payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و نشر این متون به‌حساب می‌آید. ۱۶ نگاره به‌سبک مکتب شیراز دوم در این جُنگ به‌کار رفته، که در مورد شهنشاه‌نامه و کوش‌نامه، تنها نمونه‌های موجود از نگارگری ایرانی برای این آثار محسوب می‌شوند.
ماچئی ژیلینسکی (؛ زادهٔ ۲۹ مارس ۱۹۷۱) موسیقی‌دان، آهنگساز، تنظیم‌کننده و تهیه‌کننده موسیقی اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی به‌نحوی در ساخت موسیقی آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "کارآگاهان جنایی"، "رنگ‌های خوشبختی"، "فقط عاشقم باش" و "یک داستان بسیار کریسمسی" اشاره نمود.
جایزه بزرگ عربستان سعودی ۲۰۲۴ (با نام رسمی فرمول ۱ اس‌تی‌سی جایزه بزرگ عربستان سعودی ۲۰۲۴) یک مسابقه اتومبیلرانی فرمول یک بود که در ۹ مارس ۲۰۲۴ در پیست خیابانی جده در جده، عربستان سعودی برگزار شد. این مسابقه دومین دور از سری مسابقات فرمول یک فصل ۲۰۲۴ بود. ماکس فرستاپن این مسابقه را از پول پوزیشن آغاز کرد و به پیروزی رسید این برد صدمین سکو، نهمین پیروزی متوالی و دومین پیروزی در این فصل برای او بود. در این مسابقه اولین جایزه بزرگ راننده مسابقات قهرمانی فرمول ۲، اولیور برمن نیز بود که در این مسابقه جانشین
۲، اولیور برمن نیز بود که در این مسابقه جانشین کارلوس ساینز جونیور در تیم فراری شده بود. برمن با کسب اولین امتیاز خود در فرمول یک در جایگاه هفتم قرار گرفت. پیش زمینه. این رویداد در ۷ تا ۹ مارس در کشور عربستان سعودی برگزار شد. این جایزه بزرگ دومین دور از مسابقات فرمول یک فصل ۲۰۲۴ و چهارمین دور از مسابقات جایزه بزرگ عربستان سعودی بود. جایزه بزرگ برای برگزاری در روز شنبه به مناسبت ماه رمضان برنامه‌ریزی شده بود که در ۱۰ مارس آغاز شد. جدول رده‌بندی قهرمانی قبل از مسابقه. در آخر هفته، ماکس فرستاپن با ۲۶ امتیاز،
مسابقه. در آخر هفته، ماکس فرستاپن با ۲۶ امتیاز، ۸ امتیاز از هم تیمی خود سرجیو پرز در رتبه دوم و ۱۱ امتیاز از کارلوس ساینز جونیور در رتبه سوم، پیشتاز جدول قهرمانی رانندگان بود. ردبول ریسینگ نیز با ۱۷ امتیاز بیشتر از فراری و مرسدس با ۲۸ امتیاز پیشتاز قهرمان سازندگان بود. شرکت کنندگان. رانندگان و تیم‌ها در ابتدا همان ترکیب اولیه فصل بودند. اما اولیور برمن راننده ذخیره و مسابقات قهرمانی فرمول ۲ فراری، از سومین جلسه تمرین آزاد، پس از تشخیص آپاندیسیت و انصراف ساینز برای انجام عمل جراحی، جایگزین کارلوس ساینز
ساینز برای انجام عمل جراحی، جایگزین کارلوس ساینز جونیور در این مسابقه شد. برمن اولین حضور خود را در فرمول یک در این مسابقه انجام داد. انتخاب تایر. کمپانی تأمین کننده لاستیک، پیرلی ترکیبات تایرهای C2، C3 و C4 (سه لاستیک میانی در محدوده خود) را به ترتیب برای استفاده تیم‌ها در این رویداد، سخت، متوسط و نرم آورده بود. تمرین. سه جلسه تمرین آزاد برای این رویداد برگزار شد. اولین جلسه تمرین در ۷ مارس ۲۰۲۴، در ساعت ۱۶:۳۰ به وقت محلی () برگزار شد و ماکس فرستاپن از ردبول ریسینگ پیش از فرناندو آلونسو از استون مارتین و
ریسینگ پیش از فرناندو آلونسو از استون مارتین و هم تیمی خود، سرجیو پرز در صدر جدول قرار گرفت. دومین جلسه تمرین آزاد در همان روز در ساعت ۲۰:۰۰ به وقت محلی برنامه‌ریزی شده بود، اما با ۱۰ دقیقه تأخیر به دلیل بررسی پیچ‌ها انجام شد. آلونسو پیش از جورج راسل از مرسدس و ورشتاپن پیشتاز این تمرین بود. سومین جلسه تمرین آزاد در ۸ مارس ۲۰۲۴ در ساعت ۱۶:۳۰ به وقت محلی برگزار شد و ورشتاپن پیش از چارلز لکلرک از تیم فراری و پرز هم تیمی ورشتاپن در صدر قرار گرفت. این جلسه پس از اینکه گوانیو ژو راننده تیم ساوبر کنترل ماشین خود
اینکه گوانیو ژو راننده تیم ساوبر کنترل ماشین خود را از دست داد و با موانع برخورد کرد با پرچم قرمز مواجه شد، اما پس از انجام تعمیرات لازم در موانع از سر گرفته شد. تعیین خط. مقدماتی در ۸ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۰۰ به وقت محلی () برگزار شد. مسابقه. این مسابقه در ۹ مارس ۲۰۲۴ در ساعت ۲۰:۰۰ به وقت محلی () برگزار شد و به مدت ۵۰ دور ادامه یافت. گزارش مسابقه. کوین مگنوسن از تیم فرمول یک هاس ۲۰ ثانیه پنالتی دریافت کرد. یکی از این‌ها پنالتی ۱۰ ثانیه ای برای برخورد با الکساندر آلبون و پنالتی ۱۰ ثانیه ای دیگر برای سبقت
آلبون و پنالتی ۱۰ ثانیه ای دیگر برای سبقت گرفتن از یوکی سونودا در خارج از مسیر بود. تیم با علم به اینکه بعید است در امتیازات به پایان برسد، تیم به او دستور داد که در قسمت‌های سبقت‌گیری پیست به روی دفاع تمرکز کند و در قسمت‌های باریک پیست تا حد ممکن آهسته رانندگی کند. با حمایت مگنوسن از رانندگان پشت سر، هم تیمی او نیکو هولکنبرگ با موفقیت در جایگاه دهم قرار گرفت و اولین امتیاز خود و هاس در فصل را به دست آورد.
یاکوب کامینسکی (؛ زادهٔ ۲۰ مه ۱۹۷۹) بازیگر اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "جهان به روایت خانواده کیپسکی"، "در خوشی و سختی"، "عشق اول"، "رنگ‌های خوشبختی"، "پیمان ورشو"، "کمیسر آلکس"، "فرصت دوباره"، "قانون حقیقی"، "۱۹۳۹ نبرد وسترپلاته"، "من یک قاتلم"، "یوما" و "رز کوچک" اشاره نمود.
چسواف لاسوتا (؛ ؛ ۸ اوت ۱۹۳۲–۲۸ سپتامبر ۲۰۲۱) بازیگر اهل لهستان بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "صفر-هفت، به‌گوشم"، "خیابان فرعی ۴"، "خانه"، "طایفه"، "حوزه استحفاظی ۱۳"، "جهان به روایت خانواده کیپسکی"، "در خوشی و سختی"، "کارآگاهان جنایی"، "با آتش و شمشیر (سریال)"، "با آتش و شمشیر (فیلم سینمایی)"، "شور"، "از دوشنبه‌ها بیزارم"، "یاروسواف دومبروفسکی" و "شیطان در کلاس هفتم" اشاره نمود.
فرآیندهای زیست‌شناختی آن دسته از فرآیندهایی هستند که برای زندگی یک جاندار زنده ضروری هستند و ظرفیت‌های آن را برای تعامل با محیط خود شکل می‌دهند. فرآیندهای زیست‌شناختی از بسیاری از واکنش‌های شیمیایی یا رویدادهای دیگری که در تداوم و تغییر شکل‌های زندگی دخیل هستند، ساخته می‌شوند. تنظیم فرآیندهای زیست‌شناختی زمانی رخ می‌دهد که هر فرآیندی در فرکانس، سرعت یا وسعت آن تعدیل شود. فرآیندهای زیست‌شناختی با ابزارهای زیادی تنظیم می‌شوند. نمونه‌هایی شامل کنترل بیان ژن، اصلاح پروتئین یا برهم‌کنش با یک پروتئین یا مولکول
اصلاح پروتئین یا برهم‌کنش با یک پروتئین یا مولکول بستر است.
آگاتا کلیمچاک-کواکوفسکا (؛ زادهٔ ۲ اکتبر ۱۹۸۹) بازیگر تئاتر، تلویزیون و رادیو، آموزگار، خواننده، طراح صحنه، طراح لباس، کارگردان نمایش و نویسنده تئاتر موزیکال اهل لهستان است. وی در سال‌های ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۳ رئیس «بنیاد رومن کواکوفسکی» بود و در حال حاضر مدیر مرکز فرهنگی کیلچه است. وی دانش‌آموختهٔ رشتهٔ بازیگری نمایشی و آواز در آکادمی ملی هنرهای نمایشی آ.س.ت. در کراکوف و همچنین رشتهٔ مدیریت فرهنگی در دانشگاه ورشو است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "یولیا" اشاره نمود.
پائولا مارچینیاک (؛ زادهٔ ۱۷ ژانویه ۱۹۸۸) بازیگر، مدل، مجری تلویزیون و خواننده اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "پیت‌بول"، "ورای تخت جراحی"، "عشق اول"، "پزشکان"، "دوستان" و "در خیابان سپولنی" اشاره نمود.
یولیا خاتیس (؛ زادهٔ ۲۶ سپتامبر ۱۹۹۶) بازیگر اهل لهستان است. وی فارغ‌التحصیل مدرسه ملی فیلم ووچ است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "پرستار کودک"، "دهن‌به‌دهن"، "در خوشی و سختی"، "در خیابان سپولنی" و "بایگان" اشاره نمود.
پادشاه سونگ ، (سلطنت: ۵۲۳~۵۵۴ میلادی)؛ بیست و ششمین پادشاه بکجه یکی از سه پادشاهی کره بود. او پسر پادشاه موریونگ بیست و پنجمین پادشاه بکجه بود و وی درسال ۵۳۸ میلادی نام بکجه را رسماً به بویو جنوبی تغییر داد و بیشتر به دلیل تبدیل بودیسم به دین دولتی و انتقال پایتخت به شهر سابی شهرت دارد. مرگ او سرانجام به دست متحدش شاه شیلا، جین هئونگ که به او خیانت کرد رُخ داد. (نام سونگ؛ ) به عنوان «"مقدس"» ترجمه می‌شود. روابط خارجی و مذهب بودا. پادشاه سونگ به عنوان حامی بزرگ بودیسم در کره شناخته می‌شد و معابد زیادی ساخت و
بودیسم در کره شناخته می‌شد و معابد زیادی ساخت و از کشیشان استقبال کرد که متون بودایی را مستقیماً از هند می‌آوردند. درسال ۵۲۸ میلادی، پادشاهی بکجه رسماً بودیسم را به عنوان دین دولتی خود پذیرفت. او روابط دیپلماتیک کشورش را با دودمان لیانگ چین و همچنین پادشاهی وا حفظ کرد. او درسال‌های ۵۳۴ و ۶۴۱ میلادی سفیرانی را به لیانگ فرستاد و در نوبت دوم از صنعتگران و همچنین آثار مختلف بودایی و یک معلم درخواست کرد. با توجه به سوابق چینی، همه این درخواست‌ها پذیرفته شد. سفیران بعدی درسال ۵۴۸ میلادی فرستاده شد، اما پایتخت
بعدی درسال ۵۴۸ میلادی فرستاده شد، اما پایتخت لیانگ در دست یک شورشی «هو جینگ» بود، که آنها را به دلیل افسوس خوردن از سقوط پایتخت به زندان انداخت. او به خاطر فرستادن سفیرانی شامل نوریساچیگیه () درسال ۵۳۸ میلادی به ژاپن اعتبار دارد که تصویری از شاکیامونی و چندین سوترا را به دربار ژاپن آورد. این به‌طور سنتی معرفی رسمی بودیسم به ژاپن در نظر گرفته شرح این موضوع در گانگوجی گاران انگی آمده است. او درسال ۵۲۹ میلادی در یک کنفرانس بودایی در آرا گایا(安罗会议) شرکت کرد. کنفرانس‌های سابی(肆貘会议) درسال‌های ۵۴۱ و ۵۴۴ میلادی در
سابی(肆貘会议) درسال‌های ۵۴۱ و ۵۴۴ میلادی در پایتخت سابی برگزار شد. جابجایی پایتخت. درسال ۵۳۸ میلادی، او پایتخت را از اونگجین (گونگجوی امروزی) به سمت جنوب به سابی (شهرستان بویو امروزی)، در کنار رودخانه گوم منتقل کرد. برخلاف انتقال پیشین پایتخت از هان سونگ به اونگجین، که توسط فشار نظامی گوگوریو انجام شد، حرکت به سمت سابی توسط پادشاه برای تقویت قدرت سلطنتی، با کمک حمایت سیاسی «قبیله سا» ساکن در سابی انجام شد. او اداره کشور را به‌طور کامل سازماندهی کرد تا کنترل مرکزی را تقویت کند و با قدرت سیاسی قبایل نجیب‌زاده
را تقویت کند و با قدرت سیاسی قبایل نجیب‌زاده مقابله کند. او نام کشور را به «بویو جنوبی» تغییر داد تا بر ارتباط باستانی با بویو تأکید کند. نبرد میان سه پادشاهی. بکجه یک سده اتحاد با همسایه خود شیلا را حفظ کرده بود تا تهدیدهای امپراتوری گوگوریو را کم کند. با کمک شیلا و کنفدراسیون گایا، پادشاه سونگ یک جنگ طولانی را برای بازپس‌گیری دره رودخانه هان، در نزدیکی پایتخت پیشین بکجه که درسال ۴۷۵ میلادی گوگوریو ضمیمه شده بود، رهبری کرد. بکجه پایتخت پیشین خود را درسال ۵۵۱ میلادی بازپس گرفت. این جنگ درسال ۵۵۳ میلادی با
میلادی بازپس گرفت. این جنگ درسال ۵۵۳ میلادی با پیروزی در یک سری از حملات پرهزینه به استحکامات گوگوریو به اوج خود رسید. با این حال، طبق توافقی محرمانه با گوگوریو، نیروهای شیلایی که به بهانه کمک وارد ارتش شدند، به ارتش خسته بکجه حمله کردند و تمام دره رودخانه هان را در اختیار گرفتند. پادشاه سونگ که از این خیانت خشمگین شده بود، سال بعد حمله تلافی جویانه‌ای را علیه مرز غربی شیلا آغاز کرد. این حمله توسط ولیعهد (پادشاه ویدوک) رهبری شد و کنفدراسیون گایا به آن پیوست. اما پادشاه سونگ و ۳۰٫۰۰۰ سرباز بکجه در این نبرد
اما پادشاه سونگ و ۳۰٫۰۰۰ سرباز بکجه در این نبرد فاجعه بار کشته شدند. این شکست منجر به فرسایش چشمگیر قدرت سلطنتی بکجه شد. میراث. با توجه به شوگشو (聖冏抄)، مجموعه ای از سوابق تاریخی و سنت‌های باستانی در مورد شاهزاده ژاپنی نایب السلطنه شوتوکو تایشی، «گوزه کانون» مجسمه ای است که نمادی از پادشاه سونگ است که به دستور پادشاه ویدوک حک شده است. این کتاب توسط یک راهب ژاپنی، «شوگی» هفتمین پدرسالار فرقه جودو نوشته شده است. مجسمه ای که در اصل از بکجه به ژاپن آمده بود و در معبد ژاپنی هوریو-جی نگهداری می‌شد. ارنست فنولوزا
معبد ژاپنی هوریو-جی نگهداری می‌شد. ارنست فنولوزا محقق آمریکایی فرهنگ‌های آسیا، «گوزه کانون» را که در هوریو–جی به همراه معبد تاماموشی کشف کرد، به عنوان «دو بنای بزرگ قرن ششم هنر کره‌ای» توصیف می‌کند. نویسندگان کتاب «تاریخ کمبریج ژاپن» از آن به عنوان یکی از «آثار بزرگ هنر آسوکا که توسط کشیشان خارجی خلق شده و به‌عنوان گنجینه ملی ژاپن نگهداری می‌شود» یاد می‌کنند. پسر سوم پادشاه سونگژ ولیعهد ایمسونگ (임성태자)، پس از کشته شدن پدرش، از طریق تایوان به ژاپن رفت. ولیعهد ایمسونگ به خاطر ایفای نقش کلیدی در تشکیل دولت
ایمسونگ به خاطر ایفای نقش کلیدی در تشکیل دولت اولیه ژاپن اعتبار دارد. به دلیل اختلافات تاریخی، اکنون اکثر محققان می‌گویند که او باید پسر پادشاه ویدوک باشد.
پزشک قلابی () یک فیلم درام لهستانی به کارگردانی یژی خوفمن است که در سال ۱۹۸۲ منتشر شد.
زنگ ایستگاه اکی‌ری، زنگ‌هایی از مس قرمز بودند که توسط دولت مرکزی یا ادارات دولتی استان‌های محلی برای مقام‌های مسافرتی یا پیام‌رسان معروف به «اکیشی» (ekishi (駅使 صادر می‌شد. که به عنوان مدرک هویت عمل می‌کرد، آنها به آنها اجازه دادند اسب و نیروی کار در ایستگاه‌های پست تهیه کنند. هر کدام بین پنج تا بیست اسب پیام رسان بسته به درجه گوکی شیچیدو ارائه می‌دهند. بسته به رتبه فرستاده، زنگ‌ها با تعدادی بریدگی مشخص می‌شدند که تعداد اسب‌هایی را که می‌توان درخواست کرد، تنظیم می‌کرد. یک شاهزاده خون سلطنتی درجه اول ده اسب
می‌کرد. یک شاهزاده خون سلطنتی درجه اول ده اسب دریافت می‌کند. در اعزام‌های فوری، اکیشی با زنگ‌ها سوار می‌شد تا بتواند در هر زمانی از روز یا شب بدون معطلی اسب‌ها را عوض کند. این ناقوس‌ها همچنین به عنوان زنگ‌های پست جاده ("اکیرو نو سوزو") یا زنگ‌های پایدار ("اومایا نو سوزو") شناخته می‌شدند. این سیستم در قانون تایهو تأسیس شد. از سال ۷۰۱ و تا پایان قرن دوازدهم یا پایان دوره هی‌آن استفاده می‌شد که همراه با نابودی دولت متمرکز از بین رفت.
آر۱۳۶سی () ستاره‌ای است که در ابر خوشه ستاره‌ای آر۱۳۶ قرار دارد، گره محکمی از ستارگان در مرکز ان‌جی‌سی ۲۰۷۰، خوشه‌ای باز با ۴۵۰٬۰۰۰ جرم خورشیدی و حاوی ۱۰٬۰۰۰ ستاره است. این ستاره با ۱۴۲ جرم خورشیدی و ۳٫۸ میلیون سال نوری فاصله، یکی از پرجرم‌ترین ستارگان شناخته شده و یکی از درخشان‌ترین، همراه با یکی از داغ ترین‌ها، با گرمای بیش از ۴۰٬۰۰۰ کلوین است. "آر۱۳۶سی" نخستین بار توسط Feitzinger در سال ۱۹۸۰ و همراه با آر۱۳۶ای۱ و آر۱۳۶بی شناسایی و نامگذاری شد. ویژگی‌ها. "آر۱۳۶سی" یک ستارهٔ ولف–رایه از نوع طیفی (WN5h) و
"آر۱۳۶سی" یک ستارهٔ ولف–رایه از نوع طیفی (WN5h) و با دمای بالای ۴۲٬۱۷۰ کلوین است که آن را به یکی از داغ‌ترین ستاره‌های شناخته شده تبدیل می‌کند. این یکی از پرجرم‌ترین ستارگان نیز شناخته شده و با جرم خورشیدی ۱۴۲ یکی از درخشاترین ستاره‌های شناخته‌شده، با درخشندگی ۳٫۸ میلیون برابر خورشید. درخشندگی فوق‌العاده توسط فرایند همجوشی چرخه سی‌ان‌او(CNO) در هسته داغ بسیار فشرده آن ایجاد می‌شود. "آر۱۳۶سی"، همان‌گونه که برای همهٔ ستارگان ولف–رایه معمول است، با بادهای ستاره‌ای قوی با سرعت بیش از ۲٬۰۰۰ کیلومتر بر ثانیه و
قوی با سرعت بیش از ۲٬۰۰۰ کیلومتر بر ثانیه و نرخ از دست دادن جرم بیش از ۱۰–۵ جرم خورشیدی در سال، جرم خود را از دست داده است. به دلیل تشخیص انتشارهای پرتو ایکس سخت که نمونه باینری‌های بادی در حال برخورد است، به شدت مشکوک به دوتایی بودن آن می‌شود.
سایئو ()، عنوان اعضای زن مجرد دودمان یاماتو بود که از اواخر قرن هفتم تا قرن چهاردهم برای خدمت در معبد ایسه فرستاده می‌شدند. محل سکونت سایئو، سایکو (محوطه تاریخی) (斎宮)، حدود ۱۰ کیلومتر (۶٫۲ مایل) شمال غربی معبد ایسه بود. بقایای سایکو در شهر میوا، میئه، استان میه، ژاپن ژاپن واقع شده است.
هی‌نین ، یک گروه طرد شده در تاریخ ژاپن، به‌طور خاص دوره ادو بود. ترجمه مستقیم عبارت «هی نین» «غیر انسان» است. هی نین و اتا (穢多 (えた)) از پایین‌ترین طبقات اجتماعی در ژاپن باستان تشکیل شده بودند، اما بخشی از سلسله مراتب اجتماعی محسوب نمی‌شدند. هی‌نین‌ها مجبور به انجام فعالیت‌های سطح پایین مانند گدایی، اجرای خیابانی می‌شدند و جسد افرادی که اعدام شده بودند را به خاک می‌سپردند. اتا مستقیماً به «آلوده‌ها» ترجمه می‌شود و با طبقه اجتماعی هینین پیوند نزدیکی داشت. هر دو عبارت برای کسانی که از جامعه جدا هستند با چند
دو عبارت برای کسانی که از جامعه جدا هستند با چند تفاوت جزئی بین آنها استفاده شد. شغل کسانی که اتا نامیده می شدند، بیشتر پوست کندن حیوانات و دباغی بود. این مشاغل به دلیل اعمال مذهبی سنگین بودیسم و شینتو در ادو ژاپن با گناه همراه بود، بنابراین کسانی که این مشاغل را انجام می دادند پر از گناه و بنابراین "آلوده" تلقی می شدند.
کوکوشی دایجیتن ، به معنای واقعی کلمه فرهنگ بزرگ تاریخ ملی، تاریخچه بزرگ و کلی فرهنگ لغت از ژاپن است که توسط شرکت مستقر در توکیو یوشیکاوا کوبونکان منتشر شده است. نسخه اصلی شامل شش جلد بود و در سال ۱۹۲۷ منتشر شد. نسخه فعلی در مدت ۱۸ سال نوشته و منتشر شد که از سال ۱۹۷۹ شروع شد و در سال ۱۹۹۷ به پایان رسید.
شهرک خارجی‌نشین ، یک منطقه ویژه در یک بندر پیمانی بود که توسط دولت ژاپن در نیمه دوم قرن نوزدهم تعیین شد تا به خارجی‌ها اجازه زندگی و کار بدهد. پس از بازدیدهای متیو سی. پری در ۱۸۵۳ و ۱۸۵۴، ژاپن وارد دوره انتقال سریع اجتماعی و اقتصادی از یک جامعه بسته و فئودالیستی به یک دولت ملی تجاری بازتر و مدرن شد. ژاپن اولین بار پس از امضای عهدنامه کاناگاوا با ایالات متحده در سال ۱۸۵۴، دو بندر را برای اجازه تجارت خارجی، شیمودا، شیزوئوکا و هاکوداته افتتاح کرد. سپس پنج بندر دیگر را در معاهده تعیین کرد. ۱۸۵۸ با امضای عهدنامه
را در معاهده تعیین کرد. ۱۸۵۸ با امضای عهدنامه دوستی و تجارت بین ایالات متحده آمریکا و ژاپن ،بندر یوکوهاما، بندر کوبه، ناگاساکی، اوساکا، و نیگاتا نیز اضافه شد. قراردادهای تجاری امضا شده با ایالات متحده به سرعت با قراردادهای مشابه با بریتانیا، هلند، روسیه و فرانسه دنبال شد. بندرها اجازه فراسرزمینی قانونی را برای شهروندان کشورهای معاهده می‌داد.
تنریوجی-بونه ، دو کشتی تجاری ژاپنی دودمان یوآن در سال ۱۳۴۲ بودند که به منظور تأمین بودجه برای ساخت تنریو-جی راه اندازی شدند. آنها توسط شوگون‌سالاری آشیکاگا تأیید شدند و به فرمان یک بازرگان هاکاتا-کو، فوکوئوکا به نام به شرط اهدای ۵۰۰۰ کانمون (معادل ۵٬۰۰۰٬۰۰۰ مون ژاپن (واحد پول)) به معبد صرف نظر از موفقیت تجاری این مأموریت راه اندازی شدند.
اسعد خلیل الشُقَیْری (۱۸۶۰ – فوريه ۱۹۴۰) عالم دینی و سیاستمدار عثمانی فلسطینی بود.از الازهر دانش‌آموخته شد. مفتی ارتش چهارم عثمانی در طول جنگ جهانی اول بود و قبل از آن، وی ریاست شورای حسابرسی شریعت را به دست گرفت. او یکی از افراد برجستهٔ حزب اتحاد و ترقی در امپراتوری عثمانی بود. از حامیان عثمانیان در برابر سرپرستی بریتانیا بود اما بعد او به صفوف مخالفت نشاشیبی‌ها پیوست و از برجسته‌ترین رهبران آن در فلسطین شمالی بود. زندگی و پیشه. او در سال ۱۸۶۰ در شهر عکا، ایالت صیدا، امپراتوری عثمانی، به دنیا آمد و تحصیلات
صیدا، امپراتوری عثمانی، به دنیا آمد و تحصیلات ابتدایی خود را در آنجا گذراند. در سال ۱۸۷۵ به مصر رفت و به دروس مسجد الازهر در رواق شامی‌ها پیوست و مرتباً در حلقهٔ جمال‌الدین افغانی و حلقهٔ جانشین وی، محمد عبده حضور یافت. وی پس از پایان تحصیلات خود در الازهر به عکا بازگشت و به عنوان قاضی دادگاه شرع در روستای شفا عمرو منصوب شد. در سال ۱۹۰۴ به عنوان قاضی تحقیق (مستنطق) به شهر لاذقیه منتقل شد. یک سال بعد به استانبول سفر کرد و در آنجا با شیخ ابوالهدی صیادی آشنا شد که او را به عنوان یکی از دبیران کتابخانهٔ سلطان
که او را به عنوان یکی از دبیران کتابخانهٔ سلطان عبدالحمید منصوب کرد. سپس به ریاست دادگاه تجدیدنظر شرعی در آدانا منصوب شد. در آنجا با زنی ترک ازدواج کرد که از او سه فرزند به دنیا آورد. او به استانبول رفت‌وآمد داشت و در آنجا با زن ترک دیگری ازدواج کرد که پسرش احمد الشقیری را به دنیا آورد. سلطان عبدالحمید در اثر فعالیت سیاسی و ارتباط با برخی از رهبران اصلاحات از جمله عبدالحمید الزهراوی، از او ترسید و به همین دلیل دستور دستگیری و تبعید او به قلعهٔ تبنین در جنوب لبنان را صادر کرد. مقامات عثمانی او را دستگیر و
لبنان را صادر کرد. مقامات عثمانی او را دستگیر و تبعید کردند. پس از اعلام قانون اساسی عثمانی در سال ۱۹۰۸، او آزاد شد، به عکا بازگشت و خود را نامزد مجلس نمایندگان عثمانی کرد، پیروز شد و به استانبول به عنوان نمایندهٔ عکا بازگشت. در استانبول روابط خود را با اعضای حزب اتحاد و ترقی مانند احمد جمال پاشا و انور پاشا تجدید کرد و به یکی از ارکان آن تبدیل شد. به همراه شکری الحسینی در افتتاح شعبهٔ این حزب در بیت‌المقدس و تبلیغ برای آن در سراسر فلسطین کمک کرد. اسعد الشقیری یکی از برجسته‌ترین حامیان اندیشهٔ اسلامی
الشقیری یکی از برجسته‌ترین حامیان اندیشهٔ اسلامی عثمانی قبل از جنگ جهانی اول شد که با اندیشه‌های انجمن تمرکززدایی و استقلال و جدایی‌خواهی از امپراتوری عثمانی مبارزه می‌کرد. الشقیری بار دیگر در در سال ۱۹۱۲ به عنوان نماینده در مجلس سوم نمایندگان عثمانی انتخاب شد و تا سال ۱۹۱۴ در آن منصب ماند. در آن دوره، تمایل بسیاری برای دفاع از امپراتوری عثمانی از خود نشان داد. هنگامی که کنفرانس عمومی عرب در سال ۱۹۱۳ در پاریس برگزار شد، الشقیری در تأسیس یک حزب مخالف و حامی اندیشهٔ اسلامی شرکت کرد، او همچنین با هیئتی به
اندیشهٔ اسلامی شرکت کرد، او همچنین با هیئتی به نمایندگی از شام به استانبول سفر کرد تا وفاداری عرب‌ها به عثمانی را تأیید کند. زمانی که جنگ جهانی اول اعلام شد، الشقیری به مفتی لشکر چهارم منصوب شد و یکی از نزدیکان به فرماندهٔ آن، جمال پاشا السفاح بود. در آن دوره، او ریاست هیئت اسلامی عرب را بر عهده داشت که در سال ۱۹۱۵ از دمشق به استانبول رفتند تا وفاداری مردم شام به امپراتوری عثمانی را اعلام کنند. در طول جنگ جهانی اول، نام او با اعدام عرب‌های آزادی‌خواه فعال در انجمن‌های ملی و میهنی گره خورده بود، زیرا متهم
در انجمن‌های ملی و میهنی گره خورده بود، زیرا متهم شده بود که برخی از این افراد را به جمال السفاح معرفی کرده بود. او این اتهام را رد و از خود دفاع کرد، همان‌طور که پسرش احمد الشقیری و شهادت گروهی از علمای دمشق که در خاطرات جمال پاشا برای اثبات بی گناهی او به ثبت رسیده بودند. هنگامی که ارتش عثمانی از فلسطین خارج شد، اسعد الشقیری به شهر آدانا در ترکیه پناه برد و چند ماهی در کنار خانوادهٔ همسرش ماند تا اوضاع آرام شود. او به حیفا نقل مکان کرد و در آنجا مقامات بریتانیایی به دلیل روابط دوستانه‌اش با مقامات
بریتانیایی به دلیل روابط دوستانه‌اش با مقامات ترکیه-عثمانی، او را به زندان ابوقیر در نزدیکی اسکندریه، مصر، منتقل کردند. او به مدت ۱۴ ماه دستگیر شده بود و سال ۱۹۲۱ به عکا بازگشت. برای چند ماه حضور خود را به فرماندار نظامی بریتانیا اثبات می‌کرد و این امر تا استقرار حکومت مدنی سرپرستی بریتانیا باقی ماند. در عکا به وعظ و ارشاد پرداخت. وقتی امین الحسینی ریاست مجلس اسلامی اعلا را بر عهده گرفت، الشقیری برای وی جایگاهی قائل نشد و به صفوف مخالفان پیوست. تا زمان سقوط امپراتوری عثمانی، او معتقد به عقاید اسلامی عثمانی
امپراتوری عثمانی، او معتقد به عقاید اسلامی عثمانی بود و از آن دفاع می‌کرد و با جنبش ملی‌گرایی عرب مخالف بود. او چندین مقاله در روزنامه‌های گوناگون نوشت که مخالفت خود را با ناسیونالیسم عرب و سازمان‌های آن روشن می‌ساخت و تأکید کرد که در زمان امپراتوری عثمانی، عرب‌ها از حقوق برابری کامل برخوردار بودند. پس از تأسیس جمهوری ترکیه، الشقیری روابط دوستانه‌ای با کمال آتاتورک برقرار کرد و پس از جایگزینی حروف عربی با حروف لاتین در زبان ترکی، جعبه‌هایی پر از کتاب‌های ارزشمند عربی کمیاب را به عنوان یادبود برای او
ارزشمند عربی کمیاب را به عنوان یادبود برای او فرستاد. پیوستن الشقیری به صفوف مخالفان تأثیر عمده‌ای در الجلیل و شمال فلسطین داشت، زیرا این بخش از فلسطین به یکی از قوی‌ترین سنگرهای مخالفان دو مجلس تبدیل شد و الشقیری از حزب ملی عربی و تشکل‌های انجمن‌های ملی اسلامی حمایت می‌کرد که مخالف کمیتهٔ اجرایی و مجلس اسلامی به ریاست آل حسینی بود. در اواخر دههٔ بیست میلادی، مخالفان بین خود تقسیم شدند و اسعد الشقیری سهم زیادی در تأسیس حزب لیبرال (به عربی:حزب الأحرار) در سال ۱۹۳۰ داشت. وقتی امین الحسینی خواستار برگزاری
سال ۱۹۳۰ داشت. وقتی امین الحسینی خواستار برگزاری کنفرانس عمومی اسلامی در دسامبر ۱۹۳۱ شد، مخالفان بار دیگر برای تحریم کنفرانس و مبارزه با آن متحد شدند. مخالفان خواستار برگزاری کنفرانس دیگری در همان سال شدند که آن را «کنفرانس امت اسلامی فلسطین» در جریان برگزاری کنفرانس عمومی اسلامی نامیدند. اسعد الشقیری و راغب النشاشیبی رهبران این کنفرانس بودند. مخالفان در دههٔ سی تشدید شدند و رهبران آن خواهان تأسیس حزب دفاع ملی در دسامبر ۱۹۳۴ گشتند. الشقیری در کنفرانس این حزب در یافا سخنرانی کرد و به رهبری ملی حمله کرد. در
در یافا سخنرانی کرد و به رهبری ملی حمله کرد. در روزهای انقلاب که در سال ۱۹۳۶ آغاز شد، پسرش دکتر انور ترور شد و الشقیری مدت زیادی پس از مرگ پسرش نگذراند. او در سن ۸۰ سالگی در فوریهٔ ۱۹۴۰ در زادگاهش درگذشت و در قبرستان شیخ مبارک به خاک سپرده شد. الشقیری یادداشت‌ها و خاطره‌های نوشته بود که به برادرش قاسم الشقیری دیکته کرده بود. اما آنها تجدید نظر نشدند و تا نبرد عکا در سال ۱۹۴۸ پس از تأسیس اسرائیل به شکل دست‌نوشته باقی ماندند، تا اینکه کتابخانهٔ الشقیری غارت شد و آن یادداشت‌ها نیز گم شدند.
مشی‌ئوری اونا یا میشی موری اونا ، به معنای واقعی کلمه «زن غذاساز»، اصطلاح ژاپنی برای زنانی است که توسط مسافرخانه‌های «هاتاگو» در «شوکوبا» (ایستگاه‌های پست) در امتداد مسیرهای "کایدو (جاده)" در ژاپن در طول دوره ادو استخدام می‌شدند. آنها در ابتدا خدمتکارانی بودند که توسط مسافرخانه‌ها استخدام می‌شدند، اگرچه با افزایش رفت و آمد در امتداد «کایدو» و افزایش رقابت بین مسافرخانه‌ها، اغلب به تن‌فروشی مشغول بودند.
آدام دو کوستر (حدود ۱۵۸۶ میلادی در مچلن – ۴ مه ۱۶۴۳ در آنتورپ) نقاش فلاندری بود. او یکی از اعضای برجسته کاراواجیستی آنتورپ و پیرو نقاش مشهور ایتالیایی کاراواجو بود. او عمدتاً برای صحنه‌های ژانر خود با جلوه‌های قوی سایه‌روشن شناخته می‌شود. کوستر به دلیل ترجیحش به صحنه‌های دراماتیک با بهره‌گیری از ترکیب نور و تاریکی در آثارش، «"نقاش" شب‌ها» ( به انگلیسی : Painter of Nights) نامیده می‌شود.
کیلر () یک فیلم کمدی لهستانی به کارگردانی یولیوش ماخولسکی است که در سال ۱۹۹۷ منتشر شد. این فیلم داستان یک راننده تاکسی به نام «یژی کیلر» (با نام مستعار «یورِک») است که پلیس و همچنین مافیا، وی را با یک قاتل حرفه‌ای مزدور و بدنام اشتباه می‌گیرند.
شیمون مایفسکی (؛ زادهٔ ) روزنامه‌نگار، شومن، مجری تلویزیون و بازیگر اهل لهستان است. پدربزرگ او ایگناتسی ویسکانُفسکی، سروان ارتش میهنی بود. او توسط مادرش بزرگ شد. در دوران جوانی عضو گروه شانزدهم پیش‌آهنگان ورشو به نام زاویشای سیاه بود. او فارغ‌التحصیل دبیرستان شماره ۲۱ ورشو است. همچنین در مدرسهٔ پسادبیرستانی کارکنان خدمات اجتماعی تحصیل کرده است و از لحاظ تحصیلات، تکنسین دستگاه‌های استریلیزاسیون پزشکی با توانایی کار با دستگاه‌های استریلیزاسیون گازی و بخاری است. پس از پایان تحصیلات دبیرستانی، به گروه استودیو
پس از پایان تحصیلات دبیرستانی، به گروه استودیو کینو پیوست و در آنجا به تمرین پانتومیم پرداخت. فعالیت حرفه‌ای‌اش در رسانه را در سال ۱۹۹۰ با کار در رادیو تازه‌تأسیس زِت آغاز کرد و به مدت ۱۵ سال آینده با اجرای برنامه‌هایی چون: «"مغز را حس کن"»، «"خودجوش"»، «"پخش زنده از دنور"»، «"شیمونیادا مایویدا"» و «"گروه شچپان"» با این رادیو همکاری داشت. در سال ۱۹۹۴ با حضور در تاک‌شوی «"شب با آلیتسیا"» در شبکهٔ تلویزیونی تلویزیا پولسکا، نخستین بار روی صفحهٔ تلویزیون ظاهر شد و در ادامه برای همین شبکه، اجرای برنامه‌هایی
شد و در ادامه برای همین شبکه، اجرای برنامه‌هایی مانند «"کلمات برش‌دهنده و خم‌کننده"» و «"برنامه‌ای دوستانه برای آدم‌های مهربان"» (هر دو در تلویزیا پولسکا ۲) را بر عهده گرفت. در سال‌های ۱۹۹۸ تا ۱۹۹۹ مجری برنامهٔ «"نمایش شیمون می‌گوید"» بود که برای کانال+ ساخته می‌شد. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "پرستار کودک" و "کیلر" اشاره نمود.