payamvha/North_RAG huggingface dataset:
یا کاهش حجم کاری خود دچار اضطراب می‌شوند؛ زیرا تغییر در روال کار موجب استرس و فشار می‌شود. علاوه بر این، افزایش شمار مبتلایان کووید-۱۹ در یک کشور باعث پریشانی، نارضایتی و اضطراب می‌شود؛ چراکه موجب طولانی‌تر شدن مدت قرنطینه شده و در نتیجه رشد اقتصادی را کُند می‌کند. این همه‌گیری تقریباً ۴۰۰ میلیون نفر را در سراسر جهان بیکار کرده و موجب کاهش ۸٫۵ تریلیون دلاری در اقتصاد جهانی طی دو سال شده‌است. مشکلات سلامت روان به‌ویژه در میان نسل‌های جوان به‌شدت افزایش یافته، زیرا آن‌ها معتقدند که در حال از دست دادن
یافته، زیرا آن‌ها معتقدند که در حال از دست دادن فرصت‌هایی همچون صنعتی‌شدن و شهرنشینی هستند؛ همچنین از دست دادن مسکن، روابط خانوادگی و تهدید سلامت آن‌ها، همه می‌توانند تأثیرات منفی بلندمدت و شدیدی بر سلامت روان داشته باشند. بنابراین سیاست‌گذاران و دولت‌ها در تلاش هستند تا با ارائه حمایت‌های کامل از جمله افزایش خدمات سلامت روان، بسته‌های حمایتی مالی، وام‌ها، و گسترش بیمه بیکاری به افراد کمک کنند تا بهتر با ناامنی اقتصادی مقابله نمایند. سوم اینکه حضور مهاجران در یک کشور می‌تواند موجب اضطراب و خشم نسبت به
در یک کشور می‌تواند موجب اضطراب و خشم نسبت به گروه‌های اقلیت شود، به‌ویژه در دوره‌های رکود اقتصادی؛ زیرا افراد از افزایش رقابت بر سر منابع محدود، کاهش فرصت‌های شغلی و افزایش سطح مالیات‌ها می‌ترسند. همچنین اضطراب واکنشی شهودی و احساسی به حضور مهاجران است، زیرا مهاجرت می‌تواند تهدیدی برای امنیت فیزیکی در ایالات متحده به‌شمار آید. افراد اطلاعات را از طریق جستجوی اطلاعات، توجه و درگیری ذهنی پردازش می‌کنند. نخست آنکه افراد اطلاعات جانبدارانه و مغرضانه علیه مهاجران را جستجو کرده و به اخبار تهدیدکننده توجه بیشتری
را جستجو کرده و به اخبار تهدیدکننده توجه بیشتری نشان می‌دهند که همین امر اضطراب اقتصادی آن‌ها را افزایش می‌دهد. دوم آنکه افراد تمایل دارند اخبار ترسناک را نسبت به اخبار غیرتهدیدآمیز آسان‌تر به خاطر بسپارند و ترجیح دهند؛ این موضوع به پردازش مغرضانه اطلاعات، ارزیابی‌ها و شکل‌گیری دیدگاه‌های جانبدارانه منجر می‌شود. هنگامی که آن‌ها دچار ترس می‌شوند، همچنان توجه خود را به اطلاعات نگران‌کننده در خصوص تغییرات سیاستی معطوف می‌کنند. علاوه بر این، سیاست‌های مربوط به مهاجران به دلیل باورهای کلیشه‌ای دربارهٔ هوش و
به مهاجران به دلیل باورهای کلیشه‌ای دربارهٔ هوش و اخلاق کاری گروه‌های مختلف، به‌خصوص در میان سفیدپوستان، مورد انتقاد قرار می‌گیرد. شرایط اقتصادی بر باورهای کلیشه‌ای در فرهنگ‌های مختلف به‌شکل متفاوتی تأثیر می‌گذارد. عامل دیگری که بر اضطراب اقتصادی اثر می‌گذارد، سطح و کیفیت تحصیلات افراد است؛ چرا که اعتقاد بر این است هرچه فرد تحصیل‌کرده‌تر باشد، کمتر تحت تأثیر رکود اقتصادی قرار می‌گیرد. در نتیجه، افراد تحصیل‌کرده نگرش بازتری نسبت به سیاست‌های مهاجرت دارند و کمتر از افراد با سطح تحصیلات پایین‌تر نگرش‌های
و کمتر از افراد با سطح تحصیلات پایین‌تر نگرش‌های نژادپرستانه از خود نشان می‌دهند. دلیل این امر می‌تواند این باشد که افراد دارای درآمد بالاتر نسبت به فقیرترها احساس امنیت شغلی بیشتری دارند.
رائول پورکتو (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان اهل آرژانتین است. زندگینامه. پورکتو از جنبش آکوستیک موسیقی راک آرژانتینی در اوایل دهه ۱۹۷۰ برخاست و اولین آلبوم خود را در سال ۱۹۷۲ منتشر کرد، که این سبک پس از محبوبیت فستیوال "Acusticazo" به شهرت رسید.. در میانه دهه ۱۹۷۰، او عضو یکی از اولین و گذرا گروه‌های فوق‌ستاره موسیقی راک آرژانتینی به نام PorSuiGieco شد که با لئون خیه‌کو، چارلی گارسیا و نیتو مستره همکاری داشت.
آماندا رونتگن میر (; – ) نوازنده ویولن، آهنگساز، و موسیقی‌دان اهل سوئد بود. او اولین زن فارغ‌التحصیل در رشته رهبری موسیقی از کالج سلطنتی موسیقی در استکهلم بود و این موفقیت را در سال ۱۸۷۲ کسب کرد. آماندا میر در خانه‌ای با فضای موسیقی در شهر لندزکرونا متولد شد و استعداد موسیقیایی خود را از سنین پایین کشف کرد. آموزش اولیه وی در نوازندگی ویولن و پیانو توسط پدرش انجام شد. در سن شانزده‌سالگی، میر به کالج سلطنتی موسیقی در استکهلم رفت و در آنجا به تحصیل ویولن، ارگ، پیانو، ویولن‌سل، آهنگ‌سازی و هارمونی پرداخت.
جان بلو (; – ) آهنگساز، مربی موسیقی و خواننده اهل انگلستان بود. او در اواخر سال ۱۶۶۸ به سمت ارگ‌نواز کلیسای وست‌مینستر منصوب شد. شاگردان او شامل ویلیام کرافت، جِرِمایا کلارک و هنری پرسل بودند. در سال ۱۶۸۵ به عنوان موسیقی‌دان خصوصی جیمز دوم، پادشاه انگلستان منصوب شد. تنها اثر نمایشی او، ونوس و آدونیس (حدوداً ۱۶۸۰–۱۶۸۷)، تصور می‌شود که بر اپرای بعدی هنری پرسل به نام دیدو و آئنیاس، تأثیر گذاشته است. او در سال ۱۶۸۷ به سمت سرپرست گروه کُر در کلیسای جامع سنت پل منصوب شد، جایی که بسیاری از آثارش اجرا شدند. در سال
شد، جایی که بسیاری از آثارش اجرا شدند. در سال ۱۶۹۹ به مقام جدید «آهنگساز دربار سلطنتی» منصوب شد.
کینتاروی حقوق‌بگیر () یک فیلم لایو اکشن درام ژاپنی به کارگردانی تاکاشی میکه بر اساس سری مانگای "کینتاروی حقوق‌بگیر" از هیروشی موتومیا محصول سال ۱۹۹۹ است. تولید. این فیلم توسط توهو تولید شد و قرار بود پلی میان دو فصل مجموعه تلویزیونی باشد. انتشار. این فیلم در تاریخ ۱۳ دسامبر ۱۹۹۹ منتشر شد.
نوروزکوجه (به قزاقی: Наурыз көже، ناۋرىز كوجە) (به قرقیزی: Нооруз көжө، نوورﯗز كۅجۅ) نوئی آش است که پروسهٔ تهیه و مصرف آن، هسته‌ای مرکزی از سنن جشن گرفتن نوروز در میام مردمان قزاق و قرقیز می‌باشد. در این آش سنتی، هفت مادهٔ لازمه بکار می‌رود (تاکید بر هفتگانه بودن مواد تهیهٔ این آش). شامل شیر و کشک (در قزاقستان) یا آب (در قرقیزستان)، گوشت اسب، روغن، آرد، برنج، کشمش، و لوبیا نخود. این آش، نشانهٔ سالی پرنعمت و خوش‌اقبال است، و پیش از تهیه و خوردن آن، تبریکات و دعاهای خاص نوروزی بین اعضای خانواده رد و بدل
و دعاهای خاص نوروزی بین اعضای خانواده رد و بدل می‌شود.
کنسرتوی پیانو شماره ۸ در دو ماژور، که به نام «کنسرت لوتزو» نیز شناخته می‌شود، هشتمین اثر موتسارت در فرم کنسرتو‌ برای پیانو است. این کنسرتو در آوریل سال ۱۷۷۶ نوشته شده است؛ یعنی همان سالی که سرناد هافنر (کشل. ۲۵۰) نیز ساخته شد. کنتس آنتونیا لوتزو، که در آن زمان ۲۵ یا ۲۶ ساله بود، همسر دوم یوهان نپوموک گوتفرید گراف لوتزو، فرمانده قلعه هوهن‌زالسبورگ، بود. او پیانیستی ماهر بود. این قطعه به مهارت فنی زیادی نیاز ندارد، اما چابکی لازم است. موتسارت این کنسرتو را در چهارم اکتبر ۱۷۷۷ در مانهایم و مونیخ اجرا کرد و از
چهارم اکتبر ۱۷۷۷ در مانهایم و مونیخ اجرا کرد و از آن برای آموزش نیز استفاده کرد. سه کادنزا (بخش‌های بداهه‌نوازی) از موتسارت باقی مانده است. سازبندی. سازبندی این کنسرتو شامل دو ابوا، دو هورن، تک نوازی پیانو و بخش زهی است.
مارتین ماتالون (؛ زادهٔ ) رهبر موسیقی، مربی موسیقی، و آهنگساز اهل آرژانتین است. او در دوران ابتدایی زندگی خود دانشجوی موسیقی بود و در هر دو کنسرواتوار موسیقی بوستون و مدرسه موسیقی جولیارد تحصیل کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک‌هزینه گوگنهایم شده است.
جامعه تثلیث شینجوکو (ژاپنی: 新宿黒社会 チャイナ マフィア戦争, Shinjuku kuroshakai) () فیلمی ژاپنی به کارگردانی تاکاشی میکه محصول سال ۱۹۹۵ است. این فیلم بخشی از سه‌گانه "جامعه سیاه" است و به دنبال آن "سگ بارانی" و "خطوط رابط جادویی" ساخته شدند. انتشار. "جامعه تثلیث شینجوکو" در ژاپن در تاریخ ۲۶ اوت ۱۹۹۵ منتشر شد. ارو ویدئو این فیلم را در تاریخ ۲۴ ژانویه ۲۰۱۷ روی دیسک بلوری منتشر کرد.
محاصره انطاکیه بخشی از جنگ امپراتوری ساسانی و امپراتوری بیزانس بود که خسرو انوشیروان انطاکیه فتح و غارت کرد عواقب. خسرو اول دستور داد که شهر را غارت کنند و مردم را به شهر جدیدی به اسم به از اندیو خسرو تبعید کنند
مچ‌باکس (انگلیسی: Matchbox) یک فیلم کمدی اکشن و ماجراجویی آمریکایی آماده اکران به کارگردانی سم هارگریو و نویسندگی دیوید کوگشال و جاناتان تروپر است که فیلمنامه بر اساس برند اسباب‌بازی به همین نام ساخته شده است. جان سینا، جسیکا بیل، سم ریچاردسون، آرتورو کاسترو، تیونا پریس، راندیپ هودا، دانای گوریرا و کوری استول در این فیلم ایفای نقش می‌کنند. داستان. "مچ‌باکس" یک ماجراجویی پر جنب و جوش، جهانی و صمیمانه است که شان (جان سینا) را دنبال می‌کند، که پس از انجام یک مأموریت، به زادگاهش بازمی‌گردد، جایی که او دوباره با
به زادگاهش بازمی‌گردد، جایی که او دوباره با دوستان دوران کودکی خود از بیست سال پیش ارتباط برقرار می‌کند. در طول اتحاد مجدد آنها، این باند ربوده می‌شود و برای یک مأموریت نادرست استفاده می‌شود. اکنون همه آنها باید برای اثبات بی‌گناهی خود با یکدیگر همکاری کنند و با انجام این کار، خود و دوستی خود را در این راه دوباره کشف کنند. ساخت. فیلمبرداری در ژانویه ۲۰۲۵ در بوداپست آغاز شد.
خانواده سلطنتی می‌تواند به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
برکلی بوکس (به انگلیسی: Berkley Books) یک شرکت انتشاراتی آمریکایی است که در سال ۱۹۵۵ توسط چارلز برن و فردریک کلاین متعلق به گروه پنگوئن واحد پنگوئن رندوم هاوس تأسیس شد. تاریخچه. برکلی بوکس در سال ۱۹۵۵ به عنوان یک شرکت مستقل شروع به کار کرد. چارلز برن و فردریک کلاین، مؤسسان این شرکت بودند. این شرکت با عنوان «شرکت خبری شیک» (به انگلیسی: Chic News Company) تأسیس شد و برای آوون کار می‌کرد. اما آنها خیلی زود نام شرکت را به برکلی تغییر دادند. این نام جدید، یک ابداع واژه و ترکیبی از عناصر نام خانوادگی آنها بود و
واژه و ترکیبی از عناصر نام خانوادگی آنها بود و به فیلسوف جورج بارکلی یا برکلی، کالیفرنیا ارتباطی نداشت. برکلی در طی چند سال بعد، تحت سرپرستی سردبیر آنها، توماس داردیس، خط متنوعی از داستان‌های تخیلی و غیرداستانی عامه پسند، هم چاپ‌های مجدد و هم نسخه‌های جلد کاغذی در بازار انبوه، با سابقه‌ای قوی در داستان‌های علمی تخیلی (مثلاً کتاب‌های رابرت ای. هاین‌لاین و رمان "تلماسه" از فرانک هربرت) توسعه داد. این شرکت در سال ۱۹۶۵ توسط چی.پی. پاتنامز سانز خریداری شد.
تینو کروپالا (؛ متولد ۱۴ آوریل ۱۹۷۵) یک سیاستمدار آلمانی از حزب آلترناتیو برای آلمان (AfD) است. او که از سال ۲۰۱۷ عضو پارلمان آلمان (بوندستاگ) بوده است، از سال ۲۰۱۹ به همراه آلیس وایدل به عنوان رئیس مشترک AfD خدمت کرده است. در نوامبر ۲۰۱۹، کروپالا توسط برای جایگزینی وی به عنوان رئیس مشترک AfD معرفی شد؛ او بعداً در این سمت انتخاب شد. زندگی‌نامه. کروپالا در ۱۴ آوریل ۱۹۷۵ در وایس‌واسر، که در آن زمان بخشی از آلمان شرقی بود، به دنیا آمد. در سال ۲۰۰۳، او امتحانات حرفه ای دولتی را برای تبدیل شدن به یک نقاش ساختمان
ای دولتی را برای تبدیل شدن به یک نقاش ساختمان و استاد رنگرزی مجاز به پایان رساند. او بعداً صاحب یک شرکت ساختمانی شد. کروپالا متأهل و دارای دو فرزند است. در مارس ۲۰۲۰، خودروی کروپالا در ملک او در گابلنتس، شهری در شمال شرقی زاکسن، آتش گرفت. پلیس محلی به آتش‌سوزی عمدی مشکوک بود، اما هرگز تأیید نشد. کروپالا این اقدام را به عنوان حمله مستقیم به خانواده‌اش محکوم کرد. حمله‌ای که از تمام مرزهای قابل تصور بحث سیاسی فراتر رفت. در اکتبر ۲۰۲۳، کروپالا پس از حمله مشکوک با سرنگ که اندکی قبل از سخنرانی او در یک تجمع
با سرنگ که اندکی قبل از سخنرانی او در یک تجمع انتخاباتی رخ داد، در بیمارستان بستری شد. این حادثه تنها چند روز پس از آن رخ داد که دیگر رهبر مشترک AfD، آلیس وایدل، یک تجمع عمومی را به دلیل نگرانی از حمله به خانواده‌اش لغو کرد. یک شاهد به روزنامه محلی «دوناکوریر» گفت که کروپالا قبل از سقوط و انتقال به بیمارستان، چند عکس سلفی گرفته بود. آندریاس آیشله، سخنگوی اداره پلیس باواریا بالا، گفت که مشخص نیست که آیا این سیاستمدار مورد حمله قرار گرفته، سقوط کرده یا صرفاً حالش خوب نبوده است. آیشله گفت که مقامات هیچ چیز را
خوب نبوده است. آیشله گفت که مقامات هیچ چیز را رد نمی‌کنند و تحقیقات در حال انجام است. حرفه سیاسی. در طول دهه ۱۹۹۰، تینو کروپالا به جوانان دموکرات مسیحی پیوست که با CDU مرتبط بود. او در سال ۲۰۱۵ وارد AfD شد و در سال ۲۰۱۶ به کمیته منطقه ای آن برای گرلیتز انتخاب شد. در انتخابات فدرال آلمان در سال بعد، او (بعداً زاکسن) را در شکست داد. کروپالا یکی از پنج معاون رئیس گروه پارلمانی فدرال AfD است. پیش از انتخابات فدرال آلمان در سال ۲۰۲۱، کروپالا به همراه آلیس وایدل نامزد اصلی AfD برای بوندستاگ بود. او به همراه
نامزد اصلی AfD برای بوندستاگ بود. او به همراه وایدل در ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۱ به عنوان رهبر گروه پارلمانی AfD در بوندستاگ انتخاب شد و جایگزین شد. گاولند نیز، به عنوان رئیس افتخاری باقی خواهد ماند. دیدگاه‌های سیاسی. موضع کلی. روزنامه آلمانی «دی تسایت» کروپالا را به عنوان یکی از اعضای نسبتاً معتدل تر جناح AfD در بوندستاگ معرفی کرده است. اندکی قبل از انتخابات فدرال آلمان در سال ۲۰۲۱، کروپالا امنیت مرزها را به عنوان دغدغه اصلی خود ذکر کرد و خواستار بازگرداندن کنترل مرزها توسط آلمان برای «مهار جرایم مرزی» شد. کروپالا
توسط آلمان برای «مهار جرایم مرزی» شد. کروپالا به عنوان سخنگوی فدرال حزب خود، بارها از AfD خواست که متحد شوند و «تفکر در اردوگاه‌ها را متوقف کنند». در یک مناظره بوندستاگ در ۸ نوامبر ۲۰۱۹ در مورد ۳۰ سال از سقوط دیوار برلین، کروپالا با متهم کردن آنگلا مرکل، صدراعظم وقت آلمان، به اینکه «از طریق عضویتش در جوانان آزاد آلمان شرقی یادگرفته است که چگونه با استفاده از تبلیغات و تحریک، سایر شهروندان را تحت کنترل خود نگه دارد»، جنجال به پا کرد. کروپالا افزود که این امر می‌تواند با «راهبردهای سلطه و تجزیه» محقق شود.
می‌تواند با «راهبردهای سلطه و تجزیه» محقق شود. کروپالا با دیدگاه‌های خود در مورد سیاست خارجی، به تعلق دارد. روسیه، جنگ جهانی دوم، ایالات متحده آمریکا و اوکراین. در سال ۲۰۱۷، کروپالا خواستار پایان دادن به پس از الحاق کریمه توسط روسیه در سال ۲۰۱۴ شد، زیرا اقتصاد منطقه او در نتیجه این تحریم‌ها رنج می‌برد. در فوریه ۲۰۲۰، در آستانه هفتاد و پنجمین سالگرد بمباران درسدن در جنگ جهانی دوم، کروپالا در رقم حدود ۲۵۰۰۰ کشته که توسط کمیسیونی از مورخان به ریاست بین سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۱۰ تعیین شده بود، تردید کرد. به گزارش
۲۰۰۴ و ۲۰۱۰ تعیین شده بود، تردید کرد. به گزارش اشپیگل، او با اشاره به گزارش‌های بستگانی که شاهدان عینی در درسدن در سال ۱۹۴۵ بودند، حدود ۱۰۰۰۰۰ کشته را تخمین می‌زند. رولف-دیتر مولر و مورخ از این اظهارات که با یافته‌های علمی کمیسیون مغایرت دارد، انتقاد کردند؛ بنابراین، کروپالا محاسبات خود را بر اساس ارقامی قرار می‌دهد که از تبلیغات یوزف گوبلز سرچشمه می‌گیرد و فقط توسط تحریف کنندگان تاریخ مانند دیوید ایروینگ، NPD و سایر راست افراطی‌ها مطرح می‌شود. در ژوئن ۲۰۲۱، کروپالا به همراه چند نماینده دیگر AfD برای
۲۰۲۱، کروپالا به همراه چند نماینده دیگر AfD برای بزرگداشت هشتادمین سالگرد حمله ورماخت به اتحاد جماهیر شوروی به مسکو سفر کرد و در آنجا تاج گلی گذاشت. کروپالا در مسکو به خبرگزاری آلمان در مورد سفرش گفت: «برای من شخصاً مهم بود که نشانه ای از آشتی بفرستم. [...] متأسفانه، من تنها نماینده آلمان بودم که در اینجا تاج گلی گذاشت.» در جریان سفر دیگری به مسکو چند هفته بعد، کروپالا - به دعوت وزارت دفاع روسیه - در کنفرانسی سخنرانی کرد و در آن از «جنگ روانی» متفقین غربی بلافاصله پس از جنگ جهانی دوم سخن گفت. او ادعا کرد
بلافاصله پس از جنگ جهانی دوم سخن گفت. او ادعا کرد که بازآموزی متفقین پیروز () آلمانی‌های عادی پس از جنگ، تأثیر ماندگاری بر هویت ملی این کشور داشته است. کروپالا همچنین سیاست‌های متفقین پس از سال ۱۹۴۵ را با مقایسه کرد. پس از حمله روسیه به اوکراین در فوریه ۲۰۲۲، کروپالا خاطرنشان کرد: «این جنگ چندین پدر نیز دارد. … البته، نقش ناتو و نقش دولت فدرال آلمان نیز باید در اینجا مورد بحث قرار گیرد.» کروپالا در رابطه با جنگ در اوکراین در اواخر نوامبر ۲۰۲۲ در برنامه گفتگوی سیاسی گفت که رئیس‌جمهور روسیه پوتین «جنایتکار
سیاسی گفت که رئیس‌جمهور روسیه پوتین «جنایتکار جنگی نیست»؛ «برچسب» زدن به او به عنوان جنایتکار جنگی به هیچ‌کس کمکی نمی‌کند. دادگاه‌های ذیصلاح باید به سؤال جنایات جنگی «پس از جنگ» پاسخ دهند. کروپالا همچنین گفت که «رئیس‌جمهورهای آمریکایی هستند که به همان اندازه جنایتکار جنگی هستند» و از جورج دبلیو بوش و جنگ عراق نام برد. کروپالا همچنین با مخالفت کرد، زیرا آنها «درگیری را آرام یا پایان نمی‌دهند، بلکه آن را طولانی‌تر می‌کنند» و سیستم‌های تسلیحاتی تحویل داده شده به اوکراین «به خاک روسیه نیز شلیک می‌شوند».
شده به اوکراین «به خاک روسیه نیز شلیک می‌شوند». بنابراین، آتش‌بس و مذاکرات صلح باید «در اسرع وقت» برگزار شود. در همان برنامه گفتگو، کروپالا پیشنهاد کرد که به گونه‌ای به نفع ایالات متحده آمریکا بود که او آن را مشکوک می‌دانست، زیرا آنها علاقه‌مند به فروش گاز گران‌قیمت به آلمان بودند. هانتر بایدن در این درگیری «نقش کلیدی» داشت، اما او [کروپالا] فقط می‌توانست حدس بزند که چه نقشی داشته است و بنابراین توضیحی نداد. به گفته کروپالا، آلمان فقط در غرب دوستانی ندارد (در دیگر جاها هم دارد)، اما دولت آلمان علاقه ای به
دیگر جاها هم دارد)، اما دولت آلمان علاقه ای به روشن شدن آنچه اتفاق افتاده ندارد. کروپالا پیشتر جنگ تهاجمی روسیه در اوکراین را با این جمله توضیح داده بود که «هر واکنشی منجر به یک واکنش متقابل می‌شود» و پوتین به حملات اوکراین مانند واکنش نشان می‌دهد. پس از آنکه دولت آلمان در پایان ژانویه ۲۰۲۳ اعلام کرد که تانک‌های جنگی لئوپارد ۲ را به اوکراین تحویل می‌دهد، کروپالا گفت که این به معنای «قدم گذاشتن کورکورانه مستقیم به سمت آتش جنگ است، باید صریح بگویم، مستقیم به سمت جنگ جهانی سوم» می‌رویم. در مارس ۲۰۲۳، او در
سمت جنگ جهانی سوم» می‌رویم. در مارس ۲۰۲۳، او در بوندستاگ ادعا کرد که روسیه و اوکراین با هم در حال باختن جنگ هستند و «فقط یک برنده دوباره وجود دارد و آن برنده ایالات متحده آمریکا است.» در ماه مه ۲۰۲۳، او به مناسبت روز پیروزی روسیه به همراه صدراعظم سابق گرهارد شرودر، ، اگون کرنتس و در شرکت کرد و کراواتی به رنگ سه رنگ روسیه بر تن داشت. در پاسخ به انتقادات AfD در یک گفتگو با سیاستمداران ارشد AfD، او اعتراض کرد که برخلاف گزارش‌ها، از سفیر روسیه برای آزادی از ناسیونال سوسیالیسم تشکر نکرده است. او در پاسخ به مجله
سوسیالیسم تشکر نکرده است. او در پاسخ به مجله آلمانی «"Secession"»، موضع خود را با بیان اینکه مفهوم پیروزی روسیه بر آلمان برای او بدون مشکل به نظر می‌رسد، روشن کرد: «این بیشتر در مورد انحلال میهن‌پرستی آلمانی‌ها یا تحمیل گناهی محو نشدنی بر ما نبود». روس‌ها در سال ۱۹۹۴ عقب‌نشینی کردند و «روابط اقتصادی خوب و برابر» برقرار شده بود. اما «آمریکایی‌ها مانده‌اند و کشور ما را از نظر اقتصادی وابسته نگه می‌دارند - به ضرر شهروندان.» در سخنرانی ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین در بوندستاگ در سال ۲۰۲۴، کروپالا و
اوکراین در بوندستاگ در سال ۲۰۲۴، کروپالا و وایدل اعلام کردند که از «گوش دادن به سخنرانی شخصی با لباس غیر رایج سیاستمداران» خودداری می‌کنند. دوره ریاست جمهوری زلنسکی «به پایان رسیده» و او «فقط به عنوان رئیس‌جمهور جنگ‌طلب و گدای جنگ در قدرت است». هیئت اجرایی گروه پارلمانی AfD بنابراین تصمیم گرفته بود که در این سخنرانی شرکت نکند. کروپالا از با مشارکت روسیه حمایت کرد. در مصاحبه‌ای با دی ولت در دسامبر ۲۰۲۴، کروپالا عضویت آلمان در ناتو را زیر سؤال برد. یک جامعه دفاعی نباید فقط "منافع آمریکاً را دنبال کند، بلکه
دفاعی نباید فقط "منافع آمریکاً را دنبال کند، بلکه باید "منافع همه کشورهای اروپایی - از جمله منافع روسیه را بپذیرد و به آنها احترام بگذارد". آلمان ممکن است نیاز داشته باشد "در نظر بگیرد که این اتحاد تا چه حد هنوز برای ما مفید است". کروپالا همچنین از دولت آلمان خواست که پیروزی روسیه در جنگ اوکراین را به رسمیت بشناسد. روسیه "این جنگ را برده" و "واقعیت" "کسانی را که ادعا پیروزی دارند، و می‌خواهند اوکراین را قادر به پیروزی در جنگ کنند، گرفتار کرده است". کروپالا گفت که دولت آلمان باید "بالاخره به این نکته برسد
گفت که دولت آلمان باید "بالاخره به این نکته برسد که می‌خواهد به جنگ پایان دهد". در ژانویه ۲۰۲۵، کروپالا دعوت حزب جمهوری‌خواه را پذیرفت و در دومین مراسم تحلیف دونالد ترامپ در واشینگتن دی سی شرکت کرد. در فوریه ۲۰۲۵، برخی از اعضای بلندپایه AfD از موضع طرفدار مسکو کروپالا در سیاست خارجی انتقاد کردند. چین. کروپالا با محدودیت‌های فناوری چینی مخالفت کرده است و در سال ۲۰۲۳ از چین گانگ وزیر امور خارجه چین در تلاش‌هایش برای میانجیگری صلح در اوکراین پس از حمله روسیه حمایت کرد. صربستان. در نوامبر همان سال، کروپالا و
حمایت کرد. صربستان. در نوامبر همان سال، کروپالا و هم حزبی‌اش در بوندستاگ، آقای پتر بیسترون با ، رهبر حزب راست افراطی صربستانی دیدار کردند. استامنکوفسکی به دعوت AfD از بوندستاگ در برلین بازدید کرد و AfD را به عنوان «رهبری یک گزینه حاکمیتی و دولت ساز در آلمان» تأیید کرد. اسرائیل. در سال ۲۰۲۴، AfD موضع قبلی طرفدار اسرائیل خود را معکوس کرد و کروپالا خواستار پایان دادن به روابط فعلی آلمان با اسرائیل شد، کروپالا آن را «یک طرفه» توصیف کرد، و همچنین پایان را خواستار شد. این تصمیم انتقاد برخی دیگر از اعضای گروه
شد. این تصمیم انتقاد برخی دیگر از اعضای گروه پارلمانی AfD را برانگیخت و نشان دهنده تداوم اختلاف داخلی در این زمینه است. کروپالا از در طول جنگ غزه انتقاد کرد و «اسلام هراسی کلی» را رد کرد. کووید-۱۹. در دسامبر ۲۰۲۱، کروپالا در جریان مناظره در برنامه گفتگوی تلویزیونی «ZDF-Morgenmagazin» مخالفت خود را با واکسیناسیون اجباری کووید-۱۹ ابراز کرد؛ او استدلال کرد که واکسیناسیون برای سالمندان و کسانی که قبلاً بیمار شده‌اند منطقی خواهد بود. هنگامی که مجری، ، اظهار داشت که پزشکان ICU تأیید کرده‌اند که حدود ۸۰ تا ۹۰
که پزشکان ICU تأیید کرده‌اند که حدود ۸۰ تا ۹۰ درصد از بیماران کووید-۱۹ در بخش‌های مراقبت‌های ویژه واکسینه نشده‌اند، کروپالا ادعا کرد که چنین ارقامی تأیید نشده است. او در عوض، کاهش بودجه و کوچک سازی بخش‌های پزشکی را عامل غلبه اخیر ICUها در آلمان دانست.
خواهران چِینگ (, 𠄩婆徵، به‌معنای تحت‌اللفظی «دو بانوی [به‌نام] چِینگ»، ۱۴ – حدود ۴۳ میلادی) رهبران نظامی لوئویوئه بودند که پس از رهبری شورشی از قبایل لوئویوئه و دیگر قبایل در سال ۴۰ میلادی علیه اولین سلطه چینی‌ها بر ویتنام، به‌مدت سه سال حکومت کردند. آن‌ها به‌عنوان قهرمانان ملی ویتنام شناخته می‌شوند. چِینگ تَرَک نخستین فرمانروای زن در ویتنام و همچنین نخستین ملکه حاکم در تاریخ ویتنام بود (لی چیئو هوآنگ آخرین زنی بود که سلطنت را در دست داشت و تنها ملکه حاکم به‌شمار می‌رود). در کتاب "سالنامه کامل دای ویت"، او با
می‌رود). در کتاب "سالنامه کامل دای ویت"، او با لقب ملکه چِینگ مورد خطاب قرار گرفته است. این دو خواهر در جیاوژو (Giao Chỉ)، یکی از گونهای دودمان هان چین در شمال ویتنام امروزی به دنیا آمدند. تاریخ دقیق تولد آن‌ها مشخص نیست، اما چِینگ تَرَک از چِینگ نْیی بزرگ‌تر بود. همچنین، تاریخ دقیق مرگ آن‌ها نیز نامعلوم است، اما هر دو حدود سال ۴۳ میلادی، پس از نبرد با نیروی اعزامی تنبیهی تحت فرمان ما یوان، ژنرال دودمان هان، جان خود را از دست دادند. پیش‌زمینه تاریخی. فرمانده پیشین دودمان چین، ژائو توئو (در ویتنامی: "Trieu
پیشین دودمان چین، ژائو توئو (در ویتنامی: "Trieu Da")، در سال ۲۰۴ پیش از میلاد، دولت نانیو را تأسیس کرد و در سال ۱۸۰ پیش از میلاد، Âu Lạc را فتح نمود و قلمرو ویتنامی را در قلمرو خود ادغام کرد. در سال ۱۱۲ پیش از میلاد، امپراتور وو هان نیروهایی را علیه نانیو اعزام کرد و این پادشاهی در سال ۱۱۱ پیش از میلاد، طی فتح نانیو توسط هان، ضمیمه امپراتوری هان شد. برای اداره این منطقه، ۹ گون (تقسیمات کشوری) تأسیس شد، که سه مورد از آن‌ها در منطقه‌ای قرار داشتند که امروزه شمال ویتنام محسوب می‌شود. در سال ۴۰ میلادی، قبایل
شمال ویتنام محسوب می‌شود. در سال ۴۰ میلادی، قبایل محلی به رهبری خواهران چِینگ علیه دودمان هان شورش کردند. زندگی‌نامه. خواهران چِینگ دختران خانواده‌ای ثروتمند و اشرافی از قوم لَک بودند (لَک‌ها مجموعه‌ای از مردمان چندقومیتی بودند). پدر آن‌ها یکی از فرمانروایان لَک در منطقه مِه لین (امروزه ناحیه مه لین، هانوی) بود. همسر چِینگ تَرَک، تی ساچ (شی سوئو) نیز فرمانروای لَک در چو دیین (امروزه ناحیه خوای چاو، استان هونگ ین) بود. سو دینگ، فرماندار چینی جیاوژو در آن زمان، به‌دلیل ظلم و ستمش در تاریخ ثبت شده است. طبق
به‌دلیل ظلم و ستمش در تاریخ ثبت شده است. طبق "تاریخ هان متأخر"، تی ساچ «طبیعتی سرسخت» داشت و سو دینگ تلاش کرد او را با اعمال قانون مهار کند و حتی قصد داشت او را بدون محاکمه اعدام کند. چِینگ تَرَک شوهرش را به قیام ترغیب کرد و به چهره‌ای محوری در بسیج فرمانروایان لَک علیه چینی‌ها تبدیل شد. در مارس سال ۴۰ میلادی، چِینگ تَرَک و خواهر کوچک‌ترش، چِینگ نْیی، قیام لَک ویت‌ها علیه هان را رهبری کردند. "تاریخ هان متأخر" ثبت کرده است که چِینگ تَرَک این شورش را برای انتقام از قتل شوهرش آغاز کرد. قیام در دلتای رود قرمز
از قتل شوهرش آغاز کرد. قیام در دلتای رود قرمز آغاز شد، اما به‌سرعت در میان قبایل لَک و سایر مردمان غیرچینی از فرمانداری هپو تا رینان گسترش یافت. سکونتگاه‌های چینی به تصرف درآمدند و سو دینگ گریخت. این شورش حمایت حدود ۶۵ شهر و سکونتگاه را به دست آورد. چِینگ تَرَک به‌عنوان ملکه حاکم اعلام شد. وضعیت چِینگ نْیی در "سالنامه کامل دای ویت" ذکر نشده است. طبق "تاریخ مختصر ویتنام"، چِینگ نْیی به‌طور مشترک به‌عنوان هم‌پادشاه/ملکه حکومت کرد، اما بر اساس ادبیات شفاهی، چِینگ نْیی نایب‌الملک شد. در سال ۴۲ میلادی، امپراتور
نْیی نایب‌الملک شد. در سال ۴۲ میلادی، امپراتور گوانگ‌وو هان ژنرال ما یوان را با ۲۰٬۰۰۰ سرباز برای سرکوب قیام اعزام کرد. در سال بعد، این قیام سرکوب شد و ما یوان، چِینگ تَرَک و چِینگ نْیی را اسیر و گردن زد، سپس سرهای آن‌ها را به دربار هان در لوئویانگ فرستاد. شاعر و خوشنویس دودمان سونگ، هوانگ تینجیان (۱۰۴۵–۱۱۰۵) خواهران چِینگ را با لو جیا، وزیر اعظم نانیو که در سال ۱۱۲ پیش از میلاد در برابر سپاه امپراتور وو هان مقاومت کرد، مقایسه کرده است: لو جیا رشوه خیانت را نپذیرفت؛چِینگ تَرَک سپر برافراشت تا در برابر ظلم
نپذیرفت؛چِینگ تَرَک سپر برافراشت تا در برابر ظلم مقاومت کند. تاریخ‌نگاری. منبع اصلی تاریخی دربارهٔ خواهران ترونگ، اثر "تاریخ هان متاخر" است که در قرن پنجم توسط مورخ فان یه گردآوری شده و تاریخ دودمان هان شرقی را از سال ۶ تا ۱۸۹ میلادی پوشش می‌دهد. منابع چینی دیگر شامل "تفسیر رودنامه" (قرن ششم)، "کتاب سوئی" (قرن هفتم)، "تونگ دیئن" (قرن هشتم) و "کتاب بربرهای جنوبی" (نوشته شده در ۸۶۲ میلادی توسط فان چوو) هستند. منبع ثانویه، اما مشهورترین منبع در فرهنگ عامه، سالنامهٔ کامل دای ویت است که توسط نگو سی لین تحت
سالنامهٔ کامل دای ویت است که توسط نگو سی لین تحت فرمان امپراتور تدوین و در سال ۱۴۷۹ تکمیل شد. منابع چینی. روایات سنتی چینی دربارهٔ خواهران ترونگ بسیار مختصر هستند. این روایات در بخش‌های مختلفی از "تاریخ هان متاخر"، تاریخ دودمان هان، که خواهران ترونگ علیه آن قیام کردند، آمده است. کتاب هان متاخر؛ قرن پنجم میلادی. فصل هشتاد و ششم "کتاب هان متاخر"، با عنوان "زندگینامهٔ بربرهای جنوبی و جنوب‌غربی"، این متن کوتاه را شامل می‌شود: در سال شانزدهم دورهٔ جیان‌وو (۴۰ میلادی)، زنی به نام ژنگ چه (徵側؛ SV: ترونگ تچ) و
میلادی)، زنی به نام ژنگ چه (徵側؛ SV: ترونگ تچ) و خواهر کوچک‌ترش ژنگ ار (徵貳؛ SV: ترونگ نی) شورش کرده و به پایگاه‌های فرمانداری حمله کردند. ژنگ چه دختر ژنرال لوئو در شهرستان میلینگ (麊泠؛ SV: مِلین) بود. او با شی سوئو (詩索؛ SV: تی سچ) از منطقهٔ ژویوان (朱鳶؛ SV: چو دیِن) ازدواج کرده بود. او/آن‌ها قهرمان و شجاع بودند. سو دینگ (蘇定؛ WD: سو تینگ)، فرماندار جیاوزی، او را با قانون محدود کرد؛ ژنگ چه خشمگین شد، شورش کرد و حمله نمود؛ بنابراین، بربرهای Jiuzhen (九眞؛ WD: چیوچن)، Rinan (日南؛ WD: جیه‌نان)، شهرستان هپو (合浦؛ WD: