payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جنوبی به عنوان جمهوری‌های مستقل تأکید کرد. نمایندگی‌های دیپلماتیک. گرجستان فاقد سفارت یا نمایندگی دائمی در لسوتو است. امور مربوط به لسوتو از طریق سفارت گرجستان در پرتوریا، پایتخت آفریقای جنوبی، انجام می‌شود. لسوتو نیز در گرجستان نمایندگی رسمی ندارد و امور مربوط به این کشور از طریق نمایندگی دائم لسوتو در سازمان ملل در نیویورک پیگیری می‌شود. روابط اقتصادی. در حال حاضر اطلاعات رسمی زیادی درباره سطح مبادلات اقتصادی مستقیم میان گرجستان و لسوتو منتشر نشده است. با این وجود، گرجستان تلاش داشته تا در قالب
است. با این وجود، گرجستان تلاش داشته تا در قالب همکاری‌های چندجانبه، از جمله برنامه‌های توسعه‌ای ایالات متحده و مجامع بین‌المللی، روابط اقتصادی خود با کشورهای آفریقایی، از جمله لسوتو، را توسعه دهد.
علی نورالدین النعسان (؛ زادهٔ ۱۹۷۰) سرلشکر نیروی زمینی سوریه است، که از دسامبر ۲۰۲۴ به‌عنوان رئیس ستاد کل نیروهای مسلح سوریه فعالیت می‌کند. النعسان قبل از فارغ‌التحصیلی به عنوان افسر ممتاز از آکادمی نظامی، در طیبه الامام به صورت محلی تحصیل کرد و در واحدهای پیاده‌نظام و زرهی ارتش عربی سوریه سمت‌های فرماندهی را بر عهده داشت. پس از وقوع انقلاب سوریه در سال ۲۰۱۱، او به نیروهای اپوزیسیون سوریه پیوست و در نبردهای شمال سوریه شرکت کرد. النعسان به عنوان فرمانده نظامی در هیئت تحریر الشام منصوب شد و در طول حملات
نظامی در هیئت تحریر الشام منصوب شد و در طول حملات مخالفان سوریه در سال ۲۰۲۴، فرمانده ستاد فرماندهی عملیات نظامی به رهبری تحریر الشام بود.
یوا ماچکالیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) کارشناس علوم پرورشی اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۸۹۷ در تفلیس به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی تفلیس فارغ‌التحصیل گشت. وی در فعالیت می‌کرد. همچنین برندهٔ جوایزی همچون آموزگار شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۴۰) شده است. وی در ۱۹۵۶ در سن ۵۹ سالگی در ایروان درگذشت.
کوستیا ماردانیان (؛ زادهٔ - درگذشته تاریخ نامعلوم) کارشناس علوم پرورشی اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۹۱۶ در پاراواکار به دنیا آمد . همچنین برندهٔ جوایزی همچون آموزگار شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۰)، نشان جنگ میهنی (درجه یک) و نشان ستاره سرخ شده است. سال درگذشت نامعلوم است
یک‌هشتم نهایی. قرعه‌کشی مرحله یک‌هشتم نهایی ای‌اف‌سی کاپ ۲۰۰۹ در ۱۲ ژانویه ۲۰۰۹ به همراه قرعه‌کشی مرحله گروهی برگزار شد. یک‌چهارم نهایی. قرعه‌کشی مرحله یک‌چهارم نهایی و سایر مراحل حذفی در تاریخ ۲۹ ژوئن ۲۰۰۹ در کوالا لامپور، مالزی انجام شد. بازی برگشت. "بین دونگ در مجموع ۴–۲ برنده شد." "۵–۵ در مجموع؛ چین جنوبی با گل زده در خانه حریف برنده شد." "الکویت در مجموع ۲–۱ برنده شد." "۰–۰ در مجموع؛ الکرامه در ضربات پنالتی ۵–۴ برنده شد." نیمه نهایی. بازی برگشت. "الکویت در مجموع ۳–۱ برنده شد." "الکرامه در مجموع ۴–۲
در مجموع ۳–۱ برنده شد." "الکرامه در مجموع ۴–۲ برنده شد." فینال. فینال ای‌اف‌سی کاپ ۲۰۰۹ در تاریخ ۳ نوامبر در زمین خانگی تیم الکویت برگزار شد.
آنوشاوان کیارامی مارتیروسیان (؛ زادهٔ - درگذشته تاریخ نامعلوم) کارشناس علوم پرورشی اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۹۲۳ در شهرستان آنی به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون آموزگار شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۸۰)، نشان لنین، مدال دفاع از قفقاز و مدال به خاطر پیروزی مقابل آلمان در جنگ بزرگ میهنی (۱۹۴۵–۱۹۴۱) شده است. سال درگذشت نامعلوم است
هایک هونانی ملکومیان (؛ زادهٔ - درگذشته تاریخ نامعلوم) کارشناس علوم پرورشی اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۹۱۳ در برد به دنیا آمد . همچنین برندهٔ جوایزی همچون آموزگار شایسته ارمنستان شوروی () شده است. سال درگذشت نامعلوم است
رئیس ستاد کل نیروهای مسلح سوریه () رئیس عالی نیروهای مسلح سوریه است. رئیس ستاد کل توسط رئیس‌جمهور سوریه که فرمانده کل نیروهای مسلح این کشور است، منصوب می‌شود و به وزیر دفاع سوریه گزارش می‌دهد. این سمت، نخستین بار در سال ۱۹۴۷ تعریف شد و نخستین رئیس ستاد، سرلشکر عبدالله عطفه بود. از ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۴ سرلشکر علی نورالدین النعسان، ریاست ستاد کل نیروهای مسلح سوریه را برعهده دارد. در ۱۶ ژوئیه ۲۰۲۵ نیروی هوایی اسرائیل، در بحبوحه درگیری‌های ژوئیه ۲۰۲۵ در جنوب سوریه، ورودی ستاد کل در دمشق را به عنوان هشدار، بمباران
ورودی ستاد کل در دمشق را به عنوان هشدار، بمباران کرد.
جمعیت نوار غزه در نتیجهٔ حملات هوایی اسرائیل در طول جنگ غزه و محاصرهٔ اسرائیل و جلوگیری اسرائیل از ورود کالاهای اساسی و کمک‌های بشردوستانه به غزه، در معرض خطر بالای قحطی قرار دارد. حملات هوایی زیرساخت‌های غذایی مانند نانوایی‌ها، آسیاب‌ها و فروشگاه‌های مواد غذایی را نابود کرده است و به واسطهٔ محاصرهٔ کمک‌ها، کمبود گسترده‌ای از اقلام ضروری وجود دارد. به گفته گروهی از کارشناسان سازمان ملل، تا ژوئیه ۲۰۲۴ «کمپین گرسنگی هدفمند» اسرائیل در سراسر نوار غزه گسترش یافته و باعث مرگ کودکان شده است. هیئت نمایندگی اسرائیل
و باعث مرگ کودکان شده است. هیئت نمایندگی اسرائیل در سازمان ملل از این بیانیه انتقاد کرد و آن را «اطلاعات نادرست» خواند. در همان ماه، موارد شناسایی شده سوء تغذیه کودکان در شمال غزه در مقایسه با ماه مه ۲۰۲۴، ۳۰۰ درصد افزایش یافت. در ۳۰ ژوئن ۲۰۲۴، کمیتهٔ جهانی بررسی قحطیِ IPC اعلام کرد شواهد نشان می‌دهد که قحطی در غزه رخ نداده است، اما خطر بالای قحطی تا زمانی که جنگ ادامه دارد، پابرجا خواهد بود. شرایط در غزه احتمالاً در بهار به دلیل افزایش کمک‌ها و تلاش‌های بهداشتی بهبود یافته باشد، اما غیرنظامیان همچنان با
بهبود یافته باشد، اما غیرنظامیان همچنان با رنج شدید روبرو هستند و به کمک‌های پایدار نیاز دارند. یافته‌های این گزارش «نباید جایی برای آسودگی‌خاطر و سهل‌اتگاری در مورد خطر وفوع قحطی در هفته‌ها و ماه‌های آینده باقی بگذارد» و «ماهیت طولانی مدت بحران به این معنی است که این خطر دستکم به اندازهٔ هر زمان دیگری در چند ماه گذشته بالا باقی می‌ماند.» اسرائیل با استناد به گفته‌های دانشگاهیانش در بخش بهداشت عمومی اسرائیل، روش‌شناسی گذشتهٔ IPC را به چالش کشیده است. در سپتامبر ۲۰۲۴، سازمان پناهندگان بین‌المللی هشدار داد
۲۰۲۴، سازمان پناهندگان بین‌المللی هشدار داد که شرایط غذایی از ماه مه «به شدت رو به وخامت گذاشته است» و اظهار داشت: «خطر جدی تشدید دوبارهٔ شرایط قحطی همچنان وجود دارد.» برنامهٔ جهانی غذا (WFP) در اکتبر ۲۰۲۴ هشدار داد که یک میلیون نفر در معرض خطر گرسنگی قرار دارند. فولکر تورک، کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل، اظهار داشت که محدودیت‌های اسرائیل برای ورود کمک‌ها ممکن است به منزلهٔ مصداقی از گرسنگی دادن به عنوان سلاح جنگی باشد که دروافع جنایت جنگی محسوب می‌شود. یک کمیسیون تحقیق بین‌المللی مستقل نیز دریافت که
یک کمیسیون تحقیق بین‌المللی مستقل نیز دریافت که اسرائیل از گرسنگی به عنوان یک روش جنگی استفاده می‌کند. در آوریل و مه، آژانس توسعه بین‌المللی (USAID)، دیوان جمعیت، پناهندگان و مهاجرت وزارت امور خارجه ایالات متحده دریافتند که اسرائیل از ورود کمک‌های غذایی به غزه جلوگیری می‌کند. این یافته‌ها توسط وزیر امور خارجه بلینکن و دولت بایدن رد شد. دولت اسرائیل استفاده از گرسنگی به عنوان سلاح جنگی را رد کرده و گفته است که استدلال‌هایی مبنی بر اینکه اقداماتش در مورد قحطی، کنوانسیون نسل‌کشی را نقض می‌کند «کاملاً بی‌اساس»
کنوانسیون نسل‌کشی را نقض می‌کند «کاملاً بی‌اساس» است. هماهنگ‌کنندهٔ فعالیت‌های دولت اسرائیل در منطقه (COGAT)، آژانس اسرائیلی مسئول اجازهٔ ورود کمک به غزه، اعلام کرده است که اسرائیل محدودیتی برای میزان کمک‌های ورودی به غزه اعمال نکرده است. ادعای COGAT توسط نهادهای متعددی از جمله اتحادیه اروپا، سازمان ملل متحد، آکسفام و بریتانیا به چالش کشیده شده است. از مارس ۲۰۲۵، اسرائیل محاصره را به طور علنی رسمی کرده است، و وزیر دفاع اعلام کرده است که «هیچ کمک بشردوستانه‌ای وارد غزه نخواهد شد.» اسرائیل ادعا کرده است که
وارد غزه نخواهد شد.» اسرائیل ادعا کرده است که «حماس منابع را احتکار کرده و آن‌ها را از غیرنظامیان ناامید دور نگه داشته است»؛ اما تا فوریه ۲۰۲۴، ایالات متحده هیچ مدرکی دال بر این ادعا یافت نکرده است. گزارش‌هایی مبنی بر سرقت کمک‌های امدادی توسط باندهای مسلح وجود داشته است. در ۲۱ نوامبر ۲۰۲۴، دیوان کیفری بین‌المللی حکم بازداشت نخست‌وزیر اسرائیل بنیامین نتانیاهو و وزیر دفاع سابق یوآف گالانت را به دلیل «دلایل منطقی» مبنی بر مسئولیت کیفری آن‌ها برای «جنایت جنگی گرسنگی دادن به عنوان یک روش جنگی» صادر کرد. ایالات
دادن به عنوان یک روش جنگی» صادر کرد. ایالات متحده تصمیم دیوان کیفری بین‌المللی مبنی بر صدور این احکام را «اساساً رد» کرد. در ۲۲ اوت ۲۰۲۵، طبقه‌بندی یکپارچه مراحل امنیت غذایی (آی‌پی‌سی) تأیید کرد که در غزه، قحطی در حال وقوع است. قبل از جنگ غزه. گفته شده است که «فقیرسازی کاملاً برنامه‌ریزی‌شده» یک سیاست بلندمدت اسرائیل برای نوار غزه بوده است. به گفته سارا روی، کارشناس برجسته اقتصاد غزه، در اوایل دههٔ اول ۲۰۰۰، نوار غزه شاهد دوره‌ای از تنش‌های فزاینده بود که تأثیر عمیقی بر بخش‌های اقتصادی و کشاورزی آن داشت.
تأثیر عمیقی بر بخش‌های اقتصادی و کشاورزی آن داشت. در این مدت، تعداد نسبتاً کمی از شهرک‌نشینان اسرائیلی در نوار غزه زندگی می‌کردند، اما بخش قابل توجهی از منابع ارزشمند این سرزمین را کنترل می‌کردند. به طور خاص، این شهرک‌نشینان به حدود ۲۵٪ از نوار، منطقه‌ای که شامل ۴۰٪ از زمین‌های زراعی غزه و همچنین سهم قابل توجهی از منابع آبی آن بود، دسترسی داشتند و دسترسی به زمین و آب برای جمعیت فلسطینی را محدود می‌کردند. علاوه بر این، در آن دوره، اسرائیل محدودیت‌هایی را برای واردات سوخت و گاز پخت و پز به غزه اعمال کرده
برای واردات سوخت و گاز پخت و پز به غزه اعمال کرده بود. محدودیت‌های واردات، از جمله سوخت و گاز پخت و پز به غزه توسط اسرائیل، همچنین ناشی از اعمال محدودیت‌هایی بر اساس آنچه اسرائیل به عنوان کالاهای «دو منظوره» تعریف می‌کند، اقلامی که ممکن است برای مصارف نظامی استفاده شوند و امنیت اسرائیل را تهدید کنند، است. این اقدامات، که بخشی از محاصرهٔ گسترده‌تر هستند، در سطح بین‌المللی مورد اعتراض قرار گرفته و به دلیل تشدید شرایط اقتصادی و زندگی در غزه مورد انتقاد قرار گرفته‌اند. پس از اینکه اسرائیل شهرک‌های خود را از
گرفته‌اند. پس از اینکه اسرائیل شهرک‌های خود را از نوار غزه در سال ۲۰۰۵ خارج کرد، انتخابات فلسطین در سال ۲۰۰۶ برگزار شد که حماس در آن پیروز شد. در پاسخ به نتایج انتخابات، اسرائیل حزب حاکم و نوار غزه را به عنوان «موجودیت متخاصم» تعیین کرد و محاصره را به همراه تحریم‌ها و محدودیت‌های اقتصادی به اجرا گذاشت. دوو ویسگلاس توضیح داد: «ما باید آنها را بسیار لاغرتر کنیم، اما نه آنقدر که بمیرند.» ایده این بود که «فلسطینی‌ها را در رژیم غذایی قرار دهیم، اما نه اینکه آنها از گرسنگی بمیرند.» قبل از محاصره، جمعیت غزه ۱٫۶
از گرسنگی بمیرند.» قبل از محاصره، جمعیت غزه ۱٫۶ میلیون نفر بود که روزانه ۴۰۰ کامیون حامل کالا به این نوار وارد می‌شد. طبق سیاست جدید، به گفته سازمان غیردولتی اسرائیلی گیشا، اسرائیل تنها به ۱۰۶ کامیون اجازه ورود برای تحویل کالا را داد. در دهه‌های بعد، تعداد کامیون‌های بشردوستانه مجاز به ورود به غزه بسته به عوامل متعددی مانند وضعیت سیاسی، مسائل امنیتی، توافقات بین اسرائیل و مقامات فلسطینی و مداخلات سازمان‌های بین‌المللی متفاوت بود. برای دریافت مجوز واردات هر کالایی به نوار غزه، باید اثبات می‌شد که آنها ضروری
به نوار غزه، باید اثبات می‌شد که آنها ضروری هستند که این امر اغلب باعث تأخیر و پیچیدگی در تأمین کمک‌های بشردوستانه می‌شد. تلگراف‌های دیپلماتیک که متعاقباً توسط ویکی‌لیکس منتشر شد، نشان داد که اسرائیل در سال ۲۰۰۸ به ایالات متحده اطلاع داده بود که در حالی که اقداماتی برای جلوگیری از یک بحران انسانی انجام خواهد داد، قصد دارد اقتصاد غزه را در «آستانه فروپاشی» نگه دارد. محاسبات دقیقی برای تعیین حداقل کالری مورد نیاز (۲۲۷۹ کالری برای هر نفر در روز) برای جلوگیری از سوءتغذیه در نوار غزه انجام شد و این محاسبات اساس
سوءتغذیه در نوار غزه انجام شد و این محاسبات اساس تعیین تعداد کامیون‌های مواد غذایی توسط اسرائیل از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۰ را تشکیل داد. این محاسبه عواملی مانند فروپاشی کشاورزی به دلیل محاصره که دسترسی به بازارهای بذر را کاهش داده بود، در نظر نگرفته است. محدودیت‌های مربوط به مواد غذایی شامل کالاهای اساسی مانند ماکارونی — که پس از اعتراض جان کری به قرار گرفتن آن در فهرست واردات ممنوعه، دوباره وضع شد — و هرگونه خوراکی لذیذ مانند عسل، حلوای کنجدی، بامبا، چای، قهوه، سوسیس، سمولینا، فرآورده‌های شیر در بسته‌های بزرگ،
سوسیس، سمولینا، فرآورده‌های شیر در بسته‌های بزرگ، اکثر محصولات پخت و پز و محدودیت‌های مربوط به گوشت و گاز خانگی برای پخت و پز بود. گزارش گلدستون نشان داد که در طول جنگ غزه ۲۰۰۸-۲۰۰۹، تهاجم اسرائیل باعث تخریب عمدی و گسترده بخش کشاورزی غزه شده بود. اسرائیل همچنین ۳۰ درصد از حاصلخیزترین زمین‌های نوار غزه را مناطق ورود ممنوع اعلام کرد. پس از سال ۲۰۱۲، صلیب سرخ توافقی را برای اجازه دادن به کشاورزان غزه برای کشت محصولات با ارتفاعات مختلف، در مناطقی به ترتیب در فاصلهٔ ۳۰۰ متری تا ۱ کیلومتری از حصار مرزی مستحکم
فاصلهٔ ۳۰۰ متری تا ۱ کیلومتری از حصار مرزی مستحکم اسرائیل به دست آورد. با این حال، هم کشاورزان و هم دستگاه‌های آبیاری ابتدایی آنها اغلب در معرض تیراندازی تک‌تیراندازها و مسلسل‌های خودکار قرار داشتند و محصولات در امتداد خط آتش‌بس، بدون هشدار، با علف‌کش رانداپ مونسانتو سمپاشی می‌شدند. به همین ترتیب، اسرائیل محدودیت‌های شدیدی بر ماهیگیری در آب‌های غزه اعمال کرد — ۲۰ مایل دریایی توافق شده تحت پیمان‌های اسلو به طور یکجانبه به ۹ مایل کاهش یافت — و مناطق قابل ماهیگیری با شناورها مشخص شدند. در سال ۲۰۰۹، اسرائیل
با شناورها مشخص شدند. در سال ۲۰۰۹، اسرائیل این میزان را به ۳ مایل دریایی کاهش داد که در نتیجه ۸۵ درصد از آب‌های ماهیگیری غزه توسط کشتی‌های جنگی اسرائیل مسدود شد. گزارش شده است که قایق‌های توپدار اسرائیلی حتی در این مناطق نیز به ماهیگیران محلی شلیک می‌کردند. در دههٔ دوم ۲۰۰۰، برخی از سیاستمداران اسرائیلی اتهام استفاده از محاصره برای آسیب رساندن عمدی یا «آسیب بشردوستانه» به غیرنظامیان فلسطینی را رد کردند. وزیر امور خارجه سابق اسرائیل تسیپی لیونی در ۲۵ اکتبر ۲۰۱۰ گفت: «هیچ قصدی برای آسیب رساندن به جمعیت
۲۰۱۰ گفت: «هیچ قصدی برای آسیب رساندن به جمعیت فلسطینی ساکن غزه وجود نداشته و هرگز وجود نداشته است». در سال ۲۰۰۸، نخست‌وزیر سابق ایهود اولمرت گفت: «ما اجازه یک بحران انسانی را نخواهیم داد، اما قصد نداریم زندگی آنها را آسان‌تر کنیم.» در اوت ۲۰۲۳، گزارش شد که ۱۲٬۰۷۶ کامیون بار کالای مجاز وارد غزه شده است که نشان‌دهنده بهبود جزئی در حجم کالاهای مجاز به ورود به این منطقه در مقایسه با دوره‌های قبل است. با وجود این ورودها، حجم کالاها با توجه به افزایش ۶۰ درصدی جمعیت از سال ۲۰۰۷ و نیازهای فزاینده جمعیت غزه، ناکافی
از سال ۲۰۰۷ و نیازهای فزاینده جمعیت غزه، ناکافی باقی ماند. تأثیر بشردوستانهٔ محاصره با خصومت‌های مکرر تشدید می‌شود که نه تنها منجر به تلفات بالا می‌شود بلکه زیرساخت‌های شکنندهٔ غزه را نیز بیشتر تخریب می‌کند. سازمان ملل و سازمان‌های مختلف حقوق بشری بارها خواستار لغو محاصره و افزایش دسترسی بشردوستانه برای کاهش رنج ساکنان غزه شده‌اند. شرایط موجود در سال ۲۰۲۳، که در آن منطقه شاهد بیشترین تعداد تلفات از سال ۲۰۰۵ بوده است، نیاز فوری به یک راه‌حل جامع و پایدار برای بحران بشردوستانه در غزه را در نظرمان برجسته کرده
بحران بشردوستانه در غزه را در نظرمان برجسته کرده و به آن تاکید می‌ورزد.
نی-نیت () یا به‌صورت کامل‌تر حور نی-نیت احتمالاً یکی از فرمانروایان مصر باستان در دوران یش‌دودمانی و متعلق به مصر پیش از تاریخ بوده است. اطلاعات موجود دربارهٔ خانواده، تبار و موقعیت زمانی دقیق این پادشاه تاکنون ناشناخته باقی مانده‌اند. شناخت ما از نی-نیت تا این لحظه صرفاً محدود به دو کتیبهٔ گِلی روی کوزه‌های سفالی سوخته است که از گور شماره ۲۵۷ در حلوان به دست آمده‌اند. با توجه به اجرای ناقص و نادقیق این کتیبه‌ها، خوانش نام او قطعی نیست. با این حال، مصرشناسانی چون ادوین فان دن برینک و کریستیان کولر خوانش این
چون ادوین فان دن برینک و کریستیان کولر خوانش این نام را به صورت نی-نیت پیشنهاد و تأیید کرده‌اند. تعیین تاریخ دقیق سلطنت او هنوز در دست بررسی است.
سان وان رونگ (درگذشته ۶۹۷)، خان قوم خیتان پس از لی جین ژونگ بود که به همراه شوهر خواهرش، لی جین ژونگ، در سال ۶۹۶ میلادی علیه دودمان وو ژو قیام کرد و به سرزمین های وو ژو یورش برد. او در سال ۶۹۷ میلادی درگذشت.
حت حور () که همچنین هت-حور نامیده شده و در واقع حور-حت است، یکی از پادشاهان یا فرعون‌های احتمالی دوره پیش‌دودمانی است که احتمالاً در حوالی دورهٔ نقاده ۳ب حکومت کرده است. او تنها از طریق دو کتیبه شناخته شده است: یکی کتیبه‌ای در شرق دلتای نیل و دیگری تکه‌ای سفال از تورا.
ازجمله کهن‌ترین شواهد مکتوب شناخته‌شده از کاربرد زبان‌های ترکی در ایران، یک بنچاق فارسی-ترکی به‌تاریخ سال ۶۶۰ ه‍.ق و مقارن با ابتدای حکومت ایلخانان بر ایران است. در این بنچاق، شخصی با نام ترکی-مغولی «ییروخ کوتان (یا کؤگَن ایریق)»، یک روستا را درعوض مبلغی مشخص، به شخصی دیگر با نام ترکی-مغولی «قوتوقو»، و در حضور جمعاً ۱۴ شاهد واگذار می‌کند. این بنچاق که در اصل جزوی از بایگانی‌های آرامگاه شیخ صفی‌الدین اردبیلی بود، امروزه با شمارهٔ S. 25585 در مجموعهٔ موزهٔ ملی ایران از آن نگهداری می‌شود. بخش اصلی سند به زبان
ایران از آن نگهداری می‌شود. بخش اصلی سند به زبان فارسی و خط نسخ تهیه‌شده و بخش ترکی که مشتمل بر ۶ سطر به خط اویغوری است توضیح کوتاهی پیرامون بخش فارسی، به‌همراه نام ۴ شاهد است که نامشان در بخش فارسی ذکرنشده است. مشخص نیست که کاتب هر دو بخش سند یکی بوده یا برای هر زبان کاتبی جداگانه دست به‌نگارش‌زده، اما از خط زمخت هر دو بخش مشخص است که کاتب یا کاتبان دخیل، چندان حرفه‌ای نبوده‌اند. به‌مانند سایر اسناد ترکی روزگار ایلخانان، بخش ترکی در این سند نیز به‌شکلی از «ترکی شرقی (قارلُقی)» نوشته‌شده است. تنها نمونهٔ
«ترکی شرقی (قارلُقی)» نوشته‌شده است. تنها نمونهٔ کهن‌تر از این نوع در ایران، یک سند فارسی، به‌سال صدور ۶۰۳ ه‍.ق است، که در آن یک یادداشت کوتاه ترکی به خط اویغوری و به‌شرح زیر است، که از مجموعه اسناد اردبیل به‌حساب می‌آید: به‌نوشتهٔ ، ترک‌شناس مجارستانی، با وجود اینکه در ایران ترکی اوغوزی از دورهٔ سلجوقی شناخته‌شده بود و گویشورانی داشت، اما تا سدهٔ هشتم ه‍.ق تبدیل به زبان نوشتاری نشد؛ در مقابل، در همان دورهٔ سلجوقیان، ترکی قارلقی با پشتیبانی قراخانیان تبدیل به زبانی نوشتاری مبتنی بر خط اویغوری شد. این نوع
به زبانی نوشتاری مبتنی بر خط اویغوری شد. این نوع از ترکی را در ایران ایلخانی، منشیان اویغور درخدمت مغولان به‌کار می‌بردند.
شاهین دوتایی (؛ همچنین احتمالاً دجو، نبوی، هروی و حَروی) یکی از فرمانروایان مصر سفلی در دورهٔ نقاده سوم بود. احتمال دارد که او در سدهٔ ۳۲ پیش از میلاد سلطنت کرده باشد. مدت دقیق حکومت او نامشخص است. شواهد و نشانه‌های تاریخی. در سال ۱۹۱۰، مصرشناس ژان کلِدا نخستین شواهد از وجود شاهین دوتایی را کشف کرد. کلدا در حال کاوش در محوطهٔ محمودیه در شمال‌شرقی دلتای نیل بود که یک دهقان در نزدیکی ال‌بیدا هنگام کاشت نخل، کوزه‌ای به همراه چند قطعهٔ کنده‌کاری‌شده پیدا کرد و به او تحویل داد. کلدا با بررسی محل، به‌زودی چهار
به او تحویل داد. کلدا با بررسی محل، به‌زودی چهار سِرِخ متعلق به شاهین دوتایی را کشف کرد. دومین گواهی مربوط به شاهین دوتایی در سال ۱۹۱۲ کشف شد، زمانی که هرمان یونکر در محوطهٔ تورا در حال حفاری بود. در آن‌جا، گوری کشف شد که کوزه‌ای کامل با یک سِرِخ دارای دو شاهین بر بالای آن پیدا شد. در سال‌های اخیر، سِرِخ‌های شاهین دوتایی در مناطق مختلفی یافت شده‌اند، از جمله: شبه‌جزیره سینا، تل ابراهیم عوض در شرق دلتا، ادیمه و ابیدوس در مصر علیا و معدن پلمهیم در جنوب اسرائیل. تمرکز سِرِخ‌های شاهین دوتایی در مصر سفلی و
تمرکز سِرِخ‌های شاهین دوتایی در مصر سفلی و شمال‌غربی سینا نشان می‌دهد که فرمانروایی او ممکن است محدود به این مناطق بوده باشد. با این حال، پراکندگی جغرافیایی گسترده‌تر این سِرِخ‌ها، به‌ویژه در مصر علیا و شام جنوبی، نشان می‌دهد که نفوذ پادشاهان نقاده سوم در پایان این دوره، چه از طریق تجارت و چه از طریق جنگ، به مسافت‌های دورتری نیز گسترش یافته بود. اگر نگاره‌های موجود در سمتِ روی پالت لیبیایی دربردارندهٔ نام‌های سلطنتی باشند، ممکن است نام شاهین دوتایی در ردیف دوم نمادهای حک‌شده، در کنار شاه عقرب یکم یا عقرب
دوم نمادهای حک‌شده، در کنار شاه عقرب یکم یا عقرب دوم آمده باشد. نام. سُرخ (serekh) شاهین دوتایی در چینش و ساختارش منحصر به فرد است. نخست، این تنها سرخی است که توسط دو شاهین حور که به سمت هم نگاه می‌کنند، تاج‌گذاری شده است. دوم، این سرخ فاقد بخش نام است و به جای آن با خطوط عمودی پر شده است که معمولاً نمایانگر نمای طاق‌دار کاخ هستند. همچنین، این سرخ فاقد خط افقی است که معمولاً نمای کاخ را از نام فرمانروا در بالا جدا می‌کند. در نهایت، هر شاهین روی یک قله‌ی جداگانه ایستاده است. سرخ‌های موسوم به «سرخ‌های
جداگانه ایستاده است. سرخ‌های موسوم به «سرخ‌های ناشناس» به نسبت زیاد در مصر علیا و سفلی یافت شده‌اند و برخی از آنها منشاءشان در رفح واقع در جنوب فلسطین است. بسیاری از این سرخ‌ها در مقابر ابیدوس، به ویژه در مقابر U-s و U-t کشف شده‌اند. علاوه بر سرخ اصلی شاهین دوتایی، م. ج. کلدا تعدادی سرخ مشابه از آثار یافت شده در ال‌بیدا نیز پیدا کرد که یکی از آنها را نام یک ملکه به نام «کا-نیت» فرض کرده است. در مورد شاهین دوتایی به عنوان یک فرعون، کلدا و مصرشناسان همکارش، گونتر درایر و ادوین فن دن برینک، بر این باورند که
گونتر درایر و ادوین فن دن برینک، بر این باورند که این ویژگی‌های خاص نمادین معانی عمیق‌تری دارند. احتمالاً دو شاهین نماینده‌ی مصر سفلی و سینا هستند، چرا که به نظر می‌رسد شاهین دوتایی بر هر دو منطقه حکومت می‌کرده است. درایر معتقد است که شاهین‌ها روی نماد «نشان کوه»، یعنی علامت N26 در فهرست نمادهای گاردینر ایستاده‌اند: و نام را به صورت دجو (ḏw) می‌خواند، به این معنا که نام شاه با دو شاهین بر فراز کوه‌ها در بالای یک سرخ ساده نمایش داده شده است. در مقابل، الخاندرو خیمنز سرانو نام را نبوی (nb.wy) به معنی «دو
خیمنز سرانو نام را نبوی (nb.wy) به معنی «دو ارباب» می‌خواند و تشابهی میان آن با یک پالت آرایشی بسیار قدیمی‌تر که در موزه باربیه-مولر ژنو نگهداری می‌شود، مشاهده می‌کند.
واش () احتمالاً یکی از فرعون‌های مصر پیش از تاریخ (حدود ۵۰۰۰ سال پیش) بوده است. با این حال، از آنجا که تنها منبع موجود دربارهٔ او، تصویرش به‌عنوان یک اسیر بر روی پالت نارمر است، وجود تاریخی او مورد تردید پژوهشگران قرار دارد. پیش‌زمینه. وجود تاریخی واش قطعی نیست. شیء سنگی‌ای که تصویر او بر روی آن نقش بسته، توسط باستان‌شناسان بریتانیایی، جیمز ای. کویبل و فردریک گرین کشف شد. آن‌ها این پالت را در فصل کاوش‌های ۱۸۹۷–۱۸۹۸ در معبد حوروس در نخن به دست آوردند. پشت پالت نارمر، اسیری زانو زده را نشان می‌دهد که «چهره‌ای
نارمر، اسیری زانو زده را نشان می‌دهد که «چهره‌ای غیرمصری» دارد و در آستانه‌ی ضربه خوردن از فرعونی بسیار بزرگ‌تر به تصویر کشیده شده: نارمر. همان‌طور که نام نارمر با یک معمای مصور (rebus) – یعنی تصویر یک گربه‌ماهی بالای یک چُکش (چیزل) – در جلوی پالت آمده، در کنار اسیر نیز دو هیروگلیف مصری ساده نقش بسته‌اند: یک نیزه ماهیگیری (هارپون) و یک دریاچه. برخی پژوهشگران این نشانه‌ها را به‌عنوان اشاره‌ای به سرزمین نیزه (Harpoon nome) – منطقه‌ای در دلتای نیل، نزدیک مرز لیبی باستان – تفسیر کرده‌اند. اما اگر این دو نماد،
باستان – تفسیر کرده‌اند. اما اگر این دو نماد، نام شخصی اسیر را نشان دهند، آنگاه می‌توان نام او را واش یا واشی خواند. اگر واش شخصیت تاریخی واقعی بوده باشد، ممکن است آخرین پادشاه مصر سفلی از دودمانی در شهر بوتو بوده باشد. در واقع، شهرت نارمر تا حد زیادی به دلیل آن است که به‌عنوان فرعون مصر علیا، آخرین پادشاه مصر سفلی را شکست داد. با این حال، برخی محققان معتقدند که پالت نارمر نه روایتی تاریخی، بلکه تصویری نمادین از قدرت و مشروعیت نارمر است، و ممکن است چهرهٔ واش نیز صرفاً برای ایفای این نقش انتخاب شده باشد.
واش نیز صرفاً برای ایفای این نقش انتخاب شده باشد. باستان‌شناس ادوین فن دن برینک نظریه‌ای ارائه داده که بر اساس آن، حج حور، یکی دیگر از فرمانروایان پیش‌دودمانی مصر سفلی، همان چهره‌ای است که در پالت نارمر به‌عنوان واش دیده می‌شود. او این فرضیه را بر پایه‌ی شباهت‌هایی میان نشان سِرِخ حج حور و نقش بالای اسیر در پالت نارمر مطرح کرده؛ جایی که حوروس با طنابی از بینی کشتی‌ای با سر انسانی آن را از میان نیزار بیرون می‌کشد.
رده‌بندی محتوا ()، میزان مناسب بودن برنامه‌های تلویزیونی، فیلم‌ها، کتاب‌های کمیک یا بازی‌های ویدئویی را برای گروه سنی مخاطب اصلی ارزیابی می‌کند. این سیستم معمولاً هر محتوای رسانه‌ای را در یکی از چندین دسته‌بندی خاص جای می‌دهد تا نشان دهد مشاهدهٔ آن برای کدام رده سنی مناسب است. هر دسته شامل گروه سنی مشخص‌شده به‌اضافهٔ تمام سنین بالاتر از آن محدوده می‌شود.
السین گروهٔ موسیقی کانادایی بود که توسط السیان کپلت و استفان سوتو تشکیل شد.
جام ملت‌های زنان آسیا ۲۰۲۹ بیست و دومین دوره رقابت‌های فوتبال جام ملت‌های زنان آسیا است که توسط ای‌اف‌سی و به میزبانی کشور ازبکستان برگزار خواهد شد.
باشگاه فوتبال دیفندرز یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای مستقر در هوماگاما، سری‌لانکا است. در سال ۲۰۱۸، تیم فوتبال ارتش سری‌لانکا به دیفندرز تغییر نام داد. این تیم تحت حمایت ارتش سری‌لانکا است.
موزه بمب اتمی ناگاساکی ، در شهر ناگاساکی، ژاپن است. موزه یادگاری از بمباران اتمی هیروشیما و ناگاساکی توسط ایالات متحده در ۹ اوت ۱۹۴۵ در ساعت ۱۱:۰۲:۳۵ صبح است. در کنار موزه سالن یادبود صلح ملی ناگاساکی برای قربانیان بمب اتمی قرار دارد که در سال ۲۰۰۳ ساخته شده است. همتا در هیروشیما موزه یادبود صلح هیروشیما است. این مکان‌ها نمادی از عصر هسته‌ای هستند، ویرانی‌های گسترده و مرگ‌های بی‌رویه ناشی از سلاح‌های هسته‌ای را به بازدیدکنندگان یادآوری می‌کنند و تعهد به صلح را نشان می‌دهند.
پارک یادبود صلح هیروشیما ، یک پارک یادبود در مرکز هیروشیما، ژاپن است. این پارک به میراث هیروشیما به عنوان اولین شهر جهان که در پایان جنگ جهانی دوم متحمل بمباران اتمی هیروشیما و ناگاساکی شد، و به یاد قربانیان مستقیم و غیرمستقیم بمب (که ممکن است تعداد آنها تا ۱۴۰۰۰۰ نفر بوده باشد) اختصاص داده شده است. پارک یادبود صلح هیروشیما هر ساله توسط بیش از یک میلیون نفر بازدید می‌شود.
ایستگاه هیروشیما ، یک ایستگاه راه آهن بزرگ در مینامی-کو، هیروشیما، ژاپن است که توسط شرکت راه‌آهن غرب ژاپن (JR West) اداره می‌شود. ایستگاه هیروشیما ایستگاه ترمینال (⎘ ایستگاه قطار) برای چندین خط است و تمام قطارهای سانیو شینکانسن در اینجا توقف می کنند.
استوپای صلح ()، استوپای بودیسم یک بنای یادبود برای الهام بخشیدن به صلح است که به منظور ایجاد تمرکز برای مردم از همه نژادها و مذاهب و کمک به متحد کردن آنها در جستجوی صلح جهانی طراحی شده است. اکثر، البته نه همه، بتکده‌های صلح ساخته شده از زمان جنگ جهانی دوم تحت هدایت نیچیداتسو فوجی (۱۸۸۵–۱۹۸۵)، راهب بودایی اهل ژاپن و بنیانگذار فرقه بودایی نیپونزان-میوهوجی ساخته شده‌اند. فوجی از ملاقات خود با مهاتما گاندی در سال ۱۹۳۱ بسیار الهام گرفت و تصمیم گرفت زندگی خود را وقف ترویج عدم خشونت کند. در سال ۱۹۴۷، او شروع به
وقف ترویج عدم خشونت کند. در سال ۱۹۴۷، او شروع به ساخت بتکده‌های صلح به عنوان زیارتگاه‌هایی برای صلح جهانی کرد. اولین مورد در کوماموتو در سال ۱۹۵۴ افتتاح شد.
بیمارستان شیما ()، یک بیمارستان ژاپنی، اکنون کلینیک، در هیروشیما، ژاپن است. این مکان دقیقاً محلی بود که بمباران اتمی هیروشیما و ناگاساکی در ۶ اوت ۱۹۴۵ رخ داد. بیمارستان شیما زمین صفر یا کانون زمین‌لرزه محسوب می‌شود.