payamvha/North_RAG huggingface dataset:
لوچ تایگر (Syncrossus helodes)، که معمولاً با نام‌های لوچ نواری، بوتیای تایگر و بعضاً کتی لوچ نیز شناخته می‌شود، یک ماهی آب شیرین از خانواده لوچ‌های بوتی و بومی رودخانه های ویتنام, تایلند, لائوس و کامبوج است . "بوچ تایگر" شبیه گونه "لوچ تایگر سبز (Syncrossus hymenophysa)" بومی بورنئو، سوماترا و شبه جزیره مالزی است و این دو اغلب اشتباه گرفته میشوند. تفاوت لوچ تایگر با گونه دوم به دلیل عدم وجود یک نقطه تیره در باله پشتی و وجود علائم تیره نامنظم در قسمت پایین بدن است. این گونه ۲۵ تا ۳۰ سانتیمتری رشد می کند.
بدن است. این گونه ۲۵ تا ۳۰ سانتیمتری رشد می کند. پارامترهای آب ترجیحی آن عبارتند از پی‌اچ ۷ یا کمتر، سختی آب نرم پایین تر از ۱۲ و کمی اسیدی، دمای بین ۲۵ تا ۳۰ درجه سانتیگراد. برخی از جوان‌ها با رسیدن به بلوغ مقداری از رنگ خود را از دست می دهد
تک‌پر رخ‌سیاه یک پرنده در تیرهٔ توکایان است که در کوهسارهای کاستاریکا و غرب پاناما بومی است. تک‌پر رخ‌سیاه همچنان در مناطق حفاظت‌شده و دسترس‌ناپذیر رایج است، اما به دام انداختن این آوازخوان ارزشمند برای تجارت پرندگان قفسی بر تعداد آن در جاهای دیگر تأثیر بدی گذاشته است.
تک‌پر گلوحنایی گونه‌ای از پرندگان است که در تیرهٔ توکایان (Turdidae) جای دارد. جامائیکا و هیسپانویلا و در آنتیل کوچک در دومینیکا، مارتینیک، سنت لوسیا و سنت وینسنت یافت می‌شود. زیستگاه‌های طبیعی آن جنگل‌های جلگه‌ای نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری و جنگل‌های کوهستانی نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است.
تک‌پر گونه‌گون گونه‌ای از پرندگان تیرهٔ توکایان (Turdidae) است که در کلمبیا و پاناما یافت می‌شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های کوهستانی نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است.
پرت خونی (Amphilophus citrinellus × Vieja melanurus)، یا سیچلاید پرت، گونه‌ای دورگه از خانواده سیچلایدها است. این ماهی برای اولین بار در حدود سال ۱۹۸۶ در کشور تایوان پرورش داده شد. پرت های خونی نباید با سایر پرت ها یا طوطی‌ماهیان آب شور خانواده (Scaridae) اشتباه گرفت. رنگ های طبیعی این ماهی قرمز، زرد و خاکستری است. سایر رنگ هایی که در بازار دیده میشود توسط پرورش دهندگان به ماهی تزریق می شود.
موش خرگوشی پاسفید گونه‌ای منقرض‌شده از جوندگان است که در اصل در جنگل‌های آدلاید تا سیدنی یافت شد، اما به جنوب شرقی استرالیا محدود شد. این جونده به اندازه بچه گربه بود و یکی از بزرگ‌ترین جوندگان بومی استرالیا بود. شب‌زی بود و در میان درختان زندگی می‌کرد. در اندام درختان توخالی اکالیپتوس لانه‌هایی پر از برگ و احتمالاً علف درست می‌کرد. مادر بچه‌اش را با پستانک‌هایش می‌برد. در نامه‌ای به جان گولد، فرماندار وقت استرالیای جنوبی، سر جورج گری، گفت که او نوزادی را از پستانک مادر مرده‌اش بیرون آورده است. بچه محکم به
پستانک مادر مرده‌اش بیرون آورده است. بچه محکم به دستکش گولد چسبیده بود.
جیمز شِرِن (؛ – ) جراح اهل بریتانیا بود. دو اصطلاح پزشکی مرتبط با آپاندیسیت - یک علامت تشخیصی و یک رژیم درمانی محافظه‌کارانه - به نام او نام‌گذاری شده است. او جراحی را در «بیمارستان سلطنتی لندن» فرا گرفت. در سال ۱۹۰۱، شرن موافقت کرد که با انجام جراحی، دو عصب در بازوی همکارش هنری هد را از هم جدا کند تا آنها بتوانند روند بهبودی هنری هد را مطالعه کنند. این دو با همکاری هم ۳ کتاب تألیف کردند که یکی از آنها با همکاری ویلیام هالس ریورز نوشته شد. وی بابت مشارکت‌هایش در جریان جنگ جهانی اول فرمانده والامقام
در جریان جنگ جهانی اول فرمانده والامقام امپراتوری بریتانیا را در سال ۱۹۱۹ دریافت کرد. همسر توماس هاردی «فلورنس داگدیل» یکی از بیماران او بود که توده‌ای از گردنش خارج کرد. یک علامت تشخیصی در آپاندیسیت (معروف به مثلث شرن) به افتخار او نام‌گذاری شده است. مثلثِ شِرِن ناحیه‌ای است میان که خار تهیگاهی بالایی پیشین، سمفیز پوبیس و ناف. هایپرستزی (افزایش حساسیت به لمس) در این ناحیه، نشانه بالقوه آپاندیسیت حاد است. «درمان آشنِر-شِرِن» که مدیریت محافظه‌کارانه (غیر جراحی) آپاندیسیت است نیز به افتخار او نامگذاری شده
آپاندیسیت است نیز به افتخار او نامگذاری شده است.
موش خرگوشی دم‌جارویی گونه‌ای از جوندگان تیرهٔ موشان (Muridae) است که در استرالیا و پاپوآ گینه نو یافت می‌شود.
معدن مس-مولیبدن تغوت ( ) یک معدن روباز مس و مولیبدن در شمال استان لوری ارمنستان در 32 کیلومتری شرق شهر آلاوردی و در محدوده روستای تغوت است که ارزش ذخایر آن ۱۵٬۵ میلیارد دلار (در سال ۲۰۱۰) است. در دسامبر ۲۰۱۴، گروه عملیات تولیدی را در این معدن آغاز کرد که یک پروژه ۳۸۰ میلیون دلاری است. در فوریه ۲۰۱۸ گروه والکس بیانیه‌ای را منتشر کرد که در آن اعلام کرد همه عملیات‌ها را تعلیق کرده و تقریباً تمام کارکنان را اخراج می‌کند. انتظار می‌رفت این معدن از نظر اندازه با معدن مس-مولیبدن کاجاران در جنوب ارمنستان قابل
با معدن مس-مولیبدن کاجاران در جنوب ارمنستان قابل مقایسه باشد. سپرده‌های موجود و ارزش. جنگل تغوت در بالای ذخایر معدنی قرار دارد، که حدود ۱٫.۶ میلیون تن مس و حدود ۱۰۰٫٫۰۰۰ تن مولیبدن دارد. در سال ۲۰۱۰، با قیمت مس ۷۵۰۰ دلار آمریکا در هر تن و مولیبدن ۳۵۰۰۰ دلار آمریکا در هر تن، این رقم به حدود ۱۲ میلیارد دلار در مس و ۳٫۵ میلیارد دلار در مولیبدن می‌رسد؛ بنابراین ارزش کل ذخایر معدن در سال ۲۰۱۰ حدود ۱۵٫٫۵ میلیارد دلار بوده است. تأمین مالی و مالکیت معدن. این معدن که توسط والکس گروپ اداره می‌شود و حداقل بخشی از آن
توسط والکس گروپ اداره می‌شود و حداقل بخشی از آن متعلق به کارآفرین ارمنی-روسی والری مجلومیان است، که ادعا می‌کند که قبلاً تقریباً ۳۴۰ میلیون دلار در تغوت سرمایه‌گذاری کرده است. بخش عمده‌ای از این پول را از وی‌تی‌بی بانک، یک بانک پیشرو روسی، قرض گرفته است. در سال ۲۰۱۳، این شرکت همچنین ۶۲ میلیون دلار بودجه از یک صندوق بازنشستگی دانمارکی جذب کرد، که قرار بود تا حدی یا به‌طور کامل به خرید تجهیزات متالورژی از یک شرکت دانمارکی دیگر، به نام اف‌ال‌اسمیت اختصاص یابد. در سال ۲۰۱۷، آژانس اعتباری دولتی دانمارک تصمیم
در سال ۲۰۱۷، آژانس اعتباری دولتی دانمارک تصمیم گرفت ضمانت‌های اعتبار صادراتی را به اپراتورهای معدن را پس بگیرد و مالک خصوصی خود را به دلیل عدم رعایت استانداردهای زیست‌محیطی متهم کند.. حوادث، اظهارات و وقایع قابل توجه. ارزیابی قبل از افتتاح. گزارش‌های پیش از پروژه حاکی از آن بود که استخراج معادن روباز در تغوت منجر به نابودی ۳۵۷ هکتار از جنگل‌های غنی از جمله ۱۲۸٫۰۰۰ درخت می‌شود. فعالان محیط‌زیست ادعا کردند که خرد کردن و غنی‌سازی سنگ معدن باعث آلودگی یک رودخانه محلی و آب‌های زیرزمینی نیز می‌شود. اظهارات
محلی و آب‌های زیرزمینی نیز می‌شود. اظهارات اپراتور معدن (۲۰۱۴). والکس ادعا کرد که حدود ۱۳۰۰ شغل جدید ایجاد کرده است و متعهد شد که مدارس جدید بسازد و زیرساخت‌ها را در روستاهای مجاور نیز ارتقا دهد. این شرکت اعلام نمود که قصد دارد در سال ۲۰۱۵ کنسانتره سنگ معدنی غیرآهنی به ارزش ۱۸۲ میلیون دلار در آنجا تولید کند. اپراتور معدن آلودگی محیط‌زیست را تأیید کرد (اوت ۲۰۱۷). در جلسات عمومی، ساهاک کاراپتیان، معاون مدیر کل والکس، واقعیت آلودگی محیط‌زیست را رد نکرد و قول داد راه حلی بیابد. برداشت بودجه به دلیل مسائل
قول داد راه حلی بیابد. برداشت بودجه به دلیل مسائل زیست‌محیطی (اکتبر ۲۰۱۷). پس از یک سری هشدارها، آژانس دولتی دانمارک EKF تصمیم گرفت ضمانت‌های اعتبار صادراتی را به اپراتورهای معدن پس بگیرد و مالک خصوصی خود را به عدم رعایت استانداردهای زیست‌محیطی مورد توافق متهم کرد. نارضایتی ساکنان روستا (دسامبر ۲۰۱۷). ساکنان این روستا رسماً از وزارت حفاظت از طبیعت خواستند که پروژه توسعه معدن را لغو کند. نشت به رودخانه (ژانویه ۲۰۱۸). تا پایان ژانویه ۲۰۱۸ گزارش‌هایی منتشر شد مبنی بر اینکه سد باطله معدن دارای ترک است و
شد مبنی بر اینکه سد باطله معدن دارای ترک است و زباله‌های فرآوری نشده معدن به رودخانه شنوغ نشت کرده و باعث آلودگی آشکار آن شده است. با این حال وزیر حفاظت از طبیعت معتقد است که اندازه‌گیری‌ها نمی‌تواند آلودگی رودخانه را مشخص کند. گروه والکس تمام عملیات خود را به حالت تعلیق درآورد (فوریه ۲۰۱۸). اپراتور معدن با صدور بیانیه‌ای اعلام کرد که تمامی عملیات‌ها را به حالت تعلیق درمی‌آورد و همه کارگران را به جز تعداد معدودی که مسئول حفظ زیرساخت‌های موجود هستند اخراج می‌کند.
نئورا () یک رودخانه در استان یاقوتستان کشور روسیه است.
رود تاتا () یک رودخانه در استان یاقوتستان کشور روسیه است.
اگنس تیروپ (; – ) ورزشکار ورزش دو و میدانی اهل کنیا بود. او در مسابقات جهانی دوومیدانی ۲۰۱۷ و ۲۰۱۹ در ماده ۱۰۰۰۰ متر مدال برنز را کسب کرد. در مسابقات قهرمانی کراس کانتری جهانی ۲۰۱۵، تیروپ پس از زولا باد، به دومین دونده جوان برنده مدال طلا در مسابقات زنان تبدیل شد. او در زمان مرگش در بیست و پنج سالگی، در سال ۲۰۲۱، رکورددار دوی ۱۰ کیلومتر مسابقات زنان بود. حرفه ورزشی. تیروپ برای اولین بار در سطح ملی در سال ۲۰۱۲ به شهرت رسید، زمانی که در مسابقات قهرمانی دو و میدانی کراس کنیا، نایب قهرمان جهانی جوانان پس از فیت
کراس کنیا، نایب قهرمان جهانی جوانان پس از فیت کیپیگون شد. این موفقیت منجر به انتخاب او به عنوان دونده تیم ملی و کسب مدال بین‌المللی در مسابقات قهرمانی دو و میدانی آفریقا ۲۰۱۲ شد، جایی که او دوباره نایب قهرمان، پس از فیت کیپیگون شد و مدال نقره جوانان را به دست آورد. او نماینده کنیا در مسابقات جهانی دو و میدانی جوانان ۲۰۱۲ در ماده ۵۰۰۰ متر بود و با زمان ۱۵:۳۶٫۷۴ دقیقه و کسب مدال برنز کارش را به پایان رساند، که پس از رقبای اهل اتیوپی خود قرار گرفت. تیروپ دوباره در مسابقات قهرمانی دو و میدانی کراس کنیا ۲۰۱۳ در
در مسابقات قهرمانی دو و میدانی کراس کنیا ۲۰۱۳ در مجدداً جایگاه دوم پس از فیت کیپیگون قرار گرفت و همکاری بین این دو منجر به کسب مقام اول و دوم کنیا و کسب عنوان تیمی در مسابقات قهرمانی جهانی دو و میدانی ۲۰۱۳ شد. فیت کیپیگون از عنوان خود دفاع کرد در حالی که تیروپ با فاصله‌ای نزدیک در جایگاه دوم قرار گرفت و اولین مدال خود را در این مسابقات کسب کرد. او در آن سال در مسابقات دو و میدانی پیست پیشرفت کرد و بهترین زمان‌های شخصی ۸:۳۹٫۱۳ دقیقه برای ۳۰۰۰ متر و ۱۴:۵۰٫۳۶ دقیقه برای ۵۰۰۰ متر ثبت کرد و همچنین در
۱۴:۵۰٫۳۶ دقیقه برای ۵۰۰۰ متر ثبت کرد و همچنین در نیمه‌ماراتن بهترین زمان ۷۱:۵۷ دقیقه را به دست آورد. در فصل ۲۰۱۴، تیروپ بالاخره از سایه فیت کیپیگون خارج شد. او عنوان قهرمانی جوانان کراس کنیا را به دست آورد و سپس در مسابقات جوانان قهرمانی دو و میدانی آفریقا ۲۰۱۴ برتری یافت و کنیا را با فاصله ۱۴ ثانیه به پیروزی رساند (فیت کیپیگون در هر دو مسابقه مربوط به رده بزرگسالان اول شد). تیروپ نتوانست چنین فاصله‌ای را در مسابقات جهانی جوانان ۲۰۱۴ با نایب قهرمان مسابقات آلمیتو هرویه ایجاد کند و دوباره در ماده ۵۰۰۰ متر
آلمیتو هرویه ایجاد کند و دوباره در ماده ۵۰۰۰ متر در جایگاه سوم قرار گرفت، در حالی که اتیوپیایی‌ها حسرت تاریخی کنیا در کسب مدال طلا در این ماده را طولانی‌تر کردند. تیروپ در فصل ۲۰۱۵ وارد رده بزرگسالان شد و بلافاصله عملکرد خوبی داشت و در مسابقات کراس کشف الدورت در کنیا قهرمان شد. او در مسابقه قهرمانی ملی بزرگسالان کنیا در جایگاه دوم پس از فیت کیپیگون قرار گرفت و سهمیه عضویت در تیم ملی بزرگسالان را کسب کرد، عملکردی که او را آکنده از اعتماد به نفس کرد. او در آن زمان گفت: «من حتی باور نمی‌کردم که بتوانم به تیم
زمان گفت: «من حتی باور نمی‌کردم که بتوانم به تیم راه پیدا کنم. من از دویدن در کنار بزرگسالان نخواهم ترسید.» در مسابقات قهرمانی جهانی دو و میدانی ۲۰۱۵، پس از کناره‌گیری فیت کیپیگون، قهرمان جهان، امیلی چبت، به عنوان ورزشکار برتر کنیا دیده می‌شد و تیروپ به عنوان یکی از اعضای کلیدی تیم به حساب می‌آمد. با وجود اینکه این اولین حضور بین‌المللی او در رده بزرگسالان بود و او چهارمین ورزشکار جوان در این مسابقات بود، تیروپ به پیش رفت و به تدریج از میدان فاصله گرفت تا مدال طلا بزرگسالان را به دست آورد، حدود پنج ثانیه
مدال طلا بزرگسالان را به دست آورد، حدود پنج ثانیه جلوتر از سنبره تفر از اتیوپی به این موفقیت دست یافت. این موفقیت تیروپ را به دومین برنده جوان برنده مدال طلا، پس از قهرمانی زولا باد در سال ۱۹۸۵، در تاریخ مسابقات تبدیل کرد و همچنین سیصدمین مدال کنیا در این مسابقات را به ارمغان آورد. با اینکه اتیوپیایی‌ها چهار نفر اول را تکمیل کردند و قهرمان پیشین مسابقات، چبت در جایگاه ششم قرار گرفت، کنیا در مسابقه تیمی دوم شد. در سال ۲۰۱۷، تیروپ در مسابقات قهرمانی جهانی دو و میدانی که در لندن برگزار شد، شرکت کرد و مدال
دو و میدانی که در لندن برگزار شد، شرکت کرد و مدال برنز در ماده ۱۰٬۰۰۰ متر زنان را کسب کرد، با زمان ۳۱:۰۳٫۵۰، که بهترین رکورد شخصی او در این ماده بود. در سال ۲۰۱۸، او در مسابقه ۱۰ کیلومتر جهانی بنگلور با زمان ۳۱:۱۹ قهرمان شد. تیروپ مدال برنز جهانی دوم خود را در ۱۰٬۰۰۰ متر زنان در مسابقات قهرمانی جهانی ۲۰۱۹ که در دوحه، قطر، برگزار شد، با زمان جدید شخصی ۳۰:۲۵٫۲۰ کسب کرد. در المپیک توکیو ۲۰۲۰ که به تأخیر افتاد و در سال ۲۰۲۱ برگزار شد، تیروپ در ماده ۵۰۰۰ متر زنان در المپیک تابستانی ۲۰۲۰ در جایگاه چهارم قرار
زنان در المپیک تابستانی ۲۰۲۰ در جایگاه چهارم قرار گرفت. در سپتامبر آن سال، او رکورد جهانی که در یک مسابقه ۱۰ کیلومتری زنان در سال ۲۰۰۲ ثبت شده بود را با ۲۸ ثانیه اختلاف بهبود بخشید. او سپس زمان ۳۰:۰۱ را در رویداد «رود تو رکوردز» که در هرتسوگن‌آوراخ، آلمان برگزار شد، به ثبت رساند. در اکتبر، او در مسابقه ۱۰ کیلومتر غول‌ها در ژنو در جایگاه دوم قرار گرفت، که در زمان ۳۰:۲۰ پشت سر کالکیدان گزاگهنه، نفر اول، از اتیوپی این عنوان را کسب کرد. مرگ. تیروپ در تاریخ ۱۳ اکتبر ۲۰۲۱ در خانه‌اش در ایتن، شهرستان
تاریخ ۱۳ اکتبر ۲۰۲۱ در خانه‌اش در ایتن، شهرستان الگیو-ماراکوت پیدا شد؛ چندین زخم چاقو در ناحیه گردن و شکم بر پیکر او وارد شده بود. مقامات بر این باور بودند که یک مشاجره خانگی رخ داده و تیروپ مورد حمله قرار گرفته است، زیرا همچنین متوجه شدند که شیشه‌های ماشین او شکسته بود. جستجویی برای پیدا کردن همسر تیروپ، ابراهیم روتیچ، آغاز شد، چرا که او پس از تماس با خانواده‌اش و درخواست بخشش از خدا به دلیل کاری که انجام داده بود، ناپدید شد. او سپس در یک تعقیب و گریز با سرعت بالا درگیر شد و سعی کرد از کشور فرار کند و در
بالا درگیر شد و سعی کرد از کشور فرار کند و در نهایت وسیله نقلیه فرار خود را به یک کامیون نزدیک مومباسا کوبید. او سپس دستگیر و دربارهٔ مرگ تیروپ مورد بازجویی قرار گرفت. تیروپ در زادگاهش، کاپنیامیسا، شهرستان ناندی به خاک سپرده شد.
ماکسیموس افسوسی (؛ ۳۱۰–۳۷۲ پس از میلاد) فیلسوف نوافلاطونی اهل روم باستان بود. گفته می‌شود از خانواده‌ای ثروتمند بود و تأثیر زیادی بر امپراتور ژولیان داشته است که آموزشش از سوی آدزیوس به او پیش‌نهاد شد. ماکسیموس عشق امپراتور به جادو و کرامات را ستود و مقام بالایی در دربار به‌دست‌آورد، اما رفتار تندش موجب دشمنی اطرافیان امپراتور شد. پس از مرگ ژولیان مدتی را در زندان گذراند و در نهایت توسط والنس اعدام شد. زندگی. مفصل‌ترین منبع برای زندگی ماکسیموس در "زندگی سوفیست‌ها" اثر یوناپیوس یافت می‌شود، اما آمیانوس
سوفیست‌ها" اثر یوناپیوس یافت می‌شود، اما آمیانوس مارسلینوس، امپراتور ژولیان و لیبانیوس نیز به او اشاره کرده‌اند. نویسندگان مسیحی نیز دربارهٔ او بحث می‌کنند، البته با عبارات بسیار منفی. ماکسیموس در اوایل قرن ۴ میلادی متولد شد. آمیانوس مارسلینوس افسوس را زادگاه ماکسیموس می‌نامد، که مورد تردید برخی از محققان است، اما مسلم است که متعلق به غرب آسیای صغیر بوده است. پدر و مادرش ثروتمند بودند. ماکسیموس برادری به نام کلودیانوس داشت که او نیز فیلسوف شد. برادر دیگرش نیمفیدیاس نزد امپراتور ژولیان به‌عنوان منشی مکاتبات
نزد امپراتور ژولیان به‌عنوان منشی مکاتبات یونانی ("Magister epistolarum graecarum") خدمت کرد. آمونیوس هرمیاس گزارش می‌دهد که ماکسیموس شاگرد نوافلاطونی «هیریوس» بوده است. ماکسیموس از حدود ۳۳۵ تا ۳۵۰ میلادی به‌عنوان شاگرد آدزیوس در پرگامون به سر برد. زمانی که ماکسیموس در آن‌جا بود، در کنار کریسانتیوس، اوسبیوس و پریسکوس تحصیل کرد. بسیاری از نوافلاطونیان تئورگی (تلاش برای ارتباط با خدا با اعمال آیینی خاص) را انجام می‌دادند، و شاهدی وجود دارد که بر اساس آن ماکسیموس طلسم عشقی را که توسط یکی از نزدیکانش بر
ماکسیموس طلسم عشقی را که توسط یکی از نزدیکانش بر سوسیپاترا فیلسوف ساخته شده بود را شکست. در حدود سال ۳۵۰، ماکسیموس پرگامون را ترک کرد تا در افسوس به‌عنوان معلم فلسفه کار کند. ظاهراً مسیحیان نیز در آموزش او شرکت داشتند: گفته می‌شود که یک مسیحی به‌نام سیسینیوس که بعدتر اسقف نواتیانیست در قسطنطنیه شد، نزد ماکسیموس درس خوانده است. در سال ۳۵۱ امپراتور ژولیان به پرگامون رفت، و اوزبیوس به او هشدار داد که خود را با هنرهای جادویی که ماکسیموس انجام می‌دهد درگیر نکند. اما این هنرها ژولیان را که بین ماه مه ۳۵۱ و آوریل
اما این هنرها ژولیان را که بین ماه مه ۳۵۱ و آوریل ۳۵۲ با ماکسیموس در افسس تمرین می‌کرد، اغوا کرد. ژولیان در سال ۳۵۵ به عنوان سزار منصوب شد و همچنان با ماکسیموس در تماس بود. در سال ۳۶۱ به عنوان آگوستوس، جولیان پریسکوس و ماکسیموس را به قسطنطنیه آورد. ماکسیموس دعوت امپراتور را پذیرفت و گفته می‌شود که توضیح داده است که می‌توان به زور به لطف خدایان دست یافت. هر دو نوافلاطونی از همراهان نزدیک امپراتور بودند و از آن‌ها به‌عنوان مشاور دینی-فلسفی و شریک بحث استفاده می‌کردند. یوناپیوس بیان می‌کند که ماکسیموس و
می‌کردند. یوناپیوس بیان می‌کند که ماکسیموس و پریسکوس هیچ اقتدار سیاسی نداشتند، اما همچنین می‌نویسد که ماکسیموس به‌طرز متکبرانه‌ای غیرقابل دسترس بودند و از موقعیت تأثیرگذار خود برای اندوختن ثروت استفاده کردند. ماکسیموس در تابستان ۳۶۲ ژولیان را تا انطاکیه همراهی کرد و در لشکرکشی سال بعد به ایران در میان همراهان امپراتور بود. قبل از این‌که ژولیان در ۲۶ ژوئن ۳۶۳ در اثر یک جراحت جنگی بمیرد، آخرین گفتگوی فلسفی را با ماکسیموس و پریسکوس انجام داد. ماکسیموس در زمان امپراتور ژوویان نیز همچنان از لطف امپراتور
زمان امپراتور ژوویان نیز همچنان از لطف امپراتور برخوردار بود، اما پس از مرگ ژوویان، دشمنانش به‌دنبال او آمدند. در بهار ۳۶۴ متهم به بیمار کردن امپراتورهای جدید والنتینین یکم و والنس شد. این اتهام قابل تأیید نبود و منتفی شد، اما مخالفان او تسلیم نشدند. در ۳۶۵/۳۶۶ باز هم دستگیر و متهم به ثروت‌اندوزی نامشروع شد. جریمه سنگینی وضع شد و او را به آسیا فرستادند (احتمالاً به میهن خود) تا راهی برای پرداخت جریمه پیدا کند. او که نتوانسته بود پول کافی به‌دست‌آورد، شکنجه شد. یوناپیوس گزارش داده است که ماکسیموس می‌خواست
شد. یوناپیوس گزارش داده است که ماکسیموس می‌خواست خود را بکشد، زیرا دیگر نمی‌توانست درد را تحمل کند و همسرش مقداری سم تهیه کرد. ابتدا همسرش زهر را نوشید، اما ماکسیموس بعد از او زهر را ننوشید. بعدتر ماکسیموس به‌دستور کلارخوس، معاون کنسول آسیا، که از طرفداران دین قدیمی بود، آزاد شد. بخش بزرگی از اموال مصادره شده به او بازگردانده شد و تدریس را از سر گرفت و حتی جرأت بازگشت به قسطنطنیه را به‌دست‌آورد. در حدود سال ۳۷۰ به امپراتور والنس اطلاع داده شد که گروهی از افراد با یک وخشور مشورت کرده‌اند تا بدانند امپراتور
با یک وخشور مشورت کرده‌اند تا بدانند امپراتور بعدی چه کسی خواهد بود و به آن‌ها گفته شد که والنس «به مرگ عجیبی خواهد مرد» و مردی که نامش با تئود شروع می‌شود جانشین او خواهد شد. والنس با قتل‌عام افراد با نام تئود و آزار و اذیت عمومی فیلسوفان مشرک به این پیش‌گویی واکنش نشان داد. یوناپیوس نشان می‌دهد که ماکسیموس، که به دروغ در طرح وخشور نقش داشت، توسط فستوس، معاون جدید آسیا، در سال ۳۷۲ اعدام شد. فعالیت‌ها. در "سودا" آمده است که ماکسیموس نویسنده کتاب "در باب ابتکارات" ("Perì katarchôn") است، که یک متن در باب
("Perì katarchôn") است، که یک متن در باب نجوم است و باقی مانده است. او همچنین تعدادی از آثار از جمله "در باب تضادهای غیرقابل حل"، "در باب پیش‌بینی‌ها"، "در باب اعداد"، و شرحی بر ارسطو نوشته است. دو تفسیر گم‌شده از منابع دیگر شهادت داده شده است: یکی در مقولات، که بخشی از آن باقی مانده است، و دیگری در "تجزیه و تحلیل پیشین"، که تمیستیوس به آن پاسخ داد. گزارش شده است که ماکسیموس با اوسبیوس، یامبلیخوس و پورفیری در بیان کمال شکل‌های دوم و سوم قیاس موافق بوده است.
ویلیام براون آید (۲۸ مارس ۱۷۹۶ - ۱۹ یا ۲۰ دسامبر ۱۸۵۲) معروف به ویلیام بی. آید ، یک آمریکایی و اولین و تنها رئیس جمهور جمهوری کوتاه مدت کالیفرنیا در سال ۱۸۴۶ بود. زندگی. ویلیام براون آید در سال ۱۷۹۶ در روتلند، ماساچوست در ایالات متحده آمریکا زاده شد. اولین جد او نیکلاس آید، در سال ۱۶۳۶ از انگلستان به آمریکا آمده بود. او به کار نجاری پرداخت و در سال ۱۸۲۰ با سوزان گروت هاسکل (۱۷۹۹ - ۱۸۵۰) ازدواج کرد. او و همسرش ابتدا در ماساچوست زندگی می‌کردند، اما خیلی زود به غرب —ابتدا به کنتاکی، سپس اوهایو، و در آخر
زود به غرب —ابتدا به کنتاکی، سپس اوهایو، و در آخر ایلینوی— مهاجرت کردند. آنها در نهایت در اسپرینگفیلد ساکن شدند و در مزرعه به کشاورزی پرداختند. همچنین در آنجا آید به تدریس در مدرسه پرداخت. در سال ۱۸۴۵ آید مزرعه خود را فروخت و برای مهاجرت به قطاری که از ایندیپندنس، میزوری به اورگن می‌رفت، پیوست. به توصیه کالب گرینوود که یک راهنمای مسیر بود، آید و گروهی از مهاجران جدا شدند و به سمت ایالت کالیفرنیا (که در آن زمان جزئی از مکزیک بود و آلتا کالیفرنیا خوانده می‌شد) حرکت کردند. آنها در ۲۵ دسامبر ۱۸۴۵ به رسیدند.
حرکت کردند. آنها در ۲۵ دسامبر ۱۸۴۵ به رسیدند. آید به سمت شمال حرکت کرد تا برای پیتر لاسن در رانچو بوسکوخو کار کند. در سال ۱۸۴۶، به علت تهدید دولت مکزیک بر علیه مهاجرانی که شهروند مکزیک نبودند، حدود سی نفر ساکن مهاجر قلعه ساتر و رانچو بوسکوخو بر علیه دولت مکزیک شورش کردند که بعدها به شورش پرچم خرس معروف شد. آنها در ۱۴ ژوئن سونوما را تصرف کردند و فرماندار مکزیکی کالیفرنیای شمالی، ماریانو والخو را دستگیر کردند که در حقیقت از الحاق کالیفرنیا به‌دست ایالات متحده آمریکا حمایت کرده بود. در ۱۵ ژوئن، آید اعلامیه ای
آمریکا حمایت کرده بود. در ۱۵ ژوئن، آید اعلامیه ای را که شب قبل نوشته بود منتشر کرد. در ظهر ۱۷ ژوئن، شورشیان پرچم خرس را برافراشتند، آلتا کالیفرنیا را جمهوری کالیفرنیا خوانده و از مکزیک اعلان استقلال کردند. آید به عنوان فرماندار انتخاب شد. اعلامیه آید. ویلیام آید اعلامیه ای نوشت و دلایل شورش در شب های ۱۴ - ۱۵ ژوئن ۱۸۴۶ را اعلام کرد و توضیح داد (در زیر).نسخه ها و کپی هایی از این اعلامیه به هر دو زبان اسپانیایی و انگلیسی در سرتاسر کالیفرنیای شمالی پخش شد. جمهوری پرچم خرس تا ۹ ژوئیه ۱۸۴۶، فقط ۲۵ روز ادامه
جمهوری پرچم خرس تا ۹ ژوئیه ۱۸۴۶، فقط ۲۵ روز ادامه داشت، تا زمانی که پرچم ایالات متحده در سونوما برافراشته شد. آید و دیگر پرچم‌داران شورش پرچم خرس به جان سی. فریمونت و نیروهای مسلح ایالات متحده پیوستند تا کالیفرنیا را در جنگ با مکزیک تصرف کنند. پس از پایان جنگ. پس از جنگ مکزیک و آمریکا، آید به خانه خود در نزدیکی رد بلوف، کالیفرنیا بازگشت، جایی که همکاری خود را با جوزیا بلدن در رنچو بارانکا کلرادو از سر گرفت. او معادن بلدن را در سال ۱۸۴۹ خریداری کرد و در استخراج معدن موفق بود. آید به عنوان یک کارمند دولتی در
معدن موفق بود. آید به عنوان یک کارمند دولتی در شهرستان کولوسی (اکنون بخشی از شهرستان‌های کولوسا، گلن و تهاما امروزی) در شغل های برجسته و مهم خدمت کرد. در آنجا به عنوان قاضی وثیقه و شهرستان، قاضی رئیس دادگاه جلسات، ثبت شهرستان، حسابرس شهرستان، منشی شهرستان، خزانه دار شهرستان، معاون نقشه برداری شهرستان و معاون کلانتری خدمت کرد. آید در دسامبر ۱۸۵۲ احتمالاً در شب ۱۹ تا ۲۰ بر اثر آبله در سن ۵۶ سالگی درگذشت. او در گورستانی کوچک در سمت شرقی بزرگراه ۴۵ کالیفرنیا، در ۵ مایلی جنوب هامیلتون سیتی، کالیفرنیا در
در ۵ مایلی جنوب هامیلتون سیتی، کالیفرنیا در مونروویل سابق دفن شد. میراث. یک بازسازی ای از خانه ویلیام بی. آید و چند بنای دیگر در نزدیکی رد بلوف به یاد اوست.
بازداشت پیش از جلسهٔ دادرسی که با عنوان‌های بازداشت پیشگیرانه، بازداشت در انتظار محاکمه و بازداشت کوتاه‌مدت نیز شناخته می‌شود، فرآیندی است که در آن فرد دستگیر و به جرمی متهم می‌شود و تا هنگام جلسهٔ دادرسی، در بازداشت نگه داشته می‌شود. فردی که در بازداشت به سر می‌برد در زندان، حبس خانگی یا بازداشتگاه نگهداری می‌شود. برای نام‌گذاری این فرآیند، از اصطلاحات متفاوتی استفاده می‌شود که «بازداشت در انتظار محاکمه» عموماً در حوزه‌های قضایی کامن لا و «بازداشت پیشگیرانه» در جاهای دیگر مورد استفاده قرار می‌گیرند. در
در جاهای دیگر مورد استفاده قرار می‌گیرند. در ایالات متحده آمریکا «بازداشت در انتظار محاکمه» نادر است مگر در اسناد رسمی و «بازداشت کوتاه‌مدت» در عوض اصطلاح اصلی است. بازداشت پیش از اتهام معمولاً دستگیری و ادامه بازداشت پس از محکومیت حبس نامیده می‌شوند. از آنجایی که حبس بدون محاکمه مغایر اصل برائت است، بازداشت پیش از جلسهٔ دادرسی در دموکراسی‌های لیبرال معمولاً مشمول حفاظت‌ها و محدودیت‌هایی است. یک مظنون معمولاً تنها در صورتی بازداشت می‌شود که احتمال داشته باشد مرتکب جرمی جدی شود، در بازجویی دخالت کند یا در
مرتکب جرمی جدی شود، در بازجویی دخالت کند یا در دادگاه حاضر نشود. در بیشتر پرونده‌های دادگاه، مظنون بازداشت نمی‌شود هنگامی که منتظر محاکمه، اغلب با محدودیت‌هایی از جمله وثیقه باشد. پژوهش‌ها دربارهٔ بازداشت پیش از محاکمه در ایالات متحده نشان داده است که بازداشت پیش از محاکمه احتمال محکومیت را افزایش می‌دهد، در درجه اول چون افرادی که در غیر این صورت تبرئه می‌شوند یا اتهاماتشان لغو می‌شود، به گناه خود اعتراف می‌کنند.
اُتو شیرمر (؛ – ) چشم‌پزشک و استاد دانشگاه اهل امپراتوری آلمان بود. وی دانش‌آموختهٔ دانشگاه گرایفسوالت بود و مدتی رئیس بخش چشم‌پزشکی همان دانشگاه بود و سپس استاد چشم‌پزشکی دانشگاه کیل و دانشگاه استراسبورگ شد. وی در سال ۱۹۰۹ به نیویورک مهاجرت کرد و در «بیمارستان چشم‌پزشکی یاکوب هرمان کناپ» مشغول به کار شد. او پژوهش‌های بافت‌شناسی و بیوشیمیایی بر روی آب‌مروارید، پژوهش‌های گسترده بر روی فیزیولوژی و بافت‌شناسی دستگاه اشکی و همچنین یک مطالعه دقیق بر روی کراتیت رُزاسه انجام داد. امروزه نام وی به‌واسطهٔ تست شیرمر
انجام داد. امروزه نام وی به‌واسطهٔ تست شیرمر در یادها مانده است. کتاب «"بیماری سمپاتیکی چشم"» را وی در سال ۱۹۰۵ منتشر کرد.
تئودور رومپل (؛ – ) جراح و سیاستمدار اهل آلمان بود که امروزه به دلیل تشریح نشانه رومپل-لید شناخته می‌شود. وی مدرک دکترای پزشکی خود را در سال ۱۸۸۷ از دانشگاه ماربورگ گرفت. او بر ساخت بیمارستان بارمبکر هامبورگ نظارت داشت و خودش در سال ۱۹۱۳ مدیر آن شد. از جمله دستیاران شناخته شده او در هامبورگ، باکتری‌شناس آلمانی گئورگ یوخمان بود.
نیلس تورکیل روسینگ (؛ – ) جراح، استاد دانشگاه و سیاستمدار اهل دانمارک بود که امروزه نامش به واسطه تشریح نشانه روزینگ در یادها مانده است. او در سن ۲۳ سالگی پزشک شد و از سال ۱۸۹۹ استاد جراحی دانشگاه کپنهاگ بود. در سال ۱۹۰۵، کمپین او برای ایجاد امکانات بهتر جراحی در کپنهاگ منجر به شروع ساخت ریگ‌شواسپیتال شد که در سال ۱۹۱۰ افتتاح گردید. وی بر روی درمان بیماری‌های شکمی از جمله عفونت ادراری، سل دستگاه ادراری، سنگ کیسه صفرا و آپاندیسیت متمرکز بود و بیش از ۲۰۰ مقاله علمی منتشر کرد. او در سال ۱۹۰۸ انجمن جراحی
مقاله علمی منتشر کرد. او در سال ۱۹۰۸ انجمن جراحی دانمارک را با همکاری «آیلرت چرنینگ» تأسیس کرد. او به سبب عوارض پرتودرمانی برای سرطان حنجره در اوایل سال ۱۹۲۷ درگذشت.
کودتای ۱۹۴۱ عراق () که کودتای رشید علی الگیلانی یا کودتای مربع طلایی نیز نامیده می‌شود، یک کودتای ملی گرایانه در عراق در ۱ آوریل ۱۹۴۱ بود که حکومت طرفدار بریتانیای وصی عراق عبدالله و نخست وزیرش نوری السعید را سرنگون کرد و رشید علی گیلانی را به عنوان نخست‌وزیر منصوب کرد. این کودتا توسط چهار ژنرال ملی‌گرای ارتش عراق، موسوم به " مربع طلایی " رهبری شد، که قصد داشتند از جنگ برای اعمال فشار برای استقلال کامل عراق پس از استقلال محدود اعطا شده در سال ۱۹۳۲ استفاده کنند. برای این منظور، آنها با اطلاعات آلمان همکاری