payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اما تا سال ۲۰۱۲، دیوان عالی هند پروژهٔ انتقال گونه‌ها را غیرقانونی اعلام کرد. در ژانویهٔ ۲۰۲۰، دادگاه این تصمیم خود را لغو کرد و اجازهٔ واردات تعداد کمی را به صورت آزمایشی صادر کرد. در ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۲، پنج یوزپلنگ ماده و سه یوزپلنگ نر جنوب شرقی آفریقا، بین چهار تا شش سال، از راه هوایی از نامیبیا منتقل و در یک محوطهٔ قرنطینه‌شده در پارک ملی کونو در ایالت مادیا پرادش رها شدند. این جابجایی تحت نظارت لوری مارکر، از صندوق حفاظت از یوزپلنگ مستقر در نامیبیا و یادوندرادف جالا از موسسهٔ حیات‌وحش هند انجام شد. این
جالا از موسسهٔ حیات‌وحش هند انجام شد. این یوزپلنگ‌ها که به قلاده‌های رادیویی مجهز بودند، در ماه نوامبر به محوطهٔ بزرگتری منتقل شدند. ۱۲ یوزپلنگ دیگر در فوریهٔ ۲۰۲۳ از آفریقای جنوبی وارد شدند و رهاسازی آنها در پارک از مارس ۲۰۲۳ آغاز شد. در آن ماه، یک یوزپلنگ چهار توله به دنیا آورد که اولین تولد یوزپلنگ زنده ثبت‌شده در هند در بیش از ۷۰ سال گذشته بود. اولین مرگ در اواخر همان ماه گزارش شد و تا ژانویهٔ ۲۰۲۴، ده حیوان جان خود را از دست داده بودند.
رباتیک مبتنی بر رفتار (BBR) (به انگلیسی: Behavior-based robotics) رویکردی در علم رباتیک است که بر روی ربات‌هایی تمرکز دارد که می‌توانند رفتارهایی پیچیده از خود نشان دهند، در حالی که تنها از بازنمایی دانش بسیار کمی برای مدل‌سازی محیط اطراف خود استفاده می‌کنند. این ربات‌ها معمولاً با استفاده از پیوندهای حسی-حرکتی، رفتارهای خود را به‌تدریج اصلاح می‌کنند. اصول. رباتیک مبتنی بر رفتار با استفاده از سامانه‌های زیستی به عنوان یک مدل، خود را از هوش مصنوعی سنتی متمایز می‌کند. هوش مصنوعی کلاسیک معمولاً از مجموعه‌ای از
می‌کند. هوش مصنوعی کلاسیک معمولاً از مجموعه‌ای از مراحل برای حل مسائل استفاده می‌کندو در مقایسه با رویکرد مبتنی بر رفتار، مسیری را دنبال می‌کند که مبتنی بر بازنمایی‌های درونی از رویدادها است. رباتیک مبتنی بر رفتار، به جای استفاده از محاسبات از پیش تعیین‌شده برای مقابله با یک موقعیت، بر سازگاری و تطبیق‌پذیری متکی است. این پیشرفت باعث شده رباتیک مبتنی بر رفتار به‌طور گسترده در پژوهش‌ها و جمع‌آوری داده‌ها مورد استفاده قرار گیرد. بیشتر سیستم‌های مبتنی بر رفتار، نیز هستند، یعنی نیازی به برنامه‌نویسی قبلی برای
نیز هستند، یعنی نیازی به برنامه‌نویسی قبلی برای شناسایی اشیایی مانند صندلی یا نوع سطحی که ربات روی آن حرکت می‌کند، ندارند. در عوض، تمام اطلاعات از طریق ورودی حسگرهای ربات دریافت می‌شود. ربات از این اطلاعات برای اصلاح تدریجی اقدامات خود نسبت به تغییرات محیط اطراف استفاده می‌کند. ربات‌های مبتنی بر رفتار (BBR) نسبت به همتایان خود که دارای محاسبات سنگینی هستند، رفتارهایی شبیه‌تر به موجودات زنده از خود نشان می‌دهند. یک BBR اغلب اشتباه می‌کند، اعمال را تکرار می‌کند و گیج به نظر می‌رسد، اما همچنین ویژگی انسانی
و گیج به نظر می‌رسد، اما همچنین ویژگی انسانی پافشاری و سرسختی را نیز می‌تواند نشان دهد. به دلیل این اقدامات، مقایسه بین بی‌بی‌آرها و حشرات رایج است. برخی بی‌بی‌آرها نمونه‌هایی از هوش مصنوعی ضعیف در نظر گرفته می‌شوند، هرچند برخی معتقدند که این ربات‌ها مدلی برای تمام اشکال هوش هستند. ویژگی‌ها. بیشتر ربات‌های مبتنی بر رفتار با مجموعه‌ای پایه از ویژگی‌ها برنامه‌ریزی می‌شوند تا عملکرد اولیه‌ای داشته باشند. به آن‌ها مجموعه‌ای از رفتارها داده می‌شود که مشخص می‌کند چه رفتاری را چه زمانی استفاده کنند. و شارژ باتری
چه رفتاری را چه زمانی استفاده کنند. و شارژ باتری می‌تواند به‌عنوان پایه‌ای برای یادگیری و موفقیت آن‌ها عمل کند. به‌جای ساخت مدل‌هایی از جهان، این ربات‌ها صرفاً به محیط اطراف و مشکلات موجود در آن واکنش نشان می‌دهند. آن‌ها با اتکا به دانش درونی حاصل از تجربه‌های گذشته، در کنار رفتارهای پایه‌ای، مشکلات را حل می‌کنند. تاریخچه. مکتب ربات‌های مبتنی بر رفتار بخش زیادی از پیشرفت خود را مدیون کارهایی است که در دهه ۱۹۸۰ در مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) توسط رادنی بروکس انجام شد. او به همراه دانشجویان و همکارانش
بروکس انجام شد. او به همراه دانشجویان و همکارانش مجموعه‌ای از ربات‌های چرخ‌دار و پادار ساخت که از بهره می‌بردند. مقاله‌های بروکس — که اغلب با عنوان‌هایی طنزآمیز مانند «برنامه‌ریزی فقط راهی برای فرار از تصمیم‌گیری درباره کار بعدی است» نوشته می‌شدند — در کنار ویژگی‌های انسان‌گونه ربات‌هایش و هزینه نسبتاً پایین توسعه آن‌ها، باعث محبوبیت یافتن رویکرد مبتنی بر رفتار شدند. کار بروکس - چه به طور تصادفی و چه غیر تصادفی - بر دو نقطه عطف پیشین در رویکرد مبتنی بر رفتار بنا شده است. در دهه ۱۹۵۰، ویلیام گری والتر ،
بنا شده است. در دهه ۱۹۵۰، ویلیام گری والتر ، دانشمند انگلیسی با پیش‌زمینه‌ای در پژوهش‌های ، یک جفت ربات مبتنی بر لامپ خلاء ساخت که در جشنواره بریتانیا در سال ۱۹۵۱ به نمایش درآمدند و از سیستم‌های کنترلی ساده اما مؤثر مبتنی بر رفتار استفاده می‌کردند. نقطه عطف دوم کتابی است از با عنوان "وسایل نقلیه – آزمایش‌هایی در روان‌شناسی مصنوعی" (۱۹۸۴، انتشارات ام‌آی‌تی (MIT)). او در این کتاب مجموعه‌ای از آزمایش‌های ذهنی را توصیف می‌کند که نشان می‌دهند چگونه اتصال‌های ساده بین حسگرها و موتورها می‌توانند منجر به بروز
ساده بین حسگرها و موتورها می‌توانند منجر به بروز رفتارهایی پیچیده مانند ترس و عشق شوند. تحقیقات بعدی در زمینه بی‌بی‌آر از سوی جامعه دنبال شد. این جامعه بر پایه کارهای مارک تیلدن بنا شده که از کاهش نیاز به توان محاسباتی در مکانیزم‌های حرکتی، که در آزمایش‌های بروکس مشاهده می‌شد (هر پا یک ریزکنترل‌گر داشت)، الهام گرفت و آن را با استفاده از تراشه‌های منطقی، مدارهای مبتنی بر ترانزیستور و طراحی آنالوگ حتی بیشتر کاهش داد. مسیر دیگری در توسعه این حوزه، گسترش رباتیک مبتنی بر رفتار به تیم‌های چندرباته است. تمرکز این
مبتنی بر رفتار به تیم‌های چندرباته است. تمرکز این حوزه بر توسعه مکانیسم‌های ساده و عمومی است که منجر به رفتار گروهی هماهنگ (چه به صورت ضمنی و چه صریح) می‌شود.
واسا () یکی از ۱۳ حوزه انتخابی پارلمان فنلاند، قوه مقننه ملی فنلاند، است. این حوزه انتخابیه در سال ۱۹۶۰ با ادغام حوزه‌های انتخابیه استان واسا شمالی و استان واسا جنوبی تأسیس شد. این حوزه با مناطق اوستروبوتنیای مرکزی، اوستروبوتنیا و اوستروبوتنیای جنوبی هم‌مرز است. این حوزه انتخابیه در حال حاضر ۱۶ نفر از ۲۰۰ عضو پارلمان فنلاند را با استفاده از سیستم انتخاباتی نمایندگی تناسبی فهرست حزبی باز انتخاب می‌کند. در انتخابات پارلمانی ۲۰۲۳، این حوزه ۳۶۵,۰۲۷ رأی‌دهنده ثبت‌شده داشت.
طراحی برای آزمون‌ پذیری. طراحی برای آزمون‌ پذیری (DFT؛ مخفف Design for Testability) به مجموعه‌ای از تکنیک‌های طراحی در مدارهای مجتمع گفته می‌شود که با هدف افزودن قابلیت‌ها و ویژگی‌های تست‌پذیر به سخت‌افزار طراحی‌شده، به کار می‌رود. این ویژگی‌های اضافه‌شده باعث می‌شوند که فرایند تولید و اجرای تست‌های ساخت بر روی سخت‌افزار آسان‌تر و مؤثرتر انجام شود. هدف از تست‌های تولیدی این است که اطمینان حاصل شود سخت‌افزار نهایی فاقد نقص‌های ناشی از فرآیند ساخت است؛ نقص‌هایی که ممکن است عملکرد صحیح محصول را تحت تأثیر قرار
که ممکن است عملکرد صحیح محصول را تحت تأثیر قرار دهند. کاربرد در فرایند تولید و نگهداری. تست‌ها در مراحل مختلفی از جریان تولید سخت‌افزار اعمال می‌شوند و در برخی محصولات، حتی در محیط کاربر برای نگهداری سیستم نیز استفاده می‌شوند. اجرای این تست‌ها معمولاً توسط برنامه‌های تست انجام می‌گیرد که یا روی تجهیزات تست خودکار (ATE: Automatic Test Equipment) اجرا می‌شوند یا در برخی موارد، درون سیستم نهایی که مونتاژ شده اجرا می‌گردند. علاوه بر شناسایی وجود خطا (یعنی شکست تست)، این تست‌ها ممکن است بتوانند اطلاعات تشخیصی
تست)، این تست‌ها ممکن است بتوانند اطلاعات تشخیصی دقیقی درباره ماهیت خرابی نیز ثبت کنند. این اطلاعات می‌توانند به‌منظور شناسایی دقیق منبع مشکل به کار روند. روش مقایسه‌ای در تست. به بیان دیگر، پاسخ مدار سالم به یک سری بردارهای تست (الگوهای ورودی/خروجی) با پاسخ همان بردارها در مدار تحت تست (DUT) مقایسه می‌شود. اگر پاسخ‌ها یکسان باشند، مدار به‌درستی تولید شده است. اما اگر مغایرتی وجود داشته باشد، نشان‌دهنده وجود نقص در فرآیند ساخت مدار است. نقش DFT در تولید برنامه‌های تست. DFT نقش مهمی در توسعه برنامه‌های تست،
تست. DFT نقش مهمی در توسعه برنامه‌های تست، تشخیص خطاها و کاربردهای تست ایفا می‌کند. همچنین، اگر قوانین و اصول DFT به‌درستی در طراحی پیاده‌سازی شوند، فرآیند تولید خودکار الگوهای تست (ATPG: Automatic Test Pattern Generation) به‌مراتب آسان‌تر و مؤثرتر خواهد بود. تاریخچه طراحی برای آزمون‌پذیری (DFT). تکنیک‌های طراحی برای آزمون‌پذیری (DFT) از همان سال‌های ابتدایی توسعه تجهیزات پردازش داده‌های الکترونیکی/برقی مورد استفاده قرار گرفته‌اند. نمونه‌های اولیه‌ای از این روش‌ها را می‌توان در دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ مشاهده
روش‌ها را می‌توان در دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ مشاهده کرد؛ زمانی که مهندسان با استفاده از کلیدها و ابزارهایی می‌توانستند به‌صورت انتخابی ولتاژ یا جریان برخی گره‌های داخلی در رایانه‌های آنالوگ را بررسی کنند—روشی که به آن "اسکن آنالوگ" (analog scan) گفته می‌شود. کنترل‌پذیری و مشاهده‌پذیری. DFT معمولاً با اصلاحاتی در طراحی همراه است که باعث می‌شوند دسترسی به اجزای داخلی مدار راحت‌تر شود؛ به گونه‌ای که حالت داخلی مدار قابل کنترل (Controllability) یا مشاهده (Observability) باشد. این اصلاحات می‌توانند کاملاً فیزیکی
باشد. این اصلاحات می‌توانند کاملاً فیزیکی باشند—برای مثال، اضافه کردن یک نقطه تماس (probe point) روی یک مسیر—یا می‌توانند شامل افزودن عناصر فعال مدار مانند مالتی‌پلکسر برای تسهیل کنترل یا مشاهده باشند. در حالی‌که بهبود کنترل‌پذیری و مشاهده‌پذیری اجزای داخلی مدار، جنبه‌ای مهم از DFT به‌شمار می‌رود، اما تنها حوزه‌ی آن نیست. برخی دستورالعمل‌های DFT به ویژگی‌های الکترومکانیکی رابط بین مدار تحت آزمون و تجهیزات تست می‌پردازند. برای مثال، اندازه، شکل و فاصله‌ی مناسب بین نقاط تماس یا افزودن حالت امپدانس بالا
مناسب بین نقاط تماس یا افزودن حالت امپدانس بالا (high-impedance) به درایورهای متصل به شبکه‌های تحت تست، به‌منظور جلوگیری از آسیب ناشی از جریان معکوس (back-driving) از جمله این توصیه‌ها هستند. تکامل استانداردها و ابزارها. در طول زمان، صنعت الکترونیک مجموعه‌ی گسترده‌ای از راهنمایی‌ها و دستورالعمل‌های رسمی و غیررسمی برای اصلاحات DFT در مدارها تدوین و به‌کار گرفته است. در زمینه‌ی طراحی الکترونیکی خودکار (EDA) برای ریزتراشه‌های مدرن، درک رایج از DFT تا حد زیادی توسط قابلیت‌های نرم‌افزارهای تجاری DFT و همچنین
توسط قابلیت‌های نرم‌افزارهای تجاری DFT و همچنین تجربه و دانش مهندسان متخصص در این حوزه شکل گرفته است—افرادی که ابزارهای DFT را طراحی، توسعه و به‌کار می‌گیرند. بخش عمده‌ای از دانش فعلی در زمینه DFT بر روی مدارهای دیجیتال متمرکز است، در حالی‌که DFT برای مدارهای آنالوگ یا ترکیبی (آنالوگ/دیجیتال) هنوز در اولویت‌های پایین‌تری قرار دارد. اهداف طراحی برای آزمون‌پذیری در محصولات میکروالکترونیکی. طراحی برای آزمون‌پذیری (DFT) به‌طور مستقیم با روش‌های توسعه تست، اجرای تست و تشخیص خطا در ارتباط است و بر آن‌ها تأثیر
تست و تشخیص خطا در ارتباط است و بر آن‌ها تأثیر می‌گذارد. در صنعت، به‌ویژه برای مدارهای دیجیتال، رایج‌ترین روش DFT مبتنی بر الگوی تست ساختاری (Structural Test) است. در این روش، به‌جای بررسی عملکرد کلی مدار، تمرکز بر صحت مونتاژ اجزای داخلی مدار بر اساس «نت‌لیست ساختاری» است. به‌عبارت دیگر، بررسی می‌شود که آیا همه گیت‌های منطقی مورد انتظار وجود دارند، درست کار می‌کنند و به‌درستی به هم متصل شده‌اند یا نه. فرض بر این است که اگر این موارد درست باشند، مدار باید عملکرد صحیحی داشته باشد. این روش با تست عملکردی
عملکرد صحیحی داشته باشد. این روش با تست عملکردی (Functional Test) تفاوت دارد؛ در تست عملکردی، هدف بررسی این است که آیا مدار طبق مشخصات عملکردی‌اش کار می‌کند یا خیر. در حالی‌که در تست ساختاری، فرض می‌شود مدار به‌درستی ساخته شده و فقط ساختار آن بررسی می‌شود. مزایای رویکرد ساختاری. یکی از مزایای تست ساختاری این است که تست‌سازی تنها روی اجزای ساده و محدود تمرکز می‌کند و نیازی به بررسی همه حالت‌های ممکن مدار که تعدادشان بسیار زیاد است، نیست. با این حال، مشکلی که در طراحی‌های پیچیده امروزی وجود دارد این است که
در طراحی‌های پیچیده امروزی وجود دارد این است که بیشتر گیت‌ها در لایه‌های عمیق داخلی مدار پنهان شده‌اند، در حالی‌که تجهیزات تست فقط به ورودی/خروجی‌های اصلی یا نقاط تست فیزیکی دسترسی دارند. در این شرایط، کنترل یا مشاهده‌ی این گیت‌های داخلی مستلزم عبور از لایه‌های منطقی میانی و تنظیم حالت‌های مختلف مدار است که بسیار پیچیده و گاهی غیرممکن است. اینجاست که DFT با ایجاد تغییراتی در طراحی، دسترسی به اجزای داخلی را آسان‌تر می‌کند و نیاز به دنباله‌های پیچیده‌ی تغییر حالت را کاهش می‌دهد. این کار باعث می‌شود تولید تست
را کاهش می‌دهد. این کار باعث می‌شود تولید تست برای مدارهای پیچیده نیمه‌خودکار یا حتی خودکار شود. هدف دیگر: تسهیل در عیب‌یابی. هدف دیگر DFT این است که مدار در صورت بروز مشکل در آینده قابلیت تشخیص و عیب‌یابی داشته باشد. به‌عبارتی، ویژگی‌هایی در طراحی در نظر گرفته می‌شود تا اگر در طول زمان خرابی رخ داد، بتوان آن را به‌سادگی تست و بررسی کرد. چشم‌انداز آینده. یکی از چالش‌های مهم صنعت، همگام‌ماندن با پیشرفت سریع فناوری تراشه‌ها است؛ از جمله افزایش تعداد، اندازه و سرعت پایه‌ها (I/O)، پیچیدگی و توان مصرفی مدارهای
سرعت پایه‌ها (I/O)، پیچیدگی و توان مصرفی مدارهای داخلی، و نیاز به مدیریت حرارتی بهتر. در این میان، ارتقاء مداوم تجهیزات تست برای سازگاری با این تغییرات، هزینه‌بر و دشوار است. به همین دلیل، تکنیک‌های مدرن DFT باید گزینه‌هایی ارائه دهند که امکان تست تراشه‌ها و بردهای نسل بعدی را با استفاده از تجهیزات تست موجود فراهم کرده یا هزینه‌ی خرید تجهیزات جدید را کاهش دهند. برای رسیدن به این هدف، روش‌های DFT به‌طور مستمر به‌روزرسانی می‌شوند—از جمله با استفاده از فشرده‌سازی داده‌های تست—تا زمان اجرای تست در محدوده‌ی
داده‌های تست—تا زمان اجرای تست در محدوده‌ی قابل‌قبول باقی بماند و هزینه‌ی کلی تست با اهداف اقتصادی محصول هم‌خوانی داشته باشد. تشخیص خطا (Diagnostics). در فناوری‌های پیشرفته‌ی نیمه‌رسانا، انتظار می‌رود که برخی تراشه‌های هر ویفر تولیدی دارای عیب‌هایی باشند که آن‌ها را غیرفعال یا غیرقابل استفاده می‌کند. هدف اصلی فرآیند تست، تشخیص و جداسازی تراشه‌های معیوب از تراشه‌های سالم است. اگر پاسخ تراشه در طول تست با پاسخ مورد انتظار متفاوت باشد، آن تراشه به‌عنوان خراب شناسایی می‌شود. بنابراین، درصد تراشه‌هایی که در تست
می‌شود. بنابراین، درصد تراشه‌هایی که در تست رد می‌شوند، باید با نرخ بازده‌ی عملکردی مورد انتظار تراشه هم‌خوانی داشته باشد. با این حال، گاهی تمام تراشه‌های یک نوع جدید برای بار اول در تست مردود می‌شوند—و دلیل آن نه نقص ساخت، بلکه عدم تطابق الگوریتم‌های تست یا پارامترهای آزمون با ویژگی‌های محصول جدید است. پس فرآیند توسعه تست باید شامل مرحله‌هایی برای بهبود الگوریتم تست و عیب‌یابی و رفع مشکل باشد. کاربرد تست در نگهداری سیستم‌ها. گاهی تست‌ها نه فقط در تولید، بلکه در طول عمر محصول در خدمت نگهداری، عیب‌یابی و
بلکه در طول عمر محصول در خدمت نگهداری، عیب‌یابی و تعمیر استفاده می‌شوند. با توجه به اینکه تعمیر در سطح سخت‌افزار معمولاً گران و زمان‌بر است، پیش‌بینی و تشخیص سریع مشکلات با استفاده از ویژگی‌های DFT می‌تواند به کاهش هزینه‌ها کمک کند. مقایسه تست ساختاری و تست عملکردی. هر کدام از این دو رویکرد مزایا و معایب خود را دارند و معمولاً در صنعت، ترکیبی از آن‌ها به کار گرفته می‌شود. منابع. Primer. IEEE.
حزب سوئدی‌های فنلاند () (SPP) یک حزب سیاسی فنلاندی است که در سال ۱۹۰۶ تأسیس شد. هدف اصلی آن نمایندگی از منافع اقلیت سوئدی زبان‌های فنلاند است. این حزب در حال حاضر در دولت پتری اورپو مشارکت دارد و سمت‌های وزیر آموزش، وزیر امور اروپایی و هدایت مالکیت و وزیر امور اروپایی، فرهنگ و ورزش را بر عهده دارد.
اثرات متقابل و متعددی از تغییرات اقلیمی بر پرورش دام وجود دارد. فعالیت دامداری به‌طور گسترده‌ای هم تحت تأثیر تغییرات اقلیمی قرار دارد و هم خود یکی از عوامل مهم در تشدید این پدیده از طریق انتشار گازهای گلخانه‌ای به‌شمار می‌رود. تا سال ۲۰۱۱، حدود ۴۰۰ میلیون نفر به نحوی برای تأمین معیشت خود به دامداری وابسته بوده‌اند. ارزش اقتصادی این بخش در سطح جهانی نزدیک به یک تریلیون دلار برآورد شده است. با توجه به اینکه کنار گذاشتن کامل مصرف گوشت یا محصولات دامی در حال حاضر هدفی واقع‌گرایانه تلقی نمی‌شود، هرگونه برنامه
هدفی واقع‌گرایانه تلقی نمی‌شود، هرگونه برنامه جامع برای سازگاری با تغییر اقلیم، ناگزیر باید دامداری را نیز در نظر گیرد. از جمله تأثیرات منفی مشاهده‌شده بر تولیدات دامی، می‌توان به گرمازدگی در اغلب کشورها—به جز سردترین مناطق—اشاره کرد. این مسئله، از یک‌سو باعث مرگ‌ومیر گسترده دام‌ها در دوره‌های موج گرما می‌شود و از سوی دیگر آثار زیان‌بار غیرکشنده‌ای همچون کاهش کمیت و کیفیت تولیداتی مانند شیر، افزایش حساسیت به بیماری‌هایی چون لنگش، و حتی اختلال در باروری حیوانات را به همراه دارد. همچنین، خشکسالی یا پیامدهای
را به همراه دارد. همچنین، خشکسالی یا پیامدهای جانبی ناشی از پدیده افزایش رشد گیاهان در اثر دی‌اکسید کربن، موجب افت کمّی یا کیفی خوراک دام می‌شود. در نتیجه، پیش‌بینی شده است که مشکلات تأمین علوفه می‌تواند تا میانه قرن جاری، جمعیت دام در سطح جهان را بین ۷ تا ۱۰ درصد کاهش دهد. از سوی دیگر، انگل و بیماری‌هایی که از طریق ناقل زیستی منتقل می‌شوند نیز نسبت به گذشته در مناطق گسترده‌تری شیوع یافته‌اند. داده‌های مربوط به این بیماری‌ها از کیفیت به‌مراتب بالاتری نسبت به داده‌های مربوط به گسترش بیماری‌های انسانی
نسبت به داده‌های مربوط به گسترش بیماری‌های انسانی برخوردار است. در حالی که برخی مناطق که در حال حاضر از دام‌ها نگهداری می‌کنند، حتی در صورت افزایش شدید دما تا پایان قرن، ممکن است از فشار گرمایی شدید مصون بمانند، برخی دیگر ممکن است تا میانه قرن قابلیت خود را برای پرورش دام از دست بدهند. در این میان، منطقه آفریقای جنوب صحرا به‌عنوان آسیب‌پذیرترین منطقه در برابر بحران امنیت غذایی ناشی از اثرات تغییر اقلیم بر دامداری شناخته می‌شود؛ چرا که انتظار می‌رود بیش از ۱۸۰ میلیون نفر در این منطقه با کاهش شدید در قابلیت
میلیون نفر در این منطقه با کاهش شدید در قابلیت چراگاه‌های خود مواجه شوند. در مقابل، کشورهایی همچون ژاپن، ایالات متحده آمریکا و کشورهای اروپایی کمترین آسیب‌پذیری را دارند. این امر نه‌تنها نتیجه تفاوت‌های موجود درشاخص توسعه انسانی و توانمندی‌های ملی در مقابله با بحران‌هاست، بلکه به تفاوت نقش دامداری در الگوی غذایی این کشورها نیز بازمی‌گردد. راهکارهای پیشنهادی برای سازگاری دامداری با تغییرات اقلیمی شامل تجهیز پناهگاه‌های دامی به سیستم‌های خنک‌کننده و اصلاح ترکیب خوراک دام است. با این حال، این راهکارها اغلب
خوراک دام است. با این حال، این راهکارها اغلب پرهزینه بوده یا اثربخشی محدودی دارند. در عین حال، دامداری مسئول بخش عمده‌ای از نشر گازهای گلخانه‌ای در کشاورزی است و حدود ۳۰ درصد از منابع آب شیرین مصرفی این بخش را به خود اختصاص می‌دهد، در حالی که تنها ۱۸ درصد از کالری دریافتی جهانی را تأمین می‌کند. اگرچه مواد غذایی حیوانی نقش بیشتری در تأمین پروتئین انسان‌ها دارند، اما همچنان سهم آن‌ها ۳۹ درصد بوده و اکثریت پروتئین مورد نیاز بشر از طریق محصولات گیاهی تأمین می‌شود. بنابراین، در برنامه‌های جهانی برای محدود ساختن
بنابراین، در برنامه‌های جهانی برای محدود ساختن گرمایش زمین به سطوحی مانند ۱٫۵ یا ۲ درجه سانتی‌گراد، فرض بر آن است که سهم مواد غذایی حیوانی در رژیم غذایی جهانی کاهش یابد. از همین رو، مسیرهای پیشنهادی برای رسیدن به کربن خالص صفر، شامل محدود کردن تعداد دام در جهان است—از جمله کاهش ذخایر دامی بیش‌ازحد موجود در کشورهایی مانند ایرلند. همچنین، درخواست‌هایی برای حذف تدریجی یارانه‌هایی که در بسیاری از نقاط جهان به دامداران اختصاص می‌یابد، مطرح شده است. استرس گرمایی در دام. افزایش‌های پیش‌بینی‌شده در سراسر جهان.
در دام. افزایش‌های پیش‌بینی‌شده در سراسر جهان. به‌طور کلی، دام‌های اهلی در بازه دمایی ۱۰ تا ۳۰ درجه سانتی‌گراد (۵۰ تا ۸۶ درجه فارنهایت) بهترین عملکرد و آسایش حرارتی را تجربه می‌کنند. همان‌طور که پیش‌بینی می‌شود تغییرات اقلیمی در مناطق سردسیری جهان باعث افزایش سطح آسایش حرارتی برای انسان‌ها شود، دام‌ها نیز در این مناطق می‌توانند از زمستان‌های گرم‌تر بهره‌مند شوند. با این حال، در مقیاس جهانی، افزایش دمای تابستان و وقوع بیشتر و شدیدتر موج‌های گرمایی، پیامدهای منفی روشنی برای دام‌ها خواهد داشت و خطر ابتلا به
منفی روشنی برای دام‌ها خواهد داشت و خطر ابتلا به تنش گرمایی را به‌طور چشمگیری افزایش می‌دهد. طبق سناریوی اقلیمی با بیشترین میزان انتشار گازهای گلخانه‌ای و بیشترین گرمایش جهانی (SSP5-8.5)، دام‌هایی مانند گاو، گوسفند، بز، خوک و طیور که در عرض‌های جغرافیایی پایین زندگی می‌کنند، سالانه با ۷۲ تا ۱۳۶ روز اضافیِ تنش شدید ناشی از گرما و رطوبت بالا مواجه خواهند بود.
ماراتن لندن ۲۰۲۵ چهل و پنجمین دوره از مسابقات ماراتن لندن بود که در ۲۷ آوریل ۲۰۲۵ برگزار شد. برنده‌ی ماراتن الیت مردان، سباستیان ساوه بود که با زمان ۲:۰۲:۲۵ به کاخ باکینگهام رسید و برنده‌ی ماراتن الیت زنان، تیگست آصفا بود که با زمان ۲:۱۵:۵۰ به خط پایان رسید که رکورد جدیدی برای ماراتن مخصوص زنان محسوب میشد. هر دو کلاس ویلچر توسط ورزشکاران سوئیسی فتح شد، مارسل هوگ با زمان ۱:۲۵:۲۵ هفتمین عنوان قهرمانی خود را کسب کرد و کاترین دبرونر با زمان ۱:۳۴:۱۵ برای سومین بار قهرمان شد.
زیرمنطقه (، ، ) به منطقه‌ای اشاره دارد که با تقسیم یک شهرداری به بخش‌های کوچک‌تر برای اهداف آماری تشکیل می‌شود. شهرداری‌های فنلاند به زیرمنطقه‌ها در یک، دو، سه یا چهار سطح سلسله مراتبی مختلف تقسیم می‌شوند. در تقسیم‌بندی منطقه‌ای سه سطحی، نام سطوح سلسله مراتبی از بزرگترین به کوچکترین، منطقه بزرگ، منطقه آماری و منطقه کوچک است. تقریباً ۱۱۰۰۰ منطقه کوچک در فنلاند وجود دارد. نام‌های متناظر در زبان سوئدی storområde, statistikområde و småmråde هستند. نروژ. اداره آمار نروژ از زیرمنطقه برای ارائه واحدهای جغرافیایی
نروژ از زیرمنطقه برای ارائه واحدهای جغرافیایی پایدار و منسجم برای آمار منطقه‌ای در نروژ استفاده می‌کند. زیرمنطقه، زیرمجموعه‌های شهرداری‌ها هستند، هرگز شامل زمین‌های بیش از یک شهرداری نمی‌شوند و عموماً مناطق همگن را پوشش می‌دهند. اکثر زیرمنطقه‌ها شامل چند صد نفر جمعیت هستند، اما از آنجایی که مرزهای آنها تقریباً ثابت است، این تعداد می‌تواند در طول زمان بسیار متفاوت باشد.
اخلاق در سلامت محیط زیست، شاخه‌ای میان‌رشته‌ای است که سیاست‌های مرتبط با بهداشت محیط را با ملاحظات اخلاقی در هم می‌آمیزد تا به هدفی مشترک و قابل پذیرش برای همه طرف‌ها دست یابد. با توجه به مسائل زیست‌محیطی که جوامع امروزی با آن روبه‌رو هستند، برخورداری از یک بنیان اخلاقی مستحکم می‌تواند راهی برای ایجاد تعادل و سازش میان منافع گاه متضاد فراهم سازد؛ منافع و دیدگاه‌هایی مانند انسان‌محوری، مسئولیت جهانی در قبال محیط زیست، ارزش‌های دینی، توسعه اقتصادی، و سلامت عمومی. نمونه کوچکی از رشته‌های علمی مرتبط با اخلاق
نمونه کوچکی از رشته‌های علمی مرتبط با اخلاق سلامت محیط زیست عبارتند از: بوم‌شناسی، سم‌شناسی، همه‌گیرشناسی و زیست‌شناسی مواجهه که هر یک نقشی مهم در تحلیل و پاسخ‌گویی به مسائل اخلاقی مرتبط با سلامت محیط ایفا می‌کنند. مباحث بهداشت محیط. سلامت محیطی طیف گسترده‌ای از موضوعات را در بر می‌گیرد که بسیاری از آن‌ها دارای چالش‌های اخلاقی خاص خود هستند. بسیاری از این چالش‌ها به وظیفه اخلاقی انسان در قبال سایر موجودات زنده و ساختارهای زیستی مانند اکوسیستم‌ها بازمی‌گردد؛ اینکه ماهیت این تعهد اخلاقی چیست و چه اندازه‌ای
اینکه ماهیت این تعهد اخلاقی چیست و چه اندازه‌ای دارد. جایگاه انسان در دل هر اکوسیستم باید در کنار سلامت منطقه‌ای و جهانی محیط زیست به‌عنوان یک کل مورد سنجش و تأمل قرار گیرد. مسائلی چون حقوق بشر و حقوق حیوانات، مالکیت زمین و منابع، و آزادی‌های فردی، در کنار اصولی مانند عدالت اجتماعی، برابری، پایداری و جهان‌گرایی، به مجموعه‌ای از معضلات و دوگانگی‌های اخلاقی منجر می‌شوند. برای پاسخ به این چالش‌ها، تنها اتکا به نظریه‌های اخلاقی سنتی ممکن است ناکافی یا کند باشد؛ چرا که حجم مسائل بسیار گسترده است. از این‌رو،
چرا که حجم مسائل بسیار گسترده است. از این‌رو، رویکردهای جایگزین مانند بررسی موردبه‌مورد یا استفاده از فضایل اخلاقی پذیرفته‌شده می‌تواند راهگشا باشد. این فضایل می‌توانند راهنمای عمل قرار گیرند و در مواجهه با تعارض میان ارزش‌ها، قواعد و الزامات، چارچوبی برای تصمیم‌گیری اخلاقی فراهم کنند. پس از تعیین روش‌شناسی برای تحلیل موقعیت‌های اخلاقی مختلف، می‌توانیم به بررسی گسترده برخی از مرتبط‌ترین مسائلی که امروزه بشر با آن مواجه است، بپردازیم. کنترل آفات. سموم دفع آفات در سراسر جهان برای کنترل، دور کردن یا نابودسازی
در سراسر جهان برای کنترل، دور کردن یا نابودسازی گونه‌های آفت مورد استفاده قرار می‌گیرند. اگرچه بسیاری از گونه‌های حشره در نقاط مختلف جهان به‌راحتی قابل شناسایی‌اند، برخی دیگر ممکن است در عین زیان به سلامت و آسایش انسان، نقشی مفید در زیست‌بوم منطقه ایفا کنند. نمونه‌ای از این پدیده، زنبور عسل است؛ حشره‌ای که نیش آن می‌تواند در افراد حساس واکنش‌های آلرژیک شدید ایجاد کند، اما در عین حال نقشی حیاتی در گرده‌افشانی و تداوم چرخه حیات اکوسیستم ایفا می‌کند. نمونه‌ای دیگر، گونه‌های مختلف خفاش هستند که اگرچه ممکن است
دیگر، گونه‌های مختلف خفاش هستند که اگرچه ممکن است ناقل بیماری‌هایی مانند هاری باشند، اما از سوی دیگر، در کنترل جمعیت پشه‌ها که خود ناقل بیماری‌های خطرناک‌اند، نقش مهمی دارند. [ "" ] شاید یکی از مهم‌ترین رویدادها در تاریخ استفاده از سموم دفع آفات، کاربرد گستردهٔ "دی. دی. تی (ددت)" برای مقابله با انواع آفات، از جمله پشه‌ها و شپش‌ها باشد. در زمان آغاز مصرف، اثرات بلندمدت این ماده به‌خوبی مستند نشده بود و از همین رو، آن را دارای سمیت اندک تلقی می‌کردند. اما با گذشت زمان، استفاده گسترده از ددت پیامدهای جدی برای
زمان، استفاده گسترده از ددت پیامدهای جدی برای محیط زیست و سلامت انسان به همراه داشت. بررسی‌ها نشان دادند که موجوداتی که در سطوح بالاتر زنجیره غذایی قرار دارند، مقادیر قابل توجهی از DDT را در بافت‌های خود ذخیره می‌کنند؛ امری که آثار منفی بسیاری به دنبال داشت. برای نمونه، نازک شدن پوسته تخم پرندگان شکاری و مرگ‌ومیر گسترده در میان ماهیان از جمله نتایج آن بود. در انسان نیز، عوارضی مانند اختلال در عملکرد دستگاه درون‌ریز (اندوکرین) گزارش شد که می‌تواند به مشکلات جدی در باروری و تولیدمثل منجر شود. یکی از
مشکلات جدی در باروری و تولیدمثل منجر شود. یکی از مخرب‌ترین دسته‌های سموم دفع آفات، ترکیباتی هستند که به عنوان آلاینده‌های آلی دیرپا شناخته می‌شوند. این مواد به سختی در محیط تجزیه می‌شوند و حتی در صورت تجزیه، محصولات جانبی آن‌ها اغلب به اندازه خود ماده اولیه مضر و خطرناک هستند. از آنجا که آلاینده‌های آلی پایدار تهدید بزرگی برای موجودات زیستی در محیط به ویژه گونه‌هایی که در سطوح بالاتر زنجیره غذایی قرار دارند محسوب می‌شوند، قوانین بین‌المللی خاصی برای کنترل و ممنوعیت استفاده از برخی از آن‌ها تصویب شده است.
و ممنوعیت استفاده از برخی از آن‌ها تصویب شده است. یکی از مهم‌ترین این قوانین، کنوانسیون استکهلم است که چندین نوع از این آلاینده‌ها را به‌طور رسمی ممنوع کرده است. برخی از این ترکیبات شامل ددت، آلدرین، کلردان، دیلدرین، اندرین، هپتاکلر، هگزاکلروبنزن و توکسافن.
مناطق شهری واسا دوازده زیرمنطقه آماری شهر واسا را ​​تشکیل می‌دهند که خود به ۶۰ محله تقسیم می‌شوند. منطقه شهری واهاکورو، که قبلاً شهرداری واهاکورو بود، جدا از سایر مناطق شهری واقع شده و بنابراین یک منطقه درون‌بومی از واسا را ​​تشکیل می‌دهد.