payamvha/North_RAG huggingface dataset:
هنجارهای متعارف جنسیتی و دگرجنس گرایی و بیان، به استثنای اعضای جامعه ال‌جی‌بی‌تی است. اعضای جامعه دگرباشان جنسی همیشه نمی‌توانند از برنامه‌ها یا توصیه‌های برنامه‌های صرفاً پرهیز استفاده کنند، زیرا آنها به سمت روابط تراجنسیتی و همجنس‌گرا نیستند. انتقاد از آموزش جنسی صرفاً پرهیز توسط جوامع علمی و پزشکی. آموزش صرفاً پرهیز در بیانیه‌های رسمی انجمن روان‌شناسی آمریکا، انجمن پزشکی آمریکا، انجمن ملی روان‌شناسان مدرسه، انجمن پزشکی نوجوانان، سلامت کالج آمریکا مورد انتقاد قرار گرفته است. انجمن، آکادمی اطفال آمریکا، و
قرار گرفته است. انجمن، آکادمی اطفال آمریکا، و , که همگی معتقدند که آموزش جنسی برای مؤثر بودن باید جامع باشد. AMA از مدارس می‌خواهد برنامه‌های… آموزش جنسی جامع را اجرا کنند که شامل یک استراتژی یکپارچه برای در دسترس قرار دادن کاندوم برای دانش‌آموزان و ارائه اطلاعات واقعی و ایجاد مهارت‌های مرتبط با زیست‌شناسی باروری، پرهیز جنسی، مسئولیت‌های جنسی، وسایل پیشگیری از بارداری است. از جمله کاندوم، جایگزین در پیشگیری از بارداری و سایر موارد با هدف پیشگیری از بارداری و انتقال بیماری‌های جنسی… [و] با استفاده انحصاری
و انتقال بیماری‌های جنسی… [و] با استفاده انحصاری از آموزش صرفاً پرهیز مخالف است…» آکادمی اطفال آمریکا بیان می‌کند که "برنامه‌های فقط پرهیز نتایج موفقیت آمیزی با توجه به شروع تاخیری فعالیت جنسی یا استفاده از شیوه‌های جنسی ایمن تر نشان نداده‌اند… برنامه‌هایی که پرهیز از خودداری را به عنوان بهترین گزینه برای نوجوانان تشویق می‌کنند، اما بحث در مورد نشان داده شده است که پیشگیری از HIV و پیشگیری از بارداری به عنوان بهترین رویکرد برای نوجوانانی که از نظر جنسی فعال هستند، شروع فعالیت جنسی را به تأخیر می‌اندازد و
هستند، شروع فعالیت جنسی را به تأخیر می‌اندازد و نسبت نوجوانان فعال جنسی را افزایش می‌دهد که از کنترل بارداری استفاده می‌کنند. در ۴ اوت ۲۰۰۷، "مجله پزشکی بریتانیا" سرمقاله‌ای را منتشر کرد که در آن به این نتیجه رسید که «هیچ مدرکی» وجود ندارد که برنامه‌های آموزش جنسی فقط پرهیز از رفتارهای جنسی پرخطر، بروز عفونت‌های مقاربتی یا بارداری را در «کشورهای با درآمد بالا» کاهش می‌دهد. در فوریه ۲۰۱۷، دریافت که سیاست‌های AOUM «کلیشه‌های مضر جنسیتی را تقویت می‌کند» و همچنین در کاهش میزان بارداری و STI در نوجوانان ناکام
در کاهش میزان بارداری و STI در نوجوانان ناکام است. عهد باکرگی. پیمان باکرگی (یا «قول پرهیز») قول کتبی یا شفاهی است که جوانان می‌دهند تا از ازدواج خودداری کنند. گرچه اغلب به برنامه‌های فقط پرهیز مذهبی مرتبط است، اما اخیراً وعده‌های باکرگی در بسیاری از برنامه‌های فقط پرهیز سکولار نیز گنجانده شده است. تعهد باکرگی ممکن است به این صورت باشد: انگشتر خلوص می‌تواند نمادی از عهد باکرگی باشد. مطالعه‌ای در دانشگاه کلمبیا نشان داد که، در حالی که بسیاری از نوجوانانی که تعهد باکرگی می‌گیرند، خودداری از فعالیت جنسی را
تعهد باکرگی می‌گیرند، خودداری از فعالیت جنسی را انتخاب می‌کنند، آنهایی که در نهایت تعهد خود را زیر پا می‌گذارند، در معرض خطر بیشتری برای داشتن رابطه جنسی ناایمن برای اولین بار نسبت به نوجوانانی هستند که انجام نداده‌اند. اصلاً تعهد باکرگی این مطالعه همچنین نشان داد که تعهد باکرگی در یک گروه کوچک از متعهدین در یک محیط حداقل تا حدی غیر هنجار مؤثرتر بود، به این معنی که اگر پرهیز از خودداری معمول نباشد، کسانی که تعهد باکرگی می‌گیرند به احتمال زیاد به آن پایبند هستند. بررسی ملی طولی جوانان نشان داده است که در
هستند. بررسی ملی طولی جوانان نشان داده است که در حالی که متعهدین بیشتر از غیر متعهدین تا زمان ازدواج خودداری می‌کنند – که ۹۹ درصد آنها قبل از ازدواج رابطه جنسی دارند – ۸۸ درصد از متعهدین مورد مطالعه قبل از ازدواج رابطه واژینال داشته‌اند. از بین کسانی که متعهد شده بودند، در اولین تجربه آمیزش واژینال با تأخیر قابل توجهی با میانگین ۱۸ ماه تأخیر وجود داشت. با این حال، مشخص شد افرادی که تعهد باکرگی می‌گرفتند، در زمان شروع رابطه جنسی محافظت‌شده کمتری داشتند و در صورت بروز نگرانی، احتمال کمتری داشت که آزمایش STI
صورت بروز نگرانی، احتمال کمتری داشت که آزمایش STI انجام دهند. برنامه درسی رضایت. اگرچه مفهوم رضایت اغلب به عنوان یک ستون اساسی برنامه درسی آموزش جنسی دیده می‌شود، تحقیقات نشان می‌دهد که کشورهای کمی آن را به عنوان یک ضرورت برای آموزش K-12 می‌بینند. از ۱۸ ایالت مورد بررسی، تنها یک ایالت - ایالت اورگان - به صراحت از دانش‌آموزان خواسته بود تا ابزار رضایت را در زمینه جنسی تعریف کنند: استانداردی که تا دبیرستان اجباری نیست، زیرا رضایت فقط به‌طور خلاصه در برنامه درسی دوره راهنمایی اورگان ذکر شده است. . شایان ذکر
دوره راهنمایی اورگان ذکر شده است. . شایان ذکر است که ایالت نیوجرسی به رضایت جنسی اشاره می‌کند، با این حال، کمتر گفته شده است که آیا معیارهایی برای نشان دادن درک دانش آموزان وجود دارد یا خیر. بیشتر اوقات، رضایت در حوزه آموزش سطح بالا دیده می‌شود. بسیاری از ایالت‌ها قوانین خاصی دارند که دانشگاه‌های دولتی دولتی را ملزم به اجرای این برنامه درسی می‌کند، مانند کالیفرنیا و نیویورک. از آنجایی که ۳۰٫۳ درصد از فارغ التحصیلان دبیرستان به دانشگاه نمی‌روند، فقدان استانداردهای رضایت در کلاس‌های درس دبیرستان باعث می‌شود
رضایت در کلاس‌های درس دبیرستان باعث می‌شود که بخش قابل توجهی از بزرگسالان جوان هرگز آموزش رسمی در مورد این موضوع دریافت نکنند. جنسیت در تربیت جنسی. مانند همه موضوعات مرتبط با جنسیت، جنسیت بخش اساسی آموزش جنسی است و ایده‌های جنسیت و جنسیت در فرهنگ آمریکایی ارتباط نزدیکی دارند. با این حال، شواهدی از پیام‌های جنسیتی در آموزش جنسی مبتنی بر مدرسه آمریکایی وجود دارد که ممکن است به ادامه وجود کلیشه‌های مضر در مورد جنسیت و تمایلات جنسی منجر شود. فقط پرهیز. "مجله سلامت نوجوانان" مطالعه ای با عنوان «فقط پرهیز تا
سلامت نوجوانان" مطالعه ای با عنوان «فقط پرهیز تا ازدواج: بررسی به روز شده سیاست‌ها و برنامه‌های ایالات متحده و تأثیر آنها» انجام داد. این مطالعه نشان داد که آموزش جنسی صرفاً پرهیز، کلیشه‌های مضر جنسیتی را در مورد انفعال زنان و «مردانگی سخت» تقویت می‌کند، که هر دو با کاهش استفاده از کاندوم و پیشگیری از بارداری مرتبط هستند. به دلیل این ارتباط، محققان به این نتیجه رسیدند که این کلیشه‌ها «سلامت جنسی نوجوانان را تضعیف می‌کنند». تحقیقات پل دیل کلاینرت نشان داد که برنامه‌های فقط پرهیز اغلب شامل اطلاعاتی دربارهٔ
برنامه‌های فقط پرهیز اغلب شامل اطلاعاتی دربارهٔ گرایش جنسی یا هویت جنسی نمی‌شوند. تحقیقات اضافی توسط جیلیان گریس نورویک که در سال ۲۰۱۶ انجام شد نشان داد که در مصاحبه با دانشجویان دختری که آموزش جنسی فقط پرهیز داشتند، شرکت‌کنندگان معمولاً گزارش می‌دادند که پیام‌هایی دربارهٔ «پاک بودن» جنسی با هدف دختران دریافت می‌کنند. نقش‌های جنسیتی. مطالعه‌ای از دانشگاه میشیگان که توسط لاینا بای چنگ انجام شد، بررسی کرد که چگونه آموزش جنسی مبتنی بر مدرسه گاهی نقش‌های جنسیتی سنتی را به دلیل «عادی‌سازی» آمیزش واژینال آلت
سنتی را به دلیل «عادی‌سازی» آمیزش واژینال آلت تناسلی دگرجنس‌گرا در روابط تک همسری با نقش‌های جنسیتی پذیرفته‌شده اجتماعی اعمال می‌کند. همین برنامه‌ها در مورد تنوع فعالیت‌های جنسی انسان که در «هنجار» نمی‌گنجد، بحث نمی‌کنند. این مطالعه همچنین پیشنهاد کرد که این برنامه‌ها می‌توانند دختران را به‌عنوان قربانیان جنسی به تصویر بکشند و عبارات رایجی مانند «پسرها پسر خواهند شد» را در هنگام بحث دربارهٔ تجاوز جنسی و تجاوز تداعی کنند، و دانش‌آموزان را به این باور برسانند که دختران باید مسئولیت‌پذیرتر باشند تا از تجاوز
که دختران باید مسئولیت‌پذیرتر باشند تا از تجاوز جنسی اجتناب کنند. مطالعات دیگر، مانند مقاله کارین مارتین «تفاوت‌های جنسیتی در ABC پرندگان و زنبورها: آنچه مادران به کودکان خردسال در مورد جنسیت و تولید مثل می‌آموزند» راه‌های مختلفی را که نوجوانان در مورد تمایلات جنسی از منابع مختلف می‌آموزند، مانند رسانه‌ها، مذهب، بررسی می‌کند. و فرهنگ خانواده، به ویژه والدین. این مطالعه بیان می‌کند که نقش‌های جنسیتی، در حالی که در سنین بسیار پایین معرفی می‌شوند، در نوجوانی تأکید و تقویت می‌شوند. Paul Dale Kleinert نیز
تأکید و تقویت می‌شوند. Paul Dale Kleinert نیز تحقیقاتی در این زمینه انجام داد. پایان‌نامه او در سال ۲۰۱۶ روش‌هایی را بررسی می‌کند که آموزش جنسی مبتنی بر مدرسه ریشه در ساختارهای اجتماعی مانند نقش‌های جنسیتی دارد، اما نوع برنامه، جامع، صرفاً پرهیز یا پرهیز به علاوه، می‌تواند تا حد زیادی بر میزان سخت‌گیری و/یا نحوه سنتی نقش‌های جنسیتی تأثیر بگذارد. درون جنسیت به تصویر کشیده می‌شوند. جنسیت در فرهنگ مدرسه. تأثیر دیگر بر ادراک تمایلات جنسی دانش‌آموزان، فرهنگ مدرسه است، همان‌طور که در مطالعه لوئیزا آلن با عنوان
است، همان‌طور که در مطالعه لوئیزا آلن با عنوان «انکار موضوع جنسی: مقررات مدارس در مورد جنسیت دانش‌آموزان» نشان داده شده است. این مطالعه نشان می‌دهد که چگونه فرهنگ مدرسه می‌تواند دانش‌آموزان را وادار کند که خود را دارای سطوح مختلفی از عاملیت جنسی بر اساس جنسیت بدانند و در عین حال یک تمایلات جنسی نرمال‌شده مشابه آنچه در مطالعه Bay-Cheng ایجاد شد، ایجاد کنند. صرف‌نظر از مطالبی که در برنامه‌های درسی آموزش جنسی مبتنی بر مدرسه گنجانده شده است، نگرش کلی پیرامون رابطه جنسی در مدارس فردی می‌تواند بر شیوه‌هایی که
رابطه جنسی در مدارس فردی می‌تواند بر شیوه‌هایی که دانش‌آموزان در مورد تمایلات جنسی و تجربیات جنسی خود فکر می‌کنند تأثیر بگذارد. آموزش جنسی LGBT. آموزش جنسی LGBT شامل آموزه‌های شیوه‌های جنسی ایمن برای افراد با هر جنسیت و هویت جنسی است، نه فقط برای کسانی که در فعالیت‌های جنسی دگرجنس‌گرا شرکت می‌کنند. مطالعات نشان داده‌اند که امروزه بسیاری از مدارس چنین مسیرهای آموزشی را ارائه نمی‌دهند، احتمالاً به دلیل اختلاف نظر در زمینه آموزش جنسی در مورد اینکه آیا آموزش دگرباشان جنسی باید در برنامه درسی ادغام شود یا خیر.
جنسی باید در برنامه درسی ادغام شود یا خیر. فقدان اطلاعات توزیع شده در مورد روابط سالم از نظر روحی و جسمی دگرباشان جنسی را می‌توان به ننگ مداوم پیرامون دگرباشی در ایالات متحده، به ویژه در رابطه با نوجوانان، نسبت داد. سیاست‌های دولتی. در ایالات متحده، ۱۳ ایالت نیاز به بحث در مورد گرایش جنسی در آموزش جنسی دارند. از این ۱۳ ایالت، ۹ ایالت نیاز به بحث در مورد گرایش جنسی دارند تا شامل باشد، در حالی که ۴ ایالت نیاز به ارائه اطلاعات منفی در مورد گرایش جنسی مرتبط با دگرباشان جنسی دارند. آریزونا آموزش HIV را با این
دگرباشان جنسی دارند. آریزونا آموزش HIV را با این شرط ارائه می‌دهد که اگر و زمانی که آموزش داده شود، برنامه درسی آموزش HIV نتواند «سبک زندگی همجنس‌گرا» را ترویج کند یا «همجنس‌گرایی را به شیوه ای مثبت به تصویر بکشد». به‌طور مشابه، آموزش اچ‌آی‌وی در اوکلاهاما آموزش می‌دهد، در میان سایر رفتارها، «فعالیت همجنس‌بازی» به عنوان «مسئول تماس با ویروس ایدز» در نظر گرفته می‌شود. در ۱ اکتبر ۲۰۱۵، فرماندار کالیفرنیا جری براون دستوری در سراسر ایالت برای آموزش بهداشت جنسی صادر کرد. این لایحه که به عنوان «قانون جوان سالم
صادر کرد. این لایحه که به عنوان «قانون جوان سالم کالیفرنیا» شناخته می‌شود، ایجاب می‌کرد که تمام برنامه‌های درسی جنسی که در کلاس‌های عمومی کلاس‌های ۷ تا ۱۲ استفاده می‌شود حاوی اطلاعات دقیقی در رابطه با جنسیت و گرایش جنسی باشد. لایحه ۳۲۹ مجمع همچنین ایجاب می‌کند که برنامه درسی «به‌طور مثبت به رسمیت شناخته شود که افراد دارای گرایش‌های جنسی متفاوت هستند.» در حالی که تضمین اجرای مؤثر و یکنواخت این لایحه در مدارس برای دولت دشوار بوده است، این لایحه با مقاومت کمی از سوی مربیان یا والدین مواجه شده است. آموزش جنسی
از سوی مربیان یا والدین مواجه شده است. آموزش جنسی طرفدار LGBT. در ایالات متحده، در برنامه‌های مدارس دولتی که آموزش جنسی LGBT بخشی از برنامه درسی آموزش جنسی نیست، دانش‌آموزان دگرباش جنسی به احتمال زیاد درگیر جنسی پرخطرتر هستند که در نهایت منجر به نرخ بالاتر HIV/AIDS و سایر عفونت‌های مقاربتی می‌شود. به عنوان سوزاک و کلامیدیا، و همچنین موارد گزارش شده بیشتر بارداری در نوجوانی. این مشکل برای دانش‌آموزان دگرباش جنسی که در مدارس دولتی با برنامه‌هایی که مسائل جنسی دگرباشان جنسی را در دوره‌های آموزش جنسی آنها پوشش
دگرباشان جنسی را در دوره‌های آموزش جنسی آنها پوشش می‌دهند، ثبت نام کرده‌اند، به‌طور مکرر رخ نمی‌دهد. علاوه بر این، دانش‌آموزان دگرباش جنسی که آموزش‌های جنسی تخصصی دریافت نمی‌کنند، بیشتر به جستجوی آنلاین می‌پردازند تا منابع بیشتری را برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد جنسیت یا هویت خود جستجو کنند، که ممکن است ایمن یا واقعی نباشد. اغلب، دانش‌آموزان جوان دگرباش جنسی با یافتن فیلم‌های مستهجن در اینترنت، در مورد تمایلات جنسی خود می‌آموزند. گنجاندن برنامه درسی دگرباشان جنسی در دوره‌های آموزش جنسی همچنین نشان داده
جنسی در دوره‌های آموزش جنسی همچنین نشان داده است که قلدری دانش آموزانی را که به عنوان دگرباشان جنسی در مدارس دولتی ایالات متحده شناخته می‌شوند، کاهش می‌دهد. آموزش جنسی ضد دگرباش جنسی. طرف محافظه کارتر که مخالف آموزش جنسی فراگیر LGBT است، استدلال می‌کند که این امر باعث تحمیل تمایلات جنسی به کودکان می‌شود. با این حال، تحقیقات نشان می‌دهد که آموزش فراگیر گرایش جنسی را تغییر نمی‌دهد، اما باعث کاهش آزار و اذیت LGBT در مدارس می‌شود. حامیان مخالف آموزش جنسی LGBT همچنین ممکن است بگویند که این باعث ارتقای تجربیات
همچنین ممکن است بگویند که این باعث ارتقای تجربیات جنسی با جوانان و رابطه جنسی قبل از ازدواج می‌شود، اما این عوامل در مکان‌هایی با و بدون برنامه درسی آموزش جنسی فراگیر LGBT رخ می‌دهد، اما نرخ بارداری و نرخ عفونت‌های مقاربتی را کاهش می‌دهد. قانون «نگو همجنس‌گرا» بر توانایی جوانان LGBTQ+ برای جمع‌آوری اطلاعات سلامت جنسی و یادگیری نحوه مشارکت در اعمال جنسی ایمن با حذف بحث دربارهٔ موضوعات مرتبط با جنس دگرباشان در مدرسه تأثیر می‌گذارد. این امر می‌تواند بسیاری از دانش‌آموزان دگرجنس‌گرا را از منابع و اطلاعاتی که
دانش‌آموزان دگرجنس‌گرا را از منابع و اطلاعاتی که به همسالان دگرجنس‌گرای آنها داده می‌شود، بی‌نیاز کند. در این مورد، دانش‌آموزان دگرباش رها می‌شوند تا اطلاعاتی را از منابع خارجی بیابند، مانند اینترنت که دانش‌آموزان دگرباشان را در برابر بیماری‌ها و عفونت‌های مبتنی بر جنسی آسیب‌پذیر می‌کند که می‌تواند باعث عوارض عمده سلامتی شود. اقدامات اولیه قانونی مربوط به آنچه رسانه‌ها آن را کمپین "نگو همجنسگرا " می‌دانستند در میسوری و تنسی آغاز شد. به‌طور خاص، تنسی برای اولین بار در سال ۲۰۰۵، لایحه ۲۲۹، قانون «نگو
برای اولین بار در سال ۲۰۰۵، لایحه ۲۲۹، قانون «نگو همجنسگرایان» را پیشنهاد کرد، اگرچه تنها در سال ۲۰۰۹ زمانی که سنای ایالت این لایحه را تصویب کرد، مورد توجه قرار گرفت. این قانون بر خاموش کردن بحث دربارهٔ مسائل LGBTQ+ در مدارس دولتی متمرکز بود. این شامل جلوگیری از بحث دربارهٔ آموزش جنسی دگرباش برای همه دانش آموزانی است که در مدارس دولتی در این ایالت‌ها شرکت می‌کنند. لایحه ۲۲۹ در سال ۲۰۱۲ از طریق کمیته فرعی آموزش خانه تنسی به تصویب رسید. بعداً در سال ۲۰۱۳، سناتور استیسی کانفیلد، این کمپین را با لایحه ۲۳۴
سناتور استیسی کانفیلد، این کمپین را با لایحه ۲۳۴ اصلاح کرد تا امکان گفتگوهای شخصی در مورد همجنسگرایی و مسائل ناسازگار جنسیتی با معلمان و مشاوران راهنمایی فراهم شود. با این حال، گزارش هویت جنسی دانش آموزان را به والدین پس از انجام این گفتگوها الزامی کرد. در سال ۲۰۱۲ میسوری لایحه خانه ۲۰۵۱ را تهیه کرد، لایحه ای مشابه با تنسی که هدف آن حمایت از ارزش‌های ناهنجار خانواده با ممنوع کردن گفتمان LGBTQ+ در مدرسه و باشگاه‌های مرتبط با جنسیت‌های غیرهترونرماتیک بود. حامیان این قانون استدلال می‌کنند که این لایحه از حق
این قانون استدلال می‌کنند که این لایحه از حق محافظت شده در قانون اساسی برای مدیریت آموزش فرزندانشان حمایت می‌کند، که در بند روند قانونی اصلاحیه چهاردهم قانون اساسی تصریح شده است. با این حال، مخالفان استدلال می‌کنند که این می‌تواند دانشجویان، معلمان و سایر دانشکده‌ها را در مورد اولین اصلاحیه حق آزادی بیان تحت تأثیر قرار دهد. این لایحه به دلیل مخالفت عمومی در قانون تثبیت نشد. لایحه ۱۵۵۷ خانه فلوریدا از اول ژوئیه ۲۰۲۲ در مدارس ابتدایی فلوریدا تصویب شد و توسط فرماندار ران دیسانتیس امضا شد. این لایحه مربیان
فرماندار ران دیسانتیس امضا شد. این لایحه مربیان مدارس را از بحث و مدیریت محتوایی که شامل هویت و گرایش جنسی است منع می‌کند. مخالفان این لایحه اعلام کرده‌اند که کودکان LGBTQ+ فاقد حمایت در محیط‌های خانه خود به‌طور قابل توجهی آسیب خواهند دید زیرا معلمان و مشاوران دیگر نمی‌توانند کمک و راحتی ارائه دهند. همه بحث‌های مربوط به جنسیت و تمایلات جنسی از مهدکودک تا کلاس سوم کاملاً ممنوع است. دستورالعمل نحوه اجرای این موضوعات برای دانش‌آموزان مبهم است، با تنها توضیح این که طبق اظهارات دولت باید سن و رشد مناسب داشته
این که طبق اظهارات دولت باید سن و رشد مناسب داشته باشد. هرگونه تخلف از این لایحه حکم پیگرد قانونی دارد و عواقب مالی آن تحت پوشش مدرسه مورد نظر قرار می‌گیرد. این لایحه در ابتدا شامل بندهایی بود که مدارس را ملزم می‌کرد دانش‌آموزان مرتبط با LGBTQ+ را به سرپرستان خود «بیرون» کنند. این بندها از آن زمان توسط جو هاردینگ نماینده حذف شده است. رئیس‌جمهور جو بایدن از این اقدام انتقاد کرده و متعهد شده از برکناری آن حمایت کند. حامیان این لایحه ادعا می‌کنند که گنجاندن موضوعات LGBTQ+ در برنامه‌های درسی مدارس نوعی آراستگی
LGBTQ+ در برنامه‌های درسی مدارس نوعی آراستگی است و حذف آن به والدین قدرت می‌دهد تا در تربیت فرزندان خود مشارکت بیشتری داشته باشند. مخالفان این لایحه استدلال می‌کنند که جرم انگاری آموزش LGTBQ+ و برچسب زدن «آرایش» تبعیض بر اساس گرایش جنسی و جنسیت است. جنجال - جدال سرسختانه. حامیان آموزش جنسی LGBT استدلال می‌کنند که شامل همه جنسیت‌ها و هویت‌های جنسی به دانش آموزان LGBT اطلاعات بهداشتی مربوط به آنها، مانند پیشگیری از STI برای صمیمیت همجنس‌گرا، ارائه می‌دهد. علاوه بر این، این آموزه‌ها می‌تواند به جلوگیری از عزت
بر این، این آموزه‌ها می‌تواند به جلوگیری از عزت نفس پایین، افسردگی و قلدری کمک کند، همان‌طور که در تحقیقات نشان داده شده است. مخالفان آموزش جنسی دوستدار دگرباشان جنسی ادعا می‌کنند که آموزش موضوعات بهداشتی به این روش می‌تواند بی‌احترامی به برخی از باورهای مذهبی باشد و به‌طور بالقوه دیدگاه‌های سیاسی خاصی را به دانش آموزان تحمیل کند. سیاست‌های آموزش جنسی و دسترسی. دریافت آموزش جنسی رسمی با عوامل مهمی مانند سن، درآمد، نژاد، مکان و پیشینه مرتبط است. تأثیرات منطقه ای. تفاوت‌های قابل توجهی در محتوای آموزش جنسی در
ای. تفاوت‌های قابل توجهی در محتوای آموزش جنسی در مناطق مختلف جغرافیایی ایالات متحده وجود دارد در حالی که آموزش جنسی تقریباً در هر دبیرستان در ایالات متحده تدریس می‌شود، باورها و شیوه‌های محلی در مورد جنسیت به شدت بر نحوه آموزش آموزش جنسی تأثیر می‌گذارد. به‌طور کلی، آموزش برخی از انواع آموزش‌های جنسی به‌طور گسترده توسط عموم مردم آمریکا حمایت می‌شود، اما باورها در مورد اینکه آیا رابطه جنسی باید فقط بین افراد متأهل باشد یا نه می‌تواند تعیین کند که آیا مدارس محلی فقط آموزش پرهیز از بارداری را آموزش می‌دهند، یا
فقط آموزش پرهیز از بارداری را آموزش می‌دهند، یا اینکه شامل درس‌هایی در مورد پیشگیری از بارداری و پیشگیری از STI می‌شود. ایالات جنوب و غرب میانه ایالات متحده احتمالاً معتقدند که رابطه جنسی فقط باید در یک ازدواج اتفاق بیفتد. آنها همچنین ایالتی هستند که بالاترین درصد مدارسی را دارند که آموزش‌های جنسی را صرفاً پرهیز می‌کنند. این منجر به کاهش شانس آموزش در مورد موضوعات و روش‌های مختلف برای دانش‌آموزان در مناطقی می‌شود که آموزش فقط پرهیز را آموزش می‌دهند. بخش‌های غربی و شمال شرقی ایالات متحده احتمالاً شامل
غربی و شمال شرقی ایالات متحده احتمالاً شامل درس‌هایی دربارهٔ روش‌های مختلف درگیر شدن در فعالیت جنسی و استفاده از داروهای پیشگیری از بارداری و/یا ابزارهای پیشگیری از بیماری‌های مقاربتی است. ایالت‌های غرب میانه، جنوب و غرب بیشتر از مدارس شمال شرقی در مورد ناکارآمدی روش‌های کنترل بارداری غیرطبیعی آموزش می‌دهند یا اصلاً آنها را پوشش نمی‌دهند. علی‌رغم این تفاوت‌ها، اکثر ایالات متحده از طریق پرهیز تنها یا بهترین رویکرد پرهیز از تأکید بر پرهیز حمایت می‌کنند. با این حال، دیدگاه‌های جامعه و منطقه‌ای در مورد رابطه
حال، دیدگاه‌های جامعه و منطقه‌ای در مورد رابطه جنسی قبل از ازدواج در نهایت به این موضوع منعکس می‌شود که آیا، و تا چه میزان، روش‌های انجام رابطه جنسی ایمن علاوه بر این به دانش‌آموزان آموزش داده می‌شود. چند نمونه منطقه ای متنوع در زیر ارائه شده است. ویرجینیا. ویرجینیا از برنامه آموزش جنسی به نام کمپین ملی برای جلوگیری از بارداری ناخواسته و نوجوانان استفاده می‌کند. کمپین ملی در سال ۱۹۹۶ ایجاد شد و بر پیشگیری از بارداری‌های ناخواسته نوجوانان و بزرگسالان جوان تمرکز دارد. کمپین ملی هدفی را برای کاهش میزان
تمرکز دارد. کمپین ملی هدفی را برای کاهش میزان بارداری نوجوانان تعیین کرد سال. وزارت بهداشت ویرجینیا ویرجینیا را در رتبه ۱۹ در میزان تولد حاملگی نوجوانان در سال ۱۹۹۶ قرار داد. ویرجینیا همچنین ۳۵٫۲ تولد نوجوان در هر ۱۰۰۰ دختر ۱۵ تا ۱۹ ساله در سال ۲۰۰۶ رتبه‌بندی شد. هدف افراد سالم در سال 2010 نرخ حاملگی نوجوانان با ۴۳ بارداری یا کمتر از آن در هر ۱۰۰۰ زن ۱۵ تا ۱۷ ساله است. میسیسیپی آموزش جنسی در مدارس دولتی میسیسیپی برای اولین بار در سال ۲۰۱۱ معرفی شد، با این الزام که مدارس برنامه درسی «فقط پرهیز» یا «پرهیز به
که مدارس برنامه درسی «فقط پرهیز» یا «پرهیز به علاوه» را آموزش دهند. این قانون دارای الزامات اضافی بود، مانند جدا کردن پسران و دختران برای آموزش و عدم اجازه دادن به مربیان برای نشان دادن استفاده فیزیکی از وسایل پیشگیری از بارداری مانند کاندوم. این قانون از ۱ ژوئیه ۲۰۲۱ به روز شده است. وزارت آموزش و پرورش ایالت اعلام کرد که آنها اکنون برنامه‌های درسی را موظف می‌کنند که «از لحاظ فرهنگی، مبتنی بر شواهد، از نظر پزشکی دقیق و متناسب با سن دانش آموزان راهنمایی و دبیرستان باشد». این اولین بار بود که چنین اقدامات
دبیرستان باشد». این اولین بار بود که چنین اقدامات فراگیر گنجانده می‌شد. با این حال، آموزش جنسی هنوز اجباری نیست، هم به دلیل تصمیمات منطقه و هم به دلیل والدین فردی از طریق «خط مشی انتخاب کردن». میسیسیپی که با آلاباما گره خورده است، مذهبی‌ترین ایالت بر اساس تعدادی شاخص است، مانند ۸۲٪ از بزرگسالان با اطمینان مطلق به خدا اعتقاد دارند. با توجه به اینکه ایالت چقدر مذهبی و محافظه کار است، طرفداران آموزش جامع جنسی اغلب از ایالت می‌سی‌سی‌پی به عنوان نمونه ای از پیامدهای منفی و شکست آموزش فقط پرهیز استفاده می‌کنند.
منفی و شکست آموزش فقط پرهیز استفاده می‌کنند. تنسی تنسی هیچ برنامه درسی اجباری تربیت جنسی ندارد، و در صورت انتخاب برای تدریس، به تک تک مناطق مدرسه می‌گذارد که بر برنامه‌های درسی جنسی خود نظارت کنند. بسیاری از آن مناطق مدرسه به شدت بر برنامه‌های درسی مبتنی بر پرهیز تکیه کرده‌اند. مدارس تنسی یک برنامه آموزش زندگی خانوادگی اجباری ایجاد کرده‌اند، اگر نرخ بارداری زنان ۱۵ تا ۱۷ ساله بالاتر از ۱۹٫۵ در هر ۱۰۰۰ بسته به شهرستان باشد. در سال ۲۰۱۲، قانونگذار ایالتی لایحه ۳۳۱۰ سنا را تصویب کرد، که در غیر این صورت به
۳۳۱۰ سنا را تصویب کرد، که در غیر این صورت به عنوان «قانون دروازه» شناخته می‌شود، برای اجرای پرهیز از آموزش جنسی و محدود کردن اطلاعاتی که توسط مربیان به دانش آموزان داده می‌شود که فعالیت‌های جنسی را تشویق می‌کنند با مجازات ۵۰۰ دلار در صورت انجام. اخیراً، در سال ۲۰۱۷، قانونگذار ایالتی لایحه 1510 سنا را برای ارائه مداخله، درمان و پیشگیری از سوء استفاده جنسی از کودکان تصویب کرد. اگرچه لایحه ۱۵۱۰ سنا اجرا شد، اما همچنان ترویج فعالیت‌های جنسی و جلوگیری از بارداری در اموال مدرسه را ممنوع می‌کرد. در حال حاضر در
در اموال مدرسه را ممنوع می‌کرد. در حال حاضر در حال بررسی لایحه ۶۴۶ سنا است که در آن برنامه درسی برای دانش آموزان شامل آموزش جنسی «دقیق پزشکی و مناسب سن» است. با انجام این کار، دانش‌آموزان می‌توانند اطلاعاتی در مورد رضایت، پرهیز، بیماری‌های مقاربتی، بارداری و مهارت‌های ارتباطی به دست آورند. فلوریدا آموزش جنسی در فلوریدا اجباری نیست، اما ایالت یک برنامه درسی جامع آموزش بهداشت را اجرا کرده است که بارداری را آموزش می‌دهد و پرهیز را به عنوان «استاندارد اجتماعی مورد انتظار» در نظر می‌گیرد. در این گونه دوره‌ها
مورد انتظار» در نظر می‌گیرد. در این گونه دوره‌ها دانشجویان با تک همسری، ازدواج‌های دگرجنس گرا و پرهیز تا زمان ازدواج آشنا می‌شوند. اگرچه دوره‌ها تدریس می‌شوند، والدین و سرپرستان می‌توانند از اجازه دادن به دانش‌آموزان برای یادگیری با ارتباط کتبی و رضایتی که به مدرسه آنها داده می‌شود، انصراف دهند. چندین لایحه خانه برای شروع قانون نوجوانان سالم فلوریدا پیشنهاد شد که در آن مدارس موظف بودند دانش آموزان را با اطلاعات بهداشتی جامع و دقیقی آشنا کنند که مناسب سن در مورد تمایلات جنسی، روابط سالم و پیشگیری از بارداری
تمایلات جنسی، روابط سالم و پیشگیری از بارداری است. سنا برای تصویب این لایحه‌ها را وتو کرد. تگزاس. آموزش جنسی در تگزاس اخیراً به یک سیاست مورد توجه در ایالت تبدیل شده است. با افزایش اعتراضات اخیر و لوایح پیشنهادی در مجلس تگزاس، سیاست فعلی کانون بررسی‌های زیادی بوده است. از سال ۱۹۹۷، زمانی که لایحه ۱ سنا تصویب شد، تگزاس تصمیم‌گیری در مورد گنجاندن کلاس‌های آموزش جنسی در مدارس را به مناطق جداگانه واگذار کرد. اعضای هیئت مدیره مدرسه حق دارند کلیه برنامه‌های درسی را که تدریس می‌شود تصویب کنند. با این حال، این
را که تدریس می‌شود تصویب کنند. با این حال، این لایحه دارای معیارهای خاصی است که یک مدرسه باید در هنگام انتخاب آموزش جنسی از آنها پیروی کند. این شامل: علاوه بر این، مناطق مدرسه مجاز به توزیع کاندوم در ارتباط با آموزش‌های مربوط به تمایلات جنسی انسان نیستند. از زمان تصویب این سیاست، مطالعات تحقیقاتی متعددی برای ارزیابی سیاست ادیت جنسی، یعنی جنبه "صرفاً پرهیز" از تدریس، انجام شده است. دکتر دیوید وایلی و کلی ویلسون گزارش "فقط بگو نمی‌دانم: آموزش جنسی در مدارس دولتی تگزاس" را منتشر کردند که در آن دریافتند: به
دولتی تگزاس" را منتشر کردند که در آن دریافتند: به گفته مایک ویارئال، نماینده ایالت تگزاس، ویارئال گفت: «ما وظیفه داریم اطمینان حاصل کنیم که فرزندانمان اطلاعات دقیق را در کلاس درس دریافت می‌کنند، به ویژه زمانی که سلامت دانش آموزان در خطر است.» ما با مشکلات بی‌شماری در تگزاس به دلیل نرخ بالای بارداری در نوجوانان درگیر هستیم. با در نظر گرفتن این موضوع، بسیاری از قانونگذاران ایالتی لایحه‌هایی را برای بهبود آموزش جنسی در مدارس تگزاس پیشنهاد کرده‌اند. شواهد علمی انباشته شده در طی چندین دهه نشان می‌دهد که برنامه
انباشته شده در طی چندین دهه نشان می‌دهد که برنامه درسی فقط پرهیز تا ازدواج (AOUM) که در مدارس تگزاس تدریس می‌شود در کاهش نرخ بارداری نوجوانان در تگزاس مضر و بی اثر است. با وجود این حقایق، که اخیراً در "مجله سلامت نوجوانان" منتشر شده است، برنامه‌های AOUM همچنان توسط دولت ایالات متحده تأمین می‌شود. در واقع، دولت ایالات متحده بیش از ۲ میلیارد دلار در طول ۲۰ سال گذشته برای ممنوعیت آموزش جامع جنسی در مدارس دولتی هزینه کرده است و در عوض بودجه برنامه درسی AOUM را در حالی که نرخ بارداری نوجوانان همچنان در حال
را در حالی که نرخ بارداری نوجوانان همچنان در حال افزایش است، انتخاب کرده است. مدارس کاتولیک در تگزاس از آموزه‌های کلیسای کاتولیک در رابطه با آموزش جنسی پیروی می‌کنند. برخی از مخالفان آموزش جنسی در مدارس کاتولیک بر این باورند که برنامه‌های سکس بیشتر به جوانان آسیب می‌زند تا مفید. مخالفان آموزش جنسی معتقدند که کودکان از نظر ذهنی و عاطفی برای این نوع آموزش آماده نیستند و معتقدند که قرار دادن نوجوانان در معرض برنامه‌های جنسی ممکن است دانش آموزان را به مشغله جنسی تشویق کند. کلیسای کاتولیک معتقد است که والدین