payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سفر (به انگلیسی: The Trip) یک فیلم دلهره‌آور آمریکایی در سبک داستان روان‌شناختی آماده اکران به کارگردانی جورما تاکونی بر اساس فیلمنامه‌ای از نیک کوچر و برایان مک‌الهانی است. این یک بازسازی انگلیسی زبان از یک فیلم نروژی به همین نام محصول ۲۰۲۱ می‌باشد. در این فیلم جیسون سیگل، سامارا ویوینگ، تیموتی اولفینت، جولیت لوئیس، پل گویلفویل و کیت جاردین به ایفای نقش پرداخته‌اند. ساخت. فیلمبرداری اصلی در ۱۹ نوامبر ۲۰۲۴ در تامپره، فنلاند آغاز شد.
الف‌ها و کفاش یا کفاش و کوتوله‌ها (به آلمانی: "Die Wichtelmänner") عنوان مجموعه‌ای از سه افسانهٔ عامیانه آلمانی است که توسط برادران گریم جمع‌آوری شده‌است (شماره ۳۹ در فهرست KHM). این افسانه‌ها دربارهٔ یک کفاش فقیر و سخت‌کوش هستند که توسط الف (کوتوله‌هایی) مهربان و جادویی مورد کمک قرار می‌گیرد. منشاء. این مجموعه در نخستین نسخهٔ کتاب افسانه‌های کودکان و خانواده (۱۸۱۲) توسط برادران گریم منتشر شد. نسخه‌های آن‌ها برگرفته از روایت‌های زنی به نام «گرتشن وایلد» (۱۷۸۷–۱۸۱۹) بود. این سه داستان ابتدا به صورت جداگانه
بود. این سه داستان ابتدا به صورت جداگانه با عناوین فرعی منتشر شدند، اما در نسخه‌های بعدی، بدون عنوان مستقل ارائه گردیدند. داستان‌ها. داستان نخست: کفاش و کفش‌های جادویی. کفاشی فقیر تنها به اندازهٔ یک جفت کفش چرم داشت. یک شب، قبل از اینکه کار ساخت کفش را به پایان برساند، کار را نیمه‌کاره رها کرد، به خدا توکل نمود و به بستر رفت. صبح روز بعد، زمانی که از خواب برخاست و دعای صبحگاهی‌اش را خواند، با تعجب دید که کفش‌ها به زیبایی تمام و با دقت بی‌نظیری آماده شده‌اند. کمی بعد، مشتری‌ای وارد مغازه شد و کفش‌ها را با
کمی بعد، مشتری‌ای وارد مغازه شد و کفش‌ها را با قیمتی بیش از معمول خرید. کفاش با پول آن چرم بیشتری تهیه کرد، آن‌ها را برید و باز هم نیمه‌کاره رها کرد تا شب بخوابد. روز بعد، کفش‌ها بار دیگر آماده بودند. این چرخه ادامه یافت تا اینکه وضعیت مالی کفاش به مرور بهتر شد و از فقر نجات یافت. نزدیک کریسمس، کفاش به همسرش گفت: «امشب بیدار بمانیم و ببینیم چه کسی در تاریکی شب به ما کمک می‌کند.» شب، آن دو در گوشه‌ای از مغازه مخفی شدند. نیمه‌شب، دو کوتولهٔ کوچک و چابک از راه رسیدند، با سرعتی حیرت‌آور کفش‌ها را ساختند و
راه رسیدند، با سرعتی حیرت‌آور کفش‌ها را ساختند و ناپدید شدند. صبح روز بعد، زن گفت: «این موجودات کوچک ما را ثروتمند کرده‌اند، ولی خودشان لخت و عور هستند. باید قدردانی کنیم.» بنابراین او برایشان لباس و کفاش هم برای هر یک کفشی کوچک دوخت. شب بعد، وقتی کوتوله‌ها برای کار آمدند، لباس‌ها را دیدند، با خوشحالی آن‌ها را پوشیدند، رقصیدند و آواز خوانان از مغازه خارج شدند. از آن شب به بعد دیگر بازنگشتند، اما کفاش زندگی خوبی یافت و کارش رونق گرفت. داستان دوم: دایه‌ای برای کوتوله‌ها. خدمتکاری فقیر در حال جارو زدن خانه
کوتوله‌ها. خدمتکاری فقیر در حال جارو زدن خانه بود که نامه‌ای در میان خاک‌ها یافت. او سواد نداشت، پس نامه را به اربابش داد. در نامه از او دعوت شده بود که در غسل تعمید کودکی از قوم کوتوله‌ها، به‌عنوان مادرخوانده شرکت کند. ابتدا تردید کرد، ولی در نهایت پذیرفت. کوتوله‌ها او را به کوهستانی بردند که درون آن خانه‌ای بسیار مجلل اما کوچک وجود داشت. او در مراسم غسل تعمید شرکت کرد. وقتی خواست برگردد، از او خواستند سه روز مهمانشان باشد. پس از گذشت سه روز خوش و آرام، بالاخره با اصرار اجازه بازگشت یافت. اما زمانی که به
با اصرار اجازه بازگشت یافت. اما زمانی که به خانه‌اش برگشت، متوجه شد که هفت سال گذشته‌است و ارباب و صاحبخانه‌اش از دنیا رفته‌اند. داستان سوم: کودک دزدیده‌شده. زنی کودکش را در گهواره خوابانده بود، اما شبانه کوتوله‌ها کودک را ربودند و موجودی عجیب، زشت و غیرعادی را جای او گذاشتند؛ این موجود، تعویضی یا «چینج‌لینگ» بود. زن نزد همسایه‌اش رفت و راه چاره خواست. همسایه گفت: «باید این موجود را روی آتش بنشانی، آب در پوست تخم‌مرغ بجوشانی و این صحنه باعث خنده‌اش می‌شود، و اگر بخندد، کار تمام است.» زن مطابق دستور عمل
و اگر بخندد، کار تمام است.» زن مطابق دستور عمل کرد. وقتی تعویضی خندید، ناگهان دسته‌ای از کوتوله‌ها ظاهر شدند، کودک واقعی را بازگرداندند و تعویضی را بردند. دربارهٔ کوتوله‌ها. در متن اصلی آلمانی، به این موجودات «ویشتلمنر» (Wichtelmänner) گفته می‌شود، که به معنای «مردان کوچک جادویی» است. واژهٔ «ویشت» ریشه‌ای مشترک با واژهٔ انگلیسی «wight» و واژهٔ نورس باستانی «vættr» دارد، که همگی به معنای موجود، روح یا چیز جادویی هستند. میراث فرهنگی. داستان کفاش و کوتوله‌ها الهام‌بخش اقتباس‌های بسیاری در فرهنگ معاصر شده‌است.
اقتباس‌های بسیاری در فرهنگ معاصر شده‌است. از جمله:
منطقه نمونه گردشگری شاندیز یک منطقه گردشگری بین المللی که شهر شاندیز، شهرستان طرقبه شاندیز در استان خراسان رضوی واقع شده است. مجموعه یک هزار و 200 هکتار منطقه، 660 هکتار آن به صورت حفاظت شده به شکل طبیعی و به منظور توسعه گردشگری استفاده می شود. وی گفت: 540 هکتار باقیمانده آن نیز برای توسعه گردشگری متمرکز در نظر گرفته شده است. دیبرشورای بررسی و تصویب طرحهای مطالعاتی معاونت سرمایه گذاری سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری با اشاره به این که طرح مذکور شامل 35 دهکده گردشگری ، توریستی و اکوتوریستی است،
شامل 35 دهکده گردشگری ، توریستی و اکوتوریستی است، اظهار داشت: این دهکده ها شامل دهکده سلامتی،تمدن ایرانی، کودک و طبیعت، گلف، موزه، فرهنگی، باغهای ایرانی، همایش، ورزشی و دانش است. جستارهای وابسته. منطقه نمونه گردشگری
یک مجموعه انیمه تلویزیونی ژاپنی ۲۵ قسمتی ساختهٔ پی.ای. ورکس و به کارگردانی سویچی ماسوی است. این مجموعه از ۵ آوریل تا ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۷ پخش شد. این انیمه به عنوان بخشی از «مجموعه‌های کاری» پی.ای. ورکس توصیف می‌شود که داستان‌هایشان دربارهٔ مردم و شغل آنهاست. از جمله "هاناساکو ایروها" و "شیروباکو". خلاصه داستان. یوشینو کوهارو زن جوانی است که در توکیو به دنبال کار می‌گردد اما تلاش‌هایش بی‌نتیجه بوده. با این حال، او با یک پیشنهاد کاری عجیب دریافت می‌کند. او باید با هیئت گردشگری روستای مانویاما که از نظر اقتصادی در
هیئت گردشگری روستای مانویاما که از نظر اقتصادی در مشکل است، همکاری کرده و «ملکهٔ» آنها شود. یوشینو که هیچ گزینهٔ دیگری پیش رویش نیست، پیشنهاد را می‌پذیرد و به مانویاما سفر می‌کند تا اینکه متوجه می‌شود که او را با شخص دیگری اشتباه گرفته‌اند و مدت قراردادش نیز به جای یک روز، یک سال است. یوشینو که هیچ جایی برای رفتن ندارد، با اکراه ملکه مانویاما می‌شود. او به مردم شهر کمک می‌کند تا بتوانند رفاه بیشتری برای خود به ارمغان بیاورند.
جورینده و جورینگل یا جوریندا و جوریندل یا یورینده و یورینگل (به آلمانی: "Jorinde und Joringel") یک افسانه‌ی آلمانی است که توسط برادران گریم گردآوری شده‌است و با شمارهٔ KHM 69 در مجموعهٔ آن‌ها آمده‌است. این داستان در شاخص آرنه–تامپسون–اوتر با کد ATU 405 طبقه‌بندی شده‌است. این افسانه عمدتاً در آلمان روایت شده و تنها در معدود کشورهایی مانند سوئد و آمریکا نسخه‌هایی از آن یافت شده‌است. در ترجمه‌های انگلیسی، این داستان گاهی با عنوان‌های "Jorinda and Jorindel"، یا حتی "Florinda and Florindel" شناخته می‌شود. خلاصه
حتی "Florinda and Florindel" شناخته می‌شود. خلاصه داستان. در دل جنگلی تاریک، جادوگر پیر و قدرتمندی زندگی می‌کرد که توانایی تغییر شکل داشت. او می‌توانست حیوانات وحشی و پرندگان را به‌سوی خود جذب کند و پس از آن‌که آن‌ها را به دام می‌انداخت، برای تغذیه می‌کشت. او هر مردی را که به محدودهٔ قلعه‌اش نزدیک می‌شد به سنگ تبدیل می‌کرد، و دوشیزگان بی‌گناه را به پرنده تبدیل می‌نمود و در قفسی زندانی می‌کرد. جورینه و جورینگل، دو جوان عاشق که به زودی قرار بود با یکدیگر ازدواج کنند، روزی برای قدم‌زدن وارد جنگل شدند. آن‌ها
کنند، روزی برای قدم‌زدن وارد جنگل شدند. آن‌ها ناآگاهانه به نزدیکی قلعهٔ جادوگر رسیدند. جادوگر با دیدن آن‌ها جورینه را به یک بلبل تبدیل کرد و جورینگل را بر جای خود خشک و بی‌حرکت ساخت. پس از آن‌که پرنده را با خود برد، جورینگل را آزاد کرد و با خنده‌ای شیطانی گفت که او هرگز جورینه را نخواهد دید. جورینگل با دلی شکسته به روستا بازگشت، اما شب‌ها خواب‌هایی می‌دید از گلی سرخ‌رنگ که می‌توانست تمام جادوها را باطل کند. پس از آن‌که این خواب چندین‌بار تکرار شد، تصمیم گرفت در پی آن گل جادویی بگردد. نُه روز در کوه‌ها و
در پی آن گل جادویی بگردد. نُه روز در کوه‌ها و دشت‌ها گشت تا بالاخره گل را پیدا کرد. گل درخشنده و زیبا بود و رایحه‌ای عجیب داشت. جورینگل با گل به سمت قلعه بازگشت. برخلاف قبل، این بار وقتی به دروازه نزدیک شد، جادوگر نتوانست او را به سنگ تبدیل کند. درهای قلعه به رویش گشوده شد. او وارد تالار شد و جادوگر را دید که در حال غذا دادن به پرندگان در قفس‌ها بود. جادوگر سعی کرد جورینگل را طلسم کند اما بی‌فایده بود. در همین هنگام جورینگل متوجه قفسی شد که بلبلی زیبا در آن بود. حس قلبی‌اش گفت که آن بلبل همان جورینه است.
بود. حس قلبی‌اش گفت که آن بلبل همان جورینه است. او گل را به جادوگر زد و با این کار، تمامی قدرت‌های شیطانی‌اش از بین رفت. سپس گل را به جورینه زد و او دوباره به دختر زیبای پیشین خود بازگشت. جورینگل سپس سایر پرندگان را نیز با لمس گل به شکل انسانی‌شان بازگرداند. آن‌ها همگی زنانی بودند که پیش‌تر توسط جادوگر طلسم شده بودند. پیوند به بیرون. مجموعهٔ کامل افسانه‌های گریم (شامل جورینه و جورینگل)
ماریا یوهانا گابریلای اتریش (; – ) یک نجیب‌زادهٔ و آرشیدوشس اهل اتریش و یازدهمین فرزند ملکه ماریا ترزا و فرانتس یکم امپراتور مقدس روم بود. در ابتدا قرار بود او با فردیناند چهارم ازدواج کند، اما به دلیل مرگ ماریا یوهانا به دلیل آبله برنامه‌های ازدواج بهم ریخت و هرگز به سرانجام نرسید. دوران کودکی. ماریا یوهانا در ۴ فوریه ۱۷۵۰ در کاخ هفبورگ در وین اتریش به عنوان یازدهمین فرزند و هشتمین دختر فرانتس یکم امپراتور مقدس روم و ملکه ماریا ترزا متولد شد. او در "کیندزکامر" با خواهر و برادرهای بسیار خود بزرگ شد، اگرچه
با خواهر و برادرهای بسیار خود بزرگ شد، اگرچه او به خصوص با خواهرش ماریا ژوزفا بسیار صمیمی بود که یک سال پس از ماریا یوهانا در سال ۱۷۵۱ به دنیا آمد. این دو با هم تحصیل کردند و معلمان یکسانی داشتند. ماریا یوهانا از سه سالگی به شدت تحت آموزش زیان‌های لاتین فرانسوی، ایتالیایی، یونانی، اسپانیایی، آلمانی، انگلیسی فرار گرفت و علوم تاریخ، جغرافیا، نقشه‌برداری از زمین، ریاضیات و الهیات را هم فرا گرفت. او همچنین نحوه رقصیدن و آواز خواندن را آموخته بود، و معروف بود که در این دروس و هنرها بسیار خوب است. علاوه بر این،
در این دروس و هنرها بسیار خوب است. علاوه بر این، ماریا یوهانا و خواهرانش در زمینهٔ هنرهای رقص و آواز تحصیلات عالی داشتند. در حالی که به برادرانش نواختن سازهای مختلف آموزش داده شد، به ماریا یوهانا و خواهرانش آموزش آواز دادند. یک سالن نمایش ویژه در کاخ شون‌برون مخصوص این کودکان ساخته شد. ماریا یوهانا و خواهر و برادرش به‌طور مکرر برنامه‌های موسیقی اجرا می‌کردند. در مجموع، ماریا یوهانا و خواهرش ماریا ژوزفا «به‌طور رضایت‌بخشی پیشرفت کردند، در فراگیری درس‌های خود سخت‌کوش بودند و در جشن‌های متعددی حضور داشتند که
سخت‌کوش بودند و در جشن‌های متعددی حضور داشتند که در آن‌ها مشتاقانه مشارکت می‌کردند.» نامزدی. ماریا ترزا و شاه کارلوس سوم اسپانیا هر دو توافق کردند که خواهر ماریا یوهانا، ماریا آمالیا، با پسر کارلوس، ردیناند، پادشاه سیسیل و چهارم ناپل ازدواج کند، با این حال، کارلوس سوم بعداً به دلیل اینکه ماریا آمالیا پنج سال از فردیناند بزرگتر بود، خواست نامزدی را فسخ کند. از آنجایی که ماریا یوهانا فقط یک سال از فردیناند بزرگتر بود، به جای خواهرش، او با فردیناند نامزد شد. مرگ. در نیمه دوم قرن هجدهم، آبله در امپراتوری مقدس
در نیمه دوم قرن هجدهم، آبله در امپراتوری مقدس روم در حال گسترش و تباهگری بود. لئوپلد موتسارت پدر ولفگانگ آمادئوس موتسارت نوشت که «در کل وین، چیزی به جز آبله صحبت نمی‌شد. اگر ۱۰ کودک در فهرست مرگ ثبت می‌شدند، ۹ نفر از آنها در اثر آبله مرده بودند.» مرگ دردناک ماریا یوهانا توسط خواهر شوهرش ایزابلا توصیف شد. مادرش، ماریا ترزا از این واقعیت که ماریا یوهانا قبل از مرگش اعتراف کامل به گناهان خود نزد یک کشیش کاتولیک کرد، آرامش یافت. ماریا ترزا به ماریا کریستینا، خواهر ماریا یوهانا نوشت: «خواهرت سه ربع ساعت، با دقت
ماریا یوهانا نوشت: «خواهرت سه ربع ساعت، با دقت و توبه و اخلاص به گناهان خود اعتراف کرده است که اشک اقرارگر او را درآورده است. از آن زمان، او بسیار ضعیف است. من نمی‌توانم خدای مهربان را به اندازه کافی شکر کنم که این آرامش را به من می‌دهد. من او را کاملاً به دست او می‌سپارم و انتظار دارم که سرنوشت او چیزی جز خوشبختی نباشد.» عواقب بعدی. از دست دادن ماریا یوهانا در اثر آبله، همراه با مرگ سایر اعضای خانواده بر اثر این بیماری، به تصمیم ملکه ماریا ترزا برای مایه‌کوبی اعضای کوچکتر خانواده‌اش و همچنین پذیرش
مایه‌کوبی اعضای کوچکتر خانواده‌اش و همچنین پذیرش مایه‌کوبی آبله به مردم در اتریش کمک کرد.
آنتونیا پالاسیوس (۱۳ مه ۱۹۰۴–۲۰۰۱) شاعر، رمان‌نویس و مقاله‌نویس برجسته ونزوئلایی بود که موفق به دریافت جایزه ملی ادبیات در سال ۱۹۷۶ و جایزه شهرداری برای ادبیات در سال ۱۹۸۲ شد.او به همراه چهره‌های ادبی مطرحی چون میگویل اوترو سیلوا، پابلو روخاس گواردیا و لوئیس کاسترو، از اعضای نسل ۱۹۲۸ محسوب می‌شد. زندگی. آنتونیا پالاسیوس در سال ۱۹۰۴ در کاراکاس، ونزوئلا به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی را به سختی گذراند، اما مادرش که به سنت آن زمان پایبند بود، مسئولیت پرورش فرهنگی او را با آشنا کردنش با دنیای کتاب و هنر بر عهده
او را با آشنا کردنش با دنیای کتاب و هنر بر عهده گرفت. پدرش آندرس پالاسیوس، مهندس و از نوادگان مستقیم بونیفاسیو پالاسیوس (عموی سیمون بولیوار) بود و مادرش ایزابل کاسپرس، خواهرزاده ازکیل زامورا محسوب می‌شد. با وجود اصالت خانوادگی قابل توجه، خانواده پالاسیوس از نظر مالی در تنگنا به سر می‌برد. دوران کودکی او در محله‌های لا کاندلاریا، پلازا دل پانتئون و مایکتیا سپری شد که تفاوت چندانی با زندگی هم‌سن و سالانش نداشت. پس از وقایع سال ۱۹۲۸، آنتونیا به فعالیت‌های مختلفی روی آورد. در سال ۱۹۲۹، در خانه او بود که گروه
روی آورد. در سال ۱۹۲۹، در خانه او بود که گروه نظری صفر شکل گرفت که بعدها به دلیل فشارهای سیاسی منحل شد. مدتی بعد با کارلوس ادواردو فریاس، سردبیر مجله الیت ازدواج کرد. در سال ۱۹۳۵ با تولد پسرش فرنان، اولین آثار ادبی خود را با نام مستعار در همین مجله منتشر کرد. در دوران حکومت الازار لوپز کنترراس، همسرش به خدمات دیپلماتیک پیوست و آنها مدتی در پاریس و ژنو اقامت داشتند. حاصل این تجربه، انتشار مقاله پاریس و سه خاطره در سال ۱۹۴۴ بود. در سال ۱۹۴۱ دخترش ماریا آنتونیا به دنیا آمد که استعداد خارق‌العاده‌ای در
آنتونیا به دنیا آمد که استعداد خارق‌العاده‌ای در نوازندگی پیانو داشت، اما متأسفانه در جوانی به دلیل دیابت نوع یک درگذشت. در سال ۱۹۴۹ تنها رمان او با عنوان آنا ایزابل، یک دختر شایسته در بوئنوس آیرس منتشر شد که خاطرات کودکی شاد قهرمان داستان را در بافت تاریخی مناطق مرکزی کاراکاس روایت می‌کرد. بین سال‌های ۱۹۵۵ تا ۱۹۵۶ برای پیشرفت موسیقی دخترش مدتی در نیویورک اقامت داشت. پس از بازگشت به کاراکاس، هریت سر (از برجسته‌ترین معلمان پیانو در آمریکا) از استعداد دخترش حمایت کرد. در سال ۱۹۵۷ آنتونیا و دخترش برای تحصیلات
کرد. در سال ۱۹۵۷ آنتونیا و دخترش برای تحصیلات موسیقی به اروپا رفتند و ابتدا در رم و سپس در وین ساکن شدند، اما دخترش ناگهان از موسیقی دست کشید و به کاراکاس بازگشت، جایی که بیماری دیابت او تشدید شد و سرانجام پس از ازدواج و مشارکت در فعالیت‌های چپ افراطی درگذشت. این واقعه ضربه روحی شدیدی برای آنتونیا بود که هرگز کاملاً بهبود نیافت. در سال ۱۹۷۲ با مجموعه داستان‌های جزیره‌ای به صحنه ادبیات بازگشت و در سال ۱۹۷۳ متون تبعیدی را منتشر کرد. در سال ۱۹۷۶ به عنوان داور جایزه رمان رومولو گالیگوس انتخاب شد و به پیشنهاد
جایزه رمان رومولو گالیگوس انتخاب شد و به پیشنهاد اسوالدو ترخو، کارگاه روایی سلارگ را راه‌اندازی کرد که منجر به تأسیس کارگاه روایی شخصی او در آلتامیرا شد. حاصل این کارگاه انتشار مجموعه برگ‌های کالیکانتو بود. از آخرین آثار منتشر شده او می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: مربعی که فضای نگران‌کننده‌ای را اشغال می‌کند (داستان‌های کوتاه، ۱۹۸۱) آنتونیا پالاسیوس سرانجام در ۱۳ مارس ۲۰۰۱ در آلتامیرای کاراکاس درگذشت. سال‌های پایانی عمر او با تنهایی و کاهش شنوایی همراه بود. جوایز و افتخارات. او جایزه ملی ادبیات را برای
جوایز و افتخارات. او جایزه ملی ادبیات را برای اثر روز طولانی از پیش امن در سال ۱۹۷۵ دریافت کرد.
یک مجموعه مانگای ژاپنی اثر آمیوست که در اوت ۲۰۱۲ در مجله جامپ اسکوئر شوئیشا منتشر شد. گزارش شده که بیش از ۷٫۵ میلیون نسخه از مانگا فروخته شده است. یک مجموعه انیمه تلویزیونی توسط پلاتینوم ویژن از این اثر اقتباس و از آوریل تا دسامبر ۲۰۱۹ پخش شد. خلاصه داستان. ماجرا حول باشگاه کوتو دبیرستان توکیسه در استان کاناگاوا می‌چرخد. تاکزو کوراتا، دانش‌آموز سال دومی، تنها عضوی است که پس از فارغ‌التحصیلی همه اعضای ارشد، در این باشگاه باقی مانده است. او تمام تلاش خود را می‌کند تا اعضای بیشتری را به باشگاه جذب کند. اعضای
تا اعضای بیشتری را به باشگاه جذب کند. اعضای بیشتری به باشگاه می‌پیوندند و دلایل خاص خود را برای پیوستن دارند. با این حال، در نهایت، همه آنها یک هدف دارند - نواختن ساز در مسابقات ملی کوتو.
تظاهرات ضد دولتی به رهبری دانشجویان در چندین شهر اندونزی در حال برگزاری است. آنها در ۱۷ فوریه ۲۰۲۵ توسط اتحادیه دانشجویان اندونزیایی (BEM SI), همراه با اتحادیه‌های دانشجویی منفرد راه‌اندازی شدند. به گفته هماهنگ‌کننده مرکزی BEM SI، هریانتو، ائتلاف خواستار تظاهرات در سراسر کشور در روزهای ۱۷ و ۱۸ فوریه در جاکارتا لغو شده بود، در حالی که آنها اعتراضات را به صورت مرکزی در جاکارتا در ۱۹ (لغو) و ۲۰ فوریه برگزار خواهند کرد ائتلاف جامعه مدنی همچنین از غیرنظامیان خواسته بود تا در تظاهرات ۲۱ فوریه پس از نماز جمعه شرکت
بود تا در تظاهرات ۲۱ فوریه پس از نماز جمعه شرکت کنند. BEM SI پیش‌بینی کرد که حدود ۵۰۰۰ دانشجو در تظاهرات شرکت خواهند کرد، و آنها همچنین تهدید کردند که در صورت عدم واکنش مثبت دولت، اقدامات بیشتری انجام خواهند داد. موج دوم اعتراضات در مارس ۲۰۲۵ پس از تصویب قانون نیروهای مسلح ملی اندونزی که به تازگی تجدید نظر شده است، آغاز شد که تعداد پست‌های غیرنظامی را که سربازان مجاز به نگهداری هستند از ۱۰ به ۱۴ افزایش داد. عموماً اکثر اعتراضات در مقابل ساختمان مجالس مقننه (ملی یا منطقه‌ای) برگزار می‌شد و شرکت‌کنندگان در
(ملی یا منطقه‌ای) برگزار می‌شد و شرکت‌کنندگان در آن معمولاً لباس مشکی می‌پوشیدند که مشخصه آن آتش زدن لاستیک‌های مستعمل و درگیری با پلیس بود.
آنا سیسیلیا گرواسی دیاز (۱ دسامبر ۱۹۶۶ - حدود ۴ سپتامبر ۲۰۲۴)، دیپلمات ارشد پرویی بود که از ۱۰ دسامبر ۲۰۲۲ تا ۶ نوامبر ۲۰۲۳ به عنوان وزیر امور خارجه پرو خدمت کرد. قبل از این سمت، گرواسی در پست‌های دیپلماتیک در کانادا و ایالات متحده و در سازمان ملل متحد در ژنو و سازمان تجارت جهانی خدمت می‌کرد. تحصیلات. گرواسی دارای مدرک حقوق از دانشگاه پاپی کاتولیک پرو و کارشناسی ارشد روابط بین‌الملل و دیپلماسی از آکادمی دیپلماتیک پرو بود. او همچنین کارشناسی ارشد روابط بین‌الملل از مدرسه اقتصاد لندن (LSE)، دیپلم دیپلماسی
از مدرسه اقتصاد لندن (LSE)، دیپلم دیپلماسی چندجانبه از مؤسسه تحصیلات تکمیلی مطالعات بین‌المللی و توسعه (IHEID) در ژنو را دریافت کرد و تحصیلات دکترای خود را در دانشگاه بوئنوس آیرس به پایان رساند. حرفه دیپلماتیک. گرواسی به عنوان یک دیپلمات حرفه‌ای، سمت‌های متعددی را در وزارت امور خارجه پرو بر عهده داشت، از جمله: مدیر کل امور اقتصادی، ترویج اقتصادی و تشویق سرمایه‌گذاری، سرکنسول پرو در تورنتو و واشینگتن دی‌سی، مشاور و نماینده پرو در سازمان ملل متحد (نیویورک و ژنو)، نماینده پرو در سازمان تجارت جهانی (WTO) او در
نماینده پرو در سازمان تجارت جهانی (WTO) او در اوت ۲۰۲۲ به عنوان معاون وزیر امور خارجه منصوب شد و اولین زنی بود که این سمت را در تاریخ پرو بر عهده گرفت. او در اوت ۲۰۲۲ به عنوان معاون وزیر امور خارجه منصوب شد و اولین زنی بود که این سمت را در تاریخ پرو بر عهده گرفت. وزیر امور خارجه. گرواسی در ۱۰ دسامبر ۲۰۲۲، پس از برکناری و دستگیری پدرو کاستیو (رئیس‌جمهور سابق پرو)، به عنوان بخشی از کابینه جدید دینا بولوارته به سمت وزیر امور خارجه منصوب شد. در این کابینه، هیچ‌یک از ۱۷ وزیر عضو احزاب سیاسی دارای کرسی در کنگره
از ۱۷ وزیر عضو احزاب سیاسی دارای کرسی در کنگره نبودند. در ۱۳ دسامبر ۲۰۲۲، گرواسی سفرای مکزیک، بولیوی، آرژانتین و کلمبیا را به دلیل امضای بیانیه‌ای مشترک که نگرانی این کشورها را دربارهٔ برکناری کاستیو ابراز می‌کرد، احضار کرد. او در توئیتی تأکید کرد که جانشینی ریاست جمهوری مطابق قانون اساسی انجام شده و اقدامات کاستیو در ۷ دسامبر ۲۰۲۲ یک اقدام غیرقانونی بوده است. گرواسی در ۶ نوامبر ۲۰۲۳ از سمت خود استعفا داد، پس از آنکه نتوانست ملاقات دوجانبه بین دینا بولوارته و جو بایدن (رئیس‌جمهور آمریکا) را در واشینگتن
و جو بایدن (رئیس‌جمهور آمریکا) را در واشینگتن ترتیب دهد.این دیدار که قرار بود در کاخ سفید برگزار شود، برای کسب مشروعیت بین‌المللی دولت بولوارته پس از بحران سیاسی ناشی از برکناری کاستیو حیاتی تلقی می‌شد. مرگ. در ۴ سپتامبر ۲۰۲۴، گرواسی پس از بازگشت از سوئیس (جایی که به عنوان دیپلمات فعالیت می‌کرد)، دچار سقوط و آسیب دیدگی پا شد، اما از دریافت کمک پزشکی خودداری کرد. این آخرین باری بود که او زنده دیده شد. جسد او در ۸ سپتامبر ۲۰۲۴ در آپارتمانش در میرافلورس، لیما پیدا شد. آنا سیسیلیا گرواسی دیاز در زمان مرگ ۵۷
پیدا شد. آنا سیسیلیا گرواسی دیاز در زمان مرگ ۵۷ سال داشت. مرگ ناگهانی گرواسی باعث شوک و اندوه در جامعه دیپلماتیک پرو و بین‌المللی شد. دولت پرو تحقیقاتی را دربارهٔ علت دقیق مرگ او آغاز کرد، هرچند برخی منابع به مشکلات سلامتی پیشین او اشاره داشتند.او به عنوان یکی از چهره‌های کلیدی دیپلماسی پرو در سال‌های اخیر شناخته می‌شد و نقش مهمی در مدیریت بحران‌های سیاسی و بین‌المللی کشور ایفا کرد.
پنج بچه و آن یا پنج بچه و شنی مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۹۹۱ و به کارگردانی مارلین فاکس است. در این مجموعه تلویزیونی بازیگرانی همچون سایمون گادوین، نیکول مووات، چارلز ریچاردز، تمزن اوداس، پنی مورل و اندی نایمن ایفای نقش کرده‌اند. این مجموعه بر اساس کتاب پنج بچه و آن نوشته ادیت نسبیت ساخته شده است.
بازگشت سامید یا بازگشت سامیاد مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۹۹۱ و به کارگردانی مارلین فاکس است. در این مجموعه تلویزیونی بازیگرانی همچون توبی اوفیندل فیلیپس، لورا کلارک، لئونارد کربی، ویچی آوری، آنا مسی و کارول مک‌ریدی ایفای نقش کرده‌اند. این مجموعه بر اساس کتاب پنج بچه و آن نوشته ادیت نسبیت ساخته شده است.
ناوشکن های کلاس "گوانگ‌گه‌تو بزرگ" ( )، که اغلب KDX-I نامیده می شود، ناوشکن هستند، اما توسط برخی به عنوان ناوچه طبقه بندی می شوند، که توسط نیروی دریایی جمهوری کره اداره می شود. این اولین مرحله از برنامه آزمایش ناوشکن کره‌ای نیروی دریایی جمهوری کره بود، در انتقال نیروی دریایی جمهوری کره از یک نیروی دفاعی ساحلی به یک نیروی دریایی آب‌های آبی.
دبرا سوه(؛ زادهٔ ) مقاله‌نویس، نویسنده و محقق سابق آکادمیک جنسی کانادایی است. سو دکترای خود را از دانشگاه یورک در تورنتو دریافت کرد. او تحقیقات گسترده‌ای در مورد پارافیلیاها انجام داده و معتقد است که اینها شرایط عصبی هستند نه رفتارهای یادگرفته‌شده. سو مقالاتی برای نشریات مختلف نوشته است و زمانی نیز میزبان پادکست« رونگ‌اسپیک» کوئیلت با جاناتان کی بود. او خود را فمینیست سابق می‌داند که از این اصطلاح دلسرد شده است. سو با تغییر جنسیت در کودکی مخالفت کرده و معتقد است که باید تا رسیدن کودک به بلوغ شناختی صبر کرد.
است که باید تا رسیدن کودک به بلوغ شناختی صبر کرد. او همچنین علیه قوانین ممنوعیت «درمان تبدیلی» که هم شامل گرایش جنسی و هم هویت جنسیتی می‌شوند، مقاله نوشت. در سال ۲۰۲۰، او اولین کتاب خود را با عنوان «پایان جنسیت: رد کردن افسانه‌ها دربارهٔ سکس و هویت در جامعه ما» منتشر کرد. تحصیل و پژوهش‌ها. سوه دارای مدرک دکتری روان‌شناسی از دانشگاه یورک در تورنتو است. پایان‌نامه او با عنوان "تصویربرداری عصبی عملکردی و ساختاری بیش از حد جنسی پارافیلیک در مردان" و کمیته او شامل کیت اشنایدر از دانشگاه یورک و جیمز کانتور از
شامل کیت اشنایدر از دانشگاه یورک و جیمز کانتور از مرکز اعتیاد و سلامت روان بود. سو در طول تحصیلات تکمیلی خود جایزه تحقیقات خارجی مایکل اسمیت را از شورای تحقیقات علوم اجتماعی و علوم انسانی کانادا و بورسیه پایان‌نامه پروست یورک دریافت کرد. زمانی که در یورک بود، به مطالعه پارافیلیا پرداخت. تحقیقات او نشان می‌دهد که این شرایط نوعی از شرایط عصبی هستند تا رفتارهای آموخته شده. شغل. سو مقالاتی برای نشریات معتبری همچون کویلت، گلوب اند میل، نیویورک مگزین، پلی‌بوی، لس‌آنجلس تایمز و وال استریت ژورنال نوشته است. وی در
تایمز و وال استریت ژورنال نوشته است. وی در ماه مه ۲۰۱۸ به همراه جاناتان کی، اجرای پادکست جنجالی «رونگ اسپیک» را برای وبسایت کویلت آغاز کرد. سو خود را فمینیست سابقی می‌داند که پس از مدتی به کلی از این جنبش و اصطلاحات مربوط به آن سرخورده شد. مقاله‌ای در سال ۲۰۱۶ از کازمپولیتن به بررسی برخی از یافته‌های تحقیقاتی قبلی سو پرداخت و پیامدهای آنها را در شناسایی مردانی که احتمال ارتکاب تجاوز دارند، برجسته کرد. در سال ۲۰۱۵، سو در مقاله‌ای برای سالون دات کام از مطالعه موردی خود دربارهٔ فردی به نام جیکوب نوشت - یک
موردی خود دربارهٔ فردی به نام جیکوب نوشت - یک پدوفیل که پس از دستگیری به دلیل تلاش برای فریب یک کودک ۱۰ ساله (که در واقع یک پلیس مخفی بود) به دفتر او مراجعه کرده بود. او در این مقاله، پروژه پیشگیری دانکلفلد آلمان را به عنوان یک راه‌حل پیشنهاد داد و همدردی خود را با تاد نیکرسون ابراز کرد - فردی که دو مقاله برای همین مجله دربارهٔ تجربیات خود به عنوان یک پدوفیل بدون سابقه جرم نوشته بود. سو در این باره گفت: ""واکنش‌های منفی که تاد نیکرسون پس از نوشتن دربارهٔ کشمکش شخصی‌اش با پدوفیلی با آن مواجه شد، نشان می‌دهد
شخصی‌اش با پدوفیلی با آن مواجه شد، نشان می‌دهد که ما به عنوان یک جامعه هنوز راه درازی در تغییر نگرش خود نسبت به این موضوع احساسی پیش رو داریم. اما رویکرد فعلی ما کارآمد نیست" در سرمقاله ای در سال ۲۰۱۵، سو از شیوع تغییر جنسیت در دوران کودکی انتقاد کرد و به والدین و پزشکان توصیه کرد که صبر کنند «تا زمانی که کودک به بلوغ شناختی برسد.» مقاله سوه، که به جنبه‌های ناسازگار جنسیتی دوران کودکی او اشاره می‌کرد، استدلال نمود که «بازگشت اجتماعی به نقش جنسیتی اصلی‌اش می‌تواند تجربه‌ای از نظر عاطفی دشوار باشد». دیوید آ.
تجربه‌ای از نظر عاطفی دشوار باشد». دیوید آ. فرنچ این صحبت را به عنوان نوعی یک دست کم گرفتن توصیف کرد. ساه همچنین علیه قوانین ضد تبدیل درمانی که شامل گرایش جنسی و هویت جنسیتی است، به نگارش پرداخته و معتقد است که چنین قوانینی این دو را ادغام و از مشاوره درمانی مشروع برای افراد مبتلا به نارسایی جنسی جلوگیری می‌کند. فلورانس اشلی و الکساندر باریل، دانشگاهیان دیگر کانادایی، تفسیر سو از این مطالعات را به چالش کشیدند. روانشناسان کریستینا اولسون و لیلی دوروود تحقیق سو را هشدار دهنده نامیدند. سو با تصمیم سال ۲۰۱۵
سو را هشدار دهنده نامیدند. سو با تصمیم سال ۲۰۱۵ مبنی بر تعطیلی کلینیک هویت جنسیتی تورنتو مخالفت کرد. این کلینیک عمدتاً به دلیل آغاز درمان پس از شروع یا در حین بلوغ شناخته شده بود. یک بررسی قبلی نشان داده بود که پزشک ارشد این کلینیک، کنت زاکر، با سایر متخصصان دیسفوریای جنسیتی که از بیماران پیش از بلوغ حمایت می‌کنند، اختلاف نظر دارد. روان‌پزشک جک توربان به انتقاد از سو پرداخت و اشاره کرد که طبق دستورالعمل‌های انجمن غدد درون‌ریز، تجویز هورمون‌ها در دوران بلوغ انجام می‌شود. او افزود: «همان‌طور که سو در