payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و دکتر عزیز این شک دست می‌دهد که شاید بین آدلا و فیلدینگ رابطه‌ای وجود داشته است. معمای غار حادثه‌ای که درون غار اتفاق افتاد به عنوان یک معما باقی ماند و کسی نفهمید در واقع چه اتفاقی در غار افتاد. دکتر عزیز و فیلدینگ مشکوک بودند که فرد راهنما، آدلا را اذیت کرده است ولی این تنها یک گمان بود که به‌طور قطع به اثبات نرسید. غارها در محوریت مرکزی بن‌مایه و ساختار رمان قرار داشته و به پیرنگ آن مفهوم می‌بخشد. غارها مرموز باقی می‌مانند و پژواک صدای غار باعث اذیت خانم مور و آدلا می‌شود. سردرگمی و پریشانی ایجاد شده
مور و آدلا می‌شود. سردرگمی و پریشانی ایجاد شده در غار، آرامش زندگی شخصی و روابط بین افراد را از بین می‌برد. مدت کوتاهی بعد از ماجرای غار و اتهام آدلا به دکتر عزیز و قبل از تشکیل دادگاه جهت محاکمه او، خانم مور رهسپار انگلستان می‌شود و در پی بروز ناخوشی، در کشتی می‌میرد. دکتر عزیز جهت ایجاد آرامش در میان جامعه و مردم، در پی طرد نفوذ و تأثیر غرب است. برداشت‌ها در مورد نمادگرایی و مفهوم غارها، برخی تعابیر توسط جامعه دانشگاهی و فرهنگی ارائه گردیده است. به عنوان مثال، وینود کوردوزا، تعبیر هندو را برای غارها
مثال، وینود کوردوزا، تعبیر هندو را برای غارها ارائه می‌دهد و به این نکته اشاره می‌کند که شخصیت‌ها می‌توانستند طریقت چیت (Cit) را تجربه کنند. هرچند نظر مورات سالار این است که برخلاف تفسیر غار به عنوان مکان تاریکی در ادبیات غرب، غارها نمایانگر بیداری هستند. سونو رُز جوزف (Sunu Rose Joseph)، یک تحلیل هستی‌گرایی از غارها ارائه می‌دهد. یک منتقد رویکرد روان‌شناسی تحلیلی را ارائه می‌دهد و عنوان می‌کند که غارها نمایانگر نماد روانشناختی اصلی پیرنگ داستان است. اثرگذاری. یک اثر هنری آب و گرانیت، در واشینگتن دی‌سی،
یک اثر هنری آب و گرانیت، در واشینگتن دی‌سی، کاری از معمار آمریکایی، الین زیمرمن تحت عنوان مارابار نامگذاری شده که از موقعیت نام موجود در کتاب الهام گرفته شده است. این اثر هنری یکی از معروف‌ترین کارهای او است. لیندا دی هنرمند، یک اثر هنری خلق کرده است که نام آن را به یاد واژه درون رمان که صدای ایجاد شده در غار است، «او-بوم» (Ou-boum) گذاشته است. یک کلاس تاریخ هنر در دانشگاه نالاندا در پی الهام گرفتن از غارهای مارابار در رمان، یک سفر به غارهای بارابار انجام داد. نمایشگاهی در گالری گاس فیشر در نیوزیلند با
داد. نمایشگاهی در گالری گاس فیشر در نیوزیلند با الهام گرفتن از بیان غارها در رمان به فعالیت پرداخت. نمایشگاه با عنوان غارهای مارابار برگزار شد.
سیمِ باز یک فناوری انتقال اولیه در مخابرات بود که برای اولین بار در تلگراف استفاده شد. این شامل یک جفت سیم برق بود که روی یک خط تیر بین جوامع، شهرها و شهرها قرار داشتند. سیم خط انتقال با عایق‌گرهای شیشه‌ای به بازوهای تقاطع هر تیر متصل شده. در ابتدا از آهن یا فولاد ساخته می‌شد، اما پیشرفت در بازپخت مس، استفاده از این فلز را در دهه ۱۸۹۰ برای کاهش قابل ملاحظه مقاومت الکتریکی ممکن کرد. سیم مسی به قطری تا ۱/۶ اینچ (۱۶۵ میل) کشیده شد. عایق‌گرهای شیشه‌ای روی بازوهای تقاطع تیر در حدود ۱۲ اینچ (۳۰ سانتی‌متر) از هم
تقاطع تیر در حدود ۱۲ اینچ (۳۰ سانتی‌متر) از هم فاصله داشتند. معمولاً تا پنج جفت سیم روی هر بازو نصب می‌شد و می‌توان چند بازو تقاطع را روی هر تیر نصب کرد. محدودیت عملی در فاصله ارتباط تلفنی از طریق انتقال سیم باز زمانی حاصل شد که شبکه راه دور سیستم بل از شهر نیویورک تا دنور در سال ۱۹۱۱ گسترش یافت. با وجود سیم با سنجه ‌سنگین، و استفاده از سیم‌پیچ‌های بارگذاری برای کاهش تلفات انتقال، تا زمانی که اولین تقویت‌کننده‌های آدیون اضافه شدند، صحبت کردن از طریق خط به سختی امکان‌پذیر بود.
آلفرد فابیان هس (؛ – ) پزشک یهودی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا بود که به دلیل کارهایش در مورد نقش تغذیه در بیماری اسکوربوت و راشیتیسم و همچنین توصیف آزمون هس شناخته می‌شود. او در سال ۱۸۹۷ از دانشگاه هاروارد فارغ‌التحصیل شد و دکترای پزشکی خود را در سال ۱۹۰۱ از کالج پزشکان و جراحان دانشگاه کلمبیا دریافت کرد. وی دوران کارورزی خود را در بیمارستان ماونت ساینای گذراند و یک سال هم برای تحصیلات تکمیلی به پراگ، وین و برلین رفت و در سال ۱۹۰۵ به زادگاهش نیویورک بازگشت. او مدتی به عنوان متخصص اطفال در دانشگاه راکفلر
او مدتی به عنوان متخصص اطفال در دانشگاه راکفلر کار کرد و سپس علاوه بر طبابت در مطب خصوصی خود در ماونت ساینای بث اسرائیل هم بیماران خود را ویزیت می‌کرد. او در سال ۱۹۱۴ گفت که سرخجه احتمالاً ناشی از نوعی ویروس است. وی همچنین ثابت کرد که عامل ایجادکننده اسکوربوت در مرکبات و گوجه فرنگی وجود دارد، همچنین نشان داد که برخی از شیر خشک ضد اسکوربوت بوده و پاستوریزه کردن این اثر را در شیر تازه کاهش می‌دهد. او متوجه شد که با روغن کبد ماهی یا قرار گرفتن در معرض اشعه فرابنفش می‌توان از راشیتیسم پیشگیری کرد و می‌توان از
می‌توان از راشیتیسم پیشگیری کرد و می‌توان از غذاهای خاصی برای درمان راشیتیسم پس از قرار گرفتن در معرض اشعه فرابنفش استفاده نمود. او همچنین متوجه شد که کلسترول یا یک ترکیب نزدیک به آن نیز به همین ترتیب عمل می‌کند و طی یک همکاری تنگاتنگ با آدولف وینداوس مقاله ای با او در سال ۱۹۲۷ منتشر کرد تحتِ عنوان «"ایجاد فعالیت قابل توجه در ارگوسترول به دنبال تابش اشعه فرابنفش"» که نشان می‌داد در موش‌های صحرایی می‌توان از بروز راشیتیسم با تجویز «ارگوسترول اشعه‌دیده» جلوگیری کرد. آدولف وینداوس بابت این کار علمی در سال
کرد. آدولف وینداوس بابت این کار علمی در سال ۱۹۲۸ جایزه نوبل شیمی را دریافت کرد. وینداس به نقش هس در این پژوهش صحه گذاشت و پول جایزه نوبل را با او تقسیم کرد. هس یکی از اعضای «انجمن اطفال آمریکا» و «انجمن پزشکان آمریکایی» بود و از دانشگاه میشیگان مدرک افتخاری دکترای علوم را دریافت کرد. در سال ۱۹۲۷ جایزه جان اسکات توسط مؤسسه فرانکلین و جایزه جان ماتر اسمیت در سال ۱۹۳۱ به او اعطا شد. در همان سال او به عضویت انجمن فیلسوفان آمریکا درآمد. او علیرغم هشدارهای پزشک خود در مورد فشار خون بالا، به کار ادامه داد. آلفرد
در مورد فشار خون بالا، به کار ادامه داد. آلفرد هس پس از سخنرانی در مراسم فارغ‌التحصیلی در ۵ دسامبر ۱۹۳۳ در ماشین خود از حال رفت و درگذشت.
جزیره پینتا () که با نام جزیره آبینگدون (Abingdon Island) نیز شناخته می‌شود، یکی از جزایر کوچک آتشفشانی در مجمع‌الجزایر گالاپاگوس است که در اقیانوس آرام و در غرب کشور اکوادور قرار دارد. این جزیره به دلیل لاک‌پشت غول‌پیکر پینتا که منقرض شده است، شهرت دارد. آخرین لاک‌پشت شناخته شده از این گونه، معروف به «جورج تنها»، در سال ۲۰۱۲ درگذشت. جزیره پینتا به دلیل فعالیت‌های آتشفشانی شکل گرفته است و دارای چشم‌اندازهای ناهموار با جریان‌های گدازه خشک شده و پوشش گیاهی کم است. این جزیره زیستگاه برخی از گونه‌های منحصر به
است. این جزیره زیستگاه برخی از گونه‌های منحصر به فرد دیگر مانند ایگوانای دریایی، شیر دریایی گالاپاگوس و پرندگان دریایی مختلف است. در گذشته، این جزیره به شدت تحت تأثیر فعالیت‌های انسانی، از جمله معرفی گونه‌های غیربومی مانند بز قرار گرفت که به‌طور قابل توجهی به محیط زیست آسیب رساندند. با این حال، تلاش‌های حفاظتی برای بازگرداندن جزیره به حالت طبیعی آن در حال انجام است و جمعیت بز با موفقیت ریشه‌کن شده است. امروزه، جزیره پینتا یک منطقه حفاظت شده است و دسترسی به آن محدود به محققان و دانشمندانی است که تنوع زیستی
آن محدود به محققان و دانشمندانی است که تنوع زیستی منحصر به فرد آن را مطالعه می‌کنند.
نیواروکس () یک شرکت سوئیسی است که در زمینه تولید آلیاژهای فلزی با خصوصیات خاص برای فنرهای رقاصک ساعت تخصص دارد. این شرکت در سال ۱۹۳۳ تأسیس شد و از آن زمان به عنوان یکی از پیشگامان در این صنعت شناخته می‌شود. آلیاژهای نیواروکس به دلیل ضریب دمایی پایین و مقاومت در برابر خوردگی و مغناطیس، در ساعت‌های مکانیکی با دقت بالا استفاده می‌شوند. این آلیاژها به ساعت‌سازان اجازه می‌دهند تا ساعت‌هایی با دقت و پایداری بالا در شرایط مختلف دمایی تولید کنند. نیواروکس بخشی از گروه سواچ است، یکی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان ساعت در
سواچ است، یکی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان ساعت در جهان.
دَرزِ پیچی () یا اتصال پیچی یک روش اتصال قابل جدا شدن است که در آن دو یا چند قطعه با استفاده از پیچ، مهره و واشر به یکدیگر متصل می‌شوند. این نوع اتصال در صنایع مختلف از جمله ساخت و ساز، خودروسازی، هوافضا و ماشین‌آلات به‌طور گسترده استفاده می‌شود. درزهای پیچی به دلیل سادگی، استحکام، قابلیت اطمینان و سهولت مونتاژ و جداسازی قطعات محبوبیت زیادی دارند. آنها می‌توانند بارهای کششی، فشاری و برشی را تحمل کنند و در برابر لرزش و ضربه مقاوم باشند. اتصال پیچی یکی از رایج‌ترین عناصر در ساخت‌وساز و طراحی ماشین است. این
عناصر در ساخت‌وساز و طراحی ماشین است. این اتصال شامل یک اتصال‌دهنده نری رزوه‌دار (به عنوان مثال، یک پیچ) است که قطعات دیگر را می‌گیرد و به هم متصل می‌کند، و با یک رزوه پیچ ماده‌ای منطبق محکم می‌شود. دو نوع اصلی از طراحی اتصالات پیچی وجود دارد: اتصالات کششی و اتصالات برشی. برای ایجاد یک درز پیچی، ابتدا سوراخ‌هایی در قطعات ایجاد می‌شود که قطر آنها کمی بزرگتر از قطر پیچ است. سپس پیچ از سوراخ‌ها عبور داده می‌شود و مهره در انتهای دیگر پیچ بسته می‌شود. واشرها معمولاً در زیر سر پیچ و مهره قرار می‌گیرند تا سطح
معمولاً در زیر سر پیچ و مهره قرار می‌گیرند تا سطح تماس را افزایش داده و از آسیب دیدن قطعات جلوگیری کنند. درزهای پیچی می‌توانند انواع مختلفی داشته باشند، از جمله درزهای پیچی معمولی، درزهای پیچی با پیش‌تنیدگی، درزهای پیچی اصطکاکی و درزهای پیچی با واشر فنری. هر نوع درز پیچی برای کاربردهای خاصی مناسب است و انتخاب نوع مناسب به عوامل مختلفی مانند بار اعمال شده، جنس قطعات و شرایط محیطی بستگی دارد. انتخاب اجزا در یک اتصال رزوه‌ای یک فرایند پیچیده است. بسیاری از عوامل مانند دما، خوردگی، لرزش، خستگی و پیش‌بار اولیه
مانند دما، خوردگی، لرزش، خستگی و پیش‌بار اولیه با دقت در نظر گرفته می‌شوند. انواع. طراحی مناسب اتصال و پیش بار پیچ، ویژگی‌های مفیدی را ارائه می‌دهد: در هر دو مورد طراحی اتصال کششی و برشی، سطحی از پیش بار کششی در پیچ و در نتیجه پیش‌بار فشرده‌سازی در اجزای محکم شده برای یکپارچگی اتصال ضروری است. هدف پیش بار را می‌توان با روش‌های مختلفی به دست آورد: اعمال گشتاور اندازه‌گیری شده به پیچ، اندازه‌گیری میزان کشش پیچ، گرم کردن برای انبساط پیچ و سپس چرخاندن مهره به پایین، گشتاور پیچ تا نقطه تسلیم، آزمایش
مهره به پایین، گشتاور پیچ تا نقطه تسلیم، آزمایش اولتراسونیک، یا با اعمال تعداد معینی درجه چرخش نسبی اجزای رزوه شده. هر روش دارای طیف وسیعی از عدم قطعیت‌ها است که برخی از آنها بسیار قابل توجه هستند.
فوضی چخماق—هاستانه () یکی از ایستگاه‌های خط ام۴ متروی استانبول است. این ایستگاه که در منطقه پندیک قرار دارد در سال ۲۰۲۲ تأسیس شده‌است.
جرارد فرناندز کاستیانو ملقب به پکه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال سویا بازی می‌کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۸ سال اسپانیا بازی کرده است.
یایالار—شیخ‌لی () یکی از ایستگاه‌های خط ام۴ متروی استانبول است. این ایستگاه که در منطقه پندیک قرار دارد در سال ۲۰۲۲ تأسیس شده‌است.
کورتکوی () یکی از ایستگاه‌های خط ام۴ متروی استانبول است. این ایستگاه که در منطقه پندیک قرار دارد در سال ۲۰۲۲ تأسیس شده است.
فرودگاه صبیحه گوکچن () یکی از ایستگاه‌های خط ام۴ متروی استانبول است. این ایستگاه که در فرودگاه بین‌المللی صبیحه گوکچن قرار دارد در سال ۲۰۲۲ تأسیس شده‌است.
ایستگاه خط ۵ قطار شهری مشهد که قرار است در ادامه ایستگاه وکیل آباد در خط یک یا ادامه دهنده خط ۱ باشد سال ۱۴۰۴ به بهره‌برداری خواهد رسید.
اِلِک بِنِدِک (، زاده ۳۰ سپتامبر ۱۸۵۹ در ، ترانسیلوانی – درگذشته ۱۷ اوت ۱۹۲۹ در ) روزنامه‌نگار و نویسنده مجاری بود که عمدتاً با عنوان راوی قصه شاه پریان سِکِی شناخته می‌شود. سرگذشت. بندک تحصیلات خود را در زمینه علوم مقدماتی در سِکِی‌اودوارهِی (اکنون رومانی، اودورهیو سکویس) و سپس در بوداپست به پایان رساند. در ۱۸۸۴، با ماریا فیشر در کلیسای میدان کالوین بوداپست ازدواج کرد. مدتی عضو حزب لیبرال و سپس حزب ملی بود؛ در سخنرانی‌های خود هم در مجلس نمایندگان به ادبیات جوانان، زبان و شعر عامیانه و نیز آموزش عمومی
جوانان، زبان و شعر عامیانه و نیز آموزش عمومی می‌پرداخت. در سال ۱۸۸۹، او در ویرایش "روزنامهٔ من"، اولین روزنامه ادبی و میهن‌پرستانه کودکان به همراهی چندین نویسنده شهیر دیگر شرکت کرد. در سال ۱۸۹۰ به عضویت لژ ماسونی به نام "دموکراتسیا" درآمد. ویرایش سری کتاب‌های جوانان به نام "کتابخانه کوچک"، بعدها با نام "کتابخانه کوچک اِلِک بِنِدِک" را به انجام رسانید و در ادامه قرن بیستم ویرایشگری روزنامه‌ها و مجلات زیاد دیگری را نیز عهده‌دار بود. کتاب قصه‌های "طلا" و "نقره" افسانه‌هایی برای جوانان، اقتباسی از داستان‌های
افسانه‌هایی برای جوانان، اقتباسی از داستان‌های "هزار و یک شب" و "برادران گریم" و اصلی‌ترین و بهترین قصه‌های مجاری برای دهه‌ها با ده‌ها کتاب جدید بودند. او همچنین شعر، نمایشنامه، رمان، آثار تاریخی و ادبی فراوانی نوشت. در ۱۹۲۱، او به خانه خود در کیش‌باتسون که توسط پیمان صلح تریانون به رومانی ضمیمه شده‌بود، بازگشت. تا زمان مرگش را در آنجا به سردبیری مجله "دوست" برای بچه‌ها گذراند. بندک به‌عنوان داستان‌نویس، یکی از بنیان‌گذاران ادبیات کودکان مجارستان و در زمره مربیان برجسته مجارستان قرار می‌گیرد. سه کلمه آخر
مربیان برجسته مجارستان قرار می‌گیرد. سه کلمه آخر وصیت‌نامه او به عنوان یک نویسنده آن بود که: «مهم این است که کار کنید.»
آزمون هس () یا آزمون رامپل لیدز () یک آزمایش پزشکی است که برای ارزیابی شکنندگی مویرگ‌ها استفاده می‌شود و به آن تست تورنیکه نیز می‌گویند. برای انجام آزمون، بازوبند دستگاه فشارسنج خون بر روی ساعد بسته شده و فشار را مابین فشار خون سیستولی و دیاستولی به مدت ۱۰ دقیقه نگه می‌دارند. پس از برداشتن کاف، تعداد پتشی‌ها در دایره‌ای به قطر ۵ سانتی‌متر از ناحیه تحت فشار شمارش می‌شود. به‌طور معمول کمتر از ۱۵ پتشی دیده می‌شود. ۱۵ پتشی یا بیشتر نشان‌دهنده شکنندگی مویرگ‌ها است که به دلیل عملکرد ضعیف پلاکت‌ها، استعداد مزاجی
که به دلیل عملکرد ضعیف پلاکت‌ها، استعداد مزاجی به خونریزی یا ترومبوسیتوپنی رخ می‌دهد و بیشتر در مبتلایان به اسکوربوت و تب دنگی قابل مشاهده است. این آزمون به نام آلفرد فابیان هس نام‌گذاری شده است.
آونگ شبکه‌ای () یک نوع آونگ ساعت است که برای جبران اثر تغییرات دما بر روی دقت ساعت طراحی شده است. این آونگ در قرن هجدهم توسط جان هریسون، ساعت‌ساز بریتانیایی، اختراع شد. ساختار. آونگ شبکه‌ای از چندین میله عمودی ساخته شده است که به صورت متناوب از فلزات با ضریب انبساط حرارتی متفاوت (معمولاً فولاد و برنج) تشکیل شده‌اند. این میله‌ها به گونه‌ای به یکدیگر متصل شده‌اند که انبساط و انقباض آنها در اثر تغییرات دما، یکدیگر را خنثی می‌کند و در نتیجه طول مؤثر آونگ ثابت می‌ماند. این امر باعث می‌شود که دوره تناوب آونگ و در
این امر باعث می‌شود که دوره تناوب آونگ و در نتیجه دقت ساعت، تحت تأثیر تغییرات دما قرار نگیرد. کاربرد. آونگ شبکه‌ای در طول انقلاب صنعتی به‌طور گسترده در ساعت‌های دقیق، به ویژه در ساعت‌های تنظیم‌کننده (رگولاتور) که به عنوان استانداردهای زمانی در کارخانه‌ها، آزمایشگاه‌ها، ساختمان‌های اداری، ایستگاه‌های راه‌آهن و ادارات پست استفاده می‌شدند، به کار گرفته شد. این آونگ‌ها به دلیل دقت بالا و قابلیت جبران دما، نقش مهمی در پیشرفت صنعت و فناوری ایفا کردند. اهمیت. آونگ شبکه‌ای یک اختراع مهم در تاریخ ساعت‌سازی است که
شبکه‌ای یک اختراع مهم در تاریخ ساعت‌سازی است که به بهبود قابل توجه دقت ساعت‌های مکانیکی کمک کرد. این آونگ به عنوان نمادی از دقت و قابلیت اطمینان در زمان‌سنجی شناخته می‌شود. اگرچه امروزه ساعت‌های کوارتز و اتمی جایگزین ساعت‌های آونگی شده‌اند، اما آونگ شبکه‌ای همچنان به عنوان یک شاهکار مهندسی و یک یادگار تاریخی ارزشمند است. نحوه کار. آونگ شبکه‌ای به گونه‌ای ساخته شده است که میله‌های با انبساط حرارتی بالا (روی یا برنج) هنگام انبساط، آونگ را کوتاه‌تر می‌کنند، در حالی که میله‌های فولادی با انبساط کم آونگ را
در حالی که میله‌های فولادی با انبساط کم آونگ را بلندتر می‌کنند. با استفاده از نسبت صحیح طول‌ها، انبساط بیشتر میله‌های روی یا برنج دقیقاً طول بیشتر میله‌های فولادی کم انبساط را جبران می‌کند و طول آونگ با تغییرات دما ثابت می‌ماند. ساده‌ترین شکل آونگ شبکه‌ای، که توسط جان اسمیتون در حدود سال ۱۷۵۰ به عنوان پیشرفتی برای آونگ هریسون معرفی شد، از پنج میله، ۳ میله فولادی و دو میله روی تشکیل شده است. یک میله فولادی مرکزی از وزنه تا نقطه‌ای درست زیر سیستم تعلیق بالا می‌رود. در آن نقطه، یک قطعه متقاطع (پل میانی) از
می‌رود. در آن نقطه، یک قطعه متقاطع (پل میانی) از میله مرکزی امتداد می‌یابد و به دو میله روی، یکی در هر طرف میله مرکزی متصل می‌شود که به سمت پایین می‌رسد و به پل پایینی درست بالای وزنه ثابت می‌شود. پل پایینی میله مرکزی را آزاد می‌کند و به دو میله فولادی دیگر متصل می‌شود که به سمت پل بالایی متصل به سیستم تعلیق می‌روند. همان‌طور که میله‌های فولادی در اثر گرما منبسط می‌شوند، پل پایینی نسبت به سیستم تعلیق پایین می‌آید و وزنه نسبت به پل میانی پایین می‌آید. با این حال، پل میانی نسبت به پل پایینی بالا می‌رود زیرا
حال، پل میانی نسبت به پل پایینی بالا می‌رود زیرا انبساط بیشتر میله‌های روی، پل میانی و در نتیجه وزنه را به سمت بالا می‌برد تا با افت ترکیبی ناشی از انبساط فولاد مطابقت داشته باشد. به عبارت ساده، انبساط رو به بالای روی، انبساط رو به پایین ترکیبی فولاد (که طول کلی بیشتری دارد) را خنثی می‌کند. طول میله‌ها به گونه‌ای محاسبه می‌شود که طول مؤثر میله‌های روی ضربدر ضریب انبساط حرارتی روی برابر با طول مؤثر میله‌های فولادی ضربدر ضریب انبساط آهن باشد، در نتیجه طول آونگ ثابت می‌ماند. آونگ اصلی هریسون از میله‌های برنجی
ثابت می‌ماند. آونگ اصلی هریسون از میله‌های برنجی استفاده می‌کرد (در آن زمان روی خالص در دسترس نبود). این‌ها به میله‌های بیشتری نیاز داشتند زیرا برنج به اندازه روی منبسط نمی‌شود. به جای یک میله انبساط بالا در هر طرف، دو میله در هر طرف مورد نیاز است که در مجموع به ۹ میله، پنج فولاد و چهار برنج نیاز دارد. میزان دقیق جبران را می‌توان با داشتن بخشی از میله مرکزی که تا حدی برنجی و تا حدی فولادی است، تنظیم کرد. اینها با هم همپوشانی دارند (مانند یک ساندویچ) و توسط یک پین که از هر دو فلز عبور می‌کند به هم متصل
یک پین که از هر دو فلز عبور می‌کند به هم متصل می‌شوند. تعدادی سوراخ برای پین در هر دو قسمت ایجاد می‌شود و حرکت پین به بالا یا پایین میله، میزان برنجی و فولادی بودن میله ترکیبی را تغییر می‌دهد. در اواخر قرن نوزدهم، شرکت Dent یک نسخه لوله‌ای از گری‌دایرون روی را توسعه داد که در آن چهار میله بیرونی با دو لوله متحدالمرکز جایگزین شدند که توسط یک مهره لوله‌ای که می‌توانست به بالا و پایین پیچ شود برای تغییر درجه جبران به هم متصل می‌شدند. در دهه ۱۷۳۰، جان الیکوت، ساعت‌ساز، نسخه‌ای را طراحی کرد که تنها به ۳ میله،
ساعت‌ساز، نسخه‌ای را طراحی کرد که تنها به ۳ میله، دو برنج و یک فولاد (به نقاشی مراجعه کنید) نیاز داشت، که در آن میله‌های برنجی با افزایش دما منبسط می‌شدند و به اهرم‌هایی فشار می‌آوردند که وزنه را بلند می‌کردند. آونگ الیکوت استفاده چندانی نداشت. معایب. دانشمندان در دهه ۱۸۰۰ دریافتند که آونگ شبکه‌ای دارای معایبی است که آن را برای ساعت‌های با بالاترین دقت نامناسب می‌کند. اصطکاک میله‌هایی که در سوراخ‌های قاب می‌لغزند باعث می‌شد که میله‌ها به جای حرکت صاف، در یک سری پرش‌های کوچک با تغییرات دما تنظیم شوند. این
سری پرش‌های کوچک با تغییرات دما تنظیم شوند. این باعث می‌شد که سرعت آونگ و در نتیجه ساعت با هر پرش به‌طور ناگهانی تغییر کند. بعدها مشخص شد که روی از نظر ابعادی خیلی پایدار نیست. در معرض خزش است؛ بنابراین، نوع دیگری از آونگ با جبران دما، آونگ جیوه‌ای که در سال ۱۷۲۱ توسط جورج گراهام اختراع شد، در ساعت‌های با بالاترین دقت استفاده شد. تا سال ۱۹۰۰، دقیق‌ترین ساعت‌های تنظیم‌کننده نجومی از میله‌های آونگ از مواد با انبساط حرارتی کم مانند اینوار و کوارتز ذوب شده استفاده می‌کردند.
در فرهنگ پلی نزی اعتقاد گسترده‌ای به ارواح وجود داشت که برخی از آنها امروزه نیز وجود دارند. پس از مرگ، روح یک شخص به‌طور معمول به دنیای آسمان یا عالم اموات سفر می‌کند، اما برخی از آنها می‌توانند روی زمین باقی بمانند. در بسیاری از افسانه‌های پلینزی، ارواح اغلب در امور زندگان دخالت داشتند. ارواح همچنین ممکن است باعث بیماری شوند یا حتی جسم مردم عادی را تسخیر نمایند که می‌بایست از طریق داروهای قوی بیرون رانده شوند. ارواح. در بازسازی زبان‌شناختی نیازبان-پلی نزیایی، کلمه "qaitu" به روح یک مرده اشاره دارد، در حالی
کلمه "qaitu" به روح یک مرده اشاره دارد، در حالی که کلمه "tupuqa" معنای گسترده‌تری داشته که همه موجودات ماوراء طبیعی را شامل می‌شود. برخی از افسانه‌های باستانی مائوئی که در سراسر جزایر پلینزی رایج است، شامل ایده وجود روح دوگانه در بدن می‌شود. اولی روحی که هرگز انسان را رها نمی‌نماید، دومی «هاو» "hau" که افسون شده و با طلسم‌ها از بدن جدا می‌گردد.
نشانهٔ هیلدرث () یک تکنیک معاینه بالینی است که برای افتراق تومورهای گلوموس و همانژیوپریسیتوما از سایر توده‌هایی با ظاهر مشابه استفاده می‌شود و نخستین بار توسط «داگلاس اچ. هیلدرث» در سال ۱۹۷۰ توصیف شد. پس از ارزیابی توده از نظر درد یا میزان حساسیت، از بیمار خواسته می‌شود تا اندام آسیب‌دیده را بالا بیاورد و پس از بستن بازوبند دستگاه فشارسنج خون آن را به آرامی باد می‌کنند، در حالی که معاینه‌کننده اندام را ماساژ می‌دهد تا خون را از آن تخلیه کند. نشانهٔ هیلدرث در صورتی مثبت است که بیمار در حین باد شدن کاف متوجه
صورتی مثبت است که بیمار در حین باد شدن کاف متوجه تسکین درد یا حساسیت شود و هنگامی که باد بازوبند خالی می‌شود، دوباره درد ناگهانی در توده را تجربه کند. یک مطالعه نشان داد که این آزمون دارای حساسیت ۹۲٪، ویژگی ۹۱٪، ارزش اخباری مثبت ۹۲٪ و ارزش اخباری منفی ۹۱٪ در تشخیص تومورهای گلوموس است.
سِکِی‌فولد یا سِکلِرلاند (: [ˈseːkɛjføld], , ) منطقه‌ای تاریخی در ترانسیلوانی، رومانی امروزی است، که عمدتاً سکی‌ها، زیرگروهی از مجارها در آن سکونت دارند و زبان اکثریت در آن مجاری است. مرکز فرهنگی آن شهر ترگو مورش (ماروش‌واشارهِی)، بزرگ‌ترین سکونتگاه این منطقه است. اقداماتی در جهت خودمختاری سرزمینی این منطقه در رومانی انجام گرفته است. پس از جنگ جهانی اول و پیمان تریانون در سال ۱۹۲۰، ترانسیلوانی شامل تمامی سکی‌فولد ضمیمه خاک رومانی شد. با دومین حکمیت وین در سال ۱۹۴۰، این منطقه به معنای امروزی به مجارستان
سال ۱۹۴۰، این منطقه به معنای امروزی به مجارستان بازگشت و سپس در سال ۱۹۴۴ توسط نیروهای شوروی و رومانیایی اشغال شد و با معاهده صلح پاریس در سال ۱۹۴۷، سکی‌فولد دوباره تحت کنترل رومانی قرار گرفت.
ساعت پدربزرگ () یا ساعت گنجه‌بلند (longcase clock) یک نوع ساعت آونگی بلند است که در یک محفظه چوبی قرار دارد. این ساعت‌ها معمولاً دارای آونگ بلندی هستند که در پشت یک در شیشه‌ای نوسان می‌کند و مشخصه آن‌ها صدای زنگ مشخصی است که هر ساعت یا نیم ساعت به صدا در می‌آید. ساعت‌های پدربزرگ در قرن هفدهم میلادی به وجود آمدند و به دلیل دقت و زیبایی‌شان به سرعت محبوب شدند. آنها اغلب از چوب‌های گران‌بها مانند بلوط یا ماهون ساخته می‌شدند و با تزئینات و کنده‌کاری‌های پیچیده تزئین می‌شدند. این ساعت‌ها معمولاً با وزنه‌هایی که
می‌شدند. این ساعت‌ها معمولاً با وزنه‌هایی که به تدریج پایین می‌آیند کار می‌کنند و نیاز به کوک کردن هفتگی یا حتی ماهانه دارند. برخی از ساعت‌های پدربزرگ دارای ویژگی‌های اضافی مانند نمایش گام‌های ماه، تقویم یا دماسنج هستند. ساعت‌های پدربزرگ به عنوان یک عنصر تزئینی و کاربردی در خانه‌ها، به ویژه در اتاق‌های نشیمن و غذاخوری، مورد استفاده قرار می‌گیرند. آنها همچنین به عنوان یک میراث خانوادگی ارزشمند محسوب می‌شوند و اغلب از نسلی به نسل دیگر منتقل می‌شوند.
چهرهٔ بقراطی () یا رخسارهٔ بقراطی () تغییری است که در چهرهٔ برخی بیماران پدید می‌آید و نشانه‌ای از مرگ قریب‌الوقوع و احتضار است. این حالت البته در برخی بیماری‌ها همچون اسهال شدید و گرسنگی‌های شدید هم دیده می‌شود و باید آن را از مرگ قریب‌الوقوع افتراق داد. (اصطلاح رخساره حصبه به حالت خیرگی خاص بیمار که اغلب در تب حصبه‌ای دیده می‌شود، اشاره دارد). «اگر ظاهر [صورت بیمار] را بتوان این‌طور توصیف کرد: بینی تیز، چشم‌های گودشده، شقیقه‌ها به داخل فرورفته، گوش‌ها سرد و کشیده شده با لوب‌های منحرف‌شده، پوست صورت سفت،
و کشیده شده با لوب‌های منحرف‌شده، پوست صورت سفت، کشیده و خشک است، و چهره رنگ‌پریده یا تیره… و اگر در [مدت مقرر] بهبودی حاصل نشود، باید متوجه بود که این نشانهٔ احتضار است». چهرهٔ بقراطی به نام بقراط که نخستین بار آن را توصیف کرد، نام‌گذاری شده است. یک اصطلاح پزشکی مرتبط کاشکسی است که سندرم تحلیل رفتن بدن است که اغلب با مرگ همراه است.
یولیوس هیرشبرگ (؛ – ) چشم‌پزشک، مورخ تاریخ پزشکی و استاد دانشگاه یهودی‌تبار اهل آلمان بود. در سال ۱۸۷۵، هیرشبرگ اصطلاح «کمپی‌متری» را برای اندازه‌گیری میدان بینایی روی سطح صاف (آزمایش صفحه نمایش مماس) ابداع کرد و در سال ۱۸۷۹ نخستین کسی بود که از آهنربای الکتریکی برای حذف اجسام خارجی فلزی از چشم انسان استفاده کرد. او در سال ۱۸۸۶ تست هیرشبرگ را برای اندازه‌گیری انحراف چشم توسعه داد. مجموعه کتاب‌های ۹ جلدی او «"تاریخ چشم‌پزشکی"»، که از سال ۱۸۹۹ تا ۱۹۱۷ نوشته شده است، به عقیده برخی، یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای
است، به عقیده برخی، یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای او است.
چارلز فرانکلین هوور (؛ – ) پزشک اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی دانش‌آموختهٔ رشتهٔ پزشکی در دانشگاه هاروارد بود و به پژوهش دربارهٔ بیماری‌های دیافراگم، شش و کبد علاقمند بود. دو نشانهٔ پزشکی به نام او نام‌گذاری شده است:
سوپر ریل می () اولین آلبوم چندآهنگه (ئی‌پی) گروه دخترانه اهل کره جنوبی، آیلیت است که در ۲۵ مارس ۲۰۲۴ توسط بیلیفت لب و وای‌جی پلاس منتشر شد. این آلبوم شامل چهار قطعه از جمله تک‌آهنگ آغازین «مغناطیسی» است. این آلبوم در طی هفتهٔ اول انتشار بیش از ۳۸۰٬۰۰۰ کپی فیزیکی فروخت. تا آخر آوریل، فروش این آلبوم از ۵۰۰٬۰۰۰ کپی گذشت. پیش‌زمینه. در ۱۳ فوریه ۲۰۲۴، بیلیفت لب به صورت رسمی تأیید کرد که آیلیت در مارس ۲۰۲۴ فعالیتش را آغاز می‌کند. در ۲۱ فوریه ۲۰۲۴، این ناشر تأیید کرد که آیلیت با انتشار یک آلبوم چندآهنگه که رئیس
کرد که آیلیت با انتشار یک آلبوم چندآهنگه که رئیس هایب، بانگ شی هیوک نیز به عنوان تهیه‌کننده در آن حضور دارد، فعالیتش را آغاز خواهد کرد. در ۲۶ فوریه ۲۰۲۴، بیلیفت لب اعلام کرد که نام آلبوم چندآهنگه "سوپر ریل می" است. یک هفته بعد، فهرست قطعات این آلبوم چندآهنگه از طریق حساب‌های فضای مجازی گروه اعلام شد. هشت روز بعد، تیزر هایلایت مِدلی منتشر شد. این آلبوم چندآهنگه به همراه موزیک ویدئوی «مغناطیسی» در ۵ مارس ۲۰۲۴ منتشر شد. عملکرد در جدول‌ها. "سوپر ریل می" در جدول‌های اصلی بیلبورد آمریکا برای ۱۲ هفته متوالی قرار
اصلی بیلبورد آمریکا برای ۱۲ هفته متوالی قرار گرفت.
توئیا، تونیا ، خارج از ادو، کارگزاران تجارت در ژاپن، عمدتاً عمده فروشان، مدیران انبار و مدیران ترابرد باری بودند. این اصطلاح به‌طور یکسان در مورد خود تاجران و مغازه‌ها یا انبارهای آنها صدق می‌کند.
باشاکو ، اجاره‌کنندگان اسب، حامل‌های باری بودند که از اسب برای حمل محموله‌های خود استفاده می‌کردند. آنها عمدتاً بین دوره هی‌آن و دوره سنگوکو فعال بودند.
شورش توکوسی یا توکوسی ایکی ، نوعی شورش خاک (تسوچی ایکی) است. هدف این شورش توکوسی‌ری بود. بر طبق دستور توکوسی‌ری رباخواران موظف می‌شدند که وثیقه‌های از قبیل، زمین، اشیای با ارزش یا کالاهایی که با بهره زیاد به اشخاص قرض داده بودند را آزاد کرده و به صاحبان آن بازگردانند. در دوره موروماچی، قیام‌های زیادی رخ داد، از جمله شورش شوچو در سال ۱۴۲۸. مدتی طول کشید تا شدت و نیروی آن کاهش یابد. در میان چیزهایی که «توکوسی ایکی» نامیده می‌شود، قیام توکوسی کاکیچی معروف است. دلایل آن عبارتند از برداشت بد و ضعیف محصول،