payamvha/North_RAG huggingface dataset:
می‌کردند. در عمل، تشکیل این نهاد بر اساس بخش ۶ «قانون دولت» مصوب ۲۰۰۱ بود که موارد زیر را تصریح می‌کرد: «دولت باید یک کمیته وزیران متشکل از: نخست‌وزیر - رئیس، نخست‌وزیر موقت، در صورت انتصاب، وزیر دفاع، وزیر دادگستری، وزیر امور خارجه، وزیر امنیت داخلی و وزیر دارایی داشته باشد.» دولت می‌تواند بنا به پیشنهاد نخست‌وزیر، اعضای دیگری را به کمیته اضافه کند، مشروط بر اینکه تعداد اعضای آن از نیمی از اعضای کابینه تجاوز نکند. در مورد مسائلی که باید مورد بررسی قرار گیرند، قانون تصریح کرده است که: الف) مسائل
قرار گیرند، قانون تصریح کرده است که: الف) مسائل دیپلماتیک-امنیتی و حل و فصل اختلافات باید در داخل کمیته مورد بحث قرار گیرد. ب) دستور کار روزانه کمیته و مقاماتی که برای شرکت در جلسات آن دعوت می‌شوند، توسط نخست‌وزیر و پس از مشورت با وزیر مسئول تعیین می‌شود. ج) وزیر مسئول، قبل از هرگونه تصمیم‌گیری، می‌تواند درخواست کند که هر موضوع مورد بحث در کمیته، برای بحث و حل و فصل به جلسه عمومی کابینه ارجاع داده شود. موارد فوق در صورتی که نخست‌وزیر پس از مشورت با وزیر مسئول، تشخیص دهد که شرایط مربوط به موضوع، نیاز به
مسئول، تشخیص دهد که شرایط مربوط به موضوع، نیاز به تصمیم‌گیری فوری دارد یا شرایط دیگری وجود دارد که تصمیم کمیته را توجیه می‌کند، اعمال نخواهد شد. کابینه جنگ. در طول جنگ یوم کیپور، گروهی از وزرا به‌طور خودسرانه تشکیل شدند و مسئولیت تصمیم‌گیری‌های اساسی در طول آن جنگ را بر عهده گرفتند. این گروه به عنوان "کابینه جنگ" شناخته شد و بعداً به " آشپزخانه گلدا " نیز ملقب شد. "کابینه جنگ" در آن مواقع اضطراری تصمیمات مستقلی اتخاذ می‌کرد و دولت آن تصمیمات را فقط به صورت گذشته‌نگر تأیید می‌کرد. با توجه به این پیشینه، در
گذشته‌نگر تأیید می‌کرد. با توجه به این پیشینه، در همان زمان‌ها، مسئله ضرورت و نقش چنین کابینه‌ای مطرح شد. از سوی دیگر، برخی پیشنهاد کردند که اعضای کابینه باید جنگ را آنطور که صلاح می‌دانند اداره کنند - بدون نیاز به گرفتن تأیید کسی. فعالیت‌های ۲۰۲۳. کابینه امنیت کشور به دلیل جنگ غزه، برای اولین بار از زمان جنگ یوم کیپور، رسماً کشور را در وضعیت جنگی قرار داد. کابینه امنیتی در ۱۲ اکتبر گسترش یافت و نمایندگان کنست از حزب اتحاد ملی، بنی گانتس، گادی آیزنکوت، گیدون سعار و هیلی تروپر به عنوان اعضای کامل و ییفات
سعار و هیلی تروپر به عنوان اعضای کامل و ییفات شاشا-بیتون به عنوان ناظر به آن پیوستند. ساختار. اعضای کابینه. انتصاب بر اساس قانون: اعضای اضافی: ناظران:
مرحله پلی آف مقدماتی ای‌اف‌سی کاپ ۲۰۱۴ در ۲ فوریه ۲۰۱۴ برگزار شد تا دو تیم از ۳۲ تیم حاضر در مرحله گروهی مشخص شوند. فرمت. هر بازی به صورت تک‌بازی انجام شد و در صورت لزوم از وقت اضافه و ضربات پنالتی برای تعیین برنده استفاده شد. برنده به مرحله گروهی راه می‌یابد تا به جمع ۳۱ تیم راه یافته به مرحله گروهی بپیوندد. تیم‌ها. چهار تیم زیر (همگی از منطقه غرب آسیا) به مرحله پلی‌آف مقدماتی راه یافتند:
ذات راس یک باشگاه فوتبال است که در کرک واقع شده و در لیگ اردن بازی می‌کند.
باشگاه ورزشی شباب الظاهریه یک تیم فوتبال حرفه‌ای فلسطینی است که در الظاهریه، الخلیل، فلسطین مستقر است و در لیگ برتر کرانه باختری بازی می‌کند. شباب الظاهریه، یا همانطور که هواداران دوست دارند آن را صدا کنند: غزلان الجنوب (به عربی به معنای آهوهای جنوب)، یکی از تیم‌های فوتبال پرطرفدار در فلسطین است و بیشترین هوادار را در بین تمام تیم‌های ورزشی لیگ برتر کرانه باختری دارد. این تیم در مسابقات محلی بسیاری از جمله ۲ عنوان قهرمانی لیگ، ۲ جام محلی، ۱ سوپر جام و همچنین سایر عناوین مختلف کسب کرده است. این تیم در جام
سایر عناوین مختلف کسب کرده است. این تیم در جام باشگاه‌های عربی ۱۳–۲۰۱۲ شرکت کرد و پس از اینکه تیم العروبه عمان به دلیل مسائل امنیتی از انجام بازی برگشت در فلسطین خودداری کرد، برنده اعلام شد. سپس این تیم به دور دوم راه یافت و در مجموع با نتیجه ۴–۰ مقابل نیروی هوایی عراق شکست خورد. در سال ۲۰۱۴، شباب الظاهریه در مرحله پلی آف مقدماتی ای‌اف‌سی کاپ ۲۰۱۴ مقابل آلای اوش از قرقیزستان به رقابت پرداخت و پس از تساوی ۱–۱، در ضربات پنالتی با نتیجه ۷–۸ شکست خورد. شباب الظاهریه یکی از تنها تیم‌های فلسطین محسوب می‌شود که
یکی از تنها تیم‌های فلسطین محسوب می‌شود که کاملاً به استعدادهای پرورش‌یافته در مدرسه فوتبال خود متکی است. این تیم یک پایگاه هواداری اولترا به نام اولترا قوزلانی ۷۴ دارد که به خاطر حمایت فوق‌العاده متعصبانه از تیم مشهور هستند.
باشگاه فوتبال ویسای نین بین، که به سادگی با نام ویسای بین دین یا ویسای ان‌بی شناخته می‌شود، یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای مستقر در نین بین، ویتنام بود. این باشگاه از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۴ در وی‌لیگ ۱ بازی کرد، زمانی که به دلیل عواقب یک رسوایی تبانی در ای‌اف‌سی کاپ ۲۰۱۴ کنار رفت.
لیگ دسته دوم فوتبال ایران ۵۴-۱۳۵۳ سومین دوره لیگ دسته دوم فوتبال ایران می‌باشد. در پایان مسابقات تیم‌ تراکتور تبریز به جام تخت جمشید ۱۳۵۴ صعود کرد.
دیمیتری ایوانوویچ مشکتوف ( - ۱۸ فوریه ۱۹۳۸) زمین‌شناس و دیرینه‌شناس روسی و شوروی بود. او یکی از قربانیان ترور بزرگ بود. زندگی‌نامه. دیمیتری موشکتوف در سنت پترزبورگ در خانواده ایوان واسیلیویچ موشکتوف، کاوشگر مشهور و استاد موسسه معدن، و اکاترینا پاولووا موشکتووا متولد شد. آموزش اولیه او توسط مادرش به او تسلط به زبان‌های آلمانی، فرانسوی و انگلیسی داد که به او اجازه داد در آینده به اروپای غربی سفر کند، با متخصصان خارجی مکاتبه کند و نماینده زمین‌شناسی شوروی در خارج از کشور باشد. او در سال ۱۸۹۹ وارد مؤسسه معدن شد
از کشور باشد. او در سال ۱۸۹۹ وارد مؤسسه معدن شد و در سال ۱۹۰۷ با افتخار فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۹۰۵ به او مدال نقره کوچک انجمن جغرافیای روسیه اهدا شد. او در سال ۱۹۱۵ مدرک کارشناسی ارشد علوم را دریافت کرد و در سال ۱۹۳۶ دکترای افتخاری زمین‌شناسی و کانی‌شناسی را از مؤسسه معدن دریافت کرد. علایق زمین‌شناسی دی.آی. موشکتوف بسیار گسترده بود، از جمله مطالعه جهانی تکتونیک و زلزله‌شناسی، اما او کار خود را در آسیای مرکزی متمرکز کرد و زمینه‌های چینه‌شناسی، ژئومورفولوژی، یخچال‌های طبیعی و منابع معدنی را نیز پوشش داد.
یخچال‌های طبیعی و منابع معدنی را نیز پوشش داد. دستاوردهای علمی او شگفت‌انگیز بود، با "بیش از ۵۰ اثر علمی، چندین کتاب درسی و راهنما، قبل از سال ۱۹۲۶". بین سال‌های ۱۹۰۹ تا ۱۹۱۶ او بررسی زمین‌شناسی شرق فرغانه را انجام داد که به نقشه زمین‌شناسی آسیای مرکزی کمک کرد. نام او به ویژه به خاطر اصلاحات و اضافات باکیفیتی که در هر ویرایش از کتاب درسی زمین‌شناسی فیزیکی که در ابتدا توسط پدرش نوشته شده بود (منتشر شده در سال‌های ۱۸۸۸–۱۸۹۱) انجام داد، شناخته شده است. در سال ۱۹۱۸ او به عنوان مدیر مؤسسه معدن منصوب شد و مدیر
۱۹۱۸ او به عنوان مدیر مؤسسه معدن منصوب شد و مدیر کمیته زمین‌شناسی بود. در سال‌های ۱۹۲۶–۱۹۲۹. او در کنگره‌های بین‌المللی زمین‌شناسی در خارج از کشور در سال‌های ۱۹۲۲ (XIII، بلژیک)، ۱۹۲۶ (XIV، اسپانیا) و ۱۹۲۹ (XV، آفریقای جنوبی) شرکت کرد. علاوه بر این، او مسئول پیشنهاد برگزاری کنگره بین‌المللی زمین‌شناسی (XVI) در اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۳۳ بود و رئیس کمیته سازماندهی سومین کنگره زمین‌شناسی سراسری روسیه در تاشکند، در سال ۱۹۲۸ بود. سرکوب. در سال ۱۹۳۳، از شرکت او در کنگره بین‌المللی زمین‌شناسی (شانزدهم، ایالات
در کنگره بین‌المللی زمین‌شناسی (شانزدهم، ایالات متحده آمریکا) در سال ۱۹۳۳ جلوگیری شد. هیئت نمایندگی شوروی در این کنگره به جای او توسط ایوان گوبکین رهبری می‌شد. در ۲۹ ژوئن ۱۹۳۷، موشکتوف به اتهامی واهی، یک ماه قبل از کنگره بین‌المللی زمین‌شناسی (هفدهم، مسکو، ۲۱ ژوئیه ۱۹۳۷) دستگیر شد. در پاسخ به درخواست رسمی کمیسیون مطالعات زمین‌شناسی اتحاد جماهیر شوروی در ۲۹ مارس ۱۹۶۲ برای ارائه اطلاعات، اطلاعات زیر توسط هیئت نظامی دیوان عالی اتحاد جماهیر شوروی در ۳۱ مه ۱۹۶۲ ارائه شد: دی.آی. موشکتوف به اعدام محکوم و در ۱۸
ارائه شد: دی.آی. موشکتوف به اعدام محکوم و در ۱۸ فوریه ۱۹۳۸ اعدام شد. او پس از مرگ، در ۸ دسامبر ۱۹۵۶، کاملاً تبرئه (اعاده حیثیت) شد. چندین نفر از همکاران در همان روز در لنینگراد اعدام شدند: نیکولای بابکوف، وسولود چرکسوف و گ.ن. فردریکس. برای مطالعهٔ بیشتر. یو. بله سولوف (۲۰۰۱) "تنها وزارت امور داخله تاریخ مرگ او را می‌داند …". دیمیتری ایوانوویچ موشکتوف (۱۸۸۲–۱۹۳۸)،" Voprosy historii Estestvoznaniya i Tekhniki (مشکلات تاریخ علوم طبیعی و فناوری)، ۲:۷۵–۲.
باشگاه فوتبال نایپیداو یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای مستقر در ورزشگاه وونا تایکیاندی در نایپیداو، میانمار بود. این باشگاه که متعلق به تاجر فیو کو کو تینت سان است، در سال ۲۰۱۰ تأسیس شد و به عنوان نایب قهرمانی جام حذفی میانمار ۲۰۱۲ رسید. باشگاه فوتبال نایپیداو به عنوان یک باشگاه نیمه حرفه‌ای در لیگ میانمار، که بالاترین لیگ فوتبال در میانمار بود، بازی می‌کرد. اولین سرمربی زاو وین و مربی سن لوین بودند. از سال ۲۰۱۰، باشگاه فوتبال نایپیداو به عنوان یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای به لیگ ملی میانمار، که از لیگ میانمار تغییر
به لیگ ملی میانمار، که از لیگ میانمار تغییر نام داده بود، تغییر یافت.
ماریا واسیلیونا پاولوا (; "خواهرزاده" گورتینسکیا ( (۲۶ ژوئن ۱۸۵۴–۲۳ دسامبر ۱۹۳۸) یک اوکراینی بود که در دوران امپراتوری روسیه و اتحاد جماهیر شوروی به عنوان دیرینه‌شناس و عضو آکادمی در مسکو مشغول به کار شد. او به خاطر تحقیقاتش در مورد فسیل‌ها و نامگذاری پستانداران سم‌دار دوره ترشیاری شناخته می‌شود. او استاد دانشگاه ایالتی مسکو بود. او همچنین تلاش‌های زیادی برای تأسیس موزه دیرینه‌شناسی در دانشگاه انجام داد. در سال ۱۹۲۶، این موزه به نام او و همسر دومش، الکسی پتروویچ پاولوف، زمین‌شناس، دیرینه‌شناس و عضو آکادمی
پاولوف، زمین‌شناس، دیرینه‌شناس و عضو آکادمی که سهم قابل توجهی در زمینه چینه‌شناسی داشت، نامگذاری شد. اوایل زندگی. ماریا واسیلیِونا گورتینسکایا در سال ۱۸۵۴ در کوزلتس، اوکراین متولد شد. او تا یازده سالگی در سال ۱۸۶۵ در خانه تحصیل کرد. تحصیلات متوسطه او در مؤسسه دوشیزگان اشرافی در کیف بود که آن را در سال ۱۸۷۰ در سن شانزده سالگی به پایان رساند. اولین ازدواج او با ایلیچ-شیشاتسکی بود که اندکی پس از عروسی آنها درگذشت. در سال ۱۸۸۰، او برای تحصیل به پاریس نقل مکان کرد. او تعدادی از موضوعات تاریخ طبیعی را مطالعه کرد
او تعدادی از موضوعات تاریخ طبیعی را مطالعه کرد و در موزه ملی تاریخ طبیعی پاریس، زیر نظر آلبرت گادری، به تحقیق پرداخت. او همچنین در دانشگاه پاریس تحصیل کرد. پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه سوربن در سال ۱۸۸۴، او به مسکو نقل مکان کرد و با زمین‌شناس و دیرینه‌شناس، الکسی پی. پاولوف، که در پاریس با او آشنا شده بود، ازدواج کرد. او زمین‌شناس، دیرینه‌شناس و عضو آکادمی بود که استاد دانشگاه مسکو و آکادمی علوم امپراتوری سن پترزبورگ بود. او به خاطر مشارکت‌های قابل توجهش در زمینه چینه‌شناسی شناخته شده است. شغل. پاولووا
در زمینه چینه‌شناسی شناخته شده است. شغل. پاولووا در ابتدا مجموعه‌های زمین‌شناسی موزه دانشگاه ایالتی مسکو را بدون دریافت دستمزد مطالعه می‌کرد. او از ارائه مقالاتی در مورد آمونیت‌های کرتاسه اولیه از منطقه ولگا، به تحقیق در مورد پستانداران دوران سوم روی آورد. او تکامل آنها را با استفاده از داده‌های جمع‌آوری‌شده از روسیه، اروپای غربی و آمریکا مطالعه کرد. کار او به مخاطبان بین‌المللی رسید و به خوبی شناخته شد. او پستانداران سم‌دار و خرطوم‌داران را مطالعه کرد. تا سال ۱۸۹۴، او روی ماستودون‌های روسی کار می‌کرد. در
سال ۱۸۹۴، او روی ماستودون‌های روسی کار می‌کرد. در سال ۱۸۹۷، پاولووا یکی از تنها دو زنی بود که برای عضویت در کمیته سازماندهی و ارائه سخنرانی در اولین کنگره بین‌المللی زمین‌شناسی (IGC) که در سن پترزبورگ روسیه برگزار شد، دعوت شد. او "کتاب «فیل‌های فسیلی»" را در سال ۱۸۹۹ منتشر کرد. او در ادامه به توصیف گروه‌های جداگانه‌ای از پستانداران فسیلی و توصیف جانوران کامل پرداخت. به عنوان مثال، شناخته‌شده‌ترین گونه از جنس "بلوچی‌دد" که او در سال ۱۹۲۲ نامگذاری کرد، یعنی پی. ترانس اورالیکوم، مبنایی است که بیشتر
یعنی پی. ترانس اورالیکوم، مبنایی است که بیشتر بازسازی‌های پاراسراترها بر اساس آن انجام می‌شود، اگرچه این گونه توسط برخی از محققان مترادف کوچکتر پی. آسیاتیکوم در نظر گرفته می‌شود که قبلاً در سال ۱۹۱۸ نامگذاری شده بود. پاولووا در سال ۱۹۱۹ به مقام استادی در دانشگاه ایالتی مسکو منصوب شد. کار گسترده او در توصیف و ردیابی خطوط ژنتیکی بسیاری از پستانداران بزرگ، از مطالعه مجموعه‌هایی که قرار بود در موزه دیرینه‌شناسی دانشگاه دولتی مسکو که او در تأسیس آن نقش مهمی داشت، گنجانده شوند، حاصل شد. در سال ۱۹۲۶، این موزه به
گنجانده شوند، حاصل شد. در سال ۱۹۲۶، این موزه به پاس قدردانی از تحقیقات او و همسرش، به‌طور مشترک به نام او و همسرش نامگذاری شد. او در سال ۱۹۲۹ درگذشت. او در آخرین سفر اکتشافی زمین‌شناسی خود در سال ۱۹۳۱ به شهر خوالینسک، واقع در روسیه، در نزدیکی رودخانه ولگا، رفت. ماریا واسیلیونا پاولووا در سن ۸۴ سالگی در ۲۳ دسامبر ۱۹۳۸ در مسکو درگذشت. او در گورستان نوودویچی به خاک سپرده شد. عضویت‌های حرفه‌ای. پاولووا عضو بسیاری از سازمان‌های علمی روسیه بود، از جمله:
ولادیمیر اونوفریویچ کووالوسکی (؛ – ) یک دانشگاهی و دیرینه‌شناس روسی بود. او یکی از اولین کسانی بود که چارلز داروین را در روسیه پذیرفت و بیشتر به خاطر کارهای اولیه‌اش در مورد تکامل هیپومورفا (اسب‌سانان) شناخته می‌شود. برادر الکساندر کووالوسکی. او با سوفیا کووالوسکایا ازدواج کرد و صاحب دختری به نام سوفیا شد که با نام مستعار «فوفا» شناخته می‌شد. ولادیمیر پس از چند سال زندگی مشترک، که از نظر مالی ورشکسته شده بود، قربانی افسردگی بود و قادر به حمایت از همسر و دخترش نبود، خودکشی کرد. اوایل زندگی. ولادیمیر
و دخترش نبود، خودکشی کرد. اوایل زندگی. ولادیمیر کووالوسکی در ویتبسک پروویدنس، در حومه پالیبینو، به عنوان کوچک‌ترین فرزند از دو فرزند، متولد شد. پدرش، اونوفری اوسیپوویچ کووالوسکی، یک زمین‌دار لهستانی روسی‌شده و مادرش، پولینا پتروونا، روس بود. او تمام دوران کودکی خود را در این ملک گذراند و تا سن ۱۶ سالگی تحت آموزش خصوصی قرار گرفت او در زبان‌های خارجی مهارت داشت و در آخرین سال تحصیل در مدرسه حقوق امپراتوری، با ترجمه کتاب امرار معاش می‌کرد. پس از فارغ‌التحصیلی در سال ۱۸۶۱، در وزارت نشان‌های خانوادگی استخدام
در سال ۱۸۶۱، در وزارت نشان‌های خانوادگی استخدام شد، اما برای سلامتی خود درخواست سفر به خارج از کشور را داد. پس از سفر به هایدلبرگ، توبینگن، پاریس و نیس، در لندن اقامت گزید و در آنجا به دختر رادیکال تبعیدی، الکساندر هرزن، تدریس کرد. این امر توجه مأموران تزار را به خود جلب کرد. هنگامی که به خانه بازگشت، متون علمی بسیاری را منتشر کرد و در سال ۱۸۶۶، کتاب «چه کسی مقصر است» اثر هرزن را منتشر کرد که تمام نسخه‌های چاپی آن به دستور سانسور سوزانده شد. پس از اینکه نامزدی‌اش با یک زن جوان رادیکال به هم خورد، با سوفیا
با یک زن جوان رادیکال به هم خورد، با سوفیا کووالوسکایا ("با نام خانوادگی" کوروین-کروکوفسکایا) آشنا شد و این دو در ۲۷ سپتامبر ۱۸۶۸ «به‌طور ساختگی» ازدواج کردند. اهمیت کار. کووالوسکی کتاب‌های علمی زیادی را ویرایش کرد و در ۲۷ فوریه ۱۸۶۷ در نامه‌ای به چارلز داروین دربارهٔ ترجمه آخرین کتابش، "«تنوع حیوانات و گیاهان تحت اهلی‌سازی»،" نوشت. کار ترجمه او چنان سریع بود که نسخه روسی «"تنوع"» چند ماه قبل از نسخه «اصلی» انگلیسی منتشر شد. او همچنین "«تبار انسان"» را که او و سوفیا مجبور بودند آن را از طریق خطوط پروس به
او و سوفیا مجبور بودند آن را از طریق خطوط پروس به پاریس محاصره شده در طول جنگ فرانسه و پروس در سال ۱۸۷۰ حمل کنند، و "«بیان احساسات در انسان و حیوانات"» را ترجمه کرد. در طول زندگی‌اش، تنها اثر اصلی او پایان‌نامه‌اش با عنوان «"دربارهٔ استخوان‌شناسی هیپوتامیدا»" بود که در آن «مشهورترین داستان تکاملی» را مستند کرد، تبدیل یک جد کوچک با انگشتان زیاد به اسب بزرگ تک‌انگشتی امروزی. او همچنین مبنای اصلی این دگرگونی را شناسایی کرد که تغییر در محیط زیست آنها از خوردن برگ در جنگل‌ها و باتلاق‌ها به چرای علف در دشت‌های
برگ در جنگل‌ها و باتلاق‌ها به چرای علف در دشت‌های باز بود. بازگشت به روسیه و خودکشی. کووالوسکی در سال ۱۸۷۸ به همراه همسرش به روسیه بازگشت، با این امید که استاد دیرینه‌شناسی شود، که در اروپا نتوانست به آن دست یابد. در ماه اکتبر، آنها صاحب فرزندی به نام سوفیا شدند که او را «فوفی» صدا می‌زدند. با این حال، شغل معلمی به سرانجام نرسید. کووالوسکی متعاقباً وارد وضعیت تجاری بدی شد که منجر به رسوایی او شد. کووالوسکی که تحقیر شده بود، خودکشی کرد.
منطقه اکولوژیکی تایگای اوخوتسک-منچوری (شناسه ووف: پی آ ۰۶۰۶) منطقه‌ای از جنگل‌های مخروطی در خاور دور روسیه است که دلتای رودخانه آمور، ساحل غربی دریای اوخوتسک و امتداد ناهموار کوه‌های شمالی سیخوت-آلین را که از جنوب غربی به شمال شرقی از طریق مناطق پریمورسکی و خاباروفسک امتداد دارند، پوشش می‌دهد. این جنوبی‌ترین جنگل تایگای اوراسیا است. این منطقه اکولوژیکی به دلیل آب و هوای کمی گرم‌تر به دلیل نفوذ دریایی و سپر کوه‌ها در غرب، و همچنین به دلیل اختلاط گونه‌های گیاهی و جانوری از جوامع اوخوتسک-کامچاتکا در شمال و
و جانوری از جوامع اوخوتسک-کامچاتکا در شمال و گونه‌های منچوری در جنوب، از مناطق اکولوژیکی اطراف متمایز است. جنگل در ارتفاعات پایین‌تر «تایگای روشن» (عمدتاً کاج اروپایی) و در ارتفاعات بالاتر «تایگای تیره» (صنوبر و صنوبر) است. مکان و توضیحات. این منطقه اکولوژیکی مساحتی حدود ۷۰۰ کیلومتر غرب به شرق به اندازه ۱۲۰۰ کیلومتر از شمال به جنوب، فاصله شمال به جنوب توسط نوارهای باریک و بلندی در امتداد ساحل دریای اوخوتسک به سمت شمال و پایین ستون فقرات سیخوت-آلین به سمت جنوب امتداد یافته است. دلتای رودخانه آمور و کوه‌های
امتداد یافته است. دلتای رودخانه آمور و کوه‌های سیخوت-آلین از مرکز این منطقه اکولوژیکی عبور می‌کنند و در دریای اوخوتسک و جزایر شانتار در ساحل به هم می‌رسند. در غرب، منطقه اکولوژیکی جنگل‌های مختلط منچوری قرار دارد، منطقه‌ای از تپه‌های کم ارتفاع با پوشش کاج و جنگل‌های برگریز. لبه شرقی آن دریای اوخوتسک و خلیج ساخالین است. در شمال، منطقه اکولوژیکی تایگای سیبری شرقی، منطقه‌ای سردتر از جنگل‌های کاج اروپایی و برف کمتر، قرار دارد. منطقه اکولوژیکی جنگل‌های پهن‌برگ و مختلط اوسوری در جنوب واقع شده است، با دمای گرمتر و
اوسوری در جنوب واقع شده است، با دمای گرمتر و جنگل‌های پهن‌برگ مختلط. آب و هوا. آب و هوای تایگای اوخوتسک-منچوری "، آب و هوای قاره‌ای مرطوب، تابستان‌های گرم" (طبقه‌بندی اقلیمی کوپن (Dwb)) با زمستان‌های خشک است. این آب و هوا با اختلاف دمای فصلی زیاد و تابستان گرم (حداقل چهار ماه با میانگین بیش از مشخص می‌شود. اما میانگین دمای هیچ ماهی بیش از نیست و زمستان‌های سرد با بارندگی ماهانه کمتر از یک دهم مرطوب‌ترین ماه تابستان.میانگین دما از متغیر است در ژانویه تا در ماه ژوئیه. در طول دوره گرم، باد از شرق (از دریا به
ژوئیه. در طول دوره گرم، باد از شرق (از دریا به خشکی) می‌وزد و ۸۰ تا ۹۰ درصد بارندگی را به همراه دارد و در طول فصل سرد از غرب به شرق (از سیبری به سمت دریا) می‌وزد. فلورا. منطقه اکولوژیکی تایگای اوخوتسک-منچوری جنوبی‌ترین منطقه اکولوژیکی شمالی است؛ پوشش جنگلی غالب در ارتفاعات بالا تایگای تیره (صنوبر و صنوبر) و در ارتفاعات پایین‌تر کاج اروپایی است. این منطقه در شمال و بالاتر از منطقه اکولوژیکی جنگل‌های پهن‌برگ و مختلط اوسوری قرار دارد که از بلوط مغولی و سایر گونه‌های پهن‌برگ پشتیبانی می‌کند. ۳۶٪ از قلمرو،
گونه‌های پهن‌برگ پشتیبانی می‌کند. ۳۶٪ از قلمرو، جنگل‌های سوزنی‌برگ خزان‌کننده بسته، ۱۹٪ جنگل‌های سوزنی‌برگ همیشه‌سبز بسته، ۸٪ جنگل‌های پهن‌برگ خزان‌کننده بسته، ۱۳٪ جنگل‌های بسته از نوع ناشناخته و ۵٪ تالاب است. دلتای رودخانه آمور تالاب‌های وسیعی و حیات گیاهی مرتبط با آن را فراهم می‌کند. جانوران. در میان پستانداران، شکارچیان رایج روباه قرمز، ولورین‌ها، گرگ‌ها و سیاه‌گوش‌ها هستند. همچنین پستانداران جنگلی مانند خرس قهوه‌ای و سم‌دارانی مانند گوزن شمالی، گوزن سیکا و گوزن کانادایی رایج هستند. جزایر شانتار و دریای
و گوزن کانادایی رایج هستند. جزایر شانتار و دریای اوخوتسک میزبان کلونی‌های بزرگی از پرندگان دریایی هستند. پرندگان خشکی‌زی رایج شامل شاهین شمالی، جغد اورال، فاخته شرقی و خزک درختی اوراسیایی هستند. محافظت‌ها. بیش از ۸٪ از منطقه اکولوژیکی تحت پوشش یک منطقه حفاظت‌شده رسمی فدراسیون روسیه است، از جمله: تهدیدها. استخراج تجاری گاز در منطقه جزیره ساخالین، فعالیت‌های صنعتی بیشتری را به همراه داشته است، از جمله خطوط لوله‌ای که از میان جنگل‌ها عبور می‌کنند. همانند بیشتر مناطق دریایی خاور دور، فشار ناشی از قطع درختان
مناطق دریایی خاور دور، فشار ناشی از قطع درختان تجاری بر جنگل‌ها تأثیر می‌گذارد. مناطق شهری و سکونتگاه‌ها. این منطقه جمعیت کمی دارد؛ بزرگ‌ترین شهر آن کومسومولسک در کنار رودخانه آمور و در لبه جنوبی منطقه است. این منطقه در قلمرو پالئارکتیک (منطقه اروپا-سیبری) قرار دارد. این منطقه پوشش می‌دهد. .
عباس گالش چوپانی از اهالی استرآباد در دوران اواخر قاجار و آغاز پهلوی بود که به مبارزه مسلحانه با راهزنان و همچنین کشتار عشایر ترکمن می‌پرداخت. پس از استقرار ژاندامری‌ها، او تحت تعقیب قرار گرفت و درنهایت پس از سال‌ها مبارزه دستگیر شد و در سال ۱۳۲۷ شمسی در میدان شهرداری گرگان اعدام شد. عیسی فیوج، استاد کمانچه، منظومه‌ای حماسی از زندگی او نوشته و اجرا کرده است که در موسیقی فولکلور منطقه، جایگاه ویژه‌ای دارد. زندگی. دوران جوانی. عباس گالش در روستای قرق، در ۲۴ کیلومتری گرگان زندگی می‌کرد که روستایی اکثراً
۲۴ کیلومتری گرگان زندگی می‌کرد که روستایی اکثراً ارمنی‌نشین بود. او به‌همراه خواهرش، سونا، به شغل چوپانی مشغول بود. آغاز یاغی‌گری. گالش پس از آنکه خواهرش توسط دو جوان ترکمن دزدیده شد و به قتل رسید، اسلحه به دست گرفت و به همراه تعدادی از راهزنان منطقه به مقابله با اشرار و کشتار آن‌ها پرداخت. پس از به قتل رساندن «چوپور» (از اشرار معروف آن زمان) او شهرت بسیاری در گرگان و مازندران به دست آورد، مخصوصاً آن‌که همواره از دیرباز بین ترکمن‌ها و مردم بومی منطقه عداوتی دیرینه برقرار بود. بعضی از مورخان نیز علت عناد
دیرینه برقرار بود. بعضی از مورخان نیز علت عناد گالش با ترکمن‌ها را کشته شدن جوانی به نام «احمد طبری» (معروف به احمد حاج‌رسول)، دهبان اصفهان کلاته، می‌دانند که از دوستان نزدیک عباس گالش بود. تعقیب و بار اول دستگیری. کشتار ترکمن‌ها و حلق‌آویز کردن آن‌ها به درخت‌های جنگل، باعث شکایت خانواده‌ها به ژاندارمری و هراس عمومی در میان ترکمن‌ها شد. اکیپ‌های مختلفی از ژاندارمری منطقه در کوه‌ها به تعقیب و درگیری با گالش پرداختند و برای دستگیری او ۲۰ هزار تومان جایزه قرار داده شد. درنهایت در درگیری‌ای نزدیکی روستای
قرار داده شد. درنهایت در درگیری‌ای نزدیکی روستای شجاع‌آباد میان راهزنان و مأموران، عباس گالش دستگیر و به زندان منتقل شد. فرار، دستگیری و اعدام. گالش به کمک دو نفر از زندانیان توانست از زندان دولتی گرگان فرار کند و پس از آن برای انتقام، حملات شدیدی را نسبت به عشایر ترکمن انجام داد و به کشتارهای متعددی دست زد. نهایتاً او پس از سال‌ها مبارزه با دولت و همچنین عشایر ترکمن، در بهار سال ۱۳۲۷ خورشیدی دستگیر و پس از محاکمه‌ای کوتاه، در تاریخ ۲۸ اردیبهشت همان سال در میدان شهرداری گرگان به دار آویخته شد. بازتاب در
میدان شهرداری گرگان به دار آویخته شد. بازتاب در فرهنگ و هنر. داستان زندگی عباس گالش توسط عیسی فیوج، نوازنده و نقال گلستانی، به منظومه‌ای حماسی-سیاسی تبدیل شده که از مهم‌ترین آثار موسیقی کتولی است. او که خود در جوانی شاهد بر دار رفتن گالش بود، شرح زندگی او را با زبانی محلی بر روی ملودی آورده و با اجرای آن با ساز کمانچه به یک اثر موسیقایی ماندگار بدل کرده است. فیوج این اثر را بارها در سراسر استان گلستان اجرا کرده و گاهی نقالی‌های او تا صبح به طول می‌انجامیده است. او با اجرای این اثر و منظومهٔ دیگری با نام
است. او با اجرای این اثر و منظومهٔ دیگری با نام «عباس مسکین» ۵ دوره مقام اول جشنوارهٔ نمایش‌های سنتی-آیینی را کسب کرده است.
منطقه اکولوژیکی علفزار و توندرا آلپی آلتای (شناسه ووف: پی آ ۱۰۰۱) یک منطقه اکولوژیکی زمینی است که ارتفاعات بالاتر کوه‌های آلتای را در مرکز «ایکس» تشکیل شده توسط مرزهای جداکننده روسیه، قزاقستان، چین و مغولستان پوشش می‌دهد. قله‌های کوه در دورترین نقطه شمالی در آسیای مرکزی قرار دارند و دشت‌های سیبری را در شمال از بیابان‌های گرم و خشک در جنوب جدا می‌کنند. ارتفاعات بالای ۲۴۰۰ متر ویژگی‌های توندرا را نشان می‌دهند، با تکه‌هایی از علفزارهای آلپی و برخی درختان بلافاصله زیر خط درختان. این منطقه اکولوژیکی در زیست‌بوم
زیر خط درختان. این منطقه اکولوژیکی در زیست‌بوم علفزارها و بوته‌زارهای کوهستانی و قلمرو پالئارکتیک با آب و هوای قاره‌ای مرطوب قرار دارد. مساحتی بالغ بر پوشش می‌دهد. . مکان و توضیحات. این منطقه اکولوژیکی، رشته‌کوه‌های مرتفعی را در سراسر مرز روسیه، قزاقستان، چین و مغولستان پوشش می‌دهد که حدود ۷۰۰ کیلومتر امتداد دارد. کیلومتر از شمال غربی به جنوب شرقی و فاصله مشابهی از جنوب غربی به شمال شرقی. این منطقه اکولوژیکی پراکنده است و ارتفاعات بالاتر از خط رویش درختان را در بر می‌گیرد؛ ارتفاعات پایین‌تر در این منطقه
را در بر می‌گیرد؛ ارتفاعات پایین‌تر در این منطقه عمدتاً در منطقه اکولوژیکی جنگل‌های کوهستانی آلتای و استپ‌های جنگلی با دمای گرمتر قرار دارند. آلتای به تعدادی رشته کوه تقسیم می‌شود که آلتای جنوبی در قزاقستان و آلتای مغولی و آلتای گبی تا جنوب شرقی امتداد دارند. از آنجا که این کوه‌ها در مقایسه با سایر کوه‌های آسیای مرکزی در عرض جغرافیایی نسبتاً بالایی قرار دارند، مناطق آلپی از ارتفاعات پایین‌تری شروع می‌شوند. خط رویش درختان در بالاترین نقطه خود است. و منطقه صخره‌ها و یخچال‌های طبیعی در . آب و هوا. این منطقه
و یخچال‌های طبیعی در . آب و هوا. این منطقه دارای اقلیم توندرا (طبقه‌بندی کوپن ای تی) است. این اقلیم به گونه‌ای تعریف می‌شود که حداقل یک ماه به اندازه کافی گرم باشد تا برف‌ها ذوب شوند (میانگین دمای بالاتر از ۰ درجه سانتیگراد)، اما هیچ ماهی به‌طور متوسط دمای بالاتر از سانتیگراد نداشته باشد. منطقه مرتفع آلتای میانگین بارندگی حدود ۲۹۴ درجه فارنهایت را دریافت می‌کند میلی‌متر در سال. میانگین دما است در ژانویه، و در ماه جولای. گیاهان و جانوران. روی هم رفته، حیات گیاهی آلتای نسبت به کوه‌های جنوبی‌تر آسیای مرکزی
گیاهی آلتای نسبت به کوه‌های جنوبی‌تر آسیای مرکزی (تیان شان، هیمالیا و تبت) به گونه‌های قطبی نزدیک‌تر است. یک مطالعه روی ۳۰۰ گونه در این منطقه نشان داد که ۳۹٪ آنها به گونه‌های قطبی شباهت دارند. در این منطقه، حیات گیاهی به شدت به پهنه‌بندی ارتفاعی و سطوح ارتفاع وابسته است. گونه‌های کمی در مرتفع‌ترین منطقه، یعنی منطقه «نیوال»، جایی که یخچال‌های طبیعی و سنگ‌های لختِ در معرض دید، زندگی را دشوار می‌کنند، وجود دارد. منطقه زیرنیوال (آلپ مرتفع) دارای خزه، گلسنگ و گیاهان خزنده در مناطق وسیعی از فلات‌های مرتفع است.
خزنده در مناطق وسیعی از فلات‌های مرتفع است. منطقه آلپ پست، بالاتر از خط کامل درختان، منطقه‌ای از مراتع آلپی است که در مناطق مرطوب‌تر شمالی، توس کوتوله (بتولا روتوندیفولیا) و مراتع جگن "کوبرسیا" (جگن باتلاقی) و "کارکس را" در خود جای داده است. به دلیل دورافتادگی، کوه‌های این منطقهٔ اکولوژیکی از بسیاری از گونه‌های آسیب‌پذیر پستانداران، از جمله جمعیت‌های قابل توجهی از پلنگ برفی در معرض خطر انقراض (پانترا اونسیا)، سیاه‌گوش اوراسیایی (سیاهگوش سیاهگوش) و گوزن مشک سیبری (موشوس موسچیفروس) که گونه‌ای آسیب‌پذیر است،
سیبری (موشوس موسچیفروس) که گونه‌ای آسیب‌پذیر است، حمایت می‌کنند. محافظت‌ها. تعدادی منطقه حفاظت‌شده ملی وجود دارد که حداقل تا حدی در منطقه اکولوژیکی قرار دارند: