payamvha/North_RAG huggingface dataset:
«سانچونگ، اینسین، هاروارد» به زبان میانماری یک زندگینامه خودنوشت است که همان‌طور از عنوانش پیداست، دربارهٔ زندگی اولیه او در سانچونگ، زندان در اینسین و دوران اقامت در ایالات متحده است. در ژوئیه ۲۰۱۶، ترجمه انگلیسی خاطرات زندان او با عنوان «زندانی عقیده: گام‌های من در اینسین» توسط انتشارات سیلکورم در تایلند منتشر شد. او در سال ۲۰۱۶ جایزه «ایجادگر صلح» را از بنیاد کتابخانه واسلاو هاول برای ارزش‌های بشردوستانه و تحمل آزار و اذیت ناعادلانه به خاطر باورهایش دریافت کرد. در همان سال، او در هشتاد و دومین کنگره
کرد. در همان سال، او در هشتاد و دومین کنگره بین‌المللی پن در گالیسیا، اسپانیا به هیئت مدیره پن بین‌الملل انتخاب شد.
سیلوان لن (؛ زادهٔ ۱۹۷۴) پژوهشگر، و عصب‌پژوه اهل فرانسه است. او یک دانشمند اعصاب و دانشیار پیشین دپارتمان علوم اعصاب در دانشکده پزشکی دانشگاه مینه‌سوتا است که به خاطر تحقیقاتش در زمینه بیماری آلزایمر شناخته شده است. او نویسنده اصلی یک مقاله جنجالی در سال ۲۰۰۶ در نشریه "نیچر" با عنوان «"ترکیب خاصی از پروتئین آمیلوئید بتا در مغز باعث اختلال در حافظه می‌شود"» بود. تحقیقات لن در این مقاله و دیگر مقالات از ژوئن ۲۰۲۲ مورد بازبینی مجدد قرار گرفت که دلیلش اتهاماتی مبنی بر دستکاری تصاویر برای بزرگنمایی نقش پروتئین
مبنی بر دستکاری تصاویر برای بزرگنمایی نقش پروتئین آمیلوئید بتا-۵۶ در آلزایمر بود. این مقاله که در سال ۲۰۲۴ بازپس‌گرفته شد نقش برجسته‌ای در ایجاد یک فرضیه داشت که بر اساس آن، یک الیگومر سمی خاص از پروتئین آمیلوئید بتا، به نام آمیلوئید بتا-۵۶، باعث اختلال در حافظه در آلزایمر می‌شود و هم‌راستا با فرضیه آمیلوئید غالب بود، بنیادین بود. کارن اَش نویسنده ارشد مقاله ۲۰۰۶ در ژورنال "نیچر" - و تمام نویسندگان به جز لن - توافق کردند که مقاله را بازپس‌گیرند که طبق گزارش «ریترکشن واچ»، این مقاله دومین مقاله پر استناد
«ریترکشن واچ»، این مقاله دومین مقاله پر استناد است که تا کنون بازپس‌گرفته شده است. واکنش‌های دیگر محققان نشان داد که در حالی که اتهامات قابل توجه بودند، تأثیر کلی بر پژوهش‌های آمیلوئید اندک بود و غالب تحقیقات آلزایمر تحت تأثیر قرار نگرفتند. سایر محققان مخالف بودند و نگرانی‌هایی ابراز کردند که تصاویر دستکاری شده، شائبه‌هایی در مورد فرضیه آمیلوئید ایجاد کرده است. لن از از اول مارس ۲۰۲۵ پست دائمی آکادمیک خود در دانشگاه مینه‌سوتا استعفا داد. زندگی شخصی و تحصیلات. سیلوان ای. لن در سال ۱۹۷۴ به دنیا آمد و در
سیلوان ای. لن در سال ۱۹۷۴ به دنیا آمد و در لوک-سور-مر، یک شهر کوچک در ناحیهٔ نرماندی در شمال‌غربی فرانسه بزرگ شد. والدین او برتراند و ماری کارمن لن هستند. لن دارای مدرک کارشناسی ارشد در بیوشیمی است و دکترای خود را با تخصص در علوم اعصاب از «دانشگاه کان نورماندی» دریافت کرده است. پایان‌نامه دکترای او (۲۰۰۲) با عنوان «تنظیم بیان و متابولیسم پروتئین پیش‌ساز آمیلوئید بتا در جریان بیماری‌های دژنراتیو» بوده است. جیل کارولین، یک روان‌شناس و معلم خصوصی اهل مینه‌سوتا، و لن در تاریخ ۱۴ اوت ۲۰۱۰ در بئووار-سور-مر،
و لن در تاریخ ۱۴ اوت ۲۰۱۰ در بئووار-سور-مر، فرانسه ازدواج کردند. حرفه. اوایل کار. دنیس ویویان، زیست‌شناس سلولی-مولکولی و استاد علوم اعصاب فرانسوی که نظارت بر کار دکتری لن را بر عهده داشت و با او مقاله منتشر کرده بود، می‌گوید لن تصاویری از رنگ‌آمیزی ایمنی تولید کرده بود که ویویان آن‌ها را مشکوک دانسته بود؛ دیگران نیز نتوانستند یافته‌های لن را بازتولید کنند. ویویان مقاله‌ای که قرار بود با لن منتشر کند را پس گرفت و در سال ۲۰۲۲ به روزنامه "لو موند" گفت که مدت‌هاست که ارتباط شخصی یا علمی با لن را قطع کرده است.
که ارتباط شخصی یا علمی با لن را قطع کرده است. دانشگاه مینه‌سوتا. پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه، لن در سال ۲۰۰۲ به عنوان پژوهشگر پسادکتری توسط کارن اَش در دانشگاه مینه‌سوتا استخدام شد. روزنامه "مینیاپولیس استار تریبیون"، اَش را به عنوان یک «استاد برجسته که بسیاری او را در لیست نهایی نامزدان دریافت جایزه نوبل به‌خاطر کارهایش می‌دانند» توصیف کرده است. اَش نیز لن را به عنوان «پژوهشگر درخشان پسادکتری» خود توصیف کرده بود؛ او ادعا کرده بود که روشی برای اندازه‌گیری پروتئین‌های الیگومر آمیلوئید بتا (Aβ) به‌طور
پروتئین‌های الیگومر آمیلوئید بتا (Aβ) به‌طور جداگانه در داخل و خارج از سلول‌ها توسعه داده است. دنیس جی. سلکویی، پژوهشگر دیگری در زمینه آلزایمر، این روش را مورد سؤال قرار داده و گفته است که «این روش از نظر بیوشیمیایی هیچ منطقی نداشت.» از سال ۲۰۰۹، لن آزمایشگاهی در دانشگاه مینه‌سوتا داشت که توسط مؤسسه ملی سلامت (NIH) تأمین مالی می‌شد. او ۷۷۴٬۰۰۰ دلار از مؤسسه ملی سلامت برای مطالعه آمیلوئید بتا-۵۶ تا سال ۲۰۱۲ دریافت کرد، به اضافهٔ مبلغی بالغ بر بیش از ۷ میلیون دلار برای تحقیق در زمینه آلزایمر تا سال ۲۰۲۲.
دلار برای تحقیق در زمینه آلزایمر تا سال ۲۰۲۲. مطابق اعلام وب‌سایت آزمایشگاه لن، وی در سال ۲۰۱۶ به عنوان دانشیار در دپارتمان علوم اعصاب منصوب شد همچنین استاد دائم در دانشگاه منصوب شد. او همچنین به عنوان معاون مدیر در مرکز تحقیقات و مراقبت حافظه «ن. باد گراسمن» دانشگاه مینه‌سوتا فعالیت می‌کرد که کارن اَش مدیر آنجا بود. از سال ۲۰۲۴، او پژوهشگر «مؤسسه علوم اعصاب کاربردی» دانشگاه مینه‌سوتا بود. لن پس از آنکه بررسی‌هایی از سوی دانشگاه مینه‌سوتا نگرانی‌هایی در مورد «تمامیت داده‌ها» در دیگر مقالات او مطرح کرد،
مورد «تمامیت داده‌ها» در دیگر مقالات او مطرح کرد، تصمیم به استعفا از مقام دائم خود در دانشگاه گرفت و این استعفا از اول مارس ۲۰۲۵ اجرایی می‌شود.
مارگارت جسی چانگ (چینی: 張瑪珠؛ ۲ اکتبر ۱۸۸۹–۵ ژانویه ۱۹۵۹) که در سانتا باربارا، کالیفرنیا به دنیا آمد، نخستین پزشک زن چینی-آمریکایی شناخته شده است. او پس از فارغ‌التحصیلی از دانشکده پزشکی دانشگاه کالیفرنیای جنوبی در سال ۱۹۱۶ و تکمیل دوره انترنی و رزیدنتی در ایلینوی، یکی از اولین کلینیک‌های پزشکی غربی را در اوایل دهه ۱۹۲۰ در محله چینی‌های سانفرانسیسکو تأسیس کرد. زندگی اولیه. چانگ در سانتا باربارا به عنوان بزرگ‌ترین فرزند از میان یازده فرزند خانواده متولد شد. در زمان تولد او، قانون منع چینی‌های ۱۸۸۲ در اوج اجرا
زمان تولد او، قانون منع چینی‌های ۱۸۸۲ در اوج اجرا بود. پدرش، چانگ وونگ، سرکارگر مزرعه رانچو گوادالاسکا در شهرستان ونتورا بود. مادرش، آه یان، نیز در دهه ۱۸۷۰ از چین به کالیفرنیا مهاجرت کرده بود و پس از اقامت در یک مرکز مذهبی، در بخش کشاورزی و گاهی به عنوان مترجم دادگاه کار می‌کرد. والدین او از دریافت تابعیت آمریکا محروم بودند و در یافتن شغل با مشکل مواجه بودند. خانواده تا سال ۱۹۰۲ به لس آنجلس نقل مکان کردند. پدر چانگ در نهایت بر اثر جراحات ناشی از یک تصادف رانندگی درگذشت، پس از آنکه چندین بیمارستان از درمان
درگذشت، پس از آنکه چندین بیمارستان از درمان او خودداری کردند. مارگارت از ده سالگی مسئولیت حمایت از خانواده و بزرگ کردن خواهر و برادرهای کوچک‌ترش را بر عهده گرفت، که این امر موجب وقفه در تحصیل او شد. در سال ۱۹۰۵، روزنامه لس آنجلس هرالد از چانگ به عنوان دانش‌آموزی مستعد و علاقه‌مند به حرفه روزنامه‌نگاری در آینده یاد کرد. در سال ۱۹۰۶ نیز این روزنامه شعر او با عنوان «بخشش مبلغان مذهبی» را که در هجدهمین سالگرد مأموریت چینی‌های کلیسای کانگریگیشنال لس آنجلس قرائت شده بود، منتشر کرد. چانگ در سال ۱۹۰۷ مقاله‌ای با
شده بود، منتشر کرد. چانگ در سال ۱۹۰۷ مقاله‌ای با عنوان «مقایسه پوشش چینی و آمریکایی» در اولین سالگرد مأموریت کانگریگیشنال پاسادنا ارائه داد. در پاییز همان سال و در سن ۱۷ سالگی، او از کلاس هشتم مدرسه خیابان هفتم فارغ‌التحصیل شد و در مدرسه مقدماتی دانشگاه کالیفرنیای جنوبی ثبت‌نام کرد، جایی که به عنوان «ستاره درخشان» کلاس ژیمناستیک زنان شناخته شد. در سال ۱۹۱۰، چانگ مقام دوم یک مسابقه سخنرانی را نیز کسب کرد. حرفه پزشکی. چانگ با فروش اشتراک روزنامه برای تأمین هزینه‌های تحصیلی، بورسیه تحصیلی لس آنجلس تایمز را
هزینه‌های تحصیلی، بورسیه تحصیلی لس آنجلس تایمز را برای تحصیل در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی به دست آورد و در طول دوران دانشگاه به عنوان پیشخدمت، فروشنده ابزارهای جراحی و برنده جوایز نقدی در چندین مسابقه سخنرانی، هزینه‌های خود را تأمین می‌کرد. او در سال ۱۹۰۹ از دانشگاه کالیفرنیای جنوبی فارغ‌التحصیل شد و در سال ۱۹۱۱ وارد دانشکده پزشکی شد. در سال ۱۹۱۴ در پروفایلی از او نقل شد که خود را «اولین دختر چینی که وارد دانشکده پزشکی در این ایالت شده است» می‌دانست. چانگ هویتی متفاوت برای خود برگزید و با نام «مایک» و پوشش
متفاوت برای خود برگزید و با نام «مایک» و پوشش شامل کت بلند، پیراهن و کراوات ظاهر می‌شد. پس از اخذ مدرک پزشکی در سال ۱۹۱۶، او سه بار برای مأموریت پزشکی مذهبی درخواست داد، اما به دلیل چینی‌تبار بودنش - علیرغم متولد شدن در خاک آمریکا - نتوانست بودجه لازم برای این کار را دریافت کند. در نهایت به عنوان پرستار جراحی در بیمارستان راه‌آهن سانتا فه در لس آنجلس مشغول به کار شد. پس از چند ماه، او عازم شیکاگو شد و در بیمارستان زنان و کودکان مری تامپسون قبل از گذراندن دوره رزیدنتی خود در بیمارستان دولتی کانکاکی در همان
رزیدنتی خود در بیمارستان دولتی کانکاکی در همان حوالی، کارآموزی کرد.
آنیتا دیمیتریو (زبان یونانی: Αννίτα Δημητρίου؛ زادهٔ ۱۸ اکتبر ۱۹۸۵) سیاستمدار اهل قبرس است که از ژوئن ۲۰۲۱ رئیس مجلس نمایندگان قبرس و از مارس ۲۰۲۳ رئیس ائتلاف دموکراتیک (DISY) است. نقش دوم عملاً او را به عنوان رهبر اپوزیسیون در برابر دولت کنونی نیکوس خریستودولیدیس تعیین می‌کند. او نخستین زن و جوان‌ترین فردی است که تاکنون هر یک از این دو سمت عالی را در اختیار داشته است. دیمیتریو همچنین از سال ۲۰۱۶ نمایندهٔ حوزهٔ ناحیه لارناکا در مجلس نمایندگان قبرس است. زندگی و تحصیلات. دیمیتریو در ۱۸ اکتبر ۱۹۸۵ در روستای
و تحصیلات. دیمیتریو در ۱۸ اکتبر ۱۹۸۵ در روستای ترولوی، ناحیه لارناکا زاده شد. او در سال ۲۰۰۷ با مدرک کارشناسی علوم اجتماعی و سیاسی از دانشگاه قبرس فارغ‌التحصیل شد و سپس مدرک کارشناسی ارشد خود را در روابط بین‌الملل و مطالعات اروپایی از دانشگاه کنت دریافت کرد.
استلا کیریاکیدو (, ؛ زادهٔ ۱۰ مارس ۱۹۵۶) روان‌شناس و سیاست‌مدار قبرسی از حزب محافظه‌کار ائتلاف دموکراتیک است که از سال ۲۰۱۹ به عنوان کمیسر بهداشت و ایمنی غذایی اروپا فعالیت می‌کند. او نخستین فرد اهل قبرس و سومین زن بود که به ریاست مجمع پارلمانی شورای اروپا رسید. زندگی و تحصیلات. کیریاکیدو در نیکوزیا زاده شد. او مدرک کارشناسی روان‌شناسی خود را از دانشگاه ریدینگ و کارشناسی ارشد در زمینهٔ ناسازگاری کودکان را از دانشگاه ویکتوریای منچستر دریافت کرد. فعالیت حرفه‌ای. کیریاکیدو از سال ۱۹۷۶ تا ۲۰۰۶ در وزارت بهداشت
کیریاکیدو از سال ۱۹۷۶ تا ۲۰۰۶ در وزارت بهداشت (قبرس) به عنوان روان‌شناس بالینی در بخش روان‌پزشکی کودک و نوجوان فعالیت داشت. در سال ۱۹۹۹، کیریاکیدو به عنوان رئیس نخستین جنبش سرطان پستان در قبرس انتخاب شد. از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۶، ریاست اروپا دونا را بر عهده داشت. در سال ۲۰۱۶، به ریاست کمیتهٔ ملی استراتژی سرطان منصوب شد. استلا کیریاکیدو همچنین در فهرست «۱۰۰ زن تأثیرگذار در حوزهٔ سرطان‌شناسی» از سوی OncoDaily معرفی شد.
آندروولا واسیلیو (؛ زادهٔ ۳۰ نوامبر ۱۹۴۳) سیاست‌مدار اهل قبرس و اتحادیه اروپا است. او از مارس ۲۰۰۸ تا فوریهٔ ۲۰۱۰ کمیسر بهداشت اتحادیه اروپا و سپس تا نوامبر ۲۰۱۴ کمیسر آموزش، فرهنگ، چندزبانگی و امور جوانان اروپا بود. واسیلیو در زمینه‌های اجتماعی و فرهنگی، به‌ویژه در چارچوب سازمان ملل و اتحادیه اروپا بسیار فعال بوده است. او در قبرس مسئولیت‌های مهمی را برعهده داشته و عضو هیئت‌مدیره شرکت‌های متعدد دولتی و خصوصی بوده است. حرفهٔ حقوقی. واسیلیو در پافوس زاده شد. او بین سال‌های ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۴ در میدل تمپل (انجمن
او بین سال‌های ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۴ در میدل تمپل (انجمن حقوقی) در لندن در رشتهٔ حقوق تحصیل کرد، و سپس از ۱۹۶۴ تا ۱۹۶۶ در چتم هاوس (بریتانیا) به تحصیل در روابط بین‌الملل پرداخت. در سال ۱۹۶۸ به قبرس بازگشت و به وکالت پرداخت، و هم‌زمان مشاور حقوقی استاندارد چارترد و سپس بانک قبرس شد. او همچنین عضو هیئت‌مدیرهٔ چندین شرکت بود. در سال ۱۹۸۸، با انتخاب همسرش گیورگیوس واسیلیو به عنوان رئیس‌جمهور قبرس، به فعالیت حقوقی خود پایان داد. فعالیت سیاسی. واسیلیو بین سال‌های ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۳ به عنوان بانوی اول قبرس ایفای نقش کرد. او در
۱۹۹۳ به عنوان بانوی اول قبرس ایفای نقش کرد. او در سال ۱۹۹۶ به نمایندگی مجلس نمایندگان قبرس از طرف جنبش دموکرات‌های متحد انتخاب شد و در سال ۲۰۰۱ نیز دوباره برگزیده شد و تا سال ۲۰۰۶ در این مقام ماند. در این مدت، او عضو کمیتهٔ امور اروپایی و کمیتهٔ مشترک پارلمانی قبرس و اتحادیه اروپا بود. او همچنین نمایندهٔ علی‌البدل قبرس در کنوانسیون آینده اتحادیه اروپا بود که مسئول تدوین عهدنامه قانون اساسی اتحادیه اروپا بود. جوایز. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون صلیب بزرگ از نشان مدنی آلفونسو ایکس حکیم شده است.
ماره وینت (زادهٔ ماره مند؛ ۱۵ سپتامبر ۱۹۴۲ – ۱۰ مه ۲۰۲۰) هنرمند گرافیک اهل استونی بود. در آثارش، وینت بیشتر «منظرهٔ آرمانی» را به تصویر می‌کشید. زندگی. وینت در تالین به دنیا آمد و در سال ۱۹۶۱ از دبیرستان نهم فارغ‌التحصیل شد. او از ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۷ در آکادمی هنرهای استونی تحصیل کرد و در رشتهٔ هنر شیشه فارغ‌التحصیل شد. او از ۱۹۶۷ تا ۱۹۶۹ به عنوان معلم هنر دبیرستان در تالین کار کرد، سپس به عنوان هنرمند مستقل فعالیت داشت. از سال ۱۹۷۳ عضو اتحادیه هنرمندان استونی بود. او با جوهر و طراحی با مداد کار می‌کرد و از سال
او با جوهر و طراحی با مداد کار می‌کرد و از سال ۱۹۷۲ بیشتر بر لیتوگرافی تمرکز داشت. در آثار ماره وینت از نیمهٔ دوم دههٔ ۱۹۶۰ و آغاز دههٔ ۱۹۷۰، سبکی پدید آمد که با تضاد سیاه‌وسفید طراحی‌ها شناخته می‌شود و در آن، رنگ حضوری مشروط دارد. او در سال ۲۰۱۵ مفتخر به دریافت نشان ستاره سفید درجهٔ چهارم شد. جوایز. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان ستاره سفید درجه چهارم شده است.
کریستیینا اِهین (زادهٔ ۱۸ ژوئیه ۱۹۷۷) شاعر، مترجم، خواننده و ترانه‌سرای اهل استونی است. اِهین در دانشگاه تارتو در رشته زبان‌شناسی تحصیل کرد و در زمینه فولکلور تخصص دارد. او در سال ۲۰۰۴ مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته زبان استونیایی و فولکلور تطبیقی از همین دانشگاه دریافت کرد. موضوع پایان‌نامه کارشناسی ارشد او «امکان‌های تفسیر لید (موسیقی)‌های کهن و نوین استونی از دیدگاه زنانه-مذهبی» بود. او همچنین به‌عنوان معلم در مدرسه وودیا فعالیت داشته است. اِهین سابقهٔ خوانندگی در گروه موسیقی سینیمانیسیله را دارد و از
خوانندگی در گروه موسیقی سینیمانیسیله را دارد و از سال ۲۰۱۲ به بعد، عضو گروه Naised Köögis (به انگلیسی: «زنان در آشپزخانه») بوده است. دیگر اعضای گروه عبارت‌اند از: کاترین لایدری، سوفیا یونز و کایری لیوو. او نمایندهٔ استونی در رویداد ماهواره‌ای المپیک تابستانی ۲۰۱۲ در لندن بود که با عنوان «پارناسوس شعر» از ۲۶ ژوئن تا ۱ ژوئیه ۲۰۱۲ برگزار شد. از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۶، اِهین استاد هنرهای آزاد در دانشگاه تارتو بود. زندگی شخصی. کریستیینا اِهین دختر آندرس اِهین و لی سپل است. او پسری به نام «هانس» دارد. همسر او
و لی سپل است. او پسری به نام «هانس» دارد. همسر او موسیقیدان سیلور سپ است (). آن‌ها دختری به نام «لویکه» دارند که در سال ۲۰۱۶ متولد شد. کریستیینا اِهین پیرو مذهب بومی استونی، یعنی مااوسک است. جوایز. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان ستاره سفید درجه چهارم شده است.
ساسکیا الوسالو (زادهٔ ۱۴ آوریل ۱۹۹۴) اسکیت‌باز سرعت اهل استونی است. الوسالو نمایندهٔ استونی در المپیک زمستانی ۲۰۱۸ در شهرستان پیونگ‌چانگ بود. در جام جهانی فصل ۲۰۱۷/۱۸ در کلگری، الوسالو بهترین نتیجهٔ دوران حرفه‌ای خود را تا آن زمان کسب کرد؛ جایی که در رقابت شروع گروهی به مقام چهارم رسید. او از همان ابتدا حمله کرد و از گروه اصلی فاصله گرفت، تا اینکه سه ورزشکار دیگر، از جمله کلودیا پکشتاین که در نهایت قهرمان شد، به او رسیدند و از او پیشی گرفتند. الوسالو پرچمدار استونی در مراسم افتتاحیه المپیک زمستانی ۲۰۱۸ بود.
استونی در مراسم افتتاحیه المپیک زمستانی ۲۰۱۸ بود. او چندین رکورد ملی را در اختیار دارد. در اوت ۲۰۲۱، با وجود اینکه در حال آماده‌سازی برای شرکت در المپیک زمستانی ۲۰۲۲ در پکن بود، اعلام کرد که از دنیای اسکیت سرعت خداحافظی می‌کند. او گفت که می‌خواهد بیشتر بر زندگی شخصی خود تمرکز کند و دیگر توان تحمل فشارهای جسمانی این ورزش را ندارد. در کنار تحصیل در رشته فیزیوتراپی در دانشگاه تارتو، او مدرک مربیگری نیز دریافت کرده است تا در آینده در این زمینه فعالیت کند.
اینگرید نیل (زادهٔ ۱۶ ژوئن ۱۹۹۸) یک بازیکن تنیس حرفه‌ای آمریکایی-استونیایی است. او در بخش دو نفره تخصص دارد و تاکنون چهار عنوان قهرمانی در تور دبلیو تی ای و سه عنوان در مسابقات WTA 125 کسب کرده است. همچنین، او دو عنوان انفرادی و سیزده عنوان دو نفره در تور جهانی تنیس زنان آی‌تی‌اف به دست آورده است. در تاریخ ۲۹ ژانویه ۲۰۲۴، او به بهترین رتبه دوران حرفه‌ای خود یعنی شماره ۳۳ در رتبه‌بندی WTA بخش دو نفره رسید. زندگی شخصی. مادربزرگ او استونیایی‌تبار است و در طول جنگ جهانی دوم از سارما به ایالات متحده مهاجرت کرده
جهانی دوم از سارما به ایالات متحده مهاجرت کرده است. در سال ۲۰۱۷، سایت tennisrecruiting.net اینگرید نیل را به‌عنوان نفر اول در بین دانشجویان ورودی جدید تنیس در ایالات متحده معرفی کرد. او در دانشگاه فلوریدا تحصیل کرد. نیل به‌عنوان تنها دانشجوی سال اول در تیم تنیس زنان گیترز، موفق شد در دیدار نهایی مسابقات ملی داخل سالن در برابر تنیس زنانه تار هیلز کارولینای شمالی و همچنین در فینال مسابقات ملی NCAA در مقابل استنفورد، پیروزی تیم را تضمین کند. دوران حرفه‌ای. ۲۰۱۵: نخستین حضور در رقابت‌های بزرگ. اینگرید نیل با
نخستین حضور در رقابت‌های بزرگ. اینگرید نیل با قهرمانی در مسابقات دونفره نوجوانان ایالات متحده در سال ۲۰۱۵، از سوی اتحادیه تنیس ایالات متحده یک وایلد کارت برای حضور در جدول دونفره اوپن آمریکا دریافت کرد. او همراه با ترنادو آلیشیا بلک در دور نخست پیروز شدند. با این حال، به دلیل مقررات آن زمان در خصوص حفظ شرایط حضور در رقابت‌های تنیس دانشگاهی، اجازه دریافت جایزه مالی این رقابت را نداشتند.
ماریا شیمیونوف (؛ زادهٔ در کروتوشین، لهستان) جراح پیوند و دانشمند لهستانی است. او به دلیل رهبری تیمی متشکل از هشت جراح در انجام اولین پیوند تقریباً کامل صورت در ایالات متحده در کلینیک کلیولند در سال ۲۰۰۸ شناخته می‌شود. این عمل که ۲۲ ساعت به طول انجامید، بر روی کانی کالپ، زن ۴۵ ساله اهل اوهایو که در سال ۲۰۰۴ بر اثر شلیک گلوله از فاصله نزدیک دچار نقص شدید صورت شده بود، انجام شد. سیمیونوف تا سال ۲۰۱۴ در کلیولند فعالیت می‌کرد تا اینکه به عنوان استاد ارتوپدی و مدیر تحقیقات میکروجراحی در دانشگاه ایلینوی در شیکاگو
تحقیقات میکروجراحی در دانشگاه ایلینوی در شیکاگو منصوب شد و تا امروز در این سمت مشغول به کار است. او به عنوان یکی از پیشگامان جهانی در زمینه بهبود بازسازی اعصاب و توسعه روش‌های سرکوب حداقلی سیستم ایمنی پس از پیوند شناخته می‌شود. تحصیلات. سیمیونوف که در سال ۱۹۵۰ در کروتوشین لهستان متولد شد، مدرک پزشکی خود را در سال ۱۹۷۴ از آکادمی پزشکی پوزنان دریافت کرد و دوره رزیدنتی ارتوپدی را در همان شهر به پایان رساند. او در سال ۱۹۸۵ دکترای میکروجراحی و در سال ۱۹۹۲ درجه «هابیلیتاسیون» در علوم پزشکی را از همین مؤسسه کسب
«هابیلیتاسیون» در علوم پزشکی را از همین مؤسسه کسب کرد. در سال ۲۰۰۷، لخ کاچینسکی، رئیس‌جمهور لهستان، عنوان پروفسور را به او اعطا کرد. تخصص‌های او شامل میکروجراحی، جراحی دست، جراحی اعصاب محیطی، پیوند و تحقیقات میکروجراحی است. حرفه پزشکی. دکتر سیمیونوف در سال ۱۹۹۰ به عنوان استاد مشاور جراحی در دانشگاه یوتا فعالیت می‌کرد. در سال ۱۹۹۵ به عنوان مدیر تحقیقات جراحی پلاستیک و رئیس آموزش میکروجراحی در بخش جراحی پلاستیک کلینیک کلیولند منصوب شد و تا سال ۲۰۱۳ در این سمت خدمت کرد. در سال ۲۰۰۵ به عنوان استاد جراحی در
سمت خدمت کرد. در سال ۲۰۰۵ به عنوان استاد جراحی در دانشکده پزشکی لرنر کلینیک کلیولند وابسته به دانشگاه کیس وسترن رزرو منصوب شد. در سال ۲۰۰۳، سیمیونوف اولین پیوند صورت را روی موش‌ها با موفقیت انجام داد که راه را برای اولین پیوند صورت انسانی در ایالات متحده در سال ۲۰۰۸ هموار کرد. در همان سال، او به عنوان استاد جراحی در دانشگاه علوم پزشکی کارول مارچینکوفسکی در پوزنان لهستان منصوب شد. او رئیس انجمن آمریکایی پیوند ترمیمی است و سابقه ریاست انجمن بین‌المللی پیوند دست و بافت مرکب و انجمن آمریکایی اعصاب محیطی را
دست و بافت مرکب و انجمن آمریکایی اعصاب محیطی را دارد. همچنین عضو کنسرسیوم بازیابی جنگجویان است که تیمی متشکل از دانشگاه و صنعت برای توسعه درمان‌های جدید برای سربازان مجروح فعالیت می‌کند جوایز و افتخارات. سیمیونوف نشان صلیب فرماندهی شایستگی جمهوری لهستان را برای مشارکت در توسعه میکروجراحی و پزشکی پیوند دریافت کرده است. او دو بار در سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۷ جایزه جیمز بارت براون برای بهترین مقاله در مجله جراحی پلاستیک را دریافت کرد. همچنین در سال ۲۰۰۱ جایزه فولکرت بلزیر در پیوند را برای کار بر روی پیوند و تحمل
بلزیر در پیوند را برای کار بر روی پیوند و تحمل ایمنی در ششمین کنگره انجمن بین‌المللی اشتراک اعضا به دست آورد. از دیگر افتخارات او می‌توان به، جایزه تحقیقاتی لرنر کلینیک کلیولند برای تعالی در تحقیقات پیوند (۲۰۰۹)، نشان شایستگی لهستان (۲۰۰۹)، صلیب فرماندهی احیای لهستان از رئیس‌جمهور لهستان (۲۰۰۹)، محقق بالینی سال انجمن جراحان پلاستیک آمریکا (۲۰۱۰)، جایزه دستاورد برجسته در تحقیقات بالینی از بنیاد آموزشی جراحی پلاستیک (۲۰۱۰)، مدال ساپینتی سات از وزارت آموزش لهستان (۲۰۱۲)، جایزه ملی علوم کازیمیر فانک (۲۰۱۳) و
(۲۰۱۲)، جایزه ملی علوم کازیمیر فانک (۲۰۱۳) و دکترای افتخاری از دانشگاه علوم پزشکی پوزنان (۲۰۱۳) اشاره کرد. در مه ۲۰۲۰، نام سیمیونوف در فهرست «قدرت‌های علمی» تایمز قرار گرفت.
کاوا ( , pl. غارها؛ , pl. cavas) یک شراب گازدار است که از کشور اسپانیا "برخوردار" است. ممکن است سفید ("بلانکو") یا رز ("رزادو") باشد. ، و محبوب‌ترین و سنتی‌ترین برای تولید کاوا هستند. شاردونی و نیز مجاز هستند. انگورهای قرمز مجاز عبارتند از ، ، و پینونوآر. فقط شراب‌هایی که به تولید می‌شوند ممکن است دارای برچسب «کاوا» باشند. آنهایی که توسط فرآیندهای دیگر تولید می‌شوند را فقط می‌توان «شراب‌های گازدار» ("vinos espumosos") نامید. حدود ۹۵٪ از کل کاوا در منطقه پندس در کاتالونیا، اسپانیا تولید می‌شود و روستای سانت
در کاتالونیا، اسپانیا تولید می‌شود و روستای سانت سادورنی د آنیا خانه بسیاری از بزرگ‌ترین خانه‌های تولید کاتالونیا است. دو تولیدکننده اصلی و هستند. کاوا همچنین در روستاهای دیگر در استان‌های استان خیرونا، استان ییدا، استان تاراگونا، و بارسلون در کاتالونیا، ساراگوزا در آراگون، استان باداخس در اکسترمادورا، لاریوخا (استان)، استان آلابا در کشور باسک، ناوارا و والنسیا در جامعه والنسیا تولید می‌شود. بازاریابی کاوا به عنوان «شامپاین اسپانیایی» دیگر تحت قوانین اتحادیه اروپا مجاز نیست، زیرا شامپاین دارای وضعیت
اتحادیه اروپا مجاز نیست، زیرا شامپاین دارای وضعیت جغرافیایی محافظت شده (PGS) است. در زبان عامیانه هنوز در اسپانیایی "champán" یا "champaña" یا در "champú champú" در اسپانیایی "xampany" می‌گویند. امروزه توسط قانون به عنوان «شراب گازدار با کیفیت تولید شده در یک منطقه تعیین شده» ("Vino Espumoso de Calidad Producido en una Región Determinada" , VECPRD) تعریف می‌شود. کلمه "champán" در اسپانیایی نباید با "achampañado"، یک اصطلاح محاوره‌ای برای شراب‌های گازدار غیر سنتی اشتباه گرفته شود. این شراب‌های "آشامپانادو"
سنتی اشتباه گرفته شود. این شراب‌های "آشامپانادو" معمولاً ارزان‌تر هستند، در بارها یا رستوران‌های متخصص در آن‌ها با بطری سرو می‌شوند و از این رو این موسسات به همین نام، یعنی "achampañado" نامیده می‌شوند. این کاوا نیست، اما تا حدودی یک نوشیدنی محبوب نیز هست. نام. کلمه اسپانیایی "cava" (pl. : "cavas") به معنای " غار " یا " سرخاب " است، زیرا غارها در روزهای اولیه تولید کاوا برای حفظ یا پیری شراب مورد استفاده قرار می‌گرفتند. شراب سازان اسپانیایی این اصطلاح را در سال ۱۹۷۰ به‌طور رسمی پذیرفتند تا محصول خود را از
سال ۱۹۷۰ به‌طور رسمی پذیرفتند تا محصول خود را از شامپاین فرانسوی متمایز کنند. تاریخ. شراب گازدار کاتالان برای اولین بار در سال ۸۱۵۱ ساخته شد، در حالی که ریشه‌های صنعت کاوا را می‌توان به سفرهای جوزپ راونتوس در اروپا در دهه ۱۸۶۰ جستجو کرد، جایی که او شراب‌های ساکن شراب سازی کودورنیو را تبلیغ می‌کرد. بازدیدهای او از منطقه شراب شامپاین باعث علاقه‌مندی به پتانسیل شراب اسپانیایی شد که با استفاده از همان روش سنتی تهیه می‌شود. او اولین بارقه خود را در سال ۱۸۷۲ ایجاد کرد، پس از اینکه تاکستان‌های پندس توسط طاعون
کرد، پس از اینکه تاکستان‌های پندس توسط طاعون فیلوکسرا ویران شدند و تاک‌های عمدتاً قرمز با تعداد زیادی انگور که انگور سفید تولید می‌کردند جایگزین شدند. تولیدکنندگان کاوای کاتالونیایی با اختراع ژیروپالت، یک وسیله مکانیزه بزرگ که جایگزین حلزون دستی شد، پیشگام توسعه فن آوری قابل توجهی در تولید شراب گازدار شدند، که در آن خرچنگ‌ها در گردن بطری قبل از ریزش و چوب پنبه شدن جمع می‌شوند. در قرن بیست و یکم گسترش بین‌المللی خود را آغاز کرد و به چندین اقتصاد صادر شد.
ماری-آن ویکتوار ژیلن بووین (; – ) مامای فرانسوی، مخترع و نویسنده در حوزه مامایی بود. بووین یکی از مهم‌ترین زنان در پزشکی قرن نوزدهم خوانده شده است. بووین یک لگن‌سنج (پلویمتر) جدید و یک اسپکولوم واژینال اختراع کرد، و کتاب‌های درسی پزشکی‌ای که او نوشت به زبان‌های مختلف ترجمه شدند و تأثیر بسیار زیادی داشتند. پیشینه. ماری‌آن ویکتوار ژیلن در سال ۱۷۷۳ در ورسای متولد شد. او توسط راهبه‌های پرستار در صومعه‌ای در اتامپ تحصیل کرد، جایی که استعدادهای او توجه مادام الیزابت، خواهر لویی شانزدهم پادشاه فرانسه را به خود جلب
خواهر لویی شانزدهم پادشاه فرانسه را به خود جلب کرد. زمانی که صومعه در جریان انقلاب فرانسه ویران شد، او سه سال به تحصیل در رشته آناتومی و مامایی پرداخت. تحصیلات پزشکی او زمانی قطع شد که در سال ۱۷۹۷ با لوئی بووین، یک کارمند دولت، ازدواج کرد. لوئی بووین به‌زودی درگذشت و او را با یک دختر و وضعیت مالی ضعیف تنها گذاشت. او مامای یک بیمارستان محلی شد و در سال ۱۸۰۱ سرپرست آن بیمارستان گردید. در این نقش، او ژان-آنتوان شاپتال را متقاعد کرد که مدرسه‌ای ویژه برای آموزش مامایی تأسیس کند. بووین همچنان به تحصیل در حوزه
مامایی تأسیس کند. بووین همچنان به تحصیل در حوزه پزشکی ادامه داد. او سپس شاگرد، دستیار و دوست ماری-لوییز لاشاپل در پاریس شد. بووین در سال ۱۸۰۰ مدرک خود را دریافت کرد و برای طبابت در ورسای ماند. حرفه. وقتی شوهرش درگذشت، او به پاریس بازگشت تا به لاشاپل در لا ماترنیت کمک کند. در این دوران، بووین رابطه نزدیکی با دکتر شوسیه برقرار کرد. به دلیل حسادت حرفه‌ای از سوی همکار و دوستش لاشاپل، بووین در سال ۱۸۱۱ از سمت خود استعفا داد و پس از مرگ لاشاپل در سال ۱۸۲۲، پیشنهاد جانشینی او را رد کرد. او با دستمزدی اندک در
جانشینی او را رد کرد. او با دستمزدی اندک در بیمارستانی در پاریس برای زنان «سقط‌کرده» مشغول به کار شد. در سال‌های بعد، او به عنوان مدیر مشترک یا مدیر در چندین بیمارستان خدمت کرد، از جمله بیمارستان عمومی سن-ا-اواز (۱۸۱۴)، یک بیمارستان نظامی موقت (۱۸۱۵)، بیمارستان زایشگاه، و خانه سلطنتی سلامت. او همچنین عضو چندین انجمن پزشکی بود. او مقالات و کتاب‌هایی دربارهٔ تجربیات شخصی‌اش و اسپکولوم رحمی‌اش منتشر کرد. کتاب او با عنوان «یادبود هنر زایمان» در سال ۱۸۱۷ منتشر شد، چندین بار تجدید چاپ شد و به کتاب درسی