payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ناوگان مجمع الجزایر سوئد طراحی شد. همما یک کشتی تخصصی برای استفاده در آب‌های کم عمق و گذرگاه های تنگ اطراف هزاران جزیره و جزایر را که از پایتخت سوئد استکهلم تا خلیج فنلاند امتداد دارند را احاطه کرده است. همما جایگزین گالی‌هایی شد که تا اواسط قرن ۱۸ هسته مرکزی ناوگان مجمع‌الجزایر سوئد را تشکیل می‌دادند. در مقایسه با گالی‌ها، همما از بادکش عمیق‌تری برخوردار بود و زیر پاروها کندتر بود،اما محل اقامت بهتری را برای خدمه ارائه می‌داد، مکان بیشتری را حمل می‌کرد، قابلیت دریا بیشتر داشت و تقریباً ده برابر بیشتر
قابلیت دریا بیشتر داشت و تقریباً ده برابر بیشتر اسلحه‌های سنگین داشت. این کشتی را می‌توان با بادبان یا پارو به حرکت شواد، اما همچنان کوچک‌تر و قابل مانورتر از اکثر کشتی‌های جنگی بود که آن را برای عملیات در آب‌های محدود مناسب می‌کرد. بین سال های ۱۷۶۴-۱۸۰۹ (میلادی)، سوئد ۶ تا همما ساخت. همما به بزرگترین و سنگین‌ترین کشتی در ناوگان مجمع الجزایر تبدیل شد و در جنگ روسیه و سوئد در سال های ۱۷۸۸-۱۷۹۰ خدمت کرد. "اودن (گفته می‌شود به جور - oden از کالمه سوئدی"، اولین همما، نسبتا کوچک بود و بسیار شبیه به توروما ، یک
همما، نسبتا کوچک بود و بسیار شبیه به توروما ، یک نوع متفاوت از "ناوچه مجمع الجزایر" بود. روسیه پس از تسلیم شدن سوئومن‌لینا در سال ۱۸۰۸ (میلادی)، ۶ هممه را بر اساس طرح سوئدی بین سال‌های ۱۸۰۸ و ۱۸۲۳ ساخت شدند. نوع‌های بعدی، هم سوئدی و هم روسی، بسیار بزرگ‌تر و بسیار مسلح‌تر از "اودن" بودند. پس زمینه. تزار روسیه پتر کبیر در سال ۱۷۰۳ (میلادی)‌یک پایتخت جدید و پایگاه نیرو دریایی قدرتمند در سنت پترزبورگ ایجاد کرد. قدرت دریایی روسیه در دریا‌ی بالتیک برای به چالش منافع سوئد، قدرت دیگر پیشرو در بالتیک، رشد
چالش منافع سوئد، قدرت دیگر پیشرو در بالتیک، رشد کرد.امپراتوری سوئد در آن زمان در شامل قلمرویی در شمال آلمان، تمام فنلاند مدرن و بیشتر کشورهای بالتیک بود، که یک قلمرو وابسته به مسیرهای تجاری دریای بالتیک بود و به آن متصل می‌شد.در طول جنگ بزرگ شمال (۱۷۰۰-۱۷۲۱ میلادی)، سوئد تمام قلمروهای خود را در کشورهای بالتیک از دست داد و متحمل حملات روسیه در فنلاند و در امتداد زنجیره جزایر و مجمع‌الجزایر که از خلیج فنلاند تا استکهلم امتداد دارد. سوئدی‌ها شروع به استقرار شناورهای دریایی از کشتی‌های کم عمق کردند، که با
شناورهای دریایی از کشتی‌های کم عمق کردند، که با نسخه‌های کوچک‌تر از گالی‌های سنتی مدیترانه آغاز شد. بیشتر این شناورهای جدید بیشتر شبیه به گالوها بودند و با پرام تفنگ تکمیل می شواند. جنگ فاجعه بار ۱۷۴۱-۱۷۴۳ (میلادی) با روسیه و دخالت جزئی علیه پروس (" جنگ پومرانیا ") در طول جنگ هفت‌ساله (۱۷۵۷-۱۷۶۲) نیاز به گسترش و توسعه بیشتر شناورهای ساحلی با شناورهای تخصصی تر را نشان داد. گالی‌ها به‌عنوان انتقال نیرو برای عملیات‌های آبی خاکی مؤثر بودند، اما به‌ویژه در رابطه با خدمه‌های بزرگ آن‌ها به شدت زیر گلوله قرار
با خدمه‌های بزرگ آن‌ها به شدت زیر گلوله قرار داشتند. یک کشتی با یک خدمه ۲۵۰ نفره که بیشتر آنها پاروزن بودند، معمولاً فقط یک توپ ۲۴ پوندی و دو توپ را حمل می کرد که همه در کمان بودند. گالی‌ها همچنین فاقد عرشه و سرپناه کافی برای سربازان پاروزن بودند، که بسیاری از آنها در اثر هیپوترمی در معرض بیماری در طول جنگ ۱۷۴۱-۱۷۴۴۳ (میلادی) تسلیم شدند. ناوگان مجمع الجزایر -. پس از پیروزی روسیه در برابر سوئد در سال ۱۷۴۳ (میلادی)، سوئدی‌ها کمیسیونی را برای شناسایی نقاط ضعیف در دفاع شرقی تأسیس کردند.در سال ۱۷۴۷ (میلادی)،
در دفاع شرقی تأسیس کردند.در سال ۱۷۴۷ (میلادی)، کمیسیون به این نتیجه رسید که استحکامات در جنوب شرقی فنلاند نیاز به بهبود و گسترش دارد و سوئد نیاز به ایجاد یک نیروی دریایی قوی ساحلی دارد.آگوستین ارنسوارد (۱۷۱۰-۱۷۷۲)، افسر توپخانه، ادم اصلی پشت این تغییرات بود. این کمیته بسیاری از نتیجه‌گیری‌ها و تصمیمات خود را بر اساس ایده های او استوار کرد. در سال ۱۷۵۶ (میلادی)، سوئد ناوگان مجمع الجزایر را با نام رسمی "arméns flotta" ("ناوگان ارتش") تحت فرماندهی بخش ارتش، دانشکده جنگ ، با ارنسوارد(Ehrensvärd) به عنوان
دانشکده جنگ ، با ارنسوارد(Ehrensvärd) به عنوان فرمانده عالی تاسیس کرد. برای ۲۰ سال، مبارزه برای قدرت بین هاتس و کاپس، گروه‌های سیاسی اصلی در آن زمان، و رقابت بین ارتش و نیروی دریایی، تغییراتی را در ناوگان مجمع الجزایر ایجاد کرد. از سال ۱۷۷۰، ناوگان مجمع الجزایر با اسکادران فنلاند ("Finska eskadern - فینسکا اسکادرن") مستقر در سوئومن‌لینا ادغام شد. در سال ۱۷۷۷، اسکادران سوئدی ("Svenska eskadern - سونسکا اسکادرن")، ناوگان گالی مستقر در استکهلم را در خود جای گذشت. نیروهای مسلح سوئد منابع قابل توجهی را در شاخه
نیروهای مسلح سوئد منابع قابل توجهی را در شاخه جدید ارتش سرمایه گذاری کردند و آن را به یک سازمان حرفه‌ای و مستقل تبدیل کردند. ناوگان مجمع الجزایر اعضای نخبگان اجتماعی و فرهنگی را جذب کرد که از حمایت و حمایت پادشاه گوستاو سوم برخوردار بودند، کسی که خود را به عنوان یک پادشاه مطلق در کودتای ۱۷۷۲ (میلادی) تثبیت کرده بود. توسعه -. مفهوم ناوچه‌های قایقرانی کوچک با مجموعه ای از پاروهای مکمل (یا "sweeps") جدید نبود. نیروی دریایی بریتانیایی تودور در اواسط قرن ۱۶ از « گالیاس‌های » کوچک استفاده کرده بود. در دهه ۱۶۶۰
« گالیاس‌های » کوچک استفاده کرده بود. در دهه ۱۶۶۰ (میلادی)، جانشین آن، نیروی دریایی سلطنتی ، معادل درجه ششم را به پورت‌های پارو در یا زیر گاندک مجهز کرد. در طول قرن ۱۸، نیروی دریایی روسیه «شبک‌ها» را معرفی کرد، انواع بالتیک در زیبک‌های مدیترانه‌ای، برای وظایف ساحلی. زیبک‌ها دریانوردی خوبی داشتن، , و هم می‌توان پارو شوند اگر نیاز هست، اسلحه‌های بیشتری داشتند و انبارهای بزرگتری نسبت به کشتی ها داشتند. آنها همچنین هزینه کمتری برای نگهداری داشتند. طرح‌های روسی بر چپمن و فرماندهان نیروی دریایی سوئد تأثیر گذاشت.
چپمن و فرماندهان نیروی دریایی سوئد تأثیر گذاشت. در نتیجه، طرح‌های چپمن برای کشتی‌های جدید شرح‌داده‌ای بر روی آن اصول بود، اما با تطبیق‌هایی با جنگ مجمع‌الجزایر. ناوچه‌های مجمع‌الجزایر چپمن نسبت به کشتی‌هایی گالی‌ها که جایگزین کردند، حفاظت بهتری برای گروه‌شان فراهم کردند و تا ۳ برابر ظرفیت انبارها و آذوقه‌ها داشتند. آنها می‌توانستند در آب‌های باریک و کم‌عمق اطراف جزیره سنگی در هر شرایط آب و هوایی و در آب‌های آزاد در همه طوفان‌ها به جز بدترین طوفان‌ها فعالیت کنند. آن‌ها آب‌کشی عمیق‌تری نسبت به کشتی‌ها
کنند. آن‌ها آب‌کشی عمیق‌تری نسبت به کشتی‌ها داشتند، اما به طور قابل‌توجهی کمتر از کشتی‌های جنگی بادبانی سنتی بودند. انواع کشتی‌های جدید همچنین قدرت آتش ناوگان مجمع‌الجزایر را افزایش دادند، قابلیت‌های دفاعی بهتری برای آن فراهم کردند و پشتیبانی آتش کارآمدتری را در عملیات‌های آبی خاکی ممکن کردند. طراحی و ساخت. از میان طرح‌های جدید، توروماها و همماها به دلیل شباهت‌هایشان به ناوچه‌های کوچک اقیانوس پیما با توصیف «ناوچه مجمع‌الجزایر» مناسب‌ترند. از میان طرح‌های جدید، توروماها و همماها به دلیل شباهت‌هایشان به
جدید، توروماها و همماها به دلیل شباهت‌هایشان به ناوچه‌های کوچک اقیانوس پیما با توصیف «ناوچه مجمع‌الجزایر» مناسب‌ترند. اولین همما، "Oden"، در سال ۱۷۶۴ (میلادی) تکمیل شد. انداذه‌ها - بدنه‌ای کم ارتفاع داشت، بدون پیشرو، فقط یک طبقه پایین و بدون سقف . ۳ دکل داشت که در ابتدا با بادبان‌های نازک مانند گالری ساخته شده بودند. نیروی دریایی بعداً دکل‌های ناوچه‌ای با بادبان مربعی معمولی را جایگزین دکل‌های lateen (لاتین) کرد. طرح اولیه برای ۱۴ جفت پارو با چهار پارو در نظر گرفته شد. پاروزنان پاروهای خود را از روی عرشه
نظر گرفته شد. پاروزنان پاروهای خود را از روی عرشه تفنگ از طریق سوله‌های پارویی که بین دهانه‌های تفنگ قرار داشت، نزدیک به خط آب عبور می دادند، که به پاروزنان اهرم بیشتری می‌داد. پاروها همچنین روی یک پایه مستطیلی قرار گرفتند که برای بهبود اهرم طراحی شده بود. با این حال، همماها هنگام پارو زدن عملکرد ضعیفی داشتند و در بادهای مخالف دشوار بودند. آنها کندتر از کشتی‌های بادبانی معمولی بودند، اما بهتر از کشتی‌ها حرکت می‌کردند. در طول جنگ روسیه در سال‌های ۱۷۸۸-۱۷۹۰ ، سوئد سه هممه با طراحی جدید ساخت. آنها به طور قابل
سوئد سه هممه با طراحی جدید ساخت. آنها به طور قابل توجهی بزرگتر بودند - ۴۴.۵ توسط 11 متر (۱۴۶ در ۳۶ فوت) و تعداد پاروها به ۲۰ جفت افزایش یافت. آنها همچنین برخی از سنگین ترین ضلع‌های وسیع را داشتند، حتی در مقایسه با ناوچه‌های بزرگتر نیروی دریایی دریاهای آزاد. افسر توپخانه کارل فردریک اشلینگ برای افزایش تسلیحات اصلی به ۲۲ فروند ۳۶ پوندی و دو فروند ۱۲ پوندی با چپمن همکاری کرده بود که باعث افزایش تسلیحات ۳۰ پوندی شد. ۳۰ سانتی‌متر (۱ فوت). افزودن مهاربندهای مورب برای تقویت بدنه به هممام‌های بعدی این امکان را داد
تقویت بدنه به هممام‌های بعدی این امکان را داد که اسلحه‌هایی قویتر از آنهایی که در بزرگترین ناوچه‌های قایقرانی نیروی دریایی دریاهای آزاد حمل می‌کردند حمل کنند. به دلیل قدرت آتش قابل توجه و اندازه نسبی آنها، جان گلته، مورخ دریایی، همماها را به عنوان "ناوچه‌های مجمع الجزایری فوق العاده" توصیف کرده است. طرح همما بسیار شبیه به طرح توروما بود. تفاوت اصلی این بود که پاروزنان توروما بر روی عرشه هواشناسی بالای تفنگ‌ها می‌نشستند، در حالی که پاروزنان هممه روی سکوی روستایی می نشستند. همماهای بعدی به طور قابل ملاحظه‌ای
می نشستند. همماهای بعدی به طور قابل ملاحظه‌ای بزرگ‌تر، مسلح‌تر و ساختار محکم‌تری داشتند. گلیت آنها را به‌ عنوان تغییراتی در یک نوع توصیف کرده است، به‌ویژه وقتی طرح‌های قبل از جنگ را در نظر می‌گیریم. خدمات. همماها در طول جنگ ۱۷۸۸-۱۷۹۰ (میلادی)‌در اسکادران فنلاند خدمت کرد. آنها از عملیات‌های آبی خاکی حمایت می‌کردند و حملاتی را به ناوگان مجمع الجزایر روسیه انجام دادند. در عین حال، به عنوان پشتیبانی جناحی دریایی برای ارتش سوئد در سرزمین اصلی فنلاند عمل کردند. همماها در نبردهای اول و دوم سونکسوند جنگیدان. در
همماها در نبردهای اول و دوم سونکسوند جنگیدان. در طول نبرد اول در سال ۱۷۸۹، یک همما مکمل توروماهای مشابه بود و در نبرد دوم در ژوئیه ۱۷۹۰، دو همما مرکز دفاعی را تشکیل دادند و بخش زیادی از قدرت آتش را فراهم کردند. سوئدی‌ها در حال ساختن ۳ همما‌ها اضافی در کارخانه‌های کشتی‌سازی درون قلعه سوئومن‌لینا بودند که در سال ۱۸۰۸ (میلادی) به روس‌ها تسلیم شد و هر ۳ در نیروی دریایی روسیه گنجانده شدند. یک کمی بعداً، نیروی دریایی روسیه نسخه‌های ۳۲ تفنگی خود را ساخت و کشتی نهایی در اواخر سال ۱۸۲۳ به آب انداخته شد جارل بیرگر
در اواخر سال ۱۸۲۳ به آب انداخته شد جارل بیرگر در سال ۱۸۱۳ (میلادی) در یک حادثه غرق شد و "اریک سگرزال" برای تبدیل به یک باتری بخار چرخ دستی برای دفاع ساحلی برنامه ریزی شد، اگرچه این ایده در نهایت کنار گذاشته شد و کشتی در سال ۱۸۲۶ از بین رفت. مانند دیگر کشتی‌های تخصصی مجمع الجزایر، همما دارای نقاط قوت و ضعف خاصی بود. اگرچه قدرت شلیک آن نسبت به گالی‌ها فوق العاده بود، اما کیفیت قایقرانی آن تا حدودی متوسط بود و در حالی که زیر پاروها مانور بالایی داشت، همچنان در هنگام پارو زدن حرکت آن دشوار بود. همما پتانسیل
در هنگام پارو زدن حرکت آن دشوار بود. همما پتانسیل این را داشت که یک سلاح مؤثر در برابر گالی ها باشد، با قدرت شلیک رو به جلو آنها مطابقت داشته باشد و آنها را با تسلیحات گسترده خود به شدت شکسته دهد. در داخل یک سازند گالی دشمن، می‌توانست ویرانی قابل‌توجهی ایجاد کند، اما چنین مانوری هرگز در یک نبرد واقعی به دست نیامد، و این نقش تاکتیکی آزمایش نشده باقی ماند. کشتی‌ها. در مجموع ۱۲ همما ساخته شد که ۶ فروند آنها برای ناوگان مجمع الجزایر سوئد و ۶ فروند برای نیروی دریایی روسیه بود. همماهای سوئدی همه با مشخصات یک
دریایی روسیه بود. همماهای سوئدی همه با مشخصات یک گانه ساخته شده بودند، به جز طرح اولیه "اودن" ، و "بیرگر جارل" و "اریک سگرزال" تسلیحات سنگین تری نسبت به بقیه داشتند. Tredrea (ترداراه) و Sozaev (سوزانو) "اودن را" به‌عنوان یک توروما که در سال ۱۷۸۴ (میلادی)‌ بازسازی شد، فهرست می‌کنند، اگرچه اسکار نیکولا و لارس-اتو برگ چنین نیستند. کشتی‌های روسی بین سال‌های ۱۸۰۸-۱۸۲۳ ساخته شدند و توسط Tredea و Sozaev به عنوان "ناوچه‌های پارویی" کلاس "Bodryi (بودرای)" توصیف شده‌اند. تحت شکل فنلاندی "Hämeenmaa"، نام نوع کشتی
تحت شکل فنلاندی "Hämeenmaa"، نام نوع کشتی بعداً به چندین کشتی نیروی دریایی فنلاند قرن بیستم منتقل شد.
جو کرست (؛ زادهٔ ) بازیگر و دانشگاهی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او در بسیاری فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی از جمله "خیابان جامپ شماره ۲۱"، "خیابان جامپ شماره ۲۲"، "پیرپسر"، "سرخدمتکار"، "سرسبز" و در نقش تد ویلر در سریال "چیزهای عجیب" بازی کرده است.
نادیه عبدالعزیز السقاف (؛ زادهٔ ۸ مارس ۱۹۷۷) یک وزیر و سیاستمدار سابق یمنی است. او از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۴ سردبیر روزنامه "یمن تایمز" بود و پس از آن اولین وزیر زن اطلاعات یمن شد. السقاف در سال ۲۰۱۵ پس از کودتای حوثی‌ها در یمن از کشور فرار کرد و در حال حاضر به عنوان یک پژوهشگر مستقل در حوزه‌های سیاست، رسانه، توسعه و مطالعات جنسیت در بریتانیا فعالیت می‌کند. در سال ۲۰۱۱، السقاف در یک سخنرانی تد با عنوان «یمن را از دریچهٔ چشمان من ببینید» شرکت کرد که بیش از ۳ میلیون بازدید داشت. اوایل زندگی و تحصیلات. السقاف در
بازدید داشت. اوایل زندگی و تحصیلات. السقاف در مارس ۱۹۷۷ از عزیزه و عبدالعزیز السقاف به دنیا آمد. پدر او استاد اقتصاد در دانشگاه صنعا، بنیان‌گذار سازمان عربی حقوق بشر و مؤسس روزنامه "یمن تایمز" در سال ۱۹۹۰ بود. او دو برادر و یک خواهر دارد. السقاف دارای کارشناسی مهندسی در علوم رایانه از مؤسسه فناوری بیرلا در هند، کارشناسی ارشد مدیریت سیستم‌های اطلاعات از دانشگاه استرلینگ در بریتانیا و دکترای علوم سیاسی از دانشگاه ردینگ است. او عضو دانشجویی عفو بین‌الملل بود. حرفه. السقاف به عنوان تحلیل‌گر سیستم‌ها در مرکز
حرفه. السقاف به عنوان تحلیل‌گر سیستم‌ها در مرکز مشاوره و سیستم‌های کارشناسان عرب کار کرد. او در ژوئیه ۲۰۰۰ به عنوان مترجم و خبرنگار به "یمن تایمز" پیوست. این روزنامه اولین روزنامه مستقل انگلیسی زبان کشور است و در سال ۱۹۹۱ توسط پدرش تأسیس شد. پدرش در سال ۱۹۹۹ پس از تصادف با ماشین جان باخت، اگرچه السقاف و برادرش معتقدند که او به دلیل مخالفت با رژیم رئیس‌جمهور علی عبدالله صالح ترور شده است. او در سپتامبر ۲۰۰۰ به عنوان دستیار سردبیر منصوب شد. السقاف در سال ۲۰۰۳ در برنامه بشردوستانه آکسفام شرکت کرد. در مارس
در برنامه بشردوستانه آکسفام شرکت کرد. در مارس ۲۰۰۵، او سردبیر روزنامه "یمن تایمز" شد. در سال ۲۰۱۱، در جریان بهار عربی در یمن، السقاف و کارکنانش در تظاهراتی شرکت کردند که خواستار برکناری صالح بودند و نقش قابل توجهی در گزارش انقلاب یمن به جهانیان داشتند. السقاف عضو سندیکای روزنامه‌نگاران یمنی و سندیکای بین‌المللی روزنامه‌نگاران است. او مدافع حقوق زنان است، و با موفقیت خبرنگاران زن را برای ایجاد توازن جنسیتی در بین کارکنان روزنامه جذب کرد و مقالاتی در مورد ختنه زنان منتشر کرد. در سال ۲۰۱۲، او "رادیو یمن
ختنه زنان منتشر کرد. در سال ۲۰۱۲، او "رادیو یمن تایمز"، یک ایستگاه رادیویی اف‌ام را راه‌اندازی کرد که اولین پلتفرم عمومی آزاد برای ابراز عقیده در یمن بود و به عنوان جایگزینی برای رسانه انحصاری دولتی، روزانه ده ساعت برنامه پخش می‌کرد. در سال ۲۰۱۴، او رادیو لانا را، که اولین رادیوی اجتماعی در جنوب یمن بود، تأسیس کرد. السقاف در سال ۲۰۱۴ به عنوان وزیر اطلاعات تحت نخست‌وزیری خالد بحاح منصوب شد. در ۲۰ ژانویه ۲۰۱۵، هنگامی که نیروهای حوثی پایتخت را تصرف کردند و کنترل تمام رسانه‌ها را به دست گرفتند، السقاف در
و کنترل تمام رسانه‌ها را به دست گرفتند، السقاف در توییتر گزارش کودتا را منتشر کرد. او بعداً گفت: «من بیشتر شبیه یک خبرنگار بودم تا وزیر اطلاعات. در آن زمان نمی‌ترسیدم، اما بعداً که به پیامدهایش فکر کردم، ترسیدم. نام من همه جا بود. فقط در یک روز بیش از ۲۰٬۰۰۰ دنبال‌کننده جدید در توییتر داشتم.» در ماه مه ۲۰۱۵، السقاف به عنوان عضوی از دولت شناخته‌شده بین‌المللی یمن که برای بازگرداندن رئیس‌جمهور عبدربه منصور هادی به قدرت تلاش می‌کرد، در ریاض در تبعید زندگی می‌کرد. السقاف مدیر انجمن توسعه یمن در قرن ۲۱ است که
السقاف مدیر انجمن توسعه یمن در قرن ۲۱ است که یک سازمان غیردولتی مستقر در صنعا است. در سال ۲۰۲۰، او بنیان‌گذار جنبش آشتی ملی شد و در سال ۲۰۲۱، او سازمان "اتحاد یمن" را تأسیس کرد، سازمانی که برای دسترسی مقرون‌به‌صرفه و برابر به اینترنت در یمن فعالیت می‌کند. او به عنوان نایب رئیس کمیته ملی مسئول نظارت بر اجرای نتایج کنفرانس گفتگوی ملی خدمت می‌کند. السقاف در زمینه‌های سیاست، رسانه و توسعه آثاری منتشر کرده است. او همچنین مجموعه‌ای از کتاب‌ها دربارهٔ تجربیات زنان یمنی به عنوان کاندیداهای انتخاباتی منتشر کرده که
یمنی به عنوان کاندیداهای انتخاباتی منتشر کرده که به زبان‌های عربی و انگلیسی در دسترس است. سخنرانی تد او تحت عنوان "یمن از دید من" یکی از معروف‌ترین ویدیوها دربارهٔ یمن است که به ۳۴ زبان ترجمه شده است. جوایز و افتخارات. السقاف اولین دریافت‌کننده جایزه جبران توینی در سال ۲۰۰۶ بود که توسط انجمن جهانی روزنامه‌ها و ناشران اخبار و روزنامه "النهار" در بیروت به او اهدا شد. او در همان سال به نمایندگی از یمن تایمز، جایزه پیشگامان رسانه آزاد را از انستیتوی بین‌المللی مطبوعات در وین دریافت کرد. در سال ۲۰۱۳، او جایزه
مطبوعات در وین دریافت کرد. در سال ۲۰۱۳، او جایزه اوسلو تجارت برای صلح را دریافت کرد، جایزه‌ای که توسط برندگان جایزه نوبل در اقتصاد و صلح به رهبرانی از بخش خصوصی که «تغییرات تحول‌آفرین و مثبت را از طریق شیوه‌های اخلاقی تجارت نشان داده‌اند» اعطا می‌شود. او توسط "بی‌بی‌سی" به عنوان یکی از «۱۰۰ زن که جهان را تغییر دادند» در سال ۲۰۱۳ شناخته شد. همچنین در سال ۲۰۱۵، مجمع جهانی اقتصاد او را به عنوان یکی از رهبران جوان برجسته جهان معرفی کرد.
جوزفینا لینر (; – ) بازیگر سینما و بازیگر تلویزیون بود.
والنتین تروخیلو (; – ) بازیگر اهل مکزیک بود.
جینا جین (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل چین است. وی از سال ۲۰۱۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
جک هریس (؛ ۲ ژوئیه ۱۹۰۵ – ۱۹۷۱) تدوین‌گر فیلم بریتانیایی زاده فارن‌بورو، همپشر در شهرستان همپشر انگلستان بود. در کنار دیوید لین، او یکی از تدوین‌گران برجسته بریتانیایی از دهه ۱۹۳۰ تا دهه ۱۹۵۰ بود.
پارام مجموعه‌ای از ابررایانه‌های هندی است که توسط مرکز توسعه محاسبات پیشرفته (C-DAC) در پونه طراحی و مونتاژ شده است. کلمهٔ «پارام» در زبان سانسکریت به معنای «عالی» است و در عین حال مخفف عبارت «ماشین پارالل» می‌باشد. تا نوامبر ۲۰۲۲، سریع‌ترین دستگاه این مجموعه، «پارام سیدهی-آی» نام داشت که در رتبهٔ ۶۳ جهانی قرار دارد و توانایی پردازشی آن معادل ۵٫۲۶۷ پتافلاپس است. تاریخچه. مرکز توسعه محاسبات پیشرفته در نوامبر ۱۹۸۷ تأسیس شد و در همان ابتدا نیز با نام مرکز توسعه فناوری‌های محاسبات پیشرفته (C-DACT) شناخته می‌شد.
فناوری‌های محاسبات پیشرفته (C-DACT) شناخته می‌شد. این اقدام در پاسخ به مشکلات خرید ابررایانه‌ها از منابع خارجی صورت گرفت. دولت هند تصمیم گرفت تا فناوری‌های محاسباتی بومی خود را توسعه دهد. پارام ۸۰۰۰. پارام ۸۰۰۰ نخستین دستگاه از این مجموعه بود که از صفر ساخته شد. یک نمونه اولیه در «نمایشگاه ابرمحاسبات زوریخ ۱۹۹۰» مورد ارزیابی قرار گرفت: از بین دستگاه‌هایی که در این نمایشگاه به نمایش درآمدند، پارام ۸۰۰۰ تنها پس از یکی از ابررایانه‌های ایالات متحده در رتبهٔ دوم قرار گرفت. پس از آن یک دستگاه ۶۴-نودی در اوت
دوم قرار گرفت. پس از آن یک دستگاه ۶۴-نودی در اوت ۱۹۹۱ ساخته شد. هر گره از ترانسپیوترهای اینموس تی۸۰۰/تی۸۰۵ استفاده می‌کرد. دستگاه ۲۵۶-نودی دارای عملکرد نظری ۱ گیگافلاپ بود، اما در عمل، عملکردی معادل ۱۰۰–۲۰۰ مگافلاپس داشت. پارام ۸۰۰۰ دارای معماری حافظه توزیع‌شده ام‌آی‌ام‌دی با یک شبکهٔ ارتباطی قابل تنظیم بود. پارام ۸۰۰۰ به عنوان یک ابررایانه ۲۸ برابر قدرتمندتر از رایانهٔ «کری ایکس-ام‌پی» شناخته شد که دولت ابتدا درخواست آن را داده بود، در حالی که قیمت آن همان ۱۰ میلیون دلار برآورد شده برای خرید دستگاه کری
۱۰ میلیون دلار برآورد شده برای خرید دستگاه کری بود. صادرات. این رایانه موفق بود و به کشورهای آلمان، بریتانیا و روسیه صادر شد. علاوه بر تصاحب بازار داخلی، پارام ۸۰۰۰ با قیمت نسبتاً پایین ۳۵۰ هزار دلار توجه ۱۴ خریدار دیگر را جلب کرد. این رایانه همچنین در سال ۱۹۹۱ به مسکو صادر شد، این صادرات در چارچوب همکاری‌های روسیه با هند بود. پارام ۸۶۰۰. پارام ۸۶۰۰ نسخهٔ بهبود یافتهٔ پارام ۸۰۰۰ بود. در سال ۱۹۹۲، سی‌دک متوجه شد که دستگاه‌هایش از قدرت کافی برخوردار نیستند و قصد داشت پردازندهٔ جدیدی به نام اینتل آی۸۶۰ را
و قصد داشت پردازندهٔ جدیدی به نام اینتل آی۸۶۰ را استفاده کند. هر گره با یک پردازندهٔ آی۸۶۰ و چهار ترانسپیوتر اینموس تی۸۰۰ ساخته شد. همان محیط برنامه‌نویسی پاراس برای هر دو دستگاه پارام ۸۰۰۰ و ۸۶۰۰ استفاده می‌شد که موجب قابلیت جابجایی برنامه‌ها می‌شد. هر خوشهٔ ۸۶۰۰ معادل قدرت چهار خوشهٔ پارام ۸۰۰۰ بود. پارام ۹۰۰۰. پارام ۹۰۰۰ برای ادغام پردازش خوشه‌ای و پردازش موازی انبوه طراحی شده بود. این دستگاه برای اولین بار در سال ۱۹۹۴ به نمایش گذاشته شد. طراحی آن به گونه‌ای تغییر کرد که پردازنده‌های جدید به راحتی قابل
تغییر کرد که پردازنده‌های جدید به راحتی قابل جایگزینی بودند. به‌طور معمول یک سیستم از ۳۲ تا ۴۰ پردازنده استفاده می‌کرد، با این حال این سیستم می‌توانست تا ۲۰۰ پردازنده با استفاده از توپولوژی شبکهٔ مقیاس‌پذیر شود. پارام ۹۰۰۰/اس‌اس از پردازندهٔ الترا اسپارک ۲ استفاده می‌کرد، پارام ۹۰۰۰/یواس از پردازندهٔ الترا اسپارک استفاده می‌کرد، و پارام ۹۰۰۰/ای‌ای از پردازندهٔ دی‌ای‌سی آلفا بهره می‌برد. پارام ۱۰۰۰۰. پارام ۱۰۰۰۰ در سال ۱۹۹۸ به عنوان بخشی از مأموریت دوم سی‌دک معرفی شد. پارام ۱۰۰۰۰ از چندین گرهٔ مستقل استفاده
معرفی شد. پارام ۱۰۰۰۰ از چندین گرهٔ مستقل استفاده می‌کرد و هر یک از این سرورها دارای دو پردازندهٔ ۴۰۰ هرتز اولترا اسپارک ۲ بودند. پیکربندی پایه شامل سه گره محاسباتی و یک گره سرور بود. سرعت پیک این سیستم پایه معادل ۶٫۴ گیگافلاپس بود. سیستم‌های معمولی دارای ۱۶۰ سی‌پی‌یو بودند و قادر به پردازش ۱۰۰ گیگافلاپس بودند اما به راحتی می‌شد آن را به مقیاس ترافلاپس رساند. این دستگاه به روسیه و سنگاپور صادر شد.
جیائو جون‌یان (; –) بازیگر اهل چین بود.
کان چینگ‌زی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل چین است. وی از سال ۲۰۰۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
جیانگ منگجی (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل چین است. وی از سال ۲۰۱۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
یان کوان (؛ زادهٔ ) خواننده، بازیگر، و بازیگر تلویزیون اهل چین است. وی از سال ۱۹۹۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
ایسا سوتی (؛ زادهٔ ) کمدین، گیتارنواز و بازیگر اهل بریتانیا است. وی از سال ۲۰۰۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "وانکا" اشاره کرد.
جوزی داربی (، زاده ۳ اکتبر ۱۹۷۲) مجری تلویزیون و نقاش ولزی اهل نیوپورت، ولز است. در سال ۱۹۹۹، او جوانترین زن بریتانیایی شد که میزبان برنامه چت خود بود و این کار را در کانال ۵ انجام داد.
از هر دو پارامتر استفاده کنید تا تاریخ تولد، تاریخ مرگ و سن در زمان مرگ نمایش داده شود) --&gt; آنیته یوان وینگ یی (زادهٔ ۴ سپتامبر ۱۹۷۱) یک بازیگر و دارنده عنوان‌های قهرمانی مسابقات زیبایی از هنگ کنگ است. حرفه در مسابقات زیبایی. در سال ۱۹۹۰ و در سن ۱۸ سالگی، آنیته یوان وارد مسابقه ملکه زیبایی هنگ کنگ شد. او از نیمه‌نهایی تا فینال، یکی از اصلی‌ترین شانس‌ها برای کسب تاج ملکه زیبایی بود. در نیمه‌نهایی که در ۵ اوت ۱۹۹۰ برگزار شد، او جایزه "زیباترین چهره" را دریافت کرد و با نمره ۴۸۵، در رتبه سوم قرار گرفت. فینال
کرد و با نمره ۴۸۵، در رتبه سوم قرار گرفت. فینال در ۲۱ اوت ۱۹۹۰ برگزار شد و یوان در نهایت توانست هلن یانگ، که مقام اول را کسب کرده و دو جایزه دیگر نیز دریافت کرده بود، شکست دهد و تاج ملکه زیبایی هنگ کنگ را به‌دست‌آورد. یوان سپس به عنوان نماینده هنگ کنگ در مسابقه ملکه زیبایی چین که به صورت بین‌المللی برگزار می‌شد شرکت کرد. این مسابقات در سال ۱۹۹۱ برگزار شد که شروع آن در ۲ فوریه ۱۹۹۱ بود و او در نهایت توانست عنوان دومی را کسب کند. او همچنین در مسابقه ملکه زیبایی جهان در سال ۱۹۹۱ که در لاس وگاس، نوادا برگزار
جهان در سال ۱۹۹۱ که در لاس وگاس، نوادا برگزار شد شرکت کرد اما نتوانست به ۱۰ نفر برتر راه یابد و در رتبه ۶۰ قرار گرفت. حرفه بازیگری. یوان بیشتر به خاطر ایفای نقش اصلی زن در فیلم درام عاطفی درک یی با عنوان "زندگی همین است، عزیزم" (۱۹۹۳) شناخته می‌شود. همچنین نقش‌آفرینی او در کمدی او مرد است، او زن است (۱۹۹۴) در کنار لیسلی چونگ، در یادها باقی مانده است. این دو نقش موجب شد که او جوایز بهترین بازیگر زن از آکادمی فیلم هنگ کنگ را دریافت کند. یوان در فیلم‌هایی چون "جشن چینی" نیز همکاری داشت و با لیسلی چونگ در این
"جشن چینی" نیز همکاری داشت و با لیسلی چونگ در این فیلم نقش‌های به یاد ماندنی ایفا کرد. علاوه بر ایفای نقش در بسیاری از فیلم‌ها، او در چندین سریال تلویزیونی چین و تایوان نیز بازی کرده است، از جمله هوا مو لان، که در آن در کنار وینسنت ژائو بازی کرد. زندگی شخصی. همسر او بازیگر و خواننده هنگ کنگی جولیان چونگ است. در ماه مه سال ۲۰۰۶، یوان اعلام کرد که سه‌ماهه باردار است و تولد اولین فرزندشان را انتظار می‌کشد. فرزند پسر آن‌ها، مورتون چونگ، در تاریخ ۱۲ نوامبر سال ۲۰۰۶ به دنیا آمد. در ۲۳ ژوئن سال ۲۰۰۷، یوان مهمان
۲۰۰۶ به دنیا آمد. در ۲۳ ژوئن سال ۲۰۰۷، یوان مهمان برنامه تی‌وی‌بی با عنوان "مهمان من باش" با مجری‌گری استیفن چان بود و فاش کرد که او و جولیان در سال ۲۰۰۱ در شهر شیبویا، ژاپن به‌طور مخفیانه ازدواج کرده‌اند. آنیتا در اوایل سال ۲۰۲۱ فاش کرد که پس از تولد مورتون، او و همسرش جولیان سعی کردند تا برای فرزندشان یک برادر یا خواهر کوچک‌تر به دنیا بیاورند و اولین بار از طریق بارداری طبیعی این کار را امتحان کردند، اما این تلاش موفقیت‌آمیز نبود زیرا افزایش سن طبیعی آنیتا موجب می‌شد که آن‌ها نتوانند از روش طبیعی دارای
موجب می‌شد که آن‌ها نتوانند از روش طبیعی دارای فرزند دیگری شوند. آنیتا و جولیان سپس تصمیم گرفتند که از روش لقاح خارج از رحم و با استفاده از اسپرم استخراج شده از اسپرم منجمد جولیان برای باردار کردن آنیتا استفاده کنند، اما پس از چندین تلاش ناموفق در مجموع این اقدام ناموفق بود و در نهایت آن‌ها از تلاش برای بارداری دوباره دست کشیدند.
جودیت چالمرز (؛ زادهٔ ) مجری تلویزیون اهل بریتانیا است. وی بین سال‌های ۱۹۴۸ تا ۲۰۱۷ میلادی فعالیت می‌کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون افسر نشان امپراتوری بریتانیا شده است.
امی فن (; –) یک بازیگر اهل هنگ کنگ است.
گدازپذیری () یک ماده به سهولت ذوب شدن مواد با هم یا به دما یا مقدار حرارت مورد نیاز برای ذوب یک ماده اشاره دارد. موادی مانند لحیم به نقطه ذوب نسبتاً پایینی نیاز دارند، به طوری که وقتی گرما به یک نقطه اتصال وارد می‌شود، لحیم پیش از ذوب شدن مواد لحیم‌کاری‌شده ذوب می‌شود، یعنی آن بالا است. از سوی دیگر، آجرهای نسوز مورد استفاده برای پوشش کوره فقط در دمای بسیار بالا ذوب می‌شوند (و سپس جمع می‌شوند، یا تجزیه می‌شوند، یا مستعد شکستگی می‌شوند) و بنابراین گدازپذیری پایینی دارند. معمولاً مواد نسوز یا دیرگداز اغلب
پایینی دارند. معمولاً مواد نسوز یا دیرگداز اغلب گدازپذیری کمی دارند. روش‌های علمی. دو روش برای یافتن گدازپذیری ترکیبات یا مواد خاص وجود دارد: تست گرما. رایج‌ترین آزمایشی که برای تعیین گدازپذیری استفاده می‌شود، اتصال دو قطعه با منبع حرارت متغیر، افزایش دما یا توان مورد استفاده در مراحل و آزمایش استحکام پیوند برای هر مرحله است. اگر پس از اتصال، هیچ مرحله‌ای با استحکام باند خوب وجود نداشته باشد، گفته می‌شود که گدازپذیری آن ماده یا ترکیب کم است. تست گدازپذیری خاکستر. در چارچوب تحلیل زغال‌سنگ، اغلب مقادیر