payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شوخی نامناسب به شوخی‌هایی گفته می‌شود که به موضوعاتی می‌پردازند که ممکن است برای برخی افراد توهین‌آمیز، بی‌ادبانه، ناپسند یا خارج از عرف جامعه تلقی شوند. این شوخی‌ها معمولاً شامل موضوعات جنسی، نژادپرستی، تبعیض جنسیتی، توهین به «مقدسات» یا سایر موضوعات حساس هستند که ممکن است باعث ناراحتی یا رنجش برخی افراد شوند. شوخی نامناسب می‌تواند در برخی موقعیت‌ها و برای برخی افراد خنده‌دار باشد، اما در محیط‌های حرفه‌ای یا رسمی، یا در جمع افرادی که با آن‌ها صمیمی نیستید، می‌تواند باعث ایجاد ناراحتی و تنش شود. شدت و نوع
می‌تواند باعث ایجاد ناراحتی و تنش شود. شدت و نوع توهین‌آمیز بودن این شوخی‌ها ممکن است متفاوت باشد و بسته به بافت و مخاطب، می‌توان از مترادف دیگری استفاده کرد به صورت زیر:
بولرو، اپوس ۱۹، یک اثر کوتاه پیانو است که توسط فردریک شوپن در سال ۱۸۳۳ نوشته شده و در سال ۱۸۳۴ منتشر شده است. این یکی از قطعات کمتر شناخته شده پیانوی او است، اگرچه بارها در ارکستر های دنیا ضبط شده است. این اثر به خانم اسکاتلندی الاصل اما نیمه فرانسوی مادموازل کنتس امیلی د فلاهو، که در آن زمان تنها ۱۴ سال داشت و شاگرد شوپن بود، تقدیم شد. الهام‌بخش ظاهری "بولرو" دوستی شوپن با سوپرانوی فرانسوی پائولین ویاردو بود که پدرش، تنور (خواننده اپرا) مشهور اسپانیایی مانوئل گارسیا بود، تا زمان ورود شوپن به پاریس، بولرو
گارسیا بود، تا زمان ورود شوپن به پاریس، بولرو را در پاریس معرفی کرده بود.
جان هومانس (؛ ۱۸۷۷ – ۱۹۵۴) جراح اهل ایالات متحده آمریکا بود که بابت توصیف نشانه هومانس و ابداع جراحی هومانس شهرت دارد. وی دانش‌آموختهٔ دانشگاه هاروارد و دانشکده پزشکی هاروارد بود و دوران دستیاری پزشکی را در بیمارستان عمومی ماساچوست گذراند و مدتی برای کار به لندن رفت. سپس در سال ۱۹۱۲ به بیمارستان بریگهام و زنان بازگشت و سرانجام در پایان دوران حرفه‌ای خود استاد دانشگاه ییل شد. وی با هاروی ویلیام کوشینگ بر روی تکوین روش‌های هیپوفیزکتومی کار کرد و بعدها مقاله ای منتشر کردند که در آن به رابطهٔ میان هیپوفیز و
ای منتشر کردند که در آن به رابطهٔ میان هیپوفیز و دستگاه تناسلی اشاره شده بود. او کمی بعد بر روی بیماری سرخرگ محیطی و درمان واریس متمرکز شد و یکی از حامیان بستن سیاهرگ رانی برای جلوگیری از آمبولی ریه بود. وی نشانه هومانس را در سال ۱۹۴۴ تشریح کرد و نخستین نمونه بروز ترومبوز سیاهرگی عمقی در طی پروازهای طولانی را در سال ۱۹۵۴ گزارش کرد.
وان کوین () یک طرح کلاهبرداری رمزارز است که توسط شرکت‌های آفشور وان کوین، مستقر در بلغارستان و ثبت شده در دبی، و شبکه وان لایف ثبت شده در بلیز پیاده‌سازی شده است. هر دو شرکت شبکه وان لایف و وان کوین توسط روجا ایگناتوا به همراه سباستین گرینوود تأسیس شده‌اند. وان کوین به دلیل ساختار سازمانی خود که شامل پرداخت به سرمایه‌گذاران اولیه با پول‌هایی که از سرمایه‌گذاران جدید به دست می‌آمد می‌شد، به عنوان یک ترفند پانزی شناخته می‌شود. همچنین، به دلیل جذب سرمایه‌گذاران بدون ارائه هیچ محصول واقعی، به عنوان یک طرح هرمی
بدون ارائه هیچ محصول واقعی، به عنوان یک طرح هرمی نیز شناخته شده است. این شرکت به جای استفاده از بلاک‌چین، پایگاه داده‌ٔ خود را برای نگهداری ارز دیجیتال وان کوین داشته و فرایند استخراجی نداشت است؛ امری که منجر به محدودیت در انتشار و گردش ارز دیجیتال وان کوین شد. بسیاری از افرادی که در شرکت وان کوین قرار داشتند، پیش‌تر در طرح‌های مشابه و سوءاستفاده‌های تجاری دخیل بوده‌اند. وان کوین توسط روزنامه "تایمز" به عنوان «یکی از بزرگ‌ترین کلاهبرداری‌های تاریخ» توصیف شده است.
بقیه کجا جرئت داشتند یا کجا دیگران شجاعت داشتند فیلمی محصول سال ۲۰۲۴ و به کارگردانی نیراج پاندی است. در این فیلم بازیگرانی همچون اجی دیوگن، تابو، جیمی شرگیل و سایاجی شینده ایفای نقش کرده‌اند.
جاناتان هاچینسون (؛ ۲۳ ژوئیه ۱۸۲۸ – ) جراح، چشم‌پزشک، متخصص پوست، متخصص بیماری‌های مقاربتی و آسیب‌شناس اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند و یکی از طرفداران انجام ختنه بود. او پس از پایان تحصیلات ابتدایی، به مدت ۵ سال نزد جراح و عطاری به نام «کیلب ویلیامز» مشغول به کار شد. وی سپس به بیمارستان سنت بارتلمه رفت و در ۱۸۵۰ عضو «کالج سلطنتی جراحان» شد و از ۱۸۸۲ همکار انجمن سلطنتی شد. برخی او را پدر پزشکی دهان می‌دانند. نشانه‌های فراوانی در علم پزشکی به نام نام‌گذاری شده است.
ودا یک فیلم اکشن، درام و جنایی هندی محصول سال ۲۰۲۴ به کارگردانی نیکیل آدوانی است. در این فیلم بازیگرانی همچون جان آبراهام، شارواری، تمنا باتیا، آبیشک بانرجی و اشیش ویدیارتی ایفای نقش کرده‌اند. ودا در ۱۵ آگوست ۲۰۲۴، مصادف با روز استقلال (هند)، با نظرات متفاوت منتقدان منتشر شد و تبدیل به یک بمب گیشه شد. داستان. ودا بروا، دانشجوی حقوق دالیت، با خانواده‌اش در بارمر، راجستان، جایی که جیتندار پراتاپ سینگ رئیس ۱۵۰ روستا است، زندگی می‌کند. ودا همیشه توسط افراد طبقه بالا به دلیل تبعیض طبقاتی مورد سوء استفاده و شکنجه
به دلیل تبعیض طبقاتی مورد سوء استفاده و شکنجه قرار می‌گیرد. ودا می‌فهمد که برادر جیتندرا، سویوگ پراتاپ سینگ، یک باشگاه بوکس در کالج سازماندهی کرده است و تصمیم می‌گیرد برای محافظت از خانواده‌اش، خود را در بوکس آموزش دهد. ساخت. فیلمبرداری در ۲۰ ژوئن ۲۰۲۳ در راجستان آغاز شد. فیلمبرداری در دسامبر ۲۰۲۳ در کشمیر به پایان رسید. بازخوردها. ودا نقدهای متفاوتی دریافت کرد. در وب‌سایت جمع‌آوری نقد راتن تومیتوز از ۹ نقد منتقد، با میانگین امتیاز ۵٫۶ از ۱۰ مثبت است.
فروشگاه کادوئی ؛ یا سوغات فروشی، فروشگاهی است که عمدتاً کالاهای هدیه‌ای، سوغاتی، یادگاری و سایر اقلام مربوط به یک موضوع خاص را می‌فروشد. اغلب اقلام فروخته شده شامل لیوان‌های قهوه، حیوانات پر شده، اسباب بازی، تی شرت، کارت پستال، صنایع دستی و سایر اقلامی می‌شوند که می‌توانند توسط خریدار به عنوان یادگاری از بازدید خود نگهداری شود یا به عنوان هدیه به دیگری داده شود. فروشگاه‌های کادوئی معمولاً بیشتر در جایی دیده می‌شوند که گردشگران زیادی از آن بازدید می‌کنند. اغلب هتل‌ها و متل‌ها یک فروشگاه کادوئی در نزدیکی خود
هتل‌ها و متل‌ها یک فروشگاه کادوئی در نزدیکی خود دارند. مکان‌هایی مانند باغ‌وحش‌ها، آکواریوم‌ها، پارک‌های ملی، پارک‌های موضوعی و موزه‌ها نیز فروشگاه‌های کادوئی خاص خود را دارند. در برخی موارد، این مغازه‌ها اقلامی با ارزش بالاتر از فروشگاه‌های هدیه غیر مرتبط با محل برگزاری و همچنین اقلام خرده‌فروشی می‌فروشند. بسیاری از مغازه‌های رایج خرید وجود دارند که خریداران کادو و هدایا را به عنوان پایگاه اصلی مشتری خود هدف قرار می‌دهند. ممکن است این خرده فروشان از نظر اندازه متفاوت باشند، از بوتیک‌های مستقل کوچک گرفته
متفاوت باشند، از بوتیک‌های مستقل کوچک گرفته تا فروشگاه‌های زنجیره‌ای تا فروشگاه‌های بزرگ. هر کدام راهبردهای تجاری متفاوتی دارند و معمولاً طیف‌های محصولات مختلفی را می‌فروشند که برای گروه‌های مختلف مشتریان با تفاوت جنسیت، سن، جشن یا علاقه شخصی جذاب است. بسیاری از مغازه‌ها که عمدتاً فروشگاه‌های کادوئی نیستند، در دوره‌های خاص هدیه دادن مانند اعیاد و جشن‌ها، به فروشگاه‌های کادوئی تبدیل می‌شوند که طیف وسیعی از محصولات هدیه ای را برای مدت زمان محدودی در حین این جشن‌ها ارائه می‌کنند.
غار لوماس ریشی یکی از غارهای دست‌ساز بارابار در تپه‌های بارابار و ناگارجونی در بخش جهان‌آباد، ایالت بیهار، هند است. این غار سنگ‌تراشی صخره ای به عنوان ایجاد مکانی امن، کنده‌کاری شده است. این بنا در دوره آشوکان در امپراتوری موریا در قرن سوم قبل از میلاد، به عنوان بخشی از معماری مقدس آجیویکاها، یک گروه مذهبی و فلسفی باستانی هند که رقیب جینیسم بود و با گذشت زمان منقرض شد، ساخته شد. آجیویکاها آتئیست بودند و مناسک پورانیک کارما کاندا و همچنین عقاید بودایی را قبول نداشتند. آنها گروهی زاهد بودند و در غارهای
قبول نداشتند. آنها گروهی زاهد بودند و در غارهای بارابار مراقبه می‌کردند. با این حال، غار لوماس ریشی برخلاف بیشتر غارهای دیگر بارابار، فاقد کتیبه‌ای صریح، مختص به آجیویکاها است و ممکن است توسط آشوکا برای بودایی‌ها ساخته شده باشد. نمای کومه‌ای در ورودی غار، قدیمی‌ترین شکل اوجی موجود از "طاق چایتیا " یا چاندراشالا است که قرار بود برای قرن‌ها یکی از ویژگی‌های مهم معماری سنگ‌تراشی صخره‌ای هندی و تزئینات تندیس سازی باشد. این فرم به وضوح یک بازتولید سنگ ساختمانی از ساختار چوبی و سایر مواد گیاهی بود. به گفته پیا
از ساختار چوبی و سایر مواد گیاهی بود. به گفته پیا برانکاچیو، غار لوماس ریشی، همراه با غار سوداما که در نزدیکی آن واقع شده، توسط بسیاری از پژوهشگران به عنوان نمونه اولیه غارهای بودایی در غرب دکن، به ویژه گونه ساختار تالار چایتیا که بین قرن دوم پیش از میلاد و قرن دوم پس از میلاد ساخته شده است، در نظر گرفته می‌شود. نخست یک تالار بزرگ است که بعد از ورود در کنار آن به شکل مستطیل به ابعاد ۹٫۸۶x۵٫۱۸ متر بوده و به عنوان سالن اجتماعات عمل می‌کرد. داخل تالار دوم کوچکتر است که اتاقی نیمکره به قطر ۵ متر با سقفی به شکل
است که اتاقی نیمکره به قطر ۵ متر با سقفی به شکل گنبد است و از اتاق مستطیل شکل با راه‌گذر باریک مستطیل شکل به آن راه پیدا می‌کند. سطوح داخلی اتاقک‌ها بسیار ظریف ساخته شده‌اند. موقعیت. غار لوماس ریشی درون صخره گرانیتی یکپارچه سخت تپه‌های بارابار کنده‌کاری شده است که در سمت چپ آن غار کوچکتر سوداما قرار دارد. این سایت به رودخانه فالگو نزدیک است و مرکز اطلاعات غارهای بارابار در نزدیکی آن واقع شده است. غار در فاصله از سمت شمال گایا در ایالت بیهار در هند، و حدود از غارهای آجانتا قرار گرفته است. این مکان از دیگر
از غارهای آجانتا قرار گرفته است. این مکان از دیگر سایت‌های باستان‌شناسی اصلی مرتبط با هنر و معماری، در فاصله دوری قرار دارد. برای مثال، این مکان در فاصله‌ای حدود از ماتورا و حدود از گنداره واقع شده است. تاریخچه. در طی حکمرانی آشوکا در امپراطوری مائوریان، غار لوماس ریشی کنده‌کاری شد و به راهبان آجیویکا اهداء گردید. قدمت آن به قرن سوم قبل از میلاد بازمی‌گردد. تعدادی غار دیگر در همان تپه‌های از جنس گرانیت، که همگی به قرن سوم قبل از میلاد تعلق داشتند، بر اساس کتیبه‌های یافت شده در غارها منتج شدند. نام شش غار
کتیبه‌های یافت شده در غارها منتج شدند. نام شش غار دیگر کاران چاوپار، غار سوداما، غار ویشمیترا، غار گوپی، غار واپیاکا و غار واداتیکا هستند. سه غار آخری در تپه ناگارجونی واقع شده‌اند که در شرق تپه بارابار قرار گرفته است. برجس در پژوهش‌های خودش مربوط به غار معبد در قرن نوزدهم، غار آجیویکا لوماس ریشی را یک نقطه عطف تثبیت کننده برای گاه‌شماری غار مطرح کرد. به گفته پیا برانکاچیو، غار لوماس ریشی، همراه با غار سوداما که در نزدیکی آن واقع شده، توسط بسیاری از پژوهشگران به عنوان نمونه اولیه غارهای بودایی در غرب دکن،
به عنوان نمونه اولیه غارهای بودایی در غرب دکن، به ویژه گونه ساختار تالار چایتیا که بین قرن دوم پیش از میلاد و قرن دوم پس از میلاد ساخته شده است، در نظر گرفته می‌شود. طبق گفته آرتور باشام، فیل و سایر نقوش حکاکی شده در طاق خاطرنشان درگاه ورودی و دیوار غار لوماس ریشی از آجیویکا است، و این امر از کتیبه آشوکا که غارهای اینجا را به آنها داده است متصور است و به این نکته اشاره دارد که آنها ساکنان اصلی و اولیه آن بوده‌اند. آجیویکاها برای مدتی غار را رها کردند که بودایی‌ها مبادرت به استفاده از آن کردند و این امر به
مبادرت به استفاده از آن کردند و این امر به این دلیل است که کتیبه‌های بودیمولا (Bodhimula) و کلسا-کانتارا (Klesa-kantara) در چارچوب درگاه وجود دارد. مدتی بعد در قرن پنجم یا ششم، یک پادشاه هندو به نام آنانتاوارمان از دودمان ماوکاری (Maukhari)، یک تمثال کریشنا به غار اهداء کرد. دلیل این امر یک کتیبه سانسکریت موجود روی طاق است. ویژگی. این غار دارای سر در قوسی شکل است که از معماری چوبی هم دوره خود نسخه برداری کرده است. روی درگاه ردیفی از فیل نقش بسته است که به نظر می‌رسد در مسیر نماد استوپا، در امتداد فرسب
به نظر می‌رسد در مسیر نماد استوپا، در امتداد فرسب منحنی، از دو سمت به سوی بالا و راس طاق در حال پیشروی هستند. این از مشخصه فرم «طاق چایتیا» یا چاندراشالا است که برای قرن‌ها یک ویژگی با اهمیت در معماری و تندیس‌سازی صخره‌ای بوده است. آن به‌طور واضح بازتولید سنگی از بناهای چوبی و دیگر مواد گیاهی است. بنا بر اظهارات سواراج پراکاش گوپتا، غارهای کوندیویت و گونتوپالی (Guntupalli) وارث بلافصل غارهای لوماس ریشی هستند. نمای غار سنگ‌تراشیده صخره‌ای به شکل کاشانه گالی پوش شده است که توسط چارچوب‌های چوبی نگه داشته شده
پوش شده است که توسط چارچوب‌های چوبی نگه داشته شده و یک درگاه ورودی دارد که همانند معماری چوبی با ظرافت کنده‌کاری شده است. پیش‌آمدگی آن به صورت منحنی است و انتهای آن به شکل استوانه مدور (pot) است. آذین بندی روی «فرسب منحنی» شامل فیل‌های حکاکی شده است که از دو سمت به سوی بالای ساختاری شبیه استوپا در حال پیشروی هستند. غار لوماس ریشی هیچ گونه کتیبه‌ای از آشوکا در خود ندارد، شاید به خاطر این بوده که غار به علت مخاطرات لغزش ساختار صخره هیچگاه تکمیل نشده است. هر چند به‌طور کلی نظر بر این است که به دلیل شباهت
هر چند به‌طور کلی نظر بر این است که به دلیل شباهت ساختار داخلی و میزان صیقل کاری سطوح سنگی، همچون دیگر غارها در حدود سال ۲۵۰ قبل از میلاد ایجاد شده باشد، دیوارها به جز طاق که در کنده‌کاری آن وقفه ایجاد شد، به‌طور کامل صیقل‌کاری شده‌اند. کتیبه‌ای از آنانتاوارمان که مربوط به قرن پنجم بعد از میلاد است در بالای درگاه ورودی قرار دارد. نتیجه نهایی طبق اظهارات گوپتا، این فرضیه که غار لوماس ریشی به دلیل وضعیت عدم اتمام کار ساخت غار موفق به دریافت کتیبه آشوکا نگردیده است با در نظر گرفتن این واقعیت که غار ویواشکارما
است با در نظر گرفتن این واقعیت که غار ویواشکارما (Vivaskarma) هر چند هنوز تکمیل نشده بود ولی توسط آشوکا تقدیس سازی (وقف کردن) برای آن صورت گرفته بود، باعث تضعیف این فرضیه می‌شود؛ بنابراین تقدیس سازی (وقف کردن) یک غار می‌تواند در طی ساخت آن صورت پذیرد. این می‌تواند بر این امر دلالت کند که غار لوماس ریشی به همراه نقوش برجسته‌اش، در واقع به دوران بعد از حکمرانی آشوکا بازمی‌گردد. در واقع گوپتا اعتقاد دارد که قدمت غار لوماس ریشی به بعد از دوران حکمرانی آشوکا و نوه‌اش داشاراتا بازمی‌گردد و در انتهای دوره
و نوه‌اش داشاراتا بازمی‌گردد و در انتهای دوره امپراطوری مائوریا، آخرین حکمران این امپراطوری، امپراتور بریهادراتا ساخته شد و در پی قتل بریهادراتا طی کودتای پوشیامیترا شونگا، بنیانگذار سلسله شونگا، در سال ۱۸۵ قبل از میلاد ادامه ساخت غار به‌طور غیرمنتظره متوقف گردید. همچنین پوشیامیترا شونگا به آزار و اذیت بودایی‌ها و آجیویکاها معروف است که همین امر بر توقف فوری و عدم ادامه ساخت غار دلالت دارد. کتیبه آنانتاوارمان (قرن پنجم-ششم میلادی). تعدادی کتیبه هندو مربوط به سلسله ماوکاری، پادشاه آنانتاوارمان در قرن
به سلسله ماوکاری، پادشاه آنانتاوارمان در قرن پنجم-ششم میلادی در غارهای بارابار وجود دارد: یک کتیبه از آنانتاوارمان در بالای درگاه غار لوماس ریشی، کتیبه غار گوپیکا و کتیبه غار واداتیکا که در گروه غارهای ناگارجونی هستند، همان غارهایی که کتیبه وقفی نوه آشوکا، داشاراتا در آن قرار دارد.
انتخابات ریاست جمهوری مقرر است در ۲۸ ژوئیه ۲۰۲۴ در ونزوئلا برای انتخاب رئیس‌جمهور برای یک دوره شش ساله شروع شونده از ۱۰ ژانویه ۲۰۲۵ برگزار شود. نیکلاس مادورو، رئیس‌جمهور فعلی، برای سومین دوره متوالی رقابت می‌کند. ادموندو گونزالس اوروتیا نماینده پلتفرم واحد، ائتلاف سیاسی اصلی اپوزیسیون است. سایر نامزدهای پیشروی اپوزیسیون ونزوئلا از شرکت در انتخابات در طول مبارزات انتخاباتی خود یا در انتخابات قبلی رد صلاحیت شده‌اند. در ژوئن ۲۰۲۳، ماریا کورینا ماچادو، کاندیدای پیشرو، از سوی دولت ونزوئلا به اتهام جرایم سیاسی از
از سوی دولت ونزوئلا به اتهام جرایم سیاسی از شرکت منع شد. این اقدام از سوی مخالفان به عنوان نقض حقوق بشر سیاسی تلقی شده و از سوی مجامع بین‌المللی مانند سازمان کشورهای آمریکایی، اتحادیه اروپا و دیده‌بان حقوق بشر و نیز کشورهایی مانند کانادا، شیلی، کلمبیا، اکوادور، فرانسه، آلمان، مکزیک، پاراگوئه، انگلستان، ایالات متحده آمریکا و اروگوئه محکوم شده است. شورای ملی انتخابات (CNE) اعلام کرد که انتخابات در ۲۸ ژوئیه (روزی که هفتادمین سالگرد تولد هوگو چاوز می‌شد) برگزار می‌شود، ثبت نام نامزدها از ۲۱ تا ۲۵ مارس، و
می‌شود، ثبت نام نامزدها از ۲۱ تا ۲۵ مارس، و مبارزات انتخاباتی که از ۴ تا ۲۵ ژوئیه برگزار می‌شود. مذاکرات مستقیم بین مقامات ارشد ونزوئلا و ایالات متحده که از اواسط آوریل متوقف شده بود، در اوایل ژوئیه، چند هفته قبل از انتخابات، از سر گرفته شد. اعتراضات. با اعلام پیروزی نیکلاس مادورو در ونزوئلا ناآرامی گسترده‌ای در این کشور آغاز شد. مادورو اعلام کرد دولتش «می‌داند چگونه با این وضعیت مقابله کند و کسانی که خشونت‌طلب هستند را شکست دهد». او بدون ارائه مدرک ادعا کرد که اکثر معترضان، جنایتکارانی پر از نفرت هستند و
که اکثر معترضان، جنایتکارانی پر از نفرت هستند و این اعتراضات در ایالات متحده طراحی شده است. پس از آن که مقامات انتخاباتی ونزوئلا نیکلاس مادورو، رهبر اقتدارگرای این کشور را به‌طور رسمی پیروز انتخابات ریاست جمهوری اعلام کردند، اعتراضات گسترده‌ای در چندین شهر ونزوئلا برگزار شد و معترضان مادورو را به تقلب متهم کردند. در تاریخ هشتم مرداد ۱۴۰۳ در کاراکاس، نیروهای امنیتی برای متفرق کردن انبوه جمعیت معترضان از جمله در نزدیکی کاخ ریاست جمهوری، از گاز اشک‌آور استفاده کردند. در این اعتراضات مردم در حالی که بر
استفاده کردند. در این اعتراضات مردم در حالی که بر قابلمه‌ها می‌کوبیدند، در خیابان‌های اصلی شروع به راهپیمایی کردند و به گفته سازمان حقوق بشری PROVEA در ونزوئلا، گروه‌های مسلح حامی مادورو در برخی مناطق به سمت شرکت کنندگان در این اعتراضات مسالمت‌آمیز تیراندازی کردند. در شهر کورو، مرکز ایالت ساحلی فالکون، تظاهرکنندگان مجسمه مادورو را سرنگون کردند. تحلیلگران پیش‌بینی کردند که با تداوم این اعتراضات، موج جدیدی از ناآرامی‌ها در این کشور آغاز شود. یکی از اعضای اپوزیسیون نیز در شبکه‌های اجتماعی اعلام کرد که نیروهای
نیز در شبکه‌های اجتماعی اعلام کرد که نیروهای امنیتی ونزوئلا پس از صدور حکم بازداشت، دو بار تلاش کرده‌اند که وارد سفارت آرژانتین در کاراکاس شوند؛ یعنی جایی که او و پنج نفر دیگر از ماه مارس پناهنده شدند. مرکز نظارت بر مناقشات در این کشور (Venezuelan Conflict Observatory) اعلام کرد که ۱۸۷ اعتراض را در ۲۰ ایالت ثبت کرده است. تا کنون نیز دست‌کم دو نفر یا در ارتباط با شمارش آرا یا در جریان اعتراضات کشته شدند؛ یکی در شب شمارش آراء در ایالت تاچیرا و دیگری روز دوشنبه در اعتراضات شهر ماراکای. طبق گزارش تلویزیون
در اعتراضات شهر ماراکای. طبق گزارش تلویزیون ونزوئلا، از ۱۰۰ درصد رای‌دهندگان ۱۰۹ درصد در انتخابات شرکت کرده‌اند. شامگاه دوشنبه نیز نیکلاس مادورو اعلام کرد دولتش «می‌داند چگونه با این وضعیت مقابله کند و کسانی که خشونت‌طلب هستند را شکست دهد». او بدون ارائه مدرک ادعا کرد که اکثر معترضان، جنایتکارانی پر از نفرت هستند و این اعتراضات در ایالات متحده طراحی شده است. ایلان ماسک، میلیارد آمریکایی و مالک شرکت‌هایی همچون ایکس و تسلا، با انتشار ویدئویی که حکایت از سرپیچی بخشی از اعضای گارد ملی ونزوئلا از دستورات مادورو
بخشی از اعضای گارد ملی ونزوئلا از دستورات مادورو برای سرکوب مردم داشت، نوشت: "اگر ارتش از اراده مردم حمایت کند، کار برای مادورو تمام است". خورخه رودریگز، قانونگذار حزب حاکم و مدیر ستاد انتخاباتی مادورو، از هواداران خود خواست تا در حمایت از دولت راهپیمایی کنند. ولادیمیر پادرینو، وزیر دفاع این کشور نیز نسبت به تکرار «رویدادهای وحشتناک سال‌های ۲۰۱۴، ۲۰۱۷ و ۲۰۱۹ میلادی» هشدار داد. در آن سال‌ها صدها نفر از معترضان به سیاست‌های دولت که به خیابان‌ها آمده بودند، کشته شدند. در حالی که مادورو و «شورای ملی انتخابات»
شدند. در حالی که مادورو و «شورای ملی انتخابات» بر صحت این انتخابات اصرار دارند، اپوزیسیون می‌گوید که نمایندگانش قادر به ورود به مقر شورای ملی انتخابات (CNE) در هنگام شمارش آرا نبودند و مقامات انتخاباتی نیز مانع از بررسی آرای بیشتر شده‌اند. دولت نیکلاس مادورو تقریباً تمام نهادهای دولتی از جمله «شورای ملی انتخابات» را کنترل می‌کند. این شورا پیش از این در سال ۲۰۱۷ میلادی توسط یک شرکت نرم‌افزاری که فناوری رای‌گیری را ارائه می‌دهد، به دستکاری در ارقام مشارکت متهم شده بود. بیش از ۶ میلیون رای در حمایت از
متهم شده بود. بیش از ۶ میلیون رای در حمایت از اپوزیسیون ائتلاف اپوزیسیون به رهبری «ماریا کورینا ماچادو» پیروزی مادورو را رد کرد. خانم ماچادو همچنین ادموندو گونزالس، رقیب مادورو در این انتخابات، ادعا کردند که کمپین آنها آرای کافی برای تأیید پیروزی گونزالس را جمع‌آوری کرده است. آنها روز دوشنبه اعلام کردند که کپی بیش از ۷۳ درصد از برگه‌های رای‌گیری را به دست آورده‌اند که نشان می‌دهد بیش از ۶ میلیون رای به نفع گونزالس و تنها ۲٫۷ میلیون رای برای مادورو در صندوق‌ها ریخته شده است. بر همین اساس، هر دوی آنها
صندوق‌ها ریخته شده است. بر همین اساس، هر دوی آنها خواستار برگزاری تظاهرات سراسری بیشتر در روز سه‌شنبه شدند. در ونزوئلا شاهدانی که برای نظارت بر شمارش آرا گماشته می‌شوند، حق دارند یک کپی از نتایج شمارش آرا توسط هر دستگاه رای‌گیری را داشته باشند.
نام‌های اسپانیایی روش سنتی شناسایی و راه رسمی ثبت افراد در اسپانیا است. این نام‌ها از یک نام کوچک (ساده یا ترکیبی ) و دو نام خانوادگی (اولین نام خانوادگی هر یک از والدین) تشکیل شده‌اند. به‌طور سنتی، نام خانوادگی اول اولین نام خانوادگی پدر و دومی نام خانوادگی اول مادر است. از سال ۱۹۹۹، ترتیب نام‌های خانوادگی در یک خانواده در اسپانیا هنگام ثبت نام اولین فرزند تعیین می‌شود، اما تقریباً به‌طور همگانی ترتیب سنتی انتخاب می‌شود (۹۹٫۵۳٪ مواقع). رسم عمومی این است که از یک نام کوچک و اولین نام خانوادگی استفاده شود
از یک نام کوچک و اولین نام خانوادگی استفاده شود (مثلاً " پنه لوپه کروز " برای پنه لوپه کروز سانچز). نام کامل برای امور حقوقی، رسمی و اسنادی اهمیت دارد. هر دو نام خانوادگی گاهی زمانی که اولین نام خانوادگی بسیار رایج است (به عنوان مثال، فدریکو گارسیا لورکا، پابلو روئیز پیکاسو یا خوزه لوئیس رودریگز زاپاترو) به‌طور سازمان یافته استفاده می‌شوند تا نامی متمایزتر به دست دهند. در این موارد، حتی استفاده از نام خانوادگی دوم، مانند «لورکا»، «پیکاسو» یا «زاپاترو» رایج است. این بر ترتیب الفبایی آنها تأثیر ندارد:
رایج است. این بر ترتیب الفبایی آنها تأثیر ندارد: «لورکا»، شاعر اسپانیایی، باید در فهرست زیر «گارسیا لورکا» قرار گیرد، نه «لورکا» یا «گارسیا». حروف ربط اسمی. حرف اضافه "de" (از). در زبان اسپانیایی، حرف اضافه "de" ("از") به عنوان یک حرف ربط به دو سبک نام خانوادگی مختلف استفاده می‌شود، و همچنین در نوعی نقش نگهدارنده برای ابهام زدایی از نام‌های خانوادگی که ممکن است به عنوان نام‌های اضافی اشتباه گرفته شوند استفاده می‌شود. سبک اول در فرمول نام‌های خانوادگی پدرنامانه و مکان نامانه است، به عنوان مثال "گونزالو
و مکان نامانه است، به عنوان مثال "گونزالو فرناندز د کوردوبا"، "پدرو لوپز د آیالا"، و "واسکو نونیز د بالبوآ"، مانند خیلی از نام‌های "کنکیستادورها". پسوند -ez. پس از تهاجم ویزیگوت‌ها به شبه جزیره ایبری، جمعیت محلی تا حد زیادی یک سیستم نامگذاری پدرنامانه "را" پذیرفتند: پسوند "-icī" (یکی لاتین به معنای پسر) به نام پدر متصل می‌شود تا نامی پدرنامانه برای پسر ایجاد کند. این پسوند بسته به زبان به تدریج به اشکال محلی مختلف تبدیل شد. به عنوان مثال، پسر فرناندو نامیده می‌شود: این نظام بیشتر در منطقه مرکزی کاستیل، اما
می‌شود: این نظام بیشتر در منطقه مرکزی کاستیل، اما نه محدود به آن، رایج بود. نام‌های خانوادگی خالی، یعنی نام پدر بدون پسوند -itz/-ez/-is/-es نیز یافت می‌شود و به‌ویژه در کاتالونیا رایج است. به این ترتیب، مهاجرت دسته جمعی در قرن بیستم منجر به یکسان‌سازی خاصی از چنین تفاوت‌های منطقه ای شده است. زبان‌های دیگر اسپانیا. به رسمیت شناختن رسمی سایر زبان‌های نوشتاری اسپانیا - کاتالان، باسک و گالیسی - به‌طور قانونی به جوامع خودمختار اجازه داد تا هویت اجتماعی بومی خود را بازسازی کنند، از جمله استفاده قانونی از نام‌های
بازسازی کنند، از جمله استفاده قانونی از نام‌های شخصی در زبان‌های محلی و سنت‌های نوشتاری. اینها از سال ۱۹۳۸ ممنوع شده بودند. گاهی این کار با املای مجدد نام‌ها برای تغییر فرم‌های اسپانیایی کاستیلی به زبان اصلی آنها انجام می‌شود.
در آغاز جنگ جهانی دوم ، نیروی دریایی سلطنتی توانمندترین نیروی دریایی در جهان بود، با بیشترین تعداد کشتی‌های جنگی ساخته شده و دارای پایگاه‌های دریایی در سرتاسر جهان. که بیش از 15 نبردناو ، 7 ناو هواپیمابر، 66 رزمناو و 164 ناوشکن و 66 زیردریایی داشت.
تارانتل در لا بمل ماژور، اپوس ۴۳ یک قطعه پیانو کوتاه به شکل تارانتلا است که توسط فردریک شوپن در ژوئن ۱۸۴۱ نوشته شده و در اکتبر ۱۸۴۱ منتشر شده است اجرای این قطعه حدود ۳ دقیقه طول می کشد. رابرت شومان این قطعه را به این شکل توصیف میکند: "شگفت انگیزترین شیوه شوپن؛ ما رقصنده را در مقابل خود می بینیم که گویی تسخیر شده است، تا زمانی که حواس مان پرت شود. مطمئناً، هیچ کس نمی تواند این موسیقی را دوست داشتنی بنامد، اما ما با کمال میل فانتزی وحشیانه استاد را می بخشیم. زیرا آیا او هر چند وقت یکبار اجازه ندارد که جنبه
زیرا آیا او هر چند وقت یکبار اجازه ندارد که جنبه تاریک روح خود را به نمایش بگذارد؟»
کوان هیوک وو (; زادهٔ ۲۵ دسامبر ۱۹۸۹) که بیشتر با نام هنری لوکو (کره‌ای: 로꼬؛ انگلیسی: Loco) شناخته می‌شود، رپر اهل کره جنوبی است. نام او، لوکو، در زبان اسپانیایی به معنای «دیوانه» است.
ماریا الکساندروونا با نام اصلی شاهزاده ویلهلمینه ماری فن هسن-دارمشتات، شاهزاده آلمانی و ملکه همسر الکساندر دوم، تزار روسیه، پادشاه لهستان و پادشاه دوک‌نشین بزرگ فنلاند بود. او در ۸ اوت ۱۸۲۴ میلادی، در شهر دارمشتات،پایتخت دوک‌نشین بزرگ هسن (ایالتی در کنفدراسیون آلمان)به دنیا آمد. او کوچکترین دختر لوئیس دوم(لودویگ دوم) ، دوک بزرگ هسه و شاهدخت ویلهلمینای بادن بود و خانواده او از خاندان های برجسته آلمانی بودند.ماریا الکساندروونا، مادر الکساندر سوم، امپراتور روسیه است. ماریا الکساندروونا در سال ۱۸۴۱ میلادی، با
است. ماریا الکساندروونا در سال ۱۸۴۱ میلادی، با الکساندر نیکلایویچ، که بعداً به عنوان الکساندر دوم شناخته شد، ازدواج کرد. پس از ازدواج، او به کلیسای ارتدکس روسی گروید و نام ماریا الکساندروونا را پذیرفت. در دوران زندگی‌اش، او به فعالیت‌های خیریه و فرهنگی بسیاری مشغول بود و نقش مهمی در پیشبرد آموزش و رفاه اجتماعی در روسیه ایفا کرد. امپراتریس ماریا الکساندروونا در ۳ ژوئن ۱۸۸۰ در کاخ زمستانی سنت پترزبورگ درگذشت و در در کلیسای جامع پتر و پاول () خاک‌سپاری شد. شاهدخت ویلهلمین از بادن، مادر ماریا فن هسن به ظرافت و
ویلهلمین از بادن، مادر ماریا فن هسن به ظرافت و هوش خود مشهور بود اما در کنار تمام اینها روابط تیره ای با شوهرش لودویگ دوم داشت این تنش همراه با ارتباط نزدیک او با بارون آگوست وون سنارکلنز گرانسی منجر به گمانه زنی هایی درباره واقعیت ماهیت پدر ماریا و خواهر و برادرانش شد صرف نظر از این ماریا به عنوان دختر قانونی لودویگ بطور عمومی شناخته شد. تربیت اولیه ماریا منکعس کننده محیط متوسط و در عین حال فرهنگی دربار های آلمانی آن زمان بود.او تحصیلات دقیقی با تأکید بر زبان، موسیقی، ادبیات و آداب درباری دریافت کرد. این
موسیقی، ادبیات و آداب درباری دریافت کرد. این تجربیات اولیه او را به یک زن جوان باهوش و برازنده تبدیل کرد که قادر به انطباق با پیچیدگی های زندگی امپراتوری آینده وی نیز بود. ازدواج با تزار و انتقال به دربار روسیه تحت تاثیر یکی از سفر های تزار الکساندر دوم به اروپا در سال 1839 بود که ماریا و تزار اولین بار یکدیگر را ملاقات کردند، زمانی که ماریا با وارث تاج و تخت روسیه آشنا شد. تزار جوان اسیر جذابیت و هوش او شد. با وجود اختلافات فرهنگی و مخالفت در اشراف روسیه، این زوج نامزد کردند. آنها در 16 آوریل 1841 در حضور