payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کوچک‌ترین فرزندش دچار سقط جنین شد و نزدیک بود بر اثر خونریزی شدید جان خود را از دست دهد. زندگی به عنوان یک زن خانه‌دار برای لیویا ناموفق بود و او احساس می‌کرد که تحت تأثیر سه فرزندش قرار گرفته و شوهر خیانتکارش از او قدردانی کافی نمی‌کند. لیویا سوپرانوی کنترل‌گر، فریبکار و خودشیفته ظاهراً جز با تلخ‌کام کردن اطرافیانش از زندگی لذت چندانی نمی‌برد. در روز عروسی پسرش، او به عروس جدیدش کارملا گفت که ازدواج با تونی یک اشتباه است و در نهایت تونی از او خسته خواهد شد. دختر بزرگترش جنیس هنگامی که ۱۸ ساله بود به ساحل
دختر بزرگترش جنیس هنگامی که ۱۸ ساله بود به ساحل غربی نقل مکان کرد و دختر کوچکترش باربارا با فرزند یک خانواده موفق در نیویورک ازدواج کرد. این امر باعث شد تا تونی به تنهایی مسئولیت مراقبت از لیویا را پس از مرگ جانی بر عهده بگیرد. با بالا رفتن سن، رفتارها و وضعیت روحی او بدتر می‌شود. دکتر جنیفر ملفی معتقد است که لیویا به اختلال شخصیت خودشیفته یا اختلال شخصیت مرزی تشخیص داده‌نشده مبتلا است. زمانی که اسناد اف‌بی‌آی توطئه لیویا و جونیور سوپرانو علیه تونی را افشا می‌کند، تونی تصمیم به انتقام از مادرش می‌گیرد.
می‌کند، تونی تصمیم به انتقام از مادرش می‌گیرد. نقشه او برای انتقام زمانی خنثی می‌شود که لیویا دچار سکته مغزی می‌شود (که گفته می‌شود ناشی از خشم سرکوب شده است) و به بیمارستان منتقل می‌شود. به نظر می‌رسد تونی آماده است تا او را با یک بالش خفه کند، اما او را سریع به اورژانس می‌برند. سپس تونی علناً او را تهدید به کشتن می‌کند و به او اطلاع می‌دهد که از توطئه او با جونیور از طریق اف‌بی‌آی آگاه شده است. با این حال، تونی در نهایت به قطع ارتباط با او رضایت می‌دهد. در فصل دوم، دختر لیویا، جنیس، به نیوجرسی
می‌دهد. در فصل دوم، دختر لیویا، جنیس، به نیوجرسی بازمی‌گردد. او در خانه لیویا اقامت می‌کند و تونی را متقاعد می‌کند که خانه را نفروشد و در عوض به او اجازه دهد که از لیویا مراقبت کند. لیویا به نگرانی ناگهانی جانیس برای سلامتی خود مشکوک است و به درستی حدس می‌زند که جانیس دارای انگیزه‌های پنهانی است. در حالی که تونی و کارملا از هرگونه تماس با لیویا اجتناب می‌کنند، فرزندانشان میدو و ای‌جی هنوز مادربزرگ خود را ملاقات می‌کنند. تونی یک پرستار خانگی را برای مراقبت از لیویا استخدام می‌کند اما لیویا بلافاصله پس از
از لیویا استخدام می‌کند اما لیویا بلافاصله پس از سکته مغزی دیگر می‌میرد. لیویا در چند فلاش بک بعد از آن به عنوان یک زن جوان ظاهر می‌شود، و همچنین به‌طور مکرر در سریال به او اشاره می‌شود، در حالی که تونی هنوز احساسات خود را نسبت به او حل نکرده است. ریشه شخصیت. دیوید چیس لیویا را بر اساس شخصیت مادر خودش، نورما چیس خلق کرده است. او مادرش را فردی پارانوئید، بدسرپرست، تند زبان و نادیده گیرنده دستاوردهای شغلی پسرش توصیف کرد. بسیاری از خطوط به یاد ماندنی لیویا مانند «بیچاره تو»، «دختران در مراقبت از مادرشان بهتر
«بیچاره تو»، «دختران در مراقبت از مادرشان بهتر از پسران هستند» و «یک خلال دندان» نقل قول‌های مستقیم از نورما چیس هستند. مانند تونی سوپرانو، دیوید چیس سال‌ها مشغول روان‌درمانی برای برای رفع سوءتاثیرات رفتار مادرش بر شخصیت خود بوده است. چیس همچنین از رمان «من، کلودیوس» در سال ۱۹۳۴ بسیار سخن گفته و آن را یکی از آثار داستانی مورد علاقه خود می‌داند. در حالی که چیس از تأیید هرگونه ارتباط مستقیم خودداری کرده و ادعا می‌کند که از نام خاله خود برای این شخصیت استفاده کرده است، بسیاری شخصیت ماکیاولیستی لیویا سوپرانو
کرده است، بسیاری شخصیت ماکیاولیستی لیویا سوپرانو را با مادربزرگ کلودیوس، لیویا دروسیلا مقایسه کرده‌اند.
کلیترخوس (; – ) مورخ اسکندر مقدونی، پسر مورخ دینون و نویسنده بود.
ایزابلا یاگیلون (; ؛ ۱۸ ژانویه ۱۵۱۹ – ۱۵ سپتامبر ۱۵۵۹) ملکه همسر مجارستان بود. او بزرگ‌ترین فرزند سیگیسموند یکم پیر، فهرست فرمانروایان لهستان و همسر ایتالیایی‌اش بونا اسفورزا بود. در سال ۱۵۳۹، او با یانوش یکم، وویوود ترانسیلوانیا و پادشاه مجارستان ازدواج کرد. در آن زمان، مجارستان میان فردیناند یکم، امپراتور مقدس روم که قصد داشت آن را به قلمروهای دودمان هابسبورگ بیفزاید (نگاه کنید به پادشاهی مجارستان (۱۵۲۶-۱۸۶۷))، اشراف محلی که می‌خواستند مجارستان مستقل بماند (نگاه کنید به پادشاهی مجارستان شرقی)، و سلطان
(نگاه کنید به پادشاهی مجارستان شرقی)، و سلطان سلیمان یکم که آن را به عنوان یک دولت دست‌نشانده امپراتوری عثمانی می‌دید (نگاه کنید به جنگ کوچک در مجارستان)، مورد مناقشه بود. اگرچه ازدواج ایزابلا تنها یک سال و نیم دوام داشت، اما منجر به تولد یک وارث پسر شد – یانوش دوم که تنها دو هفته پیش از مرگ پدرش در ژوئیه ۱۵۴۰ به دنیا آمد. او بقیه عمر خود را درگیر منازعات جانشینی به نفع پسرش گذراند. مرگ همسرش موجب ازسرگیری درگیری‌ها شد، اما سلطان سلیمان او را به عنوان نایب‌السلطنه پادشاهی مجارستان شرقی به نمایندگی از پسر
پادشاهی مجارستان شرقی به نمایندگی از پسر خردسالش منصوب کرد. این منطقه به عنوان یک دولت حائل نیمه‌مستقل با شهرت آزادی ادیان توسعه یافت. با این حال، فردیناند هرگز از ادعای خود برای اتحاد مجارستان دست نکشید و با اسقف جرج مارتینوتزی توطئه کرد که ایزابلا را مجبور به کناره‌گیری در سال ۱۵۵۱ کرد. او به لهستان بازگشت تا با خانواده‌اش زندگی کند. سلطان سلیمان در واکنش تهدید به حمله به مجارستان در سال‌های ۱۵۵۵–۱۵۵۶ کرد و اشراف مجبور شدند ایزابلا را به ترانسیلوانیا دعوت کنند. او در اکتبر ۱۵۵۶ بازگشت و تا زمان مرگش در
کنند. او در اکتبر ۱۵۵۶ بازگشت و تا زمان مرگش در سپتامبر ۱۵۵۹ به عنوان نایب‌السلطنه پسرش حکومت کرد. زندگی‌نامه. اوایل زندگی و برنامه‌های ازدواج. ایزابلا در کراکوف در ۱۸ ژانویه ۱۵۱۹ متولد شد. او بزرگ‌ترین فرزند شاه سیگیسموند یکم پیر و همسر ایتالیایی‌اش بونا اسفورزا بود. او بیشتر دوران کودکی خود را در قلعه واول در کراکوف و قلعه شکار در نیپلومیتز گذراند. همچنین بین سال‌های ۱۵۲۷–۱۵۲۹ و ۱۵۳۳–۱۵۳۶ در دوک‌نشین بزرگ لیتوانی زندگی کرد. در جریان این اقامت، سه خواهر کوچکترش در کراکوف باقی ماندند. این دوره، پیش‌درآمدی
در کراکوف باقی ماندند. این دوره، پیش‌درآمدی بر روابط خانوادگی آینده بود: بونا اسفورزا دختر بزرگ‌ترش را مورد توجه قرار داد و ازدواج او را زودتر ترتیب داد، در حالی که سه دختر دیگر مورد غفلت واقع شدند و دیرتر ازدواج کردند. ایزابلا آموزش خوبی دریافت کرد و از جمله از انسان‌گرای یوهانس هونتر بهره برد و قادر بود به چهار زبان لهستانی، لاتین، آلمانی و ایتالیایی (زبان مادری مادرش) صحبت و مکاتبه کند. در مارس ۱۵۱۹، هنگامی که ایزابلا تنها دو ماه داشت، فرستادگان فرانسوی پیشنهاد ازدواج او را با پسر آینده فرانسوای یکم در
پیشنهاد ازدواج او را با پسر آینده فرانسوای یکم در ازای حمایت سیگیسموند در انتخابات پیش روی امپراتور مقدس روم مطرح کردند. سیگیسموند از کارل پنجم حمایت کرد، اما بونا همچنان به دنبال ازدواج فرانسوی برای ایزابلا بود. او امیدوار بود که پادشاه فرانسه پسر خود و ایزابلا را در دوک‌نشین میلان که بونا آن را میراث خود می‌دانست، منصوب کند. در ۱۵۲۴، هیرونیموس واسکی یک اتحاد ضد عثمانی را با فرانسه مذاکره کرد که از جمله مفاد آن، ازدواج ایزابلا و هانری دوم، پسر دوم فرانسوای یکم بود. اما این اتحاد پس از اسارت فرانسوا در
یکم بود. اما این اتحاد پس از اسارت فرانسوا در نبرد پاویا شکست خورد. بونا سپس به دنبال ازدواجی در ایتالیا رفت. ایزابلا ناپل، مادربزرگ ایزابلا، فرستادگانی به لهستان فرستاد تا پیشنهاد ازدواج او را با فرانچسکو دوم اسفورزا، دوک جدید میلان، مطرح کنند. با این حال، سیگیسموند این پیشنهاد را رد کرد، زیرا دوک‌نشین مورد مناقشه بود و تسلط فرانچسکو بر آن ضعیف به نظر می‌رسید. بونا سپس فدریکو دوم گنزاگا، دوک منتووا را پیشنهاد کرد، اما او مارگارت پاله‌اوگا را ترجیح داد، زیرا او مارک مونتفرات را به عنوان میراث خود به همراه
او مارک مونتفرات را به عنوان میراث خود به همراه داشت. سیگیسموند خواهان ازدواج با دودمان هابسبورگ بود. در سال ۱۵۳۰، او آرشیدوک ماکسیمیلیان دوم، امپراتور مقدس روم، پسر ارشد فردیناند یکم، امپراتور مقدس روم را پیشنهاد کرد، اما هابسبورگ‌ها این پیشنهاد را رد کردند، زیرا ایزابلا هشت سال از داماد مورد نظر بزرگ‌تر بود. هنگامی که هابسبورگ‌ها می‌خواستند از ازدواج ایزابلا و یانوش یکم جلوگیری کنند، آن‌ها لودوویکو، پسر ارشد شارل سوم، دوک ساوی را پیشنهاد کردند، اما او در سال ۱۵۳۶ درگذشت. حدود سال ۱۵۳۱، طرحی برای ازدواج
سال ۱۵۳۶ درگذشت. حدود سال ۱۵۳۱، طرحی برای ازدواج ایزابلا با یانوش یکم، پادشاه مجارستان شکل گرفت. زمانی که لایوش دوم در نبرد موهاچ در سال ۱۵۲۶ کشته شد، مجارستان میان پادشاهی مجارستان (۱۵۲۶-۱۸۶۷) طرفدار هابسبورگ و پادشاهی مجارستان شرقی طرفدار زاپویا تقسیم شد. این دو جناح درگیر جنگ کوچک در مجارستان بودند. زاپویا تنها از طریق حمایت و تبدیل شدن به دست‌نشانده امپراتوری عثمانی توانسته بود ادعای خود را حفظ کند. بونا اسفورزا، که مخالف سرسخت هابسبورگ‌ها بود، از زاپویا حمایت می‌کرد و تلاش داشت همسرش سیگیسموند را
حمایت می‌کرد و تلاش داشت همسرش سیگیسموند را متقاعد کند تا حمایت نظامی و همچنین ازدواج ایزابلا را فراهم کند. سیگیسموند که همسر نخستش باربارا زاپویا، خواهر زاپویا بود، مخالفت کرد، زیرا نمی‌خواست هابسبورگ‌ها را ناراحت کند و همچنین به توانایی زاپویا در حفظ تاج و تختش شک داشت. در نهایت، سیگیسموند تحت این شرط که معاهده‌ای صلح‌آمیز میان زاپویا و هابسبورگ‌ها امضا شود، موافقت کرد. معاهده ناجی‌واراد در فوریه ۱۵۳۸ تا حدی به دلیل این شرط سیگیسموند امضا شد. بر اساس این معاهده، فردیناند و زاپویا توافق کردند که مجارستان
معاهده، فردیناند و زاپویا توافق کردند که مجارستان را بین خود تقسیم کنند و پس از مرگ زاپویا، فردیناند سرزمین‌های او را به ارث ببرد، زیرا در آن زمان زاپویا فرزندی نداشت. ملکه مجارستان. در آوریل ۱۵۳۸، تنها دو ماه پس از معاهده ناجی‌واراد، اسقف استپان بروداریچ به کراکوف آمد تا دربارهٔ زمان‌بندی و شرایط ازدواج ایزابلا و یانوش یکم مذاکره کند. نجیب‌زادگان لهستانی این ازدواج را نامناسب و غیرسودمند می‌دانستند، اما ازدواج انجام شد. در ۱۵ ژانویه ۱۵۳۹، پانصد شوالیه مجارستانی وارد کراکوف شدند. نامزدی رسمی در ۲۶ ژانویه
وارد کراکوف شدند. نامزدی رسمی در ۲۶ ژانویه انجام شد. تاریخ دقیق ازدواج "پر پروکورا" مشخص نیست، اما احتمالاً بین ۲۸ ژانویه و ۲ فوریه بوده است. پس از مراسم، ایزابلا به سوی مجارستان حرکت کرد. جهیزیه او شامل ۳۲٬۰۰۰ دوکات نقد و املاکی به ارزش ۶٬۰۰۰ دوکات دیگر بود. او از طریق بودا (بوداپست) به سکش‌فهروار رسید، جایی که برای نخستین بار در ۲۲ فوریه با جان زاپویا ملاقات کرد. او شهرهای Solymos، لیپوه، آراد، دوا (رومانی), Csicsó، توکای، بخش‌هایی از دبرتسن و قلعه‌های رگتس را به او بخشید. روز بعد، مراسم ازدواج برگزار شد
را به او بخشید. روز بعد، مراسم ازدواج برگزار شد و ایزابلا به عنوان ملکه مجارستان تاج‌گذاری کرد. جشن ازدواج یک هفته در بودا ادامه یافت. زندگی مشترک کوتاه و ناخوشایند بود. ایزابلا ۲۰ ساله باید با همسری ۵۲ ساله که از نقرس و بیماری‌های متعدد رنج می‌برد، کنار می‌آمد. در بهار ۱۵۴۰، زاپویا برای سرکوب شورشی در ترانسیلوانی که توسط رهبری می‌شد، به سفر رفت. ایزابلا در بودا ماند، زیرا باردار بود. پسر آن‌ها، یانوش دوم، در ۷ ژوئیه ۱۵۴۰ متولد شد. زاپویا موفق شد شورشیان را سرکوب کند، اما در ۲۲ ژوئیه بر اثر خونریزی
را سرکوب کند، اما در ۲۲ ژوئیه بر اثر خونریزی درون‌جمجمه‌ای درگذشت. نایب‌السلطنتی. بر اساس معاهده ناجی‌واراد، پس از مرگ جان زاپویا، فردیناند یکم، امپراتور مقدس روم می‌بایست جانشین او می‌شد، اما نجیب‌زادگان مجار، به‌ویژه اسقف جرج مارتینوتزی، از اجرای این معاهده سر باز زدند و در سپتامبر ۱۵۴۰، جان زیگیسموند نوزاد را به عنوان پادشاه مجارستان انتخاب کردند و ایزابلا را به عنوان نایب‌السلطنه او برگزیدند. فردیناند به مجارستان حمله کرد و بودا را، جایی که ایزابلا و پسرش پناه گرفته بودند، محاصره کرد. شهر در برابر
و پسرش پناه گرفته بودند، محاصره کرد. شهر در برابر نخستین محاصره در نوامبر ۱۵۴۰ مقاومت کرد و محاصره بودا (۱۵۴۱) در مه ۱۵۴۱ نیز با مداخله سلیمان یکم، سلطان امپراتوری عثمانی، پایان یافت. او از پدرش، سیگیسموند یکم پیر، کمکی دریافت نکرد. سلیمان که به دنبال یک مجارستان چندپاره بود، تنها راه محافظت از آن در برابر هابسبورگ‌ها را مداخله مستقیم دانست؛ بنابراین، او مجارستان عثمانی را تأسیس کرد و تنها ترانسیلوانی و مناطق شرقی رود تیسا (معروف به تمشکوز) را به جان زیگیسموند و ایزابلا واگذار کرد. این انتصابات توسط مجلس
و ایزابلا واگذار کرد. این انتصابات توسط مجلس ترانسیلوانی پذیرفته شد که وضعیت خود را به عنوان یک دست‌نشاندگی امپراتوری عثمانی تأیید کرد. در سپتامبر ۱۵۴۱، ایزابلای مجارستان بودا را ترک کرد و در لیپا، سپس در دیال و آلبا ایولیا اقامت گزید. او از وضعیت ویران قلمروهای جدید خود و مشکلات مالی شکایت داشت. ایزابلا جوان بود، به زیبایی شهرت داشت، و به دلیل سلیقه‌های گران‌بهایش سرزنش می‌شد. سه قطعه جواهر بازمانده به او نسبت داده شده است: یک حلقه الماس، یک آویز بزرگ با ۱۶ اپال و یک گردنبند طلایی. او بازسازی کاخ سابق
۱۶ اپال و یک گردنبند طلایی. او بازسازی کاخ سابق اسقف در آلبا ایولیا را بر اساس نمونه‌های معماری رنسانس و مطابق با دژ واول در کراکوف زادگاهش و کاخ سلطنتی در بودا آغاز کرد. او با چالش‌های سیاسی متعددی روبرو بود: حفظ صلح با عثمانی‌ها، مهار جاه‌طلبی‌های مارتینوتزی و جلوگیری از تلاش‌های فردیناند برای تصرف ترانسیلوانیا. در دسامبر ۱۵۴۱، شاید به دلیل خستگی از شرایط، ایزابلا توافقی با فردیناند امضا کرد: او ترانسیلوانیا را ترک کرده و در شپش اقامت گزیند. اما هنگامی که عثمانی‌ها دوباره حمله کردند، فردیناند نیروی نظامی
عثمانی‌ها دوباره حمله کردند، فردیناند نیروی نظامی کافی برای دفاع از سرزمین‌هایش نداشت (نگاه کنید به محاصره استرگم (۱۵۴۳)) و این توافق به فراموشی سپرده شد. لهستان پیشنهاد کرد که مشکل را از طریق ازدواجی دیگر حل کند – ایزابلا با بیوه کارل پنجم، فردیناند یا پسر ارشدش ماکسیمیلیان دوم، امپراتور مقدس روم ازدواج کند. اما فردیناند امیدوار بود که بتواند ترانسیلوانیا را به روش‌های دیگری به دست آورد. در سال ۱۵۴۸، هنگامی که عثمانی‌ها تمام نیروهای خود را برای حمله به ایران در جریان جنگ ایران و عثمانی (۱۵۵۵–۱۵۳۲) گرد
ایران در جریان جنگ ایران و عثمانی (۱۵۵۵–۱۵۳۲) گرد آوردند، فردیناند و مارتینوتزی مذاکراتی را برای متحد کردن مجارستان و دفاع از آن در برابر عثمانی‌ها آغاز کردند. این توافق در ۱ اوت ۱۵۴۹ در نیرباتور منعقد شد. ایزابلا باید در ازای اوپوله و راچیبوش در سیلزی از ترانسیلوانیا صرف‌نظر می‌کرد. فردیناند همچنین متعهد شد که از جان زیگیسموند زاپولیا حمایت کند که بعدها با یکی از دخترانش ازدواج کند. مارتینوتزی قرار بود اسقف اعظم استرگم شده و کلاه کاردینالی دریافت کند. ایزابلا از حقوق خود دفاع کرد و به سلاح متوسل شد. او از
از حقوق خود دفاع کرد و به سلاح متوسل شد. او از برادرش زیگیسموند دوم آگوستوس کمکی دریافت نکرد، زیرا وی با فردیناند اتحاد بسته بود تا بتواند مخالفت شلختا را نسبت به ازدواجش با باربارا رادزیویو سرکوب کند.
ویلا دل بالبیانلو ویلایی در منطقهٔ لنو، استان کومو در شمال منطقهٔ لمباردی ایتالیا است که مشرف به دریاچهٔ کومو قرار دارد. این ویلا در انتهای شبه‌جزیرهٔ جنگلی کوچک "دوسو دآوِدو" در ساحل غربی شاخهٔ جنوب‌غربی دریاچهٔ کومو واقع شده است و ۱۵۰۰ متر با جزیرهٔ فاصله دارد. ویلا دل بالبیانلو بخاطر باغ‌های تراس‌دار باشکوه خود شهرت دارد. تاریخچه. از قرن سیزدهم میلادی، یک صومعهٔ فرانسیسکویی در نوک شبه‌جزیرهٔ "دوسو دآوِدو" وجود داشت. دو برجی که امروزه در این ملک باقی مانده‌اند، بقایای برج‌های ناقوس کلیسای این صومعه هستند.
بقایای برج‌های ناقوس کلیسای این صومعه هستند. پس از ناکامی در خرید جزیرهٔ "ایزولا کوماچینا"، کاردینال " این ملک را در ۱۷۸۵ خریداری کرد. او در ۱۷۸۷، ساختمان صومعه را به ویلایی تابستانی تبدیل کرد و یک ایوانِ سرپوشیده به آن افزود که چشم‌اندازهای زیبایی از دریاچه ارائه می‌داد. پس از مرگ کاردینال در ۱۷۹۶، این ویلا به برادرزاده‌اش " واگذار شد. در دوران مالکیت او، ویلا به مرکزی برای فعالیت‌های جمهوری‌خواهانه و جلسات سیاسی تبدیل شد و پناهگاه میهن‌پرستان ایتالیایی و اعضای "سازمان کاربوناری" بود. از مهمانان مشهور این
"سازمان کاربوناری" بود. از مهمانان مشهور این ویلا در آن دوران، نویسنده‌ای به نام "سیلویو پلیکو" بود که به پسران لامبرتنگی آموزش می‌داد. در ۱۸۲۰، پلیکو توسط حکومت اتریش دستگیر شد و لامبرتنگی مجبور شد به بلژیک مهاجرت کند؛ جایی که توسط خانوادهٔ "آرکوناتی-ویسکونتی" حمایت می‌شد. او در نهایت این ویلا را به دوست خود "جوزپه آرکوناتی ویسکونتی" فروخت. ویسکونتی تغییراتی در باغ‌ها و ایوان‌ها اعمال کرد. هنوز هم نرده‌های کلیسا، نشان خاندانِ ویسکونتی را به تصویر می‌کشند؛ ماری که در حال بلعیدن یک انسان است. در دوران
ماری که در حال بلعیدن یک انسان است. در دوران مالکیت ویسکونتی، این ویلا میزبان سیاستمداران و نویسندگانی مانند "جووانی برکت"، "الساندرو مانزونی"، "جوزپه جوستی" و هنرمند سوئیسی "آرنولد بوکلین" بود. اما با گذشت زمان، خاندان ویسکونتی دچار زوال و ویلا برای بیش از ۳۰ سال متروکه ماند. در آستانهٔ جنگ جهانی اول، یک تاجر آمریکایی به نام "باتلر ایمز" برای نخستین بار این ویلا را دید و شیفتهٔ آن شد. او برای خرید ملک از خاندانِ ویسکونتی پیشنهادهایی ارائه کرد، اما در ابتدا با مخالفت روبه‌رو شد. او بارها بازگشت و هربار
با مخالفت روبه‌رو شد. او بارها بازگشت و هربار پیشنهادهای نقدی بالاتری داد، تا اینکه در ۱۹۱۹ موفق به خرید ویلا شد و آن را مرمت کرد. در سال ۱۹۷۴، وارثان "ایمز"، ویلا را به "کنت کوئیدو مونزینو"، تاجر و کاوشگر ایتالیایی (رهبر نخستین صعود ایتالیایی به قلهٔ اورست) فروختند. مونزینو نمای بیرونی ویلا را دست‌نخورده باقی گذاشت، اما فضای داخلی آن را با اشیای به‌دست‌آمده از اکتشافاتِ خود، مبلمان انگلیسی و فرانسوی قرن‌های ۱۸ و ۱۹، فرش‌های شرقی، پرده‌های باوه و تزئیناتِ چوبی فرانسوی بازطراحی کرد. پس از ترور "آلدو مورو"
چوبی فرانسوی بازطراحی کرد. پس از ترور "آلدو مورو" در ۱۹۷۸ به دست گروه بریگاد سرخ، مونزینو نگران امنیت خود شد و شبکه‌ای از گذرگاه‌های مخفی در ملک ایجاد کرد. مونزینو در ۱۹۸۸ درگذشت و این ویلا را همراه با بیشتر بخش‌های شبه‌جزیرهٔ "دوسو دآوِدو" و بودجه‌ای برای نگهداریِ آن، به بنیاد "حفاظت از آثار ایتالیا (FAI)" واگذار کرد. اکنون این ویلا بخشی از "باغ‌های بزرگ ایتالیا" محسوب می‌شود و پربازدیدترین ملک بنیاد است، به‌طوری‌که در ۲۰۱۹ بیش از صد و سی و پنج هزار بازدیدکننده داشته است. در ۲۰۱۶، بنیاد حفاظت از آثار
داشته است. در ۲۰۱۶، بنیاد حفاظت از آثار ایتالیا، یک پروژهٔ ۴۱۳٫۰۰۰ یورویی را برای بازسازی و بهبود ویلا آغاز کرد. این پروژه شامل مرمت اسکله، نصب تابلوهای جدید و به‌روزرسانی سیستم‌های امنیتی، روشنایی اضطراری، سامانه‌های پیشگیری از حریق، جایگزینی سامانهٔ گرمایشی دیزلی با تجهیزاتِ مدرن و بهبود سرویس‌های بهداشتی، زهکشی و فضای فروشگاه و دفتر بلیت‌فروشی بود. در نوامبر ۲۰۱۸، زوج مشهور بالیوودی رانویر سینگ و دیپیکا پادوکونه مراسم ازدواج خود را در این ویلا برگزار کردند. حضور در سینما. چندین فیلم سینمایی در این ویلا
حضور در سینما. چندین فیلم سینمایی در این ویلا فیلم‌برداری شده‌اند، از جمله: ویلا دل بالبیانلو همچنین به عنوان محل استراحت دریاچه‌ای در فیلم "" (۲۰۰۲) به نمایش درآمد؛ البته نمای بیرونی ویلا در این فیلم، به صورت دیجیتالی تغییر داده شد.
سومیره ساتو (佐藤 すみれ) خواننده و بازیگر ژاپنی است. او فعالیت هنری خود را به عنوان عضو گروه دخترانه ای‌کی‌بی ۴۸ آغاز کرد و سپس به SKE48، گروه خواهر آن، منتقل شد. در سال ۲۰۱۶، او در یک فیلم اکشن لایو-اکشن بر اساس مانگای دخترک کبریت‌فروش اثر سانامی سوزوکی ایفای نقش کرد. پیشه. ساتو فینالیست مورنینگ موسومه بود. یتنبرش نیگوسیه در ۲۰ دسامبر ۲۰۰۸ به عنوان یکی از اعضای نسل هفتم کارآموزان (کن کوسیه) به گروه ای‌کی‌بی ۴۸ پیوست. اولین حضور او در یک تک‌آهنگ ای‌کی‌بی ۴۸ در ترک B-side (تیم بی) (رودخانه) به نام (کیمی نو کوتو
B-side (تیم بی) (رودخانه) به نام (کیمی نو کوتو گا سوکی داکارا) بود که در آن به عنوان بخشی از گروه آندرگرلز اجرا داشت. او به عضویت کامل در ای‌کی‌بی ۴۸ ارتقا یافت. در ۲۰ اوت ۲۰۰۹، او در تور سراسری و انتخابات شرکت کرد. سپس در ۷ دسامبر ۲۰۰۹، به آژانس هوریپرو ملحق شد. اولین تکآهنگ A-side او برای این گروه، شانس نه جنبان بود. سرانجام در ۲۱ مه ۲۰۱۰، او در جابجایی تیم‌ها (شافل) به تیم B ارتقا یافت. در ۲۵ آوریل ۲۰۱۴، او به تیم E SKE48 منتقل شد. در ۷ ژانویه ۲۰۱۸، او از تیم Eِ SKE48 فارغ‌التحصیل شد و سپس از صنعت
او از تیم Eِ SKE48 فارغ‌التحصیل شد و سپس از صنعت سرگرمی کناره‌گیری کرد. اما در ژوئن همان سال، به‌عنوان یک خالق مستقل فعالیت خود را از سر گرفت. زندگی خصوصی. در اول ژانویه ۲۰۲۱، ساتو با کیکبوکسر ریو آیتاکا ازدواج کرد و همزمان بارداری خود را اعلام نمود. او سپس در ۲۴ ژوئن همان سال، اولین فرزندشان به نام هینانو (دختر) را به دنیا آورد. در ادامه، در ۶ سپتامبر ۲۰۲۳ نیز دومین فرزندشان به نام ریتسو (پسر) متولد شد. منابع. NYAF confirms AKB48
دوشس ماریا آنتونیا (؛ – ) موسیقی‌دان، آهنگساز، ترانه‌سرا، خواننده اپرا، نقاش، نویسنده و نوازنده هارپسیکورد اهل آلمان بود. او یک شاهدخت آلمانی حامی هنر بود و امروزه به ویژه به خاطر اپراهای خود شناخته شده است: "پیروزی وفاداری" و "تله‌ستری، شهبانوی آمازون‌". او همسر فردریک کریستین حاکم انتخابگر زاکسن بود. پس از مرگ وی در سال ۱۷۶۳، او به عنوان نایب‌السلطنه زاکسن برای پسرشان فریدریش آگوست یکم پادشاهی زاکسن خدمت کرد. خانواده و پیشینه. او با نام مسیحی ماریا آنتونیا والپورگیس سیمفوروسا غسل تعمید یافت و در کاخ
والپورگیس سیمفوروسا غسل تعمید یافت و در کاخ نیمفنبورگ در مونیخ به دنیا آمد. او دختر آرشدوشس ماریا املیا اتریش و حاکم انتخابگر کارل آلبرت باواریا بود. در طول زندگی‌اش، تحصیلات عالی و درجه اولی دریافت کرد، به ویژه در زمینه هنرهای گوناگون؛ از جمله نقاشی، نوشتن شعر و همچنین موسیقی. او چهارمین فرزند از هفت فرزند کارل هفتم و همسرش بود. ازدواج. ازدواج غیابی او در تاریخ ۱۳ ژوئن ۱۷۴۷ در مونیخ با فردریک کریستین ولیعهد انتخابگرنشین زاکسن انجام شد، در حالی که آنها در تاریخ ۲۰ ژوئن ۱۷۴۷ به‌طور رسمی در درسدن ازدواج
در تاریخ ۲۰ ژوئن ۱۷۴۷ به‌طور رسمی در درسدن ازدواج کردند. همان سال، او عضو آکادمیای دل‌آرکادیا رم شد که یک نهاد مهم در اصلاح اپرا بود. با ازدواجش، او به درسدن نقل مکان کرد. او نه فرزند از فردریک کریستین داشت که هفت نفر از از کودکی گذشتند و به سن بلوغ رسیدند. نایب‌السلطنه. او در دوران جنگ هفت‌ساله درسدن را ترک کرد و در پراگ و مونیخ پناه گرفت، اما پس از به سلطنت رسیدن همسرش در سال ۱۷۶۳ به آنجا بازگشت. همسرش ده هفته بعد درگذشت و پسرشان فریدریش آگوست یکم به جای او به سلطنت رسید. چون پسرش هنوز نابالغ بود، او به
او به سلطنت رسید. چون پسرش هنوز نابالغ بود، او به عنوان نایب‌السلطنه مشترک با برادرش فرانسیس گزاویه تا زمانی که پسرش به سن قانونی رسید (در ۱۷۶۸) به حکومت پرداخت. در دوران نایب‌السلطنتش، او با اقدام هم‌نایب‌السلطنه‌اش فرانسیس گزاویه مخالفت کرد که قصد داشت در سال ۱۷۶۵ پسرش را وادار به کنار گذاشتن ادعای سلطنت بر تخت سلطنت لهستان نماید. همچنین در سال ۱۷۶۳ یک کارخانه نساجی و در سال ۱۷۶۶ یک کارخانه آبجوسازی تأسیس کرد. آموزش موسیقی و آهنگسازی. ماریا آنتونیا در مونیخ موسیقی را زیر نظر آهنگسازان مشهور اپرا، جووانی
موسیقی را زیر نظر آهنگسازان مشهور اپرا، جووانی باتیستا فراندینی و جووانی پورتا فرا گرفت. پس از نقل مکان به درسدن، ادامه تحصیلات خود را تحت نظر جووانی ریسوتوری، نیکولا پورپورا و یوهان آدولف هاسه ادامه داد. در واقع، اپرا نقش بزرگی در تمام زندگی ماریا آنتونیا ایفا کرد. دربار مونیخ تولد او را با اجرای اپرای "آمادیس دِ گرسیا" اثر پیترو توری جشن گرفت. نامزدی او با فردریک کریستین نیز با اجراهای اپرا جشن گرفته شد، از جمله اجرای اپرای "لا اسپارتانا جنروسا" اثر هاسه با طراحی صحنه توسط بیبینا و اپرای "عروسی اِرکوله و
طراحی صحنه توسط بیبینا و اپرای "عروسی اِرکوله و اِبه" اثر کریستف ویلیبالد گلوک. اندکی پس از نقل مکان به درسدن، او علاوه بر کارهای آهنگسازی خود، لیبرتوی اپرای "تغییر دین سنت آگوستین" (۱۷۵۰) اثر یوهان آدولف هاسه را نوشت. سبک آهنگسازی او ارتباط زیادی با سبک هاسه دارد، به‌ویژه در نگرش او به اپرای سریا. او همچنین به‌طور فعال به عنوان خواننده و نوازنده کیبورد در اجراهای درباری شرکت کرد، از جمله در نقش‌های اصلی در هر دو اپرای خود. علاوه بر دو اپرای خود، تعدادی آریا، پاستورال، اینترمِتزو، مدیتیشن و موتت نیز به او
پاستورال، اینترمِتزو، مدیتیشن و موتت نیز به او نسبت داده شده است. تالستری. ملکه آمازون‌ها، تالستری، در آثار متعددی از اسطوره‌های یونانی ظاهر می‌شود و مانند بسیاری از داستان‌ها و دنباله‌های اسطوره‌ای، موضوعی پرکاربرد برای آثار هنری در اواخر دوران قرون وسطی و پس از آن شد. شاعر فرانسوی، گوآتیه دو کاسته لاکاپرنید، داستان را در رمان "کاساندرا" (۱۶۴۴–۱۶۵۰) بازآفرینی کرد، گرچه داستان از روایت نیمه‌تاریخی که شامل اسکندر مقدونی بود به داستانی تغییر یافت که در آن اورونتس شاهزاده ماساژت‌ها به عنوان هم‌پای مذکر
آن اورونتس شاهزاده ماساژت‌ها به عنوان هم‌پای مذکر تالستری قرار می‌گرفت. چندین اپرا در قرن بعدی از همان اصول پیروی کردند، که در آن ماریا آنتونیا لیبرتو و موسیقی خود را ساخت. داستان حول رابطه تالستری با یک فرمانروای سکا، اورونتس مانند نسخه لاکاپرنید می‌چرخد. علاوه بر شخصیت اصلی، دو شخصیت برجسته دیگر نیز زنان هستند: آنتی‌اوپه، مشاور او که به مرد سکا، لئارشوس، دل می‌بازد؛ و تهم‌رییش کاهن اعظم دیانا که—چنان‌که در انتهای اپرا فاش می‌شود—مادر اورونتس است. در نهایت، داستان با پایانی خوش به پایان می‌رسد، جایی که هر
داستان با پایانی خوش به پایان می‌رسد، جایی که هر جفت به یکدیگر می‌پیوندند و از وقوع جنگ جلوگیری می‌شود، زیرا سکاها و آمازون‌ها موفق می‌شوند به‌طور مسالمت‌آمیز کنار هم زندگی کنند. تصویر از رهبر دلسوز و فکور، تالستری که به یک رهبر سیاسی تبدیل می‌شود، احتمالاً به‌عنوان یک تفسیر نیمه‌خودنگارانه از ماریا آنتونیا در قالب این شخصیت باشد. بازخوردهای انتقادی. اگرچه اپراهای ماریا آنتونیا با نام مستعار ETPA (مخفف ارملیندا تاله‌آ پاستورلا آرکادیا) منتشر شد، اما اپراهای او با موفقیت توسط انتشارات برایتکپف و هرتل منتشر
او با موفقیت توسط انتشارات برایتکپف و هرتل منتشر گردید و در نخستین اجراهای خود در تئاتر دربار، جایی که او به خوانندگی می‌پرداخت، و همچنین در دیگر شهرهای اروپایی با استقبال گرم روبه‌رو شد. منتقد موسیقی چارلز برنی اپرای او و خوانندگی‌اش را در کتاب خود در سال ۱۷۷۳ تحت عنوان "وضعیت فعلی موسیقی در آلمان، هلند و استان‌های متحد" ستایش کرد. همچنین، فیلسوف و نظریه‌پرداز موسیقی آنتونیو اکسیمنو ئی پوخادس در رساله خود به نام "دربارهٔ ریشه و قواعد موسیقی" که در سال ۱۷۷۴ منتشر شد، آریای از تالستری را گنجانده و او را در
منتشر شد، آریای از تالستری را گنجانده و او را در کنار پنج آهنگساز دیگر که انتخاب کرده بود قرار داد: پالسترینا، نانینی، کلاری، جووانی باتیستا پرگولزی و آرکانجلو کورلی. اگرچه موسیقی او به‌طور کلی با تحلیل کمتری روبه‌رو شده است، اما کل رساله به عنوان الگویی برای تکنیک‌های آهنگسازی استفاده شده است که نشان‌دهنده احترام بالای این محقق و منتقد موسیقی به آثار او و به احتمال زیاد سایر هم‌عصرانش است.
مای یامانه (山根 麻以) خواننده ژاپنی است که بیشتر به خاطر همکاری با یوکو کانو در موسیقی متن انیمه «کابوی بیباپ» و همچنین موفقیتش در دهه ۱۹۸۰ با آهنگ «تاسوگاره» شناخته می‌شود. زندگی اولیه و حرفه انفرادی. مای یامانه فعالیت حرفهای خود را در سال ۱۹۷۹ آغاز کرد، زمانی که در مسابقه خوانندگان جوان ژاپن شرکت کرد و جایزه بنیاد موسیقی یاماها را از آن خود ساخت. او در همان سال با تک آهنگ (به مانند صبح/ (午前０時) که ترانه‌سرایی و آهنگسازی آن را یوکو شیباتا بر عهده داشت، به عرصه موسیقی پا گذاشت. یک سال بعد، در ۱۹۸۰، اولین آلبومش