payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ویروس اشاره می‌کنند. فاز اول، قانون اعتبارات تکمیلی آمادگی و پاسخ به کرونا ویروس بود که برای تحقیق و توسعه واکسن ارائه شد. قانون پاسخ خانواده‌ها به کرونا ویروس، که بر جبران بیکاری و مرخصی استعلاجی متمرکز بود، فاز دوم بود. هر سه فاز در همان ماه تصویب شدند. ۹۰۰ میلیارد دلار کمک اضافی نیز به قانون تخصیص‌های تلفیقی ۲۰۲۱ پیوست شد، که در ۲۱ دسامبر ۲۰۲۰ توسط کنگره تصویب شد و در ۲۷ دسامبر توسط رئیس‌جمهور ترامپ امضا شد، پس از آن که برخی از برنامه‌های قانون CARES که تمدید شده بودند، قبلاً منقضی شده بودند.
ژیان‌مرغ خاکستری دم‌شیاری گونه‌ای از پرندگان تیرهٔ ژیان‌مرغان (Tyrannidae)، از سردهٔ تک‌نماد "Muscipipra" است. این گونه در جنوب شرقی برزیل، شرق پاراگوئه و شمال شرقی آرژانتین یافت می‌شود، جایی که زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های جلگه‌ای نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری، جنگل‌های کوهستانی نمناک نیمه‌گرمسیری یا استوایی و جنگل‌های پیشین به شدت دگرگون‌شده است.
مگس‌گیر خاکستری موشی گونه‌ای از پرندگان تیرهٔ ژیان‌مرغان (Tyrannidae) است که در کلمبیا، اکوادور و پرو یافت می‌شود.
گرفتن گرما فیلمی محصول سال ۱۹۹۳ و به کارگردانی تام منکویتز است. در این فیلم بازیگرانی همچون تونی گلدوین، لین ویتفیلد، جرج سیگال، پیتر بویل، آلن آرکین، ویل پاتون، جو گریفاسی و گرگ گرمن ایفای نقش کرده‌اند.
قصاب‌ها (به ) یک فیلم ترسناک اسلشر به تهیه‌کنندگی و نویسندگی دیوید دیتلینگر و استیون دورهام و کارگردانی استیون جاد است که در سال ۲۰۱۴ منتشر شد.
ژیان‌مرغ تومبس گونه‌ای از پرندگان تیرهٔ ژیان‌مرغان در سردهٔ "Tumbezia" تک‌نماد است. محدوده آن تقریباً به‌طور کامل در پرو است، اما در زیستگاه جنگل‌های خشک تومبس-پیورا در منتهی الیه جنوب غربی اکوادور نیز یافت می‌شود. زیستگاه‌های طبیعی آن جنگل‌های خشک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری، جنگل‌های جلگه‌ای نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری و بوته‌های خشک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است. نابودی زیستگاه آن را تهدید می‌کند.
ژیان‌مرغ بیشه شکم‌حنایی ، گونه‌ای از پرندگان تیرهٔ ژیان‌مرغان است که در شرق آند پرو و بولیوی یافت می‌شود. زیستگاه‌های طبیعی آن جنگل‌های کوهستانی نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری و جنگل‌های پیشین به شدت دگرگون‌شده است.
زندگی سرور ما کتابی دربارهٔ زندگی عیسی مسیح به قلم چارلز دیکنز، رمان‌نویس انگلیسی است. او این کتاب را بین سال‌های ۱۸۴۶ تا ۱۸۴۹، هنگامی که "دیوید کاپرفیلد" را می‌نوشت، برای فرزندان خردسالش نوشته است. "زندگی سرور ما" در سال ۱۹۳۴، ۶۴ سال پس از مرگ دیکنز منتشر شد. نسخهٔ خطی. دیکنز "زندگی سرور ما" را منحصراً برای فرزندانش نوشت، و هر کریسمس آن را با صدای بلند برایشان می‌خواند. او انتشار این کتاب را تا زمانی که زنده بود اکیداً ممنوع کرد و از خواهرزنش، جورجینا هوگارت، خواهشش کرد که مطمئن شود خانوادهٔ دیکنز «هرگز
خواهشش کرد که مطمئن شود خانوادهٔ دیکنز «هرگز حتی نسخهٔ خطی یا نسخه‌ای از آن را به کسی بیرون از خانه ندهند». نسخهٔ خطی دست‌نویس دیکنز پس از مرگ وی در سال ۱۸۷۰ به جورجینا هوگارت سپرده شد. پس از مرگ هوگارت در سال ۱۹۱۷، این کتاب به مالکیت سر هنری فیلدینگ دیکنز، آخرین پسر بازماندهٔ دیکنز، درآمد. خانوادهٔ دیکنز همچنان در هر کریسمس آن را می‌خواندند و به درخواست دیکنز، انتشار آن را تا زمان مرگ آخرین فرزندش به تعویق انداختند. کتاب این گونه آغاز می‌شود:فرزندان عزیزم، من بسیار مشتاقم که شما چیزی دربارهٔ تاریخ عیسی
من بسیار مشتاقم که شما چیزی دربارهٔ تاریخ عیسی مسیح بدانید؛ زیرا همه باید دربارهٔ او بدانند. هیچ‌کس تا به حال به خوبی، مهربانی، ملایمت و دردمندی برای همهٔ کسانی که اشتباه می‌کردند یا به هر نحوی بیمار یا بدبخت بودند، مانند او وجود نداشته است. اقتباس‌ها. "برای شروع"، اقتباسی از "زندگی" "سرور ما" به قلم نمایشنامه‌نویس آمریکایی، جفری هچر، توسط نتیجهٔ نسل پنجم نویسنده، یعنی جرالد چارلز دیکنز، در سال ۲۰۱۵ در تئاتر موزیک باکس مینیاپولیس اجرا شد. این نمایشنامه در سال ۲۰۱۷ دوباره اجرا شد. انیمیشن "شاه شاهان"،
در سال ۲۰۱۷ دوباره اجرا شد. انیمیشن "شاه شاهان"، اقتباسی از این کتاب و محصول موفاک استودیوز کرهٔ جنوبی است که توسط آنجل استودیوز در ۱۱ آوریل ۲۰۲۵ منتشر شد. کنت برانا، پیرس برازنان، مارک همیل، اسکار آیزاک و اوما تورمن از جمله صداپیشگان این اثر هستند.
ژیان‌مرغ پاتاگونیایی گونه‌ای از پرندگان تیرهٔ ژیان‌مرغان است که تنها در سردهٔ "Colorhamphus" است. در آرژانتین و شیلی یافت می‌شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های معتدل است. اگرچه این گونه عمدتاً حشره‌خوار است، اما دیده شده است که دانه‌های مایتن و میوه لنادورا را نیز می‌خورد.
سیستم کاست در هند ()، نمونه پارادایمی قوم‌نگاری طبقه‌بندی اجتماعی بر اساس کاست (نظام اجتماعی) است. خاستگاه آن در هند باستان است و توسط نخبگان مختلف حاکم در قرون وسطی، اوایل مدرن و هند مدرن، به ویژه پس از فروپاشی امپراتوری گورکانی و تأسیس راج بریتانیا تغییر شکل داد. با شروع در هند باستان، سیستم کاست در اصل حول محور وارنا (ورن (هندوئیسم))، با برهمین‌ها (کاهنان) و تا حدی کشاتریا (حاکمان و جنگجویان) به عنوان طبقات نخبگان و پس از آن وایشیا‌ها (تاجران و بازرگانان و کشاورزان) و بالاخره شودرا (کارگران) وجود داشتند.
حزب کمونیست ایتالیا (به ایتالیایی: Partito Comunista Italiano, PCI) یک حزب کمونیست کوچک در ایتالیا است. تاریخچه. حزب کمونیست ایتالیا، که نام خود را از حزب کمونیست تاریخی و بسیار بزرگ‌تر ایتالیا گرفته که از سال ۱۹۲۱ تا ۱۹۹۱ فعال بوده، از ادغام حزب کمونیست ایتالیا (PCdI) با انشعابات به وجود آمده از حزب بازآفرینی کمونیست (PRC) و گروه‌های کوچک در سال ۲۰۱۶ پدید آمده است. پایه‌گذاری حزب کمونیست ایتالیای جدید، نود سال پس از تبدیل حزب کمونیست ایتالیا به حزب کمونیست قدیمی ایتالیا صورت گرفته است. پس از کنگرۀ موسس،
قدیمی ایتالیا صورت گرفته است. پس از کنگرۀ موسس، مائورو آلبورسی توسط کمیتۀ ملی تازه‌تأسیس حزب به عنوان دبیر انتخاب شد. در انتخابات سراسری ۲۰۱۸، حزب کمونیست ایتالیا بخشی از فهرست انتخاباتی «قدرت به دست مردم!» بود که با کسب ۱/۱ درصد آرا، نتوانست صاحب کرسی بشود. اندکی بعد، حزب از لیست خارج شد. در ژوئیه حزب کمونیست ایتالیا اولین کنگرۀ منظم خود را برگزار کرد. حزب کمونیست ایتالیا در ژوئیۀ ۲۰۲۲، همراه با سایر احزاب و سازمان‌های چپ رادیکال (کنفدراسیون چپ ایتالیا، دموکراسی آتئیستی، اختراع آینده، شهر آینده، حزب کارک
آتئیستی، اختراع آینده، شهر آینده، حزب کارک و حزب مارکسیست-لنینیست ایتالیا)، کمیتۀ هماهنگی "وحدت مردمی" را با هدف توسعه و اجرای طرح‌ها و ابتکار عمل‌های مشترک تشکیل دادند. با این حال، در انتخابات سراسری سال ۲۰۲۲، حزب کمونیست ایتالیا در قالب یک لیست مستقل در ۵ حوزه از ۲۹ حوزۀ انتخابیه برای مجلس نمایندگان و ۷ حوزه از ۲۱ حوزه برای مجلس سنا شرکت کرد و بین ۱ تا ۱/۵ درصد از آرا را در توسکانی، مارکه و اومبریا به دست آورد. ایدئولوژی و پلاتفرم. حزب کمونیست ایتالیا خود را به اصول مارکسیسم–لنینیسم، ضد سرمایه‌داری،
خود را به اصول مارکسیسم–لنینیسم، ضد سرمایه‌داری، ضدفاشیسم، ضد امپریالیسم و ​​شکاکیت سخت به اروپا وفادار اعلام می‌کند. این حزب در سیاست خارجی، دارای دیدگاه‌های ضد آمریکایی، ضد ناتو، ضد صهیونیستی، تمایل به روسیه و تمایل به چین است. این حزب بخشی از پلاتفرم جهانی ضد امپریالیستی است. این حزب حمایت خود را از حملۀ روسیه به اوکراین اعلام کرد و استفاده‌اش از نماد "Z" و روبان سنت جورج در ایتالیا رسوایی به بار آورد.
در ۲۰ ژانویه ۲۰۲۵، در اولین روز از دوره دوم ریاست‌جمهوری‌اش، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، اعلامیه‌ای صادر کرد که به حدود ۱٬۵۰۰ نفر که به اتهامات مرتبط با حمله ۶ ژانویه به کاخ کنگره ایالات متحده محکوم شده بودند، عفو اعطا کرد. این حمله در نزدیکی پایان دوره اول ریاست‌جمهوری او رخ داده بود. در ۲۰ ژانویه ۲۰۲۵، ترامپ اعلامیه‌ای با عنوان «اعطای عفو و تخفیف مجازات برای جرائم خاص مرتبط با رویدادهای ۶ ژانویه ۲۰۲۱ در یا نزدیک به کاخ کنگره ایالات متحده» صادر کرد. این اعلامیه، رسیدگی‌های قضایی قبلی را به عنوان
این اعلامیه، رسیدگی‌های قضایی قبلی را به عنوان «بی‌عدالتی بزرگ ملی» علیه مردم آمریکا توصیف کرد و عفوها را به عنوان آغاز «فرآیند آشتی ملی» معرفی نمود. دو منبع داخلی اعلام کردند که ترامپ تصمیم به اعطای عفو عمومی را در «لحظات آخر» و تنها چند روز قبل از مراسم تحلیف گرفته بود، و یکی از مشاوران نقل کرد که ترامپ گفته بود: «بی‌خیال، همه‌شان را آزاد کنید». کارمندان وزارت دادگستری و حقوقدانان، این عفوها را استفاده‌ای بی‌سابقه و خطرناک از اختیار عفو دانستند که باعث تمسخر اجرای قانون فدرال، کار آنها و سیستم قضایی
تمسخر اجرای قانون فدرال، کار آنها و سیستم قضایی ایالات متحده شده است. یک مقام ارشد ناشناس در وزارت دادگستری این عفوها را سیگنالی برای تشویق خشونت‌های سیاسی خواند و گفت که این اقدام نشان می‌دهد هیچ‌یک از اعمال انجام‌شده در جریان حمله ۶ ژانویه اشتباه نبوده است. این مقام همچنین عفوها را بخشی از یک کمپین انتقام‌جویی شخصی توصیف کرد.
آخرین خال‌کوبی یا آخرین تتو فیلمی محصول سال ۱۹۹۴ و به کارگردانی جان رید است. در این فیلم بازیگرانی همچون کری فاکس، تونی گلدوین، رابرت لوجا، جان بچ، راد استایگر، دانیل کورمک، پیتر هامبلتون، ویلیام کیرچر، مارتین ساندرسن، جد بروفی و رابین مالکوم ایفای نقش کرده‌اند.
بهداشت در فرانسه به وضعیت کلی سلامت و بهداشت جمعیت فرانسه و مواردی مانند نرخ مرگ‌ومیر، سلامت روان، و آمار خودکشی می‌پردازد. در سال ۲۰۰۸، نرخ متوسط طول عمر، ۸۱ سال بود. طبق گزارش جدیدی در حوزه سرمایه انسانی، که از ۱۹۵ کشور در طول سالهای ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۶ انجام شد و در سپتامبر ۲۰۱۸ در نشریه لنست به چاپ رسید، فرانسه جایگاه نهم را در میان بیشترین درصد سرمایه انسانی داشت؛ و برای سنین ۲۰ تا ۶۴ سال، ۲۵ سال سلامت، آموزش و یادگیری سازگار شده پیش‌بینی شد. چاقی. به طور کلی فرانسه در زمره لاغرترین کشور‌های اروپایی یا
کلی فرانسه در زمره لاغرترین کشور‌های اروپایی یا کشور‌های توسعه یافته قرار دارد. فرانسه جایگاه ۱۲۸ در میان چاق‌ترین کشورها دارد و مدت طولانی هست که آشپزی فرانسوی به علت فواید سلامتی آن مورد مطالعه قرار گرفته هست. با اینحال در سال‌های اخیر، چاقی مکررا به عنوان عارضه بزرگ جسمانی فرانسه مطرح می‌شود؛ پیش از این تنها در برنامه‌های تلویزیونی یا مجلات زنانه به چاقی اشاره می‌شد، ولی اکنون در سطح‌ حکومتی به مشکل چاقی پرداخته می‌شود. بهداشت عمومی. تاریخچه. جمهوری سوم فرانسه در زمینه توسعه بهداشت عمومی از امپراتوری
فرانسه در زمینه توسعه بهداشت عمومی از امپراتوری آلمان و بریتانیای کبیر عقب‌تر بود. درحالیکه کشور آلمان دستورالعمل‌های دقیقی در حوزه بهداشت و آسایشگاه‌های عمومی به کار گرفته بود، فرانسه حل این مشکلات را به پخش خصوصی واگذار کرد که موجب شد نرخ مرگ‌ومیر به شدت بالا برود‌‌. مردم فرانسه، به ویژه جوانان، از شیوع بیماری سل وحشت داشتند. حرفه پزشکی به طرز شدیدی انحصاری بود و فعالان بهداشتی‌ به اندازه آلمان، بریتانیا یا ایالات‌متحده متشکل یا مؤثر نبودند. در طول دهه ۱۸۸۰، کشمکش طولانی‌ برای به تصویب رساندن قانون
۱۸۸۰، کشمکش طولانی‌ برای به تصویب رساندن قانون بهداشت عمومی در جریان بود؛ که طبق آن خدمات بهداشت عمومی به رسمیت شناخته می‌شد، ثبت و قرنطینه بیماری‌های عفونی اجباری می‌شد و به کاستی‌های قانون بهداشت و مسکن ۱۸۵۰ رسیدگی می‌شد. بااینحال چنین اصلاحاتی با منافع دولتمردان و پزشکان در تعارض بود؛ بنابراین تصویب این قانون برای ۲۰ سال تأخیر یافت. درنهایت دولت فرانسه در سال ۱۹۰۲ قانون بهداشت عمومی را به تصویب رساند تا بیماری‌های عفونی با کاهش نفرات ارتش و جمعیت کشور، امنیت ملی را به خطر نیندازد. خدمات بهداشتی. نظام
امنیت ملی را به خطر نیندازد. خدمات بهداشتی. نظام خدمات بهداشتی فرانسه پوشش همگانی دارد و عمدتا توسط دولت (بیمه سلامت ملی ) تأمین مالی می‌شود. طبق ارزیابی سازمان بهداشت جهانی،‌ در میان دوهزار نظام خدمات بهداشتی، فرانسه بهترین ارائه‌دهنده خدمات بهداشتی عمومی در جهان شمرده می‌شود.
حزب کمونیست ایتالیا (به ایتالیایی: Partito Comunista d'Italia، PCd'I) یک حزب کمونیست در ایتالیا بود که عمر کوتاهی داشت و دورۀ گذار بین حزب کمونیست‌های ایتالیا (۱۹۹۸-۲۰۱۴) و حزب کمونیست ایتالیا (۲۰۱۶-اکنون) را نشان می‌داد. تاریخچه. حزب کمونیست ایتالیا (PCdI)، که نام خود را از حزب کمونیست ایتالیا (PCd'I) در سال‌های ۱۹۲۱-۱۹۲۶ گرفته است، در سال ۲۰۱۴ از دگرگونی حزب کمونیست‌های ایتالیا (PdCI) پدید آمد. حزب کمونیست‌های ایتالیا حزبی کمونیستی بود که به واسطۀ بروز انشعابات در حزب بازآفرینی کمونیست (PRC) در سال ۱۹۹۸
در حزب بازآفرینی کمونیست (PRC) در سال ۱۹۹۸ راه‌اندازی شد. حزب کمونیست‌های ایتالیا قبل از تبدیل شدن به یک حزب کوچک، یکی از احزاب مشارکت‌کننده در دولت بود و ده‌ها کرسی در پارلمان را در اختیار داشت. چزاره پروکاچینی، کارگر عضو اتحادیۀ کارگری فلزکاران که در سال ۲۰۱۳ جایگزین اولیویرو دیلیبرتو به عنوان رهبر حزب کمونیست‌های ایتالیا شده بود، از زمان تأسیس این حزب دبیر آن بود و مانوئلا پالرمی، سناتور سابق نیز رئیس آن بود. در سال ۲۰۱۶، حزب کمونیست ایتالیا به حزب کمونیست ایتالیا (PCI) تبدیل شد که نام خود را پس از سپری
ایتالیا (PCI) تبدیل شد که نام خود را پس از سپری شدن نود سال از تأسیس حزبی به همین نام که طی سال‌های ۱۹۲۶ تا ۱۹۹۱ فعالیت می‌کرد، از آن اخذ کرد. انشعابات حزب بازآفرینی کمونیست (PRC) و گروه‌های کوچک نیز به همین حزب جدید پیوستند.
پایتخت ۷، هفتمین فصل از مجموعه تلویزیونی ایرانی"پایتخت" به کارگردانی سیروس مقدم و با طراحی فیلمنامهٔ محسن تنابنده و نویسندگی آرش عباسی است که در ۲۲ قسمت از ۴ تا ۲۷ فروردین ۱۴۰۴ از شبکه یک پخش شد. خلاصهٔ داستان. در این فصل، سارا و نیکا در آستانه ازدواج هستند و نقی برای ازدواجشان شرایط سختی در نظر گرفته است. از سوی دیگر، در شب میهمانی ارسطو به افتخار همسر جدیدش، یک شهاب سنگ در خانهٔ خانواده معمولی سقوط می‌کند. ارسطو و رحمت با پنهان کردن این موضوع از نقی، قصد فروش سنگ سقوط کرده را دارند و در این میان، ماجراهای
سنگ سقوط کرده را دارند و در این میان، ماجراهای دیگری نیز برای خانواده معمولی و اطرافیانشان رخ می‌دهد. تولید. مکان. فیلم‌برداری عمدتاً در شیرگاه، واقع در شهرستان سوادکوه در استان مازندران انجام شده است. این منطقه که در نزدیکی پل سفید و زیرآب قرار دارد، پیش‌تر نیز در فصل‌های قبلی سریال به‌عنوان مکان اصلی مورد استفاده قرار گرفته بود. همچنین، بخشی از فیلم‌برداری این فصل در شاندیزِ مشهد انجام شده است. فیلمبرداری. فیلم‌برداری این فصل از مردادماه ۱۴۰۳ آغاز شد و در دی‌ماه همان سال در مشهد به پایان رسید. موسیقی.
در دی‌ماه همان سال در مشهد به پایان رسید. موسیقی. 1003/ پخش. این سریال از ۴ تا ۲۷ فروردین ۱۴۰۴ در ساعت ۲۲ و تکرار آن ساعت ۲ بامداد، ۱۰ صبح و ۱۵:۱۵ از شبکه یک سیما پخش شد. وردی بی‌سابقه در تماشای برخط محتوای نمایشی به ثبت برساند.
ازدواج بین کاست‌ها در هند ()، به دلیل افزایش تحصیلات، اشتغال، پیشینه اقتصادی طبقه متوسط و شهرنشینی به تدریج مورد پذیرش قرار گرفته است. بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۱، ۵٫۸ درصد از ازدواج‌ها در هند ازدواج‌های بین اقشاری بوده است. در هند، ازدواج‌های بین اقشار به‌طور علنی توسط دولت مستقر تحت رهبری نارندرا مودی با ارائه تشویق‌های مالی به کسانی که با افراد طبقات پایین ازدواج می‌کنند، تشویق و حمایت می‌شد.
آناتاپندیکا (; – ) تاجر، بانکدار و بشردوستی بود که حامی اصلی بودا دانسته می‌شود.
فیلیسور (به انگلیسی: Filisur) یک روستای آلپ و شهرداری سابق در ناحیه آلبولا در کانتون گراوبوندن در سوئیس است. این روستا در دامنه تپه ای با منظره ای به سمت غرب قرار دارد که در آن دو رودخانه آلبولا/آلورا از گذرگاه آلبولا و لندواسر از داووس به هم می رسند. در ۱ ژانویه ۲۰۱۸، شهرداری‌های سابق برگون/براوون و فیلیسور در شهرداری جدید برگون فیلیسور ادغام شدند.
داسا ()، واژه‌ای سانسکریت است که در متون هندی باستانی مانند ریگ‌ودا، متون دینی پالی و ارته‌شاستره یافت می‌شود. این اصطلاح ممکن است به معنای «برده»، «دشمن» یا «بنده» باشد، اما داسا یا داسیو می‌توانند معانی زیر را نیز داشته باشند: «بنده خدا»، «عابد»، «نیت‌خواه» یا «کسی که تسلیم خدا شده است». داسا ممکن است پسوند یک نام خاص برای نشان دادن «برده» یک شخص محترم یا یک خدای خاص باشد. داسا در برخی زمینه‌ها به داسیو و اسوراها نیز مربوط می‌شود که برخی از محققان بسته به بافتی که این کلمه در آن به کار می‌رود، به «دیو»،
بافتی که این کلمه در آن به کار می‌رود، به «دیو»، «نیروهای مضر ماوراء طبیعی»، «برده»، «خدمت‌کار» یا «بربر» ترجمه شده‌اند.
نرمال (به انگلیسی: Normal) یک فیلم اکشن، جنایی و دلهره‌آور آمریکایی آماده اکران به کارگردانی بن ویتلی بر اساس فیلمنامه‌ای نوشته دریک کولستاد و باب ادنکیرک است. ادنکیرک همچنین در این فیلم در کنار هنری وینکلر، لینا هیدی، رایان آلن، بیلی مک‌للان، برندن فلچر، پیتر شینکودا و جس مک‌لئود بازی می‌کند. تمرکز روی یک کلانتر موقت شهری کوچک است که پس از سرقت از بانک محلی، اسرار تاریکی را کشف می‌کند. داستان. اولیس (ادنکیرک) به شهر خواب آلود نرمال می‌آید تا پس از درگذشت کلانتر اصلی به عنوان کلانتر موقت خدمت کند. یک سرقت
اصلی به عنوان کلانتر موقت خدمت کند. یک سرقت از بانک در نرمال باعث می‌شود که اولیس متوجه اسرار عجیبی می‌شود و … ساخت. فیلمبرداری اصلی در ۲۱ اکتبر ۲۰۲۴ در وینیپگ آغاز شد.
فردریکه اتو (؛ زادهٔ ) اقلیم‌شناس، فیزیک‌دان و استاد دانشگاه اهل آلمان است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون تایم ۱۰۰ شده است. او از دسامبر ۲۰۲۱ به عنوان یک مدرس ارشد در موسسه گرانتام برای تغییرات آب و هوا و محیط زیست در امپریال کالج لندن کار می کند. همچنین وی دانشیار پژوهشی افتخاری موسسه تغییر محیطی در دانشگاه آکسفورد است. تحقیقات او بر پاسخ به این سؤال متمرکز است که تا چه میزان شرایط آب و هوایی شدید در نتیجه عوامل اقلیمی خارجی تغییر می‌کند. او که یک متخصص بسیار شناخته شده در زمینه تحقیقات مستند است، ریشه‌های
شناخته شده در زمینه تحقیقات مستند است، ریشه‌های تغییرات اقلیمی در اثر فعالیت از انسان و همچنین آسیب پذیری و قرار گرفتن در معرض آن‌ را برای رویدادهایی مانند امواج گرما، خشکسالی و سیل بررسی می‌کند. فردریکه به همراه دانشمند آب و هوا، گیرت یان ون اولدنبورگ، پروژه بین‌المللی نسبت‌دهی هوای جهان را که هنوز هم رهبری می‌کند، تأسیس کرد. او همچنین یکی از ده دانشمندی بود که نقش مهمی در تحولات علمی در سال ۲۰۲۱ داشتند که در مجله علمی "نیچر" برجسته شده است. زندگی‌نامه. فریدریک الی لوئیز اتو در سال ۱۹۸۲ در کیل آلمان به
فریدریک الی لوئیز اتو در سال ۱۹۸۲ در کیل آلمان به دنیا آمد و قبل از اخذ مدرک دکترا در رشته فلسفه علم از دانشگاه آزاد برلین، در سال ۲۰۱۲ در رشته فیزیک از دانشگاه پوتسدام فارغ التحصیل شد. او در دانشگاه آکسفورد نیز شروع به بررسی تأثیر رویدادهای آب و هوا بر تغییرات آب و هوا کرد. وی توانسته است به عنوان یکی از رهبران اسناد آب و هوای جهان بر توسعه بین‌المللی استراتژی‌های تغییر آب و هوا تأثیر بگذارد. او در سال ۲۰۱۷ در مورد توفند هاروی به این نتیجه رسید که در هیوستون باعث ۱۲ تا ۲۲ درصد باران اضافی شده است. وی
باعث ۱۲ تا ۲۲ درصد باران اضافی شده است. وی همچنین گفت که بدون شک توفند لورا در سال ۲۰۲۰ نتیجه تأثیرات تغییرات آب و هوایی بوده است. همچنین معتقد است که این گونه گزارش‌های تخصصی به متقاعد کردن دولت‌ها برای اتخاذ تدابیری با هدف ایجاد مجتمع‌های بیشتر کربن خنثی کمک خواهد کرد. در سال ۲۰۲۱، او در تایم ۱۰۰، فهرست سالانه تایم، در ردیف ۱۰۰ نفر از تأثیرگذارترین افراد جهان قرار گرفت.
حزب کمونیست‌های ایتالیا (به ایتالیایی: Partito dei Comunisti Italiani, PdCI) یک حزب کمونیست در ایتالیا بود که در اکتبر ۱۹۹۸ توسط انشعابیون حزب بازآفرینی کمونیست (PRC) تأسیس شد. این انشعاب توسط آرماندو کوسوتا، بنیانگذار و رهبر اولیۀ حزب بازآفرینی کمونیست رهبری شد، که با رهبری فائوستو برتینوتی و به‌ویژه تصمیم او برای دست برداشتن از حمایت از کابینۀ اول رومانو پرودی مخالفت کرد. در دسامبر ۲۰۱۴، این حزب به حزب کمونیست ایتالیا (PCd'I) تبدیل شد که آن حزب نیز بعداً به نسخۀ جدیدی از حزب کمونیست ایتالیا (PCI) تغییر
به نسخۀ جدیدی از حزب کمونیست ایتالیا (PCI) تغییر یافت. تاریخچه. بنیانگذاری و سال‌های اولیه. در اکتبر ۱۹۹۸، حزب بازآفرینی کمونیست بین دو جناح نقسیم شد؛ جناح اول به رهبری فائوستو برتینوتی، دبیر حزب خواهان دست برداشتن از حمایت از دولت اول رومانو پرودی بودند، و جناح دوم به رهبری آرماندو کوسوتا رئیس حزب می‌خواستند اتحاد را ادامه دهند. کمیتۀ مرکزی حزب خط برتینوتی را تأیید کرد، اما کوسوتا و پیروانش تصمیم گرفتند از پرودی حمایت کنند. آرای جناح کوسوتا کافی نبود و دولت رأی اعتماد پارلمان را به دست نیاورد. مخالفان که
رأی اعتماد پارلمان را به دست نیاورد. مخالفان که اکثریت نمایندگان و سناتورها را کنترل می‌کردند، منشعب شدند و یک گروه کمونیستی رقیب به نام «حزب کمونیست‌های ایتالیا» را تشکیل دادند که بلافاصله به کابینۀ اول ماسیمو دالما، رهبر حزب دموکرات‌های چپ و اولین پسا-کمونیست که سمت نخست‌وزیری ایتالیا را بر عهده گرفت، پیوست. در زمان دالما، اولیویِرو دیلیبرتو از حزب کمونیست‌های ایتالیا به عنوان وزیر دادگستری خدمت کرد. علیرغم انشعاب اکثر نمایندگان پارلمانی حزب بازآفرینی کمونیست، این حزب هم در انتخابات پارلمان اروپا در سال
این حزب هم در انتخابات پارلمان اروپا در سال ۱۹۹۹ (۴/۳ درصد نسبت به ۲ درصد) و هم در انتخابات سراسری ۲۰۰۱ (۵ درصد نسبت به ۱/۷ درصد) نسبت به حزب کمونیست‌های ایتالیا محبوبیت بیشتری نزد رأی‌دهندگان داشت. رهبری دیلیبرتو. دیلیبرتو، که در سال ۲۰۰۰ به عنوان دبیر انتخاب شده بود، حزب کمونیست‌های ایتالیا را رهبری کرد تا به مشارکت خود در ائتلاف چپ میانه (در آن زمان به نام «درخت زیتون» معروف بود) در انتخابات سراسری سال ۲۰۰۱ ادامه دهد. با این وجود این انتخابات با پیروزی ائتلاف راست میانۀ خانۀ آزادی‌های سیلویو برلوسکونی
ائتلاف راست میانۀ خانۀ آزادی‌های سیلویو برلوسکونی به پایان رسید. حزب کمونیست‌های ایتالیا ۱/۷ درصد آرا و تعداد انگشت‌شماری از نمایندگان و سناتورها را به دست آورد. در انتخابات سراسری سال ۲۰۰۶، این حزب عضو ائتلاف اتحادیه بود که با به دست آوردن ۲/۴ درصد آرا و ۱۶ نماینده برندۀ انتخابات شد، در حالی که لیست انتخاباتی همراه با اتحادیه متشکل از حزب کمونیست‌های ایتالیا، فدراسیون سبزها و مصرف‌کنندگان متحد ۱۱ سناتور را به دست آورد. پس از آن، حزب کمونیست‌های ایتالیا وارد دولت دوم پرودی شد که تا ژانویۀ ۲۰۰۸ ادامه داشت.
دولت دوم پرودی شد که تا ژانویۀ ۲۰۰۸ ادامه داشت. در این بین، دیلیبرتو رهبر بلامنازع حزب شده بود و از سال ۲۰۰۵ درگیری بین او و کوسوتا بارها تکرار شد. در سال ۲۰۰۶، دومی از ریاست حزب استعفا داد و آنتونینو کوفارو جایگزین او شد. در سال ۲۰۰۷، کوسوتا به طور کلی حزب را ترک کرد. برای انتخابات سراسری سال ۲۰۰۸، حزب کمونیست‌های ایتالیا فهرست مشترکی به نام چپ-رنگین‌کمان (SA) همراه با حزب بازآفرینی کمونیست، سبزها و چپ دموکراتیک تحت رهبری برتینوتی تشکیل داد. ائتلاف چپ-رنگین‌کمان تنها ۳/۱ درصد (در مقایسه با ۱۰/۲ درصدی که
تنها ۳/۱ درصد (در مقایسه با ۱۰/۲ درصدی که دو سال قبل توسط احزاب تشکیل‌دهنده به صورت جداگانه کسب کرده بودند) به دست آورد و نتوانست هیچ کرسی‌ای به دست بیاورد. در سال ۲۰۰۸، دیلیبرتو دوباره به عنوان دبیر انتخاب شد و به حزب بازآفرینی کمونیست پیشنهاد داد که دو حزب مجدداً از طریق "مجمع مؤسسان کمونیستی" متحد شوند. خارج از پارلمان. در آستانه انتخابات پارلمان اروپا در سال ۲۰۰۹، حزب کمونیست‌های ایتالیا همراه با حزب بازآفرینی کمونیست و گروه‌های کوچک فهرست ضد سرمایه‌داری و کمونیست را تشکیل دادند. این لیست ۳/۴ درصد آرا
و کمونیست را تشکیل دادند. این لیست ۳/۴ درصد آرا را به خود اختصاص داد و هیچ نماینده‌ای در پارلمان اروپا نداشت. این فهرست در آوریل ۲۰۰۹ به فدراسیون چپ تبدیل شد، که تا پایان سال ۲۰۱۲ متفرق شد و در سال ۲۰۱۵ رسماً منحل شد. در انتخابات سراسری ۲۰۱۳، حزب کمونیست‌های ایتالیا در قالب ائتلاف انقلاب مدنی همراه با حزب بازآفرینی کمونیست، سبزها، ایتالیای ارزش‌ها و گروه‌های کوچک شرکت کرد و ۲/۲ درصد از آرا را به دست آورد اما نتوانست هیچ کرسی به دست بیاورد. حزب کمونیست‌های ایتالیا در انتخابات پارلمان اروپا در سال ۲۰۱۴ شرکت
در انتخابات پارلمان اروپا در سال ۲۰۱۴ شرکت نکرد و حمایت زودهنگام خود از فهرست انتخاباتی اروپایی دیگر را پس گرفت. قبل و بعد از انتخابات اروپا در سال ۲۰۰۹، حزب کمونیست‌های ایتالیا به ترتیب جناح راست و چپ خود را از دست داد. در فوریه، فراکسیون چپ را متحد کنید، به رهبری کاتیا بلیلو (وزیر سابق) و اومبرتو گیدونی (نمایندۀ فعلی پارلمان اروپا)، حزب را ترک کردند تا با فهرست چپ و آزادی در انتخابات شرکت کنند و در نهایت نیز در حزب آزادی اکولوژی چپ ادغام شدند. در ژوئن، مارکو ریتسو (دیگر نمایندۀ پارلمان اروپا و نفر شمارۀ
ریتسو (دیگر نمایندۀ پارلمان اروپا و نفر شمارۀ دو پیشین دیلیبرتو) اخراج شد و بعداً حزبی تندرو به نام حزب کمونیست را تشکیل داد. در ژوئیه ۲۰۱۳، دیلیبرتو پس از سیزده سال از سمت دبیری کنار رفت و چزاره پروکاچینی، یک کارگر فلزکار سابق ۶۵ ساله اهل مارکه جایگزین او شد. حزب کمونیست ایتالیا. در دسامبر 2014، حزب کمونیست‌های ایتالیا با اخذ نام حزب کمونیست قدیمی ایتالیا، به حزب کمونیست ایتالیا تبدیل شد.
جرارد لزلی ماکینز کلاسون (به انگلیسی:Sir Gerard Leslie Makins Clauson) (زاده: ۲۸ آوریل ۱۸۹۱ و درگذشت: ۱ مه ۱۹۸۴) کارمند، تاجر و شرق‌شناس انگلیسی که بیشتر به خاطر مطالعاتش در شاخه زبان‌های ترکی شهرت داشت. او در مالت به دنیا آمد، او پسر ارشد سرگرد یوجین کلاسون بود، ابتدای فعالیت او با وارد شدن به کالج ایتن آغاز شد که در این زمان او به اصطلاح تبدیل به "کاپیتان مدرسه" شد، در همین سن پانزده شانزده سالگی بود که در مجله انجمن متن پالی "A New Kammavācā" متنی کوتاه و انتقادی را به زبان پالی نوشت. در سال ۱۹۰۶، زمانی
انتقادی را به زبان پالی نوشت. در سال ۱۹۰۶، زمانی که پدرش به عنوان دبیر ارشد در جزیره قبرس منصوب شد، برای تکمیل آموزش خود در مدرسه یونانی، زبان ترکی را به صورت خود آموز یادگرفت. او در کالج کورپوس کریستی آکسفورد، در رشته کلاسیک تحصیل کرد و مدرک خود را با نمرات بالا دریافت کرد، سپس در سال ۱۹۱۱ بورسیه تحصیلی در زمینه زبان سانسکریت را دریافت کرد. او جوایزی چون جایزه زبان سریانی هال هافمن در سال۱۹۱۳ و جیمز میو محقق عربی در سال ۱۹۲۰ را کسب کرد. در طول جنگ جهانی اول، او در نبرد گالیپولی شرکت جست، اما بیشتر تلاش
اول، او در نبرد گالیپولی شرکت جست، اما بیشتر تلاش خود را صرف کسب اطلاعات در مورد سیگنال‌ها، به خصوص کدهای ارتش آلمان و امپراتوری عثمانی کرد.
کلیسای جامع سنت لوئیس () یا کلیسای جامع کاپوسن یا کلیسای جامع پدران کبوشین یک کلیسای کاتولیک لاتین در مرکز شهر بیروت است و در سال 1864 توسط مبلغان کاپوسن، یکی از فرقه‌های فرانسیسکن کاتولیک مسیحی ساخته شد و به افتخار پادشاه لوئیس نهم فرانسه نامگذاری شد. پیشینه. کاپوسن‌ها که به رهبری پدر جوزف دو ترمبلی به خاور نزدیک فرستاده شده بودند در سال 1626 به صیدا رسیدند و 1628 وارد بیروت شدند و برای خود پایگاه ساختند. بنابراین آن‌ها مراسم خود را در کلیسای قدیمی سنت جورج که در آن کلیسای کلیسای جامع مارونی فعلی در مرکز
که در آن کلیسای کلیسای جامع مارونی فعلی در مرکز شهر بیروت قرار دارد، انجام می‌دادند و در سال 1732 کاپوسن‌ها اولین کلیسای خود را در بیروت در نزدیکی محل فعلی میدان ریاض الصلح که به سنت لوئیس نهم، پادشاه فرانسه اختصاص داده شده است، ساختند. در سال 1868 آنها به منطقه باب ادریس نقل مکان و کلیسای جامع فعلی را افتتاح کردند. کلیسای جامع جدید در دوران قیمومیت فرانسه بر لبنان برای مراسم‌های رسمی مورد استفاده قرار می گرفت. این کلیسا تنها مقر کلیسای لاتین در لبنان است که در دورهٔ اولیه (1868-1903) از سوی فرانسیسکن‌های