payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در حالی که برخی از هواداران او ادعا می‌کردند که حدود ۲۰۰ میلیون نفر (تقریباً ۳٪ از جمعیت جهان) «عربده» خواهند کشید. کمپینگ پیش از این ادعا کرده بود که عروج در سپتامبر ۱۹۹۴ رخ خواهد داد. اکثریت قریب به اتفاق گروه‌های مسیحی، از جمله اکثر معتقدان پروتستان و کاتولیک، پیش‌بینی‌های کمپینگ را نپذیرفتند؛ برخی صریحاً آنها را رد کردند، با استناد به آیاتی از کتاب مقدس از جمله سخنان عیسی مبنی بر اینکه «هیچ‌کس از آن روز یا ساعت خبر ندارد» (متی ۲۴:۳۶). مصاحبه‌ای با گروهی از رهبران کلیسا نشان داد که همه آنها طبق معمول
از رهبران کلیسا نشان داد که همه آنها طبق معمول مراسم کلیسا را برای یکشنبه، ۲۲ مه برنامه‌ریزی کرده‌اند. پس از شکست پیش‌بینی، توجه رسانه‌ها به واکنش کمپینگ و پیروانش معطوف شد. در ۲۳ مه، کمپینگ اظهار داشت که ۲۱ مه روز داوری «معنوی» بوده است و عروج جسمانی در ۲۱ اکتبر ۲۰۱۱، همزمان با نابودی جهان توسط خدا، رخ خواهد داد. با این حال، در ۱۶ اکتبر، کمپینگ در مصاحبه‌ای اعتراف کرد که نمی‌داند پایان چه زمانی فرا خواهد رسید، و پس از آنکه ۲۱ اکتبر بدون آخرالزمان پیش‌بینی‌شده‌اش سپری شد، هیچ اظهار نظر عمومی نکرد. در مارس
سپری شد، هیچ اظهار نظر عمومی نکرد. در مارس ۲۰۱۲، کمپینگ در نامه‌ای به شنوندگان رادیو خانواده «با فروتنی اذعان کرد» که اشتباه کرده است، تلاش برای پیش‌بینی تاریخ «گناه» است و منتقدان در اشاره به متن کتاب مقدس که «هیچ‌کس از آن روز و ساعت خبر ندارد» محق بوده‌اند. او اضافه کرد که «با اشتیاق بیشتری [...] نه برای یافتن تاریخ‌ها، بلکه برای وفادارتر بودن به فهم خود، در کتاب مقدس جستجو می‌کند.» منطق. کمپینگ چندین استدلال ارائه داد که توسط رسانه‌های جریان اصلی «عددی» نامیده می‌شدند، که او آنها را اثبات‌های کتاب مقدسی
می‌شدند، که او آنها را اثبات‌های کتاب مقدسی می‌دانست، و به نفع پایان زمان در ۲۱ مه بود. کمپینگ، که یک مهندس عمران با تحصیلات دانشگاهی است، اظهار داشت که دهه‌ها تلاش کرده است تا پیشگویی‌های کتاب مقدس را که مبتنی بر ریاضیات هستند، تفسیر کند. او در مصاحبه‌ای با "سانفرانسیسکو کرونیکل" توضیح داد: «... من یک مهندس بودم، به اعداد خیلی علاقه داشتم. از خودم می‌پرسیدم «چرا خدا این عدد یا آن عدد را قرار داده؟» مسئلهٔ بی‌اعتقادی نبود، مسئله این بود که «حتماً دلیلی برای آن وجود دارد.» در سال ۱۹۷۰، کمپینگ تاریخ وقوع سیل
آن وجود دارد.» در سال ۱۹۷۰، کمپینگ تاریخ وقوع سیل بزرگ را ۴۹۹۰ سال قبل از میلاد مسیح اعلام کرد. کمپینگ با استفاده از این تاریخ، با در نظر گرفتن عبارت موجود در پیدایش ۷:۴ («هفت روز دیگر باران بر زمین خواهم فرستاد») به‌عنوان پیش‌بینی پایان جهان، و ترکیب آن با دوم پطرس ۳:۸ («نزد خداوند، یک روز مانند هزار سال است و هزار سال مانند یک روز»)، نتیجه گرفت که پایان جهان در سال ۲۰۱۱، ۷۰۰۰ سال پس از ۴۹۹۰ پیش از میلاد، رخ خواهد داد. کمپینگ هفدهمین روز از ماه دوم ذکر شده در پیدایش ۷:۱۱ را ۲۱ مه می‌داند و از این رو وقوع
در پیدایش ۷:۱۱ را ۲۱ مه می‌داند و از این رو وقوع ربوده شدن را در این تاریخ پیش‌بینی می‌کند. استدلال دیگری که کمپینگ به نفع تاریخ ۲۱ مه مطرح کرد به شرح زیر است: کمپینگ گفت که ۵ × ۱۰ × ۱۷ «داستانی را از زمانی که مسیح تاوان گناهان ما را پرداخت تا زمانی که کاملاً نجات یافتیم» برای ما روایت می‌کند. کمپینگ در مورد زمان دقیق این رویداد دقیق نبود و گفت که «شاید» بتوانیم ساعت را بدانیم. او اظهار داشته است که منظور از «روزها» در کتاب مقدس، به‌طور خاص ساعات روز است. روایت دیگری می‌گوید که «زلزله بزرگ» که نشانه‌ای از
دیگری می‌گوید که «زلزله بزرگ» که نشانه‌ای از آغاز ربایش است، «در حوالی ساعت ۶ در حاشیه اقیانوس آرام آغاز خواهد شد بعد از ظهر به وقت محلی، در هر منطقه زمانی.» در کتاب کمپینگ "۱۹۹۴؟"او در کتاب خود که در سال ۱۹۹۲ منتشر شد، پیش‌بینی کرد که آخرالزمان در ۶ سپتامبر ۱۹۹۴ فرا خواهد رسید. وقتی که عروج در روز مقرر رخ نداد، کمپینگ گفت که مرتکب یک خطای ریاضی شده است. انتقاد. پیش‌بینی کمپینگ در مورد عروج آسمانی، به‌همراه برخی دیگر از آموزه‌ها و باورهای او، جنجال‌هایی را در دنیای مسیحی و سکولار غرب برانگیخت. منتقدان او
در دنیای مسیحی و سکولار غرب برانگیخت. منتقدان او اغلب آیاتی از کتاب مقدس (مانند ) را نقل می‌کردند که آنها را اینگونه تفسیر می‌کردند که تاریخ پایان جهان تا زمانی که واقعاً اتفاق نیفتد، توسط هیچ‌کس جز خدا شناخته نخواهد شد. با این حال، کمپینگ و پیروانش در پاسخ خود با استناد به آیات دیگری (مانند ۵:۵۱–۵:۱) اظهار داشتند که این اصل فقط در دوران «عصر کلیسا» یا دوره پیش از مصیبت اعمال می‌شود و برای امروز صدق نمی‌کند. کمپینگ در جزوه‌ای در سال ۲۰۰۱ اظهار داشت که مؤمنان باید «از کلیسا فرار کنند» و از هر کلیسایی که به
باید «از کلیسا فرار کنند» و از هر کلیسایی که به آن تعلق دارند استعفا دهند، زیرا «عصر کلیسا» به پایان رسیده و «مصیبت بزرگ» آغاز شده است. این ادعا بحث‌برانگیز بود و «سیلی از حملات» را به دنبال داشت. ادوین ام. یامائوچی، زمانی که کمپینگ برای اولین بار ایده‌های خود را در سال ۱۹۷۰ منتشر کرد، از تاریخ‌گذاری سیل توسط او انتقاد کرد. انتقادها به پیشگویی ۲۱ مه از نقد جدی تا تمسخر را در بر می‌گرفت. استاد الهیات، متیو ال. اسکینر، در مقاله‌ای در "هافینگتون پست"، به «تاریخچه طولانی گمانه‌زنی‌های شکست‌خورده» در مورد
«تاریخچه طولانی گمانه‌زنی‌های شکست‌خورده» در مورد آخرالزمان اشاره کرد و هشدار داد که صحبت‌های مربوط به آخرالزمان می‌تواند مسیحیان را به جای «تلاش برای رستگاری جهان» به انفعال اجتماعی سوق دهد. برخی از ستون‌نویس‌ها با مقالات طنزآمیز این پیش‌بینی را به سخره گرفتند. گروهی از مسیحیان وب‌سایتی به نام RaptureFail راه‌اندازی کردند که هدف آن، تضعیف «این شرمساری برای بدن مسیح» اعلام شده است. ریچارد داوکینز، زیست‌شناس تکاملی و خداناباور، پیش‌بینی کمپینگ را رد کرد و نوشت: «او ناگزیر در ۲۲ مه توضیح خواهد داد که حتماً
«او ناگزیر در ۲۲ مه توضیح خواهد داد که حتماً خطایی در محاسبه رخ داده است، و عروج به تعویق افتاده است. … و لطفاً پول بیشتری برای پرداخت هزینه بیلبوردهای به‌روز شده ارسال کنید.» لری هیکاک، مدیر انجمن خداناباوران آمریکایی در کالیفرنیا، گفت که «کمپین خیرخواهانه کمپینگ برای جذبه، نشان‌دهنده مشکلات دین است.» پیش‌بینی برای ۲۱ مه ۲۰۱۱. کمپین اطلاعاتی. در سال ۲۰۱۰، ماری اکسلی از کلرادو اسپرینگز با خرید فضای تبلیغاتی در محل خود و تبلیغ تاریخ ادعایی عروج بر روی تعدادی از نیمکت‌های پارک، خبرساز شد. پس از آن، بیش از
از نیمکت‌های پارک، خبرساز شد. پس از آن، بیش از ۵٬۰۰۰ بیلبورد با عنوان «روز داوری» در نقاط مختلف جهان، از جمله جمهوری دومینیکن، اتیوپی، غنا، اندونزی، اسرائیل، جامائیکا، اردن، لبنان، لسوتو، فیلیپین، تانزانیا و ایالات متحده نصب شد. برخی افراد وسایل نقلیه خود را با این اطلاعات تزئین کردند. بسیاری از کسانی که به این پیشگویی اعتقاد داشتند، برای آماده شدن برای رویداد عروج، از کار مرخصی گرفتند. دیگران پس‌انداز زندگی خود را صرف تبلیغات برای تبلیغ این پیشگویی کردند. یک کارمند بازنشسته آژانس حمل و نقل اهل نیویورک
یک کارمند بازنشسته آژانس حمل و نقل اهل نیویورک ۱۴۰٬۰۰۰ دلار برای تبلیغات هزینه کرد. رادیو خانواده بیش از ۱۰۰ میلیون دلار آمریکا را صرف این کمپین اطلاع‌رسانی کرد که از طریق فروش و مبادله رسانه‌های پخش تأمین مالی شد. به گفته مت توتر، کارمند سابق رادیو خانواده، «ما حدود ۱۰۰ میلیون دلار سرمایه داشتیم و [کمپینگ] آن را طوری خرج کرد که انگار فردا هیچ اتفاقی نمی‌افتد.» در ۲۷ اکتبر ۲۰۱۰، آنها «پروژه کاروان» را راه‌اندازی کردند. پنج وسیله نقلیه تفریحی که در کنار خود اعلام می‌کردند روز قیامت در ۲۱ مه ۲۰۱۱ آغاز
خود اعلام می‌کردند روز قیامت در ۲۱ مه ۲۰۱۱ آغاز می‌شود، از دفتر مرکزی خود در اوکلند، کالیفرنیا، به سیاتل، واشینگتن اعزام شدند. به محض ورود، تیم‌هایی برای توزیع تراکت اعزام شدند. این کاروان متعاقباً در بسیاری از ایالت‌های ایالات متحده و کانادا توقف کرد. تأثیر. پیش‌بینی کمپینگ و تبلیغ آن از طریق شبکه رادیویی و سایر ابزارهای تبلیغاتی، این پیش‌بینی را در سطح جهانی منتشر کرد. برخی از پیروان کمپینگ شغل خود را رها کردند، خانه‌هایشان را فروختند، سرمایه‌گذاری در بودجه دانشگاه فرزندانشان را متوقف کردند و مبالغ
بودجه دانشگاه فرزندانشان را متوقف کردند و مبالغ هنگفتی را صرف تبلیغ ادعاهای کمپینگ کردند. حدود ۵٬۰۰۰ نفر از قوم همونگ در اوایل ماه مه در شهری دورافتاده در منطقه مونگ نه در استان دین بین ویتنام گرد هم آمدند، جایی که قصد داشتند منتظر ورود مسیح باشند. دولت ویتنام این تجمع را متفرق کرد و برخی از افراد را دستگیر کرد و آنها را «افراطی» توصیف کرد. کشیش دوآن ترونگ تین اشاره کرد که نسخه ترجمه شده پیشگویی کمپینگ، حدود ۳۰۰ نفر از اعضای کلیسا را تحت تأثیر قرار داده است تا به محل تجمع بروند و وسایل خود را بفروشند تا
تا به محل تجمع بروند و وسایل خود را بفروشند تا بتوانند هزینه سفر با اتوبوس را تأمین کنند. بنا بر گزارش‌ها، بسیاری از مسیحیان همونگ که از دستگیری فرار کردند، پس از تجمع مجبور به پنهان شدن شدند. در ۱۹ مه ۲۰۱۱، عبارت جستجوی «پایان دنیا، ۲۱ مه» بر اساس محبوبیت این عبارت جستجو در ایالات متحده، به رتبه دوم در گوگل ترندز رسید. جستجوهای مرتبط با «هارولد کمپینگ»، «روز قیامت ۲۱ مه» و «عید ۲۱ مه» نیز در بین ۱۰ رتبه برتر قرار داشتند. اداره پلیس نیویورک اظهار داشت: «ما هیچ پوشش اضافی برای پایان جهان برنامه‌ریزی
«ما هیچ پوشش اضافی برای پایان جهان برنامه‌ریزی نکرده‌ایم. در واقع، اگر این اتفاق بیفتد، برای خیابان‌هایی که احتمالاً خالی خواهند بود، به افسران کمتری نیاز خواهد بود.» واکنش. واکنش از رادیو خانواده و هارولد کمپینگ. در آخر هفته ۲۱ و ۲۲ مه، دفتر مرکزی رادیو خانواده با یادداشتی با این مضمون بسته شد: «این دفتر بسته است. متاسفیم که جای شما خالی بود!» شبکه رادیو خانواده در طول ۲۱ و ۲۲ مه همچنان در حال پخش بود و بیشتر برنامه‌های معمول خود را پخش می‌کرد، اما هیچ اشاره‌ای به عروج عیسی مسیح و بدون پخش مجدد معمول
اشاره‌ای به عروج عیسی مسیح و بدون پخش مجدد معمول برنامه هارولد کمپینگ با عنوان «"مجمع باز»" نداشت. روز یکشنبه، ۲۲ مه، کمپینگ برای لحظاتی کوتاه از خانه‌اش بیرون آمد و گفت: «به من یک روز فرصت بدهید، امروز مصاحبه‌ای در کار نیست.» … باید با آن زندگی کنم، باید در موردش فکر کنم.» او گفت که روز دوشنبه، ۲۳ مه، بیانیه‌ای عمومی صادر خواهد کرد. کمپینگ گفت که از اینکه این عروج رخ نداده «مبهوت» شده است، و اینکه «به‌دنبال پاسخ» است، و وقتی در ۲۳ مه به سر کار برگردد، بیشتر خواهد گفت. در ۲۳ مه، او به برنامه رادیویی "«مجمع
خواهد گفت. در ۲۳ مه، او به برنامه رادیویی "«مجمع آزاد»" خود، با حضور اعضای مطبوعات، بازگشت و با خروج از قالب معمول خود، به جای پرسش از تماس‌گیرندگان، به پرسش‌های خبرنگاران حاضر پاسخ داد. پیش‌بینی برای ۲۱ اکتبر ۲۰۱۱. کمپینگ همچنان بر اساس افزودن ۱۵۳ ماهیِ یوحنا ۲۱:۱۱ به ۲۱ مه، پیش‌بینی می‌کرد که ۲۱ اکتبر پایان جهان خواهد بود، اما پیش‌بینی خود را با کلماتی مانند "احتمالاً" و "شاید" اصلاح کرد. کمپینگ در یک پادکست گفت: «واقعاً دارم فکر می‌کنم که با بررسی مجدد این مسائل، هیچ نوع نمایش بزرگی برگزار نخواهد شد.»
این مسائل، هیچ نوع نمایش بزرگی برگزار نخواهد شد.» «پایان خیلی خیلی بی‌سروصدا از راه خواهد رسید.» او با نزدیک شدن به تاریخ مقرر، حضور کمرنگی داشت و دخترش در پاسخ به درخواست رسانه‌ها گفت: «متاسفم که ناامیدتان می‌کنم، اما به ما در رادیو خانواده دستور داده شده که با رسانه‌ها یا مطبوعات صحبت نکنیم.» واکنش. هیچ بیانیه‌ای از سوی کمپینگ یا رادیو خانواده در ۲۱ یا ۲۲ اکتبر منتشر نشد. بعداً گزارش شد که کمپینگ در ۱۶ اکتبر به مصاحبه‌کننده‌ای گفته است که خداوند به هیچ‌کس قدرت نداده است که دقیقاً بداند چه زمانی ربایش رخ
قدرت نداده است که دقیقاً بداند چه زمانی ربایش رخ خواهد داد. او از سمت رهبری خود در رادیو خانواده بازنشسته شد. مدتی پس از ۲۱ اکتبر، رادیوی خانواده یک پیام صوتی از هارولد کمپینگ را در صفحه اصلی خود منتشر کرد. کمپینگ در این پیام، در مورد پیشگویی‌های آخرالزمان اظهار داشت که «ما این موضوع را بسیار بسیار دشوار می‌یابیم». او همچنین به پیروانش گفت که «احساس نکنند خدا آنها را رها کرده است» و «خدا هنوز مسئول همه چیز است». با نزدیک شدن به ۲۱ اکتبر، بنیاد آزادی از دین، فضایی را در بیش از ۴۰ بیلبورد در منطقه خلیج
دین، فضایی را در بیش از ۴۰ بیلبورد در منطقه خلیج سانفرانسیسکو خریداری کرد تا پیش‌بینی‌های کمپینگ را به سخره بگیرد و بینندگان را به استفاده از قضاوت منطقی ترغیب کند. این بیلبوردها شعارهایی مانند «یک بار گولم بزن…»، «هنوز اینجاییم» و «هر روز، روز داوری است. از عقلت استفاده کن» را به نمایش می‌گذاشتند. گزارش‌های رسانه‌ها در ۲۱ و ۲۲ اکتبر تأکید کردند که کمپینگ «دوباره اشتباه کرده است». "روزنامه اینترنشنال بیزینس تایمز" او را «پیامبر دروغین» اعلام کرد. در ۲۱ اکتبر ۲۰۱۱، وب‌سایت مجله "تایم"، پیش‌بینی‌های
۲۱ اکتبر ۲۰۱۱، وب‌سایت مجله "تایم"، پیش‌بینی‌های آخرالزمانی کمپینگ را به عنوان یکی از «۱۰ پیش‌بینی شکست‌خورده برتر» فهرست کرد، فهرستی که به افتخار کمپینگ گردآوری شده است. تحولات شخصی. رادیو خانواده آرشیو ضبط‌های صوتی برنامه انجمن آزاد کمپینگ که قبل از ماه مه ۲۰۱۱ ضبط شده بود را از وب‌سایت خود حذف کرد. در ۹ ژوئن ۲۰۱۱، کمپینگ دچار سکته مغزی شد و در بیمارستان بستری شد. رادیو خانواده، بخش‌هایی از "گفتگوی آزاد" او از ۲۳ مه تا ۹ ژوئن را به مدت چند هفته تکرار پخش کرد. از ۲۳ ژوئن، رادیو خانواده شروع به ارائه
پخش کرد. از ۲۳ ژوئن، رادیو خانواده شروع به ارائه برنامه‌های جدید در بازه زمانی او کرد. کمپینگ در ۱۵ دسامبر ۲۰۱۳، در سن ۹۲ سالگی، بر اثر عوارض ناشی از زمین‌خوردن در خانه، دو هفته قبل، درگذشت. مرگ او توسط یکی از کارمندان شبکه تأیید شد. در سپتامبر ۲۰۱۸، رادیو خانواده اعلام کرد که دیگر برنامه‌هایی با صدای هارولد کمپینگ پخش نخواهد کرد و دیگر متون مربوط به آموزه‌های کمپینگ را توزیع نخواهد کرد. این تصمیم به عنوان بخشی از تلاش برای فاصله گرفتن از الهیات کمپینگ و همچنین بازگرداندن برنامه‌هایی از وزارتخانه‌های خارجی
بازگرداندن برنامه‌هایی از وزارتخانه‌های خارجی به برنامه شبکه گرفته شد. این تغییرات از ۸ اکتبر ۲۰۱۸ لازم الاجرا شدند. انتشارات. نوشته‌های کمپینگ که جزئیات زمان پایان را شرح می‌دهند عبارتند از: سایر وزارتخانه‌ها یا سازمان‌هایی که پیش‌بینی آخرالزمان در سال ۲۰۱۱ را آموزش دادند. انجمن کتاب مقدس الکترونیکی. متعلق و تحت مدیریت کریس مک‌کان.نشریات شامل موارد زیر است: مک‌کان حتی پس از شکست پیش‌بینی‌اش در ۲۱ مه ۲۰۱۱، همچنان به این آموزه ادامه داد که ۲۱ اکتبر ۲۰۱۱ پایان جهان خواهد بود. و پس از ۲۱ اکتبر ۲۰۱۱، او تعلیم
جهان خواهد بود. و پس از ۲۱ اکتبر ۲۰۱۱، او تعلیم داد که پایان جهان در مارس ۲۰۱۲ رخ خواهد داد. در پایان سال ۲۰۱۲، مک‌کان شروع به آموزش این احتمال کرد که آخرین روز، ۷ اکتبر ۲۰۱۵ باشد او گفت که «احتمال زیادی وجود دارد که این اتفاق بیفتد» و «احتمال بعیدی وجود دارد که نیفتد». این تاریخ با اضافه کردن ۱۶۰۰ روز (برگرفته از ) به ۲۱ مه ۲۰۱۱، که مک‌کان هنوز هم آن را آغاز روز داوری می‌داند، به دست آمده است. او اشاره کرد که ۷ اکتبر ۲۰۱۵، آخرین روز عید خیمه‌ها و دقیقاً ۱۰٬۰۰۰ روز از ۲۱ مه ۱۹۸۸ است، که به ادعای او تاریخ
روز از ۲۱ مه ۱۹۸۸ است، که به ادعای او تاریخ پایان عصر کلیسا است. رابرت فیتزپاتریک. رابرت فیتزپاتریک کتابی با عنوان "«قانون روز قیامت»" بر اساس نوشته‌های کمپینگ نوشت.
«سلبریتی کامل» ترانه‌ای از خواننده-ترانه‌پرداز آمریکایی لیدی گاگا می‌باشد که در ششمین آلبوم استودیویی وی تحت عنوان "میهم" به‌عنوان چهارمین قطعه قرار دارد. «سلبریتی کامل» ترانه‌ای الکتروپاپ و تریپ هاپ است که از نظر سبک با آثار ناین اینچ نیلز مقایسه شده‌است. تهیه‌کنندگی این اثر برعهدهٔ لیدی گاگا، سیرکوت و اندرو وات بوده و آهنگسازی نیز توسط دو نفر آخری به‌همراهٔ گیزافلشتاین انجام شده‌است. پیش‌نمایش «سلبریتی کامل» در ۲۴ فوریهٔ سال ۲۰۲۵ منتشر شد و سپس در ۷ مارس روی آلبوم منتشر گردید.ترانه نقدهای مثبتی از منتقدان
آلبوم منتشر گردید.ترانه نقدهای مثبتی از منتقدان موسیقی دریافت کرد؛ آن‌ها صدای ترانه را ستودند و با اینکه موضوعش «تکراری» بود، آن را یکی از نقاط برجستهٔ آلبوم دانستند.
نبرد خان یونس، یک درگیری نظامی بزرگ است که در ۲۶ مه ۲۰۲۵ به عنوان بخشی از حمله گسترده‌تر اسرائیل به نوار غزه که در مه ۲۰۲۵ آغاز شد و با نام عملیات ارابه‌های گیدئون شناخته می‌شود، در طول جنگ جاری غزه آغاز شد. این چهارمین باری است که اسرائیل از آغاز جنگ به خان یونس حمله می‌کند. پس از هفته‌ها عملیات در رفح، نیروهای دفاعی اسرائیل، حمله جدیدی را به خان یونس آغاز کردند. این عملیات، جنگجویان حماس، مواضع، زیرساخت‌ها و شبکه‌های تونلی باقی‌مانده در شهر را هدف قرار می‌دهد. پیشینه. ارتش اسرائیل پیش از این در دسامبر
می‌دهد. پیشینه. ارتش اسرائیل پیش از این در دسامبر ۲۰۲۳ به خان یونس حمله کرده بود که نبرد و محاصره ناشی از آن تا آوریل ۲۰۲۴ ادامه داشت. دو حمله بعدی اسرائیل به این شهر در ژوئیه و اوت ۲۰۲۴ رخ داد. در مه ۲۰۲۵، اسرائیل عملیات ارابه‌های گیدئون را آغاز کرد، یک کمپین جدید با تمرکز بر حذف نیروهای باقی‌مانده حماس در غزه. نبرد. مه. در ۲۶ مه ۲۰۲۵، ارتش اسرائیل پس از حملات هوایی شدید در سراسر جنوب غزه، حمله زمینی جدیدی را به خان یونس به عنوان بخشی از عملیات ارابه‌های گیدئون آغاز کرد. در ۲۹ مه، مهندسان رزمی اسرائیل
گیدئون آغاز کرد. در ۲۹ مه، مهندسان رزمی اسرائیل عملیات بزرگی را برای خنثی‌سازی شبکه تونل‌های حماس در حومه خان یونس به پایان رساندند. طبق گزارش رسمی ارتش اسرائیل، سربازان یک تونل تروریستی زیرزمینی طولانی «تهاجمی» به طول چند صد متر را شناسایی و منهدم کردند. در ۳۰ مه، ارتش اسرائیل اعلام کرد که تیپ کفیر، تحت فرماندهی لشکر ۳۶، به عملیات در خان یونس می‌پیوندد. ژوئن. در ۶ ژوئن، شبه‌نظامیان فلسطینی پنج سرباز اسرائیلی را در کمین در شرق خان یونس کشتند. این کمین شامل فرو ریختن ساختمانی بود که با مواد منفجره پر شده
فرو ریختن ساختمانی بود که با مواد منفجره پر شده بود و سربازان را کشت. در ۱۲ ژوئن، بنیاد بشردوستانه غزه گزارش داد که اتوبوسی حامل حدود بیست و چهار نفر از کارکنان فلسطینی این بنیاد در حالی که به سمت یک مرکز توزیع در نزدیکی خان یونس در حرکت بود، توسط حماس مورد حمله قرار گرفت. این حمله حداقل هشت نفر را کشته و چندین نفر را زخمی کرد. حماس اعلام کرد که امدادگران در واقع اعضای نیروهای مردمی بودند. در ۲۴ ژوئن، هفت سرباز اسرائیلی که در خان یونس فعالیت می‌کردند، بر اثر انفجار یک بمب که گمان می‌رود توسط گردان‌های
اثر انفجار یک بمب که گمان می‌رود توسط گردان‌های عزالدین قسام حماس کار گذاشته شده باشد، کشته شدند. در ۲۶ ژوئن، طایفه بربخ، که هم با حماس و هم با اسرائیل مخالف است، در بیمارستان ناصر در خان یونس با نیروهای حماس درگیر شد. بنا به گزارش‌ها، در ۲۷ ژوئن، شبه‌نظامیان نیروهای مردمی پس از درگیری مسلحانه با نیروهای حماس، کنترل بیمارستان ناصر را به دست گرفتند. ژوئیه. در ۳ ژوئیه، "وای‌نت" گزارش داد که طایفه خانیدک وابسته به فتح، به رهبری یاسر خانیدک، در خان یونس فعالیت می‌کند و توسط اسرائیل مسلح می‌شود. در ۹ ژوئیه،
می‌کند و توسط اسرائیل مسلح می‌شود. در ۹ ژوئیه، شبه‌نظامیان فلسطینی تلاش کردند یک سرباز اسرائیلی را در خان یونس بربایند، که با مقاومت سرباز اسرائیلی مواجه شد و سپس کشته شد. اوت. در ۲۰ اوت، افراد مسلح گردان‌های ۱۴ قسام به یک پست نظامی اسرائیل در خان یونس در نزدیکی گذرگاه موراگ حمله کردند، احتمالاً به قصد ربودن سربازان. نیروهای اسرائیلی با مهاجمان تبادل آتش کردند و طبق گزارش‌ها بین هشت تا ده فرد مسلح کشته شدند در حالی که دیگران عقب‌نشینی کردند. سه سرباز ارتش اسرائیل در این حمله زخمی شدند.
عبدالوائل زوایتر (؛ همچنین با نام وائل زعیتر شناخته می‌شود؛ ۲ ژانویه ۱۹۳۴–۱۶ اکتبر ۱۹۷۲) نویسنده و مترجم فلسطینی بود. او به عنوان اولین هدف ترورهای موساد اسرائیل پس از قتل‌عام مونیخ ترور شد. اسرائیل زعیتر را به دلیل نقشش در گروه سپتامبر سیاه، یک تروریست می‌دانست، در حالی که هوادارانش استدلال می‌کردند که او «هرگز به‌طور قطعی» با سپتامبر سیاه یا قتل‌عام مونیخ مرتبط نبوده و در انتقام کشته شده است. امروزه زعیتر با درجه بالایی از اطمینان به عنوان بی‌گناه در نظر گرفته می‌شود. اوایل زندگی و تحصیلات. عبدالوائل
گرفته می‌شود. اوایل زندگی و تحصیلات. عبدالوائل زویتر در سال ۱۹۳۴ در نابلس، فرزند عادل زویتر، متولد شد. شغل. زعیتر سپس به لیبی و پس از آن به رم نقل مکان کرد، جایی که نماینده سازمان آزادیبخش فلسطین بود و به عنوان مترجم برای سفارت لیبی کار می‌کرد. کشتن. زوایتر در اوت ۱۹۷۲ توسط پلیس ایتالیا در رابطه با بمب‌گذاری گروه سپتامبر سیاه علیه یک پالایشگاه نفت مورد بازجویی قرار گرفت، اما بعداً آزاد شد. موساد اسرائیل او را به عنوان رئیس سپتامبر سیاه در رم مظنون دانست و پس از حمله سپتامبر سیاه در مونیخ، او را در فهرست
پس از حمله سپتامبر سیاه در مونیخ، او را در فهرست ترور قرار داد. هنگامی که او در شب ۱۶ اکتبر ۱۹۷۲ به ساختمان آپارتمان خود بازگشت، توسط دو مأمور موساد که ۱۱ بار در لابی ساختمان به او شلیک کردند، کشته شد - یک گلوله برای هر ورزشکار اسرائیلی کشته شده. در آن زمان، زوایتر نماینده سازمان آزادیبخش فلسطین در ایتالیا بود و در حالی که اسرائیل به‌طور خصوصی ادعا می‌کرد که او عضو سپتامبر سیاه بوده و در یک توطئه نافرجام علیه یک هواپیمای ال عال دست داشته است، اعضای سازمان آزادیبخش فلسطین استدلال کرده‌اند که او به هیچ وجه
آزادیبخش فلسطین استدلال کرده‌اند که او به هیچ وجه ارتباطی با این موضوع نداشته است. ابو ایاد، معاون رئیس سازمان آزادیبخش فلسطین، اظهار داشت که زوایتر «به شدت» مخالف خشونت سیاسی بود. زوایتر با شریک زندگی خود، جانت ون-براون، یک هنرمند استرالیایی، در رم زندگی می‌کرد. حزب کمونیست ایتالیا (PCI) اعلام کرد که قتل زوایتر را محکوم می‌کند. مراسم تشییع جنازه زوایتر در رم با حضور بسیاری از مردم، از جمله مقامات PCI برگزار شد. او در زادگاهش، نابلس، به خاک سپرده شد.
آگوستو نوولی (۱۷ ژانویه ۱۸۶۷ – ۷ نوامبر ۱۹۲۷)، که با نام نوولینو نیز شناخته می‌شود، روزنامه‌نگار طنزپرداز، نمایشنامه‌نویس و رمان‌نویس ایتالیایی اهل فلورانس بود. نوولی، نمایشنامه‌نویس پرکاری که بیش از پنجاه اثر نمایشی نوشته است که بسیاری از آنها به گویش توسکانی (فلورانسی) هستند، به عنوان یکی از پدران بنیان‌گذار تئاتر بومی (گویش) مدرن فلورانس شناخته می‌شود. زندگی‌نامه. آگوستو نوولی که به خاطر ارتباط مادام‌العمرش با شهر فلورانس شناخته شده است، در ۱۷ ژانویه ۱۸۶۷ در آنجا متولد شد. نوولی که عمدتاً خودآموخته بود،
در آنجا متولد شد. نوولی که عمدتاً خودآموخته بود، با وجود تحصیلات رسمی حداقلی که تنها پس از سه سال مدرسه ابتدایی به پایان رسید، موفق شد به یک روشنفکر فرهیخته تبدیل شود. پس از تأسیس مجله طنز "Il vero Monello" ("یاغی واقعی") و تبدیل شدن به سردبیر آن در سال ۱۸۸۸، او به زودی توجه خود را بر درام فلورانس متمرکز کرد، که از سال ۱۸۹۲ در مجله نوولی به شکل بومی فلورانسی شروع به انتشار کرد نوولی از ابتدای دوران فعالیت سیاسی خود، عضوی فعال از طبقه روشنفکر بود و در جوانی در محافل قدرت حضور داشت. در دهه ۱۸۹۰، به دلیل
در محافل قدرت حضور داشت. در دهه ۱۸۹۰، به دلیل پایبندی به جنبش سوسیالیستی در دوره‌ای از محافظه‌کاری سیاسی شدید، به پانزده ماه زندان محکوم شد. با وجود این شهادت سیاسی، نوولی بعداً توسط عناصر رادیکال حزب سوسیالیست ایتالیا به دلیل اصلاح‌طلبی بیش از حد یا میانه‌روی غیرمجاز اخراج شد. نمایشنامه "«" "کودک مرده"» اثر نوولی، که در دوران زندان او نوشته شده بود، در سال ۱۸۹۳، زمانی که این نمایشنامه‌نویس هنوز از پشت میله‌های زندان به کارش ادامه می‌داد، برای اولین بار به روی صحنه رفت. سال بعد، شاهد اولین نمایش «برزخ،
به روی صحنه رفت. سال بعد، شاهد اولین نمایش «برزخ، "دوزخ" "، بهشت"» نوولی بودیم. در بریتانیا، ساموئل پورتر پاتنم، آزاداندیش دوران ویکتوریا، اظهار داشت که «نوولی… وقتی از اتهامات بی‌احترامی و کفر تبرئه شد، مورد تشویق قرار گرفت.» نمایشنامه "«آب" "راکد"» که به عنوان برجسته‌ترین اثر تئاتری نوولی شناخته می‌شود، اولین بار در ۲۸ ژانویه ۱۹۰۸ در تئاتر آلفیری فلورانس به روی صحنه رفت. اگرچه از آن زمان به عنوان یک شاهکار کلاسیک کمدی فلورانسی مورد ستایش قرار گرفته است. حتی به عنوان آغاز تئاتر بومی مدرن فلورانس توصیف
حتی به عنوان آغاز تئاتر بومی مدرن فلورانس توصیف می‌شود این اثر با نقدهای انتقادی متفاوتی روبرو شد که عمدتاً منفی بودند و در ابتدا تنها یک منتقد، ماریو فریگنی، نقد مثبتی بر آن نوشت. با این وجود، در بین تماشاگران تئاتر از موفقیت چشمگیری برخوردار شد. این نمایشنامه بعداً پس از دریافت موسیقی متن از آهنگساز جوزپه پیتری، به یک اپرت تبدیل شد. اپرت نوولی-پیترو برای اولین بار در ۲۷ نوامبر ۱۹۲۰ در رم به روی صحنه رفت. گذشته از دو دهه همکاری با برات واقعی، همکاری‌های نوولی با نشریات شامل مطالبی برای فلورانس در یک
نوولی با نشریات شامل مطالبی برای فلورانس در یک زیگزاگ در سال ۱۹۱۲ و فرهنگسرا در سال ۱۹۱۶ بود. از دیگر تلاش‌های نوولی در حوزه نمایش می‌توان به "Lotte sociali" ("مبارزات اجتماعی") در سال ۱۹۰۲، ترجمه‌ای بدیع از یادداشت‌های ویکتور هوگو در مورد مشارکت او در تلاش‌هایش برای ایجاد تغییرات اجتماعی و سیاسی در فرانسه، و "Firenze presa sul serio" ("فلورانس جدی گرفته می‌شود")، رمانی که برای اولین بار در سال ۱۹۰۲ برای خوانندگان فلورانسی منتشر شد، اشاره کرد. رمان نوولی در نهایت در نسخه‌ای در سال ۱۹۰۸ با تصویرگری گوستاوو
نهایت در نسخه‌ای در سال ۱۹۰۸ با تصویرگری گوستاوو روسو و مقدمه‌ای از نویسنده و سیاستمدار اوتلو ماسینی دوباره منتشر شد. از جمله همکاران نوولی در دنیای تئاتر، آندره‌آ نیکولی (۱۸۶۲–۱۹۱۷) بازیگر-مدیر بانفوذ بود که به عنوان مروج مؤثر نمایش «"لاکوا چِتا»" و دیگر نمایش‌های نوولی به یاد آورده می‌شود. نوولی در ۷ نوامبر ۱۹۲۷ در کارمینیانو درگذشت. او در آن زمان شصت سال داشت، پنج سال پس از تصرف کشور توسط فاشیست‌های دیکتاتور بنیتو موسولینی. او سال‌های پایانی عمر خود را در انزوا از زندگی عمومی در جامعه توسکانی، حدود ۲۰
در انزوا از زندگی عمومی در جامعه توسکانی، حدود ۲۰ سال، گذراند. کیلومتری غرب فلورانس، جایی که اکنون یک مجسمه یادبود، در تالار شهرداری نصب شده و به افتخار او ساخته شده است.
پائولو اوکیپینتی (؛ زادهٔ ) که بیشتر با نام جان فاستر شناخته می‌شود، خواننده و روزنامه‌نگار اهل ایتالیا است. زندگی و حرفه. اوکیپینتی که در میلان متولد شده بود، پیش از شروع خوانندگی در یک گروه آماتور، به عنوان منتقد موسیقی و روزنامه‌نگار فعالیت حرفه‌ای داشت. او که در اواخر دهه ۵۰ میلادی با شرکت فونوکالر قرارداد بسته بود، نام هنری جان فاستر را برای خود برگزید. در ابتدا در بازخوانی آهنگ‌های آمریکایی، به ویژه از رپرتوار ری چارلز تخصص داشت. فاستر اولین موفقیت خود را در سال ۱۹۶۳ با آهنگ «Eri un'abitudine»
خود را در سال ۱۹۶۳ با آهنگ «Eri un'abitudine» (نمی‌توانم به از دست دادن تو عادت کنم) به دست آورد که در جدول آهنگ‌های پرفروش ایتالیا رتبه ۵ را کسب کرد. آهنگ پرفروش اصلی فاستر «Amore scusami» بود. این تک‌آهنگ در جدول‌های موسیقی ایتالیا به رتبه سوم رسید و متعاقباً توسط ده‌ها هنرمند از جمله ریتا پاوونه، دالیدا، روبرت گولت و جری وال بازخوانی شد. در سال‌های ۱۹۶۵ و ۱۹۶۶، با آهنگ‌های «Cominciamo ad amarci» و «Se questo ballo non finisse mai» وارد بخش اصلی مسابقه جشنواره موسیقی سانرمو شد. در اواخر دهه ۶۰ میلادی،
جشنواره موسیقی سانرمو شد. در اواخر دهه ۶۰ میلادی، صنعت موسیقی را ترک کرد و کار خود را به عنوان روزنامه‌نگار از سر گرفت. بین سال‌های ۱۹۷۶ تا ۲۰۰۵، او سردبیر مجله هفتگی "اوگی" بود.
«بد مثل پسران» ترانه‌ای از خواننده-ترانه‌پرداز سوئدی تو لو به‌همراهٔ خوانندهٔ فنلاندی آلما می‌باشد که در ۲ اوت سال ۲۰۱۹ به‌عنوان دومین تک‌آهنگ از چهارمین آلبوم استودیویی وی تحت عنوان "سان‌شاین کیتی" منتشر گردید. این قطعه پس از «از ذهنم برو بیرون» اثر چارلی ایکس‌سی‌ایکس در سال ۲۰۱۷، و ریمیکس تک‌آهنگ لو با نام «جنده‌ها» در سال ۲۰۱۸، سومین همکاری لو و آلما به‌شمار می‌آید.