payamvha/North_RAG huggingface dataset:
رقابتی شاعرانه تبدیل شد. این کار به این صورت انجام می‌شد که هر یک از آنها یک بیت شعر می‌نوشت و در آن موضوع و وزن شعر را انتخاب می‌کرد، سپس به هر یک از آنها ارائه می‌شد تا به آن اضافه کنند و شعر کامل شود، یا وزن شعری تعیین می‌شد که همه به نوبت در آن وزن بنویسند. سلما الملائکه علاقه‌ای به انتشار شعر خود نداشت و میراثی ادبی شامل صدها شعر از خود به جای گذاشت. مرگ ناگهانی او در حالی که هنوز جوان بود، او را از جمع‌آوری اشعار بازداشت. ویژگی شعر او روحیهٔ ملی‌گرایی و پیگیری مسئلهٔ فلسطین بود. «سرود شکوه»، مجموعه
و پیگیری مسئلهٔ فلسطین بود. «سرود شکوه»، مجموعه اشعار اوست که دخترش نازک الملائکه آن را گردآوری کرده و مقدمه‌ای بر آن نوشته که این مجموعه در چاپخانهٔ النعمان در بغداد در سال ۱۹۶۵ چاپ شد. دانشگاه بصره در چاپ آن کمک کرد و عواید آن به سازمان آزادیبخش فلسطین در بغداد اهدا شد. در هفت فصل تنظیم شده است که سه فصل آن نشان‌دهنده سوگیری ملی‌گرایی و درگیری عاطفی با مسائل ملت عرب به ویژه مسئلهٔ فلسطین و وحدت عربی است. در سال ۱۹۵۲، پسرش نزار برای تکمیل تحصیلاتش به آمریکا سفر کرد، جدایی از او به دلیل وابستگی شدیدش به
سفر کرد، جدایی از او به دلیل وابستگی شدیدش به او، تأثیر عمیقی بر احساساتش گذاشت. نشانه‌های بیماری در چهره‌اش نمایان شد و از سردرد مداوم و بی‌حالی عمومی رنج می‌برد. از پزشکان و برخورد با آنها دوری می‌کرد و تحمل دارو را نداشت، بنابراین از درمان سود چندانی نبرد. در فوریهٔ ۱۹۵۳ وضعیت روانی او به‌طور قابل توجهی وخیم شد و در ژوئن همان سال علائم جدی در او ظاهر شد، بینایی او ضعیف شد، شنوایی و زبانش سنگین شد و نیمی از توانایی خود را برای حرکت از دست داد. نظر خانواده اش این بود که او در آستانه فلج کامل است. پزشکان
اش این بود که او در آستانه فلج کامل است. پزشکان ارشد در بغداد به این نتیجه رسیدند که او به یک عمل جراحی جدی سر در لندن نیاز دارد. خانواده اش تصمیم گرفتند او را به لندن بفرستند و دختر نازک، با توجه به دانش قبلی‌اش از انگلیس و تسلطش به زبان انگلیسی، تصمیم گرفت او را در این سفر همراهی کند. او در لندن تحت عمل جراحی لازم قرار گرفت، اما به دلیل وخامت حالش در ۲۶ ژوئن ۱۹۵۳ درگذشت. در گورستان بروکوود در جنوب غربی لندن به خاک سپرده شد.دخترش نازک، با شعری تحت عنوان «مقدمهٔ غم» که از شاهکارهای مرثیه‌های عربی به‌شمار
غم» که از شاهکارهای مرثیه‌های عربی به‌شمار می‌رود، به سوگ او پرداخت.
اِرژیبت «اِلزا» براندِیس (؛ – ۶ ژانویه ۲۰۱۸) آموزگار، رقصنده و زن ابرصدساله اهل مجارستان بود. او یکی از پیشگامان رقص اکسپرسیونیستی در کشور مجارستان به حساب می‌آمد. او در جریان جنگ جهانی دوم چندین یهودی از جمله جرج سوروس ۱۴ ساله را در خانه تابستانی خانواده اش در بالاتون‌آلمادی پنهان کرد. او در سال ۱۹۹۵ توسط بنیاد اسرائیلی یَد وشِم به عنوان درستکار در میان ملل شناخته شد. دوران اولیه زندگی و تحصیل. اِلزا براندِیس در ۱۸ سپتامبر ۱۹۰۷ در شهر «روست» که در آن زمان جزئی از امپراتوری اتریش-مجارستان بود (و امروزه همان
از امپراتوری اتریش-مجارستان بود (و امروزه همان روست بورگن‌لاند در خاک اتریش است) به دنیا آمد. دوران کودکی او در شهر بوداپست مجارستان و در یک خانواده آلمانی که به کلیسای لوتری تعلق داشت سپری شد. او در کودکی شاهد تاجگذاری کارل یکم، امپراتور اتریش-مجارستان در بوداپست بود. بین سال‌های ۱۹۲۳ و ۱۹۲۸، او در مدرسه رقص «لیلی کالائی» این هنر را فرا گرفت. در دهه ۱۹۳۰ در وین و درسدن زیر نظر رقصندهٔ نامدار آلمانی ماری ویگمن آموخته‌های خود را تکمیل کرد. حرفه. براندِیس یک رقصنده و بعدها یک مربی رقص دارای مجوز دولتی در یک
رقصنده و بعدها یک مربی رقص دارای مجوز دولتی در یک مدرسه خصوصی رقص مدرن بود که توسط بلانه لایتائی، یک زن یهودی اداره می‌شد. براندِیس را «یکی از پیشگامان رقص اکسپرسیونیستی در مجارستان» می‌دانستند. در مسابقات رقص هنوز هم یک حرکت دشوار و مارپیچ وجود دارد که نامش «پرش براندیس» است و توسط او ابداع و آموزش داده می‌شد. در جریان جنگ جهانی دوم، برای جلوگیری از تسلط نازی‌های آلمان و برنامهٔ آریایی‌سازی، براندِیس مدرسه لایتائی را به نام خود ثبت کرد. هنگامی که لایتائی به اجبار به یک «خانه ستاره‌زرد» منتقل شد، براندِیس
اجبار به یک «خانه ستاره‌زرد» منتقل شد، براندِیس برای او غذا می‌آورد و به او کمک کرد تا از سفارت پرتغال نامه حفاظتی دریافت کند. براندیس به یهودی دیگری به نام یودیت بالو که یکی از شاگردان مدرسه رقص بود، کمک کرد. پس از تهاجم آلمانی‌ها، براندیس ترتیبی داد که بالو در منزل یکی از دوستانش در شهر دیور مخفی شود. اما بالو پس از برانگیختن سوء‌ظن همسایه ها نتوانست آنجا بماند. براندِیس او را برای ماه‌ها در خانه‌ای تابستانی که در بالاتون‌آلمادی و در نزدیکی دریاچه بالاتون داشت، پنهان کرد. براندِیس از طریق بالو با بوژی
داشت، پنهان کرد. براندِیس از طریق بالو با بوژی سوروس یک زن یهودی دیگر از اهالی بوداپست آشنا شد. با افزایش تهدید و خطر برای یهودیان ساکن بوداپست، بوژی سوروس و پسر ۱۴ ساله‌اش گئورگ نیز به بالاتون‌آلمادی آمد و به خانه تابستانی براندیس پناه بردند. براندِیس همچنین بوژی سوروس و پسر ۱۴ ساله‌اش گئورگ را در خانه تابستانی خانواده‌اش در بالاتون‌آلمادی مخفی کرد. پس از مهاجرت به آمریکا، گئورگ نام خود را به جرج سوروس تغییر داد. خانواده سوروس در آن خانه یک اتاقه با پدر سالخورده، مادر و خواهر براندِیس به اشتراک گذاشتند.
مادر و خواهر براندِیس به اشتراک گذاشتند. در دوران پس از جنگ، دولت جدید کمونیستی دیدگاه منفی‌ای نسبت به هنر رقص داشت و براندِیس از سال ۱۹۴۸ از رقصیدن منع شد. او به‌جای رقص، به تدریس ژیمناستیک و ورزش در بالاتون‌آلمادی روی آورد. دوران بعدی زندگی. براندِیس در سال ۱۹۶۳ بازنشسته شد و راهنمای موزه در «خانه استورنو» در شهر شوپرون شد، و تا سال ۱۹۷۸ در آنجا مشغول به کار بود. او کمک و حمایت مالی جورج سوروس را نپذیرفت، اما به ابتکار جرج سوروس، توسط پرستاران حمایت شد. در سال ۱۹۹۵، بنیاد اسرائیلی یَد وشِم با اعطای عنوان
سال ۱۹۹۵، بنیاد اسرائیلی یَد وشِم با اعطای عنوان درستکار در میان ملل از او تجلیل کرد. براندِیس در سال‌های آخر زندگی، در انزوا در شوپرون زندگی می‌کرد. او در زمان مرگش در ۶ ژانویه ۲۰۱۸، مسن‌ترین ساکن شهر با ۱۱۰ سال سن بود.
پوبدا نام دهستانی در اسپانیا است. پوبدا همچنین می‌تواند به موارد زیر اشاره داشته باشد:
یک مجموعهٔ انیمه در ژانر یائویی محصول ۲۰۲۴ ژاپن است که توسط یوشیمی ناریتا نوشته و توسط توشینوری واتانابه، بر اساس مانگایی نوشتهٔ جیانومه کارگردانی شده است که از ۴ ژوئیه تا ۱۹ سپتامبر ۲۰۲۴ منتشر شد. خلاصهٔ داستان. داستان در مورد دو دانش آموز دبیرستانی سال دوم به نام‌های سوچیا مائو و اوتومو هیساشی است که موفق شده‌اند راهی برای با هم کنار آمدن در اتاق خوابگاه خود برای یک سال دیگر پیدا کنند. آن دو، قسم می‌خورند که از سه قانون ساده پیروی کنند: مائو باید از تحریک حس همجنسگرایی اوتومو خودداری کند؛ اوتومو، نباید
حس همجنسگرایی اوتومو خودداری کند؛ اوتومو، نباید عاشق مائو شود و این دو باید به حریم خصوصی یکدیگر احترام بگذارند. در همین حال، پروژهٔ جدید مدرسه، ناگهان موجب می‌شود که آنها در عمل به این قانون‌ها دچار تردید شوند.
فاطمه مروان (یا فاطمه مارونه) (عربی: فاطمة مروان) پزشک، مدیر اجرایی و سیاست‌مدار مراکشی متولد ۱۹۵۲ (۱۳۳۱خ) است. او از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۵ (۱۳۸۱ تا ۱۳۸۴) ریاست بخش غدد و بیماری‌های متابولیک در بیمارستان دانشگاهی ابن‌رشد در کازابلانکا را بر عهده داشت. در سال‌های بعد، فاطمه در دولت نخست‌وزیر عبدالاله بن‌کیران، از اکتبر ۲۰۱۳ تا آوریل ۲۰۱۷ (مهر ۱۳۹۲ تا اردیبهشت ۱۳۹۶) به عنوان وزیر صنایع‌دستی و اقتصاد اجتماعی و عضو حزب «التجمع الوطني للأحرار» (انگلیسی:National Rally of Independents) (فارسی: مجمع ملی آزادگان) فعالیت
of Independents) (فارسی: مجمع ملی آزادگان) فعالیت کرد. زندگی‌نامه. فاطمه مروان در ۱۹۵۲ در بن‌سلیمان، در شرق کازابلانکا متولد شد. او در دانشگاه لیون پزشکی خواند و بعدها استاد و پژوهش‌گر در دانشکده پزشکی و داروسازی دانشگاه کازابلانکا شد. مروان در زمینه غدد درون‌ریز و اختلالات تغذیه‌ای تخصص دارد و ریاست بخش غدد درون‌ریز، دیابت و تغذیه در بیمارستان ابن رشد کازابلانکا را بر عهده داشت. او عضو کمیسیون مبارزه با دیابت در مراکش استو هم‌چنین ریاست «انجمن مراکشی غدد درون‌ریز، دیابت و تغذیه» (Smedian) را بر عهده داشته
دیابت و تغذیه» (Smedian) را بر عهده داشته است. فاطمه در چندین نشریه علمی نیز نویسنده یا عضو تحریریه بوده است. در عرصه سیاست، فاطمه مروان به‌عنوان عضو حزب مجمع ملی آزادگان در تدوین برنامه‌های بهداشت و آموزش مشارکت داشت. از اکتبر ۲۰۱۳ تا آوریل ۲۰۱۷، او به‌عنوان وزیر صنایع‌دستی و اقتصاد اجتماعی و همبستگی خدمت کرد. مروان همچنین عضو هیئت‌مدیره انجمن شهرهای خواهرخوانده کازابلانکا-شیکاگو است. او به سه زبان عربی، فرانسوی و انگلیسی مسلط است. علاوه بر این، به‌عنوان عضو هیئت علمی "Destination Santé S.A.S" فعالیت
عضو هیئت علمی "Destination Santé S.A.S" فعالیت داشته و با کلینیک قلب کالیفرنیای کازابلانکا همکاری کرده است. فاطمه ازدواج کرده و دو فرزند دارد.
خبر خوب دربارهٔ جهنم اولین قسمت از سریال تلویزیونی علمی-تخیلی دلهره‌آور روان‌شناختی تلویزیونی "تفکیک" است. این اپیزود توسط خالق سریال دن اریکسن نوشته شده و توسط تهیه‌کننده اجرایی بن استیلر کارگردانی شده است. این قسمت اولین بار در ۱۸ فوریه ۲۰۲۲ در اپل تی‌وی پلاس منتشر شد.
بازی‌های مدیترانه ۱۹۵۱ () اولین دوره مسابقات بازی‌های مدیترانه است که از ۵ تا ۲۰ اکتبر ۱۹۵۱ در اسکندریه، مصر برگزار شده است. این بازی‌ها با حضور ۷۳۴ ورزشکار از ۱۰ کشور انجام شده است.
دن اریکسن (؛ زادهٔ ) فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا است. او خالق، نویسنده و تهیه‌کننده اجرایی مجموعه تلویزیونی مهیج روان‌شناختی «جداسازی» است که آدام اسکات و بریت لوئر در آن نقش‌آفرینی کرده‌اند و کارگردانی اصلی آن را بن استیلر بر عهده داشته است. این مجموعه در فوریه ۲۰۲۲ از سرویس استریم اپل تی‌وی پلاس پخش شد.
ایزابل مادیرا (زاده ۱۵۴۶) یک سرباز پرتغالی بود که به‌خاطر مشارکتش در دفاع از دیو در هند طی محاصرهٔ ۱۵۴۶ شناخته می‌شود. او کاپیتان گردانی از زنان مبارز بود. زندگی‌نامه. در طول دومین محاصرهٔ دیو در سال ۱۵۴۶، کاپیتان ایزابل مادیرا، همراه با ایزابل فرناندس، گارسیا رودریگز، کاترینا لوپس و ایزابل دیاس، فرماندهی گردانی از زنان مبارز را بر عهده داشت. این گردان تحت فرمان ژوآئو دو ماسکارنیاس، فرماندهٔ دژ دیو، قرار داشت، زیرا نیروی مستقر در دژ کوچک بود و از پیش تلفات داده بود. او همچنین بر ترمیم دیوارهای دفاعی که توسط
بود. او همچنین بر ترمیم دیوارهای دفاعی که توسط توپخانهٔ دشمن تخریب شده بودند نظارت داشت و در کنار همسرش، که یک جراح بود، به درمان مجروحان کمک می‌کرد. گفته شده است که او پس از آنکه همسرش در حمله‌ای به سنگر سنت جرج کشته شد، او را دفن کرد و سپس به میدان نبرد بازگشت. این رویداد در کتاب «دهه‌ها» ی دیوگو دو کوت ثبت شده است. همچنین در یک مجلهٔ منتشرشده در سال ۱۸۴۲، این واقعه چنین توصیف شده است:
بازی‌های مدیترانه ۱۹۵۵ () دومین دوره مسابقات بازی‌های مدیترانه است که از ۱۵ تا ۲۵ ژوئیه ۱۹۵۵ در بارسلون، اسپانیا برگزار شده است. این بازی‌ها با حضور ۱٬۱۳۵ ورزشکار از ۱۰ کشور انجام شده است.
نیم‌حلقه دومین قسمت از فصل اول مجموعه تلویزیونی علمی-تخیلی دلهره‌آور روان‌شناختی آمریکایی "جداسازی" است. این قسمت توسط خالق سریال دن اریکسن نوشته شده و توسط تهیه کننده اجرایی بن استیلر کارگردانی شده است، این قسمت در ۱۸ فوریه ۲۰۲۲ در اپل تی‌وی پلاس منتشر شد. این قسمت کارمندان کمپانی لومن را دنبال می‌کند، یک شرکت بیوتکنولوژی که از یک روش پزشکی به نام "جداسازی" یا تفکیک استفاده می‌کند تا خاطرات کارمندان خود را بسته به اینکه آیا آنها در محل کار هستند یا نه، جدا کند. هنگامی که کارگران جداسازی شده سر کار هستند،
کند. هنگامی که کارگران جداسازی شده سر کار هستند، به آنها لقب "اینی" داده می شود و نمی توانند چیزی از زندگی خود یا دنیای بیرون را به خاطر بیاورند. هنگامی که در خارج از خانه کار می کنند، به آنها "اوتیس" می گویند و نمی توانند زمان خود را در محل کار به خاطر بیاورند. به همین دلیل، ایننی و اوتی دو زندگی متفاوت با شخصیت ها و برنامه های متفاوت را تجربه می کنند. در این اپیزود، مارک به بررسی محل اختفای پیتی ادامه می دهد، در حالی که هلی اولین روز خود را در لومون آغاز می کند.
تسوئنسورنگین تسوگبادراخ یک کشتی‌گیر آزادکار اهل کشور مغولستان است. از افتخارات وی می‌توان به کسب مدال برنز قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۴ اشاره کرد. فعالیت حرفه‌ای. قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۴. تسوگبادراخ در وزن ۶۱ کیلوگرم کشتی آزاد قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۴ تیرانا شرکت کرد، او در مسابقه های اول تا سوم آریان چیوترین از بلاروس، تایربک ژوماشبک اولو از قرقیزستان و رضا مؤمنی از ایران را شکست داد اما در نیمه نهایی به احمد دومان از ترکیه باخت و به دیدار رده‌بندی رفت. وی در دیدار رده‌بندی نورالدین نوروزوف از آذربایجان را شکست داد
نورالدین نوروزوف از آذربایجان را شکست داد و مدال برنز را بدست آورد.
چهار بچه و اون یا چهار بچه و آن فیلمی محصول سال ۲۰۲۰ و به کارگردانی اندی د امونی است. در این فیلم بازیگرانی همچون پائولا پاتون، متیو گود، تدی-رز مالسون-آلن، اشلی آفدرهاید، راسل برند، مایکل کین و شریل ایفای نقش کرده‌اند. این فیلم بر پایه چهار بچه و اون نوشته ژاکلین ویلسون که خود این کتاب هم بر پایه پنج بچه و آن نوشته ادیت نسبیت است.
بازی‌های مدیترانه ۱۹۵۹ () سومین دوره مسابقات بازی‌های مدیترانه است که از ۱۱ تا ۲۳ اکتبر ۱۹۵۹ در بیروت، لبنان برگزار شده است. این بازی‌ها با حضور ۷۹۲ ورزشکار از ۱۱ کشور انجام شده است.
اینالبک شریف یک کشتی‌گیر آزادکار اهل کشور روسیه است. از افتخارات وی می‌توان به کسب مدال برنز قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۴ اشاره کرد. فعالیت حرفه‌ای. قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۴. شریف در وزن ۷۰ کیلوگرم کشتی آزاد قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۴ تیرانا شرکت کرد، او در مسابقه های اول تا سوم کیژان کلارک از آلمان، کانان هیباتوف از آذربایجان و آرمان آندرئاسیان از ارمنستان را شکست داد اما در نیمه نهایی به یوشینوسوکه آئویاگی از ژاپن باخت و به دیدار رده‌بندی رفت. وی در دیدار رده‌بندی واسیل شوپتار از اوکراین را شکست داد و مدال برنز را
شوپتار از اوکراین را شکست داد و مدال برنز را بدست آورد.
ناتالی ماکوما (متولد ۲۴ فوریه ۱۹۸۲) یک خواننده و ترانه‌سرای هلندی با اصالت کنگویی است. او به‌عنوان خواننده اصلی گروه «ماکوما» فعالیت می‌کرد و بعداً به‌صورت مستقل وارد عرصه موسیقی شد. او در چهارمین فصل مسابقه خوانندگی هلند با نام «آیدلز» شرکت کرد و به فینال راه یافت. در نهایت، او به عنوان نایب قهرمانی به نیکی کرخوف باخت. این موفقیت باعث شد تا او با شرکت سونی BMG قرارداد امضا کند. علاوه بر این، او در برنامه رقص هلندی «Dancing With the Stars» (رقص با ستاره ها) شرکت کرد و در آنجا نیز به مقام دوم دست یافت (سال
شرکت کرد و در آنجا نیز به مقام دوم دست یافت (سال ۲۰۰۹). همچنین، او در پروژه موسیقی «Masterclass De Mattheus» (مستر کلاس د متیو) حضور داشت. پیشه. در عهد جدید / ماکوماناتالی ماکوما در سال ۱۹۹۳ خوانندگی را با گروه خانوادگی خود آغاز کرد، زمانی که این گروه با نام «Nouveau Testament» (عهد جدید) شناخته می‌شد. بعدها، نام گروه به «ماکوما» تغییر یافت. این گروه از هفت عضو تشکیل شده بود که شامل سه برادر، سه خواهر و یک فرد غیرخانوادگی (که دوست‌پسر یکی از خواهران بود) می‌شد. آنها در خواندن به زبان‌های لینگالا، انگلیسی و
آنها در خواندن به زبان‌های لینگالا، انگلیسی و فرانسوی بسیار موفق عمل کردند و محبوبیت زیادی کسب کردند. وقتی ناتالی چهارده ساله بود، به همراه خانواده‌اش به هلند بازگشت و تحصیل در رشته اجرای صحنه‌ای را در «Rockacademie» در شهر تیلبورگ آغاز کرد. در همین دوران، گروه ماکوما به اجرای برنامه‌های خود ادامه داد و موفقیت‌های بیشتری کسب کرد، به‌طوری که به کشورهای مختلف دنیا سفر کردند. به دلیل موفقیت‌های گسترده گروه، ناتالی مجبور شد تحصیل خود را رها کند تا به طور کامل روی موسیقی و اجراها متمرکز شود. در سال ۲۰۰۲، گروه
روی موسیقی و اجراها متمرکز شود. در سال ۲۰۰۲، گروه ماکوما جایزه بهترین گروه موسیقی آفریقایی را در جوایز موسیقی کورا آفریقای جنوبی کسب کرد. این موفقیت باعث شد تا آنها در عرصه موسیقی گاسپل به شهرت جهانی دست یابند و به یکی از گروه‌های مطرح در این سبک تبدیل شوند. حرفه انفرادی در اوایل زندگیبه عنوان خواننده اصلی، ناتالی همچنین سعی کرد از سال 2002 با آلبوم اولیه خود "در مورد ایمان" (2002) یک حرفه موسیقی انفرادی را توسعه دهد. این آلبوم با عنوان "GoGospel Edition" (2003) با قطعات اضافی منتشر شد. در سال 2004، او
(2003) با قطعات اضافی منتشر شد. در سال 2004، او ماکوما را ترک کرد تا در انگلستان و سپس در ایرلند مستقر شود. در سال 2005، او دومین آلبوم انفرادی به نام "نور را دیدم" منتشر کرد. تلویزیون واقعیت. آیدلزدر سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۸، ناتالی ماکوما برای شرکت در فصل چهارم مسابقه هلندی آیدلز به هلند بازگشت و پس از نیکی کرخوف، به مقام نایب قهرمانی دست یافت. هیئت داوران او را «تینا ترنر جدید» و «ملکه واقعی رقص» لقب دادند. در طول مسابقه، گروه خانوادگی او، ماکوما، به عنوان مهمان در فینال حضور یافت و ناتالی همراه با آنها
مهمان در فینال حضور یافت و ناتالی همراه با آنها آهنگ «Ola Olé» را به زبان انگلیسی اجرا کرد. پس از پایان مسابقه، ناتالی با شرکت سونی BMG قرارداد ضبط موسیقی امضا کرد و تور گسترده‌ای در هلند برگزار کرد که در طول یک سال، بیش از ۱۵۰ اجرا را شامل می‌شد. رقص با ستاره هادر سال ۲۰۰۹، ناتالی ماکوما به همراه شریک رقص خود، پیتر، در نسخه هلندی برنامه «رقص با ستاره ها» شرکت کرد. او به فینال این مسابقه راه یافت و پس از جامای لومان (برنده سابق آیدلز) و شریک رقصش، گوئینت ون راین، به مقام دوم دست یافت. این موفقیت، جایگاه او
راین، به مقام دوم دست یافت. این موفقیت، جایگاه او را به‌عنوان یک هنرمند چندوجهی در عرصه موسیقی و اجرا تثبیت کرد. مسترکلاس د متیودر سال ۲۰۱۰، ناتالی ماکوما در فصل دوم برنامه «De Mattheus Masterclass» شرکت کرد. این برنامه از هنرمندان غیرکلاسیک دعوت می‌کرد تا موسیقی باخ را در کلیسای سنت ویتوسکرک در شهر هیلورسوم اجرا کنند. حضور ناتالی در این برنامه، نشان‌دهنده تنوع هنری و توانایی‌های او در سبک‌های مختلف موسیقی بود. حرفه انفرادی. در دسامبر ۲۰۰۸، ناتالی ماکوما در برنامه «Alles is Kerst» شبکه RTL 4 شرکت کرد. در
برنامه «Alles is Kerst» شبکه RTL 4 شرکت کرد. در این برنامه، او به همراه خواننده‌ای به نام بریس، آهنگ «All I Want for Christmas Is You» از ماریا کری را اجرا کرد. این حضور، بخشی از فعالیت‌های متنوع او در عرصه موسیقی و تلویزیون بود. تک‌آهنگ اصلی ناتالی ماکوما پس از مسابقه «آیدلز»، ترانه‌ای با عنوان «I Won't Forget» بود. این آهنگ توسط دی‌جی مشهور، پل ون دایک، نیز ریمیکس شد و در آلبوم انفرادی ناتالی با نام «Dance4Life» قرار گرفت. دومین تک‌آهنگ او با عنوان «I Just Wanna Dance» منتشر شد که ترکیبی از سبک‌های
Just Wanna Dance» منتشر شد که ترکیبی از سبک‌های R&amp;B، پاپ و رقص بود و ادامه‌دهنده مسیر موفقیت‌آمیز او در عرصه موسیقی به‌شمار می‌رفت. در سال ۲۰۱۰، ناتالی ماکوما شرکت سونی BMG را ترک کرد و به‌عنوان یک خواننده مستقل به فعالیت خود ادامه داد. او در این دوران به دنبال خلق موسیقی جهانی بود. در سال ۲۰۱۴، او با شرکت ضبط موسیقی «NM HOUSE MUSIC» قرارداد امضا کرد و تک‌آهنگ جدید خود با عنوان «One More Try» را در آگوست ۲۰۱۴ منتشر کرد. این حرکت، فصل جدیدی از فعالیت‌های موسیقایی او را رقم زد.
رئیس قبیله نایکی دیویس-اوکوندایه (متولد ۱۹۵۱)، که با نام‌های نایکی اوکوندایه، نایکی توینز سون سون و نایکی اولانیی نیز شناخته می‌شود، طراح نساجی نیجریه‌ای از قوم یوروبا است. او بیشتر به‌خاطر آثار هنری‌اش در زمینه هنر پارچه آدیره، طراحی پارچه و قطعات گلدوزی شده شناخته می‌شود. اوایل زندگی. نایکی اوکوندایه در ۲۳ مه ۱۹۵۱ در اوگیدی، واقع در ایالت کوگی، در منطقه شمالی-مرکزی نیجریه متولد شد. وی در میان فرهنگ سنتی بافندگی و رنگ‌آمیزی قومی یوروبا، که در زادگاهش رایج بود، پرورش یافت. خانواده‌اش، از جمله والدین و
بود، پرورش یافت. خانواده‌اش، از جمله والدین و مادربزرگ بزرگ او، به عنوان موسیقیدان و صنعتگرانی شناخته می‌شدند که در عرصه‌هایی چون بافت پارچه، تولید آدیره، رنگ‌آمیزی با نیل و کار با چرم تخصص داشتند. او هنر استفاده از دستگاه بافندگی برای تولید پارچه را در دوران کودکی نزد مادربزرگ بزرگش، ایبیتولا که به «زن سرخ» شهرت داشت، فرا گرفت. بخشی از دوران جوانی او در اوشوگو، در نیجریه غربی، که امروزه ایالت اوسون نام دارد، گذشت. زندگی در اوشوگو، که به عنوان مرکزی برجسته برای هنر و فرهنگ نیجریه شناخته می‌شد، جوان نایکی
برای هنر و فرهنگ نیجریه شناخته می‌شد، جوان نایکی را با تکنیک‌های رنگ‌آمیزی نیلی و تولید آدیره، که بخش بزرگی از آموزش غیررسمی‌اش را شکل می‌داد، آشنا کرد. حرفه. در طول بیست سال گذشته، نایکی دیویس-اوکوندایه با برگزاری کارگاه‌هایی برای آموزش منسوجات سنتی نیجریه‌ای، مخاطبانی از آمریکا و اروپا را جذب کرده است. اولین نمایشگاه انفرادی او در سال ۱۹۶۸ در انستیتو گوته، لاگوس، برگزار شد. او بنیان‌گذار و مدیر چهار مرکز هنری است که به بیش از ۱۵۰ هنرمند جوان در زمینه‌های هنرهای بصری، موسیقی و هنرهای نمایشی آموزش رایگان
هنرهای بصری، موسیقی و هنرهای نمایشی آموزش رایگان ارائه می‌دهند و شامل بیش از ۷۰۰۰ اثر هنری می‌باشند. به دنبال کاهش روش‌های سنتی بافندگی و رنگ‌آمیزی در نیجریه که الهام‌بخش اولیه او بودند، دیویس-اوکوندایه مأموریتی برای احیای این جنبه‌های فرهنگ نیجریه آغاز کرد. او با تأسیس مراکز هنری، دوره‌های رایگانی را فراهم آورد تا جوانان نیجریه‌ای بتوانند هنرها و صنایع‌دستی سنتی را بیاموزند. جان پفر، تاریخ‌نگار هنر، اشاره می‌کند: «یکی از ویژگی‌های مشترک نسل جدید هنرمندان آفریقایی در دیاسپورا – آن‌هایی که در عرصه هنر موفق
در دیاسپورا – آن‌هایی که در عرصه هنر موفق بوده‌اند – نقد همان بار سنگین نمایندگی است که شرط دیده‌شدن آن‌ها نیز به‌شمار می‌آید.» به گفته اوکوندایه، هنر سنتی آدیره الکو تنها به واسطه میراث خاص نیجریه‌ای و انتقال دانش از نسلی به نسل دیگر امکان‌پذیر است. او در مصاحبه‌ای ویدئویی با "نوبیا آفریقا" بیان می‌کند که: «مدرسه تنها می‌تواند چیزی را آموزش دهد که دانش‌آموزان هنری از پیش می‌دانند.» بر اساس مصاحبه با CNBC آفریقا، او بیش از ۳۰۰۰ جوان نیجریه‌ای را به‌صورت رایگان آموزش داده است. همچنین او با تأمین مالی، از
آموزش داده است. همچنین او با تأمین مالی، از افراد کم‌بضاعت حمایت می‌کند تا کسب‌وکارها و کارگاه‌های هنری کوچک خود را در نقاط مختلف نیجریه راه‌اندازی کنند. منسوجات "آدیره" و "باتیک" نایکی دیویس-اوکوندایه، مضامین بصری برگرفته از تاریخ و اساطیر قوم یوروبا، و همچنین مضامینی الهام‌گرفته از تجربیات شخصی و رؤیاهای او را به تصویر می‌کشند. به گفته کیم ماری واز، فولکلور اغلب با تجربیات شخصی آمیخته می‌شود تا موضوعات غم‌انگیز مرتبط با رنج زنان را بیان کند. داستان‌های فولکلوری که دیویس-اوکوندایه از طریق روایت‌های شبانه
که دیویس-اوکوندایه از طریق روایت‌های شبانه بزرگان روستا شنیده است، به مسائل اجتماعی مربوط به مبارزات زنان اشاره دارد. او در آثار باتیک خود، که الهه اُشون (یعنی «مادر آفریقا») را به تصویر می‌کشند، از شخصیت‌های فولکلوری بهره می‌گیرد تا دغدغه‌های خود را دربارهٔ رنج زنان بیان کند و در عین حال ایدئولوژی‌ها و هنجارهای اجتماعی‌ای که موقعیت زنان را محدود می‌کند، به چالش بکشد. نایکی دیویس-اوکوندایه در تلاش است تا از طریق هنر، زندگی زنان محروم نیجریه را بهبود بخشد. او تکنیک‌های منحصربه‌فرد رنگ‌آمیزی پارچه با نیل
او تکنیک‌های منحصربه‌فرد رنگ‌آمیزی پارچه با نیل (آدیره) را به زنان روستایی در کارگاه خود در جنوب‌غرب نیجریه آموزش می‌دهد. هدف او از این کار، احیای سنتی چندصدساله و همچنین بهبود زندگی این زنان است. آدیره، به معنای «گره‌خورده و رنگ‌آمیزی‌شده»، هنر بومی منطقه جنوب‌غرب نیجریه است. این نوع رنگ‌آمیزی آزاد، گاهی به نام «آدیره الکو» شناخته می‌شود. واژه «آدیره» به رنگ نیلی اشاره دارد و «الکو» به تکنیکی اطلاق می‌شود که از مخلوط کاساوا جوشانده‌شده، آهک و زاج برای ایجاد الگوها استفاده می‌کند. روش‌ها و دستورالعمل‌های
الگوها استفاده می‌کند. روش‌ها و دستورالعمل‌های رنگ‌آمیزی اغلب از دید کنجکاوان خارجی مخفی نگه‌داشته می‌شوند. دیویس-اوکوندایه در آثار خود همواره به الگوهای آدیره ارجاع می‌دهد، زیرا این هنر مخصوص زنان است و او خود آن را از مادرش آموخته است. الگوهای آدیره به‌طور سنتی از مادر به دختر منتقل می‌شوند، و طراحی‌های آن در طول زمان تقریباً تغییر نکرده‌اند.
در ابدیت سومین قسمت از مجموعه تلویزیونی علمی-تخیلی دلهره‌آور روان‌شناختی آمریکایی "جداسازی" است. این قسمت توسط تهیه کننده اجرایی اندرو کولویل نوشته شده است و توسط تهیه کننده اجرایی بن استیلر کارگردانی شده است. این قسمت اولین بار در ۲۵ فوریه ۲۰۲۲ در اپل تی‌وی پلاس منتشر شد. این مجموعه داستان کارمندان شرکت لومن، یک شرکت بیوتکنولوژی، را دنبال می‌کند که از روشی پزشکی به نام «جداسازی» استفاده می‌کند تا خاطرات کارمندان را بسته به محل قرارگیریشان—در محل کار یا خارج از آن—از هم جدا کند. زمانی که کارمندان جداشده در
از آن—از هم جدا کند. زمانی که کارمندان جداشده در محل کار هستند، به آن‌ها «درونی‌ها» گفته می‌شود و هیچ چیزی از زندگی یا دنیای بیرون خود به یاد نمی‌آورند. در خارج از محیط کار، آن‌ها «بیرونی‌ها» نامیده می‌شوند و خاطراتی از زمان کاری خود ندارند. به همین دلیل، درونی و بیرونی دو زندگی متفاوت با شخصیت‌ها و اهداف متمایز را تجربه می‌کنند. در این قسمت، هِلی تلاش می‌کند تا «بیرونیِ» خود را متقاعد کند که درخواست استعفایش را بپذیرد، در حالی که پیتی با جداسازی حال حاضر از گذشته دچار مشکل شده است. این قسمت بازخوردهای
از گذشته دچار مشکل شده است. این قسمت بازخوردهای بسیار مثبتی از منتقدان دریافت کرد که از بازیگری‌ها، طراحی تولید، و ایجاد حس کنجکاوی تمجید کرده‌اند.
در ۱۶ مارس ۲۰۲۵، آتش‌سوزی در کلوب شبانه پالس (Pulse) در کوچانی، مقدونیه شمالی رخ داد که منجر به کشته شدن ۵۹ نفر و زخمی شدن ۱۹۶ نفر شد. در یک کنسرت شلوغ با حضور حدود ۵۰۰ نفر، جرقه‌های آتش‌بازی داخلی باعث شعله‌ور شدن ورق‌های فوم آکوستیک قابل اشتعال شد که سقف را پوشاند و به سرعت کل محل را در دود غلیظ و سمی فرو برد. در زمان حادثه، این کلوب بیش از ظرفیت قانونی خود شلوغ بود و فاقد تدابیر ایمنی کافی مانند خروجی‌های اضطراری مناسب و هشدارهای آتش‌سوزی بود. این مکان قبلاً یک انبار فرش بوده و به‌طور غیرقانونی به‌عنوان
یک انبار فرش بوده و به‌طور غیرقانونی به‌عنوان کلوب شبانه فعالیت می‌کرد، زیرا دارای مجوز نبود. این آتش‌سوزی باعث سوگواری گسترده و اعتراضات در مقدونیه شمالی شد و بسیاری از شهروندان فساد دولتی، اجرای ناکافی قوانین و بی‌توجهی را به‌عنوان عوامل مؤثر در این حادثه ذکر کردند. مراسم یادبود عمومی برای قربانیان برگزار شد و اعتراضاتی به وقوع پیوست که خواستار پاسخگویی صاحبان کلوب و مقامات دولتی بود. این آتش‌سوزی نگرانی‌هایی را دربارهٔ فساد در دولت مقدونیه شمالی به وجود آورد. دولت مقدونیه شمالی تحقیقات دربارهٔ سایر
آورد. دولت مقدونیه شمالی تحقیقات دربارهٔ سایر کلوب‌های شبانه فعال در کشور را آغاز کرد که منجر به تعطیلی بسیاری از آن‌ها به دلیل تخلفات ایمنی شد. این حادثه مرگبارترین آتش‌سوزی کلوب شبانه در اروپا از زمان آتش‌سوزی کلوب بخارست در سال ۲۰۱۵ و مرگبارترین آتش‌سوزی در تاریخ مقدونیه شمالی است.
عبدالمجید کودیف یک کشتی‌گیر آزادکار روسی الاصل اهل کشور تاجیکستان است. از افتخارات وی می‌توان به کسب مدال برنز قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۴ اشاره کرد. فعالیت حرفه‌ای. قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۴. کودیف در وزن ۷۰ کیلوگرم کشتی آزاد قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۴ تیرانا شرکت کرد، او در مسابقه های اول تا سوم [[انختویاآگین تمولن] از مغولستان، [[رمضان رمضانوف]] از بلغارستان و [[سینا خلیلی]] از ایران را شکست داد اما در نیمه نهایی به [[نورکوژا کایپانوف]] از قزاقستان باخت و به دیدار رده‌بندی رفت. وی در دیدار رده‌بندی [[آکاکی