payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ولادیمیر میکائیلی هاروتیونیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) فیزیک‌دان اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۳۰ اوت ۱۹۴۰ در ایروان به دنیا آمد و از مؤسسه پلی‌تکنیک کی‌یف فارغ‌التحصیل گشت. وی عضو مکاتبه‌ای فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال یادبود نخست‌وزیر ارمنستان (۲۰۰۹)، جایزه رئیس‌جمهور جمهوری ارمنستان (جایزه پوغوسیان) (۲۰۰۷)، نشان آنانیا شیراکاتسی () و شده است. وی در ۱۱ اکتبر ۲۰۲۲ در سن ۸۲ سالگی در ایروان درگذشت.
کارینه آقاسی میناسیان (؛ ؛ زادهٔ ) اقتصاددان و سیاستمدار اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۲۹ اوت ۱۹۶۵ در ایروان به دنیا آمد و فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان دوستی خلق، مدال یادبود نخست‌وزیر ارمنستان (۲۰۱۴) و نشان آنانیا شیراکاتسی (۲۰۱۳) شده است.
رافائل لوونی ملکونیان (؛ زادهٔ ) زمین‌شناس اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۲۹ نوامبر ۱۹۳۴ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. و برادران وی هستند همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان آنانیا شیراکاتسی () و دانشمند شایسته جمهوری ارمنستان () شده است.
«داست کیک بوی» نخستین تک‌آهنگ از بیبز این توی‌لند می‌باشد که در نخستین آلبوم آن‌ها تحت عنوان "اسپنکینگ مشین" قرار دارد. این ترانه بر روی وینیل ۷" مشکی منتشر شد و نسخهٔ نهایی ترانه نیز به‌همراه «تف‌کن تا درخشش را ببینی» به‌عنوان بی-ساید در آن گنجانده شده بودند؛ «تف‌کن تا درخشش را ببینی» بعدها در ئی‌پی "به مادر" (۱۹۹۱) قرار گرفت.
آشوت مروژانی مارتیروسیان (؛ زادهٔ ) مهندس، سیاستمدار اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۱۶ سپتامبر ۱۹۴۹ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه پلی‌تکنیک ارمنستان فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان آنانیا شیراکاتسی () شده است.
آرمن هراندی قولاریان (؛ زادهٔ ) معمار، سیاستمدار، فرد نظامی اهل ارمنستان است. است که از تاریخ ۲۷ ژانویه ۲۰۲۱ تا تاریخ ۴ ژانویه ۲۰۲۴ سمت ریاست کارگروه توسعه شهری جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی‌نامه. وی در ۲۵ سپتامبر ۱۹۵۴ در ایجوان به دنیا آمد و از دانشگاه پلی‌تکنیک ارمنستان فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان آنانیا شیراکاتسی () و مدال مارشال باقرامیان ()، مدال یادبود نخست‌وزیر ارمنستان و مدال طلای یادبود فریتیوف نانسن شده است.
کنستانتین گریگوری قاراگیوزیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) زیست‌شیمی‌دان اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۲۹ سپتامبر ۱۹۲۷ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان آنانیا شیراکاتسی (۲۰۰۳) و (۲۰۱۲) شده است. وی در ۲۸ آوریل ۲۰۱۳ در سن ۸۵ سالگی درگذشت.
پاپین آرتاشسی قاندیلیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) گیاه‌شناس، زیست‌شناس اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۵ مارس ۱۹۲۹ در آتسارات به دنیا آمد و از دانشگاه ملی علوم کشاورزی ارمنستان (۱۹۵۲) فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان آنانیا شیراکاتسی () و شده است. وی در ۲۶ مارس ۲۰۰۱ در سن ۷۲ سالگی در ایروان درگذشت.
گورگن نرسسی موشغیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) معمار اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۴ اوت ۱۹۳۴ در لنیناکان به دنیا آمد و از دانشگاه پلی‌تکنیک ارمنستان فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان آنانیا شیراکاتسی ()، جایزه دولتی ارمنستان شوروی ()، معمار شایسته ارمنستان شوروی () و جایزه دولتی اتحاد شوروی شده است. وی در ۱۸ اکتبر ۲۰۲۰ در سن ۸۶ سالگی درگذشت.
آشوت موُسسی موسایان (؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۱۴ ژوئن ۱۹۵۱ ‏در واغارشاپات به دنیا آمد و از دانشکده حقوق دانشگاه دولتی ایروان (۸۳–۱۹۷۸) فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان آنانیا شیراکاتسی (۲۰۱۱) و مدال یادبود نخست‌وزیر ارمنستان (۲۰۰۷) شده است.
هُویک زاونی موسایلیان (؛ زادهٔ ) دانشمند، سیاستمدار اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۳ ژوئن ۱۹۵۸ در ایروان به دنیا آمد . همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان آنانیا شیراکاتسی () و مدال گارگین نژده () شده‌است.
آرتور لوونی نالباندیان (؛ زادهٔ ) اقتصاددان، سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۸ ژوئیه ۲۰۱۱ تا تاریخ ۲۰۱۸ سمت استانداری استان لوری را برعهده داشت. زندگی‌نامه. وی در ۹ دسامبر ۱۹۷۱ در آلاوردی به دنیا آمد و از دانشگاه شمالی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان آنانیا شیراکاتسی (۲۰۱۴) و مدال یادبود نخست‌وزیر ارمنستان شده است.
آرمن پطروسی نرسسیان (؛ زادهٔ ) فیزیک‌دان اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۳۰ مه ۱۹۶۴ در هادروت به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۸۶) فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان آنانیا شیراکاتسی (۲۰۰۸) و جایزه رئیس‌جمهور جمهوری ارمنستان (جایزه پوغوسیان) شده است.
آرتور گارگینی نیکوغوسیان (؛ زادهٔ ) اخترفیزیک‌شناس اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۹ ژانویه ۱۹۴۱ در ایروان به دنیا آمد و از دانشکده فیزیک دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۶۴) و رصدخانه اخترفیزیک بیوراکان (۱۹۶۹) فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان آنانیا شیراکاتسی (۲۰۱۱) شده است.
آرتور یوریی جاوادیان (؛ زادهٔ ) اقتصاددان، سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۱ ژوئن ۲۰۰۸ تا تاریخ ۱۵ ژوئن ۲۰۲۰ سمت ریاست بانک مرکزی ارمنستان را برعهده داشت. زندگی‌نامه. وی در ۲۲ آوریل ۱۹۶۴ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه ملی علوم کشاورزی ارمنستان فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان آنانیا شیراکاتسی (۲۰۱۱)، (۲۰۱۷)، مدال واچاگان پارسا (۲۰۱۱) و (۲۰۱۵) شده است.
روبن تیگرانی جرباشیان (؛ زادهٔ ) زمین‌شناس، استاد، آکادمیسین اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۱۳ دسامبر ۱۹۳۴ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی پسر است. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان است. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان آنانیا شیراکاتسی (۲۰۰۳)، مدال آلبرت اینشتین (۲۰۰۲) و (۲۰۱۲) شده است.
اما آشوتی ساقاتلیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) زمین‌شناس اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۴ آوریل ۱۹۲۹ در ارمنستان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان آنانیا شیراکاتسی () شده است. وی در ۲۶ آوریل ۲۰۲۱ در سن ۹۲ سالگی درگذشت.
آرتیوم ژورایی موسسیان ( زادهٔ ) خلبان اهل ارمنستان که از تاریخ ۴ مه ۲۰۰۴ تا تاریخ سمت اداره کل هواپیمایی کشوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی‌نامه. وی در ۲۲ سپتامبر ۱۹۶۷ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه پلی‌تکنیک ارمنستان و دانشکده حقوق دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان آنانیا شیراکاتسی شده است.
آقاسی جالیبکی سارگسیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) اقتصاددان، استاد اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۱ فوریهٔ ۱۹۳۸ در آراگاتس به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان آنانیا شیراکاتسی (۲۰۰۰) شده است. وی در ۲۰۱۸ در سن ۸۰ سالگی درگذشت.
یوری لوونی سارگسیان (؛ زادهٔ - ) یک دانشمند و مهندس اهل ارمنستان بود. وی از تاریخ ۱۹۹۰ تا تاریخ ۱۹۹۵ سمت نمایندگی دوره اول شورای عالی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی‌نامه. در ۹ فوریهٔ ۱۹۴۱ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه پلی‌تکنیک ارمنستان (۱۹۶۲) فارغ‌التحصیل شد. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. وی همچنین برنده نشان آنانیا شیراکاتسی (۱۹۹۹)، نشان افتخار مسروپ ماشتوتس مقدس (۲۰۰۳)، دانشمند شایسته جمهوری ارمنستان (۲۰۱۱)، مدال یادبود نخست‌وزیر ارمنستان (۲۰۱۱) و نشان برجسته افتخار (۱۹۸۵) شده است.
(۲۰۱۱) و نشان برجسته افتخار (۱۹۸۵) شده است. وی در ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۴ در ست ۸۳ سالگی درگذشت.
ورویر سارگسی سارگسیان (؛ زادهٔ ) مهندس اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۲۷ دسامبر ۱۹۳۵ در یغگنادزور به دنیا آمد و از دانشگاه ملی علوم کشاورزی ارمنستان فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان آنانیا شیراکاتسی (۲۰۱۵) شده است. وی ساکن مسکو می‌باشد.
آلبرت گارگینی قولیان (؛ زادهٔ ) فیزیک‌دان، استاد اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۲ مهٔ ۱۹۳۸ در روستای کاراچینار به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی از سال ۲۰۱۴ عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان می‌باشد. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان آنانیا شیراکاتسی (۲۰۱۱)، مدال گارگین نژده (۲۰۱۱) و جایزه دولتی ارمنستان شوروی (۱۹۸۸) شده است.
استپان یغیازاری مارکوسیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) ریاضی‌دان و کارشناس آموزشی اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۳۱ مهٔ ۱۹۳۷ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان آنانیا شیراکاتسی () و مدال طلایی دانشگاه دولتی ایروان () شده است. وی در ۲۲ دسامبر ۲۰۱۵ در سن ۷۸ سالگی در ایروان درگذشت.
استپان گریگوری ماتسویان (؛ زادهٔ - درگذشته ) شیمی‌دان اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۶ مارس ۱۹۲۳ در باتومی به دنیا آمد و از دانشگاه پلی‌تکنیک ارمنستان (۱۹۴۸) فارغ‌التحصیل گشت. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان آنانیا شیراکاتسی (۲۰۰۳) و نشان دوستی خلق شده است. وی در ۲۶ نوامبر ۲۰۱۰ در سن ۸۷ سالگی در ایروان درگذشت.
«خانه» دومین تک‌آهنگ از گروهٔ موسیقی پانک راک آمریکایی بیبز این توی‌لند می‌باشد که توسط ساب پاپ رکوردز منتشر شد و محدود به ۳٫۵۰۰ نسخه می‌بود، ۱٫۵۵ نخست بر روی وینیل مشکی برای ساب پاپ سینگلز کلاب منتشر شدند و ۲٫۰۰۰ تعداد باقی‌مانده بر روی وینیل خاص طلایی (زرد) منتشر شدند.
گئورگ ملیکی ملیکیان (تر-ملیکستیان) (؛ زادهٔ - درگذشته ) دانشمند، استاد اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۰ ژوئن ۱۹۱۰ در روستای ارمنی‌نشین از والدینی به‌نام‌های ملیک تر-ملیکستیان و ماریام مکرتچیان به دنیا آمد و از دانشکده فنی هیدروملیوراسیون ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی برادر ناتالیا ملیکیان بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان آنانیا شیراکاتسی () شده است. وی در ۲۳ ژوئن ۲۰۰۷ در سن ۹۷ سالگی در ایروان درگذشت.
گارگین مکرتیچی ملکونیان (؛ زادهٔ ) سیاستمدار در زمینه مطالعات شرقی اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۸ آوریل ۱۹۷۵ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان آنانیا شیراکاتسی شده است.
آشوت سارگسی قاهرامانیان (؛ زادهٔ ) سیاستمدار و فرد نظامی اهل ارمنستان است که از تاریخ ۸ دسامبر ۲۰۰۶ تا تاریخ ۸ ژوئن ۲۰۱۸ سمت استانداری استان آرماویر را برعهده داشت. زندگی‌نامه. وی در ۲ ژانویهٔ ۱۹۴۹ ‏در آیگشات به دنیا آمد و از دانشکده حقوق دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان آنانیا شیراکاتسی (۲۰۱۴) و مدال گارگین نژده شده است.
ولادیمیر باگراتی قالومیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) کشاورز، دولت‌مرد اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۶ ژانویهٔ ۱۹۳۲ در سوکار به دنیا آمد و از دانشگاه ملی علوم کشاورزی ارمنستان (۱۹۵۵) فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان آنانیا شیراکاتسی (۲۰۱۲) و نشان پرچم سرخ کار شده است. وی در ۱۱ مهٔ ۲۰۱۹ در سن ۸۷ سالگی در ایروان درگذشت.
مارجوری هوسپیان دوبکین (؛ Marjorie Anaïs Housepian Dobkin زادهٔ – درگذشته ) مؤلف و استاد دانشگاه ارمنی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا بود که رشته ادبیات انگلیسی را در کالج بارنارد و دانشگاه کلمبیا نیویورک تدریس می‌نمود. زندگی‌نامه. هوسپیان دوبکین در ۲۱ نوامبر ۱۹۲۲ از والدینی مهاجر ارمنی به نام‌های و ماکروهی هوسپیان در نیویورک سیتی به دنیا آمد. دو ماه و نیم پیش از تولد وی پدربزرگش در جریان در آتش‌سوزی سمیرنا توسط یک سرباز ترک کشته شد که منجر به گریختن مادربزرگش شد. برادر کوچکتر مارجوری، یک جراح مغز و اعصاب
شد. برادر کوچکتر مارجوری، یک جراح مغز و اعصاب بود؛ و در سال ۱۹۴۴ از کالج برنارد فارغ‌التحصیل شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان آناشیراکاتسی فرهنگستان ملی علوم ارمنستان شده است. وی در ۸ فوریه ۲۰۱۳ در سن سالگی در امرسون، نیوجرسی درگذشت.
سنیک هوهانسی مکرتچیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) دانشمند اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۲ ژانویهٔ ۱۹۳۵ در نور آرماویر به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۵۷) فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان آنانیا شیراکاتسی () شده است. وی در ۲۵ دسامبر ۲۰۱۲ در سن ۷۷ سالگی درگذشت.
ادوارد آرامی صافاریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) معمار سبک اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۲۳ آوریل ۱۹۲۳ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه ملی پلی‌تکنیک ارمنستان (۱۹۵۱) فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان آنانیا شیراکاتسی، معمار شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۷۱) و جایزه دولتی ارمنستان شوروی شده است. وی در ۱ دسامبر ۲۰۱۵ در سن ۹۲ سالگی در ایروان درگذشت.
«خوش‌تیپ و گرتل» سومین تک‌آهنگ از گروهٔ موسیقی پانک راک آمریکایی بیبز این توی‌لند می‌باشد. این ترانه بر روی وینیل ۷" منتشر گردید و بعدها در دومین آلبوم استودیویی گروه تحت عنوان "فونتانل" ظاهر شد.
آلپیک رافائلی مکرتچیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) فیزیکدان، دانشمند اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۶ فوریهٔ ۱۹۳۷ در تساغکونک به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان آنانیا شیراکاتسی (۲۰۰۳)، (۲۰۱۷)، دانشمند شایسته جمهوری ارمنستان ()، نشان برجسته افتخار و نشان لنین شده است. وی در ۲۲ اکتبر ۲۰۱۹ در سن ۸۲ سالگی درگذشت.
آرتور هاروتیونیان (؛ زادهٔ ) اقتصاددان، حقوقدان و سیاستمدار اهل جمهوری آرتساخ است. زندگی‌نامه. وی در ۲۰ ژانویهٔ ۱۹۷۹ در استپاناکرت به دنیا آمد و از (۱۹۹۹) فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان آنانیا شیراکاتسی شده‌است.
«کبودی بنفش» تک‌آهنگی از گروهٔ موسیقی پانک راک آمریکایی بیبز این توی‌لند می‌باشد که در دومین آلبوم استودیویی آن‌ها تحت عنوان "فونتانل" (۱۹۹۲) قرار دارد. این ترانه بر روی وینیل ۷" بنفش منتشر شد و دارای نسخه‌های اولیه یا تهیه‌‎نشدهٔ ترانه نبود.
گریگور ایگوری مارتیروسیان (؛ زادهٔ ) اقتصاددان، سیاستمدار اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۱۴ نوامبر ۱۹۷۸ در استپاناکرت به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی آرتساخ و دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان آنانیا شیراکاتسی () شده است.
آلکسی سیساکیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) فیزیک‌دان اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۴ اکتبر ۱۹۴۴ در مسکو به دنیا آمد وی پسر نورایر سیساکیان و برادر بود. وی از دانشکده فیزیک دانشگاه دولتی مسکو فارغ‌التحصیل گشت. وی عضو آکادمی علوم روسیه بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان آنانیا شیراکاتسی ()، نشان برجسته افتخار، نشان دوستی، نشان افتخار فدراسیون روسیه، مدال بزرگداشت ۸۵۰مین سالگرد مسکو شده است. وی در ۱ مهٔ ۲۰۱۰ در سن ۶۵ سالگی در لارناکا درگذشت و در گورستان ترویکوروفسکوی به خاک سپرده شد.
«۶۹' شیرین» ترانه‌ای از گروهٔ موسیقی پانک راک آمریکایی بیبز این توی‌لند می‌باشد که در سال ۱۹۹۵ منتشر گردید. این تک‌آهنگ در جدول رسمی تک‌آهنگ‌های بریتانیا به رتبهٔ ۱۷۳ دست یافت.
یامائوچی اوچیما (; –) بازیگر اهل ژاپن بود. از فیلم و مجموعه‌های تلویزیونی که او در آن نقش آفرینی کرده است می‌توان به "موساشی (مجموعه تلویزیونی تایگا)" اشاره کرد.
پرستاران بچه رو اسید نخستین آلبوم از گروهٔ موسیقی پانک راک آمریکایی لوناچیکس می‌باشد که در سال ۱۹۹۰ از سوی بلست فرست و بعدها در سال ۲۰۰۱ از سوی گو-کارت مجدداْ منتشر گردید.
عیاشی و پالایش دومین آلبوم استودیویی از گروهٔ موسیقی پانک راک آمریکایی لوناچیکس می‌باشد که در سال ۱۹۹۲ از سوی سیف هاوس منتشر گردید.
ناکس همه‌فن‌حریف سومین آلبوم استودیویی از از گروهٔ موسیقی پانک راک آمریکایی لوناچیکس می‌باشد که در سال ۱۹۹۵ از سوی گو-کارت منتشر گردید.
کاملاً زشت چهارمین آلبوم استودیویی از گروهٔ موسیقی پانک راک آمریکایی لوناچیکس می‌باشد که در سال ۱۹۹۷ از سوی گو-کارت منتشر گردید.
مشکل تجملاتی آلبوم استودیویی از گروهٔ موسیقی پانک راک آمریکایی لوناچیکس می‌باشد که در ۸ ژوئن سال ۱۹۹۹ از سوی گو-کارت منتشر گردید.
به مادر نخستین ئی‌پی گروهٔ موسیقی پانک راک آمریکایی بیبز این توی‌لند می‌باشد که در ۱ ژوئیهٔ سال ۱۹۹۱ از سوی توئین/تن رکوردز منتشر گردید. این ئی‌پی حاوی ترانه‌های منتشر نشده از آلبوم قبلی آن‌ها تحت عنوان "اسپنکینگ مشین" می‌باشد و در سال ۱۹۹۰ توسط جان لودر در لندن تهیه‌شده‌است.
مسکن‌ها دومین ئی‌پی از گروهٔ موسیقی آلترناتیو راک آمریکایی بیبز این توی‌لند می‌باشد که در ژوئن سال ۱۹۹۳ منتشر گردید. این ئی‌پی حاوی ترانه‌های منتشر نشده از دومین آلبوم استودیویی آن‌ها تحت عنوان "فونتانل" و همچنین یک تک‌آهنگ زندهٔ ۳۴ دقیقه‌ای از اجرای زندهٔ این گروه در آوریل سال ۱۹۹۲ در سی‌بی‌جی‌بی، نیویورک می‌باشد.
چنابی () به مردمی اطلاق می‌شود که بومی منطقه دره چناب در جامو و کشمیر، هند هستند. دره چناب شامل شهرستان‌های دوده، کشتوار و رامبن می‌شود. این منطقه به نام رودخانه چناب نامگذاری شده است که از آن عبور می‌کند و به خاطر مناظر کوهستانی زیبا و تنوع فرهنگی شناخته شده است. جمعیت. جمعیت دره چناب از گروه‌های قومی مختلفی تشکیل شده است که به زبان‌ها و گویش‌های مختلفی سخن می‌گویند، از جمله بدراوهی، کشٹواری، سرازی، پوگولی، اردو، کشمیری، و گوجری. بیشتر مردم چنابی مسلمان هستند، در حالی که اقلیت قابل توجهی از مردم به هندویسم
در حالی که اقلیت قابل توجهی از مردم به هندویسم پایبندند. جغرافیا. دره چناب در دامنه‌های هیمالیا واقع شده است و دارای وادی‌های عمیق، جنگل‌های انبوه و رودخانه چناب است که به عنوان رگ حیاتی منطقه شناخته می‌شود. این منطقه به خاطر زمین‌شناسی و اقلیم خاص خود تأثیر زیادی بر سبک زندگی و فرهنگ مردم آن گذاشته است. فرهنگ. فرهنگ چنابی ترکیبی از سنت‌های اسلامی و هندو است که با وجود چالش‌های تاریخی، به‌طور هماهنگ در کنار یکدیگر قرار دارند. موسیقی سنتی، رقص‌های محلی و داستان‌های فولکلور به‌طور خاص هویت فرهنگی این منطقه
فولکلور به‌طور خاص هویت فرهنگی این منطقه را بازتاب می‌دهد. زبان. چنابی‌ها چندزبانه هستند و گویش‌های مختلفی از جمله زبان بدراوهی، زبان کشتواری، زبان سرازی، و زبان پوگولی را به کار می‌برند. اردو به عنوان زبان رابط در این منطقه عمل می‌کند و ارتباط میان گروه‌های زبانی مختلف را تسهیل می‌کند. مذهب. مذهب نقش مهمی در زندگی مردم چنابی ایفا می‌کند. اکثریت جمعیت این منطقه پیرو اسلام و از مذهب سنی هستند، در حالی که بخش قابل توجهی از مردم پیرو هندویسم هستند.
رود چورو () یک رودخانه در جمهوری بوریاتیای کشور روسیه است.
پارک ملی کودار () یک پارک ملی در سرزمین زابایکالسکی کشور روسیه است.
فورتانگا () یک رودخانه در استان اینگوش و چچن کشور روسیه است.
گولویخی () یک رودخانه در ناحیه فدرالی اینگوش کشور روسیه است.
محمود سیف‌الدین الایرانی (۱۹۱۲ – ۳۱ مه ۱۹۷۴) داستان‌نویس، روزنامه‌نگار و منتقد ادبی فلسطینی بود. او در یافا به دنیا آمد و تحصیلات ابتدایی و متوسطهٔ خود را در دانشکدهٔ الفریر به پایان رساند. در دههٔ ۱۹۳۰ در نویسندگی در روزنامه‌ها و مجلات فلسطین و لبنان فعال شد. در سال ۱۹۳۵ هفته‌نامهٔ «الفجر» را در یافا به اشتراک با عارف العزونی منتشر کرد. او در اوایل دههٔ ۱۹۴۰ به اردن رفت و در آموزش و پرورش و روزنامه‌نگاری کار کرد، در چند شغل دولتی مشغول به کار شد. او به جنبش نقد ادبی عربی کمک کرد و در زمینهٔ داستان کوتاه
نقد ادبی عربی کمک کرد و در زمینهٔ داستان کوتاه شهرت رسید. محمود سیف‌الدین الایرانی از پیشگامان داستان‌نویسان کوتاه در فلسطین و اردن به‌شمار می‌رود. علاوه بر این که داستان‌نویس بود، در فن مقاله‌نویسی، پژوهش ادبی، نقد و شعر نیز آثاری نگاشت، اما مقامِ داستان‌نویسی او بر مقام نقد و پژوهشگری و شاعری او غلبه کرد. انجمن نویسندگان اردن در ادای احترام به او، جایزه‌ای را با نام «جایزهٔ الایرانی در خلاقیت داستانی» در سال ۱۹۸۵ برپا ساخت. زندگی و پیشه. محمود سیف‌الدین الایرانی او در سال ۱۹۱۲ یا ۱۹۱۴ در محلهٔ العجمی در
او در سال ۱۹۱۲ یا ۱۹۱۴ در محلهٔ العجمی در یافا، سنجق غزه، ولایت بیروت، امپراتوری عثمانی، از پدری ایرانی‌تبار از شهر اصفهان و مادری عرب به دنیا آمد. خانواده‌اش به قدس نقل مکان کردند، اما پس از مدتی به یافا بازگشتند. محمود از هشت سالگی تحصیلات ابتدایی را از مدرسهٔ دانشکدهٔ الفریر در یافا در سال ۱۹۲۰ شروع کرد. تحصیلات متوسطه را در سال ۱۹۲۹ به پایان رساند که فرصتی به او داد تا با تسلط بر دو زبان انگلیسی و فرانسوی، علاوه بر زبان عربی، زبان مادری خود، فارغ‌التحصیل شود. پس از فارغ‌التحصیلی، الایرانی به مدت پنج
شود. پس از فارغ‌التحصیلی، الایرانی به مدت پنج سال به عنوان کارمند در دولت فلسطین کار کرد و سپس در سال ۱۹۳۵ استعفا داد. در این دوره، پیوندهای محکم دوستی میان او و گروهی از شخصیت‌های برجستهٔ مصر به وجود آمد که برجسته‌ترین آنها عبارت بودند از: ابراهیم عبدالقادر المازنی، محمود تیمور، محمد حسین هیکل، سلامه موسی، عباس العقاد، ابراهیم ناجی، علی محمود طه و دیگران. الایرانی به نویسندگی روی آورد و مشارکت کوشایی در حیات ادبی داشت. مقالاتی در روزنامه‌های فلسطینی مانند: «الدفاع»، «الجامعة الفلسطینیة»، «فلسطین»؛ در
«الدفاع»، «الجامعة الفلسطینیة»، «فلسطین»؛ در مجلات فلسطینی مانند: «الشباب»، «اللهب»، «الرائد»؛ مجلات مصری مانند: «المقتطف»، «الثقافة»، هفته‌نامهٔ «السیاسة» و دیگر مجلات مانند «الطلیعة» و «الطریق» بیروت، منتشر کرد. در سال ۱۹۳۵ مجله‌ای هفتگی به نام «الفجر» در یافا با همکاری عارف العزونی منتشر کرد که دوام چندانی نداشت و پنجاه شماره از آن صادر شد.او در سال ۱۹۳۷ اولین مجموعه داستان کوتاه خود را با عنوان «آغاز پایان» منتشر کرد و به داستان‌های خود شماری مقالات از نویسندگان جهان افزود. او حدود ده سال از عمر خود را
جهان افزود. او حدود ده سال از عمر خود را صرف خواندن ادبیات جهان کرد، آثار نویسندگان بسیاری را خواند، مانند: پیر کورنی، ژان راسین، مولیر، آلفونس دو لامارتین، ژان ژنه، آندره ژید، آناتول فرانس، ویکتور هوگو، مارسل پروست، آلفرد دو موسه، آندره مالرو، آلبر کامو و دیگران. علاوه بر این، از قرآن که الهام‌بخش و کمک‌دهندهٔ او بود، آموخته بود. همچنین کتاب‌های تاریخی عربی مانند آثار ابن مقفع، کلیله و دمنه، الادب الکبیر و الادب الصغیر، کتب الجاحظ، العقد الفرید، الاغانی، الکامل فی التاریخ و سمط اللآلی والمزهر فی علوم
الکامل فی التاریخ و سمط اللآلی والمزهر فی علوم اللغة را خواند و از آن‌ها بهره گرفت. در اوایل دههٔ ۱۹۴۰، تنش بین عرب‌ها و یهودیان در یافا افزایش یافت و حکومت قیمومیت شروع به اعمال خشونت نمود و محمود الایرانی در آن زمان احساس خستگی و ناامیدی برای وطن خود کرد. او چاپخانه ای را که در اختیار داشت برای آماده شدن برای عزیمت به امان، اردن، فروخت. در امان، به عنوان معلم و مدیر مدارس متوسطه، مدیر آموزش ویژهٔ وزارت آموزش و پرورش و سرپرستی سردبیری مجلهٔ «رسالة المعلم» مشغول به کار شد. در اوایل دههٔ ۱۹۶۰، محمود ایرانی
مشغول به کار شد. در اوایل دههٔ ۱۹۶۰، محمود ایرانی با هزینه سازمان بین‌المللی برای تخصص در امور یونسکو به پاریس اعزام شد.پس از بازنشستگی، در سال ۱۹۷۱ به عنوان مشاور فرهنگی وزارت رسانهٔ اردن منصوب شد و سرپرستی سردبیری مجلهٔ «افکار» را بر عهده داشت. محمود الایرانی مقالات متعددی نوشت و به جنبش نقد ادبی و برخی مطالعات ادبی در مورد برخی از شخصیت‌های فرهنگی در اندیشهٔ اروپایی کمک کرد. اما شهرت او مدیون فعالیتش در عرصهٔ داستان‌نویسی است. در نقد ادبیات، او از جمله کسانی بود که در کنار برخی از نویسندگان فلسطینی
کسانی بود که در کنار برخی از نویسندگان فلسطینی مانند عبدالله مخلص، نجاتی صدقی و عارف العزونی با رویکردی جامع و نزدیک به فلسفهٔ نقد، بر نقد ادبی تأثیر مستقیم داشت. زندگی شخصی. ازدواج محمود الایرانی در سی سالگی بود که با دختری از خانواده‌ای از حیفا به نام مریم قاسم ازدواج کرد و آن هم در اوایل سال ۱۹۴۱ یعنی همان سالی که عازم اردن شد. از او سه پسر و دو دختر داشت: روشن، سیف‌الدین، سری‌الدین، مِی و رَندَه. الایرانی اقرار کرده که ثبات و آرامش زیادی را مدیون اوست که فضای خوبی برای ادامهٔ کار ادبی برای او فراهم
که فضای خوبی برای ادامهٔ کار ادبی برای او فراهم کرد. او مرتب برای همسرش کتاب می‌خواند و او با دقت به صحبت‌های او گوش می‌داد، اغلب با حضور در کنار او و شریک شدن در فضای خانه به او کمک می‌کرد. در سال ۱۹۶۲، او مجموعه داستان کوتاه خود را به نام «چه قیمت کمی» به او اهدا کرد و در تقدیم‌نامه، عشق خود را به وی و تأثیرش بر زندگی‌اش را بیان نمود. درگذشت. الایرانی در ۳۱ مه ۱۹۷۴ در امان، اردن، درگذشت. آثار. او در سال ۱۹۶۹ مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه ترجمه شده از داستان‌نویسان جهان را با عنوان «داستان‌هایی از غرب و
جهان را با عنوان «داستان‌هایی از غرب و شرق» منتشر کرد. تلاشی برای نوشتن نمایشنامه کرد. او همچنین در زمینه ترجمه از زبان‌های دیگر نیز به ترجمهٔ داستان‌ها و متون نمایشی پرداخت و داستان‌های کوتاه خود را به صورت متن‌های نمایشی به نام «نقاب‌ها» به چاپ رساند که در سال ۱۹۷۵ روی صحنه نمایش داده شد، سپس در جشنواره هنرهای نمایشی دمشق در سال ۱۹۷۶ ارائه شد. از جمله عناوین عربی آثار داستانی او:
زوی کوگان (، متولد ۱۱ اوت ۱۹۹۶) خاخام اسرائیلی- مولداوی بود که در ۲۱ نوامبر ۲۰۲۴، در امارات متحده عربی، ربوده و کشته شد. او نماینده سازمان یهودی ارتدکس خبد بود. در ۲۴ نوامبر ۲۰۲۴، جسد کوگان پیدا شد. زمینه. کوگان در سال ۱۹۹۶ در رامات شلومو، اورشلیم، اسرائیل به دنیا آمد. او با برادر بزرگترش، روون، در یک خانواده لیتوانیایی حریدی رشد و پرورش یافت. کوگان تعالیم سنتی دین یهود را در نوجوانی در یشیوای مائوز شائیل در اورشلیم، یشیوای رابعنو حییم اوزار در بنی براک و سرانجام در یشیوای میر در اورشلیم آموخت. او قبل از
سرانجام در یشیوای میر در اورشلیم آموخت. او قبل از انتقال به امارات، خدمت اجباری خود را در تیپ پیاده نظام ۸۴ گیواتی نیروهای دفاعی اسرائیل انجام داد. کوگان و همسرش ریوکی (زادنام اشپیلمن)، شهروند ایالات متحده، در سال ۲۰۲۲ ازدواج کردند. اشپیلمن خواهرزاده گابریل نواخ هولتزبرگ، خاخام چاباد است که به همراه همسرش توسط یک گروه شبه نظامی اسلامگرا در هند در حملات تروریستی نوامبر ۲۰۰۸ در بمبئی به قتل رسید. کار در ابوظبی. از زمانی که امارات متحده عربی روابط دیپلماتیک خود را با اسرائیل در توافقنامه آبراهام در سال ۲۰۲۰
را با اسرائیل در توافقنامه آبراهام در سال ۲۰۲۰ عادی کرد، کوگان نماینده سازمان یهودی ارتدکس چاباد در ابوظبی بود. او برای توضیح یهودیت و رد افسانه‌ها و کلیشه‌های مربوط به این دین تلاش کرد. او دستیار خاخام ارشد امارات، لوی دوخمان بود. او همچنین یک سوپرمارکت کوشر به نام ریمون را در جاده الوصل در دبی مدیریت می‌کرد. او برای گسترش زندگی یهودیان در امارات از طریق راه‌هایی که شامل اطمینان از در دسترس بودن غذای کوشر و افتتاح اولین مرکز آموزشی یهودیان کشور بود، تلاش کرد. زوی کوگان در سال ۲۰۲۱، در اولین مراسم یادبود
کرد. زوی کوگان در سال ۲۰۲۱، در اولین مراسم یادبود روز هولوکاست امارات، نماز ایذکور را اقامه کرد. ربوده شدن و قتل. قبل از ربوده شدن، کوگان آخرین بار در سوپرمارکتی که در دبی مدیریت می‌کرد دیده شد. پس از اینکه در جلسات برنامه‌ریزی شده شرکت نکرد و ارتباط با همسرش قطع شد، همسرش نگران شد و رئیس امنیتی خبد را آگاه کرد و مقامات محلی نیز در جریان قرار گرفتند. کوگان از بعدازظهر ۲۱ نوامبر ۲۰۲۴ مفقود شده بود. با این حال، خانواده کوگان گفتند که او از روز قبل با آنها تماس نگرفت. دفتر نخست‌وزیری اسرائیل در ۲۳ نوامبر ۲۰۲۴
نگرفت. دفتر نخست‌وزیری اسرائیل در ۲۳ نوامبر ۲۰۲۴ در بیانیه ای از طرف موساد ناپدید شدن وی را اعلام کرد و گفت که سرویس‌های امنیتی و اطلاعاتی اسرائیل در حال بررسی این حادثه هستند. این منجر به تحقیقات مشترکی از سوی آژانس اطلاعاتی اسرائیل موساد و مقامات اماراتی شد. یک هیئت اسرائیلی برای کمک به تحقیقات وارد امارات شد. موساد تحقیقات دربارهٔ ناپدید شدن او را رهبری کرد و آن را یک حادثه تروریستی تلقی کرد. اتومبیل و تلفن همراه کوگان در العین در فاصله از دبی و ابوظبی، در مرز عمان پیدا شد. در خودروی وی خون و آثار خشونت