payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کوت») و جدید («قلعه رائی پتهورا») تقسیم کرده و اولی را به تومارها و دومی را به چاهاماناها نسبت داد، اما کاوش‌های باستان‌شناسی بعدی این دسته‌بندی را مورد تردید قرار داده‌اند. کر استیفن در سال ۱۸۷۶ «لال کوت» را صرفاً کاخی سلطنتی دانسته و نام «قلعه رائی پتهورا» را برای استحکامات پیشاسلطنتی به کار برد. بی.آر. مانی (۱۹۹۷) نیز این سایت را «لال کوت» نامید و «قلعه رائی پتهورا» را تنها برای بخشی از دیوار استحکامی، که احتمالاً توسط چاهاماناها ساخته شده، به‌کار برده است. کاترین بی. آشر (۲۰۰۰) «قلعه رائی پتهورا» را
است. کاترین بی. آشر (۲۰۰۰) «قلعه رائی پتهورا» را لال کوت توسعه‌یافته با دیوارهای سنگی و خاکریزی می‌داند. او معتقد است قلعه رائی پتهورا کارکرد شهری داشت و لال کوت ارگ مرکزی بود. قلعه رائی پتهورا، که دو برابر ارگ پیشین وسعت داشت، دارای دیوارهایی بزرگ‌تر و بلندتر بود، و قلعهٔ یکپارچه تا حدود ۶٫۵ کیلومتر امتداد داشت. آشر می‌گوید پس از فتح حکومت چاهاماناها در سال ۱۱۹۲ میلادی توسط غوریان، فرماندار آن‌ها قطب‌الدین ایبک قلعه رائی پتهورا را اشغال کرد و نام آن را به «دِلهی» (دهلی امروزی) تغییر داد و نام تاریخی آن را
(دهلی امروزی) تغییر داد و نام تاریخی آن را زنده کرد. اما سینتیا تالبوت (۲۰۱۵) اشاره می‌کند که عنوان «قلعه رائی پتهورا» نخستین‌بار در متنی از سدهٔ شانزدهم یعنی "آئین اکبری" به‌کار رفته و منابع قدیمی‌تر از «دهلی» برای اشاره به این محل استفاده کرده‌اند. ایبک و جانشینانش ساختار قلعه را گسترش یا تغییر ندادند.
مهرولی (Mehrauli ) یکی از محله‌های بخش جنوبی در دهلی، هند است. این محله یک حوزهٔ انتخابیه در مجلس قانون‌گذاری دهلی را نیز دربر می‌گیرد. مهرولی در نزدیکی گورگان و جنب وسنت کنج قرار دارد. تاریخچه. مهرولی یکی از شهرهای قرون وسطایی دهلی است که با هم، قلمرو اتحادی کنونی دهلی را شکل داده‌اند. دژ قلعه رائی پتهورا توسط رئیس قبیلهٔ تومارها، آنانگپال یکم در حدود سال ۷۳۱ میلادی ساخته شد و سپس در سدهٔ یازدهم توسط آنانگپال دوم گسترش یافت. او پایتخت خود را از قنوج به لال کوت منتقل کرد. در سدهٔ دوازدهم، تومارها توسط سلسله
منتقل کرد. در سدهٔ دوازدهم، تومارها توسط سلسله چوهان شکست خوردند. پرتوی راج چوهان دژ را گسترش داد که اکنون به‌نام قلعه رائی پتهورا شناخته می‌شود. وی در سال ۱۱۹۲ به‌دست معزالدین محمد غوری کشته شد. غوری پس از آن قطب‌الدین ایبک را به‌عنوان فرمانده در دهلی گذاشت و به افغانستان بازگشت. در سال ۱۲۰۶، پس از مرگ محمد غوری، قطب‌الدین ایبک خود را به‌عنوان نخستین سلطان دهلی معرفی کرد. بدین‌ترتیب دهلی پایتخت مملوک شد، نخستین دودمان مسلمان که بر شمال هند حکمرانی کرد. مهرولی تا سال ۱۲۹۰ پایتخت این دودمان باقی ماند. در
تا سال ۱۲۹۰ پایتخت این دودمان باقی ماند. در زمان دودمان خلجی، پایتخت به دژ سیری منتقل شد. در متون جینی قرن دوازدهم، این مکان با نام "یوگ‌نی‌نیپورا" نیز ذکر شده است، که با وجود معبد یوگ‌مایا در نزدیکی مجتمع قطب منار قابل تشخیص است. باور بر این است که این معبد توسط پانداواها ساخته شده است. همچنین مهرولی محل اعدام بنده سینگ بهادر بود، پس از آنکه او پایتخت مغولی منطقه، سامانا، هند را تصرف کرد. جغرافیا و اقلیم. مهرولی در بخش جنوبی دهلی در مختصات قرار دارد. در شمال آن Malviya Nagar، در غرب Vasant Kunj و در جنوب
آن Malviya Nagar، در غرب Vasant Kunj و در جنوب تغلق‌آباد واقع شده‌اند. مانند سایر نقاط دهلی، مهرولی دارای اقلیم نیمه‌خشک با اختلاف شدید دما میان تابستان و زمستان است. دمای تابستان تا ۴۶ درجهٔ سانتی‌گراد بالا می‌رود و زمستان‌ها با نزدیک شدن دما به صفر، برای کسانی که به آب‌وهوای گرم عادت دارند، بسیار سرد به‌نظر می‌رسد. خاک مهرولی بافتی از شنی‌لوم تا لوم دارد. در سال‌های اخیر، به‌دلیل افزایش جمعیت، سطح آب زیرزمینی کاهش یافته و به حدود ۴۵ تا ۵۰ متر رسیده است. معماری. با اینکه مهرولی امروزه مانند هر محلهٔ عادی
با اینکه مهرولی امروزه مانند هر محلهٔ عادی دیگری به‌نظر می‌رسد، گذشتهٔ آن در معماری منطقه بسیار برجسته است. اهینسا ستل یک معبد جینی در مهرولی است. خدای اصلی این معبد مهاویرا، بیست‌وچهارمین و آخرین تیرتنکارا (راهنمای معنوی انسان) در نیم‌چرخهٔ کنونی زمان است. مجسمه‌ای باشکوه از مهاویرا در این مکان نصب شده است. با وجود انتقال پایتخت از مهرولی پس از پایان سلطنت مملوک، دودمان‌های بعدی نیز آثار معماری مهمی به مهرولی افزودند. مشهودترین بنای معماری در مهرولی، قطب منار است که توسط قطب‌الدین ایبک ساخته شد و ایلتتمش
است که توسط قطب‌الدین ایبک ساخته شد و ایلتتمش و علاءالدین خلجی آن را توسعه دادند. مجتمع قطب منار یکی از میراث جهانی یونسکو است و میزبان سالانهٔ جشنواره قطب نیز هست. آرامگاه قطب‌الدین بختیار کاکی، صوفی نامدار سدهٔ سیزدهم، نیز در نزدیکی مجتمع قطب منار قرار دارد و مکان برگزاری جشنوارهٔ سیر گل‌فروشان است. این درگاه همچنین آرامگاه‌های بهادرشاه یکم، شاه عالم دوم و اکبر دوم را در یک محوطهٔ سنگ مرمرین در خود جای داده است. در سمت چپ درگاه، کاخ ظفر، کاخ تابستانی بهادرشاه دوم، واپسین شاه فهرست پادشاهان گورکانی هند
دوم، واپسین شاه فهرست پادشاهان گورکانی هند قرار دارد و در کنار آن مسجد موتی، مسجد کوچکی که توسط بهادرشاه یکم، پسر اورنگ‌زیب برای نیایش شخصی ساخته شده بود، واقع شده است.
دو نفر برای شادی () فیلم بریتانیایی در ژانر درام روان‌شناختی محصول سال ۲۰۱۸ است که نویسندگی و کارگردانی آن را تام بیرد بر عهده داشته و بازیگران سامانتا مورتون، بیلی پایپر، امیلیا جونز، بلا رمزی، بجر اسکلتون و دنیل میز در آن ایفای نقش کرده‌اند. این فیلم، نخستین تجربهٔ کارگردانی بلند بیرد محسوب می‌شود. نخستین نمایش فیلم در ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۸ در بریتانیا انجام شد و انتشار گستردهٔ آن دو سال بعد، در ۲۷ آوریل ۲۰۲۱ صورت گرفت. داستان. عایشه پس از مرگ همسرش، دچار افسردگی شدیدی می‌شود. دختر بزرگ‌ترش 'وی' ناچار است بار
شدیدی می‌شود. دختر بزرگ‌ترش 'وی' ناچار است بار اصلی مسئولیت‌های پدر و مادر را به دوش بکشد، در حالی که پسر کوچک‌ترش تروی از مدرسه اخراج شده و هر روز بیشتر از خانواده فاصله می‌گیرد. از اینجا به بعد، فاجعه‌ای غیرمنتظره می‌تواند این خانوادهٔ ازهم‌گسیخته را یا به کلی نابود کند یا دوباره گرد هم آورد. بازخورد. این فیلم بر پایهٔ ۱۶ نقد در وبگاه راتن تومیتوز امتیاز ۱۰۰٪ دریافت کرده است. بث وب از "امپایر" به این فیلم چهار ستاره از پنج ستاره داد. استیون فاربر از "هالیوود ریپورتر" نقد مثبتی بر فیلم نوشت و بیان کرد:
ریپورتر" نقد مثبتی بر فیلم نوشت و بیان کرد: «بیرد انتظار دارد که شخصیت‌ها را از طریق تعاملات فیزیکی و همچنین حالت‌های چهره‌شان بشناسیم و در نهایت بدون روایت‌پردازی مرسوم سینمایی، به‌طور عمیق به این افراد علاقه‌مند می‌شویم.»
هشت‌پای مائوری یا هشت‌پای نیوزیلندی (با نام علمی "Macroctopus maorum") نام گونه‌ای است که در آب‌های اطراف نیوزیلند و جنوب استرالیا زندگی می‌کند. تعامل با دیگر جانوران. کوسه‌ها. یک تیم تحقیقاتی در نیوزیلند، طی یک مأموریت میدانی جهت مطالعهٔ پرندگان و حیات دریایی در دسامبر ۲۰۲۳ یک اختاپوس مائوری را در بالای سر کوسه‌ای مشاهده کردند؛ در واقع این اختاپوس روی سر کوسه ماکوی باله کوتاه سوار شده بود. تیم تحقیقاتی مذکور این پدیده را با عنوان sharktopus (کوسه‌اختاپوس) نام‌گذاری کرده و آن را یکی از شگفت‌انگیزترین
نام‌گذاری کرده و آن را یکی از شگفت‌انگیزترین مشاهدات خود در دریا توصیف کردند. اگرچه احتمالاً کوسه قادر به دیدن اختاپوس نبود، به احتمال زیاد از مسافر خود آگاه بود. کوسه‌ها دارای اندام‌های حسی به نام خط جانبی (lateral line) در سراسر بدن خود هستند تا به آن‌ها کمک کند که دنیای اطراف خود را درک کنند. کوسه‌ها و نهنگ‌ها گاهی میزبان ماهی‌های مکنده هستند که برای محافظت به آن‌ها می‌چسبند و در عین حال پوست مرده و انگل‌ها را از بدن میزبان پاک می‌کنند. کوسه‌های ماکو به جهش از سطح آب نیز شهرت دارند. برخی پژوهشگران
به جهش از سطح آب نیز شهرت دارند. برخی پژوهشگران معتقدند که پرش کوسه‌ها تلاشی برای جداکردن این همراهان ناخواسته است. با این حال، در این مورد، کوسه واکنشی نشان نداد و به‌نظر نمی‌رسید ناراضی باشد. نکتهٔ مبهم آن است که کوسه و اختاپوس چگونه به هم رسیده‌اند. اختاپوس‌های مائوری معمولاً در بستر دریا زندگی می‌کنند، در حالی که کوسه‌های ماکو در اعماق بیش از ۳۰۰ متر شنا می‌کنند و معمولاً در نزدیکی بستر دیده نمی‌شوند.
لولْوه المُلّا (۱۹ آوریل ۱۹۸۸) بازیگر کویتی است. او فعالیت هنری خود را با ارائه کلیپ‌های کوتاه همراه با گروه «یعنی چی» از طریق کانال یوتیوب آن‌ها آغاز کرد. لولوه الملا نخستین پیشنهاد کاری‌اش را با بازی در یک آگهی برای شرکت «زین کویت» دریافت کرد و سپس نخستین اثر هنری‌اش را در سریال «مادرمان، نسیمی از بهشت» در ۲۰۱۵ ارائه داد. در سال‌های ابتدایی حرفه‌اش بسیار فعال بود و در بسیاری از آثار در تلویزیون، تئاتر و سینما نقش آفرید. زندگی و پیشه. لولْوه المُلّا در ۱۹ آوریل ۱۹۸۸ در شهر کویت متولد شد. او دوران کودکی
آوریل ۱۹۸۸ در شهر کویت متولد شد. او دوران کودکی سختی را پشت سر گذاشت، والدینش در دو سالگی از هم جدا شدند و او و خواهرش پس از جدایی، زندگی سختی را پشت سر گذاشتند. پدرش با یک زن فیلیپینی ازدواج کرد که به لولوه کمک کرد تا زبان انگلیسی را یاد بگیرد و بر آن مسلط شود. لولوه به زودی به بازیگری علاقه‌مند شد و فعالیت خود را از طریق یوتیوب آغاز کرد؛ او با گروه «یعنی چی» مجموعه‌ای از اسکچ/طرح‌های نمایشی کمدی را از طریق کانال یوتیوبشان ارائه داد. لولوه از گروه «شنو یعنی» به همکاری با تیم مؤسسهٔ لویاک منتقل شد و شروع
به همکاری با تیم مؤسسهٔ لویاک منتقل شد و شروع به مشارکت در فعالیت‌های نمایشی آن‌ها کرد که ماهیتی تبلیغاتی برای شرکت‌ها و مؤسسات بزرگ داشتند.شروع واقعی کار لولوه زمانی بود که یکی از دوستانش او را برای اجرای تبلیغ یکی از شرکت‌های بزرگ مخابراتی، زین الکویت، معرفی کرد. این تبلیغ از شبکه‌های متعددی در کشورهای عربی و در کویت پخش شد و باعث شهرت گسترده او شد. نخستین فرصت حضورش در تلویزیون زمانی رقم خورد که در سال ۲۰۱۵، به‌طور غیرمنتظره تماسی از سعاد عبدالله دریافت کرد تا نقش نوف را در سریال «مادرمان، نسیمی از
کرد تا نقش نوف را در سریال «مادرمان، نسیمی از بهشت» ایفا کند.در سال ۲۰۱۶، لولوه در چهار سریال ظاهر شد. او نقش نورا را در سریال «نیت‌ها» ایفا کرد، و در سریال «زن نخودفروش» همراه با حیات الفهد و به کارگردانی شعلان الدباس، نقش نیلا را بازی کرد. همچنین در سریال «چوب سبز» نقش رُوا را بر عهده داشت و در همان سال برنامه‌ای با عنوان «سناب آت» را نیز ارائه داد. در سال ۲۰۱۷، در نقش مریم در سریال «ابو طبیع» درخشید و همچنین نقش شهد را در سریال «پشم زیر ابریشم» ایفا کرد. علاوه بر این، در سریال «رؤیاپردازان» به کارگردانی
علاوه بر این، در سریال «رؤیاپردازان» به کارگردانی خالد جمال و فیلمنامه‌نویسی اسمهان توفیق نیز حضور داشت. در سال ۲۰۱۸، لولوه نقش لینا را در سریال عاشقانهٔ «حرف زرد» ایفا کرد، در کنار هیا عبدالسلام و فؤاد علی. در همان سال، او نقش مریم را در سریال «عبرت خیابان» بازی کرد. همچنین در سریال «بلوک غشمره» در کنار چندین شخصیت مختلف نقش آفرید، این سریال با حضور بازیگران چون عبدالناصر درویش و حسن البلام و به کارگردانی خالد الفضلی تولید شد. در سال ۲۰۱۹، لولوه نقش أسماء را در سریال «عَذراء» بازی کرد، همچنین نقش نزهت را
را در سریال «عَذراء» بازی کرد، همچنین نقش نزهت را در سریال «دورهٔ قاهره» و نقش لولو را در سریال «قرقاشهٔ ۲» ایفا نمود. در سال ۲۰۲۰، او نقش نوریه را در سریال «دورهٔ بیروت» بازی کرد که ابتدا در همان سال روی پلتفرم شاهد منتشر شد و سپس در مسابقهٔ سریال‌های رمضان ۲۰۲۱ از شبکه ام‌بی‌سی دراما پخش گردید. در سال ۲۰۲۱، سریال «خانهٔ ذلت» را ارائه داد و نقش علیاء را ایفا کرد؛ این سریال به کارگردانی احمد الفردان و فیلمنامه‌نویسی منا النوفلی ساخته شده بود. همچنین در همان سال، او در نقش شیخهٔ کبیره در سریال «روح و پرچم»
سال، او در نقش شیخهٔ کبیره در سریال «روح و پرچم» درخشید که به کارگردانی منیر الزعبی تولید شده بود. در همان سال، لولوه سریال «کف دست و دف‌ها» را ارائه داد و نقش نجاة را در این سریال ایفا کرد که از شبکهٔ ام‌بی‌سی پخش شد. لولوه الملا به محض حضورش در سال ۲۰۲۲ در سریال «از خیابان هرم تا…» توانست در صدر ترندها قرار بگیرد و نقش رشا را بازی کرد. لولوة تاکنون تنها یک فیلم تلویزیونی ارائه داده است که در سال ۲۰۱۶ ساخته شده و نام آن «وطن، پناهگاه است» است. در این فیلم، او نقش بدریه را ایفا کرده است.از سال ۲۰۱۵، لولو
او نقش بدریه را ایفا کرده است.از سال ۲۰۱۵، لولو در چندین نمایش بازی کرده است. او بازیگری‌اش را در سال ۲۰۱۵ با نمایش «شاهزاده خانم فروز» شروع کرد و در سال ۲۰۱۶ نمایش «تنها در خانه» را اجرا کرد.در همان سال، او در نمایش‌های «آلیس در سرزمین کوتوله‌ها»، «کوزه‌گر» و همچنین نمایش «کارخانه کاکائو ۲» شرکت کرد. در سال ۲۰۱۷، در نمایش‌های «نمایش زنده: فیلم هندی» و همچنین «نمایش زنده: کاپیتان ناجی» حضور داشت. لولوه در همان سال در نمایش‌های «ترتیب» و «لیلا و گرگ» درخشید. در سال ۲۰۱۸ در نمایش «هفت بزرگ» شرکت کرد و در سال
در سال ۲۰۱۸ در نمایش «هفت بزرگ» شرکت کرد و در سال ۲۰۱۹ نمایش «شب عروسی» را که در تئاتر الیرموک اجرا شد، ارائه داد. این نمایش همچنین در فصل ریاض ۲۰۱۹ نیز به نمایش درآمد. او یکی از مهم‌ترین چهره‌های هنری خودجوش در صحنهٔ هنری کویت محسوب می‌شود، به خصوص به این دلیل که شخصیتی کمدی و دراماتیک دارد و همین امر باعث شده است که او خیلی زود به بازیگر برجسته تبدیل شود. زندگی شخصی. شرایط سختی که لولوه در دوران کودکی‌اش پس از جدایی والدینش تجربه کرد، تأثیر عمیقی بر زندگی او گذاشت. او در یکی از مصاحبه‌هایش اظهار داشت که
او گذاشت. او در یکی از مصاحبه‌هایش اظهار داشت که به دلیل آن تجربه تلخ و ظلمی که در آن دوران احساس کرده، تمایلی به ازدواج ندارد و به آن فکر نمی‌کند. لولوه در طول مسیر هنری‌اش که از میانهٔ دههٔ ۲۰۱۰ شروع شد، با وجود موفقیت‌های فراوان، دچار افسردگی شد و حتی به فکر خودکشی افتاد. او گفت که ناگهان احساس کرد زمان می‌گذرد و شروع به پرسیدن سؤالاتی از خود کرد که او را به مرحله‌ای از افسردگی رساند که حتی به فکر خودکشی افتاد. او افزود که چیزی که به او کمک کرد این دوران سخت را پشت سر بگذارد، حمایت و پشتیبانی خانواده‌اش
سخت را پشت سر بگذارد، حمایت و پشتیبانی خانواده‌اش بود و اگر آنها کنارش نبودند، شاید زندگی‌اش را تمام می‌کرد. او از این مرحله گذر کرده است.لولوه گفته است که مادرش نزدیک‌ترین دوستش است و توضیح داد که پس از جدایی والدینش، علی‌رغم ازدواج مجدد پدرش، خودش از ازدواج کردن امتناع کرد. او این تصمیم را ظلم به خودش می‌دانست، هرچند مادرش به او گفته بود که این ظلم نیست، اما لولوة تنها نگران بود که ازدواجش روی آیندهٔ خودش و خواهر و برادرانش تأثیر بگذارد. پدرش در اثنای انجام عمره در سال ۲۰۱۷ درگذشت. او علاوه بر عمل‌های
عمره در سال ۲۰۱۷ درگذشت. او علاوه بر عمل‌های زیبایی ساده، از جمله تزریق بوتاکس، فقط یک عمل جراحی، عمل کوچک کردن بینی، انجام داده است.
کاترین ملقب به بردی () فیلم کمدی قرون وسطایی محصول سال ۲۰۲۲ به نویسندگی و کارگردانی لینا دانم است. این فیلم بر پایهٔ رمانی با همین نام اثر کارن کوشمن است که در سال ۱۹۹۴ منتشر شد. بلا رمزی در نقش اصلی بازی کرده و بازیگران بیلی پایپر، اندرو اسکات، لسلی شارپ، جو آلوین و سوفی اوکوندو نیز در آن ایفای نقش کرده‌اند. این فیلم نخستین بار در ۱۲ سپتامبر ۲۰۲۲ در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو به نمایش درآمد. سپس در ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۲ به صورت محدود توسط آمازون استودیوز اکران شد و از ۷ اکتبر ۲۰۲۲ در پلتفرم پرایم ویدئو به
شد و از ۷ اکتبر ۲۰۲۲ در پلتفرم پرایم ویدئو به صورت آنلاین در دسترس قرار گرفت. انتشار. این فیلم نخستین بار در سپتامبر ۲۰۲۲ در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو به نمایش درآمد. سپس در ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۲ به صورت محدود توسط آمازون استودیوز اکران شد و در نهایت از ۷ اکتبر ۲۰۲۲ از طریق پلتفرم پرایم ویدئو به صورت آنلاین در دسترس قرار گرفت. تولید. در فوریه ۲۰۲۱ اعلام شد که لینا دانم فیلم‌نامه ی فیلمی را بر اساس رمان کودکان "کاترین ملقب به بردی" اثر کارن کاشمن را نوشته و کارگردانی خواهد کرد که «پروژه‌ای مورد علاقه و
و کارگردانی خواهد کرد که «پروژه‌ای مورد علاقه و سال‌ها در ذهنش بوده‌است». در پایان مارس ۲۰۲۱، اعلام شد که بیلی پایپر، اندرو اسکات و بلا رمزی به جمع بازیگران اصلی پیوسته‌اند. در اول آوریل ۲۰۲۱ گزارش شد که جو آلوین و دین-چارلز چپمن نیز به بازیگران اضافه شده‌اند. فیلم‌برداری اصلی از ۳۰ مارس ۲۰۲۱ در نزدیکی قلعه استوکسی در شراپ‌شر، انگلستان آغاز شد. انتشار. این فیلم نخستین بار در سپتامبر ۲۰۲۲ در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو به نمایش درآمد. سپس در ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۲ به صورت محدود توسط آمازون استودیوز اکران شد و
به صورت محدود توسط آمازون استودیوز اکران شد و در نهایت از ۷ اکتبر ۲۰۲۲ از طریق پلتفرم پرایم ویدئو به صورت آنلاین در دسترس قرار گرفت.
«سرت تو کار خودت باشه» ترانه‌ای از دو خوانندهٔ آمریکایی ویل.آی.ام و بریتنی اسپیرز می‌باشد که در ۲۱ ژوئیهٔ سال ۲۰۲۳ از سوی اپیک رکوردز منتشر گردید. این تک‌آهنگ پس از «بیس چاق و گنده» (۲۰۱۱)، «جیغ و داد» (۲۰۱۲) و «باید آسون باشه» (۲۰۱۳) چهارمین همکاری میان ویل.آی.ام و بریتنی اسپیرز به‌شمار می‌آید. این قطعه عمدتاً با نقدهای منفی روبه‌رو شد؛ خبرنگاران تنظیم، اجرا و ترانه‌پردازی آن را مورد انتقاد قرار دادند. جلد. از طرح جلد این تک‌آهنگ در تاریخ ۱۹ ژوئیه سال ۲۰۲۳ رونمایی شد. در این تصویر، هر دو هنرمند پشت به پشت
رونمایی شد. در این تصویر، هر دو هنرمند پشت به پشت یکدیگر ایستاده‌اند و لباس‌های مشکی با رگه‌هایی صورتی‌رنگ بر تن دارند. تصویری از بریتنی اسپیرز که در سال ۲۰۰۳ توسط عکاس مارک لیدل گرفته شده بود، برای حضور او در جلد این تک‌آهنگ استفاده شد؛ موضوعی که باعث شد سوالاتی درباره میزان مشارکت واقعی اسپیرز در این پروژه مطرح شود. خبرنگاران نیز به این نکته اشاره کردند که ظاهر هیچ‌یک از هنرمندان در تصویر جلد با سن فعلی آن‌ها هم‌خوانی ندارد؛ و همین موضوع به‌عنوان «اولین نشانهٔ فاجعه‌بار» پیرامون این ترانه نام‌گذاری شد.
مریم الصالح (۱۰ ژوئیه ۱۹۴۶) بازیگر و کارگردان کویتی است. او فعالیت حرفه‌ای‌اش را در وزارت بهداشت آغاز کرد، سپس به رادیو پیوست و از آن‌جا راه خود را به سوی تئاتر و تلویزیون گشود. استعداد هنری او از کودکی آغاز شد، زمانی که برای نخستین بار به عنوان دانش‌آموز مقطع ابتدایی در نمایش «اطاعت» در سال ۱۹۵۷، بازی کرد. او به همراه مریم غضبان، یکی از نخستین دو زن کویتی است که روی صحنهٔ تئاتر کویت حضور یافت. او همچنین نخستین کارگردان زن کویتی در رادیو است. اولین اثر رادیویی که ارائه داد، نمایش «قلب مادر» بود. سپس سال‌ها
که ارائه داد، نمایش «قلب مادر» بود. سپس سال‌ها در برنامهٔ رادیویی مشهور «پنجره‌ای به تاریخ» در رادیو کویت حضور داشت. از اوایل دههٔ ۱۹۶۰ تاکنون، مریم الصالح در تعداد زیادی سریال تلویزیونی به ایفای نقش پرداخته است. زندگی و پیشه. مریم صالح حسن الصابری الکندری در ۱۰ ژوئیه ۱۹۴۶ (در برخی منابع ۱۰ ژانویه) در منطقهٔ شرق کویت متولد شد. در خانواده‌ای با پنج خواهر و برادر بزرگ شد. او از کودکی عاشق سینما بود و با تماشای فیلم‌های سینمایی پرورش یافت. استعداد هنری‌اش از دوران کودکی‌اش آغاز شد. اولین تجربهٔ بازیگری مریم
دوران کودکی‌اش آغاز شد. اولین تجربهٔ بازیگری مریم الصالح در سن هشت سالگی و از طریق تئاتر مدرسه‌ای بود، جایی که فرصت یافت عشق خود به بازیگری را به واقعیت تبدیل کند. او در چندین نمایش مدرسه‌ای همراه با همکلاسی‌هایش در مدرسهٔ ابتدایی الشرقیة شرکت کرد و در نمایش «نمک غذا» نقش دختربچهٔ یتیمه‌ای به نام سمیره را ایفا کرد.مریم الصالح تجربیات نمایشی دیگری نیز در مدرسه ارائه داد، از جمله نمایش «اطاعت» در سال ۱۹۵۷. او به خاطر نقش‌آفرینی در این نمایش‌ها جوایز متعددی دریافت کرد، از جمله مدال طلای بهترین نقش در
دریافت کرد، از جمله مدال طلای بهترین نقش در نمایشنامه. با وجود استعدادهای هنری و علاقهٔ شدید به هنر، خانوادهٔ مریم الصالح او را مجبور کردند که بازیگری را ترک کند، امری که در آن زمان معمول و الزامی بود. مریم در وزارت بهداشت مشغول به کار شد. او منتظر فرصتی بود تا دوباره به بازیگری بازگردد تا این که با محمد النشمی، مسئول مؤسسه تئاتر و هنرها، ملاقات کرد. او به مریم اطلاع داد که گروه نمایشی به سرپرستی زکی طلیمات، تشکیل شده و به دنبال بازیگران زن می‌گردند. در ابتدا مادر مریم با پیوستن دخترش به گروه نمایشی مخالفت
مادر مریم با پیوستن دخترش به گروه نمایشی مخالفت کرد، اما بعدها موافقت کرد و مریم همراه با دو برادرش به سالن تئاتر رفت و آمد می‌کرد. مریم در گروه زکی طلیمات شرکت کرد و تنها دختر میان ۵۰ پسر بود. او در انستیتو مطالعات نمایشی تحصیل کرد و در سال ۱۹۶۸ موفق به دریافت دیپلم از این مؤسسه شد. پس از آن، در سال ۱۹۷۹ مدرک کارشناسی خود را در رشتهٔ بازیگری و کارگردانی از دانشکدهٔ عالی هنرهای نمایشی دریافت کرد. تحصیلات خود را ادامه داد و موفق به دریافت مدرک کارشناسی ارشد در رشته کارگردانی از دانشگاه بریستول در بریتانیا
در رشته کارگردانی از دانشگاه بریستول در بریتانیا شد. مریم الصالح برای اولین بار در نمایش «شاهین قریش» حضور یافت و بدین ترتیب به نخستین دختر کویتی تبدیل شد که حرفهٔ بازیگری را به‌طور جدی دنبال کرد و اولین دختری بود که روی صحنهٔ تئاتر در کویت رفت. پس از آن در بسیاری از نمایش‌ها شرکت کرد و وارد عرصهٔ رادیو شد، جایی که هم به عنوان بازیگر و هم کارگردان فعالیت داشت. سپس راه خود را به تلویزیون باز کرد و علاوه بر این‌ها، در زمینه نوشتن متن‌های نمایشی نیز تلاش کرد. با ورود به عرصهٔ رادیو، مریم الصالح نخستین
کرد. با ورود به عرصهٔ رادیو، مریم الصالح نخستین کارگردان زن کویتی در رادیو شد. او نمایشنامهٔ «قلب مادر» را کارگردانی کرد که در آن بازیگرانی چون عصمت محمود، ناعسه الجندی و علی الزفتاوی به ایفای نقش پرداختند. مریم الصالح ابتدا در بخش موسیقی رادیو مشغول به کار شد، سپس به بخش برنامه‌های ویژه و نمایش‌های رادیویی منتقل گردید. او به مدت یک سال زیر نظر احمد سالم، مهند الانصاری، علی الزفتاوی و خالد الرندی آموزش کارگردانی رادیویی دید، که این فرصت با حمایت آمینه الانصاری، رئیس بخش آن زمان، فراهم شد. مریم الصالح در
رئیس بخش آن زمان، فراهم شد. مریم الصالح در عرصهٔ تئاتر در بیش از ۱۵ نمایش ایفای نقش کرده است، از جمله نمایش‌هایی چون «شاهین قریش»، «خلیفهٔ خندان»، «جنون بشر»، «مرا انتخاب کنید»، «دزد آخرین مدل»، «امشب محقان می‌رسد»، «کازینوی اُم عنبر» و دیگر آثار نمایشی. او در بیش از ۵۰ اثر نمایشی موفق شرکت کرده است که بسیاری از تغییرات اجتماعی در کویت را به تصویر کشیده‌اند. او به ویژه در بازی نقش مادر درخشید. از جمله سریال‌های تلویزیونی که در آن‌ها بازی کرده است: «غواصی»، «الزیر سالم»، «وقتی برف‌ها مشتعل می‌شوند»، «دیوان
«الزیر سالم»، «وقتی برف‌ها مشتعل می‌شوند»، «دیوان سبیل»، «بهای عمرم»، «کارخانهٔ مردان»، «بازی بزرگان»، «گفت‌وگوهای زنان» و «وقتی خیلی دیر شده است». قضایای حقوقی. در سال ۲۰۰۸، میان او و حیات الفهد، اختلافی بر سر دستمزد یکی از سریال‌هایی که مریم در آن ایفای نقش کرده بود (به تهیه‌کنندگی حیات الفهد) پیش آمد. دادگاه بدوی در بخش مدنی، حکم داد که حیات الفهد باید مبلغ ۹۱۰۰ دینار کویتی به مریم الصالح بابت پرداخت‌های معوق دستمزدش بپردازد. مریم الصالح در سریال «تهمت ناروا» بازی کرده بود و دستمزد هر قسمت او ۵۰۰ دینار
بازی کرده بود و دستمزد هر قسمت او ۵۰۰ دینار بود، اما این مبلغ به‌طور کامل پرداخت نشده بود. حیات الفهد نیز اعلام کرد که قصد دارد به این حکم اعتراض کند. جوایز. او نشان پیشگام تئاتر را از گروه تئاتر عربی در سال ۱۹۷۷ دریافت کرد، و در سال ۱۹۸۸ جایزهٔ نقره‌ای را برای نقش‌آفرینی در نمایش «العاقل یقول أنا» از گروه تئاتر مردمی در مراسم روز تئاتر عربی کسب نمود. همچنین از سوی گروه تئاتر مردمی به مناسبت چهلمین سالگرد تأسیس آن تکریم شد، و در پنجمین جشنواره تئاتر خلیجی در سال ۱۹۹۷ نیز مورد تقدیر قرار گرفت. در سال ۲۰۱۳
در سال ۱۹۹۷ نیز مورد تقدیر قرار گرفت. در سال ۲۰۱۳ جایزهٔ مهم دولتی تقدیری را دریافت کرد و در هشتمین دورهٔ جشنواره تئاتر عربی در کویت در سال ۲۰۱۵ تکریم شد. زندگی شخصی. مریم الصالح با کارگردان کویتی، حسین الصالح، ازدواج کرد. حسین که در سال ۱۹۳۷ متولد شد، فعالیت هنری خود را با پیوستن به گروه تئاتر عربی آغاز کرد و در بسیاری از نمایش‌ها به‌عنوان بازیگر و کارگردان حضور داشت. حاصل این ازدواج دو فرزند به نام‌های نواف و صقر بود، اما این رابطه با جدایی پایان یافت و مریم پس از آن دیگر ازدواج نکرد. در سال ۲۰۰۸، پس از
پس از آن دیگر ازدواج نکرد. در سال ۲۰۰۸، پس از بازگشت از حج، تصمیم گرفت حجاب بپوشد.اگرچه برخی او را هشدار دادند که این تصمیم ممکن است روی مسیر هنری‌اش تأثیر بگذارد، اما مریم به خواسته خود برای حجاب پایبند ماند. او گفت: «سه چهارم زنان کویتی محجبه هستند، و همان‌طور که زندگی شکل می‌گیرد، هنر نیز شکل می‌گیرد.» همچنین در یکی از مصاحبه‌هایش افزود: «زن باید حجاب کامل داشته باشد، و خداوند این را عزت، احترام، کرامت، زیبایی و پاکدامنی می‌داند. ما در این دنیا هستیم و چیزی پایدار نیست.» در سال ۲۰۱۳، به بیماری سرطان
و چیزی پایدار نیست.» در سال ۲۰۱۳، به بیماری سرطان سینه مبتلا شد و برای درمان به ایالات متحده آمریکا سفر کرد. روند درمان او حدود ۱۳ ماه به طول انجامید.
پرنسس امی () فیلم پویانمایی فانتزی محصول مشترک آلمان، بریتانیا و بلژیک است که در سال ۲۰۱۹ به کارگردانی پیت د رایکر و بر پایهٔ فیلم‌نامه‌ای از سرجیو کاشی ساخته شد. این فیلم نتیجهٔ همکاری مشترک استودیو ۱۰۰ مدیا، تاکینگ هورس، ویت‌باکس و انیمیشنزفابریک است و داستان آن حول محور پرنسس امی می‌چرخد که توانایی جادویی صحبت کردن با اسب‌های خانگی‌اش را دارد. انتشار و بازخورد. "پرنسس امی" در سال ۲۰۱۹ در آلمان اکران شد و نقدهای عمدتاً متوسط تا منفی از سوی منتقدان دریافت کرد. این فیلم در بریتانیا در ۲۳ اوت ۲۰۱۹ به نمایش
کرد. این فیلم در بریتانیا در ۲۳ اوت ۲۰۱۹ به نمایش درآمد. فروش جهانی فیلم (به جز آلمان) ۵۴٬۳۲۸ دلار گزارش شده است.
ارتش ۲ ترکیبی گارد () ارتش میدانی بازوی ترکیبی و یک تشکیلات عملیاتی از نیروی زمینی روسیه است، که به‌عنوان زیرمجموعه منطقه نظامی مرکزی فعالیت می‌کند. ستاد فرماندهی و کنترل این ارتش، در سامارا قرار دارد. ارتش ۲ ترکیبی گارد از نظر تاریخی جانشین ارتش ۲ تانک گارد از نیروهای مسلح شوروی است. ارتش دوم تانک در ژانویه ۱۹۴۳ بر اساس ارتش ذخیره سوم جبهه بریانسک تشکیل شد. در ابتدا، شامل سپاه یازدهم و شانزدهم تانک، لشکرهای تفنگدار ۶۰، ۱۱۲ و ۱۹۴، تیپ‌های تفنگدار ۱۱۵، اسکی ۲۸، گارد یازدهم تانک، سایر تشکل‌ها و واحدهای نظامی
گارد یازدهم تانک، سایر تشکل‌ها و واحدهای نظامی بود. در طول جنگ جهانی دوم، این واحد در نبرد بریانسک، ضد حمله در نزدیکی کورسک، آزادسازی کرانه راست اوکراین و عملیات نهایی جنگ شرکت کرد. در سال‌های پس از جنگ، این ارتش بخشی از گروه نیروهای شوروی در آلمان (بعداً گروه نیروهای غربی) بود. تشکیلات و واحدهای نظامی آن (لشکرهای شانزدهم گارد و ۲۵ تانک، لشکر ۲۱ تفنگدار موتوری، لشکر ۹۴ تفنگدار موتوری گارد) در ۳۹ پادگان در خاک جمهوری دموکراتیک آلمان مستقر بودند و ستاد مرکزی آنها در شهر فورشتنبرگ قرار داشت. در ۲۲ فوریه ۱۹۶۸،
در شهر فورشتنبرگ قرار داشت. در ۲۲ فوریه ۱۹۶۸، با حکم هیئت رئیسه شورای عالی اتحاد جماهیر شوروی، به ارتش ۲ تانک گارد نشان پرچم سرخ اعطا شد. در سال ۱۹۹۳ این ارتش از خاک آلمان شرقی خارج شد و به بخشی از منطقه نظامی ولگا تبدیل شد. طبق دستورالعمل ستاد کل نیروهای زمینی در ۱۱ نوامبر ۱۹۹۳، کنترل ارتش ۲ تانک گارد با پرچم سرخ به ستاد جدیدی منتقل شد و نام ارتش ترکیبی گارد با پرچم سرخ را دریافت کرد. ساختار این ارتش در ۱ سپتامبر ۲۰۰۱ بازسازی و سازماندهی مجدد شد.