payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شکسته و با نیزه ماهی می‌گیرند. آن‌ها با پنهان شدن زیر یک پتو یا چتر موقتی از کاه سایه‌ای بر روی قایق خود ایجاد می‌کنند تا ماهی‌ها را جذب کنند و سپس با نیزه به ماهی‌های نزدیک حمله می‌کنند. در گذشته، سواحل دریاچه با درختان بید پوشیده شده بود که در سایه آن‌ها ماهی‌ها در تابستان پناه می‌گرفتند و این کار را برای ماهی‌گیران محلی آسان‌تر می‌کرد. غذاهای ماهی رایج شامل:
وَردَه نیکولا التُّرک (۱۷۹۷ – ۱۸۷۳) شاعر لبنانی عثمانی بود. از مردم دیر القمر پایتخت امارت جبل لبنان بود. نزد پدرش که ادیبی سرشناس بود، کتاب خواند و آموزش یافت. موشحات به نظم درآورد و در مدح برجسته شد و امیر بشیر الشهابی دوم، بیگ تونس و دیگران را ستود. همچنین در رثای دو پسرش سرود. او تیزهوش و درست‌زبان وصف شده که خط خوبی داشت. فقط تعداد کمی از آثارش مانده است، در نوشتن مُوَشِّحات و زَجَل که از مهم‌ترین موضوعات سنتی شعر عربی به‌شمار می‌رود، مهارت داشت. ورده الترک یکی از مهم‌ترین زنان شاعری بود که در جامعهٔ
الترک یکی از مهم‌ترین زنان شاعری بود که در جامعهٔ ادبی زنان در سدهٔ نوزدهم ظهور کرد و به ارتقای جایگاه و پیشرفت آنان کمک کرد. زندگی و پیشه. ورده بنت نقولا بن یوسف بن ناصیف الترک الاسطنبولی در دیر القمر، شوف، سنجق جبل لبنان، ایالت صیدا، امارت جبل لبنان/امپراتوری عثمانی در سال ۱۷۹۷ زاده شد. او دختر نویسنده و شاعر برجستهٔ لبنانی، نیکولا/نقولا الترک بود که به عنوان نویسندهٔ شخصی برای امیر بشیر شهاب دوم کار می‌کرد، همچنین مؤرخی مورد اعتماد که مجموعه وقایعی را که در قرن هجدهم در لبنان شاهد بود، مستند
را که در قرن هجدهم در لبنان شاهد بود، مستند می‌کرد.خانوادهٔ او یونانی الاصل و اهل استانبول بودند، به همین دلیل به لقب استانبولی شهرت یافتند که بعداً به «ترک» تغییر یافت. گفته می‌شود که پدرش اصالتاً سلطنتی دارد، یا اینکه او از نوادگان یک خانواده ارتدوکس رومی است که در اواخر قرن هجدهم عرب‌شده و به مذهب کاتولیک گرویدند. نظریهٔ دیگری نیز توسط فیلیپ الطرزی نویسنده و مؤرخ که در تاریخ اندیشه و فرهنگ عرب به‌طور عام و لبنان به‌طور خاص تخصص دارد، اتخاذ کرده است که در آن می‌گوید خانوادهٔ ترک سلطنتی نیستند، بلکه یک
در آن می‌گوید خانوادهٔ ترک سلطنتی نیستند، بلکه یک خانوادهی کاتولیک ارمنی بودند. ورده نزد پدرش که ادیب بود، پرورش یافت و از او علم و دانش آموخت و در شعرسرایی سرآمد شد. پس از نابینایی پدرش در آخرین روزهای زندگی‌اش، شعر او را می‌نوشت و گرد می‌آورد. ورده در شعر مدح تخصص یافت و بسیاری از شخصیت‌های مهم زمان خود مانند: شاهزاده بشیر الشهابی دوم، بیگ تونس، بطرس کرامه و دیگران را ستود. او به خاطر توانایی برترش در سازماندهی مُوَشِّحات و زَجَل مشهور بود.او یکی از شاعران زن مهم زمان خود در شام شد، در زمانی که زنان
زن مهم زمان خود در شام شد، در زمانی که زنان زندگی اجتماعی بارزی نداشتند. او به زبان عربی تسلط داشت و با خط خوبش متمایز بود. بیشتر شعرش از بین رفته و فقط اشعار ساده‌ای از او باقی مانده است. او در موضوعات عشق، رثا و مدح اشعاری نوشت. اندک آثار باقی‌مانده او و نوشته‌های او به کوشش مؤرخ لبنانی جرجس بن صفا، اهل دیر القمر حفظ شد. شاعر ورده الیازجی دیوان خود را با عنوان «باغ گل سرخ» به ورده الترک تقدیم کرد. ورده الترک از مهم‌ترین زنان شاعر در جامعهٔ ادبی زنان در سدهٔ نوزدهم ظهور شد که به ارتقای جایگاه و پیشرفت
سدهٔ نوزدهم ظهور شد که به ارتقای جایگاه و پیشرفت زنان کمک کرد. نه تنها شعر می‌سرود که به احیای زبان و ادبیات کلاسیک عربی کمک می‌کند، بلکه به توانمندسازی زنان در منطقهٔ خود از طریق شعر و نوشته‌های تأثیرگذار خود کمک کرد. او در کنار دیگر شاعران زمان خود توانست الهام‌بخش نسل جدید شاعران و نویسندگان زن باشد که در مسائل زنان تخصص داشتند و به دنبال کسب آزادی و مقام خود بودند. در طول قرن نوزدهم، جهان عرب شاهد بیداری به نام النهضة بود که در لبنان، مصر و سوریه رخ داد. این جنبش زنان را قادر ساخت تا آزادی خود را تا حد
این جنبش زنان را قادر ساخت تا آزادی خود را تا حد زیادی به دست آورند، بنابراین زنان در ادبیات و سیاست ظهور کردند. ورده الترک شاعر از جمله زنانی بود که در این دوره ظاهر شد و با شعر خود به توانمندی زنان کمک کرد. ورده الترک شاعر به تحصیل ادبیات و نوشتن ادامه داد تا اینکه پدرش در سال ۱۸۲۸ درگذشت. از مرگ او سخت اندوهگین شد، از نوشتن شعر دست کشید و در حالت ماتم و انزوای شدید قرار گرفت تا اینکه در سال ۱۸۷۳ درگذشت.
در برنامه نویسی کامپیوتر ، مشخصات زبان برنامه نویسی (یا استاندارد یا تعریف ) یک مصنوع مستندسازی است که یک زبان برنامه نویسی را تعریف می کند تا کاربران و مجریان بتوانند در مورد معنای برنامه های آن زبان توافق کنند. مشخصات معمولاً جزئی و رسمی هستند و عمدتاً توسط مجریان استفاده می‌شوند و کاربران در صورت ابهام به آنها مراجعه می‌کنند. برای مثال، به دلیل پیچیدگی، مشخصات C++ اغلب توسط کاربران ذکر شده است. اسناد مرتبط شامل یک مرجع زبان برنامه نویسی است که به صراحت برای کاربران در نظر گرفته شده است، و یک منطق زبان
برای کاربران در نظر گرفته شده است، و یک منطق زبان برنامه نویسی، که توضیح می دهد که چرا مشخصات همانطور که هست نوشته شده است. اینها معمولاً غیر رسمی تر از مشخصات هستند. استانداردسازی. همه زبان‌های برنامه‌نویسی اصلی دارای مشخصات نیستند و زبان‌ها می‌توانند برای چندین دهه بدون مشخصه وجود داشته باشند و محبوب باشند. یک زبان ممکن است یک یا چند پیاده سازی داشته باشد که رفتار آنها به عنوان یک استاندارد "عملی" عمل می کند، بدون اینکه این رفتار در یک مشخصات مستند شده باشد. Perl (از طریق Perl 5 ) نمونه قابل توجهی از
باشد. Perl (از طریق Perl 5 ) نمونه قابل توجهی از زبان بدون مشخصات است، در حالی که PHP تنها در سال 2014 و پس از 20 سال استفاده مشخص شد. یک زبان ممکن است پیاده سازی شود و سپس مشخص شود، یا مشخص شود و سپس اجرا شود، یا اینها ممکن است با هم توسعه یابند، که امروزه معمول است. این به این دلیل است که پیاده‌سازی‌ها و مشخصات بررسی‌هایی را روی یکدیگر ارائه می‌کنند: نوشتن یک مشخصات مستلزم بیان دقیق رفتار یک پیاده‌سازی است و پیاده‌سازی بررسی می‌کند که یک مشخصه ممکن، عملی و سازگار است. از ALGOL 68 (1968) تا حد زیادی از
و سازگار است. از ALGOL 68 (1968) تا حد زیادی از نوشتن مشخصات قبل از پیاده سازی به دلیل مشکلات غیرمنتظره در پیاده سازی زمانی که پیاده سازی به تعویق افتاده است اجتناب شده است. با این حال، زبان‌ها هنوز هم گاهی اوقات پیاده‌سازی می‌شوند و بدون مشخصات رسمی محبوبیت پیدا می‌کنند: یک پیاده‌سازی برای استفاده ضروری است، در حالی که یک ویژگی مطلوب است اما ضروری نیست (به طور غیررسمی، "گفتگوهای کد"). فرم ها. مشخصات زبان برنامه نویسی می تواند اشکال مختلفی داشته باشد، از جمله: نحو. نحو یک زبان برنامه نویسی بیانگر تعریف
جمله: نحو. نحو یک زبان برنامه نویسی بیانگر تعریف کلمات قابل قبول است، به عنوان مثال، پارامترهای رسمی و قوانینی که بر اساس آن تصمیم می گیریم آیا یک کد داده شده در رابطه با زبان معتبر است یا خیر. با توجه به این نکته، نحو زبان معمولاً از ترکیبی از سه مؤلفه ساخت زیر تشکیل شده است: مشخصات نحو به طور کلی توصیف زبان طبیعی را به منظور ارائه درک متوسط فرض می کند. با این حال، نمایش رسمی مؤلفه های ذکر شده در بالا معمولاً بخشی از بخش است زیرا به نفع اجرا و تأیید زبان و مفاهیم آن است. معناشناسی. فرموله کردن یک
زبان و مفاهیم آن است. معناشناسی. فرموله کردن یک معناشناسی دقیق از یک زبان برنامه نویسی بزرگ، پیچیده و کاربردی حتی برای متخصصان باتجربه یک کار دلهره آور است و درک مشخصات به دست آمده برای هر کسی جز متخصصان می تواند دشوار باشد. در زیر برخی از روش هایی که در آنها می توان معناشناسی زبان برنامه نویسی را توصیف کرد آمده است. همه زبان‌ها حداقل از یکی از این روش‌های توصیفی استفاده می‌کنند و برخی از زبان‌ها بیش از یکی را ترکیب می‌کنند. زبان طبیعی. بیشتر زبان‌های پرکاربرد با استفاده از توصیف‌های زبان طبیعی از
پرکاربرد با استفاده از توصیف‌های زبان طبیعی از معناشناسی آنها مشخص می‌شوند. این توصیف معمولاً به شکل یک "کتابچه راهنمای مرجع" برای زبان است. این راهنماها می توانند تا صدها صفحه اجرا شوند. به عنوان مثال، نسخه چاپی "مشخصات زبان جاوا، ویرایش سوم." 596 صفحه می باشد. عدم دقت زبان طبیعی به عنوان وسیله ای برای توصیف معنایی زبان برنامه نویسی می تواند منجر به مشکلاتی در تفسیر مشخصات شود. به عنوان مثال، معنای رشته‌های جاوا به زبان انگلیسی مشخص شد و بعداً مشخص شد که این مشخصات، راهنمایی کافی برای پیاده‌کننده‌ها ارائه
مشخصات، راهنمایی کافی برای پیاده‌کننده‌ها ارائه نمی‌کند. معناشناسی رسمی. معناشناسی رسمی بر پایه ریاضیات است. در نتیجه، می‌توانند دقیق‌تر و کمتر از معناشناسی ارائه شده در زبان طبیعی باشند. با این حال، توضیحات تکمیلی زبان طبیعی از معناشناسی اغلب برای کمک به درک تعاریف رسمی گنجانده شده است. به عنوان مثال، استاندارد ISO برای Modula-2 شامل تعریف زبان رسمی و طبیعی در صفحات مخالف است. زبان های برنامه نویسی که معنایی آنها به طور رسمی توضیح داده می شود می توانند از مزایای بسیاری برخوردار شوند. به عنوان مثال:
از مزایای بسیاری برخوردار شوند. به عنوان مثال: پشتیبانی خودکار ابزار می تواند به درک برخی از این مزایا کمک کند. برای مثال، یک اثبات‌کننده یا بررسی‌کننده قضیه خودکار می‌تواند اعتماد برنامه‌نویس (یا طراح زبان) را نسبت به صحت اثبات‌های مربوط به برنامه‌ها (یا خود زبان) افزایش دهد. قدرت و مقیاس پذیری این ابزارها بسیار متفاوت است: تأیید رسمی کامل از نظر محاسباتی فشرده است، به ندرت فراتر از برنامه های حاوی چند صد خط است. و ممکن است به کمک دستی قابل توجهی از یک برنامه نویس نیاز داشته باشد. ابزارهای سبک‌تر مانند
نویس نیاز داشته باشد. ابزارهای سبک‌تر مانند بررسی‌کننده‌های مدل به منابع کمتری نیاز دارند و در برنامه‌های حاوی ده‌ها هزار خط استفاده شده‌اند. بسیاری از کامپایلرها چک های نوع استاتیک را برای هر برنامه ای که کامپایل می کنند اعمال می کنند. پیاده سازی مرجع. پیاده سازی مرجع یک پیاده سازی واحد از یک زبان برنامه نویسی است که به عنوان معتبر تعیین شده است. رفتار این پیاده سازی برای تعریف رفتار مناسب یک برنامه نوشته شده در زبان برگزار می شود. این رویکرد دارای چندین ویژگی جذاب است. اولاً، دقیق است و نیازی به تفسیر
ویژگی جذاب است. اولاً، دقیق است و نیازی به تفسیر انسانی ندارد: اختلافات مربوط به معنای یک برنامه را می توان به سادگی با اجرای برنامه در اجرای مرجع حل و فصل کرد (به شرطی که اجرا برای آن برنامه رفتار قطعی داشته باشد). از سوی دیگر، تعریف معناشناسی زبان از طریق پیاده سازی مرجع نیز دارای چندین اشکال بالقوه است. مهمترین آنها این است که محدودیت های پیاده سازی مرجع را با ویژگی های زبان ترکیب می کند. به عنوان مثال، اگر پیاده سازی مرجع دارای یک اشکال باشد، آن باگ باید به عنوان یک رفتار معتبر در نظر گرفته شود. اشکال
به عنوان یک رفتار معتبر در نظر گرفته شود. اشکال دیگر این است که برنامه هایی که به این زبان نوشته می شوند ممکن است به ویژگی های عجیب و غریب در پیاده سازی مرجع متکی باشند که مانع از قابلیت حمل در پیاده سازی های مختلف می شود. با این وجود، چندین زبان با موفقیت از رویکرد پیاده سازی مرجع استفاده کرده اند. به عنوان مثال، مفسر Perl برای تعریف رفتار معتبر برنامه های Perl در نظر گرفته می شود. در مورد Perl، مدل منبع باز توزیع نرم‌افزار به این واقعیت کمک کرده است که هیچ‌کس تا به حال پیاده‌سازی دیگری از زبان را تولید
تا به حال پیاده‌سازی دیگری از زبان را تولید نکرده است، بنابراین مسائل مربوط به استفاده از پیاده‌سازی مرجع برای تعریف معنایی زبان بحث‌انگیز است. مجموعه تست. تعریف معنایی یک زبان برنامه نویسی در قالب یک مجموعه آزمایشی شامل نوشتن تعدادی برنامه نمونه در زبان، و سپس توصیف نحوه رفتار آن برنامه ها - شاید با نوشتن خروجی های صحیح آنها است. برنامه ها، به علاوه خروجی های آنها، "مجموعه تست" زبان نامیده می شود. سپس هر پیاده سازی صحیح زبان باید دقیقاً خروجی های صحیح را در برنامه های مجموعه آزمایشی تولید کند. مزیت اصلی
در برنامه های مجموعه آزمایشی تولید کند. مزیت اصلی این رویکرد برای توصیف معنایی این است که به راحتی می توان تشخیص داد که آیا پیاده سازی زبان یک مجموعه آزمایشی را می گذراند یا خیر. کاربر می تواند به سادگی تمامی برنامه های مجموعه آزمایشی را اجرا کند و خروجی ها را با خروجی های مورد نظر مقایسه کند. با این حال، هنگامی که به تنهایی مورد استفاده قرار می گیرد، رویکرد مجموعه آزمایشی دارای اشکالات عمده ای نیز می باشد. به عنوان مثال، کاربران می خواهند برنامه های خود را اجرا کنند که بخشی از مجموعه آزمایشی نیستند. در
را اجرا کنند که بخشی از مجموعه آزمایشی نیستند. در واقع، پیاده سازی زبانی که "فقط" می تواند برنامه های مجموعه آزمایشی خود را اجرا کند، تا حد زیادی بی فایده خواهد بود. اما یک مجموعه آزمایشی به خودی خود توضیح نمی دهد که پیاده سازی زبان در هر برنامه ای که در مجموعه آزمایشی نیست چگونه باید عمل کند. تعیین آن رفتار مستلزم برون یابی از سوی اجراکننده است و اجراکننده های مختلف ممکن است مخالف باشند. علاوه بر این، مجموعه آزمایشی نمی‌تواند به راحتی رفتاری را که در نظر گرفته شده یا مجاز است غیرقطعی باشد، آزمایش کند.
گرفته شده یا مجاز است غیرقطعی باشد، آزمایش کند. بنابراین، در عمل متداول، مجموعه‌های آزمایشی تنها در ترکیب با یکی از تکنیک‌های مشخصه زبان دیگر، مانند توصیف زبان طبیعی یا پیاده‌سازی مرجع استفاده می‌شوند. لینک های خارجی. مشخصات زبان. چند نمونه از مشخصات زبان رسمی یا پیش نویس:
سیدی هیث کابانیس (۸ اکتبر ۱۸۶۵ – ۱۱ ژوئیه ۱۹۲۱) از پیشگامان پرستاری در ویرجینیا بود و نخستین مدرسه آموزش پرستاری را که از طرح «نایتینگل» پیروی می‌کرد، بنیان نهاد. این مدرسه آموزش پرستاری تا امروز پابرجاست و اکنون مدرسه پرستاری دانشگاه مشترک‌المنافع ویرجینیا نام دارد. افزون بر این، کابانیس بنیان‌گذار و نخستین رئیس «انجمن پرستاران ایالت ویرجینیا» (که اکنون «انجمن پرستاران ویرجینیا» نام دارد) بود. در نهایت، او رئیس و یکی از اعضای بنیان‌گذار هیئت ایالتی آزمون‌گیرندگان پرستار ویرجینیا و بنیان‌گذار «خانه
آزمون‌گیرندگان پرستار ویرجینیا و بنیان‌گذار «خانه پرستاران» بود که پیش‌درآمدی بر «انجمن بازدیدکنندگان آموزشی پرستاران» به‌شمار می‌رود. سیدی هیث کابانیس در ۱ ژوئیه ۲۰۰۲، در همایش انجمن پرستاران آمریکا در فیلادلفیا، پنسیلوانیا به تالار مشاهیر این انجمن راه یافت. اوایل زندگی و تحصیلات. سیدی هیث کابانیس در پترزبرگ، ویرجینیا در ۸ اکتبر ۱۸۶۵، از پدر و مادری به نام چارلز و ویرجینیا کابانیس زاده شد. او در سال ۱۸۷۴ از مدرسه سنت تیموتی (یک دبیرستان دخترانه در کاتنزویل، مریلند) فارغ‌التحصیل شد. پس از پایان دبیرستان،
مریلند) فارغ‌التحصیل شد. پس از پایان دبیرستان، مدتی به عنوان آموزگار خانگی و معلم کار کرد و سپس وارد دانشگاه شد. کابانیس در مدرسه پرستاری دانشگاه جانز هاپکینز در بالتیمور، مریلند تحصیل کرد. حرفه. در تمام طول دوران حرفه‌ای خود، سیدی هیث کابانیس به‌طور عمیق به موضوع بهداشت عمومی پایبند بود و پایه‌های پرستاری حرفه‌ای را در ویرجینیا بنا نهاد. در سال ۱۸۹۳، کابانیس کار خود را به عنوان ناظر شب در بیمارستان جانز هاپکینز آغاز کرد. دو سال بعد، او ناظر اتاق عمل در بیمارستان «اولد دومینیون» در ریچموند، ویرجینیا شد؛
«اولد دومینیون» در ریچموند، ویرجینیا شد؛ این بیمارستان به کالج پزشکی ویرجینیا (MCV) وابسته بود. در همان‌جا، اعضای هیئت علمی از او خواستند تا مدرسه‌ای برای آموزش پرستاران راه‌اندازی کند. کابانیس این پیشنهاد را پذیرفت و از سال ۱۸۹۵ تا آوریل ۱۹۰۱، مدرسه را بر پایه روش آموزشی «نایتینگل» اداره کرد. روش نایتینگل بر پایه آموزش در یک بیمارستان عمومی و از طریق شاگردی است. این مدرسه تا به امروز پابرجاست و اکنون «مدرسه پرستاری دانشگاه مشترک‌المنافع ویرجینیا» نام دارد. در سال ۱۹۰۰، او به همراه چند تن از دانشجویان
در سال ۱۹۰۰، او به همراه چند تن از دانشجویان مدرسه پرستاری اولد دومینیون، «خانه پرستاران ریچموند» را در پاسخ به نیاز بیماران پایه‌گذاری کرد. این سازمان، خدمات پرستاری خانگی را به بیماران ارائه می‌داد. این اقدام، نخستین خدمات پرستاری بازدیدی روستایی را در شهرستان «هانوفر» در ویرجینیا بنیان نهاد. کابانیس همچنین در سال ۱۹۰۱ «انجمن پرستاران ویرجینیا» را پایه‌گذاری کرد. این سازمان متشکل از فارغ‌التحصیلان مدارس آموزش پرستاری موجود در ایالت بود. او به عنوان رئیس این انجمن، در تدوین پیش‌نویس قانونی که سرانجام حرفه
انجمن، در تدوین پیش‌نویس قانونی که سرانجام حرفه پرستاری را در این ایالت قانونمند ساخت، نقش داشت. تعهد پایدار او به بهداشت عمومی، موجب شد تا کابانیس یک خانه پرستاران در سنت آگوستین، فلوریدا نیز راه‌اندازی کند. میراث. در سال ۱۹۲۱، پس از درگذشت سیدی هیث کابانیس، «انجمن پرستاران فارغ‌التحصیل ویرجینیا» کمپینی برای جمع‌آوری ۵۰٬۰۰۰ دلار به منظور بزرگداشت او آغاز کرد. در سال ۱۹۲۸، «مدرسه یادبود کابانیس برای آموزش پرستاری» در دانشگاه ویرجینیا افتتاح شد. هدف اصلی این مدرسه، آموزش پرستاران باصلاحیت به‌عنوان سرپرست،
مدرسه، آموزش پرستاران باصلاحیت به‌عنوان سرپرست، مدیر و معلم بود. از سال ۱۹۲۸ تا ۱۹۶۷، یکی از ساختمان‌های پردیس پزشکی دانشگاه مشترک‌المنافع ویرجینیا به نام «سالن کابانیس» نام‌گذاری شده بود. «سالن کابانیس» نخست به عنوان ساختمان آموزش پرستاری و سپس به عنوان خوابگاه دانشجویان پرستاری مورد استفاده قرار گرفت. در ژوئیه ۲۰۱۰، «چالش رهبری کابانیس» توسط «بخش پرستاری انجمن فارغ‌التحصیلان کالج پزشکی ویرجینیا» و «مدرسه پرستاری دانشگاه مشترک‌المنافع ویرجینیا» برای بزرگداشت بنیان‌گذار این مدرسه، سیدی هیث کابانیس،
بزرگداشت بنیان‌گذار این مدرسه، سیدی هیث کابانیس، راه‌اندازی شد. هدف اصلی این چالش، جمع‌آوری ۴ میلیون دلار برای بورسیه‌ها، کرسی‌های استادی و ایجاد سمت ریاست برای رئیس مدرسه پرستاری بود.
عملیات پاندا (به چینی: 熊猫計劃) یک فیلم کمدی اکشن چینی محصول سال ۲۰۲۴ با بازی جکی چان است. جکی چان در نقش یک نسخه کاریکاتوری شده از خود را به عنوان یک ستاره بین المللی فیلم‌های اکشن بازی می‌کند که در عملیات نجات برای نجات پاندای معروف باغ‌وحش به نام هو هو از دست مزدوران تلاش می‌کند. این فیلم در ۱ اکتبر ۲۰۲۴ در چین منتشر شد، و قسمت دوم در حال توسعه است. داستان. جکی چان، ستارهٔ بین‌المللی فیلم‌های اکشن، به مراسم فرزندخواندگی یک بچه پاندا کمیاب دعوت می‌شه، اما وقتی یک باند جنایی بین‌المللی سعی می‌کنه این بچه
وقتی یک باند جنایی بین‌المللی سعی می‌کنه این بچه پاندا رو بدزده، جکی باید با استفاده از مهارت‌های رزمی و بدل‌کاری‌اش بچه پاندا رو نجات بده. ساخت. این تولید به‌طور رسمی در ۱۰ اوت ۲۰۲۳ با حضور بازیگران جکی چان و یانبو هان اعلام شد. فیلمبرداری در اکتبر ۲۰۲۳ به پایان رسید. چان هنگام فیلمبرداری یک صحنه در یک هدلاک، که به عنوان یک کلیپ «پشت صحنه» منتشر شد، هوشیاری خود را از دست داد. انتشار. تاریخ اکران رسمی ۱ اکتبر ۲۰۲۴ برای چین در ۳۰ اوت ۲۰۲۴ اعلام شد. این فیلم در ۱۸ اکتبر ۲۰۲۴ در ۲۵ شهر آمریکای شمالی اکران
در ۱۸ اکتبر ۲۰۲۴ در ۲۵ شهر آمریکای شمالی اکران محدودی داشت. گیشه. این فیلم در اکران اولیه خود در چین بیش از ۲۶۱ میلیون یوان (تقریباً ۳۶٫۸ میلیون دلار) فروش داشت.
دانسک داندریج (۱۹ نوامبر ۱۸۵۴ – ۳ ژوئن ۱۹۱۴) شاعر، تاریخ‌نگار و نویسنده باغبانی آمریکاییِ زادهٔ دانمارک بود. در کنار معاصران خود، ویتمن تی. بارب و توماس دان انگلیش، داندریج یکی از شاعران برجستهٔ اواخر قرن نوزدهم در ویرجینیای غربی به‌شمار می‌رفت. داندریج با ازدواج، نه‌تنها همدلی، تشویق و انتقادی را که نیاز داشت به‌دست‌آورد، بلکه واج‌آرایی‌ای در نام نیز حاصل شد. او از کودکیِ هشت‌ساله‌اش شعر می‌سرود، اما این کودک حساس و مالیخولیایی تا بزرگسالی هیچ‌گاه سراغ شعرهای بلندپروازانه نرفته بود. حتی پس از آن نیز تا چند
بلندپروازانه نرفته بود. حتی پس از آن نیز تا چند سال پس از ازدواجش به سرودن چنین اشعاری نپرداخت. آثار او شامل "شادی و دیگر اشعار"، "شفق در جنگل"، "دلداده در جنگل"، "رز برِیک" و نوشته‌های پراکنده‌ای در نشریات بود. سال‌های آغازین و تحصیلات. کارولین «دانسک» بدینگر در ۱۹ نوامبر ۱۸۵۴ در کپنهاگ، دانمارک زاده شد. پدرش، محترم هنری بدینگر، نخستین سفیر ایالات متحده در دانمارک بود که از سوی رئیس‌جمهور بیوکنن منصوب شده بود. او برای نشریه "پیام‌آور ادبی جنوب (The Southern Literary Messenger)" شعر می‌سرود. مادرش، کارولین
Literary Messenger)" شعر می‌سرود. مادرش، کارولین لارنس بدینگر (اهل رود آیلند)، نوهٔ الیزا ساوتگیت بون (۱۷۹۷–۱۸۰۲) بود؛ کسی که نامه‌هایش با عنوان «نامه‌های یک دختر جوان از هشتاد سال پیش» تصویری از جامعهٔ نیوانگلند در اوایل سدهٔ ۱۹ ترسیم می‌کرد. در سال ۱۸۵۷ او را به ایالات متحده آوردند و خانواده‌اش در فلاشینگ، نیویورک ساکن شد. مرگ آقای بدینگر اندکی پیش از آغاز جنگ داخلی آمریکا رخ داد و بیوه‌اش به‌همراه سه فرزندش ــ که دانسک کوچک‌ترین آن‌ها بود ــ به خانهٔ پدری در شپردزتاون، ویرجینیا بازگشت. در شپردزتاون،
پدری در شپردزتاون، ویرجینیا بازگشت. در شپردزتاون، مادرش ملکی به نام «پاپلار گرو» را خرید و آن را به «رز برِیک» تغییر نام داد. در همین مکان، خانواده به پرستاری از سربازان زخمی در نبرد آنتیتام پرداخت. مادرش چندان پس از مرگ شوهرش زنده نماند و فرزندان یتیم به سرپرستی پدربزرگشان، محترم جی. دبلیو. لارنس، در فلاشینگ، لانگ آیلند سپرده شدند. داندریج از سلامت جسمی ضعیف و مزاجی عصبی برخوردار بود. او از سال‌های ابتدایی زندگی آواز می‌خواند و سپس به مطالعهٔ فنون سرایش شعر پرداخت. از کودکی شعرهایی موزون می‌نوشت، اما تا
پرداخت. از کودکی شعرهایی موزون می‌نوشت، اما تا زمانی که آثارش را خام می‌دانست، از انتشار آن‌ها خودداری می‌کرد. دوران حرفه‌ای. دانسک در ۳ مه ۱۸۷۷ با آدام استیون داندریج، جونیور ازدواج کرد و آن دو به شپردزتاون بازگشتند. همسرش صاحب فروشگاهی برای ابزار و ماشین‌آلات کشاورزی بود و مانند دانسک، از خانواده‌ای سرشناس در ویرجینیا به‌شمار می‌رفت. خانوادهٔ داندریج صاحب سه فرزند شدند. همسرش ثروتمند نبود و آن‌ها زندگی ساده‌ای در مزرعه‌ای روستایی داشتند. از همین‌رو، داندریج به کتاب‌ها و فرصت‌های فرهنگی ادبی دسترسی نداشت.
به کتاب‌ها و فرصت‌های فرهنگی ادبی دسترسی نداشت. گاهی حتی فرهنگ‌نامه‌ای در دسترسش نبود و بیماری نیز او را درگیر خود کرده بود. او در سال ۱۸۸۳ دوباره به سرودن شعر پرداخت و نخستین شعرش با عنوان «داوودی» در سال ۱۸۸۵ در نشریه کتاب خانم گودِی ("Godey's Lady's Book)" منتشر شد. تقریباً در همین دوران، نام خانهٔ خانوادگی همسرش را در شپردزتاون به «رز برِیک» تغییر داد. در تابستان بعد، شعر «دلداده در جنگل» را برای مجلهٔ ماهانهٔ لیپینکات و «شفق در جنگل» را برای ایندیپندنت نیویورک سرود. او نویسنده‌ای ثابت‌قدم و محبوب برای
نیویورک سرود. او نویسنده‌ای ثابت‌قدم و محبوب برای این نشریه بود و برای مجله‌ها و نشریات مختلف دیگری نیز می‌نوشت. نخستین دفتر شعر او با عنوان "شادی و دیگر اشعار" در سال ۱۸۸۸ توسط "جی. پی. پاتنامز سانز" منتشر شد که مجموعه‌ای از اشعار پراکنده‌اش بود و تأثیر قابل‌توجهی بر جای گذاشت. منتقدان در ستایش موسیقی لطیف و هوایی، همدلی حساس با طبیعت، خیال درخشان و دمدمی و لحن روشن و سالم این اشعار هم‌صدا بودند. داندریج هرگز صدای روشن و زلال خود را بی‌دلیل نپایید؛ حتی در اشعاری با لحن اندوهناک، مانند سرودهٔ
حتی در اشعاری با لحن اندوهناک، مانند سرودهٔ خیال‌پردازانهٔ «ماه مرده» یا ترانهٔ موجز و پرمفهوم «سرنوشت» که موضوعی انسانی‌تر دارد. درک و بیان او از واقعیت‌های زندگی، نازک و دور از ذهن می‌نمود. این مجموعه همچنین به‌عنوان تلاش نخستِ شیرین و ساده‌ای در ذهن‌ها باقی ماند. هیچ‌یک از شعرها عمیق یا بزرگ نبودند؛ اما بسیاری از آن‌ها از نظر اندیشه و بیان چشم‌گیر بودند و همگی طراوتی لطیف داشتند. دومین مجموعهٔ اشعار داندریج در سال ۱۸۹۰ منتشر شد. عنوان آن، «رز برِیک»، برگرفته از نام ملک او در شپردزتاون بود. یکی از
برگرفته از نام ملک او در شپردزتاون بود. یکی از منتقدان بیان کرد که این مجموعه به‌خوبی تأثیر مثبت نخستین اثرش را تأیید کرد. گفته شد که داندریج در شعر «خیال» درخشیده است؛ در حالی‌که در بیان احساسات کمتر خیالی، آثارش خوب بودند، اما فراتر از حد انتظار نبودند. منتقد دیگری اما معتقد بود که نخستین مجموعهٔ او، "شادی و دیگر اشعار"، انتظاراتی برانگیخت که مجموعهٔ دوم، "رز برِیک"، نتوانست برآورده کند. مهارت وزنی و درک طبیعت و حالات لطیف در آن دیده می‌شد، اما آنچه غایب بود، تفسیر عمیق‌تری از زندگی بود که شعر به آن نیاز
تفسیر عمیق‌تری از زندگی بود که شعر به آن نیاز دارد. در فاصلهٔ سال‌های ۱۸۹۱ تا ۱۹۰۴، داندریج به نگارش مقاله‌های باغبانی روی آورد و بیش از ۲۰۰ مقاله برای نشریه‌های جنگل، جویبار باغ، جنگل باغبانی و دیگر مجلات نوشت. پس از آن، او وقت خود را وقف نگارش آثاری دربارهٔ تاریخ نخستین سال‌های آمریکا کرد. زندگی شخصی. داندریج در رز برِیک، باغی «شگفت‌انگیز» ایجاد کرد و در این کار از باغبانان آفریقایی-آمریکایی، تام و چریتی دوونشایر، کمک گرفت. او زمان زیادی را در ننواش در این باغ می‌گذراند. داندریج سه فرزند داشت، اما مرگ دو
باغ می‌گذراند. داندریج سه فرزند داشت، اما مرگ دو تن از آن‌ها موجب شد گوشه‌گیر شود. گمان‌هایی وجود داشت مبنی بر اینکه مرگ او در خانه‌اش در شپردزتاون، در ۳ ژوئن ۱۹۱۴، خودکشی بوده است، اما خانواده این موضوع را رد کردند.
درهٔ هزاره نام تاریخی منطقه‌ای است که امروزه به دو ولسوالی جداگانهٔ آبشار و دره در ولایت پنجشیر افغانستان تقسیم شده است. این منطقه در گذشته، به‌دلیل حضور اقوام هزاره، به این نام شناخته می‌شد و در متون محلی و تاریخی با عنوان «درهٔ هزاره» یاد شده است. موقعیت جغرافیایی. منطقهٔ مورد نظر در شرق افغانستان، در امتداد درهٔ زیبای پنجشیر قرار دارد و از نظر جغرافیایی بخشی از مناطق کوهستانی هندوکش به‌شمار می‌رود. دو ولسوالی فعلی، یعنی آبشار و دره، از مناطق شمالی درهٔ اصلی پنجشیر منشعب می‌شوند. پیشینه تاریخی. درهٔ هزاره
پنجشیر منشعب می‌شوند. پیشینه تاریخی. درهٔ هزاره نامی است که در برخی منابع تاریخی شفاهی، اسناد دوره عبدالرحمن خان، و در زبان مردم محل تا نیمهٔ قرن بیستم به کار می‌رفته است. در دوره‌های بعد، به‌ویژه پس از جنگ‌های داخلی و تحولات سیاسی در قرن ۲۰، ساختار جمعیتی منطقه دگرگون شد و نام «درهٔ هزاره» نیز به‌تدریج از کاربرد رسمی خارج شد. مشارکت در تحولات سیاسی و نظامی. هزاره‌های درهٔ هزاره نقش فعالی در مقاومت‌های مردمی، به‌ویژه در دوران جهاد علیه شوروی، ایفا کرده‌اند. فرماندهانی مانند حیات‌الله خان شریفی از این منطقه
فرماندهانی مانند حیات‌الله خان شریفی از این منطقه برخاسته‌اند و در کنار احمدشاه مسعود در جبهه‌های مقاومت حضور داشته‌اند. روستاها. برخی از روستاها:دوست علی، جِهر علی، سنگی خان، بابا علی (مرکز)، قلعه تِری، پَرَنگال، شهر غلغله، گلاب خیل، قاش دَراز، قلندور، آستانه کلان، میچِت، جَر شخ، لاله‌خیل، خواجه غار تبدیل به ولسوالی. در دهه‌های اخیر، این منطقه به دو واحد اداری مستقل با نام‌های ولسوالی آبشار و ولسوالی دره تقسیم شد. در تقسیمات رسمی دولت افغانستان (پس از ۲۰۰۵)، دیگر نام تاریخی «درهٔ هزاره» به‌کار نمی‌رود،
دیگر نام تاریخی «درهٔ هزاره» به‌کار نمی‌رود، اما همچنان در ذهن و گفتار مردم مسن‌تر باقی مانده است. بافت قومی و فرهنگی. - امروزه اکثریت ساکنان این ولسوالی‌ها از قوم هزاره و تاجیک هستند، ولی نشانه‌هایی از حضور پیشین هزاره‌ها، مانند نام روستاها، روایت‌ها و برخی ساختارهای اجتماعی هنوز وجود دارد. برخی نام‌های قدیمی قریه‌ها نیز با حضور هزاره‌ها ارتباط داده می‌شود. مطالعه بشتر. هزاره‌های ولایت پنجشیر همه در مناطق «رخه» و «درهٔ هزاره» زندگی می‌کنند که طوایف جهرعلی، بابه علی، سنگی خان، گلاب خیل، مهرعلی و دوست علی