payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تیم فرمول یک مک‌لارن دومین تیم با سابقه فرمول یک پس از تیم اسکودریا فراری است که در سال توسط راننده، مهندس و طراح نیوزیلندی، بروس مک‌لارن تأسیس شد، این تیم همواره از سال ۱۹۶۶ در مسابقات فرمول یک حضور داشته است که نتیجه آن ۱۸۹ پیروزی در مسابقات جایزه بزرگ، ۱۲ قهرمانی جهان رانندگان و ۹ قهرمانی سازندگان در فرمول یک بوده است. مک‌لارن همچنین تنها تیم تاریخ ورزش‌های موتوری است که توانسته است تاج سه‌گانه این ورزش (پیروزی در مسابقه ایندیاناپلیس ۵۰۰، مسابقات ۲۴ ساعته لو مان و جایزه بزرگ موناکو) را کسب کند. مقر اصلی
لو مان و جایزه بزرگ موناکو) را کسب کند. مقر اصلی این تیم در ووکینگ، ساری، انگلستان قرار دارد، این تیم زیرمجموعه گروه مک‌لارن است که اکثریت سهام تیم را در اختیار دارد. اولین برد این تیم در مسابقات جایزه بزرگ فرمول یک توسط مؤسس این تیم، بروس مک‌لارن در جایزه بزرگ بلژیک ۱۹۶۸ اتفاق افتاد که خود در جریان جشنواره سرعت گودوود ۱۹۷۰ دچار حادثه و مرگ او شد پس از این حادثه تدی مایر مدیریت تیم مک‌لارن را به عهده گرفت و این تیم را به اولین قهرمانی جهان سازندگان خود در فرمول یک رساند. در سال ۱۹۷۴ تیم مک‌لارن با راننده
فرمول یک رساند. در سال ۱۹۷۴ تیم مک‌لارن با راننده برزیلی خود، امرسون فیتیپالدی اولین قهرمانی جهان خود را کسب کرد. پس از آن شش راننده دیگر جیمز هانت، نیکی لائودا، آلن پروست، آیرتون سنا، میکا هاکینن و لوئیس همیلتون توانسته‌اند قهرمانی جهان فرمول یک را با این تیم کسب کنند. مک‌لارن آخرین بار در سال با دو راننده خود لاندو نوریس و اسکار پیاستری و کسب شش برد و ۶۶۶ امتیاز بالاتر از تیم فراری برای نهمین دوره، قهرمانی جهان سازندگان مسابقات فرمول یک را کسب کرد. فهرست پیروزی‌ها در مسابقات جایزه بزرگ. توضیحات:
مایو - چینچیپه - مارانیون یک فرهنگ باستان‌شناسی است که بین ۵۵۰۰ تا ۱۷۰۰ سال پیش در حوضه رودخانه‌های چینچیپه، وایادولید (در پارک ملی پودوکارپوس) و مارانیون (در منطقه باوگوآ)، در جنوب شرقی اکوادور و شمال پرو وجود داشت، و نام فرهنگ کشف شده در آنجا را از هر سه رودخانه حوالی آن برگزیدند. تاریخچه. از مکان‌های فرهنگ مایو چینچیپه - مارانیون، سانتا آنا-لا فلوریدا (اکوادور) و مونته گرانده (پرو) هستند که در آن مراکز تشریفاتی یافت شده. در پالاندا، در اکوادور، مقبره‌ای با مصنوعات سنگی و سرامیکی، و همچنین کاکائو و
با مصنوعات سنگی و سرامیکی، و همچنین کاکائو و اسپوندیلوس پیدا شد. در سان ایسیدرو، در پرو، سرامیک‌هایی با شمایل نگاری چاوین یافت شد که از نظریه جولیو سی تلو در مورد منشأ تمدن‌های آند حمایت می‌کرد. این فرهنگ با «معماری مارپیچی» در معابد و ساخت تپه‌ها برای ساختمان‌ها مشخص می‌شود. همچنین پرورش طیف گسترده‌ای از غذاها مانند ذرت، کاساوا، سیب زمینی شیرین، لوبیا، فلفل قرمز و کاکائو را برجسته می‌کند. به همین ترتیب، شیوه‌های اجدادی مانند جویدن کوکا و شمنیسم در جوامع آن مشهود است. این تمدن پیشین دارای یک سیستم اجتماعی
مشهود است. این تمدن پیشین دارای یک سیستم اجتماعی با اشکال "ریاست جمهوری" بود. یافته‌های صدف‌های گونه‌های "«استرومبوس»" و "«اسپوندیلوس»" نشان می‌دهد که ارتباط تبادلی با آند و سواحل اقیانوس آرام را حفظ کرده است. اعتقاد بر این است که این فرهنگ گیاهان را با فرهنگ‌های ساحلی مانند والدیبیا مبادله می‌کردند.
مکتب کیتو (Escuela Quiteña) یک سنت هنری استعماری در آمریکای لاتین است که اساساً کل محصول هنری حرفه ای توسعه یافته در قلمرو تماشاگران سلطنتی کیتو - از پاستو و پوپایان در شمال تا پیورا و کاجامارکا در جنوب - را در دوران استعمار اسپانیا (۱۵۴۲–۱۸۲۴) تشکیل می‌داد. این سبک به ویژه به قرن ۱۷ و ۱۸ میلادی مرتبط است و تقریباً منحصراً بر هنر مذهبی کلیسای کاتولیک در ناحیه متمرکز بود. این سبک هنری که با تسلط بر واقعیت و میزان مشهود بودن باورهای بومی و سنت‌های هنری متمایز می‌شود، یکی از مهم‌ترین فعالیت‌ها در اقتصاد
می‌شود، یکی از مهم‌ترین فعالیت‌ها در اقتصاد مخاطبان سلطنتی کیتو بود. اعتبار جنبش حتی در اروپا به حدی رسیده بود که گفته می‌شد کارلوس سوم، پادشاه اسپانیا (۱۷۱۶–۱۷۸۸) به کارگزاران خود می‌گفت: «اگر ایتالیا میکل آنژ را دارد، خیالی نیست؛ من در مستعمرات آمریکایم، استاد کاسپیکارا را دارم.»
دوروتی بلوم (زاده ۲۱ فوریه ۱۹۲۴ – درگذشته اکتبر ۱۹۸۰) دانشمند رایانه و تحلیلگر رمزارز آمریکایی بود. او از سال ۱۹۴۴ تا زمان مرگش در سال ۱۹۸۰ برای آژانس امنیت ملی و پیشینیان آن کار می‌کرد. اوایل زندگی. دوروتی توپلیتزکی در سال ۱۹۲۴ در شهر نیویورک از والدین مهاجر اتریش-مجارستانی به دنیا آمد. زندگی شخصی. در سال ۱۹۵۰، او با جوزف بلوم، ریاضیدان اِن‌اس‌اِی، ازدواج کرد و بعداً صاحب پسری به نام دیوید بلوم شد. حرفه. پس از فارغ‌التحصیلی از کالج بروکلین در سال ۱۹۴۴، او به واحد رمزنگاری نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا
به واحد رمزنگاری نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا پیوست. این واحد بر روی تحلیل رمز، مطالعه تجزیه و تحلیل سیستمهای اطلاعاتی برای دستیابی به جنبه‌های پنهان سیستم‌ها، در این مورد، پیام‌های رمزگذاری شده قدرت‌های محور تمرکز داشت. پس از جنگ جهانی دوم، او برای آژانس امنیت نیروهای مسلح ایالات متحده و سپس آژانس امنیت ملی (NSA) کار کرد. بلوم در طول مدت حضورش در NSA در دهه ۱۹۵۰ وظیفه داشت «همگام با آخرین پیشرفت‌ها در زمینه محاسبات باشد»، فن‌آوری‌های رایانه‌ای را توصیه کرد که می‌توان آن را برای تحلیل رمز و هوشمندی
کرد که می‌توان آن را برای تحلیل رمز و هوشمندی ارتباطات تطبیق داد. این شامل استفاده او از زبان برنامه‌نویسی فورترن بود که سه سال قبل از انتشار عمومی آن در سال ۱۹۵۷ آغاز شد. او نرم‌افزار رایانه‌ای را برای NSA نوشت و رهبری تلاش‌ها برای آموزش نوشتن برنامه‌های رمزنگاری به کارمندان NSA بود. در طول دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، بلوم به کار در زمینه علوم رایانه ادامه داد و به طراحی سیستم‌های رایانه‌ای NSA و خودکارسازی فرآیندها کمک کرد. در سال ۱۹۷۲، او رئیس سازمان عملیات رایانه‌ای NSA (C7) شد که در آن زمان تنها زن در سلسله
NSA (C7) شد که در آن زمان تنها زن در سلسله مراتب مدیریت سازمان بود. او در سال ۱۹۷۷ به عنوان رئیس سازمان توسعه طرح‌ها و پروژه‌ها (T4) در سازمان مخابرات و خدمات رایانه‌ای منصوب شد. او همچنین در گروه زنان در NSA (WIN) شرکت داشت. میراث. بلوم در اکتبر ۱۹۸۰ در سن ۵۶ سالگی بر اثر سرطان درگذشت. یک جایزه داخلی در NSA - جایزه دوروتی تی بلوم برای برتری در توسعه شخصی و حرفه‌ای کارکنان - به نام او نامگذاری شد. در سال ۲۰۰۴، او به تالار افتخار NSA معرفی شد. یک بیوگرافی رسمی NSA بیان می‌کند که بلوم در ۳۶ سال زندگی حرفه‌ای
NSA بیان می‌کند که بلوم در ۳۶ سال زندگی حرفه‌ای خود «به طور قابل توجهی روش NSA را در تحلیل رمزنگاری تغییر داد.» زندگی شخصی. در سال ۱۹۵۰، او با جوزف بلوم، ریاضیدان NSA ازدواج کرد و بعداً صاحب یک پسر به نام دیوید بلوم شد.
ادبیات استونیایی به مجموعه آثار نوشته‌شده در زبان استونیایی اشاره دارد. از آنجا که استونی از قرن سیزدهم میلادی تا سال ۱۹۱۸ تحت سلطه پیاپی روسیه، سوئد و آلمان بود، اندک آثاری در این زبان محلی در این دوران خلق شد و تنها در قرن نوزدهم بود که کارهای قابل توجهی در این زبان پدیدار گشت.
تزارِونا به معنای «دختر تزار»، عنوان رسمی دختران تزارها در روسیه تزاری از سال ۱۵۴۷ تا ۱۷۲۱ میلادی بود. در روسیه، این عنوان بعد از امپراتوری روسیه با «تزسارونا» که برای همسران تزسارویچ‌ها به‌کار می‌رفت و دوشس بزرگ جایگزین شد. نخستین تزارونای روسیه آنا ایوانووا دختر ایوان مخوف (نخستین تزارونایی که برخلاف دختران تزارهای پیشین از کودکی جان سالم به در برد، کسینیا بوریسوونا دختر بوریس گودونوف بود.) و آخرین آنها آنا پتروونا دختر پتر کبیر بود.
تزارویچ به معنای «پسر تزار»، عنوان رسمی پسران تزارها در دومین امپراتوری بلغارستان، پادشاهی بلغارستان و روسیه تزاری از سال ۱۵۴۷ تا ۱۷۲۱ میلادی بود. این عنوان حتی برای شاهزادگان سرزمین‌های غیر اسلاوی چون کریمه، سیبری و گرجستان استفاده می‌شد. در امپراتوری روسیه، استفاده از این عنوان از سال ۱۷۹۷ با تصویب پاول یکم لغو شد و تنها برای مقام ولیعهد با تزسارویچ جایگزین شد. از آن پس به سایر پسران تزارها، لقب ولیکی کنیاز (کنیاز بزرگ) داده شد که در ادبیات غرب به «شاهزاده بزرگ» یا «دوک بزرگ» ترجمه شده است. نخستین تزارویچ
بزرگ» یا «دوک بزرگ» ترجمه شده است. نخستین تزارویچ روسیه دیمیتری ایوانوویچ پسر ایوان مخوف و آخرین آنها الکسی پتروویچ پسر پتر کبیر بود.
تزسارویچ عنوان رسمی ولیعهد‌های امپراتوری روسیه از سال ۱۷۹۷ تا ۱۹۱۷ میلادی بود. این عنوان اغلب با اصطلاح بسیار کلی‌تر تزارویچ که برای تمام پسران تزارها، حتی در سرزمین‌های غیر اسلاوی مانند کریمه، سیبری و گرجستان نیز استفاده می‌شد، اشتباه گرفته می‌شود. معمولاً در یک زمان تنها یک تزسارویچ وجود داشت و این عنوان منحصراً در روسیه استفاده می‌شد. تزسارویچ همیشه در کنار واژهٔ رسمی جانشین به صورت: «والاحضرت جانشین تزسارویچ و شاهزادهٔ بزرگ» مورد استفاده قرار می‌گرفت. همسر یک تزسارویچ، «تزسارونا» نامیده می‌شد. تاریخچه.
یک تزسارویچ، «تزسارونا» نامیده می‌شد. تاریخچه. در سال ۱۷۲۱ پتر کبیر استفاده از عنوان «تزار» را متوقف کرد و لقب امپراتور را پذیرفت. در نتیجه عناوین تزارویچ و تزارونا (که تا آخر عمر توسط دختران ایوان پنجم حفظ شد) منسوخ شدند. دختران امپراتور از آن پس با عنوان «تزسارونا» خطاب می‌شدند. پیتر در آن زمان فرزند پسری نداشت. در سال ۱۷۶۲، پتر سوم پس از به تخت نشستن به تنها پسرش پاول پتروویچ عنوان «تزسارویچ» را اعطا کرد. پاول اولین وارث از نه وارث رومانوف بود که آن عنوان را به دوش می‌کشید. با این حال، پاول در زمان
عنوان را به دوش می‌کشید. با این حال، پاول در زمان اعطای لقب تنها به عنوان پسر قانونی پتر سوم شناخته شد و نه به عنوان وارث قانونی او. همچنین مادر او کاترین کبیر پس از غصب تاج و تخت پدرش، او را با چنین عنوانی به رسمیت نمی‌شناخت. اغلب از پاول در سطح بین‌المللی با عنوان دیگرش «دوک بزرگ» (به معنای «شاهزاده بزرگ» در زبان روسی) یاد می‌شد. هنگامی که پاول در سال ۱۷۹۶ و پس از مرگ کاترین به سلطنت رسید، فوراً پسرش الکساندر پاولوویچ را تزسارویچ اعلام کرد و این اصطلاح به‌طور قانونی در سال ۱۷۹۷ به شکل عنوان رسمی برای
به‌طور قانونی در سال ۱۷۹۷ به شکل عنوان رسمی برای وارثان تاج و تخت (ولیعهد) تصویب شد. از این رو، الکساندر نخستین تزسارویچ روسیه بود که وارث بلافصل نیز محسوب می‌شد. در سال ۱۷۹۹ پاول این عنوان را به پسر دومش کنستانتین پاولوویچ نیز اعطا کرد که او به‌طرز عجیبی، آن را حتی پس از کناره‌گیری سلطنت در سال ۱۸۲۵ به نفع برادر کوچک‌ترش نیکلای یکم، حفظ کرد. از آن پس، پسر ارشد هر امپراتور تا سال ۱۸۹۴ این عنوان را یدک می‌کشید. نیکلای دوم عنوان تزسارویچ را به برادرش دوک بزرگ جورج الکساندروویچ اعطا کرد؛ با این شرط که انتصاب
جورج الکساندروویچ اعطا کرد؛ با این شرط که انتصاب وی با تولد پسری از او خاتمه یابد. هنگامی که جورج در سال ۱۸۹۹ درگذشت، نیکلای این عنوان را به بزرگ‌ترین برادر بازماندهٔ خود مایکل الکساندروویچ اعطا نکرد و این مقام تا تولد تنها پسر نیکلای تا پنج سال دیگر، خالی بود. آن پسر یعنی الکسی نیکولایویچ، آخرین تزسارویچ امپراتوری روسیه شد که همراه با تمام خانواده‌اش به دست بلشویک‌ها به قتل رسید.
اُمبرون ( تلفظ فرانسوی اُمبِقاون ; , , ، و ) یک کمون در بخش اتز-آلپ در منطقه پروانس-آلپ-کوت دازور در جنوب شرقی فرانسه است. توضیحات. دریاچه سر پونسون بین گپ و بریانسون و در انتهای شرقی یکی از بزرگ‌ترین دریاچه‌های مصنوعی اروپای غربی قرار دارد: شهر کانادایی امبرون در انتاریو در سال ۱۸۵۶ از نام این شهر گرفته شده است.
راه‌آهن اریتره تنها سیستم راه‌آهن در کشور اریتره است. این بنا بین سالهای ۱۸۸۷ و ۱۹۳۲ در طول استعمار اریتره توسط ایتالیا ساخته شد و بندر مصوع را به اسمره متصل می‌کند این خط آهن در اصل به بیشیا نیز متصل بود. این خط در دهه‌های بعدی تا حدی توسط جنگ آسیب دید، اما در دهه ۱۹۹۰ بازسازی شد. تجهیزات قدیمی هنوز در خط استفاده می‌شود.
گرمازایی یا ترموژنز فرایند تولید گرما در جانداران است. این عمل در همه جانوران خونگرم و همچنین در چند گونه از گیاهان گرمازا مانند کلم مرداب شرقی، سوسن وودو ("Sauromatum venosum") و نیلوفرهای آبی غول‌پیکر از سردهٔ "ویکتوریا" دیده می‌شود. دارواش کوتوله کاجی، "Arceuthobium americanum"، دانه‌های خود را به‌طور انفجاری از طریق گرمازایی پراکنده می‌کند. انواع. بستگی به اینکه آیا آنها از طریق حرکت و جنبش عمدی ماهیچه آغاز می‌شوند یا نه، فرآیندهای گرمازایی را می‌توان به عنوان یکی از موارد زیر طبقه‌بندی کرد: لرزیدن. یک
عنوان یکی از موارد زیر طبقه‌بندی کرد: لرزیدن. یک روش برای افزایش دما از طریق لرزیدن است. گرما تولید می‌کند زیرا تبدیل انرژی شیمیایی آدنوزین‌تری‌فسفات (ATP) به انرژی جنبشی سبب می‌شود که تقریباً تمام انرژی به صورت گرما نشان داده شود. لرز فرآیندی است که طی آن دمای بدن پستانداران در خواب زمستانی (مانند برخی از خفاش‌ها و سنجاب‌های زمینی) با خروج این جانوران از خواب زمستانی افزایش می‌یابد. بدون لرزیدن. استیلکولین باعث تحریک عضلات می‌شود تا نرخ سوخت‌وساز را افزایش دهد. تقاضای کم ترموژنز به این معنی است که اسیدهای
دهد. تقاضای کم ترموژنز به این معنی است که اسیدهای چرب آزاد در بیشتر موارد از لیپولیز به عنوان روش تولید انرژی استفاده می‌کنند. فهرست جامعی از ژن‌های انسان و موش تنظیم‌کننده گرمازایی ناشی از سرما (CIT) در جانوران زنده ("in vivo") یا نمونه‌های بافتی ("ex vivo") جمع‌آوری شده است و در CITGeneDB موجود است. تنظیم. گرمازایی بدون لرز عمدتاً توسط هورمون تیروئید و سیستم عصبی سمپاتیک تنظیم می‌شود. برخی از هورمون‌ها، مانند نوراپی‌نفرین و لپتین، ممکن است با فعال کردن سیستم عصبی سمپاتیک، گرمازایی را تحریک کنند. افزایش
عصبی سمپاتیک، گرمازایی را تحریک کنند. افزایش سطح انسولین پس از خوردن غذا ممکن است مسئول گرمازایی ناشی از رژیم غذایی (اثر گرمایی غذا) باشد. پروژسترون همچنین دمای بدن را افزایش می‌دهد.
گیاهان گرمازا این توانایی را دارند که دمای خود را بالاتر از دمای هوای پیرامونی خود افزایش دهند. گرما در میتوکندری به عنوان فرایند ثانویه تنفس سلولی به نام گرمازایی تولید می‌شود. اکسیداز جایگزین و پروتئین‌های جداکننده مشابه آنهایی که در پستانداران یافت می‌شوند، این فرایند را فعال می‌کنند، که هنوز به خوبی شناخته نشده است.
اکسیداز جایگزین (AOX) آنزیمی است که بخشی از زنجیره انتقال الکترون در میتوکندری جانداران مختلف را تشکیل می‌دهد. پروتئین‌های همولوگ با اکسیداز میتوکندری و اکسیداز انتهایی پلاستید مرتبط نیز در ژنوم باکتری‌ها شناسایی شده‌اند.
چشمه نوترون اسپلاسیون اروپا که با نام اختصاری ESS ("چشمه اسپلاسیون اروپایی") نیز شناخته می‌شود، نام یک مرکز تحقیقاتی چند رشته‌ای است که از قوی‌ترین منبع نوترونی در جهان استفاده خواهد کرد. این تأسیسات در لوند، سوئد ساخته می‌شود. این پروژه مشترک سیزده کشور اروپایی است. انتظار می‌رود ساخت و ساز در سال ۲۰۲۵ تکمیل شود. ESS با استفاده از فرایند اسپالاسیون (فرآیندی که در آن ماده ذراتی را در اثر ضربه یا استرس منتشر می‌کند)، از طریق برخورد پروتونهای شتاب‌دار روی هدفی با جنس تنگستن که در دمای پایین با هلیوم مایع
هدفی با جنس تنگستن که در دمای پایین با هلیوم مایع نگهداری می‌شود، نوترون تولید می‌کند. برای تحقیق در مورد مواد مختلف با کاربرد در زمینه‌های علمی و فناوری متعدد به اتاقهای آزمایشی منتقل می‌شوند. طبق مشخصات، پرتوهای نوترونی چشمه اسپلاسیون اروپایی تا ۳۰ برابر روشن‌تر از پرتوهای تولید شده در سایر منابع مشابه است.
بی‌پناه فیلمی هندی محصول سال ۱۹۸۵ و به کارگردانی جاگدیش سیدانا است. در این فیلم بازیگرانی همچون شاشی کاپور، میتون چاکرابورتی، پونام دیلون، راتی آگنیهوتری، سورش اوبروی، مادان پوری، قادرخان، شارات ساکسنا و ساتین کاپو ایفای نقش کرده‌اند.
ساینتسالو ()ساینتسالو یک شهرداری سابق در فنلاند است و بخشی از جیواکیل است. در نوامبر ۲۰۱۰ جمعیت آن ۳,۳۴۰ نفر بود. شهرداری ساینتسالو شامل جزایر ساینتسالو و لختیساری و همچنین بخشی از جزیره موراتسالو بود. همه این جزایر در دریاچه پِیَیَنِه قرار دارند. همچنین یک بخش کوچک از خشکی بر روی قاره نیز جزو این شهرداری بود. ساینتسالو به دلیل داشتن ساختمان شهرداری ساینتسالو مشهور است.
لش‌ماهی یک نام رایج ماهی است. این به هر یک از تعدادی ماهی پرتوباله در چندین تیره و به‌طور کلی مربوط می‌شود. در انگلستان، اصطلاح "چوب" معمولاً به گونه لش‌ماهی "Squalius cephalus" اشاره دارد. علاوه بر این، چوب دریایی را ببینید.
الاتورنیو () الاتورنیو یک شهرداری سابق در استان لاپلند، فنلاند است. در سال ۱۹۷۳ با تورینو ادغام شد. در سال ۱۹۷۰، جمعیت الاتورنیو ۸,۵۷۵ نفر بود. کلیسای الاتورنیو در سال ۱۷۹۷ به سبک نئوکلاسیک ساخته شد و ساختمان‌های قدیمی‌تری را که از قرن ۱۴ میلادی وجود داشته‌اند جایگزین کرد. امروزه می‌توان بقایای یک کلیسای قرون وسطایی که در قرن ۱۵ ساخته شده است را در مقابل ورودی اصلی مشاهده کرد. این کلیسا به عنوان بخشی از یک میراث جهانی یونسکو محافظت می‌شود.
کلیسای صلیب مقدس راوما () کلیسای صلیب مقدس در راوما یک کلیسای قرون وسطایی از سنگ‌های زمینی در راوما، فنلاند است. این کلیسا در محله قدیمی راوما، یکی از میراث‌های جهانی یونسکو، واقع شده است. کلیسا در کنار رودخانه کوچک راومانیوکی (رودخانه راوما) قرار دارد.
در باستان‌شناسی و مردم‌شناسی، اصطلاح پاکسازی مردار (همچنین به عنوان پاکسازی جنازه (defleshing) شناخته می‌شود) به عمل بیرون آوردن گوشت و اعضای جنازه پیش از دفن اشاره دارد. پاکسازی ممکن است از راه‌های طبیعی حاصل شود، مانند گذاشتن جسد مرده در معرض عناصر یا برای مردارخوری جانوران یا با قصابی جسد با دست. پس از پاکسازی، برخی از جوامع استخوان‌های کنده‌شده را برای دفن بازیابی کردند. صدها هزار سال است که پاکسازی در سراسر جهان انجام می‌شود. نخستین شواهد باستان‌شناسی حفاری از دره رودخانه آواش در اتیوپی، ۱۶۰۰۰۰ سال پیش
از دره رودخانه آواش در اتیوپی، ۱۶۰۰۰۰ سال پیش است. نمونه‌هایی از پاکسازی عبارتند از «خاکسپاری آسمانی» در بخش‌هایی از آسیا، «برج سکوت» زرتشتیان و «دفینه‌های درختی» بومیان آمریکا. پاکسازی به دلایل معنوی و عملی مختلفی انجام می‌شود، از جمله اعتقاد معنوی تبتی‌ها مبنی بر اینکه پاکسازی سخاوتمندانه‌ترین شکل خاکسپاری است و نگرانی عملی کومانچی‌ها مبنی بر اینکه در زمستان زمین برای دفن زیرزمینی بسیار سخت است. مکان‌های حفاری در پرونده‌های باستان‌شناسی با غلظت استخوان‌های کوچک‌تر (مانند انگشتان دست یا پا) قابل شناسایی
کوچک‌تر (مانند انگشتان دست یا پا) قابل شناسایی هستند، که استخوان‌هایی هستند که راحت‌تر از بدن خارج می‌شوند و توسط اجراکنندگان پاکسازی مورد توجه قرار نمی‌گیرند.
قصه دل‌ها فیلمی به کارگردانی حمید مجتهدی و نویسندگی حبیب‌الله کسمایی محصول سال ۱۳۴۸ است. خلاصه داستان. یکی از دو خواهر دوقلو به وسیلهٔ مرد تبهکاری معتاد به مواد مخدر می‌شود. پس از مدتی مرد تبهکار یکی از افرادش را مأمور قتل او می‌کند. اما مرد چون به دختر علاقه دارد این کار را نمی‌کند، در این حال خواهر دوم در جستجوی خواهرش نزد مرد تبهکار می‌رود و به خاطر شباهت زیاد به خواهر معتادش مرد تبهکار را دچار اشتباه می‌کند. تبهکار کسی را که مأمور قتل دختر معتاد بوده به علت اهمال در انجام مأموریتش می‌کشد. سرانجام با
به علت اهمال در انجام مأموریتش می‌کشد. سرانجام با کوشش دختر، تبهکار گرفتار پلیس می‌شود و دختر نیز خواهر معتادش را برای معالجه به بیمارستان اعزام می‌دارد.
جنگل مادیرا (به پرتغالی:Floresta Laurissilva da Madeira) یک مکان طبیعی است که در سال ۱۹۹۹ میلادی توسط یونسکو به عنوان میراث جهانی اعلام شد. این مکان به‌دلیل سایز و کیفیتی که از جنگل بارانی جنب‌حاره‌ای به نمایش گذاشته دارای ارزش فراوانی است. جنگلهای بارانی جنب‌حاره‌ای در گذشته بسیار فراوان بوده‌اند ولی امروزه تقریباً منقرض شده‌اند. دیرین‌گیاه‌شناسی جزیره مادیرا نشان می‌دهد که جنگل بارانی جنب‌حاره‌ای تقریباً ۱.۸ میلیون سال پیش در این مکان وجود داشته‌است. یونسکو گنجانده‌شدن این مکان در میراث جهانی را به دلیل
گنجانده‌شدن این مکان در میراث جهانی را به دلیل اینکه این جنگل بزرگترین باقی‌مانده از جنگل بارانی جنب‌حاره‌ای است ذکر کرده، جنگل‌هایی که در گذشته دور تمام اروپا را پوشش میدادند ولی امروزه تقریباً از بین رفته و منقرض شده‌اند. این نوع جنگل مرکز تنوع زیستی گیاهی محسوب می‌شود و دارای گونه‌های کمیاب و بومی منحصربفرد متعددی مانند خزه‌تباران، سرخسها و گیاهان گل‌دار است. کبوتر تروکاز که در گذشته به دلیل نابودی زیستگاهش در معرض انقراض قرارداشت مانند جانداران بسیار دیگر بومی این جنگل است.
یک انیمه کوتاه تلویزیونی ژاپنی در مورد گلف است که توسط یوستار پیکچرز تولید شده و توسط کنگو سایتو کارگردانی شده است. این فیلم در دسامبر ۲۰۲۱ در توکیو ام‌ایکس نمایش داده شد. یک مجموعه تلویزیونی انیمه نیز توسط همین استودیو ساخته شد که در ژانویه ۲۰۲۵ منتشر شد. خلاصه داستان. داستان حول سه دانش‌آموز دبیرستانی به نام می‌نامی، آیاکا و هاروکا می‌چرخد که در یک روز آفتابی تصمیم بگیرند در زمین گلف بازی کنند. می‌نامی کخ مبتدی است، برایش کمی دشوار است که با بقیه بازی کند. اما در حالی که با کمک و تشویق استاد باتجربه‌ترش
اما در حالی که با کمک و تشویق استاد باتجربه‌ترش یادمی‌گیرد، کم‌کم اعتماد به نفس پیدا می‌کند.
نِهالِنیا یک ایزدبانو با منشأ نامشخص است که شاید ژرمنی یا سلتیک باشد. او بر روی تعداد زیادی ودیعه نذری مشاهده و تصویر شده است که در اطراف منطقه‌ای که اکنون استان زیلاند در هلند است و در آن اسخلده به دریای شمال می‌ریخت، کشف شده‌اند. پرستش نهالنیا حداقل به قرن دوم پیش از میلاد بازمی‌گردد و عبادت این ایزدبانو در شمال‌غرب اروپا در قرون دوم و سوم میلادی همچنان رونق داشت. سنگ‌نگاره‌ها. نهالنیا بر روی ۲۸ سنگ‌نگاره تصویر شده است که در سال ۱۶۴۵ در شهر دامبورگ هلند در ساحل زیلاند کشف شدند، هنگامی که یک طوفان باعث شد
ساحل زیلاند کشف شدند، هنگامی که یک طوفان باعث شد تا تپه‌های شنی فرسایش یابند و بقایای معبدی نمایان شد که به ایزدبانو نهالنیا، که پیش‌تر ناشناخته بود، اختصاص داشت. از سال ۱۹۷۰ به بعد، قربانگاه‌های متعدد، بقایای مجسمه‌های زنانه و آثار مرتبط در نزدیکی شهر کالینسپلت کشف شدند، از جمله کاشی‌های سقف و بقایای معبدی که به نهالنیا اختصاص داشت و در شهری که اکنون از بین رفته است، قرار داشت. بقایای دو معبد دیگر نیز در منطقهٔ کلن-دویتز از شهر کنونی کلن در آلمان یافت شده‌اند. کتیبه‌های دامبورگ برای "نهالنیا" مارکوس
شده‌اند. کتیبه‌های دامبورگ برای "نهالنیا" مارکوس زوئریوس وان بوکس هورن را برانگیختند تا یک ریشه‌شناسی عجولانه ایجاد کند که نام "نهالنیا" را به زبان سکایی باستان مرتبط می‌کرد. با ابزارهای زبان‌شناسی موجود در آن زمان، وان بوکس هورن تلاش کرد پیوندهای از پیش شناخته‌شده میان زبان‌های اروپایی و فارسی مدرن را تقویت کند.
درون‌یابی سه‌خطی روشی برای درون‌یابی چند متغیره بر روی یک شبکه منظم سه بعدی است. این روش با استفاده از داده‌های تابع در نقاط شبکه، در یک منشور مستطیلی مقدار یک تابع را در یک نقطه میانی formula_1، به صورت خطی تقریب می‌زند. درون‌یابی سه‌خطی اغلب در تحلیل عددی، تجزیه و تحلیل داده‌ها و گرافیک کامپیوتری استفاده می‌شود.
ان‌جی‌سی ۱۸۹ () یک خوشه باز در صورت فلکی ذات‌الکرسی است که در ۲۷ سپتامبر ۱۷۸۳ میلادی توسط کارولینه هرشل و به طور مستقل توسط جان هرشل در ۲۷ اکتبر ۱۸۲۹ دوباره کشف شد.
میشل پولورینو (انگلیسی: Michele Polverino؛ زادهٔ ۲۶ سپتامبر ۱۹۸۴) بازیکن سابق فوتبال اهل لیختن‌اشتاین است که در پست هافبک برای تیم ملی لیختن‌اشتاین بازی می‌کرد.
زندگی روزمره پسران دبیرستانی مجموعه مانگا ژاپنی نوشته و تصویرگری یاسونوبو یامائوچی است که از ۲۱ می ۲۰۰۹ تا ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۲ منتشر شد و در هفت جلد تانکوبون گردآوری شده است. مجموعه تلویزیونی انیمه اقتباسی تولید استودیو سان‌رایز در دوازده قسمت بین ۹ ژانویه تا ۲۶ مارس ۲۰۱۲ پخش شد. همچنین یک فیلم لایو اکشن به کارگردانی دایگو ماتسویی در ۱۲ اکتبر ۲۰۱۳ اکران شد. داستان. داستان حول محور زندگی روزمره سه دوست پسر مدرسه ای می‌چرخد. تاداکونی، هیدنوری تاباتا و یوشیتاکه تاناکا از دبیرستان پسرانه سانادا شمالی و تعاملات
تاناکا از دبیرستان پسرانه سانادا شمالی و تعاملات مختلف آنها با سایر دانش آموزان مدرسه و تلاش‌های آنها برای گذر از سن بلوغ.
تعرض شدید در برخی از حوزه‌های قضایی مبتنی بر کامن لا، بدترین نوع تعرض است. این جرم، یک جرم جنسی است و همپوشانی قابل‌توجهی با جرایمی دارد که به آن‌ها تعرض جنسی گفته می‌شود. انگلستان و ولز. تعرض شدید، جرمی بود که به طور گسترده در بخش‌های ۱۴ و ۱۵ مصوبه جرایم جنسی ۱۹۵۶، تعریف شده بود. در بخش۳ مصوبه جرایم جنسی ۲۰۰۳، این جرم با تعرض جنسی جایگزین شد. می‌توان جرایمی که پیش از لازم‌الاجرا شدن مصوبه جدید اتفاق افتاده‌اند را برپایهٔ بخش‌های ۱۴ و ۱۵ مصوبه سال ۱۹۵۶، مورد تعقیب قرار داد. "عنصر روانی" و "عنصر مادی جرم"
تعقیب قرار داد. "عنصر روانی" و "عنصر مادی جرم" مشابه ضرب‌وجرح عمومی است، اما با یک عنصر اضافی به نام «شرایط شدید». این‌ها در صورتی اجرا می‌شوند که یک «فرد منطقی»، وقوع عمل شدید را مطابق هرچه متهم بدان باور دارد، باور کند. هند. در هند، تعریض شدید طبق بخش ۳۵۴ قانون کیفری هند مجازات می‌شود. متهم ممکن است تا دو سال حبس بکشد یا به جزای نقدی محکوم شود. استرالیا. در نیو ساوت ولز، جرم تعرض شدید طبق بخش 61L مصوبه جرایم ۱۹۰۰ مجازات می‌شود. "عنصر روانی" و "عنصر مادی" برای جرم تعرض در کامن لا یکسان هستند، تنها
مادی" برای جرم تعرض در کامن لا یکسان هستند، تنها تفاوتشان این است که عمل ارتکابی باید مفهوم جنسی داشته باشد.
ان‌جی‌سی ۱۹۱ () یک کهکشان مارپیچی است که در صورت فلکی نهنگ واقع شده است و در ۲۸ نوامبر ۱۷۸۵ توسط ویلیام هرشل کشف شد.
ان‌جی‌سی ۱۹۱ای () یک کهکشان عدسی شکل در صورت فلکی نهنگ است.
پاپ تیم اپیک مجموعه مانگا چهار پنلی کمدی سورئال ژاپنی نوشته و تصویرگری بوکاب اوکاوا است که از اوت ۲۰۱۴ در حال انتشار است و تاکنون تا هفت جلد منتشر شده است. داستان دربارهٔ ماجراهای دو دختر ۱۴ ساله به نام‌های پوپوکو و پی‌پی‌می است که با موقعیت‌های عجیب و غریب مواجه می‌شوند و به روش‌هایی به همان اندازه عجیب و غریب و اغراق‌آمیز به آنها واکنش نشان می‌دهند. این مانگا بخاطر پرودی فرهنگ پاپ و ارائه کمدی ترکیبی از سوررئالیسم و ابزوردگی مورد توجه قرار گرفته به طوری که نوعی فرقه طرفداری در ژاپن و غرب به وجود آورده
که نوعی فرقه طرفداری در ژاپن و غرب به وجود آورده است. مجموعه تلویزیونی انیمه اقتباسی ساخته استودیو Kamikaze Douga از ۷ ژانویه ۲۰۱۸ تا ۱۸ دسامبر ۲۰۲۲ به مدت دو فصل در شبکه توکیو متروپولیتن تلویژن و سایر کانال‌ها پخش شد. فصل اول در ۲۵ مارس ۲۰۱۸ به پایان رسید و دو قسمت ویژه در ۱ آوریل ۲۰۱۹ پخش شد. فصل دوم در ۲ اکتبر ۲۰۲۲ برای اولین بار پخش شد.
توتوچان، دخترکی آن‌سوی پنجره (ژاپنی: 窓ぎわのトットちゃん، هپبورن: Madogiwa no Totto-chan) یک فیلم انیمه ژاپنی در ژانر زندگی‌نامه محصول سال ۲۰۲۳ است که به کارگردانی و نویسندگی شینوسکه یاکوا و نویسندگی مشترک یوسوکه سوزوکی است. این فیلم بر اساس رمان خودزندگی‌نامه با همین نام اثر تتسوکو کورویاناگی ساخته شده است. این فیلم توسط شین-ای انیمیشن تولید شده و توسط توهو توزیع شده است. این فیلم داستان کوریاناگی را در کودکی (با نام مستعار توتو) در مورد رفتن به توموئه گاکوئن و یادگیری چیزهای جدید در حالی که ژاپن به سوی جنگ می‌رود،
چیزهای جدید در حالی که ژاپن به سوی جنگ می‌رود، روایت می‌کند. لیلیانا اونو، کوجی یاکوشو، شون اوگوری، آن واتانابه، و کارن تاکیزاوا صداپیشگان اصلی این انیمه هستند. این فیلم در ژاپن در ۸ دسامبر ۲۰۲۳ منتشر شد. خلاصه داستان. این انیمه بر اساس داستانی واقعی روایت شده و خاطرات دوران کودکی توتوچان از مدرسه‌ای غیرمتعارف به نام توموئه گاکوئن در توکیو در طول جنگ جهانی دوم را ساخته شده که یادگیری را با سرگرمی، آزادی و عشق ترکیب می‌کرد. این مدرسه از واگن‌های قدیمی راه‌آهن به عنوان کلاس‌های درس استفاده می‌کرد و توسط مردی
به عنوان کلاس‌های درس استفاده می‌کرد و توسط مردی خارق‌العاده، بنیان‌گذار و مدیر مدرسه، سوساکو کوبایاشی اداره می‌شد که عمیقاً برای استقلال کودکان ارزش قائل بود و به آزادی بیان و فعالیت‌های آن‌ها اهمیت می‌داد.