payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نامگذاری شده بود. ازدواج آن‌ها به تدریج به رابطه‌ای ناخوشایند تبدیل شد، و سال‌ها بعد فرانچسکا دریافت که بیلی با دادستان کل دانیل شی برای سرنگونی شبکه مافیایی خانواده کورلئونه همکاری می‌کرد و همچنین به او خیانت کرده بود. برای انتقام و محافظت از خانواده، فرانچسکا با ماشین به او زد و او را زیر گرفت. عموهایش تام هاگن و مایکل کورلئونه برای محافظت از او، تقصیر را به گردن معشوقه بیلی انداختند. سال‌ها بعد، فرانچسکا این بار با دوست خانوادگی‌شان جانی فونتین ازدواج کرد. او همچنین نقش مهمی در بنیاد ویتو کورلئونه ایفا
او همچنین نقش مهمی در بنیاد ویتو کورلئونه ایفا می‌کرد. اگرچه در سه‌گانه فیلم دیالوگ‌های کمی دارد، فرانچسکا در هر دو رمان مارک واینگاردنر (بازگشت پدرخوانده و انتقام پدرخوانده) یکی از شخصیت‌های اصلی با زاویه دید ویژه است. در پیش‌نویس اولیه فیلمنامه ، نام دختران دوقلوی سانی، رُزاری و آن ماری کورلئونه ذکر شده بود. علیرغم بزرگسال بودن در و ، کتی و فرانچسکا در مراسم اولین عشای ربانی آنتونی و جشن مایکل پس از دریافت نشان‌های پاپی لباس‌های همسان پوشیده بودند. کاترین کورلئونه. کاترین "کتی" کورلئونه خواهر دوقلوی
کورلئونه. کاترین "کتی" کورلئونه خواهر دوقلوی فرانچسکا کورلئونه، خواهر بزرگتر سانتینو کورلئونه جونیور و فرانک کورلئونه، دختر سانی کورلئونه و ساندرا کورلئونه، و خواهر ناتنی وینسنت مانچینی بود. از کودکی، کتی رابطه‌ای نزدیک با خواهر دوقلوی خود فرانچسکا داشت و بارها این سوال برایشان پیش می‌آمد که آیا در زمان تولد جابه‌جا شده‌اند. پس از مرگ پدرش در سال ۱۹۴۶، به سبک زندگی بوهمیایی روی آورد و برای تحصیل به کالج بارنارد رفت. کتی در مقایسه با خواهرش فردی روشنفکرتر بود. او در مراسم اولین عشای ربانی آنتونی کورلئونه
بود. او در مراسم اولین عشای ربانی آنتونی کورلئونه حضور داشت و شاهد بود که خواهرش تایید مایکل کورلئونه را برای ازدواج دریافت کرد. کتی کسی بود که درباره جنبه‌های تاریک تجارت خانواده به خواهرش گفت، چیزهایی که از عمه‌شان کانی شنیده بود. او در نهایت موفق به اخذ مدرک دکترا شد و مدتی بعد ازدواج کرد و به نام دکتر کاترین پیترالونگا شناخته شد. هر دو خواهر در مراسم سال ۱۹۷۹ برای بزرگداشت دریافت نشان سنت سباستین توسط مایکل کورلئونه حضور داشتند. در پیش‌نویس‌های فیلمنامه پدرخوانده: قسمت سوم، نام دختران دوقلوی سانی،
پدرخوانده: قسمت سوم، نام دختران دوقلوی سانی، رُزاری و آن ماری کورلئونه ذکر شده بود. علیرغم اینکه در پدرخوانده: قسمت دوم و سوم بزرگسال بودند، کتی و فرانچسکا هر دو در مراسم اولین عشای ربانی آنتونی و جشن مایکل پس از دریافت افتخارات پاپی، لباس‌های همسان پوشیده بودند. متحدین خانواده کورلئونه. دون توماسینو. دون توماسینو رئیس مافیای سیسیل است که شهرهای کورلئونه و احتمالاً باگریا را کنترل می‌کند. او در هر سه فیلم حضور دارد. در قسمت اول از مایکل کورلئونه در سیسیل محافظت می‌کند. در قسمت دوم به ویتو در ترور دون چیچو
می‌کند. در قسمت دوم به ویتو در ترور دون چیچو کمک می‌کند. در قسمت سوم که روی صندلی چرخدار است، توسط قاتلان کشته می‌شود. کورادو گایپا در قسمت اول، ماریو کوتونه در قسمت دوم و ویتوریو دوزه در قسمت سوم این نقش را بازی کرده‌اند. روکو لامپونه. روکو لامپونه ابتدا سرباز مافیا و بعداً کاپوی مایکل کورلئونه می‌شود. او در قسمت اول پاولی گاتو را می‌کشد. در قسمت دوم فیلیپ تاتالیا و یک فاحشه را به قتل می‌رساند. سپس هایمن راث را در فرودگاه میامی ترور می‌کند اما توسط پلیس کشته می‌شود. تام روسکی این نقش را در دو فیلم اول
کشته می‌شود. تام روسکی این نقش را در دو فیلم اول بازی کرد. قرار بود در قسمت سوم هم حضور یابد اما مرگ روسکی در ۱۹۹۱ مانع شد. دشمنان خانواده کورلئونه. فیلیپ تاتالیا. فیلیپ تاتالیا رئیس و بنیانگذار خانواده جنایتکار تاتالیا بود. با وجود اینکه یکی از روسای پنج خانواده نیویورک محسوب می‌شد، به شدت تحقیر می‌شد و صرفاً به عنوان "قواد" و "عروسک خیمه شب بازی" امیلیو بارزینی (پدر) شناخته می‌شد.فیلیپ تاتالیا یکی از روسای پنج خانواده نیویورک بود. او ابتدا از جوزپه ماریپوزا حمایت می‌کرد و او را به ورود به بازار
ماریپوزا حمایت می‌کرد و او را به ورود به بازار پورنوگرافی تشویق نمود. اما وقتی امیلیو بارزینی به ماریپوزا خیانت کرد، تاتالیا نیز به او پیوست و در لحظات پایانی قبل از قتل ماریپوزا توسط سالواتور تسیو حاضر بود. در این دوران، او هنوز آنقدر مورد احترام ویتو کورلئونه بود که به همراه چند رئیس دیگر به عروسی سانتینو، پسر ویتو دعوت شد. اگرچه کسب و کار اصلی او فحشا بود، اما اولین کسی بود که از ارتباط هروئینی ویرجیل سولوتزو حمایت کرد، چرا که خواهان قدرت بیشتر بود. پس از امتناع خانواده کورلئونه از ارائه حمایت سیاسی و
از امتناع خانواده کورلئونه از ارائه حمایت سیاسی و پلیسی به این تجارت، با آنها وارد جنگ شد. تاتالیا به عنوان مزاحمی برای سایر روسا شناخته می‌شد و دائماً از حملات پلیس، مشکلات استخدام و هزینه های بالای کسب و کارش شکایت می‌کرد. در میان تمام روسای پنج خانواده، تاتالیا کمترین احترام را داشت. برونو تاتالیا. برونو تاتالیا، کاپورژیم خانواده تاتالیا و پسر دون فیلیپ تاتالیا بود. او جوانترین پسر دون فیلیپ تاتالیا، رئیس یکی از پنج خانواده نیویورک و صاحب یک کلاب شبانه بود. او مردانی مانند پدرش را متعلق به گذشته میدانست
او مردانی مانند پدرش را متعلق به گذشته میدانست و به دنبال راهی برای مدرنیزه کردن خانوادهاش بود. برونو در دانشگاه فوردهام تحصیل کرده بود و فردی تحصیلکرده محسوب میشد. پس از ترک دانشگاه، او به کسب‌وکار خانوادگی پیوست و کلاب شبانه خود را افتتاح کرد. کاپیتان مک‌کلاسکی. کاپیتان مارک مک‌کلاسکی یک شخصیت خیالی در رمان پدرخوانده اثر ماریو پوزو است. در فیلم کوپولا، استرلینگ هایدن این نقش را بازی می‌کند. مک‌کلاسکی یک کاپیتان پلیس فاسد نیویورک است که در استخدام ویرجیل سولوتزو قرار دارد. او پس از ترور ناموفق ویتو
سولوتزو قرار دارد. او پس از ترور ناموفق ویتو کورلئونه، محافظان او را از بیمارستان خارج می‌کند. مایکل کورلئونه در یک رستوران در برانکس هم سولوتزو و هم مک‌کلاسکی را به قتل می‌رساند. دون چیچو. دون فرانچسکو چیچو، رئیس مافیای شهر کورلئونه در سیسیل بود. او آنتونیو آندولینی (پدر ویتو آندولینی) را به دلیل امتناع از پرداخت باج به قتل رساند. این اقدام باعث شد پائولو، برادر ویتو، سوگند انتقام بخورد، اما دون چیچو او را نیز در مراسم تشییع پدرش کشت. مادر ویتو برای التماس به نزد دون چیچو رفت، اما او با ترس از انتقام
به نزد دون چیچو رفت، اما او با ترس از انتقام آینده ویتو، درخواستش را رد کرد. مادر ویتو با چاقو به دون چیچو حمله کرد تا فرار پسرش ممکن شود، اما توسط محافظان دون چیچو کشته شد. بعد از بیش از ۲۰ سال، ویتوی بزرگ شده (که حالا به ویتو کورلئونه معروف بود) انتقام گرفت. او ابتدا جلادان دون چیچو - استرولو و موسکا - را کشت، سپس در ملاقاتی ظاهراً برای دریافت تأیید کسب‌وکار جدیدش، خود دون چیچو را با چاقو از سینه تا گلو به سبک انتقام سیسیلی کشت. آخرین حرف دون چیچو فریاد "فیلیو دی پوتانا" (پسر فاحشه) بود.توماسینو که در
"فیلیو دی پوتانا" (پسر فاحشه) بود.توماسینو که در حین فرار از سوی محافظان دون چیچو مورد اصابت قرار گرفته و معلول شده بود، پس از این ماجرا به عنوان رئیس جدید مافیای کورلئونه منصوب شد. نکته: در رمان اصلی، آندولینی ابتدا دون چیچو (بی‌نام) را در درگیری عمومی می‌کشد و روز بعد توسط محافظانش با تفنگ لوپارا کشته می‌شود. دون چیچو توسط جوزپه سیلاتو (۲۰۰۱-۱۹۰۴) به تصویر کشیده شد. موسکا. موسکا یکی از محافظان دون چیچو بود که به همراه دوستش استرولو فعالیت می‌کرد. او و استرولو، هر دو اهل سیسیل و شهر کورلئونه بودند. در سال
هر دو اهل سیسیل و شهر کورلئونه بودند. در سال ۱۹۰۱، موسکا یکی از کسانی بود که آنتونیو آندولینی را به دلیل توهین به رئیس‌شان (دون چیچو) اعدام کرد و سپس پائولو آندولینی را در مراسم تشییع جنازه پدرش به قتل رساند—پس از آنکه پائولو بر سر قبر پدرش انتقام از دون چیچو را سوگند خورد. موسکا بعدها همسر آندولینی (سینیورا آندولینی) را نیز کشت، وقتی که او چاقویی را به گلوی دون چیچو گذاشته بود تا به پسرش ویتو فرصت فرار بدهد. پس از این وقایع، موسکا و استرولو در روستا گشتند و به مردم وعده پاداش دادند در ازای تحویل ویتو
و به مردم وعده پاداش دادند در ازای تحویل ویتو آندولینی به دون چیچو. با این حال، ویتو موفق به فرار شد. سال‌ها بعد، موسکا بازنشسته شد و به کشاورزی پرداخت. تا اینکه در سال ۱۹۲۲، وقتی زیر پشه‌بند خواب بود، ویتو کورلئونه—که اکنون بزرگ‌شده بود—گلوی او را برید. ویتو سپس به سراغ استرولو رفت و او را نیز به انتقام کشتار خانواده‌اش سال‌ها پیش از پای درآورد، و در نهایت، خود دون چیچو را نیز به قتل رساند. استرولو. استرولو یکی از محافظان دون چیچو بود که به همراه دوستش موسکا فعالیت می‌کرد. او و موسکا، هر دو سیسیلی و اهل
فعالیت می‌کرد. او و موسکا، هر دو سیسیلی و اهل شهر کورلئونه بودند. در سال ۱۹۰۱، استرولو یکی از کسانی بود که آنتونیو آندولینی را به دلیل توهین به رئیسشان (دون چیچو) اعدام کرد و بعدها در کشتن پائولو آندولینی — که انتقام از دون چیچو را سوگند خورده بود — مشارکت داشت. استرولو سپس شاهد مرگ سینیورا آندولینی بود، زنی که با چاقو دون چیچو را تهدید کرد تا به پسرش ویتو فرصت فرار بدهد، قبل از آنکه موسکا او را با تفنگ لوپارا از پای درآورد. پس از این وقایع، استرولو و موسکا در روستا گشتند و به مردم وعده پاداش دادند در ازای
در روستا گشتند و به مردم وعده پاداش دادند در ازای تحویل ویتو آندولینی به دون چیچو. با این حال، ویتو موفق به فرار شد. سال‌ها بعد، استرولو دیگر برای دون چیچو کار نمی‌کرد و به ماهیگیری روی آورده بود. در سال ۱۹۲۲، مرد جوانی او را پیدا کرد و پرسید آیا او استرولو، کارمند سابق دون چیچو از کورلئونه است. استرولو این موضوع را تأیید کرد و مرد جوان — که خود را ویتو آندولینی معرفی کرد — با پارو به سرش کوبید و او را کشت. استرولو نمی‌دانست که دوستش موسکا همان روز صبح به قتل رسیده و فردای آن روز، نوبت به دون چیچو خواهد
قتل رسیده و فردای آن روز، نوبت به دون چیچو خواهد رسید. جانی اولا. جانی اولا یک شخصیت خیالی در پدرخوانده قسمت دوم است که توسط دومینیک چیانزه بازی شده است. او دست راست هایمن راث است و در طرح ترور مایکل کورلئونه مشارکت دارد. مایکل متوجه می‌شود که برادرش فردو با اولا در ارتباط بوده است. اولا در نهایت توسط محافظ مایکل خفه می‌شود. لوئی "لویی" روسو. لوئیجی "لویی" روسو یک شخصیت خیالی در رمان بازگشت پدرخوانده اثر مارک واین‌گاردنر است. او به عنوان رئیس گروه شیکاگو از ۱۹۵۵ تا ۱۹۶۱ فعالیت می‌کند. روسو کینه قدیمی نسبت
۱۹۵۵ تا ۱۹۶۱ فعالیت می‌کند. روسو کینه قدیمی نسبت به خانواده کورلئونه دارد و چندین بار تلاش می‌کند به آنها ضربه بزند. در نهایت تام هاگن او را در قایقش به قتل می‌رساند. ویرجیل سولوتزو. ویرجیل "ترک" سولوتزو (متولد ۱۵ نوامبر ۱۹۱۱) یکی از بزرگترین قاچاقچیان مواد مخدر و رهبر سازمان جنایی خود بود که با خانواده تاتالیا همکاری می‌کرد. او به دلیل بینی شمشیرمانند، مزارع خشخاش در ترکیه و همسر ترک‌تبارش به "ترک" معروف بود. سولوتزو در دهه ۱۹۳۰ شروع به ایجاد ارتباطات کرد و در جلسه پنج خانواده پس از مرگ جوزپه ماریپوزا در
و در جلسه پنج خانواده پس از مرگ جوزپه ماریپوزا در ۱۹۳۴ حضور یافت. او با حمایت خانواده تاتالیا و دون بارزینی، قصد داشت تجارت هروئین را در نیویورک گسترش دهد. سولوتزو برای تأمین مالی و حمایت قضایی به دنبال جلب حمایت خانواده کورلئونه بود، اما ویتو به دلیل مخاطرات این تجارت مخالف بود. پس از رد درخواستش توسط ویتو، سولوتزو دستور ترور او را صادر کرد که ناموفق بود. او سپس لوکا براسی را به قتل رساند و تام هاگن را ربود. مایکل کورلئونه در یک نقشه حساب شده، سولوتزو و کاپیتان مک‌کلاسکی (پلیس فاسد) را در رستوران لوئی
کاپیتان مک‌کلاسکی (پلیس فاسد) را در رستوران لوئی ترور کرد. این اقدام به جنگ پنج خانواده انجامید. سولوتزو مردی صبور، روشمند و بی‌رحم بود که به اومرتا (قانون سکوت مافیا) پایبند بود. او دو دوره حبس در ایتالیا و آمریکا را بدون همکاری با مقامات گذراند. شخصیت او احتمالاً از ویتو جنووزه و وینسنت پاپا الهام گرفته شده است. جوئی زازا. جوئی زازا یک شخصیت خیالی در پدرخوانده قسمت سوم است که جو مانتگنا آن را بازی می‌کند. او کنترل کسب‌وکار خانواده کورلئونه در نیویورک را بر عهده دارد اما به دلیل رفتارهای نمایشی و ورود به
عهده دارد اما به دلیل رفتارهای نمایشی و ورود به تجارت مواد مخدر مورد بی‌مهری مایکل قرار می‌گیرد. زاسا در نهایت توسط وینسنت مانچینی در جشنواره‌ای در محله ایتالیایی‌ها به قتل می‌رسد. جوزپه ماریپوزا. گنگستر سیسیلی و رئیس خانواده ماریپوزا در نیویورک بود. این مهاجر سیسیلی با استفاده از ارتباطاتش با آل کاپون، به رهبری بزرگترین گروه جنایتکار نیویورک رسید. از متحدان نزدیک او می‌توان به امیلیو بارزینی، برادرش اتوره و برادران روساتو اشاره کرد. او به همراه فیلیپ تاتالیا در رشد صنعت نوپای پورنوگرافی نقش داشت. پس از
در رشد صنعت نوپای پورنوگرافی نقش داشت. پس از نابودی سازمان رُزاریو لاکونتی، ماریپوزا خود را "رئیس روسا" یا همان "کاپو دی توتتی کاپی" خواند. اما قتل فجیع لاکونتی (پرتاب او بدون لباس از ساختمان بلند) و رفتار پارانوئیدش با زیردستان، باعث تردید بارزینی و متحدانش در وفاداری به او شد. درگیری او با ویتو کورلئونه و لوکا براسی به جنگ روغن زیتون (۱۹۳۴) انجامید. در نهایت، به ماریپوزا توسط زیردستانش خیانت شد و در یک رستوران در بروکلین، به دست سالواتور تسیو و توماسینو چینکومانی با طناب خفه شد. برادران روزاتو. رژیم
چینکومانی با طناب خفه شد. برادران روزاتو. رژیم روزاتو جناح شورشی در خانواده جنایتکار کورلئونه بود که توسط تونی و کارمین روزاتو تأسیس شد. این دو گنگستر در دهه ۱۹۳۰ برای جوزپه ماریپوزا کار می‌کردند، سپس تحت حمایت پیتر کلمنزا قرار گرفتند. در دهه ۱۹۵۰، هایمن راث در میامی از آنها برای کسب قدرت در خانواده کورلئونه حمایت کرد. آنها همچنین ارتباطاتی با ریکو تاتالیا داشتند. روزاتوها از رستورانشان در مرکز نیویورک فعالیت می‌کردند و در قاچاق مواد مخدر و فحشا دست داشتند. شایعاتی وجود داشت که آنها در مرگ کلمنزا دست
شایعاتی وجود داشت که آنها در مرگ کلمنزا دست داشتند و وعده سه قلمرو در برانکس پس از مرگش را گرفته بودند. فرانک پنتانجلی، جانشین کلمنزا، از تحویل این قلمروها خودداری کرد اما مایکل کورلئونه به او دستور مذاکره داد. در یک جلسه صلح، روساتوها اقدام به ترور پنتانجلی کردند. راث این سوءقصد را به گردن مایکل انداخت. پنتانجلی که تصور می‌کرد مایکل به او خیانت کرده، با پلیس همکاری کرد. تام هاگن بعدها اشاره کرد که روزاتوها پس از این ماجرا فراری شدند. سرنوشت نهایی آنها نامشخص است اما به احتمال زیاد مایکل دستور قتل آنها را
است اما به احتمال زیاد مایکل دستور قتل آنها را صادر کرد. دون لیچیو لوچزی. لیچیو لوچزی، موسس و رئیس هیئت مدیره شرکت املاک ایموبیلیار (بزرگترین شرکت املاک جهان) و چهره ای کلیدی در جهان زیرزمینی ایتالیا بود. او همچنین موسس و رهبر لژ مخفی پروپاگاندا دوئه (P2) محسوب می شد. لوچزی به همراه آرشبی‌شاپ گیلدی و بانکدار سوئیسی فردریک کینزیگ، صدها میلیون دلار از دارایی‌های ایموبیلیار را به سرقت برد. اگرچه سمت رسمی او مشخص نبود، باور بر این بود که حتی بر دستگاه حکومت ایتالیا نفوذ کامل داشت. در جهان جنایت سیسیل او با
ایتالیا نفوذ کامل داشت. در جهان جنایت سیسیل او با عنوان "دون لوچزی" شناخته می‌شد. شواهد نشان می‌داد او احتمالاً رئیس لژ P2 و رابط بین مافیا و دولت ایتالیا بود. نیک گراسی. فاستو دومینیک "نیک" گراسی جونیور (معروف به آس) کاپورژیم خیانتکار مایکل کورلئونه پس از مرگ سالواتوره تسیو بود. جراسی در کلیولند اوهایو از خانواده‌ای سیسیلی الاصل متولد شد. پدرش راننده دون وینسنت فورلنزا از کلیولند بود که پدرخوانده و دوست نزدیکش نیز محسوب می‌شد. مادرش مدت کوتاهی پس از پیوستن او به مافیا درگذشت. در نوجوانی به بوکس روی آورد و
او به مافیا درگذشت. در نوجوانی به بوکس روی آورد و با نام "آس جراسی" به یک سنگین‌وزن رده‌دار تبدیل شد. از طریق ارتباطاتش در کلیولند با سالواتوره تسیو آشنا شد و به گروه او پیوست. در مسابقات بوکس دستکاری شده تسیو شرکت می‌کرد و همزمان به عنوان یک مجری خشونت فعالیت می‌کرد. او همچنین به پاولی گاتو در کتک زدن دو جوانی که به دختر آمریگو بوناسرا تجاوز کرده بودند کمک کرد. بعدها با شارلوت ازدواج کرد و صاحب دو دختر شد. پس از کشف خیانت تسیو به خانواده کورلئونه، گراسی مأمور شد تا تسیو را در رستوران تو تامز بروکلین به
مأمور شد تا تسیو را در رستوران تو تامز بروکلین به قتل برساند تا وفاداریش را ثابت کند. پس از آن جای تسیو را به عنوان کاپورژیم مایکل کورلئونه گرفت. اگرچه ظاهراً وفادار بود، اما از مایکل متنفر بود و او را لایق مقام دون نمی‌دانست. خیانت واقعی او زمانی آشکار شد که هواپیمای حامل دون‌های لس‌آنجلس و سانفرانسیسکو را هدایت می‌کرد و هواپیما سقوط کرد. جراسی زنده ماند و بعداً فهمید که مایکل عامل سقوط هواپیما بوده و از او به عنوان مهره‌ای برای تضعیف خانواده‌های شیکاگو و کلیولند استفاده کرده است. او قسم خورد از مایکل
و کلیولند استفاده کرده است. او قسم خورد از مایکل انتقام بگیرد. در همین زمان، هایمن روث که به دنبال انتقام مرگ مو گرین بود، با جراسی متحد شد. آنها از ضعف فردو کورلئونه سوءاستفاده کردند تا اطلاعاتی درباره خانواده بدست آورند. گراسی همچنان به تظاهر به وفاداری ادامه داد و حتی به مقام استریت باس ارتقا یافت، اما پس از شکست در مأموریت ترور فیدل کاسترو، فهمید که مایکل قصد کشتنش را دارد و به سیسیل فرار کرد. فابریزیو. فابریزیو چوپانی سیسیلی بود که برای دون توماسینو کار میکرد و در دوران اقامت مایکل کورلئونه در سیسیل،
میکرد و در دوران اقامت مایکل کورلئونه در سیسیل، به عنوان محافظ او خدمت میکرد. این ملوان سابق نیروی دریایی ایتالیا که خالکوبی پیچیدهای از یک مرد انتقامجو روی سینه داشت، ابتدا به همراه دوستش کالو مأمور حفاظت از مایکل شدند. آنها با مایکل دوست شدند و فابریزیو مدام از او درباره آمریکا میپرسید و آرزو میکرد روزی بتواند با مایکل به آنجا برود. پس از ازدواج مایکل با آپولونیا ویتلی، فابریزیو که حسادت کرده بود، توسط خانواده بارزینی خریداری شد. او با کارگذاشتن بمبی در ماشین مایکل، به جای او آپولونیا را به قتل رساند.
ماشین مایکل، به جای او آپولونیا را به قتل رساند. فابریزیو که سخت پشیمان بود، با حمایت بارزینی‌ها به نیویورک گریخت و با نام "فرد وینسنت" در بوفالو پیتزافروشی کوچکی باز کرد. او با یک زن آمریکایی ازدواج کرد و صاحب دو فرزند شد. در سال ۱۹۵۸، خانواده بارزینی که پس از جنگ پنج خانواده با کورلئونه‌ها صلح کرده بودند، محل اختفای او را لو دادند. آل نری این خبر را در مراسم تایید پسر مایکل به او رساند. مایکل دستور انتقام گرفت و فابریزیو با بمبی که نری در ماشینش کار گذاشته بود کشته شد. اگرچه فابریزیو شخصیت کم‌اهمیتی به
بود کشته شد. اگرچه فابریزیو شخصیت کم‌اهمیتی به نظر میرسد، اما خیانت او و قتل آپولونیا نقطه عطفی در داستان بود که مایکل را به کلی تغییر داد. این واقعه تأثیر عمیقی بر مایکل گذاشت، چنانکه حتی در کهنسالی هم هرگز کاملاً از مرگ آپولونیا و خیانت فابریزیو بهبود نیافت - موضوعی که در سومین فیلم هنگام بازگشت مایکل به سیسیل به خوبی مشهود بود. فابریزیو به طور غیرمستقیم مسئول بسیاری از تراژدیهای بعدی خانواده کورلئونه بود. موسکای مونتله‌پره. موسکای مونتله‌پره یک قاتل حرفه‌ای بدنام سیسیلی و دوست قدیمی دون آلتوبلو بود. او
بدنام سیسیلی و دوست قدیمی دون آلتوبلو بود. او گاهی اوقات توسط آلتوبلو برای "حذف موانع" استخدام می‌شد. در سال ۱۹۸۰، آلتوبلو او را مأمور ترور مایکل کورلئونه در سیسیل کرد. موسکا در اولین تلاش خود با لباس کشیش سعی کرد به ملک دون توماسینو نفوذ کند، اما شناسایی شد و مجبور به کشتن توماسینو گردید. در تلاش دوم، او در تئاترو ماسیو پالرمو، در حالی که پسر مایکل در اپرای کاوالریا روستیکانا بازی می‌کرد، مخفیانه یک تفنگ تک تیر را در طاقچه‌ای مشرف به جایگاه مایکل قرار داد. هنگام اجرای عملیات، سه محافظ مایکل مزاحم او شدند.
هنگام اجرای عملیات، سه محافظ مایکل مزاحم او شدند. موسکا همه آنها را با چاقو کشت، اما وقتی به موقعیت تیراندازی بازگشت، مایکل جایگاه را ترک کرده بود. در خروجی تئاتر، او به سمت مایکل شلیک کرد که اولین تیر شانه او را خراش داد و تیر دوم به اشتباه به مری، دختر مایکل اصابت کرد و او را کشت. وینسنت مانچینی در پاسخ موسکا را با شلیک گلوله از پای درآورد. در پیش‌نویس اولیه فیلمنامه به او عنوان "دون موسکا" داده شده بود که ممکن است اشاره به ریاست او بر مافیای مونتله‌پره داشته باشد. شخصیت‌های دیگر. آمریگو بوناسرا. آمریگو
باشد. شخصیت‌های دیگر. آمریگو بوناسرا. آمریگو بوناسرا یک شخصیت خیالی در رمان و فیلم پدرخوانده است. او یک تابوت‌ساز ایتالیایی-آمریکایی است که در ابتدای داستان از دون کورلئونه درخواست می‌کند تا دو جوانی که دخترش را کتک زده‌اند تنبیه کند. ویتو این درخواست را می‌پذیرد اما به بوناسرا تذکر می‌دهد که باید به او احترام بگذارد. بعداً بوناسرا جسد سانی کورلئونه را برای مراسم تشییع آماده می‌کند. آنتونیو آندولینی. همسر سینیورا آندولینی و پدر ویتو و پائولو آندولینی بود. او در روستای کوچک کورلئونه در سیسیل به دنیا آمد. در
در روستای کوچک کورلئونه در سیسیل به دنیا آمد. در جوانی به همراه جوزپه گاریبالدی در آزادسازی سیسیل جنگیده بود. مردی سرسخت و مغرور شناخته می‌شد که حاضر به تسلیم در برابر قدرت‌های بالاتر نبود - ویژگی‌ای که به پسرش به ارث رسید. در سال ۱۹۰۱، آنتونیو از پرداخت پول حفاظت به دون چیچو، رئیس مافیای محلی، خودداری کرد. وقتی دون چیچو او را به دلیل این توهین به قتل رساند، پائولو سوگند انتقام خورد، اما او نیز در مراسم تشییع پدرش کشته شد. کمی بعد، دون چیچو به سراغ ویتو رفت، از این ترس که پسرک نیز قطعاً انتقام خواهد گرفت.
از این ترس که پسرک نیز قطعاً انتقام خواهد گرفت. همسر بیوه آنتونیو، برای نجات آخرین فرزند بازمانده‌اش، چاقویی بر گلوی دون چیچو گذاشت و به ویتو فرصت فرار داد، پیش از آنکه خودش نیز کشته شود. سال‌ها بعد، ویتوی بزرگ‌سال به کورلئونه بازگشت و با کشتن شخصی دون چیچو و تمامی عوامل قتل خانواده‌اش، انتقام گرفت. آنتونیو فردی لجوج، تندمزاج، اما مهربان بود - بسیار شبیه نوه‌اش سانتینو. اما همین ویژگی‌ها بود که جانش را گرفت؛ نکته‌ای که پسرش به خاطر سپرد و در زندگی خود از آن پرهیز کرد. سینیورا آندولینی. همسر آنتونیو
از آن پرهیز کرد. سینیورا آندولینی. همسر آنتونیو آندولینی و مادر پائولو آندولینی و ویتو آندولینی بود. زندگی او زمانی فروپاشید که دون چیچو همسرش را به دلیل امتناع از پرداخت پول حفاظت به قتل رساند. پسر بزرگش، پائولو، سوگند انتقام یاد کرد، اما این کار منجر به مرگ او نیز شد و قلب شکسته‌اش را بیشتر در هم کوبید. در حالی که سینیورا آندولینی در آرزوی حفظ جان کوچک‌ترین پسرش بود، نزد دون چیچو رفت و التماس کرد که تنها فرزند باقی‌مانده‌اش را ببخشد. اما دون چیچو نپذیرفت. در این لحظه، او چاقویی بر گلوی دون چیچو گذاشت و
در این لحظه، او چاقویی بر گلوی دون چیچو گذاشت و به ویتوی جوان فرصت فرار داد، پیش از آنکه خودش با شلیک تفنگ لوپارای موسکا کشته شود. سال‌ها بعد، ویتو انتقام خانواده‌اش را گرفت. او پس از کشتن دو جلاد دون چیچو (موسکا و استرولو)، خود دون چیچو را با چاقو به قتل رساند. در سال‌های بعد، پسرش ازدواج کرد و خانواده‌ای از خود به جا گذاشت و به این ترتیب سینیورا آندولینی به عنوان مادربزرگ پدری سانی، فردریکو، کستانزا و مایکل کورلئونه شناخته می‌شود. او نیز مانند سایر اعضای خانواده‌اش، به شدت از عزیزانش محافظت می‌کرد و بدون
به شدت از عزیزانش محافظت می‌کرد و بدون تردید جانش را برای نجات ویتو فدا کرد. کاردینال لامبرتو. کاردینال لامبرتو که پس از پاپ پل ششم با نام پاپ ژان پل اول به رهبری کلیسای کاتولیک رسید، شخصیتی آرام و متواضع بود و از فسادهای شرکت ایموبیلیار دوری میجست. مایکل کورلئونه به توصیه دون توماسینو به دیدار او رفت و از کلاهبرداری فردریک کینزیگ، لیچیو لوچزی و اسقف اعظم گیلدی برایش تعریف کرد. در طول گفتگو، مایکل به سرعت احساس نزدیکی و علاقه عمیقی نسبت به لامبرتو پیدا کرد. کاردینال او را به اعتراف گناهانش تشویق کرد. مایکل
کاردینال او را به اعتراف گناهانش تشویق کرد. مایکل ابتدا مقاومت نشان داد - نزدیک به سی سال بود که اعتراف نکرده بود و گناهانش را آنقدر هولناک میدانست که لایق بخشش الهی نباشند. اما سرانجام تحت تأثیر اصرارهای ملایم کاردینال تسلیم شد. وقتی به دستور قتل برادرش فردو اعتراف کرد، اشکهایش جاری شد. پس از پایان اعتراف، لامبرتو به مایکل گفت اگرچه گناهانش بخشیده شدهاند، اما میداند که مایکل تغییر نخواهد کرد. بنابراین، شایسته همان عذاب درونی است که سالهاست با آن دست و پنجه نرم میکند. لوسی مانچینی. لوسی مانچینی دوست کانی
نرم میکند. لوسی مانچینی. لوسی مانچینی دوست کانی کورلئونه و معشوقه سانی کورلئونه است. در رمان او پس از مرگ سانی به لاس وگاس می‌رود و با یک جراح ازدواج می‌کند. در او به عنوان مادر وینسنت مانچینی (پسر نامشروع سانی) ظاهر می‌شود. لوسی مانچینی، دختر جیمی مانچینی (سرباز وفادار ویتو کورلئونه)، از دوستان دوران کودکی فرزندان ویتو به ویژه کانی کورلئونه بود. او در سال ۱۹۴۵ به عنوان ساقدوش عروس در مراسم ازدواج کانی با کارلو ریتزی شرکت کرد و در همان شب با سانی کورلئونه رابطه برقرار کرد، رابطه‌ای که سالها به طول انجامید
برقرار کرد، رابطه‌ای که سالها به طول انجامید و در نهایت منجر به تولد وینسنت مانچینی شد - کسی که بعدها به مقام دون خانواده کورلئونه رسید. این رابطه موجب فاصله گرفتن او از کانی شد. خانواده کورلئونه اغلب از آپارتمان او در میدتاون به عنوان خانه امن استفاده میکردند. پس از ترور سانی در سال ۱۹۴۸ و یک اقدام ناموفق به خودکشی به دلیل اندوه شدید، تام هاگن او را به لاس وگاس فرستاد. در آنجا سهم کوچکی (ابتدا پنج و سپس ده درصد) در یکی از هتلهای خانواده به او داده شد و وظیفه نظارت بر فردو کورلئونه که مشغول یادگیری تجارت
نظارت بر فردو کورلئونه که مشغول یادگیری تجارت هتلداری از مو گرین بود به او محول شد. او همچنین به عنوان سهامدار رسمی (به دلیل نداشتن سابقه کیفری) عمل میکرد. لوسی میدانست که از او استفاده میشود، اما به دلیل قدردانی از این فرصت دوم، اعتراضی نداشت. در لاس وگاس، او زندگی جدیدی برای خود ساخت و تا حد زیادی از خانواده کورلئونه مستقل شد، اگرچه احساس تنهایی میکرد و گاهی دلتنگ سانی میشد. او که نمیتوانست با کسی به ارضای جنسی برسد، با دکتر ژول سگال (جراح) آشنا شد که مشکل او را ناشی از شلی مادرزادی واژن تشخیص داد و با
او را ناشی از شلی مادرزادی واژن تشخیص داد و با یک عمل ساده آن را برطرف کرد. پس از عمل، لوسی توانست از رابطه جنسی با ژول لذت ببرد و همان شب ژول به او پیشنهاد ازدواج داد. او در لاس وگاس با دوستان قدیمی خود از نیویورک - جانی فونتین و نینو والنتی (که حالا بازیگران موفقی شده بودند) - نیز ارتباط مجدد برقرار کرد. لوسی در همان سال به همراه فردو در مراسم تشییع جنازه ویتو کورلئونه شرکت کرد. جک ولتز. جک ولتز تهیه‌کننده بی‌رحم هالیوود است که از دادن نقش به جانی فونتین خودداری می‌کند. پس از آنکه سر اسب محبوبش (خرطوم)
خودداری می‌کند. پس از آنکه سر اسب محبوبش (خرطوم) در تختخوابش پیدا می‌شود، تسلیم می‌شود و به جانی نقش می‌دهد. سینیور روبرتو. صاحب‌خانه در محله هِلز کیتچن بود و یکی از اولین افرادی محسوب می‌شد که با سبک متقاعدکننده ویتو کورلئونه مواجه شد. روبرتو، مانند بسیاری از ایتالیایی‌ها، رویای ثروتمند داشت و مردی خوب برای خانواده‌اش بود. اما فشار مدیریت چندین ساختمان محقر در هِلز کیتچنِ فرسوده «اعصابش را به کلی تحلیل برده بود». او آنیتا کولومبو را به خاطر سگ پرسر و صدایش (که گرچه دوست‌داشتنی بود اما همسایه‌ها را آزار
(که گرچه دوست‌داشتنی بود اما همسایه‌ها را آزار می‌داد) از آپارتمانش اخراج کرد. کولومبو که ناراحت و بی‌میل به ترک خانواده‌اش بود، نزد دوستش کارملا کورلئونه رفت. کارملا هم از شوهرش ویتو خواست تا کاری بکند. ویتو از روبرتو خواست تا کولومبو را بازگرداند، اما صاحب‌خانه امتناع کرد و گفت مستاجران جدیدی دارد. حتی وقتی ویتو پیشنهاد پرداخت چندماه اجاره به‌جای او را داد، روبرتو نپذیرفت. در این لحظه، ویتو با آرامش اما با کنایۀ تهدیدآمیزی گفت: "پیشنهاد می‌کنم در محله درباره من پرس‌وجو کنی... و دوباره فکر کنی." این