payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و خاطره را می‌توان یافت. این موضوع در مجموعه بعدی با اشعاری مانند «ماریانا»، «قصیده خاطره» و سایر شعرهای وی ادامه یافت. تنیسون طی سفری به پیرنه در تابستان ۱۸۳۰ به دنبال کمک به شورشیان اسپانیایی بود. در آن زمان، او تحت تأثیر تجربه‌هایش قرار گرفت و تأثیر آن در شعر «ماریانا در جنوب»، که در سال ۱۸۳۲ منتشر شد، ظاهر شد. این یک نسخه متأخر است که ایده اش از شعر بانوی شالوت به دست آمده است. ساختار شعر. بسیاری از آثار تنیسون در قالب مونولوگ‌های نمایشی و دراماتیک طبقه‌بندی می‌شود. با این حال، ماریانا مانند بانوی
طبقه‌بندی می‌شود. با این حال، ماریانا مانند بانوی شالوت به‌طور دقیق‌تر روایتی غنایی است. ماریانا شعری شامل عناصر تک‌شناسی دراماتیک است، به این دلیل که در آن مضامینی وجود دارد که در شعر «اوریانا» و دیگر اشعار یافت می‌شود. «اوریانا» کاملاً یک مونولوگ دراماتیک است و «ماریانا» به این دلیل نیست که تنیسون در آن نشان می‌دهد که چگونه شخصیت قادر به کنترل زبانی شعر خود نیست که همین موضوع باعث می‌شود مضامین شعر تقویت گردد. این تکنیک در شعر بعدی تنیسون تحت عنوان (دوصدا) استفاده شد. طرح قافیه شعر به صورت ABAB CDDC EFEF
استفاده شد. طرح قافیه شعر به صورت ABAB CDDC EFEF است که با قافیه استاندارد تصنیف متفاوت است که شعر را در بر می‌گیرد و سپس به بیان آزاد اجازه می‌دهد. به بیان دیگر رباعی میانی مصراع‌ها در مضمون به ابتدای یک الگوی چرخه‌ای بازمی‌گردد، در حالی که سطرهای رباعی آخر حاوی همان کلمات اولیه است. بخشی از شعر. در درون شعر، تنیسون به مخاطب نمی‌آموزد که مالیخولیا به چه معناست. در عوض، او جنبه‌های مختلف آن را در ابتدای کار شرح می‌دهد: مضامین. اشعار تنیسون به‌طور سنتی برای اثر گذاری با تصاویر بصری ادغام می‌شوند. اما در
اثر گذاری با تصاویر بصری ادغام می‌شوند. اما در «ماریانا»، تنیسون بیشتر از تصویرسازی شنیداری استفاده می‌کند که به تنهایی ماریانا تأکید کند. شنوایی او حساس است و قادر به شنیدن هر صدایی است اما این توانایی فقط سکوت اطرافش را آشکار می‌کند. تنهایی و انزوای او باعث می‌شود که نتواند زیبایی اطرافش را بشناسد و دنیا برایش دلتنگ باشد. برخلاف دیگر اشعار تنیسون، از جمله «بانوی شالوت»، هیچ حرکتی در «ماریانا» وجود ندارد. همچنین فقدان یک پایان واقعی در شعر دیده می‌شود اما در نسخه بعدی (ماریانا در جنوب) که این بار شعر را
در نسخه بعدی (ماریانا در جنوب) که این بار شعر را دوباره کار می‌کند، نتیجه‌گیری قوی تری وجود دارد که می‌توان در مرگ یافت. شخصیت ماریانا با اثر قیاس برای قیاس شکسپیر مرتبط است. نقل قول مستقیمی از نمایشنامه شکسپیر در رابطه با شخصیتی به همین نام وجود دارد. در نمایشنامه شکسپیر، ماریانا توسط شخصیت آنجلو طرد می‌شود و تنها زندگی می‌کند و به عشق خود می‌سوزد. نسخه تنیسون برخلاف نمایشنامه شکسپیر که در شهر وین می‌گذرد، اشاره به شهر لینکلن شایر دارد. همین باعث می‌شود که کاراکترها به یک انگلیسی تمام عیار جلوه کنند.
که کاراکترها به یک انگلیسی تمام عیار جلوه کنند. علاوه بر این، صحنه درون شعر هیچ گونه زمینه اصلی را ندارد، اما این دو اثر در تصویرسازی یک زندگی کسل کننده و زنی افسرده به نام ماریانا پیوند خورده‌اند. تنیسون تنها کسی نیست که از تصویر استفاده کرد. نقاشی ۱۸۵۱ جان اورت میلی ماریانا بر اساس ماریانا نسخه تنیسون است و سطرهای ۹ تا ۱۲ شعر تنیسون برای توضیح کاتالوگ این نقاشی استفاده شده است. به‌طور مشابه، همان‌طور که تنیسون الهام بخش میلی شد، نقاشی جان اورت میلی به عنوان الهام بخش رمان الیزابت گاسکل تحت عنوان روت عمل
الهام بخش رمان الیزابت گاسکل تحت عنوان روت عمل کرد. ماریانای تنیسون و شخصیت اصلی رمان گاسکل، روث، به صداهای اطراف خود حساس هستند و دائماً به بیرون از پنجره نگاه می‌کنند که نشان دهنده زندانی شدن آنها در خانه است. تصویر ماریانا که توسط تنیسون استفاده شده و آثار بعدی که به دنبال آن آمده‌اند یا الهام گرفته شده‌اند به همان اندازه زنی خسته را نشان می‌دهد. ایده‌های استفاده شده در کتاب. منابع زیادی برای شعر و قسمت‌های درون شعر توسط ویراستاران یا منتقدان مختلف شاعر تنیسون پیشنهاد شده است. این منابع عبارتند از
شاعر تنیسون پیشنهاد شده است. این منابع عبارتند از قطعاتی از شعر سافو و سینا، آینید ویرژیل، قصیده هوراس، رومئو و ژولیت و قیاس برای قیاس شکسپیر، لیکیداس جان میلتون، اسارت اثر ساموئل راجرز و ایزابلا، خواب و شعر اثر سنت جان کیتس.
یانوش اونوفروویچ (؛ زادهٔ ۱۷ مه ۱۹۶۹) بازیگر، ترانه‌سرا، طنزپرداز و نویسنده اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "طایفه"، "سال‌های شیرین"، "خودِ زندگی"، "قانون حقیقی"، "پدر متیو"، "دادستان"، "رنگ‌های خوشبختی"، "دوستان"، "ع چون عشق"، "در خوشی و سختی"، "کلبه جنگلی"، "عشق اول" و "یوب، آخرین سلول خاکستری مغز" اشاره نمود.
گاگیک آرشاویری آبراهامیان (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار و کارآفرین اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۵ تا تاریخ سمت ۱۹۹۹ نمایندگی دوره اول و از تاریخ ۲۰۰۷ تا تاریخ ۲۰۱۲ سمت نمایندگی دوره چهارم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. وی پیشتر نمایندگی دوره اول شورای عالی جمهوری ارمنستان را نیز برعهده داشت زندگی‌نامه. در ۲۰ ژانویهٔ ۱۹۵۶ در مالیشکا به دنیا آمد و از دانشگاه ملی پلی‌تکنیک ارمنستان (۱۹۷۷) فارغ‌التحصیل شد. وی برادر آرا آبراهامیان می‌باشد. وی همچنین برنده نشان دوستی شده است.
نرایر آهارونی آهارونیان (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۵ تا تاریخ ۱۹۹۹ سمت نمایندگی دوره اول مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی‌نامه. در ۱ ژانویهٔ ۱۹۵۰ در اچمیادزین به دنیا آمد و از دانشگاه ملی علوم کشاورزی ارمنستان فارغ‌التحصیل شد.
آرامازد آنوشاوانی زاکاریان (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار و کارشناس آموزشی اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۵ تا تاریخ ۱۹۹۹ سمت نمایندگی دوره اول مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی‌نامه. در ۹ فوریهٔ ۱۹۵۷ در پاراواکار به دنیا آمد و از انستیتو دولتی فرهنگ سلامت و ورزش پرورش اندام ارمنستان (۱۹۷۹) و دانشگاه تارتو فارغ‌التحصیل شد.
نادژدا ویگنی سارگسیان (؛ ؛ زادهٔ - درگذشته ) یک سیاستمدار و خواننده اهل ارمنستان بود که از ۱۹۹۵ تاریخ تا تاریخ ۱۹۹۹ سمت نمایندگی دوره اول مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی‌نامه. در ۱۷ اکتبر ۱۹۵۴ در ایروان به دنیا آمد و از فارغ‌التحصیل شد. وی همچنین برنده جوایزی همچون چهره فرهنگی شایسته جمهوری ارمنستان شده است. وی در ۲ ژوئیهٔ ۲۰۱۸ در سن ۶۳ سالگی در ایروان درگذشت.
آمالیا آرشاکی پطروسیان (؛ ؛ ) یک سیاستمدار و مورخ اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۵ تا تاریخ ۱۹۹۹ سمت را برعهده داشت. زندگی‌نامه. وی در ۸ آوریل ۱۹۳۷ در تفلیس به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان و فرهنگستان ملی علوم ارمنستان فارغ‌التحصیل شد.
نرسس رافائلی زینالواندیان (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۹۹۵ تا تاریخ ۱۹۹۹ سمت نمایندگی دوره اول مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی‌نامه. در ۱۵ اوت ۱۹۶۱ در تهران به دنیا آمد و از دانشگاه ملی پلی‌تکنیک ارمنستان فارغ‌التحصیل شد.
بومیان استرالیا برای هزاران سال داستان‌ها و مراسم‌هایی داشته‌اند که نشان‌دهنده معنویت عمیق آنهاست. این معنویت که در «روزگار رؤیا»، «ترانه‌راه‌ها» و داستان‌های شفاهی آنها دیده می‌شود، با زمین و طبیعت پیوند عمیقی دارد. داستان‌های آنها فقط خیال‌پردازی نیست و بومیان استرالیا در داستان‌های خود، اتفاقات طبیعی گذشته، مثل فوران آتشفشان‌ها و تغییر سطح دریاها را با دقت توصیف کرده‌اند. برای نمونه داستان‌هایی دربارهٔ آتشفشان‌های منطقه آترتون تیبل‌لند وجود دارد که دانشمندان با بررسی‌های زمین‌شناسی به قدمت بیش از ۱۰ هزار
با بررسی‌های زمین‌شناسی به قدمت بیش از ۱۰ هزار سال آنها پی برده‌اند. حتی نوع پوشش گیاهی آن زمان - جنگل‌های اکالیپتوس - که در داستان‌ها آمده با یافته‌های علمی مطابقت دارد. یا برای نمونه داستان‌هایی دربارهٔ خلیج پورت فیلیپ که زمانی خشکی بوده، یا داستان‌هایی که از خط ساحلی زیر آب رفتهٔ «سد مرجانی بزرگ» و پوشش گیاهی آن زمان می‌گویند. حتی داستان‌هایی دربارهٔ دریاچه ایر که زمانی پرآب و سرسبز بوده است. ایزدان. مذهب بومیان استرالیا، مانند سایر ادیان، خدایانی دارد که در ابتدای زمان، انسان‌ها و محیط اطراف را خلق
که در ابتدای زمان، انسان‌ها و محیط اطراف را خلق کرده‌اند. بومیان استرالیا مردمی مذهبی و معنوی هستند، اما به جای پرستش یک خدای یگانه و نادیدنی، به خدایان مختلفی اعتقاد دارند که اغلب به شکلی ملموس و قابل تشخیص، مانند یک صخره خاص، تصویر در غار، گیاه یا حیوان، تجسم می‌یابند؛ مثلاً یک صخره ممکن است خودِ خدا باشد، یا اثری از کارهای او در زمان خلقت، مانند رودخانه‌ای که در اثر عبور مار رنگین‌کمان شکل گرفته است. بومیان به جان‌گرایی (این باور که همه اشیاء طبیعی روح دارند) اعتقاد ندارند. آنها معتقدند که یک صخره روح
دارند) اعتقاد ندارند. آنها معتقدند که یک صخره روح ندارد، اما ممکن است توسط یک خدا در زمان خلقت آفریده شده باشد، یا نمایانگر یک خدا باشد. آنها همچنین معتقدند که بسیاری از حیوانات و گیاهان با زندگی انسان از طریق تناسخ روح در ارتباط هستند و این به زمان خلقت برمی‌گردد که این حیوانات و گیاهان زمانی انسان بوده‌اند. در استرالیا یک خدای واحد برای همه وجود ندارد. هر قبیله خدایان خود را دارد و اعتقادات آنها با هم همپوشانی دارد، همان‌طور که زبان‌های آنها نیز با هم همپوشانی دارد. به عنوان مثال، ارواح وانجینا در شمال
دارد. به عنوان مثال، ارواح وانجینا در شمال کیمبرلی در غرب استرالیا متعلق به قبایل نگارینین، وورورا و وونامبال هستند. این وانجیناها مسئول باران‌های فصل مرطوب و وضع بسیاری از قوانین برای مردم هستند. با حرکت به سمت شرق، این وظیفه به یاگجاگبولا و جبیرینگی، برادران رعد و برق قبیله واردامان در منطقه رودخانه ویکتوریا در قلمرو شمالی، سپس به نارگورکون، که به نام بولا نیز شناخته می‌شود، در منطقه بالایی رودخانه کاترین، و به نامارگون، مرد رعد و برق در مناطق کاکادو و غرب آرنهم لند، واگذار می‌شود. گونه‌های ایزدان.
و غرب آرنهم لند، واگذار می‌شود. گونه‌های ایزدان. خدایان بومیان استرالیا نقش‌های زیادی دارند و نمی‌توان آنها را با یک کلمه توصیف کرد. بر اساس نقش اصلی‌شان، آنها به سه دسته تقسیم می‌شوند: جامعه بومیان استرالیا به گروه‌هایی تقسیم می‌شود و هر فرد به یکی از این گروه‌ها تعلق دارد که معمولاً با یک نماد یا توتم مشخص می‌شود. رهبر نمادین هر گروه، یک «موجود توتمی» یا «موجود اجدادی» است که به تعریف ریشه‌ها و ارتباط فرد با سرزمین، جهان و روابطش با گذشته، حال و آینده کمک می‌کند. برای سادگی، در اینجا از اصطلاح «موجود
کمک می‌کند. برای سادگی، در اینجا از اصطلاح «موجود اجدادی» برای توصیف همه خدایان بومی استفاده می‌شود. صدها موجود اجدادی در سراسر استرالیا وجود دارد که بومیان آنها را در داستان‌ها، آهنگ‌ها، نقاشی‌های بدن و هنر خود ثبت کرده‌اند. هر موجود اجدادی داستان خلقت خود را دارد و فعالیت‌های خاصی را در دوره خلقت انجام داده است. این اطلاعات در آهنگ‌ها، رقص‌ها، داستان‌ها و نقاشی‌های هر قبیله وجود دارد و در مراسم خاص مورد احترام است. دوره خلقت در باور بومیان، زمانی است که موجودات اجدادی، زمین، حیوانات و گیاهان را خلق
که موجودات اجدادی، زمین، حیوانات و گیاهان را خلق کردند. بومیان اغلب رؤیاها را به عنوان خاطره چیزهایی که در دوره خلقت اتفاق افتاده تفسیر می‌کنند. به همین دلیل، از اصطلاح «روزگار رؤیا» برای توصیف زمان خلقت در دین آنها استفاده می‌شود. همه جنبه‌های فرهنگ بومیان پر از افسانه‌ها و موجوداتی است که با زمان رؤیا مرتبط هستند. هر قبیله داستان‌های زیادی دربارهٔ خدایان، حیوانات، گیاهان و دیگر موجودات زمان رؤیا دارد. اینکه دوره خلقت چه مدت پیش در ذهن بومیان اتفاق افتاده، مشخص نیست. مطالعات باستان‌شناسی نشان می‌دهد که
مشخص نیست. مطالعات باستان‌شناسی نشان می‌دهد که بومیان حداقل ۶۵ هزار سال است که در استرالیا هستند. اگر از یک بومی بپرسید، به شما می‌گوید که زمان رؤیا قبل از ۴۰ هزار سال پیش اتفاق افتاده است، اما مفهوم آنها قبل از این دانش چه بوده است؟ پاسخ این است که حدود پنج یا شش نسل قبل از زمان حال. به عبارت دیگر، یک فرد پدر، پدربزرگ، جد بزرگ و جد بزرگ خود را می‌شناسد، اما نسل بعدی یا چند نسل قبل از آن زمانی است که خویشاوندان آنها در زمان رؤیا زندگی می‌کردند و به شکل کانگورو، گیاه یا شکل‌های دیگر بودند. این مفهوم کوتاه
گیاه یا شکل‌های دیگر بودند. این مفهوم کوتاه شده از زمان ممکن است در منشأ ادیان جهانی باشد. به عنوان مثال، در ادیان یهودیت و مسیحیت، عهد عتیق می‌گوید که خدا کل جهان، از جمله چهار رودخانه اصلی محلی بابل (عراق کنونی)، را در ۶ روز خلق کرد. سپس به تفصیل بسیاری از افرادی را که پس از آدم و حوا، اولین انسان‌ها، زندگی می‌کردند، توصیف می‌کند. برای همه ما، مفهوم یک میلیون سال بشریت و هزاران میلیون سال وجود سیاره ما فراتر از درک ماست. نقش اسطوره‌ها. اسطوره‌ها نقش مهمی در جامعه بومیان استرالیا دارند. آنها به حفظ نظم
در جامعه بومیان استرالیا دارند. آنها به حفظ نظم اجتماعی، شکل‌دهی به افکار و هدایت رفتار افراد کمک می‌کنند. اسطوره‌ها رویدادهای تاریخی را در خود جای می‌دهند و آنها را در خدمت اهداف اجتماعی در دنیای مدرن به کار می‌گیرند. قانون بومیان از نیاکان و موجودات زمان رؤیا سرچشمه می‌گیرد و نسل به نسل منتقل می‌شود. ارتباط بین موجودات زمان رؤیا و سرزمین‌ها ابدی است و حق افراد بر مکان‌ها به هویت آنها با موجودات زمان رؤیا بستگی دارد. اسطوره‌ها برای بومیان مثل یک کتابخانه نانوشته هستند که از طریق آن دربارهٔ جهان و واقعیت
نانوشته هستند که از طریق آن دربارهٔ جهان و واقعیت بومی می‌آموزند. اسطوره‌ها به بومیان یادآوری می‌کنند که جامعه باید زمین‌محور باشد، نه انسان‌محور، زیرا انسان‌ها اگر به‌طور مداوم به یاد ارتباطشان با بقیه مخلوقات و نقششان در گذشته و آینده نباشند، مستعد رفتار استثمارگرانه هستند. در حالی که انسان‌ها می‌آیند و می‌روند، سرزمین و داستان‌های مربوط به آن، پایدار و ماندگار هستند. مکان‌های مقدس نیز برای بومیان «احساساتی» دارند که قابل توصیف نیستند و فقط با حضور در کنار آنها می‌توان این احساسات را درک کرد. بسیاری از
آنها می‌توان این احساسات را درک کرد. بسیاری از گروه‌های بومی در سراسر استرالیا، اسطوره‌ای مشترک دربارهٔ یک مار قدرتمند و عظیم‌الجثه به نام مار رنگین‌کمان دارند که با باران، رودخانه‌ها و گودال‌های عمیق آب در ارتباط است. این اسطوره با نام‌های مختلفی در سراسر استرالیا شناخته می‌شود. مکان‌های مقدس نقش مهمی در اسطوره‌های بومیان دارند و اسطوره‌ها به بومیان کمک می‌کنند تا با دنیای مدرن در حال تغییر کنار بیایند و هویت فرهنگی خود را حفظ کنند.
ایل روزبهانی،(به لری: روژبیانی/روژبهانی) یکی از کهن‌ترین و اصیل‌ترین ایلات قوم لر در غرب ایران و بخش‌هایی از کردستان عراق به‌شمار می‌رود. پیشینه این ایل به دوره ساسانیان بازمی‌گردد و بر پایه منابع متعدد تاریخی، خاندان روزبهانی از خاندان‌های بزرگ و ریشه‌دار زاگرس هستند که در مقاطع مختلف، نقش‌های مهم حکومتی، نظامی و اجتماعی در منطقه ایفا کرده‌اند. امروزه جمعیت ایل روزبهانی در گستره وسیعی از مناطق غرب و جنوب‌غرب ایران و بخش‌هایی از عراق پراکنده است. مهم‌ترین مناطق سکونت این ایل عبارتند از: تمرکز تاریخی و هویتی
سکونت این ایل عبارتند از: تمرکز تاریخی و هویتی ایل روزبهانی عمدتاً در لرستان (به‌ویژه منطقه بروجرد و اشترینان) و استان همدان (ملایر و نهاوند) است، اما موج‌های مهاجرت و پراکندگی طی قرون گذشته باعث حضور گسترده آنان در سایر استان‌ها و حتی اقلیم کردستان عراق شده است. طایفه روژبیانی (معادل کردی روزبهانی) نیز در شهرهای سلیمانیه و کرکوک عراق حضور دارند و بسیاری از پژوهشگران، پیوند این طایفه را با ایل روزبهانی ایران تأیید می‌کنند. مطابق یافته‌های پژوهشگران برجسته‌ای مانند ولادیمیر مینورسکی (در "رساله لرستان") و
مانند ولادیمیر مینورسکی (در "رساله لرستان") و دکتر سکندر امان‌اللهی بهاروند (در کتاب "لرها")، ایل روزبهانی از جمله ایلات اصیل لُر محسوب می‌شود که نقش مهمی در ساختار اجتماعی و تاریخی منطقه زاگرس داشته است. حمدالله مستوفی در "تاریخ گزیده" (یکی از منابع مادر تاریخ ایران) و معین‌الدین نطنزی در "منتخب‌التواریخ"، روزبهانی‌ها را از طوایف مهم، صاحب منصب و امیرنشین «لُر کوچک» دانسته‌اند که در کنار طوایفی مانند بیرانوند، لک، ساکی، داود عباسی و غیره، هویت تاریخی قوم لر را شکل داده‌اند. نسب ایل روزبهانی به خاندان
لر را شکل داده‌اند. نسب ایل روزبهانی به خاندان «روزبه» می‌رسد که در متون تاریخی، از جمله دوره ساسانیان، فرماندهان و حکمرانانی چون «روزبه ساسانی» را در خدمت شاهان ساسانی به‌ویژه انوشیروان یاد کرده‌اند. این خاندان، بنابر نقل منابع، از عهد اکاسره (ساسانیان) تا قرون اولیه اسلامی، بر بخش‌هایی از لرستان تا کهگیلویه و زاگرس نفوذ و حکمرانی داشته‌اند. در "منتخب‌التواریخ" (نوشته‌شده بیش از ۹۰۰ سال پیش)، ساختار ایلات اصیل لر و منشأ نام آن‌ها چنین توصیف شده است: «چنانچه سابقاً ذکر رفت، سبب وقوع لقب لری و کیفیت آن را
سابقاً ذکر رفت، سبب وقوع لقب لری و کیفیت آن را یاد کرده‌ایم. این قوم در آن موضع بسیار شدند و بعد از آن هر قبیله‌ای به جهت علفخوار روی به موضعی نهادند، و بعضی به لقب پدر و بعضی به اسم موضع قرار گرفتند و نام قبیله بدان مشهور شد؛ مانند روزبهانی، داود عباسی، فضلی، ایازکی، عبدالملکی، ابوالعباسی که به نام پدر موسوم‌اند و سلوزی، جنگرویی، لک، هسته، کوشکی، کارند، سنوبدی، الانی، زخوارکی، براوند (بیرانوند)، زنگنه، مانکره‌ای، رازی، سلکی، ساکی، جودکی که با اسامی مواضع خود مشهور شده‌اند. بعضی از این اقوام مثل قوم سامی
خود مشهور شده‌اند. بعضی از این اقوام مثل قوم سامی اگرچه زبان لری دارند اما در اصل لُر نبوده‌اند.» در این روایت، معین‌الدین نطنزی ابتدا به افزایش جمعیت قوم لر در منطقه اشاره می‌کند. با گسترش این جمعیت و به دلیل شرایط معیشتی و چرای دام‌ها، گروه‌ها و خانوارها به نواحی مختلف کوچ کردند. این کوچ‌ها و پراکندگی‌های مکانی، موجب شد که طوایف بر اساس دو الگو هویت بگیرند: نطنزی همچنین اشاره می‌کند که برخی اقوام، هرچند امروزه زبان لری دارند، اصالتاً از قوم لر نبوده‌اند؛ مانند قوم سامی. این دقت تاریخی اهمیت تمایزات
مانند قوم سامی. این دقت تاریخی اهمیت تمایزات ریشه‌ای و هویتی در جامعه عشایری و طایفه‌ای زاگرس را نشان می‌دهد. بر اساس این گزارش کهن، ایل روزبهانی به‌عنوان یکی از طوایف اصیل لُر، از شاخه‌هایی است که نام خود را از جد بزرگ خاندان (روزبه) گرفته و به واسطه پیوند عمیق با تاریخ ساسانی و نقش‌آفرینی در تحولات سیاسی ـ اجتماعی منطقه زاگرس، در متون تاریخی همیشه به‌عنوان یکی از ایل‌های ریشه‌دار و معتبر لر ذکر شده است. این ساختار نام‌گذاری و تبارشناسی در ایلات و طوایف لر، باعث شکل‌گیری هویت‌های قوی طایفه‌ای و قومی شده و
باعث شکل‌گیری هویت‌های قوی طایفه‌ای و قومی شده و به تداوم نفوذ و قدرت محلی خاندان‌هایی مانند روزبهانی‌ها کمک کرده است. جایگاه ممتاز روزبهانی‌ها در منابعی مانند "منتخب التواریخ" و دیگر اسناد، نمادی از تداوم رهبری سیاسی ـ اجتماعی و حفظ اصالت تاریخی در بین ایلات غرب ایران است. بر پایه گزارش منتخب التواریخ نطنزی، ایل روزبهانی و برخی ایلات دیگر لر، نام خود را از جد بزرگ خاندان گرفته‌اند، در حالی‌که شماری دیگر نام خود را از محل سکونت خود اقتباس کرده‌اند. این روش نام‌گذاری، ساختار عشیره‌ای و تبارشناسی ایلات لر را
ساختار عشیره‌ای و تبارشناسی ایلات لر را مشخص می‌کند. ایل روزبهانی با انتساب به شخصیت تاریخی روزبه، همواره یکی از اصیل‌ترین و معتبرترین ایلات لر به‌شمار رفته و نقش مهمی در تاریخ و هویت منطقه زاگرس داشته است. تاریخ گزیده و لرها. بررسی جایگاه ایل روزبهانی در کتاب تاریخ گزیده و ساختار اجتماعی لرها. کتاب تاریخ گزیده. اثر حمدالله مستوفی، یکی از معتبرترین منابع تاریخی ایران در قرن هشتم هجری (۷۳۰ هجری قمری / قرن چهاردهم میلادی) است که ساختار ایلات، طوایف و نظام حکومتی و اجتماعی قوم لر را با دقت شرح داده است. این
و اجتماعی قوم لر را با دقت شرح داده است. این کتاب، برای اولین‌بار در متون تاریخی فارسی، به تفکیک میان طوایف اصیل لر و شعبات فرعی و نقش امارت در تبارشناسی این قوم پرداخته است. نقل مستقیم و تفسیر متن تاریخی. مستوفی درباره طوایف و امرای اصلی لر چنین می‌نویسد:«در مقدمه ذکر مقام لران و سبب وقوع اسم لری بر ایشان یاد کرده شد که در ولایت (کول) مانرود بوده اند، چون در آن ولایت (کول) مردم بسیار شدند هر گروهي بموضعی رفتن و ایشان را بدان موضع باز خواندند چنانکه سلبوری و جنگروی و اوتری و هر قبیله‌ای از لران که در آن
و جنگروی و اوتری و هر قبیله‌ای از لران که در آن ولایت مقام نداشتند لر اصلی نباشند و شعب ایشان بسیار است: کوشکی، کنبلی، روزبهانی، ساکی، شادلوی، داود عباسی، محمد کاری، گروهی جنگروی که امرای لر کوچک و خلاصه ایشانند، از شعبه سلبوری‌اند و از شعب دیگر این اقوام اند: کاوند، جنگروی، فضلی، سیوندی، آلانی، گاه‌گاهی، ورخوارکی، دری، براونده، مابگره، وازی، ایارکی، ابوالعباسی، علی مماسی، کیخاهی، سلگی، جودکی، ماروی و غیرهم منشعب شدند اما قوم سامی، اسان، سهی، ارکی اگرچه زبان لری دارند اما لر اصلی نباشند و دیگر داهات مانرود
لری دارند اما لر اصلی نباشند و دیگر داهات مانرود لر نیستند، روستای‌اند و این طوایف تا شهور سنه خمسین و خمس مایه هرگز سروری علی حده نداشته و مطیع دارالخلافه بودند.» تحلیل دقیق متن و ساختار تبارشناسی. ۱. اصالت و جایگاه رهبری: مستوفی در این متن، معیار «مقام و منصب» را برای شناسایی طوایف اصیل لر تعیین می‌کند؛ یعنی تنها طوایفی که در «کول» مانرود (یکی از کهن‌ترین مناطق لرستان) صاحب منصب و مقام بوده‌اند، لُر اصیل تلقی می‌شوند. نام بردن روزبهانی، کوشکی، کنبلی، ساکی و... در زمره امرای لر کوچک و از شعبه سلبوری، نشان
و... در زمره امرای لر کوچک و از شعبه سلبوری، نشان می‌دهد که این طوایف نه فقط اصیل، بلکه برخوردار از جایگاه سیاسی و رهبری بوده‌اند. داشتن «منصب» در نظام طایفه‌ای، نشانه دیرینگی، اقتدار و پیوستگی به ریشه‌های عمیق زاگرسی است. ۲. منشأ تبارشناسی و نظام شعبات: مستوفی توضیح می‌دهد که با افزایش جمعیت در کول مانرود، هر طایفه به ناحیه‌ای رفت و بر اساس منطقه، به نام آن منطقه یا به نام جد بزرگ خود، شناخته شد (همانند آنچه نطنزی نیز نقل کرده بود). در این ساختار، طایفه‌هایی مانند روزبهانی و کوشکی، به واسطه قدمت، قدرت و
مانند روزبهانی و کوشکی، به واسطه قدمت، قدرت و انتساب به اجداد بزرگ خود، همواره در زمره گروه‌های اصلی «امرای لر کوچک» بوده‌اند. ۳. تفکیک طوایف اصیل از اقوام زبان‌پذیرفته: در ادامه متن، مستوفی با دقت بیشتری «قوم سامی، اسان، سهی، ارکی» را ذکر می‌کند که هرچند زبان لری دارند، اما از نظر تبار و ریشه، لُر اصلی نیستند. این اشاره مهم، بر لزوم توجه به تمایز فرهنگی-نسَبی در پژوهش درباره ایلات لر تأکید دارد و ریشه ایلات اصیل، مانند روزبهانی‌ها، را از دیگر گروه‌های هم‌جوار جدا می‌کند. ۴. استمرار قدرت محلی و هویت سیاسی:
جدا می‌کند. ۴. استمرار قدرت محلی و هویت سیاسی: ذکر این نکته که طوایف لر کوچک، از جمله روزبهانی‌ها، در دوره‌های مختلف «هرگز سروری علی‌حده نداشته و مطیع دارالخلافه بوده‌اند»، نشان از پیوستگی تاریخی این طوایف با ساختارهای حکومتی ایران و پذیرش یا تعامل با قدرت مرکزی دارد، بدون آنکه اصالت ایلی و جایگاه اجتماعی خود را از دست بدهند. با اتکا به گزارش تاریخ گزیده، ایل روزبهانی نه تنها به‌عنوان یک طایفه اصیل و ریشه‌دار لُر با منشأ ساسانی، بلکه به‌عنوان یکی از «امرای لر کوچک» با جایگاه ممتاز سیاسی و اجتماعی در منطقه
لر کوچک» با جایگاه ممتاز سیاسی و اجتماعی در منطقه زاگرس شناخته می‌شود. نظام نام‌گذاری طایفه‌ای، پیوند با اجداد تاریخی و استمرار مقام و منصب، همگی سبب شده که روزبهانی‌ها همواره در زمره هسته‌های هویت لرستان و زاگرس به‌شمار روند. در ادبیات مستوفی، این طوایف به‌وضوح از اقوام صرفاً هم‌زبان یا روستایی متمایز شده‌اند و معیارهای اصالت و قدمت ایلی به‌شکل دقیق و مستند تبیین شده است. در کتاب تاریخ گزیده، ایل روزبهانی در شمار امرای لر کوچک و از شعبه اصیل سلبوری معرفی شده است. بر پایه روایت حمدالله مستوفی، تنها طوایفی
است. بر پایه روایت حمدالله مستوفی، تنها طوایفی که در منطقه کول مانرود صاحب مقام بوده‌اند، لُر اصیل شمرده می‌شوند. روزبهانی‌ها به واسطه دیرینگی، نقش رهبری و پیوند با ریشه‌های تاریخی زاگرس، همواره جایگاهی ممتاز در ساختار اجتماعی و سیاسی قوم لر داشته‌اند. تاریخ. تاریخ و جایگاه خاندان روزبهانی در منابع کهن. کتاب تاریخ گزیده اثر حمدالله مستوفی، یکی از مهم‌ترین متون تاریخی قرن هشتم هجری است که نه تنها اطلاعات ارزنده‌ای درباره تاریخ ایران و جهان تا سده هشتم، بلکه گزارش‌های دقیقی درباره ساختار ایلات و طوایف برجسته
دقیقی درباره ساختار ایلات و طوایف برجسته ایران زمین ارائه داده است. در این کتاب، به صورت خاص به خاندان روزبهانی به عنوان یکی از خاندان‌های کهن و اصیل زاگرس اشاره شده و نقش سیاسی و اجتماعی آنان در تحولات لرستان و کهگیلویه به تفصیل بیان گردیده است. جایگاه خاندان روزبهانی در تاریخ. بر پایه روایت تاریخ گزیده، خاندان روزبهانی ریشه در دوره ساسانیان (اکاسره) داشته و از همان عصر، نقشی کلیدی در حکمرانی بخش‌هایی از لرستان و کهگیلویه ایفا کرده‌اند. مستوفی با ذکر نام «سیف‌الدین ماکان روزبهانی» به‌عنوان یکی از چهره‌های
ماکان روزبهانی» به‌عنوان یکی از چهره‌های برجسته تاریخ منطقه، جایگاه این خاندان را در سده‌های نخستین هجری (قرن سوم و چهارم) نیز به رسمیت می‌شناسد: «ولایت لرستان منقسم بدو قسمت است: لر بزرگ و لر کوچک، باعتبار دو برادر که در حدود سال سیصد هجری حاکم آنجا بودند؛ بدر، حاکم لر بزرگ بود و ابا منصور، حاکم لر کوچک... و در آن عهد، نیمی از زمین لرستان در تصرف شولان و پیشوای ایشان سیف‌الدین ماکان روزبهانی بود و او در آنجا از خاندان قدیم بود و اجداد ایشان از عهد اکاسره باز حاکم آن دیار بودند.»codice_1 تحلیل و تفسیر
باز حاکم آن دیار بودند.»codice_1 تحلیل و تفسیر تاریخی. ۱. ریشه ساسانی و تداوم قدرت محلی: تأکید مستوفی بر اینکه «اجداد سیف‌الدین ماکان روزبهانی از عهد اکاسره» (ساسانیان) حاکم لرستان بوده‌اند، نشان‌دهنده قدمت کم‌نظیر این خاندان در ساختار قدرت محلی زاگرس است. این امر جایگاه آنان را فراتر از یک طایفه عادی ایلی، و در سطح یک خاندان حاکم منطقه‌ای ـ با تداوم قدرت از پیش از اسلام تا قرون اولیه اسلامی ـ تثبیت می‌کند. ۲. رهبر قوم شول یا امیر لُر؟ در برخی روایات، سیف‌الدین ماکان روزبهانی به قوم شول منتسب شده است. اما
ماکان روزبهانی به قوم شول منتسب شده است. اما تحلیل منابع اصلی (تاریخ گزیده و منتخب التواریخ) نشان می‌دهد که او از ایل روزبهانی بوده و تنها به‌عنوان متحد و رهبر نظامی قوم شول ایفای نقش می‌کرده است، نه اینکه اصالتاً از این قوم باشد. شولان عمدتاً از اقوام لر فارس بوده‌اند، اما سیف‌الدین ماکان روزبهانی از نظر نژادی و تبار، از خاندان اصیل لر و جزو امرای لُر کوچک محسوب می‌شود. ۳. امارت و اصالت: معیار تمایز طوایف مستوفی و نطنزی هر دو بر این نکته تأکید دارند که طوایفی که در میان لرها صاحب مقام و منصب (امارت)
طوایفی که در میان لرها صاحب مقام و منصب (امارت) بوده‌اند، به عنوان «لُر اصیل» شناخته می‌شده‌اند. روزبهانی‌ها دقیقاً در همین طبقه قرار داشته‌اند و نقش رهبری آنان در قرون میانه از متون معتبر تاریخی قابل استخراج است. ۴. پیوند عمیق با سرزمین و هویت بومی ذکر مکرر نام ایل روزبهانی در کنار سایر طوایف اصیل (مانند بیرانوند، لک، ساکی و غیره) هم در تاریخ گزیده و هم در منتخب التواریخ، بیانگر پیوند عمیق و پایدار این خاندان با ساختار سیاسی، اجتماعی و فرهنگی منطقه لرستان و کهگیلویه است. همچنین اشاره منابع به نقش‌آفرینی
و کهگیلویه است. همچنین اشاره منابع به نقش‌آفرینی این خاندان در تحولات اجتماعی و فرهنگی (فراتر از امارت سیاسی) گواه استمرار و نفوذ تاریخی آنان در بافت زاگرس است. ۵. اهمیت سیف‌الدین ماکان روزبهانی نام بردن از سیف‌الدین ماکان روزبهانی به‌عنوان «پیشوای قوم شول و حاکم مناطق وسیعی از لرستان تا کهگیلویه» جایگاه استراتژیک ایل روزبهانی را در تحولات بزرگ منطقه‌ای قرون اولیه اسلامی نشان می‌دهد. نقش این خاندان، نه تنها در سیاست، بلکه در فرهنگ و ساختار اجتماعی منطقه آشکار است. با استناد به تاریخ گزیده و منتخب التواریخ،