payamvha/North_RAG huggingface dataset:
با این حال، تحقیقات نشان داده است که این روش می‌تواند مشکلات زیست‌محیطی بیشتری ایجاد کند، به طوری که به ازای هر تن زباله، ۱٫۲ تن CO2 تولید می‌شود. تریسیا فارلی، محقق آلودگی پلاستیک، توصیه می‌کند که این یک تکنیک اسراف‌آمیز است که «منابع ارزشمند را از بین می‌برد و تولید زباله را تداوم می‌بخشد». قانون پسماند. نیوزیلند یکی از امضاکنندگان "کنوانسیون بین‌المللی جلوگیری از آلودگی ناشی از کشتی‌ها، مصوب ۱۹۷۳، است که توسط پروتکل ۱۹۷۸ اصلاح شده" و عموماً با نام مارپل ۷۸/۷۳ شناخته می‌شود. حزب سبز در سال ۲۰۰۶ لایحه‌ای
۷۸/۷۳ شناخته می‌شود. حزب سبز در سال ۲۰۰۶ لایحه‌ای برای کاهش ضایعات ارائه کرد. این قانون در سال ۲۰۰۸ به عنوان قانون کمینه‌سازی زباله تصویب شد. مفاد اصلی این قانون عبارتند از: وضع مالیات بر زباله‌های دفن‌شده، ترویج طرح‌های مدیریت محصول، برخی گزارش‌های اجباری زباله، روشن کردن نقش مقامات منطقه‌ای در رابطه با به حداقل رساندن زباله، و تشکیل هیئت مشاوره زباله. زباله (محل دفن زباله). تعداد محل‌های دفن زباله در نیوزیلند رو به کاهش است. در سال ۱۹۹۵، ۳۲۷ و در سال ۲۰۰۲، ۱۱۵ مورد وجود داشت که برآوردهای اخیر، این تعداد
۱۱۵ مورد وجود داشت که برآوردهای اخیر، این تعداد را کمتر از ۱۰۰ مورد نشان می‌دهد. محل‌های دفن زباله قابل توجه در مکان‌های زیر واقع شده‌اند: صادرات ضایعات. پیش از اجرای سیاست ملی شمشیر چین در سال ۲۰۱۸، نیوزیلند بیشتر زباله‌های پلاستیکی خود را به چین صادر می‌کرد. پس از ممنوعیت زباله‌های پلاستیکی توسط چین، نیوزیلند صادرات زباله‌های پلاستیکی خود را به مالزی و اندونزی تغییر داد. بین سال‌های ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۲، صادرات ضایعات پلاستیکی از ۴۰٬۰۰۰ در سال ۲۰۱۷ به ۲۱٬۰۰۰ در سال ۲۰۲۲ کاهش یافت؛ که ۷۰٪ از ضایعات پلاستیکی از
سال ۲۰۲۲ کاهش یافت؛ که ۷۰٪ از ضایعات پلاستیکی از پلی‌اتیلن تشکیل شده است. صادرات زباله‌های خطرناک توسط قانون واردات و صادرات (محدودیت‌ها) مصوب ۱۹۸۸ تنظیم می‌شود. نیوزیلند همچنین عضو کنوانسیون بازل است که واردات و صادرات زباله‌های خطرناک از جمله پلاستیک را تنظیم می‌کند. بین اوایل سال ۲۰۱۸ و فوریه ۲۰۱۹، اندونزی ۱۳۸۲۹ تن زباله پلاستیکی از نیوزیلند دریافت کرد. بیشتر کارخانه‌های بازیافت در جاوا واقع شده‌اند، از جمله بانتارگبانگ، بزرگ‌ترین محل دفن زباله روباز جنوب شرقی آسیا. وان نیوز گزارش داد که برخی از مردم
شرقی آسیا. وان نیوز گزارش داد که برخی از مردم محلی ابراز نگرانی کرده‌اند که زباله‌های درجه بالاتر نیوزیلند، ارزش زباله‌های پلاستیکی بازیافتی محلی را کاهش می‌دهد. در ماه مه ۲۰۱۹، نیوزیلند تغییرات اصلاح‌شده‌ای را در کنوانسیون بازل تصویب کرد که چارچوبی قانونی برای تضمین شفافیت بیشتر و تنظیم بهتر در تجارت جهانی پلاستیک ارائه می‌دهد. بین سال‌های ۲۰۲۰ و ۲۰۲۱، حجم صادرات پلیمرهای اتیلن از ۱۴٫۶ میلیون به ۱۳٫۵ میلیون کیلوگرم کاهش یافت. در سال ۲۰۲۱، مالزی با دریافت بیش از ۸ میلیون کیلوگرم، دریافت‌کننده اصلی صادرات
بیش از ۸ میلیون کیلوگرم، دریافت‌کننده اصلی صادرات پلاستیک از نیوزیلند بود. در اواخر ژوئیه ۲۰۲۲، لیدیا چای، فعال حقوق پلاستیک، طوماری را سازماندهی کرد و از دولت نیوزیلند خواست تا صادرات زباله‌های پلاستیکی به کشورهایی مانند مالزی را متوقف کند. این دادخواست ۱۱۰۰۰ امضا جمع‌آوری کرد و توسط نماینده حزب سبز، اوژنی سیج، و نماینده حزب ملی، اسکات سیمپسون، پذیرفته شد. در ژوئن ۲۰۲۴، ۱ نیوز گزارش داد که وزارت محیط زیست و خدمات گمرکی نیوزیلند پیشنهاد جایگزینی قانون کمینه‌سازی زباله و قانون زباله با قانون جدیدی را
کمینه‌سازی زباله و قانون زباله با قانون جدیدی را داده‌اند که کنترل واردات و صادرات زباله‌های بازیافتی صادر شده به خارج از کشور را تشدید می‌کند. پنی سیموندز، وزیر محیط زیست، از اصلاح قانون کاهش زباله و زباله حمایت کرد، در حالی که لیدیا چای از دولت به دلیل رد ممنوعیت کامل صادرات زباله‌های بازیافتی ابراز ناامیدی کرد. در سپتامبر ۲۰۲۴، RNZ گزارش داد که شرکت اوجی پیپر پس از تعطیلی کارخانه خمیر و کاغذ پنراسو در دسامبر ۲۰۲۴، قصد دارد ضایعات کاغذ بازیافتی بیشتری را از نیوزیلند به کارخانه کاغذ خود در بانتینگ مالزی
از نیوزیلند به کارخانه کاغذ خود در بانتینگ مالزی صادر کند. لای پنگ پوا، فعال محیط زیست مالزیایی، ابراز نگرانی کرد که افزایش حجم زباله‌های کاغذی، رودخانه لانگات در همان نزدیکی را که ساکنان محلی برای کشاورزی و آبزی‌پروری به آن وابسته بودند، آلوده کند.
تاریخ طبیعی نیوزیلند از زمانی آغاز شد که خشکی زیلاندیاامروزه تقریباً تمام پوسته قاره‌ای در زیر آب قرار دارد و نیوزیلند و چند جزیره دیگر بالاتر از سطح دریا قرار دارند.در دوره کرتاسه از ابرقاره گوندوانا جدا شد. پیش از این، زلاندیا گذشته خود را با استرالیا و قطب جنوب به اشتراک گذاشته بود. از زمان این جدایی، چشم‌انداز نیوزیلند در انزوای فیزیکی تکامل یافته است، اگرچه بخش عمده‌ای از زیست‌بوم فعلی آن ارتباطات جدیدتری با گونه‌های سایر خشکی‌ها دارد. تاریخ منحصراً طبیعی این کشور در حدود سال ۱۳۰۰ میلادی، زمانی که
طبیعی این کشور در حدود سال ۱۳۰۰ میلادی، زمانی که انسان‌ها برای اولین بار در آنجا ساکن شدند، به پایان رسید و تاریخ زیست‌محیطی این کشور آغاز شد. دوره زمانی از سال ۱۳۰۰ میلادی تا به امروز مصادف با انقراض بسیاری از گونه‌های منحصر به فرد نیوزیلند است که در آنجا تکامل یافته بودند. تجزیه گندوانا، قاره‌های حاصل، از جمله زیلندیا، را با یک بوم‌شناسی مشترک به جا گذاشت. تقریباً ۸۵ میلیون سال پیش (معادل حدود ۸۵ میلیون سال پیش)، زیلاندیا شروع به دور شدن از بخشی از گندوانا کرد که بعدها به استرالیا و قطب جنوب تبدیل شد.
کرد که بعدها به استرالیا و قطب جنوب تبدیل شد. حدود ۷۰ میلیون سال پیش، تجزیه کامل شد. از آن زمان تاکنون، زیلندیا به سمت شمال حرکت کرده و هم از نظر پستی و بلندی و هم از نظر آب و هوا تغییر کرده است. بیشتر زیست‌بوم‌های کنونی نیوزیلند ارتباطات پسا-گوندوانایی با گونه‌های موجود در خشکی‌های دیگر دارند، اما شامل تعداد کمی از نوادگان دودمان گوندوانایی، مانند پستاندار سنت باتانز، نیز می‌شوند. روی هم رفته، پراکندگی فرااقیانوسی نقش آشکاری در شکل‌گیری زیست‌بوم نیوزیلند داشته است. امروزه چندین عنصر از زیست‌بوم گندوانا در
است. امروزه چندین عنصر از زیست‌بوم گندوانا در نیوزیلند وجود دارد: عمدتاً گیاهانی مانند پودوکارپ‌ها و راش‌های جنوبی، اما همچنین حشرات، پرندگان، قورباغه‌ها و تواتاراهای متمایز. در مرحله دانترونی از دوره الیگوسن، مساحت خشکی زیلندیا در حداقل خود بود. گفته شده است که آب تمام آن را پوشانده بود، اما اجماع بر این است که جزایر کم‌ارتفاع باقی مانده‌اند، شاید یک چهارم مساحت فعلی نیوزیلند. قبل از جدایی (گندوانا، ۸۵ میلیون سال پیش). در اواخر کرتاسه، گندوانا کسری از اندازه اولیه خود بود، با این حال، خشکی‌هایی که بعدها
اولیه خود بود، با این حال، خشکی‌هایی که بعدها استرالیا، قطب جنوب و زلاندیا را تشکیل دادند، هنوز به هم متصل بودند. بیشتر «جانوران گوندوانا» ی امروزی ریشه در کرتاسه دارند. در این مدت، زلاندیا معتدل و تقریباً مسطح بود و هیچ محیط آلپی وجود نداشت. جانوران گندوانا. فسیل‌های یافت شده در لایتنینگ ریج، نیو ساوت ولز، نشان می‌دهد که ۱۱۰ میلیون سال پیش (Ma)، استرالیا میزبان تعدادی از تک‌سوراخیان مختلف بوده است، اما هیچ گونه کیسه‌داری را در خود جای نداده است. با توجه به فسیل ۱۰۰ میلیون ساله یک کیسه‌دار به نام
توجه به فسیل ۱۰۰ میلیون ساله یک کیسه‌دار به نام "کوکوپلیا" که در زمین‌های لم‌یزرع یوتا یافت شده است، به نظر می‌رسد که کیسه‌داران در نیمکره شمالی معاصر در طول دوره کرتاسه تکامل یافته‌اند. سپس کیسه‌داران به آمریکای جنوبی و گوندوانا گسترش یافتند. اولین شواهد وجود پستانداران (اعم از کیسه‌داران و جفت‌داران) در استرالیا به دوران سوم زمین‌شناسی برمی‌گردد و در یک سایت فسیلی ۵۵ میلیون ساله در مورگون، در جنوب کوئینزلند، یافت شد. از آنجایی که زیلاندیا در این زمان از هم جدا شده بود، فقدان کیسه‌داران خشکی‌زی و
از هم جدا شده بود، فقدان کیسه‌داران خشکی‌زی و پستانداران جفت‌دار در شواهد فسیلی نیوزیلند را توضیح می‌دهد. دایناسورها به شکوفایی خود ادامه دادند، اما با متنوع شدن نهاندانگان، مخروطیان، بنه‌تیتال‌ها و پنتوکسیلالان‌ها حدود سال ۱۱۵ Ma به همراه پرنده‌خواران گیاهخوار متخصص، در حالی که پرنده‌خواران عمومی، مانند چندین خانواده از ساروپودومورف‌های خزنده‌کفلان، غالب بودند. رویداد انقراض کرتاسه-پالئوژن همه دایناسورها به جز پرندگان را از بین برد، اما تکامل گیاهان در گندوانا به سختی تحت تأثیر قرار گرفت. گوندواناتریا
گندوانا به سختی تحت تأثیر قرار گرفت. گوندواناتریا گروهی منقرض‌شده از پستانداران غیرتریایی هستند که در اواخر کرتاسه و پالئوژن در گوندوانا (آمریکای جنوبی، آفریقا، ماداگاسکار، هند و قطب جنوب) پراکنده بوده‌اند. زنارترا و آفروتریا، دو کلاد جفت‌دار، منشأ گوندوانا دارند و احتمالاً ، زمانی که آفریقا و آمریکای جنوبی از هم جدا شدند، به‌طور جداگانه شروع به تکامل کردند
بر اساس منابع موجود، نیوزیلند یکی از بزرگ‌ترین صادرکنندگان محصولات لبنی در جهان است و صنعت دامداری نقش مهمی در اقتصاد این کشور دارد. با این حال، گسترش دامداری‌های صنعتی باعث افزایش آلودگی نیترات در آب‌های زیرزمینی شده و برخی رودخانه‌ها و دریاچه‌ها را با پدیده شکوفایی جلبکی مواجه کرده است. این مسئله نه‌تنها اکوسیستم‌های آبی را تهدید می‌کند، بلکه سلامت عمومی را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد، در سال‌های اخیر، دولت نیوزیلند مقررات سخت‌گیرانه‌تری برای کنترل آلودگی ناشی از دامداری‌های لبنی وضع کرده است. از جمله
ناشی از دامداری‌های لبنی وضع کرده است. از جمله محدودیت در استفاده از کودهای شیمیایی و تشویق به استفاده از روش‌های پایدار در کشاورزی. برخی شرکت‌های لبنی نیز به سمت مدیریت پایدار منابع طبیعی حرکت کرده‌اند تا اثرات منفی زیست‌محیطی خود را کاهش دهند، کمپین شورای ماهی و شکار نیوزیلند که در سال ۲۰۰۲ آغاز شد، یکی از مهم‌ترین تلاش‌های عمومی برای مقابله با تأثیرات زیست‌محیطی دامداری‌های لبنی بود. این کمپین با هدف افزایش آگاهی عمومی دربارهٔ آلودگی آب‌های شیرین ناشی از دامداری‌های صنعتی، توجه رسانه‌ها و سیاست‌گذاران
دامداری‌های صنعتی، توجه رسانه‌ها و سیاست‌گذاران را به این مسئله جلب کرد، یکی از دستاوردهای کلیدی این کمپین، ایجاد توافق‌نامه لبنیات و جریان‌های پاک در سال ۲۰۰۳ بود، که یک توافق داوطلبانه میان فونترا، وزارت محیط زیست، وزارت کشاورزی و جنگلداری، و شوراهای منطقه‌ای محسوب می‌شد. این توافق‌نامه در سال ۲۰۱۴ جای خود را به توافق‌نامه لبنیات پایدار: آب داد، که بر مدیریت بهتر منابع آبی و کاهش آلودگی تمرکز داشت، این کمپین همچنین باعث شد که مقررات سخت‌گیرانه‌تری برای کنترل تخلیه پساب‌های دامداری وضع شود و برخی از
کنترل تخلیه پساب‌های دامداری وضع شود و برخی از کشاورزان متخلف تحت پیگرد قانونی قرار بگیرند این کمپین منجر به ایجاد توافقنامه لبنیات و جریان‌های پاک در سال ۲۰۰۳ شد، توافقی داوطلبانه بین فونترا، وزارت محیط زیست، وزارت کشاورزی و جنگلداری و شوراهای منطقه‌ای. در سال ۲۰۱۴، توافق‌نامهٔ لبنیات و جریان‌های پاک جای خود را به توافق‌نامهٔ لبنیات پایدار: آب داد. اثرات. شیوه‌های فشرده دامداری منجر به آلودگی آب ناشی از پساب گاو در بسیاری از نهرها و رودخانه‌های نیوزیلند شده است. رودخانه وایکاتو سابقه طولانی در آلودگی آب
است. رودخانه وایکاتو سابقه طولانی در آلودگی آب داشته و اکنون از نظر مقررات بهداشتی برای تماس با انسان، فاقد اعتبار است. این رودخانه از منطقه بسیار حاصلخیز وایکاتو عبور می‌کند، جایی که دامداری یک کاربری رایج در زمین است. اخیراً، رودخانه ماناواتو به دلیل سطح بالای آلودگی در رسانه‌ها مورد توجه قرار گرفته است. دریاچه السمیر / تِ وایهورا از دهه ۱۹۷۰ به دلیل فعالیت‌های کشاورزی در این منطقه دچار پدیده اوتروفیکاسیون شده است، دریاچه تائوپو از بودجه دولتی برای مهار آلودگی برخوردار بوده است و دریاچه‌های روتوروا به
آلودگی برخوردار بوده است و دریاچه‌های روتوروا به شدت آلوده هستند. یک مطالعه با استفاده از داده‌های کیفیت آب از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۲ نشان داد که اکثریت قریب به اتفاق رودخانه‌ها و نهرهای دشت که از میان زمین‌های کشاورزی عبور می‌کنند، آلوده هستند. پیگردهای قانونی. تعدادی پیگرد قانونی به دلیل لبنیات کثیف وجود داشته است. در طول یک دوره چهار ساله از ژوئیه ۲۰۰۸ تا ژوئن ۲۰۱۲، حداقل ۱۵۱ مورد پیگرد قانونی شامل ۳۰۰ اتهام به دلیل تخلیه غیرقانونی پساب لبنیات انجام شد. جریمه‌های دادگاه محیط زیست در این دوره در مجموع ۳٫۲
دادگاه محیط زیست در این دوره در مجموع ۳٫۲ میلیون دلار نیوزیلند بود. برخی از موارد قابل توجه عبارتند از:
استفاده از تنباکو برای سیگار کشیدن در نیوزیلند چندین دهه است که تحت نظارت دولت بوده است. در ۱۰ دسامبر ۲۰۰۴، نیوزیلند سومین کشور جهان شد که تمام محیط‌های کاری سرپوشیده، از جمله بارها و رستوران‌ها را عاری از سیگار کرد. میزان سیگار کشیدن در نیوزیلند تا سال ۲۰۲۳ حدود ۸ درصد بود، زمانی که دولت جدید قصد داشت ممنوعیت سیگار کشیدن در کشور را لغو کند، که بخشی از آن برای تأمین بودجه کاهش مالیات بود. مصرف. تعداد سیگارهای موجود برای مصرف، که یک معیار آماری است که میزان فروش را نشان می‌دهد، از زمان اوج خود در سال ۱۹۷۷ با
را نشان می‌دهد، از زمان اوج خود در سال ۱۹۷۷ با ۶٫۳ میلیارد نخ، به‌طور کلی رو به کاهش بوده است، اما مصرف آن از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۸ با ۲٫۴ میلیارد نخ ثابت مانده است. در طول ۳۰ سال گذشته، تعداد سیگارهای موجود ۶۱٫۵ درصد کاهش یافته است. حجم تنباکوی موجود برای مصرف به رکورد جدید ۹۰۴ تن رسید و ۸۳٫۳ درصد بیشتر از کمترین میزان ثبت شده در سال ۱۹۸۵ بود. قانونگذاری. اولین ساختمان در جهان که سیاست ممنوعیت استعمال دخانیات را اجرا کرد، ساختمان قدیمی دولت در ولینگتون در سال ۱۸۷۶ بود. این سیاست به دلیل نگرانی در مورد تهدید
۱۸۷۶ بود. این سیاست به دلیل نگرانی در مورد تهدید آتش‌سوزی وضع شد، زیرا این دومین ساختمان چوبی بزرگ در جهان بود. اولین تلاش برای کنترل دخانیات در سال ۱۹۰۷ بود، زمانی که دولت فروش دخانیات به افراد زیر ۱۶ سال را ممنوع کرد، زیرا بیم آن می‌رفت که دخانیات مانع رشد افراد زیر سن قانونی شود. با این حال، این قانون تا سال ۱۹۸۸ اجرا نشد. در سال ۱۹۹۷، محدودیت سنی به ۱۸ سال افزایش یافت. اگرچه اکنون فروش محصولات دخانی به افراد زیر سن قانونی غیرقانونی است، اما یک فرد زیر سن قانونی هنوز هم می‌تواند بدون مجازات، دخانیات را
قانونی هنوز هم می‌تواند بدون مجازات، دخانیات را در ملاء عام مصرف کند، حمل کند و بین دوستانش توزیع کند (برخلاف الکل). قانون محیط‌های عاری از دود سیگار مصوب سال ۱۹۹۰، با هدف جلوگیری از اثرات دود سیگار بر دیگران، با محدود کردن استعمال سیگار در مکان‌هایی مانند محل کار و مدارس تصویب شد. نیوزیلند در ۳ دسامبر ۲۰۰۳ اصلاحیه‌ای بر قانون محیط‌های عاری از دود تصویب کرد (که از سال ۲۰۰۴ لازم‌الاجرا شد) که تمام محل‌های کار عمومی سرپوشیده و مکان‌های پذیرایی (میخانه‌ها، بارها، کلوپ‌های شبانه، بارهای چارتر کلاب، رستوران‌ها
کلوپ‌های شبانه، بارهای چارتر کلاب، رستوران‌ها و کازینوها) را پوشش می‌دهد. مطالعات نشان داده است که میزان رعایت قانون بسیار بالاست. همچنین، کیفیت هوا در مکان‌های پذیرایی سرپوشیده در مقایسه با محیط‌های مشابه در کشورهای دیگر که سیگار کشیدن هنوز مجاز است، بسیار خوب است. قوانین ممنوعیت استعمال دخانیات در فضای باز، محوطه همه مدارس، برخی از پارک‌های متعلق به شورا (مثلاً در ساوت تاراناکی و آپِر هات)، محوطه برخی بیمارستان‌ها، استادیوم‌ها و اکثر پردیس‌های دانشگاه را پوشش می‌دهد. با این حال، این قوانین به‌طور دقیق
پوشش می‌دهد. با این حال، این قوانین به‌طور دقیق اجرا نمی‌شوند، مگر با درخواست مودبانه از سوی مأموران امنیتی و صاحبان املاک. دولت اقدامی برای محدود کردن سیگار کشیدن در خودروها نکرده است، اما کمپین‌های رسانه‌ای گسترده‌ای را برای ترویج خودروها و خانه‌های بدون دود اجرا کرده است. سیگار کشیدن در پروازهای داخلی در سال ۱۹۸۸ و در تمام پروازهای بین‌المللی از سال ۱۹۹۶ ممنوع شد. تبلیغات سیگار در سال ۱۹۶۳ در تلویزیون و رادیو، در سال ۱۹۷۱ در سینماها و بیلبوردها و در سال ۱۹۹۰ در رسانه‌های چاپی ممنوع شد. حمایت مالی از
۱۹۹۰ در رسانه‌های چاپی ممنوع شد. حمایت مالی از دخانیات در سال ۱۹۹۵ به تدریج متوقف شد و در همان سال، نصب تابلوهای دخانیات در بیرون مغازه‌ها ممنوع شد. خودِ نمایش‌های دخانیات در سال ۲۰۱۲ ممنوع شدند. فروش سیگارهای تکی در اوایل سال ۱۹۹۸ ممنوع شد و سیگارها ملزم به فروش در بسته‌های حداقل ۲۰ عددی شدند. "سیاست ملی مواد مخدر دولت نیوزیلند در سال‌های ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۲" به دنبال کاهش اثرات مصرف دخانیات از طریق محدود کردن دسترسی به آن، محدود کردن مصرف دخانیات و کاهش آسیب‌های ناشی از مصرف دخانیات موجود است. در ۹ دسامبر ۲۰۲۱،
ناشی از مصرف دخانیات موجود است. در ۹ دسامبر ۲۰۲۱، آیشا ورال، معاون وزیر بهداشت، تأیید کرد که دولت ششم حزب کارگر، قانونی را برای کاهش قابل توجه دسترسی به محصولات دخانی در کشور وضع خواهد کرد، که شامل ممنوعیت فروش آنها به هر کسی که پس از سال ۲۰۰۸ متولد شده است (که به عنوان ایجاد «نسل بدون سیگار» توصیف می‌شود) و محدود کردن آنها فقط به فروشگاه‌های تخصصی می‌شود. همچنین محدودیتی در مورد میزان نیکوتین وجود خواهد داشت. این اعلامیه توسط حزب سبز و چندین رهبر بهداشتی از جمله آلیستر هامفری، رئیس انجمن پزشکی نیوزیلند،
از جمله آلیستر هامفری، رئیس انجمن پزشکی نیوزیلند، سالی لیگینز، رئیس گروه مشاوره تخصصی بدون دود ائتلاف سلامت آئوتئاروا، و کالین توکویتونگا، معاون رئیس بخش پاسیفیک دانشگاه اوکلند، به دلیل پرداختن به اثرات سیگار کشیدن بر سلامت، به ویژه در جوامع مائوری و پاسیفیکا، مورد ستایش قرار گرفت. در مقابل، کارن چور، سخنگوی بهداشت ایالت ACT، از قانون پیشنهادی انتقاد کرد و اظهار داشت که ممنوعیت آن غیرقابل اجرا است و ادعا کرد که این قانون باعث ایجاد بازار سیاه برای محصولات دخانی می‌شود. قانون اصلاحیه محیط‌های بدون دود و
دخانی می‌شود. قانون اصلاحیه محیط‌های بدون دود و محصولات تحت نظارت (دخانیات دودی) ۲۰۲۲ در ۱۳ دسامبر ۲۰۲۲ تصویب شد که فروش دخانیات به هر کسی که پس از ۱ ژانویه ۲۰۰۹ متولد شده باشد را ممنوع کرده و تعداد خرده‌فروشانی را که مجاز به فروش محصولات دخانی هستند کاهش می‌دهد در ۲۷ نوامبر ۲۰۲۳، دولت ائتلافی ملی آینده اعلام کرد که قانون اصلاحیه محیط‌های بدون دود را لغو خواهد کرد، تا حدی برای تأمین بودجه کاهش مالیات وعده داده شده خود. لابی‌گری. در ۵ سپتامبر ۲۰۰۷، سازمان اقدام علیه سیگار و سلامت (ASH) خواستار حذف دخانیات
علیه سیگار و سلامت (ASH) خواستار حذف دخانیات از بازار تا سال ۲۰۱۷ شد. نمایش دخانیات در مغازه‌ها در سال ۲۰۱۲ ممنوع شد. وینستون پیترز، که خود سیگاری است، مدت‌هاست که برای حقوق سیگاری‌ها لابی می‌کند. در بودجه سال ۲۰۱۶ نیوزیلند، ACT نیوزیلند نیز به نفع سیگاری‌ها لابی‌گری کرد و استدلال کرد که اگرچه مالیات بر دخانیات در پنج سال گذشته دو برابر شده است، اما میزان سیگار کشیدن تنها ۱٫۳ درصد کاهش یافته است. زباله‌ریزی. ریختن ته سیگار در طبیعت به عنوان یک معضل فراگیر در نیوزیلند شناخته شده است. در ممیزی ملی زباله که
در نیوزیلند شناخته شده است. در ممیزی ملی زباله که در سال ۲۰۱۹ انجام شد، ته سیگار رایج‌ترین اقلام یافت شده بود. مطالعه‌ای که در سال ۲۰۱۱ در منطقه شهری ولینگتون انجام شد، نشان داد که ریختن ته سیگار توسط سیگاری‌ها، حتی زمانی که سطل‌های زباله در نزدیکی محل بودند، امری عادی بود. ریختن ته سیگار در عصر شایع‌تر بود، جایی که ۸۵٫۸٪ از افراد سیگاری در حال ریختن زباله مشاهده شدند، در مقایسه با بعد از ظهر که ۶۸٫۱٪ از آنها در حال ریختن زباله مشاهده شدند. علاوه بر این، ۷۳٫۵ درصد از سیگاری‌ها ته سیگار خود را خاموش نکرده
درصد از سیگاری‌ها ته سیگار خود را خاموش نکرده بودند.
به دلیل آب و هوای معتدل و الگوهای آب و هوایی دریایی، آب در نیوزیلند نسبتاً فراوان است. در سال‌های اخیر، آلودگی آب و کاهش سفره‌های آب زیرزمینی به مسائل مهم زیست‌محیطی در نیوزیلند تبدیل شده است. آب‌های نیوزیلند. در نیوزیلند، بیش از وجود دارد رودخانه‌ها و نهرها و حدود ۴۰۰۰ دریاچه و بیش از ۲۰۰ سفره آب زیرزمینی. جریان آب سالانه ۱۴۵ میلیون لیتر به ازای هر نفر است. تأمین قابل اعتماد آب خوب یک مزیت اقتصادی مهم برای نیوزیلند است، اما کیفیت و در دسترس بودن آن رو به کاهش است. دریاچه‌ها. در نیوزیلند ۳۸۲۰ دریاچه با
کاهش است. دریاچه‌ها. در نیوزیلند ۳۸۲۰ دریاچه با مساحتی بیش از وجود دارد، و از انواع و منشأهای مختلفی هستند. بسیاری از دریاچه‌های منطقه مرکزی جزیره شمالی، دریاچه‌های دهانه آتشفشانی هستند، در حالی که اکثر دریاچه‌های نزدیک آلپ جنوبی توسط یخچال‌های طبیعی ایجاد شده‌اند. مخازن برق آبی در جنوب کانتربری، مرکز اوتاگو و در امتداد رودخانه وایکاتو رایج هستند. رودخانه‌ها و نهرها. بیش از از رودخانه‌ها در نیوزیلند نقشه‌برداری شده‌اند، طولانی‌ترین آنها رودخانه وایکاتو با طول ۴۲۵ کیلومتر و بزرگ‌ترین رودخانه از نظر حجم،
طول ۴۲۵ کیلومتر و بزرگ‌ترین رودخانه از نظر حجم، رودخانه کلوتا با میانگین دبی ۶۱۴ متر مکعب در ثانیه است. آبشارها. نیوزیلند آبشارهای قابل توجه زیادی دارد که برخی از آنها مرتباً مورد بازدید گردشگران قرار می‌گیرند. آبشار هوکا در رودخانه وایکاتو یکی از این آبشارها است. آبشار ساترلند معمولاً با ارتفاع ۵۸۰ متر به عنوان بلندترین آبشار نیوزیلند در نظر گرفته می‌شود، اما آبشار براون بسته به اینکه از چه منبعی سرچشمه می‌گیرد، ارتفاعی بین ۶۱۹ متر یا ۸۳۶ متر دارد. آبشار مارویا در رودخانه مارویا، آبشاری نسبتاً جدید است که
در رودخانه مارویا، آبشاری نسبتاً جدید است که در نتیجه زلزله سال ۱۹۲۹ مورچیسون شکل گرفته است. هیدرولوژی نیوزیلند. میانگین بارندگی سالانه برای کل نیوزیلند است. . در بخش‌های کوهستانی ساحل غربی، این میزان از ۱۰ متر در سال فراتر می‌رود. توزیع بارندگی در سراسر کشور با توجه به موقعیت آن در عرض‌های جغرافیایی میانی جنوبی و توپوگرافی آن تعیین می‌شود. تفاوت‌های فصلی در میزان بارندگی قابل توجه است و مرتباً منجر به کمبود آب در تابستان در بسیاری از نقاط کشور می‌شود، هرچند فصل بیشترین و کمترین بارندگی از منطقه‌ای به
هرچند فصل بیشترین و کمترین بارندگی از منطقه‌ای به منطقه دیگر متفاوت است. میزان بارندگی نیز در واکنش به چرخه‌های ال نینو-نوسان جنوبی و نوسان اقیانوس آرام بین دهه‌ای، به صورت بین سالانه تغییر می‌کند. استفاده از منابع آب. منابع آب برای اهداف مختلفی از جمله تولید برق آبی، آبیاری و تأمین آب شهری مورد استفاده قرار می‌گیرند. تقریباً ۲٪ از منابع آب شیرین نیوزیلند برای مصارف مصرفی اختصاص داده شده است. عرضه به مصرف‌کنندگان. تأمین آب برای مصرف‌کنندگان توسط مقامات محلی، از جمله شوراهای شهر در مناطق شهری و شوراهای بخش
از جمله شوراهای شهر در مناطق شهری و شوراهای بخش در مناطق روستایی، انجام می‌شود. چارچوب قانونی شامل قانون سلامت مصوب ۱۹۵۶، اصلاح‌شده در ۲۰۰۷، قانون دولت محلی مصوب ۲۰۰۲ و قانون مدیریت منابع مصوب ۱۹۹۱ است. مدیریت منابع آب. قانونگذاری. قانون مدیریت منابع مصوب ۱۹۹۱ نحوه استفاده از آب (و سایر منابع طبیعی) را تعیین می‌کند. برای برداشت، سدسازی، تخلیه و انحراف آب، رضایت منابع لازم است. یک بیانیه سیاست ملی برای مدیریت آب شیرین وجود دارد. تغییرات هیدرولوژیکی و منابع آب. در دوران مدرن، کمیت، کیفیت و زمان دسترسی به آب
در دوران مدرن، کمیت، کیفیت و زمان دسترسی به آب در نیوزیلند در حال تغییر بوده است. علل اصلی، برداشت بی‌رویه، توقیف آب، تغییر کاربری و پوشش زمین و رواناب‌های کشاورزی و صنعتی بوده‌اند. آلودگی. آلودگی آب در نیوزیلند به نگرانی فزاینده‌ای برای طرفداران محیط زیست و نهادهای نظارتی تبدیل شده است. افزایش دامداری با افزایش آلودگی آب مرتبط است، و رسوب‌گذاری ناشی از پاکسازی زمین، دریاچه‌ها، رودخانه‌ها، غارها و خلیج‌ها را تحت تأثیر قرار داده است. بیش از ۸۰۰ سایت پایش کیفیت آب در سراسر نیوزیلند وجود دارد که مرتباً
کیفیت آب در سراسر نیوزیلند وجود دارد که مرتباً نمونه‌برداری می‌شوند. سازمان‌ها. سازمان‌های مختلفی در نیوزیلند در زمینه آب و استفاده از آن فعالیت دارند. شوراهای منطقه‌ای مسئولیت قانونی در قبال آب دارند.
مناطق وایکاتو و کینگ کانتری در نیوزیلند بر روی بستری از سنگ‌های گری‌وک ساخته شده‌اند که بسیاری از تپه‌ها را تشکیل می‌دهند. بخش عمده‌ای از زمین‌های غرب رودخانه وایکاتو و در سرزمین پادشاه در جنوب، پوشیده از سنگ آهک و ماسه‌سنگ بوده و صخره‌ها و چشم‌اندازی کارستی را تشکیل داده‌اند. مخروط‌های آتشفشانی بر چشم‌انداز نزدیک بندر تسلط دارند. در شرق، زمین با رسوبات ایگنیمبریت از منطقه آتشفشانی تائوپو پوشیده شده است. مقادیر زیادی پومیس از منطقه آتشفشانی تائوپو در حوضه وایکاتو و دشت‌های هوراکی رسوب کرده‌اند. سنگ‌های
وایکاتو و دشت‌های هوراکی رسوب کرده‌اند. سنگ‌های زیرزمین. همانند بیشتر مناطق نیوزیلند، سنگ‌های زیرزمین منطقه وایکاتو و کینگ کانتری از گری‌وک (ماسه سنگ سخت، سیلت سنگ و گل سنگ) تشکیل شده‌اند.&lt;mapframe width="230" height="350" latitude="-38.35" longitude="175" zoom="8" marker="false" align="right" text="گسل‌های غیرفعال تیهیروا، وایپا و آریا در وایکاتو/کینگ کانتری (رنگ مشکی ثابت شده، خاکستری حدس زده می‌شود) که همچنین خط یک ناهنجاری مغناطیسی اتصالی هستند (برای فعال کردن نشانگر ماوس روی نقشه کلیک کنید)"&gt;
فعال کردن نشانگر ماوس روی نقشه کلیک کنید)"&gt; "type": "FeatureCollection", "features": [{ "type": "Feature", "properties": { "stroke-width": 4, "stroke-opacity": 0.5, "stroke": "#000000", "title": "Tihiroa fault (inferred)" "geometry": { "type": "LineString", "coordinates": [ [175.1101840, -38.1882779], [175.1128823, -38.1839793], [175.1181838, -38.1751478], [175.1251133, -38.1615465], [175.1320226, -38.1498228], [175.1394783, -38.1285568], [175.1501340, -38.1216687], [175.1536745, -38.1062747],
-38.1216687], [175.1536745, -38.1062747], [175.1568453, -38.0902031], [175.1580899, -38.0791993], [175.1619317, -38.0572498], [175.1629712, -38.0211439], [175.1619601, -38.0037592], [175.1603517, -37.9856056], [175.1594934, -37.9594293], [175.1590785, -37.9445054], [175.1558196, -37.9064946], [175.1529266, -37.8860790], [175.1495309, -37.8634245], [175.1479860, -37.8422818], [175.1467209, -37.8224928], [175.1478462, -37.7914630], [175.1487903,
[175.1478462, -37.7914630], [175.1487903, -37.7695850],[175.1488832,-37.7502936],[175.1488916,-37.7251912],[175.1503013,-37.7026512],[175.1537751,-37.6774724] "type": "Feature", "properties": { "stroke-width": 4, "stroke-opacity": 0.5, "stroke": "#000000", "title": "Waipa N Fault (inferred)" "geometry": { "type": "LineString", "coordinates": [ [175.1059696, -38.3004194], [175.1068414, -38.2932539], [175.1061252, -38.2843529], [175.1059012, -38.2714249], [175.1073509, -38.2654433], [175.1069551,
[175.1073509, -38.2654433], [175.1069551, -38.2603374], [175.1061276, -38.2524305], [175.1034851, -38.2413913], [175.1020966, -38.2342416], [175.1017853, -38.2248274], [175.1026631, -38.2096719], [175.1052005, -38.1987794], [175.1101787, -38.1882853] "type": "Feature", "properties": { "stroke-width": 4, "stroke-opacity": 0.5, "stroke": "#000000", "title": "Aira S Fault (inferred)" "geometry": { "type": "LineString", "coordinates": [ [174.9434322, -38.7032971], [174.9422400, -38.7050484], [174.9351461,
[174.9422400, -38.7050484], [174.9351461, -38.7157740], [174.9077862, -38.7616030], [174.8966811, -38.7909292], [174.8732165, -38.8341513], [174.8600387, -38.8911646] "type": "Feature", "properties": { "stroke-width": 4, "stroke-opacity": 1.0, "stroke": "#000000", "title": "Aria Fault" "geometry": { "type": "LineString", "coordinates": [ [174.9550996, -38.6764020], [174.9434319, -38.70329605] "type": "Feature", "properties": { "stroke-width": 4, "stroke-opacity": 0.5, "stroke": "#000000", "title": "Aira N