payamvha/North_RAG huggingface dataset:
می‌شود. با توجه به فرهنگ جمع‌گرا ژاپن، هر فرد به عنوان بخشی از گروه در نظر گرفته می‌شود. وقتی که افراد احساس می‌کنند که خودکشی به نفع گروه هست، ملزم به در نظر گرفتن آن می‌شوند. آنها باور دارند که فداکردن جانشان وظیفه‌ای اخلاقی در قبال گروه هست. به همین دلیل روانپزشکان و دیگر متخصصان سلامت روان در ژاپن به سختی می‌توانند نرخ خودکشی را کاهش دهند. مصرف دخانیات. مصرف دخانیات از بزرگ‌ترین مشکلات سلامت در ژاپن هست. تادائو کاکیزوئه، رئیس افتخاری مرکز سرطان ملی ژاپن، اعلام کرد که از هر ده نفر، یک نفر به علت دخانیات
اعلام کرد که از هر ده نفر، یک نفر به علت دخانیات جان خود را از دست می‌دهد و سالانه بیشتر از ۱۰۰ هزار نفر به این علت می‌میرند. مصرف نوشیدنی‌های الکلی. طبق تحقیقات اوساکی، استاد دانشگاه توتوری، مصرف بیش از اندازه الکل در ژاپن سالانه ۴/۱۵ هزار میلیارد ین هزینه اجتماعی به دنبال دارد. دسترسی به خدمات. خدمات بهداشتی در ژاپن توسط بیمارستان یا کلینیک‌های عمومی یا خصوصی ارائه می‌شود. در برخی از مناطق مشکل کمبود فضا وجود دارد؛ طبق گزارش دولتی در سال ۲۰۰۷، بیشتر از ۱۴ هزار بیمار اورژانسی در ژاپن، در بیمارستان بیش از
هزار بیمار اورژانسی در ژاپن، در بیمارستان بیش از معالجه، حداقل سه بار پذیرش نمی‌شوند. در بیمارستانی در توکیو، بیماری سالمند و با مشکلات تنفسی، ۴۹ بار پذیرش نشد. بیمه سلامت عمومی، حداقل ۷۰ درصد از هزینه‌های درمان غالب شهروندان را پوشش می‌دهد. حق بیمه ماهانه ۰ تا ۵۰ هزار ین هست. بیمه‌های تکمیلی خصوصی تنها برای پرداخت مشترک یا هزینه‌هایی که تحت پوشش نیست، در دسترس هست. همچنین بیمه‌های تکمیلی خصوصی، معمولاً به جای پرداخت هزینه تمام‌شده، مبلغ ثابتی را به ازای نوع جراحی یا هر روز در بیمارستان پرداخت می‌کند. در
جراحی یا هر روز در بیمارستان پرداخت می‌کند. در سال ۲۰۰۵، ژاپن ۸/۲ درصد از تولید ناخالص داخلی خود را صرف خدمات درمانی کرد که معادل ۲۹۰۸ دلار به ازای هر نفر هست؛ و ۸۳ درصد آن به خرج دولت بود. ایدز. آمار ایدز در ژاپن به نسبت آمار جهانی کمتر هست. در سال ۱۹۸۵ اولین مورد ایدز در ژاپن گزارش شد و تا آوریل ۱۹۹۲، ۲۰۷۷ مورد ایدز به ثبت رسید. اقدامات مختلف دولتی برای آگاه رسانی دربارهٔ ایدز انجام شد. بااینحال هنوزجامعه ژاپن نسبت به ایدز و دیگر بیماری‌های آمیزشی، آگاهی کمی دارد. در سال ۱۹۸۸، صندوقی برای کمک به بیماران
کمی دارد. در سال ۱۹۸۸، صندوقی برای کمک به بیماران ایدز تأسیس شد. محیط زیست و سلامت. تغییر اقلیم. الگوهای اقلیمی و آب‌وهوایی در ژاپن دچار تغییر شده، و دمای میانگین این کشور افزایش یافته هست. در نتیجه قشرهای آسیب‌پذیر جامعه مانند سالمندان در خطر بالایی قرار دارند. افزایش دما احتمال شیوع بیماری‌هایی مانند تب دنگی را افزایش می‌دهد.
ترا یک پروتکل بلاک چین (زنجیره بلوک) و پلتفرم پرداخت است که برای استیبل کوین‌های الگوریتمی استفاده می‌شود. این پروژه در سال ۲۰۱۸ توسط Terraform Labs ایجاد شد، استارت آپی که و دانیل شین آن را پایه‌گذاری کردند. بیشتر به خاطر استیبل کوین ترا و ارز دیجیتال دارایی ذخیره‌ای مرتبط با آن به نام LUNA شناخته می‌شد. در ماه مه ۲۰۲۲، بلاکچین ترا پس از فروپاشی استیبل‌کوین TerraUSD (UST) و LUNA به‌طور موقت متوقف شد، رویدادی که در عرض یک هفته نزدیک به ۴۵ میلیارد دلار از ارزش بازار را از بین برد.در ۲۱ ژانویه ۲۰۲۴، این شرکت
بازار را از بین برد.در ۲۱ ژانویه ۲۰۲۴، این شرکت اعلام ورشکستگی کرد. طراحی. ترا یک بلاکچین است که از استیبل‌کوین‌های متصل به ارزهای فیات برای تقویت یک سیستم پرداخت استفاده می‌کند. برای اجماع، بلاکچین ترا از طراحی مشترک اثبات سهام (Proof-of-Stake) بهره می‌برد. چندین استیبل‌کوین بر پایه پروتکل ترا ساخته شده‌اند، از جمله TerraUSD که پیش از فروپاشی آن در ماه مه ۲۰۲۲، سومین استیبل‌کوین بزرگ از نظر ارزش بازار بود. بلاک چین Terra دارای یک اکوسیستم کاملاً عملیاتی از برنامه‌های غیرمتمرکز (یا DApps) مانند Anchor,
از برنامه‌های غیرمتمرکز (یا DApps) مانند Anchor, Mirror و Pylon است که از زیرساخت استیبل کوین ترا استفاده می‌کند.ترا مجموعه‌ای از استیبل‌کوین‌های الگوریتمی است که بر اساس ارزهایی که به آن‌ها متصل بودند نام‌گذاری شده‌اند، برای مثال، TerraUSD (UST) به دلار آمریکا متصل بود. LUNA به عنوان دارایی اصلی پشتوانه برای ترا عمل می‌کرد و همچنین به عنوان توکن حاکمیتی برای رأی‌گیری کاربران در مورد پیشنهادهای جامعه ترا استفاده می‌شد. استیبل‌کوین‌های UST توسط دلار آمریکا پشتیبانی نمی‌شدند؛ بلکه برای حفظ اتصال خود از یک
پشتیبانی نمی‌شدند؛ بلکه برای حفظ اتصال خود از یک مدل پیچیده به نام «تعادل سوزاندن و ضرب» طراحی شده بودند. این روش از یک سیستم دو توکنی استفاده می‌کرد که در آن یک توکن (UST) باید پایدار بماند، در حالی که توکن دیگر (LUNA) برای جذب نوسان‌ها طراحی شده بود.پروتکل Anchor یک پروتکل وام‌دهی و قرض‌گیری بود که بر روی زنجیره ترا ساخته شده بود. سرمایه‌گذارانی که UST را در پروتکل Anchor سپرده‌گذاری می‌کردند، بازدهی ۱۹٫۴۵٪ دریافت می‌کردند که از ذخایر ترا پرداخت می‌شد. به دلیل چنین بازدهی بالا، برخی از منتقدان این نگرانی
دلیل چنین بازدهی بالا، برخی از منتقدان این نگرانی را مطرح کردند که مدل استیبل کوین Do Kwon می‌تواند مانند یک «طرح پانزی عظیم» عمل کند. Mirror Protocol یکی دیگر از پروژه‌های زنجیره ای ترا بود که مشتق‌های مالی را طراحی و ارائه کرد که برای «انعکاس» سهام سنتی فهرست شده طراحی شده بود. تاریخچه. در سال ۲۰۱۸، دو کوان و دانیل شین (که به نام شین هیون-سونگ نیز شناخته می‌شود Terraform Labs را در سئول، کره جنوبی تأسیس کردند. در سال ۲۰۱۹، Terraform Labs اولین توکن ارز دیجیتال خود را راه اندازی کرد. Terraform Labs بیش از
خود را راه اندازی کرد. Terraform Labs بیش از ۲۰۰ میلیون دلار از شرکت‌های سرمایه‌گذاری مانند Arrington Capital، Coinbase Ventures, Galaxy Digital و Lightspeed Venture Partners جمع‌آوری کردند.در ژانویه ۲۰۲۲، گارد بنیاد لونا (LFG) به عنوان یک سازمان غیرانتفاعی مستقر در سنگاپور تأسیس شد و دو کوون به عنوان مدیر.Terraform Labs بخشی از سود حاصل از فروش UST را به Luna Foundation Guard اختصاص داد تا به عنوان ذخیره برای تثبیت قیمت UST استفاده شود. از ۷ می، درست قبل از اینکه UST از تثبیت خودخارج شود، بنیاد LFG ذخایری
اینکه UST از تثبیت خودخارج شود، بنیاد LFG ذخایری شامل ۸۰٬۳۹۴ بیت‌کوین به ارزش تقریبی ۲٫۴ میلیارد دلار داشت. بیت‌کوین بزرگ‌ترین بخش ذخایر را تشکیل می‌داد، اگرچه LFG استیبل کوین‌ها و ارزهای دیجیتال دیگر را نیز نگهداری می‌کرد.در فوریه ۲۰۲۲، ترا و تیم بیسبال واشینگتن نشنالز از لیگ برتر بیسبال آمریکا اعلام کردند که وارد یک توافق‌نامه اسپانسری شده‌اند که شامل تبلیغات در استادیوم و تلویزیون، همچنین تغییر نام باشگاه و سالن واشینگتن نشنالز به «باشگاه ترا» می‌شد. این قرارداد در ابتدا توسط دو کوان به جامعه ترا
این قرارداد در ابتدا توسط دو کوان به جامعه ترا پیشنهاد شد، بدون اشاره به نام تیم و تنها با اشاره به یک «فرنچایز ورزشی در یکی از چهار لیگ حرفه‌ای اصلی آمریکا». جامعه ترا با پرداخت ۳۸٫۱۵ میلیون دلار برای یک شراکت انحصاری پنج‌ساله موافقت کرد. بنیانگذاران کوون و شین هر کدام صاحب یک سهم از Terraform Labs بودند که به هر بنیان‌گذار ۵۰ درصد از قدرت کنترل را می‌داد. کوون بعداً مجموعه سهام خود را به یازده سهم افزایش داد که به او ۹۱٫۷٪ مالکیت داد و ۸٫۳ درصد باقی مانده را به شین داد. شین و شرکت Chai Corporation، یک
را به شین داد. شین و شرکت Chai Corporation، یک شرکت خدمات پرداخت در اکوسیستم ترا که او تأسیس کرده بود، در تاریخ ۱۸ مه ۲۰۲۲ اعلام کردند که شین دیگر هیچ سهامی در شرکت Terraform Labs ندارد. با این حال، سازمان حسابداری و نظارتی شرکتی سنگاپور فاش کرد که شین همچنان ۸٫۳٪ از سهام Terraform Labs را در اختیار دارد. همچنین شرکت Chai اعلام کرد که شین نتواسته است «نقد کردن سهام باقی‌مانده خود را به موقع به پایان برساند»، با اینکه سهم مالکیت او تا ۱۸ مه همانند گذشته باقی‌مانده بود. اسناد منتشر شده از سوی سازمان نظارتی
بود. اسناد منتشر شده از سوی سازمان نظارتی سنگاپور همچنین نشان داد که تا تاریخ ۱۸ مه، شین مالک ۵۱٫۲٪ و کوان مالک ۲۲٫۴٪ از سهام Chai Holdings، شرکت مادر Chai Corporation، بودند. سقوط. از ۹ مه ۲۰۲۲، این توکن‌ها پس از اینکه UST شروع به از دست دادن اتصال خود به دلار آمریکا کرد، سرفصل خبرها شدند. در طول هفته بعد، قیمت UST به ۱۰ سنت سقوط کرد، در حالی که LUNA از بالاترین قیمت تاریخی خود(ATH) که ۱۱۹٫۵۱ دلار بود به «تقریبا صفر» سقوط کرد. قبل از سقوط، LUNA یکی از ده ارز دیجیتال بزرگ بازار بود. این فروپاشی در عرض یک
ارز دیجیتال بزرگ بازار بود. این فروپاشی در عرض یک هفته نزدیک به ۴۵ میلیارد دلار از ارزش بازار را از بین برد. ترا-لونا بر اساس یک پروتکل دوکوینی عمل می‌کرد که فاقد پشتوانه سنتی وثیقه‌ای بود. فروپاشی آن احتمالاً ناشی از یک حمله به استخر نقدینگی و تسهیل‌شده توسط نقص‌های موجود در چارچوب بلاکچین پایه بود. در ۱۳ می، Terraform Labs بلاک چین ترا را در واکنش به کاهش قیمت UST و LUNA به‌طور موقت متوقف کرد. علی‌رغم تلاش‌های این شرکت برای تثبیت قیمت UST و LUNA از طریق بیت‌کوین و سایر ذخایر ارزهای دیجیتال از بنیاد گارد
و سایر ذخایر ارزهای دیجیتال از بنیاد گارد لونا (Luna Foundation Guard)، آن‌ها قادر به برقراری مجدد پیوند قیمت 1:1 UST به USD نبودند. تا تاریخ ۱۶ مه ۲۰۲۲، تحلیلگران بلاکچین ادعا کردند که هزینه‌های ذخایر بیت‌کوین LFO هنوز به‌طور دقیق مشخص نیست. دلایل احتمالی فروپاشی شامل برداشت‌های جمعی از پروتکل Anchor چند روز پیش از فروپاشی، نگرانی‌های سرمایه‌گذاران در مورد ارزهای دیجیتال به‌طور کلی، و کاهش قیمت بیت‌کوین بود. در طول فروپاشی، دارندگان UST را از طریق سیستم ضرب و سوزاندن به LUNA تبدیل کردند که باعث ریزش قیمت
و سوزاندن به LUNA تبدیل کردند که باعث ریزش قیمت LUNA به دلیل افزایش ناگهانی عرضه آن شد. این موضوع به نوبه خود مکانیزم تعادل بین این دو ارز را بی‌ثبات کرد. در ۲۵ می، یک پیشنهاد تصویب شد تا ارز دیجیتال LUNA جدیدی صادر شود و استیبل کوین کم‌ارزش UST جدا و کنار گذاشته شود. بلاک چین اصلی اکنون ترا کلاسیک (Terra Classic) و توکن اصلی LUNA Classic (LUNC) نامیده می‌شود. توکن جدید LUNA توسط سرمایه گذاران "Terra 2.0" نامیده می‌شود و در روزهای آغازین عرضه در بورس‌ها ارزش خود را از دست داده است. در مصاحبه ای در اوت ۲۰۲۲
خود را از دست داده است. در مصاحبه ای در اوت ۲۰۲۲ در سریال NFTV "Coinage"، ماه‌ها پس از فروپاشی، بنیان‌گذار ترا، دو کوون اظهار داشت که ایمان او به ترا اکنون «بسیار غیرمنطقی به نظر می‌رسد». با این حال، او رد کرد که سیستم ترا یک طرح پانزی است. در ۲۳ مارس ۲۰۲۳ کوون تلاش کرد با استفاده از اسناد جعلی کاستاریکا به دبی سفر کند، در حالی که اسناد سفر بلژیکی جعلی را نیز به همراه داشت، اما او در فرودگاه پودگوریکا در مونته‌نگرو رهگیری و دستگیر شد. یک هیئت منصفه فدرال در منهتن متعاقباً هشت اتهام را علیه Do Kwon مطرح
در منهتن متعاقباً هشت اتهام را علیه Do Kwon مطرح کرد، از جمله کلاهبرداری در اوراق بهادار، کلاهبرداری کالاها، کلاهبرداری با سیم و توطئه. ماه بعد، KBS News گزارش داد که قبل از فروپاشی TerraUSD دو کوون مبلغ ۹ میلیارد وون (معادل ۷ میلیون دلار آمریکا) را به شرکت حقوقی کیم و چانگ ارسال کرده بود.در ۲۱ ژانویه ۲۰۲۴، شرکت Terraform Labs در ایالات متحده اعلام ورشکستگی تحت فصل ۱۱ کرد و دارایی‌ها و بدهی‌های خود را در محدوده ۱۰۰ تا ۵۰۰ میلیون دلار فهرست نمود. مسائل مجوز و مقررات. Terraform Labs Pte. Ltd، شرکتی که در پشت
مقررات. Terraform Labs Pte. Ltd، شرکتی که در پشت ترا قرار دارد، در سنگاپور ثبت شده است، اما طبق گفته "The Straits Times،" درخواستی برای مجوز تحت قانون خدمات پرداخت ارائه نکرده است. همچنین یک نهاد اعلان شده نیست، به این معنی که از سوی مقامات پولی سنگاپور معافیت موقت از داشتن مجوز اعطا نشده است. بر اساس اسنادی که توسط کوون در اداره ثبت عالی کره ثبت شد، کوون برای انحلال نهاد کره ای شرکت در ۳۰ آوریل ۲۰۲۲ اقدام کرد و در ۴ مه ۲۰۲۲ تأیید شد. کمیسیون بورس و اوراق بهادار ایالات متحده (SEC) در سال 2021 احضاریه ای به
ایالات متحده (SEC) در سال 2021 احضاریه ای به Terraform Labs و کوون صادر کرد، با توجه به پروتکل آینه ای Terraform Labs، که مشتقات مالی را طراحی و ارائه کرد که عملاً سهام واقعی فهرست شده را «انعکاس» می‌کرد. دو کوون احضاریه را رد کرد و در عوض اعلام کرد که از SEC شکایت خواهد کرد. علی‌رغم تلاش‌های وی برای مناقشه و اجتناب از تحقیقات SEC، جلسه دادگاه ایالات متحده در منهتن در فوریه ۲۰۲۲ به نفع حق SEC برای ادامه تحقیقات خود در مورد آزمایشگاه‌های و Terraform رای داد. در فوریه ۲۰۲۳، SEC آزمایشگاه Terraform و کوون را
در فوریه ۲۰۲۳، SEC آزمایشگاه Terraform و کوون را به کلاهبرداری متهم کرد. در ۱۸ مه، وزیر دادگستری تازه منصوب شده کره، هان دونگ هون، بخش تحقیقات جرایم اقتصادی دفتر دادستانی ناحیه جنوبی سئول را افزایش داد و متعهد شد که "وجوه غیرقانونی و نقل و انتقالات سرمایه، مبارزه با فرار مالیاتی، امور مالی شرکت حسابرسی را پیگیری کند. جمع آوری داده‌های تراکنش و توقیف عواید حاصل از فعالیت‌های مالی مجرمانه.» در اولین روز فعالیت خود، تیم تحقیقات مشترک جرایم مالی و اوراق بهادار، بحران LUNA و ترا را به عنوان اولین هدف تحقیقاتی
بحران LUNA و ترا را به عنوان اولین هدف تحقیقاتی خود مشخص کرد. یک شکایت جمعی، "Patterson v. TerraForm Labs Pte Ltd. et al" .، علیه آزمایشگاه Terraform و دیگران در دادگاه منطقه ای ایالات متحده برای ناحیه شمالی کالیفرنیا در ۱۷ ژوئن ۲۰۲۲ ثبت شد. در سپتامبر ۲۰۲۲، یک شکایت جمعی ۵۶٫۹ میلیون دلاری در دادگاه عالی سنگاپور علیه دو کوون، Terraform Labs, Nikolaos Alexandros Platias و گارد بنیاد لونا ثبت شد. در ژوئن ۲۰۲۲، یونهاپ نیوز گزارش داد که ۱۵ نفر، از جمله توسعه دهندگان سابق Terraform برای پروتکل وام دهی Anchor،
سابق Terraform برای پروتکل وام دهی Anchor، با محدودیت‌های سفر توسط دولت کره مواجه شده‌اند. در ۲۹ نوامبر ۲۰۲۲، حکم بازداشتی برای دانیل شین توسط دادستان‌های کره جنوبی صادر شد. منابع. رده انبار فهرست
فرهنگ در برونئی به شدت تحت تأثیر فرهنگ مالایی و اسلام است. این فرهنگ همچنین تحت تأثیر ساختار جمعیتی کشور می‌باشد: بیش از دو سوم جمعیت برونئی را مالایی‌ها و بقیه را چینی‌ها، هندی‌ها و گروه‌های بومی مانند موروت‌ها، بیسایا برونئی، برونئی دوسون و کدایی‌ها تشکیل می‌دهند. در حالی که مالایی استاندارد زبان رسمی برونئی است، زبان‌هایی مانند مالایی برونئی و انگلیسی بیشتر صحبت می‌شود. زبان. مالایی مالزیایی، زبانی که توسط قوم مالایی‌ها صحبت می‌شود، که بیش از ۶۵ درصد از جمعیت برونئی را تشکیل می‌دهند، زبان رسمی این کشور
جمعیت برونئی را تشکیل می‌دهند، زبان رسمی این کشور برونئی است. با این حال، رایج‌ترین زبان در برونئی مالایی برونئی است که در زمینه‌هایی مانند تلفظ، واژگان و نحو تفاوت زیادی با مالایی استاندارد دارد. علاوه بر این، بسیاری از گویش‌های مالایی دیگر نیز وجود دارد که توسط جوامع بومی صحبت می‌شود، مانند دایاک و ایبان. استفاده از چنین لهجه‌های مالایی به دلیل همسان‌سازی چنین فرهنگ قومی با فرهنگ اصلی رو به کاهش بوده است. برخی از انواع این گویش‌ها در خطر انقراض هستند. زبان انگلیسی نیز در برونئی استفاده می‌شود. این زبان
انگلیسی نیز در برونئی استفاده می‌شود. این زبان در هر دو سطح ابتدایی و متوسطه در مدارس برونئی تدریس می‌شود و اغلب در تابلوهای خیابان در سراسر کشور دیده می‌شود. چینی ماندارین، زبانی که توسط جامعه اقلیت قابل توجه چینی استفاده می‌شود، نیز به‌طور گسترده در برونئی استفاده می‌شود. اگرچه به‌طور رسمی به رسمیت شناخته نشده است، اما این زبان در برخی از مدارس چینی و به عنوان یک درس انتخابی در دانشگاه دولتی برونئی دارالسلام تدریس می‌شود. گویش‌های چینی مانند هوکین معمولاً در جامعه چینی صحبت می‌شوند، اگرچه استفاده از آنها
در جامعه چینی صحبت می‌شوند، اگرچه استفاده از آنها رو به کاهش است زیرا نسل جوان چینی ماندارین را به قیمت لهجه‌ها انتخاب می‌کنند. هنرها. برونئی کشوری در جنوب شرقی آسیا است که در بورنئو بین ایالت‌های صباح و ساراواک که بخشی از مالزی هستند، واقع شده است. طیف گسترده‌ای از موسیقی محلی بومی و رقص وجود دارد. برونئی با کشورهای آسیای جنوب شرقی مانند مالزی، سنگاپور، اندونزی، تایلند و فیلیپین دارای چشم‌اندازها و پیوندهای فرهنگی است. نفوذ قوی اسلامی به این معنی است که اجرای رقص و موسیقی تا حدودی محدود شده است. آدای -
اجرای رقص و موسیقی تا حدودی محدود شده است. آدای - آدای یک آهنگ کار گروهی است که توسط ماهیگیران هنگام ماهیگیری خوانده می‌شود. همچنین یکی دیگر از رقص‌های محلی با لباس سفید است که در جشنواره‌های متعدد معمولاً توسط سه مرد و سه زن اجرا می‌شود. دین. اسلام دین رسمی برونئی است. مسلمانان بیش از ۷۸ درصد جمعیت این کشور را تشکیل می‌دهند. در قانون اساسی برونئی آمده است که «مذهب برونئی دارالسلام مذهب شافعی مذهب مسلمان خواهد بود»، اگرچه آزادی مذهبی را نیز به صورت محدود تضمین می‌کند. پادشاه حاکم به عنوان مدافع اسلام در
تضمین می‌کند. پادشاه حاکم به عنوان مدافع اسلام در کشور تحت سیستمی به نام سلطنت اسلامی مالایی نشان داده می‌شود حالی که وزارت امور مذهبی ایالت رسماً اسلام را در برونئی ترویج می‌کند. در سال ۲۰۱۴، برونئی قانون شریعت اسلام را مورد بحث قرار داد و اولین کشور آسیای جنوب شرقی شد که این کار را انجام داد. در برونئی این قوانین برای غیر مسلمانان نیز اعمال می‌شود و البته توسط سازمان‌های بین‌المللی مانند سازمان ملل متحد و عفو بین‌الملل مورد انتقاد قرار گرفته است. قبل از معرفی قانون شریعت، برونئی قوانینی با انگیزه مذهبی
معرفی قانون شریعت، برونئی قوانینی با انگیزه مذهبی مانند ممنوعیت فروش مشروبات الکلی در این کشور تصویب کرده بود. در برونئی مسیحیان و بودایی‌ها بیشترین نسبت غیر مسلمانان را تشکیل می‌دهند. اگر چه چندین کلیسای مسیحی، معابد بودایی یا دائوئیست چینی و معبد هندو وجود دارد، اما عبادتگاه‌های غیرمسلمان اجازه ندارند علائم قابل مشاهده دین خود را در خارج از محوطه خودشان به نمایش بگذارند. همچنین این ادیان مجاز به تبلیغ دینی یا تلاش برای تبدیل دیگران به ایمان خود نیستند. ازدواج زن غیرمسلمان با مسلمان طبق قانون مجاز نیست و
زن غیرمسلمان با مسلمان طبق قانون مجاز نیست و قبل از ازدواج موظف است مسلمان شود. آشپزی. برونئی دارای غذاهایی با سنت‌های برونئی است. این غذا شبیه به غذاهای کشورهای همسایه مالزی، سنگاپور و اندونزی، با تأثیرات اضافی از هند، چین، تایلند و ژاپن است و به شدت تحت تأثیر آن است. همان‌طور که در این منطقه معمول است، ماهی و برنج غذاهای اصلی هستند، البته گوشت گاو گران است و بنابراین کمتر رایج است. به دلیل غلبه دین اسلام، غذا حلال است و از گوشت خوک پرهیز می‌شود. مشروبات الکلی در برونئی ممنوع است. در مناطق روستایی حیوانات
در برونئی ممنوع است. در مناطق روستایی حیوانات شکاری مانند پرندگان وحشی، گوزن سامبر و گوزن پارس شکار می‌شوند. ورزش. فوتبال یک ورزش بسیار محبوب در برونئی است. ورزشکاران برونئی در عرصه جهانی در مسابقاتی مانند بازی‌های المپیک، بازی‌های کشورهای مشترک‌المنافع و بازی‌های جنوب شرق آسیا شرکت کرده‌اند. در بازی‌های المپیک ۱۹۹۶، ۲۰۰۰و ۲۰۰۴، برونئی یک ورزشکار را اعزام کرد، در حالی که در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ لندن، دو ورزشکار از جمله اولین نماینده زن المپیک خود را اعزام کرد. اگرچه از سال ۱۹۹۰ ورزشکاران را به
را اعزام کرد. اگرچه از سال ۱۹۹۰ ورزشکاران را به بازی‌های مشترک المنافع فرستاده است، ورزشکاران برونئی هنوز هیچ مدالی در این بازی‌ها کسب نکرده‌اند. برونئی میزبان بازی‌های آسیای جنوب شرقی ۱۹۹۹ بوده است. نمادها، پرچم‌ها و نشان‌ها. نشان برونئی یک نماد ملی است که بر روی پرچم برونئی نیز نقش بسته است. این نماد در سال ۱۹۴۰ به تصویب رسید. پنج جزء اصلی در نشان ملی برونئی وجود دارد: پرچم، چتر سلطنتی (چتر تشریفاتی)، بال‌ها، دست‌ها و هلال. پرچم برونئی دارای یک نشان مرکزی برونئی بر روی یک میدان زرد رنگ است که توسط
مرکزی برونئی بر روی یک میدان زرد رنگ است که توسط نوارهای مورب سیاه و سفید (متوازی الاضلاع در یک زاویه) بریده شده است. میدان زرد نشان دهنده سلطان برونئی است. تاج قرمز از یک هلال رو به بالا تشکیل شده است که با یک چتر آفتابی به هم وصل شده و دست‌ها در طرفین قرار دارند.
چکچک مغربی پرنده‌ای از چکچک‌هایی است که در شمال آفریقا یافت می‌شود. این یک گنجشک‌سان کوچک در گروهی است که در گذشته به عنوان اعضای تیرهٔ توکایان (Turdidae) طبقه‌بندی می‌شد، اما اکنون به‌طور کلی بخشی از تیرهٔ مگس‌گیران جهان قدیم (Muscicapidae) در نظر گرفته می‌شود. چکچک مغربی ("O. halophila") و چکچک بازالتی ("O. warriae") در گذشته زیرگونه‌های چکچک ابلق جنوبی به‌شمار می‌رود، اما در سال ۲۰۲۱ توسط IOC به عنوان گونه‌های متمایز تقسیم شدندو
استفن جی. شومیکر محقق آمریکایی است که در مسیحیت باستان و اوایل قرون وسطی و اسلام اولیه متخصص است. او به عنوان استاد دین‌شناسی در دانشگاه اورگان خدمت می‌کند. کار او بر وقف اولیه به مریم باکره، آپوکریفای مسیحی و اسلام شکل دهنده و رابطه آن با مسیحیت خاور نزدیک متمرکز شده است. شومیکر دکترای خود را از دانشگاه دوک دریافت کرد. او در کتاب «آخرالزمانِ حکومتی: فرجام‌شناسیِ حکومتی در دوران باستان متأخر و اسلام آغازین» (۲۰۱۸) با تحلیل برخی متون یهودی، مسیحی، زردشتی می‌گوید که خاورمیانه از چندین قرن قبل از اسلام سرشار
که خاورمیانه از چندین قرن قبل از اسلام سرشار از اعتقادات آخرالزمانی و انتظار برای پایان‌یافتن دنیا بوده است.
جغد مغربی جغدی از سردهٔ جغدهای بی‌گوش ("Strix)" است که در شمال غربی آفریقا از مراکش تا تونس و موریتانی یافت می‌شود. در گذشته زیرگونه جغد جنگلی در نظر گرفته می‌شد.
مرغ حق قبرسی یک جغد کوچک بومی قبرس است. ضبط جغدهایی با صدای مشابه در سرزمین اصلی مجاور اسرائیل به این گونه نسبت داده شده است، اما وضعیت کنونی ارایه‌شناختی این جمعیت‌های سرزمین اصلی مشخص نیست. این گونه در مناطق روستایی دیده می‌شود، گاهی در ساختمان‌ها لانه می‌کند و به‌طور منظم از جعبه‌های آشیانه‌ای که برای گونه‌ها در نظر گرفته شده است، استفاده می‌کند. این یک گونه کمترین نگرانی است.
چکچک اطلسی ، همچنین به عنوان چکچک گلوسیاه یا چکچک سیبوهم شناخته می‌شود، یک پرنده گنجشک‌سان کوچک است که در منطقه مغرب در شمال آفریقا زادآوری می‌کند و زمستان را در غرب ساحل می‌گذراند. در گذشته زیرگونه‌ای از چکچک کوهی ("O. oenanthe") به عنوان "O. o. seebohmi" در نظر گرفته می‌شد، اما در سال ۲۰۲۱ توسط IOC به عنوان یک گونه متمایز طبقه‌بندی شد.
مگس‌گیر ابلق اطلسی یا مگس‌گیر اطلسی پرنده‌ای از تیرهٔ مگس‌گیران جهان قدیم، یکی از چهار گونه مگس‌گیرهای سیاه و سفید دیرین‌شمالگان غربی است. به عنوان یک گونه زادآور در شمال غرب آفریقا بومی است.
زاروهی شاهباز باهری (به ارمنی: Զարուհի Շահբազ Պահրի)(زادهٔ ۳۱ مه ۱۸۸۰ – درگذشته در ۱۳ مه ۱۹۵۸) نویسنده، مددکار اجتماعی و فعال برجسته ارمنی بود. در سال ۱۹۱۳، او یکی از بنیان‌گذاران صلیب سرخ ارمنی کنستانتینوپل بود. پس از نسل‌کشی ارمنی‌ها و از دست دادن چندین عضو خانواده‌اش، باهری در امپراتوری عثمانی باقی ماند تا در تلاش‌های امدادرسانی به بازماندگان نسل‌کشی کمک کند. او سرانجام به رومانی و در نهایت در سال ۱۹۲۸ به فرانسه گریخت، جایی که باقی عمر خود را سپری کرد. در فرانسه، او شش رمان نوشت و همچنان با جامعه ارمنی
فرانسه، او شش رمان نوشت و همچنان با جامعه ارمنی محلی در ارتباط بود. زندگی. زاروهی شاهباز باهری در ۳۱ مه ۱۸۸۰ در کنستانتینوپل، امپراتوری عثمانی در خانواده‌ای ارمنی‌تبار متولد شد. او پس از کشتار آدانا در سال ۱۹۰۹، فعالیت‌های خود را در جامعه ارمنی محلی آغاز کرد. وی همچنین به یتیمان ارمنی آموزش دوخت و گلدوزی می‌داد. در طول جنگ‌های بالکان در سال‌های ۱۹۱۲–۱۹۱۳، او نقش مهمی در ارائه کمک و حمایت به ارمنیانی که در ارتش عثمانی خدمت می‌کردند، ایفا کرد. در طی نسل‌کشی ارمنی‌ها، باهری چندین عضو خانواده خود را از دست
ارمنی‌ها، باهری چندین عضو خانواده خود را از دست داد، از جمله برادر و خواهرش. خواهر او، آدرینه، از شهر آماسیا تبعید شد و در نهایت کشته شد. برادرش، بارسق شاهباز، یکی از اعضای برجسته جامعه روشنفکری ارمنی قسطنطنیه و عضو فدراسیون انقلابی ارمنی، به عنوان بخشی از تبعید روشنفکران ارمنی در ۲۴ آوریل ۱۹۱۵ تبعید و سرانجام کشته شد. پس از نسل‌کشی، باهری در قسطنطنیه باقی ماند و در تلاش‌های امدادی برای بازماندگان که بسیاری از ارمنیان پس از تبعید به پایتخت پناه آوردند، کمک کرد. او سرانجام در سال ۱۹۱۸ رئیس شعبه شیشلی صلیب
کرد. او سرانجام در سال ۱۹۱۸ رئیس شعبه شیشلی صلیب سرخ ارمنی شد. در همین زمان، باهری به عضویت انجمن زنان ارمنی (AWA) درآمد و در نشریه زنان ارمنی به نام "هاگین" مقاله می‌نوشت. به درخواست پاتریارک ارمنی قسطنطنیه، باهری مدیر «خانه بی‌طرف» (Chezok Dun) شد، سازمانی که برای تعیین ارمنی یا ترکی بودن کودکان بازمانده از نسل‌کشی تأسیس شده بود. به دلیل مشارکتش در این سازمان، مقامات ترکیه او را به «ارمنی‌سازی کودکان ترکی» متهم کردند. در نتیجه، باهری به همراه همسر و چهار فرزندش به رومانی گریختند، به این امید که بتوانند
فرزندش به رومانی گریختند، به این امید که بتوانند پس از فروکش کردن تنش‌ها به قسطنطنیه بازگردند. اما به آن‌ها اجازه بازگشت به کشور داده نشد و اموال و دارایی‌هایشان مصادره شد. سپس خانواده باهری به فرانسه نقل مکان کردند. همسر او، هاگوپ باهری، وکیل برجسته‌ای بود اما نتوانست در پاریس شغلی پیدا کند. با توجه به وضعیت مالی دشوار، باهری به عنوان خیاط مشغول به کار شد و در نهایت ارسال مقالات به "هاگین" را متوقف کرد. با این حال، او به نوشتن ادامه داد و توانست چندین اثر از جمله خاطرات خود را منتشر کند. او در ۱۳ مه ۱۹۵۸
از جمله خاطرات خود را منتشر کند. او در ۱۳ مه ۱۹۵۸ در پاریس درگذشت و در گورستان پرلاشز به خاک سپرده شد. بنا به وصیت او، فرزندانش خاکسترش را به ارمنستان برده و در محوطه کلیسای جامع اچمیادزین، کلیسای مادر کلیسای حواری ارمنی، در سال ۱۹۸۷ به خاک سپردند. آثار. از جمله آثار زاروهی باهری که عمدتاً در پاریس منتشر شدند می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:
رومئو جیلْیْی ، (زادهٔ ۱۹۴۹ میلادی)؛ یک طراح مد ایتالیایی است که در اواخر دههٔ ۱۹۸۰ میلادی توسط "لس آنجلس تایمز" چنین توصیف شد که: «او به تنهایی مسیر مد را تغییر داده است». اوایل زندگی. جیلیی در کستل بولونیزه به دنیا آمد. او که در سن ۱۸ سالگی یتیم شده بود، پس از تحصیل در رشتهٔ معماری در دانشگاه، علاقه شدیدی به مد و لباس نشان داد که او را وادار کرد تا در هر یک از سفرهای متعدد خود، لباس‌های محلی، جواهرات و لوازم جانبی را با خود به همراه آورد. سرانجام در سال ۱۹۷۷ میلادی به شهر نیویورک راه یافت، جایی که در کلوپ
میلادی به شهر نیویورک راه یافت، جایی که در کلوپ شبانه استودیو ۵۴ رفت و آمد کرد و بیانکا جاگر را ملاقات کرد. سبک او در نیویورک مورد تحسین قرار گرفت و از او خواسته شد تا دربارهٔ مد برای طراح پیرو دیمیتری مشاوره دهد. شغلی. با بازگشت به ایتالیا، جیلیی پیش از تأسیس اولین برند خود در سال ۱۹۸۱ میلادی، مد تحصیل کرد. سه سال بعد با شکست مواجه شد و در آن زمان او با کارلا سوتسانی شراکتی را ایجاد کردند. همچنین او اولین مجموعه را برای "زاماسپورت" در سال ۱۹۸۳ میلادی ایجاد کرد و به دنبال آن با کالاهان همکاری کرد. در سال
کرد و به دنبال آن با کالاهان همکاری کرد. در سال ۱۹۸۵ میلادی، یک مجموعهٔ ۲۵ قطعه‌ای در میلان به نمایش درآمد. این توسط خرده‌فروشان مد رده بالا براونز در خیابان مولتون جنوبی لندن و جویس در هنگ کنگ خریداری شد. در سال ۱۹۸۶ میلادی، جیلیی شهرت بین‌المللی قوی پیدا کرد و با آنچه که "لس آنجلس تایمز" به عنوان «ظاهری نرم، لباس‌هایی که بدن را در آغوش می‌گیرد با دامن‌های حباب‌دار» توصیف کرد، روی دیگر طراحان تأثیر گذاشت. پایگاه اصلی جیلیی در کورسو کومو، میلان با فروشگاه‌هایی در منهتن و منطقهٔ ماره، پاریس به هم ملحق شدند.