payamvha/North_RAG huggingface dataset:
گزارش داده است، از رتبه دوم به رتبه هجدهم در رتبه‌بندی تنزل یافت. شماره‌گذاری «دانشگاه‌های ملی» باقی‌مانده تغییر نکرد. روش‌شناسی. در سال ۲۰۲۳، «یو اس نیوز اند ورلد ریپورت» نزدیک به ۱۵۰۰ دانشگاه و کالج را رتبه‌بندی کرد. عناصر مورد استفاده در رتبه‌بندی دانشگاه‌های ملی در نسخه ۲۰۲۳ به شرح زیر است: این نشریه به چهار دسته تقسیم می‌شود: دانشگاه‌های ملی، کالج‌های هنرهای آزاد، دانشگاه‌های منطقه‌ای و منطقه‌ای دانشگاه‌ها، که دو دسته آخر به شمال، جنوب، غرب میانه و غرب تقسیم می‌شوند. مطالعه‌ای که در سال ۲۰۱۴ در
و غرب تقسیم می‌شوند. مطالعه‌ای که در سال ۲۰۱۴ در «تحقیقات در آموزش عالی» منتشر شد، با تولید یک مدل رتبه‌بندی که نتایج «اخبار ایالات متحده» را به طور دقیق بازسازی کرده و «اختلافات» ذاتی در رتبه‌بندی‌ها را برای همه دانشگاه‌های رتبه‌بندی شده در سطح ملی کمّی‌سازی می‌کرد، رمز و راز فرآیند رتبه‌بندی «اخبار ایالات متحده» را از بین برد. مدل توسعه‌یافته، بینش دقیقی از فرآیند رتبه‌بندی «اخبار ایالات متحده» ارائه داد. این مدل امکان بررسی تأثیر تغییرات در زیرعوامل «اخبار ایالات متحده» را در صورت وجود تنوع بین
«اخبار ایالات متحده» را در صورت وجود تنوع بین دانشگاه‌ها و درون زیرعوامل فراهم کرد. شبیه‌سازی‌های متعددی با استفاده از این مدل اجرا شد تا میزان تغییر مورد نیاز برای بهبود رتبه یک دانشگاه یا ورود به جمع ۲۰ دانشگاه برتر درک شود. نتایج نشان می‌دهد که برای دانشگاهی با رتبه‌بندی در اواسط دهه ۳۰، تبدیل شدن به یک دانشگاه برتر ملی به منابع اضافی قابل توجهی نیاز دارد که به شیوه‌ای بسیار متمرکز هدایت شوند و تغییرات رتبه تا +/- ۴ امتیاز باید به عنوان "اختلال" در نظر گرفته شود.
رتبه‌بندی بهترین دانشگاه‌های جهان از سوی یواس نیوز اند ورلد ریپورت () یک رتبه‌بندی سالانه از دانشگاه‌های جهان است. در ۲۸ اکتبر ۲۰۱۴، «اخبار ایالات متحده» که رتبه‌بندی دانشگاه‌های آمریکایی را در سال ۱۹۸۳ آغاز کرد، اولین رتبه‌بندی جهانی خود را منتشر کرد که ۵۰۰ دانشگاه در ۴۹ کشور را ارزیابی می‌کرد. اولین بخش از رتبه‌بندی بهترین دانشگاه‌های جهان بدون اعلام قبلی منتشر شد و «اخبار ایالات متحده» بعداً توضیح داد که رتبه‌بندی‌های آن سال، یک بالن آزمایشی برای ورود این نشریه به حوزه رتبه‌بندی جهانی دانشگاه‌ها بوده
این نشریه به حوزه رتبه‌بندی جهانی دانشگاه‌ها بوده است. پس از اعلام اولیه رتبه‌بندی‌های سال آینده، در سال ۲۰۱۶، این نشریه، رتبه‌بندی‌های جهانی دانشگاه‌ها را به عنوان بخشی از برنامه‌های منظم سالانه خود رسمی کرد. پس از رسمی کردن روش‌شناسی رتبه‌بندی، فاش کرد که این رتبه‌بندی بر اساس ۱۰ شاخص مختلف است که عملکرد و اعتبار دانشگاهی دانشگاه‌ها را اندازه‌گیری می‌کند. این رتبه‌بندی از آن زمان مورد بازنگری و گسترش قرار گرفته است تا ۱۵۰۰ مؤسسه در ۸۱ کشور را پوشش دهد و اکنون شامل پنج رتبه‌بندی منطقه‌ای و ۲۸ رتبه‌بندی
اکنون شامل پنج رتبه‌بندی منطقه‌ای و ۲۸ رتبه‌بندی موضوعی است. رتبه‌بندی جهانی «اخبار ایالات متحده» با استفاده از ۱۳ شاخص و عمدتاً بر اساس داده‌های ارائه شده توسط کلاریویت آنالیتیکس، از نظر روش‌شناختی با رتبه‌بندی موسسات آمریکایی متفاوت است. دانشگاه‌های جهانی با استفاده از عواملی مانند اعتبار پژوهشی، انتشارات دانشگاهی و تعداد مقالات پراستناد رتبه‌بندی می‌شوند. «اینساید هایر اد» در سال ۲۰۱۴ گفت یو اس نیوز در حال ورود به حوزه رتبه‌بندی بین‌المللی کالج‌ها و دانشگاه‌ها است که پیش از این «تحت سلطه سه رتبه‌بندی
است که پیش از این «تحت سلطه سه رتبه‌بندی بزرگ دانشگاهی جهانی» قرار داشت. «رتبه‌بندی دانشگاهی کیواس»، «رتبه‌بندی تایمز» و «رتبه‌بندی دانشگاه‌های جهان». رابرت مورس، استراتژیست ارشد داده‌ها در «یو.اس. نیوز»، اظهار داشت: «ما در این حوزه به خاطر رتبه‌بندی‌های دانشگاهی شناخته شده‌ایم، بنابراین فکر کردیم که این یک امتداد طبیعی از سایر رتبه‌بندی‌هایی است که انجام می‌دهیم.» مورس خاطرنشان کرد که «یو.اس. نیوز» «اولین ناشر آمریکایی است که وارد فضای رتبه‌بندی جهانی می‌شود»، زیرا «آموزش عالی تایمز» و کیو. اس هر دو
می‌شود»، زیرا «آموزش عالی تایمز» و کیو. اس هر دو بریتانیایی هستند، در حالی که رتبه‌بندی دانشگاهی دانشگاه‌های جهان چینی است. «واشینگتن پست» اشاره کرد که برخی از موسسات آمریکایی در رتبه‌بندی جهانی «یو.اس. نیوز» رتبه پایین‌تری نسبت به رتبه‌بندی داخلی خود دارند، به ویژه پرینستون که در رتبه‌بندی داخلی سال ۲۰۱۵ به عنوان برترین دانشگاه ایالات متحده معرفی شد اما در رتبه‌بندی جهانی سال ۲۰۱۵ پس از نه دانشگاه دیگر ایالات متحده (و سه دانشگاه بریتانیا) قرار گرفت. این امر به تمرکز رتبه‌بندی جهانی بر «توانایی تحقیق» نسبت
به تمرکز رتبه‌بندی جهانی بر «توانایی تحقیق» نسبت داده شد، در حالی که «تجربه کارشناسی»، که به دست آوردن داده‌های بین‌المللی یکسان برای آن دشوار است، لحاظ نشده است. «فوربس» که به همراه بسیاری دیگر، رتبه‌بندی «یو.اس. نیوز» از کالج‌های آمریکایی را به شدت مورد انتقاد قرار داده است، رتبه‌بندی جهانی «یو.اس. نیوز» را به عنوان رتبه‌بندی‌ای که عمدتاً مبتنی بر «معیارهای عینی» است و یک طرح ارزیابی «ارزشمند» را ارائه می‌دهد، ستود.
آرمن گراسیمی چارچیان (؛ زادهٔ ) یک پزشک، ارتوپد، ضربه‌شناس، سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۰۲۱ تا تاریخ ۲۰۲۶ سمت نمایندگی دوره هشتم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی‌نامه. در ۲۸ ژانویهٔ ۱۹۶۰ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شد. وی در دانشگاه پزشکی دولتی ایروان و مرکز پزشکی ایزمیرلیان فعالیت می‌کند
داویت مهری ستراکیان (؛ زادهٔ ) یک اقتصاددان، سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۰۲۱ تا تاریخ ۲۰۲۶ سمت نمایندگی دوره هشتم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی‌نامه. در ۲۵ آوریل ۱۹۸۳ در ایروان به دنیا آمد و از دانشکده حقوق دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شد.
بندر کوئوپیو (، ) یک بندر داخلی در شهر کوئوپیو، فنلاند، در ساحل دریاچه کالاوسی است. بندر مسافربری این بندر در منطقه واهتی‌ووئوری در خلیج «مالیالاهتی» واقع شده است. بندر باری برای تردد کشتی‌های باری در منطقه هاپانیمی، حدود دو کیلومتری جنوب غربی بندر مسافربری واقع شده است. بندر مسافربری کووپیو شلوغ‌ترین بندر برای تردد مسافر در حوضه آبریز رودخانه ووئوکسی دریاچه فنلاند است. شرکت‌های کشتی گردشی و رستوران‌های زیادی وجود دارند و علاوه بر این، بندرگاه دارای غرفه‌های بازار است. جشنواره شراب کوئوپیو در این میدان
بازار است. جشنواره شراب کوئوپیو در این میدان بازار نزدیک بندرگاه برگزار می‌شود. منطقه بندرگاه مسافری در کنار میدان بازار کوئوپیو یکی از مراکز فعالیت‌های گردشگری تابستانی است. بندرگاه اغلب پر است از گردشگران، فروشندگان بازار، کسانی که روی تراس غذا می‌خورند و کسانی که به گشت دریایی می‌روند.
تادئوس ادیکی آوتیسیان (؛ زادهٔ ) یک اقتصاددان، سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۰۲۱ تا تاریخ ۲۰۲۶ سمت نمایندگی دوره هشتم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی‌نامه. در ۱۹ آوریل ۱۹۷۶ ‏ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی اقتصاد ارمنستان (۱۹۹۹) فارغ‌التحصیل شد.
مسابقات باشگاهی خلیج سوم سومین دوره مسابقات باشگاهی خلیج برای باشگاه‌های کشورهای شورای همکاری خلیج فارس بود. که در سال ۱۹۸۵ در دبی برگزار شد. الاهلی برای اولین بار در تاریخ خود این عنوان را کسب کرد. این مسابقات به عنوان مرحله مقدماتی جام باشگاه‌های آسیا ۸۶–۱۹۸۵ نیز برگزار شد.
مرکز فناوری تکنیا () که با نام «پارک علمی کوئوپیو» نیز شناخته می‌شود، یک پارک تحقیقاتی مرتبط با دانشگاه است که در کوئوپیو، فنلاند واقع شده است. تکنیا سریع‌ترین رشد را در بین پارک‌های فناوری فنلاند در هزاره جدید داشته است. بلندترین ساختمان آن، میکروتاور، ارتفاع دارد و یکی از بلندترین سازه‌ها در کوئوپیو است. تکنیا در بهار ۲۰۰۸ توسط شرکت تکنوپولیس پی‌ال‌سی با هزینه کل ۱۸.۱ میلیون یورو (۶۷ میلیون یورو شامل بدهی) خریداری شد. مرکز فناوری تکنیا. کسب و کارهای مستقر در تکنیا در فناوری اطلاعات و ارتباطات و فناوری
در تکنیا در فناوری اطلاعات و ارتباطات و فناوری رفاه (زیست‌فناوری کشاورزی، طراحی دارو و فناوری مراقبت‌های بهداشتی) تخصص دارند.
آشوت ژورایی سیمونیان (؛ زادهٔ ) یک اقتصاددان، سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۰۲۱ تا تاریخ ۲۰۲۶ سمت نمایندگی دوره هشتم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی‌نامه. در ۷ نوامبر ۱۹۸۰ ‏ در کاتناغبیور به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی اقتصاد ارمنستان فارغ‌التحصیل شد.
یاسنی () یک شهرک در شهرستان اوفیمسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
یاکشیوانوو () یک شهرک در شهرستان اوفیمسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
یاگودنایا پولیانا () یک شهرک در شهرستان اوفیمسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
وولنو-سوخاروو () یک شهرک در شهرستان اوفیمسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
واویلوو () یک شهرک در شهرستان اوفیمسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
اوشاکوو () یک شهرک در شهرستان اوفیمسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
تاپتیکوو () یک شهرک در شهرستان اوفیمسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
تورفیانوی () یک شهرک در شهرستان اوفیمسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
اوپتینو () یک شهرک در شهرستان اوفیمسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
سوتلایا () یک شهرک در شهرستان اوفیمسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
سوروفکا () یک شهرک در شهرستان اوفیمسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
استوکولکینو () یک شهرک در شهرستان اوفیمسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
شمیدتوو () یک شهرک در شهرستان اوفیمسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
شمیاک () یک شهرک در شهرستان اوفیمسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
شامونینو () یک شهرک در شهرستان اوفیمسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
سلو یوماتوفسکوگو سلخوزتخنیکوما () یک شهرک در شهرستان اوفیمسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
سلو استانتسی یوماتوو () یک شهرک در شهرستان اوفیمسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
روسکی یورماش () یک شهرک در شهرستان اوفیمسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
روژدستونسکی () یک شهرک در شهرستان اوفیمسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
سلو ساناتوریا یوماتوو ایمنی ۱۵ لتیا () یک شهرک در شهرستان اوفیمسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
پودیمالوو () یک شهرک در شهرستان اوفیمسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
اولخوویه () یک شهرک در شهرستان اوفیمسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
اوپیتنویه خوزیایستوو () یک شهرک در شهرستان اوفیمسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
نیژنه‌گورودکا () یک شهرک در شهرستان اوفیمسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
نوویه کاراشیدی () یک شهرک در شهرستان اوفیمسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
سامانه حامل یا سیستم حامل، سامانه تراگسیلش (مخابره) است که اطلاعاتی مانند سیگنال‌های صوتی یک تماس تلفنی و سیگنال‌های ویدیویی تلویزیون را با مدولاسیون یک یا چند سیگنال حامل بالاتر از فرکانس اصلی صوت یا نرخ داده منتقل می‌کند. سامانه‌های حامل معمولاً چندین کانال ارتباطی را به‌طور همزمان از طریق رسانهٔ مشترک با استفاده از اشکال مختلف مالتی‌پلکسینگ ارسال می‌کنند. روش‌های برجسته مالتی‌پلکس‌سازی سیگنال حامل، مالتی‌پلکس تقسیم‌زمانی (TDM) و مالتی‌پلکس تقسیم فرکانسی (FDM) هستند. یک سامانه تلویزیون کابلی نمونه‌ای از
(FDM) هستند. یک سامانه تلویزیون کابلی نمونه‌ای از مالتی‌پلکسینگ تقسیم فرکانسی است. بسیاری از برنامه‌های تلویزیونی به‌طور همزمان با ارسال هر کدام با فرکانس متفاوت، روی یک کابل کواکسیال یکسان حمل می‌شوند. در نهایت، چندین لایه مالتی‌پلکس‌سازی ممکن است بر روی یک سیگنال ورودی مشخص انجام شود. به عنوان مثال، در شبکه تلفن عمومی، بسیاری از تماس‌های تلفنی از طریق مالتی‌پلکس تقسیم‌زمانی از طریق خطوط تلفن اصلی مشترک ارسال می‌شوند. برای تماس‌های راه دور، چندین مورد از این کانال‌ها ممکن است از طریق یک لینک ماهواره
از این کانال‌ها ممکن است از طریق یک لینک ماهواره مخابراتی از طریق مالتی‌پلکس تقسیم فرکانسی ارسال شوند. در یک گره گیرنده مشخص، کانال‌های خاص ممکن است به صورت جداگانه دی‌مالتی‌پلکس شوند. تاریخچه. سامانه‌های حامل با حمل ترافیک بیشتر با هزینه قابل مقایسه زیرساخت‌های ارتباطی، کارایی اقتصادی را افزایش می‌دهند. سامانه‌های تلفنی قرن نوزدهم که با انتقال مستقیم باندپایه کار می‌کردند، تنها می‌توانستند یک تماس تلفنی را روی هر زوج سیم حمل کنند، از این رو مسیرهایی با ترافیک سنگین به زوج سیم‌های زیادی نیاز داشتند. در دهه
سنگین به زوج سیم‌های زیادی نیاز داشتند. در دهه ۱۹۲۰، مالتی‌پلکس تقسیم فرکانس می‌توانست چندین مدار را روی همان سیم‌های معادل حمل کند و تا دهه ۱۹۳۰، سامانه‌های حامل اِل و مشابه آن صدها تماس را به‌طور همزمان روی کابل‌های کواکسیال حمل می‌کردند. ظرفیت این سامانه‌ها در اواسط قرن افزایش یافت. در دهه ۱۹۵۰، تحقیقات در مورد افزایش بیشتر توان عملیاتی تجهیزات پایانه با استفاده از سیگنال‌های دیجیتال با مالتی‌پلکس تقسیم‌زمانی (TDM) آغاز شد. این کار منجر به ایجاد حامل تی، حامل‌ئی و سایر سامانه‌های دیجیتال مشابه شد. با
حامل‌ئی و سایر سامانه‌های دیجیتال مشابه شد. با توجه به فواصل کوتاه‌تر تکرارکننده‌ها که سامانه‌های دیجیتال به آن نیاز داشتند، انتقال از راه دور هنوز از اف‌دی‌ام استفاده می‌کرد تا اواخر دهه ۱۹۷۰، زمانی که فیبر نوری تا حدی بهبود یافت که ارتباط‌های دیجیتال به ارزان‌ترین نوع برای همه فواصل، کوتاه و بلند، تبدیل شدند. تا پایان قرن، ارتباط‌های آنالوگ بین و درون مراکز تلفن نادر شد.
لوسیو ادوین گوتیرز بوربوآ (متولد ۲۳ مارس ۱۹۵۷) سیاستمدار و افسر نظامی سابق اهل اکوادور است که از سال ۲۰۰۳ تا زمان استیضاحش در سال ۲۰۰۵ به عنوان چهل و سومین رئیس‌جمهور اکوادور خدمت کرد. در سال ۲۰۲۳، او به مجلس ملی انتخاب شد. زندگی‌نامه. اوایل زندگی. لوسیو گوتیرز، با نام کامل لوسیو ادوین گوتیرز بوربوا، (متولد ۲۳ مارس ۱۹۵۷، کیتو، اکوادور)، سرهنگ ارتش و سیاستمدار اکوادوری که به عنوان رئیس‌جمهور اکوادور (۲۰۰۳–۲۰۰۵) خدمت کرد. گوتیه‌رز در تنا، شهری در حوضه آمازون، بزرگ شد. او پسر یک فروشنده دوره‌گرد بود و قبل از
بزرگ شد. او پسر یک فروشنده دوره‌گرد بود و قبل از انتقال به یک کالج نظامی در ۱۵ سالگی، دوران ابتدایی و متوسطه را در تنا گذراند. گوتیه‌رز پس از کسب افتخارات علمی و ورزشی، به عنوان مهندس عمران از مدرسه پلی‌تکنیک ارتش فارغ‌التحصیل شد. او بعداً در برزیل و ایالات متحده تحصیل کرد. گوتیرز به‌طور پیوسته درجات نظامی را طی کرد. در سال‌های ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۲، او در هیئت ناظران سازمان ملل متحد در نیکاراگوئه خدمت کرد. در جوانی، علاقه کمی به سیاست نشان می‌داد، اما در دهه ۱۹۹۰ با هموطنان اکوادوری خود که به‌طور فزاینده‌ای از
با هموطنان اکوادوری خود که به‌طور فزاینده‌ای از فساد و فقر ناامید شده بودند، همدردی می‌کرد. در سال ۱۹۹۷، به عنوان دستیار رئیس‌جمهور عبدالله بوکارم اورتیز، از دستور استفاده از زور علیه جمعیتی که در خارج از کاخ ریاست جمهوری تجمع کرده بودند، خودداری کرد. بوکارم از کاخ فرار کرد و بعداً توسط کنگره ملی از سمت خود برکنار شد. در سال ۱۹۹۹، گوتیرز بارها عملکرد دولت را زیر سؤال برد و در یک مراسم عمومی در ماه دسامبر، به‌طور کنایه‌آمیزی از دست دادن با رئیس‌جمهور جمیل ماهواد ویت خودداری کرد. حرفه نظامی. گوتیِرِز در ۲۳
ویت خودداری کرد. حرفه نظامی. گوتیِرِز در ۲۳ مارس ۱۹۵۷ در شهر کیتو متولد شد. اگرچه دارای مدرک مهندسی عمران، مدیریت و تربیت بدنی بود، اما در ارتش اکوادور مشغول به کار شد و در آنجا به درجه سرهنگی رسید و سپس در کودتا علیه دولت شرکت کرد. در ژانویه ۲۰۰۰، هزاران اکوادوری با اصالت سرخپوست آندی در پایتخت کیتو تجمع کردند تا به فساد در دولت و سیاست‌های اقتصادی اعتراض کنند. گوتیِرِز که دستور داشت تظاهرات را متفرق کند، در عوض به معترضان غذا داد، به آنها اجازه داد ساختمان کنگره کشور را اشغال کنند و به رهبر هند، آنتونیو
کنگره کشور را اشغال کنند و به رهبر هند، آنتونیو وارگاس، و یک قاضی، کارلوس سولورزانو، در «اعلام دولت نجات ملی» پیوست. کودتا زیاد دوام نیاورد و دولت قبلی به قدرت بازگشت، اما با رئیس‌جمهور جدیدی که جایگزین سلف بی‌اعتبار شده بود. گوتیِرِز و دیگر حامیان کودتا به مدت شش ماه زندانی و از ارتش اخراج شدند. همانند بسیاری از نظامیان دیگر که در کشورهای آمریکای لاتین وارد سیاست شده‌اند، اولین تجربیات گوتیرز در یک گردهمایی عمومی به دوره‌ای از ناآرامی‌های سیاسی و اجتماعی برمی‌گردد. بومیان و فقرای اکوادور زمانی که دولت
برمی‌گردد. بومیان و فقرای اکوادور زمانی که دولت جمیل ماهواد تصمیم گرفت دلار آمریکا را به عنوان پول ملی در سال ۲۰۰۰ اتخاذ کند، اعتراضات گسترده‌ای را به راه انداختند. گوتیرز از دستور دولت برای سرکوب معترضان سرپیچی کرد و در عوض، به همراه افسران دیگر و نیروهایشان، به جنبش برکناری رئیس‌جمهور ماهواد پیوست. چند روز بعد، کنگره اکوادور رئیس‌جمهور را برکنار کرد و معاون رئیس‌جمهور کرسی ریاست جمهوری را به دست گرفت. ظهور سیاسی. گوتیرز در جریان کودتای سال ۲۰۰۰ اکوادور که منجر به برکناری سه ساعته رئیس‌جمهور جمیل ماهواد و
منجر به برکناری سه ساعته رئیس‌جمهور جمیل ماهواد و کناره‌گیری او از قدرت شد، پس از تظاهرات هزاران بومی اکوادور در کیتو در اعتراض به حمایت دولت ماهواد از سیاست‌های اقتصادی نئولیبرال، به ویژه طرح‌های پیشنهادی دلاری‌سازی، در کانون توجه ملی قرار گرفت. سرهنگ گوتیرز و ارتش به جای دستور متفرق کردن معترضان، کنار ایستادند و اجازه دادند آنها پارلمان ملی را به دست بگیرند. تحت فشار ایالات متحده و عدم حمایت جنبش بومیان، شورای نظامی توسط ژنرال کارلوس مندوزا منحل شد و کنگره، معاون رئیس‌جمهور وقت، گوستاوو نوبوآ، را به
کنگره، معاون رئیس‌جمهور وقت، گوستاوو نوبوآ، را به عنوان رئیس‌جمهور کشور منصوب کرد. نیروهای مسلح، گوتیرز را به مدت شش ماه زندانی کردند، اما او از زندان آزاد شد و با وجود اینکه مستقیماً در این ماجرا شرکت داشت، تحت پیگرد قانونی قرار نگرفت. پیش از کودتای سال ۲۰۰۰، گوتیرز دستیار رئیس‌جمهور سابق، عبدالا بوکارم و فابیان آلارکون، بود. او ادعا کرد که در جریان تظاهراتی که در فوریه ۱۹۹۷ منجر به برکناری بوکارم شد، او نیز از دستورات حفاظت از کاخ کاروندلت سرپیچی کرده و بوکارم چاره‌ای جز ترک آنجا نداشته است. ریاست جمهوری
چاره‌ای جز ترک آنجا نداشته است. ریاست جمهوری (۲۰۰۳–۲۰۰۵). گوتیرز در سال ۲۰۰۲ به عنوان نامزد حزب جامعه میهن‌پرستان ۲۱ ژانویه (PSP)، که به نام تاریخ اعتراضات سال ۲۰۰۰ نامگذاری شده است، و جنبش پاچاکوتیک، با شعار مبارزه با فساد و لغو اصلاحات اقتصادی نئولیبرال، برای ریاست جمهوری نامزد شد. او در دور دوم، آلوارو نوبوآ، غول موز و ثروتمندترین مرد اکوادور، را با ۵۵ درصد آرای مردمی، از طریق همکاری با احزاب چپ‌گرا و جنبش بومیان، به ترتیب جنبش دموکراتیک خلق (Movimiento Popular Democratico/MPD) و پاچاکوتیک، شکست داد.
Popular Democratico/MPD) و پاچاکوتیک، شکست داد. گوتیرز با حمایت از منطقه تجارت آزاد قاره آمریکا (FTAA) و حفظ وضع موجود در مسائل اقتصادی، بسیاری از هواداران خود را از خود دور کرد. پس از سه ماه از حکومت، گوتیرز اتحاد خود را با احزاب چپ‌گرا شکست و با حزب سوسیال مسیحی (Partido Social Cristiano/PSC) به توافق رسید و سیاست‌های اقتصادی اسلاف خود را ادامه داد و پیوندهای خود را با ایالات متحده افزایش داد. دولت با اتهامات مکرر فساد و خویشاوندسالاری مواجه شد. پس از دو سال، گوتیرز توافق با PSC را نقض کرد و دولت را از
سال، گوتیرز توافق با PSC را نقض کرد و دولت را از نظر سیاسی بیش از پیش تضعیف کرد. در نوامبر ۲۰۰۴، هواداران چپ‌گرای سابق او به حزب محافظه‌کار PSC پیوستند و تلاشی را برای استیضاح او به اتهامات مختلف آغاز کردند. گوتیرز توسط PSC به دلیل استفاده از بودجه، منابع و اموال عمومی به نفع نامزدهای حزب سوسیالیست در انتخابات ۲۰۰۴، و توسط چپ دموکراتیک (اکوادور) (Izquierda Democrática/ID), MPD و پاچاکوتیک به دلیل به خطر انداختن امنیت کشور به دلیل تحریک مردم به آتش زدن دادگاه‌ها، به اختلاس متهم شد. روند استیضاح زمانی متوقف
به اختلاس متهم شد. روند استیضاح زمانی متوقف شد که دو قانونگذار از خطوط حزبی خارج شدند و اکثریت (۵۱) رأی برای ادامه روند به دست نیامد. در دسامبر ۲۰۰۴، گوتیرز ادعا کرد که دیوان عالی دادگستری به نفع حزب سوسیالیست-جنبش مردمی (PSC) جانبدارانه عمل می‌کند. حزب سیاسی او، حزب سوسیالیست-جنبش مردمی (PSP)، به همراه حزب نوسازی نهادی اقدام ملی (Partido Renovador Institucional de Acción Nacional/PRIAN) به رهبری آلوارو نوبوآ، حزب رولدوزیست اکوادور (Partido Roldosista Ecuatoriano/PRE) به رهبری عبدالا بوکارام، مستقل‌ها و
به رهبری عبدالا بوکارام، مستقل‌ها و MPD، در کنگره به سازماندهی مجدد دیوان عالی دادگستری از طریق قطعنامه اکثریت رأی دادند. مخالفان او تأکید کردند که قانون اساسی به قوه قضائیه استقلال می‌دهد و به کنگره اجازه نمی‌دهد با برکناری یا نامزدی قضات در قوه قضائیه دخالت کند. قضات با هدف آشکار لغو اتهامات کیفری علیه رئیس‌جمهور سابق، عبدالا بوکارام، که به چندین اقدام فساد در دوران ریاست جمهوری خود متهم شده بود و منجر به تبعید او به پاناما از سال ۱۹۹۷ تا آوریل ۲۰۰۵ شد، توسط متحدان احزاب سیاسی PRE, PRIAN و PSP جایگزین
توسط متحدان احزاب سیاسی PRE, PRIAN و PSP جایگزین شدند. بحران. نوشتار اصلی: انقلاب اکوادور ۲۰۰۵ در ۱۵ آوریل ۲۰۰۵، در بحبوحه بحران سیاسی فزاینده و اعتراضات در شهر کیتو علیه دولت، رئیس‌جمهور گوتیرز در کیتو وضعیت اضطراری اعلام کرد و دیوان عالی دادگستری تازه منصوب شده را لغو کرد. این یک اقدام بحث‌برانگیز بود که واکنش‌های متناقضی را برانگیخت و توسط تحلیلگران به عنوان یک عمل دیکتاتوری تلقی شد. وضعیت اضطراری در ۱۶ آوریل لغو شد، زیرا شهروندان و ژنرال آگواس از ارتش از وضعیت اضطراری سرپیچی کردند و از اجرای آن خودداری
وضعیت اضطراری سرپیچی کردند و از اجرای آن خودداری کردند و انتظار می‌رفت کنگره اکوادور جلسه‌ای برای تصمیم‌گیری در مورد تصویب یا رد حکم دیوان عالی برگزار کند. در ۲۰ آوریل ۲۰۰۵، پس از یک هفته تظاهرات گسترده، کنگره اکوادور (که در یک جلسه ویژه در یک ساختمان خصوصی، CIESPAL، فقط با حضور نمایندگان مخالف تشکیل جلسه داد)، به این دلیل که گوتیرز وظایف قانونی خود را رها کرده است، با ۶۰ رأی موافق در مقابل ۲ رأی مخالف (۳۸ عضو، از جمله اکثریت قریب به اتفاق نمایندگان PRE/PRIAN/PSP، رأی ندادند) گوتیرز را از سمت خود برکنار و
رأی ندادند) گوتیرز را از سمت خود برکنار و آلفدو پالاسیو گونزالس، معاون رئیس‌جمهور، را به عنوان رئیس‌جمهور منصوب کرد. در همان زمان، فرماندهی مشترک نیروهای مسلح اکوادور (Comando Conjunto de las Fuerzas Armadas) علناً اعلام کرد که حمایت خود را از گوتیرز که چاره‌ای جز ترک کاخ ریاست جمهوری با هلیکوپتر نداشت، پس می‌گیرد. او پس از آنکه تلاشش برای ترک شهر با هواپیما در فرودگاه بین‌المللی کیتو توسط صدها معترض خشمگین که امنیت فرودگاه را نقض کرده و باند فرودگاه را مسدود کرده بودند، خنثی شد، در خانه سفیر برزیل در شمال
کرده بودند، خنثی شد، در خانه سفیر برزیل در شمال کیتو پناهندگی سیاسی گرفت. رتبه‌بندی تأیید. گوتیِرِز ریاست جمهوری خود را با میزان محبوبیت ۶۴ درصد آغاز کرد. طبق نظرسنجی CEDATOS، گوتیِرِز با میزان محبوبیت ۳۲ درصد از سمت خود کناره‌گیری کرد. پس از ریاست جمهوری. برزیل به گوتیرز پناهندگی پیشنهاد داد و انتقال هوایی او را از اکوادور ترتیب داد. او در ۲۴ آوریل ۲۰۰۵ از طریق ریو برانکو وارد شد. او پناهندگی خود را لغو کرد و سپس به پرو و ایالات متحده رفت. در ماه سپتامبر گزارش شد که او به دنبال پناهندگی سیاسی در کلمبیا
گزارش شد که او به دنبال پناهندگی سیاسی در کلمبیا است. این درخواست در ۴ اکتبر ارائه شد، اما در ۱۳ اکتبر توسط گوتیرز رد شد. سپس در ۱۵ اکتبر داوطلبانه به اکوادور بازگشت و قول داد که «از تمام ابزارهای قانونی و اساسی برای بازپس‌گیری قدرت استفاده کند.» او پس از ورود با یک هواپیمای چارتر SARPA به همراه برادرش، گیلمار گوتیرز، همرزمش، فاوستو کوبو، و برخی از همدستان، در فرودگاه بین‌المللی الوی آلفارو در مانتا دستگیر شد. او به زندانی در کیتو منتقل شد و به اتهام تلاش برای براندازی امنیت داخلی اکوادور با اعلام مکرر به
براندازی امنیت داخلی اکوادور با اعلام مکرر به رسانه‌های بین‌المللی مبنی بر اینکه همچنان رئیس‌جمهور قانونی جمهوری اکوادور است، در یک سلول با حداکثر امنیت زندانی شد. در ۳ مارس ۲۰۰۶، یک قاضی در اکوادور اتهامات علیه گوتیرز را رد کرد. یک توافق سیاسی بسیار بدنام بین گوتیرز و حزب سوسیالیست اکوادور (PSC) حاصل شد. گوتیرز و معاونان حزب سوسیالیست اکوادور (PSP) برای به دست آوردن اکثریت آرا جهت کنترل دادگاه قانون اساسی کشور، از حزب سوسیالیست اکوادور (PSC) حمایت کردند. گوتیرز پس از آزادی، از مردم اکوادور به خاطر
گوتیرز پس از آزادی، از مردم اکوادور به خاطر حمایتشان تشکر کرد و قول داد که در انتخابات ریاست جمهوری اکتبر شرکت کرده و پیروز شود. در ۱۵ اکتبر ۲۰۰۶، حزب سوسیالیست او، به رهبری گیلمار گوتیرز، با حمایت اقشار محروم اقتصادی، کشاورزان بی‌زمین و جمعیت بومی، با ۱۷٪ از کل آرا در انتخابات ملی مقام سوم را کسب کرد. در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۰۹، لوسیو گوتیرز تحت پرچم حزب سوسیالیست اکوادور (PSP) برای ریاست جمهوری نامزد شد. در انتخابات ریاست جمهوری که در ۲۶ آوریل برگزار شد، او با ۲۶٫۸ درصد آرا در جایگاه دوم قرار گرفت و
شد، او با ۲۶٫۸ درصد آرا در جایگاه دوم قرار گرفت و از رافائل کورئا شکست خورد. لوسیو گوتیرز با وجود اینکه تمام نظرسنجی‌های انجام شده قبل از روز انتخابات به نفع رافائل کورئا بود و حتی زمانی که ناظران بین‌المللی از اتحادیه اروپا شفافیت کامل روند انتخابات را اعلام کردند، تقلب در انتخابات را اعلام کرد. او دوباره در سال ۲۰۲۱ برای ریاست جمهوری کاندید شد و ۱٫۸ درصد آرا را به دست آورد. پس از انتخابات. تقریباً همه هواداران لوسیو گوتیرز در منطقه آمازون، جایی که او متولد شده است، هستند. این رابطه توسط حزب سیاسی او برای
شده است، هستند. این رابطه توسط حزب سیاسی او برای جلب حمایت ساکنان این مناطق دورافتاده مورد استفاده قرار گرفته است. گوتیرز گفته است که یک کابینه موازی با کابینه رئیس‌جمهور رافائل کورئا تشکیل خواهد داد تا اگر «مردم به او فرصت دهند، او یک کابینه باتجربه داشته باشد.» کودتای نافرجام. نوشتار اصلی: بحران اکوادور ۲۰۱۰ گفته می‌شود که او شورش پلیس علیه کورئا در سال ۲۰۱۰ را تحریک کرده است. او با قاطعیت این اتهامات را رد کرده و مدعی شده است که در واشینگتن دی سی در مراسمی در کالج دفاعی بین آمریکایی (که فارغ‌التحصیل آن
در کالج دفاعی بین آمریکایی (که فارغ‌التحصیل آن است) شرکت کرده، سپس برای شرکت در کنفرانسی در مورد سوسیالیسم قرن بیست و یکم به میامی سفر کرده و در نهایت به عنوان ناظر در انتخابات ریاست جمهوری برزیل حضور داشته است. او همچنین اظهار داشته است که کل این رویداد ساختگی بوده است. کمیسیون ویژه‌ای که توسط کورئا در سال ۲۰۱۳ برای بررسی این وقایع تشکیل شد، ادعا کرده است که او و حزبش به همراه برادران فراری ایسایاس (مالکان سابق فیلانبانکو که پس از فرار در جریان بحران بانکی ۱۹۹۸–۱۹۹۹ در میامی ساکن هستند)، ماریو پازمینو،
۱۹۹۸–۱۹۹۹ در میامی ساکن هستند)، ماریو پازمینو، رئیس سابق اطلاعات (که توسط کورئا به همکاری با سیا و دست داشتن در حمله کلمبیا به خاک اکوادور در سال ۲۰۰۸ که منجر به کشته شدن رائول ریس، رهبر فارک و ایجاد بحران منطقه‌ای شد، متهم شده است) و همچنین دیگران، توطئه کرده‌اند.
مجمع جهانی فرهنگ شهرها، شبکه‌ای از دولت‌های محلی و رهبران بخش فرهنگی از بیش از ۴۵ شهر جهان است. تاریخچه. مجمع جهانی فرهنگ شهرها در سال ۲۰۱۲ در لندن با هشت شهر (لندن، شهر نیویورک، توکیو، شانگهای، پاریس، استانبول، سیدنی و ژوهانسبورگ) که توسط شهردار لندن تشکیل شده بود، تأسیس شد. شهرهای عضو. مجمع جهانی فرهنگ شهرها بیش از ۴۵ شهر عضو شرکت‌کننده در شش منطقه جغرافیایی دارد.
آسانوو () یک شهرک در شهرستان اوفیمسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
الکسیوکا () یک شهرک در شهرستان اوفیمسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
بریوزوفکا () یک شهرک در شهرستان اوفیمسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
چرکاسی () یک شهرک در شهرستان اوفیمسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
بورتسوو () یک شهرک در شهرستان اوفیمسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
فیودوروفکا () یک شهرک در شهرستان اوفیمسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.