payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آن را افزایش دهند که سپس به آرامی تجزیه می‌شود. در حضور برف، لایه پوشش گیاهی فشرده می‌شود و ظرفیت ذخیره‌سازی را کاهش می‌دهد. ویژگی‌های بارش. فراوانی وقایع بارش تاجی، چه پیوسته و چه در فواصل نامنظم، تأثیر قابل توجهی بر جذب آب دارد. حتی اگر میزان بارش آنها برابر باشد، دومی فواصل زمانی دارد که امکان تبخیر جزئی را فراهم می‌کند و باعث ایجاد فضای ذخیره‌سازی بیشتر می‌شود. شدت بارش عامل مهمی در ذخیره‌سازی است، زیرا شدت‌های بالا با افزایش ظرفیت ذخیره‌سازی سازگار هستند. تقاضای تبخیری. تبخیر با پتانسیل بالا، تبخیر آب
تقاضای تبخیری. تبخیر با پتانسیل بالا، تبخیر آب جذب شده را تسریع می‌کند، دو عامل تسهیل‌کننده تبخیر، باد و تابش هستند. باد بخش قابل توجهی از حذف رطوبت است و تمایل دارد در سطح زمین پایین بماند و به کمبود بخار بیشتر منجر شود. نفوذ تابش از طریق سایبان باعث می‌شود که در زمستان تابش بیشتری نسبت به تابستان به کف جنگل برسد و این امر باعث ایجاد تغییر در میزان تبخیر فصلی می‌شود. تلفات رهگیری. تلفات باران ربایشی، بخشی از بارندگی است که توسط تاج پوشش گیاهی جذب شده و به اتمسفر تبخیر می‌شود و به صورت اختلاف بین بارندگی
اتمسفر تبخیر می‌شود و به صورت اختلاف بین بارندگی ناخالص و بارندگی خالص (مجموع بارش تاجی و جریان ساقه) در سطح زمین محاسبه می‌شود. میزان کلی از دست رفتن پوشش گیاهی به میزان تبخیر از سطح مرطوب تاج پوشش و مدت زمان خیس بودن تاج پوشش بستگی دارد. به نظر می‌رسد یک فرایند جزئی باشد، اما فراوانی آن می‌تواند مانع از روند بارش باران و شارژ مجدد رطوبت خاک و تولید رواناب شود و در نهایت بر تعادل آب تأثیر بگذارد. این امر به ویژه در مورد توده‌های جنگلی که سالانه یک چهارم یا بیشتر از میزان بارندگی ناخالص خود را از دست
یا بیشتر از میزان بارندگی ناخالص خود را از دست می‌دهند، صادق است. این می‌تواند از ۹٪ در آمازون تا ۶۰٪ در "نوئل سیتکایی" و "نوئل نروژی" در بریتانی متغیر باشد. پوشش گیاهی بلند، برخلاف پوشش گیاهی کوتاه، میزان تبخیر قابل توجهی از آب جذب شده را تجربه می‌کند که از میزان تعرق بیشتر است. اندازه‌گیری. تحقیقات کمی در مورد میزان نفوذ آب در کف جنگل وجود دارد، اما این میزان با روش‌های آزمایشگاهی یا میدانی قابل اندازه‌گیری است. در روش‌های آزمایشگاهی، نمونه‌ها تحت شرایط کنترل‌شده در آزمایشگاه مشاهده می‌شوند، هرچند که خطر
در آزمایشگاه مشاهده می‌شوند، هرچند که خطر آسیب به نمونه‌ها وجود دارد. روش‌های میدانی، آزمایش‌هایی هستند که در محل انجام می‌شوند و در نتیجه، دست‌خوردگی نمونه‌ها به حداقل می‌رسد. مدل‌های نوع راتر، تکنیک‌های رایج‌تری در مدل‌سازی فرایند رهگیری هستند. این امر با تعادل ورودی، ذخیره و خروجی بارندگی از طریق زهکشی و تبخیر نشان داده می‌شود.
خاک آبگریز خاکی است که ذرات آن آب را دفع می‌کنند. لایه آبگریزی معمولاً در چند سانتی‌متر زیر سطح، موازی با پروفیل خاک یافت می‌شود. این لایه می‌تواند از نظر ضخامت و فراوانی متفاوت باشد و معمولاً توسط لایه‌ای از خاکستر یا خاک سوخته پوشیده شده است. شکل‌گیری و ساختار. خاک آبگریز معمولاً زمانی تشکیل می‌شود که آتش یا هوای داغ، ترکیبات مومی شکل موجود در بالاترین لایه زباله متشکل از مواد آلی را پراکنده کند. پس از پراکنده شدن ترکیبات، آنها عمدتاً ذرات خاک شنی نزدیک سطح در لایه‌های بالایی خاک را می‌پوشانند و خاک را
سطح در لایه‌های بالایی خاک را می‌پوشانند و خاک را آبگریز می‌کنند. سایر تولیدکنندگان پوشش‌های آبگریز، آلودگی و نشت‌های صنعتی به همراه فعالیت میکروبی خاک هستند. آبگریزی همچنین می‌تواند به عنوان یک ویژگی طبیعی خاک در نظر گرفته شود که ناشی از تخریب پوشش گیاهی طبیعی مانند اکالیپتوس است که دارای خواص موم طبیعی است. مشخص شد که در یک منطقه خاص از شن و ماسه نیوزیلند، این پوشش لیپیدی مومی شکل عمدتاً از هیدروکربن‌ها و تری گلیسیریدهایی تشکیل شده است که از نظر pH بازی هستند و مقدار کمتری از اسیدهای چرب بلند زنجیر اسیدی
و مقدار کمتری از اسیدهای چرب بلند زنجیر اسیدی نیز در آنها وجود دارد. نفوذ مویرگی در میان ذرات خاک توسط پوشش آبگریز روی ذرات محدود می‌شود و در نتیجه باعث دفع آب در هر ذره تحت تأثیر می‌شود، زیرا سر آبدوست لیپید خود را به ذره شن می‌چسباند و دم آبگریز آن را به عنوان محافظ بیرونی ذره باقی می‌گذارد. این موضوع را می‌توان در شکل ۱ زیر مشاهده کرد. سایر عوامل مهم دفع آب خاک شامل بافت خاک، میکروبیولوژی، زبری سطح خاک، محتوای ماده آلی خاک، ترکیب شیمیایی خاک، اسیدیته، محتوای آب خاک، نوع خاک، کانی‌شناسی ذرات رس و تغییرات
آب خاک، نوع خاک، کانی‌شناسی ذرات رس و تغییرات فصلی منطقه است. بافت خاک نقش مهمی در پیش‌بینی اینکه آیا خاک می‌تواند آب‌گریز باشد یا خیر، ایفا می‌کند، زیرا ذرات دانه درشت‌تر در خاک مانند شن و ماسه، سطح مقطع کمتری دارند و این امر آنها را مستعد پوشیده شدن کامل توسط ترکیبات آبگریز می‌کند. پوشاندن کامل یک ذره سیلت یا رس با مساحت سطح بیشتر بسیار دشوارتر است، اما وقتی این اتفاق می‌افتد، دفع آب حاصل از خاک شدید است. همزمان با تجزیه مواد آلی خاک به شکل زیست توده گیاهی یا میکروبی، تغییرات فیزیکوشیمیایی نیز می‌توانند
یا میکروبی، تغییرات فیزیکوشیمیایی نیز می‌توانند این ترکیبات آبگریز را به داخل خاک آزاد کنند. با این حال، این به نوع فعالیت میکروبی موجود در خاک بستگی دارد زیرا می‌تواند مانع توسعه ترکیبات آبگریز نیز شود. آزمایش آبگریزی. به دلیل سادگی آزمایش، تقریباً همیشه ابتدا با آزمایش زمان نفوذ قطرات آب (WDPT) میزان دفع آب خاک آزمایش می‌شود. این آزمایش با ثبت زمان لازم برای نفوذ یک قطره آب به خاک مشخص انجام می‌شود که نشان‌دهنده پایداری دفع آب است. نفوذ آب به صورت ورود خود به خودی آب به خاک بیان می‌شود و با زاویه تماس آب
به خودی آب به خاک بیان می‌شود و با زاویه تماس آب و خاک همبستگی دارد. اگر زاویه تماس آب و خاک بیشتر از ۹۰ درجه باشد، خاک آبگریز (هیدروفوب) تشخیص داده می‌شود. همچنین مشاهده شده است که اگر قطره آزمایش روی خاک آبگریز قرار گیرد، قبل از ناپدید شدن، به سرعت پوسته‌ای از ذرات روی آن ایجاد می‌شود. روش دیگر برای تعیین آبگریزی خاک، آزمایش مولاریته قطره اتانول (MED) است. آزمایش MED از محلول‌های اتانول با کشش سطحی متغیر برای مشاهده خیس شدن خاک در یک بازه زمانی ۱۰ ثانیه استفاده می‌کند. اگر در بازه زمانی مشخص شده هیچ گونه
می‌کند. اگر در بازه زمانی مشخص شده هیچ گونه خیس شدنی رخ نداد، محلول آبی اتانول با کشش سطحی کمتر، روی ناحیه دیگری از نمونه قرار داده می‌شود. نتایج آزمایش MED به مولاریته محلول اتانولی که قطرات آن در ۱۰ ثانیه اختصاص داده شده جذب شده‌اند، بستگی دارد. طبقه‌بندی آب‌گریزی خاک از این آزمایش می‌تواند با استفاده از شاخص MED انجام شود که در آن خاک غیرآب‌گریز دارای شاخصی کمتر یا مساوی ۱ و خاک به‌شدت آب‌گریز دارای شاخصی بزرگتر یا مساوی ۲٫۲ است. شاخص MED، کشش سطحی ۹۰ درجه، مولاریته اتانول و درصد حجمی با هم همبستگی
درجه، مولاریته اتانول و درصد حجمی با هم همبستگی دارند و می‌توانند به یکدیگر تبدیل شوند. در این آزمایش، مقدار کشش سطحی مایع-هوای محلول اتانول که در این بازه زمانی جذب می‌شود، به عنوان کشش سطحی نود درجه خاک استفاده می‌شود. فشار ورود آب مرتبط با خاک مورد آزمایش، شاخص دیگری از میزان نفوذ است زیرا با درجه دفع آب همراه با اندازه منافذ خاک مرتبط است. تأثیر بر کشاورزی و اکوسیستم‌ها. خاک‌های آبگریز و بیزاری آنها از آب، پیامدهایی بر میزان دسترسی گیاه به آب، مواد مغذی موجود در گیاه، هیدرولوژی و ژئومورفولوژی منطقه
موجود در گیاه، هیدرولوژی و ژئومورفولوژی منطقه آسیب‌دیده دارد. با کاهش سرعت نفوذ، زمان تولید رواناب کاهش می‌یابد و منجر به افزایش جریان آب به زمین در هنگام بارندگی یا آبیاری می‌شود. رواناب بیشتر، فرسایش را افزایش می‌دهد، باعث ایجاد الگوهای ناهموار خیس‌شدگی در خاک می‌شود، شستشوی مواد مغذی را تسریع می‌کند و حاصلخیزی خاک را کاهش می‌دهد، مسیرهای جریان متفاوتی را در منطقه ایجاد می‌کند و خطر آلودگی در خاک را افزایش می‌دهد. زهکشی مواد مغذی در نواحی ضعیف‌تر دفع در خاک آبگریز رخ می‌دهد که در آن آب ترجیحاً به داخل
خاک آبگریز رخ می‌دهد که در آن آب ترجیحاً به داخل خاک زهکشی می‌شود. از آنجا که آب نمی‌تواند به مناطق قوی‌تر آبگریزی تخلیه شود، آب مسیرهایی برای جریان ترجیحی پیدا می‌کند که در آنجا می‌تواند به عمق بیشتری در پروفیل خاک نفوذ کند. اگر میزان آبیاری یا بارندگی زیاد باشد، آب می‌تواند به زیر ناحیه ریشه جریان یابد و آن را از دسترس هر گیاهی خارج کند و اغلب کودها و مواد مغذی را نیز با خود می‌برد. این امر علاوه بر این منجر به توزیع ناهموار مواد مغذی و مواد شیمیایی کاربردی می‌شود که منجر به پوشش گیاهی تکه‌تکه می‌شود. در
می‌شود که منجر به پوشش گیاهی تکه‌تکه می‌شود. در یک محیط کشاورزی، خاک آبگریز محدودیت بزرگی برای عملکرد محصول است. برای مثال، در استرالیا، گزارش‌های مستندی از کاهش تا ۸۰ درصدی تولید به دلیل دفع آب خاک وجود دارد. این به دلیل سرعت پایین جوانه‌زنی بذر در خاک و همچنین سطح پایین آب قابل دسترس گیاه است.
در مهندسی ژئوتکنیک، کنترل سطح آب زیرزمینی به معنای کنترل ارتفاع سطح آب زیرزمینی با استفاده از زهکشی است. کاربردهای اصلی آن در زمین‌های کشاورزی (برای بهبود عملکرد محصول با استفاده از سیستم‌های زهکشی کشاورزی) و در شهرها برای مدیریت زیرساخت‌های گسترده زیرزمینی است که شامل پی ساختمان‌های بزرگ، سیستم‌های حمل و نقل زیرزمینی و تأسیسات گسترده (شبکه‌های آبرسانی، فاضلاب، زهکش‌های طوفان و شبکه‌های برق زیرزمینی) می‌شود. توضیحات و تعاریف. زهکشی زیرسطحی زمین با هدف کنترل سطح ایستابی آب‌های زیرزمینی در زمین‌های غرقاب
سطح ایستابی آب‌های زیرزمینی در زمین‌های غرقاب اولیه در عمقی قابل قبول برای هدفی که زمین برای آن استفاده می‌شود، انجام می‌شود. عمق سطح ایستابی با زهکشی "بیشتر" از بدون زهکشی است. هدف. در زهکشی زمین‌های کشاورزی، هدف از کنترل سطح آب زیرزمینی، ایجاد عمقی از سطح آب زیرزمینی (شکل ۱) است که دیگر تداخل منفی با عملیات کشاورزی لازم و عملکرد محصول نداشته باشد (شکل ۲، ساخته شده با مدل SegReg، به صفحه: رگرسیون قطعه‌بندی شده مراجعه کنید). علاوه بر این، زهکشی زمین می‌تواند به کنترل شوری خاک کمک کند. هدایت هیدرولیکی خاک
به کنترل شوری خاک کمک کند. هدایت هیدرولیکی خاک نقش مهمی در طراحی زهکشی دارد. تدوین "معیارهای زهکشی کشاورزی" برای ارائه هدفی به طراح و مدیر سیستم زهکشی در جهت حفظ عمق بهینه سطح ایستابی ضروری است. بهینه‌سازی. بهینه‌سازی عمق سطح ایستابی با مزایا و هزینه‌های سیستم زهکشی مرتبط است (شکل ۳). هرچه عمق مجاز سطح ایستابی کمتر باشد، هزینه سیستم زهکشی که باید برای دستیابی به این عمق نصب شود، کمتر است. با این حال، کاهش عمق اولیه بسیار کم توسط زهکشی زمین "، عوارض جانبی" را به دنبال دارد. این موارد نیز باید در نظر گرفته
را به دنبال دارد. این موارد نیز باید در نظر گرفته شوند، از جمله هزینه‌های کاهش عوارض جانبی منفی. "بهینه‌سازی" طراحی زهکشی و توسعه "معیارهای زهکشی" در مقاله تحقیقات زهکشی مورد بحث قرار گرفته است. شکل ۴ نمونه‌ای از تأثیر عمق زهکش بر شوری خاک و پارامترهای مختلف آبیاری/زهکشی را که توسط برنامه SaltMod شبیه‌سازی شده است، نشان می‌دهد. تاریخچه. از نظر تاریخی، زهکشی زمین‌های کشاورزی با حفر جوی‌های روباز نسبتاً کم‌عمق آغاز شد که هم رواناب سطح زمین و هم جریان آب‌های زیرزمینی خروجی را دریافت می‌کردند. از این رو،
زیرزمینی خروجی را دریافت می‌کردند. از این رو، جوی‌ها علاوه بر عملکرد زهکشی زیرزمینی، عملکرد زهکشی سطحی نیز داشتند. در پایان قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، احساس می‌شد که جوی‌ها مانعی برای عملیات کشاورزی هستند و جوی‌ها با خطوط مدفون لوله‌های سفالی (کاشی) جایگزین شدند، هر کاشی حدود ۳۰ سانتی‌متر طول. از این رو اصطلاح " زهکشی کاشی " به وجود آمده است. از سال ۱۹۶۰، استفاده از لوله‌های پلاستیکی بلند، انعطاف‌پذیر و موجدار (پلی‌وینیل کلراید یا پلی‌اتیلن) که می‌توانستند به‌طور کارآمد و یکجا توسط ماشین‌های حفاری نصب
به‌طور کارآمد و یکجا توسط ماشین‌های حفاری نصب شوند، آغاز شد. لوله‌ها می‌توانند از قبل با مواد پوششی مانند الیاف مصنوعی و ژئوتکستایل پیچیده شوند که از ورود ذرات خاک به داخل زهکش‌ها جلوگیری می‌کند؛ بنابراین، زهکشی زمین به یک صنعت قدرتمند تبدیل شد. در همان زمان، کشاورزی به سمت حداکثر بهره‌وری پیش می‌رفت، به طوری که نصب سیستم‌های زهکشی با سرعت تمام آغاز شد. محیط زیست. در نتیجه توسعه‌های گسترده، بسیاری از پروژه‌های زهکشی مدرن "بیش از حد طراحی" شدند، در حالی که عوارض جانبی منفی زیست‌محیطی نادیده گرفته شدند. در
عوارض جانبی منفی زیست‌محیطی نادیده گرفته شدند. در محافلی که دغدغه‌های زیست‌محیطی داشتند، حرفه زهکشی زمین شهرت بدی پیدا کرد، گاهی به حق و گاهی به ناحق، به‌ویژه زمانی که زهکشی زمین با فعالیت فراگیرتر احیای تالاب اشتباه گرفته می‌شد. امروزه، در برخی کشورها، روند تندروی برعکس شده است. علاوه بر این، سیستم‌های زهکشی "کنترل‌شده" یا "مهارشده"، همان‌طور که در شکل ۵ نشان داده شده و در صفحه «سیستم زهکشی (کشاورزی)» مورد بحث قرار گرفته است، معرفی شدند. طراحی زهکشی. طراحی سیستم‌های زهکشی زیرزمینی از نظر چیدمان، عمق و
سیستم‌های زهکشی زیرزمینی از نظر چیدمان، عمق و فاصله زهکش‌ها اغلب با استفاده از معادلات زهکشی زیرزمینی با پارامترهایی مانند عمق زهکشی، عمق سطح ایستابی، عمق خاک، هدایت هیدرولیکی خاک و دبی زهکش انجام می‌شود. دبی زهکش از بیلان آب کشاورزی بدست می‌آید. محاسبات را می‌توان با استفاده از مدل‌های کامپیوتری انجام داد که از معادل هیدرولیکی قانون ژول در الکتریسیته استفاده می‌کند. زهکشی توسط چاه‌ها. زهکشی زیرزمینی آب‌های زیرزمینی را می‌توان با چاه‌های پمپاژ نیز انجام داد (زهکشی "عمودی"، برخلاف زهکشی "افقی"). چاه‌های
داد (زهکشی "عمودی"، برخلاف زهکشی "افقی"). چاه‌های زهکشی به‌طور گسترده در برنامه کنترل و احیای شوری (SCARP) در دره سند پاکستان مورد استفاده قرار گرفته‌اند. اگرچه این تجربیات چندان موفق نبودند، اما امکان‌سنجی این تکنیک در مناطقی با سفره‌های آب زیرزمینی عمیق و نفوذپذیر را نباید نادیده گرفت. فاصله چاه‌ها در این مناطق می‌تواند آنقدر زیاد باشد (بیش از ۱۰۰۰ متر) که نصب سیستم‌های زهکشی "عمودی" در مقایسه با زهکشی زیرزمینی "افقی" (زهکشی توسط لوله‌ها، نهرها، ترانشه‌ها، با فاصله ۱۰۰ متر یا کمتر) می‌تواند نسبتاً ارزان
با فاصله ۱۰۰ متر یا کمتر) می‌تواند نسبتاً ارزان باشد. برای طراحی یک میدان چاه برای کنترل سطح ایستابی می‌تواند مفید باشد. طبقه‌بندی. طبقه‌بندی سیستم‌های زهکشی در مقاله سیستم زهکشی (کشاورزی) آمده است. اثرات بر عملکرد محصول. بیشتر محصولات کشاورزی به حداقل عمق سفره آب زیرزمینی نیاز دارند. برای برخی از محصولات مهم غذایی و فیبری، طبقه‌بندی انجام شد زیرا در اعماق کمتر، محصول دچار کاهش عملکرد می‌شود.
نیروی واکنش سریع ناتو () یک نیروی واکنش سریع ناتو با آمادگی بالا است که شامل واحدهای زمینی، دریایی، هوایی و نیروهای ویژه می‌شود که قادر به استقرار سریع در کوتاه‌ترین زمان ممکن هستند. نیروی واکنش سریع ناتو بیش از ۵۰۰ هزار نیرو دارد. نیروهای آن شامل واحدهایی از چندین شریک غیر عضو ناتو، از جمله اوکراین (از سال ۲۰۱۴) و گرجستان (از سال ۲۰۱۵) است. نیروی واکنش سریع ناتو در ژوئن ۲۰۰۳ بر اساس مصوبات اجلاس پراگ ۲۰۰۲ تشکیل شد. واحدهای اختصاص یافته به نیروی واکنش سریع ناتو تا فوریه ۲۰۲۲ فقط برای امدادرسانی و امنیت در
ناتو تا فوریه ۲۰۲۲ فقط برای امدادرسانی و امنیت در برابر بلایا استفاده می‌شدند، زمانی که برای اولین بار در پاسخ به حمله روسیه به اوکراین فعال شد. در سال ۲۰۲۴ نیروی واکنش سریع متفقین جایگزین آن شد.
آبگیری حذف آب از یک مکان است. این کار ممکن است با طبقه‌بندی مرطوب، سانتریفیوژ، فیلتراسیون یا فرآیندهای جداسازی جامد-مایع مشابه، مانند حذف مایع باقیمانده از کیک فیلتر توسط فیلتر پرس به عنوان بخشی از فرآیندهای مختلف صنعتی انجام شود. زهکشی ساختمانی، تخلیه آب یا کنترل آب، اصطلاحات رایجی هستند که برای توصیف حذف یا تخلیه آب‌های زیرزمینی یا سطحی از بستر رودخانه، محل ساخت و ساز، صندوقچه یا چاه معدن، با پمپاژ یا تبخیر، استفاده می‌شوند. در یک سایت ساختمانی، این زهکشی ممکن است قبل از حفاری زیرسطحی برای فونداسیون‌ها،
ممکن است قبل از حفاری زیرسطحی برای فونداسیون‌ها، شمع‌بندی یا فضای زیرزمین برای پایین آوردن سطح آب زیرزمینی انجام شود. این امر اغلب شامل استفاده از پمپ‌های «آبگیری» شناور، پمپ‌های گریز از مرکز «زباله» اجکتورها یا اعمال خلاء به چاه‌های نقطه‌ای می‌شود. شرکت تحقیقات تجاری بین‌المللی ویژونگین، بازار جهانی پمپ‌های آبگیری را در سال ۲۰۱۸، ۶٫۴ میلیارد دلار ارزیابی کرد. فرایندها. چاه‌های عمیق. یک چاه عمیق معمولاً از یک گمانه مجهز به آستر شکاف‌دار و یک پمپ شناور برقی تشکیل شده است. با پمپاژ آب از چاه عمیق، یک گرادیان
شده است. با پمپاژ آب از چاه عمیق، یک گرادیان هیدرولیکی تشکیل می‌شود و آب به درون چاه جریان می‌یابد و یک فرورفتگی مخروطی در اطراف چاه ایجاد می‌کند که در آن آب کمی یا هیچ آبی در فضاهای خالی خاک اطراف باقی نمی‌ماند. چاه‌های عمیق در خاک‌هایی با نفوذپذیری (ک) بهترین عملکرد را دارند. = ۱۰ متر بر ثانیه تا ۱۰ متر بر ثانیه؛ میزان افت فشاری که یک چاه می‌تواند به آن دست یابد، تنها با اندازه پمپ ماهی محدود می‌شود. چاه‌های عمیق را می‌توان به صورت حلقه‌ای در اطراف محل حفاری نصب کرد تا سطح آب پایین بیاید و محل خشک و ایمن
نصب کرد تا سطح آب پایین بیاید و محل خشک و ایمن بماند. معادلات متعددی را می‌توان برای طراحی سیستم‌های زهکشی چاه‌های عمیق استفاده کرد، با این حال بسیاری از این معادلات مبتنی بر داده‌های تجربی هستند و گاهی اوقات با شکست مواجه می‌شوند. تمرین و تجربه، همراه با درک صحیح از اصول اساسی زهکشی، بهترین ابزار برای طراحی یک سیستم موفق هستند. برخی از موقعیت‌های آبگیری «آنقدر رایج هستند که تقریباً می‌توان آنها را با یک حساب سرانگشتی طراحی کرد». چاه‌های عمیق همچنین برای آزمایش سفره‌های آب زیرزمینی و زهکشی آب‌های زیرزمینی
سفره‌های آب زیرزمینی و زهکشی آب‌های زیرزمینی توسط چاه‌ها استفاده می‌شوند. نقاط چاه. چاهک‌ها قطر کوچکی دارند (حدود ۵۰) لوله‌هایی با شکاف‌هایی در نزدیکی کف که در زمین فرومی‌روند و آب از آنها توسط خلاء ایجاد شده توسط یک پمپ پیستونی آبگیری کشیده می‌شود. چاه‌های نقطه‌ای معمولاً در مراکز نزدیک به هم در امتداد یا اطراف لبهٔ حفاری نصب می‌شوند. از آنجایی که خلاء به ۰ بار محدود می‌شود، ارتفاعی که آب می‌تواند کشیده شود (در عمل) به حدود ۶ متر محدود می‌شود. چاه‌های نقطه‌ای را می‌توان به صورت مرحله‌ای نصب کرد، به این
را می‌توان به صورت مرحله‌ای نصب کرد، به این صورت که مرحله اول سطح آب را تا پنج متر کاهش می‌دهد و مرحله دوم که در سطح پایین‌تری نصب می‌شود، سطح آب را بیشتر پایین می‌آورد. آبی که بین چاه‌های عمیق می‌چکد را می‌توان توسط یک ردیف چاه نوک‌تیز در نوک چاه جمع‌آوری کرد. این روش، عرض بسیار ضخیم‌تری را بدون نیروهای نشت تضمین می‌کند. نیزه‌های چاه‌زن معمولاً برای بیرون کشیدن آب‌های زیرزمینی در شرایط خاک شنی و شرایط سنگی استفاده می‌شوند و در خاک رس به اندازه کافی مؤثر نیستند. اگر شرایط زمین حاوی رس قابل توجهی باشد، گاهی
اگر شرایط زمین حاوی رس قابل توجهی باشد، گاهی اوقات به جای نیزه از پمپ‌های باز استفاده می‌شود. زهکشی افقی. نصب سیستم‌های زهکشی افقی نسبتاً آسان است. یک ترنچر یک لوله بدون سوراخ و به دنبال آن یک لوله سوراخ‌دار پیچیده شده با الیاف مصنوعی یا آلی نصب می‌کند. طول زهکش با توجه به قطر زهکش، شرایط خاک و سطح ایستابی تعیین می‌شود. به‌طور کلی، طول لوله‌های تخلیه ۵۰ متر رایج است. پس از نصب لوله تخلیه، یک پمپ به فاضلاب متصل می‌شود. پس از پایین آمدن سطح آب زیرزمینی، می‌توان ساخت و ساز مورد نظر را آغاز کرد. پس از اتمام
ساخت و ساز مورد نظر را آغاز کرد. پس از اتمام ساخت و ساز، پمپ‌ها متوقف می‌شوند و سطح آب‌های زیرزمینی دوباره بالا می‌آید. عمق نصب تا ۶ متر رایج است. کنترل فشارهای منفذی. در حالی که مهندسان می‌توانند از زهکشی برای پایین آوردن سطح آب زیرزمینی یا زهکشی خاک استفاده کنند، می‌توانند از این فرایند برای کنترل فشار منفذی در خاک‌ها و جلوگیری از آسیب به سازه‌ها در اثر بالا آمدن پایه نیز استفاده کنند. فشارهای منفذی بالا در خاک‌هایی که از لای یا رس ریزدانه تشکیل شده‌اند، رخ می‌دهد. از آنجایی که این خاک‌ها نفوذپذیری بسیار
می‌دهد. از آنجایی که این خاک‌ها نفوذپذیری بسیار کمی دارند، زهکشی به روش سنتی (جریان ثقلی به داخل چاه تخلیه) ممکن است بسیار پرهزینه یا حتی بی‌فایده باشد. در عوض، یک طرح آبگیری با کمک خلاء، مانند چاه‌های تخلیه یا چاه‌های عمیق آب‌بندی شده با خلاء، می‌تواند برای کشیدن آب به داخل چاه جهت استخراج استفاده شود. کاربردها. ساخت و ساز. زهکشی اغلب یک جزء حیاتی در پروژه‌های ساختمانی است. تخلیه آب از یک سایت، با جلوگیری از تشکیل گل و لای و از بین بردن خطرات ناشی از آب برای تجهیزات الکتریکی، ایمنی را بهبود می‌بخشد. حذف
تجهیزات الکتریکی، ایمنی را بهبود می‌بخشد. حذف آب همچنین پایداری خاک را بهبود می‌بخشد و فرسایش را کاهش می‌دهد. تصفیه فاضلاب. در تصفیه فاضلاب، ممکن است از آبگیری برای حذف جامدات در طول فرایند تصفیه برای دفع جداگانه استفاده شود. این ممکن است به شکل غلیظ شدن باشد، که در آن فقط مقداری از آب حذف می‌شود، یا آبگیری کامل.
آبگیری معدن به عملی گفته می‌شود که طی آن آب‌های زیرزمینی از معدن خارج می‌شوند. وقتی معدنی زیر سطح آب زیرزمینی امتداد می‌یابد، به دلیل جاذبه، آب‌های زیرزمینی به داخل معدن نفوذ می‌کنند. در برخی پروژه‌ها، آب‌های زیرزمینی مانع کوچکی هستند که می‌توان به صورت موردی با آنها برخورد کرد. در سایر معادن و در سایر شرایط زمین‌شناسی، آبگیری برای پایداری معدن اساسی است و ممکن است نیاز به استفاده از منابع و مدیریت بسیار زیادی داشته باشد. تاریخچه. عمل برداشت آب از معدنی که در حال بهره‌برداری است، از دوران نوسنگی انجام
که در حال بهره‌برداری است، از دوران نوسنگی انجام می‌شده است. در گذشته این کار با استفاده از یک سایه‌بان، حفر خاکریزهای عمیق‌تر به طوری که نیروی جاذبه آب را از بین ببرد، با نصب سطل‌های چرمی پر از آب روی چرخ‌های آبی یا، اگر هیچ روش دیگری وجود نداشت، حمل دستی سطل‌های پر از آب انجام می‌شد. پیچ ارشمیدس همچنین از نظر تاریخی برای پمپاژ آب از معادن استفاده می‌شد. در مواردی که هیچ‌یک از روش‌های آبگیری مؤثر نبود، معدن به دلیل سیل مجبور به تعطیلی شد. در قرن پانزدهم، تکنیک‌های تخلیه آب معدن پیشرفت‌های فنی زیادی
تکنیک‌های تخلیه آب معدن پیشرفت‌های فنی زیادی داشتند، زیرا اولین پمپ‌های چوبی مکانیزه در معدن راملزبرگ آلمان (ساکسونی سفلی) و بعداً در معادن ارنفریدرسدورف (ساکسونی) در قرن شانزدهم مورد استفاده قرار گرفتند. با انقلاب صنعتی، تقاضا برای زغال سنگ بیشتر، تخلیه آب از معادن عمیق‌تر را نیز ایجاب می‌کرد. آب در سطل‌ها ریخته می‌شد و با استفاده از نقاله‌های طنابی که توسط اسب‌ها روی تردمیل‌ها حرکت می‌کردند، برداشته می‌شد. توماس ساوری اولین کسی بود که متوجه شد می‌توان از موتور بخار برای پمپاژ آب از معادن استفاده کرد،
از موتور بخار برای پمپاژ آب از معادن استفاده کرد، بنابراین او یک نوع اولیه از موتور بخار را به ثبت رساند. با این حال، موتور پیشنهادی او ناکارآمد و از نظر طراحی مشکل‌ساز بود. نمی‌توانست آب را بالاتر از بالاتر از سطح آب. موتور اتمسفری که توسط توماس نیوکامن در سال ۱۷۱۲ اختراع شد، ایده‌های توماس ساوری، که به دلیل حق ثبت اختراع ساوری مجبور به همکاری با او شده بود، و دنیس پاپین، با استفاده از اختراع پیستون او، را با هم ترکیب کرد. این اولین کاربرد عملی موتور بخار در معدن بود و برای آبگیری معادن زغال سنگ و قلع
در معدن بود و برای آبگیری معادن زغال سنگ و قلع استفاده می‌شد. اولین پمپ فلزی قابل اعتماد توسط جوزف کارولی هل ساخته شد و در سال ۱۷۴۹ در شمنیتس مورد استفاده قرار گرفت. در قرن بیستم، پمپ‌های شناور نوآوری دیگری در زهکشی معادن ارائه دادند. در حال حاضر تکنیک‌ها و سیستم‌های آبگیری آنقدر پیشرفته و برای هر نوع معدن - روباز یا زیرزمینی - به خوبی تعریف شده‌اند که حتی معادنی با عمق هزاران متر نیز با موفقیت آبگیری می‌شوند. مشکلات مربوط به آبگیری معادن. تخلیه آب از معدنی که کاملاً یا تا حدی غرقاب شده است، یا حتی به
که کاملاً یا تا حدی غرقاب شده است، یا حتی به عنوان یک رویه معمول در فعالیت‌های عادی معدن، ممکن است مشکلات متعددی را به همراه داشته باشد که بیشتر آنها مربوط به محیط زیست هستند. این اتفاق می‌تواند هم در معادن روباز و هم در معادن زیرزمینی رخ دهد. مشکلات بزرگی نیز در معادن متروکه‌ای که زهاب اسیدی معدن در آنها انباشته شده است، در حال شکل‌گیری است که با ماندن آب در معدن و واکنش با سنگ‌های نمایان، به یک مشکل بزرگتر تبدیل می‌شوند. می‌توان از طریق مدیریت صحیح و با بودجه کافی، اثرات آن را کاهش داد. مهم‌ترین
و با بودجه کافی، اثرات آن را کاهش داد. مهم‌ترین نگرانی‌ها در مورد آبگیری معادن مربوط به زهکشی اسیدی معادن و پراکندگی آب آلوده به سایر منابع آبی و تبدیل شدن محیط زیست به یک منبع جدی آلودگی است. انواع روش‌ها و سیستم‌های زهکشی. آبگیری معادن روباز و معادن زیرزمینی متفاوت است. هر روش به لباس و تکنیک‌های متفاوتی متکی است. در زیر زمین، از روش‌های زیر استفاده می‌شود:
کوه تسوکوبا ، کوهی با ارتفاع ۸۷۷ متر (۲۸۷۷ فوت) است که در انتهای شمالی تسوکوبا استان ایباراکی، ژاپن واقع شده است. کوه تسوکوبا. کوه تسوکوبا کوهی معروف با ارتفاع ۸۷۱ متر است که به کوه نانتای و کوه نیوتای متصل است. فوجیتا کوشیرو ارتش خود را در چوزنجی، که در نیمه راه کوه قرار داشت، گرد هم آورد. او با ۶۲ نفر از یارانش از اینجا قیام کرد. در حال حاضر، چوزنجی یک معبد متروکه است، اما معبد کوهستانی تسوکوبا در این مکان قرار دارد. این محوطه مملو از مکان‌های تاریخی مانند بنای یادبود قانون نیکوکاری کوه تسوکوبا و مجسمه
بنای یادبود قانون نیکوکاری کوه تسوکوبا و مجسمه فوجیتا کوشیرو است که به بازدیدکنندگان اجازه می‌دهد با تاریخ این کوه آشنا شوند. کوه تسوکوبا به عنوان کوتاه‌ترین کوه از بین ۱۰۰ کوه معروف ژاپن شناخته می‌شود و همچنین یک مکان محبوب برای پیاده‌روی است. رسیدن از معبد تسوکوبا به قله با تله کابین حدود ۳۰ دقیقه طول می‌کشد.
قلمرو تسوروگا ، یک قلمرو فئودالی دایمیوهای فودای در دوره ادو بود. این قلمرو در ولایت اچیزن، در منطقه هوکوریکو هونشو واقع شده است.
جشنواره فیلم کاستندورف () یک رویداد سالانه است که در اوایل ژانویه در روستای درونگراد (که با نام کاستندورف نیز شناخته می‌شود) در منطقه موکرا گورا صربستان برگزار می‌شود. این جشنواره در سال ۲۰۰۸ توسط شرکت تهیه‌کنندگی فیلمساز امیر کوستوریتسا تأسیس شد. این جشنواره هیچ حامی مالی ندارد و بخشی از بودجه آن توسط وزارت فرهنگ صربستان تأمین می‌شود. این جشنواره علاوه بر نمایش فیلم‌های بلند، در چندین بخش رقابتی برای اجراهای موسیقی وفیلم‌های کوتاه نیز برنامه دارد. جایزه اصلی جشنواره، تخم مرغ طلایی (Zlatno jaje)، به بهترین
جشنواره، تخم مرغ طلایی (Zlatno jaje)، به بهترین فیلم کوتاه اهدا می‌شود. جایزه ویلکو فیلاچ به بهترین فیلمبرداری اهدا می‌شود. این جشنواره هر ساله سینماگران برجسته جهان را دعوت می‌کند تا به عنوان داور یا مهمان ویژه حضور داشته باشند و از ایران تاکنون اصغر فرهادی، عباس کیارستمی، لیلا حاتمی و بهمن قبادی در این رویداد سینمایی حضور داشته‌اند.
سید جمال ملکوتی معاون نخست‌وزیر در امور اداری در دولت دوم محمد مصدق بود. ملکوتی کارمند وزرات فرهنگ بود و در دوران وزارت علی شایگان در این وزارت خانه رئیس دفتر وی و سپس معاون وزارت فرهنگ شد. پس از استعفای عباس مؤدب نفیسی وی به عنوان معاون نخست‌وزیر در دوره دوم نخست‌وزیری مصدق فعالیت کرد. وی از افرادی بود که در جریان کودتای ۲۸ مرداد همراه با مصدق و اعضای دولت او تا آخر روز ماند و همراه او و سایر اعضا و دکتر مصدق از مقر نخست‌وزیری (خانه محمد مصدق) خارج شد. وی روز بعد به همراه سرهنگ علی دفتری و سرهنگ دوم
وی روز بعد به همراه سرهنگ علی دفتری و سرهنگ دوم عزت‌الله دفتری خانه دکتر مصدق را ترک کرد.
قلمرو شیشیدو ، قلمرو فئودالی بود (هان (ژاپن)) تحت شوگون‌سالاری توکوگاوا دوره ادو ژاپن، واقع در ولایت هیتاچی (امروزه استان ایباراکی)، ژاپن بود.