payamvha/North_RAG huggingface dataset:
چین، برای نشان دادن وفاداری خود به امپراتور چین، توانست اعتماد و توجه سلسله سونگ را به خود جلب کند. امپراتور تای‌زو از دودمان سونگ، عنوان پادشاه استان جیاوزی (Giao Chỉ quận vương) را به او اعطا کرد و حکومتش را به رسمیت شناخت. این عنوان، بیانگر نوعی رابطهٔ خراج‌گذارانهٔ با امپراتوری چین بود. دین بو لین که از قدرت نظامی سونگ آگاه بود و در پی حفظ استقلال کشورش بود، در ازای خراجی که هر سه سال یکبار به دربار چین پرداخت می‌شد، توافق عدم تجاوز را به دست آورد. اصلاحات داخلی. دین بو لین علاوه بر مدیریت روابط با
داخلی. دین بو لین علاوه بر مدیریت روابط با چین، با جدیت به اصلاح ساختار دولت و نیروی نظامی پرداخت تا پایه‌های کشور تازه‌استقلال یافته را تقویت کند. او دربار سلطنتی و سلسله‌مراتب مشخصی از مقامات کشوری و لشکری ایجاد کرد. همچنین نظام قضایی سخت‌گیرانه‌ای برقرار ساخت که بر اساس آن، مجرمان – به‌ویژه در جرایمی مانند خیانت – با مجازات‌هایی سنگین همچون انداخته شدن در دیگ روغن جوشان یا خوراندن به ببر درنده روبه‌رو می‌شدند. این سختگیری‌ها برای بازدارندگی و حفظ نظم نوپای پادشاهی انجام می‌گرفت. مرگ. ترور دین بو لین. در
پادشاهی انجام می‌گرفت. مرگ. ترور دین بو لین. در سال ۹۷۹، یکی از درباریان که با الهام از خوابی که دیده بود، دین بو لین و پسر ارشدش، دین لین، را هنگام خواب در حیاط کاخ به قتل رساند. قاتل به سرعت به دست ژنرال نگوین باک دستگیر و اعدام شد. پس از او، پسر شش‌ساله‌اش، دین فه دِ، بر تخت نشست. پس از قتل دین بو لین، سلسله سونگ کوشید از آشفتگی داخلی ایجاد شده بهره ببرد و بار دیگر سلطه چین را بر دای کو ویت را برقرار کند. آنان ارتشی برای حمله به ویتنام اعزام کردند. در این زمان، فرماندهٔ کل ارتش، لِه هوآن، از خلأ قدرت
این زمان، فرماندهٔ کل ارتش، لِه هوآن، از خلأ قدرت استفاده کرد، امپراتور خردسال را برکنار نمود، مخالفان خود را از دربار حذف کرد و با امپراتریس بیوه زوونگ وِن نگا رابطهٔ نامشروع برقرار ساخت. لِه هوآن با موفقیت حمله سونگ را دفع کرد، خود را امپراتور خواند و دودمان لِه نخستین را بنیان نهاد. او همچنان نام کشور را دای کو ویت حفظ کرد.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;42421141&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-08-15T01:58:35Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Dexbot&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;minor /&gt; &lt;comment&gt;ربات: حذف پیوندهای میان‌ویکی که در ویکی‌داده موجود است&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;42424451&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; هفت تن ادینبرو () نام نخستین گروه از زنانی بود که توانستند در بریتانیا راه
گروه از زنانی بود که توانستند در بریتانیا راه خود را به دانشگاه باز کنند و در آن ثبت نام نمایند. آن‌ها تحصیلات خود را در رشته پزشکی از سال ۱۸۶۹ میلادی در دانشگاه ادینبرو آغاز کردند و هرچند که ثبت نام این هفت تن در نهایت با حکم دادگاه لغو و از ادامه تحصیل منع شدند اما مبارزه‌ای که این زنان آغاز نمودند توجه زیادی را در سرتاسر بریتانیا برانگیخت و حامیان سرشناسی مانند چارلز داروین را به دست آورد. کارزار این هفت تن حق تحصیل زنان در دانشگاه را تبدیل به یک موضوع سیاسی ملی کرد که در نهایت منجر به تصویب قانون پزشکی
ملی کرد که در نهایت منجر به تصویب قانون پزشکی ۱۸۷۶ شد که اجازه تحصیل در رشته پزشکی و طبابت در بریتانیا را به زنان می‌داد. این گروه را هفت تن علیه ادینبرو نیز می‌خواندند که اشاره به افسانه هفت تن علیه تبس در افسانه‌های یونانی داشت. در طول سال‌های کارزار تعدادی از اعضا این گروه جدا شدند و افرادی نیز به آن پیوستند اما به صورت کلی این هفت نفر به عنوان هفت تن ادینبرو شناخته می‌شوند:
پرنسس اولگا آندریونا رومانوف ( (متولد ۸ آوریل ۱۹۵۰) یک اشراف‌زاده بریتانیایی و عضو خاندان رومانوف است. او نوه نیکلاس دوم روسیه و الکساندرا فئودوروونا، آخرین امپراتور و ملکه روسیه است. پرنسس اولگا به عنوان رئیس انجمن خانواده رومانوف، سازمانی برای نوادگان خاندان امپراتوری سابق روسیه، خدمت می‌کند. او مالک خانه پرووندر، خانه‌ای روستایی در کنت است که از خانواده مادرش به ارث برده است. اوایل زندگی و خانواده. پرنسس اولگا کوچک‌ترین فرزند شاهزاده آندری الکساندروویچ روسیه و تنها فرزند حاصل از ازدواج دوم او در سال ۱۹۴۲
و تنها فرزند حاصل از ازدواج دوم او در سال ۱۹۴۲ با نادین سیلویا آدا مک‌دوگال، دختر سرهنگ دوم هربرت مک‌دوگال از کاوستون مانور، عضو خاندان مک‌دوگال است. پدر او پسر دوک بزرگ الکساندر میخائیلوویچ روسیه، که متعلق به شاخه‌ای از رومانوف‌ها بود، و همسرش دوشس بزرگ زنیا الکساندرونا، خواهر تزار نیکلاس دوم، بود. اولگا آندریونا از نسخه انگلیسی نام خانوادگی خود استفاده می‌کند و «رومانوف» را به «رومانووا»، شکل زنانه نام خود در روسی، ترجیح می‌دهد. او با عنوان «پرنسس اولگا آندریونا رومانوف» شناخته می‌شود. او که در خانه
آندریونا رومانوف» شناخته می‌شود. او که در خانه روستایی مادرش در پرووندر، فاورشام، کنت، انگلستان توسط معلمان خصوصی تحصیل کرده بود، در کودکی توسط پدر تبعیدی‌اش از میراث غم‌انگیز امپراتوری خانواده‌اش در روسیه پیش از انقلاب برای او گفته شد. او در سال ۱۹۶۸ در یک مهمانی رقص با تم ریجنسی که توسط والدینش برگزار شده بود، به عنوان یک تازه‌وارد به جامعه معرفی شد. زندگی بزرگسالان. او در سال ۱۹۸۰ به انجمن خانواده رومانوف (RFA) پیوست و به همراه دیگر اعضا، در مراسم تدفین طولانی مدت آخرین امپراتور و ملکه روسیه در سن
طولانی مدت آخرین امپراتور و ملکه روسیه در سن پترزبورگ در سال ۱۹۹۸ شرکت کرد. در ۳ دسامبر ۲۰۱۷، تقریباً یک سال پس از مرگ شاهزاده دیمیتری رومانوویچ رومانوف در آخرین روز سال ۲۰۱۶، او به عنوان رئیس RFA انتخاب شد. در این فاصله، برادر ناتنی بزرگترش، شاهزاده اندرو آندریویچ رومانوف (متولد ۱۹۲۳)، از نوادگان ارشد رومانوف، به عنوان رئیس افتخاری RFA انتخاب شد. اولگا قصد داشت در سال ۲۰۱۸ برای مراسم یادبود صدمین سالگرد بازگردد، که در آن، پاول کولیکوفسکی، نتیجه دوشس بزرگ اولگا الکساندرونا، و گروهی از دیگر نوادگان رومانوف،
الکساندرونا، و گروهی از دیگر نوادگان رومانوف، نماینده RFA بودند. او در خانه پرووندر در دهکده پرووندر، نزدیک فاورشام در کنت زندگی می‌کند، جایی که خانه قرن سیزدهمی را مرمت کرده و آن را به روی گردشگران باز کرده است. او عمارت قدیمی و به ارث برده است. او در سال، پس از خرید ملک پدرش، با فروش آنچه از گنجینه آثار باستانی پیش از انقلاب پدرش باقی مانده بود، پول لازم برای نوسازی آن را فراهم کرد. بیشتر این آثار مدت‌ها پیش به خانواده سلطنتی بریتانیا فروخته شده بودند. در سال ۲۰۰۵، او در "برنامه تلویزیونی «شاهزاده خانم
سال ۲۰۰۵، او در "برنامه تلویزیونی «شاهزاده خانم استرالیایی"» (یک نمایش واقع‌نما) حضور داشت و به رقبا مشاوره می‌داد. او در مصاحبه‌ای با برنامه تلویزیونی «کاخ سلطنتی ویندزور» از کانال ۴، این دیدگاه رایج را اصلاح کرد که رها کردن مرگبار تزار نیکلاس دوم، همسر و فرزندانش توسط بریتانیایی‌ها به بلشویک‌ها در طول انقلاب روسیه، نه به دلیل سنگدلی دولت وقت بریتانیا، بلکه به دلیل اکراه پسرعمویش جورج پنجم بوده است، همان‌طور که کنت رز در زندگینامه خود از پادشاه فاش کرده است. در سال ۲۰۱۷ او خاطرات خود را با عنوان «"شاهزاده
در سال ۲۰۱۷ او خاطرات خود را با عنوان «"شاهزاده خانم اولگا، یک رومانوف وحشی و پابرهنه»" منتشر کرد. او در کنار پرنسس کاتارینا از یوگسلاوی به عنوان حامی سلطنتی مجلس رقص ملکه شارلوت خدمت می‌کند. ازدواج و فرزندان. او که زمانی مادرش او را به عنوان عروس احتمالی پسرعموی سومش، شاه چارلز سوم، پیشنهاد کرده بود، با توماس متیو (متولد ۸ ژوئیه ۱۹۴۵، پسر فرانسیس متیو، مدیر سابق "روزنامه تایمز") ازدواج کرد. این ازدواج در کلیسای جامع ارتدکس عروج و در ۱ اکتبر ۱۹۷۵ در کلیسای برومپتون اوراتوری برگزار شد. او که از اشراف
برومپتون اوراتوری برگزار شد. او که از اشراف ایرلندی بود، خانه‌هایی نیز در انگلستان در ساوت کنزینگتون و در مجاورت پارک هاچلندز در ساری داشت. آنها در سال ۱۹۸۹ به دلیل داشتن مشکلات زیر از هم جدا شدند:
ندای زمین یا زمین ندا می‌دهد فیلمی محصول سال ۱۹۶۹ و به کارگردانی دولال گوها است. در این فیلم بازیگرانی همچون ناندا، سانجیو کومار، جیتندرا، دورگا کوته، آبی باتاچاریا، لیلا میشرا و ای. کی. هانگال ایفای نقش کرده‌اند.
شورای امنیت تاجیکستان یک گروه مشورتی دولتی تاجیکستان است که تحت نظر دفتر اجرایی رئیس‌جمهور این کشور فعالیت می‌کند. این شورا به رئیس‌جمهور در مورد مسائل و موضوعات امنیت ملی مشاوره می‌دهد. شورای امنیت تاجیکستان در سال ۲۰۰۳ به ریاست رئیس‌جمهور تاجیکستان تشکیل شد. این شورا قبل از اینکه زیر نظر رئیس‌جمهور به فعالیت بپردازد، در سابق و تا ماه ژوئن ۲۰۱۸ یک سازمان مستقل بود. دبیر شورای امنیت از مارس ۲۰۱۹، نصرالله محمودزاده بوده است. اساساً این نهاد، نهادی تشکیل‌دهندهٔ رهبری نظامی و امنیتی است که برای اجرای سیاست‌های
رهبری نظامی و امنیتی است که برای اجرای سیاست‌های داخلی و خارجی در حوزه امنیت ملی، راهکار ارائه می‌دهد.
شاهزاده الکساندر نیکیتیچ رومانوف (۴ نوامبر ۱۹۲۹–۲۲ سپتامبر ۲۰۰۲) عضوی از خانواده رومانوف بود. او پسر شاهزاده نیکیتا الکساندروویچ روسیه و برادرزاده بزرگ نیکلاس دوم روسیه، آخرین تزار، بود. او که در فرانسه متولد شده بود، در سال ۱۹۳۸ تابعیت بریتانیا را پذیرفت و تا زمان مرگ مادربزرگش، دوشس بزرگ زنیا الکساندرونا، در انگلستان زندگی کرد. سال بعد، شاهزاده الکساندر نیکیتیچ اولین عضو خانواده رومانوف بود که پس از انقلاب از روسیه دیدن کرد. زندگی. او در پاریس به دنیا آمد، کوچک‌ترین پسر شاهزاده نیکیتا الکساندروویچ روسیه و
کوچک‌ترین پسر شاهزاده نیکیتا الکساندروویچ روسیه و همسرش کنتس ماریا ایلاریانووا ورونتزووا-داشکووا، در خانواده‌ای با ریشه‌های اشرافی و پیوندهای تاریخی با دودمان رومانوف. شاهزاده الکساندر نوه دوشس بزرگ زنیا الکساندرووا و دوک بزرگ الکساندر میخائیلوویچ روسیه و برادرزاده بزرگ آخرین امپراتور روسیه، نیکلاس دوم، بود. او سال‌های اولیه زندگی خود را در بریتانیا گذراند و در سال ۱۹۳۸ تابعیت بریتانیایی دریافت کرد. در سن ۱۴ سالگی به پنج زبان مسلط بود. او به جغرافیا، تاریخ و فلسفه علاقه‌مند بود. در آغاز جنگ جهانی دوم،
و فلسفه علاقه‌مند بود. در آغاز جنگ جهانی دوم، شاهزاده الکساندر و خانواده‌اش در فرانسه بودند و قادر به بازگشت به بریتانیا نبودند، بنابراین ابتدا به رم و سپس به چکسلواکی برده شدند که منجر به بازگرداندن خانواده به روسیه شد. پس از پایان جنگ، او به بریتانیا بازگشت و سپس برای تحصیل در دانشگاه کلمبیا به ایالات متحده رفت. او در سال ۱۹۵۳ به بریتانیا بازگشت و در همپتون کورت نزد مادربزرگش، دوشس بزرگ، اقامت گزید. او پس از تخریب معبد قدیمی نزدیک کاخ باکینگهام ، به جمع‌آوری کمک مالی برای یک کلیسای ارتدکس جدید کمک کرد.
کمک مالی برای یک کلیسای ارتدکس جدید کمک کرد. پس از مرگ مادربزرگش در سال ۱۹۶۰، الکساندر نیکیتیچ به نیویورک نقل مکان کرد و در آنجا به عنوان مترجم در یک انتشاراتی، در زمینه تبلیغات و همچنین تحقیقات تاریخی و تبارشناسی مشغول به کار شد. در ۲۷ مه ۱۹۶۱، او اولین فرزند از خاندان امپراتوری بود که پس از تبعید یا قتل اعضای آن توسط کمونیست‌ها پس از انقلاب اکتبر، به روسیه بازگشت. او موفق شد ویزای پیوستن به گروهی از گردشگران را دریافت کند. در طول اقامتش از مسکو، سن پترزبورگ (اگرچه در آن زمان این شهر لنینگراد نامیده
(اگرچه در آن زمان این شهر لنینگراد نامیده می‌شد) پایتخت سابق امپراتوری روسیه و ملک شاهزادگان یوسوپوف در آرخانگلسکویه، نزدیک مسکو، بازدید کرد. شاهزاده الکساندر در ۲۳ فوریه ۱۹۷۱ در شهر نیویورک طی یک مراسم رسمی و در ۱۸ ژوئیه ۱۹۷۱ در کن، طی یک مراسم مذهبی با یک پرنسس سیسیلی به نام ماریا «میمی» والگوارنرا (۲۹ نوامبر ۱۹۳۱، پالرمو، ایتالیا - ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۳، شهر نیویورک)، دختر کورادو، شاهزاده نیسکمی و کاستلنوو و دوک آرنلا، ازدواج کرد. همسرش قبل از ازدواج به مسیحیت ارتدکس گروید. این زوج در شهر نیویورک و لندن زندگی
ارتدکس گروید. این زوج در شهر نیویورک و لندن زندگی می‌کردند. آنها فرزندی نداشتند. در سال ۱۹۷۹، شاهزاده الکساندر نیکیتیچ به عضویت انجمن خانواده رومانوف درآمد. در سال ۱۹۹۲، او در نشست هفت شاهزاده خانواده رومانوف در پاریس شرکت کرد. شاهزاده الکساندر نیکیتیچ رومانوف پس از یک بیماری کوتاه، در ۲۱ سپتامبر ۲۰۰۲ در لندن درگذشت. جسد او در گورستان مورتلیک سوزانده شد و در آرامگاه اجدادی خانواده همسرش در پالرمو به خاک سپرده شد.
پرنسس نادین رومانوفسکیا (با نام اصلی نادین سیلویا آدا مک‌دوگال؛ ۵ ژوئن ۱۹۰۸–۶ ژوئن ۲۰۰۰)، که با نام پرنسس اندرو روسیه نیز شناخته می‌شود، یک اشراف‌زاده و وارث بریتانیایی بود. او مالک و قلعه خانه پرووندر در کنت بود که از خانواده مادری‌اش به ارث برده بود. اوایل زندگی و خانواده. پرنسس نادین با نام نادین سیلویا آدا مک‌دوگال در ۵ ژوئن ۱۹۰۸ در لندن متولد شد. او عضوی از خاندان مک‌دوگال بود و بزرگ‌ترین دختر از سه دختر سرهنگ دوم هربرت مک‌دوگال از کاوستون مانور و سیلویا نوردستاین بود. پدرش افسر ارتش بریتانیا و مادرش
نوردستاین بود. پدرش افسر ارتش بریتانیا و مادرش یک وارث فنلاندی بود. پدربزرگ و مادربزرگ مادری نادین، کنستانس پترسون بورگستروم، وارث و امیل بورگستروم، تاجر و دیپلمات، بودند. پدربزرگ بزرگ او، هنریک بورگستروم، یک کارمند دولت فنلاندی بود. خانواده پدرش به دلیل موفقیت در تجارت آسیاب آرد که توسط سر جان مک‌دوگال آغاز شده بود، ثروتمند بودند. خواهر نادین، پاملا، بعدها با جورج هنری میلز-لید، ارل چهارم سوندس، ازدواج کرد. او در ملک خانوادگی‌اش، خانه پرووندر، در کنت بزرگ شد. این خانه به خاطر اینکه اقامتگاه شکار ادوارد،
شد. این خانه به خاطر اینکه اقامتگاه شکار ادوارد، شاهزاده سیاه، بوده، مورد توجه بوده است. نادین در هشت سالگی برای تحصیل به یک مدرسه شبانه‌روزی فرستاده شد. زندگی بزرگسالان. او در زمان اقامت در قلعه بالمورال، با شاهزاده آندری الکساندروویچ روسیه، پسر دوک بزرگ الکساندر میخائیلوویچ روسیه و دوشس بزرگ زنیا الکساندرونا از روسیه که در تبعید به سر می‌برد، آشنا شد. شاهزاده آندری برادرزاده تزار نیکلاس دوم روسیه و نتیجه تزار نیکلاس اول روسیه بود. او و شاهزاده آندری نامزدی خود را در ۱۸ ژوئن ۱۹۴۲ اعلام کردند. آنها در ۲۱
خود را در ۱۸ ژوئن ۱۹۴۲ اعلام کردند. آنها در ۲۱ سپتامبر ۱۹۴۲ در مراسمی در کلیسای آنگلیکان که توسط اسقف اعظم کانتربری، ویلیام تمپل، در کلیسای سنت مری در نورتون، کنت برگزار شد، ازدواج کردند. سه خدمتکار در مراسم او حضور داشتند: برادرزاده‌اش، ویسکونت ترولی؛ رابرت مرسر، برادرزاده سر نیل ریچی؛ و جرمی پمبرتون، پسر سرهنگ داگلاس پمبرتون. نادین لباس ساتن سفید با دنباله درباری و یک روسری مروارید روسی با حجاب تول به تن داشت. پس از آن، یک عروسی ارتدکس روسی در شلدویچ به ریاست آرکیماندریت نیکلاس، معلم سابق فرزندان نیکلاس
آرکیماندریت نیکلاس، معلم سابق فرزندان نیکلاس دوم، برگزار شد. از آنجایی که پدرش در زمان عروسی او در آفریقا خدمت می‌کرد، او در مراسم آنگلیکان توسط عمویش، سرگرد آرتور مک‌دوگال نشان خدمت ممتاز، و توسط سر رابرت هاجسون در مراسم ارتدکس روسی به او اهدا شد. مراسمی در خانه خواهر و شوهرخواهرش، لیس کورت، برگزار شد. پس از ازدواج، او به عنوان "شاهدخت" اندرو رومانوفسکیای روسیه شناخته می‌شد. نادین همسر دوم شاهزاده آندری بود، همسر اول او، الیزابتا دی ساسو روفو، در طول جنگ جهانی دوم درگذشت. آنها یک دختر به نام شاهدخت اولگا
دوم درگذشت. آنها یک دختر به نام شاهدخت اولگا آندریونا داشتند که در سال ۱۹۵۰ به دنیا آمد. در سال ۱۹۴۹، او و همسرش به خانه پرووندر نقل مکان کردند که از مادرش به ارث برده بود. این خانه قبلاً در طول جنگ جهانی دوم توسط ارتش بریتانیا مصادره شده بود، اما بعداً به نادین بازگردانده شد. او به عنوان قلعه خانه پرووندر، خانه را بازسازی و شومینه‌ها را به رنگ کرم رنگ‌آمیزی کرد. نادین از فرستادن دخترش به مدرسه خودداری کرد، زیرا از مدرسه رفتن خودش متنفر بود و در عوض معلم خصوصی در خانه استخدام می‌کرد. او سعی کرد نامزدی بین
در خانه استخدام می‌کرد. او سعی کرد نامزدی بین دخترش و چارلز، شاهزاده ولز، که از اقوام شوهرش بود، ترتیب دهد. در سال ۱۹۶۷، او اطمینان حاصل کرد که دخترش در "مجله هارپرز بازار" به عنوان یکی از شش شاهزاده خانم خارجی که کاندیدای مناسبی برای ازدواج با شاهزاده ولز بودند، ثبت شود. نادین در ۶ ژوئن ۲۰۰۰ در خانه پرووندر درگذشت. او در حیاط کلیسای سنت مری در نورتون، باکلند و استون به خاک سپرده شد.
شاهزاده روستیسلاو روستیسلاوویچ رومانوف ( (متولد ۲۱ مه ۱۹۸۵) یک شاهزاده و نقاش روسی است که در ایلینوی متولد شده و در بریتانیا زندگی می‌کند. او عضوی از خانواده رومانوف، سلسله سلطنتی سابق روسیه است. او همچنین با نام‌های «"روستی"» و «"میشا"» شناخته می‌شود. از آنجایی که هیچ‌یک از پسران شاهزاده اندرو رومانوف فرزند ذکور ندارند، روستیسلاو در ردیف سوم برای به ارث بردن ادعای آنها بر تاج و تخت روسیه قرار دارد. اوایل زندگی. رومانوف در سال ۱۹۸۵ در لیک فارست، ایلینوی به عنوان فرزند دوم و پسر ارشد شاهزاده روستیسلاو
به عنوان فرزند دوم و پسر ارشد شاهزاده روستیسلاو روستیسلاوویچ رومانوف (۱۹۳۸–۱۹۹۹) و همسرش، لیدی آمپت‌هیل (متولد ۱۹۴۹) به دنیا آمد. آموزش. روستیسلاو در مدارس برامبلی و میلتون ابی و در دانشگاه فالموث تحصیل کرد و از آنجا با مدرک لیسانس هنرهای زیبا فارغ‌التحصیل شد. کار. روستیسلاو یک هنرمند منظره‌پرداز است. او به ویژه به نقاشی در فضای باز علاقه دارد و بسیاری از آثار هنری او حومه ساسکس را به تصویر می‌کشد یا از سفرهایش در روسیه و جاهای دیگر الهام گرفته شده است. او در درجه اول با رنگ روغن کار می‌کند و نقاشی‌های
او در درجه اول با رنگ روغن کار می‌کند و نقاشی‌های مجسمه‌سازی و سه‌بعدی را عمدتاً با تکنیک ایمپاستو خلق می‌کند. مهم‌ترین آثار اولیه او از پاستل استفاده می‌کند. پاستل یا آبرنگ همچنین وسیله‌ای برای مطالعه نقاشی‌های مهم‌تر اوست. آثار او شامل چاپ برجسته، قلم‌زنی با اسید و قلم‌زنی با پودر نرم است. نمایشگاه‌ها. اولین نمایشگاه انفرادی او در سال ۲۰۱۱ در گالری فابریکا، کوپلا در مسکو برگزار شد. از آن زمان، او در نمایشگاه‌های متعددی در بریتانیا و سطح بین‌المللی شرکت کرده است. او دو بار در موزه هنر آ. کاستیف در آلماتی،
است. او دو بار در موزه هنر آ. کاستیف در آلماتی، قزاقستان نمایشگاه برگزار کرده و در نمایشگاه‌هایی در دبی و موناکو شرکت داشته است. در لندن، دو بار در گالری بریک لین، لندن نمایشگاه برگزار کرده است. در ماه مه ۲۰۱۸، او نمایشگاه انفرادی «شیوه زندگی» را در گالری سی. جان، میفر برگزار کرد. تولد و خانواده. شاهزاده روستیسلاو روستیسلاووویچ در لیک فارست، ایلینوی، به عنوان پسر ارشد و فرزند دوم شاهزاده روستیسلاو روستیسلاووویچ و همسر دومش، کریستیا ایپسن (متولد ۱۹۴۹) متولد شد. او یک خواهر بزرگتر، پرنسس الکساندرا (متولد
شد. او یک خواهر بزرگتر، پرنسس الکساندرا (متولد ۱۹۸۳) و یک برادر کوچکتر، شاهزاده نیکیتا (متولد ۱۹۸۷) دارد. از ازدواج اول پدرش با استفانا وردل کوک، او یک خواهر ناتنی بزرگتر، پرنسس استفانا (متولد ۱۹۶۳) دارد. شاهزاده روستیسلاو به شاخه میهایلوویچی خاندان رومانوف تعلق دارد و از نوادگان پسری دوک بزرگ میخائیل نیکولاویچ روسیه، کوچک‌ترین پسر امپراتور نیکلاس اول، است. او همچنین از نوادگان امپراتوران الکساندر دوم و الکساندر سوم است و نتیجه بزرگ دوشس بزرگ زنیا الکساندرونا روسیه (خواهر آخرین امپراتور نیکلاس دوم) و همسرش
روسیه (خواهر آخرین امپراتور نیکلاس دوم) و همسرش دوک بزرگ الکساندر میخائیلوویچ روسیه است. شاهزاده روستیسلاو از سال ۱۹۸۵ عضو انجمن خانواده رومانوف بوده و بین سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۳ عضو کمیته بوده است شاهزاده تا دو ماهگی در شیکاگو زندگی می‌کرد، زمانی که پدرش خانواده‌اش را به لندن منتقل کرد. سپس خانواده به شهر رای در ساسکس شرقی نقل مکان کردند، جایی که او دوران نوجوانی خود را گذراند. شاهزاده روستیسلاو در مدارس برامبلی و میلتون ابی و در دانشگاه فالموث در رشته هنرهای زیبا تحصیل کرد. شاهزاده روستیسلاو در سال ۱۹۹۸ به
زیبا تحصیل کرد. شاهزاده روستیسلاو در سال ۱۹۹۸ به همراه والدین و خواهر و برادرانش برای شرکت در مراسم تدفین مجدد امپراتور نیکلاس دوم و خانواده‌اش به روسیه سفر کرد. شش ماه بعد، در ۷ ژانویه ۱۹۹۹، پدرش در جریان جشن کریسمس روسیه درگذشت. اگرچه او به دلیل سرطان تحت درمان قرار گرفته بود، برخی گمان می‌کنند که او به دلیل گرد و غبار موجود در کلیسایی که مراسم تشییع جنازه امپراتوری در آن برگزار شد، به یک بیماری نادر مبتلا شده است. از دست دادن درآمد شاهزاده فقید، خانواده‌اش را با مشکلات مالی روبرو کرد. پرنسس رومانووا
را با مشکلات مالی روبرو کرد. پرنسس رومانووا برای تأمین معاش خانواده، یک مهمانخانه در یک عمارت قرن هجدهمی در رای، ساسکس شرقی، راه‌اندازی کرد. با این حال، خانه در وضعیت نیمه متروکه‌ای قرار داشت و نیاز به بازسازی داشت. از آنجایی که در ابتدا آشپزخانه‌ای وجود نداشت، بچه‌ها مجبور بودند سطل‌های آب را تا حمام حمل کنند تا ظرف‌ها را در وان بشویند. مادرش بعداً با دیوید ویتنی ارسکین راسل، وارث عنوان بارون آمپت‌هیل، ازدواج کرد. شاهزاده روسی. در ۲۳ سپتامبر ۲۰۰۶، شاهزاده روستیسلاو مهمان مراسم یادبود مادربزرگ بزرگش ، ملکه
مهمان مراسم یادبود مادربزرگ بزرگش ، ملکه ماریا فئودوروونا (که با نام پرنسس داگمار دانمارک متولد شد) در کلیسای جامع روسکیله در دانمارک بود. سپس او در مراسم تدفین مجدد بقایای مادربزرگ بزرگش در روسیه شرکت کرد و در آنجا اعلام کرد که در حال بررسی مهاجرت به روسیه است. انجمن خانواده رومانوف، روستیسلاو را چهارمین نفر در صف تاج و تخت می‌داند، اما شاخه دیگری از خانواده بر سر این خط جانشینی اختلاف نظر دارد. علاوه بر این، انجمن خانواده رومانوف از زمان تشکیل خود در سال ۱۹۷۹، اساساً هرگونه ادعایی بر تاج و تخت روسیه را
۱۹۷۹، اساساً هرگونه ادعایی بر تاج و تخت روسیه را رد کرده است. در نوامبر ۲۰۰۷، شاهزاده روستیسلاو در مستندی تولید شده توسط شبکه ۳ فرانسه با عنوان "«نام خانوادگی رومانوف»" حضور یافت که در آن از او در حال بازدید از سن پترزبورگ، پایتخت سابق امپراتوری، فیلمبرداری شده بود. در ژوئیه ۲۰۰۹، او به همراه پسرعمویش ، شاهزاده دیمیتری رومانوویچ، در مراسمی در سن پترزبورگ برای بزرگداشت نود و یکمین سالگرد قتل نیکلاس دوم و خانواده‌اش شرکت کرد. همچنین اعلام شد که او برای یادگیری زبان به روسیه سفر کرده است. زندگی فعلی. در سال
زبان به روسیه سفر کرده است. زندگی فعلی. در سال ۲۰۰۹، شاهزاده روستیسلاو اولین رومانوفی بود که به روسیه بازگشت، جایی که دو سال زندگی کرد و به تحصیل زبان روسی پرداخت. او در حال حاضر وقت خود را بین بریتانیا و روسیه تقسیم می‌کند. رئیس فقید انجمن خانواده رومانوف، شاهزاده نیکلاس، او را به عنوان نماینده رسمی این انجمن در روسیه منصوب کرد. در مارس ۲۰۲۳، روستیسلاو به عنوان رئیس انجمن خانواده رومانوف انتخاب شد. از سال ۲۰۱۴ تا به امروز، شاهزاده روستیسلاو مایه افتخار فرقه ارتدکس سنت جان (OOSJ) بوده است. در سال ۲۰۱۰،
فرقه ارتدکس سنت جان (OOSJ) بوده است. در سال ۲۰۱۰، شاهزاده روستیسلاو به عنوان مدیر افتخاری هیئت مدیره قدیمی‌ترین کارخانه روسیه، که توسط جدش پتر کبیر تأسیس شده بود، منصوب شد: کارخانه ساعت‌سازی پترودورتس - راکتا. او همچنین مشاور بخش خلاقیت کارخانه بود. ازدواج و پرنسس روستیسلاو. در سپتامبر ۲۰۲۱، شاهزاده روستیسلاو در یک مراسم مذهبی در کلیسای جامع الکساندر نوسکی در پاریس با فوتینی جورجانتا ازدواج کرد. مراسم عروسی در ساختمان اتحادیه بین‌المللی، ساختمانی که پس از جنگ‌های ناپلئونی برای مدت کوتاهی سفارت روسیه در
جنگ‌های ناپلئونی برای مدت کوتاهی سفارت روسیه در پاریس در آن قرار داشت، برگزار شد. پرنسس از یکی از قدیمی‌ترین خانواده‌های تولیدکننده عطر در یونان است، و در آتن بزرگ شد. او بعداً در کالج سنت آن، دانشگاه آکسفورد، زبان فرانسه و یونانی بیزانسی را آموخت و سپس تحصیلات تکمیلی خود را در رشته دراماتورژی در دانشکده سخنرانی و نمایش سلطنتی مرکزی دانشگاه لندن به پایان رساند. پس از آن، پرنسس به مدت یک دهه به عنوان نمایشنامه‌نویس تاریخی کار کرد، قبل از اینکه به کار در دو بنیاد خیریه روی آورد. این زوج یک پسر به نام پرنس
بنیاد خیریه روی آورد. این زوج یک پسر به نام پرنس روستیسلاو (متولد ۲۰۱۳) دارند.
دینا فیلمی محصول سال ۲۰۰۱ و به کارگردانی ای‌آر موروگادوس است. در این فیلم بازیگرانی همچون آجیت کومار، سورش گوپی، لیلا، شیلا کائور و ناگما ایفای نقش کرده‌اند.
دیمیتری بوریسوویچ زیمین ( (زاده ۲۸ آوریل ۱۹۳۳ - درگذشته ۲۲ دسامبر ۲۰۲۱) دانشمند رادیو و تاجر روسی بود که بنیان‌گذار و رئیس افتخاری ویمپل‌کام بود. از زمان بازنشستگی‌اش در اوایل دهه ۲۰۰۰، او به عنوان یک نیکوکار شناخته شد. او بنیاد داینستی و بنیاد زیمین را تأسیس کرد. اوایل زندگی و تحصیلات. دیمیتری زیمین پیش از آنکه دانش‌آموز دبیرستان شماره ۵۹ مسکو باشد، در رشته مهندسی رادیو مشغول به کار بود. در سال ۱۹۵۰، وارد دانشکده رادیو الکترونیک هواپیما در مؤسسه هوانوردی مسکو (ام ای آ) شد و در سال ۱۹۵۷ از آنجا فارغ‌التحصیل
(ام ای آ) شد و در سال ۱۹۵۷ از آنجا فارغ‌التحصیل شد سپس او به عنوان مهندس در آزمایشگاه مسائل ام ای آ به سرپرستی میخائیل نویمان مشغول به کار شد. شغل در علم و فناوری. در سال ۱۹۶۲، زیمین برای کار در مؤسسه فنی رادیو آکادمی علوم اتحاد جماهیر شوروی دعوت شد. او بیش از سی و پنج سال در این مؤسسه سمت‌های مدیریتی داشت: او رئیس آزمایشگاه، سپس به مدت چهارده سال رئیس بخش علمی و پس از آن مدیر مرکز توسعه تجهیزات رادیویی بود. زیمین مدرک دکترای خود را در سال ۱۹۶۳ و مدرک فوق دکترا را در سال ۱۹۸۴ دریافت کرد. به عنوان محقق
دکترا را در سال ۱۹۸۴ دریافت کرد. به عنوان محقق آرایه‌های آنتن فازی، به عنوان معاون طراح ارشد رادار دون-ان۲ منصوب شد. در مجموع، او بیش از ۱۰۰ اثر علمی و اختراع خلق کرد. در سال ۱۹۶۵ به همراه دیگر دانشمندان (از جمله مهندس ای.ای. دولجنکوو) برنده جایزه آ اس از آکادمی علوم اتحاد جماهیر شوروی شد. فعالیت تجاری. در سال‌های پایانی اتحاد جماهیر شوروی، کاهش شدیدی در قراردادهای دفاعی برای مؤسسه فنی رادیو وجود داشت. در مارس ۱۹۹۱، زیمین یک شرکت تجاری خصوصی به نام «کی بی ایمپالس» تأسیس کرد. این شرکت، متخصصان فنی شاغل در
ایمپالس» تأسیس کرد. این شرکت، متخصصان فنی شاغل در مؤسسه و متخصص در سیستم‌های ارتباطی را استخدام کرد. در سال ۱۹۹۱، زیمین گروهی از متخصصان فنی را در مؤسسه فنی رادیو برای پروژه‌ای جهت توسعه ارتباطات تلفن همراه سازماندهی کرد. در مرحله اولیه، یک تولیدکننده و اپراتور تجهیزات تلفن همراه آمریکایی متعلق به خانواده فابلا به عنوان شریک دعوت شد. در سال ۱۹۹۲، شرکت سهامی ویمپل-کامیونیکس با ریاست و مدیر کل زیمین تأسیس شد. زیمین فعالیت عملیاتی شرکت را مدیریت می‌کرد، در حالی که شریک او، آگی کی فابلا دوم، تجهیزات و پول را
که شریک او، آگی کی فابلا دوم، تجهیزات و پول را تأمین می‌کرد و فروش و بازاریابی را مدیریت می‌کرد. به زودی ویمپلکام یک ایستگاه آزمایشی سامانه تلفن همراه پیشرفته را در مسکو راه‌اندازی کرد. این شرکت موفق شد و در سال ۱۹۹۶، اولین شرکت روسی بود که در بورس اوراق بهادار نیویورک فهرست شد، که مستلزم درجه‌ای از شفافیت بود که در آن زمان برای شرکت‌های روسی غیرمعمول بود. در سال ۲۰۰۱، در سن ۶۸ سالگی، دیمیتری زیمین سهام کنترلی خود را در ویمپل‌کام فروخت و از سمت مدیر کل شرکت کناره‌گیری کرد. او به عنوان بنیان‌گذار و رئیس
کناره‌گیری کرد. او به عنوان بنیان‌گذار و رئیس افتخاری شرکت مفتخر شد. زیمین پس از فروش ویمپل‌کام، در شرکت‌های مختلفی سرمایه‌گذاری کرد. در سال ۲۰۱۹، "شرکت سهامی خصوصی بی ام تی"، که توسط زیمین تأسیس شده بود، شرکت اشتراک خودرو روسی بلکا کار "را" خریداری کرد. بنیادهای فعالیت‌های بشردوستانه. زیمین پس از بازنشستگی، بخش عمده‌ای از وقت و ثروت خود را به فعالیت‌های بشردوستانه اختصاص داد که عمدتاً از طریق بنیاد سلسله خود در روسیه تسهیل می‌شد. بنیاد سلسله توسط یک هیئت مدیره مستقل اداره می‌شد که در آن خانواده زیمین توسط