payamvha/North_RAG huggingface dataset:
انرگتیک () یک شهرک در ناحیه شهری نفتکامسک در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
چیشما () یک شهرک در ناحیه شهری نفتکامسک در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
آمزیا () یک شهرک در ناحیه شهری نفتکامسک در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
هریت جاسوس فیلمی محصول سال ۱۹۹۶ و به کارگردانی برونون هیوز است. در این فیلم بازیگرانی همچون میشل تراکتنبرگ، روزی اودانل، گرگوری اسمیت، ونسا لی چستر، جین اسمیت-کمرون، رابرت جوی، ارتا کیت، شارلوت سالیوان و داو تیفنباک ایفای نقش کرده‌اند.
اقتصاد هدیه یا فرهنگ کادو ، سیستم داد و ستدی است که در آن اشیاء با ارزش فروخته نمی شوند، بلکه بدون توافق مشخصی با هدف پاداش های فوری یا آتی داده می شوند. هنجارها و آداب و رسوم اجتماعی بر هدیه دادن در فرهنگ هدیه حاکم است. اگر چه انتظارات متقابل وجود دارد، هدایا در مبادله صریح کالا یا خدمات با پول ، یا کالا یا خدمات دیگری داده نمی شود. این در تضاد با اقتصاد بازار یا دادوستد پایاپای است که در آن کالاها و خدمات عمدتاً به طور صریح با ارزش دریافتی مبادله می شوند.
در ۱۹ مارس ۲۰۲۵، اکرم امام‌اوغلو شهردار استانبول توسط پلیس ترکیه به اتهام فساد، اخاذی، رشوه‌خواری، پول‌شویی و حمایت از تروریسم به ویژه از گروه حزب کارگران کردستان به همراه بیش از ۱۰۰ نفر دیگر توسط پلیس آتاترک ترکیه دستگیر شد. پیشینه. در تاریخ ۱۸ مارس ۲۰۲۵، دانشگاه استانبول مدرک امام‌اوغلو را به دلیل بی‌نظمی‌ها لغو کرد، که این امر مانع از نامزدی او برای ریاست جمهوری می‌شود. این تصمیم تنها چند روز قبل از آنکه اپوزیسیون قصد داشت او را به عنوان نامزد معرفی کند، اتخاذ شد. بازداشت. در صبح روز ۱۹ مارس ۲۰۲۵، پلیس
اتخاذ شد. بازداشت. در صبح روز ۱۹ مارس ۲۰۲۵، پلیس ترکیه اقامتگاه امام‌اوغلو در استانبول را محاصره کرد. در ویدیویی که حدود ساعت ۷ صبح به وقت محلی در توییتر منتشر شد، امام‌اوغلو در حالی که برای روز آماده می‌شد، به مردم گفت: «ما با ظلم بزرگی روبرو هستیم، اما تسلیم نخواهم شد. خود را به ملت‌ام می‌سپارم.» اندکی بعد، او به همراه بیش از ۱۰۰ نفر دیگر، از جمله دستیارش مراد آونگون، دو شهردار منطقه‌ای استانبول از حزب جمهوریخواه خلق (CHP) و چندین روزنامه‌نگار و شخصیت تجاری بازداشت شد. دفتر دادستان کل استانبول امام‌اوغلو
بازداشت شد. دفتر دادستان کل استانبول امام‌اوغلو را به عنوان «رهبر یک سازمان جنایی» متهم کرد و ادعاهایی از جمله فساد، اخاذی، رشوه‌خواری و پول‌شویی مرتبط با قراردادهای شهرداری را مطرح کرد. دادستان‌ها همچنین او را به کمک به حزب کارگران کردستان (PKK) متهم کردند، به دلیل تشکیل ائتلاف انتخاباتی با حزب برابری و دمکراسی خلق‌ها (DEM) در انتخابات شهرداری‌های ۲۰۲۴. دولت ادعا کرد که این «اجماع شهری» نفوذ پی ک ک را در مناطق شهری افزایش داده است. امام‌اوغلو و حامیانش این اتهامات را ساختگی دانسته و تأکید کردند که این
این اتهامات را ساختگی دانسته و تأکید کردند که این اتهامات برای حذف او به عنوان یک تهدید سیاسی برای رجب طیب اردوغان طراحی شده‌اند. دفتر دادستان کل استانبول همچنین اعلام کرد که شرکت ساختمانی امام‌اوغلو تحقیقات توقیف شده و مدیر کل آن بازداشت شده است. دولت ترکیه همچنین ممنوعیت چهار روزه‌ای برای تجمعات عمومی در استانبول اعمال کرد، جاده‌های اصلی را بست و طبق گزارش نت‌بلاکس دسترسی به پلتفرم‌های رسانه‌های اجتماعی مانند توییتر، یوتیوب و اینستاگرام را محدود کرد، امام‌اوغلو به اداره امنیت وطن در استانبول منتقل شد،
به اداره امنیت وطن در استانبول منتقل شد، جایی که او در بازداشت باقی ماند تا مراحل قانونی بیشتر انجام شود. واکنش‌ها. بازداشت اکرم امام‌اوغلو واکنش‌های گسترده‌ای در ترکیه به همراه داشت. حزب جمهوریخواه خلق (CHP) این وضعیت را به عنوان «کودتا سیاسی» توصیف کرد و اعلام کرد که این اقدام مداخله‌ای علیه اراده مردم است. رئیس حزب CHP، اوزگور اوزل، حمایت کامل خود را از امام‌اوغلو اعلام کرد، در حالی که رهبر حزب خوب، موساوات درویش‌اوغلو، استدلال کرد که بازداشت او از نظر قانونی توجیه‌پذیر نیست و صرفاً یک عملیات کاملاً
قانونی توجیه‌پذیر نیست و صرفاً یک عملیات کاملاً سیاسی است. حزب برابری و دمکراسی خلق‌ها این اقدام را تلاشی برای سرکوب اپوزیسیون دانست. رهبر حزب پیروزی، امید اوزداگ، بر حاکمیت قانون تأکید کرد و اظهار داشت که این فرایند باید شفاف باشد. حزب دموکرات و حزب سعادت نیز بیانیه‌هایی در حمایت از امام‌اوغلو صادر کردند. در حالی که کارکنان شهرداری کلان‌شهر استانبول اعتراضات در محل کار خود را سازماندهی کردند، شهروندان در چندین شهر، به ویژه در استانبول و آنکارا، به خیابان‌ها آمدند تا به تصمیم بازداشت اعتراض کنند. علاوه بر
آمدند تا به تصمیم بازداشت اعتراض کنند. علاوه بر این، اعتراضاتی در چندین دانشگاه، از جمله دانشگاه استانبول، برگزار شد.
بز (انگلیسی: Goat) یک فیلم کمدی، ورزشی آمریکایی در سبک پویانمایی آماده اکران به کارگردانی تایری دیلی‌های است. این فیلم قرار است در ۱۳ فوریه ۲۰۲۶ توسط گروه سینمایی سونی پیکچرز در ایالات متحده و بریتانیا اکران شود.
ربکا ماسیکا کاتسووا (۲۶ مه ۱۹۶۶ - ۲ فوریه ۲۰۱۶) یک فعال حقوق بشر و بازمانده تجاوز جنسی از جمهوری دموکراتیک کنگو بود. او انجمن مردمی «متحدان توسعه حقوق بی خانمان ها» (APDUD) را تأسیس کرد و از حقوق بازماندگان، از جمله کودکان، در منطقه کیوو جنوبی در جمهوری دموکراتیک کنگو دفاع کرد. زندگی شخصی. در طول جنگ دوم کنگو در سال ۱۹۹۹، مهاجمان شوهر کاتسووا را به قتل رساندند و به او و دخترانش که در آن زمان ۱۲ و ۱۴ سال داشتند، تجاوز کردند. دختران او در نتیجه این تجاوزات باردار شدند، و کاتسووا همراه با دخترانش پس از طرد شدن
شدند، و کاتسووا همراه با دخترانش پس از طرد شدن توسط بستگان شوهرش، مجبور به ترک خانه خود شدند. کاتسووا در مجموع چهار بار توسط سربازان و اعضای گروه‌های شبه‌نظامی مورد تجاوز قرار گرفت. در ژانویه ۲۰۰۹، شورشیان سابق که به تازگی در ارتش کنگو ادغام شده بودند، برای چهارمین بار به او تجاوز کردند. شورشیان دلیل این حمله را اتهامات کاتسووا مبنی بر تجاوز آن‌ها به زنان دیگر عنوان کردند. کاتسووا همچنین ۱۸ کودک را که از مادران بازمانده تجاوز جنسی بودند، به فرزندی پذیرفت. پیشه. در سال ۱۹۹۹، کاتسووا در خانه خود در جمهوری
پیشه. در سال ۱۹۹۹، کاتسووا در خانه خود در جمهوری دموکراتیک کنگو، که در منطقه‌ای دورافتاده و درگیر جنگ قرار داشت، مرکزی به نام «دکوت» (که به عنوان خانه شنود نیز شناخته می‌شد) تأسیس کرد. او در سال ۲۰۰۲ نام این مرکز را به «Association des Personnes Desherites Unies Pour Le Développement» (APDUD) تغییر داد. این مرکز به عنوان پناهگاهی برای زنان جهت بهبودی از خشونت‌های تجربه‌شده عمل می‌کند و خدمات پزشکی ارائه می‌دهد. در حال حاضر، این مرکز شامل حدود ۵۰ خانه برای اسکان زنان است و به حدود ۱۸۰ زن کمک می‌کند. در طول
زنان است و به حدود ۱۸۰ زن کمک می‌کند. در طول دهه گذشته، کاتسووا به بیش از ۶۰۰۰ بازمانده تجاوز جنسی یاری رسانده است. جوایز. کاتسووا در سال ۲۰۱۰ جایزه «Ginetta Sagan» را برای تلاش‌هایش در زمینه حقوق زنان و کودکان از سازمان عفو بین‌الملل ایالات متحده دریافت کرد. این جایزه در گردهمایی سالانه این سازمان در نیواورلئان، که از ۹ تا ۱۱ آوریل ۲۰۱۰ برگزار شد، به او اهدا گردید. مرگ. کاتسووا در ۲ فوریه ۲۰۱۶ در سن ۴۹ سالگی بر اثر عوارض ناشی از بیماری مالاریا درگذشت.
ویکتوریا اسپارتز (زادنام Kulheyko; متولد ۶ اکتبر ۱۹۷۸) سیاستمدار و صاحب کسب‌وکار آمریکایی متولد اوکراین است که از در مجلس نمایندگان ایالات متحده حضور دارد. اسپارتز یکی از اعضای حزب جمهوری‌خواه است، اما از پذیرش هرگونه وظایف کمیته جمهوری‌خواه خودداری کرد. او قبلاً به عنوان نماینده منطقه بیستم در مجلس سنای ایندیانا حضور داشت. دوران اولیه زندگی و تحصیل. ویکتوریا در نوسیفکا، استان چرنیهیف اوکراین که در آن زمان بخشی از اتحاد جماهیر شوروی بود به دنیا آمد. او تا سن پنج سالگی با پدربزرگ و مادربزرگش زندگی کرد، تا
سن پنج سالگی با پدربزرگ و مادربزرگش زندگی کرد، تا اینکه آنها به چرنیهیف نقل مکان کردند. در آنجا در یک لوکئوم (lyceum) تحصیل کرد و با (درجه) مدال طلا فارغ‌التحصیل شد. اسپارتز مدرک لیسانس علوم و مدرک کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی را از دانشگاه ملی اقتصاد کیف دریافت کرد. اسپارتز در سال ۲۰۰۰ در سن ۲۲ سالگی به ایالات متحده مهاجرت کرد و در سال ۲۰۰۶ شهروند ایالات متحده شد. او مدرک کارشناسی ارشد حسابداری خود را از دانشکده بازرگانی کلی دانشگاه ایندیانا – دانشگاه پردو ایندیاناپولیس دریافت کرد. حرفه. اسپارتز از سال
ایندیاناپولیس دریافت کرد. حرفه. اسپارتز از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۱ دارای جواز حسابدار عمومی گواهی‌شده و از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۲۰ دارای جواز بنگاه املاک و مستغلات بود که هر دو از ایالت ایندیانا است. اسپارتز یکی از اعضای مؤسس تی پارتی در شهرستان همیلتون، ایندیانا بود. او قبل از اینکه دارای مقام در سنای ایندیانا شود در دفتر دادستان کل ایندیانا به عنوان مدیر ارشد مالی خدمت می‌کرد. او عضو هیئت علمی پاره وقت (adjunct) در مدرسه کسب‌وکار کلی در شهر ایندیاناپلیس بود و کسب‌وکار مستغلات و کشاورزی (real estate and farming
مستغلات و کشاورزی (real estate and farming businesses) خود را دارد. اسپارتز سال ۲۰۱۷ بعد از استعفای لوک کِنلِی، از منطقه بیستم در سنای ایندیانا گمارده شد. مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا. انتخابات ۲۰۲۰ بعد از اینکه سوزان بروکس، متصدی جمهوری‌خواه در ماه ژوئن اعلام کرد که تصمیم به حضور دوباره در انتخابات ندارد، اسپارتز از حوزه انتخابیه پنجم ایندیانا کاندیداتوری خود را اعلام کرد. او در روز ۲ ژوئن ۲۰۲۰، در انتخابات مقدماتی جمهوری‌خواهان پیروز شد. اسپارتز در انتخابات اصلی که در ماه نوامبر برگزار شد با شکست
انتخابات اصلی که در ماه نوامبر برگزار شد با شکست دادن نامزد دموکرات کریستینا هیل عضو سابق مجلس نمایندگان ایندیانا، با کسب رای ۴ درصد بیشتر از او، پیروز انتخابات شد. بعد از تقسیم‌بندی مجدد به عنوان منطقه حومه شمالی در سال ۱۹۸۳ (تا سال ۲۰۰۳ به عنوان منطقه شش به حساب می‌آمد)، این انتخابات نزدیک‌ترین رقابت بین کاندیداها بود و تنها دومین بار در آن دوره بود که یک دموکرات دست‌کم ۴۰ درصد آراء را کسب کرد. ۲۰۲۲ با تقسیم‌بندی دوباره حوزه‌های انتخابیه ایندیانا در سال ۲۰۲۱، حوزه پنجم نسبت به قبل از این تقسیم‌بندی بیشتر
حوزه پنجم نسبت به قبل از این تقسیم‌بندی بیشتر به سود حزب جمهوری‌خواه بود. قابل توجه این که این حوزه سهم آراء خود از ایندیاناپولیس را از دست داد. برای جبران تعداد نفرات از دست رفته رای‌دهنده در انتخابات مربوط به این ناحیه، نواحی مونسی و اندرسون که پیش از این جزو حوزه انتخاباتی ششم قرار داشتند و در سمت شرق حوزه پنجم بودند، به این حوزه الحاق شدند. اسپارتز بعد از اینکه بدون هیچ چالشی در دوره مقدماتی حزب جمهوری‌خواه انتخاب شد در انتخابات اصلی، نامزد حزب دموکرات جینی لی لِیک (Jeanine Lee Lake) را شکست داد. ۲۰۲۴
جینی لی لِیک (Jeanine Lee Lake) را شکست داد. ۲۰۲۴ در اواخر سال ۲۰۲۲، بعد از اینکه سناتور مایک بران نامزدی خود را برای انتخابات فرمانداری ایندیانا اعلان کرد، شایعاتی وجود داشت که ممکن است اسپارتز برای در اختیار گرفتن کرسی خالی شده توسط او، نامزد حضور در انتخابات مجلس سنا شود. با این وجود در روز ۳ فوریه ۲۰۲۳، اسپارتز اعلام کرد که برای حضور دوباره در انتخابات یا قبول هر مسئولیت دیگری نامزد نخواهد شد. در اوایل ماه دسامبر ۲۰۲۳، او از اعلام بازنشستگی خود عقب‌نشینی کرد و در ایمیلی که برای روزنامه ایندی‌استار
کرد و در ایمیلی که برای روزنامه ایندی‌استار ارسال کرد نوشت «همکاران و موکلان از من درخواست کرده‌اند که دوباره برای حضور در انتخابات نامزد شوم» و «رئیس بهتری» مجلس را هدایت می‌کند که او را ملزم می‌کند تا برای حضور در انتخابات، در نظر خود «تجدید نظر» کند. او در ۵ فوریه ۲۰۲۴، پنج روز قبل از اینکه مهلت ثبت‌نام در انتخابات به پایان برسد، قصد خود مبنی بر نامزدی دوباره در انتخابات را تأیید کرد. اسپارتز در انتخابات مقدماتی جمهوری‌خواهان که در روز ۷ مه انجام گرفت، با تنها بیش از ۴۸۰۹ رای (۵٫۹ درصد) از رقیب اصلی
با تنها بیش از ۴۸۰۹ رای (۵٫۹ درصد) از رقیب اصلی خود، چاک گودریچ را شکست داد. در روز ۱ ژوئیه ۲۰۲۴، مدیریت فرودگاه‌های کلان‌شهر واشینگتن (Metropolitan Washington Airports Authority) اعلام کرد که آنها در روز جمعه گذشته، اسپارتز را به خاطر نقض قانون سلاح در فرودگاه بین‌المللی دالس واشینگتن متهم کرده‌اند. او احضاریه‌ای جهت حضور در دادگاهی در ویرجینیا دریافت کرد. در پی این رخداد، دفتر کار اسپارتز بیانیه زیر را منتشر کرد: «در جمعه گذشته، اسپارتز هنگام عبور از گیت امنیتی فرودگاه دالاس، به‌طور غیرعمدی اسلحه کمری
امنیتی فرودگاه دالاس، به‌طور غیرعمدی اسلحه کمری فاقد خشاب و گلوله را در چمدان خود حمل کرد که متوجه نبود در جیب چمدانش قرار دارد.» او بعد اظهار داشت «در حقیقت، با توجه به رده حرفه ما و میزان خطیر بودن آن، محتملاً باید اجازه داشته باشیم آن را در هر جایی با خود ببریم.» زندگی شخصی. در حالی که اسپارتز در حال تحصیل در کالج بود، هنگام سفر با قطار از مسکو به کیف با همسر آینده خود، جیسون اسپارتز آشنا شد. آنها در سال ۲۰۰۰ با یکدیگر ازدواج کردند. این زوج دو دختر دارند و در شهر نوبلزویل، ایندیانا زندگی می‌کنند.
دارند و در شهر نوبلزویل، ایندیانا زندگی می‌کنند. اسپارتز یک مسیحی ارتدکس شرقی است.
سیلویا رافائل شودت (متولد ۱ آوریل ۱۹۳۷ – درگذشته ۹ فوریه ۲۰۰۵) یک مأمور اسرائیلی موساد بود که در آفریقای جنوبی به دنیا آمد. او به دلیل نقشش در ماجرای لیلهامر در نروژ، به قتل محکوم شد. زندگی. سیلویا رافائل در گراف رینت، آفریقای جنوبی، از پدری یهودی و مادری مسیحی متولد شد و به‌عنوان یک مسیحی بزرگ شد. در سال ۱۹۶۳، پس از مشاهده یک حادثه یهودستیزانه در کشورش، به اسرائیل مهاجرت کرد. او ابتدا در یک کیبوتز زندگی می‌کرد و بعداً به‌عنوان معلم کار کرد. سپس به تل‌آویو نقل مکان کرد و در آنجا توسط موساد استخدام شد.
نقل مکان کرد و در آنجا توسط موساد استخدام شد. رافائل با وکیل مدافع نروژی خود، آنائوس شوت (Annæus Schjødt)، ازدواج کرد. در سال ۱۹۷۷، او از نروژ اخراج شد، اما دو سال بعد اجازه اقامت گرفت. در سال ۱۹۹۲، به زادگاهش، آفریقای جنوبی، بازگشت و در آنجا ساکن شد. او در فوریه ۲۰۰۵ در سن ۶۷ سالگی بر اثر سرطان درگذشت. رافائل در قبرستان کیبوتس رامت‌هاکوش به خاک سپرده شده است. حرفه جاسوسی. پس از آموزش، او به درجه «مبارز» رسید که بالاترین رتبه برای یک مأمور موساد است و این رتبه، رافائل را برای فعالیت در کشورهای خارجی واجد
رتبه، رافائل را برای فعالیت در کشورهای خارجی واجد شرایط می‌کرد. او با پاسپورت کانادایی و در قالب یک روزنامه‌نگار آزاد به نام پاتریشیا راکسبورو، که یک عکاس واقعی کانادایی بود، به پاریس فرستاده شد. هنگامی که دولت اسرائیل تصمیم گرفت عوامل سپتامبر سیاه را که در سال ۱۹۷۲ قتل‌عام مونیخ در آلمان غربی را مرتکب شده بودند، ردیابی کند، رافائل اطلاعات ارزشمندی ارائه داد که منجر به کشته شدن سه نفر از آن‌ها شد. او سپس به یک تیم موساد منصوب گردید. این عملیات، بخشی از مأموریت مخفیانه موساد برای ترور افرادی بود که در کشتار
مخفیانه موساد برای ترور افرادی بود که در کشتار المپیک ۱۹۷۲ مونیخ نقش داشتند. رافائل بخشی از گروهی از مأموران موساد بود که در ۲۱ ژوئیه ۱۹۷۳، در یک پرونده هویت اشتباه معروف به «ماجرای لیلهامر»، پیشخدمت مراکشی‌ای به نام احمد بوچیکی (برادر چیکو بوچیکی) را در لیلهامر نروژ به قتل رساندند.مأموران ادعا کردند که او را با علی حسن سلامه، سازمان‌دهنده اصلی گروه سپتامبر سیاه که در طراحی کشتار مونیخ نقش داشت، اشتباه گرفته‌اند. رافائل اندکی پس از قتل دستگیر شد. در ۱ فوریه ۱۹۷۴، دادگاه تجدید نظر عیدسی او را به اتهام قتل
۱۹۷۴، دادگاه تجدید نظر عیدسی او را به اتهام قتل برنامه‌ریزی‌شده (که جدی‌ترین نوع محکومیت به قتل طبق قوانین نروژ است)، جاسوسی و استفاده از اسناد جعلی محکوم کرد. با وجود محکومیت به پنج سال و نیم حبس، پس از گذراندن ۱۵ ماه از دوران محکومیت خود، در ماه مه ۱۹۷۵ آزاد شد و به عنوان یک مجرم خارجی از نروژ اخراج گردید. این اقدام مطابق با رویه‌ای بود که بر اساس آن خارجیانی که به جرایم سنگین محکوم می‌شدند، معمولاً پس از سپری کردن بخشی از محکومیت خود از کشور اخراج می‌شدند..[ "" ] بزرگداشت. یک دوربرگردان به اسم او در شهر
"" ] بزرگداشت. یک دوربرگردان به اسم او در شهر میگدال اسرائیل ساخته شد. در سال ۲۰۱۶، کارگردان ساکسون لوگان فیلمی مستند از زندگی او به نام (سیلویا: ردیابی خون) گردآوری کرد. در سال ۲۰۲۳، نمایشگاهی از عکاسی‌های او در مرکز اسحاق رابین در تل‌آویو افتتاح شد و نتایج خود را به عنوان یک عکاس خبری ارائه کرد.این نمایش شامل پرتره‌هایی از جمال عبدالناصر و انور سادات، صحنه‌های سیل در یمن، ناآرامی‌های اجتماعی در جیبوتی، و همچنین زندگی روزمره در لبنان و اردن است.
پاز خوآنا پلاسیدا آدلا رافائلا زامودیو ریورو، که بیشتر با نام آدلا زامودیو شناخته می‌شود (۱۱ اکتبر ۱۸۵۴ – ۲ ژوئن ۱۹۲۸)، شاعر، فمینیست و معلم بولیویایی بود. او به‌عنوان مشهورترین شاعر بولیوی شناخته می‌شود و از او به‌عنوان بنیان‌گذار جنبش فمینیستی این کشور یاد می‌شود. آدلا زامودیو در آثار خود از نام مستعار «سولداد» استفاده می‌کرد. روز تولد او ۱۱ اکتبر، در بولیوی به افتخار تمام زنان شاغل یک تعطیلی ملی است. اوایل زندگی. آدلا زامودیو در کوچابامبا، بولیوی در سال ۱۸۵۴ در خانواده‌ای اشرافی به دنیا آمد. پدر او، دان
در خانواده‌ای اشرافی به دنیا آمد. پدر او، دان آدولفو زامودیو، مهندسی با اصل و نسب باسکی بود که از آرژانتین به بولیوی مهاجرت کرده بود. مادرش، دونیا مودستا ریورو د زامودیو، دختر خوزه کلائودیو ریورو، مالک ثروتمند معدن در لاپاز بود که آدولفو را استخدام کرده بود. زامودیو ابتدا توسط معلمی اهل لندن به نام الیزابت گوو، که مدرسه کوچکی در کورو کورو اداره می‌کرد، آموزش دید. پس از مرگ پدربزرگ مادری‌اش، خوزه کلائودیو ریورو، و از دست دادن شغل پدرش در معدن‌های مس ریورو، وضعیت اقتصادی خانواده به سرعت رو به وخامت گذاشت.
وضعیت اقتصادی خانواده به سرعت رو به وخامت گذاشت. زامودیو دو سال در مدرسه ابتدایی عمومی ال بیتریو د سان آلبرتو تحصیل کرد، مدرسه‌ای خیریه برای یتیمان، کودکان بومی و سفیدپوستان فقیر مثل خودش. تحصیلات رسمی او در کلاس سوم به پایان رسید، زیرا سیاست زمان اجازه تحصیل بیشتر برای دختران را نمی‌داد. با این حال، او از طریق آموزش توسط والدینش، یک معلم انگلیسی اهل لندن (پیش از فوت پدربزرگ ثروتمندش)، و همچنین خودآموزی به یادگیری ادامه داد و مقدار زیادی از آثار ادبی، از جمله آثار فمینیستی، را مطالعه کرد. حرفه. زامودیو
جمله آثار فمینیستی، را مطالعه کرد. حرفه. زامودیو اولین شعر خود با عنوان "دو گل رز" را در سن ۱۵ سالگی منتشر کرد، اما اولین کتابش را ۲۰ سال بعد به چاپ رساند. در سال ۱۹۲۶، آدلا زامودیو موفق به دریافت جایزه «تاج افتخار بولیوی» شد. اولین کتاب شعر او در سال ۱۸۸۷ در بوئنوس آیرس منتشر شد. سال بعد، محفل ادبی لاپاز او را به همراه مانوئلا گوریتی د بلزو به‌عنوان عضو افتخاری معرفی کرد. در سال‌های بعد، زامودیو به نقاشی روی آورد، نمایشنامه‌هایی نوشت و کارگردانی کرد، و روزنامه طنز "ال آلگره کارنوال" (کارناوال شاد) را
روزنامه طنز "ال آلگره کارنوال" (کارناوال شاد) را منتشر کرد. او همچنین به نوشتن و انتشار آثار بزرگ خود ادامه داد. او از نام مستعار "سولداد" (به معنی «تنهایی» در فارسی) استفاده می‌کرد، که بیانگر احساس تنهایی و نادیده گرفته شدن او بود؛ زنی که به دنبال فرار از جامعه محافظه‌کار بولیویایی بود. در سال ۱۸۹۹، آدلا زامودیو حرفه تدریس خود را در مدرسه ال بیتریو د سان آلبرتو (جایی که خود در دوران کودکی در آن تحصیل کرده بود) به‌عنوان معلم هنر آغاز کرد. در سال ۱۹۰۱، او یک آکادمی هنر برای زنان تأسیس کرد که در آن به آموزش
آکادمی هنر برای زنان تأسیس کرد که در آن به آموزش نقاشی و طراحی می‌پرداخت. در سال ۱۹۰۵، زامودیو مدیر یک مدرسه جدید برای زنان جوان به نام «مدرسه دولتی برای بانوان» (Escuela Fiscal de Señoritas) شد؛ مدرسه‌ای که برای اولین بار در بولیوی امکان تحصیل زنان فراتر از دوره نوجوانی را فراهم کرد. او همچنین در زمینه روش‌های آموزشی، مواد آموزشی دربارهٔ مهارت‌های تدریس انتقادی را نوشت و منتشر کرد. در سال ۱۹۱۱، زامودیو اولین مدرسه نقاشی بولیوی برای زنان به نام «آویلا» را تأسیس کرد.
خودرو رالی جهانی یک کلاس از خودروی مسابقه‌ای است که طبق قوانین خاص تعیین شده توسط فدراسیون بین‌المللی اتومبیل‌رانی (فیا) ساخته شده و برای رقابت در مسابقات رالی قهرمانی جهان (WRC) مورد استفاده قرار گرفت. این خودروها در سال ۱۹۹۷ به عنوان جایگزینی برای مقررات گروه ای مورد استفاده در مسابقات قهرمانی سازندگان معرفی شدند، در سال ۲۰۲۲ کلاس گروه رالی۱ جایگزین این کلاس شد.
نیزورامو اودینووا زریپووا (تاجیکی: Низорамоҳ Одинаевна Зарифова؛ زادهٔ ۶ نوامبر ۱۹۲۳ - درگذشته نوامبر ۲۰۲۴) سیاستمدار و مدافع حقوق زنان اهل شوروی بود. او از سال ۱۹۴۷ تا ۱۹۵۶ ریاست بخش زنان حزب کمونیست تاجیکستان را بر عهده داشت و سپس از سال ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۶ به عنوان دبیر حزب فعالیت کرد. در سال ۱۹۶۶، او به عنوان نایب رئیس هیئت رئیسهٔ شورای عالی جمهوری سوسیالیستی شوروی تاجیکستان انتخاب شد. در طول دوران تصدی خود، که تا سال ۱۹۸۹ ادامه یافت، او بین ژانویه تا فوریهٔ ۱۹۸۴ به عنوان سرپرست دولت اتحاد جماهیر شوروی
۱۹۸۴ به عنوان سرپرست دولت اتحاد جماهیر شوروی تاجیکستان، ریاست هیئت رئیسه را بر عهده گرفت. اوایل زندگی. زریپووا در ۶ نوامبر ۱۹۲۳ در روستای پوشنی، واقع در منطقهٔ کولاب، به دنیا آمد. پدرش، اودین کاسیم، یک کشاورز فقیر بود که زمانی که زریپووا تنها پنج سال داشت، درگذشت. مادرش، کاسیما، به تنهایی او را همراه با برادر و سه خواهرش بزرگ کرد، اما برادرشان در سن سیزده‌سالگی فوت کرد. برای تأمین معاش خانواده، در مواقعی که دختران به مدرسه نمی‌رفتند، آن‌ها در مزرعهٔ جمعی کار می‌کردند و به چیدن پنبه و چمن‌زنی مشغول بودند.پس
می‌کردند و به چیدن پنبه و چمن‌زنی مشغول بودند.پس از ازدواج مجدد مادرش، کاسیما به دلیل قدردانی از ناپدری جدید، نام خانوادگی او، یعنی زریپووا، را برای خود و فرزندانش انتخاب کرد. در سال ۱۹۳۷، زریپووا توسط مقامات منطقه‌ای برای تحصیل در مدرسهٔ آموزشی زنان در استالین‌آباد فرستاده شد. اما به دلیل ناتوانی والدینش در پرداخت هزینه‌های تحصیل، او در سال ۱۹۴۰ مجبور به ترک مدرسه شد و به خانه بازگشت. پس از آن، زریپووا در مدرسهٔ آموزشی کولاب ثبت‌نام کرد و همزمان با آغاز جنگ جهانی دوم، از آنجا فارغ‌التحصیل شد. پیشه.
جنگ جهانی دوم، از آنجا فارغ‌التحصیل شد. پیشه. زریپووا که توسط کمیتهٔ کومسومول استخدام شده بود، در طول جنگ جهانی دوم از مزارع جمعی بازدید می‌کرد و جیره‌های غذایی را بین کارگران مزارع توزیع می‌نمود. در سال ۱۹۴۵، او به ریاست بخش کمیتهٔ منطقه‌ای کولاب در تاجیکستان ارتقا یافت. بین سال‌های ۱۹۴۷ تا ۱۹۵۲، او ریاست بخش کار زنان کمیتهٔ منطقه‌ای کولاب را بر عهده داشت. در سال ۱۹۵۲، رهبری حزب با او تماس گرفت و از او خواست تا برای گذراندن دوره‌های مدرسهٔ عالی حزب به مسکو برود. اگرچه او تمایلی به این کار نداشت، زیرا با
برود. اگرچه او تمایلی به این کار نداشت، زیرا با زوهورشو رحمتولوف ازدواج کرده بود و آن‌ها صاحب فرزندانی بودند، اما می‌دانست که چاره‌ای جز پذیرش این پیشنهاد ندارد.شش ماه پس از شروع تحصیل در مسکو، بوبوجون غفوروف به او پیشنهاد کرد که ریاست بخش زنان کمیتهٔ مرکزی حزب را بر عهده بگیرد. زریپووا موافقت کرد که پس از اتمام دوره‌هایش در شش ماه، این پست را بپذیرد. در سال ۱۹۶۶، زریپووا به عنوان معاون رئیس هیئت رئیسهٔ شورای عالی اتحاد جماهیر شوروی تاجیکستان منصوب شدو زیر نظر مخمدالله خولوف خدمت کرد. او تا سال ۱۹۸۹ به
نظر مخمدالله خولوف خدمت کرد. او تا سال ۱۹۸۹ به عنوان معاون رئیس فعالیت کرد و در این مدت، بین ژانویه و فوریهٔ ۱۹۸۴، به عنوان سرپرست هیئت رئیسه، عملاً رئیس دولت اتحاد جماهیر شوروی تاجیکستان بود.پس از بازنشستگی، زریپووا همچنان درگیر مسائل زنان بود و با سازمان‌های غیردولتی مختلف برای بهبود خدمات بهداشتی و فرصت‌های کسب‌وکار و کارآفرینی زنان همکاری می‌کرد. او به عضویت افتخاری کمیتهٔ امور زنان تاجیکستان درآمد و در شورای بزرگان نیز خدمت کرد. زریپووا که متعهد به بهبود زندگی زنان و دختران بود، در دههٔ ۱۹۶۰ اقداماتی
زندگی زنان و دختران بود، در دههٔ ۱۹۶۰ اقداماتی را برای تعیین سهمیهٔ زنان برای حضور در دانشگاه‌ها ارائه کرد. او همچنین برای تأسیس مدارس متوسطهٔ دخترانه در روستاها و ایجاد دانشکدهٔ پزشکی در ناحیهٔ شاهریتوس تلاش‌های بسیاری انجام داد. زریپووا اغلب از مزارع جمعی دورافتاده بازدید می‌کرد و شرایط را هم در داخل تاجیکستان و هم در سایر جمهوری‌های شوروی بررسی می‌نمود. پس از یک سفر به ترکمنستان شوروی، جایی که او متوجه شد هر گروه در آنجا یک زن به عنوان نایب رئیس دارد، او بازگشت و سیاست مشابهی را برای تاجیکستان پیشنهاد
بازگشت و سیاست مشابهی را برای تاجیکستان پیشنهاد کرد. این سیاست تصویب شد و در نتیجه ۴۸۰ زن در مناصب رهبری قرار گرفتند. او عضو کمیتهٔ زنان شوروی و همچنین در کنگره‌های فدراسیون بین‌المللی دموکراتیک زنان بود. در پایان همان سال، زریپووا به استالین‌آباد بازگشت، در حالی که خانواده‌اش در کولاب زندگی می‌کردند. او قبل از بازگشت به مسکو برای تکمیل تحصیلات خود در مدرسهٔ عالی حزب، به مدت یک سال در استالین‌آباد کار کرد. پس از اتمام تحصیلاتش، او به استالین‌آباد بازگشت و کار خود را به عنوان رئیس بخش زنان از سر گرفت. در
کار خود را به عنوان رئیس بخش زنان از سر گرفت. در سال ۱۹۵۶، زریپووا به عنوان دبیر حزب کمونیست تاجیکستان ارتقا یافت و تا سال ۱۹۶۶ در این سمت خدمت کرد. همزمان، او تا سال ۱۹۶۳ به عنوان عضو هیئت رئیسهٔ شورای عالی اتحاد جماهیر شوروی تاجیکستان نیز فعالیت می‌کرد. او در سال ۱۹۵۸ به عنوان معاون شورای عالی اتحاد جماهیر شوروی انتخاب شدو در سال ۱۹۵۶ مجدداً به عضویت شورای عالی اتحاد جماهیر شوروی درآمد. او همچنین به عنوان رئیس بخش ایدئولوژیک حزب کمونیست تاجیکستان خدمت کرد. مرگ او در سن ۱۰۱ سالگی در ۳۰ نوامبر ۲۰۲۴ اعلام
مرگ او در سن ۱۰۱ سالگی در ۳۰ نوامبر ۲۰۲۴ اعلام شد.
فولکس واگن پولو آر دبلیوآرسی یک خودرو رالی جهانی است که توسط فولکس‌واگن موتوراسپرت بر اساس فولکس‌واگن پولو برای استفاده در مسابقات رالی قهرمانی جهان ساخته شده است. این خودرو که در ابتدای فصل ۲۰۱۳ معرفی شد، مطابق با نسل دوم مقررات اتومبیل رالی جهانی که در سال ۲۰۱۱ معرفی شده بود ساخته شد، که بر پایه قوانین کلاس سوپر ۲۰۰۰ بود، اما به جای موتور تنفس طبیعی ۲ لیتری Super20، از موتور ۱٫۶ لیتری توربو شارژ استفاده می‌کرد.
اولیویا نوزی (به انگلیسی: Olivia Nuzzi؛ زادهٔ ۶ ژانویه ۱۹۹۳) روزنامه‌نگار سیاسی اهل ایالات متحده است. او از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۴ به‌عنوان گزارشگر مجلهٔ نیویورک در واشینگتن دی‌سی فعالیت می‌کرد. پیش از پیوستن به این مجله، نوزی در وب‌سایت دیلی بیست مشغول به کار بود و در آنجا پوشش خبری کمپین انتخاباتی دونالد ترامپ در سال ۲۰۱۶ را بر عهده داشت. در سپتامبر ۲۰۲۴، مجلهٔ نیویورک او را به دلیل افشای رابطه‌اش با رابرت اف. کندی جونیور در حین گزارشگری از کمپین انتخاباتی، به مرخصی اجباری فرستاد. ماه بعد، نوزی و "نیویورک" «راه
اجباری فرستاد. ماه بعد، نوزی و "نیویورک" «راه خود را از هم جدا کردند». دوران اولیه زندگی و تحصیل. نوزی در شهر نیویورک زاده شد و فرزند کلی و جان نوزی است. جان نوزی، که زادگاهش بروکلین نیویورک بود، ۲۰ سال در اداره پاکیزگی شهر نیویورک کار کرد و در دسامبر ۲۰۱۵ درگذشت.نوزی پس از درگذشت پدرش، برای دیلی بیست دربارهٔ او نوشت. مادرش، کلی نوزی، در فوریه ۲۰۲۱ از دنیا رفت. نوزی پس از درگذشت مادرش، برای مجله نیویورک دربارهٔ او نوشت. او همچنین برادری به نام جاناتان دارد. نوزی در محله ریور پلازا از بخش میدلتاون در ایالت
نوزی در محله ریور پلازا از بخش میدلتاون در ایالت نیوجرسی بزرگ شد. نوزی آموزش خود را در دبیرستان میدلتاون ساوت گذراند و آن را به پایان رساند. او در دانشگاه فوردهام تحصیل کرد. شغلی. نوزی در سال ۲۰۱۱، هنگامی که هنوز نوجوان بود، کار نویسندگی را آغاز کرد و به‌عنوان ستون‌نویس سیاسی ماهانه برای نشریه triCityNews، یک هفته‌نامه متفاوت در آسبری پارک نیوجرسی، قلم زد. او همچنین برای More Monmouth Musings، یک وبلاگ و وب‌سایت خبری با گرایش محافظه‌کارانه، مطالبی نوشت. کارزار انتخاباتی وینر برای شهرداری. نوزی در سال ۲۰۱۳،