payamvha/North_RAG huggingface dataset:
فرودگاهی قدیمی و جدید منتقل می‌شوند. تدابیر شدید امنیتی در بیروت و اطراف آن اعمال می‌شود و برخی از جاده‌های اصلی احتمالاً بسته می‌شوند و محدودیت‌های ترافیکی اعمال می‌شود، همراه با استقرار شدید نیروهای امنیتی لبنان و عناصر حزب‌الله. کمیته عالی تشریفات تشکیل شد، متشکل از چندین کمیته فرعی که برای سازماندهی جنبه‌های مختلف این رویداد با شرکت بیش از ۲۰٬۰۰۰ نفر از تخصص‌های مختلف کار می‌کنند. کمیته‌ها در چندین سطح کار می‌کنند تا اطمینان حاصل کنند که مراسم خاکسپاری به شیوه ای منظم و ایمن انجام می‌شود. از جمله
به شیوه ای منظم و ایمن انجام می‌شود. از جمله کمیته‌های میدانی و رسانه‌ای، و سایرین مرتبط با حفاظت و روابط بین‌الملل. در عین حال، برنامه ویژه ای برای رسانه‌ها برای پوشش تمام رویدادهای همراه با تشییع جنازه، مانند پذیرایی از مهمانان و تدارک این مراسم برگزار می‌شود. کمیته رسانه ای رویداد برای سازماندهی پوشش رسانه ای بی‌سابقه تلاش می‌کند. شیخ ناصر اخضر، رئیس کمیته رسانه‌ای، گفت که پوشش رسانه‌ای مراسم تشییع جنازه بزرگ‌ترین در نوع خود در تاریخ لبنان بود، زیرا شامل نکات زیر است: مراسم تشییع در ورزشگاه کمیل شمعون
نکات زیر است: مراسم تشییع در ورزشگاه کمیل شمعون بیروت که گنجایش حدود ۵۰٬۰۰۰ نفر را دارد، آغاز می شد. برگزارکنندگان مراسم، هزاران صندلی اضافی در زمین ورزشگاه و تعداد بیشتری در خارج از آن نصب کرده بودند. عزاداران می‌توانستند مراسم را از روی یک صفحه نمایش بزرگ دنبال کنند. تصاویر بزرگ نصرالله روی دیوارها و پل‌های سراسر جنوب بیروت نصب شده بود. شرکت کنندگان. نواف سلام محمد حیدر، وزیر کار لبنان را به نمایندگی از خود در مراسم تشییع منصوب کرد. نبیه بری، رئیس مجلس لبنان به نمایندگی از جوزف عون حضور یافت. سایر
لبنان به نمایندگی از جوزف عون حضور یافت. سایر سیاستمداران برجسته لبنانی همچون سلیمان فرنجیه، امیل لحود و طلال ارسلان نیز در این مراسم شرکت کردند. هیئت‌های بزرگی از سایر گروه های محور مقاومت مانند حشد شعبی برای حضور در این مراسم وارد لبنان شدند. ایران تأیید کرده بود که در بالاترین سطوح با حضور مقامات ارشد ایرانی در مراسم تشییع جنازه شرکت خواهد کرد. در همین راستا محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس شورای اسلامی و سید عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران در تشییع شرکت کردند. موقعیت خطوط هوایی بین‌المللی. همزمان با
کردند. موقعیت خطوط هوایی بین‌المللی. همزمان با مراسم تشییع، ایرفرانس و امارات اعلام کردند که پروازهای خود به لبنان را در ۴ اسفند ۱۴۰۳ (۲۳ فوریه ۲۰۲۵) به دلیل اتفاقات مورد انتظار در آن روز لغو کردند.
رالی سوئد ۲۰۲۵ یک رویداد اتومبیل رانی برای خودروهای رالی بود که طی چهار روز از ۱۳ تا ۱۶ فوریه ۲۰۲۵ د کشور سوئد برگزار شد. این رویداد هفتاد و دومین دوره رالی سوئد و دومین دور از رالی قهرمانی جهان ۲۰۲۵، رالی قهرمانی جهان ۲ ۲۰۲۵ و رالی قهرمانی جهان ۳ ۲۰۲۵ بود. این رویداد همچنین اولین دور از مسابقات رالی قهرمانی نوجوانان جهان ۲۰۲۵ نیز بود. رویداد ۲۰۲۵ در اومئو در شهرستان وستربوتن برگزار شد که شامل هجده مرحله ویژه بود که مجموع مسافت رقابتی را پوشش می‌داد.
مژگان محمدحسینی معروف به مژگان حسینی (زاده ۲۵ دی ۱۳۷۰ در تهران) موسیقیدان، آهنگساز و نوازنده قانون اهل ایران است. او به عنوان تکنواز ساز قانون از سال ۱۳۹۵ تاکنون با ارکستر ملی ایران نیز همکاری دارد. زندگی هنری. مژگان حسینی در سن ۷ سالگی با تشویق مادرش، موسیقی را با نواختن تمبک آغاز کرد. در سال ۱۳۸۲ با ورود به هنرستان موسیقی نواختن قانون را نزد ملیحه سعیدی فرا گرفت و نوازندگی تمبک را زیر نظر محمد اسماعیلی ادامه داد. در سال ۱۳۸۹ در مقطع کارشناسی در رشته نوازندگی موسیقی ایرانی وارد دانشگاه هنر تهران شد و
موسیقی ایرانی وارد دانشگاه هنر تهران شد و نوازندگی ساز قانون را نزد پریچهر خواجه ادامه داد و در سال ۱۳۹۵ در مقطع کارشناسی ارشد این رشته را در همان دانشگاه ادامه داد و سرانجام با "ارائه پایان‌نامه تجزیه و تحلیل ده قطعه منتخب از مجموعه‌های ده قطعه برای تار اثر استاد حسین علیزاده و ترانویسی آنها برای ساز قانون" به راهنمایی استاد حسین علیزاده این مقطع را به پایان رسانید. در دوران تحصیل از آموزه‌های استادان: هومان اسعدی، امیر اسلامی، مینا افتاده، علی بهرامی‌فرد، مهربانو توفیق، اسماعیل تهرانی، سپنتا حامدی‌نژاد و
مهربانو توفیق، اسماعیل تهرانی، سپنتا حامدی‌نژاد و شریف لطفی بهره برد. پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه، از آموزه‌های اساتید ترک و عرب: گوکسل باکتاگیر، هاکان گنگور، عمر زیاد حکمت و فرات قدوری نیز بهره‌مند شد. فعالیت حرفه ای. از میان فعالیت‌های هنری او می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: نوازندگی قانون. هزار گیسو، خیام و میرزا عبدالله، دایکاتو، سربلندان، سرمست، از تهران تا استانبول، عشق است، شاهنامه، بار دگر، سوی بی سو، لوت، سیرواهی، اوهام، کمند عشق، اقوام همنوا، درنگ، مهر وطن، شیوا، بادر، ریرا، دور ولی نزدیک
پل نقاله () یا پل انتقال هوایی نوعی پل متحرک است که بخشی از جاده یا یک مسیر تردد را از روی رودخانه عبور می‌دهد. اتاقک حمل (گوندولا) از یک شاه‌تیر مرتفع توسط سیم یا یک قاب فلزی آویزان می‌شود. معمولاً از پل نقاله برای عبور از رودخانه‌های قابل کشتیرانی یا سایر مسیرهای آبی استفاده می‌شود که در آن قایق‌ها و کشتی‌ها تردد می‌کنند. پل نقاله نوعی کم‌کاربرد از پل است که تعداد بسیار اندکی از آنها ساخته شده است. امروزه فقط ۱۳ پل نقالهٔ موجود است که تنها ۸ مورد آن عملیاتی است. مثلا پل هوایی دلوث، مینه‌سوتا که نخستین پل
است. مثلا پل هوایی دلوث، مینه‌سوتا که نخستین پل نقاله ایالات متحده آمریکا است و در سال ۱۹۰۵ ساخته شد و امروزه دیگر استفاده نمی‌شود. ایدهٔ ساخت پل نقاله در سال ۱۸۷۳ توسط چارلز اسمیت (۱۸۴۴–۱۸۸۲)، مدیر یک تعمیرگاه موتور در هارتل‌پول انگلستان مطرح شد. او آن را «پل فرابر» نامید و ایده‌های خود را ناموفق به شوراهای شهر هارتل‌پول، میدلزبرو و گلاسگو ارائه کرد. نخستین پل نقاله «پل بیسکایا» بین لاس آرناس و پورتوگالته در اسپانیا است که در سال ۱۸۹۳ ساخته شد. طراحی این پل توسط آلبرتو پالاسیو الهام‌بخش دیگران برای ساخت
پل توسط آلبرتو پالاسیو الهام‌بخش دیگران برای ساخت سازه‌های مشابه شد. این ایده در مکان‌هایی به وجود آمد که اولا ساخت فرازهای ورودی طولانی که برای رسیدن به پایه‌های بلند لازم است، غیر عملی تلقی می‌شد یا در مکان‌هایی که فرابرها به راحتی قادر به عبور نبودند به‌وجود آمد. از آنجایی که پل‌های نقاله تنها می‌توانند وزن محدودی را حمل کنند، این ایده پس از ظهور خودرو چندان مورد استفاده قرار نگرفت. اولین پل ساخته شده در فرانسه، پلِ شهر روآن در سال ۱۸۹۸ بود که از رود سن عبور می‌کرد و توسط ارتش فرانسه تخریب شد تا سرعت
عبور می‌کرد و توسط ارتش فرانسه تخریب شد تا سرعت پیشروی نیروهای آلمانی در جنگ جهانی دوم را کاهش دهد. پل‌های نقاله در فرانسه محبوب بودند و در مجموع پنج پل نقاله در این کشور ساخته شد و یکی هم تا نیمه، تکمیل شد.
جسی جانسون (؛ زادهٔ ) بازیگر، خواننده و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا است. وی دانش‌آموختهٔ رشتهٔ نمایش از کالج اکسیدنتال است و از سال ۲۰۰۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "هاوایی فایو-زیرو"، "توئین پیکس"، "ان‌سی‌آی‌اس"، "آناتومی گری"، "خرس‌ها چه فایده‌ای دارند؟"، "درندگان" و "گریز از اسلحه" اشاره کرد.
درگیری لیبی ممکن است به موارد زیر اشاره داشته باشد:
جان برایت (؛ ۱۶ نوامبر ۱۸۱۱ – ۲۷ مارس ۱۸۸۹) سیاستمدار حزب لیبرال و حزب رادیکال اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او یکی از بزرگ‌ترین سخنوران نسل خود و مروج سیاست‌های تجارت آزاد بود. وی یک کوئیکر بود و بیشتر بخاطر مبارزاتش در زمینهٔ قوانین ذرت شناخته می‌شود. دانشگاه آکسفورد در سال ۱۸۸۶ به او دکترای افتخاری داد.
سیدا ()، (زبان سانسکریت: ""؛ "کمال شده") اصطلاحی است که در دین‌های هندی و فرهنگ بسیار به کار می‌رود. به معنای «متکامل» است. به استادان کمال یافته‌ای گفته می‌شود که به درجه بالایی از کمال عقل و همچنین موکشا (هندوئیسم) یا روشنیدگی (بودیسم) رسیده‌اند. در جین (دین) برای ارواح آزاد شده به کار می‌رود. «سیده» همچنین ممکن است به کسی اطلاق شود که به یک سیدهی توانایی‌های ماوراء الطبیعه دست یافته است. سیدها ممکن است به‌طور گسترده به siddhar nath، ریاضت طلبان، مرتاضها یا یوگی (هندوئیسم) اشاره داشته باشند زیرا همه آنها
یوگی (هندوئیسم) اشاره داشته باشند زیرا همه آنها سادهنا را تمرین می‌کنند.
آی‌آرای‌اس ۱۳۲۰۸–۶۰۲۰ () یک سحابی پیش‌سیاره‌ای در صورت فلکی قنطورس است. این سحابی‌ها از موادی تشکیل شده‌اند که توسط یک ستاره مرکزی برون‌ریخته می‌شوند. این سحابی نخستین بار در طی برنامهٔ ماهواره‌ای بررسی آسمان IRAS کشف و مشاهده شد. این یک پدیدهٔ نسبتاً کوتاه مدت است که به اخترشناسان فرصتی برای تماشای مراحل اولیهٔ تشکیل سحابی سیاره‌ای را می‌دهد، از این رو سحابی پیش سیاره‌ای یا فقط پیش سیاره‌ای نامیده می‌شود. ویژگی‌ها. "آی‌آرای‌اس ۱۳۲۰۸–۶۰۲۰" شکل دوقطبی بسیار واضحی دارد؛ با دو جریان بسیار مشابه مواد در جهت
واضحی دارد؛ با دو جریان بسیار مشابه مواد در جهت خلاف هم و یک حلقهٔ گردوغبار در اطراف ستاره. این پیش‌سیاره‌ای خود نمی‌درخشد، اما در عوض توسط نور ستارهٔ مرکزی روشن می‌شود. "آی‌آرای‌اس ۱۳۲۰۸–۶۰۲۰" در حال حاضر در مرحلهٔ سحابی سیاره‌ای نیست، و فرض می‌شود که در اوایل عمر خود است.
مارتا کارتر , یک استاد دانشگاه و نویسنده، دارای مدرک دکترا از دانشگاه کیس وسترن رزرو است. او در موزه هنر کلیولند و دانشگاه ویسکانسین-مدیسن تدریس و سرپرستی کرده است. او آثار فراوانی در زمینه هنر و باستان‌شناسی هند، ایران و آسیای مرکزی از زمان اسکندر مقدونی تا دوران اسلامی منتشر کرده است. از کتاب‌های منتشر شده می‌توان از "هنرهای شرق هلنیزه شده: فلزات گرانبها و گوهرهای دوران پیش از اسلام" در سال ۲۰۱۵ نام برد.
پوشیامیترا شونگا (; – ) بنیان‌گذار و اولین فرمانروای امپراتوری شونگا بود که برای جانشینی امپراتوری مائوریا تأسیس کرد. نام اصلی او Puṣpaka یا Puṣpamitra بود و سردرگمی بین Puṣyamitra و Puṣpamitra به دلیل خوانش اشتباه «p» و «y» در نسخه‌های خطی به وجود آمد. در هند فرقه خورشیدپرستی در میان جوامع حاکم، که بسیاری از آنها خود را با خدا مرتبط می‌دانستند، حمایت می‌شد. به عنوان مثال، پوشیامیترا، فرمانروای امپراتوری شونگا توسط بسیاری به عنوان خورشیدپرست پذیرفته شده است.
کاتالوگ جهانی عنکبوت‌ها (WSC) یک پایگاه داده آنلاین قابل جستجو است که به رده‌بندی عنکبوت‌ها اختصاص دارد. هدف این کاتالوگ فهرست کردن تمام خانواده‌ها، جنس‌ها و گونه‌های پذیرفته‌شده و همچنین فراهم آوردن دسترسی به تمامی منابع مرتبط با طبقه‌بندی عنکبوت‌ها است. این کاتالوگ ابتدا در سال ۲۰۰۰ به‌عنوان مجموعه‌ای از صفحات وب و توسط نورمن پلاتنیک از موزه تاریخ طبیعی آمریکا ایجاد شد. پس از بازنشستگی او در سال ۲۰۱۴، موزه تاریخ طبیعی برن در سوئیس مسئولیت ادامه‌ کاتالوگ را بر عهده گرفت و آن را به یک پایگاه داده رابطه‌ای
بر عهده گرفت و آن را به یک پایگاه داده رابطه‌ای تبدیل کرد.
بوجا (; – ) پادشاه، و شاعر بود. از سال ۱۰۱۰ تا زمان مرگش در سال ۱۰۵۵ پادشاه مالوا بود. بوجا تقریباً با همه همسایگان خود در تلاش برای گسترش پادشاهی خود با درجات مختلف موفقیت جنگید. در اوج خود، امپراتوری او از چیتورگره در شمال تا کونکان بالا در جنوب، و از رودخانه سابارماتی در غرب تا ودیشا در شرق گسترش یافت. بوجا به دلیل حمایت از علما به یکی از مشهورترین پادشاهان تاریخ هند تبدیل شد. پس از مرگش، او در افسانه‌های متعددی به‌عنوان یک پادشاه عادل محقق شد. مجموعه افسانه‌هایی که در اطراف او جمع شده‌اند با امپراتور
که در اطراف او جمع شده‌اند با امپراتور ویکرامادیتیا قابل مقایسه است.
تقویت (به انگلیسی Reinforcement) مفهومی در روان‌شناسی و علوم رفتاری است. منظور از تقویت رفتارها از طریق پس آیندهای مثبت و منفی به صورت مکرر است. تقویت' نشان می‌دهد که رفتارهایی که با پیامد مثبت همراه هستند تمایل بیشتری به تکرار شدن دارند. تقویت مثبت. تقویت مثبت، زمانی اتفاق می‌افتد که یک رویداد یا محرک دلپذیر به عنوان پیامد به یک رفتار ارایه شود. پس از آن احتمال اینکه این رفتار در موقعیت‌های مشابه روی دهد افزایش می‌یابد. تقویت منفی. تقویت منفی با ارایه یک محرک ناخوش آیند برای فرد گرایش او به انجام رفتار در
ناخوش آیند برای فرد گرایش او به انجام رفتار در شرایط مشابه را کاهش می‌دهد. به بیان دیگر، نرخ بروز رفتارهایی مانند اجتناب یا گریز از موقعیت‌های خاص یا محرک خاص را افزایش می‌دهد. تاریخچه. مفهوم رفتارگرایی در اوایل قرن بیستم میلادی توسط جی بی واتسون یکی از بنیان‌گذاران این مکتب فکری در سال ۱۹۱۳ در مقاله با عنوان «روان‌شناسی از دیدگاه رفتاری» آغاز گشت. او تأکید کرد که روان‌شناسی باید به مطالعهٔ رفتار قابل مشاهد تمرکز کند و از بررسی حالات درونی مانند احساسات و افکار خودداری کند. پس از واتسون بوریس فردریک اسکنیر
خودداری کند. پس از واتسون بوریس فردریک اسکنیر در ۱۹۳۰ و دههٔ چهل قرن بیستم، مفهوم بازتهمانی و کارکردهای آن به عنوان نیرویی مهم در شکل دهی به رفتار انسان در نظر گرفت.
ناگاس پادماواتی ()، این سلسله پس از افول شاهنشاهی کوشانی و قبل از ظهور امپراتوری گوپتا بر بخش‌هایی از شمال مرکزی هند در قرون سوم و چهارم حکومت می‌کرد. پایتخت آن در پادماواتی بود که با پاویای امروزی در مادیا پرادش شناخته می‌شود. مورخان مدرن آن را با خانواده‌ای می‌شناسند که در سوابق سلسله واکاتاکا «بهاراشیوا» (IAST: Bhāraśiva) نامیده می‌شود.
واسوکی ()، () پادشاه ناگاها در هندوئیسم است. او را به عنوان گوهری به نام «ناگامانی» (زیور مار) بر سر توصیف می‌کنند. فلسفه نامتناهی، یکی دیگر از پادشاهان ناگا و تختی که ویشنو روی آن قرار دارد، برادر بزرگتر اوست، و Manasa، ناگای دیگر، خواهر اوست. در شکل نگاری هندو او را عموماً در حال حلقه زدن به گردن شیوا نشان می‌دهند که گمان می‌رود او را برکت داده و به عنوان زیور پوشیده است.
ناگاراجا (), ( "", ) پادشاهی از نژادهای مختلف ناگا است، موجودی الهی یا نیمه‌انسان، نیمه خدایی دنیای زیر زمین (پاتلا)، و گه گاه می‌تواند شکل انسان به خود بگیرد. مناسک اختصاص داده شده به این موجودات ماوراء طبیعی حداقل دو هزار سال است که در سرتاسر جنوب آسیا برگزار می‌شود.
ایشتاران () خدای بین‌النهرینی بود که خدای حامی شهر در، دولت شهری واقع در شرق دجله، در مجاورت مرزهای عیلام، بود. مشخص است که او یک قاضی الهی بود، و به احتمال زیاد موقعیت بالایی در پانتئون بین‌النهرین داشت، اما بسیاری از جنبه‌های شخصیت او نامشخص است. او با مارها، به ویژه با خدای مار، نیرا، ارتباط داشت و ممکن است که او را به صورت نیمه یا کاملاً مارپیچ به تصویر کشیده باشند. او برای اولین بار در دوره دودمان نخستین در کتیبه‌های پادشاهی و نام‌های تئوفوری گواهی شده است. او در منابع مربوط به حکمرانی بسیاری از
شده است. او در منابع مربوط به حکمرانی بسیاری از سلسله‌های بعدی نیز آمده است. هنگامی که دِر پس از دوره اور سوم به استقلال رسید، حاکمان محلی نمایندگان ایشتاران در نظر گرفته شدند. در دوره‌های بعد، او موقعیت خود را در دِر حفظ کرد و بارها مجسمه‌اش توسط آشوری‌ها برای تأمین وفاداری مردم شهر منتقل شد. نام. نام ایشتاران در خط میخی می‌تواند به صورت dKA.DI or dMUŠ نوشته شده باشد. معمولاً فرض بر این است که نام ایشتاران از زبانی سامی سرچشمه گرفته است. گفته شده است که این نام از نظر ریشه‌شناختی با ایشتار مرتبط بوده است.
نام از نظر ریشه‌شناختی با ایشتار مرتبط بوده است. ایشتاران را می‌توان Anu Rabû یا AN.GAL نیز نامید، «آنوی بزرگ». در منابع عیلامی علائم AN.GAL در مقابل خدای ناپیریشا را نشان می‌دهند که در گذشته به اشتباه تصور می‌شد که همان خدای هومبان است. ووتر هنکلمن بر اساس این شباهت و همچنین قرابت مشترک آنها با مارها و این واقعیت که دِر در نزدیکی عیلام قرار داشت، ارتباط بین این دو خدایی را پیشنهاد می‌کند. شخصیت و شمایل‌نگاری. شخصیت ایشتاران بسیار کم شناخته شده است، با وجود آنکه «در پانتئون بین‌النهرین جایگاه بسیار بالایی
آنکه «در پانتئون بین‌النهرین جایگاه بسیار بالایی داشت». این موضوع مشخص است که در اصل او قاضی الهی دانسته می‌شد. بر اساس قرار گرفتن ایشتاران در مجاورت ارشکیگال در فهرست خدای "آن = آنوم"، احتمال داده شده است که او با دنیای زیرین مرتبط بوده باشد. به گفته ویلفرد جی. لمبرت، صورت ایشتاران را زیبا تلقی می‌کردند. مرثیه‌ای از او به عنوان «چشم روشن» یاد می‌کند. او همچنین با مارها در ارتباط بود. پرستش. ایشتاران خدای حامی دِر بود.
تیشپاک خدای بین‌النهرینی بود که با شهر باستانی اشنونا و حوزه نفوذ آن، واقع در منطقه رود دیاله عراق در ارتباط بود. او در درجه اول یک خدایی جنگ بود، اما او همچنین با مارها، از جمله موشوسو و باشمو افسانه‌ای، و با پادشاهی ارتباط داشت. تیشپاک نه اصلی سومری داشت و نه اکدی و جانشین خدای حامی اصلی اشنونا، نینازو شد. شمایل‌نگاری و شخصیت آنها مشابه بود، اگرچه در بیشتر منابع بین‌النهرین به طور رسمی یکسان تلقی نمی‌شدند. منشا. معمولاً فرض بر این است که در ابتدا خدایی حامی اشنونا نینازو بود که در معبد اسیکیل پرستش می‌شد.
اشنونا نینازو بود که در معبد اسیکیل پرستش می‌شد. از دوره سارگونی به بعد، تیشپاک در آن مکان با نینازو به رقابت پرداخت و سرانجام پس از فتح حمورابی، ذکر نام نینازو در اسناد آنجا متوقف شد. نینازو و تیشپاک در حالی که شخصیت مشابهی داشتند، به طور کامل با هم تلفیق نشدند و بر خلاف اینانا و ایشتار یا انکی و ائا در لیست‌های خدا از هم جدا نگه داشته شدند. به طور کلی محققان توافق دارند که تیشپاک نه منشأ سومری داشت و نه اکدی. فریتز هومل در سال ۱۹۰۴ پیشنهاد کرد که او همتای خدای آب‌وهوای هوریان تشوب است. این نظریه در ابتدا
خدای آب‌وهوای هوریان تشوب است. این نظریه در ابتدا توسط تورکیلد یاکوبسن نیز پشتیبانی شد، اگرچه او بعداً آن را رها کرد و پیشنهاد کرد که نام تیشپاک منشأ اکدی دارد، که اکنون غیرقابل قبول در نظر گرفته می‌شود. نظریه دوم یاکوبسن بر این فرض تکیه داشت که نام تیشپاک، که او استدلال می‌کرد به معنای «بارندگی زیاد» است، معنایی مشابه با ریشه‌شناسی‌ای دارد که او برای نام نینازو، «ارباب بارندگی زیاد» پیشنهاد کرد، که به گفته او نشانه‌ای است که او خدای باران‌های بهاری است. با این حال، اکنون توافق شده است که نام نینازو به
با این حال، اکنون توافق شده است که نام نینازو به معنای «ارباب شفادهنده» است و او را خدای جهان زیرین و گیاهان و گاهی یک جنگجوی الهی می‌دانند، نه خدایی آب‌وهوا. عیلام نیز به عنوان منشا تیشپاک مطرح شده است. نویسندگان مدرنی که از این دیدگاه حمایت می‌کنند عبارتند از مارتن استول، که احتمال می‌دهد نام تیشپاک منشأ عیلامی داشته باشد، مانفرد کربرنیک، که نام پسرش نانشک را نیز به عنوان عیلامی طبقه‌بندی می‌کند، و ایرنه سیبینگ-پلنتهولت. در سال ۱۹۶۵ دیتز اتو ادزارد هر دو نظریه را با هم ترکیب و استدلال کرد که تیشپاک یک
نظریه را با هم ترکیب و استدلال کرد که تیشپاک یک شکل عیلامی از تشوب است. فرانس ویگرمن پیشنهاد می‌کند که تیشپاک یکی از خداییان بود که او آن‌ها را «خدایان مار فرادجله‌ای» توصیف می‌کند،، گروهی که او فرض می‌کند که در مرز بین فرهنگ سومری-اکدی و عیلامی ایجاد شده‌اند و او همچنین خدایانی مانند نینازو، نینگیشزیدا، ایشتاران ( خدای حامی دیر) و اینشوشیناک عیلامی (خدای حامی شوش) را نیز در این گروه قرار می‌دهد. در فهرست خدای "آن = آنوم" همه آنها به ترتیب، به دنبال ارشکیگال ظاهر می‌شوند، که به گفته ویگرمن نشان می‌دهد که
ظاهر می‌شوند، که به گفته ویگرمن نشان می‌دهد که آنها به عنوان خدایان جهان زیرین در نظر گرفته می‌شدند. شخصیت و شمایل‌نگاری. نام تیشپاک به صورت لوگوگرافی با علامت، نشان داده می‌شد که می‌تواند خداییان دیگری را نیز نشان دهد، برای مثال اینشوشیناک. روی مُهرهای استوانه‌ای تیشپاک می‌توانست سوار بر موشوسو نشان داده شود. اشاره‌هایی به بازنمایی‌های بصری او «پا بر اژدها» نیز از متن‌های بین‌النهرینی شناخته شده است. علاوه بر این، در حالی که بین‌النهرینی‌ها عموماً خدایان را کاملاً انسان‌انگاری‌شده تصور می‌کردند، گاهی او
را کاملاً انسان‌انگاری‌شده تصور می‌کردند، گاهی او را به رنگ سبز توصیف می‌کردند که احتمالاً نشان می‌داد که او دارای پوستی مارمانند است. یک خدای مقیاس‌دار روی مهرهای اشنونا وجود دارد، اما به گفته فرانس ویگرمن او بیشتر ممکن است نینازو باشد تا تیشپاک. همانطور که تئودور جی لوئیس اشاره کرده است، آثار هنری از اشنونا، که احتمالا تیشپاک و هیولاهای مرتبط با او را به تصویر می‌کشد، اغلب حتی در نشریات حرفه‌ای به اشتباه به عنوان کنعانی برچسب‌گذاری می‌شود و «هر گونه اشاره‌ای به تیشپاک کنار گذاشته می‌شود». ارتباط با سایر
به تیشپاک کنار گذاشته می‌شود». ارتباط با سایر خداییان. همسر تیشپاک الهه کولا بود، که با عنوان «ملکه اشنونا» شناخته می‌شد. در حالی که لقب تیشپاک، «مباشر دریا» عموماً به عنوان نشانه این در نظر گرفته می‌شود که او دشمن یک هیولای دریایی، همانطور که در اسطوره لابو توصیف شده است، ویلفرد جی. لمبرت پیشنهاد می‌کند که در عوض ممکن است یک نمونه نادر از تیامات در خارج از "انوما الیش" باشد، نه اینکه اشاره‌ای به دریای عادی (نه انسان‌انگاری‌شده) باشد. یک فهرست خدای نو بابلی تیشپاک را با مردوک شناسایی می‌کند و از او به
تیشپاک را با مردوک شناسایی می‌کند و از او به عنوان «مردوک دسته سربازان» یاد می‌کند. فرانس ویگرمن استدلال می‌کند که ارتباط موشوسو با مردوک پس از فتح اشنونا توسط حمورابی آغاز شد و نشان می‌دهد که این نتیجه تأثیر تصویر تیشپاک بر تصویر مردوک بوده است. متن‌هایی که تیشپاک را با خدای دیگری که عمدتاً از پانتئون رسمی بابل شناخته می‌شود، نابو، برابر می‌کند، نیز شناخته شده است. در حالی که بیشتر منابع بین‌النهرینی نینازو و تیشپاک را همتای هم نمی‌دانند، و آنها به طور جداگانه در سرآغاز قانون حمورابی آمده‌اند، کتیبه‌ای
در سرآغاز قانون حمورابی آمده‌اند، کتیبه‌ای دوزبانه از دوره سلطنت شولگیِ اور، تیشپاک را در نسخه اکدی و نینازو را در نسخه سومری به عنوان خدایی فهرست می‌کند که در اسیکیل پرستش می‌شود. ویلفرد جی. لمبرت علاوه بر این پیشنهاد کرد که تیشپاک را می‌توان به‌عنوان یک خدای مرتبط با نینورتا درک کرد، بر اساس ارتباط او با نینازو، که ویژگی‌های مشترک زیادی با آخری داشت. به طور مشابه، اندرو آر. جورج استدلال می‌کند که قرار گرفتن تیشپاک در اصطلاحا "فهرست معبد شرعی" ممکن است نشان دهد که او یکی از خداییان بود که می‌توانست با
نشان دهد که او یکی از خداییان بود که می‌توانست با نینورتا، همانگونه که لوگال-مارادا، زابابا یا اوراش، تلفیق شود. به گفته مارتن استول، هم طبقه‌بندی تیشپاک به‌عنوان شخصیتی نینورتا-مانند («Ninurta-Gestalt») و هم برابری مستقیم بین این دو خدا (تیشپاک که به‌عنوان Ninurta ša ramkūti توصیف می‌شود) هر کدام در یک سند واحد تأیید شده است. در فهرست خدای سه زبانه اوگاریتی، تیشپاک با میلکونی، یک خدای هوری-هیتی شناسایی می‌شود که نامش ترکیبی از نام الهی اوگاریتی میلکو با پسوند هوری -nni بود. ستون اوگاریتی همان فهرست (سطر
هوری -nni بود. ستون اوگاریتی همان فهرست (سطر ۲۷) او را به عنوان ga-ša-ru توصیف می‌کند (اوگاریتی: «قادر»؛ به صورت gṯr در خط الفبا نوشته می‌شود)، لقبی که در این مورد به عنوان یک نام الهی تلقی می‌شود که در همان متن به دو خدایی بین‌النهرینی دیگر که نام آنها حفظ نشده است، اطلاق می شود. آرون توگندهفت، به دنبال پیشنهادهای بازسازی قبلی، نتیجه می‌گیرد که می‌توان آنها را به طور آزمایشی به عنوان نینگیرسو (سطر ۴۳) و مساگونو (سطر ۴۵)، یک خدای جنگجوی کوچک از اوروک که احتمالاً با نرگال یا نینورتا مرتبط است، شناسایی کرد.
با نرگال یا نینورتا مرتبط است، شناسایی کرد. خواندن نام او همچنان مورد مناقشه است، و پیشنهادات دیگر عبارتند از Mes-sanga-unug، Messagunug، Pisangunuk و Pisansagunuga. معاد‌لسازی چند خدای بین‌النهرینی با یک خدای اوگاریتی و هوری در فهرست‌های چندزبانه به خوبی گواهی شده است و نتیجه آن تلقی می‌شود که کاتبان باید با تعداد کمتری از خدایان موجود در این پانتئون‌ها در مقایسه با خدایان برشمرده شده در فهرست خدای بین‌النهرین سروکار داشته باشند. گفته شده است که در اوگاریت gašaru ممکن است به اجداد افسانه‌ای خانواده سلطنتی
gašaru ممکن است به اجداد افسانه‌ای خانواده سلطنتی یا به خدای زیرزمینی اشاره داشته باشد. همچنین به عنوان لقب الهه آنات گواهی شده است. کلمه هم‌خانواده اکدی، gašru، در امار به عنوان نام یک خدایی نیز گواهی شده است. در بین النهرین، خدای Gashru معمولاً با Lugal-irra یا ارا مرتبط بود. اسناد نو بابلی که احتمالاً در آرشیو ایانا از اوروک منشا گرفته‌اند نشان می‌دهد که او با نام خودش در نزدیکی اوپیس پرستش می‌شده است. واژه gašru و مشتقات آن نیز به عنوان لقب یا بخشی از القاب خداییان گواهی شده است، به عنوان مثال اداد،
القاب خداییان گواهی شده است، به عنوان مثال اداد، دوموزی، ایشتار و نینورتا (اولین بار در زمان سلطنت تیگلات پیلسر اول گواهی شد). پرستش. تیشپاک در اصل به عنوان خدای حامی اشنونا (تل ازمار) پرستش می‌شد، نخستین بار در دوره سارگونی ظاهر شد. اساطیر. یکی از الواحِ کتابخانه آشوربانی‌پال، پیروزی تیشپاک بر هیولایی به نام لابو را روایت می‌کند که به‌ وسیله دریا ساخته شده، اما انلیل آن را طراحی کرده است، ظاهراً به عنوان مجازاتی مشابه طوفان در افسانه آترا-هاسیس عمل می‌کند. فرانس ویگرمن استدلال می‌کند که این روایت
می‌کند. فرانس ویگرمن استدلال می‌کند که این روایت شباهت‌های زیادی را با اسطوره آنزو و انوما الیش نشان می‌دهد. همان‌طور که ویلفرد جی. لمبرت اشاره کرد، مشابه‌ترین تصنیف، اسطوره‌ای است که ظاهراً نرگال را به عنوان قهرمان انتخاب می‌کند و در آن او از طرف انلیل با یک هیولای دریایی روبرو می‌شود. فرانس ویگرمن پیشنهاد می‌کند که اسطوره لابو به عنوان توضیحی برای ارتباط تیشپاک با موجودات مارمانند همچون موشوسو و به عنوان توجیهی برای نصب او به عنوان خدای حامی اشنونا عمل می‌‌کرد. لمبرت نظریات ویگرمن در مورد اسطوره را به
می‌‌کرد. لمبرت نظریات ویگرمن در مورد اسطوره را به دلیل وضعیت ضعیف حفظِ تنها منبع آن که تفسیر کامل آن را غیرممکن می‌کند، حدس و گمان می‌داند.
مجله انجمن سلطنتی آسیایی (انگلیسی: Journal of the Royal Asiatic Society)، یک مجله دانشگاهی است که مقالاتی در زمینه تاریخ، باستان‌شناسی، ادبیات، زبان، دین و هنر آسیای جنوبی، خاورمیانه (همراه با شمال آفریقا و اتیوپی)، آسیای مرکزی، آسیای شرقی و آسیای جنوب شرقی منتشر می‌کند. از سال 1834 توسط انجمن سلطنتی آسیایی بریتانیا و ایرلند منتشر شده است. سردبیر فعلی داود علی است.
مسابقات باشگاهی کارائیب ۲۰۱۹ دومین دوره مسابقات باشگاهی کارائیب شناخته بود، رقابت‌های سالانه بین‌المللی فوتبال باشگاهی در منطقه کارائیب، بین باشگاه‌هایی که اتحادیه‌های فوتبال آن‌ها وابسته به اتحادیه فوتبال کارائیب (سی‌اف‌یو)، یک کنفدراسیون فرعی کونکاکاف، برگزار می‌شود. این مسابقات بین ۵ تا ۱۵ آوریل ۲۰۱۹ در کوراسائو برگزار شد. قهرمان مسابقات باشگاهی کارائیب، تا زمانی که معیارهای مجوز باشگاه منطقه‌ای کونکاکاف را برآورده کنند، با تیم چهارم جام باشگاه‌های کارائیب ۲۰۱۹ در یک مسابقه پلی آف بازی خواهند کرد تا
۲۰۱۹ در یک مسابقه پلی آف بازی خواهند کرد تا سهمیه نهایی کارائیب در لیگ کونکاکاف ۲۰۱۹ مشخص شود. رابین‌هود موفق شد تا فرانسیسکین، مدافع عنوان قهرمانی مسابقات را شکست داده و اولین عنوان خود را در این مسابقات کسب کند. این تیم همچنین در مسابقه پلی آف، ریل هوپ را شکست داد تا به لیگ کونکاکاف صعود کند. تیم‌ها. در میان ۳۱ انجمن عضو سی‌اف‌یو، ۲۷ مورد از آنها به عنوان لیگ‌های غیرحرفه‌ای طبقه بندی شدند و هر کدام ممکن است یک تیم را وارد مسابقات باشگاهی کارائیب کنند. در مجموع ۱۳ تیم (از ۱۳ انجمن) وارد مسابقات باشگاهی
مجموع ۱۳ تیم (از ۱۳ انجمن) وارد مسابقات باشگاهی کارائیب ۲۰۱۹ شدند. مرحله گروهی. قرعه کشی مرحله گروهی در ۱۱ ژانویه ۲۰۱۹ در مقر کونکاکاف در میامی، ایالات متحده برگزار شد. ۱۳ تیم در یک گروه چهار تیمی و سه گروه سه تیمی قرار گرفتند. تیم میزبان، یونگ هلند، به جایگاه A1 اختصاص یافت، در حالی که ۱۲ تیم باقی مانده بدون هیچ رده بندی به سایر موقعیت‌های گروه کشیده شدند. گروه A. &lt;/onlyinclude&gt; گروه B. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt; گروه C. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt; گروه D.