payamvha/North_RAG huggingface dataset:
«نبرد آتشین» یک فیلم کوتاه آمریکایی در سبک فیلم جنگی محصول سال ۱۹۸۶ به کارگردانی، نویسندگی، تهیه‌کنندگی و تدوین شلدون لتیچ است که داستان آن در طول جنگ ویتنام اتفاق می‌افتد. لتیچ یک کهنه سرباز جنگ ویتنام بود و این فیلم را بر اساس تجربیات خود ساخت. این فیلم در سال ۱۹۸۳ طی دو آخر هفته طولانی در پایگاه نیروی دریایی در کمپ پندلتون، کالیفرنیا فیلمبرداری شد. مراحل پس از تولید به دلیل کمبود بودجه چندین سال طول کشید. با این حال، فیلم موفقیت‌آمیز بود و حرفه فیلمسازی کارگردان را آغاز کرد. خلاصه داستان. گروهی از
کارگردان را آغاز کرد. خلاصه داستان. گروهی از تفنگداران دریایی در بالای تپه‌ای در ویتنام پس از اینکه یک تک تیرانداز یکی از آنها را زخمی می‌کند، درخواست کمک اضطراری می‌کنند. قبل از اینکه هلیکوپتر کمک اضطراری بتواند برای فرود بیاید، تفنگداران دریایی توسط یک گروه بزرگ مورد حمله قرار می‌گیرند و …
مهدی اژه‌ای (متولد ۱۳۲۹ اصفهان) روحانی و سیاستمدار ایرانی. او نماینده منتخب مردم اصفهان در دوره چهارم مجلس شورای اسلامی است. مهدی اژه‌ای فرزند علی‌محمد اژه‌ای از روحانیون اصفهان و برادر علی‌اکبر اژه‌ای از کشته شدگان بمب‌گذاری در دفتر مرکزی حزب جمهوری اسلامی است.
خودآرا، خوش‌پوش، شیک‌پوش، ژیگول، قِرتی، مُزَلَّف، کَج‌کلاه‌خان، جِرت و قوز، فُکُلی، پاف (معادل «داف» برای مذکرها) (به انگلیسی: Dandy) در ادبیات سدهٔ نوزدهم میلادی و حوالی آن در اروپا، مَردی است که اهمیتِ ویژه‌ای برای ظاهر فیزیکی و آراستگیِ شخصی، زبانِ شیوا و سرگرمی‌هایِ فراغتی قائل است. مخصوصاً در اواخر سدهٔ هجدهم و اوایل سدهٔ نوزدهم در بریتانیا، یک ژیگول می‌توانست چه از نظر شخصی و چه از نظرِ "شخصیتی" یک مرد خودساخته باشد که صرف نظر از خاستگاه، تولد و پیشینه‌اش از طبقه متوسط، سبک زندگیِ اشرافی را تقلید
از طبقه متوسط، سبک زندگیِ اشرافی را تقلید می‌کرد. نخستین ژیگول‌ها اربابان "کوچک (Le petit-maître") و اراذل و اوباشِ ماسک‌پوشِ (Muscadian) ارتجاع ترمیدوریِ طبقه متوسط (۱۷۹۴–۱۷۹۵) بودند منتها به صورت کلی، ژیگول‌پوشیِ مدرن در میان جوامع طبقاتیِ اروپا آن هم در دورهٔ انقلاب‌های دههٔ ۱۷۹۰، به ویژه در لندن و پاریس، ظهور کرد. این واژه، بار معناییِ فکری و فلسفی نیز داشت و به نوعی سبک فکر و زندگی هم اشاره می‌کرد و فقط مربوط به پوشش نبود. اسکار وایلد می‌گفت: «ژیگول‌بودن یعنی اِبرازِ این نکته که زیبایی چیزی است به
یعنی اِبرازِ این نکته که زیبایی چیزی است به تمام معنا متجدد.» آنگونه که رمان‌نویسِ ویکتوریایی، جرج مردیت تعریف کرده است، یک «ژیگول» در محیط‌های اجتماعی، شخصیتی با بدبینی افراطی یا سویه‌های روشن‌فکرانه («ژیگول‌گرایی روشنفکرانه») محسوب می‌شد. توماس کارلایل در رمان خود «سارتور ریسارتوس» (۱۸۳۱)، ژیگول را در معنایِ صِرفِ «مردی مُلَبَّس» قبول نداشت. انوره دو بالزاک در رمان «دختری با چشمان طلایی» (۱۸۳۵)، زندگی عاطل و باطل یک ژیگولِ نمونهٔ فرانسوی را روایت می‌کرد که سقوطش ناشی از رمانتیسیسمِ وسواس‌گونه‌اش در
که سقوطش ناشی از رمانتیسیسمِ وسواس‌گونه‌اش در جستجوی عشق بود و او را به تسلیم شدن در برابر شور جنسی و حسادت مرگبار سوق داد. همچنین شارل بودلرِ شاعر، ژیگول را به عنوان یک سرزنش وجودی علیهِ هم‌نواییِ مردان طبقه متوسطِ معاصر به تصویر کشید و ایدهِ زیبایی و زیبایی‌شناسی (Aesthetics) را شبیه به یک دینِ زنده پروراند. سبک زندگیِ ژیگولی از برخی جهات، به عنوان رویکردی برای زندگی روزمره، «به معنویت و رواقی‌گری نزدیک می‌شود»، و پیروان آن «در هیچ حالت دیگری نیستند، جز در حالِ پرورش ایده زیبایی در وجود خود، ارضای
جز در حالِ پرورش ایده زیبایی در وجود خود، ارضای احساسات، عواطف و تفکرِ خود… [زیرا] ژیگول‌گرایی نوعی رمانتیسم است. برخلاف آنچه به نظر می‌رسد بسیاری از افراد بی‌فکر باور دارند، ژیگول‌گرایی، لذتِ بیش از حد از لباس و ظرافت مادی نیست. برای یک ژیگولِ تمام‌عیار، این چیزهای [مادی] چیزی بیش از نماد برتری اشرافی ذهن نیستند.» پیونددادنِ لباس با اعتراض و موضعِ سیاسی، یک نگاه خاص انگلیسی و مرسوم در بریتانیای سدهٔ هجدهم بود و ژیگول‌پوشی، شکلی ارتجاعی از اعتراض علیه برابری اجتماعی محسوب می‌شد؛ بنابراین، ژیگول، در اشاره
اجتماعی محسوب می‌شد؛ بنابراین، ژیگول، در اشاره به مردانی باشخصیت و «خودساخته»، نمایانگر اشتیاقی نوستالژیک برای ارزش‌های فئودالی و آرمان‌های «یک جنتلمن کامل» و «یک اشراف‌زادهٔ مستقل» بود. به‌طور متناقضی، وجود اجتماعی ژیگول‌ها، برخلاف ادعای بهره‌مندی از ارزش‌های والایِ غیرِ مادّیِ ایشان، نیازمند نگاهِ خیرهٔ تماشاگران، مخاطبان و خوانندگانی بود که «زندگی‌های موفق بازاریابی‌شدهٔ (مادَّتاً مُرَفَّهِ)» خود را در حوزه عمومی به مصرف می‌رساندند. چهره‌هایی مانند اسکار وایلدِ نمایشنامه‌نویس، و لرد بایرونِ شاعر، تجسم
وایلدِ نمایشنامه‌نویس، و لرد بایرونِ شاعر، تجسم نقش‌های اجتماعی دوگانهٔ ژیگول بودند: ژیگول نویسنده و ژیگول «شخصیت‌مند»؛ هر نقش منبعی از شایعات و رسوایی بود که هر مرد را به قلمرو سرگرم‌کردنِ افراد طبقات بالای جامعه محدود می‌کرد. واژه‌شناسی. کهن‌ترین شاهد از واژهٔ «Dandy» به یک موسیقی اسکاتلندی در دهه ۱۷۰۰ بازمی‌گردد. در اواخر سدهٔ هجدهم میلادی گفته می‌شد که این واژه، مخففِ عبارتِ «Jack a dandy» است که برای توصیف مردان متکبر به کار می‌رفته است. در جایی از ترانهٔ احمق آمریکایی که بریتانیایی‌ها برای تمسخرِ
ترانهٔ احمق آمریکایی که بریتانیایی‌ها برای تمسخرِ استقلال‌طلبانِ آمریکایی سروده بودند گفته می‌شود: «یانکیِ احمق اومد به شهر/سوار یه اسب کوچولو/یه پر زده به کلاهش/بهش میگه ماکارونی (نام یک مد لباس در آن زمان)/یانکیِ احمقِ دَندی». این ابیات، اینکه دَندی نامی برای مُلَبَّسانِ به پوشاکی خاص بوده است را محتمل‌تر می‌کنند. در بافتاری دیگر، تصنیفی اسکاتلندی در حدود سال ۱۷۸۰ از واژهٔ دَندی در مفهوم متفاوت‌تری استفاده می‌کند. در سدهٔ هجدهم، واژهٔ «Fop» نیز به مرور در بریتانیا مرسوم شد که در مقام قیاس، یک «Fop» پوششِ
بریتانیا مرسوم شد که در مقام قیاس، یک «Fop» پوششِ غلیظ‌تری از یک «Dandy» می‌داشت. سپاس ریوندی، ترجمهٔ «ژیگول» را برای واژهٔ «Dandy» مناسب‌تر می‌داند و در این راستا، چندین نکته دربارهٔ این واژه را یادآوری می‌کند: نخست در باب معنای آن، واژه‌نامهٔ آکسفورد، این واژه را «مردی که بیش از حد در بَندِ مُد، خوش‌لباسی و خلاصه سَر و ظاهرِ خویش است» معنا می‌کند. همچنین کسانی که در سدهٔ نوزدهم میلادی خود را Dandy می‌نامیدند، هدفشان نه فقط زیباپوشی که نوعی مخالفت با خشکه‌مذهبی دینی و زیستِ بی‌ذوق‌وهنرِ اقتصاداً
با خشکه‌مذهبی دینی و زیستِ بی‌ذوق‌وهنرِ اقتصاداً حسابگرانهٔ آن زمان هم بود. این واژه در فرانسهٔ آن زمان، دال بر روحیهٔ تجددخواهانهٔ مَدلولانش هم بود؛ بنابراین این واژه در همان زمان، افزون براینکه توسط مخالفانِ «Dandy» ها برای توهین و تمسخرِ ایشان به کار می‌رفت، واژه‌ای کاملاً منفی نبود و خودِ «Dandy» ها خودشان را با افتخار با این صفت معرفی می‌کردند. اما تمامی معادل‌های فارسی‌ای که می‌توان به‌ویژه طبق تعریفِ مذکورِ واژه‌نامهٔ آکسفورد پیشنهاد کرد، مانندِ قِرتی، مزلّف، کَج‌کلاه‌خان، جِرت و قوز، فُکُلی، پاف
مزلّف، کَج‌کلاه‌خان، جِرت و قوز، فُکُلی، پاف (معادلِ داف برای مذکرها) و حتی همین ژیگول، کمابیش دارای نوعی بار معنایی منفی هستند. یک ترجمهٔ دیگر از «Dandy»، «خودآرا» است که ریوندی آن را برعکسِ واژگانِ مذکور، زیادی «وَزین» و «غیرِ عامیانه» می‌داند. خودِ واژهٔ «ژیگول» نیز از واژهٔ فرانسوی «ژیگولو» آمده است که دهخدا آن را «مرد خودآرا که پیوسته در لهو و لعب و مجالس رقص وقت بگذراند.» تعریف کرده است.
نبرد آتشین یک فیلم اکشن و دلهره‌آور در سبک فیلم سرقت محصول سال ۲۰۰۳ سینمای کانادا به کارگردانی، نویسندگی، تهیه‌کنندگی و تدوین پاول زیلر با بازی استیون بالدوین، نیک مانکوسو و استیو بیسیک است. راجر کورمن تهیه‌کننده اجرایی این فیلم بود. خلاصه داستان. یک آتش‌نشان و خلبان هلیکوپتر به یک کامیون زرهی دستبرد می‌زنند. برای پنهان کردن شواهد و فرار، این دو نفر آتشی روشن می‌کنند که به جهنمی تبدیل می‌شود و جنگل را در بر می‌گیرد. اوضاع را پیچیده‌تر می‌کند و …
مجسمه گوانگ‌گه‌تو بزرگ مجسمه‌ای از نوزدهمین امپراتور گوگوریو، امپراتور گوانگ‌گه‌تو بزرگ است که در میدان گوانگ‌گه‌تو بزرگ در استان گیونگ‌گی در گوری کره جنوبی واقع شده است. مجسمه گوانگ‌گه‌تو بزرگ در سال ۲۰۰۲ در گیوموندونگ، گوری، استان گیونگ‌گی، بر اساس دی‌ان‌ای و ویژگی‌های چهره نوادگان خانواده سلطنتی گوگوریو ساخته شد و میدانی که مجسمه در آن قرار دارد، به میدان گوانگ‌گه‌تو بزرگ تبدیل شد. این مجسمه، که اولین نمونه از این نوع در کره جنوبی است، یک مجسمه برنزی با ارتفاع ۴٫۰۵ متر و عرض ۲٫۷ متر است که در ۲ مارس ۲۰۰۲
۴٫۰۵ متر و عرض ۲٫۷ متر است که در ۲ مارس ۲۰۰۲ نصب شد. چهره مجسمه، چهره مردی حدوداً سی و چند ساله است که تاجی بر سر دارد و در دست راستش تخم‌مرغی با پرنده سه‌پا (삼족오)، نمادی از خورشید، نگه داشته است.
لشکرکشی‌های گوانگ‌گه‌تو بزرگ (۴۱۰–۳۹۲ میلادی) به جنگی برای فتح و دفع تهاجم کشورهای دشمن اشاره دارد که توسط گوانگ‌گه‌تو بزرگ امپراتور گوگوریو، از سال ۳۹۲ تا ۴۱۰ میلادی به وقوع پیوست. با نزدیک شدن به قرن چهارم، اوضاع بین‌المللی پیرامون گوگوریو در شرق آسیا رو به وخامت گذاشت. با زوال سلسله چین که دشت‌های مرکزی را متحد کرده بود، قبایل شمالی که در مناطق مختلف چین ساکن شده بودند، شروع به گسترش قدرت خود کردند و سرانجام سلسله چین به دست قبایل شمالی سقوط کرد و لوئویانگ (۳۱۱) و چانگ‌آن (۳۱۶) سقوط کردند و امپراتور
(۳۱۱) و چانگ‌آن (۳۱۶) سقوط کردند و امپراتور دستگیر و کشته شد. در سال ۳۱۷، سیما رویی، یکی از اعضای خانواده امپراتوری جین، سلسله جین شرقی را در جیان‌کانگ (نانجینگ امروزی) دوباره تأسیس کرد، اما منطقه شمال چین وارد دوره‌ای از هرج و مرج بزرگ شد که با نام پنج هون و شانزده ایالت شناخته می‌شود و در این دوره سلسله‌های متعددی که توسط پنج گروه قومی شمالی تأسیس شده بودند، ظهور و سقوط کردند. در این زمان، گوگوریو فرمانداری للانگ و فرمانداری دایفانگ را اشغال کرد (۳۱۳–۳۱۴) و به عنوان یکی از قدرت‌های شمال شرقی آسیا در حال
و به عنوان یکی از قدرت‌های شمال شرقی آسیا در حال ظهور بود. امپراتور گوگوریو «تاوانگ» به معنای پادشاه پادشاهان نامیده می‌شد و در حوزه نفوذ گوگوریو، نه تنها قدرت‌های اطراف مانند مالگال، اوکجه و دونگ یه جذب شدند، بلکه مردم ناکرانگ و ته بانگ نیز به آن پیوستند. با این حال، در نیمه اول قرن چهارم، در بحبوحه قیام مردمان شمالی، مورونگ شیانبی، شاخه‌ای از مردم شیانبی، یک پایگاه نظامی در منطقه لیائوشی تأسیس کرد و گوگوریو را تهدید کرد. به دلیل جنگ، گوگوریو رو به زوال رفت و در جنوب، بکجه با به سلطنت رسیدن پادشاه
زوال رفت و در جنوب، بکجه با به سلطنت رسیدن پادشاه گئونچوگو به اوج خود رسید. تا زمان سلطنت پادشاه گوگوک وون، پدربزرگ امپراتور گوانگتو بزرگ، کشور نتوانست بر این بحران ملی غلبه کند و به تدریج وارد دوره‌ای از ثبات شود. در سال ۳۹۱، پادشاه گوانگ‌گه‌تو سرانجام به تخت سلطنت نشست و گوگوریو به اوج خود رسید. او با به راه انداختن جنگ علیه بکجه، بکجه را تحت نفوذ خود درآورد و شیلا را از حمله متحدان گایا، بکجه، وا نجات داد، علاوه بر این، قلمرو خود را به سمت شمال گسترش داد و مردمان شمالی مانند یان جدید، سوکسین و خیتان را
و مردمان شمالی مانند یان جدید، سوکسین و خیتان را به خراجگزاران گوگوریو تبدیل کرد یا آنها را مطیع قلمرو گوگوریو نمود. پادشاه گوانگ‌گه بزرگ به تدریج گوگوریو را به قدرتمندترین کشور شرق آسیا تبدیل کرد. پیش‌زمینه. در نوامبر سال ۳۸۴ میلادی، هنگامی که پادشاه سوسوریم، عموی پادشاه گوانگ‌گه‌تو بزرگ، بدون برجای گذاشتن وارثی درگذشت، برادر کوچکتر پادشاه و پدر گوانگ‌گه‌تو بزرگ پادشاه گگوک‌یانگ، به تخت سلطنت نشست. بر این اساس، گوانگ‌گه‌تو دو سال بعد، در سن ۱۲ سالگی و در سومین سال سلطنت پادشاه گگوک‌یانگ، ولیعهد شد. و شش
سومین سال سلطنت پادشاه گگوک‌یانگ، ولیعهد شد. و شش سال بعد، در ماه مه سال ۳۹۱ میلادی، هنگامی که پادشاه گگوک‌یانگ درگذشت، گوانگ‌گه‌تو جانشین پدرش شد و در سن ۱۸ سالگی پادشاه جدید گوگوریو شد. رویداد تاریخی. یونگ‌ناک ۱ تا ۶ سال: بکجه جنوبی، لشکرکشی شمالی، خیتان در ماه ژوئیه، یک سال پس از به تخت نشستن پادشاه گوانگ‌گه‌تو، او با رهبری ۴۰۰۰۰ سرباز به سمت جنوب لشکرکشی کرد تا بکجه را فتح کند. در نتیجه، حدود ۱۰ قلعه از جمله سوک هیون سونگ و بسیاری از روستاهای شمال رودخانه هان به دست گوگوریو افتاد. در ماه سپتامبر، او
هان به دست گوگوریو افتاد. در ماه سپتامبر، او خیتان‌ها را در شمال فتح کرد، ۵۰۰ اسیر جنگی گرفت و ۱۰٬۰۰۰ اسیر را از کشور خود بازگرداند. در گزارش جبهه‌های نبرد روی سنگ یادبود گوانگ‌گه‌تو، نوشته شده است که گوانگ‌گه‌تو بزرگ «شخصاً ارتش را رهبری کرد و برای سرکوب لشکر کشید» و اتباع گوگوریو که در این زمان بازگردانده شدند، به عنوان افرادی مرتبط با حادثه سال ۳۷۸ میلادی، ۱۴ سال قبل، تفسیر می‌شوند، زمانی که خیتان‌ها هشت روستا در شمال گوگوریو را غارت کردند. با این حال، با قضاوت از این واقعیت که تعداد اسیران گرفته شده در
قضاوت از این واقعیت که تعداد اسیران گرفته شده در این زمان به ۱۰۰۰۰ نفر رسیده بود، به نظر می‌رسد که غارت خیتان‌ها حتی پس از آن نیز ادامه یافته است. برخی گمان می‌کنند که فتح خیتان‌ها در سال اول سلطنت او همان واقعه فتح بیریو در سال ۳۹۵ بوده است که در نئونگبی ثبت شده است. در ماه اکتبر، پادشاه گوانگ‌گه‌تو بزرگ دوباره به سمت جنوب پیشروی کرد و به قلعه گوانمی، دژ استراتژیک بکجه، حمله کرده و آن را تصرف کرد. در نتیجه، بکجه ضربه بزرگی را متحمل شد. در سال ۳۹۲، پادشاه جینسا به‌طور ناگهانی در کاخ موقت درگذشت. بسیاری از
به‌طور ناگهانی در کاخ موقت درگذشت. بسیاری از مورخان حدس می‌زنند که این یک قتل بوده است. پس از مرگ پادشاه جینسا، پادشاه آسین به تخت سلطنت نشست و پادشاه آسین بر حفظ روابط دوستانه با ژاپن تأکید داشت. در ماه ژوئیه سومین سال سلطنت پادشاه یونگ‌ناک، زمانی که پادشاه آسین شخصاً ارتش را رهبری و حمله کرد، پادشاه ته شخصاً ۵۰۰۰ سواره نظام زبده را رهبری کرد و در پای قلعه سوگوک سونگ با آنها جنگید و آنها را دفع کرد. سال بعد، در ماه اوت چهارمین سال سلطنت پادشاه گوانگ‌گه‌تو، هنگامی که جینمو، ژنرال چپ بکجه، دوباره حمله کرد،
هنگامی که جینمو، ژنرال چپ بکجه، دوباره حمله کرد، پادشاه ته‌وانگ شخصاً ۷۰۰۰ سرباز را رهبری کرد، در پائسو اردو زد و ژنرال بکجه را شکست داد. در سالنامه‌های بکجه ثبت شده است که تلفات بکجه ۸۰۰۰ نفر بوده است. در نوامبر همان سال، پادشاه آسین شخصاً ۷۰۰۰ سرباز را برای انتقام شکست خردکننده در پائسو از رودخانه هان عبور داد و به دامنه چونگ موکریونگ رسید، اما هنگامی که بارش برف سنگینی رخ داد و سربازانش شروع به مردن کردند، او نتوانست بیشتر پیشروی کند و به هانسان سونگ بازگشت. در پنجمین سال سلطنت پادشاه یونگ‌راک، پادشاه
در پنجمین سال سلطنت پادشاه یونگ‌راک، پادشاه گوانگ‌گه‌تو، جنگجویان سواره نظام گه‌موسا خود را برای مبارزه‌ای جدی جهت مطیع کردن خیتان‌ها و بیریو فرستاد. در این زمان، به نظر نمی‌رسد که خیتان‌ها به یک گروه واحد تبدیل شده باشند. گوانگ‌گه‌تو بزرگ شخصاً ارتش را برای مجازات بیریو که مردم را پس نفرستاده بود، رهبری کرد و با عبور از بوسان (富山) و بوسان (負山) به یومسو (鹽水) رسید، جایی که سه قلعه از بیریو را شکست داد. گفته می‌شود که گوانگ‌گه‌تو بزرگ، ۶۰۰ تا ۷۰۰ سرباز و گله‌های بی‌شماری اسب و گوسفند از بیریو غنیمت گرفت.
بی‌شماری اسب و گوسفند از بیریو غنیمت گرفت. گفته می‌شود که در راه بازگشت، او از لیائودونگ عبور کرد، از مرز بازدید کرد و از شکار لذت برد. همچنین یک داستان خنده‌دار وجود دارد که سربازان گوگوریو از ترس تسلیم شدند، زیرا فکر می‌کردند که با اتصال قطعات آهن و زنگوله به زره‌هایشان برای ایجاد صدای بلند، ارتش بزرگی را رهبری می‌کنند. در ششمین سال سلطنت یونگ‌راک، پادشاه گوانگ‌گه‌تو بزرگ که خیتان‌ها، بیریو و پائریو را شکست داده بود، حمله به بکجه را با جدیت آغاز کرد. گوانگ‌گه‌تو بزرگ به سمت پایتخت بکجه پیشروی کرد و از هر
بزرگ به سمت پایتخت بکجه پیشروی کرد و از هر دو مسیر زمینی و آبی بکجه را مورد حمله قرار داد و باعث سقوط ده‌ها قلعه از جمله قلعه آدان، قلعه میچو، قلعه دائسان هانسئونگ و قلعه گومرو از بکجه شد. با این حال، هنگامی که پادشاه آسین از پذیرش شکست خودداری کرد و ارتش خود را برای پاسخ به بیرون از قلعه فرستاد، پادشاه گوانگ‌گه‌تو خشمگین شد و برای تحت فشار قرار دادن هانسئونگ از رودخانه آری عبور کرد. سرانجام، هنگامی که ارتش دفع شد و هانسئونگ محاصره شد، پادشاه آسین که وضعیتش دشوار شده بود، تسلیم پادشاه گوانگ‌گه‌تو شد و ۱۰۰۰
دشوار شده بود، تسلیم پادشاه گوانگ‌گه‌تو شد و ۱۰۰۰ مرد و زن و ۱۰۰۰ اسب را پیشنهاد داد و سوگند خورد: «از این پس، من خدمتگزاران ابدی اعلیحضرت پادشاه بزرگ خواهم بود.» پادشاه گوانگ‌گه‌تو با افتخار به پایتخت، قلعه گونگنه، به همراه برادر کوچکتر پادشاه بکجه و ده وزیر بازگشت. سال ششم تا نهم یئونگراک: مطیع سازی بکجه، خیتان، بریو، پائریئو، سوکسین پس از مجبور کردن بکجه به تسلیم ، پادشاه گوانگ‌گه‌تو دوباره ارتش خود را به سمت شمال هدایت کرد و در ششمین سال سلطنت پادشاه یونگ‌راک، شهر لیائویانگ از سلسله یان جدید را تصرف
یونگ‌راک، شهر لیائویانگ از سلسله یان جدید را تصرف کرد و لیائودونگ را کاملاً به بخشی از قلمرو گوگوریو تبدیل کرد. در هشتمین سال سلطنت پادشاه یونگ‌راک، پادشاه گوانگ‌گه‌تو واحدی از سربازان را برای گشت زنی در قبیله سوشن به مرز شمال شرقی گوگوریو اعزام کرد. در این زمان، سربازان گوگوریو، حدود ۳۰۰ مرد و زن را از پادگان‌هایشان، دره گاتارا، از قبیله سوشن اسیر کردند. از آن به بعد، قبیله سوشن قول داد که به گوگوریو خراج بپردازد، قبیله سوشن امور داخلی را گزارش می‌داد و از گوگوریو دستور می‌گرفت و بدین ترتیب تابع گوگوریو
گوگوریو دستور می‌گرفت و بدین ترتیب تابع گوگوریو شد. نهمین تا هفدهمین سال سلطنت یئونگ‌ناک: جنگ با یان جدید، نجات شیلا از حمله ائتلاف باکجه، وا و گایا توسط گوانگ‌گه‌تو در نهمین سال سلطنت پادشاه یونگ‌ناک، پادشاه آسین از باکجه به همراه گایا و وا به شیلا که با گوگوریو روابط دوستانه‌ای داشت، حمله کرد. شیلا از گوگوریو درخواست کمک کرد و پادشاه گوانگ‌گه‌تو بزرگ ارتش بزرگی متشکل از ۵۰٬۰۰۰ پیاده‌نظام و سواره نظام را سازماندهی کرد و آنها را به شیلا فرستاد. ارتش گوگوریو نیروهای متحد باکجه، گایا و وا را از نامگوسونگ
نیروهای متحد باکجه، گایا و وا را از نامگوسونگ بیرون راند و به قلعه شیلا رسید. هنگامی که نیروهای متحد باکجه، گایا و وا، متحمل خسارات شدیدی شدند و عقب‌نشینی کردند، گوانگ‌گه‌تو بزرگ آنها را تعقیب کرد و متحدین بکجه، گایا و وا را شکست داد و آنها را بار دیگر مطیع گوگوریو و خود ساخت. در حالی که گوگوریو به شیلا در نبرد علیه نیروهای متحد بکجه، گایا و وا کمک می‌کرد، یانِ بعدی با استفاده از این بهانه مسخره که فرستادگان گوگوریو بی‌ادب هستند، بهانه‌ای برای جنگ ایجاد کرد، به منطقه شمالی گوگوریو حمله کرد و قلعه‌های نامسو
به منطقه شمالی گوگوریو حمله کرد و قلعه‌های نامسو و شینسونگ را اشغال کرد، اما گوانگ‌گه‌تو ضد حمله زد و آنان را شکست سختی داد. در چهاردهمین سال سلطنت پادشاه یونگ‌ناک، بکجه، گایا و وا دوباره به مرز ته بانگ حمله کردند، اما بار دیگر توسط پادشاه گوانگ‌گه‌تو، شکست سختی را متحمل شدند. گوانگ‌گه‌تو بزرگ پس از شکست دادن نیروهای متحد بکجه، گایا و وا، سلسله یان جدید را فتح کرد. تقریباً در همان زمان، او به فرماندهی هویان حمله کرد و آن را تصرف کرد. فرماندهی یان متأخر در نزدیکی پکن امروزی قرار داشت و طبق این گزارش، ادعا
نزدیکی پکن امروزی قرار داشت و طبق این گزارش، ادعا می‌شود که منطقه پکن را فتح کرده است. در پانزدهمین سال سلطنت پادشاه یئونگ‌ناک (۴۰۵ میلادی)، هنگامی که سلسله یان جدید دوباره حمله کرد، پادشاه گوانگ‌گه‌تو آنها را در قلعه لیائودونگ در سال ۴۰۵ و در قلعه موکجو در سال ۴۰۶ میلادی شکست داد و لیائودونگ را اشغال کرد. در هفدهمین سال سلطنت پادشاه یونگ‌ناک، پادشاه گوانگ‌گه‌تو بزرگ ارتشی متشکل از ۵۰٬۰۰۰ نفر را برای حمله مجدد به سلسله یان جدید بسیج کرد و ارتش یان جدید را شکست داد و غنایم عظیمی را به غنیمت گرفت. در راه
شکست داد و غنایم عظیمی را به غنیمت گرفت. در راه بازگشت، او شش شهر را در یانِ پسین تصرف کرد. یئونگ راک ۱۷ تا ۲۲ سالگی: سال‌های پایانی در سال ۴۱۰، هنگامی که بویو (دونگ بویو)، واقع در شمال شرقی گوگوریو، نشانه‌هایی از تلاش برای فرار از حوزه نفوذ گوگوریو نشان داد، گوانگ‌گه‌تو مستقیماً بویو را مطیع خود کرد. زمانی که ارتش گوگوریو به پایتخت دانگ بویو رسید، دانگ بویو تسلیم شد. در این زمان، پنج لشکر حامی دانگ بویو تسلیم گوگوریو شدند و ۶۴ قلعه و ۱۴۰۰ روستا، توسط گوگوریو غارت شدند. سلسله یان پسین که گوگوریو قبلاً با
غارت شدند. سلسله یان پسین که گوگوریو قبلاً با آن سر و کار داشت، در غرب قرار داشت، در حالی که بویو شرقی در شمال شرقی، دقیقاً برعکس آن، قرار داشت. گوانگ‌گه‌تو بزرگ جنگ‌های فتح‌آمیز را در چهار جهت شرق، غرب، جنوب و شمال به راه انداخت. در نهایت، این نبرد با پیروزی گوگوریو به پایان رسید. در بیست و دومین سال سلطنت پادشاه یونگ‌ناک، پادشاه گوانگ‌گه‌تو درگذشت. در ۲۹ سپتامبر سال ۴۱۴ (تقویم قمری)، پسرش، پادشاه جانگسو، ستون یادبود گوانگ‌گه‌تو را برپا کرد و او را در آرامگاهی کوهستانی در منطقه گوکگانگ‌سانگ به خاک سپرد.
کوهستانی در منطقه گوکگانگ‌سانگ به خاک سپرد. جستارهای وابسته. گوگوریو هویان بکجه وا لیائودونگ لیائونینگ منابع. https://encykorea.aks.ac.kr/Article/E0005057
اسحاق هوفی (؛ ۲۵ ژانویه ۱۹۲۷ – ) سیاستمدار، مدیر اجرایی و سپهبد نیروهای دفاعی اسرائیل بود، که در فاصله سال‌های ۱۹۷۴ تا ۱۹۸۲ به‌عنوان رئیس موساد فعالیت می‌کرد و از ۳ آوریل تا ۱۶ آوریل ۱۹۷۴ سرپرست رئیس ستاد کل نیروهای مسلح اسرائیل بود. هوفی فعالیت نظامی را از سال ۱۹۴۴ در هگانا آغاز کرد، سپس به پالماخ پیوست و پس از شکل‌گیری نیروهای دفاعی اسرائیل، فعالیت در این سازمان را ادامه داد. وی از ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۴ فرماندهی شمالی اسرائیل را برعهده داشت و از ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۰ مدیرعامل شرکت برق اسرائیل بود.
بایتیمروو () یک شهرک در شهرستان میاکینسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
چتیرباش () یک شهرک در شهرستان میاکینسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
چایکا () یک شهرک در شهرستان میاکینسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
چیریاش‌تاماک () یک شهرک در شهرستان میاکینسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
دنپروفکا () یک شهرک در شهرستان میاکینسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
چیاتای-بورزیان () یک شهرک در شهرستان میاکینسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
چی‌یاله () یک شهرک در شهرستان میاکینسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
اقتصاد () یک شهرک در شهرستان میاکینسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
ایلچی‌گولوو () یک شهرک در شهرستان میاکینسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
کاچگانوو () یک شهرک در شهرستان میاکینسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
کامیشلی () یک شهرک در شهرستان میاکینسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
دیده‌بان توپخانه () یا دیده‌بان خط مقدم سربازی است که مسئول هدایت آتش پشتیبان توپخانه و خمپاره‌انداز به سمت هدف است. یک دیده‌بان توپخانه معمولاً یک تانک یا واحد پیاده‌نظام را همراهی می‌کند. دیده‌بان‌ها اطمینان حاصل می‌کنند که آتش غیرمستقیم به اهدافی برخورد می‌کند که افراد حاضر در پایگاه پشتیبانی آتش نمی‌توانند آنها را ببینند. از نظر تاریخی، برد توپخانه در طول قرن‌ها به‌طور پیوسته افزایش یافته است. در دوران بمباران یا اشتاینبوخه، توپچی معمولاً می‌توانست همچنان مستقیماً از طریق خط دید به هدف شلیک کند. با
مستقیماً از طریق خط دید به هدف شلیک کند. با افزایش برد، روش‌های استفاده از آتش غیرمستقیم توسعه یافت. این امر، وجود یک دیده‌بان رو به جلو را برای استفاده مؤثر از توپخانه ضروری ساخت. نزدیکی دیده‌بان به هدف، به زمین و وضعیت میدان نبرد بستگی داشت. پست‌های دیده‌بانی مرتفع می‌توانستند به عنوان کمکی برای تسهیل ارتباط بین توپ‌ها و دیده‌بانان استفاده شوند. توسعه ابزارهای نوری و ارتباطی برای دیده‌بانی در جنگ‌های جهانی اول و دوم به‌طور قابل توجهی پیشرفت کرد. در قرن بیست و یکم، دیده‌بانان پشتیبانی آتش تاکتیکی مشترک که
و یکم، دیده‌بانان پشتیبانی آتش تاکتیکی مشترک که معمولاً از سیستم‌های مهندسی ارتباطات پیشرفته استفاده می‌کردند، ظهور کردند.
جنگ بیابانی () جنگ در صحرا یا جنگ در کویر جنگ در بیابان‌ها یا محیط‌های خشک یا نیمه‌خشک مشابه است. این اصطلاح شامل عملیات نظامی است که تحت تأثیر اقلیم، زمین، آب و هوا و منابع موجود در این مناطق و همچنین استراتژی‌ها و تاکتیک‌های مورد استفاده نیروهای نظامی در این موقعیت‌ها و محیط‌ها قرار می‌گیرند. جنگ بیابانی با سایر انواع جنگ در محیط‌ها و زمین‌های دیگر متمایز است، زیرا بیابان عموماً بسیار نامساعد تلقی می‌شود. دمای بالای روز و دمای پایین شب، کمبود غذا، آب و گیاهان و فقدان پوشش و اختفا، بر نحوه عملکرد نیروهای
و فقدان پوشش و اختفا، بر نحوه عملکرد نیروهای نظامی در محیط‌های بیابانی تأثیر می‌گذارد. گرما و کمبود آب گاهی اوقات می‌تواند خطرناک‌تر از دشمن باشد.
آینه‌گری، بازتاب‌دهی، انعکاس یا همانندسازی رفتاری است که در آن یک فرد به‌طور ناخودآگاه از حرکات، الگوی گویش فردی یا نگرش فردی دیگر تقلید می‌کند. آینه‌گری اغلب در موقعیت‌های اجتماعی، به‌ویژه در جمع دوستان نزدیک یا خانواده، رخ می‌دهد و معمولاً هیچ‌یک از طرفین متوجه آن نمی‌شوند. این مفهوم غالباً بر برداشت دیگران از فردی که رفتار آینه‌گری را از خود نشان می‌دهد تأثیر می‌گذارد، که این امر می‌تواند به ایجاد رابطه و نزدیکی آن فرد با دیگران بینجامد. آینه‌گری با تقلید آگاهانه تفاوت دارد؛ از این جهت که تقلید آگاهانه
آگاهانه تفاوت دارد؛ از این جهت که تقلید آگاهانه تلاشی خودآگاه و معمولاً آشکار برای کپی‌برداری از دیگری است، در حالی که آینه‌گری به صورت ناخودآگاه در حین عمل انجام می‌شود و اغلب از چشم پنهان می‌ماند. این پدیده همچنین با عنوان «اثر آفتاب‌پرست» نیز توصیف شده است. بروز رفتار آینه‌گری اغلب از همان دوران نوزادی آغاز می‌شود؛ زمانی که نوزادان شروع به تقلید از اطرافیان خود می‌کنند و از طریق حرکات بدنی خاص، ارتباط برقرار می‌سازند. توانایی تقلید از رفتار دیگران به نوزاد امکان می‌دهد تا حس همدلی را در خود شکل دهد و
امکان می‌دهد تا حس همدلی را در خود شکل دهد و بدین ترتیب، درک هیجانات دیگران را آغاز کند. نوزاد به برقراری ارتباط با هیجانات دیگران ادامه می‌دهد و به‌دنبال آن، حرکات آن‌ها را بازتاب می‌دهد. آینه‌گری می‌تواند باعث ایجاد رابطه و نزدیکی با فردی شود که رفتارش مورد تقلید قرار گرفته است، زیرا شباهت‌ها در حرکات غیرکلامی به آن فرد اجازه می‌دهد تا احساس ارتباط بیشتری با شخصی کند که رفتار آینه‌وار از خود بروز می‌دهد. زمانی که دو فرد در یک موقعیت، حرکات غیرکلامی مشابهی از خود بروز می‌دهند، ممکن است به این باور برسند
از خود بروز می‌دهند، ممکن است به این باور برسند که نگرش‌ها و ایده‌های مشترکی نیز دارند. نورون‌های آینه‌ای به این حرکات واکنش نشان داده و خود موجب آن‌ها می‌شوند و به افراد این امکان را می‌دهند که حس مشارکت و تعلق بیشتری در آن موقعیت داشته باشند. رخ‌دادن. آینه‌گری عموماً به صورت ناخودآگاه و به عنوان واکنشی به موقعیت رخ می‌دهد. این رفتار در گفتگوها رایج است، چرا که شنوندگان معمولاً همراه با گوینده لبخند می‌زنند یا اخم می‌کنند و همچنین از حالت بدن یا نگرش او نسبت به موضوع تقلید می‌کنند. افراد ممکن است تمایل
نسبت به موضوع تقلید می‌کنند. افراد ممکن است تمایل بیشتری به همدلی و پذیرش کسانی داشته باشند که معتقدند علایق و باورهای مشابهی با آن‌ها دارند؛ بنابراین، بازتاب‌دهی رفتار فردی که با او صحبت می‌کنیم، می‌تواند به برقراری ارتباط میان افراد درگیر کمک کند. مصاحبه‌ها. افزون بر این، آینه‌گری ممکن است در میزان موفقیت یک فرد در مصاحبه شغلی نیز نقش داشته باشد. در پژوهشی که توسط وُرد، زانا و کوپر انجام شد، از مصاحبه‌کنندگان خواسته شد تا در شرایط آزمایشی مختلف، از انواع خاصی از زبان بدن پیروی کنند. در یک شرط، به