payamvha/North_RAG huggingface dataset:
زبان‌های انگلیسی و فرانسوی نیز منتشر می‌شوند، بر اساس دو صفحه هفتگی در هر یک از این دو زبان. ویرایشگر ضمائم هفتگی انگلیسی و فرانسوی ویکن آپراهامیان است. از سال ۲۰۱۰، ویکن آپراهامیان همچنین ویرایشگر ضمیمه ادبی ماهانه هوریزون با وریج-آرمن آرتینیان در سمت ویراستار ارشد ضمیمه ادبی است. داوطلبان. "هوریزون ویکلی" داوطلبان بسیار زیادی دارد که حتی در مسافت‌های دور زمان خود را اختصاص داده‌اند که مدیر سابق رادیو AYP فرانسه، هاگوپ بلیان، عکاسان هاوک خاچریان و کالوست بابیان، ستون‌نویسان سولینه چملیان و دیروگ منجیکیان،
ستون‌نویسان سولینه چملیان و دیروگ منجیکیان، مشارکت‌کنندگان قدیمی کریکور هوتویان، ساکو قازاریان، آریس بابیکیان و خبرنگار کارین ساغدجیان از تورنتو، مدیر عکس Associated Press بخش خاورمیانه نیویورک هری کونداکجیان، تحلیلگر سیاسی خاچیگ درقوقاسیان از آرژانتین، خبرنگار نایری مگردچیان از ایروان و بسیاری مشارکت‌کنندگان آزاد از ارمنستان و آرتساخ را شامل می‌شود. بخش‌های فرانسوی و انگلیسی شامل مشارکت‌کنندگان، مدیر بخش تینا سولاهیان، واران یسایان، لالای منجیکیان، مری نرسسیان، تالین آبرکیان، رافی بودجیکانیان و لوری
نرسسیان، تالین آبرکیان، رافی بودجیکانیان و لوری هووسیپیان هستند. "هوریزون ویکلی" همچنین مشارکت‌کنندگان دیگری در جوامع مختلف دارد و شامل هیئت تحریریه هوریزون در تورنتو و همچنین همه نویسندگان ضمیمه‌های ادبی و بخش‌های فرانسوی و انگلیسی شماره ویژه سالانه هوریزون می‌باشد. شمارگان ویژه سالانه. این نشریه به سنت انتشار شماره ویژه پایان سال که از سال ۲۰۰۱ آغاز شد، ادامه می‌دهد. این شماره‌ها در کاغذ براق و با رنگ کامل جنبه‌های سیاسی، اجتماعی و فرهنگی ارمنستان و دیاسپورا را پوشش می‌دادند. افتخارات. به مناسبت ۲۵مین
را پوشش می‌دادند. افتخارات. به مناسبت ۲۵مین سالگرد شورای مطبوعات قومی کانادا، این شورا در ۱ سپتامبر ۲۰۰۲ یک روز مطبوعات قومی در تورنتو سازماندهی کرد. در طول این رویداد، شورای مطبوعات قومی کانادا هشت روزنامه قومی از سراسر کانادا، از جمله "هوریزون ویکلی" که تنها نشریه از کبک بود که عنوان را دریافت کرد، تقدیر کرد. این هشت روزنامه از بیش از ۸۰۰ نشریه قومی در ۱۲۵ زبان انتخاب شد. این جایزه توسط وزیر سابق میراث کانادا شیلا کاپ به واهاکن کاراکاشیان اهدا شد. "هوریزون ویکلی" هم‌اکنون عضو شورای مطبوعات قومی کانادا
ویکلی" هم‌اکنون عضو شورای مطبوعات قومی کانادا است و از طریق نماینده خود در تورنتو در جلسات شورا شرکت می‌کند. در نوامبر ۲۰۰۹، کالج سنکا (تورنتو) میزبان بیش از ۲۲۵ عضو رسانه‌های قومی کانادا برای سمینار شورای مطبوعات و رسانه‌های قومی ملی ۲۰۰۹ بود. این سمینار سه روزه، از ۱۹ تا ۲۲ نوامبر، اعضای رسانه‌های قومی، مقامات استانی و ملی، کارشناسان سنکا و مقامات شامل استفن هارپر، نخست‌وزیر کانادا؛ جیسون کنی، وزیر شهروندی، مهاجرت و چندفرهنگی‌گرایی را گرد هم آورد. در طول این رویداد، ۱۲ روزنامه قومی، از جمله هوریزون تقدیر
رویداد، ۱۲ روزنامه قومی، از جمله هوریزون تقدیر شدند. نخست‌وزیر شخصاً جوایز را به سردبیران این نشریات اهدا کرد. نخست‌وزیر گفت: «دولت ما به همکاری با رسانه‌ها و جوامع فرهنگی در پیگیری چشم‌انداز مشترک یک حس قوی‌تر و غنی‌تر از شهروندی کانادایی ادامه خواهد داد.» وب‌سایت و دیگر رسانه‌ها. "هوریزون ویکلی" اولین نشریه ارمنی در سطح بین‌المللی بود که در دهه ۹۰ وب‌سایت خود را داشت. با این حال، در سه سال اول قرن بیست و یکم، این نشریه دیگر در اینترنت موجود نبود. در سال ۲۰۰۳، کمیته مرکزی گزارشی دقیق دربارهٔ سایت
در سال ۲۰۰۳، کمیته مرکزی گزارشی دقیق دربارهٔ سایت "هوریزون" ارائه داد و در ماه مه ۲۰۰۴ راه‌اندازی شد. جستارهای وابسته. ارمنی‌ها در کانادا فهرست روزنامه‌ها در کانادا پیوند به بیرون. "هوریزون ویکلی" وب‌سایت رسمی کمیته ملی ارمنی کانادا
آلفورن (آلمانی: Alphorn, Alpenhorn; فرانسوی: cor des Alpes) یک ساز بادی سنتی لبنی است که از کوه‌های آلپ اروپا سرچشمه می‌گیرد. این ساز از یک شاخ طبیعی چوبی راست و بسیار کشیده به درازای ۳ تا ۴ متر و یک سوراخ مخروطی و یک دهانه فنجانی چوبی می‌باشد. به‌طور سنتی آلفورن با یک تکه از تنه یک کاج جوان ساخته می‌شد. آلفورن‌های امروزی بیشتر برای جابجایی آسان‌تر در سه بخش جداشدنی ساخته می‌شوند که از تکه‌های صنوبر کنده کاری شده‌اند. آلفورن به‌دست روستایی‌ها در کوه‌های آلپ، به ویژه در سوئیس به کار می‌روند. سازهای چوبی
آلپ، به ویژه در سوئیس به کار می‌روند. سازهای چوبی همانندی برای ارتباط در بیشتر بخش‌های کوهستانی اروپا از کوه‌های آلپ تا کارپات‌ها به کار می‌روند.
اتحاد برای خودمختاری ملی (به ارمنی:Ազգային ինքնորոշում միավորում) یک حزب سیاسی در ارمنستان است. این حزب در سال ۱۹۸۷ توسط پارویر هایریکیان، یک طرفدار "شوروی دگراندیش" که به دنبال استقلال ارمنستان بود، تأسیس شد. تاریخچه. این حزب در سال ۱۹۸۷ به‌عنوان جانشین حزب ملی متحد که دیگر وجود نداشت، تأسیس شد. در اواخر ۱۹۸۹، تعدادی از اعضای شورای اجرایی حزب، از جمله مؤسس گورگیسیان و آشوت نواساردیان، گروهی مسلح به نام ارتش استقلال تأسیس کردند که هدف آن دستیابی به استقلال ارمنستان بود. این گروه در جمهوری سوسیالیستی
ارمنستان بود. این گروه در جمهوری سوسیالیستی ارمنستان شوروی و ناحیه خودمختار قره‌باغ کوهستانی با مقامات شوروی درگیری‌های خشونت‌آمیزی داشت. در فوریه ۱۹۹۰، ارتش استقلال از اتحاد برای خودمختاری ملی جدا شد و چندین عضو آن حزب جمهوری‌خواه ارمنستان را بنیان‌گذاری کردند. ارتش استقلال در ۲۳ اوت ۱۹۹۰ منحل شد. این حزب در انتخابات ریاست‌جمهوری ارمنستان (۱۹۹۱)، هایریکیان را به‌عنوان نامزد خود معرفی کرد. هایریکیان با کسب ۷٫۲٪ از آرا در جایگاه دوم قرار گرفت. پس از انتخابات پارلمانی ارمنستان (۱۹۹۵), این حزب موفق به کسب ۳
پارلمانی ارمنستان (۱۹۹۵), این حزب موفق به کسب ۳ کرسی در مجمع ملی شد. با این حال، در انتخابات پارلمانی ارمنستان (۱۹۹۹)، این حزب تمام نمایندگی سیاسی خود را از دست داد و تنها ۲٫۲۸٪ از آرای عمومی را به دست آورد. این حزب در انتخابات ریاست‌جمهوری ارمنستان (۲۰۱۳) نیز هایریکیان را به‌عنوان نامزد خود معرفی کرد. هایریکیان با کسب ۱٫۲۳٪ از آرا در جایگاه چهارم قرار گرفت. پس از یک غیبت طولانی در عرصه سیاست، پارویر هایریکیان اعلام کرد قصد دارد با دیگر احزاب لیبرال و طرفدار دموکراسی یک ائتلاف دموکراتیک تشکیل دهد. پیش از
دموکراسی یک ائتلاف دموکراتیک تشکیل دهد. پیش از انتخابات پارلمانی ارمنستان (۲۰۱۷)، اتحاد برای خودمختاری ملی درخواست کرد به ائتلاف راه خروج بپیوندد، اما این درخواست بی‌پاسخ ماند. با وجود این ناکامی، هایریکیان تأیید کرد که اتحاد برای خودمختاری ملی در انتخابات کلیدی آینده شرکت خواهد کرد، اما این حزب در انتخابات پارلمانی ارمنستان (۲۰۱۸) شرکت نکرد. در مه ۲۰۲۰، برخی از اعضای کلیدی حزب از ائتلاف قطب دموکراتیک ملی حمایت کردند. اتحاد برای خودمختاری ملی تأیید کرد که در انتخابات پارلمانی ارمنستان (۲۰۲۱) به‌عنوان بخشی
انتخابات پارلمانی ارمنستان (۲۰۲۱) به‌عنوان بخشی از ائتلاف میهن آزاد شرکت خواهد کرد. پس از این انتخابات، ائتلاف میهن آزاد تنها ۰٫۳۲٪ از آرای عمومی را کسب کرد و موفق به کسب هیچ کرسی‌ای در مجمع ملی نشد. این حزب در حال حاضر به‌عنوان یک نیروی فرا پارلمانی فعالیت می‌کند. فعالیت‌ها. در آوریل ۲۰۱۶، پارویر هایریکیان در یک کنفرانس مطبوعاتی به همراه تیگران خزمالیان، رهبر حزب اروپایی ارمنستان، شرکت کرد. هر دو رهبر اعلام کردند که یک طومار بزرگ برای جمع‌آوری امضا از شهروندان ایجاد می‌کنند که در آن از دولت می‌خواهند
شهروندان ایجاد می‌کنند که در آن از دولت می‌خواهند همکاری با روسیه را متوقف کرده و روابط خود را با نهادهای اروپایی عمیق‌تر کنند. در ژوئن ۲۰۱۹، در یک کنفرانس مطبوعاتی، هایریکیان از نخست‌وزیر نیکول پاشینیان درخواست کرد که ارزش‌های دموکراتیک را در ارمنستان تقویت کند. در ۳۰ نوامبر ۲۰۱۹، هایریکیان طی سخنرانی‌ای در سفارت اوکراین در ایروان از دولت ارمنستان درخواست کرد که هولودومور اوکراین را به‌عنوان نسل‌کشی به رسمیت بشناسد. در نوامبر ۲۰۲۰، اتحاد برای خودمختاری ملی به همراه حزب اروپایی ارمنستان و حزب ساسنا تسرر
به همراه حزب اروپایی ارمنستان و حزب ساسنا تسرر پان‌ارمنی تجمعی در مرکز ایروان برگزار کردند. این سه حزب خواستار ایجاد ارمنستانی کاملاً مستقل شدند که با پایان دادن به اشغال سیاسی روسیه و عدم وابستگی به روسیه، به اروپا نزدیک‌تر شود. در ۲۲ دسامبر ۲۰۲۰، اتحاد برای خودمختاری ملی، حزب محافظه‌کار و حزب میهن دموکراتیک جلسه مشترکی برای بحث دربارهٔ وضعیت سیاسی ارمنستان برگزار کردند. در ۱۵ آوریل ۲۰۲۱، این حزب به همراه هشت حزب سیاسی دیگر بیانیه‌ای مشترک امضا کرد که از رئیس‌جمهور ارمنستان درخواست می‌کرد دموکراسی و قانون
ارمنستان درخواست می‌کرد دموکراسی و قانون اساسی ارمنستان در کشور تضمین شود، به‌ویژه در جریان اعتراضات ارمنستان ۲۰۲۰–۲۰۲۱. در ۲۱ فوریه ۲۰۲۳، کنفرانسی با حضور نیروهای دموکراتیک، شامل احزاب مخالف و جامعه مدنی، در ایروان برگزار شد. نمایندگانی از اتحاد برای خودمختاری ملی، قطب دموکراتیک ملی، حزب اروپایی ارمنستان، حزب جمهوری و بیش از ده نماینده از سازمان‌های جامعه مدنی ارمنستان شرکت داشتند. اعضای کنفرانس از دولت ارمنستان خواستند خروج خود از سازمان پیمان امنیت جمعی و اتحادیه اقتصادی اوراسیا را اعلام کند و ادغام
و اتحادیه اقتصادی اوراسیا را اعلام کند و ادغام نظامی ارمنستان با ایالات متحده و غرب را مجدداً تنظیم کند. علاوه بر این، شرکت‌کنندگان بیانیه‌ای امضا کردند که از دولت درخواست می‌کرد فوراً درخواست عضویت در اتحادیه اروپا را ارائه دهد. ایدئولوژی. این حزب بر این باور است که منطقه قفقاز، از جمله ارمنستان، باید به سمت همگرایی اروپایی و همچنین افزایش ادغام با کشورهای غربی حرکت کند. این حزب به مدت ۱۵ سال بر این موضع تأکید داشته است که همگرایی ارمنستان و آذربایجان در اتحادیه اروپا می‌تواند مناقشه ناگورنو-قره‌باغ را
اتحادیه اروپا می‌تواند مناقشه ناگورنو-قره‌باغ را بی‌معنی کرده و بنابراین پیوستن به اتحادیه اروپا به‌عنوان یک راه‌حل پایدار برای این مناقشه دنبال شود.
کارل فردریش آیشهورن (Eichhorn Friedrich Karl) یک حقوقدان و تاریخ نگار حقوق آلمانی بود که به ویژه به دلیل سهمش در توسعه مکتب تاریخی حقوق شهرت دارد. زندگی و تحصیلات. کارل فردریش آیشهورن در ۲۰ نوامبر ۱۷۸۱ در ینا متولد شد. پدرش یوهان گوتلیب آیشهورن، استاد برجسته الهیات و خاورشناسی بود و تأثیر فکری زیادی بر او داشت. این محیط علمی نقش مهمی در شکل‌گیری تفکرات حقوقی آیشهورن داشت. آیشهورن در دانشگاه‌های ینا و دانشگاه گوتینگن تحصیل کرد و تحت تاثیر متفکران بزرگی مانند گوستاو هوگو قرار گرفت. گوستاو هوگو یکی از اولین
گوستاو هوگو قرار گرفت. گوستاو هوگو یکی از اولین کسانی بود که مکتب تاریخی حقوق را شکل داد و بر آیشهورن اثر گذاشت. مکتب. آیشهورن یکی از پایه گذاران مکتب تاریخی حقوق در آلمان بود. این مکتب معتقد بود که قوانین و نظامهای حقوقی باید در بستر تاریخی و فرهنگی خود مطالعه و درک شوند، نه صرفا به عنوان قواعد انتزاعی. این رویکرد تأکید داشت که حقوق در طول تاریخ تحول می‌یابد و بازتابی از سنتها، رسوم و فرهنگ یک ملت است. کارل فردریش آیشهورن یکی از چهره‌های برجسته در تاریخ حقوق آلمان بود که در دوران روشنگری و اوایل قرن ۱۹
حقوق آلمان بود که در دوران روشنگری و اوایل قرن ۱۹ نقش مهمی در توسعه دیدگاه‌های نوین حقوقی ایفا کرد. تحقیقات حقوقی. او به بررسی حقوق آلمان در دوران قرون وسطی و قوانین آلمانی اولیه پرداخت و تلاش کرد تا ریشه‌های تاریخی حقوق آلمان را کشف کند. او همچنین تأثیر حقوق روم و تأثیرات فرهنگی آن بر قوانین آلمان را بررسی کرد. آیشهورن به مطالعه حقوق قبایل ژرمنی (مانند فرانکها و ساکسونها) علاقه مند بود و معتقد بود که این حقوق بازتابی از سنت‌های کهن و ریشه‌های فرهنگی آلمان است. کتاب‌ها و آثار. یکی از مهمترین آثار آیشهورن،
است. کتاب‌ها و آثار. یکی از مهمترین آثار آیشهورن، "und- Staats Deutsche Rechtsgeschichte " تاریخ دولت و حقوق آلمان است که به بررسی تاریخچه حقوق عمومی و خصوصی در آلمان پرداخته و تأثیرات حقوقی را در یک زمینه تاریخی نشان داده است. این اثر یکی از شناخته شده‌ترین کتاب‌های آیشهورن است که به تحلیل عمیق تاریخ حقوق عمومی و خصوصی آلمان از دوران قرون وسطی تا زمان معاصر پرداخته است. او در این کتاب به نقش رسوم محلی، حقوق آلمان قدیم، و تأثیر حقوق روم بر حقوق آلمان اشاره کرده است. تاثیر بر ساوینی. کارهای آیشهورن نه تنها
کرده است. تاثیر بر ساوینی. کارهای آیشهورن نه تنها بر توسعه مطالعات تاریخی حقوق تأثیرگذار بود، بلکه به اندیشمندان بعدی مانند فریدریش ساوینی، که از شاگردان یا همفکران مکتب تاریخی حقوق بود، الهام بخشید. مکتب او تأثیری گسترده در درک تطبیقی حقوق و بررسی روابط میان فرهنگ و حقوق داشته است. کارل فردریش آیشهورن یکی از چهره‌های برجسته در تاریخ حقوق آلمان بود که در دوران روشنگری و اوایل قرن ۱۹ نقش مهمی در توسعه دیدگاه‌های نوین حقوقی ایفا کرد. آیشهورن در دانشگاه‌های هایدلبرگ و برلین به تدریس پرداخت و دانشجویان بسیاری
و برلین به تدریس پرداخت و دانشجویان بسیاری را آموزش داد. او نقش کلیدی در ایجاد یک جریان فکری داشت که بعدها به توسعه علم حقوق تطبیقی و تاریخ حقوق منجر شد. آیشهورن با ایده‌های خود زمینه ساز کارهای بزرگتر ساویگنی شد. ساوینی توانست ایده‌های مکتب تاریخی را به شکلی گسترده تر در اروپا معرفی کند. ایده‌های آیشهورن در درک نقش تاریخ و فرهنگ در تحول نظام‌های حقوقی تا امروز مورد استفاده قرار می‌گیرد. آیشهورن کمک کرد تا درک عمیق تری از حقوق محلی آلمان و تفاوت‌های آن با حقوق بین المللی ایجاد شود. نقدها. برخی منتقدان
با حقوق بین المللی ایجاد شود. نقدها. برخی منتقدان معتقد بودند که آیشهورن بیش از حد بر سنت‌ها و تاریخ تأکید داشت و از نیاز به اصلاحات مدرن غافل بود. آیشهورن بیشتر بر آلمان متمرکز بود و به سایر نظامهای حقوقی جهانی توجه چندانی نکرد. کارل فردریش آیشهورن نه تنها یکی از پیشگامان مکتب تاریخی حقوق بود، بلکه با آثار و دیدگاه‌های خود، تأثیری ماندگار بر نحوه مطالعه حقوق، به ویژه در آلمان گذاشت. اگرچه او گاهی به دلیل تمرکز بیش از حد بر گذشته مورد انتقاد قرار گرفت،اما دستاوردهای او بیشتر در ایجاد پیوند میان حقوق، تاریخ
او بیشتر در ایجاد پیوند میان حقوق، تاریخ و فرهنگ انکار ناپذیر است. منابع. https://en.wikipedia.org/wiki/Karl_Friedrich_Eichhorn .com.Encyclopedia مکتب تاریخی حقوق .Testbook بنیانگذاران مکتب تاریخی https://de.wikipedia.org/wiki/Karl_Friedrich_Eichhorn
ماتسون (به ارمنی: ماتسون) یا ماتسونی (, "ماستسونی") یک محصول شیر تخمیری از ارمنستان منشاء دارد که در ارمنستان و گرجستان یافت می‌شود. ماست دریای کاسپین که در ژاپن تجاری‌سازی شده است به عنوان نوعی از ماتسون شناخته می‌شود، اما مقایسه‌ای بین میکروبیوتا و ویسکوزیته نشان داد که این دو کاملاً متفاوت هستند. ماتسونی گرجی از ۲۴ ژانویه ۲۰۱۲ به عنوان نشانه جغرافیایی محافظت‌شده در گرجستان ثبت شده‌است. ریشه‌شناسی. نام این محصول از کلمه "ماتز" (ترش، چسب) ارمنی گرفته شده‌است. ریشه‌شناسی آن توسط گریگور ماگیستروس در "تعریف
ریشه‌شناسی آن توسط گریگور ماگیستروس در "تعریف دستور زبان" (قرن ۱۱) ارائه شده است. تاریخچه. اولین اسناد مکتوب در مورد ماتزون در نسخه‌های دست‌نویس قرون وسطی ارمنی توسط گریگور ماگیستروس (قرن ۱۱)، هوهانس یرزنکاتسی (قرن ۱۳)، گریگور تاتواتسی (قرن ۱۴) و دیگران آمده است. ماتسونی در کتاب پزشکی گرجی قرن ۱۵ام "کارابادینی" توسط زازا پاناسکرتلی-تسیتسیشویلی ذکر شده است. مهاجران ارمنی، سارکیس و روز کلمبوسیان، که در سال ۱۹۲۹ "کرمیری کولومبو و پسران" را در انداور، ماساچوست، راه‌اندازی کردند، ماتزون را در سراسر نیوانگلند در
راه‌اندازی کردند، ماتزون را در سراسر نیوانگلند در یک واگن اسب‌کشی با نام ارمنی "مدزون" معرفی کردند، که بعدها به "ماست"، نام ترکی این محصول، تغییر یافت، زیرا ترکی زبان فرانکا بین مهاجران از اقوام مختلف خاور نزدیک بود که عمده مصرف‌کنندگان در آن زمان بودند. در ۲۴ ژانویه ۲۰۱۲، گرجستان یک نشانه جغرافیایی برای "ماتسونی" ثبت کرد. در سال ۲۰۲۲، گرجستان صادرات ماست "ماتسون" ارمنی به روسیه از طریق قلمرو خود را ممنوع کرد. شرکت مستقر در ارمنستان بعداً محصول خود را به عنوان "ماست کوهستانی ارمنی" نام‌گذاری کرد. ماتزون نه
"ماست کوهستانی ارمنی" نام‌گذاری کرد. ماتزون نه تنها در آشپزی ارمنی بلکه در فرهنگ غذایی سایر کشورهای قفقازی و آسیای مرکزی نیز جایگاه ویژه‌ای دارد. در ارمنستان، گرجستان، و سایر کشورهای همسایه، ماتزون به‌عنوان یکی از عناصر اصلی در سفره‌های روزانه استفاده می‌شود و نقش مهمی در تغذیه سالم دارد. از آنجا که این محصول به‌طور سنتی در دمای طبیعی و با استفاده از باکتری‌های طبیعی تهیه می‌شود، به‌عنوان یک غذای پروبیوتیک شناخته شده و برای سلامت گوارش مفید است. روش تهیه. ماتسون از شیر گاو (بیشتر)، شیر بز، شیر گوسفند، شیر
از شیر گاو (بیشتر)، شیر بز، شیر گوسفند، شیر بوفالو یا ترکیبی از آن‌ها و کشت از تولیدات قبلی ساخته می‌شود. مشابه ماست، معمولاً با استفاده از باکتری اسید لاکتیک زیر تهیه می‌شود؛ "لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس" (فقط نسخه اصلی)، لاکتوباسیلوس دلبروکی زیر گونه بولگاریکوس و "استرپتوکوک ترموفیلوس". "لاکتوکوکوس لاکتیس" به عنوان یک گونه باکتری غالب شناخته شد که تولید پلی‌ساکارید می‌کند که ویژگی بالای ویسکوزیته ماتسون را به آن می‌دهد. نگهداری. در آشپزی ارمنی، می‌توان ماتزون را چکیده کرد تا "کاماس ماتزون" به دست آید. به‌طور
را چکیده کرد تا "کاماس ماتزون" به دست آید. به‌طور سنتی، برای نگهداری بلندمدت با تخلیه ماتزون در کیسه‌های پارچه‌ای تولید می‌شود. سپس در کیسه‌های چرمی یا کوزه‌های سفالی برای یک ماه یا بیشتر بسته به میزان نمک‌زدایی نگهداری می‌شد. ماتزون برای تولید کره استفاده می‌شود. زمانی که چرخانده می‌شود از دوغ (به ارمنی: թան، تان) جدا می‌شود. "تان" می‌تواند بیشتر خشک شود و محصول به دست آمده به عنوان چورتان شناخته می‌شود. می‌توان ماتزون را با تخم‌مرغ و مقادیر مساوی آرد گندم و نشاسته ترکیب کرد تا ترخینه تولید شود. قطعات
و نشاسته ترکیب کرد تا ترخینه تولید شود. قطعات کوچک خمیر خشک شده و سپس در ظروف شیشه‌ای نگهداری می‌شوند. عمدتاً در سوپ‌ها استفاده می‌شوند و در مایعات داغ حل می‌شوند.
دیلی استار یک روزنامه تبلوید است که از سال ۱۹۷۸ روزهای دوشنبه تا شنبه در بریتانیا منتشر می‌شود. "دیلی استار ساندی" نسخه خواهر دیلی‌استار در سال ۲۰۰۲، با کارکنان جدیدی راه اندازی شد. در سال ۲۰۰۹، "دیلی استار" ده‌هزارمین شماره خود را منتشر کرد. جان کلارک سردبیر بخش مقالات و اندرو گیلپین سردبیر نسخه وب هستند. در آغاز انتشار روزنامه فقط در شمال و میدلندز و در منچستر منتشر شد، این روزنامه توسط صاحبان آن زمان روزنامه‌های اکسپرس، خانه ترافالگار، طراحی شد تا همراهی "دیلی میرر" و "سان" در شمال را به خود اختصاص دهد.
"دیلی میرر" و "سان" در شمال را به خود اختصاص دهد. همچنین در نظر گرفته شده بود که از کمبود ظرفیت مطبوعات خیابان گریت آنکوتس در منچستر استفاده شود، زیرا "دیلی اکسپرس" در حال از دست دادن تیراژ بود. "دیلی استار" اولین چاپ شب خود را به مبلغ ۱۴۰۰۰۰۰ فروخت. قیمت جلد آن در طول سال‌ها کاهش یافته است تا با رقیب خود "د سان (روزنامه)" رقابت کند. "دیلی استار" توسط ریچ پالاس منتشر شده است. این روزنامه عمدتاً حول داستان‌های افراد مشهور، ورزش، و اخبار/ شایعات دربارهٔ برنامه‌های تلویزیونی محبوب، مانند سریال‌های تلویزیونی و
تلویزیونی محبوب، مانند سریال‌های تلویزیونی و برنامه‌های تلویزیونی متمرکز شده است، اگرچه در زمان‌های اخیر از آنچه فرهنگ بیداری می‌داند نیز انتقاد کرده است. تاریخچه. در سال ۱۹۷۸ "دیلی استار" ابتدا به عنوان بخشی از روزنامه‌های اکسپرس جهت استفاده از ماشین‌های چاپی که به دلیل کاهش تیراژ دیلی اکسپرس کارشان پایین آمده بود ایجاد شد. در سال ۲۰۰۰ توسط نورترن و شل خریداری شد و در سال ۲۰۱۸ به ریچ پالاس فروخته شد. جنجال‌ها. جفری آرچر. در سال ۱۹۸۷، روزنامه در یک دعوی افترای پرمخاطب که توسط جفری آرچر انجام شده بود، شکست
پرمخاطب که توسط جفری آرچر انجام شده بود، شکست خورد، که منجر به پرداخت ۵۰۰۰۰۰پوند غرامت شد، به دلیل اتهامات مربوط به دخالت آرچر با مونیکا کوگلان بود. لوید ترنر، سردبیر روزنامه دیلی استار، شش هفته پس از محاکمه اخراج شد. با این حال، روزنامه همیشه روی داستان خود ایستاده بود و در ۱۹ ژوئیه ۲۰۰۱ آرچر به اتهام شهادت دروغ و انحراف مسیر عدالت در دادگاه ۱۹۸۷ مجرم شناخته شد و در مجموع به چهار سال زندان محکوم شد. این روزنامه بعداً پیشنهادی را برای بازپس‌گیری ۲٫۲ میلیون پوند - پرداخت اولیه به اضافه بهره و خسارت آغاز
پوند - پرداخت اولیه به اضافه بهره و خسارت آغاز کرد. در اکتبر ۲۰۰۲، گزارش شد که این اقدام با پرداخت ۱٫۵ میلیون پوندی خارج از دادگاه توسط آرچر به پایان رسیده است. فاجعه هیلزبورو. در ۱۸ آوریل ۱۹۸۹، سه روز پس از فاجعه هیلزبورو که در آن ۹۷ هوادار باشگاه لیورپول در یک بازی نیمه نهایی جام حذفی فوتبال به‌طور مرگباری مجروح شدند، روزنامه دیلی استار سرمقاله‌ای در صفحه اول با نام «دزدیده شدن هواداران مرده توسط اراذل مست» منتشر کرد و ادعا نمود که باشگاه لیورپول دست به سرقت هواداران مجروح یا کشته شده خود در این فاجعه
سرقت هواداران مجروح یا کشته شده خود در این فاجعه کرده است. این ادعاها، همراه با ادعاهایی مبنی بر حمله هواداران به افسران پلیس در حال کمک به مجروحان، در چندین روزنامه دیگر منتشر شد، اگرچه محتوای پوشش روزنامه سان - به ویژه مقاله صفحه اول در ۱۹ آوریل - بود که بیشترین جنجال را به همراه داشت. . تحقیقات بعدی نشان داد که همه ادعاهای مطرح شده نادرست بودند.
فرش‌های بوینوز (فرش‌های شاخ) فرش‌های پرزدار از منطقه قره‌باغ و نوعی از فرش قره‌باغ هستند. اطلاعات کلی. فرش‌های بوینوز نوعی از فرش قره‌باغ هستند. آن‌ها در مراکز مختلف بافندگی قالی قره‌باغ ساخته می‌شدند. مراکز اصلی تولید هورادیز و دیگر مراکز بافندگی قالی در منطقه فضولی (شهر) بودند. فرش‌های بوینوز، که در قرن ۱۹ در مراکز تولید قالی گنجه گنجانده شدند، ویژگی‌های فنی قالی‌های محلی را به خود گرفتند و با آن‌ها هم‌جوش شدند. فرش‌های بوینوز در گنجه توسعه یافتند و به نام‌های تاپانچا (تفنگ)، گنجه و دیگران نام‌گذاری شدند.
تاپانچا (تفنگ)، گنجه و دیگران نام‌گذاری شدند. فرش‌های بوینوز یا "شاخ" عناصر شاخ در طرح‌های خود دارند. بافندگان قدیمی‌تر ممکن است این نوع فرش‌ها را هورادیز نیز بنامند. تحلیل هنری. در دوران باستان، حیوانات شاخ‌دار در آسیای مرکزی، خاورمیانه، قفقاز و همچنین در آذربایجان مقدس تلقی می‌شدند. ابتدا در ارتباط با خانه‌داری و برداشت، سپس با توتم‌گرایی و مفاهیم نجومی، حیوانات شاخ‌دار دارای درک و نمادهای متفاوتی بودند. از دیرباز، شاخ نماد مردانگی، شجاعت و دلیری محسوب می‌شده‌است. تصاویر شاخ‌ها به‌طور مکرر در آثار
می‌شده‌است. تصاویر شاخ‌ها به‌طور مکرر در آثار قالی‌بافی مردمان کهن ترک و محصولات چوب و نمد یافت می‌شوند. در سال ۱۹۵۸، در جریان حفاری‌های تپه حسنلی در جنوب غربی آذربایجان ایران، کاسه طلایی از قرن‌های نهم تا هشتم پیش از میلاد کشف شد. خدایان و همچنین حاکم مقدس آکاد نارام‌سین با شاخ (نارام‌سوئن؛ نارام‌سین آکاد)، که در اواخر هزاره سوم پیش از میلاد زندگی می‌کردند، بر روی کاسه طلایی به تصویر کشیده شدند. و اکنون، در تعدادی از مناطق آذربایجان، سر یک حیوان شاخ‌دار به عنوان نمادی از شجاعت و دلیری به دروازه یا در متصل
عنوان نمادی از شجاعت و دلیری به دروازه یا در متصل می‌شود. در آثار هنری که به صورت واقع‌گرایانه یا به شکل سبک‌شده به تصویر کشیده شده‌اند، شاخ‌های قوچ یا گاو به‌عنوان نمادی از شجاعت و دلیری محسوب می‌شدند. با این حال، شاخ‌هایی که انتهای آن‌ها به یکدیگر نزدیک هستند، یعنی به صورت یک هلال یا به دقت بیشتر، وضعیت از روز اول تا روز هفتم شکل ماه، در نظر گرفته نمی‌شدند که نمادی از قدرت و دلیری باشند بلکه یک توصیف شرطی از ماه بود. پیروان ستاره‌شناسی آن را به‌عنوان یک نیروی مقدس و الهی درک می‌کردند. تصویر شاخ که برای
نیروی مقدس و الهی درک می‌کردند. تصویر شاخ که برای هنر تزئینی خاورمیانه، قفقاز و به ویژه ترک‌زبان‌ها معمول است، تنها بر روی این فرش یافت نمی‌شود. اشکال مختلف این تصویر را می‌توان در فرش‌ها و آثار هنری دیگر مشاهده کرد. از این رو، مردم آذربایجان این فرش را بوینوز (شاخ) نامیدند. خلق این فرش که در آن ترکیب میدان مرکزی از شاخ‌های سبک‌شده تشکیل شده، با درک و باورهای خیالی مرتبط است. تصاویر شاخ معانی اصلی خود را از دست داده‌اند و اکنون تنها معنای تزئینی و زینتی دارند. عناصری که به‌لحاظ شکل به‌یکدیگر مشابه هستند و
عناصری که به‌لحاظ شکل به‌یکدیگر مشابه هستند و تزئینات میدان مرکزی فرش را تشکیل می‌دهند، به‌صورت افقی و یک‌به‌یک بر اساس سنت هنری چیده می‌شوند. ساختار نامتقارن این شاخ‌ها به فرش هم زنده‌دلی می‌بخشد و هم امکان بافتن چنین فرش‌هایی با هر اندازه‌ای را فراهم می‌کند. عناصری که اطراف این شاخ‌ها واقع شده‌اند و عنصر اصلی فرش را تشکیل می‌دهند، نقش پر کننده فضاهای خالی در این ترکیب را دارند. تنوع رنگی شاخ‌ها از هماهنگی کلی سایه‌های فرش نمی‌کاهد. مشخصات فنی. فرش‌های بوینوز در اندازه‌های مختلف بافته می‌شوند. در قرن‌های
در اندازه‌های مختلف بافته می‌شوند. در قرن‌های ۱۸–۱۹، فرش‌های بوینوز نیز در مجموعه فرش خالی گابا یافت می‌شدند. تراکم گره‌ها: از ۳۰x۳۰ تا ۳۶x۳۶ در هر دسی‌متر مربع (۹۰,۰۰۰-۱۵۰,۰۰۰ گره در متر مربع). ارتفاع پرز: ۷-۹ میلی‌متر. فرش‌های بوینوز به‌عنوان یکی از بهترین فرش‌های قره‌باغ شناخته می‌شوند.
جورج (به یونانی: Γεώργιος؛ زاده ۲۵ مه ۱۹۴۹ با نام جورجیوس پاپاکریزوستمو در آتینو ) اسقف اعظم فعلی قبرس از ۸ ژانویه ۲۰۲۳ است. او از سال ۲۰۰۶ متروپولیتن اسقف پافوس و از ۷ نوامبر ۲۰۲۲ به عنوان نماینده کلیسای قبرس بود. در ۲۴ دسامبر ۲۰۲۲، او به عنوان اسقف اعظم قبرس انتخاب شد. او رسما وظایف جدید خود را از یکشنبه، ۸ ژانویه ۲۰۲۳، پس از مراسم تاجگذاری در کلیسای جامع سنت بارنابا، در نیکوزیا، قبرس بر عهده گرفت. اوایل زندگی. جورج در سال ۱۹۴۹ در آتینو ، روستایی در قبرس به دنیا آمد. او بین سال‌های ۱۹۶۸ و ۱۹۷۲ در دانشگاه
دنیا آمد. او بین سال‌های ۱۹۶۸ و ۱۹۷۲ در دانشگاه کاپودیستری آتن در رشته شیمی تحصیل کرد، سپس در سال‌های ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۰ در آنجا دوره‌های الهیات را گذراند. در ۲۳ دسامبر ۱۹۸۴، وی به عنوان شماس در کلیسای قبرس و در ۱۷ مه ۱۹۸۵ به عنوان کشیش و ارشماندریت توسط اسقف اعظم کریسوستوموس اول قبرس منصوب شد. مشاغل. در سال ۱۹۹۴، او دبیر شورای کلیسای قبرس شد. او در کنار وظایف کلیسایی خود به عنوان معلم شیمی در دبیرستان های قبرس خدمت می کرد. او توسط نیروهای اشغالگر ترکیه در قبرس دستگیر و مورد آزار و اذیت قرار گرفت و در سال ۱۹۸۹
دستگیر و مورد آزار و اذیت قرار گرفت و در سال ۱۹۸۹ علیه ترکیه در دادگاه حقوق بشر اروپا (شماره ۱۵۳۰۰/۸۹۱) شکایت کرد که منجر به اولین محکومیت ترکیه (۵۰۷/۳٫۲٫۹۴) به دلیل نقض حقوق بشر در قبرس شد. وی در سال ۱۹۹۶ به عنوان اسقف آرسینوا انتخاب شد. در ۲۹ دسامبر ۲۰۰۶، او به اتفاق آرا به جای کریسوستوموس دوم قبرس به عنوان متروپولیتن پافوس انتخاب شد. در این بین، او رئیس امور کلیسای قبرس و همچنین رئیس کمیته اخلاق زیستی آن شد. انتخابات اسقف اعظم ۲۰۲۲. در ۷ نوامبر ۲۰۲۲، پس از مرگ کریسوستوموس دوم قبرس، او در انتظار برگزاری
از مرگ کریسوستوموس دوم قبرس، او در انتظار برگزاری انتخابات اسقفی که قرار بود اسقف اعظم بعدی را تعیین کند، به عنوان مسئول کلیسای قبرس منصوب شد. وی از درگذشت اسقف اعظم در تلویزیون قبرس و یونان خبر داد و از همه مومنان خواست تا به پیکر اسقف اعظم فقید ادای احترام کنند. کریسوستوموس دوم در ۱۲ نوامبر ۲۰۲۲ در کلیسای جامع برنابا در نیکوزیا ، جایی که اسقف اعظم قبرس در آنجا دفن شده اند، به خاک سپرده شد. این مراسم به ریاست جورج پافوس برگزار شد و از جمله رئیس‌جمهور قبرس ، پاتریارک کلیسای بارتولومئو اول ، اسقف اعظم یونان