payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کلیسای سنت نیکولاس در جزیره لیپنو (церковь Николы на Липне) کلیسایی ارتدکس روسی از اواخر قرن سیزدهم است که بر جزیره‌ای کوچک در دلتای رودخانه مستا، ۹ کیلومتری جنوب نووگورود جای دارد. طراحی آن به کلیسای ولادت در جزیره پرین بازمی‌گردد. محراب اصلی به نام سنت نیکولاس تقدیس شده است. ایکون بزرگ این قدیس (۱۸۴ سانتی‌متر ارتفاع) توسط الکسا پتروف در سال ۱۲۹۴ برای کلیسا نقاشی شد. این امر به اندازه‌ای مهم بود که در تاریخ سوم نووگورود ذکر شد. این نقاشی که از مشهورترین ایکون‌های روسی است، اکنون در موزه کرملین نووگورود به
روسی است، اکنون در موزه کرملین نووگورود به نمایش گذاشته شده است. در قرون هجدهم و نوزدهم، کلیسای لیپنو بدون جماعت ماند و تقریباً متروک بود. پس از انقلاب بلشویکی، ناقوس آن تخریب شد. مجموعه‌ای از نقاشی‌های دیواری قرن سیزدهمی در زیر لایه‌ای از گچ در سال ۱۹۳۰ کشف شد. با وجود موقعیت دورافتاده، ساختمان در طی جنگ جهانی دوم آسیب جدی دید، به‌طوری‌که حدود ۳۵٪ از بنای قرون وسطایی نیاز به بازسازی داشت.
دانشکده دامپزشکی دانشگاه سمنان در سال ۱۳۸۸ با جذب ۳۰ نفر دانشجوی رشته دکترای حرفه‌ای دامپزشکی تأسیس گردیده و شروع به کار کرد. این دانشکده در سال ۱۳۹۱ در رشته کارشناسی علوم آزمایشگاهی دامپزشکی با تصویب وزارت متبوع بر مبنای درسی ارائه شده از سوی دانشکده دامپزشکی دانشگاه سمنان شروع به پذیرش دانشجو نمود. علاوه بر رشته‌های مذکور، مهندسی علوم دامی در دو گرایش (نشخوارکنندگان و طیور) و مهندسی علوم و صنایع غذایی را نیز تا تکمیل و راه اندازی دانشکده کشاورزی تحت پوشش خود داشت. این دانشگاه در سال ۱۳۹۸ جزوه دانشکده‌های
داشت. این دانشگاه در سال ۱۳۹۸ جزوه دانشکده‌های مورد تأیید انجمن دامپزشکی آمریکا قرار گرفت.
محوطه یاروسلاو (, "Yaroslavovo Dvorishche") محل اقامت شاهزادگان در شهر ولیکی نووگورود بود. امروزه این منطقه تقریباً ناحیه‌ای است که اطراف بازار تجاری، کلیسای سنت نیکولاس، کلیسای سنت پروکوپیوس و کلیسای زنان حامل مرهم را در بر می‌گیرد. بازار تجاری که در قرون شانزدهم و هفدهم بازسازی و به شدت تغییر یافته است، تنها بخشی از کاخ شاهزاده است که باقی مانده. شاهزاده همچنین محل اقامتی به نام محوطه ریوریک در جنوب بازار شهر داشت.
کلیسای ولادت تئوتوکوس در پرین () در حوالی ولیکی نووگورود از قدیمی‌ترین کلیساهای منطقه است که به دهه ۱۲۲۰ بازمی‌گردد. این کلیسا در فاصله از ولیکی نووگورود، در مبدأ رودخانه وولخوف که از دریاچه ایلمن جاری می‌شود، قرار دارد. کلیسا جزئی از اسکیت پرین، صومعه‌ای که در قرن ۱۸ میلادی لغو گردید، و تنها کلیسای فعال در این مجموعه است. کلیسای پری‌ن در فهرست میراث جهانی به عنوان بخشی از شیء ۶۰۴ بناهای تاریخی نووگورود و پیرامون آن به ثبت رسیده است. این بنا به عنوان یک اثر معماری با اهمیت فدرال شناخته شده است.
اثرات انفجار هسته ای در مجاورت آن معمولاً بسیار مخرب تر و چندوجهی تر از اثرات ناشی از مواد منفجره عادی است. در بیشتر موارد، انرژی آزاد شده ناشی از یک سلاح هسته ای منفجر شده در اتمسفر پایین را می‌توان به چهار دسته اصلی تقسیم کرد: بسته به طراحی سلاح و مکانی که در آن منفجر می‌شود، انرژی توزیع شده به هر یک از این دسته‌ها ممکن است به‌طور قابل توجهی بیشتر یا کمتر باشد. اثر انفجار فیزیکی با جفت شدن مقادیر بسیار زیاد انرژی که طیف الکترومغناطیسی را در بر می‌گیرد با محیط اطراف ایجاد می‌شود. محیط انفجار (به عنوان مثال
اطراف ایجاد می‌شود. محیط انفجار (به عنوان مثال زیردریا، زمین، هوا، یا خارج از جو) تعیین می‌کند که چه مقدار انرژی به صورت انفجار و چه مقدار به صورت تشعشعات آزاد می‌شود. به‌طور کلی، احاطه یک بمب با موادی مانند آب، انرژی بیشتری را جذب می‌کند و امواج ضربه ای قوی تری ایجاد می‌کند و در عین حال ناحیه اثر آن را محدود می‌کند. هنگامی که یک سلاح هسته ای فقط توسط هوا احاطه می شود، با افزایش بازده مواد منفجره، اثرات کشنده انفجاری و حرارتی به نسبت بسیار سریعتر از اثرات کشنده تشعشعات افزایش می یابد. سرعت این حباب از سرعت
تشعشعات افزایش می یابد. سرعت این حباب از سرعت صوت بیشتر است. مکانیسم‌های آسیب فیزیکی یک سلاح هسته‌ای (انفجار و تشعشعات حرارتی) با مواد منفجره معمولی یکسان است، اما انرژی تولید شده توسط انفجار هسته‌ای معمولاً میلیون‌ها برابر در واحد جرم قوی‌تر است و دما برای مدت کوتاهی به ده‌ها میلیون درجه می‌رسد. انرژی حاصل از انفجار هسته ای در ابتدا به شکل های مختلفی از تشعشعات نافذ آزاد می شود. هنگامی که مواد اطراف آن مانند هوا، سنگ یا آب وجود دارد، این تشعشع با آن برهمکنش می‌کند و به سرعت مواد را تا دمای تعادل گرم
می‌کند و به سرعت مواد را تا دمای تعادل گرم می‌کند (یعنی به طوری که ماده در همان دمای سوختی باشد که انفجار را نیرو می‌دهد). این باعث تبخیر مواد اطراف و در نتیجه انبساط سریع آن می شود. انرژی جنبشی ایجاد شده توسط این انبساط به تشکیل یک موج ضربه ای کمک می کند که به صورت کروی از مرکز منبسط می شود. تشعشعات حرارتی شدید در مرکز پایین، یک گلوله آتش هسته ای را تشکیل می دهد که اگر انفجار به اندازه کافی در ارتفاع کم باشد، اغلب با ابر قارچی همراه است. در یک انفجار در ارتفاع بالا که در آن چگالی جو کم است، انرژی بیشتری
بالا که در آن چگالی جو کم است، انرژی بیشتری به عنوان تابش گامای یونیزه کننده و اشعه ایکس آزاد می شود تا به عنوان یک موج شوک جابجایی جو.
دانشکدهٔ مهندسی شیمی، نفت و گاز دانشگاه شیراز در سال ۱۳۸۸ به‌طور رسمی آغاز به کار کرد. گروه مهندسی شیمی این دانشکده که از اولین بخش‌های مهندسی شیمی کشور به‌شمار می‌رود، در سال ۱۳۴۳ تأسیس شد. با وسعت فعالیت͏‌های آموزشی و پژوهشی و تشکیل گروه͏‌های مهندسی نفت و مهندسی گاز، دانشکده مهندسی شیمی، نفت و گاز دانشگاه شیراز در سال ۱۳۸۸ ایجاد گردید. پایلوت تولید الکل. پس از شیوع ویروس کرونا و کمبود مواد ضدعفونی، تصمیم گرفته شد یک خط تولید برای الکل در این دانشکده راه‌اندازی شود. سرانجام در ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۹ پایلوت تولید
شود. سرانجام در ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۹ پایلوت تولید الکل در دانشکدهٔ مهندسی شیمی، نفت و گاز راه‌اندازی شد.
فجورد یا اسب فجورد نروژی (نروژی: fjordhest) یک نژاد اسب نسبتاً کوچک اما بسیار قوی از مناطق کوهستانی غرب کشور نروژ است. این یک نژاد چابک از اسب‌های سبک است. رنگ آن همیشه تیره است، با پنج تنوع در سایه که در استاندارد نژاد تشخیص داده شده است. یکی از قدیمی‌ترین نژادهای جهان، صدها سال است که به عنوان اسب مزرعه ای در نروژ مورد استفاده قرار می‌گیرد و در دوران مدرن به دلیل خلق و خوی عمومی خوبش محبوب است. هم به عنوان اسب مهاری و هم زیر زین استفاده می‌شود. تاریخچه. فجورد یکی از قدیمی‌ترین و خالص‌ترین نژادهای جهان
فجورد یکی از قدیمی‌ترین و خالص‌ترین نژادهای جهان است. وجود اسب‌ها در نروژ در پایان آخرین عصر یخبندان شناخته شده بود. اعتقاد بر این است که اجداد آن به نروژ مهاجرت کرده و اهلی شده‌اند۴۰۰۰ سال پیش کاوش‌های باستان‌شناسی در مکان‌های دفن وایکینگ‌ها نشان می‌دهد که اسب‌هایی از این نوع حداقل به‌طور انتخابی پرورش داده شده‌اند. ۲۰۰۰ سال،این اسب‌ها توسط وایکینگ‌ها به عنوان پایه‌های جنگی مورد استفاده قرار می‌گرفتند و برای صدها سال به عنوان حیوانات مزرعه در غرب نروژ مورد استفاده قرار می‌گرفتند. حتی در اواخر جنگ جهانی
استفاده قرار می‌گرفتند. حتی در اواخر جنگ جهانی دوم، آنها برای کار در مناطق کوهستانی مفید بودند. استحکام، دوام و پوشش ضخیم آن در زمستان‌های سخت نروژ به خوبی عمل می‌کند، این نژاد دارای سابقه طولانی در پرورش خالص بدون تلاقی از منابع دیگر است. خصوصیات. ساختار اسب فیورد نروژی با بسیاری از نژادهای دیگر متفاوت است، زیرا ترکیبی از ماهیچه و استخوان اسب، با اندازه کوچکتر و چابکی بیشتر است. دارای گردنی قوی و قوس دار، پاهای محکم و پاهای خوب و بدنی فشرده و عضلانی است. سر متوسط و به خوبی با پیشانی پهن و صاف و صورت صاف
سر متوسط و به خوبی با پیشانی پهن و صاف و صورت صاف یا کمی بشقاب، با گوش‌های کوچک و چشم‌های درشت مشخص است، علیرغم اندازه کوچک، این نژاد کاملاً قادر به حمل یک انسان بالغ و کشیدن بارهای سنگین است. کت مو در زمستان به خصوص سنگین و ضخیم می‌شود. یال طبیعی بلند، ضخیم و سنگین است، اما معمولاً به شکل هلالی مشخص بین ۵ تا ۱۰ سانتی‌متر (۲٫۰ و ۳٫۹ اینچ) قیچی می‌شود تا صاف بایستد و بر شکل گردن تأکید کند، تصور می‌شود که این یال سوسک‌دار نظافت را آسان‌تر می‌کند. همچنین گردن قوی و نوار پشتی تمام قد اسب را برجسته می‌کند. در
قوی و نوار پشتی تمام قد اسب را برجسته می‌کند. در قسمت تحتانی پاها مقداری پر وجود دارد. با این حال، استاندارد نژاد از پر کردن زیاد پرها جلوگیری می‌کند. هیچ محدودیت بالایی یا پایینی برای ارتفاع برای این نژاد وجود ندارد، اما ارتفاع بین ۱۳۵ تا ۱۵۰ سانتی‌متر (۱۳٫۱ و ۱۴٫۳ دست؛ ۵۳ و ۵۹ اینچ) در قسمت جزوه توصیه می‌شود،وزن به‌طور معمول از ۴۰۰ تا ۵۰۰ کیلوگرم (۸۸۰ تا ۱۱۰۰ پوند) متغیر است. استفاده. آبدره برای کارهای سنگین به اندازه کافی قوی است، مانند شخم زدن مزارع یا حمل چوب، در عین حال به اندازه کافی سبک و چابک است
حمل چوب، در عین حال به اندازه کافی سبک و چابک است تا بتواند اسب سواری و رانندگی خوبی باشد. در کوهستان هم مطمئن است، در مدارس سوارکاری و درمانی نروژی رایج است، زیرا خلق و خوی معتدل و اندازه کوچک آن را برای کودکان و افراد معلول مناسب می‌کند، این اسب مهاری خوبی در نظر گرفته می‌شود و معمولاً در رقابت و حمل و نقل توریستی استفاده می‌شود.
باشگاه فوتبال اوتسیکتنس () یک باشگاه فوتبال مستقر در واسترا فلوراندا در نزدیکی شهر یوتبری، سوئد است که در حال حاضر در سوپرتان، دومین رده لیگ فوتبال در این کشور، به رقابت می‌پردازد. این باشگاه بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه براویدا آرنا، مستقر در یوتبری، که ۶۳۰۰ نفر ظرفیت دارد، انجام می‌دهد. پیش‌زمینه. از زمان تأسیس خود در سال ۱۹۳۵، اوتسیکتنس عمدتاً در بخش‌های میانه و پایین سیستم لیگ فوتبال سوئد شرکت کرده است. نام آن‌ها از یک برج در سلوتسکوگن گرفته شده است که در نشان باشگاه نیز قابل مشاهده است. این باشگاه
که در نشان باشگاه نیز قابل مشاهده است. این باشگاه در حال حاضر در سوپرتان بازی می‌کند که دومین سطح فوتبال سوئد است. آن‌ها بازی‌های خانگی خود را در واسترا فلوراندا در نزدیکی شهر یوتبری برگزار می‌کنند. آن‌ها به انجمن فوتبال یوتبری وابسته هستند.
آکورا ای‌آرایکس-۰۶ یک خودرو نمونه اولیه اسپرت مسابقه ای است که توسط شرکت مسابقات اتومبیلرانی هوندا در ایالات متحده آمریکا طراحی شده است که قبلاً با نام توسعه عملکرد هوندا (HPD) شناخته می‌شد و توسط اورکا ساخته شده است. این خودرو مطابق با مقررات لمانز دیتونا هایپرکار طراحی شده است و از سال ۲۰۲۳ در کلاس GTP در مسابقات قهرمانی خودروهای ورزشی ایمسا رقابت می‌کند این خودرو دارای یک ۲٫۴ لیتری وی۶ دو توربوشارژ سفارشی است که با نام ای‌آر۲۴ای شناخته می‌شود. این خودرو در کنار بی‌ام‌و ام هایبرید وی۸، کادیلاک وی-سریز.آر
کنار بی‌ام‌و ام هایبرید وی۸، کادیلاک وی-سریز.آر و پورشه ۹۶۳ در افتتاحیه فصل ۲۰۲۳ مسابقات قهرمانی خودروهای ورزشی ایمسا در پیست دیتونا اینترنشنال اسپیدوی معرفی شد. ای‌آرایکس-۰۶ برنده مسابقات ۲۴ ساعت دیتونا در سال ۲۰۲۳، ۱۲ ساعت سبرینگ در سال ۲۰۲۴ و پتی لمانز در سال ۲۰۲۳ شد و به اولین خودرویی تبدیل شد که در هر سه مسابقه بزرگ استقامت ایمسا در دوران کلاس جی‌تی‌پی پیروز شده است.
دانشگاه علوم پزشکی غرب هرمزگان یک دانشگاه دولتی در شهر بندرلنگه در غرب استان هرمزگان است. به استناد رای صادره در دویست و نود و دومین جلسه شورای گسترش دانشگاه‌های علوم پزشکی دانشگاه‌های علوم پزشکی در ۲۶ اردیبهشت ۱۴۰۳ با ارتقاء دانشکده‌های علوم پزشکی شرق و غرب استان به دانشکده‌های علوم پزشکی و خدمات بهداشتی و درمانی شرق و غرب هرمزگان موافقت شد
هیولای پُرشهوت () یک فیلم بهره‌کشی ایتالیایی به کارگردانی لوئیجی باتسلا است که در سال ۱۹۷۷ منتشر شد.
حدس تخت دوطبقه ، گزاره‌ای در نظریه تراوِش، شاخه‌ای از ریاضیات است که به توضیح رفتار خوشه‌ها در گراف‌های تصادفی می‌پردازد. علت نامگذاری این حدس، شباهت آن به ساختار تخت دوطبقه است. این حدس در ابتدا در سال ۱۹۸۵ و توسط پیتر کاستلین مطرح شده است. در اکتبر ۲۰۲۴، سه محقق با نام‌های نیکیتا گلدکف، ایگور پاک و الکساندر زیمین، مثال نقضی را پیشنهاد داده‌اند که این حدس را رد می‌کند. توضیح. این حدس شامل دو گراف یکسان است که به‌عنوان تخت بالایی و تخت پایینی شناخته می‌شوند. این گراف‌ها هم‌ریخت بوده و توسط یک مجموعه از
این گراف‌ها هم‌ریخت بوده و توسط یک مجموعه از یال‌ها که با عنوان پایه شناخته می‌شوند به هم وصل می‌شوند. هر پایه، یک رأس از گراف بالایی را به رأس متناظر در گراف پایینی متصل می‌کند. ابتدا به هر یال در هر گراف یک احتمال اختصاص داده می‌شود، به گونه‌ای که یال‌های تخت بالایی و یال‌های متناظرشان در تخت پایینی احتمال یکسانی دارند. احتمال‌های اختصاص‌یافته به یال‌های پایه می تواند دلخواه باشد. سپس، با حذف مستقل هر یال براساس احتمال اختصاص‌داده‌شده، یک زیر-گراف تصادفی از گراف تخت دو طبقه تشکیل می‌شود. مثلاً می‌توان
از گراف تخت دو طبقه تشکیل می‌شود. مثلاً می‌توان فرض کرد که تمام یال‌ها با احتمال یکسانی، &lt;math&gt;0 حذف می‌شوند. گزاره تخت دوطبقه بیان می‌کند که در زیر-گراف حاصل، احتمال این‌که یک رأس در تخت بالایی به یک رأس دیگر در تخت بالایی متصل باشد بزرگتر یا مساوی احتمال این است که این رأس به رأس دیگری در تخت پایینی متصل باشد. اهمیت حدس تخت دوطبقه. حدس تخت دوطبقه پیشنهاد می‌دهد که اگر فاصله گرافی بین دو رأس کم باشد، احتمال این‌که پس از حذف تصادفی برخی یال‌ها، این دو رأس همچنان متصل باقی بمانند،‌ بیشتر است. این
دو رأس همچنان متصل باقی بمانند،‌ بیشتر است. این حدس،‌ شهودی بوده و پاسخ پرسش‌های مشابه آن در مورد ولگشت یا گام تصادفی و مدل آیزینگمثبت بوده است. علی‌رغم شهودی بودن گزاره تخت دوطبقه، اثبات آن ساده نبوده و همچنان یکی از موضوعات رایج در نظریه تراوش است. برای انواع خاصی از گراف‌ها مانند گراف‌های چرخی، گراف‌های کامل، گراف‌های کامل دوبخشی و گراف‌هایی با تقارن محلی اثبات شده است. مثال‌های نقضی نیز برای تعمیم‌های مفروضه حدس تخت دوطبقه در ابرگراف‌ها و گراف‌های جهت‌دار منتشر شده است. در اکتبر ۲۰۲۴، مثال نقضی برای
منتشر شده است. در اکتبر ۲۰۲۴، مثال نقضی برای این حدس پیشنهاد شده است که یک گراف مسطح با ۷۲۲۲ رأس دارد که با الهام از ابرگراف پیشنهادی در مثال نقض تعمیم یافته این حدس در پژوهش هالوم مطرح شده است.
جئوانی کوئندا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است که برای باشگاه فوتبال اسپورتینگ بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال پرتغال و زیر ۲۱ سال پرتغال بازی کرده است. دوران باشگاهی. دوران اولیه. کوئندا در ۳۰ آوریل ۲۰۰۷ در گینه بیسائو متولد شد. او در کودکی به پرتغال نقل‌مکان کرد و دوران فوتبال خود را در آمادورا، در تیم زیر ۱۰ سال دامینسه در فصل ۲۰۱۶–۱۷ آغاز کرد. او توجه باشگاه ورزشی بنفیکا را جلب کرد که او را به کمپ‌های بنفیکا در سیکسال بردند. پس از دو فصل کامل با رده‌های جوانان بنفیکا (فصول
پس از دو فصل کامل با رده‌های جوانان بنفیکا (فصول ۲۰۱۷–۱۸ و ۲۰۱۸–۱۹)، Quenda، در حالی که در آن زمان ۱۳ ساله بود، تصمیم به ترک باشگاه به مقصد اسپورتینگ گرفت، زیرا بنفیکا نتوانسته بود اتاق مناسبی برای او در بنفیکا کامپوس فراهم کند. اسپورتینگ. ۲۰۲۲–۲۴: دوران جوانان. در فصل ۲۰۲۱–۲۲، که به‌طور کامل به عنوان یک بازیکن جوان در آکادمی کریستیانو رونالدو مشغول شده بود، او برای تیم زیر ۱۵ سال اسپورتینگ بازی کرد و قهرمانی ملی را به دست آورد و همچنین برای تیم زیر ۱۷ سال بازی کرد و در آن فصل ۲۰ گل به ثمر رساند. در اوت
بازی کرد و در آن فصل ۲۰ گل به ثمر رساند. در اوت ۲۰۲۳، او یک قرارداد حرفه‌ای با اسپورتینگ امضا کرد. در فصل ۲۰۲۳–۲۴، کوئندا بخشی از تیم زیر ۲۳ سال اسپورتینگ در لیگا رولا (لیگ زیر ۲۳ سال) بود، با وجود اینکه در آن زمان تنها ۱۶ سال داشت. او همچنین به‌طور مکرر توسط سرمربی روبن آموریم به تیم اول دعوت می‌شد، هرچند به عنوان یک بازیکن تعویضی از او استفاده نشد. در ۱۷ فوریه ۲۰۲۴، کوئندا به جوان‌ترین بازیکن تاریخ تبدیل شد که برای تیم اسپورتینگ بی بازی کرده است، وقتی که او در یک بازی لیگا ۳ در برابر آمورا در سن ۱۶ سالگی
در یک بازی لیگا ۳ در برابر آمورا در سن ۱۶ سالگی شروع به بازی کرد. ۲۰۲۴–۲۵: ارتقا به تیم اول و پیشرفت. فصل بعد، کوئندا به‌طور کامل در تیم اول عضو شد، جایی که او به عنوان یک مدافع راست بازی کرد، با وجود اینکه به‌طور طبیعی یک بال راست است، و مورد ستایش سرمربی روبن آموریم قرار گرفت، که پس از تأثیرگذاری در پیش‌فصل باشگاه گفت: «او بسیار بااستعداد، بسیار بالغ است و بازی را مانند یک بزرگسال درک می‌کند». او در ۳ اوت اولین بازی خود را برای تیم اول انجام داد و و با به ثمر رساندن گل سوم در شکست ۴–۳ برابر رقیب دیرینه،
ثمر رساندن گل سوم در شکست ۴–۳ برابر رقیب دیرینه، باشگاه فوتبال پورتو در سوپر جام کاندیدو د اولیویرا ۲۰۲۴، جوان‌ترین بازیکن (در سن ۱۷ سال و ۹۵ روز) شد که برای باشگاه گلزنی کرده است. پس از اینکه او به‌طور چشمگیری هم در حمله و هم در دفاع، به‌خصوص با توجه به سن کمش، تأثیرگذار بود، بر اساس گفته‌های آموریم، او به عنوان یک بازیکن اصلی شناخته شد و کوئندا در ۹ اوت در پیروزی خانگی ۳–۱ برابر ریو آوه اولین بازی لیگ خود را برای باشگاه انجام داد. در ۱۲ سپتامبر، او با افزایش بند خرید از ۴۵ میلیون یورو به ۱۰۰ میلیون یورو،
بند خرید از ۴۵ میلیون یورو به ۱۰۰ میلیون یورو، قرارداد خود را تا سال ۲۰۲۷ تمدید کرد. پنج روز بعد، او در اولین بازی لیگ قهرمانان اروپا خود، در پیروزی ۲–۰ بر باشگاه فوتبال لیل در روز نخست لیگ قهرمانان ۲۰۲۴–۲۵، شروع به بازی کرد. در ۲۶ اکتبر، او اولین گل خود را در لیگ برای باشگاه در پیروزی ۳–۰ برابر فامالیکائو به ثمر رساند؛ در سن ۱۷ سال، پنج ماه و ۲۷ روز، او به جوان‌ترین بازیکن تبدیل شد که در لیگ برای اسپورتینگ گلزنی کرده است و رکورد سیمائو سابروزا (۱۷ سال، ۶ ماه و ۱۶ روز، در ۱۹۹۷) و کریستیانو رونالدو (۱۷ سال،
و ۱۶ روز، در ۱۹۹۷) و کریستیانو رونالدو (۱۷ سال، ۸ ماه و ۳ روز، در ۲۰۰۲) را شکست. با ورود سرمربی جدید روی بورگس به اسپورتینگ پرتغال، سیستم تاکتیکی ۳x4x۳ روبن آموریم و ژوآو پریرا به یک ۴x4x۲ معمولی تغییر یافت. در این تغییر تاکتیکی، یکی از تغییرات ایجاد شده، انتقال کوئندا به سمت چپ خط میانی چهار نفره بود، در حالی که گنی کاتامو در سمت مقابل استفاده می‌شد و ویکتور گیوکرش، با حمایت فرانسیسکو ترینکائو، در خط مقدم حملات باقی ماند. دوران ملی. جئوانی کوئندا تصمیم گرفت تا به نمایندگی از پرتغال در سطح بین‌المللی بازی
تا به نمایندگی از پرتغال در سطح بین‌المللی بازی کند. او با تیم زیر ۱۷ سال پرتغال در جام ملت‌های زیر ۱۷ سال اروپا ۲۰۲۴ که در قبرس برگزار شد، شرکت کرد. پرتغال به عنوان نایب قهرمان مسابقات شناخته شد و در فینال با نتیجه ۳–۰ به ایتالیا باخت. به خاطر عملکردهایش در طول مسابقات، او در «تیم منتخب مسابقات» قرار گرفت. او برای اولین بار در ۳۰ اوت ۲۰۲۴ به تیم ملی بزرگسالان پرتغال دعوت شد. در ۱۱ اکتبر، کوئندا اولین بازی خود را برای تیم زیر ۲۱ سال پرتغال انجام داد و در پیروزی ۳–۱ در برابر جزایر فارو در یک مسابقه انتخابی
۳–۱ در برابر جزایر فارو در یک مسابقه انتخابی برای قهرمانی زیر ۲۱ سال اروپا ۲۰۲۵ به میدان رفت.
گاوسیتوه چیپه (; – ) سیاستمدار اهل بوتسوانا بود. وی از ۱۴ سپتامبر ۱۹۸۴ تا ۲۵ اکتبر ۱۹۹۴ وزیر امور خارجه این کشور بود. گاوسیتوه چیپه در ۲۶ ژانویه ۲۰۲۵، در سن ۱۰۲ سالگی درگذشت.
دانشکده علوم پزشکی شرق هرمزگان یک دانشکده دولتی در شهر میناب در شرق استان هرمزگان است. به استناد رای صادره در دویست و نود و دومین جلسه شورای گسترش دانشگاه‌های علوم پزشکی دانشگاه‌های علوم پزشکی در ۲۶ اردیبهشت ۱۴۰۳ با ارتقاء دانشکده‌های علوم پزشکی شرق و غرب استان به دانشکده‌های علوم پزشکی و خدمات بهداشتی و درمانی شرق و غرب هرمزگان موافقت شد.
کاخ آق‌سرای () یک کاخ و محوطه تاریخی ویران‌شده در شهر سبز ازبکستان است. این کاخ در اوایل دوره تیموریان بین سال‌های ۱۳۸۰ تا ۱۴۰۴ میلادی و در زمان فرمانروایی تیمور ساخته شد. در سال ۲۰۰۰، این کاخ به عنوان یکی از آثار میراث جهانی یونسکو در ازبکستان اعلام شد. تاریخچه. تیمور در نزدیکی کِش که بعداً شهر سبز نامیده شد، به دنیا آمد. تیمور می‌خواست این شهر را به‌جای سمرقند پایتخت امپراتوری خود قرار دهد. به همین دلیل او یک قصر بزرگ در اینجا ساخته بود. ساخت قلعه در سال ۱۳۸۰ آغاز شد و تا سال ۱۴۰۴، درست قبل از مرگ تیمور،
آغاز شد و تا سال ۱۴۰۴، درست قبل از مرگ تیمور، به مدت ۲۴ سال به طول انجامید. در قرن شانزدهم شهر سبز به همراه قلعه آق‌سرای توسط نیروهای عبدالله‌خان دوم خان بخارا ویران شد. پس از استقلال ازبکستان، اقدامات حفاظتی بین سال‌های ۱۹۹۴ و ۱۹۹۸ بر روی بنا انجام شد. مجسمه عظیم تیمور نیز بر روی یک پایه بلند در محل اصلی کاخ نصب شد. معماری. بقایای کاخ آق‌سرای در شمال مرکز تاریخی شهر سبز در پارکی نزدیک دروازه شمالی دیوارهای شهر قرار دارد. مهم‌تر از همه، بقایای ستون‌های به طول دروازه سابق، که طاق آن بود، حفظ شده‌اند. نمای
طول دروازه سابق، که طاق آن بود، حفظ شده‌اند. نمای بنا با نقوش بزرگ اخرایی و آجرهای لعاب‌دار آبی تیره و آبی روشن تزئین شده است. بر روی کتیبه‌ای نوشته شده «خدایا روزگار سلطان را طولانی کن». حیاط اصلی قصر حوض آبی به پهنای و طول داشته است. اطراف کاخ را ساختمان‌هایی احاطه کرده بودند که گفته می‌شود یکی از آنها شش طبقه بوده است. تعداد و وسعت بناهای دیگر به دلیل تخریب انجام‌شده در سده شانزدهم مشخص نشده است.
ارتفاعات کُلتوش (کُلتوشسکیه ویسوُتی) فلات کَموی واقع در بخش جنوبی ناحیه وسیوولوشسکی در استان لنینگراد است. این منطقه در فهرست میراث جهانی یونسکو به عنوان اثر شمارهٔ ۵۴۰–۰۳۲ ثبت شده است. ارتفاعات کُلتوش در استان لنینگراد، ناحیه وسیوولوشسکی، کلتوشی قرار دارد. این تصمیم در چهاردهمین نشست کمیته میراث جهانی یونسکو که از ۷ تا ۱۲ دسامبر ۱۹۹۰ در شهر بنف (کانادا) برگزار شد، اتخاذ گردید. جغرافیا. این ارتفاعات در دشت پرینِوا قرار دارد و به شکل یک قوس نامنظم است. طول این ارتفاعات از شمال به جنوب ۲۵ کیلومتر است و از
این ارتفاعات از شمال به جنوب ۲۵ کیلومتر است و از حاشیه جنوبی شهر وسیولوشسک تا روستای مانوشکینو امتداد دارد. عرض آن از غرب به شرق ۶ کیلومتر است که از روستای هیرواستی تا سکونتگاه وویِیکوو کشیده شده است.
بزرگراه تالین بزرگراهی در ناحیه کراسنوسلسکی شهر سن پترزبورگ است که از خط راه‌آهن بالتیک تا بزرگراه کراسنوسلسکی امتداد دارد. این بزرگراه ادامهٔ بلوار مارشال ژوکوف بوده و به بزرگراه کراسنوسلسکی ختم می‌شود. تاریخچه. در ابتدا، از سال ۱۷۵۶، این جاده با نام جاده ناروا شناخته می‌شد، زیرا به سوی شهر ناروا امتداد داشت. این جاده از میدان استاچک آغاز می‌شد و شامل بلوارهای امروزی بلوار استاچک، بخشی از بلوار مارشال ژوکوف (از بلوار استاچک تا راه‌آهن بالتیک) و بزرگراه کراسنوسلسکی بود. در سال‌های ۱۷۷۴–۱۷۷۸ نام "جاده قدیمی
بود. در سال‌های ۱۷۷۴–۱۷۷۸ نام "جاده قدیمی سن پترزبورگ" نیز به کار می‌رفت. در سال ۱۷۹۳، این جاده با نام "جاده عبوری ریگا" (شامل بلوار استارو-پیترگوف) شناخته می‌شد. در سال‌های ۱۸۳۷–۱۸۳۸ با نام "جاده ناروا" و در سال‌های ۱۸۴۳–۱۸۶۲ با نام "بزرگراه ناروا" و در سال ۱۸۳۸ به نام "راه ریگا" معروف بود. در سال ۱۷۷۹ از عنوان "جاده دودروفسکایا کراسنوسلسکایا" (به جز بلوار استاچک) استفاده می‌شد که به دلیل عبور جاده از تپه دودورا در نزدیکی کراسنویه سلو بود. در سال ۱۸۴۵، جاده ناروا به بزرگراه کراسنوسلسکی تغییر نام یافت،
جاده ناروا به بزرگراه کراسنوسلسکی تغییر نام یافت، زیرا به کراسنویه سلو منتهی می‌شد. در ۱۶ ژانویه ۱۹۶۴، این بزرگراه به نام بزرگراه تالین در محدوده بین بلوار استاچک تا بزرگراه ولخونسکویه نام‌گذاری شد که شامل بخشی از بلوار مدرن مارشال ژوکوف بود. این نام‌گذاری به دلیل آن بود که جاده به سوی تالین امتداد داشت. اما در واقع، نام "بزرگراه تالین" از سال ۱۹۵۵ نیز به کار می‌رفت. در ۱۴ آوریل ۱۹۷۵، بزرگراه تالین در خط راه‌آهن بالتیک کوتاه‌تر شد و بخش شمالی آن به بلوار مارشال ژوکوف واگذار شد. با این حال، شماره‌گذاری
مارشال ژوکوف واگذار شد. با این حال، شماره‌گذاری ساختمان‌ها در بزرگراه تالین تغییر نکرد و به همین دلیل، شماره‌گذاری از خانه شماره ۶۱ در سمت فرد و شماره ۹۰ در سمت زوج آغاز می‌شود. در سال‌های ۲۰۱۸–۲۰۲۱، بزرگراه تالین از دو خط به شش خط گسترش یافت.
بزرگراه مسکو یک شاهراه در سن پترزبورگ که آغاز مسیر جاده‌ای به سمت مسکو است (مسیر کنونی «روسیه»). این نام دو کاربرد تاریخی داشته است: تاریخچه. در یک‌چهارم اول قرن هجدهم، مسیری از پایتخت به سمت املاک سارسکایا (که بعدها تسارسکویه سلو نام گرفت) احداث شد که "جاده تسارسکویه" نامیده می‌شد. این مسیر در قرن هجدهم ادامه‌ای به سمت نووگورود و مسکو داشت و به ترتیب "جاده بزرگ مسکو" و "جاده نووگورود" نامیده می‌شد. در قرن نوزدهم، جاده تسارسکویه در محدوده استان سن پترزبورگ به "بزرگراه مسکو" تغییر نام یافت. تا پیش از سال
به "بزرگراه مسکو" تغییر نام یافت. تا پیش از سال ۱۹۱۷، بزرگراه مسکو یک نام صرفاً حومه‌ای بود و با گسترش مرزهای شهر، آغاز این بزرگراه به سمت جنوب جابه‌جا می‌شد. در سال ۱۸۷۸، با انتقال مرز شهری به دروازه‌های مسکو، آغاز این بزرگراه نیز به آن نقطه منتقل شد. در سال ۱۸۸۵، مرز شهر دوباره به پل راه‌آهن نزدیک خیابان روشینسکایا منتقل شد. تا سال ۱۹۱۷، زمین‌های دو طرف بزرگراه مسکو تا محدوده متوسط روگاتکا به‌طور اداری به شهرستان مسکو در استان پتروگراد تعلق داشت. پس از انقلاب فوریه، شورای شهر پتروگراد فرایند الحاق
از انقلاب فوریه، شورای شهر پتروگراد فرایند الحاق حومه‌های کارگری نزدیک شهر را آغاز کرد. از آن زمان، بزرگراه مسکو به یک نام شهری نیز تبدیل شد. تا سال ۱۹۵۰، بزرگراه مسکو در محدوده لنینگراد دو بخش داشت: بخش مستقیم از پل راه‌آهن تا متوسط روگاتکا و از متوسط روگاتکا به جنوب‌شرق به عنوان یک مسیر مستقل به سمت مسکو. در سال ۱۹۵۰، بلوار اینترناسیونال به بلوار استالین تغییر نام یافت و بخش شمالی بزرگراه مسکو به آن اضافه شد. در سال‌های ۱۹۳۳–۱۹۳۴، ساختمان کارخانه گوشت‌سازی به نام کیروف (ساختمان شماره ۱۳، اکنون شرکت
به نام کیروف (ساختمان شماره ۱۳، اکنون شرکت سامسون) در این مسیر احداث شد. در سال‌های ۱۹۳۶–۱۹۴۱، ساختمان‌های مسکونی کارکنان (ساختمان‌های شماره ۱۴–۱۶) ساخته شدند. در سال‌های ۱۹۶۶–۱۹۶۷، در آغاز بزرگراه مسکو یک مجتمع مسکونی (ساختمان‌های شماره ۲–۱۰) توسط معمار س.ب. اسپرانسکی احداث شد. در سال‌های ۱۹۴۱–۱۹۴۴، در محل تقاطع بزرگراه مسکو و بزرگراه پولکوفسکویه یکی از خطوط دفاعی شهر قرار داشت. در این مکان، دو سنگر بتنی حفظ شده‌اند.
بزرگراه پریمورسکویه در سن‌پترزبورگ بخشی از بزرگراه‌های **A181** و «اسکاندیناوی» **E18** است. این بزرگراه طولانی‌ترین مسیر جاده‌ای در سن‌پترزبورگ به‌شمار می‌رود و طول آن ۵۹ کیلومتر است. موقعیت جغرافیایی. این بزرگراه از محل تقاطع خیابان‌های ساووشکینا و پلانرنایا در سن‌پترزبورگ آغاز شده و در روستای سمولیاچکوو، در مرز سن‌پترزبورگ با منطقه ویبورگ استان لنینگراد، به پایان می‌رسد. مسیر این بزرگراه عمدتاً در امتداد سواحل خلیج فنلاند کشیده شده است. این نام از سال ۱۹۷۴ برای این جاده انتخاب شد. بزرگراه پریمورسکویه از
برای این جاده انتخاب شد. بزرگراه پریمورسکویه از مناطقی همچون سیسترورتسک و روستاهای منطقه تفریحی سن‌پترزبورگ عبور می‌کند. پیچ‌های غیرمنتظره، جنگل‌های نزدیک به جاده، مناظر دریایی و تپه‌های شنی از ویژگی‌های این مسیر هستند. تاریخچه شکل‌گیری. تا دهه ۱۹۶۰، مسیر فعلی بزرگراه پریمورسکویه شامل بخش‌هایی جداگانه از جاده در امتداد خلیج فنلاند بود. ایجاد این بزرگراه به عنوان طولانی‌ترین جاده لنینگراد با ساخت مسیر حلقه‌ای اطراف سیسترورتسک و جاده‌هایی در میان جنگل پارک تارخوفکا آغاز شد. در مناطقی مانند سولنچنویه، این