payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مجلس توسط رئیس رهبری می‌شد — با چهار معاونش و کمیسیون‌های دائمی بود؛ کمیسیون دستورالعمل، کمیسیون مفروضات قانونی، کمیسیون برنامه‌ریزی بودجه، کمیسیون امور خارجه، کمیسیون امور جوانان، کمیسیون صنعت، کمیسیون ترابری و ارتباطات، کمیسیون ساخت و ساز و صنعت مصالح ساختمانی، کمیسیون کشاورزی، کمیسیون کالاهای مصرفی، کمیسیون آموزش عمومی، کمیسیون علم و فرهنگ، کمیسیون تجارت، کمیسیون خدمات مصرف‌کننده و اقتصاد شهرداری و کمیسیون محیط زیست. پرزیدیوم شورای ملل در پایان سال ۱۹۳۷ تمام فعالیت‌های قابل توجه خود را متوقف کرد، اما به
فعالیت‌های قابل توجه خود را متوقف کرد، اما به عنوان تنها نهاد سیاسی مرکزی که رسماً به مسئله ملیت‌ها اختصاص داشت ابقا گشت. شورای ملل در ۱۹۸۹ به ۲۷۱ نماینده که توسط کنگره نمایندگان خلق انتخاب می‌شدند تقلیل یافت. نمایندگان آن نیز به نمایندگی از حوزه‌های انتخاباتی ملی و سرزمینی و سازمان‌های عمومی انتخاب شدند. شورای جماهیر. شورای جماهیر — مجلس اعلای شورای عالی اتحاد جماهیر شوروی — بر اساس قانون اتحاد جماهیر شوروی مورخ ۵ سپتامبر ۱۹۹۱، «در مورد سازمان‌های قدرت دولتی و اداری اتحاد جماهیر شوروی در دوره گذار» ایجاد
و اداری اتحاد جماهیر شوروی در دوره گذار» ایجاد شد؛ با این حال توسط قانون اساسی اتحاد جماهیر شوروی تصریح نمی‌شود. نخستین جلسه مجلس جدید در ۲۱ اکتبر برگزار و انوربیگ علیمجانف، نماینده قزاقستان به عنوان رئیس مجلس انتخاب شد. شورای جماهیر متشکل از ۲۰ نماینده از هر جمهوری اتحادیه بود که خود برگرفته از میان نمایندگان خلق اتحاد جماهیر شوروی و جمهوری‌های اتحادیه بود و توسط عالی‌ترین سازمان‌های قدرت دولتی این جماهیر تفویض می‌شد. با در نظر گرفتن ساختار فدرال جمهوری سوسیالیستی فدراتیو روسیه شوروی، ۵۲ نماینده در شورای
فدراتیو روسیه شوروی، ۵۲ نماینده در شورای جماهیر داشت. سایر جمهوری‌های اتحادیه که شامل جمهوری‌ها و تشکل‌های خودمختار بودند، یک نماینده از هر جمهوری و منطقه خودمختاری به شورای جماهیر تفویض کردند. به منظور اطمینان از برابری جمهوری‌ها هنگام رأی‌گیری در شورای جماهیر، هر جمهوری اتحادیه یک رأی داشت. شورای جماهیر تصمیماتی را در مورد سازماندهی و تشریفات فعالیت سازمان‌های اتحادیه اتخاذ و نیز معاهدات بین‌المللی را تصویب یا رد می‌کرد. در ۲۶ دسامبر ۱۹۹۱، شورای جماهیر قطعنامه‌ای را تصویب کرد که در آن اعلام نمود اتحاد
قطعنامه‌ای را تصویب کرد که در آن اعلام نمود اتحاد جماهیر شوروی دیگر به عنوان یک کشور وجود ندارد و هم خود و هم اتحاد جماهیر شوروی را منحل گردانید. شورای اتحادیه عملاً دو هفته پیش از آن منحل شده بود، زمانی که روسیه به‌طور یک‌جانبه نمایندگان خود را فراخواند و آن را بدون اکثریت لازم رها کرد؛ بنابراین، این اعلامیه توسط شورای جماهیر آخرین گام قانونی در انحلال اتحاد جماهیر شوروی بود.
گسترش دین بودایی در ژاپن یا انتقال رسمی دین بودایی در ژاپن، به انتقال بودیسم به دولت ژاپن اشاره می‌کند. عموماً عقیده بر این است که انتقال رسمی آیین بودا از باکجه به پادشاهی یاماتو در زمان امپراتور کین‌می در اواسط قرن ششم صورت گرفته است. قبلاً از آن صرفاً به عنوان انتقال «مقدمهٔ بودیسم» یاد می‌شد، اما از آنجایی که تصور می‌شود قبلاً به عنوان یک ایمان شخصی و غیررسمی به ژاپن معرفی شده بود، اغلب برای تشخیص گسترش آن در این دوره از عنوان «انتقال رسمی» «公伝» استفاده می‌شود. وضعیت قبل از انتشار. بودیسم به طور کلی به
می‌شود. وضعیت قبل از انتشار. بودیسم به طور کلی به دو شاخه تقسیم شد: بودیسمی که در دوران باستان به ژاپن معرفی شد عمدتاً بودیسم شمالی بود. بودیسم که در حدود قرن اول پس از میلاد به چین معرفی شد، بدون اصرار بر میراث وفادارانه بودیسم اولیه ، به توسعه منحصر به فرد خود از نظر احکام و تفسیر اعتقادی دست یافت. به ویژه، بهبود ترجمه‌های چینی متون مقدس بودایی که توسط بهکشوی چینی کوماراجیوا در قرن چهارم انجام گرفت، گسترش بودیسم شمالی را به کشورهای اطراف که از حروف چینی به عنوان خط بین‌المللی رایج استفاده می‌کردند، گسترش
عنوان خط بین‌المللی رایج استفاده می‌کردند، گسترش داد. در دوره دودمان‌های شمالی و جنوبی (۴۲۰ تا ۵۸۹ میلادی) در چین، فرقه‌هایی که به تفسیر آثار کنفوسیوس می‌پرداختند مانند، مادهیاماکا آسیای شرقی یا جوجیتسو-شو رایج بود و این روند به سمت شرق گسترش یافت. برخی از امپراتوران مشتاق گسترش بودیسم بودند، مانند امپراتور شیائوون (زندگی ۴۶۷ – ۴۹۹ میلادی) از وی شمالی و امپراتور وو لیانگ از دودمان لیانگ و گسترش آن به کشورهای اطراف سرعت گرفت. استقبال از بودیسم در سه پادشاهی کره. در زمان‌های قدیم، بودیسم به‌طور رسمی به شبه
کره. در زمان‌های قدیم، بودیسم به‌طور رسمی به شبه جزیره کره معرفی شد که به سه پادشاهی کره تقسیم می‌شد. بودیسم در هر سه کشور تبلیغ می‌شد. گفته می‌شود که آیین بودا به گوگوریو، شمالی‌ترین ایالت نزدیک به چین، از جین سابق در سال ۳۷۲ در زمان هفدهمین امپراتور سوسوریم (سلطنت: ۳۷۱~۳۸۴ میلادی) معرفی شد. در سال ۳۷۵ دو معبد بودایی در گوگوریو ساخته شد. در پادشاهی بکجه، که متحد پادشاهی یاماتو شد، بودیسم کمی بعد معرفی شد، در سال ۳۸۴، پانزدهمین پادشاه بکجه، پادشاه چیم‌نیو، راهب معروف مارانانتا را از دودمان جین شرقی دعوت
راهب معروف مارانانتا را از دودمان جین شرقی دعوت کرد، و در سال ۳۹۲، هفدهمین پادشاه، پادشاه آشین اعلامیه ای صادر کرد که در آن از مردم باکجه دعوت شد تا آیین بودا را پذیرا شوند. با این حال، تا آغاز قرن ششم، یعنی حدود یک قرن بعد، طول کشید تا بودیسم به‌طور جدی در باکجه گسترش پیدا کرد. در کشور باقی مانده پادشاهی شیلا، بودیسم دیرتر از دو کشور بالا معرفی شد و گفته می‌شود که از طرف گوگوریو و در حدود آغاز قرن پنجم میلادی معرفی شده است. پس از رسمیت یافتن رسمی آن در زمان بیست و سومین پادشاه، پادشاه بوپ‌هونگ (۵۱۴ میلادی
بیست و سومین پادشاه، پادشاه بوپ‌هونگ (۵۱۴ میلادی تا ۵۴۰ میلادی)، تعاملی با دودمان لیانگ جنوبی صورت گرفت و اقدامات تحت رهبری دولت برای ترویج بودیسم آغاز شد. گسترش از طریق مردم عادی مهاجر. بسیاری از مهاجران (مردم عادی) از زمان‌های قدیم به ژاپن باستان وارد می‌شدند که بسیاری از آنها از اهالی شبه جزیره کره بودند. هنگامی که آنها در ژاپن ساکن شدند، به قبیله‌های گوناگون دسته‌بندی شدند و برخی بودیسم را به عنوان یک ایمان خصوصی در قبیله‌های خود آوردند و از آن پیروی کردند. به نظر می‌رسد که آنها قبلاً مجسمه‌ها و متون
به نظر می‌رسد که آنها قبلاً مجسمه‌ها و متون مقدس بودایی را قبل از معرفی رسمی بودیسم آورده بودند. یکی از نمونه‌ها شیبا داتتئو است که گفته می‌شود در سال ۵۲۲ وارد ژاپن شده است. طبق گفته فوسو ریاکوکی، او قبلاً تصویر بودا یا هونزون را در منطقه تاکاایچی، نارا، ولایت یاماتو قرار داده بود و «خدای بزرگ تانگ» را می‌پرستید. انتقال عمومی بودیسم و محیط بین‌المللی در آن زمان. از نیمه دوم قرن چهارم، گوگوریو، بکجه و شیلا بارها با یکدیگر همکاری و جنگیده بودند. سئونگ از بکجه (پادشاه مقدس) بکجه، که در نیمه اول قرن ششم بر تخت
(پادشاه مقدس) بکجه، که در نیمه اول قرن ششم بر تخت نشست، از نسل امپراتور وو از لیانگ از سلسله جنوبی چین بود. در ابتدا در اتحاد با شیلا علیه گوگوریو جنگید. با این حال، آنها به تدریج تحت فشار شیلا قرار گرفتند و در سال ۵۳۸ مجبور شدند پایتخت را از اونگجین به سابی (کره) انتقال دهند. دلیل معرفی بودیسم به دربار یاماتو، تعمیق مبادلات از طریق انتقال فرهنگ پیشرفته این قاره، و همچنین جلب رضایت امپراتور وو لیانگ بود، که شیفته بودیسم با داشتن سابقه اشاعه آن به سمت شرق بود از آن به عنوان ابزاری برای کسب مزیت استفاده
بود از آن به عنوان ابزاری برای کسب مزیت استفاده می‌شد. نظریه‌های مختلف پیرامون تاریخ انتشار رسمی. در مورد سال خاص ورود بودیسم به ژاپن، دو نظریه وجود دارد که از زمان‌های قدیم رایج بوده است: ۵۵۲ و ۵۳۸ میلادی و در حال حاضر ۵۳۸ به عنوان محتمل‌ترین نظریه در نظر گرفته می‌شود. با این حال، با توجه به اینکه قبل از این بودیسم به عنوان یک دین شخصی با مهاجران به ژاپن آمده بود تعیین دقیق سال انتشار رسمی بودیسم دشوار است برخی از مفسران معنایی نیز در تعیین سال نمی‌بینند. نظریه ورود در سال ۵۵۲ میلادی. "نیهون شوکی"
نظریه ورود در سال ۵۵۲ میلادی. "نیهون شوکی" ("تواریخ ژاپن") تاریخ ۵۵۲ را برای زمانی که پادشاه سئونگ از بکجه از پادشاهی بکجه ارائه می‌کند. (اکنون غرب کره جنوبی) مأمورانی را به امپراتور کین‌می فرستاد که همراه تصویری از گوتاما بودا، بنرهای آیینی و سوتراها بودند. این رویداد معمولاً معرفی رسمی بودیسم به ژاپن در نظر گرفته می‌شود. نظریه ورود در سال ۵۳۸ میلادی. با این حال، منابع دیگر تاریخ ۵۳۸ را ذکر می‌کنند و تصور می‌شود که هر دو تاریخ غیرقابل اعتماد باشند. با این حال، هنوز هم می‌توان گفت که در اواسط قرن ششم،
این حال، هنوز هم می‌توان گفت که در اواسط قرن ششم، بودیسم از مجاری رسمی دیپلماتیک معرفی شد. به گفته «نیهون شوکی»، پس از دریافت هدایای بودایی، امپراتور ژاپن از مقامات خود پرسید که آیا باید بودا در ژاپن پرستش شود؟ آنها در این مورد اختلاف نظر داشتند و سوگا نو اینامه (۵۰۶–۵۷۰) از این ایده حمایت کرد در حالی که مونونوبه نو اوکوشی و ناکاتومی نو کاماکو نگران بودند که کامی ژاپن از پرستش یک خدای بیگانه عصبانی شود. سپس «نیهون شوکی» بیان می‌کند که امپراتور فقط به خاندان سوگا اجازه داد بودا را بپرستند تا آن را آزمایش
سوگا اجازه داد بودا را بپرستند تا آن را آزمایش کنند. بنابراین، قدرتمندان خاندان سوگا نقش اساسی در گسترش اولیه آیین بودا در کشور داشتند. حمایت آنها، همراه با گروه‌های مهاجری مانند خاندان هاتا، گسترش اولیه بودیسم در ژاپن همراه با ساخت اولین معبد بودایی به نام هوکوجی را موجب شد. ناکاتومی و مونونوبه به مخالفت خود با سوگا ادامه دادند و پرستش آنها را دلیل شیوع بیماری و آشوب دانستند. حتی گفته می‌شود که این مخالفان بودا، تصویر بودا را به کانال نانیوا انداختند. در نهایت جنگ آشکار شروع شد. طرف سوگا، به رهبری سوگا نو
جنگ آشکار شروع شد. طرف سوگا، به رهبری سوگا نو اوماکو و یک جوان شاهزاده شوتوکو تایشی در نهایت پیروز شدند و حمایت گسترده‌تر دربار، موجب ترویج بیشتر بودیسم در ژاپن شد. بر اساس منابع سنتی، شاهزاده شوتوکو تایشی به عنوان یک بودایی سرسخت دیده می‌شود که بودیسم را به‌طور گسترده تدریس و ترویج می‌کرد، به‌ویژه در دوران سلطنت امپراتریس سوئیکو (۵۵۴–۱۵ آوریل ۶۲۸). همچنین اعتقاد بر این است که او فرستادگانی را به چین فرستاده است و حتی به عنوان یک بوداسف دیده می‌شود که بنیان‌گذار واقعی بودیسم ژاپنی است. مورخان مدرن بسیاری
واقعی بودیسم ژاپنی است. مورخان مدرن بسیاری از این موضوع را مورد تردید قرار داده‌اند، و بیشتر آن را به عنوان یک قدیس‌نگاری ساخته شده می‌بینند. صرف نظر از نقش تاریخی واقعی او، شکی نیست که شوتوکو خیلی زود پس از مرگش به یک چهره مهم در افسانه بودایی ژاپنی بدل شد.
شبکه NPL یا شبکه ارتباطات داده NPL، یک شبکه رایانه‌ای است که توسط تیمی از آزمایشگاه ملی فیزیک در لندن مدیریت می‌شد که مفهوم سوئیچینگ بسته را برای اولین بار معنا بخشید. بر اساس طراحی‌هایی که دونالد دیویدز در سال ۱۹۶۵ به وجود آورد، کارهای توسعه و پیشرفت از سال ۱۹۶۶ آغاز شد. ساخت و ساز از سال 1968 شروع شد و اجزای اولین نسخه شبکه، یعنی مارک I، در اوایل 1969 به بهره‌برداری رسید و در ژانویه 1970 به طور کامل قابل یهره برداری شد. نسخه مارک II از سال 1973 تا 1986 کار می کرد. شبکه NPL اولین شبکه کامپیوتری بود که
کار می کرد. شبکه NPL اولین شبکه کامپیوتری بود که سوئیچینگ بسته را پیاده سازی کرد و NPL اولین شبکه بود که از لینک های پرسرعت استفاده کرد.طراحی اصلی آن، همراه با نوآوری های پیاده سازی شده در شبکه های آرپانت و سیکلادس، پایه های فنی و اساسی اینترنت مدرن را پایه ریزی کرد. ریشه ها. در سال 1965، دونالد دیویس، کسی که بعدها به عنوان رئیس بخش علوم کامپیوتر NPL منصوب شد، یک شبکه داده ملی تجاری در بریتانیا را بر اساس سوئیچینگ بسته کار می‌کرد "در پیشنهاد توسعه یک سرویس ارتباطات ملی برای پردازش داده ها به صورت آنلاین"
ارتباطات ملی برای پردازش داده ها به صورت آنلاین" پیشنهاد کرد. سال بعد، او ایده های خود را در مورد پیشنهاد توسعه یک سرویس ارتباطات ملی برای پردازش داده ها به صورت آنلاین بهبود بخشید. این طرح اولین طرحی بود که مفهوم "کامپیوتر رابط" را وصف کرد که امروزه به عنوان روتر شناخته می شود. نسخه نوشته شده پیشنهاد تحت عنوان "شبکه ارتباطات دیجیتال برای کامپیوترهایی که پاسخ سریع در پایانه های راه دور می دهند" توسط راجر اسکنتلبری در سمپوزیوم اصول سیستم های عامل در سال 1967 ارائه شد. این طراحی شامل انتقال سیگنال ها (بسته
ارائه شد. این طراحی شامل انتقال سیگنال ها (بسته ها) در سراسر یک شبکه با ساختار سلسله مراتبی بود. پیشنهاد شد که «شبکه‌های محلی» با کامپیوتر های رابط ساخته شوند که مسئولیت هم‌تافتن میان تعدادی از سیستم‌های کاربر (کامپیوترهای اشتراک زمانی و کاربران دیگر) و برقراری ارتباط با "شبکه سطح بالا" را دارند. دومی با "گره(نود) های سوئیچینگ" متصل به مدارهای نرخ مگابیت (پیوندهای T1 ، که با نرخ خط 1.544 مگابیت بر ثانیه اجرا می شوند) ساخته می شود. در گزارش اسکنتلبری پس از کنفرانس، او خاطرنشان کرد: "به نظر می‌آید که ایده
کنفرانس، او خاطرنشان کرد: "به نظر می‌آید که ایده های موجود در مقاله NPL اکنون پیشرفته تر از هر ایده ای است که در ایالات متحده ارائه شده است". سوئیچینگ بسته. اولین پایه تئوری سوئیچینگ بسته، حاصل کار پل باران، در شرکت رند بود که در آن داده ها در قطعات کوچک منتقل می شدند و به طور مستقل با روشی شبیه به روشهای ذخیره و ارسال میان گره های شبکه میانی هدایت می‌شدند. دیویس به طور مستقل در سال 1965 به همین مدل رسید و نام آن را "سوئیچینگ" بسته گذاشت. او پس از همفکری کردن با یک زبانشناس NPL، اصطلاح "بسته" را انتخاب کرد
با یک زبانشناس NPL، اصطلاح "بسته" را انتخاب کرد زیرا می‌توانست به زبان‌هایی غیر از انگلیسی بدون سازش ترجمه شود. در جولای سال 1968، NPL نمایشی از شبکه های واقعی و شبیه سازی شده را در رویدادی که توسط باشگاه زمان واقعی در سالن رویال فستیوال لندن برگزار شد، به نمایش گذاشت. دیویس اولین ارائه عمومی سوئیچینگ بسته را در 5 اوت سال 1968 در اجلاس فدراسیون بین‌المللی پردازش اطلاعات در ادینبورگ ارائه داد. ایده های پایه‌ای دیویس بر تحقیقات دیگر در سراسر دنیا تأثیر گذاشت. لارنس رابرت این مفاهیم را در طراحی آرپانت گنجانده
لارنس رابرت این مفاهیم را در طراحی آرپانت گنجانده است. شبکه NPL در اول سرعت خط 768 کیلوبیت بر ثانیه را پیشنهاد کرد. تحت تأثیر این عمل، سرعت خط برنامه ریزی شده برای آرپانت از 2.4 کیلوبیت بر ثانیه به 50 کیلوبیت بر ثانیه ارتقا یافت و و یک قالب بسته مشابه اتخاذ شده است. پروژه سیکلادس لویی پوزین در فرانسه نیز تحت تأثیر کارهای دیویس قرار گرفت. این شبکه ها پایه های فنی اینترنت مدرن را پایه ریزی کردند. پیاده سازی و تحقیقات گسترده‌تر. توسعه شبکه. با آغاز ماه های آخر سال 1966، دیویس، درک باربر، معاون خود را مأمور
سال 1966، دیویس، درک باربر، معاون خود را مأمور کرد تا تیمی را برای ایجاد یک شبکه محلی برای پاسخگویی به نیازهای NPL و اثبات امکان سوئیچینگ بسته ایجاد کند. که اعضای تیم متشکل از: این تیم تا سال 1967 برای تولید مفاهیم طراحی برای یک شبکه گسترده و همچنین یک شبکه محلی برای نشان دادن این فناوری کار کرد.ساخت شبکه محلی در سال 1968 با استفاده گره هانی‌ول 316 آغاز شد. تیم ان‌پی‌ال با هانی‌ول در اقتباس از کنترلر ورودی/خروجی دی‌دی‌پی 516 همکاری کرد، و سال بعد آپارنت همان رایانه را برای خدمت به عنوان پردازنده پیام رابط
رایانه را برای خدمت به عنوان پردازنده پیام رابط (IMP) انتخاب کرد. عناصر اولین نسخه از شبکه، شبکه Mark I NPL، در اوایل سال 1969 عملیاتی شد (پیش از اینکه آپارنت اولین گره خود را راه اندازی کند). این شبکه در ژانویه 1970 به طور کامل عملیاتی شد.شبکه محلی ان‌پی‌ال و به دنبال آن شبکه گسترده آپارنت در ایالت متحده، اولین دو شبکه کامپیوتری بودند که سوئیچینگ بسته را پیاده سازی کردند. این شبکه از لینک های پرسرعت استفاده می کرد که اولین شبکه کامپیوتری بود که این کار را انجام داد. شبکه NPL بعداً با شبکه‌های دیگر، از
را انجام داد. شبکه NPL بعداً با شبکه‌های دیگر، از جمله خدمات آزمایشی سوئیچینگ بسته اداره پست (EPSS) و شبکه انفورماتیک اروپایی (EIN) در سال 1976 به هم متصل شد. در سال 1976، 12 کامپیوتر و 75 دستگاه پایانه متصل شد و تعداد بیشتری اضافه شد. این شبکه تا سال 1986 به کار خود ادامه داد. توسعه شیوه‌نامه. اولین استفاده از اصطلاح شیوه‌نامه در زمینه تبادل داده های مدرن در یادداشتی با عنوان شیوه‌نامه‌ای برای استفاده در شبکه ارتباطات داده ان‌پی‌ال که توسط راجر اسکنتلبری و کیت بارتلت در آوریل 1967 نوشته شده است، رخ می
و کیت بارتلت در آوریل 1967 نوشته شده است، رخ می دهد. نشریه دیگری توسط بارتلت در سال 1968 مفهوم پروتکل بیت متناوب را معرفی کرد (که بعداً توسط آرپانت و EIN استفاده شد) و نیاز به سه سطح انتقال داده را توصیف کرد، که تقریباً مطابق با سطوح پایین تر مدل اتصال متقابل سامانه‌های باز است که یک دهه بعد ظهور کرد. نسخه Mark II که از سال 1973 کار می کرد، از چنین معماری پروتکل "لایه ای" استفاده می کرد. تیم ان‌پی‌ال همچنین ایده تأیید پروتکل را معرفی کرد. تأیید پروتکل در نسخه ویژه نوامبر 1978 مجموعه مقالات مؤسسه مهندسان
نسخه ویژه نوامبر 1978 مجموعه مقالات مؤسسه مهندسان برق و الکترونیک ( IEEE ) در مورد سوئیچینگ بسته مورد بحث قرار گرفت. مطالعات شبیه‌سازی. تیم ان‌پی‌ال همچنین کار شبیه‌سازی را بر روی عملکرد شبکه‌های بسته پهناور، مطالعه دیتاگرام و کنترل ازدحام انجام داد. این کار به منظور بررسی شبکه‌هایی با اندازه‌ای که قادر به ارائه تسهیلات ارتباطی داده‌ای برای اکثر بریتانیا هستند، انجام شد. دیویس یک روش تطبیقی ​​برای کنترل ازدحام پیشنهاد کرد که آن را "ایزاریتمی" نامید.(ایزاریتمی به معنای ثابت نگه داشتن تعداد بسته ها در یک
به معنای ثابت نگه داشتن تعداد بسته ها در یک شبکه است.) بیناشبکه‌سازی. شبکه ان‌پی‌ال در دهه 1970 یک بستر آزمایشی برای بیناشبکه‌سازی بود. دیویس، اسکنتلبری و باربر اعضای فعال کارگروه بین‌المللی شبکه‌سازی (INWG) بودند که در سال 1972 تشکیل شد. وینتون سرف و باب کان ، دیویس و اسکنتلبری را در مقاله خود در سال 1974 به نام پروتکلی برای ارتباطات شبکه بسته ای که دارپا به مجموعه پروتکل اینترنت مورد استفاده در اینترنت مدرن توسعه داد، تصدیق کردند. باربر به عنوان مدیر پروژه COST 11 اروپا منصوب شد و نقش اصلی را در شبکه
COST 11 اروپا منصوب شد و نقش اصلی را در شبکه انفورماتیک اروپایی (EIN) ایفا کرد. اسکنتلبری مشارکت فنی بریتانیا را هدایت کرد و مستقیماً به دونالد دیویس گزارش داد. پروتکل EIN به راه‌اندازی پروتکل های INWG و اکس 25 کمک کرد. INWG ' "پروتکل بین‌المللی سرتاسری (انتها به انتها)" را در سال 1975/6 پیشنهاد داد، هر چند به طور گسترده مورد پذیرش واقع نشد. باربر در سال 1976 رئیس INWG شد. او پروتکل پستی را برای EIN پیشنهاد و اجرا کرد. ان‌پی‌ال «معضل اساسی» مربوط به بیناشبکه‌سازی را بررسی کرد. یعنی در یک پروتکل عادی میزبان
را بررسی کرد. یعنی در یک پروتکل عادی میزبان اگر شبکه‌های موجود برای استفاده از یک پروتکل طراحی نشده باشند، نیاز به بازسازی ساختار خواهد داشت. ان‌پی‌ال با ترجمه بین دو پروتکل میزبان مختلف به شبکه انفورماتیک اروپایی (EIN) متصل شد در حالی که اتصال ان‌پی‌ال به سرویس تعویض بسته آزمایشی اداره پست از یک پروتکل میزبان مشترک در هر دو شبکه استفاده می کرد. این کار نشان داد که ایجاد یک پروتکل میزبان مشترک قابل اعتمادتر و کارآمدتر خواهد بود. دیویس و "باربر شبکه های ارتباطی برای کامپیوترها" را در سال 1973 و "شبکه های
برای کامپیوترها" را در سال 1973 و "شبکه های کامپیوتری و پروتکل های آنها" را در سال 1979 منتشر کردند. آنها در سمپوزیوم ارتباطات داده در سال 1975 در مورد "نبرد برای استانداردهای دسترسی" بین دیتاگرام و مدارهای مجازی صحبت کردند، با باربر گفت: "فقدان رابط های دسترسی استاندارد برای شبکه های ارتباطی نوظهور سوئیچ بسته های عمومی باعث ایجاد "نوعی هیولا" برای کاربران شده". برای مدت طولانی، جامعه مهندسی شبکه بر سر اجرای مجموعه‌های پروتکل رقیب، که معمولاً به عنوان جنگ پروتکل‌ها شناخته می‌شود، دو قطبی شده بود. مشخص نبود
شناخته می‌شود، دو قطبی شده بود. مشخص نبود کدام نوع پروتکل به بهترین و قوی ترین شبکه های کامپیوتری منجر می شود. ایمیل. درک باربر پروتکل پست الکترونیکی را در سال 1979 در INWG 192 پیشنهاد کرد و آن را در EIN پیاده سازی کرد.جان پاستل در کار اولیه خود در مورد ایمیل اینترنتی، که در سری Internet Experiment Note منتشر شده بود، به این موضوع اشاره کرد. امنیت شبکه. تحقیقات بعدی دیویس در ان‌پی‌ال بر امنیت داده ها برای شبکه های کامپیوتری متمرکز شد. میراث. مفاهیم سوئیچینگ بسته، مسیریاب‌های پرسرعت، پروتکل‌های ارتباطی
بسته، مسیریاب‌های پرسرعت، پروتکل‌های ارتباطی لایه‌ای، شبکه‌های کامپیوتری سلسله مراتبی، و اصل انتها به انتها که در ان‌پی‌ال مورد تحقیق و توسعه قرار گرفت، برای ارتباطات داده در شبکه‌های کامپیوتری مدرن از جمله اینترنت اساسی شد. فراتر از ان‌پی‌ال، و طرح‌های پل باران در RAND، دارپا مهمترین نیروی سازمانی بود که آپارنت را ایجاد کرد، اولین شبکه سوئیچ بسته‌ای گسترده، که بسیاری از طرح‌های شبکه دیگر در آن زمان با آن مقایسه یا تکرار شدند.
گارفیلد یک گربه خیالی و شخصیت اصلی و قهرمان کمیک استریپ با همین نام است که توسط جیم دیویس خلق شده است. گارفیلد به عنوان یک گربه پرشین خط‌دار نارنجی تنبل، چاق، بدبین و خودخواه به تصویر کشیده شده است. او به خاطر علاقه‌اش به لازانیا و پیتزا، قهوه و خواب و همچنین نفرتش از دوشنبه‌ها، نرمال، دامپزشک و ورزش شهرت دارد. شخصیت. زندگی‌نامه تخیلی. گارفیلد یک گربه نارنجی است که متعلق به جان آرباکل است. او در ۱۹ ژوئن ۱۹۷۸ (روز انتشار اولین استریپ گارفیلد) در آشپزخانه رستوران ایتالیایی ماما لئونی متولد شد. جیم دیویس نام
ایتالیایی ماما لئونی متولد شد. جیم دیویس نام گارفیلد را از نام پدربزرگش، جیمز گارفیلد دیویس، الهام گرفته است. به عنوان یک بچه گربه، او به لازانیا علاقه‌مند می‌شود که به عنوان غذای مورد علاقه‌اش شناخته می‌شود. به خاطر اشتهای زیادش، مالک رستوران ماما لئونی مجبور می‌شود یا گارفیلد را به کسی بدهد یا رستورانش را ببندد؛ بنابراین گارفیلد به یک فروشگاه حیوانات فروخته می‌شود. گارفیلد در ۱۹ اوت ۱۹۷۸ از آن فروشگاه توسط جان آرباکل به فرزندی انتخاب می‌شود. گارفیلد به طور مکرر در ماجراهای زیادی درگیر می‌شود، مانند گیر
مکرر در ماجراهای زیادی درگیر می‌شود، مانند گیر کردن در پرده‌های جمع‌شونده، نبرد با موش‌ها و قفل شدن در پناهگاه‌های حیوانات. همچنین مشخص شده است که گارفیلد گاهی از «جعبه شن» استفاده می‌کند، مانند یکی از کمیک‌ها در سال ۱۹۷۸؛ او می‌گوید که از تبلیغات بیزار است زیرا «خیلی طولانی برای نشستن و خیلی کوتاه برای رفتن به جعبه شن هستند». در ۲۷ اکتبر ۱۹۷۹ مشخص شد که او از کشمش خوشش نمی‌آید. در بیست و پنجمین سالگرد گارفیلد در سال ۲۰۰۳، چندین کمیک منتشر شد که در آن او با نسخه سال ۱۹۷۸ خود تعامل داشت. در سال ۲۰۰۵،
او با نسخه سال ۱۹۷۸ خود تعامل داشت. در سال ۲۰۰۵، گارفیلد و جان در چندین کمیک مربوط به "بلوندی" حضور یافتند به مناسبت هفتاد و پنجمین سالگرد آن. همچنین در ۱ آوریل ۱۹۹۷، کمیک گارفیلد شامل یک کراس‌اور با "بلوندی" منتشر شد و برعکس، که بخشی از تعویض کمیک‌ها بود. ویژگی‌های شخصیت. از ویژگی‌های شخصیتی گارفیلد می‌توان به تنبلی، بدبینی و کنایه‌زنی اشاره کرد. او از دوشنبه‌ها، گربه نِرمال و نفرت دارد و عاشق لازانیا است. همچنین تمایل دارد که از سگ جان، اودی، کلافه شود. جنسیت. در فوریه ۲۰۱۷، در صفحه گفتگو ویکی‌پدیای
جنسیت. در فوریه ۲۰۱۷، در صفحه گفتگو ویکی‌پدیای شخصیت گارفیلد، اختلاف نظری در مورد جنسیت این شخصیت به وجود آمد. با اینکه سایر شخصیت‌ها مداوم از ضمیرهای مذکر برای اشاره به گارفیلد استفاده کرده‌اند، اما به دلیل نظرات خالق شخصیت، جیم دیویس، در سال ۲۰۱۴ به مجله "منتال فلوس" که گفت: «گارفیلد بسیار جهانی است. به‌عنوان یک گربه، او واقعاً نه نر است و نه ماده، و نه نژاد یا ملیت خاصی دارد، و نه جوان است و نه پیر. این به من اجازه می‌دهد تا آزادی بیشتری برای شوخی‌ها و موقعیت‌ها داشته باشم.» دیویس توضیح داد که اگرچه
و موقعیت‌ها داشته باشم.» دیویس توضیح داد که اگرچه گارفیلد نه نر است و نه ماده، ولی او از ضمیرهای مذکر استفاده می‌کند. با این حال، دیویس بعداً خاطرنشان کرد که گارفیلد در واقع نر است.
کاروان المپیکی نیوزیلند یکی از کاروان‌های شرکت‌کننده در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این دوره از بازی ها از ۲۶ ژوئیه تا ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۵ تا ۲۱ امرداد ۱۴۰۳ خورشیدی) به میزبانی پاریس، پایتخت فرانسه برگزار شد. این حضور، بیست و پنجمین حضور کاروان مستقل این کشور بود. نخستین حضور مستقل آنها به المپیک ۱۹۲۰ در آنتورپ باز‌می‌گردد. آنها از آن زمان تا کنون در تمامی ادوار المپیک حاضر بودند. این حضور، بهترین و موفق‌ترین کاروان نیوزیلند در المپیک محسوب می‌شد، که در آن توانستند رکورد بیشترین مدال کسب شده نیوزیلند
آن توانستند رکورد بیشترین مدال کسب شده نیوزیلند مربوط به المپیک ۲۰۲۰ با ۲۰ مدال را تکرار و از سد رکورد بیشترین طلای کسب شده در المپیک ۱۹۸۴ لس‌آنجلس با ۸ مدال طلا را بشکنند. در پایان این دوره نیوزیلند با کسب ۱۰ مدال طلا، ۷ نقره و ۳ برنز در جایگاه یازدهم رده‌بندی نهایی این دوره از بازی‌ها قرار گرفت. مقامات. نیگل آوری ریاست کاروان نیوزیلند را در این دوره از بازی ها برعهده داشت. شرکت‌کنندگان. در جدول زیر، جزئیات کلی ورزشکاران نیوزیلند ارائه شده است.
نانِ خَطایی (به اردو: نان خطائی؛ به بنگالی: নানখাতাই؛ به برمه‌ای: နံကထိုင်؛ به هندی: नानख़टाई؛ به سینهالی: ඤාණකතා؛ به تامیلی: நானஹத்தா) یک نوع بیسکویت شیرینی سابله است که با طعم‌های متنوعی در جنوب آسیا تهیه می‌شود و که در افغانستان با نام کُلچهٔ خَطایی شناخته می‌شود.
هرگز نگو بمیر (انگلیسی: Never Say Die) (به چینی: 羞羞的铁拳؛ به معنای کلمه: مشت آهنین خجالتی) یک فیلم کمدی، فانتزی و ورزشی چینی محصول سال ۲۰۱۷ به کارگردانی سونگ یانگ و ژانگ چییو است. فیلمنامه اقتباسی از کمدی صحنه‌ای محبوب به همین نام می‌باشد، این فیلم در ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۷ در چین منتشر شد. طبق گزارش هالیوود ریپورتر، این فیلم پردرآمدترین فیلم کمدی تا کنون در یک بازار باکس آفیس بود. این فیلم سومین پرفروش‌ترین فیلم در چین در سال ۲۰۱۷ است، و ششمین پرفروش‌ترین فیلم تاریخ در این کشور می‌باشد، با فروش ۳۳۴ میلیون دلار
در این کشور می‌باشد، با فروش ۳۳۴ میلیون دلار آمریکا. داستان. آدیسون (با بازی آلن) که از طریق زدن مشت‌های ساختگی امرار معاش می‌کند، در اصل دشمن ما شیائو (با بازی ما لی)، گزارشگر ورزشی با حس عدالت‌خواهی قوی بود. به‌طور غیرمنتظره‌ای بر اثر برق گرفتگی تصادفی، بدن مردان و زنان عوض شد. پس از سردرگمی جنسیتی، این دو به یکدیگر خیانت کردند و زلزله بزرگی را در دنیای بوکس ایجاد کردند. آنها همچنین اسرار دنیای جعلی بوکس را فاش کردند و دردسرهای زیادی به بار آوردند.
همه چیز در معرض فروش فیلمی به کارگردانی و نویسندگی حمیدرضا سنگیان و تهیه‌کنندگی محمد حسین حسینی محصول سال ۱۴۰۰ می‌باشد. داستان فیلم. مسائل زندگی بعضی از ترنسجندرها و همچنین معضلات اجتماعی همچون اعتیاد و فحشا بوده که در سه اپیزود به صورت زنجیره‌وار داستان خود را بیان می‌کند. جشنواره ها. همه چیز در معرض فروش با شرکت در فستیوال‌های جشنواره فیلم «رین‌دنس» بریتانیا ، جشنواره بین‌المللی فیلم «کلرمون فران» فرانسه، جشنواره فیلم کوتاه هامبورگ، جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه «ازمیر» ترکیه، جشنواره بین‌المللی فیلم
فیلم کوتاه «ازمیر» ترکیه، جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه کلکته (هندوستان)، اکنون به اکران آنلاین رسیده است.
هایپر اواس (به انگلیسی: HyperOS) با نام رسمی هایپر اواس شیائومی (به انگلیسی: Xiaomi HyperOS) یک سیستم عامل توسعه‌داده‌شده توسط شرکت شیائومی است. این سیستم عامل در تاریخ ۱۷ اکتبر ۲۰۲۳ از طریق شبکه اجتماعی X (توییتر سابق) و ویبو معرفی شد و همراه با گوشی‌های شیائومی سری ۱۴ در تاریخ ۲۶ اکتبر ۲۰۲۳ منتشر شد. هایپر اواس یک سیستم عامل مبتنی بر اندروید است که بر اساس پروژه متن باز اندروید (AOSP) ساخته شده است. تاریخچه. در سال ۲۰۱۷، شیائومی در حال توسعه سیستم‌عامل Xiaomi Vela برای استفاده در دستگاه‌های IoT (اینترنت