payamvha/North_RAG huggingface dataset:
لغو ممنوعیت تجارت خیابانی شد و خواستار اصلاحات اقتصادی از جمله افزایش حداقل دستمزد و مزایای بیکاری شد. ۳ مارس. حدود ۵۰ فروشنده خیابانی با حمایت اعضای هر دو حزب مخالف «میراث» و «کنگره ملی ارمنی»، از جمله اعضای پارلمان، در بیرون ساختمان دولتی در ایروان تجمع کردند. پلیس برای متفرق کردن آنها وارد عمل شد که منجر به درگیری‌های متعددی شد. یکی از فعالان حزب کنگره ملی ارمنی دستگیر و یکی از نمایندگان مجلس میراث به دلیل جراحات در بیمارستان بستری شد. پلیس در مخالفت با بیانیه نخست‌وزیر تیگران سرکیسیان مبنی بر انجام
با بیانیه نخست‌وزیر تیگران سرکیسیان مبنی بر انجام تحقیقات داخلی در مورد اتهامات خشونت پلیس، علناً نمایندگان پارلمان را به تحریک خشونت متهم کرد. این حادثه باعث مقایسه مجدد سیاست‌های دولت کاراپتیان و سرکیسیان با تونس قبل از انقلاب توسط برخی از تحلیلگران و نمایندگان مخالف پارلمان شد.
دفتر اقدام مجموعه‌ای از مبلمان است که توسط رابرت پراپست طراحی شده و توسط شرکت هرمان‌میلر تولید و به بازار عرضه شده است. اولین بار در سال ۱۹۶۴ میلادی به عنوان خط تولید "دفتر اقدام I" معرفی شد، سپس با سری "دفتر اقدام II" جایگزین شد، این یک طراحی تأثیرگذار در تاریخ «مبلمان قراردادی» (مبلمان اداری) است. سری "دفتر اقدام II" مفهوم فضاهای کاری منعطف و نیمه بسته را معرفی کرد که اکنون بیشتر به عنوان کیوبیکل شناخته می‌شود. همه طرح‌های اداری کیوبیکل را می‌توان به خطوط تولید "دفتر اقدام" هرمان‌میلر ردیابی کرد. تاریخچه.
"دفتر اقدام" هرمان‌میلر ردیابی کرد. تاریخچه. در سال ۱۹۶۰ میلادی هرمان‌میلر شرکت تحقیقاتی هرمان‌میلر را ایجاد کرد و سازمان جدید را تحت نظارت جورج نلسون تحت سرپرستی فعالیت‌های روز-به-روز رابرت پراپست قرار داد. هر چند نلسون در پردیس اصلی هرمان‌میلر در زیلند، میشیگان، باقی ماند، ولی پراپست و شرکت تحقیقاتی هرمان‌میلر در ان آربور، میشیگان مستقر شدند (آن را در مجاورت پردیس دانشگاه میشیگان قرار دادند). مأموریت شرکت تحقیقاتی هرمان‌میلر رسیدگی به مشکلات خود مبلمان نبود، بلکه حل مشکلات مربوط به "استفاده" از مبلمان
نبود، بلکه حل مشکلات مربوط به "استفاده" از مبلمان بود. اولین پروژهٔ بزرگ این شرکت ارزیابی «دفتر» بود که در طول سدهٔ بیستم میلادی تکامل یافته بود — به ویژه نحوهٔ عملکرد آن در دههٔ ۱۹۶۰ میلادی. مطالعات پراپست شامل یادگیری در مورد روش‌های کار افراد در یک دفتر، نحوه انتقال اطلاعات و چگونگی تأثیر چیدمان دفتر بر عملکرد آن‌ها بود. او با جوآن ایوانز (پژوهشگر زینت و الگو)، تری آلن و کارل فراست (روانشناسان دانشگاه ایالتی میشیگان)، رابرت سامر (که تأثیرات فضاهای مختلف بر سلامت روان را بررسی کرد)، ادوارد تی. هال
مختلف بر سلامت روان را بررسی کرد)، ادوارد تی. هال (انسان‌شناس و نویسندهٔ کتاب ۱۹۵۹، "زبان خاموش") و همچنین با تعدادی از متخصصان، از جمله ریاضیدانان و روانشناسان رفتاری مشورت کرد. دفتر اقدام I. پراپست و شرکت تحقیقاتی هرمان‌میلر طرحی را برای رسیدگی به مشکلاتی که کارمندان اداری آن زمان را آزار می‌داد، تدوین کردند، که تیم جورج نلسون آن را در قالب "دفتر اقدام I" دریافتند. این طرح در سال ۱۹۶۴ میلادی در مجموعۀ هرمان‌میلر معرفی شد. دفتر اقدام I دارای میزها و فضاهای کاری با ارتفاع متفاوت بود که به کارگر آزادی حرکت
کاری با ارتفاع متفاوت بود که به کارگر آزادی حرکت و انعطاف‌پذیری برای به دست آوردن موقعیت کاری مناسب برای کار را می‌داد. دفتر اقدام I به‌ طور ایده‌آل برای دفاتر کوچک حرفه‌ای مناسب بود که در آن مدیران و کارمندان اغلب با استفاده از اثاثیه یکسان در تعامل بودند. با این حال، دفتر اقدام I گران بود، مونتاژ آن دشوار بود و برای دفاتر در شرکت‌های بزرگ مناسب نبود. با وجود کاستی‌های دفتر اقدام I، نلسون برندۀ جایزۀ الکوآ برای طراحی محصول شد و از ذکر سهم پراپست غافل شد. دفتر اقدام II. پس از فروش ضعیف دفتر اقدام I، پراپست
اقدام II. پس از فروش ضعیف دفتر اقدام I، پراپست و نلسون دوباره به تابلوی طراحی بازگشتند و به دنبال ایجاد نسل بعدی، "دفتر اقدام II" بودند. برای چندین سال، پراپست و نلسون بر سر اینکه چه نوع محیط کاری به بهترین وجه برای یک کارمند اداری شرکتی مناسب است، جنگیدند. نلسون که نتوانست به توافق برسد، در نهایت از پروژه کنار گذاشته شد. با رفتن نلسون، پراپست آزاد بود تا مفهوم خود را از دفتری که قادر به تغییر مکرر، متناسب با نیازهای در حال تغییر کارمند بود، بدون نیاز به خرید اثاثیۀ جدید بررسی کند. او می‌خواست به کارمند
خرید اثاثیۀ جدید بررسی کند. او می‌خواست به کارمند اجازه دهد تا حدی از حریم خصوصی، و توانایی شخصی‌سازی محیط کار خود را بدون تأثیرگذاری بر محیط کارگران اطراف خود، فراهم کند. پراپست تشخیص داد که مردم در یک منطقۀ قلمرویی که می‌توانند شخصی‌سازی کنند، بهره‌وری بیشتری دارند، اما همچنین به مناظر خارج از فضای خود نیاز دارند. کانسپت او «پشتیبان» بود، یک تقسیم عمودی دو یا سه طرفه که قلمرو را تعریف می‌کرد و حریم خصوصی را بدون مانع از توانایی مشاهده یا مشارکت در رویدادهای خارج از فضا فراهم می‌کرد. دفتر اقدام II حول
خارج از فضا فراهم می‌کرد. دفتر اقدام II حول واحد دیوار متحرک است که فضا را تعریف می‌کرد. این واحد همچنین از چندین مبلمان ایستگاه‌کاری که از فضای کار عمودی بهره می‌بردند، پشتیبانی می‌کرد. قطعات قابل تعویض، استاندارد و ساده برای مونتاژ و نصب بودند. مهم‌تر از آن، آن‌ها بسیار انعطاف‌پذیر بودند و به شرکت اجازه می‌دادند تا محیط کار را با تغییر نیازها تغییر دهد. مجموعه دفتر اقدام II یک موفقیت بی‌سابقه بود که اغلب به عنوان تولد کیوبیکل مدرن از آن یاد می‌شود، و به سرعت توسط تولیدکنندگان دیگر کپی شد. با وجود تبدیل
سرعت توسط تولیدکنندگان دیگر کپی شد. با وجود تبدیل شدن خط "دفتر اقدام II" به موفق‌ترین پروژه هرمان‌میلر، جورج نلسون از هرگونه ارتباط با پروژه فاصله گرفت. در سال ۱۹۷۰ میلادی، او نامه‌ای به رابرت بلیک، که معاون طراحی و ارتباطات شرکت هرمان‌میلر شده بود، ارسال کرد و در آن «اثر غیرانسانی‌کنندۀ سیستم به‌عنوان یک محیط کاری» را توصیف کرد. او احساس خود را اینگونه خلاصه کرد:نیازی نیست منتقدی با درک خاص باشد تا متوجه شود که ای‌او-II قطعاً سیستمی نیست که محیطی شاد برای مردم به‌ طور کلی ایجاد کند. اما برای برنامه‌ریزانی
به‌ طور کلی ایجاد کند. اما برای برنامه‌ریزانی که به دنبال راه‌هایی برای جمع کردن حداکثر تعداد بدن هستند، برای «کارمندان» (در مقابل افراد)، برای «پرسنل»، زامبی‌های شرکتی، مردگان متحرک، اکثریت خاموش. یک بازار بزرگ.نلسون هرچقدر هم که ممکن است تحقیرآمیز بوده باشد، در بیان اینکه «بازار بزرگتری» برای دفتر اقدام II وجود خواهد داشت، درست گفته است. تا سال ۲۰۰۵ میلادی کل فروش به ۵ میلیارد دلار رسید. ساختارهای منسجم. آخرین مشارکت پراپست در مجموعۀ "دفتر اقدام" مجموعه‌ای از مبلمان بود که به‌طور خاص برای محیط بیمارستان
از مبلمان بود که به‌طور خاص برای محیط بیمارستان و آزمایشگاه طراحی شده بود. مجموعه‌ای از کانتینرها، قاب‌ها، چرخ دستی‌ها، وسایل ذخیره‌سازی و ریل‌ها که به عنوان "ساختارهای منسجم" شناخته می‌شوند، در سال ۱۹۷۱ میلادی معرفی شدند. آن‌ها که برای ساده کردن عملکردهای خدماتی یک محیط بیمارستانی طراحی شده بودند، بسیار موفق بودند تا زمانی که ظهور سیستم‌های کامپیوتری متمرکز، چنین قابلیت حمل اسناد فیزیکی را منسوخ کرد. اتواسپیس. طراحی شده توسط جک کلی، که بر روی طراحی هر دو دفتر اقدام I و دفتر اقدام II کار می‌کرد، "اتواسپیس"
اقدام I و دفتر اقدام II کار می‌کرد، "اتواسپیس" عناصر دیواری سیستم دفتر اقدام II را تقویت کرد. کلی واحدهای دیوار را به کاشی‌های بسیار متنوع — اما استاندارد — تغییر داد که می‌توانستند به سادگی در یک قاب قرار بگیرند و با کلاهک‌های انتهایی تکمیل شوند. با انتخاب کاشی‌های جدید "اتواسپیس"، می‌توان به سرعت رنگ، بافت، عملکرد و ویژگی فضای کاری را بدون از بین بردن قاب یا اختلال در کار تغییر داد. اولین نصب‌ها. اولین دفاتری که محصولات دفتر اقدام را ترکیب کردند در بانک ذخیره فدرال نیویورک بود که در سال ۱۹۶۳ میلادی با
ذخیره فدرال نیویورک بود که در سال ۱۹۶۳ میلادی با جورج نلسون و هرمان‌میلر برای طراحی فضای اداری نوآورانه‌ای که می‌تواند کارایی را در یک منطقۀ کوچک به حداکثر برساند قرارداد بسته بود. طرح به دست آمده بر اساس سی‌پی‌اس (سیستم پانل جامع) نلسون بود و دارای «غلاف‌هایی» از چهار کیوبیکل بود که در یک الگوی صلیب شکسته چیده شده بودند، هر یک با میز L شکل و انباری بالای سر. عکس‌های باقی‌مانده از دفاتر بانک ذخیرۀ فدرال طرحی را نشان می‌دهند که تفاوت چندانی با کیوبیکل امروزی ندارد. در سال ۱۹۶۴ میلادی از این طرح برای کلینیک
ندارد. در سال ۱۹۶۴ میلادی از این طرح برای کلینیک پزشکی زنان در لافایت، ایندیانا و در دفاتر طراحی خود نلسون در نیویورک استفاده شد. دفتر اقدام امروز. سری "دفتر اقدام I" در سال ۱۹۷۰ میلادی از مجموعه هرمان‌میلر حذف شد. در سال ۱۹۷۸ میلادی خط "دفتر اقدام II" به سادگی به "دفتر اقدام" تغییر نام داد. هرمان‌میلر آن را به عنوان «اولین سیستم اداری طرح باز در جهان» توصیف می‌کند و مدعی یک پایگاه نصب شدۀ ۵ میلیارد دلاری است. در سال ۱۹۸۵ میلادی کنگرۀ جهانی طراحی، "دفتر اقدام" را به عنوان «مهم‌ترین طرح از سال ۱۹۶۰ میلادی»
را به عنوان «مهم‌ترین طرح از سال ۱۹۶۰ میلادی» نامگذاری کرد. تغییرات اخیر در "دفتر اقدام" شامل افزایش فضای ذخیره‌سازی و فضای کاری مشترک بیشتر است. موزۀ هنر مدرن نیویورک در سال ۲۰۰۱ میلادی، "ریزالو" را طرحی که در سال ۱۹۹۹ میلادی از تکنولوژی و زوایای ۱۲۰ درجه استفاده می‌کرد، به مجموعۀ دائمی موزه اضافه کرد. در سال ۱۹۹۷ میلادی، رابرت پراپست گفت که امیدوار است ایده‌اش «به کارمندان دانش محیطی انعطاف‌پذیرتر و روان‌تر از جعبه‌های پر پیچ و خم دفاتر بدهد»، اما از اینکه ایده‌اش تا حدودی به همین شکل تبدیل شده، متأسف
ایده‌اش تا حدودی به همین شکل تبدیل شده، متأسف است. «کیوبیکل‌کردن افراد در شرکت‌های مدرن، یک جنون یکپارچه است». در رسانه‌ها. اثاثیۀ "دفتر اقدام" در بسیاری از فیلم‌های منتشر شده در سی سال گذشته ظاهر شده است. اولین فیلمی که محصولات "دفتر اقدام" را به نمایش گذاشت، فیلم استنلی کوبریک، "" بود که در سال ۱۹۶۸ میلادی اکران شد. در این فیلم از یک میز "رول-تاپ" سفید دفتر اقدام I در قسمت پذیرش ایستگاه فضایی استفاده شده است.
افسانه ممنوعه (به کره‌ای: 동화지만 청불입니다) یک فیلم کمدی-درام به کارگردانی لی جونگ سوک با بازی پارک جی-هیون در نقش دانبی محصول سال ۲۰۲۵ سینمای کره جنوبی است. فیلم داستان دانبی را دنبال می‌کند که آرزو دارد نویسنده کتاب کودک باشد اما در واقع یک تازه‌کار در تیم سرکوب شده و غیرقانونی پورنوگرافی است. ساخت. تصویربرداری اصلی در ۲۰ مه ۲۰۲۳ آغاز شد. در مارس ۲۰۲۴، فیلم وارد مرحله پس از تولید شد. و در ۸ ژانویه ۲۰۲۵ منتشر می‌شود.
ارمنستان از زمان سال ۲۰۰۷ در مسابقه آواز یوروویژن نوجوانان شرکت کرده است. شرکت تلویزیون عمومی ارمنستان (ARMTV)، که یکی از اعضای اتحادیه پخش برنامه‌های اروپایی (EBU) است، از زمان اولین حضور خود مسئول فرایند انتخاب شرکت‌کنندگان بوده است. اولین نماینده این کشور در مسابقه آواز یوروویژن نوجوانان شرکت سال ۲۰۰۷ آرویک با ترانه «» () بود که با کسب ۱۳۶ امتیاز در جایگاه دوم از میان ۱۷ شرکت‌کننده قرار گرفت. از زمان آغاز حضور، ارمنستان به‌جز در مسابقه سال ۲۰۲۰ (به دلیل جنگ ناگورنو-قره‌باغ ۲۰۲۰) هیچ دوره‌ای از این مسابقه
ناگورنو-قره‌باغ ۲۰۲۰) هیچ دوره‌ای از این مسابقه را از دست نداده است و دو بار نیز قهرمان شده است: در سال ۲۰۱۰ با ترانه Mama () خوانده شده توسط ولادیمیر آرزومانیان و در سال ۲۰۲۱ با ترانه «کامی کامی» () خوانده شده توسط مالنا. بدترین نتیجه تا به امروز توسط دو نماینده به دست آمده است: لِوون در مسابقه آواز یوروویژن نوجوانان ۲۰۱۸ با ترانه «L.E.V.O.N» و کارینا ایگناتیان در مسابقه آواز یوروویژن نوجوانان ۲۰۱۹ با ترانه «Colours of Your Dream»، که هر دو در جایگاه نهم قرار گرفتند. ارمنستان مسابقه را در مجتمع کارن
نهم قرار گرفتند. ارمنستان مسابقه را در مجتمع کارن دمیرچیان در ایروان در سال ۲۰۱۱ و بار دیگر در سال ۲۰۲۲ میزبانی کرد. تاریخچه. پخش‌کننده ارمنی شرکت تلویزیون عمومی ارمنستان (ARMTV)، در ۲۱ مه ۲۰۰۷ اعلام کرد که در مسابقه یوروویژن نوجوانان ۲۰۰۷ که در ۸ دسامبر ۲۰۰۷ در روتردام، هلند برگزار می‌شود، اولین حضور خود را خواهد داشت. شرکت تلویزیون عمومی ارمنستان گروه آرویک را با ترانه «» () به‌عنوان نخستین نماینده خود به صورت داخلی انتخاب کرد. در قرعه‌کشی ترتیب اجراها برای یوروویژن نوجوانان ۲۰۰۷، ارمنستان در جایگاه سوم
یوروویژن نوجوانان ۲۰۰۷، ارمنستان در جایگاه سوم قرار گرفت (پس از و پیش از ) و در نهایت با کسب ۱۳۶ امتیاز در جایگاه دوم قرار گرفت. پس از موفقیت در اولین حضور، ارمنستان به شرکت در مسابقه آواز یوروویژن نوجوانان ادامه داد و سه بار در جایگاه سوم قرار گرفت (۲۰۱۲، ۲۰۱۴ و ۲۰۲۳)، پنج بار مقام دوم را کسب کرد (۲۰۰۷، ۲۰۰۹، ۲۰۱۵، ۲۰۱۶ و ۲۰۲۲) و اولین پیروزی خود را در مسابقه آواز یوروویژن نوجوانان ۲۰۱۰ با ترانه «Mama» () که توسط ولادیمیر آرزومانیان خوانده شد با کسب ۱۲۰ امتیاز به دست آورد. ارمنستان میزبان مسابقه آواز
امتیاز به دست آورد. ارمنستان میزبان مسابقه آواز یوروویژن نوجوانان ۲۰۱۱ بود که در ۳ دسامبر در مجموعه ورزشی و کنسرت‌های کارن دمیرچیان واقع در پایتخت ارمنستان، ایروان برگزار شد. این نخستین بار در تاریخ مسابقه آواز یوروویژن نوجوانان بود که مسابقه در کشور برنده سال گذشته برگزار شد. شرکت تلویزیون عمومی ارمنستان برگزارکننده اصلی این رویداد بود و کمک مالی از سوی اتحادیه پخش اروپا شامل هزینه‌های ورودی پخش‌کنندگان شرکت‌کننده دریافت کرد، در حالی که شرکت سوئدی "اچ‌دی ریسورسز" در زمینه فنی تولید کمک کرد. پخش‌کننده
ریسورسز" در زمینه فنی تولید کمک کرد. پخش‌کننده ارمنی در ۲۱ ژوئیه ۲۰۱۶ اعلام کرد که در مسابقه‌ای که در ۲۰ نوامبر ۲۰۱۶ در والتا، مالت برگزار می‌شود شرکت خواهد کرد. شرکت تلویزیون عمومی ارمنستان در ۱۰ اوت ۲۰۱۶ اعلام کرد که آناهیت آدامیان و مری واردانیان را به‌طور داخلی برای نمایندگی در این مسابقه با ترانه «» انتخاب کرده است. آن‌ها با مجموع ۲۳۲ امتیاز، در جایگاه دوم پس از گرجستان قرار گرفتند و تنها با اختلاف ۷ امتیاز شکست خوردند. در ۲۶ فوریه ۲۰۱۸، شرکت تلویزیون عمومی ارمنستان اعلام کرد که دوازدهمین نماینده خود
عمومی ارمنستان اعلام کرد که دوازدهمین نماینده خود در یوروویژن نوجوانان را از طریق دپی منکاگان اوروویژن انتخاب خواهد کرد. ارمنستان با وجود اینکه در فهرست نهایی کشورهای شرکت‌کننده قرار داشت، در نوامبر ۲۰۲۰ به دلیل جنگ جاری ناگورنو-قره‌باغ از مسابقه سال ۲۰۲۰ کناره‌گیری کرد. بعداً مشخص شد که مالنا به‌طور داخلی با ترانه «Why» انتخاب شده بود. با پایان جنگ ناگورنو-قره‌باغ در ۱۰ نوامبر، رئیس هیئت ارمنی، دیوید تسرونیان، در اینستاگرام خود نوشت که این کشور «قوی‌تر از همیشه باز خواهد گشت». در ۲ سپتامبر ۲۰۲۱، اتحادیه
همیشه باز خواهد گشت». در ۲ سپتامبر ۲۰۲۱، اتحادیه پخش اروپا تأیید کرد که ارمنستان به مسابقه ۲۰۲۱ در فرانسه بازخواهد گشت. ارمنستان بار دیگر مالنا را انتخاب کرد که در نهایت با ۲۲۴ امتیاز برنده این مسابقه شد. در ۲۱ دسامبر ۲۰۲۱ تأیید شد که ارمنستان میزبان مسابقه آواز یوروویژن نوجوانان ۲۰۲۲ خواهد بود. ارمنستان با ترانه «Dance!» توسط ناره وارد مسابقات شد که با ۱۸۰ امتیاز در جایگاه دوم قرار گرفت. در سال ۲۰۲۳، ارمنستان توسط گروه یان گرلز با ترانه «Do It My Way» وارد مسابقات شد که از میان شانزده شرکت‌کننده با ۱۸۰
مسابقات شد که از میان شانزده شرکت‌کننده با ۱۸۰ امتیاز مقام سوم را کسب کرد. در سال ۲۰۲۴، ارمنستان توسط لئو با ترانه «Cosmic Friend» در مسابقات شرکت کرد. مفسران و اعلام‌کنندگان امتیازات. مسابقات از طریق وب‌سایت رسمی "Junior Eurovision Song Contest" به آدرس "junioreurovision.tv" و یوتیوب به‌صورت جهانی پخش می‌شوند. در سال ۲۰۱۵، پخش آنلاین شامل توضیحات به زبان انگلیسی توسط سردبیر "junioreurovision.tv"، لوک فیشر، و شرکت‌کننده مسابقه "Junior Eurovision" از بلغارستان در سال ۲۰۱۱، ایوان ایوانوف بود. شرکت تلویزیون
در سال ۲۰۱۱، ایوان ایوانوف بود. شرکت تلویزیون عمومی ارمنستان، مفسران خود را به هر مسابقه اعزام می‌کند تا توضیحات به زبان ارمنی ارائه دهند. همچنین، پخش‌کننده ملی افرادی را برای اعلام امتیازات اعطاشده از ارمنستان انتخاب کرده است. جدول زیر جزئیات هر مفسر و اعلام‌کننده امتیازات از سال ۲۰۰۷ را نشان می‌دهد. !سال !گزارشگر !اعلام‌کننده امتیاز !class="unsortable"| !scope="row"| !scope="row"| !scope="row"| !scope="row"| !scope="row"| !scope="row"| !scope="row"| !scope="row"| !scope="row"| !scope="row"|
آبجو سرد نام من را صدا می‌کند آهنگی است که توسط خوانندگان موسیقی کانتری آمریکایی جیمسون راجرز و لوک کومز ضبط شده است. این آهنگ در ۷ دسامبر ۲۰۲۰ به‌عنوان دومین تک‌آهنگ از اولین آلبوم استودیویی راجرز "شرط میبندم اهل یک شهر کوچک هستید" منتشر شد. تهیه کنندگی این آهنگ بر عهده راجرز به همراه آلیسا واندرهایم، برت تایلر و هانتر فلپس نوشته شد و کریس فارن و جیک میچل بوده است.
ارمنستان در مسابقه آواز یوروویژن نوجوانان ۲۰۲۱ که در پاریس، فرانسه برگزار شد، با انتخاب داخلی مالنا به‌عنوان نماینده خود و اجرای ترانه «» شرکت کرد. او قرار بود در یوروویژن ۲۰۲۰ با ترانه «چرا» شرکت کند اما کشور به دلیل جنگ ۲۰۲۰ قره‌باغ از مسابقه انصراف داد. ارمنستان با ۲۲۴ امتیاز برنده شد و ۶ امتیاز بیشتر از لهستان که مقام دوم را کسب کرده بود، به دست آورد. پیش‌زمینه. پیش از مسابقه ۲۰۲۱، ارمنستان دوازده بار در مسابقه آواز یوروویژن نوجوانان شرکت کرده بود. بهترین نتیجه آن‌ها در سال ۲۰۱۰ به‌دست آمد که با ترانه
نتیجه آن‌ها در سال ۲۰۱۰ به‌دست آمد که با ترانه «مامان» به اجرا ویکتور آرتزومانیان برنده شدند. ارمنستان میزبان مسابقه آواز یوروویژن نوجوانان ۲۰۱۱ در پایتخت خود، ایروان بود. در مسابقه آواز یوروویژن نوجوانان ۲۰۱۹، کارینا ایگناتیان نماینده کشور در گلیویتسه، لهستان با ترانه «رنگ‌های رؤیای تو» بود. این ترانه از میان ۱۹ اجرا، رتبه نهم را با ۱۱۵ امتیاز به‌دست‌آورد. ارمنستان با وجود اینکه در فهرست نهایی کشورهای شرکت‌کننده قرار داشت، در نوامبر ۲۰۲۰ به دلیل جنگ ۲۰۲۰ قره‌باغ از مسابقه انصراف داد. بعدها فاش شد که مالنا
از مسابقه انصراف داد. بعدها فاش شد که مالنا فاکس برای نمایندگی ارمنستان با ترانه «چرا» به‌طور داخلی انتخاب شده بود. با پایان یافتن جنگ قره‌باغ در ۱۰ نوامبر، رئیس هیئت نمایندگی ارمنستان، در اینستاگرام نوشت که کشورش به این مسابقات قوی‌تر از همیشه بازخواهد گشت. پیش از یوروویژن نوجوانان. در ۱۷ نوامبر ۲۰۲۱، شبکه تلویزیونی ارمنستان ۱ تأیید کرد که مالنا بار دیگر به‌صورت داخلی برای نمایندگی ارمنستان در مسابقه انتخاب شده است. بیش از یک ماه پیش از این اعلام، رسانه‌های ارمنی گزارش داده بودند که او انتخاب شده است.
ارمنی گزارش داده بودند که او انتخاب شده است. به‌طور رسمی در ۱۸ نوامبر ۲۰۲۱ اعلام شد که مالنا ترانه «کامی کامی» را در مسابقه اجرا خواهد کرد، و متن ترانه در وب‌سایت "junioreurovision.tv" منتشر شد. خود ترانه در روز بعد منتشر شد. در یوروویژن نوجوانان. پس از مراسم افتتاحیه که در ۱۳ دسامبر ۲۰۲۱ برگزار شد، اعلام شد که ارمنستان در ۱۹ دسامبر ۲۰۲۱ به‌عنوان نهمین کشور اجرا خواهد کرد (پس از ایرلند و پیش از قزاقستان). در پایان مسابقه، ارمنستان با مجموع ۲۲۴ امتیاز به پیروزی دست یافت. رأی‌گیری. همان سیستم رأی‌دهی که در
دست یافت. رأی‌گیری. همان سیستم رأی‌دهی که در دوره ۲۰۱۷ معرفی شد، در این دوره نیز استفاده شد، به‌طوری‌که نتایج از ۵۰٪ رأی‌گیری آنلاین و ۵۰٪ رأی‌گیری هیئت داوران تعیین می‌شد. هر کشور یک هیئت داوران ملی داشت که شامل سه نفر از حرفه‌ای‌های صنعت موسیقی و دو نوجوان بین ۱۰ تا ۱۵ سال بود که شهروند کشور خود بودند. رتبه‌بندی این داوران ترکیب شد تا ده رتبه برتر کلی به‌دست آید. رأی‌گیری آنلاین شامل دو مرحله بود. مرحله اول رأی‌گیری آنلاین در تاریخ ۲۲ نوامبر ۲۰۱۹ آغاز شد، زمانی که یک بازبینی از تمام اجراهای تمرینی در
شد، زمانی که یک بازبینی از تمام اجراهای تمرینی در وب‌سایت مسابقه Junioreurovision.tv نمایش داده شد و پس از آن بینندگان می‌توانستند رأی دهند. پس از این، رأی‌دهندگان همچنین این گزینه را داشتند که کلیپ‌های یک دقیقه‌ای طولانی‌تری از هر اجرای تمرینی شرکت‌کنندگان مشاهده کنند. این مرحله اول رأی‌گیری در تاریخ ۲۴ نوامبر ساعت ۱۵:۵۹ به‌وقت محلی پایان یافت. مرحله دوم رأی‌گیری آنلاین در طول نمایش زنده برگزار شد و درست پس از آخرین اجرا آغاز شد و به مدت ۱۵ دقیقه باز بود. بینندگان بین‌المللی قادر بودند برای حداقل سه و
بینندگان بین‌المللی قادر بودند برای حداقل سه و حداکثر پنج آهنگ رأی دهند. آنها همچنین می‌توانستند برای آهنگ کشور خود رأی دهند. سپس این رأی‌ها به امتیازهایی تبدیل می‌شد که بر اساس درصد رأی‌های دریافتی تعیین می‌شد. به‌عنوان مثال، اگر یک آهنگ ۱۰٪ از رأی‌ها را دریافت می‌کرد، ۱۰٪ از امتیازات موجود را دریافت می‌کرد. پس از یوروویژن نوجوانان. مالنا روز بعد از مسابقه به فرودگاه بین‌المللی زوارتنوتس در ایروان، ارمنستان رسید، جایی که مورد استقبال جمعی از خبرنگاران و هواداران قرار گرفت. دو روز پس از پیروزی ارمنستان، در
قرار گرفت. دو روز پس از پیروزی ارمنستان، در ۲۱ دسامبر اعلام شد که ارمنستان ۱ میزبان یوروویژن نوجوانان در سال ۲۰۲۲ خواهد بود.
ارمنستان در مسابقه آواز یوروویژن نوجوانان ۲۰۲۲ در ایروان شرکت کرد و آن را برگزار کرد. نماینده ارمنستان، ناره، با آهنگ «برقص!» که توسط گریگور کیوکچیان و نیک ایگیبیان نوشته شده بود، از طریق انتخاب داخلی برگزیده شد. ارمنستان برای اجرا در پانزدهمین جایگاه در ترتیب اجراها انتخاب شد (پس از نماینده صربستان و پیش از نماینده اوکراین). در پایان رأی‌گیری، ارمنستان در جایگاه دوم با ۱۸۰ امتیاز قرار گرفت. پیش‌زمینه. قبل از مسابقه ۲۰۲۲، ارمنستان از زمان اولین حضور خود در سال ۲۰۰۷، چهارده بار در مسابقه آواز یوروویژن
در سال ۲۰۰۷، چهارده بار در مسابقه آواز یوروویژن نوجوانان شرکت کرده بود. ارمنستان بهترین نتیجه خود را در مسابقات سال ۲۰۱۰ به دست آورد و با آهنگ «ماما»، که توسط ولادیمیر آرزومانیان اجرا شد، برنده شد. سپس ارمنستان میزبان مسابقه آواز یوروویژن نوجوانان ۲۰۱۱ در ایروان شد. در مسابقات سال ۲۰۱۹، کارینا ایگناتیان نماینده کشورش در گلیویتسه، لهستان بود و با آهنگ «رنگ‌های رؤیای تو» به مقام نهم از میان ۱۹ نماینده دست یافت و ۱۱۵ امتیاز کسب کرد. با وجود اینکه ارمنستان در لیست نهایی کشورهای شرکت‌کننده قرار گرفت، اما به
لیست نهایی کشورهای شرکت‌کننده قرار گرفت، اما به دلیل جنگ ناگورنو-قره‌باغ ۲۰۲۰ از مسابقات سال ۲۰۲۰ در نوامبر ۲۰۲۰ انصراف داد. بعدها فاش شد که مالنا به صورت داخلی برای نمایندگی ارمنستان با آهنگ «چرا» انتخاب شده بود. پس از پایان جنگ ناگورنو-قره‌باغ در ۱۰ نوامبر، رئیس هیئت ارمنستان، در اینستاگرام نوشت که کشور بازگشتی قوی‌تر از همیشه به این مسابقات خواهد داشت. ارمنستان دوباره مالنا را برای نمایندگی کشور با آهنگ کامی کامی انتخاب کرد و در نهایت با ۲۲۴ امتیاز برنده مسابقه شد. قبل از یوروویژن نوجوانان. در اوت ۲۰۲۲،
مسابقه شد. قبل از یوروویژن نوجوانان. در اوت ۲۰۲۲، مرحله گزینش با ۳۰ هنرمند منتخب از میان بیش از ۱۰۰ درخواست برگزار شد. شرکت‌کنندگان در مقابل هیئتی پنج‌نفره از داوران شامل دیوید تسِرونیان (رئیس هیئت ارمنستان در مسابقه آواز یوروویژن نوجوانان)، آنوشیک تر-گغوسیان (رئیس بخش موسیقی ارمنستان ۱)، دالیتا (نماینده ارمنستان در مسابقه آواز یوروویژن نوجوانان ۲۰۱۱)، رزا لین (نماینده ارمنستان در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۲۲) و لیلیت ناواردیان (ترانه‌سرا برای چندین آهنگ ارمنستان در یوروویژن) اجرا کردند. در ۲۸ اکتبر ۲۰۲۲،
در یوروویژن) اجرا کردند. در ۲۸ اکتبر ۲۰۲۲، ارمنستان ۱ اعلام کرد که ناره غزاریان نماینده ارمنستان در این مسابقه خواهد بود. آهنگ او، «برقص!»، که توسط گریگور کیوکچیان و نیک ایگیبیان نوشته شده بود، در ۱۲ نوامبر ۲۰۲۲ به‌همراه یک ویدیو رسمی که توسط آرا میسیان تهیه و در استودیو گراویتی تولید شده بود، به عموم معرفی شد. در یوروویژن جوان. پس از مراسم افتتاحیه که در تاریخ ۵ دسامبر ۲۰۲۲ برگزار شد، اعلام شد که ارمنستان در ۱۱ دسامبر ۲۰۲۲ در جایگاه پانزدهم اجرا خواهد کرد (پس از صربستان و پیش از اوکراین). رأی‌گیری. همان
(پس از صربستان و پیش از اوکراین). رأی‌گیری. همان سیستم رأی‌دهی که در دوره ۲۰۱۷ معرفی شد، در این دوره نیز استفاده شد، به‌طوری‌که نتایج از ۵۰٪ رأی‌گیری آنلاین و ۵۰٪ رأی‌گیری هیئت داوران تعیین می‌شد. هر کشور یک هیئت داوران ملی داشت که شامل سه نفر از حرفه‌ای‌های صنعت موسیقی و دو نوجوان بین ۱۰ تا ۱۵ سال بود که شهروند کشور خود بودند. رتبه‌بندی این داوران ترکیب شد تا ده رتبه برتر کلی به‌دست آید. رأی‌گیری آنلاین شامل دو مرحله بود. مرحله اول رأی‌گیری آنلاین در تاریخ ۲۲ نوامبر ۲۰۱۹ آغاز شد، زمانی که یک بازبینی از
۲۲ نوامبر ۲۰۱۹ آغاز شد، زمانی که یک بازبینی از تمام اجراهای تمرینی در وب‌سایت مسابقه Junioreurovision.tv نمایش داده شد و پس از آن بینندگان می‌توانستند رأی دهند. پس از این، رأی‌دهندگان همچنین این گزینه را داشتند که کلیپ‌های یک دقیقه‌ای طولانی‌تری از هر اجرای تمرینی شرکت‌کنندگان مشاهده کنند. این مرحله اول رأی‌گیری در تاریخ ۲۴ نوامبر ساعت ۱۵:۵۹ به‌وقت محلی پایان یافت. مرحله دوم رأی‌گیری آنلاین در طول نمایش زنده برگزار شد و درست پس از آخرین اجرا آغاز شد و به مدت ۱۵ دقیقه باز بود. بینندگان بین‌المللی قادر بودند
۱۵ دقیقه باز بود. بینندگان بین‌المللی قادر بودند برای حداقل سه و حداکثر پنج آهنگ رأی دهند. آنها همچنین می‌توانستند برای آهنگ کشور خود رأی دهند. سپس این رأی‌ها به امتیازهایی تبدیل می‌شد که بر اساس درصد رأی‌های دریافتی تعیین می‌شد. به‌عنوان مثال، اگر یک آهنگ ۱۰٪ از رأی‌ها را دریافت می‌کرد، ۱۰٪ از امتیازات موجود را دریافت می‌کرد. نتایج دقیق رأی‌گیری. اعضای هیئت داوران ارمنستان به شرح زیر بودند:
پرتوانی در ترکیبات بیولوژیکی () توانایی برخی از مواد برای ایجاد چندین پاسخ بیولوژیکی متمایز را توصیف می‌کند. پرتوان نیز به عنوان چیزی توصیف می‌شود که پتانسیل رشد ثابتی ندارد، مانند توانایی تمایز به انواع سلول‌های مختلف در مورد سلول‌های بنیادی پرتوان. یکی از انواع سلول‌های پرتوان به نام سلول‌های بنیادی خونساز، بالقوه می‌تواند به طیف وسیعی از سلول‌ها با عملکردهای متفاوتی تمایز یابد. این سلول بنیادی می‌تواند گلبول‌های قرمز، پلاکت‌ها، ماست‌سل‌ها، سلول‌های دندریتیک، ماکروفاژها، لنفوسیت‌ها، نوتروفیل‌ها،
دندریتیک، ماکروفاژها، لنفوسیت‌ها، نوتروفیل‌ها، بازوفیل‌ها و ائوزینوفیل‌ها را تولید کند. هر یک از این سلول‌ها عملکرد متفاوتی دارند، اما همهٔ آنها به عنوان بخشی از سیستم ایمنی با هم کار می‌کنند. مونوسیت‌ها می‌توانند به سلول‌های دندریتیک یا ماکروفاژها تمایز پیدا کنند. ماکروفاژها با گیرنده‌های شیمیایی و ذرات خارجی فاگوسیتوز پوشانده شده‌اند، اما در مورد پاسخ‌های ایمنی مشخص هستند. سپس آنتی‌ژن را روی سطح خود ارائه می‌کنند تا سیستم ایمنی اکتسابی (لنفوسیت‌ها) را به عنوان پشتیبان تحریک کنند. مثال دیگر لنفوسیت‌هایی
عنوان پشتیبان تحریک کنند. مثال دیگر لنفوسیت‌هایی به نام سلول‌های نابالغ (T-helper) ساده هستند. این سلول‌ها پس از فعال شدن توسط سلول‌های ارائه دهندهٔ آنتی‌ژن (APCs) مانند دندریت‌ها می‌توانند به زیرگروه‌های زیادی متمایز شوند. آنها به سلول‌های حافظه، TH1، TH17، و TH2 تقسیم می‌شوند. سلول‌های حافظه صرفاً به منظور داشتن یک الگو برای استفاده در مورد عفونت مجدد ساخته شده‌اند تا بدن به جای شروع به سازه دوباره (با استفاده از الگو) ساختن شروع شود، گویی هرگز آلوده نشده است. سلول‌های TH17 وظایف مختلفی از جمله جذب
نشده است. سلول‌های TH17 وظایف مختلفی از جمله جذب نوتروفیل‌ها، ایجاد دیفنسین‌ها و واسطه‌گری التهاب در اپیتلیوم روده و پوست را انجام می‌دهند. سلول‌های TH2 سیتوکین‌هایی تولید می‌کنند که سلول‌های B خاصی را تحریک می‌کنند. سلول‌های B می‌توانند به سلول‌های حافظه یا سلول‌های پلاسما تمایز یابند. سلول‌های پلاسما B آنتی‌بادی‌هایی را تولید می‌کنند که برای برچسب زدن به سلول‌های مهاجم مورد استفاده قرار می‌گیرند تا در کنار سایر عملکردها، به آنها حمله شود. سلول‌های TH1 برای ساخت سیتوکین‌هایی مانند اینترفرون گاما ایجاد