payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دستگاه دندهٔ دوچرخه () از سامانهٔ انتقال قدرت دوچرخه است. این سامانه برای انتقال نیرو از رکاب‌زن به چرخ‌های محرک در دوچرخه‌ها (و همچنین سه‌چرخه‌ها، چهارچرخه‌ها، یک‌چرخه‌ها یا سایر وسایل نقلیه نیروی انسانی) استفاده می‌شوند. اکثر آنها همچنین شامل نوعی سازوکار برای تبدیل سرعت و گشتاور از طریق چرخ‌دنده هستند. پیشینه. تاریخچه سیستم‌های انتقال قدرت دوچرخه ارتباط نزدیکی با تاریخچه دوچرخه دارد. تغییرات عمده در شکل دوچرخه اغلب با پیشرفت در سامانه‌های انتقال قدرت آغاز یا همراه بوده است. چندین سیستم انتقال قدرت اولیه
یا همراه بوده است. چندین سیستم انتقال قدرت اولیه از چرخ‌دنده‌های مستقیم استفاده می‌کردند که مستقیماً با یکدیگر در خارج از توپی درگیر می‌شدند. برخی از دوچرخه‌ها از یک چرخ عقب دو طرفه با چرخ‌دنده‌های با اندازه‌های مختلف در هر طرف استفاده می‌کردند. برای تعویض دنده، دوچرخه‌سوار توقف می‌کرد و پیاده می‌شد، چرخ عقب را برمی‌داشت و در جهت معکوس دوباره نصب می‌کرد. سیستم‌های دنده‌عقب در اواخر قرن نوزدهم توسعه یافتند، اما دنده‌عقب متوازی‌الاضلاع مدرن که با کابل کار می‌کند در دهه ۱۹۵۰ اختراع شد. جمع‌آوری نیرو.
کار می‌کند در دهه ۱۹۵۰ اختراع شد. جمع‌آوری نیرو. سیستم‌های انتقال قدرت دوچرخه برای جمع‌آوری نیرو از دوچرخه‌سواران به روش‌های مختلفی توسعه یافته‌اند.
آب‌بندی تخلخل از طریق فرآیند اشباع خلاء انجام می‌شود.اشباع خلاء یک فرآیند ترجیحی OEM است که مسیرهای تخلخل و نشتی را در قطعاتی که در طی فرآیند ریخته گری یا قالب گیری شکل می‌گیرند مانند ریخته گری فلزی، قطعات فلزی متخلخل و ریخته گری های الکتریکی ، مهر‌و‌موم می‌کند. اشباع خلاء ، تخلخل ناشی از ریخته گری را متوقف می‌کند (پدیده ای که در فرآیند تولید دایکاست رخ می‌دهد و به سازندگان اجازه می‌دهد تا از قطعاتی استفاده کنند که در غیر این صورت از بین می‌رفتند.) تخلخل به طور طبیعی رخ می‌دهد و در اکثر مواد یافت می‌شود.
طور طبیعی رخ می‌دهد و در اکثر مواد یافت می‌شود. تخلخل در ریخته‌گری‌های فلزی ، معمولاً هر فضای خالی در نظر گرفته می‌شود. تخلخل در ریخته گری می‌تواند در اثر تشکیل گاز یا انجماد در زمانی که فلز از حالت مایع به حالت جامد منتقل می‌شود، ایجاد‌ شود. بسته به نوع ریخته گری، اندازه این تخلخل می‌تواند از کمتر از 1 میکرون تا حفره های بزرگتر از 10 میلی‌متر متغیر باشد. عیوب ریخته گری ناشی از تخلخل می تواند بر یکپارچگی ساختار قطعه تأثیر بگذارد و نقطه شکست ایجاد کند.همچنین تخلخل می تواند باعث کاهش استحکام قطعه شود. اگر
تخلخل می تواند باعث کاهش استحکام قطعه شود. اگر قطعه برای نگهداری گازها یا سیالات طراحی شده باشد، این عیوب بر عملکرد تأثیر می گذارند. استانداردهای فرآیند. اشباع خلاء توسط استاندارد نظامی MIL-I-17563C و MIL-STD-276A و همچنین مشخصات متعدد اختصاصی و مدنظر مشتری کنترل می‌شود. MIL-I-17563 ، درزگیر اشباع را آزمایش می‌کند. MIL-I-17563C نشان می‌دهد که درزگیر با کاربرد سازگار است و در طول عمر قطعه تحلیل نمی‌رود یا خراب نمی‌شود. MIL-STD-276A فرآیند اشباع را آزمایش می کند و استانداردهایی را برای پردازش جهت آب‌بندی
می کند و استانداردهایی را برای پردازش جهت آب‌بندی قطعات و آزمایش اثربخشی فرآیند ارائه می‌دهد. روند. فرآیند اشباع خلاء مسیرهای‌ نشت داخلی را می‌بندد تا نشتی نداشته باشد و برای استفاده مناسب باشد. در آب بندی قطعات ریخته گری در برابر تخلخل، قطعات از طریق چهار مرحله زیر پردازش می‌شوند: فرآیند اشباع خلاء باید قبل از مونتاژ نهایی انجام شود. به طور خاص در فرآیند ریخته‌گری فلزات، اشباع خلاء باید پس از ماشین‌کاری‌نهایی انجام‌شود. ماشین‌کاری نهایی ممکن است هر گونه تخلخل را در معرض دید قرار دهد و یک مسیر نشتی ایجاد
را در معرض دید قرار دهد و یک مسیر نشتی ایجاد کند. این مسیرها می‌توانند باعث نشت مایعات و گازها از ریخته گری شوند و باعث عدم تطابق و غیرقابل استفاده‌شدن قطعه شوند. کاربردهای رایج. تخلخل در اکثر فرآیندهای تولیدی رایج است و در صورتی یک عیب محسوب می‌شود که به هم متصل باشد و مسیر نشتی ایجاد کند که می‌تواند یکپارچگی ساختار و عملکرد قطعه را تحت تاثیر قراردهد. اشباع خلاء به دلایل زیر تخلخل و مسیرهای نشتی را آب بندی می کند. بستن مسیرهای نشت. دلیل اصلی استفاده از فرآیند اشباع خلاء بر روی هر نوع ریخته‌گری تحت فشار،
اشباع خلاء بر روی هر نوع ریخته‌گری تحت فشار، فلز پودری، پلاستیک و غیره... ،بستن مسیرهای نشت است. اشباع خلاء با آب بندی مسیرهای تخلخل و نشتی ، از نشت مایعات و گازها جلوگیری می‌کند. اگر مسیرهای نشتی آب بندی نشده‌باشند، ممکن است مایعات یا گازها از قطعه نشت کنند. بهبود ماشینکاری. اشباع برای بهبود فرآیند ماشین‌کاری در متالورژی پودر استفاده می‌شود. عملیات ماشین ثانویه، مانند سوراخ کردن، ضربه زدن، یا برش، فقط اندکی موفقیت آمیز است، زیرا فضای خالی بین ذرات باعث ایجاد صدای ابزار، کاهش عمر ابزار و کاهش کیفیت می‌شود.
صدای ابزار، کاهش عمر ابزار و کاهش کیفیت می‌شود. اشباع خلاء تک تک دانه‌های فلز پودری را در طول ماشینکاری تثبیت و پشتیبانی می‌کند. اشباع خلاء با کارآمدترکردن آن، حذف صدای ابزار و بهبود سطح ماشین‌کاری، ماشین‌کاری را بهبود می‌بخشد. منع خوردگی. عملیات آبکاری ، قطعات را در محلول‌های اسیدی غوطه ور می‌کند. اسید باقی‌مانده می‌تواند به داخل تخلخل نفوذ کند که باعث خوردگی می‌شود. آب‌بندی اجزا قبل از آبکاری باعث از بین رفتن خوردگی می‌شود. افزایش پایان ثانویه. تخلخل ممکن است روغن‌ها، سیالات، سیال‌های سوارخ‌کننده ،
ممکن است روغن‌ها، سیالات، سیال‌های سوارخ‌کننده ، پاک‌کننده‌های پیش از آبکاری و اسیدها را جذب کند. اگر تخلخل بسته نشده‌باشد، هر گاز یا مایعی ممکن است با خارج شدن بر روی آن تأثیر بگذارد. بستن مسیرهای نشتی قبل از اتمام ثانویه، هرگونه حالت خرابی را که ممکن است ناشی از گازهای خروجی یا ناسازگاری با مواد شیمیایی باشد از بین می‌برد. یکپارچگی قطعه را بهبود بخشید. از اشباع خلاء می‌توان به عنوان بهبود یکپارچگی قطعات ساخت افزودنی استفاده کرد. یک قطعه ساخت افزودنی به اندازه یک قطعه ساخته شده از فرآیندهای تولید سنتی
اندازه یک قطعه ساخته شده از فرآیندهای تولید سنتی متراکم نیست - و مانند آن دارای استحکام نیست. برای تقویت مواد آن می توان از اشباع خلاء استفاده کرد. همانطور که درزگیراشباع خلاء در سوراخ‌ها سخت می‌شود، یک پیوند بین لایه‌های قطعه ایجاد می‌کند. این امر چگالی قطعه را افزایش می‌دهد. مواد رایج. تولید افزودنی. قطعاتی که از طریق فرآیند تولید افزودنی ایجاد می‌شوند، مستعد همان تخلخلی هستند که با روش‌های سنتی‌تر ایجاد می‌شوند. تخلخل‌ذاتی ، مربوط به خواص مواد و تکنولوژی است. دو ماده اولیه‌ای که آب‌بندی اشباع خلاء را
است. دو ماده اولیه‌ای که آب‌بندی اشباع خلاء را تحت تاثیر قرار می‌دهند، پلاستیک و فلز متخلخل هستند. ریخته‌گری تحت فشار. قالب های ریخته‌گری تحت فشار و قالب های دائمی معمولاً دارای تخلخل داخلی هستند. این تخلخل عموماً در عمیق ترین سطح مقطع قطعه است و به پوست بیرونی گسترش نمی‌یابد. اما اگر قطعه نیز ماشین‌کاری شود، تخلخل داخلی آشکار می‌شود و در صورت تحت فشار قرار گرفتن قطعه نشت می‌کند. ریخته گری ماشینی که نیاز به نگه داشتن سیالات دارند (هندسه‌های ورودی، اتصالات خنک کننده، جعبه های انتقال، محفظه پمپ و اجزای قدرت
کننده، جعبه های انتقال، محفظه پمپ و اجزای قدرت سیال) به طور معمول با استفاده از رزین‌های اکریلیک مادام‌العمر آب‌بندی می‌شوند. از آنجایی که درزگیر داخل قطعه است، ابعاد بیرونی و ظاهر قطعه بدون تغییر است. الکترونیک. در این قسمت ها پین و سیم های‌فلزی در محفظه پلاستیکی تعبیه شده است. هنگامی که قطعات در طول ساخت یا استفاده معمولی گرما را تجربه می‌کنند، پلاستیک و فلز با سرعت‌های متفاوتی منبسط می‌شوند. این انبساط باعث ایجاد حفره‌های میکروسکوپی بین مواد می‌شود. در حالی که این مسیرهای نشتی اجتناب ناپذیر هستند، در
حالی که این مسیرهای نشتی اجتناب ناپذیر هستند، در صورت عدم آب‌بندی می‌توانند باعث خرابی شوند. متالورژی پودر. اجزای متالورژی پودر (PM) به چهار دلیل اصلی آب بندی می‌شوند. اولین مورد این است که قطعات PM برای جلوگیری از نشت مایعات یا گازهای تحت‌فشار آب‌بندی می‌شوند. کاربردهای PM برای هوای فشرده، جابجایی سوخت یا محفظه‌های هیدرولیک رایج و موثر هستند. با این حال، منافذ آن‌ها باید ابتدا بسته شوند. اگر منافذ آب‌بندی نباشد، سیالات یا گازها از قطعه نشت می‌کنند. آب‌بندی قطعات باعث تغییر مشخصات ابعادی یا عملکردی قطعه
قطعات باعث تغییر مشخصات ابعادی یا عملکردی قطعه نمی‌شود. قطعات PM قبل از آبکاری و برای کاهش خوردگی داخلی آب‌بندی می‌شوند. عملیات آبکاری معمولا شامل غوطه‌ورکردن قطعات در محلول‌های اسیدی است. پس از آبکاری، اسید باقی‌مانده در داخل قطعه می‌تواند باعث خوردگی شود ویا مانع از پوشش قابل قبول پوسته شود. راه حل این مشکل، آب‌بندی حفره‌های داخلی قبل از آبکاری است. همانطور که در بالا توضیح داده شد، تخلخل به مونومر آغشته شده و سپس کاملاً از سطح پاک می‌شود. رزین به یک پلیمر بادوام تبدیل می‌شود. بنابراین، فلز سطح در معرض
بادوام تبدیل می‌شود. بنابراین، فلز سطح در معرض آبکاری آزاد است در حالی که فضاهای داخلی خشک می‌شوند. فلز پودر نیز برای افزایش قابلیت نگهداری آغشته می‌شود. ماشینکاری قطعات‌PM به طور کلی دشوار است و برخی از ترکیبات ممکن است بدون خراب کردن ابزاربرش قابل ماشینکاری نباشند. عملیات ثانویه ماشین، مانند سوراخ کردن، ضربه زدن، یا برش، مختل می‌شود، زیرا فضای خالی بین ذرات باعث ایجاد صدای ابزار، کاهش عمر ابزار و کاهش کیفیت پرداخت می‌شود. اشباع خلاء تک‌تک دانه‌های فلز پودری را در طول ماشینکاری تثبیت و پشتیبانی می‌کند.
را در طول ماشینکاری تثبیت و پشتیبانی می‌کند. این کار ماشین‌کاری را با کارآمدتر کردن، حذف پچ‌پچ ابزار و بهبود پرداخت ماشین‌کاری بهبود می‌بخشد. تخلخل فلز پودری، روغن ها، سیالات، سیال‌های‌سوراخ‌کننده، پاک کننده‌های پیش از آبکاری و اسیدها را جذب می‌کند. اگر تخلخل بسته نشده باشد، مایعات ممکن است از آن خارج شوند و بر روی پرداخت تأثیر منفی بگذارند. آب بندی تخلخل قبل از پرداخت‌های ثانویه، هرگونه حالت خرابی را که ممکن است در اثر تخلیه پیش تصفیه ایجاد شود، از بین می‌برد. جستارهای وابسته. متالوژِی پودر ریخته‌گری تحت
جستارهای وابسته. متالوژِی پودر ریخته‌گری تحت فشار ریخته‌گری تحت فشار در خلاء تخلخل گاز
اسطوره‌شناسی سیستانی یا اساطیر سیستانی" " شامل مجموعه‌ای از باورها و اعمال گروهی برخاسته از تاریخ فرهنگی و مذهبی ایرانیان سیستانی، و افسانه‌های مردمی رایج در این سرزمین می‌باشند که عمدتاً توسط سنن شفاهی و منابع مکتوب به زمان کنونی منتقل شده‌اند. سرزمین. سیستان در اساطیر ایران و آئین زرتشت، اهمیت بسزایی دارد. سرزمین سیستان در پاره‌های ۱۳ و ۱۴ نخستین فصل وندیداد (اوستا) به عنوان یازدهمین سرزمین نیک که اهورامزدا آفریده، یاد شده است. طبق متون اساطیری سیستان را گرشاسب پسر اثرت بن شهر بن کورنگ بن بیداسب بن تور بن
پسر اثرت بن شهر بن کورنگ بن بیداسب بن تور بن جمشیدالملک بن نونجهان بن اینجد بن اوشهنگ بن خراوک بن سیامک بن موسی بن کیومرث بنا کرده است. شخصیت‌های اساطیری. رستم. رُسْتَم یا رستم سیستانی نام‌آورترین چهرهٔ اسطوره‌ای در ایران و سیستان است و به تبع آن، مهم‌ترین چهرهٔ اسطوره‌ای ادبیات فارسی است. او فرزند زال و رودابه است. وی اسبی به نام رَخش داشت که در تمام نبردها یار و یاور او بود. رستم و اسبش، رخش، سرانجام با دسیسه شغاد، برادر ناتنی رستم، کشته شدند. زال. زال یا دستان از قهرمانان اسطوره‌ای سیستانی در ایران است
دستان از قهرمانان اسطوره‌ای سیستانی در ایران است که نامش در شاهنامه رفته است. وی پسر سام و پدر رستم است. سام از آن که پسرش با موی سپید (آلبینیسم) و در شکل پری یا دیو به دنیا آمده بود ناخرسند بود. از این رو او را در پای البرز کوه که سیمرغ بر آن آشیان داشت رها کرد. سیمرغ نوزاد را یافت و به آشیانه خود برد و بزرگ کرد. از این پس سیمرغ تا پایان زندگی یاور زال و پسرش رستم است. سام. سام، پدر زال و پدر بزرگ رستم از تبار گرشاسپ، پهلوان اسطوره‌ای ایران است. نریمان. نریمان نیای بزرگ رستم پهلوان اسطوره‌ای شاهنامه از
نریمان نیای بزرگ رستم پهلوان اسطوره‌ای شاهنامه از نسل گرشاسپ است. از نریمان به عنوان پهلوان سرشناس سیستانی خاندان سام در شاهنامه سخن رفته و این پهلوان در دژ سپید کشته شد و رستم سال‌ها بعد انتقام او را بگرفت. گرشاسپ. گَرْشاسْپ پهلوان بزرگِ سیستانی و نیای بزرگ رستم و نامور به «اژدهاکُش» است. منظومهٔ گرشاسپ‌نامه از اسدی طوسی در شرح دلاوری‌های اوست. این پهلوان از چهره‌های نامدار اساطیر ایران است. فرامرز. فرامرز از پهلوانان سیستانی و اساطیر ایرانی است. او فرزند رستم سیستانی، نوه زال و نواده سام و نریمان بود که
رستم سیستانی، نوه زال و نواده سام و نریمان بود که به دست بهمن کشته شد. سهراب. سهراب جنگجوی افسانه‌ای در اساطیر ایران و در تراژدی رستم و سهراب است. او پسر رستم سیستانی که از پهلوانان ایرانی بود. او در جوانی به دست پدرش رستم کشته شد. عشاق اسطوره‌ای. زال و رودابه. داستان عشق زال به رودابه یکی از مهم­ترین داستان­های عاشقانه شاهنامه فردوسی است؛ زیرا حاصل این عشق به دنیا آمدن رستم، قهرمان بزرگ شاهنامه است. اسطوره­ای که با شروع داستان زال و رودابه حضور فعّال دارد و تا آخر به بهترین شکل نقش خود را ایفا می­کند.
و تا آخر به بهترین شکل نقش خود را ایفا می­کند. رستم و تهمینه. رستم قهرمان برجسته شاهنامه فردوسی با اسب خود رخش به شکار می رود. رستم هنگام استراحت به خواب می رود و ترکان اسب را می‌ربایند و نزد چند مادیان می‌برند تا نسل از نسل اسب رستم پرورش دهند. رستم در جست و جوی رخش به پایتخت سمنگان نزدیک می‌شود. پادشاه سمنگان از او استقبال می‌کند و برای حضور رستم جشن می‌گیرد. نیمه شب تهمینه دختر پادشاه سمنگان به اتاق خواب رستم می‌رود. تهمینه به عشق خود به رستم اعتراف می کند و پس از مشورت با پدر تهمینه، پادشاه سمنگان، آن
و پس از مشورت با پدر تهمینه، پادشاه سمنگان، آن دو با هم زوج می شوند. روز بعد رستم تهمینه را ترک می کند و به ایران باز می گردد. او به نشانه عشقش به او یک دستبند هدیه می دهد. نه ماه بعد پسرشان سهراب به دنیا می آید. موجودات افسانه‌ای. بزلنگی. بزلنگی یکی از شبه دیوان در میان مردم سیستان است. او موجودی است قوی شبیه به دیو چه مانند انسان بر روی دو پا راه می‌رفته و چون نمی‌توانسته به‌طور قائم بایستد یک پایش را میکشده، که به همین علت سیستانی‌ها آنرا بزلنگی نامیده‌اند. این موجود در افسانه‌های سیستانی نقش عمده‌ای در
این موجود در افسانه‌های سیستانی نقش عمده‌ای در جنگ با مردم دارد و اغلب هم دچار شکست می‌شود. مردآزما. در افسانه‌های مردم سیستانی آن را نوعی جن می‌دانند که اگر کسی از آنها نترسد، با او دوست می‌شوند. ولی اگر از او بترسند، قربانی‌اش را آنقدر می‌ترساند تا از پای درآید. در این افسانه‌ها گفته می‌شود مردآزما به صورت حیوانی اهلی بر مسافران مرد پدیدار می‌شود و ناگهانی سخن می‌گوید یا تغییر شکل می‌دهد و با این کار میزان دلاوری و مردانگی مسافر را می‌آزماید. بر پایه افسانه، مردآزما بیشتر در جای‌های تاریک و خلوت نمودار
مردآزما بیشتر در جای‌های تاریک و خلوت نمودار می‌شود ولی به کسی آسیبی نمی‌زند و به باور گروهی، در برابر افراد ترسو ظاهر نمی‌شود تا از آن‌ها آسیبی نبیند. گفته می‌شود این داستان برای این ساخته شده تا به افراد کم‌جرأت قوت قلب بدهند که اگر به جای تاریک یا خلوتی رفتند کمتر بترسند زیرا به آن‌ها گفته می‌شد مردآزما به افراد شجاع کاری ندارد. دیو پاهلو. در میان سیستانی‌ها گفته می‌شود دیوی وجود دارد به نام دیو یاهلو که شبیه گاو نری است که در شب دیده می‌شود و به قربانیانش حمله و تجاوز می‌کند. کلوخ پران. در میان
قربانیانش حمله و تجاوز می‌کند. کلوخ پران. در میان سیستانی‌ها موجودی است به نام جن کلوخ پران که به سمت قربانیان خود سنگ و کلوخ داغ پرتاب می‌کند ولی آن‌ها هرچه اطراف خود را نگاه می‌کنند کسی که سنگ پرتاب می‌کند را نمی‌بینند. سیمرغ. سیمرغ مشهور، مرغی ایزدی است که بر کوه البرز آشیان دارد و «زال» پدر «رستم» را پرورش داده است. «سام» (پدر زال) از این که فرزندش در هنگام تولد سفیدمو بوده است، خشمگین می‌شود و او را بر سر راه می‌گذارد. سیمرغ کودک را می‌یابد و به امر اهورامزدا او را پرورش می‌دهد. پس از آنکه زال در
اهورامزدا او را پرورش می‌دهد. پس از آنکه زال در سایهٔ تربیت سیمرغ جوان نیرومندی شده بود، سام پشیمان می‌شود و او را به خانه برمی‌گرداند. سیمرغ پری از خود به زال می‌دهد تا هنگام سختی آن را آتش زند و از او یاری بخواهد زال دو بار به سیمرغ محتاج می‌شود: ۱. هنگام تولد رستم که به علت درشتی جثهٔ وی، مادرش در آستانهٔ مرگ قرار گرفته بود؛ ۲. در جنگ رستم با اسفندیار که رستم و اسبش به شدت مجروح شده بودند، سیمرغ به یاری آنها می‌شتابد و پس از علاج زخم‌های رستم راه غلبه بر اسفندیار را به او نشان می‌دهد. به دلیل همین
بر اسفندیار را به او نشان می‌دهد. به دلیل همین حمایت‌های سیمرغ از خاندان زال، عده‌ای نظر داده‌اند که این مرغ فرشته نگهبان یا توتم سیستانی‌ها (خانواده رستم) است. دلیل دیگری که برای این ارتباط ذکر شده، این است که برخی جایگاه سیمرغ را «کوه اپارسن» (aparsan) در «سکستان» (سیستان) نام برده‌اند.
آچار گیو () ابزاری است که در مونتاژ و نگهداری دوچرخه برای تنظیم کاسه‌های بلبرینگ‌های کاسه‌ای و ساچمه‌ای استفاده می‌شود. آچارهای گیو نازک‌تر و سبک‌تر از اکثر آچارهای دهانه‌باز دیگری هستند که برای کار روی دوچرخه استفاده می‌شوند. آنها فقط باید برای تنظیم کاسه‌ها یا برای کاربردهای دیگر با گشتاور کم مانند ترمزهای مرکزی استفاده شوند. استفاده از آچار گیو در کاربردهای با گشتاور بالا مانند شل کردن مهره‌های محور بیرونی به راحتی می‌تواند به آچار آسیب برساند. آچارهای گیو معمولاً حدود ۲ میلی‌متر ضخامت دارند، در مقایسه
معمولاً حدود ۲ میلی‌متر ضخامت دارند، در مقایسه با تقریباً ۷ میلی‌متر برای یک آچار استاندارد دهانه باز. آچارهای گیو معمولاً بین ۱۳ میلی‌متر تا ۲۸ میلی‌متر اندازه‌گیری می‌شوند. اندازه‌هایی که امروزه بیشتر استفاده می‌شوند ۱۳، ۱۴، ۱۵، ۱۶ و ۱۷ میلی‌متر هستند. بیشتر اندازه‌های ۱۹ میلی‌متر و بالاتر برای کاربردهای تخصصی مانند BMX و توپی‌های دنده داخلی استفاده می‌شوند.
هان هه سوک (؛ زادهٔ ۲۰ اوت ۱۹۵۱) بازیگر اهل کره جنوبی است. او برندهٔ جایزه بزرگ در جوایز درامای اس‌بی‌اس ۲۰۰۶ به خاطر ایفای نقش در "بهشت عزیز" شد. فیلم‌شناسی. گزیده فیلم‌شناسی
یو هه ری (؛ زادهٔ ۱۵ اوت ۱۹۶۴) بازیگر و مدل اهل کره جنوبی است. او به خاطر ایفای نقش در مجموعه‌های تلویزیونی همچون "افسانه افسونگر", "مد دهه ۷۰" و "عشقی برای کشتن" شناخته می‌شود. زندگی شخصی. یو هه رین در سال ۱۹۹۴ با بازیگر لی گون هی ازدواج کرد. او زمانیکه باهم در یک تئاتر اجرا می‌کردند، با لی آشنا شد. خواهر کوچکترش چوی سو رین نیز یک بازیگر است.
پارک هی جین (؛ زادهٔ ۴ ژوئن ۱۹۷۳) بازیگر، مدل، کمدین، مجری تلویزیونی و خواننده اهل کره جنوبی است. او به خاطر ایفای نقش در "والس بهاری"، "مامان عصبانی"، "از بخت بد عاشقت شدم" و "به آرامی ذوبم کن" شناخته می‌شود.
سَرپَرّه () قطعه‌ای است که طوقه چرخ دوچرخه را به پره‌ها متصل می‌کند. سرپره یک استوانه سر دار با رزوه در داخل بخشی از طول آن است (یک ورودی بدون رزوه در نزدیکی «سطوح صاف» وجود دارد). به‌طور سنتی، سرپره‌ها در سوراخ‌های طوقه قرار می‌گیرند، به طوری که سر سرپره در بیرونی‌ترین قسمت طوقه قرار دارد، در حالی که انتهای دیگر سرپره به سمت داخل به سمت توپی اشاره می‌کند. در حال حاضر انواع مختلفی از سرپره‌ها موجود است، از جمله سرپره‌های داخلی که کاملاً در داخل طوقه قرار می‌گیرند و فقط با برداشتن لاستیک قابل تنظیم هستند، و
و فقط با برداشتن لاستیک قابل تنظیم هستند، و همچنین سرپره‌های رزوه‌دار خارجی که به طوقه پیچ می‌شوند (مانند آنهایی که توسط Mavic Ksyriums استفاده می‌شوند). رزوه‌ها پره را می‌گیرند، بنابراین چرخاندن آن باعث افزایش یا کاهش کشش در پره می‌شود و بر موقعیت توپی نسبت به طوقه تأثیر می‌گذارد. گام رزوه می‌تواند با اندازه رزوه متفاوت باشد، اما برای ضخامت‌های رایج پره ۰٫۴۵۴ میلی‌متر است که از انواع رزوه Fg 2، Fg 2.3 یا Fg 2.6 استفاده می‌کنند. از آنجایی که رزوه‌های پره و رزوه‌های سرپره باید مطابقت داشته باشند، جعبه‌های
رزوه‌های سرپره باید مطابقت داشته باشند، جعبه‌های پره معمولاً شامل تعداد مشابهی از سرپره‌ها هستند. صرفه‌جویی در وزن یا نیاز به استحکام زیاد به دلیل ساخت چرخ با پره‌های کم ممکن است نیاز به تهیه سرپره‌های متفاوت از آنهایی باشد که با پره‌ها ارسال می‌شود. مواد استاندارد برای سرپره‌ها برنج (معمولاً روکش نیکل) و آلومینیوم هستند. برنج سنگین‌تر است اما بادوام‌تر است و کمتر مستعد خوردگی، گرد شدن سطوح صاف در هنگام سفت شدن، شکستن و ساییدگی است. آلومینیوم بسیار سبک‌تر است. در صورت استفاده از سرپره‌های آلومینیومی،
است. در صورت استفاده از سرپره‌های آلومینیومی، پره‌ها باید به اندازه کافی بلند باشند تا طول کامل رزوه‌های سرپره پره را درگیر کنند تا بار از پره به بالای سرپره منتقل شود. اگر پره فقط تا حدی وارد سرپره شود، سرپره بار تنش را تحمل می‌کند و مستعد شکستگی در اثر خستگی است. همچنین، در مورد سرپره‌های آلومینیومی، مراقبت و یک آچار پره خوب برای جلوگیری از گرد شدن سطوح صاف در هنگام سفت کردن ضروری است. اخیراً، سرپره‌های تیتانیمی از منابع آمریکایی و چینی در دسترس قرار گرفته‌اند. طرفداران سرپره‌های تیتانیومی پیشنهاد
گرفته‌اند. طرفداران سرپره‌های تیتانیومی پیشنهاد می‌کنند که آنها مزایای سرپره‌های برنجی و آلومینیومی (به ترتیب استحکام و وزن) را ترکیب می‌کنند، در حالی که در برابر خوردگی نسبت به هر دو ماده مقاوم‌تر هستند.
سردنده () یا دنده‌عوض‌کن یک اصطلاح کلی برای انواع مختلفی از سوئیچ‌ها برای فعال کردن دستگاه دنده در دوچرخه یا موتورسیکلت است. تاریخچه. چرخ‌دنده‌های سیاره‌ای از دهه ۱۸۸۰ برای سه چرخه‌ها استفاده می‌شدند. اولین توپی‌های دنده‌ای دو سرعته برای دوچرخه‌ها توسط Seard Thomas Johnson آمریکایی در سال ۱۸۹۵ و William Reilly انگلیسی در سال ۱۸۹۶ اختراع شدند. توپی دو سرعته Reilly از سال ۱۸۹۸ توسط شرکت "The Hub" تولید شد. در سال ۱۹۰۲، Reilly یک توپی دنده‌ای سه سرعته طراحی کرد که تحت نام همکارش James Archer ثبت اختراع شد و
که تحت نام همکارش James Archer ثبت اختراع شد و توسط شرکت Sturmey-Archer تولید شد. از سال ۱۹۰۲ توپی‌های دنده‌ای وجود داشتند که توسط شرکت Wanderer اختراع شدند. اولین توپی آماده برای بازار توسط شرکت Sachs در سال ۱۹۰۷ طراحی شد و تا به امروز به شکل اصلاح‌شده رایج است. از توپی دو سرعته آن زمان، در سال ۱۹۲۴ توپی Torpedo-3-Gang با ترمز پایی ساخته شد که امروزه توسط SRAM توزیع می‌شود. دستگاه‌های دنده زنجیری از سال ۱۹۳۵ اختراع شدند. دنده‌های زنجیری دهه‌های ۳۰ و ۴۰ هنوز به‌طور مستقیم، یعنی بدون روکش سیم کار می‌کردند.
به‌طور مستقیم، یعنی بدون روکش سیم کار می‌کردند. اولین مدل‌های نه چندان مناسب دارای سازوکارهای میله‌ای بودند. تعویض‌کننده زنجیر دارای یک میله فلزی با یک اهرم در انتهای دیگر بود. این با دست یا پا کار می‌کرد. اهرم دنده اساساً فقط یک میله فلزی بود که با آن می‌توانستید حفاظ زنجیر را مستقیماً به جلو و عقب بچرخانید. توپی‌های دنده‌ای همیشه با روکش سیم کار می‌کردند، دسته دنده‌های گردان برای این کار معمول بود. تنها در اوایل دهه ۱۹۶۰ بود که اهرم‌ها به دست‌های دوچرخه‌سوار نزدیک‌تر شدند. این کار - تا به امروز - از طریق
نزدیک‌تر شدند. این کار - تا به امروز - از طریق یک روکش سیم انجام می‌شود. با استفاده از یک اهرم، روکش سیم را می‌کشید، که تعویض دنده عقب یا جلو را تنظیم می‌کند. اگر روکش سیم را شل کنید، یک فنر قفس دنده را در جهت مخالف حرکت می‌دهد. علاوه بر این، سیستم‌های فعال هیدرولیکی و همچنین دستگاه‌های دنده الکتریکی نیز وجود دارند. سردنده‌های اصطکاکی یا انگشتی. در سردنده‌های اصطکاکی، یک نیروی اصطکاک خاص باعث می‌شود که فنر در تعویض دنده عقب یا جلو به‌طور مستقل تغییر نکند. دوچرخه‌سوار نه تنها هنگام کشیدن روکش سیم باید نیروی
نه تنها هنگام کشیدن روکش سیم باید نیروی خاصی را اعمال کند، بلکه همچنین زمانی که می‌خواهد سیم باودن را شل کند نیز باید این کار را انجام دهد. سردنده‌های انگشتی در هر مرحله دنده قفل می‌شوند. فاصله سیم‌کشی در هر مرحله تعویض دنده به فاصله چرخ دنده‌ها و نسبت دنده سیستم تعویض دنده (که بسته به مرحله دنده می‌تواند متغیر باشد) بستگی دارد. دو نوع طراحی اساسی وجود دارد: عنصر فعال پس از فرایند تعویض دنده در موقعیت جدید باقی می‌ماند - مشابه اهرم اصطکاکی - یا عنصر فعال پس از هر فرایند تعویض دنده به موقعیت اولیه خود
پس از هر فرایند تعویض دنده به موقعیت اولیه خود بازمی‌گردد. این گاهی اوقات به عنوان سردنده ماشه‌ای نیز نامیده می‌شود. در اینجا طرح‌هایی با یک عنصر فعال واحد یا با یک اهرم یا دکمه فعال‌سازی برای هر یک از دو جهت تعویض دنده وجود دارد. حدود سال ۱۹۹۰، تعدادی سیستم دنده زنجیری وجود داشت که مستقیماً در عقب روی تعویض دنده انگشتی می‌شدند. به عنوان مثال می‌توان به Shimano Positron (با استثنائات) و Sachs Commander اشاره کرد. برخی از آنها از یک روکش سیم استفاده می‌کردند که فشار را نیز منتقل می‌کرد، برخی دیگر دارای
که فشار را نیز منتقل می‌کرد، برخی دیگر دارای اتصال سریع بین تعویض دنده عقب و روکش متناسب بودند. تلاش مکانیکی بالا، گاهی اوقات عدم وجود گزینه‌های تنظیم، و حساسیت بیشتر به آلودگی در دراز مدت را می‌توان ذکر کرد. این فناوری تعویض دنده نتوانست خود را تثبیت کند. توپی‌های دنده‌ای در گذشته همیشه سیستم‌های انگشتی بودند، زیرا تنظیم نادرست اهرم می‌تواند به راحتی به سازوکار آسیب برساند. یک استثنا، سامانهٔ انتقال قدرت پیوسته NuVinci و همچنین Rohloff Speedhub 500/14 است که در آن انگشتی کردن در توپی انجام می‌شود. در
است که در آن انگشتی کردن در توپی انجام می‌شود. در دنده‌های زنجیری، سردنده‌های اصطکاکی تا اواسط دهه ۱۹۸۰ رایج بودند، که در آن‌ها موقعیت صحیح سردنده باید تخمین زده می‌شد، «احساس» می‌شد یا با نگاه کردن به زنجیر بررسی می‌شد. دسته‌دندهٔ گَردان. این قدیمی‌ترین نوع دسته دنده است که در موتورسیکلت‌ها (Mofas) نیز رایج بود. برای چندین دهه به فراموشی سپرده شد، اما در سال ۱۹۹۰ توسط شرکت Campagnolo با مدل "Bullet" برای دوچرخه‌های کوهستان (ATBs) دوباره کشف شد. در حالی که دسته‌های Bullet به‌طور کلی چرخانده می‌شوند، نوع
دسته‌های Bullet به‌طور کلی چرخانده می‌شوند، نوع دیگری با یک دسته تقسیم‌شده مشخص می‌شود. این دسته‌ها در حال حاضر در دوچرخه‌های کوهستان و تورینگ محبوبیت مجدد پیدا کرده‌اند. نام محصول "Grip Shift" شرکت SRAM به مترادف دسته دنده گردان تبدیل شده است. شرکت‌های دیگر (مانند Rohloff) نیز از دسته دنده‌های گردان استفاده می‌کنند که در آن‌ها فقط بخشی از دسته فرمان می‌چرخد. دسته دنده‌های گردان بسیار ساده ساخته می‌شوند و بنابراین تقریباً منحصراً در بخش قیمت پایین یافت می‌شوند. آنها عمدتاً از پلاستیک‌های ریخته‌گری شده و
آنها عمدتاً از پلاستیک‌های ریخته‌گری شده و چهار یا در ساده‌ترین حالت حتی فقط از دو قسمت تشکیل شده‌اند. یک نمایشگر دنده قابل مشاهده را می‌توان با چاپ ساده اعداد دنده روی دسته دنده گردان به دست آورد. مدل‌های با کیفیت بالا نیز وجود دارند که امکان تعویض دنده دقیق در دراز مدت را فراهم می‌کنند. دسته‌دنده‌های گردان به صورت اصطکاکی و همچنین در مدل‌های انگشتی موجود هستند. در بسیاری از سیستم‌های دنده امروزی، ایندکس کردن در دسته انجام می‌شود که این امر آن را پیچیده و پرهزینه می‌کند. در این مدل، روکش‌های سیم باید
و پرهزینه می‌کند. در این مدل، روکش‌های سیم باید دقیق‌تر ساخته شوند، زیرا آنها مسئول دقت تعویض دنده هستند. تنها استثنا در حال حاضر یک توپی دنده از Rohloff است که در آن ایندکس کردن در سیستم دنده انجام می‌شود. دسته‌دنده‌های گردان به‌طور قابل توجهی کمتر از سایر طرح‌های دسته دنده مستعد خرابی هستند، زیرا هیچ قسمت بیرون زده‌ای ندارند که بتواند گیر کند، خم شود یا بشکند. مکانیک ظریف تا حدی موجود در داخل دسته به خوبی کپسوله شده و در برابر کثیفی مقاوم است. فرآیندهای تعویض دنده بصری‌تر انجام می‌شوند، زیرا فقط یک عنصر