payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ان‌تونی، همسر ماریا و پدر پنج فرزند: ان‌تونی، لوکا، فیلومنا، السیو و رزالینا ان‌تونی (Ntoni): بزرگترین فرزند باستین و ماریا لوکا (Luca): فرزند باستین و ماریا فیلومنا / منا (Filomena) : فرزند باستین و ماریا السیو / السی (Alessio / Alessi) : فرزند باستین و ماریا رزالینا / لیا (Rosalia / Lia) : فرزند باستین و ماریا براسی چیپولا (Brasi Cipolla) : نامزد منا الفیو (Alfio) : خواستگار منا سانتوزا (Santuzza)، میخانه‌دار که عاشق ان‌تونی و مورد علاقه دون میشله است. دون میکله (Don Michele) : فرد کفتار صفت عاشق
است. دون میکله (Don Michele) : فرد کفتار صفت عاشق سانتوزا، که در یک درگیری توسط ان‌تونی کشته می‌شود. نونزیاتا (Nunziata) : همسر السی ترجمه‌های انگلیسی. نسخه انگلیسی، «خانه کنار درخت ازگیل» (۱۸۹۰)، ترجمه شده توسط Mary A. Craig، در مجموعه کلاسیک‌های قاره‌ای (Continental Classics) منتشر شد. ترجمه انگلیسی دیگری، توسط ریموند روزنتال، در سال ۱۹۶۴ توسط کتابخانه جدید آمریکایی (New American Library) به عنوان یک اثر کلاسیک سیگنت (Signet Classic) منتشر شد که گفته می‌شود که «تنها نسخه کامل رمان به زبان انگلیسی» است.
که «تنها نسخه کامل رمان به زبان انگلیسی» است. اقتباس‌های سینمایی. فیلمی بر اساس داستان، با نام «زمین می‌لرزد» ("")، در سال ۱۹۴۸ توسط لوکینو ویسکونتی کارگردانی شد. در کتاب «سیلویا یانلو» با عنوان «تصاویر و گفتار مالاووگلیا» (Sovera، رم، ۲۰۰۸)، نویسنده بخش‌هایی از رمان ورگا «تنبل‌ها» را انتخاب کرده، نظرات بدیع و تصاویر عکاسی آسیترزا (Acitrezza) را به آن اضافه کرده و فصلی را به ریشه‌ها، اظهارات و فریم‌های گرفته شده از فیلم «زمین می‌لرزد» اختصاص داده است.
شیخه حور بنت سلطان القاسمی (۱۹۸۰) شاهدخت اماراتی است. او به عنوان هنرمند و هنرگردان شهرت دارد و مدیر و رئیس بنیاد هنرهای شارجه است که خود در سال ۲۰۰۹ آن را بنیان‌گذاری کرد. زندگی اولیه و تحصیلات. شیخه حور القاسمی در سال ۱۹۸۰ در خانوادهٔ حاکم شارجه، امارات متحده عربی به دنیا آمد و دختر شیخ سلطان بن محمد القاسمی است.او در چهارده‌سالگی علاقه داشت سرآشپز شود و با گذشت زمان، علاقه‌اش به طراحی مبلمان تغییر یافت.او در سال ۲۰۰۲ تحصیلات کارشناسی خود را در مدرسه اسلید هنرهای زیبا در لندن به پایان رساندجایی که در
هنرهای زیبا در لندن به پایان رساندجایی که در ابتدا تصور می‌کرد می‌خواهد نقاش شود.سپس در سال ۲۰۰۵ دورهٔ تحصیلات تکمیلی خود را در آکادمی سلطنتی هنر گذراند و در سال ۲۰۰۸ موفق به دریافت کارشناسی ارشد در ارزیابی هنر معاصر از کالج سلطنتی هنر لندن شد. پیشه. در سال ۲۰۰۹، حور القاسمی بنیاد هنرهای شارجه را بنیان‌گذاری کرد؛ بنیادی که نمایشگاه‌های بین‌المللی، برنامه‌های اقامت هنرمندان و کیوریتورها، پروژه‌های سفارش آثار، انتشارات، جشنواره‌ها، پژوهش‌های معماری، طرح‌های مرمّت و برنامه‌های آموزشی را سازمان‌دهی
طرح‌های مرمّت و برنامه‌های آموزشی را سازمان‌دهی می‌کند.القاسمی در طول بیش از یک دهه، به‌طور مستمر دامنه فعالیت‌های این بنیاد را گسترش داده است تا نمایشگاه‌های بزرگ با تورهای جهانی، برنامهٔ اقامت هنرمندان و کیوریتورها در عرصه‌های هنرهای تجسمی، سینما و موسیقی را دربر گیرد، همچنین حمایت از سفارش آثار و اعطای کمک‌هزینه‌های تولید به هنرمندان نوظهور و طیف گسترده‌ای از برنامه‌های آموزشی برای کودکان و بزرگسالان را شامل شود. القاسمی از سال ۲۰۰۳ با «بینال شارجه» همکاری داشته استو در ۲۲سالگی همکار کیوریتوری ششمین
داشته استو در ۲۲سالگی همکار کیوریتوری ششمین دورهٔ آن بود.او در سال ۲۰۱۵ کیوریتور پاویون امارات متحده عربی در پنجاه‌وششمین دوسالانهٔ ونیز بود.او کیوریتور پانزدهمین «بینال شارجه» در سال ۲۰۲۳ با عنوان «اندیشیدن تاریخی در اکنون» بود؛ رویدادی که در اصل قرار بود به‌وسیلهٔ اوکویی اونوزور کیوریتوری شود.در سال ۲۰۲۴ اعلام شد که او مدیر هنری دوسالانهٔ سیدنی در سال ۲۰۲۶ خواهد بودو همچنین رهبری «سه‌سالانهٔ آیچی» ۲۰۲۵ در ژاپن را بر عهده خواهد داشت. در ژوئن ۲۰۲۴، او یک مجموعهٔ پوشاک را در لندن به نمایش گذاشتکه بر پایهٔ
پوشاک را در لندن به نمایش گذاشتکه بر پایهٔ کارهای برادر فقیدش، خالد، در صنعت مد شکل گرفته بود. او همچنین رئیس «مؤسسهٔ آفریقا» و رئیس هیئت‌امنای «سه‌سالانهٔ معماری شارجه» است. افزون بر این، در ارزیابی بسیاری از نمایشگاه‌های بزرگ در داخل و خارج کشور مشارکت داشته است. افتخارات و جوایز. در سال ۲۰۲۳، حور القاسمی موفق به دریافت دکترای افتخاری از دانشگاه هنرهای خلاق، فارنهام، بریتانیا شد.در سال ۲۰۲۴، بر اساس فهرست صدگانهٔ نشریهٔ آرت‌ریویو، القاسمی به‌عنوان «تأثیرگذارترین شخص در دنیای هنر معاصر» معرفی شد. زندگی
شخص در دنیای هنر معاصر» معرفی شد. زندگی شخصی. برادر دوقلوی او، خالد بن سلطان القاسمی (درگذشتهٔ ۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۹)، یک طراح مد بود.
زورخانه یا پهلوان خانه یکی از میراث‌های فرهنگی ـ ورزشی ایران است که ریشه‌ای باستانی دارد و ترکیبی است از ورزش، آیین، اخلاق، معنویت و هنر. تمرین‌های زورخانه‌ای نه تنها جسم را قوی می‌کنند، بلکه تأکید زیادی بر فضائل اخلاقی مانند جوانمردی، احترام به بزرگ‌تر، تواضع و همدلی دارند. در سال ۲۰۱۰، «آیین‌های پهلوانی و زورخانه‌ای» به ثبت جهانی یونسکو رسید. تاریخچه. تمرینات بدنی و مسابقات قهرمانی در ایران به دوران هخامنشیان و ساسانیان برمی‌گردد؛ شواهدی از این نوع ورزش‌ها و فعالیت‌های بدنی در این دوره‌های وجود دارد.
و فعالیت‌های بدنی در این دوره‌های وجود دارد. اصطلاح زورخانه و شکل‌گیری رسمی ورزش زورخانه‌ای به شکل امروزی عمدتاً پس از حمله مغول به ایران پدید آمد. ویژگی‌ها و ساختار زورخانه. زورخانه دارای ساختمان، لوازم و ساختار خاصی است که هر یک نمادهایی دارند و در فرم آیینی آن مؤثرند: وضعیت امروزی. در سال ۲۰۱۰، ورزش زورخانه‌ای به عنوان «آیین‌های پهلوانی و زورخانه‌ای» در فهرست میراث معنوی یونسکو ثبت شد. زورخانه‌ها در بسیاری از شهرهای ایران هنوز فعال‌اند و برخی بناهای تاریخی زورخانه‌ها نیز در فهرست آثار ملی ایران قرار
زورخانه‌ها نیز در فهرست آثار ملی ایران قرار دارند. به عنوان مثال زورخانه تختی در یزد یا زورخانه پهلوان‌پور در تهران یکی از این بناهای تاریخی است.
والتر سوردی (زادهٔ ۲۳ سپتامبر ۱۹۶۱ در رم)، همکار عدالت و تروریست سابق نئوفاشیست ایتالیایی است. او در اواخر دههٔ هفتاد به NAR به رهبری والریو فیوراوانتی پیوست و مسیری از مبارزه مسلحانه را آغاز کرد که با دستگیری‌اش در ۱۷ سپتامبر ۱۹۸۲ پایان یافت. سوردی بلافاصله پس از بازداشت تصمیم گرفت با عدالت همکاری کند و توبه او همراه با توبهٔ کریستیانو فیوراوانتی از مهم‌ترین همکاری‌ها در محیط راست افراطی بود که امکان بازسازی تاریخی–قضایی سازمان و روابط آن با دیگر گروه‌های جنایی را فراهم کرد. زندگی‌نامه. فعالیت در ترزا
جنایی را فراهم کرد. زندگی‌نامه. فعالیت در ترزا پوزیسیون. سوردی در جوانی به ترزا پوزیسیون پیوست و هم‌زمان در دفتر FUAN در محله نومنتانو رم رفت‌وآمد داشت. در اواخر ۱۹۷۸ با ورود اعضای گروه اور–مونته‌ورده (از جمله برادران فیوراوانتی و الساندرو آلیبراندی) به بحث دربارهٔ رکود حزب جنبش اجتماعی ایتالیا و امکان آغاز مبارزه مسلحانه پرداختند. در فوریه ۱۹۷۹ سوردي همراه با لوئیجی چیاوردینی برای نخستین بار بازداشت شد. در سپتامبر ۱۹۸۰ دادستانی رم گزارشی علیه ۲۸ عضو ترزا پوزیسیون از جمله سوردي به اتهام عضویت در گروه مسلح
از جمله سوردي به اتهام عضویت در گروه مسلح ارائه کرد. سپس او همراه با الساندرو آلیبراندی و پاسکواله بلسیتو به لبنان رفت و در اردوگاه‌های فالانژ مارونی آموزش دید. مبارزه مسلحانه با NAR. پس از بازگشت به ایتالیا در میانهٔ ۱۹۸۱، سوردي جذب والریو فیوراوانتی شد و به NAR پیوست. نخستین عملیات او ۱۹ اکتبر ۱۹۸۱ در میلان بود که به قتل دو مأمور دیگوس انجامید. در ۲۱ اکتبر همان سال، او در سوءقصدی شرکت کرد که به قتل کاپیتان فرانچسکو استرائولو انجامید. در ۵ دسامبر ۱۹۸۱ او و همراهانش با پلیس درگیر شدند که به مرگ الساندرو
و همراهانش با پلیس درگیر شدند که به مرگ الساندرو آلیبراندی و زخمی شدن مأمور چиро کاپو بیانکو انجامید. او سپس گروه شخصی "Walter's Boys" را شکل داد. در ۵ مارس ۱۹۸۲ در سرقتی مسلحانه از بانکا ناتسیوناله دل لاورو در رم، نوجوانی ۱۷ ساله به نام الساندرو کاراویانی کشته شد. در ۲۴ ژوئن همان سال، او در حمله‌ای مقابل دفتر سازمان آزادی‌بخش فلسطین در رم شرکت کرد که به قتل مأمور آنتونیو گالوتسو انجامید. دستگیری و توبه. سوردي در ۱۷ سپتامبر ۱۹۸۲ در لاوینیو دستگیر شد. او از مارس ۱۹۸۱ تحت تعقیب بود. دستگیری او پس از بازداشت
مارس ۱۹۸۱ تحت تعقیب بود. دستگیری او پس از بازداشت استفانو پروکوپیو در پاریس ممکن شد. او پس از بازداشت شروع به همکاری با دادگستری کرد و جزئیات مهمی از فعالیت‌های NAR را فاش ساخت. در نتیجه، پس از حدود یک سال و نیم زندان، به بازداشت خانگی تحت حمایت منتقل و سپس به محل حفاظت‌شده اعزام شد.
مریم بنت محمد سعید حارب المِهِیری (۱۹۷۹) سیاستمدار اماراتی است که در حال حاضر ریاست دفتر امور بین‌الملل در دیوان ریاست امارات متحده عربی را بر عهده دارد. او پیش‌تر تا ۱۱ ژانویهٔ ۲۰۲۴ وزیر تغییرات اقلیمی و محیط زیست امارات متحده عربی بود. زندگی اولیه و تحصیلات. المهیری در سال ۱۹۷۹ از پدری اماراتی و مادری آلمانی متولد شد.او در مدرسهٔ دخترانهٔ لطیفه در دبی و سپس در دانشگاه فنی آخن آلمان تحصیل کرد و موفق به دریافت مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشد در رشته مهندسی مکانیک با تخصص در توسعه و طراحی مهندسی شد. پیشه. پس
با تخصص در توسعه و طراحی مهندسی شد. پیشه. پس از فارغ‌التحصیلی، المهیری به وزارت محیط زیست و آب امارات پیوست و در پروژه‌هایی همچون مرکز تحقیقات دریایی خلیفه بن زاید، طرح جامع مدیریت پسماند امارات و ساخت چندین تأسیسات مشارکت داشت. در سال ۲۰۱۴، او به سمت مدیر ادارهٔ آموزش و آگاهی در این وزارتخانه منصوب شد و مسئول تدوین یک استراتژی ملی برای ارتقای آگاهی‌های زیست‌محیطی در امارات بود. در سال ۲۰۱۵، المهیری پس از مدتی فعالیت به‌عنوان سرپرست، به سمت معاون دستیار وزیر در امور منابع آب و حفاظت از طبیعت در وزارت
وزیر در امور منابع آب و حفاظت از طبیعت در وزارت تغییرات اقلیمی و محیط زیست امارات متحده عربی منصوب شد. در اکتبر ۲۰۱۷، المهیری به‌عنوان وزیر دولت در امور امنیت غذایی منصوب شد.در سپتامبر ۲۰۱۸، او برنامه‌هایی برای ایجاد «وادی غذا» (Food Valley)، یک مرکز فناوری غذایی در امارات متحده عربی، اعلام کرد که نام آن از سیلیکون ولی الهام گرفته شده است. در ژانویهٔ ۲۰۱۹، او به‌عنوان ناظر بخش امنیت و امور خارجه در برنامهٔ ملی کارشناسان امارات منصوب شد.در همان ماه، المهیری «استراتژی امنیت غذایی امارات» را معرفی کرد که شامل
امنیت غذایی امارات» را معرفی کرد که شامل پنج ستون اصلی است: تنوع منابع واردات غذا، پژوهش و توسعه برای افزایش تولید داخلی غذا، کاهش هدررفت غذا، حفظ استانداردهای ایمنی غذایی، افزایش توانایی امارات در پاسخ به بحران‌ها. هدف این استراتژی ارتقای جایگاه امارات در شاخص جهانی امنیت غذایی از رتبه ۳۱ به رتبه نخست تا سال ۲۰۵۱ است. المهیری از سال ۲۰۱۶ عضو هیئت‌مدیرهٔ فدراسیون سوارکاری امارات هست.
توماس کریپس (; – ) استاد ممتاز دانشگاه ایالتی مورگان در بالتیمور بود که در مورد تاریخ سینمای آمریکایی آفریقایی تبار نوشت و سخنرانی کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون کمک‌هزینه گوگنهایم شده است.
تقریباً آلیس: آثار نغمه‌هایی برگرفته از فیلم یک آلبوم مفهومی می‌باشد که ترانه‌های هنرمندان مختلف را در بر می‌گیرد و از فیلم "آلیس در سرزمین عجایب" ساختهٔ تیم برتون الهام گرفته شده است. این آلبوم همچنین به خاطر گنجاندن ترانه‌هایی که مستقیماً از نقل‌قول‌های رمان ماجراهای آلیس در سرزمین عجایب (۱۸۶۵) اثر لوئیس کارول الهام گرفته شده‌اند، شناخته می‌شود. برای مثال، هر دو قطعهٔ «کوادریل شاه‌میگو» از فرانز فردیناند و «تو پیری، پدر ویلیام» اثر دی مایت بی جینتز بازخوانی دقیق و کلمه‌به‌کلمهٔ شعرهای موجود در رمان اصلی
دقیق و کلمه‌به‌کلمهٔ شعرهای موجود در رمان اصلی هستند، که به ترتیب توسط لاک‌پشت قلابی و آلیس به کرم ابریشم نقل شده‌اند. علاوه بر این، قطعهٔ «توصیهٔ خیلی خوب» از رابرت اسمیث نسخهٔ بازخوانی همان اثر از کاترین بومن در اقتباس انیمیشنی محصول سال ۱۹۵۱ دیزنی می‌باشد.
دیوید رینولدز (؛ زادهٔ ) مورخ، و مجری تلویزیون اهل بریتانیا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون عضو آکادمی بریتانیا شده است. زندگینامه. رینولدز با بورسیه تحصیلی در کالج دالویچ به مدرسه رفت و در کالج گانویل و کایوس، کمبریج (لیسانس، دکترا) و دانشگاه هاروارد (بورسیه تحصیلی چائوته و وارن) در رشته تاریخ تحصیل کرد. او در دانشگاه‌های هاروارد، نبراسکا و اوکلاهما و همچنین در دانشگاه نیهون در توکیو و علوم سیاسی در پاریس، سمت‌های مهمان داشته است.
کلیشه‌های آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار ()، باورهایی در مورد فرهنگ مردم با نسب جزئی یا کلی از هر گروه نژاد سیاه‌پوست آفریقایی است که اجدادشان از قبل از سال ۱۸۶۵ در ایالات متحده اقامت داشته‌اند. این باورها به بردگی سیاه‌پوستان در دوران تاریخ مستعمراتی ایالات متحده] برمی‌گردد و در طول زمان در فرهنگ در ایالات متحده آمریکا تکامل یافته است. اولین نمایش قابل توجه تفکر قالبی از آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار به شکل نمایش خنیاگران بود. نمایش‌های خنیاگران در آغاز قرن نوزدهم رونق گرفتند؛ این نمایش‌ها نمایش‌های تئاتری بودند
رونق گرفتند؛ این نمایش‌ها نمایش‌های تئاتری بودند که از بازیگرانی استفاده می‌کردند که با صورت سیاه و لباس‌های پاره اجرا می‌کردند تا آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار را به تصویر بکشند تا نقیضه و تحقیر سیاهپوست.در طول تاریخ، کلیشه‌های بیشتری برای غیرانسانی‌تر کردن جوامع آمریکایی آفریقایی‌تبار رایج شدند. برخی از کلیشه‌های قرن نوزدهم، مانند سامبو، اکنون موهن و نژادپرستانه تلقی می‌شوند. کلیشه‌های «ماندینو» و «جزبل» آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار را به عنوان بیش‌فعالی جنسی به تصویر می‌کشند که به جنسی‌سازی آنها کمک می‌کند.
به تصویر می‌کشند که به جنسی‌سازی آنها کمک می‌کند. کلیشه مامی یک زن سیاه‌پوست مادرانه را به تصویر می‌کشد که به نقش خود در کار برای یک خانواده سفیدپوست متعهد است، کلیشه‌ای که به منشأ کشتزارهای جنوبی برمی‌گردد. جامعه همچنین آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار را به عنوان افرادی با اشتهای غیرمعمول برای مرغ سوخاری، کلیشه هندوانه و نوشیدنی انگور به تصویر کشیده است. در دهه ۱۹۸۰ و همچنین در دهه‌های بعد، کلیشه‌های نوظهور از مردان سیاه‌پوست، آنها را به عنوان جنایتکار و منحرفان اجتماعی، به ویژه به عنوان فروشندگان مواد مخدر،
اجتماعی، به ویژه به عنوان فروشندگان مواد مخدر، معتادان کوکائین، بیخانمانی و زورگیران به تصویر می‌کشید. جسی جکسون، فعال برجسته حقوق مدنی، اذعان کرد که چگونه رسانه‌ها سیاه‌پوستان را کم‌هوش‌تر، کم‌وطن‌پرست‌تر و خشن‌تر به تصویر می‌کشند. در سراسر پلتفرم‌های مختلف رسانه‌ای، کلیشه‌ها دور از ذهن شدند، مانند The magical سیاه‌پوست، شخصیت مشابه که به عنوان فردی با بینش یا قدرت‌های ویژه به تصویر کشیده شده است، و در سینما آمریکا به تصویر کشیده شده (و مورد انتقاد قرار گرفته است). با این حال، در تاریخ معاصر، مردان
گرفته است). با این حال، در تاریخ معاصر، مردان سیاه‌پوست به عنوان پدران بی‌روح و جنایتکاران خطرناک کلیشه‌سازی می‌شوند. کلیشه‌ای رایج در آمریکا وجود دارد که آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار بیش از حد جنسی، ورزشکار، بی‌تمدن، بی‌تحصیل و خشن هستند. این مضامین کلی و رایج در آمریکا باعث شده است که جوانان آمریکایی آفریقایی‌تبار به عنوان "گانگسترها" یا "بازیگرانی" که عموماً در "گتو" ساکن هستند، برچسب‌گذاری شوند.
«فعلاً» ترانه‌ای از خواننده و تهیه‌کنندهٔ انگلیسی ایمجن هیپ می‌باشد که در دومین آلبوم استودیویی وی تحت عنوان "از طرف خودت صحبت کن" (۲۰۰۵) قرار دارد. این قطعه که توسط خود هیپ نوشته، تهیه و تولید شده، در ابتدا برای قسمت دوم فصل دوم سریال تلویزیونی "او. سی." با عنوان «کریسموکایی که تقریباً نبود» ساخته شد، اما به دلیل تاریک بودن بیش از حد فضای ترانه، مورد استفاده قرار نگرفت. «فعلاً» ترانه‌ای در سبک الکترونیکا است که به آشفتگی مداوم محیطی تعطیلات می‌پردازد و خواننده در آن تلاش می‌کند برای مدت کوتاهی آرامش برقرار
در آن تلاش می‌کند برای مدت کوتاهی آرامش برقرار کند. هیپ این قطعه را در کنسرت‌ها اجرا کرده و از مخاطبان دعوت کرده در آن همراهی کنند. کلی کلارکسون «فعلاً» را در ششمین آلبوم استودیویی خود با نام پیچیده در سرخ (۲۰۱۳) بازخوانی کرد. نسخهٔ کلارکسون که توسط تهیه و تولید آن برعهدهٔ گرگ کرستین بوده، برگرفته از سرود کریسمسی معروف «سرود زنگ‌ها» می‌باشد و با نقدهای مثبتی مواجه شد.
ژاکلین استوارت (؛ زادهٔ ) اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون بورسیه مک‌آرتور شده است.
ریم المَرزوقی (۲۶ سپتامبر ۱۹۹۰) مهندس معماری و مخترع اماراتی است. او نخستین زن شهروند امارات متحده عربی است که در ایالات متحده آمریکا حق ثبت اختراع دریافت کرده است، برای طراحی خودرویی که بدون استفاده از دست قابل رانندگی باشد. زندگی. ریم المرزوقی در «خانه‌ای پر از پسر» در امارات متحده عربی بزرگ شد و خود، این محیط را دلیل علاقه و آشنایی‌اش با خودروها می‌داند.او تحصیلات دانشگاهی خود را در دانشگاه امارات متحده عربی از سال ۲۰۰۸ آغاز کرد و هدفش تبدیل شدن به معمار بود. او می‌گوید که هیچ‌گاه دانشجوی ممتاز نبوده
بود. او می‌گوید که هیچ‌گاه دانشجوی ممتاز نبوده است، اما با موفقیت فارغ‌التحصیل شد و مدرک کارشناسی در رشته مهندسی معماری دریافت کرد. در دوران تحصیل در دانشگاه، او با مشاوران مهندسی در ابوظبی و دبی از جمله شرکت مُسانِده که در مدیریت ساخت و مدیریت تأسیسات فعالیت دارد، همکاری کرد. به خاطر تجربهٔ عملی در مهندسی، او در مسابقهٔ ملی مهارت‌های نجاری امارات مقام دوم را کسب کرد و تنها زن شرکت‌کننده در این رقابت بود. ریم المرزوقی موفق به دریافت حق ثبت اختراع در ایالات متحده آمریکا برای اختراع خود با عنوان «سیستم کنترل
آمریکا برای اختراع خود با عنوان «سیستم کنترل ناوبری خودرو با استفاده از اندام تحتانی» شد؛ این حق ثبت اختراع بعدها در ژاپن نیز تأیید شد.این سیستم از یک دسته فرمان، دسته گاز و دسته ترمز تشکیل شده است که به‌طور کامل با پا کنترل می‌شوند و امکان رانندگی خودرو بدون استفاده از بالاتنه را برای افراد فراهم می‌کند.این سیستم اولین نمونه از نوع خود است و حق ثبت اختراع مشابه آن در چین و اتحادیهٔ اروپا نیز در دست بررسی است.این اختراع به یکی از موفقیت‌های برجستهٔ برنامهٔ «تکامل» تبدیل شده است. المرزوقی در یکی از کلاس‌های
تبدیل شده است. المرزوقی در یکی از کلاس‌های اخلاق دانشگاه با چالشی مواجه شد که باید ایده‌ای قابل ثبت اختراع ارائه می‌داد. این موضوع باعث شد او مصاحبه‌ای را در برنامهٔ تلویزیونی "اینساید ادیشن" با جسیکا کاکس، نخستین خلبان بدون بازوی دارای گواهینامه در جهان، به یاد آورد؛ جسیکا در این مصاحبه دربارهٔ دشواری‌های رانندگی طولانی با استفاده تنها از پاهایش صحبت کرده بود.وقتی او ابتدا طرح‌ها و ایده‌هایش را به استادش نشان داد، استاد ابتدا آن را جدی نگرفت و به او گفت به جای اختراع، روی درس‌هایش تمرکز کند. اما پس از
به جای اختراع، روی درس‌هایش تمرکز کند. اما پس از دیدن طرح‌ها، استاد او را تشویق کرد که برای دریافت حق ثبت اختراع در آمریکا اقدام کند. این سرگذشت شخصی، نشان‌دهندهٔ ذهنیت حل مسئلهٔ اوست، تمرکز بر حل مشکلات واقعی به جای اختراع صرف و بدون هدف. المرزوقی از آن زمان در نمایشگاه بین‌المللی اسکپو ساینس شرکت کرده است. اختراع او در نمایشگاه «تاریخ جهان در ۱۰۰ شیء» موزه بریتانیا نیز گنجانده شد، که از آوریل تا اوت ۲۰۱۴ در منارات السعدیات، ابوظبی به نمایش درآمد. این اختراع نمایانگر آینده بود و نیل مک‌گرگور، مدیر موزه
نمایانگر آینده بود و نیل مک‌گرگور، مدیر موزه بریتانیا، آن را «نمونه‌ای درخشان از تلاش انسان‌ها برای کشف چیزهای نو» توصیف کرد. با توجه به دستاوردهای علمی و فعالیت‌های فوق‌برنامه، ریم المرزوقی توسط آکادمی دستاوردها برای شرکت به‌عنوان نمایندهٔ نوآوری و فناوری در اجلاس سالانهٔ ۵۱ام بین‌المللی دستاوردها در سال ۲۰۱۴ در سان‌فرانسیسکو، کالیفرنیا، انتخاب شد.المرزوقی همچنین دو رکورد جهانی گینس را در سال ۲۰۱۴ به نام خود ثبت کرده است: بزرگ‌ترین پرچم بلند شده با بالون هلیومی و بلندترین لباس عروس. او هر دو پروژه را
هلیومی و بلندترین لباس عروس. او هر دو پروژه را طراحی کرد و با همکاری باشگاه معلولان دبی روی لباس عروس کار کرد تا استعدادهای آنان را به نمایش بگذارد. از زمان فارغ‌التحصیلی، ریم المرزوقی با فرودگاه ابوظبی در پروژه‌ای برای ارتقای ترمینال میانی همکاری کرده است. هدف این پروژه، تبدیل فرودگاه ابوظبی به یک مرکز هوانوردی پیشرفته و مجهز به فناوری‌های نوین است. جوایز و افتخارات. ریم المرزوقی در فهرست «۵۰ زن تأثیرگذار در جهان عرب» در سال ۲۰۱۸ در مجلهٔ "اِرِیبیان بیزنس" و همچنین در فهرست «۱۰۰ نفر از باهوش‌ترین افراد
و همچنین در فهرست «۱۰۰ نفر از باهوش‌ترین افراد امارات» جای گرفت. زندگی شخصی. المرزوقی متأهل و مادر دو پسر است.
آنتروپی ()، یک مجله آنلاین بود که محتوای ادبی و غیرادبی مرتبط را پوشش می‌داد. این مجله شامل مقالات شخصی، نقدها، ادبیات تجربی، شعر، مصاحبه‌ها و همچنین نوشته‌هایی در مورد فرهنگ مطبوعات کوچک، بازی‌های ویدیویی، اجرا، رمان‌های گرافیکی، ادبیات تعاملی، علمی تخیلی، فانتزی، موسیقی، فیلم، هنر، ترجمه و سایر موضوعات بود. Entropy's website also functioned as a place where those within the literary community could interact.
جزئیات تنها آلبوم استودیویی از گروهٔ دونفرهٔ الکترونیک فرو فرو می‌باشد که در ۴ ژوئن سال ۲۰۰۲ از سوی ام‌سی‌ای رکوردز در ایالات متحده و از سوی آیلند رکوردز به‌صورت بین‌المللی منتشر گردید. عملکرد تجاری. تا سال ۲۰۰۹، تک‌آهنگ «رها کن» در ایالات متحده ۳۷۰٫۰۰۰ نسخه فروخت داشته و آلبوم مربوطه نیز ۲۸۴٫۰۰۰ نسخه در ایالات متحده و ۲۹٫۰۰۰ نسخه در بریتانیا فروش داشته‌است.
اغواگری اجباری ()، درون مایه‌ای است که اغلب در ادبیات غربی (عمدتاً رمان عاشقانهها و سریال آبکیها) یافت می‌شود که در آن رابطهٔ مرد با زن تجاوز جنسی در نهایت به یک رابطهٔ عاشقانهٔ واقعی تبدیل می‌شود. در یک منبع، اغواگری اجباری به شرح زیر خلاصه شده است: «روزی روزگاری دختری بسیار زیبا بود. به او تجاوز شد. پسر التماس بخشش کرد و آنها تا ابد با خوبی و خوشی زندگی کردند.» (ترجمه از هلندی)
نبرد لیسا (یا نبرد ویس) () یک نبرد دریایی بین ناوگان ایتالیایی و ناوگان اتریش در طول سومین جنگ استقلال ایتالیا بود که در آن پادشاهی ایتالیا قصد داشت تسلط دریایی اتریش در دریای آدریاتیک را درهم شکند. این نبرد در ۲۰ ژوئیه ۱۸۶۶، در نزدیکی جزیره ویس (که در آن زمان لیسا نام داشت و اکنون بخشی از کشور کرواسی است) رخ داد. این نبرد نخستین درگیری دریایی اروپایی بود که در آن از کشتی‌های جنگی زرهی تازه‌توسعه‌یافته در مقیاس قابل‌توجهی استفاده شد. هر دو نیروی دریایی در لیسا نقص‌های فنی قابل توجهی را نشان دادند، در حالی
نقص‌های فنی قابل توجهی را نشان دادند، در حالی که نیروی دریایی ایتالیا نیز از رقابت‌های شدید در ستاد فرماندهی و آموزش ناکافی خدمه خود رنج می‌برد، نیروی دریایی امپراتوری اتریش با به کارگیری تاکتیک‌های کوبشی به پیروزی دست یافت. در جریان نبرد، اتریشی‌ها به رهبری دریاسالار ویلهلم فون تگتهوف موفق به غرق کردن دو کشتی ایتالیایی شدند، در حالی که تنها ایتالیایی‌ها به رهبری دریاسالار کارلو دی پرسانو، در طول جنگ، تنها توانستند به یک کشتی اتریشی آسیب‌های جدی وارد آورند. تلفات جنگ نیز در مجموع برای ایتالیا، ۷۰۰، و برای
تلفات جنگ نیز در مجموع برای ایتالیا، ۷۰۰، و برای اتریش ۱۷۶ کشته و زخمی بود. پیش‌زمینه. برای تصرف آخرین مناطق شبه جزیره آپنین که هنوز در دست امپراتوری هابسبورگ بود، پادشاهی ایتالیا آن زمان با پروس وارد اتحاد شد. جنگ بین پروس و اتریش در اواسط ژوئن ۱۸۶۶ آغاز شد. ایتالیا نیز به اتریش اعلام جنگ کرد و نیروهای خود را به ونتو لشکرکشی کرد. اگرچه ارتش ایتالیا از نظر تعداد از اتریشی‌ها بیشتر بود، اما در کوستوزا در ۲۴ ژوئن شکست خورد و مجبور به عقب‌نشینی شد. کمی قبل از اینکه ایتالیایی‌ها آماده از سرگیری حمله شوند،
از اینکه ایتالیایی‌ها آماده از سرگیری حمله شوند، ناپلئون سوم در شب ۴ ژوئیه، تلگرافی ارسال کرد مبنی بر اینکه اتریش پیشنهاد داده است که ونتو را براساس آتش‌بس به او واگذار کند تا آن را به ایتالیا بازگرداند. با این حال، نقشه‌های خود ناپلئون سوم با شکست اتریش در نبرد کونیگراتز خنثی شد. تلگراف امپراتور سه روز بعد با تهدیدی مبنی بر اینکه در صورت رد آتش‌بس، ونیز را به اتریش باز خواهد گرداند و شاید با آن وارد اتحاد شود، دنبال شد. این امر ایتالیایی‌ها را در یک دوراهی وحشتناک قرار داد. خطر جدایی از فرانسه ریسک بسیار
وحشتناک قرار داد. خطر جدایی از فرانسه ریسک بسیار بزرگی بود. ایتالیایی‌ها به امپراتور پاسخ دادند که نمی‌توانند بدون رضایت پروس آتش‌بس منعقد کنند و پذیرش آن را منوط به تسلیم فوری قلعه‌های ونیز و حمایت فرانسه از ادعاهای خود بر تریسته کردند. در این میان، ایتالیا می‌خواست از این زمان برای اشغال ایستریا استفاده کند و بعداً از آن به عنوان یک برگ برنده در مذاکرات صلح پیش رو استفاده کند. مقدمه. دریاسالار پرسانو در 10 ژوئن 1866 دستور داشت که دریای آدریاتیک را از کشتی‌های جنگی و تجاری دشمن پاکسازی کند و آنکونا را به
جنگی و تجاری دشمن پاکسازی کند و آنکونا را به یک پایگاه عملیاتی در دریای آدریاتیک تبدیل کند، اما فعلاً به تریسته و ونیز حمله نکند. پس از آنکه اتریش رسماً در 20 ژوئن به ایتالیا اعلام جنگ کرد، ایتالیایی‌ها در ابتدا قصد داشتند سرزمین ساحلی اتریش در دریای آدریاتیک را اشغال کنند. پس از آنکه دریاسالار ویلهلم فرایهر فون تگتتوف از اعلان جنگ مطلع شد، بلافاصله اقدامات لازم را برای انجام اقدامات تهاجمی علیه ناوگان دشمن در صورت ایجاد فرصت مناسب انجام داد. فون تگتهوف برای کسب اطلاعات در مورد قدرت و تحرکات ایتالیایی‌ها،
کسب اطلاعات در مورد قدرت و تحرکات ایتالیایی‌ها، در همان روز کشتی بخار «استادیوم» را برای شناسایی ساحل از آنکونا تا باری فرستاد. در ۲۳ ژوئن، کشتی استادیوم با این خبر بازگشت که هیچ کشتی جنگی دشمن دیده نشده است.با فرض اینکه ایتالیایی‌ها فقط بخشی از ناوگان خود را در اسکله آنکونا جمع کرده‌اند، دریاسالار به سرعت تصمیم گرفت یک سفر شناسایی از فاسانا به آنکونا انجام دهد. در ۲۴ ژوئن، فون تگتتوف از آرشیدوک آلبرشت پرسید که آیا به او اجازه داده می‌شود حمله کند و مأموریت‌های شناسایی را در سواحل ایتالیا انجام دهد. در
شناسایی را در سواحل ایتالیا انجام دهد. در همین حال، فون تگتتوف با تمام فرماندهان کشتی‌ها شورای جنگ تشکیل داده بود و احتمال عملیات علیه آنکونا و حمله احتمالی به کشتی‌های ایتالیایی که در آنجا لنگر انداخته بودند را بررسی کرده بود. پاسخ آرشیدوک در ۲۶ ژوئن به شرح زیر بود:«هیچ مانعی در راه اقدام آزادانه کادر وجود ندارد، فقط نه فراتر از لیسا؛ مراقب دهانه‌های رودخانه پو و سواحل ونیز باشید.» با تأیید فرماندهی عالی، فون تگتهوف عصر روز ۲۶ ژوئن با ناوچه زرهی آرشیدوک فردیناند مکس از فاسانا حرکت کرد. پس از آنکه ساحل
فردیناند مکس از فاسانا حرکت کرد. پس از آنکه ساحل ایتالیا در سپیده دم نمایان شد، اتریشی‌ها مسیر خود را به سمت مونته کونرو تعیین کردند. حدود ساعت ۴:۰۰ صبح، دیده‌بان آرشیدوک فردیناند مکس دودی را در مسیر دید. کمی بعد، حدود ساعت ۴:۲۰ صبح، یک کشتی بخار توسط الیزابت مشاهده شد. الیزابت بلافاصله دستور شناسایی دریافت کرد. هنگامی که الیزابت به کشتی بخار خارجی تا حدود نزدیک شد، کشتی - رادویسو اسپلوراتوره تحت فرماندهی مارچسه دی اورنگو - پرچم ایتالیا را برافراشت. الیزابت با برافراشتن پرچم خود و شلیک چند گلوله به این
با برافراشتن پرچم خود و شلیک چند گلوله به این اقدام پاسخ داد، که در نتیجه آن اسپلوراتوره بلافاصله تغییر مسیر داد و به سمت آنکونا حرکت کرد. الیزابت سعی کرد راه را بر کشتی ایتالیایی ببندد، اما اسپلوراتوره به دلیل سرعت بیشترش خیلی زود از برد آن خارج شد. ساعت ۵:۳۰ صبح، او تقریباً در فاصله از آنکونا قرار داشت. برخلاف انتظارات، ناوگان دشمن تقریباً به طور کامل در رودخانه رید لنگر انداخته بود. ایتالیایی‌ها که توسط اسپلوراتوره هشدار داده شده بودند، حرکت کردند. حدود ساعت ۶:۳۰ صبح، چهار کشتی زرهی به مونته کونرو نزدیک