payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بخارپزی دولایه به این دلیل به این نام شناخته می‌شود که شامل پختن غذا با استفاده از بخار برای مدت طولانی است و معمولاً از یک لایه اضافی برای این کار استفاده می‌شود. این اصطلاح از روش سنتی آشپزی چینی گرفته شده است، جایی که غذا در یک ظرف کوچک و مقاوم در برابر حرارت قرار می‌گیرد و سپس این ظرف درون یک قابلمه بزرگ‌تر که با آب جوش پر شده است، گذاشته می‌شود. بخار حاصل از آب جوش به آرامی غذا را که در ظرف داخلی قرار دارد، می‌پزد. این فرایند پخت «دولایه» (ظرف درون ظرف) دلیلی است که نام بخارپزی دولایه برای این روش
ظرف) دلیلی است که نام بخارپزی دولایه برای این روش انتخاب شده است. از بخارپزی دولایه در آشپزی چینی برای تهیه غذاهای ظریف و خاص مانند سوپ آشیانه پرستو و سوپ بال کوسه استفاده می‌شود. در این روش، مواد غذایی به همراه آب در یک ظرف سرامیکی درب‌دار قرار می‌گیرند و سپس این ظرف برای چندین ساعت بخارپز می‌شود. این روش باعث می‌شود که مایعات و رطوبت غذا (که به عنوان عصاره غذا شناخته می‌شود) از دست نرود. به همین دلیل، این روش اغلب برای مواد اولیه گران‌قیمت مانند گیاهان دارویی چینی استفاده می‌شود. ویژگی‌ها. این روش با
دارویی چینی استفاده می‌شود. ویژگی‌ها. این روش با بخارپزی معمولی متفاوت است، جایی که غذا مستقیماً در معرض بخار قرار می‌گیرد، در حالی که در بخارپزی دوبل، بخار هرگز به‌طور مستقیم با غذا تماس ندارد. آشپزی چینی با روش پخارپزی دولایه. در زبان کانتونی، به بخارپزی دولایه دون (dun) (به چینی ساده: 炖؛ به چینی سنتی: 燉؛ پین‌یین: dùn) گفته می‌شود. معنای نویسه چینی "dun" در کانتونی با معنای آن در ماندارین متفاوت است. در ماندارین، "dun" به معنای آهسته جوشاندن یا خورش کردن است. این تکنیک در استان فوجیان، که همسایه استان
است. این تکنیک در استان فوجیان، که همسایه استان گوانگ‌دونگ (کانتون) است، نیز رواج دارد. نمونه‌های معروف. سوپ خربزه زمستانی در ظرف خربزه زمستانی: یکی از غذاهای معروف کانتونی که با این روش تهیه می‌شود، سوپ خربزه زمستانی در ظرف خربزه زمستانی (冬瓜盅) است. در این روش، داخل یک خربزه زمستانی خالی می‌شود تا مانند یک ظرف بزرگ (ظرف خربزه‌ای) عمل کند. سطح خارجی خربزه معمولاً با الگوهای هنری کنده‌کاری می‌شود. سپس داخل آن با مواد اولیه سوپ، مانند ژامبون چینی و گیاهان دارویی چینی، پر می‌شود. کل خربزه، به همراه درِ طبیعی
چینی، پر می‌شود. کل خربزه، به همراه درِ طبیعی خود، حداقل برای چهار ساعت بخارپز می‌شود. در طی این فرایند، طعم‌های سوپ به گوشت خربزه نفوذ می‌کند. در هنگام سرو، کل خربزه و محتویات آن به میز شام آورده می‌شود و برای سرو، مایع سوپ و دیواره داخلی خربزه را با قاشق بیرون می‌آورند. در این مورد، خربزه زمستانی جایگزین ظرف بخارپزی دولایه می‌شود، زیرا پوست خربزه زمستانی حالت مومی دارد و ضدآب است. خربزه زمستانی به دلیل خواص مقوی آن شناخته می‌شود و به ندرت با موادی که بیش از حد "یین" یا "یانگ" در نظر گرفته می‌شوند، پخته
از حد "یین" یا "یانگ" در نظر گرفته می‌شوند، پخته می‌شود. دسرهای معروف. تخمدان قورباغه بخارپز شده در نارگیل (椰青燉雪蛤膏): یکی دیگر از غذاهای معروفی که با این روش تهیه می‌شود، تخمدان قورباغه بخارپز شده در نارگیل است. این دسر سنتی معمولاً برای زنان تهیه می‌شود. در این روش، مواد دارویی چینی (مانند هاشما)، ادویه‌ها و شکر سنگی درون یک نارگیل جوان قرار داده می‌شوند. این مواد درون آب نارگیل طبیعی موجود در نارگیل خیس می‌خورند. سپس کل نارگیل برای چندین ساعت بخارپز می‌شود. بعد از شام، کل نارگیل به همان صورت روی میز آورده
بعد از شام، کل نارگیل به همان صورت روی میز آورده می‌شود. برای خوردن این دسر، محتویات داخل نارگیل و دیواره‌های داخلی آن با قاشق خارج شده و مصرف می‌شود.
روتر کانال نوع خاصی از روترها برای مدارهای مجتمع است. این روتر معمولاً با استفاده از دو لایه اتصال ()، باید مشخص‌شده در بالا و پایین کانال را به هم متصل کند. همچنین، باید مشخصی را به سمت چپ و راست کانال منتقل کند، اما ترتیب انتقال این شبکه‌ها به دلخواه است. ارتفاع کانال مشخص نشده است و روتر خود محاسبه می‌کند که چه ارتفاعی موردنیاز است. کانال برای هر نقطه در داخل کانال تعریف می‌شود و به تعداد شبکه‌هایی اطلاق می‌شود که در هر دو طرف چپ و راست یک خط عمودی در آن نقطه وجود دارند. بیشترین چگالی، حد پایینی برای
آن نقطه وجود دارند. بیشترین چگالی، حد پایینی برای ارتفاع کانال است. یک «محدودیت چرخه‌ای» زمانی رخ می‌دهد که دو در یک ستون (اما با ترتیب‌های متفاوت) در حداقل دو ستون وجود داشته باشند. در مثال ارائه‌شده، شبکه‌های ۱ و ۳ با محدودیت چرخه‌ای مواجه هستند. این مسئله فقط با استفاده از «انحنای مسیر» (doglegs) قابل‌حل است، همان‌طور که برای شبکه ۱ در مثال نشان داده شده است. روترهای کانال یکی از نخستین انواع روترها برای بودند و برای سال‌ها به‌طور گسترده مورد استفاده قرار گرفتند. برنامه YACR احتمالاً یکی از
استفاده قرار گرفتند. برنامه YACR احتمالاً یکی از شناخته‌شده‌ترین برنامه‌ها در این حوزه است. با این حال، مدرن تعداد بسیار بیشتری از دو لایه اتصال دارند. اگرچه تلاش‌هایی برای گسترش روترهای کانال به لایه‌های بیشتر انجام شد، این روش هرگز محبوبیت زیادی پیدا نکرد، زیرا با روش «مسیرگذاری روی سلول» که در آن پین‌ها غیرقابل‌حرکت هستند، به خوبی کار نمی‌کرد. در سال‌های اخیر، روترهای مساحتی () به‌طور کلی جایگزین روترهای کانال شده‌اند.
زینت جهانشاه (زادهٔ حدود ۱۳۱۰ – درگذشتهٔ نامشخص) از پیشگامان مُد و طراحی لباس در ایران بود و نخستین زن ایرانی است که در ایران یک بوتیک پوشاک راه‌اندازی کرد و برای نمایش طرح‌هایش مدل زنده را به کار برد. او با تلاشی نوآورانه و بهره‌گیری از دانش و تجربهٔ خود در اروپا نقش مهمی در معرفی و ترویج مُد نوین به جامعهٔ ایران ایفا کرد. نگاه زینت جهانشاه در زمینه مد و طراحی لباس برقراری نوعی اعتدال و ساده‌پوشی بود و بر این باور بود که نمی‌بایست کورکورانه از مد پیروی کرد. وی در روزهای سخت جنگ و قحطی در محله امیریه تهران
وی در روزهای سخت جنگ و قحطی در محله امیریه تهران فروشگاهی را باز کرد که بر ویترین آن «جدیدترین لباس‌ها برداشته شده از تازه‌ترین طراحی‌های لباس در اروپا» نوشته شده بود و به این ترتیب فروشگاه او نخستین مزون یا خانه طراحی ایرانی نام گرفته است. زندگی و تحصیلات. زینت جهانشاه در حدود سال ۱۳۱۰ خورشیدی در تهران به دنیا آمد. او تحصیلات ابتدایی خود را در دبیرستان ژاندارک تهران به پایان رساند. در دوران نوجوانی به همراه پدرش سرهنگ حبیب‌الله فرود که سرپرستی دانشجویان وزارت جنگ در اروپا را بر عهده داشت راهی آلمان شد.
وزارت جنگ در اروپا را بر عهده داشت راهی آلمان شد. جهانشاه در آلمان در آموزشگاه «لته فراین» که یک آموزشگاه معتبر و بین‌المللی بود ثبت‌نام کرد و مهارت‌هایی همچون خانه‌داری، تندنویسی، ماشین‌نویسی، دوزندگی، پرنده‌شناسی، جانورشناسی مدیریت بوتیک را آموخت. تجربه در اروپا و بازگشت به ایران. جهانشاه پس از مدتی به فرانسه که در آن زمان مرکز مُد جهان بود سفر کرد و در آموزشگاه‌های پاریس طراحی و خیاطی را به روش‌های نوین فراگرفت. این آموزش‌ها او را با جدیدترین سبک‌های طراحی لباس آشنا ساخت. وی در سال ۱۳۲۱ خورشیدی پس از یک
لباس آشنا ساخت. وی در سال ۱۳۲۱ خورشیدی پس از یک سال تحصیل و تجربه‌اندوزی در اروپا به ایران بازگشت و در محلهٔ امیریه تهران نخستین خیاط‌خانهٔ نوگرای ایرانی را بنیان گذاشت. فعالیت حرفه‌ای. نخستین گام جهانشاه در عرصهٔ مُد الگوبرداری از طرح‌های کریستیان دیور طراح برجستهٔ فرانسوی بود. با این حال او تنها به تقلید از طرح‌های اروپایی بسنده نکرد و خلاقیت خود را به کار گرفت تا لباس‌هایی طراحی کند که با ذائقه و نیازهای بانوان ایرانی سازگار باشد. جهانشاه به منظور نمایش طرح‌هایش برای اولین بار در تهران از مدل زنده
طرح‌هایش برای اولین بار در تهران از مدل زنده استفاده کرد. او با صرف سه ماه زمان و تلاش بی‌وقفه گروهی از دختران جوان که عمدتاً از دوستان و آشنایانش بودند را برای نمایش لباس‌ها آموزش داد. زینت جهانشاه علاوه بر طراحی لباس‌های مدرن از پوشاک سنتی ایرانی نیز الهام گرفت. او با مراجعه به موزهٔ مردم‌شناسی و مطالعهٔ لباس‌های تاریخی طراحی‌های جدیدی ارائه داد که تلفیقی از مُد مدرن و عناصر سنتی ایرانی بود. یکی از مشهورترین طرح‌های او پوششی بلند با آستین‌های گشاد و یقهٔ بسته بود که استقبال گسترده‌ای در میان بانوان
یقهٔ بسته بود که استقبال گسترده‌ای در میان بانوان تهرانی یافت. نخستین نمایش مُد در ایران. در سال ۱۳۲۲ خورشیدی جهانشاه نخستین نمایش مُد ایران را برگزار کرد. با این که این رویداد در شرایط سخت اشغال ایران در جنگ جهانی دوم برگزار شد ولی با استقبال بانوان تهرانی روبرو شد. از ۹۰ دست لباس طراحی‌شده برای این نمایش تقریباً تمامی آن‌ها به فروش رفت و لباس‌های روزانه، عصرانه و شبانه را در بر می‌گرفت که با قیمتی بین ۱۱۰ تا ۳۰۰ تومان عرضه شدند. زینت در فشن‌شوی خود از زنان صاحب‌نامی مانند «صفیه فیروز» دعوت کرد که شرکت
صاحب‌نامی مانند «صفیه فیروز» دعوت کرد که شرکت کنند. ۱۵ نفر از زنان شناخته شده به افتتاحیه مزون رفتند. در مراسم فشن‌شو، او ۹۰ دست لباس زنانه را طراحی و با مانکن‌هایی که خودش آن‌ها را تربیت کرده بود، به نمایش گذاشت. این مراسم در طول روز سه بار برگزار شد. معرفی لباس‌ها بر عهده خود خانم جهانشاه بود. او نام لباس‌ها را از روی فصل‌ها و گل‌ها انتخاب کرده و پارچه‌های فرنگی را برای طراحی این لباس‌ها به کار گرفته بود. پالتوها گشاد و آزاد بودند با آستین‌های سرخود گشاد و یقه‌های بسته طراحی شده بودند. کت و دامن‌ها هم
و یقه‌های بسته طراحی شده بودند. کت و دامن‌ها هم مناسب اعتقادات زنان ایرانی و پیراهن‌های شب به سبک دکلته طراحی شده بودند. لباس‌های شب پولک و منجوق‌دوزی می‌شدند. این لباس‌ها بیشتر به رنگ سیاه و قهوه‌ای بودند و قیمت‌شان به عنوان مثال برای پیراهن بعدازظهر، ۵۰ تومان و پالتوها ۱۰۰ تومان بود. پایان فعالیت حرفه‌ای و میراث. جهانشاه تا سال ۱۳۴۷ به فعالیت حرفه‌ای خود ادامه داد و هربار طرح‌هایی نوین و یکتا و بی‌همانند عرضه کرد. در همین سال او با تولد دخترش تصمیم گرفت خیاط‌خانهٔ خود را تعطیل کند و به فعالیت حرفه‌ای خود
خود را تعطیل کند و به فعالیت حرفه‌ای خود پایان دهد. زینت جهانشاه به عنوان نخستین بانوی ایرانی که مُد نوین را به ایران معرفی کرد، تأثیری ماندگار بر صنعت مُد کشور گذاشت. او راهی را گشود که پس از او بسیاری دیگر از طراحان ایرانی در آن گام نهادند و تهران را به مرکزی برای مُدهای نوگرایانه تبدیل کردند.
دوواپ‌ها و اوباش‌ها () نخستین آلبوم استودیویی خواننده و ترانه‌پرداز آمریکایی برونو مارس است. این آلبوم در ۴ اکتبر ۲۰۱۰ توسط آتلانتیک و الکترا رکوردز منتشر شد و در ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۰ پیش از تاریخ انتشار رسمی برای شنیدن در دسترس بود. پس از انتشار آلبوم چندآهنگه "It's Better If You Don't Understand" برونو مارس و تیم تولید، د اسمیزینگتونز، شروع به کار بر روی این آلبوم به همراه نیدلز، سوپا دوپس و جف بسکر کردند. نام آلبوم برای نشان دادن سادگی و جذابیت برای مردان و زنان انتخاب شده است.
نیروگاه بادی نالا دناوی (که به نام نیروگاه بادی ارومبوکودال نیز شناخته می‌شود) یک نیروگاه بادی ۴٫۸ مگاواتی در ارومبوکودال، واقع در شبه‌جزیره کالپیتیا، سری‌لانکا است. این نیروگاه توسط که یکی از شرکت‌های زیرمجموعه است، مدیریت می‌شود. این مجموعه شامل شش توربین بادی با توان هر کدام است.
جوک‌باکس نامتعارف () دومین آلبوم استودیویی خواننده و ترانه‌پرداز آمریکایی برونو مارس است. این آلبوم توسط آتلانتیک رکوردز در ۷ دسامبر ۲۰۱۲ منتشر شد و یک هفته پیش از انتشار برای شنیدن قابل دسترسی بود. این آلبوم، دنبالهٔ آلبوم قبلی برونو مارس "دوواپ‌ها و اوباش‌ها" (۲۰۱۰) به‌شمار می‌رود.
اتحادیه تجاری نوعی اتحادیه کارگری است که مخالف اتحادیه‌های طبقاتی یا انقلابی است و معتقد است که اتحادیه‌ها باید مانند مشاغل اداره شوند. اعتقاد بر این است که اتحادیه‌های تجاری منشأ آمریکایی دارند و این اصطلاح به ویژه در مورد پدیده‌های مشخصه اتحادیه‌های آمریکایی به کار رفته است. این ایده از اصول دادگاه‌ها سرچشمه گرفته است مشکل در تنظیم "حقوق صنعتی کارگران"، به ویژه در دهه‌های پس از جنگ داخلی است. هیمن (۱۹۷۳) اصطلاح «تجاری گرایی» را به هاکسی نسبت داد، اما مایکل گلدفیلد (۱۹۸۷) اشاره می‌کند که این اصطلاح قبل از
گلدفیلد (۱۹۸۷) اشاره می‌کند که این اصطلاح قبل از انتشار هوکسی در سال ۱۹۱۵ رایج بود. به گفته گلدفیلد، هوکسی این اصطلاح را برای توصیف آگاهی تجاری به جای آگاهی طبقاتی به کار برد. به عبارت دیگر، به گفته هوکسی، اتحادیه‌های تجاری طرفداران اتحادیه‌گرایی «صاف و ساده» بودند، در مقابل اتحادیه‌گرایی طبقاتی یا انقلابی. این نوع اتحادیه‌گرایی تجاری همان چیزی است که یوجین دبز اغلب از آن به عنوان «اتحادیه‌گرایی قدیمی» یاد می‌کند.
جنبۀ خوب پائولینا () یک فیلم کمدی سکسی سبک ایتالیایی به کارگردانی نلو روساتی است که در سال ۱۹۷۳ منتشر شد.
دانشگاه آستین (انگلیسی: University of Austin) با حروف اختصاری (UATX) یک دانشگاه خصوصی، غیرانتفاعی از کالج‌های هنرهای آزاد در ایالات متحده است که در آستین (تگزاس) واقع شده است. این دانشگاه یک پردیس در ساختمان تاریخی اسکاربرو در مرکز شهر آستین داشته و اولین گروه مقطع کارشناسی خود را در پاییز سال ۲۰۲۴ میلادی ثبت نام کرده است. دانشگاه آستین دارای اعتبار دولتی نیست و دانشجویان آن واجد شرایط دریافت کمک دانشجویی فدرال نیستند. اما مدرک کارشناسی این دانشگاه توسط هیئت هماهنگی آموزش عالی تگزاس تأیید شده است و برای
هماهنگی آموزش عالی تگزاس تأیید شده است و برای پرداخت شهریهٔ دو کلاس اول، بورسیه تحصیلی کامل عرضه می‌گردد.
قربانی شهوت فیلمی ترکی محصول سال ۱۹۴۰ است که توسط ناظم حکمت نوشته شده است. این فیلم به کارگردانی محسن ارتغرل ساخته شد و بازیگرانی چون جاهده سونکو، محسن ارتغرل، فردی تایفور، سواوی تدو و نوین آکایا در آن ایفای نقش کردند. فیلم در استودیوهای ایستگاه راه‌آهن حیدرپاشا، مال‌تپه، مجیدیه‌کوی و امینونو استانبول فیلم‌برداری شد. این فیلم که در سینمای ایپک اکران شد، اقتباسی از فیلم فرشته آبی محصول ۱۹۳۰ است که مارلنه دیتریش را به شهرت رساند. داستان. این فیلم داستان زندگی مردی را روایت می‌کند که زندگی‌اش به خاطر کارهای یک
را روایت می‌کند که زندگی‌اش به خاطر کارهای یک زن تغییر می‌کند. احمد که در یک بانک به‌عنوان صندوق‌دار کار می‌کند، برای وصول بدهی به شهری فرستاده می‌شود. او در طول سفر با قطار با زنی آشنا می‌شود و تحت تأثیر او قرار می‌گیرد و دلیل سفرش را فاش می‌کند. زن برای دستیابی به پولی که احمد باید وصول کند، با دوستانش نقشه‌ای می‌کشد.
بازیابی اطلاعات دشمن‌گونه (باد) یک موضوع در بازیابی اطلاعات است که مربوط به استراتژی کار با بن‌مایه داده‌هایی که بخشی از آن‌ها با مهارت دست‌کاری و تخریب شده است. وظایف این موضوع شامل جمع‌آوری، نمایه‌سازی، تصفیه کردن، بازیابی و رتبه‌بندی اطلاعات از چنین بن‌مایه‌هایی است. باد (بازیابی اطلاعات دشمن‌گونه) شامل یادگیری روش‌های تشخیص، عایق‌دار کردن و شکست دادن چنین دست‌کاری‌هایی است. در دنیای وب، شکل غالب چنین دست‌کاری هرزآگهی است، که بیش‌تر برای دست‌یابی مالی انجام می‌شود که شامل به‌کارگیری فن‌های گوناگونی برای
می‌شود که شامل به‌کارگیری فن‌های گوناگونی برای اختلال در موتور جست‌وجوی وب هست. نمونه‌های از هرزآگهی بمب‌باران گوگلی، هرزنظر، هرزبلاگ و برچسب‌زنی تخریبی است. مهندسی‌معکوسِ الگوریتم‌رتبه‌بندی، کلاه‌برداری کلیکی و نرم‌افزار کنترل‌محتوا هم ممکن است به عنوان نوعی از بازیابی اطلاعات دشمن‌گونه شناخته شود. سر فصل‌ها. سرفصل‌های مربوط به هرزآگهی: دیگر سرفصل‌ها: تاریخچه. عبارت «بازیابی اطلاعات دشمن‌گونه» نخستین‌بار توسط آندری بردر (دانشمند ارشد در آلتا ویستا) در جریان جلسه عمومی وب در کنفرانس بازیابی متن مطرح شد.
آکادمی ساهیتیا، آکادمی ملی ادبیات هند، سازمانی است که به ترویج ادبیات به زبان‌های هند اختصاص دارد. این آکادمی در روز ۱۲ مارس ۱۹۵۴ تأسیس شد، هر چند به صورت مستقل از دولت هند، مورد حمایت واقع می‌شود. دفتر آن در رابیندرا بهاوان در نزدیکی مندی هاوس در دهلی واقع شده است. آکادمی ساهیتیا، کارگاه‌های آموزشی و سمینارهای ملی و منطقه‌ای را سازماندهی می‌کند، کمک هزینه‌های تحقیقاتی و سفر را به نویسندگان ارائه می‌دهد؛ کتاب‌ها و مجلات، از جمله "دایرةالمعارف ادبیات هند" را منتشر کرده است؛ و جایزه سالانه آکادمی ساهیتیا به
منتشر کرده است؛ و جایزه سالانه آکادمی ساهیتیا به مبلغ ۱۰۰٬۰۰۰ روپیه هند را در هر یک از ۲۴ زبانی که پشتیبانی می‌کند، اهداء کرده و همچنین نشان افتخار ادبی فلوشیپ آکادمی ساهیتیا (Sahitya Akademi Fellowship) را برای یک عمر دستاورد تقدیم می‌کند. کتابخانه آکادمی ساهیتیا یکی از بزرگ‌ترین کتابخانه‌های چند زبانه در هند است که مجموعه‌ای غنی از کتاب‌ها در زمینه ادبیات و موضوعات مرتبط را دارد. این آکادمی دو نشریه ادبی: "ادبیات هند" به زبان انگلیسی و "سمکالین بهاراتی ساهیتیا" (Samkaleen Bharatiya Sahitya) را به زبان
ساهیتیا" (Samkaleen Bharatiya Sahitya) را به زبان هندی، هر دو ماه یکبار منتشر می‌کند. زبان‌های ادبی پذیرفته شده. آکادمی ساهیتیا از آثاری در ۲۴ گونه زبان که در ذیل آمده است حمایت می‌کند که ۲۲ زبان در برنامه هشتم قانون اساسی هند قرار گرفته است دو زبان دیگر انگلیسی و زبان راجستانی هستند. زبان‌های پذیرفته شده به قرار ذیل است: آسامی، بنگالی، بودو، دوگری، انگلیسی، گجراتی، هندی، کنادا، کشمیری، کونکانی، مایتهیلی، مالایالم، مانیپوری، مراتی، نپالی، اوریه، پنجابی، راجستانی، سانسکریت، سانتالی، سندی، تامیلی، تلوگو و
سانسکریت، سانتالی، سندی، تامیلی، تلوگو و اردو. پذیرفته شدن زبان‌ها در آکادمی ساهیتیا، مستقل از به رسمیت شناخته شدن زبان‌ها توسط برنامه هشتم قانون اساسی هند است. مواردی از پذیرفتن زبان در آکادمی قبل از ورود به برنامه هشتم مواردی از پذیرفتن زبان در آکادمی بعد از ورود به برنامه هشتم تاریخچه. ایده تشکیل آکادمی ملی ادبیات در هند توسط حکومت مستعمراتی بریتانیا مورد توجه قرار گرفت و در سال ۱۹۴۴، پیشنهادی که از سوی انجمن سلطنتی آسیایی بنگال برای ایجاد یک ائتلاف ملی فرهنگی صورت گرفت، از نظر اصولی پذیرفته شد. طرح
فرهنگی صورت گرفت، از نظر اصولی پذیرفته شد. طرح اولیه سه مؤسسه یا آکادمی را در بر می‌گرفت که به هنرهای تجسمی، هنرهای نمایشی و ادبیات اختصاص داشت. دولت مستقل هند این پیشنهاد را به مرحله عمل رساند و در روز ۱۵ دسامبر ۱۹۵۲، با تصویب دولت آکادمی ملی ادبیات را با نام آکادمی ساهیتیا ایجاد کرد. اولین شورای عمومی این آکادمی دارای اعضایی همچون ساروپالی رادهاکرشنن، ابوالکلام آزاد، چاکراوارتی راجاگوپالاچاری، کی. ام. پانیکار، کانایالال مانکلال مونشی، ذاکر حسین، اوماشانکار موشی، مهادیوی وارما، دی. وی. گوندپا، رامداری
موشی، مهادیوی وارما، دی. وی. گوندپا، رامداری سینگ دینکار تحت ریاست نخست‌وزیر آن زمان، جواهر لعل نهرو بود. دولت هند تصریح کرد که انتخاب نخست‌وزیر نهرو به عنوان ریاست شورا «به خاطر اینکه او نخست‌وزیر است، نبود بلکه به این علت است که با تلاش و پشتکار خودش جایگاه برجسته‌ای در نقش نویسنده و مؤلف به دست آورده است.» آکادمی ساهیتیا در روز ۱۲ مارس ۱۹۵۴، به صورت رسمی در دهلی نو افتتاح شد. مراسمی در تالار مرکزی مجلس هند با سخنرانی مولانا ابوالکلام آزاد و ساروپالی رادهاکرشنن برگزار شد. نگرانی عمده در روزهای اولیه
رادهاکرشنن برگزار شد. نگرانی عمده در روزهای اولیه فعالیت آکادمی ساهیتیا، مستقل بودن و عدم وابستگی آن به دولت مرکزی بود. شورای اول توصیه‌هایی در جهت بهبود نظام‌نامه حاکم بر آکادمی ارائه کرد که از جمله آنها این پیشنهاد بود که رئیس توسط خود شورا انتخاب شود و توسط دولت منصوب نشود. جواهر لعل نهرو تا زمان مرگش در سال ۱۹۶۴، به عنوان رئیس شورا خدمت کرد. لوگوی آکادمی ساهیتیا توسط ساتیاجیت رای طراحی شد. اساسنامه و ساختار. آکادمی ساهیتیا در روز ۱۵ دسامبر ۱۹۵۲ با مصوبه‌ای که توسط دولت هند به تصویب رسید ایجاد شد.
مصوبه‌ای که توسط دولت هند به تصویب رسید ایجاد شد. آکادمی در روز ۱۲ مارس ۱۹۵۴ به‌طور رسمی افتتاح شد. این آکادمی در آغاز تحت فرمان اجرایی به فعالیت پرداخت اما بعد تحت قانون ثبت انجمن‌های هندی در سال ۱۸۶۰، به عنوان انجمن به ثبت رسید. اساسنامه آکادمی ساهیتیا مقرر می‌دارد که این آکادمی باید توسط سه اولیای امور، شورای عمومی، هیئت اجرایی و کمیته مالی اداره شود. شورای عمومی این اختیار را دارد که از بین سه نامزد برگزیده توسط هیئت اجرایی، رئیس و معاون رئیس را انتخاب کند. علاوه بر این، هیئت اجرایی یک منشی را تعیین
کند. علاوه بر این، هیئت اجرایی یک منشی را تعیین می‌کند که هم به عنوان منشی آکادمی و هم منشی غیررسمی هر سه اولیای امور فعالیت می‌کند. شورای عمومی فعالیت هر دوره شورای عمومی آکادمی ساهیتیا به مدت پنج سال است. هر سال یکبار تشکیل جلسه داده و به چندین امور مهم، از جمله تعیین رئیس و معاون رئیس آکادمی، انتخاب اعضای هیئت اجرایی، چارچوب‌بندی قوانین و رویه‌ها در آکادمی و انتخاب همکاران (fellows) به توصیه هیئت، می‌پردازد. شورای عمومی شامل اعضای ذیل است: هیئت اجرایی هیئت اجرایی آکادمی ساهیتیا، اختیارات اجرایی را به
هیئت اجرایی آکادمی ساهیتیا، اختیارات اجرایی را به کار می‌گیرد و مسئولیت نظارت و کنترل فعالیت آکادمی را بر عهده دارد. این بخش بودجه سالانه آکادمی را آماده کرده، منشی را تعیین می‌کند، گروه‌هایی از کاندیداها را برای بررسی و انتخاب همکاران (fellows) شورای عمومی تدارک می‌بیند. متشکل از رئیس، معاون رئیس، مشاور امور مالی، دو نفر از کاندیداهای دولت هند در شورای عمومی (یکی از آنها باید نماینده وزارت فرهنگ باشد) و یک نفر نماینده هر یک از زبان‌های آکادمی که پشتیبانی می‌شود، به نحوی که توسط شورای عمومی کاندید شده است.
به نحوی که توسط شورای عمومی کاندید شده است. کمیته امور مالی وظیفه کمیته امور مالی این است تا میزان مجموع مخارج آکادمی ساهیتیا را برای سال مالی تعیین کند، برآوردهای بودجه را مورد رسیدگی قرار داده و به هیئت اجرایی پیشنهاد دهد. کمیته مالی شامل یک مشاور امور مالی، یک نفر تعیین شده از طرف دولت هند، یک نماینده از سوی شورای عمومی و یک نماینده از هیئت اجرایی، و معاون رئیس آکادمی است. حساب‌های آکادمی ساهیتیا توسط حسابرس عمومی هند مورد رسیدگی قرار می‌گیرد. نشریه و فعالیت. آکادمی ساهیتیا چند نشریه دائمی، به علاوه دو
آکادمی ساهیتیا چند نشریه دائمی، به علاوه دو نشریه ادبی ادبیات هند و سمکالین بهاراتی ساهیتیا به صورت دو ماه یکبار، منتشر می‌کند. این آکادمی پژوهش کتاب‌شناسی، کارگاه آموزشی ترجمه، سمینارها و فستیوال سالانه آثار ادبی را برگزار می‌کند. نشریه‌ها آکادمی ساهیتیا علاوه بر انتشار آثار فردی و گلچین‌های ادبی به ۲۴ زبانی که از آنها حمایت می‌کند، کتاب‌شناسی، گردآوری‌ها و ویرایش‌های انتقادی (critical editions) را هم منتشر می‌کند. از میان موارد دیگر، آکادمی کتاب‌شناسی ملی ادبیات هند (NBIL)، یک فهرست برگزیده پاینده از
ملی ادبیات هند (NBIL)، یک فهرست برگزیده پاینده از آثار به ۲۴ زبان را منتشر می‌کند.
خدمتکار، گردشگران را اغوا می‌کند () که با نام خدمتکار هتل () هم شناخته می‌شود، یک فیلم کمدی سکسی سبک ایتالیایی به کارگردانی آلدو گریمالدی است که در سال ۱۹۸۰ منتشر شد.
استراق سمع شبکه، که به عنوان حملهٔ استراق سمع، حملهٔ شنود یا حملهٔ جاسوسی نیز شناخته می‌شود، روشی است که از طریق اینترنت اطلاعات کاربر را بازیابی می‌کند. این حمله روی دستگاه‌های الکترونیکی مانند رایانه‌ها و تلفن‌های هوشمند رخ می‌دهد. این حمله شبکه معمولاً در هنگام استفاده از شبکه‌های ناامن، مانند اتصالات وای‌فای عمومی یا دستگاه‌های الکترونیکی مشترک رخ می‌دهد. حملات استراق سمع از طریق شبکه به عنوان یکی از فوری‌ترین تهدیدها در صنایع وابسته به جمع‌آوری و ذخیره داده‌ها در نظر گرفته می‌شود. کاربران اینترنت از
داده‌ها در نظر گرفته می‌شود. کاربران اینترنت از استراق سمع از طریق اینترنت برای بهبود امنیت اطلاعات استفاده می‌کنند. یک استراق سمع کنندهٔ معمولی شبکه ممکن است یک هکر کلاه سیاه نامیده شود و به عنوان یک هکر سطح پایین در نظر گرفته می‌شود زیرا استراق سمع شبکه به سادگی قابل انجام است. تهدید استراق سمع کنندگان شبکه یک نگرانی رو به رشد است. تحقیقات و بحث‌هایی در دید عموم مطرح می‌شود، برای مثال، انواع استراق سمع، ابزارهای منبع باز و ابزارهای تجاری برای جلوگیری از استراق سمع. مدل‌هایی علیه تلاش‌های استراق سمع شبکه
سمع. مدل‌هایی علیه تلاش‌های استراق سمع شبکه ساخته و توسعه یافته‌اند زیرا حریم خصوصی به‌طور فزاینده‌ای ارزشمند می‌شود. بخش‌هایی دربارهٔ موارد تلاش‌های موفقیت‌آمیز استراق سمع شبکه و قوانین و سیاست‌های آن در آژانس امنیت ملی ذکر شده است. برخی قوانین شامل قانون حریم خصوصی ارتباطات الکترونیکی و قانون نظارت بر اطلاعات خارجی است. انواع حملات. انواع استراق سمع شبکه شامل دخالت در فرایند رمزگشایی پیام‌ها در سیستم‌های ارتباطی، تلاش برای دسترسی به اسناد ذخیره‌شده در یک سیستم شبکه، و گوش دادن به دستگاه‌های الکترونیکی
سیستم شبکه، و گوش دادن به دستگاه‌های الکترونیکی است. انواع عبارتند از نظارت الکترونیکی عملکرد و سیستم‌های کنترل، لاگ‌گیری کلید، حملات مرد میانی، مشاهده گره‌های خروجی در یک شبکه، و «اسکایپ و تایپ». سیستم‌های نظارت الکترونیکی عملکرد و کنترل (EPMCSs). سیستم‌های نظارت الکترونیکی عملکرد و کنترل توسط کارمندان یا شرکت‌ها و سازمان‌ها استفاده می‌شوند تا اقدام‌ها یا عملکردهای کارفرمایان را جمع‌آوری، ذخیره، تحلیل و گزارش دهند. آغاز این سیستم برای افزایش کارایی کارگران استفاده می‌شود، اما مواردی از استراق سمع ناخواسته
استفاده می‌شود، اما مواردی از استراق سمع ناخواسته می‌تواند رخ دهد، برای مثال، زمانی که تماس‌های تلفنی یا مکالمات عادی کارکنان ضبط می‌شود. لاگ‌گیری کلید. لاگ‌گیری کلید برنامه‌ای است که می‌تواند فرایند نوشتن کاربر را نظارت کند. می‌تواند برای تحلیل فعالیت‌های تایپ کاربر استفاده شود، زیرا لاگ‌گیری کلید اطلاعات دقیقی در مورد فعالیت‌هایی مانند سرعت تایپ، مکث‌ها، حذف متن و سایر رفتارها ارائه می‌دهد. با نظارت بر فعالیت‌ها و صداهای ضربه‌های کلید، پیامی که توسط کاربر تایپ می‌شود می‌تواند ترجمه شود. اگرچه سیستم‌های
تایپ می‌شود می‌تواند ترجمه شود. اگرچه سیستم‌های لاگ‌گیری کلید توضیحی برای مکث‌ها یا حذف متن ارائه نمی‌دهند، اما به مهاجمان اجازه می‌دهد تا اطلاعات متنی را تحلیل کنند. لاگ‌گیری کلید می‌تواند با دستگاه‌های ردیابی چشم استفاده شود که حرکات چشم کاربر را برای تعیین الگوهای تایپ کاربر نظارت می‌کنند که می‌تواند برای توضیح دلایل مکث‌ها یا حذف متن استفاده شود. حمله مرد میانی (MitM). حمله مرد میانی یک روش استراق سمع فعال است که به سیستم شبکه نفوذ می‌کند. می‌تواند اطلاعات ارسال شده بین دو طرف را بدون اینکه کسی متوجه
ارسال شده بین دو طرف را بدون اینکه کسی متوجه شود بازیابی و تغییر دهد. مهاجم سیستم‌های ارتباطی را ربوده و کنترل انتقال داده را به دست می‌گیرد، اما نمی‌تواند پیام‌های صوتی که مانند کاربران واقعی به نظر می‌رسند را درج کند. مهاجمان همچنین ارتباطات مستقلی را از طریق سیستم با کاربران ایجاد می‌کنند و وانمود می‌کنند که مکالمه بین کاربران خصوصی است. «مرد میانی» در زمینه اجتماعی نیز می‌تواند به عنوان «مخفی‌کار» (lurker) اشاره شود. یک مخفی‌کار فردی است که به ندرت یا هرگز چیزی به صورت آنلاین پست نمی‌کند، اما به صورت
هرگز چیزی به صورت آنلاین پست نمی‌کند، اما به صورت آنلاین باقی می‌ماند و اقدامات سایر کاربران را مشاهده می‌کند. مخفی‌کاری می‌تواند ارزشمند باشد زیرا به افراد اجازه می‌دهد از دیگر کاربران دانش کسب کنند. با این حال، مانند استراق سمع، مخفی‌کاری در اطلاعات خصوصی دیگر کاربران حریم خصوصی و هنجارهای اجتماعی را نقض می‌کند. مشاهده گره‌های خروجی. شبکه‌های توزیع‌شده از جمله شبکه‌های ارتباطی معمولاً به گونه‌ای طراحی شده‌اند که گره‌ها می‌توانند به صورت آزادانه وارد و خارج شبکه شوند. با این حال، این خطر را ایجاد می‌کند