payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شده‌اند. در این طرح ۱۲ولت از طریق مقاومت‌های ۱۸۰ اهم بین پایانه «گرم» میکروفون (ایکس‌ال‌آر ۲ پایه) و ترمینال «سرد» میکروفون (ایکس‌ال‌آر ۳ پایه) اعمال می‌شود. این منجر به اختلاف پتانسیل ۱۲ ولتی با قابلیت جریان قابل توجهی در بین پایه‌های ۲ و ۳ می‌شود که در صورت اعمال بر روی یک میکروفون دینامیکی یا نواری، احتمالاً باعث آسیب دائمی می‌شود. برق-افزایه (PiP) جریان‌کم با منبع ۳–۵ ولت در جک میکروفون برخی از تجهیزات مصرفی است، مانند ضبط کننده‌های قابل حمل و کارت‌های صدای رایانه ارائه می‌شود. همچنین در IEC 61938
صدای رایانه ارائه می‌شود. همچنین در IEC 61938 تعریف شده است. برخلاف برق فانتوم است زیرا یک رابط نامتعادل با ولتاژ پایین (حدود ۵+ولت) متصل به رسانای سیگنال با برگشت از طریق روکش؛ برق DC با سیگنال صوتی میکروفون مشترک است. یک خازن برای مسدود کردن DC از مدارهای فرکانس صوتی بعدی استفاده می‌شود. اغلب برای تغذیه میکروفون‌های الکترت استفاده می‌شود که بدون برق کار نمی‌کنند. فقط برای تغذیه میکروفون‌هایی که به‌طور خاص برای استفاده با این نوع منبع تغذیه طراحی شده‌اند مناسب است. اگر این میکروفن‌ها از طریق مبدل ۳٫۵
مناسب است. اگر این میکروفن‌ها از طریق مبدل ۳٫۵ میلی‌متری به به ایکس‌ال‌آر که شیلد ایکس‌ال‌آر را به روکش ۳٫۵ میلی‌متر متصل می‌کند، به برق فانتوم واقعی (۴۸ ولت) وصل شوند، ممکن است آسیب وارد شود. برق-افزایه توسط استاندارد ژاپنی CP-1203A:2007 پوشش داده شده است. برق فانتوم گاهی توسط کارگران اویونیک برای توصیف ولتاژ بایاس DC مورد استفاده برای تغذیه میکروفون‌های هوانوردی استفاده می‌شود که از ولتاژ کمتری نسبت به میکروفون‌های صوتی حرفه‌ای استفاده می‌کنند. برق فانتوم مورد استفاده در این زمینه ۸–۱۶ ولت DC سری با
مورد استفاده در این زمینه ۸–۱۶ ولت DC سری با مقاومت ۴۷۰ اهمی (اسمی) همان‌طور که در استاندارد دی‌او-۲۱۴ RTCA Inc. مشخص‌شده، است. این میکروفون‌ها از میکروفن‌های زغالی مورد استفاده در روزهای اولیه هوانوردی و تلفنی که بر ولتاژ بایاس DC در عنصر میکروفون زغالی متکی بود، تکامل یافتند. استفاده‌های دیگر. برق فانتوم در کاربردهایی غیر از میکروفون نیز استفاده می‌شود:
اتین لومبار (؛ ؛ ۱۸۶۹ – ۱۹۲۰) جراح متخصص گوش و حلق و بینی اهل فرانسه بود که اثر لومبار را در سال ۱۹۰۹ کشف کرد که در آن صدای انسان هنگام صحبت در محیطی پر سرو صدا به‌طور غیرارادی بلند می‌شود. او همچنین تکنیک‌های جدید جراحی و شکل جدیدی از فورسپس استخوانی را توسعه داد. کشف لومبارد به چهار دلیل مهم است.
نشانهٔ لووِل () یک نشانهٔ بالینی است که در بیماران مبتلا به ترومبوز سیاهرگی عمقی یافت می‌شود. این نشانهٔ به صورت درد در توزیع خون ورید آسیب‌دیده که در حین سرفه یا عطسه رخ می‌دهد (مانور والسالوا) تعریف می‌شود و زمانی که ورید پیش از محل انسداد ترومبوزی فشرده شود، ناپدید می‌گردد.
وَلُنتان مَـنیان (؛ – ) روان‌پزشک و پزشک قرن نوزدهمی اهل فرانسه بود. امروزه نام او به واسطهٔ نشانهٔ مَـنیان در یادها مانده است که به توهم خزیدن یک جسم خارجی در زیر پوست گفته می شود که در مصرف‌کنندگان کوکائین یافت می‌شود. وی کتاب‌های گوناگونی در زمینهٔ روان‌پزشکی و الکلیسم نوشته است. وی همکاری طولانی مدتی با گوستاو بوشرو داشت. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون لژیون دونور (شوالیه) شده است.
عاجکاری () یا کَنده‌کاری عاج هرگونه عمل حکاکی یا کنده‌کاری بر روی عاج یا دندان جانوران است که عموماً با ابزارهای بُرش تیز، به صورت مکانیکی یا دستی صورت می‌پذیرد. عاجکاری در هنر قرون وسطی اروپا و به ویژه برای هنر بیزانسی که مجسمه‌های تاریخی بسیار اندکی تولید و یا باقی مانده است، از اهمیت و جایگاه ویژه‌ای برخوردار بود.
نشانهٔ مَـنیان () یک نشانهٔ بالینی است که در مصرف‌کنندگان کوکائین دیده می‌شود و احساس خزیدن یک جسم خارجی در زیر پوست است. این نشانه بالینی به افتخار ولنتان منیان نام‌گذاری شده است.
رویاشناسی (انگلیسی: Oneirology) یکی از زیرشاخه‌های علم روان‌شناسی است که به مطالعه علمی رؤیاها می‌پردازد. این مطالعه بر ارتباط فعالیت مغز و رؤیا متمرکز است و تأثیر رؤیا بر تشکیل حافظه یا بروز اختلالات روانی را نیز پوشش می‌دهد. باید توجه داشت که رویاشناسی و تعبیر خواب دو مکتب متفاوت هستند. در رویاشناسی در عوض تجزیه و تحلیل و نسبت معانی به یک رؤیا، تغییر کمیت‌های قابل سنجشی که در حین دیدن رؤیا در دستگاه عصبی عارض می‌شود، مورد مطالعه قرار می‌گیرد.
رشته‌کوه کروپوتکین () یک رشته‌کوه در استان ایرکوتسک کشور روسیه است.
گوتیک قائم () یا معماری گوتیک عمود بُر سومین و آخرین سبک معماری گوتیک انگلیسی بود که در قرون وسطای متأخر و در پادشاهی انگلستان توسعه یافت.
پایین پریسکوپ فیلمی محصول سال ۱۹۹۶ و به کارگردانی دیوید اس. وارد است. در این فیلم بازیگرانی همچون کلسی گرمر، لورن هالی، راب اشنایدر، هری دین استنتون، بروس درن، ویلیام اچ میسی، ریپ تورن، توبی هاس، دوین مارتین، بردفورد تیتوم، هارلند ویلیامز و پتن اسوالت ایفای نقش کرده‌اند.
بند پشدان () در حدود ۲۵ کیلومتری (۱۶ مایلی) شمال شرق هرات، افغانستان، در ولسوالی کرخ ولایت هرات قرار دارد. این یک سد وزنی با سرریز کانال جانبی و یک نیروگاه است که در ۱۴ آگست سال ۲۰۲۵ به بهره‌برداری رسید. پس از تکمیل، این سد قرار است تا ۲ مگاوات برق تولید کند و آب آبیاری بیش از ۱۳۰۰۰ هکتار از زمین کشاورزی را تامین می‌کند. مخزن آن می‌تواند تا ۵۴ میلیون متر مکعب آب را ذخیره کند.
نمایشگاه آزادسران () که در برخی از منابع تحت عنوان انجمن هنرمندان مستقل هم نامیده شده است، در ۲۹ ژوییه ۱۸۸۴ در پاریس و با سازماندهی نمایشگاه‌های عظیم پاریس شکل گرفت. اودیلون ردون، ژرژ سورا و پل سینیاک از بنیانگذاران این نمایشگاه بودند.
چوی جی-هو (کره‌ای: 최지호؛ زادۀ ۱۰ ژوئن ۲۰۰۴) که با نام جیهو شناخته می‌شود، خواننده و رقصندۀ اهل کره جنوبی است.
مرا بزن یا به من ضربه بزن فیلمی محصول سال ۱۹۹۶ و به کارگردانی استیون شینبرگ است. در این فیلم بازیگرانی همچون الیاس کوتیاس، لوری مارساک، ویلیام اچ میسی، جی لگت، بروس رمزی، کوین جی اکونر، فیلیپ بیکر هال، هاینگ اس. انگور و جک کانلی ایفای نقش کرده‌اند.
سنگ سرپوش () نوعی سرپوش یا درپوش در بخشی از پل، دیوار یا سازه است که معمولاً از یک جهت شیب‌دار یا به تعبیری «یک‌سو فراخ» است.
گادفلش (به انگلیسی: Godflesh) یک گروه اینداستریال متال انگلیسی از بیرمنگام است. این گروه در سال ۱۹۸۲ با عنوان اصلی OPD (بعدها Fall of Because) تشکیل شد اما هیچ موسیقی کاملی منتشر نکرد تا اینکه در سال ۱۹۸۸ جاستین برودریک (گیتار، خواننده، برنامه‌نویسی) و بی. سی. گرین (بیس، برنامه‌نویسی) نام گروه را تغییر دادند و تصمیم گرفتند از ماشین درام برای پرکاشن آن استفاده کنند. با ادغام هوی متال با موسیقی اینداستریال و بعداً با موسیقی الکترونیک و داب، صدای گادفلش به‌طور گسترده‌ای به عنوان تأثیری اساسی بر سایر
به‌طور گسترده‌ای به عنوان تأثیری اساسی بر سایر اینداستریال متال‌ها و آثار پست متال در نظر گرفته می‌شود و برای اکستریم متال و آوانگارد متال نیز قابل توجه است. گروه در اواخر دههٔ ۱۹۸۰ با ایریک رکوردز قرارداد امضا کرد و اولین آلبوم خود را "استریت‌کلینر" (۱۹۸۹) منتشر کرد که مورد تحسین معاصر و ماندگار قرار گرفت. پس از انتشار آلبوم دوم خود، "خالص" (۱۹۹۲) و اولین آلبوم اصلی خود، "بی‌خود" (۱۹۹۴)، آنها شروع به آزمایش با درامرهای اجرای زنده و همچنین صداهای هیپ هاپ و بریک‌بیت کردند. آلبوم‌های حاصل، "آهنگ‌های عشق و
و بریک‌بیت کردند. آلبوم‌های حاصل، "آهنگ‌های عشق و نفرت" (۱۹۹۶) و "ما و آنها" (۱۹۹۹) و "سرودها" (۲۰۰۱) دنبال شدند که سبک گروه را ساده‌تر کرد. مدت کوتاهی پس از خروج گرین در سال ۲۰۰۲، برودریک به گادفلش پایان داد و پروژه‌های مختلف دیگری مانند گروه جسو را دنبال کرد. برودریک و گرین در سال ۲۰۰۹ گادفلش را اصلاح کردند و آلبوم‌های "دنیایی که فقط با آتش روشن می‌شود" (۲۰۱۴) و "ارسال خود" (۲۰۱۷) را منتشر کردند که مورد تحسین منتقدان قرار گرفت. نهمین آلبوم آنها، "پاکسازی"، در ژوئن ۲۰۲۳ منتشر شد. به عنوان پیشگامان
در ژوئن ۲۰۲۳ منتشر شد. به عنوان پیشگامان اینداستریال متال، صدای اولیه گادفلش با ضربات خشن ماشینی، بیس با تأکید بر تولید، گیتار تحریف شده و آوازهای پراکنده به شیوه‌ای پایین و از ته حلق تعریف شد. گروه در بیشتر دوران حرفه‌ای خود به‌عنوان دو نفره با برودریک و گرین اجرا می‌کردند که روی سازهای کوبه‌ای از پیش برنامه‌ریزی‌شده، معمولاً در پس‌زمینه‌ای از مناظر آخرالزمانی و شمایل‌نگاری مسیحی می‌نواختند. موسیقی گادفلش به ویژه سنگین و تلخ در نظر گرفته شده است، به طوری که "استریت‌کلینر" توسط چندین نشریه به عنوان یکی از
"استریت‌کلینر" توسط چندین نشریه به عنوان یکی از سنگین‌ترین و بهترین آلبوم‌های متال نامگذاری شده است. تاریخچه گروه. شکل‌گیری و سال‌های اولیه (۱۹۸۸–۱۹۸۲). گروهی که در نهایت تبدیل به گادفلش شد، OPD (Officially Pronounced Dead)، در سال ۱۹۸۲ تشکیل شد، زمانی که بی. سی. گرین و پل نویل، دو نوازندهٔ جوان ساکن در مسکن ارزان املاک شورایی (به انگلیسی: council estate) در شرق بیرمنگام، شروع به آزمایش موسیقی در کنار یک ماشین درام کردند. به زودی در سال ۱۹۸۳ گروه به Fall of Because تغییر نام داد که نام آن برگرفته از آهنگ
Because تغییر نام داد که نام آن برگرفته از آهنگ گروه کیلینگ جوک و فصلی از کتاب آلیستر کراولی بود. بعداً گروه یک درامر اجرای زنده، جاستین برودریک را پیدا کرد که در همان محل اقامت در املاک شورایی با گرین و نویل زندگی می‌کرد و در سال ۱۹۸۴ پس از سازماندهی کنسرتی در میخانۀ پری دریایی در بیرمنگام به گروه پیوست. در آن نمایش Fall of Because، فینال (اولین اثر موسیقایی برودریک) و تجسم اولیهٔ گروه نیپالم دث در حضور جمعی، حدود بیست و پنج نفر اجرا شدند. در ماه‌های بعد از آن کنسرت، برودریک به عنوان نوازندهٔ گیتار به
از آن کنسرت، برودریک به عنوان نوازندهٔ گیتار به نیپالم دث و در Fall of Because به عنوان یک درامر پیوست و با معرفی آلبوم‌هایی از گروه‌های سوانز، سانیک یوث و دیسچارج به گرین و نویل، صدای دومی را تغییر داد. در آن زمان تنها پانزده ساله، برودریک گفت که او گروه آنها را «غصب» کرده است. گروه Fall of Because در سال ۱۹۸۶ دمویی با عنوان "از بین بردن" ضبط کرد که شامل چندین آهنگ بود که تبدیل به آهنگ گادفلش می‌شد. با توجه به اینکه این ضبط‌ها تا سال ۱۹۹۹ به‌طور گسترده در دسترس نبودند، به‌طور گذشته‌نگر توسط ناشر
در دسترس نبودند، به‌طور گذشته‌نگر توسط ناشر "Exclaim!" به‌عنوان «وهم‌آور» پیش‌تر از زمان خود شناخته شدند. بعداً در سال ۱۹۸۶، برودریک برای نواختن درام برای گروه Head of David دعوت شد، که منجر به خروج او از نیپالم دث و بلافاصله پس از آن از Fall of Because در سال ۱۹۸۷ شد. سپس، در مارس ۱۹۸۸، او Head of David را به دلیل اینکه به گفتهٔ برودریک، «بیش از حد نویزیک درامر» بود، ترک کرد و با گرین تماس گرفت تا Fall of Because را به عنوان یک گروه دوتایی اصلاح کند. در آن اصلاح، برودریک گیتار را بر عهده گرفت و گروه
در آن اصلاح، برودریک گیتار را بر عهده گرفت و گروه دوباره به استفاده از یک دستگاه درام برای سازهای کوبه‌ای بازگشت. پس از آن بود که این گروه به گادفلش تغییر نام داد. برودریک نام جدید را با گفتن این جمله توضیح داد: «یک بار شنیدم که یکی می‌گوید موسیقی صدای خداست. کلمهٔ (خدا) چیزی عظیم و غیرقابل تصور را تداعی می‌کند. موسیقی ما بلند و مخرب است.» آلبوم چندآهنگه با عنوان گروه، استریت‌کلینر و خالص (۱۹۹۳–۱۹۸۸). گادفلش با الهام از منظرهٔ شهری تیره و تار بیرمنگام و اکستریم متال که برودریک به گرین معرفی کرد، لحن
و اکستریم متال که برودریک به گرین معرفی کرد، لحن شدیدتری نسبت به Fall of Because که تحت تأثیر اصلی گروه کیور بود به خود گرفت. در سال ۱۹۸۸، گروه با انتشار نمایشنامهٔ توسعه یافته تحت نام خود، "گادفلش" (آلبوم چندآهنگه) از طریق ناشر Swordfish در موسیقی زیرزمینی حضور پیدا کرد. آن آلبوم چندآهنگه، منبع اینداستریال متال را در کنار آلبوم استودیویی گروه Ministry در سال ۱۹۸۸ به نام "سرزمین تجاوز و عسل" در نظر گرفت، ضرب‌های اینداستریال برنامه‌ریزی‌شده، آوازهای تحریف‌شده، گیتار کم و ریف‌های بیس رانندگی را برای ایجاد
گیتار کم و ریف‌های بیس رانندگی را برای ایجاد صدایی که برای شناخته شدن گادفلش می‌کرد، ترکیب کرد. مدت کوتاهی پس از انتشار "گادفلش"، گروه یک آلبوم چندآهنگه دیگر با نام "اشک‌های کوچک" را ضبط کرد که شامل چهار آهنگ کوتاه و خشن بود. با این حال، قبل از اینکه ناشر Swordfish بتواند این آلبوم چندآهنگه را منتشر کند، گادفلش توسط ایریک رکوردز خریداری شد و بنیان‌گذار ناشر، دیگبی پیرسون، برودریک و گرین را متقاعد کرد تا "اشک‌های کوچک" را کنار گذاشته و از آهنگ‌ها به عنوان آهنگ‌های جایزه در اولین آلبوم کامل خود استفاده کنند.
جایزه در اولین آلبوم کامل خود استفاده کنند. گروه موافقت کرد و در سال ۱۹۸۹ "استریت‌کلینر" را منتشر کردند که به عنوان یک آلبوم برجسته در موسیقی هوی متال مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و به رسمیت شناخته شد. "استریت‌کلینر" شاهد معرفی مجدد نویل به گروه بود، این بار به عنوان دومین گیتاریست، و این اولین انتشار گروه در ایریک بود. این آلبوم بیشتر صدای گادفلش را مشخص کرد و از دیگر آلبوم‌های متال با تولید غیرعادی که بر ضرب‌های مکانیکی و بیس پرکاشن بیش از گیتار تأکید داشت، متمایز بود. "استریت‌کلینر" به ویژه سنگین و
داشت، متمایز بود. "استریت‌کلینر" به ویژه سنگین و تاریک در نظر گرفته می‌شود. از فوریه تا مارس ۱۹۹۱، گادفلش دوباره در استودیو حضور داشت و آلبوم چندآهنگه "دولت برده" را ضبط می‌کرد، که گروه در حال آزمایش موسیقی رقص و عناصر موسیقی الکترونیکی بیشتری بود. بعداً در همان سال در آوریل، گادفلش اولین تور خود را در آمریکای شمالی (یک مرحله از تور Earache's Grindcrusher) با همتایان خود Nocturnus و نیپالم دث آغاز کردند. به گفته مایک براونینگ از Nocturnus، بیشتر نمایش‌های این تور ۴۵ روزه با حضور ۲۰۰ تا ۳۰۰ نفر برگزار شد.
این تور ۴۵ روزه با حضور ۲۰۰ تا ۳۰۰ نفر برگزار شد. گادفلش اولین کنسرت را به دلیل مسائل مربوط به مجوز از دست داد، اما آنها به تاریخ دوم در محل اجرای موسیقی L'Amour در بروکلین رسیدند. سالن پر بود و وقتی گادفلش روی صحنه رفت، دستگاه درام آنها از کار افتاد و گروه نتوانست ادامه دهد. وقتی دستگاه جایگزینی در نهایت پیدا شد، برودریک و گرین با عجله در چهار آهنگ برنامه‌ریزی کردند تا برای سومین نمایش تور در کلوپ شبانهٔ کانال بوستون آماده شوند. با وجود این مشکلات اولیه، بقیهٔ تور به خوبی پیش رفت و گادفلش به طرز
اولیه، بقیهٔ تور به خوبی پیش رفت و گادفلش به طرز شگفت‌انگیزی با استقبال مثبت روبرو شد. "دولت برده" در ماه ژوئیه پس از نتیجه‌گیری تور Grindcrusher منتشر شد. در اوت و اکتبر ۱۹۹۱، برودریک و گرین هر دو مهمان در "رازهای مدفون" (۱۹۹۲)، یک آلبوم چندآهنگه از گروه Painkiller بودند. با موفقیت‌های "استریت‌کلینر" و "دولت برده"، افتتاحیهٔ کنسرت برای گروه نیروانا و تور، گادفلش آلبوم دوم خود را شروع کرد، این بار بدون نویل، که تصمیم گرفت روی پروژهٔ دیگر خود تمرکز کند، که برودریک را به عنوان یک تهیه‌کنندهٔ تکراری معرفی
برودریک را به عنوان یک تهیه‌کنندهٔ تکراری معرفی می‌کرد. برای پر کردن جای خالی او، رابرت همپسون از گروه Loop برای نواختن نیمی از آهنگ‌های آلبوم جدید و همچنین در "دنیای سرد" (۱۹۹۱)، یک آلبوم چندآهنگه که در همان جلسات ضبط شده بود، آورده شد. آلبوم دوم، "خالص"، در سال ۱۹۹۲ از طریق ناشر ایریک منتشر شد و از آن زمان به عنوان یک انتشار تأثیرگذار در ژانر پست متال شناخته شد. از نظر موزیکال، "خالص" حتی مکانیکی‌تر از "استریت‌کلینر" بود، و بیشتر بر دستگاه درام تأکید داشت و تولیدی را به نمایش می‌گذاشت که پرکاشن را با
و تولیدی را به نمایش می‌گذاشت که پرکاشن را با فضایی تیره و تار تقویت می‌کرد. اگرچه آشکارترین آزمایش‌های گادفلش با هیپ‌هاپ و بریک‌بیت‌ها بعداً در دوران حرفه‌ای‌شان انجام شد، عناصر خالص هر دو زیر نالهٔ گیتار، آوازهای فریاد زده و طبل‌های تکراری پرخاشگرانه بودند. این آلبوم در پایان، آزمایش‌های خود را با ساختارهای آهنگ غیر معمول ادامه داد، «دومین خالص»، قطعه‌ای بیست دقیقه‌ای از پهپاد محیطی با ضرب آهنگ غوطه‌ور منتشر شد، همان‌طور که ند راگت از آل‌میوزیک گفت، «مثل یک توپ از دور ضربه می‌زند». علیرغم نارضایتی
«مثل یک توپ از دور ضربه می‌زند». علیرغم نارضایتی برودریک از میکس "خالص" که «به اندازهٔ کافی سنگین نیست»، بسیاری از منتقدان این آلبوم را بی‌امان می‌دانستند. در یک بررسی مثبت، مایک گیتر از مجلهٔ "اسپین" نوشت که «هیروشیما احتمالاً سرگرم‌کننده‌تر از "خالص" بود». در حمایت از آلبوم، گادفلش قصد داشت برای گروه Ministry در یک تور دیگر در آمریکای شمالی افتتاح شود، اما در عوض برای گروه الکترو اینداستریال Skinny Puppy در تور "آخرین حقوق" آنها (۱۹۹۲) افتتاح شد. باز هم به دلیل مشکلات ورود به ایالات متحده، گادفلش مجبور
به دلیل مشکلات ورود به ایالات متحده، گادفلش مجبور شد تعدادی از این تاریخ‌ها را لغو کند. آنها بعداً به عنوان سرفصل به آن بازارها بازگشتند تا نمایش‌های از دست رفته را نشان دهند. برودریک به‌طور گذشته‌نگر گفت که این دوره از گروه به عنوان «صادقانه‌ترین بازنمایی از آنچه گادفلش قصد دستیابی به آن را دارد» است. بی‌خود، آهنگ‌های عشق و نفرت و ما و آنها (۲۰۰۰–۱۹۹۴). پس از یک سال فعالیت حداقلی در سال ۱۹۹۳، گادفلش توسط چندین شرکت موسیقی مورد توجه قرار گرفت. به گفته برودریک، دنی گلدبرگ از آتلانتیک رکوردز آنها را به لندن
دنی گلدبرگ از آتلانتیک رکوردز آنها را به لندن دعوت کرد و تمایل خود را برای خرید گروه ابراز کرد. برودریک در مورد این دوره گفت: «آنها واقعاً فکر می‌کردند که گادفلش می‌تواند ناین اینچ نیلزهای بعدی باشد و ما استادیوم‌های لعنتی را می‌فروشیم. سر و صدا در آن زمان مضحک بود. واضح است که فروش بیشتر از آن بود. همه چیز تبلیغاتی بود.» در نهایت، گروه برای انتشار آلبوم چندآهنگه "بی‌رحم" در سال ۱۹۹۴، که آهنگ اصلی آن یک آهنگ از Fall of Because بود، به کمپانی بزرگ ضبط کلمبیا رسید. آلبوم چندآهنگه دیگری به نام "مسیحا" در این
رسید. آلبوم چندآهنگه دیگری به نام "مسیحا" در این جلسات ضبط شد، اما تا سال ۲۰۰۳ از طریق ریلپس رکوردز در مقیاس وسیع منتشر نشد. بعداً در سال ۱۹۹۴، گروه سومین آلبوم خود را به نام "بی‌خود" منتشر کرد که نشان دهندهٔ تغییر گروه به سمت یک رویکرد تولیدی پیشرفته‌تر و تمرکز بیشتر بر ریف‌های هوی متال سنتی بود. علیرغم اینکه "بی‌خود" پرفروش‌ترین ضبط گروه با حدود ۱۸۰۰۰۰ نسخهٔ ارسال شده بود، "بی‌خود" یک ناامیدی تجاری در نظر گرفته شد. این همراه با ممنوعیت "له‌کردن روح من" اولین موزیک ویدیوی بزرگ گادفلش منجر به پایان همکاری
موزیک ویدیوی بزرگ گادفلش منجر به پایان همکاری آنها با کلمبیا شد. گادفلش که پس از کنار گذاشته‌شدن ناگهانی توسط کلمبیا احساس رها شدن می‌کرد، در سال ۱۹۹۵ برای مدت کوتاهی بدون جهت بود. در سال ۱۹۹۶، گروه به ناشر ایریک بازگشت و چهارمین آلبوم استودیویی خود را به نام "آهنگ‌های عشق و نفرت" ساخت که اولین موسیقی گادفلش بود که با یک درامر انسانی از اوایل کار گروه Fall of Because ساخته شد. براین مانتیا از گروه Praxis طبل تهاجمی و غیر مکانیکی را ارائه کرد. در نگاهی به گذشته، برودریک معتقد بود که "آهنگ‌های عشق و نفرت"
گذشته، برودریک معتقد بود که "آهنگ‌های عشق و نفرت" نقطه‌ای است که گادفلش هدف اصلی خود را از دست داد و شروع به ساخت موسیقی «خودآگاه» کرد. زمانی که نوبت به تور آلبوم در سال ۱۹۹۶ رسید، مانتیا برای پیوستن به گروه پرایمس حرکت کرد و گادفلش تد پارسونز از گروه‌های پرانگ و سوانز را برای اجرای تور به جای او استخدام کرد. همراه با انتشار ریمیکس بعدی آلبوم، "عشق و نفرت در دوبله" (۱۹۹۷)، "آهنگ‌های عشق و نفرت" از ریشه‌های اینداستریال گادفلش دور شد و با فرمت‌های آواز-کُر معمولی، هیپ هاپ، داب و درام اند بیس آزمایش شد. آلبوم
هیپ هاپ، داب و درام اند بیس آزمایش شد. آلبوم ریمیکس توسط یک کنسرت در ۴ اکتبر ۱۹۹۷ در باشگاه The Garage لندن پشتیبانی شد که در آن برودریک یک دستگاه صداآمیزی را اداره می‌کرد، استیو هاگ گیتار می‌نواخت، گرین، بیس نواخت و دیارموید دالتون از یک سینث‌سایزر موگ پشتیبانی می‌کرد. این آزمایش با آلبوم بعدی گادفلش، "ما و آنها" (۱۹۹۹) ادامه و افزایش یافت. در حالی که نواختن درام اجرای زنده دوباره به نفع دستگاه‌های کوبه‌ای کنار گذاشته شد، "ما و آنها" گروه را دیدیم که بیشتر از قبل با الکترونیک و صدای درام و بیس گرا پیش
از قبل با الکترونیک و صدای درام و بیس گرا پیش می‌رود. برودریک به سرعت اعتراف کرد که از آلبوم «نفرت» دارد و این یک «بحران هویت» است. با این حال، با گذشت زمان، او در افکار خود تجدید نظر کرد و گفت که با وجود اینکه هنوز مشکلاتی با آلبوم دارد، نفرتش اغراق شده است. مدت کوتاهی پس از انتشار "ما و آنها" در سال ۱۹۹۹، گادفلش کار بر روی یک آلبوم ریمیکس پیشنهادی به نام "ما و آنها در دوبله" را آغاز کرد. در حالی که این آلبوم هرگز منتشر نشد، دو قطعه از آن در مجموعه‌ای در سال ۲۰۰۱ با عنوان "به همه زبان‌ها" ظاهر شد. همچنین
۲۰۰۱ با عنوان "به همه زبان‌ها" ظاهر شد. همچنین در سال ۱۹۹۹، "زندگی آسان است"، آلبومی که ضبط‌های گادفلش را با نام Fall of Because گردآوری می‌کرد، در ناشر Alleysweeper منتشر شد و از طریق لیبل Invisible Records مارتین اتکینز توزیع شد. سرودها و انحلال (۲۰۰۲–۲۰۰۱). پس از انتشار مجموعهٔ دوگانهٔ آلبوم "به همه زبان‌ها"، گادفلش ششمین آلبوم استودیویی خود را به نام "سرودها" (۲۰۰۱) از طریق چندین ناشر مختلف منتشر کرد. آلبوم، دوباره گادفلش را با یک درامر انسانی دید. پارسونز بازگشت تا سازهای کوبه‌ای زنده و به گفته
پارسونز بازگشت تا سازهای کوبه‌ای زنده و به گفته برودریک، الهام بخش گادفلش را برای ادامه کار فراهم کند. "سرودها" تغییر چشمگیری را از آزمایش اخیر گادفلش نشان دادند و در عوض مستقیم به قلمروی هوی متال رفتند، تنها با چند آهنگ که تأثیر هیپ هاپ یا الکترونیک را آشکار می‌کرد. برودریک می‌خواست "سرودها" بیش از هر آلبوم دیگری از گادفلش یک آلبوم راک باشد. آلبوم در یک استودیو حرفه‌ای ضبط شد و یک تهیه‌کنندهٔ خارج از گروه برای نظارت بر روند، دو بار اول برای گادفلش که پارسونز معتقد بود اشتباه بود، وارد شد. با وجود دریافت
معتقد بود اشتباه بود، وارد شد. با وجود دریافت نقدهای مثبت، محصول نهایی "سرودها" در نهایت برای برودریک ناراضی کننده بود، به طوری که او آن را به حالتی شبیه به دموهای آن در نسخهٔ ۲۰۱۳ بازگرداند. با ناامید شدن گروه از تولید مشکل "سرودها" و ترس از تور آینده، آیندهٔ مستقیم گادفلش نامشخص بود. در اکتبر ۲۰۰۱، همان ماهی که "سرودها" منتشر شد، برودریک تماسی از گرین دریافت کرد، درست دو هفته قبل از اینکه گادفلش با گروه‌های استرپینگ یانگ لد و فیر فکتوری تور برگزار کنند. از طریق تلفن، گرین از اینکه مجبور بود با وجود اینکه
طریق تلفن، گرین از اینکه مجبور بود با وجود اینکه از سال ۱۹۸۲ در این کار بود، برای گروه‌های جوان باز شود، و همچنین مجبور شد برای آلبومی که از بیرون دستکاری شده بود، در یک تور شرکت کند، برای ادامهٔ کار ابراز ناامیدی کرد. گرین با گریه گادفلش را ترک کرد تا به دانشگاه برگردد و روی رابطه‌اش با شریک زندگی‌اش تمرکز کند. برودریک برای کنار آمدن با رفتن دوستش، تمام تلاش خود را صرف حفظ گروه کرد. به سرعت اعلام شد که پل ریون، نوازندهٔ بیس سابق گروه‌های کیلینگ جوک و پرانگ جایگزین گرین خواهد شد. اگرچه این پیکربندی گادفلش
جایگزین گرین خواهد شد. اگرچه این پیکربندی گادفلش ایده‌هایی را برای یک آلبوم استودیویی دیگر به وجود آورد (یعنی استفاده از ریتمی از آلبوم گروه پابلیک انمی «"آنها را ببند"»)، برودریک «همیشه آگاه بود که آلبوم جدیدی هرگز اتفاق نخواهد افتاد». اندکی پس از این که این تجسم کوتاه مدت گادفلش چند نمایش را اجرا کرد که بعداً برودریک گفت: «احساس کاملاً اشتباهی داشت»، او یک روز قبل از عزیمت برای یک تور دیگر در آمریکای شمالی، این بار با گروه‌های High on Fire و آیسیس دچار یک حمله عصبی شد. او این خرابی را به عنوان یک «لحظه
حمله عصبی شد. او این خرابی را به عنوان یک «لحظه واقعی برایان ویلسون» یاد کرد و گفت: «از استرسی که چندین ماه در حال ایجاد بود احساس فلج کردم و به معنای واقعی کلمه نمی‌توانستم از رختخواب بلند شوم. بی‌حس شده بودم و نمی‌توانستم حرکت کنم، بنابراین وقتی ماشین برای بردن من آمد تا مرا به فرودگاه برساند، دویدم و در خانهٔ دوست دیگری در بیرمنگام پنهان شدم.» همهٔ نمایش‌ها لغو شدند، و گادفلش رسماً در ۱۰ آوریل ۲۰۰۲ منحل شد. تور لغو شده باعث ایجاد مشکلاتی برای برودریک شد. رابطهٔ سیزده سالهٔ او با دوست دخترش منحل شد، و
رابطهٔ سیزده سالهٔ او با دوست دخترش منحل شد، و رانندهٔ اتوبوسی که برای این تور استخدام شده بود زندگی او را تهدید کرد. در وحشت، برودریک خانهٔ خود را دوباره رهن کرد و تقریباً ۳۵۰۰۰ دلار آمریکا جمع‌آوری کرد تا به راننده و هر کس دیگری که تحت تأثیر این لغو قرار گرفته بودند، پرداخت کند. برودریک، در مقطعی از زندگی‌اش، کاری جز کار بر روی موسیقی جدید و متفاوت برایش باقی نمانده بود. او دربارهٔ آن دوره گفت: تنها آرامش من، تنها راه فرار من در آن زمان ضبط اولین آلبوم گروه جسو بود. «جسو»، قطعهٔ پایانی "سرودها" و تا سال
جسو بود. «جسو»، قطعهٔ پایانی "سرودها" و تا سال ۲۰۱۴، آخرین آهنگ اصلی گادفلش، با گذری پنهان از آرامش و ملودیک غیر معمول به پایان رسید. پروژهٔ بعدی برودریک، با همان عنوان جسو، از صدای سبک شوگیز استفاده کرد و اولین آلبوم چندآهنگه گروه جدید، "درد قلب"، در سال ۲۰۰۴ منتشر شد. در محتوای تبلیغاتی "درد قلب"، پیامی از برودریک چنین بود: «گادفلش مرده است، زنده باد جسو.» اصلاحات (۲۰۱۳–۲۰۰۹). پس از انحلال گادفلش، برودریک و گرین به ندرت صحبت کردند. اگرچه هیچ اختلافی بین دو عضو وجود نداشت، برودریک پروژه را برای همیشه مرده
عضو وجود نداشت، برودریک پروژه را برای همیشه مرده فرض کرد و معتقد بود که علاقهٔ گرین به آن از بین رفته است. صرف نظر از این، برودریک در سال ۲۰۰۹ تصمیم گرفت با پیشنهاد اصلاحات به گرین نزدیک شود، چیزی که مروجین سال‌ها بر آن تأکید داشتند. گرین ظرف چند ساعت به تماس برودریک پاسخ داد و گفت که دوست دارد این کار را انجام دهد. هر دو عضو به سرعت به توافق رسیدند که مهم‌ترین چیز برای یکپارچگی مجدد این است که آنها به یک دستگاه درام برای سازهای کوبه‌ای بازگردند. در نوامبر ۲۰۰۹، زمانی که گادفلش اعلام کرد که در سال ۲۰۱۰ در
۲۰۰۹، زمانی که گادفلش اعلام کرد که در سال ۲۰۱۰ در جشنوارهٔ تابستانی آزاد Hellfest در کلیسون، فرانسه اجرا خواهند کرد، این دیدار عمومی شد. در مصاحبه‌ای در فوریه ۲۰۱۰ در مورد آینده گادفلش، برودریک پاسخ داد: «گادفلش در حال حاضر به هیچ چیز جز Hellfest متعهد نخواهد شد. من مطمئن نیستم که از آنجا به کجا خواهیم رفت، اگر اصلاً به جایی برویم.» او همچنین نشان داد که احتمال مطالب جدید «نسبتاً حداقل» است، اما این احتمال همچنان وجود دارد. اگرچه بعداً، در سال ۲۰۱۴، او اصرار داشت که «در نهایت، کل چیز اصلاحات اساساً در مورد
داشت که «در نهایت، کل چیز اصلاحات اساساً در مورد تمایل به ساخت موسیقی جدید بود». در ۱۸ ژوئن ۲۰۱۰، گادفلش برای اولین بار از سال ۲۰۰۱ در Hellfest اجرا کرد. این نمایش مملو از مشکلات فنی بود و به جای شصت دقیقهٔ در نظر گرفته شده به صورت یک مجموعهٔ چهل دقیقه‌ای به پایان رسید. علی‌رغم ناامیدی از اجرای بازگشت، گادفلش در طول سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ به اجرای فستیوال‌ها ادامه داد، از جمله نسخهٔ ۲۰۱۱ جشنواره رودبرن در تیلبورخ، هلند، جایی که آنها اولین آلبوم خود را با نام "استریت‌کلینر" به‌طور کامل اجرا کردند. این اجرا
"استریت‌کلینر" به‌طور کامل اجرا کردند. این اجرا بعدها به عنوان اولین آلبوم زندهٔ گروه "استریت‌کلینر: زنده در رودبرن ۲۰۱۱" در سال ۲۰۱۳ منتشر شد. در دسامبر ۲۰۱۰، برودریک به مجلهٔ "دسیبل" فاش کرد که گادفلش به تدریج در حال جمع‌آوری ایده‌های جدید برای یک آلبوم استودیویی است. او توضیح داد: «این چیزی است که ما دائماً در مورد آن بحث می‌کنیم، و من تکه‌هایی از مطالب را دارم. اما این چیزی است که ما واقعاً دوست داریم توسعه دهیم. حذف ۸ تا ۱۰ شخصیت بسیار آسان است. آهنگ‌ها را منتشر کنید و آن را در سریع‌ترین زمان ممکن