payamvha/North_RAG huggingface dataset:
حاکمیتی خارجی ۱۹۷۶ ایالات متحده که به فلاتو اجازه می‌داد با موفقیت از ایران به عنوان حامی تروریسم شکایت کند، به نام او نامگذاری شده است ("اصلاحیه فلاتو"). از سال ۲۰۰۶، او به دولت ایالات متحده در شناسایی طرف‌هایی که به طور غیرقانونی تراکنش‌های مالی برای جمهوری اسلامی ایران انجام می‌دهند، کمک کرده است. "داستان یک پدر". فلاتو در سال ۲۰۱۸ خاطرات خود را با عنوان "داستان یک پدر: مبارزه من برای عدالت علیه تروریسم ایرانی" در مورد واکنش خود به قتل دخترش منتشر کرد.
حمله انتحاری به اتوبوس کفر داروم () یک حمله انتحاری در سال ۱۹۹۵ به یک اتوبوس اسرائیل بود که غیرنظامیان و سربازان را به کفر داروم، یک شهرک اسرائیلی در نوار غزه، منتقل می‌کرد. این حمله منجر به کشته شدن هفت سرباز اسرائیلی و یک غیرنظامی آمریکایی شد. جناح شقاقی از جهاد اسلامی مسئولیت این بمب‌گذاری را بر عهده گرفت. یک قاضی فدرال ایالات متحده حکم داد که نظام جمهوری اسلامی ایران به گروهی که این حمله را انجام داده کمک مالی کرده و بنابراین مسئول قتل شهروند آمریکایی است. دادگاه به دولت ایران دستور داد که ۲۴۷.۵ میلیون
دادگاه به دولت ایران دستور داد که ۲۴۷.۵ میلیون دلار خسارت به خانواده قربانی بپردازد. حمله. صبح روز ۹ آوریل ۱۹۹۵، خالد محمد خطیب، یک کارگر ساختمانی از اردوگاه پناهندگان نصیرات، در بزرگراه اصلی که از اشکلون به شهرک‌های نوار غزه می‌رفت، منتظر ماند. ساعت ۱۱:۴۵ صبح، او به اتوبوس شماره ۳۶ که بیش از ۶۰ سرباز اسرائیلی و مسافر غیرنظامی را به سمت شهرک یهودی‌نشین کفر داروم حمل می‌کرد، کوبید. در همان لحظه که او به اتوبوس کوبید، دکمه‌ای را در ستون فرمان فشار داد و بمبی را در ماشینش منفجر کرد. هفت سرباز اسرائیلی و یک
را در ماشینش منفجر کرد. هفت سرباز اسرائیلی و یک غیرنظامی آمریکایی (به نام آلیسا فلاتو) کشته و ۵۲ مسافر زخمی شدند. خانواده آلیسا فلاتو اعضای بدن او را اهدا کردند. حمله بعدی. دو ساعت بعد، عماد ابو عمونا از یک بمب انتحاری در خودرو علیه کاروانی از خودروهای اسکورت شده توسط پلیس اسرائیل که به سمت شهرک نتزاریم در حرکت بودند، استفاده کرد. عماد ابو عمونه یک جهادی مبارز بود که از انتظار برای "عملیات شهادت" خود خسته شده بود و در عوض به طور داوطلبانه به حماس پیوست. هیچ کس کشته نشد، اما سی سرباز زخمی شدند. بمبی که
هیچ کس کشته نشد، اما سی سرباز زخمی شدند. بمبی که عمونه استفاده کرد توسط یحیی عیاش طراحی شده بود. دادخواست. خانواده شهروند آمریکایی کشته شده در این حمله از دولت ایران شکایت کردند و در سال ۱۹۹۸ یک قاضی فدرال به دولت ایران دستور داد ۲۴۷.۵ میلیون دلار خسارت به خانواده بپردازد.
قانون مصونیت‌های حاکمیتی خارجی ۱۹۷۶ () (FSIA) قانونی در ایالات متحده آمریکا است که در بندهای ۲۸، §§ ۱۳۳۰، ۱۳۳۲، ۱۳۹۱(f)، ۱۴۴۱(d) و ۱۶۰۲-۱۶۱۱ از مجموعه قوانین ایالات متحده آمریکا تدوین شده است و معیارهایی را در مورد مصونیت یک کشور مستقل خارجی (یا زیرمجموعه‌های سیاسی، سازمان‌ها یا نهادهای تابعه آن) از صلاحیت دادگاه‌های فدرال یا ایالت ایالات متحده آمریکا تعیین می‌کند. این قانون همچنین رویه‌های خاصی را برای ابلاغ اوراق قضایی، توقیف اموال و اجرای حکم در دعاوی علیه یک دولت خارجی تعیین می‌کند. FSIA اساس و ابزار
یک دولت خارجی تعیین می‌کند. FSIA اساس و ابزار انحصاری برای طرح دعوی مدنی علیه یک دولت خارجی در ایالات متحده را فراهم می‌کند. این قانون در ۲۱ اکتبر ۱۹۷۶ توسط رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا جرالد فورد به امضا رسید.
حمزه بن حسین (عربی: حمزة بن الحسین؛ متولد ۲۹ مارس ۱۹۸۰) چهارمین پسر ملک حسین بن طلال پادشاه اردن و اولین فرزند از همسر چهارمش، ملکه نور که متولد آمریکا بود، است. او در ۷ فوریه ۱۹۹۹ به عنوان ولیعهد اردن منصوب شد، سمتی که تا زمان لغو آن توسط برادر ناتنی بزرگترش، ملک عبدالله دوم، در ۲۸ نوامبر ۲۰۰۴ در اختیار داشت. او عضوی از سلسله هاشمی، خانواده سلطنتی اردن از سال ۱۹۲۱، و از نوادگان مستقیم نسل چهل و یکم محمد است. حمزه از آوریل ۲۰۲۱، پس از متهم شدن به تلاش برای بی‌ثبات کردن پادشاهی اردن و دامن زدن به ناآرامی‌ها،
کردن پادشاهی اردن و دامن زدن به ناآرامی‌ها، در حصر خانگی به سر می‌برد. حمزه در آوریل ۲۰۲۲ رسماً از عنوان شاهزاده بودن خود صرف نظر کرد. ازدواج‌ها و خانواده. حمزه در ۲۹ اوت ۲۰۰۳ با دخترعموی دوم خود، شاهدخت نور بنت عاصم بن نایف، در کاخ البرکه امان ازدواج کرد. مراسم رسمی ازدواج در ۲۷ مه ۲۰۰۴ در کاخ زهران برگزار شد. حمزه و نور در ۹ سپتامبر ۲۰۰۹ از هم جدا شدند. این زوج یک دختر دارند: در ۱۲ ژانویه ۲۰۱۲، حمزه با بسمه بنی احمد آل اوتوم ازدواج کرد. این زوج چهار دختر و دو پسر دارند:
مرحله پلی‌آف مقدماتی لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۱۸ از ۱۶ تا ۳۰ ژانویه ۲۰۱۸ برگزار شد. در مجموع ۲۲ تیم در بازی‌های پلی‌آف مقدماتی برای تعیین هشت تیم از ۳۲ تیم حاضر در مرحله گروهی لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۱۸ به رقابت پرداختند. تیم‌ها. ۲۲ تیم زیر، که به دو منطقه (منطقه غرب و منطقه شرق) تقسیم شده‌اند، وارد پلی‌آف مقدماتی شدند که شامل سه دور می‌شود: فرمت. در مسابقات پلی‌آف مقدماتی، هر مسابقه به صورت تک‌بازی برگزار می‌شد. در صورت لزوم، از وقت اضافه و ضربات پنالتی برای تعیین برنده استفاده می‌شد (ماده ۹.۲ آیین‌نامه). هشت برنده
استفاده می‌شد (ماده ۹.۲ آیین‌نامه). هشت برنده دور پلی‌آف به مرحله گروهی راه یافتند تا به ۲۴ تیم راه یافته مستقیم به مرحله نهایی بپیوندند. همه بازنده‌های هر دور از فدراسیون‌هایی که فقط سهمیه پلی‌آف داشتند، وارد مرحله گروهی ای‌اف‌سی کاپ شدند. برنامه. برنامه مسابقات به شرح زیر بود. نمودار. نمودار بازی‌های پلی‌آف مقدماتی برای هر منطقه توسط ای‌اف‌سی بر اساس رتبه‌بندی فدراسیون هر تیم تعیین شد و تیم انجمن با رتبه بالاتر میزبان مسابقه بود. تیم‌های یک فدراسیون نمی‌توانستند در یک پلی‌آف قرار بگیرند. دور ۱ مقدماتی.
در یک پلی‌آف قرار بگیرند. دور ۱ مقدماتی. خلاصه. در مجموع ۴ تیم وارد دور ۱ مقدماتی شدند. دور ۲ مقدماتی. خلاصه. در مجموع هشت تیم در دور ۲ مقدماتی بازی کردند: شش تیم که در این دور وارد شدند و دو تیم برنده دور ۱ مقدماتی. مرحله پلی‌آف. خلاصه. در مجموع ۱۶ تیم در مرحله پلی‌آف بازی کردند: دوازده تیم که در این مرحله وارد شدند و چهار تیم از برندگان دور ۲ مقدماتی.
رندال هارولد "دوک" کانینگهام (۸ دسامبر ۱۹۴۱–۲۷ اوت ۲۰۲۵) سیاستمدار آمریکایی، جانباز جنگ ویتنام و جنگنده تک خال بود. کانینگهام، عضو حزب جمهوری‌خواه و از سال ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۵ نماینده سه حوزه انتخابیه کالیفرنیا در مجلس نمایندگان ایالات متحده بود. او به دلیل دریافت رشوه از پیمانکاران به زندان متهم و مدتی را در حبس گذراند. کانینگهام پیش از ورود به عرصه سیاست، به مدت ۲۰ سال افسر و خلبان نیروی دریایی ایالات متحده بود. در خلال جنگ ویتنام او یکی از تنها دو خلبان نیروی دریایی بود که به عنوان تکخال تأیید شدند. پس از جنگ
بود که به عنوان تکخال تأیید شدند. پس از جنگ کانینگهام به عنوان مربی در مدرسه سلاح‌های جنگنده نیروی دریایی (که بیشتر با نام تاپ‌گان شناخته می‌شود) مشغول به کار شد. در سال ۱۹۹۰، کانینگهام برای ورود به مجلس نمایندگان ایالات متحده نامزد شد و جیم بیتس، نماینده وقت دموکرات، را شکست داد. او از سال ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۵ به عنوان نماینده حوزه‌های انتخابیه ۴۴، ۵۰ و ۵۱ کالیفرنیا در مجلس نمایندگان خدمت کرد. کانینگهام در ۲۸ نوامبر ۲۰۰۵، پس از اعتراف به جرم دریافت حداقل ۲٫۴ میلیون دلار رشوه و گزارش کمتر از واقع درآمد مشمول
میلیون دلار رشوه و گزارش کمتر از واقع درآمد مشمول مالیات خود در سال ۲۰۰۴، از مجلس نمایندگان استعفا داد او به هشت سال و چهار ماه زندان محکوم شد و به پرداخت ۱٫۸ میلیون دلار غرامت محکوم شد. در ۴ ژوئن ۲۰۱۳، کانینگهام دوران محکومیت زندان خود را به پایان رساند. او در سال ۲۰۲۱ توسط رئیس‌جمهور دونالد ترامپ عفو مشروط شد.
رفعت بله (; – ) فرمانده نظامی و سیاست‌مدار ترک بود. او در ارتش عثمانی و ارتش ترکیه خدمت کرد و در آنجا به عنوان ژنرال بازنشسته شد. وی دوره‌ای فرماندهی ژاندارمری ترکیه و وزارت کشور ترکیه را برعهده داشت. زندگی‌نامه. او در سال ۱۸۸۱ در خانواده‌ای ترک در سلانیک، امپراتوری عثمانی (تسالونیکی امروزی، یونان) به دنیا آمد. او نام خانوادگی بله را به خاطر پدربزرگش که اصالتاً اهل بیالا/بله، بلغارستان بود، برگزید. به دلیل مشکلات بالکان، خانواده‌اش ابتدا به استانبول نقل مکان کردند، اما بعداً در نوزادی او به تسالونیکی
مکان کردند، اما بعداً در نوزادی او به تسالونیکی بازگشتند. او در دانشکده نظامی عثمانی تحصیل کرد، در ارتش ثبت نام کرد و عضو کمیته اتحاد و پیشرفت شد. او در جنگ ایتالیا و ترکیه (۱۹۱۱) و سپس در جنگ اول بالکان (۱۹۱۲–۱۹۱۳) که در آن زادگاهش به دست یونانیان افتاد، شرکت کرد. او در جنگ جهانی اول شرکت کرد و در آنجا با درجه سرهنگ دوم تحت فرماندهی کرس فون کرسنشتاین در نبرد رومانی جنگید که در آن نیروهای عثمانی شکست خوردند. در جبهه فلسطین و در طول نبرد دوم غزه، او با افتخار خدمت کرد. ابتدا تسلیم را رد کرد و سپس با موفقیت
خدمت کرد. ابتدا تسلیم را رد کرد و سپس با موفقیت عقب‌نشینی نیروهای عثمانی و آلمانی را با سلاح‌هایشان سازماندهی کرد. با این وجود، بله به همراه ایسمت (اینونو) توسط اریش فون فالکنهاین به خاطر شکست عثمانی‌ها سرزنش شد. پس از پیشروی بریتانیا در سال ۱۹۱۸، نیروهایش او را محاصره کردند، اما پس از یک هفته سفر از طریق خطوط بریتانیایی، توانست به پایگاه عثمانی در صور، ۷۵ مایلی شمال، برسد. او انگلیسی صحبت نمی‌کرد، اما از آنجا که شب‌ها حرکت می‌کرد و با سلام نظامی و پیاده به سوالات پاسخ می‌داد، از دستگیری نجات یافت. او پس
سوالات پاسخ می‌داد، از دستگیری نجات یافت. او پس از آتش‌بس مودروس در سال ۱۹۱۸ به استانبول بازگشت. در حالی که در استانبول بود، بیشتر آناتولی توسط قدرت‌های خارجی اشغال شد، یونانی‌ها در سال ۱۹۱۹ در ازمیر پیاده شدند. در واکنش به اشغال، او تصمیم گرفت به جنبش ملی‌گرایان ترکیه بپیوندد و برای سازماندهی مقاومت و پیوستن به جنگ استقلال ترکیه که توسط مصطفی کمال آتاترک رهبری می‌شد، به آناتولی عبور کرد. او در بخشنامه آماسیه ۱۹۱۹ و سپس در کنگره ارزروم، کنگره آلاشهر و کنگره سیواس نیز شرکت کرد. او بعداً به عنوان وزیر و
سیواس نیز شرکت کرد. او بعداً به عنوان وزیر و بعداً به عنوان فرمانده جبهه غربی علیه ارتش یونان خدمت کرد. او چندین شورش محلی علیه دولت آنکارا را سرکوب کرد. با این حال، او چندین اختلاف سیاسی با آتاتورک داشت و از چشم مردم افتاد. او در دادگاه محاکمه شد اما در سال ۱۹۲۶ از اتهام سوء قصد به جان آتاتورک تبرئه شد. در سال ۱۹۲۶ از ارتش و نمایندگی مجلس بازنشسته شد. در اواخر عمر خود، مشاغل مختلفی از جمله معاونت دوم را بر عهده گرفت. او در سال ۱۹۶۳ در استانبول درگذشت.
ذکای آکساکالی (؛ زادهٔ ۲۵ دسامبر ۱۹۶۱) سپهبد بازنشسته نیروی زمینی ترکیه است. وی دوره‌ای فرماندهی نیروهای ویژه ترکیه را برعهده داشت. او از آکادمی نظامی ترکیه فارغ‌التحصیل شد. وی در سال ۲۰۱۶ پس از کودتای نافرجام، فرمانده نیروهای ترکیه در داخل سوریه بود. زندگی‌نامه. ذکای آکساکالی، متولد ارزروم، پدر دو فرزند است. در سن ۱۷ سالگی در دبیرستان ارزروم تحصیل کرد و نماینده ترکیه در مسابقات قهرمانی دو صحرایی دبیرستان بود که چندین سال در اتریش برگزار شد و در بین ۳۹۷ ورزشکار، مقام ۲۷ را کسب کرد. ژنرال آکساکالی از سال
مقام ۲۷ را کسب کرد. ژنرال آکساکالی از سال ۲۰۱۳ به عنوان فرمانده فرماندهی نیروهای ویژه خدمت می‌کند. آکساکالی به همراه گروهبان دوم خود، سرگرد عمر هالیسدمیر، نقش مهمی در جلوگیری از کودتای نافرجام ۲۰۱۶ ترکیه ایفا کردند. در نتیجه موفقیتش، در جلسه یاس در ۲۸ ژوئیه ۲۰۱۶ به درجه سپهبدی ارتقا یافت. سرلشکر زکای آکساکالی، فرمانده نیروهای ویژه ستاد کل، که در واکنش به کودتای سازمان تروریستی فتح‌الله چی با گفتن «تروریست‌ها موفق نخواهند شد» واکنش نشان داد، توجه افکار عمومی ترکیه را به خود جلب کرد. او در سال ۲۰۱۶ پس از
ترکیه را به خود جلب کرد. او در سال ۲۰۱۶ پس از کودتا، فرمانده نیروهای ترکیه در داخل سوریه بود. زکای آکساکالی به زبان انگلیسی صحبت می‌کند. او از سال ۱۹۸۴ تا ۲۰۲۰ افسر فعال نیروهای مسلح ترکیه بود.
لایل سیمن (; – ) یک ژنرال آمریکایی بود که دوران طولانی نظامی (۱۹۲۸–۱۹۶۵) داشت و در نقش‌های مختلفی از جمله مهندسی نظامی، مدیر و فرمانده فعالیت داشت. او که در سال ۱۹۲۸ از آکادمی نظامی ایالات متحده فارغ‌التحصیل شد، برای تیم فوتبال مدرسه بازی می‌کرد. در اواسط دهه ۱۹۴۰، او در پروژه منهتن، از جمله به عنوان مدیر و فرمانده پروژه Y و به عنوان دستیار لسلی گرووز، مشارکت داشت. سیمن دوران حرفه‌ای خود را به عنوان فرمانده فورت لئونارد وود (میزوری) به پایان رساند. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان خدمات برجسته (ارتش آمریکا)
جوایزی همچون نشان خدمات برجسته (ارتش آمریکا) و نشان ستاره برنزی شده است. اوایل زندگی. سیمن در ۱۵ ژوئیه ۱۹۰۶ در بارابو (ویسکانسین)، ویسکانسین به دنیا آمد. او در جینسویل (ویسکانسین) بزرگ شد و از دبیرستان Janesville فارغ‌التحصیل شد.
آندری ولودیمیرویچ پاروبی ( (زاده ۳۱ ژانویه ۱۹۷۱ - درگذشته ۳۰ اوت ۲۰۲۵) سیاستمدار اوکراینی بود که در سال ۱۹۹۱ حزب سوسیال-ناسیونال اوکراین را تأسیس کرد و از ۱۴ آوریل ۲۰۱۶ تا ۲۸ اوت ۲۰۱۹ به عنوان رئیس ورخوونا رادا، پارلمان اوکراین خدمت کرد. او پیش از این به عنوان دبیر شورای امنیت و دفاع ملی اوکراین خدمت می‌کرد. پاروبی در ۳۰ اوت ۲۰۲۵ در لویو مورد اصابت گلوله قرار گرفت و کشته شد. آموزش. در سال ۱۹۹۴ از دانشکده تاریخ دانشگاه لووف فارغ‌التحصیل شد. او در "رشته علوم سیاسی و جامعه‌شناسی" در دانشکده تحصیلات تکمیلی
سیاسی و جامعه‌شناسی" در دانشکده تحصیلات تکمیلی دانشگاه ایالتی پلی‌تکنیک لویو به تحصیلاتش ادامه داد و در سال ۲۰۰۱ فارغ‌التحصیل شد. شغل. در سال‌های منتهی به استقلال اوکراین در سال ۱۹۹۱، پاروبی یک فعال استقلال‌طلب بود و به دلیل سازماندهی تجمعی غیرمجاز در سال ۱۹۸۹ توسط مقامات جمهوری سوسیالیستی شوروی اوکراین دستگیر شد. در سال ۱۹۹۱، او به همراه اوله تیاهنیبوک، حزب سوسیال-ناسیونال اوکراین را تأسیس کرد. این حزب ناسیونالیسم رادیکال را با ویژگی‌ها و نمادهای نئونازی، از جمله نام خود و علامت شبیه به ولف‌انجل، ترکیب
از جمله نام خود و علامت شبیه به ولف‌انجل، ترکیب کرد. طبق گزارش «جویش کرونیکل»، این حزب عضویت را به اوکراینی‌های قومی محدود می‌کرد و مبتنی بر ایدئولوژی فاشیستی هیتلر بود. از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۴، پاروبی رهبری سازمان شبه‌نظامی میهن‌پرستان اوکراین را بر عهده داشت. پاروبی در سال ۲۰۰۴ این سازمان‌ها را ترک کرد. پاروبی در انقلاب نارنجی سال ۲۰۰۴ شرکت داشت. در انتخابات پارلمانی سال ۲۰۰۷، او با رأی مردم به پارلمان اوکراین راه یافت. پیش از آنکه در سال ۲۰۰۷ به عنوان نماینده مجلس ایالتی اوکراین انتخاب شود، نماینده شورای
مجلس ایالتی اوکراین انتخاب شود، نماینده شورای استان لویو بود. در فوریه ۲۰۱۰، پاروبی از پارلمان اروپا خواست تا واکنش منفی خود به تصمیم ویکتور یوشچنکو، رئیس‌جمهور سابق اوکراین، مبنی بر اعطای عنوان قهرمان اوکراین به استپان باندرا، رهبر سازمان ملی‌گرایان اوکراین، را مورد تجدیدنظر قرار دهد. در اوایل فوریه ۲۰۱۲، پاروبی به دلیل اختلاف دیدگاه‌ه حزب «اوکراین ما» را ترک کرد. در سال ۲۰۱۲، او در فهرست حزبی باتکیوشچینا دوباره به پارلمان راه یافت. از دسامبر ۲۰۱۳ تا فوریه ۲۰۱۴، پاروبی فرمانده یورومیدان بود. او نیروهای
۲۰۱۴، پاروبی فرمانده یورومیدان بود. او نیروهای امنیتی داوطلب را برای معترضان اصلی هماهنگ می‌کرد. سپس به عنوان دبیر شورای امنیت و دفاع ملی اوکراین منصوب شد. این انتصاب در ۱۶ ژوئن ۲۰۱۴ توسط پترو پوروشنکو، رئیس‌جمهور (آن زمان) جدید اوکراین، تأیید شد. پاروبی به عنوان دبیر شورای امنیت و دفاع ملی، از عملیات علیه جدایی‌طلبان طرفدار روسیه در شرق اوکراین حمایت کرد. در ماه مه ۲۰۱۴، در یک گروه کاری اوکراین-ناتو در بروکسل، پاروبی درخواست کرد که کارشناسان ناتو برای کمک به برنامه‌ریزی اصلاحات بخش امنیتی و دفاعی اوکراین
به برنامه‌ریزی اصلاحات بخش امنیتی و دفاعی اوکراین به اوکراین بیایند. پاروبی در ۷ اوت ۲۰۱۴ از سمت دبیر شورای امنیت و دفاع ملی استعفا داد. او از بیان دلیل این استعفا خودداری کرد و اظهار داشت: «به نظر من اظهار نظر در مورد استعفای من در زمان جنگ غیرقابل قبول است» و او «به کمک به جبهه، عمدتاً گردان‌های داوطلب، ادامه خواهد داد». رئیس‌جمهور پوروشنکو در همان روز حکمی مبنی بر برکناری پاروبی امضا کرد. در سپتامبر ۲۰۱۴، پاروبی به عضویت بنیانگذار حزب جدید خود، جبهه خلق، درآمد. در انتخابات اکتبر ۲۰۱۴ اوکراین، او دوباره
درآمد. در انتخابات اکتبر ۲۰۱۴ اوکراین، او دوباره به عنوان نماینده خلق در فهرست حزبی «جبهه خلق» انتخاب شد. در ۴ دسامبر، او به عنوان معاون رئیس مجلس اعیان انتخاب شد. در انتخابات پارلمانی اوکراین در ژوئیه ۲۰۱۹، پاروبی در فهرست حزب همبستگی اروپا در جایگاه دوم قرار گرفت. این حزب ۲۳ کرسی (در فهرست سراسری حزب و ۲ کرسی حوزه انتخابیه) را به دست آورد و بدین ترتیب پاروبی دوباره به پارلمان راه یافت. ترور. در ۳۰ اوت ۲۰۲۵، پاروبی در لویو به ضرب گلوله کشته شد. این تیراندازی حوالی ظهر به وقت محلی در منطقه فرانکیوسک لویو
حوالی ظهر به وقت محلی در منطقه فرانکیوسک لویو رخ داد، زمانی که مرد مسلحی چندین گلوله به سمت رئیس سابق پارلمان شلیک کرد. ولادیمیر زلنسکی، این عمل را به عنوان «قتل وحشتناک» محکوم کرد و اعلام کرد که تمام منابع لازم برای تحقیق در مورد این پرونده و یافتن عامل آن به کار گرفته خواهد شد. سازمان‌های اجرای قانون اوکراین، از جمله پلیس ملی، پلیس منطقه‌ای در لویو و سرویس امنیتی، تحقیقات در مورد این قتل را آغاز کردند. دفتر دادستان کل تحقیقات ویژه‌ای را با عنوان «عملیات آژیر» برای بررسی شرایط ترور آغاز کرد.
فهرست بناهای تاریخی ثبت شده ، شامل مکان‌های تاریخی، مکان‌های زیبا و بناهای طبیعی ثبت شده (برخلاف املاک فرهنگی (ژاپن)، که برای آنها به یادمان‌های ژاپن ژاپن مراجعه کنید) مطابق با قانون حفاظت از دارایی‌های فرهنگی ۱۹۵۰ است. تا ۲۱ نوامبر ۲۰۱۴، نود و سه بنای تاریخی ثبت شده وجود داشت، باغ یادبود ماکینو و محل سکونت سابق کاکوزو اوکاکورا هم به‌عنوان مکان‌های تاریخی و هم به‌عنوان مکان‌های دارای زیبایی منظره ثبت شده‌اند.
باغ یادبود ماکینو ؛ این موزه در نریما-کو، توکیو، توکیو، ژاپن واقع شده و به زندگی و آثار ماکینو تومیتارو، «پدر گیاه‌شناسی ژاپن» اختصاص دارد. تاریخچه. باغ یادبود ماکینو در سال ۱۹۵۸ در محل سکونت سابق ماکینو، جایی که او از سال ۱۹۲۶ تا زمان مرگش در سال ۱۹۵۷ در آن زندگی می‌کرد، افتتاح شد. باغ‌ها در سال ۲۰۰۸ برای بازسازی بسته شدند و در سال ۲۰۱۰ بازگشایی شدند.در سال ۲۰۰۹، این باغ‌ها به عنوان محوطه تاریخی و مکان زیبایی‌های طبیعی ثبت شدند.
ماستِما ( "مسطما"; "مِسِتِما")، مستِمَت یا مَنسِمَت، فرشته یا فرشته‌ای سقوط کرده در کتاب یوبیل‌ها است. او برای اولین بار در ادبیات دوره معبد دوم به عنوان تجسم کلمه عبری "مستماح" (מַשְׂטֵמָה) به معنای «نفرت»، «خصومت»، «دشمنی» یا «آزار و اذیت» ظاهر می‌شود. در کتاب یوبیل‌ها، ماستِما از خداوند لشکری از شیاطین، ارواح نفیلیم، را درخواست می‌کند تا بشریت را وسوسه و فاسد کنند. او بر پیامبران مختلف ظاهر می‌شود و آنها را مورد آزمایش قرار می‌دهد. در سراسر این اثر، ماستِما اعمال شیطانی منتسب به یهوه در تورات را جایگزین
اعمال شیطانی منتسب به یهوه در تورات را جایگزین می‌کند و بدخواهی را از الوهیت سنت عبری حذف می‌کند. با این وجود، ماستِما همچنان مطیع الوهیت است. کتاب یوبیل. طبق کتاب یوبیل، ماستِما («خصومت») رئیس نفیلیم است، شیاطینی که توسط فرشتگان سقوط کرده به نام نگهبانان با زنان انسانی ایجاد شده‌اند. اگرچه او رهبری گروهی از شیاطین را بر عهده دارد، اما متن به این معنی است که او فرشته‌ای است که برای خدا کار می‌کند، زیرا از زندانی شدن در کنار نفیلیم نمی‌ترسد. با این حال، موضوع مبهم است زیرا فرشتگان و انواع دیگر ارواح در این
مبهم است زیرا فرشتگان و انواع دیگر ارواح در این کار به وضوح از هم متمایز نشده‌اند. عملکرد او شبیه شیطان در کتاب سفر ایوب، به عنوان بنده خدا است. موجود شیطانی دیگری به نام بلیعال، دو بار در یوبیل ذکر شده است و احتمالاً با ماستما یکسان است. داستان. بر اساس کتاب یوبیل، که بازگویی کتاب سفر پیدایش و سفر خروج است، ماستما از خدا اجازه می‌خواهد که برخی از غول‌ها (دیوها) را نجات دهد و آنها را تحت کنترل خود درآورد (یوبیل ۱۰:۸). در یوبیل ۱۱:۱۰، ماستما پشت پرندگانی است که در پیدایش ۱۵:۱۱ به آنها اشاره شده است. در زمان
که در پیدایش ۱۵:۱۱ به آنها اشاره شده است. در زمان تارح، ماستما کلاغ‌ها را می‌فرستد تا دانه‌های مزارع را بخورند و ببلعند. این ماستما است که ذبح اسحاق را آغاز می‌کند و با این کار، جایگزین یهوه می‌شود. به همین ترتیب، نه یهوه، بلکه مستما قلب فرعون را سخت می‌کند (یوبیل ۴۸:۱۵–۱۷). روایت صفورا در مهمانخانه‌ای که یهوه با موسی ملاقات می‌کند و سعی می‌کند او را بکشد، به گونه‌ای بازگو می‌شود که حمله به ماستما نسبت داده می‌شود (یوبیل ۴۸:۱–۳). همچنین گفته می‌شود که ماستما هنگام خروج بنی‌اسرائیل از مصر به زنجیر کشیده شده
هنگام خروج بنی‌اسرائیل از مصر به زنجیر کشیده شده بود، اما سپس رها شد تا مصریان را تشویق کند تا بنی‌اسرائیل را تعقیب کنند و در نهایت به دریای سرخ برسند. مرگ نخست‌زادگان مصریان به «تمام قدرت‌های ماستما» نسبت داده می‌شود. ماستما همچنین پشت قدرت‌های جادوگران فرعون است. دیدگاه‌های تاریخی. شخصیت ماستما ممکن است گامی در توسعه مفهوم شیطان به عنوان موجودی مستقل از خدا در دوره معبد دوم باشد. با جایگزینی نقش بدخواهانه یهوه در سراسر تورات با یکی از فرشتگانش، خدا از اعمال شیطانی برکنار می‌شود. با این حال، نویسندگان
اعمال شیطانی برکنار می‌شود. با این حال، نویسندگان کتاب یوبیل‌ها ادعا می‌کنند که در نهایت، شر توسط خدا ایجاد می‌شود، زیرا خداست که به صراحت شیاطین ماستما را اعطا می‌کند. بر این اساس، خدا اجازه می‌دهد شر وجود داشته باشد، اما فقط برای مدت زمان محدودی، بدون اینکه خودش مرتکب شر شود. ماستما اگرچه شاهزاده شر است، اما هرگز به بندگان خدا آسیبی نمی‌رساند. هر زمان که ماستما عملی انجام می‌دهد، فقط با اجازه خدا است، یا ماستما بلافاصله مهار می‌شود. در مواردی که آسیبی واقعاً به قوم خدا وارد می‌شود، مستما با آن عمل مرتبط
به قوم خدا وارد می‌شود، مستما با آن عمل مرتبط نیست. ماستما و شیاطین او فقط زمانی موفق می‌شوند که به یک ملت غیر یهودی حمله کنند. در سراسر کتاب یوبیل‌ها، وفاداری خدا به قوم اسرائیل تزلزل‌ناپذیر باقی می‌ماند. ماستما را می‌توان به عنوان شخصیتی از شر که بر ملت‌های غیر یهودی وارد می‌شود، درک کرد. به این ترتیب، متن با بی‌اثر کردن قدرت عامل شر، انتظارات مخاطب را تا زمانی که به سنت یهود وفادار بماند، وارونه می‌کند. هیچ داستان موازی با داستان ماستما و ابراهیم در سنت‌های بعدی یهود وجود ندارد. با این حال، در قصص
سنت‌های بعدی یهود وجود ندارد. با این حال، در قصص الانبیاء محمد کسائی، شباهت‌هایی بین ماستما و نمرود یافت می‌شود. در قرآن، نقش ماستما در شخصیت ابلیس منعکس شده است، که به همین ترتیب از خدا می‌خواهد که بشریت را وسوسه کند و برای انجام این کار، لشکرهایی از شیاطین را دریافت می‌کند و مطیع خداست و قادر به آسیب رساندن به بندگان خدا نیست. طومارهای دریای مرده. این نام در طومارهای دریای مرده آمده است. در سند دمشق، عبارت «فرشته ماستما» (مَلَک‌ها-ماستِما) آمده است. حرف تعریف ها- نشان می‌دهد که مستما در اینجا اسم خاص
تعریف ها- نشان می‌دهد که مستما در اینجا اسم خاص نیست. سرک ها-یَحَد اعلام می‌کند که خدا: «بلیعال را برای گودال، فرشته‌ای از ماستما، قرار داد؛ و [حکومت] او در تاریکی است و در مشورت او شرارت و گناه رواج دارد؛ و همه ارواح سرنوشت او فرشتگان نابودی هستند؛ آنها در قوانین تاریکی گام برمی‌دارند.» مشخص نیست که آیا منظور اشاره به نوع فرشته‌ای مانند بلیعال است یا یک نام خاص.
آیین گِل هاکُنی در شهر مُجن سمنان که به صورت پلکانی ساخته شده اجرا می‌شود و یکی از آیین‌های کهن سمنان به‌شمار می‌آید. این رسم هر ساله در روزهای پایانی اسفند ماه توسط زنان بر پا می‌گردد. آنان با تهیهٔ خاک سرخ و سفید از ارتفاعات البرز شرقی در پیرامون شهر، خانه‌های گلی خود را تجدید نما نموده و اینگونه از بهار استقبال می‌نمایند. جغرافیای مجن. شهر مُجن که بخاطر زیبایی‌هایش به ماسوله کویری ایران معروف شده، در استان سمنان و ۳۳ کیلومتری شمال غرب شهرستان شاهرود قرار دارد. این شهر زیبا در منطقه ای کوهستانی قرار دارد
دارد. این شهر زیبا در منطقه ای کوهستانی قرار دارد و دارای مرز مشترک با استان گلستان و شاهرود، یعنی در بین دو منطقه خوش آب و هوای ایران قرار دارد. بافت منطقه این شهر شباهت بسیار زیادی به روستای مشهور و زیبای ماسوله در استان گیلان دارد، به همین دلیل نام ماسوله کویر را به این شهر نسبت داده‌اند. این شهر به لطف طبیعت سرسبز و خرم و رودخانه‌های پرآب به باغی زیبا در حاشیه کویر تبدیل شده است. باران‌های سیل آسا و شدید این منطقه از دیگر ویژگی‌های مهم مجن است. مجن به گفته مردم بومی این منطقه، برگرفته از واژه جنت، به
گفته مردم بومی این منطقه، برگرفته از واژه جنت، به معنی بهشت است. دلیل چنین نامگذاری هم به خاطر وجود طبیعت زیبا و سرسبز و درختان سر بلند شهر مجن است. مجن از نظر تاریخی و باستانی هم دارای ارزش بسیار زیادی است و در عصر امروزی، همچنان سنت‌های دیرینه خود را حفظ کرده است. تمام خانه‌های شهر مجن با بنای سنگ و چوب ساخته شده‌اند و روی آنها نیز بافتی از کاه گل کشیده شده. در برخی خانه‌ها نیز با استفاده از سنگ‌هایی قرمز رنگ، طرح‌هایی زیبا برروی کاه گل و چوب به وجود آورده‌اند. مراسم. مراسم یا آیین گل هاکنی در شهر مجن،
مراسم. مراسم یا آیین گل هاکنی در شهر مجن، رسمی است که هرساله براساس آداب کهن، توسط زنان شهر انجام می‌شود. برای اجرای این مراسم زنان شهر مجن به تهیه خاکی‌هایی سرخ رنگ و سفید رنگ می‌پردازند که از ارتفاعات البرز شرقی، در نزدیکی‌های شهر، به دست می‌آید. در اجرای آیین گل هاکنی، با استفاده از خاک‌های رنگی به دست آمده، گِل درست می‌شود و محیط دیوارهای بیرونی خانه با این خاک‌های رنگی تزئین می‌شوند. قسمت‌های بالایی دیوار به رنگ سفید و قسمت‌های پایینی نیز به رنگ قرمز رنگ می‌شوند. در این میان برخی هم تنها به رنگ قرمز
رنگ می‌شوند. در این میان برخی هم تنها به رنگ قرمز اکتفا می‌کنند و از رنگ سفید به صورت ترکیبی استفاده نمی‌کنند. انجام این کار مستلزم تهیه گل گِلو (سفید) و گِل سرخو (سُرخ) از ارتفاعات پیرامون شهر می‌باشد. مردم مجنی در اصطلاح محلی و بومی خود گِل مالیدن به دیوار خانه را آیین گل هاکنی می‌نامند. این فرایند در شهر مجن لزوماً با همکاری و مشارکت زنان این منطقه صورت می‌گیرد و از مهم‌ترین آداب نیک و رایج در این شهر است. در سال ۱۳۹۱ نیز با توجه به جنبه‌های زیبایی و فرهنگی این مراسم، آیین گل هاکنی به صورت رسمی در فهرست
این مراسم، آیین گل هاکنی به صورت رسمی در فهرست میراث معنوی و ملی کشور به ثبت رسید تا بیشتر شناخته شود. آیین گل هاکنی نمادی برای کدبانویی و سلیقه بانوان است و باعث می‌شود در نظر همسر و آشنایان و فامیل از ارزش و احترام و تحسین بیشتری برخوردار شوند. با اینکه اطلاعات تاریخی دقیق و مشخصی وجود ندارد، اما براساس گفته‌های اهالی این منطقه، آیین گل هاکنی دارای قدمتی به درازای ۳۰۰ سال است. البته برخی شواهد نیز عمر ۳۰۰ ساله آیین گل هاکنی را به اثبات رسانده و آن را تأیید می‌کند. این مراسم در استقبال از عید نوروز برگزار
می‌کند. این مراسم در استقبال از عید نوروز برگزار می‌شود و نوعی خوش آمد گویی به نوروز و تعطیلات باستانی عید است. بوی عطر گل‌ها و رطوبت ناشی از گل‌کاری خانه‌ها، روشن کردن آتش با هیزم و بوی دود سپند و تابش نور خورشید ماه پایانی سال بر روی خانه‌های یاقوت فام پلکانی مجن که در زیر نور آفتاب مانند نگینی در سینه پر مهر رشته کوه‌های البرز شرقی می‌درخشد و دل بر کویر بی‌انتها و سخاوتمند دارد، نوید آمدن بهاری پر از خیر و برکت را برای اهالی این منطقه به ارمغان می‌آورد.