payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مارجوری استفنسون (; – ) بیوشیمیست برجسته بریتانیایی بود. در سال ۱۹۴۵، او به همراه کاتلین لونسدیل به عنوان اولین زنانِ منتخب به عضویت انجمن سلطنتی لندن درآمد. کتاب او «متابولیسم باکتریایی» (۱۹۳۰) که به سه ویرایش رسید و برای نسل‌ها از میکروبیولوژیست‌ها به عنوان مرجع استاندارد استفاده می‌شد. مارجوری از بنیانگذاران انجمن میکروبیولوژی عمومی و دومین رئیس این انجمن بود و در سال ۱۹۵۳، این انجمن «سخنرانی یادبود مارجوری استیونسون» (اکنون جایزه سخنرانی مارجوری استیونسون) را به افتخار او تأسیس کرد که مهم‌ترین جایزه
را به افتخار او تأسیس کرد که مهم‌ترین جایزه دوسالانه انجمن برای دستاوردهای برجسته در میکروبیولوژی است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون همکار انجمن سلطنتی شده است. دوران کودکی و تحصیلات. استیونسون در روستای بورول در حاشیه فنس‌های کمبریج‌شایر، بین نیومارکت و کمبریج بزرگ شد. پدرش رابرت (۱۸۴۷–۱۹۲۹) کشاورز، نقشه‌بردار و صاحب کارخانه سیمان بود. مادرش سارا راجرز (۱۸۴۸–۱۹۲۵) نام داشت. رابرت استیونسون شخصیت برجسته‌ای در جامعه محلی بود و به عنوان قاضی صلح و سپس معاون فرماندار کمبریج‌شایر خدمت کرد. هر دو پدربزرگ او،
فرماندار کمبریج‌شایر خدمت کرد. هر دو پدربزرگ او، رابرت متیو استیونسون (۱۸۱۵–۱۸۷۰) و ساموئل راجرز، مربی اسب‌دوانی در نیومارکت بودند. او که کوچک‌ترین فرزند خانواده با فاصله نه سال از دیگران بود، اولین بار توسط معلم سرخانه‌اش آنا جین بوت‌رایت به علم علاقه‌مند شد. سپس در مدرسه دخترانه برکهامستد در هرتفوردشایر تحصیل کرد. در سال ۱۹۰۳ به کالج نونهام کمبریج رفت و در رشته علوم طبیعی با گرایش شیمی، فیزیولوژی و جانورشناسی تحصیل کرد. در آن زمان زنان هنوز از آزمایشگاه‌های شیمی و جانورشناسی دانشگاه کمبریج محروم بودند.
شیمی و جانورشناسی دانشگاه کمبریج محروم بودند. اوایل حرفه و خدمت در جنگ جهانی اول. استیونسون ابتدا قصد داشت پزشکی بخواند، اما به دلیل مشکلات مالی به تدریس علوم خانگی در کالج تربیت معلم گلاستر و سپس کالج کینگز لندن پرداخت. در لندن با میرا کورتیس، مورخ آینده و مدیر بعدی کالج نونهام همخانه بود. در سال ۱۹۱۳ با دعوت آر.اچ.ای. پلیمر به آزمایشگاه دانشگاه کالج لندن پیوست و روی متابولیسم چربی‌ها تحقیق کرد. مطالعات او روی آنزیم لاکتاز نشان داد که این آنزیم توسط گلوکز (اما نه گالاکتوز) مهار می‌شود. با شروع جنگ جهانی
(اما نه گالاکتوز) مهار می‌شود. با شروع جنگ جهانی اول، به صلیب سرخ بریتانیا پیوست و ابتدا آشپزخانه‌های بیمارستانی در فرانسه و سپس فرمانده واحد امداد داوطلب در سالونیکا را مدیریت کرد. به پاس خدماتش نشان امپراتوری بریتانیا (MBE) و صلیب سرخ سلطنتی (ARRC) دریافت کرد. تحقیقات در کمبریج. پس از جنگ به کمبریج بازگشت و در گروه بیوشیمی زیر نظر فردریک گولند هاپکینز به تحقیق پرداخت. با تغییر زمینه تحقیقاتی از متابولیسم حیوانی به باکتری‌ها، به یکی از برجسته‌ترین شیمی‌دانان باکتری‌شناسی بریتانیا تبدیل شد. اگرچه ۱۵٪
باکتری‌شناسی بریتانیا تبدیل شد. اگرچه ۱۵٪ پژوهشگران این گروه را زنان تشکیل می‌دادند، انتصاب دانشگاهی برای زنان بسیار نادر بود. استیونسون تا سال ۱۹۴۳ که به عنوان مدرس دانشگاه منصوب شد، با کمک بورسیه‌های تحقیقاتی فعالیت می‌کرد. در سال ۱۹۳۶ مدرک دکترای علوم (DSc) را دریافت کرد. پس از جنگ، بنیاد راکفلر و شورای تحقیقات پزشکی یک آزمایشگاه جدید در کمبریج (معروف به «کلبه حشرات»)، که او در سال ۱۹۴۷ به آنجا نقل مکان کرد، تامین مالی کردند. استفنسون همچنین در بهبود آموزش بیوشیمی میکروبی تأثیرگذار بود. او در همان سال
بیوشیمی میکروبی تأثیرگذار بود. او در همان سال به راه‌اندازی بخش دوم بیوشیمی (میکروبی) در کمبریج کمک کرد. الکساندر فلمینگ، یکی از بنیانگذاران انجمن میکروبیولوژی عمومی، سعی کرد او را وادار کند که نقش اولین رئیس انجمن را بر عهده بگیرد، اما او نپذیرفت. استفنسون در سال ۱۹۴۷ به عنوان دومین رئیس آن انتخاب شد.
باربارا لین کوبین (نام تولد: ترنر؛ ؛ زادهٔ ) سیاستمدار آمریکایی و عضو سابق حزب جمهوری‌خواه مجلس نمایندگان ایالات متحده است که به عنوان تنها نماینده ایالت وایومینگ در این مجلس خدمت کرده است. او نخستین زنی بود که از وایومینگ به کنگره راه یافت. باربارا در سال‌های ۱۹۹۳ و ۱۹۹۵ تحت عمل جراحی کیسه صفرا قرار گرفت و در ژوئیه ۲۰۰۵ یک حمله قلبی خفیف داشت که منجر به جراحی و قرار دادن استنت در شریانی با ۷۰ درصد انسداد شد. زندگی اولیه و تحصیلات. کوبین در سالیناس کالیفرنیا متولد شد، اما در کاسپر وایومینگ بزرگ شد و از
متولد شد، اما در کاسپر وایومینگ بزرگ شد و از دبیرستان محلی فارغ‌التحصیل شد. او موفق به دریافت مدرک کارشناسی علوم در رشته شیمی از دانشگاه کرایتون در اوماهای نبراسکا شد. حرفه پیش از سیاست. پس از تحصیل، کوبین به عنوان معلم جایگزین علوم و ریاضیات فعالیت کرد و سپس به صورت تمام وقت به عنوان مددکار اجتماعی برای سالمندان و بزرگسالان دارای معلولیت مشغول به کار شد. او بعدها در وزارت کار ایالت و اتحادیه کارگران آهن مشغول شد و به آموزش اقلیت‌ها و کهنه‌سربازان جنگ ویتنام برای تبدیل شدن به کارگران آهن پرداخت. در سال
برای تبدیل شدن به کارگران آهن پرداخت. در سال ۱۹۷۴، کوبین به عنوان شیمیدان به شرکت ماشین‌آلات وایومینگ پیوست و از سال ۱۹۷۵ مدیریت دفتر همسرش، فریتز کوبین، که پزشک بود را بر عهده گرفت. زندگی شخصی. کوبین در سال ۱۹۷۵ با فریتز کوبین ازدواج کرد و صاحب دو فرزند شد. فریتز کوبین که پزشک بود، در سال ۲۰۱۰ پس از یک دهه مشکلات جدی سلامتی درگذشت. در دوره‌های انتخاباتی گذشته، کوبین به دلیل غیبت در رای‌گیری‌های مجلس مورد انتقاد قرار گرفت که آن را به مشکلات شدید سلامتی همسرش نسبت می‌داد. خود کوبین نیز با چالش‌های سلامتی
نسبت می‌داد. خود کوبین نیز با چالش‌های سلامتی مواجه بوده است؛ در سال‌های ۱۹۹۳ و ۱۹۹۵ تحت عمل جراحی کیسه صفرا قرار گرفت و در ژوئیه ۲۰۰۵ یک حمله قلبی خفیف داشت که منجر به جراحی و قرار دادن استنت در شریانی با ۷۰ درصد انسداد شد. کوبین پیرو کلیسای اسقفی است. آغاز فعالیت سیاسی. کوبین فعالیت سیاسی خود را در نوامبر ۱۹۸۶ با انتخاب به عنوان نماینده مجلس نمایندگان وایومینگ از شهرستان ناترونا آغاز کرد و به مدت شش سال در این سمت خدمت کرد. در جلسه ۱۹۹۲، او حامی اصلی قانونی بود که پیشنهاد حبس ابد بدون عفو را به رای عمومی
بود که پیشنهاد حبس ابد بدون عفو را به رای عمومی گذاشت. در نوامبر ۱۹۹۲، کوبین به سنای وایومینگ راه یافت و به مدت دو سال نماینده بخشی از کاسپر بود تا اینکه به مجلس نمایندگان ایالات متحده انتخاب شد. مجلس نمایندگان ایالات متحده. انتخابات ۱۹۹۴. در نوامبر ۱۹۹۴، کوبین برای جانشینی کریگ توماس، نماینده جمهوری‌خواه که برای سنای ایالات متحده نامزد شده بود، وارد رقابت شد. او در انتخابات مقدماتی هشت رقیب جمهوری‌خواه را شکست داد و سپس در انتخابات عمومی علیه باب شوستر، وکیل جکسون و شریک گری اسپنس، وکیل برجسته دادگستری،
جکسون و شریک گری اسپنس، وکیل برجسته دادگستری، به پیروزی رسید. این اولین انتخابات فدرال در وایومینگ بود که یک زن به پیروزی می‌رسید. انتخابات‌های بعدی. در سال ۱۹۹۶، کوبین با ۵۵ درصد آرا مجدداً انتخاب شد. در سال ۲۰۰۴ با همین درصد پیروز شد، در حالی که جورج دبلیو بوش در همان ایالت ۶۹ درصد آرا را به دست آورده بود. در سال ۲۰۰۶، او با اختلاف بسیار کمی (۴۸ درصد در مقابل ۴۸ درصد گری ترونر، نامزد دموکرات) به پیروزی رسید.
گئورگ کاراپتی آبوویان (؛ زادهٔ - درگذشته ) موسیقی‌شناس، کارشناس علوم پرورشی و چهره تئاتری اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۲۹ اکتبر ۱۸۳۷ در روستای اودزون به دنیا آمد و از مدرسه نرسیسیان (۱۸۴۷) و کالج لازاریان (انستیتو زبان‌های شرقی لازاریان) (۱۸۵۴-۱۸۴۹) فارغ‌التحصیل گشت. وی در مدرسه نرسیسیان (۱۸۵۸) فعالیت می‌کرد. وی در ۱۸۶۶ در سن ۲۹ سالگی ناپدید شد و تاریخ درگذشت وی نامعلوم است.
مارگارت ماتیله فون وانگ (با نام ازدواج آندرونیکوف؛ ; در مسکو – در هوهنهایم) شیمیدان کشاورزی بالتیک-آلمانی و نخستین استاد زن تمام در دانشگاه‌های آلمان بود. او از خاندان اشرافی قدیمی بالتیک-آلمانی وانگ بود و دوران کودکی خود را در مسکو، اوفا و رول (تالین امروزی) سپری کرد. اوایل زندگی. پس از گذراندن امتحان صلاحیت تدریس با درجه ممتاز در سال ۱۸۹۴، چندین سال به تدریس خصوصی علوم پرداخت و همزمان به نقاشی و نوشتن داستان‌های کوتاه نیز مشغول بود. شرکت در دوره گیاه‌شناسی دانشگاه گرایفسوالد در سال ۱۹۰۳ نقطه عطفی در زندگی
دانشگاه گرایفسوالد در سال ۱۹۰۳ نقطه عطفی در زندگی او محسوب می‌شد. از بهار ۱۹۰۴ در دانشگاه‌های لایپزیگ و توبینگن به تحصیل علوم طبیعی پرداخت و در سال ۱۹۰۹ موفق به اخذ مدرک دکترای شیمی با درجه عالی از دانشگاه توبینگن شد. موضوع رساله دکتری او «ایزومری استر اسید فورمیل-گلوتاکونیک و مشتقات برم آن» بود. در سال‌های پس از تحصیل، فون وانگ به پژوهش‌های علمی و سفر پرداخت. در سال ۱۹۰۹ به عنوان دستیار در ایستگاه آزمایش کشاورزی دورپات مشغول به کار شد و در سال ۱۹۱۰ با ویلیام رمزی در لندن در زمینه پرتوشناسی همکاری کرد. سال
رمزی در لندن در زمینه پرتوشناسی همکاری کرد. سال ۱۹۱۱ را به عنوان دستیار مؤسسه شیمی معدنی و فیزیک در استراسبورگ گذراند و در سال ۱۹۱۲ چندماه در مؤسسه کوری پاریس زیر نظر ماری کوری به تحقیق پرداخت. در پایان سال ۱۹۱۲ به ریاست ایستگاه آزمایش کشاورزی انجمن کشاورزی در رول منصوب شد و مسئولیت نظارت بر بذر، خوراک دام و کودهای شیمیایی را بر عهده گرفت. پس از انقلاب اکتبر روسیه و تعطیلی مؤسسه، او دستگیر شد اما در سال ۱۹۱۸ موفق به فرار به آلمان شد. از تابستان ۱۹۱۸ فعالیت علمی خود را در ایستگاه تحقیقات کشاورزی هوهنهایم
علمی خود را در ایستگاه تحقیقات کشاورزی هوهنهایم آغاز کرد و از سال ۱۹۲۰ به ریاست یکی از بخش‌های این مرکز منصوب شد. پژوهش‌های اولیه او بر رفتار فسفر در خاک متمرکز بود. در سال ۱۹۲۰ با ارائه رساله‌ای با عنوان «جذب اسید فسفریک و واکنش‌های خاک» در دانشگاه کشاورزی هوهنهایم موفق به اخذ مدرک هابیلیتیشن (بالاترین مدرک دانشگاهی در نظام آلمان) شد. در سال ۱۹۲۳ به عنوان استاد تمام در رشته تغذیه گیاهی منصوب گردید و با حمایت مالی دولت، مؤسسه مستقلی برای تحقیقات تغذیه گیاهی تأسیس کرد که مجهز به آزمایشگاه‌های پیشرفته و
تأسیس کرد که مجهز به آزمایشگاه‌های پیشرفته و زمین‌های آزمایشی بود. او تا پایان عمر در سال ۱۹۳۲ ریاست این مؤسسه را بر عهده داشت. زندگی و دستاوردهای علمی مارگارت فون وانگ عمدتاً از طریق زندگینامه‌ای که پس از مرگش منتشر شد شناخته شده است. این کتاب با عنوان «مارگارت فون ورانگل: زندگی یک زن از ۱۸۷۶ تا ۱۹۳۲» بر اساس خاطرات، نامه‌ها و یادداشت‌های پرنس ولادیمیر آندرونیکوف گردآوری شده و نخستین بار در سال ۱۹۳۵ به چاپ رسید که پس از آن چندین ویرایش مختلف از آن منتشر شد. در آلمان فدرال، فمینیست‌ها نقش مهمی در معرفی
شد. در آلمان فدرال، فمینیست‌ها نقش مهمی در معرفی مجدد این دانشمند برجسته داشتند. زندگی استثنایی او را به چهره‌ای محوری در مطالعات زنان و جنسیت تبدیل کرده است. از دهه ۱۹۷۰ به بعد، آثار متعددی به بررسی ابعاد مختلف زندگی و محیط اجتماعی او پرداخته‌اند. در پژوهش‌های جنسیتی مرتبط با تاریخ کشاورزی، او به عنوان یکی از پیشگامان برجسته این حوزه شناخته می‌شود. دستاوردهای او موجب شد تا دو نهاد حمایتی دولتی به نام او تأسیس شود. در سال ۱۹۹۲، دولت ایالتی نوردراین-وستفالن «بنیاد مارگارت فون ورانگل» را برای تقویت همکاری
«بنیاد مارگارت فون ورانگل» را برای تقویت همکاری بین دانشگاه‌ها و بنگاه‌های کوچک و متوسط ایجاد کرد. پنج سال بعد در سال ۱۹۹۷، وزارت علوم ایالت بادن-وورتمبرگ «برنامه هابیلیتیشن مارگارت فون ورانگل» را ویژه حمایت از زنان دانشمند واجد شرایط راه‌اندازی نمود. این برنامه تاکنون به بسیاری از پژوهشگران زن برای کسب بالاترین مدرک دانشگاهی آلمان کمک کرده است.
رندی جرج (؛ زادهٔ ) ژنرال نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا است، که از سپتامبر ۲۰۲۳ به‌عنوان چهل و یکمین رئیس ستاد نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا فعالیت می‌کند. جرج فعالیت نظامی را در سال ۱۹۸۱ در نیروی زمینی آمریکا آغاز کرد، از ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹ فرمانده لشکر ۴ پیاده بود، از ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۱ فرماندهی سپاه اول را برعهده داشت و از ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۳ به‌عنوان سی و هشتمین جانشین رئیس ستاد نیروی زمینی آمریکا فعالیت می‌کرد. وی در جنگ خلیج فارس، جنگ عراق و جنگ افغانستان حضور داشته است.
جولیا آنا گاردنر (۲۶ ژانویه ۱۸۸۲ – ۱۵ نوامبر ۱۹۶۰)، زمین‌شناس برجسته آمریکایی بود که ۳۲ سال در سازمان زمین‌شناسی ایالات متحده فعالیت کرد. او به دلیل مطالعاتش در زمینه چینه‌شناسی و پالئونتولوژی نرم‌تنان در سطح جهانی شناخته می‌شود. اوایل زندگی و تحصیلات. گاردنر در چیمبرلین، داکوتای جنوبی متولد شد و تنها فرزند چارلز هنری و جولیا (برکت) گاردنر بود. او در داکوتای جنوبی بزرگ شد اما تحصیلات دبیرستان خود را در آدمز شمالی، ماساچوست به پایان رساند. در سن چهار ماهگی، پدر جولیا درگذشت. جولیا و مادرش در سال ۱۸۹۵ به
پدر جولیا درگذشت. جولیا و مادرش در سال ۱۸۹۵ به دیکسون (زادگاه مادر جولیا) نقل‌مکان کردند و سپس تا سال ۱۸۹۸ به نورث آدامز، ماساچوست رفتند. در اینجا، جولیا تحصیلات دبیرستانی خود را در آکادمی دروری تکمیل کرد. او هزینه تحصیل خود را با پولی که مادربزرگش برای او به جا گذاشته بود، پرداخت کرد. او در سال ۱۹۰۵ مدرک کارشناسی هنر و در سال ۱۹۰۷ مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته دیرینه‌شناسی و زمین‌شناسی از کالج برین ماور دریافت کرد. گاردنر اولین زنی بود که به‌عنوان دانشجوی رسمی در دپارتمان زمین‌شناسی دانشگاه جانز
دانشجوی رسمی در دپارتمان زمین‌شناسی دانشگاه جانز هاپکینز پذیرفته شد و در سال ۱۹۱۱ مدرک دکترای خود را در زمینه دیرینه‌شناسی دریافت کرد. او به‌عنوان دستیار در زمینه دیرینه‌شناسی در این دانشگاه به کار خود ادامه داد. بررسی زمین‌شناسی مریلند مطالعات او دربارهٔ نرم‌تنان دوره کرتاسه پایانی در مریلند را در سال ۱۹۱۶ منتشر کرد. زندگی حرفه‌ای. در طول جنگ جهانی اول، گاردنر به‌عنوان پرستار کمکی در فرانسه خدمت کرد و پس از جنگ با کمیته خدمات دوستان آمریکایی در مناطق آسیب‌دیده فرانسه همکاری کرد. او در سال ۱۹۲۰ به ایالات
فرانسه همکاری کرد. او در سال ۱۹۲۰ به ایالات متحده بازگشت. سپس به سازمان زمین‌شناسی ایالات متحده پیوست و بیشتر دوران حرفه‌ای خود را صرف مطالعه بسترهای ترشیری در جلگه ساحلی کرد، شامل مناطقی از مریلند تا جنوب مکزیک. کار او در تگزاس در دهه ۱۹۲۰ شامل مشاوره با زمین‌شناسان شرکت‌های نفتی و شناسایی هفتاد گونه جدید از فسیل‌های تگزاس بود. او تحقیقات گسترده‌ای دربارهٔ جانوران ساحل خلیج ایالات متحده، از جمله در مکزیک در دهه‌های ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ انجام داد. گاردنر به‌عنوان نماینده ایالات متحده در کنگره اتحادیه بین‌المللی
نماینده ایالات متحده در کنگره اتحادیه بین‌المللی علوم زمین‌شناسی در سال ۱۹۲۶ در مادرید، اسپانیا و در سال ۱۹۳۷ در مسکو شرکت کرد. در طول جنگ جهانی دوم، او به‌عنوان عضوی از واحد زمین‌شناسی نظامی، رهبری گروهی به نام «باند سیاه‌چال» را بر عهده داشت. در این گروه، او به آماده‌سازی طرح‌هایی برای نیروهای مسلح، سازمان‌دهی متون، به اشتراک‌گذاری ایده‌ها و ایجاد نقشه‌ها کمک کرد. گاردنر فردی فوق‌العاده سخت‌کوش بود و به همین دلیل در میان کسانی که با او کار می‌کردند بسیار محترم بود. در طول جنگ، او در شناسایی سواحل ژاپن که
بود. در طول جنگ، او در شناسایی سواحل ژاپن که بمب‌های بالونی آتش‌زا از آنجا پرتاب می‌شدند، نقش داشت. این کار را از طریق شناسایی قطعات صدف موجود در شن‌های بالاست این بالون‌ها انجام داد. پس از جنگ، او سفری به ژاپن داشت و دانشمندان ژاپنی را تشویق به ادامه تحقیقاتشان کرد. گاردنر نه‌تنها دانشمندان، بلکه هنرمندان را نیز تشویق می‌کرد، چرا که به هنر علاقه داشت. تنوع استعدادهای او باعث شد تا به یکی از اعضای بنیان‌گذار باشگاه هنر در واشینگتن تبدیل شود. گاردنر بیش از ۴۰ گزارش تألیف کرد که به‌عنوان استانداردهای مرجع در
گزارش تألیف کرد که به‌عنوان استانداردهای مرجع در مورد بسترهای ترشیری در آمریکای شمالی و آمریکای جنوبی مورد استفاده قرار گرفتند. این گزارش‌ها شامل «گروه میدوِی تگزاس»، «نرم‌تنان سازندهای ترشیری شمال‌شرقی مکزیک»، و «جانوران نرم‌تن گروه آلوم بلاف فلوریدا»می‌شوند.
اَبرار محمّد سَبْت (۱۲ مارس ۱۹۹۲) بازیگر و خوانندهٔ بحرینی است.او به یک خانوادهٔ هنری بحرینی تعلق دارد، خواهر کوچکتر بازیگران شیما، شیلا و شذا سبت است. در دوران کودکی خود پیش از روی آوردن به دنیای خوانندگی در نقش‌های کوچکی با همراهی خواهرش شیما در شماری از سریال تلویزیونی شرکت کرد و در سال ۲۰۱۰ در برنامه استعدادیابی «ستارگان خلیج» شرکت کرد. او همچنین با بازی در سریال «دختران دبیرستان» در سال ۲۰۱۱ به شهرت رسید و در این سریال با چند بازیگر زن به ایفای نقش پرداخت. سپس به فعالیت خود به بازیگر و خواننده در دنیای
سپس به فعالیت خود به بازیگر و خواننده در دنیای هنر ادامه داد. با بازی در سریال‌های و فیلم‌های بسیاری در دههٔ ۲۰۱۰ درخشید. علاوه بر خوانندگی در چندین زمینهٔ هنری از جمله بازی در سریال‌ها، نمایشنامه‌ها و سینما موفقیت‌های زیادی کسب کرده است. زندگی و پیشه. ابرار محمد سبت در ۱۲ مارس ۱۹۹۲ در منامه، بحرین به دنیا آمد. مادرش فاطمه اسماعیل هنرمند است و او از خانواده‌ای هنرمند برمی‌آید، خواهرانش هنرمندان شیما سبت و شذا سبت و شیلا سبت مدل و باؤیطر هستند. در دانشگاه ملی کویت درس خواند. ابرار در سال ۲۰۱۰ در برنامهٔ
ملی کویت درس خواند. ابرار در سال ۲۰۱۰ در برنامهٔ خوانندگی «نجم الخلیج» که هر یکشنبه از کانال دبی پخش می‌شود، شرکت کرد و ابرار پس از یک سری انتقادات که باعث طولانی‌تر شدن زمان حضورش در این برنامه شد، خوش درخشید، زیرا او کم‌سن‌ترین بود، این اولین تجربه برای ابرار نوجوان بود.بازیگری را برای شرکت در نقش‌های ساده آغاز کرد، خواهرش در تعدادی از سریال‌ها او را تشویق به انجام این کار کرد. کار خوانندگی را ترجیح داد. او در سال ۲۰۱۰ در برنامه استعدادهای خلیج شرکت کرد، اما برنامه را کامل نکرد و قبل از فینال از ادامه
اما برنامه را کامل نکرد و قبل از فینال از ادامه تحصیل انصراف داد. ابرار سبط در سال ۲۰۱۱ با حضور در سریال «دختران دبیرستان» وارد عرصهٔ بازیگری شد و در آن به ایفای نقش پرداخت. در سال ۲۰۱۲ با بازی در سریال «دختران دانشگاه» در کنار خواهرش شیلا سبت متمایز شد. ابرار سبت در دههٔ ۲۰۱۰ در ادامه به کار درام پرداخت و در این سریال‌ها بازی کرد: «دسته‌بندی‌ها» ، «خداحافظ» (۲۰۱۲)، «مسیر وفاداری» (۲۰۱۲)، «ای او که دوستش دارد» (۲۰۱۳)، «این حنا» (هذا حنا)، «سکوت اعتراف» (۲۰۱۳)، «دو ری می» (۲۰۱۳)، «سلطانه» ، «عشق جنون دارد»
«دو ری می» (۲۰۱۳)، «سلطانه» ، «عشق جنون دارد» (۲۰۱۴)، «نابهنگام» (۲۰۱۴)، «نیمکت فریج» (۲۰۱۴)، «چرا برگشتی» (۲۰۱۴)، «سال اخگر» (۲۰۱۵)، «سعد و خواهرانش» (۲۰۱۵)، «بازمانده‌های درد» (۲۰۱۵)، «باب الریح» (۲۰۱۶)، «داستان‌های خلیج ما» (۲۰۱۶)، «کلاهبردار» (۲۰۱۶)، «برای او» (۲۰۱۷)، «سرزمین شما خسته شد» (۲۰۱۷)، «در نهایت» (۲۰۱۷)، «قصه‌های ابن الحداد» (۲۰۲۰)، «دیروز بودیم» (۲۰۲۰)، «مارگارت» (۲۰۲۱)، «قصه‌های ابن الحداد ۲» (۲۰۲۲). همچنین در فیلم‌های «طربال رایح جای» (۲۰۱۸)، و تئاترهای «یمقن بله، یمقن نه» (۲۰۱۲)، «دنیای
و تئاترهای «یمقن بله، یمقن نه» (۲۰۱۲)، «دنیای فان ران» (۲۰۱۳)، «شهر قصه‌ها» (۲۰۱۵)، «اسنپ چت» (۲۰۱۶)، «هیلق استایل» (۲۰۱۶) و «حیله‌گر» (۲۰۱۷) نقش آفرید. کار خوانندگی او در سه ترانهٔ انفرادی «ای کشور ما» ، «آسانش کن و آسان شود» و «به مردم» گنجانده شد. زندگی شخصی. برای انتشار جدیدترین آثار و عکس‌های خود در جلسات عکاسی خصوصی به ارتباط با فالوورهایش از طریق شبکه‌های اجتماعی متکی است. او در ۲۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ جشن ازدواج خود را برگزار کرد. ابرار پیش از این خبر نامزدی خود را در شبکه‌های اجتماعی اعلام کرد و بعداً
خود را در شبکه‌های اجتماعی اعلام کرد و بعداً ازدواج خود را با محمد علی الطیب العلوی بازیکن بحرینی فاش کرد. در رابطه با زایمان، ابرار سبت در ژوئن ۲۰۲۲ از آمدن اولین دخترش خبر داد که نام او رتیل است. ابرار علاقه‌مند به حضور در برجسته‌ترین ترندهای مد و زیبایی است، علاوه بر پوشیدن لباس‌های کوتاه تابستانی با رنگ‌های روشن، همیشه رنگ مو و فرم آرایش خود را تغییر می‌دهد.
لوسیل ام. جونز (متولد ۱۹۵۵) یک لرزه‌شناس آمریکایی و صدای عمومی برجسته‌ای برای علم زمین‌لرزه و ایمنی زمین‌لرزه در کالیفرنیا است. به‌عنوان یکی از معتبرترین مراجع عمومی در زمینه زمین‌لرزه، جونز در جنوب کالیفرنیا به «بیانسه زمین‌لرزه‌ها» معروف است و اغلب برای ارائه اطلاعات دربارهٔ زمین‌لرزه‌های اخیر مورد توجه قرار می‌گیرد. او در حال حاضر به‌عنوان پژوهشگر در آزمایشگاه لرزه‌شناسی کلتک فعالیت می‌کند و بنیان‌گذار و دانشمند ارشد مرکز دکتر لوسی جونز برای علم و جامعه است. پیش از این، از سال ۱۹۸۵ تا ۲۰۱۶، در سازمان
است. پیش از این، از سال ۱۹۸۵ تا ۲۰۱۶، در سازمان زمین‌شناسی ایالات متحده مشغول به کار بود، جایی که در زمینه‌های پیش‌لرزه‌ها، زمین‌ساخت لرزه‌ای و کاربرد علم مخاطرات برای بهبود تاب‌آوری اجتماعی پس از بلایای طبیعی تحقیق می‌کرد. در سازمان USGS، او همچنین عضوی از تیمی بود که تمرین بزرگ زمین‌لرزه را توسعه دادند، که میلیون‌ها نفر در سراسر جهان در این تمرین‌های سالانه ایمنی زمین‌لرزه شرکت می‌کنند. حرفه علمی. جونز بیش از ۱۰۰ مقاله در زمینه لرزه‌شناسی پژوهشی تألیف کرده است و علاقه اصلی او به فیزیک زمین‌لرزه‌ها،
کرده است و علاقه اصلی او به فیزیک زمین‌لرزه‌ها، پیش‌لرزه‌ها، ارزیابی مخاطرات زمین‌لرزه و زمین‌ساخت لرزه‌ای (ساختارهای زمین‌شناسی تولیدکننده زمین‌لرزه) در جنوب کالیفرنیا معطوف بوده است. او در سال ۱۹۷۶ مدرک کارشناسی هنر در رشته زبان و ادبیات چینی را با درجه عالی از دانشگاه براون دریافت کرد و در سال ۱۹۸۱ دکترای ژئوفیزیک را از مؤسسه فناوری ماساچوست کسب کرد. او در فوریه ۱۹۷۹ برای مطالعه زمین‌لرزه هایچنگ ۱۹۷۵ که به‌نظر می‌رسد توسط مقامات چینی بر اساس تحلیل دنباله پیش‌لرزه‌ها به‌طور موفقیت‌آمیزی پیش‌بینی شده بود،
پیش‌لرزه‌ها به‌طور موفقیت‌آمیزی پیش‌بینی شده بود، به چین سفر کرد. با انجام این کار، او یکی از اولین دانشمندان آمریکایی بود که پس از عادی‌سازی روابط میان دو کشور وارد چین شد. جونز پیشتر دبیر بخش لرزه‌شناسی اتحادیه ژئوفیزیکی آمریکا، مدیر سابق و رئیس کمیته انتشارات انجمن لرزه‌شناسی آمریکا بوده است. جونز به‌عنوان مشاور علمی کاهش خطرات برای حوزه مأموریت مخاطرات طبیعی در USGS، بخشی از پروژه SAFRR فعالیت کرد. او همچنین به‌عنوان کمیسیونر کمیسیون ایمنی زمین‌لرزه کالیفرنیا (CSSC) که به فرماندار و مجلس مشورت می‌دهد،
(CSSC) که به فرماندار و مجلس مشورت می‌دهد، توسط گری دیویس فرماندار کالیفرنیا در سال ۲۰۰۲ منصوب و توسط فرماندار آرنولد شوارتزنگر در سال ۲۰۰۵ مجدداً منصوب شد. او همچنین در شورای ارزیابی پیش‌بینی زمین‌لرزه کالیفرنیا خدمت کرد. در ژانویه ۲۰۱۴، او به نمایندگی از USGS با شهر لس‌آنجلس شراکتی را آغاز کرد تا به‌عنوان مشاور مخاطرات لرزه‌ای برای شهردار اریک گارستی خدمت کند. پس از بازنشستگی از USGS در سال ۲۰۱۶، جونز مرکز «دکتر لوسی جونز برای علم و جامعه» را تأسیس کرد و کتابی با عنوان "بزرگ‌ها: چگونه بلایای طبیعی ما را
کتابی با عنوان "بزرگ‌ها: چگونه بلایای طبیعی ما را شکل داده‌اند (و چه کاری می‌توانیم برای آن‌ها انجام دهیم)" در سال ۲۰۱۸ منتشر کرد. در این کتاب، جونز برخی از بزرگ‌ترین بلایای طبیعی جهان، از جمله فوران‌های آتشفشانی، زمین‌لرزه‌ها، سیل‌ها و طوفان‌ها را شرح می‌دهد و نحوه واکنش مردم به آن‌ها را تحلیل می‌کند تا درک بهتری از چگونگی بقا در بحران‌های آینده ارائه دهد. جونز به‌عنوان عضو مقیم در دانشگاه اورگن و در مرکز وین مورس برای قانون و سیاست به‌عنوان رئیس وین مورس فعالیت کرد، جایی که سخنرانی‌هایی عمومی در مورد
فعالیت کرد، جایی که سخنرانی‌هایی عمومی در مورد آمادگی برای بلایا و ارتباطات علمی ارائه داد. ارتباط با عموم. از سال ۱۹۸۶، جونز پس از زمین‌لرزه‌های مهم در جنوب کالیفرنیا، به نمایندگی از سازمان زمین‌شناسی ایالات متحده مصاحبه‌های بسیاری با رسانه‌ها انجام داده است. در بسیاری از حضورهای رسانه‌ای، او به همراه همکارش، کیت هاتن، لرزه‌شناس کلتک، همکاری می‌کرد. در گزارشی در سال ۲۰۰۴ دربارهٔ جونز، تام جردن از مرکز زمین‌لرزه جنوب کالیفرنیا در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی نقل‌قول کرده است: «لوسی صدایی آرامش‌بخش و موثق برای
کرده است: «لوسی صدایی آرامش‌بخش و موثق برای پاسخ به پرسش‌های عمومی در هنگام بلایا به جنوب کالیفرنیا – و حتی کل کشور – ارائه می‌دهد.» او همچنین اظهار داشت که جایگاه عمومی برجسته جونز ممکن است او را به یکی از موثرترین رؤسای CSSC تبدیل کند. تصور عمومی از جونز به‌عنوان صدای آرامش و اطمینان، تا حدی به حادثه‌ای پس از زمین‌لرزه جاشوا تری ۱۹۹۲ بازمی‌گردد که او در حالی که فرزند خوابیده خود را در آغوش داشت، به پرسش‌های رسانه‌ها پاسخ می‌داد. در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۱۱، جونز داستانی را که می‌گوید او از رسانه‌ها خواسته
جونز داستانی را که می‌گوید او از رسانه‌ها خواسته بود تا برای بیدار نکردن فرزندش سکوت کنند، تکذیب کرد. او همچنین از اینکه به نمادی تبدیل شد که «زنان می‌توانند همه چیز را داشته باشند»، ابراز پشیمانی کرد.
هلن دیک مگو (; – ) دانشمند برجسته ایرلندی در زمینه کریستالوگرافی پرتو ایکس بود که نقش بسزایی در تعیین ساختار بلوری یخ و کشف ساختار پروسکایت ایفا کرد. این پژوهشگر پیشگام در خانوادهای تحصیل کرده در دوبلین به دنیا آمد که پدرش قاضی و مادرش معلم ریاضیات بود و هر دو از دانشگاه کوئینز بلفاست فارغ‌التحصیل شده بودند. جزیرهای در اقیانوس منجمد جنوبی و کانی مگویت (CaSnO3) از گروه پروسکایت به نام او ثبت شده است. اوایل زندگی و تحصیل. مسیر علمی مگو از دوران تحصیل در کالج الکساندرای دوبلین آغاز شد و پس از نقل مکان خانواده
دوبلین آغاز شد و پس از نقل مکان خانواده به بلفاست، در مدرسه متودیست و سپس مدرسه مشهور رودین انگلستان ادامه یافت. مطالعه کتاب «ساختار بلورها و پرتوهای ایکس» نوشته براگ در دوران مدرسه، جرقه اولیه علاقه او به این حوزه را زد. در سال ۱۹۲۶ برای تحصیل علوم طبیعی به کالج گیرتون دانشگاه کمبریج رفت و تحت نظر جی.دی. برنال، از چهره‌های سرشناس کریستالوگرافی، به تحقیق پرداخت. تحقیقات دکترای مگو در سال ۱۹۳۴ با تمرکز بر ساختار مولکولی یخ به ثمر نشست. دریافت بورسیه تحقیقاتی هرتا آیرتون به او این فرصت را داد تا در وین زیر
هرتا آیرتون به او این فرصت را داد تا در وین زیر نظر هرمان فرانسیس مارک به مطالعات خود ادامه دهد. همکاری علمی او با برنال در سال ۱۹۳۵ به ارائه مدل برنال-مگو برای تعیین موقعیت اتم‌های هیدروژن انجامید که دستاورد مهمی در این حوزه محسوب می‌شد. پس از یک دوره تحقیق در آکسفورد با فرانسیس سایمون، مگو چند سالی به تدریس در مدارس پرداخت تا اینکه در سال ۱۹۴۳ به عنوان متخصص کریستالوگرافی صنعتی در شرکت فیلپس لامپز لندن مشغول به کار شد. تحقیقات او در این شرکت بر روی تیتانات باریم، منجر به کشف ویژگی‌های ساختاری پروسکایت شد
باریم، منجر به کشف ویژگی‌های ساختاری پروسکایت شد که نام او را به عنوان مرجع این حوزه تثبیت کرد. در سالهای پس از جنگ جهانی دوم، مگو مجدداً با برنال در بیرکبک، دانشگاه لندن همکاری کرد و سپس به آزمایشگاه کاوندیش کمبریج پیوست. او در طول حیات علمی خود دو کتاب مهم تألیف کرد: «پیزوالکتریسیته در کریستال‌ها» (۱۹۵۷) و «ساختارهای کریستالی: رویکردی عملی» (۱۹۷۳) که هر دو از منابع معتبر این رشته به‌شمار می‌روند. مگو در سال ۱۹۴۹ به عنوان مشاور علمی گروه طراحی الگو برای جشنواره بریتانیا ۱۹۵۱ انتخاب شد و نقش کلیدی در
جشنواره بریتانیا ۱۹۵۱ انتخاب شد و نقش کلیدی در به‌کارگیری تصاویر کریستالوگرافی در طراحی‌های صنعتی ایفا کرد. نمونه‌هایی از این طراحی‌ها در سال ۲۰۱۹ در نمایشگاه «هنر نوآوری» موزه علوم لندن به نمایش درآمد. جوایز و افتخارات. جامعه علمی با اهدای جوایز متعددی از خدمات این دانشمند قدردانی کرد. جزیرهای در اقیانوس منجمد جنوبی و کانی مگویت (CaSnO3) از گروه پروسکایت به نام او ثبت شده است. در سال ۱۹۸۹، مگو به عنوان اولین زن، مدال معتبر روبلینگ انجمن کانیشناسی آمریکا را دریافت کرد. دانشگاه های کمبریج و کوئینز بلفاست