payamvha/North_RAG huggingface dataset:
است. با این حال، ویژگی منحصربه‌فرد وایه‌یه کوستر، شیوه خاص او در ترکیب ایهام تصویری با ساختارهای ترکیبی تزئینی بود. هدف او این بود که به همه چیزهایی که می‌کشید، جلوه‌ای باشکوه ببخشد؛ در نتیجه، احساس ثبات و فراوانی خاصی در آثارش به وجود آورد. منتقد جان هابر، که آثار او را فاقد عمق درونی توصیف می‌کند، معتقد است که استحکام و مادی‌گرایی اطمینان‌بخش ترکیب‌بندی‌های او برای بانکداران نخبه و اشرافیت جذابیت داشت. آنها از نحوه نمایش «روکش‌های متضاد چوب‌های مختلف» یا «مجموعه‌ای افراطی از مرجان و صدف، اشیایی که سال‌ها
افراطی از مرجان و صدف، اشیایی که سال‌ها برای شکل‌گیری زمان نیاز دارند و دهه‌ها باقی می‌مانند»، قدردانی می‌کردند. نمایشگاه. در سال‌های ۲۰۰۲–۲۰۰۳، بیش از سی و پنج نقاشی از وایه‌یه کوستر که توسط موزه‌ها و مجموعه‌داران خصوصی در فرانسه و ایالات متحده فراهم شده بود، در نگارخانه ملی هنر (آمریکا), مجموعه فریک و موزه هنرهای زیبا نانسی به نمایش درآمد. این نمایشگاه، با عنوان «آن وایه‌یه کوستر: نقاش دربار ماری آنتوانت»، نخستین نمایشگاهی بود که نمایی جامع از آثار او ارائه داد. این نمایشگاه توسط موزه هنر دالاس سازماندهی
داد. این نمایشگاه توسط موزه هنر دالاس سازماندهی و توسط ایک کانگ گردآوری شد. این نمایشگاه شامل آثار تکمیلی از ژان باتیست سیمئون شاردن، استاد برجسته طبیعت بی‌جان و معاصر او، آنری-هوراس رولان دولاپورت و دیگران بود. در ژوئن ۲۰۱۵، موزه ملی سوئد نقاشی "پرتره یک ویولونیست" اثر وایه‌یه کوستر را که در سال ۱۷۷۳ خلق شده بود، به مجموعه نقاشی‌های قرن هجدهم فرانسه خود اضافه کرد. موزه ملی سوئد همچنین آثار "طبیعت بی‌جان با بریوش، میوه و سبزیجات" (۱۷۷۵) و "طبیعت بی‌جان گل" (بدون تاریخ) را در اختیار دارد. در مارس ۲۰۱۹، موزه
تاریخ) را در اختیار دارد. در مارس ۲۰۱۹، موزه هنر کیمبل نقاشی "طبیعت بی‌جان با ماهی خال‌خالی" (۱۷۸۷) اثر وایه‌یه کوستر را به مجموعه خود افزود.
مری بیل () (۱۶۳۳۱۶۹۹) نقاش پرتره اهل انگلیس بود. او یکی از اعضای گروه کوچک هنرمندان زن حرفه‌ای در لندن بود. بیل به‌عنوان تأمین‌کننده اصلی مالی خانواده‌اش از طریق آثار حرفه‌ای خود درآمد کسب کرد – حرفه‌ای که از سال ۱۶۷۰/۷۱ تا دهه ۱۶۹۰ ادامه داشت. بیل همچنین نویسنده بود و نثر او "مباحثه‌ای دربارهٔ دوستی" در سال ۱۶۶۶، دیدگاه علمی و منحصر به فردی از این موضوع ارائه می‌دهد. دست‌نویس او از سال ۱۶۶۳ تحت عنوان "مشاهده‌ها" دربارهٔ مواد و تکنیک‌های به‌کار رفته در «نقاشی هلوها» که چاپ نشده است، نخستین متن آموزشی شناخته
هلوها» که چاپ نشده است، نخستین متن آموزشی شناخته شده به زبان انگلیسی است که توسط یک نقاش زن نوشته شده است. او ابتدا به‌عنوان یک «هنرمند با فضیلت» در «رنگ‌های روغنی» توسط سر ویلیام سندرسون در کتابش "گرافیک: یا استفاده از قلم و مداد؛ در هنر عالی نقاشی" در سال ۱۶۵۸ ستایش شد. پس از مرگ بیل، آثار او توسط نقاش دربار پیتر لیلی و نویسنده کتاب «مقاله‌ای دربارهٔ یک مدرسه انگلیسی» که به معرفی برجسته‌ترین هنرمندان هم‌دوره او پرداخته است، ستایش شد. زندگی. مری بیل در دیر بارو، سافولک در اواخر ماه مارس ۱۶۳۳ به دنیا آمد.
بارو، سافولک در اواخر ماه مارس ۱۶۳۳ به دنیا آمد. او در ۲۶ مارس توسط پدرش جان کرادوک در کلیسای «تمام قدیسان» در روستا غسل تعمید شد. مادر او دوروتی برانتون/برینتون بود. به‌علاوه پدرش که کشیش بود، یک نقاش آماتور نیز بود که ممکن است به مری در یادگیری نقاشی کمک کرده باشد. در حالی که در بارو بزرگ می‌شد، مری در نزدیکی بری سنت ادموندز زندگی می‌کرد. گروهی از نقاشان در بری سنت ادموندز فعالیت می‌کردند که شامل پیتر لیلی و متیو اسنلینگ بودند و ممکن است مری در دوران جوانی خود با آنها ملاقات کرده باشد. در ۲۳ اوت ۱۶۴۳،
خود با آنها ملاقات کرده باشد. در ۲۳ اوت ۱۶۴۳، دوروتی کرادوک پسری به نام جان به دنیا آورد. دوروتی پس از تولد جان درگذشت و مری در سن ده سالگی مادر خود را از دست داد. در زمان جنگ‌های داخلی انگلستان، جان کرادوک، والتر کرادوک، یکی از اقوام دور خود را به‌عنوان سرپرست فرزندانش جان و مری منصوب کرد. مری کرادوک با چارلز بیل (۱۶۳۲–۱۷۰۵) از والتون، میلتون کینز در شمال باکینگهام‌شایر آشنا شد. مری و چارلز در ۸ مارس ۱۶۵۲ زمانی که او هجده سال داشت، ازدواج کردند. پدر مری، جان کرادوک، در آن زمان به‌شدت بیمار بود و چند روز
جان کرادوک، در آن زمان به‌شدت بیمار بود و چند روز پس از ازدواج مری درگذشت. این زوج به کاونت گاردن (لندن) و سپس به خیابان فلیت نقل مکان کردند. چارلز بیل در آن زمان یک کارمند خدمت مدنی بود که در سال ۱۶۶۰ به‌عنوان معاون منشی دفتر پتنت‌ها جایگزین پدرش شد. با رشد موفقیت‌های مری به‌گونه‌ای که می‌توانست خانواده را تأمین کند، او به مدیر استودیوی او تبدیل شد. در برخی مواقع، چارلز در هیئت تخته سبز کار می‌کرد و رنگ‌دانه‌ها را مخلوط می‌کرد. در حدود ۱۶۶۰–۱۶۶۴ خانواده به آلبروک (اکنون آل‌برک)، آتربورن، همپشر نقل مکان
به آلبروک (اکنون آل‌برک)، آتربورن، همپشر نقل مکان کردند تا از طاعون فرار کنند. در طول ازدواجشان، مری و چارلز به‌عنوان شریک تجاری و برابر با یکدیگر کار می‌کردند که در آن زمان امری نادر بود. در ۱۸ اکتبر ۱۶۵۴، نخستین پسر چارلز و مری، بارثولومیو، دفن شد. اطلاعات بیشتری دربارهٔ پسر نخست آنها در دست نیست. دومین پسرشان در ۱۴ فوریه ۱۶۵۵/۶ غسل تعمید شد و همچنین بارثولومیو نام‌گذاری شد. سومین پسرشان چارلز در ۱۶۶۰ به دنیا آمد. مری بیل در اوایل اکتبر ۱۶۹۹ در سن شصت و شش سالگی درگذشت. اطلاعات کمی از مرگ او وجود دارد،
شش سالگی درگذشت. اطلاعات کمی از مرگ او وجود دارد، جز اینکه در خانه‌ای در پال مال، لندن درگذشت و در زیر میز مراسم مقدس کلیسای سنت جیمز، پیکدیلی به خاک سپرده شد. قبر او در طول جنگ جهانی دوم توسط بمب‌های دشمن ویران شد، اما یک یادبود برای او در کلیسا وجود دارد. حرفه و تحصیلات. رایج‌ترین روش یادگیری نقاشی در آن زمان، کپی کردن آثار بزرگ و شاهکارهایی بود که در دسترس بودند. مری بیل ترجیح می‌داد با رنگ روغن و آبرنگ نقاشی کند. هرگاه که طراحی می‌کرد، از مداد شمعی استفاده می‌کرد. پیتر للی، که جانشین آنتونی ون دایک به
می‌کرد. پیتر للی، که جانشین آنتونی ون دایک به عنوان نقاش دربار بود، توجه زیادی به پیشرفت‌های مری بیل به عنوان یک هنرمند داشت، به ویژه که او با تقلید از برخی آثار او به تمرین نقاشی می‌پرداخت. مری بیل کار خود را با نقاشی هدایایی برای افرادی که می‌شناخت آغاز کرد و در ازای آن‌ها هدایا یا خدمات کوچکی دریافت می‌کرد. چارلز بیل به دقت تمام کارهای هنری مری را ثبت می‌کرد. او یادداشت‌هایی در مورد نحوه نقاشی او، معاملات تجاری که انجام می‌شد، افرادی که به دیدن او می‌آمدند و ستایشی که دریافت می‌کرد، می‌نوشت. چارلز در
و ستایشی که دریافت می‌کرد، می‌نوشت. چارلز در طول سال‌ها سی دفترچه از مشاهدات خود نوشت و مری را «دل عزیزم» می‌نامید. او در دهه‌های ۱۶۵۰ و ۱۶۶۰ به یک نقاش پرتره نیمه حرفه‌ای تبدیل شد و از خانه‌اش کار می‌کرد، ابتدا در کاونت گاردن و سپس در خیابان فلیت در لندن. در زمانی که در کاونت گاردن زندگی می‌کرد، مری بیل همسایه نزدیک به هنرمند جوآن کارلایل بود. آموزش. مری بیل هیچ‌گونه آموزش رسمی از یک آکادمی دریافت نکرده بود، هیچ ارتباطی با انجمن هنرمندان نداشت و هیچ‌گونه حمایت سلطنتی یا درباری نداشت. او از پدرش آموزش
حمایت سلطنتی یا درباری نداشت. او از پدرش آموزش انسانی دریافت کرد، در دوران کودکی در سافوک، پدرش با هنرمندان بریتانیایی معاصری چون سر ناتانیل بیکن، رابرت واکر و سر پیتر للی دوست بود که باعث شد هر دو، یعنی رابرت واکر و پیتر للی، «مربی‌های احتمالی طراحی برای مری جوان» باشند. زمان دقیق آشنایی مری با للی بحث‌برانگیز است و یکی از نظریه‌ها این است که آن‌ها پیش از ازدواج مری با چارلز یکدیگر را ملاقات کرده‌اند، زمانی که مری در سافوک زندگی می‌کرد. نظریه دیگر این است که آن‌ها در حدود سال‌های ۱۶۵۵ یا ۱۶۵۶ که مری و
که آن‌ها در حدود سال‌های ۱۶۵۵ یا ۱۶۵۶ که مری و چارلز به کاونت گاردن در لندن نقل‌مکان کردند و همسایه للی شدند، یکدیگر را ملاقات کردند. در اسناد دقیقی که چارلز بیل از تمرینات همسرش نگه می‌داشت، ذکر شده که للی گاهی به خانه بیل‌ها می‌آمد تا کارهای مری را مشاهده کرده و آن‌ها را تحسین کند. دوستی آن‌ها باعث شد که للی برخی از آثار استادان قدیمی خود را به بیل و خانواده‌اش قرض بدهد تا از آن‌ها کپی کنند. بیل‌ها پرتره‌هایی از للی سفارش دادند، از جمله پرتره‌هایی از خودشان و دوستانشان. هم‌دوره نزدیک او جورج ورتو
از خودشان و دوستانشان. هم‌دوره نزدیک او جورج ورتو (۱۶۸۴–۱۷۵۶) گزارش داده که پرتره‌های للی از مری و خانواده‌اش در سال ۱۶۶۱ در خانه آن‌ها در هند کورت به نمایش گذاشته شده بود. نوشتارها. در سال ۱۶۶۳، مری بیل کتابی به نام "Observations" نوشت که دستورالعملی برای نقاشی زردآلو با استفاده از رنگ روغن بود. این اثر یکی از نخستین نوشته‌ها در زمینه آموزش نقاشی روغن در انگلستان توسط یک هنرمند از هر دو جنسیت به‌شمار می‌آید. این اثر هرگز به‌طور مستقل چاپ نشد، اما محققان معتقدند که نسخه‌های دستی آن توزیع شده است. این اثر
که نسخه‌های دستی آن توزیع شده است. این اثر در دفتری که نوشته‌های چارلز بیل در آن جمع‌آوری شده بود پیدا شد، ولی به‌طور کامل توسط مری نوشته شده بود، که هِلن دراپر آن را «نمونه‌ای منحصربه‌فرد از همکاری زن و شوهر در تاریخ ادبیات فنی نقاشی» می‌داند. مری بیل همچنین یک دست‌نوشته به نام "Discourse on Friendship" در سال ۱۶۶۶ و چهار شعر در سال ۱۶۶۷ نوشت. تجارت نقاشی. پدر مری، که یک هنرمند آماتور بود، هزینه‌های آموزش عمومی او را تأمین کرد که احتمالاً شامل دوره‌های نقاشی و طراحی نیز بوده است. ممکن است این‌طور تصور شود
و طراحی نیز بوده است. ممکن است این‌طور تصور شود که افرادی که به خانه یک زن وارد می‌شوند برای معاملات تجاری، تصویری ناپاک از او به نمایش می‌گذارند. زمانی که مری در دهه ۱۶۷۰ شروع به نقاشی برای پول کرد، با دقت انتخاب می‌کرد که چه کسانی را نقاشی کند و از ستایش دوستان خود برای ساختن شهرتی خوب به‌عنوان یک نقاش استفاده می‌کرد. برخی از این افراد شامل هنریتا ماریا و جان تیلتسون، کشیشی از کلیسای سنت جیمز، دوست نزدیک مری بیل بودند که در نهایت به اسقف اعظم کانتربری تبدیل شد. ممکن است ارتباط مری با پدرش، جان، که کشیش
شد. ممکن است ارتباط مری با پدرش، جان، که کشیش بود یا ارتباط نزدیک او با تیلتسون، کشیش‌های کلیسای سنت جیمز را به‌عنوان مشتریان ثابت حفظ کرده باشد. ارتباط مری با تیلتسون و همچنین ازدواج پیوریتنی او با چارلز به نفع او در ساختن شهرت خوبش بود. مری بیل معمولاً پنج پوند برای نقاشی یک چهره و ده پوند برای نیم‌تنه نقاشی‌های روغنی دریافت می‌کرد. او سالانه حدود دویست پوند درآمد داشت و ده درصد از درآمدش را به خیریه می‌داد. این درآمد برای تأمین زندگی خانواده‌اش کافی بود و او این کار را انجام می‌داد. واسل و جفری معتقدند
و او این کار را انجام می‌داد. واسل و جفری معتقدند که واقعاً شگفت‌انگیز است که مری بیل مسئول تأمین معاش خانواده بوده است. از سال ۱۶۸۱ به بعد، سفارش‌ها مری شروع به کاهش یافتن کرد. در سال ۱۶۸۱، مری بیل دو دانش‌آموز به نام‌های کیتی تریوش و آقای مور را به کار گرفت که در استودیوی او کار می‌کردند. در سال ۱۶۹۱، سارا هادلی از یورکشایر به عنوان دانش‌آموز دیگری به مری پیوست. سارا ویژگی‌ها و رفتارهای مشابهی با مری داشت. چهره‌های برجسته. کشیش برجسته انجلیکن، جان تیلتسون (۱۶۳۰–۱۶۹۴)، بارها به عنوان مدل برای نقاشی‌های
(۱۶۳۰–۱۶۹۴)، بارها به عنوان مدل برای نقاشی‌های مری بیل انتخاب شد. او پنج بار در سال‌های ۱۶۶۴، ۱۶۷۲، ۱۶۷۷، ۱۶۸۱ و ۱۶۸۷ توسط او نقاشی شد. تیلتسون با خانواده کرامول ارتباط داشت، زیرا در سال ۱۶۶۴ با خواهرزاده الیور کرامول، الیزابت، ازدواج کرد. الیزابت دوست نزدیک مری بود و یکی از افرادی بود که نوشتار «گفتار در دوستی» او را دریافت کرد. بیل‌ها در سال ۱۶۷۲ یک پرتره از تیلتسون را توسط سر پیتر للی برای خود سفارش دادند. سرهنگ سلطنت‌طلب گایلز استرانگویز (۱۶۱۵–۱۶۷۵) از طرفداران نقاشی‌های مری بیل بود و یکی از حامیان مهم
نقاشی‌های مری بیل بود و یکی از حامیان مهم او به‌شمار می‌آمد. استرانگویز در جنگ داخلی انگلیس برای چارلز یکم جنگید و همچنین در فرار مخفیانه چارلز دوم به تبعید در سال ۱۶۵۱ و بازگشت او در ۱۶۶۰ نقش داشت. مری به درخواست استرانگویز پرتره‌ای از او و همچنین از همسرش، پسرش و دخترش در دهه ۱۶۷۰ نقاشی کرد. نجیب‌زاده هنری کاوندیش (۱۶۳۰–۱۶۹۱) دیگر شخصیت مهمی بود که برای مری بیل به عنوان مدل کار کرد. او در سال ۱۶۷۶ به دوک دوم نیو کسل تبدیل شد و او و دوشس‌اش فرانسیس (متولد پیربونت) مشتریان ثابت مری بودند و در سال ۱۶۷۷
پیربونت) مشتریان ثابت مری بودند و در سال ۱۶۷۷ پرتره‌های خود را از او سفارش دادند. دوک و دوشس از طریق پدر فرانسیس، ویلیام پیربونت (۱۶۰۷–۱۶۷۸) با آثار مری آشنا شدند که خود پرتره‌ای از ویلیام پیربونت نیز در حدود ۱۶۷۰ توسط مری کشیده شد. ویلیام پیربونت حامی اولیور کرامول در جنگ داخلی انگلستان بود و همچنان مخالف بازگشت دودمان استوارت باقی ماند. فرزندان بیل. چارلز و بارثولومیو بیل در دوران کودکی به کمک در استودیو می‌پرداختند و پرده‌ها را نقاشی می‌کردند و بیضی‌ها را تراش می‌دادند. این بیضی‌ها بخش حیاتی در
را تراش می‌دادند. این بیضی‌ها بخش حیاتی در پرتره‌های چهره مری بیل بودند. چارلز بیل جوان، که به نام پدرش نام‌گذاری شده بود، استعداد زیادی در نقاشی نشان داد و در ۵ مارس ۱۶۷۷ به تحصیل نقاشی مینیاتور پرداخت. او از سال ۱۶۷۹ تا ۱۶۸۸ به نقاشی مینیاتور مجسمه‌ها پرداخت، تا اینکه بینایی‌اش شروع به ضعیف شدن کرد. از آن پس، او به نقاشی پرتره‌های تمام‌نما پرداخت. بارثولومیو بیل، پسر دوم، ابتدا به نقاشی پرداخته بود اما بعدها به پزشکی روی آورد. در سال ۱۶۸۰، او در کلیر هال، کمبریج تحصیل کرد و در سال ۱۶۸۲ مدرک MB خود را
کمبریج تحصیل کرد و در سال ۱۶۸۲ مدرک MB خود را دریافت کرد. بارثولومیو سپس مطب پزشکی خود را در یک ملک کوچک در کاونتری که پدرش مالک آن بود راه‌اندازی کرد. سبک. سبکی که مری بیل در آن نقاشی می‌کرد، باروک بود. هنر باروک سبکی در مجسمه‌سازی، نقاشی، موسیقی و معماری بود که از اوایل قرن ۱۷ تا اواسط قرن ۱۸ در اروپا رواج داشت. هنر باروک با استفاده از نور و سایه، نمایش حرکت و استفاده از رنگ‌های غنی مشخص می‌شود، که همگی به‌منظور ایجاد احساس عظمت و شگفتی به کار می‌روند. به‌ویژه پرتره‌های باروک برای رنگ‌های غنی،
به‌ویژه پرتره‌های باروک برای رنگ‌های غنی، کنتراست‌های نوری و توجه به جزئیات پارچه معروف هستند. نقاشی‌های مری بیل اغلب به‌عنوان "قدرتمند" و "مردانه" توصیف می‌شوند. (اینکه یک زن را به دلیل آثارش "مردانه" خطاب کنند، معمول بود) رنگ‌ها به‌عنوان خالص، شیرین، طبیعی، شفاف و تازه توصیف می‌شوند، اگرچه برخی از منتقدان رنگ‌آمیزی او را "سنگین و خشک" می‌بینند. به‌دلیل کپی‌برداری از آثار ایتالیایی به‌عنوان تمرین، گفته می‌شود که مری بیل "حسی ایتالیایی و سبک" به دست آورده است. به‌گفته برخی، معدود افرادی می‌توانند با "رنگ،
به‌گفته برخی، معدود افرادی می‌توانند با "رنگ، قدرت، قوت یا زندگی" او رقابت کنند. پیتر لیلی از آثار مری بیل تحسین کرد و گفت که او "با بدنی شگفت‌انگیز از رنگ‌ها کار می‌کرد و بسیار پرکار بود." دیگران آثار او را "سنگین و خشک" نقد کردند. چهل سال پس از مرگ او، زمانی که برای تحقیق تاریخ هنر بریتانیا به آثار او پرداخته شد، ورتو از کار او تمجید کرد و گفت "خانم مری بیل بسیار خوب در رنگ روغن نقاشی می‌کرد" و . نمایش مدرن. برخی از آثار او در موزه خانه در لندن به نمایش گذاشته شده است، هرچند بزرگ‌ترین مجموعه عمومی آثار
گذاشته شده است، هرچند بزرگ‌ترین مجموعه عمومی آثار او در بری سنت ادموندز، در سافولک قرار دارد. بیل در سال ۱۹۷۵ موضوع یک نمایشگاه انفرادی در (آن زمان) "موزه گفری" (که اکنون به "موزه خانه" تغییر نام داده است) قرار گرفت که در سال بعد به گالری هنر تاونر در ایست‌بورن منتقل شد. اخیراً (تابستان ۲۰۲۴)، آثار او در نمایشگاه "میوه‌های دوستی" در گالری فیلیپ مود در پال مال به نمایش درآمد، خیابانی که او در آن زندگی کرده و در آنجا درگذشت.
ویدیتا وایدیا (؛ زادهٔ )، عصب‌شناس هندی و استاد مؤسسه تحقیقات بنیادی تاتا، بمبئی بوده و زمینه‌های اصلی تحقیقات او عصب‌شناسی و روان‌پزشکی مولکولی است. اوایل زندگی. والدین ویدیتا، دکتر راما ویدیا و دکتر آشوک ویدیا، دانشمندان بالینی هستند و عموی او، دکتر آخیل ویدیا (متخصص انگل‌شناسی مالاریا)، انگیزه‌های بزرگی برای او بودند تا به دنبال شغلی در زمینه پژوهش، با تمرکز بر علوم اعصاب، برود. پدر او یک داروشناس بالینی و مادرش یک متخصص غدد درون‌ریز بود. همچنین، ویدیتا در دوران نوجوانی با خواندن دربارهٔ زندگی و کار
در دوران نوجوانی با خواندن دربارهٔ زندگی و کار پریماتولوژیست‌های مشهور، داین فوسی و جین گودال، به علم علاقه‌مند شده بود. تحصیل. ویدیتا مدرک کارشناسی خود را از کالج سنت خاویر، بمبئی در علوم زیستی و بیوشیمی دریافت کرد. او مدرک دکترای خود را در رشته علوم اعصاب در دانشگاه ییل نزد پروفسور رونالد دومان، که استادش که به حرفه تحقیقاتی او شکل داد، دریافت کرد. کار فوق دکتری او در مؤسسه کارولینسکا در سوئد با پروفسور ارنست آرناس و در دانشگاه آکسفورد در بریتانیا با پروفسور دیوید گراهام اسمیت انجام شد. حرفه. او در سن ۲۹
دیوید گراهام اسمیت انجام شد. حرفه. او در سن ۲۹ سالگی، در مارس ۲۰۰۰، به عنوان پژوهشگر اصلی به دپارتمان علوم زیستی مؤسسه تحقیقات بنیادی تاتا پیوست. وی از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۵ به عنوان پژوهشگر ارشد خارجی بنیاد "ولکام تراست" و عضو وابسته آکادمی علوم هند فعالیت کرده است. ویدیتا روی مدارهای عصبی که احساسات را تنظیم می‌کنند و چگونگی تأثیرپذیری آنها از تجربیات زندگی و داروهای ضدافسردگی تحقیق و همچنین بررسی می‌کند که چگونه تغییرات در مدارهای مغزی، پایه اختلالات روانی مانند افسردگی را تشکیل می‌دهند و چگونه تجربیات اولیه
افسردگی را تشکیل می‌دهند و چگونه تجربیات اولیه زندگی به تغییرات پایدار در رفتار منجر می‌شوند. یکی از حوزه‌های تمرکز گروه تحقیقاتی او، نقش گیرنده سروتونین 2A است؛ هم به عنوان هدف داروهای سایکدلیک سروتونرژیک که تأثیرات قدرتمندی بر رفتارهای مرتبط با خلق‌وخو و هم در نحوه شکل‌دهی به پیامدهای بلندمدت تجربیات ناخوشایند اولیه زندگی دارند. او در سال ۲۰۱۲ جایزه ملی زیست‌دانشور (جایزه ملی علوم زیستی) را دریافت کرد و در سال ۲۰۱۵ جایزه معتبر شانتی سواروپ بهاتناگر در رشته علوم پزشکی به او اهدا شد. [۳] او همچنین عضو
رشته علوم پزشکی به او اهدا شد. [۳] او همچنین عضو آکادمی ملی علوم هند، آکادمی علوم هند است. ویدیتا در سال ۲۰۲۱ بورسیه جی.سی. بوز از سوی هیئت علمی و تحقیقاتی دولت هند و در سال ۲۰۲۲ جایزه اینفوسیس در رشته علوم زیستی را دریافت کرد. تحقیقات ویدیتا همچنین بر نقش سروتونین در شکل‌دهی به مدارهای عصبی مرتبط با احساسات در دوره‌های بحرانی رشد پس از تولد و همچنین بر مکانیسم عمل درمان‌های ضدافسردگی سریع‌الاثر متمرکز شده است. کارهای آزمایشگاهی او روی موش‌های آزمایشگاهی انجام می‌شود. حوزه خاص علاقه‌مندی ویدیتا، درک این
انجام می‌شود. حوزه خاص علاقه‌مندی ویدیتا، درک این موضوع است که چگونه افراد در برابر روان‌رنجوری‌های مرتبط با استرس، آسیب‌پذیری یا مقاومت پیدا می‌کنند. کتاب‌ها و ویدیوها. ویدیتا در کتاب دختران لیلاوتی که مجموعه‌ای از مقالات زندگینامه‌ای دربارهٔ دانشمندان زن هندی بوده و همچنین در وبلاگ زندگی در علم، معرفی شده است. در سال ۲۰۱۵، او در یک سخنرانی تدکس در کالج سنت زاویر بمبئی شرکت کرد و دربارهٔ اینکه چگونه استرس می‌تواند ساختار عصبی ما را تغییر دهد صحبت کرد. علاوه بر این، او در برنامه چای و چرا (Chai and Why)
بر این، او در برنامه چای و چرا (Chai and Why) مؤسسه تی‌ای‌اف‌ای نیز حضور داشته است.
ماری‌آنج موشوبکوا لیکولیا یک سیاستمدار جمهوری دموکراتیک کنگو است و به‌عنوان وزیر حقوق بشر جمهوری دموکراتیک کنگو فعالیت می‌کند.
آیدا ندیم متولد ۱۹۶۵ در بغداد، عراق، یک موسیقیدان عراقی مقیم دانمارک است. اوایل حرفه. آیدا از کودکی شروع به خواندن و شعر گفتن کرد. وی با علاقه زیادی که به موسیقی کلاسیک داشت، در سن دوازده سالگی تحصیلات خود را در مدرسه معتبر موسیقی و باله بغداد آغاز کرد. ساز اصلی او باسون بود. منبع اصلی الهام او، آهنگسازانی همچون کارل هاینز اشتوکهاوزن و آرتور اونگر بودند. وی در سال ۱۹۸۶ به استخدام ارکستر سمفونیک عراق درآمد. ندیم در سال ۱۹۹۱ به دانمارک نقل مکان کرد و در آنجا تحصیلات خود را در آکادمی سلطنتی موسیقی دانمارک
تحصیلات خود را در آکادمی سلطنتی موسیقی دانمارک ادامه داد. او در دانمارک خود را به عنوان یکی از معدود هنرمندان برجسته خارجی که توانست در صحنه پیشرفت کند، نشان داد. آیدا در بریتانیا، در گلاستونبری، و جشنواره مردمی کمبریج به همراه همکارانش برادران فرشته و آکی نواز قعالیت کرده است.
درس‌هایی برای کودکان مجموعه‌ای از چهار آغازگر خواندنی سازگار با سن است که توسط شاعر و مقاله‌نویس برجسته بریتانیایی قرن هجدهم، آنا لایتیتیا باربالد نوشته شده است. این کتاب‌ها که در سال‌های ۱۷۷۸ و ۱۷۷۹ منتشر شدند، انقلابی را در ادبیات کودکان در جهان انگلیسی-آمریکایی آغاز کردند. در این کتاب‌ها برای اولین بار، نیازهای یک کودک به عنوان خواننده، به‌طور جدی مورد توجه قرار گرفت. متون ساده تایپوگرافی به یادگیری کودک کمک می‌کند. برای اولین بار کتاب‌های باربالد در نمایش پداگوژی تجربی ادبیات کودکان انگلیسی-آمریکایی، از
پداگوژی تجربی ادبیات کودکان انگلیسی-آمریکایی، از سبک مکالمه‌ای استفاده می‌کنند به این نحو که مادر و پسرش را در حال بحث دربارهٔ جهان طبیعی به تصویر می‌کشند. بر اساس نظریه‌های آموزشی جان لاک، کتاب‌های باربالد بر یادگیری از طریق حواس تأکید دارند. یکی از اصول اخلاقی درس‌های باربالد این است که افراد بخشی از یک جامعه هستند. چارلز، قهرمان متون، رابطه خود را با طبیعت، با حیوانات، با مردم و در نهایت با خدا بررسی می‌کند. انتشار و ساختار. "این کتاب‌ها،" مادری را به تصویر می‌کشد که به پسرش آموزش می‌دهد. احتمالاً
به تصویر می‌کشد که به پسرش آموزش می‌دهد. احتمالاً بسیاری از وقایع الهام گرفته از تجربیات باربالد از آموزش به پسر خوانده‌اش، چارلز بوده است، زیرا وقایع با سن و رشد او مرتبط است. اگرچه هیچ نسخه‌ای از نسخه اول آثار باقی نمانده است، میتزی مایرز، محقق ادبیات کودکان، تاریخ‌های احتمالی انتشار را بر اساس‌نامه‌های باربالد و اولین بررسی‌های کتاب‌ها به شرح زیر بازسازی کرده است: باربالد خواستار چاپ کتاب‌هایش با حروف بزرگ با حاشیه‌های وسیع شد تا کودکان بتوانند به راحتی آن‌ها را بخوانند. این تغییرات تولیدی در عین
راحتی آن‌ها را بخوانند. این تغییرات تولیدی در عین آسان‌تر کردن فهم مطالب، کتاب‌ها را برای کودکان فقیر گران‌تر می‌کرد، بنابراین کتاب‌های باربالد به ایجاد زیبایی‌شناسی متمایز برای کتاب کودکان طبقه متوسط کمک کرد. نظریه آموزشی. "درس های" باربالد بر ارزش انواع زبان و سواد تأکید می‌کند. خوانندگان نه تنها نحوه خواندن را یادمی‌گیرند، بلکه توانایی درک استعاره‌ها و تشبیه‌ها را نیز به دست می‌آورند. در جلد چهارم به ویژه تفکر شاعرانه تقویت می‌شود. میراث. همان‌طور که مک‌کارتی بیان می‌کند، "درس‌هایی برای کودکان" و کتاب
بیان می‌کند، "درس‌هایی برای کودکان" و کتاب محبوب دیگر باربالد یعنی "سرودهای در نثر برای کودکان" در زمان خود بسیار تأثیرگذار بودند. ویلیام بلیک، تحت تأثیر "سرودها" قرار گرفت و الیزابت برت براونینگ شاعر هنوز دوست داشت در ۳۹ سالگی "درس‌ها را" بخواند. هر دو کتاب در طول قرن نوزدهم در انگلستان و ایالات متحده تجدید چاپ شدند. همان‌طور که مک‌کارتی نیز بیان می‌کند، «تأثیر آنها بر افراد طبقه متوسط قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، که خواندن را از آنها آموخته‌اند، غیرقابل محاسبه است». آنها همچنین برای آموزش چندین نسل از
محاسبه است». آنها همچنین برای آموزش چندین نسل از دانش‌آموزان در بریتانیا و ایالات متحده مورد استفاده قرار گرفتند. متون بارباولد برای تداوم ایده‌آل مادری جمهوری‌خواهان در آمریکای قرن نوزدهم، به‌ویژه مفهوم مادر به‌عنوان مربی ملت مورد استفاده قرار گرفت. شارلوت مری یونگ، نویسنده و منتقد بریتانیایی کودکان در سال ۱۸۶۹ نوشت که این کتاب‌ها به «سه چهارم اعیان سه نسل گذشته» خواندن آموزش داده است.
تسا بلانچارد (متولد ۲۶ ژوئیه ۱۹۹۵) کشتی‌گیر حرفه ای آمریکایی است. او با توتال نان‌استاپ اکشن رسلینگ (TNA) قرارداد امضا کرده است، در صورتی که او یک قهرمان جهانی سابق ایمپکت و یک قهرمان سابق ناک اوت ایمپکت است. او قبلاً برای CMLL اجرا داشت، در جایی که قبلاً یک بار قهرمان تگ تیم زنان جهان CMLL شده بود. علاوه بر این، بلانچارد قهرمان سابق زنان کرش، قهرمان AAA Reina de Reinas و قهرمان جهانی WOW نیز بوده است. بلانچارد یک کشتی‌گیر حرفه ای نسل سوم، دختر تولی بلانچارد، نوه جو بلانچارد، مروج کشتی، و دخترخوانده رقیب
نوه جو بلانچارد، مروج کشتی، و دخترخوانده رقیب تولی بلانچارد، مگنوم تی ای است. اوایل زندگی و آموزش. بلانچارد در ۲۶ ژوئیه ۱۹۹۵ و در در شارلوت، کارولینای شمالی به دنیا آمد. او نوه کشتی‌گیر جو بلانچارد، دختر تولی بلانچارد و دخترخوانده مگنوم تی ای است در چهار سالگی، بلانچارد و خواهران و برادرانش پس از جدایی والدینش، به نزد مادر و ناپدری اش نقل مکان کردند. تولی بلانچارد حداقل ماهی یک بار پس از طلاق به ملاقات فرزندانش می‌رفت. او سه خواهر و برادر از پدرش و دو خواهر و یک برادر ناتنی از ناپدری خود دارد. بلانچارد با
و یک برادر ناتنی از ناپدری خود دارد. بلانچارد با ثبت نام در تئاتر کودکان شارلوت، پیوستن به مسابقات حفظ خوانی شکسپیر و بازی در تمام تولیدات آماتور دبیرستان محل تحصیل، خود را علاقه‌مند به موسیقی-تئاتر می‌داند. او در تیم دومیدانی نیز حضور داشت. او پس از دبیرستان خانه را ترک کرد و برای مدت کوتاهی در دانشگاه کارولینای شمالی در شارلوت تحصیل نمود، با درآمد حاصل از کار در یک کلوپ شبانه زندگی می‌کرد و برای مدت طولانی با اعضای خانواده نزدیک خود ارتباط برقرار نکرد. بلانچارد در حال بار گردانی بود و پیشخدمتی و مهمانی
در حال بار گردانی بود و پیشخدمتی و مهمانی با دوستان دانشگاهی خود بود که علاقه او به کشتی برانگیخته شد. او در سال ۲۰۱۲ با پدرش برای معارفه چهار اسب سوار به تالار مشاهیر WWE در میامی رفت. تسا برنامه‌های کشتی خود را از خانواده‌اش ناشناخته نگه داشت، زیرا در آن زمان هنوز به آرامی با مادر و ناپدری‌اش آشتی می‌کرد. زمانی که بلانچارد در سال ۲۰۱۳ به سن ۱۸ سالگی رسید به مدرسه کشتی های‌اسپات در شارلوت رفت. او توسط استعداد کهنه‌کار NWA/WWE/WCW جورج ساوث آموزش دید و کشتی‌گیر آینده دبلیو دبلیو ای سدریک الکساندر نیز با وی
آینده دبلیو دبلیو ای سدریک الکساندر نیز با وی همکلاس بود. بلانچارد با اصرار مایکل بوچیچیو مالک باشگاه حدود شش ماه پس از تمرینات خود، پدر و ناپدری‍اش را در جریان یادگیری آموزش کشتی خود قرار داد. او در سال ۲۰۱۴ برای ورود به WWE تلاش کرد اما پیشنهاد رسمی هرگز تحقق نیافت. رسانه‌های دیگر. بازیگری. بلانچارد بدلکار فلورنس پیو بازیگر فیلم "مبارزه با خانواده‌ام" به تهیه کنندگی دواین جانسون بود که فیلمی دربارهٔ پیج کشتی‌گیر سابق دبلیو دبلیو ای بود. زندگی شخصی. در ۲۰ نوامبر ۲۰۱۹، بلانچارد نامزدی خود را با کشتی‌گیر
نوامبر ۲۰۱۹، بلانچارد نامزدی خود را با کشتی‌گیر دیگر به نام میگل اولیو، که بیشتر با نام رینگ داگا شناخته می‌شد، تأیید کرد. این زوج در اوت ۲۰۲۰ ازدواج کردند و در مکزیک اقامت داشتند. در ژانویه ۲۰۲۳، این زوج با انتشار بیانیه ای عمومی جدایی خود را اعلام نمودند. در ژانویه ۲۰۲۰، چندین کشتی‌گیر زن با اتهاماتی چون قلدری و نژادپرستی را علیه بلانچارد مطرح کردند، از جمله حادثه ای که در آن بلانچارد به صورت یک کشتی‌گیر پورتوریکویی آب دهان انداخت و او را یک کاکاسیاه خوانده بود. زن مورد نظر، بلک رز، بعداً اظهار داشت که
بود. زن مورد نظر، بلک رز، بعداً اظهار داشت که این حادثه واقعاً اتفاق افتاده است. اما بلانچارد این اتهامات را رد کرد.
شرکت لبنیات مادی در تاریخ ۱۳۵۱/۱۰/۳۰ به ثبت رسید. کارخانه می‌ماس در اول اردیبهشت ۱۳۵۳ با استفاده از دستگاه‌ها و ماشین‌آلات مدرن خارجی (سوئدی، آلمانی، انگلیسی، ایتالیایی) اولین محصولات لبنی پاستوریزه و هموژنیزه خود را به بازار عرضه نمود و پس از آن تدریجاً ظرفیت و تنوع محصولات خود را طی چند طرح توسعه افزایش داد. محصولات. محصولات این کارخانه شامل انواع لبنیات پاستوریزه (شیر، ماست، خامه، انواع پنیر، انواع دوغ) انواع دسر (کرم کارامل، ژله، پاناکوتا، شله زرد، شیر برنج، مسقطی) کیک، سالاد الویه و انواع آبمیوه‌های