payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شده‌اند. در ۲۲ ژوئن، پیترز تأیید کرد که حدود ۸۰ نیوزیلندی در نیوزیلند ثبت نام کرده‌اند. او و وزیر دفاع جودیت کالینز تأیید کردند که دولت نیوزیلند یک سی-۱۳۰جی سوپر هرکولس را به خاورمیانه اعزام خواهد کرد تا نیوزیلندی‌ها را در ایران و اسرائیل تخلیه کند. در اواخر اوت ۲۰۲۵، وزیر امور خارجه پیترز حملات تحت حمایت دولت ایران علیه مؤسسات یهودی در استرالیا را محکوم کرد و از تصمیم دولت آلبانی برای اخراج سفیر ایران ابراز حمایت کرد. در حالی که پیترز گفت که وزارت امور خارجه و تجارت نگرانی‌های نیوزیلند را به رضا نظرآهاری،
و تجارت نگرانی‌های نیوزیلند را به رضا نظرآهاری، سفیر ایران، منتقل خواهد کرد، او تأیید کرد که نیوزیلند از استرالیا در اخراج سفیر ایران پیروی نخواهد کرد. همکاری‌های آموزشی و فرهنگی. در سال ۲۰۱۶، هر دو کشور تفاهم‌نامه‌ای برای ارتقای همکاری‌های آموزشی امضا کردند که به دولت ایران اجازه می‌دهد از دانشجویان برای تحصیل در نیوزیلند حمایت مالی کند. این توافق زمینه را برای تقویت تبادلات فرهنگی و دانشگاهی بین دو ملت فراهم کرد. مسائل و جنجال‌ها. نیوزیلندی‌های بازداشت‌شده. در ژوئیه ۲۰۲۲، دو نفر از اینفلوئنسرهای
در ژوئیه ۲۰۲۲، دو نفر از اینفلوئنسرهای رسانه‌های اجتماعی و شهروندان نیوزیلندی، کریستوفر ریچ‌وایت و بریجت تاکوری، هنگام ورود به ایران توسط مقامات بازداشت شدند. آنها در اکتبر ۲۰۲۲ آزاد شدند. گلریز قهرمان، نماینده مجلس سبزها و سخنگوی حقوق بشر حزب سبزها، گفت که اگرچه «از اینکه آنها اکنون ایران را ترک کرده‌اند بسیار آسوده خاطر است»، اما همچنین اظهار داشت: «موضع نیوزیلند و عدم تمایل ما برای ... معرفی نوع اقدامات یا اظهاراتی که سایر کشورهای همفکر انجام داده‌اند، بسیار غیرمعمول بوده است... منطقی است که فرض کنیم
بسیار غیرمعمول بوده است... منطقی است که فرض کنیم این [بازداشت این زوج] تأثیری داشته است». در پاسخ، نخست وزیر جاسیندا آردرن گفت که این بازداشت منجر به موضع نرم‌تری نشده است: «این اتفاق نیفتاد. البته، ما هم محکومیت خود را اعلام کرده‌ایم. در عین حال، وظیفه داشتیم که تلاش کنیم و اطمینان حاصل کنیم که آن نیوزیلندی‌ها بتوانند از ایران خارج شوند.» آردرن همچنین گفت که دولت نیوزیلند چندین ماه است که برای تضمین آزادی آنها «سخت تلاش می‌کند». او گفت که این زوج در «شرایط سختی» بوده‌اند، اما از گفتن اینکه در کجای ایران
سختی» بوده‌اند، اما از گفتن اینکه در کجای ایران نگهداری می‌شدند، خودداری کرد. گزارش شده است که رسانه‌ها تصمیم گرفته‌اند تا زمان آزادی آنها، عمداً گزارشی در مورد بازداشت این زوج منتشر نکنند. ریچویت پسر تاجر نیوزیلندی دیوید ریچ‌وایت است.
پائولا ماریا مارلا (زاده ۱۶ فوریه ۱۹۶۳ – درگذشته ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۴) یک معمار، طراح و مجری تلویزیون ایتالیایی بود. زندگی‌نامه. او که در میلان متولد شد، در دبیرستان کلاسیک تحصیل کرد و در سال ۱۹۸۸ در رشته طراحی داخلی از دانشکده معماری دانشگاه پلی‌تکنیک میلان فارغ‌التحصیل شد. او کار خود را به عنوان یک مشاور املاک به عنوان کارمند در گروهی که در آن زمان زیرمجموعه‌های املاک و مستغلات را مدیریت می‌کرد، آغاز کرد. پس از چند سال، این شرکت با مشکلاتی مواجه شد، بنابراین در سال ۱۹۹۳ تصمیم گرفت به همراه مدیر فروش گروهی که
سال ۱۹۹۳ تصمیم گرفت به همراه مدیر فروش گروهی که در آن زمان در آن کار می‌کرد، شرکتی تأسیس کند. در سال ۲۰۰۶، او به یکی از شخصیت‌های اصلی کانال تلویزیونی تازه تأسیس «ریل تایم» تبدیل شد و ابتدا مجری برنامه سرکو کاسا پراکنده بود. و در سال ۲۰۰۹ با برنامه فروش خانه‌های پراکنده ادامه یافت. در سال ۲۰۱۳ او مجری دو برنامه ریل‌تایم دیگر، سبک خوش آمدید بود. و "شب خرید: نسخه خانگی،" که دومی به همراه مکس ویولا منتشر شد. در سال ۲۰۱۱، او همکاری خود را با انجمن فرهنگی فضای آرامش آغاز کرد و دوره‌هایی را برای آموزش چهره
آرامش آغاز کرد و دوره‌هایی را برای آموزش چهره حرفه‌ای صحنه‌پرداز خانگی برگزار کرد. در سال ۲۰۱۲، او عضو افتخاری انجمن متخصصان صحنه‌پردازی خانگی اچ اس پی شد. بین سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵، او میزبان برنامه‌های هتل سرکاسی و رختکن، همیشه به صورت زنده، بود. او همچنین ستون‌هایی را برای لا کوچینا ایتالیانا سرپرستی می‌کرد. در سال ۲۰۱۶، او دیسکاوری را ترک کرد تا به اسکای ایتالیا بپیوندد، و در آنجا مجری‌گری برنامه "«من پائولا را" در سیلو» را آغاز کرد. بعداً در سال ۲۰۱۷، او ستونی در مورد مد با عنوان "«پائولا مارلا:
او ستونی در مورد مد با عنوان "«پائولا مارلا: میگلیورا ایل تو آرمادیو»" برای برنامه گفتگوی واقعی داشت. در تی‌وی ۸"." از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۱ او عضو هیئت مدیره فیماا انجمن مشاوران املاک در زمینه خدمات چیدمان منزل و املاک و مستغلات برای میلان و بریانزا بود. از سال ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۲ او برنامهٔ "«یک قطعهٔ چیاوه» را در" شبکهٔ تلویزیونی ال ای ۷ اجرا کرد، در حالی که در سال ۲۰۱۹ مجری اولین دورهٔ برنامهٔ "«یک ناشناس در افیتو»" برای شبکهٔ اسکای ینو بود که از سال ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۳ دوباره پیشنهاد شد. در سال ۲۰۲۳ او برای همکاری در
دوباره پیشنهاد شد. در سال ۲۰۲۳ او برای همکاری در برنامهٔ تلویزیونی دیسکاوری اچ‌جی‌تی‌وی (کانال تلویزیونی ایتالیایی) بازگشت. کانال تلویزیونی با برنامه طراحی داخلی بیا لا وُرری. در سال ۲۰۱۱ به او سرطان سینه تشخیص داده شد. به نظر می‌رسید که بر تومور غلبه کرده است، اما در سال ۲۰۲۰ متوجه شد که دوباره یک ندول خوش‌خیم دارد. در سال ۲۰۲۱ به سرطان پانکراس مبتلا شد که از قبل متاستاز داده بود. پائولا مارلا در ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۴ در میلان، در بیمارستان سن رافائله، در سن ۶۱ سالگی، به دلیل عواقب بیماری که از آن رنج می‌برد،
سالگی، به دلیل عواقب بیماری که از آن رنج می‌برد، درگذشت. مراسم تشییع جنازه دو روز بعد در کلیسای سن مارکو در منطقه بررا میلان برگزار شد. زندگی شخصی. او متأهل بود و یک پسر به نام نیکولا داشت که در سال ۱۹۹۵ متولد شد.
فدریکا ماسولین (متولد ۷ مه ۱۹۸۵) روزنامه‌نگار ورزشی ایتالیایی و مجری تلویزیونی برنامه‌های فوتبال اسکای اسپورت است. او مجری اصلی پوشش مسابقات اتومبیل‌رانی فرمول یک در اسکای اسپورت بود و پیش از این والیبال مردان و زنان و همچنین لیگ‌های فوتبال سری آ و سری ب، کوپا آمریکا ۲۰۱۱، المپیک تابستانی ۲۰۱۲ لندن و المپیک زمستانی ۲۰۱۴ سوچی را برای این کانال پوشش داده است. زندگی‌نامه. ماسولین در ۷ مه ۱۹۸۵ در میلان، ایتالیا متولد شد، دختر بزرگ والدینی با اصالت فریولی؛ پدرش فلاویو اهل لاتیسانا و پدربزرگ مادری‌اش اهل کودرویپو
اهل لاتیسانا و پدربزرگ مادری‌اش اهل کودرویپو است و نام مادرش فرانکا است. ماسولین یک خواهر کوچکتر دارد، که به او حسادت می‌کرد، و پدرش او را در جوانی برای جلوگیری از مشاجره دو خواهر و برادر، برای تماشای مسابقات ورزشی مانند مسابقات اتومبیلرانی و تنیس می‌برد. او همچنین باله کار می‌کرد، و از دانشگاه کاتولیک ساکرو کور با مدرک ادبیات مدرن فارغ‌التحصیل شد. پس از مدتی همکاری‌های جزئی با روزنامه‌های محلی، ماسولین در سن ۲۰ سالگی در کادر تحریریه کانال تلویزیونی ورزشی اسکای اسپورت دوره کارآموزی گذراند. او از حمایت کامل
اسپورت دوره کارآموزی گذراند. او از حمایت کامل والدینش برخوردار بود، و تجربه‌ای که در اسکای اسپورت به دست آورد به او این امکان را داد که به عنوان خبرنگار والیبال در کنار لیگ والیبال مردان ایتالیا و لیگ زنان سری ای۱ فعالیت کند. در سال ۲۰۰۹، ماسولین به عنوان گزارشگر کناری اسکای اسپورت، شروع به پوشش لیگ‌های فوتبال سری آ و سری ب کرد. او اغلب برای پوشش مسابقات باشگاه‌های جنوا سی‌اف‌سی و دانشگاه سمپدوریا اعزام می‌شد، و متعاقباً پوشش کوپا آمریکا ۲۰۱۱ را به عهده داشت. ماسولین همچنین مجری برنامه یورو کالچو بود که به
ماسولین همچنین مجری برنامه یورو کالچو بود که به پخش لیگ‌های فوتبال خارجی در ایتالیا اختصاص داشت. در سال ۲۰۱۲، او توسط اسکای اسپورت برای پوشش المپیک تابستانی ۲۰۱۲ به لندن اعزام شد، و سال بعد به دستور برخی از سردبیران، اجرای برنامه اسکای اسپورت ۲۴ را آغاز کرد. ماسولین همچنین برای پوشش المپیک زمستانی ۲۰۱۴ در سوچی اعزام شد. او پس از ملاقات با یکی از مدیران اسکای در سوچی در فوریه همان سال، به عنوان مجری پوشش سه روزه رویدادهای اسکای اسپورت از مسابقات اتومبیلرانی فرمول یک از فصل ۲۰۱۴ به بعد منصوب شد و همچنین
فرمول یک از فصل ۲۰۱۴ به بعد منصوب شد و همچنین ارائه‌های پیش فصل تیم مسابقه فراری را انجام داد. ماسولین با بررسی مقررات این ورزش و صحبت با همکارانش در مورد آن، برای این نقش آماده شد. او اولین حضور خود را به عنوان مجری در گرند پری استرالیا ۲۰۱۴ تجربه کرد و رابطه کاری و شخصی سالمی با کارشناسان همکار خود، داویده والسکی و ژاک ویلنوو، برنده قهرمانی رانندگان جهان در سال ۱۹۹۷، برقرار کرده است. ماسولین بخش‌های قبل و بعد از مسابقه پادوک لیو و همچنین ستون اجتماعی قبل از مسابقه پوشش فرمول یک اسکای اسپورت را اجرا
قبل از مسابقه پوشش فرمول یک اسکای اسپورت را اجرا می‌کند. او در فوریه ۲۰۲۴ تیم اسکای اسپورت اف۱ را ترک کرد و بر ارائه پوشش فوتبال این کانال تمرکز کرد. در سال ۲۰۱۷، او با ۵۲٫۴ درصد آرا، بالاتر از همکارش جورجیا روسی، به عنوان گزارشگر تلویزیونی سال انتخاب شد. او سفیر بنیاد ورزش برای خیر و صلاح لاروس است و در رویدادهای خیریه این بنیاد شرکت کرده است. ماسولین بخشی از جامعه آن آهنگ را اجرا کنید بوده که برای بنیادهای کمک به کودکان در بنگلادش، غنا و آفریقای جنوبی پول جمع‌آوری می‌کند. او از صحبت کردن در مورد زندگی
جمع‌آوری می‌کند. او از صحبت کردن در مورد زندگی خصوصی‌اش با رسانه‌ها خوشش نمی‌آید. ماسولین به چهار زبان مسلط است. او می‌گوید که صبح زود از خواب بیدار می‌شود، و چهار ساعت قبل از شروع پخش تلویزیونی به پیست مسابقه می‌رسد تا برای ۳۰ ساعت پخش در طول یک جلسه آماده شود، و یک هوادار اینتر باشد. ماسولین می‌گوید که در فرمول یک احساس آرامش بیشتری نسبت به فوتبال داشته و متوجه شده که در فرمول یک تعصب کمتری وجود دارد.
رومولوس، که به صورت گرافیکی با نام نمایش داده می‌شود، یک مجموعه تلویزیونی درام تاریخی ایتالیایی است که توسط ماتئو رووره دربارهٔ تأسیس رم ساخته شده است. این سریال به دلیل استفاده از زبان لاتین باستانی به جای ایتالیایی قابل توجه است. دو قسمت از این سریال که توسط اسکای ایتالیا، کاتلیا و گروئنلندیا تهیه شده است، در جشنواره فیلم رم ۲۰۲۰ برای اولین بار به نمایش درآمد. این سریال اولین بار در ۶ نوامبر ۲۰۲۰ در ایتالیا از شبکه اسکای آتلانتیک پخش شد. در آوریل ۲۰۲۱ برای فصل دوم تمدید شد. این سریال در بیش از ۴۰ کشور
فصل دوم تمدید شد. این سریال در بیش از ۴۰ کشور جهان به فروش رسید. تولید. فصل اول این سریال در سال ۲۰۱۹ چراغ سبز گرفت و در ۲۸ هفته در رم فیلمبرداری شد. در ابتدا به زبان لاتین قدیمی فیلمبرداری شد. پذیرش. این سریال جایزه روبان نقره‌ای ۲۰۲۱ را برای بهترین سریال تلویزیونی ایتالیایی از آن خود کرد. سایر رسانه‌ها. از ۲۹ اکتبر ۲۰۲۰، سه‌گانه‌ای از رمان‌ها که جهان روایی را گسترش می‌دهد، یک پروژه منتشر نشده بین رسانه‌ای برای ایتالیا، توسط انتشارات هارپرکالینز منتشر شده است. نوشته لوکا آزولینی، این مجلدات با عنوان‌های
است. نوشته لوکا آزولینی، این مجلدات با عنوان‌های "رومولوس: کتاب اول - خون گرگ" (۲۹ اکتبر ۲۰۲۰)، "رومولوس: کتاب دوم - ملکه نبردها" (نوامبر ۲۰۲۰) و "رومولوس: کتاب سوم - شهر گرگ‌ها" (ژانویه ۲۰۲۱) منتشر شده‌اند.
آنا یک مجموعه تلویزیونی درام ایتالیایی به نویسندگی و کارگردانی نیکولو آمانیتی است. این فیلم اقتباسی از رمان پسا آخرالزمانی آمانیتی با همین نام است که در ابتدا در سال ۲۰۱۵ منتشر شد.
میمون فیلیپینی () متلکی است که توسط شوخی‌کنندگان رادیویی در پخش رادیوییهای دریایی، به ویژه در خلیج فارس، حداقل از دهه ۱۹۸۰ استفاده می‌شد. این متلک همچنین به عنوان نامی برای شوخی‌کنندگانی استفاده می‌شود که تماس‌های عجیب، گیج‌کننده یا حتی تهدیدآمیزی را در VHF کانال دریایی ۱۶، که کانال VHF و اضطرار است، برقرار می‌کنند. کشتی‌ها در دریا موظفند کانال را رصد کنند، که قرار است فقط برای برقراری تماس قبل از تغییر به کانال کاری استفاده شود. تاریخچه. در اواخر دهه ۱۹۸۰ در خلیج فارس، نیروی کار وارداتی فیلیپینی زیادی، به
خلیج فارس، نیروی کار وارداتی فیلیپینی زیادی، به ویژه نیروی کار دریایی، وجود داشت. اواخر شب، بومیان عرب و ایرانی، فیلیپینی‌ها را از طریق ناشناس بودن رادیو مسخره می‌کردند. روایتی از عملیات ایالات متحده در طول عملیات اراده جدی در خلیج فارس در سال ۱۹۸۸ شامل این توصیف از یک پخش معمولی شبانه است: برخی گزارش می‌دهند که این عبارت در اصل توهینی به فیلیپین دریانوردانی بوده که کانال اضطراری VHF را رصد می‌کردند. حادثه دریایی آمریکا و ایران در ژانویه ۲۰۰۸. در ۷ ژانویه ۲۰۰۸، دولت ایالات متحده آمریکا گزارش داد که روز قبل
دولت ایالات متحده آمریکا گزارش داد که روز قبل از آن، تعدادی از قایق‌های تندرو نیروی دریایی ایران، کشتی‌های جنگی ایالات متحده را که از تنگه هرمز، گذرگاه باریکی بین خلیج فارس و خلیج عمان، عبور می‌کردند، مورد آزار و اذیت و تهدید قرار داده بودند. در یک کلیپ ویدیویی که توسط دولت منتشر شده است، یکی از خدمه یک کشتی جنگی این پیام رادیویی را منتشر می‌کند. پیام: پس از آن فیلمی از قایق‌های تندروی کوچک‌تر که با سرعت بالا در اطراف کشتی‌های جنگی ایالات متحده حرکت می‌کنند، پخش می‌شود. صدای خدمه در رادیو شنیده می‌شود که
پخش می‌شود. صدای خدمه در رادیو شنیده می‌شود که به پنج شناور ناشناس هشدار می‌دهد که به کشتی‌های جنگی ائتلاف نزدیک می‌شوند و از آنها می‌خواهد خود را معرفی کرده و اهداف خود را گزارش دهند. بعداً، صدای خدمه شنیده می‌شود که به شناورها هشدار می‌دهد که دور بمانند. سپس صدایی با لهجه غلیظ شنیده می‌شود که پاسخ می‌دهد: این حادثه سه روز قبل از سفر رئیس جمهور بوش به اسرائیل و کشورهای عربی خلیج فارس برای گفتگو در مورد روابط اسرائیل و فلسطین، فروش اسلحه ایالات متحده به کشورهای عربی خلیج فارس و ادعای آمریکا مبنی بر اینکه
عربی خلیج فارس و ادعای آمریکا مبنی بر اینکه ایران یک کشور خطرناک با قصد تولید سلاح‌های هسته‌ای است (به برنامه هسته‌ای ایران مراجعه کنید) رخ داد. کاخ سفید اعلام کرد که این حادثه نمونه‌ای از... رفتار غیرمسئولانه، تحریک‌آمیز و تهاجمی دولت ایران، با هشدار رئیس‌جمهور بوش مبنی بر اینکه "همه گزینه‌ها برای تأمین امنیت" دارایی‌های نظامی ایالات متحده روی میز است. دولت ایران این حادثه را یک رویارویی معمول بین کشتی‌های نیروی دریایی به منظور شناسایی یکدیگر و کم‌اهمیت جلوه داد و بعداً کلیپ ویدیویی خود از این حادثه را که
داد و بعداً کلیپ ویدیویی خود از این حادثه را که توسط یکی از قایق‌های تندروی ایرانی ضبط شده بود، منتشر کرد. این کلیپ با تصاویر متحرک تعدادی از کشتی‌های جنگی آغاز می‌شود و صدای یک ایرانی به زبان فارسی شنیده می‌شود که سعی می‌کند شماره کناری یکی از کشتی‌های جنگی ("۷۳") را بخواند. بعداً یک پرسنل نیروی دریایی سپاه پاسداران ایران در حال صحبت با یک فرستنده رادیویی، در فاصله‌ای از تعدادی از کشتی‌های جنگی نشان داده می‌شود. صدای یک آمریکایی شنیده می‌شود که پاسخ می‌دهد: پس از تکرار مکالمه، صدای پرسنل ایرانی شنیده
پس از تکرار مکالمه، صدای پرسنل ایرانی شنیده می‌شود که از کشتی جنگی ائتلاف می‌خواهند به کانال ۱۱ تغییر مسیر دهد و صدای آمریکایی پاسخ می‌دهد که آنها در حال تغییر مسیر به کانال ۱۱ هستند. صدای ایرانی‌ها شنیده می‌شود که به کانال ۱۱ تغییر مسیر می‌دهند و به مکالمه خود با پرسنل کشتی جنگی ادامه می‌دهند. کلیپ بدون هیچ گونه درگیری یا زبان تهدیدآمیزی از سوی هیچ یک از طرفین پایان می‌یابد. با مقایسه دو کلیپ و صداهای شنیده شده از رادیو، تعدادی از خبرنگاران گزارش دادند که صدای تهدیدآمیز شنیده شده در کلیپ آمریکایی بسیار
صدای تهدیدآمیز شنیده شده در کلیپ آمریکایی بسیار متفاوت از صدای پرسنل نیروی دریایی ایران است که در کلیپ ایرانی نشان داده شده است و احتمالاً صدای تهدیدآمیز شنیده شده در کلیپ نیروی دریایی ایالات متحده، در واقع صدای یک شوخی‌کننده با لقب «میمون فیلیپینی» است.
اختلاف دریایی ایران و آمریکا در سال ۲۰۰۸ () «اختلاف دریایی ایران و ایالات متحده در سال ۲۰۰۸» به مجموعه‌ای از رویارویی‌های دریایی بین قایق‌های تندروی ایران و ایالات متحده آمریکا در تنگه هرمز در دسامبر ۲۰۰۷ و ژانویه ۲۰۰۸ اشاره دارد. حادثه. در ۶ ژانویه ۲۰۰۸، پنج قایق گشتی ایرانی که خدمه آنها سپاه پاسداران بودند به سه کشتی جنگی نیروی دریایی ایالات متحده در تنگه هرمز نزدیک شدند: رزم‌ناو یواس‌اس پورت رویال (سی‌جی-۷۳)، ناوشکن یواس‌اس هاپر (دی‌دی‌جی-۷۰) و ناوچه کلاس الیور هازارد پری یواس‌اس اینگراهام (اف‌اف‌جی-۶۱).
الیور هازارد پری یواس‌اس اینگراهام (اف‌اف‌جی-۶۱). در مجموعه‌ای از ویدیو و صدای منتشر شده توسط پنتاگون از تحریک‌آمیزترین لحظات این رویارویی، افسر رادیوی ناو «هاپر» یواس‌اس دیده و شنیده می‌شود که در تلاش برای برقراری تماس رادیویی با قایق‌های ایرانی است. چند لحظه بعد، صدای دیگری از طریق رادیو به «هاپر» می‌گوید: «من به سمت شما می‌آیم. شما [در عرض یا بعد از] ["static"] دقیقه منفجر خواهید شد.» گزارش‌های اولیه ایالات متحده نشان می‌داد که از آنجا که قایق‌های ایرانی به دور کشتی‌های جنگی ایالات متحده می‌چرخیدند و
به دور کشتی‌های جنگی ایالات متحده می‌چرخیدند و دیده شده بود که چندین بسته را به داخل آب می‌اندازند، کشتی‌های ایالات متحده چاره‌ای جز جدی گرفتن تهدیدها و حفظ حالت دفاعی نداشتند. مقامات پنتاگون گفتند که کشتی‌های آمریکایی در شرف آتش گشودن بودند که قایق‌های ایرانی عقب‌نشینی کردند. فرمانده ناو «هاپر» علناً تکذیب کرد که کشتی‌های آمریکایی قصد آتش گشودن دارند. جف جیمز، فرمانده «هاپر»، گفت: «در تمام این مدت، ما در حال بررسی واکنش‌های از پیش برنامه‌ریزی‌شده و واکنش‌های سنجیده و بسیار منظم خود بودیم تا قبل از اینکه
سنجیده و بسیار منظم خود بودیم تا قبل از اینکه مجبور به انجام هرگونه اقدام مرگباری شویم، آنها را از این کار منصرف کنیم. و خوشبختانه برای همه افراد درگیر، آنها قبل از اینکه به نقطه‌ای برسیم که نیاز به آتش گشودن داشته باشیم، به سمت ما برگشتند.» مقامات ایالات متحده گفتند که ایرانی‌ها «آزار و اذیت کردند و کشتی‌های نیروی دریایی آنها را تحریک کرد و به فاصلهٔ یکی از کشتی‌های جنگی رسید. مقامات ایرانی در واکنش به این حادثه، آن را یک برخورد معمولی از نوعی که همیشه در آب‌های شلوغ خلیج فارس اتفاق می‌افتد، نامیدند. در
آب‌های شلوغ خلیج فارس اتفاق می‌افتد، نامیدند. در پاسخ، وزارت دفاع ایالات متحده در ۸ ژانویه ۲۰۰۸ خلاصه‌ای از بخشی از فایل‌های صوتی و تصویری این حادثه را که شامل تهدید رادیویی نیز می‌شد، منتشر کرد. یک منبع سپاه پاسداران ایران اظهار داشت: «فیلم‌های منتشر شده توسط نیروی دریایی ایالات متحده، تصاویر آرشیوی هستند و صداها ساختگی هستند.» در ۱۰ ژانویه ۲۰۰۸، ایران ایالات متحده را به ایجاد «هیاهوی رسانه‌ای» متهم کرد. سپس پرس تی‌وی ایران ویدیوی خلاصه شده خود از این حادثه را منتشر کرد که در آن هیچ تهدیدی شنیده نمی‌شود.
را منتشر کرد که در آن هیچ تهدیدی شنیده نمی‌شود. ایالات متحده بعداً یک ویدیوی ۳۶ دقیقه‌ای از این حادثه منتشر کرد. در مورد منبع پخش این صداهای تهدیدآمیز رادیویی، سردرگمی‌هایی وجود داشته است. فارسی‌زبانان و ایرانیان به «واشینگتن پست» گفته‌اند که لهجه موجود در صدای ضبط‌شده آمریکایی‌ها، ایرانی به نظر نمی‌رسد. «نیویورک تایمز» خاطرنشان کرد که صدای منتشرشده توسط ایالات متحده شامل هیچ گونه صدای محیطی از نوعی که اگر پخش از یکی از قایق‌های تندرو باشد، انتظار می‌رود، نیست. «نیروی دریایی تایمز» نوشت که این حادثه
نیست. «نیروی دریایی تایمز» نوشت که این حادثه می‌تواند توسط یک مزاحم محلی معروف به میمون فیلیپینی ایجاد شده باشد و خاطرنشان کرد که صدای تهدیدآمیز با صدای افسر ایرانی متفاوت است. چندین رسانه گزارش دادند که نیروی دریایی، صدای ضبط‌شده تهدید ادعایی ایران را به یک نوار ویدیویی از این حادثه متصل کرده است. سخنگوی پنتاگون که قایق‌های ایرانی را «قایق گشتی با مانور بالا» توصیف کرد که «به وضوح مسلح» بود، توجه نکرد که چنین قایق‌هایی معمولاً فقط دو یا سه خدمه دارند و معمولاً فقط به مسلسل مسلح هستند. تنها قایقی که به
معمولاً فقط به مسلسل مسلح هستند. تنها قایقی که به اندازه کافی نزدیک بود تا برای کشتی‌های ایالات متحده قابل مشاهده باشد، غیرمسلح بود، همان‌طور که عکس بزرگ شده قایق از ویدیوی نیروی دریایی نشان می‌دهد. در ۱۲ ژانویه ۲۰۰۸، مشخص شد که برخلاف گزارش‌های قبلی، بسته‌هایی که قایق‌های ایرانی به آب انداخته بودند، هیچ تهدیدی برای کشتی‌های ایالات متحده ایجاد نمی‌کرد. کشتی‌های پیشرو ایالات متحده مشاهده کردند که آنها اشیاء شناور سبک بی‌خطری هستند و آنها را به عنوان یک خطر گزارش نکردند تا کشتی‌های ایالات متحده را تعقیب
گزارش نکردند تا کشتی‌های ایالات متحده را تعقیب کنند. در ۱۲ ژانویه ۲۰۰۸، دو حادثه قبلی در دسامبر ۲۰۰۷ توسط مقامات نیروی دریایی ایالات متحده فاش شد که در یکی از آنها در پاسخ به یک قایق کوچک ایرانی که در ۱۹ دسامبر به آن نزدیک می‌شد، شلیک اخطار شلیک کرد. طبق گزارش‌ها، قایق ایرانی پس از شلیک گلوله‌ها عقب‌نشینی کرد. به گزارش خبرگزاری دانشجویی ایسنا، علی شیرازی، دستیار روحانی میان‌رده علی خامنه‌ای، رهبر ایران، در سخنرانی ۸ ژوئیه خود خطاب به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی گفت: «رژیم صهیونیستی مقامات کاخ سفید را برای
گفت: «رژیم صهیونیستی مقامات کاخ سفید را برای حمله به ایران تحت فشار قرار می‌دهد. اگر آنها چنین حماقتی مرتکب شوند، تل‌آویو و کشتی‌های ایالات متحده در خلیج فارس اولین اهداف ایران خواهند بود و آنها سوزانده خواهند شد.» زمینه تاریخی. حضور کشتی‌های جنگی ایالات متحده در تنگه هرمز از ۳ ژوئیه ۱۹۸۸، زمانی که رزم‌ناو نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا یواس‌اس وینسنس یک پرواز تجاری ایران را در حریم هوایی ایران بر فراز تنگه سرنگون کرد و ۲۹۰ غیرنظامی را کشت، حادثه‌ای که ایالات متحده هرگز بابت آن عذرخواهی نکرد، اگرچه غرامت
متحده هرگز بابت آن عذرخواهی نکرد، اگرچه غرامت مالی پرداخت کرد. زمینه سرزمینی. برای عبور از تنگه هرمز، که در باریک‌ترین حالت خود عرض دارد، کشتی‌ها از آب‌های سرزمینی ایران و عمان تحت مفاد «عبور ترانزیتی» کنوانسیون ملل متحد درباره حقوق دریاها عبور می‌کنند. نه ایران و نه ایالات متحده این کنوانسیون را تصویب نکرده‌اند، اما ایالات متحده قوانین سنتی ناوبری را آنطور که در کنوانسیون منعکس شده است، می‌پذیرد. ایران اعلام کرده است که «حق درخواست مجوز قبلی برای کشتی‌های جنگی جهت اعمال حق عبور بی‌ضرر از دریای سرزمینی خود
جهت اعمال حق عبور بی‌ضرر از دریای سرزمینی خود را برای خود محفوظ می‌دارد.» مشخص نیست که آیا این حادثه در آب‌های سرزمینی ایران یا عمان رخ داده است.
ائتلاف نیروهای فلسطینی () ائتلاف سیاسی سست مستقر در دمشق، متشکل از هشت سازمان فلسطینی است. این ائتلاف در دسامبر ۱۹۹۳ در دمشق، توسط ده جناح فلسطینی که با مذاکراتی که منجر به پیمان‌های اسلو شد، مخالف بودند، ایجاد شد. در میان ده عضو بنیان‌گذار، همه به جز حماس، مقرشان در دمشق بود. هشت نفر از اعضای بنیان‌گذار قبلاً عضو سازمان آزادی‌بخش فلسطین بودند و دو نفر دیگر، از حماس و جهاد اسلامی فلسطین بودند. این ائتلاف، خواستار آزادسازی کل سرزمین فلسطین است و گاهی از آن با عنوان «دمشق ۱۰» یاد می‌شود. اعضا. ده عضو
از آن با عنوان «دمشق ۱۰» یاد می‌شود. اعضا. ده عضو بنیان‌گذار ائتلاف نیروهای فلسطینی، عبارتند از: دو جناح اصلی سکولار، جبهه خلق برای آزادی فلسطین و جبهه دموکراتیک برای آزادی فلسطین، در سال ۱۹۹۸ در نتیجه تمایلشان به گفتگو با تشکیلات خودگردان فلسطین به رهبری یاسر عرفات، از این ائتلاف، خارج شدند.
قوانین نژادی ایتالیا، که به آن قوانین نژادی نیز گفته می‌شود مجموعه‌ای از قوانین بودند که توسط دولت بنیتو موسولینی در ایتالیای فاشیست از سال ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۴ به منظور اعمال تبعیض نژادی و جداسازی نژادی در پادشاهی ایتالیا وضع شدند. قربانیان اصلی قوانین نژادی ، یهودیان ایتالیایی و ساکنان آفریقایی امپراتوری ایتالیا بودند. پس از سقوط موسولینی از قدرت و حمله آلمان نازی به ایتالیا، دولت بادولیو در ژانویه ۱۹۴۴ این قوانین را لغو کرد. در شمال ایتالیا، این قوانین به قوت خود باقی ماندند و در سرزمین‌های تحت حکومت جمهوری
خود باقی ماندند و در سرزمین‌های تحت حکومت جمهوری سوسیال ایتالیا تا پایان جنگ جهانی دوم، سختگیرانه‌تر شدند. تاریخچه. اولین و مهم‌ترین قانون نژادی قانون فرمان سلطنتی مورخ ۱۷ نوامبر ۱۹۳۸، شماره ۱۷۲۸ بود. این قانون حقوق مدنی یهودیان ایتالیایی را محدود، کتاب‌های نوشته شده توسط نویسندگان یهودی را ممنوع و یهودیان را از مشاغل دولتی و آموزش عالی محروم می‌کرد. قوانین دیگری نیز دارایی‌های یهودیان را سلب، سفر را محدود و در نهایت، حبس آنها در تبعید داخلی را، همان‌طور که برای زندانیان سیاسی انجام می‌شد، فراهم کرد. رم در
برای زندانیان سیاسی انجام می‌شد، فراهم کرد. رم در سال ۱۹۳۷ با قدردانی از مشارکت‌های گذشته و آینده آنها و همچنین به خاطر خدماتشان به عنوان اتباع امپراتوری ایتالیا، فرمانی را تصویب کرد که اریتره‌ای‌ها و اتیوپیایی‌ها را از سایر اتباع امپراتوری استعماری تازه تأسیس متمایز می‌کرد. در پادشاهی ایتالیا، اریتره‌ای‌ها و اتیوپیایی‌ها باید به عنوان «فهرست گروه‌های قومی در قاره آفریقا» و نه به عنوان بومی خطاب می‌شدند، همان‌طور که در مورد سایر مردمان آفریقایی که تحت حکومت استعماری امپراتوری ایتالیا بودند، صدق می‌کرد.
استعماری امپراتوری ایتالیا بودند، صدق می‌کرد. تصویب «قوانین نژادی» با یک کارزار طولانی مطبوعاتی و انتشار «بیانیه نژاد» در اوایل سال ۱۹۳۸، که گزارشی به‌ظاهر علمی و با امضای دانشمندان و حامیان حزب ملی فاشیست (PNF) بود، زمینه‌سازی شد. از میان ۱۸۰ امضاکننده «بیانیه نژاد»، دو پزشک (اس. ویسکو و ن. فنده)، یک انسان‌شناس (ل. چیپرانی)، یک جانورشناس (ا. زاواتاری) و یک آمارشناس (ف. ساورنیان) حضور داشتند. «بیانیه نژاد» که در ژوئیهٔ ۱۹۳۸ منتشر شد، ایتالیایی‌ها را از تبار نژاد آریایی معرفی کرد. این بیانیه نژادهایی را که
نژاد آریایی معرفی کرد. این بیانیه نژادهایی را که «فرودست» و غیرآریایی تلقی می‌شدند هدف قرار می‌داد. به‌ویژه یهودیان از بسیاری از مشاغل محروم شدند. طبق قوانین نژادی، روابط جنسی و ازدواج میان ایتالیایی‌ها با یهودیان و آفریقایی‌ها ممنوع شد. همچنین یهودیان از تصدی مقام‌های بانکی، دولتی و آموزشی منع شده و دارایی‌هایشان مصادره گردید. تصمیم نهایی در مورد قوانین نژادی در جلسه شورای بزرگ فاشیسم که در شب بین ۶ و ۷ اکتبر ۱۹۳۸ در رم، پالازو ونیزیا برگزار شد، گرفته شد. همه فاشیست‌های ایتالیایی از تبعیض حمایت نمی‌کردند:
فاشیست‌های ایتالیایی از تبعیض حمایت نمی‌کردند: در حالی که روبرتو فاریناچی و جیووانی پرزیوسی، طرفداران آلمان و ضدیهودی، به شدت از آنها حمایت می‌کردند، ایتالو بالبو به شدت با قوانین نژادی مخالفت می‌کرد. بالبو، به ویژه، یهودستیزی را هیچ ارتباطی با فاشیسم نمی‌دانست و قاطعانه با قوانین یهودستیزانه مخالفت می‌کرد. قوانین نژادی، یهودیان را از اکثر مناصب حرفه‌ای و همچنین روابط جنسی و ازدواج بین ایتالیایی‌ها، یهودیان و آفریقایی‌ها ممنوع می‌کرد. مطبوعات در ایتالیای فاشیست، «مانیفست نژاد» را که شامل ترکیبی از
فاشیست، «مانیفست نژاد» را که شامل ترکیبی از نژادپرستی بیولوژیکی و تاریخی بود، به شدت تبلیغ کردند. در این بیانیه اعلام شد که ایتالیایی‌ها متعلق به نژاد آریایی هستند، یهودیان ایتالیایی نیستند و لازم است بین اروپایی‌ها و غیراروپایی‌ها تمایز قائل شد. در حالی که برخی از محققان استدلال می‌کنند که این تلاشی از سوی موسولینی برای جلب رضایت آدولف هیتلر بود، که در اواخر دهه ۱۹۳۰ به‌طور فزاینده‌ای بر موسولینی نفوذ داشت و گمان می‌رود که او را برای افزایش تبعیض نژادی و آزار و اذیت یهودیان در پادشاهی ایتالیا تحت فشار
و آزار و اذیت یهودیان در پادشاهی ایتالیا تحت فشار قرار داده باشد، برخی دیگر معتقدند که این امر منعکس کننده احساساتی است که مدت‌ها نه تنها در فلسفه سیاسی فاشیسم، بلکه در آموزه‌های کلیسای کاتولیک پس از شورای ترنت نیز ریشه دوانده بود، کلیسایی که همچنان یک نیروی فرهنگی قدرتمند در رژیم فاشیستی موسولینی بود، که نمایانگر یک طعم منحصر به فرد ایتالیایی از یهودستیزی بود که در آن یهودیان به دلیل وابستگی به آنچه موسولینی آن را لیبرال دموکراسی رو به زوال می‌دانست، به عنوان مانعی برای تحول فاشیستی جامعه ایتالیا دیده