payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سال در ایتالیا به‌عنوان روزنامه‌نگار فعالیت کرد. در سال ۲۰۰۶، او با میشل سانتورو به‌عنوان مصاحبه‌گر در برنامهٔ تلویزیونی سیاسی "AnnoZero" در ایتالیا همکاری داشت. کتاب‌ها و فیلم‌ها. نخستین رمان جبریل با عنوان "میرال" در سال ۲۰۰۳ منتشر شد. نسخهٔ سینمایی آن، که توسط جبریل اقتباس و به کارگردانی جولیان اشنابل ساخته شد، نخستین‌بار در سال ۲۰۱۰ اکران گردید. دومین رمان او با عنوان "عروس اسوان" در سال ۲۰۰۷ منتشر شد. سومین کتاب او با عنوان "طردشدگان" یک پژوهش غیرداستانی است که بر اساس مصاحبه‌هایی با مهاجرانی نگاشته
است که بر اساس مصاحبه‌هایی با مهاجرانی نگاشته شده که یا در ایتالیا به موفقیت شغلی دست یافته‌اند یا در حاشیهٔ جامعهٔ ایتالیایی زندگی می‌کنند. زندگی شخصی. او دختری به نام میرال دارد که پدرش هنرمند داویده ریوالتا است. همکاری جبریل با جولیان اشنابل در فیلم "میرال" فراتر از عرصهٔ سینما ادامه یافت و او از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۱ با شنابل در رابطه بود. در سال ۲۰۱۳، او با آرتور آلتشول جونیور، پسر بانکدار آرتور گودهارت آلتشول سینیور و یکی از اعضای خانوادهٔ لیمن ازدواج کرد. او در سال ۲۰۱۶ از آلتشول جدا شد و سپس با راجر
او در سال ۲۰۱۶ از آلتشول جدا شد و سپس با راجر واترز، بنیان‌گذار پینک فلوید وارد رابطه شد. او به چهار زبان عربی، عبری، انگلیسی و ایتالیایی مسلط است.جبریل خود را یک «مسلمان سکولار» توصیف می‌کند.
روزشمار اعدام‌شدگان با اتهام جرائم سیاسی و امنیتی توسط جمهوری اسلامی در ایران(توجه کنید که این روزشمار شامل اعدام‌های مرتبط با جرائم مواد مخدر و سایر جرائم نیست) روزشمار اعدام شدگان سال ۱۴۰۴. بهمن (بهرام) چوبی اصل: به اتهام جاسوسی به نفع اسرائیل. بابک شهبازی: به اتهام جاسوسی به نفع اسرائیل.‌ مهران بهرامیان: اعدام شده مرتبط با خیزش ۱۴۰۱. روزبه وادی: به اتهام جاسوسی به نفع اسرائیل. بهروز احسانی اسلاملو: اعدام شده مرتبط با خیزش ۱۴۰۱. مهدی حسنی: اعدام شده مرتبط با خیزش ۱۴۰۱. ادریس آلی: به اتهام جاسوسی به نفع
با خیزش ۱۴۰۱. ادریس آلی: به اتهام جاسوسی به نفع اسرائیل. آزاد شجاعی: به اتهام جاسوسی به نفع اسرائیل. رسول احمد رسول: به اتهام جاسوسی به نفع اسرائیل محمد امین مهدوی شایسته: به اتهام جاسوسی به نفع اسرائیل. مجید مسیبی: به اتهام جاسوسی به نفع اسرائیل. اسماعیل فکری: به اتهام جاسوسی به نفع اسرائیل. مجاهد کورکور: اعدام‌ شده مرتبط با خیزش ۱۴۰۱. محسن لنگرنشین: به اتهام جاسوسی به نفع اسرائیل. روزشمار اعدام‌شدگان سال ۱۴۰۳. جمشید شارمهد: به اتهام محاربه. غلامرضا رسایی: اعدام شده مرتبط به خیزش ۱۴۰۱. روزشمار اعدام‌شدگان
اعدام شده مرتبط به خیزش ۱۴۰۱. روزشمار اعدام‌شدگان سال ۱۴۰۲. محمد فرامرزی: با اتهام عضویت در احزاب کردستان. وفا آذربار: با اتهام عضویت در احزاب کردستان. پژمان فاتحی: با اتهام عضویت در احزاب کردستان. محسن مظلوم: با اتهام عضویت در احزاب کردستان. محمد قبادلو: اعدام شده مرتبط با خیزش ۱۴۰۱. فرهاد سلیمی: زندانی عقیدتی اهل سنت. میلاد زهره‌وند: اعدام شده مرتبط با خیزش ۱۴۰۱. هیمن مصطفایی: با اتهام محاربه. سعید یعقوبی: اعدام شده مرتبط با خیزش ۱۴۰۱. صالح میرهاشمی: اعدام شده مرتبط با خیزش ۱۴۰۱. مجید کاظمی: اعدام شده
شده مرتبط با خیزش ۱۴۰۱. مجید کاظمی: اعدام شده مرتبط با خیزش ۱۴۰۱. یوسف مهرداد: با اتهام توهین به مقدسات. صدراله فاضلی زارع: با اتهام توهین به مقدسات. حبیب چَعَب: با اتهام فساد در زمین. روزشمار اعدام‌شدگان سال ۱۴۰۱. علیرضا اکبری: با اتهام جاسوسی به نفع بریتانیا. محمد مهدی کرمی: اعدام شده مرتبط با خیزش ۱۴۰۱. سید محمد حسینی: اعدام شده مرتبط با خیزش ۱۴۰۱. مجیدرضا رهنورد: اعدام شده مرتبط با خیزش ۱۴۰۱. محسن شکاری: اعدام شده مرتبط با خیزش ۱۴۰۱. روزشمار اعدام‌شدگان سال ۱۴۰۰. حیدر قربانی: با اتهام محاربه. روزشمار
سال ۱۴۰۰. حیدر قربانی: با اتهام محاربه. روزشمار اعدام‌شدگان سال ۱۳۹۹. روح اله زم: با اتهام محاربه. نوید افکاری سنگری: با اتهام محاربه. مصطفی صالحی: اعدام شده مرتبط به خیزش ۱۳۹۶. سید محمود موسوی مجد: با اتهام جاسوسی به نفع اسرائیل و آمریکا. روزشمار اعدام‌شدگان سال ۱۳۹۸. حمیدرضا درخشنده: به اتهام قتل امام جمعه کازرون. روزشمار اعدام‌شدگان سال ۱۳۹۷. حمیدرضا باقری درمنی: با اتهام فساد در زمین. وحید مظلومین: به اتهام سلطان سکه. لقمان مرادی: با اتهام محاربه. زانیار مرادی: با اتهام محاربه. رامین حسین پناهی: با
مرادی: با اتهام محاربه. رامین حسین پناهی: با اتهام محاربه. محمد ثلاث باباجانی: با اتهام محاربه. روزشمار اعدام‌شدگان سال ۱۳۹۶. کریم زرگر: با اتهام فساد بر روی زمین. روزشمار اعدام‌شدگان سال ۱۳۹۵. شهرام امیری: با اتهام جاسوسی به نفع دولت متخاصم. روزشمار اعدام‌شدگان سال ۱۳۹۳. ریحانه جباری: اعدام شده به دلیل دفاع از خود. محسن امیراصلانی زنجانی: با اتهام بدعت‌گذاری در اسلام. غلامرضا خسروی سوادجانی: با اتهام محاربه‌. مَه‌آفرید امیرخسروی: با اتهام فساد در زمین. روزشمار اعدام‌شدگان سال ۱۳۹۲. شیرکو معارفی: به اتهام
اعدام‌شدگان سال ۱۳۹۲. شیرکو معارفی: به اتهام عضویت در احزاب کردستان. حبیب‌الله گلپری‌پور: به اتهام عضویت در احزاب کردستان. روزشمار اعدام‌شدگان سال ۱۳۹۱. مجید جمالی فشی: با اتهام ترور دانشمند هسته‌ای. روزشمار اعدام‌شدگان سال ۱۳۸۹. مطهره بهرامی: اعدام شده مرتبط با خیزش سال ۱۳۸۸. جعفر کاظمی: اعدام شده مرتبط با خیزش سال ۱۳۸۸. محمد علی حاجی‌آقایی: اعدام شده مرتبط با خیزش سال ۱۳۸۸. حسین خضری: با اتهام عضویت در پژاک. علی صارمی: اعدام شده مرتبط با خیزش سال ۱۳۸۸. مهدی اسلامیان: با اتهام محاربه. فرهاد وکیلی: با
مهدی اسلامیان: با اتهام محاربه. فرهاد وکیلی: با اتهام محاربه. علی حیدریان: با اتهام محاربه. شیرین علم‌هولی آتشگاه: با اتهام عضویت در پژاک. روزشمار اعدام‌شدگان سال ۱۳۸۸. آرش رحمانی‌پور: با اتهام عضویت در انجمن پادشاهی ایران. محمدرضا علی‌زمانی: با اتهام عضویت در انجمن پادشاهی ایران. فصیح یاسمنی: با اتهام محاربه. احسان فتاحیان: با اتهام عضویت در احزاب کردستان. روزشمار اعدام‌شدگان سال ۱۳۸۷. علی اشتری: با اتهام جاسوسی به نفع اسرائیل. یعقوب مهرنهاد: با اتهام ارتباط با گروه جنداله. روزشمار اعدام‌شدگان سال ۱۳۸۶.
با گروه جنداله. روزشمار اعدام‌شدگان سال ۱۳۸۶. مجید کاووسی‌فر: با اتهام ترور قاضی مقدسی. روزشمار اعدام‌شدگان سال ۱۳۸۲. محمدمهدی دوزدوزانی: با اتهام براندازی مسلحانه. روزشمار اعدام‌شدگان سال ۱۳۶۹. سید حسین سودمند: با اتهام تغییر دین از اسلام به مسیحیت و تبلیغ دین مسیحیت. روزشمار اعدام‌شدگان سال ۱۳۶۸. ناصر سبحانی: با اتهام فساد بر روی زمین فاطمه مدرسی تهرانی: با اتهام عضویت در سازمان نوید. روزشمار اعدام شدگان سال ۱۳۶۷. میر علی‌نقی سیدخاوری لنگرودی: با اتهام فساد روی زمین. فرج‌الله میزانی: با اتهام عضویت در
فساد روی زمین. فرج‌الله میزانی: با اتهام عضویت در حزب توده. فتح‌الله امید نجف‌آبادی: با اتهام مشارکت در ماجرای مک‌فارلین. اصغر آراسته: با اتهام عضویت سازمان فدائیان خلق. منوچهر بهزادی: با اتهام عضویت در حزب توده. محمد پورهرمزان: با اتهام عضویت در حزب توده. حسن جهان‌آرا: با اتهام عضویت در سازمان مجاهدین. داریوش کایدپور: با اتهام عضویت در سازمان رزمندگان آزادی طبقه کارگر. رحیم شمس: با اتهام عضویت در حزب توده. عباس حجری: با اتهام وابستگی فکری به کمونیسم. فروزان عبدی‌پور پیربازاری: با اتهام هواداری از سازمان
عبدی‌پور پیربازاری: با اتهام هواداری از سازمان مجاهدین خلق. هیبت‌الله(همایون) معینی چاغروند: با اتهام عضویت در سازمان فدائیان خلق. احمدعلی رصدی: با اتهام عضویت در حزب توده. روزشمار اعدام‌شدگان سال ۱۳۶۶. سید مهدی هاشمی: با اتهام فساد روی زمین. روزشمار اعدام‌شدگان سال ۱۳۶۵. فرید بهمردی: با اتهام اعتقاد به دین بهائیت. روزشمار اعدام‌شدگان سال ۱۳۶۳. حسین احمدی روحانی: به اتهام عضویت در سازمان پیکار. سید سیامک زعیمی: به اتهام عضویت در سازمان انقلابیون کمونیست. حبیب خیبری: با اتهام عضویت در سازمان مجاهدین.
حبیب خیبری: با اتهام عضویت در سازمان مجاهدین. روزشمار اعدام‌شدگان سال ۱۳۶۲. بیژن کبیری: با اتهام عضویت در حزب توده. حسن آذرفر: با اتهام عضویت در حزب توده. بهرام افضلی: با اتهام عضویت در حزب توده. هوشنگ عطاریان: با اتهام عضویت در حزب توده. رحمان هاتفی: با اتهام عضویت در حزب توده. سیمین صابری: با اتهام داشتن دین بهائیت مونا محمودنژاد: با اتهام داشتن دین بهائیت روزشمار اعدام‌شدگان سال ۱۳۶۱. خسرو خان صولت قشقایی: با اتهام مبارزه مسلحانه. صادق قطب‌زاده: با اتهام تلاش برای کودتا. سهراب غلامی: با اتهام عضویت در
تلاش برای کودتا. سهراب غلامی: با اتهام عضویت در کومله. بیوک امینی افشار: با اتهام عضویت در ارتش شاهنشاهی. کمال سامع: با اتهام مشارکت در کودتای نوژه. روزشمار اعدام‌شدگان سال ۱۳۶۰. علاءالدین (حمید) عترتی کوشالی: به اتهام عضویت در سازمان مجاهدین خلق. کامران صمیمی: به اتهام داشتن دین بهائیت. ژینوس نعمت محمودی: به اتهام داشتن دین بهائیت. معصومه شادمانی(مادر کبیری): به اتهام عضویت در سازمان مجاهدین خلق. جلال سجده‌ای: به اتهام عضویت در ساواک. سیروس روشنی: به اتهام داشتن دین بهائیت. مَنوچِهر سَلیمی گَلَنگَشی: به
داشتن دین بهائیت. مَنوچِهر سَلیمی گَلَنگَشی: به اتهام داشتن ریاست دانشگاه ملی در دوره پهلوی. ضیا مدرس: به اتهام مشارکت در کودتای نوژه. هوشنگ منتظرالظهور: به اتهام هواداری از سازمان مجاهدین خلق. حبیب‌الله آشوری: به اتهام هواداری از سازمان مجاهدین. رشید صدرالحفاظی: به اتهام عضویت در حلقه مشاوران بنی‌صدر. منوچهر مسعودی: به اتهام عضویت در حلقه مشاوران بنی‌صدر. سید محمدرضا سعادتی: به اتهام عضویت در سازمان مجاهدین خلق. یحیی رحیمی: به اتهام عضویت در سازمان چریک‌های فدایی خلق. کریم دستمالچی: به اتهام حمایت از بنی
فدایی خلق. کریم دستمالچی: به اتهام حمایت از بنی صدر. علی‌اصغر امیرانی: با اتهام وابستگی به دربار پهلوی. سعید سلطان‌پور: به اتهام هواداری از سازمان چریک‌های فدایی خلق روزشمار اعدام‌شدگان سال ۱۳۵۹. خلیل بخشی آذر: با اتهام عضویت در ارتش شاهنشاهی. ابوالحسن عمیدی نوری: با اتهام وابستگی به دربار پهلوی. سیمون فرزامی: با اتهام جاسوسی به نفع آمریکا. سید سعید مهدیون: به اتهام مشارکت در کودتای نوژه. هوشنگ حاتم: به اتهام عضویت در ارتش شاهنشاهی. محمدتقی شهرام: با اتهام عضویت در سازمان مجاهدین خلق. محمد هراتی: با اتهام
عضویت در سازمان مجاهدین خلق. محمد هراتی: با اتهام عضویت در مجلس شورای ملی دوره پهلوی. بیژن ایران‌نژاد: با اتهام مشارکت در کودتای نوژه. یوسف پوررضایی: با اتهام مشارکت در کودتای نوژه. آیت محققی: با اتهام مشارکت در کودتای نوژه. فرخ‌زاد جهانگیری: با اتهام مشارکت در کودتای نوژه. علی‌اصغر ده پناه: با اتهام عضویت در ارتش شاهنشاهی. فرج‌الله سیفی کمانگر: با اتهام عضویت در ساواک. اکبر گودرزی: با اتهام عضویت در گروه فرقان. اسفند فَرُّخ‌روی پارسای: با اتهام داشتن منصب در دوره پهلوی. روزشمار اعدام‌شدگان سال ۱۳۵۸.
منصب در دوره پهلوی. روزشمار اعدام‌شدگان سال ۱۳۵۸. شیرمحمد درخشنده توماج: با اتهام عضویت در سازمان چریک‌های فدایی خلق. حبیب اله اشراقی: به اتهام داشتن منصب (شهردار اصفهان) در دوره پهلوی. جمشید اعلم: به اتهام داشتن منصب (نمایندگی در مجلس ملی و سنا) در دوره پهلوی. محسن خواجه‌نوری: به اتهام داشتن منصب (نمایندگی در مجلس ملی و سنا) در دوره پهلوی. مظفر نیازمند: به اتهام فرماندهی ژاندارمری در دوره پهلوی‌. محمد جعفر عزیزی: به اتهام عضویت در احزاب کردستان. منصور باقریان: به اتهام وابستگی به دربار پهلوی. فریدون (آرش)
به اتهام وابستگی به دربار پهلوی. فریدون (آرش) توانگری: به اتهام عضویت در ساواک. غلامحسین شمس تبریزی: به اتهام عضویت در ارتش شاهنشاهی. علی اکبر بهادری: به اتهام وابستگی به دربار پهلوی. حبیب‌الله اِلقانیان: به اتهام کارآفرینی در دوره پهلوی. رحیم علی خرم: به اتهام کارآفرینی در دوره پهلوی. ابوالحسن سعادتمند: به اتهام عضویت در ارتش شاهنشاهی. جواد سعید: به اتهام ریاست مجلس شورای ملی در دوره پهلوی. جهانگیر اسفندیاری: به اتهام عضویت در ارتش شاهنشاهی. عبدالله ریاضی: به اتهام ریاست مجلس شورای ملی در دوره پهلوی. هاشم
به اتهام ریاست مجلس شورای ملی در دوره پهلوی. هاشم برنجیان: به اتهام داشتن منصب در دوره پهلوی. حسن پاکروان: به اتهام عضویت در ارتش شاهنشاهی. علی حجت کاشانی:به اتهام عضویت در ارتش شاهنشاهی. عباسعلی خلعتبری: به اتهام داشتن منصب دولتی در دوره پهلوی. محمدعلی وحیدی: به اتهام عضویت در مجلس سنا در دوره پهلوی‌. علی نشاط: به اتهام عضویت در ارتش شاهنشاهی. غلامرضا نیک‌پی: به اتهام شهردار تهران بودن در دوره پهلوی. حسینعلی بیات: به اتهام عضویت در مجلس شورای ملی در دوره پهلوی. محمد تقی مجیدی: به اتهام عضویت در ارتش
پهلوی. محمد تقی مجیدی: به اتهام عضویت در ارتش شاهنشاهی. ناصر مقدم: به اتهام عضویت در ارتش شاهنشاهی. امیرحسین ربیعی: به اتهام عضویت در ارتش شاهنشاهی. علی‌محمد خواجه‌نوری: به اتهام عضویت در ارتش شاهنشاهی. امیرعبّاس هویدا: به اتهام نخست وزیری دوره پهلوی. ایرج امینی افشار: به اتهام عضویت در ارتش شاهنشاهی. محمد جواد مولوی طالقانی: به اتهام عضویت در ارتش شاهنشاهی. روزشمار اعدام‌شدگان سال ۱۳۵۷. نادر جهانبانی: به اتهام عضویت در ارتش شاهنشاهی. غلامحسین دانشی: به اتهام وابستگی به دربار پهلوی. پرویز نیک‌خواه: به
اتهام وابستگی به دربار پهلوی. پرویز نیک‌خواه: به اتهام وابستگی به دربار پهلوی. ولی‌الله زندکریمی: به اتهام ریاست امور زندان‌ها در دوران پهلوی. جعفر قلی صدری: به اتهام ریاست شهربانی در دوره پهلوی. سالار جاف: به اتهام وابستگی به دربار پهلوی. عبدالله خواجه‌نوری: به اتهام عضویت در ارتش شاهنشاهی. علی‌اکبر یزدجردی: به اتهام عضویت در ارتش شاهنشاهی. فخرالدین مدرس: به اتهام عضویت در ارتش شاهنشاهی. پرویز امینی افشار: به اتهام عضویت در ارتش شاهنشاهی. منوچهر ملک: به اتهام عضویت در ارتش شاهنشاهی حسین همدانیان: به اتهام
عضویت در ارتش شاهنشاهی حسین همدانیان: به اتهام عضویت در ارتش شاهنشاهی. نعمت‌الله معتمدی: به اتهام عضویت در ارتش شاهنشاهی. منوچهر یزدان‌بخش: به اتهام عضویت در ارتش شاهنشاهی. منوچهر خسروداد: به اتهام عضویت در ارتش شاهنشاهی. نعمت‌الله نصیری: به اتهام ریاست ساواک در دوره پهلوی. مهدی رحیمی: به اتهام عضویت در ارتش شاهنشاهی. سید رضا ناجی: به اتهام عضویت در ارتش شاهنشاهی.
کلیسای سن جاکومو دال‌اوریو (یا سن جاکومو آپوستولو - سنت جیمز رسول) کلیسایی است که در محله سانتا کروچه در ونیز، شمال ایتالیا واقع شده است. ریشه نام این کلیسا مشخص نیست. احتمالات شامل نامگذاری آن از روی یک بوته برگ بو که زمانی در همان نزدیکی قرار داشته، نسخه‌ای از دال ریو («از رودخانه») ("dal Rio") یا زمانی که در منطقه‌ای از باتلاق خشک شده (luprio) قرار داشته، می‌شود. این کلیسا در قرن نهم تأسیس و در سال ۱۲۲۵ بازسازی شد. برج ناقوس آن مربوط به این دوره است. از آن زمان تاکنون چندین بازسازی (از جمله یک بازسازی
آن زمان تاکنون چندین بازسازی (از جمله یک بازسازی اساسی در سال ۱۵۳۲) و سقف تیرکی آن مربوط به قرن چهاردهم است. دو ستون از جنگ صلیبی چهارم، پس از غارت قسطنطنیه، بازگردانده شدند. کلیسای سن جاکومو دال‌اوریو، کلیسایی متعلق به حوزه انتخابیه سان پولو-سانتا کروچه-دورسودورو است. کلیساهای دیگر این حوزه، کلیساهای سن استای و سان زان دگولا هستند. سن جاکومو دال‌اوریو، کلیسای نقاش جامباتیستا پیتونی بود که در سال ۱۷۶۷ در آنجا به خاک سپرده شد. فضای داخلی. بخش موجود در پشت نما. تا سال ۱۴۰۰ میلادی، یک ارگ در کلیسا وجود داشت
تا سال ۱۴۰۰ میلادی، یک ارگ در کلیسا وجود داشت که برای اولین بار در سال ۱۵۳۲ بازسازی شد. ارگ فعلی اثر گائتانو کالیدو (Gaetano Callido) است که در سال ۱۷۷۶ تکمیل شد. قسمت راست شبستان کلیسا. روی دیوار، تابلوی مصلوب شدن مسیح و مریم مجدلیه (از پایان قرن هفدهم) قرار دارد. این اثر قبلاً در کلیسای کوچک سمت راست قرار داشت و در سال ۱۹۶۹ در اینجا قرار داده شد. بالای اتاق اعتراف، یک نقاشی رنگ روغن روی بوم با عنوان «معجزه مریم مقدس» اثر گائتانو زومپینی، از قرن هفدهم، قرار دارد. بالای بوم، یک پنجره رومانسک با یک حلقه
قرار دارد. بالای بوم، یک پنجره رومانسک با یک حلقه ساده، که در طول مرمت سال ۱۹۰۳ پیدا شده و بقایای ساختمان قدیمی قرن سیزدهم است. روی دیوار: نقاشی که شام ​​آخر (از قرن شانزدهم)، اثر یک نقاش ونیزی ناشناس را به تصویر می‌کشد. محراب اول. محراب مریم مقدس این چیدمان مربوط به سال ۱۸۳۲ است (به سنگ قبر سمت چپ مراجعه کنید) با عناصری از تزئینات رومانسک یک کلیسای تخریب‌شده‌ی ناشناس، اثر ناشناس مکتب گاسپاری (Gaspari). نقش برجسته‌ای از مریم مقدس تسبیح‌دار اثر نویسنده‌ای ناشناس، در مبدا وقف محراب قرار دارد. روی محراب، یک
در مبدا وقف محراب قرار دارد. روی محراب، یک مجسمه چوبی نقاشی‌شده از مریم مقدس قرن پانزدهمی قرار دارد. محراب اول. روی دیوار: نقاشی از سنت سباستین بین سنت لورنس و سنت روچ (۱۵۰۰) اثر جووانی بونکونسیلیو معروف به مارسکالکو (Marescalco). در ابتدا، این نقاشی، محراب کلیسای سن سباستینو ونیز، در محراب اول سمت راست را زینت می‌داد. محراب دوم. نمازخانه سنت لوران. تقدیم به این شهید مقدس از سال ۱۴۳۴ در این نمازخانه وجود داشته است. روی دیوار سمت راست: سنت لارنس در حال توزیع اموال خود به فقرا (۱۵۷۵)، اثر پالما جوان‌تر؛ روی
اموال خود به فقرا (۱۵۷۵)، اثر پالما جوان‌تر؛ روی دیوار سمت چپ: شهادت قدیس (۱۵۸۲) اثر همان نویسنده ۲۸۳ × ۴۹۰ سانتی‌متر مکعب. نقاشی محراب: سنت لارنس، بین سنت جولیان و سنت پروسپر (۱۵۸۱)، اثر پائولو ورونزه، اثر تقدیمی لورا بارباریگو، بیوه نجیب زاده جاکومو مالیپیرو که در سال ۱۵۷۲ درگذشت. صندوقخانه قدیمی کلیسا. اتاق کوچکی که تزئینات پنلی قرن شانزدهم دارد. روی سقف: عشای ربانی مورد ستایش چهار انجیل نویس (۱۵۷۵) که توسط جی. پالما جوان نقاشی شده است. روی دیوار جداکننده با شبستان کلیسا: گذرگاه دریای سرخ، بالای در:
با شبستان کلیسا: گذرگاه دریای سرخ، بالای در: مسیح در مقبره قرار گرفته و روی پنل سمت راست بره عید پاک. روی دیوار سمت راست که توسط دو پنجره قاب گرفته شده است: سنت مارک، سنت سیلوستر، سنت جیمز، کشیش دا پونته در مقابل مریم مقدس، در پایین سمت راست یک نقاشی کوچک از مصلوب شدن در حضور مریم مقدس و سنت یوحنا. روی دیوار رو به روی الیاس و فرشته: مجموعه مانا، و: مار برنزی (۱۵۷۵) تامی آثار پالمای جوان است.
میشل رغدی نوری (۱۷ اکتبر ۱۹۷۳) روزنامه‌نگار و نویسندهٔ ایتالیایی است که بیشتر به‌خاطر نخستین خاطراتش، با عنوان "دختر بغداد" شناخته می‌شود؛ کتابی که دوران کودکی‌اش در بغداد، فرار از عراق و ورودش به ایتالیا را روایت می‌کند. او در خاطرات بعدی‌اش با عنوان "راه برگ‌های چای" از همان جایی که در نخستین اثرش آغاز کرده بود، ادامه می‌دهد و به موضوع ادغام خود در غرب می‌پردازد. زندگی و پیشه. میشل نوری در پراگ به دنیا آمد، از پدری مسلمان عراقی اهل بغداد و مادری کاتولیک و چک.شش ماه پس از تولد نوری، او همراه با والدینش در
چک.شش ماه پس از تولد نوری، او همراه با والدینش در بغداد زندگی کردند تا اینکه به شانزده سالگی رسید. اندکی پس از آغاز جنگ خلیج فارس، پدر نوری از مادرش جدا شد و مادر تصمیم گرفت در سال ۱۹۸۸، پس از سقوط کمونیسم، به پراگ بازگردد و میشل و خواهرانش را با خود ببرد. میشل نوری سپس در سن هجده سالگی به ایتالیا مهاجرت کرد و اقامت گزید. آثار او به گفت‌وگوی بین‌فرهنگی میان اسلام و مسیحیت (دو دینی که او در آن‌ها پرورش یافته بود) همچنین فرهنگ‌های متفاوتی که با آن‌ها مواجه شده است، می‌پردازد. . نوری در حال حاضر با
مواجه شده است، می‌پردازد. . نوری در حال حاضر با روزنامه‌های مختلف همکاری دارد و داستان زندگی خود را در دو خودزندگی‌نامه روایت کرده است: «دختر بغداد» (۲۰۰۷) و «راه برگ‌های چای» (۲۰۱۰). او همچنین به‌خاطر «دلبازی» با عدی حسین، پسر بزرگ صدام حسین، رئیس‌جمهور پیشین عراق، شناخته شده است.
فرانتس فون پائولا گرویتیوزن (19 مارس 1774 - 21 ژوئن 1852) پزشک و اخترشناس اهل بایرن بود. او پیش از آنکه در سال 1826 استاد اخترشناسی در دانشگاه مونیخ شود، به تدریس دانشجویان پزشکی می‌پرداخت. در دوران تحصیل و آموزش پزشکی، او به ویژه به خاطر پژوهش‌هایش در زمینۀ دستگاه ادراری و سنگ‌شکنی شناخته شد. او روش‌هایی ایمن‌تر برای خارج کردن سنگ‌های مثانه از راه مجرا پیشنهاد داد و ابزارهایی ساخت که الگو برای دستگاه‌های بعدی شدند. مانند بسیاری از پیشینیان و هم‌عصران او گرویتیوزن باور داشت که ماهِ زمین قابل سکونت است. او
باور داشت که ماهِ زمین قابل سکونت است. او بارها سطح ماه را رصد کرد و برای باورش دلایلی ارائه داد. از جمله در سال 1824 اعلام کرد که شهری را در نواحی ناهموار شمال دهانۀ «شروتر» کشف کرده و آنرا «وال ورک» نامیده است. این ناحیه شامل رشته‌کوه‌هایی تقریباً خطی است که شکلی شبیه استخوان ماهی دارند و در تلسکوپ شکستی کوچک او، همچون بناهایی با خیابان جلوه می‌کردند. او مشاهداتش را منتشر کرد اما با شک و تردیدِ شدید اخترشناسان دیگر روبرو شد و ادعاهایش با ابزارهای نیرومندتر به آسانی رد گردید. با این حال، گرویتیوزن نخستین
به آسانی رد گردید. با این حال، گرویتیوزن نخستین کسی بود که پیشنهاد کرد دهانه‌های ماه در اثر برخورد سیارک‌ها پدید آمده‌اند. او همچنین به دلیل کشف روشنایی‌های درخشان در لبه‌های هلال سیارۀ زهره مشهور است. او این پدیده را چنین توضیح می‌داد که جنگل‌های سیارۀ زهره به علت نزدیکی این سیاره به خورشید بسیار سریع‌تر از جنگل‌های برزیل رشد می‌کنند و در نتیجه، ساکنان زهره جشن‌های آتش برگزار می‌کنند و در آن مقادیر عظیمی از گیاهان را می‌سوزانند. گرویتیوزن کمی پیش از مرگش در خانه‌ای واقع در شمارۀ 24 خیابان برینر در مونیخ
در خانه‌ای واقع در شمارۀ 24 خیابان برینر در مونیخ زندگی می‌کرد. دهانه‌ای روی ماه به نام «گرویتیوزن» به افتخار او نام‌گذاری شده است. نام او و نظریاتش همچنین در یکی از «کارهای اخلاقی کوچک» جاکومو لئوپاردی با عنوان «گفتگوی زمین و ماه» یاد شده است. از او در کتاب «از زمین تا ماه» اثر ژول ورن نیز نام برده شده است.
مری رز اُکار (; – ) سیاستمدار دموکرات آمریکایی بود که از سال ۱۹۷۷ تا ۱۹۹۳ عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا از ایالت اوهایو بود. اکار اولین زن عرب، سوری و لبنانی آمریکایی بود که به عضویت کنگره درآمد. او همچنین اولین زن دموکرات بود که از ایالت اوهایو به کنگره ایالات متحده آمریکا راه یافت.
پائولو ونزیانو، همچنین ونزیانو پائولو یا پائولو دا ونزیا (فعال تا سال ۱۳۳۳، درگذشته پس از ۱۳۵۸) نقاش قرن چهاردهم اهل ونیز، «بنیانگذار مکتب ونیزی» نقاشی بود که احتمالاً بین حدود سال‌های ۱۳۲۱ تا ۱۳۶۲ فعالیت می‌کرد. او «مهم‌ترین نقاش ونیزی قرن چهاردهم» نامیده شده است. آثار امضا شده و تاریخ‌دار فراوان او، که برخی از آنها با همکاری پسرانش خلق شده‌اند، بین سال‌های ۱۳۳۳ تا ۱۳۵۸ را در بر می‌گیرند. او به عنوان نقاش رسمی جمهوری ونیز شناخته می‌شد. او رهبری توسعه‌ی چندلتی با قاب‌بندی استادانه یا «محراب مرکب» را در ونیز
با قاب‌بندی استادانه یا «محراب مرکب» را در ونیز بر عهده داشت. این ابداع که در طول قرن سیزدهم در سراسر ایتالیا محبوب شد، تا حدودی در پاسخ به تغییرات آیینی (که تنها در قرن بیستم معکوس شد) که کشیش را در حال برگزاری مراسم عشای ربانی در همان سمت محراب قرار می‌داد. بنابراین بیشتر اوقات پشتش به آنها بود. این امر باعث ایجاد محراب‌هایی در پشت و بالای محراب، به عنوان یک کانون عبادی بصری شد. سبک او «هنوز بیزانسی» است، یعنی ایتالیایی-بیزانسی، اما به طور فزاینده‌ای تحت تأثیر هنر گوتیک در حال توسعه در شمال آلپ و عناصر
تأثیر هنر گوتیک در حال توسعه در شمال آلپ و عناصر شخصی قرار دارد. با این حال، تأثیر جوتو «تقریباً به طور کامل وجود ندارد». زندگینامه. او در خانواده‌ای هنرمند متولد شد. او یک کارگاه بزرگ را اداره می‌کرد که در آن به همراه پسرانش مارکو، لوکا و جیووانی کار می‌کرد. او نقاش رسمی آندره‌آ داندولو بود، که برای او، پائولو و پسرانش لوکا و جیووانی، پالا فریاله ("Pala Feriale") یا «محراب روزهای هفته» کلیسای جامع سنت مارک ونیز (که فقط در روزهای یکشنبه و اعیاد باز می‌شد و بخاطر فلزکاری و میناکاریش مشهور بود) را نقاشی
و بخاطر فلزکاری و میناکاریش مشهور بود) را نقاشی کردند. متأسفانه بیشتر صحنه‌های فراوان این کاورهای نقاشی شده، که احتمالاً معتبرترین سفارش او بودند، اکنون از بین رفته‌اند. پائولو در گذشته با هنرمندی که مسئول آثار منسوب به استاد تاجگذاری واشنگتن بود، یکی دانسته می‌شد. دیگر در مورد این شناسایی، بین مورخان هنر اتفاق نظر وجود ندارد. سبک. سبک پائولو وامدار تأثیرات بیزانسی بود، اما همچنین نشانه دانش او از نقاشی معاصر در ریمینی است. آثار پیشرفته‌تر او تأثیر هنر گوتیک را نشان می‌دهد. او از طریق هنرش بنیانگذار مکتب
را نشان می‌دهد. او از طریق هنرش بنیانگذار مکتب ونیزی و در طول قرن چهاردهم تاثیرگذار به بود، ویژه بر لورنزو ونزیانو، که ظاهراً نه از بستگان، که احتمالاً شاگرد او بوده است.
جووانی بونکونسیلیو (متولد مونتکیو ماژوره در حدود ۱۴۶۵، درگذشته ۱۵۳۵ یا ۱۵۳۷؛ فعال ۱۴۹۷–۱۵۱۴) نقاش ایتالیایی دوره رنسانس بود که عمدتاً در ونیز و زادگاهش ویچنزا فعال بود. نام های دیگر او عبارت بودند: Giovanni Bonconsigli Il Marescalco و Marescalco Buonconsiglio Il Marescalco. تاثیرات. بونکونسیلیو احتمالاً در سال 1484 در ویچنزا نزد بارتولومئو مونتانیا شاگردی کرده بود. او به سبک جووانی بلینی نقاشی می‌کرد، اما پس از آن شاگرد آنتونلو دا مسینا شد. آثار. در ویچنزا، او یک پیتا (سوگواری مریم بر جنازه مسیح) برای
او یک پیتا (سوگواری مریم بر جنازه مسیح) برای کلیسای سن بارتولومئو (که اکنون در موزه مدنی ویچنزا است)، یک مریم مقدس و کودک به همراه قدیسان برای اوراتوریو د تورچینی نقاشی کرد. او تا اواخر سال ۱۵۳۰ در ونیز زندگی می‌کرد و برای کلیساهای این شهر، قطعات محراب متعددی نقاشی کرد که متأسفانه بسیاری از آنها از بین رفته‌اند. از جمله آثار او می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: مریم مقدس و کودک (۱۵۱۱) برای کلیسای جامع مونتانیانا
روبرتو د پائولیس (زادهٔ ۱۹۸۰) کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده ایتالیایی است. زندگی و حرفه. د پائولیس در رم به دنیا آمد و در مدرسه فیلم لندن به تحصیل در رشته فیلم‌سازی پرداخت و سپس آموزش بازیگری را زیر نظر مربی بئاتریچه براکّو ادامه داد. او از سال ۲۰۰۳ به‌عنوان عکاس هنرهای تجسمی و هنرمند ویدئویی فعال بود و سپس وارد صنعت فیلم شد و در نقش مکمل فیلم "حرکات" ("Movimenti"، ۲۰۰۴) ظاهر گردید. پس از کارگردانی دو فیلم کوتاه که هر دو در جشنواره فیلم ونیز به نمایش درآمدند، "جزر و مد" ("Bassa Marea"، ۲۰۰۹) و
نمایش درآمدند، "جزر و مد" ("Bassa Marea"، ۲۰۰۹) و "آلیس" ("Alice"، ۲۰۱۰)، به‌همراه کارلا آلتری شرکت تولید فیلم «یانگ فیلمز» را تأسیس کرد. در سال ۲۰۱۷، د پائولیس نخستین فیلم بلند خود را با عنوان "قلب‌های پاک" ("Pure Hearts") کارگردانی کرد که در هفتادمین جشنواره فیلم کن در بخش پانزده روز کارگردانان به نمایش درآمد. این فیلم برای د پائولیس نامزدی جایزه دیوید دی دوناتلو برای بهترین کارگردان تازه‌کار و نامزدی نوار نقره‌ای برای بهترین کارگردان تازه‌کار را به ارمغان آورد. فیلم بعدی او، "پرنسس" ("Princess")،
ارمغان آورد. فیلم بعدی او، "پرنسس" ("Princess")، به‌عنوان فیلم افتتاحیه بخش افق‌ها در هفتاد و نهمین جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز اکران شد. برای این فیلم، د پائولیس نامزد جایزه دیوید دی دوناتلو برای بهترین تهیه‌کننده و همچنین نامزد نوار نقره‌ای برای بهترین داستان اورجینال شد. پیوند به بیرون.
پیو دامیلیا (؛ زادهٔ ۱۹۴۹) روزنامه‌نگار اهل ایتالیا است. زندگی و حرفه. پیو دامیلیا در نپول به دنیا آمد و در رشته حقوق در دانشگاه ساپینزا رم تحصیل کرد. او در دههٔ ۱۹۷۰ به ژاپن رفت و به‌تدریج به‌عنوان روزنامه‌نگاری شناخته‌شده در حوزهٔ شرق آسیا مطرح شد. او برای چندین نشریهٔ ایتالیایی و بین‌المللی فعالیت کرده و بیشتر به‌خاطر گزارش‌هایش از مسائل سیاسی، اجتماعی و اقتصادی ژاپن و شرق دور شناخته می‌شود. همکاری او با روزنامهٔ "ایل مانیفستو" شهرت فراوانی برایش به همراه داشت و مقالات و تحلیل‌هایش به‌طور منظم در این