payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در طول جنگ جهانی اول، چندین شورش توسط کردها در داخل امپراتوری عثمانی رخ داد. پیش از این شورش‌ها ظهور ناسیونالیسم کرد اولیه و شورش کردها در بیتلیس در سال ۱۹۰۷ و اوایل ۱۹۱۴ رخ داد. هدف اصلی جنگ کردها ایجاد یک دولت مستقل کردی بود، هدفی که بریتانیا و روسیه برای تحریک مقاومت کردها وعده تحقق آن را دادند. دلایل دیگر مقاومت عبارتنداز ترس از اینکه آنها به سرنوشت ارامنه دچار شوند، میل به خودمختاری بیشتر و به گفته منابع عثمانی «راهزنی». اولین شورش کردها در اوت ۱۹۱۴ قبل از ورود عثمانی به جنگ جهانی اول آغاز شد. از سال
از ورود عثمانی به جنگ جهانی اول آغاز شد. از سال ۱۹۱۵ تا ۱۹۱۶، شورش‌های بیشتر کردها در بوتان، درسیم و جنوب کیگی رخ داد. در سال ۱۹۱۷ شاهد دو موج دیگر شورش در تابستان و اوت بود که دومی از حمایت نظامی روسیه برخوردار شد. علاوه بر مخالفت مستقیم نظامی، غیرنظامیان کرد نیز با کمک به پیشروی نیروهای روسی، مخفی کردن یا پذیرش پناهندگان ارمنی در طول نسل‌کشی و مقاومت در برابر پیش‌نویس‌های نظامی عثمانی، در مقاومت منفعل شرکت کردند. اندکی قبل از آتش‌بس مودروس در اکتبر ۱۹۱۸، محمود برزنجی از امپراتوری عثمانی جدا شد و یک دولت
محمود برزنجی از امپراتوری عثمانی جدا شد و یک دولت شبه مستقل کردی را تحت نظارت بریتانیا تأسیس کرد. وعده‌های بریتانیا در زمان جنگ مبنی بر یک کردستان مستقل در معاهده سور (۱۹۲۰) گنجانده شد که مقدار کمی از قلمرو را به یک کشور کردی برنامه‌ریزی شده اختصاص داد، اما با پیروزی ناسیونالیست ترکیه در جنگ استقلال ترکیه و متعاقب آن، این طرح‌ها کنار گذاشته شد. معاهده لوزان (۱۹۲۳). شورش کردها در ترکیه پس از سال ۱۹۲۳ ادامه یافت و هنوزهم ادامه دارد. چندین روستا توسط شورشیان کرد و مقامات عثمانی غارت، سوزانده یا ویران شد. در
کرد و مقامات عثمانی غارت، سوزانده یا ویران شد. در تلافی شورش‌ها، مقامات عثمانی جمعیت زیادی از کردها را تبعید کردند. زمینه. پیش از این شورش‌ها ظهور ناسیونالیسم کرد اولیه و شورش کُردها در بیتلیس در سال ۱۹۰۷ و اوایل ۱۹۱۴ رخ داد. اهداف کُردی. کردها امیدوار بودند که متفقین جنگ جهانی اول به آنها در ایجاد یک ملت کرد مستقل کمک کنند، اگر بخواهند علیه عثمانی بجنگند. در واقع، بریتانیا و روسیه قول دادند که از استقلال کردستان برای تشویق مقاومت حمایت کنند. با پیشرفت جنگ، پیشروی نیروهای روسی به داخل آناتولی شرقی با ایده
پیشروی نیروهای روسی به داخل آناتولی شرقی با ایده «آزادی ارمنستان» به تدریج (برای مدتی) به یک «آزادی کردستان» ناگفته تبدیل شد. از دیگر دلایل مقاومت می‌توان به ترس از اینکه ارمنی‌ها به سرنوشتی مشابه دچار می‌شوند، و همچنین افزایش خودمختاری اشاره کرد. برهان اوزکوک، افسر ستاد عثمانی، در سال ۱۹۳۲ می‌نویسد، مقاومت کردها را ناشی از تمایل به استقلال و همچنین راهزنی می‌داند. مقاله‌ای در سال ۲۰۲۲ توسط اریهان تاش، آکادمیک ترک، ادعا می‌کند که مقاومت کردها (مخصوصاً شورش درسیم در سال ۱۹۱۶) ناشی از ناسیونالیسم یا تمایل به
در سال ۱۹۱۶) ناشی از ناسیونالیسم یا تمایل به استقلال بوده است، زیرا این موارد توسط اسناد جنگی معاصر و بر اساس اظهارات نویسندگانی که در دهه‌های بعد نوشته‌اند، پشتیبانی نمی‌شوند. جدول زمانی. شورش اولیه (۱۹۱۴). اولین شورش کردها در طول جنگ جهانی اول قبل از ورود عثمانی‌ها به جنگ جهانی اول اتفاق افتاد. در اوت ۱۹۱۴، برادرزاده شهردار درسیم توسط یکی از اعضای قبیله فرهاتوشاگی کشته شد و در پاسخ به انتقام‌جویی‌های عثمانی، قبیله فرهاتوشاگی شورش کردند. قبایل کارابالی، عباس سفلی، عباسوشاگی و کوچوشاگی به فرهاتوشاگی
عباس سفلی، عباسوشاگی و کوچوشاگی به فرهاتوشاگی پیوستند. قتل رئیس قبیله فرهاتوشاگی به شورش پایان داد. قیام در بوتان (۱۹۱۵–۱۹۱۶). در بهار ۱۹۱۵ شورش کردها در بوتان آغاز شد. این شورش، نیروهای عثمانی را به کلی بیرون راند و در نتیجه، مردم محلی بیش از یک سال بر منطقه حکومت کردند. قیام درسیم، تبعیدهای عثمانی (۱۹۱۶). قیام درسیم ۱۹۱۶ قیام کردهای علوی به رهبری علی آقا در منطقه درسیم بود. دلایل آن در ترس کردها از این بود که به سرنوشتی مشابه ارامنه دچار شوند، و همچنین میل به حذف کنترل دولتی در درسیم. این شورش توسط
میل به حذف کنترل دولتی در درسیم. این شورش توسط فرستادگان روس تشویق شد که به سران محلی قول داده بودند که درسیم پس از اشغال روسیه استقلال یابد. قیام در اوایل مارس ۱۹۱۶ آغاز شد شورشیان کرد شهرهای ناظمیه، مازغت، پرتک و چارسندجک را اشغال و ویران کردند، و سپس به سمت محل اقامت فرماندار استان (ولی)، مامورتولازیز (الازیغ امروزی) حرکت کردند. با پیشروی کردها سلاح‌های زیادی از سربازان ترکیه گرفتند. مقامات ترک در مزره و هارپوت از شورش کردها به شدت احساس خطر می‌کردند، زیرا روس‌ها در آن زمان منطقه بین ارزروم و ارزنجان را
روس‌ها در آن زمان منطقه بین ارزروم و ارزنجان را که از شمال به درسیم همجوار بود، اشغال کردند. ارتش عثمانی احتمالاً قادر به مقاومت در برابر پیشروی هماهنگ کردها و روسیه در هارپوت نخواهد بود، که باعث می‌شود جمعیت مسلمان آن شهرک برای فرار آماده شوند. در پاسخ به شورش کردها، مقامات عثمانی عملیاتی‌را برای پاکسازی درسیم از شورشیان کرد در ۱ آوریل آغاز کردند. در این عملیات لشکر ۱۳ عثمانی به رهبری گالاتالی شوکت بیگ شرکت داشت. این لشکر شامل گروهی از سپاهیان به رهبری حسن خیری بیگ و نیز کردهای شافعی بود. در روز بعد از
خیری بیگ و نیز کردهای شافعی بود. در روز بعد از شروع عملیات، شورشیان کرد ضدحمله ناموفقی را به پرتک آغاز کردند. شورشیان کرد در کایاجی، مازگرت (۱۳ آوریل) و شیمالی غربی (۱۶ آوریل) شکست خوردند. در ۱۶ آوریل، شورشیان به منطقه‌ای بین ناظمیه و نهر اوهی کاهش یافتند. در ۱۸ آوریل، پس از شکست ۵۰۰ شورشی در منطقه، نیروهای عثمانی کواک تپه و روستاهای اطراف را غارت کردند. روز بعد روستای لمیت را به آتش کشیدند. با پیشروی نیروهای عثمانی، آنها در شیهین، کوپیک (۲۲ آوریل)، تپه گوکریک، سینوارتاشی (۲۳ آوریل)، و تپه زلبابا (۲۸
گوکریک، سینوارتاشی (۲۳ آوریل)، و تپه زلبابا (۲۸ آوریل) با کردها درگیر شدند. در ۲ می، شورشیان کرد تسلیم شدند. عملیات با شکست شورشیان که تلفات سنگینی متحمل شده بودند به پایان رسید. با در نظر گرفتن اوضاع تحت کنترل عثمانی، آمادگی غیرنظامیان مسلمان هارپوت برای فرار منسوخ شده بود. پس‌از شکست قیام، کل جمعیت قبایل مسئول از درسیم تبعید شدند. تهدید عقبه عثمانی توسط کُردها (۱۹۱۶). در اواخر سال ۱۹۱۶، عثمانی‌ها شکست‌های سختی را از روس‌ها متحمل شدند و شکست شدیدی را در بینگول متحمل شدند. این امر باعث شد کردها بار دیگر
بینگول متحمل شدند. این امر باعث شد کردها بار دیگر علیه مقامات عثمانی قیام کنند. کاروان‌های عثمانی در درسیم مورد حمله قرار گرفتند و واحدهای منزوی سلاخی شدند. از سپتامبر تا اکتبر ۱۹۱۶، تلاش‌های شورشیان کُرد، وضعیت عقب‌نشینی عثمانی در جنوب کیگی را به وضعیت ناامنی و بی‌نظمی تبدیل کرد. در ماه اکتبر، شورش کردها در کنار عوامل دیگر، ژنرال عثمانی احمد عزت پاشا را به عقب‌نشینی نیروها از جبهه سوق داد که سپس شورش‌را سرکوب کردند. قیام در بوتان، درسیم و خارپوت (تابستان ۱۹۱۷). در تابستان ۱۹۱۷ شورش کردها در بوتان، درسیم و
در تابستان ۱۹۱۷ شورش کردها در بوتان، درسیم و خارپوت رخ داد. قیام در ماردین، دیاربکر، بیتلیس، دخالت روسیه (اوت ۱۹۱۷). در اوایل اوت ۱۹۱۷، شورش کردها در ماردین و دیاربکر و سپس بیتلیس به وقوع پیوست. در حالی که سایر قیام‌های کُردی هیچ حمایت نظامی از سوی متفقین جنگ جهانی اول دریافت نکردند، قیام‌های اوت ۱۹۱۷ از حمایت محدود روسیه برخوردار شدند. تأسیس یک دولت کُردی توسط محمود برزنجی (۱۹۱۸). با فروپاشی امپراتوری عثمانی در اکتبر ۱۹۱۸، محمود برزنجی به دنبال جدا شدن از عثمانی و ایجاد یک کردستان جنوبی خودمختار تحت نظارت
و ایجاد یک کردستان جنوبی خودمختار تحت نظارت بریتانیا بود. وی توسط شورایی از سرشناسان کُرد در منطقه سلیمانیه به عنوان رئیس دولت انتخاب شد و به محض تصرف کرکوک توسط انگلیسی‌ها (۲۵ اکتبر ۱۹۱۸) او نیروهای عثمانی حاضر در منطقه خود را به اسارت گرفت و پایان حکومت عثمانی را اعلام کرد. سایر مناطق کردنشین مانند رانیا و کویزنجاق نیز از این روند پیروی کردند. این امر منجر به ایجاد یک دولت شبه مستقل کردی شد که تا زمانی که بریتانیا در ژوئن ۱۹۱۹ پس از یک شورش منحل شد، ادامه یافت. مقاومت منفعل. حمایت غیرنظامیان کُرد از
یافت. مقاومت منفعل. حمایت غیرنظامیان کُرد از نیروهای روسیه. در ۲ اوت ۱۹۱۶، ارتش دوم عثمانی به رهبری احمد عزت پاشا حمله‌ای را برای بازپس‌گیری ملازگیرت از روسیه آغاز کرد. روسیه با عجله واحدهای کوهستانی مجرب برای توقف حملات عثمانی پاسخ داد. غیرنظامیان کُرد دشمن امپراتوری عثمانی به نیروهای روسیه کمک کردند تا مسیرهای ناشناخته‌ای را در میان کوه‌ها پیدا کنند. حمله عثمانی در اوایل سپتامبر متوقف شد و در ۲۶ سپتامبر ۱۹۱۶ به پایان رسید مخالفان غیرنظامی کُرد با نسل‌کشی ارامنه. در جریان نسل‌کشی ارامنه، برخی از
نسل‌کشی ارامنه. در جریان نسل‌کشی ارامنه، برخی از غیرنظامیان کُرد، پناهندگان ارمنی را مخفی کردند یا به فرزندی پذیرفتند. مقاومت کُردها در برابر استخدام عثمانی. اگرچه ده‌ها هزار کُرد در طول جنگ جهانی اول برای ارتش عثمانی خدمت می‌کردند، تلاش‌ها برای استخدام همیشه موفقیت‌آمیز نبودند. در دیاربکر و بیتلیس، تنها بخش کوچکی از قبایل کُرد عضو "حمیدیه" بودند، در حالی‌که، برای مثال، در درسیم، همه از پیوستن خودداری کردند. فقدان شور و شوق نظامی معمولاً در میان کردها در ارتش عثمانی مشاهده می‌شد و نیروهای کرد غالباً نسبت
عثمانی مشاهده می‌شد و نیروهای کرد غالباً نسبت به دستورات و اجتناب از مسئولیت خود اهانت می‌کردند. رهبری عثمانی اغلب به کردها بی‌اعتماد بود و عمداً آنها را با مقدار ناکافی تسلیحات و مهمات قدیمی مجهز می‌کرد. فرار کُردها از ارتش امپراتوری عثمانی امری رایج بود و تا پایان جنگ تقریباً هیچ سرباز کُردی در ارتش عثمانی باقی نماند. تلفات. نظامی. برهان اوزکوک، افسر ستاد عثمانی، در سال ۱۹۳۲ می‌نویسد که شورشیان کرد در نبردی در ۲۸ آوریل ۱۹۱۶، ۳۰۰ کشته و ۲۰۰ اسیر در جریان شورش درسیم متحمل شدند. او همچنین به کشته شدن ۱۰۰
شورش درسیم متحمل شدند. او همچنین به کشته شدن ۱۰۰ سرباز کُرد در ۱ تا ۲ مه اشاره می‌کند. او آماری از کل شورش درسیم در سال ۱۹۱۶ ارائه نمی‌کند، و همچنین آماری از تلفات عثمانی ارائه نمی‌دهد. یاکوپ کایا می‌نویسد که نیروهای کُرد در جریان شورش درسیم در سال ۱۹۱۶ تلفات سنگینی متحمل شده بودند. غیرنظامی. در جریان شورش درسیم در سال ۱۹۱۶، شورشیان کرد روستاهای ناظمیه، مازغت، پرتک و چارسندجک را ویران کردند. نیروهای عثمانی با غارت کاوکتپه و روستاهای اطراف به شورش پاسخ دادند. روستای لمیت را نیز به آتش کشیدند. در پاسخ به
روستای لمیت را نیز به آتش کشیدند. در پاسخ به شورش‌های کرد، مقامات عثمانی اقدام به تبعید غیرنظامیان کُرد کردند. اکثر منابع حاکی از آن است که در طول جنگ جهانی اول حدود ۷۰۰٬۰۰۰ کرد تبعید شدند، اگرچه آمار موثقی وجود ندارد. صفراستیان (۱۹۴۵) تخمین می‌زند که نیمی از این کردهای تبعید شده مرده‌اند. اونگور (۲۰۰۹) می‌نویسد که «برای محاسبه دقیق تعداد اخراج شده به مطالعه جداگانه ای نیاز است». عواقب. امتیاز گرفتن کُردها (۱۹۱۹–۱۹۲۰). کُردها ادعای استقلال خود را به کنفرانس صلح پاریس در سال ۱۹۱۹ ارائه کردند[ "" ] طبق
صلح پاریس در سال ۱۹۱۹ ارائه کردند[ "" ] طبق معاهده سور، اقلیم کردستان، از جمله استان موصل، قرار بود برای تصمیم‌گیری دربارهٔ سرنوشت خود همه‌پرسی برگزار کند. به دلیل نابرابری مناطق کُردنشین و مرزهای سیاسی و اداری منطقه، هیچ توافق کلی میان کُردها در مورد اینکه مرزهای کردستان باید چگونه باشد، وجود نداشت. طرح کلی کردستان به عنوان یک موجودیت در سال ۱۹۱۹ توسط شریف پاشا، که نماینده انجمن اعتلای کردستان ("Kürdistan Teali Cemiyeti") در کنفرانس صلح پاریس بود، پیشنهاد شده بود. وی مرزهای منطقه‌را اینگونه تعریف
پیشنهاد شده بود. وی مرزهای منطقه‌را اینگونه تعریف کرد:مرزهای کردستان ترکیه، از نظر قوم‌نگاری، از شمال در زیون، در مرز قفقاز آغاز می‌شود و به سمت غرب تا ارزروم، ارزنجان، کمه، آراپگیر، بسنی و دیویک (دیوریک؟) ادامه می‌یابد. در جنوب آنها خط حران، کوه‌های سنجار، تل اسفار، اربیل، سلیمانیه، عک المان، سین را دنبال می‌کنند. در مشرق راوندیز، باشکله، وزیرکله، یعنی مرز ایران تا کوه آرارات.این امر باعث ایجاد اختلاف در میان سایر ملی‌گرایانُ کرد شد، زیرا منطقه وان را مستثنی کرد (احتمالاً به عنوان عاملی برای ادعاهای
مستثنی کرد (احتمالاً به عنوان عاملی برای ادعاهای ارامنه در آن منطقه). امین علی بدرخان نقشه جایگزینی را پیشنهاد کرد که شامل وان و یک خروجی به دریا از طریق استان هاتای کنونی ترکیه است. در میان اعلامیه مشترک هیئت‌های کُرد و ارمنی، ادعاهای کُردها در مورد ولایت ارزروم و ساسون کنار گذاشته شد، اما استدلال برای حاکمیت بر آغری و موش باقی ماند. هیچ‌یک از این پیشنهادها توسط معاهده سور تأیید نشد، که در آن یک کردستان کوتاه شده در قلمرو کنونی ترکیه (با کنار گذاشتن کردهای ایران، عراق تحت کنترل بریتانیا و سوریه تحت کنترل
ایران، عراق تحت کنترل بریتانیا و سوریه تحت کنترل فرانسه) مشخص شده بود. شورش کوچگیری (۱۹۲۱). جنگ استقلال ترکیه (۱۹ مه ۱۹۱۹–۲۴ ژوئیه ۱۹۲۳) بین جنبش ملی ترکیه و قدرت‌های متفقین - یعنی یونان در غرب، ارمنستان در شرق، فرانسه در جنوب، سلطنت طلبان و جدایی طلبان در شهرهای مختلف، درگرفت. و بریتانیا و ایتالیا در قسطنطنیه (استانبول کنونی) - پس از اشغال و تقسیم بخش‌هایی از امپراتوری عثمانی در پی شکست عثمانی‌ها در جنگ جهانی اول. در جریان این جنگ، شورشیان کُرد در شورش کوچگیری علیه دولت آنکارا جنگیدند. پس از امضای معاهده
علیه دولت آنکارا جنگیدند. پس از امضای معاهده سور، کُردها احساس اعتماد بیشتری کردند که می‌توانند حداقل به نوعی حکومت خودمختار برای خود دست یابند. عبدالقادر عبیدالله، پسر شیخ عبیدالله و رئیس SAK, از ایده خودمختاری کردها در ترکیه حمایت کرد. اما نوری درسیمی و مصطفی پاشا بیش از خودمختاری خواستار ایجاد کردستان مستقل بر اساس ماده ۶۴ این معاهده بودند. مصطفی کمال وقایع منطقه درسیم را پیگیری کرد و چون متوجه شد برخی از کُردها در راستای چهارده نکته اعلام شده توسط رئیس‌جمهور آمریکا وودرو ویلسون به دنبال خودمختاری
رئیس‌جمهور آمریکا وودرو ویلسون به دنبال خودمختاری هستند، پاسخ داد که طرح ویلسون برای مردم بی‌ارزش است. مردم استان‌های شرقی و آنها باید از جنبش ملی‌گرای ترک او پیروی کنند. شورش در منطقه بسیار مبارز کوچگیری در شرق استان سیواس امروزی در فوریه ۱۹۲۱ آغاز شد. شورشیان در ۱۷ ژوئن ۱۹۲۱ سرکوب شدند. امتیازات رها شده (۱۹۲۳). پس‌از پیروزی‌های ملی‌گرایان ترک در جبهه‌های ترکیه-ارمنستان، فرانسه-ترکیه و یونان-ترک (که اغلب به ترتیب به عنوان جبهه شرقی، جبهه جنوبی و جبهه غربی در جنگ استقلال ترکیه شناخته می‌شود)، معاهده سور
در جنگ استقلال ترکیه شناخته می‌شود)، معاهده سور منعقد شد. رها شد و معاهدات جدیدی امضا شد. معاهده لوزان (۱۹۲۳) نامی از کُردها نداشت. پس‌از لوزان (۱۹۲۳-اکنون). شورش کردها در ترکیه پس‌از معاهده لوزان ادامه یافت. در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰، شورش بیت‌سباب (۱۹۲۴)، شورش شیخ سعید (۱۹۲۵)، شورش آرارات (۱۹۲۷–۱۹۳۰)، و شورش درسیم (۱۹۳۷–۱۹۳۸) وجود داشت. مرحله کنونی درگیری کردها و ترکیه در سال ۱۹۷۸ آغاز شد.
شهریار خان (؛ – ) دیپلمات اهل پاکستان بود که در سال‌های ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۴ به عنوان وزیر امور خارجه پاکستان مشغول به کار بود.
پیتر اوتوش (; – ) رهبر (موسیقی)، آهنگساز، استاد دانشگاه، و نوازنده پیانو اهل مجارستان بود. او پس از تحصیل در رشته آهنگسازی در بوداپست و کلن، از سال ۱۹۶۲ در مجارستان مشغول به ساختن موسیقی فیلم شد. وی بین سالهای ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۶ با گروه اشتوکهاوزن به عنوان نوازنده همکاری کرد. او یکی از اعضای بنیانگذار گروه اولدورف در سال ۱۹۷۳ بود و تا اواخر دهه ۱۹۷۰ به همکاری خود با این گروه ادامه داد. اوتوش از سال ۱۹۷۹ تا ۱۹۹۱ مدیر موسیقی و رهبر ارکستر انترکانتمپوران پاریس و از سال ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۸ رهبر مهمان ارکستر سمفونیک بی‌بی‌سی
۱۹۸۵ تا ۱۹۸۸ رهبر مهمان ارکستر سمفونیک بی‌بی‌سی بود و پس از آن چندین ارکستر دیگر را نیز رهبری کرد. وی در طول دوران فعالیت هنری خود برندهٔ جوایزی همچون مدال گوته و جایزه کشوت شد.
بنین دارای منابع متنوعی از حیات وحش شامل گیاگان و زیاگان است که عمدتاً در دو منطقه محافظت‌شده مجاور پارک ملی پنجاری و پارک ملی دابلیو هستند. اولی برای گونه‌های متعدد پرنده مشهور است و دومی غنی از پستانداران و گونه‌های شکارچی است. علاوه بر اینها، بسیاری ذخیره‌گاه‌های جنگلی دیگر در این کشور شناخته‌شده هستند اما به‌راحتی قابل دسترسی و به‌خوبی محافظت‌شده نیستند یا منابع حیات وحش آنها به‌اندازه کافی بررسی نشده‌اند. ناحیه محافظت‌شده بنین که به‌شکل یک سامانه ناحیه محافظت‌شده ملی تعریف می‌شود، در شمال بنین قرار و
محافظت‌شده ملی تعریف می‌شود، در شمال بنین قرار و غالباً بوم‌سازگان گرم‌دشت جنگلی دارد. این ناحیه ۱۰٫۳ درصد کشور را در بر می‌گیرد و بخشی از مجموعه دابلیو-آرلی-پنجاری (WAP) است که ۴۳ درصد آن در بنین، ۳۶ درصد در بورکینافاسو و ۲۱ درصد آن در نیجر است.
خاندان فوکوشیما یکی از خاندان‌های سامورایی در ژاپن و رهبر آن به نام فوکوشیما ماسانوری (۱۵۶۱–۱۶۲۴) یکی از طرفداران تویوتومی هیده‌یوشی و یکی از هفت نیزه‌دار شیزوگاتاکه بود که در ولایت اُورای در دوره سنگوکو حکمرانی می‌کرد. در نبرد سکیگاهارا در سال ۱۶۰۰، فوکوشیما ماسانوری در کنار ارتش شرقی ایه‌یاسو توکوگاوا جنگید تا ایشیدا میتسوناری، فرمانده ارتش غرب را که با او رابطه بدی داشت، شکست دهد. در نتیجه، ارتش شرقی پیروز شد و به پاس تلاش های آنها، ۴۹۸۲۰۰ ککو در قلمرو هیروشیما ولایت آکی داده شد.
قمری زمینی بزرگ یک گونه منقرض‌شده از پرندگان خانواده کبوتران (Columbidae) است. این گونه در مانگایا در جزایر کوک جنوبی، و در پلی‌نزی فرانسه یافت شد، جایی که استخوان‌های زیرفسیلی بین ۱۰۰۰ تا ۲۰۰۰ سال در ماکیز و همچنین بین ۷۵۰ تا ۱۲۵۰ سال در پایگاه اشغال اوایل Faahia در هواهین در جزایر انجمن یافت شده است.
قمری زمینی تونگان که به نام قمری زمینی خجالتی یا قمری زمینی دوست‌داشتنی نیز شناخته می‌شود، گونه‌ای از پرندگان خانواده کبوتران (Columbidae) است که در ساموآی آمریکایی، فیجی، ساموآ، تونگا و جزایر والیس و فوتونا یافت می‌شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های جلگه‌ای نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است. از دست دادن زیستگاه آن را تهدید می‌کند.
قمری زمینی پالائو گونه‌ای از پرندگان خانواده کبوتران (Columbidae) و بومی پالائو است و در جنگل‌ها زندگی می‌کند. اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت آن را به عنوان یک گونه در معرض خطر ارزیابی کرده است.
قمری زمینی گلوسفید یک گونه از کبوتران زمینی از سرده "Gallicolumba" است. به عنوان نزدیم تهدید طبقه‌بندی می‌شود. قمری زمینی گلوسفید معمولاً از میوه‌ها تغذیه می‌کند و گاهی از حشرات، دانه‌ها و برگ‌ها تغذیه می‌کند.
مجتبی بیات (زاده تهران، ۲۴ ژوئن ۱۹۷۴)، با نام رسمی آرنو بیات، تاجر ایرانی - فرانسوی است. او از سال ۲۰۱۷ رئیس فوتبال باشگاه فوتبال د نانت است. وی برادرزاده عباس بیات و برادر مهدی بیات است. زندگی‌نامه. موگی بیات متولد ایران است و در ۶ سالگی به آمریکا رفت و در آنجا به علت بیماری تحت معالجه قرار گرفت. یک سال بعد او و خانواده اش به فرانسه نقل مکان کردند. بعدها بیات تاجر شد و مدیر برند آب میوه سانی لند فرانسه شد. او در سال ۲۰۰۳ به عنوان مدیر عامل باشگاه فوتبال باشگاه فوتبال رویال شارلوا منصوب شد. از دسامبر ۲۰۱۰
فوتبال رویال شارلوا منصوب شد. از دسامبر ۲۰۱۰ بیات به عنوان دلال بازیکن فعال شد. او در نقل و انتقالات آنتونی لیمبومبه، کاوه رضایی، اوبی اولاره، لوکاس تئودورچیک، ماسیمو برونو، آدرین تربل، ساموئل کالو، بوباکار سانه، توماس فوکت و سایر بازیکنان تأثیر داشت.
رودخانه سوپر ( اینوکتیتوت : ) ، به معنی "رود بزرگ) یک آبراه در جزیره بافین، نوناووت است. رودخانه بیش از ۱۰۰ کیلومتر (۶۲ مایل) جریان دارد و سپس به دریاچه سوپر و ورودی دلپذیر می ریزد. رودخانه سوپر در سال ۱۹۹۲ به عنوان رودخانه میراث کانادا انتخاب شد پژوهش. گیاهان منطقه رودخانه سوپر از دهه ۱۹۲۰ مورد مطالعه یا موجودی قرار نگرفتند. در ژوئن ۲۰۱۲، چهار گیاه‌شناس کانادایی از هرباریوم ملی کانادا به منطقه رودخانه سوپر سفر کردند تا با جمع‌آوری نمونه‌ها و فهرست‌بندی نمونه‌های گیاه، تنوع زیستی گیاه‌شناسی منطقه را ارزیابی
گیاه، تنوع زیستی گیاه‌شناسی منطقه را ارزیابی کنند.این سفر بخشی از یک پروژه پنج ساله برای ثبت فلور قطب شمال و بهبود طبقه بندی اکولوژی قطب شمال بود.
قمری زمینی پیشانی‌سفید یا قمری زمینی جزایر کارولین یک گونه از پرندگان خانواده کبوتران (Columbidae) و بومی میکرونزی است. زیستگاه‌های طبیعی آن جنگل‌های جلگه‌ای نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری، جنگل‌های حرا نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری، جنگل‌های کوهستانی نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری، بیشه‌های نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری و کلان‌کشت‌ها است. از دست دادن زیستگاه آن را تهدید می‌کند.
کُوکوجین در زبان ژاپنی به‌طور کلی، به مردم و ساکنان یک کشور یا استان گفته می‌شود. به عنوان یک کلمه برای اشاره به مردم یا ساکنان قلمروها در شش تاریخ ملی (روکوکوشی؛ یک اصطلاح کلی برای شش کتاب تاریخ ملی ژاپن است که افسانه‌ها و تاریخ ژاپن را از ابتدای زمان تا ۸۸۷ شرح می‌دهد)، نیهون کوکی و ساندای جیروکو استفاده می‌شود و می‌توان آن را به‌عنوان اچیزن کُوکوجین، یاماتو کُوکوجین، کاواچی کُوکوجین و غیره مشاهده کرد. علاوه بر این، در منابع تاریخی قرون وسطی، کلمه کُوکوجین ریوشو برای اشاره به ارباب بالفعل یک ارباب محلی،
ریوشو برای اشاره به ارباب بالفعل یک ارباب محلی، در مقابل مقام دولت مرکزی که "ارباب اسمی" پایتخت بود (سیستم کُوکوجین ریوشو) استفاده می‌شد. تقریباً مترادف «کونیشو» و «زایکوکوشو» است و هیچ تفاوت واضحی وجود ندارد.
قمری زمینی نوک‌کلفت یک گونه قمری منقرض‌شده از خانواده کبوتران (Columbidae) است. این گونه کم‌شناخته‌شده تنها از دو نمونه از ۱۸۸۲ و ۱۹۲۷ شناخته شده است. هولوتایپ مربوط به سال ۱۸۸۲ را می‌توان در موزه استرالیا در سیدنی دید.
وتار یک جزیره گرمسیری است که وابسته به استان ملوک اندونزی است و بزرگ‌ترین جزیره از جزایر Maluku Barat Daya (به معنای واقعی "جزایر جنوب غربی") Regency جزایر Maluku است. این جزیره در شرق جزایر سوندای کوچک قرار دارد که شامل آلور و تیمور در نزدیکی آن می‌شود، اما از نظر سیاسی بخشی از جزایر ملوک است. در جنوب، در سراسر تنگه وتار، جزیره تیمور قرار دارد. در نزدیک‌ترین حالت ۵۰ کیلومتر دورتر در غرب، در سراسر تنگه امبای، جزیره آلور قرار دارد. در جنوب غربی جزیره بسیار کوچک لیران قرار دارد که همچنین بخشی از ناحیه غربی
کوچک لیران قرار دارد که همچنین بخشی از ناحیه غربی وتار ("Kecamatan Wetar Barat") و در جنوب غربی جزیره کوچک تیمور شرقی آتائورو است. در شمال دریای باندا و در شرق جزایر رومنگ و دامار قرار دارند، در حالی که در جنوب شرقی دیگر جزایر اصلی جزایر بارات دایا قرار دارند. با احتساب لیران و دیگر جزایر کوچک فراساحلی، وتار ۳۹۴۰ کیلومتر 2 مساحت دارد و در سال ۲۰۱۰، جمعیت آن ۷۹۱۶ نفر و در سرشماری ۲۰۲۰، جمعیت آن ۸۶۲۲ نفر بود. برآورد رسمی در میانهٔ سال ۲۰۲۲، ۸۶۶۰ بود. از نظر اداری، وتار به چهار ناحیه ("ککاماتان") از ناحیه
اداری، وتار به چهار ناحیه ("ککاماتان") از ناحیه ملوک بارات دایا تقسیم می‌شود. وتار یکی از ۹۲ جزیره دورافتاده اندونزی است که به‌طور رسمی فهرست شده است.
قمری زمینی وتار گونه‌ای از پرندگان خانواده کبوتران (Columbidae) است که در وتار، اندونزی و در تیمور یافت می‌شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های موسمی و جنگل‌های نواری و احتمالاً درختزارها و بامبوها هستند. این گونه که به دلیل از دست دادن زیستگاه و شکار در معرض تهدید است، توسط IUCN به عنوان در خطر انقراض ارزیابی می‌شود.
خاندان اُواری () این خاندان در اصل کونی نو میاتسوکو بودند، اما پس از لغو این نقش، نقش روحانی یا کشیشی را در معبد آتسوتا به عهده گرفتند.
ساکشی پرادان (زاده ) بازیگر و مدل هندی است. از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم و دوستی ۲ اشاره کرد.
خفاش گوش‌بزرگ اوزارک یک گونه در خطر انقراض است که تنها در تعداد کمی از غارها در آرکانزاس، اوکلاهما و میسوری، جنوب مرکزی ایالات متحده یافت می‌شود. همچنین به عنوان خفاش گوش‌بزرگ غربی، خفاش گوش‌دراز و خفاش دماغه‌ای شناخته می‌شود، ظاهر آن با یک جفت گوش بزرگ و یک بینی توده‌دار مشخص می‌شود.
خرموش کانگورویی غول‌پیکر یک گونه در حال انقراض از جوندگان دیگرموشان بومی کالیفرنیا است.
جسیا اسلام (زاده ) مدل، بازیگر و ملکه زیبایی بنگلادشی است. او دختر شایسته بنگلادش در سال ۲۰۱۷ شد. همچنین در سال ۲۰۱۷ نماینده بنگلادش در دوشیزه دنیا بود. او همچنین قرار است به نمایندگی از بنگلادش در مراسم دوشیزه گرند اینترنشنال ۲۰۲۴ شرکت کند. از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم اشاره کرد.
دختر زندانی فیلمی درام محصول سال ۲۰۲۲ و به کارگردانی کاترین هاردویک و نویسندگی مارک باچی است. در این فیلم بازیگرانی همچون کیت بکینسیل، برایان کاکس، کریستوفر کانوری، جان هورتاس، ارنی هادسون و تایسون ریتر ایفای نقش کرده‌اند. نمایش افتتاحیه "دختر زندانی" در طی جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو ۲۰۲۲ بود، و سپس توسط ورتیکال انترتینمنت در ۳۰ ژوئن ۲۰۲۳ در ایالات متحده اکران شد.
سوپرتون (به انگلیسی : Soperton ) یک جامعه ثبت نشده است که در شهر وابنو در شهرستان فارست, ویسکانسین, ایالات متحده آمریکا واقع شده است . تاریخ. یک اداره پست به نام سوپرتون در سال ۱۹۰۵ تأسیس شد و تا زمانی که در سال ۱۹۵۶ متوقف شد، به کار خود ادامه داد نام این انجمن از شرکت سوپر الامبر که در این منطقه فعالیت می کرد گرفته شد.
شبکه پیرامونی واقعیت مجازی به اختصار VRPN، یک رابط مبتنی بر شبکه مستقل از دستگاه برای دسترسی به پیرامون‌های واقعیت مجازی در برنامه‌های واقعیت مجازی است. این رابط توسط راسل ام. تیلور دوم در دانشکده علوم کامپیوتر دانشگاه کارولینای شمالی در چپل هیل طراحی و پیاده‌سازی شد. زمانی که شبکه پیرامونی واقعیت مجازی بخشی از تجارت بود، توسط سِنسیکس (Sensics) نگهداری و پشتیبانی می‌شد. در حال حاضر توسط رلیاسولو (ReliaSolve) نگهداری می‌شود و با همکاری جامعه‌ای با بازدهی بالا از مشارکت کنندگان توسعه می‌یابد. توضیحات مفصل‌تر
از مشارکت کنندگان توسعه می‌یابد. توضیحات مفصل‌تر در vrpn.net و در VRPN-VRST ارائه شده است. هدف شبکه پیرامونی واقعیت مجازی ارائه یک رابط یکسان برای دستگاه‌های ورودی مانند ردیاب‌های حرکت یا کنترل‌کننده‌های اهرمک است. علاوه بر این کاربردهای زیر را ارائه می‌دهد: سیستم شبکه پیرامونی واقعیت مجازی از رابط‌های برنامه‌نویسی برای برنامه‌های کاربر و همین‌طور درایورهای سخت‌افزاری و یک برنامه سرور که با دستگاه‌های سخت‌افزاری ارتباط برقرار می‌کند تشکیل شده است. رابط‌های کاربر به زبان سی++ نوشته شده‌اند ولی با سی#،
کاربر به زبان سی++ نوشته شده‌اند ولی با سی#، پایتون و جاوا لفاف‌پیچی یا رَپ (به انگلیسی: wrap) شده‌اند. یک کاربرد معمول از شبکه پیرامونی واقعیت مجازی، کدگذاری و ارسال داده‌های ضبط حرکت 6DoF از طریق شبکه در لحظه است. ایجاد شبکه. یک کاربر شبکه پیرامونی واقعیت مجازی می‌تواند با یک سرور شبکه پیرامونی واقعیت مجازی (دستگاه ارائه‌دهندهٔ داده) به دو شیوه ارتباط برقرار کند: یا از طریق پروتکل کنترل انتقال (TCP) (قابل اعتماد ولی با بازدهی پایینتر)، یا از طریق پروتکل بسته دادهٔ کاربر (UDP) (غیرقابل اعتماد، اما با
بسته دادهٔ کاربر (UDP) (غیرقابل اعتماد، اما با تأخیر کمتر و بازدهی بالاتر). غالباً وقتی تأخیر نداشتن مسئله‌ای مهم دارد، حالت «غیرقابل اعتماد» ترجیح داده می‌شود. سری شروع اتصال «غیرقابل اعتماد» از هر دو پروتکل پروتکل کنترل انتقال (TCP) و پروتکل بسته دادهٔ کاربر (UDP) استفاده می‌کند. این سری اتصال به شرح زیر عمل می‌کند: نقاط قوت این رویکرد عبارتند از: زمان اتصال سریع و تشخیص سریع عدم موفقیت حین برقراری اتصال. اما پروتکل شروع اتصال «غیرقابل اعتماد» به اصل طراحی پروتکل لایه بندی دقیق توجهی ندارد، زیرا بار شبکه