payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تارخوفکا آغاز شد. در مناطقی مانند سولنچنویه، این مسیر به نام کورنوسوو شناخته می‌شد و در روستاهای بین رپینو تا اوشکووو از نام فین‌ها یعنی «جاده بزرگ» استفاده می‌شد. نام «بزرگراه انتخابی پایین» نیز در این بخش‌ها به کار می‌رفت. در سال ۱۹۶۴، بخش جدید این جاده از تارخووکا تا سیسترورتسک افتتاح شد. طراحی پروژه‌های مربوط به بزرگراه پریمورسکویه در این دوره توسط معماران مؤسسه لن‌پروژه انجام شد. این پروژه‌ها شامل مناطق مسکونی سیسترورتسک بود که به خوبی با طبیعت اطراف، شامل جنگل‌ها، دشت‌های شنی، و دریاچه‌ها هماهنگ
شامل جنگل‌ها، دشت‌های شنی، و دریاچه‌ها هماهنگ شدند. این بزرگراه نه‌تنها نقش مهمی در تسهیل حمل‌ونقل بین‌المللی دارد، بلکه به دلیل موقعیت طبیعی و مناظر زیبا، یکی از مسیرهای جذاب گردشگری در سن‌پترزبورگ به‌شمار می‌آید.
کمیل ۲۰۰۰ () یک فیلم اروتیک درام ایتالیایی به کارگردانی ردلی متزگر است که در سال ۱۹۶۹ منتشر شد. این فیلم اقتباسی آزاد از رمان "مادام کاملیا" به قلمِ الکساندر دوما است. فیلم بازخورد خوبی نداشت و راجر ایبرت به آن یک ستاره داد و نمره فیلم در راتن تومیتوز ۵٫۲/۱۰ است.
شکنجه بامبو (به انگلیسی:Bamboo torture) یک گونه روش شکنجه و اعدام است که جوانه گیاه بامبو در بدن قربانی رشد می‌کند. شکنجه بامبو بیشتر در کشورهای آسیای شرقی و جنوب آسیا مانند چین، هند و به‌ویژه ژاپن متداول بوده است. استفاده‌های ثبت شده. یک «شهروند مَدراس» در توصیف سفر خود در دهه ۱۸۲۰ میلادی، شکنجه بامبو را یکی از مشهورترین روش‌های مجازات در سیلان یاد کرده است. در قرن نوزدهم میلادی شکنجه بامبو توسط سیامی‌ها با چهارمیل کردن مردم مالایی و با استفاده از نخل نیپا در طول تهاجم سیام به کداح مورد استفاده قرارگرفت و
در طول تهاجم سیام به کداح مورد استفاده قرارگرفت و در تاریخ ثبت شده است. پس از جنگ جهانی دوم سربازان نیروی زمینی امپراتوری ژاپن متهم به استفاده تکنیک شکنجه بامبو بر روی سربازان اسیر نیروهای متفقین شده‌بودند و مردم معتقد بودند که ژاپنی‌ها اسیران جنگی را درست بالای جوانه بامبو با طناب بسته‌اند و جوانه تنها پس از چند روز با شاخه‌ای تیز از ابتدا بدن قربانی را سوراخ می‌کند و در نهایت از طرف دیگر بدن خارج می‌شود. شاعر و نویسنده چینی، وون پینگ چین در خاطرات خود در «Hakka Soul» (به فارسی: روح هاکا) از شکنجه بامبو
«Hakka Soul» (به فارسی: روح هاکا) از شکنجه بامبو نام برده است و این روش را یکی از شکنجه‌هایی یاد می‌کند که مردم محلی معتقد بودند ژاپنی‌ها روی اسیران جنگی انجام می‌دهند. در سال ۲۰۰۸ میلادی مجری‌های برنامه افسانه‌زدایان شکنجه بامبو را در یک قسمت از برنامه مورد بررسی قرار دادند و دریافتند که یک شاخه بامبو در طول ۳ روز می‌تواند در چندین اینچ یک قالب ژلاتین بالستیک عبور کند. در این برنامه به دلایل علمی ژلاتین بالستیک به مانند و قابل مقایسه با گوشت انسانی بود، بنابراین این آزمایش گواهی بر صحت و عمل کردن این روش
این آزمایش گواهی بر صحت و عمل کردن این روش اعدام و شکنجه بود.
بزرگراه وولخونسکویه شوسه‌ای است که در جنوب غربی سن‌پترزبورگ و استان لنینگراد، در جنوب فرودگاه پولکوو قرار دارد. این شوسه از بزرگراه لنینگراد در روستای الکساندروفسکایا آغاز شده و به سمت شمال غرب تا بزرگراه سن‌پترزبورگ در روستای استرلنا امتداد دارد. طول این مسیر ۲۷٫۱ کیلومتر است. تاریخچه. این بزرگراه از سال ۱۸۴۵ به نام کنونی خود شناخته می‌شود. یکی از «جاده‌های امپراتوری» خارج از شهر بود که به عنوان مسیر مستقیم بین دو اقامتگاه امپراتوری، تسارسکویه سلو و پتروگوف، احداث شد. این شوسه از کراسنو سلو عبور می‌کند،
احداث شد. این شوسه از کراسنو سلو عبور می‌کند، جایی که پیش از جنگ جهانی اول اردوگاه‌های تابستانی هنگ‌های گارد قرار داشت و اغلب توسط امپراتورها بازدید می‌شد. پس از سال ۱۹۱۷، این مسیر به جاده‌ای معمولی با اهمیت محلی تبدیل شد. بعد از سال ۱۹۴۵، تقاطع ریلی در محل عبور از خط راه‌آهن بالتیک حذف شد و اکنون بزرگراه ولخونسکویه عملاً در استرلنا به پایان می‌رسد و با خیابان سویزی ادامه می‌یابد. بخش شمالی این بزرگراه پس از خط راه‌آهن بالتیک کاملاً رها شده و در برخی نقاط با درختچه‌ها پوشیده شده است، اما به‌صورت رسمی این
با درختچه‌ها پوشیده شده است، اما به‌صورت رسمی این بخش همچنان وجود دارد. بزرگراه ولخونسکویه به عنوان مسیر رسمی دولتی برای عبور و مرور مقامات بلندپایه روسیه و میهمانان آن‌ها از فرودگاه «پولکوو» به کاخ کنستانتینوفسکی استفاده می‌شود. این مسیر از ولخونسکویه به بزرگراه کراسنوسلسکویه متصل شده و در تقاطع آن با خط راه‌آهن، پل روگذر ساخته شده است. در زمان‌هایی که کاروان‌های دولتی از این مسیر عبور نمی‌کنند، جاده به‌طور عادی مورد استفاده قرار می‌گیرد. مناطق و محله‌ها. بزرگراه ولخونسکویه از مناطق و محله‌های زیر در
بزرگراه ولخونسکویه از مناطق و محله‌های زیر در سن‌پترزبورگ عبور می‌کند (از شرق به غرب):
بزرگراه روپشینسکویه شوسه‌ای در شهر پتروگوف، واقع در منطقه پتردورتسوفی سن‌پترزبورگ است. این بزرگراه از بزرگراه سن‌پترزبورگ شروع شده و تا مرز استان لنینگراد ادامه دارد. نام این بزرگراه در قرن نوزدهم میلادی پدید آمد و دلیل نام‌گذاری آن، مسیر بزرگراه به سمت روستای روپشا در منطقه لومونوسف استان لنینگراد است. بزرگراه روپشینسکویه ادامه‌ای از خیابان اصلی عمارت زنامنکا است که از محور مرکزی کاخ دوک بزرگ نیکولای نیکولایویچ آغاز می‌شود. این شوسه از محله‌های تاریخی روستای دومین و کراسنیه زوری عبور می‌کند. در استان
روستای دومین و کراسنیه زوری عبور می‌کند. در استان لنینگراد، امتداد این جاده از روستاهای مارینو و ولیگونتی عبور می‌کند. در منطقه باغبانی «روپشای جدید» (پیش از پل روی رودخانه استرلکا) این بزرگراه با زاویه‌ای تند به جاده (استرلنا – کیپن، «بزرگراه استرلنا») متصل شده و به سمت جاده () «ناروا» ادامه می‌یابد. از پاییز ۲۰۰۸ تا مه ۲۰۰۹، بازسازی روشنایی خیابانی در بخش کراسنیه زوری انجام شد که شامل تعویض تیرهای چراغ برق و چراغ‌ها بود. در سال ۲۰۲۳، برنامه‌هایی برای بازسازی بزرگراه روپشینسکویه اعلام شد. در بخش از
بازسازی بزرگراه روپشینسکویه اعلام شد. در بخش از بزرگراه سن‌پترزبورگ تا تقاطع راه‌آهن، جاده جدید چهارخطه‌ای در شرق مسیر فعلی ساخته خواهد شد. این تصمیم به دلیل حفظ کاشت‌های تاریخی درختان کاج در کنار جاده اتخاذ شده است. میان کاج‌ها و مسیر جدید، نواری محافظ از گل رز وحشی ایجاد خواهد شد. در محل مسیر قدیمی، یک جاده مخصوص پیاده‌روی و دوچرخه‌سواری ساخته می‌شود. در محل تقاطع راه‌آهن، پل روگذر ایجاد خواهد شد که اتصال با خیابان دمین بدنی و امتداد پیشنهادی خیابان یوتا بونداروفسکایا را فراهم می‌کند. جنوب تقاطع، جاده
بونداروفسکایا را فراهم می‌کند. جنوب تقاطع، جاده جدید به محور قدیمی بازخواهد گشت. در بخش از تقاطع تا مرز استان لنینگراد، بزرگراه به چهار خط گسترش می‌یابد و دو خط جدید از سمت شرق افزوده خواهد شد. در امتداد این بخش، کاشت درختان توس برنامه‌ریزی شده است.
بزرگراه کلتوشسکویه جاده‌ای با شماره شناسایی (سن‌پترزبورگ تا کُلتوشی) در منطقه وسوولوشسکی است. این بزرگراه ادامه بلوار کاسیگینا است که از طریق پل روگذر کُلتوشسکی به کلتوشی متصل می‌شود. این جاده از میان مناطق زانِوکا، یانی‌نو-۱ و یانی‌نو-۲ عبور می‌کند. این بزرگراه از سال ۱۸۳۴ شناخته شده است، زمانی که بر روی نقشه فئودور فئودوروویچ شوبِرت ثبت شد. این مسیر از مخزن آختینسکوی به سمت کُلتوشی امتداد داشت و نام خود را از این مسیر گرفته است. تا سال ۱۹۱۸، نام بزرگراه کُلتوشسکویه به خیابان کنونی کمون اطلاق می‌شد. پیش از
به خیابان کنونی کمون اطلاق می‌شد. پیش از ساخت‌وساز گسترده در منطقه رژوکا-پوروخووی در دهه ۱۹۶۰، خیابان کمون در نزدیکی ایستگاه زانِوسکی پست به سمت شرق پیچیده و به بزرگراه کُلتوشسکویه تبدیل می‌شد. حجم ترافیک در این مسیر به حدود ۳۰ هزار وسیله نقلیه در روز می‌رسد که بخشی از آن شامل کامیون‌های سنگین است. بیشترین ترافیک در محل خروجی از جاده کمربندی سن‌پترزبورگ در منطقه یانی‌نو-۱ ثبت شده است. بخشی از جاده با شماره شناسایی (سن‌پترزبورگ تا وسوولوشسک) در محدوده شهر وسوولوشسک نیز به نام بزرگراه کُلتوشسکویه شناخته
وسوولوشسک نیز به نام بزرگراه کُلتوشسکویه شناخته می‌شود. این بخش از جاده از رودخانه لوبیا عبور می‌کند.
بزرگراه ویبرگسکویه جاده‌ای در منطقهٔ ویبورگ سن‌پترزبورگ است که از خیابان انگلس آغاز می‌شود و تا مرز شهر ادامه دارد. این بزرگراه در گذشته مسیر اصلی ورودی شمالی به سن‌پترزبورگ بوده است. تاریخچه. بزرگراه ویبورگ یکی از قدیمی‌ترین خیابان‌های سن‌پترزبورگ است. این بزرگراه بخشی از مسیر تاریخی و پیشا-پترویی است که توسط سوئدی‌ها احداث شده و نیئن‌شانتز را به ویبورگ و فنلاند متصل می‌کرد. در آن زمان این مناطق تحت حاکمیت سوئد بودند. دیگر بخش‌های این مسیر تاریخی در سن‌پترزبورگ شامل خیابان بزرگ سامپسونیفسکی و بخش جنوبی
شامل خیابان بزرگ سامپسونیفسکی و بخش جنوبی خیابان انگلس می‌شوند. در سدهٔ هجدهم و سدهٔ نوزدهم این مسیر به «جادهٔ ویبورگ» معروف بود و سپس به نام‌های «جادهٔ قدیمی ویبورگ» و «جادهٔ پارگولوو» شناخته شد. موقعیت جغرافیایی. بزرگراه ویبورگ در شمال سن‌پترزبورگ و در منطقهٔ ویبورگ واقع شده است. این بزرگراه از خیابان انگلس (که تا سال ۱۹۱۷ نیز «بزرگراه ویبورگ» نامیده می‌شد) آغاز می‌شود. این نقطه به کوه پُکلونایا در منطقهٔ تاریخی اُزرکی و ایستگاه متروی اُزرکی نزدیک است. بزرگراه به سمت شمال‌غربی امتداد می‌یابد و به موازات
به سمت شمال‌غربی امتداد می‌یابد و به موازات سه دریاچهٔ سوزدالسکی می‌گذرد. این مسیر مناطق اُزرکی، شووالوفو و گورستان شووالوفو را از یک‌سو و محله‌های شووالوفو-اُزرکی را از سوی دیگر جدا می‌کند. بخش شهری این بزرگراه، مطابق با فهرست نام خیابان‌ها، پل‌ها، باغ‌ها و پارک‌های سن‌پترزبورگ، پس از تقاطع با خیابان سوزدالسکی پایان می‌یابد. این تقاطع دو سطحی در زیر پل سوزدالسکی و نزدیک خط آهن حلقه‌ای پارناس قرار دارد. پس از این نقطه، بزرگراه از پارگولوو می‌گذرد و پارک شووالوفو را از منطقهٔ تاریخی پارناس جدا می‌کند. در
را از منطقهٔ تاریخی پارناس جدا می‌کند. در مرکز پارگولوو، خیابان وُکزالنا از بزرگراه منشعب می‌شود و به سمت ایستگاه قطار پارگولوو می‌رود. پس از پارگولوو، بزرگراه ویبورگ با کمربندی خودرویی سن‌پترزبورگ تقاطع دو سطحی دارد و از غرب روستای اُسینوایا رُشا و پارک عمارت اُسینوایا رُشا عبور می‌کند. در این منطقه بزرگراه گورسکویه و بزرگراه پسوچنویه به سمت غرب و بزرگراه پریوزرسکویه به سمت شرق منشعب می‌شوند. بزرگراه در مرز سن‌پترزبورگ و در نزدیکی شهر سرتولوو در منطقهٔ وسیولوژسکی استان لنینگراد پایان می‌یابد. پس از این
استان لنینگراد پایان می‌یابد. پس از این نقطه، بزرگراه به عنوان بزرگراه ویبورگ شرقی ادامه یافته و به مسیرهای منطقه‌ای و متصل می‌شود که با بزرگراه اسکاندیناوی در نزدیکی ویبورگ ادغام می‌شوند.
گنی کاتامو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل موزامبیک است که برای باشگاه فوتبال اسپورتینگ بازی می‌کند. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپورتینگ، باشگاه فوتبال ویتوریا گیماریش، باشگاه فوتبال آمورا، باشگاه فوتبال اسپورتینگ سی‌پی بی و باشگاه ورزشی ماریتیمو اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال، زیر ۲۰ سال و بزرگسالان موزامبیک بازی کرده است. دوران باشگاهی. مازاكوان و بلک بولز. گنی کاتامو فوتبال خود را در مازاكوان در موزامبیک آغاز کرد و به عنوان بازیکن جوان ملی برای
موزامبیک آغاز کرد و به عنوان بازیکن جوان ملی برای موزامبیک شناخته شد. سپس به آکادمی جوانان بلک بولز، باشگاه دیگری از ماپوتو، منتقل شد. تحت پروتکلی با باشگاه فوتبال پورتو، بهترین بازیکنان بلک بولز در سال ۲۰۱۸ به پورتو رفتند تا با تیم جوانان پورتو بازی کنند. کاتامو عملکرد خوبی داشت، اما مشکلات اداری و اختلاف نظرها در مورد مدل انتقال باعث شد که او نتواند به باشگاه فوتبال پورتو منتقل شود. او همچنین شانسش را در بنفیکا آزمایش کرد، اما در آنجا نیز نماند و در نهایت به آمورا، باشگاه پرتغالی که در آن زمان تحت مالکیت
به آمورا، باشگاه پرتغالی که در آن زمان تحت مالکیت سرمایه‌گذاران موزامبیکی بود، پیوست. آمورا. کاتامو در سال ۲۰۱۸ به پرتغال رسید. عملکردهای او برای تیم‌های جوانان و بزرگسالان آمورا باعث شد که باشگاه فوتبال اسپورتینگ او را در سال ۲۰۱۹ جذب کند. اسپورتینگ. در ۱۱ ژوئن ۲۰۱۹، کاتامو به آکادمی جوانان باشگاه فوتبال اسپورتینگ پیوست. او در سپتامبر ۲۰۲۰ پس از گذراندن فصل ۲۰۱۹–۲۰۲۰ در آکادمی فوتبال کریستیانو رونالدو، یک قرارداد حرفه‌ای با اسپورتینگ امضا کرد. او در سپتامبر ۲۰۲۱ برای اولین بار به عنوان بازیکن ذخیره در
۲۰۲۱ برای اولین بار به عنوان بازیکن ذخیره در بازی مقابل پورتو به میدان رفت و شماره ۵۷ را بر تن داشت. پس از دو دوره قرضی با ویتوریا گیماریش و ماریتیمو و بازگشت به تیم اصلی اسپورتینگ، در ۲۲ دسامبر ۲۰۲۳، کاتامو قرارداد جدید پنج‌ساله‌ای با اسپورتینگ امضا کرد که بند آزادسازی او ۶۰ میلیون یورو تعیین شد. در ۶ آوریل ۲۰۲۴، اسپورتینگ CP با دو گل از کاتامو باشگاه ورزشی بنفیکا را شکست داد و این پیروزی فاصله آنها را در صدر جدول لیگ افزایش داد. با دو گل او در پیروزی ۲–۱ خانگی اسپورتینگ در شهرآورد لیسبون، کاتامو سرنوشت
خانگی اسپورتینگ در شهرآورد لیسبون، کاتامو سرنوشت بازی را تعیین کرد و به تیمش کمک کرد تا سه امتیاز را کسب کند و به عنوان بهترین بازیکن مسابقه شناخته شد. دوران ملی. کاتامو در دسامبر ۲۰۱۸ به نمایندگی از تیم ملی زیر ۲۰ سال موزامبیک به میدان رفت و در اولین بازی خود گلزنی کرد. او پیش از این در تیم ملی زیر ۱۷ سال موزامبیک نیز بازی کرده بود. کاتامو در ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۹ با گلزنی در پیروزی ۲–۰ مقابل موریس، اولین بازی خود را برای بزرگسالان موزامبیک انجام داد. در اکتبر ۲۰۲۱، او در یک بازی انتخابی جام جهانی گلزنی کرد که
او در یک بازی انتخابی جام جهانی گلزنی کرد که گل او تنها گل موزامبیک در شکست ۳–۱ مقابل کامرون بود.
روی بورگس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال بازنشسته و مربی اهل پرتغال است که در حال حاضر باشگاه فوتبال اسپورتینگ لیسبون را هدایت می‌کند. دوران بازی. روی بورگس، فارغ‌التحصیل جوانان باشگاه زادگاهش باشگاه فوتبال میراندلا، اولین بازی حرفه‌ای خود را در براگانسا در فصل ۲۰۰۱-۲۰۰۰ سگوندا دیویسائو بی انجام داد. او سپس در همان دسته برای پردس و براگا بی بازی کرد و در سال ۲۰۰۴ به میراندلا بازگشت، در حالی که این باشگاه در تریسیرا دیویسائو بود. در ژوئن ۲۰۰۷، پس از یک دوره دیگر در براگانسا، بورگس با باشگاه تروفنس در سگوندا لیگا
براگانسا، بورگس با باشگاه تروفنس در سگوندا لیگا قرارداد امضا کرد. او در ۴ اوت اولین بازی حرفه‌ای خود را در پیروزی ۲–۱ خانگی برابر فیرنس در لیگ‌کاپ ۲۰۰۸-۲۰۰۷ آن فصل آغاز کرد، اما به‌ندرت در ترکیب قرار گرفت و سپس در ژانویه ۲۰۰۸ به باشگاه موریرنسه به‌صورت قرضی منتقل شد. پس از دوره قرضی، بورگس با موریرنسه قرارداد دائمی امضا کرد، اما در سال ۲۰۰۹ به میراندلا بازگشت. او در فصل ۲۰۱۰–۱۱ با به ثمر رساندن ۱۲ گل، بهترین عملکرد خود را ثبت کرد و به ارتقاء باشگاه به سطح سوم کمک کرد. در ۶ ژوئن ۲۰۱۲، بورگس با فامالیکائو
سوم کمک کرد. در ۶ ژوئن ۲۰۱۲، بورگس با فامالیکائو قرارداد امضا کرد. پس از استفاده مکرر از او، در ژوئن ۲۰۱۳ به فرئامونده منتقل شد، اما در سپتامبر به براگانسا بازگشت. در ژوئیه ۲۰۱۵، بورگس به عنوان بازیکن جدید باشگاه میراندلا معرفی شد. او در طول دو سال حضورش در این باشگاه، بازیکن ثابت بود و در ژوئن ۲۰۱۷، در سن ۳۵ سالگی از دنیای فوتبال کناره‌گیری کرد. دوران مربیگری. دوران اولیه. بلافاصله پس از بازنشستگی، روی بورگس به مربیگری در آخرین باشگاهش، میراندلا، پرداخت. در ۵ فوریه ۲۰۱۹، او به باشگاه دسته دومی آکادمیکو دی
۵ فوریه ۲۰۱۹، او به باشگاه دسته دومی آکادمیکو دی وی‌زو رفت. بورگس در ۱۱ ژوئیه ۲۰۲۰ با توافق دو طرفه از وی‌زو جدا شد و روز بعد به عنوان سرمربی آکادمیکا دی کویمبرا منصوب شد. در ۲۲ سپتامبر ۲۰۲۱، پس از هفت بازی بدون پیروزی در فصل جدید، او برکنار شد. اما چند ساعت بعد به عنوان سرمربی ناسیونال منصوب شد. بورگس در ۱۸ مه ۲۰۲۲ از ناسیونال جدا شد&lt;br&gt; و نه روز بعد جایگزین فیلیپه گوویا در ویلافرانکنسه شد. او در ۷ فوریه ۲۰۲۳ پس از اختلافات با هیئت مدیره از این باشگاه استعفا داد و سه روز بعد به عنوان مربی مافرا
استعفا داد و سه روز بعد به عنوان مربی مافرا منصوب شد. بورگس در ۱ ژوئن ۲۰۲۳ از مافرا جدا شد و در ۴ ژوئیه به عنوان سرمربی باشگاه لیگ برتری موریرنز معرفی شد. در اولین بازی خود در لیگ برتر در ۱۴ اوت، تیم در خانه با نتیجه ۲–۱ به پورتو باخت. در ۵ دسامبر ۲۰۲۳، با قرار گرفتن موریرنس در جایگاه ششم لیگ برتر و کسب تساوی ۰–۰ با بنفیکا، بورگس قرارداد سه‌ساله‌ای را تمدید کرد. او فصل ۲۰۲۴-۲۰۲۳ در این جایگاه به پایان رساند که بهترین عملکرد باشگاه در سطح اول بود. پس از اینکه به سمت سرمربی ویتوریا دی گیماریش منسوب شد، بورگس
به سمت سرمربی ویتوریا دی گیماریش منسوب شد، بورگس در ۲۸ مه ۲۰۲۴ با این باشگاه قرارداد دو ساله‌ای امضا کرد. او تیم را به وضعیت بدون باخت در لیگ کنفرانس اروپا هدایت کرد و در تمامی شش بازی مرحله مقدماتی و دور پلی‌آف لیگ کنفرانس اروپا ۲۰۲۵–۲۰۲۴ پیروز شد و در مرحله گروهی لیگ کنفرانس اروپا چهار پیروزی و دو تساوی کسب کرد. در ۲۶ دسامبر ۲۰۲۴، بورگس به عنوان سرمربی جدید باشگاه فوتبال اسپورتینگ معرفی شد؛ و گفته می‌شود که باشگاه مبلغ ۴.۱ میلیون یورو برای انتقال او پرداخت کرده است. او جانشین روبن آموریم شد که به قصد
کرده است. او جانشین روبن آموریم شد که به قصد هدایت باشگاه فوتبال منچستر یونایتد از اسپورتینگ جدا شد.
تیم ملی فوتبال زنان سنگال نماینده سنگال در مسابقات بین‌المللی فوتبال زنان است. این تیم تحت کنترل فدراسیون فوتبال سنگال قرار دارد. تاریخچه. تیم ملی فوتبال زنان سنگال که توسط فدراسیون فوتبال سنگال اداره می‌شود به‌طور رسمی در اوایل دهه ۲۰۰۰ جهت نمایندگی این کشور در مسابقات بین‌المللی فوتبال زنان تشکیل شد. تلاش‌های ابتدایی برای توسعه تیم با چالش‌هایی همچون زیر ساخت و منابع محدود مواجه شد. تأسیس لیگ‌های داخلی زنان در سال ۲۰۰۹ و برنامه‌های مردمی در سال‌های بعد، مسیرهایی را برای رشد بازیکنان ایجاد کرد.
دیونیسیوس سیتوبراکیون (; – )، همچنین به نام دیونیسیوس میتیلینی (پایتخت موتیلنه لسبوس نیز شناخته می‌شود، نویسنده مجموعه ای از داستان‌ها در منطقه ای بود که اکنون به نام لیبی شناخته می‌شود. آثار او خدایان المپی (دوازده ایزد المپ‌نشین) را به‌عنوان انسان‌های فانی از گذشته‌های دور به تصویر می‌کشید و موضوعات شامل آمازون‌ها (اسطوره‌شناسی یونان)، اسکندر مقدونی و آرگونوت‌ها بود. داستان‌های اخیر شامل یک اثر شش کتابی است که به آرگونوت‌ها معروف است، که در آن ناخدای آرگو هرکول هراکلس، به جای یاسون، مانند بیشتر داستان‌های
هراکلس، به جای یاسون، مانند بیشتر داستان‌های مدرن است. این داستان‌ها توسط دیودور سیسیلی به عنوان منبع استفاده شده است.
درگیری ترکیه و داعش شامل مجموعه‌ای از حملات و درگیری‌ها بین ترکیه و داعش است. ترکیه در سال ۲۰۱۶، پس از حملات داعش در ترکیه، به جنگ با داعش پیوست. در عملیات سپر فرات، نیروهای مسلح ترکیه، هم علیه داعش و هم علیه نیروهای دموکراتیک سوریه جنگیدند. پس از بیرون راندن داعش از ترکیه، بخشی از شمال سوریه در اطراف جرابلس و الباب، توسط ترکیه، اشغال شد. با این حال گزارش‌هایی از درمان زخمیان داعش در بیمارستان‌های ترکیه و همچنین ارسال اسلحه به داعش باعث بی‌اعتمادی بخش‌هایی از مردم ترکیه نسبت به حکومت شده است. علاوه براین
از مردم ترکیه نسبت به حکومت شده است. علاوه براین همواره این موضوع مطرح بوده است که پلیس ترکیه به جنگجویان داعش اجازه می‌دهد از مرز عبور و مرور کنند. پیش‌زمینه. ادعای همکاری و حمایت ترکیه. خبرگزاری رویترز به نقش میت (دستگاه اطلاعاتی ترکیه) در تجهیز داعش بین سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۴ اشاره کرد و افزود میت انواع قطعات راکت، خمپاره‌انداز، اسلحه‌های نیمه سنگین و غیره را به داعش رسانده است. روزنامه تایمز در مقاله‌ای به قلم روگر بویس با عنوان «وقت آن رسیده است ترکیه تصمیم بگیرد که یک هم پیمان باشد یا دشمن» در فوریه
تصمیم بگیرد که یک هم پیمان باشد یا دشمن» در فوریه ۲۰۱۵ نوشت: «ترکیه به هم‌پیمان مبهمی در ائتلاف غربی ضدداعش تبدیل شده است زیرا درحالی که بارها بر حمایت و مشارکت خود در حمله به عناصر گروه داعش و پیگرد آنها تأکید می‌کند، رفتار ترکیه در قبال استفاده از خاک این کشور به عنوان گذرگاه اصلی عزیمت تندروها از سراسر جهان به عراق و سوریه برای پیوستن به گروه داعش به گونه‌ای دیگر است و فقط همین‌قدر مانده که ترکیه در فرودگاه خود تابلو بزند و روی آن بنویسد که مسیر جنگ مقدس از این طرف است.» این نویسنده افزود: «برکسی پوشیده
از این طرف است.» این نویسنده افزود: «برکسی پوشیده نیست که ترکیه دو هدف اصلی و روشن را دنبال می‌کند، نخست سرنگون کردن بشار اسد، رئیس‌جمهور سوریه و دوم سرکوب کردها و همین امر، حفظ گروه داعش را به یکی از ابزارهایی تبدیل می‌کند که ممکن است به آنکارا در رسیدن به این دو هدف کمک کند، زیرا از یک سو، حملات ائتلاف ضدداعش از مشروعیت اسد می‌کاهد و از سوی دیگر کردها را به جنگ با این گروه سرگرم می‌کند.» روگر بویس در پایان مقاله‌اش از غرب خواست تا در ائتلاف با ترکیه در جنگ خود علیه گروه داعش موضع محتاطانه‌ای داشته باشد،
خود علیه گروه داعش موضع محتاطانه‌ای داشته باشد، چرا که آنکارا با این گروه پیش از اینکه یک دشمن باشد، به عنوان یک اهرم برای تحقق اهدافش تعامل می‌کند. چیوات اونیس، معاون پیشین رئیس میت دربارهٔ گذر نیروهای داعش در مرز ترکیه و سوریه اعتراف کرد و گفت: «زمانی که جنگ داخلی سوریه در سال ۲۰۱۱ آغاز گردید، نواحی مرزی خیلی جدی مورد کنترل قرار نگرفتند.»
گابریل کاروالیو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است که برای باشگاه ورزشی اینترناسیونال بازی می‌کند. دوران باشگاهی. گابریل کاروالیو در پورتو آلگری، ریو گرانده دو سول به دنیا آمد و در سن ۹ سالگی به آکادمی جوانان باشگاه ورزشی اینترناسیونال پیوست. در ۲۵ اوت ۲۰۲۳، او اولین قرارداد حرفه‌ای خود را با باشگاه امضا نمود و توافقی سه‌ساله را منعقد کرد. گابریل کاروالیو اولین بازی خود را برای تیم اول در سری آ برزیل، در ۱۶ ژوئن ۲۰۲۴ انجام داد و به عنوان تعویض در نیمه دوم به میدان رفت و به هیوران پاس گل داد که منجر به
به میدان رفت و به هیوران پاس گل داد که منجر به تساوی شد، هرچند تیم در نهایت با نتیجه ۲–۱ به ویتوریا باخت. او با ۱۶ سال، ۹ ماه و ۳۰ روز، جوان‌ترین بازیکن تاریخ باشگاه در قرن ۲۱ شد و رکورد الکساندر پاتو را شکست. در ۲۳ ژوئیه، او قرارداد خود را با "کولورادو" تا دسامبر ۲۰۲۸ تمدید کرد و بند آزادسازی او ۶۰ میلیون یورو تعیین شد. گابریل کاروالیو اولین گل حرفه‌ای خود را در ۱ سپتامبر ۲۰۲۴ به ثمر رساند و گل دوم اینتر را در پیروزی ۳–۱ خارج از خانه مقابل ژوونتود به ثبت رساند. در ۲۸ دسامبر ۲۰۲۴، اینترناسیونال برای انتقال
در ۲۸ دسامبر ۲۰۲۴، اینترناسیونال برای انتقال کامل گابریل کاروالیو به باشگاه فوتبال القادسیه عربستان سعودی به مبلغ ۱۶ میلیون دلار به علاوه پاداش‌ها مذاکره کرد. کاروالیو در اوت ۲۰۲۵ به این باشگاه سعودی منتقل خواهد شد، چرا که باید ۱۸ ساله شود.
راهبه قاتل () با نام اصلی قتل‌های خواهرراهبه () یک فیلم ترسناک سودجویی جنسی ایتالیایی است که در سال۱۹۷۹ منتشر شد. این فیلم بر اساس داستان واقعی سسیل بومبیک، راهبه بلژیکی میانسالی است که در سال ۱۹۷۷ در یک بیمارستان سالمندان در وِتِـرِن در بلژیک مرتکب تعدادی قتل زنجیره‌ای شد.
مایکی مور (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است که برای باشگاه فوتبال تاتنهام هاتسپر بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال انگلستان، زیر ۱۶ سال انگلستان، زیر ۱۷ سال انگلستان و زیر ۱۹ سال انگلستان بازی کرده است. دوران باشگاهی. مایکی مور به تاتنهام هاتسپر پیوست تا شکوفایی خود را به عنوان بازیکن زیر ۹ سال به ثمر برساند. در فصل ۲۰۲۲–۲۳، او بخشی از تیم زیر ۱۷ سال تاتنهام هاتسپر بود که قهرمان شد، همچنین برای زیر ۱۸ سال بازی کرد، در لیگ اروپای جوانان برای زیر ۱۹ ساله‌ها به میدان رفت و یکی از
جوانان برای زیر ۱۹ ساله‌ها به میدان رفت و یکی از جوان‌ترین بازیکنان تاریخ بود که در سن ۱۵ سالگی در تیم زیر ۲۱ سال بازی کرد. او به تاتنهام کمک کرد تا در آن فصل کاپ‌های لیگ برتر زیر ۱۷ و زیر ۱۸ سال را به خانه ببرد. در ۱۷ ژوئن ۲۰۲۳، مور با تاتنهام هاتسپر قراردادی به عنوان بازیکن آکادمی امضا کرد. او در اکتبر ۲۰۲۳ توسط روزنامه انگلیسی "گاردین" به عنوان یکی از بهترین بازیکنان سال اول در لیگ برتر فوتبال انگلستان شناخته شد. در ۱۴ مه ۲۰۲۴، مور در یک بازی خانگی با نتیجه ۲–۰ در برابر منچستر سیتی اولین بازی خود را در
۲–۰ در برابر منچستر سیتی اولین بازی خود را در تیم اصلی انجام داد و به جوان‌ترین بازیکن تاتنهام تبدیل شد که در لیگ برتر بازی کرده است، در شرایطی که ۱۶ سال و ۲۷۷ روز داشت، رکورد دین اسکارلت را شکست. مور یک روز بعد از تولد ۱۷ سالگی‌اش، در ۱۲ اوت ۲۰۲۴، یک قرارداد حرفه‌ای سه ساله با تاتنهام امضا کرد. در ۲۶ سپتامبر ۲۰۲۴، مور اولین بازی اروپایی خود را در پیروزی ۳–۰ خانگی مقابل باشگاه فوتبال قره‌باغ در لیگ اروپا انجام داد و چند روز بعد در ۳ اکتبر ۲۰۲۴ اولین شروع خود را در یک پیروزی ۲–۱ خارج از خانه مقابل فرنچواروش
را در یک پیروزی ۲–۱ خارج از خانه مقابل فرنچواروش انجام داد و تمام مدت بازی در زمین ماند. او در همان مسابقه دومین شروع خود را برای باشگاه انجام داد و از هم‌تیمی‌اش جیمز مدیسن تحسین دریافت کرد که مور را با نیمار مقایسه کرد. در ۲۷ اکتبر ۲۰۲۴، مور اولین شروع خود را در لیگ برتر در یک باخت ۱–۰ خارج از خانه مقابل کریستال پالاس انجام داد و ۶۲ دقیقه بازی کرد و جای خود را به تیمو ورنر داد. در سن ۱۷ سال و ۷۷ روز، مور جوان‌ترین بازیکنی شد که در یک بازی لیگ برتر برای تاتنهام شروع به بازی کرده است. در ۳۰ اکتبر ۲۰۲۴، مور
شروع به بازی کرده است. در ۳۰ اکتبر ۲۰۲۴، مور در جام اتحادیه اولین بازی خود را در پیروزی ۲–۱ خانگی مقابل منچستر سیتی انجام داد و در دقیقه ۶۸ به جای برنان جانسون وارد زمین شد. دوران ملی. مور یک بازیکن جوان بین‌المللی برای انگلیس است. او تا به حال برای تیم جوانان انگلیس بازی کرده است. در ۲۰ مه ۲۰۲۴، مور در ترکیب تیم ملی انگلیس برای قهرمانی زیر ۱۷ سال اروپا قرار گرفت. او در بازی افتتاحیه این تورنمنت، یک دوگانه در پیروزی ۴–۰ مقابل فرانسه به ثمر رساند. مور همچنین در بازی‌های گروهی بعدی خود در برابر پرتغال و
در بازی‌های گروهی بعدی خود در برابر پرتغال و اسپانیا گلزنی کرد. سپس او در مرحله یک چهارم نهایی در برابر ایتالیا به میدان رفت. در ۷ سپتامبر ۲۰۲۴، مور در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال انگلستان در جریان تساوی ۱–۱ خارج از خانه مقابل کرواسی اولین بازی خود را انجام داد.
ژوانه گادو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است که برای باشگاه فوتبال ردبول زالتسبورگ بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال فرانسه، زیر ۱۷ سال فرانسه و زیر ۱۸ سال فرانسه بازی کرده است. دوران باشگاهی. ژوانه گادو در اوبرویلیه به دنیا آمد و اولین تیم جوانان او نانژی در شهر نانژی بود. اگرچه او در روزهای اولیه خود با باشگاه به عنوان یک مهاجم بازی می‌کرد، به تدریج توسط مربیانش به سمت هافبک و نهایتاً به خاطر قامت بلندش به مدافع منتقل شد. گادو در نهایت در سال ۲۰۲۰ توسط آکادمی فوتبال پاری
گادو در نهایت در سال ۲۰۲۰ توسط آکادمی فوتبال پاری سن-ژرمن جذب شد، استعدادیاب‌ها او را در حین بازی در دومین دسته منطقه‌ای برای نانژی کشف کردند. در فصل ۲۰۲۲–۲۳، با وجود اینکه تنها ۱۶ سال داشت، گادو با تیم زیر ۱۹ سال PSG در قهرمانی ملی زیر ۱۹ سال فرانسه و لیگ اروپا جوانان بازی می‌کرد، به ویژه او در شکست PSG در فینال رقابت اول به میدان رفت. در نیمه دوم سال ۲۰۲۳، "لو پاریسین" گادو را به عنوان یکی از «امیدهای بزرگ آکادمی پاریس» توصیف کرد و "اکیپ" او را «یکی از امیدوارکننده‌ترین بازیکنان فرانسوی در پست خود»