payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ریچارد راجرز بوکر (متولد 4 سپتامبر 1848 - درگذشت 12 نوامبر 1933) روزنامه‌نگار و ویراستار پابلیشرز ویکلی و مجله هارپر و بنیان‌گذار شرکت آر آر بوکر بود. زندگی ابتدایی و تحصیلات. ریچارد راجرز بوکر در تاریخ ۴ سپتامبر ۱۸۴۸ در شهر سیلم، ماساچوست، در یک خانواده تحصیل‌کرده و موفق به دنیا آمد. پدربزرگ پدری او، جوئل بوکر (۱۷۷۵–۱۸۵۸)، از یک کارمند فروشگاه مواد غذایی به تاجری برجسته و مالک بخشی از کشتی‌های بادبانی تبدیل شد. مکانی به نام «بوکر پلیس» در سیلم به افتخار جوئل بوکر نامگذاری شده است. مادرش، ترزا ماریا بوکر
بوکر نامگذاری شده است. مادرش، ترزا ماریا بوکر (با نام خانوادگی ساووری؛ ۱۸۲۵–۱۹۰۶)، دختر ریچارد ساووری (۱۷۸۱–۱۸۴۱) بود که مالک یک کارگاه بزرگ تولید بشکه در سیلم بود. پدرش، دنیل راجرز بوکر (۱۸۲۰–۱۸۹۵)، شریک یک شرکت معتبر تجاری بود که به فروش زغال‌سنگ و نمک در سیلم می‌پرداخت. اما بحران مالی سال ۱۸۵۷ همراه با فوت شریک اصلی شرکت، باعث شکست این تجارت شد. خانواده به نیویورک نقل مکان کردند و پدر بوکر در آنجا کسب‌وکار تولید بشکه راه‌اندازی کرد. این کسب‌وکار هرگز موفق نشد و خانواده دیگر نتوانستند به رفاه قبلی خود
نشد و خانواده دیگر نتوانستند به رفاه قبلی خود بازگردند. به همین دلیل، برنامه بوکر برای حضور در دانشگاه هاروارد کنار گذاشته شد. او در سال ۱۸۶۳ به مدرسه آزاد رفت و در سال ۱۸۶۶ وارد کالج شهر نیویورک شد. در کالج، او روزنامه‌ای به نام The Collegian را تأسیس، مدیریت و منتشر کرد که یکی از اولین روزنامه‌های دانشجویی در کشور بود. او همچنین یکی از سازمان‌دهندگان و اعضای سنای دانشجویی بود. بوکر نقش مهمی در تأسیس شاخه‌ای از انجمن «فی بتا کاپا» در کالج ایفا کرد، اما به دلیل فعالیت‌های "رادیکال" خود در دولت دانشجویی و
دلیل فعالیت‌های "رادیکال" خود در دولت دانشجویی و روزنامه دانشجویی، توسط رئیس کالج از عضویت در این انجمن محروم شد. سال‌ها بعد، این بی‌عدالتی اصلاح شد. او در سال ۱۸۶۸ با مدرک کارشناسی در روزنامه‌نگاری فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۸۷۹، به عنوان یک دانشجوی کالج شهر، او از اعضای برجسته جنبش مستقل جمهوری‌خواهان، معروف به جنبش "ماگوومپ"، در سیاست ملی بود. در سال ۱۸۸۰، ماگوومپ‌ها به شکست نامزدی یولیسیز گرانت برای دوره سوم ریاست‌جمهوری کمک کردند، زیرا دولت‌های او با رسوایی‌هایی همراه بود. در همان سال، او انجمن آموزش
همراه بود. در همان سال، او انجمن آموزش سیاسی را برای آگاهی‌رسانی به مردم در مورد مسائل اجتماعی و سیاسی تأسیس کرد. بوکر یک جمهوری‌خواه لیبرال بود که نقش برجسته‌ای در تصویب اصلاحات خدمات عمومی و شهری در نیویورک در دهه ۱۸۸۰ ایفا کرد و در سال ۱۸۸۰، متن اصلاحات خدمات عمومی را نوشت که در پلتفرم ملی جمهوری‌خواهان پذیرفته شد. حرفه. پس از فارغ‌التحصیلی، بوکر حرفه موفق خود در روزنامه‌نگاری را در روزنامه تازه‌تأسیس New York Evening Mail آغاز کرد، جایی که از سال ۱۸۶۸ تا ۱۸۷۴ به‌عنوان سردبیر شهر و سردبیر ادبی فعالیت
تا ۱۸۷۴ به‌عنوان سردبیر شهر و سردبیر ادبی فعالیت کرد. از سال ۱۸۷۵ تا ۱۸۷۸، او ستونی برای روزنامه New York Tribune نوشت و در سال ۱۸۹۶ به مدیر The New York Times تبدیل شد. بین سال‌های ۱۸۸۰ و ۱۸۸۲، او در لندن زندگی می‌کرد و نسخه بریتانیایی مجله Harper's Magazine را مدیریت می‌کرد. علاوه بر روزنامه‌نگاری، بوکر در حوزه نشر و فروش کتاب نیز فعالیت داشت. او در سازماندهی اولین نمایشگاه کتاب آمریکا نقش داشت و در مقاطع مختلف به‌عنوان نماینده ناشران برجسته لندن و نیویورک استخدام شد. در سال ۱۸۷۲، بوکر به همراه دوست و
استخدام شد. در سال ۱۸۷۲، بوکر به همراه دوست و مربی‌اش، فردریک لیپولدت، مجله Publishers Weekly (در آن زمان به نام The Publishers' Weekly) را منتشر کردند که به مهم‌ترین مجله حوزه تجارت کتاب در آمریکا تبدیل شد. بوکر به مدت ۵۰ سال به‌عنوان مالک و سردبیر این نشریه فعالیت کرد. در ماه مه ۱۸۷۶، بوکر، لیپولدت، و ملویل دیویی در نیویورک گرد هم آمدند تا درباره توسعه کتابخانه‌ها گفتگو کنند. در آن زمان، آمریکا دارای ۳,۶۴۷ کتابخانه با ۳۰۰ کتاب یا بیشتر بود. مجموع کتاب‌های این کتابخانه‌ها به ۱۲,۲۷۶,۹۶۴ جلد می‌رسید.
این کتابخانه‌ها به ۱۲,۲۷۶,۹۶۴ جلد می‌رسید. کتابخانه‌ها بر اساس سیستم اشتراک فعالیت می‌کردند و دسترسی مستقیم به قفسه‌ها یا بخشی مخصوص کودکان نداشتند. همچنین، هیچ سیستم استانداردی برای طبقه‌بندی کتاب‌ها وجود نداشت. کتابخانه‌ها از فهرست‌های چاپ‌شده به سمت استفاده از کارت‌های فهرست دست‌نویس با اندازه‌های مختلف حرکت می‌کردند. در این نشست، سه نفر تصمیم گرفتند حرفه‌ای برای کتابداری تأسیس کنند، مجله‌ای برای کتابخانه‌ها منتشر کنند و یک انجمن ملی کتابخانه‌ای تشکیل دهند. در سپتامبر ۱۸۷۶، لیپولدت و بوکر جلد اول
دهند. در سپتامبر ۱۸۷۶، لیپولدت و بوکر جلد اول Library Journal را منتشر کردند و ملویل دیویی به‌عنوان سردبیر اجرایی این مجله منصوب شد. در اکتبر ۱۸۷۶، آن‌ها انجمن کتابخانه‌های آمریکا را تأسیس کردند. این سازمان به‌عنوان الگویی برای بسیاری از کشورهای اروپایی مورد استفاده قرار گرفت. مرگ و میراث. در مارس ۱۸۸۴، لیپولدت درگذشت. با اینکه پروژه کتاب‌شناسی لیپولدت بسیار وقت‌گیر بود و ضرر مالی به همراه داشت، بوکر که رئیس کمیته اسناد عمومی انجمن کتابخانه‌های آمریکا بود، مسئولیت American Catalogue (فهرست تمام کتاب‌های
مسئولیت American Catalogue (فهرست تمام کتاب‌های منتشر شده در ایالات متحده) را بر عهده گرفت. او سه ویژگی جدید به این فهرست اضافه کرد: اسناد دولتی ایالات متحده، انتشارات انجمن‌های ادبی، علمی و دیگر انجمن‌های آمریکایی، و انتشارات دولت‌های ایالتی. طی پانزده سال بعد، او هر پنج سال یک بار نسخه بازبینی‌شده این فهرست را منتشر کرد. بوکر نقش مهمی در تلاش‌ها برای انتصاب هربرت پاتنم به‌عنوان رئیس کتابخانه کنگره داشت. مکلانگ فلمینگ در سال ۱۹۵۲ نوشت: "رکورد بی‌نظیر برجسته‌ترین کتابخانه ملی در دهه‌های بعد، تا حد زیادی
کتابخانه ملی در دهه‌های بعد، تا حد زیادی مدیون رهبری تحسین‌برانگیز پاتنم بود و بوکر به درستی می‌توانست به نقشی که در این موضوع ایفا کرده بود افتخار کند." چندین بار از بوکر خواسته شد که رئیس انجمن کتابخانه‌های آمریکا شود، اما او این پیشنهاد را رد کرد، زیرا معتقد بود این کار مناسب نیست، چون خودش کتابدار نبود. او بین سال‌های ۱۸۹۸ تا ۱۹۰۲، ۱۹۰۷ تا ۱۹۲۳، و ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۳ عضو شورای انجمن بود و به طور منظم در کنفرانس‌های انجمن شرکت می‌کرد. در سال ۱۹۳۳، او به دلیل کمک‌های برجسته‌اش به حوزه کتابداری، عضویت افتخاری
کمک‌های برجسته‌اش به حوزه کتابداری، عضویت افتخاری انجمن کتابخانه‌های آمریکا را دریافت کرد. این جایزه به فردی اعطا می‌شود که سهم او در کتابداری به اندازه‌ای برجسته باشد که به پیشرفت کل حوزه خدمات کتابخانه‌ای کمک کند. در سال ۱۸۸۵، بوکر به تأسیس و اولین ریاست باشگاه کتابخانه نیویورک کمک کرد. او از زمان تأسیس کتابخانه عمومی بروکلین در سال ۱۹۰۲ تا زمان مرگش به عنوان یکی از اعضای هیئت امنای آن فعالیت داشت و بیشتر کتابخانه شخصی خود را به آن اهدا کرد. او همچنین به مدت ۲۴ سال رئیس انجمن کتابخانه استاکبریج در
به مدت ۲۴ سال رئیس انجمن کتابخانه استاکبریج در ماساچوست بود. بوکر ده هزار دلار برای خدمات کتاب‌شناسی به کتابخانه کنگره اهدا کرد. در مورد بوکر نوشته شده است: "افراد کمی در دنیای کتابخانه‌ها روابط گسترده‌تری داشتند، افراد کمی دوستی‌های ماندگارتری برقرار کردند، افراد کمی در شناسایی استعدادهای جدید سخاوتمندتر بودند، و افراد کمی خاطرات گذشته را با این شور حفظ می‌کردند." تمام این‌ها و دستاوردهای دیگر، جایگاهی برای بوکر به‌عنوان یکی از "۱۰۰ رهبر برجسته‌ای که در قرن بیستم داشتیم" به ارمغان آورد. چند سال بعد، دیویی
بیستم داشتیم" به ارمغان آورد. چند سال بعد، دیویی به دلایل مالی و شخصی از این نشریه کناره‌گیری کرد. بوکر برای سال‌ها قلب تپنده این نشریه باقی ماند، علی‌رغم اینکه موفقیت مالی نداشت. او نه‌تنها به‌طور منظم سرمقاله می‌نوشت، بلکه مقالات متعددی درباره تاریخچه، سازمان‌دهی و مدیریت کتابخانه‌ها برای این نشریه ارائه داد. زندگی شخصی. در تاریخ ۱ ژانویه ۱۹۰۲، بوکر با آلیس جی. میچل (۱۸۶۴–۱۹۴۱) در بروکلاین، ماساچوست ازدواج کرد. مادر آلیس، زیلفا ماریا میچل (با نام خانوادگی مورتون؛ ۱۸۳۴–۱۸۸۸)، دخترعموی اول لوی پارسونز
مورتون؛ ۱۸۳۴–۱۸۸۸)، دخترعموی اول لوی پارسونز مورتون (۱۸۲۴–۱۹۲۰) بود که بیست و دومین معاون رئیس‌جمهور ایالات متحده (۱۸۸۹–۱۸۹۳) و سی و یکمین فرماندار نیویورک (۱۸۹۵–۱۸۹۷) بود.
جیکوب فردریک فردیناند لیپولد (متولد ۱۷ نوامبر ۱۸۳۵ - درگذشت ۳۱ مارس ۱۸۸۴) کتابدار آلمانی-آمریکایی بود. او بنیانگذار لایبرری ژورنال، پابلیشرز ویکلی و ایندکس مدیکوس و دیگر ناشرها بود. آغاز زندگی و تحصیلات. فردریک لیپولد در سال ۱۸۳۵ در اشتوتگارت، پادشاهی وورتمبرگ به دنیا آمد. لیپولد خیلی زود به درام و کتاب علاقه یافت و در جوانی نمایشنامه ای نوشت که به مدیران آلمانی پیشنهاد ناموفق داد. او در سال ۱۸۵۱ مدرسه را ترک کرد. حرفه. در سال ۱۸۵۴، او به ایالات متحده مهاجرت کرد و نام خود را به "فردریک لیپولد" ساده کرد. او
کرد و نام خود را به "فردریک لیپولد" ساده کرد. او در نیویورک سیتی به عنوان دستیار یک کتاب‌فروش مشغول به کار شد که این تجربه در سال ۱۸۵۹ به او کمک کرد تا در فیلادلفیا کسب‌وکار خود را راه‌اندازی کند. در فیلادلفیا، لیپولد یک کتاب‌فروشی و اتاق مطالعه افتتاح کرد و در سال ۱۸۶۳ شروع به انتشار ترجمه‌های کتاب‌های خارجی کرد و بعدها کتاب‌های درسی خارجی با یادداشت‌های انگلیسی منتشر کرد. در ژانویه ۱۸۶۶، او همراه با هنری هولت شرکت انتشاراتی "لیپولد و هولت" را تأسیس کرد و به نیویورک سیتی نقل مکان کرد. او با استفاده از نام
نیویورک سیتی نقل مکان کرد. او با استفاده از نام مستعار فردریک لیپولد مجموعه‌ای موفق از کتاب‌های درسی فرانسوی را ویرایش کرد، اشعار آلمانی نوشت و آثاری را به زبان آلمانی ترجمه کرد. شرکت "لیپولد و هولت" به فعالیت ادامه داد، اما در سال ۱۸۶۸ لیپولد تصمیم گرفت شخصاً به کارهای کتاب‌شناسی بپردازد. اولین مجله او به نام Literary Bulletin که در سال ۱۸۶۸ تأسیس شد، در سال ۱۸۷۰ به Trade Circular تبدیل شد. در ژانویه ۱۸۷۲، Trade Circular با Publishers' Circular که متعلق به جورج دبلیو چایلدز بود، ادغام شد و به صورت هفتگی
جورج دبلیو چایلدز بود، ادغام شد و به صورت هفتگی منتشر می‌شد. در سال ۱۸۷۳، این مجله به نام Publishers Weekly شناخته شد. لیپولد یک کاتالوگ آمریکایی برای سال ۱۸۶۹ منتشر کرد و در سال ۱۸۷۶ کار بر روی کاتالوگ اصلی آمریکایی را آغاز کرد که در سال ۱۸۸۰ تکمیل شد. او همچنین Publishers' Uniform Trade-List Annual را در سال ۱۸۷۳، Literary News را در سال ۱۸۷۵، Library Journal را در سال ۱۸۷۶ و ایندکس مدیکوس، یک کتاب‌شناسی پزشکی ماهانه، را در سال ۱۸۸۰ آغاز کرد. بیشتر این انتشارات پس از مرگ زودهنگام او توسط دوستش ریچارد
انتشارات پس از مرگ زودهنگام او توسط دوستش ریچارد راجرز بوکر ادامه یافت (بوکر در سال ۱۸۷۸ مجله Publishers Weekly را از لیپولد خرید). لیپولد یکی از بنیان‌گذاران اتحادیه کتاب‌فروشان آمریکا در سال ۱۸۷۵ بود. لیپولد نقش کلیدی در تأسیس انجمن کتابخانه‌های آمریکا (ALA) در سال ۱۸۷۶ داشت. او گزارش‌های اولین کنفرانس تأسیسی این انجمن را در نخستین جلد از Library Journal منتشر کرد. فردریک لیپولد در تاریخ ۳۱ مارس ۱۸۸۴ در نیویورک سیتی درگذشت. ساموئل سوئت گرین در مورد مرگ او نوشت: «دوستانش بر این باور بودند که اشتیاق چشمگیر
نوشت: «دوستانش بر این باور بودند که اشتیاق چشمگیر او، که منجر به تلاش‌های سخت برای پیشبرد پروژه‌های Publishers' Weekly، Library Journal و American Catalogue شد، شاید عمر او را سال‌ها کوتاه کرده باشد.» بیوه او، آگوستا گریگو لیپولد، به مدت سی سال به فعالیت در Publishers' Weekly ادامه داد.
زُدایش سیلیکون پیشرفته یک فنّ زدایش یون-واکنشی ژرف (DRIE) برای زُدودَن ساختارهای عمیق و نسبت ابعاد بالا در سیلیکون است. ای‌اس‌ئی توسط سیستم‌های فناوری سطحی پی‌ال‌سی (STS) در سال ۱۹۹۴ در انگلستان ایجاد شد. اس‌تی‌اس به توسعه این فرایند با نرخ زُدایش سریعتر ادامه داده است. اس‌تی‌اس فرایند سوئیچ‌شده را که در ابتدا توسط دکتر لارمر در بوش، اشتوتگارت اختراع شد، توسعه داد و برای اولین بار پیاده کرد. ای‌اس‌ئی شامل ترکیب سرعت زُدایش سریعتر به دست آمده در یک زدودن سیلیکون همسانگرد (معمولاً با استفاده از پلاسمای SF۶)
همسانگرد (معمولاً با استفاده از پلاسمای SF۶) با فرایند لایه‌نشانی یا غیرفعال‌سازی (معمولاً با استفاده از فرایند تراکم پلاسما C۴F۸) با جایگزین کردن دو مرحله فرایند. این رویکرد با حفظ توانایی زدایش کردن به‌صورت ناهمسانگرد، معمولاً به صورت عمودی در سامانه‌های ریزالکترومکانیکی (سامانه‌های ریزالکترومکانیکی (مِمس)) به سریع‌ترین نرخ‌های زدایش دست می‌یابد. ای‌اس‌ئی ادعا می‌کند اچ‌آرام بهبودی نسبت به نسل‌های قبلی طراحی آی‌سی‌پی است که اکنون منبع پلاسمای واتَزویج را در خود جای داده است (در انتظار ثبت اختراع). منبع
در خود جای داده است (در انتظار ثبت اختراع). منبع واتزویج پلاسمای چگالی-بالا تولید می‌کند که اجازه انتشار در یک محفظه فرایند جداگانه را دارد. با استفاده از یک طراحی محفظه تخصصی، یون‌های اضافی (که بر کنترل فرایند تأثیر منفی می‌گذارند) کاهش می‌یابد و توزیع یکنواختی از رادیکال‌های آزاد فلوئور را با چگالی بالاتر نسبت به منابع آی‌سی‌پی معمولی باقی می‌گذارد. چگالی بالاتر رادیکال آزاد فلوئور باعث افزایش نرخ زدایش می‌شود، معمولاً بیش از سه برابر نرخ زدایش که در فرایند اصلی به دست آمده است.
ایندکس مدیکوس زیرمجموعه ای از مدلاین است که یک پایگاه داده کتابشناختی از علوم زیستی و اطلاعات علوم زیست پزشکی، عمدتاً مقالات مجلات علمی است. از سال ۱۸۷۹ تا ۲۰۰۴، ایندکس مدیکوس فهرست کتابشناختی جامعی از این قبیل مقالات به شکل فهرست چاپی یا (در سالهای بعد) معادل روی صفحه آن بود. کارشناسان تاریخ پزشکی در مورد ایندکس مدیکوس گفته‌اند که این پایگاه داده، بزرگ‌ترین کمک آمریکا به دانش پزشکی است. عملکرد. وظیفه‌ی ایندکس مدیکوس این است که به افراد در سراسر جهان امکان دسترسی به مقالات باکیفیت مجلات پزشکی را فراهم کند.
به مقالات باکیفیت مجلات پزشکی را فراهم کند. برای تحقق این هدف، ناشران ایندکس مدیکوس باید حداقل دو فعالیت حیاتی انجام دهند: تعیین کنند کدام مقالات دارای کیفیت هستند و دسترسی به آنها را فراهم کنند. انتخاب مجله. در اوایل تاریخ ایندکس مدیکوس ، کیفیت از طریق بررسی دستی نشریات و انتخاب آنچه به‌طور ذهنی خوب به نظر می‌رسید، تعیین می‌شد. اما بعدها سردبیر ایندکس مدیکوس کمیته‌ای از متخصصان برجسته جهانی تشکیل داد تا بهترین مجلات پزشکی دنیا را شناسایی کرده و استناد به مقالات این مجلات را در دسترس قرار دهند. ورود به
مقالات این مجلات را در دسترس قرار دهند. ورود به ایندکس مدیکوس به‌صورت خودکار نیست و به سیاست‌های علمی و کیفیت علمی یک مجله بستگی دارد. معیارهای انتخاب مجلات توسط "کمیته بررسی فنی انتخاب متون" ارزیابی می‌شود و تصمیم نهایی توسط مدیر NLM (کتابخانه ملی پزشکی) گرفته می‌شود. فرآیند بازبینی ممکن است شامل نظرات داوران خارجی باشد و برخی مجلات ممکن است از فهرست حذف شوند. دسترسی. از سال ۱۸۷۹ تا عصر کامپیوتر، دسترسی تنها از طریق انتشار کاغذی Index فراهم می‌شد. چالش اصلی این بود که چگونه این فهرست را به گونه‌ای
اصلی این بود که چگونه این فهرست را به گونه‌ای ساختاردهی کنیم که بیشترین کاربرد را داشته باشد. به همین منظور، ناشران ایندکس مدیکوس یک زبان نمایه‌سازی ایجاد کردند. این زبان بعدها به "سرعنوان‌های موضوعی پزشکی" (MeSH) تبدیل شد. MeSH یک واژگان جامع و کنترل‌شده است و نمایه‌گرانی که توسط ناشر استخدام شده‌اند، تمام مقالاتی که قرار است در Index گنجانده شوند را بررسی می‌کنند و هر مقاله را با چند مفهوم کلیدی (که هرکدام با یک اصطلاح از MeSH نمایش داده می‌شود) شناسایی می‌کنند. انتشار کاغذی ایندکس مدیکوس سپس فهرستی از
می‌کنند. انتشار کاغذی ایندکس مدیکوس سپس فهرستی از اصطلاحات MeSH همراه با ارجاعات به هر استنادی که با آن اصطلاح نمایه شده است ارائه می‌داد و کاربران می‌توانستند با رفتن از اصطلاح به استناد، مقالات مرتبط را پیدا کنند. تاریخچه. ایندکس مدیکوس توسط جان شاو بیلینگز، رئیس کتابخانه دفتر جراح کل ارتش ایالات متحده، آغاز شد. این کتابخانه بعدها به کتابخانه ملی پزشکی ایالات متحده (NLM) تبدیل شد. برای چنین نشریه بزرگی که در طول سال‌ها منتشر می‌شد، تاریخچه آن به‌طور طبیعی شامل تغییرات بسیاری، از جمله تغییرات ناشی از فوت
شامل تغییرات بسیاری، از جمله تغییرات ناشی از فوت افراد و تغییر منابع تأمین مالی بود. سال‌های انتشار کاغذی. انتشار ایندکس مدیکوس از سال ۱۸۷۹ آغاز شد و به‌صورت ماهانه تا سال ۱۹۲۶ ادامه یافت، با یک وقفه بین سال‌های ۱۸۹۹ تا ۱۹۰۲. در طول این وقفه، یک نمایه مشابه به نام Bibliographia Medica توسط مؤسسه کتابشناسی در پاریس به زبان فرانسه منتشر شد. این نسخه توسط شارل ریشه، آنری دو روچیلد و جی. ام. دوبوو ویرایش شد، در حالی که مارسل بودوان به عنوان سردبیر اصلی و همچنین مدیر مؤسسه کتابشناسی پاریس فعالیت می‌کرد. اولین
مدیر مؤسسه کتابشناسی پاریس فعالیت می‌کرد. اولین جلد ایندکس مدیکوس در ژانویه ۱۸۷۹ منتشر شد و به‌عنوان نسخه‌ای که تحت نظارت جان شاو بیلینگز و رابرت فلچر تهیه شده بود، معرفی شد، در حالی که جلدهای بعدی به‌عنوان نسخه‌های مشترک بیلینگز و فلچر فهرست شدند. بیلینگز در سال ۱۸۹۵ از کتابخانه ملی پزشکی بازنشسته شد. در بیشتر دوره زمانی بین سال‌های ۱۸۷۶ تا ۱۹۱۲، رابرت فلچر سردبیر یا یکی از سردبیران ایندکس مدیکوس بود. در سال ۱۹۰۳، فیلدینگ گاریسون به‌عنوان یکی از سردبیران منصوب شد و تا سال ۱۹۱۷ به‌عنوان سردبیر یا یکی از
منصوب شد و تا سال ۱۹۱۷ به‌عنوان سردبیر یا یکی از سردبیران فعالیت کرد. آلبرت آلمن از سال ۱۹۱۸ تا ۱۹۳۲ سردبیر بود، اما به دلیل رکود بزرگ اقتصادی، انتشار ایندکس مدیکوس از ۱۹۳۳ تا ۱۹۳۶ متوقف شد. در طول ۱۲۵ سال انتشار چاپی ایندکس مدیکوس، تأمین بودجه همیشه چالشی بزرگ بود. در سال ۱۹۲۷، انجمن پزشکی آمریکا (AMA) انتشار آن را بر عهده گرفت. ایندکس مدیکوس با Quarterly Cumulative Index to Current Literature (QCICL) انجمن پزشکی آمریکا ادغام شد و به نام Quarterly Cumulative Index Medicus (QCIM) منتشر شد. AMA انتشار آن را
Index Medicus (QCIM) منتشر شد. AMA انتشار آن را تا سال ۱۹۵۶ ادامه داد. از سال ۱۹۶۰ تا ۲۰۰۴، نسخه چاپی توسط کتابخانه ملی پزشکی تحت عنوان Index Medicus/Cumulated Index Medicus (IM/CIM) منتشر می‌شد. نسخه خلاصه‌شده‌ای نیز از سال ۱۹۷۰ تا ۱۹۹۷ به نام Abridged Index Medicus منتشر می‌شد. هارولد جونز سردبیر از ۱۹۳۶ تا ۱۹۴۵ بود؛ فرانک راجرز از ۱۹۴۹ تا ۱۹۶۳؛ کلیفورد باکراچ از ۱۹۶۹ تا ۱۹۸۵؛ روی رادا از ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۸؛ و از ۱۹۸۸ تا پایان انتشار چاپی در سال ۲۰۰۴، این اثر توسط بخش خدمات کتابشناختی کتابخانه ملی پزشکی تولید
بخش خدمات کتابشناختی کتابخانه ملی پزشکی تولید می‌شد. نسخه خلاصه‌شده بخشی از مجلات تحت پوشش PubMed بود که به‌عنوان "مجلات اصلی بالینی" شناخته می‌شد. آخرین شماره ایندکس مدیکوس در دسامبر ۲۰۰۴ (جلد ۴۵) منتشر شد. دلیل اعلام‌شده برای توقف انتشار چاپی این بود که منابع آنلاین جایگزین آن شده بودند، به‌ویژه PubMed که همچنان ایندکس مدیکوس را به‌عنوان زیرمجموعه‌ای از مجلات تحت پوشش خود شامل می‌شود. تکامل از چاپ به دیجیتال. در دهه ۱۹۶۰، کتابخانه ملی پزشکی (NLM) فرایند نمایه‌سازی را با ایجاد پایگاه داده کتابشناختی
نمایه‌سازی را با ایجاد پایگاه داده کتابشناختی MEDLARS کامپیوتری کرد. این پایگاه در سال ۱۹۷۱ با ارائه جستجوهای آنلاین MEDLARS به سایر کتابخانه‌های پزشکی و رایانه‌های از راه دور که به سیستم MEDLARS متصل می‌شدند، به MEDLINE (MEDLARS آنلاین) تبدیل شد. پس از سال ۱۹۶۵، ایندکس مدیکوس به‌عنوان نسخه چاپی محتوای پایگاه داده MEDLINE عمل می‌کرد که کاربران معمولاً با مراجعه به کتابخانه‌هایی که اشتراک ایندکس مدیکوس داشتند (مثلاً دانشمندان دانشگاه در کتابخانه‌های دانشگاهی) به آن دسترسی پیدا می‌کردند. این نقش را تا
به آن دسترسی پیدا می‌کردند. این نقش را تا دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ ادامه داد، در حالی که ارائه‌های الکترونیکی مختلف محتوای MEDLINE نیز توسعه یافتند، ابتدا با خدمات آنلاین اختصاصی (که عمدتاً در کتابخانه‌ها استفاده می‌شد)، سپس با سی‌دی‌رام‌ها، و بعدها با Entrez و PubMed (در سال ۱۹۹۶). با گذشت زمان و مهاجرت کاربران از نسخه چاپی به استفاده آنلاین، اشتراک‌های چاپی ایندکس مدیکوس کاهش یافت. در طول دهه ۱۹۹۰، گسترش دسترسی اینترنت خانگی، راه‌اندازی وب و مرورگرهای وب، و راه‌اندازی PubMed این انتقال از دسترسی آنلاین در
راه‌اندازی PubMed این انتقال از دسترسی آنلاین در کتابخانه‌ها به دسترسی از هر مکانی را به‌شدت تسریع کرد. این گسترش، همراه با سهولت بیشتر جستجو در مقایسه با استفاده از یک نمایه چاپی برای دستیابی به اطلاعات مرتبط از مجموعه‌ای گسترده‌تر، باعث کاهش چشمگیر استفاده از نسخه چاپی ایندکس مدیکوس شد. در سال ۲۰۰۴، انتشار چاپی متوقف شد. امروزه، ایندکس مدیکوس و Abridged Index Medicus همچنان به‌صورت مفهومی به‌عنوان خدمات گردآوری محتوا عمل می‌کنند که محتوای MEDLINE را در قالب زیرمجموعه‌های جستجو یا نماهای پایگاه داده (یعنی
زیرمجموعه‌های جستجو یا نماهای پایگاه داده (یعنی زیرمجموعه‌ای از رکوردهای MEDLINE از برخی مجلات و نه دیگران) گردآوری می‌کنند. مجلات زیست‌پزشکی که در MEDLINE نمایه می‌شوند، و همچنین مجلات ذکر شده در Index Medicus، تقریباً همیشه مجلات باکیفیتی هستند، زیرا کتابخانه ملی پزشکی مجلات بی‌کیفیت را نمایه نمی‌کند. (برای دیدن لیست مجلات نمایه‌شده در MEDLINE، مجلات ذکرشده در ایندکس مدیکوس ، و لیست مجلات Abridged Index Medicus (که به‌عنوان "مجلات اصلی بالینی" نیز شناخته می‌شوند)، به لینک‌های خارجی وب‌سایت کتابخانه ملی
می‌شوند)، به لینک‌های خارجی وب‌سایت کتابخانه ملی پزشکی مراجعه کنید).
ملی‌گرایی قدیم مالایی (مالایی: "Semangat Kebangsaan Melayu" Jawi: سماڠت کبڠساان ملایو) یا ملی‌گرایی مالایی، به ملی‌گرایی اشاره دارد که بیشتر بر مبارزه ضداستعماری مالایی‌ها متمرکز شده بود و با انگیزه آرمان ملی‌گرایی ایجاد یک ملت مالایی (بانگسا ملایو،Bangsa Melayu) شکل گرفته بود. اهداف اصلی آن پیشرفت و حفاظت هویت مالایی با ویژگی: دین (اسلام)، زبان (مالایی)، و سلطنت (حاکمان مالایی) بود. همچون دوران قبل از اشغال که پاسخی مستقیم به حضور استعماری اروپا و هجوم جمعیت مهاجر خارجی در مالایا از اواسط قرن نوزدهم است.
مهاجر خارجی در مالایا از اواسط قرن نوزدهم است. ریشه ملی‌گرایی مالایی به پایان قرن نوزدهم بازمی‌گردد ولی به شکل یک جنبش سیاسی سازمان یافته و متحد وجود نداشت. مفهوم برتری مالایی ("کتوانان ملایو،" ketuanan Melayu) در آن دوران تا حد زیادی بی ربط بود، زیرا چینی‌ها و هندی‌ها که به‌طور تقریبی نیمی از جمعیت را تشکیل می‌دادند، خود را شهروند مالایا نمی‌دانستند. یک گزارش ارائه شده توسط معاون وزیر امور خارجه بریتانیا در مورد مستعمرات در اوایل دهه ۱۹۳۰ نشان داد که «تعداد افراد غیر مالایی که مالایا را به عنوان خانه خود
افراد غیر مالایی که مالایا را به عنوان خانه خود پذیرفته‌اند، یک نسبت بسیار کمی از کل جمعیت است».
لایبرری ژورنال یک نشریه تجاری آمریکایی برای کتابداران است. در سال ۱۸۷۶ توسط ملویل دوی بنیانگذاری شد. این مجله اخبار مربوط به دنیای کتابخانه با تأکید بر کتابخانه‌های عمومی را گزارش می‌کند و مقالات ویژه‌ای دربارهٔ جنبه‌های فعالیت حرفه‌ای ارائه می‌دهد. همچنین مواد و تجهیزات مرتبط با کتابخانه را بررسی می‌کند. از سال ۲۰۰۸، مجله هر سال کتابخانه‌های عمومی را ارزیابی کرده و در برنامه کتابخانه‌های ستاره‌ای خود به ستاره‌هایی اعطا می‌کند. «بررسی کتاب مجله کتابخانه» آن هر ماه چند صد کتاب محبوب و دانشگاهی را قبل از
آن هر ماه چند صد کتاب محبوب و دانشگاهی را قبل از انتشار بررسی می‌کند. بر اساس اولریش، مجله کتابخانه با تیراژ تقریباً ۱۰۰۰۰۰، بالاترین تیراژ را در بین مجله‌های کتابداری دارد.
تاروت یک فیلم آمریکایی فیلم ترسناک فراطبیعی محصول ۲۰۲۴ به نویسندگی و کارگردانی اسپنسر کوهن و آنا هالبرگ (در اولین فیلم کارگردانی آنها) و نویسندگی مشترک نیکلاس آدامز است. این فیلم بر اساس رمانی به نام «هوراسکوپ» نوشته نیکلاس آدامز در سال ۱۹۹۲ ساخته شده است. بازیگران این فیلم هاریت اسلیتر، آدین بردلی، آوانتیکا وانداناپو، ولفگانگ نووگراتز، هامبرلی گونزالس، لارسن تامپسون اولون فوئره، و جیکوب باتالون هستند. این فیلم داستان گروهی از دانشجویان کالج را دنبال می‌کند که پس از استفاده از عرشه تاروت عجیب، شروع به مردن
که پس از استفاده از عرشه تاروت عجیب، شروع به مردن وحشتناکی یکی یکی می‌کنند و باید قبل از تمام شدن زمان، راز عرشه را کشف کنند. تاروت توسط رسانه انتشار تصاویر سونی در ۳ مه ۲۰۲۴ در ایالات متحده اکران شد. این فیلم نقدهای متفاوتی از سوی منتقدان دریافت کرد و در سراسر جهان موفق شد تا به فروش بیش از ۴۹ میلیون دلاری دست پیدا کند.
کریشناما یک فیلم هندی زبان در سال ۲۰۲۴ است. به نویسندگی و کارگردانی وی وی گوپالا کریشنا و ارائه شده توسط کوراتالا شیوا تولید شده توسط کریشنا کومالاپاتی، زیر نظر آفرینش آروناچالا، ساتیادف، آتیرا راج، آرچانا ایر، لاکسمن میسالا و کریشنا بوروگولا در نقش‌های اصلی بازی می‌کنند. کریشناما در ۱۰ می ۲۰۲۴ منتشر شد. طرح. کریشناما که در خیابان‌های وینچیپتا در ویجایاوادا می‌گذرد، زندگی سه یتیم را دنبال می‌کند: بهادرا، کوتی و شیوا. علیرغم اینکه ارتباط خونی ندارند، اما حس برادری قوی دارند. زندگی اولیه آنها شامل فعالیت‌های
قوی دارند. زندگی اولیه آنها شامل فعالیت‌های جنایی جزئی است و شیوا در جوانی به زندان می‌افتد. پس از آزادی، شیوا تصمیم می‌گیرد زندگی صادقانه ای داشته باشد و یک تجارت چاپ را راه اندازی می‌کند. با این حال، بهادرا و کوتی همچنان درگیر فعالیت‌های جنایتکارانه خود هستند و نمی‌توانند سبک زندگی ای که با آن آشنا هستند را پشت سر بگذارند. داستان زمانی تغییر می‌کند که این سه نفر خود را به مقدار زیادی پول نیاز فوری می‌بینند. آنها تصمیم می‌گیرند آخرین عملیات را انجام دهند که اشتباه پیش می‌رود. این رویداد باعث ایجاد یک سری
اشتباه پیش می‌رود. این رویداد باعث ایجاد یک سری چالش‌های پیش‌بینی نشده و معضلات شخصی می‌شود، پیوند آنها را آزمایش می‌کند و آنها را مجبور می‌کند تا با عواقب اعمالشان روبرو شوند. تولید. در ۱۸ آگوست ۲۰۲۱، اعلام این فیلم از طریق راسم محورثام پوجا به مناسبت بیست و پنجمین فیلم ساتیادف در حیدرآباد توسط دیل راجو و هاریش شانکار اعلام شد. در ۴ ژوئیه ۲۰۲۲، ساتیادف اولین نگاه و عنوان فیلم را در توئیتر به اشتراک گذاشت. و در ۴ آگوست ۲۰۲۲، تیزر فیلم توسط سای دورغا تج منتشر شد. رویداد پیش از اکران فیلم در ۱ می ۲۰۲۴، اس اس
شد. رویداد پیش از اکران فیلم در ۱ می ۲۰۲۴، اس اس راجامولی، کوراتالا شیوا، آنیل راویپودی، و گوپیچند مالینی این مناسبت را زیبا کردند و تریلر را منتشر کردند. رهایی. تئاتری. "کریشناما در ۱۰ مه ۲۰۲۴ منتشر شد. توزیع. سازندگان فیلم اسطوره و سرگرمی Primeshow به‌طور مشترک این فیلم را توزیع می‌کنند. رسانه خانگی. حقوق توزیع دیجیتالی فیلم توسط آمازون پرایم ویدیو به دست آمد. جایی که در ۱۷ مه ۲۰۲۴ برای اولین بار پخش شد.
فهرست بخش‌های استان آذربایجان غربی سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵ فهرست بخش‌های مرکزی شهرستان‌ها. فهرست بخش مرکزی شهرستان‌های استان آذربایجان غربی فهرست بخش‌های تابعه. فهرست بخش تابعه شهرستان‌های استان آذربایجان غربی
جزیره پراک ( , جاوی: ڤولاو ڤیراق) یک جزیره صخره ای کوچک است که غربی‌ترین نقطه انتهایی قلمرو مالزی را تشکیل می‌دهد. قطر این جزیره حدود ۲۰۰ متر است. این جزیره یک صخره ماسه‌سنگ است که در تنگه مالاکا سر برآورده است. این جزیره یک صخره شیب دار دارد که ارتفاع آن بیش از ۱۰۰ متر است. جزیره پراک بخشی از ایالت کداح مالزی است که تحت حوزه انتخابیه لنکاوی مدیریت می‌شود. پیش‌بینی می‌شود که به عنوان منطقه حفاظت شده دریایی تعیین شود. جزیره پراک در فاصله ۱۵۸ کیلومتری شمال غربی پنانگ قرار دارد، که نزدیکترین ناحیه کلان‌شهری به
پنانگ قرار دارد، که نزدیکترین ناحیه کلان‌شهری به آن است. در ماه مارس ۲۰۱۴، پرواز شماره ۳۷۰ هواپیمایی مالزی در نزدیکی این جزیره از رادار مالزی ناپدید شد.
در اسلام اسحاق به‌عنوان پیامبر و دومین فرزند ابراهیم بعد از اسماعیل و پدر یعقوب و بنی‌اسرائیل شناخته می‌شود.