payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اصلی کاخ تا پایان سال ۱۷۹۸ به پایان رسید، در حالی که پروژه‌های کوچک‌تر دکوراسیون و محوطه‌سازی تا پایان عمر شرمتف ادامه یافت. پارک. در سال ۱۷۶۱، شرمیتوف یک مدیر باغ به نام یوهان مانشتات را استخدام کرد که بر گسترش پارک و تبدیل آن به یک شرکت تجاری نظارت داشت. نیکولای شرمتف در ابتدا محوطه‌سازی را به معمار رعیت خود، میرونوف، واگذار کرد، اما خیلی زود طرح میرونوف را نامناسب دانست. این کار به پیوتر آرگونوف واگذار شد و فرانسیس رید، مدیر پروژه پارک تزاریتسینو، با او مشورت کرد. رید و همکارش، نیکولای کوورین، در
با او مشورت کرد. رید و همکارش، نیکولای کوورین، در سال‌های ۱۷۹۱ تا ۱۷۹۴ در اوستانکینو کار کردند. یک مدیر دائمی باغ، رابرت منرز، در سال ۱۷۹۶ استخدام شد و سی سال در اوستانکینو ماند. ظاهراً توجه رید بر مجاورت کاخ متمرکز بود؛ باغ انگلیسی معمولی در شمال کاخ در سال ۱۷۹۷ توسط منرز کاشته شد. دو فصل تئاتر. این تئاتر در تابستان ۱۷۹۵ افتتاح شد. پاول اول، که در نوامبر ۱۷۹۶ به تخت سلطنت نشست، نیکولای شرمتف را به سن پترزبورگ فراخواند. این تئاتر تنها برای یک فصل در بهار ۱۷۹۷ به صورت عمومی فعالیت داشت، با یک نمایش برای
۱۷۹۷ به صورت عمومی فعالیت داشت، با یک نمایش برای امپراتور پاول و دیگری برای استانیسلاو پونیاتوفسکی، پادشاه سابق لهستان تجزیه‌شده. در سال ۱۸۰۰، شرمتف گروه هنری را کاهش داد - که به سختی برای سرگرمی‌های خصوصی کافی بود. مرگ همسر شرمتف، پراسکوویا کووالوا-ژمچگووا، بازیگر سابق، در سال ۱۸۰۲، پایان تئاتر را رقم زد. نیکولای شرمتف گروه تئاتر خود را منحل کرد و تا پایان عمرش (۱۸۰۹) از حضور در برنامه‌های عمومی خودداری کرد. روایت‌هایی از اجرای نمایشی در سال ۱۸۰۱ برای الکساندر اول وجود دارد؛ با این حال، محققان مدرن این
اول وجود دارد؛ با این حال، محققان مدرن این گزارش‌ها را نادرست می‌دانند: این نمایش برنامه‌ریزی شده بود اما اجرا نشد. قرن‌های ۱۹ تا ۲۱. وارثان شرمتف به سختی از کاخ نگهداری کردند؛ در دهه ۱۸۳۰ آنها محله‌های مسکونی قدیمی مربوط به قرن هفدهم را تخریب کردند و برخی از ساختمان‌های خدماتی مستقل را نیز از بین بردند. پارک اوستانکینو در دهه ۱۸۳۰ مورد بی‌توجهی قرار گرفت. در نیمه دوم قرن نوزدهم، بخش‌هایی از پارک به توسعه‌دهندگان ویلا فروخته شد و به کشاورزان اجاره داده شد، در حالی که گلخانه‌ها بر پرورش گل‌های تجاری متمرکز
در حالی که گلخانه‌ها بر پرورش گل‌های تجاری متمرکز بودند. در دوران شوروی، این کاخ ملی‌شده به عنوان موزه هنر رعیتی فعالیت می‌کرد. در سال ۱۹۳۵، بخش شرقی زمین‌های سابق پارک اوستانکینو به نمایشگاه کشاورزی نوظهور اختصاص داده شد و تا سال ۱۹۳۹ بازسازی شد. مساحت پارک اوستانکینو به یک کیلومتر مربع کاهش یافت، زیرا زمین‌های شمالی‌تر به باغ گیاه‌شناسی دولتی تبدیل شدند. در طول دوره شوروی، سالن اصلی تئاتر به صورت یک فضای تک‌سالن رقص طراحی شده بود. پارتیشن‌هایی که صحنه، جایگاه ارکستر و جایگاه تماشاگران را از هم جدا
جایگاه ارکستر و جایگاه تماشاگران را از هم جدا می‌کردند، در طول تعمیرات بحث‌برانگیز دهه ۲۰۰۰ دوباره به آن اضافه شدند، بنابراین تئاتر می‌تواند بار دیگر در عملکرد اصلی خود مورد استفاده قرار گیرد. اختلاف بر سر انتساب. نیکولای شرمتف خود مدیریت ساخت و ساز را بر عهده داشت و معماران را به دلخواه استخدام می‌کرد؛ او علاوه بر کارهای معماری اصلی، از پیش‌نویس‌های معماران سن پترزبورگ نیز استفاده مجدد می‌کرد. مطالعات دانشگاهی معاصر بر این واقعیت توافق دارند که اگرچه می‌توان بخش‌ها و جزئیات خاصی از کاخ را به معماران خاصی
بخش‌ها و جزئیات خاصی از کاخ را به معماران خاصی (با درجات مختلفی از احتمال) نسبت داد، اما کاخ به‌طور کلی - حتی طرح اولیه آن - هیچ نویسنده واحدی جز خود شرمتف ندارد. ایگور گرابار طراحی کاخ را به واسیلی باژنوف نسبت داد؛ این دیدگاه توسط مطالعات مدرن به عنوان بی‌اساس رد شده است.
راب باوئر (؛ زادهٔ ) دریابد نیروی دریایی سلطنتی هلند است که در فاصله سال‌های ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵ به‌عنوان رئیس کمیته نظامی ناتو فعالیت می‌کرد. باوئر فعالیت نظامی را از سال ۱۹۸۱ در نیروی هوایی هلند آغاز کرد. وی از ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۳ فرماندهی نیروی هوایی هلند را برعهده داشت، در فاصله سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۷ به‌عنوان جانشین رئیس دفاع هلند فعالیت می‌کرد و از ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۱ رئیس دفاع هلند بود. وی در عملیات ضد تروریستی و ضد دزدی دریایی در دریای مدیترانه و شاخ آفریقا مشارکت داشت.
باشگاه فوتبال ژنیس () یک باشگاه فوتبال در آستانه، قزاقستان است.
باشگاه فوتبال اتلتیکو توکومان () یک باشگاه فوتبال در سانتیاگو دوتوکومان، استان توکومان، آرژانتین است.
باشگاه فوتبال دیوژگوری () یک باشگاه فوتبال در میشکولتس، مجارستان است.
جیمز الیس (؛ زادهٔ ) ادمیرال بازنشسته نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا است، که در فاصله سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۴ به‌عنوان فرمانده ستاد فرماندهی راهبردی ایالات متحده آمریکا فعالیت می‌کرد. او تا ماه مه ۲۰۱۲ رئیس و مدیر اجرایی موسسه عملیات انرژی هسته‌ای بود. وی در سال ۲۰۰۴ به هیئت مدیره لاکهید مارتین پیوست و تا سال ۲۰۲۴ در این شرکت فعالیت کرد. از زمان بازنشستگی از نیروهای مسلح، الیس به عنوان عضو برجسته مهمان آننبرگ در موسسه هوور در دانشگاه استنفورد بوده است. در سال ۲۰۱۳، الیس به دلیل رهبری در پیشبرد عملیات ایمن
۲۰۱۳، الیس به دلیل رهبری در پیشبرد عملیات ایمن نیروگاه‌های هسته‌ای در سراسر جهان به عنوان عضو آکادمی ملی مهندسی انتخاب شد.
بیمارستان و دانشکده پزشکی داکا (DMCH) یک بیمارستان و دانشکده پزشکی دولتی است که در داکا، بنگلادش واقع شده است. این کالج که در سال ۱۹۴۶ تأسیس شد دارای یک دانشکده پزشکی و همچنین یک بیمارستان ارجاع سطح سوم (Tertiary referral hospital) در محوطه خود است.
فرزانه جمامی نوح، زاده (۱۴ اسفند ۱۳۶۷) در تهران که بازیکن سابق تیم ملی بسکتبال زنان ایران و چندین باشگاه مطرح لیگ برتری از راه آهن تهران بوده است، همچنین به عنوان سرمربی در تیم های کوشا نسیم سبلان،کوشا نسیم سپهر و هیرو هم فعالیت داشته است. فرزانه جمامی هم اکنون به عنوان سرمربی باشگاه بسکتبال زنان استقلال تهران در لیگ برتر بسکتبال زنان ایران فعالیت دارد.
اکو-اکسپرسیونیسم یک گرایش نوظهور در هنر معاصر است که به پیوند بین احساسات درونی انسان و بحران‌های زیست‌محیطی جهانی می‌پردازد. این سبک، ادامه‌ای از سنت اکسپرسیونیسم است اما تمرکز خود را بر روی واکنش عاطفی نسبت به تخریب طبیعت، تغییرات اقلیمی، آلودگی، و بحران‌های اکولوژیک قرار می‌دهد. اکسپرسیونیسم (به انگلیسی: Expressionism) یکی از جنبش های هنری پیشرو در اوایل قرن بیستم بود که بر بیان حالات درونی، احساسات شخصی و واکنش‌های عاطفی هنرمند نسبت به دنیای اطراف تاکید داشت. برخلاف رئالیسم، هدف اکسپرسیونیسم نمایش
داشت. برخلاف رئالیسم، هدف اکسپرسیونیسم نمایش واقعیت درونی و ذهنی بود نه واقعیت عینی. این سبک در نقاشی، ادبیات، تئاتر، سینما و معماری تاثیرگذار شد و هنرمندانی چون «ادوارد مونک»، «واسلی کاندینسکی» و «ایگون شیله» از چهره‌های برجسته‌ی آن به حساب می‌آیند. با گذشت زمان و تغییرات اجتماعی و محیطی گسترده، هنرمندان مدرن نیز همچنان به استفاده از زبان بصری اکسپرسیونیسم برای بیان دغدغه‌های فردی ادامه دادند. اما دغدغه‌های قرن ۲۱ بیشتر حول مسائلی چون بحران محیط‌زیست، اضطراب اقلیمی و ناپایداری زیستی شکل گرفته‌اند. این
اقلیمی و ناپایداری زیستی شکل گرفته‌اند. این موضوع منجر به تولد گرایشی نوین در دل اکسپرسیونیسم شد که آن را با مسائل محیط‌زیستی تلفیق می‌کند.
بانتز کرادوک (؛ زادهٔ ) ژنرال بازنشسته نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا است، که در فاصله سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۹ به‌عنوان پانزدهمین فرمانده عالی متفقین اروپا فعالیت می‌کرد و فرماندهی اروپایی ایالات متحده آمریکا را برعهده داشت. کرادوک فعالیت نظامی را از سال ۱۹۷۱ در نیروی زمینی آمریکا آغاز کرد، از ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۲ فرمانده لشکر یکم پیاده بود، از ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۴ به‌عنوان دستیار ارشد نظامی وزیر دفاع ایالات متحده آمریکا فعالیت می‌کرد و از ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۶ فرماندهی جنوبی ایالات متحده آمریکا را برعهده داشت.
سال ۱۹۹۲ در فوتبال ارمنستان اولین فصل فوتبال مستقل این کشور پس از جدایی از اتحاد جماهیر شوروی بود. لیگ فوتبال این کشور از دو گروه ۱۲ تیمی تشکیل شده بود. شش تیم برتر هر گروه به مرحله قهرمانی راه یافتند، در حالی که سایر تیم‌ها در مرحله سقوط شرکت کردند. تیم‌های شیراک و هونتمن ایروان با کسب ۳۷ امتیاز در مرحله قهرمانی، قهرمانی را به اشتراک گذاشتند.
گویش اقلیدی یکی از گویش‌های زبان فارسی است که در شهرستان اقلید از استان فارس ایران رایج است. این گویش به دلیل ویژگی‌های آوایی، واژگانی و ساختاری خاص خود، از دیگر گویش‌های فارسی متمایز است و بازمانده‌ای از زبان‌های باستانی ایران مانند زبان فارسی میانه، پهلوی و حتی زبان اوستایی به‌شمار می‌رود. تغییر گویش و ترکیب واژگان. تغییر گویش و ترکیب واژگان و تبدیل بعضی حرف‌ها به حرف‌های دیگر از جمله مشخصه‌های بارز در واژگان گویش اقلیدی است. این تغییرات آوایی، که ریشه در تطورات تاریخی زبان دارند، در بسیاری از واژگان
در تطورات تاریخی زبان دارند، در بسیاری از واژگان روزمره مشاهده می‌شوند. برای مثال: واژگان کشاورزی و دامداری. وجود واژگان متعدد مرتبط با کشاورزی و دامداری نشان‌دهندهٔ سبک زندگی سنتی مردم منطقه اقلید در گذشته است. این واژگان در بسیاری موارد دارای ریشه‌هایی کهن هستند و در سایر گویش‌ها دیده نمی‌شوند. واژگان باستانی و شاهنامه‌ای. گویش اقلیدی واژگانی را حفظ کرده‌است که در شاهنامه، متون فارسی میانه و زبان‌های باستانی ایران ریشه دارند: بسیاری از این واژگان در شعر شاعران کلاسیک چون مولانا نیز دیده می‌شود. برای
شاعران کلاسیک چون مولانا نیز دیده می‌شود. برای نمونه:از آن بانگ دهل از عالم کل / بدین دنیای فانی اوفتیدم اهمیت فرهنگی. بررسی ریشه‌شناسی و نگهداری گویش اقلیدی می‌تواند نقش مهمی در فهم فرهنگ، زبان‌شناسی تاریخی و هویت مردم منطقه داشته باشد. گویش اقلیدی همچنین پلی زبانی میان دوران باستان و معاصر ایران به‌شمار می‌رود و در زمرهٔ گویش‌های در حال انقراض ایران قرار دارد.
دوست‌دختر ، یک مینی‌سریال آمریکایی-انگلیسی است که در سال ۲۰۲۵ منتشر شد. فیلم‌نامه این اثر بر پایه رمانی به همین نام نوشته میشل فرانسیس اقتباس شده است. داستان این مینی‌سریال دربارهٔ مادری به نام لورا است که رابطه او با تنها پسرش دنی با ورود دوست‌دختر جدید او دستخوش تغییراتی می‌شود. مینی‌سریال مضامینی همچون عشق، حرص و طمع و قدرت را بررسی می‌کند. رابین رایت، اولیویا کوک، لوری دیویدسون و ولید زعیتر بازیگران پروژه هستند. رایت علاوه بازی در نقش اصلی، مسئولیت کارگردانی کار را نیز برعهده دارد. روند تولید
کارگردانی کار را نیز برعهده دارد. روند تولید "دوست‌دختر" از مه ۲۰۲۴ آغاز شد. فیلم‌برداری در ژوئن ۲۰۲۴ از لندن شروع و در اکتبر همان سال در اسپانیا به پایان رسید. این مینی‌سریال شش قسمتی از تاریخ ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۵ توسط آمازون پرایم ویدئو منتشر شد.
فصل ۱۹۹۳ در فوتبال ارمنستان دومین فصل فوتبال مستقل این کشور پس از جدایی از اتحاد جماهیر شوروی بود. لیگ فوتبال حرفه‌ای ارمنستان در دو بخش موجودیت داشت، لیگ برتر ارمنستان (شامل ۱۶ تیم) و لیگ دسته اول ارمنستان (دو گروه ۱۴ تیمی). از ۱۶ تیم لیگ برتر، سه تیم سقوط می‌کردند، در حالی‌که دو تیم برنده گروه لیگ دسته اول به همراه نایب قهرمان بهتر، برای فصل ۱۹۹۴ به دسته بالاتر صعود می‌کردند.
انبار تدارکات () نوعی تأسیسات نظامی است که توسط ارتش‌ها برای ذخیره موقت تدارکات میدان نبرد در خطوط مقدم یا نزدیک آنها تا زمان توزیع آنها بین واحدهای نظامی استفاده می‌شود. انبارهای تدارکات مسئول تقریباً تمام انواع دیگر مواد و تدارکات جنگی به جز مهمات، هستند. انبارهای تدارکات معمولاً توسط یک افسر لجستیک اداره می‌شوند که مسئول تخصیص تدارکات لازم به واحدهایی است که درخواست می‌کنند. به دلیل آسیب‌پذیری آنها، انبارهای تدارکات اغلب هدف حملات دشمن قرار می‌گیرند. در دوران مدرن‌تر، انبارها به دلیل مزیتی که تدارکات
دوران مدرن‌تر، انبارها به دلیل مزیتی که تدارکات مختل شده می‌تواند به یک نیروی متخاصم بدهد، توسط توپخانه‌های دوربرد، موشک‌های دوربرد و هواپیماهای بمب‌افکن هدف قرار گرفته‌اند. انواع انبارهای تدارکات شامل انبارهای تدارکات پایگاهی، ایستگاهی، خط مقدم و ذخیره است.
کلیسای آنگلیکان سنت اندرو در مسکو تنها کلیسای آنگلیکان در مسکو و یکی از تنها سه کلیسای آنگلیکان در روسیه است (کلیسای آنگلیکان در سن پترزبورگ در سال ۱۷۲۳ تأسیس شد). این کلیسا سنت عبادت آنگلیکان در مسکو را که در سال ۱۵۵۳ آغاز شد، ادامه می‌دهد، زمانی که تزار ایوان مخوف برای اولین بار به بازرگانان انگلیسی شرکت روسیه اجازه داد تا طبق اعتقادات خود عبادت کنند. شرکت روسیه که اکنون عمدتاً برای اهداف خیریه فعالیت می‌کند، همچنان از طریق جماعت سنت اندرو از کلیسای آنگلیکان در مسکو حمایت مالی می‌کند. ساختمان فعلی کلیسا
در مسکو حمایت مالی می‌کند. ساختمان فعلی کلیسا مربوط به سال ۱۸۸۳ و ساختمان کشیش‌نشین مربوط به سال ۱۸۹۴ است. در طول انقلاب اکتبر ۱۹۱۷، برج کلیسا توسط بلشویک‌ها به عنوان پست مسلسل مورد استفاده قرار می‌گرفت. کلیسا در سال ۱۹۲۰ مصادره و کشیش از روسیه اخراج شد. در دوران حکومت شوروی، کلیسا و کشیش‌نشین به عنوان خوابگاه دختران و محل اقامت دیپلمات‌های فنلاند و استونی مورد استفاده قرار می‌گرفتند. از سال ۱۹۶۴، شرکت ضبط موسیقی دولتی ملودیا از کلیسا به عنوان استودیوی ضبط استفاده می‌کرد. خدمات در ۱۵ ژوئیه ۱۹۹۱ از سر گرفته
می‌کرد. خدمات در ۱۵ ژوئیه ۱۹۹۱ از سر گرفته شد و در جریان بازدید ملکه الیزابت دوم در ۱۹ اکتبر ۱۹۹۴، دولت روسیه موافقت کرد که ساختمان را به کاربری مذهبی بازگرداند. ملودیا در سال ۲۰۰۱ این مکان را تخلیه کرد. تاریخ اولیه. برخی از اسناد اولیه از طریق بایگانی شرکت روسیه در تالار شهر لندن، و از اسناد ارسالی به اسقف لندن، در دسترس هستند. اولین مراسم عبادت انگلیکان در مسکو ممکن است در حیاط قدیمی انگلیسی، که اکنون در خیابان واروارکا، مرکز شرکت روسیه در مسکو، قرار دارد، برگزار شده باشد. اولین ساختمان کلیسای انگلیسی در
برگزار شده باشد. اولین ساختمان کلیسای انگلیسی در روسیه احتمالاً در قرن هفدهم در آرخانگلسک ساخته شد و کشیش آن از سال ۱۷۰۵ به آرخانگلسک و مسکو خدمت می‌کرد. در سال ۱۷۵۴، با اقامت اکثر خارجی‌های روسیه در پایتخت جدید، سن پترزبورگ، جماعت مسکو توسط کشیش سن پترزبورگ خدمت می‌شد. مراسم احتمالاً در کلیسای اصلاح‌شده در محله آلمانی مسکو برگزار می‌شد. مدتی پس از سوختن شهر در سال ۱۸۱۲، مراسمی در خیابان تورسکایا در کاخ پرنسس آن الکساندرونا گولیتسینا برگزار می‌شد. از سال ۱۸۱۷ تا ۱۸۱۸ مراسم در خانه سفیر بریتانیا، ارل
سال ۱۸۱۷ تا ۱۸۱۸ مراسم در خانه سفیر بریتانیا، ارل کاتکارت، برگزار می‌شد. پروتستان‌های بریتانیایی، آلمانی و فرانسوی تقریباً در این زمان در این مراسم شرکت می‌کردند. در سال ۱۸۲۵، شرکت روسی یک کلیسای مستقل در مسکو تأسیس کرد و تزار الکساندر اول، در یکی از آخرین اقدامات رسمی خود، تأسیس یک کلیسا را در ۷ سپتامبر تصویب کرد. در نوامبر ۱۸۲۵، یک کلیسای کوچک در خیابان تورسکایا افتتاح یا شاید دوباره افتتاح شد که ۱۰۰ نفر از ۴۰۰ ساکن بریتانیایی در آن شرکت کردند. شرکت روسی ۲۰۰ پوند برای بازسازی ساختمان که ۲۰۰ نفر را در خود
پوند برای بازسازی ساختمان که ۲۰۰ نفر را در خود جای می‌داد، تأمین کرد و سالانه ۱۰۰ پوند اضافی نیز وعده داده شد. هزینه‌های سالانه ۴۷۵۰ روبل تخمین زده شد. کشیش چارلز بارتون (یا برلتون) در سال ۱۸۲۵ توسط شرکت روسی به عنوان کشیش منصوب شد و کلیسای کوچک بریتانیا در سال ۱۸۲۸ در محل فعلی کلیسای سنت اندرو، در خیابان ووزنسنسکی (اسنشن) شماره ۸، ساخته شد. تا دهه ۱۸۸۰، جمعیت کلیسا افزایش یافته بود و به ساختمانی بزرگتر از نمازخانه نیاز بود. شرکت روسی ۲۵۰۰۰ روبل کمک مالی کرد و جمعیت ۱۸۸٬۶۱۶ روبل برای ساخت کلیسا جمع‌آوری
کرد و جمعیت ۱۸۸٬۶۱۶ روبل برای ساخت کلیسا جمع‌آوری کرد. این کلیسا توسط ریچارد نیل فریمن، اهل بولتون، به سبک نئوگوتیک ویکتوریایی طراحی شد. در آن زمان، جمعیت به‌طور مساوی بین پیروان کلیسای انگلستان و اسکاتلندی‌هایی که عضو کلیسای پرسبیتری اسکاتلند بودند، تقسیم شده بود. به عنوان یک مصالحه، کلیسا به نام سنت اندرو، قدیس حامی اسکاتلند، نامگذاری شد و قرار شد از کتاب دعای عمومی آنگلیکان استفاده شود. برای تأکید بر نقش سنت اندرو به عنوان کلیسایی برای کل بریتانیا، نمادهای ملی اسکاتلند (خار)، انگلستان (گل رز)، ایرلند
ملی اسکاتلند (خار)، انگلستان (گل رز)، ایرلند (شامروک) و ولز (تره فرنگی) در معماری کلیسا گنجانده شده است. جاناتان هولت تیتکامب، دستیار اسقف لندن در اروپای شمالی و مرکزی، کلیسا را در ۲۵ ژانویه (۱۳ ژانویه به سبک قدیمی) ۱۸۸۵ تقدیس کرد. جین مک‌گیل هزینه ساخت خانه کشیش را در سال ۱۸۹۴ پرداخت کرد. در سال ۱۹۰۴، او خانه سنت اندرو را برای معلمان زن بی‌بضاعت و دیگر بانوان، در خیابان تورسکایا در همان نزدیکی، تأسیس کرد. مصادره و تمدید. در طول انقلاب اکتبر، بلشویک‌ها یک پست مسلسل در برج کلیسا نصب کردند تا جلوی پیشروی
پست مسلسل در برج کلیسا نصب کردند تا جلوی پیشروی نیروهای دولت موقت به سمت کرملین را بگیرند. بلشویک‌ها در ۲۹ اکتبر ۱۹۱۷ از آنجا بیرون رانده شدند به گفته هربرت نورث، پسر کشیش آنگلیکان، فرانک ویلیام نورث، «ما تقریباً یک هفته را در زیرزمین بدون نور و غذای کم گذراندیم. وقتی در پایان جنگ از خانه بیرون آمدیم، تعداد زیادی فشنگ خالی شده در حیاط و دو گودال بزرگ خون پیدا کردیم.» کلیسا در سال ۱۹۲۰ مصادره شد و کشیش آن، کشیش فرانک نورث، از روسیه اخراج شد. او بعداً در هلسینکی، رسماً به عنوان کشیش هلسینکی و مسکو، خدمت کرد.
رسماً به عنوان کشیش هلسینکی و مسکو، خدمت کرد. در طول ۷۱ سال بعد، کشیش هلسینکی گهگاه مراسمی را در سفارت بریتانیا در مسکو برگزار می‌کرد. کلیسا و خانه کشیش توسط شوروی به عنوان خوابگاه دختران و محل اقامت دیپلمات‌های فنلاند و استونی مورد استفاده قرار می‌گرفت. در سال ۱۹۶۴، ملودیا کلیسا را به عنوان استودیوی ضبط در اختیار گرفت. دیمیتری شوستاکوویچ و مستیسلاو روستروپوویچ هر دو در استودیوی سنت اندرو ملودیا ضبط کردند. پس از پرسترویکا، در ۱۵ ژوئیه ۱۹۹۱، کشیش هلسینکی، کشیش تایلر استرند، اولین مراسم عشای ربانی را از سال
تایلر استرند، اولین مراسم عشای ربانی را از سال ۱۹۲۰ در سنت اندرو برگزار کرد. مراسم منظم کمی پس از آن آغاز شد. کشیش چاد کوس‌میکر در سال ۱۹۹۳ به عنوان کشیش دائمی منصوب شد. کشیش دکتر سایمون استفنز از سال ۱۹۹۹ تا ژوئن ۲۰۱۴ به عنوان کشیش خدمت کرد. کشیش فعلی کشیش مالکوم راجرز است. ملکه الیزابت دوم در ۱۹ اکتبر ۱۹۹۴ از کلیسا بازدید کرد و با بوریس یلتسین، رئیس‌جمهور روسیه، توافق کرد که کلیسا بازگردانده شود. ویکتور چرنومردین، نخست‌وزیر روسیه، دستور بازگرداندن ملک به کاربری مذهبی را امضا کرد، اگرچه در روسیه، تمام
به کاربری مذهبی را امضا کرد، اگرچه در روسیه، تمام املاک مذهبی رسماً متعلق به دولت است و فقط جماعت مذهبی حق استفاده از ملک را دارند. دستور چرنومردین بلافاصله لازم الاجرا نشد و ملک تنها در ژانویه ۲۰۰۸ به نام دولت ثبت شد و ملودیا تا حدود سال ۲۰۰۱ بخش‌هایی از ملک را در اختیار داشت. همه می‌توانند در کلیسای سنت اندرو شرکت کنند و این کلیسا شامل افرادی از بریتانیای کبیر، ایالات متحده، کانادا، استرالیا، نیوزیلند، هند، اوگاندا، آفریقای جنوبی، زیمبابوه، نیجریه، سودان جنوبی، کنیا و سایر کشورهای دارای میراث انگلیکان
جنوبی، کنیا و سایر کشورهای دارای میراث انگلیکان است. تعداد شرکت‌کنندگان هر یکشنبه حدود ۱۵۰ نفر و در کریسمس و عید پاک حدود ۲۰۰ نفر است.
فصل ۱۹۹۴ سومین فصل فوتبال در ارمنستان پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی بود. فوتبال لیگ فوتبال حرفه‌ای ارمنستان شامل دو بخش بود، لیگ برتر ارمنستان (شامل ۱۶ تیم) و لیگ دسته اول ارمنستان (ده تیم). از شانزده تیم لیگ برتر، پنج تیم به دسته پایین‌تر سقوط می‌کردند، در حالی که تنها قهرمان لیگ دسته اول برای فصل ۱۹۹۵ به دسته بالاتر صعود می‌کرد و سطح برتر به دوازده باشگاه کاهش می‌یافت.
مرحله پلی آف مقدماتی لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۱۲ با حضور نه تیم (پنج تیم از منطقه غرب، چهار تیم از منطقه شرق) برگزار شد. قرعه‌کشی مرحله پلی آف مقدماتی در تاریخ ۶ دسامبر ۲۰۱۱، ساعت ۱۵:۰۰ به وقت در مقر ای‌اف‌سی در کوالا لامپور، مالزی برگزار شد. این قرعه‌کشی، بدون هیچ گونه سیدبندی یا محافظت از کشور، گروه‌ها و همچنین میزبان هر مسابقه پلی‌آف را مشخص کرد. دور نیمه نهایی در ۱۰ فوریه ۲۰۱۲ و دور نهایی در ۱۶ و ۱۸ فوریه ۲۰۱۲ برگزار شد. در صورت لزوم، برای تعیین برنده، از وقت اضافه و ضربات پنالتی استفاده می‌شد. چهار تیم
وقت اضافه و ضربات پنالتی استفاده می‌شد. چهار تیم برنده دور نهایی (دو تیم از منطقه غرب، دو تیم از منطقه شرق) به مرحله گروهی راه یافتند تا به ۲۸ تیمی که مستقیماً وارد مرحله گروهی شدند، بپیوندند. سه تیم بازنده دور نهایی (دو تیم از منطقه غرب، یک تیم از منطقه شرق) به جز بازنده مسابقه بین آدلاید یونایتد و پرسیپورا جایاپورا، به مرحله گروهی ای‌اف‌سی کاپ ۲۰۱۲ راه یافتند. مسابقات. منطقه غرب. !colspan="3"|دور نیمه نهایی !colspan="3"|دور نهایی منطقه شرق. !colspan="3"|دور نهایی
کلیسای سنت نیکلاس در خامونیکی () یک کلیسای محلی مربوط به اواخر قرن هفدهم میلادی متعلق به یک بافنده سابق در منطقه خامونیکی مسکو است. مکان. این کلیسا در گوشه خیابان کومسومولسکی پراسپکت امروزی و خیابان لئو تولستوی، دو بلوک خارج از گاردن رینگ، قرار دارد. حیاط کلیسا یک بلوک کامل بین خیابان‌های لئو تولستوی و تیمور فرونزه را اشغال کرده و شامل ردیفی از خانه‌های کوچک قدیمی است. تاریخچه. اولین سوابق مربوط به یک کلیسای احتمالاً چوبی در این مکان به سال ۱۶۲۵ برمی‌گردد. کلیسای اصلی پنج گنبدی در سال‌های ۱۶۷۹–۱۶۸۲ ساخته
کلیسای اصلی پنج گنبدی در سال‌های ۱۶۷۹–۱۶۸۲ ساخته شد؛ برج ناقوس و سالن غذاخوری حدود سال ۱۶۹۴ تکمیل شدند. منابع کلیسایی امروزی ادعا می‌کنند که برج ناقوس در خامونیکی یکی از بلندترین برج‌های ناقوس به سبک چادری در منطقه مسکو است. در سال ۱۷۵۷، سازندگان یک ضمیمه جانبی به آن اضافه کردند که به سنت دیمیتری روستوف اختصاص داده شده بود. این کلیسا نمونه‌ای از سبک باروک مسکوی متأخر است که پیش از سبک باروک ناریشکین که عمر کوتاهی داشت و در دهه ۱۶۹۰ رواج داشت، ساخته شده است. این کلیسا به دسته‌ای از "معابد آتشدان" ( تعلق
این کلیسا به دسته‌ای از "معابد آتشدان" ( تعلق دارد) – ساختمان‌های کلیسا بدون سه ستون باربر داخلی، که با لایه‌هایی از شیروانی‌های کوچک دایره‌ای شکل "کوکوشنیک" تاج‌گذاری شده‌اند. هر شیروانی نمادی از آتش آسمانی است (تخت‌های کتاب مقدس - فرشتگان یا سراف‌ها)؛ گروهی از شیروانی‌های فشرده، استعاره‌ای معماری برای عرش خداست. ستون‌های تزئینی کوچک که شیروانی‌های طبقه پایین را «حمایت» می‌کنند، نشانگر تأثیر غرب در یک ساختمان معمولاً بومی هستند. این کلیسا در اثر آتش‌سوزی مسکو (۱۸۱۲) به شدت آسیب دید و تنها در سال ۱۸۴۹
مسکو (۱۸۱۲) به شدت آسیب دید و تنها در سال ۱۸۴۹ بازگشایی شد. کمی قبل از آن، در سال ۱۸۴۸، کلیسا یادگار اصلی خود - یک نسخه از شمایل "مدافع گناهکاران" تئوتوکوس از صومعه اودرین، که توسط دیمیتری دونچسکو اهدا شده بود - را به دست آورد. این شمایل به‌طور دائم در ضمیمه سابق سنت دیمیتری قرار گرفت. همچنین دارای شمایل‌های قرن هفدهمی سنت الکسیس و هودگتریای اسمولنسک است. در سال ۲۰۰۲، کلیسا شمایل فرشته مقرب میکائیل خود را به کلیسای بازگشایی شده فرشته مقرب میکائیل در دویچیه پول اهدا کرد. این کلیسا از سال ۱۸۴۹ به‌طور مداوم
پول اهدا کرد. این کلیسا از سال ۱۸۴۹ به‌طور مداوم فعالیت می‌کند. در دوران شوروی هرگز بسته نشد، اگرچه ناقوس اصلی خود را از دست داد (که در سال ۱۹۹۲ بازسازی شد). دو بار در سال‌های ۱۹۴۹ و ۱۹۷۲ از بیرون بازسازی شد. پدر پاول لپخین یکی از طولانی‌ترین دوره‌های تصدی مداوم در کلیسای ارتدکس قرن بیستم - از سال ۱۹۱۵ تا ۱۹۶۰ - را در اینجا گذراند. متروپولیتن پیتیریم نچایف (۱۹۲۶–۲۰۰۳) که در سال ۱۹۷۲ به او پیشنهاد تصدی در خامونیکی داده شد، این پیشنهاد را رد کرد: به گفته پیتیریم، جمعیت همیشه کلیسا را بیش از ظرفیت آن پر
پیتیریم، جمعیت همیشه کلیسا را بیش از ظرفیت آن پر می‌کردند و انجام مراسم را حتی برای کشیشان جوان از نظر جسمی بسیار دشوار می‌کرد. لئو تولستوی در محلهٔ کلیسا زندگی می‌کرد، دو بلوک آن‌طرف‌تر در خیابانی که اکنون به نام اوست.
کلیسای تمام مقدسین در کولیشکی (روسی: Церковь Всех Святых на Кулишках) یکی از قدیمی‌ترین کلیساهای مسکو است که در میدان اسلاویانسکایا شماره ۲ واقع شده است. یکی از ویژگی‌های قابل توجه این کلیسا، برج ناقوس کج آن است. این کلیسا در قرن چهاردهم میلادی بنیان‌گذاری شد و در طول تاریخ بارها بازسازی و مرمت شده است. معماری آن ترکیبی از سبک‌های سنتی روسی و عناصر باروک است و در دوران اتحاد جماهیر شوروی به‌عنوان انبار مورد استفاده قرار گرفت. امروزه این بنا به‌عنوان میراث فرهنگی ثبت شده و مورد توجه گردشگران و پژوهشگران قرار
ثبت شده و مورد توجه گردشگران و پژوهشگران قرار دارد. تاریخچه. اولین کلیسای چوبی در این مکان توسط دیمیتری دانسکوی، به احتمال زیاد در سال ۱۳۸۰ پس از نبرد کولیکوو ساخته شد. در قرن چهاردهم، مکانی که برای کلیسا انتخاب شده بود، از مرز مسکو بسیار دور بود و کلمه "کولیچکی" مترادف با "انتهای جهان" یا "در میان ناکجاآباد" شد، اما اکنون در مرکز تاریخی مسکو قرار دارد. این کلیسا در سال ۱۴۸۸ به‌طور کامل با سنگ بازسازی شد و دوباره در سال‌های ۱۶۸۷ تا ۱۶۸۹ به سبک باروک مسکویی بازسازی شد. پس از انقلاب اکتبر، کلیسا غارت شد. در
بازسازی شد. پس از انقلاب اکتبر، کلیسا غارت شد. در سال ۱۹۳۰، بسته شد و در دهه ۱۹۳۰ توسط کمیساریای خلق در امور داخلی به عنوان محل اعدام‌های دسته جمعی مورد استفاده قرار گرفت. در سال ۱۹۷۵، این ساختمان به موزه تاریخ مسکو منتقل شد و در سال ۱۹۹۱، به کلیسای ارتدکس روسیه بازگردانده شد. در سال ۱۹۹۴، صلیبی به یاد قربانیان سرکوب‌های شوروی در اینجا قرار داده شد. در ۳۱ مارس ۱۹۹۹، متوچیون کلیسای ارتدکس شرقی اسکندریه از اودسا به مسکو منتقل شد و در کلیسای همه مقدسین قرار گرفت. این انتقال به منظور تقویت روابط معنوی و فرهنگی
این انتقال به منظور تقویت روابط معنوی و فرهنگی میان کلیسای ارتدکس روسیه و پاتریارک‌نشین اسکندریه انجام شد. از آن زمان، کلیسای همه مقدسین به‌عنوان مقر رسمی نمایندگی پاتریارک اسکندریه در روسیه شناخته می‌شود. مراسم مذهبی ویژه‌ای به مناسبت این انتقال برگزار شد و شخصیت‌های برجستهٔ مذهبی و دیپلماتیک در آن حضور یافتند. این رویداد نقطهٔ عطفی در تعاملات بین‌الکلیسایی محسوب می‌شود. در ۲۵ نوامبر ۲۰۱۹، پاتریارک کیریل مسکو و سراسر روسیه، کار متوچیون اسکندریه در مسکو را به حالت تعلیق درآورد. دلیل این امر، به رسمیت
را به حالت تعلیق درآورد. دلیل این امر، به رسمیت شناختن کلیسای ارتدکس اوکراین توسط پاتریارک اسکندریه بود. در ۱۱ اکتبر ۲۰۲۱، با حکم پاتریارک کریل، اسقف اعظم لئونید (میخائیل گورباچف) ایروان و ارمنستان به عنوان رئیس کلیسای همه مقدسین در کولیشکی در مسکو منصوب شد. این انتصاب در چارچوب تقویت ساختار اداری کلیسای ارتدکس روسیه و گسترش فعالیت‌های مذهبی در سطح بین‌المللی صورت گرفت. اسقف لئونید پیش‌تر در مأموریت‌های مذهبی و دیپلماتیک در قفقاز جنوبی و خاورمیانه فعالیت داشته و به عنوان چهره‌ای شناخته‌شده در روابط
داشته و به عنوان چهره‌ای شناخته‌شده در روابط بین‌الکلیسایی مطرح است. مراسم معارفهٔ رسمی او با حضور روحانیون بلندپایه و نمایندگان کلیساهای ارتدکس دیگر برگزار شد. در ۳۰ دسامبر ۲۰۲۱، اسقف اعظم لئونید (گورباچف) اعلام کرد که این کلیسا برای نیازهای اداری اسقف‌نشین تازه تأسیس آفریقا تعیین شده است. پیوند به بیرون. &lt;templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt;
بنای یادبود فلیکس ژرژینسکی ( که با نام مستعار فلکیس آهنی نیز شناخته می‌شود () به یادبود فلیکس دزرژینسکی (۱۸۷۷–۱۹۲۶)، انقلابی بلشویک و رئیس دو سازمان اول پلیس مخفی امنیت دولتی شوروی، چکا و او جی پی یو، ساخته شده است. این بنای برای یادبود طراحی شده است. و شامل مجسمه‌ای از دزرژینسکی که توسط یوگنی ووچتیچ تراشیده شده بود، در سال ۱۹۵۸ در میدان دزرژینسکی، مسکو، در کنار ساختمان لوبیانکا نصب شد. تاریخچه. ساخت و رونمایی. در سال ۱۹۱۸، کمیسیون فوق‌العاده سراسری روسیه در ساختمان‌های میدان لوبیانسکا مستقر بود که