payamvha/North_RAG huggingface dataset:
وزن خود را جذب کند (از 30 تا 60 برابر حجم خود) و می تواند تا %99.9 مایع شود، و هنگامی که در یک محلول نمکی %0.9 قرار می‌گیرد ، جذب آن تا حدود 50 برابر وزن آن کاهش می‌یابد.""][""] وجود کاتیون‌های والانس در محلول مانع از توانایی پلیمر برای پیوند با مولکول آب می‌شود. حداکثر جذب پلیمرهای فوق جاذب و ظرفیت تورم آن با نوع و درجه ی پیوند های متقاطع که برای ایجاد ژل استفاده می‌شوند کنترل می‌شود. پلیمرهای فوق جاذب متقاطع با چگالی پایین، معمولا ظرفیت جذب بالاتری دارند و تا درجه بیشتری متورم می‌شوند. این نوع از
دارند و تا درجه بیشتری متورم می‌شوند. این نوع از پلیمرهای فوق جاذب ژل نرم‌تر و چسبنده‌تری نیز دارد. پلیمرهای متقاطع با چگالی بالا، ظرفیت جذب و تورم کمتری دارند ولی قدرت ژل بیشتر است و می‌تواند شکل ذرات را حتی تحت فشار متوسط حفظ کند. پلیمرهای فوق جاذب به منظور جلوگیری از انحلال به صورت شبکه‌ای به هم متصل می‌شوند. سه کلاس اصلی از این نوع پلیمرها وجود دارد: 1. پلی اکریلات‌های شبکه‌ای و پلی‌اکریلامیدها 2. کوپلیمرهای پیوند نشاسته اکریلونیتریل یا سلولز 3. کوپلیمرهای متقاطع مالئیک آنیدرید بزرگترین استفاده
کوپلیمرهای متقاطع مالئیک آنیدرید بزرگترین استفاده پلیمرهای فوق جاذب در ساخت لوازم بهداشتی یکبار مصرف مانند پوشک کودک، پوشک بزرگسالان و دستمال بهداشتیاست. استفاده از پلیمرهای فوق جاذب در تامپون‌ها به دلیل نگرانی در مورد ارتباط با سندرم شوک سمی در دهه 1980 متوقف شد.""][""] پلیمرهای فوق جاذب همچنین برای مسدود کردن نفوذ آب در برق‌کشی‌های زیرزمینی یا کابل ارتباطات، بتن خود ترمیم شونده، وسایل کنترل آب باغبانی، کنترل هدررفت مایعات و برف مصنوعی مورد استفاده برای تولید فیلم و صحنه نمایش استفاده می‌شوند. اولین
تولید فیلم و صحنه نمایش استفاده می‌شوند. اولین استفاده تجاری آن در سال 1978 برای استفاده در دستمال‌های زنانه در ژاپن و پوشش‌های یکبار مصرف تخت برای بیماران خانه سالمندان در ایالات متحده بود. کاربردهای اولیه در بازار ایالات متحده با تولید کنندگان کوچک منطقه‌ای پوشک و همچنین کیمبرلی کلارک بود. = تاریخچه = تا دهه 1920، مواد جاذب آب محصولاتی بر پایه فیبر بودند. محصولات موجود دستمال کاغذی، پنبه، اسفنج و پالپ کرکی بودند. ظرفیت جذب آب این نوع مواد فقط تا یازده برابر وزن آن‌ها است که بیشتر آن تحت فشار متوسط از دست
وزن آن‌ها است که بیشتر آن تحت فشار متوسط از دست می‌رود. در اوایل دهه 1960، وزارت کشاورزی ایالات متحده (USDA) در حال انجام تحقیاتی بر روی موادی برای بهبود حفاظت از آب موجود در خاک بود. آن‌ها یک رزین بر اساس پیوند اکریلونیتریل پلیمرهای روی مولکول‌های ستون فقرات نشاسته(یعنی پیوند نشاسته) ساختند. محصول آبکافت شده هیدرولیز این پلیمر نشاسته اکریلونیتریل جذب آب بیش از 400 برابر وزن خود را دارد. همچنین، این ژل مایع را به همان شیوه‌ای که جذب کننده‌های مبتنی بر فیبر آزاد می‌کنند، آزاد نمی‌کند. این پلیمر به نام
فیبر آزاد می‌کنند، آزاد نمی‌کند. این پلیمر به نام "Super Slurper" شناخته شد. وزارت کشاورزی آمریکا این دانش فنی را به چندین شرکت آمریکایی برای توسعه بیشتر این فناوری بنیادین داد. طیف وسیعی از ترکیب‌های این پیوند با استفاده از اسید اکریلیک, آکریلامید و پلی وینیل الکل(PVA) ساخته شد. تحقیقات اخیر توانایی مواد طبیعی را ثابت کرده‌اند، به عنوان مثال پلی ساکاریدها و پروتئین‌ها خواص فوق جاذب را در آب خالص و محلول نمک (%0.9 wt.) ایجاد می‌کنند در همان محدوده ای که پلی‌اکریلات‌های مصنوعی در کاربردهای فعلی انجام
که پلی‌اکریلات‌های مصنوعی در کاربردهای فعلی انجام می‌دهند. پلیمرهای فوق جاذب پروتئین سویا/پلی‌اکریلیک اسید با استحکام مکانیکی خوب تهیه شده اند. پلی‌اکریلات/پلی‌اکریلامید کوپلیمرها در اصل برای استفاده در شرایطی با محتوای الکترولیت/معدنی بالا و نیاز به ثبات طولانی مدت از جمله چرخه‌های مرطوب/خشک متعدد طراحی شده بودند. لازم به ذکر است که در کشاورزی و باغبانی نیز کاربرد دارند. با قدرت اضافه شده از مونومر اکریلامید، به عنوان کنترل نشت پزشکی و مسدود کردن آب سیم و کابل استفاده می‌شود. = شیمی کوپلیمر = پلیمرهای فوق
استفاده می‌شود. = شیمی کوپلیمر = پلیمرهای فوق جاذب در حال حاضر معمولا از پلیمریزاسیون اکریلیک اسید مخلوط با سدیم هیدروکسید در حضور یک شروع کننده واکنش ساخته می‌شوند تا یک پلی‌اکریلیک اسید نمک سدیم را تشکیل دهند(گاهی اوقات به عنوان سدیم پلی‌اکریلات). این پلیمر رایج‌ترین نوع پلیمر فوق جاذب ساخته شده در جهان امروز است. طبق گزارش اداره غذا و داروی ایالات متحده، سدیم پلی‌اکریلات در لیست افزودنی‌های غذایی ذکر شده است و محدودیت‌های سختگیرانه‌ای برای آن وجود دارد. مواد دیگر نیز برای ساخت یک پلیمر فوق جاذب مانند
مواد دیگر نیز برای ساخت یک پلیمر فوق جاذب مانند کوپلیمر پلی‌اکریل آمید استفاده می‌شود، کوپلیمر اتیلن مالئیک آنیدرید، کربوکسی متیل سلولز با پیوندهای متقاطع، کوپلیمرهای پلی‌وینیل الکل، پلی‌اتیلن اکسید با پیوندهای متقاطع، و نشاسته پیوند کوپلیمر از پلی‌اکریلونیتریل و تعدادی موارد دیگر که به آن‌ها اشاره نمی‌شود. لازم به ذکر است که دومین مورد یکی از قدیمی ترین پلیمرهای فوق جاذب ساخته شده است.""][""] امروزه پلیمرهای فوق جاذب با استفاده از یکی از سه روش اصلی زیر ساخته می‌شوند: پلیمریزاسیون ژل، پلیمریزاسیون تعلیقی
می‌شوند: پلیمریزاسیون ژل، پلیمریزاسیون تعلیقی یا پلیمریزاسیون محلول. هر یک از فرآیندها مزایای مربوط به خود را دارند اما همه آن‌ها کیفیت محصول را به ثبات می‌رسانند. = پلیمریزاسیون ژل = مخلوطی از اکریلیک اسید، آب، عوامل متقاطع و مواد شیمیایی آغازگر فرابنفش مخلوط شده و روی تسمه‌های متحرک یا در وان‌های بزرگ قرار می‌گیرند. مخلوط مایع سپس به یک راکتور می‌رود که یک محفظه طولانی با یک سری از چراغ‌های اشعه فرابنفش قوی است. اشعه فرا‌‌بنفش باعث پلیمریزاسیون و واکنش‌های متقابل می‌شود. محصول خروجی شبیه "الوارهایی"
متقابل می‌شود. محصول خروجی شبیه "الوارهایی" می‌شود که از یک ژل چسبنده‌ که حاوی 60-70 ٪ آب است ساخته شده است. این الوار ها خرد یا آسیاب می‌شوند و پس از آن در انواع مختلفی از خشک‌کن‌ها قرار می‌گیرند. عامل ایجاد کننده پیوند متقابل ممکن است بر روی سطح افشانده شود. این "پیوند متقابل سطحی" توانایی محصول را برای تورم تحت فشار افزایش می‌دهد.این خاصیت به عنوان جذب تحت بار (AUL) یا جذب در برابر فشار (AAP) اندازه‌گیری می‌شود. سپس ذرات پلیمری خشک شده برای توزیع مناسب اندازه ذرات و بسته بندی غربالگری می‌شوند. روش
اندازه ذرات و بسته بندی غربالگری می‌شوند. روش پلیمریزاسیون ژل (GP) در حال حاضر محبوب‌ترین روش برای ساخت پلیمرهای فوق جاذب سدیم پلی‌اکریلات است که اکنون در پوشک کودک و سایر مواد بهداشتی یکبار مصرف استفاده می‌شود. = پلیمریزاسیون محلول = پلیمرهای انحلال جذب یک پلیمر دانه‌ای را که به شکل محلول غنی‌سازی شده است را ارائه می‌دهند. محلول‌ها را می‌توان قبل از استفاده با آب رقیق کرد و این محلول می‌تواند بیشتر بسترها را بپوشاند یا اشباع کند. پس از خشک شدن در دمای خاص برای یک زمان مشخص، سطح حاصل یک بستر پوشش داده شده
برای یک زمان مشخص، سطح حاصل یک بستر پوشش داده شده با قابلیت جذب بسیار بالا است. به عنوان مثال، این فرآیند را می‌توان مستقیما روی سیم‌ها و کابل‌ها نیز اعمال کرد، اگرچه این روش به طور خاص برای استفاده در بسترهای ورقه‌ای یا استوانه‌ای بهینه شده است. پلیمریزاسیون مبتنی بر انحلال امروزه معمولا برای تولید پلیمر فوق جاذب از کوپلیمرها، به خصوص آن‌هایی که دارای مونومر اکریلامید سمی هستند، استفاده می‌شود. این فرآیند بازدهی بالایی دارد و به طور کلی سرمایه اولیه کمتری نیاز دارد. فرآیند انحلال از یک محلول مونومر آب
نیاز دارد. فرآیند انحلال از یک محلول مونومر آب پایه برای تولید ژل پلیمریزه واکنش‌دهنده استفاده می‌کند. انرژی واکنش اگزوترم خود پلیمریزاسیون برای هدایت بیشتر فرآیند استفاده می‌شود و به کاهش هزینه تولید کمک می‌کند. سپس ژل پلیمری واکنش‌دهنده خرد می‌شود ، خشک می‌شود و به اندازه دانه نهایی گرانول آن آسیاب می‌شود. هر گونه فرآیند برای بهبود عملکرد پلیمر فوق جاذب معمولا پس از ایجاد اندازه نهایی گرانول آن انجام می‌شود. = پلیمریزاسیون تعلیق = این روش تعلیق تنها توسط چند شرکت انجام می‌شود زیرا این روش نیاز به کنترل
چند شرکت انجام می‌شود زیرا این روش نیاز به کنترل بیشتری در تولید و مهندسی محصول در طول مرحله پلیمریزاسیون دارد. این فرآیند واکنش دهنده آب پایه را در یک حلال مبتنی بر هیدروکربن معلق می‌کند. نتیجه نهایی پلیمریزاسیون تعلیق این است که ذره پلیمری اولیه را در راکتور به جای فرآیند مکانیکی در مراحل پس از واکنش ایجاد می‌کند. همچنین می‌توان در مرحله واکنش یا درست بعد از آن عملکرد را بهبود بخشید. = هواپیمایی = در 13 آوریل 2010، پرواز 780 کاتای پسفیک از سورابایا به هنگ کنگ در هنگام فرود در فرودگاه بین المللی هنگ کنگ
کنگ در هنگام فرود در فرودگاه بین المللی هنگ کنگ با واماندگی (stall) هر دو موتور مواجه شد اما هواپيما کاملا سالم و بدون هيچ تلفاتي فرود آمد. تحقیقات نشان دادند که کره‌های پلیمری فوق جاذب(SAP) موجود در یک جزء از مانیتور فیلتر سوخت نصب شده در یک دستگاه سوخت گیری فرودگاه بین المللی اوگاندا باعث شد که دریچه‌های اندازه‌گیری اصلی سوخت مسدود شوند. آن‌ها متوجه شدند که آب نمک، منبع سوخت فرودگاه بین المللی اوگاندا را آلوده کرده بود، که این ناخالصی منجر به آسیب به مانیتورهای فیلتر و آزاد شدن کره های SAP و ورود آن‌ها
فیلتر و آزاد شدن کره های SAP و ورود آن‌ها به سوخت هواپیما و خطوط اصلی تامین سوخت شد. = کاربردها = = جستار‌های وابسته = منابع. = پیوند به بیرون =
کوره که به عنوان گرم‌کن یا دیگ بخار نیز شناخته می‌شود، یک دستگاه تولید گرما است که برای گرمایش کل یا بخشی از یک ساختمان استفاده می‌شود. کوره‌ها عمدتا به عنوان یکی از اجزاء اصلی یک سیستم گرمایش مرکزی استفاده می‌شوند. کوره‌ها به طور دائمی نصب می‌شوند تا گرما را از طریق حرکت مایع میا‌نی‌ای که ممکن است هوا، بخار یا آب گرم باشد به فضای داخلی منتقل کنند. وسایل گرمایشی که از بخار یا آب گرم به عنوان سیال استفاده می‌کنند به طور معمول دیگ بخار یا دیگ آب گرم مسکونی نامیده می‌شوند. رایج ترین منبع سوخت برای کوره‌های
نامیده می‌شوند. رایج ترین منبع سوخت برای کوره‌های مدرن در آمریکای شمالی و بخش زیادی از اروپا، گاز طبیعی است. دیگر منابع سوخت رایج عبارتند از: LPG (گاز نفتی میعان شده)، نفت کوره، چوب و در موارد کمیاب زغال سنگ. در برخی مناطق، از گرمایش مقاومت الکتریکی استفاده می‌شود، به ویژه در مناطقی که هزینه برق کم بوده یا قصد اصلی برای گرمایش تهویه مطبوع است. کوره‌های مدرن با بازدهی بالا می‌توانند تا ۹۸٪ بازدهی داشته باشند و بدون دودکش کار کنند درحالی که بازده یک کوره معمولی گاز حدود ۸۰٪ است. گاز و گرمای اتلافی به وسیله‌ی
گاز حدود ۸۰٪ است. گاز و گرمای اتلافی به وسیله‌ی لوله‌های فلزی یا لوله‌های پلی‌وینیل کلرید (PVC) به صورت مکانیکی تهویه می‌شوند که این لوله‌ها می‌توانند به کنار یا سقف ساختمان تخلیه شوند. بازده سوخت یک کوره گازی در AFUE (بهره‌وری سالانه مصرف سوخت) اندازه گیری می‌شود. ریشه شناسی. این نام از کلمه لاتین فورناکس که به معنی فر است گرفته شده است. = دسته بندی‌ها = کوره‌ها را می‌توان بر اساس نوع طراحی و بازده به چهار دسته کلی طبقه بندی کرد: پیش کشش طبیعی، هوای اجباری، کشش اجباری و فشرده سازی. کشش طبیعی. دسته اول
کشش اجباری و فشرده سازی. کشش طبیعی. دسته اول کوره‌ها، کوره‌های کشش طبیعی هستند که این کوره‌ها سوزنده جوی هستند. این کوره‌ها شامل مبدل‌های حرارتی چدنی یا فولاد پرس شده بودند که در یک پوسته بیرونی از آجر، سنگ تراشیده شده یا فولاد قرار می‌گرفتند. مبدل‌های حرارتی از طریق دودکش‌های آجری یا سنگی تخلیه می‌شدند. گردش هوا از طریق لوله‌های بزرگ چوبی یا فلزی که به سمت بالا ساخته شده بودند انجام می‌شد. لوله‌ها هوای گرم را به دریچه‌های کف یا دیوار داخل خانه هدایت می‌کردند. این روش گرمایش بر اساس پدیده همرفت کار می‌کند.
این روش گرمایش بر اساس پدیده همرفت کار می‌کند. این سیستم ساده، دارای کنترل کم، یک دریچه گاز اتوماتیک بوده و هیچ دمنده‌ای نداشته است. این کوره ها می توانند با تطبیق منطقه مشعل به سادگی با هر سوختی کار کنند. آن‌ها با چوب، کوک، زغال‌سنگ، زباله، کاغذ، گاز طبیعی، سوخت و همچنین نفت نهنگ برای یک دوره کوتاه در آغاز قرن کار کرده‌اند. کوره‌هایی که از سوخت‌های جامد استفاده می‌کردند، نیاز به نگهداری روزانه برای زدودن خاکستر و "کلینکر(زباله)" که در پایین منطقه سوزان جمع شده دارند. در سال‌های بعد، این کوره‌ها با
جمع شده دارند. در سال‌های بعد، این کوره‌ها با دمنده‌های الکتریکی برای کمک به توزیع هوا و سرعت حرکت گرما به خانه سازگار شدند. سیستم‌های گازی و نفتی معمولا توسط یک ترموستات در داخل خانه کنترل می‌شدند، در حالی که بیشتر کوره‌های چوبی و زغال‌سنگ هیچ اتصال الکتریکی‌ای نداشتند و با مقدار سوخت در مشعل و موقعیت دمپر هوای تازه در درب دسترسی مشعل کنترل می‌شدند. هوای اجباری. دسته‌ی دوم کوره‌ها، کوره هوای اجباری است که دارای مدل سوزنده جوی با یک مبدل حرارتی چدنی یا فولادی است. در طول دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، این سبک کوره
است. در طول دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، این سبک کوره برای جایگزینی سیستم‌های بزرگ و طبیعی استفاده شده و گاهی بر روی کار کانال گرانشی موجود نصب می‌شد. هوای گرم شده توسط دمنده‌ها حرکت می‌کرد که با کمربند رانده می‌شدند و برای طیف گسترده‌ای از سرعت‌ها طراحی شده بودند. این کوره‌ها در مقایسه با کوره‌های مدرن هنوز بزرگ و عظیم بودند و دارای نمای خارجی فولادی سنگین با پنل‌هایی با قابلیت برداشتن پیچ و مهره بودند. بهره‌وری انرژی از ۵۰ درصد تا ۶۵ درصد AFUE خواهد بود. این کوره سبک هنوز از دودکش‌های بزرگ، سنگ‌کاری یا آجری برای
سبک هنوز از دودکش‌های بزرگ، سنگ‌کاری یا آجری برای هواکش استفاده می‌کرد و در نهایت برای جای دادن سیستم‌های تهویه مطبوع طراحی شد. کشش اجباری. دسته سوم کوره کشش اجباری، با بازدهی متوسط دارای یک مبدل حرارتی فولادی و دمنده چند سرعته است. این کوره‌ها از نظر فیزیکی بسیار جمع و جورتر از سبک های قبلی بودند. آنها تجهیز شده به دمنده‌های هوا احتراق بودند که هوا را از میان مبدل حرارتی می‌کشیدند، که به شدت بهره‌وری سوخت افزایش یافت در حالی که اجازه می‌دهد مبدل‌های حرارتی کوچک‌تر شوند. این کوره‌ها ممکن است دارای
حرارتی کوچک‌تر شوند. این کوره‌ها ممکن است دارای دمنده‌های چند سرعته باشند و برای کار با سیستم‌های تهویه مطبوع مرکزی طراحی شده‌اند. فشرده سازی. دسته چهارم کوره‌ها، کوره گاز متراکم با بازده بالا است. کوره‌های گاز فشرده با بازده بالا معمولا بین ۹۰ تا ۹۸ درصد AFUE را به دست می آورند. یک کوره گاز متراکم شامل یک منطقه احتراق مهر و موم شده، محرک پیش نویس احتراق و یک مبدل حرارتی است. سود اصلی در بهره‌وری برای یک کوره گاز متراکم، در مقایسه با یک کوره هوای اجباری با بهره‌وری متوسط یا کشش اجباری، جذب گرما پنهان از
بهره‌وری متوسط یا کشش اجباری، جذب گرما پنهان از گازهای خروجی در مبدل حرارتی ثانویه است. مبدل حرارتی ثانویه بیشتر انرژی گرمایی را از گاز اگزوز حذف می‌کند و در واقع بخار آب و سایر مواد شیمیایی (که یک اسید خفیف تشکیل می‌دهند) را در حین کار متراکم می‌کند. لوله‌های تهویه، که به سیستم اگزوز نیز معروف هستند، اغلب با استفاده از لوله PVC به جای لوله تهویه فلزی برای جلوگیری از خوردگی نصب می‌شوند، اما این بر اساس موقعیت جغرافیایی نصب شده و مقررات محلی متفاوت خواهد بود. محرک منتخب اجازه می‌دهد تا لوله‌های اگزوز به
بود. محرک منتخب اجازه می‌دهد تا لوله‌های اگزوز به صورت عمودی یا افقی هدایت شوند در حالی که از ساختار خارج می‌شود. یک ترتیب نصب معمولی برای کوره‌های با بازده بالا شامل یک لوله جذب هوای تازه (ذخیره) است که هوای تازه را از خارج از خانه به واحد احتراق کوره منتقل می‌کند. به طور معمول هوای احتراق تازه در کنار اگزوز PVC در هنگام نصب هدایت شده و لوله‌ها از طریق یک دیوار کناری خانه در همان موقعیت خارج می‌شوند. کوره‌های با بازده بالا معمولا ۲۵ تا ۳۵ درصد صرفه جویی در سوخت را بیش از ۶۰ درصد کوره AFUE ارائه می‌دهند .
سوخت را بیش از ۶۰ درصد کوره AFUE ارائه می‌دهند . انواع کنترل خروجی کوره. تک مرحله‌ای. یک کوره تک‌مرحله‌ای فقط یک مرحله کار دارد، یا روشن یا خاموش است. این بدان معناست که نسبتا پر سر و صدا بوده، همیشه با بالاترین سرعت در حال اجرا است و همیشه گرم‎‌ترین هوا را با بالاترین سرعت پمپاژ می‌کند. یکی از مزایای کوره تک‌مرحله‌ای معمولا هزینه نصب است. کوره‌های تک مرحله ای نسبتا ارزان هستند زیرا تکنولوژی نسبتا ساده است. با این حال، سادگی کوره‌های گاز تک‌مرحله‌ای در هزینه‌ی صدای موتور دمنده و ناکارآمدی مکانیکی است.
هزینه‌ی صدای موتور دمنده و ناکارآمدی مکانیکی است. موتورهای دمنده در این کوره‌های تک‌مرحله‌ای به طور کلی انرژی بیشتری مصرف می‌کنند زیرا صرف نظر از نیازهای گرمایش فضا، فن و موتورهای دمنده با سرعت ثابت کار می‌کنند. به دلیل عملکرد یک سرعته، یک کوره تک‌مرحله‌ای را کوره تک سرعته نیز می‌نامند. دو مرحله‌ای. یک کوره دو مرحله‌ای باید دو مرحله را با سرعت کامل و دو مرحله دیگر را با سرعت نیمه (یا کمتر از نصف) انجام دهد. بسته به گرمای مورد نیاز، آنها می‌توانند بیشتر اوقات با سرعت کمتری کار کنند. آن‌ها می‌توانند آلودگی
با سرعت کمتری کار کنند. آن‌ها می‌توانند آلودگی صوتی کمتری داشته باشند، هوا را با سرعت کمتری حرکت دهند و دمای مورد نظر برای خانه را بهتر نگه دارند. تعدیل. یک کوره تعدیل کننده می‌تواند خروجی گرما و سرعت هوا را تقریبا به صورت پیوسته، بسته به گرما و دمای بیرونی مورد نیاز، تعدیل کند. این بدین معنی است که فقط تا آنجا که لازم است کار کرده و بنابراین انرژی را صرفه جویی می‌کند. = توزیع گرما = کوره گرما را از طریق یک سیستم توزیع میانی به فضای مسکونی ساختمان منتقل می‌کند. اگر توزیع از طریق آب گرم(یا سیال دیگر) یا از
اگر توزیع از طریق آب گرم(یا سیال دیگر) یا از طریق بخار باشد، از کوره بیشتر به عنوان یک دیگ بخار نام برده می‌شود. یکی از مزایای یک دیگ بخار این است که کوره می‌تواند آب گرم را برای حمام و شستن ظروف فراهم کند، به جای نیاز به یک آبگرمکن. یکی از معایب این نوع کاربرد این است که دیگ بخار خراب می‌شود، نه آب گرم و نه آب گرم خانگی در دسترس نیست. سیستم‌های گرمایش هوا بیش از یک قرن است که مورد استفاده قرار می‌گیرند. سیستم‌های قدیمی‌تر به یک سیستم گردش هوا منفعل متکی هستند که در آن چگالی بیشتر هوای خنک‌تر باعث می‌شود
که در آن چگالی بیشتر هوای خنک‌تر باعث می‌شود که از طریق رجیسترهای بازگشت هوا در کف، به منطقه کوره زیر فرو رود و چگالی کمتر هوای گرم باعث افزایش آن در کانال می‌شود. این دو نیرو با هم عمل می‌کنند تا گردش هوا را در سیستمی به نام "تغذیه گرانش" هدایت کنند. طرح این کوره‌های "هشت پا" و سیستم‌های کانال آن‌ها با قطرهای مختلف کانال‌های بزرگ دمپر بهینه شده است. در مقایسه، اکثر کوره‌های مدرن "هوا گرم" معمولا از یک فن برای گردش هوا به اتاق‌های خانه و کشیدن هوای خنک‌تر به کوره برای گرم کردن مجدد استفاده می‌کنند؛ این
به کوره برای گرم کردن مجدد استفاده می‌کنند؛ این هوای اجباری گرما نامیده می‌شود. چون فن به راحتی بر مقاومت از کانال غلبه می‌کند، ترتیب کانال‌ها می‌تواند بسیار انعطاف پذیرتر از هشت‌پا قدیمی باشد. در عمل آمریکایی، کانال‌های جداگانه هوای خنک را جمع آوری می‌کنند تا به کوره برگردانده شوند. در کوره، هوای خنک معمولا از طریق فیلتر هوا، از طریق دمنده، به داخل کوره می‌رود، سپس از طریق مبدل حرارتی کوره، به جایی که در سراسر ساختمان دمیده می‌شود می‌رود. یکی از مزایای اصلی این نوع سیستم این است که نصب آسان سیستم مرکزی
این نوع سیستم این است که نصب آسان سیستم مرکزی تهویه مطبوع را به سادگی با اضافه کردن یک سیم‌پیچ خنک کننده در خروجی کوره نیز امکان پذیر می‌کند. هوا از طریق لوله کشی که ممکن است از ورقه فلزی یا پلاستیک ساخته شده باشد و عایق‌بندی شده یا عایق بندی نشده باشد. مگر اینکه کانال‌ها و پلنوم با استفاده از نوار چسبنده یا فویل مهر و موم شده‌اند، این لوله احتمالا دارای نشت زیاد هوای تهویه به فضاهای بدون شرایط شده است. یکی دیگر از دلایل اتلاف انرژی نصب کانال در مناطق گرم نشده مانند اتاق‌های زیر شیروانی و فضاهای سقف است؛
نشده مانند اتاق‌های زیر شیروانی و فضاهای سقف است؛ یا کانال سیستم‌های تهویه مطبوع در اتاق‌های زیر‌شیروانی در آب و هوای گرم.
یک ماشین کمیته نوعی از شبکه‌های عصبی مصنوعی است که از استراتژی تقسیم و غلبه استفاده می‌کند و در آن پاسخ‌های چندین شبکه عصبی (متخصص‌ها) با یکدیگر ترکیب می‌شوند تا یک پاسخ تکی تولید شود. انتظار می‌رود که پاسخ ترکیبی از ماشین کمیته، بهتر از پاسخ‌های اختصاصی متخصص‌ها باشد. این موضوع را می‌توان با یادگیری گروهی مقایسه کرد. انواع. ساختارهای ثابت. در این دسته از ماشین‌های کمیته، پاسخ‌های چندین پیش‌بینی کننده (متخصص) با استفاده از یک مکانیسم ترکیب می‌شوند که با سیگنال ورودی در ارتباط نیست، بنابراین به نام استاتیک
ورودی در ارتباط نیست، بنابراین به نام استاتیک یا همان ثابت شناخته می‌شوند. این دسته شامل روش‌های زیر می باشد: در میانگین‌گیری گروهی، خروجی‌های پیش‌بینی کننده‌های مختلف به صورت خطی ترکیب می‌شوند تا یک خروجی کلی تولید شود. در روش بوستینگ، یک الگوریتم ضعیف به یک الگوریتمی تبدیل می‌شود که دقت آن به طور دلخواه بالا می‌رود. ساختارهای پویا. در این دسته دوم از ماشین‌های کمیته، سیگنال ورودی مستقیماً در فعال‌سازی مکانیزمی که خروجی‌های متخصص‌ها فرد را به یک خروجی کلی ترکیب می‌کند، مشارکت دارد. به همین دلیل این
کلی ترکیب می‌کند، مشارکت دارد. به همین دلیل این ساختار‌ها به عنوان پویا شناخته می‌شوند. دو نوع ساختار پویا وجود دارد: در ترکیب متخصص‌ها، پاسخ‌های فردی متخصص‌ها به وسیله یک شبکه گیتینگ تکی ترکیب می‌شوند. در ترکیب سلسله‌مراتبی متخصص‌ها، پاسخ‌های فردی متخصص‌ها به وسیله چندین شبکه گیتینگ که به صورت سلسله‌مراتبی قرار داده شده‌اند، به صورت غیرخطی ترکیب می‌شوند.
جک گلگر (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر کشتی حرفه‌ای اهل بریتانیا است.
خرابه‌های آتن "(Die Ruinen von Athen)"، اپوس ۱۱۳، مجموعه‌ای از قطعات موسیقی هست که در سال ۱۸۱۱، توسط لودویگ فان بتهوون نوشته شد.این مجموعه، موسیقی‌ صحنه نمایش‌نامه «خرابه‌های آتن» نوشته آوگوست فون کوتسبو هست که به تئاتر تازه تأسیس «"Deutsche Theater est"» در پشت اهدا شد. شناخته‌شده‌ترین قطعه این مجموعه، مارش ترکی هست. پیش از این، بتهوون در سال ۱۸۰۹، این قطعه را در مجموعه شش واریاسیون، اپوس ۷۶، به کار برده بود.
تونی نیس (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر کشتی حرفه‌ای اهل ایالات متحده آمریکا است.
رودریک استرانگ (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر کشتی حرفه‌ای اهل ایالات متحده آمریکا است.
سارا دل ری (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر کشتی حرفه‌ای، و مربی (ورزش) اهل ایالات متحده آمریکا است.
مارک اندروز (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر کشتی حرفه‌ای اهل بریتانیا است.
آلیستر بلک (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر کشتی حرفه‌ای، و کشتی‌گیر اهل پادشاهی هلند است.
اونی لورکان (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر کشتی حرفه‌ای اهل ایالات متحده آمریکا است.
کازینو کاتالینا یک مرکز سرگرمی در آوالون در جزیره سانتا کاتالینا است که در فاصله دوری از سواحل لس آنجلس در کالیفرنیا، ایالات متحده قرار دارد. این کازینو بزرگ‌ترین ساختمان در جزیره بوده و برجسته‌ترین مکان دیدنی است که هنگام ورود به جزیره از سمت سرزمین اصلی، در خلیج آوالون قابل مشاهده است. این ساختمان بزرگ شامل یک سالن سینما، سالن رقص است که در سابق یک موزه تاریخ و هنر در جزیره بود. کازینو کاتالینا نام خود را از واژه اسپانیایی "کازینو" گرفته است که به معنای «محل گردهمایی» یا تشکیلاتی است که از آن برای تعاملات
گردهمایی» یا تشکیلاتی است که از آن برای تعاملات اجتماعی و گاهی اوقات نمایش و رقص استفاده می‌شود. برخلاف استفاده رایج انگلیسی از واژه "کازینو،" این لغت هیچگاه به معنی مکانی برای قمار نبوده است.
تار کششی یا غشاء کششی که گاهی اوقات به عنوان بسته بندی پالت شناخته می‌شود، یک غشاء پلاستیکی با قابلیت کشش بالا است که دور اقلام پیچیده می‌شود. بازیابی الاستیک اقلام را به صورت محکم بسته نگه می‌دارد. در مقابل، بسته‌بندی انقباضی به صورت آزاد در اطراف یک جسم اعمال می‌شود و با گرما محکم می‌شود. در عین حال که شبیه بسته‌بندی پلاستیکی مواد غذایی است، معمولاً از موادی که برای تماس با مواد غذایی ایمن هستند ساخته نمی‌شود. بسته‌بندی کششی محصولات را روی پالت می‌پیچد و آن‌ها را به یکدیگر و پالت محکم می‌کند. کمک به کاهش
را به یکدیگر و پالت محکم می‌کند. کمک به کاهش تلفات محصول، جلوگیری از دستکاری بار، و کاهش آسیب کارگران از جمله مزایای این روش است. بسته بندی‌های شرینک و کشش گاهی اوقات به اشتباه به جای یکدیگر استفاده می‌شوند، تفاوت‌های قابل توجهی بین دو روش بسته‌بندی وجود دارد. اغلب برای محکم کردن بارهای پالت به یکدیگر استفاده می‌شود، اما ممکن است برای بسته‌بندی اقلام کوچک‌تر نیز استفاده شود. انواع تار کششی شامل غشاء کششی باندلینگ، غشاء کششی دستی، غشاء کششی هسته گسترده، غشاء کششی ماشینی و غشاء تلف کننده استاتیک می‌شود.
غشاء کششی ماشینی و غشاء تلف کننده استاتیک می‌شود. مواد. پلی‌اتیلن با چگالی کم خطی (LLDPE) متداول‌ترین ماده پوشش کششی است که از کوپلیمریزاسیون اتیلن با آلفا الفین‌ها تولید می‌شود که رایج‌ترین آنها بوتن ، هگزن و اکتن است. استفاده از آلفا-الفین‌های بالاتر (هگزن یا اکتن) باعث افزایش ویژگی‌های غشاء کششی می‌شود. این اتفاق به ویژه در مورد افزایش طول در هنگام شکست و مقاومت در برابر سوراخ شدن رقم می‌خورد. همچنین، از انواع دیگر پلی اتیلن و پی‌وی‌سی نیز می‌توان استفاده کرد. بسیاری از غشاها در هنگام شکست حدود 500٪ کشش
کرد. بسیاری از غشاها در هنگام شکست حدود 500٪ کشش دارند اما در استفاده فقط تا حدود 100 تا 300٪ کشیده می‌شوند. پس از کشش، بازیابی الاستیک برای محکم نگه داشتن بار استفاده می‌شود. دو روش برای تولید پوشش کششی وجود دارند: خواص دیگری مانند استحکام شکست، چسبندگی، شفافیت، مقاومت در برابر پارگی، تخلیه ایستا و غیره نیز از عوامل مهم هستند. کارکرد. در یکپارچه‌سازی پالت، تار کششی می‌تواند چندین عملکرد داشته باشد: اطمینان از اینکه جعبه‌ها روی پالت می‌مانند و به درستی بر روی آن قرار می‌گیرند، یکی از ملاحظات مهم در توزیع
روی آن قرار می‌گیرند، یکی از ملاحظات مهم در توزیع انبار است، به خصوص اینکه تقاضا برای افزایش حداکثر ظرفیت در حال زیاد شدن است. بارپیچ‌های کششی. بارپیچ‌های کششی دستگاه‌هایی هستند که برای اعمال پوشش کششی استفاده می‌شوند. انواع مختلفی از بارپیچی وجود دارند:
جالان احمد ابراهیم یک جاده است که در بون لی، سنگاپور قرار دارد. این جاده که به یاد احمد ابراهیم سیاستمدار سنگاپوری، نامگذاری شده است آزادراه ایر راجه را به روگذر جورانگ هیل متصل می‌کند.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;40600351&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-09-26T05:38:53Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Hamid Hassani&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;/* لید */ بازخوانی موردیِ لید&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;42770050&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; مارش ترکی ("Marcia alla turca") قطعه‌ای به سبک مارش کلاسیک است که در سال ۱۸۰۹ توسط لودویگ فان بتهوون نوشته شد.
که در سال ۱۸۰۹ توسط لودویگ فان بتهوون نوشته شد. این قطعه بخشی از اثر شش واریاسیون اپوس ۷۶ است. مارش ترکی در سال ۱۸۱۱ و در موسیقی صحنه نمایشنامهٔ "خرابه‌های آتن" به‌کار رفت. "مارش ترکی" در گام سی بمل ماژور نوشته شده، میزان‌نما آن و تمپو آن ویواچه است (vivace_ به معنی سرزنده و چالاک). این قطعه در ابتدا بسیار آرام شروع می‌شود (پیانیس‌سیمو)؛ سپس به‌تدریج شدید شده و در نقطهٔ اوج خود بسیار قوی نواخته می‌شود (فورتیسیمو)؛ و در بخش کودا مجدداً به شدت آرام و پیانیسیمو برمی‌گردد.