payamvha/North_RAG huggingface dataset:
زیادی از انواع مختلف یک خم وجود دارد. انواع فاق بلند مطابق با سوکوی ناگه (掬投)، که در آن حریف از زمین بلند می‌شود، در حالی که یک خم با فشار به جلو معمولی به عنوان موروت گاری طبقه‌بندی می‌شود (双手刈). برخی از تکنیک‌ها خاص تر هستند، به عنوان مثال کیبیسو گائشی (踵返)، یک خم از مچ پا است که در آن پاشنه پا گرفته می‌شود، به سمت بالا کشیده می‌شود و حریف بلافاصله هل داده می‌شود و پرتاب می‌شود. در کوچیکی تائوشی (朽木落)، پای حریف را گرفته، بالا می‌کشند و در کسری از ثانیه از آن برای هل دادن حریف به زمین استفاده می‌شود. این
آن برای هل دادن حریف به زمین استفاده می‌شود. این تکنیک در مسابقات جودو توسط فدراسیون بین‌المللی جودو در سال ۲۰۱۰ به جز به صورت ضد یا ترکیبی ممنوع شد. دو خم. دو خم شامل گرفتن حریف با هر دو دست از ناحیهٔ اطراف پاهای اوست؛ این حرکت در حالی زده می‌شود که مهاجم سینه‌اش را نزدیک به حریف نگه می‌دارد تا به او نیرو وارد کند و تعادل حریف را برهم زده و او را به زمین بزند. در ادامهٔ دو خم، شیوه‌های مختلفی را می‌توان برای به زمین زدن حریف استفاده کرد مانند بلند کردن و کوبیدن، یا فشار دادن به جلو با شانه در حالی که
و کوبیدن، یا فشار دادن به جلو با شانه در حالی که پاهای حریف را می‌کشید. دو خم را هم می‌توان به‌طور مشابه با یک خم، با خیمهٔ سنگین، دور شدن، و/یا ضربه زدن، بدل کرد. چوک گیوتینی نیز یک بدل خوب برای دو خم ضعیف است. دو خم در جودو به عنوان "موروته گاری" نامیده می‌شود، اگرچه برخی معتقدند که برداشتن دو پا که در آن حریف به هوا بلند می‌شود یا به پهلو برده می‌شود، باید به عنوان "سوکوی ناژ" نامیده شود. موروته گاری، علیرغم استفاده طولانی مدت توسط جودوکاران و تأیید خود جیگورو کانو، تا سال ۱۹۸۲ توسط مؤسسهٔ کودوکان به
جیگورو کانو، تا سال ۱۹۸۲ توسط مؤسسهٔ کودوکان به عنوان یک تکنیک رسمی جودو پذیرفته نشد. این تکنیک که توسط برخی سنت‌گرایان رد می‌شد، در مسابقات فدراسیون بین‌المللی جودو در سال ۲۰۱۰ به جز به‌عنوان بدل یا حرکت ترکیبی ممنوع شد. سر زیر بغل. در سر زیر بغل، که در انگلیسی به نام "duckunder" شناخته می‌شود، مهاجم آرنج حریف را به جلو می‌کشد و از بدنش دور می‌کند، سر خود را پایین می‌آورد و زیر بازوی حریف می‌چسباند تا بتواند پشت یا حداقل در کنار حریف قرار بگیرد. از این موقعیت می‌توان حریف را با بلند کرد، پرتاب کرد یا با
می‌توان حریف را با بلند کرد، پرتاب کرد یا با حرکت پا خاک کرد و بسیاری از حرکات ترکیبی را به کار برد. یک دست و یک پا. یک دست و یک پا یک تکنیک زیرگیری است که در آن هنگامی که در سمت راست بدن حریف اجرا می‌شود، دست چپ مهاجم آرنج راست حریف را به جلو می‌کشد تا سر مهاجم زیر بازوی راست حریف قرار گیرد. در همان زمان، دست راست مهاجم قسمت داخلی ران راست حریف را گرفته و بلند می‌شود، در حالی که مهاجم بلند می‌شود و به سمت چپ می‌راند و حریف را در سمت راست خود به زمین می‌زند. یک دست و یک پا شیوه‌ها و لم‌های مختلفی دارد.
یک دست و یک پا شیوه‌ها و لم‌های مختلفی دارد. رکبی. رکبی تکّی شامل قرار دادن یک بازو زیر بازوی حریف، و نگه داشتن پشت قسمت میانی یا بالاتنه حریف است، در حالی که یک رکبی دوتایی شامل انجام این کار با هر دو دست است. هرکدام می‌توانند به عنوان پایه ای برای زیر گرفتن استفاده شوند.
رباعی با مطلع «چون غنچه گل قرابه پرداز شود» چهاردهمین رباعی از دیوان حافظ به تصحیح محمد قزوینی و قاسم غنی می‌باشد.
باشگاه ورزشی پیانیسه () یک باشگاه فوتبال مستقر در پیانکاستانیایو، ایتالیا است که در حال حاضر در سری سی، سومین سطح لیگ فوتبال در این کشور به فعالیت می‌پردازد. تاریخچه. عملکرد فوتبال در دامنه‌های کوه آمیاتا از سال ۱۹۳۰ آغاز می‌شود و در تاریخ ۲ آوریل ۱۹۳۲ به‌طور رسمی شکل می‌گیرد، زمانی که کمیسر وقت شهرداری پیانکاستانیایو، وینچنزو فورکونی، دستور ساخت یک زمین ورزشی اولیه را صادر می‌کند. در دو دهه اول، فعالیت‌ها (به دلیل شروع جنگ جهانی دوم) به صورت آماتوری و غیررسمی انجام می‌شود و بازی‌هایی با باشگاه‌های شهرهای
انجام می‌شود و بازی‌هایی با باشگاه‌های شهرهای همجوار سازماندهی می‌شود. در سال ۱۹۵۰، پیانیسه به UISP ملحق می‌شود و در مسابقات مربوط شرکت می‌کند: در سال ۱۹۵۴، این تیم قهرمان مسابقات استانی سن‌اِز می‌شود و این موفقیت را در سال ۱۹۵۹ نیز تکرار می‌کند. در این میان، سطح فعالیت‌ها افزایش می‌یابد، به طوری که در تاریخ ۲۴ ژوئیه ۱۹۷۰ (پس از اینکه در ۱۹۶۷، با کمک علاقه‌مندان، زمین ورزشی دوباره آماده‌سازی شد) این باشگاه به فدراسیون فوتبال ایتالیا ملحق می‌شود و در لیگ دسته سوم سن‌اِز شرکت می‌کند. ساختار سازمانی شامل رئیس
سوم سن‌اِز شرکت می‌کند. ساختار سازمانی شامل رئیس وینچنزو رنای، با کمک معاون کارلو گدا، دبیر لافرنکو پیچینلی، خزانه‌دار بنتو بلونی و مشاوران گاستونه پرینی، برونو سانی، مورو چنچینی و فرانچسکو کاپرتی است. پس از یک سال «ثبات»، در فصل دوم در نقش‌های فدرالی، پیانیسه (زیر نظر مربی مائورو بتارینی) در گروه خود اول می‌شود و به دسته دوم صعود می‌کند. در همین حال، تا حدود نیمه دهه ۱۹۷۰، به لطف روابط خوب برقرار شده با مربی لاورو تونئاتو (که به سن‌اِز تعلق دارد)، پیانکاستانیایو به‌طور منظم میزبان تمرینات و بازی‌های
به‌طور منظم میزبان تمرینات و بازی‌های دوستانه تیم‌هایی مانند باشگاه فوتبال باری، باشگاه فوتبال پیسا، باشگاه فوتبال فوجیا و باشگاه فوتبال کالیاری بوده است. اقامت پیانیسه در دسته دوم تا فصل ۱۹۷۶–۱۹۷۷ ادامه دارد، زمانی که تیم سفید و سیاه تحت نظر مربی مانلیو فوکارلی در گروه خود اول می‌شود و به دسته اول صعود می‌کند؛ بنابراین، باشگاه شروع به ایجاد ساختاری محکم‌تر می‌کند: در ۱۹۷۸، هیئت مدیره به ۳۰ عضو افزایش می‌یابد و بازیکنان با معیارهای نیمه‌حرفه‌ای ثبت‌نام می‌شوند. در فصل ۱۹۹۲–۱۹۹۳، تیم برای اولین بار به
می‌شوند. در فصل ۱۹۹۲–۱۹۹۳، تیم برای اولین بار به پروموتسیونه دست پیدا می‌کند، اما پایان لیگ بعدی به سقوط فوری منجر می‌شود. سپس چندین سال نوسانی دنبال می‌شود: در سال ۱۹۹۵، اهالی آمیاتا دوباره به پروموتسیونه صعود می‌کنند و به مدت چهار فصل در آنجا می‌مانند و در ۱۹۹۹ به دسته اول بازمی‌گردند. اما این افت یک نقطه عطف را رقم می‌زند، زیرا در فصل ۱۹۹۹–۲۰۰۰، پیانیسه تحت هدایت برونو کورناکیا بر گروه خود تسلط دارد و ۷۵ امتیاز از ۳۰ بازی کسب می‌کند (که شامل ۲۳ پیروزی، ۶ تساوی و تنها ۱ باخت است) و ۷۳ گل به ثمر می‌رساند
تساوی و تنها ۱ باخت است) و ۷۳ گل به ثمر می‌رساند در مقابل ۲۱ گل دریافت می‌کند. پس از تثبیت در پروموتسیونه، تیم سفید و سیاه با موفقیت‌های روزافزون به بازی ادامه می‌دهد تا اینکه در فصل ۲۰۰۵–۲۰۰۶، گروه خود را می‌برد و به اچلنتسا صعود می‌کند. در این میان، به دلیل قوانین جدید مربوط به باشگاه‌های غیرحرفه‌ای، شکل اداری به انجمن ورزشی آماتوری تغییر می‌کند. پیانیسه از همان ابتدا به عنوان یک تیم برجسته در بالاترین سطح منطقه‌ای مطرح می‌شود و در عین حال از حمایت کارآفرین مائوریتزیو سانی (مالک برند استوزا کوچینه)، که
مائوریتزیو سانی (مالک برند استوزا کوچینه)، که اهل پیانکاستانیو است و در جوانی بازیکن باشگاه سفید و سیاه بوده، بهره‌مند می‌شود. در اوایل دهه ۲۰۰۰، او به عنوان حامی مالی و مدیر ورزشی به باشگاه ملحق می‌شود و سپس در ۲۰۰۹ سمت ریاست را به عهده می‌گیرد. با تقویت و ثبات اقتصادی، در فصل ۲۰۰۹–۲۰۱۰، اهالی آمیاتا گروه خود در اچلنتسا می‌برند و به سری دی وارد می‌شوند. در سری دی فصل ۲۰۱۸–۲۰۱۹، در سال نهم حضور در لیگ بین‌منطقه‌ای، پیانیسه (زیر نظر مربی مارکو ماسی) فصل خود را با عملکرد نوسانی آغاز می‌کند که عمدتاً آن را در
با عملکرد نوسانی آغاز می‌کند که عمدتاً آن را در بین جایگاه چهارم و هشتم قرار می‌دهد. اما رشد در نیمه دوم فصل باعث می‌شود که سفید و سیاه‌ها به رقابت بر سر تصاحب صدر جدول بپردازند. در روز سی‌ام، با پیروزی بر باستیا، پیانیسه به صدر جدول می‌رسد و با شش پیروزی پی‌درپی، این مقام را تثبیت می‌کند. دو تساوی در روزهای آخر باعث می‌شود رقیبشان به یک امتیازی آن‌ها برسد اما در نهایت توانستند به سری سی راه یابند. با انتقال به حرفه‌ای بودن، پیانیسه شکل اداری خود را به شرکت سهامی تغییر می‌دهد؛ ساختار موجود به‌طور عمده
شرکت سهامی تغییر می‌دهد؛ ساختار موجود به‌طور عمده تأیید می‌شود و مربی ماسی ابقا می‌گردد. بازار نقل و انتقالات به جذب چندین جوان و برخی عناصر با تجربه (به‌ویژه مهاجم متئو مومنت، هافبک پاولو رگولی و مدافع امیلیو دیئرنا) منجر می‌شود. بزرگ‌ترین مشکل به زمین خانگی مربوط می‌شود: از آنجا که این زمین در دسترس نیست (زیرا هنوز برای سری سی تأیید نشده است)، پیانیسه به‌طور موقت از استادیوم کارلو زکینی در گروسیتو استفاده می‌کند و در عین حال از شهرداری خواسته می‌شود که اقدامات لازم برای به‌روزرسانی این تأسیسات تاریخی را
لازم برای به‌روزرسانی این تأسیسات تاریخی را آغاز کند. اما این اقدام تا پایان فصل به پایان نمی‌رسد و بنابراین پیانیسه مجبور است تمامی مسابقات را در خارج از خانه برگزار کند. در گروه آ، سفید و سیاه‌ها گاهی عملکرد خوبی از خود نشان می‌دهند: یکی از نتایج قابل توجه، تساوی ۱–۱ در تاریخ ۱۸ اکتبر مقابل باشگاه فوتبال مونتسا «تحت برند» فین اینوست، که به وضوح رقابتی‌ترین تیم گروه است؛ اما چندین باخت اضافی آن‌ها را به منطقه پلی‌آوت می‌کشاند. با این حال، لیگ به‌طور ناگهانی به دلیل اپیدمی کووید-۱۹ متوقف می‌شود که از ماه
به دلیل اپیدمی کووید-۱۹ متوقف می‌شود که از ماه فوریه به «مسدود شدن» تقریباً کامل سیستم ورزشی ایتالیا منجر می‌شود. در تاریخ ۸ ژوئن، پس از حدود چهار ماه عدم قطعیت و تصمیمات متناقض بین فدراسیون فوتبال ایتالیا و سازمان لیگ فوتبال حرفه‌ای ایتالیا، در مورد نحوه تکمیل لیگ‌های حرفه‌ای، پیانیسه به‌طور قطعی در «لیست» پلی‌آوت سقوط مقابل پرگولیتسه قرار می‌گیرد. در همان روز، باشگاه ماسی را برکنار می‌کند و او را با پاسکواله کاتالانو جایگزین می‌کند. بازی پلی‌آف بقا مقابل تیم زرد و آبی‌های کرما به سود آن‌ها به پایان
تیم زرد و آبی‌های کرما به سود آن‌ها به پایان می‌رسد، زیرا به عنوان تیم بهتر در فصل عادی از دو تساوی (۰–۰ و ۳–۳) بهره‌مند می‌شوند تا در دسته باقی بمانند. دو فصل بعدی پیانیسه در رده‌های میانه و بالا قرار می‌گیرد، اما نتوانسته‌اند به صدر جدول نزدیک شوند. در سری دی فصل ۲۰۲۲–۲۰۲۳، سفید و سیاه‌ها توانستند با باشگاه فوتبال آرتسو رقابت کنند، اما در نهایت از آن‌ها فاصله می‌گیرند و به سری سی صعود می‌کنند؛ "گورخرها" سپس در پلی‌آف‌ها پیروز می‌شوند، اما مالک سانی (که در تابستان گذشته حتی استعفای خود را ارائه داده بود،
تابستان گذشته حتی استعفای خود را ارائه داده بود، اما سپس آن را پس گرفت - از ساختار، مدیر کل تاریخی رناتو واگجینی خارج شده بود) تصمیم به ارائه درخواست برای بازگشت نگرفت. در فصل ۲۰۲۳–۲۰۲۴ سری دی، پیانیسه در گروه ئی بازی می‌کند و به عنوان یک تیم برجسته مطرح می‌شود. در هفته ششم، تیم سفید و سیاه به صدر جدول می‌رسد و (با دو استثنا در هفته ۱۸ و بین هفته‌های ۲۶ تا ۲۸) دیگر جایگاه خود را از دست نمی‌دهد: در تاریخ ۲۸ آوریل ۲۰۲۴، با پیروزی ۲–۳ در زمین حریف، پیانیسه یک بازی پیش از پایان فصل، به سری سی صعود می‌کند.
رباعی با مطلع «با می به کنار جوی می باید بود» پانزدهمین رباعی از دیوان حافظ به تصحیح محمد قزوینی و قاسم غنی می باشد.
سوفی کیپول (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار پیست زن اهل انگلستان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده است.
خیمه یا خیمهٔ سنگین یک اصطلاح در هنرهای رزمی و کشتی برای یک تکنیک دفاعی است که به عنوان «بدل»، در پاسخ به تلاش حریف برای زیرگیری، اکثراً مقابل یک خم و دو خم، اجرا می‌شود. خیمه با حرکت دادن پاها به سمت عقب انجام می‌شود، به طوری که مدافع خود را بر روی پشت حریفی که در حال تلاش برای گرفتن پای اوست، پهن می‌کند. در حالت ایده‌آل، ورزشکار مدافع هنگام خیمه زدن بایستی پاهای خود را دور کند و تا حد امکان اکستنشن ایمن لگن ایجاد کند و زانوهای خود را از زمین دور نگه دارد. مدافع پس از اجرای خیمه می‌تواند کارهای مختلفی کند؛
پس از اجرای خیمه می‌تواند کارهای مختلفی کند؛ من‌جمله رها کردن پای خود به صورت کامل، تلاش برای به دست آوردن اهرم در قسمت پایین کمر حریف، قلاب کردن دستان زیر آرنج، محکم گرفتن و داشتن سر و گردن حریف، گرفتن مچ پاهای حریف و تلاش برای دور زدن او به هدف خاک کردن حریف. طی یک خیمهٔ سنگین، دور نگه داشتن زانوهای مدافع از زمین باعث ایجاد فشار بیشتر بر روی حریف می‌شود. در هنرهای رزمی ترکیبی، خیمه زدن جنبه مهمی از استراتژی خیمه و رکبی است. بسیاری از کشتی‌گیران در گونه‌های ورزشی مختلف و سبک‌شناسان هنرهای رزمی ترکیبی نیز
ورزشی مختلف و سبک‌شناسان هنرهای رزمی ترکیبی نیز از این فن استفاده می‌کنند. خیمه همچنین در برخی از اشکال ورزش استفاده می‌شود و معمولاً با برپی اشتباه گرفته می‌شود. خیمه به‌طور کلی به عنوان یک حرکت ورزشی مضر و بد برای کمر در نظر گرفته می‌شود، اما این باور عمومی صحیح نیست زیرا خیمه زمانی که به درستی توسط ورزشکارانی که دارای شرایط و انعطاف‌پذیری باشند انجام شود، به همان اندازه ایمن است که برپی برای بدن ورزشکار مفید است. نکته مهم ایجاد اکستنشن لگن به جای قوس دادن به پشت است. اکستنشن مناسب باسن در اثر فشردن باسن
به پشت است. اکستنشن مناسب باسن در اثر فشردن باسن ایجاد می‌شود، این به نوبه خود لگن را که دنبالهٔ ستون فقرات است، به عقب می‌کشد.
احمق در اطراف فیلمی محصول سال ۱۹۸۰ و به کارگردانی ریچارد تی. هفرون است. در این فیلم بازیگرانی همچون گری بیوسی، انت اوتول، ادی آلبرت، تونی رندل، کلوریس لیچمن، جان کالوین، ویلیام اچ میسی، مایکل تالبوت، روی جنسن و جین لبل ایفای نقش کرده‌اند.
شان فولتن (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار پیست زن اهل نیوزیلند است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
حمید بُوَرْد (زادهٔ ۱۳۴۳) مدیر اجرایی و سیاست‌مدار ایرانی است، که هم‌اکنون به‌عنوان مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران و معاون وزیر نفت در امور نفت فعالیت می‌کند. وی دانش‌آموخته کارشناسی مهندسی مکانیک از دانشگاه صنعت نفت و کارشناسی ارشد مدیریت اجرایی از واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی است و فعالیت در صنایع نفت و گاز را در شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب آغاز کرد. بورد از ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۵ مدیر پروژه‌های ویژه شرکت ملی حفاری ایران بود و در فاصله سال‌های ۱۳۸۵ تا ۱۳۸۹ معاونت حفاری شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب را برعهده
حفاری شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب را برعهده داشت. او از ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۱ مدیرعامل شرکت نفت و گاز مارون بود، از ۱۳۹۱ تا ۱۳۹۳ به‌عنوان مدیرعامل شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب فعالیت می‌کرد، از ۱۳۹۳ تا ۱۳۹۵ مشاور مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران و مدیرعامل شرکت عملیات اکتشاف نفت ایران بود و در فاصله سال‌های ۱۳۹۵ تا ۱۳۹۸ مدیریت عامل شرکت نفت فلات قاره ایران را برعهده داشت.
پولینه گرابوش (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار پیست زن اهل آلمان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۶ مدال طلا، ۵ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
قصیده‌ای با مطلع «شد عرصهٔ زمین چو بساط ارم جوان» توسط حافظ در مدح شاه شجاع سروده شده است. این قصیده اولین قصیده در دیوان حافظ به تصحیح محمد قزوینی و قاسم غنی می باشد.
شوئای جیائو () اصطلاحی مربوط به یک سبک باستانی کشتی در ووشو است که در پکن، تیانجین و بائودینگ در استان هبی در دشت چین شمالی رواج دارد. این ورزش را شان پو یینگ (善撲营) از نی وو فو (内務府، واحد مدیریت داخلی اداره خانوار امپراتوری) تدوین کرد. در بازی‌های مدرن این ورزش، چه در داخل و چه در خارج از چین، همچنان از اصطلاح‌های چینی ماندارین برای هر شکلی از کشتی مذکور استفاده می‌شود. شوئای جیائو به عنوان یک نام عمومی، ممکن است شامل سبک‌های مختلفی از کشتی سنتی در چین باشد که در قالب یک سیستم هنرهای رزمی یا یک ورزش واحد
که در قالب یک سیستم هنرهای رزمی یا یک ورزش واحد انجام می‌شوند. این هنر پس از ۱۹۱۱ میلادی، در دوره جمهوری چین، به مناطق جنوب چین نیز معرفی شد. تاریخچه. اولین اصطلاح چینی برای ورزش کشتی، "جیائودی" ()، به بیش از ۶۰۰۰ سال پیش بازمی‌گردد و این واژه به یک سبک باستانی کونگ فو نظامی اشاره دارد که در آن سربازان کلاه شاخداری بر سر می‌گذاشتند که با آن سعی می‌کردند دشمنان خود را بنشانند، پرتاب کنند و شکست دهند. افسانه‌های باستانی چینی در مورد خدای افسانه ای امپراتور زرد صحبت می‌کنند که به سربازانی که از این تکنیک‌ها
صحبت می‌کنند که به سربازانی که از این تکنیک‌ها استفاده می‌کردند، فرمان می‌راند. در اعصار بعد، جوانان بدون کلاه، بازی مشابهی را انجام می‌دادند و از مسابقه میان گاوهای اهلی تقلید می‌کردند. "جیائودی" به عنوان منشأ اصلی کشتی چینی و دیگر اشکال هنرهای رزمی در چین توصیف شده است. "جیائو لی" اولین بار در کتاب باستانی "لی چی" در زمان سلسله ژو نام برده شد. "جیائو لی" تکنیک‌های پرتاب را با ضربه زدن، قفل کردن، قفل مفصل و حمله به نقاط فشار آموزش می‌داد. این تمرین‌ها در زمستان توسط سربازانی که تیراندازی با کمان نیز تمرین
توسط سربازانی که تیراندازی با کمان نیز تمرین می‌کردند و استراتژی نظامی را مطالعه می‌کردند، انجام می‌شد. "جیائو لی" در نهایت به یک ورزش عمومی تبدیل شد که برای سرگرمی در دربار و همچنین برای استخدام بهترین مبارزان برگزار می‌گردید. رقبا برای پاداش احتمالی استخدام به عنوان محافظ شخصی امپراتور یا مربی هنرهای رزمی در ارتش امپراتوری، روی یک سکوی بلند به نام " "لِی تای" " با یکدیگر کشتی می‌گرفتند. "جیائو لی" در طی قرن‌ها به سربازان چینی آموزش داده می‌شد و محبوبیت آن در میان ارتش تأثیر آن را بر هنرهای رزمی متأخر
آن در میان ارتش تأثیر آن را بر هنرهای رزمی متأخر چینی تا پایان سلسله چینگ تضمین کرد. سلسله چینگ و جمهوری خواهان. فرمانروایان مانچوی سلسله چینگ از کشتی سنتی لذت می‌بردند. در سلسله چینگ، کشتی با نام‌های "لیائوجیائو"، "گوانجیائو"، "بوکو" و "جوئلی/جیائولی" نامیده می‌شد. گزارش شده است که امپراتور کانگ‌شی جایی به نام شانپویینگ (مانچو: buku kifu kvwaran) را تأسیس کرده بود. این مؤسسه به آموزش کشتی‌گیران اختصاص داشت. این کمپ در پکن قرار داشت و ۳۰۰ عضو داشت که ۵۰ نفر کماندار، ۵۰ سوارکار و ۲۰۰ نفر دیگر کشتی‌گیر
نفر کماندار، ۵۰ سوارکار و ۲۰۰ نفر دیگر کشتی‌گیر بودند. اردوگاه به دو جناح چپ و راست تقسیم می‌شد. هر یک از جناح‌ها توسط یک فرمانده متفاوت هدایت می‌شدند، که هر دو به همان "Zongtong Dachen" (總統大臣؛ "رییس جمهور") پاسخگو بودند. یوهوان می‌نویسد، هدف احتمالی این تقسیم اردوگاه، تحریک رقابت بین دو جناح بود تا کشتی‌گیران همیشه در فضایی رقابتی به سر برند. اعضای آن که "پوهو" (یا "بوکو" در زبان مانچو) نیز نامیده می‌شدند، انتظار می‌رفت که وظایف مختلفی مانند نگهبانی امپراتور و کشتی گرفتن با خراج‌آوران آسیای مرکزی را بر
و کشتی گرفتن با خراج‌آوران آسیای مرکزی را بر عهده بگیرند. کشتی گیران جدای از کار معمولی خود، می‌توانستند با دریافت پاداش از امپراتور با انجام وظایف اضافی مانند اجرای ضیافت‌ها و همراهی امپراتور در مراسم شکار معروف به "مولان" یا "باتوم،" درآمد کسب کنند. امپراتورهای چینگ برای برگزاری این رویداد به چنگده، آن سوی دیوار بزرگ می‌رفتند. در این چنین مراسمی، میراث مردمان اوراسیایی مانچو جشن گرفته می‌شد و از رعایای اوراسیا درونی و مانچو، عمدتاً اربابان مغول، ترک و تبتی دعوت می‌شد تا در جشن‌ها به خان بزرگ بپیوندند.
دعوت می‌شد تا در جشن‌ها به خان بزرگ بپیوندند. ژائو یی گزارش می‌دهد که شکار "مولان" به‌طور مکرر سازماندهی می‌شد تا «تمام مغول‌ها را تحت سلطه خود درآورند، تا آنها را از قدرت [ما] بترسانند و به برتری [ما] احترام بگذارند، [با] سرکوب کردن سر و تسلیم کردن آن‌ها به طوری که جرات نیت [بد] نکنند». پس از سقوط سلسله چینگ، بسیاری از اعضای سابق شانپویینگ مجبور شدند به کار آموزش کشتی مشغول شوند یا با شغل‌های عمومی در خیابان‌ها امرار معاش کنند. یکی از این افراد مولد کشتی پکن، مربی شانپویینگ معروف به وان بای (宛八爷) یا وان
پکن، مربی شانپویینگ معروف به وان بای (宛八爷) یا وان یونگشون (宛永顺) بود. وان یونگشون بنیانگذار مکتب کشتی تیانکیائو بود که یک مدرسه کشتی برجسته در پکن بود که محبوبیت زیادی پیدا کرد. این نوع کشتی منحصر به فرد بود، زیرا ترکیبی بود بین هنر نمایش کمدی "شیانگ‌شنگ" (相声؛ تلاقی) و کشتی، و شکلی از هنر کشتی نمایشی کمدی به نام "wuxiangsheng" (武相声؛ تلاقی رزمی) را ایجاد کرد. کشتی از طریق ما لیانگ، که اولین کتابچه راهنمای کشتی را در چین نوشت، به مؤسسه مرکزی گووشو راه یافت. "شوآی جیائو" از این پس در سال ۱۹۱۷ میلادی، از طریق
جیائو" از این پس در سال ۱۹۱۷ میلادی، از طریق کتابچه راهنمای "ژونگهوآ شین ووشو" (中華新武術؛ هنرهای رزمی جدید چینی) نوشته ما لیانگ، که توسط بخش آموزشی دولت جمهوری‌خواه منتشر شد، رسمیت یافت. این سبک رسمی از سال ۱۹۲۸ میلادی در مدارس چین تدریس می‌شود. اصطلاح «شوآی جیائو» توسط مؤسسه مرکزی گووشو در سال ۱۹۲۸ میلادی، زمانی که قوانین رقابت استاندارد شدند، انتخاب شد. پس از آن، اولین مسابقه چینی "شوآی جیائو" در سال ۱۹۳۵ برگزار شد. این هنر همچنان در آکادمی‌های پلیس و دانشگاه نظامی چین تدریس می‌شود.
ربکا پچ (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار زن پیست و بی‌ام‌اکس اهل نیوزیلند است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است.
هتی فن ده واو (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار اهل هلند است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
لیسا فن بل (؛ زادهٔ ) دوچرخه‌سوار پیست زن اهل هلند است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
چارلز میلر فیشر (؛ – ) پزشک متخصص مغز و اعصاب اهل کانادا بود که برخی از مشارکت‌های مهم او شامل نخستین تشریح دقیقِ سکتهٔ لاکونار مغزی، شناسایی حمله ایسکمی گذرا به عنوان پیش‌زمینه و مقدمهٔ سکته مغزی آتی، شناسایی ارتباط بین تصلب شریان کاروتید و سکته مغزی و همچنین توصیف شکل خاصی از سندروم گیلن باره که با نام «سندرم فیشر-میلر» شناخته می‌شود. وی مدرک کارشناسی‌اش را در دانشگاه ویکتوریا گرفت و بعد به دانشکدهٔ پزشکی دانشگاه تورنتو رفت و مدرک دکترای پزشکی خود را در سال ۱۹۳۸ دریافت داشت و دوره‌های تکمیلی را نیز در
سال ۱۹۳۸ دریافت داشت و دوره‌های تکمیلی را نیز در بیمارستان هنری فورد دیترویت و بیمارستان سلطنتی ویکتوریا در مونترال گذراند. او در جریان جنگ جهانی دوم در نیروی دریایی سلطنتی کانادا خدمت کرد و پس از غرض شدن کشتی توسط نیروهای آلمان نازی، مدت ۳٫۵ سال در یک کمپ اسرای جنگی زندانی بود تا آنکه در سال ۱۹۴۴ آزاد شد. پس از بازگشت به کانادا دوران آموزش تخصصی خود را در دانشگاه مک‌گیل آغاز کرد و از سال ۱۹۴۶ به عنوان فلوی فوق‌تخصصی در «مؤسسهٔ بیماری‌های مغز و اعصاب مونترال» در دانشگاه مک‌گیل به‌کار مشغول شد. او بعدها به
در دانشگاه مک‌گیل به‌کار مشغول شد. او بعدها به بیمارستان عمومی ماساچوست پیوست که برایش آغاز یک حرفه طولانی در مغز و اعصاب و سکته مغزی بود و در آنجا مرکز خدمات سکتهٔ مغزی را بنیان نهاد. وی یکی از مشوقان و طرفداران اصلی استفاده از داروهای ضدانعقاد در مبتلایان به فیبریلاسیون دهلیزی جهت جلوگیری از سکتهٔ مغزی بود. او کمک زیادی به درک علت سکته مغزی، به ویژه در زمینهٔ بیماری‌های شریان کاروتید کرد. او در دهه ۱۹۷۰ کمک‌های زیادی به درک دیسکسیون شریان گردنی (دیسکسیون شریان کاروتید و دیسکسیون شریان مهره‌ای) و خونریزی
شریان کاروتید و دیسکسیون شریان مهره‌ای) و خونریزی زیر عنکبوتیه ناشی از آنوریسم‌های مغزی کرد. در سال ۱۹۵۶، او نوعی از سندروم گیلن باره را گزارش کرد که امروزه به عنوان «سندرم میلر فیشر» شناخته می‌شود. «آزمون فیشر» همچنین برای توصیف آزمایش نمونه‌گیری مایع مغزی-نخاعی استفاده می‌شود که ممکن است در تشخیص هیدروسفالی با فشار نرمال لازم باشد.
میو (; ، به صورت Meow تلفظ می‌شود) گروه دخترانه اهل کره جنوبی است که توسط بلک لیبل شکل گرفته است. این گروه متشکل از پنج عضو است: سواین، گاوون، آنا، نارین و الا. میو در ۶ سپتامبر ۲۰۲۴ فعالیتش را آغاز کرد. تاریخچه. ۲۰۱۱–۲۰۲۴: فعالیت‌های پیش از آغاز فعالیت و شکل‌گیری. بیشتر اعضای گرو پیش از پذیرفته شدن توسط بلک لیبل، تجربهٔ قبلی در سرگرمی، مدلینگ، موسیقی و رقص داشتند. مدل آمریکایی الا گروس در دو سالگی وارد این صنعت شد و در چندین کمپین مد از جمله زارا، اچ اند ام و گپ حضور داشته است. گاوون کارآموز سابق وای‌جی
ام و گپ حضور داشته است. گاوون کارآموز سابق وای‌جی انترتینمنت و مدل سابق است که در تبلیغات آدیداس حضور داشته است. آنا، عضو ژاپنی گروه، حرفهٔ خود را به عنوان مدل کودک آغاز کرد. در فوریه ۲۰۲۴، مجموعه‌ای از عکس‌های فاش شده از کارآموزان بلک لیبل، که شایعه شده بود اعضای گروه دخترانهٔ آتی این شرکت هستند، به سرعت در فضای مجازی پخش شد. این عکس‌ها به ویژه شامل طراح رقص و رقصنده بیلی سوک، مدل کودک و بازیگر الا گروس، و مون سو یون، نوهٔ لی میونگ هی رئیس شین‌سه‌گِه بودند. در همان ماه این شرکت برنامه‌های خود را برای
در همان ماه این شرکت برنامه‌های خود را برای تشکیل یک گروه دخترانهٔ جدید اعلام کرد. در ماه مارس، مشخص شد که بلک لیبل برای نماد بازرگانی «Méovv» (میو) درخواست کرده است، که این نشان دهندهٔ استفادهٔ بالقوه آن برای گروه دخترانهٔ جدیدش است. در ۱۱ مه ۲۰۲۴، گزارش شد که مون سو یون، گروه و این شرکت را ترک کرده است. ۲۰۲۴–اکنون: معرفی و آغاز فعالیت. در ۱۶ اوت ۲۰۲۴، بلک لیبل حساب‌های رسمی گروه را در فضای مجازی راه‌اندازی کرد و تیزرهای انیمیشنی برای نخستین گروه دخترانهٔ خود منتشر کرد. این تیزرها همچنین کاور بزرگ سیاه و
خود منتشر کرد. این تیزرها همچنین کاور بزرگ سیاه و سفیدی را نشان می‌دادند که از روی یک ساختمان برداشته می‌شد و پنج گربه سیاه غول‌پیکر را نشان می‌داد که بالای ساختمان‌ها نشسته بودند و به تعداد احتمالی اعضای گروه اشاره می‌کردند. در ۱۹ اوت، بلک لیبل یک تیزر ویژه در توییتر منتشر کرد و اعلام کرد که این شرکت در ۲۱ اوت ساعت ۱۸:۰۰ (کی‌اس‌تی) خبری در مورد گروه منتشر خواهد کرد.در ۲۱ اوت، بلک لیبل یک ویدئو در مورد الا گروس در کانال یوتیوب رسمی گروه منتشر کرد. از او به عنوان اولین عضو گروه میو رونمایی شد. گاوون در ۲۳
عنوان اولین عضو گروه میو رونمایی شد. گاوون در ۲۳ اوت و سواین دو روز بعد معرفی شدند، به دنبال آن، آنا در روز ۲۷ و نارین در روز ۲۹ معرفی شدند. پس از آن، بلک لیبل اعلام کرد که میو قبل از شروع فعالیت با کپیتال رکوردز قرارداد همکاری امضا کرده است.
الا مک‌کنزی گروس (, , ؛ زادهٔ ۱ دسامبر ۲۰۰۸) که با نام الا شناخته می‌شود، خواننده، مدل و بازیگر آمریکایی است. او حرفهٔ خود را به عنوان مدل در سن دو سالگی آغاز کرد و مدل برندهایی همچون اچ اند ام، لیوایز و گپ بوده است. گروس به عنوان خواننده، عضوی از گروه دخترانهٔ کره‌ای «میو» زیر نظر بلک لیبل است. اوایل زندگی. الا مک‌کنزی گروس زادهٔ ۱ دسامبر ۲۰۰۸، در لس آنجلس، کالیفرنیا، از مادر کره‌ای و پدر آلمانی-آمریکایی، با نام کره‌ای نابی () است. او یک برادر کوچکتر با اخلاف سنی دو سال دارد. گروس در کودکی رقص باله و
اخلاف سنی دو سال دارد. گروس در کودکی رقص باله و هنرهای رزمی ترکیبی را فرا گرفت.
در زیر فهرستی از پروژه‌های تولیدنشدهٔ دیوید فینچر به ترتیب زمانی تقریبی آمده است. دیوید فینچر فیلم‌ساز آمریکایی در طول حرفهٔ خود روی تعدادی از پروژه‌ها کار کرده است که هرگز فراتر از مرحلهٔ پیش از تولید زیر نظر او پیشرفت نکردند. برخی از این پروژه‌ها در برزخ توسعه سقوط کردند، رسمأ لغو شدند یا گروه‌های دیگری تولیدشان کردند. دهه ۱۹۹۰. "میدان عشق". در آوریل ۱۹۹۰، "لس آنجلس تایمز" گزارش داد که فینچر قرار است نخستین فیلم بلند خود را برپایهٔ نمایشنامه "میدان عشق" ("Love Field")، دربارهٔ مردی که به لی هاروی اسوالد
Field")، دربارهٔ مردی که به لی هاروی اسوالد تیراندازی کرد بسازد. با این حال، فینچر از پروژه کنار رفت و کارگردان اسکاتلندی جان مکنزی جایگزین او شد؛ این فیلم بعدها "روبی" (۱۹۹۲) نام گرفت. "مدونا: جرئت یا حقیقت". الک کشیشیان در مصاحبه‌ای لو داد که فینچر، برای کارگردانی مستند موسیقی "" از مدونا در نظر گرفته شده و پیش از این، سه موزیک ویدئوی مدونا را کارگردانی کرده بود. با این حال، فینچر و مدونا بعداً با هم نزاع کردند و کشیشیان سپس برای کارگردانی انتخاب شد. "انتقام‌جویان". پس از "بیگانه ۳" (۱۹۹۲)، فینچر برای