payamvha/North_RAG huggingface dataset:
که شامل پارامترهایی همچون محدوده جغرافیایی تحت پوشش و سیستم تصویر نقشه استفاده می‌شود. همۀ پودمان‌های Grass این حالت را می‌خوانند و افزون بر آن، هنگام اجرا پارامترهای ویژه (مانند نقشه‌های درون‌داد و برون‌بر، یا کمیت‌های بهره‌گیری در یک محاسبه) داده می‌شود. بیشتر پودمان‌ها و توانایی‌های GRASS را از طریق یک رابط کاربری گرافیکی (که با یک پودمان ارائه می‌شود) به‌عنوان جایگزینی برای دست‌کاری داده‌های جغرافیایی در محیط پوسته می‌توان اجرا کرد. پراکنش GRASS شامل بیش از ۳۵۰ پودمان اصلی است. بیش از ۱۰۰ افزونۀ پودمان
از ۳۵۰ پودمان اصلی است. بیش از ۱۰۰ افزونۀ پودمان که توسط کاربران ایجاد شده‌اند، در وبگاه خود ارائه می‌دهد. کتابخانه‌ها و پودمان‌های اصلی به زبان C نوشته شده‌اند. سایر پودمان‌ها به زبان‌های C، C++، پایتون، پوسته یونیکس، تی‌سی‌ال یا سایر زبان‌های اسکریپتی نوشته شده‌اند. پودمان‌ها بر بنیاد فلسفه یونیکس طراحی شده‌اند، از این رو کاربران می‌توانند بدون نیاز به دانش برنامه‌نویسی C، با بهره‌گیری از پایتون یا اسکریپت‌نویسی پوسته، آن‌ها را ترکیب کرده و پودمان‌های پیچیده‌تر یا تخصصی‌تری بسازند. بین پروژه‌های Grass و
یا تخصصی‌تری بسازند. بین پروژه‌های Grass و کیوجی‌آی‌اس همکاری وجود دارد. نسخه‌های جدید کیوجی‌آی‌اس می‌توانند در محیط GRASS اجرا شوند، که این امکان را فراهم می‌کند تا QGIS به‌عنوان یک رابط کاربری گرافیکی کاربرپسند برای GRASS مورد استفاده قرار گیرد. در مقایسه با رابط مبتنی بر پوسته فرمان GRASS، این رابط بیشتر شبیه سایر نرم‌افزارهای گرافیکی جی‌آی‌اس است. پروژه‌ای دیگر نیز برای پیاده‌سازی مجدد GRASS در جاوا با نام JGRASS وجود دارد. پیشینه. از سال ۱۹۸۲ تاکنون به‌صورت مداوم در حال توسعه بوده است و در این گذر،
به‌صورت مداوم در حال توسعه بوده است و در این گذر، شمار فراوانی از آژانس‌های فدرال آمریکا، دانشگاه‌ها و شرکت‌های خصوصی در توسعه آن مشارکت داشته‌اند. بخش‌های بنیادین و مدیریت تلاش‌ها برای یکپارچه‌سازی نسخه‌های آن، نخست توسط آزمایشگاه پژوهشی مهندسی ساخت‌وساز ارتش آمریکا (USA-CERL)، که شاخه‌ای از سپاه مهندسی ارتش ایالات متحده در شمپین، ایلینوی است، هدایت می‌شد. این پژوهشکده نسخه پایانی برنامه را به‌عنوان نسخه ۴.۱ در سال ۱۹۹۲ منتشر کرد و تا سال ۱۹۹۵ پنج به‌روزرسانی و اصلاحیه برای این نسخه ارائه داد. همچنین
و اصلاحیه برای این نسخه ارائه داد. همچنین اجزای بنیادین نسخه اعشاری GRASS 5.0 را توسعه داد. توسعه GRASS توسط USA-CERL آغاز شد تا نیاز ارتش ایالات متحده به نرم‌افزاری برای مدیریت سرزمین و برنامه‌ریزی زیست‌محیطی را برآورده سازد. یکی از انگیزه‌های کلیدی آن، قانون ملی سیاست زیست‌محیطی (NEPA) بود. بستر توسعه، سیستم‌عامل یونیکس بود که روی سخت‌افزار وکس اجرا می‌شد. بین سال‌های ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۵، USA-CERL توسعه GRASS را، با مشارکت بسیاری دیگر، از جمله دانشگاه‌ها و سایر آژانس‌های فدرال مدیریت می‌کرد. USA-CERL به‌طور
آژانس‌های فدرال مدیریت می‌کرد. USA-CERL به‌طور رسمی پس از انتشار نسخه ۴.۱ در سال ۱۹۹۵ از پروژه GRASS کناره‌گیری کرد، هرچند که تا سال ۱۹۹۳ توسعه آن، اصلاحات (پچ) جزئی محدودی داشت. گروهی در دانشگاه بیلر برای ادامه توسعه نرم‌افزار تشکیل شد و نسخه GRASS 4.2 را منتشر کرد. حدودا در همین هنگام، یک درگاه از نرم‌افزار با سیستم‌عامل لینوکس ساخته شد. در سال ۱۹۹۸، مارکوس نتلر، رهبر کنونی پروژه، انتشار نسخه 4.2.1 را آگاهی‌رسانی کرد. این نسخه شامل بهبودهای عمده‌، از جمله یک رابط کاربری گرافیکی نوین بود. در اکتبر ۱۹۹۹،
یک رابط کاربری گرافیکی نوین بود. در اکتبر ۱۹۹۹، مجوز نرم‌افزار، که نخست در مالکیت عمومی بود، در نسخه ۵.۰ به پروانهٔ جامع همگانی گنو تغییر یافت. از آن هنگام، GRASS به یک مجموعه نرم‌افزاری قدرتمند تبدیل شده که در زمینه‌های روش علمی و مهندسی کاربرد گسترده‌ای دارد. برای نمونه، از آن برای تخمین بازده احتمالی انرژی خورشیدی فتوولتائیک با استفاده از پودمان r.sun استفاده می‌شود. تا سال ۲۰۱۵، نرم‌افزار GRASS در محیط‌های دانشگاهی و تجاری در سراسر جهان مورد استفاده قرار گرفته و در بسیاری از نهادهای دولتی، از جمله ناسا
گرفته و در بسیاری از نهادهای دولتی، از جمله ناسا (NASA)، اداره ملی اقیانوسی و جوی (NOAA)، وزارت کشاورزی ایالات متحده (USDA)، مرکز هوافضای آلمان (DLR)، سازمان پژوهش‌های علمی و صنعتی همسود (CSIRO)، سازمان پارک‌های ملی (NPS)، اداره سرشماری ایالات متحده، سازمان زمین‌شناسی ایالات متحده (USGS) و بسیاری از شرکت‌های مشاوره زیست محیطی به کار گرفته شده است. تا سال ۲۰۱۵، آخرین نسخه پایدار (LTS) GRASS GIS 7 بود که در همان سال منتشر شد و جایگزین نسخه پایدار پیشین (نسخه 6.4، منتشرشده در ۲۰۱۱) گردید. به نسخه ۷ ویژگی‌های
6.4، منتشرشده در ۲۰۱۱) گردید. به نسخه ۷ ویژگی‌های نوین بسیاری افزوده شد، شامل: پشتیبانی از داده‌های بزرگ; موتور توپولوژیکی سریع برای داده‌های برداری ۲D/3D; شبکه‌های برداری سریع قدرتمند; یک چارچوب کامل زمانی; و بسیاری دیگر از توانایی‌ها و بهبودها. تا سال ۲۰۱۵، توسعه نرم‌افزار به دو شاخه تقسیم شده است: شاخه پایدار (Stable) و شاخه توسعه‌ای (Developmental). برای مطالعۀ بیشتر. بیبکد: 2012EnvMS..31..124N شناساگر اشیاء دیجیتال: S2CID (شناسه هویتی مقاله): ۱۱۰۴۱۶۹۶
یون نامسنگ (۶۳۴–۶۷۹ میلادی) بزرگترین پسر ژنرال یون گه‌سومون و دومین ته ماگنیجی گوگوریو، یکی از سه پادشاهی کره بوده‌است. ته مانگنیجی. احتمال می‌رود یون نامسنگ مدتی قبل از مرگ یون گه‌سومون، ته ماگنیجی شده باشد که گفته می‌شود از این مقام کناره‌گیری کرده و مقام افتخاری ته ماگنیجی را به دست آورده است. پس از مرگ پدرش، یون نامسنگ برای جنگ با تانگ که در جنوب و شمال و مرز گوگوریو لشکریان بزرگی گردآورده بود آماده شد و برای بازرسی از قلعه های مرزی در یودونگ و دیگر قلعه ها در سراسر امپراتوری عازم شد. او برادرانش یون
ها در سراسر امپراتوری عازم شد. او برادرانش یون نامگئون و یون نامسان را قبل از رفتنش بر حکمرانی پیونگ یانگ گذاشت. نامگون و نامسان از غیبت برادرشان استفاده کردند و کنترل پیونگ یانگ و دادگاه سلطنتی را به دست گرفتند. آنها به دروغ نامسنگ را به خائن بودن متهم کردند و پادشاه بوجانگ را مجبور کردند دستور دستگیری و احتمالا حکم اعدام نامسنگ را صادر کند. نامسنگ که جایی برای رفتن نداشت، به تانگ گریخت و مقام بالایی در ارتش تانگ دریافت کرد. سقوط گوگوریو و مرگ. از آنجا به رهبری یک لشکرکشی تحت حمایت تانگ به گوگوریو با امید
یک لشکرکشی تحت حمایت تانگ به گوگوریو با امید به دست آوردن مجدد قدرت کمک کرد. این کمپین در نهایت گوگوریو را در سال ۶۶۸ نابود کرد. او در قلمروهای تحت حمایت تانگ برای آرام کردن شرق، یا آندونگ دوهوفو (安東都護府)، دولت چینی که در پی سقوط گوگوریو در سال ۶۶۸ در پیونگ یانگ تأسیس شد و قصد داشت به قلمرو گوگوریو سابق در پیونگ یانگ تأسیس شود، درگذشت. نامسانگ در کوه مانگ در لوئویانگ، پایتخت شرقی تانگ به خاک سپرده شد. سنگ قبر نامسانگ به همراه عکس برادرش نامگئون کشف شده است. یئون (淵)، زیرا یئون (چینی، یوان) نام داده شده
یئون (淵)، زیرا یئون (چینی، یوان) نام داده شده امپراتور گائوزو تانگ (لی یوان 李淵)، بنیانگذار و اولین امپراتور تانگ بود، و طبق سنت چینی اطلاق آن به دیگری ممنوع بود.
ابتکار دروازه جهانی استراتژی اتحادیه اروپا برای سرمایه گذاری در پروژه های زیرساختی در سراسر جهان است. این پروژه به ابتکار کمیسیون اتحادیه اروپا به رهبری اورسولا فون در لاین آغاز شد. در دوره ۲۰۲۱-۲۰۲۷، اتحادیه اروپا ۳۰۰ میلیارد یورو در طرح های مربوط به پروژه سرمایه گذاری خواهد کرد. سرمایه گذاری در کشور های آفریقایی اولویت اول خارجی این پروژه است و نیمی از بودجه به پروژه های این قاره اختصاص داده می شود. هدف بخش آفریقای پروژه، رشد توسعه سبز، انتقال تکنولوژی، رشد اقتصادی پایدار، مراقبت های بهداشتی و بهبود آموزش
اقتصادی پایدار، مراقبت های بهداشتی و بهبود آموزش در آفریقا است. این ابتکار به عنوان جایگزین یا رقیب ابتکار کمربند و جاده چین در نظر گرفته می شود. به گفته فون در لاین، هدف اتحادیه اروپا گسترش ارتباط و پیوند (با اروپا) است ، نه ایجاد وابستگی. از دسامبر ۲۰۲۲، پروژه دروازه جهانی به دلیل ناتوانی در ارائه جزئیات دقیق و شفافیت در مورد پروژه ها و تمرکز زیاد بر روی برنامه های که همین الان هم موجود هستند مورد انتقاد قرار گرفت. صندوق اروپایی برای توسعه پایدار + (EFSD+) این صندوق به‌عنوان ابزار اصلی اشتراک‌گذاری ریسک
این صندوق به‌عنوان ابزار اصلی اشتراک‌گذاری ریسک برای دوره 2021-2027 معرفی شده و 10 برابر بزرگ‌تر از صندوق قبلی (EFSD) خواهد بود. این صندوق بر اساس دو اصل «سیاست اول» و «رویکردهای مبتنی بر کشور» عمل می‌کند. حجم تضمین این صندوق 53 میلیارد یورو است و انتظار می‌رود تا 232 میلیارد یورو سرمایه‌گذاری پایدار جذب کند. تأمین مالی اضافی از طریق کمک‌های مالی به مؤسسات مالی توسعه‌ای انجام می‌شود که این کمک‌ها را با وام‌ها ترکیب می‌کنند. تأسیس اتصال اروپا (CEF) دیجیتال فناوری‌های دیجیتال نقش مهمی در اقتصاد و جامعه دارند
دیجیتال نقش مهمی در اقتصاد و جامعه دارند و نیاز به زیرساخت‌های مناسب برای عملکرد دارند. با وجود نیاز روزافزون به اتصال دیجیتال، هنوز شکاف قابل توجهی در تأمین مالی برای این زیرساخت‌ها وجود دارد. تأسیس اتصال اروپا از سرمایه‌گذاری‌های Global Gateway که به زیرساخت‌های ایمن و پایدار اختصاص دارد، حمایت می‌کند. حمایت از سرمایه‌گذاری سبز اتحادیه اروپا به کشورهای شریک کمک می‌کند تا بازارهای خود را برای اوراق قرضه سبز توسعه دهند. این اوراق قرضه به پروژه‌هایی که به محیط زیست و پایداری کمک می‌کنند، اختصاص می‌یابند.
سارک آرسلانیان (؛ ؛ زاده – ) بازیکن فوتبال و افسر (نیروهای مسلح) ارمنی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا بود. زندگی‌نامه. وی در ۴ فوریهٔ ۱۹۲۴ در فرزنو، کالیفرنیا از والدینی به نام‌های گئورگ و فریدا (آرسلانیان) آپوشیان به دنیا آمد و در سال ۱۹۴۱ از واقع در ساوت سالت لیک، یوتا فارغ‌التحصیل گشت. وی در جریان جنگ جهانی دوم در نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا در اقیانوس آرام جنوبی خدمت نمود. بین سال‌های ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۷, ، پسر آرسلانیان، با کمک برادرش پل آرسلانیان مربی‌گری تیم فوتبال وبر استیت را برعهده داشت. در تاریخ ۱۴
تیم فوتبال وبر استیت را برعهده داشت. در تاریخ ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۳, زمین استادیوم هانسن در محوطه دانشگاه ایالتی دیکسی به نام سارک آرسلانیان نامگذاری شد. . وی در ۱۱ دسامبر ۲۰۱۶ در سن ۹۲ سالگی در سنت جرج، یوتا درگذشت.
فرانچسکا کاچینی (؛ تلفظ ایتالیایی: ؛ – بین سال‌های ۱۶۴۱ و ۱۶۴۵، که احتمالاً در این دوره درگذشته است؛ یا ممکن است دوباره ازدواج کرده باشد) موسیقی‌دان، آهنگساز، شاعر، نویسنده، معلم موسیقی و نوازندۀ لوت اهل دوک‌نشین بزرگ توسکانی در دوران اولیه باروک بود. او همچنین با لقب «لا چکینا» (تلفظ ایتالیایی: ) شناخته می‌شد که عنوانی بود که فلورانسی‌ها به او داده بودند و احتمالاً مُصغر «فرانچسکا» بود. او دختر جولیو کاچینی بود. تنها اثر صحنه‌ای باقی‌مانده از او، لا لیبراتسیونه دی روگیرو (آزادسازی روگیرو)، به‌طور گسترده‌ای
دی روگیرو (آزادسازی روگیرو)، به‌طور گسترده‌ای به عنوان قدیمی‌ترین اپرای ساخته شده توسط یک آهنگساز زن شناخته می‌شود. در نقش یک آهنگساز مؤنث، او به تثبیت کارگزاری و برنامه‌های فرهنگی و سیاسی حامی زن خود کمک کرد. زندگی شخصی. دوران اولیه زندگی. فرانچسکا کاچینی در فلورانس به دنیا آمد و علاوه بر آموزش‌های اولیه موسیقی با پدرش، تحصیلات انسانی دیگری نیز شامل لاتین، اندکی زبان یونانی، زبان‌های معاصر، ادبیات مدرن و ریاضیات را پشت سر گذاشت. به گفته لیلیانا پانلا، نخستین شاهد معتبر از فعالیت‌های خوانندگی فرانچسکا،
شاهد معتبر از فعالیت‌های خوانندگی فرانچسکا، همراه با خواهرش ستیمیا، در دربار مدیچی مربوط به سال ۱۶۰۲ است: چزاره تینگی در دفتر خاطرات خود خاطرنشان می‌کند که در تاریخ ۳ آوریل ۱۶۰۲ در کلیسای سنت نیکلاس در پیسا، جایی که دربار هر ساله در آنجا حضور می‌یافت، موسیقی پلی‌کرال توسط «جولیو رومانو» (جولیو کاچینی) رهبری می‌شد و همسر (همسر دومش، مارگریتا) و دو دخترش خوب آواز می‌خواندند. کاچینی در دوران اولیه زندگی‌اش با والدین، برادر ناتنی‌اش پومپئو، خواهرش ستیمیا و احتمالاً دیگر شاگردان نامبرده نشده کاتچینی در یک گروه
دیگر شاگردان نامبرده نشده کاتچینی در یک گروه موسیقی به نام «زنان جولیو رومانو» که هم‌عصرانش به آن اشاره کرده‌اند، برنامه اجرا می‌کرد. پس از استخدام در دربار، او به اجرای موسیقی با گروه خانوادگی خود ادامه داد تا اینکه ازدواج ستیمیا و جابجایی‌اش به شهر مانتوا منجر به فروپاشی این گروه موسیقی شد. کاتچینی در دربار مدیچی به عنوان معلم، خواننده مجلسی، مربی تمرینات موسیقی و آواز و آهنگساز موسیقی‌های مجلسی و نمایشی تا اوایل سال ۱۶۲۷ خدمت کرد. تا سال ۱۶۱۴، او به عنوان پر درآمدترین موسیقی‌دان دربار شناخته می‌شد، که
پر درآمدترین موسیقی‌دان دربار شناخته می‌شد، که بخش عمده‌ای از این امر به خاطر مهارت‌های موسیقایی‌اش بود که به خوبی مفهوم شایستگی زنانه‌ای را که توسط سرپرست غیررسمی توسکانی، دوشس اعظم کریستینا اهل لورن، مطرح شده بود، به تصویر می‌کشید. تا سال ۱۶۲۳، او ۲۴۰ اسکودی (سکه نقره) درآمد داشت. زندگی بعدی. پس از آنکه شوهر اول کاچینی (جیوانی باتیستا سینیورینی، که با او یک دختر به نام مارگریتا در سال ۱۶۲۲ داشت) در دسامبر ۱۶۲۶ درگذشت، او بدون تعلل در اکتبر ۱۶۲۷ مجدداً ازدواج کرد، این بار با یک نجیب‌زاده موسیقی‌دوست در
کرد، این بار با یک نجیب‌زاده موسیقی‌دوست در شهر لوکا، به نام توماسو رافائلی. اگرچه نام قانونی او فرانچسکا د جولیو کاچینی باقی ماند، اما تنها کشف اسنادی از فرانچسکا رافائلی بود که امکان یافتن شواهدی از زندگی او را از سال ۱۶۲۷ تا ۱۶۳۴ فراهم کرد. او در خانه‌های رافائلی در لوچس زندگی می‌کرد، ظاهراً یک پسر به دنیا آورد (همچنین به نام توماسو، در سال ۱۶۲۸)، و تا زمان مرگ او در سال ۱۶۳۰، رابطه موسیقایی با خاندان بوونویسی در لوکا حفظ شد. اگرچه او به عنوان همسر یک نجیب‌زاده دست‌کم یک درخواست برای اجرا را رد کرده بود
دست‌کم یک درخواست برای اجرا را رد کرده بود (در پارما، در سال ۱۶۲۸)، اما هنگامی که او بیوه شد، کاچینی بلافاصله سعی کرد برای خدمت به دربار مدیچی بازگردد. بازگشت او که به دلیل طاعون‌های ۱۶۳۰ تا ۱۶۳۳ به تعویق افتاد، تا آنکه در سال ۱۶۳۴، کاچینی با دو فرزندش به فلورانس بازگشت، و به عنوان معلم موسیقی نه تنها برای دخترش مارگریتا، بلکه برای شاهزاده خانم‌های دربار مدیچی که در صومعه لا کروچتا زندگی می‌کردند یا اغلب از آنها بازدید می‌کردند، خدمت می‌کرد، و آهنگسازی و اجرای موسیقی مجلسی و سرگرمی‌های کوچک زنانه را انجام
موسیقی مجلسی و سرگرمی‌های کوچک زنانه را انجام می‌داد. کاچینی در ۸ مه ۱۶۴۱ خدمت به دربار مدیچی را متوقف کرد و نامش از مدارک و اسناد عمومی ناپدید شد. سبک آهنگسازی. سبک موسیقی و آهنگسازی کاتچینی به سبک کلودیو مونته‌وردی و یاکوپو پری شبیه بود و او آهنگسازی را پس از پایان دوره رنسانس آغاز کرد و نقش کلیدی در توسعه سبک موسیقی باروک ایفا کرد. او در یک بستر موسیقی بسیار نوآورانه به آهنگسازی پرداخته بود. برای بسیاری از آهنگ‌هایش، او نویسنده اشعار متن ترانه نیز بود که معمولاً مضمونی فکاهی و کمدی داشتند. اگرچه قطعات
معمولاً مضمونی فکاهی و کمدی داشتند. اگرچه قطعات موسیقی معمولاً سازی خاص برای همراهی خواننده مشخص نکرده بودند، اما از لوت تیوربو برای هم‌نوازی استفاده می‌شد.
طارق متری (زاده ۱۶ سپتامبر ۱۹۵۰) استاد دانشگاه، سیاستمدار مستقل و وزیر سابق دولت لبنان است که در حال حاضر به عنوان معاون نخست‌وزیر لبنان از ۸ فوریه ۲۰۲۵ فعالیت می‌کند. اوایل زندگی و تحصیلات. متری در ۱۶ سپتامبر ۱۹۵۰ به دنیا آمد. او دارای مدرک دکترای علوم سیاسی از دانشگاه نانتر پاریس است. دیدگاه‌ها. متری می‌گوید که نقش او بیشتر به عنوان مدافع روشنفکران و هنرمندان در کنار آزادی بیان و اندیشه آنهاست. او همچنین به عنوان مدافع سرسخت ملی‌گرایی لبنانی شناخته شده است.
هانس، خارپشت من () افسانه‌ای از آلمان است که در مجموعهٔ افسانه‌های گریم با شمارهٔ KHM ۱۰۸ توسط برادران گریم گردآوری شده‌است. این داستان یکی از افسانه‌های نوع ۴۴۱ در شاخص آرنه-تامپسون-اوتر است، که به «جانوری به عنوان داماد» معروف است. این داستان به‌صورت ترکیبی از تخیل، تمثیل‌های روان‌شناختی و درون‌مایه‌هایی از ازدواج، تحول و پذیرش خود بیان شده‌است. این داستان با عنوان "جک جوجه تیغی من" توسط اندرو لانگ ترجمه و در "کتاب پری سبز" منتشر شد. خلاصه داستان. یک کشاورز ثروتمند و همسرش فرزندی ندارند. مرد از شدت
کشاورز ثروتمند و همسرش فرزندی ندارند. مرد از شدت ناراحتی با خود می‌گوید: «کاش بچه‌ای داشتم، حتی اگر خارپشت باشد!» زمان می‌گذرد و همسرش پسری به دنیا می‌آورد که از کمر به بالا خارپشت و از کمر به پایین انسان است. آن‌ها او را «هانس، خارپشت من» می‌نامند. هانس هشت سال بر روی کاه کنار اجاق می‌خوابد، چرا که پدرش از او بیزار است. روزی از پدرش می‌خواهد که یک نی‌انبان برایش بخرد و خروسی را نعل کند تا با آن به جنگل برود. پدر که می‌خواهد از دست او خلاص شود، خواسته‌اش را انجام می‌دهد. هانس سوار بر خروسش، به جنگل می‌رود،
انجام می‌دهد. هانس سوار بر خروسش، به جنگل می‌رود، در بالای درختی می‌نشیند، نی‌انبان می‌نوازد و خوک‌ها و خرها را برای سال‌ها چوپانی می‌کند. معامله با پادشاهان. روزی پادشاهی در جنگل گم می‌شود و صدای نی‌انبان هانس را می‌شنود. هانس پیشنهاد می‌دهد که اگر پادشاه قول دهد نخستین کسی که در بازگشت به خانه به استقبالش می‌آید را به او بدهد، راه خروج را نشانش خواهد داد. پادشاه موافقت می‌کند، اما سعی دارد با فریب دادن هانس و نوشتن پیمانی دروغین، از زیر قولش در برود. زمانی که پادشاه به قصر بازمی‌گردد، دخترش نخستین کسی
که پادشاه به قصر بازمی‌گردد، دخترش نخستین کسی است که به استقبالش می‌آید. هانس همچنان در جنگل می‌ماند. مدتی بعد پادشاهی دیگر نیز در جنگل گم می‌شود. این بار نیز هانس پیشنهاد مشابهی می‌دهد و پادشاه دوم با صداقت پذیرفته و قرارداد واقعی را امضا می‌کند. در بازگشت، تنها دختر پادشاه دوم به استقبالش می‌آید و به پدرش قول می‌دهد که با هانس ازدواج خواهد کرد. انتقام و ازدواج. هانس ابتدا به قصر پادشاه اول می‌رود و خواستار عروسش می‌شود. پادشاه مجبور به تحویل دختر می‌شود. هانس در میان راه، دختر را مجبور می‌کند که
می‌شود. هانس در میان راه، دختر را مجبور می‌کند که لباس‌هایش را درآورد، سپس با خارهای خود او را خونین می‌کند و در خجالت و رسوایی به خانه بازمی‌گرداند. سپس، هانس به قصر پادشاه دوم می‌رود. این بار شاهزاده‌خانم با رضایت و وفاداری به قول پدرش با هانس ازدواج می‌کند. شب ازدواج، هانس به شاه دستور می‌دهد آتشی بزرگ روشن کند و چهار سرباز را برای نگهبانی بیرون اتاق بگمارد. او پوست خارپشتی خود را درمی‌آورد و به آتش می‌اندازد. پوست می‌سوزد، اما هانس کاملاً سیاه می‌شود. پزشکان، بدن او را با روغن و آب پاک می‌کنند و هانس
پزشکان، بدن او را با روغن و آب پاک می‌کنند و هانس به شکل یک جوان خوش‌قیافه درمی‌آید. او و شاهزاده‌خانم سال‌ها با خوشبختی زندگی می‌کنند. هانس بعدها نزد پدرش بازمی‌گردد، او را به قصر می‌برد و با هم در قلمرو پادشاهی تازه زندگی می‌کنند. تحلیل. داستان «هانس، خارپشت من» نمونه‌ای از داستان‌های کلاسیک تحول شخصیت و رهایی از نفرین است. در این افسانه، پوست حیوانی نماد پوستهٔ روانی و حفاظتی است که شخصیت اصلی باید برای رسیدن به بلوغ واقعی از آن رها شود. گونه‌شناسی. این افسانه نمونه‌ای از نوع ATU 441 است که در آن شخصیت
افسانه نمونه‌ای از نوع ATU 441 است که در آن شخصیت اصلی موجودی نیمه‌حیوان-نیمه‌انسان است و با ازدواج با انسانی واقعی، به شکل انسانی کامل درمی‌آید. نمونه‌های مشابه در دیگر فرهنگ‌ها شامل داستان‌هایی با شوهر خوکی، جوجه‌تیغی، یا گراز هستند. نسخه‌های مشابه. داستان‌های مشابهی در فرهنگ‌های اسلاوی، بالتیک، اسکاندیناوی و حتی آمریکای شمالی یافت شده‌اند که در آن‌ها شخصیت اصلی موجودی غیرعادی یا جادویی است که با گذر از آزمون‌هایی به انسان تبدیل می‌شود.
کلبه در جنگل یک افسانه آلمانی است که توسط برادران گریم گردآوری و در نسخهٔ چهارم از مجموعهٔ «افسانه‌های کودکانه و خانگی» در سال ۱۸۴۰ با شمارهٔ ۱۶۹ (KHM 169) منتشر شد. اندرو لانگ آن را در "کتاب پری صورتی" (1897) گنجاند. این داستان در شاخص آرنه–تامپسون–اوتر در دستهٔ افسانه‌های نوع ATU 431، با عنوان «خانه‌ای در جنگل» طبقه‌بندی می‌شود. خلاصه داستان. در زمان‌های دور، مردی فقیر که از راه هیزم‌کشی در جنگل گذران زندگی می‌کرد، روزی به همسرش گفت که دختر بزرگشان برای او غذا بیاورد. دختر راهی جنگل شد، اما مسیر را گم کرد
غذا بیاورد. دختر راهی جنگل شد، اما مسیر را گم کرد و شب‌هنگام به کلبه‌ای کوچک رسید. مردی پیر با موهایی خاکستری در آنجا زندگی می‌کرد، به‌همراه سه حیوان: یک مرغ، یک خروس و یک گاو رنگارنگ. دختر درخواست پناه کرد. پیرمرد از حیواناتش پرسید که آیا اجازه می‌دهند دختر بماند یا نه. حیوانات گفتند: «دوکس!» (نشانهٔ رضایت). پیرمرد پذیرفت و از دختر خواست شام درست کند. او فقط برای خودش و پیرمرد غذا پخت، بدون توجه به حیوانات. شب هنگام، پیرمرد او را به اتاقی در بالا هدایت کرد، اما پس از آن که دختر خوابید، دریچه‌ای در کف باز
اما پس از آن که دختر خوابید، دریچه‌ای در کف باز کرد و او را به زیرزمین انداخت. روز بعد، همان اتفاق با دختر دوم تکرار شد. او نیز غذا را فقط برای خود و پیرمرد آماده کرد و به حیوانات توجهی نکرد. سرانجام، دختر کوچک خانواده راهی جنگل شد. او نیز مسیر را گم کرد و به همان کلبه رسید. برخلاف خواهرانش، دختر کوچک با مهربانی با حیوانات رفتار کرد، آنها را نوازش کرد، برایشان جو و یونجه آورد، و بعد برای خودش و پیرمرد شام تهیه کرد. شب‌هنگام به اتاق بالا رفت تا بخوابد. نیمه‌شب صدایی چون شکستن دیوارها و لرزش خانه او را بیدار
صدایی چون شکستن دیوارها و لرزش خانه او را بیدار کرد، ولی به‌زودی آرام شد و او دوباره خوابید. صبح روز بعد، به‌جای کلبه، خود را در قصری باشکوه یافت. پیرمرد به شاهزاده‌ای جوان تبدیل شده بود و سه حیوان نیز خدمتکاران وفادارش بودند. شاهزاده توضیح داد که جادوی یک پری شرور او و خدمتکارانش را به آن شکل درآورده بود، و تنها زمانی شکسته می‌شد که دختری با قلبی مهربان نسبت به انسان‌ها و حیوانات پا به آن خانه بگذارد. شاهزاده از والدین دختر دعوت کرد تا در مراسم ازدواج آنها شرکت کنند. در مقابل، خواهران بزرگ‌تر که خودخواهی
شرکت کنند. در مقابل، خواهران بزرگ‌تر که خودخواهی نشان داده بودند، تنبیه شدند و برای عبرت نزد یک زغال‌ساز به کار فرستاده شدند تا مهربانی با جانوران را بیاموزند. تحلیل. این داستان در نظام طبقه‌بندی آرنه-تامپسون-اوتر (ATU) با کد ۴۳۱ شناخته می‌شود: «خانه‌ای در جنگل». در این گونهٔ روایی، شخصیت پیرمرد در واقع شاهزاده‌ای افسون‌شده است و حیوانات نیز خدمتکاران جادویی او هستند. این داستان اغلب با نوع دیگری از افسانه‌ها ترکیب می‌شود، مانند ATU 480: دختر مهربان و دختر نامهربان، که در آن مهربانی با انسان‌ها یا موجودات
نامهربان، که در آن مهربانی با انسان‌ها یا موجودات جادویی پاداش داده می‌شود. ویژگی‌های سبکی. پیرمرد همواره از حیوانات خود مشورت می‌گیرد. در آغاز، وقتی دختران درخواست پناه می‌کنند، او می‌پرسد: مرغ کوچولو،&lt;br&gt; خروس قشنگ،&lt;br&gt; و گاو رنگارنگ عزیز،&lt;br&gt; شما چه می‌گویید؟ و حیوانات پاسخ می‌دهند: «دوکس!» اما وقتی دختران بدون توجه به آن‌ها غذا می‌خورند، حیوانات با شعری سرزنش‌آمیز می‌گویند: تو با او خوردی،&lt;br&gt; تو با او نوشیدی،&lt;br&gt; به ما اصلاً فکر نکردی،&lt;br&gt; پس ببین شب را کجا می‌مانی!
فکر نکردی،&lt;br&gt; پس ببین شب را کجا می‌مانی! در مقابل، دربارهٔ دختر کوچک، حیوانات با مهر می‌گویند: تو با ما خوردی،&lt;br&gt; تو با ما نوشیدی،&lt;br&gt; به همهٔ ما فکر کردی،&lt;br&gt; برای تو شب خوشی آرزو داریم. این تکرار سه‌بارهٔ «تو» (du hast) ساختاری تاکیدآمیز دارد و بر اخلاق و نیت قلبی شخصیت‌ها تمرکز می‌کند. منشأ و ارتباط‌ها. این افسانه برگرفته از روایت شفاهی‌ای است که «کارل گوده‌که» در دهکده‌ای در آلمان به نام دلیگسن جمع‌آوری کرد. «ویلهلم گریم» آن را بازنویسی کرد. او تاکید داشت که هم‌زیستی میان
را بازنویسی کرد. او تاکید داشت که هم‌زیستی میان انسان و حیوان، که در این داستان دیده می‌شود، یادآور باورهای کهن است که حیوانات را انسان‌های تبدیل‌شده می‌دانستند. این مضمون در داستان‌های دیگری نیز دیده می‌شود، مانند:
پی شینگ جیان (به چینی: 裴行儉) (۶۱۹ - ۹ ژوئن ۶۸۲)، با نام ادبی شویوئه (به چینی: 守約) یک ژنرال و سیاستمدار سلسله تانگ بود. او بیشتر به خاطر پیروزی بر خان خاقانات ترک غربی آشینا دوژی در سال ۶۷۹ پس از میلاد شناخته شد. او همچنین مسئول اسکورت نرسی پادشاه ایرانی در تبعید ساسانی به ایران بود که توسط فاتحان عرب اشغال شده بود. او بیشتر عمر خود را وقف برخورد با قبایل ترک در تحت الحمایه آنکس کرد. گائوزونگ سومین امپراطور تانگ در سال ۶۶۲ میلادی پی شینگ جیان و پیروز سوم را با لشکری کامل روانه ایران کرد. پیروز پیشنهاد کرده
با لشکری کامل روانه ایران کرد. پیروز پیشنهاد کرده بود که این لشکر تا سیستان (شهر زرنج = زرنگ و مرکز ایالت نیمروز افغانستان امروز، در چینی Chi-Ling) با او باشد زیرا که اطمینان دارد، ایرانیان پس از شنیدن خبر بازگشت وی، دسته‌های مقاومت تشکیل می‌دهند و به یاری‌اش می‌شتابند. پیروز موفق شد به یاری چینیان در سال ۶۵۸ میلادی دولت پارسی زرنگ را با پایتختی زرنگ (Chi-ling) در سیستان به وجود آورد. زندگی. پی یک نجیب زاده از فرماندهی هدونگ بود. قبیله معتبر او، قبیله پی از هدونگ، سیاستمداران زیادی را در سلسله های قبلی به
هدونگ، سیاستمداران زیادی را در سلسله های قبلی به دربار کمک کرده بود. شینگجیان از یکی از ۳ شاخه کادتی قبیله پی، خانه میانه (دو شاخه دیگر خانه غربی و خانه شرقی بود) آمده است. شینگ جیان، برادرش شینگ یان و پدرش رنجی همگی در ارتش خدمت کردند. در زمان امپراتور تایزونگ تانگ، شینگ جیان امتحان امپراتوری را گذراند. ژنرال سو دینگ فانگ پتانسیل هایی را در شینگ جیان دید و شخصاً او را راهنمایی کرد. در سال ۶۶۵، پی به عنوان ژنرال محافظ آنکسی منصوب شد. او پس از چندین سال خدمت در آنکسی، به دربار امپراتوری بازگشت و در آنجا با
در آنکسی، به دربار امپراتوری بازگشت و در آنجا با لی جینگ ژوان و ما زای همکاری کرد. در سال ۶۷۷، خان ترک غربی آشینا دوژی با نیرویی قوی به آنکسی حمله کرد. در این برهه از زمان، پی مأموریت بدرقه نرسی جانشین تاج و تخت ایرانی را به وطن خود خواست. استراتژی او این بود که همزمان به امور ایران و ترک بپردازد. امپراتور تانگ، گائوزونگ، نه تنها آرزوی او را برآورده کرد، بلکه به او مأموریت داد تا آشفتگی های آسیای مرکزی را آرام کند. در لشکرکشی به غرب، نیروهای ترک به رهبری آشینا را با موفقیت شکست داد. با این حال، پی علایق
آشینا را با موفقیت شکست داد. با این حال، پی علایق خود را در نصب مجدد پادشاه ایرانی از دست داد و نرسی را در تحت الحمایه آنکسی تنها گذاشت (اگرچه نرسی همچنان می‌توانست خادمان بسیار و کیفیت زندگی خود را حفظ کند). پس از آن سران کوچک ترک در منطقه به دلیل شکست آشینا به خاندان چینی وفاداری خود را متعهد کردند. نتیجه کلی اکسپدیشن پی برای امپراتوری تانگ موفقیت آمیز بود. پس از بازگشت به چین، پی به عنوان وزیر تشریفات و ژنرال بزرگ گارد جناح راست منصوب شد. در سال ۶۷۹، آشید ونفو، رئیس ترک، شورش کرد. ژنرال محافظ شیائو سیه،
ونفو، رئیس ترک، شورش کرد. ژنرال محافظ شیائو سیه، یک نجیب از فرماندهی لانلینگ، توسط آشید شکست خورد. سپس پی فرماندهی را از شیائو به دست گرفت و قاطعانه در نبردی در برابر ترک ها در کمین پیروز شد. آشید فرار کرد. اندکی پس از اولین شکست، او نیروهای خود را جمع کرد و آنها را با سربازان یک رئیس دیگر آشینا فونیان متحد کرد. پی بی اعتمادی و سوء ظن بین دو رئیس را دید و با ایجاد شکاف بین آنها از این ضعف سوء استفاده کرد. در نهایت آشینا فونیان از ترس انتقام تانگ از او، آشید ونفو را به قتل رساند. هنگامی که فونیان به دادگاه