payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و پنتاگون تنها مشتریان فعال باقی‌مانده مدل ۲۰۴ در جهان هستند. اطلاعات شرکتی. محصولات افزودنی برای پایگاه داده مدل ۲۰۴ قبلاً توسط شرکت Sirius Software, Inc. موجود بود. Sirius، واقع در کمبریج، ماساچوست، ایالات متحده، در سال ۲۰۱۲ توسط Rocket Software خریداری شد.
یوزف بروجینسکی (؛ – ) متخصص اطفال اهل لهستان بود. وی به سبب مشارکت‌های مهمش در زمینهٔ مراقبت پیشگیرانه پزشکی برای عفونت کودکان و همچنین مطالعات عصب‌شناسی در زمینهٔ مننژیت شهرت دارد. او در سن ۴۳ سالگی بر اثر سندرم نفروتیک درگذشت.
فرید صائبی (زاده ۲ فروردین ماه ۱۳۳۸ اهواز)مربی تیم ملی والیبال نشسته مردان ایران است.
باش () یک مجموعهٔ تلویزیونی پلیسی آمریکایی به تهیه‌کنندگی آمازون استودیوز و فابریک انترتینمنت است که در آن تیتوس ولیور نقش هری باش، کارآگاه شاغل در اداره پلیس لس آنجلس را بازی می‌کند. این مجموعه توسط اریک اورمایر برای آمازون توسعه داده شد و فصل نخست آن از رمان‌های "شهر استخوان‌ها" (۲۰۰۲)، "اکو پارک" (۲۰۰۶)، و "بلوند بتونی" (۱۹۹۴) اثر مایکل کانلی الهام گرفته است. "باش" یکی از دو مجموعهٔ درام اولیه (همراه با "سپس") بود که در اوایل سال ۲۰۱۴ به‌صورت آنلاین از آمازون پخش شد و پیش از آن که استودیوی آمازون تصمیمی
پخش شد و پیش از آن که استودیوی آمازون تصمیمی برای سفارش دادن مجموعه بگیرد، بینندگان مجموعه نظرات خود را در مورد آن بیان کردند. هفتمین فصل از این مجموعه که آخرین فصل آن نیز بود، در ۲۵ ژوئن ۲۰۲۱ منتشر شد. تاکنون ساخت دو دنبالهٔ اشتقاقی از این مجموعه اعلام شده است. ""، که ولیور آن را «اساساً فصل هشتم "باش"» خوانده است، در ۶ مهٔ ۲۰۲۲ از آمازون فریوی پخش شد و فصل‌های دوم و سوم آن نیز ساخته شدند و فصل سوم آن در ۲۰ اکتبر ۲۰۲۳ منتشر شد. دنبالهٔ دوم این مجموعه ماجرای کارآگاه رنه بالارد را روایت می‌کند؛ شخصیتی که
کارآگاه رنه بالارد را روایت می‌کند؛ شخصیتی که کانلی او را در رمان ۲۰۱۷ خود با نام "نمایش دیرهنگان" معرفی کرد. فصل اول. فصل اول داستان کارآگاه هری باش (با بازی تیتوس ولیور) از پلیس لس‌آنجلس را روایت می‌کند که در حال بررسی دو پرونده است. پرونده اول مربوط به قتل یک پسر ۱۲ ساله است که استخوان‌های او در تپه‌های هالیوود پیدا شده است. همزمان، باش به دلیل تیراندازی به یک مظنون در حالت دفاع از خود محاکمه می‌شود و با شکایت مدنی همسر مظنون روبروست. باش در جستجوی حقیقت در هر دو پرونده، با رینارد ویتس (با بازی جیسون
در هر دو پرونده، با رینارد ویتس (با بازی جیسون گدریک) مواجه می‌شود، قاتل سریالی که مدعی است قاتل آن پسر است و علاقه شخصی به باش دارد. باش در تلاش است تا ضمن مقابله با چالش‌های شغلی، گذشته و زندگی شخصی‌اش، عدالت را برای قربانیان برقرار کند. فصل دوم. شش ماه پس از وقایع فصل اول، باش از تعلیق کاری خود بازمی‌گردد. او به بررسی قتل یک تهیه‌کننده هالیوودی می‌پردازد که به نظر می‌رسد با مافیا ارتباط دارد. تحقیقات باش او را به لاس وگاس می‌کشاند، جایی که متوجه می‌شود اوضاع برای دختر نوجوانش و همسر سابقش خوب پیش
اوضاع برای دختر نوجوانش و همسر سابقش خوب پیش نمی‌رود. تحقیقات باش تقریباً جان خانواده‌اش را به خطر می‌اندازد، چرا که او وارد پرونده دیگری می‌شود که به شبکه‌ای از پلیس‌های فاسد مرتبط است. همچنین، شواهد جدیدی دربارهٔ قتل مادر فقید او که دهه‌ها قبل رخ داده است، پدیدار می‌شود. باش شروع به بررسی شرایط منجر به قتل مادرش می‌کند. فصل سوم. شانزده ماه بعد. باش با سرنخ‌های جدیدی که به پرونده قتل مادرش مربوط می‌شود، مواجه می‌شود. فصل با حضور یک نوجوان خیابانی که دیوارنویسی می‌کند و در نزدیکی محل قتل یک سرباز بازنشسته
می‌کند و در نزدیکی محل قتل یک سرباز بازنشسته بی‌خانمان به نام بیلی میدوز است، آغاز می‌شود. باش به عنوان مظنون در قتل اخیر اد گان (فردی که روش قتلش مشابه قاتل مادر باش است) شناخته شده و به شدت توسط کارآگاه با تجربه جیمی رابرتسون تعقیب می‌شود. هم‌زمان، باش نظارت بر یک محاکمه جنایی در جریان را انجام می‌دهد که مربوط به یک غول فیلمسازی قدرتمند هالیوودی است که در بازداشت خانگی قرار دارد. این کارگردان برای امنیت خود از یک کارآگاه بازنشسته با بیش از ۲۰ سال سابقه کار پلیسی استفاده می‌کند که به عنوان یک دشمن
کار پلیسی استفاده می‌کند که به عنوان یک دشمن مداخله‌گر و قوی برای باش و پلیس لس‌آنجلس ظاهر می‌شود. زندگی شخصی باش با چالش‌های جدیدی روبرو می‌شود. دختر نوجوانش، مَدی، اکنون با او در لس‌آنجلس زندگی می‌کند. او همچنین با معاون دادستان منطقه وارد یک رابطه عاشقانه شده است. قاتل زنجیره‌ای معروف به قاتل کره‌تاون (KTK) نیز در این فصل معرفی می‌شود.
خرما شیرینوا (؛ زاده ۱۷ دسامبر ۱۹۵۷ – درگذشته ۱۹۹۸) خواننده و بازیگر اهل تاجیکستان بود.
اونشوگاتا ، نهادی بود که در دولت کنمو و شوگون‌سالاری موروماچی تأسیس شد و کار اونشو (پاداش) را انجام می‌داد. این نهاد توسط امپراتور گو-دایگو، که در سال ۱۳۳۳ حکومت شوگون‌سالاری کاماکورا را سرنگون کرد، برای تعمق و تحقیق در مورد کسب اونشو/ انعام یا پاداش تأسیس شد. اونشو به جوایزی اطلاق می‌شود که ارباب به ملازمان و سامورایی‌ها برای بهره‌برداری‌های نظامی آنها در نبردهایی که قبل از دوره مدرن اولیه رخ داده است، مانند اعطای فیف‌ها یا نامه‌های دولتی، تقدیرنامه‌ها، کالاها، مجوزهای رسمی و توصیه‌هایی برای انتصاب در
کالاها، مجوزهای رسمی و توصیه‌هایی برای انتصاب در مناصب دولتی.
اونشو ، به پاداش‌ها و جوایزی گفته می‌شود می‌شود که ارباب فئودالی به ملازمان و سامورایی‌ها برای بهره‌برداری‌های نظامی آنها در نبردهایی که قبل از دوره مدرن اولیه رخ داده است، اهدا می‌شد، مانند اعطای فیف‌ها یا نامه‌های دولتی، تقدیرنامه‌ها، کالاها، مجوزهای رسمی و توصیه‌هایی برای انتصاب در مناصب دولتی. اونشوگاتا ، نهادی بود که در دولت کنمو و شوگون‌سالاری موروماچی تأسیس شد و کار «اونشو» (پاداش در قبال خدمت نظامی) را انجام می‌داد.
FLOW-MATIC ، که در ابتدا با نام B-0 شناخته می شد ( زبان تجاری نسخه 0 )، اولین زبان پردازش داده شبیه به انگلیسی بود. این زبان برای UNIVAC I در رمینگتون رند زیر نظر گریس هاپر از سال 1955 تا 1959 توسعه یافت و به شکل گیری توسعه COBOL کمک کرد. توسعه. هاپر دریافته بود که مشتریان پردازش داده های کسب و کار با نمادهای ریاضی ناخوشایند هستند: در اواخر سال 1953، او پیشنهاد کرد که مشکلات پردازش داده باید با استفاده از کلمه‌های کلیدی انگلیسی بیان شود، اما مدیریت رند این ایده را غیرقابل اجرا در نظر گرفت. در اوایل سال
ایده را غیرقابل اجرا در نظر گرفت. در اوایل سال 1955، او و تیمش مشخصاتی برای چنین زبان برنامه نویسی نوشتند و یک نمونه اولیه را پیاده سازی کردند. کامپایلر FLOW-MATIC در اوایل سال 1958 در دسترس عموم قرار گرفت و در سال 1959 به طور قابل ملاحظه ای کامل شد. نوآوری ها و نفوذ. سیستم Laning و Zierler اولین زبان برنامه نویسی بود که فرمول های جبری را تجزیه کرد. وقتی هاپر در سال 1954 از آن زبان آگاه شد، مسیر کار او را تغییر داد. FLOW-MATIC اولین زبان برنامه نویسی بود که عملیات را با استفاده از عبارات مشابه انگلیسی بیان
عملیات را با استفاده از عبارات مشابه انگلیسی بیان کرد . همچنین اولین سیستمی بود که به طور مشخص توصیف داده ها را از عملیات روی آن جدا کرد. زبان تعریف داده آن، بر خلاف عبارت‌های اجرایی آن، مانند انگلیسی نبود. در عوض، ساختار داده‌ها با پر کردن فرم‌های از پیش چاپ شده تعریف شده است. FLOW-MATIC و نسل مستقیم آن AIMACO به شکل COBOL ، که چندین عنصر آن را در خود جای داده است: تقسیم برنامه به بخش ها، جداسازی بخش های مختلف برنامه. بخش های Flow-Matic شامل ' (بخش محیطی)، ' (بخش داده ها) و (بخش رویه) بود. نمونه برنامه.
' (بخش داده ها) و (بخش رویه) بود. نمونه برنامه. نمونه برنامه FLOW-MATIC: &lt;syntaxhighlight&gt; (0) INPUT INVENTORY FILE-A PRICE FILE-B ; OUTPUT PRICED-INV FILE-C UNPRICED-INV FILE-D ; HSP D . (1) COMPARE PRODUCT-NO (A) WITH PRODUCT-NO (B) ; IF GREATER GO TO OPERATION 10 ; IF EQUAL GO TO OPERATION 5 ; OTHERWISE GO TO OPERATION 2 . (2) TRANSFER A TO D . (3) WRITE-ITEM D . (4) JUMP TO OPERATION 8 . (5) TRANSFER A TO C . (6) MOVE UNIT-PRICE (B) TO UNIT-PRICE (C) . (7) WRITE-ITEM C . (8) READ-ITEM A ; IF END
(C) . (7) WRITE-ITEM C . (8) READ-ITEM A ; IF END OF DATA GO TO OPERATION 14 . (9) JUMP TO OPERATION 1 . (10) READ-ITEM B ; IF END OF DATA GO TO OPERATION 12 . (11) JUMP TO OPERATION 1 . (12) SET OPERATION 9 TO GO TO OPERATION 2 . (13) JUMP TO OPERATION 2 . (14) TEST PRODUCT-NO (B) AGAINST ; IF EQUAL GO TO OPERATION 16 ; OTHERWISE GO TO OPERATION 15 . (15) REWIND B . (16) CLOSE-OUT FILES C ; D . &lt;/syntaxhighlight&gt;توجه داشته باشید که این نمونه فقط شامل دستورهای اجرایی برنامه، قسمت COMPILER است.
شامل دستورهای اجرایی برنامه، قسمت COMPILER است. فیلدهای رکورد PRODUCT-NO و UNIT-PRICE در بخش DIRECTORY تعریف شده بودند که (همانطور که قبلاً ذکر شد) از ربان انگلیسی مانند استفاده نمی‌شد. فایل ها با حرف در انتهای FILE-LETER ارجاع می شوند. مثال: FILE-A بعداً فقط توسط A ارجاع داده می‌شود و برای سهولت ارجاع در کد زیر است. عملیات در یک دنباله ناگسستنی از 0 تا n شماره‌گذاری می‌شوند و به ترتیب انجام می‌شوند، مگر اینکه یک عبارت برعکس به دست آمده/انجام شود (اجرا شود) (JUMP و غیره). بیشترین شماره عملیاتی است که
شود) (JUMP و غیره). بیشترین شماره عملیاتی است که برنامه را متوقف می‌کند. یک نمای کلی بسیار دقیق‌تر از FLOW-MATIC در کتابچه راهنمای سیستم برنامه‌نویسی FLOW-MATIC موجود است
چمدان اتمی یک وسیله هسته ای چمدانی (همچنین با نام‌های بمب اتمی چمدانی، بمب چمدانی، کوله پشتی هسته ای، اس‌نوک، مینی هسته ای و بمب هسته ای جیبی شناخته می‌شود) یک است که به اندازه کافی قابل حمل است که می‌تواند از یک چمدان به عنوان روش ارسال خود استفاده کند. هم ایالات متحده آمریکا و هم اتحاد جماهیر شوروی سلاح‌های هسته‌ای به اندازه کافی کوچک ساختند که در کوله‌پشتی‌هایی با طراحی خاص در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ قابل حمل باشند. نه ایالات متحده آمریکا و نه اتحاد جماهیر شوروی هرگز وجود یا توسعه تسلیحاتی را به اندازه‌ای
شوروی هرگز وجود یا توسعه تسلیحاتی را به اندازه‌ای کوچک که در یک چمدان یا کیف معمولی جای می‌گیرد، علنی نکرده‌اند. اما با معیارهای کوچک، راحتی پنهان سازی و قابل حمل مطابقت دارد. اما بازده انفجاری آن برای یک سلاح هسته ای بسیار کم بود. در اواسط دهه ۱۹۷۰، بحث از امکان توسعه چنین وسیله ای برای ارتش به نگرانی در مورد استفاده احتمالی آن در تغییر کرد. این مفهوم در اواخر دوران جنگ سرد به یکی از عناصر اصلی ژانر هیجان انگیز جاسوسی تبدیل شد. علم اشتقاق لغات. اصطلاح «بمب چمدانی (هسته‌ای/اتمی)» در دهه ۱۹۵۰ با چشم‌انداز
چمدانی (هسته‌ای/اتمی)» در دهه ۱۹۵۰ با چشم‌انداز کاهش اندازه کوچک‌ترین سلاح‌های هسته‌ای تاکتیکی معرفی شد، البته صرفاً به عنوان یک «شکل گفتاری» برای کوچک‌سازی، نه لزوماً برای تحویل در چمدان‌های واقعی بررسی اجمالی. ارزش سلاح‌های هسته‌ای قابل حمل در توانایی آن‌ها برای قاچاق آسان از مرزها، حمل و نقل با وسایل گسترده و قرار دادن آنها در نزدیکی اهداف استراتژیک یا به عنوان وسیله‌ای برای غیرقابل سکونت کردن سرزمین دشمن است. در ، در طراحی سلاح‌های کوچک بین وزن و اندازه جمع و جور تعادل وجود دارد. بسیار کوچک (به اندازه
جمع و جور تعادل وجود دارد. بسیار کوچک (به اندازه قطر و متر) سلاح‌های ، که ممکن است در یک کیف بزرگ یا چمدان معمولی جا شود، آزمایش شده‌اند، اما سبک‌ترین آنها نزدیک به است. و حداکثر بازدهی فقط ۰٫۱۹ کیلوتن داشت (دستگاه هسته‌ای سویفت، آزمایش شده در آزمایش یوما در ۲۷ می 1956). بیشترین بازده یک دستگاه انفجار خطی نسبتاً فشرده کمتر از ۲ کیلوتن برای طرح توپخانه ایالات متحده لغو شده (یا هرگز مستقر نشده اما ظاهراً آزمایش شده) با بازده کمتر از ۲ کیلوتن برای گلوله توپخانه قطر و طول. اتحاد جماهیر شوروی و روسیه. وجود
قطر و طول. اتحاد جماهیر شوروی و روسیه. وجود بالقوه و محل نگهداری بمب‌های هسته‌ای شوروی به اندازه یک چمدان، پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی به موضوعی فزاینده‌ای برای بحث تبدیل شد. نگرانی‌های عمده در مورد امنیت کلی دولت جدید روسیه و کنترل ذخایر هسته‌ای آن در ۳۰ می ۱۹۹۷، زمانی که یک هیئت کنگره آمریکایی اعزامی به روسیه با ژنرال ، دبیر سابق شورای امنیت ملی روسیه ملاقات کرد، مطرح شد. لبد در این دیدار به احتمال ناپدید شدن چندین بمب هسته ای قابل حمل اشاره کرد. به گفته لبد، «در طول دوره کوتاه خود به عنوان دبیر
به گفته لبد، «در طول دوره کوتاه خود به عنوان دبیر شورای امنیت در سال ۱۹۹۶، او اطلاعاتی دریافت کرد که دولت تجزیه طلب چچن دارای تجهیزات کوچک هسته ای است. او در تلاش برای روشن شدن وضعیت، کمیسیون ویژه ای را به ریاست جمهوری تشکیل داد. دستیار او، ولادیمیر دنیسوف، به گفته لبد، کمیسیون تنها توانست ۴۸ مهمات از این قبیل را از مجموع ۱۳۲ مورد پیدا کند، که نشان می‌دهد ۸۴ مورد از بین رفته است. با این حال، لبد متعاقباً «تعداد کل بمب‌های هسته‌ای چمدان را چندین بار تغییر داد و در پایان بیان کرد که تعداد آنها بین ۱۰۰ تا ۵۰۰
و در پایان بیان کرد که تعداد آنها بین ۱۰۰ تا ۵۰۰ بوده، اما احتمالاً نزدیک‌تر به ۱۰۰ است» اگرچه «نباید توجه داشت که تقریباً هیچ چیز وجود ندارد. از روش‌های کار کمیسیون اطلاع دارد». لبد در اواخر سال چندین بیانیه مطبوعاتی و مصاحبه‌های تلویزیونی در مورد این موضوع انجام داد. لبد طی مصاحبه ای با مجله خبری سی‌بی‌اس "۶۰ دقیقه" در ۷ سپتامبر ۱۹۹۷ ادعا کرد که ارتش روسیه رد بیش از صد نفر از مجموع ۲۵۰ مورد را از دست داده است. "بمب‌های هسته ای به اندازه چمدان". لبد اظهار داشت که این وسایل شبیه چمدان ساخته شده‌اند و او
داشت که این وسایل شبیه چمدان ساخته شده‌اند و او تنها چند سال قبل از وجود آنها مطلع شده است. در ۱۰ سپتامبر، (MINATOM) ادعاهای لبد را بی اساس خواند. سخنگوی وزارتخانه به خبرگزاری فرانسه گفت: "ما نمی‌دانیم ژنرال لبد چه چیزی صحبت می‌کند. چنین سلاح‌هایی وجود ندارد." وزیر ویکتور چرنومیردین "حکایت لبد را به عنوان "حماقت مطلق" به سخره گرفت و گفت که "کلیه سلاح‌های هسته ای روسیه تحت کنترل کامل و کاملاً قابل اعتماد نیروهای مسلح روسیه است" در حالی که ولادیمیر اوتاونکو، سخنگوی وزارت دفاع روسیه، وی اظهار داشت: «هیچ بمب
سخنگوی وزارت دفاع روسیه، وی اظهار داشت: «هیچ بمب هسته‌ای در روسیه خارج از کنترل نیروهای مسلح روسیه وجود ندارد. اوتاونکو همچنین اعتبار لبد را در مورد این موضوع خاص زیر سؤال برد زیرا "او هرگز به مسائل امنیت هسته ای پرداخته و نمی‌تواند وضعیت را بداند. " در مصاحبه با خبرگزاری روسی اینترفکس، دنیسوف، معاون سابق لبد، ادعا کرد که او یک گروه کاری ویژه را در ژوئیه ۱۹۹۶ رهبری کرده است تا بررسی کند که آیا چنین سلاحی مستقر شده است یا خیر." در عرض دو ماه که چنین وسایلی در زرادخانه فعال روسیه وجود نداشت و همه سلاح‌ها در
زرادخانه فعال روسیه وجود نداشت و همه سلاح‌ها در انبارهای "مناسب" بودند. با این حال، او گفت که این گروه نمی‌تواند احتمال وجود سلاح‌های مشابه در اوکراین، گرجستان یا کشورهای بالتیک را رد کند.» با این حال، علی‌رغم رد ادعاهای لبد توسط دولت روسیه، منافع عمومی ناشی از حضور در تلویزیون لبد در نهایت باعث برانگیختن جلسه استماع کنگره در ایالات متحده شد که بین ۱ تا ۲ اکتبر ۱۹۹۷ برگزار شد و قرار بود دربارهٔ «تروریسم هسته‌ای و اقدامات متقابل» بحث شود. " مهمترین این گفتگوها، وجود تجهیزات هسته ای قابل حمل در زرادخانه
وجود تجهیزات هسته ای قابل حمل در زرادخانه اتحاد جماهیر شوروی سابق و امکان تکثیر این سلاح‌ها در سراسر جهان بود. اگرچه خود در جلسات استماع غایب بود، اما مصاحبه‌های لبد اغلب به عنوان دلیلی برای نگرانی در سراسر آنها ذکر می‌شد، به ویژه ادعاهای او در مورد ۸۴ دستگاه هسته ای مفقود شده و توانایی ظاهری آنها برای کشتن ۱۰۰۰۰۰ نفر. علاوه بر این، یکی از شاهدانی که ادعاهای لبد را تأیید کرد، رئیس سابق کمیسیون بین سازمانی امنیت محیطی شورای امنیت ملی روسیه، بود که به عنوان «مشاور سابق محیط زیست» رئیس‌جمهور روسیه بوریس
«مشاور سابق محیط زیست» رئیس‌جمهور روسیه بوریس یلتسین خدمت کرده بود. در آن زمان مورد توجه همسالان خود در آکادمی علوم روسیه بود. خود یابلوکوف مدت کوتاهی پس از لبد با شبکه تلویزیونی روسی ان‌تی‌وی مصاحبه تلویزیونی کرد و همچنین نامه‌ای به نوایا گازتا نوشت که هم وجود سلاح‌های هسته‌ای به اندازه یک چمدان و هم احتمال ناپدید شدن برخی از آنها را تأیید کرد. گفت: «من با افرادی که این بمب‌ها را ساخته‌اند صحبت کرده‌ام، بنابراین می‌دانم که آنها وجود دارند.» او اعلام کرد که ۷۰۰ دستگاه از این دست، که آنها را «مین‌های
کرد که ۷۰۰ دستگاه از این دست، که آنها را «مین‌های هسته‌ای» می‌نامد، در اتحاد جماهیر شوروی وجود داشته است. او همچنین تصریح کرد که این دستگاه‌ها از دهه ۱۹۷۰ وجود داشته‌اند. در این ارتباطات، یابلوکوف ادعا کرد که با بسیاری از محققانی که دستی در ساخت سلاح‌های هسته‌ای به اندازه چمدان داشتند، ملاقات کرده است. علاوه بر این، رد اصلی او علیه انکار مسکو این بود که این دستگاه‌ها به دلیل ماهیت بسیار حساس آنها، به ویژه در نتیجه استفاده فرضی از آنها توسط کاگ‌ب، با اهدافی از ایالات متحده گرفته تا ناتوهای مختلف، هرگز در
از ایالات متحده گرفته تا ناتوهای مختلف، هرگز در فهرست موجودی قرار نگرفتند. کشورهای اروپای شرقی بنابراین تأیید وجود این سلاح‌ها علاوه بر امنیت و موجودی این سلاح‌ها در نهایت نتایج گمراه کننده ای را به همراه خواهد داشت. با این حال، "اظهار یابلوکوف با تمام اطلاعات موجود در مورد زنجیره نگهداری سلاح‌های هسته ای، که ظاهراً تنها مسئولیت GUMO 12 بود، در تضاد است. علاوه بر این، باید امکان بررسی سوابق وزارت دفاع در مورد سیاهه‌های مربوط به تاسیسات تولید و سپس هرگونه " دستگاه‌های نامشخص فاش می‌شوند.» در طول جلسه،
" دستگاه‌های نامشخص فاش می‌شوند.» در طول جلسه، یابلوکوف همچنین موضع خود را مبنی بر اینکه انبارهای تسلیحات هسته‌ای کاگ‌ب مستقل از که اخیراً منحل شده است، ادامه می‌دهد، ادامه می‌دهد و بینش بیشتری در مورد اینکه چرا انکارهای دولت روسیه با ادعاهای لبد و یابلوکوف در تضاد است، ارائه می‌کند. یابلوکوف همچنین منبع اطلاعات خود را که تا این لحظه مبهم باقی مانده بود، با استناد به ارتباطات دانشمندانی که در تأسیسات هسته ای کراسنویارسک-۲۶، تومسک-۷، چلیابینسک-"۶۵" و پنزا-۱۹ در روسیه کار می‌کردند، توضیح داد. یابلوکوف همچنین
در روسیه کار می‌کردند، توضیح داد. یابلوکوف همچنین توضیح داد که اگر این سلاح‌ها در دهه ۱۹۷۰ ساخته می‌شدند، کلاهک‌های جنگی باید حداقل دو بار در آن نقطه به دلیل تخریب مواد جایگزین شوند، اگرچه او نمی‌توانست تضمین کند که این اتفاق افتاده است، و «بدون دانش دقیق از طراحی کلاهک‌های شوروی، نمی‌توان فهمید که کدام قطعات در چه بازه‌های زمانی نیاز به تعویض دارند.» متأسفانه، «مشکل ارزیابی وضعیت، قبل از هر چیز، از این واقعیت ناشی می‌شود که اگر نگوییم همه، بسیاری از شرکت‌کنندگان در رسوایی ۹۸–۱۹۹۷ می‌توانستند انگیزه‌های
در رسوایی ۹۸–۱۹۹۷ می‌توانستند انگیزه‌های پنهانی داشته باشند. فرماندار کراسنویارسک، با گزینه ای برای کاندیداتوری مجدد برای ریاست جمهوری در سال ۲۰۰۰. یابلوکوف، یک مبارز همیشگی علیه Minatom، آماده بود تا از هر چیزی که از نقطه نظر فنی به او کمک کند، حمایت کند به خصوص سؤال برانگیز است». از سوی دیگر، «می توان انتظار داشت که مقامات وزارت دفاع روسیه و Minatom هر چیزی را انکار کنند، صرف نظر از اینکه ادعاها به‌طور کامل یا حتی تا حدی درست است. [...] در نهایت، هیچ منبع واحدی را نمی‌توان کاملاً قابل اعتماد در نظر
منبع واحدی را نمی‌توان کاملاً قابل اعتماد در نظر گرفت.» با این حال، قابل توجه است که اظهارات نمایندگان وزارت دفاع و میناتوم "با دقت بیان شد و وجود "چمدان‌های هسته ای" را انکار کرد، اما لزوماً وجود سایر دستگاه‌های هسته ای کوچک را رد کرد. مین‌های هسته‌ای «یک کلاس شناخته‌شده از سلاح‌های هسته‌ای هستند»، در حالی که «وجود دستگاه‌های کوچک‌تر که به‌طور سفارشی برای نیروهای ویژه طراحی شده‌اند، احتمالاً مشابه مهمات تخریب اتمی کوچک آمریکایی (SADM) هستند، نباید حکم شود. با این اخطار که وجود آنها را نمی‌توان به عنوان یک
با این اخطار که وجود آنها را نمی‌توان به عنوان یک واقعیت ثابت در نظر گرفت." اگرچه، «دلایل کافی برای این باور وجود دارد که اتحاد جماهیر شوروی یک یا چند نوع دستگاه هسته ای قابل حمل داشته است»، گزارش‌هایی مبنی بر دزدیده شدن یا مفقود شدن تعداد زیادی از این دستگاه‌ها «به احتمال زیاد درست نبود»، و احتمالاً «به دلیل اطلاعات ناقص یا انگیزه‌های پنهان ایجاد شده‌اند.» ، بالاترین رتبه افسر جی‌آریو که به ایالات متحده فرار کرده است، ادعا کرده است که چنین دستگاه‌های ساخت روسیه وجود دارند و آنها را با جزئیات بیشتری توضیح
روسیه وجود دارند و آنها را با جزئیات بیشتری توضیح داده است. دستگاه‌ها، "شناسایی شده به عنوان RA-115 (یا RA-115-01 برای سلاح‌های شناور)" وزن آنها بین پنجاه تا شصت پوند است. اگر به یک منبع الکتریکی متصل شوند، می‌توانند سال‌ها دوام بیاورند. در صورت قطع برق، یک باتری پشتیبان وجود دارد. اگر باتری کم شود، سلاح دارای یک فرستنده است که پیامی رمزگذاری شده یا از طریق ماهواره یا مستقیماً به یک پست GRU در سفارت یا کنسولگری روسیه ارسال می‌کند. به گفته لونف، تعداد دستگاه‌های هسته‌ای «مفقودشده» (همان‌طور که ژنرال لبد
هسته‌ای «مفقودشده» (همان‌طور که ژنرال لبد پیدا کرد) «تقریباً با تعداد اهداف استراتژیک که آن بمب‌ها روی آن‌ها استفاده می‌شد یکسان است». با این حال، به گفته ایگور والینکین، رئیس , RA-115 "نماینده "شاخص تولید" (یعنی نوع مهمات) بود و اینکه کل نوع قبلاً حذف شده بود. " والینکین همچنین اظهار داشت که اگرچه «تولید سلاح‌های هسته‌ای با اندازه چمدان از نظر تئوری امکان‌پذیر است»، این یک «تعهد بسیار پرهزینه و بی‌اثر» خواهد بود، زیرا آنها فقط عمر کوتاهی خواهند داشت و نیاز به تعمیر و نگهداری مکرر دارند. " لونف پیشنهاد کرد
به تعمیر و نگهداری مکرر دارند. " لونف پیشنهاد کرد که سلاح‌های هسته ای به اندازه یک چمدان ممکن است قبلاً توسط عوامل GRU که در خاک ایالات متحده کار می‌کنند برای ترور رهبران ایالات متحده در صورت وقوع جنگ مستقر شده باشند. او مدعی شد که انبارهای اسلحه توسط KGB در بسیاری از کشورها مخفی شده است و با وسایل انفجاری "رعد و برق" به دام افتاده است. یکی از این انبارها، که توسط واسیلی میتروخین شناسایی شد، زمانی که مقامات سوئیسی با یک تفنگ آب فشار قوی در منطقه ای جنگلی در نزدیکی برن آن را اسپری کردند، منفجر شد. چندین
در نزدیکی برن آن را اسپری کردند، منفجر شد. چندین حافظه پنهان دیگر با موفقیت حذف شدند. لونف گفت که او شخصاً به دنبال مخفیگاه‌هایی برای مخفیگاه‌های سلاح در منطقه بوده است و ادعا کرد که «قاچاق سلاح‌های هسته‌ای به ایالات متحده به طرز شگفت‌آوری آسان است»، چه از مرز مکزیک یا با استفاده از یک موشک حمل‌ونقل کوچک. هنگام پرتاب از هواپیمای روسی می‌تواند بدون شناسایی فرود بیاید. کرت ولدون، نماینده کنگره ایالات متحده، از ادعاهای لونف حمایت کرد، اما خاطرنشان کرد که طبق گفته اف‌بی‌آی، لونف نیز در مواردی «اغراق‌آمیز» کرده
اف‌بی‌آی، لونف نیز در مواردی «اغراق‌آمیز» کرده است. جستجو در مناطق شناسایی شده توسط لونف انجام شده است، «اما مقامات مجری قانون هرگز چنین انبارهای تسلیحاتی را، با یا بدون سلاح‌های هسته ای قابل حمل، پیدا نکرده‌اند.» وجود چنین تسلیحاتی و سودمندی بالقوه، عملکرد و کشندگی آنها پس از چندین سال طولانی بحث‌برانگیز است. حتی با فرض گم شدن برخی از دستگاه‌های هسته‌ای قابل حمل، استفاده از آن‌ها بسیار دشوار خواهد بود، حداقل نه به شکلی که در ابتدا برای آن طراحی شده بودند.» ایالات متحده آمریکا. سبک‌ترین کلاهک هسته‌ای که
ایالات متحده آمریکا. سبک‌ترین کلاهک هسته‌ای که تاکنون تأیید شده توسط ایالات متحده آمریکا ساخته شده، دبلیو۵۴ است که هم در کلاهک توپ بدون لگد ۱۲۰ میلی‌متری و هم در نسخه حمل شده با کوله پشتی به نام ام‌کی-"۵۴" SADM () استفاده می‌شود. بسته کلاهک لخت یک استوانه ۱۱ در ۱۶ اینچی (۲۸۰ در ۴۱۰ میلی‌متر) بود که ۵۱ پوند (۲۳ کیلوگرم) وزن داشت. پوسته هسته ای قطر و طول و وزن . این بسته کوچک‌ترین قطر کامل و خودکفایی فیزیک را نشان می‌دهد که تولید شده است و دارای بازده است. تد تیلور، طراح تسلیحات هسته ای ادعا کرده است که
تد تیلور، طراح تسلیحات هسته ای ادعا کرده است که پوسته قطر با جرم از نظر تئوری امکان‌پذیر است. ، مدعی شده است که او به همراه دیگر نیروهای ویژه کلاه سبز، نفوذ به کشورهای پیمان ورشو را با سلاح‌های هسته‌ای به اندازه کوله‌پشتی اتمی را تمرین کرده و مأموریت «منفجر کردن یک بمب هسته‌ای قابل حمل» را داشته است. این تیم‌ها به عنوان شناخته می‌شدند. در سال ۱۹۹۴، کنگره ایالات متحده آمریکا "برای سال مالی ۱۹۹۴" را تصویب کرد، که دولت را از تولید سلاح‌های هسته ای با بازده کمتر از ۵ کیلوتن منع کرد و در نتیجه توسعه رسمی این
از ۵ کیلوتن منع کرد و در نتیجه توسعه رسمی این سلاح‌ها در ایالات متحده را غیرقانونی کرد. این قانون در "قانون مجوز دفاع ملی برای سال مالی ۲۰۰۴" لغو شد. اسرائیل. در دهه ۱۹۹۰ ادعا شد، که اسرائیل در دهه ۱۹۷۰، بمب‌های هسته‌ای کوچکی را در قالب چمدان اتمی توسعه داده است، اگرچه به صورت علنی وجود یا توسعه بمب‌هایی به اندازهٔ یک چمدان اتمی توسط اسرائیل اعلام نشده است.
فیلم دلاور سمرقند (ترکی استانبولی: &lt;bdi&gt;"Alpago: Alpaslan'ın Fedaisi"&lt;/bdi&gt;) یک فیلم سیاه و سفید ترکی است که در سال ۱۹۶۷ میلادی (۱۳۴۶ خورشیدی) به نمایش درآمده است. ترجمه‎‌ی لغوی نام فیلم آلپاگو: فدایی آلپ‌ارسلان می‌باشد ولی بهر حال با نام "دلاور سمرقند" در سینماهای ایران نمایش داده شده است. این فیلم به کارگردانی نجات سیدام و نویسندگی سودا سزر با بازی جونید آرکین (در ایران مشهور به فخرالدین)، زینب آکسو ، رها یورداکول و تورگوت اوزاتای در این فیلم به ایفای نقش پرداخته است. داستان فیلم حول محور
به ایفای نقش پرداخته است. داستان فیلم حول محور شخصیت های تاریخی واقعی و رویدادهای تخیلی می گذرد. خلاصه داستان. آلپ ارسلان با جلب اعتماد قبایل ترک، سلطان سلجوقی می‌شود. او همچنین در کاخ خود میزبان محافظ خود آلپاگو (فخرالدین) است که او را از مرگ در بیابان‌های اصفهان نجات داد. وقتی تهدید بیزانس در غرب به وجود آمد، آلپ ارسلان تصمیم میگیرد دخترش آیشیم را به عقد سلطان حلب درآورد تا اعتماد وی را جلب کند. اما قلب آیشیم سلطان با آلپاگو مانده است. آلپاگو که به عنوان فرمانده قلعه ری منصوب می شود، برای نجات آیشیم
فرمانده قلعه ری منصوب می شود، برای نجات آیشیم سلطان که در حال بازگشت به حلب است، اقدام می کند. اما حسن صباح از این شکاف استفاده می کند و قلعه ری را فتح می کند و فرمانده قلعه و کنیزان را اسیر می کند. آلپ ارسلان برای نجات قلعه و سلطان، آلپاگو را تسلیم حسن صباح می‌کند و او را به قلعه الموت می فرستد. نمایش فیلم در ایران. فیلم "دلاور سمرقند" در تاریخ دوشنبه ۱۸ اسفند ۱۳۴۸ خورشیدی در سیزده سینما در تهران به نمایش درآمد . این فیلم جایگزین فیلم "دنیای تاریک" در گروه سینمایی مولن‌روژ شد . سینماهای نمایش‌دهنده فیلم
سینمایی مولن‌روژ شد . سینماهای نمایش‌دهنده فیلم "دلاور سمرقند د"ر تهران، در گروه سینمایی مولن‌روژ شامل ۱۳ سینمای مولن‌روژ، دیانا، مهتاب، رکس، شهوند، نپتون، لیدو، همای، چرخ‌وفلک، اسکار، ارانوس، شرق و پاسارگاد بودند. فیلم "دلاور سمرقند" پس از یک هفته نمایش در تهران، در تاریخ یکشنبه ۲۴ اسفند ۱۳۴۸ در گروه سینمایی مولن‌روژ به نمایش خود پایان داد و پس از ایام سوگواری محرم، در تاریخ پنجشنبه ۲۸ اسفند ۱۳۴۸ نمایش فیلم "حسن کجل" در این گروه سینمایی آغاز شد .
اخترگیاه‌شناسی یا گیاه‌شناسی اختری (). یکی از زیرشاخه‌های کاربردی گیاه‌شناسی است که به مطالعهٔ گیاهان در محیط‌های فضایی می‌پردازد. این شاخه‌ای از اخترزیست‌شناسی و گیاه‌شناسی است. "اخترگیاه‌شناسی" هم به مطالعه اکتشاف پوشش گیاهی فرازمینی مربوط است و هم به تحقیق در مورد رشد پوشش گیاهی زمینی در فضای بیرونی توسط انسان مربوط می‌شود. این موضوع مورد مطالعه بوده است که گیاهان ممکن است در فضای بیرونی به‌طور معمول در یک محیط کنترل شده بدون وزن اما تحت فشار در باغ‌های فضایی ویژه‌ای رشد کنند. در زمینه پروازهای فضایی