payamvha/North_RAG huggingface dataset:
چمچمال نام دشتی حاصلخیز در شرق استان کرمانشاه، حد فاصل شهر صحنه تا بیستون است که از وسیع ترین دشت های میان کوهی منطقه ی زاگرس می باشد و در آن دو رودخانه ی گاماسیاب و دینورآب جریان دارد. جاده‌ی بزرگ خراسان در طول مسیر شرقی_غربی دشت و به موازات رودخانه ی گاماسیاب در این دشت تداوم می یابد. متوسط ارتفاع دشت چمچمال از سطح دریا بین 1300 تا 1400متر و وسعت حوضه ی آبریز آن تا دهانه ی ورودی دینور 460 کیلومترمربع است. حد شمالی دشت تنگ دینور در مسیر کرمانشاه همدان و حد جنوبی آن ارتفاعات بخش مرکزی شهرستان هرسین است.
حد جنوبی آن ارتفاعات بخش مرکزی شهرستان هرسین است. ارتفاعات پرآو در مغرب، ارتفاعات شیرِز در جنوب، کوه های دالاخانی و اَمروله در شمال و شمال شرقی این دشت را احاطه کرده‌اند. خاک مرغوب، آب کافی برای کشاورزی و آب و هوایی مناسب باعث شده که ایلات و طوایف مختلفی از عشایر کوچ رو در دشت چمچمال ساکن شده‌ و به کشاورزی مشغول شوند؛ به گونه‌ای که تنوع چشمگیری از مردم ایل کلهر، طوایفی از ایل لک شامل گشوری، باریکوند ، احمدوند ، ورمزیار و همچنین مردم اهل حق در آن به چشم میخورد. به واسطه همین اختلاط جمعیتی زبان مردم چمچمال
به واسطه همین اختلاط جمعیتی زبان مردم چمچمال آمیخته‌‌ای از گویش های لکی و کلهری میباشد که به کردی چمچمالی معروف است. دشت چمچمال، به سبب آب و هوای مناسب و موقعیت ارتباطی ویژه میان فلات ایران و بین‌النهرین، از قدیم اهمیت داشته است و همواره مورد توجه حکام بوده است، از جمله در دوره مغولان و تیموریان و صفویان، که آمد و شد نظامی و تجاری و زیارتی از این دشت انجام می‌شد و بنا های بسیاری، به ویژه در بیستون (مهم ترین آبادی دشت) و نزدیک آن، احداث شده است. در دوره قاجار (1210 تا 1304ش)، چمچمال بلوکی با 43 آبادی و
قاجار (1210 تا 1304ش)، چمچمال بلوکی با 43 آبادی و محصولاتی چون گندم، جو، حبوبات و فراورده های باغی بود و برخی از آبادی ها و سراب های دشت، در تملک افراد خاصی قرار داشت، مانند آبادی سَمَنگان که در اختیار اعتمادالسلطنه بود. مردم. خاک مرغوب، آب کافی برای کشاورزی و آب و هوایی مناسب باعث شده که ایلات و طوایف مختلفی از عشایر کوچ رو در دشت چمچمال ساکن شده‌ و به کشاورزی مشغول شوند؛ به گونه‌ای که تنوع چشمگیری از مردم ایل کلهر، طوایفی از ایل لک شامل گشوری، باریکوند ، احمدوند ، ورمزیار و همچنین مردم اهل حق در آن به
، احمدوند ، ورمزیار و همچنین مردم اهل حق در آن به چشم میخورد. به واسطه همین اختلاط جمعیتی زبان مردم چمچمال آمیخته‌‌ای از گویش های لکی و کلهری میباشد که به کردی چمچمالی[۱] معروف است. وجه تسمیه. نام چمچمال از دو واژه کردی چَم به معنای رود و چمال/ جمال (نام شخص) تشکیل شده است و همچنین در منابع قدیمی به صورت های جمجمال و چبچمال نیز آمده است. چمچمال در لغت نامه دهخدا. در لغت نامه دهخدا در توضیح چمجمال اینگونه آمده‌است: چمچمال . [چ َ چ َ] (اِخ) مؤلف مرآت البلدان نویسد: «نام بلوکی است حاصلخیز از توابع کرمانشاهان
نویسد: «نام بلوکی است حاصلخیز از توابع کرمانشاهان که در سمت شرقی این شهر واقع است. ابتدای حد شمالی این بلوک از اول دربندی است که به تنگ دینور معروف است و این تنگ طوریست که نزدیک یک فرسخ راه از طرفین جبال شامخهٔ متصل به یکدیگر امتداد یافته و تنگ و درهٔ دینوررا تشکیل داده‌است. وسعت و عرض تنگ بعضی جاها به پانصد و در برخی مواضع به دویست ذرع می‌رسد و اشجار بسیار از بید و غیره به‌طور انبوه در این تنگ روییده و جاهای با صفا دارد. از میان تنگ نهری جاری است که منبع آن آبهای کندوله و دینور و بعضی از میاه اراضی کلیای
آبهای کندوله و دینور و بعضی از میاه اراضی کلیای است که از این آب همهٔ دهات بلوک چمچمال مشروب می‌شوند و مازاد آن در نزدیکی بیستون به رودخانهٔ کاماسب می‌ریزد. این آبادی را چشمه‌ها و سرابهای متعدد است که از جمله «سراب چشمه سهراب»، «کمیچه سراب»، «سراب برناج»، «سراب بخو بران»، «سراب بدربان»، «سراب شیخی آباد» «سراب زردآباد»، «سراب چقاگلان» که از مزارع سمنگان است، «سراب با باولی الدین» که در سفید چقا واقع است، «سراب نادرآباد» و «چشمه زر» که به «چشمه شاه ماران» شهرت دارد، معروف می‌باشند علاوه بر این سرابها سراب
دارد، معروف می‌باشند علاوه بر این سرابها سراب بیستون هم جزء این آبادی محسوب می‌شود و چند سراب دیگر هم هست که در آن طرف رودخانهٔ کاماسب واقعند، از قبیل سراب خلیفه آباد که ملک ظهیرالملک است، سراب کاکل که ملک ورثهٔ مرحوم علیقلی میرزا صارم الدوله می‌باشد، و هنگام طغیان آب بعضی از این سرابها به رود دینور و بعضی به رودخانهٔ کاماسب می‌ریزد. محصول این بلوک، گندم، جو، شلتوک و بعضی حبوبات است و در برخی جاها باغ و اشجار هم دیده می‌شود و به‌طور کلی این بلوک به زیادی محصول معروف است. متعلقات این بلوک بیش از چهل قریه
محصول معروف است. متعلقات این بلوک بیش از چهل قریه است که: سمنگان» ملک نگارنده، «جیحون آباد» ملک سادات دکه ای، «دودانگه» ملک ویس علی خان و چند خرده مالک که دارای پنجاه خانوار جمعیت و محل سکونت طایفهٔ نانکلی است، «برآفتابان»، «نادرآباد»، «بیستون»، و «تخت شیرین» از آن جمله اند. در این بلوک بعضی آثار قدیمه مشهود است که از جمله در «نادرآباد» سنگری است که نادر شاه افشار آن را هنگام شکست از قشون عثمانی بسته‌است و در «سمنگان» قلعه ای است قدیمی و مشهور است که جای رمهٔ «هجیر» (که در شاهنامه اسم وی آمده) بوده‌است، و
«هجیر» (که در شاهنامه اسم وی آمده) بوده‌است، و نیز در سمت کوه پرو (معروف به شیطان بازار) دریاچهٔ معتبری است که خسرو پرویز جهت ییلاق خود ساخته و از آن زمان باقی است و نیلوفر زیادی در دریاچه به عمل آمده‌است، در میان تنگ دینور هم طاقی از آثار قدیمه است به نام «فرهاد تراش» که از میان کوه بریده شده و چند پله می‌خورد و به میان تنگ می‌رود، و هم در این تنگ مکانی است مشهور به «نظرگاه مولا» و مغاره ای است معروف به «طویله سوراخ» که در آنجا دریاچه ای است و کسی انتهای آن را ندیده و ممکن نیست تا آخر آن بروند، و نیز در
آن را ندیده و ممکن نیست تا آخر آن بروند، و نیز در پشت چشمه سهراب جایی است مشهور به «آب زا» و حوضی در آنجا ساخته‌اند که آب جاری در اوست و معلوم نیست که آب از کجا می‌آید و به کجا می‌رود، و در «برآفتابان» هم چاهی است که به زندان شمامه و دمامه مشهور می‌باشد». چمچمال در فرهنگ جغرافیایی ایران. در فرهنگ جغرافیایی ایران آمده‌است: «نام یکی از دهستانهای بخش صحنهٔ شهرستان کرمانشاهان است که در جنوب و باختر بخش صحنه واقع شده و راه شوسهٔ کرمانشاه به همدان، از وسط و راه کرمانشاه به هرسین از منتهی‌الیه جنوبی آن می‌گذرد، و
به هرسین از منتهی‌الیه جنوبی آن می‌گذرد، و رودخانهٔ گاماسیاب هم پس از گذشتن از شهرستان نهاوند در محل آبادی چم سرخه وارد این بخش می‌شود و پس از مشروب ساختن قسمت عمدهٔ قراء بخش، در جنوب آبادی فراش از این بخش خارج و به دهستان در و فرامان داخل می‌گردد؛ و رودخانهٔ دینور نیز پس از عبور از تنگ دینور قسمتی از قراء این دهستان را مشروب ساخته در اراضی قریهٔ نادرآباد به رودخانهٔ گاماسیاب ملحق می‌شود. این آبادی محصول عمده اش غلات، حبوبات، تنباکو، چغندر قند، و لبنیات است. این دهستان از ۹۷ قریهٔ کوچک و بزرگ تشکیل یافته و
این دهستان از ۹۷ قریهٔ کوچک و بزرگ تشکیل یافته و جمعیت آن در حدود ۷۳۰۰ تن است. قریه‌های «بیستون»: «بدریان»، «سفید چقا»، «نازلیان»، «برناج» و «سمنگان» از قراء مهم این دهستان بشمار می‌روند. ضرب المثل. ضرب المثل معروف "هَر تو خوشتَه و گایل چمچمال" (به فارسی: فقط تو خوشحالی و گاو های چمچمال) که در میان مردم چمچمال و مناطق همجوار به کار برده میشود بیانگر آب و هوای خوب و مساعد و همچنین پوشش گیاهی فراوان دشت چمچمال است که باعث خوشحالی دام ها و چهارپایان این دشت شده است. همچنین بیان این ضرب المثل برای شخص مقابل
شده است. همچنین بیان این ضرب المثل برای شخص مقابل برای تمسخر و تعنه زدن می‌باشد چرا که جایگاه شخص شنونده را به اندازه گاو های چمچمال پایین می‌آورد. اسامی روستاهای دشت. محمود آباد چمبطان سفلا چمبطان علیا تخت شیرین سمنگان علیا سمنگان سفلی یکدانگی پاتپه قوزیوند آهنگران برناج پاقلعه کاشانتو مال امیری سفلی مال امیری علیا ایلخانی آباد یکجفتی بابان آباد چغاجانعلی سگاز (مبارک آباد) سرخه مهری علی گرزان علیا علی گرزان سفلی گاوکل هاشم آباد گرگوند زردآب محب بدربان چقاگلان شیخی آباد سفلی شیخی آباد علیا مارانتو بزن آباد
شیخی آباد سفلی شیخی آباد علیا مارانتو بزن آباد علیا بزن آباد سفلی نجوبران سنقرآباد ظلم آباد سلفی ظلم آباد علیا باقرآباد نازلیان آزان وازان فراش قره ولی نادرآباد سردارآباد
بابی براون (؛ زادهٔ ) چهره‌پرداز، مؤسس بابی براون کازمتیکس و اهالی کسب‌وکار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون ۱۰۰ زن شده است.
بون بل () یک شرکت متخصص لوازم آرایشی نوجوانان است که در سال ۱۹۲۷ در آمریکا تأسیس شد.
در حال حاضر، خروج از سازمان ملل متحد () در منشور ملل متحد پیش‌بینی نشده است. با این وجود، بر اساس حقوق بین‌الملل عرفی، یک کشور می‌تواند از معاهده‌ای که مقررات مشخصی برای خروج از آن وجود ندارد، خارج شود. این امر تنها زمانی ممکن خواهد بود که تغییراتی غیرقابل پیش‌بینی و بنیادین در اساس معاهده ایجاد شده باشد، مانند زمانی که موضوع و اصل معاهده دگرگون می‌شود یا زمانی که یک طرف معاهده تعهدات خود را نقض می‌کند. این موضوع در مواد ۶۱ و ۶۲ کنوانسیون وین در مورد حقوق معاهدات به طور محدود تفسیر شده است. بنابراین، طبق
معاهدات به طور محدود تفسیر شده است. بنابراین، طبق حقوق بین‌الملل عرفی یا کنوانسیون وین، بعید است که سازمان ملل متحد حق یک کشور را برای خروج یکجانبه از این نهاد را به رسمیت بشناسد، مگر اینکه تغییراتی اساسی و بنیادین رخ داده باشد. مطابق کنوانسیون وین، کشورهای مستقل می‌توانند یک معاهده را رد یا حتی پس از عضویت، از آن خارج شوند. همچنین، ماده ۲ منشور سازمان ملل متحد به‌طور خاص «اصل برابری حاکمیتی» همه کشورهای عضو سازمان ملل متحد را به رسمیت می‌شناسد. خروج اندونزی. اندونزی نخستین عضوی بود که رسماً تلاش کرد تا از
اندونزی نخستین عضوی بود که رسماً تلاش کرد تا از سازمان ملل متحد خارج شود. دولت این کشور در ژانویه ۱۹۶۵ به دلیل ادامه رویارویی اندونزی و مالزی اعلام کرد که اگر مالزی عضو غیردائم شورای امنیت شود، اندونزی از سازمان ملل متحد خارج خواهد شد. سه هفته بعد، اندونزی رسماً عقب نشینی خود را از این تصمیم در نامه‌ای به دبیرکل سازمان ملل متحد تأیید کرد و دبیرکل سازمان ملل متحد نیز ابراز امیدواری کرد که اندونزی به زودی «همکاری کامل» را با این سازمان از سر بگیرد. پس از کودتا در اواخر همان سال و پس از انتقال قدرت، دولت جدید
در اواخر همان سال و پس از انتقال قدرت، دولت جدید اندونزی تلگرافی به دبیرکل ارسال کرد و گفت که این کشور «همکاری کامل با سازمان ملل را از سر خواهد گرفت.» رئیس مجمع عمومی سازمان ملل متحد با اشاره به تلگراف ارسالی از سوی اندونزی به عنوان مدرکی مبنی بر اینکه اندونزی غیبت خود را در سازمان ملل را «قطع همکاری» می‌داند و نه یک «خروج واقعی»، توصیه کرد که مراحل اداری برای بازگرداندن اندونزی با حداقل هیاهو انجام شود. پیشنهاد خروج ایالات متحده. برخی از سازمان‌های راست‌گرا در ایالات متحده مانند جامعه جان برچ و حزب قانون
در ایالات متحده مانند جامعه جان برچ و حزب قانون اساسی از خروج ایالات متحده از سازمان ملل متحد حمایت کرده‌اند. لوایحی برای پایان دادن به عضویت ایالات متحده در سازمان ملل متحد در مجلس نمایندگان ایالات متحده ارائه شده است، به‌عنوان مثال می‌توان به «قانون احیای حاکمیت آمریکا در سال ۲۰۰۹» (معرفی شده به‌عنوان در ۲۴ فوریه ۲۰۰۹) توسط عضو حزب جمهوری‌خواه، ران پل یا «قانون احیای حاکمیت آمریکا در سال ۲۰۱۷» (معرفی شده به‌عنوان در ۳ ژانویه ۲۰۱۷) توسط عضو حزب جمهوری‌خواه، مایک دی. راجرز اشاره کرد. پیشنهاد خروج فیلیپین.
مایک دی. راجرز اشاره کرد. پیشنهاد خروج فیلیپین. در یک کنفرانس مطبوعاتی در اوت ۲۰۱۶، رئیس‌جمهور فیلیپین، رودریگو دوترته از انتقادات سازمان ملل پیرامون قتل‌های فراقانونی و ناپدید شدن‌های اجباری در جریان جنگ مواد مخدر فیلیپین خشمگین شد و تهدید به خروج فیلیپین از این نهاد کرد. دوترته خطاب به کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل، زید رعد حسین گفت: «شاید ما باید تصمیم بگیریم که از سازمان ملل متحد خارج شویم. اگر شما توهین می‌کنید، پس ما باید برویم.» پس از طوفانی از انتقادات بین‌المللی، دوترته روز بعد گفت که
از انتقادات بین‌المللی، دوترته روز بعد گفت که اظهاراتش در مورد خروج از سازمان ملل متحد یک «شوخی» بود. با این حال او همچنان از سازمان ملل متحد انتقاد کرد. وزیر امور خارجه فیلیپین، پرفکتو یاسای جونیور گفت: «ما با وجود ناامیدی‌های متعددمان از این نهاد بین‌المللی، همچنان به سازمان ملل متحد متعهد هستیم.»
بامبل اند بامبل () یک آرایشگاه و شرکت تولید محصول است که در سال ۱۹۷۷ توسط آرایشگر و کارآفرین مایکل گوردون تأسیس شد.
امینه یک فیلم هندی درام اکشن دلهره‌آور هندی-زبان است که برنامه‌ریزی شده بود تا در روز ۱۲ آوریل ۲۰۲۴ همزمان با عید به نمایش درآید، کارگردانی فیلم را کومار راج بر عهده داشت و بازیگران اصلی ریکا رانا و آنانت ماهادوان هستند.
جان هاستینگز (؛ زادهٔ ) بازیکن کریکت اهل استرالیا است.
برتس بیز () یک شرکت آمریکایی چندملیتی تولید محصولات مراقبت شخصی است.
کلی فیو (؛ زادهٔ) بازیکن سابق فوتبال اهل انگلستان است. بزرگترین افتخارش، زدن گل پیروزی در فینال جام حذفی فوتبال زنان انگلستان در سال ۱۹۹۸ با آرسنال بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان انگلستان بازی کرده است.
کارولز داتر () یک برند زیبایی چند ملیتی آمریکایی است که دفتر مرکزی آن در شهر نیویورک قرار دارد.
مل فیلیس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل انگلستان است که در پست هافبک به صورت قرضی از وستهم یونایتد برای باشگاه چارلتون اتلتیک در لیگ قهرمانی زنان انگلستان بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال زنان انگلستان, زیر ۱۹ سال زنان انگلستان، و زیر ۲۳ سال زنان انگلستان بازی کرده است.
کالرپاپ کازمتیکس () یک شرکت آمریکایی لوازم آرایشی مستقر در لس آنجلس، کالیفرنیا است.
پت فرث (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل انگلستان است. او بیشتر دوران حرفه‌ای خود را برای فودنس لیدیز بازی کرده‌ است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان انگلستان بازی کرده است.
مگارا گروه موسیقی اسپانیایی است. آن‌ها نماینده سان مارینو در یوروویژن ۲۰۲۴ بودند.
نیوبو ، در جامعه اشرافی از دوره هی‌آن تا دوره ادو، به بانوی درباری، ندیمه یا خدمتکار زن که به دربار امپراتوری و اشراف خدمت می‌کرد، گفته می‌شود. این نام از اتاق مخصوصی که در کاخ‌ها و اقامتگاه‌های اشراف به آنها داده می‌شود، می‌آید.
در طول هولوکاست، کودکان به ویژه در معرض خطر مرگ تحت رژیم نازی قرار داشتند. تخمین زده می‌شود که ۱.۵ میلیون کودک، تقریباً همگی یهودی، در جریان هولوکاست، یا مستقیماً توسط نازی‌ ها یا در نتیجه مستقیم اقدامها آنان، کشته شدند. در پایان جنگ، تنها ۱۵۰۰۰۰ کودک یهودی در اروپا باقی ماندند. نازی‌ ها کشتن کودکان مردم «ناخواسته» یا «خطرناک» را مطابق با دیدگاه‌ های ایدئولوژیک خود، چه به عنوان بخشی از ایده نژادی نازی‌ها یا به عنوان یک اقدام امنیتی پیشگیرانه، توجیه می‌کردند. آنان به ویژه کودکان یهودی را هدف قرار می‌دادند،
آنان به ویژه کودکان یهودی را هدف قرار می‌دادند، اما همچنین کودکان لهستانی و رومانی (که آنها را کولی می‌نامیدند) و کودکان دارای ناتوانی‌ های جسمی یا ذهنی را نیز هدف می‌گرفتند. نازی‌ ها و همدستان آنان کودکان را به دلایل ایدئولوژیک و در انتقام از حملات واقعی یا ادعایی چریک‌ها می‌کشتند. کشتارهای اولیه با تشویق نازی‌ها در عملیات تی۴ انجام می‌شد، جایی که کودکان معلول با گاز کربن منوکسید، گرسنگی، تزریق فنول به قلب یا حلق‌ آویز کشته می‌شدند. تعداد کمی از کودکان نجات یافتند. برخی به سادگی زنده ماندند، اغلب در گتو و
یافتند. برخی به سادگی زنده ماندند، اغلب در گتو و گاهی در اردوگاه کار اجباری. برخی در برنامه‌هایی مانند انتقال کودکان (آلمانی: &lt;bdi&gt;Kindertransport&lt;/bdi&gt;) و «هزار کودک» نجات یافتند که در آنها کودکان از سرزمین‌های خود گریختند. کودکان دیگری نیز با پنهان شدن نجات یافتند. در طول جنگ و حتی قبل از آن، بسیاری از کودکان آسیب‌پذیر توسط اُوور دو سکورس او انفان (OSE, سازمان بشردوستانه یهودی) نجات داده شدند. جداسازی در مدارس. در ۲۵ آوریل ۱۹۳۳ میلادی، رژیم نازی «قانون علیه ازدحام در مدارس و دانشگاه‌ های
نازی «قانون علیه ازدحام در مدارس و دانشگاه‌ های آلمان» را تصویب کرد که باعث آغاز تفکیک نژادی در مدارس برای کودکان و جوانان یهودی شد. این قانون تعداد دانش‌آموزان یهودی که می‌توانستند در مدارس دولتی ثبت‌نام کنند را به ۱.۵ درصد از کل جمعیت دانش‌آموزی محدود می‌کرد. با این حال، وقتی که جمعیت یهودی در مناطق اطراف بیش از ۵ درصد بود، ۵ درصد از جمعیت مدرسه می‌توانست یهودی باشد. علاوه بر این، بسیاری از کودکان یهودی واجد شرایط معافیت بودند که به آنها اجازه می‌داد از این قانون مستثنا شوند. این معافیت‌ها شامل کودکان
این قانون مستثنا شوند. این معافیت‌ها شامل کودکان یهودی از ازدواج‌های مخلوط، کودکان که پدرانشان در جنگ جهانی اول خدمت کرده بودند و کودکان که تابعیت خارجی داشتند، می‌شد. با وجود افزایش واجدین شرایط از میان کودکان و جوانان یهودی در نتیجه معافیت‌ها، بسیاری از دانش‌آموزان یهودی بالای ۱۴ سال سیستم آموزشی را ترک کردند، زیرا پس از این سن تحصیل الزامی نبود. به عنوان مثال، در وورتمبرگ، ۵۸ درصد از جمعیت دانش‌آموزان یهودی در مدارس عالی ترک تحصیل کردند، با وجود اینکه قانون ۱۹۳۳ میلادی تنها شامل ۱۰ درصد از دانش‌آموزان
۱۹۳۳ میلادی تنها شامل ۱۰ درصد از دانش‌آموزان می‌شد. این نشان می‌دهد که چگونه بسیاری از دانش‌آموزان یهودی به انتخاب خود، سیستم آموزش دولتی را ترک کردند تا از محیط مدرسه که روز به روز ضدیهودی‌تر می‌شد، فرار کنند. خصومت رو به رشد علیه کودکان یهودی با این واقعیت منعکس می‌شود که دانش‌آموزان یهودی نمرات بدتری نسبت به بقیه دانش‌آموزان دریافت می‌کردند، صرف نظر از کیفیت کار آنها. علاوه بر این، معلمان از شرکت دانش‌آموزان یهودی در فعالیت‌های مدرسه جلوگیری می‌کردند و عناصر ایدئولوژی نازی را در کلاس‌هایشان وارد
و عناصر ایدئولوژی نازی را در کلاس‌هایشان وارد می‌کردند، مانند استفاده از اصطلاح ها یهودستیزی در کلاس. در نتیجه این فضای خصمانه در کلاس، بسیاری از دانش‌آموزان یهودی با انزوا از دوستان سابق خود مواجه شدند. سرانجام، بسیاری از یهودیان آلمانی فرزندان خود را در مدارس یهودی ثبت نام کردند تا از آزار و اذیت در کلاس درس جلوگیری کنند. در نتیجه، تعداد کودکانی که در مدارس یهودی ثبت نام کرده بودند از ۱۴ درصد در سال ۱۹۳۲ به ۶۰ درصد در سال ۱۹۳۷ افزایش یافت. علاوه بر این، در عرض دو سال، تعداد مدارس یهودی از ۱۳۰ مدرسه در
در عرض دو سال، تعداد مدارس یهودی از ۱۳۰ مدرسه در سال ۱۹۳۵ به ۱۶۷ مدرسه در سال ۱۹۳۷ افزایش یافت. افزایش مدارس یهودی و همچنین جمعیت دانش آموزی در چنین مدارسی، گرایش جامعه یهودیان آلمان را از مدارس دولتی به سمت مدارس خصوصی نشان می دهد. اگرچه جامعه یهودی به طور کلی به سمت مدارس خصوصی گرایش پیدا کرده بود، برخی از یهودیان آلمانی تا ۱۵ نوامبر ۱۹۳۸ به تحصیل در مدارس دولتی ادامه دادند، وقتی که وزیر آموزش و پرورش رایش، حضور تمامی دانش آموزان یهودی در مدارس دولتی آلمان را ممنوع کرد. علت‌های مرگ. نیروهای آلمانی از
را ممنوع کرد. علت‌های مرگ. نیروهای آلمانی از اوایل جنگ، گتوهایی را در بسیاری از شهرها و روستاهای لهستان مانند ورشو و لودز ایجاد کردند. در این گتوها، کودکان یهودی در اثر گرسنگی، سرما و همچنین کمبود پوشاک و سرپناه مناسب جان خود را از دست می‌دادند. مقام ها آلمانی نسبت به این مرگ و میر گسترده بی‌تفاوت بودند، زیرا اکثر کودکان کوچک‌تر گتو را «خورندگان بی‌ فایده» و غیرمولد می‌دانستند. کنترل سختگیرانه‌ ای بر ساکنان گتوها اعمال می‌شد و مواد غذایی تأمین شده به طور عمدی محدود بود. از سال ۱۹۴۲ به بعد، برنامه گتوسازی
محدود بود. از سال ۱۹۴۲ به بعد، برنامه گتوسازی پایان یافت. ساکنان گتوها در اردوگاه‌ های مختلف مرگ کشته شدند. از آنجا که کودکان معمولاً برای به کارگیری در کار اجباری بسیار جوان بودند، آنها به طور ویژه در معرض خطر کشته شدن قرار داشتند: آنها یکی از گروه‌ های اصلی در اولین محموله‌ های اعزامی به مراکز کشتار یا تیرباران دسته‌ جمعی در کنار گورهای دسته جمعی به همراه سالمندان، بیماران و معلولان بودند. کودکانی که به اندازه کافی سالم بودند تا بتوانند کار کنند، اغلب تا سر حد مرگ مجبور به انجام کارهایی برای سود اردوگاه
سر حد مرگ مجبور به انجام کارهایی برای سود اردوگاه می‌شدند؛ گاهی اوقات نیز کودکان مجبور به انجام کارهای غیرضروری مانند کندن گودال‌ها می‌شدند. کودکان غیریهودی از برخی گروه‌ های هدف دیگر نیز مصون نماندند. در اردوگاه کار اجباری آشویتس، کودکان رومانی کشته می‌شدند. همزمان، پنج تا هفت هزار کودک قربانی یک برنامه «یوتانازی» شدند. دیگران نیز در انتقام‌جویی‌ها کشته شدند، از جمله اکثر کودکان لیدیچه؛ بسیاری از کودکان در روستا های مناطق اشغالی اتحاد جماهیر شوروی نیز همراه با والدین خود کشته شدند. حوادث پزشکی. مقام ها
با والدین خود کشته شدند. حوادث پزشکی. مقام ها آلمانی همچنین تعدادی از کودکان را در اردوگاه‌ های کار اجباری و اردوگاه‌ های ترانزیت زندانی می‌کردند. پزشکان و محققان پزشکی شوتزاِشتافل (SS) از کودکان، به‌ویژه دوقلو ها، در اردوگاه‌ های کار اجباری برای آزمایشها پزشکی استفاده می‌کردند که اغلب منجر به مرگ کودکان می‌شد. در جستجوی بازیابی «خون آریایی» یا نژاد کامل، کارشناسان نژادی SS دستور ربودن و انتقال صدها کودک در لهستان اشغالی و مناطق اشغالی اتحاد جماهیر شوروی به رایش را برای فرزندخواندگی توسط خانواده‌ های
به رایش را برای فرزندخواندگی توسط خانواده‌ های آلمانی واجد شرایط نژادی صادر کردند. اگرچه مبنای این تصمیمها «علم نژادی» بود، اما اغلب مو های بلوند، چشمان آبی یا پوست روشن برای "فرصت" آریایی‌سازی کافی بود. اردوگاه‌ های ترانزیت. اردوگاه‌ های ترانزیت، توقف‌گاه‌ های موقتی در مسیر به اردوگاه‌ های کار اجباری در طول هولوکاست بودند. بسیاری از کودکان همراه با خانواده‌ هایشان به این اردوگاه‌ ها آورده می‌شدند، بی‌ آنکه بدانند چه چیزی در انتظارشان است. برخی امیدوار بودند که در آنجا زندگی جدیدی را آغاز کنند و دوستان
که در آنجا زندگی جدیدی را آغاز کنند و دوستان جدیدی پیدا کنند، در حالی که بسیاری دیگر ترسیده بودند. کودکانی که به اردوگاه‌ های ترانزیت آورده می‌شدند، از پیشینه‌ های مختلفی بودند. در اردوگاه‌ های ترانزیت، کودکان با بدن‌های برهنه احاطه شده بودند. تخت خواب هایشان صرفاً چهارچوب‌های فلزی بود. کمبود غذا همراه با ترس از آمدن قطارها برای اخراج وجود داشت. هیچ لوازم مدرسه‌ای در اختیارشان قرار نمی‌گرفت. کودکان شروع به دیدن اعضای خانواده‌شان از زاویه‌ای متفاوت کردند، زیرا هر یک از اعضای خانواده با سختی‌ های مختلفی در
هر یک از اعضای خانواده با سختی‌ های مختلفی در اردوگاه‌ های ترانزیت دست و پنجه نرم می‌کرد. منابع کمی برای پرورش و رشد کودکان در اردوگاه‌ های ترانزیت وجود داشت. گروهی از صهیونیست‌های مجارستانی یک کمیته نجات تشکیل دادند تا مذاکره برای جلوگیری از اخراج کنند. دختران بزرگ‌تر از کودکان کوچک‌تر مراقبت می‌کردند. پزشکان، پرستاران و موسیقی‌دانان سخنرانی‌ها، کنسرت‌ها و فعالیت‌هایی را برای کودکان سازماندهی می‌کردند. داوطلبان و سازمان‌های خیریه غذا و لباس تأمین و کلاس‌های آموزشی مخفیانه را برای ادامه تحصیل کودکان ترتیب
آموزشی مخفیانه را برای ادامه تحصیل کودکان ترتیب می‌دادند. مربیان کودک به آنها درباره ایده‌های صهیونیسم و روح دموکراسی آموزش می‌دادند؛ همچنین جو پرمهری را ترویج می‌کردند. این گروه‌ها همچنین در کاهش مشکل گرسنگی در اردوگاه‌ها. کمک می‌کردند. یکی از موارد شناخته شده نگهداری کودکان توسط نازی‌ها در اردوگاه‌ های ترانزیت، مورد آنه فرانک و خواهرش در برگن-بلزن است. از دیگر موارد قابل ذکر می‌توان به کودکانی که در اردوگاه مایدانک نگهداری می‌شدند اشاره کرد، برخی از آنها به دلیل کشته شدن والدینشان در عملیات‌های نازی ضد
به دلیل کشته شدن والدینشان در عملیات‌های نازی ضد چریکی، یتیم شده بودند. اردوگاه آشویتس و یوزف منگله. یوزف منگله پزشکی بود که در اردوگاه کار اجباری آشویتس کار می‌کرد. افرادی که روی آن‌ها آزمایش می‌کرد، از غذا و مسکن بهتری نسبت به دیگر زندانیان برخوردار بودند و موقتاً از اتاق های گاز در امان بودند. او یک مهدکودک برای کودکانی که موضوع آزمایش‌ها بودند، به همراه تمامی کودکان رومانی زیر ۶ سال ایجاد کرد. این مرکز غذا و شرایط زندگی بهتری نسبت به سایر بخش‌های اردوگاه داشت و حتی زمین بازی نیز شامل می‌شد. هنگام
داشت و حتی زمین بازی نیز شامل می‌شد. هنگام ملاقات با کودکانی که روی آن‌ها آزمایش می‌کرد، خود را «عمو منگله» معرفی می‌کرد و به آن‌ها شیرینی می‌داد. با این حال، او شخصا مسئول مرگ تعداد نامشخصی از قربانیان نیز بود. نبود مقرراتی برای آزمایش‌های او، به منگله اجازه می‌داد آزادانه آزمایش‌هایش را انجام دهد. نویسنده رابرت جی لیفتون، منگله را سادیست، فاقد همدلی و به شدت یهودستیز توصیف می‌کند و ادعا می‌کند که او معتقد بود یهودیان باید به عنوان یک نژاد حقیر و خطرناک به صورت کامل نابود شوند. پسر منگله، رولف، گفت که
به صورت کامل نابود شوند. پسر منگله، رولف، گفت که پدرش هیچ پشیمانی از اعمال خود در دوران جنگ نشان نمی‌داد. منگله شیفتگی به دوقلوها داشت. او به تفاوت بین دوقلوهای همسان و ناهمسان همچنین به اینکه بیماری‌ های ژنتیکی چگونه بر آنها تأثیر می‌گذارد و از کجا منشا می‌گیرند، علاقه‌مند بود. این آزمایش‌ها همچنین بین صفات ژنتیکی و صفاتی که توسط محیط زندگی کودک شکل گرفته بود، تمایز قائل می‌شد. منگله معروف بود که وقتی قطار جدیدی از زندانیان می‌رسید، خود را مرخص جا می‌زد تا شخصا هر دوقلویی را که می‌دید انتخاب کند. او روی
شخصا هر دوقلویی را که می‌دید انتخاب کند. او روی کودکان عمل جراحی انجام می‌داد، تاحدی برای یافتن نقاط ضعف ژنتیکی در ترکیب یهودیان یا رومانی‌ها و فراهم کردن شواهد علمی برای ایده‌ های حزب نازی. منگله فرضیه داشت که موضوعات آزمایشی او به دلیل نژادشان در برابر برخی بیماری‌ ها آسیب‌پذیرتر بودند. علاوه بر این، او معتقد بود که بر اساس نمونه‌هایش، آنها خون و بافت تحلیل‌رفته‌ای داشتند. منگله, یا یکی از دستیارانش, هر هفته دوقلوها را برای معاینه ها و اندازه‌گیری ویژگی‌های فیزیکی‌شان مورد آزمایش قرار می‌داد. او
ویژگی‌های فیزیکی‌شان مورد آزمایش قرار می‌داد. او آزمایش‌هایی مانند قطع اندام‌های غیرضروری انجام می‌داد؛ در آزمایش دیگری، عامدانه یکی از دوقلوها را به تیفوس یا بیماری دیگری آلوده می‌کرد و خون دوقلوی آلوده را به دوقلوی دیگر تزریق می‌نمود. بسیاری از موضوع های آزمایشی او در حین این روندها جان خود را از دست می‌دادند. پس از پایان یک آزمایش، گاهی دوقلوها کشته می‌شدند و بدن‌هایشان تشریح می‌شد. میکلوش نییسزلی، یکی از زندانیان اردوگاه آشویتس، به خاطر می‌آورد که در یک شب منگله شخصا چهارده دوقلو را با تزریق کلروفرم به
شب منگله شخصا چهارده دوقلو را با تزریق کلروفرم به قلب‌شان کشت. اگر یکی از دوقلوها در اثر بیماری می‌مرد، منگله دوقلوی دیگر را می‌کشت تا بتواند پس از مرگ‌شان گزارش‌های مقایسه‌ای تهیه کند. منگله به خاطر آزمایش‌هایش روی چشم‌ها شناخته می‌شد. یکی از مطالعهای خاص او ناهمرنگی عنبیه بود، وضعیتی که در آن چشم‌های افراد رنگ متفاوتی داشتند. پس از کشتن افراد مبتلا به ناهمرنگی عنبیه، او چشم‌هایشان را خارج می‌کرد و برای مطالعه به برلین می‌فرستاد. یکی دیگر از آزمایش‌های منگله روی چشم‌ها، تلاش برای تغییر رنگ چشم با تزریق
روی چشم‌ها، تلاش برای تغییر رنگ چشم با تزریق مواد شیمیایی به چشم‌های موضوع های زنده بود. آزمایش‌های او روی افراد کوتاه قامت و کسانی که ناهنجاری‌های فیزیکی داشتند، شامل گرفتن اندازه‌های فیزیکی، خونگیری، کشیدن دندان‌های سالم و درمان با داروها و اشعه ایکس غیرضروری بود. شاهد عینی ورا الکساندر توصیف کرد که چگونه منگله دو دوقلوی رومانی را پشت به پشت به یکدیگر دوخت تا دوقلوی به‌ هم‌ چسبیده ایجاد کند. این کودکان پس از چند روز رنج کشیدن جان باختند. آشویتس، شاهد اولیه از کودکانی که زنده سوزانده شده‌اند. در ۲۵ ژوئیه