payamvha/North_RAG huggingface dataset:
از خاندان گربالی بود و مادرش، آنا آندریونا استوارت، از تبار مردم روس و مردم فرانسوی بود. او نماینده برجسته سبک واقع‌گرایی سوسیالیستی بود و در سال ۱۹۷۰ جایزه لنین را دریافت کرد. همچنین چهار بار جوایز دولتی اتحاد شوروی (در سال‌های ۱۹۴۶، ۱۹۴۷، ۱۹۴۸، ۱۹۴۹، ۱۹۵۰) را به دست آورد و دو بار نشان لنین، نشان جنگ میهنی (در درجه دوم)، قهرمان کار سوسیالیست (۱۹۶۷) و جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی (۱۹۵۹) را دریافت کرد. جوایز. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون قهرمان کار سوسیالیست، نشان شایستگی نبرد، مدال بیستمین سال
سوسیالیست، نشان شایستگی نبرد، مدال بیستمین سال پیروزی در جنگ بزرگ میهنی (۱۹۴۵–۱۹۴۱)، مدال «برای پیروزی بر آلمان در جنگ بزرگ میهنی ۱۹۴۱-۱۹۴۵»، مدال دفاع از مسکو، جایزه لنین، مدال بزرگداشت ۸۰۰مین سالگرد مسکو، نشان جنگ میهنی، مدال دفاع از لنینگراد، جایزه استالین، و نشان لنین شده است.
والتر مونتگمری جکسون (1863-1923) بنیانگذار نشریه دانشنامه گرولیر بود. او در انتشار دهمین و در توسعه یازدهم ویرایش دانشنامه بریتانیکا با هوراس اورت هوپر همکاری کرد. در طی سال‌های ۱۹۰۸–۱۹۰۹ پس از ناکامی درگرفتن حق انتشار این دانشنامه از هوپر، طی یک دعوای حقوقی به شراکت خود با هوپر پایان داد.
کارخانه ذوب مس وِسکریسنسکی یکی از قدیمی‌ترین کارخانه‌های فلزکاری در اورال است. این کارخانه در تاریخ ۱۶ نوامبر ۱۷۴۵ آغاز به کار کرد و تا سال ۱۸۹۵ فعال بود. در روستای وِسکریسنسک همچنان دیوارهای این کارخانه حفظ شده‌اند و تونل‌های زیرزمینی نیز وجود دارند. در سال ۲۰۲۳، این مجموعه به فهرست موقت فهرست میراث جهانی در روسیه اضافه شد. تاریخچه. ابتدا، کارخانه‌ای با این نام به عنوان یک کارخانه دولتی-قلعه‌ای ساخته می‌شد که توسط فرمانده ارشد اکتشافات اورنبورگ، ایوان کیریلُوف، در دهه ۱۷۳۰ میلادی در کنار رودخانه اوسولکا و
در دهه ۱۷۳۰ میلادی در کنار رودخانه اوسولکا و در نزدیکی کوه ایواشکوا ساخته می‌شد. ساخت این کارخانه در پاییز ۱۷۳۶ آغاز شد. سد، قلعه چوبی با برج‌ها و استحکامات، و تأسیسات تولیدی ساخته شد. در ژانویه ۱۷۳۷، کیریلُوف به سنات گزارش داد که ساخت کارخانه آغاز شده است. اما در ژوئن ۱۷۳۷، در حین شورش باشکیری‌ها، تمامی ساخت‌وسازها تخریب شد. پس از ایوان کیریلُوف، واسیلی تاتیِشِف به عنوان فرمانده ارشد اکتشافات اورنبورگ منصوب شد و ادامه ساخت‌وساز را متوقف کرد. تاتیِشِف باور داشت که معادن مس نزدیک نمی‌توانند مواد خام مورد
داشت که معادن مس نزدیک نمی‌توانند مواد خام مورد نیاز کارخانه را تأمین کنند و همچنین انتقال کشاورزان دولتی برای پشتیبانی از کارخانه را غیرمفید می‌دانست. در سال ۱۷۴۴، تاجر سیمبیری ایوان توردی‌شف از دفتر فرمانداری اورنبورگ کارخانه نیمه‌تمام ویران شده را دریافت کرد. او تصمیم گرفت که کارخانه جدیدی با همان نام در کنار رودخانه تور، یکی از شاخه‌های رودخانه نوگوش، در منطقه اوفای اورنبورگ، بر اساس زمین‌های خریداری‌شده از باشکیری‌ها بسازد. او کارخانه جدید را در ۱۷۵ فرسخی جنوب اوفا ساخت. شریک تجاری او در اداره
۱۷۵ فرسخی جنوب اوفا ساخت. شریک تجاری او در اداره کارخانه، ایوان میاسنیکُف بود. وجود دو کارخانه با نام مشابه باعث سردرگمی در تاریخ‌نگاری آن‌ها شد. آکادمیسین پتر سیمون پالاس کارخانه را اینگونه توصیف کرده است: کارخانه وِسکِرسِنکی یکی از بزرگ‌ترین کارخانه‌ها در منطقه اورال بود و دارای ۷ کوره ذوب، ۳ کوره کریتسا و کوره‌های گرماکاری گارماشر، و ۲ چکش دودی بود. سد کارخانه طولی به اندازه ۲۶۶٫۷ متر و عرض پایه‌ای به اندازه ۱۰۶٫۷ متر داشت و ارتفاع آن ۳٫۲ متر بود. با شروع شورش پوگاتِف، کارگران کارخانه یکی از اولین
شروع شورش پوگاتِف، کارگران کارخانه یکی از اولین گروه‌ها بودند که به شورشیان پیوستند. در ۱۲ اکتبر ۱۷۷۳، کارخانه بدون مقاومت توسط پوگاتِفی‌ها اشغال شد و به یکی از مراکز شورش تبدیل شد که به تدارکات شورشیان کمک می‌کرد و اسلحه، غذا و پول تأمین می‌کرد. در ۱۵ اکتبر، ۴۰۰ نفر از کارخانه به اردوگاه پوگاتِف در نزدیکی اورنبورگ رفتند. تعداد کل شورشیان در کارخانه به ۲۳۰۰ نفر رسید. از ۸ نوامبر ۱۷۷۳ تا پایان مارس ۱۷۷۴، در کارخانه ۱۵ توپ مسی (طبق برخی منابع ۱۴ توپ) ساخته شد که به ارتش تحت فرمان پوگاتِف ارسال شد. ساخت توپ و
که به ارتش تحت فرمان پوگاتِف ارسال شد. ساخت توپ و گلوله‌ها تحت نظارت نزدیک‌ترین یاران پوگاتِف، ایوان گریازنُوف و ایوان زارُوبین، انجام می‌شد. در ۸ ژوئن ۱۷۷۴، شورشیان کارخانه را به آتش کشیدند. تولید دوباره تنها در تابستان ۱۷۷۶ از سر گرفته شد. در سال ۱۷۷۷، کارخانه ۹۵۶۲ پود مس تولید کرد. تولید مس در این دوره از ۱۷۷۶ تا ۱۷۸۰ به‌طور متوسط ۹۳۶۲ پود در سال بود. در سال‌های ۱۷۸۱ تا ۱۷۹۰، این عدد ۹۰۵۵ پود بود و در سال‌های ۱۷۹۱ تا ۱۸۰۰ به ۷۹۱۶ پود کاهش یافت. بیشترین میزان تولید در این دوره در سال ۱۷۸۴ بود که به
میزان تولید در این دوره در سال ۱۷۸۴ بود که به ۱۳٬۷۷۴ پود رسید. در سال ۱۷۹۷، کارخانه ۲ کارخانه ذوب مس با ۷ کوره ذوب، ۳ کوره کریتسا و کوره‌های گرماکاری گارماشر و ۲ چکش داشت. این کارخانه ۱۳۸ معدن مس داشت که تنها ۷ معدن از آن‌ها فعال بودند. کارخانه ۱۲۷۶ کارگر برده و کشاورز استخدام کرده بود. در سال ۱۷۸۳ (یا طبق برخی منابع ۱۷۸۵) کارخانه به ملک یکی از دختران میاسنیکُف، د.ای. پاشکوا منتقل شد و سپس به پسرش، واسیلی پاشکُف رسید. در سال ۱۸۷۰، کارخانه به شرکت انگلیسی «پروگدن، لبک و ک °» فروخته شد و در ۱۸۹۱ دوباره به
«پروگدن، لبک و ک °» فروخته شد و در ۱۸۹۱ دوباره به واسیلی پاشکُف منتقل گردید. در سال ۱۸۷۰، در کارخانه وِسکِرسِنکی ۳۱۴۳ نفر در ۴۲۴ خانه زندگی می‌کردند و در آنجا یک کلیسا، مدرسه، دفتر روستا و سه آسیاب آبی بر روی رودخانه تور وجود داشت. در طول ۱۵۰ سال فعالیت، ۱٫۷ میلیون پود مس خالص تولید شد و حداکثر ظرفیت تولید سالانه کارخانه به ۱۸٬۰۰۰ پود رسید. در سال ۱۸۹۵، تولید مس در کارخانه به دلیل تهی شدن معادن کارگالین متوقف شد. در سال ۱۸۹۶ (یا طبق برخی منابع ۱۸۹۷) کارخانه بازسازی شد و به تولید آهن چدن از سنگ‌های آهن
بازسازی شد و به تولید آهن چدن از سنگ‌های آهن قهوه‌ای که در ۱۰ فرسخی کارخانه پیدا شده بود، پرداخت. در این مدت (۱۸۹۶ تا ۱۹۰۲)، کارخانه ۱٫۶ میلیون پود چدن تولید کرد. به دلیل کاهش قیمت چدن در آغاز قرن بیستم، کارخانه به صرفه نبود و در نهایت بسته شد.
کارل راشورث (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است که در حال حاضر به صورت قرضی از باشگاه فوتبال برایتون اند هوو آلبیون برای باشگاه فوتبال هال سیتی بازی می‌کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال انگلستان بازی کرده است.
مالک یالکویه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالی است که در حال حاضر به صورت قرضی از باشگاه فوتبال برایتون اند هوو آلبیون برای باشگاه فوتبال اشتورم گراتس بازی می‌کند.
سینتیا انلو (؛ زادهٔ ) نظریه‌پرداز سیاسی آمریکایی، نویسندهٔ فمینیست و استاد دانشگاه است. او برای پژوهش در زمینهٔ جنسیت و نظامی‌گری و مشارکت در مکتب فمینیستی روابط بین‌الملل شناخته شده است. او همچنین در رشتهٔ جغرافیای سیاسی فمینیستی تأثیرگذار بوده است. موزها، ساحل‌ها و پایگاه‌های نظامی. «موزها، ساحل‌ها و پایگاه‌های نظامی: درک فمینیستی از روابط بین‌الملل» عنوان مشهورترین کتاب انلو است. او در این کتاب جنسیت‌زدگی را مسئله‌ای رایج می‌داند و به برخی از عناصر روزمرهٔ زندگی مدرن مانند صنعت گردشگری می‌پردازد. انلو
زندگی مدرن مانند صنعت گردشگری می‌پردازد. انلو با توصیفِ ارتباط میان زنان در فرهنگ‌های مختلف در قرن نوزدهم به بررسی استعمار از منظر دیدگاهِ رایج «غرب مردانه» و «شرق زنانه» اشاره می‌کند. انلو به مبارزهٔ جنبش‌های فمینیست در مواجهه با سیاست بین‌الملل از طریق صنعت کار خانگی اشاره می‌کند و می‌نویسد «کار خانگی، تجارتی جهانی با تأثیرات سیاسی است». در طول انقلاب صنعتی، نیاز بسیاری به کارگران خانگیِ زن وجود داشت چرا که زنان طبقهٔ متوسط معتقد بودند که باید از زنانگیِ خود در مقابل کار دستی محافظت کنند. آدام جونز در
خود در مقابل کار دستی محافظت کنند. آدام جونز در یادداشتی پیرامون این کتاب در مجلهٔ سیاست معاصر می‌نویسد: «هیچ‌کسی به اندازهٔ سینتیا انلو به بررسی نقش‌های متعددی که زنان عادی به عنوان کارگران خانگی و صنعتی، کنش‌گران، دیپلمات‌ها و سربازان، همسران دیپلمات‌ها و سربازان، کارگران جنسی و… در نظام بین‌الملل و اقتصاد سیاسی بین‌الملل ایفا می‌کنند، نپرداخته است».
ماهیت فضا و زمان کتابی است که مناظره علمی دربارهٔ فیزیک و فلسفه بین راجر پنروز و استیون هاوکینگ را مستند می‌کند. این کتاب توسط انتشارات دانشگاه پرینستون در سال ۱۹۹۶ منتشر شد. مناظره ای که در این کتاب آمده در سال ۱۹۹۴ در مؤسسه آیزاک نیوتن دانشگاه کمبریج رخ داد و از سلسله مناظرات بور-اینشتین الهام گرفته شده است.
خدا اعداد صحیح را آفرید: پیشرفت‌های ریاضی که تاریخ را تغییر داد کتاب گلچین ادبی است که در سال ۲۰۰۵ توسط استیون هاوکینگ نوشته شده و شامل «گزیده‌هایی از سی و یک اثر مهم در تاریخ ریاضیات» است. عنوان کتاب اشاره ای به نقل قولی است که به لئوپولد کرونکر ریاضی‌دان آلمانی نسبت داده شده که گفته: «خدا اعداد صحیح را آفرید؛ مابقی کار بشر است».
سمت‌های چپ و راست در پهلوهای کشتی بسته به جهتی که فرد به آن رو دارد معین می‌شود. به این دلیل، برای جلوگیری از ابهام و هماهنگی بهتر در ارتباطات، از قدیم در میان مردمان دریانورد، ازجمله انگلیسی‌زبان‌ها و هلندی‌زبان‌ها اصطلاحات دقیق‌تری برای اشاره به این دو پهلو به‌کار گرفته‌اند بدین صورت: بدین شکل، در اصطلاحات دریانوردی و فضانوردی انگلیسی، و به تبع آن بین‌المللی، پورت (Port) به معنی پهلوی چپ و سمت چپ و استاربورد (starboard) به معنی پهلو و سمت راست شناور یا فضاپیما است، زمانی که فرد در داخل وسیله رو به سوی جلو
است، زمانی که فرد در داخل وسیله رو به سوی جلو (دماغه) قرار دارد. اگر فرد رو به عقب کشتی داشته باشد و از کلمه پورت استفاده کند منظورش همان پهلوی چپ کشتی در حالتی است که آن فرد رو به جلوی کشتی داشت. از آنجا که اصطلاحات پورت و استاربورد هرگز تغییر نمی‌کنند، به عنوان مرجع‌هایی بدون ابهام و مستقل از جهت‌گیری دریانوردان استفاده می‌شوند. به همین دلیل دریانوردان به جای «چپ» و «راست» از این اصطلاحات دریانوردی استفاده می‌کنند تا از هرگونه سردرگمی جلوگیری شود. هنگامی که به سمت جلو و دماغه کشتی نگاه می‌کنید، پورت به
که به سمت جلو و دماغه کشتی نگاه می‌کنید، پورت به سمت چپ و استاربورد به سمت راست اشاره دارد. ریشه واژه‌ها. در روزهای اولیه قایقرانی، قبل از اینکه کشتی‌ها به سکان‌های مرکزی مجهز شوند، قایق‌ها با استفاده از یک پاروی هدایت‌کننده کنترل می‌شدند. از آنجا که بیشتر ملوانان راست‌دست بودند، این پارو در سمت راست انتهای قایق قرار می‌گرفت. ملوانان به این سمت، "سمت سکان" می‌گفتند که به‌تدریج به استاربورد تبدیل شد؛ ترکیبی از دو واژه انگلیسی قدیمی: stéor (به معنای "سکان" و هدایت) و bord (به معنای "پهلوی قایق"). با افزایش
هدایت) و bord (به معنای "پهلوی قایق"). با افزایش اندازه قایق‌ها، پاروی هدایت نیز بزرگ‌تر شد و پهلو گرفتن قایق از سمت مخالف پاروی هدایت بسیار آسان‌تر شد. این سمت به لاربورد (larboard) یا «سمت بارگیری» معروف شد. اما چون واژه لاربورد به‌راحتی با استاربورد اشتباه گرفته می‌شد، به تدریج با اصطلاح پورت جایگزین شد. این نام‌گذاری مناسب بود زیرا این سمت رو به بندر (port) قرار داشت و از طریق آن ملوانان می‌توانستند لوازم و کالاها را توسط باربران (porters) به کشتی منتقل کنند. اهمیت. اصطلاحات «پورت» و «استاربورد» در
کنند. اهمیت. اصطلاحات «پورت» و «استاربورد» در قوانین بین‌المللی جلوگیری از تصادفات دریایی (مانند معاهده بین‌المللی COLREGs) برای تعیین مسیرها و جلوگیری از برخوردها ضروری هستند. همچنین این اصطلاخات برای تشخیص بهتر، چراغ‌های ناوبری در شب استفاده می‌شوند: چراغ سبز برای استاربورد و چراغ قرمز برای پورت. این اصطلاحات برای تقسیم‌بندی خدمه کشتی‌ها یا زیردریایی‌ها در تیم‌های کاری نیز به‌کار می‌روند، مانند تیم‌های «پورت» و «استاربورد».
رویاهایی که چیزها از آنها ساخته شده: شگفت‌انگیزترین مقاله‌های فیزیک کوانتومی و اینکه چگونه دنیای علم را تکان دادند کتاب نوشته استیون هاوکینگ در سال ۲۰۱۱ است. این کتاب آثار کارهای دانشمندانی که چهره فیزیک را تغییر دادند گردآوری کرده از جمله آثار نیلز بور، ماکس پلانک، ورنر هایزنبرگ، اروین شرودینگر، جی. رابرت اوپنهایمر، ریچارد فاینمن و ماکس برن.
خاستگاه زمان یا منشأ زمان () کتاب سال ۲۰۲۳ است که توسط فیزیکدان توماس هرتوگ در مورد نظریه‌های استیون هاوکینگ نوشته است. هرتوگ کیهان‌شناس بلژیکی است که در دانشگاه کاتولیک لون کار می‌کند و با هاوکینگ کار کرده است. او این کتاب را به درخواست هاوکینگ نوشت تا نظریه کیهان‌شناسی را از نگاه ابالا به پایین (که آنها با هم این را توسعه داده بودند) رایج کند. نظریه کیهان‌شناسی که هاوکینگ با دانشجوی دکترای خود ارائه کرده این است که منشأ زمان بیگ بنگ است و قوانین فیزیک قبل از بیگ بنگ نبودند، بلکه با آن متولد شده‌اند. فرضیه
بیگ بنگ نبودند، بلکه با آن متولد شده‌اند. فرضیه اصلی کار آنها این است که قوانین فیزیک با زمان تکامل می‌یابند، حداقل در اولین لحظه جهان، و در مقیاس تولد جهان ما که توسط نظریه‌های نیوتن و انیشتین فرض می‌شود، متعالی و تغییرناپذیر نیستند.
شش پیکان یا شش تیر () نماد و پرچم حزب جمهوری‌خواه خلق ترکیه (CHP) است. پیکان‌ها نشان‌دهنده ستون‌های بنیادینِ کمالیسم، مَرامِ بنیانگذار ترکیه اند که عبارتند از جمهوری‌خواهی، فولکیسم (Folkism)، ناسیونالیسم، لائیسیته، دولت‌گرایی (Statism) و اصلاح‌طلبی. تصور می‌شود که این پیکان‌ها توسط اسماعیل حَقّی تُنگوچ، دانشمندِ تُرکیه‌ای که سهم چشمگیری در سیستم آموزشی ترکیه داشته‌است، طراحی شده‌اند. اصول شش پیکان در ۵ فوریه ۱۹۳۷ به قانون اساسی ترکیه افزوده شدند. از اوت ۱۹۳۸ این پرچم در تمام ساختمان‌های رسمی به اهتزاز
۱۹۳۸ این پرچم در تمام ساختمان‌های رسمی به اهتزاز درآمد.
ذخیره‌گاه طبیعی آزاس () یک پارک و ذخیره‌گاه طبیعی در استان تووای کشور روسیه است.
ذخیره‌گاه طبیعی بولون () یک پارک و ذخیره‌گاه طبیعی در سرزمین خاباروفسک کشور روسیه است.
پله کلمنت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پادشاهی هلند است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال ردینگ و باشگاه فوتبال یانگ آژاکس اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال هلند، زیر ۱۹ سال هلند، و زیر ۲۱ سال هلند بازی کرده است.
اینگه دانیلسون (; – ) بازیکن فوتبال اهل سوئد بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال هلسینگبورگس و باشگاه فوتبال آژاکس آمستردام اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سوئد بازی کرده است.
ایندی هارتول (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر کشتی حرفه‌ای اهل استرالیا است.
کارلا گونزالز (به انگلیسی: Carla Gonzalez؛ زاده ۵ نوامبر ۲۰۰۱) کشتی‌گیر حرفه‌ای آمریکایی است. او در حال حاضر با دبلیودبلیوئی قرارداد دارد و با نام رکسان پرز (به انگلیسی: Roxanne Perez) در برند راو فعالیت می‌کند و قهرمان کنونی عنوان تگ تیم زنان دبلیودبلیوئی به همراه راکل رودریگز است. او دو بار قهرمان عنوان زنان ان‌اکس‌تی و یک بار قهرمان تگ تیم زنان ان‌اکس‌تی به همراه کورا جید بوده‌است. گونزالز پیش از دبلیودبلیوئی، با نام رکسی (به انگلیسی: Rok-C) کشتی می‌گرفت. او در سال ۲۰۲۱ و در پروموشن رینگ آو آنر، قهرمان
او در سال ۲۰۲۱ و در پروموشن رینگ آو آنر، قهرمان پیشین کمربند جهانی زنان شرکت کرده بود.
ویم ادیکس (; – ) بازیکن فوتبال اهل پادشاهی هلند بود. وی در تیم ملی فوتبال هلند بازی کرده است و در سال ۱۹۲۳ در سه بازی برای تیم ملی فوتبال هلند به میدان رفت.
ذخیره‌گاه طبیعی بوریا () یک پارک و ذخیره‌گاه طبیعی در سرزمین خاباروفسک کشور روسیه است.
خان‌بندی () یک سد و مخزن تاریخی در شهرستان فاریش، ولایت جیزک در کشور ازبکستان است. قدمت این سد به سده ۱۰ میلادی می‌رسد و مسیر رودخانه‌های اسمنسوی و ایلونچیسوی که از کوه‌های ناراتوئو سرچشمه می‌گیرند را برای اهداف آبیاری مسدود می‌کند. در ۱ ژوئن ۱۹۹۶ این سد به فهرست آزمایشی میراث جهانی ازبکستان در دسته آثار تاریخی-فرهنگی افزوده شد.
زنده یا مرده (; ) یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی در سال ۲۰۱۹ با بازی یو جون سانگ، اوه جی هو، جون هه بین، لی شی یونگ و چا سو وون است. این مجموعه از ۹ ژانویه تا ۱۴ مارس ۲۰۱۹، روزهای چهارشنبه و پنجشنبه ساعت ۲۲:۰۰ (کی‌اس‌تی) از کی‌بی‌اس۲ پخش شد.
کوه‌های نورآتا () رشته‌کوهی در ازبکستان است که یکی از تکیه‌گاه‌های غربی رشته‌کوه حصار را تشکیل می‌دهد. این کوه در شمال به دریاچه حیدرکول، در غرب به شهر نورآتا، در جنوب به بیابان قزل‌قوم و در شرق به رود سنزار منتهی می‌شود. کوه‌های نورآتا با امتداد ۱۷۰ کیلومتر در جهت شرقی-غربی به کوه ۲۱۶۹ متری زرگر منتهی می شوند.
ذخیره‌گاه طبیعی تونگوسکا () یک پارک و ذخیره‌گاه طبیعی در سرزمین کراسنویارسک کشور روسیه است.
ذخیره‌گاه طبیعی تیگیرسکی () یک پارک و ذخیره‌گاه طبیعی در سرزمین آلتای کشور روسیه است.
ذخیره‌گاه طبیعی تبردا () یک پارک و ذخیره‌گاه طبیعی در استان قره‌چای و چرکس کشور روسیه است.
ذخیره‌گاه طبیعی تایمیر () یک پارک و ذخیره‌گاه طبیعی در سرزمین کراسنویارسک کشور روسیه است.
گرافیتی‌ها معمولاً هنگام بررسی آثار امروزی، مفاهیمی تحقیرآمیز از قبیل خرابکاری، تخریب و پنهان‌کاری را به ذهن متبادر می‌کنند. معمولاً تصور می‌شود که گذرا و ناپایدارند، اما برای خالقانشان، بیانیه‌های عمومی یا یادبودهایی برای گرامیداشت بازدید و تصاحب فضا هستند. آنها معمولاً نام یا علامت نویسنده خود را نشان می‌دهند و از موارد سطحی تا سازه‌های بسیار پیچیده متغیرند. سبک‌های آنها عمیقاً با تغییرات مد و خط درهم تنیده است و در حالی که استفاده مدرن از رنگ اسپری و شابلون، تکثیر یک نام، لوگو یا اثر هنری را در مکان‌های
تکثیر یک نام، لوگو یا اثر هنری را در مکان‌های متعدد امکان‌پذیر می‌کند، نویسندگان قبلی به تکنیک‌های زمان‌برتر حکاکی، کندن یا نقاشی متکی بودند. تأثیرات بصری گرافیتی‌ها با توجه به دوره، پیشینه فرهنگی، ابزارهای موجود، محل نمایش و سطحی که روی آن اضافه شده‌اند، متفاوت است. با گذشت زمان، ممکن است اعتبار کسب کنند یا به اندازه‌ای چشمگیر باشند که شایسته حفظ یا تشویق به عنوان یک شکل هنری شهری مدرن باشند. در طول یک دوره طولانی، آنها نگاهی اجمالی به تاریخ‌های شخصی و نام‌شناسی ارائه می‌دهند و مطالعه آنها با مطالعه سنگ
ارائه می‌دهند و مطالعه آنها با مطالعه سنگ قبرها یا یادبودهای عمومی برابر است. این نکات هنگام قدردانی از آثاری که توسط بازدیدکنندگان گذشته تخت جمشید، اعم از مسافران خارجی یا ساکنان محلی، به جا مانده‌اند، بسیار مهم است. اگرچه معمولاً با نگاهی به گذشته محکوم می‌شوند، اما اکنون بخشی از تاریخ فیزیکی این مکان هستند و مرحله دیگری از تبدیل بناها از کاخ‌های زنده به یادبودهای ویرانگر و خاطره‌انگیز گذشته را در کنار تخریب نظام‌مند شمایل‌شکنانه چهره‌های انسانی در معرض دید، افزودن نقاشی‌ها و کتیبه‌های ساسانی و بویی یا
دید، افزودن نقاشی‌ها و کتیبه‌های ساسانی و بویی یا کندن تخته‌های بازی در سنگ‌های مناسب (د لا فویه، ۱۹۲۸؛ کرتیس و فینکل، ۱۹۹۹) نشان می‌دهند. مطالعه آینده می‌تواند به طور مفید، قرار دادن این موارد را در یک توالی طبقه‌بندی و زمینه اجتماعی در کنار بقایای مشابه در سایر مکان‌ها در ایران و جاهای دیگر در نظر بگیرد. گرافیتی‌های خارجی در تخت جمشید توجه بسیاری از بازدیدکنندگان را به خود جلب کرده‌اند، تا حدی به دلیل دید بالای بسیاری از آنها در اولین ساختمان اصلی که از بازدیدکنندگان در این مکان استقبال می‌کند. سر رابرت
در این مکان استقبال می‌کند. سر رابرت کرپورتر پس از توقف خود در ژوئن ۱۸۱۸، ابراز تأسف کرد که "در هر دو [گاو نر]، متأسفم که بگویم، ابری از حروف اول، نام‌ها و تاریخ‌ها از بازدیدکنندگان قبلی این مکان، به آسیب نه چندان کم به سطح زیبای سنگ، پیدا کردم." جیمز موریه نیز در ژانویه ۱۸۰۹ اظهار داشت که "در زیر لاشه اولین ابوالهول در سمت راست [به اشتباه]، نام بسیاری از مسافران حک شده، خراشیده و نقاشی شده است؛ و در میان دیگران، ما نام‌های لو برون، [جان آلبرت دو] ماندلسلو و کارستن نیبور را کشف کردیم. نام نیبور با گچ قرمز
و کارستن نیبور را کشف کردیم. نام نیبور با گچ قرمز نوشته شده است و به نظر می‌رسد همین دیروز انجام شده است." نویسندگان دیگر کمتر محکوم‌کننده بودند. تی. اس. اندرسون در مورد «نام مسافران تا سال ۱۷۴۶، همچنین 'یک سفر علمی به پارس، ۱۷۵۳'» اظهار نظر کرد و جورج ان. کرزن صریح‌تر بود: کرزن در بازدید خود از این مکان در سال ۱۸۸۹ در مجموع ۲۷ نام را ثبت کرد و در واقع نام خود را به داخل کاخ داریوش اضافه کرد. از طریق ثبت این گرافیتی‌ها است که محققان از آن زمان به آن تکیه کرده‌اند، اگرچه ارنست هرتسفلد بسیاری از گرافیتی‌ها
اگرچه ارنست هرتسفلد بسیاری از گرافیتی‌ها را در سفرهای اول خود به این مکان در سال‌های ۱۹۲۳ و ۱۹۲۴ به دقت در دفترهای طراحی خود کپی کرد. فهرست کامل‌تری از گرافیتی‌های خارجی در جای دیگری منتشر شده است. گرافیتی‌های خارجی در دو نقطه خاص متمرکز شده‌اند، یعنی دروازه ملل خشایارشا و کاخ داریوش. غیبت نسبتاً تعجب‌آوری از گرافیتی‌های ثبت شده از مقبره‌های سلطنتی بالای این مکان وجود دارد، علیرغم محبوبیت این نقطه به عنوان یک محل پیک نیک و دیدگاه هنرمندان. بنابراین دلیل تمرکز گرافیتی‌ها احتمالاً ترکیبی از عوامل است: موقعیت
گرافیتی‌ها احتمالاً ترکیبی از عوامل است: موقعیت برجسته دروازه در بالای ورودی پلکان و دیدگاه رمانتیک و تا حدی محافظت شده از دشت ماهیدشت از کاخ داریوش. در سطحی عمیق‌تر و احتمالاً ناخودآگاه، تمایل به افزودن کتیبه‌ها به مکانی که قبلاً با گرافیتی مشخص شده بود، ممکن است به افزودن مکرر نام‌ها در این مکان‌ها کمک کرده باشد. این پدیده برای انسان‌شناسان اجتماعی و برنامه‌ریزان شهری مدرن کاملاً شناخته شده است، اما جالب است که توجه داشته باشیم که نیبور نام خود را در نزدیکی نام جی. ای. فون ماندلسلو اضافه کرد، ویلیام
نزدیکی نام جی. ای. فون ماندلسلو اضافه کرد، ویلیام فرانکلین (۱۷۶۳-۱۸۳۹) عمداً آن را زیر نیبور قرار داد، مک‌ایلراث (۱۸۹۷) از سبک هنری مورتون استنلی (۱۸۷۰) در سمت معادل ورودی تقلید کرد و در سال ۱۹۰۵ واگنفورت گرافیتی خود را بلافاصله زیر گرافیتی هموطنان قبلی خود، دو بروئن و آدریان دو باکر، تا حدی از روی تحسین دو بروئن و تا حدی ناشی از احساسات ملی‌گرایانه و تأسف از اینکه اینها تنها نام‌های هلندی بودند که می‌توانست پیدا کند، اضافه کرد. عکس منتشر شده خود او برای نمایش واضح‌تر این سه نام روتوش شد. بیشتر گرافیتی‌های
واضح‌تر این سه نام روتوش شد. بیشتر گرافیتی‌های خارجی متعلق به انگلیسی‌ها و اسکاتلندی‌ها هستند که گهگاه با همسرانشان همراه می‌شوند. همچنین چند نام هلندی، فرانسوی، آلمانی، روسی، آمریکایی و (در طول قرن بیستم) هندی، به علاوه یک نام مجارستانی (ایستوان) وجود دارد. با حذف گرافیتی‌های فارسی، عبری و ارمنی که به همان اندازه متعدد اما پراکنده‌تر هستند، در مجموع حدود ۲۲۲ نام ثبت شده است که ۱۵۸ مورد آن در طرفین دروازه ملل و ۶۴ مورد آن در قاب در و پنجره و دیوارهای کاخ داریوش، به علاوه چهار مورد تکراری در هر دو مکان،
داریوش، به علاوه چهار مورد تکراری در هر دو مکان، وجود دارد. در برخی موارد، نام‌های فردی تکرار می‌شوند، معمولاً در همان بنای تاریخی، که نشان‌دهنده بازدیدهای جداگانه است، اگرچه معمولاً فقط یکی (احتمالاً اولین) تاریخ‌گذاری شده است. بازدیدکنندگان استثنایی آنا آمائوری هستند که بازدیدهایی را در مه ۱۸۵۵ و ۱۸۵۶ تاریخ‌گذاری می‌کند و جی. همیلتون که تا چهار بازدید بین سال‌های ۱۸۶۴ و ۱۸۶۸ را ثبت می‌کند. قدیمی‌ترین نام‌های تاریخ‌گذاری شده در قرن‌های ۱۷ و ۱۸ ظاهر می‌شوند: در سال ۱۶۳۸ (جی. ای. فون ماندلسلو)، ۱۷۰۴ (آدریان
در سال ۱۶۳۸ (جی. ای. فون ماندلسلو)، ۱۷۰۴ (آدریان دو بکر به همراه کورنلیس دو بروئن)، ۱۷۶۵ (تاجر پارچه مقیم ای. هرکولس؛ یا. مور؛ و کاشف مشهور دانمارکی، کارستن نیبور)، ۱۷۶۷ (دبلیو. رابینز، جی. اسکیپ، جی. اسلوپ) و ۱۷۸۷ (ویلیام فرانکلین). اشاره اندرسون به گرافیتی‌های تاریخ‌گذاری شده در سال‌های ۱۷۴۶ و ۱۷۵۳ توسط نویسنده قابل تأیید نبود، اما ممکن است از آن زمان محو یا فرسوده شده باشند. این تاریخ‌ها و نام‌ها گواه تغییر منافع تجاری خارجی در ایران است. از سال ۱۶۲۳ تا ۱۷۰۸، شرکت هند شرقی هلند بر تجارت خلیج فارس تسلط
۱۷۰۸، شرکت هند شرقی هلند بر تجارت خلیج فارس تسلط داشت، عمدتاً به دلیل انحصار آنها بر تجارت ادویه خاور دور، و قابل توجه است که اولین گرافیتی بنابراین منعکس کننده بازدید یک هیئت تجاری اولیه اروپایی اعزامی توسط فردریک دوک هولشتاین است. این وضعیت در اواسط قرن هجدهم با کاهش قدرت هلند و افزایش علاقه شرکت هند شرقی بریتانیا با تأسیس اولین کارخانه و اقامتگاه خود در بوشهر در سال ۱۷۶۴ شروع به تغییر کرد. به دنبال آن توافقی برای حقوق تجاری تقریباً انحصاری صورت گرفت و توسعه منافع سیاسی شرکت با ارائه حمایت نیروی دریایی
منافع سیاسی شرکت با ارائه حمایت نیروی دریایی بریتانیا برای تضمین امنیت تجارت دریایی با هند تقویت شد. فرانکلین (۱۷۶۳-۱۸۳۹) در سال ۱۷۸۶/۸۷ به عنوان افسر شرکت هند شرقی از ایران بازدید کرد و حدود هشت ماه را در شیراز گذراند. او در ۱ تا ۳ سپتامبر به همراه آقای جونز، معاون ساموئل منستی در کارخانه شرکت هند شرقی در بصره، از تخت جمشید و نقش رستم بازدید کرد و شرحی از ساختمان‌ها و نقوش برجسته مختلف در این مکان‌ها منتشر کرد، اما به احترام نیبور، او «از ورود به شرح مفصل این کاخ مشهور خودداری کرد». افزایش چشمگیری در
این کاخ مشهور خودداری کرد». افزایش چشمگیری در تعداد گرافیتی‌ها در طول قرن نوزدهم با بیشترین فعالیت در ربع اول وجود دارد، همانطور که تعداد نام‌ها در سال‌های زیر نشان می‌دهد: ۱۸۰۴ (۶ نام)، ۱۸۰۹/۱۰ (۳۹ نام)، ۱۸۲۱ (۱۰ نام) و ۱۸۲۶ (۱۵ نام). این دوره‌ای بود که دولت بریتانیا در هند نه تنها نگران بررسی جاه‌طلبی‌های شرقی ناپلئون و طرح‌های زمان شاه افغان (حکومت ۱۷۹۳-۱۸۰۰) در هند بود، بلکه با دزدی دریایی عرب در خلیج فارس نیز مقابله می‌کرد. در اواخر این دوره بود که کلادیوس ریچ در یک سفر انحرافی ویژه بین پست‌های خود به
ریچ در یک سفر انحرافی ویژه بین پست‌های خود به عنوان مقیم شرکت هند شرقی در بغداد و عضو شورای دولت بمبئی از این مکان بازدید کرد. گرافیتی او در دروازه ملل آخرین گرافیتی او بود، زیرا او مدت کوتاهی پس از آن در حالی که در خارج از شیراز قرنطینه شده بود، بر اثر وبا درگذشت. دکتر اندرو جوکز، یکی دیگر از بازدیدکنندگان این مکان در سال ۱۸۰۴، در همین شیوع درگذشت. این گرافیتی‌ها همچنین به عنوان یادبود غم‌انگیزی برای دو افسر جوان دیگر شرکت هند شرقی، جورج ای. مالکوم و چارلز دارنلی استوارت، که هر دو تحت فرماندهی جان
و چارلز دارنلی استوارت، که هر دو تحت فرماندهی جان مکدونالد در هیئت او به شاه خدمت می‌کردند اما با فاصله یک روز از یکدیگر در مسیر تبریز و فقط بیش از دو هفته پس از اردو زدن در تخت جمشید درگذشتند، عمل می‌کنند. بسیاری از گرافیتی‌های قرن نوزدهم متعلق به دیپلمات‌های بریتانیایی، ساکنان و فرستادگان سیاسی هستند (کاپیتان جان مالکوم، تاریخ‌گذاری شده ۱۸۰۰ و ۱۸۱۰؛ ویلیام بروس، تاریخ‌گذاری شده ۱۸۰۲ و ۱۸۱۰؛ ساموئل منستی، تاریخ‌گذاری شده ۱۸۰۴؛ سر هارفورد جونز، تاریخ‌گذاری شده ۱۸۰۹؛ کاپیتان جان مکدونالد [کینیر]،
شده ۱۸۰۹؛ کاپیتان جان مکدونالد [کینیر]، تاریخ‌گذاری شده ۱۸۱۰ و ۱۸۱۲؛ کلادیوس ریچ، تاریخ‌گذاری شده اندکی قبل از مرگش در خارج از شیراز در سال ۱۸۲۱؛ سرهنگ افرایم استانوس، حدود ۱۸۲۵/۲۶؛ سرهنگ دوم مالکوم مید، تاریخ‌گذاری شده ۱۸۹۸). همه آنها، به جز ریچ و استانوس، در سفرهای رسمی بازدید می‌کردند. این نام‌ها معمولاً با نام افسران ارتش هند دنبال می‌شوند. نام سایر دیپلمات‌های اروپایی نادر است اما شامل کنت ژوزف دو گوبینو فرانسوی (۱۸۱۶-۱۸۸۲) می‌شود که در سال ۱۸۵۴ به عنوان اولین منشی مأموریت ام. نیکلاس پروسپر بورئه
عنوان اولین منشی مأموریت ام. نیکلاس پروسپر بورئه (۱۸۱۱-۸۶) برای برقراری مجدد روابط سیاسی فرانسه در اوج جنگ کریمه به ایران اعزام شد. او در تهران کاردار (۱۸۵۶-۵۸) شد و بعداً برای خدمت به عنوان وزیر در ایران (۱۸۶۲-۶۳) بازگشت. گرافیتی بدون تاریخ او در دروازه ملل است. همچنین نام‌های تعداد محدودی از دانشمندان و دانشگاهیان مانند طبیعت‌دان فرانسوی چارلز پائولوس بلانژه در سال ۱۸۲۶؛ مورخ اسلامی کریستین فرائن (۱۸۱۸-۱۸۴۲) در سال ۱۸۴۶؛ زمین‌شناس و کاوشگر ویلیام لوفتوس (۱۸۲۰-۵۸) که در سال ۱۸۵۰ با گروه کوچکی بازدید کرد؛