payamvha/North_RAG huggingface dataset:
را با لقب یولیا در نام رسمی خود دریافت کرد: کولونیا یولیا اوربس تریومفالی تاراکو، که در طول امپراتوری باقی ماند. عصر آگوستوس. سیرک رومی در سال ۲۷ قبل از میلاد، آگوستوس استان‌های رومی را دوباره سازماندهی کرد، هیسپانیا کیتریور با استان بزرگ‌تر هیسپانیا تاراکوننسیس جایگزین شد، نام آن از پایتخت آن گرفته شده بود و شامل سرزمین‌های تسخیر شده در مرکز، شمال و شمال غربی هیسپانیا بود. در همان سال، آگوستوس برای نظارت بر مبارزات در کانتابریا به اسپانیا رفت و به دلیل وضعیت سلامت ضعیفش ترجیح داد در تاراکو بماند. ظاهراً،
سلامت ضعیفش ترجیح داد در تاراکو بماند. ظاهراً، آگوستوس در شهر یک قربانگاه ساخته بود و داستانی توسط خطیب کوینتیلیان ذکر شده که ساکنان تاراکو به آگوستوس افتخار می‌کردند که یک درخت نخل به طور معجزه‌آسا روی قربانگاه رشد کرده است. او با خشکی جواب داد که این به این معنی است که آن قربانگاه خیلی مورد استفاده قرار نمی‌گیرد. به زودی پس از رسیدن، جاده قدیمی هرکولیا به ویا آگوستا تبدیل شد. یک سنگ نبشته، در پلاسا د بروس تاراگونا پیدا شده، جاده بین ۱۲ و ۶ قبل از میلاد را ذکر می‌کند که به بارسینو به سمت شمال شرقی و
را ذکر می‌کند که به بارسینو به سمت شمال شرقی و درتوسا، ساگنتوم و (والنتیا) به سمت جنوب منتهی می‌شود. شهر تحت آگوستوس شکوفا شد. نویسنده پومپونیوس مِلا آن را در قرن اول میلادی این‌گونه توصیف می‌کند: "تاراکو غنی‌ترین بندر در این ساحل است" تاراکو تحت آگوستوس و تیبریوس سکه‌های خود را با تصاویری از فرقه امپراتوری و نوشته‌های CVT، CVTT یا CVTTAR ضرب می‌کرد. پس از مرگ آگوستوس در سال ۱۴ میلادی، امپراتور به طور رسمی به مقام الهی رسید و در سال ۱۵ میلادی یک معبد به افتخار او ساخته شد، احتمالاً در محله شرقی شهر یا
افتخار او ساخته شد، احتمالاً در محله شرقی شهر یا نزدیک به فوروم استعماری، همان‌طور که تاسیتوس در آنال‌های خود ذکر کرده است.
حق به شهر مفهومی و شعاری است که بر ضرورت شمول (inclusivity)، دسترسی‌پذیری و دموکراسی در فضاهای شهری تأکید دارد. این ایده نخستین بار توسط فیلسوف فرانسوی، آنری لوفور، در کتاب 1968 با عنوان "Le Droit à la Ville" (حق به شهر به زبان فرانسوی) مطرح گردید. لوفور در این کتاب استدلال می‌کند که فضای شهری نباید صرفاً تحت سلطه نیروهای بازار، مانند کالا‌یی‌سازی و سرمایه‌داری باشد، بلکه باید توسط شهروندانی که در آن زندگی می‌کنند، شکل گیرد و اداره شود. مفهوم «حق به شهر» توسط مجموعه‌ای از جنبش‌های اجتماعی و کنشگران شهری در
مجموعه‌ای از جنبش‌های اجتماعی و کنشگران شهری در سراسر جهان مورد استفاده قرار گرفته و به عنوان شعاری برای عدالت اجتماعی بیشتر و دموکراسی در محیط شهری به‌کار می‌رود. «حق به شهر» می‌تواند طیفی از مطالبات را در بر بگیرد، از جمله: درخواست برای مسکن یارانه‌ای دولتی، دسترسی به فضاهای عمومی، مشارکت در حکمرانی شهری، و قوانینی علیه جابجایی اجباری و فرایند اعیانی‌سازی (به انگلیسی Gentrification). تمام این مطالبات با هدف مقابله با نابرابری‌های فضایی در مناطق شهری مطرح می‌شوند. لوفور این ایده را به‌طور خلاصه چنین بیان
می‌شوند. لوفور این ایده را به‌طور خلاصه چنین بیان می‌کند: «درخواستی برای دسترسی متحول‌شده و نو به زندگی شهری.» دیوید هاروی، جغرافیادان و نظریه‌پرداز اجتماعی که سهم بسیاری در گسترش و استفاده از مفهوم حق به شهر دارد، آن را این‌گونه توصیف می‌کند: «حق به شهر بسیار فراتر از آزادی فردی برای دسترسی به منابع شهری است؛ این حقی است برای دگرگون‌کردن خودمان از طریق دگرگون‌کردن شهر. افزون بر این، این حق، حقی جمعی است نه فردی، چراکه این دگرگونی ناگزیر وابسته به اعمال قدرتی جمعی برای بازآفرینی فرایندهای شهری‌سازی است.
جمعی برای بازآفرینی فرایندهای شهری‌سازی است. آزادی برای ساختن و بازساختن شهرها و خودمان، به باور من، یکی از ارزشمندترین و در عین حال یکی از نادیده‌گرفته‌شده‌ترین حقوق بشر ماست.»
ایونت سینماز () یا () بزرگ‌ترین گروه زنجیره سینما در کشور استرالیا و نیوزیلند است که در حال حاضر مالک بیش از ۱۴۰ پردیس سینمایی در سراسر جهان است. این گروه سینمایی که در سال ۱۹۱۳ تأسیس شده دارای ۵۳ پردیس سینمایی در استرالیا، ۲۰ پردیس سینمایی در نیوزیلند و یک پردیس سینمایی در فیجی است. در بعضی از مجموعه‌های سینمایی ایونت سینماز نمایش فیلم‌ها به صورت آی‌مکس، دیجیتال سه‌بعدی، چهاربعدی‌اکس، اسکرین‌اکس و سینمای روباز برای مخاطبین ارائه می‌شود.
عزیزاحمد عبدالله مشهور به عزیز گَردی نویسنده و مترجم کرد تبار زاده سلیمانیه عراق بود.عزیز گردی در نوجوانی مطالعه زبان های خارجی را آغاز کرد.&lt;br&gt; عزیز گردی ضمن اشراف کامل به لهجه‌های کرمانجی، سورانی و هورامی زبان کردی و تحصیل به زبان فرانسه در دانشگاه بغداد، بر زبان‌های انگلیسی، عربی و فارسی هم مسلط بود. عزیز گردی مطالعه، تألیف و ترجمه را بر ازدواج، تشکیل خانواده و تدریس در دانشگاه ترجیح داد و در زادگاه خود روستای «بحرکه» در حومه اربیل با ادبیات عجین شد.
دینا الودیدی (زاده ۱ اکتبر ۱۹۸۷) خواننده، آهنگساز و بازیگر مصری است. دینا نوازندهٔ اصلی یک بند موسیقی شناخته‌شده است که به‌طور گسترده بر تلفیق موسیقی محلی مصر و موزیک بین‌المللی متمرکز هستند. اوایل زندگی. دینا در جیزه مصر به دنیا آمد و رشد یافت. او رشتهٔ ادبیات شرقی، با گرایش ادبیات ترکی و فارسی، را در دانشگاه قاهره دنبال کرد و در سال ۲۰۰۸ میلادی با اخذ مدرک خود، فارغ‌التحصیل شد و مدتی را به عنوان مترجم و راهنمای تور در مصر گذراند. دینا کار خود را به عنوان خواننده با پیوستن به کارگاه تئاتری در سال ۲۰۰۸ آغاز
با پیوستن به کارگاه تئاتری در سال ۲۰۰۸ آغاز کرد. او چندین نوع موسیقی سنتی را با کمک ماجد سلیمان آزمود اما کار تئاتر را ترک کرد و سپس با چندین نوازنده مستقل مصری مانند فتحی سلامه، برنده جایزه گرمی، و کاملیا جبران شروع به همکاری کرد. استعداد. دینا پس از ترک محیط نمایشی، یک گروه موسیقی با ۶ عضو تأسیس کرد و در سال ۲۰۱۱ گروه او به شهرت رسید؛ به ویژه در کوران انقلاب ۲۵ ژانویه مصر. او در جریان انقلاب‌های بهار عربی آهنگ «بگذارید به رؤیا بپردازیم» را خواند که ترانه‌ای در مورد مصر و تونس است و او ترانه را به عنوان
در مورد مصر و تونس است و او ترانه را به عنوان هنرمندی به نمایندگی از مصر، با همکاری گروه تونسی مسار اجباری و تامر شلبی و با همراهی مهدی رباح ، امین دریدی و محمد بن جماع خواند. پروژه نیل. در سال ۲۰۱۳، دینا بخشی از «پروژه نیل» بود، یک انجمن فرهنگی برای خوانندگان و متفکران مصری؛ در این پروژه او آهنگ خود «یا جنوبی» را منتشر کرد، که در آن نشان داد تا چه حد زندگیش تحت تأثیر رود نیل قرار گرفته است.
در ایالات متحده، آموزش جنسی به دو شکل اصلی آموزش داده می‌شود: و که به عنوان بخشی از قانون زندگی خانوادگی نوجوانان (AFLA) معرفی شده است. آموزش جنسی جامع، شامل آموزش‌هایی با عناوینی همچون (آموزش جنسی مبتنی بر پرهیز به علاوه کاهش خطر جنسی) می‌باشد. در این رویکرد، "خودداری انتخابی" را به عنوان یک گزینه انتخابی پوشش می‌دهد. همچنین نوجوانان را در مورد سن رضایت و در دسترس بودن روش‌های پیشگیری از بارداری و روش‌های جلوگیری از بیماری‌های آمیزشی آگاه می‌سازد. علاوه بر این، هر ایالت در آمریکا یک دارد. آموزش جنسی با
بر این، هر ایالت در آمریکا یک دارد. آموزش جنسی با رویکرد "خودداری انتخابی"، پرهیز محور، فقط پرهیز تا زمان ازدواج، اجتناب از خطرات جنسی، برنامه عِفاف و اخیراً آموزش جنسی توانمندسازی جوانان نیز نامیده می‌شود. این رویکرد بر پرهیز از فعالیت جنسی قبل از ازدواج تأکید دارد و روش‌هایی همچون پیشگیری از بارداری را رد می‌کند. این دو رویکرد در فلسفه و برنامه های دوربردی آموزش جوانان درباره تمایلات جنسی تفاوت‌های زیادی دارند. تفاوت‌های این دو رویکرد و تأثیر آن‌ها بر رفتار نوجوانان، همچنان موضوع بحث‌برانگیز در ایالات
نوجوانان، همچنان موضوع بحث‌برانگیز در ایالات متحده است. موقعیت فعلی. برنامه‌های آموزش جنسی در ایالات متحده به دانش‌آموزان ، در مورد سلامت جنسی و همچنین راه‌هایی برای جلوگیری از بیماری‌های مقاربتی و بارداری ناخواسته در نوجوانی آموزش می‌دهند. سه نوع اصلی برنامه عبارتند از: خودداری کامل، خودداری انتخابی و آموزش جامع جنسی. اگرچه برنامه‌های آموزش جنسی که خودداری کامل را ترویج می‌کنند، در مدارس دولتی آمریکا بسیار برجسته هستند، اما آموزش‌های جنسی جامع به عنوان مؤثرترین آن‌ها شناخته شده است. ثابت شده که آموزش های
آن‌ها شناخته شده است. ثابت شده که آموزش های جنسی جامع به جوانان کمک می‌کند تا تصمیم‌های بهتری بگیرند. آموزش جنسی فواید زیادی دارد؛ برای مثال دانش‌آموزان را با آناتومی انسان آشنا می‌کند و اهمیت روابط سالم را آموزش می‌دهد. برنامه‌های آموزش جنسی جامع در مدارس دولتی نتیجه بخش بوده و این پتانسیل را دارد که درصد بالایی از بیماری‌های مقاربتی بارداری‌های ناخواسته را در آمریکا کاهش دهد. اکثر نوجوانان در ایالات متحده حداقل یک بار بین کلاس‌های ۶ و ۱۲ نوعی آموزش جنسی را در مدرسه تجربه می‌کنند. در بسیاری از مدارس برخی
در مدرسه تجربه می‌کنند. در بسیاری از مدارس برخی موضوعات جنسی از کلاس ۴ یا ۵ شروع به پرداختن می شود. موسسات آموزشی و سایر طرفداران استانداردهای ملی آموزش جنسی از این موضوع دفاع می‌کنند که تا پایان کلاس پنجم، دانش آموزان باید بتوانند «گرایش جنسی را به عنوان جذابیت عاشقانه یک فرد به فردی هم جنس یا جنسیت متفاوت تعریف کنند.». با این حال، آنچه دانش‌آموزان می‌آموزند بسیار متفاوت است، زیرا تصمیمات برنامه درسی بسیار غیر متمرکز هستند. بسیاری از ایالت‌ها قوانینی دارند که بر آنچه در کلاس‌های آموزش جنسی آموزش داده
که بر آنچه در کلاس‌های آموزش جنسی آموزش داده می‌شود یا به والدین اجازه می‌دهد از شرکت در این کلاس‌ها انصراف دهند. برخی از قوانین ایالتی تصمیم‌گیری در مورد برنامه درسی را به تک تک مناطق مدرسه واگذار می‌کنند. اهداف ملی بهداشت عمومی برای نوجوانان، ارائه یک آموزش جنسی جامع را توصیه می‌کند، که طیف وسیعی از موضوعات را پوشش می‌دهد و خواستار «افزایش سهم نوجوانانی است که آموزش‌های رسمی در مورد پرهیز، روش‌های کنترل بارداری، و پیشگیری از HIV/AIDS و STIs دریافت می‌کنند». علیرغم اهداف ملی بهداشت عمومی، تحقیقات نشان
علیرغم اهداف ملی بهداشت عمومی، تحقیقات نشان داده است که شکاف رو به رشدی بین آن‌ها و نوجوانان دریافت آموزش جنسی وجود دارد. داده‌های نظرسنجی ملی رشد خانواده، یک نظرسنجی نماینده ملی خانواده که توسط مرکز ملی آمار سلامت انجام شده است، از پاسخ دهندگان پرسیده است که آیا قبل از سن ۱۸ سالگی «هرگونه آموزش رسمی در یک مدرسه، کلیسا، یک مرکز اجتماعی یا سایر موارد دیگر دریافت کرده‌اند. مکان» دربارهٔ طیفی از موضوعات آموزش جنسی. در طول دوره ۲۰۱۱–۲۰۱۳، داده‌های NSFG نشان داد که در میان نوجوانان ۱۵ تا ۱۹ ساله، نسبت‌های
داد که در میان نوجوانان ۱۵ تا ۱۹ ساله، نسبت‌های مشابهی از زنان و مردان گزارش شده است که آموزش رسمی دریافت کرده‌اند، با سهم دریافت آموزش در مورد روش‌های کنترل بارداری (۶۰٪ زن، ۵۵٪ مرد) کمتر است. نسبت به سهمی که در مورد نه گفتن به رابطه جنسی، بیماری‌های مقاربتی یا اچ آی وی/ایدز دستورالعمل دریافت می‌کند. بسیاری از نوجوانان با تجربه جنسی (۴۳٪ زن و ۵۷٪ از مردان) قبل از شروع رابطه جنسی، دستورالعمل رسمی در مورد پیشگیری از بارداری دریافت نمی‌کنند. سهم نوجوانانی که آموزش رسمی دریافت می‌کنند رو به کاهش بوده است. بین
رسمی دریافت می‌کنند رو به کاهش بوده است. بین سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۳، نسبت زنان ۱۵ تا ۱۹ ساله که آموزش‌های مربوط به کنترل بارداری، نه گفتن به رابطه جنسی، اچ‌آی‌وی/ایدز و بیماری‌های مقاربتی را دریافت کرده‌اند، کاهش یافته است، و همچنین کاهش در این نسبت وجود دارد. از مردانی که گزارش داده‌اند در مورد کنترل بارداری دستورالعمل‌های رسمی دریافت کرده‌اند. هم مرد و هم زن افزایش دریافت آموزش در مورد نه گفتن به رابطه جنسی را گزارش کردند، بدون اینکه اطلاعاتی در مورد کنترل بارداری ارائه شود. NSFG همچنین کاهش
در مورد کنترل بارداری ارائه شود. NSFG همچنین کاهش زیادی در آموزش‌های رسمی در مورد کنترل تولد از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۱۱–۲۰۱۳ نشان می‌دهد که از ۸۷٪ به ۶۰٪ در دختران نوجوان و ۸۱٪ به ۵۵٪ در پسران نوجوان کاهش یافته است. اگرچه آموزش‌های رسمی در مورد کنترل بارداری به میزان قابل توجهی کاهش یافته است، از هر ۱۰ نوجوان ۹ نفر گزارش می‌دهند که آموزش‌های رسمی در مورد بیماری‌های مقاربتی دریافت کرده‌اند. تحقیق‌های علمی مدرن گسترده نشان داده است که آموزش به جوانان در مورد رابطه جنسی منجر به آزمایش‌های جنسی اولیه نمی‌شود. علاوه
جنسی منجر به آزمایش‌های جنسی اولیه نمی‌شود. علاوه بر این، تحقیق‌های مالی فدرال Mathematica Policy Research در مورد برنامه‌های پرهیز تا زمان ازدواج نشان داد که «جوانان در گروه برنامه به احتمال زیاد نسبت به جوانان گروه کنترل از رابطه جنسی خودداری می‌کنند و در میان آن‌هایی که گزارش کرده‌اند که دارای رابطه جنسی هستند. رابطه جنسی داشتند، تعداد شریک جنسی مشابهی داشتند و رابطه جنسی را در همان سن شروع کردند. متخصصان بهداشت عمومی اغلب برای آموزش آموزش جامع استدلال می‌کنند و به این اشاره می‌کنند که این آموزش نتایج
می‌کنند و به این اشاره می‌کنند که این آموزش نتایج بهداشت عمومی را بهبود می‌بخشد. برنامه تحصیلی. برنامه درسی رایج در کلاس‌های آموزش جنسی مدارس آمریکا ، شامل «آموزش در مورد موضوعات بهداشت جنسی از جمله تمایلات جنسی انسان است. پیشگیری از HIV یا STI و پیشگیری از بارداری معمولاً در دبیرستان بیشتر از مدرسه راهنمایی یا ابتدایی مورد نیاز است.» آمار ارائه شده توسط مرکز کنترل بیماری (CDC) نشان می‌دهد که بین سال‌های ۲۰۰۰ و ۲۰۱۴، بخشی از مدارس اطلاعاتی در مورد آموزش بهداشت جنسی، از جمله موضوعاتی مانند پرهیز، بلوغ، و
جنسی، از جمله موضوعاتی مانند پرهیز، بلوغ، و نحوه استفاده صحیح از کاندوم ارائه می‌دهند. نپذیرفتن. CDC 19 موضوع مهم تربیت جنسی را که باید در تمام مدارس راهنمایی و دبیرستان تدریس شود، شناسایی کرده است. در سال ۲۰۱۴، کمتر از نیمی از دبیرستان‌ها و تنها ۲۰ درصد از مدارس راهنمایی در مورد تمام ۱۶ موضوعی که CDC آنها را برای آموزش بهداشت جنسی ضروری می‌داند، آموزش ارائه کردند. دبیرستان. یک گزارش آمار و سیاست، بر اساس داده‌های CDC و منتشر شده توسط مؤسسه Guttmacher، نشان می‌دهد که در سال ۲۰۱۴، ۷۲٪ از دبیرستان‌های خصوصی
می‌دهد که در سال ۲۰۱۴، ۷۲٪ از دبیرستان‌های خصوصی و دولتی در ایالات متحده اطلاعاتی در مورد پیشگیری از بارداری ارائه کردند، و ۷۶٪ آموزش دادند که پرهیز از "موثرترین روش" است. برای جلوگیری از بارداری، HIV و سایر بیماری‌های مقاربتی." اگرچه ۶۱ درصد از دبیرستان‌های خصوصی و دولتی ایالات متحده در مورد اثربخشی پیشگیری از بارداری تدریس می‌کردند، تنها ۳۵ درصد به آموزش نحوه استفاده صحیح از کاندوم به دانش آموزان نیاز داشتند. در جمعیت‌شناسی دبیرستان‌های دولتی و خصوصی ایالات متحده که پیشگیری از بارداری را آموزش می‌دادند،
متحده که پیشگیری از بارداری را آموزش می‌دادند، میانگین زمان صرف شده در کلاس برای تدریس این مبحث ۴٫۲ ساعت بود. مدرسه راهنمایی. آمار منتشر شده توسط CDC در مورد مدارس راهنمایی دولتی و خصوصی در چارچوب سیاست‌ها و الزامات آموزش جنسی ایالات متحده در سال ۲۰۱۴ نشان داد که ۳۰٪ از مدارس راهنمایی دولتی و خصوصی ایالات متحده اطلاعاتی در مورد پیشگیری از بارداری ارائه می‌دهند و ۵۰٪ از آن‌ها پرهیز را به‌عنوان «موثرترین» روش برای جلوگیری از بارداری، HIV و سایر بیماری‌های مقاربتی آموزش می‌دهند. همچنین، ۲۰٪ از مدارس راهنمایی
آموزش می‌دهند. همچنین، ۲۰٪ از مدارس راهنمایی دولتی و خصوصی ایالات متحده آموزش‌هایی در مورد اثربخشی پیشگیری از بارداری ارائه می‌دهند و ۱۰٪ از آن‌ها برای آموزش استفاده صحیح از کاندوم به دانش‌آموزان نیاز به آموزش دارند. گزارش CDC همچنین نشان داد که به‌طور متوسط، ۲٫۷ ساعت آموزش در مورد پیشگیری از بارداری توسط مدارس راهنمایی دولتی و خصوصی ایالات متحده الزامی است. دبستان. به‌ طور سنتی، مدارس آموزش‌های جنسی را از کلاس‌های پنجم و ششم آغاز کرده‌اند که عمدتاً بر بلوغ و آناتومی و فیزیولوژی تولید مثل تمرکز دارد. آموزش
و آناتومی و فیزیولوژی تولید مثل تمرکز دارد. آموزش جنسی در این مقاطع معمولاً به‌عنوان آموزش بلوغ شناخته می‌شود تا تأکید بر آمادگی کودکان برای تغییراتی که همه انسان‌ها، در بزرگسالی تجربه می‌کنند، منعکس کند. اطلاعات کمی در مورد میزان آموزش جنسی در دوره ابتدایی وجود دارد، اما تعداد فزاینده‌ای از مدارس، آموزش‌های جنسی مناسب را از مهدکودک آغاز کرده و آن را مطابق با استانداردهای ملی آموزش جنسی (NSES) ارائه می‌دهند. افکار عمومی. مطالعات متعددی در مورد اثربخشی هر دو رویکرد و داده‌های متناقض در مورد افکار عمومی
دو رویکرد و داده‌های متناقض در مورد افکار عمومی آمریکا انجام شده است. نظرسنجی‌های عمومی انجام‌شده در طول سال‌ها نشان می‌دهد که اکثر آمریکایی‌ها به برنامه‌های آموزش جنسی گسترده‌تر نسبت به برنامه‌هایی که فقط پرهیز از خودداری را آموزش می‌دهند، علاقه دارند، اگرچه مربیان پرهیز به تازگی داده‌های نظرسنجی را با نتیجه‌گیری مخالف منتشر کرده‌اند. این نظرسنجی که توسط انجمن ملی آموزش پرهیز از خودداری (که اکنون Ascend نامیده می‌شود) حمایت می‌شود و توسط انجام شده است، اطلاعاتی را گزارش می‌دهد که در نظرسنجی‌های روش شناختی
را گزارش می‌دهد که در نظرسنجی‌های روش شناختی صحیح تکرار نشده است. با این حال، گزارش‌های انجام شده توسط NPR در ارتباط با بنیاد خانواده قیصر و مدرسه دولتی کندی، نشان می‌دهد که ۹۳ درصد از آمریکایی‌ها از آموزش جنسی در مدارس به هر طریقی حمایت می‌کنند. کارشناسان دانشگاه کالیفرنیا در سانفرانسیسکو نیز مربیان جنسی را تشویق می‌کنند که رابطه جنسی دهانی و نگرانی‌های عاطفی را به عنوان بخشی از برنامه درسی خود بگنجانند. یافته‌های آنها همچنین از مطالعات قبلی حمایت می‌کند که نتیجه می‌گیرند: آموزش جنسی هنوز در ایالات متحده
نتیجه می‌گیرند: آموزش جنسی هنوز در ایالات متحده بحثی است تا به امروز. برخی از والدین بر این باورند که برنامه‌های مدرسه فرزندانشان فعالیت جنسی را تشویق می‌کند و مدارس معتقدند دانش‌آموزان زیادی هستند که در خانه آموزش جنسی نمی‌بینند. هدف والدین این است که فرزندان از ارزش‌های خانوادگی خود پیروی کنند. والدین به جای اینکه برنامه‌های مدرسه در مورد چیزهایی که والدین سعی در اجتناب از آنها دارند به آنها آموزش دهد، می‌خواهند توانایی آموزش آنچه را که در مورد آموزش جنسی می‌خواهند به فرزندانشان بدهند. برنامه‌های آموزش
می‌خواهند به فرزندانشان بدهند. برنامه‌های آموزش جنسی در مدارس عمدتاً در تلاش است تا تصویری کامل از جنسیت و تمایلات جنسی به دانش آموزان ارائه دهد. آنها می‌خواهند دانش آموزان بدن خود را بشناسند و همچنین بدانند چگونه از آنها محافظت کنند و تصمیمات هوشمندانه بگیرند. در مطالعه‌ای با عنوان «پاسخ‌های نوظهور: یافته‌های پژوهشی دربارهٔ برنامه‌های کاهش بارداری نوجوانان» نشان داد که برنامه‌های آموزش جنسی فقط پرهیز در مدارس به ندرت تأثیر مثبتی بر نوجوانان می‌گذارد. با این حال، شواهد نشان می‌دهد که برنامه‌های جامع آموزش
حال، شواهد نشان می‌دهد که برنامه‌های جامع آموزش جنسی به دانش‌آموزان کمک می‌کند تا بدون توجه به آنچه که انتخاب می‌کنند تصمیم بگیرند و ایمن باشند. برنامه‌های آموزش جنسی موفق به‌عنوان برنامه‌هایی گفته می‌شود که برنامه‌های درسی را با نیازهای خاص دانش‌آموزان تطبیق می‌دهند، به فشار همسالان و راه‌های پاسخ به آن رسیدگی می‌کنند، و محتوا را به گونه‌ای مورد بحث قرار می‌دهند که برای گروه‌های سنی دانش‌آموزان و سطح تجربه جنسی مناسب باشد، همگی در عین حال اطلاعات دقیق. تدریس نزدیک به همتایان. در مدل تدریس نزدیک به همتا،
نزدیک به همتایان. در مدل تدریس نزدیک به همتا، دانش آموز با تجربه‌تر (به جای معلم حرفه ای) به عنوان مربی عمل می‌کند و دانش و تجربیات خود را به دانش آموزان منتقل می‌کند. این مدل اغلب برای آموزش آموزش بهداشت و علوم زیستی استفاده شده است. یک مطالعه نشان داد که در ۷ مورد از ۱۱ کارآزمایی، مدل نزدیک به همتا موثرتر از آموزش معمولی بود. این مدل همچنین به‌عنوان ابزاری برای مربیان همتا برای تقویت مهارت‌های آموزشی و رهبری خود استفاده شده است، و مطالعات نتایج تحصیلی مثبتی را برای همسالان ارائه‌دهنده آموزش نشان
مثبتی را برای همسالان ارائه‌دهنده آموزش نشان داده‌اند. تعدادی از برنامه‌ها از مدل نزدیک به همتا استفاده کرده‌اند. هدف برنامه آموزش پیشگیری از نوجوانان در دبیرستان‌های نیوجرسی و کارولینای شمالی کاهش بارداری نوجوانان است، زیرا دانش آموزان کلاس یازدهم و دوازدهم به دانش آموزان کلاس نهم آموزش بهداشت جنسی می‌دهند. نتایج نشان دهنده تأثیر مثبت مدل این برنامه است. مثال دیگر، است که توسط شش دانشجوی دانشگاه ییل در سال ۲۰۰۳ ایجاد شد. دانشجویان مقطع کارشناسی کالج آموزش جامع سلامت را به دانش‌آموزان پایه نهم در مدارس
جامع سلامت را به دانش‌آموزان پایه نهم در مدارس آموزش می‌دهند. بیش از ۲۰۰۰ داوطلب دانشجوی کالج از طریق این برنامه به بیش از ۱۷۰۰۰ دانش آموز دبیرستانی دولتی خدمت می‌کنند. احتمال مراجعه دانش‌آموزان به مراکز بهداشتی پس از اتمام ۱۳ کارگاه در مقایسه با دانش‌آموزانی که کارگاه‌ها را دریافت نکرده بودند، ۱۷ درصد بیشتر بود. علاوه بر این، دانش‌آموزانی که ۱۳ کارگاه آموزشی را دریافت کردند، نسبت به کسانی که این کارگاه را نداشتند، به احتمال زیاد قادر به تعریف دقیق رضایت، نحوه دسترسی به داروهای پیشگیری از بارداری و شناسایی
دسترسی به داروهای پیشگیری از بارداری و شناسایی نشانه‌های سلامت روان ضعیف بودند. برنامه «اشکال ندارد از کسی بپرسید» در سال ۲۰۱۴ ایجاد شد تا به عنوان یک خط متنی سلامت جنسی که فراتر از کلاس درس باشد، که در آن مربیان همتا می‌توانند با پاسخ دادن به سوالات دانش آموزان با نظارت بزرگسالان در آن شرکت کنند، ایجاد شد. سپس این برنامه در چهار دبیرستان در غرب پنسیلوانیا راه اندازی شد که در آن مربیان همسال به سوالات دانش آموزان پاسخ می‌دادند. IOTAS موفقیت‌آمیز بود و به نظر می‌رسید که در پاسخ به سؤالات از نظر زمان مؤثر
نظر می‌رسید که در پاسخ به سؤالات از نظر زمان مؤثر باشد و محرمانه بودن را حفظ کند. همچنین به مربیان همسال اجازه داد تا بیشتر در جوامع خود مشارکت کنند و دانش سلامت جنسی خود را گسترش دهند. منبع سلامت نوجوانان برنامه مشابهی است که توسط فرزندپروری تنظیم‌شده تورنتو، کانادا تسهیل شده است، که در آن جوانان آموزش دیده داوطلب (سن ۱۶ تا ۱۹ سال) به سؤالات سلامت جنسی نوجوانان (سن ۱۳ تا ۱۹ سال) از طریق متن، ایمیل، تلفن یا وب سایت چت آنها پاسخ می‌دهند. نزدیک به همتا چالش‌ها و اشکالاتی دارد. تعهد زمانی لازم برای متخصص شدن
و اشکالاتی دارد. تعهد زمانی لازم برای متخصص شدن همتا در زمینه سلامت جنسی، این امر را غیرعملی می‌کند. همچنین، یک مطالعه نشان داد که مربیان همسال (مخصوصاً مرد) در مدیریت سطوح سر و صدا و رفتار کلاس مشکل داشتند، زیرا آنها مانند معلمان از اختیارات برخوردار نیستند. علاوه بر این، مربیان همتا با مسائل مربوط به مدیریت زمان مواجه می‌شوند که زمان کافی در هر درس وجود ندارد و محدودیت‌های برنامه مدرسه نیز مشکل ایجاد می‌کند. در نهایت، برخی از مربیان همسال گزارش دادند که احساس می‌کنند از حمایت کافی از معلمان برخوردار
که احساس می‌کنند از حمایت کافی از معلمان برخوردار نشده‌اند. حمایت والدین. یک نظرسنجی ان‌پی‌آر در سال ۲۰۰۴ نشان داد که اکثریت ۱۰۰۱ گروه والدین مورد نظر خواهان آموزش کامل جنسی در مدارس بودند، زیرا بیش از ۸۰٪ با این جمله موافق بودند که «آموزش جنسی در مدرسه باعث می‌شود من راحت‌تر با فرزندم در مورد مسائل جنسی صحبت کنم». کمتر از ۱۷ درصد از والدین شرکت‌کننده در نظرسنجی با این جمله موافق بودند که فرزندانشان در معرض «موضوعی‌هایی هستند که فکر نمی‌کنم فرزندم در مورد آنها صحبت کند». ۹۰ درصد دیگر معتقد بودند که آموزش
آنها صحبت کند». ۹۰ درصد دیگر معتقد بودند که آموزش جنسی فرزندانشان «خیلی زود» نبوده است، و ۴۹ درصد از پاسخ دهندگان «تا حدودی مطمئن هستند» که ارزش‌هایی که در کلاس‌های آموزش جنسی فرزندانشان آموزش داده می‌شود مشابه ارزش‌هایی است که در خانه آموزش داده می‌شود، با ۲۳ درصد والدین نظرسنجی شده تا حدودی اعتماد به نفس کمتری دارند. بسیاری از پرونده‌های دیوان عالی توسط والدین برای حفظ حقوق خود برای کنترل تحصیل فرزندشان مورد استفاده قرار گرفته است. به عنوان مثال، تصمیم دادگاه عالی ایالات متحده در سال ۱۹۲۵ در "مورد پیرس
عالی ایالات متحده در سال ۱۹۲۵ در "مورد پیرس علیه جامعه خواهران" "،" مبنی بر اینکه «کودک مخلوق دولت نیست». پرونده‌های بعدی به تأیید مجدد حقوق والدین ادامه دادند، مانند "ویسکانسین علیه یودر"، که در آن دادگاه تصمیم گرفت که قانون آموزش اجباری ویسکانسین حقوق پدر آمیش را برای بیرون بردن فرزندانش از مدرسه برای تکمیل تحصیلات خود به روش‌های آمیش در خانه نقض می‌کند. حمایت منطقه ای والدین. از زمان بررسی NPR در سال ۲۰۰۴، بسیاری از تحقیقات داده‌هایی را جمع‌آوری کرده‌اند که نشان دهنده حمایت والدین در سطح ایالتی است. یک
که نشان دهنده حمایت والدین در سطح ایالتی است. یک مطالعه در سال ۲۰۱۴ در فلوریدا، که توسط اداره بررسی سیستم نظارت بر عوامل خطر رفتاری (BRFSS) و وزارت بهداشت فلوریدا پشتیبانی شد، از والدین دارای کودکان در سن مدرسه به دلیل دیدگاه آنها در مورد سؤالات مربوط به آموزش جنسی مبتنی بر مدرسه سؤال کرد. هنگامی که از ۱۷۱۵ شرکت‌کننده نظرشان در مورد گزینه‌های برنامه درسی پرسیده شد، گروه اکثریت، ۴۰٫۴٪ از آموزش جامع جنسی (CSE)، ۲۳٫۲٪ فقط از پرهیز و ۳۶٫۴٪ از «پرهیز به علاوه» حمایت کردند. مشابه CSE، آموزش جنسی «پرهیز به علاوه»
کردند. مشابه CSE، آموزش جنسی «پرهیز به علاوه» شامل اطلاعاتی در مورد پیشگیری از بارداری و کاندوم است. با این حال، این اطلاعات در «زمینه پیام‌های پرهیز قوی» ارائه می‌شود، مانند تقویت اهمیت وفاداری. هنگامی که در مورد گنجاندن موضوعات فردی سؤال شد، این نظرسنجی نشان داد که ۷۲ تا ۹۱ درصد والدین از تحصیلات دبیرستانی حمایت می‌کنند که شامل آموزش کنترل بارداری و کاندوم علاوه بر مهارت‌های ارتباطی، آناتومی/اطلاعات تولید مثلی انسان، پرهیز، HIV، بیماری‌های مقاربتی و مسائل جنسی/گرایش جنسی هنگامی که در مورد موضوعات فردی که
جنسی/گرایش جنسی هنگامی که در مورد موضوعات فردی که باید در مدرسه راهنمایی تدریس شود، سؤال شد، ۶۲٪ - ۹۱٪ از والدین از موضوعات ذکر شده قبلی حمایت کردند. همچنین از والدین در مورد موضوعات مربوط به آموزش جنسی که در دوره ابتدایی تدریس می‌شد، سؤال شد و ۸۹ درصد از گنجاندن مهارت‌های ارتباطی، ۶۵ درصد از آموزش در مورد آناتومی انسان و اطلاعات باروری، ۶۱ درصد از گنجاندن اطلاعات در مورد پرهیز، ۵۳ درصد از گنجاندن اطلاعات در مورد پرهیز، حمایت کردند. اچ آی وی، و بیماری‌های مقاربتی و ۵۲ درصد از آموزش در مورد مسائل جنسی و
مقاربتی و ۵۲ درصد از آموزش در مورد مسائل جنسی و گرایش جنسی حمایت کردند. یک مطالعه در سال ۲۰۱۱ در هریس کانتی تگزاس، که توسط مرکز بهداشت دانشگاه تگزاس انجام شد، نشان داد که از ۱۲۰۱ والدینی که این نظرسنجی را تکمیل کردند، ۹۳٪ از والدین از آموزش آموزش جنسی در مدرسه حمایت کردند، ۸۰٪ احساس کردند که آموزش آموزش جنسی باید از وسط شروع شود. مدرسه یا قبل از دبیرستان و دو سوم شرکت کنندگان در نظرسنجی احساس کردند که اطلاعات مربوط به کاندوم و پیشگیری از بارداری باید در برنامه آموزشی آموزش جنسی گنجانده شود. این مطالعه
برنامه آموزشی آموزش جنسی گنجانده شود. این مطالعه همچنین اشاره کرد که والدین اسپانیایی‌تبار قوی‌ترین حمایت را از آموزش در مدرسه نشان دادند که از نظر پزشکی دقیق است و اطلاعاتی در مورد کاندوم و پیشگیری از بارداری ارائه می‌دهد. یک نظرسنجی در سال ۲۰۰۷ در مینیاپولیس مینه‌سوتا، که توسط بخش بهداشت و پزشکی نوجوانان در دانشگاه مینه‌سوتا انجام شد، شامل ۱۶۰۵ شرکت‌کننده با کودکان مدرسه‌ای بود که به سؤالات نظرسنجی تلفنی در مورد موارد و نگرش نسبت به آموزش جنسی پاسخ دادند. ۸۳ درصد از والدین از CSE (آموزش جامع جنسی) حمایت