payamvha/North_RAG huggingface dataset:
صومعه فرشتگان مقرب مقدس (؛ سورب هرِشتاکاپتاتس وانک) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر ، شهرستان شمکر جمهوری آذربایجان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سال میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
مادر مری () فیلم آمریکایی در ژانر ملودرام حماسی به نویسندگی و کارگردانی دیوید لاوری است. داستان. این فیلم روایتگر رابطه‌ای میان یک خواننده (با بازی ان هتوی) و یک طراح مد مشهور (با بازی میکلا کوئل) است. تولید. این پروژه نخستین بار در مارس ۲۰۲۳ اعلام شد. دیوید لاوری نویسندگی و کارگردانی فیلم را بر عهده دارد و میکلا کوئل و ان هتوی به‌عنوان بازیگران اصلی معرفی شدند. موسیقی متن فیلم توسط دنیل هارت ساخته می‌شود و ترانه‌های اصلی توسط جک آنتونوف و چارلی ایکس‌سی‌ایکس تأمین خواهد شد. در ماه مه همان سال، هانتر شیفر به
تأمین خواهد شد. در ماه مه همان سال، هانتر شیفر به جمع بازیگران اضافه شد و در مارس ۲۰۲۴ اعلام شد که اف‌کی‌ای توئیگز نیز در این فیلم ایفای نقش می‌کند. فیلم‌برداری. فیلمبرداری اصلی از مه ۲۰۲۳ در آلمان آغاز شد. در ژوئیه همان سال، به گروه تولید اجازه داده شد تا در جریان اعتصابات ۲۰۲۳ سگ-افترا به فیلمبرداری ادامه دهند. در ۲۰ ژوئیه ۲۰۲۴، ان هتوی اعلام کرد که فیلمبرداری به پایان رسیده است.
آندرس پورسانگر (; – ) زبان‌شناس، و کشیش اهل نروژ بود. پورسانگر یک زبان‌شناس سامی شمالی و اولین سامی بود که تحصیلات عالی دریافت کرد. در سال ۱۷۵۲، از او دعوت شد تا در تلاش‌هایش برای ایجاد یک فرهنگ لغت سامی به پروفسور کنوت لیم کمک کند، در حالی که در مدرسه کلیسای جامع تروندهایم مشغول تحصیل بود. پورسانگر تحصیلات الهیات خود را در کپنهاگ ادامه داد و آن را با موفقیت در سال ۱۷۶۱ به پایان رساند. در همان سال، او به عنوان مبلغ مذهبی در وارانگر منصوب شد. در سال ۱۷۶۴، پورسانگر به تروندهایم بازگشت تا از کنوت لیم حمایت
پورسانگر به تروندهایم بازگشت تا از کنوت لیم حمایت بیشتری کند و همزمان به عنوان کشیش بیمارستان نیز خدمت می‌کرد. در سال ۱۷۶۹، کالج مأموریت در کپنهاگ او را برای رسیدگی به پیشنهادی از دانشمند-کشیش یسوعی مجارستانی یانوس ساینوویچ احضار کرد. ساینوویچ به او پیشنهاد کرد که الفبای مجارستانی برای نوشتن به زبان سامی استفاده شود. بازدید ساینوویچ و ستاره‌شناس ماکسیمیلیان هل از وادسو برای مشاهده گذر زهره در سال ۱۷۶۹ نشان داد که سامی و زبان مجاری ریشه‌های زبانی مشترکی دارند. پورسانگر در پذیرش الفبای مجارستانی با ساینوویچ
پورسانگر در پذیرش الفبای مجارستانی با ساینوویچ موافق بود، در حالی که لیم مخالف بود. پورسانگر در طول اقامتش در کپنهاگ، به عنوان کشیش مقیم در کلیسای جامع نیداروس منصوب شد. با این حال، این انتصاب با مخالفت محلی روبرو شد و تلاش‌هایی را برای یافتن سمتی جایگزین برای او برانگیخت. سرانجام، در سال ۱۷۷۱، او در کلیسای وادسو کشیش شد. زبان مادری پورسانگر سامی بود و او وظیفه ترجمه بخش‌های مختلف کتاب مقدس به زبان سامی شمالی را بر عهده گرفت. بسیاری از این ترجمه‌ها پس از آنکه پورسانگر مجبور به ترک اقامت خود در تروندهایم
آنکه پورسانگر مجبور به ترک اقامت خود در تروندهایم شد، توسط خود او نابود شد. زندگی پورسانگر به پایان نابهنگامی رسید. او در حالی که برای جستجوی یک مقام کلیسایی جدید به کپنهاگ سفر می‌کرد، به همراه خانواده‌اش در یک سانحه کشتی در نزدیکی شهر ریسور جان باخت. آنها در همان شهر به خاک سپرده شدند. مشارکت‌های آندرس پورسانگر به عنوان اولین فرد تحصیل‌کرده سامی و فداکاری او در حفظ زبان و فرهنگ سامی، تأثیر ماندگاری بر تاریخ و میراث سامی گذاشته است.
یانوس ساینوویچ ( با نام کامل یانوس ساینوویچ از تورداش و کالوز; – ) انسان‌شناس، اخترشناس، ریاضی‌دان، و زبان‌شناس مجارها و اهل مجارستان بود. او عضو فرقه یسوعی‌ها بود. او بیشتر به خاطر کارهای پیشگامانه‌اش در زبان‌شناسی تطبیقی، به ویژه اثبات سیستماتیک رابطه زبانی بین زبان‌های سامی (اورالی) و زبان مجاری شناخته می‌شود. زندگینامه. ساینوویچ در تورداش، مجارستان متولد شد. او شاگرد اخترشناس و ریاضی‌دان ماکسیمیلیان هل بود. هنگامی که هل در ژوئن ۱۷۶۹ سفری را برای مشاهده گذر زهره در شهر وردو، در نروژ شمالی برنامه‌ریزی
گذر زهره در شهر وردو، در نروژ شمالی برنامه‌ریزی کرد، ساینویچ را با خود برد. هل شنیده بود که زبان‌های مجاری و لاپ (سامی) با هم مرتبط هستند و فکر می‌کرد که ساینویچ، به عنوان یک گویشور بومی مجارستانی، می‌تواند این ارتباط را بررسی کند. ساینوویچ نتایج تحقیقات خود را در کتاب خود اثبات اینکه زبان مجارها و لاپ‌ها یکی است (، ۱۷۷۰) منتشر کرد، که به عنوان پیشرفتی در مطالعه زبان‌های اورالی تلقی شد. ایده های او بعدها توسط ساموئل گیارماتی توسعه یافت. او و هل در سال ۱۷۹۰ به عنوان اعضای آکادمی سلطنتی علوم و ادبیات دانمارک
عنوان اعضای آکادمی سلطنتی علوم و ادبیات دانمارک انتخاب شدند. ساینوویچ در سن ۵۱ سالگی در پشت مجارستان درگذشت.
پسر کارپنتر () یک فیلم ترسناک فرانسوی-آمریکایی به نویسندگی و کارگردانی لطفی ناتان است. در این فیلم نیکلاس کیج، اف‌کی‌ای توئیگز، نوآ جوپ و سهیلا یعقوب به ایفای نقش پرداخته‌اند. تولید. در مه ۲۰۲۴ اعلام شد که نیکلاس کیج، اف‌کی‌ای توئیگز، نوآ جوپ و سهیلا یعقوب برای بازی در این فیلم انتخاب شده‌اند. فیلم‌برداری اصلی در مگارا، یونان در سپتامبر ۲۰۲۴ آغاز شد. در جریان فیلم‌برداری گزارش شد که کیج در یکی از غارهایی که به‌عنوان لوکیشن انتخاب شده بود، مورد حملهٔ دسته‌ای از زنبورها قرار گرفته است. انتشار. در مه ۲۰۲۵،
از زنبورها قرار گرفته است. انتشار. در مه ۲۰۲۵، شرکت مگنولیا پیکچرز حقوق توزیع این فیلم در ایالات متحده را به دست آورد.
قانون کانونتیکل (، ) یک قانون سوئدی بود که بین ۲۱ ژانویه ۱۷۲۶ و ۲۶ اکتبر ۱۸۵۸ در سوئد و تا ۱ ژوئیه ۱۸۷۰ در فنلاند لازم‌الاجرا بود. این قانون تمام کانونتیکل‌ها یا جلسات مذهبی از هر نوع، خارج از کلیسای سوئد لوتری، به استثنای دعا یا عبادت خانوادگی را غیرقانونی اعلام کرد. هدف جلوگیری از آزادی ادیان و محافظت از وحدت مذهبی بود، زیرا چنین وحدتی برای حفظ کنترل تاج بر عموم از طریق کلیسا مهم تلقی می‌شد. این قانون فقط برای شهروندان سوئدی اعمال می‌شد، در حالی که آزادی مذهبی بیگانگان توسط قانون تساهل محافظت می‌شد.
مذهبی بیگانگان توسط قانون تساهل محافظت می‌شد. تاریخچه. این قانون در سال ۱۷۲۶ برای جلوگیری از محبوبیت زهدباوری که در نیمه اول قرن ۱۸ به سرعت در سوئد در حال گسترش بود، آغاز شد و علیه طرفداران اولیه مانند توماس لئوپولد، یوهان استاندال و پیتر اسپاک استفاده شد. در طول قرن نوزدهم، قانون کانونتیکل به عنوان ابزاری علیه جنبش فریاد و گسترش کلیساهای آزاد مورد استفاده قرار گرفت. واعظان کلیسای آزاد، مانند فردریک اولاوس نیلسون باپتیست، تبعید شدند. این قانون یکی از دلایل مهاجرت از سوئد به ایالات متحده آمریکا در دهه‌های
مهاجرت از سوئد به ایالات متحده آمریکا در دهه‌های ۱۸۴۰ و ۱۸۵۰ بود. در طول قرن نوزدهم، این قانون بحث‌برانگیز شد و دائماً در پارلمان مورد بحث قرار می‌گرفت. سرانجام در سال ۱۸۵۸ لغو شد. قانون جدید تصریح می‌کرد که گردهمایی‌های کانونتیکل نباید به موازات مراسم کلیسای لوتری بدون اجازه قبلی برگزار شوند. این شرط در سال ۱۸۶۸ لغو شد و با شرطی جایگزین شد که چنین گردهمایی‌هایی نباید در محیط نزدیک کلیسای لوتری برگزار شوند. قانون گردهمایی‌های کلیسای لوتری تا سال ۱۸۰۹ در فنلاند و بخش شرقی سوئد نیز اجرا می‌شد. دوک‌نشین بزرگ
و بخش شرقی سوئد نیز اجرا می‌شد. دوک‌نشین بزرگ فنلاند روسیه قوانین خود را از زمان سوئد تا زمان تغییر توسط مجلس که قانون کانونتیکل را از اول ژوئیه ۱۸۷۰ لغو کرد، حفظ کرد.
صومعه آموتغ () یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر اوریکان، استان کاشاتاق جمهوری آرتساخ می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده‌های ۱۷-۱۸ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای روستای پاهست (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر پاهست، جمهوری خودمختار نخجوان جمهوری آذربایجان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۷ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
اوخت یغتسی (شهرستان داش‌کسن) (؛ Ուղտի եղցի, Քարահերձ) یک مجموعه کلیسایی متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر قزاق‌لی، شهرستان داش‌کسن جمهوری آذربایجان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۳ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
«لارس نلسون» (، درگذشته ) یک سامی بود که به دلیل پیروی از شمن‌گرایی سامی در آریپلوگ در سوئد در زمان مسیحی‌سازی مردم سامی سوزانده شد. پیشینه. در سال ۱۶۹۱، مقامات کلیسای سوئد و دولت، دو سامی مسیحی را برای بررسی مورد مشکوک افسونگری لارس نلسون فرستادند. وقتی آنها بازگشتند، به وزیر لوتری، پهر نورائوس، گزارش دادند. آنها گزارش دادند که لارس را دیده‌اند که در مقابل بت‌های چوبی خدایان سامی در بیرون چادرش برای نوه‌اش که همان روز در چاهی غرق شده بود، آواز می‌خواند و طبل می‌زد تا زندگی‌اش را به او بازگردانند. سامی
و طبل می‌زد تا زندگی‌اش را به او بازگردانند. سامی مسیحی به او گفته بود که از فعالیت "شیطانی" خود دست بردارد و طبل را با زور از او گرفت. سپس لارس به دلیل ایجاد وقفه در تلاش او برای بازگرداندن نوه‌اش به زندگی، با چاقو به آنها حمله کرد. وقتی آنها بازگشتند، لارس سه بت خدایان و نمادی از خدای هوراگالس (خدای رعد و برق) را در جایی قرار داده بود که استخوان‌ها و خون حیوانات قربانی‌شده بودند. وقتی مسیحیان محراب او را خراب کردند، لارس به هوراگالس دعا کرد که آنها را با رعد و برق نابود کند. سپس پسرش را برای کمک به روستا
و برق نابود کند. سپس پسرش را برای کمک به روستا فرستاد، اما سامی مسیحی سپس بت‌های خدایان و طبل را با خود برد و نزد وزیر اریش نورائوس و پسرش پهر نورائوس فرار کرد. محاکمه. در طول محاکمه، بت‌های خدایان و نماد هوراگالس در مقابل دادگاه قرار داده شد و دادگاه از لارس پرسید که آیا آنها برای او فایده‌ای داشته‌اند یا خیر. او پاسخ مثبت داد و گفت به خصوص سه سال قبل؛ وقتی طاعون بزرگی دام‌هایش را مبتلا کرده بود، از خدای مسیحی درخواست کمک کرد، اما وقتی کمکی نرسید، به جای آن از خدایان قدیمی سامی کمک خواست. دادگاه از او
آن از خدایان قدیمی سامی کمک خواست. دادگاه از او پرسید که آیا آنها به او کمک کرده‌اند یا خیر، و او گفت که کمک کرده‌اند. لارس به آنها گفت که کشیش‌های مسیحی، چه به صورت عمومی و چه خصوصی، به او دستور داده‌اند که از خدای مسیحی که از ابتدا دام‌ها را آفریده است، بترسد. اما لارس اظهار داشت که خدایان قدیمی پاسخگوتر بودند و تا به حال برای او بسیار بهتر از کشیش‌ها عمل کرده‌اند. حکم و اعدام. لارس به دلیل "خرافات پاگانیسم طولانی‌مدت و لجوجانه‌اش" طبق قانون کلیسای لوتری پس از سخنان سفر خروج، فصل ۲۲؛ سفر تثنیه فصل ۱۳ در
پس از سخنان سفر خروج، فصل ۲۲؛ سفر تثنیه فصل ۱۳ در کتاب مقدس مسیحی، و قانون سکولار سال ۱۵۲۷ محکوم به اعدام شد. این حکم در ۲۶ آوریل ۱۶۹۲ توسط دادگاه سلطنتی تأیید شد. یک سال بعد، در سال ۱۶۹۳، لارس را مجبور کردند تا با طبل سامی و شمایل خدایانش بر تیری در آریپلوگ بالا برود و تا سر حد مرگ سوزانده شد. گفته می‌شود که او "با دلیری عجیبی از تیر بالا رفته است." طبق برخی منابع، او قبل از سوزاندن با سر بریدن اعدام شد، که روش معمول اجرای اعدام با سوزاندن در سوئد قرن هفدهم بود. زمینه. این تنها مورد شناخته شده از سوزاندن
بود. زمینه. این تنها مورد شناخته شده از سوزاندن یک سامی به دلیل مذهبش در سوئد است. محاکمه جادوگران علیه سامی‌ها در نروژ رایج‌تر بود، جایی که حداقل ۲۶ سامی به جرم جادوگری محاکمه شدند. آنها اغلب توسط غیرسامی‌های محلی استخدام می‌شدند که فکر می‌کردند می‌توانند بر آب و هوا تأثیر بگذارند. در سال ۱۶۲۷، کیوی بارسن در نروژ به اتهام غرق کردن کشتی‌ها با احضار طوفان، در آتش سوزانده شد. در سوئد، تنها دو مورد محاکمه جادوگران علیه سامی‌ها وجود داشت. در سال ۱۶۷۱، یک مبلغ مذهبی آیکیا آیکیانپویکا را به اتهام کشتن یک کشاورز
آیکیا آیکیانپویکا را به اتهام کشتن یک کشاورز با جادو به اعدام محکوم کرد، اما آیکیا قبل از اعدام درگذشت. محاکمه نلسون را نیز می‌توان به عنوان یک محاکمه جادوگران در نظر گرفت، اما شکی نیست که این محاکمه‌ای علیه بت‌پرستی توسط کلیسای لوتری بود که درست قبل از آن، در زمانی که سامی‌ها اخیراً مجبور به گرویدن به مسیحیت شده بودند، در لاپلند مستقر شده بود. از قرون وسطی، سامی‌ها در میان خود بت‌پرست و در حضور غیرسامی‌ها مسیحی بودند و تا پایان قرن هفدهم، کلیسای لوتری بسیار مشتاق افشای تمام بت‌پرستی‌های مخفی شد. در سال
مشتاق افشای تمام بت‌پرستی‌های مخفی شد. در سال ۱۶۸۷، اریک اسکیلسون و آموند تورسون به دلیل بت‌پرستی خود به جرم کفرگویی محاکمه شدند، اما پس از گرویدن به مسیحیت آزاد شدند. بین سال‌های ۱۶۶۵ و ۱۷۰۸، یازده نفر در لاپلند به دلیل پیروی از دین قدیمی سامی به جرم کفرگویی به اعدام محکوم شدند و پنج مورد از این اعدام‌ها انجام شد.
صومعه منجی مقدس (نوکازار) (؛ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر نوکازار، شهرستان شمکر جمهوری آذربایجان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۲ام میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
زلیمخان خوسینویچ باکایف (؛ متولد ۲۳ آوریل ۱۹۹۲) خواننده چچنی بود. او در ۸ اوت ۲۰۱۷، در حالی که برای شرکت در عروسی خواهرش به منطقه سفر کرده بود، در چچن ناپدید شد. اعتقاد بر این است که او توسط مقامات چچن به عنوان بخشی از آزار و اذیت سیستماتیک مردان همجنسگرا ربوده، شکنجه و به قتل رسیده است. شغل. زلیم باکایف (که گاهی باکایف نیز نامیده می‌شود) در گروزنی، پایتخت جمهوری چچن، از خوسین و مالیکا باکایف متولد شد. او که به موسیقی علاقه داشت، از سنین جوانی در چچن شروع به خواندن کرد. او به مدت یک سال و نیم در اداره فرهنگ
خواندن کرد. او به مدت یک سال و نیم در اداره فرهنگ دفتر شهردار گروزنی کار کرد و به یکی از تک‌خوان‌های گروه آواز و رقص «استولیتسا» (به روسی، Столица) تبدیل شد و کنسرت‌هایی را در چچن و دیگر جمهوری‌های قفقاز شمالی اجرا کرد. رپرتوار او شامل آهنگ‌هایی به زبان چچنی و روسی بود. او به ویژه در چچن، اینگوشتیا، داغستان و در نهایت در روسیه محبوب شد. در سال ۲۰۱۳، او در جوایز سالانه وایناخ برای هنرمندان نوظهور شرکت کرد. موفقیت بزرگ او با تک‌آهنگ‌هایی مانند «Мичахь хьо лела безам» (به معنی «عزیزم کجا می‌روی»)، «Доьхна
лела безам» (به معنی «عزیزم کجا می‌روی»)، «Доьхна Дог» («شکستن قلب») و «Нана» («مادر» به انگلیسی) و همچنین با همکاری البیکا جمال‌الدینووا، با آهنگ‌های پرفروش «Не хватает тебя» (دلم برات تنگ شده) و «Без тебя» («بدون تو») رقم خورد. او همچنین با تهیه‌کننده گیلانی استادنیک همکاری کرد و مدیریت آلبوم‌ها را لیلا واخایوا بر عهده داشت. در سال ۲۰۱۷، باکایف برای بازی در نسخه روسی سریال "«استار آکادمی»" با نام "«فابریکا زویوزد»" در فصل دهم آن درخواست داد. قرار بود این سریال از سپتامبر ۲۰۱۷ در شبکه تلویزیونی روسی
این سریال از سپتامبر ۲۰۱۷ در شبکه تلویزیونی روسی «موز-تی‌وی» آغاز شود. ناپدید شدن. در ۶ اوت ۲۰۱۷، باکایف برای شرکت در عروسی خواهرش به گروزنی سفر کرد. او قرار بود چند روز بعد به مسکو برگردد زیرا قرار بود در ۱۰ اوت در یک مسابقه موسیقی روسی شرکت کند. طبق گفته دو شاهد عینی، در ۸ اوت، او توسط نیروهای امنیتی ویژه استقرار سریع دستگیر شد. تلفن همراه باکایف نیز در همان روز غیرفعال شد. گمانه‌زنی‌ها حاکی از آن بود که دستگیری او به دلیل سوءظن به همجنسگرا بودن بوده است. مقامات چچن یک کمپین ضد ال‌جی‌بی‌تی اعلام کرده
مقامات چچن یک کمپین ضد ال‌جی‌بی‌تی اعلام کرده بودند و گزارش‌های زیادی از آزار و اذیت همجنسگرایان در این جمهوری وجود داشت. باکایف پیش از این از هرگونه حضور عمومی در چچن منع شده بود. ملیکا، مادر باکایف و عمه‌اش پیامی دریافت کردند مبنی بر اینکه باکایف چچن را «ترک» کرده است. در ۱۸ اوت، ملیکا شکایتی مبنی بر ناپدید شدن پسرش به پلیس گروزنی ارائه داد و در ۲۲ اوت به شورای حقوق بشر مراجعه کرد و خواستار توضیحاتی از آنها و وزارت کشور چچن شد. وزیر امور خارجه و اطلاعات چچن هرگونه دخالت مقامات چچنی در این ماجرا را تکذیب
هرگونه دخالت مقامات چچنی در این ماجرا را تکذیب کرد. پلیس چچن ادعا کرد که باکایف بلیط قطار از نالچیک به مسکو را با حرکت در ۱۱ اوت خریداری کرده است. در ۱۴ سپتامبر، سازمان حقوق بشری آمریکایی «اول حقوق بشر» از وزارت امور خارجه ایالات متحده خواست تا در مورد زلیم باکایف با مقامات روسیه مداخله کند. در ۱۶ سپتامبر، مادر این خواننده علناً از رمضان قدیروف، رئیس‌جمهور چچن، در مورد پسرش درخواست کمک کرد، اما در ۱۸ سپتامبر، وزارت کشور چچن از آغاز تحقیقات جنایی در مورد ناپدید شدن باکایف خودداری کرد. جامبولات عمروف، وزیر
شدن باکایف خودداری کرد. جامبولات عمروف، وزیر سیاست ملی، روابط خارجی، مطبوعات و اطلاعات چچن، در گروه آربی‌کی نقل قول شد که گفت: «این مرد وهابی نیست، تروریست نیست، در هیچ پرونده‌ای دست ندارد. هیچ سازمانی او را نگرفته است، تا صد سال هیچ‌کس به او نیازی نخواهد داشت.» وی افزود که باکایف «به زودی دوباره ظهور خواهد کرد». در ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۷، ویدئویی مشکوک منتشر شد که ظاهراً در آلمان گرفته شده و در آن فردی شبیه به باکایف ادعا می‌کند که اکنون در آلمان است. این ویدئو ابتدا در یک حساب کاربری موقت یوتیوب آپلود و سپس
ابتدا در یک حساب کاربری موقت یوتیوب آپلود و سپس اندکی پس از آن از تلویزیون گروزنی پخش شد. دوستان و خانواده این خواننده به دلیل وجود مبلمان و تجهیزات روسی در فیلم و همچنین نوشیدنی‌ها و برندهای الکلی که در آلمان عرضه نمی‌شوند، مشروعیت این ویدئو را زیر سؤال برده‌اند. یک دیپلمات عالی‌رتبه از نمایندگی اتحادیه اروپا در روسیه نیز تأیید کرد که باکایف در اوت ۲۰۱۷ یا بعد از آن از مرز هیچ‌یک از کشورهای شنگن عبور نکرده است. در اکتبر ۲۰۱۷، رسانه‌های بین‌المللی، و در درجه اول رسانه‌های ال‌جی‌بی‌تی، پلیس چچن را به قتل
اول رسانه‌های ال‌جی‌بی‌تی، پلیس چچن را به قتل زلیم با شکنجه به عنوان بخشی از پاکسازی‌های ضد همجنسگرایی در چچن متهم کردند.
اکتورز گروهٔ موسیقی پست-پانک کانادایی اهل ونکوور، بریتیش کلمبیا می‌باشد که در سال ۲۰۱۲ به‌وجود آمد. اعضای گروه متشکل از بنیان‌گذار جیسون کوربت (خواننده و گیتار)، شانن همت (کیبورد و هم‌خوان)، کندال وودینگ (بیس و هم‌خوان) و آدام فینک (درام) است. نخستین آلبوم آن‌ها در سال ۲۰۱۸ تحت عنوان "آن به سمت تو خواهد آمد" منتشر گردید و آلبوم دومشان نیز تحت عنوان "اعمال عبادی" در سال ۲۰۲۱ منتشر شد. سبک موسیقی. موسیقی اکتورز با پست-پانک و چندین سبک مرتبط، از جمله دارک ویو، موج نو و سینث‌پاپ مرتبط دانسته شده است. وقتی در
موج نو و سینث‌پاپ مرتبط دانسته شده است. وقتی در سال ۲۰۱۹ دربارهٔ صدای اکتورز از کوربت پرسیده شد، او گفت: «ما خودمون رو به‌طور شوخ‌طبعانه «پست-پست-پانک» می‌نامیم و تأثیراتمون ترکیبی از موسیقی پاپ اوایل دههٔ ۸۰ تا موسیقی دارک ویو معاصره. در واقع، من فقط اون چیزی رو می‌نویسم که می‌خوام و موسیقی همون‌طوری درمیاد که به نظر می‌رسه. ما قصد نداریم به طور خاص شبیه هیچ سبک مشخصی باشیم.»
گوی مانیون (هانجا: 古爾萬年) یک ژنرال گوگوریو است.او و جه‌جونگ گه‌لرو هردو اصالتا از بکجه بودند، ولی به دلیل ارتکاب جرم به گوگوریو گریختند، آنها در تسخیر بکجه در نبرد هان سونگ نقش بسزایی داشتند. زندگی شخصی. در سپتامبر سال ۴۷۵ میلادی، هنگامی که جانگسو، امپراتور گوگوریو، با ۳۰ هزار سرباز به پایتخت بکجه، هانسونگ، یورش برد، او نیز شرکت داشت. پس از آن در دستگیری پادشاه گون‌گه‌رو که قصد فرار داشت، نقش مهمی ایفا کرد و او را به دژ آچاسان فرستاد و بدین ترتیب افتخارات نظامی بزرگی به دست آورد. به احتمال زیاد او نه یک فرد
بزرگی به دست آورد. به احتمال زیاد او نه یک فرد عادی بلکه یک اشراف‌زادهٔ بکجه‌ای بوده است. از آنجا که او یک سردار با اصالت بکجه بود، هنگام سقوط هانسونگ، نقش پیشگام و راهنما برای نیروهای گوگوریو را ایفا می‌کرد. جالب اینکه نام خانوادگی او "بُک" (복성) بوده است. در کتاب نیهون‌شوکی شخصی با همین نام خانوادگی به نام گویی‌هه (古爾解) نیز ذکر شده است. برخی پژوهشگران این خاندان را به پادشاه گویی (고이왕) بکجه نسبت می‌دهند، اما این ارتباط قطعی نیست. دیدگاه ها. درباره‌ی او و ژنرال جه‌جونگ گه‌لرو دو نظر وجود دارد:
شاهزاده نیکلاس فلیکسوویچ یوسوپوف، کنت سوماروکوف-الستون (روسی: Князь Николай Фе́ликсович Юсу́пов, Граф Сумаро́ков-Эльстон؛ ۲۸ فوریه ۱۸۸۳ – ۵ ژوئیه ۱۹۰۸) یک اشراف روسی از خاندان یوسف بود. او برادر بزرگتر فلیکس یوسوپوف بود که بعدها به عنوان قاتل گریگوری راسپوتین شناخته شد. زندگی‌نامه. اوایل زندگی. شاهزاده نیکلاس فلیکسوویچ یوسوپوف در سال ۱۸۸۳ در کاخ مویکا در سن پترزبورگ، از کنت فلیکس سوماروکوف-الستون و زینیدا یوسوپوف، ثروتمندترین وارث روسیه، تنها ده ماه پس از عروسی‌شان به دنیا آمد. نام او از پدربزرگ مادری‌اش
عروسی‌شان به دنیا آمد. نام او از پدربزرگ مادری‌اش گرفته شد. پدرش از الکساندر سوم اجازه ویژه گرفته بود تا از نام خانوادگی همسرش برای خود و فرزندانش استفاده کند تا نام یوسوپوف باقی بماند. سه برادر کوچکتر به نیکلاس پیوستند که از بین آنها تنها کوچک‌ترین آنها، فلیکس، از نوزادی جان سالم به در برد. شاهزاده فلیکس در خاطرات خود ادعا کرده است که نیکلاس پنج ساله با دیدن او برای اولین بار فریاد زد: "چندش آور! او را از پنجره بیرون بیندازید!" زینیدا در دفتر خاطرات خود نوشت که نیکلاس گفته است "برادر کوچکش شبیه میمون
نوشت که نیکلاس گفته است "برادر کوچکش شبیه میمون است." در دوران کودکی او، خانواده‌اش به چهل و چهار ملک خود در سن پترزبورگ، مسکو و کریمه سفر می‌کردند. تابستان‌ها همیشه در کاخ آرخانگلسکویه، جایی که بعدها شاهزاده نیکلاس در آن به خاک سپرده شد، می‌گذراندند. خانواده با یک قطار خصوصی ویژه سفر می‌کردند. زندگی دانشگاهی. شاهزاده نیکلاس در دانشگاه سن پترزبورگ در رشته حقوق تحصیل کرد و در سال ۱۹۰۵ فارغ‌التحصیل شد. او بازیگر و نویسنده آماتور بود. او با بازیگر وسوولود «وووا» بلومنتال-تامارین و بالرین اول آنا پاولووا دوست
بلومنتال-تامارین و بالرین اول آنا پاولووا دوست بود. نیکلاس با نام مستعار «روکوف» اشعار عاشقانه نیز می‌نوشت. او به همراه دوست دختر اولش پولیا، به برادر کوچکترش کمک می‌کرد تا به عنوان خواننده‌ای با لباس زنانه در "کافه آکواریوم" در سن پترزبورگ اجرا کند. فلیکس به یاد می‌آورد:«بین من و برادرم نیکلاس پنج سال فاصله بود؛ این در ابتدا صمیمیت ما را خدشه‌دار کرد، اما وقتی شانزده ساله شدم، خیلی زود با هم دوست شدیم. نیکلاس به مدرسه و سپس به دانشگاه سن پترزبورگ رفت. او هم مثل من زندگی نظامی را دوست داشت و از سرباز شدن
هم مثل من زندگی نظامی را دوست داشت و از سرباز شدن امتناع ورزید. با این حال، شخصیت او با من متفاوت بود و به پدرم شباهت داشت. او از مادرم استعداد موسیقی، ادبیات و هنر را به ارث برده بود. در بیست و دو سالگی، گروهی از کمدین‌های آماتور را رهبری می‌کرد که اجراهای خصوصی داشتند. این موضوع پدرم را بسیار شوکه کرد، که همیشه از اجازه دادن به او برای بازی در تئاتر خودمان خودداری می‌کرد.» عاشقانه. در تابستان ۱۹۰۷، نیکلاس و برادرش به پاریس رفتند و در آنجا با مانون لوتی، فاحشه مشهور، آشنا شدند و عاشق او شدند. وقتی به سنت
مشهور، آشنا شدند و عاشق او شدند. وقتی به سنت پترزبورگ بازگشت، مادرش زینیدا او را تحت فشار قرار داد تا ازدواج کند، سر و سامان بگیرد و نسل خانواده را حفظ کند. او به‌طور فزاینده‌ای نگران سبک زندگی بدنام پسرانش بود. ماریا راسپوتین در خاطرات خود ادعا می‌کند که نیکلاس با کنتس ماریا اوگنیونا «مونیا» گولووینا (متولد ۱۸۸۱) نامزد بود که بعدها به عنوان منشی راسپوتین کار کرد. با این حال، در حالی که فلیکس، برادر نیکلاس، اغلب در خاطرات خود از مونیا «مادموازل جی.» یاد می‌کند، هیچ اشاره‌ای به نامزدی او و برادرش نشده است.
هیچ اشاره‌ای به نامزدی او و برادرش نشده است. مدتی بعد، شاهزاده نیکلاس با کنتس مارینا ون در هایدن (۱۸۸۹–۱۹۷۴)، ندیمه جدید الکساندرا فئودوروونا، آشنا شد. آنها در حین بازی در یک نمایش آماتور با هم آشنا شدند. کنتس مارینا اولین ملاقات خود را در خاطرات خود اینگونه توصیف می‌کند:«... وقتی به هم معرفی شدیم، نگاه نیکلاس برای لحظه‌ای تحسینی آشکار را نشان داد. سپس رویش را برگرداند و به انتهای اتاق رفت. با عادت به تعریف و تمجید، بی‌تفاوتی‌اش مرا به شدت آزرد. شاید همین بی‌تفاوتی بود که باعث شد در همان لحظه اول
همین بی‌تفاوتی بود که باعث شد در همان لحظه اول برخوردمان، صاعقه مرا در بر بگیرد. برای اولین بار، تحقیر شکست کامل را تجربه کردم. نیکلاس آن چیزی نبود که معمولاً پسر خوش‌قیافه‌ای نامیده می‌شود، او بسیار جسور، بسیار مردانه و بسیار جذاب بود. چشمان تمسخرآمیزش انعکاسی طلایی از شاه‌بلوط‌ها داشت. دهان شهوانی‌اش هم طعنه‌آمیز و هم غمگین بود.» آنها خیلی زود با هم رابطه عاشقانه‌ای را آغاز کردند، اما مادرانشان به این امر اعتراض کردند زیرا مارینا قبلاً با کنت آروید ویکتور کلمنس فون مانتویفل (۱۸۷۹–۱۹۳۰) نامزد کرده بود. به
کلمنس فون مانتویفل (۱۸۷۹–۱۹۳۰) نامزد کرده بود. به گفته فلیکس یوسوپوف، این امر همچنین به دلیل شهرت بد دختر بود. در ۲۲ آوریل ۱۹۰۸، آنها سر شام خداحافظی کردند و مارینا روز بعد در حضور ۳۰۰ مهمان با کنت آروید ارنستوویچ فون مانتوفل ازدواج کرد. با این حال، تنها یک ماه بعد، او به نیکلاس نوشت: «"نیکلای عزیزم، می‌دانی، فکر می‌کردم وقتی تو را ترک کنم خواهم مرد، آنقدر گریه کردم که به سختی می‌توانستم مداد را در دست بگیرم… آنقدر دوستت دارم که اگر الان مرا فراموش کنی، تحمل نخواهم کرد…"» نیکلاس به دنبال مارینا به پاریس
نخواهم کرد…"» نیکلاس به دنبال مارینا به پاریس رفت، جایی که او برای ماه عسل رفته بود و آن دو مخفیانه در هتل موریس با هم ملاقات کردند. دوئل و مرگ. به گفته مارینا، در پاریس، نیکلاس «به خاطر اینکه با من ازدواج نکرده بود، خودش را نفرین کرد. من به او قسم خوردم که آروید فقط اسماً شوهر خواهد بود و نیکلاس از من التماس کرد که اگر شوهرم سعی کرد از حقوق زناشویی خود دفاع کند، به او بگویم. او گفت که اگر این کار را بکند، او را خواهد کشت.» وقتی کنت مانتویفل از این ماجرا مطلع شد، نیکلاس را به دوئل دعوت کرد. در همین زمان،
شد، نیکلاس را به دوئل دعوت کرد. در همین زمان، چندین غیبگو وارد ماجرا شدند. مارینا بعداً نوشت: «من با غیبگوی بزرگ، مادام فرایا، مشورت کردم که به من گفت خطر بزرگی مرا تهدید می‌کند و مردی که دوستش دارم، به طرز فجیعی خواهد مرد.» مادام دِ تِبس به فلیکس یوسوپوف گفت که «یکی از اعضای خانواده‌ام در خطر جدی مرگ در یک دوئل است.» در همین حال، شاهزاده نیکلاس تحت تأثیر غیبگوی لهستانی، چِسلاو چِینسکی، قرار گرفت که نیکلاس را متقاعد کرد که او فرشته نگهبان اوست. به گفته فلیکس یوسوپوف، چِینسکی به نیکلاس گفت که وظیفه او
فلیکس یوسوپوف، چِینسکی به نیکلاس گفت که وظیفه او ازدواج با مارینا و نگفتن به والدینش در مورد دوئل است. شاهزاده نیکلاس در آخرین نامه خود به مارینا نوشت: «من از مرگ نمی‌ترسم، اما برایم سخت است که بدون دیدن تو برای آخرین بار، دور از تو بمیرم.» دوئل با تپانچه در بیست قدمی در ۵ ژوئیه ۱۹۰۸ انجام شد. در دور اول، مانتوفل تیرش خطا رفت و نیکلاس در هوا شلیک کرد. بار دوم، نیکلاس در هوا شلیک کرد و مانتوفل به سینه او شلیک کرد و او را فوراً کشت. پیامدها. روزنامه نیویورک سان مقاله‌ای در مورد مرگ شاهزاده نیکلاس چاپ کرد که
مقاله‌ای در مورد مرگ شاهزاده نیکلاس چاپ کرد که حاوی چندین دروغ بود. در این مقاله ادعا شده بود که کنت مانتوفل و شاهزاده نیکلاس قبلاً یک بار با هم دوئل کرده‌اند و مانتوفل به خودکشی فکر کرده بود. هیچ مدرکی برای هیچ‌یک از این ادعاها وجود نداشت. شاهزاده نیکلاس در ملک والدینش در آرخانگلسکویه به خاک سپرده شد. مادرش هرگز از افسردگی پس از مرگ پسر بزرگترش به‌طور کامل بهبود نیافت. برادر کوچکترش فلیکس، که اکنون وارث درآمد و املاک برادرش بود، در سال ۱۹۱۶ به جرم قتل گریگوری راسپوتین تبعید شد. کنتس مارینا از کنت مانتوفل
راسپوتین تبعید شد. کنتس مارینا از کنت مانتوفل که در سال ۱۹۳۰ درگذشت، طلاق گرفت و در سال ۱۹۱۶ با سرهنگ میخائیل چیچاگوف ازدواج کرد. آنها صاحب فرزندی شدند که در نوزادی درگذشت و به فرانسه نقل مکان کرد. او در سال ۱۹۷۴ در مونت کارلو درگذشت، در حالی که شرح ماجرای خود را که شامل نامه‌های عاشقانه از و به نیکلاس بود، نوشته بود. پدرش بعداً پسر نامشروع خود را به نام نیکلاس نامگذاری کرد.