payamvha/North_RAG huggingface dataset:
خاص آنها احتمالاً تخمین‌های فعلی نرخ انقراض را به میزان قابل توجهی افزایش می‌دهد. یک دهه بعد، مطالعه‌ای که بر روی گروه‌های بسیار وابسته به میزبان مانند زنبورهای انجیر، انگل‌ها، پروانه‌ها و پروانه‌های میرمکوفیل تمرکز داشت، تعداد انگل‌هایی را که به دلیل وضعیت در معرض خطر میزبان در معرض خطر قرار گرفته‌اند، حدود ۶۳۰۰ تخمین زد نویسندگان دیگر استدلال کردند که جانوران انگلی میزبان-ویژه، مزیت غیرمنتظره‌ای برای دانشمندان حفاظت از محیط زیست دارند. تبارشناسی و الگوهای ژنتیکی جمعیت آنها می‌تواند به روشن شدن تاریخچه
ژنتیکی جمعیت آنها می‌تواند به روشن شدن تاریخچه تکاملی و جمعیتی میزبانانشان کمک کند. اخیراً، دانشمندان اظهار داشته‌اند که وجود گونه‌های غنی انگلی برای عملکرد سالم اکوسیستم اجتناب‌ناپذیر است و همچنین انگل‌ها و همزیست‌ها در معرض خطرترین گونه‌های روی زمین هستند. حتی دامپزشکان نیز شروع به بحث در مورد ارزش‌های حفاظتی گونه‌های انگلی کرده‌اند. یک مطالعه اخیر روی انگل‌های ماهی‌های صخره‌های مرجانی نشان داد که انقراض یک گونه از ماهی‌های صخره‌های مرجانی در نهایت منجر به انقراض همزمان حداقل ده گونه انگل خواهد شد. اگرچه
انقراض همزمان حداقل ده گونه انگل خواهد شد. اگرچه این تعداد ممکن است زیاد به نظر برسد، اما این مطالعه فقط انگل‌های بزرگی مانند کرم‌های انگلی و سخت‌پوستان را شامل می‌شد، اما ریزانگل‌هایی مانند میکسوسپوریا و میکروسپوریدیا را شامل نمی‌شد. در سال ۲۰۲۳، اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت گروه متخصص انگل را برای رهبری تلاش‌های جهانی برای ارزیابی و حفاظت از گونه‌های انگلی در معرض خطر تأسیس کرد. این گروه به‌طور مشترک توسط مکنزی ال. کواک از دانشگاه هوکایدو (ژاپن) و اسکایلار هاپکینز
کواک از دانشگاه هوکایدو (ژاپن) و اسکایلار هاپکینز از دانشگاه ایالتی کارولینای شمالی (ایالات متحده آمریکا) ریاست می‌شود. لوگوی گروه متخصص دو انگل در معرض خطر انقراض، کنه خرگوش ریوکیو از ژاپن و کرم نواری شیطان از استرالیا را نشان می‌دهد. این گونه‌ها به گونه‌ای انتخاب شدند که نمایانگر دو گروه اصلی انگل‌ها باشند: انگل‌های خارجی (اکتوپارازیت‌ها) و انگل‌های داخلی (اندوپارازیت‌ها) و همچنین نمایانگر گونه‌های نیمکره شمالی و نیمکره جنوبی باشند. نمونه‌هایی از انگل‌های منقرض شده یا در معرض خطر انقراض. برخی از گونه‌های
منقرض شده یا در معرض خطر انقراض. برخی از گونه‌های موجود در فهرست بالا از مه (۲۰۰۵) گرفته شده‌اند.
شغل سبز (که با عنوان‌هایی نظیر شغل‌های یقه‌سبز، شغل‌های پایداری، شغل‌های زیست‌محیطی یا اکوشغل نیز شناخته می‌شوند)، بنا بر تعریف برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد، به مشاغلی در حوزه‌های کشاورزی، تولید، تحقیق و توسعه، امور اداری و خدماتی اطلاق می‌گردد که به‌طور مؤثر در حفظ یا بازسازی کیفیت محیط زیست نقش دارند. این تعریف به‌ویژه ـ ولی نه منحصراً ـ شامل مشاغلی است که در زمینه‌هایی چون حفاظت از زیست‌بوم‌ها و تنوع زیستی، کاهش مصرف انرژی، مواد اولیه و آب با بهره‌گیری از راهکارهای کارآمد، کربن‌زدایی از اقتصاد، و به
از راهکارهای کارآمد، کربن‌زدایی از اقتصاد، و به حداقل رساندن یا به‌کلی حذف تولید زباله و انواع آلودگی فعالیت می‌کنند. بخش زیست‌محیطی نه تنها چالش‌های محیط زیستی را کاهش می‌دهد، بلکه به رشد اقتصادی نیز کمک می‌کند، بنابراین این نوع مشاغل دو وجهی هستند و آثار مثبت زیست‌محیطی و اقتصادی دارند. طبق تعریف اداره آمار کار ایالات متحده آمریکا، شغل سبز به دو دسته اصلی تقسیم می‌شود: بر اساس طبقه‌بندی این نهاد، شغل‌های سبز شامل موارد زیر هستند: تعاریف فوق همچنین مشاغلی را شامل می‌شود که در زمینه استفاده یا توسعه انرژی
را شامل می‌شود که در زمینه استفاده یا توسعه انرژی تجدیدپذیر نظیر باد، انرژی آبی، الکتریسیته زمین گرمایی، گاز حاصل از دفن زباله و زباله‌های جامد شهری و پسماندهای جامد شهری فعالیت می‌کنند و همچنین آن‌هایی که به افزایش بهره‌وری و کارایی این منابع می‌پردازند. در دامنه شغل‌های سبز، آموزش، تربیت نیروی کار، و ارتقاء آگاهی عمومی نیز قرار می‌گیرد؛ زیرا این فعالیت‌ها از طریق اجرای مقررات، حمایت از آموزش‌های زیست‌محیطی، و تقویت نفوذ اجتماعی در جهت حفاظت از محیط زیست نقش مهمی ایفا می‌کنند. بر اساس نقش. این فهرست جامع
مهمی ایفا می‌کنند. بر اساس نقش. این فهرست جامع و کامل نیست، بلکه تنها نمونه‌ای از مشاغل رایج در حوزه محیط زیست و نیز برخی از مشاغلی را شامل می‌شود که در سال‌های اخیر سریع‌ترین رشد را تجربه کرده‌اند، ارائه می‌دهد. در واقع، گستردگی و تنوع مشاغل زیست‌محیطی به‌مراتب فراتر از موارد ذکرشده است و هر روز با گسترش دانش و فناوری‌های نوین، زمینه‌های شغلی جدیدی در این حوزه ظهور می‌یابد. برای مثال، در کنار مشاغلی مانند مهندسی انرژی‌های تجدیدپذیر، کارشناس بازیافت، و ناظر مصرف انرژی، امروزه مشاغلی همچون تحلیل‌گر ردپای
مصرف انرژی، امروزه مشاغلی همچون تحلیل‌گر ردپای کربن، مشاور پایداری شهری، طراح ساختمان‌های سبز، متخصص کشاورزی هوشمند، و حتی توسعه‌دهندگان فناوری‌های پاک نیز با سرعت چشمگیری در حال رشد و گسترش هستند. از سوی دیگر، رشد سریع برخی از این مشاغل ناشی از افزایش تقاضای جهانی برای اقتصاد کم‌کربن، الزامات قانونی و زیست‌محیطی، و افزایش آگاهی عمومی نسبت به بحران‌های محیط زیستی است. همچنین سرمایه‌گذاری در حوزه‌هایی نظیر انرژی خورشیدی، خودروهای برقی، زیرساخت‌های بازیافت و آب‌شیرین‌کن‌های هوشمند باعث شده است فرصت‌های شغلی
آب‌شیرین‌کن‌های هوشمند باعث شده است فرصت‌های شغلی نوینی در سطح ملی و بین‌المللی ایجاد شود. بنابراین، این فهرست را باید نقطهٔ شروعی برای شناخت دنیای پویا و در حال تحول مشاغل زیست‌محیطی دانست، نه مرز نهایی آن. با توجه به روندهای جهانی، انتظار می‌رود در سال‌های آینده دامنه شغل‌های سبز هم از نظر کمّی و هم کیفی به‌طور چشمگیری توسعه یابد و نقش مهمی در ترسیم آینده‌ای پایدار برای جوامع بشری ایفا کند. دانشمند کشاورزی. دانشمندان کشاورزی متخصصانی هستند که در زمینه افزایش بهره‌وری کشاورزی تخصص دارند. آن‌ها با مطالعه
بهره‌وری کشاورزی تخصص دارند. آن‌ها با مطالعه علمی گیاهان زراعی، دام‌ها، و روش‌های کشت و پرورش، می‌کوشند کارایی، بازده، و پایداری سیستم‌های کشاورزی و صنایع وابسته به آن را بهبود بخشند. این متخصصان با بهره‌گیری از دانش‌هایی همچون زیست‌شناسی گیاهی و جانوری، شیمی خاک، ژنتیک، اصلاح نباتات، فناوری‌های نوین کشاورزی، و اقلیم‌شناسی، راهکارهایی را برای مقابله با چالش‌هایی نظیر کاهش منابع آبی، فرسایش خاک، تغییرات اقلیمی، آفات و بیماری‌های کشاورزی، و نیاز روزافزون به تولید مواد غذایی سالم و پایدار ارائه می‌دهند.
به تولید مواد غذایی سالم و پایدار ارائه می‌دهند. دانشمندان کشاورزی در طیف متنوعی از حوزه‌ها فعالیت می‌کنند؛ از جمله:
نگرانی‌های مربوط به حفاظت از پرندگان شکاری، تهدیدهایی هستند که بر بقای جمعیت پرندگان شکاری تأثیر می‌گذارند. به دلیل سبک زندگی شکاری‌شان، پرندگان شکاری با چالش‌های حفاظتی متفاوتی روبرو هستند. آنها به عنوان شکارچیان اصلی، برای عملکرد سالم اکوسیستم مهم هستند و با حفاظت از آنها، بسیاری از گونه‌های دیگر نیز محافظت می‌شوند. نیازهای زیستگاهی گسترده آنها، استراتژی‌های حفاظتی منطقه‌ای را برای حفاظت از پرندگان شکاری ضروری می‌سازد. آفت‌کش‌ها. از آنجا که پرندگان شکاری گوشتخواران فرصت‌طلبی هستند، در معرض خطر بالای
گوشتخواران فرصت‌طلبی هستند، در معرض خطر بالای مسمومیت ثانویه با خوردن موجوداتی هستند که توسط آفت‌کش‌ها کشته یا ضعیف شده‌اند. پرندگان شکاری ممکن است با استفاده قانونی و برچسب‌دار از آفت‌کش‌ها یا با استفاده غیرقانونی مسموم شوند. مواردی را می‌توان به عنوان سوءمصرف شناسایی کرد که ماده شیمیایی مسئول طبق قانون ممنوع باشد یا در منطقه آسیب‌دیده استفاده نشود. برای مثال، در آمریکای شمالی، مسمومیت عقاب طلایی معمولاً به دلیل سوءمصرف آفت‌کش‌ها رخ می‌دهد که ردپای آن در لاشه‌های آلوده گوسفندانی که برای طعمه‌گذاری و کشتن
آلوده گوسفندانی که برای طعمه‌گذاری و کشتن کایوت‌ها استفاده می‌شوند، دیده می‌شود. موارد رایج استفاده از برچسب، مصرف حشرات یا کرم‌هایی است که سم‌پاشی شده‌اند و خوردن گرانول‌های آفت‌کش یا دانه‌های تیمار شده به عنوان غذا. در سال ۱۹۹۵، سه هزار شاهین سواینسون در آرژانتین پس از خوردن حشراتی که سم‌پاشی شده بودند، کشته شدند. در حالی که اکثر کشورهای توسعه‌یافته استانداردهایی را اتخاذ کرده‌اند که استفاده از مواد شیمیایی با ماندگاری طولانی در محیط زیست را کاهش می‌دهد، آفت‌کش‌ها بلافاصله پس از استفاده هنوز قدرتمند و
آفت‌کش‌ها بلافاصله پس از استفاده هنوز قدرتمند و خطرناک هستند. بریتانیا بخش کوچکی از مرگ و میر ناشی از استفاده از آفت‌کش‌های دارای برچسب را مدیون آفت‌کش‌های کم‌سمی‌تر است، در حالی که ایالات متحده آمریکا تقریباً به همان میزان مرگ و میر ناشی از استفاده از آفت‌کش‌های دارای برچسب را با استفاده غیرقانونی دارد. استفاده از دانه‌های غیر دانه‌ای و فرآوری نشده، غلظت آفت‌کش‌ها و دسترسی به آنها را به عنوان منبع غذایی کاهش می‌دهد. شلیک سربی. پرندگان شکاری ممکن است طعمه‌های مرده یا زخمی را که با ساچمه سربی یا قلاب
طعمه‌های مرده یا زخمی را که با ساچمه سربی یا قلاب ماهیگیری کشته شده‌اند، بخورند. بیشتر مسمومیت‌های سرب علاوه بر آفات تلف‌شده و سایر حیوانات شکاری، ناشی از مصرف پرندگان شکاریِ بازیافت‌نشده نیز هستند. اثرات مسمومیت با سرب می‌تواند شامل باد کردن پیش معده، کاهش وزن، کم‌خونی و افتادگی اندام باشد. مسمومیت با سرب به‌طور کلی خطر شکار شدن توسط پرنده و بروز گرسنگی و بیماری را افزایش می‌دهد که این امر تناسب اندام و موفقیت تولید مثلی را کاهش می‌دهد. سرب یک آلاینده پایدار محیطی است و با کاهش زیستگاه‌های مناسب، هم تراکم
محیطی است و با کاهش زیستگاه‌های مناسب، هم تراکم موجودات زنده و هم فضای شکار افزایش می‌یابد. محدود کردن استفاده از سرب، به ویژه در تالاب‌ها، و روی آوردن به تزریق غیرسمی می‌تواند آلودگی سرب را کاهش دهد. تیرهای برق. بیش از ۱۸۵ میلیون تیر برق در ایالات متحده وجود دارد که هر کدام به نوعی خطر برق گرفتگی را به همراه دارند. برق گرفتگی پرندگان نتیجه سه عامل است: زیست‌شناسی، محیط زیست و مهندسی. این موضوع عمدتاً بر روی پرندگان شکاری متمرکز است، زیرا اندازه، رفتارهای شکار و ترجیحات لانه‌سازی آنها، آنها را به‌طور خاص
شکار و ترجیحات لانه‌سازی آنها، آنها را به‌طور خاص مستعد می‌کند. عوامل بیولوژیکی و محیطی که بر خطر برق گرفتگی تأثیر می‌گذارند عبارتند از اندازه بدن، سن، رفتار، نوع طعمه، زیستگاه، فصل و آب و هوا. تحقیقات طولانی‌مدت نشان داده است که این مشکل فقط به پرندگان شکاری محدود نمی‌شود و تعامل سایر گونه‌ها با تیرهای برق - به‌ویژه آنهایی که مربوط به نشستن روی صندلی، لانه‌سازی و پرسه زدن هستند - می‌تواند منجر به قطع برق و برق‌گرفتگی شود. برق گرفتگی در بیش از ۳۰ گونه غیر شکارچی آمریکای شمالی، از جمله کلاغ‌ها و زاغ‌ها،
شکارچی آمریکای شمالی، از جمله کلاغ‌ها و زاغ‌ها، لک‌لک‌ها، حواصیل‌ها، پلیکان‌ها، مرغ‌های دریایی، زاغی‌ها و جیجاق‌ها گزارش شده است. گونه‌هایی که در مناطقی بدون جایگاه طبیعی زندگی می‌کنند، در برابر برق‌گرفتگی آسیب‌پذیرتر هستند، زیرا برای شکار و اعلام قلمرو به نقاط مرتفع محیط متکی هستند و انتخاب‌های آنها اغلب به تیرهای برق محدود می‌شود. علاوه بر این، تیرک‌های بالای تپه‌ها به ویژه برای پرندگان شکاری جذاب هستند، زیرا میدان دید وسیعی از محیط اطراف را فراهم می‌کنند. قرار دادن تیرک‌ها در زیستگاه اصلی یا در امتداد
قرار دادن تیرک‌ها در زیستگاه اصلی یا در امتداد مسیرهای مهاجرت باعث افزایش مرگ و میر شده است و میزان مرگ و میر در اواخر تابستان، هنگام پرریزی، زمانی که پرندگان جوان و بی‌تجربه تکثیر می‌شوند، افزایش می‌یابد. رفتار حمام کردن در مواقع باران یا برف، پرندگان را نسبت به الکتریسیته رساناتر می‌کند و جهت قرارگیری بازوهای میله با توجه به بادهای غالب می‌تواند بسته به سهولت برخاستن و فرود، خطر تماس با اجزای الکتریکی را افزایش دهد. بیش از نیمی از گونه‌های پرندگان شکاری آمریکای شمالی و اکثر گونه‌های پرندگان شکاری اروپا
آمریکای شمالی و اکثر گونه‌های پرندگان شکاری اروپا تحت تأثیر برق گرفتگی قرار گرفته‌اند. تجهیزات تأسیسات اروپایی از فولاد ساخته شده‌اند که رسانایی کل سازه را افزایش می‌دهد. اگرچه برق گرفتگی، حیات اکثر جمعیت‌های پرندگان شکاری را تهدید نمی‌کند، اما تمام اثرات انسانی می‌تواند چنین تهدیدی ایجاد کند، بنابراین منطقی است که علل شناخته شده مرگ و میر را به هر طریق ممکن کاهش دهیم. دفن کابل‌ها، نصب موانع برای نشستن افراد و قرار دادن دقیق تیرک‌ها، راه‌هایی برای کاهش خطر مرگ ناشی از برق‌گرفتگی هستند. توربین‌های بادی. از
مرگ ناشی از برق‌گرفتگی هستند. توربین‌های بادی. از آنجا که آنها با بال شکار می‌کنند و رفتارهای پروازی مختص باد دارند، پرندگان شکاری در معرض خطر مرگ ناشی از برخورد با توربین‌های بادی هستند. شاهین‌های دم‌قرمز در منطقهٔ بحث‌برانگیز منابع باد گذرگاه آلتامونت به‌طور ویژه‌ای مستعد این خطر هستند. شاهین‌ها معمولاً از روی نشیمنگاه‌هایشان شکار می‌کنند، اما در هنگام باد شدید، در حال اوج گرفتن یا درجا زدن شکار می‌کنند. اوج گرفتن در ترمال‌ها، آنها را به ارتفاعی مشابه پره‌های توربین می‌رساند، در حالی که در بادهای شدیدتر،
توربین می‌رساند، در حالی که در بادهای شدیدتر، کایت‌سواری روی شیب‌های رو به بالا می‌تواند پرندگان را در بادهای شدید در کنار توربین معلق نگه دارد. پرندگان شکاری و توربین‌ها در مناطق بادخیز به هم می‌رسند و باید بین حفاظت از حیات وحش و انرژی پاک تعادل برقرار شود. برنامه‌ریزی مزارع بادی دور از زیستگاه اصلی، خاموش کردن توربین‌ها در اوج حضور پرندگان شکاری و برچیدن توربین‌های خاص پرخطر می‌تواند از مرگ پرندگان شکاری جلوگیری کند.
کیدی گرووز (زاده -درگذشته ) خواننده و ترانه‌سرا آمریکایی بود.
قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۵ هفتاد و پنجمین دوره از قهرمانی‌های کشتی جهان و همچنین بیست و یکمین نسخه با ترکیب رویدادها می‌باشد که از ۱۳ تا ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۵ در زاگرب، کرواسی برگزار شد. در این دوره که برای نخستین‌ بار کرواسی میزبان قهرمانی کشتی جهان شده بود ۷۷۶ کشتی‌گیر از ۷۶ کشور حضور داشتند. کرواسی، کشور میزبان با چهارده کشتی‌گیر در مسابقات قهرمانی کشتی جهان شرکت کرد. دولت کرواسی (وزارت دارایی و وزارت گردشگری و ورزش) با بودجه ۴ میلیون یورویی از برگزاری این مسابقات حمایت کرد. هزینه کلی برگزاری این مسابقات ۸ میلیون
حمایت کرد. هزینه کلی برگزاری این مسابقات ۸ میلیون یورو تخمین زده شده است. انتظار می‌رود که ۱۲۰۰ کشتی‌گیر از حدود ۱۰۰ کشور در این مسابقات در زاگرب، کرواسی شرکت کنند. این دوره مسابقات در ۱۳ سپتامبر توسط نخست‌وزیر کرواسی، آندری پلنکوویچ در ورزشگاه زاگرب افتتاح شد. مکان برگزاری. ورزشگاه زاگرب میزبان رقابت‌های قهرمانی جهان ۲۰۲۵ بود.
لین گان با نام تولد لیندسی گرد گانولفسن (زاده ) خواننده و ترانه‌سرا آمریکایی است.
طرح «یک میلیون درخت» به پروژه‌های زیست‌محیطی در حال انجامی اشاره دارد که چندین شهر به صورت جداگانه به آنها متعهد شده‌اند و هدف آنها گسترش جنگل‌داری شهری از طریق کاشت یک میلیون درخت است. این ابتکار بخشی از یک جنبش جهانی پیشرفته است که نه تنها قصد دارد برای کاهش تغییرات اقلیمی اقدام کند، بلکه قصد دارد هم گرمای شهری را کاهش دهد و هم کیفیت هوا را در بسیاری از مناطق افزایش دهد. شهرهایی که در حال حاضر در این طرح مشارکت دارند عبارتند از: لس‌آنجلس، دنور، نیویورک، شانگهای، لندن، انتاریو و امهرست، نیویورک. انگیزه
شانگهای، لندن، انتاریو و امهرست، نیویورک. انگیزه مشترک بین این شهرهای شرکت‌کننده، طبق بیانیه‌های مأموریت آنها، کاهش دی‌اکسید کربن در هوا برای کاهش اثرات گرمایش جهانی است. فراتر از این مزایای زیست‌محیطی، این تلاش‌ها برای کاشت درختان، نشانه‌ها و تأثیراتی را نیز در مورد تنوع زیستی، بهبود سلامت عمومی و تقویت توسعه پایدار شهری نشان می‌دهد. تاریخچه. در ماه مه ۲۰۰۶، شهردار آنتونیو ویلارایگوسا، طرح "«میلیون درخت» در لس‌آنجلس" را به یکی از وعده‌های انتخاباتی خود تبدیل کرد. این طرح برای کاشت درختان بین سال‌های ۲۰۰۶
کرد. این طرح برای کاشت درختان بین سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰ برنامه‌ریزی شده بود و انتظار می‌رفت که این درختان مزایای زیست‌محیطی داشته باشند و پیش‌بینی می‌شد که تا سال ۲۰۴۰ به رشد خود ادامه دهند. این کمپین مهم است و می‌تواند جنگل‌های شهری را به عنوان بخشی از زیرساخت که می‌تواند به شهرها در کاهش آلودگی محیط زیستشان کمک کند، افزایش دهد. هدف از این ابتکار همچنین کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای و صرفه‌جویی در مصرف انرژی خواهد بود. پروژه لس‌آنجلس با ترکیبی از پول فدرال و بودجه شهرداری، خیریه‌ها و کمک‌های شرکتی تأمین
و بودجه شهرداری، خیریه‌ها و کمک‌های شرکتی تأمین مالی می‌شود. این یکی از چهل برنده از بین ۲۰۰ نامزد دریافت جایزه محیط زیست آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده (EPA) در سال ۲۰۰۹ بود. طرح «مایل‌های میلیون»، ابتکاری که توسط شهردار وقت، جان هیکنلوپر، آغاز شد، برنامه‌ای مشابه در دنور، کلرادو است. این موضوع توسط هیکنلوپر در سخنرانی سالانه‌اش در مورد وضعیت شهر در سال ۲۰۰۶ اعلام شد. این ابتکار به کاشت این درختان در جنگل‌های لس‌آنجلس و حتی شهرهای دیگری مانند نیویورک کمک کرد. در ۲۲ آوریل ۲۰۰۷، شهردار مایکل بلومبرگ
کمک کرد. در ۲۲ آوریل ۲۰۰۷، شهردار مایکل بلومبرگ از اهداف کاشت یک میلیون درخت تا سال ۲۰۱۷ به عنوان بخشی از، طرحی که برای پایداری شهر نیویورک طراحی شده است، رونمایی کرد. در همان سال، چین برنامه کاشت درخت خود را برای شانگهای آغاز کرد، با همان هدف برای یک میلیون درخت. پس از آن، لندن برنامه ابتکاری یک میلیون درخت را نیز در سال ۲۰۱۱ آغاز کرد. کاشت درخت، فرایند و نگهداری. فرایند برنامه‌ریزی شامل دولت‌های محلی شهر، سازمان‌های مردم‌نهاد، کسب‌وکارها و سازمان‌های غیرانتفاعی جامعه می‌شود. متخصصان محیط زیست، بوم‌شناسان
جامعه می‌شود. متخصصان محیط زیست، بوم‌شناسان و برنامه‌ریزان شهری نیز در این ابتکار مشارکت داشته‌اند. طرح یک میلیون درخت، با یکی از مراحل کاشت درخت در مناطق مسکونی محلی، پارک‌های شهری و سایر مناطق طبیعی آغاز شد. کار و نگهداری بین افرادی که موافقت کرده‌اند در آن مناطق یا نزدیک آن مناطق زندگی کنند، توزیع می‌شود تا با کمک، مراقبت و نگهداری از درختان مشارکت کنند. بسیاری از مواد و ملزومات کاشت درختان توسط دولت‌های محلی و سازمان‌های درگیر تأمین می‌شود. نظارت و پیگیری مداوم رشد و سلامت درختان برای تضمین موفقیت آنها
مداوم رشد و سلامت درختان برای تضمین موفقیت آنها بسیار مهم است. برخی برنامه‌ها شامل ارزیابی‌های منظم برای سنجش اثربخشی ابتکار عمل هستند. از برچسب‌های درخت با کدهای کیوآر کد برای شناسایی گونه درخت، پیمانکار، تاریخ کاشت، کمبودها و زمان‌های آبیاری برای پرداخت هزینه استفاده می‌شود. درختان همچنین در یک سیستم نقشه‌برداری سامانه اطلاعات جغرافیایی ردیابی می‌شوند و توسط کارکنان برای مکان‌یابی سریع و مسیریابی به مکان‌های مشخص‌شده در صورت نیاز استفاده می‌شوند. از آنجایی که بلوغ درختان بر اثربخشی هدف آنها تأثیر
آنجایی که بلوغ درختان بر اثربخشی هدف آنها تأثیر می‌گذارد، این درختان باید برای دوره‌هایی از زمان نگهداری می‌شدند تا هدف این ابتکار موفقیت‌آمیز باشد. برای تضمین موفقیت بلندمدت این ابتکار، تلاش‌های مداوم می‌تواند شامل نگهداری منظم، کاشت درخت بیشتر و تطبیق استراتژی‌ها برای رسیدگی به شرایط متغیر محیطی باشد. راهکارهای مدیریت داده‌های درختی و نقشه‌برداری که توسط Nektar.io از ادمونتون کانادا ارائه می‌شود. تأثیر زیست‌محیطی و سیاسی. این طرح یک میلیون درخت همچنین به عنوان نمایشی از چگونگی پیشرفت دولت برای حل پایداری
نمایشی از چگونگی پیشرفت دولت برای حل پایداری شهری و همچنین مشکلات تغییرات اقلیمی جهانی دیده می‌شود. دولت‌های محلی مانند لس‌آنجلس و نیویورک سیتی، این پروژه‌ها را برای کمک به کاهش انتشار کربن، هوای پاک و مبارزه با جزایر گرمایی شهری با کاشت انبوه درخت اجرا کردند. چنین برنامه‌هایی به‌طور جدایی‌ناپذیری با اهداف زیست‌محیطی بزرگ‌تری مانند اهداف اقلیمی کالیفرنیا و نیویورک، که تلاشی فراگیر برای مقاوم‌تر کردن شهر در برابر اثرات اقلیمی است، مرتبط هستند. آنها همچنین اهمیت سیاسی رو به رشد راه‌حل‌های مبتنی بر طبیعت برای
سیاسی رو به رشد راه‌حل‌های مبتنی بر طبیعت برای حکومتداری شهری را نشان می‌دهند، و دولت‌های شهری نقش عمده‌ای در حکومتداری جهانی محیط زیست ایفا می‌کنند. در حالی که آنها با چالش‌های مشابهی در زمینه بودجه و مخالفت سیاسی روبرو هستند، به عنوان نمونه‌های کوچکی از همکاری بین ابتکارات محلی، فدرال و خصوصی در نظر گرفته می‌شوند. طرح یک میلیون درخت همچنین تأثیرات جهانی داشته است و یک نمونه آن توافق‌نامه پاریس است. این توافق‌نامه به شناسایی شهرهایی که در تلاش‌های جهانی و کاهش انتشار کربن و ردپای کربن نقش دارند، کمک
و کاهش انتشار کربن و ردپای کربن نقش دارند، کمک می‌کند. سرمایه‌گذاری روی این درختان همچنین به شهرها کمک می‌کند تا با افزایش دما، صرفه‌جویی در مصرف انرژی، کاهش آلودگی هوا و آب و افزایش ارزش املاک، بهتر سازگار شوند. برخی از مزایای اجتماعی-اقتصادی کاشت درخت این است که مردم می‌توانند به عنوان یک جامعه گرد هم آیند و فضاهای عمومی را بهبود بخشند و این حتی می‌تواند مشاغل سبز را ترویج دهد و مردم را به مشارکت بیشتر در جنبش‌ها و بودجه‌های اقلیمی ترغیب کند. تأثیر آب و هوا و اثرات بلندمدت. طرح یک میلیون درخت همچنین از
هوا و اثرات بلندمدت. طرح یک میلیون درخت همچنین از بسیاری جهات تأثیر قابل توجهی بر آب و هوا داشته است. یک راه از طریق فرآیندی است که در آن درختان عملی را انجام می‌دهند که به عنوان جذب‌کننده کربن شناخته می‌شود. این فرایند زمانی اتفاق می‌افتد که یک درخت دی‌اکسید کربن را از جو جذب کرده و آن را در زیست توده خود ذخیره می‌کند. همچنین مشخص شده است که درختان انتشار گرما را کاهش می‌دهند و منبع خنک‌کننده مفیدی هستند. سایه درختان و کاهش دما، هر دو، بیش از ۱۰۰۰۰۰ مگاوات ساعت برق را در بسیاری از مناطق محلی برای سال‌های
ساعت برق را در بسیاری از مناطق محلی برای سال‌های متمادی کاهش دادند. این تغییرات بهبود یافته همچنین به کاهش بیش از ۱۰۰۰۰۰ تن انتشار کربن جلوگیری شده کمک کرده است. درختان نه تنها از طریق فرایند فتوسنتز کیفیت هوا را بهبود می‌بخشند، بلکه مطالعات نشان داده‌اند که تنها در حدود یک سال، یک درخت بالغ می‌تواند نیم تن دی‌اکسید کربن را جذب کند. سلامت اکوسیستم نیز می‌تواند بهبود یابد. زیرا با کاشت درختان بیشتر، تنوع زیستی نوع درختان مورد استفاده می‌تواند افزایش یابد و میزان بقای حیات وحش به دلیل طیف وسیع‌تری از
و میزان بقای حیات وحش به دلیل طیف وسیع‌تری از زیستگاه‌ها و بهبود کیفیت آب و هوا افزایش یابد.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;timestamp&gt;2025-06-09T10:08:31Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Dexbot&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;Dexbot صفحهٔ سیلان، ایندیان را به سیلان (ایندیان) منتقل کرد: &gt; به درخواست Hosseinronaghi&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;42078003&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt;
دولت سراسری فلسطین () در ۲۲ سپتامبر ۱۹۴۸، در جریان جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل، برای اداره قلمرو تحت کنترل مصر در غزه تأسیس شد، که مصر در همان روز آن را به عنوان «تحت‌الحمایه سراسری فلسطین» اعلام کرده بود. این امر توسط اتحادیه عرب تأیید شد و توسط شش عضو از هفت عضو آن زمان اتحادیه عرب به رسمیت شناخته شد، به استثنای اردن. اگرچه این سازمان مدعی صلاحیت قضایی بر کل فلسطینِ تحت قیمومت سابق بود، اما صلاحیت قضایی مؤثر آن محدود به منطقه تحت الحمایه فلسطین بود که بعدها نوار غزه نامیده شد. رئیس منطقه تحت الحمایه محمد
نوار غزه نامیده شد. رئیس منطقه تحت الحمایه محمد امین الحسینی، رئیس سابق کمیته عالی عرب، و نخست‌وزیر احمد حلمی عبدالباقی بود. نهاد قانونگذاری، شورای ملی سراسری فلسطین بود. اندکی پس از آن، در اکتبر، عبدالله یکم پادشاه اردن، اقداماتی را برای الحاق بخش‌هایی از فلسطین که ارتش او و سایر نیروهای عرب در طول جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل تصرف و در اختیار داشتند، آغاز کرد. سپس، در ۱ دسامبر ۱۹۴۸، کنفرانس جریکو او را «پادشاه فلسطین عرب» نامید. کنگره خواستار اتحاد فلسطین عربی و ماوراء اردن شد و عبدالله قصد خود را برای الحاق
و ماوراء اردن شد و عبدالله قصد خود را برای الحاق کرانه باختری اعلام کرد. دیگر کشورهای عضو اتحادیه عرب با طرح عبدالله مخالفت کردند. در ابتدا، دولت سراسری فلسطین در غزه مستقر بود، اما پس از حمله اسرائیل در دسامبر ۱۹۴۸ به قاهره منتقل شد و هرگز اجازه بازگشت به غزه را نیافت، اگرچه نوار غزه در طول جنگ تحت کنترل مصر باقی ماند. اهمیت دولت سراسری فلسطین به تدریج، به ویژه پس از انتقال به قاهره، کاهش یافت. به موازات انقلاب ۱۹۵۲ مصر، اقتدار دولت بیشتر تنزل یافت و توسط اتحادیه عرب تحت "نظارت" رسمی مصر قرار گرفت. در سال
عرب تحت "نظارت" رسمی مصر قرار گرفت. در سال ۱۹۵۳، دولت سراسری فلسطین، به جز سمت نخست‌وزیری، رسماً منحل شد و حلمی به نمایندگی از تحت‌الحمایه سراسری فلسطین در جلسات اتحادیه عرب شرکت می‌کرد. در سال ۱۹۵۹، منطقه اسمی تماماً فلسطینی "به صورت دوژور" در جمهوری متحد عربی ادغام شد و تحت مدیریت رسمی نظامی مصر قرار گرفت که مدیران نظامی مصری را در غزه منصوب می‌کرد. دولت سراسری فلسطین از نظر برخی اولین تلاش برای تأسیس یک کشور مستقل فلسطینی است. با این حال، تحت حمایت رسمی مصر بود، و هیچ نقش اجرایی نداشت. دولت عمدتاً اهمیت
بود، و هیچ نقش اجرایی نداشت. دولت عمدتاً اهمیت سیاسی و نمادین داشت. اعتبار دولت سراسری فلسطین به عنوان یک حکومت مستقل "دارای حسن نیت" توسط بسیاری مورد تردید قرار گرفت، عمدتاً به دلیل اتکای مؤثر این دولت نه تنها به حمایت نظامی مصر، بلکه به قدرت سیاسی و اقتصادی مصر نیز. با این حال، مصر، چه به صورت رسمی و چه غیررسمی، از هرگونه ادعای ارضی نسبت به خاک فلسطین صرف نظر کرد (برخلاف دولت اردن که الحاق کرانه باختری را اعلام کرد). پیشینه. حکومت بریتانیا. در جریان لشکرکشی سینا و فلسطین در جنگ جهانی اول، نیروهای
لشکرکشی سینا و فلسطین در جنگ جهانی اول، نیروهای بریتانیایی فلسطین را از امپراتوری عثمانی تصرف کردند. پیش از جنگ، مرزهای دقیق این منطقه هرگز توسط مقامات عثمانی به روشنی تعریف نشده بود. پس از پایان درگیری در سال ۱۹۱۸، دولت بریتانیا در کنفرانس سانرمو در سال ۱۹۲۰، از جامعه ملل قیمومیت فلسطین را دریافت کرد و متعاقباً منطقه را به فلسطین تحت قیمومت و امارت ماوراء اردن تقسیم کرد. طبق مفاد قیمومیت، قرار بود هر دو منطقه تا زمان استقلال نهایی، توسط بریتانیا و به نمایندگی از جامعه ملل اداره شوند. جمعیت عرب فلسطین با
از جامعه ملل اداره شوند. جمعیت عرب فلسطین با اهداف تعیین‌شده در قیمومیت مخالفت کردند و ناآرامی‌های مدنی در طول دوره قیمومیت ادامه یافت. تلاش‌های مختلفی برای آشتی دادن جامعه عرب با جمعیت رو به رشد یهودیان انجام شد، اما موفقیتی حاصل نشد. چندین طرح تقسیم‌بندی پیشنهاد شد. سازمان ملل متحد طرح تقسیم ۱۹۴۷ را پیشنهاد کرد که در آن پیشنهاد شده بود منطقه غزه بخشی از یک کشور جدید عربی فلسطینی شود. کشورهای عربی طرح تقسیم سازمان ملل را که آغاز جنگ داخلی ۱۹۴۷–۱۹۴۸ در فلسطین تحت قیمومت بود، رد کردند. ارنست بوین، که در آن
تحت قیمومت بود، رد کردند. ارنست بوین، که در آن زمان وزیر امور خارجه بریتانیا بود، در مورد طرح تقسیم اظهار داشت که «پیشنهاد اکثریت چنان آشکارا نسبت به اعراب ناعادلانه است که به گفته سر الکساندر کادوگان، «به سختی می‌توان فهمید که چگونه می‌توانیم آن را با وجدان خود وفق دهیم.» ماوراء اردن در بیشتر دوره قیمومیت به عنوان یک دولت مستقل شناخته شده بود، اما رسماً توسط بریتانیا در پیمان ۱۹۴۶ لندن به عنوان یک کشور مستقل شناخته شد. برخی از کشورها همچنان به وضعیت استقلال آن اعتراض داشتند. پایان دوره مأموریت. با اعلام