payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مسابقات باشگاهی خلیج پانزدهم پانزدهمین دوره مسابقات باشگاهی خلیج برای باشگاه‌های کشورهای شورای همکاری خلیج فارس بود که در سال ۱۹۹۸ برگزار شد. این مسابقات از ۵ فوریه آغاز شد و با دور نهایی در ۱۶ فوریه ۱۹۹۸ به پایان رسید و تمام مسابقات در عمان برگزار شد. الهلال برای دومین بار در تاریخ خود عنوان قهرمانی را کسب کرد.
گارنیک ساموئلی ایساگولیان (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۰ تا تاریخ ۱۹۹۵ سمت نمایندگی دوره اول شورای عالی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی‌نامه. در ۱۵ ژانویهٔ ۱۹۶۰ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شد.
«نزدیک‌تر» ترانه‌ای از رپر آمریکایی سوئیتی به‌همراهٔ خواننده-ترانه‌پرداز آمریکایی هر می‌باشد.
مسابقات باشگاهی خلیج شانزدهم شانزدهمین دوره مسابقات باشگاهی خلیج برای باشگاه‌های کشورهای شورای همکاری خلیج فارس بود که در سال ۱۹۹۹ برگزار شد. این مسابقات از ۲۵ ژانویه آغاز شد و با دور نهایی در ۵ فوریه ۱۹۹۹ به پایان رسید و تمام مسابقات در جده، عربستان سعودی برگزار شد. الاتحاد برای اولین بار در تاریخ خود عنوان قهرمانی را کسب کرد.
آشپزی با استلا نام فیلمی است که در سال ۲۰۰۹ به نمایش درآمد، فیلمنامه آن را دیپا مهتا و دیلیپ مهتا نوشته‌اند که خواهر و برادر هستند. این فیلم که در سبک کمدی سرگرم کننده است دربارهٔ یک دیپلمات کانادایی (با بازیگری لیسا ری) و همسرش (با بازیگری دان مک‌کلر) است که در دهلی نو زندگی می‌کنند و آشپز آنها، استلا (با بازیگری سیما بیسواس) است. شریا سارن بازیگر هندی، حضوری ویژه دارد. "فیلم آشپزی با استلا" در دهلی نو فیلمبرداری شد و در ماه مه ۲۰۰۸ وارد مرحله پساتولید شد. این فیلم برای اولین بار در جشنواره بین‌المللی فیلم
فیلم برای اولین بار در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو در روز ۱۶ سپتامبر ۲۰۰۹ به نمایش درآمد. این فیلم همچنین در جشنواره فیلم‌های آسیایی لندن در بخش بهترین فیلم کراس‌اور و بهترین بازیگر زن برای سیما بیسواس نامزد دریافت جایزه شد.
فهرست بازیکنان ان‌بی‌ای با بیشترین قهرمانی، شامل بازیکنان ان‌بی‌ای است که بیشترین قهرمانی را با تیم‌های خود کسب کرده‌اند. ان‌بی‌ای یک لیگ حرفه‌ای بزرگ بسکتبال در آمریکای شمالی است که در سال ۱۹۴۶ با نام بی‌ای‌ای تأسیس شد. این لیگ نام فعلی خود را در شروع فصل ۱۹۵۰–۱۹۴۹ و پس از ادغام با لیگ ان‌بی‌ال اتخاذ کرد. فینال‌های ان‌بی‌ای، مسابقات قهرمانی این لیگ و نقطه پایانی مرحله حذفی محسوب می‌شود. تیم برنده این مسابقات، جام لری اوبراین را دریافت می‌کند. بازیکنان تیم قهرمان معمولاً انگشترهایی از سوی تیم دریافت می‌کنند
معمولاً انگشترهایی از سوی تیم دریافت می‌کنند که نماد نقش آن‌ها در این قهرمانی است و اصطلاح انگشتر به‌مرور به‌عنوان معادلی برای قهرمانی استفاده می‌شود. تعداد قهرمانی‌های ابرستاره‌های ان‌بی‌ای اغلب به‌عنوان معیاری برای سنجش جایگاه بزرگ آن‌ها به‌کار می‌رود. بیل راسل، سنتر تیم بوستون سلتیکس، با کسب ۱۱ قهرمانی در طول ۱۳ سال دوران حرفه‌ای خود، رکورددار بیشترین تعداد قهرمانی ان‌بی‌ای است. تا سال ۲۰۲۴، رابرت هوری، جان سلی، لبران جیمز و دنی گرین تنها افرادی هستند که با سه تیم مختلف قهرمانی ان‌بی‌ای را تجربه
که با سه تیم مختلف قهرمانی ان‌بی‌ای را تجربه کرده‌اند.
جلگه بهادر یا باتور منطقه‌ای است که در ولسوالی ناور ولایت غزنی افغانستان واقع شده است. این منطقه بیش از شش ساعت رانندگی از مرکز ولسوالی ناور فاصله دارد که نشان‌دهنده دورافتادگی و دشواری دسترسی به آن است.
فهرست مربیان ان‌بی‌ای با بیشترین قهرمانی، شامل مربیان ان‌بی‌ای است که بیشترین قهرمانی را با تیم‌های خود کسب کرده‌اند. ان‌بی‌ای یک لیگ حرفه‌ای بزرگ بسکتبال در آمریکای شمالی است که در سال ۱۹۴۶ با نام بی‌ای‌ای تأسیس شد. این لیگ نام فعلی خود را در شروع فصل ۱۹۵۰–۱۹۴۹ و پس از ادغام با لیگ ان‌بی‌ال اتخاذ کرد. ان‌بی‌ای شامل ۳۰ تیم است که ۲۹ تیم در ایالات متحده و یک تیم در کانادا قرار دارد. در این لیگ، سرمربی بالاترین مقام در کادر مربی‌گری هر تیم محسوب می‌شود. سرمربی معمولاً شناخته‌شده‌تر است و دستمزد بالاتری نسبت
معمولاً شناخته‌شده‌تر است و دستمزد بالاتری نسبت به مربیان دستیار دریافت می‌کند. فیل جکسون، سرمربی سابق لس آنجلس لیکرز و شیکاگو بولز، با ۱۱ قهرمانی ان‌بی‌ای رکورددار بیشترین تعداد عنوان قهرمانی به عنوان مربی در تاریخ این لیگ است.
اولان تایگا () یک رشته‌کوه در شمال غربی استان خوفسگول در کشور مغولستان و مرز این کشور با روسیه است‌.
دسته بندی وظایف، عناوین وظایفی هستند که توسط مرکز واکنش اضطراری در فنلاند به مقامات داده می‌شود و اطلاعات اولیه در مورد وظیفه و سطح فوریت آن را ارائه می‌دهند. کدهای وظیفه/فعالیت بخش نجات. سطح فوریت وظیفه توسط ارزیابی ریسک سیستم واکنش اضطراری اریکا تعیین می‌شود، بنابراین سطح فوریت وظیفه می‌تواند A, B، C, D یا N باشد. دسته بندی فوریت. چهار دسته فوریت وجود دارد: A, B، C و D. A فوری ترین دسته بندی فوریت است و وظیفه‌ای با فوریت D در صورت لزوم، می تواند در صف قرار گیرد. اختصارات استفاده شده عبارتند از: A =
قرار گیرد. اختصارات استفاده شده عبارتند از: A = Aarne/Aatami, B = Bertta, C = Celsius/Cecilia و D = Daavid/Dave. دسته‌بندی‌های فوریت مراجع مختلف کاملاً قابل مقایسه نیستند. مراجع مختلف ممکن است برای یک رویداد واحد، وظیفه‌ای با دسته‌بندی‌های فوریتی متفاوت دریافت کنند.
در تعامل انسان و رایانه، یک رابط کاربری ارگانیک (OUI) به عنوان یک رابط کاربری با نمایشگر غیر مسطح تعریف می‌شود. پس از رابط کاربری گرافیکی (GUI) داگلاس انگلبارت و ایوان سادرلند، که مبتنی بر لامپ پرتوی کاتدی (CRT) بود، و رایانش فراگیر الن کی و وایزر، که مبتنی بر نمایشگر کریستال مایع (LCD) صفحه تخت است، OUI نمایانگر یک موج سوم احتمالی از الگوهای تعامل نمایشگر است که مربوط به نمایشگرهای چند شکل و انعطاف‌پذیر است. در یک OUI، سطح نمایشگر همیشه مرکز تعامل است و ممکن است به‌طور فعال یا غیرفعال بر اساس ورودی‌های
ممکن است به‌طور فعال یا غیرفعال بر اساس ورودی‌های آنالوگ (یعنی تا حد امکان نزدیک به غیر کوانتیزه) تغییر شکل دهد. این ورودی‌ها از طریق حرکات فیزیکی مستقیم، به جای کنترل غیرمستقیم اشاره و کلیک، ارائه می‌شوند. توجه داشته باشید که اصطلاح «ارگانیک» در OUI از معماری ارگانیک گرفته شده است که به اتخاذ فرم طبیعی برای طراحی متناسب‌تر با بوم‌شناسی انسانی اشاره دارد. این اصطلاح همچنین به استفاده از الکترونیک آلی برای این منظور اشاره دارد. رابط‌های کاربری ارگانیک برای اولین بار در شماره ویژه مجله "ارتباطات ای سی ام" در
بار در شماره ویژه مجله "ارتباطات ای سی ام" در سال ۲۰۰۸ معرفی شدند. اولین کارگاه بین‌المللی رابط‌های کاربری ارگانیک در بوستون، ماساچوست برگزار شد. دومین کارگاه در مادیرا، پرتغال برگزار شد. سومین کارگاه در مونتری، کالیفرنیا و چهارمین کارگاه در پاریس، فرانسه برگزار شد. انواع. طبق گفته ورتگال و پوپیرف،سه نوع کلی رابط کاربری ارگانیک وجود دارد: رابط‌های کاربری انعطاف‌پذیر (یا تغییر شکل‌پذیر): هنگامی که نمایشگرهای انعطاف‌پذیر مستقر می‌شوند، تغییر شکل شکل، مثلاً از طریق خمیدگی‌ها، یک شکل کلیدی از ورودی برای رابط
طریق خمیدگی‌ها، یک شکل کلیدی از ورودی برای رابط کاربری خارجی (OUI) است. فناوری‌های نمایشگر انعطاف‌پذیر شامل OLED انعطاف‌پذیر (FOLED) و جوهر الکترونیکی انعطاف‌پذیر هستند، یا می‌توانند از طریق نگاشت تصویر فعال سه‌بعدی شبیه‌سازی شوند. رابط‌های کاربری شکل‌دار: نمایشگرهایی با صفحه نمایش غیرمسطح ایستا. شکل فیزیکی به گونه‌ای انتخاب می‌شود که عملکرد اصلی رابط را بهتر پشتیبانی کند. شکل‌ها ممکن است شامل کره، استوانه یا به شکل اشیاء روزمره باشند. رابط‌های کاربری فعال (یا جنبشی): نمایشگرهایی با شکل قابل برنامه‌ریزی که
جنبشی): نمایشگرهایی با شکل قابل برنامه‌ریزی که توسط یک الگوریتم کامپیوتری کنترل می‌شوند. در اینجا، شکل‌های نمایشگر می‌توانند به‌طور فعال با زمینه فیزیکی کاربر، شکل داده‌ها یا عملکرد رابط سازگار شوند. یک مثال بارز، ماده قابل برنامه‌ریزی است: وکسل سه‌بعدی کاملاً فیزیکی که به صورت پویا تصاویر سه‌بعدی فیزیکی را تشکیل می‌دهند. اصول طراحی ارگانیک. هولمن و ورتگال سه اصل طراحی را ارائه می‌دهند که زیربنای OUI هستند: ورودی برابر است با خروجی: در رابط‌های کاربری گرافیکی سنتی، ورودی و خروجی از نظر فیزیکی از هم جدا
سنتی، ورودی و خروجی از نظر فیزیکی از هم جدا هستند: خروجی بر اساس ورودی ارائه شده توسط یک دستگاه کنترل مانند ماوس، به صورت گرافیکی روی صفحه نمایش تولید می‌شود. یکی از ویژگی‌های کلیدی رابط کاربری گرافیکی این است که سطح نمایشگر و تغییر شکل‌های فیزیکی آن همیشه محل تعامل کاربر هستند. عملکرد برابر است با فرم: این اصطلاح که توسط فرانک لوید رایت ابداع شده است، به این معنی است که شکل یک رابط، عملکرد فیزیکی آن را تعیین می‌کند و برعکس.شکل‌ها باید به گونه‌ای انتخاب شوند که به بهترین شکل از عملکرد رابط پشتیبانی کنند.
که به بهترین شکل از عملکرد رابط پشتیبانی کنند. به عنوان مثال، یک رابط چند لمسی کروی است که به ویژه برای رابط‌های اطلاعات جغرافیایی مناسب است، که قبلاً محدود به تصاویر مسطح تحریف شده از داده‌های زمین کروی بودند. فرم از جریان پیروی می‌کند: رابط‌های کاربری (OUI) از نظر فیزیکی با زمینه فعالیت‌های متعدد کاربر سازگار می‌شوند، مثلاً با گرفتن شکل‌های متعدد. نمونه‌ای از این مورد، تلفن «قفسه‌ای» است که در آن استعاره فیزیکی تغییر شکل تلفن (با باز کردن آن) وضعیت رابط کاربری (برای باز کردن ارتباطات) را تغییر می‌دهد.
کاربری (برای باز کردن ارتباطات) را تغییر می‌دهد. مثال دیگر، تا کردن یک تبلت فیلم نازک به یک تلفن هوشمند کوچک‌تر و جیبی برای جابجایی است. پیاده‌سازی‌های نمونه. نمونه‌های اولیه OUIها شامل یک نمونه اولیه سفت و سخت از یک نمایشگر کارت اعتباری انعطاف‌پذیر،با قطعات کاغذ نقشه‌برداری شده با طرح فعال، یکی از اولین رایانه‌های چند لمسی کروی، (اشیاء سفت و سخت با نمایشگرهای پیچیده شده در اطراف آنها) است. تلفن کاغذی یکی از اولین OUIهایی بود که حرکات خم شدن را روی یک صفحه نمایش انعطاف‌پذیر واقعی معرفی کرد. این دستگاه
نمایش انعطاف‌پذیر واقعی معرفی کرد. این دستگاه دارای یک کاغذ الکترونیک انعطاف‌پذیر و آرایه‌ای از ۵ حسگر خمش بود که امکان پیمایش محتوا را برای کاربر فراهم می‌کرد. نمونه‌هایی از OUIهای فعال شامل نمونه‌های اولیه تغییر شکل مانند بیشتر تلفن و مورفیس هستند. نوکیا سینتیک، یک تلفن هوشمند انعطاف‌پذیر که امکان تکنیک‌های ورودی مانند خم شدن، پیچاندن و فشار دادن را فراهم می‌کند، و سامسونگ یوم، نمونه‌های اولیه تجاری OUIها هستند. انتظار می‌رود OUIها تا سال ۲۰۱۸ به بازار عرضه شوند. توجه داشته باشید که OUIها با رابط کاربری
شوند. توجه داشته باشید که OUIها با رابط کاربری طبیعی (NUI) متفاوت هستند، زیرا NUIها فقط به تعاملات لمسی یا حرکتی از راه دور با یک صفحه نمایش مسطح محدود می‌شوند. اگرچه تعامل حرکتی از راه دور اصل "ورودی برابر با خروجی" است، OUIها عموماً NUIها را در بر می‌گیرند. همچنین توجه داشته باشید که OUI جانشین و شکلی از رابط کاربری ملموس است که همیشه دارای یک پوسته نمایشگر بیت‌مپ شده در اطراف بدنه چندشکلی خود است. در نهایت، توجه داشته باشید که همه OUIها نمونه‌هایی از فناوری‌های لمسی هستند، زیرا شکل فیزیکی آنها، مانند
لمسی هستند، زیرا شکل فیزیکی آنها، مانند اشیاء واقعی، حتی در موارد غیرفعال، بازخورد لمسی-جنبشی غیرفعال ارائه می‌دهد.
امانوئل ساکل (؛ زادهٔ ۱۰ اوت ۱۹۴۰) سرلشکر بازنشسته نیروهای دفاعی اسرائیل است، که در فاصله سال‌های ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۴ به‌عنوان چهارمین فرمانده نیروی زمینی اسرائیل فعالیت می‌کرد. ساکل فعالیت نظامی را از سال ۱۹۵۸ در تیپ ۱ گولانی آغاز کرد، در خلال جنگ شش‌روزه از ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۰ معاون اطلاعات تیپ ۴ کریاتی بود و از ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۲ فرماندهی واحد ۸۲ سپاه زرهی اسرائیل را برعهده داشت. وی در طول جنگ یوم کیپور از ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۳ به‌عنوان فرمانده گردان ۵۲ تیپ ۷ زرهی هاتیفا شیوا فعالیت می‌کرد، از ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۸ فرمانده تیپ ۴۰۱ ایکفوت
می‌کرد، از ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۸ فرمانده تیپ ۴۰۱ ایکفوت هابارزل بود و از ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۳ فرماندهی لشکر ۲۵۲ سینا را برعهده داشت. او در فاصله سال‌های ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۵ مدیر خط لوله ترانس-اسرائیل بود.
نور ساجات با نام کامل نور ساجات کامروز زمان (زاده ) کارآفرین و مجری تلویزیون واقع‌نما مالزیایی-استرالیایی است. او یک زن ترنس است. نور ساجات به‌طور کلی نمادی برای حقوق تراجنسیتی‌ها و افراد ال‌جی‌بی‌تی در مالزی است. زندگی‌نامه. ساجات در سال ۲۰۱۳ در یک مسابقه زیبایی تراجنسیتی در تایلند شرکت کرد. در سال ۲۰۱۷، او اعلام کرد که کاملاً خود را زن می‌داند. ساجات شرکت لوازم آرایشی خود را تأسیس کرد و مکمل‌های مراقبت از پوست و سلامت خود و همچنین یک کرست با نام تجاری خود را توسعه داد. در سال ۲۰۲۰، نور ساجات پس از انتشار
را توسعه داد. در سال ۲۰۲۰، نور ساجات پس از انتشار عکس‌هایی از زیارت خود به مکه، با لباس زنانه و آرایش، خشم مردم را برانگیخت. اقدامات او انتقاد وزیر امور مذهبی مالزی را به دنبال داشت که نگرانی خود را در مورد تنش‌های دیپلماتیک احتمالی با عربستان سعودی ابراز کرد. گزارش‌ها حاکی از آن است که ساجات پس از این حادثه از مکه اخراج شده است. در ژانویه ۲۰۲۱، او به دلیل پوشیدن لباس سنتی زنانه در محل خود در یک رویداد مذهبی در سال ۲۰۱۸ دستگیر و به «توهین به اسلام» متهم شد. او در فوریه ۲۰۲۱ به تایلند گریخت، اما دولت مالزی
او در فوریه ۲۰۲۱ به تایلند گریخت، اما دولت مالزی مقامات تایلندی را متقاعد کرد که او را بازداشت کنند. او با قرار وثیقه آزاد شد و اکنون در استرالیا زندگی می‌کند، جایی که به او پناهندگی داده شده و به فعالیت تجاری خود ادامه می‌دهد.
بحران داخلی ایران در سال ۱۴۰۴، به بحران داخلی موجود در ایران، پس از جنگ ایران–اسرائیل در سال ۱۴۰۴ اشاره دارد. این دوره ای است که با ناآرامی‌های داخلی و بی‌ثباتی سیاسی در ایران شناخته می‌شود و با سرکوبی‌های حکومتی، بازداشت‌های گسترده افراد، نظامی‌سازی و افت اقتصادی به‌صورتی شدید، به‌منظور حفظ کنترل و موقعیت وضع موجود همراه بوده است. این جنگ ۱۲ روزه بین ایران و اسرائیل، پیامدهای روانی و سیاسی بلندمدتی بر جای گذاشت و باعث تنش‌های داخلی و گسترش «بحران مشروعیت» جمهوری اسلامی شد. یک گزارش از شورای ملی مقاومت
جمهوری اسلامی شد. یک گزارش از شورای ملی مقاومت ایران (NCRI) و منابع دیگر در این مورد، ضعف‌ها در حوزه امنیتی و مدیریتی را، به‌طور کامل برجسته کرده‌اند. رهبری ایران به‌جای ترویج وحدت یا آغاز اصلاحات، به درون خود فرورفته، درگیر منازعات داخلی و محلی خود شده و از پاسخگویی به مشکلات اجتناب کرده است. سازمان عفو بین‌الملل، به نقل از «کارگ» گزارش داده که در واکنش به انزوای روزافزون و فزاینده بین‌المللی در مورد رژیم ایران، این رژیم به‌طور فزاینده‌ای، کنترل داخلی اوضاع را از طریق سرکوبی شدیدتر و احتمالاً افزایش
اوضاع را از طریق سرکوبی شدیدتر و احتمالاً افزایش اعدام‌ها تشدید کرده است. همچنین، پیامدهای جنگ، اقتصاد از پیش متزلزل ایران را به وضعیتی حتی ناپایدارتر و آسیب‌پذیرتر کشانده است. یش‌زمینه. این بحران، پس از جنگ ژوئن ۲۰۲۵ که بین ایران و اسرائیل رخ داد، پدید آمد. این جنگ در ۱۳ ژوئن آغاز شد، زمانی که نیروهای اسرائیلی، حملاتی را علیه اهداف نظامی، هسته‌ای و رهبری سیاسی ایران آغاز کردند. ایران در پاسخ، حملات گسترده‌ای را با موشکها و پهپادها، علیه اهداف اسرائیلی و متحدانش، از جمله یک پایگاه آمریکائی در قطر، انجام
متحدانش، از جمله یک پایگاه آمریکائی در قطر، انجام داد. این جنگ با آتش‌بسی که به‌میانجی‌گری آمریکا و قطر صورت گرفت، در ۲۴ ژوئن ۲۰۲۵ به پایان رسید. پیامدهای داخلی پس از جنگ. پس از پایان جنگ ژوئن ۲۰۲۵، جمهوری اسلامی ایران، کارزار گسترده‌ای از سرکوبی‌های داخلی را آغاز کرد. این اقدامات شامل بازداشت‌های دسته‌جمعی، اخراج‌های اجباری، تسریع در اجرای احکام اعدام، گسترش نظارت و محدودیت‌های شدیدتر بر افراد و غیرنظامیان بوده است. رسانه‌هایی مانند France24 و نیز Wall Street Journal، این اقدامات را نشانه‌ای از اضطراب و
Journal، این اقدامات را نشانه‌ای از اضطراب و نگرانی شدید رژیم و ترس آن از ناآرامی یا نفوذ داخلی توصیف کرده‌اند. با وجود کوتاه بودن مدت این جنگ، تأثیرات روانی و سیاسی آن بر ایران، بسیار قابل توجه بوده است. رسانه‌های داخلی ایران، از عباراتی چون «پارانویا» و «ناآرامی» استفاده کرده‌اند تا بتوانند این بحران را توصیف کنند. ناتوانی و ضعف شدید دولت ایران در جلوگیری یا پاسخ‌گویی به حملات دقیق اسرائیل در این جنگ، علی‌رغم ادعای بازدارندگی منطقه‌ای از طرف ایران، اعتماد عمومی به دکترین امنیتی ایران را در هم شکست. جنگ،
عمومی به دکترین امنیتی ایران را در هم شکست. جنگ، فشارهای اجتماعی-اقتصادی موجود را تشدید کرد، خشم گسترده عمومی را شعله‌ور ساخت و زمینه‌ساز بحران داخلی شدیدی شد. در حالی‌که نفوذ منطقه‌ای ایران، به‌طور کامل کاهش یافته است و گروه‌های نیابتی آن مانند حماس، حزب‌الله و رژیم اسد در سوریه، بینهایت تضعیف شده‌اند، رژیم ایران در داخل کشور، کنترل خود را تشدید کرده است. سازمان عفو بین‌الملل گزارش می‌دهد که در مواجهه با انزوای به‌وجود آمده برای ایران، تهران کنترل داخلی را از طریق سرکوبی و افزایش احتمالی اعدام‌ها، تحت
را از طریق سرکوبی و افزایش احتمالی اعدام‌ها، تحت قوانین مبهم «همکاری با دشمن» گسترش داده است. در دسترسی به اطلاعات نیز، به‌دلیل قطع مکرر یا دائمی اینترنت، محدودیت‌هایی وجود دارد و بدین لحاظ، نگرانی‌ها دربارهٔ وضعیت زندانیان سیاسی در حال افزایش است. دکتر میرزایی، کارشناس علوم سیاسی، اضافه می‌کند که امید به مداخله غرب از بین رفته و این امر، مقاومت داخلی را دشوارتر کرده است. او و دیگر کارشناسان تأکید می‌کنند که فشارهای خارجی بر روی ایران، همچون تحریم‌های اقتصادی یا مذاکرات دیپلماتیک، می‌توانند کاملاً مؤثر
یا مذاکرات دیپلماتیک، می‌توانند کاملاً مؤثر باشند، اما بهر حال، تغییر واقعی وضع موجود، باید از درون ایران آغاز شود. گزارش مرکز ملی اطلاعات زیست‌فناوری تأکید می‌کند که رهبری رژیم ایران، به‌جای نمایش اتحاد یا آغاز اصلاحات ساختاری ضروری، به اختلافات داخلی و انکار واقعیت‌ها روی آورده است که این خود، نشانه‌ای از یک نظام در حال بحران است. منازعات علنی بین مقامات مختلف در ایران، از جمله اتهامات بی‌پایه و اساسی نظیر جاسوس بودن پناهندگان، تنها بی‌اعتمادی و آشفتگی داخلی مملکت را تشدید کرده است. محمود امیری مقدم،
داخلی مملکت را تشدید کرده است. محمود امیری مقدم، مدیر سازمان حقوق بشر ایران که در نروژ مستقر است، روز چهارشنبه گفت که جمهوری اسلامی، احتمالاً پس از آتش‌بس با اسرائیل، سرکوبی‌ها را افزایش خواهد داد تا «شکست‌های نظامی خود را پنهان کرده و بدین ترتیب از اعتراضات جلوگیری و بقای خود را تضمین کند». این در حالی است که مقامات ایرانی، از رویکردهای دولت دفاع کردند. اسماعیل بقایی، سخنگوی وزارت امور خارجه ایران در الجزیره، بزبان انگلیسی گفت: «مردم ما نشان دادند که در دفاع از امنیت ملی و حاکمیت خود به‌طور کامل مصمم
دفاع از امنیت ملی و حاکمیت خود به‌طور کامل مصمم هستند». سرکوبی‌ها و بازداشت‌ها. در روزهای پس از آتش‌بس، مقامات ایرانی تمرکز خود را بر روی امنیت داخلی کشور افزایش دادند که در این مورد، گزارش‌هایی از بازداشت‌های گسترده مردم، اعدام‌های افراد و استقرار نیروهای نظامی منتشر شد. تا اواخر ژوئن، بیش از ۷۰۰ نفر در استان‌های مختلف و به‌ویژه در تهران، در مناطق کردنشین و نواحی مرزی بازداشت شدند. این بازداشت‌شدگان، به اتهام جاسوسی، همکاری با سرویس‌های اطلاعاتی خارجی یا جرائم امنیتی مختلف متهم شدند. از جمله این
یا جرائم امنیتی مختلف متهم شدند. از جمله این بازداشت‌شدگان، فعالان سیاسی، اعضای اقلیت‌ها، دو تابعیتی‌ها و حتی شهروندان عادی بدون داشتن سابقه اعتراض سیاسی بودند. در برخی از موارد، متهمان حتی از حق داشتن وکیل محروم شدند. محاکمات آنها به‌صورت غیرعلنی برگزار شد و احکام صادره از جمله اعدام، سریعاً صادر گردیدند. مقامات ایرانی، این اقدامات را به‌عنوان تدابیر پیشگیرانه امنیتی، در واکنش به احتمال نفوذ سرویس‌های اطلاعاتی اسرائیل در طول جنگ توصیف کرده‌اند. سازمان‌های بین‌المللی حقوق بشر نیز، این اقدامات را نقض روند
بین‌المللی حقوق بشر نیز، این اقدامات را نقض روند دادرسی عادلانه و نشانه‌ای از رفتار سرکوبگرایانه دولت در شرایط بحرانی فعلی دانسته‌اند. نوشین، یک زن خانه‌دار ۴۴ ساله از تهران گفت: «اساساً بعد از هر بحران، رژیم ایران عادت دارد که مردم خود را شدیداً تنبیه کند و این بار هم احتمالاً، بسیاری از مخالفان را گرفتار خواهد کرد». مجلس ایران هم هم‌زمان در این مورد، طرحی را پیشنهاد کرده است که برطبق آن، مجازات اعدام را برای تمام متهمان به جاسوسی الزامی می‌سازد، به‌طوری‌که قضاوت دادگاه را حذف کرده و اقدامات تنبیهی تشدید
قضاوت دادگاه را حذف کرده و اقدامات تنبیهی تشدید شده را، به قانون تبدیل می‌کند. حقوقدانان و نهادهای حقوق بشر، ابراز نگرانی کرده‌اند که چنین قوانین ناواردی که از طرف ایران وضع شده‌اند، آزادی‌های مدنی و استقلال قضایی را، بیش از پیش محدود کرده و به رژیم ایران اجازه می‌دهند که با نام «امنیت ملی»، مخالفان سیاسی را سرکوب کند. اخراج اتباع افغان ۱۴۰۴. هم‌زمان با بازداشت‌ها، دولت ایران، میزان اخراج اتباع افغانی ساکن کشور را، به‌شکل قابل‌توجهی افزایش داد. پیش از جنگ و به‌طور میانگین، روزانه درحدود ۵٬۰۰۰ نفر از آنها
و به‌طور میانگین، روزانه درحدود ۵٬۰۰۰ نفر از آنها از ایران اخراج می‌شدند. این عدد تا اوایل ماه ژوئیه ۲۰۲۵، به حدود ۳۰٬۰۰۰ نفر در روز افزایش یافت. بر اساس گزارش‌های سازمان ملل متحد و نهادهای بشردوستانه، بیش از ۱٫۱ میلیون افغانی، بین ماه‌های مارس تا اوایل ژوئیه، به‌زور بازگردانده شده‌اند. بسیاری از این افراد، سال‌ها در ایران زندگی کرده بوده‌اند و بدون امکان پیگیری قانونی یا اطلاع قبلی اخراج شدند. توجیه رسمی مقامات ایرانی برای این اخراج‌ها، نگرانی‌های امنیت ملی و ادعاهای مبنی بر استفاده احتمالی از مهاجران
ملی و ادعاهای مبنی بر استفاده احتمالی از مهاجران افغانی توسط عوامل خارجی به‌عنوان ابزار نفوذ خارجی در ایران، عنوان شده است. این اخراج‌های دسته‌جمعی، به ایجاد یک بحران انسانی در مرزهای شرقی ایران، به‌ویژه در اطراف هرات در افغانستان، منجر شده است؛ جایی که هزاران بازگشته افغانی، با کمبود شدید پناهگاه، آب و کمک‌های پزشکی روبرو هستند. افزایش حضور امنیتی. به دنبال این جریانات، اقدامات امنیتی افزایش‌یافته‌اند که شامل گسترش پست‌های ایست بازرسی در مناطق شهری و روستایی بوده‌اند، به‌ویژه در استان‌هایی که دارای سطوح
بوده‌اند، به‌ویژه در استان‌هایی که دارای سطوح بالای مخالفت‌های قومی یا سیاسی می‌باشند. در این پستهای ایست، وسایل نقلیه متوقف شده، تلفن‌های همراه بازرسی و افراد بدون حکم قضایی بازجویی می‌شوند. هم‌زمان با آن، نیروهای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و بسیج، عملیات خود را به‌ویژه در مناطق کردنشین، بلوچ‌نشین و عرب‌نشین افزایش داده‌اند. برطبق گزارشهای به‌دست آمده، این نیروها، حملات بدون حکم، تفتیش منازل و بازداشت‌های گروهی را انجام داده‌اند. تحلیل‌گران، این حضور پررنگ شبه‌نظامیان ایران را، اقدامی پیشگیرانه برای
پررنگ شبه‌نظامیان ایران را، اقدامی پیشگیرانه برای جلوگیری از ناآرامی و تثبیت کنترل رژیم، در مناطق ناآرام سیاسی ارزیابی کرده‌اند. تیراندازی‌های مرگبار اخیر در شهر خمین در ایران، نمونه فزاینده ای از برخوردهای خشن در ایست‌های بازرسی، توسط سپاه و نیروهای بسیج وابسته به آن است. در تاریخ ۲ ژوئیه، خبرگزاری فارس (وابسته به سپاه)، گزارش داد که نیروهای امنیتی، دو جوان به‌نام‌های «مهدی عبایی» و «علیرضا کرباسی» را در نزدیکی شهر همدان، به ضرب گلوله کشته‌اند. این دو، ظاهراً در حال گردش در کوهستان بوده‌اند و شرایط دقیق
در حال گردش در کوهستان بوده‌اند و شرایط دقیق حادثه هنوز مشخص نشده است. در ۱۹ ژوئیه، اعضای نیروهای بسیج، خانواده‌ای را که از ایست بازرسی عبور می‌کردند، به گلوله بستند و همه اعضای خانواده، از جمله نوزادی به‌نام «رها»، کشته شدند. کاربران شبکه‌های اجتماعی، این واقعه را با مرگ کیان پیرفلک مقایسه کرده و مقامات انتظامی را متهم کردند که از عدم امنیت پس از جنگ با اسرائیل، به‌عنوان بهانه‌ای برای هدف قرار دادن غیرنظامیان بی‌دفاع استفاده می‌کنند. رضا پهلوی، ولیعهد تبعیدی، در شبکه اجتماعی X نوشت که این اقدامات، حاکی از
در شبکه اجتماعی X نوشت که این اقدامات، حاکی از استیصال رژیم است که «برای انتقام از تحقیر خود، کودکان را به قتل می‌رساند». در حالی‌که مقامات دولت ایران، همواره وعده تحقیقات دربارهٔ چنین مواردی را می‌دهند، هیچ گزارشی از مجازات عوامل این حوادث منتشر نشده است. در مقابل، بازماندگان و خانواده‌های عزادار، اغلب تحت فشارهای حکومتی قرار می‌گیرند تا خواسته‌های خود را برای درخواست عدالت، پیگیری نکنند. تنش داخلی و ترس و نگرانی. به‌نظر می‌رسد که دایره داخلی قدرت در ایران، وارد مرحله شدیدی از پارانویای شدید شده است. در
وارد مرحله شدیدی از پارانویای شدید شده است. در پی حملات اولیه اسرائیل، فضای بدبینی در سطوح عالی رهبری افزایش یافته است. اکنون، رهبری رژیم که هم از نفوذ خارجی و هم از خیانت داخلی در هراس است، به‌احتمال زیاد، بیش از پیش از فضای عمومی فاصله خواهد گرفت. به‌گفته یکی از ناظران، حضور رهبر جمهوری اسلامی در انظار عمومی، ممکن است به رویدادهای بسیار محدود و به‌شدت مدیریت‌شده کاهش یابد، به‌طوری که هرگونه تعاملی در این خصوص حذف شود. اما این پیامدها ممکن است فقط به راس هرم محدود نشوند. با گسترش ترس و بیم در سیستم، این
هرم محدود نشوند. با گسترش ترس و بیم در سیستم، این ترس ممکن است به درون جامعه نیز هدایت شود. شهروندان ایرانی ابراز داشته‌اند که انتظار دارند رژیم ایران، «تمام خشم خود را» بر سر مردم خالی کند. در چنین شرایطی، مردم دیگر صرفاً به‌عنوان تابعان منفعل دیده نمی‌شوند، بلکه ممکن است به‌عنوان دشمنان بالقوه نگریسته شوند. رژیم، بخاطر حالت شدید ناامنی موجود، ممکن است جامعه را به‌عنوان یک تهدید داخلی تلقی کند که در آن صورت، باید آن را تحت نظارت، مهار و در صورت لزوم، تحت سرکوبی قرار داد. سانسور. در اوایل ژوئیه، ایران
سرکوبی قرار داد. سانسور. در اوایل ژوئیه، ایران اقدام به خاموشی سراسری اینترنت کرد، از جمله قطع کامل اینترنت که از تاریخ ۶ ژوئیه آغاز شد و سطح اتصال کاربران را به حدود ۲۰٪ حالت عادی کاهش داد. این محدودیت‌ها، در پی خاموشی مشابهی در میانه ماه ژوئن (۱۷ تا ۱۸ ژوئن) اعمال شد که باعث کاهش ۹۷٪ ترافیک اینترنتی در ایران شد. دولت این اقدامات را به‌عنوان دفاع سایبری در برابر حملات اسرائیل معرفی کرد، در حالی که ناظران این اقدام دولت، بر خسارات اقتصادی ناشی از آن (برآورد شده به میزان ۱٫۵ میلیون دلار در هر ساعت) و
شده به میزان ۱٫۵ میلیون دلار در هر ساعت) و وابستگی فزاینده به «شبکه ملی اطلاعات» که به‌شکل ایزوله از اینترنت جهانی طراحی شده، تأکید کردند. پیامدهای اقتصادی. در پی جنگ ۱۲ روزه، اقتصاد داخلی ایران، وارد مرحله‌ای از بی‌ثباتی و شکنندگی فزاینده شده است. این درگیری، ضربه‌ای ناگهانی به سیستمی وارد کرد که پیش‌تر در نتیجه سال‌ها تحریم، سوء مدیریت و فرسایش زیرساخت‌ها، تضعیف شده بود. جابجایی نزدیک به ۷ میلیون نفر از مردم از مناطق شهری در طول جنگ، تجارت، حمل و نقل و اقتصاد محلی ایران را مختل کرد. اگرچه بسیاری از
و اقتصاد محلی ایران را مختل کرد. اگرچه بسیاری از ساکنان، به محل زندگی خود بازگشته‌اند، ولی ریتم اقتصادی هنوز به‌طور کامل بازیابی نشده و فعالیت‌های تجاری در بخش‌های کلیدی، همچنان دچار اختلال کامل هستند. ایران پس از جنگ اخیر، با دو چالش بازیابی فیزیکی و نهادی مواجه است. کمبود برق که پیش از جنگ نیز شدید بود، اکنون وخیم‌تر شده است. مناطق صنعتی، با خاموشی‌های برنامه‌ریزی‌نشده و طولانی تا ۵ ساعت در روز روبرو هستند که به‌طور جدی، تولیدات صنعتی و زنجیره‌های تأمین را تحت فشار شدید تولیدی قرار داده است. این وضعیت،