payamvha/North_RAG huggingface dataset:
2) را معرفی کرد. این جدیدترین مدل، بار دیگر حجم ساخت را افزایش داد، این بار به ابعاد ۲۸٫۵ در ۱۵٫۳ در ۱۵٫۵ سانتی‌متر (۱۱٫۲ در ۶٫۰ در ۶٫۱ اینچ، طول × عرض × ارتفاع)، و می‌تواند با دقت ۱۰۰ میکرون در هر لایه چاپ انجام دهد. اکسترودر دوگانه به یک هد اکسترودر تکی تغییر یافت، در حالی که الکترونیک ارتقایافته، صفحه‌نمایش ال سی دی و گیم پد مشابه مدل رپلیکیتور اولیه باقی ماندند. بر خلاف مدل‌های قبلی، رپلیکیتور ۲ تنها قادر به چاپ با استفاده از پلاستیک پلی‌لاکتیک اسید (PLA) است که در کیسه‌های مهر و موم شده همراه با ماده
است که در کیسه‌های مهر و موم شده همراه با ماده رطوبت‌گیر (desiccant) به فروش می‌رسد تا از آن در برابر رطوبت محافظت شود. رپلیکیتور ۲ تنها به صورت از پیش مونتاژشده به فروش می‌رسد. چاپگر سه بعدی تجربی Replicator 2X. همزمان با رپلیکیتور ۲، میکربات مدل «رپلیکیتور ۲ایکس» (Replicator 2X) را نیز منتشر کرد. مدل ۲ایکس به عنوان یک نسخه آزمایشی و پیشرفته از مدل ۲ در نظر گرفته شده بود که شامل یک فضای ساخت کاملاً محصور، اکسترودرهای دوگانهی بازطراحی‌شده و یک سکوی ساخت آلومینیومی گرم‌شونده بود. این ویژگی‌ها امکان چاپ با
گرم‌شونده بود. این ویژگی‌ها امکان چاپ با پلاستیک اِی‌بی‌اِس (ABS) و همچنین چاپ با دو ماده را فراهم می‌کردند. اسکنر سه بعدی رومیزی دیجیتایزر. در اوت ۲۰۱۳، میکربات «دیجیتایزر» (Digitizer) را که یک اسکنر سه‌بعدی بود، منتشر کرد. این محصول به گونه‌ای طراحی شده بود که به کاربران میکربات اجازه می‌داد اجسام فیزیکی را اسکن کرده و آن‌ها را به مدل‌های دیجیتال قابل چاپ سه‌بعدی تبدیل کنند. نرم‌افزار همراه این دستگاه، امکان ویرایش مدل‌ها، چاپ فوری یا بارگذاری آن‌ها در تینگیورس (Thingiverse) را فراهم می‌کرد. چاپگر سه
تینگیورس (Thingiverse) را فراهم می‌کرد. چاپگر سه بعدی رومیزی Replicator نسل پنجم. در ژانویه ۲۰۱۴، میکربات، چاپگر رومیزی سه‌بعدی «رپلیکیتور دسکتاپ» (Replicator Desktop 3D Printer) را با حجم ساخت ۲۵٫۲ در ۱۹٫۹ در ۱۵٫۰ سانتی‌متر (۹٫۹ در ۷٫۸ در ۵٫۹ اینچ، طول/عرض/ارتفاع) منتشر کرد. این نسل پنجم رپلیکیتور، دارای نرم‌افزاری با قابلیت وای‌فای بود که چاپگر را به اپلیکیشن‌های دسکتاپ و موبایل میکربات متصل می‌کرد. چاپگر سه بعدی کوچک Replicator. همچنین در ژانویه ۲۰۱۴، میکربات مدل «رپلیکیتور مینی» (Replicator Mini) را با
مدل «رپلیکیتور مینی» (Replicator Mini) را با حجم ساخت ۱۰٫۰ در ۱۰٫۰ در ۱۲٫۵ سانتی‌متر (۳٫۹ در ۳٫۹ در ۴٫۹ اینچ، طول/عرض/ارتفاع)، وضوح لایه‌ای ۲۰۰ میکرون و دقت موقعیت‌یابی ۱۱ میکرون در محور x و y و ۲٫۵ میکرون در محور z منتشر کرد.[۱] چاپگر سه بعدی Replicator Z18. همزمان با رپلیکیتور مینی و رپلیکیتور نسل پنجم، مدل Z18 با حجم ساخت ۳۰ در ۳۰٫۵ در ۴۷٫۵ سانتیمتر (۱۱ در ۱۲ در ۱۸ اینچ، طول/ارتفاع/عرض) ارائه شد که در مجموع بیش از ۲۰۰۰ اینچ مکعب بود. چاپگر سه بعدی METHOD و METHOD X. در دسامبر ۲۰۱۸، میکربات چاپگر سه‌بعدی
و METHOD X. در دسامبر ۲۰۱۸، میکربات چاپگر سه‌بعدی «مِتود» (METHOD) را به عنوان پلی بین ویژگی‌های دسترسی‌پذیری رومیزی و فناوری‌های چاپ سه‌بعدی صنعتی معرفی کرد. این چاپگر جدید، شامل ۱۵ پتنت از استراتاسیس (شرکت مادر میکربات) و ۱۵ پتنت جدید از میکربات بود. این چاپگر سه‌بعدی جدید دارای یک محفظه گرمادیدهٔ گردشی (با دمای ۶۰ درجه سلسیوس)، اکسترودرهای دوگانه، از مواد پشتیبان پی‌وی‌ای (PVA) محلول استفاده می‌کند و مجهز به شبکه‌ای از ۲۱ حسگر برای نظارت بر تمام جنبه‌های فرایند چاپ سه‌بعدی است. متود دارای یک صفحه ساخت
فرایند چاپ سه‌بعدی است. متود دارای یک صفحه ساخت فولادی فنری است که امکان جداکردن آسان قطعات چاپ‌شده را فراهم می‌کند. همچنین دارای محفظه‌های مواد Dry-Sealed (مهروموم‌شده و خشک) با نظارت بر رطوبت و دما است و در زمان راه‌اندازی، قابلیت چاپ با مواد PLA, Tough™ و PET-G را داشت. یک ساختار قاب فلزی فوق‌سخت، خمش حین چاپ را کاهش می‌دهد که منجر به وضوح لایه‌ای دقیق بین ۲۰ تا ۴۰۰ میکرومتر و دقت ابعادی ±۰٫۲ میلی‌متر می‌شود. روش‌های اتصال شامل وای‌فای، اترنت، کابل یواس‌بی و درایو یواس‌بی است. حجم ساخت متود جدید با
و درایو یواس‌بی است. حجم ساخت متود جدید با اکسترودر دوگانه، ۱۹ در ۱۹ در ۱۹٫۶ سانتی‌متر (طول × عرض × ارتفاع) است. این پلتفرم جدید به میکربات امکان داد تا در اوت ۲۰۱۹ از مدل «مِتود ایکس» (METHOD X) رونمایی کند که شامل یک محفظه ساخت گرم‌شده (با دمای ۱۰۰ درجه سلسیوس) است که قابلیت چاپ با ماده واقعی ABS، با استفاده از ماده پشتیبان SR-30 و همچنین مواد چاپ سه‌بعدی بیشتری که در حال توسعه هستند را دارا می‌باشد. مرکز نوآوری MakerBot. این مرکز که به عنوان راه‌حلی برای مشتریان بزرگ طراحی شده بود، شامل سخت‌افزار
برای مشتریان بزرگ طراحی شده بود، شامل سخت‌افزار (مجموعه‌ای بهینه‌شده از چاپگرهای سه‌بعدی)، نرم‌افزار گردش کار به صورت SAAS (نرم‌افزار به عنوان سرویس)، خدمات آموزشی و پشتیبانی enterprise (سازمانی) بود. اولین مرکز نوآوری در فوریه ۲۰۱۴ در دانشگاه ایالتی نیویورک در نیوپالتز (SUNY New Paltz) تأسیس شد. مشتریان این مراکز عمدتاً دانشگاه‌هایی مانند دانشگاه مریلند، فلوریدا پلی‌تکنیک، دانشگاه ماساچوست آمهرست، و دانشگاه زاویه‌ای (Xavier University) بودند. بسیاری از این مراکز نوآوری، دسترسی جامعه اطراف خود به چاپ
این مراکز نوآوری، دسترسی جامعه اطراف خود به چاپ سه‌بعدی را افزایش داده‌اند. تولید. تا اواسط سال ۲۰۱۶، فرایند تولید در کارخانه‌های متعلق به شرکت در نیویورک انجام می‌شد، اما پس از آن به شرکت جبیل سیرکیت (Jabil Circuit) برون‌سپاری شد. پرسنل تولیدی نیویورک اخراج شدند، در حالی که عملیات توسعه، لجستیک و تعمیرات در نیویورک باقی ماند. خدمات. میکربات با شرکت آلتیمیکر (Ultimaker) ادغام شده است که میزبان جامعه آنلاین تینگیورس (Thingiverse) است. کاربران در این پلتفرم می‌توانند فایل‌های قابل چاپ سه‌بعدی را بارگذاری
می‌توانند فایل‌های قابل چاپ سه‌بعدی را بارگذاری کنند، طراحی‌ها را مستندسازی نمایند و در پروژه‌های چاپ سه‌بعدی و سخت‌افزارهای متن‌باز همکاری کنند. این سایت یک مخزن مشارکتی برای فایل‌های طراحی مورد استفاده در چاپ سه‌بعدی، برش لیزری و سایر فرآیندهای تولید DIY (خودتان انجام دهید) به‌شمار می‌رود. پوشش رسانه‌ای. میکربات در اوت ۲۰۱۱ در برنامه «گزارش کولبرت» برجسته شد. جاناتان موناگان، هنرمند مقیم میکربات، یک تندیس نیمتنه از استفان کولبرت را که روی یک چاپگر سه‌بعدی میکربات چاپ شده بود، با کمک یک بالون هواشناسی پر
میکربات چاپ شده بود، با کمک یک بالون هواشناسی پر از هلیوم به استراتوسفر فرستاد. نتفلیکس در سپتامبر ۲۰۱۴ مستند «چاپ افسانه» (Print the Legend) را که دربارهٔ تاریخچه میکربات بود، منتشر کرد. جنجال‌ها. به دلیل فاصله‌گیری از جامعه متن‌باز، خروج بنیانگذارانش، مشکلات قابلیت اطمینان مربوط به «اکسترودر هوشمند» آن و بندهای بحث‌برانگیز کاربری در سایت تینگیورس، چندین جنجال حول میکربات به وجود آمد. مشکلات «اکسترودر هوشمند». نسل پنجم چاپگرها به یک اکسترودر قابل تعویض مجهز بود که دارای قابلیت‌های خودتشخیصی محدودی بود.
بود که دارای قابلیت‌های خودتشخیصی محدودی بود. این فناوری در بازار جدید بود و قرار بود به نگهداری چاپگر کمک کند، اما مشکلات مربوط به طول عمر بسیار کوتاه اکسترودر شایع بود و نیاز به تعویض مکرر با هزینه‌ای بالا داشت. این موضوع منجر به یک دادخواهی class action (دعوای جمعی) شد که در نهایت رد شد. در نهایت، میکربات اکسترودر معیوب را با یک نسخه جدید جایگزین کرد. سخت‌افزار منبع بسته. در حدود سپتامبر ۲۰۱۲، شرکت اعلام کرد که برای مدل جدید رپلیکیتور ۲، «روش طراحی ماشین فیزیکی یا رابط کاربری گرافیکی (GUI) خود را به
فیزیکی یا رابط کاربری گرافیکی (GUI) خود را به اشتراک نخواهد گذاشت». این فاصله‌گیری از مدل سخت‌افزار متن‌باز قبلی، از سوی بخشی از جامعه مورد انتقاد قرار گرفت، از جمله زکری اسمیت، یکی از بنیانگذاران (که اکنون کارمند سابق است). چاپگرهای نسل پنجم (رپلیکیتور جدید، مینی و Z18) به‌طور قابل توجهی بسته‌تر از مدل‌های قبلی بودند. در سال ۲۰۱۴، این شرکت با انتقادات قابل توجهی روبرو شد هنگامی که برای طرح‌هایی درخواست ثبت اختراع ارائه داد که به ادعای برخی، توسط اعضای جامعه آن ابداع و در تینگیورس منتشر شده بودند، از جمله
آن ابداع و در تینگیورس منتشر شده بودند، از جمله اکسترودر آزادسازی سریع (quick release extruder). اعضای جامعه، میکربات را متهم کردند که ادعای مالکیت طرح‌های آنان را دارد، در حالی که این طرح‌ها با این پیشفرض که به صورت متن‌باز باقی خواهند ماند، ارائه شده بودند. بری پتیس، مدیرعامل وقت، با انتشار بیانیه‌ای این منتقدان را رد کرد و به اختراعات منحصر به فردی اشاره نمود که پیش از هرگونه طراحی ایجادشده توسط جامعه به ثبت رسیده بودند، و تأکید کرد که اختراع اکسترودر آزادسازی سریع در سال ۲۰۱۲ ثبت شده بود، در حالی که
آزادسازی سریع در سال ۲۰۱۲ ثبت شده بود، در حالی که طراحی متن‌باز آن برای اولین بار در سال ۲۰۱۳ در تینگیورس منتشر شده بود.
اوسمو یوسیلا (; – ) مورخ، کارشناس سیاسی، و استاد دانشگاه اهل فنلاند بود. وی همچنین برندهٔ نشان دوستی شده است.
یاکوب تنگستروم (; – ) مورخ اهل فنلاند بود. او اولین اسقف اعظم تورکو و فنلاند بود.
معاهده فردریکشمن یا معاهده هامینا، یک معاهده صلح بود که بین سوئد و امپراتوری روسیه در ۱۷ سپتامبر ۱۸۰۹ منعقد شد. این معاهده به جنگ فنلاند پایان داد و در شهر فنلاندی فردریکشمن (هامینا) امضا شد. روسیه توسط نیکولای رومیانتسف و دیوید آلوپایوس (سفیر روسیه در استکهلم) نمایندگی می‌شد، در حالی که سوئد توسط ژنرال پیاده نظام کورت فون استدینگک (سفیر سابق سوئد در سن پترزبورگ) و سرهنگ آندرس فردریک اسکیولدبراند نمایندگی می‌شد. در این معاهده، سوئد سرزمین‌های فنلاند را به روسیه واگذار کرد. شرایط. طبق این پیمان، سوئد
به روسیه واگذار کرد. شرایط. طبق این پیمان، سوئد بخش‌هایی از استان‌های لاپلند و وستربوتن (شرق رود تورنیو و رود منیون)، جزایر الند و تمام استان‌های شرق آن را واگذار کرد. سرزمین‌های واگذار شده، دوک‌نشین بزرگ فنلاند را تشکیل دادند که فتوحات روسیه در قرن هجدهم بر بخش‌هایی از کارلیا و ساوونیا (که بعداً "فنلاند قدیم" نامیده شد) نیز در سال ۱۸۱۲ به عنوان شهرستان ویبورگ به آن پیوست. همراه با مجلس ایالتی پوروو (۱۸۰۹) و سوگند فرمانروا، پیمان فردریکشمن سنگ بنای خودمختاری دوک‌نشین بزرگ، اداره و نهادهای خاص خود را تشکیل
دوک‌نشین بزرگ، اداره و نهادهای خاص خود را تشکیل می‌دهد و از این طریق آغازی برای توسعه‌ای است که منجر به احیای فرهنگ فنلاندی، برابری جایگاه زبان فنلاندی و در نهایت در سال ۱۹۱۷ به استقلال فنلاند می‌شود. اشاره‌ای به وعده امپراتور الکساندر برای حفظ قوانین و امتیازات قدیمی در فنلاند گنجانده شده بود، اما این پیمان از هرگونه تضمین رسمی در مورد وضعیت قانونی ساکنان فنلاند فراتر می‌رفت. روس‌ها امتناع کردند و سوئدی‌ها در موقعیتی نبودند که اصرار کنند. بندهای مشابه در معاهدات صلح رایج بودند، اما آنها نیز مرتباً دور زده
صلح رایج بودند، اما آنها نیز مرتباً دور زده می‌شدند. در دوره روسی‌سازی فنلاند، ۹۰ سال بعد، دولت روسیه استدلال کرد که این معاهده نقض نشده و از این رو هیچ طرف خارجی حق مداخله ندارد، و این مسئله صرفاً مربوط به امپراتور است که قول اولیه را داده بود. در طول مذاکرات، نمایندگان سوئد تلاش کردند تا از دست دادن جزایر الند، "پیش‌زمینه‌های استکهلم"، همانطور که ناپلئون بناپارت به درستی آنها را توصیف کرد، فرار کنند. جزایر الند از نظر فرهنگی، قومی و زبانی کاملاً سوئدی بودند، اما چنین حقایقی در آن زمان اهمیتی نداشتند. در
اما چنین حقایقی در آن زمان اهمیتی نداشتند. در طول قرن نوزدهم، همچنین معلوم شد که جزایر الند جزو منافع بریتانیا بودند، که پس از جنگ کریمه منجر به غیرنظامی‌سازی جزایر طبق کنوانسیون الند که در معاهده پاریس (۱۸۵۶) گنجانده شده بود، شد. در طول جنگ ائتلاف ششم، روسیه و سوئد اتحادی علیه فرانسه منعقد کردند (۵ آوریل ۱۸۱۲). آنها قصد داشتند در پومرانی سوئد که توسط فرانسوی‌ها تصرف شده بود، پیاده شوند. روسیه قول داد که دانمارک را برای واگذاری نروژ به سوئد تحت فشار قرار دهد. قرار بود بریتانیا نیز به این پیمان بپیوندد، اما
قرار بود بریتانیا نیز به این پیمان بپیوندد، اما این اتفاق هرگز نیفتاد. سایر برنامه‌ها به دلیل حمله ناپلئون به روسیه محقق نشدند.
نیکولای رومیانتسف (؛ ۱۷۵۴ – ۱۸۲۶) سیاستمدار اهل امپراتوری روسیه بود. او برندهٔ جوایزی چون لژیون دونور (صلیب بزرگ) و نشان سلطنتی سرافیم شده است.
دیوید آلوپایوس (; – ) دیپلمات اهل امپراتوری روسیه بود. او برندهٔ جایزه نشان عقاب سپید (لهستان) شده است.
کورت فون استدینگک (; – ) فرد نظامی اهل سوئد بود. او برندهٔ نشان سلطنتی سرافیم شده است.
آندرس فردریک اسکیولدبراند (; – ) مترجم، طراح، آهنگساز، و پرسنل نظامی اهل سوئد بود.
جان میشل (; – ) سیاستمدار اهل ایالات متحده آمریکا بود. او برندهٔ جایزه پرپل هارت و ستاره نقره‌ای شده است. او شصت و هفتمین دادستان کل ایالات متحده آمریکا بود که در دوران ریاست جمهوری ریچارد نیکسون خدمت کرد و رئیس ستادهای انتخاباتی ریاست جمهوری ۱۹۶۸ و ۱۹۷۲ نیکسون بود. پیش از آن، او وکیل صندوق اوراق قرضه شهرداری و یکی از همکاران نیکسون بود. او به دلیل مشارکت در رسوایی واترگیت محاکمه و محکوم شد.
جان دین (؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل ایالات متحده آمریکا است. این وکیل آمریکاییِ محروم از وکالت از ژوئیه ۱۹۷۰ تا آوریل ۱۹۷۳ به عنوان مشاور کاخ سفید رئیس جمهور ایالات متحده ریچارد نیکسون خدمت کرد. دین به خاطر نقشش در لاپوشانی رسوایی واترگیت و شهادت بعدی‌اش در کنگره به عنوان شاهد شناخته می‌شود. اعتراف او به یک تبه‌کاری (Felony) در ازای تبدیل شدن به یک شاهد کلیدی برای دادستانی، در نهایت منجر به کاهش حکم او شد که در فورت هولابرد در خارج از بالتیمور، مریلند، آن را گذراند. پس از اعتراف، او محروم از وکالت شد. اندکی پس
پس از اعتراف، او محروم از وکالت شد. اندکی پس از جلسات رسیدگی به واترگیت، دین در مورد تجربیات خود در مجموعه‌ای از کتاب‌ها نوشت و برای سخنرانی به ایالات متحده سفر کرد. او بعدها مفسر سیاست معاصر، نویسنده کتاب و ستون‌نویس FindLaw "ریت" شد. دین در ابتدا طرفدار محافظه‌کاری به سبک Goldwater بود، اما بعداً منتقد حزب جمهوری‌خواه شد. دین به ویژه از حمایت حزب از روسای جمهور جورج دبلیو بوش و دونالد ترامپ، و نومحافظه‌کاری، قدرت اجرایی قوی، نظارت گسترده و جنگ عراق انتقاد کرده است.
RLC یک مدار متشکل از یک مقاومت با مقاومت R، یک سلف با اندوکتانس L، و یک خازن با ظرفیت C را در نظر بگیرید که به صورت سری با جریان i(t) متصل شده و توسط یک منبع ولتاژ با ولتاژ vin(t) تغذیه میشود. افت ولتاژ در مدار برابر است با formula_1. به جای تحلیل یک جواب پیش‌نهادی برای این معادله (مشابه مثال جرم و فنر که پیشتر بررسی شد)، این بخش به تحلیل پاسخ فرکانسی این مدار می‌پردازد. با گرفتن تبدیل لاپلاس از معادله formula_2 formula_3 formula_4 که در آن I(s) تبدیل لاپلاس جریانi(t) و Vin(s) تبدیل لاپلاس ولتاژ ورودی و (s)
جریانi(t) و Vin(s) تبدیل لاپلاس ولتاژ ورودی و (s) یک پارامتر فرکانس مختلط در حوزه لاپلاس استتابع انتقال بین ولتاژ ورودی و ولتاژ خروجی H(s) است. این تابع انتقال دو قطب (ریشه‌های چندجمله‌ای) در مخرج تابع انتقال) در مکان زیر دارد: formula_5 و هیچ صفری (ریشه‌های چندجمله‌ای در صورت تابع انتقال) ندارد. علاوه بر این، برای ζ&lt;1 ، اندازهٔ این قطب‌ها برابر با فرکانس طبیعی ω0​ است و برای ζ&lt;1/2 (که شرط تشدید در مثال نوسانگر هارمونیک بود)، قطب‌ها به محور موهومی نزدیکتر هستند تا به محور حقیقی. با ارزیابی H(s) در
هستند تا به محور حقیقی. با ارزیابی H(s) در طول محور موهومی s=iω تابع انتقال پاسخ فرکانسی این مدار را توصیف می‌کند. به طور معادل، می‌توان پاسخ فرکانسی را با تابع انتقال H(s) رابطه بین ولتاژ ورودی و ولتاژ خروجی را توصیف می‌کند. این تابع انتقال دارای دو قطب (ریشه‌های چندجمله‌ای در مخرج تابع انتقال) در مکان زیر است: formula_6 فرکانس زاویه‌ای (rad/s) فرکانس طبیعی مدار به اوج می‌رسد. یک ولتاژ ورودی سینوسی در فرکانس ω منجر به یک ولتاژ خروجی در همان فرکانس می‌شود که به میزان G(ω) مقیاس شده و یک شیفت فاز به اندازه
به میزان G(ω) مقیاس شده و یک شیفت فاز به اندازه Φ(ω) دارد. بهره و فاز را می‌توان بر حسب فرکانس رویΦ(ω) یک نمودار بُد رسم کرد. برای ولتاژ خازن در مدار RLC، بهره تابع انتقالH(iω) برابر است با: formula_7 توجه کنید که شباهت بین این بهره و دامنه در معادله (3) چیست. بار دیگر، بهره در فرکانس تشدید ماکزیمم می‌شود: formula_8 در اینجا، تشدید از نظر فیزیکی متناظر است با داشتن دامنه‌ای نسبتاً بزرگ برای نوسانات حالت ماندگار ولتاژ دو سر خازن، در مقایسه با دامنه آن در سایر فرکانس‌های تحریک.
فخرالدین آلتای (; – ) ژنرال نیروی زمینی ترکیه و سیاست‌مدار ترک بود. نام خانوادگی او «آلتای» توسط مصطفی کمال آتاترک به او داده شد. تانک ترکی آلتای به افتخار او نامگذاری شده است. وی در جنگ‌های بالکان، جنگ جهانی اول و جنگ استقلال ترکیه حضور داشت. زندگی‌نامه. فخرالدین آلتای از سرهنگ دوم اسماعیل بیگ، پسر حاجی احمد افندی اهل ازمیر و هایریه خانم، دختر سرهنگ دوم ابراهیم بیگ، در اشکودر در ولایت اسکوتاری (آلبانی فعلی) متولد شد. پدرش با کسب شهرت در جنگ‌هایی که علیه مالسورها و مونته‌نگرویی‌ها در منطقه اشکودر انجام داد،
و مونته‌نگرویی‌ها در منطقه اشکودر انجام داد، از درجه سروانی در بدو ورود به درجه سرهنگ دومی رسید. او ریشه خود را به ازمیر می‌رساند و می‌گوید که جد بزرگش عمر آقا، پسر «اورلالی» بوده است و می‌گوید که والدینش در موناستیر ازدواج کرده‌اند. او در سال ۱۹۱۲ در استانبول با مونیمه خانم، دختر طاهر پاشا از خانواده بیبزیک از پودگوریتسا، ازدواج کرد. آنها ۶۲ سال با هم زندگی کردند و صاحب دو فرزند و دو نوه شدند. او از دانشکده نظامی عثمانی در استانبول فارغ‌التحصیل شد. هنگامی که جنگ جهانی اول آغاز شد، او رئیس ستاد سپاه سوم
که جنگ جهانی اول آغاز شد، او رئیس ستاد سپاه سوم بود. او هنگام خدمت در جبهه داردانل با مصطفی کمال، رئیس‌جمهور آینده ترکیه، آشنا شد. در سال ۱۹۱۵، او به عنوان معاون وزیر جنگ منصوب شد و در همان سال به درجه میرالی ارتقا یافت. اندکی پس از خدمت در جبهه رومانی، به عنوان فرمانده جبهه فلسطین اعزام شد. پس از شکست در فلسطین، ستاد سپاه دوازدهم به شهر قونیه منتقل شد و او تا پایان جنگ به عنوان فرمانده سپاه دوازدهم خدمت کرد. در طول جنگ استقلال ترکیه، آلتای به عنوان فرمانده سپاه پنجم سواره نظام خدمت کرد. شاید مشهورترین
سپاه پنجم سواره نظام خدمت کرد. شاید مشهورترین شاهکار او در دوران رهبری سپاه سواره نظام پنجم، نبرد معروف دوملوپینار باشد، جایی که سپاه سواره نظام پنجم در ابتدای نبرد از پشت خطوط یونانیان عبور کرد. سواره نظام او تدارکات و ارتباطات یونانیان را قطع کرد. آنها در میان نیروهای در حال عقب‌نشینی یونانی ویرانی به بار آوردند و همچنین ژنرال نیکولائوس تریکوپیس، فرمانده نیروهای یونانی در آناتولی را اسیر کردند. در حمله بزرگ اسمیرنا، سپاه سواره نظام پنجم یکی از پیشگامان تهاجمی ارتش ترکیه بود. طبق «تاریخچه باشگاه ورزشی
تهاجمی ارتش ترکیه بود. طبق «تاریخچه باشگاه ورزشی آلتای»، در سال ۱۹۶۶، هنگامی که فخرالدین آلتای از باشگاه ورزشی آلتای در ازمیر بازدید کرد، برای اردوغان توزگه توضیح داد که چگونه نام خانوادگی‌اش به او داده شده است. به گفته اردوغان توزگه، او یک خودنویس طلایی به فخرالدین آلتای هدیه داد و از او پرسید که چگونه آلتای را به عنوان نام خانوادگی خود انتخاب کرده است. فخرالدین آلتای پاسخ داد: «وقتی در سال‌های آتش‌بس به همراه قاضی مصطفی کمال پاشا از ازمیر بازدید کردیم، باشگاه آلتای در مقابل تیمی مختلط متشکل از پرسنل
باشگاه آلتای در مقابل تیمی مختلط متشکل از پرسنل نیروی دریایی سلطنتی فوتبال بازی کرد. ما با هم بازی را تماشا کردیم. باشگاه آلتای خیلی خوب بازی کرد و وقتی آنها در مقابل انگلیسی‌ها پیروز شدند، قاضی مصطفی کمال پاشا تحت تأثیر قرار گرفت، از او تجلیل کرد و قدردانی خود را ابراز داشت. پس از گذشت مدت‌ها، قاضی مصطفی کمال پاشا مرا برای حل اختلاف مرزی با ایران به تبریز فرستاد. در مدت اقامت من در تبریز، قانون نام خانوادگی در مجلس ملی کبیر تصویب شد و مجلس به اتفاق آرا نام آتاتورک را به قاضی مصطفی کمال پاشا داد. تمام کشور
آتاتورک را به قاضی مصطفی کمال پاشا داد. تمام کشور به خاطر نام خانوادگی جدیدش به او تبریک گفتند. من نیز تلگرافی فرستادم و جشن گرفتم.» پاسخ آتاتورک که روز بعد دریافت کرد، این بود: فخرالدین آلتای پاشای عزیز، من هم به شما تبریک می‌گویم و روزهای پرافتخاری را به عنوان آلتای برای شما آرزو می‌کنم. پس از آن، فخرالدین گفت: «وقتی تلگراف را دریافت کردم، چشمانم پر از اشک بود. آتاتورک به خاطر خاطره مسابقه فوتبال آلتای که با هم تماشا کرده بودیم و او تحت تأثیر قرار گرفته بود، مرا شایسته نام خانوادگی آلتای دانست.» در
بود، مرا شایسته نام خانوادگی آلتای دانست.» در سال‌های ۱۹۳۳ تا ۱۹۳۵، آلتای توسط افغانستان و ایران برای تعیین مرز میانی مشترکشان انتخاب شد. او در سال ۱۹۴۵ از ارتش بازنشسته شد. بین سال‌های ۱۹۴۶ تا ۱۹۵۰ به عنوان معاون حزب جمهوری‌خواه خلق از بوردور خدمت کرد. پس از سال ۱۹۴۶ از زندگی سیاسی بازنشسته شد. در اوایل دهه ۱۹۵۰، او یکی از نویسندگان مجله تاریخی «تاریخ دنیا» بود. او در سال ۱۹۷۴ در استانبول درگذشت.
لئونارد بودین (; – ) وکیل اهل ایالات متحده آمریکا بود. او یک وکیل و فعال چپ آمریکایی بود که نماینده دانیل السبرگ از اوراق پنتاگون مشهور و بنجامین اسپاک، نویسنده «مراقبت از نوزاد و کودک» بود که از مقاومت در برابر خدمت سربازی در طول جنگ ویتنام حمایت می‌کرد. دیگر مخالفان جنگ ویتنام که او نماینده آنها بود، جولیان باند، ویلیام اسلون کافین و فیلیپ بریگان بودند.
«اوراق پنتاگون» (Pentagon Papers) که رسماً با عنوان «گزارش دفتر وزیر دفاع ویتنام» (Report of the Office of the Secretary of Defense Vietnam Task Force) منتشر شده است، تاریخچه‌ای از وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا از دخالت سیاسی و نظامی ایالات متحده آمریکا در ویتنام از سال ۱۹۴۵ تا ۱۹۶۸ است. این اسناد که توسط دانیل السبرگ، که روی این مطالعه کار کرده بود، منتشر شده است، برای اولین بار در صفحه اول «نیویورک تایمز» در سال ۱۹۷۱ به اطلاع عموم رسید. مقاله‌ای در سال ۱۹۹۶ در «نیویورک تایمز» گفت که «اوراق پنتاگون» از
۱۹۹۶ در «نیویورک تایمز» گفت که «اوراق پنتاگون» از جمله موارد دیگر نشان داده است که دولت لیندون بی. جانسون «به طور سیستماتیک نه تنها به مردم، بلکه به کنگره نیز دروغ گفته است.» «اوراق پنتاگون» فاش کرد که ایالات متحده مخفیانه دامنه اقدامات خود را در جنگ ویتنام با حملات ساحلی به ویتنام شمالی و سپاه تفنگداران دریایی گسترش داده است - که هیچ یک از آنها در رسانه‌های جریان اصلی گزارش نشده است. السبرگ به دلیل افشای «اوراق پنتاگون»، در ابتدا به توطئه، جاسوسی و سرقت اموال دولتی متهم شد؛ اتهامات بعداً رد شدند، پس از
اموال دولتی متهم شد؛ اتهامات بعداً رد شدند، پس از آنکه دادستان‌هایی که در حال بررسی رسوایی واترگیت بودند، کشف کردند که اعضای کاخ سفید نیکسون به اصطلاح نشتی‌گیرهای کاخ سفید دستور داده‌اند تا در تلاش‌های غیرقانونی برای بی‌اعتبار کردن السبرگ شرکت کنند. در ژوئن ۲۰۱۱، اسنادی که «اوراق پنتاگون» را تشکیل می‌دادند، از طبقه‌بندی خارج و به‌طور عمومی منتشر شدند.
مارتا میشل (; – ) با نام کامل مارتا الیزابت بیل میچل همسر جان ان. میچل، دادستان کل ایالات متحده آمریکا در زمان ریاست جمهوری ریچارد نیکسون بود. اظهارات و مصاحبه‌های عمومی او در طول رسوایی واترگیت صریح و افشاگرانه بود.
علیرضا ملکی (زادهٔ ۲۱ دی ۱۳۷۷) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست مهاجم بازی می‌کند. او سابقهٔ بازی در تیم‌های پرسپولیس، ماشین‌سازی تبریز، سایپا و نساجی مازندران را دارد.
«اثر مارتا میشل» زمانی رخ می‌دهد که یک متخصص پزشکی، درک دقیق بیمار از وقایع واقعی را به عنوان توهم برچسب‌گذاری می‌کند و در نتیجه خطای پزشکی رخ می‌دهد. توضیحات. طبق گفته بل «و همکاران»، «گاهی گزارش‌های نامحتمل به اشتباه علائم بیماری روانی فرض می‌شوند (ماهر، ۱۹۹۸)»، به دلیل «شکست یا ناتوانی در تأیید اینکه آیا وقایع واقعاً رخ داده‌اند یا خیر، مهم نیست که چقدر از نظر شهودی برای پزشک پرمشغله نامحتمل به نظر برسند.» نمونه‌هایی از چنین موقعیت‌هایی عبارتند از: نویسندگان به نقل از روان‌درمانگر جوزف برک گزارش می‌دهند
به نقل از روان‌درمانگر جوزف برک گزارش می‌دهند که «حتی پارانوئیدها هم دشمن دارند.» هذیان‌ها «باورهای غیرطبیعی» هستند و ممکن است عجیب و غریب (که غیرممکن به نظر می‌رسند) یا غیرعجیب و غریب (ممکن، اما توسط پزشک بسیار بعید در نظر گرفته می‌شوند) باشند. باورهایی در مورد مسموم شدن، تحت تعقیب بودن، خیانت زناشویی یا توطئه در محل کار، نمونه‌هایی از باورهای غیرعجیب و غریب هستند که ممکن است هذیان تلقی شوند. هر بیماری می‌تواند توسط پزشکان، به ویژه بیمارانی که سابقه هذیان‌های پارانوئید دارند، اشتباه تشخیص داده شود. منشأ.
پارانوئید دارند، اشتباه تشخیص داده شود. منشأ. روانشناس برندان ماهر این اثر را به نام مارتا میشل نامگذاری کرد. میچل همسر جان میشل، دادستان کل ایالات متحده آمریکا در دولت نیکسون بود. هنگامی که او ادعا کرد که مقامات کاخ سفید درگیر فعالیت‌های غیرقانونی هستند، ادعاهای او به بیماری روانی نسبت داده شد. با این حال، در نهایت، حقایق رسوایی واترگیت او را تبرئه کرد و به او لقب "کاساندرای واترگیت" را داد. اگرچه گفته شده است که بسیاری از ادعاهای او هنوز اثبات نشده است، حتی برخی از ادعاهای افراطی او نیز تأیید شده‌اند. او
برخی از ادعاهای افراطی او نیز تأیید شده‌اند. او ادعا کرد که پس از احضار شوهرش به واشینگتن دی.سی.، در طول سفری به کالیفرنیا، به او مواد مخدر خورانده و او را تحت نظر داشته‌اند تا از ترک هتل یا تماس تلفنی با رسانه‌های خبری جلوگیری شود. جیمز مک‌کورد در سال ۱۹۷۵ تأیید کرد که داستان او درست است، همانطور که در «نیویورک تایمز» گزارش شده است. شواهد بیشتری که ادعاهای میچل را تأیید می‌کند، در یک مقاله خبری در سال ۲۰۱۷ در «نیوزویک» در مورد انتصاب استیون بی. کینگ، مأمور امنیتی که میشل را ربوده بود، به عنوان سفیر ایالات
امنیتی که میشل را ربوده بود، به عنوان سفیر ایالات متحده آمریکا در جمهوری چک منتشر شد. در سال ۲۰۲۲، نتفلیکس مستندی با عنوان «اثر مارتا میشل» منتشر کرد.
برندان ماهر (; – ) دانشمند در زمینه روان‌شناسی اهل بریتانیا بود.
ضبط‌های صوتی مکالمات بین رئیس جمهور ایالات متحده ریچارد نیکسون و مقامات دولت نیکسون، اعضای خانواده نیکسون و کارکنان کاخ سفید در طول رسوایی واترگیت در سال‌های ۱۹۷۳ و ۱۹۷۴ منتشر شد که منجر به استعفای نیکسون شد. در فوریه ۱۹۷۱، یک سیستم ضبط صدای فعال شونده و میکروفون‌های مخفی در دفتر بیضی، از جمله در میز ویلسون نیکسون، با استفاده از ضبط صوت‌های حلقه باز سونی TC-800B برای ضبط صدای منتقل شده و شنود نصب شد. این سیستم گسترش یافت و شامل اتاق‌های دیگری در کاخ سفید و کمپ دیوید نیز شد. این سیستم در ۱۸ ژوئیه ۱۹۷۳، دو
کمپ دیوید نیز شد. این سیستم در ۱۸ ژوئیه ۱۹۷۳، دو روز پس از آنکه در نتیجه جلسات استماع کمیته واترگیت سنای ایالات متحده عمومی شد، خاموش شد. نیکسون اولین رئیس جمهوری نبود که مکالمات کاخ سفید خود را ضبط می‌کرد؛ از سال ۱۹۴۰، از فرانکلین دلانو روزولت تا نیکسون، هر رئیس‌جمهور مقداری ضبط صدا انجام می‌داد. این سیستم در جریان شهادت تلویزیونی دستیار کاخ سفید الکساندر باترفیلد در برابر کمیته واترگیت سنای ایالات متحده در سال ۱۹۷۳ ذکر شد. امتناع نیکسون از اجابت احضاریه برای نوارها، مبنای ماده استیضاح علیه او بود و منجر
نوارها، مبنای ماده استیضاح علیه او بود و منجر به استعفای او در ۹ اوت ۱۹۷۴ شد. در ۱۹ اوت ۲۰۱۳، موزه و کتابخانه ریاست جمهوری ریچارد نیکسون و دفتر ملی بایگانی و مدارک آمریکا ۳۴۰ ساعت آخر نوارها را که دوره ۹ آوریل تا ۱۲ ژ&lt;ئیه ۱۹۷۳ را پوشش می‌دهد، منتشر کردند.