payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بدبین و زنان»، تمایلات وی به اولویت دادن به عشق مشاهده می‌شود. برای نمونه، این جمله از اوست: «عشق، کلید اسرار زندگی است» و «تنها پس از عشق میان مرد و زن است که حقیقت جامعه آشکار می‌شود». او همچنین معتقد بود که ادبیات نباید به دنبال منافع دنیوی و سودجویانه باشد، بلکه باید درجستجوی حقایق عمیق انسانی باشد. این دیدگاه او در اثر دیگرش با عنوان «بحث دربارهٔ تعامل با زندگی» به وضوح دیده می‌شود. در کتاب «نظریه حیات درونی»، او بر اهمیت آزادی و خوشبختی در زندگی درونی انسان تأکید کرد و به کاوش در این مفاهیم پرداخت.
انسان تأکید کرد و به کاوش در این مفاهیم پرداخت. کیتامورا از شعر به مقاله‌نویسی روی آورد و آثاری در ستایش "نگرش زندگی‌محور" غرب در مقابل "نگرش زندگی‌گریز" بودیسم و اندیشه‌های سنتی شینتویی ژاپن نوشت. تلاش‌های وی برای کاوش در ماهیت خویشتن و توانایی‌های فردی، به ویژه در اثر مهم خود «نظریه حیات درونی» به گفته برخی، نقطه آغاز ادبیات مدرن ژاپن تلقی می‌شود. او در سال ۱۸۹۳ مقالاتی چون «تعامل با زندگی به چه معناست»، «نظریه حیات درونی» و «ناسزاگویی» را منتشر کرد. با این حال، به دلیل تضاد میان ایده‌آل‌ها و واقعیت‌های
حال، به دلیل تضاد میان ایده‌آل‌ها و واقعیت‌های زندگی، دچار افسردگی شد و در سال ۱۸۹۴، در ۲۵ سالگی دست به خودکشی زد. مقبره وی در معبد کوچوجی شهر اوداوارا است. سرگذشت. کیتامورا به عنوان پسر ارشد خانواده، از پدرش کیتامورا کایزو و مادرش یوکی، در محله توجین‌ماچی اوداوارا واقع در استان ساگامی (استان کاناگاوا فعلی) متولد شد. پدربزرگش پزشک رسمی قلمرو اوداوارا بود. اما این قلمرو بر اثر اصلاحات میجی سقوط کرد. در سال ۱۸۷۳ (سال ۶ میجی)، برادر کوچکترش کاکیو متولد شد. کاکیو در سال ۱۸۷۹، نام خانوادگی خود را به مارویاما
در سال ۱۸۷۹، نام خانوادگی خود را به مارویاما (با پذیرفتن وراثت این خاندان که از سامورایی‌های سابق قلمرو اوداوارا بودند) تغییر داد و بعدها به عنوان نقاش ژاپنی به نام مارویاما کوکا شناخته شد. در پاییز سال ۱۸۷۳، والدین و برادرش به توکیو نقل مکان کردند و توکوکو نزد پدربزرگ و مادربزرگش در اوداوارا ماند. پدرش در وزارت دارایی مشغول به کار شد و مادرش یک مغازه کیمونوفروشی در خانه باز کرد. در بهار سال ۱۸۷۸، به دلیل بیمار شدن پدربزرگش، خانواده‌اش دوباره به اوداوارا بازگشتند. پدرش این بار به عنوان یک کارمند در دفتر
بازگشتند. پدرش این بار به عنوان یک کارمند در دفتر دولتی منطقه آشیگارا کامی مشغول به کار شد. در سال ۱۸۸۱، خانواده به محله یازائمون‌چو در منطقه کیوباشی توکیو نقل‌مکان کردند. پدرش به وزارت دارایی بازگشت و مادرش با نام خانوادگی مارویاما یک فروشگاه تنباکو افتتاح کرد. توکوکو و برادرش به مدرسه ابتدایی تای‌می منتقل شدند. در همین دوره، او به شدت تحت تأثیر جنبش فعال آزادی و حقوق مدنی قرار گرفت. در مه سال ۱۸۸۳، کیتامورا توکوکو با اویا ماسائو، یکی از فعالان جنبش آزادی و حقوق مدنی، آشنا شد و از طریق او با آکیاما
آزادی و حقوق مدنی، آشنا شد و از طریق او با آکیاما کونیسابورو و ایشیزاکا ماساتاکا، از اعضای حزب لیبرال، ارتباط برقرار کرد. همچنین با پسر ماساتاکا، ایشیزاکا ماساتسوگو، دوستی نزدیکی برقرار کرد. در سپتامبر همان سال، در رشته علوم سیاسی دانشگاه سن‌مون گاکو (دانشگاه واسدا فعلی) ثبت‌نام کرد و سال بعد آن با میازاکی کوشوشی که در همین رشته مشغول به تحصیل بود آشنا شد. در مه سال ۱۸۸۵، جناح چپ حزب لیبرال به رهبری اوی کنتارو برنامه‌ای برای انقلاب در کره مطرح کرد. در ژوئن همان سال، اویا ماسائو نیز به این برنامه پیوست و
همان سال، اویا ماسائو نیز به این برنامه پیوست و برای تأمین بودجه فعالیت‌های جنبش، پیشنهاد سرقت مسلحانه را مطرح کرد. توکوکو نیز برای مشارکت در این حرکت دعوت شد اما پس از تأمل بسیار تصمیم گرفت از جنبش جدا شود. وی در تابستان همان سال، با مینا، دختر بزرگ ایشیزاکا ماساتاکا، آشنا شد. در سال ۱۸۸۷، با وجود اینکه مینا نامزد داشت، با او وارد رابطه عاشقانه شد. در مارس سال ۱۸۸۸ در کلیسای سوکیاباشی (کلیسای سوگامو فعلی) غسل تعمید شد و در نوامبر همان سال با مینا ازدواج کرد. در ۹ آوریل ۱۸۸۹، مجموعه «اشعار یک زندانی» را با
در ۹ آوریل ۱۸۸۹، مجموعه «اشعار یک زندانی» را با هزینه شخصی منتشر کرد، اما بلافاصله پس از انتشار آن پشیمان شد و کتاب‌ها را از بازار جمع‌آوری کرد. در پاییز همان سال، به عنوان مترجم جورج برس ویت، مبلغ مسیحی کوئیکری که از بریتانیا به ژاپن آمده بود، مشغول به کار شد و با او دوستی عمیقی برقرار کرد. تحت تأثیر برس ویت بود که به ایده صلح‌طلبی علاقه‌مند شد و همراه با کاتو مانجی و دیگر افراد، انجمن صلح ژاپن را تأسیس کرد. در نوامبر ۱۸۹۰، به عنوان معلم زبان انگلیسی در یک مدرسه دخترانه مشغول به کار شد و خانواده‌اش از
یک مدرسه دخترانه مشغول به کار شد و خانواده‌اش از محله یازائمون‌چو به پارک شیبا نقل‌مکان کردند. در ۲۹ می ۱۸۹۱، «نغمهٔ هورای» را با هزینه شخصی منتشر کرد. در ژوئن همان سال، هنگام تماشای نمایش هملت در یوکوهاما، با تسوبوچی شویو ملاقات کرد و بعدها باز هم به دیدار او رفت. در سال ۱۸۹۲، مقاله‌ای با عنوان «شاعر بدبین و زنان» را در «مجله زنان» منتشر کرد که توجه بسیاری را به خود جلب نمود. در همان زمان، وی به کلیسا آزابو رفت و آمد می‌کرد و تحت تأثیر ترجمه‌های دی.اف جونز، مبلّغ مسیحی آمریکایی، قرار گرفت. در ماه مارس
مبلّغ مسیحی آمریکایی، قرار گرفت. در ماه مارس همان سال، نشریه «صلح»، متعلق به انجمن صلح ژاپن، راه‌اندازی شد و او به عنوان سردبیر و نویسنده اصلی این نشریه فعالیت خود را آغاز کرد. در همین دوران با شیمازاکی توسون آشنا شد. در ماه ژوئن، نخستین دخترش به نام ایکو به دنیا آمد. در ماه سپتامبر، مقاله‌ای با عنوان «تحلیلی بر تحولات شگرف ذهنی» را در مجله زنان به چاپ رساند. در فوریه سال ۱۸۹۳، او در پاسخ به مقاله‌ای از یاماجی آیزان با عنوان «بررسی شخصیت رای جو»، مقاله‌ای به نام «بحث دربارهٔ تعامل با زندگی» را در شماره‌های
نام «بحث دربارهٔ تعامل با زندگی» را در شماره‌های آغازین مجله ادبی «جهان ادبی» منتشر کرد که منجر به مناظره‌ای میان او، توکوتومی سوهو و دیگر نویسندگان شد. در ماه اوت همان سال، یکی از دانش‌آموزان سابق او در مدرسه دخترانه، به نام تومی ماتسوکو، در ۱۸ سالگی در اثر بیماری درگذشت و او ماه بعد مقاله‌ای با عنوان «مقدمه‌ای بر مرثیه» نوشت. با توجه به جو ملی‌گرایانه‌ای که پیش از جنگ چین و ژاپن بر جامعه حاکم شده بود، وضعیت روانی او رو به وخامت گذاشت. پس از تکمیل نقدی دربارهٔ رالف والدو امرسون با عنوان «امرسون»، در ۲۸
رالف والدو امرسون با عنوان «امرسون»، در ۲۸ سپتامبر همان سال اقدام به خودکشی کرد، اما زنده ماند و در بیمارستان بستری شد. در ژانویه ۱۸۹۴، پس از ترخیص از بیمارستان، به خانه‌اش بازگشت اما دیگر تا روز مرگ دست بر قلم نبرد. عصر روز ۱۶ مه سال ۱۸۹۴ در باغ خانه‌اش واقع در نزدیکی پارک شیبا در توکیو خود را حلق‌آویز کرد. مراسم خاکسپاری‌ این نویسنده در روز بعد از مرگش به سبک مسیحی برگزار شد. در ۸ اکتبر ۱۸۹۴، مجموعه‌ای از دست‌نوشته‌های به جامانده از وی با عنوان «مجموعه توکوکو» توسط هوشینو تنچی و شیمازاکی توسون گردآوری و
توسط هوشینو تنچی و شیمازاکی توسون گردآوری و منتشر شد. در همان ماه، مقاله‌ای با عنوان «خواندن “مجموعه توکوکو”» نوشته کانکو چیکوسوی در نشریه «ادبیات واسدا» چاپ شد. در سال ۱۹۰۲، نسخه کامل آثار او با عنوان «مجموعه کامل آثار توکوکو» توسط هوشینو تنچی منتشر گردید. پس از جنگ جهانی دوم، در سال ۱۹۵۰، نسخه دیگری از آن با همان عنوان «مجموعه کامل آثار توکوکو» توسط کاتسوموتو سی‌ایچیرومنتشر شد. عقاید. در فوریه سال ۱۸۹۲ (سال ۲۵ میجی)، مقاله‌ای با عنوان «شاعر بدبین و زنان» را در مجله زنان منتشر کرد. در این مقاله، به بیان
را در مجله زنان منتشر کرد. در این مقاله، به بیان دیدگاه مدرن خود دربارهٔ عشق پرداخت. جمله آغازین این مقاله، «عشق، کلید اسرار زندگی است» تأثیر عمیقی بر نویسندگانی چون شیمازاکی توسون و کینوشیتا نائوئه گذاشت. در سال ۱۸۹۳ (سال ۲۶ میجی)، در جریان بحث و جدل با یاماجی آیزان، احساس شکست خود در جنبش آزادی و همچنین نقدی بر خویش را مطرح کرد. در این راستا، نظریه‌ای با عنوان «نظریه حیات درونی» منتشر کرد که در آن بر آزادی و خوشبختی در زندگی درونی (جهان خیالی) بیش از حیات جسمانی تأکید داشت. همچنین او بر این باور بود که
جسمانی تأکید داشت. همچنین او بر این باور بود که تا آن زمان در زندگی‌اش عنصر «ایمان» و «عشق» وجود نداشته است. وی اعتقاد داشت که ایمان به مسیحیت می‌تواند فرد را حمایت کند. به‌علاوه عشق و محبت به دیگران باعث ایجاد پیوندی متقابل میان افراد شده و به پالایش روح کمک می‌کند. آثار توکوکو نمایانگر دیدگاه مدرن او نسبت به عشق هستند. این آثار تحت تأثیر جورج گوردون بایرون و رالف والدو امرسون، افق‌های جدیدی از رمانتیسم با محوریت «آزادی انسانیت» را گشودند. همچنین موجب جهت‌گیری‌ ادبیات پس از خود که بر کاوش در روان‌شناسی و
ادبیات پس از خود که بر کاوش در روان‌شناسی و درونیات انسان تمرکز داشتند شدند. شیامازاکی توسون در آثار خود، از جمله «وقتی شکوفه‌های گیلاس می‌رسند» و «بهار» تصویری از شخصیت توکوکو را به تصویر کشیده است.
شیطانت را در جهنم من بگذار () یک فیلم کمدی-درام تاریخی به کارگردانی بیتو آلبرتینی است که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد. یک سال بعد دنبالهٔ این فیلم به نام "... و مدام شیطان را در جهنم نهادند" (۱۹۷۳) ساخته شد.
ملکه الیزابچ دومین آلبوم استودیویی از کاپ‌کیک می‌باشد که در ۳۱ مارس سال ۲۰۱۷ توسط خود او منتشر گردید. این آلبوم با تک‌آهنگ اصلی خود «کام‌شات» مورد استقبال قرار گرفت اگرچه قطعهٔ «سی‌پی‌آر» در برنامهٔ اشتراک ویدئو تیک‌تاک مورد توجه‌ها قرار گرفت و بیش از ۱۰۰ میلیون استریم در اسپاتیفای دریافت کرد.
افورایز سومین آلبوم استودیویی از کاپ‌کیک می‌باشد که در ۵ ژانویهٔ ۲۰۱۸ از سوی تیون‌کور پس از به‌طور رسمی اعلام شدن از سوی وی در توئیتر رسمی خود، منتشر گردید. تور افورایز بعدها به‌منظور تبلیغ این آلبوم اعلام و در ۲۱ فوریهٔ سال ۲۰۱۸ آغاز شد.
هزار و یک شب ایتالیایی () یک فیلم کمدی به کارگردانی کارلو اینفاشلی است که در سال ۱۹۷۳ منتشر شد.
ایدن چهارمین آلبوم استودیویی از کاپ‌کیک می‌باشد که در ۹ نوامبر سال ۲۰۱۸ منتشر گردید. این پس از "افورایز" دومین آلبوم کاپ‌کیک می‌باشد که در سال ۲۰۱۸ منتشر شده‌است. تک‌آهنگ‌های «خروج» و «بلک‌جک» از این آلبوم می‌آیند.
پرسکات لکی (انگلیسی: Prescott Lecky) زاده ۱۸۹۲ و مرگ ۱۹۴۱ میلادی، یک روان‌شناس آمریکایی بود. پرسکات لکی طول سالهای ۱۹۲۴ تا ۱۹۳۴ میلادی در دانشگاه کلمبیا تدریس می‌کرد و در این مدت که در آمریکا رفتارگرایی گرایش غالب در بین روانشناسان بود، تأثیر زیادی از خود بر همکاران و شاگردانش باقی گذاشت. او مفهوم خودیاری را در روان درمانی تعمیق و گسترش داد و روانشناسان نامداری مانند ماکسول مالتز از وی به عنوان الهام دهنده خود در آثارشان اسم برده‌اند. پرسکات لکی معتقد بود که شخصیت انسان شدیداً تحت تأثیر انگیزه‌های درونی
که شخصیت انسان شدیداً تحت تأثیر انگیزه‌های درونی اوست و داشتن یک انگیزه اصلی که دیگر انگیزه‌ها پیرامونش سازمان یافته‌اند، در خدمت تقویت ثبات شخصیت است. پرسکات لکی علاوه بر تدریس، یک مشاور و روان‌شناس شناخته شده بود و از جمله جان اف کندی در دوران دبستان از مشاوره وی بهره برده بود. پس از مرگ پرسکات لکی در سال ۱۹۴۱ شاگردانش آثار وی را گرد آورده و در سال ۱۹۴۵ میلادی تحت عنوان ثبات شخصیت، نظریه ای در مورد شخصیت، منتشر کردند.
استفان ولش (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است که برای باشگاه فوتبال سلتیک بازی می‌کند. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال گرینوک مورتون و باشگاه فوتبال سلتیک اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال اسکاتلند و زیر ۲۱ سال اسکاتلند بازی کرده است.
اسکات بین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بریتانیا است که برای باشگاه فوتبال سلتیک بازی می‌کند. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال الوآ اتلتیک، باشگاه فوتبال آبردین، و باشگاه فوتبال داندی اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال اسکاتلند و اسکاتلند بازی کرده است.
ذخیره‌گاه طبیعی خانکا () یک ذخیره‌گاه و منطقه حفاظت شده در سرزمین پریمورسکی کشور روسیه است.
ذخیره‌گاه طبیعی خینگان () یک ذخیره‌گاه و منطقه حفاظت شده در استان آمور کشور روسیه است.
ذخیره‌گاه طبیعی خوپیور () یک ذخیره‌گاه و منطقه حفاظت شده در استان ورونژ کشور روسیه است.
ذخیره‌گاه طبیعی کیواچ () یک ذخیره‌گاه و منطقه حفاظت شده در جمهوری کارلیای کشور روسیه است.
ذخیره‌گاه طبیعی کولوگریوسکی () یک ذخیره‌گاه و منطقه حفاظت شده در استان کوسترومای کشور روسیه است.
ذخیره‌گاه طبیعی کوستوموکشا () یک ذخیره‌گاه و منطقه حفاظت شده در جمهوری کارلیای کشور روسیه است.
حکایت‌های عاشقانه () که با نام دِکامرون ۳ هم شناخته می‌شود، یک فیلم کمدی سکسی سبک ایتالیایی به کارگردانی آنتونیو مارگریتی است که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد.
روبی بریجز (؛ زادهٔ ) فعال حقوق بشر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی اولین کودک سیاه‌پوست بود که به طور رسمی در یک مدرسه مختص سفیدپوستان در لوئیزیانا درس خواند. این بخشی از لغو تفکیک نژادی در مدارس آمریکا () بود. بریجز موضوع نقاشی مشکلی که همه ما با آن زندگی می‌کنیم از نورمن راکول است.
هانری تاجفل (; – ) دانشمند در زمینه روان‌شناسی اجتماعی اهل بریتانیا بود. به دلیل کار پیشگام خود در زمینه جنبه های شناختی تعصب ( پیش‌داوری) و نظریه هویت اجتماعی، و همچنین یکی از بنیانگذاران انجمن اروپایی روانشناسی تجربی اجتماعی شناخته شده است.
پارادایم گروه حداقلی ()، پارادایم یا روشی است که در روان‌شناسی اجتماعی استفاده می‌شود. اگرچه ممکن است برای اهداف مختلفی استفاده شود، اما به عنوان روشی برای بررسی حداقل شرایط مورد نیاز برای تبعیض بین گروه‌ها شناخته می‌شود. آزمایش‌هایی که از این رویکرد استفاده می‌کنند نشان داده‌اند که حتی تمایزات خودسرانه بین گروه‌ها، مانند ترجیح دادن برخی نقاشی‌ها، یا رنگ پیراهن‌های آن‌ها، می‌تواند باعث تمایل به طرفداری از گروه خود (جانب‌گرایی درون-گروه) در برابر دیگران شود، حتی زمانی که به معنای قربانی کردن سود درون گروهی
حتی زمانی که به معنای قربانی کردن سود درون گروهی باشد.
ذخیره‌گاه طبیعی جزیره‌های قو () یک ذخیره‌گاه و منطقه حفاظت شده در شبه‌جزیره کریمه کشور روسیه است.
چه زیباست برناردا، سراپا شبدیز، سراپا پُرحرارت () یک فیلم کمدی به کارگردانی لوچو جاکین است که در سال ۱۹۷۵ منتشر شد. این فیلم در سال ۱۹۷۳ با عنوان اولیهٔ "حکایت‌های کانتربری شمارهٔ ۲" ساخته شد، اما به دلیل محدودیت‌ها و سانسور در سال ۱۹۷۵ توزیع شد. دست‌اندرکاران فیلم، آن را با عنوان جدید "چقدر زیباست برناردا هر آنکه او را لمس می‌کند … هر آن که به او نگاه می‌کند" در ۳ ژوئیه ۱۹۷۳ به ادارهٔ نظارت و سانسور ایتالیا ارائه دادند، اما این نام بعدها به "سکسورسیست" تغییر یافت و در نهایت نام فعلی را به خود گرفت.
ذخیره‌گاه طبیعی استپنوی () یک ذخیره‌گاه و منطقه حفاظت شده در استان آستراخان کشور روسیه است.
ذخیره‌گاه طبیعی اورال جنوبی () یک ذخیره‌گاه و منطقه حفاظت شده در استان چلیابینسک کشور روسیه است.
ذخیره‌گاه طبیعی سوخوندو () یک ذخیره‌گاه و منطقه حفاظت شده در استان چیتای کشور روسیه است.
دسته‌بندی مجدد ()، تغییر در بازنمایی مفهومی یک گروه اجتماعی یا گروه‌ها است. وقتی عمدی باشد، دسته‌بندی مجدد اغلب به منظور کاهش سوگیری با برجسته کردن هویت مشترک درون گروهی که هویت‌های گروهی طبقه‌بندی قبلی را در بر می‌گیرد، تشویق می‌شود. این هویت درون گروهی مشترک فراگیرتر از هویت‌های گروهی از قبل موجود است و مفاهیم یک «ما» درون گروهی و برون گروهی و «آنها» را به یک گروه برتر «ما» تغییر می‌دهد و می‌تواند منجر به جانب‌گرایی درون-گروه نسبت به گروه های بیرونی سابق و افزایش رفتار اجتماعی شود. هویت‌های درون گروهی
و افزایش رفتار اجتماعی شود. هویت‌های درون گروهی مشترک می‌توانند حول اهداف مافوق، سرنوشت مشترک درک شده یا هویت‌های گروهی مافوق از قبل ساخته شوند و با تماس مثبت بین گروهی پشتیبانی شوند.
کام کیک نخستین میکس‌تیپ از رپر آمریکایی کاپ‌کیک می‌باشد که در ۹ فوریهٔ سال ۲۰۱۶ به‌طور مستقل از سوی تیون‌کور منتشر گردید. نخستین تک‌آهنگ آلبوم «واژن» در ۹ اکتبر سال ۲۰۱۵ منتشر شد و همان سال به محبوبیت دست یافت و وایرال شد. «حلق‌کنی» و «کس آبدار» بعدها با تک‌آهنگ‌های «این به آن در»، «انتظارات» و «بچه‌باز» منتشر شدند. این میکس‌تیپ در فهرست ۴۰ تا از بهترین آلبوم‌های رپ سال ۲۰۱۶ "رولینگ استون" در دسامبر سال ۲۰۱۶ قرار گرفت.
همسان‌گزینی، شبیه‌گزینی () یا هموفیلی، مفهومی در جامعه‌شناسی و روان‌شناسی اجتماعی در توصیف گرایش افراد به معاشرت و پیوند انسانی با افراد دیگری است که شبیهشان هستند، مانند ضرب‌المثل «کبوتر با کبوتر باز با باز» وجود شبیه‌گزینی/هموفیلی در مجموعه وسیعی از مطالعات شبکه اجتماعی کشف شده است: بیش از شبیه‌گزینی/هموفیلی را به شکلی مشاهده کرده‌اند، و ثابت می‌کنند که شباهت با ارتباط مرتبط است. دسته‌بندی‌هایی که شبیه‌گزینی در آنها رخ می‌دهد شامل گروه سنی، جنسیت، طبقه اجتماعی و نقش سازمانی است.
نظریۀ اساس یا آموزۀ اساس مجموعه‌ای از مباحث در نقطۀ تلاقی حقوق اساسی و حقوق بین‌الملل است. این نظریه با انتزاع و فاصله گرفتن از نظام‌های حقوقی مشخص، در مرز میان نظریۀ دولت و نظریۀ حقوق قرار می‌گیرد و به نوعی فراتر از حوزۀ صرفاً حقوقی قدم می‌گذارد. در واقع، نظریۀ اساس به جای تمرکز بر قواعد و مقررات خاص یک نظام حقوقی، به دنبال کشف و تبیین اصول و مفاهیم کلی حاکم بر ساختار و کارکرد نهادهای سیاسی و حقوقی است. نظریۀ اساس با دو حوزۀ نظریۀ دولت و نظریۀ حقوق اشتراکات زیادی دارد. به خصوص تفکیک آن از نظریۀ دولت بسیار
زیادی دارد. به خصوص تفکیک آن از نظریۀ دولت بسیار دشوار است، چرا که هر دو به بررسی مفاهیمی مانند حاکمیت، قدرت، مشروعیت، و حقوق و آزادی‌های شهروندان می‌پردازند. با این حال، نظریۀ اساس بیشتر بر جنبه‌های حقوقی و نهادی تمرکز دارد، در حالی که نظریۀ دولت به مطالعه‌ی ابعاد سیاسی، اجتماعی، و تاریخی پدیده دولت نیز می‌پردازد. تنها می‌توان بخش‌های مشخصی از نظریۀ اساس، مانند مباحث مربوط به تفکیک قوا، فدرالیسم، و دموکراسی را با دقت کافی به یکی از این دو حوزه، یعنی نظریۀ حقوق یا نظریۀ دولت، نسبت داد. افزون بر این، نظریۀ
حقوق یا نظریۀ دولت، نسبت داد. افزون بر این، نظریۀ اساس اغلب (اما نه همیشه) با نظریۀ دموکراسی نیز همپوشانی دارد. به عنوان مثال، مباحثی مانند مشارکت سیاسی و نمایندگی در هر دو حوزه مورد بررسی قرار می‌گیرند. با این وجود، نظریۀ دموکراسی به طور خاص بر مفاهیم و نهادهای دموکراتیک تمرکز دارد، در حالی که نظریۀ اساس به بررسی کلیۀ نظام‌های سیاسی و حقوقی، از جمله نظام‌های غیر دموکراتیک، می‌پردازد. لازم به ذکر است که نظریۀ حقوق بنیادی رابرت الکسی، که به بررسی مفاهیم و اصول حقوق بنیادی مانند کرامت انسانی، آزادی، و برابری
حقوق بنیادی مانند کرامت انسانی، آزادی، و برابری می‌پردازد، در زمرۀ مباحث نظریۀ اساس قرار نمی‌گیرد. همانطور که فلسفۀ حقوق به نظریۀ حقوق و فلسفۀ دولت و «آموزۀ عمومی دولت» به نظریۀ دولت تکامل یافته‌اند، نظریۀ اساس در واقع حاصل تکامل «آموزۀ اساس» است. نظریۀ اساس با اتخاذ رویکردی تحلیلی و انتقادی، به دنبال ارائۀ چارچوبی نظری برای فهم و ارزیابی نظام‌های سیاسی و حقوقی است. با این حال، همانند عناوین پیش‌گفته، اصطلاحات «آموزۀ اساس» و نظریه‌ی اساس نیز اغلب به جای یکدیگر به کار می‌روند. نظریۀ اساس نیز مانند نظریۀ
یکدیگر به کار می‌روند. نظریۀ اساس نیز مانند نظریۀ دولت که از فلسفۀ دولتِ هنجاری- هستی‌شناسانه به نظریه‌ای تحلیلی، کثرت‌گرا و ساختارمند تبدیل شده است، بر پایه یک رویکرد تحلیلی-انتزاعی و با تکیه بر تاریخ حقوق اساسی شکل گرفته است. به عبارت دیگر، نظریۀ اساس با بررسی تجربیات و تحولات تاریخی در زمینۀ حقوق اساسی، به دنبال کشف الگوها، روندها، و اصول کلی حاکم بر نظام‌های سیاسی و حقوقی است. این رویکرد به نظریۀ اساس اجازه می‌دهد تا به جای ارائه پاسخ‌های قطعی و توصیه‌های هنجاری، به طرح پرسش‌های بنیادین و ارائه چارچوبی
هنجاری، به طرح پرسش‌های بنیادین و ارائه چارچوبی برای تحلیل و ارزیابی نظام‌های مختلف بپردازد. مکتب اشمیت و مکتب سمند. کتاب «آموزۀ اساس» اثر کارل اشمیت که در سال ۱۹۲۸ منتشر شد، همچنان به عنوان اثری بنیادین در نظریۀ اساس شناخته می‌شود. در حوزۀ آموزۀ دولت و آموزۀ اساس، دو مکتب فکری مهم به نام‌های مکتب اشمیت و مکتب سمند وجود دارند. مکتب سمند بر اساس کتاب «اساس و حقوق اساسی» رودلف سمند شکل گرفته است. این کتاب نیز در سال ۱۹۲۸، اما پس از کتاب اشمیت، منتشر شد و در آن سمند نظریۀ خود موسوم به «نظریۀ ادغام» را مطرح
آن سمند نظریۀ خود موسوم به «نظریۀ ادغام» را مطرح کرد. رویکرد اشمیت را می‌توان تصمیم‌گرا، (گاهی) قطبنده، و هنجاری دانست، در حالی که رویکرد سمند ادغام‌گرا، توافقی، غیردگماتیست، و توصیفی است. از جمله پیروان مکتب اشمیت یا به عبارتی حلقۀ فکری اشمیت می‌توان به ارنست رودلف هوبر (۱۹۹۰-۱۹۰۳)، ورنر وبر (۱۹۷۶-۱۹۰۴)، ارنست فورشتوف (۱۹۷۴-۱۹۰۹)، رومن شنور (۱۹۹۶-۱۹۲۷)، ارنست-ولفگانگ بوکن‌فورده (۲۰۱۹-۱۹۳۰)، هلموت کواریتش (۲۰۱۱-۱۹۳۰) و یوزف ایزنزه (متولد ۱۹۳۷) اشاره کرد. از نمایندگان مکتب سمند نیز می‌توان گرهارد لایب‌هولتس
نمایندگان مکتب سمند نیز می‌توان گرهارد لایب‌هولتس (۱۹۸۲-۱۹۰۱)، اولریش شوینر (۱۹۸۱-۱۹۰۳)، کنراد هسه (۲۰۰۵-۱۹۱۹)، هورست امکه (۲۰۱۷-۱۹۲۷)، پیتر هبرله (متولد ۱۹۳۴)، فریدریش مولر (متولد ۱۹۳۸)، فریدهلم هوفن (متولد ۱۹۴۴) و مارتین مورلوک (متولد ۱۹۴۹) را نام برد. هاینریش تریپل، اریش کافمن و هرمان هلر (نویسنده کتاب «آموزۀ دولت» که پس از مرگش و به صورت ناتمام در سال ۱۹۳۴ منتشر شد) به هیچ‌یک از این دو مکتب تعلق نداشتند و خود مکتبی را بنیان ننهادند. طبیعتاً حقوق‌دانان پوزیتیویست نیز به هیچ‌یک از این دو مکتب وابسته
پوزیتیویست نیز به هیچ‌یک از این دو مکتب وابسته نبودند. هانس کلسن با توسعۀ حقوق پوزیتیویستی و ارائۀ «آموزۀ ناب حقوق» (۱۹۳۴) حلقۀ فکری خاص خود را ایجاد کرد. آموزش نظریۀ دولت و نظریۀ اساس در دانشگاه‌ها. نظریۀ دولت و نظریۀ اساس گاهی در برنامه‌های درسی رشتۀ حقوق تدریس می‌شوند، هرچند جزو دروس اصلی و رایج این رشته محسوب نمی‌شوند. در علوم سیاسی، آموزۀ اساس در بسیاری از دانشگاه‌ها به عنوان جزء ثابتی از برنامه‌ی درسی ارائه می‌شود و یکی از مبانی مهم در حوزه‌ی مطالعات نظام‌های سیاسی به شمار می‌رود. جنبه‌های مختلف
نظام‌های سیاسی به شمار می‌رود. جنبه‌های مختلف نظریه‌ی اساس به طور غیرسیستماتیک در چارچوب نظریه سیاسی تدریس می‌شوند. مسائل روز. نظریۀ دولت و نظریۀ اساس در بحث‌های مربوط به ماهیت اتحادیه اروپا و تشخیص آن به عنوان یک "اتحادیه دولتی" (در مقابل دو دسته‌بندی جاافتاده‌ی "کنفدراسیون" و "فدراسیون") و همچنین در بحث‌های پیرامون ویژگی‌های قانون اساسی "معاهده‌ی تأسیس قانون اساسی برای اروپا" مورد توجه بیشتری قرار گرفته‌اند. منابع. آثار مرتبط با مکتب اشمیت. کتاب‌ها و مجموعه مقالات مقالات آثار مرتبط با مکتب سمند. کتاب‌ها
مقالات مقالات آثار مرتبط با مکتب سمند. کتاب‌ها و مجموعه مقالات مقالات سایر منابع. __نمایه__
«خروج» نخستین تک‌آهنگ از رپر آمریکایی کاپ‌کیک می‌باشد که در سومین آلبوم استودیویی وی تحت عنوان "افورایز" قرار دارد. این ترانه در ۱۵ فوریهٔ سال ۲۰۱۸ از سوی تیون‌کور منتشر گردید.
گروه همتایان ()، هم یک گروه اجتماعی و هم انواع گروه‌های اجتماعی از افرادی است که علایق (شبیه‌گزینی)، سن، پیشینه یا موقعیت اجتماعی مشابهی دارند. اعضای گروه همتایان احتمالاً بر عقاید و رفتار یکدیگر تأثیر می‌گذارند. در دوران نوجوانی، گروه‌های همتایان با تغییرات چشمگیر روبرو می‌شوند. نوجوانان تمایل دارند زمان بیشتری را با همتایان خود بگذرانند و نظارت کمتری از بزرگسالان دارند. گروه‌های همتا احساس امنیت و هویت می‌دهند. یک مطالعه نشان داد که در طول مرحله نوجوانی، به عنوان نوجوانان، دو برابر زمانی که جوانان با
به عنوان نوجوانان، دو برابر زمانی که جوانان با والدین خود می‌گذرانند، با همتایان خود وقت می‌گذرانند. ارتباط نوجوانان نیز در این دوران تغییر می کند. آنها ترجیح می دهند در مورد مدرسه و شغل خود با والدین خود صحبت کنند و از صحبت در مورد رابطه جنسی و سایر روابط بین فردی با همتایان خود لذت می برند.
«بینی اختاپوس» ترانه‌ای از رپر و خوانندهٔ آمریکایی کاپ‌کیک می‌باشد که به‌طور مستقل در ۱۱ ژانویهٔ سال ۲۰۱۹ منتشر گردید. در این ترانه به شخصیت اختاپوس هشت‌پا از سریال تلویزیونی "باب‌اسفنجی شلوارمکعبی" نیکلودئون پرداخته شده‌است. در این ترانه کاپ‌کلیک از شریک جنسی‌اش شکایت می‌کند و می‌گوید که «آلت او از انگشتان پای من کوچک‌تر است / ترجیح می‌دهم بینی اختاپوس‌را سواری دهم.» این ترانه به‌خاطر متن‌های رکیکش از طریق تیک‌تاک مورد توجه قرار گرفت. پس‌زمینه. ترانه در ابتدا قرار بود «بینی پینوکیو» نام‌گذاری شود، اما
ابتدا قرار بود «بینی پینوکیو» نام‌گذاری شود، اما خواننده پس از این‌که متوجه شد پینوکیو یک شخصیت کودک است آن‌را به اختاپوس تغییر داد. موزیک ویدئو. یک موزیک ویدئو در ۲۱ فوریهٔ ۲۰۱۹ منتشر شد که در آن کمدین جان ارلی حضور دارد. در موزیک ویدئو کاپ‌کیک در نقش یک سایرن و جان ارلی در نقش یک غواص ظاهر می‌شوند. در پایان موزیک ویدئو اختاپوس نیز ظاهر می‌شود، جایی‌که کاپ‌کیک مطابق با آن‌چه در ترانه گفته شده روی بینی او سواری می‌کند.
حکایت‌های ویتربری – شادترین داستان‌های سده چهاردهم () یک فیلم کمدی به کارگردانی ماریو کائیانو است که در سال ۱۹۷۳ منتشر شد.
«واژن» ترانه‌ای از رپر آمریکایی کاپ‌کیک می‌باشد که در ۹ اکتبر سال ۲۰۱۵ به‌عنوان تک‌آهنگ اصلی "کام کیک" (۲۰۱۶) منتشر گردید.
«حلق‌کنی» (با نام «حلق‌کنی کاپ‌کیک» نیز منتشر شده‌است) ترانه‌ای از رپر آمریکایی کاپ‌کیک می‌باشد که در ۱۷ نوامبر سال ۲۰۱۵ به‌عنوان دومین تک‌آهنگ از نخستین میکس‌تیپ وی تحت عنوان "کام کیک" (۲۰۱۶) منتشر گردید. این ترانه و «واژن» شهرت وی را با وایرال شدن افزایش دادند. عنوان ترانه اشاره به نوعی از قضیب‌لیسی اشاره دارد.
اس‌تی‌دی (شلترز تو دلتاس) دومین میکس‌تیپ از رپر آمریکایی کاپ‌کیک می‌باشد که در ۱۹ ژوئن سال ۲۰۱۶ به‌طور مستقل منتشر گردید. از این میکس‌تیپ با تک‌آهنگ‌های «مکنده» و «پاندا (ریمیکس)» از میکس‌تیپ قبلی وی تحت عنوان "کام کیک" تبلیغ صورت گرفت.
ارنست رودولف هوبر (متولد ۸ ژوئن ۱۹۰۳ در ایدار-اوبراشتاین؛ متوفی ۲۸ اکتبر ۱۹۹۰ در فرایبورگ) حقوقدانی آلمانی بود که در دوران رایش سوم به عنوان یکی از نظریه‌پردازان حقوقی برجسته فعالیت می‌کرد. او با ارائه تفاسیری از قانون اساسی وایمار که با ایدئولوژی نازیسم همخوانی داشت، در تحکیم قدرت نازی‌ها نقش ایفا کرد. پس از جنگ جهانی دوم، هوبر به خاطر نگارش اثر هشت جلدی "تاریخ قانون اساسی آلمان از سال ۱۷۸۹" شناخته شد. این کتاب که به بررسی تحولات قانون اساسی آلمان از سال ۱۷۸۹ تا ۱۹۳۳ (با تمرکز بر دورۀ پروس) می‌پردازد، بین
تا ۱۹۳۳ (با تمرکز بر دورۀ پروس) می‌پردازد، بین سال‌های ۱۹۵۷ تا ۱۹۹۱ منتشر شد و به عنوان یکی از منابع اصلی در زمینه تاریخ حقوق آلمان به شمار می‌رود. در این کتاب، هوبر به دوران نازیسم و فعالیت‌های خود در آن دوره نپرداخته است. برخی منتقدان این امر را به عنوان تلاش او برای فاصله گرفتن از گذشته خود تلقی کرده‌اند. با وجود این انتقادات، "تاریخ قانون اساسی آلمان از سال ۱۷۸۹" به عنوان اثری مهم در زمینه تاریخ حقوق آلمان باقی مانده است و مورد توجه پژوهشگران این حوزه قرار دارد. کودکی. ارنست رودولف هوبر در ۸ ژوئن ۱۹۰۳
دارد. کودکی. ارنست رودولف هوبر در ۸ ژوئن ۱۹۰۳ در اوبراشتاین در کنار رودخانه ناهه (امروزه ایدار-اوبراشتاین) که در قلمرو بیرکنفلد، بخشی جداافتاده از دوک‌نشین بزرگ اولدنبورگ، واقع شده بود، به دنیا آمد. والدین او آگوست رودولف هوبر (۱۸۶۸–۱۹۴۳)، تاجری از طبقه متوسط، و هلن، با نام خانوادگی وایلد (۱۸۷۴–۱۹۵۵)، بودند. هوبر پیرو مذهب پروتستان بود. او در دوران جوانی در جنبش جوانان فعال بود و در تأسیس گروه "نروتر واندرفوگل" مشارکت داشت. زندگی حرفه‌ای. قبل از ۱۹۳۳. هوبر شاگرد کارل اشمیت، حقوقدان اساسیِ برجسته، بود. او