payamvha/North_RAG huggingface dataset:
را تشدید کرده است. در ۲۶ اوت ۲۰۲۵، گزارش شد که استرالیا اعلام کرده است که سفیر ایران را به‌دلیل دو حمله یهودستیزانه سازماندهی شده توسط رژیم ایران اخراج خواهد کرد. این تصمیم بر اساس نتیجه‌گیری‌های سازمان اطلاعات امنیتی استرالیا است که نشان می‌دهد دولت ایران در پشت حملات به آشپزخانه لوئیس کانتیننتال، یک شرکت مواد غذایی کوشر، در سیدنی در اکتبر ۲۰۲۴ و حمله به کنیسه آداس اسرائیل در ملبورن در دسامبر ۲۰۲۴ بوده است. علاوه بر این، استرالیا سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را به عنوان یک سازمان تروریستی اعلام کرده است.
کلیسای تثلیث مقدس (گریگوراشن) (؛ Կարմիր վանք) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر گتاپ، استان آراگاتسوتن ارمنستان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۷ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
مجموعه صومعه‌ای زوراوانک (آرشارونیک) (؛ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر آرشارونیک، استان ارزروم ترکیه می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۷ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
بیرسِنا (به یونانی باستان: Βιρκέννα؛ حکومت حدود ۲۹۲ تا ۲۷۲ پیش از میلاد) یک شاهزاده خانم ایلیریایی و بعدها ملکه اپیروس بود. بیرسنا دختر باردیلیس دوم و نوه کلیتوس بود. بیرسنا چهارمین همسر از پنج همسر پیرهوس اپیروسی بود که حدود سال ۲۹۲ پیش از میلاد با او ازدواج کرد. پیرهوس به دلایل دیپلماتیک و برای افزایش قدرت خود در جنوب ایلیریا با بیرسنا ازدواج کرد، زیرا او متحد پدر بیرسنا بود. بیرسنا پسری به نام هلنوس داشت که در سنین پایین پدرش را در لشکرکشی‌های جاه‌طلبانه‌اش در شبه‌جزیره ایتالیا همراهی می‌کرد.
زندگی دروغگوی بزرگسالان () یک مجموعه تلویزیونی درام با موضوع بلوغ به زبان‌های ایتالیایی و ناپلی است که توسط ادواردو د آنجلیس و بر اساس رمانی به همین نام نوشته النا فرانته در سال ۲۰۱۹ ساخته شده است. این مجموعه در ۴ ژانویه ۲۰۲۳ توسط نتفلیکس به صورت بین‌المللی منتشر شد. طرح. جیووانا ترادا دختری ۱۵ ساله است که در خانواده‌ای مرفه در ناپل به دنیا آمده است. با این حال، همزمان با گذار از کودکی به نوجوانی، برای یافتن هویتی در دنیای بورژوازی والدینش تلاش می‌کند، به خصوص زمانی که شباهت چشمگیری به عمه‌اش ویتوریا پیدا
زمانی که شباهت چشمگیری به عمه‌اش ویتوریا پیدا می‌کند که سال‌هاست از خانواده طرد شده است. جیووانا علیرغم میل والدینش، پدرش را متقاعد می‌کند که به او اجازه دهد ویتوریا را که در منطقه‌ای خشن از شهر زندگی می‌کند، ملاقات کند. رابطه جیووانا با ویتوریا به زودی چشمان او را به اسرار ناگفته‌ای در مورد خانواده‌اش و گذشته‌شان باز می‌کند. پذیرش. پاسخ انتقادی. طبق متاکریتیک، که بر اساس نظر ۷ منتقد، میانگین امتیاز ۷۹ از ۱۰۰ را به این مجموعه داده است، این مجموعه نقدهای «به‌طورکلی مطلوبی» دریافت کرده است. ربکا نیکلسون از
مطلوبی» دریافت کرده است. ربکا نیکلسون از گاردین نوشت: «وقتی «زندگی دروغین بزرگسالان» را خواندم، آن را داستانی بسیار درونی و درون‌نگر می‌دانستم، اما این نسخه به آن جان تازه‌ای می‌بخشد، آن را به بیرون معطوف می‌کند و کمی سوخت موشک به آن اضافه می‌کند.»
«مای دیره گل» یک برنامه تلویزیونی فوتبال ایتالیایی با حضور گروه موسیقی جیالاپا بود که از ۱۸ نوامبر ۱۹۹۰ تا ۲۵ فوریه ۲۰۰۱ از شبکه ایتالیا ۱ پخش می‌شد این برنامه در ابتدا نسخه فوتبالی «"مای دیره بانزای"» گروه موسیقی جیالاپا بود، برنامه‌ای که حول محور برنامه ژاپنی "«قلعه تاکشی»" می‌چرخید، و همچنین «جانشین» «"مای دیره موندیال"» بود، برنامه‌ای که تفسیر بازی‌های جام جهانی قبلی را به نمایش می‌گذاشت (این برنامه چند ماه قبل از انتشار «"مای دیره گل»"، بین ماه مه و ژوئن ۱۹۹۰، پخش شد). این برنامه محبوب‌ترین برنامه این
۱۹۹۰، پخش شد). این برنامه محبوب‌ترین برنامه این سه نفر بود و بر خطاها، گاف‌ها و رفتارهای خنده‌دار برخی از بازیکنان و مربیان در هفته قبل سری آ و همچنین لیگ‌های خارجی تمرکز داشت. این برنامه در ابتدا یکشنبه‌ها در نسخه‌ای کوتاه‌تر پخش می‌شد و بین فصل‌های ۱۹۹۲–۱۹۹۳ و ۱۹۹۶–۱۹۹۷، دوشنبه‌ها نیز با عنوان "«مای دیر گل دل لوندی»" پخش می‌شد. موفقیت آن به حدی بود که قالب آن، که با صداهای پس‌زمینه گروه موسیقی جیالاپا مشخص می‌شد، برای برنامه‌های مختلف دیگری ("مای دیر تی‌وی"، "مای دیر مایک"، "مای دیر گرانده فراتلو" و
تی‌وی"، "مای دیر مایک"، "مای دیر گرانده فراتلو" و غیره) اقتباس شده بود، اما همیشه توسط این سه نفر طنزپرداز مورد تفسیر قرار می‌گرفت.
خانم فالاچی یک سریال تلویزیونی ایتالیایی محصول سال ۲۰۲۴ از رای (شبکه رادیو تلویزیونی) است که توسط استودیوهای بین‌المللی پارامونت گلوبال تلویژن و مینروا پیکچرز با همکاری رداسترینگ تولید شده است. این سریال توسط آلساندرا گونلا و دیه‌گو لورجیان ساخته شده و به کارگردانی لوکا ریبولی، جاکومو مارتلی و آلساندرا گونلا کارگردانی شده است. قرار است میریام لئونه در نقش روزنامه‌نگار اوریانا فالاچی بازی کند. تهیه‌کنندگی این سریال را سانتو ورساچه، جیانلوکا کورتی، دیه‌گو لورجیان و آنجلا سالماسو بر عهده دارند. ویولا ریسپولی و
و آنجلا سالماسو بر عهده دارند. ویولا ریسپولی و تام گریوز نویسندگان اصلی آن هستند. خلاصه داستان. این فصل که در اواخر دهه ۱۹۵۰ اتفاق می‌افتد، دوران اولیه فعالیت اوریانا فالاچی را دنبال می‌کند، زمانی که او هنوز به عنوان «دختر سینما» شناخته می‌شد و به عنوان خبرنگار برای مجله هفتگی ایتالیایی اروپایی کار می‌کرد. در این دوران بود که فالاچی اولین سفر خود به ایالات متحده را به فرصتی بی‌نظیر تبدیل کرد، با چهره‌های خارق‌العاده ملاقات کرد و تصویری تیز، اغلب خام و طعنه‌آمیز از فرهنگ آمریکایی و واقعیت پشت ظاهر فریبنده
از فرهنگ آمریکایی و واقعیت پشت ظاهر فریبنده هالیوود به تصویر کشید. این سال‌ها همچنین با آشفتگی‌های عمیق شخصی، از جمله رابطه‌ای شدید و پر از مشکل با روزنامه‌نگار دیگر، آلفردو پیرونی، همراه بود. این رابطه، پر از شور و اشتیاق اما در عین حال ناامنی‌ها و ترس‌ها، در نهایت فالاچی را به مارپیچی از خودویرانگری کشاند. مهم‌تر از همه، این دوره‌ای بود که زنی جوان با عزم و استعداد خارق‌العاده، مأموریت واقعی خود را کشف کرد: گفتن حقیقت. و او متوجه شد که برای انجام این کار، تنها چیزی که نیاز دارد قدرتمندترین سلاح اوست:
تنها چیزی که نیاز دارد قدرتمندترین سلاح اوست: صدایش، منحصر به فرد و متمایز. تولید. پارامونت پلاس این سریال را در اکتبر ۲۰۲۱ به مینروا پیکچرز سفارش داد. در فوریه ۲۰۲۳ مشخص شد که این سریال هشت قسمتی است و ویولا ریسپولی نویسنده اصلی آن است و سانتو ورساچه، جیانلوکا کورتی، دیگو لورگیان و آنجلا سالماسو تهیه‌کنندگان آن هستند. ریخته‌گری. یوهانس هاوکور یوهانسون که قرار است در نقش اورسن ولز به ایفای نقش بپردازد، به بازیگران می‌پیوندد. فیلمبرداری. فیلمبرداری این سریال در سال ۲۰۲۳ در ایتالیا آغاز شد. رم از جمله
سریال در سال ۲۰۲۳ در ایتالیا آغاز شد. رم از جمله لوکیشن‌های فیلمبرداری است. پخش. این مجموعه برای اولین بار در نوزدهمین جشنواره فیلم رم در ۲۱ اکتبر ۲۰۲۴ به نمایش درآمد و پیش‌بینی می‌شد که در ۲۵ فوریه ۲۰۲۵ در ایتالیا به نمایش درآید.
نه خوشگل و نه زیبا () ما چند تا خوشگل خواهیم دید یک مجموعه مسابقه استعدادیابی ایتالیایی است که از رای ۱ پخش می‌شود. این برنامه به میزبانی کارلو کونتی، ده «شو گرل» مشهور تلویزیونی از دهه‌های ۱۹۸۰، ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰ را به نمایش می‌گذارد که با یکدیگر رقابت می‌کنند و کریستین دسیکا، مارا ونیه و فرانک ماتانو به عنوان داور حضور دارند. این برنامه برای اولین بار در ۲۲ مارس ۲۰۲۵ پخش شد و توسط اندمول شاین ایتالیا و رای (شبکه رادیو تلویزیونی) تهیه شده است. قالب. در این مجموعه، ده دختر نمایشی مشهور، که به خاطر کارشان در
ده دختر نمایشی مشهور، که به خاطر کارشان در نمایش‌های متنوع تلویزیونی در دهه‌های ۱۹۸۰، ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰ شناخته می‌شوند، هر هفته برای پنج آزمون استعداد خود (خوانندگی، رقص، موسیقی، مصاحبه و یک چالش غافلگیرکننده به نام "دربی") آماده می‌شوند. در طول هر قسمت، آنها در چالش‌های تک به تک با یکدیگر رقابت می‌کنند، بدون اینکه از قبل بدانند چه کسی را به چالش خواهند کشید یا چالش چیست. آنها توسط هیئت منصفه متشکل از سه شخصیت تلویزیونی و هشت دختر نمایشی دیگر قضاوت می‌شوند. مجموع آرای کسب شده توسط هر دختر نمایشی در طول قسمت‌ها،
آرای کسب شده توسط هر دختر نمایشی در طول قسمت‌ها، رتبه‌بندی کلی را تعیین می‌کند و در پایان سریال، دختری که بالاترین امتیاز را کسب کند، برنده اعلام می‌شود. جایزه نقدی ۲۰٬۰۰۰ یورویی به مؤسسه خیریه صد هزار اهدا خواهد شد. شاهد صحنه‌های زیبایی خواهیم بود توسط کارلو کونتی میزبانی می‌شود و کریستین دی سیکا، مارا ونیر و فرانک ماتانو به عنوان داوران حضور دارند. این برنامه فرمتی از اندمول شاین ایتالیا و رای (شبکه رادیو تلویزیونی) است که توسط حساب‌ها به همراه ایوانا ساباتینی، امانوئل جیووانینی، لئوپولدو سیانو و ماریو
امانوئل جیووانینی، لئوپولدو سیانو و ماریو دامیکو با همکاری ماتیا براوی نوشته شده است. تهیه‌کنندگان اجرایی الئونورا ایانلی، مارکو سینگولی و جاکومو گاگلیاردو هستند. پخش. "«زیبایی بی‌رحم»" برای اولین بار در تاریخ ۲۲ مارس ۲۰۲۵ از رای ۱ پخش شد، و شامل چهار قسمت است.
مدرسه جدید یک مجموعه تلویزیونی کمدی موقعیت ایتالیایی است که با همکاری بیچ‌وود کانیون پروداکشنز، شرکت مایسترو پروداکشنز است. ساخته شده است. این سریال در دسامبر ۲۰۱۷ آغاز شد. در سال ۲۰۱۹، بی‌بی‌سی با دی آگوستینی به توافق رسید و در آینده این سریال در کشورهای دیگر نیز پخش خواهد شد. طرح. این سریال دربارهٔ ماجراهای گروهی از دانش‌آموزان سال اول مدرسه راهنمایی بین‌المللی مک‌گافین، یک مدرسه راهنمایی بین‌المللی که در آن یک توالت فرنگی افسانه‌ای وجود دارد، صحبت می‌کند. این توالت فرنگی خراب، دیوار مشاهیر را در خود جای
این توالت فرنگی خراب، دیوار مشاهیر را در خود جای داده است، دیواری که عکس‌های ۱۲ اسطوره مدرسه، محبوب‌ترین دانش‌آموزانی که در طول سال‌ها توانسته‌اند شاهکارهایی به یاد ماندنی را به انجام برسانند و به اسطوره تبدیل شوند، بر روی آن آویزان شده است. برای عضویت در دیوار مشاهیر، دانش‌آموزان باید شاهکارهایی را انجام دهند و از طریق برنامه‌ای به نام برنامه دیوار مشاهیر، توسط سایر دانش‌آموزان رأی داده شوند. فقط کسانی که یک میلیون امتیاز دریافت کنند، می‌توانند عضوی از دیوار مشاهیر باشند.
کوه‌های رنگ‌پریده () یک مجموعه تلویزیونی درام جنایی ایتالیایی به کارگردانی داویده مارنگو است. و جوزپه بونیتو (کارگردان). پخش آن از ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۴ در شبکه‌های رای ۱ و آغاز شد. فرضیه. دو کارآگاه در حال تحقیق در مورد یک قاتل زنجیره‌ای در بولزانو، تیرول جنوبی هستند. تولید. این سریال در سال ۲۰۲۲ در بولزانو فیلمبرداری شد. انتشار. پخش این سریال از ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۴ از رای ۱ آغاز شد. در ۱۰ اکتبر ۲۰۲۴، حق پخش بین‌المللی آن در ایالات متحده، کانادا، بریتانیا، ایرلند و ترکیه خریداری شد.
نماد تقسیم یا اوبلوس (انگلیسی: Obelos) اصطلاحی در نسخه‌شناسی و اخیراً در چاپ‌شناسی است که به یک نشانهٔ تاریخی حاشیه‌نویسی اشاره دارد که در دوران معاصر به سه معنای رایج زیر تبدیل شده است: واژهٔ «اوبلوس» از (اوبلوس)، واژهٔ یونانی باستان برای سیخ، سیخ کباب یا ستون نوک‌تیز می‌آید. این همان ریشهٔ واژهٔ 'اوبلیسک' است. در ریاضیات، نخستین نماد عمدتاً در کشورهای انگلیسی‌زبان برای نمایش عمل تقسیم استفاده می‌شود و اوبلوس نام دارد. در ویرایش متون، نماد دوم که خنجر نیز نامیده می‌شود، برای نشان دادن محتوای مشکوک یا دارای
می‌شود، برای نشان دادن محتوای مشکوک یا دارای خطا به کار می‌رود؛ یا به عنوان علامت ارجاع یا نشانگر پاورقی. همچنین کاربردهای دیگری در زمینه‌های تخصصی مختلف دارد. کاربرد در حاشیه‌نویسی متون. نماد خنجر مدرن از گونه‌ای از اوبلوس سرچشمه گرفته که در اصل به صورت یک خط ساده ، یا خطی با یک یا دو نقطه نمایش داده می‌شد. این نماد به سیخ کباب آهنی، پیکان یا نوک تیز یک نیزه اشاره داشت و بیانگر حذف یا خط زدن بخش مشکوک بود. در گذشته، یکی از این نشانه‌ها (یا یک خط ساده) در نسخه‌های خطی باستانی برای علامت‌گذاری بخش‌هایی که
نسخه‌های خطی باستانی برای علامت‌گذاری بخش‌هایی که احتمال فساد یا جعلی بودن آن‌ها وجود داشت استفاده می‌شد؛ این روش حاشیه‌نویسی اوبلیسم نام گرفت. نماد خنجر که "اوبلیسک" نیز خوانده می‌شود، از اوبلوس گرفته شده و همچنان برای این منظور به کار می‌رود. گمان می‌رود اوبلوس توسط پژوهشگر هومری، زنودوتوس به عنوان بخشی از سامانهٔ نشانه‌گذاری ویرایشی ابداع شده باشد. آن‌ها کلمات یا بخش‌های مشکوک را در نسخه‌های حماسه‌های هومری مشخص می‌کردند. این سامانه توسط شاگرد او آریستوفان بیزانسی تکمیل شد که نخستین‌بار ستاره‌واره را
بیزانسی تکمیل شد که نخستین‌بار ستاره‌واره را معرفی کرد و از نمادی شبیه برای اوبلوس استفاده کرد؛ و در نهایت شاگرد او، آریستارخوس، این علائم را به نام «نمادهای آریستارخی» معرفی کرد. در برخی اسناد تجاری و مالی، به‌ویژه در آلمان و اسکاندیناوی، گونه‌ای به نام در حاشیهٔ نامه‌ها برای اشاره به پیوست استفاده می‌شود که نقطهٔ بالایی گاهی با شمارهٔ مربوطه جایگزین می‌گردد. در فنلاند، اوبلوس (یا گونه‌ای مشابه، formula_1) به عنوان نماد پاسخ درست استفاده می‌شود (در کنار علامت تیک که برای پاسخ "نادرست" به کار می‌رود). در
تیک که برای پاسخ "نادرست" به کار می‌رود). در نسخهٔ ۷٫۰ یونیکد، به عنوان یکی از گروهی از «نمادهای متنی یونان باستان» به استاندارد افزوده شد (در بلوک علائم نگارشی تکمیلی). در ریاضیات. شکل اوبلوس به صورت یک خط افقی با یک نقطه در بالا و یک نقطه در پایین ، نخستین‌بار توسط ریاضی‌دان سوئیسی یوهان ران در کتاب "Teutsche Algebra" (جبر آلمانی) در سال ۱۶۵۹ برای تقسیم استفاده شد. این کاربرد منجر به ایجاد علامت ریاضی مدرن شد که در کشورهای انگلیسی‌زبان به عنوان علامت تقسیم شناخته می‌شود. با این حال، این استفاده نه جهانی
شناخته می‌شود. با این حال، این استفاده نه جهانی است و نه توصیه می‌شود: استاندارد ISO 80000-2 برای نمادگذاری ریاضی تنها خط مورب یا خط کسر را برای تقسیم، یا دونقطه را برای نسبت توصیه می‌کند و بیان می‌دارد که «نباید» برای تقسیم استفاده شود. ابهام در عبارت‌های ریاضی که شامل اوبلوس و ضرب ضمنی هستند، موضوعی رایج در شوخی‌های اینترنتی شده است. این شکل اوبلوس همچنین گاه به عنوان نماد تفریق در اروپای شمالی استفاده می‌شد و این کاربرد در برخی مناطق اروپا (از جمله نروژ و تا مدت کوتاهی پیش در دانمارک) ادامه یافت. در
و تا مدت کوتاهی پیش در دانمارک) ادامه یافت. در ایتالیا، لهستان و روسیه، این نماد گاه در مهندسی برای نشان‌دادن بازهٔ اعداد به کار می‌رود (برای نمونه، "۲۴٫۱÷۲۵٫۶" به معنی محدودهٔ بین ۲۴٫۱ و ۲۵٫۶ است). در برخی اسناد تجاری و مالی، به‌ویژه در آلمان و اسکاندیناوی، گونهٔ دیگری از اوبلوس یعنی علامت منهای تجاری برای نشان دادن باقی‌ماندهٔ منفی یک عملیات تقسیم استفاده می‌شود. منابع. ```
میخال یا میکال (; ؛ ) بنا بر کتاب اول سموئیل، شاهزادهٔ پادشاهی متحد اسرائیل و دختر کوچکتر شائول شاه بود. او نخستین همسر داوود () بود که بعدها نخست پادشاه یهودا و سپس پادشاه سراسر پادشاهی متحد اسرائیل شد، و میخال به عنوان ملکه همسر اسرائیل بر تخت نشست. در کتاب مقدس. در کتاب سموئیل، دختر بزرگتر شائول را مِراب و دختر کوچکتر را میخال معرفی می‌کند. در کتاب اول سموئیل آمده است که میخال داوود را دوست می‌داشت. روایت نشان نمی‌دهد که آیا این عشق دوطرفه بود. پس از پیروزی داوود بر غول فلسطینی جالوت، مِراب به عقد ادرئیل
داوود بر غول فلسطینی جالوت، مِراب به عقد ادرئیل درآمد. بعدتر، پس از ازدواج مِراب با عدریئیل مِحولاتی، شائول از داوود دعوت کرد با میخال ازدواج کند. داوود پاسخ داد: «مردی فقیر و کم‌ارزش هستم»، یعنی نمی‌تواند مهریه عروس بپردازد. شائول پیشنهاد کرد که به جز پوست‌پیشین ۱۰۰ فلسطینی بهای دیگری لازم نیست. داوود در جنگی دیگر ۲۰۰ فلسطینی را کشت و پوست‌پیشین‌شان را به عنوان بهای دوبرابر به شائول آورد. در روایت، میخال رفاه داوود را برخاست پدرش مقدم می‌دارد. هنگامی که فرستادگان شائول برای کشتن داوود آمدند، او آن‌ها را
شائول برای کشتن داوود آمدند، او آن‌ها را با این وانمود که داوود بیمار است، از پای درآورد. او داوود را از پنجره پایین می‌فرستد و ترافیم را در تختش پنهان می‌کند. جی. شریل اکسام می‌گوید: با وجود خطر برای جانش، داوود پس از رفتن، تلاشی برای ارتباط مجدد با او نکرد. در دوران فرار داوود، شائول میخال را به همسری پالطی پسر لایش داد و داوود نیز چند همسر دیگر، از جمله ابیگیل گرفت. زمانی که داوود شاه یهودا شد و ایش‌بوشت (برادر میخال و پسر شائول) شاه اسرائیل بود، داوود برای صلح خواستار بازگرداندن او شد. رابرت آلتر
برای صلح خواستار بازگرداندن او شد. رابرت آلتر می‌گوید داوود با تأکید بر بهای پرداخت‌شده، استدلالی قانونی و محاسبه‌ای سیاسی برای تقویت مشروعیتش در خاندان سلطنتی ارائه داد، در حالی‌که پالطی آشکارا سوگواری می‌کرد. پس از بازگرداندن میخال، او داوود را به‌خاطر رقصیدن ناموقر درآوردن تابوت عهد به اورشلیم سرزنش کرد. در نتیجه، بر اساس سموئیل، تا دم مرگ فرزندی نداشت. بر خلاف ابیگیل و بَتشبع، زیبایی او توصیف نشده، هرچند سنت ربانی او را «زیبا و دل‌فریب» می‌داند. مشروعیت ازدواج دوم. این رویدادها پرسش‌های اخلاقی را در
ازدواج دوم. این رویدادها پرسش‌های اخلاقی را در یهودیت برجسته کرده است، به‌ویژه با توجه به متون مقدس که ازدواج مجدد با همسر سابق پس از ازدواج او با دیگری را ممنوع می‌کند. برخی می‌گویند داوود و میخال اساساً طلاق نگرفته بودند و شائول بدون رضایت داوود، او را به دیگری داده بود. در این دیدگاه، بدون سند طلاق صورت نگرفته بود. فرزندان. برخی معتقدند که مشخص نیست میخال بی‌فرزند مُرد، چنان‌که در آمده، یا فرزندانی داشت، همان‌طور که نسخه‌های و اکثر نسخ عبری گفته‌اند «پنج پسر میخال دختر شائول». از آنجا که مِراب با ادرئیل
پسر میخال دختر شائول». از آنجا که مِراب با ادرئیل ازدواج کرده بود ()، این موضوع بحث‌برانگیز است. گیل برای حل این تناقض، «پنج پسر میخال … که آنان را برای ادرئیل بزرگ کرد» ترجمه کرد و گفت آن‌ها فرزندان مِراب بودند که میخال پرورش داد. اما واژهٔ عبری ילדה معمولاً به معنای «زاییدن» است نه «پرورش دادن». استفاده به عنوان نام. «میخال» یکی از نام‌های زنانهٔ بسیار رایج در اسرائیل معاصر است. این نام برای مردان هم استفاده شده است. گونهٔ ایتالیایی این نام «میکول» است. در زبان چکی و زبان اسلواک «میخال» و در لهستانی
در زبان چکی و زبان اسلواک «میخال» و در لهستانی «میشاو» شکل محلی «مایکل» هستند، نه «میخال». در فرانسوی «میشل» و در اسپانیایی «میکال» است.
جوزپه بپه فنولیو (به ایتالیایی: [ˈbɛppe feˈnɔʎʎo]؛ ۱ مارس ۱۹۲۲ – ۱۸ فوریه ۱۹۶۳) نویسنده، پارتیزان و مترجم از زبان انگلیسی اهل ایتالیا بود. آثار فنولیو دو مضمون اصلی دارند: دنیای روستایی لانگه، جایی که او در آن متولد و بزرگ شد، و جنبش مقاومت ایتالیا؛ هر دو تا حد زیادی از تجربیات شخصی او در آن‌ها الهام گرفته‌اند. به‌همین ترتیب، نویسنده دو سبک دارد: روایت و حماسه. فنولیو در سال ۱۹۴۳ به خدمت سربازی فراخوانده شد؛ پیش از آنکه دوره آموزش افسری‌اش را به پایان برساند، ایتالیا تسلیم متفقین شد و آلمان بیشتر بخش‌های
ایتالیا تسلیم متفقین شد و آلمان بیشتر بخش‌های ایتالیا را مورد حمله قرار داد و اشغال کرد. مانند بیشتر ارتش ایتالیا، یگان آموزشی فنولیو فروپاشید؛ او ماجراجویانه از رم به خانه بازگشت و ماه‌ها در خفا زندگی کرد تا اینکه در ژانویه ۱۹۴۴ به پارتیزان‌ها پیوست. پس از جنگیدن تا پایان جنگ، او تعدادی کتاب را از انگلیسی ترجمه کرد و در حالی که در یک کارخانه شراب‌سازی در آلبا کار می‌کرد، آثاری را نوشت که به خاطر آن‌ها شناخته می‌شود. نخستین اثر او در نئورئالیستی بود: La paga del sabato (این اثر نیز پس از مرگش، در سال ۱۹۶۹
del sabato (این اثر نیز پس از مرگش، در سال ۱۹۶۹ منتشر شد). این رمان توسط الیو ویتورینی رد شد، کسی که به فنولیو توصیه کرد داستان‌ها را جدا کند و سپس آن‌ها را در کتاب I ventitré giorni della città di Alba (بیست‌وسه روز شهر آلبا، ۱۹۵۲) بگنجاند. این داستان‌ها شرحی بودند از پارتیزان‌های ایتالیایی یا از زندگی روستایی. یکی از این داستان‌ها La malora (۱۹۵۴) بود، داستانی بلند به سبک جیووانی ورگا. آثار مهم او پس از مرگش در نسخه‌ای انتقادی منتشر شدند؛ دربارهٔ رمان او Il partigiano Johnny (ترجمه‌شده با عنوان جانی
او Il partigiano Johnny (ترجمه‌شده با عنوان جانی پارتیزان) که نخستین بار در سال ۱۹۶۸ منتشر شد، همچنان بحث وجود دارد. برخی آن را بهترین اثر او می‌دانند، اثری که پس از مرگش بر اساس یکی یا هر دو نسخه ناتمام منتشرنشده ویرایش و چاپ شد. فنولیو در تورین، در سن ۴۰ سالگی، بر اثر سرطان نای درگذشت. آثار. لیست آثار جوزپه فنولیو به فارسی به شرح زیر است:
پاکو آیستاران (؛ زادهٔ ) مربی فوتبال اهل اسپانیا است. وی سابقه مربی‌گری در تیم‌هایی همچون باشگاه فوتبال مکابی تل‌آویو، باشگاه فوتبال والنسیا و باشگاه فوتبال لاس پالماس را در کارنامه دارد.
مانوئل مستره (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل اسپانیا بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال والنسیا اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال اسپانیا بی و اسپانیا بازی کرده است.
خوسه مانوئل ریلو (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل اسپانیا است. وی سابقه مربی‌گری در تیم‌های باشگاه فوتبال والنسیا و باشگاه فوتبال الچه را در کارنامه دارد.
آنتونین فیوبر (; – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل چکسلواکی بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپارتا پراگ و باشگاه فوتبال برشا اشاره کرد.
چارلز راکی رابرتز (۲۳ اوت ۱۹۴۰ – ۱۴ ژانویه ۲۰۰۵ میلادی) یک خواننده آمریکایی ریتم اند بلوز بود که تابعیت ایتالیایی گرفت. شروع زندگی. رابرتز در تانر (آلاباما) متولد شد و در نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا خدمت کرد و قهرمان بوکس نیروی دریایی آمریکا بود. او پس از شنیدن موسیقیِ کانتری توسط داگ فولکس و گروهش، آیردیلز، که روی کشتی محل خدمت او اجرا داشتند علاقه‌مند به خوانندگی شد. رابرتز در هنگام مرخصی در فرانسه در یک مسابقه خوانندگی برنده شد و پس از بازنشستگی از نیروی دریایی در ۱۹۶۲ میلادی تصمیم گرفت در اروپا
نیروی دریایی در ۱۹۶۲ میلادی تصمیم گرفت در اروپا بماند. شروع فعالیت. او در فرانسه در برنامه‌های تلویزیونی اجرا داشت و با نسخه‌های اولیهٔ ترانهٔ "Monkiss" موفقیت‌هایی کسب کرد. در سال ۱۹۶۵ میلادی، رنتسو آربوره و جیانی بونکامپیانی از رابرتز دعوت کردند تا در رم، ترانهٔ برنامهٔ رادیویی «Bandiera Gialla» را ضبط کند. ترانهٔ "T-Bird" در بخش‌هایی از ایتالیا به موفقیت رسید و رابرتز در رم ساکن شد. در سال ۱۹۶۷ میلادی، رابرتز با ترانهٔ "Stasera mi butto" به موفقیت بزرگی در ایتالیا رسید که ۳٫۷ میلیون نسخه از آن به فروش
در ایتالیا رسید که ۳٫۷ میلیون نسخه از آن به فروش رفت و برندهٔ جشنواره شد. موفقیت این ترانه منجر به ساخت فیلمی به همین نام در سال ۱۹۶۷ شد که رابرتز در آن بازی کرد. او بعدها در چندین فیلم ایتالیایی دیگر نیز حضور یافت. رابرتز به دلیل استفادهٔ همیشگی از عینک‌های آفتابی تیره شناخته می‌شد. او همچنین ترانهٔ فیلم "جنگو" در سال ۱۹۶۶ میلادی که توسط لوئیس باکالوف نوشته شده بود را اجرا کرد. این ترانه بعدها توسط کوئنتین تارانتینو به عنوان موسیقی آغازین فیلم ۲۰۱۲ "جنگوی زنجیرگسسته" استفاده شد. درگذشت. سرانجام رابرتز در
زنجیرگسسته" استفاده شد. درگذشت. سرانجام رابرتز در رم در سال ۲۰۰۵ میلادی به دلیل سرطان ریه درگذشت.
لئوپولدو کوستا (; – ) معروف به رینو کوستا بازیکن و مربی فوتبال اهل اسپانیا بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپارتا پراگ اشاره کرد.
دراگولیوب میلوشویچ (؛ – ) بازیکن و مربی فوتبال اهل صربستان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال ستاره سرخ بلگراد اشاره کرد.
آندرس بالسا (; – ) بوکسور و سرمربی (فوتبال) اهل اسپانیا بود. وی مربی‌گری تیم‌هایی همچون باشگاه فوتبال سلتاویگو، باشگاه فوتبال دپورتیوو لا کرونیا و باشگاه فوتبال والنسیا را به عهده داشته است.
امیلیو فدریکو شوبرت (1904–1972) یک طراح مد ایتالیایی بود که در دهه‌های 1940 و 1950 محبوب بود. شوبرت «خیاط ستارگان» نامیده می‌شد و آثار او مورد علاقه بسیاری از افراد مشهور بین‌المللی مانند پرنسس ثریای ایران، ریتا هیورث، اینگرید برگمن، بت دیویس، بریژیت باردو، سوفیا لورن، جینا لولوبریجیدا و آنا مانیانی بود. زندگی اولیه و تحصیلات. او با نام فدریکو امیلیو شوبرت در 8 ژوئن 1904 در محله ویکاریا در ناپل در کامپانیا، ایتالیا از والدینی به نام‌های گوتلف و فورتورا ویتوزی متولد شد. افسانه‌هایی در مورد تولد او در یک قلعه
متولد شد. افسانه‌هایی در مورد تولد او در یک قلعه ساکسون وجود داشت که صحت نداشتند. در یک قلعه ساکسونی رخ داد که صحت نداشتند، با این حال پدرش گوتلف ساکسون بود. مادرش فورتورا اسپانیایی بود. گفته می‌شود که او قبل از دنبال کردن مد، در آکادمی هنرهای زیبا در ناپل نقاشی خوانده است. در سال 1929 با ماریا جلاسی ازدواج کرد و با هم به رم نقل مکان کردند، جایی که او به عنوان خیاط در کارگاه خیاطی مونتورسی شاگردی کرد. این زوج با هم صاحب دو دختر شدند. در سال 1938، شوبرت یک کارگاه کلاه‌سازی کوچک افتتاح کرد که فقط کلاه‌های
کارگاه کلاه‌سازی کوچک افتتاح کرد که فقط کلاه‌های زنانه طراحی می‌کرد و هیچ چیز آماده‌ای نداشت، واقع در خیابان فراتینا نزدیک پله‌های اسپانیایی در رم. یکی از مشتریان کلاه او، کنتس راتی، برادرزاده پیوس یازدهم بود که به او پیشنهاد داد یک آتلیه برای مد زنانه در خدمت اشراف افتتاح کند. او در کارهای اولیه خانه مد خود، عمدتاً لباس‌های بافتنی جداگانه برای تعطیلات ساحلی و لباس‌های شب ساده ارائه می‌داد. تاریخ. در سال ۱۹۴۰، او شرکت خود را با نام «شوبرت امیلیو» واقع در خیابان ویا لاتزیو شماره ۹ تأسیس کرد، اما به دلیل
خیابان ویا لاتزیو شماره ۹ تأسیس کرد، اما به دلیل محبوبیت، در همان سال مکان را به خیابان ویا XX Settembre شماره ۴، جایی که آتلیه‌اش باقی ماند، منتقل کرد. فضای داخلی آتلیه مشابه آتلیه‌های پاریسی طراحی و تزئین شده بود. لباس‌های او نمایانگر «زیبایی چهره»، آرمان زنانه ایتالیایی «شهوانیت، ظرافت و عشق به فراغت» بود که در دهه ۱۹۵۰ یک زیبایی‌شناسی محبوب بود و اغلب در سینمای ایتالیا از دوران پس از جنگ دیده می‌شد. محبوبیت او به عنوان یک طراح از حدود دسامبر ۱۹۴۸ در طول نمایش مد «مد فرانسوی؟ مد ایتالیایی» در کازینو د
نمایش مد «مد فرانسوی؟ مد ایتالیایی» در کازینو د لا والی در سنت وینسنت، دره آئوستا، ایتالیا، آغاز شد، جایی که او لباس‌های خود را در کنار طراحان فرانسوی کریستین دیور و دیور دیتالیا به نمایش گذاشت. اولین حضور تاریخی مد ایتالیایی در ۱۲ فوریه ۱۹۵۱ در ویلا توریجیانی، خانه جووانی باتیستا جورجینی در فلورانس، جایی که طرح‌های لباس شوبرت حضور داشتند، اتفاق افتاد. در نهایت، این حضور منجر به جذب خریداران بین‌المللی شد. در سال ۱۹۵۳، او به همراه بسیاری از طراحان مد مشهور از جمله آلبرتو فابیانی، وینچنزو فردیناندی، سورل
از جمله آلبرتو فابیانی، وینچنزو فردیناندی، سورل فونتانا، ژول ونزیانی، جووانلی-سیارا، مینگولینی-گوگنهایم، النورا گارنت و سیمونتا کولونا دی سزارو، سندیکای مد سطح بالای ایتالیا (S.I.A.M.) را تأسیس کرد. در سال ۱۹۵۵، او لباس عروسی و جهیزیه ماریا پیا از ساووی، شاهزاده خانم ایتالیایی و دختر شاه هامبرت دوم، را طراحی کرد. مرگ و میراث. او در سن ۶۷ سالگی، در ۵ ژانویه ۱۹۷۲، در خانه‌اش در رم بر اثر حمله قلبی درگذشت. به عنوان استاد مد ایتالیایی، والنتینو و روبرتو کاپوچی از شاگردان او بودند. طرح‌های شوبرت در مجموعه دائمی
شاگردان او بودند. طرح‌های شوبرت در مجموعه دائمی موزه هنر متروپولیتن و موزه هنر فیلادلفیا نگهداری می‌شوند.
پشی پیکولی () یک سریال تلویزیونی ایتالیایی است که توسط گروه شغال (The Jackal) ساخته شده است. فصل اول در ۸ ژوئن ۲۰۲۳ در آمازون پرایم ویدیو منتشر شد و پس از آن فصل دوم در ۱۳ ژوئن ۲۰۲۵ پخش شد. فرضیه. در عصر ستاره‌های تیک‌تاک و فیلم‌های برجسته در رسانه‌های اجتماعی، آژانس درخت ما از گرتا، مدیری که از دفتر میلان به شعبه ناپل تنزل مقام یافته است، استقبال می‌کند. گرتا که در ابتدا قصد داشت در کانون توجه باقی بماند، خیلی زود باید با تیم جدید و عجیب‌وغریب خود - چیرو، فابیو، جیانلوکا، آرورا و دیگران - که با برندهای