payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سبدی پنهان می‌شود که بر دیوار آویزان شده است. زمانی که زن کشاورز حاضر نمی‌شود در را باز کند، پنهان‌شده در سبد با خواندن شعر وارد ماجرا می‌شود. دیالوگ‌های این نسخه به سبک آوازگونه (چانته‌فابل) هستند که به صورت نوبتی میان کشیش، زن، تاجر و شوهر رد و بدل می‌شوند: در نسخه‌ای از هسن (منطقه‌ای در آلمان)، زن شوهرش را برای یافتن درمانی در سرزمین ظروف چینی (!) می‌فرستد. کشیش اسبی قهوه‌ای‌رنگ و صد سکهٔ طلا به همراه او می‌دهد. اما پدرخوانده‌اش او را برمی‌گرداند، در سبدی پنهان می‌کند، و آن‌گاه شوهر، همسر و کشیش را
سبدی پنهان می‌کند، و آن‌گاه شوهر، همسر و کشیش را غافلگیر می‌کند. تحلیل و مفاهیم داستان. این افسانه از معدود نمونه‌های ثبت‌شده در مجموعهٔ گریم است که دربارهٔ خیانت زناشویی و افشای آن از سوی شوهر است. مضمون اصلی داستان به اصطلاح «آشتی دادن حساب» است؛ جایی که شوهر فریب‌خورده نهایتاً پیروز می‌شود. کوه «گوکرلی‌برگ» (Göckerliberg) که نام آن در داستان آمده، مکانی خیالی است و معنای ضمنی آن به «کوه خروس» اشاره دارد، که در زبان آلمانی می‌تواند کنایه‌ای به «مرد فریب‌خورده» (یا به زبان فارسی «هَرنای» یا «شاخ‌دار»)
(یا به زبان فارسی «هَرنای» یا «شاخ‌دار») باشد. شخصیت شوهر در داستان، ساده‌دل اما نهایتاً قاطع است. داستان نه تنها خیانت همسر را افشا می‌کند، بلکه نظم اخلاقی را با تنبیه متجاوز و احقاق حق برقرار می‌سازد. استفاده از آواز به عنوان قالب روایت، به ساختار نمایشی داستان کمک کرده و جذابیت آن را افزایش می‌دهد. جایگاه در مجموعهٔ گریم. این داستان نخستین بار در ویرایش دوم کتاب «افسانه‌های کودکانه و خانگی» (Kinder- und Hausmärchen) در سال ۱۸۱۹ منتشر شد. منبع اصلی این روایت، فردی ناشناس از منطقهٔ اتریش بود و به زبان
روایت، فردی ناشناس از منطقهٔ اتریش بود و به زبان گویش محلی روایت شده است. برادران گریم در یادداشت‌های خود اشاره کرده‌اند که این داستان در مناطق بوهمیا و بورگن‌لند نیز رایج بوده است.
سلطان پیر () یک افسانه آلمانی است که توسط برادران گریم گردآوری شده و در جایگاه ۴۸ از مجموعهٔ «قصه‌های کودکان و خانواده» قرار دارد. این داستان ترکیبی از دو گونهٔ طبقه‌بندی آرنه-تامپسون-اوتر (ATU) است: ATU 101 با عنوان «سگ پیر ناجی کودک» و ATU 103 با عنوان «جنگ حیوانات اهلی و وحشی»."" خلاصه داستان. سلطان، سگ وفادار و نگهبان یک کشاورز است که اکنون پیر و بی‌دندان شده و دیگر نمی‌تواند وظیفه‌اش را به‌درستی انجام دهد. کشاورز تصمیم می‌گیرد او را بکشد چون بی‌فایده به نظر می‌رسد. همسرش سعی می‌کند او را از این تصمیم
نظر می‌رسد. همسرش سعی می‌کند او را از این تصمیم منصرف کند و از وفاداری سلطان سخن می‌گوید، اما کشاورز تصمیم خود را گرفته است. سلطان که همه‌چیز را شنیده، بسیار ناراحت می‌شود و برای مشورت نزد دوست قدیمی‌اش، گرگ، می‌رود. گرگ نقشه‌ای می‌کشد تا سلطان را نجات دهد. او می‌گوید فردا وقتی کشاورز و همسرش فرزندشان را برای کار به مزرعه می‌برند، او کودک را می‌رباید و سلطان او را نجات می‌دهد. این کار باعث می‌شود کشاورز دوباره به سلطان اعتماد کند. نقشه به خوبی اجرا می‌شود. سلطان کودک را نجات می‌دهد و کشاورز از او قدردانی
سلطان کودک را نجات می‌دهد و کشاورز از او قدردانی می‌کند، برایش سوپ نان درست می‌کند و تشک نرمی برایش می‌گذارد. اما مدتی بعد، گرگ برای دیدار با سلطان می‌آید و از او می‌خواهد اجازه دهد شبانه گوسفندی بدزدد. سلطان از این کار امتناع می‌ورزد و می‌گوید نمی‌تواند به اربابش خیانت کند. گرگ این را شوخی می‌پندارد، اما همان شب که برای دزدی می‌آید، سلطان به کشاورز خبر می‌دهد و او گرگ را می‌زند و فراری می‌دهد. گرگ که احساس خیانت می‌کند، نزد دوستش گراز وحشی می‌رود و از او می‌خواهد که با هم به سلطان اعلان جنگ دهند. سلطان
می‌خواهد که با هم به سلطان اعلان جنگ دهند. سلطان دعوت به نبرد را می‌پذیرد اما تنها کمکی که پیدا می‌کند یک گربهٔ سه‌پاست. وقتی گرگ و گراز منتظر رسیدن آن‌ها هستند، دمِ راستِ گربه را با شمشیر اشتباه می‌گیرند و لنگ زدن او را نشانه‌ای از برداشتن سنگ برای پرتاب می‌دانند. ترسیده، مخفی می‌شوند. گربه که گوش گراز را در بوته‌ها با موش اشتباه می‌گیرد، آن را گاز می‌گیرد و گراز با فریاد فرار می‌کند و جای گرگ را لو می‌دهد. سلطان و گربه، گرگ را صدا می‌زنند که از درخت پایین بیاید. گرگ که شرمنده و پشیمان شده، از سلطان
پایین بیاید. گرگ که شرمنده و پشیمان شده، از سلطان عذرخواهی می‌کند و دوستی‌شان دوباره برقرار می‌شود. نسخه‌های مختلف و منابع. نسخهٔ اولیهٔ این داستان در ویرایش اول کتاب در سال ۱۸۱۲ ساده‌تر بود و در ویرایش دوم (۱۸۱۹) به شکل کنونی بازنویسی شد. منبع آن یوهان فریدریش کروز از شهر "هوف" در ایالت هسن بوده است. در برخی نسخه‌ها، حیوانات دیگری همچون روباه و خرس جایگزین گرگ و گراز شده‌اند. در داستانی از منطقه پادربورن، سگ توسط گرگ برای جنگ تحریک می‌شود ولی باز هم فریب نمی‌خورد. همچنین، در فرهنگ اروپای شرقی ترکیب داستان
همچنین، در فرهنگ اروپای شرقی ترکیب داستان سگ وفادار و جنگ حیوانات بسیار رایج است.
دکتر همه‌چیزدان (به ) یک افسانه آلمانی است که توسط برادران گریم گردآوری شده و با شمارهٔ ۹۸ در مجموعهٔ "افسانه‌های کودکانه و خانوادگی" آن‌ها آمده‌است. این افسانه در شاخص آرنه-تامپسون-اوتر با کد ATU 1641 رده‌بندی شده‌است. خلاصه داستان. روزی روزگاری، یک کشاورز فقیر تصمیم گرفت هیزم‌هایی را که با دو گاوش جمع کرده بود، به شهر ببرد و بفروشد. او هیزم‌ها را به قیمت دو تالر به یک دکتر فروخت. وقتی دید دکتر چه زندگی راحت و مجللی دارد، با خود گفت: «من هم باید دکتر شوم!» او یک کتاب الفبا خرید و خودش را «دکتر همه‌چیزدان»
او یک کتاب الفبا خرید و خودش را «دکتر همه‌چیزدان» نامید. در همان زمان، یک مرد ثروتمند، مقدار زیادی پول از دست داده بود و دزد یا دزدها مشخص نبودند. او تصمیم گرفت از «دکتر همه‌چیزدان» کمک بگیرد. کشاورز به همراه همسرش به خانهٔ مرد ثروتمند رفت تا به ظاهر دزدی را کشف کند. هنگام صرف غذا، یکی از خدمتکارانی که در دزدی دست داشتند، غذا را آورد. کشاورز به زنش گفت: «این یکی اولی بود»، منظورش نخستین غذای سرو شده بود، اما خدمتکار گمان کرد که منظورش این است که او نخستین دزد است! این اتفاق برای دو خدمتکار دیگر هم تکرار
دزد است! این اتفاق برای دو خدمتکار دیگر هم تکرار شد، و آن‌ها نیز وحشت‌زده شدند. در پایان، از «دکتر» خواسته شد تا حدس بزند زیر یک درپوش چه چیزی پنهان است. کشاورز با خود گفت: «آه، من بیچارهٔ خرچنگ‌وار!» و به‌طور تصادفی درست حدس زد، چون واقعاً خرچنگ زیر آن بود. با دیدن این «دانش»، خدمتکاران ترسیدند و نزد او اعتراف کردند که پول‌ها را دزدیده‌اند. آن‌ها محل مخفی‌گاه را نشان دادند و از او خواستند تا راز آن‌ها را فاش نکند. کشاورز پول را به مرد ثروتمند بازگرداند، بدون آن‌که هویت دزدها را فاش کند، و پاداشی
بدون آن‌که هویت دزدها را فاش کند، و پاداشی سخاوتمندانه از هر دو طرف دریافت کرد. به این ترتیب، او به عنوان «دکتر همه‌چیزدان» به شهرت رسید. تحلیل. این داستان در سراسر اروپا، هند، آسیا، برخی از مناطق آفریقا و حتی در آمریکا روایت‌هایی مشابه دارد. پژوهشگران مانند اولریش مارزولف در نسخه‌های فارسی، ده روایت متفاوت از این افسانه با عنوان «پیش‌گو یا فال‌گیر دروغین» شناسایی کرده‌اند. همچنین، برونی‌سلاوا کربلیته از ۲۲۹ نسخهٔ لیتوانیایی این افسانه خبر داده است. موضوع اصلی داستان، موفقیت یک فرد ساده‌دل و بی‌سواد با
اصلی داستان، موفقیت یک فرد ساده‌دل و بی‌سواد با تکیه بر شانس و سوءتفاهم است. در این افسانه، نه تحصیلات و نه تخصص، بلکه در جای درست بودن در زمان درست، موجب موفقیت می‌شود. این افسانه در زمرهٔ داستان‌هایی قرار دارد که هوش عوامانه و زیرکی دهقانی را در برابر دانش رسمی به تصویر می‌کشد. منشأ و منابع. برادران گریم این داستان را از منطقهٔ تسوهرن از طریق راوی معروف دروته‌آ فیهمان دریافت کرده‌اند. همچنین نسخه‌هایی از این داستان در منابع آلمانی‌زبان قدیمی همچون اثر گئورگ کریستف روکارت در سال ۱۷۳۶ و حتی پیش‌تر در
گئورگ کریستف روکارت در سال ۱۷۳۶ و حتی پیش‌تر در نوشته‌های هاینریش ببل و افسانه‌های هندی نیز دیده می‌شود. جنبه‌های فرهنگی. داستان در میان عامه، محبوبیت زیادی یافت و اصطلاح «دکتر همه‌چیزدان» به‌صورت ضرب‌المثل درآمد. همچنین، داستان به‌عنوان نمونه‌ای از پیروزی بخت بر تخصص، مورد توجه جامعه‌شناسان و فولکلوریست‌ها قرار گرفته است.
سگ و گنجشک (به آلمانی: "Der Hund und der Sperling") یک افسانه فولکلور آلمانی است که توسط برادران گریم گردآوری شده و به عنوان داستان شمارهٔ ۵۸ در مجموعهٔ معروفشان «افسانه‌های کودکان و خانواده» آمده است. این داستان در دستهٔ ATU ۲۴۸ از فهرست آرنه-تامپسون قرار می‌گیرد و در گروه افسانه‌های حیوانی با پرنده و سگ صحبت‌کننده طبقه‌بندی می‌شود. خاستگاه. به گفتهٔ برادران گریم، این داستان با روایت‌های گوناگون در نواحی تسوِرن، هسن و گوتینگن آلمان نقل شده است. نخستین نسخهٔ آن در سال ۱۸۱۲ منتشر شد و عنوان اولیه‌اش «از
آن در سال ۱۸۱۲ منتشر شد و عنوان اولیه‌اش «از گنجشک پدرخواندهٔ وفادار» بود. برخی نسخه‌ها از دهه‌ها قبل‌تر در هلند نیز وجود داشتند. داستان. روزی روزگاری، مردی چوپان سگی داشت که وفادار ولی فراموش‌شده بود. او آن‌قدر سگ را گرسنه نگه داشت که حیوان بی‌پناه ناچار شد خانه را ترک کند. سگ در جاده با گنجشکی آشنا شد. گنجشک، که پرنده‌ای دانا و مهربان بود، تصمیم گرفت از سگ مراقبت کند. در مسیر، گنجشک با پرواز به فروشگاه‌های گوشت و نانوایی‌ها، برای سگ گرسنه تکه‌هایی گوشت و نان به دست آورد. آن‌ها پس از خوردن غذا، تصمیم
و نان به دست آورد. آن‌ها پس از خوردن غذا، تصمیم گرفتند شب را در جاده بخوابند. در همین زمان، ارابه‌ای با اسب‌هایی قوی در تاریکی به سمت آن‌ها آمد. گنجشک با نگرانی فریاد زد که سگ روی جاده خوابیده و ممکن است زیر گرفته شود، اما مرد ارابه‌ران توجهی نکرد و سگ بیچاره را زیر گرفت. گنجشک، خشمگین و دل‌شکسته، مرد را نفرین کرد و گفت که فقیر خواهد شد. برای اجرای انتقام، ابتدا با نوک خود به بشکه‌های شراب روی ارابه زد تا شراب‌ها بریزند. سپس چشم‌های اسب‌ها را کور کرد. مرد که قصد داشت گنجشک را بکشد، با تبر ضربه زد، اما
که قصد داشت گنجشک را بکشد، با تبر ضربه زد، اما اشتباهی اسب‌های خود را کشت. او مجبور شد ارابه را رها کرده و پیاده به خانه بازگردد. در خانه، مرد متوجه شد که گنجشک با دوستان پرنده‌اش تمام محصولات مزرعه‌اش را خورده‌اند. او با خشم تبرش را برداشت و سعی کرد گنجشک را بکشد، اما با هر ضربه فقط پنجره‌ها، اجاق، و وسایل خانه‌اش را خراب کرد. در نهایت گنجشک را گرفت و تصمیم گرفت با دست خود او را بکشد. همسرش پرسید که آیا واقعاً می‌خواهد گنجشک را بکشد؟ مرد پاسخ داد که این مرگ کافی نیست و گنجشک را در یک لقمه بلعید. اما گنجشک
کافی نیست و گنجشک را در یک لقمه بلعید. اما گنجشک زنده ماند و سرش را از دهان مرد بیرون آورد. مرد که از خشم دیوانه شده بود، از همسرش خواست تا با تبر ضربه‌ای به پرنده بزند. زن تبر را برداشت، اما اشتباهی به شوهرش ضربه زد و او را کشت. گنجشک از دهان مرد بیرون پرید و پرواز کرد، بی‌آنکه آسیبی دیده باشد. تحلیل داستان. این افسانه دارای عناصر نمادین زیادی است. سگ نمایانگر وفاداری و بی‌مهری دیده‌نشده است، در حالی‌که گنجشک به عنوان نیروی عدالت طبیعت وارد عمل می‌شود و با زرنگی انتقام ظلم را می‌گیرد. مرد ارابه‌ران نمادی
زرنگی انتقام ظلم را می‌گیرد. مرد ارابه‌ران نمادی از حرص، بی‌توجهی به هشدارهای اخلاقی، و در نهایت نابودی خودخواسته است. پایان نمادین داستان، که پرنده با وجود بلعیده‌شدن باز نجات می‌یابد، نشان‌دهندهٔ شکست قطعی ستم در برابر عدالت است. نسخه‌های دیگر. نسخه‌های مختلفی از این افسانه با تغییراتی در آلمان و هلند یافت شده‌اند. در برخی، روباهی نیز به عنوان یکی از شخصیت‌ها حضور دارد. همچنین در نسخه‌ای از «گوتینگن»، گنجشک پیش از مرگ سگ از ارابه‌ران می‌خواهد تا کمکش کند، اما با بی‌توجهی مرد مواجه می‌شود.
چهار برادر ماهر (به آلمانی: "Die vier kunstreichen Brüder") از جمله افسانه‌های فولکلور آلمانی است که توسط برادران گریم گردآوری شده‌است. این افسانه در چاپ دوم کتاب «افسانه‌های کودکان و خانوادگی» در سال ۱۸۱۹ و با شمارهٔ KHM 129 منتشر شد. بر پایهٔ رده‌بندی افسانه‌ها در سیستم آرنه-تامپسون-اوتر، این افسانه در گروه ۶۵۳ قرار دارد. منبع این افسانه از خانوادهٔ اشرافی فون‌هاکسهوزن در پادربورن نقل شده‌است. داستان. پیرمردی فقیر دارای چهار پسر بود. روزی از آن‌ها خواست که هر یک از ایشان برای آموختن یک حرفه به راهی
که هر یک از ایشان برای آموختن یک حرفه به راهی جداگانه بروند و در بازگشت، مهارت خود را نشان دهند. برادر اول شاگرد دزدی شد، دومی منجم، سومی شکارچی و چهارمی خیاط. چهار سال بعد، هر یک از پسران به خانه برگشتند و پدرشان تصمیم گرفت توانایی آن‌ها را بسنجد. او از پسر دوم پرسید در لانه‌ای که بر فراز درختی است، چند تخم پرنده وجود دارد. منجم با تلسکوپ نگاه کرد و گفت پنج عدد. سپس، پسر اول بدون آن‌که پرندهٔ مادر متوجه شود، تخم‌ها را دزدید. شکارچی با یک تیر، پنج تخم را نشانه گرفت و شکست. خیاط، تخم‌ها و جوجه‌های درونشان
گرفت و شکست. خیاط، تخم‌ها و جوجه‌های درونشان را دوخت و وقتی تخم‌ها به لانه بازگردانده شدند، جوجه‌ها بدون هیچ مشکلی بیرون آمدند، تنها نشانی از نخ قرمز بر گردن داشتند. چندی بعد، دختر پادشاه به دست اژدهایی ربوده شد. چهار برادر تصمیم گرفتند او را نجات دهند. منجم با تلسکوپ، مکان شاهزاده‌دختر را یافت و درخواست کشتی کردند تا به آنجا برسند. اژدها کنار شاهزاده‌خانم خوابیده بود. دزد با مهارتی ویژه، دختر را بدون بیدار کردن اژدها دزدید. اما اژدها بیدار شد و تعقیب‌شان کرد. این بار شکارچی اژدها را کشت ولی لاشهٔ سنگین
کرد. این بار شکارچی اژدها را کشت ولی لاشهٔ سنگین اژدها بر کشتی افتاد و آن را شکست. خیاط بلافاصله کشتی را با نخ و سوزن دوخت و همگی نجات یافتند. پادشاه که شاهد نقش حیاتی هر چهار برادر در نجات دخترش بود، نتوانست یکی را به‌عنوان داماد برگزیند. در نتیجه، پادشاه پاداش آن‌ها را این‌گونه تعیین کرد: هر کدام، یک‌چهارم پادشاهی را دریافت کنند. برادران نیز با این تصمیم موافقت کردند. تحلیل. داستان از کهن‌ترین ساختارهای افسانه‌ای بهره می‌برد که در آن چند برادر، هر یک مهارتی خاص دارند و با همکاری یکدیگر چالشی عظیم را حل
خاص دارند و با همکاری یکدیگر چالشی عظیم را حل می‌کنند. همچنین، مسئلهٔ تقسیم عادلانهٔ پاداش، تمی اخلاقی و اجتماعی در این افسانه است. گسترهٔ جهانی. مطالعات دانیل جی. کراولی نشان می‌دهد که افسانهٔ چهار برادر ماهر از رایج‌ترین الگوهای افسانه‌ای در سطح جهان است. این افسانه در کشورهای اروپایی چون ایتالیا، فرانسه، روسیه، صربستان، چک و دانمارک، و همچنین در مناطق شرقی از جمله هند و ایران دیده می‌شود. استیت تامپسون منشأ اولیهٔ این داستان را در ادبیات کلاسیک هند دانسته‌است؛ به‌ویژه در اثر «دریای حکایات» که شامل
دانسته‌است؛ به‌ویژه در اثر «دریای حکایات» که شامل داستان‌هایی با مضمون‌های مشابه است.
شلغم یک افسانه فولکلور آلمان است که توسط برادران گریم گردآوری شده و به عنوان داستان شمارهٔ ۱۴۶ در مجموعهٔ "افسانه های گریم" منتشر شده‌است. این داستان بر پایهٔ دسته‌بندی آرنه-تامپسون در دو گونهٔ 1960D (سبزی غول‌پیکر) و 1689A (دو هدیه برای پادشاه) قرار دارد. خلاصه داستان. در روزگاری دو برادر زندگی می‌کردند: یکی ثروتمند و دیگری فقیر. هر دو در جوانی سرباز بودند، اما پس از پایان خدمت، برادر فقیر برای گذران زندگی ناچار شد به کشاورزی روی بیاورد. روزی یکی از شلغم‌هایی که کاشته بود به شکلی شگفت‌انگیز غول‌پیکر رشد
که کاشته بود به شکلی شگفت‌انگیز غول‌پیکر رشد کرد. او آن را به‌عنوان هدیه‌ای بی‌نظیر برای پادشاه برد. پادشاه از این هدیهٔ ساده اما صادقانه خوشش آمد و در عوض، به برادر فقیر ثروت، طلا و اسب‌هایی ارزشمند بخشید. برادر ثروتمند که از این ماجرا باخبر شد، برای جلب لطف پادشاه، هدایایی پرزرق‌وبرق و گران‌قیمت همچون طلا و اسب‌های نژاددار برای او برد، به امید اینکه پاداشی حتی بزرگ‌تر بگیرد. اما پادشاه، که می‌خواست نشان دهد صداقت برایش باارزش‌تر از ظواهر است، تنها هدیه‌ای که به او داد همان شلغم غول‌پیکر بود! برادر
که به او داد همان شلغم غول‌پیکر بود! برادر ثروتمند از این اتفاق خشمگین شد و تصمیم گرفت از برادر فقیرش انتقام بگیرد. او چند نفر را اجیر کرد تا برادرش را به قتل برسانند. وقتی برادر فقیر را در بیابان گیر انداختند، او را داخل کیسه‌ای کردند تا از درختی بیاویزند، اما پیش از انجام کار، صدای نزدیک شدن کسی را شنیدند و پا به فرار گذاشتند. شخصی که نزدیک می‌شد، یک دانشجو بود که آواز می‌خواند. برادر فقیر از داخل کیسه صدایش زد و به او گفت که در "کیسهٔ دانش" است و چیزهای شگفت‌انگیزی می‌آموزد. دانشجو که کنجکاو شده بود، از
می‌آموزد. دانشجو که کنجکاو شده بود، از او خواست که جایشان را عوض کنند. برادر فقیر پذیرفت و پس از پایین آمدن، دانشجو را به جای خود در کیسه بالا کشید و رفت. پس از مدتی، فردی را فرستاد تا دانشجو را از درخت پایین بیاورد. منشا. برادران گریم در یادداشت‌های خود اشاره کرده‌اند که داستان از افسانه‌ای لاتین به نام "Raparius" از قرن چهاردهم اقتباس شده‌است. این داستان در قالب ۳۹۲ سطر به زبان لاتین و در وزن شعر «اِله‌ژی» نوشته شده‌ بود. این افسانه ریشه در فرهنگ گفتاری آلمانی، احتمالاً ناحیهٔ آلزاس، دارد. تحلیل و تفسیر.
احتمالاً ناحیهٔ آلزاس، دارد. تحلیل و تفسیر. این داستان تقابل میان صداقت و حرص، ساده‌زیستی و تجمل‌گرایی را به نمایش می‌گذارد. شلغم غول‌پیکر به‌عنوان نماد نعمت از زمین، به برادر صادق پاداشی بزرگ می‌دهد، درحالی‌که زرق‌وبرق بی‌روح برادر ثروتمند پاداشی تحقیرآمیز در پی دارد. بخش پایانی داستان، که در آن دانشجو فریب می‌خورد و به‌جای قربانی در کیسه می‌افتد، در گونهٔ دیگری از افسانه‌های جهانی نیز دیده می‌شود (ATU 1737). مضمون مشترک این داستان‌ها، زرنگی و هوش شخصیت فقیر یا فرودست است که در برابر فریب و خشونت ایستادگی
یا فرودست است که در برابر فریب و خشونت ایستادگی می‌کند. پیوند به بیرون. مجموعهٔ کامل افسانه‌های گریم در Standard Ebooks
یهودی در میان خارها () یکی از افسانه‌های گردآوری‌شده توسط برادران گریم است که در نسخهٔ دوم «افسانه‌های کودکان و خانواده» در سال ۱۸۱۵ با شمارهٔ ۱۱۰ (KHM 110) منتشر شد. این داستان به گروه افسانه‌های ATU ۵۹۲ با نام «رقص در خارزار» تعلق دارد. داستان حاوی عناصری از طنز تلخ، عدالت شعری، و در عین حال محتوایی یهودستیزانه است که طی سال‌ها موضوع نقدهای فراوانی قرار گرفته است. خلاصه داستان. روستازاده‌ای جوان و درستکار سه سال نزد اربابی ثروتمند خدمت می‌کند، اما به‌جای دستمزد، تنها سه «فننیگ» (واحد پول خُرد) دریافت
دستمزد، تنها سه «فننیگ» (واحد پول خُرد) دریافت می‌کند. با خوشنودی از این پاداش اندک، راهی سفر می‌شود و در راه با کوتوله‌ای نیازمند روبه‌رو می‌گردد. جوان با مهربانی تمام پولش را به کوتوله می‌دهد، و در پاسخ، سه آرزو دریافت می‌کند: یک تفنگ که همیشه به هدف می‌خورد؛ یک ویولن جادویی که هر کس صدایش را بشنود، مجبور به رقصیدن شود؛ و قدرت اینکه هیچ‌کس نتواند خواسته‌هایش را رد کند. در ادامه، مرد جوان به یهودی سالخورده‌ای برمی‌خورد که با شگفتی به آواز پرنده‌ای در بالای درخت گوش می‌دهد. یهودی آرزو می‌کند که آن پرنده را
درخت گوش می‌دهد. یهودی آرزو می‌کند که آن پرنده را داشته باشد. جوان پرنده را با تفنگش می‌زند، اما پرنده در میان خارزار می‌افتد. هنگامی که یهودی وارد خارزار می‌شود تا پرنده را بردارد، جوان شروع به نواختن ویولن می‌کند. یهودی بی‌اختیار به رقص درمی‌آید و در حین رقصیدن میان خارها، لباسش پاره می‌شود، ریشش کشیده می‌شود و بدنش زخم می‌بیند. با التماس، از جوان می‌خواهد که نواختن را متوقف کند. در نهایت، یهودی برای متوقف شدن موسیقی، مبلغ زیادی به جوان می‌دهد. سپس، نزد قاضی می‌رود و ادعا می‌کند که جوان پول او را دزدیده
می‌رود و ادعا می‌کند که جوان پول او را دزدیده است. قاضی، جوان را دستگیر می‌کند و حکم اعدام او را صادر می‌کند. جوان در آخرین درخواستش، می‌خواهد یک بار دیگر ویولن بنوازد. باوجود اعتراض یهودی، قاضی موافقت می‌کند. با نواخته شدن موسیقی، همهٔ حاضران از جمله قاضی و سربازان به رقص درمی‌آیند. جوان تهدید می‌کند که هیچ‌گاه دست از نواختن برنمی‌دارد مگر اینکه یهودی اعتراف کند که دروغ گفته. یهودی در نهایت اعتراف می‌کند که پول را دزدیده بوده و به جای جوان به دار آویخته می‌شود. منشأ داستان. قدیمی‌ترین نسخه‌های این داستان
منشأ داستان. قدیمی‌ترین نسخه‌های این داستان به قرن پانزدهم میلادی بازمی‌گردد. در نسخه‌های اولیه، شخصیت یهودی وجود نداشت، بلکه راهبی مسیحی جای او را گرفته بود. ایدهٔ «رقص در خارزار» ابتدا در کتاب‌های طنز و نمایش‌های قرون وسطی دیده شده است. برادران گریم از چند منبع مختلف برای تدوین این داستان استفاده کردند: و دو روایت شفاهی از هسن و خانوادهٔ فون هاکس‌هازن. تحلیل. یهودستیزی در داستان. این داستان به دلیل شخصیت‌پردازی منفی یهودی و کلیشه‌هایی چون حریص‌بودن، دروغ‌گویی، و مظلوم‌نمایی، یکی از نمونه‌های برجستهٔ
و مظلوم‌نمایی، یکی از نمونه‌های برجستهٔ یهودستیزی در ادبیات فولکلور اروپایی شناخته می‌شود. تحلیل‌گران بر این باورند که یهودی در داستان به عنوان «اهرم شرارت» عمل می‌کند و به‌سادگی جایگزین راهب یا کلیشه‌ای دیگر از «دیگری» در نسخه‌های پیشین شده است. جایگاه داستان در آثار گریم. در نسخهٔ نهایی ۱۸۵۷ از افسانه‌های گریم، تنها سه داستان به‌وضوح دارای مضامین یهودستیزانه‌اند: همچنین، در مجموعهٔ «افسانه‌های آلمانی» آن‌ها (Deutsche Sagen)، داستان‌هایی چون «سنگ یهودیان» و «دختر کشته‌شده توسط یهودیان» وجود دارد که
و «دختر کشته‌شده توسط یهودیان» وجود دارد که کلیشه‌های ضدیهودی مشابهی دارند. استفاده در تبلیغات نازی. در دوران آلمان نازی، این داستان‌ها، به‌ویژه نسخه‌های اصلاح‌نشده، به‌عنوان ابزارهای تبلیغاتی برای القای یهودستیزی به کودکان استفاده می‌شدند. پژوهشگرانی چون «لوئیس اسنایدر» نوشته‌اند که بسیاری از کتاب‌های نازی برای کودکان چیزی جز نسخه‌های بازنویسی‌شدهٔ افسانه‌های گریم نبودند. نقدهای مدرن. محققانی چون تئودور آدورنو و هانس-یورگ اوتر این داستان را به‌شدت نقد کرده‌اند و آن را بازتابی از پیش‌داوری‌های یهودستیزانهٔ
و آن را بازتابی از پیش‌داوری‌های یهودستیزانهٔ رایج در قرن نوزدهم دانسته‌اند. برخی حتی تأکید کرده‌اند که ویلهلم گریم با بازنویسی‌های مکرر، به‌طور عامدانه ویژگی‌های منفی یهودی را تشدید کرده و چهره‌ای مثبت‌تر از خدمتکار مسیحی ترسیم کرده است.
دختر غازچران یا دختر غاز یک قصه و متل از مجموعه قصه‌های برادران گریم که توسط یاکوب و ویلهلم گریم گردآوری شده‌است. این قصه نخستین مرتبه در سال ۱۸۱۵ با عنوان سومین قصه از جلد دوم مجموعه چاپ گردید. چاپ دوم نیز در تاریخ ۱۸۱۹ منتشر شد. دختر غازچران در مجموعه آثار گریم با شمارهٔ داستان ۸۹ ثبت شده‌است. این داستان در شاخص آرنه-تامپسون-اوتر در دستهٔ ATU ۵۳۳ قرار می‌گیرد که مربوط به افسانه‌هایی با موضوع "عروسِ واقعیِ سرکوب‌شده" است. داستان. روزی روزگاری، ملکه‌ای بیوه دختر زیبایی داشت که قرار بود با شاهزاده‌ای از
دختر زیبایی داشت که قرار بود با شاهزاده‌ای از سرزمین دور ازدواج کند. ملکه به دخترش پارچه‌ای جادویی داد که بر آن سه قطره از خون خود را چکاند تا در سفر از دختر محافظت کند. شاهزاده‌خانم همراه با خدمتکاری به نامزدش سفر را آغاز کرد، سوار بر اسبی سخنگو به نام فالادا. در میانهٔ راه، شاهزاده‌خانم از خدمتکار خواست که برایش آب بیاورد. اما خدمتکار گستاخی کرد و گفت: «خودت برو! من دیگر خدمتکار تو نیستم!» شاهزاده‌خانم ناچار شد با دستان ظریف خود از جوی آب بنوشد. در همین هنگام، پارچهٔ جادویی از دامنش افتاد و در آب گم شد.
پارچهٔ جادویی از دامنش افتاد و در آب گم شد. خدمتکار که فرصتی برای خیانت یافته بود، شاهزاده‌خانم را وادار کرد تا با او لباس و اسب عوض کند و سوگند بخورد که هیچ‌گاه رازشان را فاش نکند. اگرنه او را خواهد کشت. خدمتکار خیانت‌کار با هویت شاهزاده وارد قصر شاه شد، در حالی که شاهزادهٔ واقعی به عنوان یک دختر غازچران در اصطبل باقی ماند. خدمتکار دستور داد اسب فالادا را بکشند تا رازشان فاش نشود. شاهزاده‌خانمِ غازچران، از قصاب خواست سر اسب را زیر دروازهٔ اصطبل نصب کند تا هنگام عبور بتواند با او سخن بگوید. هر روز که از
هنگام عبور بتواند با او سخن بگوید. هر روز که از دروازه می‌گذشت، می‌گفت: : «فالادا، فالادا، تو مرده‌ای، و شادی از زندگی من رفته است»، و سر اسب پاسخ می‌داد: در چراگاه غازها، پسربچه‌ای به نام کونراد همراه او بود. او می‌دید که دختر موهای طلایی زیبایش را شانه می‌کند و می‌خواست کمی از موهایش را بکَند. اما شاهزاده‌خانم وردی می‌خواند: : «ای باد، ای باد، کلاه کونراد را ببر، باد کلاه را برد، و کونراد ناچار شد به‌دنبال آن بدود. کونراد به شاه گفت که این دختر عجیب است و دیگر نمی‌خواهد همراهش باشد. شاه پنهانی آنان را
و دیگر نمی‌خواهد همراهش باشد. شاه پنهانی آنان را زیر نظر گرفت و همه‌چیز را با چشم دید. آن شب، شاه از دختر خواست ماجرا را تعریف کند، ولی او به‌خاطر سوگندی که خورده بود، چیزی نگفت. شاه پیشنهاد داد که حرف‌هایش را به اجاق آهنی بگوید. دختر وارد اجاق شد و با آن درد دل کرد؛ اما شاه در بیرون ایستاده بود و همه چیز را شنید. شاه با شنیدن حقیقت، دستور داد شاهزادهٔ واقعی لباس فاخر بپوشد و خدمتکار را فریب داد تا خود مجازاتش را انتخاب کند. خدمتکار که فکر می‌کرد این مجازات نصیب شاهزادهٔ واقعی خواهد شد، گفت: «او باید در
نصیب شاهزادهٔ واقعی خواهد شد، گفت: «او باید در بشکه‌ای از میخ پر شده، برهنه در شهر کشیده شود تا بمیرد.» شاه همین حکم را دربارهٔ خود او اجرا کرد. شاهزاده و شاهزاده‌خانم واقعی ازدواج کردند و سال‌های زیادی با شادی حکومت کردند. تحلیل داستان. «دختر غازچران» یکی از افسانه‌های نمادین گریم است که تم‌هایی چون خیانت، جابجایی هویت، ستم‌دیدگی و پاداش فضیلت را به زیبایی بازتاب می‌دهد. پارچهٔ خونی، سر اسب سخنگو، موهای طلایی، و باد، نمادهایی از پیوند با مادر، ارتباط با ناخودآگاه، خودآگاهی زنانه و طبیعت هستند. شخصیت
با ناخودآگاه، خودآگاهی زنانه و طبیعت هستند. شخصیت شاهزاده‌خانم بسیار منفعل، مطیع و صبور است، ولی در نهایت، حقیقت با نیروی درونی و حمایت نمادین عناصر (فالادا، اجاق آهنی) پیروز می‌شود. این داستان، انتقال از وابستگی به مادر به پختگی و استقلال را به نمایش می‌گذارد. نسخه‌ها و شباهت‌ها. این افسانه با افسانه‌هایی همچون دستبند طلایی در آمریکا و شاهزادهٔ لورن و پیشخدمت دروغین در انگلستان مرتبط است. همچنین در نسخه‌هایی از فرانسه، ایتالیا، ژاپن و دیگر کشورها یافت می‌شود. در برخی نسخه‌ها، مادر زنده می‌ماند یا فالادا
در برخی نسخه‌ها، مادر زنده می‌ماند یا فالادا زنده می‌شود. تأثیر فرهنگی. این افسانه تأثیر فراوانی بر ادبیات، موسیقی و هنر داشته است. هانس فالا‌دا، نویسندهٔ آلمانی، نام خود را از این افسانه وام گرفت. برشت شعر "ای اسب، تو شکایت کن" را با اشاره به "فالادا" نوشت.
مجموعه ارزیابی چندروشی ویدئو (VMAF) یک معیار سنجش کیفیت ویدئو با مرجع کامل است که توسط Netflix با همکاری دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، آزمایشگاه IPI/LS2N دانشگاه نانت و آزمایشگاه مهندسی تصویر و ویدئو (LIVE) در دانشگاه تگزاس در آستین توسعه یافته است. این ابزار، کیفیت ویدیو را بر اساس یک ویدئوی اصلی و یک ویدئوی تغییر یافته (نسبت به ویدئوی اصلی) پیش‌بینی می‌کند. این معیار را می‌توان برای ارزیابی کیفیت کدک‌های ویدیویی مختلف، رمزگذارها، تنظیمات رمزگذاری یا انواع انتقال استفاده کرد. در سال ۲۰۲۱، جایزه فناوری و مهندسی
استفاده کرد. در سال ۲۰۲۱، جایزه فناوری و مهندسی امی به Beamr, Netflix، دانشگاه کالیفرنیای جنوبی، دانشگاه نانت، دانشگاه تگزاس در آستین، دیزنی، SSIMWAVE، گوگل، Brightcove و ATEME برای توسعه معیارهای ادراکی باز برای بهینه‌سازی رمزگذاری ویدیو اهدا شد. این دومین بار در ۲۰ سال بود که دانشگاه‌ها جایزه امی دریافت کردند. همچنین این اولین باری بود که یک دانشگاه فرانسوی موفق به دریافت آن شد. عملکرد. نشان داده شده است که نسخه اولیه VMAF در مقایسه با رتبه‌بندی‌های ذهنی، از نظر دقت پیش‌بینی، از سایر معیارهای کیفیت تصویر