزشکان و بیمارانشان، و کارفرمایان و کارمندانشان
پزشکان و بیمارانشان، و کارفرمایان و کارمندانشان است. اگرچه چنین فعالیتی معمولاً به صراحت غیرقانونی نیست، اغلب برخلاف قوانین اخلاقی حرفه‌ای است. به عنوان مثال، ممکن است یک معلم اخراج شود و یک پزشک مجوز پزشکی‌اش به دلیل سوء رفتار جنسی لغو گردد. علاوه بر این، فردی که در موقعیت زیردست قرار دارد ممکن است ادعای آزار جنسی کند. دانشگاه آیووا سوء رفتار جنسی را این‌گونه تعریف می‌کند: «... رفتار نامطلوب با ماهیت جنسی که بدون رضایت یا با زور، ترساندن، اجبار، یا دستکاری انجام می‌شود.» برقراری رابطه جنسی با زیردستان،
انجام می‌شود.» برقراری رابطه جنسی با زیردستان، حتی زمانی که این رابطه توسط زیردستان آغاز می‌شود، از نظر برخی غیراخلاقی است زیرا زیردست به دلیل آسیب‌پذیری نسبت به مافوق و نابرابری قدرتی که رابطه را مشخص می‌کند، در موقعیت ضعیفی قرار دارد. در مورد رابطه پزشک و بیمار، داشتن رابطه جنسی با بیمار حتی پس از پایان رابطه حرفه‌ای نیز برای پزشک مشکل‌ساز تلقی می‌شود زیرا احتمال ادامه وابستگی و انتقال احساسات بیمار به پزشک وجود دارد؛ بنابراین، زمانی که پزشکان به هر نحوی از اعتماد، دانش، عواطف یا تأثیر ناشی از روابط
از اعتماد، دانش، عواطف یا تأثیر ناشی از روابط حرفه‌ای قبلی استفاده می‌کنند، روابط جنسی با بیماران سابق را غیراخلاقی می‌دانند. در مقابل، اخلاق حقوقی اجازه می‌دهد که وکلا با موکلان سابق و در ایالت کالیفرنیا حتی با موکلان فعلی نیز رابطه جنسی برقرار کنند، به شرطی که رابطه جنسی توافقی باشد و در ازای خدمات حقوقی ارائه نشده باشد. برخی فعالیت‌ها که به‌طور دقیق اروتیک نیستند، مانند مونینگ (نمایش باسن)، استریکینگ (دویدن عریان در یک مکان عمومی) و اسکینی دیپینگ (شنا کردن عریان)، گاهی به عنوان سوء رفتار جنسی دسته‌بندی
عریان)، گاهی به عنوان سوء رفتار جنسی دسته‌بندی می‌شوند. با وجود این نظرات، برخی دیگر بر این باورند که روابط جنسی در محیط کار، از جمله بین رئیس و کارمند، غیراخلاقی نیست. بسیاری از شرکت‌ها به‌اصطلاح ممنوعیت روابط دوستانه را اعمال نمی‌کنند، اما در عوض تفاوت بین دوست‌یابی توافقی و رفتار نامناسب را تشخیص می‌دهند. به گفته جوآن لائوسیوس از روزنامه اتاوا سیتیزن، «تعریف سوء رفتار جنسی بسیار نامشخص است» و واژه «سوء رفتار» نیز فاقد دقت لازم است — این واژه می‌تواند به‌عنوان یک اصطلاح جامع برای انواع رفتارها استفاده
یک اصطلاح جامع برای انواع رفتارها استفاده شود و اغلب مانع از درک دقیق اتفاقات می‌شود. لائوسیوس بیان می‌کند که اصطلاحات «خشونت جنسی یا آزار و اذیت و تجاوز جنسی» اصطلاحات بسیار مشخص‌تری هستند که ماهیت ادعاها را به وضوح منتقل می‌کنند. الین کریگ، دانشیار مدرسه حقوق شولیش در دانشگاه دالهوسی، اظهار می‌دارد که «سوء رفتار جنسی یک اصطلاح غیرتخصصی است که گاهی در سیاست‌های نهادی یا توسط نهادهای حرفه‌ای استفاده می‌شود. این اصطلاح مجموعه‌ای از رفتارهای جنسی مشکل‌ساز از جمله آزار و اذیت جنسی، تجاوز جنسی و سوء استفاده
جمله آزار و اذیت جنسی، تجاوز جنسی و سوء استفاده جنسی را در بر می‌گیرد. دو مورد از این اصطلاحات معانی قانونی خاص و متفاوتی دارند: تجاوز جنسی در زمینه حقوق کیفری معنای مشخصی دارد، برخلاف سوء رفتار جنسی که می‌تواند شامل رفتارهای مجرمانه و غیر مجرمانه باشد.» الیزابت شیهی، دارنده کرسی شرلی گرینبرگ برای زنان و حرفه حقوقی در دانشگاه اتاوا، بیان می‌کند که "سوء رفتار جنسی یک مسئله اجتماعی است و نه یک خط ثابت — این موضوع با دسترسی زنان به برابری اقتصادی و سیاسی تغییر می‌کند. سوء رفتار جنسی در قوانین کیفری، قوانین
می‌کند. سوء رفتار جنسی در قوانین کیفری، قوانین حقوق بشر یا قراردادهای جمعی یافت نمی‌شود. ممکن است در قوانین انضباطی حرفه‌ای یافت شود." او بیان می‌کند که "ما توافقی در این باره نداریم، به جز سه ملاحظه کلیدی: اول، عدم توازن قدرت. دوم، اجبار، چه به صورت ضمنی و چه صریح. سوم، رفتار شکارچیانه." آلی کراکفورد، یک آموزگار عمومی در مرکز بحران تجاوز جنسی اتاوا، اظهار می‌دارد که «سوء رفتار جنسی … یک اصطلاح جامع برای رفتارهایی است که قابل قبول نیستند، اما مشخص نیست چگونه باید طبقه‌بندی شوند. می‌تواند شامل هر چیزی باشد
باید طبقه‌بندی شوند. می‌تواند شامل هر چیزی باشد — کسی احساس ناراحتی کند، یا احساس می‌کند که تحت نظر است یا به شیوه ای خاص به او نگاه می‌شود.» میشل کاتل در مقاله‌ای در مجله آتلانتیک نوشت که «... تقریباً بی‌نهایت سایه‌های رفتار ناخوشایند به نمایش گذاشته‌شده، مقوله‌های قانونی و فرهنگی مورد استفاده برای توصیف آن‌ها را به چالش می‌کشد»، زیرا این مسئله در «... برخی جهات، قلمروی ناشناخته است»، و این موضوع را «... مشکل می‌کند که بفهمیم خطوط جدید چگونه ترسیم خواهند شد، چه رسد به اینکه کجا قرار دارند.» کاتل بیان
شد، چه رسد به اینکه کجا قرار دارند.» کاتل بیان می‌کند که «میلنیال‌ها و نسل ایکس‌های جوان‌تر به نظر می‌رسد که تعریف گسترده‌تری از آنچه که آزار و اذیت محسوب می‌شود، دارند و همچنین در بیان تجربیات خود تردید کمتری دارند.» در میان مربیان. بررسی ادبیات سوء رفتار جنسی معلمان منتشر شده توسط وزارت آموزش ایالات متحده نشان داد که ۹٫۶٪ از دانش آموزان دبیرستانی نوعی سوء رفتار جنسی را تجربه کرده‌اند. کودکان سیاه‌پوست، اسپانیایی‌تبار، و سرخپوستان بومی آمریکا در معرض بیشترین خطر آزار جنسی قرار دارند. همچنین کودکان دارای
خطر آزار جنسی قرار دارند. همچنین کودکان دارای معلولیت در معرض خطر بیشتری قرار دارند. دلیل این امر ممکن است نیاز بیشتر آنها به توجه فردی و مشکلات احتمالی آنها در برقراری ارتباط باشد. کودکانی که قربانی سوءرفتار جنسی مربیان شده‌اند، معمولاً اعتماد به نفس پایینی دارند و احتمالاً به افکار خودکشی و افسردگی مبتلا می‌شوند. از آنجایی که آزارگر فردی بود که کودک تشویق شده بود به او اعتماد کند، ممکن است احساس خیانت را تجربه کند. در نظرسنجی سال ۲۰۰۲، انجمن ملی زنان دانشگاهی (AAUW) گزارش داد که از بین دانش‌آموزانی که
(AAUW) گزارش داد که از بین دانش‌آموزانی که مورد آزار قرار گرفته بودند، ۳۸٪ توسط معلمان یا دیگر کارکنان مدرسه مورد آزار قرار گرفته‌اند. یک نظرسنجی که با دانشجویان روان‌شناسی انجام شده، گزارش می‌دهد که ۱۰٪ از آن‌ها با مربیان خود تعاملات جنسی داشته‌اند؛ در عوض، ۱۳٪ از معلمان گزارش داده‌اند که با دانش‌آموزان خود تعاملات جنسی داشته‌اند. در نظرسنجی ملی که برای بنیاد آموزشی انجمن ملی زنان دانشگاهی در سال ۲۰۰۰ انجام شد، مشخص شد که در حدود ۲۹۰٬۰۰۰ دانش‌آموز بین سال‌های ۱۹۹۱ و ۲۰۰۰ مورد سوء استفاده جسمی جنسی توسط
۱۹۹۱ و ۲۰۰۰ مورد سوء استفاده جسمی جنسی توسط کارکنان مدارس دولتی قرار گرفته‌اند. یک مطالعه بزرگ در سال ۲۰۰۴ که توسط وزارت آموزش و پرورش ایالات متحده انجام شد، نشان داد که نزدیک به ۱۰ درصد از دانش‌آموزان مدارس دولتی ایالات متحده گزارش داده‌اند که مورد توجه جنسی از سوی کارکنان مدرسه قرار گرفته‌اند. شارول شیکشاف، محقق در این حوزه، ادعا کرد که سوء استفاده جنسی در مدارس دولتی «احتمالاً بیش از ۱۰۰ برابر سوء استفاده توسط کشیش‌ها است.» در سال ۱۹۹۵، مرکز کنترل و پیشگیری بیماری‌ها (CDC) بخشی از این مطالعه را با ۸٬۸۱۰
بیماری‌ها (CDC) بخشی از این مطالعه را با ۸٬۸۱۰ دانش‌آموز در ۱۳۸ دانشگاه تکرار کرد. این مطالعه تنها به بررسی تجاوز جنسی پرداخت و به تجاوز جنسی ناموفق نپرداخت. نتایج نشان داد که ۲۰٪ از زنان و ۴٪ از مردان در طول زندگی خود تجربه تجاوز جنسی داشته‌اند. در دانشگاه‌ها، مشخص شده است که الکل مسئله‌ای رایج در رابطه با تجاوز جنسی است. تخمین زده شده که از هر ۵ زن، یک نفر تجربه تجاوز جنسی دارد و از میان این زنان، ۵۰–۷۵٪ یا مهاجم، یا زن، یا هر دو، قبل از تجاوز الکل مصرف کرده‌اند. الکل تنها به عنوان یک عامل در نرخ‌های
کرده‌اند. الکل تنها به عنوان یک عامل در نرخ‌های تجاوز جنسی در دانشگاه‌ها مطرح نیست، بلکه به دلیل شیوع آن، تجاوزات به‌طور خاص تحت تأثیر عدم توانایی در دادن رضایت هنگام مستی و ندانستن زمان مداخله از سوی شاهدان به دلیل مستی خود یا مستی قربانی قرار می‌گیرند. یک نظرسنجی در سال ۲۰۰۷ که توسط مؤسسه ملی عدالت انجام شد، نشان داد که ۱۹٫۰٪ از زنان دانشگاهی و ۶٫۱٪ از مردان دانشگاهی از زمان ورود به دانشگاه، تجربه تجاوز جنسی یا تلاش برای تجاوز جنسی را داشته‌اند. در مرور ادبیات مربوط به اتهامات تجاوز جنسی که در مجله حقوق
مربوط به اتهامات تجاوز جنسی که در مجله حقوق دانشگاه پنسیلوانیا در سال ۲۰۱۷ منتشر شد، دی. تورکهیمر به مشکلات مربوط به اعتبار قربانیان تجاوز و ارتباط آن با ادعاهای نادرست تجاوز پرداخت. او به داده‌های نظرسنجی ملی از مراکز کنترل و پیشگیری بیماری‌ها اشاره کرد که نشان می‌دهد ۱ نفر از هر ۵ زن (و ۱ نفر از هر ۷۱ مرد) در طول زندگی خود در مقطعی مورد تجاوز قرار می‌گیرند. با وجود شیوع تجاوز و این واقعیت که ادعاهای نادرست تجاوز نادر است، تورکهیمر گزارش داد که افسران اجرای قانون غالباً به ادعاهای تجاوز باور ندارند. این
قانون غالباً به ادعاهای تجاوز باور ندارند. این پیش داوری مستند منجر به کاهش نتایج تحقیقات و عدالت کیفری در مقایسه با سایر جرایم می‌شود. تورکهایمر می‌گوید که زنان در تمام مراحل سیستم قضایی، از جمله پلیس، هیئت منصفه، قضات و دادستان با «تخفیف اعتبار» مواجه هستند. این کاهش اعتبار به‌ویژه هنگامی که قربانی با متهم آشنا است، بسیار بارز است و اکثریت قریب به اتفاق تجاوزات در این دسته قرار می‌گیرند. وزارت دادگستری ایالات متحده تخمین زد که از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۷، حدود ۲٪ از قربانیان تجاوز جنسی که در حالت ناتوانی (از
۲٪ از قربانیان تجاوز جنسی که در حالت ناتوانی (از جمله به دلیل مصرف مواد مخدر، الکل یا دلایل دیگر) مورد تجاوز قرار گرفته بودند، این تجاوز را به پلیس گزارش کرده‌اند، در مقایسه با ۱۳٪ از قربانیانی که تجربه تجاوز جنسی فیزیکی اجباری داشتند.
آریدولیس (یونانی باستان: Ἀρίδωλις) دیکتاتور آلاباندا در کاریه بود که در لشکرکشی شاه هخامنشی خشایارشا اول به یونان همراه او بود. او در سال ۴۸۰ پیش از میلاد توسط یونانی‌ها در نزدیکی آرتمیزیوم به اسارت درآمد و به تنگه کورینس با زنجیر فرستاده شد. جانشین او ممکن است امینتاس دوم (پسر بوبارس) بوده باشد.
تیگرانس (, ) ترجمهٔ یونانی نام ایرانی باستانی *Tigrāna است. این نام متعلق به تعدادی از شخصیت‌های تاریخی، به‌ویژه پادشاهان ارمنستان، بوده است. نام تیگرانس که ماهیتی تئوفوریک (مربوط به خدایان) داشت، در زمان هخامنشیان (۵۵۰–۳۳۰ قبل از میلاد) نادر بود. تنها دو شخصیت تاریخی از آن دوران شناخته شده‌اند که این نام را داشته‌اند.. به‌طور کلی، مشهورترین تیگران، تیگران بزرگ است که از ۹۵ تا ۵۵ پیش از میلاد پادشاه ارمنستان بود و امپراتوری کوتاه‌مدتی را بنیان‌گذاری کرد. پدر او، که از ۱۱۵ تا ۹۵ پیش از میلاد فرمانروایی کرد،
او، که از ۱۱۵ تا ۹۵ پیش از میلاد فرمانروایی کرد، نیز تیگران نام داشت، و همچنین چندین پادشاه دیگر ارمنستان در دوره‌های بعدی نیز به همین نام بودند. در انتساب شماره‌های سلسله‌ای به این پادشاهان، عدم انسجامی وجود دارد. تیگران‌های اولیه و پسرش معمولاً در این شماره‌گذاری‌ها شامل نمی‌شوند، به‌طوری‌که تیگران اول به‌عنوان پدر تیگران بزرگ در نظر گرفته می‌شود. دیگر تیگران، یکی از اعضای خانواده هخامنشی بود که به گفته هرودوت پسر آرتابانوس بود که در ارتش خشایارشا در هنگام حمله به یونان فرماندهی مادها را برعهده داشت.
حمله به یونان فرماندهی مادها را برعهده داشت. لوسیان، نویسنده سوری در اثر خود به نام «تاریخ واقعی»، هومر را به‌عنوان یک بابلی به نام تیگران توصیف می‌کند که نام هومر را زمانی که توسط یونانی‌ها به‌عنوان «گروگان» (homeros) گرفته شد، برگزید.[ ""
داماسیثیموس (؛ ; درگذشت ۴۸۰ قبل از میلاد) پادشاه کالیندوس () شهری در کاریه باستان. پدرش کانداولس () بود. هرودوت، در کتاب‌های هفتم و هشتم «تاریخ هرودوت» و پولیائنس، در کتاب هشتم اثرش «استراتاگمات‌ها»، به داماسیثیموس اشاره می‌کند. داماسیثیموس در حمله دوم هخامنشیان به یونان به فرماندهی خشایارشا (خشایارشا اول) از متحدان او بود. او در نبردهای دریایی آرتمیزیوم و سالامیس در سال ۴۸۰ پیش از میلاد شرکت کرد. داماسیثیموس به‌عنوان فرمانده تنها کشتی کالیندی در نیروی دریایی هخامنشی عمل کرد و در جریان نبرد سالامیس کشته شد.
هخامنشی عمل کرد و در جریان نبرد سالامیس کشته شد. کشتی داماسیثیموس، به همراه کشتی‌های از هالیکارناس، کوس و نیسیروس، تحت فرماندهی آرتمیس یکم بود. ناو گان آرتمیس، شامل کشتی داماسیثیموس، بهترین شهرت را در نیروی دریایی هخامنشی، پس از کشتی‌های صیدا، داشت. هرودوت اشاره می‌کند که داماسیثیموس یکی از برجسته‌ترین فرماندهان کشتی‌های هخامنشی بود. داماسیثیموس در نبرد سالامیس کشته شد، زمانی که آرتمیس، با اینکه هم‌پیمان بودند، کشتی او را به عمد به‌سوی یک کشتی آتنی تحت فرماندهی آمینیاپوس که او را تعقیب می‌کرد، کوبید. چون
آمینیاپوس که او را تعقیب می‌کرد، کوبید. چون گفته می‌شود که او قصد داشت از یک کشتی آتنی تحت فرماندهی آمینیاپوس که او را تعقیب می‌کرد، فرار کند. کشتی داماسیثیموس غرق شد و او و تمامی خدمه‌اش جان باختند. زمانی که خشایارشا مشاهده کرد که آرتمیس کشتی داماسیثیموس را غرق کرده است، فکر کرد که او کشتی یونانی را غرق کرده است. به گفته هرودوت، خشایارشا گفت: «مردان من تبدیل به زنان شده‌اند و زنان من به مردان.» اما به‌گفته پولیائنس، او گفت: «ای زئوس، قطعاً تو زنان را از مواد مردانه و مردان را از مواد زنانه خلق کرده‌ای.»