payamvha/North_RAG huggingface dataset:
همسر و فرزند یوشیتسونه در منطقه سنجودو در پای کوه کینکیزان در شهر هیراایزومی، ایواته قرار دارد. گفته می‌شود معبد اونگاوا-جی در کینوگاوا، شهر اوشو، به عنوان یک روستا احیا شده است و گفته می‌شود که از تصویر اصلی نگهبان روستا گرفته شده است. لوح‌های یادبود فودو میو و یوشیتسونه و همسرش در آنجا نقش بسته بودند، اما در ۶ اوت ۲۰۰۸ معبد در اثر آتش‌سوزی ویران شد. نام پس از مرگ بر روی لوح یادبود «کنزان میوکونی دای نی» است. قلمرو خاندان کاواگوئه توسط کاواگوئه-نی، که به خاندان جانشین تبدیل شد، بازگشت داده شد، اما برادران
جانشین تبدیل شد، بازگشت داده شد، اما برادران بازمانده از روستا تا ۲۰ سال پس از قتل پدرشان، شیگه‌یوری، در سوابق آزوما کاگامی دیده نمی‌شوند.
هسو وینینگ همچنین به عنوان تیفانی آن هسو نیز شناخته می‌شود، بازیگر (زاده ۷ اوت ۱۹۸۴) تایوانی است. هسو کار خود را به عنوان یک مدل آغاز کرد و اولین بار به خاطر نقش‌های مکملش در سریال درام تایوانی "با یک بوسه شروع شد" و دنباله آن فیلم "آنها دوباره می‌بوسند" مورد توجه قرار گرفت. او همچنین به عنوان وی جی برای ام تی وی ماندارین کار کرد. فیلم تایوانی «طراحی ۷ عشق» نامزدی جایزه اسب طلایی بهترین بازیگر جدید را برای او به ارمغان آورد. او در سریال درام «راه بودند» ظاهر شد، که برای آن برنده جایزه زنگ طلایی بهترین
ظاهر شد، که برای آن برنده جایزه زنگ طلایی بهترین بازیگر نقش مکمل زن را دریافت کرد. اوایل زندگی. پدر هسو ایتالیایی-آمریکایی است و مادرش تایوانی است. پدرش قبل از به دنیا آمدن او خانواده را ترک کرد و مادرش را رها کرد تا هسو را با کمک پدربزرگ و مادربزرگ مادری و سایر اعضای خانواده اش بزرگ کند. هسو در مدرسه هنر هوا کانگ در تایپه تحصیل کرد و در آنجا با رینی یانگ همکلاسی بود. او از دانشگاه فرهنگ چینی فارغ‌التحصیل شد.
دنیس کریسپین تویتشت (متولد ۲۳ سپتامبر ۱۹۲۵ - درگذشت ۲۴ فوریه ۲۰۰۶) یک چینی‌شناس و تاریخ‌دان بریتانیایی بود که برای سهیم بودنش در ویراستاری در تاریخ چین کمبریج شناخته شده است. زندگی. دنیس توئیچت در ۲۳ سپتامبرِ ۱۹۲۵ در لندن، انگلستان، پسر یک طراح معماری متولد شد و در مدرسه گرامر شهرستان ایسلورث تحصیل کرد. در طول جنگ جهانی دوم، او یک دوره تصادف به زبان ژاپنی گذراند و در بقیه جنگ، بخشی از عملیات پارک بلچلی بود که به عنوان شنونده در یکی از ایستگاه‌های شنود رو به جلو در سریلانکا عمل می‌کرد. او همچنین زمان زیادی
جلو در سریلانکا عمل می‌کرد. او همچنین زمان زیادی را در ژاپن گذراند و توانست از بهترین مورخان ژاپنی چین (که تمایل داشتند بر تانگ چین تمرکز کنند، دوره ای که زمینه تخصصی او نیز شد) بیاموزد. پس از خروج از خدمت، او به مدت یک سال (۱۹۴۶–۱۹۴۷) در دانشکده مطالعات شرقی و آفریقایی دانشگاه لندن به مطالعه زبان چینی مدرن پرداخت. او که در سال ۱۹۴۳ در حالی که هنوز دانش آموز مدرسه بود، بورسیه ای را برای خواندن جغرافیا دریافت کرد، سپس جای خود را در کالج سنت کاترینز کمبریج گرفت و از آنجا در سال ۱۹۵۰ با مدرک درجه یک در
گرفت و از آنجا در سال ۱۹۵۰ با مدرک درجه یک در شرق‌شناسی فارغ‌التحصیل شد. او به عنوان مدرس در دانشگاه لندن (بین سال‌های ۱۹۵۴ تا ۱۹۵۶) و دانشگاه کمبریج (۱۹۵۶ تا ۱۹۶۰)، کرسی چین در دانشگاه لندن (بین ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۸) و کمبریج (بین ۱۹۶۸ تا ۱۹۸۰) و استاد چین‌شناسی در دانشگاه پرینستون (بین ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۴) تدریس می‌کرد. او استاد مدعو در آکادمی بریتانیا از سال ۱۹۶۷ به بعد بود. او نقش مطالعات چینی را در محافل روشنفکری غرب بسیار گسترش داد. او در سال ۱۹۵۶ با امیکو ایچیکاوا ازدواج کرد و از او ۲ فرزند دارد.
الیزابت فون بایرن ( میلادی – سپتامبر ۱۴۳۵ میلادی) که با نام الیزابت فون ویتلسباخ یا ایزابو نیز شناخته می‌شود، شاهزاده اهل بایرن بود که به واسطه ازدواج با شارل ششم، از سال ۱۳۸۵ میلادی تا هنگام مرگ همسرش در سال ۱۴۲۲ میلادی ملکه پادشاهی فرانسه بود. او تنها دختر اشتفان سوم، دوک بایرن از خاندان ویتلسباخ بود. آغاز زندگی. الیزابت فون بایرن احتمالاً حدود سال ۱۳۷۰ میلادی زاده شد. پدرش اشتفان سوم، دوک بایرن بین سال‌های ۱۳۷۵ میلادی تا ۱۴۱۳ میلادی بود. تبار پدری به شارلمانی، پادشاه فرانک‌ها بازمی‌گشت. مادرش تاده‌آ
شارلمانی، پادشاه فرانک‌ها بازمی‌گشت. مادرش تاده‌آ ویسکونتی، دختر برنابو ویسکونی، حاکم مشترک میلان و نواحی اطراف آن در منطقه لمباردی بود. هنگامی که یازده ساله بود مادرش را از دست داد. ازدواج با شارل ششم. فرانسوی‌ها در جریان جنگ صدساله به دنبال اتحاد با امپراتوری مقدس روم در برابر انگلیسی‌ها بودند. به نقل از فروآسار، شارل پنجم در بستر مرگ خواهان ازدواج شارل ششم با یک شاهزادهٔ آلمانی شده بود. انگلیسی‌ها ماه مه سال ۱۳۸۳ میلادی در فلاندر نیرو پیاده و در عمق خاک فرانسه پیشروی کردند. فریدریش، عموی ایزابو یکی از
فرانسه پیشروی کردند. فریدریش، عموی ایزابو یکی از حاکمانی بود که به درخواست کمک شال ششم پاسخ داد و یاری مؤثری به او رساند. فرانسوی‌ها از فریدریش دربارهٔ دختری در سن مناسب برای ازدواج با پادشاه فرانسه پرسش کردند. خود فریدریش چنین دختری نداشت اما در این زمان نام ایزابو، برادرزاده او برای نخستین بار مطرح شد. ایزابو می‌بایست به عنوان یکی از گزینه‌های ازدواج با شارل ششم، پادشاه فرانسه به این سرزمین سفر می‌کرد. پدرش ظاهراً نسبت به این سفر بسیار مردد بود. اشتفان می‌دانست که انتخاب همسری برای پادشاه فرانسه مسئله‌ای
که انتخاب همسری برای پادشاه فرانسه مسئله‌ای جدی است. او نگران بود که اگر ایزابو رد شود اثر بسیار بدی بر روان او خواهد داشت و از طرفی در آینده کمتر در خور ازدواج با شخص دیگری خواهد بود. اشتفان در نهایت راضی به این کار شد؛ تنها به این شرط که هیچ‌کس از جمله خود ایزابو، از هدف اصلی سفر به فرانسه مطلع نشود. از این رو، به ایزابو گفته شد که برای یک سفر زیارتی به آمیِن می‌رود. ایزابو به همراه عمویش فریدریش و کاترین دو فاستاوارین، دوست دوران کودکی و ندیمه خود به فرانسه رفت. به گزارش فروآسار، پادشاه فرانسه در نگاه
رفت. به گزارش فروآسار، پادشاه فرانسه در نگاه اول عاشق ایزابو شد و این دو روز ۱۷ ژوئیه سال ۱۳۸۵ میلادی تنها چند روز پس از نخستین دیدارشان با یکدیگر ازدواج کردند. زندگی سیاسی. الیزابت در دربار سلطنتی فرانسه به سرعت وارد دنیای سیاست شد. چند ماه پیش از ازدواج الیزابت و شارل، جان گالئاتسو ویسکونتی، پسر عموی مادر الیزابت، حاکم مشترک میلان با خود، برنابو، پدربزرگ الیزابت را از قدرت کنار زد و زندانی کرد. جان گالئاتسو نزد خود الیزابت را تهدیدی در مسیر جاه‌طلبی‌هایش می‌دید. او هم سعی کرد پایگاه قدرتی در فرانسه برای
می‌دید. او هم سعی کرد پایگاه قدرتی در فرانسه برای خود دست‌وپا کند؛ از این رو دختر خود والنتینا را سال ۱۳۸۹ میلادی به ازدواج لوئی یکم، دوک اورلئان درآورد. همان سال حاکمان شهر فیرنتسه قصد داشتند فرستادگانی به دربار فرانسه گسیل کنند تا از آن در برابر جان گالئاتسو یاری بخواهند. این افراد در ضمن موارد دیگر، مأمور بودند الیزابت را راضی به تشویق همسرش بدین منظور کنند. به هر صورت از آن‌جایی که فیرنتسه چیزی برای ارائه متقابل نداشت، این سفر هیچگاه صورت نگرفت. به هر حال این موضوع نشان‌گر نفوذ نسبی الیزابت در دربار
حال این موضوع نشان‌گر نفوذ نسبی الیزابت در دربار فرانسه از همان اوایل بود. پاپ کلمنس هفتم مستقر در رم هم اهمیت الیزابت در میانجی‌گری در موضوع انشقاق غربی را درک کرده بود. پاپ سال ۱۳۸۹ میلادی مقدار زیادی از درآمدهای کلیسایی را به شارل ششم واگذار کرد. شصت مورد از آن‌ها به نام الیزابت بود. پس از درگذشت پاپ کلمنس هفتم در سال ۱۳۹۴ میلادی، الیزابت یکی از اعضای شورای حل مسئله انشقاق در کلیسا در سال ۱۳۹۵ میلادی در پاریس بود. در این حال الیزابت به سیاست‌ورزی علیه جان گالئاتسو ادامه داد. به گزارش بوناکورسو پیتّی،
جان گالئاتسو ادامه داد. به گزارش بوناکورسو پیتّی، یکی از عوامل فیرنتسه در فرانسه، الیزابت او را ماه مه سال ۱۳۹۶ میلادی نزد خود فراخواند و مذاکراتی با او در جهت اعزام نمایندگانی از فیرنتسه برای ترغیب پادشاه فرانسه برای اتحادی علیه میلان داشت. روز ۲۹ سپتامبر همان سال پیمانی در این ارتباط بین فرانسه و فیرنتسه بسته شد. پس از عزل واتسلاف چهارم، امپراتور مقدس روم در سال ۱۴۰۰ میلادی و ورود شارل ششم در این موضوع، الیزابت یکی از نقش‌آفرینان در این مسئله بود. حاکمان انتخاب‌گر همان سال روپرشت، انتخاب‌گر پفالتس از
انتخاب‌گر همان سال روپرشت، انتخاب‌گر پفالتس از خاندان ویتلسباخ را جایگزین امپراتور پیشین کردند. الیزابت در جلب پشتیبانی فرانسه از روپرشت نقش اساسی داشت و زان پس نیز حامی او در دربار شارل بود. در جریان مناقشه قدرت بین لوئی، دوک اورلئان و فیلیپ، دوک بورگونی، دو عموی پادشاه، که در مواردی نزدیک بود به درگیری مسلحانه بینجامد، الیزابت به خواست پادشاه از ماه مارس سال ۱۴۰۲ میلادی در جایگاه میانجی قرار گرفت. شارل ششم نگران بود فائق آمدن یکی از دو طرف بر دیگری موجب تسلط آن بر خود پادشاه شود. از این رو الیزابت در نقش
آن بر خود پادشاه شود. از این رو الیزابت در نقش میانجی بین آن‌ها اساساً نقش حافظ تاج‌وتخت شارل را داشت. پیش از این شارل برای جلوگیری نفوذ بیش از حد عناصر دیگر بر او یا بر ولیعهد، ماه ژانویه سال ۱۳۹۳ میلادی الیزابت را مشترکاً با دوک‌های بورگونی، بِری و بوربون و برادرش لودویک، دوک بایرن، به عنوان قَیِّم ولیعهد لوئی، دوک گوین و دیگر کودکان سلطنتی برگزید. شارل ماه ژوئیه سال ۱۴۰۲ با صدور حکمی الیزابت را سرپرست شورای سلطنتی در صورت ناتوانی پادشاه در اداره امور، کرد. حکم دیگری در ماه آوریل سال ۱۴۰۳ تصمیمات شورا در
حکم دیگری در ماه آوریل سال ۱۴۰۳ تصمیمات شورا در غیاب پادشاه، را منوط به رای اکثریت اعضا دانست. این حکم همه اعضا از جمله الیزابت را به یک اندازه مسئول تصمیمات می‌کرد. به خواست شارل، در صورت مرگ او بزرگ‌ترین پسرش، بدون توجه به سنش، پادشاهی را در دست می‌گرفت و هیچ نایب‌السلطنه‌ای نمی‌داشت. نبود نایب‌السلطنه قدرت بالقوه ملکه مادر، یعنی الیزابت، را افزایش می‌داد. با این وجود، در مواقع غیبت پادشاه، اگرچه الیزابت حق رد تصمیمات پسرش، به عنوان نایب‌السلطنه را داشت اما در این دوره اغلب در پس زمینه باقی ماند. فیلیپ،
در این دوره اغلب در پس زمینه باقی ماند. فیلیپ، دوک بورگونی سال ۱۴۰۴ میلادی درگذشت. ژان پسر فیلیپ بر جای او نشست و راه پدر در رقابت با لوئی، دوک اورلئان را ادامه داد. مارگارت، دختر ژان سال ۱۴۰۵ میلادی با لوئی، ولیعهد فرانسه ازدواج کرد. الیزابت برای جلوگیری از قدرت گرفتن ژان، خود را به جناح لوئی نزدیک‌تر کرد. به هر صورت درگیری بین ژان و لوئی به اندازه‌ای بالا گرفت که نزدیک یک جنگ علنی منجر شود. در نتیجه این درگیری لوئی، دوک اورلئان سال ۱۴۰۷ به دستور ژان ترور شد. با توجه به قدرت ژان و هوادارانی که در پاریس
شد. با توجه به قدرت ژان و هوادارانی که در پاریس داشت، شورای سلطنت تصمیم گرفت با او رو در رو نشود. ژان ماه مارس سال ۱۴۰۸ به پاریس رفت. پادشاه در این زمان شرایط روانی مساعدی نداشت. شارل پس از مقداری بهبودی دلایل ژان برای آن کارش را پذیرفت و پسرعموی خود عفو کرد. در این حال الیزابت بسیار نگران بود که ژان پس از این ماجرا اقدام به غصب قدرت از پادشاه کند. او دوک بروتانی، داماد خود و ارتشش را به پاریس خواند. پادشاه سیسیل و دوک بری هم نیروی نظامی گسیل کردند تا از اشغال پاریس توسط ژان جلوگیری شود. الیزابت پیش از آن
پاریس توسط ژان جلوگیری شود. الیزابت پیش از آن که دست ژان به ولیعهد برسد، با کودکان سلطنتی به محل امن مولن در ۴۰ کیلومتری جنوب شرقی پاریس رفت. وقتی به مقصد رسید به قلعه آن استحکام بخشید و تمام فصل بهار را آن‌جا گذراند. تا این که شورشی در لیژ موجب بازگشت دوک بورگونی به اراضی خود شد. پادشاه هم اوایل تابستان نزد خانواده‌اش به مولن رفت و حکم عفوی که به ژان داده بود را پس گرفت. البته با وجود حضور ولیعهد، خود الیزابت در جلسه‌ای که حکم جدید صادر شد نبود. او از این زمان سعی می‌کرد جایگاه خود را کم‌رنگ تر کند و مقام
سعی می‌کرد جایگاه خود را کم‌رنگ تر کند و مقام پسرش را ترفیع ببخشد. از همین رو در بازگشت به پاریس در روز ۲۶ اوت، هنگام ورود به شهر ولیعهد سوار بر اسب سفیدی در جلو می‌رفت و ملکه از پس در ارابه‌ای می‌آمد. ژان ماه نوامبر سال ۱۴۰۸ میلادی شکست سختی به شورشی‌های لیژ وارد آورد و دوباره راهی پاریس شد. الیزابت این بار پیش از آن که ژان به شهر برسد با خانواده خود به سمت تور رفت. شارل هم، بدون تعادل روانی، بعداً با قایق از پاریس خارج شد و در ژین به ملکه پیوست و ادامه مسیر تا تور را طی کرد. پادشاه روز ۱۸ ژوئن سال ۱۴۰۹
تا تور را طی کرد. پادشاه روز ۱۸ ژوئن سال ۱۴۰۹ میلادی از تور حکم دیگری صادر کرد که بر اساس آن هنگام مشغول بودن ملکه، ولیعهد تصمیمات لازم را می‌گرفت. البته می‌بایست به ملکه گزارش می‌کرد. چنین حکمی برای تقویت جایگاه ولیعهد بود. ژان به دنبال خانواده سلطنتی رفت. او کنت انو-هلند را که خویشاوند الیزابت و پدر زن دیگر پسر او بود، به نزد آن فرستاد تا به پاریس بازگردند. الیزابت مشتاق این مذاکره بود و در نتیجه آن دوک بورگونی و دوک جدید اورلئان ماه مارس سال ۱۴۱۵ میلادی به مصالحه علنی رسیدند. در حقیقت دشمنی بین طرفین به
مصالحه علنی رسیدند. در حقیقت دشمنی بین طرفین به هیچ عنوان خاتمه نیافت و همچنان ادامه پیدا کرد. به هر شکل پسرش لوئی، دوک گوین ماه دسامبر سال ۱۴۱۵ میلادی در سن هجده سالگی درگذشت. پس از مرگ ناگهانی لوئی، جناح‌های قدرت که قصد تسلط بر دستگاه حاکمیت را داشتند، موجودیت خود ملکه را هم تهدید می‌کردند. هر یک از آنها می‌خواستند بر ولیعهد جدید مسلط شوند و الیزابت را مانعی بر سر راه جاه‌طلبی‌های خود می‌دیدند. شخصیت. الیزابت شخصی پرجذبه توصیف شده است. او می‌توانست روابط پیچیده را زیرکانه مدیریت کند. الیزابت سعی با همه
پیچیده را زیرکانه مدیریت کند. الیزابت سعی با همه طرف‌های قدرت رابطه نزدیکی داشته باشد. در یک نمونه ماه سپتامبر سال ۱۳۹۵ میلادی، چهار کلاه مخمل مشکی با روکش ساتن برای واتسلاف چهارم، امپراتور مقدس روم فرستاد؛ درحالی‌که پشتیبان خاندان دیگری در این حاکمیت بود. حتی نقلی آمده است که الیزابت در حال مذاکره مخفی به نفع دشمن خود جان گالئاتسو بوده و تلاش می‌کرده سبب ازدواج دختری از فرانسه و پسر او شود.
رابرت یا فو لی ( (متولد ۳۰ نوامبر ۱۹۱۳ - وفات ۱ دسامبر ۱۹۸۶) یک بازیگر چینی مقیم بریتانیا بود. پیشینه. وی در تیانجین متولد شد، و سپس به عنوان یک دانشجوی خارجی وارد انگلستان شده و مدرک لیسانس تاریخ را از کالج ترینیتی، کمبریج دریافت نمود. او سپس ابتدا در یک رستوران چینی و و سپس در یک رستوران ژاپنی مشغول به کار شد، پیش از آنکه در سال ۱۹۴۴ توسط دوستانش به بازیگری تشویق شود. لی در دهه‌های ۱۹۶۰، ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ در بسیاری از فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی به ایفای نقش‌های فرعی پرداخت و هر زمان که یک فیلم به یک شخصیت
فرعی پرداخت و هر زمان که یک فیلم به یک شخصیت آسیای شرقی نیاز داشت، برای بازی از او دعوت می‌شد. از جمله فیلم‌هایی که او در آن ایفای نقش داشت می‌توان به فقط دو بار زندگی می‌کنید (۱۹۷۶)، خیابان هاف مون (۱۹۸۶) نام برد. وی در سریال‌های تلوزیونی انتقام جویان، کارآگاه چینی و بیل نیز حضور داشت، اما شناخته شده‌ترین نقشی که وی بازی نمود تارو ناگازومی، مدیر بازرگانی ژاپنی و زبان آموز انگلیسی در مجموعه تلوزیونی از نوع کمدی موقعیت، به نام حواست به حرفات باشه در طی سالهای ۱۹۷۷ الی ۱۹۷۹ بود. او هرگز ازدواج نکرد و در
۱۹۷۷ الی ۱۹۷۹ بود. او هرگز ازدواج نکرد و در مصاحبه ای در سال ۱۹۸۴ ازدواج را به عنوان "مسئولیت بیش از حد " توصیف نمود. وی در آپارتمانی در همپستید، وافع در شمال لندن زندگی می‌کرد، جایی که پس از دو سال بیماری در ۱ دسامبر ۱۹۸۶، در سن ۷۳ سالگی، درگذشت.
آرامگاه چهل دختران یا چاه چهل دخترون بنایی است قدیمی که در روستای فهرج یزد قرار دارد. چاه چهل دختران یکی از جاذبه‌های گردشگری فهرج است که بنا بر روایات محلی دلیل نامگذاری این زیارتگاه به چهل دختران، خودکشی چهل دختر در زمان حمله مهاجمان به این منطقه است.
دیوید مالکوم نات (متولد ۱۹۵۶) یک جراح عمومی ولزی است که بیشتر در بیمارستان‌های لندن به عنوان جراح عمومی و عروق کار می‌کند، اما همچنین جهت خدمت دهی و حضور در مناطق جنگی و فاجعه دیده، به صورت داوطلب حضور می‌یابد. نات با درک این موضوع که آموزش دیگران می‌تواند حجم خدمت رسانی‌اش را تا حد زیادی بالا ببرد، به همراه همسرش الی، بنیاد دیوید نات را جهت سازماندهی آموزش جراحی اضطراری برای افرادی که در مناطق جنگی و فاجعه دیده فعالیت می‌کنند، تأسیس کرد. او به دلیل این کار خطیر مورد تجلیل قرار گرفته است و اکنون اغلب به
خطیر مورد تجلیل قرار گرفته است و اکنون اغلب به عنوان «ایندیانا جونز جراحی» نامیده می‌شود.
ماریا کارلوتا ایساسی-ایساسمندی پاردس (زاده ۲۹ سپتامبر ۱۹۷۵) یک هنرپیشه اسپانیایی است. ایساسی دختر والدین اسپانیایی، کارگردان فیلم آنتونیو ایساسی-ایساسمندی و بازیگر زن ماریسا پاردس است. او در رشته هنرهای زیبا فارغ‌التحصیل شد و در آکادمی خوان کارلوس کوراتزا بازیگری خواند.
ملانی گارسیا (متولد ۱۰ ژوئن 2007) خواننده اسپانیایی است. او در سال ۲۰۱۸ برنده "صدای بچه‌ها" شد و به عنوان نماینده اسپانیا در مسابقه آواز جونیوریوویژن ۲۰۱۹ که در ۲۴ نوامبر در گلیویس، لهستان برگزار شد، با آهنگ "Marte" به نمایندگی از اسپانیا به مقام سوم رسید. در می ۲۰۱۸، ملانی برنده "صدای بچه‌ها" در کشورش شد.
اوا ماریا هرناندز ویلگاس (زاده ۷ اوت ۱۹۷۱)، که بیشتر با نام اوا هاچه شناخته می‌شود، یک طراح رقص، کمدین، بازیگر و مجری برنامه تلویزیونی اسپانیایی است. هاچه در سگویا، کاستیا و لئون به دنیا آمد. پس از تحصیل در زبان انگلیسی، کار خود را به عنوان بازیگر صحنه آغاز کرد. در سال ۲۰۲۲، او اولین فیلم خود را به عنوان کارگردان، "هر کسی روز بدی دارد" فیلمبرداری کرد.
اوا ماریا مونوز رویز (۲۶ نوامبر ۱۹۳۶ – ۲۳ اوت ۲۰۱۶)، که به‌طور حرفه‌ای با نام چاچیتا شناخته می‌شود، بازیگر و کمدین مکزیکی بود. فعالیت حرفه ای او در سال ۱۹۴۱ آغاز شد، زمانی که او تنها چهار سال داشت، و او به اجرا و مشارکت در دوران طلایی سینمای مکزیک ادامه داد. مونوز هنوز چهار ساله بود که در دومین فیلمش، "«آی، جالیسکو، نه راجس» در نقش شخصیت چاچیتا بازی کرد!" (آی! جالیسکو، عقب‌نشینی نکن) (۱۹۴۱). «چچیتا» بیش از ۷۵ سال به عنوان هنرمندی موفق در سینما، تلویزیون، تئاتر، رادیو، کلوپ شبانه و نمایش سیرک شناخته شد. پس
رادیو، کلوپ شبانه و نمایش سیرک شناخته شد. پس از ایفای نقش شخصیت چاچیتا در دومین فیلمش، "¡Ay, Jalisco, no te rajes!" (۱۹۴۱)، او نام مستعار «چاچیتا» را دریافت کرد.
حسن زندیه (زادۀ ۱۳۴۵ در قم)، استاد گروه تاریخ دانشگاه تهران و عضو اسبق هیئت علمی پژوهشکدۀ تاریخ ایران در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی است. او به واسطۀ تحقیقاتش بر روی اسناد و نسخ خطی تاریخی، تحولات تاریخی نظام‌های قضایی از دوران صفویه تا پهلوی و ترجمۀ آثار ویلم فلور و شرح و بررسی دیدگاه‌های تاریخی و روش تحقیق او به زبان فارسی شناخته می‌شود. زندگی. حسن زندیه در سال ۱۳۴۵ خورشیدی در قم متولد شد و از زندهای ساکن قم و لک‌تبار است. او تحصیلات دانشگاهی خود را در کارشناسی تاریخ در دانشگاه تهران (۱۳۷۷)،
خود را در کارشناسی تاریخ در دانشگاه تهران (۱۳۷۷)، کارشناسی ارشد تاریخ ایران دورۀ اسلامی در دانشگاه تهران (۱۳۷۹) و دکتری تاریخ ایران دورۀ اسلامی در دانشگاه شهید بهشتی (۱۳۸۶) سپری نموده و سپس با مرتبه استادیاری به عضویت پژوهشکدۀ تاریخ پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی درآمد و هم‌اکنون با مرتبۀ دانشیاری، عضو هیئت علمی گروه تاریخ دانشگاه تهران است. زندیه همچنین نمایندگی اداره کل حوزه ریاست و روابط عمومی دانشگاه تهران در شورای مشورتی شبکه ۴ سیما، معاونت اجرایی اداره کل حوزه ریاست و روابط عمومی دانشگاه
اجرایی اداره کل حوزه ریاست و روابط عمومی دانشگاه تهران، عضویت در کارگروه توانایی‌سنجی علمی رشته تاریخ هیأت اجرایی جذب اعضای هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان، عضویت در کمیتۀ برگزار کننده ارزیابی تخصصی (مصاحبه) مرحله دوم آزمون دکتری تخصصی تاریخ دانشگاه تهران در سال‌های ۱۴۰۱ و ۱۴۰۲ و مدیریت گروه تاریخ دانشگاه تهران در سال ۱۳۹۳ خورشیدی و ارزیاب پژوهشی جشنوارۀ فارابی را در کارنامه دارد و در برگزاری گرامیداشت دکتر محمدابراهیم باستانی پاریزی در دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران نقشی عمده ایفا نموده است. زندیه
دانشگاه تهران نقشی عمده ایفا نموده است. زندیه برای دو کتاب «اقتصاد و سیاست خارجی عصر صفوی» در سال ۱۳۸۷ و «تحول نظام قضایی ایران در دوره پهلوی اول (عصر وزارت عدلیه علی اکبر داور ۱۲-۱۳۰۵)» در سال ۱۳۹۲ موفق به اخذ جوایزی از جشنواره‌های ملی و دانشگاهی شده است.
امیر درویشویچ (زاده ۴ ژوئیه ۱۹۹۲) یک بازیکن فوتبال اسلوونیایی است که در پست هافبک برای کرکا بازی می‌کند. در ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۱، درویشویچ برای اولین بار در دوران حرفه ای خود به خارج از اسلوونیا نقل مکان کرد و با تیم سوپر لیگ هند SC East Bengal قرارداد امضا کرد. پس از انجام هشت بازی در لیگ و به ثمر رساندن دو گل، در ۲۵ ژانویه ۲۰۲۲ باشگاه را ترک کرد. درویشویچ اولین بازی خود را برای اسلوونی در ژوئن ۲۰۱۸ در بازی دوستانه خارج از خانه مقابل مونته‌نگرو انجام داد و به عنوان جانشین نیمه دوم به جای یاسمین کورتیچ وارد زمین
جانشین نیمه دوم به جای یاسمین کورتیچ وارد زمین شد.
امیر منصور (متولد لاورن مورر؛ ۲۵ ژوئیه ۱۹۷۲) بوکسور حرفه ای آمریکایی است که در سنگین‌وزن مبارزه می‌کند. اولین حضور حرفه ای او در سال ۱۹۹۷ بود. او در سال ۲۰۰۱ به زندان فرستاده و ۸ سال و نیم به اتهام حمل مواد محکوم شد. او در مارس ۲۰۱۰ وارد خانه نیمه‌راهی شد و در اوت ۲۰۱۰ فعالیت بوکس خود را از سر گرفت. منصور اولین بازی خود را در سن ۲۴ سالگی در برابر کلیفتون گراهام اولین در پارک ساحلی سدار در آلن تاون پنسیلوانیا در ۱۲ ژوئیه ۱۹۹۷ انجام داد. منصور در راند ۱ گراهام را ناک اوت کرد. دو ماه بعد، منصور در دو راند مالک
را ناک اوت کرد. دو ماه بعد، منصور در دو راند مالک محمد را ناک اوت کرد. منصور در هفت مبارزه بعدی خود بدون شکست به میدان رفت.
سلیا فریجیرو گارسیا (ویگو، ۹ فوریه ۱۹۸۳) بازیگر و تهیه‌کننده سینما، تئاتر و تلویزیون اسپانیایی است. او در ویگو، گالیسیا، در خانواده‌ای با حرفه هنری به دنیا آمد: پدرش، رافائل فریجیرو، یک نقاش گالیسیایی است. پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان دی ویت در آرکانزاس (ایالات متحده)، او به مادرید نقل مکان کرد و در آنجا آموزش و حرفه خود را به عنوان بازیگر آغاز کرد.
کریستالز کاستلز نخستین آلبوم استودیویی از گروهٔ موسیقی الکترونیک کانادایی کریستال کاستلز می‌باشد.
خاویار بلوگا () خاویاری متشکل از اشپل (یا تخم) ماهیان خاویاری بلوگا "Huso huso" می‌باشد. این ماهی عمدتاً در دریای خزر یافت می‌شود که با ایران، جمهوری آذربایجان، قزاقستان، روسیه و ترکمنستان همسایه است. همچنین می‌توان آن را در حوضه دریای سیاه و گاهی اوقات در دریای آدریاتیک یافت. خاویار بلوگا گران‌ترین نوع خاویار است، که از ۷ هزار تا ۲۲ هزار دلار بر کیلوگرم (۳۲۰۰ تا ۱۰ هزار دلار بر پوند) در بازار عرضه می‌شود.
کریستال کاستلز دو دومین آلبوم استودیویی از گروهٔ موسیقی الکترونیک کانادایی کریستال کاستلز می‌باشد که در ۲۴ مهٔ سال ۲۰۱۰ از سوی فیکشن رکوردز و لست گنگ رکوردز منتشر گردید. این آلبوم در ابتدا قرار بود در ۷ ژوئن سال ۲۰۱۰ منتشر شود؛ اما پس از لیک آنلاین آلبوم تاریخ انتشار جلوتر رفت، بنابراین نسخهٔ دیجیتالی آلبوم در ۲۳ آوریل سال ۲۰۱۰ منتشر گردید.
فیات جی. ۹۱ یک هواپیمای جت جنگنده است که توسط شرکت هواپیماسازی ایتالیایی فیات آویاتسیونه طراحی و ساخته شده است، شرکتی که بعداً خود در آئریتالیا ادغام شد. منشأ این هواپیما در سال ۱۹۵۳، از رقابت NBMR-1 که توسط ناتو سازمان‌دهی شده بود، می‌باشد. که هدف از این رقابت انتخاب یک جنگنده-بمب افکن سبک بود (به‌طور رسمی، این رقابت به دنبال یک «جنگنده تهاجمی سبک‌وزن» بود) تا به عنوان یک هواپیمای استاندارد در میان نیروهای هوایی کشورهای عضو ناتو مورد استفاده قرار گیرد. جی. ۹۱ به‌طور خاص برای برآورده کردن الزامات این رقابت
۹۱ به‌طور خاص برای برآورده کردن الزامات این رقابت طراحی شده بود. وزن نسبتاً سبکی داشت و می‌توانست از باندهای هوایی ناهموار و با شرایط سخت، استفاده نماید و همچنین بدنه‌ای مقاوم دربرابر آتش دشمن (زره پوش) و تسلیحات مناسبی داشت و در مقایسه با بسیاری از جنگنده‌های خط مقدم مقرون به صرفه بود. در ۹ اوت ۱۹۵۶، اولین پرواز نمونه اولیه این هواپیما انجام شد. پس از بررسی چندین نمونه از این هواپیما، سرانجام جی. ۹۱ به عنوان طرح برنده مسابقه NBMR-1 انتخاب شد. جی. ۹۱ در طی سال ۱۹۶۱، در نیروی هوایی ایتالیا و در سال بعد در
سال ۱۹۶۱، در نیروی هوایی ایتالیا و در سال بعد در لوفت‌وافه آلمان غربی وارد خدمت عملیاتی شد. کشورهای مختلف دیگری از این هواپیما استفاده نمودند، از جمله نیروی هوایی پرتغال، که در طول جنگ استعماری پرتغال در آنگولا و موزامبیک به‌طور گسترده از این نوع هواپیما استفاده نمود. این هواپیما به مدت ۱۹ سال در خط تولید باقی ماند و در این مدت در مجموع ۷۵۶ هواپیما از جمله نمونه‌های اولیه، تولید شدند. سرانجام در سال ۱۹۷۷ خط تولید این هواپیما تعطیل شد. جی .۹۱ همچنین به عنوان پایه‌ای برای مدل دو موتوره این هواپیما،
به عنوان پایه‌ای برای مدل دو موتوره این هواپیما، فیات/آئرایتالیا جی. ۹۱ وای مورد استفاده قرار گرفت. این هواپیما عمر مفیدی نسبتاً طولانی داشت و در دوران جنگ سرد دوام آورد و سرانجام در سال ۱۹۹۵ از خدمت خارج شده و با انواع جدیدتری مانند داسو/دورنیه آلفا جت و اروماکی ام. بی-۳۲۶ جایگزین شد. توسعه. خاستگاه. در طی نتایج تجارب حاصله از جنگ کره در کنار مفاهیم تازه توسعه یافته از همکاری‌های نیروهای هوایی، اعضای پیمان ناتو نیاز به تجهیز مجدد ناوگان‌های در اختیار خود را با هواپیماهای تهاجمی مناسب و مجهز به موتور جت را
با هواپیماهای تهاجمی مناسب و مجهز به موتور جت را تشخیص دادند. در دسامبر ۱۹۵۳، فرماندهی عالی سازمان پیمان آتلانتیک شمالی مشخصات هواپیمای جدید پشتیبانی تاکتیکی سبک مورد نیاز را صادر نمودهو از تولیدکنندگان اروپایی دعوت به عمل آمد تا طرح‌های خود را برای این جنگنده سبک‌وزن سبک درخواستی ارسال نمایند. بر اساس این درخواست و مشخصات آن جنگنده جی. ۹۱ توسط مهندس ایتالیایی "جوزپه گابریلی" طراحی شد، حرف جی(G) در نام این هواپیما از اشاره به نام وی دارد. هدف از این برنامه تولید هواپیمایی بود که سبک، کوچک، کاربرد پذیر،
تولید هواپیمایی بود که سبک، کوچک، کاربرد پذیر، مجهز به سلاح‌هاو تجهیزات اویونیک اولیه و توانایی عملیات با نیاز به حداقل پشتیبانی زمینی باشد. این مشخصات به دو دلیل ایجاد شد: اولی تهدید هسته‌ای برای پایگاه‌های هوایی بزرگ، لذا هواپیماهای ارزان‌تر و با تعداد زیاد می‌توانستند، پراکنده شده و به عملیات بپردازند، و دلیل دیگر مقابله با گرایش به سمت هواپیماهای بزرگ‌تر و گران‌تر بود. الزامات فنی تعیین شده در مورد این هواپیمای تهاجمی شامل: مسافت مورد نیاز برای برخاست به طول ۱٬۱۰۰ متر (۳٬۶۱۰ فوت) از فراز یک مانع ۱۵ به
طول ۱٬۱۰۰ متر (۳٬۶۱۰ فوت) از فراز یک مانع ۱۵ به ارتفاع متر (۴۹ فوت)، قابلیت عملیات از باندهای پرواز نیمه آماده چمن و جاده‌ها، حداکثر سرعت ۰٫۹۵ ماخ، برد ۲۸۰ کیلومتر ۱۷۰(مایل) با امکان پرواز ۱۰ دقیقه بالای هدف، وزن خالی ۲٬۲۰۰ کیلوگرم (۴٬۸۵۰ پوند) و حداکثر وزن با محموله معادل ۴٬۷۰۰ کیلوگرم (۱۰٬۳۶۰ پوند) بودند. از تجهیزات مورد نیاز می‌توان به، وجود زره حفاظتی برای خلبان و مخازن سوخت، و تسلیحات شامل ۴ قبضه تیربار ۱۲٫۷ میلی‌متری (۰٫۵اینچ) یا ۲ قبضه توپ خودکار ۲۰ میلی‌متری یا ۳۰ میلی‌متری بودند. در آن زمان
۲۰ میلی‌متری یا ۳۰ میلی‌متری بودند. در آن زمان برآورده شدن این مشخصات عملیاتی ساده نبود. چالش انتخاب پیشرانه هواپیما که با الزامات سبک بودن وزن، قدرت، قابلیت اطمینان و سهولت تعمیر و نگهداری مطابقت داشته باشد، با استفاده از توربوجت بریستول سیدلی اورفوس (که در آغاز مراحل توسعه آن در بریتانیا بود)، برطرف گردید. توسعه این موتور با کمک قابل توجهی از برنامه توسعه تسلیحات متقابل ایالات متحده به انجام رسید. از ده طرحی که برای رقابت بر سر سازنده این هواپیما ارسال شدند، ۹ طرح با موتور اورفوس طراحی شده بودند. به