payamvha/North_RAG huggingface dataset:
(PCP، یک عفونت قارچی ریه که قبلاً به نام پنومونی پنوموسیستیس کارینی شناخته می‌شد) مبتلا شده است. آزمایش‌ها همچنین نشان داد که تعداد سلول‌های T راسک تقریباً به صفر رسیده و سیستم ایمنی او به شدت تضعیف شده است. در آن زمان، پزشکان معالج او هیچ توضیحی برای پیشرفت بیماری‌اش نداشتند، اما با گذشت زمان، مورد او به عنوان یکی از اولین موارد ثبت‌شده ایدز خارج از آفریقا شناخته شد. پس از آزمایش‌های متعدد و درمان‌های ناموفق، او در نوامبر ۱۹۷۷ به خانه خود در یک کلبه کنار فورد بازگشت تا روزهای آخر را در آنجا سپری کند. کارن
بازگشت تا روزهای آخر را در آنجا سپری کند. کارن استرانبی تامسن از او مراقبت می‌کرد. در دسامبر، او برای انجام آزمایش‌های بیشتر به بیمارستان فراخوانده شد و به ریگشوسپیتالت کپنهاگ بازگشت، جایی که تا زمان مرگش در ۱۲ دسامبر ۱۹۷۷ بر اثر پنومونی پنوموسیستیس جیرووسی ناشی از ایدز در آنجا بستری بود. در سال ۱۹۸۴، خون او در دانمارک از نظر HIV آزمایش شد که نتیجه منفی بود. در سال ۱۹۸۷، نمونه خون او به ایالات متحده ارسال شد و با دو سیستم مختلف آزمایش شد. هر دو آزمایش وجود HIV را در خون او تأیید کردند.
نیرجا بهانوت (؛ – ) صندوقدار و متصدی بلیط و امور مالی هواپیما و مدل پیشین اهل هند بود. وی در ۵ سپتامبر ۱۹۸۶، تعداد زیادی از مسافران پرواز شماره ۷۳ پان‌آم را که هواپیمایشان توسط چهار تروریست فلسطینی از سازمان أبو نضال پس از توقف در فرودگاه بین‌المللی جناح در کراچی پاکستان ربوده شده بودند، نجات داد. حدود ۱۷ ساعت پس از درگیری، پس از اینکه در خروجی اضطراری را باز کرد و به مسافران کمک کرد تا از هواپیما فرار کنند، نیرجا مورد اصابت گلوله هواپیماربایان قرار گرفت و کشته شد. اندکی پس از آن، گروه خدمات ویژه ارتش
و کشته شد. اندکی پس از آن، گروه خدمات ویژه ارتش پاکستان به هواپیما حمله کرد و همه هواپیماربایان را دستگیر کرد. پس از مرگ، بهانوت اولین زن دریافت‌کننده و تا سال ۲۰۰۳، جوان‌ترین دریافت‌کننده چاکرای آشوکا، بالاترین نشان شجاعت دوران صلح هند شد. او همچنین جایزه تمغا پاکستان، چهارمین جایزه عالی غیرنظامی پاکستان را به اضافه چندین جایزه از ایالات متحده آمریکا دریافت کرد. زندگی و اقدامات بشردوستانه او الهام بخش فیلم زندگی‌نامه‌ای هندی نیرجا در سال ۲۰۱۶ به کارگردانی رام مادهاوانی و بازیگری سونام کاپور بود. اوایل
رام مادهاوانی و بازیگری سونام کاپور بود. اوایل زندگی و خانواده. نیرجا بهانوت در ۷ سپتامبر ۱۹۶۳ در چندی‌گر هند در یک خانواده برهمین هندو پنجابی از قبیله بهانوت متولد شد. او دختر هاریش بانوت، روزنامه‌نگار ساکن بمبئی و راما بهانوت بود. او دو برادر به نام‌های آکهیل و آنیش بهانوت داشت. او تحصیلات اولیه خود را در مدرسه متوسطه قلب مقدس در چندی‌گر گذراند. هنگامی که خانواده به بمبئی نقل مکان کردند، او تحصیلات خود را در مدرسه اسکاتلندی بمبئی ادامه داد و سپس از کالج سنت اگزیویر بمبئی فارغ‌التحصیل شد. در بمبئی بود که
اگزیویر بمبئی فارغ‌التحصیل شد. در بمبئی بود که زیبایی ظاهری او برای اولین بار برای مدلینگ کشف شد و حرفه مدلینگ او را آغاز کرد. او یکی از طرفداران بزرگ بازیگر راجش خانا بود و در طول زندگی اش به نقل قول‌هایی از فیلم‌های او اشاره می‌کرد. پدرش، هاریش بانوت، بیش از ۳۰ سال به عنوان روزنامه‌نگار با "هندوستان تایمز" کار کرد و در روز سال نو در سال ۲۰۰۸ در چندی‌گر در سن ۸۶ سالگی درگذشت. مادرش در ۵ دسامبر ۲۰۱۵ در سن ۸۶ سالگی درگذشت. حرفه. نیرجا بهانوت برای شغل مهمانداری هواپیما برای پان امریکن ورلد ایرویز درخواست
هواپیما برای پان امریکن ورلد ایرویز درخواست داد، زمانی که این شرکت در سال ۱۹۸۵ تصمیم گرفت یک خدمه کابین تماماً هندی برای مسیرهای پروازی فرانکفورت به هند داشته باشد. پس از انتخاب، او برای آموزش به عنوان مهماندار هواپیما به میامی، فلوریدا رفت، اما به عنوان یک صندوقدار و متصدی بلیط و امور مالی تعلیم دید و به هند برگشت. هواپیماربایی. نیرجا بهانوت مأمور ارشد پرواز شماره ۷۳ پان‌آم بود، یک بوئینگ ۷۴۷–۱۲۱ که از بمبئی به نیویورک از طریق کراچی و فرانکفورت پرواز می‌کرد، که توسط چهار تروریست فلسطینی در ۵ سپتامبر ۱۹۸۶
که توسط چهار تروریست فلسطینی در ۵ سپتامبر ۱۹۸۶ ربوده شد. این هواپیما حامل ۳۸۰ مسافر و ۱۳ خدمه بود. تروریست‌ها می‌خواستند با هدف آزادی زندانیان پاکستانی در قبرس، به این کشور بروند. بهانوت توانست به محض سوار شدن هواپیماربایان به خدمه کابین خلبان هشدار دهد و زمانی که هواپیما هنوز در صحن فرودگاه قرار داشت، خدمه سه نفره کابین شامل خلبان اصلی، کمک خلبان و مهندس پرواز از طریق دریچه بالای سر در کابین خلبان از هواپیما فرار کردند. بهانوت به عنوان ارشدترین خدمه کابین، مسئولیت وضعیت داخل هواپیما را بر عهده گرفت.
مسئولیت وضعیت داخل هواپیما را بر عهده گرفت. هواپیماربایان بخشی از سازمان ابونضال، یک سازمان تروریستی فلسطینی تحت حمایت لیبی بودند. آنها آمریکایی‌ها و دارایی‌های آمریکا را هدف قرار می‌دادند. در همان دقایق اولیه هواپیماربایی، یک شهروند هندی-آمریکایی را شناسایی کردند، او را به سمت خروجی کشاندند و با شلیک گلوله کشته شدند و جسدش را از هواپیما به پایین انداختند. تروریست‌ها سپس به بهانوت دستور دادند تا پاسپورت همه مسافران را جمع‌آوری کند تا بتوانند سایر آمریکایی‌های حاضر در هواپیما را شناسایی کنند. او و سایر خدمه
حاضر در هواپیما را شناسایی کنند. او و سایر خدمه تحت مسئولیتش گذرنامه‌های ۴۳ آمریکایی باقی مانده در هواپیما را مخفی کردند، برخی در زیر صندلی و بقیه در یک سطل زباله تا هواپیماربایان نتوانند بین مسافران آمریکایی و غیر آمریکایی تفاوت قائل شوند. پس از ۱۷ ساعت، هواپیماربایان شروع به تیراندازی نموده و بمب‌های کوچکی را منفجر کردند. بهانوت یکی از درهای هواپیما را باز کرد و با وجود اینکه می‌توانست اولین کسی باشد که از هواپیما بیرون پریده و فرار کند، این کار را نکرد و در عوض شروع به کمک به سایر مسافران کرد. به گفته
و در عوض شروع به کمک به سایر مسافران کرد. به گفته یکی از مسافران زنده‌مانده، «او مسافران را به سمت خروجی اضطراری راهنمایی می‌کرد. در آن زمان بود که تروریست‌ها از ترس حمله کماندویی مدام تیراندازی می‌کردند. آنها نیرجا را دیدند که بی‌وقفه تلاش می‌کرد تا به سه کودک بی‌همراه کمک کند و در آن زمان بود که موهایش را گرفتند و درجا به او شلیک کردند.» یک کودک در هواپیما که در آن زمان هفت ساله بود، کاپیتان یک شرکت هواپیمایی بزرگ شد و اظهار داشت که بهانوت الهام‌بخش او بوده است و هر روز از زندگی‌اش را مدیون اوست. او در
است و هر روز از زندگی‌اش را مدیون اوست. او در سطح بین‌المللی به‌عنوان «قهرمان هواپیماربایی» شناخته شد و جوان‌ترین دریافت‌کننده جایزه آشوکا چاکرا، معتبرترین جایزه شجاعت هند در دوران صلح شد. بهانوت علاوه بر نجات جان بسیاری از گروگان‌ها، به جلوگیری از بلند شدن هواپیما از زمین نیز کمک کرد. او پس از مرگش جوایز متعددی را برای شجاعت خود از دولت ایالات متحده آمریکا و نشان تمغای پاکستان را دریافت کرد، جایزه ای که برای نشان دادن مهربانی بزرگ انسانی اعطا شد. میراث. برای شجاعت او، دولت هند پس از مرگ بهانوت جایزه آشوکا
شجاعت او، دولت هند پس از مرگ بهانوت جایزه آشوکا چاکرا را اعطا کرد که بالاترین جایزه شجاعت هند برای شجاعت در برابر دشمن در زمان صلح است. او جوانترین دریافت کننده در آن زمان و اولین زن دریافت کننده این جایزه بود. در سال ۲۰۰۴، خدمات پستی هند تمبری به یاد او منتشر کرد. پس از مرگ او، خانواده او از درآمد بیمه، «صندوق نیرجا بهانوت» را تأسیس کردند. این صندوق هر سال دو جایزه اعطا می‌کند: یکی برای یک خدمه پرواز، در سراسر جهان، که فراتر از وظیفه عمل می‌کند، و دیگری، جایزه نیرجا بهانوت، به یک زن هندی که وقتی با بی
جایزه نیرجا بهانوت، به یک زن هندی که وقتی با بی عدالتی اجتماعی مواجه شد، شجاعانه با این وضعیت روبرو شود و به زنان دیگری که در مشکلات اجتماعی مشابهی گرفتار بودند، کمک کرده باشد. این جایزه شامل مبلغ ۱۵۰٬۰۰۰ روپیه هند (تقریباً ۲٬۰۰۰ دلار آمریکا) یک جایزه و یک تقدیرنامه است. برادر بهانوت، آنیش، در سال ۲۰۰۵ به واشینگتن، دی.سی. رفت تا «جایزه عدالت برای جنایات» را که پس از مرگش در حاشیهٔ برگزاری «هفته سالانه حقوق جرم و جنایت» در مراسمی در دفتر دادستانی ایالات متحده در ناحیه کلمبیا برگزار شد، دریافت کند. در سال
در ناحیه کلمبیا برگزار شد، دریافت کند. در سال ۲۰۰۶، وزارت دادگستری ایالات متحده آمریکا به او و سایر خدمه پرواز پرواز شماره ۷۳ پان‌آم و مدیر پرواز پان امریکن در پاکستان «جایزه ویژه شجاعت» اعطا کرد. «بهانوت هاوس» در مدرسه آستری به افتخار او نامگذاری شد. در ۲ ژوئیه ۲۰۱۶، «جایزه بهارات گوراو» در مراسمی که در مجلس عوام، پارلمان بریتانیا در لندن، انگلستان برگزار شد، به او اعطا شد. در ۳۰ مه ۲۰۱۸، دانشگاه پنجاب «خوابگاه نیرجا بهانوت» را در محوطه دانشگاه در چندی‌گر افتتاح کرد. این خوابگاه برای بیش از ۳۵۰ دانشجوی
افتتاح کرد. این خوابگاه برای بیش از ۳۵۰ دانشجوی دختر محل اقامت دانشجویی فراهم می‌کند.
دیوید آلوین (؛ زادهٔ ۱۹۶۳) ژنرال نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا است، که از نوامبر ۲۰۲۳ به‌عنوان بیست و سومین رئیس ستاد نیروی هوایی (فرمانده نیروی هوایی آمریکا) فعالیت می‌کند. آلوین در سال ۱۹۸۶ به نیروی هوایی آمریکا پیوست. او از ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۳ فرماندهی مرکز ۶۱۸ عملیات هوایی و فضایی را برعهده داشت، از ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۴ مدیر برنامه‌ریزی استراتژیک نیروی هوایی بود، از ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۵ به‌عنوان مدیر استراتژی، مفاهیم ​​و ارزیابی ستاد نیروی هوایی فعالیت می‌کرد و در فاصله سال‌های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۸ مدیر استراتژی و سیاست‌های
سال‌های ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۸ مدیر استراتژی و سیاست‌های فرماندهی اروپایی ایالات متحده آمریکا بود. وی از ۲۰۱۸ تا ۲۰۱۹ به‌عنوان مدیر استراتژی، برنامه‌ها و سیاست‌های ستاد مشترک نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا فعالیت می‌کرد و از ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۳ جانشینی رئیس ستاد نیروی هوایی آمریکا را برعهده داشت.
ماهیتاب حسین عزالدین وهبی مشهور به مَی عزالدین (۱۹ ژانویهٔ ۱۹۸۰) بازیگر مصری است. او دارای لیسانس ادبیات از گروه جامعه‌شناسی دانشگاه اسکندریه است. فعالیت هنری خود را از جوانی آغاز کرد، زمانی که محمد فؤاد در سال ۲۰۰۱ او را برای بازی در فیلم «سفر عشق» با احمد حلمی انتخاب کرد. موفقیت اصلی در سال ۲۰۰۲ با حضورش به عنوان دختر هنرمند یسرا در سریال «قلب من کجاست؟» بود. سال ۲۰۰۴ در حرفهٔ هنری او قابل توجه بود، زیرا او در سریال «ای گل، چه کسی تو را می‌خرد؟» درخشید. از آن زمان، در سریال‌ها، فیلم‌ها و نمایش‌های بسیاری
آن زمان، در سریال‌ها، فیلم‌ها و نمایش‌های بسیاری بازی کرده است. زندگی و پیشه. می عزالدین با نام اصلی ماهیتاب حسین عز الدین وهبی در ابوظبی، پایتخت امارات متحده عربی در ۱۹ ژانویه ۱۹۸۰ از مادری مسیحی و پدری مسلمان به دنیا آمد.با توجه به اصالتش، ملیت مصری دارد. پدرش در سه سالگی از مادرش جدا شد، او با مادرش به زادگاهش اسکندریه بازگشت، جایی که با مادرش ساکن شد. در مهد کودک با وجود سن کم در جشن فارغ‌التحصیلی سخنرانی کرد. وقتی وارد مدرسهٔ دخترانهٔ النصر اسکندریه شد، در یک گروه نمایشی در مدرسه شرکت کرد. در اکثر
شد، در یک گروه نمایشی در مدرسه شرکت کرد. در اکثر فعالیت‌های هنری شرکت کرد. به دانشکدهٔ ادبیات دانشگاه اسکندریه، گروه جامعه‌شناسی پیوست و فارغ‌التحصیل شد. در ابتدای سال ۲۰۰۱ تصمیم خود را برای ورود به دنیای هنر و بازیگری گرفت. وقتی فهمید محمد فؤاد به دنبال چهرهٔ جدیدی برای فیلم جدیدش «سفر عشق» است، تصمیم گرفت از منیر راضی کارگردان که دوست خانوادگی بود بپرسد و از او بخواهد تا با علی محمد النجار کارگردان فیلم ملاقات کند. وقتی او را دید استعداد جدیدی در چهرهٔ او یافت و نقش اصلی را به او داد. این نقطهٔ عطفی در
یافت و نقش اصلی را به او داد. این نقطهٔ عطفی در تاریخ حرفهٔ او و آغاز ورودش به جامعهٔ هنری بود. این چنین، شروع هنری می در فیلم محمد فؤاد در سال ۲۰۰۱ شد. یسرا پس از شرکت می در فیلم «سفر عشق» او را دید و برای سریال «قلب من کجاست» او را انتخاب کرد. او با مجدی ابوعمیره کارگردان این سریال تماس گرفت و به او گفت که فردی را برای بازی دخترش در سریال پیدا کرده است و او با وجود حضور چهل نامزد زن، این نقش را به می عزالدین واگذار کرد. می این نقش را بازی کرد و مورد تحسین قرار گرفت که فرصتی بود برای او که با شرکت در کنار
قرار گرفت که فرصتی بود برای او که با شرکت در کنار یسرا، چیزهای زیادی از او بیاموزد. پس از آن در نقش‌های متمایز بسیاری از جمله سریال‌های «مامان حرف بزن» که شخصیت دالیا مقالب را ارائه کرد، «غم و اندوه» و «خیانت شرعی» ظاهر شد. او در ۲۰۰۲ زمانی که دومین بار در سریال «قلب من کجاست؟» ظاهر شد، وارد دنیای درام شد. در سال ۲۰۰۳ در سریال تلویزیونی «حقیقت و سراب» شرکت کرد که در آن نقش منال دختر فیفی عبده را بازی کرد. در ۲۰۰۴، او در سریال «ای گل، کی تو را خواهد خرید؟» شرکت کرد و نقش شهد با یسرا را در سریال «دیدار روی
شرکت کرد و نقش شهد با یسرا را در سریال «دیدار روی هوا» بازی کرد. در همان سال در دو فیلم بازی کرد: فیلم اول «فرح» و فیلم دوم «کیمو و آنتیمو» بود.در فیلم «عمر و سلما» بازی کرد و با ایفای نقش در کنار تامر حسنی متمایز شد و سایر قسمت‌های همان فیلم از سال ۲۰۰۹ تا سال ۲۰۱۱ نمایش داد شد. عزالدین هر سال یک فیلم و سریال بازی می‌کرد، در سال ۲۰۱۳ سریال «شک» و فیلم «گِیم اُوِر» و در ۲۰۱۴ سریال «دختران را ناز کن» را ارائه کرد. در سال ۲۰۱۵ در سریال «حال عشق» بازی کرد. او در سال ۲۰۱۶ سریال «قول» را ارائه کرد.
کرد. او در سال ۲۰۱۶ سریال «قول» را ارائه کرد. نقش‌آفرینی‌های او مورد تحسین تماشاگران قرار گرفت و شهرت گسترده‌ای در صحنهٔ تلویزیون برایش داشت و وارد آثار ماه رمضان شد. در صحنهٔ درام رمضان در سال ۲۰۱۷ غایب شد. او در ماه رمضان سال ۲۰۱۸ در نقشی جدید از طریق سریال «رسائل» بازگشت که نویسندهٔ آن محمد سلیمان، تهیه‌کننده‌اش شرکت سیزگی و تامر مرسی به کارگردانی ابراهیم فخر بود. در سال ۲۰۱۸، او اپلیکیشنی را با عنوان Mai Ezz Eldin به صورت تخصصی در زمینهٔ مد و مراقبت از زیبایی راه‌اندازی کرد. عز الدین آثار موفق بسیاری
زیبایی راه‌اندازی کرد. عز الدین آثار موفق بسیاری از جمله «جزیرهٔ غمام» ۲۰۲۲، «کانتو مارکت» ۲۰۲۳ ارائه کرد و در پایان سال ۲۰۲۳ در نمایش «ازدواج مصنوعی» روی صحنه رفت. جوایز. می عز الدین در طول فعالیت هنری خود جوایز زیادی دریافت کرده است. او جایزهٔ بهترین نقش زن را از مجله شُروق برای بازی در سریال «پروندهٔ صفیه» دریافت کرد. زندگی شخصی. او دین اسلام را پذیرفته. در سینمای مصری به زیبایی درونی و بیرونی‌اش معروف است. او موهای شاه بلوطی چشمان قهوه‌ای دارد. ۱۶۶ سانتی‌متر قد و ۶۲ کیلوگرم وزن دارد. عزالدین یک خواهر
قد و ۶۲ کیلوگرم وزن دارد. عزالدین یک خواهر ناتنی دارد که نامش هبه است. هبه دختر شوهر مادرش است، از کودکی با هم بزرگ شده‌اند و رابطهٔ آنها بسیار نزدیک است. می عز الدین در حرفهٔ کاری خود با چندین ویژگی متمایز شده و یکی از ویژگی‌های او این است که دوست دارد با دیگران مشورت کند و نظرات آنها را بداند و همه نظرات را تا رسیدن به هدف جمع‌آوری کند. سرگرمی‌های زیادی دارد. عاشق عکاسی و سفر است. او دوست ندارد در مورد سیاست، ورزش و مذهب صحبت کند و ترجیح می‌دهد در مورد این مسائل بی‌طرف بماند. می عزالدین با فوتبالیست محمد
مسائل بی‌طرف بماند. می عزالدین با فوتبالیست محمد زیدان ارتباط داشت، اما خیلی زود از هم جدا شدند و نامزدی آنها دوام نیاورد، هرچند او تنها عشق زندگی او بود. همچنین دوستی بسیار خوبی بین آنها وجود دارد. اختلافاتی که در آخرین دوران نامزدی بین آنها زیاد شد، باعث شد که تصمیم بگیرند رابطهٔ خود را ادامه ندهند و دوستی را برای خود بهتر دانستند. زیدان در مصاحبه ای افزود که در آن تأیید کرد که با وجود جدایی، با می عزالدین دوستی قوی دارد. عزالدین پس از آن با کسی ارتباط نگرفت، به ازدواج مبتنی بر عقل را باور ندارد، همچنین
به ازدواج مبتنی بر عقل را باور ندارد، همچنین به این نظریه که عشق با گذشت روزها و سال‌ها به وجود می‌آید. او با مهم‌ترین طراحان دنیای مد از جمله مرمر حلیم، مایکل سینکو، کارن میلن و زینا زکی همکاری می‌کند. عزالدین از روی احتیاط و برای حفظ انگیزه‌های دینی و اخلاقی خود، تمایل شخصی خود را برای جایگزینی بوسه در آثارش تنها با آغوش گرفتن ابراز کرده است و باور دارد که این برای ابراز عشق و عاشقی به نحو عالی کافی است و لازم نیست در بازیگری از مرزها عبور کرد.
شهرهای عمودی (زبان‌انگلیسی:Vertical Cities) به مجموعه‌ای از شهرها اطلاق می‌شود که در آنها ساخت‌وساز و گسترش شهری به جای گسترش افقی، بیشتر به سمت بالا (عمودی) متمایل است. این نوع شهرسازی، به‌ویژه در مناطق پرجمعیت و کمبود زمین، اهمیت زیادی دارد، زیرا با استفاده از فضای عمودی می‌توان مشکلات مربوط به افزایش جمعیت، آلودگی، کمبود زمین و دیگر چالش‌های شهری را کاهش داد. در شهرهای عمودی، ساختمان‌ها و فضاهای مختلف شهری به شکل چندمنظوره در ارتفاع‌های مختلف قرار می‌گیرند که شامل مسکن، دفاتر اداری، فروشگاه‌ها، فضاهای
که شامل مسکن، دفاتر اداری، فروشگاه‌ها، فضاهای سبز و دیگر تأسیسات است. مفهوم اولیه. شهرهای عمودی مفهومی است که برای پاسخ به چالش‌های شهرنشینی، تغییرات اقلیمی و کمبود زمین مطرح شده است. این مفهوم به تمرکز فعالیت‌های شهری در سازه‌های مرتفع می‌پردازد که شامل کاربردهای مسکونی، تجاری، فرهنگی و زیست‌محیطی می‌شود. دلیل پیدایش شهرهای عمودی. پیدایش و گسترش شهرهای عمودی عمدتاً به دلیل افزایش سریع جمعیت شهری، محدودیت‌های جغرافیایی، و نیاز به استفاده بهینه از منابع در محیط‌های شهری شکل‌گرفته است. در این شهرها، فضاهای
محیط‌های شهری شکل‌گرفته است. در این شهرها، فضاهای متنوع زندگی، کار و خدمات در ارتفاع‌های مختلف ادغام می‌شوند. مطالعات نشان داده‌اند که عواملی نظیر تراکم جمعیت، فشار اقتصادی و تغییرات کاربری زمین از دلایل اصلی رشد عمودی شهرها هستند. این روند که به‌ویژه در شهرهایی با محدودیت زمین مانند هنگ‌کنگ و سنگاپور دیده می‌شود، علاوه بر پاسخ به نیازهای جمعیتی، به حل چالش‌های زیست‌محیطی مانند کاهش منابع طبیعی و ازدحام ترافیکی نیز کمک می‌کند. اهمیت شهرهای عمودی در شهرسازی مدرن. شهرهای عمودی با ایجاد ترکیبی از مناطق
مدرن. شهرهای عمودی با ایجاد ترکیبی از مناطق مسکونی، تجاری، و تفریحی در یک ساختار واحد، امکان کاهش نیاز به حمل‌ونقل و کاهش انتشار کربن را فراهم می‌کنند. علاوه بر این، با ادغام فناوری‌هایی مانند کشاورزی عمودی، این شهرها به تغذیه شهروندان کمک کرده و مصرف انرژی را بهینه می‌کنند. =تاریخچه و پیشینه= ایده شهرهای عمودی به اوایل قرن بیستم بازمی‌گردد. فرانک لوید رایت با طرح برج پرایس (1956) نمونه‌ای از ساختمان‌های سبز با استفاده از اصول طراحی غیرفعال ارائه کرد. در دهه‌های اخیر، معماران به سمت ایجاد ساختمان‌هایی با
اخیر، معماران به سمت ایجاد ساختمان‌هایی با کاربری‌های چندمنظوره و طراحی‌های پایدار حرکت کرده‌اند که به‌ویژه در آسیا و خاورمیانه به پیشرفت‌های قابل‌توجهی دست یافتند. ساختمان‌هایی مانند برج شانگهای و برج پرل ریور نمونه‌هایی از این روند هستند که اصول صرفه‌جویی در انرژی و کاهش اثرات زیست‌محیطی را با طراحی‌های نوآورانه ترکیب کرده‌اند. اولین پروژه‌های مرتبط. برج شانگهای در چین (2015) با ارتفاع 632 متر، نمونه‌ای از موفق‌ترین طراحی‌های شهر عمودی است. این ساختمان از یک ساختار مارپیچی برای کاهش فشار باد و مصرف انرژی
یک ساختار مارپیچی برای کاهش فشار باد و مصرف انرژی بهره می‌برد و جایزه «بهترین ساختمان مرتفع جهان» در سال 2016 را کسب کرد. برج پرل ریور (2013) اولین ساختمان بلند انرژی صفر محسوب می‌شود که با طراحی بادگیرها و پنل‌های خورشیدی، انرژی مصرفی خود را تولید می‌کند. روند تکامل طراحی و اجرا. تحولات در فناوری و طراحی منجر به ترکیب اصول پایداری، مدیریت انرژی و معماری پیشرفته در شهرهای عمودی شده است. طراحی‌هایی مانند پارک رویال در پیکرینگ، سنگاپور، از رویکردهای سبز استفاده کرده که فضاهای عمومی و فضای سبز را با معماری
کرده که فضاهای عمومی و فضای سبز را با معماری سازگار با محیط‌زیست ترکیب می‌کنند. همچنین، پژوهش‌ها در حوزه شهرهای عمودی نشان داده است که رویکردهای مشارکتی بین شهروندان و برنامه‌ریزان در طراحی محله‌های مرتفع اهمیت زیادی دارد. چالش‌های آینده. طراحی و اجرای شهرهای عمودی هنوز با چالش‌هایی از جمله هزینه بالا، مسائل اجتماعی و نیاز به زیرساخت‌های پیچیده مواجه است. اما با پیشرفت فناوری و افزایش تراکم جمعیت در شهرها، این مفهوم به‌عنوان یکی از راه‌حل‌های پایدار موردتوجه قرار گرفته است. =معماری و طراحی شهری در شهرهای
قرار گرفته است. =معماری و طراحی شهری در شهرهای عمودی= شهرهای عمودی در طراحی شهری، نه‌تنها ساختمان‌ها و فضاهای عمومی را به‌هم مرتبط می‌کنند، بلکه زیرساخت‌های حمل‌ونقل و محیط‌زیست را نیز به‌طور جامع دربرمی‌گیرند. معماری این شهرها به دنبال ایجاد فضاهایی است که از لحاظ اقتصادی، زیست‌محیطی، و اجتماعی بهینه باشند. این شهرها برای کاهش استفاده از زمین و افزایش بهره‌وری از فضای شهری طراحی می‌شوند و با به‌کارگیری روش‌های هوشمند مدیریت فضا و انرژی، مصرف سوخت‌های فسیلی را کاهش می‌دهند و انتشار کربن را کنترل می‌کنند.
را کاهش می‌دهند و انتشار کربن را کنترل می‌کنند. ویژگی‌های معماری شهرهای عمودی. برج‌های عمودی معمولاً شامل ساختمان‌هایی با استفاده‌های چندمنظوره هستند که فضاهای مسکونی، تجاری، تفریحی، و آموزشی را در یک مکان ترکیب می‌کنند. این ساختمان‌ها از منظر زیست‌محیطی به بهره‌گیری از مواد بازیافتی، تکنولوژی‌های کارآمد در مصرف انرژی، و سیستم‌های مدیریت هوشمند معروف‌اند. طراحی‌های انعطاف‌پذیر و استفاده از نمای سازگار با محیط‌های بومی از دیگر ویژگی‌های کلیدی هستند که به ماندگاری و کارآمدی آن‌ها کمک می‌کنند. نقش تکنولوژی در
و کارآمدی آن‌ها کمک می‌کنند. نقش تکنولوژی در طراحی شهرهای عمودی. تکنولوژی پیشرفته نقشی کلیدی در شکل‌گیری و توسعه شهرهای عمودی ایفا می‌کند، به‌ویژه در بهبود پایداری و بهره‌وری این نوع از توسعه شهری. سیستم‌های هوشمند مدیریت ساختمان (BMS)، که قابلیت کنترل و نظارت بر مصرف انرژی و بهینه‌سازی منابع را دارند، به‌طور گسترده در آسمان‌خراش‌ها و شهرهای عمودی به کار گرفته می‌شوند. علاوه بر این، فناوری‌های بازیافت آب و انرژی‌های تجدیدپذیر مانند پنل‌های خورشیدی و سیستم‌های تولید انرژی بادی به کاهش اثرات زیست‌محیطی کمک
تولید انرژی بادی به کاهش اثرات زیست‌محیطی کمک می‌کنند. به‌کارگیری موادی مانند بتن خودترمیم‌شونده و شیشه‌های چندلایه با خاصیت جذب انرژی نیز از دیگر پیشرفت‌های تکنولوژیکی در این حوزه است. از سوی دیگر، استفاده از طراحی‌های بیومیمتیک (الهام‌گرفته از طبیعت) و فناوری‌هایی مانند پوسته‌های هوشمند که توانایی تنظیم دمای داخل ساختمان را دارند، موجب افزایش کارایی مصرف انرژی شده‌اند. سیستم‌های حمل‌ونقل پیشرفته مانند آسانسورهای پرسرعت و انرژی تجدیدپذیر نیز برای مدیریت ارتفاعات بلند این شهرها توسعه یافته‌اند. این
ارتفاعات بلند این شهرها توسعه یافته‌اند. این تکنولوژی‌ها نه‌تنها باعث افزایش راحتی و ایمنی می‌شوند، بلکه در طراحی پایدار شهری نیز اهمیت زیادی دارند. مواد و فناوری‌های استفاده‌شده. شهرهای عمودی با استفاده از مواد بازیافتی مانند بتن و فولاد سبک و بهره‌گیری از فناوری‌هایی نظیر پرینت سه‌بعدی و ربات‌های ساخت‌وساز، به پایداری و کاهش هزینه‌ها دست می‌یابند. پوشش‌های گیاهی و دیوارهای سبز در این شهرها به بهبود کیفیت هوا و کاهش اثرات کربنی کمک می‌کنند. همچنین، سیستم‌های هوشمند برای مدیریت منابع مانند بازیافت آب باران
هوشمند برای مدیریت منابع مانند بازیافت آب باران و استفاده از انرژی‌های تجدیدپذیر، کارایی انرژی و مدیریت پسماند را افزایش می‌دهند. ترکیب این فناوری‌ها با مدیریت هوشمند، پایداری و بهره‌وری شهرها را بهبود می‌بخشد. =مزایا و معایب شهر های عمودی= مزایا. شهرهای عمودی با بهره‌وری بالای زمین، کاهش تراکم جمعیت و افزایش پایداری زیست‌محیطی مزایای قابل توجهی ارائه می‌دهند. این شهرها با استفاده از انرژی‌های تجدیدپذیر مانند باد و خورشید، جمع‌آوری آب باران، و تهویه طبیعی، به کاهش مصرف انرژی و اثرات زیست‌محیطی کمک می‌کنند.
کاهش مصرف انرژی و اثرات زیست‌محیطی کمک می‌کنند. نمونه‌هایی چون برج شانگهای و برج پرل ریور در گوانگجو با طراحی‌های سبز خود، انرژی مورد نیاز را از منابع پایدار تأمین کرده و کیفیت محیط زیست را ارتقا می‌دهند. همچنین، طراحی‌های کارآمد و چندمنظوره در ارتفاعات، استفاده بهینه از زمین را ممکن ساخته و فضاهای کاری و مسکونی متعددی را در یک ساختمان فراهم می‌کنند. استفاده بهینه از زمین: شهرهای عمودی با طراحی آسمان‌خراش‌ها و ساختمان‌های بلند، استفاده بهینه از زمین‌های محدود را فراهم می‌آورند. به‌ویژه در مناطق شهری با
محدود را فراهم می‌آورند. به‌ویژه در مناطق شهری با تراکم بالای جمعیت و کمبود زمین، این نوع طراحی می‌تواند به کاهش گسترش افقی شهر کمک کند و زمین‌های باز و فضاهای سبز را حفظ کند. این امر به‌طور قابل‌توجهی به کاهش آلودگی و بهبود کیفیت زندگی در شهرهای پرجمعیت کمک می‌کند. کاهش نیاز به حمل‌ونقل: شهرهای عمودی با ترکیب عملکردهای مسکونی، تجاری و تفریحی در یک مکان یا نزدیکی آن، نیاز به حمل‌ونقل پیچیده را کاهش داده و به کم شدن ترافیک و آلودگی هوا کمک می‌کنند. این مدل شهری به ساکنان امکان می‌دهد بسیاری از نیازهای
مدل شهری به ساکنان امکان می‌دهد بسیاری از نیازهای روزانه خود را بدون استفاده از خودرو برآورده کنند. طراحی‌های این‌چنینی، علاوه بر بهینه‌سازی مصرف منابع و انرژی، پایداری شهری را تقویت کرده و کیفیت زندگی و دسترسی به خدمات را بهبود می‌بخشند، در حالی که آلودگی را نیز کاهش می‌دهند. پایداری محیط‌زیستی: بسیاری از ساختمان‌های عمودی می‌توانند از فناوری‌های سبز مانند سقف‌های سبز، سیستم‌های انرژی تجدیدپذیر و بازیافت آب استفاده کنند. این اقدامات به کاهش اثرات منفی زیست‌محیطی کمک می‌کنند و شهر را به سمتی پایدارتر
زیست‌محیطی کمک می‌کنند و شهر را به سمتی پایدارتر می‌برند. به‌عنوان مثال، پروژه‌هایی مانند Bosco Verticale در میلان از این تکنولوژی‌ها بهره‌برده و به عنوان نمونه‌ای از طراحی پایدار معرفی شده‌اند. امنیت و ایمنی بیشتر: در طراحی شهری عمودی، ایمنی و امنیت از اولویت‌های اصلی است. این امر با بهره‌گیری از سیستم‌های پیشرفته ایمنی مانند آتش‌نشانی و مقاوم‌سازی در برابر بلایای طبیعی نظیر زلزله بهبود می‌یابد. ساختمان‌های بلند به دلیل ساختارهای خاص خود، مقاومت بیشتری در برابر بلایای طبیعی مانند زلزله و طوفان داشته و از
برابر بلایای طبیعی مانند زلزله و طوفان داشته و از خطرات احتمالی می‌کاهند. همچنین، طراحی‌های ویژه این ساختمان‌ها آن‌ها را در برابر تغییرات اقلیمی، مانند سیل و طوفان، مقاوم‌تر می‌سازد و امنیت ساکنان را تضمین می‌کند. معایب. هزینه‌های ساخت بالا: یکی از معایب اصلی شهرهای عمودی، هزینه‌های بالای ساخت و نگهداری آن‌ها است. استفاده از مصالح خاص، طراحی‌های پیچیده و فناوری‌های پیشرفته، هزینه ساخت را به‌طور قابل‌توجهی افزایش می‌دهد. علاوه بر این، نگهداری بلندمدت این ساختمان‌ها به دلیل ساختار پیچیده و نیاز به تجهیزات
به دلیل ساختار پیچیده و نیاز به تجهیزات ویژه نیز هزینه‌بر است. برای مثال، ساخت واحدهای مسکونی در طبقات بالاتر می‌تواند تا ۴۰ درصد گران‌تر از طبقات پایین‌تر باشد. این چالش‌ها اجرای چنین پروژه‌هایی را برای کشورهای در حال توسعه اقتصادی دشوار می‌کند. مشکلات اجتماعی و روان‌شناختی: زندگی در برج‌های بلند، به‌ویژه در شهرهای عمودی، می‌تواند تأثیرات منفی روان‌شناختی و اجتماعی داشته باشد. کمبود فضای باز، نور طبیعی محدود، و دسترسی اندک به طبیعت ممکن است استرس، انزوا، و افسردگی را در ساکنان افزایش دهد. با این حال،
و افسردگی را در ساکنان افزایش دهد. با این حال، طراحی فضاهای سبز و عمومی در این ساختمان‌ها می‌تواند این مشکلات را کاهش دهد. به عنوان مثال، برج‌های با چشم‌اندازهای طبیعی و فضاهای سبز در مناطق مرفه کمتر باعث استرس می‌شوند، در حالی که برج‌های واقع در مناطق فقیر با تراکم بالا و امکانات محدود، مشکلات روانی بیشتری ایجاد می‌کنند. محدودیت‌های گسترش: شهرهای عمودی به دلیل محدودیت فضای افقی، پس از ساخت امکان گسترش فیزیکی ندارند. این امر فشار بر زیرساخت‌ها، نیاز به برنامه‌ریزی دقیق برای استفاده بهینه از فضا و کاهش