payamvha/North_RAG huggingface dataset:
چهار کشور برگزار شد. باشگاه فوتبال بکامکس بین دونگ اولین باشگاهی بود که قهرمان شد. دومین مسابقه در سال ۲۰۱۵ با پیوستن تایلند برگزار شد.
قلب‌ها برای گلوله‌ها سومین آلبوم از پروژهٔ جنیفر پارکین تحت نام آیریا می‌باشد که در ۱۲ سپتامبر سال ۲۰۰۸ از سوی آلفا ماتریکس منتشر گردید. همانند آلبوم‌های قبلی، این آلبوم نیز به صورت نسخهٔ دیلاکس با یک دیسک اضافه منتشر شد، اما این بار به جای ریمیکس‌ها، کاورها و آثار گروه‌های دیگر با حضور جنیفر پارکین را برمی‌گرفت. طراحی جلد آلبوم توسط دیستروی‌اکس عضو انجلزپیت انجام شده‌است.
امیر اشل (; زادهٔ ۱۹۵۹) سرلشکر خلبان بازنشسته نیروهای دفاعی اسرائیل است، که در فاصله سال‌های ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۷ به‌عنوان هفدهمین فرمانده نیروی هوایی اسرائیل فعالیت می‌کرد. اشل فعالیت نظامی را از سال ۱۹۷۷ در نیروی هوایی اسرائیل آغاز کرد، از ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۵ فرماندهی اسکادران ۲۰۱ را برعهده داشت، از ۱۹۹۷ تا ۱۹۹۹ رئیس اداره عملیات نیروی هوایی اسرائیل بود و از ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۰ به‌عنوان فرمانده پایگاه هوایی رامون فعالیت می‌کرد. وی در فاصله سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۴ فرماندهی پایگاه هوایی تل نوف را برعهده داشت، از ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۶
هوایی تل نوف را برعهده داشت، از ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۶ فرمانده گروه اطلاعات هوایی اسرائیل بود، از ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۸ به‌عنوان رئیس ستاد نیروی هوایی فعالیت می‌کرد و در فاصله سال‌های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲ ریاست اداره برنامه‌ریزی نیروی دفاعی اسرائیل را برعهده داشت. زندگی‌نامه. امیر اشل در سال ۱۹۵۹ در یافا زاده شد. پدرش، یحزقل (هزی) اشل (در اصل بطاط)، در عراق متولد شد و در سال ۱۹۳۶ به فلسطین تحت قیمومیت مهاجرت کرد. او در جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸ در تیپ گیواتی جنگید. مادرش، ادنا، از بازماندگان هولوکاست اهل روسیه بود. اشل متأهل و
از بازماندگان هولوکاست اهل روسیه بود. اشل متأهل و پدر سه فرزند است. او دارای مدرک اقتصاد از دانشگاه آبرن در مونتگومری، آلاباما و مدرک علوم سیاسی از مرکز مطالعات امنیت ملی دانشگاه حیفا است. سوابق نظامی. اشل در سال ۱۹۷۷ به ارتش اسرائیل پیوست. پس از فارغ‌التحصیلی از آکادمی پرواز نیروی هوایی اسرائیل به عنوان خلبان جنگنده در سال ۱۹۷۹، اشل با هواپیمای ای-۴، ابتدا از پایگاه اتزیون و سپس از پایگاه هوایی رامون، پرواز کرد. او همچنین در طول جنگ لبنان در سال ۱۹۸۲ با هواپیمای اسکای‌هاوک پرواز کرد. پس از خدمت در آکادمی
اسکای‌هاوک پرواز کرد. پس از خدمت در آکادمی پرواز به عنوان مربی جنگی، اشل به عنوان خلبان اف-۱۶ از پایگاه هوایی رمات دیوید به خدمت پرداخت. بین سال‌های ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۵، اشل فرماندهی اسکادران ۲۰۱ در تل نوف را بر عهده داشت. اشل با پرواز با مدل کورناس ۲۰۰۰ از جنگنده اف-۴ فانتوم، رهبری این اسکادران را در طول عملیات خوشه‌های خشم بر عهده داشت. بین سال‌های ۱۹۹۷ تا ۱۹۹۹، اشل ریاست بخش عملیات نیروی هوایی اسرائیل را بر عهده داشت. در سال ۱۹۹۹، اشل به فرماندهی پایگاه هوایی رامون منصوب شد. در ۱۶ دسامبر ۱۹۹۹، اشل هنگام انتقال
منصوب شد. در ۱۶ دسامبر ۱۹۹۹، اشل هنگام انتقال یک هلیکوپتر بوئینگ ای‌اچ-۶۴ آپاچی از رامون به شمال اسرائیل، در حین انجام یک بررسی معمول سیستم‌های تسلیحاتی روی هلیکوپتر ظاهراً غیرمسلح، به‌طور تصادفی یک موشک ای‌جی‌ام-۱۱۴ هل‌فایر را شلیک کرد که با اختلاف کمی از کنار گروهی از سربازان ذخیره نیروی هوایی اسرائیل در همان نزدیکی گذشت. این حادثه که او به خاطر آن جریمه شد، در پرونده او ثبت شد، اما مانع از ارتقاء بیشتر او نشد. در سال ۲۰۰۰ اشل به فرماندهی پایگاه هوایی تل نوف منصوب شد. اشل در سپتامبر ۲۰۰۳، فرماندهی سه
تل نوف منصوب شد. اشل در سپتامبر ۲۰۰۳، فرماندهی سه فروند اف-۱۵ ایگل نیروی هوایی اسرائیل را در پروازی بر فراز اردوگاه کار اجباری آشویتس بر عهده داشت. در حالی که این هواپیما بر فراز اردوگاه پرواز می‌کرد، اشل پیامی را برای مراسمی که در پایین برگزار می‌شد، پخش کرد: در سال ۲۰۰۴، اشل به عنوان رئیس گروه هوایی نیروی هوایی اسرائیل منصوب شد و فرماندهی تمام تجهیزات عملیاتی را بر عهده گرفت و در ژانویه ۲۰۰۶ به عنوان رئیس ستاد نیروی هوایی اسرائیل منصوب شد، نقشی که در طول جنگ ۲۰۰۶ اسرائیل و لبنان بر عهده داشت. اشل
در طول جنگ ۲۰۰۶ اسرائیل و لبنان بر عهده داشت. اشل متعاقباً به خاطر بهبودهایی که پس از جنگ در ادغام هوا و زمین ایجاد شد، مورد تقدیر قرار گرفت. در ۲۷ مارس ۲۰۰۸، او به درجه سرلشکری ارتقا یافت و به عنوان رئیس اداره برنامه‌ریزی نیروی دفاعی اسرائیل منصوب شد. او جایگزین ایدو نهوشتان شد که به تازگی به عنوان فرمانده نیروی هوایی اسرائیل منصوب شده بود. در ۵ فوریه ۲۰۱۲، اشل به عنوان جانشین نهوشتان به عنوان فرمانده نیروی هوایی اسرائیل اعلام شد، زمانی که نهوشتان در ماه مه ۲۰۱۲ دوره فرماندهی خود را به پایان رساند. سایر
مه ۲۰۱۲ دوره فرماندهی خود را به پایان رساند. سایر کاندیداها سرلشکر یوچانان لاکر، دبیر نظامی نخست‌وزیر، و سرتیپ نیمرود شفر، رئیس ستاد نیروی هوایی اسرائیل بودند. دوره فرماندهی اشل به عنوان فرمانده نیروی هوایی اسرائیل در ۱۰ اوت ۲۰۱۷ به پایان رسید و سرلشکر آمیکام نورکین جانشین او شد.
وینس فاستر (؛ – ) یک وکیل آمریکایی بود که در شش ماه اول دوران ریاست‌جمهوری بیل کلینتون به عنوان معاون مشاور کاخ سفید خدمت کرد. فاستر پیش از این شغل، وکیلی در مؤسسه حقوقی رُز در لیتل راک بود، جایی که مطابق گزارش روزنامه "واشینگتن پست"، به «اوج اعتبار حقوقی آرکانزاس» رسید. در کاخ سفید، او از کار در سیاست راضی نبود و دچار افسردگی شد. در ژوئیه ۱۹۹۳، بدن بی‌جان او در اثر شلیک گلوله در پارک فورت مارسی پیدا شد. پنج تحقیق رسمی دولتی مرگ او را خودکشی اعلام کردند، اما چندین نظریه توطئه هم به وجود آمد. کودکی و
اما چندین نظریه توطئه هم به وجود آمد. کودکی و تحصیلات. فاستر در ۱۵ ژانویه ۱۹۴۵ در هوپ به دنیا آمد. پدرش، وینسنت دبلیو. فاستر سینیور، یک سازندهٔ موفق املاک و مستغلات بود و مادرش آلیس می فاستر (۱۹۱۴–۲۰۱۲) نام داشت. فاستر دو خواهر به نام‌های شیلا و شارون داشت. وینسنت از دوران کودکی دوست بیل کلینتون بود که آن زمان به نام بیلی بلایث شناخته می‌شد. کلینتون یک سال و نیم از فاستر کوچکتر بود و در خانه‌ای مجاور خانه فاستر سکونت داشت، خانه‌ای که به همراه پدر بزرگ و مادر بزرگش در آن زندگی می‌کرد و مادرش بیشتر وقت‌ها
بزرگش در آن زندگی می‌کرد و مادرش بیشتر وقت‌ها به‌دلیل تحصیل در رشتهٔ پرستاری از آنها دور بود. کلینتون بعدها به‌یاد می‌آورد: «من با پدر بزرگ و مادر بزرگم در یک خانه ساده زندگی می‌کردم که درست روبه‌روی خانه بزرگ و سفید آجر وینس فاستر بود.» در خاطرهٔ دیگری، کلینتون اشاره کرد که فاستر «با من مهربان بود و هیچ‌گاه مانند بسیاری از پسران بزرگتر با پسران کوچکتر رفتار سلطه‌جویانه نداشت.» دوست کودکی دیگر او، مک مک‌لارتی بود، که روزی به مقام رئیس دفتر رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا رسید. در سال ۱۹۵۰، مادر کلینتون
متحده آمریکا رسید. در سال ۱۹۵۰، مادر کلینتون دوباره ازدواج کرد و آنها به بخشی دیگر از هوپ نقل مکان کردند. طبق برخی گزارش‌ها، فاستر و کلینتون در کنار هم در «مدرسه ماری پورکینز برای کودکان کوچک» تحصیل کردند که یک مهدکودک خصوصی بود، هرچند فاستر یک سال زودتر از کلینتون وارد مدرسه شد. سپس، حوالی اواخر سال ۱۹۵۲، خانواده کلینتون به هات اسپرینگز نقل مکان کردند. با این حال، کلینتون در تعطیلات تابستانی، آخر هفته‌ها و تعطیلات به هوپ بازمی‌گشت و ارتباط خود را با مردم آنجا حفظ می‌کرد. فاستر در تحصیل و ورزش سرآمد بود.
آنجا حفظ می‌کرد. فاستر در تحصیل و ورزش سرآمد بود. در دبیرستان هوپ، او به ریاست شورای دانش‌آموزی انتخاب شد و مک‌لارتی به عنوان معاون او خدمت کرد. او در سال ۱۹۶۳ از دبیرستان هوپ فارغ‌التحصیل شد. فاستر وارد کالج دیویدسن شد و در سال ۱۹۶۷ با مدرک لیسانس روان‌شناسی فارغ‌التحصیل شد. پدرش می‌خواست او به کسب‌وکار املاک خانواده بپیوندد، اما او تصمیم گرفت به دانشکده حقوق برود. بعد از شروع تحصیل در دانشکده حقوق دانشگاه واندربیلت، او در اوج جنگ ویتنام به منظور اجتناب از خدمت نظام وظیفه، به گارد ملی آرکانزاس پیوست. برای
خدمت نظام وظیفه، به گارد ملی آرکانزاس پیوست. برای نزدیکی به مسئولیت‌های گارد خود، او به دانشکده حقوق دانشگاه آرکانزاس در فایتویل منتقل شد و در آنجا به عنوان مدیر اجرایی مجله حقوقی فعالیت می‌کرد. او در سال ۱۹۷۱ با مدرک دکترای حقوق فارغ‌التحصیل شد و در میان همکلاسی‌هایش رتبه نخست را به‌دست‌آورد. او در «آزمون وکالت» ایالت آرکانزاس نیز بالاترین نمره را کسب کرد. ازدواج و خانواده. فاستر در سال دوم تحصیل خود در دانشگاه دیویدسون با الیزابت بریدن، که به لیسا شناخته می‌شد، آشنا شد. او دختر یک کارگزار بیمه از نشویل
می‌شد، آشنا شد. او دختر یک کارگزار بیمه از نشویل بود و در کالج سوئیت برایر تحصیل می‌کرد. آنها در تاریخ ۲۰ آوریل ۱۹۶۸ در کلیسای کاتولیک سنت هنری در نشویل ازدواج کردند و با هم، سه فرزند به نام‌های وینسنت سوم، لورا و جان داشتند. حرفه. وکالت در آرکانزاس. در سال ۱۹۷۱، فاستر به مؤسسه حقوقی رُز در لیتل راک پیوست و در سال ۱۹۷۴ یکی از شرکای این دفتر حقوقی شد، یعنی یکی از ۹ وکیل مؤسس در این دفتر در آن زمان. او ریاست کمیته‌ای از انجمن وکلای آرکانزاس را بر عهده داشت که به امور کمک‌های حقوقی نظارت می‌کرد و در این سمت
به امور کمک‌های حقوقی نظارت می‌کرد و در این سمت با هیلاری رودهم، که در آن زمان کارمند کلینیک کمک‌های حقوقی بود، همکاری کرد تا یک شرط اندازه‌گیری غیرمنطقی برای مشتریان فقیر را از میان بردارد. فاستر سپس ابتکار عمل را در استخدام رودهم در دفتر حقوقی رز به‌دست گرفت، جایی که او به اولین زن همکار این دفتر تبدیل شد (و بعدها اولین زن شریک آن شد). فاستر و شریک دیگرش، وبستر هابِل، نقشی اساسی در غلبه بر تردید سایر شرکا برای استخدام یک زن ایفا کردند. این استخدام پس از آن صورت گرفت که بیل کلینتون به عنوان دادستان کل
آن صورت گرفت که بیل کلینتون به عنوان دادستان کل آرکانزاس انتخاب شد و این امر باعث شد که کلینتون و هیلاری از فایتویل به لیتل راک منتقل شوند. فاستر و رودهم در چندین پرونده با هم همکاری کردند. همچنین، با پیشرفت شغلی سیاسی بیل کلینتون، فاستر از او حمایت کرد. آنها همچنین دوستان شخصی بودند و فاستر کسی بود که به دختر آنها، چلسی کلینتون، شنا کردن آموخت. فاستر بیشتر در زمینه حقوق شرکا فعالیت می‌کرد و در نهایت سالانه نزدیک به ۳۰۰٬۰۰۰ دلار در سال درآمد کسب کرد. او به خاطر آمادگی گسترده‌ای که برای پرونده‌ها داشت، از
خاطر آمادگی گسترده‌ای که برای پرونده‌ها داشت، از جمله ایجاد درخت‌های تصمیم‌گیری، شهرت پیدا کرده بود. فاستر به عنوان یکی از بهترین وکلای دادگاه در آرکانزاس شناخته می‌شد. در خاطرات هیلاری رودهم کلینتون، او فاستر را «یکی از بهترین وکلا» که تاکنون شناخته، توصیف کرده است و سبک و محتوای کار او را با بازی گریگوری پک در نقش آتیکوس فینچ در فیلم کلاسیک ۱۹۶۲ "کشتن مرغ مقلد" مقایسه کرده است. در خاطرات بیل کلینتون، او فاستر را «مردی بلندقد، خوش‌چهره، دانا و خوب» توصیف کرده است. نویسنده آمریکایی کارل برنستین، فاستر را
کرده است. نویسنده آمریکایی کارل برنستین، فاستر را به عنوان «بلندقد، با آداب و رفتار بی‌نقص و ظاهری رسمی … شیک در کت و شلوارهای مناسب و با صدا و لحنی ملایم تا حد سکوت» توصیف کرده است. نویسنده دن مولدیا او را «وکیل 'قادر به انجام مکار' که بهترین عملکرد را تحت فشار داشت» توصیف کرده است. فیلیپ کارول، وکیل ارشد دفتر حقوقی رُز، یک بار در مورد فاستر گفته بود: «او ایده‌آل من از یک وکیل جوان بود.» "نشریه کانون وکلای آمریکا" گزارش داد که فاستر «به‌عنوان روح دفتر حقوقی شناخته شده بود.» فاستر به نظر می‌رسید که موفقیت
شناخته شده بود.» فاستر به نظر می‌رسید که موفقیت بزرگی را در دفتر حقوقی رُز تجربه کرده است؛ یکی از شرکا بعداً گفته بود: «هرگز یک شکست حرفه‌ای ندیدم. هیچ وقت. حتی یک شکست کوچک.» در دوران حضور او، این دفتر پنج برابر بزرگ‌تر شد. انجمن وکلای آرکانزاس جوایز متعددی به او اهدا کرد و در ژوئن ۱۹۹۳ او را به عنوان وکیل برجسته سال معرفی کرد. نام او همچنین در کتاب «بهترین وکلا در آمریکا» ثبت شد. همسرش، لیسا، او را فردی می‌دانست که برای پیروزی بسیار تلاش می‌کرد، شبانه‌روز برای آمادگی پرونده‌های بزرگ بیدار می‌ماند و همیشه
برای آمادگی پرونده‌های بزرگ بیدار می‌ماند و همیشه احساس می‌کرد که در نهایت پرونده را می‌بازد، هرچند که به ندرت چنین می‌شد؛ او بعدها این رفتار را نشانه‌ای از افسردگی می‌دید. تا سال ۱۹۹۲، وینس فاستر به گفته روزنامه "واشینگتن پست"، در «اوج جایگاه حقوقی آرکانزاس» قرار داشت. او همچنین شخصیت موفق شناخته‌شده‌ای در جامعه لیتل راک بود و به عنوان رئیس هیئت مدیره تئاتر رپرتوار آرکانزاس و عضو باشگاه خصوصی ویژهٔ لیتل راک فعالیت می‌کرد. مشاور حقوقی کاخ سفید. پس از پیروزی کلینتون در انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده
کلینتون در انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا (۱۹۹۲)، فاستر به تیم انتقال قدرت ریاست‌جمهوری کلینتون پیوست. زمانی که کلینتون سوگند یاد کرد، فاستر در اوایل سال ۱۹۹۳ به عنوان معاون مشاور حقوقی کاخ سفید به تیم او ملحق شد. این در حالی بود که فاستر در ابتدا تمایلی به ترک زندگی‌اش در لیتل راک و آمدن به واشینگتن نداشت. او در آنجا زیر نظر مشاور حقوقی کاخ سفید، برنارد دبلیو. نوسبام کار می‌کرد، هرچند نوسبام زوج خودشان را «شریک‌های ارشد هم‌سطح» می‌دانست. دو تن از دیگر همکارانش در مؤسسه حقوقی رُز نیز به او
تن از دیگر همکارانش در مؤسسه حقوقی رُز نیز به او پیوستند: ویلیام اچ. کندی سوم که به عنوان مشاور حقوقی همراه او خدمت می‌کرد و وبستر هابل که معاون دادستان کل ایالات متحده آمریکا شد. محل اقامت فاستر خانه‌ای اجاره‌ای و کوچک در محله جورج‌تاون بود. فاستر در سازگاری با زندگی و سیاست در واشینگتن دی.سی. با مشکل مواجه شد. برخلاف برخی دیگر از چهره‌های مرتبط با کلینتون، او هیچ تجربه‌ای در زمینه کمپین‌ها یا سیاست‌های انتخاباتی نداشت. همسر و کوچک‌ترین پسرش با او نبودند و در آرکانزاس مانده بودند تا پسرش بتواند سال آخر
و در آرکانزاس مانده بودند تا پسرش بتواند سال آخر دبیرستان خود را در دبیرستان کاتولیک لیتل راک به پایان برساند. نقش اولیه او بررسی صلاحیت افراد برای تصدی سمت‌های دولتی بود. یکی از افرادی که تحت بررسی صلاحیت قرار گرفته بود بعدها گفت: «برایم عجیب بود که چرا کسی که قرار است معاون مشاور حقوقی شود از من مصاحبه می‌گیرد. انگار وظیفه‌اش این بود که بفهمد چقدر صادق هستم و چقدر خودخواهی دارم. این نشانه‌ای بود از میزان اعتمادی که کلینتون‌ها به او داشتند.» اما فاستر متوجه شد که درگیر بودن در روند بررسی صلاحیت‌ها باعث
شد که درگیر بودن در روند بررسی صلاحیت‌ها باعث افسردگی و اضطرابش شده است. به‌ویژه، خودش را مسئول شکست نامزدی زوئی برد می‌دانست؛ او معتقد بود که برد در پیروی از توصیه وکیلش دربارهٔ پرداخت مالیات مربوط به کارکنان خانگی درست عمل کرده، اما نتوانسته بود واکنش سیاسی شدید نسبت به این موضوع را پیش‌بینی کند؛ این مسئله به «پرونده پرستار بچه» (ننی‌گیت) مشهور شد و آغاز کار دولت را لکه‌دار کرد. نامزدی ناموفق کیمبا وود و لنی گینییر نیز زیر نظر فاستر بود. او مجبور شد از عضویت در باشگاه کانتری کلاب لیتل راک استعفا دهد،
عضویت در باشگاه کانتری کلاب لیتل راک استعفا دهد، زمانی که عضویت کاملاً سفیدپوستانه آن به مسئله‌ای سیاسی برای دیگر افراد دولت تبدیل شد. به عنوان معاون مشاور حقوقی، فاستر در امور متعددی دخیل بود، از جمله تهیه فرمان‌های اجرایی، تحلیل تأثیرات حقوقی سیاست‌های مختلف، بررسی معاهدات بین‌المللی، بررسی پیامدهای مجوزهای استفاده از نیروی نظامی، و تأیید هزینه‌ها در درون کاخ سفید. فاستر روی انتقال دارایی‌های مالی کلینتون‌ها به یک سرمایه‌گذاری کور نیز کار می‌کرد. او مدارک مربوط به شرکت مادیسون گارانتی و شرکت توسعه صنعتی
مربوط به شرکت مادیسون گارانتی و شرکت توسعه صنعتی کلینتون‌ها را رسیدگی می‌کرد و همچنین چند اظهارنامه مالیاتی مربوط به مجادله وایتواتر را نیز بررسی کرد. او روزانه دوازده ساعت و شش یا هفت روز در هفته کار می‌کرد، و با آن‌که از ابتدا لاغر بود، شروع به کاهش وزن کرد. در ۸ مه ۱۹۹۳، فاستر در مراسم فارغ‌التحصیلی دانشکده حقوق دانشگاه آرکانزاس، محل تحصیل خود، سخنرانی کرد و گفت: یکی از اعضای هیئت‌علمی که به این سخنرانی گوش داده بود، به یکی دیگر گفته بود: «غم‌انگیزترین سخنرانی فارغ‌التحصیلی بود که تا به حال شنیده‌ام، هم
فارغ‌التحصیلی بود که تا به حال شنیده‌ام، هم از نظر محتوا و هم از نظر لحن.» یکی از دوستان فاستر گفته است: «ببین، این دیوانه‌کننده‌ست، نه؟ یه ضربه بخوری و دیگه نشه درستش کرد؟ توی واشینگتن، آدم مدام ضربه می‌خوره. بیست‌تا ضربه می‌خوری و میری تعمیرگاه. ولی ظاهراً وینس نمی‌تونست اینو ببینه.» افسردگی و مرگ. چهار روز پس از سخنرانی جشن فارغ‌التحصیلی، جنجال مربوط به دفتر مسافرت‌های کاخ سفید آغاز شد. فاستر در ژوئن و ژوئیه ۱۹۹۳ هدف چندین سرمقاله انتقادی در روزنامه "وال‌استریت ژورنال" قرار گرفت، با عنوان‌هایی مانند
ژورنال" قرار گرفت، با عنوان‌هایی مانند «وینسنت فاستر کیست؟» او به شدت از مسئله دفتر سفر و احتمال برگزاری جلسه استماع کنگره که ممکن بود برای ادای شهادت احضار شود ناراحت بود. او از قرار گرفتن در کانون توجه عموم بیزار بود و همچنان دچار کاهش وزن و بی‌خوابی بود و به ترک سمتش فکر می‌کرد اما از تحقیر شخصی در صورت بازگشت به آرکانزاس می‌ترسید. وی درگیر افسردگی بود که پس از مرگش آن را اختلال افسردگی عمده تشخیص دادند. پزشک او در آرکانزاس، به صورت تلفنی داروی ضدافسردگی ترازودون را برایش تجویز کرد، با دوزهای اولیه
ترازودون را برایش تجویز کرد، با دوزهای اولیه پایین. روز بعد، جسد فاستر در پارک فدرال فورت مارسی در ایالت ویرجینیا پیدا شد. او هنگام مرگ ۴۸ سال داشت. کالبدشکافی نشان داد که از طریق شلیک گلوله به دهان کشته شده و هیچ زخم گلولهٔ دیگری روی بدنش وجود نداشت. یک پیش‌نویس استعفانامه، پاره‌شده به ۲۷ تکه، در کیف‌دستی او پیدا شد. در این نامه فهرستی از گلایه‌ها آمده بود، از جمله: «سردبیران "وال استریت ژورنال" بدون هیچ پیامدی دروغ می‌گویند» و نوشته بود: «من برای این شغل یا قرار گرفتن در کانون توجه عمومی در واشینگتن
شغل یا قرار گرفتن در کانون توجه عمومی در واشینگتن ساخته نشده‌ام. اینجا خراب کردن آدم‌ها نوعی تفریح محسوب می‌شود.» مراسم خاکسپاری و آمُرزش‌خوانی او در کلیسای جامع سنت اندرو در لیتل راک برگزار شد. بیل کلینتون در مراسم یادبود سخنرانی کرد و خاطرات دوران کودکی مشترک‌شان را یادآور شد و خطی از ترانه «ترانه‌ای برای تو» از لیون راسل را نقل کرد: «دوستت دارم در جایی که نه مکان دارد و نه زمان.» فاستر در گورستان مموری گاردنز در زادگاهش هوپ به خاک سپرده شد. از او همسر و سه فرزند به جا ماند. تحقیقات بعدی. پنج تحقیق رسمی
سه فرزند به جا ماند. تحقیقات بعدی. پنج تحقیق رسمی یا دولتی دربارهٔ مرگ فاستر، همگی به این نتیجه رسیدند که او خودکشی کرده است. میراث. مرگ فاستر، که تنها شش ماه پس از آغاز دولت جدید رخ داد، به باور برخی، به خوش‌بینی و بی‌گناهی باقی‌مانده کارکنان کاخ سفید پایان داد. مَک مک‌لارتی، رئیس دفتر کاخ سفید و دوست دوران کودکی او، گفت: «این ضربه عمیقی بود. بدون تردید تأثیر فوق‌العاده‌ای داشت.» نوسبام حدس زد که اگر فاستر زنده مانده بود، ممکن بود در برابر درخواست‌ها برای انتصاب مشاوران مستقل مقاومت کند و بسیاری از
برای انتصاب مشاوران مستقل مقاومت کند و بسیاری از تحقیقات که ذیل عنوان وایت‌واتر دولت آمریکا و بیل کلینتون را تا پایان ریاست‌جمهوری‌اش درگیر کرد، اصلاً اتفاق نمی‌افتاد. اما با آن‌که چنین نشد، نحوه برخورد مگی ویلیامز، رئیس دفتر هیلاری کلینتون، با پرونده‌ها و اسناد فاستر بلافاصله پس از مرگ او، خود به مسئله‌ای برای تحقیقات گسترده بدل شد. سال‌ها بعد، بیل کلینتون خشم پایدار خود نسبت به شایعات و نظریه‌های مربوط به فاستر را ابراز کرد و در حالی که مشت خود را گره کرده بود گفت: «خیلی از مجری‌های برنامه‌های رادیویی
بود گفت: «خیلی از مجری‌های برنامه‌های رادیویی جناح راست رو شنیدم … و همه اون مزخرفاتی که گفتند. براشون مهم نبود که اون خودش رو کشته، یا خانواده‌اش در عذاب بودن، یا اینکه ممکنه دل دوستان و خانواده‌اش رو بشکنن. فقط یه سلاح دیگه بود برای کوبیدن ما، برای انسان‌زدایی از ما.» مرگ فاستر همچنین بر مؤسسه حقوقی رُز تأثیر گذاشت، چرا که بسیاری در آن مؤسسه انتظار داشتند فاستر پس از بازگشت از واشینگتن، رهبری آن را بر عهده بگیرد. یکی از شرکا بعدها گفت: «در جلسات شرکا، اغلب موضع‌گیریِ آشکار نمی‌کرد … اما وقتی می‌کرد،
اغلب موضع‌گیریِ آشکار نمی‌کرد … اما وقتی می‌کرد، تقریباً همیشه نظر مؤسسه را تغییر می‌داد. وقتی به واشینگتن رفت، اینجا همه آشکارا از خلأ عاطفی صحبت می‌کردند.» همکارانش حدس می‌زدند که شاید روزی رئیس انجمن وکلای ایالتی شود یا برای قضاوت فدرال انتخاب گردد. از سال ۱۹۹۳، جایزه «وینس فاستر جونیور برای وکیل برجسته» سالانه توسط انجمن وکلای شهرستان پلاسکی به اعضایی اهدا می‌شود که در خدمت به انجمن و پیشبرد حرفه وکالت نقش داشته‌اند. یک کرسی وقف‌شده در دانشکده حقوق دانشگاه آرکانزاس نیز به نام او تأسیس شد با عنوان «کرسی
آرکانزاس نیز به نام او تأسیس شد با عنوان «کرسی استادی وینسنت فاستر در اخلاق حقوقی و مسئولیت حرفه‌ای». در سال ۲۰۱۵، دارنده این کرسی، هاوارد دبلیو. بریل، به عنوان رئیس دیوان عالی ایالت آرکانزاس منصوب شد.
اسکادران ۲۰۱ اسرائیل () گردان هوایی نیروی هوایی اسرائیل است، که با نام «وان» نیز شناخته می‌شود و یک اسکادران جنگنده اف-۱۶ مستقر در پایگاه هوایی رامون است. پیشینه شکل‌گیری این اسکادران به سال ۱۹۵۶ بازمی‌گردد و فرم کنونی آن در سال ۱۹۶۹ تأسیس شد. این اسکادران از سال ۱۹۶۹ تا ۲۰۰۴، هواپیماهای اف-۴ فانتوم را به کار می‌گرفت و از سال ۲۰۰۸، هواپیماهای اف-۱۶ آی را از پایگاه هوایی رامون به کار گرفته است. در طول بحران سوئز در سال ۱۹۵۶، اسکادران ۲۰۱ به عنوان یک اسکادران موقت اسرائیلی-فرانسوی تأسیس شد. این اسکادران شامل
موقت اسرائیلی-فرانسوی تأسیس شد. این اسکادران شامل خلبانان جنگنده فرانسوی بود که قرار بود در مواقع اضطراری هواپیماهای میستر نیروی هوایی اسرائیل را به پرواز درآورند، زیرا نیروی هوایی اسرائیل خلبانان میستر آموزش دیده کافی نداشت. این اسکادران در پایگاه نیروی هوایی لود مستقر بود.
در بررسی تاریخ پزشکی ایران باستان، شواهد گوناگون از متون پزشکی، الواح، اوستا، و یافته‌های باستان‌شناسی، حاکی از آن است که مردم این سرزمین با طیف متنوعی از بیماری‌ها درگیر بوده‌اند. بیماری‌هایی همچون تب‌های عفونی، بیماری‌های انگلی، اختلالات گوارشی، بیماری‌های پوستی، و اختلالات روانی از جمله موارد شایع در متون کهن و گزارش‌های تاریخی به‌شمار می‌روند. همچنین، باورها و رویکردهای درمانی در ایران باستان ترکیبی از "پزشکی تجربی، گیاه‌درمانی، و باورهای دینی و جادویی" بود. ایرانیان باستان بیماری را ناشی از یورش افکار
بود. ایرانیان باستان بیماری را ناشی از یورش افکار اهریمنی مانند ترس، اندوه، رشک و نفرت به ذهن انسان می‌دانستند. این دیدگاه نشان‌دهنده ارتباط عمیق باورهای مذهبی و دیدگاه روان‌شناسانه در رویکردهای درمانی آن دوران است. در اوستا، به‌شکل گسترده‌ای از بیماری‌هایی مانند تب (تفنو)، سردرد، پیسی (پئسه)، بیماری‌های مغزی و مارگزیدگی یاد شده که برخی قابل تطبیق با مفاهیم امروزی هستند، نظیر تب‌های عفونی، افسردگی، جذام. مهم‌ترین بیماری‌ها در ایران باستان. موقعیت حساس ایران باستان از نظر قرارگیری بین مناطقی مانند هند،
باستان از نظر قرارگیری بین مناطقی مانند هند، روسیه و بین‌النهرین از عواملی است که همیشه این کشور را در معرض خطرهای زیادی مانند انواع بیماری قرار داده است. مهم‌ترین بیماری‌های مربوط به دوران ایران باستان عبارتند از: طاعون ژوستینین. یکی از وحشتناک‌ترین بیماری‌های ثبت شده در تاریخ ایران بیماری طاعون ژوستینین است، این بیماری تا دو قرن در ایران بود و جان ایرانیان را به خطر می‌انداخت. آمار ایران نشان می‌دهد در سال‌های ۵۴۱ یا ۵۴۲ پس از میلاد مسیح آغاز شد تا ۲۰۰ سال ادامه پیدا کرد. این طاعون یکی از کشنده‌ترین
سال ادامه پیدا کرد. این طاعون یکی از کشنده‌ترین طاعون‌های تاریخ بود که در حدود دو قرن بروز خود بیش از ۵۰ میلیون نفر (۲۶ درصد جمعیت جهان در زمان آغاز آن) را طعمهٔ مرگ کرد. طاعون سیاه. طاعون پس از یک دوره سکوت، دوباره شیوع پیدا کرد و این بار با نام طاعون سیاه یا مرگ سیاه معروف شد. در سال ۷۱۲ هجری شمسی، این بیماری در اروپا، آفریقا و آسیا شیوع پیدا کرد. این بیماری از استان هوبی چین پدیدار شد و توسط تاتارها به اروپا منتقل شد. تخمین زده می‌شود که یک‌سوم جمعیت ایران در آن زمان کشته شدند. جذام. در بین بیماریهای
در آن زمان کشته شدند. جذام. در بین بیماریهای باستانی، یکی از قدیمی‌ترین و معروف‌ترین آنها، بیماری جذام است که عامه مردم ایران به آن خوره می‌گویند. جذام در طول تاریخ بیش از هر بیماری دیگری باعث ترس و تنهایی انسان‌ها شده است. هزاران سال است که بشریت با بیماری جذام دست و پنجه نرم می‌کند. منشأ آن را می‌توان با پیدایش انسانهای اولیه همزمان دانست؛ چینی‌ها از ۵۰۰ سال قبل از میلاد مسیح این بیماری را می‌شناختند و به‌طور کل به دشواری می‌توان مبدأ بیماری جذام را مشخص کرد. در پایان قرون وسطی جذام در غرب از میان رفت.
کرد. در پایان قرون وسطی جذام در غرب از میان رفت. از ابتدای قرون وسطی تا پایان جنگ‌های صلیبی، وسعت قلمرو جذام‌خانه‌ها در سراسر اروپا چند برابر شده بود. بنا بر گفته متیو پاری، در کل قلمرو مسیحیت نوزده هزار جذامخانه وجود داشت. اولین نمونه‌های جذام، در مناطقی از جمله هند و مصر دیده شد و تا مدتها تصور می‌شد که این بیماری ارثی و عذابی از جانب خداوند است. یافته‌های باستان‌شناسی. مطالعات استخوان‌شناسی در استان سمنان – گورستان خرند و گنداب – نشان داده‌اند علایمی از شکستگی استخوان، خار پاشنه، فیوژن مهره‌ها، کم‌خونی
شکستگی استخوان، خار پاشنه، فیوژن مهره‌ها، کم‌خونی و فقر آهن، بیماری‌های انگلی، و حتی جراحی شکافت جمجمه در دوران پیش از تاریخ ایران مشاهده شده است. در کاوش‌های سایت‌هایی همچون گوهرتپه بهشهر، استخوان‌شناسان نشانه‌های گسترده‌ای از پوکی استخوان، خصوصاً در استخوان‌های ترقوه و ران افراد، را شناسایی کرده‌اند. این اختلال با نخستین علامت‌شناسی‌ها شامل خوردگی سطح استخوان و کاهش ساختار میکرواتی استخوان همراه بوده است. مطالعات دیرین‌پاتولوژیک بر اسکلت‌های اواسط هزاره سوم و دوم پیش از میلاد در شهر سوخته (حدود ۳۲۰۰–۱۸۰۰
و دوم پیش از میلاد در شهر سوخته (حدود ۳۲۰۰–۱۸۰۰ ق. م) نشان داده‌اند حدود ۳۷٫۵٪ از افراد بالغ دارای نشانه‌های کم‌خونی (CC) بوده‌اند و ۱۷٫۵٪ دارای علایم CO (کمبود آهن کلاسیک) بودند؛ بنابراین کم‌خونی عارضه رایجی در جمعیت آن دوره بوده است. در اجساد مردان نمکی چهرآباد – جسدهایی که در معدن نمکی به‌صورت طبیعی مومیایی شده‌اند – به دفعات آثار شکستگی، خوردگی و فشردگی استخوانی مشاهده شده است. بیشتر این جراحات ناشی از ریزش تونل بوده است. یکی از این اجساد همچنین دارای تخمک‌های کرم نواری در روده بود که نشان می‌دهد آن
تخمک‌های کرم نواری در روده بود که نشان می‌دهد آن فرد گوشت خام یا نیم‌پز مصرف می‌کرده است – مشخص‌کننده اولین شواهد انگل روده‌ای در مومیایی‌های ایران. روش‌های بهداشتی و درمانی در ایران باستان. در ایران باستان، بهداشت عمومی و درمان فردی بر پایه آموزه‌های دینی، دانش تجربه‌شده و سیاست‌گذاری حاکمان توسعه یافت. شاهان و روحانیان نقش برجسته‌ای در ترویج بهداشت، آموزش پزشکی و تأسیس مراکز درمانی ایفا کردند. نگاه ویژه به امر بهداشت و سلامت جامعه در ایران باستان از مهم‌ترین اولویت‌های پادشاهان و روحانیون بوده است.
مهم‌ترین اولویت‌های پادشاهان و روحانیون بوده است. پادشاهان با ایجاد مراکز درمانی و توجه به امور پزشکان و روحانیون با تعلیم آموزه‌های بهداشتی از کتاب اوستا، به رعایت بهداشت تأکید می‌کردند. در ایران باستان، پیشگیری امری مهم‌تر از درمان تلقی می‌شد. دیدگاه فلسفی و مذهبی. در دوران باستان، پزشکی بر پایه آموزه‌های زرتشتی شکل گرفته بود. بیماری ناشی از نیروی اهریمنی و سلامتی نتیجه تعادل معنوی و جسمی تلقی می‌شد. درمان با سه روش انجام می‌شد: درمان با چاقو (جراحی)، دارو (گیاه‌درمانی) و دعا (واژه). بهداشت عمومی: آب،