payamvha/North_RAG huggingface dataset:
فاقد اعراب و نشانه بوده است. الفبای کوفی خود از خط حیره گرفته شده که گونه‌ای خط تکاملی از الفبای پهلوی بوده است. خط کوفی را تقریباً به‌صورت شکلی و تصویری حفظ می‌کردند چون نمی‌توانست همه صداها را ارائه کند. مشکل دیگر در همه نسخه نخستین خطی "شاهنامه" و از جمله نسخه فلورانس بیشتر {د} را {ذ } نوشته است. نقطه روی {د } عجیب است البته برخی موارد لهجه خراسانی د را ذ تلفظ می‌کند مانند گنبذ. به‌جای گنبد. یا بدو گفتم می‌شود بزو گفتم. اما دیگر موارد که بسیار هم هست کمی عجیب است. مثل - خوذ - بیامذ - از خواب بیذار شد -
عجیب است. مثل - خوذ - بیامذ - از خواب بیذار شد - ماذر - پذر - و … و .. برخی دیکته‌ها نیز غلط است مثلاً گودرز را در بسیاری جاها کوذر نوشته. برخی کلمات نقطه ندارند به‌طور نمونه چیره گشت نوشته شده حیره کشت. یا در چند جا برفت بدون نقطه نوشته شده معلوم نیست" برفت درسته یا نرفت"! البته تصحیح کنندگان بعدی نقطه‌های اضافی را حذف کرده‌اند اما متأسفانه نا آگاهانه برخی نقطه اصلی را به اشتباه حذف شده است. علت اصلی تغییر نام‌های جغرافیایی یا ثبت اشتباه نام‌ها و مکان‌ها؛ مشکلات و نقصان در همین گونه و نگارش الفبای بوده
مشکلات و نقصان در همین گونه و نگارش الفبای بوده است که تعدد و کثرت در ثبت را ایجاد کرده است البته انتقال شفاهی هم باعث تغییر در تلفظ نام‌ها بوده است به‌طور نمونه گناباد به شکل‌های زیر در کتابهای مسالک و ممالک آمده است. کنابذ. کنابد. یناباد. جناباد. جن آباد. گون آباد. همه این تغییرات بخاطر نبود گ در خط کوفی و عربی و الفبای اولیه فارسی ایجاد شده. حتی در معربات پیران به ابیران و گستهم به بسطام و بهرام گور به جور و … تبدیل شده است که در برگردان هنوز هم می‌تواند اشتباهاتی را پیدا کرد. ویرایش‌های شاهنامه. از آن
اشتباهاتی را پیدا کرد. ویرایش‌های شاهنامه. از آن میان، جلال خالقی مطلق، بازنگرانه‌ترین پیرایش "شاهنامه" را همراه با پژوهش‌ها و یادداشت‌های فراوان پدیدآورده است و به گفتهٔ برخی بهترین ویرایش از "شاهنامه" است. "شاهنامهٔ" ویراستهٔ جلال خالقی مطلق در ۸ جلد زیر نظر احسان یارشاطر در نیویورک به چاپ رسیده است. ویراست دوم پیرایش خالقی مطلق در دو جلد در انتشارات سخن به سال ۱۳۹۳ به چاپ رسیده است. پیش از آن نسخه تصحیح مسکو بهترین تصحیح خوانده می‌شد. پژوهشکده "شاهنامه" از سال ۵۲ آغاز به تصحیح مجدد به صورت موضوعی کرد که
سال ۵۲ آغاز به تصحیح مجدد به صورت موضوعی کرد که پس از انقلاب کار نیمه تمام متوقف شد. واپسین بخش در سال ۶۴ منتشر گردید. برگردان شعر به نثر روان. دوازده تن از نویسندگان و پژوهشگران، مانند دکتر جلال خالقی، محمدعلی اسلامی ندوشن، دکتر منصور رستگار فسایی، بهرام گرگین، محبوبه کاشانی، میرجلال‌الدین کزازی، فریدون جنیدی و دیگران داستان‌های "شاهنامه" را به نثر آورده‌اند. پژوهش‌های شاهنامه. از سدهٔ نوزدهم میلادی به این سو پژوهش‌های فراوانی دربارهٔ فردوسی و "شاهنامه" انجام گرفته است. ژول مول، تئودور نولدکه، سید حسن
انجام گرفته است. ژول مول، تئودور نولدکه، سید حسن تقی‌زاده، هانری ماسه، فریتز ولف، ملک‌الشعرا بهار، محمد قزوینی، مجتبی مینوی، محمدامین ریاحی، محمدعلی اسلامی ندوشن، ابوالفضل خطیبی و شاهرخ مسکوب از شناخته‌شده‌ترین پژوهشگران دربارهٔ فردوسی و شاهنامه هستند. آثار پیرامون شاهنامه. برگزیدهٔ ابیات شاهنامه. برگزیدهٔ ابیات شاهنامه نامی فراگیر برای کتاب‌هایی است که بخش‌هایی از "شاهنامه" فردوسی را دربرمی‌گیرند و در درازنای دوران‌های گوناگون گردآوری یا چاپ گردیده‌اند. دکتر کتایون مزداپور در پیشگفتاری که بر "برگزیدهٔ
دکتر کتایون مزداپور در پیشگفتاری که بر "برگزیدهٔ شاهنامهٔ فردوسی" (به گزینش دکتر احمدعلی رجایی بخارایی) نگاشته است می‌نویسد: «حجم سنگین شاهنامه، مانع بزرگ بازخوانی و آشنایی نزدیک با آن، به ویژه در روزگار ما، مردم شتابزده را از اخت‌شدن با مجموع حوادث و روند کلی و پیوستاری داستان‌های خود بازمی‌دارد، و موجب بوده است که تهیه‌کردن گزیده‌ای از "شاهنامه" از عهدی نزدیک به زمان فردوسی آغاز شود.» کتاب‌های نوشته‌شده بر پایهٔ شاهنامه. آمار بیانگر آن است که شمار رجوع و بهره از "شاهنامه" فردوسی در ایران بالاست. بر اساس
بهره از "شاهنامه" فردوسی در ایران بالاست. بر اساس آمار، "شاهنامهٔ" فردوسی در سال ۱۳۹۳ بیش از ۵۰ بار در کشور چاپ و ۱۴۰ بار نیز بازنویسی شده است. در این سال ۴۰هزار نسخه از متن "شاهنامه" در کتاب‌های گوناگون استفاده شده است. این بدان معنی است که روزی ۱۲۰۰ نسخه به نام فردوسی رقم خورده است. فیلم‌های ساخته‌شده بر پایهٔ شاهنامه. در سال ۱۳۱۳ خورشیدی، عبدالحسین سپنتا دست به کار ساخت فیلم "«فردوسی»" برای نمایش در جشن هزارهٔ فردوسی در توس شد. در سال ۱۳۳۶، مهدی رئیس فیروز فیلم "«رستم و سهراب»" را کارگردانی کرد. همچنین
فیلم "«رستم و سهراب»" را کارگردانی کرد. همچنین در زمینهٔ شاهنامه، فیلم‌های "«بیژن و منیژه»" به کارگردانی منوچهر زمانی در سال ۱۳۳۷، "«سیاوش در تخت جمشید»" به کارگردانی فریدون رهنما در سال ۱۳۴۶، "«مردان سحر»" به کارگردانی اسماعیل نوری‌علاء در سال ۱۳۵۰، "«شاهزادهٔ ایرانی»" به کارگردانی محمد نوری‌زاد در سال ۱۳۸۴ و مجموعه انیمیشن سه بخشی "«افسانه ماردوش»" به کارگردانی حسین مرادی‌زاده در سال ۱۳۸۱ تا ۱۳۸۴ ساخته شده است. بوریس کیمیاگرف (کارگردان یهودی‌تبار تاجیک و زادهٔ سمرقند) که به فردوسی مهری بسیار داشت،
و زادهٔ سمرقند) که به فردوسی مهری بسیار داشت، پرهزینه‌ترین فیلم‌های تاریخ سینمای تاجیکستان ("«پرچم کاوهٔ آهنگر»" در سال ۱۹۶۱، "«داستان رستم»" و "«رستم و سهراب»" در سال ۱۹۷۱ و "«داستان سیاوش»" در سال ۱۹۷۶) را ساخت. همچنین ویشرام بِدِکار فیلم "«رستم و سهراب»" را در سال ۱۹۶۳ ساخته است. هزارهٔ شاهنامه در یونسکو. ۲۵ اسفند ۱۳۸۸ هزارمین سالگرد پایان سرایش "شاهنامه" است. هزارهٔ "شاهنامه" در فهرست رویدادهای فرهنگی، هنری و علمی در سال‌های ۲۰۱۰–۲۰۱۱ میلادی به پیشنهاد بنیاد فردوسی از سوی ایران در یونسکو به ثبت جهانی
بنیاد فردوسی از سوی ایران در یونسکو به ثبت جهانی رسیده است. به همین روی برای گرامی‌داشت این رویداد در کشورهای گوناگون برنامه‌های دامنه‌داری برپا شد. جشن جهانی هزارهٔ "شاهنامه" با حضور نمایندگان ۱۹۲ کشور عضو یونسکو در ۳۱ مارس ۲۰۱۰ (۱۱ فروردین ۱۳۸۹) در شهر پاریس، فرانسه (مقر یونسکو) به کوشش بنیاد فردوسی برگزار شد. همچنین با همکاری "انجمن دوستی ایران و آلمان" و "بنیاد فردوسی ایران"، آیین بزرگ‌داشت پایان هزارهٔ "شاهنامه" در برلین، آلمان در ۲۸ مهٔ ۲۰۱۰ (۷ خرداد ۱۳۸۹) برگزار شد. بهانهٔ برگزاری این بزرگ‌داشت،
۱۳۸۹) برگزار شد. بهانهٔ برگزاری این بزرگ‌داشت، "ثبت هزارهٔ شاهنامه در یونسکو" بود. در این برنامه سخنرانان و پژوهشگران از زاویه‌های گوناگون به ارزش‌های تاریخی و ادبی شاهنامه، اثرگذاری آن در فرهنگ ایرانی، چگونگی بازتاب آن در هنر و ادبیات اروپایی و زندگی فردوسی پرداختند. این آیین در تالار کنسرت هاوس برلین در "ژاندارمارن مارک" برگزار شد. در بخش نخست، پس از شناساندن فعالیت‌های انجمن دوستی ایران و آلمان و بنیاد فردوسی از سوی محمدحسین توسی‌وند (از پایه‌گذاران دو انجمن)، بخشی از سخنرانی‌ها به زبان آلمانی و بخشی به
بخشی از سخنرانی‌ها به زبان آلمانی و بخشی به زبان پارسی انجام شد. در این بخش افرادی همچون ناصر کنعانی (استاد پیشین دانشگاه برلین)، بیژن غیبی (پژوهشگر تاریخ و ایران‌شناس ساکن آلمان)، اسدالله حبیب (استاد پیشین دانشگاه در افغانستان)، فریدون جنیدی (بنیانگذار و مسئول بنیاد نیشابور و عضو هیئت امنای بنیاد فردوسی) و روشن رحمان (استاد دانشگاه زبان و ادب پارسی در تاجیکستان) سخنرانی کردند. بازپسین سخنران این آیین نیز اولریش مارزولف (استاد دانشگاه گوتینگن و اسلام‌شناس آلمانی) بود. در بخش دوم هم مرجان صادقی از ایران به
بود. در بخش دوم هم مرجان صادقی از ایران به نقالی و شاهنامه‌خوانی پرداخت و گروه موسیقی محلی "بانو" به سرپرستی مریم آخوندی هنرنمایی کرد. بازگردانی‌ها، ویرایش‌ها و پژوهش‌ها در شاهنامه. بازگردانی‌های شاهنامه. "شاهنامهٔ" فردوسی بزرگ‌ترین کتاب به زبان پارسی است که در همه جای جهان مورد توجه قرار گرفته است و مهم‌ترین دلیل آن بازگردانی‌های گوناگون آن و پژوهش‌های گسترده و همه‌جانبه دربارهٔ آن در زبان‌های خارجی است. نخستین بار بنداری اصفهانی "شاهنامه" را به زبان عربی بازگردانی کرد. این بازگردانی از روی نخستین
عربی بازگردانی کرد. این بازگردانی از روی نخستین "شاهنامه" که در سال ۳۸۴ تمام شده‌بود، انجام شد و در زبان عربی "الشاهنامه" نام‌گذاری شد. قانصوه غوری از سلطان‌های مملوکی مصر که اهل ادبیات و شعر نیز بود؛ امر کرد که "شاهنامهٔ" فردوسی را از فارسی به ترکی ترجمه کنند. "علی افندی" در سال ۹۱۶ هجری قمری "شاهنامه" را بدون کاستی به شعر ترکی درآورد. "سرافیون ساباش‌ویلی" (ادیب معروف گرجستان) "شاهنامه" را به نثر و نظم به گرجی درآورد. او نتوانست بازگردانی کامل "شاهنامه" را انجام دهد، اما اثر او پس از مرگش به دست برخی از
انجام دهد، اما اثر او پس از مرگش به دست برخی از مترجمان گمنام کامل شد. نخستین شخص اروپایی که از فردوسی و "شاهنامه" سخن گفت، "ویلیام جونز" انگلیسی بود که در کتاب خود موسوم به شرح ادبیات آسیایی، پاره‌هایی از "شاهنامه" را در سال ۱۷۷۴ میلادی بازگردانی کرد، اما چون او چندان از زندگی فردوسی آگاهی نداشت، "شاهنامه" را اثر چند تن از شاعران دانست. پس از او، "لومسدن" انگلیسی بود برگردان خوبی از "شاهنامه" انجام داد که تنها یک بخش از آن منتشر شد. پس از او نیز مهم‌ترین بازگردان کامل "شاهنامه" تا مرگ رستم توسط "گورس"
بازگردان کامل "شاهنامه" تا مرگ رستم توسط "گورس" آلمانی در سال ۱۸۲۰ میلادی انجام گرفت و توجه همگان را به "شاهنامه" جلب کرد. در سال ۱۸۷۳، "فریدریش روکرت" (خاورشناس و شاعر آلمانی) داستان رستم و سهراب را به نظم آلمانی درآورد و این بازگردانی موجب نامداری فراوان "شاهنامه" در ادبیات اروپایی شد. از سال ۱۸۳۸ تا ۱۸۷۸، یکی از مهم‌ترین بازگردان‌های "شاهنامه" به زبان فرانسوی توسط "ژول مل" انجام گرفت. از بازگردان‌های دیگر "شاهنامه" می‌توان بازگردان منظوم "پیتزی" به زبان ایتالیایی نام برد. "ژو کوسکی" نیز داستان رستم و
ایتالیایی نام برد. "ژو کوسکی" نیز داستان رستم و سهراب را به نظم روسی درآورد. باید یاد شود که "شاهنامه" این اثر حماسی ملی ایرانیان به بیش از سی زبان جهان ترجمه شده است. همچنین آثاری از "شاهنامه" به زبان‌های ارمنی، گجراتی، دانمارکی، مجاری، سوئدی، لهستانی و هندی بر جای مانده است. دکتر صالح محمد زیری وزیر پیشین وزارت صحت عامه افغانستان و یکی از شخصیت‌های سیاسی چهار دهه تاریخ این کشور، "شاهنامه" را با عنوان «د فردوسی شهنامه» به نثر شیوای پشتو برگرداند. بازگردان پشتو در هجده ماه به پایان رسید و در سال ۱۳۹۳
پشتو در هجده ماه به پایان رسید و در سال ۱۳۹۳ خورشیدی (۲۰۱۴) نخستین چاپ آن در ۶۳۳ صفحه روانهٔ بازار شد. بازگردان پشتو در آغاز کتاب، جستار گسترده‌ای دارد در پیرامون سرزمین پهناور "شاهنامه" از کوه قاف تا سیستان، از زابل تا سمنگان و از اندراب تا گرزوان و به دنبالش اشاره می‌کند به دو دلیلی که چرا "شاهنامه" در سرزمین‌های بیشتر پشتونشین درست جا نیفتاده است. همچنین شماری از بازگردانی‌های "شاهنامه" عبارتند از: مشکلات ویرایشی نسخه‌های خطی شاهنامه. بیشتر از ۵۰۰ سال نبود «گ چ پ ژ» در نوشتار الفبای خط فارسی (کوفی) باعث
«گ چ پ ژ» در نوشتار الفبای خط فارسی (کوفی) باعث تغییر بسیاری از نام‌ها شده که نام اصلی برخی به‌کلی قابل کشف نیست. این مشکل خود را در "شاهنامه" به‌خوبی نشان می‌دهد همه یا بیشتر نسخه‌های "شاهنامه" خطی تا سه قرن پیش فاقد گ چ پ ژ هستندکه مشکلات و اختلاف نگر را برای کشف بسیاری از نام‌ها و واژگان ایجاد کرده است. گمان می‌شد از ۵۰۰ سال پیش شیوه نوشتار خط فارسی به همین سبک و روش کنونی بوده اما اکنون مشخص شده که تا پیش از چاپ سنگی اگر چه نوشتن گچ پ ژ تا حدودی رایج شده بود اما کاربرد آن استاندارد نشده بود و در بیشتر
بود اما کاربرد آن استاندارد نشده بود و در بیشتر مکاتبات حتی تا دو قرن پیش همچنان کاربرد گچ پ ژ بعضاً دیده نمی‌شود. خط فارسی کنونی، فارسی‌شدهٔ خطی است که در حیره، بصره و کوفه در دوره صدر اسلام رایج شد و در چند قرن بعد چهار حرف «پ»، «ژ»، «گ» و «چ» بدان افزوده شده است. به‌طور نمونه کهن‌ترین نسخه خطی باقی مانده و شناخته شده از "شاهنامه" فردوسی نسخهٔ خطی کتابخانه فلورانس است نگارش محرم سال ۶۱۴ ه‍.ق (۱۲۱۷ میلادی) تعجبی ندارد که در این نسخه حروف: گ چ پ ژ بکار نمی‌رفته است اما در نسخه‌های بسیار متاخر تر هم این ۴
است اما در نسخه‌های بسیار متاخر تر هم این ۴ حرف پارسی وجود ندارد. اگر حروف گ چ پ ژ در نوشتن "شاهنامه" به کار نرود کاستی‌های بزرگ و مشکلات عدیده‌ای ایجاد می‌شود. بدین صورت که به ناچار در آن گنج می‌شود کنج. پادشاه می‌شود باشا. گل می‌شود کل. گودرز و گیو = کودرز و کیو. گرگین = کرکین. چرم + جرم. پارس = بارس. گستهم = کستهم (و معرب به بسطام). هوشنگ = هوشنج. گناباد=کنابد. جایگه = جایکه. سپاه = سبه. گرز = کرز. گفتار = کفتار. منوچهر = منوجهر. پیل = بیل. چنان‌که - جنانکه - آگهی = اکهی -پنداشت = بنذاشت. پلنگ =بلنک.
- آگهی = اکهی -پنداشت = بنذاشت. پلنگ =بلنک. چراغ = جراغ - پشن - بشن - شادان= شاذان- و … و … در این نسخه حرف" ژ " وجود دارد؛ اما نقطه گذاری‌ها کاستی‌های فراوان و بیشمار دارد در ترجمه فارسی قران قدس هم که کهن‌ترین ترجمه فارسی است و در چندین کتاب مهم نسخه‌های خطی تا ۵۰۰ سال پیش در نگارش آنها گ چ پ اصلاً وجود ندارد اما در برخی ژ وجود دارد. اما نقطه‌گذاری‌ها بسیار کم رعایت شده است. الفبای فارسی تا زمان ظهور چاپ‌های سنگی و سربی از مشکلات و نقصان‌های متعددی رنج می‌برد الفبای خط کنونی فارسی از خط کوفی گرفته شده که
الفبای خط کنونی فارسی از خط کوفی گرفته شده که فاقد اعراب و نشانه بوده است. الفبای کوفی خود از خط حیره گرفته شده که گونه‌ای خط تکاملی از الفبای پهلوی بوده است. خط کوفی را تقریباً به‌صورت شکلی و تصویری حفظ می‌کردند چون نمی‌توانست همه صداها را ارائه کند. مشکل دیگر در همه نسخه نخستین خطی "شاهنامه" و از جمله نسخه فلورانس بیشتر {د} را {ذ } نوشته است. نقطه روی {د } عجیب است البته برخی موارد لهجه خراسانی د را ذ تلفظ می‌کند مانند گنبذ. به‌جای گنبد. یا بدو گفتم می‌شود بزو گفتم. اما دیگر موارد که بسیار هم هست کمی
بزو گفتم. اما دیگر موارد که بسیار هم هست کمی عجیب است. مثل - خوذ - بیامذ - از خواب بیذار شد - ماذر - پذر - و … و .. برخی دیکته‌ها نیز غلط است مثلاً گودرز را در بسیاری جاها کوذر نوشته. برخی کلمات نقطه ندارند به‌طور نمونه چیره گشت نوشته شده حیره کشت. یا در چند جا برفت بدون نقطه نوشته شده معلوم نیست" برفت درسته یا نرفت"! البته تصحیح کنندگان بعدی نقطه‌های اضافی را حذف کرده‌اند اما متأسفانه نا آگاهانه برخی نقطه اصلی را به اشتباه حذف شده است. علت اصلی تغییر نام‌های جغرافیایی یا ثبت اشتباه نام‌ها و مکان‌ها؛
نام‌های جغرافیایی یا ثبت اشتباه نام‌ها و مکان‌ها؛ مشکلات و نقصان در همین گونه و نگارش الفبای بوده است که تعدد و کثرت در ثبت را ایجاد کرده است البته انتقال شفاهی هم باعث تغییر در تلفظ نام‌ها بوده است به‌طور نمونه گناباد به شکل‌های زیر در کتابهای مسالک و ممالک آمده است. کنابذ. کنابد. یناباد. جناباد. جن آباد. گون آباد. همه این تغییرات بخاطر نبود گ در خط کوفی و عربی و الفبای اولیه فارسی ایجاد شده. حتی در معربات پیران به ابیران و گستهم به بسطام و بهرام گور به جور و … تبدیل شده است که در برگردان هنوز هم می‌تواند
و … تبدیل شده است که در برگردان هنوز هم می‌تواند اشتباهاتی را پیدا کرد. ویرایش‌های شاهنامه. از آن میان، جلال خالقی مطلق، بازنگرانه‌ترین پیرایش "شاهنامه" را همراه با پژوهش‌ها و یادداشت‌های فراوان پدیدآورده است و به گفتهٔ برخی بهترین ویرایش از "شاهنامه" است. "شاهنامهٔ" ویراستهٔ جلال خالقی مطلق در ۸ جلد زیر نظر احسان یارشاطر در نیویورک به چاپ رسیده است. ویراست دوم پیرایش خالقی مطلق در دو جلد در انتشارات سخن به سال ۱۳۹۳ به چاپ رسیده است. پیش از آن نسخه تصحیح مسکو بهترین تصحیح خوانده می‌شد. پژوهشکده "شاهنامه"
بهترین تصحیح خوانده می‌شد. پژوهشکده "شاهنامه" از سال ۵۲ آغاز به تصحیح مجدد به صورت موضوعی کرد که پس از انقلاب کار نیمه تمام متوقف شد. واپسین بخش در سال ۶۴ منتشر گردید. برگردان شعر به نثر روان. دوازده تن از نویسندگان و پژوهشگران، مانند دکتر جلال خالقی، محمدعلی اسلامی ندوشن، دکتر منصور رستگار فسایی، بهرام گرگین، محبوبه کاشانی، میرجلال‌الدین کزازی، فریدون جنیدی و دیگران داستان‌های "شاهنامه" را به نثر آورده‌اند. پژوهش‌های شاهنامه. از سدهٔ نوزدهم میلادی به این سو پژوهش‌های فراوانی دربارهٔ فردوسی و "شاهنامه"
سو پژوهش‌های فراوانی دربارهٔ فردوسی و "شاهنامه" انجام گرفته است. ژول مول، تئودور نولدکه، سید حسن تقی‌زاده، هانری ماسه، فریتز ولف، ملک‌الشعرا بهار، محمد قزوینی، مجتبی مینوی، محمدامین ریاحی، محمدعلی اسلامی ندوشن، ابوالفضل خطیبی و شاهرخ مسکوب از شناخته‌شده‌ترین پژوهشگران دربارهٔ فردوسی و شاهنامه هستند. سنجش و تفسیر شاهنامه. دیدگاه انتقادی احمد شاملو و واکنش‌های دیگران. احمد شاملو در فروردین‌ماه ۱۳۶۹(هجری خورشیدی) در نشست‌هایی در دانشگاه برکلی کالیفرنیا با بیان سخنانی پیرامون "شاهنامه" به گفتگوهای بسیاری دامن
سخنانی پیرامون "شاهنامه" به گفتگوهای بسیاری دامن زد. او دربارهٔ ضحاک گفت: «ضحاک در دورهٔ سلطنت خودش که درست وسط دوره‌های سلطنت جمشید و فریدون قرار داشته طبقات را در جامعه به هم ریخته بوده است. حضرت فردوسی در بخش پادشاهی ضحاک از اقدامات اجتماعی او چیزی بر زبان نیاورده، به همین اکتفا کرده است که او را پیشاپیش محکوم کند و در واقع بدون این‌که موضوع را بگوید و حرف دلش را بر دایره بریزد، حق ضحاک بینوا را گذاشته کف دستش دو تا مار روی شانه‌هایش رویانده…» شاملو بر این باور بود که ضحاک با رهبری توده‌های مردم، بر
این باور بود که ضحاک با رهبری توده‌های مردم، بر نظام طبقاتی جمشید به پا خاسته و کاوه فردی ضدانقلابی و در برابر توده‌های مردم بوده است. او می‌گوید: «ضحاک فردوسی درست همان گئومات غاصبی است که داریوش از بردیا ساخته بود… می‌بینید دوستان، که حکومت ضحاک افسانه‌ای با بردیای تاریخی را ما به غلط و به اشتباه مظهری از حاکمیت استبدادی و خودکامگی و ظلم و جور و بیداد فردی تلقی کرده‌ایم. به عبارت دیگر شاید تنها شخصیت باستانی خود را که کارنامه‌اش به شهادت کتیبه بیستون و حتی مدارکی که از خود "شاهنامه" استخراج می‌توان کرد
مدارکی که از خود "شاهنامه" استخراج می‌توان کرد سرشار از اقدامات انقلابی توده‌ای است، بر اثر تبلیغات سوئی که فردوسی بر اساس منافع طبقاتی و معتقدات شخصی خود برای او کرده به بدترین وجهی لجن‌مال می‌کنیم و آنگاه کاوه را مظهر انقلاب توده‌ای به حساب می‌آوریم. درحالی‌که کاوه در تحلیل نهایی عنصری ضد مردمی است.» تنقیح بهرام بیضایی. بهرام بیضایی در کتاب "هزارافسان کجاست؟" این نگرش را − که با برخوانی «اژدهاک» از خودش و با نوشتار علی حصوری در روزنامه کیهان در سه‌شنبه ۲۱ تیرماه ۱۳۵۶ آغاز شده‌بود − پذیرفتنی نمی‌یابد و آن
تیرماه ۱۳۵۶ آغاز شده‌بود − پذیرفتنی نمی‌یابد و آن را دنبالهٔ دگرگشت‌های افسانه این بار به شکل «اژدهای شورشی» در روزگار نو می‌داند. پی آوردِ سوّم "هزارافسان کجاست؟" با نام «اژدهای شورشی» این موضوع را به تفصیل می‌کاود. نگرش جلال خالقی مطلق. جلال خالقی مطلق نیز در گفتگویی باور شاملو را نادرست و نشانهٔ ناآگاهیش از "شاهنامه" دانسته است. عقیدهٔ محمود امیدسالار. محمود امیدسالار نیز رأی شاملو را نادرست و غیرتخصّصی شمرده. نظر فریدون جنیدی. فریدون جنیدی در پاسخ به گفته‌های شاملو در کنار رد آن، باور دارد که ضحاک یک
شاملو در کنار رد آن، باور دارد که ضحاک یک شخص نیست، بلکه بیانگر دورهٔ پادشاهی بابلیان بر ایران است که هزار سال به درازا کشیده است. پژوهشکده‌های شاهنامه. بنیاد شاهنامه فردوسی، مؤسسه تحقیقاتی وابسته به وزارت فرهنگ و هنر، در سال ۱۳۵۰ با هدف پیشبرد پژوهشهای دربارهٔ "شاهنامه" فردوسی، و تصحیح و انتشار متن انتقادی "شاهنامه" بنیان‌گذاری شد. سرپرستی علمی بنیاد از ابتدای بنیان با مجتبی مینوی و از سال ۱۳۵۵ با محمدامین ریاحی بود. کوشش‌های این بنیاد شامل گردآوری نسخه‌های "شاهنامه" و بن‌مایگان پژوهشی دربارهٔ "شاهنامه"
"شاهنامه" و بن‌مایگان پژوهشی دربارهٔ "شاهنامه" از سراسر جهان، و ارزیابی آن‌ها به منظور تصحیح متن شاهنامه، و برابر نهادن نسخه‌ها و تهیه متن تصحیح‌شده از بخش‌های مختلف "شاهنامه" توسط پژوهشگران بنیاد بود. از برجسته‌ترین پژوهشگران بنیاد شاهنامه، جلال خالقی مطلق و احمد تفضلی بودند. پس از انقلاب اسلامی بنیاد "شاهنامه" همراه با چند مؤسسهٔ پژوهشی دیگر در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی (وابسته به وزارت فرهنگ و آموزش عالی) ادغام شد. دومین پژوهشکده شاهنامه در خرداد ۱۳۹۳ (ژوئن ۲۰۱۴) در کالج پِمبرُکِ دانشگاه
خرداد ۱۳۹۳ (ژوئن ۲۰۱۴) در کالج پِمبرُکِ دانشگاه کمبریج گشایش یافت. مرکز شاهنامه دانشگاه کمبریج دارای آرشیو بزرگی از نگاره‌های نسخه‌های خطی "شاهنامه" مربوط به سده‌های گوناگون است. مدیریت این مرکز اکنون با فیروزه عبدلله‌یوا، استاد و پژوهشگر تاریخ و هنر ایران در این دانشگاه است. دانشگاه کمبریج توانست با کمک مالی بیتا دریاباری (سرمایه‌دار و خیّر ایرانی-آمریکایی) مرکز شاهنامه‌پژوهی را در بخش ایران‌شناسی این دانشگاه تأسیس کند. این مرکز در آغاز با کمک مالی ۲میلیون دلاری به پروژهٔ شاهنامهٔ دانشگاه کمبریج که در سال
دلاری به پروژهٔ شاهنامهٔ دانشگاه کمبریج که در سال ۱۹۹۹ به کوشش چارلز ملویل پدید آمده‌بود، آغاز به کار کرد. کالج پِمبرُک که پیشینه‌ای ششصد ساله دارد یکی از ۳۱ کالج دانشگاه کمبریج است که کارنامهٔ برجسته‌ای در ایران‌شناسی دارد.
الکس لانگ (متولد ۱۹۷۹) فیلسوف بریتانیایی و استاد فلسفه در دانشگاه سنت اندروز است. او به خاطر آثارش در زمینه فلسفه یونان باستان شناخته شده است. لانگ یکی از سردبیران مجله فونسیس است.
دونالد جورج کواتارت (متولد ۱۰ سپتامبر ۱۹۴۱ ; درگذشت ۱۰ فوریه ۲۰۱۱) تاریخ‌دان در دانشگاه بینگهامتون بود. او دوره‌های تاریخ خاورمیانه/عثمانی را با علاقه به کار، اجتماعی و اقتصاد در دوره‌های اولیه و مدرن تدریس می‌کرد. او همچنین آموزش خواندن منابع آرشیوی عثمانی را ارائه داد.
هفدهمین دوره جوایز فیلم آسیایی ()، در ۱۰ مارس ۲۰۲۴ در مرکز Xiqu، هنگ کنگ برگزار شد. نامزدها در ۱۲ ژانویه ۲۰۲۴ اعلام شدند. برندگان در ۱۰ مارس ۲۰۲۴ با بازی شیطان وجود ندارد (فیلم ۲۰۲۳) برنده جایزه بهترین فیلم اعلام شدند. برندگان و نامزدها. نامزدها در 12 ژانویه 2024 به رهبری "شیطان وجود ندارد (فیلم ۲۰۲۳)" و "بهار در سئول" با شش نفر اعلام شد.
فصل دوم مجموعهٔ تلویزیونی دلهره‌آورِ بقای ساخت کرهٔ جنوبی "بازی مرکب" به‌دست نویسنده و تهیه‌کننده تلویزیونی کره‌ای هوانگ دونگ هیوک ساخته شده است. این مجموعه محصول نتفلیکس است و فصل دوم آن در ۲۶ دسامبر ۲۰۲۴ منتشر شد. در این فصل بازیگرانی مانند لی جونگ جه، وی ها جون، لی بیونگ هون، ایم شی وان، کانگ ها نول، لی جین ووک، پارک سونگ هون، یانگ دونگ گون، جو یو ری، کانگ ئه شیم، لی سو هوان و پارک گیو یونگ ایفای نقش می‌کنند. داستان این فصل سه سال پس از فصل نخست جریان دارد، و به زندگی سونگ گی هون پس از برنده شدن در بازی
و به زندگی سونگ گی هون پس از برنده شدن در بازی مرکب می‌پردازد که از رفتن به ایالات متحده منصرف شده و قصد دارد به بازی‌ها بازگردد. انتشار فصل سوم و پایانی برای سال ۲۰۲۵ تأیید شده است. فصل سوم هم‌زمان با فصل دوم فیلم‌برداری شده است. قسمت‌ها. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt; عناوین بازی‌ها. بازی اول (چراغ سبز - چراغ قرمز): در این بازی، شرکت کنندگان ۵ دقیقه زمان خواهند داشت که با اعلام چراغ سبز به جلو حرکت کنند و با اعلام چراغ قرمز توقف کنند! در صورت تشخیص حرکت آنها توسط آنالیز کننده (عروسک) حذف
تشخیص حرکت آنها توسط آنالیز کننده (عروسک) حذف می‌شوند. همچنین اگر نتوانند در زمان پنج دقیقه ای از خط قرمز مقابلشان رد شوند، از بازی حذف می‌شوند. بازی دوم (پنج گانهٔ شش پا): بازیکنان به گروه‌های پنج نفره تیمی تقسیم می‌شوند و قبل از شروع بازی، به پاهای آنها زنجیر وصل می‌شود، پس از آن باید پنج بازی کوچک را از (داکجی تا جگی) به ترتیب در دور دایره ای، در زمان ۵ دقیقه ای انجام دهند، در صورت موفقیت در هر بازی ترتیبی، تیم‌ها می‌توانند به سوی بازی کوچک بعدی حرکت کنند، در صورت موفق نشدن هم باید بازی را تا زمانی
کنند، در صورت موفق نشدن هم باید بازی را تا زمانی انجام دهند که موفق شوند! آنها باید تا زمان مشخص شده از خط پایان رد شوند. بازی سوم (مینگل): بازیکنان در صفحه ای دایره ای می‌ایستند و نماهنگ بازی پخش می‌شود، صفحهٔ دایره ای تا زمانی می‌چرخد که آهنگ ادامه می‌یابد، همان‌طور که آهنگ پخش می‌شود. لحظه ای صفحه می‌ایستد و آهنگ متوقف می‌شود، پس از آن یک شماره گفته می‌شود. شرکت کنندگان باید با توجه به شماره گفته شده به تیم‌های شماره ای تقسیم شوند و در زمان ۳۰ ثانیه ای با هم گروه خود به یک اتاقک مقابل بروند و آن را قفل
هم گروه خود به یک اتاقک مقابل بروند و آن را قفل کنند! پس از اتمام زمان، تمام شرکت کنندگانی که نتوانستند به اتاقک‌ها بروند یا به گروه‌های گفته شده تقسیم شوند، حذف می‌شوند. تولید. توسعه. در اواخر اکتبر ۲۰۲۱، هوانگ دونگ هیوک خالق سریال "بازی مرکب" اظهار داشت که در حال مذاکره با نتفلیکس برای ساخت فصل دوم است. او همچنین در دسامبر ۲۰۲۱ اظهار داشت که در حال بحث دربارهٔ ساخت فصل سوم با نتفلیکس است. هوانگ می‌خواست ابتدا فیلم دیگری تولید کند، و همچنین قراردادی با نتفلیکس برای انتشار فیلم‌های دیگری که ممکن است در
نتفلیکس برای انتشار فیلم‌های دیگری که ممکن است در کنار فصل‌های بعدی "بازی مرکب" بسازد، منعقد کند تا از شناخته شدن تنها برای "ساخت سریال بازی مرکب" جلوگیری کند. هوانگ تأیید کرد که کار مفهوم سازی فصل دوم را در جریان یک رویداد مطبوعاتی در نوامبر ۲۰۲۱ آغاز کرده است و قصد دارد لی جونگ جه را برای بازی مجدد در نقش گی‌هون بازگرداند. همچنین نتفلیکس در پاسخ به اظهارات هوانگ اعلام کرد که آنها هنوز به‌طور رسمی فصل دوم را اعلام نکرده‌اند، اما در حال مذاکره با هوانگ برای ساخت فصل دوم هستند. بازاریابی. در طول هفته گیکد
ساخت فصل دوم هستند. بازاریابی. در طول هفته گیکد نتفلیکس در سپتامبر ۲۰۲۴، یک پوستر و یک تیزر از فصل دوم این سریال منتشر شد. انتشار. تمام ۷ قسمت فصل دوم این مجموعه در ۲۶ دسامبر ۲۰۲۴ به صورت همزمان منتشر شد. بازخورد. آمار بینندگان. فصل دوم در سه روز نخست پخش ۶۸ میلیون بازدید داشت که بالاترین رقم بیننده افتتاحیهٔ برای نتفلیکس بود. رکورد قبلی در دست فصل نخست "ونزدی" با ۵۰٫۱ میلیون بازدید در هفته پخش آن بود. واکنش نقادانه. در وب‌سایت جمع‌آوری نقد راتن تومیتوز، ۸۲٪ از ۶۶ بازبینی منتقدان مثبت هستند و این مجموعه
۸۲٪ از ۶۶ بازبینی منتقدان مثبت هستند و این مجموعه میانگین امتیاز ۷٫۲۰/۱۰ را کسب کرده است. اجماع منتقدان این وبگاه می‌گوید «در حالی که بازگشت "بازی مرکب" چاره‌ای جز از دست دادن عنصر غافلگیرانه را ندارد، برخی از چالش‌های مطلقاً شیطانی و یک دیدگاه اخلاقی پیچیده این فصل سال دومی را هیجان‌انگیز نگه می‌دارد.» فصل دوم این مجموعه در متاکریتیک که نمرات بر اساس میانگین وزنی است، بر اساس نظر ۳۳ منتقد امتیاز ۶۱ از ۱۰۰ را دریافت کرده که نشان‌دهندهٔ «بررسی‌های عموماً مطلوب» است. لورا مارتین، منتقد بی‌بی‌سی، به این فصل ۴
است. لورا مارتین، منتقد بی‌بی‌سی، به این فصل ۴ ستاره از ۵ ستاره داد و گفت که این فصل با کیفیت تولید فصل نخست برابری می‌کند. آنابل نیوجنت در "ایندیپندنت" نیز به این فصل ۴ ستاره از ۵ ستاره داد و گفت اگرچه به اندازه فصل نخست شوکه‌کننده نبود، اما از نظر خشونت همچنان گیراست. نظر ربکا نیکلسون در "گاردین" به‌دلیل مسائلی که در خصوص فیلم‌نامه و روند کند داستانی بیان کرد، کمتر مثبت بود و به این فصل ۳ ستاره از ۵ ستاره داد. کلی لاولر از "یواس‌ای تودی" به این فصل ۲ ستاره از ۴ ستاره داد و داستان را نامتعارف و پایان آن
از ۴ ستاره داد و داستان را نامتعارف و پایان آن را ناخشنودکننده خواند.
«تصویر وطن» یا «ای وطن» ترانه‌ای با صدای محمد نوری و شعری از نادر ابراهیمی است. شعر این ترانه با مطلع «ای سلامم ، ای سرودم؛ ای نگهبان وجودم» از درس‌های فارسی ششم دبستان است. این ترانه را علی خدایی نیز اجرا کرده است. ساخت. این ترانه ابتدا به‌عنوان تیتراژ یا متن مجموعهٔ "سفرهای دور و دراز هامی و کامی در وطن" ساخته شد. شهبازیان، آهنگساز و تنظیم‌کنندهٔ این اثر می‌گوید: