payamvha/North_RAG huggingface dataset:
هواکش زیردریایی وسیله‌ای است که به زیردریایی اجازه می‌دهد هنگام عملیات در محیط زیر آب نیز بتواند اکسیژن را از سطح آب دریافت کند. این ایده به صورت اجرایی توسط مهندسین هلندی انجام شد که پس از اشغال این کشور توسط آلمان در جنگ جهانی دوم زیردریایی‌های آلمانی نیز به آن مجهز شدند. تاریخچه. تا پیش از ظهور زیردریایی هسته‌ای زیردریایی‌ها به علت توان محدود حرکت و عملیات به صورتی ساخته می‌شدند که بیشتر مدت را روی آب قرار داشتند و فقط هنگام خطر به زیر آب می‌رفتند. یکی از محدودیت‌های اصلی که باعث می‌شد زیردریایی نتواند
محدودیت‌های اصلی که باعث می‌شد زیردریایی نتواند مدت زیادی زیر آب بماند مسئله اکسیژن مورد نیاز برای احتراق موتورهای گازوئیلی بود. راه‌حل‌های مختلفی برای ساخت نوعی از هواکش که بتواند در هنگام عملیات زیرآب اکسیژن را به زیردریایی‌ها برساند از هنگام جنگ جهانی اول مدنظر بود. نخستین طرح پیشنهادی که در سال ۱۹۱۶ میلادی در بریتانیا ثبت اختراع شده است توسط جیمز ریچاردسون در شرکت مهندسی و کشتی‌سازی اسکاتلند بود اما این طرح به صورت عملی توسط دریاسالاری بریتانیا و نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا به کار گرفته نشد. در نیروی
پادشاهی بریتانیا به کار گرفته نشد. در نیروی دریایی سلطنتی ایتالیا نیز آزمایش‌هایی جهت نصب لوله هواکش روی زیردریایی‌های نمونه در سال ۱۹۲۶ انجام شد که ادامه نیافت. نیروی دریایی سلطنتی هلند در سال ۱۹۳۸ میلادی به کمک یک مهندس با نام جان جاکوب ویشر نصب لوله‌هایی که اجازه می‌داد زیردریایی‌ها در زیرآب بتوانند موتورهای دیزلی را روشن کرده و باتری‌ها را شارژ کنند آغاز کرد. با اشغال هلند در سال ۱۹۴۰ میلادی توسط آلمان نازی بعضی از زیردریایی‌های هلندی که مجهز به این هواکش‌ها بودند به دست آلمانی‌ها افتادند اما
این هواکش‌ها بودند به دست آلمانی‌ها افتادند اما کریگس‌مارینه در ابتدا علاقه‌ای به مفهوم هواکش نشان نداد. با این حال هنگامی که در سال ۱۹۴۳ میلادی تلفات زیردریایی‌های آلمانی افزایش یافت آن‌ها نیز به مفهوم هواکش علاقه‌مند شدند تا بتوانند زیردریایی‌هایشان را مدت بیشتری زیر آب نگه دارند. طرح هواکش ارائه شده توسط هلندی‌ها از آن سال در تولید انواع جدید او-بوت نوع ۷، او-بوت نوع ۹ و طراحی زیردریایی‌های جدید او-بوت نوع ۲۱ و او-بوت نوع ۲۳ به کار گرفته شد. محدودیت‌های عملیاتی. هواکش با وجود آنکه به زیردریایی‌ها کمک
عملیاتی. هواکش با وجود آنکه به زیردریایی‌ها کمک می‌کرد تا بتوانند در زیرآب نیز موتورهای دیزلی خود را روشن کنند اما محدودیت‌هایی نیز به وجود می‌آورد. وقتی که هواکش به سطح آب فرستاده می‌شد سرعت زیردریایی باید به شش گره دریایی کاهش می‌یافت تا به هواکش آسیبی نرسد و همچنین وقتی که موتورهای دیزلی در زیر آب روشن می‌شدند دیگر هیدروفون زیردریایی قابل استفاده نبود. مهم‌ترین مشکل هواکش‌ها اما خطر به وجود آوردن خلأ در زیردریایی بود زیرا هواکش‌های نخستین از نوعی سیفون استفاده می‌کردند تا از ورود احتمالی آب دریا به درون
می‌کردند تا از ورود احتمالی آب دریا به درون موتور جلوگیری کنند اما در موارد که دریا مواج بود این طراحی مشکل پیدا می‌کرد و با مسدود شدن هواکش، موتور دیزلی به ناگهان هوای درون زیردریایی را می‌کشید. این اتفاق باعث فشار شدید ناگهانی به خدمه و حتی پارگی پرده گوش می‌شد. به علاوه اینکه در این حالت فشار اتمسفری موجب می‌شد هواکش به صورت کامل قفل شود و زیردریایی راهی به جز خاموش کردن موتورهای دیزلی و آمدن به سطح آب نداشت. همچنین از آنجایی که دود حاصل از احتراق موتور نیز از این هواکش خارج می‌شد خط دود حاصل شده از
نیز از این هواکش خارج می‌شد خط دود حاصل شده از فاصله ۴٫۵ کیلومتری قابل رویت بود. همچنین موج حاصل از حرکت این هواکش در روی آب در هنگامی که دریا آرام بود قابل مشاهده بود به علاوه که کشتی‌های متفقین با استفاده از رادار می‌توانستند از فاصله ۸۰۰ متری هواکش یا پریسکوپی که روی آب وجود داشت را ردزنی کنند.
لوناتیک‌های رها شده مجموعه پویانمایی آمریکایی در ژانر ادبیات داستانی ابرقهرمانی است که توسط برادران وارنر انیمیشن ساخته شد و به مدت دو فصل از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۷ از شبکه کیدز دبلیو بی پخش شد. این مجموعه همچنین به‌صورت بین‌المللی (به‌جز ایالات متحده و ژاپن) از کارتون نت‌ورک نیز پخش شد. این سریال بر اساس/با الهام از شخصیت‌های کارتونی لونی تونز ساخته شده است و توسط برادران وارنر به‌عنوان یک کمدی اکشن توصیف شده است. لوناتیک‌های رها شده ترکیبی از سبک طنز بی‌پروای انیمیشن‌های کوتاه Looney Tunes و یک مجموعه پویانمایی
کوتاه Looney Tunes و یک مجموعه پویانمایی اکشن مدرن است، با طراحی شخصیت‌هایی که به سبک پویانمایی اکشن امروزی نزدیک‌تر هستند. برخلاف مجموعه‌های قبلی مرتبط با لونی تونز، لوناتیک‌های رها شده حال و هوای تاریک‌تری دارد و در یک دنیای ادبیات داستانی آخرالزمانی و پسا-آخرالزمانی جریان دارد و شامل چندین خط داستانی فرعی است. طرح‌های اولیه شخصیت‌ها با واکنش منفی طرفداران روبه‌رو شد و برخی از آن‌ها با راه‌اندازی کارزارهایی خواستار تغییر این طراحی‌ها شدند. در همین حال، ساندر شوارتز از مسیر هنری مجموعه دفاع کرد و اظهار
ساندر شوارتز از مسیر هنری مجموعه دفاع کرد و اظهار داشت که «شخصیت‌های کلاسیک تنها «دی‌ان‌ای» خود را با این شخصیت‌های جدید به اشتراک می‌گذارند و این صرفاً یک گسترش از مجموعه اصلی است». سم رجیستر، که در سال ۲۰۰۸ به سمت معاون اجرایی امور خلاقانه برادران وارنر منصوب شد، طراحی شخصیت‌های این مجموعه را «نمونه‌ای از کاری که نباید انجام داد» توصیف کرده است. "لوناتیک‌های رها شده" آخرین مجموعه تلویزیونی از فرنچایز Looney Tunes بود که در دهه ۲۰۰۰ به نمایش درآمد. پس از پایان این مجموعه، فرنچایز Looney Tunes تا سال ۲۰۱۱
این مجموعه، فرنچایز Looney Tunes تا سال ۲۰۱۱ و انتشار نمایش لونی تونز از طریق کارتون نت‌ورک در حالت تعلیق باقی ماند. داستان. رویدادهای "لوناتیک‌های رها شده" در سال ۲۷۷۲ اتفاق می‌افتد، سالی که یک شهاب‌سنگ با برخورد به یکی از اقیانوس‌های جهان‌شهر آکمتروپلیس، آن را کاملاً از محور اصلی خود خارج می‌کند. اما به‌جای نابود کردن سیاره، این شهاب‌سنگ در ناحیه‌ای ساحلی سقوط کرده و امواجی از انرژی‌های فراطبیعی آزاد می‌کند که باعث تغییر شدید در کدهای ژنتیکی برخی از ساکنان سیاره شده و به آن‌ها توانایی‌ها و قدرت‌های
ساکنان سیاره شده و به آن‌ها توانایی‌ها و قدرت‌های ویژه‌ای می‌بخشد. یک زن مرموز و قدرتمند به نام زاداویا، شش نوجوان از میان ساکنان آسیب‌دیده را فرا می‌خواند تا تیمی از ابرقهرمانان را تشکیل دهند. او به فرمانده آن‌ها تبدیل شده و مأموریتشان را مقابله با هرگونه تهدید علیه آکمتروپلیس و شهروندانش قرار می‌دهد. این تیم تازه‌تأسیس با نام "Loonatics" شناخته می‌شود و در طبقه ۱۳۴ یک برج بزرگ سکونت دارند. بر اساس بیانیه‌های رسمی و منابع مختلف، این شخصیت‌ها از نوادگان شخصیت‌های کلاسیک لونی تونز هستند. نوادگان دیگر
شخصیت‌های کلاسیک لونی تونز هستند. نوادگان دیگر شخصیت‌های "Looney Tunes" مشخص نیستند، اما در برخی موارد می‌توان آن‌ها را از شواهد استنباط کرد. در ادامه داستان مشخص می‌شود که زاداویا در واقع یک موجود بیگانه است و از قدرت‌های خود برای منحرف کردن مسیر شهاب‌سنگ استفاده کرده تا از نابودی کامل سیاره جلوگیری کند. همچنین فاش می‌شود که فردی مرموز که بعداً به‌عنوان برادر بزرگ‌تر زاداویا، اپتیماتوس، معرفی می‌شود، شهاب‌سنگ را به سمت آکمتروپلیس هدایت کرده تا خواهرش را از بین ببرد. در فصل دوم، فضای سریال کمی سبک‌تر
را از بین ببرد. در فصل دوم، فضای سریال کمی سبک‌تر می‌شود و تعداد بیشتری از نوادگان شخصیت‌های "Looney Tunes" معرفی می‌شوند، هرچند بیشتر آن‌ها تنها در یک قسمت ظاهر می‌شوند. شخصیت‌های شرور فصل قبل کمتر مورد اشاره قرار می‌گیرند یا به‌ندرت ظاهر می‌شوند. زاداویا دیگر یک شخصیت مرموز نیست و به‌طور منظم در ماجراجویی‌های Loonatics شرکت می‌کند. دو بیگانه دیگر از سیاره زاداویا نیز معرفی می‌شوند: دیوس و کیبوردمن. در قسمت پایانی فصل، Loonatics به‌طور موقت با سیلث‌وستر همراه می‌شوند و اپتیماتوس جای خود را به دیوس
همراه می‌شوند و اپتیماتوس جای خود را به دیوس به‌عنوان ابرشرور اصلی مجموعه می‌دهد. تولید. لوناتیک‌های رها شده به‌عنوان یک پیشنهاد از سوی کریستین و ایوون ترمبلی شکل گرفت و در ابتدا با عنوان The Loonatics شناخته می‌شد. این ایده شامل بازتفسیر شخصیت‌های کلاسیک لونی تون"ز" بود. این تیم پیشنهاد خود را به ساندر شوارتز، رئیس وقت برادران وارنر انیمیشن، ارائه دادند. شوارتز نسبت به این ایده واکنش مثبتی نشان داد و پس از نمایش طرح مفهومی به یک گروه کانونی متشکل از کودکان، این پروژه به‌طور رسمی تأیید شد. دیوید جانولاری،
این پروژه به‌طور رسمی تأیید شد. دیوید جانولاری، رئیس وقت کیدز دبلیو بی، از این سریال استقبال کرد و آن را «راهی عالی برای انتقال فرنچایز کلاسیک Looney Tunes که دهه‌ها با مخاطبان محبوب بوده، به هزاره جدید» توصیف کرد. بازخورد. لوناتیک‌های رها شده در کنار طرفدارانی که به‌دست آورد بازخوردهای منفی از منتقدان دریافت کرد. جولی هرمن از Common Sense Media به این مجموعه دو ستاره از پنج ستاره داد و گفت که شوخی‌ها «دیگر خیلی خنده‌دار نیستند» و شخصیت‌ها «دیگر چیزی بیشتر از مواد پرکننده نیستند.» تعدادی از طرفداران لونی
از مواد پرکننده نیستند.» تعدادی از طرفداران لونی تونز نیز این سریال را توهینی به شخصیت های فراینچر اصلی لونی تونز دانستند اما به طور کلی در کشور های دیگر بسیار مورد استقبال قرار گرفت در ایران. در اواخر دهه 80 شمسی این سریال برای اولین بار توسط انجمن صنفی گویندگان جوان دوبله و توسط موسسه جوانه پویا پخش گردید عوامل دوبلاژ : مهدی ثانی خانی ( ایس بانی )-مینا مومنی ( لکسی بانی )-محمدرضا صولتی ( اردک خطر + تک ای کایوت )-امین قاضی ( رو رانر ) در مرداد سال 1398 صداو سیمای جمهوری اسلامی ایران نیز اقدام به دوبله این
سیمای جمهوری اسلامی ایران نیز اقدام به دوبله این مجموعه کرد و سرانجام در عید سال 1399 این مجموعه برای اولین بار از شبکه کودک صداو سیما پخش گردید در سال 1400 نیز بار دیگر این مجموعه توسط کوالیما دوبله و از پلتفرم نماوا پخش شد حواشی. در هنگام پخش این مجموعه از شبکه کودک صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران 6 قسمت از مجموعه به طور کامل حذف گردید و نام این سریال نیز به طور کامل توسط صداوسیما تغییر داده شد
در زمان جنگ جهانی دوم، اتحاد جماهیر شوروی چندین کشور را اشغال و به خاک خود ضمیمه کرد که عملاً توسط آلمان نازی و طی پیمان مولوتوف–ریبنتروپ در سال ۱۹۳۹ به شوروی تحویل داده شده بود. این کشورها شامل بخش شرقی جمهوری دوم لهستان (گنجانده‌شده در سه جمهوری شوروی) به همراه لتونی (که به لتونی شوروی تبدیل شد)، استونی (که به استونی شوروی تبدیل شد)، لیتوانی (که به لیتوانی شوروی تبدیل شد)، بخش شرقی فنلاند (که به کارلو-فنلاند شوروی تبدیل شد) و شرق رومانی (که به مولداوی شوروی تبدیل شد) و بخشی از اوکراین شوروی بود. علاوه بر
تبدیل شد) و بخشی از اوکراین شوروی بود. علاوه بر پیمان مولوتوف–ریبنتروپ و تقسیم آلمان پس از جنگ به دو کشور آلمان شرقی و غربی، شوروی در سال ۱۹۴۵ منطقه ترنسکارپاتیا را از چکسلواکی جدا و به خاک خود ملحق کرد و این منطقه بخشی از اوکراین شوروی شد.
تاج سه‌گانهٔ ورزش‌های موتوری یک دستاورد غیررسمی برای رانندگان ورزش‌های موتوری است که به‌طور کلی به معنای پیروزی در سه مسابقهٔ معتبر ورزش‌های موتوری است. این رویدادهای سالانه عبارت‌اند از مسابقهٔ استقامتی مسابقات ۲۴ ساعته لمانز در پیست د لا سارت، ایندیاناپولیس ۵۰۰ برای خودروهای چرخ باز آمریکایی در پیست ایندیاناپلیس و جایزه بزرگ موناکو برای خودروهای فرمول یک در پیست موناکو. ایندیاناپولیس ۵۰۰ در سال ۱۹۱۱ معرفی شد، پس از آن مسابقهٔ ۲۴ ساعتهٔ لمانز در سال ۱۹۲۳ و جایزه بزرگ موناکو در سال 1929. تمام این مسابقات
و جایزه بزرگ موناکو در سال 1929. تمام این مسابقات بین ماه‌های مه و ژوئن برگزار می‌شوند. از آنجا که ایندیاناپولیس ۵۰۰ و جایزه بزرگ موناکو به‌طور سنتی در آخرین آخر هفتهٔ ماه مه برگزار می‌شوند، برای رانندگان مدرن امکان شرکت در هر سه رویداد را می‌دهد. هیچ جایزه ای به راننده ای که تاج سه گانه را کامل کند تعلق نمی‌گیرد. تا سال ۲۰۲۴، ۲۶۱ راننده از ۲۳ کشور مختلف در مسابقات تاج سه گانه پیروز شده‌اند اما تنها گراهام هیل موفق به تکمیل و کسب تاج سه گانه شده است شده است. تام کریستنسن بیشترین تعداد پیروزی‌ها در مسابقات
تام کریستنسن بیشترین تعداد پیروزی‌ها در مسابقات تاج سه گانه را با ۹ پیروزی در مسابقات ۲۴ ساعته لمانز به دست آورده است که رکورد بیشترین پیروزی در این رویداد را نیز داراست؛ هیل دو پیروزی کمتر در مجموع داشت که شامل پنج پیروزی در جایزه بزرگ موناکو می‌شود. آیرتون سنا شش رویداد تاج سه گانه را همگی در جایزه بزرگ موناکو برده است، که او را هم‌تراز با جکی ایکس در رتبه سوم کل قرار داده است و رکورد هیل را برای بیشترین تعداد پیروزی در موناکو شکسته است. رانندگان هلیو کاسترونوس، ای. جی. فویت، ریک میر و ال آنسر رکورد
کاسترونوس، ای. جی. فویت، ریک میر و ال آنسر رکورد مشترکی برای بیشترین تعداد پیروزی در ایندیاناپولیس ۵۰۰ دارند. تاکنون ۱۹ راننده در هر سه مسابقه تاج سه گانه شرکت کرده‌اند و حداقل در یکی از آن‌ها پیروز شده‌اند. هیچ‌کس در طول یک سال تقویمی هر سه مسابقه تاج سه گانه را نبرده است. فرناندو آلونسو، ای. جی. فویت، بروس مک‌لارن، خوان پابلو مونتویا، تاتزیو نوولاری، جوهن رایندت و موریس ترینتیگنانت، هفت راننده‌ای هستند که در دو رویداد از سه رویداد تاج سه گانه پیروز شده‌اند. از این هفت نفر، تنها مونتویا توانسته در دو
از این هفت نفر، تنها مونتویا توانسته در دو رویداد ایندیاناپولیس ۵۰۰ و در جایزه بزرگ موناکو پیروز شود، همچنین فویت توانسته است در ۲۴ ساعته لمانز و در ایندیاناپولیس ۵۰۰ پیروز شود. پنج نفر باقی‌مانده در هر دو رویداد ۲۴ ساعته لمانز و جایزه بزرگ موناکو پیروز شده‌اند. برندگان. یادداشت‌ها
هزارهٔ پانزدهم پیش از میلاد دورهٔ تاریخی سال‌های ۱۵۰۰۰ تا ۱۴۰۰۱ پیش از میلاد را در بر می‌گیرد. این هزاره بخشی از دورهٔ پارینه‌سنگی زبرین است. تعیین تاریخ دقیق رویدادهای این هزاره ناممکن است و همهٔ تاریخ‌های مربوط به این هزاره تقریب‌هایی برپایهٔ تحلیل‌های زمین‌شناسی، تحلیل‌های انسان‌شناسی و تاریخ‌گذاری پرتوسنجشی هستند.
در ادامه مروری بر وقایع سال ۱۹۱۱ در ورزش موتوری شامل رویدادهای بزرگ مسابقه‌ای، مکان‌های ورزش موتوری که در طول یک سال افتتاح و بسته شدند، مسابقات قهرمانی و غیرقهرمانی که در یک سال تأسیس و از بین رفتند، تولد و مرگ رانندگان مسابقه‌ای و سایر افراد ورزش‌های موتوری را مرور می‌کنیم. رویدادهای سالانه. این تقویم فقط شامل رویدادهای مهم سالانه غیر قهرمانی یا رویدادهای سالانه است که اهمیت خاصی برخوردار بوده‌اند. برای تاریخ رویدادهای قهرمانی به مقالات فصل مربوطه مراجعه کنید.
در الکترونیک، ضرب‌کننده آنالوگ دستگاهی است که دو سیگنال آنالوگ را می‌گیرد و خروجی تولید می‌کند که حاصل‌ضرب آنهاست. چنین مدارهایی را می‌توان برای پیاده‌سازی توابع مرتبط مانند "مربع" (اعمال سیگنال یکسان برای هر دو ورودی) و "ریشه‌های مربع" استفاده کرد. یک ضرب‌کننده‌کننده آنالوگ الکترونیکی را می‌توان با چندین نام فراخوانی کرد، بسته به عملکردی که برای ارائه آن استفاده می‌شود (به کاربردهای ضرب‌کننده آنالوگ مراجعه کنید). تقویت‌کننده کنترل‌شده با ولتاژ درمقابل ضرب‌کننده آنالوگ. اگر یک ورودی یک ضرب‌کننده آنالوگ در
آنالوگ. اگر یک ورودی یک ضرب‌کننده آنالوگ در یک ولتاژ حالت-ماندگار نگه داشته شود، یک سیگنال در ورودی دوم متناسب با سطح ورودی ثابت مقیاس‌بندی می‌شود. در این مورد، ضرب‌کننده آنالوگ ممکن است یک تقویت‌کننده کنترل‌شده با ولتاژ در نظر گرفته شود. کاربردهای آشکار برای کنترل صدا الکترونیکی و کنترل بهرهٔ خودکار (AGC) خواهد بود. اگرچه ضرب‌کننده‌های آنالوگ اغلب برای چنین کاربردهایی استفاده می‌شوند، تقویت‌کننده‌های کنترل‌شده با ولتاژ لزوماً ضرب‌کننده‌های آنالوگ واقعی نیستند. به عنوان مثال، یک مدار مجتمع که برای استفاده
به عنوان مثال، یک مدار مجتمع که برای استفاده به عنوان کنترل صدا طراحی شده است ممکن است ورودی سیگنالی برای 1 Vp-p (ولتاژ پیک-تو-پیک) داشته باشد و ورودی کنترلی که برای ۰ تا ۵ ولت دی‌سی طراحی شده است؛ یعنی دو ورودی متقارن نیستند و ورودی کنترل پهنای‌باند محدودی خواهد داشت. در مقابل، در چیزی که به‌طور کلی به عنوان یک ضرب‌کننده آنالوگ "واقعی" در نظر گرفته می‌شود، دو ورودی سیگنال دارای ویژگی‌های یکسان هستند. کاربردهای ویژه یک ضرب‌کننده آنالوگ واقعی، مواردی هستند که در آن هر دو ورودی سیگنال هستند، به عنوان مثال در
در آن هر دو ورودی سیگنال هستند، به عنوان مثال در یک مخلوط‌کننده فرکانس یا یک مدار آنالوگ برای اجرای تبدیل فوریه گسسته. با توجه به دقت مورد نیاز برای دقیق و خطی بودن افزاره در محدوده ورودی، یک ضرب‌کننده آنالوگ واقعی معمولاً بخش بسیار گران‌تری نسبت به تقویت‌کننده‌های کنترل‌شده با ولتاژ است. ضرب‌کننده چهاررُبعی ضرب‌کننده‌ای است که در آن ورودی‌ها و خروجی‌ها ممکن است مثبت و منفی شوند. بسیاری از ضرب‌کننده‌ها فقط در ۲ ربع (یک ورودی ممکن است فقط یک قطب داشته باشد) یا تک ربع (ورودی‌ها و خروجی‌ها فقط یک قطب دارند،
یا تک ربع (ورودی‌ها و خروجی‌ها فقط یک قطب دارند، معمولاً همه مثبت) کار می‌کنند. افزاره‌های ضرب‌کننده آنالوگ. ضرب آنالوگ را می‌توان با استفاده از اثر هال انجام داد. سلول گیلبرت مداری است که جریان خروجی آن ضرب‌سازی ۴ ربعی در دو ورودی تفاضلی آن است. ضرب‌کننده‌های آنالوگ مدارهای مجتمع در بسیاری از کاربردها، مانند مبدل آرام‌اس واقعی گنجانده شده‌اند، اما تعدادی "بلوک‌های سازنده" آنالوگ با هدف کلی مانند ضرب‌کننده چهاررُبعی خطی در دسترس هستند. افزاره‌های همه منظوره معمولاً شامل تضعیف‌کنندهها یا تقویت‌کننده‌ها در
معمولاً شامل تضعیف‌کنندهها یا تقویت‌کننده‌ها در ورودی یا خروجی‌ها می‌شوند تا به سیگنال اجازه دهند در محدوده ولتاژ مدار مقیاس شوند. اگرچه مدارهای ضرب‌کننده آنالوگ بسیار شبیه به تقویت‌کننده‌های عملیاتی هستند، اما در برابر نویز و مشکلات مربوط به ولتاژ آفست بسیار حساس‌تر هستند زیرا ممکن است این خطاها چندبرابر شوند. هنگام سَرُکار داشتن با سیگنال‌های فرکانس بالا، مشکلات مربوط به فاز ممکن است بسیار پیچیده باشند. به همین دلیل، ساخت ضرب‌کننده‌های آنالوگ همه‌منظوره بسیار دشوارتر از تقویت‌کننده‌های عملیاتی معمولی است
دشوارتر از تقویت‌کننده‌های عملیاتی معمولی است و چنین دستگاه‌هایی معمولاً با استفاده از فناوری‌های تخصصی و برش‌زنی لیزری تولید می‌شوند، همان‌طور که برای تقویت‌کننده‌های با کارایی-بالا مانند تقویت‌کننده‌های ابزار دقیق استفاده می‌شوند. این بدان معنی است که آنها هزینه نسبتاً بالایی دارند و بنابراین معمولاً فقط برای مدارهایی که ضروری هستند استفاده می‌شوند. برخی از آی‌سی‌های آنالوگ ضرب‌کننده متداول موجود در بازار عبارتند از MPY634 از تگزاس اینسترومنتس، AD534، AD632 و AD734 از آنالوگ دیوایسز، HA-2556 از اینترسیل
و AD734 از آنالوگ دیوایسز، HA-2556 از اینترسیل و بسیاری دیگر از تولیدکنندگان آی‌سی دیگر. بِده‌بِستان آنالوگ درمقابل دیجیتال در ضرب‌سازی. در بیشتر موارد، عملکردهای انجام شده توسط یک ضرب‌کننده آنالوگ ممکن است با استفاده از فنون‌های پردازش سیگنال دیجیتال بهتر و با هزینه کمتر انجام شود. در فرکانس‌های پایین، یک راه‌حل دیجیتال ارزان‌تر و موثرتر است و اجازه می‌دهد تا عملکرد مدار در سیستم عامل تغییر یابد. با افزایش فرکانس‌ها، هزینه پیاده‌سازی راه‌حل‌های دیجیتال بسیار شدیدتر از راه‌حل‌های آنالوگ افزایش می‌یابد. با
شدیدتر از راه‌حل‌های آنالوگ افزایش می‌یابد. با پیشرفت فناوری دیجیتال، استفاده از ضرب‌کننده‌های آنالوگ به سمت مدارهای با فرکانس بالاتر یا کاربردهای بسیار تخصصی به حاشیه رانده می‌شود. علاوه بر این، اکثر "سیگنال‌ها" دیر یا زود در مسیر سیگنال دیجیتالی می‌شوند و در صورت امکان، عملکردهایی که نیاز به یک ضرب‌کننده دارند، تمایل دارند به سمت دیجیتال منتقل شوند. به عنوان مثال، در مولتی مترهای دیجیتال اولیه، عملکرد آرام‌اس واقعی توسط مدارهای ضرب‌کننده آنالوگ خارجی ارائه می‌شد. امروزه (به استثنای اندازه‌گیری‌های فرکانس
می‌شد. امروزه (به استثنای اندازه‌گیری‌های فرکانس بالا) تمایل به افزایش نرخ نمونه‌برداری ADC به منظور دیجیتالی کردن سیگنال ورودی است که اجازه می‌دهد آرام‌اس و طیف وسیعی از عملکردهای دیگر توسط یک پردازنده دیجیتال انجام شود. با این حال، دیجیتالی کردن کورکورانه سیگنال در ابتدای مسیر سیگنال به دلیل نیاز به ADCهای پرسرعت، هزینه‌های غیرمنطقی انرژی را به همراه دارد. راه‌حل بسیار کارآمدتر شامل پیش‌پردازش آنالوگ برای تنظیم سیگنال و کاهش پهنای‌باند آن است تا انرژی دیجیتالی کردن تنها صرف پهنای‌باندی شود که حاوی
دیجیتالی کردن تنها صرف پهنای‌باندی شود که حاوی اطلاعات مفید است. علاوه بر این، مقاومت‌های کنترل‌شده دیجیتالی به میکروکنترلرها اجازه می‌دهند تا بسیاری از عملکردها مانند کنترل تن و AGC را بدون نیاز به پردازش مستقیم سیگنال دیجیتالی شده اجرا کنند.
دختر نامادریم دوست دختر سابقم است مجموعه لایت ناول کمدی رمانتیک ژاپنی نوشته کیوسوکه کامیشیرو و تصویرگری تاکایاکی است که از اوت ۲۰۱۷ به صورت آنلاین شروع به انتشار کرد و نسخه چاپی آن در دسامبر ۲۰۱۸ منتشر شد و اقتباس به صورت مانگا هم دریافت کرد. مجموعه تلویزیونی انیمه اقتباسی ساخته استودیو Project No.9 از جولای تا سپتامبر ۲۰۲۲ پخش شد. داستان. میزوتو و یومه زمانی که دانش‌آموز راهنمایی بودند، یک زوج کاملاً عادی بودند و تا زمانی که وارد دبیرستان شدند در کنار هم ماندند ولی در نهایت تصمیم به جدایی گرفتند تا اینکه
ولی در نهایت تصمیم به جدایی گرفتند تا اینکه والدین آنها با هم دیگر ازدواج مجدد می‌کنند و حالا این دو باید زیر یک سقف زندگی کنند ولی شرطی می‌گذارند که بر اساس آن، کسی که اول به دیگری جذب شود، بازنده است.
کرم شنی یک تهدید پیشرفته و مستمر است که توسط واحد نظامی ۷۴۴۵۵، یک واحد جنگ سایبری در GRU (سازمان اطلاعات نظامی روسیه)، اداره می‌شود. پژوهشگران امنیت سایبری نام‌های دیگری نیز به این گروه داده‌اند، از جمله APT44 Telebots، Voodoo Bear، IRIDIUM، Seashell Blizzard، و Iron Viking. با توجه به این که گمان می‌رود این تیم با استفاده از بدافزار نات‌پتیا، مسئول حمله سایبری دسامبر ۲۰۱۵ به شبکه برق اوکراین، حملات سایبری ۲۰۱۷ به اوکراین، مراسم افتتاحیه المپیک زمستانی ۲۰۱۸ و همچنین دخالت در انتخابات ریاست‌جمهوری فرانسه
و همچنین دخالت در انتخابات ریاست‌جمهوری فرانسه باشد تلاش‌های مداخله‌گرانه مختلف در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۱۷ فرانسه و حمله سایبری به المپیک زمستانی ۲۰۱۸ طی مراسم افتتاحیه آن است.، آقای اسکات بردی، دادستان وقت ایالات متحده در ، اقدامات سایبری این گروه را «نمایانگر مخرب‌ترین و پرهزینه‌ترین حملات سایبری در تاریخ» توصیف کرد. تاریخچه. ۲۰۱۴. در ۳ سپتامبر ۲۰۱۴، شرکت آی‌سایت‌پارتنرز (که اکنون مندیانت نام دارد) یک کمپین فیشینگ نیزه‌ای را کشف کرد که از یک آسیب‌پذیری روز-صفر در اسناد مسلح‌شده مایکروسافت آفیس استفاده
روز-صفر در اسناد مسلح‌شده مایکروسافت آفیس استفاده می‌کرد. این آسیب‌پذیری که CVE-2014-4114 نام گرفت، تمام نسخه‌های ویندوز از ویستا تا ۸٫۱ را تحت تأثیر قرار می‌داد و به مهاجمان این امکان را می‌داد که بر روی دستگاه هدف کد دلخواه را اجرا کنند. پژوهشگران توانستند این حمله را به گروه کرم شنی نسبت دهند و مشاهده کردند که دولت اوکراین یکی از اهداف این کمپین بوده است. قابل توجه اینکه این حمله هم‌زمان با برگزاری اجلاس ناتو درباره اوکراین در ولز صورت گرفت. حمله ۲۰۱۵ به شبکه برق اوکراین. در ۲۳ دسامبر ۲۰۱۵، هکرها یک
به شبکه برق اوکراین. در ۲۳ دسامبر ۲۰۱۵، هکرها یک حمله سایبری هماهنگ علیه سه شرکت انرژی در اوکراین انجام دادند و توانستند به‌طور موقت تأمین برق حدود ۲۳۰٬۰۰۰ شهروند اوکراینی را برای ۱ تا ۶ ساعت مختل کنند. در ژانویه، شرکت آی‌سایت‌پارتنرز گزارشی منتشر کرد که بر اساس استفاده از انرژی سیاه ۳ در این حمله، آنرا را به کرم شنی نسبت می‌داد. حمله ۲۰۱۶ به شبکه برق اوکراین. در ۱۷ دسامبر ۲۰۱۶، یک سال پس از حمله پیشین به شبکه برق، هکرها بار دیگر توانستند با یک حمله سایبری، شبکه برق اوکراین را مختل کنند. حدود یک‌پنجم شهر
شبکه برق اوکراین را مختل کنند. حدود یک‌پنجم شهر کی‌یف برای یک ساعت برق خود را از دست داد. اگرچه قطعی برق کوتاه بود، ولی گزارشی که سه سال بعد توسط شرکت امنیتی دراگوس منتشر شد نشان می‌داد که بدافزار موسوم به اینداسترویر یا CRASHOVERRIDE ممکن بود برای ازکارانداختن فیزیکی تجهیزات الکتریکی طراحی شده باشد. این بدافزار با استفاده از یک آسیب‌پذیری شناخته‌شده در رله‌های حفاظتی، احتمالاً قصد داشته هرگونه مشکل ایمنی را مخفی کند تا هنگامی که مهندسان تلاش کردند برق را بازگردانند، اضافه‌بار جریان رخ دهد و
کردند برق را بازگردانند، اضافه‌بار جریان رخ دهد و ترانسفورماتورها یا خطوط برق را نابود کند. چنین تخریبی می‌توانست به نیروهای خدماتی هم آسیب برساند و اگر موفق می‌شد، منجر به قطعی طولانی‌تر برق می‌گشت. المپیک زمستانی ۲۰۱۸. در ۹ فوریه ۲۰۱۸، هم‌زمان با مراسم افتتاحیه المپیک زمستانی در پیونگ‌چانگ کره جنوبی، هکرها حمله‌ای سایبری را اجرا کردند و زیرساخت‌های فناوری اطلاعات شامل وای‌فای، تلویزیون‌های اطراف ورزشگاه المپیک پیونگ‌چانگ که مراسم را نمایش می‌دادند، دروازه‌های امنیتی مبتنی بر RFID و اپ رسمی المپیک (که
امنیتی مبتنی بر RFID و اپ رسمی المپیک (که برای خرید وکنترل بلیت دیجیتال استفاده می‌شد) را مختل کردند. کارکنان توانستند بیشتر عملکردهای حیاتی را پیش از پایان مراسم افتتاحیه بازی‌ها بازیابی کنند، اما کل شبکه از ابتدا بازسازی شد. بدافزار که از نوع پاک‌کن بود، تمام کنترل‌کننده‌های دامنه را آلوده کرده و از کار انداخته بود. سه روز بعد، سیسکو تالوس' گزارشی منتشر کرد و این بدافزار را «تخریب‌گر المپیک»' نامید. این گزارش با اشاره به شباهت در تکنیک‌های انتشار این بدافزار با خانواده‌های بدافزار «BadRabbit» و «Nyetya»،
با خانواده‌های بدافزار «BadRabbit» و «Nyetya»، هدف این حمله را اختلال در بازی‌های المپیک دانست. انتساب بدافزار «تخریب‌گر المپیک» به یک پروه یا دولت خاص دشوار بود، چرا که به نظر می‌رسید نویسنده (یا نویسندگان) کدهایی متعلق به گروه‌های مجرم مختلف را به عنوان پرچم دروغین در آن جاسازی کرده باشند. شرکت اینتزر در ۱۲ فوریه گزارشی منتشر کرد که شباهت‌هایی بین کد این بدافزار و نمونه‌های منتسب به ۳ گروه تهدید چینی را نشان می‌داد و گزارش بعدی تالوس هم «سرنخ ضعیفی» را به بدافزار پاک‌کن دیگری نسبت داد که به یک شاخه
را به بدافزار پاک‌کن دیگری نسبت داد که به یک شاخه منشعب‌شده از گروه لازاروس کره شمالی مربوط بود. تیم گریت شرکت کسپرسکی در ۸ مارس دو پست وبلاگی درباره نظریه‌های موجود در صنعت و تحقیقات اختصاصی خود منتشر کرد. در مقاله فنی کسپرسکی (که یک شرکت روسی است) به تفصیل توضیح داد چگونه هدرهای فایل که به گروه لازاروس نسبت داده شده بود جعل شده‌اند. با این حال، این شرکت در ادامه با رد انتساب بدافزار «تخریب‌گر المپیک» به کره شمالی، آن را به هیچ گروه دیگری (غیر از کره شمالی) منتسب نکرد. کیفرخواست ایالات متحده (۲۰۲۰). در ۱۹
منتسب نکرد. کیفرخواست ایالات متحده (۲۰۲۰). در ۱۹ اکتبر ۲۰۲۰، یک هیئت منصفه در ایالات متحده کیفرخواستی منتشر کرد که شش افسر ادعاشده واحد ۷۴۴۵۵ را به جرایم سایبری متهم می‌کرد. این شش افسر هر کدام به تبانی برای ارتکاب کلاهبرداری رایانه‌ای و توطئه، تبانی برای ارتکاب کلاهبرداری الکترونیکی، کلاهبرداری رایانه‌ای، تخریب رایانه‌های حفاظت‌شده و سرقت هویت تشدیدشده متهم شدند. پنج نفر از آن‌ها متهم به توسعه آشکار ابزارهای هکری بودند و گفته شد اوچیچنکو هم در حملات فیشینگ هدفمند علیه المپیک زمستانی ۲۰۱۸ و انجام عملیات
هدفمند علیه المپیک زمستانی ۲۰۱۸ و انجام عملیات شناسایی فنی و تلاش برای هک دامنه رسمی مجلس گرجستان مشارکت داشته است. هم‌زمان با اعلام این کیفرخواست در ایالات متحده، مرکز ملی امنیت سایبری بریتانیا گزارشی منتشر کرد که به‌طور کلی کرم شنی را به حمله ۲۰۱۸ المپیک زمستانی مرتبط می‌دانست. سوءاستفاده از اگزیم (۲۰۲۰). در ۲۸ مه ۲۰۲۰، آژانس امنیت ملی ایالات متحده یک راهنمای امنیت سایبری منتشر کرد که هشدار می‌داد گروه کرم شنی در حال سوءاستفاده فعال از یک آسیب‌پذیری اجرای کد از راه دور (موسوم به CVE-2019-10149) در اگزیم