payamvha/North_RAG huggingface dataset:
الینور کبیر یک فیلم درام آمریکایی محصول ۲۰۲۵ به کارگردانی اسکارلت جوهانسون (اولین کارگردانی) و نویسندگی توری کامن است. از بازیگران آن می‌توان به جون اسکویب، چیویتل اجیوفور، جسیکا هکت و ارین کلیمن اشاره کرد. این فیلم اولین نمایش جهانی خود را در بخش نوعی نگاه در جشنواره فیلم کن ۲۰۲۵ در تاریخ ۲۰ مه ۲۰۲۵ تجربه کرد. این فیلم در تاریخ ۲۶ سپتامبر ۲۰۲۵ توسط سونی پیکچرز کلاسیکس در آمریکای شمالی و توسط ترایستار پیکچرز در سطح بین‌المللی منتشر شد. داستان. یک زن ۹۰ ساله اهل فلوریدا، رفاقت غیرمنتظره‌ای را با یک دانشجوی
اهل فلوریدا، رفاقت غیرمنتظره‌ای را با یک دانشجوی ۱۹ ساله در شهر نیویورک آغاز می‌کند. تولید. در سپتامبر ۲۰۲۳، اعلام شد که اسکارلت جوهانسون اولین تجربهٔ کارگردانی خود را با "فیلم «النور، نامرئی»" بر اساس فیلمنامه‌ای از توری کامن تجربه خواهد کرد. در فوریه ۲۰۲۴، جون اسکویب، چیوتل اجیوفور، جسیکا هکت و ارین کلیمن در نقش‌های نامشخص به جمع بازیگران پیوستند و ترایستار پیکچرز و سونی پیکچرز کلاسیکس برای اولین بار با هم همکاری کردند. تصویربرداری اصلی در فوریه ۲۰۲۴ آغاز شد. مکان‌های فیلمبرداری شامل جزیره کانی بود.
آغاز شد. مکان‌های فیلمبرداری شامل جزیره کانی بود. فیلمبرداری در ماه آوریل به پایان رسید. انتشار. در آوریل ۲۰۲۵، اعلام شد که "النور کبیر" بخشی از فهرست فیلم‌های بخش نوعی نگاه در جشنواره فیلم کن ۲۰۲۵ خواهد بود که قرار است در مه ۲۰۲۵ نمایش داده شود. این فیلم در تاریخ ۲۶ سپتامبر ۲۰۲۵ اکران شد.
لیا لوونی بالاگیان (؛ زادهٔ )، نویسنده و استاد دانشگاه اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۲ سپتامبر ۱۹۳۹ در ایروان به دنیا آمد و در سال ۱۹۶۲ از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی در (۱۹۵۸-۱۹۶۲) و دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۶۲-۲۰۰۰) فعالیت کرده است.
لیلیت گئورگی بروتیان (؛ ؛ زاده ) استاد دانشگاه و زبان‌شناس ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۷ اوت ۱۹۵۳ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی در دانشگاه دولتی ایروان فعالیت کرده است.
تندیس حافظ بهترین فیلم‌نامه تلویزیونی جایزه‌ای است که هرساله در جشن حافظ به بهترین فیلم‌نامه تلویزیونی یا نمایش خانگی اهدا می‌شود. حسن فتحی، پیمان قاسم‌خانی، علیرضا نادری و محسن تنابنده با دو بار دریافت این جایزه، در این زمینه رکورددار هستند.
نائیرا ولادیمیری خوداوردیان (؛ ؛ زادهٔ ) سرطان‌شناس و شیمی‌درمانگر اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۲۴ نوامبر ۱۹۶۰ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان (۱۹۸۳) فارغ‌التحصیل گشت. وی از سال ۱۹۸۵ در فعالیت می‌کند.
جنیفر ۸. لی (نام چینی: ؛ پین‌یین: '; POJ: '؛ زادهٔ ۱۵ مارس ۱۹۷۶) روزنامه‌نگار آمریکایی است که پیش‌تر در "نیویورک تایمز" فعالیت می‌کرد. او یکی از بنیان‌گذاران و رئیس استودیو ادبی Plympton است، و همچنین تهیه‌کنندهٔ مستند "The Search for General Tso" که برای نخستین بار در جشنواره فیلم ترایبکا ۲۰۱۴ به نمایش درآمد. لی نایب‌رئیس زیرکمیته ایموجی یونیکد است، که وظیفه ارائه پیشنهاد در خصوص ایموجیها به کمیته فنی یونیکد را دارد. او که از جهانی بودن مفهوم کوفته (دامپلینگ) در فرهنگ‌ها و غذاهای مختلف (از جمله جیائوزی در
در فرهنگ‌ها و غذاهای مختلف (از جمله جیائوزی در چین، راویولی در ایتالیا، پیروگی در لهستان، امپانادا در کشورهای مختلف آمریکای لاتین) الهام گرفته بود، در معرفی ایموجی دامپلینگ به‌عنوان نامزد، نقش داشت. او همچنین هم‌نویسندهٔ پیشنهاد ایموجی حجاب اسلامی نیز بوده است. اوایل زندگی و تحصیلات. لی در ۱۵ مارس ۱۹۷۶ در نیویورک به دنیا آمد. والدین او مهاجرانی از کینمن بودند، گروهی از جزایر نزدیک سواحل سرزمین اصلی چین در فوجیان که تحت حاکمیت تایوان قرار دارند. لی هنگام تولد نام میانی نداشت و در نوجوانی «۸.» را به عنوان
نام میانی نداشت و در نوجوانی «۸.» را به عنوان نام میانی خود انتخاب کرد. در فرهنگ چینی، عدد هشت نماد ثروت و خوش‌شانسی است. لی در سال ۱۹۹۴ از دبیرستان هانتر کالج در منهتن فارغ‌التحصیل شد. سپس در سال ۱۹۹۹ از دانشگاه هاروارد با مدرک ریاضیات کاربردی و علم اقتصاد فارغ‌التحصیل شد. حرفه. لی در دوران تحصیل در هاروارد، معاون سردبیر روزنامه دانشجویی "هاروارد کریمزن" بود. او در دوران دانشگاه در نشریات "واشینگتن پست"، "وال‌استریت ژورنال"، "بوستون گلوب"، "Newsday"، و "نیویورک تایمز" کارآموزی کرد. وی در سال ۲۰۰۱ به
و "نیویورک تایمز" کارآموزی کرد. وی در سال ۲۰۰۱ به "تایمز" پیوست. لی کتابی دربارهٔ تاریخ آشپزی چینی-آمریکایی و تأثیر آن در جهان با عنوان "The Fortune Cookie Chronicles" نوشت، و روند نگارش آن را در وبلاگش مستندسازی کرد. وی با جاناتان کارپ، ویراستار انتشارات وارنر بوکز قراردادی امضا کرد تا کتابی در مورد این بنویسد که «چگونه غذای چینی از پای سیب آمریکایی‌تر است». او برای تبلیغ کتاب در برنامه "گزارش کلبر" نیز حضور یافت. این کتاب که در سال ۲۰۰۸ منتشر شد، به رتبه ۲۶ در فهرست کتاب‌های پرفروش نیویورک تایمز رسید. در
در فهرست کتاب‌های پرفروش نیویورک تایمز رسید. در دسامبر ۲۰۰۹، لی با دریافت بازخرید داوطلبانه از "نیویورک تایمز" جدا شد. لی در مقاله‌ای در سال ۲۰۰۵ در "نیویورک تایمز" کوشید واژهٔ "man date" (قرار مردانه) را رایج کند که بعدها الهام‌بخش ساخت فیلم "دوستت دارم، مرد" در سال ۲۰۰۹ شد. او عضو هیئت مشاوره بنیاد جان اس. و جیمز ال. نایت در پروژه «چالش اخبار» بوده و به ویکی‌لیکس در زمینه روابط عمومی کمک کرده است. او در انتشار ویدئویی از تهاجم هوایی بغداد، ۱۲ ژوئیه ۲۰۰۷ توسط این سازمان نیز نقش داشت. لی در هیئت‌مدیره مرکز
این سازمان نیز نقش داشت. لی در هیئت‌مدیره مرکز یکپارچگی عمومی عضویت دارد، همچنین عضو هیئت مشاور بنیاد نیمن برای روزنامه‌نگاری و کارگاه نویسندگان آمریکایی آسیایی‌تبار نیز هست. همچنین یکی از مشاوران Upworthy است. در سال ۲۰۱۱، لی به همراه نویسنده یائل گلدستاین لاو استودیوی ادبی Plympton, Inc. را بنیان‌گذاری کرد. این استودیو بر انتشار سریال برای پلتفرم‌های دیجیتال تمرکز دارد. سرمایه‌گذاران این استودیو شامل هم‌بنیان‌گذار ردیت آلکسیس اوهانیان، شریک وای کامبینیتر Garry Tan، بنیان‌گذار دلیشز جاشوا شاکتر،
Garry Tan، بنیان‌گذار دلیشز جاشوا شاکتر، بنیان‌گذار Hipmunk آدام گلدستاین، بنیان‌گذار Inkling مت مک‌اینیس، استاد مدرسه حقوق کلمبیا تیم وو، هم‌بنیان‌گذار کورا چارلی چیور و تونی هسیه از Vegas Tech Fund بودند. نخستین مجموعه این استودیو در سپتامبر ۲۰۱۲ به‌عنوان بخشی از برنامه Kindle Serials عرضه شد. اپلیکیشن آن‌ها به نام Rooster که در مارس ۲۰۱۴ راه‌اندازی شد، یک سرویس مطالعه موبایلی برای آی‌اواس ۷ است. در سال ۲۰۱۲، لی به همراه دو برادر برنامه‌نویس، اریک پرایس دانشجوی کارشناسی ارشد مؤسسه فناوری ماساچوست و گرگ
دانشجوی کارشناسی ارشد مؤسسه فناوری ماساچوست و گرگ پرایس از شرکت Tddium، وب‌سایتی به نام NewsDiffs ایجاد کرد که نسخه‌های ویرایش‌شده مقالات از "نیویورک تایمز"، سی‌ان‌ان، "پلیتیکو"، "واشینگتن پست" و بی‌بی‌سی را آرشیو می‌کند. آن‌ها این وب‌سایت را در طی ۳۸ ساعت (شامل خواب) طی رویداد هکاتون Knight-Mozilla-M.I.T. در تاریخ ۱۶ تا ۱۷ ژوئن ۲۰۱۲ در آزمایشگاه رسانه ام‌آی‌تی طراحی کردند. لی همچنین تهیه‌کننده مستند "Artificial Gamer" است.
لولا خومیانتس (؛ زادهٔ - درگذشته ) خواننده در سبک اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۸ مهٔ ۱۹۳۴ در تفلیس به دنیا آمد و از دانشگاه فنی گرجستان فارغ‌التحصیل گشت. همسر وی آرتاشس آوتیان (آرتوش) نیز خواننده می‌باشد. وی در فعالیت می‌کرد. وی در ۱۰ دسامبر ۲۰۰۴ در سن ۷۰ سالگی در ایروان درگذشت.
ایرینا لئونیدی دانیلیان (؛ ؛ ) یک بازیگر اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تا کنون مشغول فعالیت می‌باشد. زندگی‌نامه. وی در ۳۱ مارس ۱۹۶۵ در ایروان به دنیا آمد و از کالج دولتی موسیقی رومانوس ملیکیان (۱۹۸۵) و فارغ‌التحصیل شد. هراند توخاتیان همسر وی می‌باشد. گزیده فیلمشناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به حیاط ما ۲ اشاره کرد.
نلی اونیکی آساطریان (؛ ؛ ) نقاش اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۶ اکتبر ۱۹۴۴ در ایروان به دنیا آمد و از کالج دولتی هنرهای زیبای پانوس ترلمزیان (۱۹۶۶) و انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان (۱۹۷۱) فارغ‌التحصیل گشت. وی از سال ۱۹۶۶ عضو بود.
یه‌وا به‌نویی دالیان (؛ ؛ زادهٔ ) فیزیک‌دان اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۲۷ فوریه ۱۹۴۹ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۷۱) فارغ‌التحصیل گشت.
عاشیت () یکی از ملکه‌های همسر در مصر باستان و همسر منتوحتپ دوم از دودمان یازدهم مصر بود. آرامگاه او (با شماره DBXI.17) و یک نیایشگاه کوچک تزئین‌شده، در مجموعه معبد منتوحتپ دوم در دیر البحری کشف شد. این نیایشگاه و محل دفن عاشیت همراه با آرامگاه چهار زن دیگر که حدوداً در دهه بیست زندگی بودند و همچنین یک دختر جوان به نام‌های کمسیت، هنحنت، کاویت، سادِه و مایت یافت شدند. با این حال، به نظر می‌رسد سه نیایشگاه دیگر نیز وجود داشته که در جریان گسترش مجموعه تدفینی منتوحتپ دوم از بین رفته‌اند. این ۹ نیایشگاه در دوران
دوم از بین رفته‌اند. این ۹ نیایشگاه در دوران دوره نخست میانی مصر ساخته شده‌اند، پیش از آنکه منتوحتپ دوم مصر را دوباره یکپارچه کند. در میان این زنان، عاشیت و سه زن دیگر دارای القاب سلطنتی بودند و بیشتر آن‌ها کاهنه‌های ایزدبانو حاثور محسوب می‌شدند. محل دفن آن‌ها نیز با توجه به مقام کاهنگی‌شان دارای اهمیت است، چرا که صخره‌های دیر البحری از دوران پادشاهی کهن به بعد مکانی مقدس برای حاثور به‌شمار می‌رفت. القاب عاشیت عبارت بودند از: «همسر محبوب پادشاه»، «زینت یگانه پادشاه»، «کاهنه حاثور»، «کاهنه حاثور، بزرگ در
پادشاه»، «کاهنه حاثور»، «کاهنه حاثور، بزرگ در قدرت‌های معنوی، پیشتاز در مکان‌هایش»، «کاهنه حاثور، بانوی دندره، بزرگ در قدرت‌های معنوی، پیشتاز در مکان‌هایش» تابوت سنگی عاشیت (با شماره جی‌ئی 47267) شامل یک تابوت چوبی (جی‌ئی 47355) و یک تندیس چوبی نیز بود که همگی در مقبره یافت شده‌اند و اکنون در موزه مصر در قاهره نگهداری می‌شوند. تابوت سنگی او به‌ویژه به خاطر نقوش برجسته بیرونی و نقاشی‌های داخلی‌اش شهرت دارد. نقاشی‌های داخلی تابوت در سال ۱۹۲۶ توسط چارلز ک. ویلکینسون در منطقه گورنه به‌صورت نسخه‌های تمپرا روی
در منطقه گورنه به‌صورت نسخه‌های تمپرا روی کاغذ کپی شدند. این نسخه‌ها امروزه در موزه هنر متروپولیتن نگهداری می‌شوند، اما هرگز منتشر نشدند. در تزئینات داخلی تابوت، دو زن مدجای به نام‌های فِدِرتیت و مِخِنِت به تصویر کشیده شده و نام آن‌ها ذکر شده است؛ این دو از اعضای خانه‌اش عاشیت بودند. همچنین سه کاتب زن در خدمت او نیز به‌نام تصویر شده‌اند. لیشکا این موضوع را چنین تفسیر می‌کند که عاشیت، زنی از طبقه‌ی اشراف، مدیریت خانه خود را به‌عهده داشته و به‌طور مستقل در انتخاب تصاویر و نمادهای مرتبط با زندگی پس از مرگش
انتخاب تصاویر و نمادهای مرتبط با زندگی پس از مرگش نقش داشته است. این احتمال نیز مطرح شده که عاشیت خود زنی اشراف‌زاده از نوبه بوده که به‌عنوان ملکه در مصر زندگی می‌کرده است.
نارینه هاکوبی دیلباریان (؛ ؛ ) زبان‌شناس متخصص در زمینه ارمنی کلاسیک، ، و استاد دانشگاه اهل ارمنستان است زندگی‌نامه. وی در ۲۷ نوامبر ۱۹۶۵ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت وی در فعالیت دانشگاه دولتی ایروان می‌کند.
الفبای اوکراینی () مجموعه‌ای از حروف است که برای نوشتن زبان اوکراینی به‌کار می‌رود. این الفبا یکی از چندین گونهٔ ملی خط سیریلیک به‌شمار می‌آید و ریشهٔ آن به خط سیریلیک برمی‌گردد که در سدهٔ نهم میلادی برای نخستین زبان ادبی اسلاوی، یعنی زبان اسلاوی کلیسایی باستان طراحی شد. در سدهٔ دهم میلادی، خط سیریلیک برای نوشتن اسلاوی شرقی باستان در روس کی‌یف به‌کار گرفته شد؛ زبانی که بعدها بلاروسی، روسی، روسینی و اوکراینی از آن پدید آمدند. الفبای مدرن اوکراینی در مجموع ۳۳ حرف دارد: ۲۱ همخوان، ۱ نیم‌واکه، ۱۰ واکه و ۱
۳۳ حرف دارد: ۲۱ همخوان، ۱ نیم‌واکه، ۱۰ واکه و ۱ نشانهٔ کامی‌شدگی. گاهی آپاستروف (') نیز در نظر گرفته می‌شود که کاربرد آوایی دارد و در نوشتار الزامی است، اما به‌عنوان یک حرف مستقل در الفبا شمرده نمی‌شود. در زبان اوکراینی، این الفبا «» (; "ukrainska abetka") نام دارد، که از دو حرف نخست "а" ("a") و "б" ("b") گرفته شده است. همچنین با نام «» ("alfavit") و در گذشته با نام کهن‌تر «» ("azbuka") نیز شناخته می‌شود که برگرفته از نام‌های آکروفونیکِ حروف اولیه در الفبای سیریلیک آغازین یعنی ("az") و ("buki") است.
الفبای سیریلیک آغازین یعنی ("az") و ("buki") است. متن‌های اوکراینی گاهی برای خوانندگان ناآشنا با سیریلیک یا در سامانه‌های آوانگاری، لاتین‌نویسی می‌شوند. روش‌های رایجی برای لاتین‌نویسی زبان اوکراینی وجود دارد که از جملهٔ آن‌ها استاندارد بین‌المللی ISO 9 برای تبدیل سیریلیک به لاتین است. همچنین در طول تاریخ چندین طرح برای ایجاد یک الفبای لاتین اوکراینی بومی ارائه شده‌اند، اما هیچ‌یک فراگیر نشده‌اند. الفبا. الفبای اوکراینی شامل ۳۳ حرف است که ۴۰ واج را بازنمایی می‌کنند. آپاستروف نیز در نگارش برخی واژگان به‌کار
می‌کنند. آپاستروف نیز در نگارش برخی واژگان به‌کار می‌رود، اما جزو حروف الفبا محسوب نمی‌شود. دستور خط اوکراینی بر اصل واج‌نویسی استوار است، به‌طوری‌که هر حرف معمولاً با یک واج مطابقت دارد. با این حال، در مواردی اصول معنایی، تاریخی یا صرفی نیز در نگارش رعایت می‌شوند. در الفبای اوکراینی، حرف «Ь» (نشانهٔ نرم) می‌تواند آخرین حرف الفبا نیز به‌شمار آید (این جایگاه رسمی آن از سال ۱۹۳۲ تا ۱۹۹۰ بود). ۲۱ حرف نمایندهٔ همخوان‌ها هستند (, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , )، ۱۰ حرف نمایندهٔ واکه‌ها هستند (, , , , ,
, , , )، ۱۰ حرف نمایندهٔ واکه‌ها هستند (, , , , , , , , , ) و یک حرف نمایندهٔ نیم‌واکه است (). نشانهٔ نرم () که تنها پس از همخوان‌ها ظاهر می‌شود، نشان می‌دهد که همخوان پیشین نرم یا کامی‌شده است. همچنین، همخوان لثوی‌ها هنگامی که پس از آن‌ها واکه‌های خاصی بیایند، کامی می‌شوند: , , , , , , , و در صورتی‌که با واکه‌های «نرم» , , , دنبال شوند، نرم تلفظ می‌شوند. آپاستروف باعث خنثی‌شدن کامی‌شدگی در جاهایی می‌شود که بر اساس قواعد معمول دستور خط این ویژگی باید اعمال شود. همچنین، این علامت پس از همخوان‌های لبی در
شود. همچنین، این علامت پس از همخوان‌های لبی در برخی واژگان ظاهر می‌شود، مانند به‌معنای «نام»، و در واژه‌های برگرفته از الفبای لاتین نیز حفظ می‌شود؛ مانند: (ساحل عاج) و (O'Toole). در الفبای بلاروسی نیز آپاستروف به‌شیوه‌ای مشابه استفاده می‌شود، در حالی‌که در زبان روسی این کارکرد برعهدهٔ نشانه سخت () است؛ برای مقایسه، نگاه کنید به: در اوکراینی و در بلاروسی در برابر در روسی (به معنای «شیء»). در الفبای اوکراینی، استثناهای دیگری نیز نسبت به اصل واج‌نویسی وجود دارد. برخی حروف دو واج را بازنمایی می‌کنند: ، یا ، و
برخی حروف دو واج را بازنمایی می‌کنند: ، یا ، و ، ، — زمانی‌که این حروف باعث کامی‌شدگی همخوان پیشین نشوند. دونگاره‌های و معمولاً برای نمایش آفریکات‌های منفرد و به‌کار می‌روند. کامی‌شدگی همخوان‌ها پیش از حروف ، ، با نوشتن حروف متناظر «نرم» آن‌ها یعنی ، ، نشان داده می‌شود. کامی‌شدگی نظری پیش از نشان داده نمی‌شود، زیرا درواقع معادل نرم‌شده یا کامی‌شدهٔ است. در مقایسه با دیگر الفباهای سیریلیک، الفبای مدرن اوکراینی بیشترین شباهت را با دیگر زبان‌های زبان‌های اسلاوی شرقی، مانند بلاروسی، روسی و روسینی دارد. این
شرقی، مانند بلاروسی، روسی و روسینی دارد. این الفبا دو حرف اولیهٔ سیریلیک، یعنی ای ده‌دهی (سیریلیک) (i) و ایژه () را برای نمایش واج‌های مربوطهٔ و حفظ کرده‌است، و همچنین دو شکل تاریخی اِ () و یه () را نیز در خود دارد. از جمله حروف منحصربه‌فرد آن می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: تاریخچه. الفبای سیریلیک آغازین. خط سیریلیک در امپراتوری نخست بلغارستان در سدهٔ دهم میلادی برای نگارش زبان مقدس زبان اسلاوی کلیسایی باستان پدید آمد. این خط به افتخار سنت سیریل نام‌گذاری شد؛ کسی که همراه با برادرش متودیوس الفبای پیشین،
شد؛ کسی که همراه با برادرش متودیوس الفبای پیشین، الفبای گلاگولیتی را برای زبان‌های اسلاوی خلق کرده بود. خط سیریلیک بر پایهٔ خط اونسیال یونانی ساخته شد و برای آواهایی که در زبان یونانی وجود نداشت، از حروف گلاگولیتی استفاده کرد — همچنین حروفی در آن وجود داشتند که تقریباً منحصراً برای واژگان یونانی یا ارزش عددی آن‌ها به‌کار می‌رفتند. الفبای سیریلیک آغازین در پایان هزارهٔ اول میلادی همراه با مسیحیت و زبان اسلاوی کلیسایی باستان به روس کی‌یف رسید. این الفبا برای تطبیق با زبان گفتاری محلی یعنی اسلاوی شرقی باستان
تطبیق با زبان گفتاری محلی یعنی اسلاوی شرقی باستان تغییر یافت و این فرایند به رشد زبان ادبی بومی در شرق اسلاو در کنار کاربرد نیایش‌نامه‌ای زبان اسلاوی کلیسایی انجامید. ساختار الفبا نیز با گذر زمان و همگام با تحولات زبانی دگرگون شد و سرانجام، لهجه‌های منطقه‌ای به زبان‌های مدرن اوکراینی، بلاروسی و روسی تبدیل شدند. زبان گفتاری اوکراینی پیوستگی تاریخی خود را حفظ کرده، اما زبان ادبی آن با دو گسست تاریخی مهم مواجه بوده‌است. اصلاحات گوناگون در الفبا توسط زبان‌دانان اسلاوی کلیسایی، روتنی و روسی باعث شدند واژه‌های
اسلاوی کلیسایی، روتنی و روسی باعث شدند واژه‌های نوشتاری و گفتاری به‌تدریج از یکدیگر فاصله بگیرند. قواعد ریشه‌شناسی برگرفته از زبان یونانی و زبان‌های اسلاوی جنوبی، املا را پیچیده و دشوار ساختند. ملتیی اسموتریتسکی با نگارش دستور زبان اسلاوی در سال ۱۶۱۹ تأثیر بسزایی بر کاربرد اسلاوی کلیسایی گذاشت و کاربرد حروف Я ("ya")، Е ("e") و Ґ ("g") را تثبیت کرد. اصلاحات گوناگون در الفبای روسی نیز تأثیرگذار بودند، به‌ویژه خط غیرمذهبی پتر کبیر در سال ۱۷۰۸ (معروف به "گراژدانکا"). این خط الفبای جدیدی را برای کاربردهای
این خط الفبای جدیدی را برای کاربردهای غیرمذهبی ایجاد کرد و از شکل حروف لاتین برای تایپ استفاده نمود. در این نسخه، برخی حروف کهنه مانند Ѯ، Ѱ، Ѡ و Ѧ حذف شدند، اما پایهٔ ریشه‌شناختی الفبا را تقویت کردند. این رویکرد بر خط «ماکسی‌موویچیفکا» در گالیسیا، متعلق به سدهٔ نوزدهم و تدوین‌شده توسط میخایلو ماکسیموویچ، تأثیر گذاشت. این خط نیز در شکل اصلاح‌شده‌ای با نام «پانکویچیفکا» همچنان در نگارش زبان روسینی در روتنیای کارپاتی مورد استفاده قرار دارد. اصلاحات سدهٔ نوزدهم. در واکنش به الفباهای ریشه‌شناختی که یادگیری
در واکنش به الفباهای ریشه‌شناختی که یادگیری آن‌ها دشوار بود، در سدهٔ نوزدهم چندین اصلاح صورت گرفت تا املا برپایهٔ واج برای زبان اوکراینی معرفی شود. این اصلاحات از نمونهٔ الفبای سیریلیک صربستانی ووک کاراویچ الهام گرفته بودند. از جملهٔ این اصلاحات می‌توان به الفبای «کولیشیوکا» اثر پانتلایمون کولیش اشاره کرد که در کتاب او به نام "یادداشت‌هایی دربارهٔ روس جنوبی" (۱۸۵۷) و کتابچهٔ "هراماتکا" به‌کار رفت؛ همچنین الفبای "دراگومانیوکا" که در دههٔ ۱۸۷۰ توسط میخایلو دراگومانوف ترویج یافت؛ و سرانجام الفبای «ژلهخیوکا»
ترویج یافت؛ و سرانجام الفبای «ژلهخیوکا» نوشتهٔ یوگن ژلهخیوسکی (۱۸۸۶) که کاربرد حروف ї ("yi") و ґ ("g") را استاندارد کرد. رونق فرهنگی اوکراینی در اواخر سدهٔ نوزدهم و اوایل سدهٔ بیستم موجب افزایش فعالیت‌های ادبی و علمی در هر دو منطقهٔ اوکراین دنیپری (که پیش‌تر بخشی از امپراتوری روسیه بود) و اوکراین غربی (گالیسیا تحت کنترل اتریش) شد. در گالیسیا، دولت محلی که تحت سلطهٔ لهستانی‌ها بود، تلاش کرد الفبای لاتین برای زبان اوکراینی را جایگزین کند، اما این اقدام نتیجهٔ معکوس داشت و باعث بروز جدال شدیدی موسوم به «جنگ
معکوس داشت و باعث بروز جدال شدیدی موسوم به «جنگ الفباها» گردید که موضوع املا را به عرصهٔ عمومی کشاند. خط سیریلیک در این میان محبوبیت بیشتری داشت، اما جناح‌های محافظه‌کار فرهنگی اوکراینی (روتنی‌های قدیم و روس‌دوستان اوکراینی) با انتشاراتی که از املای «خالص» اوکراینی حمایت می‌کردند، مخالفت ورزیدند. در اوکراین دنیپری، اصلاحات پیشنهادی با ممنوعیت‌های دوره‌ای در زمینهٔ چاپ و اجرای آثار به زبان اوکراینی روبه‌رو شدند. یکی از این ممنوعیت‌ها، فرمان بدنام ۱۸۷۶ موسوم به فرمان اِمس بود که استفاده از الفبای کولیشیوکا
به فرمان اِمس بود که استفاده از الفبای کولیشیوکا را ممنوع و املا و خط روسی را جایگزین آن کرد. این خط تحمیلی به نام "یاریشکا" شناخته می‌شد، که برگرفته از حرف یری (ы) در زبان روسی بود. الفبای کولیشیوکا در انتشارات اوکراینی مورد استفاده قرار گرفت، اما بار دیگر از سال ۱۹۱۴ تا پس از انقلاب فوریه ۱۹۱۷ ممنوع شد. الفبای ژلهخیوکا در سال ۱۸۹۳ به‌طور رسمی در گالیسیا پذیرفته شد و پس از انقلاب نیز در بسیاری از انتشارات اوکراینی شرق کشور مورد استفاده قرار گرفت. جمهوری خلق اوکراین در سال‌های ۱۹۱۸ و ۱۹۱۹ نگارش‌های رسمی
خلق اوکراین در سال‌های ۱۹۱۸ و ۱۹۱۹ نگارش‌های رسمی برای زبان اوکراینی تصویب کرد و انتشارات به زبان اوکراینی افزایش یافت و در دوران هتمنات به رهبری اسکوروپادسکی شکوفا شد. در دوران دولت بلشویکی اوکراین نیز نگارش‌های اوکراینی در سال‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۲۱ تأیید شدند. نگارش یکنواخت. در سال ۱۹۲۵، جمهوری شوروی سوسیالیستی اوکراین کمیسیونی برای تنظیم دستور خط تشکیل داد. در دورهٔ اوکراینی‌سازی در اوکراینِ شوروی، کنفرانس بین‌المللی دستور خط از ۲۶ مه تا ۶ ژوئن ۱۹۲۷ در خارکوف برگزار شد. در این کنفرانس، دستور خط استاندارد
برگزار شد. در این کنفرانس، دستور خط استاندارد اوکراینی و روشی برای لاتین‌نویسی واژگان بیگانه تصویب شد. این دستور خط که نوعی سازش میان پیشنهادهای گالیسیایی و شوروی بود، به «املای اوکراینی ۱۹۲۸» یا «اسکریپنیکیوکا» مشهور شد، برگرفته از نام میكولا اسکریپنیك، کمیسر آموزش اوکراین. این نگارش در سال ۱۹۲۸ به‌طور رسمی توسط شورای کمیسرهای خلق تصویب شد و در سال ۱۹۲۹ نیز از سوی انجمن علمی شوچنکو در لویو مورد تأیید قرار گرفت و سپس از سوی جوامع اوکراینی دور از وطن نیز پذیرفته شد. اسکریپنیکیوکا نخستین دستور خط بومی
پذیرفته شد. اسکریپنیکیوکا نخستین دستور خط بومی اوکراینی بود که به‌طور همگانی به تصویب رسید. با این‌حال، در سال ۱۹۳۰، دولت ژوزف استالین روند اوکراینی‌سازی را معکوس کرد؛ بخشی از این تغییر سیاست به این دلیل بود که مقاومت دهقانان در برابر اشتراکی‌سازی در اتحاد شوروی به ملی‌گرایان اوکراینی نسبت داده می‌شد. در سال ۱۹۳۳، اصلاحات نگارشی لغو شد و فرمان‌هایی صادر گردید که هدف آن‌ها نزدیک کردن تدریجی املا به زبان روسی بود. اسکریپنیک، که اصلاحاتش بی‌اعتبار شده و به «انحراف ملی‌گرایانه» متهم شده بود، دست به خودکشی زد
ملی‌گرایانه» متهم شده بود، دست به خودکشی زد تا از محاکمهٔ نمایشی، اعدام یا تبعید بگریزد. حرف اوکراینی ґ، و ترکیب‌های آوایی ль، льо، و ля از دستور خط حذف شدند و شکل‌های ریشه‌شناختی روسی دوباره وارد زبان شدند (برای نمونه، استفاده از -іа- به‌جای -я-). یک نسخهٔ رسمی از دستور خط در سال ۱۹۳۶ در کی‌یف منتشر شد و در سال‌های ۱۹۴۵ و ۱۹۶۰ بازبینی شد. این املا گاه با نام «پوستیوشیوکا» شناخته می‌شود، برگرفته از نام پاول پوستیوشیف، نمایندهٔ استالین که مسئول توقف اوکراینی‌سازی بود. در همین مدت، دستور خط «اسکریپنیکیوکا»
بود. در همین مدت، دستور خط «اسکریپنیکیوکا» همچنان در میان اوکراینی‌های گالیسیا و دیاسپورای اوکراینی در سراسر جهان مورد استفاده قرار گرفت. در دورهٔ پرسترویکا در اتحاد شوروی، کمیسیون جدیدی برای دستور خط اوکراینی در سال ۱۹۸۶ تشکیل شد. نسخهٔ اصلاح‌شده‌ای از دستور خط در سال ۱۹۹۰ منتشر گردید که در آن، حرف "ґ" (ge) دوباره وارد الفبا شد. همچنین ترتیب حروف الفبا بازبینی شد و علامت نرم "ь" از انتهای الفبا به جایگاهی پیش از حرف "ю" منتقل شد. این تغییر به مرتب‌سازی یکسان متون اوکراینی و بلاروسی کمک می‌کرد و بر پایهٔ
متون اوکراینی و بلاروسی کمک می‌کرد و بر پایهٔ پیشنهاد ال. م. ایواننکو از مؤسسهٔ سایبرنتیک گلوشکوف انجام شد. در ۲۱ مه ۲۰۱۹، هیات وزیران اوکراین نسخهٔ جدید دستور خط را که توسط کمیسیون ملی املای اوکراینی تهیه شده بود، تصویب کرد. این نسخهٔ جدید برخی ویژگی‌های املای اوکراینی ۱۹۲۸ را که بخشی از سنت نگارشی اوکراینی بودند، احیا کرد. هم‌زمان، این کمیسیون با این درک پیش رفت که شیوه‌های زبانی رایج میان اوکراینی‌ها در نیمهٔ دوم سدهٔ بیستم و آغاز سدهٔ بیست‌ویکم، خود به بخشی از سنت نگارشی زبان اوکراینی تبدیل شده‌اند.
دشمن قسم‌خورده ، دومین قسمت از فصل هفتم مجموعه آنتولوژی علمی‌تخیلی بریتانیایی "آینه سیاه" است. فیلم‌نامه این قسمت توسط خالق سریال "آینه سیاه" یعنی چارلی بروکر نوشته شده و توبی هینز آن را کارگردانی کرده است. پس از دو اپیزود "یواس‌اس کالیستر" و "اهریمن ۷۹"، این سومین قسمتی است که هینز آن را برای مجموعه "آینه سیاه" کارگردانی کرده است. سیانا کلی، رزی مک‌ایون، مایکل ورک‌آی و هانا گریفیث از بازیگران این اپیزود هستند. "دشمن قسم‌خورده" به همراه تمام قسمت‌های دیگر فصل هفتم در تاریخ ۱۰ آوریل ۲۰۲۵ توسط نتفلیکس منتشر
هفتم در تاریخ ۱۰ آوریل ۲۰۲۵ توسط نتفلیکس منتشر شد. داستان این قسمت دربارهٔ زن جوانی به نام ماریا است که به عنوان سرپرست تحقیق و توسعه در یک شرکت شکلات‌سازی فعالیت می‌کند. هم‌زمانی وقوع مجموعه‌ای از رخدادهای عجیب با استخدام شخصی به نام وریتی گرین در شرکت که از دوستان دوران مدرسه ماریا بوده و خاطره خوشی از او ندارد، ماریا را به این نتیجه می‌رساند که وریتی با قصدی از پیش تعیین شده و برای از بین بردن حیثیت او به شرکت آمده اما اثبات چنین ادعای پیچیده‌ای ماریا را تا مرز جنون پیش می‌برد. عنوان این اپیزود اصلاحی
تا مرز جنون پیش می‌برد. عنوان این اپیزود اصلاحی فرانسوی است که وقتی فردی از یک چیز یا شخص متنفر است به او نسبت می‌دهد. بروکر اعلام کرد که قصد داشته عناصر یک درام روانشناختی را با ایده‌های علمی-تخیلی ترکیب کند و نسخه نخست فیلم‌نامه با همین نیت نوشته شده است. بروکر در این قسمت به بررسی مفاهیمی همچون گسلایتینگ و حافظه کاذب پرداخته است. "دشمن قسم‌خورده" با واکنش متوسطی همراه بود. عملکرد بازیگران و فضاسازی اپیزود تحسین شد اما از نظر پیچش پایانی ناگهانی و غیرمنطقی خود مورد انتقاد قرار گرفت.
آناهیت هوهانسی زارداریان (؛ زاده ) نقاش اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۳۰ اوت ۱۹۴۵ در ایروان در به دنیا آمد و از کالج دولتی هنرهای زیبای پانوس ترلمزیان () و انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان () فارغ‌التحصیل گشت. وی دختر هوهانس زارداریان است. آثار. آثار وی در مجموعه نگارخانه ملی ارمنستان نگهداری می‌شود.
هنحنت () یک ملکه همسر در مصر باستان بود که در دوران حکمرانی دودمان یازدهم مصر زندگی می‌کرد. وی همسر درجه‌پایین‌تر فرعون منتوحتپ دوم بود. آرامگاه او (شماره DBXI.11) و یک نیایشگاه کوچک تزئین‌شده، در پشت بنای اصلی معبد دیر البحری شوهرش کشف شد؛ در کنار آرامگاه‌های پنج زن دیگر به نام‌های عاشیت، کاویت، کِمسیت، سادِه و مایت. بیشتر این زنان کاهنه‌های ایزدبانو حاثور بودند، بنابراین احتمال دارد که دفن آن‌ها در این محل بخشی از آیین‌ عبادی مربوط به این الهه بوده باشد. از سوی دیگر، این احتمال نیز وجود دارد که آن‌ها
از سوی دیگر، این احتمال نیز وجود دارد که آن‌ها دختران اشرافی بوده‌اند که پادشاه مایل بوده آن‌ها را در نزدیکی خود نگاه دارد. برخلاف تابوت‌های دیگر ملکه‌ها، تابوت هنحنت فاقد تزئینات بود و تنها یک خط کتیبه در دو سوی آن نقش بسته است. مومیایی او نشان می‌دهد که در حدود ۲۱ سالگی در جریان زایمان درگذشته است. مومیایی او اکنون در موزه مصر در قاهره نگهداری می‌شود، در حالی که تابوتش در شهر نیویورک قرار دارد. القاب او عبارت بودند از: همسر محبوب پادشاه، زینت پادشاه، زینت یگانه پادشاه و کاهنه حاثور.
فرماندهی سیستم‌های فضایی () فرماندهی میدانی تحقیق و توسعه، اکتساب، پرتاب فضایی و آماد نظامی نیروی فضایی ایالات متحده آمریکا است. ستاد مرکزی آن در پایگاه نیروی هوایی لس‌آنجلس، کالیفرنیا قرار دارد و میدان‌های پرتاب فضایی ایالات متحده را مدیریت می‌کند. فرماندهی سامانه‌های نیروی هوایی در سال ۱۹۶۱ به فرماندهی سیستم‌های نیروی هوایی تغییر نام داد. به عنوان بخشی از این سازماندهی مجدد، بخش سیستم‌های فضایی در ۲۰ مارس ۱۹۶۱ تأسیس و در ۱ آوریل ۱۹۶۱ سازماندهی (فعال) شد. در سال ۱۹۶۷، بخش سیستم‌های فضایی به عنوان سازمان