payamvha/North_RAG huggingface dataset:
حفظ تعادل، زنان از خوردن غذاهای «گرم» در دوران بارداری خودداری می‌کنند زیرا آبستنی یک رویداد «گرم» در نظر گرفته می‌شود. علاوه بر این، زنان در تلاش برای باردار شدن به اجتناب از سطوح سرد مانند میزهای معاینه پزشکی توصیه می‌شوند، زیرا باور بر این است که این سطوح باعث استریلیتی یا ناباروری می‌شوند. تفاوت اصلی در رفتارهای بارداری به وضعیت اقتصادی-اجتماعی مربوط می‌شود. این موضوع تأثیر زیادی بر نگرش زنان نسبت به بارداری، میزان مراقبت‌هایی که در دوران بارداری دریافت می‌کنند و تغییرات سبک زندگی آنها در این دوران
می‌کنند و تغییرات سبک زندگی آنها در این دوران دارد. زنان تشویق می‌شوند که در دوران بارداری از کارهای سنگین خودداری کنند و برخی از آنها تشویق می‌شوند که به‌طور کلی از کار خود دست بکشند تا بارداری و زایمان سالمی داشته باشند. در دوران بارداری، اکثریت زنان مراقبت‌های دوران بارداری دریافت می‌کنند. آخرین آمار بانک جهانی دربارهٔ مراقبت‌های دوران بارداری در مکزیک نشان داد که ۹۸٫۵٪ از زنان به دنبال دریافت مراقبت‌های دوران بارداری هستند، در حالی که ۹۴٫۳٪ از زنانی که مراقبت‌های دوران بارداری دریافت کرده‌اند، حداقل
مراقبت‌های دوران بارداری دریافت کرده‌اند، حداقل چهار بار به پزشک مراجعه کرده‌اند (۲۰۲۰). در حالی که اکثریت عظیم زنان مراقبت دریافت می‌کنند، این مراقبت‌ها معمولاً ثابت نبوده و در بین طبقات اجتماعی-اقتصادی متفاوت است. زنان با وضعیت اقتصادی-اجتماعی بالاتر احتمالاً به جایگاه پزشک عمومی مراجعه می‌کنند تا همتایان خود. به‌طور تاریخی، زنان بیشتر احتمال دارد که مراقبت‌های دوران بارداری را دیرتر در دوران بارداری دریافت کنند، به طوری که بسیاری از زنان مراقبت‌ها را تا اوایل trimester دوم دریافت نمی‌کنند. داده‌هایی که
اوایل trimester دوم دریافت نمی‌کنند. داده‌هایی که جزئیات نیازهای مراقبت‌های دوران بارداری مدرن را شکسته شود، باید جمع‌آوری گردد. علاوه بر حفظ تعادل گرم و سرد و اجتناب از کار، تغییرات دیگری در سبک زندگی وجود دارد که ممکن است زنان در دوران بارداری خود انجام دهند. زنان تشویق می‌شوند که در دوران بارداری خود زیاد پیاده‌روی کنند و اغلب با مادر یا مادربزرگ‌های خود برای راحتی یا مشاوره صحبت کنند. حمایت خانوادگی قوی با نتایج بهداشتی بهبود یافته در بارداری مرتبط است، زیرا خانواده به‌طور سنتی بسیار از زن باردار حمایت
زیرا خانواده به‌طور سنتی بسیار از زن باردار حمایت می‌کند. نیروی کار. اخیراً رئیس‌جمهور مکزیک، آندرس مانوئل لوپز اوبرادور، استفاده از "Seguro Popular" (بیمه عمومی) را حذف کرد. این بیمه به تمامی شهروندان مکزیکی ارائه می‌شد اما به‌طور معمول توسط شهروندان با درآمد پایین استفاده می‌شد؛ حالا رئیس‌جمهور به شهروندان دسترسی به موسسه سلامت برای رفاه (به اسپانیایی: "Instituto de Salud para el Bienestar", "INSABI") را فراهم کرده است. دسترسی به مراقبت‌ها در بسیاری از موارد محدود است و به قدری که برخی از اعضای جمعیت به
محدود است و به قدری که برخی از اعضای جمعیت به نوعی مراقبت و گزینه‌هایی دسترسی دارند که دیگران ندارند. شهروندانی که در شهرهای کوچک یا محدوده روستایی زندگی می‌کنند، کمترین احتمال را برای دریافت مراقبت‌های بهداشتی مناسب دارند، زیرا بیمارستان‌های کمی در این مناطق وجود دارند یا به درستی تجهیز نشده‌اند. مؤسسات بهداشتی خصوصی برای کسانی که می‌توانند هزینه آن را بپردازند، در دسترس هستند، و مؤسسات بهداشتی عمومی بزرگی که می‌توانند به افرادی که واجد شرایط ثبت‌نام در برنامه‌های خود هستند، خدمات ارائه دهند.
در برنامه‌های خود هستند، خدمات ارائه دهند. بیمارستان‌های مادرانه، چه عمومی و چه خصوصی، معمولاً در شهرهای بزرگ در دسترس هستند، در حالی که بیمارستان‌های عمومی نیز در مناطق روستایی موجودند. معمولاً تعداد روزهایی که زنان پس از زایمان در بیمارستان می‌مانند در هر مورد متفاوت است. در سال ۱۹۸۷ بیش از ۸۰٪ از زایمان‌ها در مکزیک تحت مراقبت ماماهای سنتی و تجربه‌گرایی‌ها انجام می‌شد. زایمان. مراقبان زایمان می‌توانند شامل انواع مختلفی از ارائه‌دهندگان خدمات باشند، از جمله پزشک عمومی (GP)، پرستاری زایمان (ON)، ماماهای
پزشک عمومی (GP)، پرستاری زایمان (ON)، ماماهای حرفه‌ای (PM) و ماماهای سنتی (TBA). ONها و PMها به‌طور گسترده‌ای در محیط بیمارستان مورد استفاده قرار نمی‌گیرند و پزشکان ۸۷٪ از مراقبت‌های زایمان را در مکزیک ارائه می‌دهند. آموزش و نتایج هر حرفه به شرح زیر است. شایستگی‌های مورد حمایت سازمان جهانی بهداشت برای مراقبان زایمان ماهر، ۴۳٪ توسط آموزش پزشکان عمومی، ۵۴٪ توسط آموزش پرستاران زایمان و ۸۹٪ توسط آموزش ماماهای حرفه‌ای برآورده می‌شود. پرستار زایمان در سطح دانشگاه آموزش می‌بیند در حالی که ماماهای حرفه‌ای باید
آموزش می‌بیند در حالی که ماماهای حرفه‌ای باید آموزش متوسطه را به اتمام برسانند و سپس یک برنامه آموزشی ۳ ساله برای ماماها را گذرانده باشند. مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۱ نشان داد که ماماهای حرفه‌ای معمولاً نتایج بهتری نسبت به پزشکان عمومی و پرستاران زایمان دارند، که احتمالاً به دلیل آموزش شبیه به کارآموزی آن‌هاست. پزشکان عمومی و پرستاران زایمان به استفاده بیشتر از برش میان‌دوراه و اکسی‌توسین مرتبط هستند. ماماهای سنتی دارای سطوح مختلفی از آموزش هستند. ماماهای سنتی معمولاً در مناطق دورافتاده بومی زندگی می‌کنند و دانش
در مناطق دورافتاده بومی زندگی می‌کنند و دانش آن‌ها از طریق سنت‌های شفاهی منتقل می‌شود. ماماهای سنتی آموزش‌دیده معمولاً در برخی از برنامه‌های آموزشی مؤسسه‌ای شرکت کرده‌اند. ماماهای سنتی بدون مهارت، فاقد دانش نسل به نسل ماماهای بومی هستند و آموزش ماماهای آموزش‌دیده را ندارند. در حالی که تعداد کلی زایمان‌های بیمارستانی و مراقبت‌های زایمانی پزشک‌محور در سال‌های اخیر افزایش یافته است، مرگ و میر مادرانه تغییر قابل توجهی نداشته است. این به این دلیل است که در ایالت‌های روستایی، کمی بیش از ۴۰٪ از زایمان‌ها هنوز در
روستایی، کمی بیش از ۴۰٪ از زایمان‌ها هنوز در خانه رخ می‌دهد، چه با مراقب زایمان ماهر و چه بدون آن؛ مکزیک یکی از کشورهایی است که بیشترین تعداد سزارین‌ها در آن انجام می‌شود، به طوری که ۳۰٪ بیشتر از میزان توصیه شده توسط سازمان جهانی بهداشت است. علاوه بر این، درمانگاه‌های روستایی معمولاً توسط پزشکان عمومی یا دانشجویان پزشکی اداره می‌شوند، که اغلب فاقد تجربه یا تخصص در زمینه زایمان هستند. حدود ۵۳٫۱٪ از زایمان‌های موسسه‌ای از طریق واژینال انجام می‌شود، در حالی که ۴۶٫۹٪ از آن‌ها از طریق سزارین یا برنامه‌ریزی شده
۴۶٫۹٪ از آن‌ها از طریق سزارین یا برنامه‌ریزی شده است. بسیاری از پزشکان زایمان‌ها را به گونه‌ای برنامه‌ریزی می‌کنند که مادر بتواند آماده شود و به موقع به بیمارستان برسد. در زایمان‌های سنتی‌تر، به زنان اجازه داده می‌شود که در هر وضعیتی که برایشان راحت‌تر است زایمان کنند و بسیاری از آن‌ها وضعیت زایمان اسکوات را انتخاب می‌کنند. در برخی موارد، همسر زن ممکن است در حین فشار آوردن او را بگیرد. مدیریت درد در میان زنان متغیر است، با نرخ‌های بالاتر استفاده از مدیریت درد دارویی در زایمان‌های بیمارستانی. این موضوع در
درد دارویی در زایمان‌های بیمارستانی. این موضوع در بخش مربوط به زایمان بیشتر توضیح داده شده است. پس از خروج نوزاد از بدن، یک ماما ممکن است در میان پاهای مادر بایستد تا از خروج حرارت بارداری جلوگیری کند که باعث از تعادل خارج شدن دمای بدن می‌شود. پس از زایمان جفت، معمولاً جفت برای بررسی کامل بودن کنار گذاشته می‌شود. وجود جفت باقی‌مانده می‌تواند منجر به مداخله پزشکی بیشتر شود. اگر زایمان در خانه انجام شود، مراقب زایمان ممکن است مادر را برای درمان مشکلات مربوط به جفت باقی‌مانده به یک درمانگاه یا بیمارستان ببرد.
جفت باقی‌مانده به یک درمانگاه یا بیمارستان ببرد. به‌طور سنتی، جفت جنین در خانه دفن می‌شود، جفت یک پسر زیر ایوان و جفت یک دختر در نزدیکی اجاق دفن می‌شود. دوران پس از زایمان. دیدارهای دوران پس از زایمان اغلب شامل برنامه‌ریزی خانواده و آموزش است؛ هنوز باورهایی مشابه در میان مردم وجود دارد دربارهٔ اثرات مضر پیشگیری از بارداری. به ویژه چون باروری در فرهنگ بسیار ارزشمند است، بارداری به عنوان هدیه‌ای از سوی خدا در نظر گرفته می‌شود. در عمل سنتی، بر این باورند که رژیم غذایی مادر در دوران پس از زایمان باید فقط شامل
غذایی مادر در دوران پس از زایمان باید فقط شامل مرغ، تورتیلاهای سوخته، قهوه و آتوله (نوشیدنی بر پایه ذرت و آرد) باشد و هیچ چیزی که از نظر دما سرد باشد مجاز نیست. تغییرات در پزشکی مدرن محدودیت‌های کمتری دارند، از جمله رژیم غذایی متنوع‌تر و شیر. بزرگ‌ترین مراسم پس از زایمان در مکزیک ایده cuarentena (محصوریت پس از زایمان) است. این یک دوره چهل‌روزه استراحت پس از زایمان است که زنان باید از حمام کردن، برقراری رابطه جنسی و در برخی موارد از دوری از اجتماع خودداری کنند. بستگان خانواده (به‌ویژه بستگان زن) باید به
کنند. بستگان خانواده (به‌ویژه بستگان زن) باید به مادر کمک کنند تا در امور آشپزی، نظافت و مراقبت از فرزندان بزرگتر مادر کمک کنند در حالی که او استراحت می‌کند. محدودیت‌های رژیم غذایی در طول cuarentena شامل عدم مصرف فلفل، ادویه‌ها، غذاهای سرد، ماهی، گوشت خوک و مرکبات است. این عمل را می‌توان به زمان‌های باستانی (کتاب لاویان ۱۲ در انجیل) ردیابی کرد و همچنان تحت تأثیر فرهنگ کاتولیک در جمعیت ادامه دارد. بسیاری از ماماها به زنان آموزش می‌دهند که بازگشت سریع به فعالیت‌های عادی را تمرین کنند به جای رعایت cuarentena.
عادی را تمرین کنند به جای رعایت cuarentena. عدم رعایت cuarentena به عنوان عاملی برای ایجاد بیماری، نازایی، عفونت و حتی مرگ تصور می‌شد. در بیمارستان‌های خصوصی، بیماران معمولاً یک هفته پس از ترخیص برای معاینه کامل بررسی می‌شوند. آن‌ها پس از یک ماه از دوره پس از زایمان برای بازدیدهای پیگیری برنامه‌ریزی خانواده دیده می‌شوند و سپس زنان تشویق می‌شوند تا پس از پایان cuarentena، معاینات واژینال سالانه انجام دهند. آی‌یودی‌ها (آی‌یودی) محبوب‌ترین روش‌های پیشگیری از بارداری هستند که در این دیدارها وارد می‌شوند.
از بارداری هستند که در این دیدارها وارد می‌شوند. قیم‌مآبی یک اصل و عمل فرهنگی مهم است که در دوران پس از زایمان نیز خود را نشان می‌دهد زیرا مردان معمولاً در تصمیم‌گیری‌های مربوط به اینکه چه نوع پیشگیری از بارداری استفاده شود، اگر استفاده شود، نقش پررنگی دارند.
زایمان در ژاپن () تحت تأثیر فرهنگ، قوانین و نظام بهداشتی خاص این کشور قرار دارد. نرخ مرگ‌ومیر نوزادان در ژاپن یکی از پایین‌ترین‌ها در جهان است و این کشور یکی از طولانی‌ترین امید به زندگی برای زنان را داراست. سقط جنین از سال ۱۹۴۸ قانونی شده و به‌طور گسترده‌ای در دسترس است، اما با مراسم مذهبی و فرهنگی خاصی همراه است که نشان‌دهنده حساسیت این موضوع در جامعه ژاپنی است. نرخ باروری در ژاپن پایین است و بیشتر زنان معمولاً یک یا دو فرزند دارند. استفاده از روش‌های ضدبارداری در این کشور همچنان پایین است و قرص ضدبارداری
در این کشور همچنان پایین است و قرص ضدبارداری نیز موضوعی جنجالی است. در کل، وضعیت سلامت زنان در ژاپن به لحاظ آماری مثبت است و این کشور یکی از بهترین سیستم‌های بهداشتی را برای مراقبت‌های مادر و کودک دارد. پس‌زمینه. تاریخچه. افسانه‌ها به آفرینش ژاپن توسط یک الهه خورشید نسبت داده می‌شود که امپراتوران اولیه از او به‌عنوان اجداد خود یاد می‌کنند و این تاریخ به سال ۶۶۰ پیش از میلاد بازمی‌گردد. در طول هزار سال بعدی، ژاپن فرهنگی عمدتاً ناهمگن با الگوهای اجتماعی متنوع منطقه‌ای بود. ارتباط با کره (کشور) و چین در این
منطقه‌ای بود. ارتباط با کره (کشور) و چین در این دوران جنبه‌هایی از هر دو فرهنگ را به ژاپن آورد، از جمله قوانین رتبه‌بندی و آداب، گاه‌شماری چینی، ستاره‌شناسی و سیستم درمانی مبتنی بر طب سنتی چین. دیکتاتورهای نظامی یا "شُوگُن‌ها" به مدت تقریباً هفتصد سال حکومت کردند که در نهایت به اتحاد نظامی و اجرای گسترده نظم مدنی مطابق با اخلاق طبقه سامورایی منجر شد، مانند قوانین وفاداری، سلسله مراتب اجتماعی و پرستش والدین. تلاش‌های غربی برای تجارت با ژاپن تا سال ۱۸۵۳ موفقیت‌آمیز نبود تا اینکه یک ناوگان آمریکایی به رهبری
نبود تا اینکه یک ناوگان آمریکایی به رهبری کامودور پری به آب‌های ژاپن رسید و ژاپن را مجبور به پذیرش توافق‌های تجاری نامطلوب کرد. این رویداد همزمان با سقوط "شُوگُن‌ها" و بازسازی میجی بود که به پایان سیستم مالکان فئودال و کمک به اتحاد کشور انجامید. ژاپن به سرعت به یک قدرت مدرن با ارتش امپراتوری تبدیل شد. سپس ژاپن شروع به گسترش امپراتوری خود و تصرف جزایر مختلف اقیانوس آرام و بخش‌هایی از روسیه کرد. این نظامی‌گری به دهه ۱۹۲۰ منتقل شد زمانی که ژاپن به چین حمله کرد، به دهه ۱۹۳۰ که ژاپن به کشورهای محور پیوست و
کرد، به دهه ۱۹۳۰ که ژاپن به کشورهای محور پیوست و نهایتاً به دهه ۱۹۴۰ که ژاپن به پرل هاربر حمله کرد. در سال ۱۹۴۵، انفجار دو بمب اتمی توسط ایالات متحده بر روی هیروشیما و ناگاساکی نتایج فاجعه‌باری به دنبال داشت که نهایتاً منجر به عقب‌نشینی شد. آمریکا از ۱۹۴۵ تا ۱۹۵۲ ژاپن را تحت اشغال خود قرار داد و تحت فرماندهی ژنرال داگلاس مک‌آرتور، یک قانون اساسی جدید در سال ۱۹۴۷ به اجرا درآمد که بر اساس آن امپراتور به‌طور عمده به یک مقام نمادین تبدیل شد. ژاپن در سال ۱۹۵۲ حاکمیت خود را بازیافت و در سال ۱۹۷۲ ایالات متحده
حاکمیت خود را بازیافت و در سال ۱۹۷۲ ایالات متحده برخی جزایر شامل اوکیناوا را به ژاپن بازگرداند. رشد اقتصادی ژاپن سریع بود و به فناوری‌های جدید، تولید و نگرش حمایت‌گرایانه تکیه داشت. در سال ۱۹۹۸، ژاپن – مانند بسیاری از کشورهای منطقه – بدترین رکود اقتصادی را از زمان جنگ جهانی دوم تجربه کرد که در نهایت به استعفای نخست‌وزیر منجر شد. از آن زمان اقتصاد بهبود یافته است، اما همچنان با رکود روبه‌رو است، وضعیتی که سونامی ۲۳ فوتی اخیر و بزرگ‌ترین زمین‌لرزه تاریخ ژاپن که در ۱۱ مارس ۲۰۱۱ رخ داد، نتوانست آن را بهبود
که در ۱۱ مارس ۲۰۱۱ رخ داد، نتوانست آن را بهبود بخشد. سونامی ناشی از یک زمین‌لرزه عظیم در سال ۲۰۱۱، نیروگاه هسته‌ای فوکوشیما را در هم شکست و منجر به نشت مواد رادیواکتیو خطرناک مانند 131I، 137Cs و 134Cs به محیط زیست شد. در نتیجه، بیش از ۱۷۰٬۰۰۰ نفر در ژاپن از این منطقه تخلیه شدند. مواد رادیواکتیو از حادثه فوکوشیما به هوا و آب آزاد شدند و احتمالاً کشاورزی و زندگی دریایی در ژاپن و کشورهای همجوار را آلوده کردند. ساختار اجتماعی و سازماندهی. جمعیت ژاپن در سال ۲۰۰۹ برابر با ۱۲۷٫۵۱ میلیون نفر بود. این کشور دهمین
برابر با ۱۲۷٫۵۱ میلیون نفر بود. این کشور دهمین جمعیت بزرگ دنیا و پنجمین بالاترین چگالی جمعیت را دارد. ژاپن به‌طور فزاینده‌ای به سمت شهرنشینی پیش می‌رود. در سال ۲۰۰۵، حدود ۴۵ درصد از جمعیت در شعاع ۵۰ کیلومتری از سه شهر بزرگ ژاپن: توکیو، اوزاکا و ناگویا متمرکز بودند. در سال ۲۰۰۵، ۲۰٫۱ درصد از جمعیت بالای ۶۵ سال سن داشتند. پیش‌بینی می‌شود که این رقم تا سال ۲۰۳۰ به ۳۱٫۸ درصد برسد که بیشتر از هر کشور صنعتی دیگر است. نرخ باروری در ژاپن برابر با ۱٫۲۱ است که پایین‌تر از سطح جانشینی است. درصد خانوارهای سه‌نسلی از
از سطح جانشینی است. درصد خانوارهای سه‌نسلی از دهه ۱۹۷۰ به‌طور پیوسته کاهش یافته در حالی که نسبت خانوارهای یک‌نفره و هسته‌ای در همین مدت زمان افزایش یافته است. تعاملات اجتماعی در ژاپن به‌طور سنتی توسط دو دینامیک متضاد صمیمیت و سلسله مراتب هدایت می‌شود. در موقعیت‌های اجتماعی، تعهد به هماهنگی گروهی، همبستگی و صمیمیت باید با احترام عمیق به سلسله مراتب تعادل یابد. قوانین سلسله مراتب تحت تأثیر سن، وضعیت اجتماعی و نوع شغل قرار دارد؛ بنابراین، رفتار مناسب بستگی به توانایی فرد در ارزیابی تمایز سلسله‌مراتبی میان
به توانایی فرد در ارزیابی تمایز سلسله‌مراتبی میان افراد دارد. فاصله به‌طور طبیعی صمیمیت را کاهش می‌دهد و باید از زبان مناسب برای ابراز احترام استفاده شود تا از توهین به طرف مقابل جلوگیری شود. به‌طور سنتی، هرگونه رفتاری که منجر به تنش یا نشان‌دهنده انحراف باشد در ژاپن پذیرفته نمی‌شود. سیستم سیاسی و اقتصادی. از زمان تصویب قانون اساسی در سال ۱۹۴۷، ژاپن دولتی با مجلس و سلطنت مشروطه است. پادشاهی ارثی است در حالی که نخست‌وزیر باید توسط مجلس که شامل مجلس مشاوران و مجلس نمایندگان است انتخاب شود. اداره محلی ژاپن از
مجلس نمایندگان است انتخاب شود. اداره محلی ژاپن از طریق استان‌ها انجام می‌شود. کشور به ۴۷ استان تقسیم شده است که هر یک به شهرها و بخش‌هایی که به‌طور جداگانه تقسیم می‌شوند، تقسیم شده است. حق رأی در سن ۲۰ سالگی اعطا می‌شود. ژاپن چهارمین تولیدکننده بزرگ GDP در دنیا بعد از اتحادیه اروپا، ایالات متحده و چین است. در حالی که ژاپن برای قرن‌ها اقتصادی عمدتاً کشاورزی بود، درصد نیروی کار از قرن بیستم به‌طور چشمگیری از کشاورزی به مشاغل صنعتی تغییر یافت. در نتیجه، ژاپن باید حدود ۶۰ درصد از غذای خود را وارد کند. ژاپن یکی
حدود ۶۰ درصد از غذای خود را وارد کند. ژاپن یکی از بزرگ‌ترین و پیشرفته‌ترین تولیدکنندگان اتومبیل، تجهیزات الکترونیکی (شامل دوربین‌های دیجیتال)، ابزارآلات صنعتی، فولاد و فلزات غیرآهنی، کشتی‌ها، مواد شیمیایی، منسوجات و غذاهای فرآوری‌شده در جهان است. نرخ بیکاری در ژاپن کمتر از ۵ درصد و ثابت است. با این حال، اقتصاد با چالش‌هایی از جمله بخش دولتی عظیم ژاپن که بیش از ۲۰۰ درصد GDP است، رکود مداوم، وابستگی به صادرات و جمعیت پیر و در حال کاهش روبه‌رو است. یک منحنی کلاسیک "M" به وضوح در اشتغال زنان در ژاپن مشاهده
کلاسیک "M" به وضوح در اشتغال زنان در ژاپن مشاهده می‌شود زیرا بسیاری از زنان به‌منظور بزرگ کردن فرزندان از نیروی کار خارج می‌شوند. سه برابر بیشتر زنان نسبت به مردان به‌طور پاره‌وقت شاغل هستند. شورای کیفیت مراقبت‌های بهداشتی ژاپن سیستم جبران خسارت زایمان برای فلج مغزی را مدیریت می‌کند که یک سیستم جبران خسارت بدون تقصیر برای مراقبت از فلج مغزی مرتبط با زایمان است. دین. دین‌هایی که امروزه در ژاپن رواج دارند شامل شینتو (۸۳٫۹٪)، بودیسم (۷۱٫۴٪)، مسیحیت (۲٪) و دیگر مذاهب (۷٫۸٪) می‌شود. مجموع پیروان بیش از ۱۰۰٪ است
مذاهب (۷٫۸٪) می‌شود. مجموع پیروان بیش از ۱۰۰٪ است زیرا بسیاری از مردم هم به شینتو و هم به بودیسم اعتقاد دارند. معبد شینتویی که به پرستش خدایان و الهه‌های اساطیر ژاپنی اختصاص دارد، مناظر ژاپن را تزئین می‌کند. شینتو بر پایه سنت‌های پیشین انیمیزم و شامانیسم استوار است و مفاهیم بسیاری را که در زندگی روزمره ژاپنی‌ها امروزه مهم هستند، شامل می‌شود، از جمله پاکیزگی بدن و خانه. شینتو به مدت طولانی به عنوان «دین مردم» شناخته می‌شد، در حالی که بودیسم ابتدا توسط نخبگان پذیرفته شد. در بودیسم زن (زِن) ارزش‌هایی مانند
پذیرفته شد. در بودیسم زن (زِن) ارزش‌هایی مانند تلاش فردی، فداکاری شخصی، وقف، کوشش، تطابق با بدن و همچنین مدیتیشن که بر فعالیت‌های روزانه مانند نوشیدن چای، آرایش گل و باغبانی تمرکز دارد، بنیادی است. سنت‌های فلسفی کنفسیوس‌گرایی، هرچند که به‌طور خاص مذهبی نیستند، در فرهنگ ژاپنی به‌طور عمیقی ریشه دارند. پنج رابطه اساسی طبق این فلسفه عبارتند از: پدر-پسر، حاکم-رعیت، شوهر-همسر، برادر بزرگ‌تر-برادر کوچک‌تر، و میان دوستان. به وضوح این سیستم روابط مبتنی بر زن را از جمله روابط مادر-دختر در بر نمی‌گیرد. محیط فیزیکی.
جمله روابط مادر-دختر در بر نمی‌گیرد. محیط فیزیکی. ژاپن کشوری جزیره‌ای است که از غرب با کره، از جنوب غربی با چین و از شمال با روسیه هم‌مرز است. بیشتر جمعیت در چهار جزیره اصلی که بین اقیانوس آرام و دریای ژاپن قرار دارند زندگی می‌کنند. این جزایر شامل هوکایدو، هونشو، شیکوکو و کیوشو هستند. مساحت کل زمین ژاپن کمی کوچکتر از کالیفرنیا است، اما آب و هوای آن به‌طور چشمگیری از شمال تا جنوب متفاوت است، به طوری که در شمال معتدل و در جنوب گرمسیری است. این کشور عمدتاً کوهستانی است و به دلیل موقعیت جغرافیایی خود، در برابر
است و به دلیل موقعیت جغرافیایی خود، در برابر انواع مختلف خطرات طبیعی از جمله آتشفشان‌ها، زلزله‌ها، سونامی‌ها و تیفون‌ها آسیب‌پذیر است. نظریه‌های بهداشت و بیماری. سیستم پزشکی اصلی ژاپن پزشکی زیستی است. در اواخر قرن نوزدهم، دولت ژاپن به‌طور رسمی سیستم آموزش پزشکی و ارائه خدمات پزشکی آلمان را پذیرفت. این سیستم مراقبت‌های بهداشتی در کنار یک سیستم درمانی منحصر به فرد ژاپنی به نام "طب سنتی ژاپنی" وجود دارد. دولت در دهه ۱۹۵۰ به کمپو وضعیت رسمی اعطا کرد، که یک رویداد تاریخی بود که با تنظیمات دولتی و پوشش بیمه‌ای
تاریخی بود که با تنظیمات دولتی و پوشش بیمه‌ای ملی برای برخی انواع درمان‌ها همراه بود. کمپو بر روی برقراری تعادل بین وضعیت‌های جسمی، روانی، اجتماعی و احساسی متمرکز است. عدم تعادل ممکن است به دلیل تغییراتی مانند گرما (مثلاً فعالیت بیش از حد)، رژیم غذایی نامناسب، رطوبت یا عوامل بیماری‌زا باشد. تعادل و عدم تعادل طبق سه مجموعه اصلی از حالت‌های متضاد درک می‌شود: گرما/سرما، اضافه/کمبود، و داخلی/خارجی. یک پزشک کمپو اطلاعات گسترده‌ای در مورد تجربه‌های جسمی و احساسی بیمار جمع‌آوری کرده و بر بازگرداندن تعادل تمرکز
بیمار جمع‌آوری کرده و بر بازگرداندن تعادل تمرکز می‌کند. درمان‌ها شامل فتیله‌گذاری و طب سوزنی می‌شود. درمان کمپو به‌طور کلی برای شرایط مزمن مناسب است، زمانی که چندین ارگان تحت تأثیر قرار گرفته‌اند (برای مثال اختلالات ایمنی یا کاهش ناشی از پیری) یا زمانی که پزشکی زیستی قادر به تشخیص یا درمان مؤثر یک وضعیت نباشد. آمار سلامت زنان. در حالی که وضعیت اجتماعی زنان نسبتاً پایین است، اما وضعیت مادر بودن در ژاپن بسیار بالا است. مفهوم (همسر خوب و مادر دانا)، در حالی که به درک مثبت و احترام به نقش مادری کمک کرده است،
به درک مثبت و احترام به نقش مادری کمک کرده است، در ۲۵ سال گذشته با مقاومتی از سوی زنان روبرو بوده است. میانگین سن باروری ۲۹٫۷ سال است، که نسبت به سال ۱۹۷۹ حدود چهار سال افزایش داشته است. میانگین سن اولین ازدواج برای زنان ۲۸٫۶ سال است که نسبت به سال ۱۹۵۰ بیش از پنج سال افزایش یافته است. نرخ ازدواج از سال ۱۹۷۰ کاهش یافته است؛ نرخ طلاق، در حالی که هنوز پایین است، از سال ۱۹۷۰ کمی افزایش یافته است. با این حال، بیشتر زنان در ژاپن همچنان یک یا دو فرزند دارند و وقت و انرژی زیادی را صرف پرورش آنها می‌کنند. تابعیت
و انرژی زیادی را صرف پرورش آنها می‌کنند. تابعیت به‌طور خاص محافظت‌شده است: یک کودک متولد شده در ژاپن در صورتی که هر دو والدین غیرژاپنی باشند یا اگر پدر ژاپنی پدر بودن خود را نسبت به کودکی که از یک زن غیرژاپنی متولد شده است انکار کند، تابعیت ژاپنی دریافت نمی‌کند. دسترسی به قرص ضدبارداری در ژاپن یک موضوع بحث‌برانگیز است به دلیل نگرانی دولت نسبت به اثرات جانبی بالقوه و منفی آن و نگرانی از اینکه ممکن است از طریق عدم استفاده از کاندوم، به افزایش اچ‌آی‌وی کمک کند. در حالی که اکنون قرص ضدبارداری در دسترس است،
کند. در حالی که اکنون قرص ضدبارداری در دسترس است، میزان استفاده از آن همچنان پایین‌تر از بسیاری از کشورهای دیگر است. به‌طور مثال، یک نظرسنجی در سال ۲۰۰۱ از ۱۵۰۰ زن نشان داد که تنها ۴٪ از زنان ژاپنی از این روش استفاده می‌کنند، در حالی که در ایالات متحده ۸۷٪ و در آلمان ۹۳٪ از این روش استفاده می‌کنند. سقط جنین از سال ۱۹۴۸ در ژاپن قانونی شده است. یک نظرسنجی در سال ۱۹۸۲ توسط خدمات خبری کیودو گزارش داد که ۷۵٪ از زنان در پنجاه سالگی خود حداقل یک بار سقط جنین انجام داده‌اند. سقط جنین در دوره پس از جنگ جهانی دوم
داده‌اند. سقط جنین در دوره پس از جنگ جهانی دوم قانونی شد، زمانی که نیازهای بقا تعداد دهان‌هایی را که یک خانواده می‌توانست غذا دهد محدود می‌کرد. با این حال، سقط جنین به راحتی انجام نمی‌شود و معمولاً با انجام مراسم مختلف بودایی همراه است که در آن والدین احساس پشیمانی و قدردانی از فرزند سقط شده خود به دلیل فداکاری برای خانواده ابراز می‌کنند. یک مطالعه در سال ۲۰۰۵ توسط دانشکده پزشکی دانشگاه اوساکا گزارش داد که در سال ۲۰۰۱، ۳۴۱٬۵۸۸ سقط جنین القایی صورت گرفته است. علاوه بر این، نرخ سقط جنین از ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۱
است. علاوه بر این، نرخ سقط جنین از ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۱ به‌طور تدریجی ۵٫۴٪ افزایش یافته و به ۲۹۲ سقط جنین به ازای هر ۱٬۰۰۰ تولد زنده رسیده است. آمار مرتبط با سلامت زنان در ژاپن به طرز الهام‌بخشی مثبتی است. ژاپن یکی از طولانی‌ترین امیدهای به زندگی برای زنان در جهان را دارد که ۸۲٫۲۵ سال است. طبق آمار سازمان بهداشت جهانی، نرخ امید به زندگی در سال ۲۰۱۱ برای هر دو جنس ۸۳ و برای زنان ۸۶ سال بوده است. همچنین نرخ مرگ‌ومیر نوزادان ۲٫۷۸ مرگ به ازای هر ۱٬۰۰۰ تولد زنده است، که یکی از پایین‌ترین نرخ‌ها در جهان است. اینکه آیا
یکی از پایین‌ترین نرخ‌ها در جهان است. اینکه آیا این دو حقیقت به یک عدد نهایی، یعنی ۱٫۲۱ کودک در هر زن در سال ۲۰۱۱، مرتبط هستند یا خیر هنوز مشخص نیست. نرخ مرگ‌ومیر نوزادان در سال ۲۰۱۴ به ۲٫۱۳ به ازای هر ۱٬۰۰۰ تولد زنده کاهش یافته است. نرخ مرگ‌ومیر مادران ۵ مرگ به ازای هر ۱۰۰٬۰۰۰ تولد زنده است که یکی از پایین‌ترین نرخ‌ها در جهان است.
زایمان در چین () تحت تأثیر طب سنتی چینی، کنترل دولتی بر سلامت تولید مثل و تولد، و پذیرش شیوه‌های پزشکی مدرن بیومدیکال قرار دارد. هر ساله در چین حدود ۱۶ میلیون تولد ثبت می‌شود. تا تاریخ ۲۰۲۲، رسانه دولتی چین میزان میزان باروری کل کشور را ۱٫۰۹ گزارش کرده است. در سال ۲۰۲۳، ۷٫۸۸ میلیون تولد ثبت شده است. پیشینه. ساختار خانواده چینی. ازدواج‌های سنتی چینی توسط والدین عروس و داماد ترتیب داده می‌شد تا اتحادهای خانوادگی ایجاد شود، اغلب از طریق استفاده از همسریابی. زنان با خانواده شوهر خود زندگی می‌کردند و تابع
زنان با خانواده شوهر خود زندگی می‌کردند و تابع باورهای سنتی کنفسیوس‌گرایی در احترام به بزرگان بودند. نقش اصلی زن تولید پسر برای شوهرش بود تا خط خانوادگی پدری حفظ شود. قانون جدید ازدواج بسیاری از آداب و رسوم سنتی را تغییر داد، از جمله ممنوعیت همسریابی و دادن اختیار به زنان برای انتخاب همسر خود. در سال ۱۹۸۱، قانون ازدواج دوم این روند را ادامه داد و ازدواج‌های ترتیب‌داده‌شده و مهریه‌ها را به‌طور کامل ممنوع کرد و به زنان حق طلاق داد. در ۴۰ سال گذشته، تغییرات جمعیتی، تحرک جمعیت و سیاست‌های برنامه‌ریزی خانواده
تحرک جمعیت و سیاست‌های برنامه‌ریزی خانواده ساختارهای سنتی خانواده چینی را تغییر داده‌اند. در سال ۲۰۱۶، میانگین سن ازدواج اول برای زنان ۲۴٫۸ سال و برای مردان ۲۶٫۹ سال بود. خانواده‌های هسته‌ای رو به کاهش هستند، در حالی که خانواده‌های تک‌نفره و در مناطق روستایی ساختارهای خانوادگی خطی در حال افزایش‌اند. گفتمان اجتماعی در طول قرن بیستم ابتدا خواستار «نابودی واحد خانواده» بود تا تساوی جنسیتی را تشویق کند. این گفتمان با دعوت از زنان به بازگشت به خانه برای کاهش فشار بر بازار کار و تشویق به مادری فعال جایگزین شد.
بر بازار کار و تشویق به مادری فعال جایگزین شد. این ایده‌ها به تدریج رد شده و به سمت تأکید بر انتخاب زنان، چه در زندگی خانوادگی و چه در اشتغال و مشارکت اجتماعی گسترده‌تر سوق پیدا کرده است. با این حال، زنان همچنان مشارکت اجتماعی کمتری نسبت به مردان دارند و مشارکت اجتماعی زنان تحت تأثیر وضعیت ازدواج و خانواده است، در حالی که مشارکت اجتماعی مردان به وضعیت تحصیلی و شغلی بستگی دارد. در سال ۲۰۱۸، زنان به‌طور میانگین ۱۵٫۳۵٪ از وقت خود را صرف کارهای خانگی و مراقبتی غیرپرداختی کردند، در حالی که این میزان برای مردان
غیرپرداختی کردند، در حالی که این میزان برای مردان تنها ۵٫۹٪ بود. در سال ۲۰۱۹، ۶۹٪ از زنان ۱۵ تا ۶۴ ساله در نیروی کار شرکت کردند، در مقایسه با ۸۳٪ از مردان، و زنان ۴۳٫۶٪ از نیروی کار را تشکیل می‌دهند. زنان ۱۲۸ روز مرخصی زایمان با حقوق از دولت دریافت می‌کنند. باورها و سنت‌های سنتی. طب سنتی چین (TCM) قدمتی تا ۲۰۰۰ سال پیش از میلاد دارد و ریشه در فلسفه تائوئیسم دارد. TCM بدن انسان را به‌عنوان یک موجودیت آشفته در نظر می‌گیرد که نیاز به تعادل و کنترل دارد. این تعادل به‌عنوان یک وضعیت هماهنگ، یا "چی" (qi)، میان