payamvha/North_RAG huggingface dataset:
طنابی و میخ‌ها. قرقره‌های طناب را می‌توان از موقعیت‌های مرتفع مستقر کرد و به این ترتیب طناب را پایین آورد تا به سایر بازیکنان در بالا رفتن کمک کند. توپ‌های طنابی را می‌توان به دیوار یا سقف شلیک کرد و طنابی را مستقر کرد که به پایین می‌افتد و می‌توان از آن بالا رفت. میخ‌ها را می‌توان روی هر سطح سنگی که بازیکن بتواند از آن بالا برود قرار داد و به عنوان محل استراحت برای بازیکنان عمل کرد. بازیکنان می‌توانند با آنها تعامل داشته باشند تا خود را نگه دارند و استقامت خود را بازیابند. توسعه. "بازی پیک" در ابتدا
خود را بازیابند. توسعه. "بازی پیک" در ابتدا به‌عنوان بخشی از یک رویداد گیم جم (Game Jam) که در فوریه ۲۰۲۵ برگزار شد، توسعه داده شد. این بازی به نسخه کامل گسترش یافت و رسماً در ۱۶ ژوئن ۲۰۲۵ منتشر شد. این بازی به سرعت در پلتفرم پخش زنده توییچ محبوبیت پیدا کرد و سطح موفقیت آن با بازی‌هایی مانند لیتال کامپنی و "فازموفوبیا" مقایسه شده است. بازخورد. طبق وب‌سایت متاکریتیک، "بازی پیک" نقدهای «به‌طور کلی مطلوبی» دریافت کرده است. اوپن‌کریتیک نیز اعلام کرد که ۱۰۰٪ منتقدان این بازی را توصیه می‌کنند. "پی‌سی گیمر" به
این بازی را توصیه می‌کنند. "پی‌سی گیمر" به این بازی امتیاز ۸۶/۱۰۰ داد و نوشت: «"پیک" یک بازی فوق‌العاده است» و «هر چیزی که از یک بازی مشارکتی می‌خواهم را دارد.» جک کولمن، نویسندهٔ د"گیمر"، این بازی را «بهترین بازی دوستانه‌ای که تابه‌حال بازی کرده‌ام» توصیف کرد. مجله "وایس" نیز این بازی را «بهترین در نوع خود» توصیف کرد. فروش. در ۲۴ ساعت اول انتشار، این بازی بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ نسخه فروخت. همچنین فروش در هفته اول از یک میلیون نسخه فراتر رفت و از عنوان قبلی آگرو کرب، "انادر کرب ترژر" پیشی گرفت. نه روز پس‌از
کرب، "انادر کرب ترژر" پیشی گرفت. نه روز پس‌از انتشار، کل فروش به دو میلیون نسخه رسید، و در ماه اول از ۵ میلیون نسخه فراتر رفت. حساب کاربری شبکه اجتماعی آگرو کرب در مورد موفقیت بازی پستی منتشر کرد، با لحنی کنایه‌آمیز و ناامیدانه از اینکه چطور این بازی فروش بهتری نسبت به Another Crab’s Treasure داشته است.
باشگاه فوتبال الاهلی شندی (به ) یک باشگاه فوتبال مستقر در شندی، سودان است.
سلیمان کرپیچ (به انگلیسی: Sulejman Krpić؛ زادهٔ ۱ ژانویه ۱۹۹۱) بازیکن فوتبال حرفه‌ای بوسنیایی است که در پست مهاجم برای باشگاه ژلیزنیچار سارایوو در لیگ برتر بوسنی و هرزگوین بازی می‌کند. وی همچنین در تیم ملی بوسنی و هرزگوین بازی کرده‌است. عملکرد ملی. کرپیچ در سال‌های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۱ عضوی از تیم ملی زیر ۱۹ سال بوسنی و هرزگوین بود. او ۴ بازی برای تیم ملی انجام داد اما گلی به ثمر نرساند. در دسامبر ۲۰۲۱، کرپیچ برای اولین بار به تیم بزرگسالان دعوت شد، برای یک بازی دوستانه مقابل ایالات متحده، و در آن بازی در ۱۸ دسامبر
مقابل ایالات متحده، و در آن بازی در ۱۸ دسامبر اولین بازی خود را انجام داد. افتخارات. باشگاهی. اسلوبودا توزلا
عقربه یا نشانگر نام نوعی وسیله فلزی،پلاستیکی یا ... است که برای نشان دادن زمان در برخی از ساعت های مچی و دیواری به کار میرود. عقربه برای اعلام ثانیه، دقیقه و ساعت استفاده میشود. تاریخچه. ساعت در ابتدا دارای عقربه بوده است،در زمان ساعت خورشیدی عقربه وجود داشت. امروزه از عقربه در برخی ساعت ها استفاده میشود.
مَیْس عبدالجبّار حَمْدان (۳۱ اکتبر ۱۹۸۲) بازیگر، خواننده و مجری تلویزیونی اردنی است.او فعالیت هنری خود را به‌عنوان مدل در موزیک‌ویدیوها آغاز کرد، در سال‌های ۲۰۰۳-۲۰۰۴ در برنامهٔ طنز «سی بی ام» از شبکۀ ام‌بی‌سی ۱ شرکت کرد، جایی که استعدادش در تقلید و خوانندگی آشکار شد. پس از آن، در سال ۲۰۰۵ در فیلم سعودی «چه خبر؟» بازی کرد که باعث شناخته‌تر شدنش نزد عموم شد و در سال‌های بعد، در چندین فیلم مصری نیز حضور یافت. او همچنین برنامه‌های متعددی از جمله «سوپ خواهران» را به همراه خواهرانش اجرا کرد و در برنامهٔ «چهره‌ات
به همراه خواهرانش اجرا کرد و در برنامهٔ «چهره‌ات آشنا نیست» نیز شرکت داشت. زندگی و پیشه. مَیْس عبدالجبّار حَمْدان سلیم در ۳۱ اکتبر ۱۹۸۲ در ابوظبی، امارات متحده عربی متولد شد. او خواهر میانی می سلیم و دانا حمدان است که هردو هنرمندند، دخترعمویش عُریب حمدان نیز بازیگر است. به دلیل شرایط خاص، در حالی که هنوز کوچک بود، خانواده‌اش به مصر نقل‌مکان کردند و پنج سال نیز در لبنان زندگی کرد. پدرش اصالتاً فلسطینی و مادرش اردنی است و او خود را «فلسطینی با تابعیت اردنی»، توصیف کرده است. فارغ‌التحصیل دانشگاه قاهره –
توصیف کرده است. فارغ‌التحصیل دانشگاه قاهره – دانشکدهٔ بازرگانی، بخش زبان انگلیسی است و در ابتدای کار خود در حوزهٔ تبلیغات و مد به‌عنوان مدل فعالیت می‌کرد. در آغاز مسیر هنری‌اش، میان انواع مختلف هنر و اجرا در چرخش بود و از خوانندگی، رقص و تقلید آغاز کرد و در نهایت به بازیگری رسید. مَیس حمدان فعالیت هنری خود را از طریق برنامه‌های تلویزیونی طنز آغاز کرد که مهم‌ترین آن‌ها برنامهٔ «سی بی اِم» (CBM) از شبکۀ ام‌بی‌سی ۱ بود و استعداد خود را در تقلید شخصیت‌ها نمایان کرد. در سال ۲۰۰۴، مسیر خود را در دنیای بازیگری
کرد. در سال ۲۰۰۴، مسیر خود را در دنیای بازیگری تلویزیونی با دو سریال «نقشهٔ اُم راکان» و «گفت‌وگوهای زنانه» آغاز کرد. در سال ۲۰۰۵، در سریال رمضانی «قرقیعان ۳» شرکت کرد. در سال ۲۰۰۶، نخستین تجربهٔ سینمایی‌اش را با فیلم «نامهٔ طارق» همراه با ستارهٔ مصری احمد حلمی و بازیگر لبنانی نور، بازی کرد و نیز در فیلم سعودی «چه خبر؟» نقش آفرید. در ۲۰۰۷، فعالیت سینمایی خود را ادامه داد و در کنار تامر حسنی در فیلم «عمر و سلما» که محبوبیت زیادی در سراسر جهان عرب به‌دست‌آورد، بازی کرد و همچنین در برنامهٔ «ترفندهایشان علیه
بازی کرد و همچنین در برنامهٔ «ترفندهایشان علیه هم» شرکت داشت. در سال ۲۰۰۸، حضورش میان تلویزیون و سینما متنوع بود: در فیلم‌های «ای دنیا، واقعاً رؤیا می‌بینم» و «خیابان ۱۸»، به‌علاوهٔ برنامهٔ «طرطأ و فنجل» و سریال «عرب لندن» بازی کرد. در سال ۲۰۰۹، در سریال مصری «مصراویه» – فصل دوم – در نقش «نورای»، همسر دوم شهردار، هنرنمایی کرد. در سال ۲۰۱۰، وارد عرصهٔ رادیو شد و در سریال «ذهن زنان» ایفای نقش کرد. در سال ۲۰۱۱، در فصل سوم سریال «دختران جوان» در نقش خدمتکار پرحرف و بامزه ظاهر شد و نیز در سریال «لجباز» بازی
پرحرف و بامزه ظاهر شد و نیز در سریال «لجباز» بازی کرد. در سال ۲۰۱۲، در دو سریال تلویزیونی یعنی «یشمک» و «کیکا بر فراز قله»، به‌همراه سریال «شریک سوم» که در آن نقش «غالیه» را ایفا کرد، شرکت داشت؛ همچنین در برنامهٔ «سوپ خواهران»، سریال «آتش و گِل» و فیلم «بازی با بزرگ‌ترها» حضور یافت. در سال ۲۰۱۳، وارد حوزهٔ فوازیر شد و در فوازیر «مسلسلیکو» شرکت کرد و نیز در سریال رمضانی «بازی مرگ» نقش‌آفرینی کرد. در سال‌های ۲۰۱۴–۲۰۱۵، در سریال‌های «راه من»، «داستان عشق»، «عشق در چهل‌سالگی»، «عشق زنان»، «شطرنج» و «برادران»
در چهل‌سالگی»، «عشق زنان»، «شطرنج» و «برادران» حضور داشت. در سال ۲۰۱۷، در فیلم «تور ماهیگیری و قلاب» شرکت کرد. در سال ۲۰۱۸، در سریال‌های «نوف» و «چیزی از گذشته» ایفای نقش کرد. در سال ۲۰۲۰، در سریال «همدمم باش» و سپس سریال «خارج از کنترل» حضور یافت. در سال ۲۰۲۴، در فیلم‌های «سیستم» و «سیاه‌رنگی» بازی کرد و آهنگ خود با نام «زلزله‌ای در قلبم» را منتشر ساخت. زندگی شخصی. میس حمدان یک مسلمانِ پایبند است، رابطه‌اش با خدا را خط قرمزی می‌داند که نمی‌خواهد کسی در آن دخالت کند، اشاره کرده است که نماز شبانه «جادویی
دخالت کند، اشاره کرده است که نماز شبانه «جادویی است که شکل زندگی‌اش را تغییر داده است.» حمدان مجرد است و در مصاحبه‌ای به تاریخ ۱۵ ژوئن ۲۰۲۱ گفت که در زندگی شخصی‌اش دوست دارد تجربهٔ ازدواج را از سر کنجکاوی و آزمون پشت سر بگذارند. در این باره گفته است: «من دنبال عشق هستم و هرگز بدون آن ازدواج نخواهم کرد، هرچقدر هم که بگویند عشق پس از ازدواج از بین می‌رود. نمی‌توانم با مردی زندگی کنم که در ابتدا به او عشق نداشته باشم، حتی اگر بعدها این احساس تغییر کند. مهم‌ترین چیز این است که عشق از ابتدا وجود داشته باشد.
چیز این است که عشق از ابتدا وجود داشته باشد. امیدوارم مجبور نشوم فقط برای بچه‌دار شدن ازدواج کنم یا زندگی‌ام را تنها ادامه دهم.» او همچنین به سراغ کسب‌وکار شخصی‌اش در فروش لباس رفته و یک شرکت و برند لباس به نام خود راه‌اندازی کرده تا منبع درآمد مستقلی از هنر داشته باشد.
باشگاه فوتبال اوراشی (به کرواتی: "Hrvatski nogometni klub Orašje") یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای از شهر اوراشی است که در بوسنی و هرزگوین واقع شده‌است. این باشگاه در سال ۱۹۹۶ تأسیس شد، و یکی از جدیدترین باشگاه‌های حاضر در لیگ برتر بوسنی و هرزگوین است. تیم اوراشی بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه گرادسکی برگزار می‌کند که ظرفیت ۳٬۰۰۰ صندلی دارد. رنگ‌های تیم قرمز و سفید است. این باشگاه در حال حاضر در لیگ دسته اول بوسنی و هرزگوین بازی می‌کند. پس از قهرمانی در جام حذفی بوسنی و هرزگوین در سال ۲۰۰۶، آنها برای اولین بار
بوسنی و هرزگوین در سال ۲۰۰۶، آنها برای اولین بار در تاریخ خود به لیگ اروپا راه یافتند. آنها در دور اول مقدماتی پس از دو مسابقه در مقابل تیم اسلوونیایی دمژاله از دور مسابقات حذف شدند. قهرمانی جام حذفی ۲۰۰۶ تنها نتیجه بزرگ آنها تاکنون است. هواداران این باشگاه به عنوان "جنگجویان سرخ" شناخته می‌شوند.
ساموئل سرگئی شاهرامانیان (زادهٔ ۱ دسامبر ۱۹۷۸) سیاستمدار ارمنی است که از ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۳ تا ۲۱ مه ۲۰۲۵ به عنوان پنجمین و آخرین رئیس‌جمهور جمهوری آرتساخ خدمت کرد. او همچنین به عنوان رهبر دولت در تبعید جمهوری آرتساخ خدمت کرد. او همچنین از اوت تا سپتامبر ۲۰۲۳ وزیر مشاور بود. او همچنین به عنوان وزیر تربیت میهنی نظامی، جوانان، ورزش و گردشگری، دبیر شورای امنیت آرتساخ و سرلشکر ارتش دفاعی جمهوری آرتساخ خدمت کرده است. اوایل زندگی و حرفه. شاهرامانیان در اول دسامبر ۱۹۷۸ در استپاناکرت، در استان خودمختار قره‌باغ
۱۹۷۸ در استپاناکرت، در استان خودمختار قره‌باغ کوهستانی متولد شد. او در سال ۱۹۹۹ از دانشکده اقتصاد دانشگاه آرتساخ فارغ‌التحصیل شد. از سال ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۹، در ارتش دفاعی جمهوری آرتساخ خدمت کرد و سپس به سرویس امنیت ملی آرتساخ منتقل شد و بین سال‌های ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۰، پس از انتصاب توسط رئیس‌جمهور باکو ساهاکیان، مدیر آن بود. حرفه سیاسی. مناصب وزارتی در آرتساخ. در ماه مه ۲۰۲۰، شاهرامانیان توسط رئیس‌جمهور آرائیک هاروتیونیان به عنوان وزیر تربیت میهنی نظامی، جوانان، ورزش و گردشگری به عنوان بخشی از دولت دوم منصوب شد. در ۲۹
گردشگری به عنوان بخشی از دولت دوم منصوب شد. در ۲۹ آگوست ۲۰۲۳، هاروتیونیان اظهار داشت که در حال بررسی استعفا و خدمت در شبه‌نظامیان آرتساخ است. در ۳۱ آگوست، هاروتیونیان به همراه گورگن نرسیسیان، وزیر مشاور، استعفای خود را از سمت ریاست جمهوری آرتساخ اعلام کرد. پیش از استعفا، هاروتیونیان در حکم نهایی خود، شاهرامانیان را به عنوان وزیر مشاور جدید منصوب کرد و به او اختیارات گسترده‌ای داد. انتخابات ۲۰۲۳. در ۶ سپتامبر ۲۰۲۳، مشخص شد که سه جناح مخالف پارلمان (عدالت، فدراسیون انقلابی ارمنی و حزب دموکراتیک آرتساخ)
فدراسیون انقلابی ارمنی و حزب دموکراتیک آرتساخ) شاهرامانیان را به عنوان کاندیدای ریاست جمهوری خود معرفی کردند. بعداً نامزدی شاهرامانیان توسط بزرگ‌ترین جناح پارلمان، مام میهن آزاد-یوسی‌ای، حمایت شد. در انتخابات ریاست جمهوری که در ۹ سپتامبر برگزار شد، شاهرامانیان، که تنها کاندیدا بود، با رأی ۲۲ به ۱ از ۲۳ نماینده حاضر انتخاب شد. تهاجم آذربایجان، مهاجرت و انحلال آرتساخ. نُه روز پس از سوگند خوردن شاهرامانیان، جمهوری آذربایجان حملهٔ نظامی علیه آرتساخ را آغاز کرد. روز بعد، دولت آرتساخ به توافق آتش‌بس رسید و با
روز بعد، دولت آرتساخ به توافق آتش‌بس رسید و با خلع سلاح موافقت کرد. در ۲۴ سپتامبر، تخلیه گسترده غیرنظامیان ارمنی‌تبار آغاز شد و دلیل آن ترس از آزار و اذیت و پاکسازی قومی در صورت باقی ماندن آنها بود. در ۲۸ سپتامبر، شاهرامانیان فرمانی را امضا کرد که بیان می‌کرد تمام نهادهای دولتی تا ۱ ژانویه ۲۰۲۴ منحل خواهند شد و به این ترتیب موجودیت جمهوری آرتساخ به پایان می‌رسد. تبعید. در ۴ اکتبر، گزارش شد که شاهرامانیان آرتساخ را به مقصد ارمنستان ترک کرده است. او در ۱۶ اکتبر در ایروان دیده شد. در ۲۲ دسامبر ۲۰۲۳،
در ۱۶ اکتبر در ایروان دیده شد. در ۲۲ دسامبر ۲۰۲۳، شاهرامانیان گفت که هیچ سند رسمی مبنی بر انحلال نهادهای دولتی وجود ندارد و دفتر او اعلام کرد که این «کاغذ خالی» است. در مارس ۲۰۲۴، شاهرامانیان دولت آرتساخ را در کنار نهادهایش، یک دولت در تبعید اعلام کرد. این اعلامیه توسط نخست‌وزیر ارمنستان، نیکول پاشینیان، رد شد و آن را «تهدید امنیتی» خواند. در ۲۱ مه ۲۰۲۵، دوره ریاست جمهوری او به پایان رسید. در نتیجه، آشوت دانیلیان، که به عنوان رئیس مجلس ملی در تبعید نیز انتخاب شده بود، اختیارات ریاست جمهوری را به دست گرفت.
شده بود، اختیارات ریاست جمهوری را به دست گرفت. زندگی شخصی. شاهرامانیان متأهل و دارای سه فرزند است.
فرناندا موتا (زادهٔ ۲۹ می ۱۹۸۱) مدل، بازیگر و مجری تلویزیونی برزیلی است. او مجری برنامه رقابتی «مدل برتر بعدی برزیل» در برزیل است که نسخه‌ای از برنامه آمریکایی «مدل برتر بعدی آمریکا»، خلق‌شده توسط تایرا بنکس، محسوب می‌شود. زندگی‌نامه. موتا در شهر کامپوس دوس گویتاکس، در ایالت ریو دو ژانیرو، برزیل متولد و بزرگ شد. او کوچک‌ترین فرزند یک خانواده بزرگ و گسترده است و در سن ۱۶ سالگی توسط یک استعدادیاب در ساحل گوآراپاری، واقع در شمال ریودوژانیرو، کشف شد. حرفه مدلینگ. موتا روی جلد مجلات متعددی در سراسر جهان از جمله
موتا روی جلد مجلات متعددی در سراسر جهان از جمله وگ، اِل، کازموپالیتن و گلامور ظاهر شده است. او در تبلیغات برندهایی مانند رولکس، پالمولیو، کوری، پانتین و موئت اند شاندون حضور داشته و برای برندهایی چون سیا ماریتیما، گوچی و شنل روی صحنه کت‌واک کرده است. او در چهار شماره از نسخه ویژه لباس شنا مجله اسپورتس ایلوستریتد حضور داشته که آخرین آن در سال ۲۰۰۷ بود. موتا در سال ۲۰۰۵، در فهرست «۲۵ مدل جذاب برتر» وب‌سایت «Models.com» رتبه ۱۹ را کسب کرد. او هم‌اکنون با آژانس شیک منیجمنت در سیدنی، استرالیا و آژانس الیت مدل
شیک منیجمنت در سیدنی، استرالیا و آژانس الیت مدل در نیویورک قرارداد دارد و در حال حاضر ساکن نیویورک است. مدل برتر بعدی برزیل. در سال ۲۰۰۷، موتا به‌عنوان مجری برنامه «مدل برتر بعدی برزیل» انتخاب شد. برای پذیرش این نقش، موتا که در نیویورک زندگی می‌کند، برنامه‌های خود را تا حد زیادی لغو کرد تا بتواند به مدت دو ماه متوالی در برزیل بماند. موتا همچنین در قسمت «مسابقه شگفت‌انگیز مدل‌ها» از فصل دوازدهم برنامه «مدل برتر بعدی آمریکا» به‌عنوان داور مهمان حضور داشت، زمانی که شش شرکت‌کننده نهایی به سائوپائولو، برزیل سفر
که شش شرکت‌کننده نهایی به سائوپائولو، برزیل سفر کردند. او همچنین در همان فصل در قسمت پایانی با عنوان «نفر بعدی مدل برتر آمریکا کیست...»، در نمایش مد لباس شنا برند «رُزا چا» ظاهر شد.
الا ن. مک‌لین، کنتس نورایکو (: دوگرتی؛ پس از فرزندخواندگی، والتون؛ پس از ازدواج اول، سیلی؛ پس از ازدواج دوم، نورایکو؛ پس از ازدواج سوم، مک‌لین؛ ۱۸۴۹–۱۹۱۳) نویسنده و متافیزیکدان کانادایی بود. او برای چندین مجله می‌نوشت و مرجع ادبی در امور روسیه بود. او به عنوان یکی از «زنان برجسته کلان‌شهر آمریکا» شناخته می‌شد و چندین سال به سفرهای بین‌المللی پرداخت. اوایل زندگی و تحصیلات. الا دوگرتی در ۹ نوامبر ۱۸۵۳/۱۸۵۸ در تورنتو، کانادا متولد شد. ویلیام والتون از سنت جان، نیوبرانزویک، که در سنین پایین یتیم شده بود، الا را
که در سنین پایین یتیم شده بود، الا را به فرزندی پذیرفت. خانواده والتون برای الا ثبات و محیطی حمایتی فراهم کردند که به رشد او در دوره بحرانی زندگی‌اش کمک کرد. او در سنت جان، نیوبرانزویک تحصیل کرد. شغل. نورایکوف انتشار آثار ادبی خود را از دوران نوجوانی آغاز کرد. در ۲ ژانویه ۱۸۷۲، در سنت جان، نیوبرانزویک، او با کاپیتان الکساندر مایلز سیلی (۱۸۴۶–۱۸۸۲)، پسر الکساندر مک‌لافلین سیلی، سیاستمدار برجستهٔ قلمرو کانادا، ازدواج کرد. سه دختر آنها در سال‌های ۱۸۷۴، ۱۸۷۷ و ۱۸۸۱ به دنیا آمدند کمی پس از این ازدواج، این زوج
۱۸۸۱ به دنیا آمدند کمی پس از این ازدواج، این زوج به خارج از کشور رفتند و سال‌های زیادی را به سفر گذراندند و ۱۸ بار از اقیانوس اطلس عبور کردند. او از شهرهای مختلف هند و سایر نقاط شرق بازدید کرد، به غرب بازگشت و چند ماه را در سفر به آمریکای جنوبی گذراند. او به عنوان بیوه به آمریکای شمالی بازگشت و به شهر نیویورک نقل مکان کرد. در ۲۸ ژوئیه ۱۸۸۵، در منهتن، او با کنت آدولفوس نورایکوف (ورشو، امپراتوری روسیه، ۱۸۴۴–۱۸۹۲)، یک اشراف‌زاده روسی، ازدواج کرد. او متعاقباً مطالعه عمیقی در مورد روش‌های حکومتی رایج در سرزمین
عمیقی در مورد روش‌های حکومتی رایج در سرزمین مادری شوهرش، جایی که کنت وکیل بود، انجام داد. به دلیل عقاید سیاسی‌اش، او سال‌ها در تبعید بود. نوریکوف مقالات زیادی در مورد شرایط سیاسی و اجتماعی امپراتوری روسیه برای "مجله ماهانه لیپینکات"، "مجله کازموپولیتن"، نیویورک "لجر"، "ایندیپندنت" ، انتشارات هارپر، "همراه جوانان" و سایر نشریات برجسته ایالات متحده نوشت. او با همکاری همسرش، چندین جلد از داستان‌های کوتاه لئو تولستوی را ترجمه کرد که توسط یک انتشاراتی در نیویورک منتشر شدند. او همچنین ترجمه‌هایی را که شوهرش از
منتشر شدند. او همچنین ترجمه‌هایی را که شوهرش از برخی از آثار تولستوی و دیگر نویسندگان روسی انجام داده بود، اصلاح کرد. در طول این ازدواج، او برخی از آثار خود را با نام "الا نورایکوف" و برخی دیگر را بعداً با نام "کنتس نورایکوف" امضا کرد. او روی کتابی با موضوع «نیهیلیسم و پلیس مخفی» کار کرد. سومین ازدواج او، در ۱۰ اکتبر ۱۸۹۸، در منهتن، با جان امری مک‌لین (۱۸۶۵–۱۹۳۵) اهل نیویورک، که قبلاً اهل اورنجویل، انتاریو، کانادا بود، صورت گرفت. او عضو قدیمی باشگاه مالیات تک منهتن و رئیس و رئیس سابق هیئت مدیره باشگاه
تک منهتن و رئیس و رئیس سابق هیئت مدیره باشگاه کانادایی آن شهر بود. که همگی در نیویورک منتشر می‌شدند، خدمت کرد. این زوج ممکن است از طریق "مجله متافیزیک" یا ناشر مجله با هم آشنا شده باشند، زیرا نورایکوف در آن زمان یک متافیزیکدان بود. پس از این ازدواج، او آثار خود را با عنوان «خانم الا ان. مک‌لین، کنتس نورایکوف» امضا می‌کرد. مرگ. مک‌لین در پی یک تصادف، در ۲۶ سپتامبر ۱۹۱۳ در خانه دخترش در الیزابت، نیوجرسی درگذشت.
آمیناتا نیاکاته (زادهٔ ۷ نوامبر ۱۹۸۰ در پاریس) سیاستمدار، وکیل و فعال صنفی فرانسوی-مالیایی است. او از سال ۲۰۲۲ سخنگوی ملی جنبش «اکولوژیست‌ها» است و از سال ۲۰۲۰ به‌عنوان عضو شورای شهر پاریس، منتخب منطقهٔ پانزدهم، فعالیت می‌کند. نیاکاته رئیس سازمان غیردولتی «با هم علیه مجازات اعدام» است، عضو شورای اقتصادی، اجتماعی و محیط‌زیستی فرانسه (CESE) بوده و به‌عنوان کمیسر در کمیسیون ملی فناوری اطلاعات و آزادی‌ها (CNIL) خدمت می‌کند. جوانی و آموزش. آمیناتا نیاکاته از خانواده‌ای روستایی و کشاورز اهل مالی و از قوم سنینکه
روستایی و کشاورز اهل مالی و از قوم سنینکه است. پدرش که در دههٔ ۱۹۷۰ به فرانسه آمد، ابتدا کارگر کشاورزی و سپس در پاریس به‌عنوان باربر برای یکی از پیمانکاران اس‌ان‌سی‌اف مشغول به کار شد. مادرش خانه‌دار بود و سپس تا زمان درگذشتش در سال ۲۰۱۲ به‌صورت پاره‌وقت به‌عنوان نظافتچی کار می‌کرد. نیاکاته فرزند نخست در خانواده‌ای شانزده فرزندی است. او در محله‌های کارگری ویتری-سور-سن بزرگ شد و در مدارسی تحصیل کرد که در منطقهٔ آموزش اولویت‌دار (ZEP) قرار داشتند. آمیناتا نیاکاته در سال ۱۹۹۹ دیپلم ادبی گرفت. او که از سنین
در سال ۱۹۹۹ دیپلم ادبی گرفت. او که از سنین پایین علاقه‌مند به وکالت بود، به‌عنوان دانشجوی بورسیه در دانشگاه پاریس ۱ – پانتئون-سوربن به تحصیل در رشتهٔ حقوق پرداخت. وی از سال ۲۰۰۶ به‌عنوان حقوقدان در یک دفتر وکالت فعالیت می‌کرد و پس از دریافت گواهی شایستگی حرفهٔ وکالت، در ژانویهٔ ۲۰۱۰ به عضویت کانون وکلای دادگستری درآمد. فعالیت اتحادیه‌ای. وکلای جوان و شورای ملی وکلا (۲۰۱۵–۲۰۲۰). آمیناتا نیاکاته فعالیت صنفی خود را در سال ۲۰۰۹ با پیوستن به اتحادیه وکلای جوان پاریس (UJA de Paris) آغاز کرد. او در ژوئن ۲۰۱۵
پاریس (UJA de Paris) آغاز کرد. او در ژوئن ۲۰۱۵ به‌عنوان رئیس این اتحادیه برای دورهٔ ۲۰۱۶–۲۰۱۵ انتخاب شد. در ۱۲ مه ۲۰۱۸، آمیناتا نیاکاته به ریاست فدراسیون ملی اتحادیه‌های وکلای جوان (FNUJA) رسید. در سال ۲۰۱۷، آمیناتا نیاکاته سرلیستی اتحادیه وکلای جوان پاریس را در انتخابات شورای ملی کانون وکلا (CNB) بر عهده داشت. این فهرست پنج کرسی از شانزده کرسی موجود در حوزهٔ عمومی پاریس را به دست آورد. او در دسامبر ۲۰۱۷ به‌عنوان رئیس کمیسیون برابری CNB برای دورهٔ ۲۰۲۰–۲۰۱۸ انتخاب شد. کمیسیون برابری جنسیتی و تساوی فرصت‌ها
انتخاب شد. کمیسیون برابری جنسیتی و تساوی فرصت‌ها در UNAPL و U2P. ز فوریهٔ ۲۰۱۹ تا مارس ۲۰۲۵، آمیناتا نیاکاته به مدت شش سال ریاست کمیسیون برابری جنسیتی اتحادیه ملی حرفه‌های آزاد (UNAPL) را که فدراسیون ملی اتحادیه‌های وکلای جوان (FNUJA) عضو آن است، بر عهده داشت. او در این جایگاه بر کاهش شکاف درآمدی میان زنان و مردان کار کرد و دوره‌های آموزشی برای آگاه‌سازی حرفه‌مندان آزاد نسبت به خشونت‌های درون‌خانوادگی و تبعیض جنسیتی در محیط کار توسعه داد. در سال ۲۰۲۳، او یک گروه کاری ویژهٔ مسائل زیست‌محیطی در این کمیسیون
گروه کاری ویژهٔ مسائل زیست‌محیطی در این کمیسیون ایجاد کرد. او در بهار ۲۰۲۵ به‌عنوان مشاور ویژهٔ کمیتهٔ اجرایی UNAPL منصوب شد و به شورای ملی U2P پیوست. (CNIL)از سال ۲۰۲۱: CESE و CNIL. در مه ۲۰۲۱، آمیناتا نیاکاته به‌عنوان نمایندهٔ اتحادیه کسب‌وکارهای محلی (U2P) و اتحادیه ملی حرفه‌های آزاد به شورای اقتصادی، اجتماعی و محیط‌زیستی فرانسه (CESE) پیوست. او در این شورا عضو گروه صنایع‌دستی و حرفه‌های آزاد است و در هیئت حقوق زنان و برابری (DDFE) و کمیسیون محیط‌زیست نیز عضویت دارد. او به همراه آنتوان گات، رئیس سازمان
عضویت دارد. او به همراه آنتوان گات، رئیس سازمان محیط زیست فرانسه، گزارش و نظری با عنوان «نابرابری‌های جنسیتی، بحران اقلیمی و گذار زیست‌محیطی» را هم‌گزارش کرد که پس از پانزده ماه کار، در ۱۴ مارس ۲۰۲۳ به‌اتفاق آرا در شورای اقتصادی، اجتماعی و محیط‌زیستی فرانسه تصویب شد. در ۱۸ فوریهٔ ۲۰۲۵، او به‌همراه پاسکال فِره به‌عنوان هم‌گزارشگر یک پیش‌نویس نظر دربارهٔ مشارکت عمومی در تصمیم‌هایی که بر محیط‌زیست اثر می‌گذارند، منصوب شد. آمیناتا نیاکاته نمایندهٔ شورای اقتصادی، اجتماعی و محیط‌زیستی فرانسه در هیئت کمیسیون ملی
اجتماعی و محیط‌زیستی فرانسه در هیئت کمیسیون ملی فناوری اطلاعات و آزادی‌ها (CNIL) است. حوزه‌های تحت مسئولیت او شامل «کار و منابع انسانی، پژوهش و آمار» می‌شود. حرفه سیاسی. مسئولیت‌های انتخاباتی. آمیناتا نیاکاته که از سال ۲۰۰۹، عضو اکولوژیست‌ها – سبزها (EELV) است، از ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۰ به‌عنوان عضو مخالف در شورای شهر ویتری-سور-سن فعالیت کرد. در سال ۲۰۲۰، او به‌عنوان عضو شورای شهر پاریس (اکثریت) و عضو شورای منطقهٔ پانزدهم پاریس (اقلیت) انتخاب شد. وی از ژوئن ۲۰۲۰ تا ژانویهٔ ۲۰۲۳ نایب‌رئیس گروه اکولوژیست شورای شهر
ژانویهٔ ۲۰۲۳ نایب‌رئیس گروه اکولوژیست شورای شهر پاریس بود. او در پاریس به‌ویژه برای انتقال «گراند پاله موقت» از شان دو مارس، طبیعی‌سازی فرودگاه هلیکوپتر پاریس و خط کمربندی قدیمی شهر، به‌ویژه در محدودهٔ پارک ژرژ بروسنس، و همچنین پیاده‌راه‌سازی تروکادرو و پل اینا فعالیت کرده است. وی با طرح گسترش کارخانهٔ بتن لافارژ واقع در منطقهٔ پانزدهم نصب «دیوار صلح» بر روی چمن‌های بلوار برتوی، ایجاد «فن‌زون» در باغ‌های تروکادرو و همچنین با پروژهٔ تاکسی‌های پرنده که از سوی فرودگاه پاریس ارائه و با حمایت والری پکرس در
سوی فرودگاه پاریس ارائه و با حمایت والری پکرس در چارچوب آماده‌سازی بازی‌های المپیک و پارالمپیک دنبال می‌شود، مخالفت کرده است. آمیناتا نیاکاته تاکنون چهار بار نامزد انتخابات قانون‌گذاری بوده است: در انتخابات مقدماتی اکولوژیست‌ها برای انتخابات شهرداری ۲۰۲۶ پاریس، او در دور نخست ۱۰٪ آرا را به دست آورد. در دور دوم دیوید بلیارد پیروز شد. سخنگوی اکولوژیست‌ها - EELV. از دسامبر ۲۰۲۲، او سخنگوی ملی جنبش «اکولوژیست‌ها – سبزها» (EELV) است و در هیئت اجرایی این حزب عضویت دارد. عضویت دارد. وی در ۱۹ آوریل ۲۰۲۵ بار دیگر
دارد. عضویت دارد. وی در ۱۹ آوریل ۲۰۲۵ بار دیگر به این سمت انتخاب شد. او در این جایگاه، رویدادهای سیاسی و دولتی را در رسانه‌ها تحلیل و موضع حزب خود را بیان می‌کند از جمله مخالفت با پروژهٔ احداث اتوبان A69، مخالفت با ساخت مخازن بزرگ آب حمایت از مطالبات جنبش کشاورزان در سال ۲۰۲۴ و حمایت از جنبش «قیام‌های زمین». دبیرکل هماهنگی مقامات منتخب فرانسوی با اصالت مالیایی. آمیناتا نیاکاته از سال ۲۰۲۰ دبیرکل «هماهنگی منتخبین فرانسوی با اصالت مالی» (CEFOM) است؛ انجمنی که از سال ۲۰۱۶ عضو آن بوده است. سیفوم انجمنی متشکل
از سال ۲۰۱۶ عضو آن بوده است. سیفوم انجمنی متشکل از منتخبین فرانسوی با اصالت مالی است که متعهدند در توسعهٔ اجتماعی-اقتصادی، ترویج فرهنگی، صلح و مقابله با تغییرات اقلیمی در هر دو کشور مالی و فرانسه مشارکت کنند.. فعالیت‌های انجمنی. در سال ۲۰۰۸، آمیناتا نیاکاته به انجمن «با هم علیه مجازات اعدام» (ECPM) پیوست؛ انجمنی که برای لغو جهانی مجازات اعدام فعالیت و لابی‌گری می‌کند. او در سال ۲۰۱۷ به هیئت مدیرهٔ این انجمن راه یافت و در نوامبر ۲۰۲۰ به‌عنوان رئیس آن انتخاب شد. آمیناتا نیاکاته در سال ۲۰۱۶ به انجمن «ختنه
شد. آمیناتا نیاکاته در سال ۲۰۱۶ به انجمن «ختنه زنان، بیایید صحبت کنیم» پیوست و از ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۸ خزانه‌دار آن بود. جوایز و افتخارات. در سال ۲۰۱۶، آمیناتا نیاکاته نامزد دریافت جایزهٔ «امید زن اثرگذار در سیاست» شد. آثار. آنتوان گاته و آمیناتا نیاکاته، شورای اقتصادی، اجتماعی و محیط‌زیستی فرانسه، «نابرابری‌های جنسیتی، بحران اقلیمی و گذار زیست‌محیطی – نظر و گزارش»، ادارهٔ اطلاعات حقوقی و اداری، انتشارات روزنامه‌های رسمی، مارس ۲۰۲۳، ۲۴۶ صفحه. (شابک ۹۷۸-۲-۱۱-۱۶۷۳۷۶-۲، مطالعهٔ آنلاین)
دشت ساحلی اطلس یکی از مهم‌ترین و گسترده‌ترین مناطق جغرافیایی در شرق ایالات متحده آمریکاست. این دشت از شمال شرق کشور، یعنی ایالت‌های نیوهمپشایر و ماساچوست، آغاز شده و تا جنوب شرقی، شامل ایالت‌های فلوریدا و بخش‌هایی از تگزاس، امتداد می‌یابد. این منطقه در امتداد ساحل اقیانوس اطلس قرار دارد و به همین دلیل نام "دشت ساحلی اطلس" را به خود گرفته است. ویژگی‌های طبیعی و زمین‌شناسی: - ساختار زمین: این دشت عمدتاً هموار و کم‌ارتفاع است، با شیب ملایم از غرب به شرق که به سمت اقیانوس اطلس می‌رود. - خاک و پوشش گیاهی:
به سمت اقیانوس اطلس می‌رود. - خاک و پوشش گیاهی: خاک‌های حاصلخیز آن باعث شده‌اند که کشاورزی در این منطقه رونق داشته باشد. پوشش گیاهی شامل جنگل‌های برگ‌ریز، مراتع، و در برخی مناطق، تالاب‌ها و مرداب‌هاست. - رودخانه‌ها: رودخانه‌های بزرگی مانند پوتوماک، سوانی، و دلاور از این دشت عبور کرده و به اقیانوس اطلس می‌ریزند. نقش اقتصادی: - شهرهای مهم: شهرهایی مانند واشنگتن دی‌سی، فیلادلفیا، بالتیمور، و بخش‌هایی از نیویورک در این دشت قرار دارند. - اقتصاد: این منطقه به دلیل نزدیکی به دریا، نقش مهمی در تجارت دریایی،
به دلیل نزدیکی به دریا، نقش مهمی در تجارت دریایی، حمل‌ونقل، کشاورزی، و صنعت دارد. - تاریخ: دشت ساحلی اطلس محل شکل‌گیری نخستین مستعمرات اروپایی در آمریکا بوده و در تاریخ استقلال و توسعه کشور نقش کلیدی داشته است. چشم‌انداز و زیبایی‌های طبیعی: تصور کن صبحی مه‌آلود در کارولینای جنوبی، جایی که نور طلایی خورشید از میان درختان بلوط اسپانیایی می‌تابد و صدای پرندگان ساحلی با نسیم ملایم در هم می‌آمیزد. یا غروب آرام در سواحل ویرجینیا، جایی که موج‌های آرام اقیانوس اطلس با شن‌های سفید بازی می‌کنند. این دشت، ترکیبی از
با شن‌های سفید بازی می‌کنند. این دشت، ترکیبی از آرامش، تاریخ، و زندگی مدرن است.