payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ﻣﺠﻤﻊ ﻋﻤﻮﻣﯽ، عالی‌ترین ﻧﻬﺎد در ﻣﺠﻤﻊ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﺷﻬﺮداران آﺳﯿﺎﯾﯽ اﺳﺖ و ﻣﺘﺸﮑﻞ از ﻫﻤﻪ اﻋﻀﺎی ﻣﺠﻤﻊ اﺳﺖ. ﻣﺠﻤﻊ ﻋﻤﻮﻣﯽ، ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ ﺳﯿﺎﺳﺖ‌ﮔﺬاری ﮐﻠﯽ و ﺗﺮﺳﯿﻢ ﻣﺴﯿﺮ ﺣﺮﮐﺖ و ﻧﻈﺎرت ﺑﺮ ﻣﺠﻤﻊ را ﺑﺮ ﻋﻬﺪه دارد. ﻫﯿﺎت اﺟﺮاﯾﯽ. ﻫﯿﺎت اﺟﺮاﯾﯽ، ﻧﻬﺎد اﺻﻠﯽ ﺗﺼﻤﯿﻢ‌ﮔﯿﺮ در ﻣﺠﻤﻊ اﺳﺖ و ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ دارد اﻃﻤﯿﻨﺎن ﺣﺎﺻﻞ ﮐﻨﺪ ﺗﺼﻤﯿﻤﺎت اتخاذﺷﺪه از ﺟﺎﻧﺐ ﻣﺠﻤﻊ ﻋﻤﻮﻣﯽ اﺟﺮاﯾﯽ ﺷﻮد. دﺑﯿﺮﮐﻞ. دﺑﯿﺮﮐﻞ، ﻧﻤﺎﯾﻨﺪه ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ و رﺋﯿﺲ دﺑﯿﺮﺧﺎﻧﻪ داﺋﻤﯽ اﺳﺖ و ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ اﻣﻮر اداری و ﻣﺎﻟﯽ ﻣﺠﻤﻊ را ﺑﺮﻋﻬﺪه دارد. اﯾﺸﺎن ﻫﺪاﯾﺖ روﻧﺪ اﺟﺮای ﺗﺼﻤﯿﻤﺎت ﻣﺠﻤﻊ ﻋﻤﻮﻣﯽ و ﻫﯿﺎت اﺟﺮاﯾﯽ را نیز ﺑﺮ ﻋﻬﺪه دارد و
ﻣﺠﻤﻊ ﻋﻤﻮﻣﯽ و ﻫﯿﺎت اﺟﺮاﯾﯽ را نیز ﺑﺮ ﻋﻬﺪه دارد و باید درﻗﺒﺎل ﻫﯿﺎت اﺟﺮاﯾﯽ ﭘﺎﺳﺨﮕﻮ است. ﺧﺰاﻧﻪ دار. ﺧﺰاﻧﻪ‌دار ﻣﺴﺌﻮلیت ﻧﻈﺎرت ﺑﺮ اﺟﺮای راﻫﺒﺮد ﻣﺎﻟﯽ و ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻣﺎﻟﯽ ﻣﺠﻤﻊ را ﺑﺮ ﻋﻬﺪه دارد. ﺧﺰاﻧﻪ دار توسط مجمع عمومی اﻧﺘﺨﺎب ﻣﯽ‌شود. ﺧﺰاﻧﻪ‌دار ﮔﺰارش ﻣﺎﻟﯽ و ﺣﺴﺎب ﺳﺎﻟﯽ را ﺑﻪ دﺑﯿﺮﮐﻞ ﺗﺴﻠﯿﻢ ﻣﯽ‌ﮐﻨﺪ ﮐﻪ او ﻧﯿﺰ اﯾﻦ اﻃﻼﻋﺎت را ﺑﻪ رﺋﯿﺲ، ﻫﯿﺎت اﺟﺮاﯾﯽ و ﻣﺠﻤﻊ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﻣﻨﺘﻘﻞ ﻣﯽ‌ﮐﻨﺪ. اﯾﻦ ﮔﺰارش ﺷﺎﻣﻞ ﻣﻮارد ذﯾﻞ اﺳﺖ؛
ساگارا سوزو (؛ تولد ۱۸۳۹ – مرگ ۱۸۶۸، فرد نظامی اهل ژاپن بود. نام واقعی کوجیما شیرو (小島 四郎)، رهبر یگان اول سکیهوتای، گروهی از افراط‌گرایان سیاسی ژاپنی بود که در سال ۱۸۶۸ در طول جنگ بوشین تشکیل شد. تاریخچه. او در سال ۱۸۳۹ با نام کوجیما شیرو در آکاساکا، ادو به عنوان چهارمین پسر پدر ثروتمند کوجیما هیوما و همسرش یاسو به دنیا آمد. او در سال ۱۸۶۴ با واتانابه ترو، دختر خادم خاندان ماتسودایرا (گنجی ۱) ازدواج کرد. پسر آنها، کاواجیرو، در سال ۱۸۶۵ (گنجی ۲) به دنیا آمد که با او خوشحال بود و فکر می‌کرد پسر تازه متولد
که با او خوشحال بود و فکر می‌کرد پسر تازه متولد شده‌اش هدیه‌ای از جانب الوهیت معبد هیکاوا است. پس از نبرد توبا-فوشیمی در سال ۱۸۶۸، سکیهوتای، که ساگارا رهبر واحد اول آن بود، متشکل از یک دسته غیرنظامی که عمدتاً از کشاورزان و بازرگانان تشکیل شده بود، در ۱ فوریه ۱۸۶۸ در معبد کنگورین-جی در ماتسوجی، ولایت اومی با حمایت سایگو تاکاموری و ایواکورا تومومی تشکیل شد. این گروه قول کاهش مالیات را به افرادی که از آن حمایت می‌کردند، داد، حرکتی که در ابتدا توسط دولت جدید حمایت می‌شد. دولت جدید بعداً متوجه شد که به دلایل
حمایت می‌شد. دولت جدید بعداً متوجه شد که به دلایل مالی قادر به انجام این وعده نیستند. هنگامی که از ساگارا توسط فرماندهی اتحاد ساتچو خواسته شد که به مقر خود بازگردد، ساگارا تصمیم گرفت این کار را نکند زیرا معتقد بود که خیلی زود خواهد بود. این، همراه با تعدادی از اقدامات غیرمجاز قبلی، منجر به روی آوردن نیروهای ساچدو به واحد او شد. علاوه بر این، دولت جدید که به دنبال یک قربانی برای ناتوانی خود در تحقق وعده کاهش مالیات بود، سکیهوتای را ارتشی جعلی اعلام کرد که از نام دولت برای مبارزات انتخاباتی خود سوءاستفاده
از نام دولت برای مبارزات انتخاباتی خود سوءاستفاده می‌کند. ساگارا به همراه هفت افسر دیگر در ۲۴ مارس ۱۸۶۸ توسط نیرویی تحت فرماندهی ستاد نظامی شیندو تاتواکی دستگیر شدند. ساگارا مجبور بود اعدام افسرانش توسط سر بریدن را یکی یکی تماشا کند تا اینکه خودش در شیموسووا، استان ناگانو در ۲۶ مارس ۱۸۶۸ سر از تنشان جدا شد. سرهای آنها صبح روز بعد برای نمایش گذاشته شد. همسرش، ترو، پس از شنیدن این خبر، پسرش کواجیرو را به خواهر بزرگ ساگارا (ازدواج خانواده کیمورا) سپرد و بلافاصله پس از آن خودکشی کرد. در حالی که سر ساگارا در
پس از آن خودکشی کرد. در حالی که سر ساگارا در معرض نمایش بود، بعداً توسط دوست نزدیکش و یک محقق کوکوگاکو Iida Takesato دزدیده شد و مخفیانه دفن شد. پس از اینکه محل دفن اصلی آنها در معبد دیگر نگهداری نمی‌شد، قبرهای آنها در گورستان آئویاما، آکاساکا، توکیو، ژاپن توسط خانواده کیمورا دوباره دفن شد.
سکی‌هو-تای ، هنگ هرالد سرخ یک گروه انقلابی ژاپنی بود که در سال ۱۸۶۸ در طول جنگ بوشین تشکیل شد. بررسی اجمالی. ارتش سکی‌هوتای در کنار دولت جدید و یکی از واحدهای نظامی پیشرو برای شرکت در جنگ بوشین بود که از ۳ ژانویه ۱۸۶۸ آغاز شد. پس از پیروزی در نبرد توبا-فوشیمی، ارتش دولت جدید ارتش توسی خود را در امتداد بزرگراه‌های سانین، توکای، توسان و هوکوریکو اعزام کرد. این جنبش با هدف مطیع کردن شوگون سابق، یوشینوبو توکوگاوا و نیروهایش که پس از شکست به ادو گریخته بودند، انجام شد. به دستور تاکاموری سایگو، عضو قلمرو ساتسوما،
شد. به دستور تاکاموری سایگو، عضو قلمرو ساتسوما، ارتش سکیهوتای در ۱۰ ژانویه در کوه ماتسوئو در شهرستان آیچی از منطقه اومی-نو-کونی تشکیل شد. مقام‌های دربار امپراتوری، توشیزانه آیانوکوجی و کینیسا شیگه‌نوی، به عنوان رهبران ارتش منصوب شدند. وظایف اصلی ارتش سکی‌هوتای، آماده شدن برای پیشروی ارتش توسی، پیشاهنگی برای کسب اطلاعات در مورد هر منطقه و جذب سایر وفاداران بود. در آن زمان، ارتش سکی‌هوتای از ۳ واحد تشکیل شده بود. رهبر واحد اول، ساگارا سوزو بود که در آکاساکا، ادو متولد شده بود و به امپراتور احترام می‌گذاشت.
ادو متولد شده بود و به امپراتور احترام می‌گذاشت. این واحد اول عمدتاً از وفاداران کانتو تشکیل شده بود. واحد دوم توسط میکیسابورو سوزوکی، عضو سابق شینسنگومی (یک نیروی پلیس ویژه در اواخر دوره شوگون‌سالاری) رهبری می‌شد. این واحد دوم از پیروان سابق ایتو کاشیتارو که شینسنگومی را ترک کرده بودند، تشکیل شده بود. پس از ترور ایتو توسط شینسنگومی که ۲ ماه قبل در آبورا-نو-کوجی در کیوتو رخ داد، این پیروان از قلمرو ساتسوما حمایت دریافت کردند و شروع به اعلام احترام به امپراتور کردند. واحد سوم توسط رنسابورو یوکاوا از قلمرو
کردند. واحد سوم توسط رنسابورو یوکاوا از قلمرو میناکوچی رهبری می‌شد و عمدتاً از جنگجویان قلمرو میناکوچی تشکیل شده بود. ساگارا کاهش مالیات زمین را پیشنهاد کرد که به ارتش توسی اجازه می‌داد به راحتی پیشروی کند. او در روز دوازدهم دادخواستی را به دولت جدید ارائه داد و ایده‌اش پذیرفته شد. ارتش سکیهوتای به عنوان طلایه‌دار ارتش توسی، در روز پانزدهم از کوه ماتسوئو حرکت کرد. ارتش سکیهوتای به مناطق مختلف از جمله سرزمین‌های سابق شوگون‌سالاری سفر کرد و اعلام کرد که اجاره زمین ۵۰٪ کاهش خواهد یافت. پس از مدت کوتاهی، ارتش
زمین ۵۰٪ کاهش خواهد یافت. پس از مدت کوتاهی، ارتش سکیهوتای بدون مجوز عمل کرد و مسیر خود را به بزرگراه توسان (بزرگراه ناکاسن)، مسیری که ساگارا رفقای زیادی در آن داشت، تغییر داد. اقدامات ارتش سکیهوتای به تدریج به باری بر دوش دولت جدید تبدیل شد، به طوری که در روز بیست و هفتم کاهش ۵۰٪ اجاره زمین را لغو کرد. در همان روز، توشیزانه آیانکوجی توسط پدرش شیگه‌تومی اوهارا دستور بازگشت به کیوتو را دریافت کرد. در نتیجه، واحدهای دوم و سوم به کیوتو بازگشتند و تنها واحد اول به رهبری ساگارا باقی ماند. واحد اول نام خود را به
به رهبری ساگارا باقی ماند. واحد اول نام خود را به «ارتش کیودو» تغییر داد و به حمله خود در امتداد بزرگراه توسان ادامه داد. این نوع اقدام آشکار توسط ارتش سکیهوتای، پاکسازی آنها را توسط دولت جدید را موجب شد. در ۳ مارس ۱۸۶۸، ساگارا و ۷ افسر دیگر از ارتش سکیهوتای در شهر شیموسووا در منطقه شینانو-نو-کونی اعدام شدند. سایر اعضای ارتش به تبعید محکوم شدند. کوروکوما کاتسوزو به سکیهوتای می‌پیوندد. کوروکوما کاتسوزو، قماربازی از روستای کامیکوروکوما، ولایت کای (شهر میساکا، شهر فوفوکی، استان یاماناشی)، نیز به سکیهوتای
شهر فوفوکی، استان یاماناشی)، نیز به سکیهوتای پیوست. کاتسوزو با استفاده از روستای کامیکوروکوما به عنوان پایگاه خود، با قماربازان رقیب از کای و شیمیزو جیروچو از ولایت سوروگا مبارزه کرد، اما در سال ۱۸۶۵، سرکوب گسترده‌ای علیه قماربازان در ولایت کای انجام شد و کاتسوزو از کای گریخت. پس از آن، کاتسوزو به متحد خود میزونو یاتارو در گیفو پناه برد و از طریق یاتارو، در ژانویه ۱۸۶۸ با استفاده از نام مستعار "کومیایاما کاتسوزو" به سکیهوتای پیوست. پس از اعدام ساگارا سوزو و دستگیری میزونو یاتارو که منجر به انحلال سکیهوتای
دستگیری میزونو یاتارو که منجر به انحلال سکیهوتای شد، کاتسوزو به توکیو رفت و در واحد هفتم وظیفه (واحد اول چریکی) شیجو تاکاتسوگو در کیوتو ثبت نام کرد، جایی که در جنگ بوشین شرکت کرد، اما در ۱۴ اکتبر ۱۸۷۱ (۲۶ نوامبر ۱۸۷۱) توسط دولت جدید به ظن فرار از واحد اول چریکی دستگیر و اعدام شد. کاتسوزو در مدرسه خصوصی موتو گایکی و پسرش توتا، کاهنان ارشد معبد هیمینه در روستای کامیکوروکوما، که آنها نیز از وفاداران به دربار امپراتوری بودند، تحصیل کرد و اعتقاد بر این است که نفوذ ایدئولوژیک پدر و پسر موتو دلیل پیوستن کاتسوزو
ایدئولوژیک پدر و پسر موتو دلیل پیوستن کاتسوزو به سکیهوتای و ارتش امپراتوری بوده است.
جام باشگاهی آفریقا–آسیا ۱۹۸۹ چهارمین دوره جام باشگاهی آفریقا–آسیا بود که توسط کنفدراسیون فوتبال آفریقا (کاف) و کنفدراسیون فوتبال آسیا (ای‌اف‌سی) تأیید شد و بین برندگان جام قهرمانان آفریقا و جام باشگاه‌های آسیا برگزار شد. فینال به صورت رفت و برگشت بین تیم الجزایری وفاق سطیف، قهرمان جام قهرمانان آفریقا ۱۹۸۸ و تیم قطری السد، قهرمان جام باشگاه‌های آسیا ۸۹–۱۹۸۸ برگزار شد. بازی رفت در تاریخ ۱۲ ژانویه ۱۹۹۰ به میزبانی وفاق سطیف در ورزشگاه ۱۷ ژوئن در قسنطینه برگزار شد، در حالی که بازی برگشت در تاریخ ۱۹ ژانویه ۱۹۹۰
شد، در حالی که بازی برگشت در تاریخ ۱۹ ژانویه ۱۹۹۰ به میزبانی السد در ورزشگاه جاسم بن حمد در دوحه برگزار شد. وفاق سطیف مسابقه را در مجموع ۵–۱ برنده شد.
جام باشگاهی آفریقا–آسیا ۱۹۹۲ پنجمین دوره جام باشگاهی آفریقا–آسیا بود که توسط کنفدراسیون فوتبال آفریقا (کاف) و کنفدراسیون فوتبال آسیا (ای‌اف‌سی) تأیید شد و بین برندگان جام قهرمانان آفریقا و جام باشگاه‌های آسیا برگزار شد. فینال به صورت رفت و برگشت بین تیم تونسی آفریقایی، قهرمان جام قهرمانان آفریقا ۱۹۹۱ و تیم عربی الهلال، قهرمان جام باشگاه‌های آسیا ۱۹۹۱ برگزار شد.
جام باشگاهی آفریقا–آسیا ۱۹۹۴ هفتمین دوره جام باشگاهی آفریقا–آسیا بود که توسط کنفدراسیون فوتبال آفریقا (کاف) و کنفدراسیون فوتبال آسیا (ای‌اف‌سی) تأیید شد و بین برندگان جام قهرمانان آفریقا و جام باشگاه‌های آسیا برگزار شد. فینال به صورت رفت و برگشت بین تیم مصری زمالک، قهرمان جام قهرمانان آفریقا ۱۹۹۳ و تیم تایلندی تای‌فارمرز بانک، قهرمان جام باشگاه‌های آسیا ۹۴–۱۹۹۳ برگزار شد. بازی رفت به میزبانی زمالک در ورزشگاه المحله در محله الکبری در ۱۱ سپتامبر ۱۹۹۴ برگزار شد، در حالی که بازی برگشت به میزبانی تای‌فامرز بانک
در حالی که بازی برگشت به میزبانی تای‌فامرز بانک در ورزشگاه کاسیکورن بانک در بانکوک در ۲۱ سپتامبر ۱۹۹۴ برگزار شد. نتیجه در مجموع ۲–۲ شد، بنابراین تای‌فارمرز بانک به دلیل گل زده در خانه حریف برنده شد.
جام باشگاهی آفریقا–آسیا ۱۹۹۵ هشتمین دوره جام باشگاهی آفریقا–آسیا بود که توسط کنفدراسیون فوتبال آفریقا (کاف) و کنفدراسیون فوتبال آسیا (ای‌اف‌سی) تأیید شد و بین برندگان جام قهرمانان آفریقا و جام باشگاه‌های آسیا برگزار شد. فینال به صورت رفت و برگشت بین تیم تونسی اسپرانس، قهرمان جام قهرمانان آفریقا ۱۹۹۴ و تیم تایلندی تای‌فارمرز بانک، قهرمان جام باشگاه‌های آسیا ۹۵–۱۹۹۴ برگزار شد.
اسکات پیلگریم پرواز می‌کند یک مجموعه تلویزیونی انیمه در ژانر اکشن ماجراجویی است که توسط برایان لی اومالی و بن‌داوید گرابینسکی برای نتفلیکس ساخته شده است. این مجموعه بر اساس رمان‌های گرافیکی "اسکات پیلگریم" ساخته شده است، که توسط اومالی نوشته و طراحی شده‌اند، و تمام بازیگران اصلی اقتباس سینمایی سال ۲۰۱۰، تحت عنوان "اسکات پیلگریم در برابر دنیا" نقش‌های خود را برای صداپیشگی انگلیسی این سریال تکرار کرده‌اند. این مجموعه در ۱۷ نوامبر ۲۰۲۳ به تعداد هشت قسمت منتشر شد و با واکنش‌های مثبتی از سوی منتقدان همراه بود.
شد و با واکنش‌های مثبتی از سوی منتقدان همراه بود. برخلاف فیلم که عمدتاً اقتباسی وفادار به کمیک‌ها است، "پرواز می‌کند" طرح داستانی متفاوتی دارد، که در آن اسکات پیلگریمِ معروف در قسمت اول ناپدید می‌شود؛ و در ادامه، رامونا فلاورز، معشوقهٔ او سعی می‌کند بفهمد چه کسی مسئول ناپدید شدن اوست، در حالی که شخصیت‌های دیگر داستان روی اقتباسی تخیلی از زندگی اسکات کار می‌کنند. پیش‌فرض. داستان مجموعه که در تورنتو، کانادا اتفاق می‌افتد، به بازگویی نسخهٔ جایگزین مجموعه رمان‌های گرافیکی و فیلم اصلی "اسکات پیلگریم" می‌پردازد.
گرافیکی و فیلم اصلی "اسکات پیلگریم" می‌پردازد. همانند نسخهٔ اصلی، اسکات پیلگریم، نوازنده گیتار بیس در یک گروه موسیقی راک مستقل، عاشق دختری مرموز به نام رامونا فلاورز می‌شود و توجه هفت دوست‌پسر سابق شرور رامونا را به خود جلب می‌کند. اوضاع به طرز غیرمنتظره‌ای زمانی تغییر می‌کند که اسکات در نبرد با متیو پتل، اولین دوست‌پسر شرور رامونا، شکست می‌خورد و ظاهراً کشته می‌شود. همزمان با اینکه مسیر زندگی همه، از جمله دوستان سابق شرور رامونا، به طرز چشمگیری تغییر می‌کند، رامونا متوجه می‌شود که اسکات ممکن است هنوز زنده
رامونا متوجه می‌شود که اسکات ممکن است هنوز زنده باشد و ناپدید شدن او را بررسی می‌کند. صداپیشگان. تمام بازیگران اصلی انگلیسی زبان، نقش‌های خود را از فیلم "اسکات پیلگریم در برابر دنیا" محصول ۲۰۱۰ تکرار می‌کنند. نسخهٔ انگلیسی نسخهٔ ژاپنی
ناهید تقوی فعال حقوق بشر و دوتابعیتی ایران-آلمان است که از مهر ۱۳۹۹ در زندان اوین به سر می‌برد. بازداشت تقوی بخشی از سیاست جمهوری اسلامی ایزان برای استفاده از شهروندان کشورهای خارجی «به عنوان مهره چانه‌زنی در روابط خود با سایر کشورها» است. دستگیری. در مهر ۱۳۹۹ ناهید تقوی توسط سپاه پاسداران بازداشت شد. پس از هفت ماه زندان انفرادی و بازجویی، تقوی به اتهاماتی مثل «مشارکت در اداره یک گروه غیرقانونی» به ۱۰ سال و هشت ماه حبس محکوم شده بود. او در تاریخ ۱۹ دی‌ ۱۴۰۲ به صورت موقت و با دستبند الکترونیکی از زندان اوین
به صورت موقت و با دستبند الکترونیکی از زندان اوین ازاد شد، اما در ۹ اسفند بدون دلیل روشن مجدداً به زندان بازگردانده شد. ازادی. در تاریخ ۲۳ دی ۱۴۰۳ سازمان عفو بین‌الملل خبری در مورد آزادی تقوی منتشر کرد، پس از آنکه وی بیش از ۱۵۰۰ روز در حبس گذراند. خبر آزادی تقوی، درست قبل از آغاز مذاکرات ایران در ژنو، با بریتانیا، فرانسه و آلمان درباره امور منطقه‌ای، بین‌المللی و برنامه هسته‌ای ایران منتشر شد.
دیزی فیلمی هندی محصول سال ۱۹۸۸ و به کارگردانی پراتاپ کی. پوتان است. در این فیلم بازیگرانی همچون هاریش کومار، سونیا، لاکشمی، کمال حسن، ندومودی ونو و جاگاتی اسریکومار ایفای نقش کرده‌اند.
احمد یادگار مورخی اهل هند در دوره اوایل امپراتوری گورکانی (سده ۱۰ قمری/۱۶ میلادی) بود. وی مؤلف اثر تاریخ شاهی، تاریخ سلاطین افغان در هند، محسوب می‌شود. احمد خود را «خدمتگزار دوران پیشین سلاطین سور» معرفی کرده و در پیشگفتار اثرش نوشته که این کتاب به دستور داوود شاه کرّانی، آخرین حاکم افغان بنگال (۹۸۰-۹۸۴ق /۱۵۷۲-۱۵۷۶م) تألیف شده است. اثر او روایتی از آغاز سلطنت بهلول لودی و پایان آن با شکست و اعدام «همو»، سردار و شاه هندی دهلی در نبرد دوم پانی‌پت ارائه می‌دهد. بااین‌حال، چند پژوهش معاصر این اثر را فاقد اصالت
بااین‌حال، چند پژوهش معاصر این اثر را فاقد اصالت تاریخی و احتمالاً ساخته و پرداخته روند کتاب‌فروشی آن دوره می‌داند؛ ادعاهای یادگار درباره مشاهده زوال حکومت سور و خدمت در دربار داوود شاه از سوی این پژوهشگران مردود شناخته شده؛ و اینکه بخش زیادی از متن کتاب نیز از نوشته‌های مورخان دوره اکبرشاه و جهانگیرشاه، به‌ویژه طبقات اکبری و معدن "اخبار احمدی" تألیف احمدبن بهبل کم‌گو مستقیم اقتباس شده است.
مک‌لارن اف۱ جی‌تی‌آر خودرو مسابقه‌ای اسپرت مک‌لارن اف۱ است که برای اولین بار در سال ۱۹۹۵ برای مسابقات خودروی جی‌تی مانند سری جهانی جی‌تی بی‌پی‌آر، قهرمانی جی‌تی اف‌آی‌ای، جی‌جی‌تی‌سی و قهرمانی جی‌تی بریتانیا تولید شد. این خودرو از موتور تنفس طبیعی بی‌ام‌و S70/2 وی۱۲ بهره می‌برد. این خودرو بیشتر به خاطر پیروزی خود در مسابقه ۲۴ ساعته لمانز ۱۹۹۵ مشهور است، جایی که در شرایط بسیار بارانی، در مقابل خودروهای اولیه سریع‌تر، پیروز شد. اف۱ جی‌تی‌آر تا سال ۲۰۰۵ در مسابقات بین‌المللی شرکت می‌کرد و در نهایت آخرین شاسی
بین‌المللی شرکت می‌کرد و در نهایت آخرین شاسی مسابقه‌ای آن بازنشسته شد.
پسر راهزنان (؛ ) فیلمی هندی محصول سال ۲۰۱۸ و به کارگردانی مندیپ بنیپال است. در این فیلم بازیگرانی همچون دیو خارود، پوجا ورما، جاجیت ساندو، خوش شانس دهلیوال، هاردیپ گیل، سوخدیپ سوخ، آنیتا ملاقات، کولجیندر سیدو و وینود کومار ایفای نقش کرده‌اند.
دلال فیلمی هندی محصول سال ۱۹۹۳ و به کارگردانی پارتو گوش است. در این فیلم بازیگرانی همچون میتون چاکرابورتی، عایشا جولکا، راج بابار، تینو آناند، شاکتی کاپور، ریتا بهادری و ساتین کاپو ایفای نقش کرده‌اند.
نخستین لشکرکشی مونجامیونگ به شیلا،اولین سری از اقدامات نظامی امپراتور مونجامیونگ بود که در آن نیروهای امپراتوری گوگوریو با پادشاهی شیلا در ژوئیه ۴۹۴ میلادی درگیر شدند. پیش زمینه. در سال ۴۹۴ میلادی، آخرین بقایای پادشاهی بویو، پس از شکست از قبایل موهه، تسلیم گوگوریو شدند.جذب بویو در سال ۴۹۴ نشان‌دهنده یک پیروزی استراتژیک بزرگ برای گوگوریو در شمال بود. این امر به مونجامیونگ اجازه داد تا توجه و منابع نظامی خود را بیشتر به سمت جنوب، یعنی مرزهای متخاصم با بکجه و شیلا، معطوف کند. این همزمانی جذب بویو و درگیری با
شیلا، معطوف کند. این همزمانی جذب بویو و درگیری با شیلا در همان سال، نشان می‌دهد که گوگوریو در حال تثبیت هژمونی خود در تمام جهات بود، اما با چالش‌های متفاوتی در شمال و جنوب روبرو بود. این می‌تواند به عنوان یک عامل انگیزشی برای گوگوریو در تشدید حملات به جنوب پس از تثبیت شمال تلقی شود، زیرا مرز شمالی دیگر نیازی به تمرکز نظامی گسترده نداشت. مکان نبرد. این نبرد در دشت سالسو آغاز شد. مهم است که این مکان با رودخانه سالسو که محل نبرد معروف سال ۶۱۲ میلادی بین گوگوریو و سلسله سوئی بود، متفاوت است. چندین منبع به
و سلسله سوئی بود، متفاوت است. چندین منبع به رودخانه چئونگچئون به عنوان مکان سالسو اشاره می‌کنند، اما یک منبع دیگر به طور صریح بیان می‌کند که سالسوون در سال ۴۹۴ میلادی رودخانه چئونگچئون در کره شمالی نیست، بلکه چئونگچئون در شهرستان گوسان، استان چونگ‌چئونگ شمالی است. این تمایز حیاتی است زیرا از سردرگمی با نبرد بسیار معروف‌تر سالسو در قرن هفتم جلوگیری می‌کند. این مکان در مرکز شبه‌جزیره و در منطقه مرزی بین سه پادشاهی قرار داشت، که نشان‌دهنده تلاش گوگوریو برای نفوذ به مناطق مرکزی و شکستن اتحاد جنوب بود. یک منبع
به مناطق مرکزی و شکستن اتحاد جنوب بود. یک منبع دیگر مکان سالسو شیلا را رودخانه جئونتان در شهرستان یونگ‌هئونگ و گئونیاسئونگ را جین‌سول‌سئونگ در یونگ‌هئونگ‌گانگ استان گانگوون می‌داند. با این حال، با توجه به سازگاری بیشتر منابع دیگر که به استان چونگ‌چئونگ شمالی یعنی گوسان اشاره می‌کنند، این مکان به عنوان محتمل‌تر در نظر گرفته می‌شود. پس از درگیری اولیه در دشت سالسو، نیروهای شیلا به قلعه گئونیا عقب‌نشینی کردند. این قلعه نیز در شهرستان گوسان، استان چونگ‌چئونگ شمالی قرار دارد. جزئیات نبرد. در ژوئیه ۴۹۴ میلادی،
قرار دارد. جزئیات نبرد. در ژوئیه ۴۹۴ میلادی، نیروهای گوگوریو به شیلا در دشت سالسو حمله کردند. نیروهای شیلا در این نبرد اولیه نتوانستند مقاومت کنند و به قلعه گئونیا عقب‌نشینی کردند. ارتش گوگوریو به دنبال نیروهای شیلا، قلعه گئونیا را محاصره و مورد حمله قرار داد. در این نقطه، پادشاه دونگ‌سئونگ از بکجه، ۳۰۰۰ نیروی کمکی را برای کمک به شیلا به قلعه گئونیا فرستاد. با رسیدن نیروهای کمکی بکجه، ارتش گوگوریو با دیدن این تقویت، مجبور به عقب‌نشینی شد و محاصره قلعه گئونیا را شکست. بکجه به سرعت به درخواست کمک شیلا پاسخ
را شکست. بکجه به سرعت به درخواست کمک شیلا پاسخ داد و ۳۰۰۰ نیرو اعزام کرد.این رویداد احتمالاً اتحاد بین بکجه و شیلا را تقویت کرد و گوگوریو را وادار به بازنگری استراتژی‌های خود در حملات بعدی به جنوب کرد، زیرا مشخص شد که حملات مستقیم به یک پادشاهی تنها، بدون در نظر گرفتن متحدش، دشوار خواهد بود. نتیجه نبرد. نتیجه نبرد سال ۴۹۴ میلادی، عقب‌نشینی تاکتیکی ارتش گوگوریو پس از مواجهه با نیروهای متحد شیلا و باکجه بود. شیلا موفق شد قلعه گئونیا را حفظ کند و از سقوط آن جلوگیری کند. این نبرد، به جای تضعیف، به تقویت
آن جلوگیری کند. این نبرد، به جای تضعیف، به تقویت پیوندهای اتحاد بین باکجه و شیلا کمک کرد.
شورش تنپو ، یک قیام دهقانی بود که در اوت ۱۸۳۶ (تنپو ۷) در اواخر دوره ادو در ولایت کای رخ داد. این قیام از منطقه گونای (ناحیه تسورو) در شرق ولایت کای آغاز شد، به منطقه کونیناکا گسترش یافت و به شورشی در مقیاس ملی تبدیل شد. همچنین با نام‌های شورش گونای، شورش ولایت کای و شورش کوشو شناخته می‌شود. شورش تنپو یا اغتشاش گونای و شورش اوشیو هیهاچیرو دو حادثه ای بود که تأثیر زیادی بر شوگون‌سالاری داشتند. معمولاً اعتقاد بر این است که باکوماتسو یا پایان دوره ادو با ورود کشتی‌های سیاه پری، ۱۶ سال بعد، آغاز شد. با این حال،
سیاه پری، ۱۶ سال بعد، آغاز شد. با این حال، برای مردم کوشو (ولایت کای) که هیچ ارتباطی با دریا نداشتند، مناسب است که اغتشا گونای را به عنوان نقطه شروع باکوماتسو در نظر گرفته شود. پیشینه آشفتگی تنپو. ولایت کای در سال ۱۷۲۴ (نهمین سال از دوران کیوهو) مستقیماً به قلمرو شوگون‌سالاری (تنریو) تبدیل شد و کوفو کینبان و سانبون دایکان که مسئول منطقه شهر کوفو بودند، این منطقه را کنترل می‌کردند. در منطقه کونیناکا، که شامل حوضه کوفو می‌شود، مزارع برنج جدید در اوایل دوره مدرن توسعه یافتند و به منطقه‌ای برای تولید غلات
مدرن توسعه یافتند و به منطقه‌ای برای تولید غلات تبدیل شد. برنج تولید شده در کشور توسط انجمن عمده‌فروشان کوفو مدیریت می‌شد و مقداری از آن در سواحل رودخانه کاجیکازاوا به همراه برنج وارداتی از استان شینانو انباشته می‌شد و از طریق قایق‌هایی در رودخانه فوجی به ادو منتقل می‌شد. از سوی دیگر، منطقه کوهستانی گونای زمین‌های زراعی کمی داشت، بنابراین معیشت مردم به شدت به کشاورزی، مانند کار در کوهستان و تولید منسوجات گونای، وابسته بود و برنج لازم از کونیناکا، ولایت ساگامی و ولایت سوروگا وارد می‌شد. در دوره کانسی، گروه
و ولایت سوروگا وارد می‌شد. در دوره کانسی، گروه عمده‌فروشان کوفو تضعیف شدند، بازرگانان برنج در کاجیکازاوا-جوکو (که اکنون کاجیکازاوا، فوجیکاوا-چو نامیده می‌شود) برنج خریدند و میزان برنج حمل‌شده به عنوان برنج در گردش افزایش یافت. بازرگانانی که از شینانو برنج می‌خریدند نیز به آنجا نقل مکان کردند و باعث افزایش قیمت برنج شدند. در سال ۱۸۳۳ (تنپو ۴)، یک تابستان سرد باعث برداشت ضعیف در سراسر کشور شد که منجر به قیمت بالای برنج و قحطی (قحطی تنپو) شد. تأثیر تابستان سرد در منطقه گونای و حتی در کشور جدی بود، دفتر خاطرات
در منطقه گونای و حتی در کشور جدی بود، دفتر خاطرات خانواده ناتسومه‌هارا، کشاورزی در روستای ناتسومه‌هارا، یاتسوشیرو-گون (میساکا-چو، فوفوکی-شی)، تأثیر تابستان سرد را به عنوان «برداشت ضعیف بدون هیچ معنایی از ۵۰ سال» توصیف کرد و فضای شورش از قبل در میان خانواده اوکوئمون از روستای کومانودو، مانریکی-سوجی، یاماناشی-گون، که هدف شورش در طول شورش‌های تنپو قرار گرفت، گسترش یافته بود. ناآرامی‌های جهان در کوفو-چو نیز در حال گسترش بود و باعث ناآرامی‌هایی می‌شد. شورش. زمان، هفتمین سال از دوران تنپو است. در تقویم میلادی،
هفتمین سال از دوران تنپو است. در تقویم میلادی، این سال ۱۸۳۶ است. «قحطی بزرگ تنپو» که چندین سال است ادامه دارد، هنوز پایان نیافته است. نه تنها این، بلکه امسال به دلیل خسارات ناشی از هوای سرد و سیل، اوضاع بدتر هم شد. منطقه‌ای که بیشترین آسیب را از قحطی دیده، توهوکو است. منطقه توهوکو که در برابر خسارات ناشی از سرما آسیب‌پذیر است، همیشه در طول قحطی‌ها قربانی‌های زیادی داده است. در اوت همان سال، به دلیل اثرات قحطی، قیامی گسترده در کوشو رخ داد. این قیام به اصطلاح «اغتشاش» بود. این بزرگ‌ترین قیامی بود که در طول
«اغتشاش» بود. این بزرگ‌ترین قیامی بود که در طول قحطی تنپو رخ داد و شوگون‌سالاری مشغول رسیدگی به آن بود. «گونای» که در اینجا ذکر شده است، نامی قدیمی برای بخش شرقی کوشو و منطقه پنج دریاچه فوجی است که با گان سابق مطابقت دارد و در اصطلاح مدرن به مناطق اطراف فوجی‌یوشیدا، تسورو، اوتسوکی و اوئنوهارا اشاره دارد. از سوی دیگر، منطقه‌ای که در حوضه کوفو (سه شهرستان یاماناشی و غیره) قرار دارد، «کونیچو» نامیده شده است. به‌طور تقریبی، منطقه در منطقه اصلی کوشو، مانند حوضه کوفو، «کونیچو» است و منطقه در جنوب شرقی، هم‌مرز با
«کونیچو» است و منطقه در جنوب شرقی، هم‌مرز با کوه‌های میساکا و گذرگاه ساساگو، «گونای» است. به دلیل ویژگی‌های جغرافیایی، گونای در معرض قحطی قرار داشت. از آنجا که آب و هوا و خاک برای کشاورزی مناسب نیست، بسیاری از مردم با تولید پارچه‌های ابریشمی امرار معاش می‌کنند. معمولاً وقتی قحطی رخ می‌دهد، مردم برای خرید برنج هجوم می‌آورند. وقتی برنج به دلیل احتکار کمیاب می‌شود، قیمت برنج به شدت افزایش می‌یابد. برعکس، قیمت کالاهای غیرضروری مانند پارچه‌های ابریشمی کاهش می‌یابد. نرخ خودکفایی غذایی پایین است و مردم شهرستان که
نرخ خودکفایی غذایی پایین است و مردم شهرستان که برای امرار معاش خود به پارچه‌های ابریشمی وابسته هستند، به سرعت در تهیه برنج دچار مشکل شدند و صدها نفر از مردم گرسنه به جمعیت پیوستند و به سمت مغازه‌های برنج و دفتر قاضی رفتند. اتفاقاً، از اواسط دوره ادو، کوشو دایمیو نداشته، بلکه یک تنریو بوده است، یعنی سرزمینی که مستقیماً توسط شوگون‌سالاری کنترل می‌شود. دفاتر قاضی در کوفو، ایچیکاوا و کوفو قرار دارند و قاضی‌ها از ادو اعزام می‌شوند. با این حال، این قاضی‌ها کاملاً بی‌فایده هستند. مقام‌های شوگون‌سالاری ادو نه به
بی‌فایده هستند. مقام‌های شوگون‌سالاری ادو نه به عنوان یک تبعیدی جزیره‌ای، بلکه به عنوان یک «تبعیدی کوهستانی» یعنی یک مقام تنزل یافته به کوشو فرستاده می‌شوند و این مقام‌ها هیچ انگیزه یا توانایی ندارند. آنها هرگز به سرکوب قیام با زور فکر نمی‌کردند. از سوی دیگر، مردم کوشو نیز تمایل زیادی به پیروی از «میراث تاکدا شینگن» گذشته دارند و هیچ قصدی برای وفاداری به این «قاضیان» ندارند. رابطه بین مقام‌ها و مردم به بدترین نحو بود. شوگون‌سالاری به دلیل این اختلاف سلسله مراتبی، کوشو را «سرزمینی دشوار» می‌نامید و همیشه با
کوشو را «سرزمینی دشوار» می‌نامید و همیشه با کوشو تند رفتار می‌کرد. اکنون، هنگامی که مردم فقیر شهرستان، از گذرگاه ساساگو در بزرگراه کوشو عبور کردند و وارد حوضه کوفو یا «کونیچو» شدند، مردم فقیر و بی‌خانمان از سراسر کشور که این هیاهو را شنیده بودند و به آنها پیوستند و تعداد مردم به چند هزار نفر افزایش یافت. این تعداد همچنان در حال افزایش بود و در نهایت به ۳۰٬۰۰۰ نفر رسید. البته، تا آن زمان، این جمعیت به جمعیتی تبدیل شده بود که بسیار فراتر از انتظارات شورشیان اولیه بود و آنها در سراسر منطقه کوشو پراکنده شدند.
بود و آنها در سراسر منطقه کوشو پراکنده شدند. مغازه‌های برنج و بازرگانان ثروتمند یکی پس از دیگری مورد حمله قرار گرفتند و گاهی حتی به آتش کشیده شدند. بیش از ۳۰۰ خانه ویران شد. قاضی‌های شوگون‌سالاری گیج شده بودند و قادر به انجام هیچ اقدام مؤثری نبودند، بنابراین در نهایت، سربازانی از حوزه‌های مجاور نومازو و سووا تاکاشیما به دستور شوگون‌سالاری ادو اعزام شدند و شورشیان سرانجام سرکوب شدند. بسیاری از مردم به دلیل دست داشتن در قیام دستگیر شدند و بعداً بیش از ۵۰۰ نفر مجازات شدند. در همین حال، بسیاری از قضات و مقامات
مجازات شدند. در همین حال، بسیاری از قضات و مقامات شوگون‌سالاری به دلیل عدم مسئولیت در قبال اوضاع برکنار شدند.
نبرد قلعه چیانگ، نخستین اقدام نظامی امپراتور مونجامیونگ علیه بکجه بود که در آن نیروهای گوگوریو با باکجه و متحدش شیلا درگیر شدند،نتیجه این جنگ باعث شد تا گوگوریو در استراتژی خود تغییراتی انجام دهد که منجر به نبرد اوسان‌سونگ شد. شرح نبرد. در اوت سال ۴۹۵ میلادی، نیروهای گوگوریو به قلعه چی‌یانگ بکجه حمله کرده و آن را محاصره کردند. بکجه که تحت فشار شدید قرار گرفته بود و محاصره قلعه در حال فروپاشی کامل بود،از متحد خود شیلا درخواست کمک کرد. پادشاه سوجی از شیلا به این درخواست پاسخ داد و ژنرال دئوکجی را به همراه