payamvha/North_RAG huggingface dataset:
پیرامون نیز به تدریج به ملک اضافه گردیدند. در سال ۱۹۲۶، دولت مبلغ ۱۰ میلیون لیر اهدا کرد که باعث گسترش قابل توجه ویلا و اضافه شدن یک بخش جدید به نام شیفاموندو شد. در سال ۱۹۳۱، ساخت و ساز آمفی تئاتر پارلاجیو، آغاز شد. پس از مرگ دانونزیو مقبره طراحی شد، اما تا سال ۱۹۵۵ ساخته نشد و سرانجام بقایای دانونزیو در سال ۱۹۶۳ به آنجا منتقل شد. ساختمان‌ها. پریوریا. خودِ پریوریا شامل تعدادی اتاق است که با شکوه تزئین شده و پر از یادگاری‌های مختلف است. دو اتاق انتظار، یکی برای مهمانان مدعو و دیگری برای مهمانان ناخوانده،
برای مهمانان مدعو و دیگری برای مهمانان ناخوانده، قابل توجه هستند. این اتاق انتظار جایی بود که بنیتو موسولینی در جریان سفرش در سال ۱۹۲۵ به آنجا فرستاده شد. عبارتی به‌طور خاص برای او بالای آینه حک شده بود: اتاق جذام جایی است که مراسم تشییع جنازه دانونزیو پس از مرگش برگزار شد. نام آن از این واقعیت گرفته شده است که دانونزیو احساس می‌کرد به دلیل تلاش‌های مداوم دولت برای نگه داشتن او در گاردونه، به جای احتمالاً در کانون توجه رم، مورد بی‌مهری قرار گرفته است. اتاق یادگارها مجموعه بزرگی از مجسمه‌ها و تصاویر مذهبی
یادگارها مجموعه بزرگی از مجسمه‌ها و تصاویر مذهبی با باورهای مختلف را در خود جای داده است که عمداً در کنار هم قرار گرفته‌اند تا بیانگر ویژگی جهانی معنویت باشند. کتیبه روی دیوار داخلی این متن را دارد: دانونزیو می‌خواست بدینوسیله روشن کند که معتقد نیست شهوت و طمع باید گناه تلقی شوند. یکی از بعیدترین یادگارها، فرمان کج و معوج قایق موتوری مسابقه‌ای میس انگلند ۲ است که پس از برگزاری جام قهرمانی قایق‌های موتوری coppa dell oltranza (جام نامحدود) که تحت حمایت دانونزیو برگزار می‌شد، در سال ۱۹۳۱ اهدا شد. میس انگلند ۲
برگزار می‌شد، در سال ۱۹۳۱ اهدا شد. میس انگلند ۲ در تلاش برای ثبت رکورد سرعت جهانی تصادف کرده و خلبانش، سر هنری سگریو، در سال ۱۹۳۰ کشته شده بود (هرچند با این وجود رکورد را به دست آورد) و برای مسابقه و پیروزی در دریاچه گاردا در سال بعد با کای دان بازسازی شد. دانونزیو که یک تلفیق‌گرا بود، فرمان کج و معوج را «یادگاری از مذهب شجاعت» می‌دانست. آمفی تئاتر. آمفی تئاتر اولین سازه بزرگی است که پس از ورود به ملک با آن مواجه می‌شوید و به وضوح بر اساس مدل‌های کلاسیک ساخته شده است، معمار مارونی حتی برای الهام گرفتن از
شده است، معمار مارونی حتی برای الهام گرفتن از پمپئی بازدید کرده است. موقعیت مکانی آن، مانند سایر ساختمان‌های ویتوریاله، بدون شک منظره‌ای باشکوه از دریاچه گاردا را ارائه می‌دهد و امروزه هنوز هم برای اجراها مورد استفاده قرار می‌گیرد. مقبره. این سازه دایره‌ای شکل در بلندترین نقطه ملک واقع شده است. این سازه شامل بقایای دانونزیو و کسانی است که به دانونزیو خدمت می‌کردند و در طول دوره فیوم درگذشتند. رزم‌ناو محافظت‌شده پولیا. دماغه رزم‌ناو "پولیا" که از بالای یکی از تپه‌ها بیرون زده، منظره‌ای سورئال ایجاد می‌کند.
تپه‌ها بیرون زده، منظره‌ای سورئال ایجاد می‌کند. این رزم‌ناو به سمت دریای آدریاتیک اشاره می‌کرد، قرار داده شده بود و «آماده فتح سواحل دالماسی» بود.
صومعه صلیب مقدس (آپارانیتس) (؛ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر موکس، استان وان ترکیه می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۰ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
بررسی روابط ایران و ایتالیا تنها به دوران معاصر و پهلوی محدود نمی‌شود. در این دوره، همزمان با گسترش روابط ایران و کشورهای اروپایی، ایتالیا نیز در حال تثبیت جایگاه خود به‌عنوان یک کشور متحد و نوظهور بود و با اعزام بازرگانان، مبلغان مذهبی و هنرمندان، نخستین پیوندهای فرهنگی و تجاری خود با ایران را برقرار کرد. در دوره‌های صفوی و قاجار، حضور مستمر یا کوتاه‌مدت برخی شخصیت‌های برجستهٔ ایتالیایی در حوزه‌های سیاحت، هنر، آموزش، نظامی‌گری و عکاسی، بستری مناسب برای معرفی فرهنگ ایران به اروپا و انتقال دانش و فناوری روز
فرهنگ ایران به اروپا و انتقال دانش و فناوری روز به کشور فراهم ساخت. این پیشینهٔ تاریخی، پلی ارزشمند برای ورود به دوران پهلوی اول محسوب می‌شود؛ دورانی که این روابط شکل رسمی‌تر و نظام‌مندتری به‌خود گرفت.
شَمّا سهیل فارِس المَزروعی (۲۲ فوریهٔ ۱۹۹۳) سیاستمدار اماراتی است که از ۶ مارس ۲۰۲۳ به‌عنوان وزیر توسعهٔ اجتماعی فعالیت می‌کند. او پیش‌تر وزیر امور جوانان بوده است. زندگی‌ اولیه و تحصیلات. شما المَزروعی در ۲۲ فوریه ۱۹۹۳ در ابوظبی متولد شد. او دختر سهیل بن فارس المزروعی، بازرگان و رئیس هیئت مدیره سرمایه‌گذاری دبی به مدت بیش از ۲۰ سال، می‌باشد. برادر او، فارس بن سهیل بن فارس المزروعی، رئیس بخش سرمایه‌گذاری‌ها و رشد شرکت مبادله است و برادر دوقلوی او، احمد بن سهیل بن فارس المزروعی، نیز بازرگان است. شما المزروعی
بن فارس المزروعی، نیز بازرگان است. شما المزروعی فارغ‌التحصیل مدرسه بین‌المللی شوئیفات، ابوظبی، کلاس ۲۰۱۰ است. او دارای کارشناسی اقتصاد با گرایش مالی از دانشگاه نیویورک در ابوظبی است و در سال ۲۰۱۵ کارشناسی ارشد سیاست‌گذاری عمومی خود را از مدرسه بلاواتنیک حکومت، دانشگاه آکسفورد دریافت کرد. او اولین بورسیه‌ رُدز امارات نیز بوده است. پیشه. شما المزروعی در زمینه سرمایه‌گذاری خصوصی در یک صندوق ثروت ملی ابوظبی فعالیت داشته و همچنین به‌عنوان تحلیلگر سیاست‌های عمومی در نمایندگی امارات متحده عربی در سازمان ملل کار
در نمایندگی امارات متحده عربی در سازمان ملل کار کرده است.او به‌عنوان کارآموز و تحلیلگر پژوهشی در سفارت امارات در واشینگتن دی‌سی، تحلیلگر سیاست‌گذاری وزارتخانه در دفتر نخست‌وزیر و پژوهشگر سیاست‌های آموزشی در سازمان تمکین (نهاد امور استراتژیک ابوظبی) نیز فعالیت داشته است. شما المزروعی در فوریه ی ۲۰۱۶ توسط نخست‌وزیر امارات، محمد بن راشد آل مکتوم به‌عنوان وزیر امور جوانان منصوب شد. او در آن زمان تنها ۲۲ سال داشت و به این ترتیب جوان‌ترین عضو کابینه امارات متحده عربی لقب گرفت.وی ریاست شورای ملی جوانان را بر عهده
لقب گرفت.وی ریاست شورای ملی جوانان را بر عهده داشت؛ شورایی که جوانان حرفه‌ای از زمینه‌های مختلف را گرد هم می‌آورد تا امور مربوط به جوانان را به دولت منتقل کنند. همچنین، شما المزروعی معاون رئیس مرکز جوانان عرب از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۴ بود. شما المزروعی در سال ۲۰۱۷ به‌عنوان رئیس هیئت مدیره المپیک ویژه امارات منصوب شد. او همچنین معاون رئیس کمیته جامعه و میراث بازی‌های جهانی المپیک ویژه امارات (۲۰۱۹) است. در ۱۲ ژانویه ۲۰۲۳، شما المزروعی به‌عنوان قهرمان جوانان امارات در اجلاس کنفرانس تغییر اقلیم سازمان ملل متحد ۲۰۲۳
در اجلاس کنفرانس تغییر اقلیم سازمان ملل متحد ۲۰۲۳ برای تغییرات اقلیمی منصوب شد. او همچنین در کمیته مشورتی کنفرانس و کمیته عالی آن فعالیت داشته است. در ۷ فوریه ۲۰۲۳، شیخ محمد بن راشد آل مکتوم طی تغییرات کابینه، شما المزروعی را به‌عنوان وزیر توسعه اجتماعی منصوب کرد. علاوه بر این، او تا ۱۲ اوت ۲۰۲۴ دبیرکل شورای آموزش و منابع انسانی و رئیس پیشین مرکز ملی کیفیت آموزش بوده و هم‌اکنون عضو هیئت‌مدیره هر دو نهاد است. در ژوئیه ۲۰۲۳، شما المزروعی به‌عنوان رئیس هیئت امنای دانشگاه زاید منصوب شد.. وی همچنین عضو شورای
امنای دانشگاه زاید منصوب شد.. وی همچنین عضو شورای بین‌المللی امور بشردوستانه و خیرخواهانه امارات و عضو هیئت‌مدیره خیریه Erth Zayed است؛ نهادی مستقل و قانونی که با فرمان فدرال در نوامبر ۲۰۲۴ تأسیس شد و در حمایت از مؤسسات و گروه‌های بشردوستانه فعالیت می‌کند. منابع. [[رده:افراد زنده]] [[رده:زادگان ۱۹۹۳ (میلادی)]] [[رده:زادگان ۱۴۱۳ (قمری)]] [[رده:زادگان ۱۳۷۱]] [[رده:اهالی ابوظبی]] [[رده:وزیران زن دولت امارات متحده عربی]] [[رده:دانش‌آموختگان دانشگاه نیویورک ابوظبی]] [[رده:دانش‌آموختگان مدرسه کسب‌وکار لندن]]
[[رده:دانش‌آموختگان مدرسه کسب‌وکار لندن]] [[رده:دانشوران رودس]]
مسابقات کشتی ۶۱ کیلوگرم آزاد مردان که بخشی از قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۵ بود، در ۲۲ و ۲۳ شهریور (۱۳ و ۱۴ سپتامبر) در بلگراد صربستان برگزار شد.
پایگاه یکم شکاری مهرآباد (که امروزه با نام «پایگاه شکاری ترابری شهید لشکری مهرآباد» شناخته می‌شود) یکی از مهم‌ترین پایگاه‌های هوایی نیروی هوایی شاهنشاهی ایران و بعد از انقلاب ۱۳۵۷ نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران است. ریشه‌های تأسیس این پایگاه به قبل از جنگ جهانی دوم بازمی‌گردد و بنابراین پایه‌گذاری آن در زمان سلطنتِ رضا شاه پهلوی انجام شده است؛ توسعه و تجهیز عمدهٔ آن در دورهٔ سلطنتِ محمدرضا پهلوی صورت گرفت. تاریخچه. ریشه‌های تاریخی مهرآباد به پیش از جنگ جهانی دوم بازمی‌گردد؛ پس از اشغال ایران در شهریور
جهانی دوم بازمی‌گردد؛ پس از اشغال ایران در شهریور ۱۳۲۰، فرودگاه مهرآباد در اختیار نیروهای متفق قرار گرفت و پس از جنگ به توسعهٔ دوگانهٔ بخش نظامی و غیرنظامی اختصاص یافت. ورود اولین جت‌های آموزشی/شکاری تی-۳۳ و سپس جنگنده‌های اف-۵ و اف-۴ باعث شد مهرآباد به یکی از پایگاه‌های شکاری مهم کشور تبدیل شود. نقش در جنگ ایران و عراق. پایگاه مهرآباد یکی از مراکز عملیاتی کلیدی در طول جنگ ایران و عراق بود؛ در روزهای آغاز تقابل‌ها (۳۱ شهریور ۱۳۵۹) پایگاه مورد حملات هوایی قرار گرفت و در ادامه یگان‌های شکاری و ترابری مستقر
گرفت و در ادامه یگان‌های شکاری و ترابری مستقر در مهرآباد نقش مهمی در پشتیبانی و حمل‌ونقل ایفا کردند. گردان‌های شناسایی این پایگاه (از جمله گردان ۱۱ شناسایی با هواپیماهای RF-4) مأموریت‌های عکس‌برداری و شناسایی از عمق خاک دشمن انجام دادند که در طرح‌ریزی عملیات‌ها مؤثر بود. ساختار و وظایف. پایگاه یکم شکاری مهرآباد دارای وظایف متنوعی است از جمله: نام‌گذاری. از سال‌های پس از جنگ، این پایگاه به‌افتخار سرلشکر خلبان حسین لشکری به نام «پایگاه شکاری ترابری شهید لشکری مهرآباد» نام‌گذاری شده است. وضعیت فعلی. پایگاه
مهرآباد» نام‌گذاری شده است. وضعیت فعلی. پایگاه مهرآباد همچنان به‌عنوان یکی از پایگاه‌های مادر و بازماندهٔ قدیمی و کلیدی نیروی هوایی عمل می‌کند؛ مجتمع‌های اورهال و واحدهای ترابری و شکاری آن در آماده‌سازی و نگهداری ناوگان نقش مهمی دارند.
تاریخ روابط دیپلماتیک ایران و ایتالیا به مجموعه تعاملات و مناسبات رسمی میان دولت ایران و دولت ایتالیا در طول تاریخ معاصر گفته می‌شود. آغاز رسمی روابط دو کشور به قرن نوزدهم میلادی بازمی‌گردد، هرچند پیش از آن پیوندهای فرهنگی و تجاری میان ایران و سرزمین‌های ایتالیایی وجود داشته‌است. این روابط شامل جنبه‌های سیاسی، اقتصادی و فرهنگی بوده و در دوره‌های مختلف دچار تغییر و تحول شده‌است.
مسابقات کشتی ۷۰ کیلوگرم آزاد مردان که بخشی از قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۵ بود، در ۲۲ و ۲۳ شهریور (۱۳ و ۱۴ سپتامبر) در بلگراد صربستان برگزار شد.
کشتار بولونیا () یک بمب‌گذاری تروریستی در ایستگاه راه‌آهن مرکزی بولونیا در بولونیا، ایتالیا در صبح ۲ اوت ۱۹۸۰ بود که ۸۵ نفر را کشت و بیش از ۲۰۰ نفر را زخمی کرد. چندین عضو سازمان تروریستی نئو فاشیست (NAR، هسته‌های مسلح انقلابی) به دلیل این بمب‌گذاری محکوم شدند، اگرچه گروه، دخالت خود را رد کرد. روند رویدادها. در ساعت ۱۰:۲۵ CEST، یک بمب ساعتی که در یک چمدان رها شده پنهان شده بود، در سالن انتظار دارای تهویه‌ی مطبوع ایستگاه بولونیا منفجر شد، جایی که پر از افرادی بود که به دنبال رهایی از گرمای اوت بودند. انفجار
بود که به دنبال رهایی از گرمای اوت بودند. انفجار سقف سالن انتظار را فرو ریخت، بخش اعظم ساختمان اصلی را تخریب کرد و به قطار آنکونا–کیاسو که در سکوی اول منتظر بود، اصابت کرد. در آن روز شنبه ایستگاه پر از گردشگران بود و شهر برای یک فاجعه بزرگ آماده نبود. بسیاری از عبورکنندگان و مسافران به مصدومان کمک‌های اولیه ارائه دادند و به نجات افرادی که زیر آوار مانده بودند، کمک کردند. به دلیل تعداد بالای قربانیان و کمبود وسایل نقلیه اضطراری برای انتقال مجروحان به بیمارستان‌ها، آتش‌نشانان از اتوبوسها، خودروهای شخصی و
آتش‌نشانان از اتوبوسها، خودروهای شخصی و تاکسیها استفاده کردند. برخی پزشکان و کارکنان بیمارستان زودتر از تعطیلات بازگشتند تا از قربانیان مراقبت کنند و بخش‌های بیمارستان که برای تعطیلات تابستان بسته بودند، دوباره باز شدند تا مصدومان را پذیرش کنند. پس از حمله، تظاهرات بزرگی در پیازا ماجوره (میدان مرکزی بولونیا) برگزار شد. انتقادات شدیدی به نمایندگان دولت ایتالیا که در مراسم تشییع جنازه قربانیان در بازیلکا سن پترونیو در ۶ اوت حضور داشتند، وارد شد. تنها تشویق‌ها به رئیس‌جمهور ساندرو پرتینی تعلق گرفت، که همان
به رئیس‌جمهور ساندرو پرتینی تعلق گرفت، که همان روز با هلیکوپتر به بولونیا رسید و با اشک گفت: "من هیچ کلمه‌ای ندارم؛ ما با جنایتی بی‌سابقه در ایتالیا روبه‌رو هستیم." اتوبوس شماره ۳۷ (برای انتقال قربانیان استفاده شد) و ساعت (که در ۱۰:۲۵ متوقف شد) نمادهای کشتار بودند. این حمله بدترین جنایت در ایتالیا از زمان جنگ جهانی دوم بود. تحقیقات. دولت به رهبری نخست‌وزیر دموکرات مسیحی فرانچسکو کسسیگا ابتدا فرض کرد که حادثه ناشی از انفجار تصادفی یک دیگ بخار قدیمی در زیرزمین ایستگاه بوده است. با این حال، شواهد به زودی به
ایستگاه بوده است. با این حال، شواهد به زودی به تروریسم اشاره کرد. روزنامه "ل'Unità" وابسته به حزب کمونیست ایتالیا (PCI) در ۳ اوت مسئولیت حمله را به نئو فاشیست‌ها نسبت داد. بعدها در جلسه ویژه‌ای از سنا، کسسیگا نیز نظریهٔ دخالت نئو فاشیست‌ها را تأیید کرد: "برخلاف تروریسم چپ که از طریق نمایندگان خود به قلب دولت حمله می‌کند، تروریسم راست اعمالی مانند کشتار را ترجیح می‌دهد زیرا اعمال خشونت شدید موجب ایجاد وحشت و واکنش‌های فوری می‌شود." بعداً مشخص شد که بمب شامل مواد انفجاری بود: از TNT و Composition B و از T4 (
انفجاری بود: از TNT و Composition B و از T4 ( نیتروگلیسرین برای مصارف مدنی). اطلاعات غلط و سرنخ‌های نادرست. ژنرال‌های پیترو موزومچی، عضو Propaganda Due (P2)، و بلمونته از SISMI یک گروهبان پلیس را وادار کردند تا یک چمدان پر از مواد منفجره را روی قطار در بولونیا قرار دهد. این چمدان همچنین حاوی وسایل شخصی دو افراطی راست‌گرا، یک فرانسوی و یک آلمانی بود. موزومچی همچنین پروندهٔ تقلبی‌ای به نام "ترور در قطارها" تهیه کرد. او به جعل شواهد برای متهم کردن روبرتو فیوره و گابریل آدینولفی، دو رهبر گروه راست‌گرای ترزا
و گابریل آدینولفی، دو رهبر گروه راست‌گرای ترزا پوزیزیونه که به لندن گریخته بودند، متهم شد. هر دو رهبر ترزا پوزیزیونه گفتند که موزومچی تلاش داشت توجه‌ها را از سرپرست P2 لیچیو جلی منحرف کند. دادستانی و محاکمه. حمله به گروه NAR (هسته‌های مسلح انقلابی)، یک سازمان تروریستی نئو فاشیست نسبت داده شده است. پس از بمب‌گذاری، پروندهٔ قضایی طولانی و جنجالی آغاز شد. فرانچسکا مامبرو و والریو فیوراوانتی ابتدا به حبس ابد محکوم شدند. دیوان عالی در آوریل ۲۰۰۷ حکم لوئیجی چی‌آواردینی، عضو NAR با ارتباط نزدیک با ترزا پوزیزیونه،
عضو NAR با ارتباط نزدیک با ترزا پوزیزیونه، را تأیید کرد. چی‌آواردینی به دلیل نقش خود در حمله به ۳۰ سال زندان محکوم شد. او پس از سرقت مسلحانه بانک Banca Unicredito di Roma در ۱۵ سپتامبر ۲۰۰۵ دستگیر شده بود. چی‌آواردینی همچنین به اتهام ترور فرانچسکو اوانجلیستا در ۲۸ مه ۱۹۸۰ و قاضی ماریو آما تو در ۲۳ ژوئن ۱۹۸۰ متهم شد. در ۲۶ اوت ۱۹۸۰، دادستان بولونیا بیست و هشت حکم دستگیری برای اعضای راست‌گرای NAR و ترزا پوزیزیونه صادر کرد. از جملهٔ دستگیرشدگان ماسیمو مورسلّو (آیندهٔ بنیان‌گذار سازمان و حزب سیاسی نئو فاشیست
(آیندهٔ بنیان‌گذار سازمان و حزب سیاسی نئو فاشیست فورزا نواوا), فرانچسکا مامبرو، آلدو سِمِراری, مائوریزیو نری و پائولو سینورلی بودند. آن‌ها در فرارا, رم, پادوا و پارما بازجویی شدند. همهٔ آن‌ها در ۱۹۸۱ از زندان آزاد شدند. سِمِراری یک سال بعد توسط کامورا به قتل رسید. اولین محاکمه در بولونیا در ۹ مارس ۱۹۸۷ آغاز شد. ماسیمیلیانو فاچینی، والریو فیوراوانتی، فرانچسکا مامبرو، سرجیو پیچیافوکو، روبرتو رینانی و پائولو سینورلی به قتل متهم شدند. جیلبرتو کاوالینی، فاچینی، فیوراوانتی، اگیدیو جولیانی، مارچلو یانیلی، مامبرو،
اگیدیو جولیانی، مارچلو یانیلی، مامبرو، جووانی ملیولی، پیچیافوکو، روبرتو راهو، رینانی و سینورلی به تشکیل گروه مسلح متهم شدند. مارکو بالان، جوزپه بلمونته، فابیو د فلیچه, استفانو دل کیاچه, فاچینی, لیچیو جلی, مائوریزیو جورجی, پیترو موزومچی, فرانچسکو پازینزا, سینورلی و آدریانو تیلگر به همکاری برانداز متهم شدند. بلمونته، جلی، موزومچی و پازینزا به تهمت متهم شدند. در ۱۱ ژوئیه ۱۹۸۸، فاچینی، فیوراوانتی، مامبرو و پیچیافوکو به حبس ابد محکوم شدند؛ رینانی و سینورلی تبرئه شدند. کاوالینی، فاچینی، فیوراوانتی، جولیانی،
شدند. کاوالینی، فاچینی، فیوراوانتی، جولیانی، مامبرو، پیچیافوکو، رینانی و سینورلی به تشکیل گروه مسلح محکوم شدند؛ یانیلی، ملیولی و راهو تبرئه شدند. بالان، بلمونته، د فلیچه، دل کیاچه، فاچینی، جلی، جورجی، موزومچی، پازینزا، سینورلی و تیلگر از اتهام همکاری برانداز تبرئه شدند. بلمونته، جلی، موزومچی و پازینزا به تهمت محکوم شدند.فرآیند تجدیدنظر در ۲۵ اکتبر ۱۹۸۹ آغاز شد. در تجدیدنظر، فاچینی، فیوراوانتی، مامبرو، پیچیافوکو، رینانی و سینورلی در ۱۸ ژوئیه ۱۹۹۰ از اتهام قتل تبرئه شدند. کاوالینی، فیوراوانتی، مامبرو و
قتل تبرئه شدند. کاوالینی، فیوراوانتی، مامبرو و جولیانی به تشکیل گروه مسلح محکوم شدند. بلمونته و موزومچی به تهمت محکوم شدند و دیگر متهمان تبرئه شدند. در ۱۲ فوریه ۱۹۹۲، دیوان عالی دادگستری ایتالیا رینانی و سینورلی را از اتهام قتل تبرئه کرد؛ سینورلی همچنین از تشکیل گروه مسلح و همکاری برانداز تبرئه شد. دادگاه همچنین سایر متهمان را تبرئه، حکم قبلی را لغو و محاکمهٔ جدیدی را دستور داد زیرا احکام "غیرمنطقی، ناسازگار، عدم ارزیابی شواهد به درستی، عدم در نظر گرفتن وقایع قبل و بعد از حادثه، بدون انگیزه یا با انگیزهٔ
قبل و بعد از حادثه، بدون انگیزه یا با انگیزهٔ ضعیف و در برخی بخش‌ها حمایت از استدلال‌های غیرممکن که حتی دفاع آن‌ها هم مطرح نکرده بود" بودند. محاکمهٔ جدید در ۱۱ اکتبر ۱۹۹۳ آغاز شد. ماسیمیلیانو فاچینی، والریو فیوراوانتی، فرانچسکا مامبرو و سرجیو پیچیافوکو به قتل متهم شدند؛ جیلبرتو کاوالینی، ماسیمیلیانو فاچینی، اگیدیو جولیانی، والریو فیوراوانتی، فرانچسکا مامبرو، سرجیو پیچیافوکو و روبرتو رینانی به تشکیل گروه مسلح متهم شدند و جوزپه بلمونته، لیچیو جلی، پیترو موزومچی و فرانچسکو پازینزا به تهمت متهم شدند. در ۱۶ مه
و فرانچسکو پازینزا به تهمت متهم شدند. در ۱۶ مه ۱۹۹۴، فیوراوانتی، مامبرو و پیچیافوکو به حبس ابد محکوم شدند؛ فاچینی تبرئه شد. کاوالینی، فیوراوانتی، جولیانی، مامبرو و پیچیافوکو همچنین به تشکیل گروه مسلح محکوم شدند؛ فاچینی و رینانی تبرئه شدند. بلمونته، جلی، موزومچی و پازینزا به تهمت محکوم شدند. در ۲۳ نوامبر ۱۹۹۵، دیوان عالی احکام فیوراوانتی، مورا، مامبرو، جلی، پازینزا، موزومچی و بلمونته را تأیید کرد و محاکمهٔ جدید پیچیافوکو را دستور داد (که در دادگاه تجدیدنظر فلورانس در ۱۸ ژوئن ۱۹۹۶ تبرئه شد و این حکم در ۱۵
فلورانس در ۱۸ ژوئن ۱۹۹۶ تبرئه شد و این حکم در ۱۵ آوریل ۱۹۹۷ توسط دیوان عالی تأیید شد). در آوریل ۱۹۹۸، مامبرو به حبس خانگی محکوم شد و اجازه داشت در طول روز از زندان خارج شود. در ژوئن ۲۰۰۰، ماسیمو کارمینی (عضو NAR)، ایوانو بونجیووانی (حامی راست‌گرا) و فدریگو مانوچی بنینکاسا (SISMI افسر) به جرم اختلال در روند تحقیق محکوم شدند. کارمینی و مانوچی بنینکاسا در دسامبر ۲۰۰۱ به دلیل کمبود شواهد تبرئه شدند و محکومیت بونجیووانی تأیید شد. در ۳۰ ژانویه ۲۰۰۳، دیوان عالی کارمینی و مانوچی بنینکاسا را تبرئه نهایی کرد. در
کارمینی و مانوچی بنینکاسا را تبرئه نهایی کرد. در مقاله‌ای نوشتهٔ آلفیو برنابئی برای مجلهٔ بریتانیایی ضد فاشیسم "سرچلایت" در آوریل ۲۰۲۲ گزارش شد که: "در گامی مهم برای یافتن حقیقت پشت بمب‌گذاری در ایستگاه راه‌آهن بولونیا که در ۲ اوت ۱۹۸۰، ۸۵ نفر را کشت و ۲۰۰ نفر را زخمی کرد، عضو راست‌گرای پائولو بلینی به دخالت مستقیم در این کشتار محکوم شده است. او به حبس ابد محکوم شد. جلسات دادگاه بولونیا از آوریل ۲۰۲۱ آغاز شد و قاضی فرانچسکو کاروزو ریاست آن را بر عهده داشت، با حضور تعدادی وکیل از سوی انجمن خانواده‌های
با حضور تعدادی وکیل از سوی انجمن خانواده‌های قربانیان. بلینی، اکنون ۶۹ ساله، عضو سازمان راست‌گرای آوانگاردیا نازionale بود که به دستور آن در ۱۹۷۵ یک فعال چپ جوان به نام آلچسته کامپانیله را کشت. در ۱۹۹۹، او این قتل را اعتراف کرد و افزود که چندین نفر دیگر را نیز به نمایندگی از رؤسای مافیا کشته است. اما او هرگونه دخالت در کشتار بولونیا را انکار کرد." فرضیه‌های جایگزین. به دلیل طولانی شدن روند قضایی و ردّ سرنخ‌های غلط، در سال‌های پس از حمله، نظریه‌های متعددی مطرح شد. از جملهٔ مشارکت مقامات سرویس‌های اطلاعاتی
شد. از جملهٔ مشارکت مقامات سرویس‌های اطلاعاتی ایتالیا پیشنهاد شد. بین ۱۹۹۹ و ۲۰۰۶، در جلسات کمیسیون پارلمانی که برای بررسی تروریسم در ایتالیا و ناکامی در شناسایی مسئولان کشتار بولونیا تشکیل شده بود و همچنین کمیسیونی که فعالیت‌های اطلاعاتی ایتالیا و آرشیو میترخین را بررسی می‌کرد، اطلاعات جدیدی دربارهٔ شبکه‌های تروریستی بین‌المللی و سرویس‌های اطلاعاتی ایتالیا در بلوک سابق شوروی و کشورهای عربی مانند سوریه، لبنان، لیبی، یمن و عراق به دست آمد. توافقات سری با رهبری فلسطین که به قاچاق اسلحه میان جبهه مردمی برای
فلسطین که به قاچاق اسلحه میان جبهه مردمی برای آزادی فلسطین و ایتالیا مرتبط بود و هشدار به سرویس ضدتروریسم ایتالیا سه هفته قبل از کشتار کشف شد. توماس کرام، عضو یک گروه تروریستی آلمانی که به کارلوس، جکال و فلسطینی‌ها مرتبط بود، در روز کشتار در بولونیا حضور داشت. در ۱۷ نوامبر ۲۰۰۵، دادستان بولونیا پرونده‌ای با شماره (Dossier 7823/2005 RG) علیه افراد ناشناس گشود. بر اساس گزارش‌های رسانه‌ای در سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۷، فرانچسکو کوسیگا در نامه‌ای به انزو فراگالا از کمیسیون میترخین احتمال دخالت فلسطینی‌ها را مطرح کرد.
میترخین احتمال دخالت فلسطینی‌ها را مطرح کرد. در سال ۲۰۰۵، کارلوس، جکال اظهار داشت که "کمیسیون میترخین سعی دارد تاریخ را تحریف کند" و "سی‌آی‌ای و موساد در بولونیا ضربه زدند" با هدف تنبیه ایتالیا به خاطر رابطه‌اش با سازمان آزادی‌بخش فلسطین. پس از دستگیری عضو سابق Triple A آرژانتین، رودولفو آلمیرون، وکیل اسپانیایی خوزه آنخل پرز نیواس اعلام کرد که "احتمال دارد آلمیرون همراه با استفانو دله کیه و آگوستو کاوچی در بمب‌گذاری ایستگاه قطار بولونیا در ۱۹۸۰ مشارکت داشته باشند". در سال ۱۹۹۸، دیوان عالی آرژانتین از
داشته باشند". در سال ۱۹۹۸، دیوان عالی آرژانتین از استرداد کاوچی به ایتالیا خودداری کرد. در مه ۲۰۰۷، پسر ماسیمو اسپارتی گفت: "پدرم همیشه دربارهٔ تحقیقات بولونیا دروغ گفته است". در مصاحبه‌ای با بی‌بی‌سی در سال ۲۰۰۸، رئیس‌جمهور سابق ایتالیا، فرانچسکو کوسیگا، بار دیگر بر این باور خود تأکید کرد که کشتار ناشی از گروه‌های مقاومت فلسطینی فعال در ایتالیا بوده است (نه تروریسم راست‌گرا) و بر بی‌گناهی فرانچسکا مامبرو و والریو فیوراونتی تأکید کرد. جبهه مردمی برای آزادی فلسطین همیشه مسئولیت را رد کرده است. در ۱۹ اوت
فلسطین همیشه مسئولیت را رد کرده است. در ۱۹ اوت ۲۰۱۱، دادستان بولونیا تحقیقات دربارهٔ دو تروریست آلمانی، توماس کرام و کریستا مارگوت فرولیش، که هر دو به گروه کارلوس، جکال وابسته بودند و در روز حمله در بولونیا حضور داشتند، آغاز کرد. میراث. اقوام قربانیان در ۱ ژوئن ۱۹۸۱، "Associazione dei familiari delle vittime della strage alla stazione di Bologna del 2 agosto 1980" را تأسیس کردند تا آگاهی دربارهٔ بمب‌گذاری را حفظ و ترویج دهند. این گروه که با ۴۴ عضو آغاز شد، به ۳۰۰ نفر رسید. در ۶ آوریل ۱۹۸۳، این انجمن همراه
به ۳۰۰ نفر رسید. در ۶ آوریل ۱۹۸۳، این انجمن همراه با انجمن‌های قربانیان بمب‌گذاری‌های پیازا فونتانا، پیازا دلا لوگیا و ایتالیکوس اکسپرس اتحادیهٔ «اقوام قربانیان کشتارها» (Unione dei Familiari delle Vittime per Stragi) را در میلان تشکیل داد. شهر بولونیا و "Associazione tra i familiari delle vittime della strage alla stazione di Bologna del 2 agosto 1980" هر سال یک مسابقهٔ بین‌المللی آهنگسازی برگزار می‌کنند که با کنسرتی در پاتسا ماگیوره در ۲ اوت، روز ملی یادبود تمامی کشتارهای تروریستی، خاتمه می‌یابد. هرچند
تمامی کشتارهای تروریستی، خاتمه می‌یابد. هرچند بخش آسیب‌دیدهٔ ایستگاه عمدتاً بازسازی شده است، کاشی اصلی که توسط انفجار سوراخ شده بود باقی مانده و یک ترک عمیق (با پوشش شیشه‌ای) در دیوار اصلی بازسازی‌شده حفظ شده است. انفجار باعث توقف ساعت ایستگاه در زمان حادثه (۱۰:۲۵) شد. تصاویر ساعت متوقف‌شده به سرعت به نماد بصری تراژدی تبدیل شد. ساعت ابتدا تعمیر شد اما در سال ۱۹۹۶ مقامات تصمیم گرفتند آن را به طور دائم در ساعت ۱۰:۲۵ ثابت کنند. در فوریه و ژوئیه ۲۰۲۰، هفته‌نامهٔ ایتالیایی گزارشی منتشر کرد که مدعی شد زوج Licio
ایتالیایی گزارشی منتشر کرد که مدعی شد زوج Licio Gelli و Umberto Ortolani تروریست‌های بمب‌گذاری را تأمین مالی کرده و پس از آن با حمایت Federico Umberto D'Amato موانع و عوام‌فریبی‌های لازم را ایجاد کرده‌اند. مسابقهٔ بین‌المللی آهنگسازی "2 Agosto" به نمایندگی از انجمن خانوادهٔ قربانیان کشتار تأسیس شد و از سال ۱۹۹۵ به طور سالانه برگزار می‌شود. در فرهنگ عامه. رمان ۱۹۹۸ Robert Hellenga با عنوان "The Fall of a Sparrow" بر تأثیرات پس از بمب‌گذاری بر یک خانوادهٔ آمریکایی (تخیلی) تمرکز دارد. شخصیت اصلی درگیر پیگرد
(تخیلی) تمرکز دارد. شخصیت اصلی درگیر پیگرد قانونی عاملان بمب‌گذاری و زندگی در بولونیا می‌شود. بمب‌گذاری زمینهٔ یک فصل از رمان Laurent Binet با عنوان "" است. این رمان فرانسوی ۲۰۱۷ که زندگی سیاسی و فکری پاریس در اواخر قرن بیستم را به طنز می‌کشد، داستان دو کارآگاه را روایت می‌کند که به اشتباه به تحقیق دربارهٔ قتل فیلسوف Roland Barthes می‌پردازند. این کارآگاهان برای مصاحبه با Umberto Eco به بولونیا سفر می‌کنند و در جریان حمله به سختی از آسیب جان سالم به در می‌برند.
نجلاء بنت محمد العَوَر سیاستمدار اماراتی است. او از ۱۱ فوریهٔ ۲۰۱۶ تا ۱۹ اکتبر ۲۰۱۷ سمت وزیر توسعهٔ اجتماعی در امارات متحده عربی را بر عهده داشت. پیش از آن، او از مارس ۲۰۰۶ دبیرکل شورای وزرا امارات بود. زندگی و پیشه. او دارای کارشناسی فناوری اطلاعات از دانشگاه امارات و همچنین چندین دورهٔ آموزشی در زمینه‌های مدیریتی از مدرسه کسب‌وکار لندن دیده است. نجلاء محمد العور از مارس ۲۰۰۶ دبیرکل شورای وزرا بود. او بر دبیرخانهٔ شورا نظارت داشته است. در تهیهٔ پیش‌نویس قوانین فدرال به شکل نهایی، انجام تشریفات قانونی صدور
فدرال به شکل نهایی، انجام تشریفات قانونی صدور آن‌ها، ارائهٔ پیشنهاد برای توسعهٔ فعالیت وزارتخانه‌ها و نهادهای فدرال و پیگیری و ارزیابی عملکرد شوراها و کمیته‌های تشکیل‌شده توسط شورای وزرا و ارائهٔ توصیه‌ها و سازماندهی ارتباطات دولتی در دولت فدرال نقش داشته است. وی سابقهٔ برجسته‌ای در زمینه‌های اداری و فنی دارد و در مناصب متعددی در نهادهای کشوری فعالیت کرده است، از جمله: دفتر اجرایی دولت دبی که در آنجا در تدوین قوانین و رویه‌های اداری و منابع انسانی، پیگیری پروژه‌ها و مشارکت در راه‌اندازی چندین ابتکار و
پروژه‌ها و مشارکت در راه‌اندازی چندین ابتکار و پروژهٔ مهم در دبی نقش داشته است؛ برنامهٔ «إعداد» که به ارائه بورس‌های تحصیلی خارجی برای دانش‌آموزان ممتاز اماراتی اختصاص دارد؛ تأسیس دبیرخانهٔ شورای اجرایی دبی. نجلاء محمد العور همچنین عضو هیئت‌مدیرهٔ مؤسسهٔ دبی برای زنان بوده است. تجربهٔ فنی در شهرداری دبی و شرکت دوبال در حوزهٔ فناوری اطلاعات و مدیریت پروژه‌ها دارد و از جمله سمت‌هایش می‌توان به ریاست صندوق زکات، عضویت در هیئت‌مدیرهٔ تأمین اجتماعی، کمیتهٔ جامعه و میراث بازی‌های المپیک، کمیتهٔ ملی انتخابات،
و میراث بازی‌های المپیک، کمیتهٔ ملی انتخابات، کمیتهٔ توسعهٔ برنامه‌های درسی ملی و شورای آموزش و منابع انسانی اشاره کرد. او از ۱۱ فوریهٔ ۲۰۱۶ تا ۱۹ اکتبر ۲۰۱۷ سمت وزیر توسعهٔ اجتماعی در امارات متحده عربی را بر عهده داشت. طی تصدی این وزارتخانه بر سیاست‌ها و برنامه‌های کلیدی در حوزهٔ خانواده، سالمندان، افراد دارای توانمندی‌های ویژه، داوطلبی، مدارس جامعه‌محور و حمایت از خانواده‌های تولیدکننده نظارت داشت. هم‌اکنون به عنوان مشاور پروژه‌های دولتی و عضو هیئت‌مدیرهٔ دفتر مؤسس وزارت امور ریاست مشغول فعالیت می‌کند.او