payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کماندوهای هیولایی () یک مجموعه تلویزیونی پویانمایی بزرگسالان آمریکایی بر پایهٔ دی‌سی کامیکس است و در آن تیمی با همین نام حضور دارند. این مجموعه به‌دست دی‌سی استودیوز و برادران وارنر انیمیشن ساخته شده است و نخستین قسمت در دنیای دی‌سی (DCU) محسوب می‌شود. داستان این مجموعه بر روی یک تیم عملیات پنهانی از هیولاها که به‌دست آماندا والر گرد هم آمده‌اند متمرکز است. همهٔ هفت قسمت توسط خالق مجموعه جیمز گان نوشته شده‌ است و دین لوری به‌عنوان شورانر و ایو «بالاک» بیگرل به‌عنوان کارگردان ناظر فعالیت کرده‌اند. ایندیرا
به‌عنوان کارگردان ناظر فعالیت کرده‌اند. ایندیرا وارما، شان گان، آلن تودیک، زوئی چائو، دیوید هاربر و فرانک گریلو در این مجموعه ایفای نقش کرده‌اند. پس از اینکه جیمز گان و پیتر سفرن در اکتبر ۲۰۲۲ به‌عنوان مدیرعاملان مشترک دی‌سی استودیوز انتخاب شدند، آن‌ها در ژانویهٔ ۲۰۲۳ "کماندوهای هیولایی" را معرفی کردند. ساخت مجموعه تا آن زمان آغاز شده بود و مراحل گزینش بازیگران در حال انجام بود. بازیگران در آوریل همان سال اعلام شدند. پویانمایی این مجموعه بر عهدهٔ Bobbypills و Studio IAM بود. "کماندوهای هیولایی" نخستین بار
و Studio IAM بود. "کماندوهای هیولایی" نخستین بار در ۵ دسامبر ۲۰۲۴ در سرویس استریم مکس به نمایش درآمد. این مجموعه نقدهای مثبتی از سوی منتقدان دریافت کرد. این مجموعه نخستین مدخل در بخش یکم دنیای دی‌سی: خدایان و هیولاها محسوب می‌شود. این مجموعه در دسامبر ۲۰۲۴ برای فصل دوم تمدید شد. خلاصه داستان. داستان مجموعه دو سال پس از رخدادهای "جوخه انتحار" (۲۰۲۱) و پس از وقایع فصل نخست "پیس‌میکر" (۲۰۲۲) جریان دارد؛ آماندا والر دیگر نمی‌تواند مانند جوخه انتحار و پیس‌میکر جان انسان‌ها را برای عملیات‌های مخفیانه‌اش به خطر
جان انسان‌ها را برای عملیات‌های مخفیانه‌اش به خطر بیندازد. در عوض، او یک تیم عملیات مخفیانه از هیولاها به‌نام کماندوهای هیولایی به رهبری ژنرال ریک فلگ سینیور جمع‌آوری می‌کند. پخش. دو قسمت نخست "کماندوهای هیولایی" در ۵ دسامبر ۲۰۲۴ در سرویس استریم مکس نمایش داده شد. پنج قسمت دیگر تا ۹ ژانویه ۲۰۲۵ به‌صورت هفتگی منتشر شدند. این نخستین مدخل در بخش یکم دنیای دی‌سی: خدایان و هیولاها به‌شمار می‌رود. بازخورد. نقدهای "کماندوهای هیولایی" مثبت بودند.
ویژگی‌های جمعیت‌شناسی جمعیت جمهوری آرتساخ شامل تراکم جمعیت، قومیت، سطح تحصیلات، سلامت جمعیت، وضعیت اقتصادی، تعلقات مذهبی و سایر جنبه‌ها می‌باشد. در سرشماری سال ۲۰۱۵، جمعیت آرتساخ ۱۴۵۰۵۳ نفر شامل ۱۴۴۶۸۳ ارمنی و ۲۳۸ روسی و دیگران بوده است. پس از حمله ۲۰۲۳ جمهوری آذربایجان به قره‌باغ کوهستانی و پاکسازی قومی ارمنی‌ها از قره‌باغ کوهستانی، یک هیئت سازمان ملل تخمین زد که تنها ۵۰ تا ۱۰۰۰ ارمنی در منطقه باقی مانده‌اند. دین اکثر جمعیت ارمنی مسیحیت است و به کلیسای حواری ارمنی تعلق دارند. برخی فرقه‌های کلیسای ارتدکس
ارمنی تعلق دارند. برخی فرقه‌های کلیسای ارتدکس شرقی و مسیحیت انجیلی نیز در این مناطق وجود دارند. ادیان دیگر فعال شامل یهودیت است. مروری تاریخی بر جمعیت‌شناسی آرتساخ. سده ۱۸. اعداد مشخصی در مورد وضعیت جمعیتی در آرتساخ از سده هجدهم وجود دارد. ارشماندریت میناس تیگرانیان پس از انجام مأموریت مخفیانه خود در ارمنستان ایران به دستور پتر کبیر تزار روسیه در گزارشی به تاریخ ۱۴ مارس ۱۷۱۷ اظهار داشت که ایلخانی صومعه گندزاسار در آرتساخ ۹۰۰ روستای ارمنی را تحت اختیار خود دارد. پادشاه گرجستان، ایراکلی دوم، در نامه خود در
دارد. پادشاه گرجستان، ایراکلی دوم، در نامه خود در سال ۱۷۶۹ به کنت پی. پانین روسیه، در توصیف آرتساخ نوشت: وقتی در قرن هجدهم دربارهٔ قره‌باغ و شوشی بحث می‌کردند، دیپلمات و مورخ روسی اس.ام. برونوسکی در یادداشت‌های تاریخی خود اشاره کرد که قره باغ، که به گفته او «در ارمنستان بزرگ واقع شده است» در سال ۱۷۹۶ حدود ۳۰۰۰۰ تا ۴۰۰۰۰ مرد مسلح ارمنی دارد. زبان. زبان اصلی که در آرتساخ صحبت می‌شود ارمنی است. با این حال، ارمنی‌های قره‌باغ به لهجه‌ای از ارمنی صحبت می‌کنند که به‌طور قابل‌توجهی با لهجه‌ای که در ارمنستان صحبت
به‌طور قابل‌توجهی با لهجه‌ای که در ارمنستان صحبت می‌شود متفاوت است، زیرا با کلمات روسی، ترکی و فارسی با این زبان در هم آمیخته شده است. بیشتر نسل قدیم نیز به زبان ترکی آذربایجانی صحبت می‌کنند. زبان رسمی جمهوری آرتساخ ارمنی و از سال ۲۰۲۱ روسی بود. ارمنی‌های قومی تقریباً ۹۵ درصد جمعیت را تشکیل می‌دادند. همچنین گروه‌های اقلیت روس، آشوری، کرد، یهودی و یونانی نیز در این منطقه وجود دارند. قبل از جنگ اول قره‌باغ، جمعیت آذری سابق بسیار بیشتر بود، به طوری که بسیاری از مردم در طول جنگ و پس از جنگ که در آن منطقه زندگی
مردم در طول جنگ و پس از جنگ که در آن منطقه زندگی می‌کردند از منطقه آواره شدند، به همین دلیل درصد آذری زبانان در آرتساخ کاهش یافت. دهه ۲۰۰۰ میلادی. گزارش شده است که تا سال ۲۰۰۰، آمار مهاجرت کشور منفی بوده است. در سال ۲۰۰۱ گزارش شده است که آرتساخ از ۹۵ درصد ارمنی تشکیل شده و باقیمانده شامل مردم آشوری، یونانی و کرد می‌شدند. برای نیمه اول سال ۲۰۰۷، ۱۰۱۰ تولد و ۶۵۹ مرگ گزارش شد همچنین تنها ۲۷ نفر از این منطقه مهاجرت کردند. در مارس ۲۰۰۷ دولت محلی اعلام کرد که جمعیت به ۱۳۸۰۰۰ نفر افزایش یافته است. نرخ زاد و ولد
به ۱۳۸۰۰۰ نفر افزایش یافته است. نرخ زاد و ولد سالانه بین ۲۲۰۰ تا ۲۳۰۰ در سال ثبت شد که نسبت به سال ۱۹۹۹ افزایش داشته است. گروه‌های قومی در سده ۲۰ و ۲۱. ۵ ناحیه آذربایجان (کلبجار، لاچین، گوبادلی، زنگیلان، جبرائیل) به‌طور کامل توسط جمهوری آرتساخ اشغال شده است. آرتساخ دو روستای دیگر را نیز تا حدی اشغال کرد. جمعیت کل ۷ ناحیه آذربایجان که به قره‌باغ کوهستانی تعلق نداشتند، بلکه اکثراً تحت اشغال جمهوری آرتساخ بودند، در سال ۱۹۷۹، ۳۹۳۵۶۹ نفر بود که اقلیت کوچکی از آنها ارمنی (۳۶۶۱ یا فقط ۰٫۹۳٪) بودند. همچنین ۱۱۰۰۰
ارمنی (۳۶۶۱ یا فقط ۰٫۹۳٪) بودند. همچنین ۱۱۰۰۰ کرد از سال ۱۹۸۸ توسط نیروهای جدایی طلب ارمنی از این منطقه اخراج شده‌اند.
کبوترهای بال‌برنزه گروهی از کبوترهای بومی استرالیا هستند که دارای لکه‌های رنگین‌کمانی متمایز بال هستند که در نور کدر به رنگ برنزی یا سبز-قهوه‌ای به نظر می‌رسند، اما هنگام حرکت پرنده در نور خورشید به رنگ‌های روشن چشمک می‌زنند. سه گونه در سردهٔ "بال‌برنزه‌ها (Phaps)" همیشه به‌عنوان بال‌برنزه شناخته می‌شوند و چندین پرنده تقریباً مشابه نیز دارای علامت تجاری لکه بال هستند. بال‌برنزه‌ها تغذیه‌کننده‌های زمینی هستند، اما توانایی پرواز بسیار سریع دارند. آنها تمایل دارند بی سر و صدا بگذرند تا زمانی که آشفته شوند، سپس
بی سر و صدا بگذرند تا زمانی که آشفته شوند، سپس ساکن می‌مانند، رنگ قهوه‌ای خاکی آنها با خاک و خاک برگ ترکیب می‌شود تا زمانی که مهاجم خیلی نزدیک شود، زمانی که بال‌برنزه با انفجاری از صدای ناگهانی بال و صدای پرزدن بلند می‌شوند و در عرض چند لحظه از دید ناپدید می‌شوند.
سردهٔ سمندرهای پوست‌زبر از چهار گونه سمندرک بسیار سمی در تیرهٔ سمندران (Salamandridae) تشکیل شده است. نام رایج آنها سمندرک اقیانوس آرام است، گاهی نیز سمندرهای غربی. چهار گونه در این سرده عبارتند از سمندر کالیفرنیا، سمندرک پوست‌زبر، سمندرک شکم‌قرمز و سمندر سیرا، که همگی در منطقه ساحلی اقیانوس آرام از جنوب آلاسکا تا جنوب کالیفرنیا یافت می‌شوند و یک گونه احتمالاً در محدودهٔ شمال باخا کالیفرنیا، مکزیک یافت می‌شود.
ارمنستان یک هیئت برای شرکت در المپیک زمستانی ۲۰۱۰ در ونکوور، بریتیش کلمبیا، کانادا از ۱۲ تا ۲۸ فوریه ۲۰۱۰ اعزام کرد. این پنجمین حضور کشور به عنوان یک کشور مستقل در بازی‌های المپیک زمستانی بود. هیئت ارمنی شامل چهار ورزشکار بود، دو نفر در اسکی آلپاین و دو نفر در اسکی صحرانوردی. بهترین نتیجه تیم ارمنستان در تمامی مواد ورزشی رتبه ۷۰ بود که توسط سرگئی میکائیلیان در مسابقه مسابقه صحرانوردی ۱۵ کیلومتر مردان به دست آمد. پیشینه. ارمنستان پس از انحلال اتحاد جماهیر شوروی در ۱۹۹۱ مجدداً به یک کشور مستقل تبدیل شد. پس از
در ۱۹۹۱ مجدداً به یک کشور مستقل تبدیل شد. پس از استقلال، کمیته ملی المپیک ارمنستان تشکیل گردید و در تاریخ ۳۱ دسامبر ۱۹۹۲ توسط کمیته بین‌المللی المپیک به رسمیت شناخته شد. ارمنستان در اولین المپیک خود در لیلهامر در المپیک زمستانی ۱۹۹۴ شرکت کرد و از آن زمان به بعد در تمامی بازی‌های المپیک تابستانی و زمستانی شرکت کرده است. در حالی که ارمنستان در المپیک تابستانی مدال‌های متعددی کسب کرده است، تا پایان این المپیک نیز هرگز مدال المپیک زمستانی کسب نکرده بود. این روند همچنان نیز ادامه داشته و در بازی‌های المپیک
روند همچنان نیز ادامه داشته و در بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۱۴، ۲۰۱۸ و ۲۰۲۲ نیز ارمنستان موفق نشد تا مدالی کسب کند. هیئت ارمنی اعزامی به ونکوور شامل چهار ورزشکار بود، دو نفر در اسکی آلپاین و دو نفر در اسکی صحرانوردی. اسکی‌باز آلپاین آرسن نرسیسیان به عنوان پرچم‌دار مراسم افتتاحیه انتخاب شد، در حالی که اسکی‌باز صحرانوردی سرگئی میکائیلیان به عنوان پرچم‌دار مراسم اختتامیه انتخاب شد. اسکی آلپاین. آرسن نرسیسیان در زمان برگزاری المپیک ونکوور ۲۲ سال داشت و برای اولین بار در المپیک شرکت می‌کرد. در ۲۳ فوریه، او
اولین بار در المپیک شرکت می‌کرد. در ۲۳ فوریه، او نتوانست دور اول مادهٔ مارپیچ بزرگ را به پایان برساند. در ۲۷ فوریه، او در مارپیچ کوچک شرکت کرد، اما پس از ثبت زمان ۱ دقیقه و ۵ ثانیه در دور اول، به دلیل «حرکت نادرست در دروازه» از مسابقات محروم شد. پس از مسابقه، او گفت که «چون از دروازه شروع خارج شدم، اسکی‌هایم از هم جدا شدند» و به همین دلیل محروم شد. آنی-ماتیلدا سربراکین در زمان این بازی‌ها ۲۱ سال داشت و او نیز اولین حضور خود در المپیک را تجربه می‌کرد. در ۲۴ فوریه، در شرایط آب و هوایی چالش‌برانگیز، او
در ۲۴ فوریه، در شرایط آب و هوایی چالش‌برانگیز، او نتوانست دور اول مارپیچ بزرگ را به پایان برساند. دو روز بعد، او از مارپیچ کوچک زنان محروم شد، گزارش شده که دلیل آن استفاده از اسکی‌هایی بود که از محدوده‌های اندازه‌گیری مجاز خارج بودند. اسکی صحرانوردی. کریستینه خاچاطریان در زمان بازی‌ها ۲۰ سال داشت و سرگئی میکائیلیان ۱۷ ساله بود؛ هر دو اولین حضور خود در المپیک را تجربه می‌کردند. میکائلیان بعداً نماینده ارمنستان در بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۱۴ در سوچی، روسیه شد. در همان روز، میکائلیان در مسابقه مسابقه ۱۵
شد. در همان روز، میکائلیان در مسابقه مسابقه ۱۵ کیلومتر آزاد مردان شرکت کرد و با زمانی معادل ۳۷ دقیقه و ۵۹ ثانیه به پایان رساند که بهترین نتیجه ارمنستان در بازی‌ها بود وی در این ماده رتبه ۷۰ از بین ۹۵ شرکت‌کننده را کسب کرد.
مارماهی رنگین گل‌نشین گونه‌ای از مارماهی‌ها از تیرهٔ مارماهیان رنگین (Muraenidae) و تنها گونه از سردهٔ تک‌نماد "Diaphenchelys" است. این توسط جان ای. مک کاسکر و جان ارنست راندال در سال ۲۰۰۷ توصیف شد. این مارماهی دریایی و گرمسیری است که از اندونزی در غرب اقیانوس آرام شناخته شده است. در محدوده عمق زندگی می‌کند و در کفه‌های گل‌آلود زندگی می‌کند که از آن لقب گونه‌ای آن، " "pelonates" " (به معنای واقعی کلمه به عنوان "گل‌نشین"، از یونانی باستان ترجمه می‌شود، و به عنوان یک اسم در انتصاب تلقی می‌شود) گرفته شده است.
یک اسم در انتصاب تلقی می‌شود) گرفته شده است. طول نرها می‌توانند حداکثر به برسد.
سهره بیشه‌ای چشم‌سفید یک گونه از پرندگان تیرهٔ گنجشکان جهان جدید (Passerellidae) است که در کلمبیا و اکوادور یافت می‌شود. زیستگاه‌های طبیعی آن جنگل‌های کوهستانی نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری و جنگل‌های پیشین به شدت دگرگون‌شده است.
وازگن مورادیان ( – ) آهنگساز ارمنی-آمریکایی نئوکلاسیسیست بود که به خاطر نوشتن کنسرتو برای بسیاری از سازهای ارکستری شناخته شده است. از جمله سازهایی که او برای آن‌ها آثار برجسته‌ای ساخته است، می‌توان به کلارینت، توبا، فاگوت ("The Big Bassoon") و ویولا د آمور اشاره کرد. زندگی‌نامه. مورادیان در آشتاراک، روستایی در ارمنستان تحت تسط اولین جمهوری ارمنستان به دنیا آمد. او در طول جنگ جهانی دوم برای خدمت در ارتش سرخ اعزام شد و در جبهه شرقی جنگ در برابر آلمان نازی جنگید. پس از فروپاشی نظامی شوروی در برابر ارتش مهاجم
پس از فروپاشی نظامی شوروی در برابر ارتش مهاجم آلمان در ۱۹۴۱، او به عنوان پناهنده و فراری نسبت به هر دو هر دو طرف درگیر در جنگ، نازی‌ها و شوروی، به لهستان مهاجرت کرده و به فعالیت پرداخت و با ارکستر سمفونیک استانیسلاو، اپرای لووف و در صحنه وودویل در ورشو همکاری کرد. در طی این دوره به برلین، وین و در نهایت به ونیز سفر کرد، جایی که برای تحصیل مستقر شد. در ونیز، در کنسرواتوریو دی موزیکا بنه دتو مارچلو دی ونیزیا ثبت نام کرد و زیر نظر گابریله بیانکی، آهنگساز ایتالیایی، آهنگسازی، ویولن با لوئیجی فرو و ویولا د آمور
آهنگسازی، ویولن با لوئیجی فرو و ویولا د آمور با رنزو ساباتینی به تحصیل پرداخت. در سال ۱۹۴۸، مورادیان از کنسرواتور ونیزیا با مدرک استادی موسیقی فارغ‌التحصیل شد. او همچنان پس از این در ونیز به تدریس در کالج ارمنی مورات رافائل پرداخت. در سال ۱۹۵۰، او ایتالیا را به مقصد ایالات متحده آمریکا ترک کرد، جایی که تا زمان مرگش در سال ۲۰۱۸ اقامت داشت و تقریباً تمام آثار موسیقی بزرگ خود را در آنجا نوشت. او سپس به عنوان نوازنده ویولن در چندین گروه موسیقی از جمله ارکستر سمفونیک نیواورلئانز کار کرده و به فعالیت پرداخت. پس
نیواورلئانز کار کرده و به فعالیت پرداخت. پس از این، مورادیان از عضویت در ارکستر نیواورلئانز کناره‌گیری کرد تا تماماً به آهنگسازی بپردازد و خود را وقف آن کند. بسیاری از آثار او توسط ارکستر فیلارمونیک ارمنستان، ارکستر مجلسی شیکاگو، انجمن کوچک ارکستر نیویورک، انجمن اپرای وریسیسمو نیوجرسی، و انجمن ویولا د آمور آمریکا اجرا شده است. مورادیان به خاطر آهنگسازی برای تمامی سازهای موجود در ارکستر کلاسیک و همچنین سازهای خارج از آن شناخته شده است. در زمان هفتاد سالگی‌اش در سال ۱۹۹۱، او ۶۲ کنسرتو برای ۳۵ ساز مختلف ساخته
در سال ۱۹۹۱، او ۶۲ کنسرتو برای ۳۵ ساز مختلف ساخته بود. کتاب "The Guide to the Tuba repertoire"، منتشر شده توسط انتشارات دانشگاه ایندیانا و ویرایش شده توسط آر. وینستون موریس، در یکی از جستارهایش به کنسرتو "کنسرتو برای توبا و ارکستر، اپوس ۸۵" اثر مورادیان را این‌گونه بیان می‌کند که "یک اثر نئورمانتیک ملودیک که نوازنده را در تمام دامنه خود به صورت عمدتاً دیا تونیک می‌برد. موسیقی آن حاوی اشتیاقی است که یادآور زادگاه آهنگساز است". وازگن مورادیان تا زمان مرگش در هجدهم فوریه ۲۰۱۸ در شهر نیویورک اقامت داشت. او پیش
فوریه ۲۰۱۸ در شهر نیویورک اقامت داشت. او پیش از همسرش آرپی درگذشت. آن‌ها دو پسر به نام‌های آرمن موریان و وارگس «واگو» مورادیان (که در حال حاضر یک متخصص، نویسنده و پادکستر در حوزه امنیت پروازی است) و دو نوه داشتند. برادرش شاعر ارمنی گئورگ امین بود.
آرتور کونتی استنلی (؛ زادهٔ ۲۰۰۴) بازیگر بریتانیایی است. او پسر نینا کونتی است و کار خود را با نقش کوچکی در قسمتی از مجموعهٔ "خاندان اژدها" تحت عنوان «ما راه را روشن می‌کنیم» در سال ۲۰۲۲ آغاز کرد. کونتی با بازی در فیلم فانتزی "بیتل‌جوس بیتل‌جوس" در سال ۲۰۲۴ به شهرت رسید.
بازی‌های ممنوعه پیترو آرتینو () فیلمی ایتالیایی به کارگردانی پی‌یرو رنیولی است که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد و برگرفته از کتاب "استدلال‌ها" اثر پیترو آرتینو است. این فیلم به چهار بخش تقسیم می‌شود: یک راهبه، کلاهبرداری، چهار همسر و معجزه.
سارا قائدی سرپرست شهرداری منطقه یک شیراز است که اولین بانویی است که به سمت شهرداری برزگترین و اصلی‌ترین منطقه شیراز به عنوان پایتخت زیست‌محیطی منصوب شده است. وظایف اجرایی به عنوان شهردار. وی باید شهردار منطقه یک شیراز وظیفه نظارت بر امور مالی و وصول درآمد منطقه، انجام امور مربوط به خدمات شهری و تلاش در تأمین نیازمندی‌های زیست‌محیطی منطقه و کنترل فعالیت پیمانکاران خدمات شهری، ایجاد و حفظ فضاهای سبز، نظارت بر اجرای امور عمرانی منطقه، نظارت بر عوامل تحت امر دخیل بر صدور پروانه ساختمانی، عملیات ساختمانی و
دخیل بر صدور پروانه ساختمانی، عملیات ساختمانی و ساخت‌وسازهای محدوده منطقه، اجرای طرح‌های ترافیکی در سطح منطقه، امور فرهنگی و اجتماعی محدوده منطقه، تهیه و پیشنهاد بودجه منطقه شهرداری و اصلاح آن و اقدام در جهت اجرای بودجه مصوب از شورای شهر در سطح منطقه یک.
جرج اچ. دابلیو. بوش هنگام شرکت در مراسمی که نخست‌وزیر وقت ژاپن، کی‌ایچی میازاوا در ۸ ژانویه ۱۹۹۲ ترتیب داده بود، پس از استفراغ بر روی شلوارهای میازاوا غش کرد. پزشکان بعداً علت حادثه را گاستروانتریت حاد دانستند. تاریخچه. جرج اچ. دابلیو. بوش سال نوی ۱۹۹۲ را با یک سفر تجارت‌محور به آسیا و اقیانوس آرام جشن گرفت تا دربارهٔ تنظیم دوبارهٔ روابط اقتصادی و سیاست‌ها بحث کند. در ۸ ژانویه ۱۹۹۲، بوش در کنار سفیر آمریکا به ژاپن، مایکل آرماکوست، در برابر امپراتور ژاپن آکی‌هیتو و پسرش شاهزاده ناروهیتو تنیس بازی کرد.
آکی‌هیتو و پسرش شاهزاده ناروهیتو تنیس بازی کرد. امپراتور و شاهزاده برنده شدند. در عصر آن روز، بوش در یک مراسم دولتی که برای ۱۳۵ دیپلمات در اقامتگاه رسمی نخست‌وزیر برگزار شد شرکت کرد. بین وعدهٔ دوم و سوم، بوش که قرار بود بر سر میز شام سخنرانی کند، بر سر صندلی‌اش غش کرد و در همین حین بر شلوار میازاوا استفراغ کرد. بانوی اول باربارا بوش جلوی صورت همسرش دستمال نگه داشت تا وقتی که سرویس مخفی ایالات متحده آمریکا دخالت کرد. بوش در حالی که روی زمین بود، به پزشک شخصی‌اش برتون لی گفت «من را به زیر میز هل بده تا زمانی
برتون لی گفت «من را به زیر میز هل بده تا زمانی که شام تمام شود.» او به مهمانان اطمینان داد که فقط آنفولانزا دارد و مراسم را ترک کرد. باربارا بوش بعداً به جای رئیس‌جمهور سخنرانی کرد و در آن برای شوخی آرماکوست را دست انداخت و به شوخی ادعا کرد شکست خوردن چیزی نیست که خانواده بوش به آن عادت داشته باشند. روز بعد، ۹ ژانویه، سخنگو مارلین فیتزواتر گفت بوش به گاستروانتریت خفیف دچار است و حال او خوب است. عصر همان روز، بوش و آکیهیتو در قصر آکاساکا کنفرانس خبری داشتند. عواقب. این حادثه به‌طور گسترده گزارش شد. تنها چند
عواقب. این حادثه به‌طور گسترده گزارش شد. تنها چند هفته پیش از انتخابات مقدماتی ریاست جمهوری نیوهمپشایر بود و خوراک کمدین‌های کشور شد. تصاویری از استفراغ رئیس‌جمهور از شبکه ای‌بی‌سی پخش شد. این حادثه توسط "پخش زنده شنبه شب" با یک مستندنما که در آن باربارا بوش تلاش می‌کند با خزیدن روی میز فرار کند، تقلید شد. اندکی پس از این حادثه، مردی از آیداهو به نام جیمز ادوارد اسمیت به شبکه سی‌ان‌ان زنگ زد و با جا زدن خود به جای پزشک شخصی رئیس‌جمهور، ادعا کرد که بوش مرده است. یکی از کارمندان سی‌ان‌ان این اطلاعات را وارد
است. یکی از کارمندان سی‌ان‌ان این اطلاعات را وارد رایانهٔ مرکزی سی‌ان‌ان و شبکهٔ خواهر اچ‌ال‌ان کرد و اچ‌ال‌ان نزدیک بود پیش از تأیید اطلاعات آن را پخش کند. اسمیت متعاقباً توسط سرویس مخفی مورد بازجویی قرار گرفت و برای ارزیابی در یک مرکز بهداشت روان خصوصی بستری شد. در ژاپن، بوش را برای چندین سال به خاطر این رویداد به یاد داشتند. به گفتهٔ دانشنامهٔ ارتباط سیاسی، «این حادثه موجی از شوخی‌ها و تمسخرهای تلویزیونی را در جامعهٔ جهانی ایجاد کرد، به طوری که واژهٔ بوشو سورو () که به معنای «انجام کار بوش» (یا «بوش
بوشو سورو () که به معنای «انجام کار بوش» (یا «بوش کردن») است ابداع شد».
سقط جنین در ارمنستان در صورت درخواست تا هفته ۱۲ام بارداری و در شرایط خاص، بین هفته ۱۲ام تا هفته ۲۲ قانونی است. سقط جنین از ۲۳ نوامبر ۱۹۵۵، زمانی که ارمنستان یکی از جمهوری‌های اتحاد جماهیر شوروی بود، قانونی اعلام شده است. بارداری ممکن است به درخواست خانم باردار تا هفته دوازدهم و به دلایل پزشکی و اجتماعی تا هفته بیست و دوم با تأیید پزشک خاتمه یابد. از سال ۲۰۱۶، زمانی که قانون ممنوعیت سقط جنین بر پایه جنسیت تصویب شد، مشاوره اجباری قبل از سقط جنین همراه با یک دوره انتظار سه روزه ضروری به کار گرفته شد. این قانون
انتظار سه روزه ضروری به کار گرفته شد. این قانون به دلیل استفاده از سقط جنین انتخابی به عنوان بهانه ای برای محدود کردن دسترسی به سقط جنین مورد انتقاد قرار گرفته است، اگرچه دولت این موضوع را رد کرد و ادعا کرد که قصد ندارد حق زنان برای دسترسی به سقط جنین ایمن را زیر سؤال ببرد. سقط جنین قبلاً به عنوان روشی برای پیشگیری از بارداری در ارمنستان استفاده می‌شد زمانی که تعداد مرگ مادر ناشی از عوارض سقط جنین بسیار بالا بود (بین ۱۰ تا ۲۰ درصد در سال ۲۰۰۰). پس از اصلاحات گسترده در قوانین سقط جنین قانونی، تعداد مرگ و
گسترده در قوانین سقط جنین قانونی، تعداد مرگ و میرها در سال ۲۰۰۵ به ۵ درصد کاهش یافت. در سال ۲۰۱۴، ۲۱٫۷۷ درصد از بارداری‌ها در ارمنستان به سقط جنین ختم می‌شد که نسبت به پایین‌ترین درصد ثبت شده در سال ۲۰۱۰ (۲۱٫۵۲ درصد) اندکی افزایش داشت. سازمان ملل نرخ سقط جنین (به عنوان تعداد سقط جنین به ازای هر ۱۰۰۰ زن ۱۵ تا ۴۴ ساله) را ۱۳٫۹ در سال ۲۰۰۴ و ۱۶٫۹ اعلام کرد. سقط جنین انتخابی. ارمنستان، همراه با سایر کشورها، به ویژه چین و هند، با سقط جنین بر پایه جنسیت مشکل دارند. این موضوع باعث ایجاد بحث‌های سیاسی بزرگی هم در
این موضوع باعث ایجاد بحث‌های سیاسی بزرگی هم در سطوح بین‌المللی و هم در سطح ملی شده است. با این وجود، سیاست‌های ارمنستان برای مقابله با این موضوع بحث‌برانگیز و همیشه در معرض انتقاد بوده است.
پرندگان سمی پرندگانی هستند که برای دفاع از خود در برابر شکارچیان از سموم استفاده می‌کنند. اگرچه هیچ پرنده شناخته‌شده‌ای به‌طور فعال سم تزریق یا تولید نمی‌کند، پرندگان سمی سم را از جانوران و گیاهانی که مصرف می‌کنند، به‌ویژه حشرات سمی می‌گیرند. گونه‌هایی شامل پرندگان پرسمی‌ها و عفریت‌ها از پاپوآ گینه نو، بلدرچین اروپایی، غاز سیخ‌بال، هدهد، کبوتر بال‌برنزه و سسک سرخ است. پرسمی‌ها، عفریت‌ها و سنگ‌چشم‌توکای حنایی یا کوچک همگی باتراکوتوکسین در پوست و پرهای خود جذب می‌کنند. غاز سیخ‌بال آفریقایی برای خوردن سمی است
می‌کنند. غاز سیخ‌بال آفریقایی برای خوردن سمی است زیرا سم را در بافت‌های خود از سوسک‌های تاول‌زا که از آنها تغذیه می‌کند جدا می‌کند. بلدرچین اروپایی نیز سمی شناخته شده است و در مراحل خاصی از مهاجرت خود می‌تواند باعث ایجاد بلدرچینی‌شدن شود.
فساد در ارمنستان در دوران مدرن به میزان قابل توجهی کاهش یافته است، اما همچنان یک مشکل مداوم در این کشور است. با این وجود مبارزه با فساد پس از انقلاب ۲۰۱۸ ارمنستان پیشرفت چشمگیری را به ثبت رساند. ارمنستان عضو شورای اروپا و شبکه مبارزه با فساد سازمان توسعه و همکاری اقتصادی است همچنین اقدامات ضد فساد ارمنستان به‌طور منظم در مکانیسم‌های نظارتی آنها ارزیابی می‌شود. پیشرفت از سال ۲۰۱۸. در سال ۲۰۲۳، ارمنستان در رتبه ۶۲ از ۱۸۰ کشور در شاخص ادراک فساد قرار گرفته بود و امتیاز ۴۷ را در مقیاس ۰ ("بسیار فاسد") تا ۱۰۰
و امتیاز ۴۷ را در مقیاس ۰ ("بسیار فاسد") تا ۱۰۰ ("بسیار تمیز") کسب کرد. رتبه ۱۸۰ (و امتیاز پایین) کشوری است که به شدت فاسد شناخته می‌شود و رتبه ۱ (و امتیاز بالا) کشوری است که تصور می‌شود بدون فساد است. در سراسر جهان، بهترین امتیاز ۹۰ (رتبه ۱)، میانگین امتیاز ۴۳ و بدترین امتیاز ۱۱ (رتبه ۱۸۰) بود؛ بنابراین، ارمنستان در سال ۲۰۲۳ تقریباً در میانه این آمار قرار گرفته بود. همچنین از نظر منطقه ای، بالاترین امتیاز در بین کشورهای اروپای شرقی و آسیای مرکزی بود ارمنستان بین سال‌های ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۰ پیشرفت قابل‌توجهی در
بین سال‌های ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۰ پیشرفت قابل‌توجهی در مبارزه با فساد به ثبت رساند و امتیاز خود را در بین جوامع بین‌المللی از ۳۵ به ۴۹ و رتبه خود را از ۱۰۵ به ۶۰ ارتقا داد. افزایش امتیاز ارمنستان بین سال‌های ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰ به میزان ۷ امتیاز، دومین پیشرفت برتر در سراسر جهان بود. در مقایسه ای که در سال ۲۰۲۰ انجام شد، ارمنستان (با رتبه ۶۰ در ۲۰۲۰) نسبت به سه کشور همسایه خود، آذربایجان (رتبه ۱۲۹)، ایران (رتبه ۱۴۹) و ترکیه (۸۶) کشوری با فساد کمتر شناخته شد. چهارمین همسایه ارمنستان، گرجستان، در آمار سال ۲۰۲۰ در رتبه ۴۵ قرار
گرجستان، در آمار سال ۲۰۲۰ در رتبه ۴۵ قرار گرفت.
آندری کاسپاروف (؛ زادهٔ ) آهنگساز، و نوازنده پیانو اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی‌نامه. دوران اولیه زندگی و تحصیل کاسپاروف در ۶ آوریل ۱۹۶۶ در باکو آذربایجان بود و در خانواده ای ارمنی‌تبار به دنیا آمد. او تحصیلات موسیقی خود را در سن شش سالگی آغاز کرد و در پانزده سالگی به مسکو نقل مکان کرد. او بعداً وارد کنسرواتوار دولتی مسکو شد و به ترتیب در سال‌های ۱۹۸۹ و ۱۹۹۰ با درجه ممتاز در رشته آهنگسازی و پیانو فارغ‌التحصیل شد. در کنسرواتوار، هارمونی و کنترپوان را
شد. در کنسرواتوار، هارمونی و کنترپوان را نزد یوری خولوپوف، موسیقی‌شناس مشهور روسی آموخت. از جمله مربیان کیبورد او، نینا املیانوا، ولادیمیر بونین، سرگئی دیژور، دیمیتری ساخاروف و ویکتور مرژانوف بودند. مطالعات آهنگسازی او با تاتیانا چودوا و تیخون خرنیکوف آغاز شد. او بعداً آنها را در استودیوی مستقل الکساندر چایکوفسکی ادامه داد. در سال ۱۹۸۵، او جایزه سوم توکاتا که برای پیانو بود دریافت کرد، و در سال ۱۹۸۷، جایزه دوم را برای شش قصیده برای فلوت، ویولن و ویولنسل، در مسابقه آهنگسازی اتحاد جماهیر شوروی دریافت کرد.
در مسابقه آهنگسازی اتحاد جماهیر شوروی دریافت کرد. کاسپاروف پس از آن تحصیلات دکترا را در رشته آهنگسازی در مدرسه موسیقی جیکوبز و "دانشگاه ایندیانا در بلومینگتون به همراه کلود بیکر، وین پترسون، هاروی سولبرگر و یوجین اوبراین و مربی رهبری، توماس بالدنر، دنبال کرد. او همچنین در سال ۱۹۹۶ در دوره‌های موسیقی جدید در دارمشتات آلمان شرکت کرد. در سال ۱۹۹۷ او جایزه دوم مسابقه بین‌المللی آهنگسازان پروکوفیف را برای سونات پیانو شماره ۲، اثری بر روی دو ردیف دوازده تنی متضاد دریافت کرد. کاسپاروف D.M خود را در آهنگسازی
متضاد دریافت کرد. کاسپاروف D.M خود را در آهنگسازی موسیقی از دانشگاه ایندیانا در سال ۱۹۹۹دریافت کرد." شغل حرفه ای. در حال حاضر، دکتر کاسپاروف به عنوان استاد موسیقی در دانشگاه سلطه قدیمی در نورفولک، ویرجینیا خدمت می‌کند، جایی که او مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد آهنگسازی موسیقی، پیانو، و تمام سطوح تئوری موسیقی در مقطع کارشناسی را تدریس می‌کند، و همچنین گروه موسیقی جدید را رهبری می‌کند. در بین سال‌های ۱۹۹۸ و ۲۰۰۸، کاسپاروف گروه مقیم دانشگاه سلطه قدیمی برای موسیقی معاصر که کرئو نام دارد را رهبری کرد. اجرای
موسیقی معاصر که کرئو نام دارد را رهبری کرد. اجرای نهایی گروه در مارس ۲۰۰۸، اولین آهنگسازی کاسپاروف، سیسرناکابرد بود که برای رقص مدرن و شش نوازنده: فلوت آلتو، فلوت باس/کنترباس، ویولن، دو نوازنده سازهای کوبه ای و میزانسن را به نمایش گذاشت. در میان هنرمندان شرکت کننده اعضای گروه دوم رقص‌بادی و میزانسن لیزا رلافورد کاستون بودند. این کار که توسط بورلی کوردووا دوان و کریستینا یوشیدا طراحی شده بود، با هشت رقصنده که به صورت دایره ای که متمایل بودند به مرکز دایره که در آن تابلوی یادبود قربانیان نسل‌کشی ارامنه بود،
در آن تابلوی یادبود قربانیان نسل‌کشی ارامنه بود، آغاز شد.کاسپاروف قبلاً در سال ۲۰۰۵ با گروه دوم رقص‌باد با همکاری جلون ویرا، طراح رقص، روی Iao کار کرده بود، اثری اورجینال برای رقص، میزانسن و سازهای کوبه ای، که عناصر رقص سنتی آفریقایی- برزیلی و رقص برزیلی معروف به Capoeira، را در خود جای داده بود. علاوه بر حرفه خود به عنوان آهنگساز و آکادمیک، کاسپاروف یک پیانیست کنسرت و هنرمند ضبط نیز بود که دیسکوگرافی او چندین شرکت ضبط از جمله آلبانی رکوردز و ناکسوس رکوردز را در بر می‌گیرد. از سال ۲۰۰۹، او مدیریت هنری اتاق
در بر می‌گیرد. از سال ۲۰۰۹، او مدیریت هنری اتاق نورفولک را با همسر و پیانیست همکار خود اوکسانا لوتسیشین، به اشتراک گذاشته است. آنها با هم از بنیانگذاران Invencia Piano Duo هستند.
معاهده منطقه آزاد تجاری یک معاهده بین‌المللی در مورد تجارت آزاد "کالا" است که توسط هشت کشور پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در ۱۸ اکتبر ۲۰۱۱ در نشست کشورهای مشترک المنافع امضا شد. شورای سران دولت در سن پترزبورگ و در ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۲ لازم الاجرا شد. این منطقه تجارت آزاد بین روسیه، اوکراین، بلاروس، مولداوی، ارمنستان، قرقیزستان، قزاقستان و تاجیکستان قرار دارد. این معاهده و سایر توافقات در داخل کشورهای مشترک المنافع روابط با کشورهای ثالث را تنظیم نمی‌کند، بعضی شرایط به کشورهای عضو اجازه می‌دهد تا موافقت