payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مجموعه‌ای از سازهای زهی دارد که شامل ماندوچلوهای الکتریکی سفارشی ساخته‌شده توسط همر گیتارز است. چنین سازی برای قطعهٔ عنوانی آلبوم پرآهنگ آن‌ها "Heaven Tonight" استفاده شده است، در حالی که آهنگ "Mandocello" که در آلبوم ابتدایی گروه منتشر شده است، از یک ماندوچلوی آکوستیک استاندارد استفاده کرده است. این آهنگ بعدها توسط Concrete Blonde پوشش داده شده و در آلبوم "Still in Hollywood" منتشر شد. جاکو پاستوریوس، باس‌نواز ودر ریپورت، در آهنگ "Birdland" یک ماندوچلو اضافه کرده است. ریچی سمبورا، گیتاریست بون جووی، در
کرده است. ریچی سمبورا، گیتاریست بون جووی، در آهنگ "Lay Your Hands on Me" از آلبوم آکوستیک "This Left Feels Right" از ماندوچلو استفاده کرده است. الیوت شارپ از ماندوچلو در تنظیم‌های آوانگارد و همچنین راک و بلوز مدرن استفاده کرده است، در آلبوم‌هایی مانند "Revenge of the Stuttering Child" توسط شاعر رانی سامک؛ با گروه بلوز معاصر Elliott Sharp’s Terraplane در آلبوم‌های "Sky Road Songs"، "4AM Always" و "Kick It Six"؛ در دوئت با آکاردئون‌نواز ویلیام شیمل در "Blues, Hues, and Views"؛ و در آلبوم ماندوچلو تک‌نوازهٔ
Hues, and Views"؛ و در آلبوم ماندوچلو تک‌نوازهٔ E# به نام "Mandocello".
یوژف سایر (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل مجارستان و عضو سابق پارلمان اروپا از حزب فیدس است. وی قانون اساسی جدید مجارستان را که ازدواج فقط بین یک زن و یک مرد تعریف می‌کرد نگاشته است. در ۲۹ نوامبر ۲۰۲۰ سایر بعد از آنکه که در ۲۷ نوامبر توسط پلیس بلژیک دستگیر شد، از پارلمان اروپا استعفا داد. علت دستگیری وی شکستن مقررات محلی کووید ۱۹ به خاطر شرکت در یک ارجی همجنس‌گرایانه بود.
محمد اِسعاف النَّشاشیبی (۱۸۸۵ – ۲۲ ژانویه ۱۹۴۸) زبان‌شناس، نویسنده و شاعر فلسطینی بود. در جوانی پس از فارغ‌التحصیلی شروع به سرودن شعر نمود. بیشتر اشعار خود را که از ویژگی‌های آن حماسه، عشق به عرب و آزادی بود، در مجلهٔ «النفائس» متعلق به خلیل بیدس منتشر کرد، اما بعدها سرودن را کنار نهاد. در سال ۱۹۰۸ در مجلات «الأصمعی»، «بیت لحم»، «المنهل» و النفائس» مقالات ادبی نوشت. در پایان جنگ جهانی اول، به سمت استادی در دانشکدهٔ الصلاحیه منصوب شد. او در آغاز قیمومیت بریتانیا در مدرسهٔ الرشیدیه به تدریس زبان عربی پرداخت.
در مدرسهٔ الرشیدیه به تدریس زبان عربی پرداخت. در تحکیم روابط ادبی فلسطین و کشورهای عربی به ویژه مصر تأثیر آشکاری داشت و به ویژه نزد احمد شوقی محبوب بود. در سال ۱۹۲۳ به عضویت فرهنگستان زبان عربی در دمشق انتخاب شد. اسعاف النشاشیبی از ادیبان برجستهٔ فلسطینی در دورهٔ خود بود و «أدیب العربیة» لقب داشت. او به علم مدرن و اهمیت آن برای رنسانس ملل معتقد بود. از عربی فصیح و نوین دفاع و به طرفداران زبان عامیانه حمله کرد و خواستار تجدید زبان و ادبیات عرب شد.او به مصر بسیار سفر کرد و در همان جا درگذشت. او آثار ادبی
بسیار سفر کرد و در همان جا درگذشت. او آثار ادبی زیادی دارد و به عنوان یک عرب فلسطینی میهن‌گرا، از برجستگان مبارزه با صهیونیسم بود و داستانی را دربارۀ آن نگاشت. زندگی و پیشه. محمد اسعاف بن عثمان بن سلیمان النشاشیبی در سال ۱۸۸۵ در قدس، متصرفیۀ قدس، امپراتوری عثمانی، به دنیا آمد. پدرش عثمان عضو مجلس نمایندگان عثمانی و یکی از ثروتمندان شهر بود و مادرش فاطمه ابوغوش نام داشت. نخست در مکتب درس خواند، سپس در مدرسه فرانسوی الفریر. پدرش تصمیم گرفت او را به دارالحکمهٔ بیروت بفرستد و در آنجا چهار سال ماندگار شد و نزد
بیروت بفرستد و در آنجا چهار سال ماندگار شد و نزد اساتید ارشدی چون عبدالله البستانی، محی‌الدین الخیاط و مصطفی الغلایینی دانش آموخت و به فرانسوی تسلط یافت. پس از فارغ‌التحصیلی در سال ۱۹۰۵، به قدس بازگشت و مدتی - پس از اعلام قانون اساسی عثمانی در سال ۱۹۰۸ - به عنوان سردبیر مجلهٔ «الاصمعی» که توسط حنا العیسی منتشر می‌شد، مشغول شد. سپس در مجلهٔ «النفائس» به مالکیت خلیل بیدس و در مجلهٔ «المنهل» متعلق به محمد موسی مغربی شروع به چاپ مقالات ادبی کرد. در آن دوره، النشاشیبی شعر می‌سرود که بیشتر آن‌ها در مجلهٔ
النشاشیبی شعر می‌سرود که بیشتر آن‌ها در مجلهٔ «النفائس» منتشر می‌شد و به خواندن کتاب‌های ادبیات عرب کهن و آثار فیلسوفان غربی نیز علاقه‌مند شد.از آنجا که او به عنوان یک منتقد باور داشت که از شاعران طراز اول نیست، به نفع نقد و ادب از شعرنویسی عقب‌نشینی کرد. او در طول جنگ جهانی اول خود را وقف خواندن کتاب‌های اصلی ادبیات کهن عربی کرد. پیش از پایان جنگ، سمت استادی زبان عربی در دانشکدهٔ الصلاحیه در قدس را بر عهده داشت. پس از اشغال فلسطین توسط بریتانیا، نشاشیبی در فعالیت‌های «باشگاه عربی» که برای استقلال فلسطین
فعالیت‌های «باشگاه عربی» که برای استقلال فلسطین فعالیت می‌کرد، مشارکت داشت. وی به عنوان استاد زبان عربی در مدرسهٔ متوسطه الرشیدیه منصوب شد و سپس مدیر آن شد. او به عنوان بازرس کل زبان عربی در بخش معارف عامه دولت سرپرستی انتخاب شد که بر توسعهٔ برنامهٔ درسی آموزش زبان و مدیریت امور معلمان نظارت داشت. وی همچنین سرپرستی تدریس درس دین اسلام را بر عهده گرفت. در سال ۱۹۲۳، النشاشیبی به عضویت فرهنگستان زبان عربی در دمشق انتخاب شد و از سال ۱۹۲۴ شروع به نوشتن در مجلهٔ فرهنگستان کرد. اسعاف النشاشیبی در سال ۱۹۲۹ پس از
فرهنگستان کرد. اسعاف النشاشیبی در سال ۱۹۲۹ پس از تشدید اختلاف بین او و ادارهٔ معارف بریتانیا در فلسطین، از شغل خود استعفا داد. سپس خود را وقف نوشتن، سخنرانی عمومی و دانشگاهی کرد. او سالانه به مصر و شام سفر می‌کرد و در تحکیم روابط فلسطین و کشورهای عربی به ویژه مصر تأثیر آشکاری گذاشت. النشاشیبی به عنوان نمایندهٔ قدس در کار کنفرانس عمومی اسلامی که بین ۷ تا ۱۷ دسامبر ۱۹۳۱ در شهر قدس برگزار شد، شرکت کرد و در این همایش، دبیر کمیتهٔ دعوت و ارشاد انتخاب شد. او همچنین در کنفرانس ملی عرب که در ۱۳ دسامبر ۱۹۳۱ برگزار
در کنفرانس ملی عرب که در ۱۳ دسامبر ۱۹۳۱ برگزار شد، شرکت نمود که حزب استقلال عربی فلسطین از آن برخاست. او از سال ۱۹۳۷ تا ۱۹۴۷ فصل‌هایی را در مجلهٔ «الرسالهٔ» قاهره تحت عنوان «نُقل الأدیب» منتشر کرد که شهرت زیادی در جهان عرب برای او به ارمغان آورد. او اغلب مقالات خود را با اسامی مستعار مانند «القارئ»، «السهمی»، «هاشم العربی»، «ن» و غیره امضا می‌کرد. خلیل السکاکینی او را «فرهنگنامهٔ زبان عرب که بر دو پا راه می‌رود» توصیف نمود. در سبک بیان خود منحصر به فرد بود و او را «أدیب العربیة» می‌نامیدند.النشاشیبی با
و او را «أدیب العربیة» می‌نامیدند.النشاشیبی با نوشته‌های ادبی خود که در آن با بی‌عدالتی و اشغال مخالفت می‌کرد، متمایز بود. در بیشتر مراسماتی که به مناسبت‌های میهنی، ملی یا ادبی برگزار می‌شد، شرکت می‌کرد. ویژگی سخنان و اشعار او، انقلابی و تحریک‌آمیز بود و مردم را به اقدام برای رسیدن به اهداف، بازسازی و حفظ وطن دعوت می‌کرد. او همچنین واعظ و مُرشد در مساجد بود. شعر و مقالات ادبی فراوانی در وصف ضعف، تفرقه و شکافی که بر ملت عرب در میان استعمارگران وارد شده بود، نوشت. وی از ملت عرب می‌خواست که متحد شوند و برای
نوشت. وی از ملت عرب می‌خواست که متحد شوند و برای دفع تجاوز، دستیابی به استقلال و مخالفت با ایجاد وطن ملی یهودی در فلسطین، سلاح به دست بگیرند. النشاشیبی به دو کُنیه و لقب شهرت داشت: «ابوالفضل» که کنیهٔ بدیع‌الزمان همدانی است، به دلیل دلبستگی و شباهت نوشتاری به وی؛ و «ابوعُبَیده» به دلیل علاقه‌اش به ابوعبیده معمر بن المثنی، زبان‌شناس مشهور. همچین او را با دو لقب «أدیب العربیة» و «خطیب فلسطین» نیز می‌شناختند. در سال ۱۹۴۷ به قاهره برای درمان سفر کرد و هتل کانتیننتال که در آن اقامت داشت، محل ملاقات اهل علم و
که در آن اقامت داشت، محل ملاقات اهل علم و ادب با او گشت. زندگی شخصی. خواهرش کوثر و برادرش ضرار نام داشتند. النشاشیبی به خانواده‌ای مرفه هم از طرف پدر و هم از طرف مادر منتسب بود. پدرش برخی از اموالش را برای او ثبت کرده بود. به دلیل علاقه به زبان عربی و زیاده‌روی در آن و مخالفت با خواسته‌های پدرش که امیدوار بود پسرش از او به ارث برسد و اموالش را اداره کند، پدرش عثمان او را با محروم کردن او از مراقبت و بودجهٔ املاک مجازات کرد. اسعاف النشاشیبی مجبور شد برای تأمین مخارج خود قطعه‌ای از زمین بفروشد. پدرش از این
مخارج خود قطعه‌ای از زمین بفروشد. پدرش از این امر عصبانی شد و او را در خیابان‌های قدس تعقیب کرد و به پلیس دستور داد تا او را دستگیر کنند. خانه‌ای که در محلهٔ شیخ جراح که توسط وی در سال ۱۹۲۲ ساخته شد، بر جای مانده است که این مکان به کاخ و بازدیدگاه بسیاری از مردم و نخبگان و به یک مرکز فرهنگی تبدیل شده است. این کاخ دارای دو طبقه و زیر زمین به مساحت ۷۵۰ متر مربع می‌باشد و توسط مهندس یونانی اسپیرو خوری در اوایل دههٔ ۱۹۲۰ طراحی و نظارت شد. درگذشت. اسعاف النشاشیبی در ۲۲ ژانویه ۱۹۴۸ در در بیمارستانی در قاهره
در ۲۲ ژانویه ۱۹۴۸ در در بیمارستانی در قاهره درگذشت. پس از تشییع جنازه که نویسندگان و روشنفکران بزرگ مصری از جمله احمد لطفی السید و احمد حسن الزیات در آن شرکت داشتند، در قبرستان عبدالقادر بیگ مختار به خاک سپرده شد. چندماه پس از مرگ وی، در طی جنگ زمانی که بیشتر قدس به اشغال نظامیان اسرائیل درآمد، کتابخانهٔ او را در این شهر غارت یا ضبط شد که چند اثر چاپ‌نشدهٔ وی در آن جای داشت. جوایز. در سال ۱۹۴۷، دولت لبنان به پاس تلاش‌های او برای احیای زبان عربی، نشان طلایی لیاقت را به او اعطا کرد. در ژانویه ۱۹۹۰، سازمان
لیاقت را به او اعطا کرد. در ژانویه ۱۹۹۰، سازمان آزادیبخش فلسطین نشان قدس برای فرهنگ، هنر و ادبیات را به او اعطا کرد. آثار. از جمله عناوین عربی آثار وی:
ایمیل‌هایی که نمی‌توانم بفرستم () پنجمین آلبوم استودیویی از سابرینا کارپنتر، خوانندهٔ اهل ایالات متحده آمریکا است. این آلبوم در ۱۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۲ به‌عنوان نخستین آلبوم کارپنتر تحت برچسب آیلند رکوردز منتشر شد. این آلبوم به‌طور کلی در سبک پاپ، فولک پاپ، دنس پاپ، الکتروپاپ و آلترناتیو پاپ تهیه شده است و شامل عناصری از قصه‌گویی با زمینه‌ای پیرامون ایمیل‌هایی است که کارپنتر نوشته است، اما آن‌ها را ارسال نکرده است. این آلبوم به‌همراه پنج تک‌آهنگ منتشر شد«اسکینی دیپینگ»، «زمان‌های سریع»، «بدجنس»، «چون از یه پسری خوشم
«زمان‌های سریع»، «بدجنس»، «چون از یه پسری خوشم میومد» و «مزخرف». برای تبلیغ این آلبوم، کارپنتر در سپتامبر ۲۰۲۲ عازم تور کنسرت ایمیل‌هایی که نمی‌توانم بفرستم شد. یک نسخهٔ دیلوکس از این آلبوم با نام "ایمیل‌هایی که نمی‌توانم برای دیگران بفرستم"، در سال ۲۰۲۳ منتشر شد که شامل تک‌آهنگ «پَر» می‌شد. این آلبوم در جدول‌های موسیقی آرژانتین، استرالیا، ایرلند، هلند، نیوزیلند و ایالات متحده در میان ۳۰ آلبوم برتر قرار گرفت و با نقدهای عمدتاً مثبت منتقدان موسیقی روبرو شد و از سوی "رولینگ استون" و "بیلبورد" در میان بهترین
از سوی "رولینگ استون" و "بیلبورد" در میان بهترین آلبوم‌های ۲۰۲۲ قرار گرفت. توسعه. پس‌زمینه. در ژوئن ۲۰۱۹، کارپنتر در حین تبلیغ چهارمین آلبوم استودیویی خود "" به مجله "ماری کلر" فاش کرد که کار روی پنجمین آلبوم استودیویی را آغاز کرده است. در سال ۲۰۲۰، او تک‌آهنگ مستقل «ماه عسل محو می‌شود» را منتشر کرد و آواز خود را برای موسیقی متن «ابرها» قرض داد. در ژانویه ۲۰۲۱، پس از چهار آلبوم با هالیوود رکوردز، گزارش شد که کارپنتر با آیلند رکوردز قرارداد بسته است. او خاطرنشان کرد که این "مکان عالی برای [او] برای شروع فصل
کرد که این "مکان عالی برای [او] برای شروع فصل بعدی حرفه موسیقی و تکامل [او] به عنوان یک هنرمند" بود. اولین انتشار او در پایان ماه با "پوست منتشر شد که در ۱۰۰ تک‌آهنگ داغ "بیلبورد" در رتبه ۴۸ قرار گرفت و اولین ورودی او در جدول بود. در سپتامبر همان سال، کارپنتر به «تین وگ» گزارش داد که بسیاری از آهنگ‌های آلبوم از طریق ایمیل‌هایی نوشته شده است که او برای خودش نوشته است، مانند آهنگی که او قبلاً در ۷ اوت با شرح «اینترو» به اشتراک گذاشته بود، که بعداً به عنوان آهنگ عنوان آلبوم فاش شد. او همچنین فاش کرد که ضبط
آهنگ عنوان آلبوم فاش شد. او همچنین فاش کرد که ضبط آلبوم را در شهر نیویورک با جولیا مایکلز، جی‌پی ساکس، جان رایان و لروی کلمپیت، پس از نقل مکان به منطقه اقتصادی منهتن در ژوئن همان سال به پایان رسانده است. انتشار. کارپنتر در «برنامه امشب با اجرای جیمی فلن» ظاهر شد و در آنجا تأیید کرد که این آلبوم در سال ۲۰۲۲ منتشر می‌شود و اینکه عنوان آلبوم در آثار منتشر شده در سال قبل پنهان است. سرنخ نام آلبوم در موزیک ویدیوی «اسکینی دیپینگ» در عکسی بود که این نام در یک بازی اسکربل ظاهر می‌شد. آلبوم در ۱۵ ژوئیه ۲۰۲۲ منتشر
اسکربل ظاهر می‌شد. آلبوم در ۱۵ ژوئیه ۲۰۲۲ منتشر شد. در ۱۷ مارس ۲۰۲۳، کارپنتر نسخه دلوکس این آلبوم را منتشر کرد. فهرست قطعات. Notes
مورچه نقره‌ای صحرا (نام علمی: Cataglyphis bombycina) گونه‌ای از موریان است که صحرای بزرگ آفریقا زندگی می‌کند. این گونه سریعترین گونه مورچه میان ۱۲٬۰۰۰ گونه شناخته شده‌است که با سرعت ۸۵۵ میلی‌متر بر ثانیه می‌توان حرکت کند. به عبارتی دیگر این مورچه ۱۰۸ برابر طول خودش در هر ثانیه می‌تواند حرکت کند که فقط دو گونه در کل زمین از این نظر سریعتر هستند: سوسک ببری و موریانه ساحلی کالیفرنیا. سرعت حرکت مورچه نقره‌ای صحرا تقریبا با سرعت حرکت انسان در حال راه رفتن برابری می‌کند و اگر انسان‌ها می‌توانستند به این طولشان
می‌کند و اگر انسان‌ها می‌توانستند به این طولشان حرکت کنند، سرعتشان ۷۲۰ کیلومتر بر ساعت می‌بود. با توجه به گرمای شدید صحرای آفریقا و تهدید دیگر جانوران شکارچی، این مورچه‌ها فقط ده دقیقه در روز خارج از لانه خود هستند. شکارچی آنان مارمولک است. آنها در صحرا به دنبال لاشه حیواناتی که از گرما تلف شده‌اند می‌گردند تا تغذیه کنند. از آنجایی که دمای محیطشان ۴۷ درجه سانتی‌گراد است، قابلیت‌های خاصی برای تحمل این گرما تکامل کرده‌اند. مانند استفاده از چهارپا به جای شش پا، سرعت بسیار زیاد و درجه بازتاب زیاد از پوستشان
پا، سرعت بسیار زیاد و درجه بازتاب زیاد از پوستشان (تا جذب گرما به حداقل برسد)، به خاطر درجه بالای بازتاب، آنها به ظاهر نقره‌ای به نظر می‌رسند که نام «نقره‌ای» را به این خاطر گرفته‌اند.
مارک آیدلشتاین (؛ زادهٔ ۱۸ فوریهٔ ۲۰۰۲) بازیگر اهل روسیه است. وی از سال ۲۰۲۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "آنورا" (این فیلم برنده نخل طلا شده است) اشاره کرد. علت شهرت وی، بازیگری نقش اصلی در فیلم سرزمین ساشا بود که در هفتاد و دومین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین نمایش یافت. ژورنالیست‌ها وی را تیموتی شالامی روسیه می‌خوانند.
شکم پا کون آهنگی از رپر آلمانی شیرین داوید است که در ۲۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۴ منتشر شد. "شکم پا کون" در صدر جدول تک‌آهنگ های آلمان قرار گرفت. برای شیرین داوید، این هفتمین ترانهٔ شمارهٔ یک در آلمان به عنوان خواننده و ششمین ترانهٔ شمارهٔ یک در مقام ترانه‌سرا است. به عنوان خواننده، او اولین هنرمند تکی در تاریخ است که هفت تک‌آهنگ شمارهٔ یک را در آلمان به دست آورده است . این تک‌آهنگ همچنین شش هفته در جایگاه اول باقی ماند. "شکم پا کون" همچنین در اتریش به رتبهٔ یک رسید، در حالی که در جدول تک‌آهنگ های سوئیس توانست به مقام
حالی که در جدول تک‌آهنگ های سوئیس توانست به مقام سوم برسد. برای داوید این آهنگ دومین تک‌آهنگ شمارهٔ یک در اتریش است.
نواب صفدر‌ جنگ (متولد ۱۷۰۸ - درگذشت ۱۷۵۴م) یکی از حاکمان حکومت اود در لکهنوی هند بود. تولد. وی در سال ۱۷۰۸م دیده به جهان گشود. پسر. پسر وی شجاع الدوله بود. درگذشت. نواب صفدر جنگ در سن ۴۵ یا ۴۶ سالگی در گذشت.
شیکاگو () یک ترانه از آلبوم سال ۲۰۰۵ سوفیان استیونز با نام ایلی‌نوی است. داستان این ترانه یک جوانی رویاپرداز در مسافرتی به نیویورک است. شیکاگو یکی از معروفترین ترانه‌های سوفیان استیونز محسوب می‌شود.
کرافت‌کلوب () یک گروه موسیقی راک/ایندی راک آلمانی است.
آلتین‌تپه (به‌معنای «تپهٔ طلایی») یا یرز یک دژ اورارتویی و محوطهٔ باستانی معبدی مربوط به قرن ۹ تا ۷ پیش از میلاد است. این محوطه بر روی تپه‌ای کوچک مشرف به فرات در ناحیهٔ اوزوملو از استان ارزنجان در ترکیه قرار دارد. آلتین‌تپه در دوازده کیلومتری بزرگراهی که ارزنجان را به ارزروم متصل می‌کند واقع شده است. این محوطه در سال ۱۹۳۸ میلادی طی ساخت یک خط آهن در نزدیکی آن کشف شد. بقایای این مکان بر روی تپه‌ای آتشفشانی به ارتفاع ۶۰ متر قرار دارد. در جریان کاوش‌هایی که بین سال‌های ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۸ به رهبری تحسین اوزگوچ انجام
سال‌های ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۸ به رهبری تحسین اوزگوچ انجام شد، یک سکونتگاه مستحکم مربوط به دورهٔ اورارتویی کشف گردید. در این محوطهٔ کاوش‌شده، یک معبد یا کاخ، یک تالار بزرگ، یک انبار، دیوارهای شهر، اتاق‌های مختلف و سه مقبرهٔ زیرزمینی در بخش جنوبی تپه یافت شد. پس از یک وقفهٔ طولانی، کاوش‌ها در سال ۲۰۰۳ با تصمیم هیئت وزیران ترکیه و تحت رهبری محمد کارا عثمان‌اوغلو از سر گرفته شد. این تپه در دورهٔ امپراتوری بیزانس نیز مرکز مهمی بوده و دارای کلیسایی با سه شبستان و کف‌های معرق‌کاری است. این کلیسا بر روی یک تراس طبیعی ساخته
است. این کلیسا بر روی یک تراس طبیعی ساخته شده و دارای نقشه‌ای مستطیل‌شکل است. کف‌های موزاییکی رنگارنگ با اشکال هندسی مختلف و نقش‌های گیاهی و حیوانی از ویژگی‌های منحصربه‌فرد منطقه به‌شمار می‌روند.
برک (؛ نام اصلی "فلیکس داوتزنبرگ") (زادهٔ ۲۰۰۴) یک خواننده آلمانی اهل هامبورگ است. ترانه پرچم قرمز از وی در چارت آلمان به رتبه چهار و در چارت اتریش به رتبه سه رسید. آلبوم اول وی (Berq) نیز در آلمان به رتبه دو رسید.
پیوستار محاسباتی (به انگلیسی: Continuum Computing) به ترکیبی یکپارچه از رایانش ابری، رایانش مه و رایانش لبه اشاره دارد که برای پردازش و مدیریت داده‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. این مفهوم امکان توزیع و انتقال پردازش‌های مختلف را از منابع ابری با کارایی بالا به دستگاه‌های نزدیک به کاربر، مانند حسگرها و دستگاه‌های اینترنت اشیاء، فراهم می‌کند. هدف اصلی پیوستار محاسباتی، ایجاد انعطاف‌پذیری بیشتر در مدیریت منابع و بهینه‌سازی عملکرد شبکه است، به‌طوری که پردازش‌ها بسته به نیاز، در سطح مناسبی از این پیوستار انجام
بسته به نیاز، در سطح مناسبی از این پیوستار انجام شوند. پیوستار محاسباتی مراکز داده ابری با کارایی بالا را به دستگاه‌های کم‌مصرف و با تأخیر پایین که در نزدیکی منابع داده و در لبه شبکه قرار دارند، گسترش می‌دهد. با این حال، ناهمگونی این پیوستار چالش‌های متعددی در مدیریت برنامه‌ها ایجاد می‌کند. این چالش‌ها شامل تعیین مکان مناسب برای انتقال برنامه از ابر به لبه، به‌منظور تأمین نیازهای محاسباتی و ارتباطی است. این فناوری امکان ایجاد نسل جدیدی از خدمات را فراهم می‌کند که در زیرساخت‌های توزیع‌شده مانند خودروهای
می‌کند که در زیرساخت‌های توزیع‌شده مانند خودروهای خودران، شهرهای هوشمند، و سامانه‌های تحویل محتوا گسترش می‌یابند. این خدمات معمولاً طیف متنوعی از نیازها را دارند که تأمین آن‌ها تنها با مراکز داده ابری دوردست دشوار است. به‌عنوان مثال، ممکن است این خدمات به اتصالات با تأخیر پایین برای تصمیم‌گیری سریع در نزدیکی منابع داده و همچنین منابع محاسباتی گسترده برای تحلیل داده‌های پیچیده نیاز داشته باشند. پیوستار محاسباتی با ارائه منابع متنوع و ناهمگون محاسباتی و ارتباطی، ظرفیت لازم برای برآورده کردن این نیازها را
ظرفیت لازم برای برآورده کردن این نیازها را داراست. معماری پیوستار محاسباتی. معماری پیوستار محاسباتی بر مبنای تعامل و هماهنگی میان رایانش ابری، رایانش مه و رایانش لبه طراحی شده است. این معماری به‌گونه‌ای است که هر لایه نقش خاصی در پردازش و مدیریت داده‌ها ایفا می‌کند، و به صورت سلسله‌مراتبی و توزیع‌شده عمل می‌کند. 1. رایانش ابری (Cloud Computing). این لایه در بالاترین سطح پیوستار قرار دارد و وظیفه پردازش‌های سنگین، ذخیره‌سازی کلان داده و ارائه خدمات در مقیاس بزرگ را بر عهده دارد. رایانش ابری به‌عنوان ستون
بزرگ را بر عهده دارد. رایانش ابری به‌عنوان ستون فقرات پیوستار محاسباتی، بخش مرکزی و قدرتمند این معماری محسوب می‌شود. این لایه مجموعه‌ای از سرورها و منابع محاسباتی عظیم است که معمولاً در مراکز داده قرار دارند و از طریق اینترنت در دسترس هستند. رایانش ابری وظیفه پردازش‌های طولانی‌مدت و داده‌محور را بر عهده دارد. به دلیل فاصله جغرافیایی زیاد با کاربران، این لایه برای پردازش‌هایی مناسب است که نیازی به پاسخ در زمان واقعی ندارند. 2. رایانش مه (Fog Computing). این لایه به‌عنوان یک واسطه میان ابر و لبه عمل می‌کند.
لایه به‌عنوان یک واسطه میان ابر و لبه عمل می‌کند. رایانش مه وظیفه توزیع و پردازش داده‌ها را در نزدیکی منبع داده و کاهش بار روی مراکز داده ابری بر عهده دارد. رایانش مه واسطه‌ای میان ابر و لبه است و به پردازش‌های داده‌ای که نیاز به تأخیر کمتر و نزدیکی به منابع داده دارند، کمک می‌کند. برخلاف رایانش ابری که به مراکز داده دور متکی است، رایانش مه از گره‌های محلی توزیع‌شده‌ای استفاده می‌کند که در نزدیکی کاربران قرار دارند. این لایه به کاهش بار شبکه کمک کرده و داده‌ها را قبل از ارسال به ابر پردازش می‌کند 3. رایانش
را قبل از ارسال به ابر پردازش می‌کند 3. رایانش لبه (Edge Computing). رایانش لبه در پایین‌ترین سطح پیوستار قرار دارد و نزدیک‌ترین نقطه به منبع داده است. این لایه وظیفه پردازش فوری و محلی داده‌ها را بر عهده دارد و بیشترین نزدیکی را به منبع داده دارد. این لایه مخصوص پردازش‌هایی است که نیاز به تأخیر بسیار پایین و تصمیم‌گیری سریع دارند. به دلیل نزدیکی به منبع داده، پردازش سریع و بدون نیاز به ارسال داده‌ها به ابر یا مه انجام می‌شود. تعامل میان لایه‌ها. معماری پیوستار محاسباتی از تعامل پویا و هماهنگ میان این سه
محاسباتی از تعامل پویا و هماهنگ میان این سه لایه بهره می‌برد: تعامل میان این سه لایه در معماری پیوستار محاسباتی به‌گونه‌ای طراحی شده است که هر لایه به‌طور مکمل، نیازهای خاصی را برآورده کند. این تعامل شامل موارد زیر است: پردازش توزیع‌شده: داده‌هایی که نیاز به پردازش سریع دارند در لبه پردازش می‌شوند، در حالی که پردازش‌های میان‌مدت به مه منتقل می‌شوند و پردازش‌های سنگین در ابر انجام می‌گیرد. انتقال پویا: برخی وظایف پردازشی ممکن است بر اساس تغییر شرایط شبکه یا منابع، از لبه به مه یا از مه به ابر منتقل شوند.
منابع، از لبه به مه یا از مه به ابر منتقل شوند. مدیریت داده‌ها: داده‌ها بر اساس اهمیت و نیاز به تأخیر پایین در لایه مناسب ذخیره و مدیریت می‌شوند. چالش ها. ناهمگونی دستگاه‌ها و منابع. دستگاه‌های متصل به پیوستار محاسباتی شامل طیفی گسترده از سخت‌افزارها می‌شوند؛ از دستگاه‌های ساده مانند رزبری پای گرفته تا سرورهای قدرتمند. این تنوع نیازمند سازگاری نرم‌افزارها و زیرساخت‌ها با پلتفرم‌های مختلف است که پیاده‌سازی آن پیچیدگی‌های زیادی به همراه دارد. تخصیص بهینه منابع. انتخاب لایه مناسب برای اجرای هر پردازش (ابر، مه
انتخاب لایه مناسب برای اجرای هر پردازش (ابر، مه یا لبه) به منظور بهینه‌سازی عملکرد، کاهش هزینه‌ها و تضمین تأخیر پایین، چالشی اساسی است. این تخصیص به عوامل مختلفی مانند وضعیت شبکه، حجم داده‌ها، و الزامات زمانی وابسته است. امنیت و حریم خصوصی داده‌ها. پردازش داده‌ها در لایه‌های مختلف و توزیع‌شده، خطراتی از جمله دسترسی غیرمجاز، حملات سایبری، و نقض حریم خصوصی را به همراه دارد. مدیریت این چالش نیازمند استفاده از پروتکل‌های امنیتی قوی و رمزگذاری داده‌ها در سراسر پیوستار است. مقیاس‌پذیری و پایداری. افزایش تعداد
پیوستار است. مقیاس‌پذیری و پایداری. افزایش تعداد دستگاه‌های متصل و بار کاری متغیر، می‌تواند بر پایداری سیستم تأثیر بگذارد. طراحی معماری‌هایی که توانایی مقیاس‌پذیری افقی و مدیریت بار را داشته باشند، بسیار حائز اهمیت است. هماهنگی و تعامل بین لایه‌ها. هماهنگی مناسب میان لایه‌های ابر، مه و لبه برای انتقال پویا و موثر داده‌ها و پردازش‌ها ضروری است. تأخیر در تعامل بین لایه‌ها یا انتقال نادرست وظایف می‌تواند به کاهش عملکرد کلی منجر شود.
آرگیشتی‌‌خینیلی () شهری در پادشاهی باستانی اورارتو بود که در دورهٔ گسترش اورارتویی‌ها در قفقاز جنوبی تحت فرمانروایی شاه آرگیشتی یکم تأسیس شد و به‌نام او نام‌گذاری گردید. این شهر بین قرون ۸ و ۶ پیش از میلاد وجود داشت. بقایای دژهای آرگیشتی‌‌خینیلی جنوب‌غربی شهر کنونی آرماویر، ارمنستان و میان روستاهای نور-آرماویر و آرماویر در استان آرماویر در ارمنستان قرار دارد. این شهر در کنار کرانهٔ چپ رودخانهٔ میانهٔ ارس بنیان‌گذاری شده بود. در طول قرن‌ها، بستر رودخانه به چندین کیلومتر جنوب‌تر از شهر منتقل شده است. تاریخچهٔ
کیلومتر جنوب‌تر از شهر منتقل شده است. تاریخچهٔ مطالعات. تاریخ‌نگاری آرگیشتی‌‌خینیلی با تاریخ‌نگاری آرماویر باستان، یکی از پایتخت‌های ارمنستان، ارتباط نزدیکی دارد. موسی خورنی در کتاب تاریخ ارمنستان خود از تأسیس آرماویر توسط آرمایس، نوهٔ هایک، پیشوای افسانه‌ای ارمنی‌ها، سخن گفته است. آرماویر باستان، همان‌طور که حفاری‌های باستان‌شناسی در قرن بیستم نشان داد، از قرن چهارم پیش از میلاد بر روی خرابه‌های آرگیشتی‌‌خینیلی قرار گرفته است. در دههٔ ۱۸۳۰، مسافر سوئیسی، ماری-فردریک دوبوآ دو مون‌پرئو پیشنهاد کرد که تپه‌ای
دوبوآ دو مون‌پرئو پیشنهاد کرد که تپه‌ای در نزدیکی روستای نور-آرماویر می‌تواند قلعهٔ باستانی آرماویر باشد. علاقه به این سایت با کشف الواح خط میخی در سال ۱۸۶۹ که متعلق به زمان آرگیشتی یکم و روسای سوم بودند، افزایش یافت. در سال ۱۸۸۰، حفاری‌هایی در تپهٔ آرماویر آغاز شد که توسط باستان‌شناسان امپراتوری روسیه قبل از کنگرهٔ پنجم باستان‌شناسی روسی در تفلیس انجام شد. در سال ۱۸۹۶، آشورشناس روسی، میخائیل نیکولسکی حدس زد که زیر خرابه‌های آرماویر، یک شهر باستانی اورارتویی حتی قدیمی‌تر از آن وجود دارد. این موضوع توسط
حتی قدیمی‌تر از آن وجود دارد. این موضوع توسط حفاری‌های بعدی تأیید شد. به دلیل جنگ جهانی اول و نسل‌کشی ارمنی‌ها، تحقیقات سیستماتیک در آرماویر در سال ۱۹۲۷ آغاز شد و تحت رهبری نیکولاس مار قرار گرفت. بین سال‌های ۱۹۴۴ تا ۱۹۷۰، بوریس پیوتروفسکی، گیورگی ملیکیشویلی و ایگور میخایلوویچ دیاکونوف تحقیقات زیادی در آرگیشتی‌‌خینیلی انجام دادند. ترجمه‌های آن‌ها از متون اورارتویی نقش عمده‌ای در درک اورارتو به‌طور کلی و آرگیشتی‌‌خینیلی به‌طور خاص داشت. بین سال‌های ۱۹۶۲ و ۱۹۷۱، دو حفاری همزمان در تپه آرگیشتی‌‌خینیلی تحت
۱۹۷۱، دو حفاری همزمان در تپه آرگیشتی‌‌خینیلی تحت نظارت مؤسسهٔ باستان‌شناسی ارمنستان انجام شد: یکی برای بررسی خرابه‌های آرگیشتی‌‌خینیلی باستان که توسط الکساندر مارتیروسیان هدایت می‌شد، و دیگری برای بررسی آرماویر باستان. بنیان‌گذاری. اسناد اورارتویی نشان می‌دهند که آرگیشتی‌‌خینیلی در سال ۷۷۶ پیش از میلاد بنا به فرمان آرگیشتی یکم در یازدهمین سال سلطنت او تأسیس شد. تأسیس این شهر پیش از خود با گسترش اورارتو در قفقاز جنوبی همراه بود که هدف آن کنترل دشت حاصلخیز دشت آرارات بود. از حدود ۷۸۶ پیش از میلاد، اولین سال
آرارات بود. از حدود ۷۸۶ پیش از میلاد، اولین سال سلطنت او، آرگیشتی یکم شروع به حملاتی به دشت آرارات، درهٔ آخوریان و دریاچهٔ سوان کرد. در ۷۸۲ پیش از میلاد، قلعهٔ اربونی را در محل ایروان کنونی به عنوان پایگاه عملیات نظامی بنیان نهاد. گسترش به دشت آرارات به طور موقت با درگیری‌های کوچکی با امپراتوری آشور در مرزهای جنوب غربی اورارتو مختل شد. در دوران سلطنت آرگیشتی، اورارتو در اوج قدرت خود قرار داشت و قادر بود ارتش‌های همسایگان خود، از جمله آشوری‌ها را به راحتی شکست دهد. پس از چهار سال جنگ، آرگیشتی توانست دشت
شکست دهد. پس از چهار سال جنگ، آرگیشتی توانست دشت آرارات را اشغال کند و تا ۷۷۶ پیش از میلاد شهری در وسط دره بنا کند. به نظر می‌رسد که این اقدام بخشی از برنامهٔ بزرگ آرگیشتی برای ساختن قلعه‌هایی در هر گوشه از دشت آرارات بوده است. بر اساس گفته‌های باستان‌شناسان، آرگیشتی‌‌خینیلی بیشتر به عنوان یک مرکز اداری طراحی شده بود تا پایگاه نظامی، زیرا از نظر نظامی موقعیت آن چندان مطلوب نبوده است. آرگیشتی سپس توانست منطقهٔ فلزکاری متسامور را تحت کنترل خود درآورد. بر اساس سالنامه‌های آرگیشتی یکم، آرگیشتی‌‌خینیلی در