payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سلاح جنگی بوده‌است و خواستار پایان دادن به مصونیت اسرائیل شد.عکس‌های الکفارنه به‌طور گسترده‌ای توسط فعالان، روزنامه‌نگاران و حامیان فلسطین در اینترنت بازنشر شد تا فاجعهٔ انسانی غزه در اثر تهاجم، مشکلات در رساندن کمک‌های بشردوستانه، و خطر قحطی را به نمایش بگذارد.یک گزارش تصویری از شبکهٔ "الجزیره" که به کمبود غذا و رنج غیرنظامیان در نوار غزه می‌پرداخت، در حالی ضبط شد که پیکر نحیف الکفارنه برای خاکسپاری آماده می‌شد. منابع.
دانشگاه آموزش مداوم (به زبان عربی: "جامعة التكوين المتواصل")یک دانشگاه الجزایری است که در سال ۱۹۹۰ تأسیس شد، مرکز اداری دانشگاه در دالی براهیم، ​​الجزیره واقع شده است. این دانشگاه ۵۴ مرکز آموزشی دارد که در سراسر شهرهای الجزایر توزیع شده‌اند. دانشگاه آموزش مداوم، مؤسسه‌ای دولتی با استقلال اداری، حقوقی و مالی است که زیر نظر وزارت آموزش عالی و تحقیقات علمی فعالیت می‌کند. پیوند به بیرون. وبگاه دانشگاه آموزش مداوم
تنزیلا کمالوونا نوربایوا (ازبکی: "Tanzila Kamalovna Norboyeva"؛ زاده ۲۴ ژوئیه ۱۹۵۷) سیاستمدار ازبک است. او از سال ۲۰۱۹ رئیس مجلس سنای ازبکستان است. او پیش از این از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۹ به عنوان معاون نخست‌وزیر و از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۹ رئیس کمیته زنان بوده است. زندگی‌نامه. اوایل زندگی. تنزیلا ناربایوا در ۲۴ ژوئیه ۱۹۵۷ در ناحیه شاخریخان از استان اندیجان متولد شد. در سال ۱۹۸۱، او از دانشگاه دولتی تاشکند (که اکنون دانشگاه ملی ازبکستان است) فارغ‌التحصیل شد. او مدرک دکترای علوم تربیتی دریافت کرد. ناربایوا کار خود را در
علوم تربیتی دریافت کرد. ناربایوا کار خود را در سال ۱۹۷۴ آغاز کرد و به متخصص برجسته در امور جوانان در مدرسه شماره ۱ در منطقه شاخریخان اندیجان تبدیل شد. از سال ۱۹۷۵ تا ۱۹۹۵، او در مدارس منطقه المزار تاشکند به عنوان معلم، معاون مدیر مدرسه و مدیر کاخ دانش آموزان] کار کرد. تنزیلا از سال ۲۰۱۱ رئیس فدراسیون دوچرخه‌سواری ازبکستان بوده است و در ۶ فوریه ۲۰۱۷ دوباره به این سمت انتخاب شد. حرفه سیاسی. ناربایوا دبیر شورای ناحیه‌ای حزب دموکراتیک خلق ازبکستان و همچنین رئیس بخشی در شورای مرکزی این حزب بود. از سال ۱۹۹۵ تا
بخشی در شورای مرکزی این حزب بود. از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۱۰، او در کابینه وزیران جمهوری ازبکستان مشغول به کار بود. از ۲۱ دسامبر ۲۰۱۰ تا ۲۰ دسامبر ۲۰۱۶، او سمت رئیس شورای فدراسیون اتحادیه‌های کارگری ازبکستان را بر عهده داشت. در دسامبر ۲۰۱۶، تنزیلا به عنوان رئیس کمیته زنان ازبکستان - معاون نخست‌وزیر ازبکستان در دولت تشکیل شده پس از انتخابات زودهنگام ریاست جمهوری انتخاب و منصوب شد. در ۲۲ دسامبر ۲۰۱۸، در کنفرانس گزارش و انتخابات کمیته زنان ازبکستان، ناربایوا به مدت ۵ سال به عنوان رئیس کمیته انتخاب شد. در ۲۰ ژوئن
۵ سال به عنوان رئیس کمیته انتخاب شد. در ۲۰ ژوئن ۲۰۱۹، با حکم رئیس‌جمهور ازبکستان، شوکت میرضیایف، ناربایوا به مجلس سنای مجلس عالی راه یافت. روز بعد، در ۲۱ ژوئن، پس از معرفی رئیس‌جمهور این کشور، او به عنوان رئیس مجلس علیای پارلمان انتخاب شد و اولین زنی شد که این سمت را بر عهده گرفت. در ۲۲ دسامبر ۲۰۱۹، تنزیلا در انتخابات شورای شهر تاشکند برای نمایندگان مردم پیروز شد. در ۱۷ ژانویه ۲۰۲۰، او به عنوان سناتور از شهر تاشکند انتخاب شد. در ۲۰ ژانویه ۲۰۲۰، ناربایوا دوباره به سمت رئیس مجلس سنای مجلس عالی انتخاب شد. در
به سمت رئیس مجلس سنای مجلس عالی انتخاب شد. در ۱۹ نوامبر ۲۰۲۴، او دوباره با رأی مخفی به این سمت انتخاب شد.
ریکرز آیلند () جزیره‌ای مخصوص زندان به وسعت ۴۱۳ جریب فرنگی (معادل حدود ۱۶۷ هکتار) است که در رودخانه ایست، در منطقه برانکس ایالت نیویورک، ایالات متحده آمریکا قرار دارد و بزرگ‌ترین زندان این شهر را در خود جای داده است. این جزیره به نام آبراهام ریکن (Abraham Rycken) نام‌گذاری شده که در سال ۱۶۶۴ مالکیت آن را به دست آورد. در ابتدا، مساحت جزیره کمتر از ۱۰۰ آکر (۴۰ هکتار) بود، اما بعدها از طریق عملیات توسعه‌ای، عمدتاً با استفاده از نیروی کار زندانیان برای انتقال خاکستر و خاک به منظور پر کردن زمین، به بیش از ۴۰۰
خاکستر و خاک به منظور پر کردن زمین، به بیش از ۴۰۰ آکر (۱۶۰ هکتار) افزایش یافت. از نظر سیاسی، این جزیره بخشی از منطقه برانکس محسوب می‌شود، هرچند تنها راه دسترسی به آن پلی است که از منطقه کوئینز به آن متصل می‌شود. با این حال، از نظر پستی جزیره زیرمجموعه منطقه کوئینز است (زیپ‌کد: ۱۱۳۷۰) و تحت نظر شورای منطقه‌ای شماره ۱ کوئینز قرار دارد. ریکرز آیلند یکی از بزرگ‌ترین مجموعه‌های اصلاح و تربیت و همچنین از بزرگ‌ترین مراکز روان‌پزشکی جهان به‌شمار می‌آید، و به عنوان شناخته‌شده‌ترین زندان نیویورک نیز شناخته می‌شود.
شناخته‌شده‌ترین زندان نیویورک نیز شناخته می‌شود. این مجموعه که توسط اداره اصلاح و تربیت شهر نیویورک اداره می‌شود، در سال ۲۰۱۵ بودجه‌ای معادل ۸۶۰ میلیون دلار داشت، با حدود ۹ هزار مأمور اصلاحی و ۱٫۵۰۰ نیروی غیرنظامی، و در طول سال میزبان حدود ۱۰۰ هزار پذیرش جدید بود. جمعیت متوسط روزانه زندانیان در آن زمان حدود ۱۰ هزار نفر بود. حدود ۸۵٪ از بازداشت‌شدگان، در مرحله پیش از محاکمه هستند یا با قرار وثیقه در بازداشت به سر می‌برند، یا بدون وثیقه بازداشت شده‌اند. سایر افراد محکومان با احکام کوتاه‌مدت هستند. طبق گزارشی
محکومان با احکام کوتاه‌مدت هستند. طبق گزارشی از اداره حسابرسی شهرداری نیویورک در سال ۲۰۲۱، نگهداری هر زندانی در ریکرز آیلند به‌طور متوسط سالانه حدود ۵۵۶٬۵۳۹ دلار برای شهر هزینه دارد. این زندان شهرتی بد در زمینه خشونت، سوءرفتارهای فیزیکی و روانی، و سهل‌انگاری نسبت به زندانیان دارد و به‌طور مداوم مورد توجه رسانه‌ها و بررسی‌های قضایی قرار گرفته که منجر به صدور احکام مختلف علیه دولت محلی نیویورک شده است. گزارش‌های متعددی از حمله زندانیان به نگهبانان یا کارکنان غیرنظامی منتشر شده که در بسیاری از موارد منجر به
غیرنظامی منتشر شده که در بسیاری از موارد منجر به جراحات شدید شده است. در ماه مه ۲۰۱۳، مجله "مادر جونز" ریکرز آیلند را در فهرست ده زندان بد آمریکا قرار داد. در دهه ۲۰۱۰، خشونت در این زندان روندی افزایشی داشت و در سال ۲۰۱۵ تعداد ۹٫۴۲۴ مورد حمله گزارش شد که بالاترین میزان در پنج سال گذشته بود. در اکتبر ۲۰۱۹، شورای شهر نیویورک به تعطیلی این زندان تا تاریخ ۳۱ دسامبر ۲۰۲۶ رأی داد.
دو ۴ در ۱۰۰ متر امدادی مردان در المپیک تابستانی ۲۰۲۴ در دو راند در ورزشگاه استاد دو فرانس در پاریس، فرانسه، در تاریخ‌های ۸ و ۹ اوت ۲۰۲۴ برگزار شد. این بیست و ششمین باری بود که دوی ۴ × ۱۰۰ متر امدادی مردان در المپیک تابستانی برگزار می‌شد. در مجموع ۱۶ تیم توانستند از طریق مسابقات جهانی دو و میدانی ۲۰۲۴ یا فهرست برترین‌های دو و میدانی جهان، مجوز حضور در این رویدادها را کسب کنند. پیشینه. دوی دو ۴ در ۱۰۰ متر امدادی در المپیک تابستانی کوتاه‌ترین مسابقه مسابقه امدادی است که در این رویداد چندورزشی برگزار می‌شود.
است که در این رویداد چندورزشی برگزار می‌شود. همچنین دوی امدادی مردان از المپیک تابستانی ۱۹۱۲ در برنامه دو و میدانی المپیک حضور داشته است. مقدماتی. برای صلاحیت مسابقات دوی امدادی ۴ × ۱۰۰ متر مردان، چهارده تیم از طریق مسابقات جهانی دو و میدانی ۲۰۲۴ واجد شرایط مسابقات بودند. دو جایگاه باقی‌مانده به تیم‌هایی با بالاترین رتبه در فهرست برترین‌های دو و میدانی جهان اعطا شد. دوره مقدماتی در تاریخ ۱ ژوئیه ۲۰۲۳ و ۳۰ ژوئن ۲۰۲۴ برگزار شده بود. مسابقه نهایی. مسابقه نهایی و فینال در تاریخ ۹ آگوست، از ساعت ۱۹:۴۵ (به وقت
و فینال در تاریخ ۹ آگوست، از ساعت ۱۹:۴۵ (به وقت جهانی +۲) عصر برگزار شد که تیم ملی کانادا با ثبت زمان ۳۷ ثانیه به پیروزی رسیدند و طلای مسابقات المپیک را کسب کرد.
مسابقات دو ۴ در ۱۰۰ متر امدادی مردان در المپیک تابستانی ۲۰۲۰ در تاریخ ۵ و ۶ اوت ۲۰۲۱ در ورزشگاه ملی ژاپن برگزار شد. ۱۶ تیم امدادی در این مسابقات شرکت کردند، هر تیم ۵ دونده داشت و از بین آنها ۴ نفر در هر دور انتخاب می‌شدند و به فینال راه پیدا می‌کردند. پیشینه. این مسابقه بیست و پنجمین دوره مسابقات دوی امدادی ۴ در ۱۰۰ متر بود؛ این مسابقات از سال ۱۹۱۲ در تمام دوره‌های المپیک برگزار شده است. صلاحیت. کمیته‌های ملی المپیک (NOC) می‌توانند یک تیم امدادی را به یکی از سه روش زیر واجد شرایط در مسابقات المپیک کنند:
از سه روش زیر واجد شرایط در مسابقات المپیک کنند: تیم‌های واجد شرایط. در مجموع ۱۶ کمیته ملی المپیک واجد شرایط مسابقات شدند. تعداد شرکت‌کنندگان: ۱۶ تیم شامل ۵ ورزشکار (۸۰ نفر) به علاوه بازیکنان ذخیره. قالب مسابقه. این رویداد همچنان از نحوه برگزاری دو مرحله‌ای که در سال ۲۰۱۲ معرفی شده بود، استفاده کرد رکوردها قبل از مسابقات المپیک. پیش از این مسابقه، رکوردهای مسابقات جهانی، المپیکی و منطقه‌ای به شرح زیر بود. برنامه برگزاری. دوی ۴ × ۱۰۰ متر امدادی مردان طی دو روز متوالی برگزار شد.
باشگاه فوتبال بسا کاوایه () یک باشگاه فوتبال مستقر در کاوایه، آلبانی است که در حال حاضر در لیگ دسته اول فوتبال آلبانی، دومین رده لیگ فوتبال در این کشور، به رقابت می‌پردازد. تاریخچه. سال‌های نخستین (۱۹۲۵–۱۹۴۴). باشگاه ورزشی بسا در ۲۵ اکتبر ۱۹۲۵ با نام «انجمن فرهنگی ورزشی آدریاتیکو» تأسیس شد که یک باشگاه ورزشی چندرشته‌ای مستقر در کاوایه، آلبانی بود. در سال ۱۹۳۰، باشگاه نام خود را به «باشگاه ورزشی کاوایه» تغییر داد. در همان سال، تیم فوتبال نخستین بازی دوستانه خود را در مالی ای روبیت، گولم، در برابر یک تیم
خود را در مالی ای روبیت، گولم، در برابر یک تیم آماتور متشکل از دانشجویان «مؤسسه کشاورزی آلبانی-آمریکایی» برگزار کرد. مدت کوتاهی بعد، اس‌کا کاوایه به فدراسیون فوتبال آلبانی پیوست و در مسابقات قهرمانی دسته دوم ۱۹۳۰ شرکت کرد که در دو فصل بعدی نیز این حضور تکرار شد، پیش از آنکه در سال ۱۹۳۳ به دسته برتر بپیوندد. در نخستین حضور خود در سطح اول فوتبال، اس‌کا کاوایه در لیگ پنج‌تیمی در رتبه آخر ایستاد، ۷ بازی را باخت و تنها یک برد کسب کرد؛ پیروزی ۲–۱ برابر رقیب محلی تئوتا دورس. در سال ۱۹۳۵، تحت مدیریت رئیس باشگاه
تئوتا دورس. در سال ۱۹۳۵، تحت مدیریت رئیس باشگاه عرفان براتی، باشگاه به یک نهاد سازمان‌یافته تبدیل شد. نایب‌رئیس فهیمی کازازی بود، دبیر آن درویش کارا و اعضای کمیته شامل سلیمان کارکینی و ریشات اصلانی بودند. راسم سلیمانی به‌عنوان منشی خدمت می‌کرد و دوره فورا مسئولیت تجارت صنایع دستی را برعهده داشت. در سال بعد، باشگاه به «بسا کاوایه» تغییر نام داد که همچنین با نام «باشگاه ورزشی بسا» شناخته می‌شد و از واژه بسا گرفته شده بود؛ یک اصل فرهنگی آلبانیایی به معنای «پایبندی به عهد و کلام شرف». در طول جنگ جهانی دوم،
به عهد و کلام شرف». در طول جنگ جهانی دوم، بسیاری از اعضای باشگاه به‌عنوان سرباز جان خود را از دست دادند، از جمله محمد باباموستا، عدیل آلوشی، سمی کاریقی و میلان رادوسالیا. فعالیت‌های باشگاه بسیار محدود شد و حمایت عمدتاً از سوی ساکنان محلی شهر ادامه یافت. در این زمان هیچ رقابت رسمی در آلبانی برگزار نشد. خیزش (۱۹۴۵–۱۹۶۵). اما بین سال‌های ۱۹۴۵ و ۱۹۵۰، باشگاه احیایی را تجربه کرد که دلیل آن ظهور بازیکنان جوان و بااستعداد از تیم‌های پایه بود، از جمله قمیل تلیتی که بعدها به موفقیت ملی دست یافت. در فصل ۴۶–۱۹۴۵،
که بعدها به موفقیت ملی دست یافت. در فصل ۴۶–۱۹۴۵، باشگاه «جام رئیس فدراسیون ورزش» را که غیررسمی برگزار شد، به دست آورد. در سال ۱۹۵۸، باشگاه به مقام نایب‌قهرمانی در سطح اول فوتبال آلبانی رسید و با اختلاف تنها یک امتیاز قهرمانی را به پارتیزانی تیرانا واگذار کرد. در همان فصل، آن‌ها به نیمه‌نهایی جام حذفی فوتبال آلبانی رسیدند اما بار دیگر به پارتیزانی باختند. باشگاه در سال ۱۹۶۱ به فینال جام حذفی رسید و باز هم به پارتیزانی باخت و همچنین در فصل ۶۳–۱۹۶۲ نیز در ضربات پنالتی مغلوب هفده ننتوری شد. در سال ۱۹۶۳، بسا
پنالتی مغلوب هفده ننتوری شد. در سال ۱۹۶۳، بسا جام غیررسمی روزنامه «اسپورتی» را به دست آورد و در سال ۱۹۶۵ نیز قهرمان رقابت روزنامه «باشکیمی» شد. نسل طلایی (۱۹۶۵–۱۹۷۵). دوران میان سال‌های ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۵ «نسل طلایی فوتبال در کاوایه» نامیده شده است، به دلیل موفقیت‌های داخلی به‌ویژه در جام حذفی آلبانی که منجر به نخستین حضورهای اروپایی باشگاه شد. در سال ۱۹۷۱، آن‌ها پس از باخت ۲–۰ در فینال به دینامو تیرانا نایب‌قهرمان جام حذفی شدند. آن‌ها در سال بعد این موفقیت را تکرار کردند و پس از تساوی ۲–۲ در فینال برابر ولازنیا
کردند و پس از تساوی ۲–۲ در فینال برابر ولازنیا شکودر در ضربات پنالتی باختند، اما چون ولازنیا همان سال قهرمان لیگ نیز شد، این فرصت برای بسا فراهم شد که در جام در جام اروپا فصل ۷۳–۱۹۷۲ شرکت کند. نخستین رقیب اروپایی آن‌ها تیم دانمارکی فرماد آماگر بود که بسا توانست به لطف قانون گل زده در خانه حریف صعود کند؛ پس از تساوی ۱–۱ در کپنهاگ و تساوی بدون گل در خانه. اما در دور بعد، آن‌ها به تیم اسکاتلندی هیبرنیان با مجموع ۸–۲ باختند؛ شامل شکست ۷–۱ در زمین حریف و تساوی ۱–۱ در خانه. پایان دوران طلایی با تکمیل نخستین
۱–۱ در خانه. پایان دوران طلایی با تکمیل نخستین ورزشگاه اختصاصی باشگاه، ورزشگاه بسا رقم خورد. ساخت این ورزشگاه در سال ۱۹۷۴ پایان یافت و گنجایش ۹٬۰۰۰ تماشاگر داشت. فصل‌های اخیر. بسا جایگاه خود را در جام یوفا ۰۸–۲۰۰۷ پس از پیروزی ۳–۲ برابر همسایه خود تئوتا دورس در فینال جام حذفی ۰۷–۲۰۰۶ تثبیت کرد. آن‌ها در مرحله نخست مقدماتی به مصاف بژانیا صربستان رفتند و با تساوی ۲–۲ در خانه حریف و ۰–۰ در خانه خود، به لطف گل زده در خانه حریف صعود کردند. در دور دوم مقدماتی، در هر دو بازی با نتیجه ۳–۰ مغلوب تیم بلغاری لیتکس
در هر دو بازی با نتیجه ۳–۰ مغلوب تیم بلغاری لیتکس لووچ شدند. در سال ۲۰۰۸، آن‌ها به دلیل کسب مقام سوم لیگ به جام اینترتوتو ۲۰۰۸ راه یافتند و برابر اتنیکوس آخنا قبرس ۰–۰ در خانه و ۱–۱ در قبرس تساوی کردند و با قانون گل زده در خانه حریف صعود کردند. در دور دوم این رقابت‌ها، آن‌ها توسط گراس‌هاپر زوریخ سوئیس حذف شدند. میراث. از زمان تأسیس، بسیاری از بازیکنان باشگاه به تیم ملی فوتبال آلبانی در تمام رده‌های بین‌المللی راه یافته‌اند. به‌ویژه، قمیل تلیتی گل قهرمانی را در فینال جام بالکان ۱۹۴۶ به ثمر رساند. عمق
را در فینال جام بالکان ۱۹۴۶ به ثمر رساند. عمق استعدادهای پرورش‌یافته در سیستم پایه بسا در دربی سال ۱۹۵۶ میان دینامو تیرانا و پارتیزانی تیرانا آشکار شد، جایی که هفت بازیکن از این باشگاه حضور داشتند، از جمله دروازه‌بان‌های افسانه‌ای قمال وگلی و سلیمان ملیقاتی. دو بار آقای گل لیگ، داشنور بایازیتی، هت‌تریک کرد تا تیم ملی زیر ۲۱ سال آلبانی در سال ۱۹۷۸ قهرمان جام بالکان شود. پرید ژیهانی توانست ۷ گل در هشت بازی برای همان تیم ملی جوانان به ثمر برساند. آلتین ررکلی بهترین گلزن تیم ملی در دهه ۱۹۹۰ بود. آندی لیلا و
بهترین گلزن تیم ملی در دهه ۱۹۹۰ بود. آندی لیلا و سوکول چیکالشی نمایندگان آلبانی در نخستین صعود تاریخ این کشور به یک تورنمنت بزرگ بین‌المللی، یورو ۲۰۱۶ بودند. در سطح جوانان، تیم زیر ۱۹ سال بسا دو بار در فصل‌های ۹۳–۱۹۹۲ و ۰۹–۲۰۰۸ قهرمان ملی شد. تیم زیر ۱۷ سال بسا نیز در فصل ۱۸–۲۰۱۷ تنها عنوان قهرمانی خود را کسب کرد.
پراجکت زامبوید یک بازی ویدئویی ترس و بقا ایزومتریک است که توسط استودیوی مستقل بریتانیایی ایندی‌استون توسعه یافته و منتشر شده است. این بازی در شهرستان ناکس ، یک مکان خیالی در کنتاکی، ایالات متحده، جایی که شیوعی ناشناخته جمعیت را به زامبی‌های متجاوز تبدیل کرده است، اتفاق می‌افتد. بازی بر روی بقای بلندمدت، مدیریت منابع، صنایع دستی و ساخت وساز در یک دنیای باز و پایان‌ناپذیر متمرکز است. پراجکت زامبوید به دلیل عمق مکانیک‌های بازی، سطوح بالای دشواری و رویکرد بی‌رحمش به ژانر زامبی شناخته می‌شود. اگرچه این بازی در
به ژانر زامبی شناخته می‌شود. اگرچه این بازی در نوامبر ۲۰۱۳ به صورت دسترسی زودهنگام در پلتفرم‌هایی مانند Steam منتشر شد، اما توسعه آن از سال ۲۰۱۱ آغاز شده است. این بازی برای مدت طولانی در حالت بتا باقی ماند و به طور پیوسته محتوای جدید و به‌روزرسانی‌های گسترده دریافت کرد. سرانجام در ۲۰ دسامبر ۲۰۲۳، بازی به نسخه ۱.۰ رسید و به عنوان یک نسخه کامل منتشر شد. گیم‌پلی. پراجکت زامبوید یک بازی از نمای ایزومتریک است که در آن بازیکن کنترل یک بازمانده را در میان شیوع زامبی‌ها به دست می‌گیرد. شعار بازی به وضوح فلسفه
زامبی‌ها به دست می‌گیرد. شعار بازی به وضوح فلسفه طراحی آن را خلاصه می‌کند: «این داستان چگونگی مرگ شماست.» برخلاف بسیاری از بازی‌های دیگر این ژانر، تمرکز اصلی بر روی نبردهای اکشن نیست، بلکه بر روی شبیه‌سازی دقیق بقا است. حالت‌های بازی. بازی هم به صورت تکنفره و هم به صورت چندنفره قابل اجرا است. در حالت چندنفره، بازیکنان می‌توانند روی سرورهای عمومی یا خصوصی به هم بپیوندند تا برای بقا همکاری یا رقابت کنند. توسعه. توسعه پراجکت زامبوید توسط استودیوی مستقل ایندی‌استون، که توسط کریس سیمپسون (Chris Simpson)، اندی
که توسط کریس سیمپسون (Chris Simpson)، اندی هادک (Andy Hodget)، لیام اِوِرِت (Liam Everett) و مارک هاربیسون (Mark Harbison) تأسیس شد، آغاز گردید. این بازی یکی از اولین بازی‌های موفق بود که از طریق مدل کمک‌های مردمی در پلتفرم IndieGoGo سرمایه‌گذاری شد. به طور خلاصه. پراجکت زامبوید یک بازی زامبی، سبک بقا، با جزئیات بسیار زیاد و واقع گرایانه می باشد. این بازی بصورت تک نفره، هم به صورت مولتی پلیر تحت هاست و سرور نیز صورت می گیرد. گرافیک بازی در مقابل سایر بازی های سبک بقا، فوق العاده پرجزئیات و چشم گیر نیست،
های سبک بقا، فوق العاده پرجزئیات و چشم گیر نیست، اما مکانیک واقع گرایانه و شبیه سازی کاملا واقعی این بازی و ازاد بودن پلیر برای اعمال تنظیمات مختلف، این بازی را به یکی از بهترین شبیه ساز های زامبی آخرالزمان تبدیل کرده است. برای اجرا این بازی نیازی به سیستم هایی با سخت افزار های گران و قوی نیست؛ بلکه با سیستم های متوسط و متوسط به پایین می توان آنرا به اجرا در آورد.
باشگاه فوتبال ژلزنیچار بلگراد (به سیریلیک صربی: ФК Железничар) یک باشگاه فوتبال صربی مستقر در بلگراد است. مربیان سابق. مربیان مهم تاریخ باشگاه:
خبرگزاری ملی ازبکستان ()، خبرگزاری دولتی و رسمی ازبکستان است. خبرگزاری ملی ازبکستان (UzA) منبع رسمی اطلاع‌رسانی دولتی و مهم‌ترین آژانس خبری این کشور به شمار می‌رود. بر اساس توضیحات این خبرگزاری در صفحه «درباره ما»، تاریخ این آژانس به سال ۱۹۱۸ بازمی‌گردد، زمانی که شعبه «روس‌تا» (RosTA) در تاشکند افتتاح شد. این نهاد بعدها به «آژانس تلگراف ملی ازبکستان» (UzTAG) در چارچوب سامانه «تاس» (TASS) تبدیل گردید. در ۵ فوریه ۱۹۹۲، دوره‌ای مستقل در تاریخ این آژانس آغاز شد و به موجب فرمان رئیس‌جمهور، به «خبرگزاری ملی
شد و به موجب فرمان رئیس‌جمهور، به «خبرگزاری ملی ازبکستان» سازمان‌دهی مجدد شد. بر اساس مصوبه رئیس‌جمهور ازبکستان، شوکت میرضیایف، با عنوان «تدابیر برای بهبود فعالیت‌های خبرگزاری ملی ازبکستان» در تاریخ ۲ دسامبر ۲۰۱۹، UzA به عنوان مرجع رسمی انتشار اطلاعات اجتماعی و سیاسی درباره کشور تعیین گردید و فعالیت‌های آن ارتقا یافت. امروزه UzA رویدادهای نهادهای حکومتی و مهم‌ترین تحولات اجتماعی-سیاسی کشور را پوشش می‌دهد. اخبار UzA به زبان‌های ازبکی، روسی، انگلیسی، فرانسوی، آلمانی، اسپانیایی، عربی، قزاقی و چینی منتشر
آلمانی، اسپانیایی، عربی، قزاقی و چینی منتشر می‌شود.
یاروسلاو کروسلنیتسکی (به ؛ زادهٔ ۱۶ مارس ۱۹۸۳) بازیکن سابق و مربی فوتبال ازبکستانی و مدافع سابق تیم ملی ازبکستان است.
مریم دانشپور (زادهٔ 1351 در تهران) یک متخصص ژنتیک پزشکی و محقق برجسته ایرانی، استاد تمام دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی است به دلیل نقش پیشرویش در توسعه ژنتیک جمعیتی و پزشکی دقیق در ایران شناخته می‌شود. وی سرپرست پروژه ژنوم مرجع ایران (Gemiran) و مجری اصلی مطالعه ژنتیکی کاردیومتابولیک تهران (TCGS) در پژوهشکده علوم غدد درون ریز و متابولیسم دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی است. دانشپور همچنین بنیانگذار و مدیر علمی شرکت دانش‌بنیان GSDseq (Genomic Sequencing &amp; Diagnostics) بوده که اولین آنالیزهای بیوانفورماتیکی
بوده که اولین آنالیزهای بیوانفورماتیکی داده های ژنتیکی حاصل از بررسی اگزوم و توالی کامل ژنومی بیماران را مبتنی بر توالی‌یابی نسل جدید (NGS) برای تشخیص بیماری‌های ژنتیکی در ایران در سال 1393 راه‌اندازی کرده است. زندگی‌نامه. مریم دانشپور در سال ۱۳51 در تهران به دنیا آمد. پدر وی دکتر سید علی دانشپور، استاد فلسفه و واقف چند مدرسه در تهران بود. وی مدرک دکترای خود را در رشته ژنتیک مولکولی پزشکی از دانشگاه علوم پزشکی تهران و موسسه ملی مهندسی ژنتیک و بیوتکنولوژی ایران دریافت کرد. در سال ۱۳۹۰، دوره پسادکتری خود را
دریافت کرد. در سال ۱۳۹۰، دوره پسادکتری خود را در زمینه ژنتیک جمعیتی در مرکز دکود ژنتیک (deCODE genetics)، آیسلند به پایان رساند. پژوهش‌ها. دانشپور به عنوان **مجری اصلی مطالعه ژنتیکی کاردیومتابولیک تهران (TCGS)**، یکی از بزرگترین کوهورت‌های ژنتیکی خانوادگی در خاورمیانه را رهبری می‌کند. این مطالعه بر روی بیش از ۱۵٬۰۰۰ نفر از خانواده‌های تهرانی انجام شده و به عنوان **اولین پروژه ملی برای ساخت ژنوم مرجع ایرانیان** شناخته می‌شود. همچنین، وی **سرپرست پروژه ژنوم ایران (Gemiran)** است که با هدف نگاشت تنوع ژنتیکی
ایران (Gemiran)** است که با هدف نگاشت تنوع ژنتیکی جمعیت ایران و شناسایی واریانت‌های منحصربه‌فرد بیماری‌زا راه‌اندازی شده است. این پروژه به عنوان پایه‌ای برای توسعه پزشکی شخصی‌سازی‌شده در ایران عمل می‌کند. یکی از خروجی‌های مهم TCGS، شناسایی طیف ژنتیکی دیابت آغاز جوانی (MODY) در جمعیت ایرانی است. دانشپور به عنوان نویسنده اصلی مقاله‌ای در مجله بین‌الملی Scientific Reports با عنوان «Genetic spectrum of MODY in Iran: a population-based study» شناخته می‌شود.
مسابقات دو ۴ در ۱۰۰ متر امدادی مردان در بازی های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ در ریو دو ژانیرو ، برزیل در ورزشگاه المپیک ژائو هاولانژ در تاریخ های ۱۸ و ۱۹ اوت برگزار شد. خلاصه. جامائیکا به عنوان قهرمان مسابقات جهانی ۲۰۱۵ و مدافع عنوان قهرمانی المپیک، که در المپیک ۲۰۱۲ لندن رکوردهای جدیدی در جهان و المپیک ثبت کرده بود، وارد این مسابقات شد. ایالات متحده سریعترین تیم بعدی بود. رکورددار جهانی ۲۰۱۶ قبل از این رویداد، بریتانیای کبیر با زمان ۳۷.۷۸ ثانیه بود. دیگر شرکت‌کنندگان سریع این المپیک، تیم ملی ترینیداد و توباگو،
سریع این المپیک، تیم ملی ترینیداد و توباگو، دارنده مدال نقره المپیک ۲۰۱۲ و فرانسه، که برنز گرفتند، و چین، نایب قهرمان جهان ۲۰۱۵، بودند. رکورد ها قبل از مسابقات. پیش از شروع این رقابت‌ها، رکوردهای جهانی و المپیک موجود به شرح زیر بود.
مجازات اعدام در اسرائیل یک مجازات قانونی از نوع اعدام است. این مجازات صرفاً برای خیانت، نسل‌کشی، جنایات علیه بشریت و جنایات علیه مردم یهود در زمان جنگ در نظر گرفته می‌شود. اسرائیل یکی از هفت کشوری است که مجازات اعدام را تنها برای «جرائم عادی» لغو کرده است. اسرائیل قانون کیفری دوران قیمومت بریتانیا بر فلسطین را به ارث برد که شامل مجازات اعدام برای چندین جرم بود، اما در سال ۱۹۵۴، مجازات اعدام برای قتل لغو شد. رئیس کشور اسرائیل طبق قوانین اساسی این کشور (به‌ویژه «قانون اساسی: رئیس کشور») اختیار عفو یا تخفیف
«قانون اساسی: رئیس کشور») اختیار عفو یا تخفیف حکم اعدام را دارد. تاریخچه. استفاده اندک اسرائیل از مجازات اعدام تا حدی می‌تواند به دلیل قوانین دینی یهودی باشد. شریعت توراتی برای ۳۶ جرم ــ از جمله قتل، زنا، بت‌پرستی و بی‌حرمتی به شبات ــ صراحتاً حکم اعدام تعیین کرده است. با این حال، در اسرائیل باستان این مجازات به ندرت اجرا می‌شد. یهودیان از آغاز دوران میلادی قوانینی محدودکننده وضع کردند تا از اعدام بی‌گناهان جلوگیری کنند و همین امر موجب شد که مجازات اعدام عملاً لغو شود. موسی بن میمون استدلال می‌کرد که اجرای
لغو شود. موسی بن میمون استدلال می‌کرد که اجرای حکم اعدام بر اساس چیزی کمتر از یقین مطلق، به سراشیبی خطرناک کاهش معیارهای اثبات منجر خواهد شد تا جایی که افراد صرفاً «طبق میل قاضی» محکوم شوند. نگرانی او حفظ احترام عمومی نسبت به قانون بود و او خطاهای ناشی از اقدام را بسیار خطرناک‌تر از خطاهای ناشی از ترک عمل می‌دانست. زمانی که دولت مدرن اسرائیل در سال ۱۹۴۸ تأسیس شد، قوانین دوره قیمومت بریتانیا با اندکی اصلاحات به ارث برده شد و در نتیجه مجازات اعدام همچنان در قوانین باقی ماند. در جریان جنگ عرب‌ها و اسرائیل در
باقی ماند. در جریان جنگ عرب‌ها و اسرائیل در سال ۱۹۴۸، نخستین اعدام انجام شد؛ ماعیر توبیانْسکی، افسر ارتش اسرائیل، به جاسوسی متهم شد و پس از یک دادگاه صحرایی شتاب‌زده به مرگ محکوم گردید. او با جوخه آتش اعدام شد، اما بعدها بی‌گناهی‌اش به رسمیت شناخته شد. در دسامبر ۱۹۴۸ تصمیم گرفته شد که در صورت صدور احکام اعدام جدید، اجرای آنها تا زمانی که دولت درباره سرنوشت این مجازات تصمیم بگیرد، متوقف شود. نخستین احکام اعدام صادره توسط دادگاه‌های مدنی اسرائیل علیه دو عرب به جرم قتل در نوامبر ۱۹۴۹ در دادگاه تجدیدنظر تأیید
جرم قتل در نوامبر ۱۹۴۹ در دادگاه تجدیدنظر تأیید شد، اما رئیس‌جمهور حییم وایزمن که مخالف اعدام بود، این احکام را به حبس ابد کاهش داد. در سال ۱۹۵۰، هفت محکوم به قتل در صف اعدام قرار داشتند. در همین دوران، «قانون مجازات نازی‌ها و همدستانشان» مصوب ۱۹۵۰، برای جدی‌ترین جرایم مجازات اجباری اعدام مقرر می‌کرد. نخستین بار این حکم در سال ۱۹۵۲ علیه یحزقل اینگستر صادر شد که به دلیل شکنجه و ضرب و شتم دیگر یهودیان به عنوان کاپو، به جنایت علیه بشریت محکوم گردید. در سال ۱۹۵۳ نیز حکم اعدامی به دلیل قتل صادر شد، ولی اجرا
۱۹۵۳ نیز حکم اعدامی به دلیل قتل صادر شد، ولی اجرا نگردید و شش سال بعد، محکوم عفو ریاست‌جمهوری دریافت کرد. در سال ۱۹۶۲، دومین اعدام در اسرائیل صورت گرفت، زمانی که آدولف آیشمن پس از محکومیت در سال ۱۹۶۱ به دلیل مشارکت در جنایات نازی‌ها و هولوکاست، به دار آویخته شد. در دهه‌های بعد، گاهی حکم اعدام برای محکومان به جرایم تروریستی صادر می‌شد، اما این احکام همواره به مجازات‌های دیگر تبدیل می‌شدند. در سال ۱۹۸۸، جان دمجانیوک، یکی از نگهبانان اردوگاه‌های مرگ نازی، به دلیل جنایات جنگی محکوم و به اعدام محکوم شد. او به
دلیل جنایات جنگی محکوم و به اعدام محکوم شد. او به عنوان نگهبانی با لقب «ایوان مخوف» شناخته می‌شد، اما بعدها شناسایی، محکومیت و حکم او در دادگاه تجدیدنظر لغو شد. از میانه دهه ۱۹۹۰، روند درخواست مجازات اعدام برای متهمان تروریسم متوقف گردید. در انتخابات مارس ۲۰۱۵، حزب «اسرائیل بیتنو» برنامه‌ای انتخاباتی را مطرح کرد که شامل مجازات اعدام برای تروریست‌ها بود. در ژوئیه همان سال، طرحی قانونی توسط یکی از اعضای این حزب ارائه شد که اجازه می‌داد اکثریت قضات حاضر بتوانند یک تروریست را به مرگ محکوم کنند. این طرح در
یک تروریست را به مرگ محکوم کنند. این طرح در نخستین مرحله رأی‌گیری با نتیجه ۹۴ مخالف در برابر ۶ موافق رد شد.
مسابقه دو ۴ در ۱۰۰ متر امدادی مردان در المپیک تابستانی ۲۰۱۲ در لندن، بریتانیا، در تاریخ ۱۰ و ۱۱ آگوست در ورزشگاه المپیک برگزار شد. نمای کلی. در تاریخ ۱۱ آگوست، تیم ملی جاماییکا به رهبری نستا کارتر، مایکل فریتر، یوهان بلیک و یوسین بولت مدال طلا را کسب کرد و رکورد جهانی خود را که ۳۷٫۰۴ بود و در مسابقات قهرمانی جهان دو و میدانی ۲۰۱۱ ثبت شده بود، با زمان ۳۶٫۸۴ شکست. رکوردها پیش از مسابقات. پیش از این رقابت‌ها، رکوردهای جهانی و المپیک موجود به شرح زیر بود.
اعدام در کانادا به نخستین دوره‌های تاریخی کانادا بازمی‌گردد، از جمله دوران استعمار فرانسه و سپس بریتانیا. از سال ۱۸۶۷ تا زمان لغو اعدام برای جرم قتل در ۲۶ ژوئیه ۱۹۷۶، در مجموع ۱۴۸۱ نفر به اعدام محکوم شدند و ۷۱۰ نفر به اجرا درآمدند. از میان اعدام‌شدگان، ۶۹۷ نفر مرد و ۱۳ نفر زن بودند. تنها روش اجرای اعدام برای غیرنظامیان پس از پایان حکومت فرانسه، حلق‌آویز کردن بود. آخرین اعدام در کانادا در ۱۱ دسامبر ۱۹۶۲ در زندان دان تورنتو انجام شد که طی آن آرتور لوکاس و رونالد تورپین به‌طور هم‌زمان حلق‌آویز شدند. قانون دفاع