payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و اجرا شد، که مجازترین سخنگویان آن از اذعان به هدف و اعلام معنای آن شرمی نداشتند. هدف آن توهین به دستگاه پاپ بود؛ معنای آن این بود که به جای ایمان کاتولیک، اکنون باید مطلق‌ترین آزادی بررسی، انتقاد، فکر و وجدان جایگزین شود: و منظور از چنین زبانی در دهان فرقه‌ها به خوبی شناخته شده است. روزگار کنونی. هر ساله، در سالگرد اعدام او، گروه‌های مختلفی از آزاداندیشان - ماسون‌ها، ملحدان، پانتئیست‌ها - در این بنای یادبود جمع می‌شوند و نماینده‌ای از شهرداری رم تاج گلی را در پای آن قرار می‌دهد. مجسمه‌ای از یک انسان کشیده
در پای آن قرار می‌دهد. مجسمه‌ای از یک انسان کشیده که روی سر ایستاده و توسط الکساندر پولزین طراحی شده و مرگ برونو را در آتش‌نشان می‌دهد، در تاریخ ۲ مارس ۲۰۰۸ در ایستگاه پوتسدامر پلاتز در برلین، آلمان قرار داده شد.
پیاده‌روی اسکارلت هفتمین آلبوم استودیویی از خواننده-ترانه‌پرداز و پیانیست آمریکایی توری ایموس می‌باشد که در ۲۸ اکتبر سال ۲۰۰۲ در بریتانیا و در ۲۹ اکتبر نیز در ایالات متحده از سوی اپیک رکوردز منتشر گردید؛ و نخستین آلبوم او پس از جدایی از آتلانتیک رکوردز محسوب می‌شود. این اثر، نخستین آلبوم استودیویی ایموس با قطعات کاملاً جدید از زمان انتشار "تا زهره و بازگشت" در سال ۱۹۹۹ به شمار می‌رود. این آلبوم مفهومی ۱۸ قطعه‌ای که خود ایموس آن را «رمانی صوتی دربارهٔ یک سفر جاده‌ای» خوانده، ماجراجویی‌های اسکارلت — که تا
جاده‌ای» خوانده، ماجراجویی‌های اسکارلت — که تا حدودی از روی خود ایموس شکل گرفته — را حین سفر در سراسر آمریکا روایت می‌کند. الهام اصلی آلبوم از دگرگونی‌های جامعه و سیاست آمریکا پس از حملات ۱۱ سپتامبر سال ۲۰۰۱ گرفته شده است. موضوعاتی که در این آلبوم به آن‌ها پرداخته شده ملی‌گرایی، روابط شخصی، و مرگ یکی از دوستان نزدیک ایموس هستند. او همچنین از داستان‌های پدربزرگش الهام گرفته است؛ که به گفتهٔ ایموس ایشان از تبار چروکی بوده و برایش از ظلم‌ها و ستم‌هایی که در طول تاریخ آمریکا بر سر بومیان سرخپوست آمده‌است،
طول تاریخ آمریکا بر سر بومیان سرخپوست آمده‌است، می‌گفته.
شهر آزاد فرانکفورت (به آلمانی: Die Freie Stadt Frankfurt) از سال ۱۸۱۵ تا ۱۸۶۶ یکی از چهار ایالت-شهر در کنفدراسیون آلمان (Deutscher Bund) بود. این شهر مقر مجلس کنفدراسیون (به آلمانی: بوندس‌تاگ) و یک مرکز مالی در سطح اروپا به شمار می‌آمد. در جنگ اتریش و پروس، این شهر در ۱۶ ژوئیه ۱۸۶۶ توسط نیروهای پروس اشغال شد. در ۳ اکتبر ۱۸۶۶، پروس شهر آزاد فرانکفورت را تصرف و ضمیمه کرد و آن را در استان تازه‌تأسیس هسن-ناساو ادغام نمود.
کلکسیونی از توری ایموس: قصه‌های یک کتابدار نخستین آلبوم گردآوری‌شده از خواننده-ترانه‌پرداز آمریکایی توری ایموس می‌باشد. با وجود اینکه این پروژه می‌توانست بدون دخالت مستقیم او انجام شود، ایموس ترجیح داد نقش اصلی را در تهیه و تولید آن بر عهده داشته باشد. این آلبوم در سال ۲۰۰۳ از سوی آتلانتیک رکوردز، که ناشر پیشین آثار او بود، منتشر گردید. ایموس این مجموعه را یک «زندگی‌نامهٔ صوتی» توصیف کرد؛ این عبارت از نارضایتی او نسبت به اصطلاح «برترین آثار» الهام گرفته شده‌است. او این ایده را بر اساس این دیدگاه بنا کرد که
او این ایده را بر اساس این دیدگاه بنا کرد که یک کتابدار، وقایع‌نگار است. به همین دلیل، این مجموعه را بر اساس رده‌بندی دهدهی دیوئی تنظیم نمود. به‌عنوان مثال، ترانهٔ «خواب‌های خوب» که در بخشی از آن آمده است: «سرزمین، سرزمین آزادی / مردی یبوست‌زده بر ما نظارت می‌کند» تحت شمارهٔ ۹۷۳.۹۳۸: تاریخ آمریکای شمالی -- سیاست توهم دسته‌بندی شده است. ایموس در این کلکسیون بسیاری از ترانه‌های محبوبش را از نو میکس کرده، مخصوصاً آن‌هایی که احساس می‌کرد در نسخه‌های اصلی به‌طور کامل شکل نگرفته‌اند یا بهتر می‌توانستند داستان
کامل شکل نگرفته‌اند یا بهتر می‌توانستند داستان زندگی‌اش را بیان کنند. علاوه بر این، وی دو ترانهٔ جدید («فرشتگان» و «گیلاس‌های برفی فرانسه») و دو قطعه‌ی بازخوانی‌شده از بی‌سایدهای قدیمی («خواب‌های خوب» و «مری») را به آلبوم افزوده. «مری» و «فرشتگان» در اصل در سال ۱۹۹۰ و طی جلسات ضبط آلبوم "زمین‌لرزه‌های کوچک" (۱۹۹۲) ساخته شده‌بودند.
جوزپه آلسی (۲۹ اکتبر ۱۹۰۵ – ۱۳ ژوئیه ۲۰۰۹) یک سیاستمدار ایتالیایی بود. او نخستین رئیس دولت منطقه‌ای سیسیل پس از جنگ جهانی دوم شد و در سال‌های ۱۹۴۷ تا ۱۹۴۹ این سمت را بر عهده داشت. آلسی همچنین از ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۸ سناتور و از ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۲ نماینده مجلس نمایندگان ایتالیا بود. زندگی‌نامه. آلسی در سان کاتالدو، استان کالتانیسه‌تا، سیسیل زاده شد. او یکی از اعضای بنیان‌گذار حزب دموکراسی مسیحی در سیسیل بود و در ۱۹۴۷ به عنوان نخستین رئیس دولت منطقه‌ای سیسیل انتخاب شد. روزنامه‌نگار الکساندر استیل در دهه ۱۹۹۰ با آلسی درباره
الکساندر استیل در دهه ۱۹۹۰ با آلسی درباره ارتباط دموکرات‌های مسیحی و مافیا گفتگو کرد. آلسی در این گفتگو توضیح داد که سیاستمداران محلی ناچار بودند برای مقابله با تهدید کمونیسم در دوره جنگ سرد با رهبران محلی مافیا همکاری کنند و این را «شرّی لازم» برای حفظ نظام دموکراتیک می‌دانست. دیدگاه‌های سیاسی. آلسی مافیا در دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ را نه به عنوان مجرمان، بلکه به عنوان «سران محلی و افراد صاحب‌نفوذ» توصیف می‌کرد و جرائم آنان را بیشتر اقتصادی (مانند کلاهبرداری یا جعل اسناد) می‌دانست تا جنایی خشونت‌آمیز. مرگ.
یا جعل اسناد) می‌دانست تا جنایی خشونت‌آمیز. مرگ. آلسی در ۱۳ ژوئیه ۲۰۰۹ در پالرمو و در سن ۱۰۳ سالگی درگذشت.
داماد شاهزاده محمد عبدالمنعم بی‌افندی (۲۰ فوریه ۱۸۹۹ - ۱ دسامبر ۱۹۷۹) شاهزاده‌ای مصری و ولیعهد مصر و سودان از سال ۱۸۹۹ تا ۱۹۱۴ بود. پس از کناره‌گیری ملک فاروق پس از انقلاب مصر در سال ۱۹۵۲، او به عنوان نایب‌السلطنه ملک فؤاد دوم تا زمان اعلام جمهوری مصر و لغو سلطنت مصر و سودان در سال ۱۹۵۳ خدمت کرد. اوایل زندگی. شاهزاده محمد عبدالمنعم در کاخ المنتزه، نزدیک اسکندریه، متولد شد. پدرش، عباس دوم، خدیو مصر بود، بنابراین شاهزاده محمد عبدالمنعم از بدو تولد وارث سلطنت شد و عنوان شاهزاده موروثی به او داده شد. او در
شد و عنوان شاهزاده موروثی به او داده شد. او در فریبورگ سوئیس تحصیل کرد. پس از ورود امپراتوری عثمانی به جنگ جهانی اول، پدر محمد عبدالمنعم، خدیو عباس دوم، در ۱۸ دسامبر ۱۹۱۴ به دلیل حمایت از عثمانی‌ها در جنگ توسط بریتانیا برکنار شد. پدرش با کنار زدن محمد عبدالمنعم که اکنون در خط جانشینی تنزل مقام یافته بود، توسط عمویش حسین کامل بر تخت سلطنت جایگزین شد. در سال ۱۹۲۷، او به پادشاهی وقت مصر بازگشت. در سال ۱۹۳۳، او و پسرعمویش، شاهزاده یوسف کمال، از ایالات متحده و کانادا بازدید کردند. او از سال ۱۹۳۴ تا ۱۹۳۸ به
و کانادا بازدید کردند. او از سال ۱۹۳۴ تا ۱۹۳۸ به عنوان رئیس کمیته المپیک مصر خدمت کرد. طبق گزارش‌ها، در سال ۱۹۳۸، او از ملک فاروق اجازه خواست تا با میزجن زوگو، خواهر زوگ یکم، پادشاه آلبانی، ازدواج کند. در سال ۱۹۳۹، او به عنوان رئیس هیئت نمایندگی عرب در کنفرانس فلسطین در لندن منصوب شد. دوره نیابت سلطنت. پس از کناره‌گیری ملک فاروق، شاهزاده محمد عبدالمنعم از ۲۶ ژوئیه ۱۹۵۲ تا ۱۸ ژوئن ۱۹۵۳ به عنوان رئیس شورای نیابت سلطنت مصر برای ملک فواد دومِ نوزاد خدمت کرد. دوره نیابت سلطنت زمانی به پایان رسید که سرلشکر محمد
نیابت سلطنت زمانی به پایان رسید که سرلشکر محمد نجیب قدرت را به دست گرفت و مصر را جمهوری اعلام کرد و به حکومت دودمان محمدعلی پایان داد. در دسامبر ۱۹۵۷، او به جرم تلاش برای سرنگونی ناصر و بازگرداندن سلطنت دستگیر شد. مرگ. او در اورتاکوی استانبول درگذشت و در قاهره به خاک سپرده شد. خانواده. محمد عبدالمنعم در ۲۶ سپتامبر ۱۹۴۰ با شاهدخت فاطمه نسل‌شاه سلطان (۴ فوریه ۱۹۲۱ - ۲ آوریل ۲۰۱۲) در کاخ هلیوپولیس قاهره ازدواج کرد. او دختر شاهزاده عمر فاروق (۱۸۹۸-۱۹۶۹/۱۹۷۱) و همسر نخست و دختر عمویش، شاهدخت رقیه صبیحه سلطان
و همسر نخست و دختر عمویش، شاهدخت رقیه صبیحه سلطان (۱۸۹۴-۱۹۷۱) بود. فاطمه نسل‌شاه همچنین نوه پدری آخرین خلیفه عثمانی، عبدالمجید دوم از همسر نخستش و نوه مادری آخرین سلطان عثمانی، محمد ششم از همسر نخستش بود. محمد عبدالمنعم و فاطمه نسل‌شاه دو فرزند داشتند:
زنبوردار هشتمین آلبوم استودیویی از موسیقی‌دان آمریکایی توری ایموس می‌باشد که در ۲۰ فوریهٔ سال ۲۰۰۵ از سوی اپیک رکوردز منتشر گردید و دومین اثر او با این ناشر به‌شمار می‌رود. مانند بسیاری از آثار ایموس در دههٔ ۲۰۰۰، "زنبوردار" نیز یک آلبوم مفهومی می‌باشد که به‌شدت از زنبورداری و پیوند آن با زنانگی و توانمندسازی زنان الهام گرفته است. این آلبوم ۱۹ قطعه دارد که در شش «باغ» متفاوت دسته‌بندی شده‌اند (که در دفترچه نسخهٔ محدود آلبوم توضیح داده شده است). مضامین هر قطعه از تجربه‌های گوناگون ایموس سرچشمه گرفته‌اند، از
از تجربه‌های گوناگون ایموس سرچشمه گرفته‌اند، از جمله مادری (روبان‌های رها شده)، خیانت (گواه) و اسطوره‌شناسی مسیحی (مریم‌های دریا)
لئونتو آمادئی (زادهٔ ۷ اوت ۱۹۱۱ در سراوتسا – درگذشتهٔ ۱۰ نوامبر ۱۹۹۷ در مارینا دی پیتراسانتا) وکیل و سیاستمدار ایتالیایی بود. زندگی‌نامه. آمادئی در دانشگاه پیزا در رشته حقوق تحصیل کرد و پس از فارغ‌التحصیلی به عنوان وکیل، اغلب پرونده‌هایی در دفاع از کارگران، محرومان و اقشار ضعیف جامعه به عهده گرفت. در انتخابات مجلس مؤسسان ۱۹۴۶ به نمایندگی از حزب سوسیالیست ایتالیا نامزد شد و پس از پیروزی، در کمیسیون قانون اساسی فعالیت کرد؛ جایی که به‌ویژه بر روی نگارش بخش نخست قانون اساسی ایتالیا کار نمود. او در حوزه انتخابیه
قانون اساسی ایتالیا کار نمود. او در حوزه انتخابیه لوکا، لیورنو، پیزا و ماسا-کارارا به عنوان نماینده مجلس انتخاب شد و همچنین در دولت نخست ماریانو رومور، سمت دبیر وزارت دادگستری را برعهده داشت. آمادئی چندین دوره متوالی نماینده باقی ماند تا اینکه در ۱۹۷۲ به عضویت دیوان قانون اساسی ایتالیا منصوب شد. در ۵ مارس ۱۹۷۹، او به عنوان رئیس دیوان قانون اساسی برگزیده شد و تا ۲۸ ژوئن ۱۹۸۱ این مقام را حفظ کرد. پرونده «پلاژیو». نام آمادئی بیش از همه با رأی شماره ۹۶ دیوان قانون اساسی در ۸ ژوئن ۱۹۸۱ پیوند خورده است؛ رأیی که
اساسی در ۸ ژوئن ۱۹۸۱ پیوند خورده است؛ رأیی که جرم «پلاژیو» (کنترل ذهنی یا تسلط روانی بر دیگران) را مغایر با قانون اساسی اعلام کرد. دادگاه این جرم را به دلیل «ابهام در تعریف، نبود انسجام و خطر تفسیر خودسرانه» غیرقانونی دانست. در سال ۱۹۸۹، آمادئی در همایش علمی «اقناع اجتماعی پذیرفته‌شده، پلاژیو و شستشوی مغزی» به مدیریت ماریو دی فیورینو در فورته دی مارمی شرکت کرد. بر اساس گزارش مایکل لنگون در *Cultic Studies Journal* (انتشارات انجمن بین‌المللی مطالعات فرقه‌ای - ICSA)، در این همایش طیفی از پدیده‌های مرتبط با
- ICSA)، در این همایش طیفی از پدیده‌های مرتبط با «دستکاری ذهنی» و «تسلط روانی» مورد بحث قرار گرفت.
راکسَول (به انگلیسی: Raxaul)(به هندوستانی: ، ) شهری است در هند است که در ناحیه چمپاران شرقی ایالت بیهار واقع شده‌است. راکسَول ۵۵٬۵۳۷ نفر جمعیت دارد و ۶۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. راکسَول از پایانه‌های مهم راه‌آهن در منطقه است. این شهر مرزی امروزه تبدیل به یکی از پرترددترین شهرها از نظر حمل و نقل تجاری شده‌است. تقریباً ۵۶ درصد از کل تولیدات برگنج از این مسیر به ایالت بیهار صادر می‌شود مردم این شهر با یکدیگر به زبان‌های بوجپوری و هندی ارتباط برقرار می‌کنند.
«آدم حسود» ترانه‌ای از رپر و خوانندهٔ آمریکایی دوجا کت است که در پنجمین آلبوم استودیویی وی تحت عنوان "وی" قرار دارد. این ترانه در ۲۱ اوت سال ۲۰۲۵ از سوی کموساب رکوردز و آرسی‌ای رکوردز به‌عنوان تک‌آهنگ اصلی از آلبوم منتشر گردید. این ترانه توسط دوجا، با تهیه‌کنندگان ترانه یعنی وای۲کی و جک آنتونوف نوشته شده و یک قطعهٔ پاپ رپ، فانک‌پاپ و دیسکو-پاپ می‌باشد. «آدم حسود» در مراسم جوایز ویدئو موسیقی ام‌تی‌وی ۲۰۲۵ برای ترانهٔ تابستان نامزد شده بود. موزیک ویدئو. موزیک ویدئوی «آدم حسود» به‌کارگردانی بونی ماتا ساخته و
ویدئوی «آدم حسود» به‌کارگردانی بونی ماتا ساخته و با الهام از سبک دههٔ ۱۹۸۰ در در لس آنجلس فیلم‌برداری شده. این ویدئو هم‌زمان با انتشار ترانه در ۲۲ اوت ۲۰۲۵ منتشر گردید. دوجا کت در آغاز ویدئو لیوانی پاترون برای خودش می‌ریزد و سیستم صوتی چند اتاقهٔ های‌فای را روشن می‌نماید. سپس روی صندلی می‌نشیند و شروع به تماشای یک فیلم خانگی از خودش می‌کند که بر روی پروژکتور فیلم نمایش داده می‌شود. در ادامه‌ی ویدئو، دوجا با نسخهٔ دوم خودش مواجه می‌شود. هر دو با لباس‌هایی به سبک دههٔ ۱۹۸۰ برتن دارند و و در دو سوی پنجرهٔ یک
سبک دههٔ ۱۹۸۰ برتن دارند و و در دو سوی پنجرهٔ یک لیموزین شروع به رقص می‌کنند و در پایان روی کاپوت خودرو به یکدیگر می‌پیوندند.
«به شکل ۸» ترانه‌ای از خواننده-ترانه‌پرداز انگلیسی الی گولدینگ می‌باشد که در دومین آلبوم استودیویی وی تحت عنوان "هالسیون" (۲۰۱۲) قرار دارد. این آلبوم در ۱۴ دسامبر سال ۲۰۱۲ به‌عنوان دومین تک‌آهنگ آلبوم منتشر گردید. بازخوردها. «به شکل ۸» بیشتر نقدهای مثبت از سوی منتقدان موسیقی دریافت کرد. مایکل رافن از مجلهٔ "تایم" آن را «قطعه‌ای دفاعی که [گولدینگ] را در حال استدلال کردن با مسیرهای سوخته‌اش نشان می‌دهد» توصیف کرد و افزود که کار اسپنسر با جمیروکوای و کایلی مینوگ «کیفیتی بصری به ترانه تزریق می‌کند که با چگالی
«کیفیتی بصری به ترانه تزریق می‌کند که با چگالی سینمایی کوبنده عمل می‌کند.» لوئیس کورنر از "دیجیتال اسپای" نیز خاطر نشان کرد که که این ترانه «ادامهٔ مسیر الی به سمت بلوغ زنانه را نشان می‌دهد و حول تجربهٔ دل‌شکستگی‌اش از یک عشق قدیمی روی یک خط بیس دابستپی وزوزکنان ساخته شده که با اشاره‌ای ظریف به نام آلبوم می‌لرزد.» سم لنسکی از آیدولیتر اظهار داشت که «به شکل هشت» «سهم الزامی به دابستپ ارائه می‌دهد، تهیه‌کنندگی مانستا نیز به اندازهٔ کافی کار مؤثر است، البته اگر نگوییم بیش از آنچه [...] خود اسکریلکس انجام
اگر نگوییم بیش از آنچه [...] خود اسکریلکس انجام می‌داد.» اسکات شتلر از "پاپ‌کراش" نیز نوشت: «قطعهٔ «به شکل ۸» بر پایهٔ پیانو و الکترونیک ساخته شده و حال‌وهوای عبوس آن نیز با متن دل‌شکسته‌اش هم‌خوانی دارد» و آن را با «خیلی نزدیک» اثر الکس کلر مورد مقایسه قرار داد، اسپنسر در این پروژه دست داشته‌است. با این وجود، در نقد "هالسیون" بن هویت از بی‌بی‌سی میوزیک آمده که: «به‌جای آنکه استعدادهای او را نشان دهند، امثال «به شکل ۸» و «آتلانتیس» به گودال‌هایی بی‌انتها تبدیل می‌شوند که با دست‌کاری‌های افراطی و اغراق‌آمیز
می‌شوند که با دست‌کاری‌های افراطی و اغراق‌آمیز پر شده‌اند.» عملکرد تجاری. «به شکل هشت» پیش از انتشار رسمی به‌عنوان تک‌آهنگ، در ۸ دسامبر سال ۲۰۱۲ در جدول تک‌آهنگ‌های بریتانیا با رتبهٔ ۱۲۱ کارش را آغاز کرد. هفتهٔ بعد نیز جزو ۱۰۰ ترانهٔ برتر شد و رتبهٔ ۸۲ را از از آن خود ساخت. این تک‌آهنگ پس از صعود به رتبهٔ ۴۹ در هفتهٔ چهارم حضورش در جدول به رتبهٔ ۳۳ رسید. این ترانه در نیوزیلند عملکرد بهتری داشت و به رتبهٔ هفتم رسید، که تا آن زمان بالاترین رتبهٔ تک‌آهنگ‌های گولدینگ در این کشور به‌شمار می‌رفت، و بعدها از سوی
در این کشور به‌شمار می‌رفت، و بعدها از سوی انجمن صنعت ضبط نیوزیلند گواهی پلاتین دریافت نمود. همچنین «به شکل ۸» اولین ترانهٔ گولدینگ بود که در فنلاند وارد جدول شد و در آنجا به رتبهٔ هشتم دست یافت.
نوسان دهه‌ای اقیانوس آرام () یا به اختصار PDO، یک الگوی قوی و تکرارشونده از تغییرپذیری اقلیم اقیانوسی-جوّی است که بر حوضه اقیانوس آرام در عرض‌های جغرافیایی میانی متمرکز شده است. نوسان دهه‌ای آرام به صورت آب‌های سطحی گرم یا سرد در اقیانوس آرام، در شمال مدار ۲۰ درجه شمالی، شناسایی می‌شود. در طول قرن گذشته، دامنه این الگوی اقلیمی در مقیاس‌های زمانی بین سالانه تا بین دهه‌ای (به معنی دوره‌های زمانی چند ساله تا دوره‌های زمانی چند دهه‌ای) به‌طور نامنظم تغییر کرده است. شواهدی از تغییر در قطبیت غالب وجود دارد.
است. شواهدی از تغییر در قطبیت غالب وجود دارد. شواهدی از وارونگی در قطبیت غالب این نوسان (به معنی تغییرات در آب‌های سطحی سرد در مقابل آب‌های سطحی گرم در منطقه) وجود دارد که حدود سال‌های ۱۹۲۵، ۱۹۴۷ و ۱۹۷۷ رخ داده است؛ دو وارونگی آخر با تغییرات چشمگیر در رژیم‌های تولید ماهی سالمون در اقیانوس آرام شمالی مطابقت داشت. همچنین این الگوی اقلیمی بر دمای سطح دریاهای ساحلی و سطوح ساحلی قاره‌ای از آلاسکا تا کالیفرنیا تأثیر می‌گذارد. در طول فاز «گرم» یا «مثبت»، غرب اقیانوس آرام سردتر می‌شود و بخشی از اقیانوس آرام شرقی
آرام سردتر می‌شود و بخشی از اقیانوس آرام شرقی گرم می‌شود و بالعکس، در طول فاز «سرد» یا «منفی»، الگوی مخالف رخ می‌دهد. نوسان دهه‌ای اقیانوس آرام توسط استیون آر. هیر نامگذاری شد، که هنگام مطالعه نتایج الگوی تولید ماهی سالمون در سال ۱۹۹۷ متوجه آن شد.
پادرو، روستایی در دهستان جناح بخش جناح شهرستان بستک در استان هرمزگان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۰۹ نفر (۴۹ خانوار) بوده است.
دورپیوند () در علوم جوی به آن دسته از ناهنجاری‌های اقلیمی اشاره دارد که در فواصل دور (معمولاً هزاران کیلومتر) با یکدیگر مرتبط هستند. نمادین‌ترین دورپیوند، ارتباط فشار سطح دریا در تاهیتی و داروین در استرالیا است که به نام نوسان جنوبی شناخته می‌شود. یکی دیگر از دورپیوندهای شناخته‌شده، فشار سطح دریا بر فراز ایسلند را با فشار بر فراز جزایر آزور به هم مرتبط می‌کند که به‌صورت سنتی به نام نوسان اطلس شمالی (NAO) شناخته می‌شود.
نوسان آرام شمالی () یا به اختصار NPO یک الگوی دورپیوند است که نخستین بار توسط گیلبرت واکر و بلیس توصیف شد و با نوسان‌های الاکلنگی فشار اتمسفری سطح دریا در راستای شمالی–جنوبی بر روی اقیانوس آرام شمالی مشخص می‌شود. راجرز، با استفاده از دمای جوی سطح سنت پاول در آلاسکا و ادمونتون در کانادا، دو فاز از NPO را شناسایی کرد: یک فاز الیوشن زیرین (AB) که مطابق با یک‌کم‌فشار الیوشن عمیق‌تر و به سمت شرق تغییر یافته و یک فاز الیوشن بالایی (AA) که نقطه مقابل آن است. در طول فاز مثبت (AB)، فشار سطح دریا در منطقه وسیعی در
فاز مثبت (AB)، فشار سطح دریا در منطقه وسیعی در مناطق جنب‌مدارگانی افزایش می‌یابد که تا ۴۰ درجه شمالی به سمت قطب گسترش یافته و در عرض‌های جغرافیایی بالاتر کاهش می‌یابند. بادهای غرب‌وزان بر فراز اقیانوس آرام مرکزی افزایش یافته و دمای زمستان در بیشتر سواحل غربی آمریکای شمالی معتدل اما در شرق سیبری و جنوب غربی ایالات متحده سردتر از حد معمول است و بارش‌ها در آلاسکا و دشت‌های بزرگ ایالات متحده بیشتر از حد معمول است. اثرات NPO از طریق یک حالت اقلیمی دیگر یعنی حالت نصف‌النهاری اقیانوس آرام به مناطق جنب‌مدارگانی و
نصف‌النهاری اقیانوس آرام به مناطق جنب‌مدارگانی و مدارگانی سرایت می‌کند. نوسان چرخاب آرام شمالی (NPGO) بیان اقیانوسی NPO است.
لایحه‌ی غرامت یا مصونیت یا رفع مسئولیت یا سلب تعقیب (به آلمانی: Indemnitätsvorlage) پیشنهادی بود که دولت بیسمارک آن را به مجلس داد و پس از تصویب "به صورت" قانون مصونیت یا رفع مسئولیت (به آلمانی: Indemnitätsgesetz) درآمد. عنوان این قانون به صورت زیر بود: «... دربارهٔ اعطای "Indemnität" (غرامت / سلب مسئولیت / معافیت از پیگرد) در ارتباط با اداره‌ی بودجه دولتی از سال ۱۸۶۲ به بعد و نیز اعطای اجازه برای مخارج دولتی در سال ۱۸۶۶، مورخ ۱۴ سپتامبر ۱۸۶۶». در سپتامبر ۱۸۶۶، دولت پروس (به ریاست بیسمارک) این لایحه را
۱۸۶۶، دولت پروس (به ریاست بیسمارک) این لایحه را تنظیم و از طریق وزیر جنگ آلبرشت فُن رون به مجلس نمایندگان فرستاد. این قانون در ۲۶ سپتامبر ۱۸۶۶ تصویب شد (GS. S. 563). هدف این بود که مجلس "به‌طور عطف‌به‌ماسبق" همه‌ی هزینه‌های نظامی سال‌های ۱۸۶۲ تا ۱۸۶۶ را تأیید کند و بدین‌ترتیب رفتار سابق دولت در دور زدن پارلمان، مشروعیت قانونی پیدا کند. مجلس نمایندگان پروس با تصویب این لایحه، حتی پیش از تأسیس "کنفدراسیون شمال آلمان در ۱۸۶۷"، به دولت پروس (به‌ویژه اتو فون بیسمارک) در ماجرای کشمکش قانون اساسی۱۸۶۲ (Preußischer
در ماجرای کشمکش قانون اساسی۱۸۶۲ (Preußischer Verfassungskonflikt)به طور پسینی غرامت و مصونیت بخشید. «کشمکش قانون اساسی۱۸۶۲» نزاعی بود میان مجلس نمایندگان پروس و دولت بیسمارک: مجلس بودجه مورد نظر دولت برای اصلاحات نظامی (گسترش و نوسازی ارتش پروس) را تصویب نمی‌کرد، اما بیسمارک بدون موافقت پارلمان همچنان هزینه‌ها را انجام داد. این کار نقض قانون اساسی به‌شمار می‌رفت. برای رفع این بن‌بست، در سال ۱۸۶۶ قانون رفع مسئولیت تصویب شد که گذشته‌ی دولت را مشروعیت بخشید و عملاً بیسمارک را از هرگونه مسئولیت حقوقی و سیاسی
عملاً بیسمارک را از هرگونه مسئولیت حقوقی و سیاسی مبرا کرد. پس از آنکه پروس در سال ۱۸۶۶ اتریش را در جنگ شکست داد (جنگی که بیسمارک برخلاف خواست پادشاه و در نتیجه از دیدگاه حقوقیِ یادشده به‌طور غیرقانونی پایان داد)، توانست لیبرال‌های ملی‌گرا را که در جهت ایجاد آلمان واحد می‌کوشیدند، به جانب خود جلب کند. او با ارائه «لایحه رفع مسئولیت»، می‌خواست بودجه گذشته را به‌طور پسینی به تصویب برساند و مخارجی که کرده بود، از سوی پارلمان پرداخت شود. تصویب این لایحه سازشی بود میان بیسمارک و پارلمان: با تأیید آن، لیبرال‌های
میان بیسمارک و پارلمان: با تأیید آن، لیبرال‌های ملی‌گرا در واقع از نخست‌وزیر به‌خاطر فراهم‌کردن زمینه‌ی تأسیس دولت ملی آلمان قدردانی کردند، و بیسمارک در عوض به‌طور ضمنی برتری مالی (حق بودجه‌ای) پارلمان را به رسمیت شناخت.
فریدریش جولیوس اشتال به‌کارگیری نظریهٔ خلأ ("Lückentheorie") که ریشه در اندیشه‌های حقوقدان و سیاستمدار «فریدریش جولیوس اشتال» داشت، کوششی بود از سوی اتو فون بیسمارک برای حل کشمکش قانون اساسی پروس به سود پادشاه. پس از آنکه مجلس ایالتی پروس ("Landtag") در سال ۱۸۶۲ اجازهٔ اجرای اصلاحات ارتشی ویلهلم یکم، پادشاه پروس (که بعدها امپراتور آلمان شد)، را به زیان نیروی ذخیرهٔ ملی ("Landwehr") صادر نکرد، پادشاه، بیسمارک را به مقام نخست‌وزیری منصوب کرد. بیسمارک به پادشاه پیشنهاد داد که در صورت لزوم، حتی خودسرانه و بر ضد
پیشنهاد داد که در صورت لزوم، حتی خودسرانه و بر ضد پارلمان نیز کشور را اداره کند. چون پارلمان و تاج سلطنتی حتی با وساطت بیسمارک به توافق نرسیدند، اشتال و بیسمارک بر این نظر بودند که در همهٔ مواردی که قانون اساسی حکم صریحی ندارد، این پادشاه است که به‌عنوان حاکمیت عالی ــ و نه پارلمان ــ اختیار پر کردن این خلأ را دارد. در نتیجه، حق بودجه‌ای که طبق قانون اساسی به پارلمان داده شده بود، عملاً بی‌اعتبار شد زیرا در صورت اختلاف، قدرت به سمت پادشاه منتقل می‌گشت. این امر به معنای سلب کامل قدرت از پارلمان و در واقع
امر به معنای سلب کامل قدرت از پارلمان و در واقع نقض قانون اساسی بود. بیسمارک استدلال می‌کرد چون قانون اساسی پیش‌بینی نکرده است که در صورت اختلاف میان پادشاه و دو مجلس چه باید کرد، او به‌عنوان رئیس دولت و نماینده‌ی پادشاه ناچار است اقدام کند تا حیات دولتی متوقف نشود.بیسمارک بر پایهٔ «نظریهٔ خلأ» استدلال می‌کرد که اگر حق بودجه‌ای پارلمان واقعاً قدرت الزام‌آور داشت، باید با رد کردن بودجه می‌توانست اصلاحات ارتش را متوقف کند. اما چون قانون اساسی راهکاری برای بن‌بست میان پادشاه و مجلس پیش‌بینی نکرده بود، او
بن‌بست میان پادشاه و مجلس پیش‌بینی نکرده بود، او نتیجه گرفت که اختیار نهایی از آنِ پادشاه است. بنابراین، بیسمارک سرمایهٔ لازم را خود فراهم کرد و اصلاحات نظامی را بدون تصویب بودجهٔ پارلمان، یک‌جانبه به اجرا گذاشت. در این زمینه جملهٔ مشهور بیسمارک ادا شد: «مسائل بزرگ زمان نه با سخنرانی‌ها و تصمیمات اکثریت −که همان اشتباه بزرگ سال‌های ۱۸۴۸ و ۱۸۴۹ بود− بلکه با آهن و خون حل خواهند شد.» پس از آنکه پروس در سال ۱۸۶۶ اتریش را در جنگ شکست داد (جنگی که بیسمارک برخلاف خواست پادشاه و در نتیجه از دیدگاه حقوقیِ یادشده
خواست پادشاه و در نتیجه از دیدگاه حقوقیِ یادشده به‌طور غیرقانونی پایان داد)، توانست ملی‌لیبرال‌ها را که به سوی ایجاد آلمان واحد می‌کوشیدند، به جانب خود جلب کند. او از طریق «لایحه رفع مسئولیت» ("Indemnitätsvorlage")، بودجهٔ گذشته را به‌طور پسینی به تصویب رساند و مخارجی که کرده بود، بعداً از سوی پارلمان پرداخت شد. تصویب این لایحه سازشی بود میان بیسمارک و پارلمان: با تأیید آن، ملی‌لیبرال‌ها در واقع از نخست‌وزیر به‌خاطر فراهم‌کردن زمینهٔ تأسیس دولت ملی آلمان قدردانی کردند، و بیسمارک در عوض به‌طور ضمنی برتری
قدردانی کردند، و بیسمارک در عوض به‌طور ضمنی برتری مالی (حق بودجه‌ای) پارلمان را به رسمیت شناخت.
کشمکش قانون اساسی پروس (به آلمانی: Preußischer Verfassungskonflikt) که با نام‌های «کشمکش بودجه‌ای» یا «کشمکش ارتش» نیز شناخته می‌شود، نزاعی بود بر سر اصلاح ارتش و تقسیم قدرت میان پادشاه و پارلمان در سال‌های ۱۸۵۹ تا ۱۸۶۶ در دولت پروس. در ماجرای نزاع قانون اساسی پروس بیسمارک پس از سال‌ها اداره‌ی کشور بدون بودجه‌ی مصوب، برای پایان‌دادن به بحران، در تابستان ۱۸۶۶ لایحه رفع مسئولیت را به مجلس نمایندگان داد. در طول این مناقشه، پادشاه ویلهلم یکم در برابر مجلس نمایندگان ــ که تحت سلطهٔ لیبرال‌ها بود ــ قرار گرفت.
ــ که تحت سلطهٔ لیبرال‌ها بود ــ قرار گرفت. این مجلس از جمله بودجه لازم برای سازمان‌دهی مجدد ارتش پروس و نیروهای نظامی ملی/ایالتی () را به او نداد. در اوج بحران، پادشاه در ۱۱ مارس ۱۸۶۲ پارلمان را منحل کرد که تنها در دسامبر ۱۸۶۱ انتخاب شده و از ژانویهٔ ۱۸۶۲ آغاز به کار کرده بود؛ علت این اقدام، تصمیم نمایندگان به پایان دادن به تأمین مالی اصلاحات نظامی بود. هفت روز بعد، وی اعضای لیبرال کابینه را برکنار کرد و دولتی جدید با گرایش محافظه‌کار به ریاست آدولف تسو هوهنلوهه-اینگلفینگن تشکیل داد. با این حال، در
تسو هوهنلوهه-اینگلفینگن تشکیل داد. با این حال، در انتخابات ماه مه همان سال، حزب لیبرال «حزب ترقی آلمان» (Deutsche Fortschrittspartei) بار دیگر پیروزی قاطعی به دست آورد. در سپتامبر ۱۸۶۲، تلاشی برای یافتن راه‌حلی به منظور برون‌رفت از بن‌بست میان تاج و پارلمان ناکام ماند، و ویلهلم یکم به فکر کناره‌گیری به نفع پسرش افتاد. در ۲۲ سپتامبر ۱۸۶۲، ویلهلم یکم سرانجام اتو فون بیسمارک را مأمور تشکیل دولت کرد. نخست‌وزیر جدید کشمکش را با توسل به یک خلأ در قانون اساسی پروس حل کرد (که بعدها «نظریه خلا» نام گرفت). او
پروس حل کرد (که بعدها «نظریه خلا» نام گرفت). او استدلال کرد که قانون اساسی تصریح نکرده است در صورت اختلاف میان کابینه و پارلمان چه باید کرد، پس پادشاه می‌تواند اراده خود را پیش ببرد. پایان سیاسی این مناقشه در سال‌های ۱۸۶۶/۱۸۶۷ رقم خورد؛ زمانی که جناح راست لیبرال‌ها حزبی تازه بنیان گذاشت و پیشنهاد بیسمارک برای تصویب «لایحه رفع مسئولیت (Indemnitätsvorlage)» ــ که اقدامات او را موجه می‌ساخت ــ پذیرفته شد.
کارل ویلهلم رودولف فون بنینگسن (متولد ۱۰ ژوئیه ۱۸۲۴ در لونبورگ؛ متوفی ۷ اوت ۱۹۰۲ در بنینگسن نزدیک اشپرینگه) یک سیاستمدار لیبرال آلمانی در قرن نوزدهم بود. او به عنوان یک نماینده‌ی مجلس، روند وحدت امپراتوری آلمان را همراهی کرد و با اوتو فون بیسمارک همکاری داشت. این همکاری از سوی برخی به عنوان برخورد عمل‌گرایانه با واقعیت‌ها و از سوی دیگران به عنوان خیانت به آرمان‌های لیبرالیسم تلقی می‌شد. بنینگسن جزو آن دسته از لیبرال‌هایی بود که در سال ۱۸۶۷ از لایحه رفع مسئولیت (Indemnitätsvorlage) حمایت کردند. متعاقباً، او
(Indemnitätsvorlage) حمایت کردند. متعاقباً، او یکی از بنیان‌گذاران حزب لیبرال ملی شد.
مارفوریو ( قرون وسطی، ) یکی از مجسمه‌های سخنگو در رم است. مارفوریو رقابت دوستانه‌ای با برجسته‌ترین رقیب خود، پاسکوئین، داشت. همانند پنج «مجسمه سخنگو»، پاسکوئینادها - هجویه‌های بی‌ادبانه‌ای که چهره‌های عمومی را مسخره می‌کردند - در قرن‌های ۱۶ و ۱۷ در کنار مارفوریو نصب می‌شدند. مجسمه و محل قرارگیری آن. مارفوریو یک مجسمه مرمری بزرگ رومی مربوط به قرن اول میلادی از یک خدای رودخانه ریش‌دار یا اوکئانوس است، که در گذشته به طرق مختلف به عنوان تصویری از مشتری، نپتون یا تیبر شناخته شده است. آندره‌آ فولویو، انسان‌شناس و