payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کنفرانس عربی و بین‌المللی شرکت کرد و دیدگاهی کاملاً اسلامی داشت و خواستار برادری میان ملت‌ها بر اساس عدالت و برابری بود. او را دارای شخصیت کاریزماتیک توصیف کرده‌اند که با هر کسی که ملاقات می‌کرد، تأثیر زیادی می‌گذاشت. بنا به گفتهٔ اکرم عبدالرزاق المشهدانی در "الزمان"، صالح سریه در مدت کوتاهی در قاره یک سازمان مخفی را در دانشکدهٔ فنی نظامی تأسیس کرد، سازمانی مستقل از هر گروه دیگری، با هدف سرنگونی نظام رئیس‌جمهور محمد انور سادات. وی از فرصت کنفرانسی با حضور سادات با حضور اعضای مجلس خلق در مقر کمیتهٔ مرکزی
سادات با حضور اعضای مجلس خلق در مقر کمیتهٔ مرکزی اتحادیه سوسیالیست‌ها در صبح روز ۱۸ آوریل ۱۹۷۴ استفاده کرد و بر این اساس، نقشه‌ای را برای اجرای عملیات در شامگاه ۱۹ آوریل - بنا به اعترافاتش در دادگاه - اندیشید. تحقیقات در مورد این پرونده حدود ۶۰ روز به طول انجامید و دادستانی ۹۲ متهم را که بیشتر آنها دانشجویان دانشگاه‌های مصر و دانشکدهٔ فنی نظامی بودند، در جنایت شماره ۸۱ در سال ۱۹۷۴ به دادگاه عالی امنیت دولتی معرفی کرد. آنها توسط رهبر سازمان، صالح عبدالله سریه، و چهار فرماندهٔ او: طلال عبدالمنعم الانصاری،
و چهار فرماندهٔ او: طلال عبدالمنعم الانصاری، کامل محمد عبدالقادر، حسن محمد هلاوی و کارم عزت حسن الاناضولی رهبری می‌شدند. متهمان از اولین تا هفتاد و چهارمین به اتهام «تلاش برای تغییر قانون اساسی و شکل حکومت به زور و تشکیل یک سازمان مسلح مخفی با هدف سرنگونی دولت موجود از طریق کودتای مسلحانه برای به دست گرفتن کنترل دولت» تفهیم شدند.پس از شکست عملیات فنی نظامی، صالح اعترافات خود را بیان کرد. صالح سریه هیچ طرح و برنامه‌ای نداشت که در صورتی که بتواند به رؤیای خود مبنی بر تصرف قدرت به زور دست یابد، اجرا کند. از
مبنی بر تصرف قدرت به زور دست یابد، اجرا کند. از او در مورد ایده‌هایی که در آن زمان قصد اجرای آن را داشت پرسیدند، پاسخ داد: «من نظر خاصی ندارم.» دادگاه عالی امنیت دولتی به ریاست مستشار برهان العبد و شامل مشاوران عبداللطیف المراغی و وجدی عبدالصمد چندین جلسه برای رسیدگی به این پرونده تشکیل داد و طی آن به استدلال‌های دادستان عمومی و دفاعیات متهمان رسیدگی کرد. دادگاه امنیت دولتی مصر او را در ۳۱ مه ۱۹۷۵ به اعدام با چوبهٔ دار محکوم کرد. رئیس‌جمهور انور سادات این حکم را در ۱۲ اکتبر ۱۹۷۵ تصویب کرد و در صبح ۹ نوامبر
را در ۱۲ اکتبر ۱۹۷۵ تصویب کرد و در صبح ۹ نوامبر ۱۹۷۶ اجرا شد. زندگی شخصی. او با یک زن عراقی به نام بشری النعیمی ازدواج کرد و از او صاحب شش دختر و سه پسر شد که بعداً همهٔ آنها را با خود به قاهره برد.
الجزایر در مراکش (مغرب) با سفارت خود در رباط نمایندگی می‌شود. الجزایر همچنین در کازابلانکا و اوجدا کنسولگری دارد. مراکش (مغرب) هم در الجزایر توسط یک سفارت در الجزیره نمایندگی می‌شود. همچنین دارای کنسولگری در الجزیره، اوران و سیدی بلعباس است. روابط بین این دو کشور شمال آفریقا از زمان استقلال آنها با بحران‌های متعددی خدشه دار شده است، به ویژه جنگ شن ۱۹۶۳، جنگ صحرای غربی ۱۹۷۵–۱۹۹۱، بسته شدن مرز الجزایر و مراکش در سال ۱۹۹۴، اختلاف نظر مداوم بر سر وضعیت سیاسی صحرای غربی و امضای توافقنامه عادی سازی روابط مراکش و
غربی و امضای توافقنامه عادی سازی روابط مراکش و اسراییل (توافقنامه ابراهیم) در سال ۲۰۲۰. در ۲۴ اوت ۲۰۲۱، الجزایر روابط خود را با مراکش قطع کرد، زیرا مراکش را به حمایت از جنبش جدایی طلبان برای خودمختاری کابیلیا متهم می‌کرد که گفته می‌شود در تلافی حمایت تاریخی الجزایر از استقلال جمهوری صحرا در صحرای غربی است. در مارس ۲۰۲۳، عبدالمجید تبون، رئیس‌جمهور الجزایر اظهار داشت که روابط دو کشور به دلیل ادامه تحریک مراکش علیه الجزایر به نقطه بی‌بازگشتی رسیده است. روابط تاریخی. پس از استعمار و جنگ شن. پس از استقلال مراکش
پس از استعمار و جنگ شن. پس از استقلال مراکش از فرانسه در سال ۱۹۵۶، پادشاه محمد پنجم اسلحه، پول و دارو را در اختیار نیروهای FLN الجزایر قرار داد که علیه حکومت فرانسه جنگی استقلال طلبانه به راه اندازند. مراکش همچنین به‌عنوان پایگاه عقب‌نشینی برای شورشیان الجزایری عمل کرد تا اردوگاه‌های آموزشی برای نیروهای جدیدتر ایجاد کنند. در این دوره، ملک محمد همچنین از مذاکره با فرانسه بر سر طرح دقیق مرز مراکش با الجزایر در صحرای بزرگ که هنوز قبل از آن در سال ۱۸۴۴ مشخص نشده بود یا با خط وارنیه در سال ۱۹۱۲ مشخص نشده بود،
بود یا با خط وارنیه در سال ۱۹۱۲ مشخص نشده بود، خودداری کرد. این امر در راستای ایجاد طرح پرطرفدار مغرب بزرگ بود که رئیس وقت حزب استقلال مراکش از حامیان آن بود. مرزهای این طرح، کل موریتانی، بخشی از مالی و الجزایر را هم در بر می‌گرفت. در ۲۳ ژانویه ۱۹۶۱ حسن، دوم پادشاه مراکش گزارش داد که کمیسیون مراکشی-الجزایری در سطح وزیران ساختاری برای مغرب عربی متحد را نهایی کرده است. پس از استقلال الجزایر، اختلافات مرزی همچنان منجر به درگیری در امتداد مرز الجزایر و مراکش و در نهایت وقوع جنگ شن در سال ۱۹۶۳ شد. مناقشه حول
و در نهایت وقوع جنگ شن در سال ۱۹۶۳ شد. مناقشه حول محور مراکش بود که مدعی منطقه اطراف تندوف بود. پس از دو ماه درگیری، الجزایر و مراکش در مورد آتش‌بسی که در ۲۹ و ۳۰ اکتبر ۱۹۶۳ در باماکو، مالی امضا شد، توافق کردند. دو نکته اصلی مستلزم این بود که مرز به وضعیت قبل از جنگ برگردد و منطقه مرزی با تضمین ناظران اتیوپیایی و مالی غیرنظامی بماند. با این حال، مراکش به درخواست خود مبنی بر برگزاری همه‌پرسی در روستاهای حسی بیضا و تندجوب ادامه داد که آیا این روستاها می‌خواهند به مراکش بپیوندند یا در الجزایر باقی بمانند. در
به مراکش بپیوندند یا در الجزایر باقی بمانند. در روز آتش‌بس رسمی جنگ شن، در ۱ نوامبر، رئیس‌جمهور الجزایر، بن بله، خواستار تخلیه نیروهای مسلح مراکش از حسی بیضا و تندجوب شد. سربازان مراکشی نپذیرفتند که با بمباران فکیک در مراکش توسط الجزایر مواجه شدند. پس از دومین آتش‌بس در ۲۰ فوریه ۱۹۶۴، نیروهای مراکشی از حسی بیضا و تندجوب و نیروهای الجزایری از فکیک عقب‌نشینی کردند. معاهده افران. معاهده افران در ژانویه ۱۹۶۹ بین هواری بومدین رئیس‌جمهور الجزایر و دولت ملک حسن امضا شد و یک توافق تاریخی مهم است که روابط بین
امضا شد و یک توافق تاریخی مهم است که روابط بین الجزایر و مراکش را شکل می‌دهد. معاهده افران به دنبال ایجاد چارچوبی برای همزیستی مسالمت آمیز، همکاری و حل مناقشات بین الجزایر و مراکش بود. بر تعیین مرزها، شفاف‌سازی ادعاهای سرزمینی و ایجاد مکانیسمی برای مدیریت مشترک بر منابع مشترک تمرکز داشت. علاوه بر این، هدف این معاهده ارتقای یکپارچگی اقتصادی، تبادلات فرهنگی، تقویت حس وحدت و ثبات منطقه‌ای بود. معاهده افران که توسط سران کشورهای مربوطه امضا شد و میانجیگران بین‌المللی نیز شاهد آن بودند، نماد تعهد الجزایر و مراکش
نیز شاهد آن بودند، نماد تعهد الجزایر و مراکش برای حل اختلافات خود از طریق راه‌های صلح آمیز و ایجاد پایه‌ای برای روابط متقابل سودمند بود. از زمان امضا، این معاهده نقش مهمی در شکل‌دادن به مذاکرات دیپلماتیک، تقویت گفتگو و تسهیل همکاری در مورد مسائل مختلف منطقه‌ای ایفا کرده است. در حالی که معاهده افران با چالش‌هایی روبرو بوده و تنش‌های دوره ای همچنان ادامه دارد، اهمیت آن در ارائه چارچوبی برای تعامل دیپلماتیک و حل مناقشه بین الجزایر و مراکش است. صحرای غربی. قلمرو مستعمره سابق صحرای غربی باعث یک تضاد عمیق و
قلمرو مستعمره سابق صحرای غربی باعث یک تضاد عمیق و بی‌اعتمادی عمومی بین الجزایر و مراکش شده است که تمامی جنبه‌های روابط مراکش و الجزایر را تحت تأثیر خود قرار داده است. پس از این که اسپانیا در سال ۱۹۷۵ قصد خود را برای ترک این قلمرو اعلام کرد، روابط بین مراکش و الجزایر که هر دو قبلاً در یک جبهه واحد بودند، از هم پاشید. الجزایر، اگرچه ادعای مالکیت ارضی بر صحرای غربی نداشت، اما به جذب این سرزمین توسط هیچ‌یک از همسایگان خود راضی نشد و از درخواست جبهه پولیساریو برای ایجاد یک کشور مستقل در این سرزمین حمایت کرد.
برای ایجاد یک کشور مستقل در این سرزمین حمایت کرد. قبل از تخلیه اسپانیا، دولت این کشور با تقسیم قلمرو موافقت کرده و اکثریت زمین‌ها را به مراکش و بخشی را به موریتانی بخشید. این توافقنامه قطعنامه سازمان ملل را نقض کرد که تمام ادعاهای تاریخی موریتانی یا مراکش را برای توجیه مالکیت ارضی ناکافی اعلام کرده بود و انتقاد شدید الجزایر را در پی داشت. جنبش‌های چریکی در داخل قلمرو صحرای غربی، به ویژه جبهه پولیساریو (Frente Po pular para la Li beración de Sa guia el Hamra y Río de Oro)، که از سال ۱۹۷۳ برای استقلال صحرا
y Río de Oro)، که از سال ۱۹۷۳ برای استقلال صحرا می‌جنگیدند، بلافاصله جمهوری دموکراتیک عربی صحرا (SADR) را کشوری مستقل اعلام کردند. الجزایر این کشور خودخوانده جدید را در سال ۱۹۷۶ به رسمیت شناخت و از آن زمان تلاش دیپلماتیک مصمم خود را برای به رسمیت شناساندن بین‌المللی این سرزمین دنبال می‌کند. همچنین غذا، مواد و آموزش چریک‌ها را تأمین کرده است. در سال ۱۹۷۹، پس از سال‌ها جنگ چریکی گسترده و شدید، موریتانی ادعاهای ارضی خود را رها کرد و از صحرا عقب‌نشینی کرد. مراکش به سرعت مدعی قلمروی شد که موریتانی آن را واگذار
به سرعت مدعی قلمروی شد که موریتانی آن را واگذار کرده بود. زمانی که دولت جمهوری دموکراتیک عربی صحرا (صدر) از سوی سازمان وحدت آفریقا (OAU) و بسیاری از کشورهای مستقل دیگر به رسمیت شناخته شد، مراکش تحت فشار بین‌المللی قرار گرفت. در نتیجه، دولت مراکش در نهایت در سال ۱۹۸۱ یک همه‌پرسی ملی برای تعیین حاکمیت سرزمین صحرا پیشنهاد کرد. این همه‌پرسی قرار بود تحت نظارت وحدت آفریقا انجام شود، اما این پیشنهاد به سرعت توسط پادشاه مراکش پس گرفته شد، زیرا وحدت آفریقا نتوانست بر روی روش همه‌پرسی به توافق دست یابد. در سال
بر روی روش همه‌پرسی به توافق دست یابد. در سال ۱۹۸۷، دولت مراکش مجدداً موافقت کرد که پولیساریو را به رسمیت بشناسد و ملاقاتی با سران آن برگزار کند. الجزایر یک پیش شرط انفرادی برای احیای روابط دیپلماتیک - به رسمیت شناختن پولیساریو و گفتگو برای راه حل قطعی برای درآمدن از باتلاق صحرای غربی - تعیین کرد. بدون تعهد قاطعانه پادشاه مراکش، الجزایر موافقت کرد و روابط دیپلماتیک خود را با مراکش در سال ۱۹۸۸ از سر گرفت. مرز. در سال ۱۹۹۴، مراکش سرویس مخفی الجزایر را متهم کرد که در برنامه‌ریزی برای حمله‌ای به مراکش در سال
که در برنامه‌ریزی برای حمله‌ای به مراکش در سال ۱۹۹۴، که در آن دو اسپانیایی کشته شدند، دست داشته و در نتیجه برای الجزایری‌ها و اتباع الجزایری‌الاصل خود شرایط نیاز به ویزا وضع کرد. واکنش فوری دولت الجزایر بستن مرزها با مراکش بود. مرزها تا مدت‌ها بسته هستند و تخمین زده می‌شود که ۲ درصد از نرخ رشد سالانه هر دو کشور هزینه این سیاست‌هاست. در سال ۱۹۹۹، عبدالعزیز بوتفلیقه، رئیس‌جمهور تازه منتخب الجزایر در مراسم تشییع جنازه ملک حسن دوم شرکت کرد و در الجزایر سه روز عزای عمومی اعلام کرد. در همان سال، بوتفلیقه مراکش
عزای عمومی اعلام کرد. در همان سال، بوتفلیقه مراکش را به میزبانی پایگاه‌های گروه‌های شبه‌نظامی اسلامگرای الجزایری متهم کرد، که از آنجا برخی حملات علیه الجزایر را برنامه‌ریزی و هدایت می‌کردند. چند روز بعد دوباره مراکش را به صادرات مواد مخدر به الجزایر متهم کرد. در ژوئیه ۲۰۰۴، ملک محمد ششم شرایط ویزا را برای الجزایری‌هایی که وارد مراکش می‌شدند لغو کرد. در آوریل ۲۰۰۶، رئیس‌جمهور بوتفلیقه متقابلاً این حرکت را انجام داد. احمد اویحیه، نخست‌وزیر الجزایر، در سال ۲۰۱۲ گفت که بازگشایی مرزها اولویت دولت او نیست. سایر
گفت که بازگشایی مرزها اولویت دولت او نیست. سایر بیانیه‌های رسمی حاکی از آن است که این موضوع به زودی حل نخواهد شد. تا سال ۲۰۱۴، تعداد فزاینده‌ای از جامعه مدنی و روشنفکران از کشورهای متبوع خود خواسته بودند تا گام‌هایی برای صلح مجدد بردارند. روابط دهه ۲۰۲۰. در سال ۲۰۲۱، مقامات الجزایر مراکش را متهم کردند که در یک «بمباران وحشیانه» سه راننده کامیون را که مسیر بین نواکشوت، پایتخت موریتانی، و شهر ورقلا الجزایر را طی می‌کردند، کشته است و هشدار دادند که این «بدون مجازات نخواهد ماند». به گفته همین منبع، این رویداد
نخواهد ماند». به گفته همین منبع، این رویداد در ۱ نوامبر زمانی رخ داد که قربانیان در حال انجام یک سفر تجاری بین کشورهای منطقه بودند. در بحبوحه وخامت روابط با مراکش، الجزایر تصمیم گرفت قرارداد خط لوله گاز مغرب-اروپا (GME) را که در نیمه شب ۳۱ اکتبر ۲۰۲۱ منقضی شد، تمدید نکند. از اول نوامبر، صادرات گاز طبیعی الجزایر به اسپانیا و پرتغال عمدتاً از طریق خط لوله مدگاز (با امکان پوشش کوتاه مدت تقاضای بیشتر یا با گسترش مدگاز یا با حمل LNG) حمل می‌شود. در سپتامبر ۲۰۲۴، الجزایر برای مراکشی‌ها روادید وضع کرد و مراکش را
الجزایر برای مراکشی‌ها روادید وضع کرد و مراکش را متهم کرد که در «اقدامات مختلفی که ثبات الجزایر را تهدید می‌کند»، از جمله «جاسوسی برای صهیونیست‌ها» و «قاچاق مواد مخدر و انسان» شرکت دارد.
دایناتک مجموعه ای از تلفن‌های همراه است که توسط موتورولا از سال ۱۹۷۳ تا ۱۹۹۴ تولید شد. موتورولا دایناتک ۸۰۰۰ ایکس در ۳ آوریل ۱۹۷۳ تأییدیه اف سی‌سی ایالات متحده آمریکا را دریافت کرد. شارژ کامل تقریباً ۱۰ ساعت طول کشید و ۳۰ دقیقه زمان مکالمه را ارائه داد. همچنین یک صفحه نمایش ال‌ئی‌دی برای شماره‌گیری یا فراخوانی یکی از ۳۰ شماره تلفن ارائه می‌دهد. قیمت آن در سال ۱۹۷۳، ۳۹۹۵ دلار آمریکا، سال انتشار تجاری آن، معادل ۲۸٬۲۹۷ دلار در سال ۲۰۲۴ بود. چندین مدل دنبال شد، از سال ۱۹۸۳ با دهه ۸۰۰۰ شروع شد و تا کلاسیک II در
از سال ۱۹۸۳ با دهه ۸۰۰۰ شروع شد و تا کلاسیک II در سال ۱۹۹۳ با به‌روزرسانی‌های دوره‌ای با افزایش فرکانس ادامه یافت. دایناتک در بسیاری از نقش‌ها با موتورولا میکروتاک بسیار کوچکتر در سال ۱۹۸۹ که برای اولین بار معرفی شد جایگزین شد و در زمان عرضه موتورولا استارتاک در سال ۱۹۹۶، منسوخ شده بود. تاریخچه. اولین تلفن همراه نقطه اوج تلاش‌هایی بود که در آزمایشگاه‌های بل آغاز شد، که برای اولین بار ایده یک سیستم تلفن همراه را در سال ۱۹۴۷ ارائه کرد و همچنان به کمیسیون ارتباطات فدرال (اف سی‌سی) برای کانال‌هایی در دهه‌های
فدرال (اف سی‌سی) برای کانال‌هایی در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ و تحقیقات انجام شده در موتورولا درخواست داد. در سال ۱۹۶۰، مهندس برق جان اف. میچل مهندس ارشد موتورولا برای محصولات ارتباطات سیار آن شد. میچل بر توسعه و بازاریابی اولین پیجری که از ترانزیستور استفاده کرد نظارت داشت. موتورولا مدت‌هاست تلفن‌های همراهی را برای خودروهایی تولید می‌کرد که بزرگ و سنگین بودند و انرژی زیادی مصرف می‌کردند که امکان استفاده از آن‌ها را بدون روشن شدن موتور خودرو فراهم می‌کرد. تیم میچل، که شامل مارتین کوپر بود، تلفن همراه قابل حمل را
که شامل مارتین کوپر بود، تلفن همراه قابل حمل را توسعه داد و میچل از جمله کارمندان موتورولا بود که در سال ۱۹۷۳ برای این کار حق امتیاز اعطا کرد. طبق گزارش‌ها، اولین تماس با نمونه اولیه با شماره اشتباهی تکمیل شد. موتورولا توسعه دایناتک در آوریل ۱۹۷۳ اعلام کرد و گفت که انتظار می‌رود ظرف سه سال آن را به‌طور کامل عملیاتی کند. موتورولا گفته است که دایناتک دارای وزن ۳ پوند (۱٫۴ کیلوگرم) و قیمتی بین ۶۰ تا ۱۰۰ دلار در ماه خواهد بود. موتورولا پیش‌بینی کرد که هزینه آن تا ۲۰ سال آینده به ۱۰ یا ۱۲ دلار در ماه کاهش
آن تا ۲۰ سال آینده به ۱۰ یا ۱۲ دلار در ماه کاهش می‌یابد. موتورولا گفت، در حالی که دایناتک از شبکه مشابهی با شبکه خدمات تلفن همراه موجود استفاده نمی‌کند، پیش‌بینی می‌کند که این مشکل حل شود تا همه دستگاه‌های تلفن همراه تا حدود سال ۱۹۸۰ از یک شبکه استفاده کنند. در سال ۱۹۷۵، انتظارات موتورولا تغییر کرده بود. پیش‌بینی می‌شد که دایناتک تا سال ۱۹۸۵ به دلیل اقدامات کمیسیون ارتباطات فدرال ایالات متحده برای عموم منتشر شود. در حالی که موتورولا در حال توسعه خود تلفن همراه بود، از سال ۱۹۶۸ تا ۱۹۸۳، آزمایشگاه‌های بل روی
بود، از سال ۱۹۶۸ تا ۱۹۸۳، آزمایشگاه‌های بل روی سیستمی به نام ای ام پی سی کار کردند، در حالی که دیگران تلفن‌های همراه را برای آن و سایر سیستم‌های سلولی طراحی کردند. مارتین کوپر، مدیر کل سابق بخش سیستم در موتورولا، تیمی را رهبری کرد که دایناتک ۸۰۰۰ ایکس را تولید کردند، اولین تلفن همراه تجاری موجود به اندازه‌ای کوچک که به راحتی قابل حمل باشد، و اولین تماس تلفنی را از آن برقرار کرد. مارتین کوپر اولین کسی بود که در سال ۱۹۷۳ یک تماس تلفن همراه آنالوگ بر روی یک نمونه اولیه برقرار کرد. موتورولا دایناتک ۸۰۰۰ ایکس
اولیه برقرار کرد. موتورولا دایناتک ۸۰۰۰ ایکس مقایسه با گوشی‌های امروزی بسیار بزرگ بود. این اولین تلفن همراه زمانی که در سال ۱۹۸۴ در ایالات متحده عرضه شد بسیار گران بود. قیمت خرده فروشی دایناتک، ۳۹۹۵ دلار (حدود ۱۲۱۰۰ دلار در سال ۲۰۲۴)، تضمین می‌کرد که به یک کالای انبوه تبدیل نمی‌شود (حداقل دستمزد در ایالات متحده ۳٫۳۵ دلار در هر ساعت بیشتر از ۳٫۳۵ دلار در هر ساعت بود، که من در ۱۹۸ ساعت آن را بیشتر از ۲۱۹ ساعت کار می‌کردم. بیش از ۷ ماه در هفته کاری ۴۰ ساعته - فقط برای تلفن کار می‌کنید، بدون مالیات). تا سال
- فقط برای تلفن کار می‌کنید، بدون مالیات). تا سال ۱۹۹۸، زمانی که میچل بازنشسته شد، تلفن‌های همراه و خدمات مرتبط دو سوم از درآمد ۳۰ میلیارد دلاری موتورولا را تشکیل می‌دادند. در ۱۳ اکتبر ۱۹۸۳، دیوید میلهن اولین تماس تجاری بی‌سیم را با دایناتک از مرسدس بنز ۳۸۰اس ال سال ۱۹۸۳ خود با باب بارنت، رئیس سابق ارتباطات موبایلی آمریتچ برقرار کرد، که سپس با یک دایناتک از داخل یک رویداد کانورتیبل کرایسلر با نوه الکساندر گراهام آلمان تماس گرفت. این تماس، که در میدان سرباز در شیکاگو انجام شد، نقطه عطف بزرگی در ارتباطات
در شیکاگو انجام شد، نقطه عطف بزرگی در ارتباطات محسوب می‌شود. بعدها، ریچارد اچ. فرنکیل، رئیس توسعه سیستم در آزمایشگاه بل، در مورد دایناتک گفت: «این یک پیروزی واقعی بود؛ یک پیشرفت بزرگ.» توضیحات. چندین نمونه اولیه بین سالهای ۱۹۷۳ و ۱۹۸۳ ساخته شد. محصول پذیرفته شده توسط ۲۸ اف سی‌سی اونس (۷۹۰ گرم) وزن و ۱۰ اینچ (۲۵ سانتی‌متر) ارتفاع داشت، بدون احتساب آنتن شلاقی انعطاف‌پذیر «اردک لاستیکی». علاوه بر صفحه کلید معمولی تلفن ۱۲ کلیدی، ۹ کلید ویژه دیگر نیز داشت: برخی از فناوری‌هایی که قبلاً در سیستم استفاده می‌شد، از
فناوری‌هایی که قبلاً در سیستم استفاده می‌شد، از جمله فرستنده گیرنده فلز-اکسید-نیمه هادی (ام او اس) و فناوری مودم استفاده می‌کرد. قابل حمل بودن. در حالی که ممکن است از نظر استانداردهای مدرن بسیار سخت تلقی شود، در آن زمان انقلابی تلقی می‌شد زیرا تلفن‌های همراه وسایل حجیمی بودند که در وسایل نقلیه یا در کیف‌های سنگین نصب می‌شدند. دایناتک ۸۰۰۰ ایکس ۱۰ اینچ (۲۵ سانتی‌متر) طول و ۲٫۵ پوند (۱ کیلوگرم) وزن داشت. این واقعاً اولین تلفن همراهی بود که می‌توانست بدون کمک اپراتور تلفن همراه به شبکه تلفن متصل شود و کاربر
اپراتور تلفن همراه به شبکه تلفن متصل شود و کاربر می‌توانست آن را حمل کند.
رمولوس و رموس (به ) دو گرگ خاکستری اصلاح ژنتیکی هستند که در ۱ اکتبر ۲۰۲۴ به دست کولوسال بایوساینسز با هدف تکثیر فنوتیپ گونهٔ منقرض شدهٔ گرگ وحشت به دنیا آمدند. بعدتر و در تاریخ ۳۰ ژانویه ۲۰۲۵ یک گرگ ماده به نام کالیسی () نیز متولد شد، کولوسال مدعی است این دو نر اولین نمونه‌های زنده این گونه از زمان انقراض آن در حدود ۱۰۰۰۰ سال پیش هستند. از آنجایی که گرگ وحشت‌ها متعلق به یک سرده کاملاً متفاوت بودند، رمولوس، رموس و کالیسی در واقع گرگ‌های خاکستری با مهندسی ژنتیک هستند. دانشمندان ۱۴ ژن کلیدی را در سلول‌های
ژنتیک هستند. دانشمندان ۱۴ ژن کلیدی را در سلول‌های پیش‌ساز لایه درون‌رگی گرگ خاکستری بازنویسی کردند تا ۲۰ ویژگی گرگ وحشت را بیان کنند، در واقع دی‌ان‌ای گرگ وحشت باستانی در ژنوم گرگ خاکستری پیرایش نشد. اعلام عمومی تولد آنها در آوریل ۲۰۲۵ مورد توجه عمومی قرار گرفت.
دل‌انگیزترین لحظه هفتمین آلبوم استودیویی از خوانندهٔ کانادایی کارلی ری جپسن می‌باشد که در ۲۸ ژوئیهٔ سال ۲۰۲۳ از سوی ۶۰۴، اسکول‌بوی و اینترسکوپ رکوردز منتشر گردید.
بوسه دومین آلبوم استودیویی از خوانندهٔ کانادایی کارلی ری جپسن می‌باشد که در ۱۴ سپتامبر سال ۲۰۱۲ از سوی ۶۰۴، اسکول‌بوی و اینترسکوپ رکوردز منتشر گردید. پس از اینکه نخستین آلبوم وی تحت عنوان "طناب‌کشی" (۲۰۰۸) تنها در کانادا منتشر گردید، این آلبوم به اولین آلبوم بین‌المللی جپسن تبدیل شد. ترانه‌های این آلبوم در سبک‌های نیو دیسکو، دنس پاپ، و تین پاپ قرار دارند و از د کارز، مدونا و روبین الهام گرفته‌اند. جاستین بیبر و اول سیتی در این آلبوم به‌عنوان هنرمند مهمان حضور دارند.
جیمز کیلبی (؛ زادهٔ ۱۹۶۳) ادمیرال نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا است، که از ژانویه ۲۰۲۴ به‌عنوان چهل و سومین جانشین فرمانده نیروی دریایی آمریکا فعالیت می‌کند و با حفظ سمت، از فوریه ۲۰۲۵ سرپرست فرمانده عملیات نیروی دریایی آمریکا است. کیلبی فعالیت نظامی را از سال ۱۹۸۶ در نیروی دریایی آمریکا آغاز کرد. وی از ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶ فرمانده مرکز توسعه نبردهای سطحی و مین دریایی بود، از ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۷ فرماندهی گروه ۱ ضربت دریایی را برعهده داشت، در فاصله سال‌های ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹ به‌عنوان مدیر جنگ یکپارچه نیروی دریایی آمریکا
به‌عنوان مدیر جنگ یکپارچه نیروی دریایی آمریکا فعالیت می‌کرد و از ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۱ معاون عملیات نیروی دریایی در مورد الزامات و قابلیت‌های جنگی نیروی دریایی بود.
بر اساس گزارش صندوق جهانی طبیعت (WWF) فهرستی از مناطق بوم گردی در افغانستان به شرح زیر است:
متعهد چهارمین آلبوم استودیویی از خوانندهٔ کانادایی کارلی ری جپسن می‌باشد که در ۱۷ مهٔ سال ۲۰۱۹ از سوی ۶۰۴ رکوردز در کانادا و توسط اسکول‌بوی و اینترسکوپ رکوردز در ایالات متحده منتشر گردید. جپسن به‌منظور حمایت از این آلبوم تور متعهد را را آغاز نمود که در اروپا، آمریکای شمالی و آسیا برگزار شد. یک آلبوم جانبی تحت عنوان "متعهد ساید بی" که حاوی ترانه‌های حذف‌شده از آلبوم اصلی بود، یک سال پس از انتشار آلبوم اصلی، در ۲۱ مهٔ سال ۲۰۲۰ منتشر گردید.
صندلی عشق ( به فرانسوی : siège d'amour ) وسیله‌ای بود که توسط یک تولیدکننده مبلمان فرانسوی برای پادشاه بریتانیا ادوارد هفتم (سلطنت ۱۹۱۰-۱۹۰۱) ساخته شد تا او بتواند با دو زن همزمان رابطه جنسی داشته باشد. تاریخچه. پادشاه ادوارد به خاطر روابطش با مشهورترین اشراف فرانسوی، فاحشه‌ها ، هنرپیشه‌ها و رقصندگان کن‌کن معروف بود. پدرش ، پس از اطلاع از بی‌حیایی پسر، او را «فاسد» توصیف کرد. او بازدیدکننده همیشگی مجلل‌ترین بوردلوی پاریس ویکتوریایی، لو شابانه بود، جایی که صندلی عشق، به طور خاص برای پاسخگویی به سلیقه او وجود
عشق، به طور خاص برای پاسخگویی به سلیقه او وجود داشت. در سال ۲۰۱۸ گزارش شد که این صندلی که توسط سازنده خانوادگی مبلمان سوبریه (Soubrier) ساخته شده بود، در دست وراث آن خانواده است. و در نمایشگاهی در موزه اورسی در ۲۰۱۵ در نمایش بوده است. دستکم سه نسخه از صندلی عشق وجود دارد، از جمله نسخه اصلی متعلق به خانواده سوبریه. دو ماکت نیز وجود دارد که یکی از آنها در موزه دستگاه‌های سکس در پراگ است و دیگری در فوریه ۲۰۲۰ توسط یک فروشگاه مبلمان عتیقه در نیواورلئان به قیمت ۶۸ هزار دلار به فروش رسید.
متعهد ساید بی پنجمین آلبوم استودیویی از خوانندهٔ کانادایی کارلی ری جپسن می‌باشد که در ۲۱ مهٔ سال ۲۰۲۰ از سوی ۶۰۴ رکوردز در کانادا و توسط اسکول‌بوی و اینترسکوپ رکوردز در ایالات متحده منتشر گردید. این آلبوم به‌عنوان یک قطعهٔ مکمل "متعهد" (۲۰۱۹) در نظر گرفته می‌شود و حاوی ۱۴ قطعهٔ که از آلبوم اصلی حذف شده بودند، است. این آلبوم از لحاظ موسیقایی اساساً یک آلبوم دنس-پاپ است که تأثیرات دیسکو را در خود دارد.
تنهاترین لحظه ششمین آلبوم استودیویی از خوانندهٔ کانادایی کارلی ری جپسن می‌باشد که در ۲۱ اکتبر سال ۲۰۲۲ از سوی ۶۰۴ رکوردز در کانادا و توسط اسکول‌بوی و اینترسکوپ رکوردز در ایالات متحده منتشر گردید.
در علوم کامپیوتر، نحو یک زبان رایانه‌ای مجموعه‌ای از قواعد است که ترکیب‌های مجاز از نمادها را برای تشکیل دستورات یا عبارات به درستی ساختار یافته در آن زبان تعریف می‌کند. این مفهوم هم در زبان‌های برنامه‌نویسی (که سند نشان‌دهنده کد منبع است) و هم در زبان‌های نشانه‌گذاری (که سند نشان‌دهنده داده‌ها است) کاربرد دارد. نحو یک زبان فرم سطحی آن را تعریف می‌کند. زبان‌های کامپیوتری مبتنی بر متن بر اساس توالی کاراکترها هستند، در حالی که زبان‌های برنامه‌نویسی بصری بر اساس چیدمان فضایی و ارتباط بین نمادها (که می‌توانند
چیدمان فضایی و ارتباط بین نمادها (که می‌توانند متنی یا گرافیکی باشند) ساخته می‌شوند. اسنادی که از نظر نحوی نامعتبر هستند، دارای خطای نحوی محسوب می‌شوند. در طراحی نحو یک زبان، طراح ممکن است با نوشتن مثال‌هایی از رشته‌های مجاز و غیرمجاز شروع کند و سپس سعی کند قواعد کلی را از این مثال‌ها استخراج نماید. بنابراین، نحو به فرم کد اشاره دارد و در مقابل آن، معناشناسی یا سمانتیک به معنای کد مربوط می‌شود. در پردازش زبان‌های کامپیوتری، پردازش معنایی معمولاً پس از پردازش نحوی انجام می‌شود؛ با این حال، در برخی موارد،
نحوی انجام می‌شود؛ با این حال، در برخی موارد، پردازش معنایی برای تکمیل تحلیل نحوی ضروری است و این دو به صورت هم‌زمان یا موازی انجام می‌شوند. در یک کامپایلر، تحلیل نحوی بخش فرانت‌اند را تشکیل می‌دهد، در حالی که تحلیل معنایی بخش بک‌اند (و در صورت تمایز، بخش میانی) را شامل می‌شود. سطوح نحو. نحو در زبان‌های برنامه‌نویسی معمولاً به سه سطح تقسیم می‌شود: این تفکیک باعث ایجاد ماژولاریتی (ساختار پیمانه‌ای) می‌شود، به‌طوری که امکان توصیف و پردازش هر سطح به‌صورت جداگانه و اغلب مستقل فراهم می‌گردد. ابتدا، یک لکسر
و اغلب مستقل فراهم می‌گردد. ابتدا، یک لکسر (lexer) توالی خطی کاراکترها را به توالی خطی توکن‌ها تبدیل می‌کند؛ این فرایند با عنوان «تحلیل واژگانی» یا لکسینگ (lexing) شناخته می‌شود. سپس، پارسِر (parser) توالی خطی توکن‌ها را به یک درخت نحوی سلسله مراتبی تبدیل می‌کند؛ این مرحله به‌طور خاص «پارسینگ» (parsing) نامیده می‌شود. این مرحله اطمینان حاصل می‌کند که توالی توکن‌ها با گرامرهای رسمی زبان برنامه‌نویسی مطابقت دارد. مرحلهٔ پارسینگ خود می‌تواند به دو بخش تقسیم شود: درخت پارس یا درخت نحو صوری (Concrete Syntax
شود: درخت پارس یا درخت نحو صوری (Concrete Syntax Tree) که توسط گرامر تعیین می‌شود ولی معمولاً برای استفاده عملی بسیار جزئی و پیچیده است، و درخت نحو انتزاعی (Abstract Syntax Tree - AST) که ساختار را ساده‌تر و قابل استفاده می‌سازد. مراحل AST و تحلیل زمینه‌ای می‌توانند به عنوان نوعی تحلیل معنایی در نظر گرفته شوند، زیرا آن‌ها به نحو معنا و تفسیر می‌افزایند؛ یا می‌توان آن‌ها را به عنوان پیاده‌سازی‌های غیررسمی و دستی از قواعد نحوی دانست که توصیف یا پیاده‌سازی رسمی‌شان دشوار یا ناخوشایند است. در گام سوم، تحلیل
دشوار یا ناخوشایند است. در گام سوم، تحلیل زمینه‌ای (Contextual Analysis) به شناسایی و تفسیر نام‌ها و بررسی انواع داده می‌پردازد. این ساختار پیمانه‌ای گاهی امکان‌پذیر است، اما در بسیاری از زبان‌های برنامه‌نویسی در دنیای واقعی، یک مرحلهٔ قبل به مرحله بعدی وابسته است – برای مثال، در زبان C، چیزی به‌نام «lexer hack» وجود دارد، چون توکنیزاسیون بسته به زمینه (context) متفاوت است. حتی در چنین مواردی نیز تحلیل نحوی غالباً به‌عنوان تقریبی از این مدل ایده‌آل در نظر گرفته می‌شود. این سطوح معمولاً با سطوح موجود در
گرفته می‌شود. این سطوح معمولاً با سطوح موجود در سلسله‌مراتب چامسکی (Chomsky hierarchy) متناظر هستند: واژه‌ها در یک زبان منظم (regular language) تعریف می‌شوند که توسط گرامر واژگانی مشخص می‌شود، که یک گرامر نوع-۳ (Type-3) بوده و معمولاً با عبارات منظم (regular expressions) تعریف می‌گردد. عبارات در یک زبان مستقل از زمینه (Context-Free Language - CFL) تعریف می‌شوند، که اغلب از نوع مستقل از زمینهٔ قطعی (Deterministic Context-Free Language - DCFL) هستند. این‌ها توسط گرامر ساختار عبارتی تعریف می‌شوند، که گرامر