payamvha/North_RAG huggingface dataset:
گفته مارک وسکوییل و همه برد پروازی صماد-۳ حدود ۱۸۰۰ کیلومتر است. از نظر کیفی، صماد-۳ به‌عنوان «ارزان، کوچک، کند و بدترکیب» توصیف می‌شود و بعید است که اهداف را با دقت مناسب مورد اصابت قرار دهد. حوثی‌ها حداقل از اوت ۲۰۱۸ پهپادهای صماد را به کار گرفته‌اند حوثی‌ها می‌گویند که یک پهپاد صماد-۳ برای حمله به فرودگاه بین‌المللی ابوظبی در ۲۶ ژوئیه ۲۰۱۸ استفاده شد تحلیل جرمی بنی از فیلم جین از فیلم منتشر شده توسط حوثی‌ها از این حمله می‌گوید که این فیلم با یک صماد-۲ یا صماد-۳ یا یک پهپاد دیگر به نام هدهد ۱ مطابقت
یا صماد-۳ یا یک پهپاد دیگر به نام هدهد ۱ مطابقت دارد. امارات هرگونه حمله پهپادی به فرودگاه را تکذیب کرد. دو ادعای ادعایی دیگر دربارهٔ حمله هواپیمای بدون سرنشین به فرودگاه توسط حوثی‌ها و همچنین دو حمله به فرودگاه بین‌المللی دبی گزارش شد که همگی تکذیب و تأیید نشدند. تحقیقات بلینگ‌کت که ماه‌ها قبل از انتشار ویدئوی این حمله منتشر شد، گفت: «به احتمال زیاد حمله پهپادی به رهبری حوثی‌ها در ابوظبی و دبی صورت نگرفته است». در ۲۹ نوامبر ۲۰۲۳ یواس‌اس کارنی، ناوشکن نیروی دریایی آمریکا، یک فروند صماد-3 (KAS-04) را که از
دریایی آمریکا، یک فروند صماد-3 (KAS-04) را که از منطقه تحت کنترل حوثی‌ها در یمن پرتاب شده بود و به سمت کشتی جنگی در جنوب دریای سرخ در حرکت بود، سرنگون کرد. یواس‌اس کارنی در حال اسکورت فرماندهی نظامی دریابَری یواس‌ان‌اس و یک کشتی دیگر با پرچم ایالات متحده بود که تجهیزات نظامی را به منطقه حمل می‌کرد. در ۱۹ جولای ۲۰۲۴، یک فروند صماد-۳ که توسط دولت حوثی پرتاب شد، در ساعت ۳:۱۲ بامداد به تل آویو اصابت کرد و یک مهاجر بلاروسی کشته و چهار نفر دیگر زخمی شدند. دولت حوثی مدعی شد یک پهپاد پرتاب کرده است که می‌تواند
حوثی مدعی شد یک پهپاد پرتاب کرده است که می‌تواند سامانه‌های تشخیص راداری را دور بزند، درحالی‌که ارتش اسرائیل ادعا کرد که این پهپاد شناسایی شده است، اما به دلیل خطای انسانی هیچ اقدامی صورت نگرفت.
حسین‌قلی هوشمند ملقب به مظفرالسلطنه سرتیپ و ریاست ارکان ارشت و شهردار تهران بود. هوشمند از افسران ارتش دارای تحصیلات مرتبط با امور نظامی بود. او در ۱۳۱۳ با درجه سرتیپی به شهرداری تهران منصوب شد و تا سال ۱۳۱۷ در این سمت باقی ماند. گفته می‌شود وی به دلیل مورد عتاب قرار گرفتن توسط رضا شاه خودکشی کرد. از وی کتاب "قوای نظامی در مقابل قوای غیرنظامی" باقی مانده است.
علی‌اصغر فروزان(۱۲۷۶–۱۳۶۴) معاون و کفیل وزارت دارائی، مدیر کل گمرک و شهردار تهران بود. فروزان در سال ۱۲۷۴ به دنیا آمد و پس از انجام تحصیلات ابتدائی و متوسطه وارد وزارت دارائی شد. وی در وزارت دارایی به ریاست دارائی مشهد، ریاست دارائی سنندج و ریاست دارائی آذربایجان، معاونت وزارت دارائی، کفالت وزارتخانه رسید. او در سال ۱۳۱۹ و در دوره رضا شاه به شهرداری تهران رسید. از وی تالیفاتی مانند «اقتصاد ایران»؛ «اقتصاد کامل قائم بر بودجهٔ کامل است»؛ «هدیه به دکتر میلیسپو» به جا مانده است.
محمد خلعتبری (۱۳۵۴–۱۲۷۶) پزشک و شهرداری تهران از مرداد ۱۳۲۶ تا شهریور ۱۳۲۶ بود. خلعتبری دارای تحصیلات عالی پزشکی و برد جراحی از فرانسه بود و ریاست چندین بیمارستان و همچنین ریاست بهداری بلدیه تهران را به عهده داشت. وی همچنین مدتی نیز معاون وزری کشور و رئیس کل آمار و ثبت احوال بود. او به شهرداری تهران انتخاب شد اما مدت چندانی در این سمت دوام نیاورد.
مهدی نامدار (۱۳۴۸–۱۲۸۰ خورشیدی) ارتشی، دکتر داروساز و استاد دانشگاه و شهردار تهران در دولت حاجعلی رزم‌آرا و حسین علا از تیر ۱۳۲۹ تا فروردین ۱۳۳۰ بود. نامدار دارای درجه دکترای داروسازی از فرانسه بود و در ارتش خدمت می‌کرد و در آنجا تا درجه سرهنگی ارتقا یافت. وی خود را از ارتش به دانشگاه تهران انتقال داده و تا درجه استادی دانشگاه تهران ارتقا یافت و مدتی نیز ریاست دانشکده داروسازی دانشگاه تهران را بر عهد گرفت. وی همچنین به ریاست دانشگاه اصفهان هم انتخاب شد. وی در دوره نخست‌وزیری رزم‌آرا به که همکلاسی وی در
وی در دوره نخست‌وزیری رزم‌آرا به که همکلاسی وی در فرانسه بود به شهرداری تهران رسید و با خواهر زاده منوچهر اقبال ازدواج کرد. وی در حفر چاه برای آبیاری درختان و فضای سبز و همچنین درختکاری خیابان‌های تهران کوشا بود. او در سن ۷۳ سالگی در اثر تصادف اتوموبیل درگذشت.
محمود دولو(۱۲۷۸-) سرلشکر ارتش فرمانده لشکرهای، خراسان، اصفهان و تبریز، فرمانده گارد مسلح گمرک، فرماندار نظامی تهران و شهردار تهران بود دولو در سال ۱۲۷۸ متولد شده و فارغ‌التحصیل مدرسهٔ نظام مشیرالدوله بود و پس از آن وارد ارتش شد. او در زمان شهریور ۱۳۲۰ فرمانده هنگ خراسان بود و پس از اشغال ایران، مدتی از طرف متفقین در اراک زندانی شد. پس از آزادی به درجهٔ سرتیپی و سپس به سرلشکری رسید و مناصبی مانند فرمانده تیپ کرمان، فرمانده پادگان شمال، فرمانده لشکر تبریز، فرمانده گارد مسلح گمرک، فرماندار نظامی تهران، ریاست
گارد مسلح گمرک، فرماندار نظامی تهران، ریاست اداره موتوری ارتش، فرمانده لشکر اصفهان، ریاست اداره ذخائر ارتش و بالاخره فرمانده لشکر خراسان رسید. محمود دولو در سال ۱۳۳۶ شهردار پایتخت شد و بیش از یک سال در این سمت باقی ماند.
توماس هوپکر (؛ ۱۰ ژوئن ۱۹۳۶ – ۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۴) عکاس آلمانی و عضو پیشین مگنوم فوتوز بود. او به خاطر عکس‌های رنگی متمایزش شهرت داشت و از دهه ۱۹۶۰ برای "اشترن" و "ژئو" در مأموریت‌هایی جهانی به‌عنوان عکاسی خبری کار می‌کرد. او از اشخاصی مانند محمد علی کلی و محمدرضاشاه و رخدادهایی مانند حملات ۱۱ سپتامبر عکس گرفت.
مائوریسیو بالدیویسو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بولیوی است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال بولیوی بازی کرده است. رکورد. در سن ۱۲ سالگی، بالدیویسو جوان‌ترین بازیکنی بود که تا آن زمان فوتبال حرفه‌ای بازی می‌کرد، زمانی که پدرش، خولیو بالدیویسو، که در آن زمان سرمربی باشگاه فوتبال آرورا بود، او را به عنوان یک تعویض دیرهنگام در برابر لاپاز در ۱۹ ژوئیه ۲۰۰۹ به میدان فرستاد. این حد نصاب پابرجا بود تا اینکه در آوریل ۲۰۲۱ توسط اریک گادپاور مارشال ۱۱ ساله شکسته شد.
باشگاه فوتبال آرورا () یک باشگاه فوتبال مستقر در کوچابامبا، بولیوی است که در حال حاضر لیگ دسته اول فوتبال بولیوی، بالاترین سطح لیگ فوتبال در این کشور به فعالیت می‌پردازد. این باشگاه در ۲۷ مه ۱۹۳۵ تأسیس شد و بازی‌های خانگی خود را در استادیو فلیکس کاپریلز انجام می‌دهد.
فیلیپ با (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل فرانسه است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "تشکیل پرونده"، "افسوس که او یک فاحشه است"، "امپراتوری گرگ‌ها"، "اسکیت کن یا بمیر"، "کمیسر لسکو"، "ناوارو"، "کژدم" و "حمله" اشاره کرد.
بشّو یاسوهارو ; تولد ۱۵۳۲ – ) یک سامورایی در دوره سنگوکو و صاحب قلعه میکی بود. او پدر بشو ناگاهارو، ارباب بعدی قلعه میکی در ولایت هاریما بود. در سال ۱۵۵۶، او جانشین پدرش، بشو شوجی، به عنوان رئیس خاندان بشو شد. او مانند پدرش توان نظامی داشت و قدرت خود را در شرق ولایت هاریما تثبیت کرد و تهاجم خاندان میوشی را دفع کرد. زمانی که آکاماتسو یوشی‌سوکه با پسرش دعوا کرد، به‌طور موقت از یوشیسوکه در قلعه خود، قلعه میکی محافظت کرد. وقتی اودا نوبوناگا به کیوتو آمد، برادر کوچکترش بشو شیگه‌مونه را برای مبارزه با خاندان
کوچکترش بشو شیگه‌مونه را برای مبارزه با خاندان میوشی فرستاد. هنگامی که شوگون پانزدهم آشیکاگا یوشی‌آکی توسط سه ژنرال میوشی مورد حمله قرار گرفت، از او حمایت کرد و توسط نوبوناگا پاداش گرفت. او در سال ۱۵۷۰، در سن ۴۸ سالگی درگذشت. سرپرستی خانواده به پسر بزرگ بشو ناگاهارو به ارث رسید.
روابط هاوایی – تاهیتی، به رابطه تاریخی بین دول مستقل پادشاهی هاوایی و پادشاهی تاهیتی اشاره دارد. این روابط شامل یک معاهده، پیشنهاد اتحاد از طریق ازدواج‌های سیاسی و تبادل نمایندگان تجاری و دیپلماتیک از اوایل دهه ۱۸۰۰ تا سال ۱۸۸۰ بود. تاریخچه. طبق روایات شفاهی دومین مهاجرت پولینزیایی‌ها به جزایر هاوایی از مکانی در جنوب به نام کاهیکی صورت گرفته است که، اغلب تاهیتی به عنوان این مکان شناخته می‌شود. این موج دوم مهاجران ظاهراً جایگزین برخی از ساکنان قدیمی هاوایی شده که اصالتاً اهل جزایر مارکیز بودند و طبقه اجتماعی
که اصالتاً اهل جزایر مارکیز بودند و طبقه اجتماعی جدید اشراف را تشکیل دادند . ارتباط بین دو منطقه بیش از ۵۰۰ سال و قبل از ورود کاپیتان جیمز کوک متوقف شده بود، جیمز کوک که قبلاً برای کاوش در جزایر اقیانوس آرام از جمله تاهیتی مشهور بود و خدمه اش به شباهت بین زبان‌های تاهیتی و هاوایی اشاره نمودند. بسیاری از خدمه او توانستند با بومیان هاوایی ارتباط برقرار نمایند. برخی از اولین تاهیتیایی‌ها با کشتی‌های خارجی به عنوان ملوان یا مترجم به هاوایی وارد شدند.
بشّو شیگه‌مونه ; تولد نامشخص – ) یک سامورایی و دایمیو در دوره سنگوکو و برادر بشو یاسوهارو صاحب قلعه میکی بود. او عموی بشو ناگاهارو، ارباب بعدی قلعه میکی در ولایت هاریما بود. در ژانویه ۱۵۷۰، اودا نوبوناگا از دایمیوهای اطراف خواست تا به کیوتو نقل مکان کنند و شیگه‌مونه نیز به همراه ناگاهارو هدف قرار گرفتند. به نظر می‌رسد این به این دلیل است که با شیگه مونه به عنوان یک خاندان جدا از خاندان بشو رفتار می‌شد. در سپتامبر همان سال، شیگه‌مونه در نبردهای نبرد قلعه نودا . قلعه فوکوشیما شرکت کرد. در ژوئیه ۱۵۷۵ و نوامبر
. قلعه فوکوشیما شرکت کرد. در ژوئیه ۱۵۷۵ و نوامبر ۱۵۷۶، او با پسر برادرش ناگاهارو به کیوتو رفت و با نوبوناگا دیدار داشت. در فوریه ۱۵۷۷، او به حمله به سایگا پیوست. در اکتبر ۱۵۷۷، هاشیبا هیده‌یوشی برای تحت تسلط درآوردن هاریما وارد ولایت هاریما شد، و در دسامبر همان سال، هیده‌یوشی اقدام به ترتیب ازدواج دختر شیگه‌مونه و پسر ارشد کورودا یوشیتاکا، کورودا ناگاماسا کرد. محاصره میکی. در فوریه یا اوایل مارس سال ششم تنشو (۱۵۷۸)، بشو ناگاهارو، به همراه عموی دیگرش بشو یوشیچیکا و دیگران از طرفداری از نوبوناگا دست کشیدند و
و دیگران از طرفداری از نوبوناگا دست کشیدند و به خاندان موری پیوستند. شیگه‌مونه سعی کرد ناگاهارو و دیگران را متقاعد کند که در جبهه اودا نوبوناگا باشند، اما بی‌نتیجه بود، و شیگه‌مونه که طرف اودا بود، با رئیس خاندان بشو دشمنی کرد. در ۲ آوریل همان سال، قلعه آجو در ناحیه کاکو (شهر کاکوگاوا)، که شیگه‌مونه از آن دفاع می‌کرد، مورد حمله ارتش موری و خاندان کی سایگا حامی خاندان بشو قرار گرفت، اما توسط نیروهای کمکی یوشیتاکا کورودا دفع شدند. شیگه‌مونه همچنین در حمله به قلعه نوگوچی (شهر کاکوگاوا) که در ۱۲ این ماه رخ
به قلعه نوگوچی (شهر کاکوگاوا) که در ۱۲ این ماه رخ داد، شرکت کرد و مجروح شد. در ماه ژوئن، او به قلعه تاکاساگو (شهر تاکاساگو، هیوگو)، که توسط کاجی‌وارا کاگه‌هیده دفاع می‌شد، حمله کرد. در ۱۵ ژانویه ۱۵۸۰، شیگه‌مونه پیغام رسانی به قلعه میکی فرستاد و انجام سپپوکو را به بشو ناگاهارو، بشو یوشیچیکا و بشو تومویوکی (برادر کوچکتر ناگاهارو) را برای توصیه کرد. ناگاهارو و دیگرانی که این را پذیرفتند در هفدهم همان ماه خودکشی کردند و قلعه میکی تسلیم شد. شاید او به زودی پس از آن سر خود را تراشید و در کارنامه شرکت او در مراسم
آن سر خود را تراشید و در کارنامه شرکت او در مراسم چای تسودا سوگیو در ژوئن ۱۵۸۵، با نام "بشو ماگویویو (نیودو") نام او ثبت شده است. در اوت همان سال، به شیگه‌مونه ۱۵۰۰۰ ککو یا ۱۲۰۰۰ ککو از طرف هیده یوشی در ولایت تاجیما داده شد و وارد قلعه یاگی شد. پس از آن، او در تصرف کیوشو و فتح اوداوارا شرکت کرد و بعداً در ساکای بازنشسته شد. در ۶ ژوئن ۱۵۹۱ درگذشت.
بشّو یوشیچیکا ; تولد نامشخص – ) یک سامورایی و دایمیو در دوره سنگوکو و برادر بشو یاسوهارو صاحب قلعه میکی بود. او عموی بشو ناگاهارو، ارباب بعدی قلعه میکی در ولایت هاریما بود. محاصره میکی. در فوریه یا اوایل مارس سال ششم تنشو (۱۵۷۸)، بشو ناگاهارو، به همراه عمویش بشو یوشیچیکا و دیگران از طرفداری از نوبوناگا دست کشیدند و به خاندان موری پیوستند. شیگه‌مونه سعی کرد ناگاهارو و دیگران را متقاعد کند که در جبهه اودا نوبوناگا باشند، اما بی‌نتیجه بود، و برادرش بشو شیگه‌مونه که طرفدار اودا بود، با رئیس خاندان بشو، ناگاهارو
که طرفدار اودا بود، با رئیس خاندان بشو، ناگاهارو دشمنی کرد. در ۱۵ ژانویه ۱۵۸۰، شیگه‌مونه پیغام رسانی به قلعه میکی فرستاد و انجام سپپوکو را به بشو ناگاهارو، بشو یوشیچیکا و بشو تومویوکی (برادر کوچکتر ناگاهارو) را برای توصیه کرد. ناگاهارو و دیگرانی که این را پذیرفتند در هفدهم همان ماه خودکشی کردند و قلعه میکی تسلیم شد.
کورتیس سی-۴۶ کوماندو یک هواپیمای بال‌پایین و دو موتوره است که از طراحی هواپیمای مسافربری ارتفاع بالا کرتیس CW-20 مشتق شده است. در گزارش های اولیه مطبوعات از نام کندور ۳ (Condor III) استفاده می‌شد، اما نام «کماندو» در اوایل سال ۱۹۴۲ در تبلیغات شرکت مورد استفاده قرار گرفت. ااین هواپیما عمدتاً به عنوان یک هواپیمای باری در طول جنگ جهانی دوم مورد استفاده قرار می‌گرفت و دارای صندلی‌های تاشو برای حمل و نقل نظامی و نیروهای چترباز بود که به طور عمده در نیروی هوایی، نیروی دریایی و سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده
نیروی دریایی و سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده استفاده می‌شد که در این نیروها با نام R5C شناخته می‌شود. هواپیمای سی-۴۶، نقش‌های مشابهی با همتای خود که توسط شرکت داگلاس ساخته شده بود، یعنی هواپیمای سی-۴۷ اسکای‌ترین ایفا می‌کرد. در مجموع حدود ۳۲۰۰ فروند سی-۴۶ تولید شد در حالی‌که ۱۰۲۰۰ سی-۴۷ تولید شد. پس از جنگ جهانی دوم، چند هواپیمای مازاد سی-۴۶ برای مدت کوتاهی در نقش اصلی خود به عنوان هواپیماهای مسافربری مورد استفاده قرار گرفتند، اما انبوه هواپیماهای سی-۴۷ موجود بر بازار غالب شد و سی-۴۶ها به‌زودی به زودی
موجود بر بازار غالب شد و سی-۴۶ها به‌زودی به زودی به وظیفه باربری محدود شدند. این مدل هواپیما در خدمت نیروی هوایی ایالات متحده در نقش ثانویه تا سال ۱۹۶۸ فعال بود. هواپیمای سی-۴۶ همچنان نیز برای به عنوان یک هواپیمای باربری مقاوم در مناطق قطبی و دورافتاده در حال استفاده است و عمر خدمتی آن به قرن ۲۱ نیز کشیده شده است.
کانکی یوریسادا ; تولد نامشخص – ) یک سامورایی و دایمیو در دوره سنگوکو و ملازم خاندان بشو صاحب قلعه کانکی بود. اگرچه او در محاصره میکیبه موفقیت‌های نظامی زیادی دست یافت، اما توسط عمویش کانکی سادامیتسو ترور شد و درگذشت. گفته می‌شود که ساکوما نوبوموری، یکی از نیروهای اودا که نتوانست قلعه کانکی را تصرف کند، مخفیانه عموی یوریسادا، کانکی سادامیتسو را مجبور به پاسخگویی کرد و یوریسادا توسط نیروهای نوبوموری و سادامیتسو ترور شد. با این حال، گفته می‌شود که این یک داستان تخیلی است، و همچنین گفته می‌شود که ارتش هیده یوشی
تخیلی است، و همچنین گفته می‌شود که ارتش هیده یوشی تویوتومی به یکباره هجوم آوردند، یوریسادا را کشتند و قلعه کانکی را تسخیر کردند.
هواپیمای هیگینز یکی از شرکت های تابعه صنایع هیگینز بود که برای ساخت هواپیما در طول جنگ جهانی دوم راه اندازی شد. این شرکت مواد جنگی را در کارخانه مونتاژ میشو در شمال شرقی نیواورلئان تولید می‌کرد. قرارداد ساخت هواپیمای سی-۷۶ کاراوان و بعداً کورتیس سی-۴۶ کماندو منعقد شد، اما هر دو قرارداد در مراحل اولیه لغو شدند و این شرکت موفق شد تنها دو C-46A را تکمیل کند. قبل از اینکه دولت مجموعه کارخانه را به تصرف خود درآورد، هیگینز موفق شد یک هلیکوپتر با طراحی اولیه را در سال ۱۹۴۶ به پایان برساند. مجموعه کارخانه هیگینز
سال ۱۹۴۶ به پایان برساند. مجموعه کارخانه هیگینز متعاقباً تقسیم شد و در حراج فروخته شد.
کورتیس‌رایت سی-۷۶ کاراوان (با نام شرکتی CW-27 ) یک هواپیمای ترابری نظامی با بدنهٔ‌تمام چوب ساخت آمریکا بود. سی-۷۶ به عنوان یک هواپیمای استاندارد جایگزین در صورت کمبودهای ممکن آلیاژهای سبک در زمان جنگ در نظر گرفته شد. با این حال، نمونهٔ اولیه هواپیمای تولیدشده در چندین آزمایش حیاتی پرواز و استاتیک شکست خورد و پس از اینکه مشخص شد تولید آلومینیوم ایالات متحده برای نیازهای دفاعی زمان جنگ کافی است، سفارشات برای سی-۷۶ لغو شد و تولید آن پایان یافت.
آبجو در آلمان بخشی اساسی از فرهنگ آلمانی است. در تولید آن تنها استفاده از آب، رازک و مالت مجاز است، هرچند امروزه اکثر کارخانه‌های آبجوسازی از مخمر نیز استفاده می‌کنند. آبجوهایی که به‌طور انحصاری از مالت جو استفاده نمی‌کنند، مانند آبجوی گندم، باید به‌صورت تخمیر از بالا تولید شوند. در سال ۲۰۲۰، آلمان سومین مصرف‌کنندهٔ آبجو بر پایهٔ سرانهٔ مصرف در اروپا بود.
یوهانس کومل (۲۱ ژوئیه ۱۹۰۹–۲۶ فوریه ۱۹۴۴) افسر بلندپایه آلمانی در دوره رایش سوم بود که در جریان جنگ جهانی دوم فرماندهی یگان‌های زرهی مختلفی تا سطح هنگ را بر عهده داشت. کومل به جهت عملکردش در میدان‌های نبرد نشان عالی صلیب شوالیه صلیب آهنین را با برگ‌های بلوط دریافت کرد. زندگی. یوهانس کومل روز ۲۱ ژوئیه سال ۱۹۰۹ در کوسویش در زاکسن زاده شد. سال ۱۹۲۸ وارد خدمت در رایشسور شد و سطوح درجه‌داری را طی کرد. سال ۱۹۳۹ در هنگ ۸ زرهی در لشکر دهم زرهی خدمت می‌کرد که در بوبلینگن در نزدیکی اشتوتگارت مستقر بود. استوار دوم
در نزدیکی اشتوتگارت مستقر بود. استوار دوم کومل فرمانده یک دسته تانک در گروهان ۱ بود. با آغاز جنگ جهانی دوم، در جریان کارزار لهستان نشان درجه ۲ صلیب آهنین را روز ۲۷ سپتامبر سال ۱۹۳۹ دریافت کرد. با نشان دادن استعداد رزمی چشمگیر از جمله منهدم کردن چند تانک دشمن به دست خود، پس از پایان موفق این کارزار، روز ۲۰ اکتبر نشان درجه ۱ صلیب آهنین نیز به او اعطا شد. مدت کوتاهی بعد با درجه ستوان دوم به سلک افسران درآمد. در آغاز کارزار فرانسه فرماندهی یک گروهان به کومل سپرده شد. یگان او به عنوان بخشی از سپاه ۱۹ موتوریزه
شد. یگان او به عنوان بخشی از سپاه ۱۹ موتوریزه هاینتس گودریان، در شکستن خط دشمن در ناحیه سدان و در پی آن پیشروی به سمت کانال مانش مشارکت داشت. در این میان خودروی کومل روی مین ضدتانک رفت و خود او زخمی شد. ترفیع درجات: هنگ ۸ زرهی روز ۱۸ ژانویه سال ۱۹۴۱ به لشکر پانزدهم زرهی، آرایشی کمابیش نو، منتقل شد. این لشکر در کنار لشکر پنجم سبک هسته آفریکاکور زیر فرمان اروین رومل را پدیدآورد. بیشتر این لشکر ماه مه سال ۱۹۴۳ به طرابلس در لیبی منتقل شد. یگان کومل در نبردهای آغازین آلمانی‌ها و بریتانیایی‌ها در ناحیه برقه، در
آلمانی‌ها و بریتانیایی‌ها در ناحیه برقه، در جایگاه ذخیره بود. در پی ضدحمله نیروهای متفق برای شکستن محاصره طبرق، هنگ ۸ زرهی روز ۱۶ ژوئن وارد میدان شد تا جلوی پیشروی قوای زرهی دشمن از السلوم و کاپوتسو به سمت شمال را بگیرد. درگیری شدید تانک به تانک در این موضع به‌پا شد. کومل خود شخصاً چند توپ ضدتانک و هشت تانک بریتانیایی را منهدم کرد. دشمن در این نقطه شکست خورد و گروهان کومل نقش تعیین‌کننده‌ای در آن داشت. با مشاهده عملکرد ماهرانه کومل در این صحنه دشوار، سرتیپ والتر نویمن-زیلکو، فرمانده لشکر پانزدهم زرهی توصیه
نویمن-زیلکو، فرمانده لشکر پانزدهم زرهی توصیه به اعطای نشان عالی صلیب شوالیه صلیب آهنین به او کرد که روز ۹ ژوئیه سال ۱۹۴۱ مفتخر به دریافت آن شد. رزم متهورانه لقب «شیر کاپوتسو» را برای کومل به ارمغان آورد. ماه مه سال ۱۹۴۲ فرماندهی گردان ۱ هنگ ۸ زرهی موقتا به کومل سپرده شد. او این یگان را در نبردهای بزرگی در مواضع خط الغزاله هدایت کرد. نیروهای او میانه ماه ژوئن بندر پیاسترینو را تصرف کردند. آلمانی‌ها مدتی بعد بر طبرق نیز مسلط شدند. سروان کومل روز ۱۱ اکتبر سال ۱۹۴۲ برگ‌های صلیب شوالیه را دریافت کرد و در جایگاه
برگ‌های صلیب شوالیه را دریافت کرد و در جایگاه فرماندهی گردان تثبیت شد. به هر شکل در پایان همان ماه از شکست آفریکاکور در العلمین و انهدام قوای زرهی آن جان به در برد. کومل روز ۱ دسامبر سال ۱۹۴۲ به درجه سرگرد ترفیع گرفت و مدت کوتاهی بعد از شمال آفریقا رفت. چند ماه بعد نیروهای محور در شمال آفریقا کامل شکست خوردند و منهدم شدند. کومل متعاقباً به درجه سرهنگ دوم ترفیع گرفت و به ستاد سپاه ۱۴ زرهی هانس-والنتین هوبه در شمال ایتالیا منتقل شد. سپس ماه اکتبر سال ۱۹۴۳ فرماندهی هنگ ۲۶ زرهی در لشکر بیست‌وششم زرهی را در دست
هنگ ۲۶ زرهی در لشکر بیست‌وششم زرهی را در دست گرفت و در سالرنو به نبرد پرداخت. هنگ او بخشی از ضدحمله زمستانه آلمانی‌ها برای از بین بردن سر ساحل متفقین در آنتسیو بود. نخستین ضدحمله ناکام بود؛ ضدحمله دومی برای روز ۲۷ فوریه برنامه‌ریزی شد. با این وجود سرهنگ دوم یوهانس کومل یک روز پیش از آن، ۲۶ فوریه سال ۱۹۴۴، در اثر یک تصادف رانندگی در چیسترنا جان باخت. در واپسین قدردانی از خدماتش، کومل روز ۲۰ مه سال ۱۹۴۴، پس از مرگ، به درجه سرهنگ ترفیع گرفت.
تننوجی ، نام ناحیه مرکز شهری که در سراسر بخش جنوبی تننوجی، اوساکا و بخش شمالی آبه‌نو، اوساکا، شهر اوساکا، استان اوساکا در ژاپن است.
معبد شیتننو ()، آراهاکا-جی، نانبا-جی، میتسو-جی، یک پرستشگاه بودیسم در اوساکا در ژاپن است. معبد تننو/تننوجی. در ۳ مه ۱۵۷۶، اودا نوبوناگا به معبد هونگانجی در اوساکا حمله کرد و در جریان به اصطلاح نبردهای ایشی‌یاما هونگان، ارتش اودا مستقر، تننو-جی/معبد تننو (ایکوتاماجی-چو، تننوجی، اوساکا، اوساکا کنونی) به‌طور کامل به آتش کشیده شد. علاوه بر این، تمام قلمرو معبد مصادره شد. سالن اصلی در سال ۱۵۸۴ بازسازی شد که به عنوان پله ای برای بازسازی عمل کرد. هنگامی که بازسازی توسط تویوتومی هیده‌یوشی در سال ۱۵۹۴ انجام شد، سالن
تویوتومی هیده‌یوشی در سال ۱۵۹۴ انجام شد، سالن اصلی یک طبقه به یک سازه چند طبقه بازسازی شد و سالن‌های دیگر نیز بازسازی شدند. در سال ۱۶۰۰، پرستشگاه پنج طبقه توسط تویوتومی هیده‌یوری از معبد کاکوآن-جی در ولایت یاماتو نقل مکان کرد و آن را به چهارمین پرستشگاه پنج طبقه 五重塔 /گوجونو تو تبدیل کرد. تالار کوشین دو نیز بازسازی شده است. سال بعد، در اکتبر ۱۶۰۱، تویوتومی هیده‌یوری سنگوکو (千石) را اهدا کرد.
ماس (تلفظ ) یک نوع لیوان آبجو و کلمه‌ای آلمانی است که مقدار آبجو در یک لیوان استاندارد را توصیف می‌کند، که در زمان‌های مدرن دقیقاً است. ماس همچنین یک اختصار رایج برای است، ظرف دسته‌داری که حاوی این مقدار آبجو است، که در بیرگارتن‌های باواریایی و سالن‌های آبجو بسیار معمول است و جزء اساسی جشن اکتبر به‌شمار می‌رود. اندازه‌گیری. در مناطق جنوبی آلمان (گویش‌های بایرنی)، ماس در اصل اندازه‌گیری می‌شد. مناطق دیگر آلمانی‌زبان اندازه‌های متفاوتی داشتند؛ در سوئیس بین سال‌های ۱۸۳۸ و ۱۸۷۷، و در بادن تا سال ۱۸۷۱، ماس برابر
۱۸۳۸ و ۱۸۷۷، و در بادن تا سال ۱۸۷۱، ماس برابر با ۱٬۵ لیتر بود. مدرن کمی بیشتر از ۱ لیتر است، با یک خط پرشدگی که سطحی را نشان می‌دهد که آبجو باید پر شود؛ فضای بالای خط برای جابه‌جا شدن سر آبجو در نظر گرفته شده است. فروش آبجو در لیوان‌هایی که علامت کالیبراسیون جعلی یا مفقود دارند نیز به عنوان تقلب پیگرد قانونی دارد. یک "انجمن علیه ریختن آبجوی متقلبانه" ("Verein gegen betrügerisches Einschenken") در مونیخ برای حقوق مشتریان آبجوخور مبارزه می‌کند و عمدتاً در جشن اکتبر فعال است. در قسمت‌های شمالی‌تر آلمان، ماس
اکتبر فعال است. در قسمت‌های شمالی‌تر آلمان، ماس عمدتاً از استفاده افتاده است، به جز برای رویدادهای با موضوع باواریا، زیرا آبجو برای مصرف فوری معمولاً در مقادیر کوچکتر، از فروخته می‌شوند.
تننو-جی () یک تیانتای معبد بودیسم است که در تایتو-کو، توکیو در توکیو قرار دارد.
کاکوآن-جی ، یک معبد بودایی در یاماتوکوری‌یاما، نارا ، استان نارا در ژاپن است.
تشکیل پرونده () یک مجموعهٔ تلویزیونی پلیسی دلهره‌آور-درام فرانسوی است که در سال ۲۰۰۹ منتشر شد. این سریال در آمریکا با نام قتل‌های پاریس از شبکهٔ پی‌بی‌اس پخش شد. این سریال به روایت تحقیقات کلویی سنت‌لوران و سپس آدل دلتری، دو روان‌شناس متخصص در جرم‌شناسی می‌پردازد. تجربه استثنایی و حساسیت آن‌ها به آن‌ها اجازه می‌دهد تا وضعیت ذهنی قاتلان و همچنین قربانیان را رمزگشایی کنند و بدین ترتیب به کارآگاهان بخش سوم پلیس قضایی (DPJ) در پاریس کمک کنند تا پیچیده‌ترین پرونده‌ها را حل کنند. شخصیت کلویی سنت‌لوران یک
پرونده‌ها را حل کنند. شخصیت کلویی سنت‌لوران یک روان‌شناس جوان و کارشناس جرم‌شناسی با «عصبانیت‌های [...] واضح» است، که یادآور دکتر اسپنسر رید در سریال "ذهن‌های جنایتکار" است. از بازیگران این مجموعه می‌توان به گیوم دو تونکدک، ایلن زیمر و فیلیپ با نام برد
نیکلا ماریه (؛ زادهٔ ) بازیگر، صداپیشه و نویسنده اهل فرانسه است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "۹۹ فرانک"، "کامیون حمل پول"، "کافه دو فلور"، "کلاف سردرگم"، "کمیسر لسکو" و "بای بای کله‌پوک‌ها" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه سزار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شده است.
ایلن زیمر (؛ زادهٔ ۱۹۸۹) بازیگر، فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان فیلم فرانسوی است. وی که دختر یک بازیگر تئاتر است، کار هنری‌اش را با بازی در دو فیلم کوتاه «"سرهای پادشاهان"» و «"غایب"» آغاز کرد. وی در سال ۲۰۱۰ در فیلم کوتاه «"یک یکشنبهٔ خاص"» و سپس در فیلم «"رُز همچون پاریس"» در کنار مونیکا بلوچی نقش‌آفرینی نمود. بازی در فیلم "کیو (فیلم)" در کنار دِبورا رِوی برای او شهرت ملی به ارمغان آورد. او در سال ۲۰۱۵ فیلم‌نامهٔ یک اثر سینمایی ویژهٔ جوانان به نام «"در سن ۱۴ سالگی"» را نوشت و کارگردانی کرد که نامزد دریافت
سالگی"» را نوشت و کارگردانی کرد که نامزد دریافت جایزه در جشنواره فیلم‌های نخست اروپا در آنژه شد. وی در سال ۲۰۱۶ بابت نگارش فیلم‌نامهٔ "خاطرات یک خدمتکار" نامزد دریافت جایزهٔ «بهترین فیلم‌نامهٔ اقتباسی» گردید. ایلن زیمر دانش‌آموختهٔ رشتهٔ ادبیات در اکول نرمال سوپریور است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "تشکیل پرونده"، "خاطرات یک خدمتکار" و "کیو" اشاره نمود.
جشنواره فیلم‌های نخست اروپا در آنژه () که نام اصلی آن جشنوارهٔ طرح‌های برتر آنژه () است، جشنواره‌ای است که در ژانویهٔ هر سال در شهر آنژه فرانسه برگزار می‌شود و تنها به فیلم‌های ساخته شده در اروپا اختصاص دارد. این جشنواره به همت مدیر فعلی آن کلود-اریک پوآرو و جمعی از علاقمندان به سینما از سال ۱۹۸۹ برپا شد و از سال ۲۰۱۱ با «جشنواره فیلم‌های نخست پکن» همکاری می‌کند. این جشنواره در سال ۲۰۱۳ در حدود ۷۰٬۰۰۰ شرکت‌کننده داشت. تا سال ۲۰۱۴، سالانه بیش از ۲۲۰۰ فیلم به دفتر این جشنواره ارسال می‌شد که بیش از ۳۰۰ فیلم
دفتر این جشنواره ارسال می‌شد که بیش از ۳۰۰ فیلم برای بخش‌های مختلف انتخاب می‌شدند. در سال ۲۰۱۶، تعداد پذیرش‌ها بیش از ۷۶٬۰۰۰ و میزان جوایز نقدی بیش از ۱۵۰٬۰۰۰ یورو برای فیلم‌های منتخب هیئت داوران یا تماشاگران تخمین زده شد. روسای هیئت داوران. طی ادوار گوناگون، هنرمندان و چهره‌های برجسته‌ای ریاست هیئت داوران را به عهده داشته‌اند.
زانادو () یک مجموعهٔ تلویزیونی درام فرانسوی است که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد و در بریتانیا و آمریکا هم پخش شد.
بو-هیا ، اولین پرتابگر موشک ژاپنی (موشک‌انداز) و توسعه تیر آتش بود.
تیر آتش، پیکان آتشین () یکی از اولین اشکال باروت مسلح شده بود که از قرن نهم به بعد مورد استفاده قرار گرفت. نباید با پرتابه‌های تیر آتش زا قبلی اشتباه شود، پیکان آتشین یک سلاح باروتی بود که نام خود را از اصطلاح چینی ترجمه شده huǒjiàn (火箭) گرفته است که به معنای واقعی کلمه به معنای تیر آتش است. در چین، «پیکان آتش» به پرتابه باروتی گفته می‌شود که از کیسه باروت آتش‌زا متصل به میله پیکان تشکیل شده است. تیرهای آتش، پیشینیان نیزه‌های آتش، اولین سلاح گرم هستند.
پیپت ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
آشپزی درجه یک (؛ ؛ "معنای تحت‌اللفظی: آشپزی سطح بالا") یا آشپزی عالی سبکی از آشپزی است که با آماده‌سازی دقیق، ارائه مفصل و با توجه به جزئیات و همچنین به‌کارگیری مواد اولیهٔ درجهٔ یک و با کیفیت بالا مشخص می‌شود. این سبک آشپزی به‌طور معمول توسط سرآشپزهای بسیار ماهر و خوراک‌شناس تهیه می‌شود و غذاهای تهیه‌شده با این روش به‌دلیل کیفیت بالای خود بسیار محبوب هستند و اغلب با قیمت‌های بالا ارائه می‌شوند. تاریخچه اولیه. آشپزی درجه یک به معنی پخت‌وپز و صرف غذاهایی است که با دقت بسیار از مواد اولیه معمولی یا درجه یک
که با دقت بسیار از مواد اولیه معمولی یا درجه یک تهیه‌شده و توسط سرآشپزهای متخصص و متبحر آماده می‌شود و افرادی که توانایی مالی لازم را برای این کار دارند، آنها را سفارش می‌دهند. این سبک آشپزی ریشه در زندگی سلطنتی و بورژوازی و توانایی اَشراف برای مکاشفه و تهیه غذاهای آماده با طعم‌های نامعمول، خارق‌العاده، متنوع و شبیه به شگفتی‌های معماری، دارد. فرق آشپزی درجه یک با آشپزی معمولی فرانسوی در کیفیت غذاهایی است که پخته و سرو می‌شوند، با مواد اولیه ممتاز همچون میوه‌های خارج از فصل و همچنین استفاده از موادی