payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آشپزی ترکیبی یک آشپزی است که عناصری از روش‌های آشپزی مختلف را با هم ترکیب کرده که از کشورها، مناطق یا فرهنگ‌های مختلف سرچشمه می‌گیرند. آشپزی‌های این نوع بر اساس سبک خاصی دسته‌بندی نمی‌شوند و از دهه ۱۹۷۰ در بسیاری از غذاهای رستوران‌های معاصر نقش داشته‌اند. اصطلاح آشپزی ترکیبی که در سال ۲۰۰۲ به "فرهنگ لغت انگلیسی آکسفورد" اضافه شد، که به عنوان «سبکی از آشپزی که غذای طبخ شده در آن ترکیبی از مواد و روش‌های آماده سازی از کشورها، مناطق یا گروه‌های قومی مختلف است» تعریف می‌شود. دسته‌بندی‌ها. غذای این سبک با ترکیب
تعریف می‌شود. دسته‌بندی‌ها. غذای این سبک با ترکیب تکنیک‌های متنوع پخت و پز از فرهنگ‌های مختلف برای خلق نوع جدیدی از آشپزی ایجاد می‌شود. اگرچه معمولاً توسط سرآشپزها ابداع می‌شود، اما آشپزی ترکیبی می‌توانند به‌طور طبیعی هم ایجاد شود. آشپزی‌های ادغام شده در این سبک می‌توانند از یک منطقه خاص (مانند آشپزی‌های آسیای شرقی و آشپزی اروپایی)، ناحیه‌ای (مانند آشپزی آمریکای جنوب غربی و آشپزی مکزیکی جدید) یا یک کشور (مانند آشپزی چینی، آشپزی ژاپنی، آشپزی کره ای، آشپزی فرانسوی و آشپزی ایتالیایی) آمده باشند. رستوران‌های
و آشپزی ایتالیایی) آمده باشند. رستوران‌های ترکیبی آسیایی که تلفیقی از آشپزی مختلف کشورهای متفاوت آسیایی هستند در بسیاری از مناطق ایالات متحده، بریتانیا و استرالیا محبوب شده‌اند. اغلب غذاها در کنار یکدیگر الهام گرفته از آسیای شرقی، جنوب شرقی و جنوبی بوده و غذاهای ارائه شده ترکیبی از این سبک‌ها هستند. آشپزی کالیفرنیا به عنوان یک فرهنگ تلفیقی در نظر گرفته می‌شود که به ویژه از سبک‌های ایتالیایی، فرانسوی، مکزیکی، ایده غذاهای حاضری اروپایی و آسیای شرقی الهام می‌گیرد و سپس غذاهای سنتی از این فرهنگ‌ها را با مواد
و سپس غذاهای سنتی از این فرهنگ‌ها را با مواد غیر سنتی - مانند پیتزا کالیفرنیا - خلق می‌کند. در استرالیا، به دلیل مهاجرت، آشپزی ترکیبی در حال ابداع مجدد است و به‌طور فزاینده‌ای در کافه‌ها و رستوران‌های متعدد، مانند رستوران‌های آسیایی ترکیبی چون تتسویا در سیدنی که رتبه بالایی در ۵۰ رستوران برتر جهان دارد، رایج می‌شود. در بریتانیا، ماهی و چیپس را که از ترکیب موادی که از آشپزی یهودی، فرانسوی و بلژیکی سرچشمه می‌گیرد، می‌توان به عنوان یک غذای ترکیبی اولیه در نظر گرفت. آشپزی فیلیپینی گاهی به عنوان «آشپزی ترکیبی
گرفت. آشپزی فیلیپینی گاهی به عنوان «آشپزی ترکیبی اصیل آسیایی» توصیف می‌شود، که به دلیل تاریخ استعماری منحصر بفرد خود ترکیبی از سنت‌ها و مواد اولیه آشپزی بومی با آشپزی‌های بسیار متفاوت چینی، اسپانیایی، مالزیایی، تایلندی و مغولستانی و امثال آنها است. آشپزی مالزیایی (همچنین اندونزی) نمونه دیگری از آشپزی ترکیبی است که تلفیقی از غذاهای مالایی، جاوه ای، چینی و هندی و تأثیرات کمی از آشپزی تایلندی، پرتغالی، هلندی و بریتانیایی است. آشپزی اقیانوسی نیز ترکیبی از سبک‌های مختلف کشورهای جزیره ای مختلف است. انواع. شکل
مختلف کشورهای جزیره ای مختلف است. انواع. شکل دیگری از آشپزی ترکیبی را می‌توان با استفاده از مواد و طعم‌های یک فرهنگ برای ابداع یک تغییر منحصر به فرد در یک غذا از فرهنگ‌های مختلف ایجاد کرد. به عنوان مثال، پیتزا تاکو نوعی پیتزا است که با استفاده از مواد تاکو مانند پنیر چدار و فلفل جک، سالسا، لوبیا سرخ شده و سایر مواد رایج تاکو درست می‌شود و آشپزی ایتالیایی و مکزیکی را در هم ادغام می‌کند.
اراذل و اوباش (انگلیسی: Riff Raff) یک فیلم کمدی جنایی آمریکایی محصول سال ۲۰۲۴ به کارگردانی دیتو مانتیل، نویسندگی جان پولونو با بازی جنیفر کولیج، گبریل یونیون، پیت دیویدسون، اد هریس و بیل مری است. این فیلم برای اولین بار در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو ۲۰۲۴ به نمایش درآمد و در ۲۸ فوریه ۲۰۲۵ توسط رودساید اترکشنز و لاینزگیت فیلمز منتشر شد. خلاصه داستان. زندگی یک جنایتکار سابق زمانی که خانواده قدیمی او برای حسابرسی که مدتها انتظارش را می‌کشید ظاهر می‌شوند به آشوب کشیده می‌شود. ساخت. فیلمبرداری اصلی در سپتامبر
کشیده می‌شود. ساخت. فیلمبرداری اصلی در سپتامبر ۲۰۲۳ آغاز شد. تا نوامبر ۲۰۲۳، فیلمبرداری در نیوجرسی در جریان بود.
آشپزی یادداشت به یادداشت سبکی از آشپزی بر مبنای آشپزی مولکولی است که توسط هروه تیس ایجاد شده است. غذا با استفاده از ترکیبات شیمیایی که جایگزین بافت‌های حیوانی یا گیاهی شده، درست می‌شوند. این بدان معناست که آشپزی مانند «نقاشی است که از رنگ‌های اصلی استفاده می‌کند، یا موسیقی‌دانی که موسیقی الکتروآکوستیک، موج به موج، با استفاده از رایانه می‌سازد».
کوارتت زهی شماره ۲ در فا ماژور، اپوس. ۲۲، قطعه موسیقی اثر پیوتر ایلیچ چایکوفسکی است که بین دسامبر ۱۸۷۳ و ژانویه ۱۸۷۴ ساخته شد. اولین اجرای این اثر در ۲۲ مارس ۱۸۷۴ اتفاق افتاد. در اکتبر ۱۸۷۴، چایکوفسکی در نوشته‌هایش این اثر را به عنوان بهترین کار خود معرفی کرد: «من آن را به عنوان بهترین اثر خودم در نظر می‌گیرم؛ هیچ قطعه دیگری به این سادگی و آسانی از من منتشر نشده است. من تقریباً آن را در یک نشست نوشتم.» (از نامه به برادرش مودست، به نقل از مرجع). همچنین بعداً (نقل شده در فصل '۱۸۷۹–۱۸۸۱')، «من آن موسیقی
بعداً (نقل شده در فصل '۱۸۷۹–۱۸۸۱')، «من آن موسیقی (واکولا) را با عشق و دلپذیری نوشتم، همانطور که … کوارتت دوم را نوشتم» (از نامه به نادژدا فون مک، همان منبع). ساختار. این کوارتت زهی در چهار موومان ساخته شده است: موومان اول با یک مقدمه کند ۱۸ بار بدون علامت کلید در زمان آغاز می‌شود، با شخصیتی تقریباً شبیه به کادنزا با زینت‌های روکوکو فزاینده. این مقدمه به بدنه اصلی در زمان منجر می‌شود.
آرامائیس بابکنی سارگسیان ( زاده ) یک بازیگر و کارگردان اهل ارمنستان است. وی از سال ۱۹۷۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی‌نامه. وی در ۱۷ مه ۱۹۴۷ در کیروواکان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان، (۱۹۷۱) و :انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان فارغ‌التحصیل شد. وی در تئاتر دراماتیک آبلیان وانادزور فعالیت می‌کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال طلای وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان (۲۰۱۷) و (۲۰۰۹) شده است. بخشی از فیلمشناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به آثار زیر
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;41154998&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-02-09T19:13:11Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;MehranSabri&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;ابرابزار&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;41155008&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; کوارتت زهی شماره ۳ در می مینور، اپوس. ۳۰، توسط پیوتر ایلیچ چایکوفسکی، در سال ۱۸۷۶ ساخته شد که آخرین کوارتت زهی اوست. این به عنوان
ساخته شد که آخرین کوارتت زهی اوست. این به عنوان یادبودی برای فردیناند لاوب نوشته شده است. (تاریخ روی دست نوشته اوایل فوریه ۱۸۷۶ است) این کوارتت برای اولین بار در یک مهمانی در آپارتمان نیکلای روبینشتاین در ۲ مارس ۱۸۷۶ اجرا شد. اولین اجرای عمومی در یک کنسرت در ۳۰ مارس / ۱۸ مارس انجام شد و اجراکنندگان آن: یان هژیمالی و آدولف برودسکی، ویولن؛ یولی گرگر، ویولا؛ و ویلهلم فیتسنهیگن، ویولنسل بودند. روزی، هنگامی که چایکوفسکی با چند دوست خود در حال گذران وقت بود، آنها او را با آوردن یک کوارتت زهی که این کوارتت را
او را با آوردن یک کوارتت زهی که این کوارتت را برای او اجرا کرد، شگفت‌زده کردند. وقتی اجرا به پایان رسید، چایکوفسکی گفت: «در ابتدا فینال را خیلی دوست نداشتم، اما اکنون می‌بینم که بسیار خوب است.»
خوراک‌شناسی مولکولی در درجه اول رویکرد علمی آشپزی از منظر شیمی است. ترکیب (ساختار مولکولی)، خواص (جرم، ویسکوزیته، و غیره) و تبدیل (واکنش‌های شیمیایی، فرآورده و واکنش‌گر) یک ماده مورد بررسی قرار گرفته و در تهیه و ارزیابی خوراک مورد استفاده قرار می‌گیرد. این شاخه ای از علوم غذایی است که به تهیه و لذت بردن از تغذیه از دیدگاه یک دانشمند در مقیاس اتم‌ها، مولکول‌ها و مخلوط‌ها می‌پردازد. نیکلاس کورتی، فیزیکدان مجارستانی و هروه تیس، «خوراک‌شناسی مولکولی و فیزیکی» را در سال ۱۹۸۸ در مؤسسه INRA فرانسه ابداع کردند
را در سال ۱۹۸۸ در مؤسسه INRA فرانسه ابداع کردند دستور العمل‌های همنام. غذاهای جدیدی که به نام دانشمندان مشهور نامگذاری شده‌اند عبارتند از:
آنا گریگوری آساطریان ؛ آهنگساز و سیاستمدار اهل ارمنستان است. وی از تاریخ ۱۱ مارس ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۸ عضو شورای عمومی جمهوری ارمنستان می‌باشد. زندگی‌نامه. وی در ۱ سپتامبر ۱۹۶۸ در ایروان به دنیا آمد و از کالج دولتی موسیقی رومانوس ملیکیان (۱۹۸۷)، کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان (۱۹۹۲) و (۲۰۰۱) فارغ‌التحصیل شد. وی عضو اتحادیه آهنگسازان ارمنستان و است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون چهره هنری شایسته جمهوری ارمنستان و مدال طلای یادبود فریتیوف نانسن (۲۰۱۴) شده است.
آنا آلکساندری بارسامیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) موسیقی‌شناس اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در ۲۸ ژوئن ۱۹۱۵ در آلکساندراپول به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی عضو اتحادیه آهنگسازان ارمنستان بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون چهره هنری شایسته جمهوری ارمنستان؟ و چهره هنری شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۸۳) شده است. وی در ۱۱ اوت ۲۰۱۶ در سن ۱۰۱ سالگی در ایروان درگذشت.
لیلیت وارتگسی یرنجاکیان (؛ ؛ ) موسیقی‌شناس و استاد اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی‌نامه. وی در ۸ فوریه ۱۹۵۰ در ایروان به دنیا آمد و از مدرسه موسیقی چایکوفسکی ایروان (۱۹۶۸) و کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان (۱۹۷۳) فارغ‌التحصیل گشت. وی عضو اتحادیه آهنگسازان ارمنستان (۱۹۸۵) است. وی برنده جوایزی همچون چهره هنری شایسته جمهوری ارمنستان (۲۰۱۳) شد.
آلیسا واهاگی کیوردیان (؛ زاده ) فیلم‌بردار اهل ارمنستان است. وی از سال ۱۹۶۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی‌نامه. وی در ۸ اکتبر ۱۹۴۳ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه ملی پلی‌تکنیک ارمنستان (۶۴–۱۹۶۱) فارغ‌التحصیل گشت. وی در های‌فیلم فعالیت می‌کند. وی همچنین برنده جوایزی همچون مدال طلای وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان (۲۰۰۸) و چهره هنری شایسته جمهوری ارمنستان (۲۰۱۰) شد.
گاگیک روستومیان ( زاده ) یک بازیگر اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی‌نامه. وی در ۲۸ مارس ۱۹۵۵ در ایروان به دنیا آمد . وی در ، تئاتر عروسکی هوهانس تومانیان ایروان، انستیتو دولتی سینما و تئاتر ایروان، دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان، رادیوی عمومی ارمنستان، ، و های‌فیلم وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال طلای وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان (۲۰۱۰) و چهره هنری شایسته جمهوری ارمنستان (۲۰۰۷) شده است. بخشی از فیلمشناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در
کارینه آزات جاغاتسپانیان (؛ زادهٔ ) موسیقی‌شناس اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی‌نامه. وی در ۶ فوریهٔ ۱۹۴۳ در ایروان به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان (۱۹۶۸) فارغ‌التحصیل گشت. وی خواهر گایانه جاغاتسپانیان می‌باشد. وی عضو اتحادیه آهنگسازان ارمنستان (۱۹۷۷) است. همچنین برندهٔ جوایزی همچون چهره هنری شایسته جمهوری ارمنستان (۲۰۱۳) و مدال طلای آرام خاچاطریان (۲۰۰۳) شده است.
ورژ گئورگی پطروسیان (؛ زاده – درگذشته ) یک کارگردان فیلم، فیلم‌بردار، کارشناس علوم پرورشی و فیلم‌نامه‌نویس اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های ۱۹۷۶ تا - میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در ۲۰ نوامبر ۱۹۵۱ در ایروان به دنیا آمد و از مؤسسه سینمایی گراسیموف فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون مدال طلای وزارت فرهنگ جمهوری ارمنستان ()، جایزه پوغوسیان () و چهره هنری شایسته جمهوری ارمنستان (۲۰۰۹) شده است. وی در ۲۱ دسامبر ۲۰۲۱ در سن ۷۰ سالگی درگذشت . بخشی از فیلم‌شناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی
از فیلم‌شناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به آثار زیر اشاره کرد.
استدلال زبانِ خصوصی ناظر است بر این ادعا که زبانی که تنها یک فرد آن را درمی‌یابد نامنسجم است. این استدلال را لودویگ ویتگنشتاین در آثار متأخر خود، به‌ویژه در کتاب "پژوهش‌های فلسفی"، طرح کرد. او در بند ۲۴۳ توضیح داده است: «واژه‌های منفرد این زبان قرار است به آنچه فقط برای شخص سخنگو می‌تواند دانسته باشد ارجاع دهند.» استدلال زبانِ خصوصی، در نیمهٔ دوم قرن بیستم، محور مباحثات فلسفی بود. ویتگنشتاین در "پژوهش‌ها" استدلال‌های خود را در صورتی موجز و خطی عرضه نمی‌دارد، بلکه کاربردهای خاصی از زبان را وصف می‌کند و
بلکه کاربردهای خاصی از زبان را وصف می‌کند و خواننده را به اندیشیدن دربارهٔ پیامدهای آن کاربردها برمی‌انگیزد. این روش به بروز اختلاف‌نظرهایی معتنابه دربارهٔ ماهیت استدلال و پیامدهای آن انجامیده و به صحبت کردن از "استدلال‌ها"ی زبانِ خصوصی کشیده است. تاریخ‌نگاران فلسفه سوابقی از استدلال زبانِ خصوصی را در منابع مختلف سراغ می‌دهند، به‌ویژه در آثار گوتلوب فرگه و جان لاک. لاک، همچنین، مدافع برجستهٔ دیدگاهی است که هدف این استدلال قرار دارد، چه اینکه او در کتاب خود، "جستاری درخصوص فاهمهٔ بشری"، این نظریه را پیش
"جستاری درخصوص فاهمهٔ بشری"، این نظریه را پیش نهاد که مرجع یک کلمه ایده‌ای است که آن کلمه نمایانگر آن است.
اصلان خادارتسف (به ؛ ۴ فوریه ۱۹۶۱ –۷ مه ۱۹۹۰) کشتی‌گیر اوستیایی‌تبار اتحاد جماهیر شوروی بود که در دسته‌های سنگین‌وزن و فوق سنگین‌وزن کشتی آزاد رقابت می‌کرد. او برندهٔ سه مدال طلا (۱۹۸۳، ۱۹۸۶، ۱۹۸۷) و یک برنز (۱۹۸۹) از مسابقات قهرمانی کشتی جهان و دو مدال طلا (۱۹۸۸، ۱۹۸۹) و یک نقره (۱۹۸۶) از مسابقات قهرمانی کشتی اروپا است. اصلان خادارتسف از امیدهای کسب مدال در بازی‌های المپیک ۱۹۸۴ لس آنجلس بود که به دلیل تحریم این دوره از بازی‌ها توسط شوروی، حضور در این مسابقات را از دست داد. همچنین برای بازی‌های المپیک ۱۹۸۸
را از دست داد. همچنین برای بازی‌های المپیک ۱۹۸۸ سئول مدیران تیم ملی المپیک شوروی لری خابلوف را به عنوان نماینده دستهٔ ۱۰۰ کیلوگرم شوروی به این رقابت‌ها فرستادند و خادارتسف شانس حضور در این دوره را هم پیدا نکرد. او در دوران فعالیت خود چهار بار قهرمان مسابقات قهرمانی اتحاد جماهیر شوروی شد. در مسابقات سال ۱۹۸۳ خادارتسف با پیروزی بر ایلیا ماته -دارندهٔ مدال طلای المپیک- قهرمان شوروی و ملی‌پوش شد. او در چند دورهٔ این مسابقات لری خابلف و دیوید گوبجیشویلی که از قهرمانان نامدار اتحاد شوروی بودند، را شکست داد.
قهرمانان نامدار اتحاد شوروی بودند، را شکست داد. برادر کوچکتر او ماخاربک خادارتسف نیز در مسابقات قهرمانی جهان و المپیک به قهرمانی رسید. او در مه ۱۹۹۰ در نزدیکی روستای خاتالدون اوستیای شمالی بر اثر تصادف رانندگی در ۲۹ سالگی درگذشت. اصلان خادارتسف به عنوان یکی از مشاهیر تاریخ کشتی آزاد در «تالار مشاهیر اتحادیه جهانی کشتی» قرار گرفته است.
آشپزی نوین ( ; "آشپزی جدید") رویکردی برای آشپزی و ارائه غذا در آشپزی فرانسوی است. برخلاف "آشپزی کلاسیک"، شکل قدیمی‌تری از "آشپزی درجه یک"، آشپزی نوین با غذاهای سبک‌تر، خوش طعم‌تر و با تأکید بیشتری بر ارائه غذا توصیف می‌شود. این عبارت در دهه ۱۹۶۰ توسط منتقد غذا، هنری گالت ابداع شد و به‌واسطه او و همکارانش آندره گایوت و کریستین میلو در کتاب راهنمای رستوران گو میو، یا "راهنمای Le Nouveau"، رواج یافت. تاریخچه. اصطلاح "آشپزی نوین" چندین بار در تاریخ آشپزی فرانسوی به‌عنوان یک گسست کامل از گذشته استفاده شده است.
به‌عنوان یک گسست کامل از گذشته استفاده شده است. در دهه‌های ۱۷۳۰ و ۱۷۴۰، چندین نویسنده فرانسوی بر سنت شکنی خود تأکید کردند و آشپزی خود را «مدرن» یا «جدید» نامیدند. وینسنت لا شاپل نوشته‌های خود به نام "آشپز مدرن" را در سال‌های ۱۷۳۳–۱۷۳۵ منتشر کرد. اولین جلد از "رساله جدید در آشپزی" منون در سال ۱۷۳۹ منتشر شد. در سال ۱۷۴۲ بود که منون اصطلاح "آشپزی نوین را" به عنوان جلد سوم از "ویژگی‌های نوین" خود معرفی کرد. در دهه‌های ۱۸۸۰ و ۱۸۹۰، آشپزی ژرژ آگوست اسکوفیه گاهی با این اصطلاح توصیف می‌شد.
آشپزی چچنی سبک آشپزی عامیانه سنتی مردم چچن است که در قفقاز شمالی ساکن هستند. اساس آشپزی چچنی بر اساس گوشت، تره فرنگی، پنیر، کدو تنبل و ذرت است. اجزای اصلی غذاهای چچنی شامل چاشنی‌های تند، پیاز، سیر وحشی، فلفل و آویشن است. آشپزی چچنی به دلیل داشتن غذاهای غنی شناخته شده و همچنین معمولاً ساده تهیه می‌شوند و به راحتی قابل هضم هستند.
ازنفس‌افتاده () یک مجموعهٔ تلویزیونی درام بیمارستانی است که در سال ۲۰۲۴ منتشر شد. طرح اولیه تولید این سریال در ژوئیه ۲۰۲۳ اعلام شد و تصویربرداری اصلی مابین اوت تا فوریهٔ ۲۰۲۳ انجام شد. در دسامبر ۲۰۲۴ اعلام شد که فصل دوم این سریال هم ساخته شده و در سال ۲۰۲۵ منتشر خواهد شد. ماجراهای سریال در یک بیمارستان عمومی در شهر والنسیا رخ می‌دهد.
هه‌چو ( یا خوای‌چا هایچو یا هویی چائو (慧超); – ) گردشگر، نویسنده، مترجم، و شاعر از مردم کره‌ای بود. او، بهکشو بودیسم کره‌ای از پادشاهی شیلا بود. زندگی. هه‌چو بودیسم باطنی را در دودمان تانگ چین، ابتدا زیر نظر سوباکاراسیها و سپس زیر نظر راهب معروف هندی وجرابودی که هه‌چو را به عنوان «یکی از شش فرد زنده‌ای که در پنج بخش قانون بودایی به خوبی آموزش دیده‌اند» ستایش کرد، مطالعه کرد. او به توصیه معلمان هندی خود در چین در سال ۷۲۳ راهی هند شد تا با زبان و فرهنگ سرزمین بودا (گوتاما بودا) آشنا شود. آثار. هه‌چو در طول سفر
(گوتاما بودا) آشنا شود. آثار. هه‌چو در طول سفر خود به هند سفرنامه ای به زبان چینی به نام "خاطرات یک زیارت به پنج پادشاهی هند" نوشت (, ).
کاخ‌های سلطنتی سلسله‌های مینگ و چینگ در شهرهای پکن و شنیانگ ممکن است به موارد زیر اشاره داشته باشند:
خاطرات یک زیارت به پنج پادشاهی هند ()، یک سفرنامه نوشته راهب بودیسم هه‌چو (راهب کره‌ای) از پادشاهی شیلا، که از کره (کشور) به هند، در سال‌های ۷۲۳–۷۲۷/۷۲۸ م. (حدود ۱۰۴ تا ۱۰۷ق) سفر کرد. این متن اولین سفرنامه خارج از کشور و موجود است که یک کره‌ای نوشته است. این سفرنامه اطلاعاتی در مورد آداب و رسوم سیاسی، فرهنگی و اقتصادی هند و آسیای مرکزی در آن زمان ارائه می‌دهد. پنج پادشاهی هند در این اثر به غرب، شرق، شمال، جنوب و مرکز هند اشاره دارد. سال‌ها تصور می‌شد این نوشته گم شده بود، اما کاوشگر فرانسوی پل پلیو
این نوشته گم شده بود، اما کاوشگر فرانسوی پل پلیو (۱۸۷۸–۱۹۴۵) که آن را از غار موگای/ غار دانهوانگ در جاده ابریشم در چین در سال ۱۹۰۸م(۱۲۸۷خ) خریداری کرد و دوباره کشف نمود. نمای کلی. این اثر که در آن زمان به زبان چینی کلاسیک، شرق آسیا نوشته شده بود، مدت‌ها گمان می‌رفت که گم شده است. با این حال، در اوایل قرن بیستم، یک نسخه خطی در میان دست‌نوشته‌های دانهوانگ یافت شد. این اثر در سال ۱۹۰۸ توسط کاوشگر و باستان‌شناس فرانسوی پل پلیو خریداری شد و اکنون متعلق به کتابخانه ملی فرانسه است. طومار خطی حاوی ۵۸۹۳ نویسه
ملی فرانسه است. طومار خطی حاوی ۵۸۹۳ نویسه کلاسیک چینی در ۲۲۷ سطر است. در ابتدا شامل سه جلد بود، اما جلد یک و بخش بعد از جلد سوم از بین رفته است. این سفرنامه ۲۸٫۵ سانتی‌متر عرض و ۳۵۸٫۶ سانتی‌متر طول دارد، اولین سفرنامه شناخته شده خارج از کشور است که توسط یک کره ای به زبان چینی نوشته شده است و حاوی اطلاعاتی دربارهٔ آداب و رسوم سیاسی، فرهنگی و اقتصادی هند و آسیای مرکزی در آن زمان است. پنج پادشاهی هند در عنوان اثر به سفر به غرب هند، شرق هند، شمال هند، جنوب هند و هند مرکزی اشاره دارند، این طومار به عنوان اولین
و هند مرکزی اشاره دارند، این طومار به عنوان اولین سفرنامه شرق آسیا به جهان هندو تخمین زده می‌شود. جئونگ و سایر محققان بیان می‌کنند که غربی‌ترین مقصد او نیشابور، در ایران امروزی بود، اما این کتاب همچنین حاوی اطلاعاتی دربارهٔ امپراتوری روم شرقی (امپراتوری بیزانس) (فو-لین بزرگ) و چندین ایالت آسیای مرکزی است. این اثر به موزه ملی کره امانت داده شد و از ۱۸ دسامبر ۲۰۱۰ تا ۳ آوریل ۲۰۱۱، ۱۲۸۳ سال پس از اولین نگارش سند، در آنجا به نمایش گذاشته شد. هنگامی که هه‌چو (راهب کره‌ای) یا هویچائو به غرب سفر کرد، دیگر در دوره
کره‌ای) یا هویچائو به غرب سفر کرد، دیگر در دوره صلح آمیز سفرهای هیون تسیانگ به غرب نبود، اما در راه با چشمان خود شاهد لشکرکشی شرقی سلسله امویان/ «دایشوکو» (دایشوکو 大寔، امپراتوری عرب داشی نامی بود که چینی‌ها در زمان سلسله‌های تانگ و سونگ برای اشاره به اعراب به معنای محدود و مسلمانان در معنای وسیع به کار می‌بردند و به صورت دایشی، تاشی، تایسکی و غیره نیز نوشته می‌شود. در اصل برگردانی از کلمه فارسی تازیک (تاجیک، تازی Tāzīk∥Tājīk) به معنای عرب بود، اما پس از تسخیر اعراب، این نام برای اشاره به مسلمانان پارسی نیز
اعراب، این نام برای اشاره به مسلمانان پارسی نیز به کار رفت و همان‌طور که ترک‌ها از کلمه تازیک برای اشاره به ایرانیان استفاده می‌کردند، به طور کلی به معنای مسلمانان درآمد.)، به غرب، گسترش خانات ترک متأخر، و جنگ‌های شدید امپراتوری هند، امپراتوری تبت و دودمان تانگبود. اگر چه بخش‌های باقی مانده از این کتاب مختصر بسیار کوتاه است، اما آنها با وفاداری وضعیت آن زمان در نیمه اول قرن هشتم را ثبت می‌کنند و منبع مهمی از اطلاعات تاریخی برای تاریخ هند و چین و آسیا هستند. در «سفر به پنج پادشاهی هند»، هویچائو نه تنها
در «سفر به پنج پادشاهی هند»، هویچائو نه تنها مطالب مربوط به هند و بودیسم را ثبت می‌کند، بلکه وضعیت ۴۵ کشور را از نظر جغرافیایی، سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی را نیز ثبت می‌کند. این کتاب به زبان‌های ژاپنی، تایلندی، انگلیسی، کره‌ای و غیره موجود است. بخشی از کتاب در مورد ایران و سغد. هه‌چو می‌نویسد: هه‌چو در مورد کشورهای گائوجو (مردم ترک) می‌گوید: زبان‌ها و لهجه‌ها با سایر کشورها متفاوت است، علاوه بر این، این شش کشور همگی به دین زرتشتی اختصاص دارند. اگرچه گائوجو‌ها (Hu 胡 مردم ترک باستان) هر کدام پادشاه خود
(Hu 胡 مردم ترک باستان) هر کدام پادشاه خود را داشتند، اما همه آنها تحت فرمان «دایشوکو» بودند. او در مورد مردم مردم غیرچینی کوچ‌نشین می‌افزاید: «در آنگوئو (نام چینی به طورکلی سغد و به طور اخص بخارا) به یک راهب برخوردیم که احترام را نمی‌فهمید. اینجا یک کشور بربر است. موهای آنها کوتاه و به کلاه سفید علاقه دارند. این راهب خواهر و مادرش را به همسری گرفته بود.» او همچنین دربارهٔ هو (مردم) 胡 (Hu) می‌نویسد: «یکی از بدترین رسومشان، ازدواج با خویشان نزدیک است، [که اجازه می‌دهد] شخص، مادر و خواهر خویش را به همسری
اجازه می‌دهد] شخص، مادر و خواهر خویش را به همسری برگزیند، پارسیان نیز مادران خود را به همسری می‌گیرند» او همچنان می‌نویسد: از کشور تخارستان در کاپیشا (Kāpiśa یا کابل) در بامیان، و زابلستان، ده، پنج، سه یا دو برادر مشترکاً با یک زن ازدواج می‌کنند. آنها مجاز به گرفتن یک زن به صورت جداگانه نیستند؛ زیرا می‌ترسند که این عمل به اقتصاد داخلی آنها لطمه بزند. جفری کوتیک در کتاب "روابط چین و ایران و چین و عربی در اواخر باستان: چین و اشکانیان، ساسانیان و اعراب در هزاره اول" نوشته است که «پارسیان مادران خود را به
هزاره اول" نوشته است که «پارسیان مادران خود را به همسری می‌گیرند» جمله تکراری در دیگر منابع چینی است و هه‌چو ممکن است این اطلاعات را از این منابع چینی گرفته باشد. قبلاً در منطقه ای که هه‌چو از آن عبور می‌کرد، به ویژه در باختر (بلخ)، این رسم کاملاً دیرینه بود. دیدار از مملکت کاپیسا. یکی از گزیده‌های مهم از آثار هه‌چو به دیدار او از جیبین (کاپیسا) در سال ۷۲۶م (حدود ۱۰۷ق) مربوط می‌شود: به عنوان مثال، او گزارش می‌دهد که این کشور توسط یک پادشاه ترک اداره می‌شد، و ملکه و شخصیت‌های بلندپایه او آیین بودایی دارند.
جشن نوسره یکی از جشن‌های باستانی ایران است که در پنجم بهمن‌ماه، پنج روز پیش از جشن بزرگ سده برگزار می‌شود. این جشن به‌عنوان یک پیش‌درآمد برای جشن سده محسوب می‌شد و ایرانیان آن را به‌منظور آمادگی برای برپایی هرچه باشکوه‌تر جشن سده برگزار می‌کردند. آیین‌ها و آداب جشن نوسره. از جمله آداب جشن نوسره برپایی آتش و خواندن نیایش به درگاه پروردگار است. این جشن برای ایرانیان باستان از اهمیت ویژه‌ای برخوردار بود، زیرا در آن زمان ایرانیان به خداوند و به‌ویژه به نیروهای طبیعی که تاثیرات مستقیم بر زندگی روزمره آن‌ها
طبیعی که تاثیرات مستقیم بر زندگی روزمره آن‌ها داشتند، اعتقاد داشتند. آیین نوسره با هدف ستایش نیروهای طبیعت و ایجاد آمادگی برای مقابله با تاریکی و سرما، که از عناصر اهریمنی به‌شمار می‌رفت، برگزار می‌شد. در این جشن، بزرگان دینی و مسئولان با برنامه‌ریزی و ایجاد آمادگی برای جشن سده تلاش می‌کردند تا این جشن نیز به‌گونه‌ای شایسته برگزار شود.
قهوه راکاموسا که با نام‌های قهوه راسموزا و قهوه اینهامبانه نیز شناخته می‌شود، گونه‌ای از گیاهان گل‌دار از خانواده روناسیان است. به‌طور طبیعی قهوه‌ای کم کافئین بوده و کمتر از نیمی از کافئین موجود در "قهوه عربیکا" و یک چهارم میزان کافئین در قهوه روبوستا را داراست. "این قهوه" بومی کمربند جنگلی ساحلی بین شمال کوازولو ناتال در آفریقای جنوبی و زیمبابوه است که در منطقه ای به وسعت کمتر از یافت می‌شود. این گیاه به‌طور گسترده توسط پرتغالی‌ها طی سال‌های ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۰ در موزامبیک کشت شد. در حال حاضر تنها دو مزرعه باقی
موزامبیک کشت شد. در حال حاضر تنها دو مزرعه باقی مانده، که در جزیره ایبو و در هلوهلووی واقع شده‌اند. کشت. "قهوه راکاموسا" یک درختچه با شاخه باز یا درخت کوچک است که تا بلندای رشد می‌کند. دارای گلهای منفرد سفید تا صورتی (با قطر) یا به صورت خوشه‌های چند گل در امتداد شاخه‌ها است که بین ماه‌های سپتامبر و فوریه شکوفه می‌دهد. شکل میوه تقریباً کروی است و در زمان رسیدن بنفش تا سیاه رنگ است. این میوه از طبیعت برداشت شده و برای استفاده محلی به عنوان قهوه مصرف می‌شود. اندازه دانه‌ها یک سوم دانه‌های عربیکا است. دانه‌ها
دانه‌ها یک سوم دانه‌های عربیکا است. دانه‌ها برشته شده و پودر می‌شوند و سپس برای تهیه قهوه استفاده می‌شوند. گاهی هنگام برشته شدن روی آنها نمک می‌پاشند.
مارکو فرج (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل عراق است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال استرومسگودست بازی می‌کند. زندگی شخصی. فرج در گریمستا، از والدینی عراقی اهل سلیمانیه متولد شد و در تابستان ۲۰۲۰ با خانواده‌اش به گولسکوگن نقل مکان کرد. دوران باشگاهی. او تا سال ۲۰۲۱ برای باشگاه یرف بازی کرد. او در سال ۲۰۲۲ در مرحله یک چهارم نهایی جام نروژ برای باشگاه فوتبال استرومسگودست اولین بازی خود را انجام داد و مقابل باشگاه فوتبال ساندنس قرار گرفت. او در ژانویه ۲۰۲۳ در سن ۱۸ سالگی قرارداد حرفه‌ای خود را با این باشگاه امضا
سالگی قرارداد حرفه‌ای خود را با این باشگاه امضا کرد. او اولین گل خود را در لیگ لیگ برتر فوتبال نروژ در تاریخ ۵ نوامبر ۲۰۲۳ در پیروزی ۱–۰ مقابل باشگاه فوتبال ترومسو به ثمر رساند. دوران ملی. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال و بزرگسالان عراق بازی کرده است.
پانبانیشا (۱۷ نوامبر ۱۹۸۵ – ۶ نوامبر ۲۰۱۲)، که با واژه یرکیش نیز شناخته می‌شود. یک بونوبو ماده بود که در مطالعات سو سویج-رامبا در مورد زبان در میمون‌های انسان‌نمای بزرگ برجسته شد. نام او به زبان سواحلی است به معنی «به هم پیوستن به‌منظور تضاد.» زندگی‌نامه. پانبانیشا در مرکز تحقیقات زبان در دانشگاه ایالتی جورجیا در آتلانتا، جورجیا، ایالات متحده متولد شد. پانبانیشا دختر ماتاتا، مادرخوانده کانزی، که همچنین یک بونوبو باهوش بود، و مادر دو فرزند به نام‌های نیوتا و ناتن بود. پانبانیشا در گریت ایپ تراست در آیووا
و ناتن بود. پانبانیشا در گریت ایپ تراست در آیووا زندگی می‌کرد، جایی که رفتار و هوش میمون‌های انسان‌نما مورد مطالعه قرار می‌گیرد. زمانی که برادر ناتنی‌اش، کانزی مجبور به ترک آنجا شد، او توانست ازطریق زبان یرکیش ابراز ناراحتی کند. در طول مطالعات، سویج رامبا توانایی ارتباط و درک جملات پیچیده توسط او را تشخیص داده بود. او در ۶ نوامبر ۲۰۱۲ بر اثر سرماخوردگی در گریت ایپ تراست و در سن ۲۶ سالگی درگذشت. تحقیقات. اساس تحقیقات اولیه به سرپرستی سویج رامبا مطالعه قوای زبانی نخستی‌های غیرانسانی و یافتن این بود که تربیت