payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اگرچه هنوز هم می‌توان دینگوها را در بخش‌هایی از ایالت‌های جنوبی یافت. اگرچه حصار به کاهش تلفات گوسفندان توسط شکارچیان کمک کرده است، اما این امر با سوراخ‌هایی در حصارها که در دهه ۱۹۹۰ پیدا شدند و از طریق آنها فرزندان دینگو عبور کرده‌اند و افزایش رقابت در مراتع از سوی خرگوش‌ها و کانگوروها، خنثی شده است. تاریخچه. اولین حصارهای دفع آفات در استرالیا برای محافظت از قطعات کوچک زمین‌های کشاورزی در برابر شکار توسط کیسه‌داران ایجاد شدند. در دهه‌های ۱۸۶۰ و ۱۸۷۰، جمعیت خرگوش‌های معرفی‌شده به سرعت در سراسر جنوب
جمعیت خرگوش‌های معرفی‌شده به سرعت در سراسر جنوب استرالیا گسترش یافت. تا سال ۱۸۸۴، یک حصار ضد خرگوش ساخته شد. با توجه به اینکه در دور نگه داشتن خرگوش‌ها ناموفق و در دور نگه داشتن خوک‌ها، کانگوروها، شترمرغ‌های استرالیایی و برومبی‌ها موفق‌تر بودند، و با ایجاد مزارع گوسفند بیشتر، علاقه به یک مانع ضد دینگو به اندازه‌ای افزایش یافت که از بودجه دولت برای افزایش ارتفاع و گسترش حصار استفاده شد. در سال ۱۹۳۰، حدود ۳۲۰۰۰ نفر تخمین زده شد کیلومترها تور سگ فقط در کوئینزلند روی حصارهای خرگوش استفاده می‌شد. پیش از سال
روی حصارهای خرگوش استفاده می‌شد. پیش از سال ۱۹۴۸، ایده طرح حصار دینگو به عنوان یک پروژه سراسری ایالتی که نگهداری و تعمیر سالانه برای آن در نظر گرفته شده بود، به ثمر نرسیده بود. از این زمان، تلاش‌هایی برای کنار گذاشتن روش جداسازی با مانع برای انقراض کامل نژادهای آمیخته دینگو و سگ‌های وحشی صورت گرفته است. مسموم کردن این گونه با طعمه‌های حاوی ترکیب ۱۰۸۰ (سدیم مونوفلوئورواستات) به عنوان جایگزینی بسیار ارزان‌تر از نگهداری حصار در نظر گرفته شده است. مصالحه‌ای به شکل استفاده مداوم از سم و کوتاه کردن طول حصار از
شکل استفاده مداوم از سم و کوتاه کردن طول حصار از طول قبلی آن که بیش از ۸۰۰۰ فوت مربع بود. کیلومتر ساخته شده است. قوانینی برای محافظت از حصار وضع شد؛ سه ماه زندان برای باز گذاشتن دروازه عبور و شش ماه زندان برای آسیب رساندن یا برداشتن بخشی از حصار - این مجازات‌ها که در سال ۱۹۴۶ وضع شدند، هنوز هم در حال اجرا هستند. در سال ۲۰۰۹ به عنوان بخشی از جشن‌های کیو ۱۵۰، حصار دینگو به دلیل نقشش به عنوان یک «نوآوری و اختراع» نمادین، به عنوان یکی از نمادهای کیو ۱۵۰ کوئینزلند اعلام شد. در دسامبر ۲۰۲۳، ساخت و ساز ۳۲ کیلومتر
اعلام شد. در دسامبر ۲۰۲۳، ساخت و ساز ۳۲ کیلومتر امتداد حصار آغاز شد که شکاف بین حصارهای مرزی نیو ساوت ولز و استرالیای جنوبی را پر می‌کند. انتظار می‌رود این پروژه در اواخر سال ۲۰۲۴ تکمیل شود. اگرچه محققان ادعا می‌کنند که گسترش حصار یک «گام به عقب» خواهد بود، زیرا این حصار در ابتدا به این منظور ایجاد شده بود که مالکان زمین «بتوانند به‌طور قانونی مردم بومی را از زمین دور نگه دارند. این حصار تاریخچه خشونت‌آمیزی دارد و واقعاً به این شکل مورد توجه قرار نگرفته است»، به گفته دکتر جاستین فیلیپ، که دکترای خود را در
به گفته دکتر جاستین فیلیپ، که دکترای خود را در مورد دینگوها در دانشگاه نیوانگلند دارد. سخنگوی صنایع و مناطق اولیه استرالیای جنوبی اظهار داشت که تقریباً ۲۰٬۰۰۰ گوسفند هر ساله قبل از اینکه شکاف‌های حصار پر شوند، تلف می‌شدند و گسترش حصار ضروری است. جغرافیا. این حصار ۵۶۱۴ کیلومتری از استرالیای جنوبی آغاز می‌شود، جایی که حصار سگ‌ها نامیده می‌شود، و در نزدیکی بروکن هیل وارد مرز نیو ساوت ولز می‌شود، جایی که مسئولیت آن به عهده ایالت گذاشته می‌شود و حصار سگ‌های وحشی نامیده می‌شود. در کامرون کرنر، این جاده به سمت
نامیده می‌شود. در کامرون کرنر، این جاده به سمت شمال و به سمت کوئینزلند منحرف می‌شود و به حصار محافظ سگ‌های وحشی تبدیل می‌شود. این مسیر در دهه ۱۹۴۰ توسط حصار قدیمی دینگو آغاز شد، که برای بیرون راندن دینگوها از چراگاه‌ها به سمت غرب و مناطق کشاورزی در دارلینگ داونز کوئینزلند استفاده می‌شد. بخش از حصار در کوئینزلند به عنوان حصار بزرگ مانع یا حصار مانع سگ وحشی ۱۱ نیز شناخته می‌شود. توسط وزارت کشاورزی و شیلات اداره می‌شود. کارکنان حصار محافظ سگ‌های وحشی متشکل از ۲۳ کارمند هستند، از جمله تیم‌های دو نفره که در
از ۲۳ کارمند هستند، از جمله تیم‌های دو نفره که در منطقه‌ای به گشت‌زنی می‌کنند. بخش حصار دو بار در هفته. انبارهایی در کوئیلپی و روما وجود دارد. حصار مرزی کوئینزلند در بر می‌گیرد به سمت غرب در امتداد مرز با نیو ساوت ولز، به داخل صحرای استرزلکی. این حصار از نقطه‌ای که سه ایالت کوئینزلند، نیو ساوت ولز و استرالیای جنوبی به هم می‌رسند (گوشه کامرون) عبور می‌کند. در این نقطه، به حصار مرزی استرالیای جنوبی متصل می‌شود که امتداد دارد. به سمت جنوب در امتداد مرز با نیو ساوت ولز، این دو بخش توسط هیئت نابودی سگ‌های وحشی
ساوت ولز، این دو بخش توسط هیئت نابودی سگ‌های وحشی نیو ساوت ولز اداره می‌شوند. سپس به بخشی معروف به حصار سگ‌ها در استرالیای جنوبی می‌پیوندد که است. بلند. طراحی فیزیکی. حصار از نظر ساخت متفاوت است. بیشتر از ساخته شده استمش سیمی بلند، اما برخی از بخش‌ها در استرالیای جنوبی شامل حصار الکتریکی چند رشته‌ای هستند. خط حصار در هر دو طرف تا نقطه پاکسازی شده است. عرض. بخش‌هایی از حصار دینگو شب‌ها توسط روشن می‌شوند لامپ‌های فلورسنت کاتد سرد که به‌طور متناوب قرمز و سفید هستند. آنها توسط باتری‌های با عمر طولانی که در طول
آنها توسط باتری‌های با عمر طولانی که در طول روز توسط سلول‌های فتوولتائیک شارژ می‌شوند، تغذیه می‌شوند. در گذرگاه‌های فرعی و مزارع، مجموعه‌ای از دروازه‌ها به وسایل نقلیه اجازه می‌دهند تا از حصار عبور کنند. در جایی که حصار، جاده‌های اصلی و بزرگراه‌ها را قطع می‌کند، از شبکه‌های توری مخصوص عبور دام برای عبور وسایل نقلیه پرسرعت استفاده می‌شود. نگهداری از حصار در سمت نیو ساوت ولز توسط تیمی متشکل از ۱۳ کارمند مدیریت می‌شود که بخش‌هایی از حصار بین ۶۰ تا ۱۰۰ کیلومتر را مدیریت می‌کنند و هر دوشنبه و جمعه بازرسی‌هایی
را مدیریت می‌کنند و هر دوشنبه و جمعه بازرسی‌هایی را انجام می‌دهند. آنها ساعتی بین ۲۶ تا ۳۱ دلار به همراه محل اقامت دستمزد می‌گیرند. تأثیر محیطی. به نظر می‌رسد که در ضلع شمال غربی حصار، جایی که دینگوها هستند، کانگوروها و شترمرغ‌های استرالیایی کمتری وجود دارد، که نشان می‌دهد حضور دینگوها جمعیت این حیوانات را کاهش می‌دهد. اگرچه این حصار برای محافظت از دام‌ها در برابر دینگوها مفید بوده است، اما بوم‌شناسان معتقدند که این حصار میراث استعماری است که بیشتر مضر است تا مفید. اعتقاد بر این است که دینگو بین ۴۶۰۰ تا
تا مفید. اعتقاد بر این است که دینگو بین ۴۶۰۰ تا ۱۸۳۰۰ سال پیش توسط مردمان بومی به استرالیا معرفی شده است، وضعیت دینگو به عنوان یک گونه بومی یا معرفی شده در استرالیا بحث‌برانگیز بوده است. به گفته مایک لتنیک از دانشگاه نیو ساوت ولز، دینگو، به عنوان بزرگ‌ترین شکارچی استرالیا، نقش مهمی در حفظ تعادل طبیعت دارد. لتنیک متوجه شد که در جایی که دینگوها توسط حصار از منطقه دور نگه داشته شده بودند، تنوع زیستی کاهش یافته و تعداد پستانداران بومی کمتر شده است. اگرچه این حصار به کاهش تلفات گوسفندان توسط شکارچیان کمک کرده
به کاهش تلفات گوسفندان توسط شکارچیان کمک کرده است، اما حذف دینگوها باعث افزایش رقابت در مراتع از سوی خرگوش‌ها، کانگوروها و شترمرغ‌های استرالیایی شده است. در گزارشی مربوط به سال ۲۰۲۴ که به وزیر اراضی، استیو کمپر، ارائه شد، اندرو بل، رئیس هیئت مدیره، اظهار داشت که کمتر از ۱۰ سگ وحشی در خارج از حصار گزارش شده است، و بررسی کامل سمت حصار در ایالت نیو ساوت ولز انجام شده و نشان داده شده است که وضعیت «بسیار خوب» است. علاوه بر این، سخنگوی وزارت منطقه‌ای نیو ساوت ولز اظهار داشت که این حصار «یکی از ابزارهایی است که
اظهار داشت که این حصار «یکی از ابزارهایی است که در مبارزه با سگ‌های وحشی و سایر تهدیدات امنیت زیستی مورد استفاده قرار می‌گیرد»، زیرا از ورود حیوانات مختلف، نه فقط دینگوها، جلوگیری می‌کند. دکتر تام نیوسام، محقق آزمایشگاه بوم‌شناسی جهانی دانشگاه سیدنی، اظهار داشت که با قفل کردن دینگوها، حصار می‌تواند درک منحصر به فردی از نحوه تعامل آنها با زمین ارائه دهد. او می‌گوید: «وقتی به اتفاقی که با حذف یک شکارچی رأس هرم رخ می‌دهد نگاه می‌کنید، متوجه می‌شوید که اثرات منفی بر اکوسیستم وجود دارد… ما گیاهخواران بیشتری
منفی بر اکوسیستم وجود دارد… ما گیاهخواران بیشتری داریم، شکارچیان تهاجمی بیشتری داریم، انقراض‌های محلی رخ می‌دهد، و داستان‌های منفی زیادی در این مورد وجود دارد.» فناوری پهپاد و ماهواره نشان داده است که چگونه حذف دینگوها رشد پوشش گیاهی را تغییر می‌دهد.
بررسی جمعیت فعلی (CPS) یک بررسی ماهانه از حدود ۶۰٬۰۰۰ خانوار آمریکایی است که توسط اداره سرشماری ایالات متحده برای اداره آمار کار انجام می‌شود. اداره آمار کار از این داده‌ها برای انتشار گزارش‌هایی در اوایل هر ماه با عنوان «وضعیت اشتغال» استفاده می‌کند. این گزارش، تخمین‌هایی از نرخ بیکاری و تعداد افراد شاغل و بیکار در ایالات متحده را بر اساس CPS ارائه می‌دهد. خلاصه‌ای از وضعیت استخدام به صورت ماهانه ارائه می‌شود. برآوردهای سالانه شامل اشتغال و بیکاری در مناطق بزرگ شهری است. محققان می‌توانند از برخی
در مناطق بزرگ شهری است. محققان می‌توانند از برخی ریزداده‌های CPS برای بررسی این موضوعات یا موضوعات دیگر استفاده کنند. این نظرسنجی در مورد وضعیت اشتغال هر یک از اعضای خانوار ۱۵ سال یا بیشتر در یک هفته تقویمی خاص سؤال می‌کند. بر اساس پاسخ به سوالات مربوط به کار و فعالیت‌های جستجوی شغل، هر فرد ۱۶ سال به بالا در یک خانوار نمونه به عنوان شاغل، بیکار یا غیرشاغل طبقه‌بندی می‌شود. سرشماری عمومی نفوس و مسکن (CPS) در سال ۱۹۴۰ آغاز شد و مسئولیت اجرای آن در سال ۱۹۴۲ به اداره سرشماری واگذار شد. در سال ۱۹۹۴، CPS دوباره
اداره سرشماری واگذار شد. در سال ۱۹۹۴، CPS دوباره طراحی شد. CPS یک نظرسنجی است که: متمرکز بر اشتغال، توسط سرشماری انجام می‌شود، پیوسته و مقطعی است. اداره آمار کار آمریکا تا ژوئیه ۲۰۰۱، حجم نمونه را ۱۰۰۰۰ نفر افزایش داد. نمونه، جمعیت غیرنظامی غیر نهادی را نشان می‌دهد. روش‌شناسی. تقریباً ۶۰٬۰۰۰ خانوار واجد شرایط دریافت CPS هستند. خانوارهای نمونه با استفاده از یک طرح نمونه‌گیری آماری طبقه‌بندی‌شده چندمرحله‌ای انتخاب می‌شوند. یک خانوار به مدت ۴ ماه متوالی مصاحبه می‌شود، سپس به مدت ۸ ماه مصاحبه‌ای انجام نمی‌شود
می‌شود، سپس به مدت ۸ ماه مصاحبه‌ای انجام نمی‌شود و پس از آن به مدت ۴ ماه به نمونه بازگردانده می‌شود. یک عضو بزرگسال هر خانوار، اطلاعات مربوط به همه اعضای خانوار را ارائه می‌دهد. به عنوان بخشی از طراحی مجدد نظرسنجی نمونه جمعیتی، CPS هر دهه یک بار، پس از سرشماری ده ساله، دوباره طراحی می‌شود. جدیدترین طراحی مجدد نمونه CPS در آوریل ۲۰۱۴ آغاز شد. معمولاً از پاسخ‌دهندگان در مورد شغلشان در هفته‌ای از ماه که شامل دوازدهمین هفته نیز می‌شود، سؤال می‌شود. برای جلوگیری از تعطیلات، این هفته مرجع گاهی اوقات تنظیم
از تعطیلات، این هفته مرجع گاهی اوقات تنظیم می‌شود. از همه پاسخ‌دهندگان در مورد یک هفته سؤال می‌شود. طبقه‌بندی اشتغال. افرادی شاغل محسوب می‌شوند که در طول هفته مرجع، به عنوان کارمند دارای حقوق، در کسب و کار، حرفه یا مزرعه خود کار کرده باشند؛ یا حداقل ۱۵ ساعت بدون حقوق در یک کسب و کار یا مزرعه خانوادگی کار کرده باشند. همچنین افرادی که به دلیل بیماری، بدی آب و هوا، تعطیلات، اختلافات کارگری -مدیریتی یا دلایل شخصی موقتاً از محل کار خود غایب بوده‌اند، شاغل محسوب می‌شوند. اگر افراد تمام معیارهای زیر را داشته
می‌شوند. اگر افراد تمام معیارهای زیر را داشته باشند، بیکار محسوب می‌شوند: داده‌های بیکاری حاصل از نظرسنجی خانوار، به واجد شرایط بودن کارگر برای دریافت مزایای بیمه بیکاری مربوط یا وابسته نیست. کسانی که به عنوان شاغل یا بیکار طبقه‌بندی نمی‌شوند، جزو نیروی کار محسوب نمی‌شوند. این افراد - کسانی که شغلی ندارند و به دنبال شغلی هم نیستند - به عنوان «غیر شاغل» محسوب می‌شوند. بسیاری از کسانی که در نیروی کار نیستند، به مدرسه می‌روند یا بازنشسته شده‌اند. مسئولیت‌های خانوادگی، دیگران را از نیروی کار دور نگه می‌دارد.
خانوادگی، دیگران را از نیروی کار دور نگه می‌دارد. «کارگران دلسرد» زیرمجموعه‌ای از کسانی هستند که «در نیروی کار نیستند». اصلاحات ۱۹۹۴. در سال ۱۹۹۴، نحوهٔ اداره و سوالات در CPS مورد بازنگری اساسی قرار گرفت. قبل از سال ۱۹۹۴، معیارهای جایگزین بیکاری نام‌های متفاوتی داشتند، زیرا به‌طور اساسی سوالات موجود در CPS را اصلاح کرده و نام معیارها را تغییر داده بود حذف شدند؛ نرخ رسمی همان معیار باقی ماند اما به تغییر نام داد؛ و اصلاح شده و تغییر نام دادند. معیارهای بیکاری مبتنی بر CPS قبل از سال ۱۹۹۴: معیارهای بیکاری
مبتنی بر CPS قبل از سال ۱۹۹۴: معیارهای بیکاری مبتنی بر CPS پس از سال ۱۹۹۴: کارگران وابسته حاشیه‌ای افرادی هستند که در حال حاضر نه شاغل هستند و نه به دنبال کار می‌گردند، اما نشان می‌دهند که خواهان شغل هستند و برای آن آماده‌اند و در گذشتهٔ نزدیک به دنبال کار بوده‌اند. علاوه بر این، کارگران با دلبستگی حاشیه‌ای در ۱۲ ماه گذشته به‌طور فعال به دنبال کار بوده‌اند (مثلاً به یک آگهی «مورد نیاز» پاسخ داده‌اند) اما در ۴ هفته گذشته به‌طور فعال به دنبال کار نبوده‌اند. کارگران دلسرد، زیرمجموعه‌ای از کارگران با دلبستگی
کارگران دلسرد، زیرمجموعه‌ای از کارگران با دلبستگی حاشیه‌ای، دلیلی مرتبط با بازار کار برای عدم جستجوی شغل ارائه داده‌اند (مثلاً معتقدند که هیچ کاری در دسترس نیست). این گروه حدود ۵۰ درصد کوچکتر از گروه با دلبستگی حاشیه‌ای است. «افرادی که به دلایل اقتصادی به صورت پاره وقت مشغول به کار هستند، کسانی هستند که خواهان کار تمام وقت هستند و برای گرفتن شغل تمام وقت نیز آمادگی دارند؛ گاهی اوقات به آنها نیمه بیکار گفته می‌شود. داده‌های موجود. سی پی اس گزارش می‌دهد: این نظرسنجی همچنین نرخ مشارکت نیروی کار، که به معنای
نظرسنجی همچنین نرخ مشارکت نیروی کار، که به معنای نسبت نیروی کار به جمعیت است، و نسبت شاغلین به کل جمعیت ایالات متحده را گزارش می‌دهد. اگرچه هدف اصلی CPS ثبت اطلاعات اشتغال است، اما این نظرسنجی نقش ثانویه‌ای در ارائه اطلاعات جمعیت‌شناختی در مورد جمعیت ایالات متحده ایفا می‌کند. ریزداده‌های CPS برای دوره زمانی از سال ۱۹۶۲ به صورت رایگان از طریق مجموعه ریزداده‌های یکپارچه استفاده عمومی در دسترس هستند. ضمیمه اجتماعی و اقتصادی سالانه - ضمیمه ماه مارس. از سال ۱۹۴۸، CPS سوالات تکمیلی (ابتدا در ماه آوریل؛ بعداً در
CPS سوالات تکمیلی (ابتدا در ماه آوریل؛ بعداً در ماه مارس) در مورد درآمد دریافتی در سال تقویمی قبل را گنجانده است که برای تخمین داده‌های مربوط به درآمد و تجربه کاری استفاده می‌شوند. این داده‌ها منبع گزارش سالانه اداره سرشماری در مورد درآمد، فقر و پوشش بیمه سلامت هستند. سایر موضوعات مکمل نظرسنجی منظم یا گاه به گاه، در ماه‌ها و سال‌های مختلف، شامل درآمد پولی پس از کسر مالیات، مزایای غیرنقدی، کارگران آواره، تصدی شغل، تحرک شغلی، کار موقت و مشروط، آموزش بزرگسالان، داوطلبی، مصرف دخانیات، دسترسی به غذا، باروری و
داوطلبی، مصرف دخانیات، دسترسی به غذا، باروری و اطلاعات مربوط به جانبازان بوده است.
یک پارک صنعتی-زیست‌محیطی (EIP) یک پارک صنعتی است که در آن کسب‌وکارها با یکدیگر و با جامعه محلی همکاری می‌کنند تا ضایعات و آلودگی را کاهش دهند، منابع (مانند اطلاعات، مواد، آب، انرژی، زیرساخت‌ها و منابع طبیعی) را به‌طور مؤثر به اشتراک بگذارند و به دستیابی به توسعه پایدار کمک کنند، با این هدف که سود اقتصادی را افزایش داده و کیفیت محیط زیست را بهبود بخشند. یک EIP همچنین می‌تواند به گونه‌ای برنامه‌ریزی، طراحی و ساخته شود که همکاری کسب‌وکارها را آسان‌تر کند و منجر به یک پروژه از نظر مالی سالم‌تر و سازگارتر با
به یک پروژه از نظر مالی سالم‌تر و سازگارتر با محیط زیست برای توسعه‌دهنده شود. کتابچه راهنمای پارک صنعتی-زیست‌محیطی بیان می‌کند که «یک پارک صنعتی-زیست‌محیطی، اجتماعی از کسب‌وکارهای تولیدی و خدماتی است که در یک ملک مشترک در کنار هم قرار گرفته‌اند. اعضا از طریق همکاری در مدیریت مسائل زیست‌محیطی و منابع، به دنبال بهبود عملکرد زیست‌محیطی، اقتصادی و اجتماعی هستند.» بر اساس مفاهیم بوم‌شناسی صنعتی، استراتژی‌های مشارکتی نه تنها شامل هم‌افزایی محصولات جانبی (مبادلات «زباله برای تغذیه») می‌شوند، بلکه می‌توانند به شکل
برای تغذیه») می‌شوند، بلکه می‌توانند به شکل آبشاری فاضلاب، لجستیک مشترک و امکانات حمل و نقل و دریافت، پارکینگ مشترک، بلوک‌های خرید فناوری سبز، مقاوم‌سازی ساختمان‌های سبز چند شریکی، سیستم‌های انرژی منطقه‌ای و مراکز آموزشی و منابع محلی نیز باشند. این کاربردی از رویکرد سیستمی است که در آن طرح‌ها و فرایندها/فعالیت‌ها برای دستیابی به اهداف چندگانه ادغام می‌شوند. EIPها می‌توانند به عنوان پروژه‌های زمین سبز توسعه یابند، که در آن‌ها هدف صنعتی-زیست‌محیطی در تمام مراحل برنامه‌ریزی، طراحی و ساخت سایت وجود دارد، یا از
برنامه‌ریزی، طراحی و ساخت سایت وجود دارد، یا از طریق مقاوم‌سازی‌ها و استراتژی‌های جدید در توسعه‌های صنعتی موجود توسعه یابند. مثال‌ها. «همزیستی صنعتی» مفهومی مرتبط اما محدودتر است که در آن شرکت‌های یک منطقه برای استفاده از محصولات جانبی یکدیگر و در غیر این صورت به اشتراک گذاشتن منابع با یکدیگر همکاری می‌کنند. در کالوندبورگ، دانمارک، یک شبکه همزیستی، یک نیروگاه زغال‌سنگی ۱۵۰۰ مگاواتی را با جامعه و سایر شرکت‌ها مرتبط می‌کند. گرمای مازاد این نیروگاه برای گرم کردن ۳۵۰۰ خانه محلی و همچنین یک مزرعه پرورش ماهی در
۳۵۰۰ خانه محلی و همچنین یک مزرعه پرورش ماهی در نزدیکی آن استفاده می‌شود که لجن آن به عنوان کود فروخته می‌شود. بخار حاصل از نیروگاه علاوه بر یک کارخانه استات‌اویل، به شرکت نوو نوردیسک، تولیدکننده دارو و آنزیم، فروخته می‌شود. این استفاده مجدد از گرما، میزان آلودگی حرارتی تخلیه شده به آبدره مجاور را کاهش می‌دهد. علاوه بر این، یک محصول جانبی از دستگاه تصفیه گوگرد دی‌اکسید نیروگاه حاوی گچ است که به یک تولیدکننده دیوارپوش فروخته می‌شود. تقریباً تمام نیازهای گچی تولیدکنندگان از این طریق تأمین می‌شود که این امر
تولیدکنندگان از این طریق تأمین می‌شود که این امر میزان استخراج روباز مورد نیاز را کاهش می‌دهد. علاوه بر این، خاکستر بادی و کلینکر حاصل از نیروگاه برای ساخت جاده و تولید سیمان مورد استفاده قرار می‌گیرد. همزیستی صنعتی در کالوندبورگ به عنوان یک ابتکار عمل از بالا به پایین ایجاد نشد، بلکه به تدریج تکامل یافت. با سخت‌تر شدن مقررات زیست‌محیطی، شرکت‌ها انگیزه یافتند تا هزینه‌های انطباق با این مقررات را کاهش دهند و محصولات جانبی خود را به محصولات اقتصادی تبدیل کنند. در کانادا، پارک‌های صنعتی-زیست‌محیطی در سراسر
در کانادا، پارک‌های صنعتی-زیست‌محیطی در سراسر کشور وجود دارند و تا حدودی موفق بوده‌اند. بهترین نمونه شناخته شده، پارک برنساید در هالیفاکس، نوا اسکوشیا است. با حمایت مرکز بهره‌وری زیست‌محیطی دانشگاه دالهوزی، بیش از ۱۵۰۰ کسب‌وکار، عملکرد زیست‌محیطی خود را بهبود بخشیده و مشارکت‌های سودآور ایجاد کرده‌اند. متعاقباً، دو طرح توسعه صنعتی سبز در آلبرتا آغاز شده است: پارک صنعتی-زیست‌محیطی تایگانووا در قلب ماسه‌های نفتی آتاباسکا قرار دارد، در حالی که پارک صنعتی-زیست‌محیطی اینوویستا دروازه‌ای به کوه‌های راکی است.
اینوویستا دروازه‌ای به کوه‌های راکی است. کیلومتری غرب ادمونتون. سازمان توسعه صنعتی ملل متحد (UNIDO) ویتنام در سال ۲۰۱۵ فهرستی از پارک‌های صنعتی-زیست‌محیطی (EIP) در جامعه اقتصادی آسه‌آن را در گزارشی با عنوان «مناطق اقتصادی در آسه‌آن» گردآوری کرده است که . «نوشتهٔ آرنو موریسون» سایر موارد استفاده. EIPها همچنین به پارک‌های صنعتی اشاره دارند که در آنها رویکردی «سبز» نسبت به زیرساخت‌ها و توسعه سایت اتخاذ شده است. این می‌تواند شامل زیرساخت‌های سبز مربوط به سیستم‌های انرژی تجدیدپذیر؛ مدیریت آب‌های سطحی، آب‌های
انرژی تجدیدپذیر؛ مدیریت آب‌های سطحی، آب‌های زیرزمینی و فاضلاب؛ سطوح جاده‌ها؛ و مدیریت تقاضای حمل و نقل باشد. شیوه‌های ساختمان‌سازی سبز همچنین می‌توانند تشویق یا اجباری شوند EIPها اغلب به عنوان محرکی برای تنوع اقتصادی در جامعه یا منطقه‌ای که در آن واقع شده‌اند، مورد استفاده قرار می‌گیرند. مستاجران اصلی، مانند تولیدکنندگان محصولات زیستی یا تأسیسات تبدیل زباله به انرژی و غیره، می‌توانند کسب‌وکارهای مکمل را به عنوان تأمین‌کنندگان، زباله‌گردان/بازیافت‌کنندگان، ارائه‌دهندگان خدمات، کاربران پایین‌دستی و سایر
ارائه‌دهندگان خدمات، کاربران پایین‌دستی و سایر کسب‌وکارهایی که می‌توانند از استراتژی‌های صنعتی-زیست‌محیطی بهره‌مند شوند، جذب کنند. کاربرد پیشنهادی. پیشنهاد می‌شود که EIPها به عنوان وسیله‌ای برای رشد بخش انرژی‌های تجدیدپذیر مورد استفاده قرار گیرند. در مورد یک کارخانه تولید فتوولتائیک خورشیدی (PV)، یک EIP می‌تواند راندمان تولید را افزایش دهد تا آن را اقتصادی‌تر کند، در حالی که اثرات زیست‌محیطی تولید سلول‌های خورشیدی را کاهش می‌دهد. در اصل، این به رشد صنعت انرژی‌های تجدیدپذیر و مزایای زیست‌محیطی ناشی از
انرژی‌های تجدیدپذیر و مزایای زیست‌محیطی ناشی از جایگزینی سوخت‌های فسیلی کمک می‌کند.
پزشکی حفاظت از محیط زیست، یک حوزه میان‌رشته‌ای نوظهور است که به بررسی رابطه بین تندرستی انسان و حیوانات غیرانسانی و شرایط محیطی می‌پردازد. به‌طور خاص، پزشکی حفاظت، مطالعه چگونگی ارتباط سلامت انسان‌ها، حیوانات و محیط زیست و تأثیرپذیری آنها از مسائل حفاظتی است. همچنین به عنوان سلامت سیاره‌ای، پزشکی محیطی، زمین‌شناسی پزشکی یا پزشکی بوم‌شناختی شناخته می‌شود. علل زیست‌محیطی مشکلات سلامتی پیچیده، جهانی و به خوبی شناخته نشده‌اند. متخصصان طب حفاظت، تیم‌های چندرشته‌ای را برای مقابله با این مسائل تشکیل می‌دهند.
را برای مقابله با این مسائل تشکیل می‌دهند. تیم‌ها ممکن است شامل پزشکان و دامپزشکانی باشند که در کنار محققان و پزشکان از رشته‌های مختلف، از جمله میکروبیولوژیست‌ها، آسیب‌شناسان، تحلیلگران چشم‌انداز، زیست‌شناسان دریایی، سم‌شناسان، اپیدمیولوژیست‌ها، زیست‌شناسان آب و هوا، انسان‌شناسان، اقتصاددانان و دانشمندان علوم سیاسی، کار می‌کنند. شیوع. رودولف ویرشو، پزشکی در دهه ۱۸۰۰، زمانی گفته بود: «بین پزشکی حیوانات و انسان، هیچ خط جدایی وجود ندارد و نباید وجود داشته باشد». از آن زمان تاکنون، تلاقی سلامت حیوانات،
باشد». از آن زمان تاکنون، تلاقی سلامت حیوانات، انسان‌ها و محیط زیست آنها، موضوع بحث بوده است. اصطلاح "پزشکی حفاظت از محیط زیست" برای اولین بار در دهه ۱۹۹۰ با شناخت تأثیر جمعیت انسانی، تخریب محیط زیست، شکار غیرقانونی و از بین رفتن تنوع زیستی بر سلامت جمعیت‌های حیات وحش در آفریقا توصیف شد. افزایش علاقه به پزشکی حفاظتی از آن زمان تاکنون، نشان‌دهندهٔ پیشرفت قابل توجهی در پزشکی و محیط زیست‌گرایی است. در حالی که کشف اولیه پزشکی حفاظتی بر سلامت جمعیت‌های حیات وحش متمرکز بود، با افزایش آگاهی انسان‌ها از بیماری‌های
بود، با افزایش آگاهی انسان‌ها از بیماری‌های مشترک بین انسان و دام، آشکار شد که سلامت انسان نیز تحت تأثیر حیوانات و محیط زیست قرار می‌گیرد. بیماری‌هایی که بین حیوانات و انسان‌ها شیوع پیدا می‌کنند، مانند گونه‌های خاصی از آنفولانزا، سالمونلوز، ویروس نیل غربی، طاعون، ویروس‌های کرونا (نشانگان تنفسی حاد و نشانگان تنفسی خاورمیانه)، هاری، تب مالت، مالاریا، اچ‌آی‌وی، آنفولانزای مرغی، بیماری لایم، ویروس نیپا و سایر بیماری‌های عفونی نوظهور، از معدود بیماری‌های انسانی هستند که به محیط زیست یا سلامت حیوانات مرتبط
هستند که به محیط زیست یا سلامت حیوانات مرتبط شناخته شده‌اند. از سال ۲۰۲۳، تا ۷۰ درصد از بیماری‌های عفونی نوظهور (EID) از حیوانات سرچشمه می‌گیرند، که مفهوم پزشکی حفاظتی را در صدر ایده‌های فعلی در مراقبت‌های بهداشتی قرار داده است. اگرچه فرایند عملی پزشکی حفاظتی در موارد فردی پیچیده است، اما مفهوم اساسی آن کاملاً شهودی است، یعنی اینکه سلامت انسان، سلامت حیات وحش و سلامت اکوسیستم همگی به هم مرتبط هستند. تهدید بیماری‌های مشترک بین انسان و دام که از حیوانات به انسان منتقل می‌شوند، بسیار مهم است. برای مثال،
به انسان منتقل می‌شوند، بسیار مهم است. برای مثال، سوزاندن مناطق وسیعی از جنگل‌ها برای ایجاد زمین‌های کشاورزی ممکن است گونه‌های وحشی جانوری را از بین ببرد و سپس این گونه‌ها حیوانات اهلی را آلوده کنند. سپس حیوان اهلی وارد زنجیره غذایی انسان شده و افراد را آلوده می‌کند و یک تهدید جدید برای سلامتی پدیدار می‌شود. رویکردهای مرسوم به محیط زیست، سلامت حیوانات و انسان به ندرت این ارتباطات را بررسی می‌کنند. در پزشکی حفاظتی، چنین روابطی اساسی هستند. متخصصان بسیاری از رشته‌های مرتبط، لزوماً از نزدیک با هم همکاری
از رشته‌های مرتبط، لزوماً از نزدیک با هم همکاری می‌کنند. تاریخ و سلامت واحد. از زمان ظهور ایده پزشکی حفاظتی، بسیاری از پزشکان و دامپزشکان، ابتکاری با عنوان «سلامت واحد» را اتخاذ کرده‌اند. سلامت واحد از ایده اولیه پزشکی واحد که توسط جوامع دامپزشکی در اوایل دهه ۱۹۰۰ توسعه داده شد، تکامل یافت. در ابتدا، طرح «یک سلامت» صرفاً به ترویج ارتباط متقابل سلامت حیوانات و سلامت انسان می‌پرداخت و نقش سلامت اکوسیستم را در سلامت و رفاه حیوانات و انسان‌ها تشخیص نمی‌داد. با این حال، اکنون یک رویکرد شناخته شده و ارزشمند برای
حال، اکنون یک رویکرد شناخته شده و ارزشمند برای بهینه‌سازی سلامت مردم، حیوانات و محیط زیست است و توسط بسیاری از سازمان‌ها و نهادهای حاکم برای هدایت کار خود در حفاظت از سلامت جهانی اتخاذ شده است. مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های ایالات متحده (CDC) و مؤسسات ملی بهداشت ایالات متحده (NIH) از رویکرد سلامت واحد برای درک بهتر و کاهش تهدیدات برای سلامت انسان استفاده می‌کنند. سازمان جهانی بهداشت حیوانات (WOAH) از رویکرد سلامت واحد برای بهبود سلامت حیوانات در سراسر جهان از طریق حمایت و گسترش اطلاعات دامپزشکی
سراسر جهان از طریق حمایت و گسترش اطلاعات دامپزشکی استفاده می‌کند. آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده (EPA) با تأکید بر استفاده از طرح «یک سلامت» برای حفاظت از محیط زیست، بیان می‌کند: «وقتی از یکی محافظت می‌کنیم، از همه محافظت کرده‌ایم». مفهوم پزشکی حفاظتی از رویکرد سلامت واحد بهره می‌برد و به‌طور خاص برای کاهش بیماری‌ها و خطرات سلامتی که انسان‌ها و حیوانات به دلیل تخریب محیط طبیعی تجربه می‌کنند، تلاش می‌کند. تأثیر اجتماعی. با نگاهی توأمان به محیط زیست و سلامت، پزشکی حفاظتی این پتانسیل را دارد که با
و سلامت، پزشکی حفاظتی این پتانسیل را دارد که با تبدیل مسائل دور و نامشخص به مسائل محلی و فوری، تغییر سریعی در افکار عمومی در مورد مسائل پیچیده اجتماعی ایجاد کند. برای مثال، گرمایش جهانی ممکن است به‌طور مبهم اثرات بلندمدت را تعریف کند، اما یک اثر فوری می‌تواند افزایش نسبتاً جزئی دمای هوا باشد. این به نوبه خود سقف پرواز پشه‌های حساس به دما را افزایش می‌دهد و به آنها اجازه می‌دهد تا از پرندگان مهاجر که در ارتفاع بالاتری پرواز می‌کنند، تغذیه کنند که به نوبه خود ممکن است بیماری را از یک کشور یا قاره به کشور یا
ممکن است بیماری را از یک کشور یا قاره به کشور یا قاره دیگر منتقل کنند. به همین ترتیب، موضوع گسترده گسترش حومه شهر وقتی از نظر عدم تعادل فوری که برای اکوسیستم‌های روستایی به ارمغان می‌آورد، بیشتر مرتبط می‌شود، که تراکم جمعیت را افزایش می‌دهد و انسان‌ها را مجبور به تماس نزدیک‌تر با حیوانات (مانند جوندگان) می‌کند و خطر بیماری‌های جدید بین گونه‌ای را افزایش می‌دهد. وقتی این دیدگاه کل‌نگر به موارد واقعی (مانند سارس یا اچ‌آی‌وی/ایدز) گره می‌خورد، نسبت به توضیحات انتزاعی‌تر، با قدرت بیشتری در میان عموم مردم
انتزاعی‌تر، با قدرت بیشتری در میان عموم مردم طنین‌انداز می‌شود.
«گریه» () ترانه‌ای از خواننده و ترانه‌پرداز آمریکایی، بنسون بون است. این تزانه در ۴ آوریل ۲۰۲۴ از طریق نایت استریت و "وارنر رکوردز" به‌عنوان یکی از قطعات آلبوم نخست او با نام "آتش‌بازی و رول‌بلیدها" (۲۰۲۴) منتشر شد. ترانه توسط بون، جک لافرانتس و مالای نوشته شده است و مالای تهیه‌کنندگی آن را نیز برعهده داشته است. «گریه» پس از انتشار آلبوم در سراسر جهان وارد جدول‌های فروش شد و به رتبهٔ ۶۰ در ایالات متحده و ۵۵ در بریتانیا رسید. این ترانه از سوی طرفداران به عنوان یکی از قطعات محبوب آلبوم شناخته شده است.