payamvha/North_RAG huggingface dataset:
هدف از این برنامه، جابجایی کوسه‌ها به فاصله ۸ کیلومتر از سواحل بود. معایب. طناب‌های طبل می‌توانند منجر به مرگ کوسه‌ها و صید ضمنی شوند. در طول یک برنامه کاهش حمله کوسه در نزدیکی رسیف، برزیل طی یک دوره ۴ ساله (اکتبر ۲۰۰۷ تا دسامبر ۲۰۱۱)، کل کوسه‌های صید شده، همچنین صید ضمنی و درصد کوسه‌های زنده رها شده در جدول نشان داده شده است. در همین دوره در رسیف، ۴۴ کوسه بالقوه مهاجم نیز به دام افتادند، از جمله ۳۴ کوسه ببری و ۴ کوسه گاوی. میزان کلی بقای کوسه‌های بالقوه مهاجم ۷۰ درصد بود (جابجایی و رهاسازی). از بین تمام
۷۰ درصد بود (جابجایی و رهاسازی). از بین تمام حیوانات صید شده، ۲۲٫۷٪ از آنها مردند. برخلاف کوئینزلند، هدف برنامه رسیف، جابجایی کوسه‌های بالقوه مهاجم بود. ترکیب طناب‌های طبل و تورهای کوسه مستقیماً منجر به انقراض نمی‌شود، اما ممکن است به جمعیت فرصتی برای بازیابی از خطر انقراض نیز ندهد. استفاده از طناب‌های طبل که منجر به مرگ کوسه‌ها می‌شود، بر اکوسیستم دریایی تأثیر منفی می‌گذارد. انجمن حفاظت از محیط زیست دریایی استرالیا اعلام کرد: «هزینه اکولوژیکی ماهیگیری با قلاب‌های طبل بالا است، به طوری که ۹۷ درصد از
با قلاب‌های طبل بالا است، به طوری که ۹۷ درصد از کوسه‌هایی که از سال ۲۰۰۱ [در کوئینزلند] صید شده‌اند، در معرض خطر حفاظتی قرار دارند.» جسیکا موریس از انجمن بین‌المللی حفاظت از محیط زیست می‌گوید: «کوسه‌ها شکارچیان درجه یکی هستند که نقش مهمی در عملکرد اکوسیستم‌های دریایی ایفا می‌کنند. ما برای اقیانوس‌های سالم به آنها نیاز داریم.» ادعا شده است که طناب‌های طبل یک استراتژی ناکارآمد برای حفظ امنیت مردم هستند، در حالی که همزمان منجر به مرگ هزاران کوسه و سایر حیوانات وحشی در اکوسیستم دریایی می‌شوند. دیو کلی، وزیر
وحشی در اکوسیستم دریایی می‌شوند. دیو کلی، وزیر شیلات استرالیای غربی، گفت: «در حال حاضر هیچ مدرک علمی وجود ندارد که نشان دهد طناب‌های طبل خطر حمله [کوسه] را کاهش می‌دهند.» برنامه کنترل کوسه در کوئینزلند مورد انتقاد قرار گرفته است. این برنامه «جمع‌آوری» نامیده شده است. از سال ۱۹۶۲ تا به امروز، دولت کوئینزلند با استفاده از طناب‌های طبل، کوسه‌ها را در تعداد زیادی هدف قرار داده است - این برنامه همچنین منجر به مرگ تعداد زیادی از حیوانات دیگر مانند دلفین‌ها شده است؛ همچنین منجر به مرگ کوسه‌های سرچکشی در معرض خطر
همچنین منجر به مرگ کوسه‌های سرچکشی در معرض خطر انقراض شده است. کوئینزلند در حال حاضر بزرگ‌ترین برنامه کشتار کوسه در استرالیا را اجرا می‌کند. در ۱۱ ماه اول سال ۲۰۱۳، ۶۳۳ کوسه در کوئینزلند صید شدند - بیش از ۹۵ درصد از این کوسه‌ها مردند. از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۴، ۶۶۷ کوسه در برنامه «کنترل کوسه» کوئینزلند جان خود را از دست دادند، از جمله کوسه‌های سفید بزرگ و کوسه‌های پرستار خاکستری که در معرض خطر انقراض قرار دارند. از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۵، ۶۲۱ کوسه در کوئینزلند جان باختند. از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۸، ۲۱۸ کوسه کشته شدند، از
از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۸، ۲۱۸ کوسه کشته شدند، از جمله ۷۵ کوسه ببری و ۴۱ کوسه گاوی. از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۸، در مجموع ۱۰۴۸۰ کوسه در خطوط طبل در کوئینزلند جان باختند.
حیدر صفری (زادهٔ فروردین ۱۳۱۸، ملایر – درگذشتهٔ ۱۰ خرداد ۱۴۰۳، تهران) نظامی و خلبان نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران بود. زندگینامه. وی تحصیلات خود را در بروجرد و تهران گذراند و در سال ۱۳۳۹ دیپلم ریاضی گرفت. در فروردین ۱۳۴۰ به نیروی هوایی پیوست. درگذشت. وی در ۱۰ خرداد ۱۴۰۳ درگذشت.
توکوگاوا یوشیتوشی یک سامورایی از اواخر دوره ادو. هفتمین رئیس خاندان هیتوتسوباشی توکوگاوا، یکی از سه شاخه گوسانکیو بود. او در سن ۲۵ سالگی بر اثر آبله درگذشت. در همان روز مرگ او پسر توکوگاوا ناریتاکه به نام توکوگاوا ماسامارو به پسرخواندگی او درآمد و وارث او شد که او نیز در سال ۱۸۴۷ در سن ۲ سالگی درگذشت. همسر اصلی او توکوشین-این نام داشت. توکوگاوا یوشینوبو پس از مرگ ماسامارو به فرزندخواندگی این خاندان درآمد و وارث او شد. جستارهای وابسته. توکوگاوا یوشینوبو
وزارت امور خارجه عربستان سعودی () وزارت‌خانه‌ای است که مسئول رسیدگی به روابط خارجی پادشاهی عربستان سعودی می‌باشد. این وزارت‌خانه بر «روابط بین‌المللی سیاسی، فرهنگی و مالی» نظارت دارد و روابط دیپلماتیک پادشاهی را رصد می‌کند. ساختمان وزارت‌خانه در شهر ریاض واقع شده و توسط هنینگ لارسن طراحی شده است. این بنا ترکیبی از سبک‌های بومی و یادمانی معماری اسلامی را در خود جای داده است. لارسن برای طراحی این ساختمان در سال ۱۹۸۹ موفق به دریافت جایزه معماری آقاخان شد. این ساختمان که در سال ۱۹۸۴ ساخته شد، شامل اتاق‌های
ساختمان که در سال ۱۹۸۴ ساخته شد، شامل اتاق‌های ملاقات، کنفرانس و نماز، یک کتابخانه و تالار پذیرایی است. نمای بیرونی ساختمان شبیه به دژی است که گویی از یک قطعه سنگ یکپارچه تراشیده شده باشد.
ترا پرتا ( که در زبان پرتغالی به معنای «خاک سیاه» است، با نام‌های «خاک تیره آمازونی» یا «خاک سیاه بومیان» نیز شناخته می‌شود، نوعی خاک بسیار تیره، حاصل‌خیز و پیامد انسان بر محیط زیست است که در حوضه آمازون یافت می‌شود. نام کامل آن در زبان پرتغالی به‌معنای «خاک سیاه بومی» یا «خاک سیاه سرخ‌پوستان» است. نوع دیگری از این خاک به نام ترا مولاتا یا «خاک مولاتو» وجود دارد که رنگ آن روشن‌تر یا قهوه‌ای‌فام است. رنگ سیاهِ مشخصه خاک ترا پرتا ناشی از محتوای زغالِ کهنه آن است، و با افزودن مخلوطی از زغال، استخوان، سفال
آن است، و با افزودن مخلوطی از زغال، استخوان، سفال شکسته، کمپوست و کود به خاک کم حاصلخیز آمازون ساخته شده است. این زغال که حاصل مدیریت خاک بومیان آمازون و کشاورزی به روش بریدن و زغال کردن است، پایدار است و هزاران سال در خاک باقی می‌ماند و مواد معدنی و مغذی را به هم متصل و حفظ می‌کند. خاک ترا پرتا با حضور بقایای زغال در دمای پایین به‌صورت غلیظ، مقدار زیادی قطعات ریز سفال، مواد آلی همچون بقایای گیاهی، مدفوعحیوانی، استخوان‌های ماهی و جانوران، و سایر مواد، همچنین عناصر غذایی نظیر نیتروژن، فسفر، کلسیم، روی و
عناصر غذایی نظیر نیتروژن، فسفر، کلسیم، روی و منگنز شناخته می‌شود. خاک‌های حاصلخیزی مانند ترا پرتا دارای سطوح بالایی از میکروبهای میکروارگانیسمی و ویژگی‌های خاص دیگری در درون اکوسیستم معین هستند. مناطق دارای خاک ترا پرتا معمولاً با ترا کومون، به‌معنای «خاک معمولی» احاطه شده‌اند؛ این خاک‌ها، خاک‌هایی کم‌بازده هستند که عمدتاً از نوع آکری‌سول، و همچنین فِرال‌سول و آرنوسول می‌باشند. خاک‌های قابل‌کشت در نواحی جنگل‌زدایی‌شدهٔ آمازون، تنها برای مدت کوتاهی بارور باقی می‌مانند، پیش از آنکه مواد مغذی آن‌ها مصرف شده
می‌مانند، پیش از آنکه مواد مغذی آن‌ها مصرف شده یا در اثر باران یا سیلاب شسته شوند. این وضعیت کشاورزان را وادار می‌کند تا به مناطق نسوخته مهاجرت کرده و با آتش‌سوزی، زمین جدیدی را پاک‌سازی کنند. ترا پرتا به دلیل غلظت بالای زغال، زیست‌توده میکروبی و مواد آلی، کمتر در معرض آبشویی مواد مغذی قرار دارد. این ترکیب، عناصر غذایی، مواد معدنی و میکروارگانیسم‌ها را در خود انباشته کرده و در برابر شسته‌شدن مقاومت می‌کند. خاک‌های "تراپریتا" توسط جوامع کشاورزی بین ۴۵۰ سال پیش ایجاد شده‌اند. پیش از میلاد و ۹۵۰ میلادی CE.
پیش ایجاد شده‌اند. پیش از میلاد و ۹۵۰ میلادی CE. عمق خاک می‌تواند به برسد. . گزارش شده است که با سرعت تاریخچه. نظریه‌های اولیه. ریشه‌های خاک‌های تیره آمازون برای مهاجران بعدی بلافاصله مشخص نبود. یک ایده این بود که آنها ناشی از ریزش خاکستر آتشفشان‌ها در رشته‌کوه آند هستند، زیرا بیشتر در پیشانی تراس‌های مرتفع‌تر رخ می‌دهند. نظریه دیگری تشکیل آن را نتیجه رسوب‌گذاری در دریاچه‌های ترشیاری یا برکه‌های اخیر می‌دانست.[ "" ] ریشه‌های انسانی. خاک‌هایی با محتوای زغال زیاد و وجود رایج بقایای سفال می‌توانند به‌طور
زیاد و وجود رایج بقایای سفال می‌توانند به‌طور تصادفی در نزدیکی محل سکونت، در اثر انباشته شدن بقایای آماده‌سازی غذا، آتش‌های پخت‌وپز، استخوان‌های حیوانات و ماهی‌ها، سفال‌های شکسته و غیره، تجمع یابند. اکنون تصور می‌شود که بسیاری از ساختارهای خاکی "تراریخته" زیر زباله‌های آشپزخانه شکل گرفته‌اند، و همچنین عمداً در مقیاس‌های بزرگتر ساخته شده‌اند. به مناطق کشاورزی اطراف مناطق مسکونی "، زمین‌های کشاورزی" گفته می‌شود. خاک‌های "ترا مولاتا" حاصلخیزتر از خاک‌های اطراف هستند اما از "خاک‌های ترا پرتا" حاصلخیزی کمتری
هستند اما از "خاک‌های ترا پرتا" حاصلخیزی کمتری دارند و به احتمال زیاد عمداً با استفاده از زغال چوب بهبود یافته‌اند.[ "" ] میکروارگانیسم‌ها و حیوانات. کرم خاکی مهاجر (از راسته کم‌تاران و خانواده Glossoscolecidae) زغال را می‌بلعد و آن را به‌صورت پودر شده با خاک معدنی ترکیب می‌کند. به‌طور گسترده‌ای در منطقه آمازون پراکنده است و به‌ویژه در زمین‌های پاک‌سازی‌شده پس از بریدن و سوزاندن دیده می‌شود، چرا که به مقدار کم مواد آلی در خاک مقاوم است. این ویژگی، عنصری اساسی در تولید خاک ترا پرتا به‌شمار می‌رود و با دانش
در تولید خاک ترا پرتا به‌شمار می‌رود و با دانش کشاورزی‌ای مرتبط است که شامل لایه‌لایه کردن زغال به‌صورت نازک و منظم است؛ امری که دفن آن را تسهیل می‌کند.[ "" ]
تأثیرات زیست‌محیطی استخراج سنگ‌آهن در تمامی مراحل آن، از حفاری تا فرآوری و حمل‌ونقل و سایر مراحل، ممکن است اثرات زیان‌باری بر کیفیت هوا، کیفیت آب، گونه‌های زیستی و جوامع اطراف داشته باشد. این تأثیرات عمدتاً ناشی از پسماند معدنی سنگ‌آهن در مقیاس وسیع است که طی فرایند فرآوری و تغلیظ سنگ‌آهن تولید شده و به محیط‌زیست رها می‌شوند؛ این پسماندها برای حیوانات و انسان‌ها مضر هستند. سنگ آهن. سنگ آهن ترکیبی از سنگ‌ها و کانی‌ها است که دارای مقدار کافی آهن، حجم مناسب و دسترسی لازم برای استخراج و حمل‌ونقل اقتصادی
و دسترسی لازم برای استخراج و حمل‌ونقل اقتصادی می‌باشد. حدود پنج درصد از پوسته زمین از آهن تشکیل شده و این عنصر را به چهارمین عنصر فراوان در زمین تبدیل می‌کند. در سطح جهانی، سنگ‌آهن بیشتر به‌صورت تشکیلات آهن نواری (Banded Iron Formations - BIFs) یافت می‌شود و به شکل کانی‌هایی مانند مگنتیت(Fe₃O₄)، هماتیت (Fe₂O₃)، گوتیت (FeO(OH))، لیمونیت (FeO(OH)·n(H₂O)) یا سیدریت (FeCO₃) وجود دارد. هماتیت و مگنتیت رایج‌ترین انواع سنگ‌آهن هستند. تقریباً ۹۸٪ از سنگ‌آهن موجود در بازار جهانی برای تولید آهن و فولاد استفاده
در بازار جهانی برای تولید آهن و فولاد استفاده می‌شود. ۲٪ باقی‌مانده برای تولید آهن پودری در برخی انواع فولاد، قطعات خودرو و کاتالیزورها؛ آهن رادیواکتیو در پزشکی؛ و آبی آهنی در رنگ‌ها، جوهرها، لوازم آرایشی و پلاستیک‌ها به کار می‌رود. کشورهایی که دارای ذخایر غنی سنگ‌آهن هستند شامل استرالیا، برزیل، کانادا، هند، چین و آفریقای جنوبی می‌باشند. معدن و فرآوری. پس از یافتن یک مکان حاصلخیز، سنگ آهن معمولاً از طریق معدنکاری روباز استخراج می‌شود. روش‌های معمول استخراج سنگ آهن، حفاری و انفجار است. سپس سنگ معدن برای
سنگ آهن، حفاری و انفجار است. سپس سنگ معدن برای فرآوری منتقل می‌شود و در آنجا خرد می‌شود و سپس در کوره بلند قرار می‌گیرد، جایی که ذوب کک، سنگ آهن را به آهن فلزی تبدیل می‌کند. این بخشی از فرایند غنی‌سازی است که در آن سنگ معدن به کنسانتره سنگ معدن تبدیل می‌شود. کانی‌های باطله به باطله تبدیل شده و به یک مرکز ذخیره‌سازی منتقل می‌شوند. مسائل. باطله‌های معدن آهن. تقاضای بالای جهانی برای آهن، نیاز به استخراج و فرآوری مداوم را به‌وجود آورده است که این فرایندها مقدار زیادی پسماند جامد و مایع تولید می‌کنند. پسماندهای
زیادی پسماند جامد و مایع تولید می‌کنند. پسماندهای سنگ‌آهن موادی هستند که پس از اتمام فرآوری مواد معدنی باقی می‌مانند.[ این پسماندها شامل مقادیر زیادی اکسیدهای آهن و منگنز هستند و همچنین دارای مقادیر بالای pH می‌باشند. عناصر بالقوه سمی موجود در پسماندهای سنگ‌آهن شامل باریم (Ba)، کروم (Cr)، کادمیوم (Cd)، کبالت (Co)، مس (Cu)، آهن (Fe)، منگنز (Mn)، سرب (Pb)، نیکل (Ni) و روی (Zn) هستند برآورد می‌شود که تقریباً ۳۲٪ از سنگ‌آهن استخراج‌شده به‌صورت پسماند باقی می‌ماند. هر ساله حدود ۱٫۴ میلیارد تن پسماند سنگ‌آهن
هر ساله حدود ۱٫۴ میلیارد تن پسماند سنگ‌آهن تولید می‌شود. مناطق استخراج سنگ‌آهن و همچنین پسماندهای مایع حاصل از آن‌ها، حاوی سطوح بالایی از آهن محلول و ذرات معلق هستند که باعث تغییر در ترکیب شیمیایی آب و دسترس‌پذیری زیستی فلزات می‌شوند. پس از خروج از معدن، باطله‌ها باید ذخیره و مدیریت شوند تا از خطرات زیست‌محیطی و خطرات ایمنی جلوگیری شود. در برزیل، تقریباً ۹۵ درصد از باطله‌های معدنی در نهایت به سدهای مهار می‌ریزند. بسیاری از کشورها شکست سد را تجربه کرده‌اند. در سال ۲۰۱۵، شهر ماریانا در برزیل شکست سد فوندائو
در سال ۲۰۱۵، شهر ماریانا در برزیل شکست سد فوندائو را تجربه کرد. بیش از ۳۰ میلیون متر مکعب آب و پسماندهای حاصل از استخراج سنگ آهن به محیط زیست رها شد. شکستن سد باطله‌های سنگ آهن باعث آسیب جدی به محیط زیست و مرگ و میر در انسان‌ها می‌شود. مخازن باطله نیز پتانسیل نشت دارند. با ایجاد یک لایه نفوذناپذیر می‌توان از نشت آب جلوگیری کرد یا حداقل آن را به حداقل رساند. در غیر این صورت، آب‌های اسیدی و حاوی فلز حاصل از باطله‌ها می‌توانند بر زیستگاه‌های آبی و آب‌های زیرزمینی اطراف تأثیر بگذارند. کیفیت هوا. منابع اصلی
اطراف تأثیر بگذارند. کیفیت هوا. منابع اصلی انتشار آلاینده‌ها در هر دو مرحله ساخت و بهره‌برداری شامل محصولات احتراق مانند نیتروز اکسید، کربن دی‌اکسید، کربن منوکسید و گوگرد دی‌اکسید و همچنین گرد و غبار فرار ناشی از عملکرد تجهیزات می‌باشند. منابع اصلی انتشار آلاینده‌های مرتبط با احتراق در هر دو مرحله ساخت و بهره‌برداری مربوط به دیزل ژنراتور، بویلرهای سوخت نفتی و ترافیک جاده‌ای در محل است. انتشار گرد و غبار فرار ممکن است در طی پاکسازی زمین، حفاری و تردد تجهیزات در محل رخ دهد. منابع بالقوه گرد و غبار فرار در
در محل رخ دهد. منابع بالقوه گرد و غبار فرار در مرحله بهره‌برداری شامل بارگیری و تخلیه ماده معدنی، خردایش سنگ معدن، فرسایش انبارهای ذخیره و گرد و غبار ناشی از سیستم‌های نقاله اطراف سایت می‌باشد. میزان انتشار گرد و غبار فرار متناسب با وسعت زمین تخریب شده و سطح فعالیت است و با تغییر شرایط جوی، به‌طور قابل توجهی از روزی به روز دیگر متفاوت است. تأثیرات عمده آلودگی هوای صنعتی بر حیات‌وحش شامل مرگ‌ومیر مستقیم، تضعیف به دلیل صدمات و بیماری‌های مرتبط با صنایع، و استرس‌های فیزیولوژیکی و روانی است.
درختان از نظر اندازه و شکل و عادات رشد بسیار متنوع هستند. نمونه‌ها ممکن است به صورت تنه‌های منفرد، توده‌های چند تنه، کف‌بری، پرگنه تاگی یا حتی مجتمع‌های درختی عجیب و غریب‌تر رشد کنند. بیشتر برنامه‌های درختکاری برتر، بر یافتن و اندازه‌گیری بزرگ‌ترین نمونه تک‌تنه‌ای از هر گونه تمرکز دارند. سه پارامتر اساسی وجود دارد که معمولاً برای توصیف اندازه یک درخت تک تنه اندازه‌گیری می‌شوند: اندازه‌گیری ارتفاع درخت، اندازه‌گیری محیط درخت و اندازه‌گیری تاج درخت. جنگلبانان همچنین اندازه‌گیری حجم درختان را انجام می‌دهند.
همچنین اندازه‌گیری حجم درختان را انجام می‌دهند. راهنمای دقیقی برای این اندازه‌گیری‌های اساسی در "کتاب «راهنمای اندازه‌گیری درختان انجمن درختان بومی شرقی" نوشته ویل بلوزان ارائه شده است. اینها خلاصه‌هایی از نحوه اندازه‌گیری درختان است که توسط گروه‌های مختلفی که در مستندسازی درختان بزرگ در سراسر جهان مشارکت دارند، ارائه شده است. این موارد شامل موارد زیر است: الف) دستورالعمل‌های اندازه‌گیری درختان جنگل‌های آمریکا؛ ب) فهرست ملی درختان بزرگ - درختان قهرمان استرالیا: اندازه‌گیری، ارزیابی و تأیید درختان؛ ج)
استرالیا: اندازه‌گیری، ارزیابی و تأیید درختان؛ ج) "فهرست درختان: سابقه‌ای منحصر به فرد از درختان برجسته و باستانی در بریتانیا و ایرلند - نحوه اندازه‌گیری درختان برای ثبت در فهرست درختان"؛ و د) انجمن درختان برجسته نیوزیلند. پارامترهای دیگری که اندازه‌گیری شده‌اند شامل حجم تنه و شاخه، ساختار تاج درخت، حجم تاج پوشش و شکل کلی درخت هستند. مروری بر برخی از این اندازه‌گیری‌های پیشرفته‌تر در بلوزان بالا و در «پروتکل‌های اندازه‌گیری جستجوی تسوگا» نوشته ویل بلوزان و جس ریدل، سپتامبر ۲۰۰۶، و مدل‌سازی تنه درخت توسط
و جس ریدل، سپتامبر ۲۰۰۶، و مدل‌سازی تنه درخت توسط رابرت لورت و لورت و دیگران مورد بحث قرار گرفته است. پروتکل‌های اندازه‌گیری مناسب برای درختان چندتنه و سایر اشکال عجیب‌وغریب‌تر، کمتر تعریف شده‌اند، اما برخی از دستورالعمل‌های کلی در زیر ارائه شده است. ارتفاع. ارتفاع درخت، فاصله عمودی بین پایه درخت و بالاترین شاخه در بالای درخت است. پایه درخت برای اندازه‌گیری ارتفاع و قطر، به ارتفاعی اطلاق می‌شود که مغز چوب درخت با سطح زمین زیر آن تقاطع دارد، یا به عبارتی «محل رویش بلوط». در شیب، این نقطه به‌عنوان میانگین
رویش بلوط». در شیب، این نقطه به‌عنوان میانگین ارتفاع زمین در دو طرف بالایی و پایینی درخت در نظر گرفته می‌شود. ارتفاع درخت را می‌توان به روش‌های مختلف و با دقت‌های متفاوت اندازه‌گیری کرد. روش‌های مستقیم وجود دارند؛ درختان کوتاه‌تر را می‌توان با استفاده از یک میله بلند که عمود بر زمین به سمت بالای درخت امتداد می‌یابد، اندازه‌گیری کرد. درختان بزرگ‌تر را می‌توان بالا رفت و از بالاترین نقطه صعود تا پایه درخت با نوار متر اندازه گرفت. فاصله تا بالای درخت را نیز در صورت نیاز می‌توان با استفاده از میله از آن نقطه
صورت نیاز می‌توان با استفاده از میله از آن نقطه اندازه‌گیری کرد. به‌طور تاریخی، مستقیم‌ترین روش برای تعیین ارتفاع درخت، قطع کردن آن و اندازه‌گیری آن به‌صورت خوابیده روی زمین بوده است.[ "" ] ارتفاع درختان را می‌توان به‌صورت غیرمستقیم و از روی زمین نیز اندازه‌گیری کرد. ساده‌ترین روش‌های غیرمستقیم ارتفاع، همه مبتنی بر روش اندازه‌گیری با میله هستند. ارتفاع درخت با استفاده از اصل مثلث‌های مشابه محاسبه می‌شود. یک میله کوتاه به صورت عمودی و در فاصله بازوی فرد به سمت بالا گرفته می‌شود، به‌طوری که پایه میله به صورت
بالا گرفته می‌شود، به‌طوری که پایه میله به صورت عمودی قرار دارد. اندازه‌گیرنده به سمت درخت جلو و عقب می‌رود تا زمانی که پایه میله بالای دست پایین با پایه درخت و نوک میله با بالای درخت هم‌راستا شوند. سپس فاصله بین دست پایین تا چشم اندازه‌گیر، فاصله بین دست پایین تا نوک میله، و فاصله بین چشم تا پایه درخت با نوار متر اندازه‌گیری می‌شود. نسبت فاصله چشم تا دست به فاصله چشم تا پایه درخت برابر با نسبت طول میله به ارتفاع درخت است، به شرطی که نوک درخت دقیقاً عمود بر پایه آن قرار گرفته باشد.[ "" ] (فاصله از چشم تا
پایه آن قرار گرفته باشد.[ "" ] (فاصله از چشم تا پایه درخت / فاصله از چشم تا پایه چوب) × طول چوب = ارتفاع درخت روش دوم از یک شیب‌سنج و یک نوار استفاده می‌کند و معمولاً در صنعت جنگلداری به کار می‌رود. این فرایند تابع تانژانت مثلثاتی را اعمال می‌کند. در این فرایند، فاصله افقی تا تنه درخت از یک موقعیت دید اندازه‌گیری می‌شود. زاویه تا بالای درخت با شیب‌سنج اندازه‌گیری می‌شود. فاصله افقی در سطح چشم تا تنه درخت x مماس Θ = ارتفاع بالاتر از سطح چشم اگر بخش‌هایی از درخت پایین‌تر از سطح چشم قرار داشته باشد، همان
از درخت پایین‌تر از سطح چشم قرار داشته باشد، همان فرایند برای تعیین طول زیر سطح چشم به کار می‌رود و این مقدار به ارتفاع بالای سطح چشم اضافه می‌شود تا ارتفاع کل درخت مشخص گردد. انواع مختلف کلینومتر دارای مقیاس‌های خواندن متفاوتی هستند، اما همگی از یک عملکرد یکسان پیروی می‌کنند. اگر مقیاس به درجه باشد، محاسبات به همان صورت قبلی انجام می‌شود. اگر مقیاس به صورت درصد باشد، درصد خوانده شده در فاصله تا درخت ضرب می‌شود تا ارتفاع یا امتداد بالاتر و پایین‌تر از سطح چشم تعیین شود. برخی کلینومترها دارای مقیاس ۶۶ فوت
چشم تعیین شود. برخی کلینومترها دارای مقیاس ۶۶ فوت هستند که در فاصله ۶۶ فوتی از درخت، ارتفاع بالاتر یا پایین‌تر از سطح چشم مستقیماً از روی مقیاس خوانده می‌شود. خطاها معمولاً در این نوع اندازه‌گیری‌ها رخ می‌دهند. این روش فرض می‌کند که نوک درخت دقیقاً بالای پایه درخت قرار دارد، اما در واقع نوک درخت ممکن است به‌طور قابل توجهی از نقطه‌ای که دقیقاً بالای پایه یا محل تراز تنه است، جابجا شده باشد. خطاهای معمول ناشی از این موضوع معمولاً در حدود ۱۰ تا ۲۰ فوت است. مشکل بزرگ‌تر اشتباه در شناسایی یک شاخه رو به جلو به
بزرگ‌تر اشتباه در شناسایی یک شاخه رو به جلو به جای نوک واقعی درخت است. خطاهای ناشی از این اشتباه می‌تواند منجر به اندازه‌گیری‌هایی با اختلاف چندین ده فوت شود و در برخی موارد خطاها بیش از چهل فوت بوده‌اند که حتی در فهرست‌های درختان قهرمان ثبت شده‌اند و در حداقل دو مورد، خطاها از ۶۰ فوت نیز فراتر رفته‌اند. روش سوم غیرمستقیم، روش ارتفاع سینوسی یا روش ENTS نامیده می‌شود. این روش نیازمند استفاده از فاصله‌یاب لیزری و کلینومتر است. در این روش، فاصله تا نوک درخت به‌طور مستقیم توسط اندازه‌گیر با استفاده از
درخت به‌طور مستقیم توسط اندازه‌گیر با استفاده از فاصله‌یاب لیزری اندازه‌گیری می‌شود. زاویه تا نوک درخت با کلینومتر اندازه‌گیری می‌گردد. ارتفاع نوک درخت نسبت به سطح چشم به‌صورت زیر محاسبه می‌شود: ارتفاع = فاصله تا نوک × سینوس زاویه Θ. فرایند مشابه برای اندازه‌گیری امتداد پایه درخت پایین‌تر یا حتی بالاتر از سطح چشم نیز به کار می‌رود. از آنجا که اندازه‌گیری روی وتر مثلث قائم‌الزاویه انجام می‌شود و مثلث‌های بالا و پایین مستقل از هم هستند، جابجایی نوک درخت نسبت به پایه تأثیری در محاسبه ندارد. علاوه بر این،
به پایه تأثیری در محاسبه ندارد. علاوه بر این، شاخه‌های بالایی درخت می‌توانند با فاصله‌یاب لیزری اسکن شوند تا نوک واقعی بلندترین شاخه مشخص گردد و خطای بزرگ اشتباه در شناسایی نوک درخت به حداقل برسد. اگر نوک واقعی درخت اشتباه شناسایی شود، ارتفاع اندازه‌گیری شده صرفاً کمتر از مقدار واقعی خواهد بود و اغراق نخواهد داشت. ارتفاع برای هدف اندازه‌گیری شده دقیق خواهد بود. با کالیبراسیون، چندین اندازه‌گیری و استفاده از تکنیکی برای مقابله با مقیاس‌هایی که فقط تا نزدیک‌ترین یارد یا متر خوانده می‌شوند، معمولاً می‌توان
یارد یا متر خوانده می‌شوند، معمولاً می‌توان ارتفاع درختان را تا حدود یک فوت دقت اندازه‌گیری کرد. دیگر روش‌های اندازه‌گیری شامل نقشه‌برداری با ترانزیت و توتال استیشن، روش خط پایه بلند، روش اختلاف منظر و روش سه عمودی هستند.
تغییرات اقلیمی جهانی، وقوع برخی از بیماری‌های عفونی را افزایش داده است. بیماری‌های عفونی که انتقال آنها تحت تأثیر تغییرات اقلیمی قرار می‌گیرد، شامل بیماری‌های منتقله از طریق ناقل مانند تب دنگی، مالاریا، بیماری‌های منتقله از طریق کنه، لیشمانیاز، تب زیکا، چیکونگونیا و بیماری ویروسی ابولا می‌شود. یکی از مکانیسم‌های مؤثر در افزایش انتقال بیماری این است که تغییرات اقلیمی، محدوده جغرافیایی و فصلی بودن حشرات (یا ناقلان بیماری) را که می‌توانند بیماری‌ها را حمل کنند، تغییر می‌دهد. دانشمندان در سال ۲۰۲۲ به یک مشاهده
تغییر می‌دهد. دانشمندان در سال ۲۰۲۲ به یک مشاهده واضح اشاره کردند: «وقوع بیماری آب‌زاد که با آب و هوا مرتبط هستند، افزایش یافته است (با اطمینان بسیار بالا).» بیماری‌های عفونی که به آب و هوا حساس هستند را می‌توان به موارد زیر گروه‌بندی کرد: بیماری‌های منتقله از طریق ناقلین (که از طریق پشه‌ها، کنه‌ها و غیره منتقل می‌شوند)، بیماری‌های منتقله از طریق آب (که از طریق ویروس‌ها یا باکتری‌ها از طریق آب منتقل می‌شوند) و بیماری‌های منتقله از طریق غذا. (از طریق عوامل بیماری‌زا از طریق غذا پخش می‌شود)تغییرات اقلیمی به
از طریق غذا پخش می‌شود)تغییرات اقلیمی به دلیل گسترش دامنه جغرافیایی و فصلی بودن این بیماری‌ها و ناقلین آنها، بر توزیع این بیماری‌ها تأثیر می‌گذارد. مانند سایر تأثیرات تغییرات اقلیمی بر سلامت انسان، تغییرات اقلیمی نابرابری‌ها و چالش‌های موجود در مدیریت بیماری‌های عفونی را تشدید می‌کند. بیماری‌های منتقله از پشه که به آب و هوا حساس هستند شامل مالاریا، پیل‌پایی، تب دره ریفت، تب زرد، تب دنگی، ویروس زیکا و چیکونگونیا می‌شوند. دانشمندان در سال ۲۰۲۲ دریافتند که افزایش دما، مناطقی را که تب دنگی، مالاریا و سایر
افزایش دما، مناطقی را که تب دنگی، مالاریا و سایر بیماری‌های منتقله از پشه می‌توانند در آنها شیوع پیدا کنند، افزایش می‌دهد. دمای بالاتر نیز به ارتفاعات بالاتر می‌رود و به پشه‌ها اجازه می‌دهد در مکان‌هایی که قبلاً برای آنها مناسب نبوده‌اند، زنده بمانند. این امر خطر بازگشت مالاریا به مناطقی را که قبلاً ریشه کن شده بودند، به همراه دارد. کنه‌ها به‌دلیل افزایش دما در حال تغییر محدوده جغرافیایی خود هستند و این موضوع جمعیت‌های جدیدی را در معرض خطر قرار می‌دهد. کنه‌ها می‌توانند بیماری لایم و انسفالیت منتقله توسط
می‌توانند بیماری لایم و انسفالیت منتقله توسط کنه را منتقل کنند. انتظار می‌رود که تغییرات اقلیمی شیوع این بیماری‌ها را در نیم‌کره شمالی افزایش دهد. برای مثال، بررسی ادبیات پژوهشی نشان می‌دهد که «در ایالات متحده، افزایش دمای ۲ درجه سانتی‌گراد می‌تواند طی دهه‌های آینده تعداد موارد بیماری لایم را بیش از ۲۰٪ افزایش دهد و منجر به شروع زودتر و طولانی‌تر شدن فصل سالانه بیماری لایم شود». بیماری‌های منتقله از طریق آب از طریق آب منتقل می‌شوند. علائم بیماری‌های منتقله از طریق آب معمولاً شامل اسهال، تب و سایر علائم
از طریق آب معمولاً شامل اسهال، تب و سایر علائم شبیه آنفولانزا، اختلالات عصبی و آسیب کبدی است. تغییرات اقلیمی تأثیر زیادی بر توزیع گونه‌های میکروبی دارد. این جوامع بسیار پیچیده هستند و می‌توانند به محرک‌های اقلیمی خارجی بسیار حساس باشند. طیف وسیعی از بیماری‌ها و انگل‌های منتقله از طریق آب وجود دارند که در آینده خطرات سلامتی بیشتری را ایجاد خواهند کرد. این بسته به منطقه متفاوت خواهد بود. برای مثال، در آفریقا، گونه‌های کریپتوسپوریدیوم "." "و" ژیاردیا دئودنالیس "(انگل‌های تک‌یاخته‌ای) افزایش خواهد یافت." "این
"(انگل‌های تک‌یاخته‌ای) افزایش خواهد یافت." "این به دلیل افزایش دما و خشکسالی است. " "" دانشمندان همچنین انتظار دارند که شیوع بیماری‌های ناشی از ویبریو (به ویژه باکتری عامل وبا، به نام ویبریو کلرا) از نظر وقوع و شدت در حال افزایش باشد. یکی از دلایل این است که به دلیل تغییرات دمای سطح دریا و شوری سطح دریا ناشی از تغییرات اقلیمی، مساحت خط ساحلی با شرایط مناسب برای باکتری ویبریو افزایش یافته است. این عوامل بیماری‌زا می‌توانند باعث گاستروانتریت، وبا، عفونت زخم و سپسیس شوند. افزایش وقوع روزهای با دمای بالاتر،
و سپسیس شوند. افزایش وقوع روزهای با دمای بالاتر، بارندگی‌های شدید و سیل ناشی از تغییرات اقلیمی می‌تواند منجر به افزایش خطرات وبا شود. بیماری منتقله از کنه. بیماری منتقله توسط کنه که انسان‌ها و دیگر حیوانات را تحت تأثیر قرار می‌دهند، ناشی از عوامل عفونی هستند که از طریق نیش کنه منتقل می‌شوند. رطوبت بالای بیش از ۸۵٪ برای شروع و تکمیل چرخه زندگی کنه ایده‌آل است. مطالعات نشان داده‌اند که دما و میزان بخار آب نقش مهمی در تعیین محدوده پراکندگی جمعیت کنه دارند. به‌طور مشخص، بیشینه دما به عنوان مؤثرترین عامل در
به‌طور مشخص، بیشینه دما به عنوان مؤثرترین عامل در پایداری جمعیت کنه شناخته شده است. دماهای بالاتر باعث افزایش نرخ تفریخ و رشد کنه می‌شوند، اما در عین حال بقای کلی آن‌ها را کاهش می‌دهند. اهمیت دما برای بقا تا حدی است که میانگین حداقل دمای ماهانه زیر منفی ۷ درجه سانتی‌گراد در زمستان می‌تواند مانع از حفظ جمعیت‌های تثبیت‌شده در یک منطقه شود. کووید ۱۹. هیچ مدرک مستقیمی مبنی بر تشدید شیوع کووید-۱۹ یا ناشی از تغییرات اقلیمی وجود ندارد، اگرچه تحقیقات همچنان ادامه دارد. سازمان بهداشت جهانی دانش فعلی در مورد این
دارد. سازمان بهداشت جهانی دانش فعلی در مورد این موضوع را به شرح زیر خلاصه کرد: «هیچ مدرکی مبنی بر ارتباط مستقیم بین تغییرات اقلیمی و ظهور یا انتقال بیماری کووید-۱۹ وجود ندارد. [...] با این حال، تغییرات اقلیمی ممکن است به‌طور غیرمستقیم بر پاسخ به کووید-۱۹ تأثیر بگذارد، زیرا عوامل محیطی تعیین‌کننده سلامت را تضعیف می‌کند و فشار بیشتری بر سیستم‌های بهداشتی وارد می‌کند.» یک مطالعه در سال ۲۰۲۱ ارتباط‌های احتمالی بین تغییرات اقلیمی و انتقال کووید-۱۹ توسط خفاش‌ها را یافته است. نویسندگان این مطالعه دریافتند که