payamvha/North_RAG huggingface dataset:
باشد و باید تک‌دای، بسته قابل‌نصب مستقیم روی سطح باشد. معیار دیگری که اغلب برای واجد شرایط بودن این بسته‌ها به عنوان CSP اعمال می‌شود این است که فاصله توپی آنها نباید بیشتر از ۱ میلی‌متر باشد. بسته مقیاس‌تراشه‌ای آرایه مشبک توپی. آرایه مشبک توپی (BGA) از قسمت زیرین بسته برای قرار دادن پدهایی با توپی‌های لحیم در الگوی مشبک به عنوان اتصالات به پی‌سی‌بی استفاده می‌کند. ابعاد بسته‌بندی. تمام اندازه‌گیری‌های زیر برحسب میلی‌متر آورده شده است. برای تبدیل میلی‌متر (mm) به mils، میلی‌متر را بر ۰٫۰۲۵۴ تقسیم کنید
(mm) به mils، میلی‌متر را بر ۰٫۰۲۵۴ تقسیم کنید (یعنی ۲٫۵۴ میلی‌متر / ۰٫۰۲۵۴ = ۱۰۰ میل). بسته‌های چندتراشه‌ای. فنون‌های مختلفی برای اتصال چندتراشه در یک بسته پیشنهاد و تحقیق شده است: با شمارش پایانه. اجزای نصب‌سطحی معمولاً کوچکتر از همتایان خود با پایه هستند و طوری طراحی شده‌اند که به جای انسان، توسط ماشین‌ها کار شود. صنعت الکترونیک دارای اشکال و اندازه‌های بسته‌بندی استاندارد شده است (سازمان استانداردسازی پیشرو JEDEC است). کدهای ارائه شده در نمودار زیر معمولاً طول و عرض اجزا را برحسب دهم میلی‌متر یا صدم
طول و عرض اجزا را برحسب دهم میلی‌متر یا صدم اینچ نشان می‌دهند. به عنوان مثال، یک قطعه متریک ۲۵۲۰، ۲٫۵ میلی‌متر در ۲٫۰ میلی‌متر است که تقریباً معادل ۰٫۱۰ اینچ در ۰٫۰۸ اینچ است (از این رو اندازه امپریال ۱۰۰۸ است). استثنائات برای امپریال در دو کوچک‌ترین اندازه غیرفعال مستطیلی وجود دارد. کدهای متریک همچنان ابعاد را بر حسب میلی‌متر نشان می‌دهند، حتی اگر کدهای اندازه امپریال دیگر تراز نیستند. مشکل‌ساز است، برخی از تولیدکنندگان در حال توسعه اجزای متریک ۰۲۰۱ با ابعاد هستند. اما نام امپریال ۰۱۰۰۵ در حال حاضر برای
هستند. اما نام امپریال ۰۱۰۰۵ در حال حاضر برای بسته استفاده شده است. این اندازه‌های کوچک، به ویژه ۰۲۰۱ و ۰۱۰۰۵، گاهی می‌توانند از منظر قابلیت ساخت یا قابلیت اطمینان یک چالش باشند. بسته‌های دوپایانه‌ای. اجزای غیرفعال مستطیلی. بیشتر مقاومت‌ها و خازن‌ها. رخ بدون‌پایه با الکترود فلزی (MELF). بیشتر مقاومت‌ها و دیودها. اجزای بشکه ای شکل، ابعاد با ارجاعات مستطیلی برای کدهای یکسان مطابقت ندارند. DO-214. معمولا برای یکسوساز، شاتکی و دیودهای دیگر استفاده می‌شود. بسته‌هایی با بیش از شش پایانه. افزاره‌های نابسته‌شده.
با بیش از شش پایانه. افزاره‌های نابسته‌شده. اگرچه این افزاره‌ها نصب‌سطحی‌اند، اما برای مونتاژ نیاز به فرایند خاصی دارند. اغلب تغییرات ظریفی در جزئیات بسته‌بندی از سازنده ای به سازنده دیگر وجود دارد، و حتی اگر از نام‌گذاری‌های استاندارد استفاده می‌شود، طراحان باید ابعاد را هنگام چیدمان بردهای مدار چاپی تأیید کنند.
سازمان تحقیقات و توسعه دفاعی (، ) یک سازمان دولتی زیر نظر وزارت تحقیقات و توسعه دفاعی در وزارت دفاع دولت هند است که مسئولیت تحقیق و توسعه نیروهای مسلح را بر عهده دارد، دفتر مرکزی آن در شهر دهلی، هند واقع شده است. این سازمان در سال ۱۹۵۸ با ادغام مؤسسه توسعه فنی و هیئت مدیره توسعه فنی و تولیدی کارخانه‌های مهمات هند با سازمان علوم دفاعی تحت مدیریت جواهر لعل نهرو شکل گرفت. متعاقباً، خدمات تحقیقات و توسعه دفاعی (، ) در سال ۱۹۷۹ به عنوان خدمات افسران/دانشمندان گروه «الف» مستقیماً تحت نظارت مدیریتی وزارت دفاع
گروه «الف» مستقیماً تحت نظارت مدیریتی وزارت دفاع تشکیل شد. سازمان تحقیقات و توسعه دفاعی دارای شبکه‌ای متشکل از ۵۲ آزمایشگاه است که در حال توسعه فناوری‌های دفاعی در زمینه‌های مختلف مانند هوانوردی، تسلیحات، الکترونیک، مهندسی نبرد زمینی، علوم زیستی، مواد، موشک و سیستم‌های دریایی هستند، این سازمان بزرگ‌ترین و متنوع‌ترین سازمان تحقیقاتی هند است. سازمان تحقیقات و توسعه دفاعی شامل حدود ۵٬۰۰۰ دانشمند وابسته به خدمات تحقیقات و توسعه دفاعی و حدود ۲۵٬۰۰۰ نفر هم از پرسنل زیردست علمی، فنی و پشتیبانی است. تاریخچه.
پرسنل زیردست علمی، فنی و پشتیبانی است. تاریخچه. سازمان تحقیقات و توسعه دفاعی در سال ۱۹۵۸ با الحاق سازمان علوم دفاعی و برخی از مؤسسات توسعه فنی در یکدیگر، تشکیل شد. در سال ۱۹۸۰ یک بخش جداگانه تحقیقات و توسعه دفاعی شکل گرفت که بعداً سازمان تحقیقات و توسعه دفاعی و تقریباً ۳۰ آزمایشگاه و موسسات آن را، اداره کرد (تقریباً ۵۲ آزمایشگاه قبل از ادغام وجود داشت). در بیشتر مواقع، با سازمان تحقیقات و توسعه دفاعی به گونه‌ای برخورد می‌شد همانند اینکه این سازمان یک فروشنده و ستاد ارتش یا ستاد نیروی‌هوایی مشتری هستند. از
و ستاد ارتش یا ستاد نیروی‌هوایی مشتری هستند. از آنجایی که ارتش و نیروی هوایی، خود هیچ مسئولیتی در زمینه طراحی یا ساخت نداشتند، آنها تمایل داشتند که با بخش طراحی یا صنعت هند برابر با بخش طراحی همتراز خود در بازار جهانی رفتار کنند. سازمان تحقیقات و توسعه دفاعی اولین پروژه بزرگ خود را در دهه ۱۹۶۰، در بخش موشک‌های زمین به هوا (SAM) معروف به پروژه ایندیگو (Project Indigo) آغاز کرد. ایندیگو در سال‌های بعد بدون دستیابی به موفقیت کامل متوقف شد. پروژه ایندیگو، در دهه ۱۹۷۰ پروژه دِویل (Project Devil) همراه با پروژه
۱۹۷۰ پروژه دِویل (Project Devil) همراه با پروژه وَلیِنت (Project Valiant) را در مسیر توسعه موشک‌های سطح به هوا (SAM) با برد کوتاه و موشک بالستیک قاره‌پیما هدایت کرد. در دهه ۱۹۸۰، پروژه دِویل خود منجر به توسعه بعدی موشک پریتوی (पृथ्वी/Prithvi) تحت برنامه توسعه یکپارچه موشک‌های هدایت شونده (IGMDP) شد. برنامه توسعه یکپارچه موشک‌های هدایت شونده، یک برنامه وزارت دفاع هند در بین اوایل دهه ۱۹۸۰ تا ۲۰۰۷ برای توسعه طیف گسترده‌ای از موشک‌ها، از جمله موشک آگنی، موشک بالستیک پریتوی، موشک آکاش، موشک تریشول و موشک ناگ
بالستیک پریتوی، موشک آکاش، موشک تریشول و موشک ناگ بود. در سال ۲۰۱۰، وزیر دفاع ای. کی. آنتونی دستور بازسازی ساختار سازمان تحقیقات و توسعه دفاعی را داد تا به تحقیقات دفاعی در کشور کمک کند و مشارکت مؤثر بخش خصوصی در فناوری دفاعی را تضمین کند. اقدامات کلیدی برای عملکرد مؤثرتر سازمان تحقیقات و توسعه دفاعی شامل ایجاد کمیسیون فناوری دفاعی با ریاست وزیر دفاع است. برنامه‌هایی که عمدتاً توسط سازمان تحقیقات و توسعه دفاعی مدیریت می‌شد، با استقرار سریع بسیاری از سیستم‌ها و همچنین بهره‌مندی از مزایای فناوری قابل‌توجه،
و همچنین بهره‌مندی از مزایای فناوری قابل‌توجه، موفقیت چشمگیری را شاهد بوده‌اند. سازمان تحقیقات و توسعه دفاعی از زمان تأسیس، سیستم‌ها و فناوری‌های حیاتی دیگر همچون اویونیک هواپیما، پهپاد، سلاح‌های کوچک، سامانه‌های توپخانه، سیستم‌های جنگ‌الکترونیک (EW)، تانک‌ها و خودروهای زرهی، سیستم‌های سونار، سامانه‌های فرماندهی و کنترل و سامانه‌های موشکی را ایجاد کرده است. برنامه‌های اصلاحی دولت هند برنامه‌هایی را برای بازنگری و اصلاح سازمان تحقیقات و توسعه دفاعی در نظر دارد و کمیته‌ای برای پیشنهاد اصلاحات و بازبینی شکل
و کمیته‌ای برای پیشنهاد اصلاحات و بازبینی شکل گرفت. این کمیته ۹ نفره که زیر نظر دفتر نخست‌وزیری (PMO) بود، توسط مشاور علمی اصلی دولت هند، کی. ویجی‌راگاوان رهبری می‌شد. این کمیته در ماه ژوئیه ۲۰۲۴، گزارش خود را در مورد اصلاحات سازمان تحقیقات و توسعه دفاعی ارائه کرد. بر اساس این گزارش، توصیه‌های کمیته بحث‌برانگیز توصیف شده است و همچنین گزارش شده است که سازمان تحقیقات و توسعه دفاعی با اجرای حدود ۶۰ درصد از اصلاحات اصلی موافقت کرده است. از ماه اکتبر ۲۰۲۴، اجرای اصلاحات ساختاری به دلیل مخالفت مقامات ارشد سازمان
اصلاحات ساختاری به دلیل مخالفت مقامات ارشد سازمان تحقیقات و توسعه دفاعی با تأخیر مواجه شده است. پیوندهای صنعتی، انتقال تکنولوژی و بومی‌سازی. هند تنها ۴۵ تا ۵۰ درصد از محصولات دفاعی مورد نیاز خود را در داخل تولید می‌کند و بقیه وارداتی است. برای تبدیل شدن به یک پیشرو تحقیقات فناوری و تولید، در مسیر کاهش اتکا به واردات و افزایش خوداتکایی، رئیس سازمان تحقیقات و توسعه دفاعی خواستار همکاری بیشتر با صنایع، بخش خصوصی، موسسات آموزشی و پژوهشی از جمله مؤسسات فناوری هند و موسسات ملی فناوری شد. مجتمع نظامی صنعتی هند به
و موسسات ملی فناوری شد. مجتمع نظامی صنعتی هند به موفقیت اندکی دست پیدا کرده است و تنها این اواخر بخش خصوصی اجازه ورود به تولیدات دفاعی را پیدا کرد. برای شتاب بخشیدن به چرخه توسعه فناوری‌های جدید و تطبیق بهتر با نیازهای استفاده‌کننده نهایی، نیروهای مسلح از سازمان تحقیقات و توسعه دفاعی درخواست کرد تا پرسنل نظامی بیشتری به عنوان بخشی از تیم‌های پروژه توسعه فناوری آن سازمان، حضور پیدا کنند.
ریتا فن شو لای‌تای "(نام هنگام تولد" شو چینگ-لی) (زادهٔ ۲۰ سپتامبر ۱۹۴۵) یک سیاستمدار ارشد هنگ‌کنگی است. او نخستین رئیس شورای قانون‌گذاری منطقه اداری ویژه هنگ‌کنگ از ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۸ و عضو کمیته دائمی کنگره ملی خلق چین ("NPCSC") بوده است. فن برای نخستین بار در سال ۱۹۸۳ با انتصاب به شورای قانون‌گذاری دوران استعمار وارد سیاست شد و در سال ۱۹۸۹ به شورای اجرایی راه یافت تا آن‌که در سال ۱۹۹۲ از خدمات استعمار کناره‌گیری کرد. او پس از این دوران، رابطه‌ای نزدیک با مقامات پکن برقرار کرد و در آستانهٔ انتقال حاکمیت بر
پکن برقرار کرد و در آستانهٔ انتقال حاکمیت بر هنگ‌کنگ، به عنوان رئیس شورای قانون‌گذاری موقت منصوب‌شده توسط پکن آغاز به کار کرد. فن به عنوان رئیس شورای قانون‌گذاری منطقه اداری ویژه به فعالیت خود ادامه داد و در سال ۲۰۰۴ نخستین‌بار در انتخابات مستقیم حوزه جغرافیایی برای جزیره هنگ‌کنگ شرکت کرد. فن در آستانهٔ بازنشستگی از شورای قانون‌گذاری در سال ۲۰۰۸، به عضویت کمیته دائمی کنگره ملی خلق چین ("NPC") درآمد. او از سال ۱۹۹۷ به عنوان نماینده هنگ‌کنگ در کنگره ملی خلق چین فعالیت می‌کرد و تا زمان بازنشستگی در سال ۲۰۱۸
چین فعالیت می‌کرد و تا زمان بازنشستگی در سال ۲۰۱۸ در کمیته دائمی خدمت کرد. اوایل زندگی و تحصیلات. فن در ۲۰ سپتامبر ۱۹۴۵ در شانگهای به دنیا آمد. پدرش، شو تا تونگ، یکی از سرمایه‌داران برجسته بود و به عنوان شریک تجاری و دستیار رئیس باند سبز، دو یوئه‌شنگ، فعالیت داشت. خانوادهٔ فن به همراه دو یوئه‌شنگ، پیش از سقوط شانگهای به دست حزب کمونیست چین در جریان جنگ داخلی چین و زمانی که ریتا تنها چهار سال داشت، به هنگ‌کنگ نقل‌مکان کردند. نام انگلیسی "ریتا" به افتخار ستارهٔ هالیوودی ریتا هیورث برای او انتخاب شده است. فن
هالیوودی ریتا هیورث برای او انتخاب شده است. فن در کالج دخترانه سنت استفان تحصیل کرد و سپس مدرک کارشناسی علوم در رشته شیمی و فیزیک را از دانشگاه هنگ‌کنگ دریافت کرد. پس از فارغ‌التحصیلی، به مدت هفت سال در دانشگاه مشغول به کار شد و در این مدت، مدرک کارشناسی ارشد روان‌شناسی را نیز اخذ کرد. او سپس به پلی‌تکنیک هنگ‌کنگ پیوست و به عنوان رئیس واحد امور دانشجویی و سپس معاون مدیر فعالیت کرد. فعالیت سیاسی در دوران استعمار. فن در سال ۱۹۸۳، با انتصاب توسط فرماندار ادوارد یود به شورای قانون‌گذاری، برای نخستین بار وارد
یود به شورای قانون‌گذاری، برای نخستین بار وارد عرصهٔ سیاست شد. او برای جلوگیری از هرگونه شبههٔ تضاد منافع، از سمت خود در "پلی‌تکنیک هنگ‌کنگ" استعفا داد. به‌عنوان هماهنگ‌کنندهٔ "پنل امنیتی" در شورای قانون‌گذاری، او به مشکل قاچاق خودروهای بین مرزی رسیدگی کرد. فن مقامات "سرزمین اصلی" را متقاعد کرد که تمام خودروهای مورد استفاده در "سرزمین اصلی" باید دارای فرمان سمت چپ باشند؛ این تصمیم سبب شد خودروهای فرمان راست هنگ‌کنگ دیگر بدون تغییرات فنی به "سرزمین اصلی" قاچاق نشوند. او همچنین از سال ۱۹۸۶ تا ۱۹۸۹ رئیس هیئت
نشوند. او همچنین از سال ۱۹۸۶ تا ۱۹۸۹ رئیس هیئت آموزش و از ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۲ رئیس کمیسیون آموزش بود. فن به‌شدت از آموزش به زبان مادری حمایت می‌کرد و پیشنهاد داد که دولت نسبت فارغ‌التحصیلان دانشگاهی معلمان دبستان را افزایش دهد. او همچنین تأکید داشت که دولت بریتانیایی هنگ‌کنگ باید پناهجویان قایق‌سوار ویتنامی را که در هنگ‌کنگ پناه گرفته بودند، برای حفظ منافع ساکنان هنگ‌کنگ به کشورشان بازگرداند. در سال ۱۹۸۹، او توسط فرماندار دیوید ویلسون به شورای اجرایی منصوب شد. پس از نخستین انتخابات مستقیم شورای قانون‌گذاری که
پس از نخستین انتخابات مستقیم شورای قانون‌گذاری که شاهد ظهور جناح حامی دموکراسی در مجلس بود، فن در سال ۱۹۹۱ به همراه اعضای منسوب به رهبری آلن لی گروه پارلمانی محافظه‌کار مرکز منابع همکاری را تشکیل داد که به‌سرعت به حزب لیبرال تبدیل شد. او تا زمانی که کریس پتن، فرماندار جدید، خواستار استعفای او برای اصلاحات در شورا شد، در شوراهای اجرایی و قانون‌گذاری خدمت کرد. به دلیل رویکرد تقابلی پتن در ارائهٔ اصلاحات انتخاباتی ۱۹۹۴ هنگ‌کنگ که با مخالفت شدید مقامات پکن روبه‌رو شد و فن آن را «تهدیدی برای انتقال نرم حاکمیت»
شد و فن آن را «تهدیدی برای انتقال نرم حاکمیت» می‌دانست، او در سال ۱۹۹۲ از هر دو شورا استعفا داد. رئیس شورای قانون‌گذاری. پس از بازنشستگی از دولت استعماری، او به "گروه امپراتور" متعلق به آلبرت یونگ، که دارای سوابق کیفری متعددی بود، پیوست که این مسئله موجب بروز جنجال شد. در سال ۱۹۹۳، او تأسیس "کمیته مقدماتی برای تأسیس منطقه اداری ویژه هنگ‌کنگ" را پذیرفت. او بعدها توسط "کمیته انتخاباتی" ۴۰۰ نفره به شورای قانون‌گذاری موقت، که از سوی پکن منصوب شده بود و جناح حامی دموکراسی آن را مغایر قانون اساسی می‌دانست،
حامی دموکراسی آن را مغایر قانون اساسی می‌دانست، انتخاب شد و به‌عنوان رئیس شورای قانون‌گذاری موقت منصوب گردید. با این حال او به‌خاطر تغییر موضعش به‌شدت مورد انتقاد قرار گرفت و او را «آفتاب‌پرست» و «جیانگ چینگ هنگ‌کنگ»، همسر رئیس مائو تسه‌تونگ و رهبر باند چهار نفره، خواندند. شورای قانون‌گذاری موقت از واگذاری حاکمیت هنگ‌کنگ در ۱۹۹۷ عبور کرد. فن در انتخابات "کمیته انتخاباتی" برای نخستین انتخابات شورای قانون‌گذاری منطقه اداری ویژه در ۱۹۹۸ شرکت کرد. او سه دورهٔ متوالی به‌عنوان رئیس منتخب شورای قانون‌گذاری از
متوالی به‌عنوان رئیس منتخب شورای قانون‌گذاری از ۱۹۹۸ خدمت کرد. فن در مدیریت جلسات و برخورد با اعضای رادیکالی همچون لیانگ کوک-هونگ که در نوامبر ۲۰۰۴ از صحن شورا اخراج شد، به شیوه‌ای محکم اما منصفانه و تحسین‌برانگیز عمل کرد. در انتخابات قانون‌گذاری هنگ‌کنگ در سال ۲۰۰۴، او در جزیره هنگ‌کنگ و در حوزه جغرافیایی انتخابات مستقیم شرکت کرد. او بیش از ۶۵٬۰۰۰ رأی، معادل ۱۸٫۵ درصد از کل آرا، به دست آورد و تا زمان بازنشستگی در سال ۲۰۰۸ به خدمت خود در شورای قانون‌گذاری ادامه داد. کمیته دائمی کنگره ملی مردم. فن اولین بار
داد. کمیته دائمی کنگره ملی مردم. فن اولین بار در سال ۱۹۹۷ برای نمایندگی کنگره ملی مردم انتخاب شد. اندکی پیش از بازنشستگی‌اش از شورای قانون‌گذاری در سال ۲۰۰۸، فن به کمیته دائمی انتقال یافت. در انتخابات رئیس اجرایی سال ۲۰۱۲، فن علاقه‌مندی خود را به این پست ابراز کرد. با وجود اینکه او در ابتدا در نظرسنجی‌ها پیشتاز بود، به دلیل اینکه شش ماه برای بررسی نامزدی‌اش وقت صرف کرد، حمایت و احترام عمومی زیادی را از دست داد. پس از حدس و گمان‌های زیاد، فن اعلام کرد که به دلیل سن و سلامتی‌اش که ممکن است در طول دوره رئیس
دلیل سن و سلامتی‌اش که ممکن است در طول دوره رئیس اجرایی نگرانی ایجاد کند، در این انتخابات شرکت نخواهد کرد و به جای آن از وزیر ارشد اجرایی، هنری تانگ حمایت کرد. اما وقتی رابطه نامشروع هنری تانگ فاش شد، فن از حمایت خود از او عقب‌نشینی کرد. پس از اینکه لئونگ چون‌ینگ، رئیس سابق شورای اجرایی، در انتخابات پیروز شد، فن به انتقاداتش از دولت لئونگ ادامه داد. او معتقد بود که انتقاداتش از لئونگ باعث کاهش آرا او شده است که از ۲٬۸۹۶ به ۲٬۷۹۰ در دور بعدی انتخاباتش به کمیته دائمی در سال ۲۰۱۳ کاهش یافته است. فن به دلیل
دائمی در سال ۲۰۱۳ کاهش یافته است. فن به دلیل محدودیت سنی غیررسمی ۷۰ سال در انتخابات کنگره ملی مردم ۲۰۱۷ برای نامزدی تلاش نکرد. پس از کمیته دائمی کنگره ملی مردم. در فوریه ۲۰۲۱، فن اعلام کرد که افرادی که می‌خواهند در شورای قانون‌گذاری شرکت کنند باید از سوی کمیته انتخاباتی نامزد شوند و شورای محلی باید از انتخاب رئیس اجرایی منع شود. علاوه بر این، فن ادعا کرد که «چرا در هنگ‌کنگ هرج و مرج دیده‌ایم؟ این به این دلیل است که غیرمیهن‌پرستان با نیت بد و کسانی که می‌خواهند از قدرت‌های خارجی برای تخریب شکوفایی و ثبات
از قدرت‌های خارجی برای تخریب شکوفایی و ثبات هنگ‌کنگ استفاده کنند، انتخاب شده‌اند. آنها سپس در شورای قانون‌گذاری و شوراهای محلی مشکل ایجاد کردند. این باعث شد هنگ‌کنگ جای نامطلوبی برای زندگی و کار شود.» در مارس ۲۰۲۱، فن ادعا کرد که تغییرات انتخاباتی توسط کمیته دائمی کنگره ملی مردم برای اجازه به «میهن‌پرستان» برای خدمت در دولت، ممکن است به افشای زودتر از موعد حقایق دربارهٔ پست رئیس اجرایی منجر شود. در اوت ۲۰۲۲، پس از اینکه جان لی و دیگر مقامات دولت نانسی پلوسی را به دلیل بازدید از تایوان مورد انتقاد قرار
را به دلیل بازدید از تایوان مورد انتقاد قرار دادند، با وجود اینکه بند ۱۳ قانون اساسی تصریح می‌کند که دولت محلی مسئول امور خارجی نیست، فن گفت که اعمال لی و دولت با قانون اساسی تضاد نداشته‌اند. در آوریل ۲۰۲۳، فن گفت که شوراهای محلی باید فقط ۲۲٪ صندلی‌های منتخب دموکراتیک داشته باشند تا از نیروهای غربی یا طرفداران "استقلال تایوان" محافظت کنند.
لوون نیکلایی ایستسکی (؛ – ) یک خواننده اپرا اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی با نام اصلی لوون نیکلایی تر-هوهانیسیان () در دسامبر ۱۸۸۸ در تفلیس به دنیا آمد . وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، نشان برجسته افتخار، هنرمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۳۴)، هنرمند افتخاری گرجستان شوروی (۱۹۳۲)، هنرمند مردمی گرجستان شوروی (۱۹۴۳) شده است. وی در ۱۰ مهٔ ۱۹۴۶ در سن ۵۷ سالگی در تفلیس درگذشت.
خاچیک بادالی خاچاطریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) نوازنده دودوک اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در ۱۹۲۴ در بجنی به دنیا آمد . وی در ، کالج دولتی موسیقی رومانوس ملیکیان فعالیت می‌کرد. همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۷۸) شده است. وی در ۲۰۰۰ در سن ۷۶ سالگی در ایروان درگذشت.
رودولف گورگنی خاراتیان (؛ زادهٔ ) نقاش، طراحی رقص، رقصنده باله، آموزگار اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی‌نامه. وی در ۱ آوریل ۱۹۴۷ ‏در ایروان به دنیا آمد و از کالج دولتی هنر رقص ایروان (۱۹۶۶)، و آکادمی باله واهانوفا فارغ‌التحصیل گشت. وی در تالار آکادمی ملی اپرا و باله آلکساندر اسپنداریان، تالار بولشوی و :کالج دولتی هنر رقص ایروان فعالیت می‌کند. وی برنده جوایزی همچون هنرمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۷۴) و هنرمند مردمی جمهوری ارمنستان (۲۰۱۲) است.
آرتیوشا هاکوبی کاراپتیان (؛ زادهٔ ) یک استاد رقص اهل ارمنستان است وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی‌نامه. در ۱۸ آوریل ۱۹۲۸ در ایروان به دنیا آمد د. وی برنده جوایزی همچنین هنرمند شایسته ارمنستان شوروی، هنرمند مردمی جمهوری ارمنستان (۲۰۱۷)، شهروند افتخاری ایروان و (۲۰۱۳) شده است
ژیرایر ولادیمیری کاراپتیان (؛ – ) یک بازیگر اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در ۹ مارس ۱۹۲۹ در وارنا به دنیا آمد . وی از ۱۹۶۷ در و از ۱۹۵۴ در فعالیت می‌کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند شایسته ارمنستان شوروی و هنرمند افتخاری گرجستان شوروی (۱۹۸۷) شده است. وی در ۶ مهٔ ۲۰۱۶ در سن ۸۷ سالگی درگذشت. گزیده فیلمشناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به ستاره امید اشاره کرد.
راشید کاراپتیان (؛ زادهٔ ) هنرمند رقص باله اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. زندگی‌نامه. وی در ۲۸ دسامبر ۱۹۳۷ در ایروان به دنیا آمد و از دانشکده دولتی هنر رقص ایروان (۱۹۵۵) فارغ‌التحصیل گشت. وی عضو (۱۹۶۲) است وی در تالار آکادمی ملی اپرا و باله آلکساندر اسپنداریان و فعالیت می‌کند. وی برنده جوایزی همچون نشان لنین، هنرمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۴) و نشان پادشاهی کامبوج است.
مسابقات کشتی ۹۲ کیلوگرم آزاد مردان که بخشی از قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۴ بود، در ۹ و ۱۰ آبان (۳۰ و ۳۱ اکتبر) در تیرانا آلبانی برگزار شد.
مارات هالاجیان ( زاده - درگذشته ) یک مجری تلویزیونی اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های تا میلادی تاکنون فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در ۲۷ دسامبر ۱۹۲۰ در ایروان به دنیا آمد و از انستیتو دولتی سینما و تئاتر ایروان فارغ‌التحصیل شد. وی در فعالیت می‌کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند شایسته ارمنستان شوروی شده است. وی در ۲۶ مهٔ ۱۹۷۱ در سن ۵۰ سالگی در ایروان درگذشت.
عملیات آسپیدس، عملیات نظامی اتحادیه اروپا در پاسخ به درگیری حوثی‌ها با کشتیرانی بین‌المللی در دریای سرخ است. کلمه «آسپیدس»، در زبان یونانی، به معنای «سپر» است. این مأموریت، برخلاف عملیات نگهبان رفاه به رهبری آمریکا، یک مأموریت صرفاً دفاعی برای افزایش نظارت دریایی در منطقه، اسکورت کشتی‌های تجاری و دفاع در برابر حملات است.
دروکسی‌پروپین () یک داروی فرونشاننده سرفه از دسته فنیل پیپریدین است.
تاگوهی هاکوبیان (؛ ) یک بازیگر، نمایش‌پردازی و نقلش اهل ارمنستان است. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در ۷ فوریه ۱۹۲۹ در سالونیک به دنیا آمد و از (۱۹۵۲) فارغ‌التحصیل شد. وی اقامت ایالات متحده آمریکا را دارد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۶) شده است.
دروپروپیزین () یک داروی فرونشاننده سرفه است. به‌صورت شیاف، قرص و شربت به فروش می‌رسد. برای بند آوردن سرفه‌های ناشی از آلرژی یا سرماخوردگی استفاده می‌شود.
وازگن کاراپتی هاکوبیان ( زاده ) یک بازیگر اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی‌نامه. وی در ۲۲ فوریه ۱۹۲۶ در لنیناکان به دنیا آمد و از استودیوی تئاتر دراماتیک دولتی وارطان آجمیان گیومری (۱۹۴۶) فارغ‌التحصیل شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۵) شده است.
دیکلونین () یک بی‌حس کننده خوراکی است. این دارو همچنین یک بی‌حس‌کننده موضعی است که به صورت موضعی به عنوان نمک هیدروکلراید استفاده می‌شود.
گریگور همایاکی مکرتچیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک کارگردان فیلم اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در ۳ اکتبر ۱۹۲۴ در تفلیس به دنیا آمد و از فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۵۶) شده است. وی در ۶ آوریل ۲۰۱۷ در سن ۹۲ سالگی در ایروان درگذشت.
ایدا آرشاویری مکرتچیان (؛ – ) یک بازیگر اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در ۲۲ سپتامبر ۱۹۱۴ در ایروان به دنیا آمد یرانوهی آدامیان مادر وی بود. وی از فارغ‌التحصیل شد. وی همسر و مادر بود. وی در تئاتر کمدی موزیکال پارونیان فعالیت می‌کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند شایسته ارمنستان شوروی شده است. وی در ۲ مهٔ ۱۹۹۷ در سن ۸۲ سالگی درگذشت. گزیده فیلمشناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "مکانیک خوشبختی" (۱۹۸۲)، "چشمه
است می‌توان به "مکانیک خوشبختی" (۱۹۸۲)، "چشمه هغنار" (۱۹۷۰) اشاره کرد.
آمالیا خوتسینی مخیتاریان (؛ ؛ – ) یک بازیگر اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در ۲۴ مارس ۱۹۱۲ در ایروان به دنیا آمد . وی در تئاتر عروسکی هوهانس تومانیان ایروان (۱۹۳۶–۱۹۶۷) فعالیت می‌کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۵) شده است. وی در ۲۶ سپتامبر ۱۹۸۷ در سن ۷۵ سالگی در ایروان درگذشت.
ایلیا (ایلییچ) همایاکی میناسیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) نوازنده، شوی اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در ۲۸ اوت ۱۹۲۹ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۶۳) و دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان (۱۹۷۹) فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند شایسته ارمنستان شوروی شده‌است. وی در ۲۰۰۹ در سن ۸۰ سالگی در ایروان درگذشت.
سیروارت مسروپیان (؛ – ) یک بازیگر و راوی قصه اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در ۲۷ اوت ۱۹۲۸ در حلب به دنیا آمد و از آکادمی دولتی هنرهای زیبای ارمنستان فارغ‌التحصیل شد. وی در ، و فعالیت می‌کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند شایسته ارمنستان شوروی () شده است. وی در ۲۲ فوریهٔ ۱۹۸۱ در سن ۵۲ سالگی در ایروان درگذشت و در به خاک سپرده شد.
گئورگی آرتاوازدی میناسیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) خواننده، تنور اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در ۲۷ مارس ۱۹۴۲ در سوچی به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی چایکوفسکی مسکو فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند افتخاری جمهوری ارمنستان (۲۰۰۱) شده‌است. وی در ۲۸ ژوئن ۲۰۰۴ در سن ۶۲ سالگی در ایروان درگذشت.
هایکاز کسمسی مسیایان (؛ زادهٔ - درگذشته ) رهبر ارکسنر، کارشناس آموزشی اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در ۸ ژانویهٔ ۱۹۱۷ در سباستیا به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی چایکوفسکی مسکو (۱۹۴۷) فارغ‌التحصیل گشت. وی در تالار بولشوی تالار آکادمی ملی اپرا و باله آلکساندر اسپنداریان فعالیت می‌کرد. همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۲) شده است. وی در ۱ ژوئیهٔ ۲۰۰۴ در سن ۸۷ سالگی در ایروان درگذشت.
رافائل گئورگی مانوکیان (مانوکوف) (؛ زاده - درگذشته ) ، بندبازان اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در ۲۷ اوت ۱۹۱۲ در تفلیس در به دنیا آمد . وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۴۰) شد. وی در ۵ سپتامبر ۱۹۵۳ در سن ۴۱ سالگی در خارکوف درگذشت.
هایک سمباتی ماروتیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) رهبر، آهنگساز و آموزگار موسیقی اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در ۱۰ نوامبر ۱۹۱۳ در شاهومیانی به دنیا آمد و کنسرواتوار دولتی چایکوفسکی مسکو فارغ‌التحصیل گشت. وی در کنسرواتوار دولتی چایکوفسکی مسکو فعالیت می‌کرد. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان ستاره سرخ، نشان پرچم سرخ، مدال دفاع از قفقاز، هنرمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۵۰) شده است. وی در ۶ ژانویهٔ ۲۰۱۲ در سن ۹۸ سالگی در مسکو درگذشت و در به خاک سپرده شد.
آرشاک سارگسی مامیکونیان ( زاده - ) یک بازیگر اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های تا میلادی فعالیت می‌کرد. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در در تفلیس به دنیا آمد و از (۱۸۸۷) فارغ‌التحصیل شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۲۸) شده است. وی در ۲ نوامبر ۱۹۳۷ در سن ۶۴ سالگی در تفلیس درگذشت.
مامیکون هاکوبی مانوکیان (؛ – ) یک بازیگر اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در ۱۴ فوریهٔ ۱۹۲۷ در آخالتسیخه به دنیا آمد . همسر وی بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند شایسته ارمنستان شوروی () و جایزه دولتی اتحاد شوروی شده است. وی در ۲۲ آوریل ۱۹۹۵ در سن ۶۸ سالگی در گوریس درگذشت. گزیده فیلمشناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "سایات‌نووا"، "رفیق پانجونی"، "مکانیک خوشبختی"، اشاره کرد.
آرکادی آرتمی ماغداسیان (؛ زاده - درگذشته ) هنرمند سیرک، بندباز اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در ۱۴ دسامبر ۱۹۱۱ در روستوف-نا-دونو به دنیا آمد . وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۵) شد. وی در ۲۶ مارس ۱۹۷۸ در سن ۶۶ سالگی در مسکو درگذشت.
تاتیانا ایوانی هاکوبیان (؛ ) یک بازیگر، کاگردان نمایش، نقاش اهل ارمنستان است. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در ۷ فوریه ۱۹۲۹ در سالونیک به دنیا آمد و از آکادمی دولتی هنرهای زیبای ارمنستان (۱۹۵۲) فارغ‌التحصیل شد. وی در فرهنگستان دولتی تئاتر سوندوکیان (۱۹۵۲) فعالیت می‌کند. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند شایسته ارمنستان شوروی شده است.