payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ثروتمند و مادرش سسیل الیز (با نام خانوادگی رابرت) بود. خانواده او اصالت هلندی داشتند و ریشه آن‌ها در نزدیکی امدن، فریزلند بود. هسه بزرگ‌ترین فرزند در میان ده فرزند بود که پنج نفر از آن‌ها در دوران کودکی درگذشتند. آن‌ها در مانور لورل هیل در نورث آرلینگتون، نیوجرسی رشد کردند. او و خواهرانش از سنین پایین تحت آموزش مادرشان مهارت‌های آشپزی و خانه‌داری را فرا گرفتند. در سن ۱۵ سالگی، او به یک مدرسه عالی در سوئیس رفت و به تحصیل زبان فرانسوی و اقتصاد خانه پرداخت. هسه نخستین بار از طریق برادر شوهرش، ریچارد، با همسر
نخستین بار از طریق برادر شوهرش، ریچارد، با همسر و شریک تحقیقاتی خود، والتر هسه، در نیویورک آشنا شد. او سپس در سال ۱۸۷۲ در طی سفری به آلمان همراه با خواهرش اوژنی، بار دیگر والتر را ملاقات کرد. این زوج در سال ۱۸۷۳ نامزد شدند و در سال ۱۸۷۴ طی مراسمی در ژنو ازدواج کردند. مدتی پس از ازدواج، آن‌ها در رشته‌کوه‌های ارتسگبیرگه سکونت کردند؛ چرا که والتر هسه به عنوان پزشک در معادن اورانیوم نزدیک مشغول به کار بود. بعدها، خانواده هسه به استرلن، حومه درسدن، نقل مکان کردند؛ جایی که والتر خانه‌ای خرید تا در دوران فعالیت
جایی که والتر خانه‌ای خرید تا در دوران فعالیت خود در دانشگاه فنی درسدن بتواند از خانه کار کند. در خانواده، هسه با نام لینا شناخته می‌شد. او و شوهرش سه پسر داشتند. هسه و برادرش لوئیس آیلشمیوس از کودکی علاقه و استعداد مشترکی در نقاشی و تصویرسازی داشتند و لوئیس بعدها به‌واسطه آثار خود شهرتی کسب کرد. هسه ۲۳ سال بیشتر از همسرش عمر کرد و نقاشی‌های او و نوشته‌های والتر به عنوان بخشی از مجموعه شخصی او به نوه‌هایشان منتقل شده است. پس از درگذشت والتر، هسه به شهر نقل مکان کرد تا به خانواده و فرزندانش نزدیک‌تر باشد و
مکان کرد تا به خانواده و فرزندانش نزدیک‌تر باشد و بقیه عمر خود را با آن‌ها سپری کند. در طول جنگ جهانی اول، خانه خانواده هسه در نیوجرسی به فروش رسید و سهم او از ارث به عنوان دارایی دشمن نگهداری شد. چندین سال بعد، او شروع به دریافت مقادیر کمی پول و سایر اقلام متعلق به ارث خود کرد، به علاوه حقوق بازنشستگی که به عنوان بیوه یک کارمند دولتی دریافت می‌کرد. با این حال، خانه او در درسدن طی حملات هوایی متفقین تخریب شد و بسیاری از یادگارهای خانواده هسه از دست رفتند؛ به‌جز آنچه که هسه توانسته بود از اعضای خانواده
به‌جز آنچه که هسه توانسته بود از اعضای خانواده جمع‌آوری کند. مشارکت‌های پژوهشی. کمک‌های آزمایشگاهی. علاوه بر وظایف خانه‌داری، هسه به صورت بدون دستمزد در کمک به همسرش فعالیت می‌کرد. او محیط‌های کشت باکتریایی را آماده می‌کرد، تجهیزات را تمیز می‌کرد و تصاویر علمی برای انتشارات تولید می‌کرد. هسه به مرور زمان با کار همسرش آشنا شد. او همچنین به‌عنوان یک تصویرگر علمی نقش ایفا کرد و تصاویر آبرنگ دقیقی از کلنی‌های قارچ‌ها و باکتری‌ها روی محیط‌های جامد ترسیم می‌کرد. این تصاویر در اثر منتشر شده همسرش در سال ۱۸۸۴ درج
این تصاویر در اثر منتشر شده همسرش در سال ۱۸۸۴ درج شدند. هسه برای استفاده همسرش در کشت میکروارگانیسم‌ها، لوله‌های آزمایش را با ژلاتین پوشش می‌داد، اما بعدها متوجه شدند که ژلاتین در روزهای گرم به‌راحتی ذوب می‌شود و برخی از باکتری‌ها را از بین می‌برد. علاوه بر این وظایف فنی، او از توانایی هنری خود برای ترسیم تصاویر کلنی‌های باکتریایی در مراحل مختلف رشد باکتری که زیر میکروسکوپ مشاهده می‌شدند، استفاده می‌کرد تا در نشریات علمی همسرش درج شوند. در زمان پیشنهادش برای استفاده از آگار به‌عنوان محیط کشت، هسه همچنین به
استفاده از آگار به‌عنوان محیط کشت، هسه همچنین به همسرش در کشت باکتری‌های هوابرد کمک می‌کرد.
واحد معادل آلبوم، یا معادل آلبوم، یک واحد اندازه‌گیری در صنعت موسیقی برای تعریف مصرف موسیقی است که برابر با خرید یک نسخه آلبوم است. این مصرف شامل پخش و دانلود آهنگ علاوه بر فروش سنتی آلبوم است. واحد معادل آلبوم در اواسط دهه ۲۰۱۰ به عنوان پاسخی به افت فروش آلبوم در قرن بیست و یکم معرفی شد. فروش آلبوم تا حد زیادی به دلیل تک‌آهنگ‌های ارزان قابل دانلود دیجیتالی از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۹ بیش از نصف شد و از ۱۴٫۶ میلیارد دلار به ۶٫۳ میلیارد دلار کاهش یافت. به عنوان مثال، تنها آلبوم‌هایی که در ایالات متحده در سال ۲۰۱۴
تنها آلبوم‌هایی که در ایالات متحده در سال ۲۰۱۴ پلاتین دریافت کردند، موسیقی متن انیمیشن "یخ‌زده" و آلبوم "۱۹۸۹"تیلور سوئیفت بودند، در حالی که آثار چندین هنرمند در سال ۲۰۱۳ دریافت کرده بودند. استفاده از واحدهای معادل آلبوم، جدول‌ها را از رتبه‌بندی «پرفروش‌ترین آلبوم‌ها» به رتبه‌بندی «محبوب‌ترین آلبوم‌ها» متحول کرد. فدراسیون بین‌المللی صنعت فونوگرافی (IFPI) از سال ۲۰۱۳ از واحدی معادل آلبوم برای اندازه‌گیری هنرمند سال ضبط جهانی استفاده کرده است. اصطلاحات. اصطلاح "واحد معادل آلبوم" مدت‌ها قبل از شروع دوره پخش
"واحد معادل آلبوم" مدت‌ها قبل از شروع دوره پخش توسط فدراسیون بین‌المللی صنعت فونوگرافی (IFPI) استفاده می‌شد. بین سال‌های ۱۹۹۴ و ۲۰۰۵، IFPI سه تک‌آهنگ فیزیکی را به‌عنوان یک واحد آلبوم در گزارش سالانه "صنعت ضبط در اعداد" (RIN) خود در نظر می‌گرفت. این اصطلاح توسط IFPI در سال ۲۰۱۳ مجدداً معرفی شد تا هنرمند سال ضبط جهانی خود را اندازه‌گیری کند. در این مرحله، واحدهای معادل آلبوم قبلاً شامل دانلودها و استریم‌های موسیقی شده بودند. یک اصطلاح جایگزین واحد معادل آلبوم، واحد "فروش به علاوه پخش" (SPS) است که توسط مجله
واحد "فروش به علاوه پخش" (SPS) است که توسط مجله "هیتس" معرفی شد. استفاده در جدول‌ها و گواهینامه‌های رکورد. ایالات متحده. از تاریخ ۱۳ دسامبر ۲۰۱۴، جدول آلبوم‌های "بیلبورد" ۲۰۰ روش رتبه‌بندی خود را تغییر داد و به جای فروش خالص آلبوم، از واحد معادل آلبوم استفاده کرد. در این تغییر اساسی، بیلبورد ۲۰۰ با استفاده از یک الگوریتم جدید، پخش بر اساس تقاضا و فروش دیجیتالی تک‌آهنگ‌ها را نیز در محاسبات خود لحاظ کرد. این داده‌ها از تمامی سرویس‌های بزرگ اشتراک صوتی از جمله اسپاتیفای، اپل میوزیک، گوگل پلی، یوتیوب و پیش‌تر
اسپاتیفای، اپل میوزیک، گوگل پلی، یوتیوب و پیش‌تر اکس‌باکس میوزیک جمع‌آوری می‌شود. در زمان اجرای اولیه این سیستم، دو شاخص TEA (معادل آلبوم بر اساس فروش تک‌آهنگ) و SEA (معادل آلبوم بر اساس پخش جریانی) معرفی شدند، به این صورت که فروش ۱۰ تک‌آهنگ یا ۱۵۰۰ بار پخش جریانی آهنگ‌های یک آلبوم، معادل فروش یک نسخه از آن آلبوم در نظر گرفته می‌شد. "بیلبورد" همچنان جدول جداگانه‌ای به نام فروش آلبوم برتر ادامه می‌دهد را منتشر می‌کند که فقط بر اساس داده‌های فروش نیلسن سانداسکن و مطابق با روش سنتی بیلبورد ۲۰۰ محاسبه می‌شود.
و مطابق با روش سنتی بیلبورد ۲۰۰ محاسبه می‌شود. نخستین آلبومی که با این روش در صدر جدول قرار گرفت، "۱۹۸۹" از تیلور سوئیفت بود که ۳۳۹٬۰۰۰ واحد معادل آلبوم به دست آورد (۲۸۱٬۰۰۰ واحد از این مقدار مربوط به فروش مستقیم آلبوم بود). در شماره ۸ فوریه ۲۰۱۵ بیلبورد، آلبوم "Now That's What I Call Music! ۵۳" به عنوان نخستین آلبوم تاریخ شناخته شد که با وجود اینکه پرفروش‌ترین آلبوم هفته بود، نتوانست جایگاه نخست جدول بیلبورد ۲۰۰ را تصاحب کند. به همین ترتیب، انجمن صنعت ضبط آمریکا (RIAA)، که پیش‌تر آلبوم‌ها را بر اساس تعداد
(RIAA)، که پیش‌تر آلبوم‌ها را بر اساس تعداد نسخه‌های فروخته‌شده به فروشگاه‌های خرده‌فروشی تأیید می‌کرد، از فوریه ۲۰۱۶ پخش جریانی را نیز در محاسبات خود لحاظ کرد. در ژوئیه ۲۰۱۸، بیلبورد و نیلسن نسبت‌های مورد استفاده برای محاسبه واحدهای معادل آلبوم بر اساس پخش جریانی را اصلاح کردند تا ارزش نسبی استریم‌ها در سرویس‌های پولی مانند اپل میوزیک و آمازون میوزیک نامحدود را در مقایسه با پلتفرم‌های رایگان مبتنی بر تبلیغات، مانند نسخه رایگان اسپاتیفای و یوتیوب، در نظر بگیرند. طبق نسبت‌های جدید، ۱۲۵۰ پخش جریانی صوتی در
طبق نسبت‌های جدید، ۱۲۵۰ پخش جریانی صوتی در سرویس‌های پریمیوم، ۳۷۵۰ پخش جریانی در سرویس‌های رایگان یا ۳۷۵۰ پخش ویدیویی معادل یک واحد آلبوم محسوب می‌شود. بریتانیا. در بریتانیا، شرکت جدول‌های رسمی از مارس ۲۰۱۵، پخش جریانی را در جدول آلبوم‌های بریتانیا گنجانده است این تغییر به دلیل رشد چشمگیر استریم صورت گرفت؛ تعداد پخش‌های جریانی در بریتانیا طی یک سال از ۷٫۵ میلیارد در سال ۲۰۱۳ به نزدیک ۱۵ میلیارد در سال ۲۰۱۴ دو برابر شد. طبق روش جدید، شرکت جدول‌های رسمی دوازده آهنگ پربازدید یک آلبوم را در نظر می‌گیرد، اما
آهنگ پربازدید یک آلبوم را در نظر می‌گیرد، اما برای جلوگیری از تأثیر بیش از حد یکی دو تک‌آهنگ محبوب، وزن دو آهنگ برتر را کاهش می‌دهد تا رتبه‌بندی، بازتابی واقعی از محبوبیت کل آلبوم باشد، نه فقط چند تک‌آهنگ موفق. مجموع اصلاح‌شده بر ۱۰۰۰ تقسیم شده و به تعداد فروش آلبوم اضافه می‌شود. آلبوم "در ساعت تنهایی" از سم اسمیت اولین آلبومی بود که با این روش در صدر جدول قرار گرفت. از مجموع ۴۱٬۰۰۰ واحد معادل آلبوم، ۲٬۹۰۰ واحد از طریق پخش جریانی و مابقی از فروش مستقیم به‌دست آمد. تا سال ۲۰۱۷، طبق گزارش صنعت فونوگرافی
به‌دست آمد. تا سال ۲۰۱۷، طبق گزارش صنعت فونوگرافی بریتانیا (BPI)، پخش جریانی بیش از نیمی از واحدهای معادل آلبوم را در بریتانیا تشکیل می‌داد. آلمان. در آلمان، از فوریه ۲۰۱۶، پخش جریانی در محاسبات جدول آلبوم‌ها لحاظ شد. با این وجود، جدول آلبوم‌های آلمان بر اساس درآمد هفتگی رتبه‌بندی می‌شود، نه بر اساس تعداد واحدهای فروش. به همین دلیل، تنها استریم‌های پولی در نظر گرفته می‌شوند و هر پخش باید حداقل ۳۰ ثانیه طول بکشد. برای اینکه استریم‌ها در رتبه‌بندی آلبوم محاسبه شوند، حداقل ۶ آهنگ از یک آلبوم باید پخش شوند،
شوند، حداقل ۶ آهنگ از یک آلبوم باید پخش شوند، درحالی‌که حداکثر ۱۲ آهنگ قابل شمارش هستند. مشابه قوانین جدول آلبوم‌های بریتانیا، تعداد واقعی استریم‌های دو آهنگ برتر در نظر گرفته نمی‌شود، بلکه میانگین تعداد پخش سایر آهنگ‌های بعدی محاسبه می‌شود. استرالیا. انجمن صنعت ضبط استرالیا، که جدول‌های ای‌آرآی‌ای را منتشر می‌کند، از ۲۴ نوامبر ۲۰۱۴ پخش جریانی را در محاسبات جدول تک‌آهنگ‌ها و از ۱۳ مه ۲۰۱۷ در جدول آلبوم‌ها لحاظ کرد. ای‌آرآی‌ای نرخ تبدیل را به‌صورت دوره‌ای تغییر می‌دهد و از ژوئیه ۲۰۲۳، هر فروش معادل ۱۷۰ پخش
می‌دهد و از ژوئیه ۲۰۲۳، هر فروش معادل ۱۷۰ پخش جریانی در یک سرویس اشتراکی پولی یا ۴۲۰ پخش جریانی در یک سرویس رایگان مبتنی بر تبلیغات است. واکنش‌ها و انتقادات. به گفته سیلویو پیترو لونگو، معاون بخش جداول و توسعه داده‌های بیلبورد، روش محاسبه واحدهای معادل آلبوم «محبوبیت آلبوم را در دنیای امروز که موسیقی در پلتفرم‌های متعددی در دسترس است، منعکس می‌کند و به معیار پذیرفته‌شده‌ای برای سنجش موفقیت آلبوم تبدیل شده است.» آلبوم‌های فیزیکی عمدتاً به اقلامی برای کلکسیونرها تبدیل شده‌اند. طبق نظرسنجی ICM Research در سال
تبدیل شده‌اند. طبق نظرسنجی ICM Research در سال ۲۰۱۶، تقریباً نیمی از شرکت‌کنندگان حتی به آلبومی که خریده بودند، گوش نداده بودند. هیو مک‌اینتایر از "فوربس" اشاره کرد که استفاده از واحدهای معادل آلبوم باعث شده هنرمندان آلبوم‌هایی با تعداد بیش‌ازحد آهنگ منتشر کنند. برایان جوزفس از اسپین نیز گفت: «اگر یک هنرمند پاپ مشتاق شهرت باشید، می‌توانید سیستم را دور بزنید و با قرار دادن ۲۰ آهنگ یا بیشتر در یک آلبوم، تعداد واحدهای معادل آلبوم و در نتیجه 'فروش' آلبوم را افزایش دهید، چراکه هر بار که شنوندگان به آلبوم گوش
دهید، چراکه هر بار که شنوندگان به آلبوم گوش می‌دهند، این معیارها بالا می‌رود.» او همچنین از آلبوم "دل‌شکستگی در ماه کامل" از کریس براون که بیش از ۴۰ آهنگ دارد، انتقاد کرد. تیم اینگهام، ستون‌نویس "رولینگ استون"، آمارهای مربوط به آلبوم "عقرب" از دریک را بررسی کرد و دریافت که ۶۳٪ از استریم‌های این آلبوم در اسپاتیفای فقط متعلق به سه آهنگ از ۲۵ آهنگ آلبوم بوده است. علاوه بر این، تنها شش آهنگ ۸۲٪ از کل استریم‌های آلبوم را تشکیل داده‌اند، به این معنا که تنها یک‌چهارم آهنگ‌ها موفقیت آلبوم را از نظر واحدهای معادل
آهنگ‌ها موفقیت آلبوم را از نظر واحدهای معادل آلبوم تعیین کرده‌اند. چری هو از ان‌پی‌آر معتقد است که واحدهای معادل آلبوم اغلب بازتاب دقیقی از یک آلبوم نیستند، زیرا وزن بیشتری به پرفروش‌ترین تک‌آهنگ‌های یک آلبوم می‌دهند تا به کل قطعات آن.
پرداخت انبوه مجموعه‌ای از فرآیندهای تولیدی است که امکان پرداخت هم‌زمان تعداد زیادی از قطعات را فراهم می‌کند. هدف این روش، صیقل‌کاری، لبه‌گیری (Deburring)، تمیزکاری، گرد کردن لبه‌ها، حذف پلیسه، از بین بردن پوسته‌های اکسیدی، زدودن زنگ‌زدگی، پولیش، براق‌سازی، سخت‌کاری سطحی، آماده‌سازی قطعات برای فرآیندهای تکمیلی، یا جداسازی راهگاه‌های ریخته‌گری تحت فشار است. انواع فرآیندهای پرداخت انبوه. پرداخت انبوه به دو دسته اصلی تقسیم می‌شود: در هر دو روش، تماس سایشی بین سطوح از طریق یک حرکت چرخه‌ای ایجاد می‌شود. در برخی
از طریق یک حرکت چرخه‌ای ایجاد می‌شود. در برخی موارد، قطعات به‌طور مستقیم با یکدیگر اصطکاک پیدا می‌کنند، اما معمولاً از محیط پرداخت‌کننده (Finishing Media) مانند ذرات ساینده سرامیکی، رزینی، فلزی یا طبیعی استفاده می‌شود. پرداخت انبوه می‌تواند به دو روش خشک یا مرطوب انجام شود. در روش مرطوب، از روانکارها، شوینده‌ها یا مواد ساینده مایع برای بهبود کیفیت سطح استفاده می‌شود، درحالی‌که روش خشک فاقد این مواد است. مدت زمان فرآیند بسته به جنس قطعات و الزامات پرداخت متغیر بوده و از ۱۰ دقیقه برای قطعات غیرآهنی تا ۲ ساعت
بوده و از ۱۰ دقیقه برای قطعات غیرآهنی تا ۲ ساعت برای فولادهای سخت‌شده متغیر است. روش‌های اجرایی در پرداخت انبوه. پرداخت انبوه را می‌توان به دو روش اصلی اجرا کرد: همچنین، گاهی از پرداخت ترتیبی (Sequencing) استفاده می‌شود که در آن قطعات به‌صورت مرحله‌به‌مرحله از چندین فرآیند مختلف پرداخت عبور می‌کنند تا به سطحی با کیفیت بهینه دست یابند. معمولاً، با هر مرحله، زبری سطح کاهش یافته و پرداخت نهایی دقیق‌تر می‌شود. محیط‌های پرداخت و عملکرد آن‌ها. محیط‌های پرداخت‌کننده (Media) نقش مهمی در لبه‌گیری، پرداخت، جداسازی
(Media) نقش مهمی در لبه‌گیری، پرداخت، جداسازی قطعات، و تمیزکاری سطحی دارند. این محیط‌ها به چهار دسته عملکردی تقسیم می‌شوند: انواع محیط‌های پرداخت. محیط‌های آلومینیومی (Aluminum Media). محیط‌های پرداخت آلومینیومی معمولاً به‌صورت قطعات ریخته‌گری‌شده در اشکال و اندازه‌های متنوع تولید می‌شوند. این محیط‌ها قابلیت تمیزکاری قطعات را داشته و می‌توانند همراه با ترکیبات شیمیایی پاک‌کننده برای حذف ناخالصی‌های سطحی به کار روند. از آنجا که آلومینیوم نسبتاً غیرساینده است، می‌تواند بدون تأثیرگذاری بر کیفیت سطح قطعه،
است، می‌تواند بدون تأثیرگذاری بر کیفیت سطح قطعه، آلودگی‌ها را حذف کند. هزینه آن معمولاً بالاتر از سایر محیط‌های ریخته‌گری‌شده است. نرخ سایش آن کمتر از محیط‌های سرامیکی اما بیشتر از محیط‌های فولادی است. محیط‌های سرامیکی (Preformed Ceramic Media). محیط‌های پرداخت سرامیکی از ترکیب مواد رسی، آب و مواد ساینده ساخته می‌شوند. این ترکیب ابتدا به شکل‌های موردنظر قالب‌گیری شده، سپس خشک و در دمای بالا پخته می‌شود تا چسب سرامیکی به حالت شیشه‌ای (Vitrified) درآید. بسیاری از این چسب‌ها دارای ماهیت چینی‌مانند هستند.
از این چسب‌ها دارای ماهیت چینی‌مانند هستند. ویژگی‌های این محیط‌های پرداخت بسته به نوع چسب مورد استفاده، دمای پخت، مقدار، اندازه و نوع دانه‌های ساینده و یکنواختی فرآیند پخت متغیر است. امروزه، محیط‌های سرامیکی پرکاربردترین نوع در سیستم‌های پرداخت انبوه محسوب می‌شوند، زیرا در اشکال و اندازه‌های متنوع در دسترس‌اند، هزینه پایینی دارند و نرخ سایش کمی را تجربه می‌کنند، که آن‌ها را به گزینه‌ای اقتصادی و کارآمد تبدیل کرده است. محیط‌های پلیمری (Preformed Resin-Bonded Media). محیط‌های پرداخت پلاستیکی یا رزین‌باند
Media). محیط‌های پرداخت پلاستیکی یا رزین‌باند (Resin-bonded Media) از طیف وسیع‌تری از انواع و اندازه‌های ساینده نسبت به محیط‌های سرامیکی پیش‌ساخته استفاده می‌کنند. محبوب‌ترین انواع این محیط‌ها، آن‌هایی هستند که از کوارتز به‌عنوان ساینده استفاده می‌کنند. همچنین آلومینیوم اکسید، کاربید سیلیکون و سایر ساینده‌ها نیز در این محیط‌ها به‌کار می‌روند. در این نوع محیط‌ها معمولاً از رزین‌های پلی‌استر ارزان‌قیمت به‌عنوان چسب استفاده می‌شود و اشکال مختلف از طریق ریخته‌گری تولید می‌شوند. محیط‌های رزین‌باند برای
ریخته‌گری تولید می‌شوند. محیط‌های رزین‌باند برای آماده‌سازی سطوح فلزی جهت آبکاری بسیار مناسب هستند. محیط‌های فولادی (Steel Media). محیط‌های پرداخت فولادی که دارای سخت‌کاری سطحی (Case Hardened) و آرام‌سازی تنش هستند، در اندازه‌ها و شکل‌های مختلف موجود می‌باشند. متداول‌ترین اشکال این محیط‌ها شامل کره‌ها، کره‌های با نقاط صاف، بیضی‌ها (شبیه توپ فوتبال)، سیم‌های برش‌خورده به‌صورت مورب مشابه استوانه‌های برش‌خورده زاویه‌دار، مخروط‌های توپی و مخروط‌ها (که تفاوت‌هایی با مفهوم عمومی مخروط‌ها دارند) و پین‌ها
با مفهوم عمومی مخروط‌ها دارند) و پین‌ها می‌باشند. این محیط‌ها تقریباً 300 پوند در هر فوت مکعب وزن دارند و هزینه نصب اولیه آن‌ها بالاست، اما به دلیل نرخ سایش کم و تمیزی بسیار بالا، به‌طور گسترده‌تری برای حذف پلیسه‌های سبک و تمیزکاری استفاده می‌شوند. همچنین ترکیبات خاصی برای تمیز و براق نگه‌داشتن محیط‌های پرداخت فولادی برای مدت زمان طولانی وجود دارد. محیط‌های تصادفی مصنوعی (Synthetic Random-Shaped Media). محبوب‌ترین محیط‌های پرداخت مصنوعی تصادفی، آلومینیوم اکسید ذوب‌شده (Fused Aluminum Oxide) است که در
اکسید ذوب‌شده (Fused Aluminum Oxide) است که در درجه‌های مختلف موجود می‌باشد. مواد با دانه‌بندی درشت‌تر و باند ضعیف‌تر دارای ویژگی‌هایی مانند برش سریع و نرخ استهلاک بالا هستند. به دلیل رنگ تیره آلومینیوم اکسید ذوب‌شده، آلودگی حاصل از این ماده در بسیاری از کاربردها زیاد است. آلومینیوم اکسید ذوب‌شده با دانه‌بندی ریز معمولاً برای براق‌سازی استفاده می‌شود و در این زمینه، در بسیاری از کاربردها، به‌ویژه در سطوح سخت مانند استیل، عملکردی بی‌نظیر دارد. در صورتی که نیاز به برش سبک باشد، آلومینیوم اکسید دانه ریز
که نیاز به برش سبک باشد، آلومینیوم اکسید دانه ریز می‌تواند درخشندگی بهتری بر روی فولاد ضدزنگ و سایر سطوح سخت ایجاد کند، نسبت به آنچه که با محیط‌های فولادی براق‌سازی به دست می‌آید. محیط‌های تصادفی طبیعی (Natural Random-Shaped Media). سنگ‌های رودخانه‌ای، گرانیت، کوارتز، سنگ آهک، اَمِری و سایر مواد ساینده طبیعی نیز در فرآیندهای پرداخت ارتعاشی (Vibratory) و غلتشی (Tumble Finishing) استفاده می‌شوند. به‌طور کلی، این نوع محیط‌ها به دلیل نرخ سایش بالا در دستگاه‌های ارتعاشی کارایی زیادی ندارند. محیط‌های ارگانیک
ارتعاشی کارایی زیادی ندارند. محیط‌های ارگانیک (Cobmeal, Walnut-Shell Flour, etc.). این مواد به‌دلیل توانایی طبیعی خود در جذب آب از سطوح فلزی برای فرآیندهای خشک‌کردن استفاده می‌شوند. همچنین می‌توانند با ساینده‌ها ترکیب شده و برای پرداخت نهایی در دستگاه‌های ارتعاشی، بشکه‌ای (Barrel) یا محور (Spindle) به‌کار روند. محیط‌های خاص دیگر. در برخی از موارد، میخ‌های کفش، چرم، میخ‌های فرش و بسیاری از مواد جامد دیگر در پرداخت غلتشی (Tumble Finishing) یا پرداخت ارتعاشی (Vibratory Finishing) برای کاربردهای خاص مورد
(Vibratory Finishing) برای کاربردهای خاص مورد استفاده قرار گرفته‌اند. ترکیبات شیمیایی (Compounds) در پرداخت انبوه. ترکیباتی که به فرآیندهای پرداخت انبوه اضافه می‌شوند، برای حذف پلیسه (Deburring)، براق‌سازی (Burnishing)، برش (Cutting)، تمیزکاری (Cleaning)، حذف لایه‌های اکسیدی (Descaling) و ممانعت از خوردگی (Inhibiting Corrosion) استفاده می‌شوند. این ترکیبات می‌توانند به‌صورت مایع یا پودر خشک باشند. به‌طور معمول، این ترکیبات به چهار نوع اصلی تقسیم می‌شوند: اهمیت و چالش‌های پرداخت انبوه. پرداخت انبوه به دلیل
و چالش‌های پرداخت انبوه. پرداخت انبوه به دلیل ماهیت تصادفی و غیرخطی فرآیند، ترکیبی از علم و تجربه محسوب می‌شود. بهینه‌سازی متغیرهایی مانند سرعت، زمان، نوع محیط ساینده، اندازه و شکل ذرات، درصد رطوبت، ترکیبات شیمیایی و میزان بارگیری دستگاه، تأثیر مستقیمی بر کیفیت پرداخت دارد. کاربردهای صنعتی پرداخت انبوه. این فرآیند در طیف وسیعی از صنایع، ازجمله خودروسازی، هوافضا، پزشکی، قالب‌سازی، جواهرسازی و ابزار دقیق کاربرد دارد. بهینه‌سازی فرآیند پرداخت انبوه می‌تواند تأثیر چشمگیری بر کاهش هزینه‌های تولید، افزایش کیفیت
چشمگیری بر کاهش هزینه‌های تولید، افزایش کیفیت سطح، بهبود خواص مکانیکی و آماده‌سازی قطعات برای پوشش‌دهی یا سایر فرآیندهای تکمیلی داشته باشد.
در سوئد پیش از تاریخ، دورهٔ وِندِل (؛ حدود ) میان دوره مهاجرت و دوران وایکینگ‌ها قرار می‌گیرد. این نام از گورستان ثروتمند کلیسای منطقهٔ وندل در اوپلاند گرفته شده است. برخلاف دوره‌های پیشین و پسین، دورهٔ وندل آثار کمی از فلزات گران‌بها یا کتیبه‌های رونی بر جا گذاشته است. در عوض، این دوره به‌شدت غنی از سبک جانورسان در اشیای برنزی‌–مسی است. همچنین این دوره به خاطر وجود "guldgubbar" (تصاویر کوچک برجسته‌شده از ورق‌های طلا) و کلاه‌خودهای تزیین‌شده با نقش‌های برجسته، مشابه نمونه‌ای که در ساتن هو در انگلستان یافت
مشابه نمونه‌ای که در ساتن هو در انگلستان یافت شده، شناخته می‌شود. در این دوره، گروه‌هایی از سوئد آغاز به کاوش در مسیرهای آبی سرزمین‌هایی کردند که بعدها روسیه، اوکراین و بلاروس نام گرفتند. سامانهٔ نوشتاری فوثارک قدیمی کنار گذاشته شد و فوثارک جوان تقریباً هم‌زمان در سراسر اسکاندیناوی جایگزین آن شد. شماری از سنگ‌های رونی باقی مانده‌اند، از جمله سنگ‌های سنگ رونی راک و Sparlösa که هر دو متعلق به حدود هستند. منابع مکتوب دیگر بسیار اندک و تفسیر آن‌ها دشوار است: چند ساگای ایسلندی، داستان بیوولف و گزارش‌هایی از
چند ساگای ایسلندی، داستان بیوولف و گزارش‌هایی از نویسندگان اروپای جنوبی. تاریخ‌نگاران قدیمی سوئدی تلاش کردند با استفاده از این منابع، تاریخی منسجم تدوین کنند، اما این تلاش‌ها عمدتاً کنار گذاشته شده و امروزه این دوره بیشتر از دید باستان‌شناسی بررسی می‌شود. پیش‌زمینه. عصر آهن ژرمنی به دو دورهٔ عصر آهن ژرمنی آغازین (EGIA) و عصر آهن ژرمنی پایانی (LGIA) تقسیم می‌شود. به‌ویژه در مورد سوئد، عصر آهن ژرمنی پایانی (۵۵۰–۸۰۰ میلادی) به‌عنوان دورهٔ وندل شناخته می‌شود. در نروژ این دوره بیشتر به‌عنوان عصر مروونژی‌ها
در نروژ این دوره بیشتر به‌عنوان عصر مروونژی‌ها شناخته می‌شود، در حالی‌که دانمارکی‌ها آن را عصر آهن ژرمنی متأخر می‌نامند. عصر آهن ژرمنی پایانی با سقوط امپراتوری روم غربی و ظهور پادشاهی‌های گوت در اروپا آغاز می‌شود که بعدها جای خود را به فرانک‌ها، لمباردها و آوارهای اوراسیایی دادند. پس از سقوط امپراتوری روم غربی، طلا کمیاب شد و اسکاندیناوی‌ها شروع به ساخت اشیای برنزی آب‌طلاکاری‌شده با نقش‌های تزیینی جانورسان کردند. در عصر آهن ژرمنی آغازین، تزیینات بیشتر حالت بازنمایی داشتند و شکل حیوانات ساده‌تر بود. اما در
بازنمایی داشتند و شکل حیوانات ساده‌تر بود. اما در دورهٔ پایانی، سبک‌های هنری پیچیده‌تر، نمادین‌تر و انتزاعی‌تر شدند و اشکال درهم‌تنیده و اندام‌های ترکیبی در آن‌ها به‌کار می‌رفت. آشفتگی‌های اروپا به‌نظر می‌رسد تا اندازه‌ای با پایان تدریجی جنگ‌های گوتیک فروکش کرده بود. صلح صلح همیشگی (۵۳۲) بین امپراتور ژوستینیان و خسرو انوشیروان، شاهنشاه ساسانی ایران، و بازپس‌گیری شبه‌جزیرهٔ ایتالیا به‌دست بیزانسی‌ها همراه با تسلیم گوت‌ها در جنوب رود پو در ۵۵۵ (میلادی) و تکمیل بازپس‌گیری بیزانسی‌ها در ۵۶۲ (میلادی) در چارچوب
بازپس‌گیری بیزانسی‌ها در ۵۶۲ (میلادی) در چارچوب آنچه «دورهٔ وندل» توصیف شده، قابل درک است. مروونژی‌ها سرزمین‌های گال روم و بلژها را متحد کردند و فرانک‌ها دودمان مروونژی را از سال ۵۰۹ (میلادی) به‌عنوان «شاهان فرانک» بنیان گذاشتند. در منطقهٔ اوپلاند، در شرق‌مرکز امروزی سوئد، احتمالاً اوپسالای کهن مرکز مذهبی و سیاسی بوده است. این ناحیه هم دارای یک درختزار مقدس شناخته‌شده و هم دارای تپه‌های پادشاهی بزرگ بوده است. آیین‌های خاکسپاری. در چند منطقه، آرامگاه‌هایی با هدایا و اشیای تدفینی غنی یافت شده که نشانگر
با هدایا و اشیای تدفینی غنی یافت شده که نشانگر جایگاه بلند اجتماعی یا سلطنتی‌اند. از جمله، گورهای قایق‌دفنی به‌خوبی حفظ‌شده در وندل و والسگرده، و تپه‌قبرهایی در اوپسالای کهن که برای چند نسل مورد استفاده بوده‌اند. بخشی از این ثروت احتمالاً از راه کنترل نواحی معدن‌کاری و تولید آهن به‌دست آمده بود. فرمانروایان، گروه‌هایی از جنگجویان نخبهٔ سوارکار با زره‌های گران‌قیمت داشتند. اشیای تدفینی این سوارکاران شامل رکاب‌ها و زین‌آرایی‌هایی با طرح پرندگان شکاری از جنس برنز آب‌طلاکاری‌شده با نگین‌های اناری می‌شود.
جنس برنز آب‌طلاکاری‌شده با نگین‌های اناری می‌شود. مهره‌های شطرنج از جنس عاج و به سبک امپراتوری روم در قبر غربی پیدا شده‌اند. همچنین سه کامئو از خاورمیانه و دکمه‌هایی از طلا، همراه با لباس‌هایی با نخ طلا مربوط به فرانک‌ها کشف شده‌اند. بازی‌ها محبوب بوده‌اند، چنان‌که یافته‌هایی از بازی‌های تفل از جمله مهره‌ها و تاس‌ها این موضوع را نشان می‌دهند. کلاه‌خود ساتن هو شباهت زیادی به کلاه‌خودهای یافت‌شده در اوپسالای کهن، وندل و والسگرده دارد و عناصری مانند نقش گراز و تزیینات ورق فشرده‌کاری‌شده ("pressblech") را
و تزیینات ورق فشرده‌کاری‌شده ("pressblech") را به‌طور مشترک داراست. این امر نشان می‌دهد که اشراف آنگلوساکسون ارتباط گسترده‌ای با اشراف سوئدی داشته‌اند. منابع مکتوب. در آثار ژوردانس، دانشمند گوت در سدهٔ ششم میلادی، از جنگجویان نخبهٔ سوارکار یاد شده است. او نوشته بود که سوئدی‌ها بهترین اسب‌ها را بعد از تورینگی‌ها داشتند. بازتاب این موضوع را می‌توان در ساگاهایی که بعدها نوشته شدند نیز دید، جایی که شاه آدیلس همواره سوار بر اسب توصیف می‌شود، چه در نبرد با آلی و چه با هُرولف کراکی. اسنوری استورلوسون نوشته که
و چه با هُرولف کراکی. اسنوری استورلوسون نوشته که آدیلس بهترین اسب‌های دوران خود را داشت. حماسهٔ بیوولف نیز روایت‌هایی افسانه‌ای از دوران وندل در سوئد نقل می‌کند، از جمله جنگ‌های بزرگی که با نام جنگ‌های سوئدی–گیوتی شناخته می‌شوند، میان خاندان سوئدی شیلفلینگ و خاندان گیوتی ولفلینگ. این‌که برخی از شاهان افسانه‌ای سوئد ممکن است شخصیت‌هایی تاریخی بوده باشند، با اشاره‌های احتمالاً مستقل به آن‌ها در بیوولف و سرگذشت‌نامه تأیید می‌شود. گیوت‌ها ممکن است بخشی از اسکان آنگلو-ساکسون‌ها در بریتانیا بوده باشند. احتمالاً
آنگلو-ساکسون‌ها در بریتانیا بوده باشند. احتمالاً نقش برجسته‌ای نداشتند، اما در منابع انگلیسی با عنوان جوت‌ها توصیف شده‌اند. دودمان ولفلینگ در سرزمین گیت‌ها ممکن است با خاندان Wuffingas در ارتباط بوده باشد.
آنابل لور علی (انگلیسی: Annabelle Laure Ali - زاده ۴ مارس ۱۹۸۵) یک کشتی‌گیر آزاد زن اهل کامرون است. او در مسابقات وزن ۷۲ کیلوگرم آزاد زنان در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ شرکت کرد، جایی که در یک‌هشتم نهایی به آگنیشکا ویسچک باخت. در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲، او در یک چهارم نهایی به استانکا زلاتوا باخت. هنگامی که زلاتوا به فینال رفت، علی بخشی از شانس مجدد مدال برنز بود، جایی که او به واسیلیسا مارزالیوک باخت. در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲، او همچنین پرچمدار کامرون در مراسم افتتاحیه بود. در بازی‌های
پرچمدار کامرون در مراسم افتتاحیه بود. در بازی‌های مشترک المنافع ۲۰۱۴، او مدال نقره را در بخش منهای ۷۵ کیلوگرم زنان به دست آورد.
بازی‌های مدیترانه ۲۰۲۲ () نوزدهمین دوره مسابقات بازی‌های مدیترانه است که از ۲۵ ژوئن تا ۶ ژوئیه ۲۰۲۲ در وهران، الجزایر برگزار شده است. این بازی‌ها با حضور ۳٬۳۹۰ ورزشکار از ۲۴ کشور انجام شده است. انتخاب میزبان. پنج شهر برای میزبانی بازی‌های مدیترانه ۲۰۲۲ اعلامیه رسمی نامزدی امضا کردند، دو شهر از آفریقا و سه شهر از اروپا. در نهایت دو شهر وهران و صفاقس به‌عنوان دو نامزد نهایی به رقابت پرداختند و شهر وهران با ۵۱ رای در برابر ۱۷ رای صفاقس میزبانی مسابقات را به دست آورد. جدول مدال‌ها. &lt;onlyinclude&gt; منبع:
دست آورد. جدول مدال‌ها. &lt;onlyinclude&gt; منبع: Medal Standings &lt;/onlyinclude&gt;