payamvha/North_RAG huggingface dataset:
یافتم که خودش هرج و مرج را توضیح می‌داد.» مگان ناوارو از بلادی دیسگاستینگ به فیلم امتیاز ۳ از ۵ داد و نوشت: «الی کریگ، کارگردان فیلم "تاکر و دیل در برابر شیطان" با اعتماد به نفس به اقتباس عمدتاً وفادارانه می‌پردازد و تعادل مناسبی از خشونت و کمدی را برای یک فیلم اسلشر پرجنب‌وجوش و لاغر به ارمغان می‌آورد.» جیک ویلسون از "روزنامه سیدنی مورنینگ هرالد" به آن ۲.۵ ستاره از ۵ ستاره داد و نوشت: «هیچ اشکالی ندارد که از یک فیلم ترسناک نوجوانانه برای اظهار نظر در مورد شکاف نسلی، روابط طبقاتی و افول بخش تولید ایالات
شکاف نسلی، روابط طبقاتی و افول بخش تولید ایالات متحده استفاده شود. اما اگر طرح داستان آنقدر با ایده‌های نیمه‌تمام درهم‌ریخته نباشد که اوج داستان با سخنرانی‌های طولانی که توضیح می‌دهند پیام قرار بوده چه باشد، بیشتر درهم‌ریخته شود، حیف است، زیرا کریگ یک فیلمساز با استعداد است، با استعدادی در نماهای متحرکِ محتاطانه و شیک و تدوین‌های تکان‌دهنده و همچنین در همکاری با بازیگران برای توسعه شخصیت‌هایی که کلیشه‌های ژانر را زیر پا می‌گذارند.» اوون گلیبرمن از "ورایتی" به فیلم نقد منفی داد و نوشت: «فیلم، به شیوه‌ی
به فیلم نقد منفی داد و نوشت: «فیلم، به شیوه‌ی پیش‌پاافتاده‌اش، حال و هوای افسرده‌کننده‌ای را القا می‌کند که نتیجه‌ی کج‌خلقی و ناخوشایندی تمام افراد حاضر در آن است.» بنجامین لی در نقدی برای "گاردین،" به فیلم دو ستاره از پنج ستاره داد و «پیچش کوئیر شسته‌رفته و واقعاً غافلگیرکننده» را ستود، اما فرندو را «فقط یک دلقک که هیچ‌وقت به او چیزی داده نشده تا از بسیاری از دلقک‌های ترسناک دیگر که بهتر می‌شناسیم متمایز شود» و شخصیت‌های دیگر را «ضعیف و غیرقابل تشخیص» توصیف کرد. او فیلم را «خوراک کاملاً استاندارد آخر شب»
کرد. او فیلم را «خوراک کاملاً استاندارد آخر شب» خلاصه می‌کند. کوین ماهر از "روزنامه تایمز" به آن یک ستاره از پنج ستاره داد و نوشت: «شخصیت‌ها عمدتاً نفرت‌انگیز هستند و به سادگی به سطحی از روایت تقلیل یافته‌اند که قبل از سر بریدن اجتناب‌ناپذیر، در آب فرو رفته‌اند. کوین خسته‌کننده و بی‌سروپا است، در حالی که افشای بزرگ انگیزه قتل، منطقی به نظر نمی‌رسد. نمی‌دانم، مثل یک فیلم اسلشر افتضاح دهه هشتادی است.»
پناهگاه حیات وحش نومروگ (به مغولی: ، ؛ ، ) یک پناهگاه حیات وحش در استان دورنود در کشور مغولستان است.
آویگدور بن-گال (؛ ۱۹۳۶ – ۱۳ فوریه ۲۰۱۶) سرلشکر نیروهای دفاعی اسرائیل بود، که از ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۴ به‌عنوان فرمانده تیپ ۷ زرهی هاتیفا شیوا فعالیت می‌کرد و در فاصله سال‌های ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۱ فرماندهی شمالی اسرائیل را برعهده داشت. وی از ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۹ رئیس هیئت مدیره صنایع هوافضای اسرائیل بود و در فاصله سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۶ ریاست هیئت مدیره ان‌اس‌او گروپ را برعهده داشت. زندگی‌نامه. او در سال ۱۹۳۶ در ووچ، لهستان، با نام یانوش لودویگ گلدلاست زاده شد. وقتی او تنها سه سال داشت، جنگ جهانی دوم با حمله آلمان به لهستان آغاز شد.
جنگ جهانی دوم با حمله آلمان به لهستان آغاز شد. خانواده‌اش لهستان را به مقصد اتحاد جماهیر شوروی ترک کردند و سرانجام به سیبری در روسیه شوروی رسیدند. در طول مسیر، والدینش در جایی ناپدید شدند. پس از ناپدید شدن والدینش، او سرانجام به همراه خواهرش ایلانا به تل‌آویو رسید. سفر دشوار بود، دو کودک نوپا سوار قطار شدند و تا زمانی که توسط نیروهای ژنرال لهستانی ولادیسلاو آندریو جمع‌آوری شدند و با آنها به تهران رفتند، سوار قطار شدند. در ایران، آژانس یهود صدها کودک گمشده را جمع‌آوری کرد، آنها را در اردوگاه‌ها قرار داد، به
جمع‌آوری کرد، آنها را در اردوگاه‌ها قرار داد، به آنها غذا داد و از تهران با قطار به پاکستان سپس از طریق دریا به مصر و در نهایت، دوباره با قطار به فلسطین تحت قیمومیت رفت. فعالیت نظامی. بن-گال فعالیت نظامی را از سال ۱۹۴۸ در نیروهای دفاعی اسرائیل آغاز کرد. اولین تجربه جنگی او در طول بحران سوئز با مصر در سال ۱۹۵۶ رخ داد. در طول جنگ شش روزه در سال ۱۹۶۷، او رئیس عملیات تیپی بود که استحکامات مصر را در سینا شکست. او نیمی از پای راست خود را هنگامی که جیپش به مین برخورد کرد، از دست داد. در طول جنگ یوم کیپور در سال
کرد، از دست داد. در طول جنگ یوم کیپور در سال ۱۹۷۳، بن-گال فرماندهی تیپ ۷ زرهی هاتیفا شیوا را برعهده داشت و بر دفاع از بلندی‌های جولان در برابر حمله سوریه نظارت داشت. بن-گال دو هفته قبل از شروع جنگ، آن را پیش‌بینی کرده و شروع به آماده‌سازی تیپ خود کرده بود. از آنجایی که در آن زمان تهدید جنگ در اسرائیل جدی گرفته نمی‌شد، او را "دیوانه" خطاب می‌کردند. با این حال، وقتی جنگ آغاز شد، تیپ او تنها واحد ارتش اسرائیل بود که در حالت آماده‌باش کامل قرار داشت. بسیاری معتقدند که ایستادگی قهرمانانه تیپ هفتم زرهی و قهرمانی
که ایستادگی قهرمانانه تیپ هفتم زرهی و قهرمانی و رهبری شخصی بن-گال از عوامل تعیین‌کننده در پیروزی اسرائیل بر سوری‌ها بوده است. در سال ۱۹۷۷، بن-گال به عنوان فرمانده ستاد فرماندهی شمالی منصوب شد. او تا اواخر تابستان ۱۹۸۱ در این سمت خدمت کرد، زمانی که ژنرال امیر دروری جایگزین او شد. او نقش کلیدی در عملیات لیتانی (۱۹۷۸) ایفا کرد. متعاقباً او مسئول تسلیح و آموزش شبه‌نظامیان سعد حداد بود که در نهایت به ارتش جنوب لبنان تبدیل شد. وی در سال ۱۹۸۱ از ارتش اسرائیل بازنشسته شد.
مسابقات باشگاهی خلیج دوازدهم دوازدهمین دوره مسابقات باشگاهی خلیج برای باشگاه‌های کشورهای شورای همکاری خلیج فارس بود که در سال ۱۹۹۵ برگزار شد. نتایج. "تمام بازی‌ها در العین، امارات متحده عربی برگزار شد."
مسابقات باشگاهی خلیج سیزدهم سیزدهمین دوره مسابقات باشگاهی خلیج برای باشگاه‌های کشورهای شورای همکاری خلیج فارس بود که در سال ۱۹۹۶ برگزار شد. نتایج. "تمام بازی‌ها در بحرین برگزار شد."
رولس گئورگی آقاجانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک سیاستمدار اهل ارمنستان بود که از تاریخ ۱۹۹۰ تا تاریخ ۱۹۹۵ سمت نمایندگی دوره اول شورای عالی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی‌نامه. در ۲۸ اوت ۱۹۴۷ در ارمنستان به دنیا آمد و از دانشگاه ملی پلی‌تکنیک ارمنستان فارغ‌التحصیل شد. وی در ۱۳ مارس ۲۰۱۴ در سن ۶۶ سالگی در یک سانحه رانندگی درگذشت.
ام‌البنین، روستایی در دهستان کوت عبدالله بخش مرکزی شهرستان کارون در استان خوزستان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا ۳۱۵ نفر (۶۷ خانوار) بوده است.
مسابقات باشگاهی خلیج چهاردهم چهاردهمین دوره مسابقات باشگاهی خلیج برای باشگاه‌های کشورهای شورای همکاری خلیج فارس بود که در سال ۱۹۹۷ برگزار شد. نتایج. "تمام بازی‌ها در دوحه، قطر برگزار شد."
آنگویس کولچیکا () یا کرم کندروی شرقی، گونه‌ای از مارمولک بی‌پا در خانواده مارمولکان بی‌دست‌وپا است که در شرق و شمال اروپا و آسیا یافت می‌شود. به دلیل شباهت‌های فیزیکی و نزدیکی پراکندگی آنها، به راحتی با کرم کندروی معمولی اشتباه گرفته می‌شود. رده‌بندی. کرم کندروی شرقی بخشی از تافته گونه‌ای کرم کندرو است. به طور سنتی به صورت "A. f. colchica" نوشته می‌شد، زیرگونه‌ای از کرم کندروی معمولی، اما بعداً به عنوان یک گونه جداگانه، همراه با "آنگویس گرایکا"، "آنگویس وروننسیس" و "آنگویس سفالونیکا" تشخیص داده شد. زیستگاه.
و "آنگویس سفالونیکا" تشخیص داده شد. زیستگاه. کرم‌های کند شرقی عمدتاً در مناطقی با پوشش گیاهی نیمه‌بسته، جنگلی یا بوته‌ای زندگی می‌کنند. آن‌ها را اغلب می‌توان در لبه‌های جنگل‌ها، محوطه‌های جنگلی و گاهی در مسیرهای گردشگری یافت، جایی که می‌توانند دراز بکشند و از آفتاب لذت ببرند. آن‌ها از توده‌های سنگی، حصارهای سنگی، بقایای چوبی درشت و حتی لانه‌های برخی از جوندگان به عنوان مخفیگاه استفاده می‌کنند. آن‌ها معمولاً به باغ‌های نزدیک به زیستگاه خود می‌روند. رفتار. کرم‌های کند شرقی عمدتاً حیواناتی پگاه‌رو هستند، اما
کند شرقی عمدتاً حیواناتی پگاه‌رو هستند، اما گاهی در طول روز، به ویژه پس از باران، فعال هستند. رژیم غذایی آن‌ها شامل بی‌مهرگان کوچک و کند حرکت مانند کرم‌های خاکی، حلزون‌ها و لارو حشرات است. فصل جفت‌گیری این گونه معمولاً بین پایان آوریل و آغاز ژوئن است. کرم‌های کند در طول زمستان، از اواسط اکتبر، به خواب زمستانی می‌روند. در این مدت، آنها زیر کنده‌ها، ریشه‌ها، در شکاف سنگ‌ها یا در گذرگاه‌های جوندگان مستقر می‌شوند.
مارتین رائول بارلوکو کاناله (زادهٔ ۱۹ دسامبر ۱۹۷۷ در مونته‌ویدئو) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه است که در پست دروازه‌بان بازی می‌کند. وی هم‌اکنون در باشگاه فوتبال روچا در دسته دوم اروگوئه بازی می‌کند. دوران حرفه‌ای. نخستین تجربهٔ بین‌المللی بارلوکو در کلمبیا بود. در سال ۲۰۰۴ در دسته دوم فوتبال کلمبیا برای پومای کاساناره بازی کرد. سپس در تورنئو آپرتورا ۲۰۰۵ به دیپورتیوو کویندیو در دسته اول فوتبال کلمبیا پیوست ولی حضورش کوتاه بود و به اروگوئه بازگشت. او در ۲۹ سالگی راهی ایران شد و به باشگاه برق شیراز پیوست. حضور
راهی ایران شد و به باشگاه برق شیراز پیوست. حضور او در این تیم موفقیت‌آمیز بود و سپس برای مس رفسنجان و گسترش فولاد نیز بازی کرد. بارلوکو گفته است که با وجود تفاوت‌های فرهنگی، به‌خوبی با ایران سازگار شد، زبان فارسی را یاد گرفت و طی پنج سال حضور در لیگ ایران، بیش از ۱۵۰ بازی انجام داد و کاپیتان تیمش بود. باشگاه روچا. وی در سال ۲۰۱۷ به‌عنوان بازیکن آزاد به روچا پیوست. در ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۰، در دیداری مقابل ریسینگ مونته‌ویدئو، صدمین بازی خود را برای این تیم انجام داد و در همان بازی مورد تقدیر قرار گرفت. حواشی در
داد و در همان بازی مورد تقدیر قرار گرفت. حواشی در ایران. در تاریخ ۱ مرداد ۱۴۰۴ رسانه‌های داخلی ایران خبر دادند که باشگاه برق شیراز پس از ۱۴ سال طلب مارتین رائول را پرداخت و با او تسویه‌حساب کرده است. رائول سال‌ها پیش (۱۳۹۵ شمسی) علیه این باشگاه تشکیل پرونده داده و حتی حکم کسر ۳ امتیاز آنها را گرفته بود، اما نتوانسته بود طلبش را وصول کند.
تلمان خورنی گدلیان (؛ زادهٔ ) یک کارآگاه، سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۰ تا تاریخ ۱۹۹۵ سمت نمایندگی دوره اول شورای عالی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. وی عضو دومای دولتی نیز بوده است. زندگی‌نامه. در ۲۰ دسامبر ۱۹۴۰ در روستای سامسار، شهرداری آخالکالاکی به دنیا آمد و از فارغ‌التحصیل شد.
ماریو آرنولد سگال (به ؛ – ۲۷ اکتبر ۲۰۱۸) یک تاجر و توسعه‌دهندهٔ املاک و مستغلات آمریکایی بود. وی از دههٔ ۱۹۵۰ میلادی در پروژه‌های گوناگون توسعه در منطقهٔ سیاتل مشارکت داشت. ماریو، شخصیت نمادین نینتندو، زمانی که سگال یک انبار را به نینتندو اجاره داده بود، به افتخار او نام‌گذاری شد.
قوم موس یا موسی (به انگلیسی: Mossi people) یک گروه قومی گور هستند که بومی بورکینافاسوی امروزی و عمدتاً حوزه رودخانه ولتا می‌باشند. مردم موسی بزرگ‌ترین گروه قومی در بورکینافاسو هستند که ۵۲٪ از جمعیت، یا حدود ۱۱٫۱ میلیون نفر را تشکیل می‌دهند. ۴۸٪ دیگر جمعیت بورکینافاسو از بیش از ۶۰ گروه قومی، عمدتاً گورونسی، سنوفو، لوبی، بوبو، بیسا و فولانی، تشکیل شده است. موسی به زبان مور صحبت می‌کنند. تاریخچه. قوم موسی اصالتاً اهل بورکینافاسو هستند، اگرچه تعداد قابل توجهی از موسی‌ها در کشورهای همسایه، ازجمله بنین، ساحل عاج،
موسی‌ها در کشورهای همسایه، ازجمله بنین، ساحل عاج، غنا، مالی و توگو زندگی می‌کنند. در سال ۲۰۲۲، جمعیت تخمینی بورکینافاسو بیش از ۲۰ میلیون نفر بود که بیش از ۱۱ میلیون نفر از آنها موسی هستند. ۲ میلیون موسی دیگر در ساحل عاج زندگی می‌کنند. ریشه‌ها. طبق سنت‌های شفاهی، خانواده موسی حاصل ازدواج یک شاهزاده خانم مامپروسی/داگومبا به نام یننگا و یک شکارچی ماندِه هستند.[ "" ] یننگا یک شاهزاده خانم جنگجو، دختر پادشاه نا گبوا، در شمال غنای امروزی بود. مقبره گبوا در پوسیگا در منطقه شرق علیای غنا واقع شده است. سنت‌ها
در منطقه شرق علیای غنا واقع شده است. سنت‌ها می‌گویند که او هنگام کاوش در قلمرو خود با اسب، راه خود را گم کرد و توسط ریاله، یک شکارچی تنها از قبیله مانده، نجات یافت. آنها ازدواج کردند و پسری به نام اوئدرائوگو به دنیا آوردند که به‌عنوان پدر قوم موسی شناخته می‌شود. امپراتوری موسی. اگرچه سوابقی از قوم موسی وجود دارد که عمدتاً با استفاده از خط عجمی نوشته شده‌اند، اما تاریخ قوم موسی تا حد زیادی به‌صورت شفاهی حفظ شده است. این بدان معناست که تعیین تاریخ دقیق مبدأ غیرممکن است. با این وجود، مورخان آغاز وجود آنها
غیرممکن است. با این وجود، مورخان آغاز وجود آنها به‌عنوان یک دولت را به قرن یازدهم نسبت می‌دهند. قوم موسی به لطف تسلط بر اسب توانستند سرزمین‌های وسیعی را فتح کنند، یک امپراتوری مرفه ایجاد کنند و تا زمان فتح پادشاهی‌های موسی توسط فرانسوی‌ها، صلح را در منطقه حفظ کنند. گسترش امپراتوری موسی در قرن نوزدهم با آغاز استعمار شدید توسط فرانسوی‌ها متوقف شد. دوران استعمار. حکومت فرانسه بر جامعه موسی تأثیر گذاشت و قدرت امپراتور موسی، "موگو نعبا،" را تضعیف کرد. با وجود استعمار، فرانسه به موگو نعبا اختیاراتی بر قوم موسی
فرانسه به موگو نعبا اختیاراتی بر قوم موسی داد. امروزه برای تصمیمات حیاتی، به‌ویژه تصمیماتی که بر سرنوشت جامعه تأثیر می‌گذارند، با او مشورت می‌شود. دو رویداد بزرگ بر وضعیت موگو نعبا در طول استعمار تأثیر گذاشته است: قوم موسی و چندین قوم دیگر نقش مهمی در ارتش فرانسه در طول جنگ جهانی دوم ایفا کردند. آنها بخشی از سپاه سربازان فرانسوی غرب آفریقا را تشکیل می‌دادند که در زبان فرانسوی با نام "Tirailleurs Sénégalais" شناخته می‌شوند. طبقه‌بندی جامعه موسی. مردم موسی جامعه خود را در یک فرایند سلسله مراتبی اولیه
موسی جامعه خود را در یک فرایند سلسله مراتبی اولیه سازماندهی کرده‌اند که در آن خانواده و دولت عناصر کلیدی هستند. مردم موسی بسیار متنوع هستند. هنگامی که سوارکاران از جنوب حمله کردند، یک طبقه سیاسی یا حاکم به نام ناکومسه (به معنی آواز ناکوآمبگا) و یک طبقه معنوی به نام تنگابیسی ایجاد کردند. همه رؤسا از طبقه حاکم هستند. تنگابیسی‌ها شامل سایا (آهنگران)، نیونیوسه (کشاورزان)، یارسه (بافندگان و بازرگانان) و دیگران می‌شوند. ریشه‌های قوم نیونیوسه متنوع است: در شمال، اجداد آنها دوگون و کورومبا بودند، در جنوب غربی
اجداد آنها دوگون و کورومبا بودند، در جنوب غربی اجداد آنها للا، نونا، سیسالا و دیگران بودند، و در شرق دور گورمانچه بودند. این مردم در حدود سال ۱۵۰۰ میلادی در قومیت جدیدی به نام موسی متحد شدند. توصیف «قبیله نیونیوسه» یا «هنر نیونیوسه» اشتباه است، زیرا نیونیوسه‌ها خارج از جامعه موسی وجود ندارند، همه نیونیوسه‌ها موسی هستند. درعین‌حال، همه بخش‌های جامعه موسی ازنظر فرهنگی یکسان نیستند، زیرا تفاوت‌های بین ناکومسه و تنگابیسی قابل توجه است؛ فقط تنگابیسی‌ها از ماسک استفاده می‌کنند و فقط ناکومسه‌ها در زمینه جشن‌های
استفاده می‌کنند و فقط ناکومسه‌ها در زمینه جشن‌های سیاسی از مجسمه‌ها استفاده می‌کنند. ناکومسه‌ها طبقه سیاسی و تنگابیسی‌ها طبقه معنوی هستند. موگو نعبا و ناکومسه. بالاترین مقام در جامعه موسی متعلق به موگو نعبا است که قدرت اجرایی به او داده می‌شود. نقش موگو نعبا حکومت بر کل جمعیت و محافظت از پادشاهی است. امروزه او در وآگادوگو، پایتخت تاریخی امپراتوری موسی و پایتخت فعلی بورکینافاسو، زندگی می‌کند. اگرچه پویایی سیاسی کشور تغییر کرده است، "موگو نعابا" توسط مردمش به رسمیت شناخته می‌شود و از اقتدار قابل توجهی
به رسمیت شناخته می‌شود و از اقتدار قابل توجهی برخوردار است. پس‌از موگو نعبا، اشراف "ناکومسه" («مردم قدرت»؛ به‌صورت عامیانه ناکوآمبگا) قرار دارند که همگی از خانواده موگو نعبا هستند، چه برادر، خواهر، پسرعمو یا اقوام دیگر. همه بزرگان از خانواده موگو نعبا می‌آیند. ناکومسه‌ها اغلب در پادشاهی به‌عنوان فرمانداری به سرزمین‌هایی اختصاص داده می‌شوند و به نام موگو نعبا حکومت می‌کنند. مانند گذشته، موگو نعبا برای اعمال کامل قدرت خود به حمایت «باستانی‌ها»، یعنی رعایای "نیون-نیون" (یا "گنون-گنون-سسه") خود نیاز دارد.
"نیون-نیون" (یا "گنون-گنون-سسه") خود نیاز دارد. "نیون-نیون‌ها" مردمی هستند که قبل از موسی‌ها در مناطق تحت کنترل موسی زندگی می‌کردند. جامعه موسی به‌صورت به دو بخش اصلی تقسیم می‌شود: نوادگان سوارکارانی که بر مردمان فلات موسی غلبه کردند، "ناکومسه" نامیده می‌شوند و همه موسی نپاها (پادشاهان) منحصراً از طبقه "ناکومسه" می‌آیند. این افراد از تندیس‌ها به‌عنوان هنر سیاسی برای اعتبار بخشیدن به حکومت خود بر مردمانی که فتح کرده‌اند، استفاده می‌کنند. نوادگان مردمان کشاورز باستانی که از آغاز زمان این سرزمین را اشغال کرده
باستانی که از آغاز زمان این سرزمین را اشغال کرده بودند و به حق اشغال اولیه، صاحبان زمین بودند و هستند، "تنگابیسی" «مردم زمین» نامیده می‌شوند. این تنگابیسی‌ها را می‌توان بیشتر به گروه‌های آهنگران ("سایا")، گروه‌های تاجران ("یارس") و از همه مهم‌تر، گروه‌های کشاورزان ("نیونیوسه") تقسیم کرد. به‌طور کلی، آهنگران و تاجران از ماسک استفاده نمی‌کنند، اما "نیونیوسه‌ها" سازندگان و استفاده‌کنندگان اصلی ماسک در جامعه موسی هستند. صنعتگران و شهروندان عادی. آنها بخش بزرگتری از جمعیت را تشکیل می‌دهند و همگی تابع امپراتور
از جمعیت را تشکیل می‌دهند و همگی تابع امپراتور هستند. این دو گروه عموماً با هم ادغام شده‌اند اما دارای زیربخش‌های داخلی هستند که هر کدام خانواده حاکم خود را دارند؛ آنها مراسم و سایر رویدادهای مهم را اجرا می‌کنند. مردم موسی اغلب با گروه‌ها هویت پیدا می‌کنند؛ از این رو، در تمام سطوح، سلسله‌مراتب در جامعه موسی وجود دارد. در زندگی روزمره، سلسله‌مراتب خانوادگی از همه مهم‌تر است «موگونابا» اصطلاحی بود که به لئون فربنیوس گفته شد، اصطلاح مناسبی برای امپراتور موسی در واگادوگو، زمانی که در سال‌های ۱۹۰۴–۱۹۰۶ از این
در واگادوگو، زمانی که در سال‌های ۱۹۰۴–۱۹۰۶ از این کشور بازدید کرد. گزارش او یکی از معدود گزارش‌های بی‌طرفانه در آفریقا است، او دربار را بسیار شبیه به دربار اروپایی توصیف می‌کند که اشراف در آن بر سر تجارت، قدرت و صنعت دسیسه می‌کردند. این گزارش باعث ناباوری در اروپا شد، زیرا هیچ منبع اروپایی هرگز آفریقایی‌ها را ازنظر اجتماعی مانند اروپایی‌ها ندانسته بود. فقدان نژادپرستی در گزارش فروبنیوس، دابلیو. ئی. بی. دیو بویس به نوشته‌های دیگر فروبنیوس در مورد آفریقا علاقه‌مند کرد. ترجمه انگلیسی کتاب «"صدای آفریقا» توسط
کرد. ترجمه انگلیسی کتاب «"صدای آفریقا» توسط رودولف بلیند،" که توسط هاچینسون و شرکا منتشر شده بود، حاوی برخی نظرات نژادپرستانه بود که او آن را برای مطابقت با حساسیت‌های انگلیسی ضروری می‌دانست - در غیر این صورت او معتقد بود که هیچ انگلیسی این کتاب را واقع‌بینانه نمی‌داند. در دهه ۱۹۶۰، مورخ الیوت پی. اسکینر، سهم مهمی در این زمینه داشت. او در "کتاب «موسی ولتای علیا: توسعه سیاسی مردم سودان» به تفصیل دربارهٔ پیچیدگی نظام‌های سیاسی موسی نوشت." این در زمانی بود که بسیاری از کشورهای آفریقایی درحال استقلال بودند و
بسیاری از کشورهای آفریقایی درحال استقلال بودند و اسکینر این نکته را مطرح کرد که مردم آفریقا به وضوح واجد شرایط حکومت بر خود هستند. زبان و ارزش‌های فرهنگی. هویت و ارزش‌های گروهی در قوم موسی و در تضاد با سایر گروه‌های قومی، پیش‌از هر چیز به زبان گره خورده است. زبان موسی. قوم موس به زبان مور، از گروه زبان‌های اوتی-ولتای غربی، زیرگروه شمال غربی، صحبت می‌کنند. این زبان در بورکینافاسو، غنا و ساحل عاج صحبت می‌شود. این گروه زبانی بخشی از یک گروه بزرگتر به نام زبان‌های گور است که متعلق به خانواده نیجر-کنگو است. در
گور است که متعلق به خانواده نیجر-کنگو است. در این زبان، چندین گویش وجود دارد که عمدتاً براساس منطقه هستند. به‌عنوان مثال، گویشی در استان یاتنگا (اوهایویا) صحبت می‌شود، گویش متمایز دیگری در منطقه شمالی، گویش سومی در جنوب شرقی در کوپلا، متفاوت از گویش چهارمی در همان منطقه به نام تنکودوگو. با وجود این تفاوت‌های منطقه‌ای، گویش‌ها برای یکدیگر قابل فهم هستند.[ "" ] ارزش‌های فرهنگی. طبق توضیحات ماری تاپسوبا، رایزن فرهنگی سابق سفارت بورکینافاسو در سنگال و موسی، فرهنگ موسی را می‌توان به چهار ارزش اصلی که مشخصه این
موسی را می‌توان به چهار ارزش اصلی که مشخصه این گروه قومی است تقسیم کرد. نگرش نسبت به اجداد. اعتقاد بر این است که اجداد به دنیای بهتری رسیده‌اند که از آنجا می‌توانند بر زندگی روی زمین تأثیر بگذارند. آنها می‌توانند بسته به رفتارشان به فرزندان خود کمک یا آنها را مجازات کنند. اجداد همچنین داورانی هستند که قدرت اجازه ورود به یک فرزند به «معبد اجداد» دارند. اگر یکی از اجداد از ورود او جلوگیری کند، روح فرد طرد شده محکوم به فرار تصادفی برای همیشه می‌شود. به‌دلیل این باورها، موسی‌ها به اجداد خود یا به سرزمین سوگند
باورها، موسی‌ها به اجداد خود یا به سرزمین سوگند یاد می‌کند. وقتی آنها این کار را انجام می‌دهند (که فقط در شرایط بحرانی اتفاق می‌افتد)، این چیزی بیش‌از نماد است - این فراخوانی برای عدالت قریب‌الوقوع است. زمین. زمین با اجداد مرتبط است و مسیری است که می‌توان ازطریق آن به اجداد دسترسی پیدا کرد. حتی امروزه، این مفهوم در اندیشه موسی، ارزش منحصربه‌فردی به زمین می‌دهد. زمین چیزی فراتر از خاک ساده در نظر گرفته می‌شود و بُعدی معنوی دارد. زندگی یک موسی به زمین او بستگی دارد و برای سکونت خانواده ضروری است. خانواده.
دارد و برای سکونت خانواده ضروری است. خانواده. خانواده یک عنصر فرهنگی اساسی در قوم موسی است که برای جمع‌گرایی ارزش زیادی قائلند. فردگرایی در فرهنگ سنتی موسی وجود ندارد: اعمال و رفتارهای فرد همیشه به‌عنوان ویژگی‌های خانواده‌اش در نظر گرفته می‌شود. آنها همیشه باید برای انجام کاری از یک بزرگتر نظرخواهی کنند. در نتیجه، از همه انتظار می‌رود که به نام خانواده خود عمل کنند؛ بنابراین، خانواده کوچک‌ترین نهاد در جامعه موسی است. میراث ازطریق پدر به پسرانش منتقل می‌شود. بااین‌حال، وقتی مردی پسری ندارد، زنان می‌توانند
بااین‌حال، وقتی مردی پسری ندارد، زنان می‌توانند از شوهران و حتی از پدر خود ارث ببرند. سلسله‌مراتب. سلسله‌مراتب یک مفهوم اساسی برای قوم موسی است و در فرهنگ آنها فراگیر است. خانواده مانند یک پادشاهی با پادشاه خود سازماندهی شده است. تعطیلات و رویدادهای سنتی و فرهنگی. مراسم و جشن‌ها زندگی مردم موسی را سرعت می‌بخشند و هر جشن ویژگی‌های خاص خود را دارد. ازطریق آنها، جامعه، شادی یا رنج خود را ابراز می‌کند، یا صرفاً وظایف خود را در قبال یاد اجداد انجام می‌دهد. دربار موگو نعبا. مراسم جمعه دربار مورو نعبا از رویدادی
موگو نعبا. مراسم جمعه دربار مورو نعبا از رویدادی سرچشمه می‌گیرد که در آن خواهر مورو نعابا به شمال، به سرزمین یادگا، پادشاهی به نام یاتنگا، گریخت. او هنگام فرار به شمال، تمام طلسم‌های قدرت یا «"نام»" را با خود حمل می‌کرد. مورو نعابا باید تصمیم می‌گرفت که آیا او را دنبال کند و اشیاء قدرت مقدس خود را پس بگیرد یا در آنجا بماند و بر مردمش حکومت کند. او سه بار قصر خود را ترک کرد تا سوار بر اسب سفید شود و سه بار دیگر به قصر بازگشت. درنهایت او خواهرش را تعقیب نکرد و تا به امروز پادشاهان یاتنگا ادعا می‌کنند که قدرت
تا به امروز پادشاهان یاتنگا ادعا می‌کنند که قدرت حکومت موسی را در دست دارند. بخش سیاسی جامعه موسی، ناکومسه (به معنی ناکومبا)، از هنر برای اعتبار بخشیدن به حکومت خود استفاده می‌کنند. افسار، زین، رکاب و سایر اشیاء مرتبط با اسب بسیار مهم هستند. علاوه‌بر این، روسای موسی از مجسمه‌های چوبی تراشیده شده برای نشان دادن اجداد سلطنتی خود استفاده می‌کنند. این مجسمه‌ها هر ساله در جشنواره‌های سلطنتی به نام "نا پوسوم،" زمانی که روسای هر خانواده در جامعه، وفاداری و بیعت خود را با رئیس قبیله تجدید می‌کنند، به نمایش گذاشته
را با رئیس قبیله تجدید می‌کنند، به نمایش گذاشته می‌شوند. ماسک‌های موسی. "نیونیوسه‌ها" (کشاورزان باستانی و بخش معنوی جامعه موسی) در مراسم و مناسک مذهبی خود از ماسک استفاده می‌کنند. "ناکومسه‌ها" (طبقه ارشد) از ماسک استفاده نمی‌کنند. استفاده از ماسک در مراسم تشرف و تشییع جنازه، امری معمول در بین تمام اقوام ولتایی یا گورزبان، ازجمله نیونیوسه‌ها، للاها، وینیاماها، نوناها، بواباها و دوگون‌ها است. ماسک‌ها در مراسم تدفین ظاهر می‌شوند تا از طرف اجداد، انجام صحیح مراسم را مشاهده کنند. آنها در مراسم تشییع جنازه یا
را مشاهده کنند. آنها در مراسم تشییع جنازه یا یادبود که در فواصل منظم طی چند سال پس‌از فوت یک بزرگتر برگزار می‌شود، ظاهر می‌شوند. ماسک‌ها برای احترام به متوفی و تأیید اینکه روح متوفی شایسته ورود به دنیای اجداد است، استفاده می‌شوند. بدون مراسم تشییع جنازه مناسب، روح در نزدیکی خانه باقی می‌ماند و برای فرزندانش مشکل ایجاد می‌کند. ماسک‌ها از چوب "کابوک"، کاپوکیر مصنوعی، تراشیده می‌شوند. آن‌ها در سه سبک اصلی تراشیده می‌شوند که با سبک‌های مردم باستانی که در سال ۱۵۰۰ توسط "ناکومسه" مهاجم فتح شدند و در جامعه جدید
توسط "ناکومسه" مهاجم فتح شدند و در جامعه جدید موسی ادغام شدند، مطابقت دارد: ماسک‌های زنانه دو جفت آینه گرد به جای چشم دارند؛ ماسک‌های کوچک که نمایانگر یالی (کودک) هستند، دو شاخ عمودی دارند. تمام ماسک‌های نیونیوس با لباس‌های ضخیمی که از الیاف کنف وحشی، کنف بری ساخته شده‌اند، پوشیده می‌شوند. در قدیم فقط نیونیوس‌های شمالی در یاتنگا و کایا و مردم شرقی اطراف بولسا اجازه می‌دادند که از ماسک‌هایشان عکس گرفته شود. مردم جنوب غربی عکاسی را ممنوع کردند زیرا با "یابا سور"، مسیر اجداد، مطابقت نداشت. شخصیت‌های ماسک شامل
مسیر اجداد، مطابقت نداشت. شخصیت‌های ماسک شامل بالینگا، زن فولانی؛ "کاتره"، کفتار؛ "نیاکا"، بز کوهی کوچک؛ وان پلگا، بز کوهی بزرگ و بسیاری دیگر می‌شوند. ماسک‌های هر سه منطقه در جشنواره‌های عمومی سالانه مانند نمایشگاه بین‌المللی هنر و صنایع دستی ("Salon international de l'Artisanat de Ouagadougou" یا SIAO)، هفته فرهنگ و شب‌های غیرمعمول کودوگو ("Les Nuits Atypiques de Koudougou") به نمایش گذاشته می‌شوند. هر خانواده نیونیوز ماسک مخصوص به خود را دارد و تا به امروز وظیفه محافظت از ماسک‌ها را بر عهده دارند.
امروز وظیفه محافظت از ماسک‌ها را بر عهده دارند. ماسک‌ها بسیار مقدس هستند و پیوندی با ارواح اجداد و طبیعت محسوب می‌شوند. افراد سرشناس موسی. بلز کمپائوره، رئیس‌جمهور سابق بورکینافاسو از سال ۱۹۸۷ تا ۲۰۱۴ هوبرت ماگا، رئیس‌جمهور سابق بنین جیرارد کانگو اوئدرائوگو، دولتمرد اهل بورکینافاسو راک مارک کریستین کابوره، رئیس‌جمهور سابق بورکینافاسو میشل کافاندو، سیاستمدار اهل بورکینافاسو گاستون کابوره، کارگردان سینما حبیب باموگو، بازیکن فوتبال بسیرو کومپائوره، بازیکن فوتبال ارنست ابوبکر کونگو، بازیکن فوتبال ایسوفو دایو،
ارنست ابوبکر کونگو، بازیکن فوتبال ایسوفو دایو، بازیکن فوتبال چارلز کابوره، بازیکن فوتبال عیسی کابوره، بازیکن فوتبال ناتانیو کومپائوره، بازیکن فوتبال چیک کونگو، رزمی‌کار اسماعیل کودو، بازیکن فوتبال پاتریک مالو، بازیکن فوتبال پرجوس ناکولما، بازیکن فوتبال ایدریسا اودرائوگو، فیلمساز یوسف اودرائوگو، نخست‌وزیر سابق بورکینافاسو ژان-باپتیست ائودرائوگو، رئیس‌جمهور سابق بورکینافاسو کدر دزیره اودراوگو، نخست‌وزیر سابق بورکینافاسو فلورن روامبا، بازیکن فوتبال جاناتان پیترویپا، بازیکن فوتبال ایسوف پارو، بازیکن فوتبال
پیترویپا، بازیکن فوتبال ایسوف پارو، بازیکن فوتبال رابرت سانکارا، بازیکن فوتبال توما سانکارا، رئیس‌جمهور سابق بورکینافاسو از سال ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۷ ابوبکار ساواداگو، بازیکن فوتبال یوسف سوسو، بازیکن فوتبال عبدل تاپسوبا، بازیکن فوتبال ادموند تاپسوبا، بازیکن فوتبال سومایلا تاسمبدو، بازیکن فوتبال الیاس تیندربئوگو، بازیکن فوتبال استیو یاگو، بازیکن فوتبال موریس یاموگو، رئیس‌جمهور سابق بورکینافاسو از سال ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۶ آرتور زاگره، بازیکن فوتبال اوگ فابریس زانگو، ورزشکار پرش سه‌گام جاناتان زونگو، بازیکن فوتبال یاکوبا
پرش سه‌گام جاناتان زونگو، بازیکن فوتبال یاکوبا آیزاک زیدا، افسر نظامی بورکینافاسو ویلفرد بالیما، بازیکن فوتبال ناصر جیگا، بازیکن فوتبال اوسونی بودا، بازیکن فوتبال ترتیوس زونگو، نخست‌وزیر سابق بورکینافاسو
استپان گورگنی گریگوریان (؛ زادهٔ ) یک روزنامه‌نگار، دانشمند علوم سیاسی ، ریاضی‌دان، فیزیکدان، دیپلمات و سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۰ تا تاریخ ۱۹۹۵ سمت نمایندگی دوره اول شورای عالی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی‌نامه. در ۲۴ سپتامبر ۱۹۵۳ ‏در تفلیس به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی تفلیس فارغ‌التحصیل شد.