payamvha/North_RAG huggingface dataset:
از شاهزاده سابق سیدارتا بزرگتر بودند. بودا به‌طور معجزه‌آسایی در هوا، بالای سر خویشاوندانش، ظاهر شد. پدرش اولین کسی بود که تعظیم کرد و اعتراف کرد که زمان احترام به پسرش فرا رسیده است. سپس سایر اعضای خاندان تعظیم کردند و دین او را پذیرفتند. ناگهان ابرهای باران جمع شدند و بارانی سرخ‌رنگ باریدن گرفت. این معجزه باعث شد پیروانش بپرسند: "این باران چیست؟" سپس او توضیح داد که این باران یک بار در زندگی قبلی او نیز باریده بود. سپس داستان زندگی خود را به عنوان پادشاه وسنتره برای آن‌ها تعریف کرد. تولد و جوانی وسنتره.
وسنتره برای آن‌ها تعریف کرد. تولد و جوانی وسنتره. پادشاه وسنتره پسر سَنجَیَه، پادشاه سیوی، در پایتخت شهر جاتوتّره به دنیا آمد. در سنت بودایی او را به عنوان یک «بودیسَتّوه» (کسی که قرار است بودا شود) می‌شناسند. بر اساس روایات، مادرش شاه‌دختی بود که کارهای نیک بسیاری انجام داده بود و آرزو داشت مادر کسی شود که بودای بعدی خواهد بود. او پس از مرگ به بهشت صعود کرد و همسر یکی از خدایان به نام ایندرا شد. او تا روزی که مجبور شد دوباره به عنوان یک انسان به دنیا بیاید، در خوشبختی زندگی می‌کرد. ایندرا به او ده هدیه
در خوشبختی زندگی می‌کرد. ایندرا به او ده هدیه داد که می‌توانست از او بخواهد و یکی از آرزوهای او این بود که «بگذار مادر بودیسَتّوه‌ای شوم که در زندگی بعدی به روشن‌بینی می‌رسد». او به جهان انسان آمد، در دربار پادشاهی به دنیا آمد و بعدها با پادشاه سَنجَیَه ازدواج کرد. در آخرین روز بارداری، ملکه آرزو داشت که از پایتخت دیدن کند. شوهرش این آرزو را برآورده کرد. او از چندین منطقه بازدید کرد و مردم از دیدن ملکه‌شان خوشحال شدند. در حالی که او در محله بازرگانان بود، در یک زایمان اضطراری در بازار، در قلب شهر، وضع حمل
یک زایمان اضطراری در بازار، در قلب شهر، وضع حمل کرد. از این رو، شاهزاده و وارث تازه متولد شده ویسوانتارا (وسنتره) نامیده شد که به معنای «متولد در محله بازرگانان» است. به محض اینکه چشمانش را باز کرد، شاهزاده نوزاد از مادرش پول خواست تا به فقرا بدهد. در همان روز، یک فیل ماده، بچه فیل تازه متولد شده خود را به قصر سلطنتی آورد. بچه فیل سفید خالص بود. وسنتره بزرگ شد و تبدیل به فردی مهربان شد که حاضر بود متعلقات خود را به دیگران ببخشد. والدینش از شخصیت پسرشان خوشحال شدند و از خیریه شاهزاده با گنجینه‌های خود حمایت
شدند و از خیریه شاهزاده با گنجینه‌های خود حمایت کردند. وسنتره با شاهزاده خانم مَدری ازدواج کرد. آنها صاحب دو فرزند شدند: شاهزاده جَلی و شاهزاده خانم کریشناجینا. سَنجَیَه بازنشسته شد و وسنتره به عنوان پادشاه تاجگذاری کرد. تبعید و زندگی به عنوان زاهد روزی وسنتره، فیل سفید جادویی را که برای قلمرو او باران آورده بود، به فرستادگان کالینگا، کشور همسایه‌ای که با خشکسالی مواجه بود، بخشید. شهروندان پادشاهی وسنتره از ترس خشکسالی به دلیل از دست دادن فیل ناراحت شدند؛ بنابراین، آنها پادشاه سَنجَیَه را متقاعد کردند که
بنابراین، آنها پادشاه سَنجَیَه را متقاعد کردند که کنترل پادشاهی را از سر بگیرد و پسرش وسنتره را تبعید کند. پادشاه به راحتی پادشاهی خود را به پدرش واگذار کرد. او قبل از ترک شهر و رفتن به جنگل برای زندگی به عنوان یک ریشی (زاهد) به همراه همسرش مَدری و دو فرزندشان، جَلی و کانها، ثروت خود را نیز بخشید. یکی از درباریان وفادار او پیشنهاد کرد که خانواده باید در کوه وامکا زندگی کنند. آنها سوار بر ارابه‌ای چهار اسب شهر را ترک کردند. در طول راه، وسنتره اسب‌های خود را بخشید و چهار خدا به شکل گوزن ظاهر شدند تا ارابه را
و چهار خدا به شکل گوزن ظاهر شدند تا ارابه را بکشند. سپس ارابه خود را بخشید. خانواده پیاده از میان جنگلی گذشتند. شاهزاده و شاهدخت جوان میوه‌های وحشی را دیدند که از شاخه‌های بلند آویزان بودند، اما والدینشان نمی‌توانستند به آن‌ها برسند. به‌طور معجزه‌آسایی، همه درختان شاخه‌های خود را برای آنها خم کردند. سپس خانواده به پادشاهی همسایه، چِتا، رسیدند. پادشاه چِتا از ورود آنها مطلع شد و برای استقبال از شاهزاده شتافت. او از داستان آنها متأثر شد و تاج و تخت خود را به او پیشنهاد داد، اما شاهزاده نپذیرفت. او و
را به او پیشنهاد داد، اما شاهزاده نپذیرفت. او و خانواده‌اش از ماندن در قصر نیز خودداری کردند. آنها زندگی زاهدانه‌ای را در کوهی به نام وامکا آغاز کردند. پادشاه چِتا به یک شکارچی دستور داد که ورودی کوه را کنترل کند تا کسی مزاحم خانواده نشود. در همین حال، جوجاکا، یک برهمن حریص و پیر که به عنوان گدا زندگی می‌کرد، همسر بسیار جوانی به نام آمیتّدا داشت که بسیار زیبا و سخت‌کوش بود. در طول خشکسالی، آمیتّدا مرتباً از چاه برای شوهر پیرش آب می‌آورد. شوهران زنان دیگر روستا او را به عنوان نمونه‌ای از یک همسر خوب و کوشا
او را به عنوان نمونه‌ای از یک همسر خوب و کوشا معرفی می‌کردند. یک روز، در یک حسادت، همه زنان روستا کنار چاه جمع شدند و همسر جوان برهمن را کتک زدند و لباس‌هایش را پاره کردند. از آن روز به بعد آمیتّدا از رفتن به چاه خودداری کرد. او جوجاکا را هل داد و به او گفت که برایش خدمتکار پیدا کند تا او را از تمسخر بیشتر نجات دهد. او به شوهرش آرامش نمی‌داد. جوجاکا با جنگلبانی که از ورودی کوه وامکا محافظت می‌کرد، ملاقات کرد و با ادعای اینکه تبعید وسنتره لغو شده است، او را فریب داد. او با یک زاهد ملاقات کرد و او را نیز
را فریب داد. او با یک زاهد ملاقات کرد و او را نیز فریب داد. سرانجام، برهمن جوجاکا در حالی که همسرش مدری بیرون بود، به جنگل نزد شاهزاده وسنتره رفت. او از او دو فرزندش را خواست که وسنتره به راحتی آنها را بخشید. جلی و کانها (فرزندان وسنتره) برای پنهان شدن به یک برکه نیلوفر رفتند. پدرشان آنها را پیدا کرد و پرسید که آیا به پدرشان کمک می‌کنند تا به بالاترین هدف خود، یعنی رسیدن به بودایی در زندگی آینده، دست یابد. هر دو موافقت کردند و خدمتکار جوجاکا شدند. وسنتره به برهمن گفت که بچه‌ها را نزد پدربزرگشان بیاورد و
به برهمن گفت که بچه‌ها را نزد پدربزرگشان بیاورد و گفت: «پادشاه به خاطر بازگرداندن نوه‌های محبوبش به او به شما پاداش خواهد داد.» جوجاکا مخالفت کرد و گفت که سَنجَیَه در عوض او را اعدام خواهد کرد. برهمن هر دو کودک را با درخت مو بست و آنها را مانند گاو کشید. هر دو کودک از پدرشان التماس کردند که به آنها کمک کند در حالی که پیرمرد آنها را سرزنش می‌کرد و با چوبش کتک می‌زد. وسنتره نتوانست این صحنه را تحمل کند و به سراغ سلاحی رفت که در کلبه‌اش نگه می‌داشت. با این حال، بر خشم خود غلبه کرد و اجازه داد فرزندانش را
حال، بر خشم خود غلبه کرد و اجازه داد فرزندانش را ببرند. بازگشت مدری به محل زندگی‌شان توسط ببرها (در واقع خدایان در لباس مبدل) مسدود شد. وقتی او فرزندانش را ندید، تمام شب را در جستجوی آنها سرگردان شد و در نهایت جلوی شوهرش از حال رفت. وسنتره فکر کرد که او مرده است، بنابراین از فقدان او ابراز تأسف کرد. او سرش را روی دامانش گذاشت و متوجه شد که هنوز نفس می‌کشد. او مدری را با آب احیا کرد. او از خواب بیدار شد و بلافاصله بلند شد تا فاصله مناسب برای نذر تجردش را حفظ کند. وسنتره به او گفت که چه اتفاقی افتاده است.
کند. وسنتره به او گفت که چه اتفاقی افتاده است. مدری پس از اینکه فهمید شوهرش فرزندانشان را بخشیده، او را به خاطر بزرگی‌اش ستایش کرد. از ترس اینکه وسنتره همسرش را نیز ببخشد، خدای شَکرا مداخله کرد و در لباس مبدل، همسرش مدری را خواست که وسنتره به راحتی به او داد. سپس ایندرا، مدری را به وسنتره بازگرداند، زیرا تمام اعمال خیرخواهانه و سخاوتمندانه او کامل بود. بازگشت به سیوی. دو خدا برای شاهزاده و شاهدخت جوان احساس همدردی کردند. آنها خود را به عنوان والدینشان درآوردند و به پرستاری از جلی و کانها کمک کردند. آنها
و به پرستاری از جلی و کانها کمک کردند. آنها باعث شدند که جوجاکا به بیراهه برود و او را به پادشاهی سیوی و از دروازه قصر هدایت کردند. پادشاه سَنجَیَه دو چهره آشنا را دید و به نگهبانان سلطنتی دستور داد تا آنها را نزد او بیاورند. او نوه‌هایش را شناخت و پولشان را پرداخت. قیمت کانها بیشتر از برادرش بود، زیرا پدرش نمی‌خواست کسی او را از جوجاکا بخرد. در واقع، قیمت جلی و کانها آنقدر بالا بود که فقط پادشاه سَنجَیَه می‌توانست آنها را بخرد. جوجاکا بسیار ثروتمند شد. او در اولین وعده غذایی خود به عنوان یک مرد ثروتمند،
در اولین وعده غذایی خود به عنوان یک مرد ثروتمند، بیش از حد غذا خورد. دستگاه گوارش او از کار افتاد و بر روی بشقابش جان داد. پادشاه سَنجَیَه مردان خود را فرستاد تا خانواده جوجاکا را پیدا کنند تا ثروت دومی را تصرف کنند. با این حال، همسر و بستگان همسرش از مجازات خیانت جوجاکا می‌ترسیدند، بنابراین فرار کردند. سَنجَیَه یک موکب بزرگ برای ملاقات با پسر و عروسش ترتیب داد. پادشاهی کالینگا نیز فیل سفید را پس داد، زیرا کالینگا دوباره مرفه شده بود. این خشم مردم سیوی را فرونشاند. جلی ارتش و غیرنظامیان را به اقامتگاه پدر
جلی ارتش و غیرنظامیان را به اقامتگاه پدر و مادرش هدایت کرد و خانواده دوباره به هم پیوستند. پس از شادترین لحظه، هر شش نفر از حال رفتند. باران سرخ از آسمان بارید تا خانواده را زنده کند. این باران «کسانی را که می‌خواهند خیس شوند خیس می‌کند، اما بر کسانی که می‌خواهند خشک بمانند نمی‌بارد.» وسنتره دوباره به عنوان پادشاه تاجگذاری کرد و به پادشاهی خود بازگشت. ایندرا پادشاهی سیوی را با بارانی از جواهرات برکت داد. وسنتره به مردم اجازه داد تا آن جواهرات را برای خود نگه دارند و باقیمانده‌ها به خزانه پادشاهی رفت که او
دارند و باقیمانده‌ها به خزانه پادشاهی رفت که او برای خیریه از آن استفاده کرد. گنج او هرگز تمام نشد. بودا توضیح داد که هر فرد در زمان بودا به عنوان افرادی که شخص بودا را احاطه کرده‌اند، دوباره متولد شده است. والدین او قبلاً والدین وسنتره بودند. مدری اکنون به عنوان همسر سابق بودا دوباره متولد شده بود. جلی تبدیل به راهولا، پسر بودا شد. کانها تبدیل به اوپالاوانا، راهبه شد. درباری وفاداری که او را از مکانی که باید در آن بماند مطلع کرد، تبدیل به آناندا، پسر عمو و خدمتکار او شد. جوجاکا تبدیل به دِوادَتّا، دشمن
و خدمتکار او شد. جوجاکا تبدیل به دِوادَتّا، دشمن اصلی او شد. فیل سفید تبدیل به مها کاساپا شد. در فرهنگ و هنر. جشن وسنتره جاتکه در معابد بودایی در طول یک جشنواره به نام «تِت مَهاچات» (به معنی «تولد بزرگ») در تایلند مرکزی، «بون فا وت» در لائوس و به نام‌های «بون فاوت»، «بون دوان سی» (به معنی «شایستگی ماه چهارم») یا «تِت فاوت» در ایسان برگزار می‌شود. این جشن در کامبوج، میانمار و سریلانکا نیز اهمیت دارد. در سریلانکا، اشعار مرثیه از متن وسنتره کاویه، به خصوص اشعار مدری در سوگ از دست دادن فرزندانش، اغلب در مراسم
مدری در سوگ از دست دادن فرزندانش، اغلب در مراسم خاکسپاری بستگان خوانده می‌شود. این متن در اوایل دوره معاصر در سریلانکا توسط یک شاعر غیرمذهبی سروده شده است و بر رها کردن و اندوه عاطفی تأکید دارد. مضامین آن در بین مردم عادی بسیار محبوب بود، اگرچه تأکید آن با متون اولیه بودایی بسیار متفاوت بود. جشن تت مهاچات هم در جوامع روستایی و هم شهری بسیار محبوب است و اغلب با نمایش‌های رقص و نمایش، و همچنین رژه‌ها و راهپیمایی‌های جشن در شهرها همراه است. در طول این جشنواره بودایی، راهبان در مورد کل متن وسنتره جاتکه موعظه
بودایی، راهبان در مورد کل متن وسنتره جاتکه موعظه می‌کنند و این مراسم با آیین‌ها و اجراهای فرهنگی همراه است. به دلیل نقش محوری آن در جشن‌های تِت ماهاچات یا بون فا وت، وسنتره جاتکه بخش مهمی از فرهنگ عامیانه سنتی در بسیاری از مناطق جنوب شرقی آسیا است. برخی از صحنه‌ها، به ویژه زوج نامتناسب تشکیل شده توسط جوجاکا، برهمن پیر، و همسر جوانش آمیتّدا، برای عموم مردم در طول جشنواره جذاب هستند. در حالی که این جشن اهمیت سنتی خود را در برخی مناطق از دست داده است، در برخی دیگر محبوبیت بیشتری پیدا کرده است. صحنه‌هایی از
دیگر محبوبیت بیشتری پیدا کرده است. صحنه‌هایی از وسنتره جاتکه بر روی دیوارهای معابد بودایی در سراسر جنوب شرقی آسیا دیده می‌شود. آنها همچنین بر روی نقاشی‌های دیواری انگکور وات، کامبوج حک شده‌اند و در الگوهای باستانی بر روی پارچه ابریشمی ایکات به تصویر کشیده شده‌اند. نقش وسنتره جاتکه در مشروعیت بخشیدن به پادشاهی. در هفت قرن گذشته در تایلند، وسنتره جاتکه از طریق جشنواره تولد بزرگ، نقش مهمی در مشروعیت بخشیدن به پادشاهی در تایلند ایفا کرده است. در این جشنواره از طریق داستان سخاوت شاهزاده وسنتره بر شایستگی و
از طریق داستان سخاوت شاهزاده وسنتره بر شایستگی و پرامی (کمال) بسیار تأکید شده است. در ابتدا، این جشنواره راه مهمی برای سلسله چاکری برای مشروعیت بخشیدن به خود بود، زیرا وسنتره شاهزاده نمونه‌ای بود که از طریق قدرت شایستگی‌ها و فداکاری‌هایش پادشاه شد. با این حال، در دوره اصلاحات راما چهارم، با مدرن شدن بودیسم تایلندی، جشنواره به عنوان منعکس کننده بودیسم واقعی رد شد. از آن زمان محبوبیت آن بسیار کاهش یافته است. با این وجود، استفاده از شایستگی توسط سلطنت و دولت تایلند برای تثبیت موقعیت خود و ایجاد وحدت در جامعه
برای تثبیت موقعیت خود و ایجاد وحدت در جامعه حداقل تا اواخر قرن بیستم ادامه یافته است. تصویر برهمن‌ها. جوجاکا نقش مهمی در داستان وسنتره دارد. او که به عنوان هوسران، ظالم و ترسو به تصویر کشیده شده است، نامش به معنای پیری و فرسودگی است. این نوع تصویرسازی از برهمن‌ها در ادبیات عامه بودایی رایج است. نگارخانه. تصاویر بالا نقاشی‌های دیواری معبد سه پل در پیتسانولوک، تایلند است.
زندگی گمشده یا نان سیاه یک مجموعه تلویزیونی درام ترکی ساخته شده توسط لیمون فیلم به کارگردانی تانر اکواردار و با بازی اوزلم یلماز ، انگین هپیلری ، اوشان چاکیر ، آلتان ارککلی ، گلچین سانترجی اوغلو ، الیفجان اونگورلار و آنیل ایلتر است. این سریال متشکل از ۲ و ۳۷ قسمت است.
گره دمبرگ (pl. "pulvini") کلفت شدن مفصل‌مانند در پایه برگ یا برگچه گیاه است که حرکت مستقل از رشد را فراهم می‌کند. به عنوان مثال، Pulvini در اعضای خانواده باقلاییان (Leguminosae) و تیرهٔ گیاه دعا (Marantaceae) رایج است. گره دمبرگ ممکن است در پایه ساقه برگ یا در انتهای دیگر آن (راس)، جایی که برگ چسبیده است، یا در یک برگ مرکب در محل اتصال برگچه‌ها به ساقه میانی آن وجود داشته باشد. آنها از هسته‌ای از بافت عروقی در درون یک استوانه انعطاف‌پذیر و حجیم از سلول‌های پارانشیم دیواره نازک تشکیل شده‌اند. گره دمبرگ گاهی
دیواره نازک تشکیل شده‌اند. گره دمبرگ گاهی geniculum (به معنی ساختار زانومانند در لاتین) نیز نامیده می‌شود. در "گل قهروآشتی"، ساعت درونی زیست‌شناسی واسطه بسته شدن برگه‌ها در شب و باز شدن در روز است. حرکت سریع ("لرزه‌ای") برگ‌ها در پاسخ به لمس و دما تحریک می‌شود.
بالاتیرهٔ زنبورهای انگلی شکم‌تخت‌واران از پرده‌بالان، اغلب به عنوان یک دودمان در ابرتیرهٔ پیش‌لکه‌دارواران در نظر گرفته شده است، اما اکثر طبقه‌بندی‌ها از سال ۱۹۷۷ آن را به عنوان یک گروه مستقل در Proctotrupomorpha شناسایی کرده‌اند. در حال حاضر حدود ۴۰۰۰ گونه توصیف‌شده دارد. آنها در طبیعت منحصر انگلی هستند.
آناندو برهما فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۷ و به کارگردانی ماهی. وی راغاو است. در این فیلم بازیگرانی همچون تاپسی پانو، سرینیواسا ردی، ونلا کیشور و شاکالا شانکار ایفای نقش کرده‌اند.
قلمرو تسویاما ، یک هان (ژاپن) تحت فرمان شوگون‌سالاری توکوگاوا در دوره ادو بود.
زنبورهای انگل‌واره گروه بزرگی از بالاتیره‌های پرده‌بالان هستند که همه آنها به جز زنبورهای چوبی (Orussoidea) در زنبورها کمرباریک جای دارند. آنها به عنوان انگل‌واره تخم‌های خود را روی یا در بدن دیگر بندپایان می‌گذارند که دیر یا زود باعث مرگ این میزبان‌ها می‌شود. گونه‌های مختلف در میزبان‌هایی از راسته‌های مختلف حشرات تخصص دارند، اغلب پروانه‌سانان، اگرچه برخی سوسک‌ها، مگس‌ها یا حشرات انتخابی هستند. زنبورهای عنکبوتی (Pompilidae) منحصراً به عنکبوت‌ها حمله می‌کنند. زنبورهای انگل‌واره مفید در نظر گرفته می‌شوند زیرا
زنبورهای انگل‌واره مفید در نظر گرفته می‌شوند زیرا به‌طور طبیعی جمعیت بسیاری از حشرات آفت را کنترل می‌کنند. آنها به‌طور گسترده به صورت تجاری (در کنار دیگر انگل‌واره‌ها مانند مگس ته‌پشمی) برای کنترل بیولوژیکی آفات مورد بهره‌برداری قرار می‌گیرند که مهم‌ترین گروه آنها زنبورهای ایکنومونید هستند که عمدتاً کرم پیله‌ساز پروانه‌ها و شب‌پره‌ها را شکار می‌کنند. زنبورهای براکونید که به کرم‌ها و طیف گسترده‌ای از حشرات دیگر از جمله مگس سبز حمله می‌کنند. زنبورهای مسی که تخم‌ها و لاروهای مگس سبز، مگس سفید، کاترپیلارهای
تخم‌ها و لاروهای مگس سبز، مگس سفید، کاترپیلارهای کلم و حشرات پولک‌دار را انگلی می‌کنند.
هدیه آزیدهاک (زاده ١٠ آبان ١٣٧٠) بازیگر ایرانی است. زندگی و حرفه. هدیه آزیدهاک در ١٠ آبان ١٣٧٠ در شمیرانات به دنیا آمد. هدیه آزیدهاک فعالیت هنرى خود را با حضور در تئاتر شروع کرد. او بعد از گذراندن ٣ ساله به عنوان دانشجو در آکادمى هنرى تئاتر استاد سمندریان وارد عرصه تئاتر شد. او با بازى در سریال تلویزیونى خودخواسته به مردم معرفى شد و در فیلم سینمایی آزردگان به کارگردانى مهدى فرد قادرى به عنوان نقش اصلى بازى کرده است. پیوند به بیرون. Hediyeh Azidhak - IMDb
مغالطه توسل به احتمال (به انگلیسی: Appeal to probability) را می‌توان به این صورت شرح داد: وقتی نتیجه‌ای درست فرض شود چرا که احتمال درستی آن وجود دارد. شکل منطقی آن به این صورت است : X درست است چون X ممکن است درست باشد. به بیانی دیگر چیزی را درست فرض کردن، چون امکان درست بودن آن وجود دارد. یا چیزی را غلط فرض کردن چون امکان غلط بودن آن وجود دارد. در گفتگوها و مشاجره‌های روزمره بین افراد از این مغالطه بسیار استفاده میشود. افراد برای هر چه درست‌تر نشان دادن مدعای خود از این مغالطه استفاده می‌کنند. برای مثال
خود از این مغالطه استفاده می‌کنند. برای مثال ممکن است کسی بگوید: «اغلب شرکت‌ها در سال اول تاسیس ورشکسته می‌شوند. شرکت تو هم همین سرنوشت را دارد.» مثال: تعداد کل رای‌ها و همچنین تعداد رای‌های شمرده شده برای هر یک از نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری همه مضربی از عدد ۳ هستند. معلوم است که تعداد شرکت کنندگان ۳ برابر تعداد واقعی اعلان شده است. ممکن است این طور باشد. اما این فقط یک احتمال است. برای نتیجه‌گیری قطعی به شواهد بیشتری نیاز است.
خون‌گیری یک آیین مهم در تمدن‌های باستانی آمریکای میانه، به ویژه در میان مایاها بود. در این مراسم، افراد با زخمی کردن یا سوراخ کردن بدن خود، خون خارج می‌کردند. این کار دلایل مذهبی و فرهنگی داشت. وقتی رهبران این کار را انجام می‌دادند، برای حفظ قدرت سیاسی و اجتماعی آنها بسیار مهم بود. مردم باور داشتند که خون‌گیری برای سلامتی جامعه ضروری است. معمولاً زبان را سوراخ می‌کردند و خون را روی آمات (نوعی کاغذ) می‌ریختند و آن را می‌سوزاندند. آنها فکر می‌کردند با سوزاندن خون، آن را به خدایان تقدیم می‌کنند.برای سوراخ کردن
آن را به خدایان تقدیم می‌کنند.برای سوراخ کردن از تیغه‌های تیز سنگی، نیش سفره ماهی یا دندان کوسه استفاده می‌کردند. گاهی هم طنابی با خار یا تیغه‌های تیز را از زبان رد می‌کردند. باستان‌شناسان وسایل سنگی و یشمی برای این کار پیدا کرده‌اند. بعضی از آنها خیلی تیز نیستند و شاید فقط برای نمایش بوده‌اند. محل خون‌گیری در بدن مهم بود. مثلاً خون گرفتن از اندام تناسلی برای افزایش باروری انجام می‌شد. این مراسم معمولاً توسط رهبران و افراد مذهبی مهم و در مکان‌های عمومی مثل بالای هرم‌ها یا سکوهای بلند انجام می‌شد تا مردم
بالای هرم‌ها یا سکوهای بلند انجام می‌شد تا مردم ببینند. این کار نشان می‌داد که آنها با دنیای مقدس ارتباط دارند و قدرتشان را تقویت می‌کرد. بیشتر مردان این کار را انجام می‌دادند، اما بعضی زنان مهم هم این کار را می‌کردند. در یک مقبره زنانه، وسایل این مراسم پیدا شده است. یکی از معروف‌ترین تصاویر باستانی، یک زن به نام بانو خوک را نشان می‌دهد که طنابی خاردار را از زبانش رد می‌کند. شوهرش که پادشاه بود، کنارش ایستاده و مشعلی در دست دارد. در همه فرهنگ‌های آمریکای مرکزی، قربانی کردن به هر شکلی که بود، معنای عمیق
مرکزی، قربانی کردن به هر شکلی که بود، معنای عمیق مذهبی و سیاسی داشت. انواع مختلف قربانی در موقعیت‌های گوناگون انجام می‌شد، از کارهای روزمره گرفته تا مراسم مهم که رهبران برای حفظ نظم اجتماعی انجام می‌دادند. قربانی کردن خون توسط حاکمان نشان‌دهنده قدرت آنها بود. در اصل، قربانی کردن نماد تجدید نیروی خدایان و ادامه زندگی بود. این باور بر دو اندیشه مهم در فرهنگ مایا استوار بود:اول اینکه فکر می‌کردند خدایان با قربانی کردن بخشی از بدن خود، به انسان‌ها زندگی بخشیده‌اند. دوم اینکه خون انسان در باورهای آنها بسیار مهم
دوم اینکه خون انسان در باورهای آنها بسیار مهم بود و نشانه زندگی به شمار می‌رفت. مایاها معتقد بودند بخشی از خون انسان‌ها، در واقع خون خدایان است که آن را برای خلق انسان‌ فدا کرده‌اند. به همین دلیل، فکر می‌کردند برای حفظ نظم جهان، باید دوباره خون را به خدایان برگردانند. در واقع، حاکمان با دادن خون خود به خدایان، آنها را قدرتمند می‌کردند و در مقابل، خدایان به آنها زندگی می‌بخشیدند.
نظریه پرداز منطقی (منطق‌دان) یک برنامه کامپیوتری است که در سال ۱۹۵۶ توسط آلن نیوئل، هربرت ای. سایمون، و نوشته شد. این برنامه اولین برنامه‌ای بود که به طور عمدی برای انجام استدلال خودکار طراحی شده بود و به عنوان «اولین برنامه هوش مصنوعی» توصیف شده است. منطق‌دان ۳۸ قضیه از ۵۲ قضیه اول در فصل دوم کتاب مبادی ریاضیات نوشته وایت‌هد و برتراند راسل را اثبات کرد و برای برخی از آنها اثبات‌های جدید و کوتاه‌تری پیدا کرد. تاریخچه. در سال ۱۹۵۵، زمانی که نیوئل و سایمون شروع به کار بر روی نظریه پرداز منطقی کردند، حوزه هوش
به کار بر روی نظریه پرداز منطقی کردند، حوزه هوش مصنوعی هنوز وجود نداشت. حتی خود اصطلاح "هوش مصنوعی" نیز تا تابستان سال بعد ابداع نشده بود. سایمون یک دانشمند علوم سیاسی بود که پیش از این، کارهای کلاسیکی در زمینه مطالعه چگونگی عملکرد بروکراسی‌ها انجام داده بود و همچنین نظریه عقلانیت محدود خود را توسعه داده بود (که بعدها برای آن برنده جایزه نوبل شد). مطالعه سازمان‌های تجاری، همانند هوش مصنوعی، نیازمند بینش در مورد ماهیت حل مسئله و تصمیم‌گیری انسانی است. سایمون به یاد می‌آورد که در اوایل دهه ۱۹۵۰ در شرکت RAND
به یاد می‌آورد که در اوایل دهه ۱۹۵۰ در شرکت RAND مشاوره می‌داد و مشاهده کرد که یک چاپگر با استفاده از حروف و علائم نگارشی معمولی، نقشه‌ای را تایپ می‌کند. او متوجه شد که یک ماشینی که بتواند نمادها را دستکاری کند، به همان اندازه می‌تواند تصمیم‌گیری را شبیه‌سازی کند و حتی ممکن است فرایند تفکر انسانی را نیز شبیه‌سازی کند. برنامه‌ای که نقشه را چاپ کرده بود، توسط نیوئل، یک دانشمند شرکت RAND که در حال مطالعه لجستیک و نظریه سازمان بود، نوشته شده بود. برای نیوئل، لحظه تعیین‌کننده در سال ۱۹۵۴ بود، زمانی که به شرکت
تعیین‌کننده در سال ۱۹۵۴ بود، زمانی که به شرکت RAND آمد تا کار خود را در زمینه تطبیق الگو توصیف کند. با تماشای این ارائه، نیوئل ناگهان فهمید که چگونه تعامل واحدهای ساده و قابل برنامه‌ریزی می‌تواند رفتار پیچیده‌ای از جمله رفتار هوشمندانه انسان‌ها را انجام دهد. او بعدها گفت: "همه اینها در یک بعدازظهر اتفاق افتاد." این یک لحظه نادر از روشن‌بینی علمی بود."چنان حس روشنی داشتم که این یک مسیر جدید است و من قصد دارم آن را دنبال کنم. این حس را خیلی زیاد تجربه نکرده‌ام. معمولاً آدم شکاکی هستم و به راحتی هیجان‌زده
معمولاً آدم شکاکی هستم و به راحتی هیجان‌زده نمی‌شوم، اما در این مورد شدم. کاملاً در آن غرق شده بودم - بدون اینکه با دو یا سه سطح از آگاهی وجود داشته باشم که همزمان در حال کار باشی، و آگاه باشی که در حال کار هستی، و از عواقب و مفاهیم آن آگاه باشی، حالت معمول فکر کردن. نه. کاملاً برای ده تا دوازده ساعت غرق آن شده بودم."نیوئل و سایمون شروع به صحبت درباره امکان آموزش دادن ماشین‌ها برای فکر کردن کردند. اولین پروژه آن‌ها برنامه‌ای بود که می‌توانست قضایای ریاضی را مانند آن‌هایی که در کتاب مبادی ریاضیات برتراند
را مانند آن‌هایی که در کتاب مبادی ریاضیات برتراند راسل و آلفرد نورث وایت‌هد استفاده شده بود، اثبات کند. آن‌ها از ، برنامه‌نویس کامپیوتر از شرکت RAND، برای توسعه این برنامه کمک گرفتند. (نیوئل می‌گوید "کلیف تنها دانشمند واقعی کامپیوتر از بین ما سه نفر بود"). نسخه اول به صورت دستی شبیه‌سازی شده بود: آن‌ها برنامه را روی کارت‌های 3x5 نوشتند و به گفته سایمون:"در ژانویه ۱۹۵۶، من همسر و سه فرزندم را همراه با چند دانشجوی تحصیلات تکمیلی جمع کردیم. به هر عضو گروه یکی از کارت‌ها را دادیم، به طوری که هر یک از آن‌ها به
از کارت‌ها را دادیم، به طوری که هر یک از آن‌ها به نوعی بخشی از برنامه کامپیوتری شد... اینجا طبیعت از هنر تقلید می‌کرد که خود از طبیعت تقلید می‌کرد."آن‌ها موفق شدند نشان دهند که برنامه می‌تواند به خوبی یک ریاضی‌دان با استعداد، قضایا را اثبات کند. در نهایت، شا توانست برنامه را بر روی کامپیوتر در مرکز RAND در سانتا مونیکا اجرا کند. در تابستان ۱۹۵۶، جان مک‌کارتی، ماروین مینسکی، کلود شانون و کنفرانسی در مورد موضوعی که آن را "هوش مصنوعی" نامیدند (اصطلاحی که مک‌کارتی برای این مناسبت ابداع کرد) سازماندهی کردند.
برای این مناسبت ابداع کرد) سازماندهی کردند. نیوئل و سایمون با افتخار برنامه منطق‌دان را به گروه معرفی کردند. این برنامه با استقبال ملایمی روبرو شد. می‌نویسد: "شواهد نشان می‌دهد که هیچ‌کس به جز نیوئل و سایمون خودشان به اهمیت بلندمدت کاری که انجام می‌دادند پی نبرد." سایمون اذعان می‌کند که "احتمالاً ما در این مورد نسبتاً متکبر بودیم" و اضافه می‌کند:"آن‌ها نمی‌خواستند از ما چیزی بشنوند و ما هم مطمئناً نمی‌خواستیم از آن‌ها چیزی بشنویم: ما چیزی برای نشان دادن به آن‌ها داشتیم!... از یک جهت این موضوع طعنه‌آمیز بود
داشتیم!... از یک جهت این موضوع طعنه‌آمیز بود زیرا ما قبلاً اولین نمونه از چیزی که آن‌ها دنبال آن بودند را انجام داده بودیم؛ و دوم اینکه آن‌ها به آن توجه چندانی نکردند."منطق‌دان به سرعت ۳۸ قضیه از ۵۲ قضیه اول در فصل دوم کتاب مبادی ریاضیات را اثبات کرد. اثبات قضیه ۲.۸۵ در واقع برازنده‌تر از اثباتی بود که به‌سختی توسط راسل و وایت‌هد اثبات شده بود. سایمون توانست اثبات جدید را به خود راسل نشان دهد که "با خوشحالی پاسخ داد". آن‌ها تلاش کردند تا اثبات جدید را در منتشر کنند، اما مقاله به این دلیل رد شد که اثبات
منتشر کنند، اما مقاله به این دلیل رد شد که اثبات جدید یک قضیه ریاضی ابتدایی قابل توجه نیست، و ظاهراً این واقعیت که یکی از نویسندگان یک برنامه کامپیوتری بود را نادیده گرفتند. نیوئل و سایمون یک همکاری پایدار شکل دادند و یکی از اولین آزمایشگاه‌های هوش مصنوعی را در دانشگاه کارنگی ملون تأسیس کردند و یک سری از برنامه‌ها و ایده‌های تأثیرگذار هوش مصنوعی را توسعه دادند، از جمله ، ، و . ساختار. این یک ارائه مختصر بر اساس این است که نظریه پرداز منطقی یک برنامه است که فرآیندهای منطقی را بر روی عبارات منطقی انجام
که فرآیندهای منطقی را بر روی عبارات منطقی انجام می‌دهد. عبارات. برای مثال، عبارت منطقی P→(Q∧¬P)¬ به صورت یک درخت نمایش داده می‌شود که ریشه آن نشان‌دهنده → است. ویژگی‌های ریشه شامل اشاره‌گرهایی به دو عنصر زیرعبارت‌های P¬ و Q∧¬P می‌باشد. فرایندها. چهار نوع فرآیند وجود دارد، از پایین‌ترین تا بالاترین سطح. تاثیر نظریه پرداز منطقی بر هوش مصنوعی. نظریه پرداز منطقی چندین مفهوم را معرفی کرد که در تحقیقات هوش مصنوعی نقش اساسی دارند: استدلال به عنوان جستجو. منطق‌دان یک درخت جستجو را بررسی کرد: ریشه آن فرضیه اولیه
یک درخت جستجو را بررسی کرد: ریشه آن فرضیه اولیه بود و هر شاخه، یک استنتاج بر اساس قوانین منطق بود. در جایی از این درخت، هدف وجود داشت: گزاره‌ای که برنامه قصد اثبات آن را داشت. مسیر طی شده در امتداد شاخه‌ها که به هدف منجر می‌شد، یک اثبات بود - مجموعه‌ای از اظهارات که هر کدام با استفاده از قوانین منطق استنتاج شده بودند و از فرضیه به گزاره‌ای که باید اثبات می‌شد، می‌رسیدند. هیوریستیک. نیوئل و سایمون متوجه شدند که درخت جستجو به‌صورت نمایی رشد خواهد کرد و نیاز است که برخی از شاخه‌ها را "هرس" کنند، با استفاده از