payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مجمع ملی کاتالان (به انگلیسی: مجلس ملی کاتالان، ANC با مخفف کاتالانی آن) سازمانی است که به دنبال استقلال سیاسی کاتالونیا از اسپانیا است . این سازمان همچنین استقلال سایر مناطق کاتالان زبان را که در مجموع به عنوان کشورهای کاتالان ( "Països Catalans" ) شناخته می‌شوند، ترویج می‌دهد. تاریخچه. منشأ این سازمان، کنفرانس ملی ایالت کاتالونیا (Conferència Nacional per l'Estat Propi) بود که در 30 آوریل 2011 در بارسلونا برگزار شد و 1500 نفر در آن شرکت کردند. [ "نیازمند منبع" ] یک شورای دائمی و دبیرخانه موقت در این
منبع" ] یک شورای دائمی و دبیرخانه موقت در این کنفرانس انتخاب شدند. ثبت رسمی به عنوان یک انجمن مدنی در 10 مارس 2012 در پالائو سنت جوردی در بارسلونا برگزار شد . که در آن اساسنامه، کارهای داخلی و نقشه راه استقلال تصویب شد. در آوریل 2012، کارمه فورکادل به عنوان رئیس ANC، کارلس کاستلانوس به عنوان معاون رئیس جمهور، لورنس سوتورس به عنوان خزانه دار و جوردی مارتینز به عنوان دبیر انتخاب شدند. در 8 ژوئن 2013، ANC انتخاباتی برگزار کرد که در آن کارمه فورکادل مجدداً به عنوان رئیس جمهور انتخاب شد. Jaume Marfany به عنوان
رئیس جمهور انتخاب شد. Jaume Marfany به عنوان معاون رئیس جمهور انتخاب شد و جایگزین کارلس کاستلونس شد. جوردی مارتینز به عنوان منشی باقی ماند و اوریول سالاس جایگزین یورنچ سوتوررس به عنوان خزانه دار شد. در می 2015، جوردی سانچز ای پیکانیول جایگزین کارمه فورکادل به عنوان رئیس ANC شد. کمپین‌ها و فعالیت‌ها. شعب منطقه‌ای کنگره ملی کاتالونیا (ANC) به صورت دوره‌ای مجموعه‌ای از رویدادها را در مناطق مربوطه خود در رابطه با استقلال کاتالونیا و در راستای آماده‌سازی برای همه‌پرسی استقلال کاتالونیا در سال ۲۰۱۴ برگزار
همه‌پرسی استقلال کاتالونیا در سال ۲۰۱۴ برگزار می‌کنند . ۲۰۱۲. در پایان ژوئن ۲۰۱۲، به اصطلاح «راهپیمایی به سوی استقلال» در سو ولا (لیدا) آغاز شد. پس از یک سری رویدادهای جشن، نمادین و اعتراضی، این راهپیمایی در ۱۱ سپتامبر با یک راهپیمایی عظیم به سمت بارسلونا، با شعار «کاتالونیا، کشوری جدید در اروپا» به اوج خود رسید. این یک روز تاریخی برای اردوگاه جدایی‌طلبان بود، هم از نظر تعداد شرکت‌کنندگان و هم از نظر لحن کاملاً طرفدار استقلال راهپیمایی، که پیش از این هرگز در چنین رویداد پرمخاطبی دیده نشده بود (تخمین جمعیت
چنین رویداد پرمخاطبی دیده نشده بود (تخمین جمعیت بسیار متغیر است، از 600000 نفر به نقل از برخی رسانه‌ها، آمارگرانی مانند لورنس بدیلا از دانشگاه خودمختار بارسلونا یا هیئت نمایندگی دولت اسپانیا در کاتالونیا تا 1.5 میلیون نفر طبق منابع عمومی کاتالان مانند پلیس شهری بارسلونا یا وزارت کشور کاتالونیا، با حداکثر تخمین حدود 2 میلیون نفر طبق گفته برگزارکنندگان) دو روز پس از تظاهرات، رئیس کنگره ملی آفریقا، کارمه فورکادل، و چهار عضو دیگر هیئت مدیره این گروه رسماً در کاخ دولت کاتالونیا توسط رئیس جمهور وقت ، آرتور ماس،
دولت کاتالونیا توسط رئیس جمهور وقت ، آرتور ماس، مورد استقبال قرار گرفتند . در طول جلسه، آنها به او پیشنهاد کردند که انتخابات پارلمانی کاتالونیا را برای استقلال برگزار کند و خواستار همه‌پرسی در سال ۲۰۱۴ شود. [ "نیازمند منبع" ] در نتیجه این تظاهرات، ماس خواستار انتخابات زودهنگام پارلمان کاتالونیا در ۲۵ نوامبر ۲۰۱۲ شد و در سخنرانی خود در جلسه افتتاحیه مباحث سیاست عمومی روشن کرد که متقاعد شده است پارلمانی که از انتخابات جدید بیرون می‌آید، ماموریت خود را اعمال حق تعیین سرنوشت کاتالونیا قرار خواهد داد. ۲۰۱۳. در
تعیین سرنوشت کاتالونیا قرار خواهد داد. ۲۰۱۳. در آغاز سال ۲۰۱۳، حزب کنگره ملی آفریقا (ANC) یک کمپین حاکمیت مالی را آغاز کرد تا شهروندان عادی، مشاغل و مؤسسات محلی بتوانند مالیات خود را به صورت دسته جمعی به سازمان مالیات کاتالونیا پرداخت کنند. از ماه مه تا ژوئیه ۲۰۱۳، آنها یک کمپین جمع‌آوری کمک‌های مالی در totSuma سازماندهی کردند تا از همه طرف‌های ذینفع حمایت کنند. در ۱ ژوئن ۲۰۱۳، کنگره ملی آفریقا کمپین «امضای رأی برای استقلال» را آغاز کرد که در آن، از طریق حق دادخواست ، دادخواست‌هایی جمع‌آوری شد تا از
حق دادخواست ، دادخواست‌هایی جمع‌آوری شد تا از پارلمان کاتالونیا خواسته شود تمام مسیرهای ممکن برای تسهیل برگزاری همه‌پرسی برای خودمختاری کاتالونیا قبل از ۳۱ مه ۲۰۱۴ را بررسی کند و در صورتی که این تلاش شکست خورد، نمایندگان منتخب مردم کاتالونیا به طور یکجانبه استقلال کاتالونیا را اعلام کنند. مجلس ملی کاتالونیا و سازمان فرهنگی اومنیوم در تاریخ ۲۹ ژوئن ۲۰۱۳ کنسرتی با عنوان « کنسرت برای آزادی » را در نیوکمپ برگزار کردند تا حمایت گسترده از استقلال را نشان دهند. حدود ۹۰،۰۰۰ نفر در این کنسرت شرکت کردند. [ "نیازمند
۹۰،۰۰۰ نفر در این کنسرت شرکت کردند. [ "نیازمند منبع" ] مجلس کاتالان همچنین یک زنجیره انسانی به طول حدود ۴۰۰ کیلومتر، معروف به « راه کاتالان» ، در روز ملی کاتالونیا (۱۱ سپتامبر) در مسیر قدیمی «ویا آگوستا» از لا جونکرا (در شمال کاتالونیا) تا آلکانار (در جنوب) ترتیب داد. این زنجیره از « راه بالتیک » الهام گرفته شده بود که توسط جنبش‌های سیاسی بالتیک که به دنبال استقلال از اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۸۹ بودند، سازماندهی شده بود و سه کشور بالتیک یعنی استونی شوروی ، لتونی شوروی و لیتوانی شوروی را در بر می‌گرفت .
، لتونی شوروی و لیتوانی شوروی را در بر می‌گرفت . بین ۱.۶ تا ۲ میلیون شهروند در طول این ۴۰۰ کیلومتر دست در دست هم دادند. [ "نیازمند منبع" ] پس از تظاهرات، آرتور ماس، رئیس جمهور وقت کاتالان، خانم فورکادل را در کاخ دولت به حضور پذیرفت و متعهد شد که به خواست مردم گوش فرا دهد و مشورتی در مورد آینده منطقه ترتیب دهد. ۲۰۱۴. در 29 مه 2014، کنگره ملی آفریقا به همراه دیگر انجمن‌ها، در "El Born" ، کمپین "El País que Volem" (کشوری که می‌خواهیم) را ارائه کردند، یک فرآیند مشارکتی آزاد برای شهروندان که هدف آن جمع‌آوری
مشارکتی آزاد برای شهروندان که هدف آن جمع‌آوری پیشنهادات آنها در مورد چگونگی کاتالونیا در زمان تبدیل شدن به یک کشور مستقل است. [ "نیازمند توضیح" ] مجمع کاتالان و موسسه فرهنگی اومنیوم، تظاهرات روز ملی کاتالان در بارسلونا در سال ۲۰۱۴ را سازماندهی کردند. این تظاهرات، پرچم بزرگ کاتالان را در امتداد ۱۱ کیلومتر بین خیابان گران ویا د لس کورتس کاتالان و خیابان دیاگونال به اهتزاز درآورد و یک "V" بزرگ به معنای "اراده" (voluntat) و همچنین رأی دادن و پیروزی تشکیل داد. طبق گفته پلیس، ۱.۸ میلیون نفر و طبق گفته سازمان‌ها
گفته پلیس، ۱.۸ میلیون نفر و طبق گفته سازمان‌ها ۲.۵ میلیون نفر خواستار برگزاری همه‌پرسی در ۹ نوامبر ۲۰۱۴ بودند. در 14 سپتامبر، مجلس کاتالونیا نزدیک به 750،000 امضا که در کمپین «برای استقلال رأی دهید» جمع‌آوری شده بود را به رئیس پارلمان، نوریا دِ گیسپرت، تحویل داد تا از دولت کاتالونیا بخواهد در صورت عدم برگزاری انتخابات 9 نوامبر، استقلال را اعلام کند. ۲۰۲۳. نکته قابل توجه، رأی ممتنع در کاتالونیا در طول انتخابات عمومی اسپانیا در سال 2023 بود ؛ با 34.58٪، این بالاترین میزان در بین تمام جوامع خودمختار و
این بالاترین میزان در بین تمام جوامع خودمختار و بالاترین میزان ثبت شده در آنجا از سال 2011 بود. ANC به عنوان سازمان اکثریت طرفدار استقلال کاتالونیا، خودداری از رأی دادن را به عنوان نوعی اعتراض ترویج کرد که سایر نهادها و سازمان‌ها نیز به آن پیوستند. اندکی پس از آن، ANC خود را از فراخوان برای رأی ممتنع گسترده جنبش طرفدار استقلال جدا کرد. تا حدودی به دلیل کمپینی به رهبری ANC که رأی دهندگان طرفدار استقلال کاتالونیا را به تحریم انتخابات تشویق می‌کرد ، احزاب طرفدار استقلال 46٪ از آرای کسب شده در انتخابات قبلی را
استقلال 46٪ از آرای کسب شده در انتخابات قبلی را از دست دادند که با از دست دادن 9 کرسی و خروج از کنگره توسط ضد سرمایه داری کاندیدای اتحاد مردمی محقق شد . امور مالی. بودجه سال 2015 کمی بیش از 5 میلیون یورو بود که 3.4 میلیون آن به کمپین‌های تبلیغاتی مختلف اختصاص داده شد. پس از کشف 1.5 میلیون یورو درآمد غیرمستند، در سال 2015، ANC با مقامات مالیاتی به توافق رسید تا 172000 یورو مالیات بر ارزش افزوده معوق به علاوه 44000 یورو جریمه مالیاتی بپردازد. در یک گزارش جداگانه، در نوامبر 2015، ANC مسئول استفاده غیرمجاز و
در نوامبر 2015، ANC مسئول استفاده غیرمجاز و عدم نگهداری صحیح از داده‌های شخصی برای فعالیت‌هایش شناخته شد که منجر به تحریم 240000 یورویی توسط آژانس اسپانیایی مسئول حفاظت از داده‌ها شد .
منطقه نمونه گردشگری گمیشان یک منطقه گردشگری در شهرستان گمیشان در استان گلستان واقع شده است. جاذبه ها. موزه مردم شناسی گمیشان در ساختمان تاریخی معروف به خانه گوكلانی كه قدمت آن به دوره پهلوی اول می رسد، در میانه بافت سنتی و زیبای شهر نگاه هر بیننده ای را به خود جلب می نماید. این موزه به معرفی مشاغل بومی و سنتی قوم تركمن، آداب و رسوم محلی و صنایع دستی آنان می پردازد و در سال 1389راه اندازی شده است. اغلب مردم ساكن در شهرستان گمیشان تركمن بوده و دارای هنرهای سنتی، صنایع دستی، آداب و رسوم، آئین ها و مشاغل بومی
صنایع دستی، آداب و رسوم، آئین ها و مشاغل بومی ویژه ای هستند كه حفظ و معرفی آنها علاوه بر توسعه فرهنگی منطقه و حفظ اصالت آن سبب جذب بیشتر گردشگر خواهد بود. بخش بافندگی تولید صنایع دستی قوم تركمن بیشتر شامل قالی، نمد و گلیم بوده و سوزندوزی، ساخت زیورآلات سنتی و حصیر بافی از دیگر فعالیت ها است. گِل فشان قارن یارق پدیده ای طبیعی پیر و فرسوده بوده كه از دهانه آن گِل همراه با گاز خارج می شود، این گل فشان به صورت تپه ای مخروطی است كه تاثیر فرسایش در آن كاملا مشهود بوده و قطر دهانه آن را 700 متر ثبت كرده اند. قارن
بوده و قطر دهانه آن را 700 متر ثبت كرده اند. قارن یارق یك كلمه تركمنی بوده به معنی شكم پاره و یا جایی كه شكم زمین شكافته و پاره شده است. تپه های اطراف این گل فشان در فصل بهار از انواع گل و گیاه پوشیده می شود و در شمال آن قسمتی از دیوار اسكندر (دیوار دفاعی شهر جرجان قدیم )قرار دارد و برخی اهالی محلی گمیشان بیشتر روزهای تعطیل را در آنجا می گذرانند. تالاب گمیشان با بیست هزار هكتار وسعت یكی از چند تالاب بین المللی استان گلستان بوده كه هر ساله میزبان هزاران پرنده مهاجر است كه زمستان خود را در این تالاب سپری می
مهاجر است كه زمستان خود را در این تالاب سپری می كنند. این پرندگان با سرد شدن هوا در روسیه به این منطقه سفر می كنند و بسیاری از آنان از گونه های حفاظت شده و نادر هستند، فلامینگو، عقاب شاهی، بالابان، قو، حواصیل، پرلا، سار، مرغابی سر حنایی، مرغابی سر سبز، گیلانشاه خال دار، كوكر، آبچلیك، خوتكا، كاكایی، لك لك، پلیكان، سلیم طلایی، چكاوك، غاز خاكستری، پرستوی دریایی از آن جمله می باشند. ساحل چارقلی ساحل روستای چارقلی در پنج کیلومتری جنوب غربی شهر گمیش تپه واقع شده و تنها ساحل ماسه‌ای گلستان محسوب می‌شود موقعیت
و تنها ساحل ماسه‌ای گلستان محسوب می‌شود موقعیت جغرافیایی. شهرستان گمیشان از شمال به كشور تركمنستان، از جنوب به بندر تركمن، از شرق به شهرستان آق قلا و از غرب به كناره شرقی دریای خزر محدود می شود. براساس تقسیمات اداری و كشوری این شهرستان از دو بخش مركزی و گل دشت و دو شهر گمیشان و سیمین شهر به همراه 4 دهستان و 30 روستا تشكیل شده است. از نظر ناهمواری ها این شهرستان به صورت جلگه ای می باشد، این ناحیه ارتفاع كمتر از 100 متری را شامل می شود و از نظر اقلیمی در تابستان آب و هوای گرم و مرطوب و در فصل سرد دارای آب و
آب و هوای گرم و مرطوب و در فصل سرد دارای آب و هوای سرد و مطبوع است. گمیشان 69 هزار نفر جمعیت و 1285كیلومتر مربع وسعت داشته و بیشتر ساكنان آن را هموطنان تركمن تشكیل می دهند.
بیاجیو آبراته (; – ) ژنرال بازنشسته نیروی زمینی ایتالیا است که در فاصله سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳ به‌عنوان بیست و ششمین رئیس ستاد کل نیروهای مسلح ایتالیا فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. بیاجیو آبراته در سال ۱۹۴۹ در سنت آلبانو استورا زاده شد. وی در آکادمی نظامی مودنا پذیرفته شد و در سال ۱۹۷۴ با رتبه تننته فارغ‌التحصیل شد. از سال ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۹، او سمت‌های فرمانده دسته و گروهان را در گردان‌های مختلف پیاده‌نظام کوهستانی بر عهده داشت، از سال ۱۹۷۹ در مرکز تشکیلات آلپینی در آئوستا مشغول به کار بود. از سال ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۰، وی به
مشغول به کار بود. از سال ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۰، وی به عنوان فرمانده ستاد فعالیت می‌کرد و از سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۲، فرمانده گردان پیاده‌نظام آلپاین باسانو در اینیچن بود. پس از انجام سایر وظایف ستادی، او از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۰، فرماندهی تیپ آلپاین تاوریننسه را بر عهده داشت و از ژوئیه تا نوامبر ۲۰۰۰، فرمانده نیروی کوزوو (تیپ چندملیتی غرب در کوزوو) بود. از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۷، او ریاست ستاد وزیر دفاع ایتالیا را بر عهده داشت و تحت نظر ۳ وزیر مختلف خدمت می‌کرد. در سال ۲۰۰۷ او به عنوان رئیس آژانس تدارکات دفاعی ایتالیا منصوب شد و تا
رئیس آژانس تدارکات دفاعی ایتالیا منصوب شد و تا سال ۲۰۱۰ در این جایگاه فعالیت کرد. در سال ۲۰۱۰، رئیس جمهور ایتالیا، جورجیو ناپولیتانو، پس از توصیه شورای وزیران، آبراته را به عنوان رئیس ستاد دفاع ایتالیا منصوب کرد و تا سال ۲۰۱۳ نیز به‌عنوان ارشدترین ژنرال نیروهای مسلح ایتالیا فعالیت کرد.
آشپزی پولیایی () بیش از هر چیز با اهمیت دادن به مواد اولیه، چه از زمین و چه از دریا، و همچنین با این واقعیت که تمام مواد طوری طراحی شده‌اند که طعم‌های اصلی محصولات استفاده شده را تقویت کنند و تغییر ندهند، شناخته می‌شود. بنابراین، این آشپزی دارای تنوع زیادی از سبزیجات فصلی، حبوبات و غذاهای دریایی است. علاوه بر این، حتی اگر برخی غذاهای مشترک وجود داشته باشند، دستورهای غذایی از استان به استان و گاهی از شهر به شهر متفاوت است: برای مثال، دستورهای معمولی استان تارانتو، استان بریندیزی و شهر بزرگ باری که در کنار
استان بریندیزی و شهر بزرگ باری که در کنار دریا قرار دارند، با دستورهایی که در استان فوجا، که کوهستانی‌تر است، و استان لچه که داخلی‌تر است، متفاوت هستند. در این آشپزی، دستورهای زیادی وجود دارد که یک ویژگی خاص آن را از دیگر آشپزی‌ها متمایز می‌کند و آن ارائه غذاهای متفاوت متناسب با فصل‌های مختلف است، به طوری که در فصل‌های ملایم‌تر، یعنی بهار و تابستان، سبزیجات، ماهی و غذاهای دریایی ترجیح داده می‌شوند، در حالی که در دیگر فصل‌ها حبوبات غالب هستند و همچنین پاستای خانگی با انواع سس‌ها، به تنهایی یا همراه با
خانگی با انواع سس‌ها، به تنهایی یا همراه با سبزیجات یا ماهی، سرو می‌شود. بررسی اجمالی. پولیا (ایتالیا) تولیدکننده بزرگ مواد غذایی است؛ تولیدات عمده شامل گندم، گوجه‌فرنگی، کدو سبز، بروکلی، فلفل دلمه‌ای، سیب‌زمینی، اسفناج، بادمجان، گل کلم، رازیانه، کاسنی فرنگی، نخود، عدس، لوبیا و پنیر (مانند و معروف بوراتا) می‌باشد. پولیا همچنین بزرگ‌ترین تولیدکننده روغن زیتون در ایتالیا است. دریا ماهی و غذاهای دریایی فراوانی ارائه می‌دهد که به‌طور گسترده در آشپزی منطقه‌ای استفاده می‌شوند، به ویژه صدف و میگو.
آشپزی لیگوریایی () شامل غذاهایی از سنت آشپزی لیگوریا، منطقه‌ای در شمال غرب ایتالیا است که از مواد اولیه محلی (مانند سبزی برگی، مخلوطی از سبزیجات وحشی) و همچنین واردات از مناطق دیگری که لیگوری‌ها در طول قرن‌ها با آن‌ها تجارت داشته‌اند (مانند پکورینو ساردینی، یکی از مواد تشکیل‌دهنده پستو) استفاده می‌کند. بررسی اجمالی. لیگوریا به خاطر سبزیجات و سبزیجات معطر (و همچنین غذاهای دریایی) در آشپزی خود شناخته شده است. پای‌های اومامی محبوب هستند و سبزیجات و کنگر فرنگیها را همراه با پنیر، دلمه شیر و تخم‌مرغ ترکیب
را همراه با پنیر، دلمه شیر و تخم‌مرغ ترکیب می‌کنند. پیاز و روغن زیتون به کار می‌روند. به دلیل کمبود زمین مناسب برای گندم، لیگوری‌ها از نخود در و استفاده می‌کنند. فاریناتا معمولاً ساده سرو می‌شود یا با پیاز، کنگر فرنگی، سوسیس، پنیر یا آنچوی جوان تزئین می‌شود. فاریناتا معمولاً در فر چوبی پخته می‌شود، مشابه پیتزاهای جنوبی. علاوه بر این، ماهی تازه در آشپزی لیگوریا نقش مهمی دارد. (کدوی نمکی) به عنوان منبع پروتئین در مناطق ساحلی استفاده می‌شود و به‌طور سنتی به شکل سوپ آماده می‌شود. ناحیه‌های کوهستانی از شاه‌بلوط
سوپ آماده می‌شود. ناحیه‌های کوهستانی از شاه‌بلوط به عنوان منبع کربوهیدرات استفاده می‌کنند. پاستاهای لیگوری شامل است، معمولاً با طرح‌های سنتی از دره پولچورا؛ ، راویولی مثلثی شکل پر شده با سبزیجات؛ ، رشته‌های پاستا با مقدار کمی تخم‌مرغ که با سس کنگر فرنگی یا پستو سرو می‌شوند؛ ، تهیه شده از آرد گندم کامل و برش خورده به نوارهای بلند و با پستو سرو می‌شود؛ لوبیا و سیب‌زمینی پخته؛ و تروفیه، نوعی نودل لیگوری از آرد گندم و سیب‌زمینی آب‌پز، که به شکل مارپیچ ساخته شده و اغلب با پستو مخلوط می‌شود. بسیاری از لیگوری‌ها
و اغلب با پستو مخلوط می‌شود. بسیاری از لیگوری‌ها در اواخر قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ به آرژانتین مهاجرت کردند و بر آشپزی آن کشور تأثیر گذاشتند (که در غیر این صورت توسط گوشت و لبنیات غالب بود که منطقه باریک لیگوریا اجازه نمی‌داد). پستو، سسی از ریحان و سایر سبزیجات، منحصر به لیگوریا است و در میان پاستاهای لیگوری جایگاه ویژه‌ای دارد.
آشپزی لمباردی () شامل سنت‌ها و شیوه‌های آشپزی منطقه ایتالیایی لمباردی است. رویدادهای تاریخی استان‌های آن و تنوع سرزمین‌هایش منجر به ایجاد یک سنت آشپزی متنوع شده‌اند. پیش‌غذاها در آشپزی لمباردی از ریزوتو تا سوپ‌ها و پاستای شکم‌پر (با آبگوشت یا بدون آن) متغیر است و انتخاب گسترده‌ای از غذاهای اصلی گوشت یا ماهی، به دلیل وجود دریاچه‌ها و رودخانه‌های لمباردی، ارائه می‌شود. ویژگی‌های مشترک آشپزی استان‌های مختلف لمباردی شامل: برتری استفاده از برنج و پاستای شکم‌پر نسبت به پاستای خشک، استفاده از کره و روغن زیتون برای
به پاستای خشک، استفاده از کره و روغن زیتون برای آشپزی، طولانی بودن زمان پخت، همچنین استفاده گسترده از گوشت خوک، شیر و محصولات لبنی، غذاهای مبتنی بر تخم‌مرغ و مصرف پولنتا است که در تمام شمال ایتالیا رایج است. بررسی اجمالی. به دلیل رویدادهای تاریخی مختلف استان‌ها و تنوع سرزمین، آشپزی لمباردی دارای سنت آشپزی بسیار متنوعی است. پیش‌غذاها شامل ریزوتو، سوپ‌ها و پاستای شکم‌پر، با آبگوشت یا بدون آن است. غذاهای اصلی ارائه‌دهنده انتخاب متنوعی از غذاهای گوشت و ماهی هستند که سنت دریاچه‌ها و رودخانه‌های لمباردی را منعکس
که سنت دریاچه‌ها و رودخانه‌های لمباردی را منعکس می‌کنند. به‌طور کلی، آشپزی استان‌های مختلف لمباردی با ویژگی‌های زیر قابل جمع‌بندی است: برتری برنج و پاستای شکم‌پر نسبت به پاستای خشک، استفاده از کره به جای روغن زیتون برای پخت، طولانی بودن زمان پخت، استفاده گسترده از گوشت خوک، شیر و مشتقات آن، غذاهای مبتنی بر تخم‌مرغ و مصرف پولنتا که در تمام شمال ایتالیا رایج است. غذاهای برنجی در این منطقه بسیار محبوب هستند و اغلب در سوپ‌ها و همچنین ریزوتو دیده می‌شوند. شناخته‌شده‌ترین نوع آن است که با زعفران طعم‌دار می‌شود.
نوع آن است که با زعفران طعم‌دار می‌شود. به دلیل رنگ زرد مشخصه، اغلب به آن گفته می‌شود. این غذا گاهی با اوسوبوکو (ساق گوساله بریده‌شده که با سبزیجات، شراب سفید و آبگوشت پخته می‌شود) سرو می‌گردد. سایر غذاهای محلی شامل (یک کتلت سرخ‌شده گوشت گوساله شبیه شنیتسل وینی، اما با استخوان)، (غذای معمول زمستان با کلم و گوشت خوک)، (چاشنی غنی از میوه‌های شیرین و شربت با طعم خردل)، برسائولا والتِلینا (گوشت گاو نمک‌سود و خشک‌شده)، (پاستای نواری صاف با ۸۰٪ آرد گندم سیاه و ۲۰٪ آرد گندم، پخته شده با سبزیجات، سیب‌زمینی خردشده
آرد گندم، پخته شده با سبزیجات، سیب‌زمینی خردشده و پنیر والتِلینا کازرا)، (نوعی راویولی با پرکردنی خورش پاوه)، (نوعی پاستای شکم‌پر، معمولاً با کره آب‌شده و مریم‌گلی تزئین می‌شود، مخصوص برگامو) و (نوعی راویولی با پرکردنی کدو تنبل، معمولاً با کره آب‌شده و مریم‌گلی یا گوجه تزئین می‌شود). در کل منطقه اینسبریا، رایج است که از آلتو میلانزه می‌آید و شامل غذای گوشت نرم و نازک پخته‌شده در شراب و رازیانه است و به‌طور تاریخی با استفاده از باقی‌مانده گوشت تهیه می‌شد. پنیرهای محلی شامل گرانا پادانو، گورگونزولا، , و
پنیرهای محلی شامل گرانا پادانو، گورگونزولا، , و تالیجیو هستند (دره پو امکان دامداری فشرده را فراهم می‌کند). پولنتا در سراسر منطقه رایج است. دسرهای محلی شامل پانِتّونه معروف (نان شیرین نرم با کشمش و میوه آب‌نباتی) است. تاریخچه. آشپزی لمباردی ریشه‌های تاریخی کهنی دارد که به سکونت سلت‌ها در دره پو بازمی‌گردد. قدیمی‌ترین غذای لمباردی "cuz" است که منشأ آن سلتیک دارد: یک غذای اصلی بر پایه گوشت گوسفند که در وال کامونیکا رایج است. بعدها، شیوه‌ها و روش‌های آشپزی لومباردی تحت تأثیر حکومت‌هایی قرار گرفت که در طول
لومباردی تحت تأثیر حکومت‌هایی قرار گرفت که در طول قرن‌ها یکی پس از دیگری روی کار آمدند: از روم باستان تا دوک‌نشین میلان و دوک‌نشین مانتوا، یعنی اتریشی‌ها، اسپانیایی‌ها و فرانسوی‌ها، همچنین سلطه جمهوری ونیز در مناطق برگامو و برشا. میلان میزبان قدیمی‌ترین رستوران ایتالیا و دومین رستوران قدیمی اروپا، آنتیکا تراتوریا باگوتو است که حداقل از سال ۱۲۸۴ میلادی فعالیت می‌کند.
زمین‌شناسی ایتالیا () شامل رشته‌کوه‌هایی همچون آلپ و کوهستان آپنینی است که بر اثر بالاآمدگی سنگ‌های آذرین و به‌ویژه سنگ‌های رسوبی دریایی شکل گرفته‌اند؛ سنگ‌هایی که همگی از دوران پالئوزوئیک به بعد پدید آمده‌اند. چند آتشفشان فعال در بخش جزیره‌ای ایتالیا قرار دارند. تاریخچهٔ زمین‌شناسی، لایه‌های رسوبی و حرکت‌ها و ساختارهای پوستهٔ زمین. پالئوزوئیک (۵۴۱ تا ۲۵۱ میلیون سال پیش). قدیمی‌ترین سنگ‌های ایتالیا احتمالاً شامل پوستهٔ اقیانوسی فرورفته در جریان کوه‌زایی کالدونین و گرانیت‌های اردویسین با قدمتی حدود ۴۴۰
کالدونین و گرانیت‌های اردویسین با قدمتی حدود ۴۴۰ میلیون سال هستند. تنها ذرات معدنی بسیار سخت یافت‌شده (مانند زیرکن) در آلپ به دوران پرکامبرین بازمی‌گردند. این گرانیت‌ها در نزدیکی ونیز یافت شده‌اند، در چاه آگیب آسونتا، و طی کوه‌زایی هرسینی تغییر شکل یافته و به گنیس تبدیل شده‌اند. به‌طور کلی، سنگ‌های پالئوزوئیک ایتالیا معمولاً نشانه‌هایی از کوه‌زایی واریسکی را در آلپ، ساردینیا، آلپ‌های آپوآنی در توسکانی و کوه‌های پلوریتانی در سیسیل و کالابریا نشان می‌دهند. کوه‌زایی هرسینی یک کمربند رانشی وسیع ایجاد کرد،
کوه‌زایی هرسینی یک کمربند رانشی وسیع ایجاد کرد، ضخامت پوسته زمین را افزایش داد و باعث متامورفیسم چندفازی شد که سنگ‌هایی مانند گنیس، فیلیت و آمفیبولیت را شکل داد. گونه‌های متامورفیکی از فشار بالا مانند کیانیت تا فشار پایین مانند آندالوزیت متغیر هستند.
آشپزی آبروتزویی () متنوع و ترکیبی از سنت‌های دامداری، کوهستانی و ساحلی است. مواد اصلی در آشپزی آبروتسو شامل نان، پاستا، گوشت، ماهی، پنیر و شراب است. انزوای منطقه که قرن‌ها ادامه داشته، استقلال سنت آشپزی آن را از مناطق مجاور حفظ کرده است. این آشپزی محلی در یک نظرسنجی در سال ۲۰۱۳ در میان گردشگران خارجی بسیار مورد توجه قرار گرفت. بررسی اجمالی. پاستا، گوشت و سبزیجات محور آشپزی آبروتسو هستند. فلفل تند (ایتالیایی: ) از ویژگی‌های آشپزی آبروتسو است و به نام () شناخته می‌شود. به دلیل تاریخ طولانی چوپانی در آبروتسو،
می‌شود. به دلیل تاریخ طولانی چوپانی در آبروتسو، غذاهای بره رایج هستند و گوشت بره اغلب با پاستا سرو می‌شود. قارچ‌ها (معمولاً وحشی)، رزماری و سیر نیز در آشپزی آبروتسو به‌طور گسترده استفاده می‌شوند. محبوب‌ترین محصول منطقه، روغن زیتون بکر تولید شده در مزارع تپه‌ای است که با نشان‌های جغرافیایی و خوراک‌های سنتی در اتحادیه اروپا مشخص شده و یکی از بهترین‌ها در کشور محسوب می‌شود. شراب‌های معروفی مانند مونته‌پولچیانو DOCG و Trebbiano d'Abruzzo DOC از بهترین‌های جهان به‌شمار می‌روند. در سال ۲۰۱۲، یک بطری Trebbiano
به‌شمار می‌روند. در سال ۲۰۱۲، یک بطری Trebbiano d'Abruzzo Colline Teramane در رتبه اول ۵۰ شراب برتر ایتالیا قرار گرفت. نوشیدنی محلی قوی (۷۲٪ الکل) و تند است. نوشیدنی دیگری نیز وجود دارد: ، تقطیر نرم ریشه‌های گل‌سپاسی. معروف‌ترین غذای آبروتسو است؛ تکه‌های کوچک گوشت بره عقیم شده که روی سیخ چوبی قرار گرفته و روی زغال پخته می‌شوند. () ابزار رشته‌ای ظریفی است که خمیر پاستا از آن عبور داده می‌شود تا برش بخورد. در استان تیرامو، غذاهای محلی معروف شامل سوپ (با حبوبات، سبزیجات و گوشت خوک)، (ورقه‌های پاستا پر شده با
سبزیجات و گوشت خوک)، (ورقه‌های پاستا پر شده با گوشت، سبزیجات یا برنج) و (روده بره پر شده با سیر، مرزنگوش، کاهو و ادویه‌های مختلف) هستند. محبوبیت زعفران، که در استان لاکویلا کشت می‌شود، در سال‌های اخیر کاهش یافته است. غذاهای دریایی نیز بخش مهمی از آشپزی آبروتسو را تشکیل می‌دهند، با محصولاتی مانند , , , ، صدف‌های کلاسیک پخته شده با جعفری، پیاز، برگ بو، شراب سفید و روغن زیتون، که با سس زعفران لاکویلا مزه‌دار می‌شوند، و , ماهی‌های معمولی دریاچه‌ای هستند.
آشپزی توسکانی () شامل سنت‌های آشپزی توسکانی در ایتالیا است که به خاطر سادگی و تمرکز بر مواد اولیه تازه و باکیفیت مانند روغن زیتون، حبوبات و گوشت مشهور است. این آشپزی ریشه در دارد و بر استفاده از مواد فصلی و طعم‌های ساده به جای سس‌ها و ادویه‌های پیچیده تأکید دارد. توسکانی همچنین خانه برخی از مشهورترین شراب‌های جهان مانند کیانتی، برونلو دی مونتالچینو و وینو نوبیله دی مونته‌پولچیانو است. نان نقش بسیار مهمی در آشپزی توسکانی دارد. یکی از خصوصیات آشپزی توسکانی، نان سفید ساده و بدون نمک است که همراه با تمامی غذاها
سفید ساده و بدون نمک است که همراه با تمامی غذاها سرو می‌شود. این نان منشأ خود را به قرن شانزدهم بازمی‌گرداند، زمانی که مالیات سنگینی بر نمک وضع شده بود. نمای کلی. سادگی محور اصلی آشپزی توسکانی است. حبوبات، نان، پنیر، سبزیجات، قارچ و میوه تازه استفاده می‌شوند. نمونه خوبی از غذای معمول توسکانی، است، یک سوپ معروف که نامش به معنای «بازجوشانده شده» است. مانند اکثر غذاهای توسکانی، این سوپ ریشه دهقانی دارد. در اصل با گرم کردن مجدد (یعنی بازجوشاندن) سوپ مینسترونه یا سبزیجات باقی‌مانده از روز قبل تهیه می‌شد.
یا سبزیجات باقی‌مانده از روز قبل تهیه می‌شد. نسخه‌های زیادی وجود دارد، اما مواد اصلی همیشه شامل نان باقی‌مانده، لوبیا کانلی و سبزیجات ارزان قیمت مانند هویج، کلم، لوبیا، برگ چغندر، کالو نرو (کلم توسکانی)، پیاز و روغن زیتون هستند. یک نوع پاستای منطقه‌ای توسکانی به نام شبیه اسپاگتی ضخیم و زبر است و اغلب با دست رول می‌شود. قارچ ترافل سفید از سان مینیاتو در ماه‌های اکتبر و نوامبر دیده می‌شود. گوشت گاو باکیفیت، که برای استیک فیورنتینا سنتی استفاده می‌شود، از نژاد گاو کیانینا در دره کیانا و مارمانا از مارمما تهیه
گاو کیانینا در دره کیانا و مارمانا از مارمما تهیه می‌شود. گوشت خوک نیز تولید می‌شود. این منطقه همچنین به شکارگاه غنی خود معروف است، به ویژه گراز وحشی، خرگوش اروپایی، گوزن‌های زرد، شوکا و قرقاول (سرده)) که اغلب برای تهیه غذاهای پاپاردله استفاده می‌شوند. یا «گوشت خوک مست»، یکی دیگر از غذاهای منطقه‌ای است که در آن گوشت خوک در شراب کیانتی پخته می‌شود و اغلب با کلم توسکانی همراه است. نوعی از چربی گوشت خوک است که به صورت برش‌های نازک یا خمیر سرو می‌شود؛ یکی از انواع مشهور آن است. دسرهای منطقه‌ای شامل
یکی از انواع مشهور آن است. دسرهای منطقه‌ای شامل (بیسکویت‌های بادامی بیضی‌شکل)، (کیک آرد شاه‌بلوط)، (نان شیرین حاوی کشمش و رزماری)، (تهیه شده با عسل، میوه و مغزها)، (بیسکویت‌هایی با پایه بادام همراه شکر، عسل و سفیده تخم‌مرغ)، (گالت تهیه شده با آرد شاه‌بلوط) و (شیرینی تهیه شده با بادام، میوه‌های خشک‌شده، گشنیز، آرد و عسل) هستند. شراب‌های مشهور منطقه‌ای شامل برونلو دی مونتالچینو، کارمینانو، کیانتی، مورلینو دی اسکانسانو، پارینا، ساسیکایا و ورناتسیا دی سان جیمینیانو هستند. تاریخچه. آشپزی توسکانی ترکیبی از تمدن
هستند. تاریخچه. آشپزی توسکانی ترکیبی از تمدن اتروسک و سنت‌های آشپزی روم است. اتروسک‌ها که پیش از ظهور رم در این منطقه زندگی می‌کردند، در کشت انگور و تولید شراب مهارت داشتند. آنها همچنین به جستجوی قارچ‌های ترافل می‌پرداختند، ماده‌ای که به یکی از عناصر ارزشمند در آشپزی آنها تبدیل شد. اساس آشپزی توسکانی در طول رنسانس شکل گرفت، به ویژه تحت تأثیر دودمان مدیچی. مدیچی‌ها نه تنها کیفیت و پیچیدگی غذاهای توسکانی را ارتقا دادند، بلکه از طریق کاترین مدیچی که با شاه هنری دوم ازدواج کرد، آشپزی توسکانی را به فرانسه منتقل