payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و اسلامی بوده و آثار باستانی آن همچون مجسمه‌های بودا و صومعه‌های صخره‌ای، گواهی روشن بر این تبادل فرهنگی‌اند. در دوره کوشانیان (قرن ۱ تا ۳ میلادی)، بامیان یکی از مراکز برجسته هنر گندهارا و اندیشه بودایی در آسیای میانه شد، جایی که مجسمه‌سازی، معماری و نقاشی دیواری رشد بی‌سابقه‌ای یافت. این شکوفایی فرهنگی حاصل آمیزش هنر یونانی-رومی با سنت‌های بومی آسیایی بود. آثار یافت‌شده در بامیان، از جمله نسخه‌های خطی بلخی، ابزارهای هنری بودایی و نوشته‌های متعدد، نشان می‌دهند که این منطقه محل گفت‌وگوی میان فرهنگ‌های
می‌دهند که این منطقه محل گفت‌وگوی میان فرهنگ‌های هندویی، زرتشتی، مانوی و اسلامی بوده است. بامیان نه‌تنها مرکز دینی بوداییان، بلکه بستری برای شکل‌گیری یک جهان‌نگری چندفرهنگی بود که با حضور جوامع مختلف قومی و دینی در طول تاریخ تقویت شد. حفاظت سنتی از آثار. سکونت پیوسته هزاره‌ها در بامیان و حفظ آثار. هزاره‌ها به‌عنوان ساکنان بومی و تاریخی دره بامیان، برای قرن‌ها در کنار آثار باستانی چون مجسمه‌های بودا، صومعه‌های سنگی و نقاشی‌های دیواری زیسته‌اند، بدون آن‌که به آن‌ها آسیب برسانند؛ این همزیستی مسالمت‌آمیز، نوعی
آن‌ها آسیب برسانند؛ این همزیستی مسالمت‌آمیز، نوعی حفاظت سنتی و طبیعی از میراث فرهنگی منطقه بوده است. احترام فرهنگی به آثار پیش از اسلام. با وجود مسلمان بودن، مردم هزاره در بامیان همواره با احترام به مجسمه‌ها و آثار پیش از اسلام رفتار کرده‌اند و در هیچ دوره‌ای از تاریخ ثبت نشده که هزاره‌ها اقدام به تخریب یا آسیب‌زدن به این نمادهای تاریخی کرده باشند. حفاظت غیررسمی در غیاب دولت. در دوران‌هایی که دولت مرکزی در افغانستان حضور مؤثری در بامیان نداشت، مردم محلی، به‌ویژه هزاره‌ها، با سنت‌های شفاهی و باورهای اجتماعی
هزاره‌ها، با سنت‌های شفاهی و باورهای اجتماعی خود از تخریب آثار باستانی جلوگیری کردند. واکنش هزاره‌ها در برابر تخریب آثار. تخریب مجسمه‌های بودا و شوک فرهنگی در مارس ۲۰۰۱، طالبان با استفاده از دینامیت و سلاح‌های سنگین، دو مجسمه غول‌پیکر بودا در بامیان را که بیش از ۱۵۰۰ سال قدمت داشتند، به‌طور کامل ویران کردند. این اقدام، موجی از خشم، اندوه و شوک را در میان مردم هزاره برانگیخت این آثار بخشی از هویت تاریخی و سرزمینی آن‌هاست. واکنش جامعه مدنی هزاره روشنفکران و فعالان هزاره، بلافاصله پس از تخریب، آن را نه‌فقط
فعالان هزاره، بلافاصله پس از تخریب، آن را نه‌فقط اقدامی علیه میراث جهانی، بلکه «تلاشی برای حذف فرهنگی یک قوم» توصیف کردند. آنان در رسانه‌ها و مجامع بین‌المللی خواستار مستندسازی، محکومیت بین‌المللی و حفظ باقی‌مانده آثار شدند. اقدامات اعتراضی و فرهنگی پس از تخریب پس از سقوط طالبان، فعالان فرهنگی هزاره در بامیان با برگزاری جشنواره‌های هنری، نمایشگاه‌های نقاشی و یادبودهای عمومی، تلاش کردند تا روایت حذف‌شده تاریخ خود را بازسازی کنند و صدای اعتراض‌شان را به جهان برسانند. بوداها، بخشی از حافظه جمعی هزاره‌ها
جهان برسانند. بوداها، بخشی از حافظه جمعی هزاره‌ها بسیاری از مردم هزاره معتقدند که بوداهای بامیان، بخشی از حافظه جمعی و نماد صلح و مدنیت در منطقه‌اند؛ از این‌رو، نابودی آن‌ها ضربه‌ای عمیق به روان تاریخی جامعه وارد کرد. میراث زنده و هنر معاصر. استمرار میراث زنده در زندگی روزمره مردم بامیان میراث فرهنگی بامیان تنها به آثار تاریخی نظیر مجسمه‌های بودا محدود نمی‌شود، بلکه در زندگی روزمره مردم، از طریق زبان، موسیقی، ادبیات شفاهی، آیین‌های محلی و صنایع دستی همچنان زنده و پویا است. این عناصر بخشی از آنچه «میراث
زنده و پویا است. این عناصر بخشی از آنچه «میراث زنده» نامیده می‌شود، هستند و نسل به نسل در میان جامعه هزاره منتقل شده‌اند. هنر معاصر؛ بازتاب هویت و مقاومت فرهنگی پس از تخریب بوداها، موجی از فعالیت‌های هنری معاصر در میان نسل جوان هزاره شکل گرفت که با بهره‌گیری از نمادهای تاریخی، دردهای جمعی و امید به آینده، سعی در بازسازی روایت فرهنگی خود داشتند. نقاشی، مجسمه‌سازی، فیلم، و تئاتر از ابزارهای اصلی این بیان هنری بوده‌اند. جشنواره‌های فرهنگی؛ پیوند گذشته و حال جشنواره‌های فرهنگی بامیان مانند «جشنواره راه ابریشم»
فرهنگی بامیان مانند «جشنواره راه ابریشم» فرصتی برای نمایش هنر معاصر و میراث زنده بومی هستند که در آن موسیقی محلی، صنایع دستی، رقص‌های سنتی و آثار هنری مدرن در کنار هم ارائه می‌شوند. این رویدادها نمادی از پایداری فرهنگی هزاره‌ها در برابر فراموشی تاریخی‌اند. نقش در گردشگری فرهنگی. حضور هزاره‌ها به‌عنوان حافظان فرهنگ محلی هزاره‌ها به‌عنوان جامعه میزبان در بامیان، نقش اساسی در معرفی، تفسیر و حفاظت از جاذبه‌های فرهنگی و تاریخی این منطقه ایفا می‌کنند. مهمان‌نوازی، روایت‌گری تاریخی، تولید صنایع دستی، و اجرای
روایت‌گری تاریخی، تولید صنایع دستی، و اجرای موسیقی و آیین‌های محلی از جمله خدمات فرهنگی آن‌ها به گردشگران داخلی و خارجی است.
نیپون ائیگاشا ، یک شرکت فیلمسازی ژاپنی بود که در اوایل دوره شووا وجود داشت. مخفف آن نیچیئی بود. این شرکت در سال ۱۹۴۰ به عنوان یک انجمن ثبت شده تأسیس شد، در سال ۱۹۴۶ به یک شرکت سهامی خاص تبدیل شد و در سال ۱۹۵۱ منحل شد. در طول جنگ جهانی دوم، این شرکت مطابق با خواسته‌های دولت امپراتوری ژاپن، فیلم‌های خبری و فیلم‌های تبلیغاتی تحت حمایت دولت و همچنین تعداد زیادی فیلم مستند، فیلم آموزشی و فیلم علمی تولید کرد. این شرکت یک نهاد جداگانه از نیپون ایگا کابوشیکی کایشا است که از سال ۱۹۳۲ تا ۱۹۳۳ وجود داشت. مرور کلی. این
که از سال ۱۹۳۲ تا ۱۹۳۳ وجود داشت. مرور کلی. این شرکت که در آوریل ۱۹۴۰ (شووا ۱۵) با نام «شرکت فیلم خبری ژاپن» تأسیس شد، بخش‌های فیلم خبری روزنامه‌های بزرگ و دومئی تسوشین را ادغام کرد و سال بعد در سال ۱۹۴۱ (شووا ۱۶) به «شرکت فیلم ژاپن» تغییر نام داد. در زمان شکست ژاپن در جنگ، این شرکت در مجموع کمی بیش از ۹۰۰ کارمند داشت که ۳۱۰ نفر از آنها هنوز از خدمت مرخص نشده بودند.
سوختگی فلش ()، به هرگونه آسیب سوختگی گفته می‌شود که در اثر تابش شدید نور، جریان الکتریکی با ولتاژ بالا، یا تابش حرارتی قوی ایجاد می‌شود. این آسیب‌ها ممکن است به عنوان مثال از یک انفجار بزرگ (BLEVE)، انفجار سلاح ترموباریک یا انفجار هسته‌ای با شدت کافی ناشی شوند. آسیب به چشم (چشم‌ها) ناشی از اشعه ماوراء بنفش به عنوان برف‌کوری شناخته می‌شود.
انقباض جای سوختگی ()، سفت شدن پوست پس از سوختگی درجه دو یا سه است. هنگامی که پوست می‌سوزد، پوست اطراف شروع به جمع شدن می‌کند و در نتیجه باعث انقباض می‌شود. این وضعیت باید در اسرع وقت درمان شود زیرا جای زخم (⎘ جوشگاه) می‌تواند منجر به محدودیت حرکت در اطراف ناحیه آسیب‌دیده شود. این امر توسط میوفیبروبلاست‌ها انجام می‌شود.
یان زیولکووسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لهستان است که در حال حاضر برای آ.اس. رم در پست مدافع بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۸ سال، زیر ۱۹ سال و زیر ۲۰ سال لهستان بازی کرده است. دوران باشگاهی. اوایل دوران. زیولکووسکی دوران کودکی خود را در تیم‌های جوانان ویچر کوبیوکا و پولونیا ورشو گذراند. در سال ۲۰۲۲، او به لژیا ورشو منتقل شد. در فصل ۲۳–۲۰۲۲، او برای تیم زیر ۱۹ سال در لیگ مرکزی جوانان لهستان و همچنین برای تیم ذخیره لژیا ورشو در گروه یک لیگ سوم بازی کرد. لژیا ورشو. زیولکووسکی نخستین
یک لیگ سوم بازی کرد. لژیا ورشو. زیولکووسکی نخستین بازی خود برای تیم اصلی را در تاریخ ۵ مه ۲۰۲۴ در دیداری مقابل رادومیاک رادوم انجام داد. او سپس در دو مسابقه پایانی فصل اکستراکلاسا ۲۴–۲۰۲۳ در ترکیب اصلی حضور داشت. در سپتامبر ۲۰۲۴، قرارداد خود را با لژیا تا سال ۲۰۲۶ با گزینه تمدید برای یک سال دیگر امضا کرد. او نخستین گل خود را در تاریخ ۲۶ فوریه ۲۰۲۵ در یک مسابقه مرحله یک‌چهارم نهایی جام حذفی لهستان مقابل یاگیلونیا بیاویستوک به ثمر رساند. رم. زیولکووسکی در تاریخ ۲۹ اوت ۲۰۲۵ با قراردادی به ارزش ۶ میلیون یورو
۲۹ اوت ۲۰۲۵ با قراردادی به ارزش ۶ میلیون یورو به آ.اس. رم پیوست و پیراهن شماره ۲۴ را به تن کرد.
برایان ماجو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لوکزامبورگ است که در حال حاضر برای متس در پست مهاجم بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال و بزرگسالان لوکزامبورگ بازی کرده است.
کنت آیخهورن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است که در حال حاضر برای هرتابرلین در پست هافبک بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال جوانان آلمان و زیر ۱۶ سال آلمان بازی کرده است.
لوکا واینهاندل (زادهٔ در گراز) بازیکن فوتبال اهل اتریش است که در حال حاضر برای اشتورم گراتس ۲ در پست هافبک بازی می‌کند. دوران باشگاهی. لوکا واینهاندل فوتبال خود را در ویلدون آغاز کرد. پس از فصل ۲۰۱۳/۱۴ از این باشگاه جدا شد و در آوریل ۲۰۱۵ به بخش جوانان اشتورم گراتس منتقل شد. او در فصل ۲۰۲۲/۲۳ در ۱۳ سالگی به آکادمی باشگاه راه یافت و در ادامه تمامی رده‌های سنی را پشت سر گذاشت. در سپتامبر ۲۰۲۴، او در ۱۵ سالگی برای تیم زیر ۱۹ سال اشتورم گراتس در لیگ جوانان یوفا نخستین بازی خود را انجام داد. در دسامبر همان سال،
نخستین بازی خود را انجام داد. در دسامبر همان سال، او برای اشتورم گراتس ۲ در بوندس‌لیگا ۲ اتریش مقابل شوارز-وایس برگنز در دقیقه ۶۵ به جای یوناس لوکر وارد زمین شد و با این بازی نخستین بازیکن متولد ۲۰۰۹ در دومین سطح لیگ اتریش شد. در ژوئن ۲۰۲۵، قرارداد موجود او پیش از موعد با قراردادی بلندمدت تمدید شد. دوران ملی. واینهاندل در مارس ۲۰۲۴ نخستین بازی خود را برای تیم‌های ملی جوانان اتریش انجام داد.
یوناس پینهارت (زادهٔ در دویچ‌لاندسبرگ) بازیکن فوتبال اهل اتریش است که در حال حاضر برای اشتورم گراتس در پست مهاجم بازی می‌کند. دوران باشگاهی. پینهارت فوتبال خود را در آلهرهایلیگن آغاز کرد. او در فصل ۲۰۲۰/۲۱ به بخش جوانان اشتورم گراتس پیوست و از فصل ۲۰۲۳/۲۴ در آکادمی این باشگاه تمام رده‌های سنی را پشت سر گذاشت. در ژانویهٔ ۲۰۲۵ به تیم دوم اشتورم گراتس راه یافت. نخستین بازی خود در لیگ دسته دوم فوتبال اتریش را در مهٔ ۲۰۲۵ انجام داد؛ جایی که در هفتهٔ بیست‌وهشتم فصل ۲۰۲۴/۲۵ برابر رید در دقیقهٔ ۸۴ به جای یوناس
فصل ۲۰۲۴/۲۵ برابر رید در دقیقهٔ ۸۴ به جای یوناس کارنر وارد زمین شد. دوران ملی. پینهارت در مارس ۲۰۲۴ نخستین بازی خود را برای تیم ملی جوانان اتریش انجام داد.
پارفه کولیبالی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوئیس است که در حال حاضر برای زوریخ در پست هافبک بازی می‌کند. دوران باشگاهی. کولیبالی عضو آکادمی باشگاه زوریخ بود. او در تاریخ ۲۴ نوامبر ۲۰۲۴ برای اولین بار در ترکیب اصلی «زوریخ» در سوپر لیگ فوتبال سوئیس مقابل لوگانو به میدان رفت و در جریان بازی به جای بازیکن دیگر وارد زمین شد. با ۱۵ سال، ۱۰ ماه و ۷ روز سن، او جوان‌ترین بازیکن زوریخ در ۸۷ سال گذشته شد.
«شادی‌بخش من» دومین تک‌آهنگ از نهمین آلبوم خوانندهٔ ایسلندی بیورک تحت عنوان "یوتوپیا" می‌باشد که در ۱۴ نوامبر سال ۲۰۱۷ از سوی وان لیتل ایندین رکوردز منتشر گردید. این ترانه توسط بیورک نوشته شده و تهیه و تولید آن نیز برعهدهٔ بیورک و آرکا بوده‌است. یک ئی‌پی با دو قطعه، یک ماه بعد در ۱۳ دسامبر سال ۲۰۱۷ منتشر شد که حاوی نسخهٔ آکوستیک «فقط هارپ» از «شادی‌بخش من» و همچنین همکاری‌ای با هنرمند سرپنت‌ویدفیت است.
هزاره (زبان هندکو: هزاره؛ زبان اردو: )، که در گذشته با نام‌های تناول و پاخلی شناخته می‌شد، منطقه‌ای در شمال پاکستان است که از نظر اداری در بخش هزارهٔ ایالت خیبر پختونخوا قرار دارد. این منطقه شمالی‌ترین بخش سند ساگار دوآب به‌شمار می‌رود و عمدتاً توسط هندکووان‌ها (ساکنان بومی هندکوزبان) و مردمان کوهستانی و همچنین جمعیت قابل‌توجه پشتوزبان آباد شده است. ساکنان هزاره در مجموع هزاره‌وال نامیده می‌شوند. ریشه‌شناسی. خاستگاه نام «هزاره» به «ابی‌ساره»، سرزمین ابیسارس، فرمانروای منطقه در زمان یورش اسکندر مقدونی نسبت
فرمانروای منطقه در زمان یورش اسکندر مقدونی نسبت داده می‌شود. باستان‌شناس بریتانیایی اورل اشتاین آن را برگرفته از نام سنسکریتی «اوراسا» یا «اوراشا» می‌داند. با این حال، این منطقه تنها پس از تسلط تیمور در سال ۱۳۹۹ میلادی و واگذاری آن به سران محلی، به «هزاره» شهرت یافت. تاریخچه. دوران باستان. اسکندر مقدونی پس از تصرف بخش‌هایی از پنجاب شمالی، بخش بزرگی از هزاره را نیز زیر فرمان خود آورد. ناحیه امب و پیرامون آن با امب، پاکستان که آریان (مورخ) و بطلمیوس از آن نام برده‌اند و نزدیک آورنوس قرار داشته، همان‌جایی است
برده‌اند و نزدیک آورنوس قرار داشته، همان‌جایی است که اسکندر برای تأمین تدارکات سپاهش برگزید. به‌گفته آریان (مورخ), فرمانروای منطقه در زمان اسکندر «آرساکس» نام داشت. با قدرت‌گیری چاندراگوپتا مائوریا، منطقه زیر سلطه کامل امپراتوری مائوریا درآمد. آشوکا در حدود ۲۷۲ پیش از میلاد به‌عنوان شاهزاده این منطقه را اداره می‌کرد و آن را یکی از مراکز اصلی حکومت خود قرار داد. سنگ‌نوشته‌های مانسهره، که بر سه تخته‌سنگ بزرگ نزدیک مانسهره حک شده‌اند، چهارده فرمان آشوکا را ثبت کرده‌اند و از نخستین نمونه‌های خط رمزگشایی‌شده در
کرده‌اند و از نخستین نمونه‌های خط رمزگشایی‌شده در شبه‌قاره هند به‌شمار می‌روند. این نوشته‌ها به خط خروشتی و از راست به چپ نگاشته شده‌اند و به میانهٔ سده سوم پیش از میلاد بازمی‌گردند. این منطقه برای مدتی کوتاه و به‌طور صوری زیر فرمان چندین حکومت خارجی قرار گرفت، از جمله پادشاهی هندوپارتی، پادشاهی هندوسکایی و شاهنشاهی کوشانی که در گسترش آیین بودا در آسیای میانه و جنوبی نقش داشتند. هزاره در دوران فرمانروایی کانیشکا، پادشاه بودایی، به اوج شکوفایی رسید و هنر و معماری بودایی در این منطقه رونق گرفت. دوران میانه.
بودایی در این منطقه رونق گرفت. دوران میانه. هنگامی که زائر چینی هیون تسیانگ در سده هفتم میلادی از این منطقه دیدن کرد، هزاره تحت کنترل دورلبه‌واردنه، فرمانروای دودمان کارکوتا بود. او از این ناحیه با نام «وو-لا-شی» یاد کرده است. پس از آن، دودمان‌های کابلشاهان و هندو شاهیان یکی پس از دیگری بر هزاره فرمان راندند. سلطان محمود غزنوی در نخستین لشکرکشی خود جی‌پال، فرمانروای هندو شاهی را شکست داد. با این حال، شواهد تاریخی معتبری از حکومت غزنویان در هزاره وجود ندارد. پس از سقوط شاهیان هندو در سده یازدهم، فرمانروایان
پس از سقوط شاهیان هندو در سده یازدهم، فرمانروایان کشمیر کنترل این ناحیه را به دست گرفتند و مهم‌ترین دوره آن در زمان فرمانروایی «کالاسا» (۱۰۶۳ تا ۱۰۸۹) بود تا این‌که منطقه به دست غوریان افتاد. در سال ۱۳۹۹ میلادی، جنگاور سنت ترکی-مغولی تیمور، در بازگشت به کابل، سربازان خلخ مردم ترک را در هزاره مستقر کرد تا از مسیر مهم میان کابل و کشمیر پاسداری کنند. در دوران امپراتوری گورکانی، این منطقه بخشی از پاخلی پرگنه بود که خود جزئی از سوبۀ کشمیر در چارچوب سوبۀ کابل پس از سال ۱۵۸۶ محسوب می‌شد. در سال ۱۶۴۸، زمانی که
پس از سال ۱۵۸۶ محسوب می‌شد. در سال ۱۶۴۸، زمانی که کشمیر به یک صوبه مستقل ارتقا یافت، پاخلی نیز به سطح سرکار ارتقا پیدا کرد. در آغاز سده هجدهم، حاکمیت ترکان به‌دلیل افزایش یورش‌های سواتی‌ها پایان یافت. مهم‌ترین حمله در سال ۱۷۰۳ به دست سواتی‌ها و با همکاری سید جلال‌بابا، داماد واپسین فرمانروای پاخلی، سلطان مردمان هزاره رخ داد. بدین ترتیب، سواتی‌ها مردم ترک را بیرون راندند و این منطقه را به تصرف خود درآوردند. دوران جدید. از میانه سده هجدهم تا اوایل سده نوزدهم، منطقه زیر سلطه امپراتوری درانی بود. درانی‌ها
منطقه زیر سلطه امپراتوری درانی بود. درانی‌ها ترجیح می‌دادند از طریق سران محلی قبایل بر این منطقه فرمان برانند. ناحیه امب در این دوره تحت فرمان صوبه‌خان تنولی بود. او در سال ۱۷۷۵ یا ۱۷۷۶ از سوی تیمورشاه درانی به‌عنوان "صوبه‌دار" (حاکم منطقه) منصوب شد و در ۱۷۸۳ درگذشت. هزاره در سال ۱۸۲۰ به‌دست امپراتوری سیک به رهبری هری سینگ نالوا فتح شد. او در سال ۱۸۲۲ شهر هری‌پور، پاکستان را بنیان گذاشت که تا ۱۸۵۳ مقر اداری هزاره بود. نالوا از سوی رانجیت سینگ به‌عنوان دومین ناظم هزاره منصوب شد، پس از آن‌که نخستین ناظم امار
ناظم هزاره منصوب شد، پس از آن‌که نخستین ناظم امار سینگ ماجیته به‌دست مردم محلی در ایبت‌آباد کشته شد. پس از جنگ نخست انگلیس و سیک، بر پایه معاهده لاهور و سپس معاهده امرتسر، کشمیر و مناطق وابسته‌اش، از جمله هزاره، در مارس ۱۸۴۶ در ازای ۷۵ لک روپیه به گلاب‌سینگ واگذار شد. او دیوان هری‌چند را برای جمع‌آوری مالیات به هزاره فرستاد، اما با مقاومت گسترده محلی روبه‌رو شد. در نوامبر همان سال، نیروهای تحت حمایت بریتانیا برای سرکوب شورش به هزاره علیا لشکر کشیدند. سرانجام در ۶ ژانویه ۱۸۴۷، پس از ناآرامی‌های پی‌درپی،
در ۶ ژانویه ۱۸۴۷، پس از ناآرامی‌های پی‌درپی، گلاب‌سینگ رسماً هزاره را به دربار لاهور واگذار کرد و در برابر آن سرزمین‌هایی در نزدیکی جامو دریافت نمود. جیمز ابوت مأمور اداره هزاره شد و در ۳۱ ژانویه ۱۸۴۸ گزارش داد که منطقه به‌طور کامل آرام شده و تحت کنترل بریتانیا است. تا سال ۱۸۴۹، بریتانیا بر سراسر هزاره مسلط شد، هرچند قبایل محلی همچون سواتی‌ها و قبایل تور غر گهگاه شورش می‌کردند. بریتانیا از ۱۸۵۲ تا دهه ۱۹۲۰ چندین لشکرکشی از جمله لشکرکشی هزاره ۱۸۸۸ برای سرکوب این قیام‌ها انجام داد. از اوایل دهه ۱۹۳۰، مردم
این قیام‌ها انجام داد. از اوایل دهه ۱۹۳۰، مردم هزاره به‌تدریج در جنبش استقلال پاکستان فعال شدند. رهبرانی چون عبدالمجید خان‌ترین و جلال‌بابا از چهره‌های شاخص این مبارزه بودند. اندکی پیش از تقسیم هند در ۱۹۴۷، محمد فرید خان تنولی، نواب امب، نیز روابط نزدیکی با محمدعلی جناح و لیاقت علی خان برقرار کرد. در دوران راج بریتانیا، هزاره همراه با ناحیه پیشاور، ناحیه کوهات، ناحیه بنو و ناحیه دیره اسماعیل‌خان بخشی از ایالت پنجاب (هند بریتانیا) بود تا این‌که در ۱۹۰۱ بخش غربی پنجاب جدا و ایالت سرحد شمال‌غربی تشکیل شد.
غربی پنجاب جدا و ایالت سرحد شمال‌غربی تشکیل شد. مناطق ایبت‌آباد و مانسهره به‌صورت ناحیه هزاره در بخش پیشاور درآمد و مناطق شمالی‌تر قلمرو طایفه‌ای هزاره را تشکیل دادند. میان این دو، ایالت‌های کوچک امب و فولره قرار داشتند. این نظام اداری تا سال ۱۹۵۰ ادامه داشت، زمانی که این دو ایالت کوچک در ناحیه هزاره ادغام شدند. از ۱۹۵۵ تا ۱۹۷۰، ایالت سرحد شمال‌غربی بخشی از پاکستان غربی شد و هزاره در قالب بخش پیشاور اداره می‌گردید. جغرافیا و اقلیم. هزاره از جنوب با ناحیه پایتختی اسلام‌آباد و ایالت پنجاب، از شرق با کشمیر
پایتختی اسلام‌آباد و ایالت پنجاب، از شرق با کشمیر آزاد، از شمال با گلگت بلتستان و از غرب با دیگر بخش‌های ایالت خیبر پختونخوا هم‌مرز است. رود سند از شمال به جنوب از این منطقه می‌گذرد و بخش بزرگی از مرز غربی آن را تشکیل می‌دهد. مساحت کل هزاره ۱۸٬۰۱۳ کیلومتر مربع است. به دلیل قرار گرفتن در جنوب رشته‌کوه اصلی هیمالیا و تأثیرپذیری از بادهای مرطوب دریای عرب، هزاره پرباران‌ترین منطقه پاکستان به‌شمار می‌رود. در ابوت‌آباد میانگین بارش سالانه حدود ۱۲۰۰ میلی‌متر است که گاهی به ۱۸۰۰ میلی‌متر هم می‌رسد. در بخش‌هایی از
گاهی به ۱۸۰۰ میلی‌متر هم می‌رسد. در بخش‌هایی از ناحیه مانسهره مانند بالاکوت، میانگین بارش سالانه حدود ۱۷۵۰ میلی‌متر است. موقعیت جغرافیایی هزاره در مرز بین بارش‌های موسمی تابستانی شرق آسیا و بارش‌های زمستانهٔ اقلیم مدیترانه‌ای در غرب آسیا باعث شده این منطقه الگوی بارشی دوفصلی داشته باشد؛ یک اوج بارش در فوریه یا مارس و اوج دیگر در ژوئیه و اوت. خشک‌ترین ماه‌ها اکتبر تا دسامبر هستند، هرچند حتی در این ماه‌ها در بخش‌های پرباران حدود ۴۰ میلی‌متر بارش ثبت می‌شود. به دلیل ارتفاع زیاد، دما در هزاره از جلگه‌ها
به دلیل ارتفاع زیاد، دما در هزاره از جلگه‌ها پایین‌تر است. در ابوت‌آباد با ارتفاع ۱۲۰۰ متر، دما در خرداد و تیر به حدود ۳۲ درجه سانتی‌گراد با رطوبت بالا می‌رسد. در ارتفاعات بالاتر هوا خنک‌تر است و به‌دلیل پوشش ابری، حتی از دره‌های گلگت بلتستان هم سردتر می‌شود. در زمستان دما سرد است و حداقل‌ها در ژانویه حدود صفر درجه و در ارتفاعات بسیار کمتر است. منطقه هزاره سهم چشمگیری در گردشگری در پاکستان دارد. در امتداد شاهراه قره‌قروم جاذبه‌های گردشگری مهمی چون دره کاغان، دریاچه لولوسر، بالاکوت، ناران، شوگران، پارک ملی
دریاچه لولوسر، بالاکوت، ناران، شوگران، پارک ملی ایوبیا و بابوسر تاپ قرار دارند. این منطقه به خاطر چشم‌اندازها و مناظر طبیعی خود به‌ویژه در تابستان مقصد محبوب گردشگران داخلی و خارجی است. پارک‌های ملی. در پاکستان حدود ۲۹ پارک ملی وجود دارد که ۳ مورد آن در منطقه هزاره قرار گرفته است: دین. طبق سرشماری‌های دورهٔ استعمار بریتانیا در ایالت مرزی شمال‌غربی، ترکیب مذهبی منطقهٔ هزاره در فاصلهٔ سال‌های ۱۸۸۱ تا ۱۹۴۱ تقریباً ثابت مانده و اکثریت قاطع با مسلمانان بوده است. در سال ۱۸۸۱ حدود ۳۸۶ هزار مسلمان، معادل بیش از ۹۴
در سال ۱۸۸۱ حدود ۳۸۶ هزار مسلمان، معادل بیش از ۹۴ درصد جمعیت، در این منطقه زندگی می‌کردند و این سهم در سال ۱۹۴۱ نیز با جمعیت بیش از ۷۵۶ هزار نفر، همچنان حدود ۹۵ درصد باقی ماند. هندوها دومین گروه بزرگ بودند و جمعیت آن‌ها از حدود ۲۰ هزار نفر (۵ درصد) در سال ۱۸۸۱ به بیش از ۳۰ هزار نفر (حدود ۴ درصد) در ۱۹۴۱ رسید. پیروان آیین سیک نیز گرچه جمعیت اندکی داشتند، اما طی این دوره از حدود ۱۳۸۰ نفر به بیش از ۹۲۰۰ نفر افزایش یافتند و سهمشان از جمعیت کمتر از یک درصد باقی ماند. مسیحیان، جین‌ها، زرتشتیان و بوداییان حضور
ماند. مسیحیان، جین‌ها، زرتشتیان و بوداییان حضور بسیار ناچیزی داشتند و در مجموع کمتر از یک درصد جمعیت را تشکیل می‌دادند. در مجموع، آمارها نشان می‌دهد که منطقهٔ هزاره در تمام این دوره یک جامعهٔ به‌طور عمده مسلمان با اقلیت‌های کوچک هندو و سیک بوده است. جمعیت‌شناسی. زبان. در سرشماری سال ۱۹۵۱ پاکستان، ۸۱٫۷٪ جمعیت منطقه هزاره گزارش شد که زبان هندکو (با عنوان پنجابی) صحبت می‌کنند و اکثریت را تشکیل می‌دادند. در سرشماری سال ۲۰۲۳، سهم گویشوران هندکو، زبان پشتو و زبان کوهستانی به ترتیب ۵۶٪، ۲۰٫۶۸٪ و ۱۴٫۶٪ بود. قبایل.
کوهستانی به ترتیب ۵۶٪، ۲۰٫۶۸٪ و ۱۴٫۶٪ بود. قبایل. برخی از قبایل اصلی منطقه هزاره در ایالت خیبر پختونخوا پاکستان به شرح زیر هستند. جنبش برای ایالت هزاره. جنبش برای تشکیل یک ایالت هزاره جداگانه در سال ۱۹۵۷ آغاز شد، هنگامی‌که دو وکیل محلی، مفتی ادریس و عبدالخالق، نخستین بار موضوع جدایی ایالت را در ناحیه کوهستان، پاکستان مطرح کردند. در سال ۱۹۸۷، حزب قومی هزاره (HQM) به ابتکار محمد آصف ملک، وکیل سرشناس، تأسیس شد که برای ایجاد یک ایالت مستقل کارزار می‌کرد. در ۸ آوریل ۲۰۱۰، اصلاحیه هجدهم قانون اساسی پاکستان تصویب
۲۰۱۰، اصلاحیه هجدهم قانون اساسی پاکستان تصویب شد که بر اساس آن، نام ایالت سرحد شمال غربی به ایالت خیبر پختونخوا تغییر یافت. تغییر نام ایالت با مخالفت شدید مردم هزاره روبه‌رو شد و تظاهرات گسترده‌ای با اعتصاب چرخ‌ها و بستن بازارها در منطقه برپا شد. ایبت‌آباد به مرکز اصلی این جنبش بدل شد. در ۱۰ آوریل، پلیس ایالت خیبر پختونخوا به سوی معترضان غیرمسلح تیراندازی کرد که به کشته شدن ۷ نفر و زخمی شدن ده‌ها تن انجامید. گفته می‌شود که دستور تیراندازی از سوی دولت ائتلافی ایالت خیبر پختونخوا به رهبری حزب عوامی ملی صادر
ایالت خیبر پختونخوا به رهبری حزب عوامی ملی صادر شده بود. این رویداد یکی از نخستین موارد وحشی‌گری پلیس در پاکستان طی سال‌های اخیر به‌شمار می‌رود، که پیش از حادثه مدل‌تاون لاهور رخ داد و شکایت قضایی آن هنوز هم ثبت نشده است. در سال ۲۰۱۴، قطعنامه ایجاد ایالت هزاره در مجلس ایالتی خیبر پختونخوا به تصویب رسید. پس از آن، جنبش فروکش کرد و تنها به برگزاری سالگرد شهدای ۱۲ آوریل محدود شد، تا این‌که با درگذشت بنیان‌گذار آن، بابا حیدر زمان، در سال ۲۰۱۸ عملاً متوقف شد. در سال ۲۰۲۰، این جنبش دوباره آغاز شد، هنگامی‌که دولت
سال ۲۰۲۰، این جنبش دوباره آغاز شد، هنگامی‌که دولت کار بر روی ایجاد ایالت سرایکی و ایالت بهاولپور را شروع کرد. رهبران هزاره نیز خواستار آن شدند که ایجاد ایالت هزاره هم‌زمان در این روند گنجانده شود. لایحه‌ای برای تشکیل ایالت هزاره نیز در مجلس شورای پاکستان ارائه شده است.
فرزکاری مدادی (انگلیسی: Pencil Milling) یک نوع مسیر ابزار برای پاک‌سازی نهایی است که توسط نرم‌افزارهای ساخت به کمک رایانه (CAM) تولید می‌شود. این مسیر برای ماشین‌کاری گوشه‌های داخلی و فیلت‌هایی طراحی شده که ابزارهای بزرگ‌تر در مراحل قبلی مانند خشن‌کاری، نیمه‌نهایی و نهایی‌کاری نتوانسته‌اند به آن‌ها دسترسی پیدا کنند. نام این روش از شباهت حرکت ابزار به حرکت طبیعی یک مداد در امتداد این گوشه‌ها گرفته شده است. گاهی نیز به آن مسیر «توپ غلتان» گفته می‌شود. در بسیاری موارد، از یک مسیر مدادی اولیه، مسیرهای موازی با
موارد، از یک مسیر مدادی اولیه، مسیرهای موازی با فاصله ثابت (step-over) استخراج می‌شود تا پاک‌سازی دقیق‌تری در گوشه‌ها و فیلت‌هایی انجام شود که هنوز مقداری مواد اضافی از ابزار بزرگ‌تر باقی مانده است. در زمینه تولید مسیرهای Pencil، چند الگوریتم مختلف وجود دارد. رایج‌ترین روش که در مقالات علمی منتشر شده، شامل ایجاد آفست سطح ابزار از سطوح مدل و سپس تقاطع آن‌هاست تا خط مشترکی به‌دست آید که در آن ابزار به‌طور همزمان با دو سطح تماس دارد. یکی از نمونه‌های پیاده‌سازی این روش، استفاده از تکنیک ZMap است که توسط Park
این روش، استفاده از تکنیک ZMap است که توسط Park و همکارانش معرفی شده است. فرزکاری مدادی یک نوع مسیر ابزار برای پاک‌سازی نهایی است که توسط نرم‌افزارهای ساخت به کمک رایانه (CAM) تولید می‌شود. این مسیر برای ماشین‌کاری گوشه‌های داخلی و فیلت‌هایی طراحی شده که ابزارهای بزرگ‌تر در مراحل قبلی مانند خشن‌کاری، نیمه‌نهایی و نهایی‌کاری نتوانسته‌اند به آن‌ها دسترسی پیدا کنند. نام این روش از شباهت حرکت ابزار به حرکت طبیعی یک مداد در امتداد این گوشه‌ها گرفته شده است. گاهی نیز به آن مسیر «توپ غلتان» گفته می‌شود. در بسیاری
نیز به آن مسیر «توپ غلتان» گفته می‌شود. در بسیاری موارد، از یک مسیر مدادی اولیه، مسیرهای موازی با فاصله ثابت (step-over) استخراج می‌شود تا پاک‌سازی دقیق‌تری در گوشه‌ها و فیلت‌هایی انجام شود که هنوز مقداری مواد اضافی از ابزار بزرگ‌تر باقی مانده است. در زمینه تولید مسیرهای Pencil، چند الگوریتم مختلف وجود دارد. رایج‌ترین روش که در مقالات علمی منتشر شده، شامل ایجاد آفست سطح ابزار از سطوح مدل و سپس تقاطع آن‌هاست تا خط مشترکی به‌دست آید که در آن ابزار به‌طور همزمان با دو سطح تماس دارد. یکی از نمونه‌های
همزمان با دو سطح تماس دارد. یکی از نمونه‌های پیاده‌سازی این روش، استفاده از تکنیک ZMap است که توسط Park و همکارانش معرفی شده است. مسیر مدادی. در مسیر مدادی، هدف این است که ابزار در نقطه‌ای حرکت کند که همزمان با دو سطح مجاور تماس داشته باشد. این نقطه دقیقاً جایی است که ابزار می‌تواند بدون برخورد با قطعه، مواد باقی‌مانده را از گوشه یا فیلت حذف کند. برای رسیدن به این نقطه، نرم‌افزار CAM باید بفهمد کجا ابزار با دو سطح تماس پیدا می‌کند و در عین حال مسیر حرکتش بدون برخورد باشد. الگوریتم‌های تولید مسیر مدادی.
بدون برخورد باشد. الگوریتم‌های تولید مسیر مدادی. تقاطع آفست‌های سطحی (Surface Offset Intersection). در این روش، نرم‌افزار ابتدا از سطوح مدل، آفست‌هایی به اندازه شعاع ابزار ایجاد می‌کند. سپس محل تقاطع این آفست‌ها را محاسبه می‌کند. این خط تقاطع همان مسیر مدادی است، چون نشان می‌دهد ابزار در آن نقطه با هر دو سطح تماس دارد. روش ZMap. در این تکنیک، سطح قطعه به‌صورت یک نقشه ارتفاعی (ZMap) نمایش داده می‌شود. سپس نرم‌افزار بررسی می‌کند که ابزار در کدام نقاط می‌تواند با دو سطح تماس داشته باشد بدون اینکه برخورد کند.
با دو سطح تماس داشته باشد بدون اینکه برخورد کند. این روش برای قطعات پیچیده و منحنی‌دار بسیار مؤثر است. روش‌های مبتنی بر منحنی‌های هندسی. در برخی نرم‌افزارها، مسیر مدادی از طریق تحلیل منحنی‌های لبه و فیلت‌ها تولید می‌شود. نرم‌افزار بررسی می‌کند که ابزار چگونه می‌تواند در امتداد این منحنی‌ها حرکت کند و نقاط تماس را شناسایی می‌کند. الگوریتم‌های تطبیقی و هیبریدی. در مدل‌های پیشرفته‌تر، از ترکیب چند الگوریتم استفاده می‌شود تا مسیر مدادی بهینه‌تری تولید شود. مثلاً ابتدا ZMap برای شناسایی نواحی بحرانی، سپس
مثلاً ابتدا ZMap برای شناسایی نواحی بحرانی، سپس آفست‌گیری برای تولید مسیر دقیق.