payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و به محققان امکان می‌دهند تا عملکرد پوشش را پیش از تولید و آزمایش فیزیکی، به‌صورت نظری ارزیابی کنند. در این میان، ساختارهای طبیعی مانند پوست کوسه الهام‌بخش طراحی سطوح با قابلیت ضدخزه بالا بوده‌اند. پوست کوسه به‌دلیل دارا بودن میکروساختارهایی خاص، توانایی قابل توجهی در جلوگیری از چسبیدن جانداران دریایی دارد و الگویی ارزشمند برای توسعه پوشش‌های صنعتی محسوب می‌شود. این الگوبرداری طبیعی به پژوهشگران کمک کرده است تا نسل‌های جدیدی از پوشش‌های زیست‌الهام را طراحی کنند که از نظر دوام، اثربخشی و سازگاری زیست‌محیطی،
که از نظر دوام، اثربخشی و سازگاری زیست‌محیطی، عملکرد بسیار بالاتری نسبت به پوشش‌های شیمیایی سنتی دارند. روش‌های شیمیایی. بیشتر پوشش‌های ضد رسوب بر پایه ترکیبات شیمیایی هستند که مانع از رسوب‌گذاری می‌شوند. وقتی این زیست‌کش‌ها در پوشش‌های دریایی گنجانده می‌شوند، به محیط اطراف نفوذ کرده و رسوب‌گذاری را به حداقل می‌رسانند. عامل ضد رسوب مصنوعی کلاسیک، تریبوتیلین (TBT) است. زیست‌کش‌های طبیعی معمولاً تأثیر زیست‌محیطی کمتری دارند اما اثربخشی آنها متغیر است. زیست‌کش‌های طبیعی در منابع متنوعی از جمله اسفنج دریایی،
طبیعی در منابع متنوعی از جمله اسفنج دریایی، جلبک‌ها، مرجان‌ها، توتیاهای دریایی، باکتری‌ها و آبدزدک دریایی یافت می‌شوند و شامل سموم، بیهوش کننده‌ها و مولکول‌های مهارکننده رشد/چسبندگی/ دگردیسی می‌شوند. به عنوان یک گروه، ریزجلبک‌های دریایی به تنهایی بیش از ۳۶۰۰ متابولیت ثانویه تولید می‌کنند که نقش‌های اکولوژیکی پیچیده‌ای از جمله دفاع در برابر شکارچیان و همچنین محافظت در برابر رسوب را ایفا می‌کنند و علاقه علمی به غربالگری محصولات طبیعی دریایی به عنوان زیست‌کش‌های طبیعی را افزایش می‌دهند. زیست‌کش‌های طبیعی
طبیعی را افزایش می‌دهند. زیست‌کش‌های طبیعی معمولاً به دو دسته تقسیم می‌شوند: ترپن‌ها (که اغلب حاوی گروه‌های لیگاند غیراشباع و گروه‌های عاملی اکسیژن الکترونگاتیو هستند) و غیرترپن‌ها. یک عیب قابل توجه عوامل شیمیایی زیست‌تقلید، طول عمر مفید کم آنهاست. از آنجایی که زیست‌کش‌های طبیعی برای مؤثر بودن باید از پوشش خارج شوند، سرعت این خروج یک پارامتر کلیدی است.که در آن L a کسری از بایوساید آزاد شده واقعی (معمولاً حدود ۰٫۷)، a کسر وزنی ماده مؤثر در بایوساید، DFT ضخامت لایه خشک، W a غلظت بایوساید طبیعی در رنگ مرطوب،
لایه خشک، W a غلظت بایوساید طبیعی در رنگ مرطوب، SPG وزن مخصوص رنگ مرطوب و SVR درصد حجمی رنگ خشک به رنگ مرطوب است. تقلیدکننده‌های پوست کوسه. یک دسته از پوشش‌های ضدخزه زیست‌تقلیدی از سطح پوست کوسه الهام گرفته شده‌اند که از فلس‌های ماهی نانومقیاس با همپوشانی تشکیل شده است که دارای برآمدگی‌های موازی هستند و به‌طور مؤثری از کثیف شدن کوسه‌ها حتی هنگام حرکت با سرعت کم جلوگیری می‌کنند. به نظر می‌رسد ویژگی‌های ضد رسوب طرح‌های الهام گرفته از پوست کوسه به شدت به شاخص زبری مهندسی شده (ERI) وابسته است.که در آن r نسبت
زبری مهندسی شده (ERI) وابسته است.که در آن r نسبت زبری ونزل، n تعداد ویژگی‌های سطحی متمایز در طراحی سطح و φ کسر مساحت بالای ویژگی‌های سطحی متمایز است. یک سطح کاملاً صاف، ERI برابر با صفر خواهد داشت.
توکوگاوا ماگوتو ، (۳۱ اکتبر ۱۸۸۷ (۲۰ دوره میجی) - ۱۱ نوامبر ۱۹۶۸ (دوره شووا ۴۳) تاجر و سیاستمدار ژاپنی بود. او عنوان بارون را داشت. او به عنوان حسابرس شرکت سیمان آسانو و عضو مجلس اعیان خدمت کرد. او نهمین پسر پانزدهمین شوگون، توکوگاوا یوشینوبو از همسر غیراصلی‌اش ناکانه ساچی بود.
توالت شیمیایی، فضولات انسانی را در یک مخزن جمع‌آوری می‌کند و از مواد شیمیایی برای به حداقل رساندن بو استفاده می‌کند. آنها نیازی به اتصال به منبع آب ندارند و در موقعیت‌های متنوعی مورد استفاده قرار می‌گیرند. این توالت‌ها معمولاً، اما نه همیشه، مستقل و قابل جابجایی هستند. یک توالت شیمیایی در اطراف یک مخزن نسبتاً کوچک ساخته شده است که نیاز به تخلیه مکرر دارد. نه به سوراخی در زمین (مانند توالت گودالی) متصل است، نه به مخزن سپتیک، و نه به سیستم شهری منتهی به تصفیه‌خانه فاضلاب لوله‌کشی شده است. وقتی مخزن تخلیه
فاضلاب لوله‌کشی شده است. وقتی مخزن تخلیه می‌شود، محتویات آن معمولاً به فاضلاب بهداشتی یا مستقیماً به تصفیه‌خانه پمپ می‌شود. توالت‌های سیار محصور که در محل‌های ساخت و ساز و در گردهمایی‌های بزرگ مانند جشنواره‌های موسیقی استفاده می‌شوند، انواع شناخته‌شده‌ای از توالت‌های شیمیایی هستند. از آنجایی که آنها معمولاً برای مدت کوتاهی مورد استفاده قرار می‌گیرند و به دلیل قیمت بالایشان، بیشتر به جای خرید، اجاره داده می‌شوند و اغلب شامل سرویس و نظافت نیز می‌شوند. یک توالت شیمیایی ساده‌تر و بدون محفظه را می‌توان در
توالت شیمیایی ساده‌تر و بدون محفظه را می‌توان در کمپینگ، تریلرهای مسافرتی (کاروان‌ها) و قایق‌های کوچک استفاده کرد. بسیاری از توالت‌های شیمیایی از رنگ آبی در آب کاسه توالت استفاده می‌کنند. در گذشته، ضدعفونی کردن معمولاً با مخلوط کردن فرمالدئید، سفیدکننده یا مواد شیمیایی مشابه با آب توالت هنگام سیفون کشیدن انجام می‌شد. فرمولاسیون‌های مدرن بر پایه نیترات هستند و به صورت بیولوژیکی عمل می‌کنند. نام‌ها. توالت‌های شیمیایی نوعی توالت قابل حمل هستند و با نام‌های تجاری مختلفی مانند پورت-آ-جان و پورتا-پاتی (انگلیسی
مختلفی مانند پورت-آ-جان و پورتا-پاتی (انگلیسی آمریکایی)، پورتالو (انگلیسی بریتانیایی)، سطل عسل یا سانیکن نیز شناخته می‌شوند. دو مورد آخر نام شرکت‌ها هستند و "Portaloo" یک علامت تجاری ثبت شده در جامعه بریتانیا و اروپا است. طرح‌ها. توالت‌های شیمیایی محصور اغلب به عنوان یک راه حل موقت، به عنوان مثال در محل‌های ساخت و ساز یا اجتماعات بزرگ، به دلیل دوام و راحتی آنها استفاده می‌شوند. بیشتر توالت‌های شیمیایی دارای نشیمنگاه‌های توالت U شکل مشکی با روکش و روباز هستند. آنها اغلب از پلاستیک قالب‌گیری شده سبک یا
هستند. آنها اغلب از پلاستیک قالب‌گیری شده سبک یا فایبرگلاس ساخته می‌شوند. بیشتر آنها شامل درهای قفل شونده هستند. اگرچه واحدهای توالت شیمیایی معمولاً سازه‌های مستقلی هستند، اما وزن مخزن زباله که معمولاً حاوی یک دستگاه پخش‌کننده مواد ضدعفونی‌کننده مایع خالی و خوشبوکننده است، پایداری آنها را افزایش می‌دهد. همچنین می‌توان آنها را برای مقاومت در برابر بادهای شدید، به صورت میخ نصب کرد. در کشورهایی که از توالت‌های ایستاده استفاده می‌کنند، توالت‌های سیار نیز در مدل‌های ایستاده عرضه می‌شوند که در آنها فقط کفش‌ها با
ایستاده عرضه می‌شوند که در آنها فقط کفش‌ها با سطح بالقوه کثیف تماس پیدا می‌کنند. طرح‌های توالت ترکیبی، که در آن کاربران می‌توانند چمباتمه بزنند یا روی صندلی بنشینند، برای توالت‌های سیار توسعه نیافته‌اند. بیشتر آنها شامل تهویه در نزدیکی بالا و یک لوله تهویه برای مخزن نگهداری هستند. وقتی باد از روی لوله تهویه عبور می‌کند، یک ناحیه کم‌فشار ایجاد می‌کند که بو را به بیرون می‌مکد و باز گذاشتن درب توالت، جریان تهویه مخزن را معکوس می‌کند. اندازه. توالت‌های شیمیایی به اندازه کافی بزرگ هستند که برای یک نفر کافی
به اندازه کافی بزرگ هستند که برای یک نفر کافی باشد، معمولاً حدود مربع در بالا. مشخصات معمول: یک نسخه کوچکتر، ۱ متر مربع (۳۹ اینچ) خواهد بود. نسخه‌ای برای افراد دارای معلولیت حداقل خواهد بود. توسط با عرض درب حداقل . تغییرات. مدل‌ها می‌توانند شامل یک ظرف ادرار برای دور نگه داشتن ادرار از صندلی، خوشبوکننده هوا، یک سقف شفاف برای روشنایی، یک قلاب برای نگه داشتن کیف پول، کمربند ابزار یا ژاکت از زمین، و ظروف ضدعفونی‌کننده دست ضد باکتری یا سینک‌هایی با صابون و دستمال کاغذی باشند. رایج شده است که توالت‌های سیار با
کاغذی باشند. رایج شده است که توالت‌های سیار با یک ایستگاه شستشوی دست جداگانه جفت شوند. این ایستگاه‌های سینک دارای یک پمپ پایی هستند تا آب غیر آشامیدنی مورد نیاز برای شستن دست‌ها را با استفاده از صابون‌پاش‌های ارائه شده یا ایستگاه‌های ضدعفونی‌کننده دست پس از استفاده از توالت، به همراه دستمال کاغذی، تأمین کنند. بعضی از توالت‌ها دارای یک مخزن برای محصولات قاعدگی و سطل‌های زباله برای محصولات قاعدگی و بی‌اختیاری و سایر زباله‌ها هستند تا از ورود آنها به مخزن زباله جلوگیری شود. استانداردهای دولتی و خصوصی حداقلی
جلوگیری شود. استانداردهای دولتی و خصوصی حداقلی هستند و به هیچ‌یک از این ویژگی‌ها نیازی ندارند. تریلرهای توالت. توالت‌های سیار روی تریلرها به عنوان «تریلر توالت» شناخته می‌شوند. این تریلرها معمولاً در پیکربندی‌های ۱ تا ۲ توالت با قابلیت شستشوی دستی با استفاده از یک ایستگاه شستشوی دستی یا یک بشکه پلاستیکی پر از آب یافت می‌شوند. این تریلرها اغلب در مزارع کشاورزی یا در محل‌های ساخت و ساز جاده دیده می‌شوند. این سرویس بهداشتی‌ها برای موقعیت‌هایی که کارگران (کاربران) تحرک زیادی دارند، ایده‌آل هستند. با این حال،
تحرک زیادی دارند، ایده‌آل هستند. با این حال، این پیکربندی مشکل‌ساز بوده است؛ اکثر طرح‌های مدرن مخزن زباله توالت قابل حمل، برای مقابله با مشکل رایج پاشیدن آب از مخزن نگهداری زباله هنگام یدک‌کشی در جاده‌های ناهموار، ناکافی بوده‌اند. همچنین، هنگام یدک‌کشی، بادهای شدید از دریچه‌ها به داخل می‌وزند و باعث ایجاد طوفان در داخل می‌شوند و در صورت عدم ایمن‌سازی، رول‌های دستمال توالت را از توالت سیار بیرون می‌اندازند. توالت‌های سیار «لوکس» هم وجود دارند. آنها معمولاً روی تریلرهای بزرگ «شبیه به دفاتر اداری» سوار
روی تریلرهای بزرگ «شبیه به دفاتر اداری» سوار می‌شوند یا از کانتینرهای حمل و نقل تبدیل شده ساخته می‌شوند. آنها شامل تمام امکانات رفاهی یک توالت عمومی مانند آب لوله‌کشی، توالت سیفون‌دار، توالت فرنگی، توالت فرنگی، آینه، روشنایی و حتی در برخی موارد تهویه مطبوع و آب گرم هستند. با این حال، این تجملات قیمتی دارند زیرا این تریلرها معمولاً چندین برابر بیشتر از یک توالت سیار معمولی برای خرید یا اجاره هزینه دارند. آنها معمولاً در عروسی‌ها، مراسم/خیریه‌های سطح بالا و فیلمبرداری‌ها یافت می‌شوند. توالت‌های شیمیایی مورد
یافت می‌شوند. توالت‌های شیمیایی مورد استفاده در فیلمبرداری به عنوان واگن عسل شناخته می‌شوند. توالت‌های کمپینگ. یک توالت کمپینگ قابل حمل دارای یک صندلی و یک مخزن زباله کوچک است. اضافه کردن یک بسته مواد شیمیایی به مخزن زباله، بوها و باکتری‌ها را کاهش می‌دهد، تا زمانی که زباله‌ها در یک مرکز مناسب تخلیه شوند. آنها در کمپینگ، تریلرهای مسافرتی، کاروان‌ها و ون‌های کمپر استفاده می‌شوند. همچنین می‌توان از آنها در قایق‌های کوچکی که فاقد توالت دریایی توکار هستند استفاده کرد. آنها همچنین به عنوان «توالت کاستی» یا
کرد. آنها همچنین به عنوان «توالت کاستی» یا «توالت کمپینگ» یا تحت نام‌های تجاری که به علائم تجاری عمومی تبدیل شده‌اند، شناخته می‌شوند. "فرهنگ لغت انگلیسی آکسفورد" «پورتا پوتی» (با املای دلخواه) را به عنوان «نامی اختصاصی برای: توالت سیار، همان‌طور که توسط اردونشینان استفاده می‌شود» فهرست می‌کند و عمدتاً نمونه‌های آمریکایی از سال ۱۹۶۸ را ارائه می‌دهد. فرهنگ لغت انگلیسی آکسفورد (OED) به این نام اختصاصی معنای دومی می‌دهد: «یک واحد کوچک پیش‌ساخته حاوی توالت که برای حمل و نقل آسان و نصب موقت، به ویژه در فضای باز،
حمل و نقل آسان و نصب موقت، به ویژه در فضای باز، طراحی شده است». نام دیگر رایج در انگلیسی بریتانیایی «Elsan» است که به سال ۱۹۲۵ برمی‌گردد. طبق گفته باشگاه کمپینگ و کاروان‌رانی، «امروزه اغلب خواهید دید که اردوگاه‌ها به دلیل تاریخچه و محبوبیت این برند، به نقاط دفع زباله خود، نقاط دفع زباله السان می‌گویند.» سازمان کانال و رودخانه، به جای هر اصطلاح بدون برند، از هر دو نام تجاری استفاده می‌کند. یک اصطلاح عامیانه برای این توالت‌های ساده، سیستم «سطل و انداختنش» است، اگرچه در واقع آنها دیگر شبیه یک سطل روباز نیستند
اگرچه در واقع آنها دیگر شبیه یک سطل روباز نیستند (به توالت سطلی مراجعه کنید). اینها طوری طراحی شده‌اند که در ایستگاه‌های بهداشتی متصل به سیستم فاضلاب معمولی تخلیه شوند. این توالت‌ها را نباید با انواعی که به وسیله نقلیه لوله‌کشی می‌شوند و باید در ایستگاه‌های تخلیه مخزن پمپ شوند، اشتباه گرفت. مواد شیمیایی. توالت‌های شیمیایی قابل حمل معمولاً از مخلوطی از چندین ماده شیمیایی مختلف در مخزن نگهداری استفاده می‌کنند. یک رنگ آبی اضافه می‌شود تا محتویات مخزن از کاربر پنهان بماند و همچنین یک نشانگر بصری از ظرفیت ارائه
بماند و همچنین یک نشانگر بصری از ظرفیت ارائه دهد. وقتی ادرار و/یا مدفوع به اندازه کافی (زرد تا قهوه‌ای) ته‌نشین شود، کل مخلوط رنگ سبز به خود می‌گیرد که نشان می‌دهد مخزن پر است و باید تخلیه شود. عطرها و سورفکتانت‌های مرتبط معمولاً شامل می‌شوند. زیست‌کش‌ها به منظور کنترل بو با سرکوب رشد میکروبی (به‌ویژه باکتری‌های گرم مثبت) اضافه می‌شوند. اشکال خفیف‌تر شامل اتانول و ترکیبات آمونیوم چهارتایی در غلظت کم است. در گذشته از یک ماده شیمیایی مبتنی بر فرمالدئید برای این منظور استفاده می‌شد، اما نگرانی‌های زیست‌محیطی
منظور استفاده می‌شد، اما نگرانی‌های زیست‌محیطی و بهداشتی منجر به حذف تدریجی آن در توالت‌های شیمیایی شده است. فرمالدئید برای چشم‌ها، گوش‌ها، پوست، بینی و گلو بسیار تحریک‌کننده است و علاوه بر استنشاق بخار، محلول شیمیایی می‌تواند هنگام ریختن مدفوع روی باسن کاربر، دوباره پاشیده شود. فرمالدئید همچنین برای آبزیان بسیار سمی است و دفع ایمن آن برای تصفیه‌خانه‌های فاضلاب می‌تواند دشوار باشد. در توالت‌های شیمیایی مدرن، عوامل میکروبی و آنزیمی به‌طور فزاینده‌ای رایج هستند. این مواد با تسریع هضم و تجزیه مواد زائد، بدون
این مواد با تسریع هضم و تجزیه مواد زائد، بدون تکیه بر افزودنی‌های سمی یا پنهان‌سازی تنها با رایحه‌ها، به‌طور مؤثری بو را کاهش می‌دهند. برخی از آنها می‌توانند دستمال توالت را نیز تجزیه کنند. تمام ترکیبات فوق ممکن است طول عمر محدودی داشته باشند (مثلاً ۷ روز)، که برای حفظ اثربخشی نیاز به تعویض مکرر دارند. یک نوع بسیار قدیمی‌تر از مواد شیمیایی توالت سیار، قلیا است. در گذشته‌های دور که خانه‌های چوبی در حیاط خانه‌ها ساخته می‌شدند، برای جلوگیری از بو گرفتن از قلیا استفاده می‌شد. بعد از اینکه فرد استفاده از توالت
استفاده می‌شد. بعد از اینکه فرد استفاده از توالت سیار را تمام کرد، کمی قلیا را داخل مخزن نگهداری می‌پاشد.[ "" ] قلیا می‌تواند به طرز خطرناکی برای پوست خورنده باشد و امروزه به ندرت مورد استفاده قرار می‌گیرد. مکان‌ها. توالت‌های شیمیایی محصور اغلب در محل‌های کار در فضای باز، به ویژه در محل‌های ساخت و ساز، مزارع، دامداری‌ها و اردوگاه‌ها دیده می‌شوند. ده‌ها توالت سیار با ظرفیت زیاد، امکان استفاده از سرویس‌های بهداشتی آماده در گردهمایی‌های بزرگ مانند جشنواره‌های موسیقی در فضای باز را فراهم می‌کنند. چندین توالت
موسیقی در فضای باز را فراهم می‌کنند. چندین توالت سیار که در این سکوهای بزرگ چیده شده‌اند، به عنوان «محل نشستن» توالت‌های سیار شناخته می‌شوند اجاره توالت‌های سیار، که برای حفظ بهداشت و راحتی در این مکان‌ها بسیار مهم است، گزینه‌های مختلفی از مدل‌های پایه تا واحدهای لوکس را ارائه می‌دهد و نیازهای خاص رویدادها و مکان‌های مختلف را برآورده می‌کند. اندازه بازار. در ایالات متحده، صنعت توالت شیمیایی یک تجارت ۲ میلیارد دلاری در سال است که مدل‌های استاندارد آن از ۶۸ دلار در روز در آتش‌سوزی‌های کالیفرنیا یا ۲۲۵ دلار
دلار در روز در آتش‌سوزی‌های کالیفرنیا یا ۲۲۵ دلار در روز در شهر نیویورک شروع می‌شوند. واحدهای تریلر سرویس بهداشتی لوکس با توالت‌های سیفون‌دار، چند هزار دلار هزینه دارند و در ایالت نیویورک به مسافت طولانی تحویل داده می‌شوند. مزایا. اگرچه توالت‌های سیار گران‌تر از توالت‌های دائمی استاندارد در فضای باز هستند، اما مزایای قابل توجهی دارند که بیشتر مربوط به قابلیت حمل آنهاست؛ از آنجایی که مستقل هستند، تقریباً در هر جایی می‌توانند قرار داده شوند. توالت‌های سیار بدون محفظه را می‌توان با ماشین حمل کرد و توالت‌های
محفظه را می‌توان با ماشین حمل کرد و توالت‌های دارای محفظه را می‌توان در پشت کامیون‌های وانت حمل کرد. برخی از شرکت‌ها کامیون‌های مخصوصی را برای این منظور تولید می‌کنند. توالت‌های سیار دفع مدفوع در فضای باز را کاهش می‌دهند. با محفظه‌ای که دارند، حریم خصوصی را در توالت فراهم می‌کنند. اگر سینک نداشته باشند، اغلب فاقد سطل زباله نیز هستند که می‌تواند در مواقعی که افراد از دستمال‌های مرطوب غیرقابل شستشو برای تمیز کردن نشیمنگاه استفاده می‌کنند، مفید باشد، اما همچنان می‌توانند برای نیاز به دور انداختن محصولات
همچنان می‌توانند برای نیاز به دور انداختن محصولات قاعدگی و بی‌اختیاری استفاده شده در خلوت مناسب باشند. مردان اغلب ممکن است برای راحتی شخصی، جلوگیری از میکروب‌ها، کوتاه کردن صف‌ها، بهبود کارایی در شب یا جلوگیری از پر شدن سریع توالت‌ها، جای دیگری را برای ادرار کردن انتخاب کنند. معایب. از آنجا که توالت‌های سیار لوله‌کشی ندارند، فضولات را داخل مخزن نگه می‌دارند؛ اگر توالت سیار به درستی تمیز نشود یا بیش از حد استفاده شود، این امر می‌تواند منجر به بوی فاضلاب شود. همچنین ممکن است در اکثر جوامع به عنوان منظره‌ای
همچنین ممکن است در اکثر جوامع به عنوان منظره‌ای ناخوشایند دیده شوند، که برخی از آنها استفاده از توالت سیار را بدون اجازه ویژه از شهر یا شهرداری ممنوع می‌کنند. یکی دیگر از معایب این است که توالت‌های سیار معمولی برای ویلچر قابل دسترسی نیستند، به این معنی که افراد معلولی که از ویلچر استفاده می‌کنند ممکن است استفاده از توالت‌های سیار را دشوار یا غیرممکن بدانند. با این حال، اکثر شرکت‌های مدرن بنا به درخواست، توالت‌های قابل حمل قابل دسترسی برای ویلچر را ارائه می‌دهند. جامعه و فرهنگ. استفاده در تبلیغات محیطی.
می‌دهند. جامعه و فرهنگ. استفاده در تبلیغات محیطی. توالت‌های سیار ممکن است برای نمایش تبلیغات در فضای باز استفاده شوند. برخی از تبلیغ‌کنندگان، توالت‌های سیار را با مواد وینیل مشابه آنچه که معمولاً در ماشین‌ها و اتوبوس‌ها استفاده می‌شود، می‌پوشانند. تاریخچه. اولین حق ثبت اختراع ایالات متحده برای توالت قابل حمل پلاستیکی پلی اتیلن در دهه ۱۹۵۰ به هاروی هدر، بنیانگذار United Sanitation، اعطا شد. این «جعبه محکم» یک توالت شیمیایی جامد، قالب‌گیری شده و مستقل بود. دومین اختراع ثبت شده در ایالات متحده برای توالت قابل
اختراع ثبت شده در ایالات متحده برای توالت قابل حمل پلاستیکی پلی اتیلن در دهه ۱۹۶۰ به جورج هاردینگ، یکی از بنیانگذاران شرکت پلی جان به همراه اد کوپر و جورج هیسکز، تعلق گرفت. در اواسط دهه ۱۹۶۰، شرکت پلی‌جان این توالت‌ها را با نام پورتالو به بریتانیا وارد می‌کرد و در اوایل دهه ۱۹۷۰ متوجه شدند که به یک تولیدکننده مواد شیمیایی بریتانیایی برای توالت‌های خود نیاز دارند. با همکاری داگ هولت و رابرت فریزر، مالکان شرکت Repclif Chemical Services Ltd که اکنون با نام Qualkem Ltd شناخته می‌شود، برند Destrol متولد شد.
Qualkem Ltd شناخته می‌شود، برند Destrol متولد شد. دِسترول به سرعت به برند اصلی تبدیل شد و محصولاتش در سراسر جهان به فروش می‌رسید و با دِسترول بایو-کنسانتره و دِسترول ۶ به توالت‌ها خدمات ارائه می‌داد. از جمله اسلاف آن می‌توان به توالت فرنگی ویکتوریایی، توالت سطلی و توالت گودالی اشاره کرد. شکل این سازه شبیه توالت فرنگی است، اما هیچ سوراخی در زیر آن حفر نشده است.
بازیافت دارو، که به آن توزیع مجدد دارو یا استفاده دوباره از دارو نیز گفته می‌شود، ایده‌ای است که سازمان‌های مراقبت‌های بهداشتی یا بیمارانی که داروهای استفاده نشده دارند، می‌توانند آنها را به روشی ایمن و مناسب به بیمار نیازمند دیگری منتقل کنند. هدف از چنین برنامه‌ای کاهش پیامدهای زیست‌محیطی داروها و محصولات مراقبت شخصی، در نتیجه صرفه‌جویی در هزینه‌های مراقبت‌های بهداشتی، افزایش دسترسی به داروها و کاهش بار زیست‌محیطی دارو است. بحث. علیرغم نیاز به اقدامات پیشگیرانه در برابر ضایعات، بحث در مورد برنامه‌های
پیشگیرانه در برابر ضایعات، بحث در مورد برنامه‌های بازیافت دارو همچنان ادامه دارد. به‌طور سنتی انتظار می‌رود که مصرف‌کنندگان داروهای تجویزی را از داروخانه تهیه کنند و داروخانه نیز داروهای خود را از یک منبع معتبر، مانند تولیدکننده یا عمده‌فروش، تهیه کند.[۱] در یک برنامه بازیافت دارو، مصرف‌کنندگان از طریق یک زنجیره تأمین کمتر استاندارد به داروها دسترسی پیدا می‌کنند. در نتیجه، نگرانی‌هایی در مورد کیفیت داروهای بازیافتی ایجاد می‌شود. با این حال، در یک فرایند تنظیم‌شده، تحت نظارت داروخانه‌های تخصصی یا سازمان‌های
تحت نظارت داروخانه‌های تخصصی یا سازمان‌های پزشکی، می‌توان بر این ابهامات غلبه کرد. برای مثال، نظارت بر شرایط نگهداری، از جمله دما، نور، رطوبت و هم زدن دارو، می‌تواند به تنظیم کیفیت داروهای بازیافتی کمک کند. برای این منظور، بسته‌بندی دارویی می‌تواند با فناوری‌های حسگر ارتقا یابد، که می‌توانند برای تشخیص تقلبی‌ها نیز طراحی شوند. چنین بسته‌بندی نیاز به سرمایه‌گذاری اولیه دارد، اما این سرمایه‌گذاری را می‌توان با صرفه‌جویی‌های بالقوه در هزینه‌ها که از طریق یک برنامه بازیافت دارو حاصل می‌شود، جبران کرد. بر این
بازیافت دارو حاصل می‌شود، جبران کرد. بر این اساس، بازیافت داروها برای داروهای گران‌قیمت، مانند داروهای پیشگیری پس از مواجهه با HIV، از نظر اقتصادی مقرون به صرفه به نظر می‌رسد. اقدامات اهدایی. در برخی کشورها برنامه‌های بازیافت دارو با موفقیت با اهدا کردن داروی غیر استفاده شده به افراد فقیر انجام می‌شود. در ایالات متحده برنامه‌های بازیافت دارو در سطح محلی وجود دارد. از سال ۲۰۱۰، کانادا برنامه‌های بازیافت کمتری نسبت به ایالات متحده داشت. این برنامه‌ها فقط در داروخانه‌های خاص اتفاق می‌افتد، زیرا این
فقط در داروخانه‌های خاص اتفاق می‌افتد، زیرا این داروخانه‌ها برای پاسخگویی به الزامات ویژه شرکت در یک برنامه بازیافت آماده شده‌اند. معمولاً بازپرداخت دارو بدون تعویض مالی اتفاق می‌افتد. در یونان، سازمان GIVMED در بازیافت دارو فعالیت می‌کند و از سال ۲۰۱۶ با بازیافت تقریباً ۶۰ هزار بسته دارو بیش از نیم میلیون یورو صرفه جویی کرده است. با این حال، در کشورهای دیگر، مانند کانادا، اجرای برنامه‌های بازیافت دارو محدود است. سایر طرح‌ها بر اهدای دارو به کشورهای جهان سوم تمرکز دارند. با این حال، این امر با محدودیت‌های
تمرکز دارند. با این حال، این امر با محدودیت‌های اخلاقی ناشی از عدم قطعیت در کیفیت و همچنین محدودیت‌های عملی ناشی از در دسترس قرار دادن موقت داروها و عدم پاسخگویی به نیازهای محلی همراه است. سازمان بهداشت جهانی دستورالعمل‌هایی در مورد اهدای مناسب دارو ارائه داده است و از این طریق، شیوه‌های اهدایی که نیازهای گیرنده، سیاست‌های دولت، هماهنگی مؤثر یا استانداردهای کیفیت را در نظر نمی‌گیرند، منع می‌کند. به سوی توزیع مجدد به عنوان استاندارد مراقبت. از طرف دیگر، برنامه‌های بازیافت دارو می‌توانند به عنوان یک اقدام
بازیافت دارو می‌توانند به عنوان یک اقدام بالینی معمول با هدف کاهش پیامدهای زیست‌محیطی داروها و محصولات مراقب شخصی تنظیم شوند. با این حال، برای اجرای عمومی برنامه‌های بازیافت دارو، دستورالعمل‌های حرفه‌ای روشن مورد نیاز است. تحقیقات می‌تواند منطق این دستورالعمل‌ها را ارائه دهد. برای مثال، تحقیقات نشان داد که اکثر بیماران در صورت حفظ کیفیت، مایل به استفاده از داروهای بازیافتی هستند و الزامات برنامه بازیافت دارو را که توسط ذینفعان، از جمله عموم مردم، داروسازان درک می‌شود، بررسی کرد. و سیاست‌گذاران. می‌توان فرض
می‌شود، بررسی کرد. و سیاست‌گذاران. می‌توان فرض کرد که اجرای بازیافت دارو به عنوان یک عمل بالینی روتین، تنها در صورتی از منظر اقتصادی جذاب است که صرفه‌جویی حاصل از آن از هزینه‌های عملیاتی داروخانه بیشتر باشد. برای این منظور، تحقیقات باید امکان‌سنجی بازیافت دارو را ارزیابی کنند. در هلند، توزیع مجدد داروهای ضد سرطان خوراکی استفاده نشده در حال حاضر در عمل بالینی روتین برای تعیین صرفه‌جویی در هزینه یک فرایند کنترل‌شده با کیفیت، آزمایش می‌شود. این داده‌ها می‌تواند به سیاست‌گذاران کمک کند تا بازیافت دارو را در
به سیاست‌گذاران کمک کند تا بازیافت دارو را در اولویت دستور کار خود قرار دهند و در نتیجه دستورالعمل‌هایی را برای اجرای عمومی بازیافت دارو تسهیل کنند. پیوند به بیرون. سند راهنما: بهترین شیوه‌های مدیریت داروهای استفاده نشده در مراکز مراقبت‌های بهداشتی ، منتشر شده در سال ۲۰۱۰ از سوی آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده
فینال ان‌بی‌ای ۲۰۲۳ سری مسابقات تعیین قهرمان فصل ۲۰۲۲–۲۰۲۳ اتحادیه ملی بسکتبال (ان‌بی‌ای) و پایان مرحله پلی‌آف فصل بود. در سری مسابقات پلی‌آف که از هفت بازی برتر تشکیل شده بود، دنور ناگتس، قهرمان کنفرانس غرب در پنج بازی میامی هیت، قهرمان کنفرانس شرق را شکست داد و پس از ۴۷ فصل حضور در لیگ ملی بسکتبال، اولین قهرمانی خود در تاریخ این باشگاه را به دست آورد و به دومین تیم سابق اتحادیه بسکتبال آمریکا (ABA) تبدیل شد که عنوان قهرمانی ان‌بی‌ای را کسب می‌کند و به سن آنتونیو اسپرز پیوست. نیکولا یوکیچ از دنور، پس از
آنتونیو اسپرز پیوست. نیکولا یوکیچ از دنور، پس از کسب میانگین ۳۰٫۲ امتیاز، ۱۴٫۰ ریباند، ۷٫۲ پاس منجر به امتیاز و ۱٫۴ بلاک حالی که ۵۸٫۴ درصد از شوت‌هایش را وارد سبد و ۴۲٫۱ درصد را وارد سبد کرده بود، به اتفاق آرا به عنوان باارزش‌ترین بازیکن (MVP) فینال انتخاب شد. این سری از اول ماه ژوئن آغاز شد و در ۱۲ ژوئن به پایان رسید. این اولین حضور دنور در فینال ان‌بی‌ای بود. تیم میامی هیت به همراه نیویورک نیکس در فینال‌های ان‌بی‌ای ۱۹۹۹، دومین تیم سید ۸ بودند (قرار گرفتن در رتبه هشتم جدول فصل عادی) که به فینال رسیدند.
محصول یکبارمصرف (که به آن کالای یکبارمصرف نیز گفته می‌شود) محصولی است که برای یک بار استفاده طراحی شده و پس از آن بازیافت می‌شود یا به عنوان پسماند جامد شهری دفع می‌شود. این اصطلاح گاهی برای محصولاتی که ممکن است چندین ماه دوام بیاورند (مثلاً فیلترهای هوای یکبار مصرف) استفاده می‌شود تا از محصولات مشابهی که به‌طور نامحدود دوام می‌آورند (مثلاً فیلترهای هوای قابل شستشو) متمایز شود. کلمه «یکبارمصرف» را نباید با کلمه «مواد مصرفی» که به‌طور گسترده در دنیای مکانیک استفاده می‌شود، اشتباه گرفت. برای مثال، جوشکاران
استفاده می‌شود، اشتباه گرفت. برای مثال، جوشکاران میله‌های جوشکاری، نوک‌ها، نازل‌ها، گاز و غیره را «مواد مصرفی» می‌دانند، زیرا آنها فقط مدت زمان مشخصی دوام می‌آورند و سپس نیاز به تعویض دارند. مواد مصرفی برای انجام یک فرایند مورد نیاز هستند، مانند جوهر برای چاپ و میله‌های جوشکاری برای جوشکاری، در حالی که محصولات یکبارمصرف اقلامی هستند که پس از آسیب دیدن یا عدم استفاده، می‌توان آنها را دور انداخت. اصطلاحات. «یکبار مصرف» "صفتی" است که چیزی را توصیف می‌کند که قابل استفاده مجدد نیست اما پس از استفاده دور انداخته
استفاده مجدد نیست اما پس از استفاده دور انداخته می‌شود. بسیاری از مردم اکنون از این اصطلاح به عنوان اسم یا اسم فاعلی استفاده می‌کنند، یعنی «یکبار مصرف» اما در واقع این هنوز یک صفت است زیرا "اسم" (محصول، پوشک و غیره) به‌طور ضمنی به آن اشاره دارد. دولت بریتانیا در سند مشورتی سال ۲۰۱۸ خود در مورد «مقابله با مشکل پلاستیک»، تحقیقی در مورد بهترین روش تعریف «پلاستیک‌های یکبار مصرف» انجام داد. مواد. محصولات یکبارمصرف اغلب از کاغذ، پلاستیک، پنبه یا فوم پلی استایرن ساخته می‌شوند. محصولات ساخته شده از مواد کامپوزیتی
می‌شوند. محصولات ساخته شده از مواد کامپوزیتی مانند لمینت‌ها به سختی بازیافت می‌شوند و احتمال بیشتری وجود دارد که در پایان استفاده، دور ریخته شوند. آنها معمولاً با استفاده از محل‌های دفن زباله دفع می‌شوند زیرا این یک گزینه ارزان است. با این حال، در سال ۲۰۰۴، اتحادیه اروپا قانونی را تصویب کرد که اجازه دفع زباله در محل‌های دفن زباله را متوقف می‌کرد. پلاستیک‌های یکبار مصرف. محصولات پلاستیکی مصنوعی در نیمه اول سدهٔ بیستم محبوبیت پیدا کردند و در ابتدا به عنوان یک ماده برتر، سبک اما بادوام در مقایسه با مواد موجود