payamvha/North_RAG huggingface dataset:
خاندان گو () دودمانی بود که امپراتوری باستانی گوگوریو را بنیانگذاشت و بر آن حکومت کرد. امپراتور دونگمیونگ بنیانگذار این خاندان بود، که خود از یک پادشاهی باستانی کره‌ای دیگر به نام بویوی شرقی جدا شد تا پادشاهی خود را راه اندازی کند. بنیانگذاری. خاندان گو از یک نیای مشترک، که جومونگ، نخستین امپراتو گوگوریو نیز بود، بنیانگذاری شد. جومونگ پسر هه موسو و بانو یوها بود. بانو یوها دختر هابک، خدای رودخانه آمنوک یا به تعبیری دیگر، خدای خورشید هابک (). جومونگ به عنوان یکی از نوادگان هه موسو، با هدف اتحاد مجدد تمام
یکی از نوادگان هه موسو، با هدف اتحاد مجدد تمام قلمرو باستانی گوجوسون در یک امپراتوری کامل و یک ملت کامل قیام کرد. با در نظر گرفتن این هدف، او از بویوی شرقی به راه افتاد و شروع به ساختن پایه‌های پادشاهی خود کرد. پس از سه سال، او پیش‌تر چندین پادشاهی مجاور را فتح کرده بود و آماده بود تا به مرحله نهایی ساختن پادشاهی خود برود. او این مرحله را با دست گرفتن با جولبون و تحت کنترل گرفتن آن به پایان رساند. درسال ۳۷ پیش از میلاد، جومونگ سرانجام پادشاهی خود را بنیانگذاشت و آن را «گوگوریو» نامید. او همچنین نام
بنیانگذاشت و آن را «گوگوریو» نامید. او همچنین نام خانوادگی خود را از «هه» به «گو» که به معنی «بالا» است تغییر داد. گوگوریو در دوران ۱۹ سال سلطنت گو جومونگ پیشرفت کرد و به رشد خود ادامه داد. همسر اول او و پسرشان، یوری، که سپس امپراتور پادشاه یوریمیونگ شد، از دانگ بویو گریختند و در آخرین سال سلطنت جومونگ به گوگوریو آمدند. جومونگ یوری را جانشین و ولیعهد خود معرفی کرد و پنج ماه بعد از دنیا رفت. دگرگونی نام‌خانوادگی. پادشاه یوریمیونگ درسال ۱۹ قبل از میلاد به سلطنت رسید و تا زمان مرگش درسال ۱۸ میلادی سلطنت کرد.
رسید و تا زمان مرگش درسال ۱۸ میلادی سلطنت کرد. در زمان پادشاهی یوریمیونگ تا پادشاه موبون، پادشاهان گوگوریو از نام‌خانوادگی «هه» استفاده می‌کردند. درسال ۵۳ میلادی، زمانی که شاهزاده جوان «گو گونگ» به عنوان پادشاه ته‌جو تاج و تخت را به دست گرفت، او نخستین پادشاه با نام خانوادگی گو درمیان سه نسل از پادشاه پیشین خود بود. طبق گفته «سامگوک ساگی»، خانواده سلطنتی گوگوریو ادعا می‌کردند که از خدای اسطوره‌ای گائو یانگ، که نوه امپراتور زرد از اساطیر چین بود، می‌آیند، و بنابراین نام خانوادگی «گو» () را به خود اختصاص
و بنابراین نام خانوادگی «گو» () را به خود اختصاص دادند؛ با این حال، این افسانه در تفاسیر کیم بوسیک بی‌اعتبار شد. گردآورنده حماسی سامگوک ساکی، که به این نتیجه رسید که بکجه و گوگوریو هر دو از بویو سرچشمه گرفته‌اند. اوج قدرت. اوج قدرت گوگوریو در زمان پادشاهی گوانگ‌گه‌تو بزرگ بود که سواره نظام و واحدهای دریایی گوگوریو را برای آرام کردن جنوب و شمال ایجاد و تقویت کرد. گوانگ‌گه‌تو بزرگ به بویو، بیریو-گوک، هویان، مالگال و قبایل آینو حمله کرد و آن‌ها را فتح کرد. زندگی او در اوج قدرت گوگوریو به سرانجام رسید، اما
زندگی او در اوج قدرت گوگوریو به سرانجام رسید، اما شکوهمندانه در سن ۳۹ سالگی درگذشت. ادامه قدرت. پادشاه مونجامیونگ پس از تسلیم کامل دولت باستانی بویو درسال ۴۹۴ میلادی به گسترش قلمروهای گوگوریو ادامه داد. پس از سلطنت پادشاه مونجامیونگ، پسرش پادشاه آنجانگ حمله به پادشاهی‌های جنوبی و تضعیف قدرت آنها ادامه داد و قدرت امپراتوری را بر شبه‌جزیره کره و منچوری بیشتر کرد. پس از پادشاه آنجانگ، پسرش آن‌وون پادشاه شد شد. فروپاشی گوگوریو. بیست و هفتمین امپراتور گوگوریو، پادشاه یونگ‌نیو، علیرغم پیروزی‌های بزرگی که گوگوریو
یونگ‌نیو، علیرغم پیروزی‌های بزرگی که گوگوریو بر امپراتوری سویی به دست آورده بود، تسلیم امپراتوری تانگ شد. پادشاه یونگ‌نیو توسط یون گه‌سومون که تا سال ۶۶۶ میلادی «ته مانگنیجی (대막리지/نخست‌وزیر بزرگ)» گوگوریو بود، ترور شد. پادشاه بوجانگ، برادرزاده پادشاه یونگ‌نیو، درسال ۶۴۲ میلادی به سلطنت رسید و تا سال ۶۶۸ میلادی تا زمانی که گوگوریو توسط ارتش‌های متحد تانگ و شیلا نابود شد حکومت کرد. با سقوط گوگوریو، بقایای بازمانده تلاش کردند تا گوگوریو را تحت فرماندهی نظامی گوم موجام و آنسونگ، پسر نامشروع پادشاه بوجانگ، به
گوم موجام و آنسونگ، پسر نامشروع پادشاه بوجانگ، به عنوان پادشاه خود برپا کنند. با این حال درسال ۶۷۰ میلادی، نزاع بین گوم موجام و آنسونگ منجر به ترور گوم موجام و تسلیم آنسونگ به شیلا شد. پادشاه بوجانگ نیز پس از برملا شدن تلاش برای شوراندن مردم بر علیه تانگ به جنوب چین تبعید شد و اندکی بعد درگذشت؛ اطلاعات دیگری از خاندان گو پس از این وقایع در دسترس نیست، بخشی از مردم گوگوریوی سابق به چین برده شدند و برخی دیگر به شیلا رفتند و بخشی دیگر نیز بالهه را تأسیس نمودند؛ در ۹۱۸ میلادی، پادشاه ته‌جو که به قصد احیای
در ۹۱۸ میلادی، پادشاه ته‌جو که به قصد احیای گوگوریو خاندان‌های حاکم بر شیلا را حذف و شبه جزیره کره را متحد کرده قیام کرده بود بعلت نبود خاندان گو، نام کشور را گوریو گذاشت که ریشه نام کره امروزی است. نوادگان. خاندان گو هنگسونگ. خاندان گو هنگسونگ (횡성 고씨) یک نام خانوادگی کره‌ای است که ریشه آن شهرستان هنگسونگ و استان گانگوون است. بنیانگذار آن امپراتور دونگمیونگ سونگ است و بنیانگذار ثانویه آن گو اینسونگ (고인승) از نسل بیست و ششم امپراتور دونگمیونگ سونگ، می‌باشد. حدود ۱۰٫۰۰۰ عضو در سراسر کره وجود دارد که در منطقه
۱۰٫۰۰۰ عضو در سراسر کره وجود دارد که در منطقه یونگسو زندگی می‌کنند شده‌اند. تبارنامه خاندان هنگسونگ گو در سال ۱۸۲۴ میلادی کشف شد و نشان داد که بنیانگذار آن امپراتور دونگمیونگ سونگ، بنیانگذار امپراتوری گوگوریو بوده است. گو اینسونگ، پسر دوم پادشاه بوجانگ، واپسین امپراتور گوگوریو، بنیانگذار خاندان دونگگوک گو (동국고씨) است و مینهو (민후)، از نسل دوازدهم بنیانگذار گو آنسونگ، در هنگسونگ ساکن شد و بنیانگذار خاندان گو هنگسونگ گردید. سپس، وجود آن از طریق مقالات خبری در گانگوون ایلبو در سال‌های ۱۹۹۵ و ۲۰۰۴ میلادی به
در گانگوون ایلبو در سال‌های ۱۹۹۵ و ۲۰۰۴ میلادی به جهانیان اعلام شد. خاندان گائو لیائویانگ. خاندان گائو لیائویانگ (گو یویانگ) در چین از نوادگان امپراتور جانگسو، بیستمین امپراتور گوگوریو، هستند و حدود ۲٫۰۰۰ عضو در شهر کوچک داگوریو بانگجین در شهرستان تای‌آن، استان لیاونینگ دارند. خاندان گوما. قبیله گوما (고마씨) یک قبیله ژاپنی است که از خانواده سلطنتی گوگوریو سرچشمه می گیرد و از گوما (고마) به عنوان نام خانوادگی خود استفاده می کند. پس از فروپاشی امپراتوری گوگوریو در سال ۶۶۸ میلادی، تقریباً ۱٫۷۹۹ نفر از مردم
در سال ۶۶۸ میلادی، تقریباً ۱٫۷۹۹ نفر از مردم گوگوریو به ژاپن گریختند. تایهو در سال ۷۰۳ میلادی، دربار ژاپن کابانه کومانو کوکیشی را به فرستاده قدیمی گوگوریو، ژوانوو یاکگوانگ که یکی از اعضای خانواده سلطنتی گوگوریو در نظر گرفته می شد، داد. تنپیو شوهو در سال ۷۵۰ میلادی، کابانه کومانوآسون به تاکاکورا نو فوکونوبو و دیگر اعضای خانواده که از نوادگان به‌نابوکدوک، نوه نسل پنجم امپراتور گوانگ‌گه‌تو بزرگ از بودند، اعطا شد. در آن زمان در ژاپن اعطای کابانه آسون به یک مهاجر غیرمعمول بود. پس از آن، فوکونوبو نام خانوادگی
غیرمعمول بود. پس از آن، فوکونوبو نام خانوادگی خود را به تاکاکورا تغییر داد. علاوه بر این، نوادگان یاکوانگ نسل‌ها به عنوان قاضی کاخ معبد گوما خدمت کرده‌اند، سمتی که تا به امروز نیز ادامه دارد. در میان همین خاندان‌ها، خاندان گوما وجود دارد که جد آن نوه نسل سوم امپراتور آنجانگ از گوگوریو و فرمانده نظامی دوره سنگوکو، کوما تسونزوم است.
ساوانا دی‌ملو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال ریسینگ لویی‌ویل بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال و بزرگسالان زنان ایالات متحده آمریکا بازی کرده است. دوران دانشگاهی. دی‌ملو به مدت پنج سال در دانشگاه کالیفرنیا جنوبی بازی کرد و در ۷۵ حضور، وی ۱۷ گل و ۲۸ پاس گل برای تروجان‌ها ثبت کرد. او در طول دوران دانشگاه خود به عنوان یک بازیکن ثابت شناخته می‌شد و سه بار برای تیم آل پک ۱۲ انتخاب شد، و توانست افتخار تیم آل-فرشمن در سال ۲۰۱۷ را کسب
و توانست افتخار تیم آل-فرشمن در سال ۲۰۱۷ را کسب نماید. به عنوان یک سال دومی در سال ۲۰۱۸، دی‌ملو نه گل زد و روی ۱۰ گل دیگر اثرگذاری کرد و به افتخارات آل آمریکن از سوی مربیان فوتبال ایالات متحده آمریکا دست یافت. دی‌ملو فصل سوم خود را به دلیل پارگی تاندون آشیل کاملاً از دست داد، اما به عنوان یک سال چهارمی با موفقیت به میدان برگشت و در تمام ۱۴ بازی در ترکیب اولیه بازی کرد. تروجانز در هر پنج سالی که دی‌ملو برای آن‌ها بازی کرد، به تورنمنت NCAA رسید. باشگاه فوتبال ریسینگ لویی‌ویل دی‌ملو را در سال ۲۰۲۲ انتخاب کرد،
ریسینگ لویی‌ویل دی‌ملو را در سال ۲۰۲۲ انتخاب کرد، بعد از این که این باشگاه هم‌تیمی او، جایلین هاول را نیز انتخاب کرد. دی‌ملو در ۲۵ مارس اولین بازی حرفه‌ای خود را انجام داد و ۱۱ دقیقه به عنوان بازیکن تعویضی در برابر هیوستون دش در دومین بازی ریسینگ در چلنج کاپ ۲۰۲۲ به میدان رفت. او برای اولین بار در ۲ آوریل در یک پیروزی ۳–۰ مقابل باشگاه فوتبال کانزاس سیتی کارنت به میدان رفت. دی‌ملو در تمام مسابقات ریسینگ در فصل ۲۰۲۲ جزء ۱۱ بازیکن اصلی بود و توانست چهار گل بزند و دو پاس گل دهد و در ایجاد شانس‌های گل و خطاهای
و دو پاس گل دهد و در ایجاد شانس‌های گل و خطاهای به دست آمده در لیگ پیشتاز بود. اولین گل حرفه‌ای دی‌ملو، یک ضربه آزاد مستقیم برنده بازی در برابر باشگاه فوتبال سن دیگو ویو در ۱۸ مه ۲۰۲۲، در لیست ۱۰ گل برتر واحد ورزشی ای‌اس‌پی‌ان قرار گرفت. در سال ۲۰۲۳، دی‌ملو در تمام رقابت‌ها ۱۲ مشارکت گل داشت و در لیگ پنج گل زد و دو پاس گل داد. او برای تیم منتخب چلنج کاپ ۲۰۲۳ انتخاب شد و بازیکن ماه NWSL برای ماه مه لقب گرفت. او دو بار به تیم ماه لیگ نیز راه پیدا کرد. دوران ملی. دی‌ملو شروع خود در USC را به منظور بازی برای
ملی. دی‌ملو شروع خود در USC را به منظور بازی برای ایالات متحده در جام جهانی زنان زیر ۲۰ سال ۲۰۱۶ به تعویق انداخت. او همچنین در جام جهانی زنان زیر ۲۰ سال ۲۰۱۸ بازی کرد و چهار گل زد و به ایالات متحده کمک کرد تا این رقابت‌ها را در سال ۲۰۱۵ که در هندوراس برگزار می‌شد، قهرمان شود. در سپتامبر و اکتبر ۲۰۲۲، دی‌ملو اولین دعوت‌نامه‌های خود را برای بازی در تیم ملی بزرگسالان ایالات متحده برای بازی‌های دوستانه در برابر نیجریه، انگلستان و اسپانیا دریافت کرد، اما در هیچ‌کدام از آن‌ها بازی نکرد. در ۲۱ ژوئن ۲۰۲۳، دی‌ملو
از آن‌ها بازی نکرد. در ۲۱ ژوئن ۲۰۲۳، دی‌ملو به تیم ملی فوتبال زنان ایالات متحده آمریکا برای جام جهانی زنان ۲۰۲۳ در استرالیا و نیوزلند دعوت شد و سومین بازیکنی شد که بدون سابقه کسب جام در فهرست تیم ملی ایالات متحده قرار می‌گیرد. او اولین جام خود را در نیمه دوم در مسابقه خداحافظی تیم در برابر ولز دریافت کرد. در جام جهانی، دی‌ملو در ترکیب اصلی برای دو بازی گروهی اول تیم، یک پیروزی ۳–۰ در برابر ویتنام و یک تساوی ۱–۱ در برابر هلند قرار داشت.
خشونت علیه زنان در ایالات متحده به سوء استفاده خانگی، قتل، قاچاق جنسی، تجاوز جنسی و تجاوز علیه زنان در ایالات متحده اطلاق می‌شود. این موضوع به عنوان یک نگرانی بهداشت عمومی شناخته شده است. فرهنگ در ایالات متحده منجر به ساده‌انگاری خشونت علیه زنان شده است، به طوری که رسانه‌ها در ایالات متحده، احتمالاً به بی‌اهمیت جلوه دادن خشونت زنانه در اذهان عموم کمک می‌کنند. تاریخچه. تاریخچه قوانین و تابوهای فرهنگی در حال حاضر بر چگونگی تدوین قوانین جدید تجاوز جنسی، نحوه اعمال قوانین توسط مجریان قانون و نحوه تصمیم‌گیری
اعمال قوانین توسط مجریان قانون و نحوه تصمیم‌گیری پلیس برای دستگیری مجرمان و مظنونان تأثیر دارد. تاریخچه تعقیب تجاوز جنسی بر اینکه پرونده‌های فعلی به دادگاه کشیده شوند یا خیر تأثیر می‌گذارد. قضات و هیئت منصفه بر اساس پنداشت گذشته خود در مورد موضوع تجاوز جنسی تصمیم به محکومیت می‌گیرند. رسانه‌ها. نشان داده شده که تصویرسازی زنانی که در تبلیغات، پورنوگرافی، فیلم‌ها و موزیک ویدیو قربانی جنسی می‌شوند، حمایت از خشونت علیه زنان را افزایش می‌دهد. در مطالعه‌ای که در سال ۲۰۰۸ منتشر گشت، مشخص شد که در نزدیک به ۲۰۰۰
سال ۲۰۰۸ منتشر گشت، مشخص شد که در نزدیک به ۲۰۰۰ آگهی چاپی از ۵۸ مجله محبوب در ایالات متحده، ۵۰٪ از تبلیغات، زنان را به عنوان اشیاء جنسی به تصویر کشیده و در حدود ۱۰٪ از تبلیغات به عنوان قربانی ظاهر شده‌اند. مجلات اصلی که زنان را به عنوان اشیاء جنسی به نمایش می‌گذاشتند، در رابطه با موضوعات مد و نوجوان بودند. این تبلیغات اغلب زنان را در موقعیت‌ها و عبارات مختلفی که برگرفته از پورنوگرافی است، نشان می‌دادند. این مطالعه همچنین بیان کرد که زنان در ایالات متحده احساس می‌کنند که تجاوز جنسی «در فرهنگ آمریکایی
احساس می‌کنند که تجاوز جنسی «در فرهنگ آمریکایی بی‌اهمیت است» و به این نتیجه رسید که «تصاویر رسانه‌ای که زنان را هم به‌عنوان شیء جنسی و هم به‌عنوان قربانی معرفی می‌کند» احتمالاً به این بی‌اهمیت‌سازی کمک کرده است. مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۶ در رابطه با استفاده ابزاری از زنان در رسانه‌ها نشان داد که مجلات مردانه، تلویزیون واقع‌نما و پورنوگرافی افکار شی‌گرایی بیشتری را به همراه داشته که به نوبه خود منجر به حمایت بیشتر از خشونت علیه زنان شده است. در نتایج این مطالعه، بیان شده که «رابطه بین قرار گرفتن در معرض
مطالعه، بیان شده که «رابطه بین قرار گرفتن در معرض رسانه‌های شی‌انگار و نگرش‌های حمایت کننده از خشونت علیه زنان کاملاً متأثر از مفاهیم زنان به عنوان اشیاء جنسی است». پیامدها. خشونت علیه زنان می‌تواند منجر به صدمات جسمی فوری و عوارض طولانی مدت سلامت روانی و جسمی شود. خشونت علیه زنان علاوه بر تأثیر منفی بر سلامت روحی و جسمی، می‌تواند زندگی در محل کار، خانه و مدرسه را مختل کند. در برخی موارد خشونت منجر به مرگ نیز می‌شود. کودکانی که در معرض خشونت قرار می‌گیرند نیز در معرض خطر ابتلا به مشکلات روحی و جسمی هستند.
در معرض خطر ابتلا به مشکلات روحی و جسمی هستند. کودکان ممکن است بسته به سن به آن‌ها، واکنش متفاوتی نسبت به قرار گرفتن در معرض خشونت نشان دهند. خشونت خانگی یکی از علل اصلی بی خانمانی در میان زنان است. بر اساس تحقیقات، حدود ۸۰ درصد از زنان بی خانمان قبلاً خشونت خانگی را تجربه کرده‌اند. زنان و خانواده‌ها سریع‌ترین میزان رشد جمعیت بی خانمان در ایالات متحده را تشکیل می‌دهند. انواع خشونت. خشونت خانگی. بر اساس مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها و مؤسسه ملی دادگستری، در حدود ۱ نفر از هر ۴ زن، حداقل از تجربه یک حمله
در حدود ۱ نفر از هر ۴ زن، حداقل از تجربه یک حمله فیزیکی از طرف شریک زندگی خود در دوران بزرگسالی رنج می‌برد. گزارشی در سال ۲۰۰۷ نشان داد که در حدود ۶۴ درصد از قتل‌های زنان توسط شریک زندگی یا یکی از اعضای خانواده انجام شده است. سوء استفاده از شریک صمیمی ممکن است شامل انواع دیگری از رفتارهای توهین آمیز نیز باشد. اینها مواردی هستند که در آنها یکی از شرکا، به دنبال کنترل امور مالی، انزوا از دوستان و خانواده و تسلط بر روابط است. زنان مسن‌تر، کسانی که در جوامع روستایی زندگی می‌کنند، زنان معلول و مهاجران به عنوان
زندگی می‌کنند، زنان معلول و مهاجران به عنوان گروه‌هایی شناسایی شده‌اند که در معرض خطر بیشتری برای آزار خانگی و جنسی هستند. رسیدگی و پیشگیری از چنین خشونتی ممکن است دشوار باشد زیرا برخی از زنان به خدمات قربانی دسترسی ندارند. یک زن همچنین ممکن است دارای موانع زبانی، وابستگی اقتصادی و روانی به مجرم باشد. در برخی موارد خشونت، ممکن است یک زن و فرزندانش نتوانند مسکنی جدا از مرتکب تهیه کنند. بین ۲۲ تا ۵۷ درصد از این زنان بی‌خانمان می‌شوند. با توجه به مقررات مسکن که سیاست «عدم تحمل» را اعمال می‌کند و که مستلزم
که سیاست «عدم تحمل» را اعمال می‌کند و که مستلزم اخراج همه اعضای خانواده است در صورت محکوم شدن حتی یک نفر به هر جرمی است، در نتیجه اعمال این قانون می‌توانند باعث بی‌خانمانی زنان کتک خورده شود. این رویه اساساً یک عامل بازدارنده، برای گزارش موارد خشونت در خانه ایجاد می‌کند. برخی از زنانی که خشونت را در خانه تجربه کرده‌اند در خطر از دست دادن شغل خود در ارتباط با نیازشان به درمان پزشکی، مشاوره، یافتن مسکن جدید و حمایت قانونی هستند. تجاوز جنسی. درصد زنانی که در ایالات متحده مورد تجاوز جنسی قرار گرفته‌اند بین ۱۵
متحده مورد تجاوز جنسی قرار گرفته‌اند بین ۱۵ تا ۲۰ درصد است که مطالعات مختلف دارای نتایج متفاوتی هستند. (بررسی "ملی خشونت علیه زنان" در سال ۱۹۹۵، نرخ ۱۷٫۶٪؛ مطالعه وزارت دادگستری در سال ۲۰۰۷ در مورد تجاوز، نرخ 18% را نشان داد). در سال ۲۰۰۸ روزانه حدود ۵۰۰ زن در ایالات متحده مورد تجاوز جنسی قرار می‌گرفتند در حدود ۲۱٫۸ درصد از این موارد تجاوزهای جنسی در ایالات متحده زنان قربانی تجاوزهای گروهی شده‌اند. گزارش مارس ۲۰۱۳ اداره آمار وزارت دادگستری ایالات متحده، از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۱۰، میزان تخمینی سالانه تعرض یا
از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۱۰، میزان تخمینی سالانه تعرض یا تجاوز جنسی به زنان به میزان ۵۸ درصد کاهش یافته است و از ۵٫۰ قربانی به ازای هر ۱۰۰۰ زن ۱۲ ساله یا بالاتر به ۲٫۱ در هر ۱۰۰۰ نفر رسیده است. با این حال، یک مطالعه در سال ۲۰۱۳ در مورد تجاوز جنسی در ایالات متحده نشان داد که موارد گزارش شده کمتر از میزان واقعی بوده است. همچنین طبق یک مطالعه در سال ۲۰۱۴، مجریان قانون در ایالات متحده آمار تجاوز جنسی را برای «ایجاد توهم موفقیت در مبارزه با جرایم خشن» دستکاری می‌کند. متهمان در هنگام تحقیق به ندرت مجرم شناخته می‌شوند.
در هنگام تحقیق به ندرت مجرم شناخته می‌شوند. تعرض جنسی. تعرض جنسی تفاوت قابل توجهی با سایر جرایم تعرض دارد. برای تعرض جنسی، شدت جرم با احراز خصوصیات اخلاقی، رفتار، نشانه‌های مقاومت و ابراز کلامی مشارکت غیر توافقی قربانی تعیین می‌شود. ارتکاب جنایت، نوع دیگری از تعرض، بر اساس اقدامات و نیت مرتکبین مشخص می‌شود. پاسخ قربانی به این نوع تعرض مشخص نمی‌کند که آیا جرمی رخ داده است یا خیر. قربانی نباید مجبور باشد که نشان دهد که مقاومت کرده، رضایت داده یا سابقه درگیری داشته است. به‌علاوه، مسئله حمله پس از رضایت دادن
داشته است. به‌علاوه، مسئله حمله پس از رضایت دادن (به رابطه جنسی)، درک خشونت و جراحت را پیچیده می‌کند - حتی اگر رابطه جنسی توافقی باشد. تغییرات در قوانین مربوط به برخی اعمال جنسی ممکن است «به تمجید از خشونت جنسی منجر شود». عینی سازی. مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۵ توسط دانشگاه نبراسکا نشان داد که زنان دانشگاهی در ایالات متحده که قربانی خشونت جنسی یا خشونت شریک زندگی بوده‌اند، شروع به خود شی‌انگاری نموده و احساس شرمندگی بدنی کرده‌اند. زنان بومی آمریکا در فرهنگ عامه تحت کلیشه «زن سرخپوست سکسی» که توسط لباس‌های سکسی
تحت کلیشه «زن سرخپوست سکسی» که توسط لباس‌های سکسی هالووین و دیگر راه‌ها مانند نمایش‌های مد که از زیبایی‌شناسی بی بند و باری جنسی زنان بومی استفاده می‌کنند، عینیت یافته‌اند. علاوه بر این، زنان بومی آمریکا به شدت توسط مستعمره نشینان هدف استفاده ابزاری و اغلب مورد تجاوز جنسی قرار گرفتند که از آن به عنوان روشی برای کنترل در هنگام تأسیس دنیای جدید استفاده می‌کردند. بر اساس قوانین اروپا، زنان بومی آمریکا به دارای شوهران مستعمره‌نشین خود تبدیل شدند که منجر به تملک واقعی و متعاقب آن شی‌سازی زنان بومی شد. خشونت
واقعی و متعاقب آن شی‌سازی زنان بومی شد. خشونت دولتی. حاملگی اجباری و عقیم‌سازی. عقیم‌سازی اجباری به عنوان نوعی خشونت مبتنی بر جنسیت شناخته می‌شود. در ایالات متحده، زنان بومی آمریکایی، مکزیکی آمریکایی، آفریقایی آمریکایی و پورتوریکویی-آمریکایی به زور وادار به اجرای برنامه‌های عقیم سازی شدند که بومیان آمریکایی و آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار مورد هدف قرار گرفته بود. بسیاری از این پروژه‌ها نتیجه نژادپرستی و اصلاح نژادی در ایالات متحده بود. در مجموع، ۳۱ ایالت از ۵۰ ایالت دارای برنامه‌های رسمی اصلاح نژادی بودند که
ایالت دارای برنامه‌های رسمی اصلاح نژادی بودند که طی آن‌ها ده‌ها هزار زن عقیم شدند. جنگ با فقر پرزیدنت لیندون بی. جانسون، که بنا بر استدلال باربارا گور استاد دانشگاه کنتیکت تأیید کننده این منطق بود جهان منابع لازم لازم برای مراقبت از کل جمعیت‌اش را ندارد، منجر به ایجاد دفتر فرصت‌های اقتصادی شد که به آموزش، پرورش و پیشگیری از بارداری برای فقرا می‌پرداخت. قانون تنظیم خانواده در سال ۱۹۷۰ تقریباً به اتفاق آرا با الهام از تفکر اصلاح نژادی تصویب شد و عقیم‌سازی زنان ۳۵۰ درصد افزایش یافت و تقریباً ۱ میلیون زن هر
۳۵۰ درصد افزایش یافت و تقریباً ۱ میلیون زن هر سال در بین سال‌های ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۵ عقیم شدند. از زمان استعمار اروپا، اروپایی‌هایی تازه‌وارد به دنبال کنترل جمعیت بومی آمریکا بودند تا سرمایه و منابع بیشتری را از سرزمین‌های تازه کشف شده به دست آورند. این منجر به سیاست‌های نسل‌کشی و حذف زنان و دختران بومی آمریکا به منظور تهیه زمین برای شهرک‌سازی شد. سوابق نشان داده است که دختران بومی آمریکایی از سن یازده سالگی عمل هیسترکتومی انجام داده‌اند. زنان بومی آمریکا یک گروه اقلیتی بوده‌اند که به دلیل سطوح بالای رازداری
اقلیتی بوده‌اند که به دلیل سطوح بالای رازداری بوروکراتیک و شرایط منحصر به فرد استعمار و خشونت جنسی که وضعیت اسفبار آنها را برای جنبش‌های اصلی فمینیستی نامرئی نگه داشته بود، هدف آسان‌تری برای عقیم سازی بودند. به درخواست دولت ایالات متحده، زنان بومی آمریکایی نمی‌توانستند اسناد دادگاهی را که شیوه‌های عقیم‌سازی سرویس بهداشتی سرخپوستان (IHS) را مستند می‌کرد، باز کنند. یک مطالعه دفتر حسابداری عمومی (GAO) که بین سال‌های ۱۹۷۳ و ۱۹۷۶ انجام شد، نشان داد که تأسیسات منتسب به IHS، تعداد ۳۴۰۶ زن بومی آمریکایی را در
منتسب به IHS، تعداد ۳۴۰۶ زن بومی آمریکایی را در آلبوکرکی، فینیکس، اوکلاهما سیتی، آبردین و داکوتای جنوبی عقیم کرده‌اند. بیشتر این زنان بین ۱۵ تا ۴۴ سال سن داشتند. این تعداد زیاد زنان بومی آمریکایی که عقیم شدند، معادل ۴۵۲۰۰۰ زن غیربومی آمریکا بود. بسیاری از این روش‌های عقیم‌سازی، تعریف دادگاه منطقه‌ای ایالات متحده از رضایت آگاهانه را نقض می‌کنند: «موافقت داوطلبانه و آگاهانه از سوی فردی که قرار است هرگونه عقیم‌سازی روی او انجام شود.» غالباً مترجمی برای توضیح میزان شدت عمل، به زنان بومی آمریکا وجود نداشت و
میزان شدت عمل، به زنان بومی آمریکا وجود نداشت و پزشکان اطلاعات در مورد برگشت‌ناپذیری عقیم‌سازی یا سایر اشکال پیشگیری از بارداری را پنهان می‌کردند. پزشکان IHS در طی ۲۰ سال و قبل از تأیید سازمان غذا و دارو در سال ۱۹۹۲، یک داروی ضدبارداری شیمیایی Depo-Provera را برای مدت طولانی برای زنان بومی آمریکا تجویز می‌کردند. این داروی پیشگیری از بارداری عوارض طولانی مدتی مانند افسردگی، پوکی استخوان، عقیمی و سرطان دهانه رحم به همراه داشت. بسیاری از زنان بومی آمریکا از این عوارض جانبی آگاه نبودند. عقیم سازی اغلب راه حل
عوارض جانبی آگاه نبودند. عقیم سازی اغلب راه حل پیش فرض برای پیشگیری از بارداری برای زنان بومی آمریکا بود که اغلب توسط مقامات دولتی مجبور به انجام چنین روش‌هایی می‌شدند. در سال ۲۰۰۴، حدود ۱/۳ از زنان بومی آمریکا تحت عمل بستن لوله‌های رحمی قرار می‌گرفتند که این میزان ۱۲۳ درصد بیشتر از زنان سفیدپوست است. در مورد آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار، منشأ کنترل جمعیت آنها از برده داری در ایالات متحده بود. در طول دوره تجارت برده در ایالات متحده، برده‌های آفریقایی به عنوان شیوه تولید مورد استفاده قرار می‌گرفتند و زنان
شیوه تولید مورد استفاده قرار می‌گرفتند و زنان برده مجبور به بارداری می‌شدند تا نیروی کار برده افزایش یابد. این سابقه کنترل جمعیت آفریقایی آمریکایی انگیزه عقیم‌سازی زنان آفریقایی آمریکایی در آینده را فراهم کرد. در سال ۱۹۲۷، دادگاه عالی ایالات متحده برنامه‌های اصلاح نژاد در این کشور را تأیید کرد. این حکم جنبش اصلاح نژاد را بیشتر به پیش برد و منجر به عقیم سازی اجباری زنان شد. اتانازی غیرارادی نیز توسط اوژنیست‌های آمریکایی حمایت می‌شد و در موارد نادری انجام می‌گرفت، با ترویج شده‌ترین روش اتانازی اتاق‌های گاز
با ترویج شده‌ترین روش اتانازی اتاق‌های گاز بود، اگرچه هرگز در ایالات متحده جا نیفتاد و عقیم سازی در اولویت قرار داشت. الیور وندل هلمز، قاضی دیوان عالی کشور نوشت: اصلاح نژاد و برنامه‌های عقیم سازی در ایالات متحده بعداً الهام بخش اصلاح نژاد نازی شد. بنیاد خصوصی آمریکایی راکفلر به توسعه و تأمین مالی پروژه‌های اصلاح نژاد در آلمان کمک کرد، از جمله برنامه‌ای به هدایت یوزف منگله که بعداً آزمایش‌های انسانی را در آشویتس انجام داد. در طول دادگاه نورنبرگ، نازی‌ها از نقل قول هولمز (بالا) برای دفاع از خود استفاده
از نقل قول هولمز (بالا) برای دفاع از خود استفاده کردند. جمعیت‌شناسی. بومیان آمریکا. آمار. زنان بومی آمریکا و آلاسکا نرخ بالایی از خشونت را تجربه می‌کنند. این اعمال خشونت آمیز شامل تجاوز جنسی، خشونت خانگی و قاچاق جنسی است. وزارت دادگستری ایالات متحده دریافت که ۸۴ درصد از زنان بومی آمریکا و آلاسکا از نوعی خشونت رنج برده‌اند. این بدان معناست که زنان بومی ۱٫۲ برابر بیشتر از زنان سفیدپوست غیر اسپانیایی در معرض خشونت هستند. ۵۶٫۱ درصد از زنان بومی آمریکا خشونت جنسی را تجربه کرده و بیش از ۹۰ درصد از این زنان توسط
را تجربه کرده و بیش از ۹۰ درصد از این زنان توسط یک عضو غیر قبیله‌ای مورد حمله قرار گرفته‌اند. ۵۵٫۵ درصد از این زنان گزارش داده‌اند که در شرایط امنی نیستند، هل داده شده یا مورد ضرب و شتم قرار گرفته‌اند. ۴۸٫۸ درصد از طرف شریک عاطفی خود پرخاشگری روانی را تجربه کرده‌اند. علاوه بر این، ۹۷ درصد از زنان بومی که قربانی خشونت به دست مجرمی غیر بومی شده و ۳۵ درصد قربانیان، خشونت را از سوی یک فرد بومی تجربه می‌کنند. حدود ۳۳ درصد از زنان بومی مورد تجاوز جنسی قرار می‌گیرند و با نرخی دوبرابر نسبت به سایر جمعیت‌ها طعمه
و با نرخی دوبرابر نسبت به سایر جمعیت‌ها طعمه قرار گرفته‌اند. این تعداد ممکن است کمتر از برآوردها در نظر گرفته شود. دادگاه‌های قبیله ای بومی نمی‌توانند اعضای غیر قبیله ای را به دلیل تعرض جنسی و تجاوز تحت تعقیب قرار دهند. مردان غیر بومی آمریکا مسئول بیشتر تجاوزات علیه زنان بومی آمریکا هستند. پرخاشگری روانی در ۶۶٫۴ درصد موارد توسط شریک زندگی آنها تجربه شده است. در ایالات متحده، بیش از ۱٫۵ میلیون زن سرخپوست آمریکایی و بومی آلاسکا در طول زندگی خود از خشونت رنج برده‌اند. بیش از ۳۹ درصد از زنان سرخپوست آمریکایی و
بیش از ۳۹ درصد از زنان سرخپوست آمریکایی و بومی آلاسکا در سال گذشته خشونت را تجربه کرده‌اند. از این تعداد، ۱۴ درصد مورد آزار جنسی، ۹ درصد مورد تعرض شریک عاطفی خود، ۱۲ درصد مورد تعقیب و ۲۵ درصد مورد پرخاشگری روانی توسط شریک عاطفی خود قرار گرفته‌اند. در سال گذشته، بیش از ۷۳۰۰۰۰ زن سرخپوست آمریکایی و بومی آلاسکا خشونت را تجربه کردند. زنان بومی آمریکا و زنان بومی آلاسکا، همراه با زنان سیاه‌پوست، در مقایسه با سایر قومیت‌ها، میزان قتل بالاتری دارند. زنان بومی آمریکا و بومی آلاسکا در بردارنده ۳۶۰٫۳ درصد زنان
آمریکا و بومی آلاسکا در بردارنده ۳۶۰٫۳ درصد زنان قربانی قتل ۱۸ تا ۲۹ ساله هستند. ۴۷ درصد از مقتولان مربوط به خشونت شریک جنسی است. شرکای عاطفی فعلی ۸۱ درصد از قتل‌ها را مرتکب می‌شوند و ۱۲ درصد قتل‌ها توسط شریک قبلی انجام شده است. حسادت، مشاجره و اعمال خشونت آمیز قبلی در ۶۶ درصد مواقع قبل از قتل رخ می‌دهد. تصور می‌شود که قاچاق انسان در میان زنان بومی آمریکا و آلاسکا نیز رخ می‌دهد، اما مطالعات و آمار دقیقی در این رابطه وجود ندارد. زنان بومی آمریکا در مقایسه با سایر قومیت‌ها، ۲٫۵ برابر بیشتر تعرض و تجاوز جنسی
سایر قومیت‌ها، ۲٫۵ برابر بیشتر تعرض و تجاوز جنسی را تجربه می‌کنند. اگرچه قانون خشونت علیه زنان در سال ۲۰۱۳ مجدداً مجاز شد، اما اکثر قبایل درگیر تأمین بودجه زندان‌ها، دادگاه‌ها، مأموران اجرای قانون، قضات و برنامه‌های پیشگیری تلاش هستند. نگرانی در مورد داده‌ها. آماری در مورد خشونت علیه زنان بومی آمریکا که در مناطق رزرو شده ساکن هستند وجود ندارد. این داده‌ها را می‌توان با آمار خشونت زنان بومی آمریکا که با رزرو زندگی نمی‌کنند ترکیب کرد. مجموعه داده‌ها اغلب کشورهای بومی مختلف را ترکیب می‌کنند، بنابراین داده‌های