payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در "" نشان‌دهنده کموتانت "M" است. حاصل ضرب تانسور تعداد نامتناهی جبرهای فون نویمان، اگر ساده لوحانه انجام شود، معمولاً جبر غیرقابل تفکیک مسخره‌ای بزرگ است. در عوض، نشان داد که باید روی هر یک از جبرهای فون نویمان حالتی را انتخاب کرد، از آن برای تعریف حالتی در حاصلضرب تانسور جبری استفاده کرد، که می تواند برای تولید فضای هیلبرت و فون نویمان (به طور منطقی کوچک) استفاده شود. جبر موردی را مطالعه کردند که در آن همه عوامل جبرهای ماتریس محدود هستند. این عوامل را فاکتورهای آراکی-وودز یا فاکتورهای ITPFI می نامند
فاکتورهای آراکی-وودز یا فاکتورهای ITPFI می نامند (ITPFI مخفف «ضرب تانسور نامتناهی فاکتورهای محدود نوع I» است). با تغییر حالات، نوع حاصلضرب تانسور نامتناهی می تواند به طور چشمگیری تغییر کند. به عنوان مثال، حاصل ضرب تانسور نامتناهی تعداد نامتناهی از عوامل نوع I 2 بسته به انتخاب حالت ها می تواند هر نوع داشته باشد. به طور خاص یک خانواده غیرقابل شمارش از عوامل غیرهمشکلی فوق متناهی نوع III λ برای 0 &lt; λ &lt; 1، به نام فاکتورهای توان ، با گرفتن یک حاصل ضرب تانسور نامتناهی از فاکتورهای نوع I 2 ، هر کدام با حالت
نامتناهی از فاکتورهای نوع I 2 ، هر کدام با حالت داده شده توسط: همه جبرهای فون نویمان بسیار محدود که از نوع III 0 نیستند نسبت به عوامل آراکی-وودز هم شکل هستند، اما تعداد زیادی از نوع III 0 غیرقابل شمارش هستند که چنین نیستند. دو ماژول ها و عوامل فرعی. دو مدول (یا مکاتبات) فضای هیلبرت "H" با عملکردهای ماژول دو جبر فون نویمان در حال رفت و آمد است. Bimodule ها ساختار بسیار غنی تری نسبت به ماژول ها دارند. هر دو مدول روی دو عامل همیشه یک عامل فرعی می دهد زیرا یکی از عوامل همیشه در کموتانت دیگری قرار دارد. همچنین
از عوامل همیشه در کموتانت دیگری قرار دارد. همچنین یک عملکرد محصول تانسور نسبی ظریف به دلیل Connes در دو مدول وجود دارد. تئوری عوامل فرعی، که توسط وان جونز آغاز شد، این دو دیدگاه به ظاهر متفاوت را با هم آشتی داد. Bimodules همچنین برای جبر گروه فون نویمان "M" از یک گروه گسسته Γ مهم هستند. در واقع، اگر "V" هر نمایش واحدی از Γ باشد، پس با در نظر گرفتن Γ به عنوان زیرگروه مورب Γ × Γ، نمایش القایی مربوطه در "l" 2 (Γ, "V" ) به طور طبیعی یک دو مدول برای دو نسخه رفت و آمد از "M" است. ویژگی های نظری نمایش مهم Γ را می
آمد از "M" است. ویژگی های نظری نمایش مهم Γ را می توان به طور کامل بر اساس دو مدول فرموله کرد و بنابراین برای خود جبر فون نویمان منطقی است. برای مثال، کانز و جونز تعریفی از آنالوگ خاصیت کژدان (T) برای جبرهای فون نویمان به این ترتیب ارائه کردند. عوامل غیر قابل قبول. جبرهای فون نیومن از نوع I همیشه قابل قبول هستند، اما برای انواع دیگر تعداد غیرقابل شمارشی از عوامل مختلف غیر قابل قبول وجود دارد که طبقه بندی یا حتی تشخیص آنها از یکدیگر بسیار دشوار به نظر می رسد. با این وجود، Voiculescu نشان داده است که طبقه
با این وجود، Voiculescu نشان داده است که طبقه عوامل غیرقابل قبول ناشی از ساخت فضای اندازه‌گیری گروهی، با کلاسی که از جبرهای گروه فون نویمان گروه‌های آزاد می‌آیند، متفاوت است. بعداً ناروتاکا اوزاوا ثابت کرد که جبرهای گروهی فون نویمان از گروه های هذلولی ، عوامل اول نوع II 1 را به دست می دهند، یعنی آنهایی که نمی توانند به عنوان محصولات تانسوری فاکتورهای نوع II 1 فاکتور شوند، نتیجه ای که برای اولین بار توسط Leeming Ge برای عوامل گروه آزاد با استفاده از آنتروپی آزاد Voiculescu ثابت شد. کار پوپا بر روی گروه‌های
آزاد Voiculescu ثابت شد. کار پوپا بر روی گروه‌های بنیادی عوامل غیرقابل پذیرش، پیشرفت مهم دیگری را نشان می‌دهد. تئوری عوامل "فراتر از فرامحدود" در حال حاضر به سرعت در حال گسترش است، با بسیاری از نتایج جدید و شگفت انگیز. ارتباط نزدیکی با پدیده سفتی در نظریه گروه هندسی و نظریه ارگودیک دارد. برنامه های کاربردی. جبرهای فون نیومن در زمینه های مختلفی از ریاضیات مانند نظریه گره ، مکانیک آماری ، نظریه میدان کوانتومی ، فیزیک کوانتومی محلی ، احتمال آزاد ، هندسه غیرجابه‌جایی ، نظریه نمایش ، هندسه دیفرانسیل ، و
غیرجابه‌جایی ، نظریه نمایش ، هندسه دیفرانسیل ، و سیستم‌های دینامیکی کاربرد پیدا کرده‌اند. به عنوان مثال، جبر C یک بدیهیات جایگزین برای نظریه احتمال فراهم می کند. در این مورد، این روش با نام ساخت و ساز Gelfand-Naimark-Segal شناخته می شود. این مشابه دو رویکرد برای اندازه‌گیری و ادغام است، که در آن فرد می‌تواند ابتدا معیارهای مجموعه‌ها را بسازد و بعداً انتگرال‌ها را تعریف کند، یا ابتدا انتگرال بسازد و معیارهای مجموعه را به عنوان انتگرال توابع مشخصه تعریف کند. همچنین ببینید. 2-
منطقه ۲ شهرداری کرج یکی از مناطق ده‌گانه شهر کرج است که در جنوب شرقی این شهر واقع است. جغرافیا. این منطقه ۱۳۵۰۰۰ نفر جمعیت دارد. مساحت منطقه ۲ شهرداری کرج ۱۱۱۹۷۹۹۴متر مربع است. این منطقه از شمال به بلوار شهید بهشتی (قزوین) و منطقه ۱ از شرق به منطقه ۱۰، از جنوب به منطقه ۲ فردیس و از غرب به منطقه ۹ و از محدود می‌گردد. این منطقه از شمال به میدان هفت تیر تا چهارراه دانشکده، از جنوب به اتوبان تهران کرج، تقاطع میدان شهید سلطانی در امتداد جاده ملارد تا سرحد آباد، از غرب از تقاطع جاده مردآباد با راه‌آهن در امتداد
از غرب از تقاطع جاده مردآباد با راه‌آهن در امتداد جاده مرد آباد به چهارراه کارخانه قند درامتداد بلوار هفت تیر از چهارراه کارخانه قند تا میدان هفت تیر و از شرق به دکل‌های برق فشار قوی محدود می‌گردد. این منطقه به دلیل قرار گرفتن در منطقه قدیمی کرج از فرسوده‌ترین مناطق این شهر است. شهرداری. شهردار این منطقه درحال حاضر سید جواد موسوی است. و دفتر شهرداری در محله اصفهانی‌ها، بلوار هفت تیر و قبل از چهارراه کارخانه قند است.
اوله کریستین ویبی یک راننده حرفه‌ای رالی اهل کشور نروژ است که برای تیم هیوندای موتوراسپرت در کلاس رالی ۲ در سری مسابقات رالی قهرمانی جهان رانندگی می کند.
سباستین اریکسن (زاده ۵ ژانویه ۱۹۹۳) یک راننده حرفه‌ای رالی‌کراس اهل سوئد است. او قبلاً در مسابقات جهانی رالی کراس شرکت کرده است و در حال حاضر در مسابقات قهرمانی رالی کراس جهانی شرکت می کند. در طول تمام دوران حرفه‌ای خود در مسابقات اتومبیلرانی، او منحصراً برای تیم اولزبرگ ام‌اس‌ای (Olsbergs MSE) رانندگی کرده است. اریکسن در کلاس پروتوتایپ لایت رالی داکار ۲۰۲۲ در تیمی با راننده هلندی ووتر شرکت کرد. او در این مسابقه در رتبه دوم کلاس خود قرار گرفت. او هیچ رابطه ای با مالک تیم اولزبرگ ام‌اس‌ای آندریاس اریکسون یا
با مالک تیم اولزبرگ ام‌اس‌ای آندریاس اریکسون یا دیگر رانندگان موتوراسپرت، کوین اریکسن و الیور اریکسن ندارد.
در علم کامپیوتر، واحد سازمانی (OU یا Organizational Unit) یک روش کاربردی برای سازمان‌دهی و دسته‌بندی اشیاء با نام‌ها در سیستم های دایرکتوری و سلسله مراتب گواهی دیجیتال است. به زبان ساده، وقتی در یک سیستم چندین موجودیت با نام مشابه داریم (مثل دو کاربر به نام "جان دو" در بخش های مختلف یک سازمان)، OU کمک می‌کند تا آن‌ها را از هم تفکیک کنیم.مثلاً می‌توان "جان دو" را در "واحد بازاریابی" از "جان دو" در واحد "خدمات مشتری" متمایز کرد. علاوه بر این، واحد‌های سازمانی ابزار قدرتمندی برای مدیریت و توزیع اختیارات هستند.
قدرتمندی برای مدیریت و توزیع اختیارات هستند. به عنوان مثال، به جای اینکه همه حساب‌های کاربران توسط یک گروه مرکزی مدیریت شود، می‌‌توان این وظیفه را به تکنسین‌های محلی هر بخش سپرد. واحد‌های سازمانی معمولاً در سیستم‌هایی مانند دایرکتوری ، گواهی‌های دیجیتال (AD) ، LDAP, و به چشم می‌خورند. البته این مفهوم می‌تواند در هر سیستم مدرن دیگری که نیاز به گروه‌بندی اشیاء یا مدیریت گواهی‌های دیجیتال دارد، نیز استفاده شود. در بیشتر سیستم‌ها، واحد های سازمانی (OU) در داخل یک گروه‌بندی سازمانی سطح بالا یا گواهی سازمانی که
یک گروه‌بندی سازمانی سطح بالا یا گواهی سازمانی که به آن دامنه (Domain) گفته می‌شود، ظاهر می‌شوند. در بسیاری از سیستم‌ها، یک OU می‌تواند درون یک OU دیگر نیز وجود داشته باشد. وقتی OU ها به صورت تو در تو (Nested) قرار می‌گیرند، به این صورت که یک OU دیگری را در بر می‌گیرد، رابطه‌ای ایجاد می‌شود که در آن OU داخلی فرزند (Child) و OU خارجی والد (Parent) نامیده می‌شود. به این ترتیب، OU ها برای ایجاد یک سلسله مراتب از ظرف‌ها () درون یک دامنه استفاده می‌شوند. لازم به ذکر است که فقط OU‌هایی که در یک دامنه مشترک قرار
ذکر است که فقط OU‌هایی که در یک دامنه مشترک قرار دارند، می‌توانند با یکدیگر رابطه داشته باشند. OUهایی با نام یکسان در دامنه‌های مختلف کاملاً مستقل از یکدیگر هستند. کاربرد‌های خاص. اصلاح واحد سازمانی به نظر می‌رسد نمایانگر یک سازمان واحد با چندین بخش(دپارتمان) در درون آن سازمان باشد.[] با این حال، OU‌ها همیشه از این الگو پیروی نمی‌کنند.آن‌ها ممکن است نشان‌دهنده مناطق جغرافیایی، وظایف شغلی، ارتباط با گروه‌های دیگر(خارجی) یا فناوری مرتبط با اشیاء باشند. نمونه‌هایی از کاربرد‌های واحد سازمانی (OU) شامل موارد
از کاربرد‌های واحد سازمانی (OU) شامل موارد زیر است: Sun Enterprise Directory Server and Active Directory. در و (AD)، یک واحد سازمانی می‌تواند شامل هر واحد دیگری باشد، از جمله سایر OUها، کاربران، گروه‌ها و کامپیوتر ها. OUهایی که در دامنه‌های جداگانه قرار دارند ممکن است نام‌های یکسانی داشته باشند، اما کاملاً مستقل از یکدیگر هستند. واحد های سازمانی به مدیران سیستم اجازه می‌دهند که کامپیوتر ها و کاربران را در گروه‌هایی سازمان‌دهی کنند تا بتوانند سیاست‌های مشترکی را بر آن‌ها اعمال کنند. OUها همچنین یک ساختار
را بر آن‌ها اعمال کنند. OUها همچنین یک ساختار سلسله مراتبی ارائه می‌دهند اگر به درستی طراحی شوند، می‌توانند فرآیند مدیریت را ساده‌تر کنند. ریشه ها در نرم افزار‌های X.500، نوول و لوتوس. و دو ارائه‌دهنده بزرگ ترین سیستم‌های دایرکتوری نرم افزاری بودند. هر یک از این شرکت‌ ها کار خود را با ساختار‌های حساب و دایرکتوری تخت آغاز کردند و با محدودیت‌های ناشی از پشتیبانی و تعارض نام در این ساختار ها رو ‌به‌رو شدند. آن ها در حدود سال 1993 مفهوم "واحد سازمانی" (OU) از را در نسل بعدی نرم‌افزار های خود پذیرفتند. نوول این
در نسل بعدی نرم‌افزار های خود پذیرفتند. نوول این تغییر را با عرضه (که بعد‌ها به نام eDirectory شناخته شد) و لوتوس با انتشار نسخه سوم Lotus Notes اجرا کردند. ادعا شده است که مایکروسافت از دایرکتوری نوول به عنوان الگویی برای نسخه اولیه Active Directory(AD) استفاده کرده است. با این حال، این ادعا مشکوک به نظر می‌رسد، زیرا X.500 به عنوان "جد بزرگ" تمام سیستم های دایرکتوری شناخته می‌شود.
ابوالاقبال سلیم الیعقوبی (۱۸۸۰ – ۱۹۴۱) فقیه مسلمان، شاعر و نویسندهٔ عثمانی فلسطینی بود. او در شهر لُد در نزدیکی یافا به دنیا آمد و در آنجا تحصیل کرد. سپس به الازهر در قاهره پیوست و دوازده سال در آنجا اقامت گزید. در سال ۱۹۳۲ مفتی یافا شد. وی در سوریه و فلسطین مناصب دینی در زمینه‌های تدریس، وعظ، ارشاد، امامت، خطابه و صدور فتوا داشت. در مکه در ایام حج درگذشت. از او مؤلفات دینی و ادبی و دو دیوان شعر برجای مانده است، برخی چاپ‌شده و برخی نسخهٔ خطی هستند. الیعقوبی که با لقب «حسّان فلسطین» شناخته می‌شد، یکی از
که با لقب «حسّان فلسطین» شناخته می‌شد، یکی از شاعران فلسطینی در اواخر دوران عثمانی و اوایل قیمومیت بریتانیا است که با شعر خود در رویدادهای آن زمان با چاپ آن‌ها را در روزنامه‌ها، شرکت کرد. سلیم الیعقوبی از شاعران پیشگام عرب بود که با شعرهای خود با ایدهٔ میهن ملی یهود مخالفت کردند و خواهان اتحاد اسلامی و گردهمایی حول خلیفهٔ عثمانی بودند. او همچنین یکی از کسانی بود که علیه انقلاب بزرگ عربی فعالیت می‌کردند، هرچند آرای سیاسی‌اش بعد از جنگ جهانی اول تغییر یافت. زندگی و پیشه. سلیم بن حسن الیعقوبی در سال ۱۸۸۰ شهر
و پیشه. سلیم بن حسن الیعقوبی در سال ۱۸۸۰ شهر لُد نزدیکی یافا، متصرفیه قدس، امپراتوری عثمانی، به دنیا آمد و در آنجا بزرگ شد. خانوادهٔ الیعقوبی اصالت مغربی دارند و در عسقلان و لُد ساکن شدند، به اصول دین اسلام پایبند بودند. پدرش حسن الیعقوبی از علمای شهر لد و دانش‌آموختهٔ الازهر بود. او ابتدا نزد پدرش حسن یعقوبی تحصیل کرد، سپس به دبستان شهر خود رفت و پس از پایان تحصیلات در آنجا، از سوی پدرش به قاهره رفت تا در الازهر به تحصیل بپردازد. دوازده سال را در آنجا گذراند. در آنجا به یادگیری علوم دینی و علوم زبان عربی
در آنجا به یادگیری علوم دینی و علوم زبان عربی مانند نحو، صرف، بلاغت، عروض و خطابت پرداخت. او در طول تحصیل در الازهر، خود را وقف حفظ گزیده‌های شعر عربی، اعم از کهن و مدرن، کرد؛ تا اینکه اندوختهٔ زیادی حفظ نمود که به او امکان می‌داد در مناسبت‌های خاص شعر بخواند.او خود را با کنیهٔ ابوالاقبال شناساند. در سال ۱۹۰۴ به کشورش بازگشت و به عنوان مفتی شهر یافا در سال ۱۹۳۲ منصوب شد. سپس با هیئت اعزامی جمال پاشا به دار الخلافهٔ اسلامی در سال ۱۹۱۶ سفر کرد. او در آفرینش ادبی پرکار بود و روزنامه‌های مهم فلسطینی، اشعار
ادبی پرکار بود و روزنامه‌های مهم فلسطینی، اشعار طولانی او را در بیشتر مناسبات بین سال‌های ۱۹۰۸ و ۱۹۱۴ منتشر کردند. این اشعار او ماهیت اسلامی داشت که در آن از اتحاد اسلامی و خلیفهٔ عثمانی مسلمانان دفاع و به انقلاب بزرگ عربی و مسئولین آن حمله می‌کرد که در رأس آن‌ها شریف حسین بن علی قرار داشت. الیعقوبی از حکومت عثمانی حمایت می‌کرد و خلیفه را می‌ستود، اما پس از جنگ جهانی اول، وارد مرحلهٔ جدیدی شد، زمانی که جنبش ملی که خواستار استقلال و اتحاد عرب‌ها بود. پس از کودتای ۱۹۱۲ علیه سلطان عبدالحمید، گسترش فساد اداری،
۱۹۱۲ علیه سلطان عبدالحمید، گسترش فساد اداری، سیاسی و اقتصادی و سرکوب آزادی‌های عمومی، حمایت از عثمانی‌ها را متوقف کرد.او در اشعار خود که در روزنامه‌های فلسطینی به ویژه روزنامهٔ «الصراط المستقیم» منتشر شد، به مقاومت در برار ایجاد وطن ملی برای یهودیان در فلسطین دامن زد. شعر او در میان توده‌های مردمی که به آنها وابسته شده بودند، محبوبیت زیادی داشت. علاقهٔ او به نشر علم دینی در میان مردمش به حدی رسید که در مسجد حسن بیگ یافا، زبان عربی را به هر که می‌خواست می‌آموخت. الیعقوبی در مقالات و اشعار خود، مدام به
می‌آموخت. الیعقوبی در مقالات و اشعار خود، مدام به مقامات قیمومیت بریتانیا حمله می‌کرد و تصاحب سرزمین فلسطین که مهاجرت صهیونیست‌ها را آسان می‌ساخت، محکوم می‌کرد. او در میان شاعرانی بود که با شعرهای خود در برابر صهیونیسم و میهن ملی یهود مقاومت کردند. او مبارزات مردم خود را در انقلاب ۱۹۳۶ تجلیل کرد و مقاومت را برمی‌انگیخت. در دوران قیمومیت بریتانیا بر فلسطین، الیعقوبی به دلیل حمایت از ملی‌گرایی عربی به به زندان سیدی بِشر در اسکندریه در شمال مصر تبعید شد. از زندان بازگشت و به عنوان واعظ داوطلب در مسجد حسن بیگ
بازگشت و به عنوان واعظ داوطلب در مسجد حسن بیگ در محلهٔ المنشیه یافا مشغول به کار شد، جایی که برای حاضران، دروس دینی و زبان عربی رایگان ارائه می‌داد. در سال‌های قیمومیت بریتانیا، او همچنان در مجالس خود درس زبان می‌داد که بسیاری از جوانان به آن مراجعه می‌کردند و به گفتهٔ طاهر ادیب قلیوبی، به مثابهٔ «مربی نسل‌ها» درآمد. سلیم الیعقوبی در سال ۱۳۵۹ هجری قمری / ۱۹۴۱ میلادی یا به قولی ۱۳۶۵ ق/ ۱۹۴۶ م در حال انجام مناسک حج یا عمره در مکه درگذشت و در همان‌جا به خاک سپرده شد. بزرگداشتی برای او در مصر برگزار شد که در
شد. بزرگداشتی برای او در مصر برگزار شد که در آن تعدادی از شاعران شرکت کردند که مهم‌ترین آنها خلیل مطران بود. آثار و شعر او. او نویسندهٔ دو دیوان شعری معروف «حسنات الیراع» و «النظرات السبع» است. او اشعار منتشر شده خود را تحت تأثیر شاعر پیامبر محمد بن عبدالله، حَسّان بن ثابت، با لقب «حسّان فلسطین» امضا می‌کرد و به کنیهٔ «ابوالاقبال» در شعر نیز شهرت داشت. شکیب ارسلان، در مورد نام و لقب او در یکی از سمینارها بالبداهه گفت: در «معجم البابطین برای شاعران عربی در دو قرن نوزدهم و بیستم» دربارهٔ شعر او آمده است: در
قرن نوزدهم و بیستم» دربارهٔ شعر او آمده است: در سفرهایش به کشورهای عربی، به ویژه به مصر رفت و آمد فراوانی داشت و در آنجا دوستی‌های ادبی و فرهنگی فراوانی برقرار کرد. با شاعران آنجا مانند احمد شوقی، حافظ ابراهیم و خلیل مطران دوستی داشت و در محافل ادبی از جایگاه و احترام برخوردار بود.ابوالاقبال چنان در فخر و حمد می‌نمود که از نود بیت می‌گذشت و در آن به ارزش‌های سنتی موروثی می‌پرداخت. «الحمیدیات» یکی از فصول نخستین مجموعه اشعارش، «حسنات الیراع» است که شامل فصولی با عناوین: الهیات، دهریات، حمیدیات، مدح‌های عام،
با عناوین: الهیات، دهریات، حمیدیات، مدح‌های عام، مراثی، تبریکات، رویدادهای اجتماعی و نبویات می‌باشد.آخرین مجموعهٔ او، منتشرشده در ۱۹۳۰، «النظرات السبع»، یکی از تحول‌ها در شعر فلسطین به‌شمار می‌رود که در آن از رکود فکری و ادبی حاکم رهایی یافت. تجربه، آگاهی سیاسی و مشارکت الیعقوبی در رویدادها، در این دیوان او برجسته شده است. او علاوه بر شعر، آثار دینی نیز نگاشت. فهرستی از مؤلفات او:
صندلی قرمز و آبی ؛ قطعه ای مبلمان است که توسط طراح هلندی خریت ریتفلد در سال ۱۹۱۷ میلادی طراحی شده است. بازنمایی یکی از اولین اکتشافات جنبش هنریِ «د استیل» در سه بُعد است. تا اوایل دههٔ ۱۹۲۰ میلادی به رنگ‌های متمایز خود، رنگ آمیزی نشده بود. نسخه‌های متعددی از صندلی وجود دارد و در مجموعه‌های مختلف نگهداری می‌شوند. تاریخچه. صندلی قرمز و آبی، صندلی است که در سال ۱۹۱۷ میلادی طراحی شد. ریتفلد نمونهٔ اولیه صندلی را قبلاً در تابستان ۱۹۱۸ میلادی ایجاد کرده بود، بنابراین پیش از ملاقاتش با تئو فان دوشبورخ و پیت
بنابراین پیش از ملاقاتش با تئو فان دوشبورخ و پیت موندریان، پدران بنیانگذار گروه د استیل بود. با این حال، تنها پس از پیوستن ریتفلد به آن گروه بود که سرانجام صندلی تکمیل شد. صندلی اصلی از چوب راش بدون لکه، ساخته شده بود و تا حدود سال ۱۹۲۳ میلادی به رنگ قرمز، آبی، زرد و سیاه رنگ‌ آمیزی نشده بود. یک معمار و از اعضای د استایل، بارت فون در لک، مدل اصلی او را دید و به او پیشنهاد کرد که رنگ‌های روشن را اضافه کند. او مدل جدیدی از چوب نازک‌تر را ساخت و آن را کاملاً سیاه کرد و با محدوده‌هایی از رنگ‌های اصلی منسوب به
کرد و با محدوده‌هایی از رنگ‌های اصلی منسوب به جنبش د استایل رنگ کرد. تأثیر این طرح رنگی باعث شد که صندلی تقریباً در برابر دیوارها و کف سیاهِ خانه ریتفلد شرودر، جایی که بعداً در آنجا قرار گرفت، ناپدید شود. به نظر می‌رسید که نواحی رنگی در هوا شناور هستند و ساختاری تقریباً شفاف به آن‌ها می‌بخشید. د استایل در واقع شکلی از هنر را پند می‌دهد که از طریق روابط هماهنگ تناسبات میان نواحی و رنگ‌ها، ساختار ایده‌آل فضا را بازسازی کند: تمامی آثار منتسب به این گروه به این اصل پاسخ می‌دهند، به‌ ویژه آثار موندریان، مؤلف
اصل پاسخ می‌دهند، به‌ ویژه آثار موندریان، مؤلف نقاشی‌های معروف که در آن‌ها به لطف استفاده از خطوط سیاه در زوایای در هم تنیده در پس زمینه‌های پر جنب و جوش از رنگ‌های اصلی، سیاه و سفید اثر، تعادل و هماهنگی حتی با مفاهیم انتزاعی به دست می‌آیند. بنابراین تصادفی نیست اگر صندلی قرمز و آبی را بتن‌ریزی سه‌بعدی از اصول فیگوراتیو زیربنای هنر موندریان در نظر بگیریم. این صندلی از پانزده تخته چوب راش تشکیل شده است که به گونه‌ای توسط چندین اتصال ریتفلد به هم متصل شده‌اند که بر اساس عمودی و افقی بودن، خطوط و صفحاتی را
که بر اساس عمودی و افقی بودن، خطوط و صفحاتی را تشکیل می‌دهند: سپس دو ورق تختهٔ سه‌لایی در این شبکهٔ خطیِ پشتی و نشیمن قرار می‌گیرند. در هماهنگی کامل با شاعرانگی د استیل، عناصر مختلف تشکیل‌دهندهٔ صندلی با کنار هم قرار دادن ساده و بدون در هم تنیدگی یا نفوذ به یکدیگر همپوشانی دارند: این معیار تجمعی صندلی با عناصر تشکیل‌دهندهٔ کاهش یافته به حداقل شرایط، تقریباً فاقد جرم یا حجم است که فضایی را که در آن قرار می‌گیرد قطع نمی‌کند بلکه بر آن تأکید می‌کند، مثلاً به دلیل موقعیت خاص تکیه‌گاه پشتی، یا به دلیل حدا بودن
موقعیت خاص تکیه‌گاه پشتی، یا به دلیل حدا بودن آن از پایه‌های عقب (به این ترتیب، در واقع صندلی تقریباً در هوا شناور است.) دیگر نکتهٔ قابل توجه، رنگ آمیزی صندلی است، که در آن قسمت‌های جداگانه و عملکردهای رسمی خاص آن‌ها با رنگ مورد استفاده مشخص می‌شوند: چوب‌بست‌های مختلف به رنگ مشکی و دارای لبهٔ زرد هستند، در حالی که تکیه‌گاه پشتی و نشیمن به ترتیب قرمز و آبی ورنی هستند. با این حال گفته می‌شود که ریتفلد از لحاظ جزمی با رنگ‌های اصلی ارتباط خوبی نداشت، به گونه‌ای که او چندین گونه از مدل‌های نمادین را پیشنهاد
که او چندین گونه از مدل‌های نمادین را پیشنهاد کرد، از جمله: صورتی و سبز، سفید، سیاه با لبهٔ‌های سفید و حتی یک نمونهٔ کاملاً بدون لاک. ارزش خاصی برای متانت خام آن دارد، که با آن چشم مشاهده‌گر توسط کل اسیر نمی شود -همان‌ گونه که در نسخهٔ رنگی اتفاق می‌افتد- بلکه بیشتر به سمت برآمدگی‌های مختلف منتقل می‌شود. موقعیت تکیه‌گاه پشتی نیز توسط ریتفلد به دقت مورد مطالعه قرار گرفت، او می‌خواست مبلمانی بسازد که اجازهٔ خواب را ندهد، اما به اندازهٔ کافی برای آرامش و تحریکِ «بیداری وجدان» راحت باشد، همان‌ طور که خود طراح
«بیداری وجدان» راحت باشد، همان‌ طور که خود طراح دوست داشت تکرار کند. این صندلی که توسط تئو فان دوشبورخ به‌عنوان «مجسمهٔ انتزاعی-واقع‌گرایانه برای فضای داخلی خانه‌های آیندهٔ ما» در نظر گرفته شده است، امروزه در موزهٔ هنر مدرن نیویورک به نمایش گذاشته شده است. در زیر تحلیلی از صندلی پیشنهاد شده توسط خود ریتفلد آورده شده است:«هدف این صندلی ساده‌سازی تک تک قطعات، حفظ فرم ذاتی در ویژگی و اهداف اصلی مواد مورد استفاده است، همان فُرمی که به لطف اتخاذ یک ماژول خاص برای عناصر متمایز مختلف منجر به شکل‌گیری یک موجودیت
عناصر متمایز مختلف منجر به شکل‌گیری یک موجودیت هماهنگ می‌شود. ساختار صندلی به گونه‌ای است که می‌توان تک تک قطعات را بدون حذف کردن به یکدیگر متصل کرد تا با پوشاندن آن یا قرار دادن آن در شرایط وابستگی از تسلط یکی بر دیگری جلوگیری شود. به این ترتیب همه چیز در فضا آزاد است. فرم به واسطهٔ ماده متولد می‌شود. معیارهای تجمعی که من استفاده کردم اجازه استفاده از چوب‌بست‌های ۲۵x۲۶ متری را می‌دهد. [...] بنابراین، صندلی به اصطلاح قرمز و آبی [...] همچنین نشان می‌دهد که می‌توان با استفاده از عناصر ساده و خالص تولید شده
می‌توان با استفاده از عناصر ساده و خالص تولید شده توسط ماشین، چیزی زیبا ایجاد کرد که به صورت پلاستیکی در فضا مداخله کند. ساختار. این صندلی یکی از اصول زیبایی‌شناسی ماشین را در بر می‌گیرد، زدودن تمایز میان بار و پشتیبانی از طریق مجموعه‌ای از عناصر به هم پیوسته: تکیه‌گاه پشتی (قرمز) نقش بار را ایفا می‌کند (که توسط یک چوب‌بست متقاطع در زیر صندلی پشتیبانی می‌شود) و همان زمان از تکیه‌گاه بازوها نیز پشتیبانی می‌کند. در دستورالعمل‌های ریتفلد در مورد چگونگی ساخت صندلی، او به صنعتگر اطلاع می‌دهد که شعر زیر را از
صندلی، او به صنعتگر اطلاع می‌دهد که شعر زیر را از کتاب "«زیبایی» (Der Aesthet)" اثر کریستیان مورگنشترن چاپ کند و آن را زیر صندلی بچسباند:وقتی می‌نشینم، نمی‌خواهم تا بنشینم آنگونه که گوشت-نشیمنم دوست می‌دارد بلکه چون نشیمن-ذهنم اگر نشسته بود، صندلی را برای خود می‌بافتریتفلد مشخصات معتبری از اندازه‌گیری‌ها یا رنگ‌ها را حفظ نکرد و نسخه‌های گوناگونی از صندلی وجود دارد. مجموعه‌ها. موزهٔ هنر مدرن این صندلی را در مجموعهٔ دائمی خود -هدیه‌ای از فیلیپ جانسون- نگهداری می‌کند و نمونهٔ اصلی آن در موزهٔ بروکلین در شهر
می‌کند و نمونهٔ اصلی آن در موزهٔ بروکلین در شهر نیویورک به نمایش گذاشته شده است. نسخه‌های دیگر این صندلی نیز در موزهٔ هنر عالی در آتلانتا و موزهٔ هنر تولیدو در تولیدو، اوهایو به نمایش گذاشته شده است. "صندلی قرمز و آبی" به عنوان بخشی از یک نمایشگاه به دانشکدهٔ معماریِ دانشگاه فناوری دلفت به امانت سپرده شده بود که آتش‌سوزی کل ساختمان را در می ۲۰۰۸ میلادی نابود کرد؛ خوشبختانه "صندلی قرمز و آبی" توسط آتش‌نشانان نجات یافت. نسخه‌ای از صندلی نیز توسط کریستیز در سال ۲۰۱۱ میلادی به قیمت ۱۰۶۲۵ یورو فروخته شد.
ان‌جی‌سی ۴۹۰۷ () یک کهکشان مارپیچی میله‌ای است که در فاصلهٔ ۲۷۰ میلیون سال نوری از ما در صورت فلکی گیسو قرار دارد.این همچنین به عنوان یک کهکشان منطقه خط انتشار هسته‌ای کم یونیزاسیون (LINER) طبقه‌بندی می‌شود. "ان‌جی‌سی ۴۹۰۷" توسط اخترشناس هاینریش لویی داره در ۵ مه ۱۸۶۴ کشف شد. این کهکشان عضوی از خوشه کهکشانی گیسو است که در فاصلهٔ مساوی بین کهکشان‌های ان‌جی‌سی ۴۹۲۸ و ان‌جی‌سی ۴۸۲۹ قرار گرفته است.
شاهزاده ناگایا ؛ 684 – ) سیاستمدار در دوره نارا اهل ژاپن بود. پدرش شاهزاده تاکه‌چی و مادرش شاهدخت مینابه (دختر امپراتور تنجی و خواهر امپراتریس گنمی) بود. او با شاهدخت کیبینای (دختر خاله‌اش، دختر امپراتریس گنمی و خواهر امپراتریس گنشو) ازدواج کرد. او به دلیل عضویتش در خانواده امپراتوری و اصیل‌ترین شجره‌ای که داشت، تأثیر قابل توجهی در سیاست داشت و هیچ عضو دیگری از خاندان امپراتوری قدرت رقابت با او را در آن زمان نداشت. اقامتگاه بزرگی در بخش معتبر هی‌جوکیو به او اختصاص یافت. حادثه شاهزاده ناگایا. خاندان فوجیوارا
یافت. حادثه شاهزاده ناگایا. خاندان فوجیوارا قدرتمندترین رقبای ناگایا بودند. فوجیوارا نو فوهیتو، رهبر خاندان، در روزهایی که ژاپن تحت فرمانروایی امپراتریس گنشو، دختر خاله ناگایا بود، قدرتمندترین درباریان در دربار بود. پس از مرگ فوهیتو در سال ۷۲۰، ناگایا قدرت کامل در دربار را به دست گرفت. این تغییر قدرت منشأ درگیری‌های بعدی بین او و چهار پسر فوهیتو فوجیوارا نو موچیمارو، فوجیوارا نو فوساساکی، فوجیوارا نو مارو و فوجیوارا نو اوماکای در هنگام سلطنت امپراتور شومو شد. در سال ۷۲۹، چهار پسر خاندان فوجیوارا اور را به
در سال ۷۲۹، چهار پسر خاندان فوجیوارا اور را به یک جرم دروغین متهم کردند و ناگایا مجبور به خودکشی شد. همسرش شاهدخت کیبینای و فرزندانش به دنبال مرگ او همراه با هم خودکشی کردند. نفرین ناگایا. گفته می‌شود، چون شاهزاده ناگایا مجبور به مرگ ظالمانه شد، پس از مرگش از زنده‌ها کینه داشت. اعتقاد بر این است که افراد زیر قربانی نفرین ناگایا بوده‌اند: موچیمارو، فوساساکی، مارو و اوماکای که مسئول مرگ شاهزاده بودند، یکی پس از دیگری آبله گرفتند و در نهایت همه آنها طی یک اپیدمی بزرگ آبله ژاپنی در سال ۷۳۷ جان باختند. در سال
بزرگ آبله ژاپنی در سال ۷۳۷ جان باختند. در سال ۱۹۸۸، محل قبلی محل سکونت ناگایا با بسیاری از الواح چوبی و آثار تاریخی در محل ساخت و ساز یک فروشگاه بزرگ سوگو کشف شد. شرکت سوگو اهمیتی نداد و ساخت و ساز را ادامه داد. دوازده سال پس از تکمیل فروشگاه، سوگو ورشکست شد. زنان و فرزندان. "پدر و مادر" «همسرها و فرزندان»
شاهزاده تاکه‌چی ; ۶۵۴ – ۱۳ اوت ) سیاستمدار اهل ژاپن بود. عضو خانواده سلطنتی ژاپن در دوره آسوکا، پسر ارشد امپراتور تنمو بود. او در کنار پدرش در جنگ جین‌شین (۶۷۲)، نبرد جانشینی، که منجر به تبدیل شدن پدرش به امپراتور شد، جنگید. در سن ۱۹ سالگی توسط پدرش به جبهه جنگ در منطقه کنونی منطقه فووه، استان مینو (اکنون بخش جنوبی استان گیفو) به عنوان پیشتاز و فرمانده کل اعزام شد. در سال ۶۷۹، زمانی که در یوشینو با پدرش بود، با خواهر و برادرش سوگند همکاری یاد کرد. هنگامی که امپراتریس جیتو در سال ۶۸۶ به سلطنت رسید،
که امپراتریس جیتو در سال ۶۸۶ به سلطنت رسید، دایجو-دایجین شد و به امور حکومتی رسیدگی می‌کرد. او در سال ۶۹۶ به‌طور ناگهانی درگذشت و برخی تصور می‌کردند که یک ترور است.
شاهدخت مینابه ؛ زادهٔ ) اهل ژاپن یکی از اعضای خاندان سلطنتی ژاپن در دوره آسوکا بود. او دختر امپراتور تنجی و همسرش ساگا نو کورا یامادا نو ایشیکاوا نو مارو بود. مادر او خواهر بزرگتر امپراتریس گنمی بود. او با شاهزاده تاکه‌چی ازدواج کرد. شاهزاده ناگایا پسر ارشد او بود.
فوجیوارا نو ناگاکو ؛ زمان تولد و مرگ نامشخص، یکی از اعضای خاندان سلطنتی ژاپن در دوره آسوکا بود. او دختر فوجیوارا نو فوهیتو بود. مادر او خواهر بزرگتر امپراتریس گنمی بود. او شاهزاده ناگایا ازدواج کرد. او اهل ژاپن بود.