payamvha/North_RAG huggingface dataset:
(۸۱ متر) است، شهری که فقط ۶۸ کیلومتر فاصله دارد. برخی مناطق وستلاند و نوردلند جنوبی جزء مرطوب‌ترین نقاط اروپا هستند، به ویژه مناطقی که جریان‌های غربی در برخورد با ارتفاعات بلند، باعث بالا رفتن بارندگی می‌شوند. این پدیده معمولاً در مناطق داخلی و کمی دورتر از نواحی ساحلی رخ می‌دهد. در استانداردهای به‌روز ۱۹۹۱–۲۰۲۰، گل‌فیلت در برگن (۳۴۵ متر) دارای بیشترین میزان بارندگی سالانه با ۴۰۶۷ میلی‌متر است. در مناطق کوهستانی نزدیک به ساحل، میزان بارندگی سالانه حتی می‌تواند از ۵۰۰۰ میلی‌متر فراتر رود. شهرداری لوروی در
از ۵۰۰۰ میلی‌متر فراتر رود. شهرداری لوروی در مدار قطبی سالانه ۳۰۶۶ میلی‌متر بارندگی دارد، که مقدار قابل توجهی برای یک منطقه قطبی است. بارش در اواخر پاییز و زمستان در نواحی ساحلی بیشترین مقدار را دارد، در حالی که از آوریل تا ژوئن خشک‌ترین دوره سال است. بخش‌های داخلی طولانی‌ترین فیوردها کمی خشک‌تر هستند: بارندگی سالانه در شهرداری لاردال ۵۱۴ میلی‌متر است و در شمال، فقط ۳۳۸ میلی‌متر در اسکیبوتن در سر لیونگن‌فیورد گزارش شده است. مناطق شرقی رشته‌کوه‌ها (از جمله اسلو) دارای آب و هوای قاره‌ای‌تر هستند، که معمولاً
دارای آب و هوای قاره‌ای‌تر هستند، که معمولاً میزان بارندگی کمتری دارد. در این مناطق، بارش در تابستان و اوایل پاییز به اوج می‌رسد، در حالی که زمستان و بهار معمولاً خشک‌ترین فصل‌ها هستند. در بخش‌های داخلی فینمارک، میزان بارش سالانه کمتر از ۴۵۰ میلی‌متر است. برخی دره‌های محصور میان کوه‌ها دارای بارندگی بسیار کم هستند و برای کشاورزی در تابستان نیاز به آبیاری دارند. بخش بالایی شهرداری سالت‌دال (۸۱ متر، استوریورد) کمترین میانگین بارش سالانه را با فقط ۲۱۱ میلی‌متر دارد، در حالی که در جنوب نروژ، اسکیوک با ۲۹۵
دارد، در حالی که در جنوب نروژ، اسکیوک با ۲۹۵ میلی‌متر خشک‌ترین منطقه است. در مجمع‌الجزایر قطبی نروژ، فرودگاه اسوالبارد دارای کمترین میانگین بارش سالانه با ۲۱۷ میلی‌متر است، در حالی که یان ماین بیش از دو برابر این مقدار یعنی ۶۴۸ میلی‌متر بارندگی دریافت می‌کند. میانگین ماهانه بارش از ۶ میلی‌متر (۰٫۲۴ اینچ) در آوریل در بخش‌های بالایی سالت‌دال و اسکیوک تا ۵۰۹ میلی‌متر (۲۰٫۰ اینچ) در دسامبر در گل‌فیلت متغیر است. مناطق ساحلی از شهرداری لیندسنز تا شهرداری واردو بیش از ۲۰۰ روز در سال بارندگی دارند؛ با این حال، این
از ۲۰۰ روز در سال بارندگی دارند؛ با این حال، این آمار با یک حد آستانه بسیار پایین (۰٫۱ میلی‌متر بارش) محاسبه شده است. میانگین سالانه تعداد روزهایی که حداقل ۳ میلی‌متر (۰٫۱۲ اینچ) بارندگی دارند، ۷۷ روز در بلین‌درن/اسلو، ۹۶ روز در کی‌ویک/کریستیان‌ساند، ۱۵۸ روز در فلوریدا/برگن، ۹۳ روز در ورنس/تروندهایم و ۱۰۹ روز در ترومسو است. دما. مناطق ساحلی نروژ زمستان‌های معتدل‌تری نسبت به سایر مناطق با عرض جغرافیایی مشابه دارند. تفاوت میانگین دمای سردترین و گرم‌ترین ماه در مناطق ساحلی فقط ۱۰ تا ۱۵ درجه سانتی‌گراد (۱۸ تا
مناطق ساحلی فقط ۱۰ تا ۱۵ درجه سانتی‌گراد (۱۸ تا ۲۷ درجه فارنهایت) است؛ برخی فانوس‌های دریایی مانند سوی‌نوی در شهرداری هروی دامنه دمایی سالانه ۱۰ درجه سانتی‌گراد(۱۸ درجه فارنهایت) دارند، با سردترین ماه ۳٫۷ درجه سانتی‌گراد (۳۸٫۷ درجه فارنهایت). تفاوت دمایی در مناطق داخلی بیشتر است، به طوری که حداکثر اختلاف دما در شهرداری کاراشوک به ۲۸ درجه سانتی‌گراد (۵۰ درجه فارنهایت) می‌رسد. فینمارکس‌ویدا سردترین زمستان‌ها را در نروژ دارد، اما مناطق داخلی جنوبی‌تر نیز می‌توانند سرمای شدیدی را تجربه کنند. شهرداری روروس دمای
سرمای شدیدی را تجربه کنند. شهرداری روروس دمای ۵۰- درجه سانتی‌گراد(۵۸- درجه فارنهایت) را ثبت کرده است. شهرداری بو شمالی‌ترین منطقه‌ای در جهان است که میانگین دمای تمام ماه‌های زمستانی بالای ۰ درجه سانتی‌گراد (۳۲ درجه فارنهایت) است. بهار فصلی است که اختلاف دما بین بخش‌های جنوبی و شمالی کشور بیشترین مقدار را دارد؛ همچنین در این زمان از سال تفاوت دمای روز و شب به بیشترین حد خود می‌رسد. دره‌های داخلی و مناطق فیوردی داخلی کمترین میزان باد را دارند و گرم‌ترین روزهای تابستان را تجربه می‌کنند. مناطق کم‌ارتفاع نزدیک
تابستان را تجربه می‌کنند. مناطق کم‌ارتفاع نزدیک اسلو گرم‌ترین تابستان‌ها را دارند، با میانگین دمای ۲۴ ساعته در ۲۴ ژوئیه برابر با ۱۸ درجه سانتی‌گراد (۶۴٫۴ درجه فارنهایت) و میانگین بیشینه دمای روزانه تا ۲۳ درجه سانتی‌گراد (۷۳٫۴ درجه فارنهایت). مناطق داخلی در اواسط ژوئیه به اوج گرما می‌رسند، در حالی که مناطق ساحلی در نیمه اول اوت گرم‌ترین دما را تجربه می‌کنند. رطوبت معمولاً در تابستان پایین است. جریان اقیانوس اطلس شمالی در بخش شمالی دریای نروژ به دو شاخه تقسیم می‌شود، یکی به سمت دریای بارنتس و دیگری به سمت
می‌شود، یکی به سمت دریای بارنتس و دیگری به سمت سواحل غربی اسپیتس‌برگن. این جریان تا حدی آب و هوای قطبی را تعدیل کرده و موجب شده است که در عرض‌های جغرافیایی بالاتر از سایر نقاط قطب شمال، آب‌های آزاد در تمام طول سال وجود داشته باشند. در سواحل شرقی مجمع‌الجزایر سوالبارد، دریا قبلاً بیشتر سال یخ‌زده بود، اما با گرمایش سال‌های اخیر، مدت زمان آب‌های باز به‌طور محسوسی افزایش یافته است. گرم‌ترین دمای ثبت‌شده در نروژ ۳۵٫۶ درجه سانتی‌گراد (۹۶٫۱ درجه فارنهایت) در شهرداری نس‌بین بوده است. سردترین دمای ثبت‌شده ۵۱٫۴-
نس‌بین بوده است. سردترین دمای ثبت‌شده ۵۱٫۴- درجه سانتی‌گراد (۶۰٫۵- درجه فارنهایت) در شهرداری کاراشوک بوده است. گرم‌ترین ماه ثبت‌شده ژوئیه ۱۹۰۱ در اسلو با میانگین دمای ۲۴ ساعته ۲۲٫۷ درجه سانتی‌گراد (۷۲٫۹ درجه فارنهایت) بوده، و سردترین ماه ثبت‌شده فوریه ۱۹۶۶ در کاراشوک با میانگین دمای ۲۷٫۱- درجه سانتی‌گراد (۱۶٫۸- درجه فارنهایت) بوده است. گرم‌ترین شب ثبت‌شده در نروژ ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۹ در سومنا-کوالوی‌فیلت (۳۰۲ متر) در شهرداری سومنا نزدیک برونیوسوند با حداقل دمای شبانه ۲۶٫۱ درجه سانتی‌گراد (۷۹٫۰ درجه فارنهایت) بوده
۲۶٫۱ درجه سانتی‌گراد (۷۹٫۰ درجه فارنهایت) بوده است. کم‌فشارهای اقیانوس اطلس که بادهای گرم را در زمستان به همراه دارند، می‌توانند دماهای بالایی را در فیوردهای باریک ایجاد کنند. سوندالسورا دمای ۱۹ درجه سانتی‌گراد (۶۶ درجه فارنهایت) را در ژانویه و ۱۸٫۹ درجه سانتی‌گراد (۶۶٫۰ درجه فارنهایت) را در فوریه ثبت کرده است. در مقایسه با مناطق ساحلی، دره‌های داخلی و بخش‌های داخلی فیوردها دارای تغییرات دمای روزانه بیشتری هستند، به‌ویژه در بهار و تابستان. نور خورشید، مناطق زمانی، و جزر و مد. مناطق نروژ که شمال مدار قطبی
زمانی، و جزر و مد. مناطق نروژ که شمال مدار قطبی قرار دارند، زمستان‌های بسیار تاریکی را تجربه می‌کنند که با افزایش عرض جغرافیایی شدت می‌یابد. در لانگیربین در مجمع‌الجزایر سوالبارد، بخش بالایی قرص خورشید از ۹ آوریل تا ۲۳ اوت بالای افق قرار دارد، در حالی که تاریکی زمستانی از ۲۷ اکتبر تا ۱۴ فوریه ادامه دارد. تاریکی زمستانی در بخش‌های شمالی سرزمین اصلی نروژ کمتر شدید است، زیرا در حوالی ظهر چند ساعت گرگ‌ومیش وجود دارد. بخش جنوبی کشور نیز تغییرات فصلی قابل توجهی در میزان نور روز دارد؛ در اسلو، خورشید در انقلاب
در میزان نور روز دارد؛ در اسلو، خورشید در انقلاب تابستانی ساعت ۰۳:۵۴ طلوع می‌کند و ساعت ۲۲:۵۴ غروب می‌کند، اما در انقلاب زمستانی فقط از ساعت ۰۹:۱۸ تا ۱۵:۱۲ بالای افق قرار دارد. بخش شمالی کشور در منطقه شفق قطبی قرار دارد؛ شفق گاهی در بخش‌های جنوبی کشور نیز مشاهده می‌شود.
آلودگی دریایی با پلاستیک نوعی آلودگی دریایی است که به‌خاطر زباله‌های پلاستیکی ایجاد می‌شود. اندازهٔ این زباله‌ها از تکه‌های بزرگی مانند بطری‌ها و کیسه‌ها تا میکروپلاستیک‌های حاصل از تکه‌تکه شدن مواد پلاستیکی متغیر است. این زباله‌های دریایی عمدتاً زباله‌های انسانی دورریخته‌شده هستند که روی اقیانوس شناورند یا در آن معلقند. هشتاد درصد زباله‌های دریایی پلاستیک هستند. میکروپلاستیک‌ها و نانوپلاستیک‌ها حاصل تجزیه یا تخریب نوری زباله‌های پلاستیکی در آب‌های سطحی، رودخانه‌ها یا اقیانوس‌ها هستند. اخیراً، دانشمندان
رودخانه‌ها یا اقیانوس‌ها هستند. اخیراً، دانشمندان نانوپلاستیک‌ها را در برف سنگین، به‌طور خاص حدود ۳۰۰۰ تن که سالانه سوئیس را می‌پوشاند، کشف کرده‌اند. تخمین زده می‌شود که تا پایان سال ۲۰۱۳، ۸۶ میلیون تن زباله پلاستیکی دریایی در اقیانوس‌های جهان وجود داشته باشد، با این فرض که ۱٫۴٪ از پلاستیک‌های تولید شده در جهان از سال ۱۹۵۰ تا ۲۰۱۳ وارد اقیانوس شده و در آنجا انباشته شده است. مصرف جهانی پلاستیک تا سال ۲۰۲۲، ۳۰۰ میلیون تن در سال تخمین زده می‌شود که حدود ۸ میلیون تن آن به صورت ماکروپلاستیک در اقیانوس‌ها رها
تن آن به صورت ماکروپلاستیک در اقیانوس‌ها رها می‌شود. تقریباً ۱٫۵ میلیون تن میکروپلاستیک اولیه در دریاها رها می‌شوند. حدود ۹۸٪ از این حجم توسط فعالیت‌های زمینی ایجاد می‌شود و ۲٪ باقی مانده توسط فعالیت‌های دریایی تولید می‌شود. تخمین زده می‌شود که سالانه ۱۹ تا ۲۳ میلیون تن پلاستیک به اکوسیستم‌های آبی نشت می‌کند. کنفرانس اقیانوس سازمان ملل متحد در سال ۲۰۱۷ تخمین زد که اقیانوس‌ها تا سال ۲۰۵۰ ممکن است وزن پلاستیک بیشتری نسبت به ماهی‌ها داشته باشند. اقیانوس‌ها توسط ذرات پلاستیکی در اندازه‌های مختلف از مواد بزرگی
ذرات پلاستیکی در اندازه‌های مختلف از مواد بزرگی همچونبطری‌ها و کیسه‌ها گرفته تا میکروپلاستیک‌های تشکیل شده از تکه‌تکه شدن مواد پلاستیکی آلوده می‌شوند. این ماده به آرامی از اقیانوس تجزیه یا حذف می‌شود، بنابراین ذرات پلاستیکی اکنون در سراسر سطح اقیانوس گسترده شده‌اند و مشخص شده است که اثرات زیان‌آوری بر حیات دریایی دارند. کیسه‌های پلاستیکی دور ریخته شده، حلقه‌های شش‌تایی، ته سیگارها و سایر اشکال زباله‌های پلاستیکی که در اقیانوس‌ها سر درمی‌آورند، خطراتی را برای حیات وحش و شیلات ایجاد می‌کنند. حیات آبزیان
برای حیات وحش و شیلات ایجاد می‌کنند. حیات آبزیان می‌تواند از طریق گیر افتادن، خفگی و بلعیدن تهدید شود. تورهای ماهیگیری که معمولاً از پلاستیک ساخته می‌شوند، می‌توانند توسط ماهیگیران در اقیانوس رها یا گم شوند. این تورها که به عنوان تورهای سرگردان شناخته می‌شوند، ماهی‌ها، دلفین‌ها، لاک‌پشت‌های دریایی، کوسه‌ها، دوگونگ‌ها، کروکودیل‌ها، پرندگان دریایی، خرچنگ‌ها و سایر موجودات را به دام می‌اندازند و باعث محدود شدن حرکت، گرسنگی شدید، زخم، عفونت و در مواردی که برای تنفس نیاز به بازگشت به سطح آب دارند، خفگی می‌شوند.
نیاز به بازگشت به سطح آب دارند، خفگی می‌شوند. انواع مختلفی از پلاستیک‌های دریایی وجود دارند که باعث ایجاد مشکلاتی برای زندگی دریایی می‌شوند. گزارش شده است که درب بطری در معدهٔ لاک‌پشت‌ها و پرندگان دریایی یافت شده و به دلیل انسداد دستگاه تنفسی و گوارشی جان خود را از دست داده‌اند، یافت شده است. تورهای ماهیگیری سرگردان نیز نوعی مشکل‌ساز از پلاستیک‌های اقیانوسی هستند زیرا می‌توانند به‌طور مداوم موجودات دریایی را در فرآیندی که به عنوان «ماهیگیری شبح‌وار» شناخته می‌شود، به دام بیندازند. دامنهٔ مشکل. آلودگی
می‌شود، به دام بیندازند. دامنهٔ مشکل. آلودگی دریایی ناشی از مواد پلاستیکی، از دیدگاه آلودگی، به عنوان مسئله‌ای با بالاترین شدت شناخته می‌شود. اکثر پلاستیک‌های مورد استفاده در زندگی روزمره مردم هرگز بازیافت نمی‌شوند. این نوع پلاستیک‌های یکبار مصرف سهم قابل توجهی در ۸ میلیون تن زباله پلاستیکی موجود در اقیانوس‌ها در هر سال دارند. اگر این روند ادامه یابد، تا سال ۲۰۵۰ از نظر وزنی، پلاستیک بیشتری نسبت به ماهی‌ها در اقیانوس وجود خواهد داشت. تنها در دهه اول قرن بیستم، پلاستیک بیشتری نسبت به تمام پلاستیک‌های تاریخ
پلاستیک بیشتری نسبت به تمام پلاستیک‌های تاریخ تا سال ۲۰۰۰ تولید شده است و بخش عمده‌ای از این پلاستیک‌ها بازیافت نمی‌شوند. یک تخمین از تولید تاریخی پلاستیک، رقمی معادل ۸۳۰۰ میلیون تن متریک (Mt) را برای تولید جهانی پلاستیک تا سال ۲۰۱۵ نشان می‌دهد که ۷۹٪ آن در محل‌های دفن زباله یا محیط طبیعی انباشته شده است. طبق گزارش IUCN، این تعداد به ۱۴ میلیون تن پلاستیک افزایش یافته است. تخمین زده می‌شود که بین ۱۵ تا ۵۱ تریلیون قطعه پلاستیک در سراسر اقیانوس‌های جهان از بالای اقیانوس تا کف دریا وجود دارد. اقیانوس‌ها
از بالای اقیانوس تا کف دریا وجود دارد. اقیانوس‌ها عمیق‌ترین و وسیع‌ترین حوضه‌های زمین هستند که عمق متوسط دشت‌های مغاکی آنها حدود ۴ کیلومتر پایین‌تر از سطح دریا است. جاذبه به‌طور طبیعی مواد را از خشکی به اقیانوس منتقل می‌کند و اقیانوس به مخزن نهایی تبدیل می‌شود. آلودگی پلاستیکی اقیانوسی به دلیل گستردگی حضورش، از گودال‌های اقیانوسی، درون رسوبات عمیق دریا، در کف اقیانوس و پشته‌های اقیانوسی گرفته تا سطح اقیانوس و حاشیه‌های ساحلی اقیانوس‌ها، قابل توجه است. حتی جزایر مرجانی دورافتاده هم می‌توانند سواحلی مملو از
مرجانی دورافتاده هم می‌توانند سواحلی مملو از پلاستیک از منبعی دور داشته باشند. در سطح اقیانوس، زباله‌های پلاستیکی در ساختارهای دایره‌ای با وسعت زیاد به نام چرخاب‌های اقیانوسی متمرکز شده‌اند. چرخاب‌های اقیانوسی در تمام اقیانوس‌ها تشکیل می‌شوند، به دلیل الگوهای متناوب بادهای منطقه‌ای که انتقال داخلی را در مناطق نیمه‌گرمسیری به سمت استوا و در اقیانوس‌های نیمه‌قطبی به سمت قطب هدایت می‌کنند. جریان‌های اقیانوسی، زباله‌های پلاستیکی را درون چرخاب‌ها متمرکز می‌کنند.
سوسن باران , سرده‌ای از گیاهان پیازدار معتدل و مدارگان از خانواده نرگسیان، زیرخانواده نرگس‌واران، بومی قاره آمریکا است و به‌طور گسترده به‌عنوان گیاه زینتی کشت می‌شود. پس از گسترش این سرده در سال ۲۰۱۹، که اکنون شامل سرده‌های هابرانتوس(Habranthus) و اسپرکلا (Sprekelia) می‌شود، حدود ۲۰۰ گونه شناخته شده، و همچنین دورگه‌ها و ارقام متعدد وجود دارد. نام‌های رایج برای گونه‌های این سرده شامل سوسن پری، گل‌بارانی، سوسن بادغرب، سوسن جادویی، سوسن آتاماسکو و سوسن باران است. این نام از (Zephyrus)، خدای یونانی باد غرب، و
این نام از (Zephyrus)، خدای یونانی باد غرب، و (anthos)، به معنی گل، با اشاره به ساقه‌های باریک آن، گرفته شده است. شرح. گونه‌های این جنس از نظر ریخت‌شناسی متفاوت هستند. در کنار ریخت‌شناسی گل، ویژگی‌هایی مانند اندازه پیاز، رنگ پوشش پیاز و ریخت‌شناسی برگ به شناسایی گونه‌های مختلف کمک می‌کند. شاخ و برگ در طبیعت اغلب زودگذر است، اما در شرایط کشت، پایدارتر می‌شود. رنگ برگ از سبز چمنی روشن سوسن‌باران سفید () تا شاخ و برگ نسبتاً پهن و به رنگ سبز مایل به قهوه‌ای مانند سوسن‌باران دراموندی (Z. drummondii) متغیر است.
سوسن‌باران دراموندی (Z. drummondii) متغیر است. تعداد کمی از گونه‌ها وقتی در نور روشن رشد می‌کنند، ته رنگ‌های برنزی مشخصی در شاخ و برگ دارند. انواع برگ‌ها از برگ‌های سبز تیره و کوچک چمنی در گونه‌هایی مانند سوسن‌باران یونس (Z. jonesi) یا سوسن‌باران درازبرگ (Z. longifolia) تا برگ‌های پهن‌تر و به رنگ سبز مایل به قهوه‌ای در گونه‌هایی مانند سوسن‌باران دراموندی متغیر است. شاید بزرگ‌ترین برگ‌ها در سوسن‌باران لیندلیانا (Z. lindleyana) از مکزیک یافت شود که معمولاً به‌عنوان یک رقم به نام آبشار دم‌اسب 'Horsetail
به‌عنوان یک رقم به نام آبشار دم‌اسب 'Horsetail Falls' توزیع می‌شود. این گونه دارای برگ‌های پهن و زیبایی تقریباً شبیه () است. رنگ گل‌ها در این گونه از سفید تا زرد (رنگ‌های مختلف این رنگ از لیمویی تا گوگردی) و صورتی متغیر است. سوسن‌باران دارای ساقه‌های گل ایستاده است که از گلی که ممکن است رو به بالا یا کمی متمایل به بالا باشد، پشتیبانی می‌کند. گل‌های قیفی شکل با شش گل‌برگ می‌توانند به شکل زعفران باشند، اما ممکن است مانند سوسن‌باران یونس به‌صورت تخت باز شوند یا حتی کمی حالت انعکاسی داشته باشند. گل‌های برخی از
حتی کمی حالت انعکاسی داشته باشند. گل‌های برخی از گونه‌ها عطری شیرین و دلپذیر دارند. به نظر می‌رسد عطر در تلاقی‌ها مغلوب باشد، اما چند گونه یا دورگه، سوسن‌باران دورماندی (سفید)، سوسن‌باران موریسلینتنرگسیان ه (Z. morrisclintae) (صورتی) و سوسن‌باران یونس (زرد روشن) وجود دارند که همگی این صفت را دارند. حداقل دو مورد از این گونه‌ها گل‌های خود را در شب باز می‌کنند و برای حشرات شب‌زی جذاب هستند. گل‌ها معمولاً فقط یک یا دو روز دوام می‌آورند. اما گل‌های جدید ممکن است به‌صورت متوالی شکوفا شوند، به خصوص در هوای مرطوب
به‌صورت متوالی شکوفا شوند، به خصوص در هوای مرطوب یا بارانی. اعضای مختلف این جنس ممکن است فقط در بهار شکوفه دهند یا شکوفه دادن را تکرار کنند و تا پاییز ادامه دهند، اغلب چند روز پس از طوفان‌های بارانی (بنابراین یکی از نام‌های رایج آن، سوسن‌های بارانی است). دوره‌های شکوفه‌دهی همزمان، که پرورش‌دهندگان آن را «بلیتِز» نامیده‌اند، بخشی از ارزش زینتی آنها هستند، اما همچنین زمان‌هایی هستند که پرورش‌دهندگان از آنها برای تولید دورگه‌های جدید استفاده می‌کنند. بیشتر گونه‌های زیر کشت بدون خشک‌سالی و رطوبت طبیعی که در
زیر کشت بدون خشک‌سالی و رطوبت طبیعی که در طبیعت وجود دارد، شکوفه می‌دهند. گیاهان گلخانه‌ای بسیار آزادانه شکوفه می‌دهند اما دوره‌های شکوفه‌دهی را طی می‌کنند. یکی از طولانی‌ترین دوره‌های شکوفه‌دهی در بین همه گونه‌ها، سوسن‌باران پامچالی (Z. primulina) است که از آوریل تا اکتبر شکوفه می‌دهد. اگرچه این گونه نامیخته است، اما به‌دلیل ویژگی گل‌دهی مکرر سریع و فصل شکوفه‌دهی طولانی، والد انتخابی برای تلاقی‌ها است. برخی از گونه‌های دیگر مانند سوسن‌باران موریسلینت به‌نظر می‌رسد فقط در فصل بهار شکوفه می‌دهند. اکثر این
می‌رسد فقط در فصل بهار شکوفه می‌دهند. اکثر این گونه‌ها به راحتی از طریق پاجوش یا فلس‌گیری دوتایی به‌صورت رویشی تکثیر می‌شوند. تعداد کمی از آنها مانند سوسن‌باران کلینت (Z. clintae) به کندی رشد می‌کنند. فنوتیپ‌های غیرمعمول را می‌توان به‌صورت رویشی حفظ کرد. تولیدمثل جنسی از طریق بذر انجام می‌شود. گونه‌های نامیخته آزادانه بذر می‌دهند و فنوتیپ مادری را به‌طور کامل تولید می‌کنند. آرایه‌بندی. جنس سوسن‌باران اولین بار توسط ویلیام هربرت در سال ۱۸۲۱ توصیف شد. این نماد سوسن باران آتاماسکا () است، که یک گونه حفاظت‌شده
سوسن باران آتاماسکا () است، که یک گونه حفاظت‌شده تحت قانون بین‌المللی نامگذاری جلبک‌ها، قارچ‌ها و گیاهان است. سوسن‌باران در زیرخانواده نرگس‌واران قرار دارد که برخی از متخصصان ترجیح می‌دهند آن را به‌عنوان خانواده نرگسیان "سنسو استریکو" (Amaryllidaceae sensu stricto) در نظر بگیرند. تقسیم جنس‌های این زیرخانواده به قبیله‌ها متفاوت بوده است، اما از دهه ۱۹۸۰ به بعد، سوسن‌باران معمولاً در قبیله ستاره‌شوالیه () قرار گرفته است. مطالعات فیلوژنتیک مولکولی از سال ۲۰۰۰ به بعد نشان داد که اگرچه ستاره‌شوالیه تک‌تبار بود،
بعد نشان داد که اگرچه ستاره‌شوالیه تک‌تبار بود، بسیاری از جنس‌های قرار گرفته در قبیله اینگونه نبودند. به ویژه، هابرانتوس ()، سوسن‌باران و اسپریکلیا () مجموعه‌ای را تشکیل دادند که در آن گونه‌های سنتی با هم آمیخته بودند. بر این اساس، در سال ۲۰۱۹، یک محدوده وسیع برای سوسن‌باران پیشنهاد شد، که شامل جنس‌های قبلی هابرانتوس و اسپریکلیا و همچنین برخی جنس‌های کوچک‌تر می‌شد. این پیشنهاد توسط گیاهان دنیا برخط () در میان سایر پایگاه‌های داده آرایه‌بندی پذیرفته شده است. طبق این سیستم طبقه‌بندی، سوسن‌باران هرب. به همراه
طبق این سیستم طبقه‌بندی، سوسن‌باران هرب. به همراه سرده ستاره‌شوالیه، یکی از دو جنس ستاره‌شوالیه، زیرقبیله ستاره‌شوالیه است و به‌عنوان ۵ زیرجنس (تعداد گونه) در نظر گرفته می‌شود: گونه‌ها. حدود ۱۷۰ گونه وجود دارد که تقریباً همه آنها در زیرگونه "سوسن‌باران" قرار دارند. پراکندگی و زیستگاه. این گیاه بومی مناطق مدارگان و جنب‌مدارگان آمریکا است. به آفریقا، آسیا و استرالیا نیز معرفی شده است. این گیاهان پیازی چندساله (اندام ذخیره‌سازی) بسیاری از شرایط بوم‌شناسی (از خاک مرطوب دوره‌ای گرفته تا شرایط بیابانی) را تحمل
خاک مرطوب دوره‌ای گرفته تا شرایط بیابانی) را تحمل می‌کنند. کشت. در حال حاضر این گیاهان معمولاً در مناطق مقاومتی ۷ تا ۱۰ وزارت کشاورزی ایالات‌متحده کشت می‌شوند. پرورش‌دهندگان سوسن باران ممکن است ارقامی با مقاومت بیشتر در برابر سرما ایجاد کنند. معمولاً سوسن‌های باران در گلخانه‌هایی که از قبل گلدان‌گذاری شده‌اند فروخته می‌شوند. این مزیتی است زیرا چرخه رشد قطع نمی‌شود. به ندرت (و نه در حالت ایده‌آل)، پیازهای خشک شده به بازار عرضه می‌شوند. چنین پیازهای خشک شده‌ای معمولاً پس از یک تا دو فصل رشد، ریشه می‌گیرند و
معمولاً پس از یک تا دو فصل رشد، ریشه می‌گیرند و قدرت شکوفه‌دهی خود را دوباره به دست می‌آورند. اگرچه بسیاری از نام‌های رایج شامل «سوسن» می‌شوند، اما این گیاهان در واقع از خانواده نرگسیان هستند. الیزابت لارنس ()، در کتاب کلاسیک خود «باغ جنوبی» (۱۹۴۲)، با اشتیاق در مورد سوسن باران صورتی، سوسن‌باران درشت‌گل (= ) می‌نویسد:این یکی از مقاوم‌ترین گونه‌ها است و گفته می‌شود که در فیلادلفیا با خیال راحت زمستان را سپری می‌کند. در کودکی، نیلوفرهای کوچک به رنگ رز را به‌عنوان نشانه و مهر تابستان می‌دانستم. مادربزرگم در
نشانه و مهر تابستان می‌دانستم. مادربزرگم در جورجیا آنها را در باغ خود پرورش می‌داد و مادربزرگم در ویرجینیای غربی آنها را در گلدان‌های کوچک در ایوان جلویی پرورش می‌داد. آن‌هایی که در باغ من [در رالی] هستند از جورجیا آمده‌اند. آن‌ها مدت زیادی با من بوده‌اند و آنقدر زیاد شده‌اند که شکوفه‌هایشان دریایی از صورتی ایجاد می‌کند. فصل گلدهی در ماه ژوئن است، اما در اواخر تابستان و حتی تا پایان سپتامبر نیز شکوفه‌های پراکنده‌ای وجود دارد. گل‌ها بزرگ هستند، به‌طول بیش از ۷۵ میلی‌متر، روی ساقه‌های ۲۵۰ میلی‌متری. آن‌ها
از ۷۵ میلی‌متر، روی ساقه‌های ۲۵۰ میلی‌متری. آن‌ها ظهرها به صورت صاف باز می‌شوند و بعد از ظهرها بسته می‌شوند؛ این یکی از ویژگی‌های این جنس است. برگ‌های براق آن‌ها به رنگ سبز چمنی است. پرورش. اصلاح نژاد با این گونه‌ها دارای برخی مشکلات ذاتی است که توسط روی چودوری (۲۰۰۶) خلاصه شده است، از جمله شبه‌همسری و نامیختگی، تفاوت در تعداد کروموزوم‌ها و زمان‌های مختلف گلدهی. با وجود این معایب، کارهای اصلاح نژادی برای افزایش ارزش گیاهان به‌عنوان گیاهان زینتی انجام می‌شود. به‌دلیل ماهیت محدودیت‌های گیاه‌شناسی، برنامه‌های
به‌دلیل ماهیت محدودیت‌های گیاه‌شناسی، برنامه‌های اصلاح نژاد اغلب با موانعی روبرو می‌شوند. تلاقی‌های متقابل ممکن است دشوار باشد زیرا والد نامیخته نمی‌تواند به‌عنوان والد ماده استفاده شود. با این حال، تلاقی‌های بین گونه‌ای به خوبی مستند شده‌اند. دورگه‌های سه‌گانه و چهارگانه (تلاقی ۳ یا ۴ گونه مجزا) تولید می‌شوند. چنین کارهایی نشان می‌دهد که دورگه‌های پیچیده باید امکان‌پذیر باشند. یک محدودیت باقی می‌ماند و آن این است که نهال‌ها هنوز ممکن است صفت نامیختگی را داشته باشند و برای تعیین این موضوع، داشتن فرزندان
داشته باشند و برای تعیین این موضوع، داشتن فرزندان حاصل از یک تلاقی آزمایشی ضروری است. سمیت. بسیاری از قسمت‌های این گیاه از جمله برگ‌ها و پیازها سمی در نظر گرفته می‌شوند. این جنس از نظر خواص دارویی احتمالی مورد ارزیابی قرار گرفته است و ترکیبات بیوشیمیایی سمی آن به عنوان آلکالوئیدها طبقه‌بندی می‌شوند. کاربردها. بخش‌هایی از گیاه سوسن‌باران، مانند پیاز و برگ‌های آن، در طب سنتی استفاده می‌شوند. در پرو، از گیاه سوسن‌باران آند (Z. andina) (با نام مستعار سوسن‌باران پاروولا) برای تومورها استفاده می‌شد. در چین، از
پاروولا) برای تومورها استفاده می‌شد. در چین، از گیاه سوسن‌باران برای سرطان سینه و در آفریقا از برگ‌های گیاه سوسن‌باران برای دیابت شیرین استفاده می‌شد. این گیاه برای مشکلات ساده از سردرد، سرفه، سرماخوردگی و جوش گرفته تا بیماری‌های بسیار پیچیده مانند سرطان سینه، سل، روماتیسم و تومورها مورد استفاده قرار می‌گرفت.[۱]
۳۰ در ۳۰ (یا ۳۰×۳۰) یک ابتکار جهانی برای دولت‌ها است تا ۳۰٪ از مساحت خشکی‌ها و اقیانوس‌های زمین را تا سال ۲۰۳۰ به عنوان مناطق حفاظت‌شده تعیین کنند. این هدف توسط مقاله‌ای در سال ۲۰۱۹ در مجلهٔ "ساینس" با عنوان «معامله‌ای جهانی برای طبیعت: اصول راهنما، نقاط عطف و اهداف» پیشنهاد شد که بر لزوم تلاش‌های گسترده‌تر برای حفاظت از طبیعت به منظور کاهش تغییرات اقلیمی تأکید دارد. این طرح که توسط ائتلاف بلندپروازانه برای طبیعت و مردم در سال ۲۰۲۰ آغاز شد، تا ژانویهٔ ۲۰۲۱ بیش از ۵۰ کشور با آن موافقت کرده بودند و تا اکتبر
بیش از ۵۰ کشور با آن موافقت کرده بودند و تا اکتبر ۲۰۲۲ به بیش از ۱۰۰ کشور افزایش یافته است. در سپتامبر ۲۰۲۱، ۵ میلیارد دلار آمریکا برای پروژه‌ای به نام «چالش حفاظت از سیارهٔ ما» اختصاص داده شد. در دسامبر ۲۰۲۲، در نشست COP15 کنوانسیون تنوع زیستی، ۳۰ به ۳۰ مورد توافق قرار گرفت و به یکی از اهداف چارچوب جهانی تنوع زیستی کونمینگ-مونترال تبدیل شد. این شامل گروه هفت و اتحادیهٔ اروپا می‌شود. این ابتکار بحث‌هایی را در مورد مسائل مربوط به حقوق بومیان برانگیخته است. در جهان. هدف ۳۰ در ۳۰، سومین هدف از ۲۳ هدف تنوع
در جهان. هدف ۳۰ در ۳۰، سومین هدف از ۲۳ هدف تنوع زیستی جهانی برای سال ۲۰۳۰ در چارچوب تنوع زیستی جهانی کونمینگ-مونترال است که در دسامبر ۲۰۲۲ تصویب شد:"تضمین و" "فراهم کردن امکانی که تا سال ۲۰۳۰ حداقل ۳۰ درصد از مناطق خشکی، آب‌های داخلی و مناطق ساحلی و دریایی، به‌ویژه مناطقی که از اهمیت ویژه‌ای برای تنوع زیستی و عملکردها و خدمات اکوسیستم برخوردارند، از طریق سیستم‌های مناطق حفاظت‌شده با شاخص‌های اکولوژیکی، به خوبی مرتبط و با مدیریت عادلانه و سایر اقدامات حفاظتی مؤثر مبتنی بر منطقه، به‌طور مؤثر حفاظت و مدیریت
مؤثر مبتنی بر منطقه، به‌طور مؤثر حفاظت و مدیریت شوند، و در صورت لزوم، قلمروهای بومی و سنتی را به رسمیت بشناسند و در چشم‌اندازهای وسیع‌تر، چشم‌اندازهای دریایی و اقیانوس ادغام شوند، ضمن اینکه اطمینان حاصل شود که هرگونه استفادهٔ پایدار، در صورت لزوم در چنین مناطقی، کاملاً با نتایج حفاظت سازگار باشد و حقوق مردم بومی و جوامع محلی، از جمله بر قلمروهای سنتی آنها را به رسمیت بشناسند و رعایت کنند." اتحادیهٔ اروپا. استراتژی تنوع زیستی کمیسیون اروپا برای سال ۲۰۳۰ در ۲۰ مه ۲۰۲۰ به عنوان سهم اتحادیهٔ اروپا در چارچوب
۲۰ مه ۲۰۲۰ به عنوان سهم اتحادیهٔ اروپا در چارچوب تنوع زیستی جهانی پس از ۲۰۲۰ پیشنهاد شد. این استراتژی شامل چندین تعهد و اقدام مرتبط با تنوع زیستی است که باید تا سال ۲۰۳۰ انجام شوند، از جمله:
ابوالحسن خان (۱۸۰۶ – ۱۸۸۰) سردار سپاه امام اسماعیلی نزاری، برادر کوچکتر آقاخان اول و یکی از فرزندان شاه خلیل‌الله سوم (چهل و پنجمین امام نزاریان) بود. او در کهک زاده شد و در سال‌های ۱۸۳۷ تا ۱۸۴۱م، فرماندهی نیروهای امام را در نبرد با ارتش قاجار در کرمان بر عهده داشت. ابوالحسن خان افزون بر نقش نظامی، مأموریت‌های دیپلماتیکی نیز به نیابت از امام انجام می‌داد. در سال ۱۸۴۱ همراه آقاخان اول به افغانستان رفت، اما در سال ۱۸۴۴ به ایران بازگشت، شهر بمپور را اشغال کرد و در بلوچستان چند پیروزی نظامی به‌دست‌آورد. او حدود
در بلوچستان چند پیروزی نظامی به‌دست‌آورد. او حدود دو سال بخش‌هایی از بلوچستان را به‌نام آقاخان اول در کنترل داشت، ولی در نبردی با ارتش قاجار شکست خورد، اسیر و در سال ۱۸۴۶ به تهران منتقل شد. پس از مدتی زندان، ناصرالدین شاه قاجار وی را عفو کرد، به دربار خود راه داد و او را با شاهزاده‌ای قاجاری ازدواج داد. ابوالحسن خان در تهران درگذشت و در کنار آرامگاه پدرش در نجف، عراق، به خاک سپرده شد.
ای‌اف‌تی (EFT) مخفف عبارت Emotional Freedom Techniques که با ترجمه‌های مختلفی از جمله تکنیک‌های رهایی عاطفی شناخته می‌شود، روشی است که با فشار دادن، ضربه زدن یا مالش نقاط طب فشاری، همزمان با تمرکز بر موقعیت‌های مرتبط با ترس‌ها یا آسیب‌های روانی شخصی، به عنوان یک روش درمانی برای کاهش آسیب‌ها انجام می‌شود. ای‌اف‌تی از نظریه‌های مختلف پزشکی جایگزین مانند طب سوزنی، برنامه‌ریزی عصبی زبانی، انرژی‌درمانی و درمان میدان فکری (TFT) بهره می‌گیرد. این تکنیک همچنین ترکیبی از عناصر مواجهه درمانی، رفتاردرمانی شناختی و