payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در معارک سخت و مهالک هولناک بدون بیم و هراس در صحنه های کارزار و میادین شور و شرف قیام گر و آغاز کننده تحرکاتی دلاورانه و مردمی می بود." اردشیر کشاورز در جای دیگر این چنین می نویسد:"یار محمدخان در نوجوانی با اعتقاد پاک مسلمانی، عشق به مبانی دینی و مذهبی را از زورخانه آموخت و در جوانی در محضر و خدمت عالم روشن خیر مجتهد اعلم آقا حضرت آیت الله حاج آقا محمد مهدی مجتهد روحانی وارسته صاحب جاه و اعتبار طریق حقیقت اسلام راستین گرفت و در پی فتوای صادره از مراجع تقلید در سامرا و نجف همچون مرحوم آیت الله خراسانی، آیت
در سامرا و نجف همچون مرحوم آیت الله خراسانی، آیت الله مازندرانی و ... که بر حقانیت و مشروعیت مشروطیت شهر سلامت زدند با ترک زندگانی و خان و مان به هوای جانبداری از انقلابیون و آذربایجان به تبریز شتافت. " تولد یار محمدخان بنا به تحقیق سال 1296 هجری قمری در زردلانِ هُلیلان بوده است. دکتر سلام الله جاوید در جزوه ی فداکاران فراموش شده سال تولد یار محمدخان را 1292هـ.ق ذکر نموده است. یار محمدخان در شهر کرمانشاه علاقه مند به ورزش باستانی گردیده و به اتفاق دوست و برادر خوانده اش حسین خان کلاه مال همه روزه در جایگاه
خوانده اش حسین خان کلاه مال همه روزه در جایگاه ورزش باستانی چال سنگفرش ها یا همان زورخانه حوری آباد حاضر گردیده و به ورزش پرداخته اند. مهاجرت به تهران و تبریز: یارمحمدخان زردلانی که در این کشاکش ها همراه مشروطه طلبان بوده و آوازه ای یافته بود، در اجرای دعوت انجمن ها به قیام عمومی مصمم می گردد به جهت مساعدت و یاری رسانیدن به مشروطه خواهان عازم تهران شده و پس از رسیدن به شهر مذهبی قم مطلع می شود که مجلس دوره اول با توپ قزاق روسی و ایرانی تحت امر پالکونیک لیاخوف از میان رفته و سر جنبانان مشروطه دستگیر و به
از میان رفته و سر جنبانان مشروطه دستگیر و به شهادت رسیده اند و گروهی نیز مخفی و متواری گردیده و لذا پس از ورود به تهران و تماس با آزادی خواهانی که در سفارت انگلیس متحصن هستند با راهنمایی و توصیه آنان جهت همکاری با ستارخان عازم تبریز می گردد. احمد کسروی در کتاب تاریخ مشروطه ایران می نویسد: "تنها کسانی که از شهرهای ایران به یاری تبریز آمدند یارمحمدخان زردلانی کرمانشاهی و همراهان او بودند، در آن روزها که مجلس به همه شهرها تلگراف فرستاده یاوری می طلبید با یک برادر خوانده و یک دوست که نامهای هر دو حسین خان بود
خوانده و یک دوست که نامهای هر دو حسین خان بود تفنگ و اسب خریدند و آهنگ تهران کردند که به یاری دارالشورا برسند . ولی چون به قم رسیدند در آنجا با بمباران مجلس آگاه یافته و با سختی از بیراهه خود را به تبریز رساندند.:" دکتر ملک زاده در کتاب تاریخ انقلاب مشروطیت ایران می نویسد: "از جمله کسانی که حقاً نامش باید در تاریخ مشروطیت ایران جاویدان باقی بماند یار محمدخان دلاوری از قوم لک کرمانشاه است، این مرد غیرتمند و شجاع و مشروطه خواه که در انقلاب و کشمکش میان مشروطه خواهان و مستبدین کرمانشاه فداکاریها کرد و شجاعت
خواهان و مستبدین کرمانشاه فداکاریها کرد و شجاعت بسیار از خود نشان داد." یار محمدخان و همرهان او هنگامی که به تبریز رسیدند شهر در محاصره ی اردوی دولتی بود ولیکن راه های ورود به شهر مسدود و در اختیار نیروهای استبداد قرار گرفته بود و این بود که او و یارانش به قوای ملی پیوسته و در جرگه مدافعین تبریز و یاران ستارخان درمی آیند. سردار مجاهد یارمحمدخان و حسین خان امیربرق بعد از آن که کرمانشاه را تصرف نمودند و از چنگال مستبدین رهایی ساختند، در روزهایی که ملت باشعارهای توفنده" یا مرگ یا استقلال" با آنچه را که در
توفنده" یا مرگ یا استقلال" با آنچه را که در توان داشتند به مقابله با دولت استعماری روس و انگلیس برخاسته و در یک اقدام میهنی و انقلابی علاءالدوله از مستبدین کرمانشاه این عنصر نامردمی و وطن فروش را با شلیک چند گلوله از پای درآورند. احمدی کسروی در جای دیگر در کتاب تاریخ انقلاب مشروطیت در ایران می نویسد: "روز هجدهم صفر سال 1330 همه جا جنگ می رفت و مجاهدین گام به گام به پیش می آمدند تا به همه جای کرمانشاه دست یافتند و سالارالدوله با همراهان خود از داود خان کلهر سردار مظفر و دیگران نایستاده گریخت و بدین سان یار
سردار مظفر و دیگران نایستاده گریخت و بدین سان یار محمدخان با دسته ی اندکی شهر کرمانشاه را بگشـــود." یارمحمدخان مردی روستایی و ساده و پاک، دلاوری صادق از قوم لک اینچنین در راه استقلال ایران عزیز اسلامی جانش را فدا کرد، اما او هنوز گمنام است او را به درستی، به حق و به واقع باید آغازگر سلسله قیامهای مردمی و مظالم ستیزی دانست که هر از چندگاه یکبار بر علیه انحراف دولت مردان مشروطه از اصول مشروطیت راستین از قوه به فعل درمی آمد. پس از سرکوب قیام سردار مجاهد یار محمدخان بود که قیام های دیگری چون جنبش لاهوتی
یار محمدخان بود که قیام های دیگری چون جنبش لاهوتی وافسران ژاندارمری در دو مقطع زمانی، قیام سید حسین لاری مقابله و نبرد عشایر قشقایی با انگلیسی ها در فارس، قیام دلیران تنگستانی و دشتستان در جنوب، قیام سردار جنگل، میرزاکوچک خان ، قیام شیخ محمد خیابانی، قیام کلنل محمدتقی خان پسیان و تشکیل اردوی چریک کاوه به منصه ظهور و بروز رسید و چه حیف که اجاقهای این جنبش ها از لحاظ زمانی و مکانی جدا جدا سوخت و جدا جدا خاموش شد. دکتر مهدی ملک زاده در جای دیگر کتاب انقلاب مشروطیت ایران می نویسد:" شب سیزدهم مهر ماه 1291 یار
ایران می نویسد:" شب سیزدهم مهر ماه 1291 یار محمدخان با مجاهدین وارد شهر کرمانشاه شدند و با رشادت بی نظیری اکثر مناطق شهر را تصرف کردند و به طرف ارگ دولتی شهر که فرمانفرما در آن مستقر بود حمله بردند. فرمانفرما به دفاع پرداخت و تشویش در چند نقطه شهر کرمانشاه که در تصرف داشتند بنای تیراندازی را گذاردند، سردار مجاهد یار محمدخان سربرهنه و کف بر لب بدون پروا و هراس از آتشی که بر سرش می بارید با عده ای از یاران مجاهد لک کرمانشاهی قدم به قدم به آتش مدافعین پاسخ داده و به جلو می رفتند، همه چیز از یک پیروزی سریع خبر
و به جلو می رفتند، همه چیز از یک پیروزی سریع خبر می داد که به ناگاه از دریچه سقف بازار، سیاه دلی کور باطن تیری بر سر آخرین سردار مجاهد مشروطه شلیک نمود و آنچه را که تا لحظه ای پیش حیات داشت و سودای رهایی میهن از بند به یک باره به خاموشی کشانید. نقشه ترور سردار از این قرار بود که یکی از یاران مجاهد یارمحمدخان که در طرح نقشه عملیات جنگی سران مجاهدین شرکت داشت فرمانفرمای مستبد را از قصه نقشه و محل عبور سردار مجاهد یار محمدخان از بازار به داخل ارگ آگاه نموده و آن والی سیاه روی عنصری از کوردلان مزدور خود را بر
آن والی سیاه روی عنصری از کوردلان مزدور خود را بر بام بازار کلوچه پزی های شهر کرمانشاه با مقصودی پلید و اهریمنی به نگهبانی گمارد تا در لحظه مناسب از دریچه سقف بازار قصد سوء خود را عملی سازد و در آن وقت که سردار مجاهد یارمحمدخان با عده ای از یاران به گفتگو پرداخته بود به دنبال شلیک اولین گلوله در دهان سردار که از پشت سرش بیرون آمد به حیات مردی بیدار و دلاور خاتمه داد. دکتر علی اکبر نقی پور مؤلف کتاب یارمحمدخان سردار بزرگ مشروطه چنین می نویسد: "یار محمدخان کرمانشاهی لک از آخرین سرداران فدایی مشروطیت ایران
کرمانشاهی لک از آخرین سرداران فدایی مشروطیت ایران است، اکثر تاریخ نویسان او را فراموش کرده اند و کسانی که یادی از او کرده اند، بسیار به اختصار به او پرداخته اند، بدین جهت جایگاه او در انقلاب مشروطیت ایران درست مشخص نیست و آن طور که باید و شاید حق فداکاری و جانبازی او ادا نشده است." مهندس کریم طاهرزاده در کتاب قیام آذربایجان در انقلاب مشروطیت نیز چنین می نویسد: "زنده یاد یار محمدخان و برادرش حسین خان دو دلاور از کرمانشاه رشادتهای فراوانی در دوران مشروطیت از خود نشان دادند و نامشان در تاریخ ایران ماندگار
از خود نشان دادند و نامشان در تاریخ ایران ماندگار شد." و اما روزنامه سعادت ایران چاپ دوشنبه 14 مرداد 1330 شمسی در شرح یارمحمدخان می نویسد:"درود به شهدای راه آزادی شادوران سردار یار محمدخان کرمانشاهی در شهر بلا دیده ما کرمانشاه مردان رشید و شجاعی برای برافراشتن لوای مشروطیت مسلحانه قیام کردند و مدتها با مخالفین آزادی مبارزه نمودند، مرحوم یار محمد خان زردلانی سردار نامی کرمانشاهی که همه چیز خود را فدای آنها می کرد و تا آخرین نفس به جنگ علیه دشمنان حریت ادامه داد تا بالاخره در خاک و خون خود غلطید و به شهادت
داد تا بالاخره در خاک و خون خود غلطید و به شهادت رسید (روزنامه سعادت ایران چاپ دوشنبه 14 مرداد 1330)" گستره مردم لک نشین در ایران. مردم لک که یکی از اقوام اصیل ایرانی هستند جمعیت متمرکزی در ایران دارند. گستره جمعیت: استان های لرستان،کرمانشاه،همدانو ایلام که جمعیت حداکثری در این مناطق دارند و مردم لک آن قسمت را با نام غیر رسمی لکستان نام میبرند بجز این مناطق مردم لک در استان های دیگر ایران زندگی میکنند مانند:گیلان،مازندران،خراسان رضوی،خراسان شمالی،قزوین و با گویش های مختلفی از زبان لکی صحبت میکنند. دهستان
گویش های مختلفی از زبان لکی صحبت میکنند. دهستان لکستان در در استان آذربایجان غربیو عده‌ای از ساکنان میانکاله و روستای زاغ‌مرز از توابع بهشهر مازندران خود را لک می‌دانند. چهاردولی‌ها نیز از لک‌ها هستند. تیره‌هایی از لک‌ها در استانهای قزوین و خراسان ساکن هستند. آذربایجان غربی: منطقه چهاردولي ها در دره رود جغاتو(جلگه زرینه رود)در جنوب آذربایجانغربی واقع شده است.ساکنان آن چهاردولی ها هستندکه با زبان لکی صحبت می کنند .گويش چهاردولي جزو زبانهای هند و اروپایی است که خود شعبه هندو –ایرانی است.چهاردولي ها ازطوايف
که خود شعبه هندو –ایرانی است.چهاردولي ها ازطوايف بزرگ لك هستند وبنا به گفته تاريخ مردوخ كردستاني ،فارسنامه ،سرمارك سايكس وشرفنامه از شيراز،لرستان و ایلام به ديگر مناطق رفته اند كه شيعه اثناعشري اند وبه شجاعت ودلاوري مشهورند.چهاردولي ها از لحاظ قومی به لک های لرستان وايلام نزدیک بوده و از لحاظ آداب و رسوم، لباس، موسیقی و دیگر مؤلفه های قومی با لرهاوترك ها تفاوت های اساسی دارند. فرهنگ شیعی و ارادت به ائمه اطهار در میان چهاردولي ها بسیار قوی بوده که برگزاری مراسمات عزاداری اباعبدالله الحسین(ع) در ماه محرم
مراسمات عزاداری اباعبدالله الحسین(ع) در ماه محرم درمناطق چهاردولي خصوصا درشهر محمود جق(ده محمود) جلوه با شکوهی از آن است. دكتر سكندر امان اللهي بهاروند در كتاب قوم لرمي گويد:« لك ها از طوايف قديم ايران هستند وبا غير وصلت نمي كنند مگر به ندرت اين طايفه هم با جماعت مخلوطه به خود 36 طايفه اند(چهاردولي ها،ورمزياري هاي زرينه،ورمزياري هاي مرده در،بِزَني ها، گروس ها ،گلباغي ها، ،زندي ها ،و...)50000هزار خانوار تخمين زده شده اند. محمد كريم خان، ،محمد زكي خان وصادق خان زند هر سه برادر از اين طايفه اند.» ايل چهاردولي
زند هر سه برادر از اين طايفه اند.» ايل چهاردولي همواره در درگيريها و اختلافات بين ايلات به علت رشادت به ايلات همجوار غالب بودند و يكي از ايلات شيعي محسوب مي شدند كه به همراه ايلات شاملو و استاجلو ، و... به ياري شاه اسماعيل شتافتند . از همين رو در اعصار بعدي نيز مورد توجه شاهان صفوي قرار گرفته و بنا به مصالح سياسي افراد ايل را جهت پاسداري از حكومت به كار مي گرفتند، به گونه اي كه در جنگ چالدران از سواران چهاردولي استفاده كردند. اينان ابتدا در کوهستانهای شيراز و استان ايلام مستقر بودند. هنگامیکه قاجاریه در
و استان ايلام مستقر بودند. هنگامیکه قاجاریه در جنگ علیه زندیه به پیروزی رسید آقا محمد خان تصمیم گرفت که دسته جمعی ایل های بزرگ وقدرتمندو رقیب خود راقتل عام،تبعيد يا در هم ریزد به همین خاطر هزار خانوار از همین چهاردولی هارا به د نبال خود آورد و برخی را به کرمانشاهان ، مازندران،جنوب تهران،كردستان،همدان و... کوچاند. محمد صادق موسوي اصفهاني دركتاب تاريخ گيتي گشا در خاندان زنديه مي گويد:« كه آقامحمد خان مدت دو ماه در اصفهان توقف داشته وبه اخذ ماليات ... وبرخي از چهاردولي ها را كه مانده بودند كوچ و بنه ايشان را
چهاردولي ها را كه مانده بودند كوچ و بنه ايشان را روا نه مازندران و كرمانشاهان كرد.» پس از مرگ آقا محمد خان قاجاررییس طایفه ای از چهاردولی ها بنام نوروزخان ازترس كشته شدن فرار اختیار کرد.وی در آغاز قرن( 19م) برابربا دهه دوم قرن( 13 ه.ق) راهی دیار شمال غرب کشور شدودر دره رود جغاتو با گروه بزرگی از طوایف خود ساکن گردید(دائره المعارف بزرگ اسلامي،مقاله استاد راولينسون).يكي ديگر از روساي چهاردولي هابنام سردار قاسم خان به طرف شرق سنندج (اسفند آباد)فراركردگروهي ديگر نيز مانند جاسم خان در قره چال ملكان آذربايجان
نيز مانند جاسم خان در قره چال ملكان آذربايجان شرقي سكني گزيده وهر از چند گاهي با همدستي طوايف ديگر چهاردوليها به شهرهاي بناب ،آذرشهر،مراغه،تبريز و...حمله مي كرد كه حاج سيف الله بنابي تمامي اين وقايع را در كتابي بنام خاطرات حاج سيف الله بنابي گردآوري كرده است. امروزه اين عده را بنام چاردولي يا چرداولي مي شناسندعده اي نيز به همدان كوچ كردند كه در مناطقي از اسد آباد همدان و حدود 15آبادي در ملاير به زندگي خودشان ادامه مي دهند . همين طوايف بنا به مقتضاي محل زندگيشان تا حدودي از گويش اصلي لكي خود دور شده
زندگيشان تا حدودي از گويش اصلي لكي خود دور شده اند.(تاريخ مردوخ كردستاني.) بنابر نوشته راولینسون در این منطقه 300 پارچه آبادی بود که حدود 3500 خانوار افشار خصوصا سه طایفه قاسملو، قلیچ خانی و قرقلو(قرخلو)در150آبادی به سر می بردند که پس از آمدن گروه بزرگی از طایفه چهاردولی ها به جغاتو ، بسیاری از افشار ها ناگزیر ازترک این ناحیه شدند و به ارومیه بازگشتند. ايل چهاردولي از ديگر رقيبان ديگر خود قدرتمند تر بود وبه همين خاطر بيرق ايل چهاردولي ها كه در تمامي جنگها در جلو سواران حركت داده مي شد از زمان پرويز خان
در جلو سواران حركت داده مي شد از زمان پرويز خان بدست اين طايفه افتاد وتا زمان سليم خان وعلي اشرف جعفري در دست اين طايفه بود (اين بيرق به شكل سر گاوساخته شده بود وبه همين خاطربيرق گاو سرناميده ميشد كه جنسش از طلاي خالص بوده و3كيلو وزن داشته است .) متاسفانه در 18ارديبهشت ماه سال ( 1325ه.ش.)فرقه دموكرات آذربايجان به رهبري جعفر پيشه وري به تبريزبرده مي شود وبعد ها از آنجا به ايتاليا. پس از نوروز خان فرزندش پرویز خان- که در جنگهای ده ساله ایران و روس شرکت داشته است.(تاريخ جنگهاي ايران و روس) - و پس از اونوه اش
است.(تاريخ جنگهاي ايران و روس) - و پس از اونوه اش حسینقلی خان ریاست ايل چهاردولي را بر عهده داشته است . ازديگر اقدامات چهاردولي ها پاكسازي شهرستان مياندوآب از اشراردر واقعه بلباس(كه شمزيني كرد مردم و حتي بچه هاي كوچك را بخاطر تعصب مذهبي قتل عام ميكرد كه فقط سيزده سواركار به فرماندهي سليم خان چهاردولي آنان راشكست داده و پسر شمزيني كرد را از پاي درآورد) نقش مستقيم در گسترش انقلاب اسلامي،سازماندهي جمعيت كُردمسلمان انقلابي،پاكسازي منطقه از منافقين،محو فقر در منطقه ،هشت سال دفاع مقدس و...بوده است، كه شهداي اين
،هشت سال دفاع مقدس و...بوده است، كه شهداي اين منطقه خود گواهي بر اين مدعا است. از آثار باستاني اين منطقه مي توان به حمام 148 ساله بهادر ملك ،مسجد جامع، قلعه شير سرا،آسيابهاي آبي وقناتهاي محمودآباد، شهر وقلعه تاريخي هلاكو خان مغول وخرابه هاي سه قلعه(سه قلاع) در روستاي حسين آبادو چچكلو،قلعه قزلار قلا سي درروستاي قره تپه،خانه هاي قديمي دواشكوبه اي، شيطان تختي در روستاي ينگي ارخ وقلعه جرم داش در روستاي خلج وخرابه هاي قلعه ساري داش در روستاي فتور ودوغار بزرگي در روستاي . جوشاتو و قره تپه .اشاره كرد. گستره مردم
روستاي . جوشاتو و قره تپه .اشاره كرد. گستره مردم لک نشین در عراق. لک های عراق که از طوایف لک بودند از ایران به عراق مهاجرت کردند. لک‌های کرکوک (منطقه تق تقکرکوک) که عبارتند از روستاهای: قشقه، خورخور، آومار و چند روستای دیگر. لک‌های منطقه دشت اربیل که عبارتند از روستاهای: دوشیوان، آودلوک، اصحاب لک و بعدها در سراسر دشت پراکنده می‌شوند و از این طوایف تشکیل شده‌اند: ابراهیمی، اسماعیلی، خمان و جردیسی. البته کلمه لک در اسامی‌جغرافیایی بسیاری دیده می‌شود که عبارتند از: روستای جدیده لک، برایم لک، آودلوک (ئاوده‌ل
از: روستای جدیده لک، برایم لک، آودلوک (ئاوده‌ل له‌ک)، اصحاب لک، روستای لک خورماتو، به لک‌های منطقه خورماتو لک گرمیانی می‌گویند. گستره مردم لک نشین ترکیه. توضیحاتی پیرامون عشیره شیخ بزینی براساس آنچه که در کتاب سیسل ادمونز خاورشناس اروپایی در دوره قاجاریه آمده است: امروز در کشورهای عراق و ترکیه جمعیت‌های از عشیره‌ی قدیمی با نام شیخ‌‌ بزینی زندگی میکنند، بنظر می‌رسد خاستگاه آنها در مناطق مرزی غرب ایران و شرق عراقِ امروزی در حوالی قصرشیرین، خانقین، کلار و دیالی باشد که از قرن ها پیش سکونتگاه ایلات و شعبات
باشد که از قرن ها پیش سکونتگاه ایلات و شعبات مختلف لک همچون هُمیوند ، باجولوند ، ریزه وند و… بوده است. بطور حتم نبرد دولت های عثمانی و صفوی در طی قرون ده و یازده هجری قمری تاثیرات عمده ای بر جابجایی جمعیت شیخ بزینی و کوچ بخشی از آنها به مناطق شمالی‌تر تا جنوب ترکیه در حوالی جزیره بوتان یا جزیره ابن‌عمر داشته است. دولت عثمانی شیخ بزینی ها را از جزیره بوتان به قاضی عنتب کوچ داد. شیخ بزینی ها در آنجا به دلیل شورش مورد کشتار قرار گرفتند، بازماندگان آنها به میان کردهای‌کرمانج در دیاربکر تبعید شدند و در نهایت در
کردهای‌کرمانج در دیاربکر تبعید شدند و در نهایت در نزدیکی آنکارا در منطقه هایمانا اسکان یافتند، امروز در اطراف قونیه ، ارزروم و قیصری جمعیت شیخ بزینی حضور دارند. آنها به خود شیخ بزینی و گاهی لک میگویند. ترکها تصور میکنند آنها کُردکرمانج هستند، اما کرمانج ها به تفاوت زبان خودشان با شیخ بزینی ها واقفند، زبان آنها پس از چند قرن همجواری با کردی کرمانجی و ترکی ترکیب شده است. حاجی قادر کوئی شاعر ناسیونالیست کُرد در قرن ۱۹ میلادی از شیخ بزینی های اطراف خانقین و کرکوک نامبرده است و به تفاوت های زبانی و رفتاری آنها
نامبرده است و به تفاوت های زبانی و رفتاری آنها با کُردهای خودشان اشاره کرده است. زمانی که ادموندز به چادرهای محمودآغاشیخ‌بزینی در بستی‌هه‌وار سارتک در حدود اربیل می‌رسد ، شب هنگام گفتگویی در خصوص هویت و زبان مردم آن حدود به میان می‌آید، محمودآغاشیخ‌بزینی به ادموندز میگوید علاوه بر اینکه روستاهای دو سوی رودخانه زاب از عشیره شیخ بزینی هستند، دو روستای سه‌کِردگان و عمرگنبد نیز که در مسیر ادموندز قرار داشته‌اند به این عشیره تعلق دارند، که بجای زبان جدید کُردی ، زبان قدیمی‌تر را حفظ کرده اند، ادموندز با شنیدن
، زبان قدیمی‌تر را حفظ کرده اند، ادموندز با شنیدن چند واژه از این زبان آن را شبیه به کردی‌کرمانشاهی یا لکیِ شمالِ لرستان میداند. در آن گفتگو شیخ بزینی ها براساس روایت ورود خود به حدود اربیل را از موصل یا بخش های شمالی‌تر دانسته اند. پ.ن: کردی‌کرمانشاهی چیزی جز لکی غیر ارگاتیو و تغییر یافته نیست که نزدیک به زبان ایلات کلهر ، زنگنه و… است. داوود داودی گستره مردم لک نشین پاکستان. با نام قوم کالاش هم شناخته میشوند. در کشور پاکستان مردم لک تباری زندگی می کنند که و آمار جمعیتی دقیقی ندارند بیشتر در ایالت
کنند که و آمار جمعیتی دقیقی ندارند بیشتر در ایالت پنجاب-بلوچستان-سند و...هستند آنها به کشور ایران عشق می ورزند و معتقدند صدها سال پیش اجدادشان از ایران به پاکستان مهاجرت کرده اند خیلی از آنها نام فامیلی "لک" دارند و با نام "لک" شناخته میشوند. گستره مردم لک نشین قفقاز. لک قوم بزرگی است که در طول تاریخ فراز و نشیبهای زیادی را پشت سر گذاشته است و بسیاری از آنها به دلایل مختلف به سرزمینهایی غیر از مکان و سرزمین اصلی شان تبعید و یا جابجا شده اند ، از خواستگاه های اصلی لک زبانان می توان لهستان – داغستان و رشته
اصلی لک زبانان می توان لهستان – داغستان و رشته کوه های زاگرس ایران ترکیه پاکستان و عراق را نام برد . یکی از سرزمینهایی که تعداد قابل توجهی لک زبان در آنجا زندگی میکنند جمهوری داغستان در فدراسیون روسیه است که قرن هاست از سرزمین خود و آغوش ایران زمین جدا شده و آنجا سکنا گزیده اند. باتوجه به آمار به دست آمده در سرشماری سال ٢٠١٠ میلادی در داغستان جمعیت لک ها بیش از ١٦١ هزار نفر معادل با ٦/٥ درصد جمعیت کل داغستان بوده است. که در دو منطقه شهری کولینیسکی و کوموق زندگی میکنند. در زمان جنگ جهانی دوم در سال ١٩٤٤
زندگی میکنند. در زمان جنگ جهانی دوم در سال ١٩٤٤ میلادی طوایف زیاد از آنها به مناطق شمال داغستان به وسیله آلمانها انتقال داده شدند که آنها جذب فرهنگ روسیه شده اند . قلعه ی کوموق واقع در منطقه شهری کوموق در مناطق لک نشین در طول تاریخ مرکز سیاسی حاکمان لک و پایتخت باستانی بوده است در قرن ششم میلادی قلعه ی کوموق یکی از مراکز سیاسی داغستان بود و در قرن ١٣ میلادی با پذیرفتن اسلام به یک دولت اسلامی تبدیل شد و در قرن ١٥ م . به مرکز اصلی اسلامی سیاسی داغستان تبدیل شد و تا به امروز نقش کلیدی در توسعه ی اسلام در
شد و تا به امروز نقش کلیدی در توسعه ی اسلام در قفقاز داشته است. پدر بزرگ و یا فرد پیر توخوم می باشد . هر توخوم از چند خانواده که از یک جد مشترک مرد پایین آمده است تشکیل شده است. از افراد یک توخوم انتظار میرود که در ارائه کمک متقابل در کار و امور خانواده در داخل توخوم مانند کوچ ، انتقامجویی و ساخت و ساز به همدیگر کمک کنند . فرزندان ارشد نقش مهمی در تصمیم گیریها دارند. ازدواج به طور سنتی است و توسط خانواده های عروس و داماد قرار ازدواج و مراسمات عروسی گذاشته می شود ، این تصمیمات و قرار های مراسمات و خواستگاری
شود ، این تصمیمات و قرار های مراسمات و خواستگاری توسط زنان مسن و برجسته صورت میگیرد،عروس و داماد احتمالاً از یک توخوم باشند ، معمولاسعی میشود ازدواج ها در داخل توخوم انجام شود. نتیجه گیری: باگذشت سالهای زیاد از مهاجرت لکها به منطقه قفقاز هنوز شیوه زندگی و بسیاری از آداب و رسوم آنها و بسیاری از واژه هاتغییر نکرده است و هنرهای مانند فرش بافی و تولیدات زین و یراق و مسگری در بین آنها رواج دارد،این مسئله نشان دهنده این واقعیت است که این قوم اصیل ایرانی هنوز فرهنگ ایرانی اسلامی خود را با همه ی مشکلات و جنگ هایی
ایرانی اسلامی خود را با همه ی مشکلات و جنگ هایی که با اقوام آلبانیایی و ترک ها داشته اند حفظ کرده و با غرور به لک بودن و اصالت خود افتخار میکنند و از همه مهمتر ترویج دهنده ی دین خود چه زمان زرتشت چه بعد از پذیرش اسلام در منطقه قفقاز بوده اند ، که این مسئله نشان دهنده ی قدرت نفوذ فرهنگی آنها در قفقاز می باشد. پس لازم است دولت جمهوری اسلامی ایران برای نفوذ بیشتر در منطقه قفقاز با این قوم اصیل ایرانی ارتباطات اقتصادی و فرهنگی نزدیکی برقرار کند. این منطقه به دلیل عقب ماندگی اقتصادی میتواند بازار خوبی برای
دلیل عقب ماندگی اقتصادی میتواند بازار خوبی برای کالاهای ایرانی باشد و لازم به ذکر است حمایت های اقتصادی ایران از این قوم و جلوگیری از نابودی کامل فرهنگ ایرانی در این منطقه و برقراری ارتباطات فرهنگی ایران با لکها موجب تغییر مناسبات سیاسی به نفع ایران شده و ایران در منطقه قفقاز و فدراسیون روسیه از جایگاه سیاسی خوبی برخوردار خواهد شد.
درآمد میانه مقدار درآمدی است که یک جمعیت را به دو گروه تقسیم می‌کند، نیمی از افراد درآمدی بالاتر از مقدار درآمد میانی دارند و نیمی دیگر درآمدی کمتر از آن دارند. درآمد میانی ممکن است با میانگین (یا متوسطِ) درآمد متفاوت باشد. هر دوی این‌ها راه‌هایی برای درک توزیع درآمد هستند. درآمد میانه را می‌توان با درآمد خانوار، درآمد شخصی یا برای گروه‌های جمعیتی خاص محاسبه کرد. هنگامی که مالیات و مشارکت‌های اجباری از درآمد کم می‌شود، نتیجه را درآمد خالص یا قابل تصرف می‌نامند. اندازه‌گیری درآمد افراد و خانوارها، که برای
اندازه‌گیری درآمد افراد و خانوارها، که برای تولید آماری مانند میانه ضروری است، می‌تواند چالش‌هایی را ایجاد کند و نتایج مغایر با داده‌های کل حساب‌های ملی را به همراه داشته باشد.
هفتمین مراسم سینمایی تلویزیونی دنیای تصویر (جشن حافظ) با نام شب فراموش نشدنی در تاریخ ۵ مهر سال ۱۳۸۲ در تالار وزارت کشور تهران برگزار شد. در این دوره مجموعه‌های تلویزیونی و برنامه‌های تلویزیونی به نمایش درآمده در فاصله اول دی ماه ۱۳۸۱ تا پایان‌آذرماه ۱۳۸۲ که نخستین نوبت پخش آنها از شبکه‌های داخلی تلویزیون، به پایان رسیده است. (برنامه‌های تلویزیونی مورد بحث در بخش چهره‌های تلویزیونی شامل آثار با ادامه پخش هم هستند) و فیلم‌های بلند سینمایی به نمایش درآمده در سینماهای کشور و جشنواره‌های داخلی در فاصله بهمن
سینماهای کشور و جشنواره‌های داخلی در فاصله بهمن ۱۳۸۱ تا دی ماه ۱۳۸۲ مورد بررسی قرار گرفته اند. بهترین مجموعه تلویزیونی این دوره "هزاران چشم" بود و به بهترین فیلم سینمایی، جایزه‌ای اهدا نشد. برندگان اصلی. برندگان جایزه در سطر نخست فهرست، به صورت بزرگ نوشته می‌شوند و با یک ستاره () نشان داده می‌شوند.
سیما مرادبیگی (زادهٔ ۱۳۷۵ در بوکان) یکی از آسیب دیدگان خیزش ۱۴۰۱ ایران در شهر بوکان است. وی ۲۱ مهرماه ۱۴۰۱ به همراه همسرش در اعتراضات سراسری ایران که در بوکان هم برگزار شد شرکت کرده بود. در مقابل بیمارستان قدیمی (درمانگاه امام علی فعلی) این شهر مورد تیراندازی نیروهای نظامی و امنیتی قرار گرفت. به گفته سیما مرادبیگی، مأمور جمهوری اسلامی، به عمد و دانسته، اسلحه را به سمت او گرفته به دستش تیراندازی کرده است. بازتاب و حاشیه دیدار با رضا پهلوی. سیما مرادبیگی در بهمن ۱۴۰۳ با رضا پهلوی دیدار کرد. در این دیدار، به
۱۴۰۳ با رضا پهلوی دیدار کرد. در این دیدار، به صورت تلفنی با شهبانو فرح پهلوی نیز گفتگوی کوتاهی داشت. فرح پهلوی به دلیل کهولت سن، زمانی که سیما مراد بیگی خود را از بوکان معرفی کرد، متوجه موقعیت بوکان در ایران نشد. همین موضوع دست مایه طنز شبکه‌های اجتماعی خصوصاً اپوزیسیون و جمهوری اسلامی شد. فرح پهلوی در جوانی ۲ بار به بوکان سفر کرده است. در سال ۱۳۴۷ و ۱۳۵۰ شمسی از این شهر و روستاهای آن بازدید کرده است و حتی چند پروژه را نیز افتتاح نموده است. تخریب شخصیتی توسط احزاب کُردی. سیما مراد بیگی در مصاحبه‌ای با
توسط احزاب کُردی. سیما مراد بیگی در مصاحبه‌ای با ایران اینترنشنال، گفت: زمانی که گفتم، ما مبارزه می‌کنیم و ایران را پس می‌گیریم (به دلیل استفاده از کلمهٔ ایران) که خوشایند احزاب افراطی کُردی نبود، به صورت مجازی و سایبری به من حمله کردند و حملات ادامه دارد.
فردریک ویاند (; – ) ژنرال نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا بود، که در فاصله سال‌های ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۶ به‌عنوان بیست و هشتمین رئیس ستاد نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا فعالیت می‌کرد. ویاند فعالیت نظامی را از سال ۱۹۳۸ در نیروی زمینی آمریکا آغاز کرد، از ۱۹۶۴ تا ۱۹۶۷ فرماندهی لشکر ۲۵ پیاده را برعهده داشت، از ۱۹۶۷ تا ۱۹۶۸ فرمانده نیروی میدانی سوم و از ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۳ فرمانده کمک نظامی ویتنام بود و از ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۴ به‌عنوان جانشین رئیس ستاد نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا فعالیت می‌کرد. وی در جنگ جهانی دوم، جنگ کره و جنگ
فعالیت می‌کرد. وی در جنگ جهانی دوم، جنگ کره و جنگ ویتنام حضور داشت و برندهٔ جوایزی همچون نشان هوایی، لژیون افتخار، نشان خدمات برجسته (ارتش آمریکا)، صلیب خدمات برجسته (ایالات متحده)، نشان ستاره برنزی، مدال کمپین آمریکایی، ستاره نقره‌ای و مدال پیروزی جنگ جهانی دوم شده است.
دیوید چارلز جونز (; – ) ژنرال نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بود، که در فاصله سال‌های ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۲ به‌عنوان نهمین رئیس ستاد مشترک نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا فعالیت می‌کرد. جونز فعالیت نظامی را از سال ۱۹۴۳ در نیروی هوایی آمریکا به‌عنوان خلبان آغاز کرد و در جنگ جهانی دوم، جنگ کره و جنگ ویتنام حضور داشت. او از ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۴ فرماندهی نیروهای هوایی ایالات متحده آمریکا در اروپا و آفریقا را برعهده داشت و از ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۸ رئیس ستاد نیروی هوایی بود.
نفروپتاح یا پتاح‌نفرو دختر پادشاه مصر آمنمهات سوم (حدود ۱۸۶۰ قبل از میلاد تا ۱۸۱۴ قبل از میلاد) از دودمان دوازدهم مصر بود. خواهر او فرعون سوبک‌نفرو بود. نفروپتاح یکی از نخستین زنان سلطنتی است که نامش در کارتوش نوشته شده است. اگرچه او هرگز لقب «"همسر پادشاه"» را نداشت، اما باید از جایگاه ویژه‌ای برخوردار بوده باشد. این احتمال وجود دارد که او به عنوان یک حاکم آینده در نظر گرفته شود. عناوین او شامل "عضوی از نخبگان"، "نظرکردهٔ بزرگ"، "ستایش‌شدهٔ بزرگ" و "دختر تنی محبوب پادشاه" بود. مکان دفنی برای او در مقبرهٔ