payamvha/North_RAG huggingface dataset:
متصل است که به آن اجازه می‌دهد روی یک محور یا دو محور برای افکندن یا دریافت نور نوسان کند.
اولیویا وانچ (؛ زادهٔ ) شناگر زن اهل استرالیا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۶ مدال طلا، ۱ مدال برنز شده است.
چنگ یوجیه (؛ زادهٔ ) شناگر زن اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۴ مدال طلا، ۶ مدال برنز شده است.
ریسمان راهنما نوعی طناب پارچه‌ای برای کمک به کودک در یادگیری راه رفتن است. در اروپای قرن هفدهم و هجدهم، ریسمان راهنما نوارهای پارچه‌ای باریکی بود که به لباس‌های کودکان متصل می‌شد و نمی‌گذاشت کودک وقتی می‌خواهد راه رفتن را بیاموزد، زمین بخورد یا فاصلهٔ زیادی بگیرد. ریسمان راهنما دو کارکرد داشت: کاهش برآمدگی و کبودی در کودکانی که شروع به راه رفتن می‌کنند و مهار کودکانی که ممکن است در حین کنجکاوی به خود آسیب برسانند. امروزه روروئک و تخت پارک و همچنین کمربند کودک جایگزین ریسمان راهنما شده‌اند.
«آهنگ موردعلاقه (صداشو زیاد کن)» نخستین تک‌آهنگ از شخصیت تلویزیونی کیم کارداشیان می‌باشد که در ۲ مارس سال ۲۰۱۱ بر روی آی‌تیونز استور منتشر شد و نیمی از سود ترانه به بیمارستان تحقیقاتی اطفال سنت جود اهدا شد. همچنین این ترانه با آوازهای د-دریم در پشت‌زمینه همراه‌است. کارداشیان مدت کمی بعد از انتشار ترانه خاطر نشان کرد که به این زودی‌ها قصد ساخت یک آلبوم کامل را ندارد و سال‌ها بعد اعتراف کرد از ضبط ترانه پشیمان شده‌است.
لانی پلستر (؛ زادهٔ ) شناگر زن اهل استرالیا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱۲ مدال طلا، ۷ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
جیمی پرکینز (؛ زادهٔ ) شناگر زن اهل استرالیا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
آنا پپلوفسکی (؛ زادهٔ ) شناگر زن اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره شده است.
ارین گمل (؛ زادهٔ ) شناگر زن اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۹ مدال طلا، ۶ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
الکس شکل (؛ زادهٔ ) شناگر زن اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره شده است.
گه چوتونگ (؛ زادهٔ ) شناگر زن اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
کونگ یاچی (؛ زادهٔ ) شناگر زن اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
لیو یاشین (؛ زادهٔ ) شناگر زن اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۹ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده است.
اما وبر (؛ زادهٔ ) شناگر زن اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
جنا استراچ (؛ زادهٔ ) شناگر زن اهل استرالیا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۵ مدال نقره شده است.
الکساندرا پرکینز (؛ زادهٔ ) شناگر زن اهل استرالیا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۶ مدال نقره شده است.
نشان ملی ساحل عاج به شکل فعلی در سال ۱۹۶۴ به تصویب رسید. وسط نشان سر یک فیل است. فیل از دید نمادین برای مردم مهم است، زیرا بزرگ‌ترین حیوانی است که در ساحل عاج یافت می‌شود و همچنین منبع عاج است که این کشور به خاطر آن نامگذاری شده است. طلوع خورشید نماد سنتی شروعی جدید است. زیر سر فیل نواری با نوشته "جمهوری ساحل عاج" است. فرمان رسمی ۱۹۶۴. در این فرمان آمده است که نشان ملی ساحل عاج از شش عنصر تشکیل شده است: قانون نشان جمهوری: تحولات از ۱۹۶۰ تا امروز. نشان جمهوری ساحل عاج میان سال‌های ۱۹۶۰ تا امروز تکامل یافته
ساحل عاج میان سال‌های ۱۹۶۰ تا امروز تکامل یافته است. همان‌طور که در فرمان دولتی تعریف شده است، فقط باید از نشان‌های ۱۹۶۴ استفاده شود، مگر در زمینه یک موضوع تاریخی غیررسمی. استفاده از نشان غیر از نشان سال ۱۹۶۴، که در سال ۲۰۱۱ مجدداً تأیید شد و هنوز هم وجود دارد، نادرست تلقی می‌شود.
الا رمزی (؛ زادهٔ ) شناگر زن اهل استرالیا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
آینا اندرسون (؛ زادهٔ ) شناگر زن اهل استرالیا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۵ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
وان لتیان (؛ زادهٔ ) شناگر زن اهل چین است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
موئشا جانسون (؛ زادهٔ ) شناگر زن اهل استرالیا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
جینورا تادئوچی (؛ زادهٔ ) شناگر زن اهل ایتالیا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال برنز شده است.
نشان ملی نیجریه از یک سپر سیاه با رنگ سفید مواج تشکیل شده است که نمادی از تلاقی رودخانه‌های نیجر و بنوئه در لوکوجا است. سپر سیاه نشان‌دهنده خاک حاصلخیز نیجریه است، در حالی‌که دو اسب نگهدارنده در هر طرف نشان‌دهنده وقار و کرامت هستند. عقاب نشان‌دهنده قدرت است، در حالی که پیچش‌های سبز و سفید در بالای سپر نشان‌دهنده خاک غنی است. گل‌های قرمز در پایه "شیپور زرد"، گل ملی نیجریه هستند. این گل برای گنجاندن در نشان انتخاب شد زیرا در سراسر نیجریه یافت می‌شود و همچنین نشان‌دهنده زیبایی این کشور است. شعار ملی نیجریه از
زیبایی این کشور است. شعار ملی نیجریه از سال ۱۹۷۸ بر روی نوار قرار دارد: «وحدت و ایمان، صلح و پیشرفت» (پیشتر «صلح، وحدت، آزادی»).
نشان ملی مراکش نشان پادشاهی پادشاه مراکش است. در ۱۴ اوت ۱۹۵۷ معرفی شد.
نشان ملی جیبوتی پس از استقلال از فرانسه در ۲۷ ژوئن ۱۹۷۷ معرفی شد. توسط حسن روبله ساخته شده است. در دو طرف شاخه‌های برگ بو قرار دارند. در این محیط نیزه‌ای عمودی وجود دارد که در جلوی آن سپری قرار دارد. در زیر سپر، دو دست دور از نیزه وجود دارد که هر دو یک ماشت بزرگ حمل می‌کنند. این دو دست نماد دو گروه قومی اصلی بومی است که مردم جیبوتی را تشکیل می‌دهند: عفارها و عیسی‌ها، و ریشه در اتیوپی و سومالی دارند. بالای نیزه یک ستاره قرمز قرار دارد. این ستاره نماد اتحاد میتن قوم عیسی و عفار است. قانون جیبوتی مهر را تعیین
قوم عیسی و عفار است. قانون جیبوتی مهر را تعیین کرده و اهمیت آن را بیان می‌کند و به انگلیسی ترجمه شده است.
پشموکی اشاره به موارد زیر است:
مهر ماداگاسکار شامل یک نقشه کلی از جزیره در مرکز (به همراه دو جزیره کوچکتر در نزدیکی جزایر گلوریوسو و جزیره ترومیلن) و زیر آن سر یک گاو کوهان‌دار است. رنگ‌های مورد استفاده قرمز، سبز، زرد، سیاه و سفید است. پرتوهای سبز و قرمز از نقشه بیرون می‌آیند و آن را شبیه خورشید و همچنین "راونالا"، گیاهی در ماداگاسکار، می‌سازد. دستگاه توسط مالاگاسی احاطه شده است. در قسمت بالایی نشان نام رسمی کشور نوشته شده است: "REPOBLIKAN'I MADAGASIKARA" ("جمهوری ماداگاسکار" به انگلیسی یا "République du Madagascar" به فرانسوی) و در پایه
"République du Madagascar" به فرانسوی) و در پایه شعار ملی: "FITIAVANA - TANINDRAZANA - FANDROSOANA" ("عشق، میهن، توسعه - در انگلیسی یا "Amour - Patrie - Progrés" در فرانسه). در نسخه‌های مختلف اصل ۴ قانون اساسی از شعارهای دیگری استفاده شده است.
پوند گینه نو () یکای پول قلمرو گینه نو استرالیا بین سال‌های ۱۹۱۵ تا ۱۹۶۶ بود و زمانی که استرالیا مستعمره گینه نو آلمان را در پایان جنگ جهانی اول اشغال کرد، جایگزین مارک گینه نو شد. پوند گینه نو به ۲۰ شیلینگ هر کدام ۱۲ پنی تقسیم شد و برابر با پوند استرالیا بود. هیچ اسکناسی برای این یکای پول منتشر نشد. همهٔ پول‌های بزرگ‌تر از یک شیلینگ، پوند استرالیا بود. پول‌های پوند استرالیا در کنار سکه‌هایی که به‌طور خاص برای گینه نو بین سال‌های ۱۹۲۹ تا ۱۹۴۵ منتشر می‌شد، در گردش بودند. تولید سکه‌های گینه نو در سال ۱۹۴۵
در گردش بودند. تولید سکه‌های گینه نو در سال ۱۹۴۵ متوقف شد.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;40362958&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-05-06T10:17:30Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Jeeputer's Cat&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;minor /&gt; &lt;comment&gt;ویرایش تاریخ در برچسب «بهبود منبع»&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;41712992&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; نشان ملی چاد در سال ۱۹۷۰ به تصویب رسید. مرکز دارای سپری با خطوط آبی و زرد ناهموار است که
مرکز دارای سپری با خطوط آبی و زرد ناهموار است که خورشیدی از بالای آن طلوع می‌کند. سپر توسط یک بز و یک شیر نگه داشته شده است. در زیر سپر یک مدال و یک نوار با شعار ملی به زبان فرانسوی، Unité، Travail, Progrès (به فارسی «وحدت، کار، پیشرفت») وجود دارد. نگهدارنده‌های سپر و نوار دارای یک پیکان قرمز رنگ است که به سمت بالا اشاره می‌کند. خطوط مواج روی سپر نماد دریاچه چاد است و طلوع خورشید، نماد آغازی جدید برای کشور است. نمای کلی. خطوط مواج روی سپر نماد دریاچه چاد است. طلوع خورشید، نماد آغازی جدید برای کشور است.
است. طلوع خورشید، نماد آغازی جدید برای کشور است. نگهدارنده سمت چپ یک بز است که نمایانگر نیمه شمالی ایالت است. نیمه جنوبی توسط شیری که از سپر سمت راست نگه داشته می‌شود نشان داده شده است. نشان ملی چاد به سپر بستگی دارد. مهر. نشان دولتی جداگانه چاد یک مهر سیاه و سفید است که از عبارت "République du Tchad – Unité, Travail, Progrès" تشکیل شده است که تصویری از سر و بالاتنه یک دختر قبیله‌ای با موهای کورنروز است.
میرزا محمد مصطفی بغدادی (۱۸۳۷/۸–۱۹۱۰) یکی از پیروان برجسته عراقی آیین بهائی و یکی از ۱۹ حواری بهاءالله بود. وی تا اواخر دهه ۱۸۷۰ در زمره بهائیان سرشناس در عراق می‌زیست و سپس به بیروت نقل مکان کرد و وظیفه ترتیب امور زائرانی را که به دیدار بهاءالله به عکا می‌رفتند بر عهده گرفت. وی سال‌ها بعد در انتقال پیکر باب به عکا نقش مهمی ایفا نمود. در کودکی خانواده او در بغداد میزبان طاهره بودند و بعدها او را در سفر به ایران همراهی نمودند و با ملا حسین در آنجا ملاقات کردند. پیشینه و خانواده. محمد مصطفی، فرزند شیخ محمد
پیشینه و خانواده. محمد مصطفی، فرزند شیخ محمد شبل بغدادی، از علمای برجسته شهر بود. پدرش، پدربزرگش (سید درویش)، جد پدری‌اش سید شبل و جد بزرگش سید شریف کاظمی، همگی از علمای کوفه بودند، پدرش جندی بعد در سال ۱۸۲۷–۱۸۲۸، یک دهه قبل از تولّد مصطفی، به بغداد نقل مکان کرد و وظیفه تدریس الهیات را به نیابت از سید کاظم بر عهده گرفت. پدر مصطفی نماینده شخصی کاظم در بغداد شد و بعداً یکی از اولین رهبران شیخیه گردید. وی در اواسط دهه ۱۸۴۰ به باب گروید و توسط ملاعلی بسطامی (یکی از حروف حیّ باب) که به بغداد آورده و زندانی شده
از حروف حیّ باب) که به بغداد آورده و زندانی شده بود با تعالیم باب آشنا شد. او بعداً سعی کرد باب را در ایران ملاقات کند ولی به علّت تبعید باب به آذربایجان، به خراسان رفت و به جای آن با قدّوس ملاقات کرد. سفر به ایران. در سال ۱۸۴۶، هنگامی که مصطفی نه ساله بود، خانواده اش حدود ده هفته میزبان طاهره بودند، در این خانه طاهره پا شور و شوق و بدون حجاب با شاگردانش از لزوم نسخ شریعت سخن می‌گفت و ایشان را تعلیم می‌داد. مصطفی در خدمت او بود و در بغداد و بعدها در ایران پیام‌های او را به مقصد می‌رساند. نامه باب که در آن
او را به مقصد می‌رساند. نامه باب که در آن اعطای لقب طاهره به او تأیید شده بود توسط پدر مصطفی در خانه شان برای جمعی از مردم خوانده شد. زمانی که طاهره سرانجام از بغداد اخراج شد، مصطفی، پدرش و حدود سی مرد مسلح در مارس ۱۸۴۷ به همراه او به ایران رفتند. سفری که خانواده مصطفی هزینه آن را پرداخت کرده بودند، طاهره و همراهان ابتدا به کرمانشاه و سپس به قزوین وارد و پس از حدود یکماه به درخواست طاهره از او جدا شدند و به تهران رفتند تا با ملاحسین که در راه مازندران بود دیدار کنند. آنها بعداً به بغداد بازگشتند، و در آنجا
کنند. آنها بعداً به بغداد بازگشتند، و در آنجا پدر مصطفی در ۱۱ ژوئیه ۱۸۵۰ درگذشت. خدمت به بهاءالله. در مدتی که بهاءالله در بغداد بود (۱۸۵۳–۱۸۶۳)، مصطفی به او ارادت یافت و از معدود کسانی بود که قبل از اعلام رسمی بهاءالله در سال ۱۸۶۳، وی را به عنوان موعود باب یعنی من یظهره الله (کسی که خدا او را آشکار خواهد کرد) شناخت. پس از تبعید مجدد بهاءالله، مصطفی به عنوان یکی از رهبران بهائیان عراق شناخته شد و پیروان بهاءالله در مواقع سختی برای کمک به او روی می‌آوردند. در سال ۱۸۶۷، ۵۳ نفر از بهائیان بغداد برای کمک به
در سال ۱۸۶۷، ۵۳ نفر از بهائیان بغداد برای کمک به آزادی بهاءالله از حصر توسط مقامات عثمانی، درخواستی به کنگره ایالات متحده ارائه کردند. این درخواست به کنسول آمریکا در بیروت رسید و میسیونر آمریکایی هنری هریس جساپ بر آن توضیحاتی نوشت. در ابتدای سال ۱۸۶۸، تغییر دین مسلمانان سنی مذهب به دین بهائی موجب تحریک مردم شد و بهائیان بغداد بارها دستگیر و زندانی شدند. در آوریل تا ماه مه ۱۸۶۸، سه یا چهار تن از بهائیان بغداد توسط شیعیان ایرانی کشته شدند، که دلیلش احتمالاً خشم آنها از بهائیانی بود که ایام مقدس خود را
خشم آنها از بهائیانی بود که ایام مقدس خود را دربحبوحه مراسمی عزاداری شیعیان جشن می‌گرفتند. در سال ۱۸۷۲، محمد مصطفی مورد حمله مردم خشمگین قرار گرفت و نزدیک بود کشته شود. دو سال بعد همراه چند تن دیگر از بهائیان بغداد برای مدت هشت ماه به زندان افتاد پس از آزادی از زندان در سال ۱۸۷۴، به عکا سفر کرد و سپس به دستور بهاءالله رهسپار بیروت گردید. همزمان با آن که محمد مصطفی در بیروت به هماهنگی امور زائران بهائی که عازم فلسطین بودند می‌پرداخت، رابط بین مقامات سیاسی عثمانی و بهائیان نیز گردید و خانه اش محلی برای
عثمانی و بهائیان نیز گردید و خانه اش محلی برای ملاقات بزرگانی مانند مفتی و خانواده عبدالبهاء شد. او در طول چندین دهه کانون ارتباطات داخلی و خارجی بود. امکاناتی که محمد مصطفی با استقرارش در بیروت برای سامان دادن امور زائرانی که از آن شهر می‌گذشتند فراهم کرده بود از جانب شوقی افندی به عنوان یکی از نشانه‌های بارز قوای محرکه این دیانت در اواخر عمر بهاءالله توصیف شده است. خانه او در بیروت به مدت دوازده روز در ژانویه ۱۸۹۹ میزبان پیکر باب بود که مخفیانه از ایران از طریق بغداد، دمشق و بیروت به عکا منتقل می‌شد.
از طریق بغداد، دمشق و بیروت به عکا منتقل می‌شد. تابوت پیکر باب توسط محمد مصطفی و هفت تن دیگر بر روی دست از بیروت به عکا حمل شد و در ۳۱ ژانویه ۱۸۹۹ به مقصد رسید. پس از درگذشت بهاءالله در سال ۱۸۹۲میلادی محمد مصطفی به عنوان نماینده عبدالبهاء در بیروت به انجام وظیفه پرداخت. با افزایش سن بینایی او به تدریج ضغیف تر می‌شد. در سال ۱۹۱۰ وی به سمت شمال به شهر الکساندرتا (اسکندرون) نقل مکان کرد و پس از مدّت کوتاهی در آن شهر درگذشت. میراث. محمد مصطفی تاریخچه ای از نهضت بابی به نام رساله الامریه نوشت که توسط احمد سهراب
بابی به نام رساله الامریه نوشت که توسط احمد سهراب به الرساله التسع عشریه (رساله نوزده) ضمیمه شد. این آثار در سال ۱۹۱۹ در قاهره منتشر شد عباس امانت در "رستاخیز و نوزایی" دربارهٔ آثار مصطفی مطالبی نگاشته است. مصطفی اشعاری هم به درخواست ادوارد براون سروده که اکنون در کتابخانه دانشگاه کمبریج نگهداری می‌شود. براون در ۲۲ آوریل ۱۸۹۰ در بیروت، در بازگشت از دیدار با بهاءالله با او ملاقات کرد و شرحی بر این ملاقات نوشته است. شوقی افندی، ولی امر دیانت بهائی محمد مصطفی را به عنوان یکی از نوزده حواری بهاءالله برشمرده و
را به عنوان یکی از نوزده حواری بهاءالله برشمرده و او را همردیف بهائیان برجسته ای قلمداد می‌کند که معادل دوازده حواری مسیحیان هستند. تدفین محمد مصطفی شخصاً توسط عبدالبهاء ترتیب داده شد و هم او متن سنگ مزار وی را نوشت. عبدالبهاء در دربارهٔ او در تذکرة الوفا می‌نویسد:با وجود آنکه تعرّض شدید بود و عقوبت پدید و یاران هر یک در زاویه تقیّه در نهایت خوف و بیم در چنین اوقاتی آن شخص کریم در نهایت شجاعت جسورانه حرکت می‌نمود و مردانه مقاومت هر ظالمی می‌کرد کسیکه در عراق در تاریخ هفتاد شهیر به محبّت نیّر آفاق بود این
در تاریخ هفتاد شهیر به محبّت نیّر آفاق بود این ذات محترم بود چند نفسی دیگر که در دارالسّلام و حوالی بودند در زوایای احتیاط و کتمان خزیده اسیر نسیان بودند باری، این هژبر فائق در هر کوئی جسورانه و مردانه عبور و مرور می‌نمود و عوانان از قوّت بازو و شدّت بأس او جرأت تعرّض نمی‌نمودندمحمد مصطفی سه پسر داشت: حسین اقبال (۱۸۶۴–۱۹۵۲)، علی احسان (۱۸۷۴–۱۹۱۷) و ضیاء مبسوط (۱۸۸۴–۱۹۳۷). پسر چهارم به نام امین ابوالوفا در سال ۱۸۷۸ به دنیا آمد اما در سال ۱۸۹۸ درگذشت. ضیاء مبسوط از بهائیان سرشناس در ایالات متحده بود، از سال
از بهائیان سرشناس در ایالات متحده بود، از سال ۱۹۱۱ تا ۱۹۱۵ به هیئت تحریریه نجم باختر پیوست، عبدالبهاء را در سفرهایش همراهی کرد، بر ساختمان مشرق الاذکار بهائی نظارت داشت، نقش مهمّی در جنبش آمریکائی وحدت نژاد ایفا کرد. وی خاطرات خود را تحت عنوان "الرحلة البغدادیه"به رشته تحریر درآورده است یکی از پسران علی احسان، جمیل بغدادی (۱۹۱۳–۱۹۸۷)، سال‌ها منشی محفل روحانی ملی عراق بود و در جریان سرکوب فعالیت‌های بهائیان توسط دولت به مدت شش سال (۱۹۷۳–۱۹۷۹)را در زندان سپری کرد. پسر دیگر علی احسان، عباس بغدادی (۱۹۱۵–۱۹۷۵)،
کرد. پسر دیگر علی احسان، عباس بغدادی (۱۹۱۵–۱۹۷۵)، استاد زمین‌شناسی در دانشگاه بغداد (۱۹۶۱–۱۹۷۱) بود، در جریان سرکوب زندانی و در ۲۰ ژانویه ۱۹۷۵ در حبس درگذشت. پسر دیگر علی احسان، ادیب راضی بغدادی (۱۹۸۸–۱۹۰۵)، عضو محفل روحانی ملی عراق و صندوقدار یا منشی آن بود. وی اولین مهاجر جنوب یمن (۱ دسامبر ۱۹۵۲) بود و عنوان یکی از فاتحین بهاءالله را دریافت کرد و بعدها به عضویت محفل ملی کویت و لبنان درآمد.
«پینک پونی کلاب» ترانه‌ای از خواننده-ترانه‌پرداز آمریکایی چپل رون می‌باشد که در نخستین آلبوم استودیویی وی تحت عنوان "از عرش تا فرش یک پرنسس غرب میانه" (۲۰۲۳) قرار دارد. این ترانه در ۳ آوریل سال ۲۰۲۰ از سوی آتلانتیک رکوردز منتشر گردید و پس از امضا کردن قرارداد رون با آیلند و امیوزمنت رکوردز این ترانه به تک‌آهنگ اصلی آلبوم تبدیل شد. این ترانه توسط رون و دن نیگرو سروده شده‌است.
«فمینینومنون» ترانه‌ای از خواننده-ترانه‌پرداز آمریکایی چپل رون می‌باشد که در ۱۲ اوت سال ۲۰۲۲ به‌عنوان پنجمین تک‌آهنگ از نخستین آلبوم استودیویی وی تحت عنوان "از عرش تا فرش یک پرنسس غرب میانه" (۲۰۲۳) منتشر گردید.
«کینک من کارماست» ترانه‌ای از خواننده-ترانه‌پرداز آمریکایی چپل رون می‌باشد که در ۶ مهٔ سال ۲۰۲۲ به‌عنوان چهارمین تک‌آهنگ از نخستین آلبوم استودیویی وی تحت عنوان "از عرش تا فرش یک پرنسس غرب میانه" (۲۰۲۳) منتشر گردید.
ملیکه آلتینیشیک (متولد ۱۹۸۰، سقاریه)، معمار اهل ترکیه است. او آثاری در مقیاس‌های مختلف طراحی کرده است. ملیکه به عنوان "یکی از ۴۰ معمار برتر زیر ۴۰ سال اروپا" در سال ۲۰۱۸ انتخاب شد. وی معمار برج چاملیجا، بلندترین سازه در استانبول، و "موزه رباتیک" در سئول است. زندگی. او در سال ۱۹۸۰ در سقاریه به دنیا آمد. تحصیلات. ملیکه آلتینیشیک تحصیلات خود را در مقطع کارشناسی در دانشکده معماری دانشگاه فنی استانبول به عنوان دانشجوی برتر (۲۰۰۳) به پایان رساند. او برای مقطع کارشناسی ارشد معماری و طراحی شهری به انگلستان رفت و
ارشد معماری و طراحی شهری به انگلستان رفت و تحصیلات خود را در "گروه تحقیقاتی طراحی انجمن" معماری (AADRL) در لندن در سال ۲۰۰۶ به پایان رساند. پایان‌نامه او شایسته جوایز بین‌المللی مانند "جایزه طراحی FEIDAD 2006" (جایزه طراحی معماری دیجیتال بین‌المللی خاور دور)، "جایزه هنر سوئیس در سال ۲۰۰۷" و جایزه بین "المللی DOM-ACXT (جایزه بین‌المللی دیپلم معماری) در سال ۲۰۰۸" شناخته شد. حرفه. با پیشنهاد شغلی زاها حدید و پاتریک شوماخر که در هیئت داوران نهایی کارشناسی ارشد با آنها آشنا شد، او به عنوان مدیر پروژه در دفتر "
با آنها آشنا شد، او به عنوان مدیر پروژه در دفتر " "معماران زاها حدید" " (ZHA) (2006-2013) تجربه پروژه‌های بین‌المللی را به دست آورد. وی بین سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۲ روی پروژه استانبول Kartal-Pendik کار کرد. او در پروژه‌هایی در مقیاس‌ها و انواع مختلف در ۱۲ کشور مختلف شرکت کرد. آلتینیشیک در سال ۲۰۱۲ به ترکیه بازگشت و به جمع کارکنان برنامه کارشناسی ارشد معماری دانشگاه بیلگی استانبول پیوست. او در سال ۲۰۱۳ "شرکت Melike Altınışık Architects" (MAA) را تأسیس کرد. جوایز. وی در سال ۲۰۱۸ در فهرست جایزه «"Europe 40 under
وی در سال ۲۰۱۸ در فهرست جایزه «"Europe 40 under 40"» قرار گرفت که ۴۰ معمار و طراح موفق زیر ۴۰ سال را مشخص می‌کند.
معیشت آسیب‌زا نخستین آلبوم استودیویی از خوانندهٔ انگلیسی جازمین بین می‌باشد که در ۲۳ فوریهٔ سال ۲۰۲۴ از سوی اسوانگ برثدی کیک، اینترسکوپ رکوردز، آیلند رکوردز و گروه موسیقی یونیورسال منتشر گردید.
لاولیزکراشینگ گروهٔ موسیقی امبینت و شوگیز آمریکایی مستقر در لنسینگ شرقی، میشیگان، ایالات متحده می‌باشد که در سال ۱۹۹۱ به‌وجود آمد. اعضای اصلی و اولیهٔ این گروه ملیسا آرپین-دایمسترا و اسکات کورتز (گیتار، لوپ) هستند.
تومور استرومائی-اپیتلیومی سطحی () گروهی از نئوپلاسم‌های تخمدان است که ممکن است خوش‌خیم یا بدخیمی باشند. تصور بر آن است که منشأ این تومورها اپیتلیوم سطحی (لایه سلولی پوشاننده) تخمدان (که نوعی صفاق تغییرشکل‌یافته است) یا بافت نابجای آندومتر یا لوله رحم باشد. به این گونه تومورها «آدنوکارسینوم تخمدان» هم می‌گویند. این گروه از تومورها ۹۰٪ تا ۹۵٪ از کل موارد سرطان تخمدان را تشکیل می‌دهند. با این حال، این تومورها عمدتاً در زنان یائسه یافت می‌شود، به استثنای ایالات متحده آمریکا که در آن ۷٪ موارد در زنان زیر ۴۰ سال
متحده آمریکا که در آن ۷٪ موارد در زنان زیر ۴۰ سال رخ می‌دهد. سطح سرمی CA-125 در بیشتر موارد بالاست، اما دقت تشخیصی آن تنها ۵۰٪ است، بنابراین نشانگر تومور مفیدی برای ارزیابی پیشرفت درمان نیست. ۷۵ درصد از زنان مبتلا به سرطان تخمدان اپیتلیال در مراحل پیشرفته کشف می‌شوند. با این حال، بیماران جوان تر احتمال بیشتری دارد که پیش آگهی بهتری نسبت به بیماران مسن داشته باشند. این گونه تومورها بیشتر به حفره جنبی (۳۳٪)، کبد (۲۶٪) و شش (۳٪) متاستاز می‌دهد. مؤسسه ملی سرطان انجام شیمی‌درمانی را برای موارد پیشرفتهٔ این
انجام شیمی‌درمانی را برای موارد پیشرفتهٔ این تومورها، از طریق تزریق وریدی و تزریق صفاقی را توصیه می‌کند.
اوریون اکسپرینس (به ؛ یا گهگاهی T.O.E.) گروهٔ موسیقی پاپ راک آمریکایی می‌باشد که در سال ۲۰۰۵ توسط خواننده-ترانه‌پرداز اوریون سیمپرینی و لیندا هوروات (لیندا ایکس‌او) در نیویورک به‌وجود آمد. نام «اوریون اکسپرینس» اشاره‌ای «شکسته نفسی» به گروه‌های دیگر مانند آلن پارسونز پراجکت و استیو پری پراجکت است. مضامین هویت جنسیتی سیال و ارائات گروه باعث شده اوریون اکسپرینس جمع فراوانی از طرفداران ال‌جی‌بی‌تی‌کیو+ داشته باشد.
استروبایت گروهٔ موسیقی شوگیز آمریکایی می‌باشد که توسط اسکات کورتز (لاولیزکراشینگ) به‌وجود آمده‌است.
سیارک‌های آرجونایی () یک گروه دینامیکی از سیارک‌ها در منظومه شمسی هستند. آرجوناها اجرام نزدیک به زمین (NEO) هستند که مدارهایشان بسیار شبیه به زمین است، با انحراف مداری کم، دوره‌های مداری نزدیک به یک سال و خروج از مرکز مداری کم. این گروه به نام آرجونا (ارجن)، قهرمان اصلی حماسه هندو مهاباراتا نامگذاری شده است. تعریف این گروه تا حدودی مرتبط‌تر است و با تعریف چهار گروه تثبیت‌شده آپولو، آمور، آتن و آتیرا همپوشانی دارد. آنها یک گروه دینامیکی سرد از اجرام کوچک نزدیک به زمین را تشکیل می‌دهند که به‌طور مکرر در
نزدیک به زمین را تشکیل می‌دهند که به‌طور مکرر در رزنانس حرکت میانگین ۱:۱ با زمین به دام می‌افتند. اعضا. اعضای بالقوه گروه آرجونا با طبقه‌بندی گروه آپولو (APO) یا آتن (ATE) در پرانتز، عبارتند از:
سیست‌آدنوکارسینوم سروزی پاپیلاری () نوعی سرطان تخمدان بدخیم است که ۲۶ درصد تومورهای تخمدان را در زنان بالای ۲۰ سال در ایالات متحده آمریکا تشکیل می‌دهد. مانند بسیاری از تومورهای تخمدان، به دلیل فقدان علائم اولیه بیماری، این تومورها در هنگام کشف ممکن است بزرگ باشند و اغلب با متاستاز در امتداد صفاق همراه هستند.
تومور بینابینی () که به آن تومور با قابلیت ضعیف بدخیمی (LMP) هم گفته می‌شود، یک گروه متمایز اما ناهمگن از تومورها است که از نظر آسیب‌شناسی بافتی به صورت «رشد غیرمعمول اپیتلیالی بدون تهاجم استرومایی» تعریف می‌شود. تومور بینابینی به‌طور کلی به چنین تومورهایی در تخمدان اشاره دارد (که معمولاً به‌طور خاص تومورهای تخمدان بینابینی یا BOT نامیده می‌شود) اما ممکن است به ندرت در مکان‌های دیگر بدن نیز بروز کنند. تومورهای بینابینی تخمدان با بروز کم، ارتباط زیاد با ناباروری، ارتباط اندک با جهش در ژن‌های BRCA1 و BRCA2،
ارتباط اندک با جهش در ژن‌های BRCA1 و BRCA2، درصد متفاوتی از شایع‌ترین انواع بافت‌شناسی تومور، تشخیص زودهنگام در مراحل اولیه و میزان بقای بالا، حتی زمانی که با درگیری صفاقی همراه باشد، مشخص می‌شود و از این جهات با سرطان تخمدان اپیتلیومی تفاوت دارد. میزان بروز تومورهای بینابینی تخمدان کم است و در مطالعات اروپایی حدود ۴٫۸/۱۰۰۰۰۰ مورد جدید در سال و در مطالعات آمریکایی، بین ۱٫۵ تا ۲٫۵/۱۰۰۰۰۰ مورد در سال محاسبه می‌شود. این تومورها در زنان تقریباً در حوالی سن ۴۰ سالگی رخ می‌دهند (در ۲۷ تا ۳۶٪ موارد تومورها در
سالگی رخ می‌دهند (در ۲۷ تا ۳۶٪ موارد تومورها در سنین پایین‌تر رخ می‌دهند)، در حالی که سرطان‌های مهاجم تخمدان با میانگین سنی وقوع‌شان ۶۰ سالگی است. عوامل خطر و محافظت کننده برای تومورهای بینابینی مشابه سایر موارد سرطان است. با این حال، ارتباط قابل توجهی با جهش در ژن BCRA ندارند. در برخی از مطالعات، افزایش بروز (دو تا چهار برابر بیشتر) تومورهای بینابینی سروزی در زنانی که تحت تکنیک‌های کمک باروری هستند، مشاهده شده است. به نظر می‌رسد که این رابطه با سطوح هورمونی بالا در طی تحریک تخمدان و آسیب ناشی از سوراخ‌های
بالا در طی تحریک تخمدان و آسیب ناشی از سوراخ‌های مکرر گنادها ارتباط دارد. برخی از بیماران مبتلا به تومور بینابینی (۱۶٪ تا ۳۰٪) در هنگام تشخیص بدون علامت هستند و تومورشان کاملاً اتفاقی کشف می‌شود. با این حال، هنگامی که علائم وجود دارد، مشابه سایر تومورهای آدنکس این علائم بیشتر غیراختصاصی هستند، مانند درد لگن یا اتساع شکم. تشخیص بیماری از طریق انجام سونوگرافی، ام‌آرآی و برش‌نگاری با گسیل پوزیترون و همچنین نمونه‌برداری بافتی (بیوپسی) انجام می‌شود. درمان جراحی این تومورها به سن بیمار، تمایلات باروری او، مرحله
این تومورها به سن بیمار، تمایلات باروری او، مرحله تشخیص و وجود یا عدم وجود ایمپلنت‌های تهاجمی بستگی دارد. به‌عنوان مثال در زنان یائسه و در کسانی که دیگر قصد باروری ندارند، روش‌های استاندارد زیر انجام می‌شود: کاوش کامل حفره شکم، برداشتن دوطرفه تخمدان و لوله‌های رحم، برداشتن کامل رحم و بخش پائینی پرده‌های پوشانندهٔ شکم، شستشوی کامل صفاقی برای به دست آوردن نمونه برای سیتولوژی و برداشتن ضایعات مشکوک ماکروسکوپی. اگر تومور بینابینی از نوع موسینی باشد، آپاندیس را هم برمی‌دارند. در زنان زیر ۴۰ سال که مایل به
را هم برمی‌دارند. در زنان زیر ۴۰ سال که مایل به بچه‌دار شدن هستند، در صورتی که بیماران در مرحله اول (بدون درگیری صفاقی) باشند، ممکن است از روش درمانی محافظه‌کارانه (مثل شیمی‌درمانی) استفاده شود. با این حال، باید به آنها اطلاع داده شود که این درمان ممکن است به دلیل از بین رفتن بافت تخمدان و چسبندگی لگن، باروری آنها را کاهش دهد (نرخ ناباروری از ۱۰ تا ۳۵٪ است). بدترین عامل پیش آگهی عود، جراحی ناقص است، با میزان عود ۱۰ تا ۲۰ درصد در مقابل ۵ درصد پس از جراحی رادیکال (کامل)، اگرچه این ارقام به تکنیک مورد استفاده
(کامل)، اگرچه این ارقام به تکنیک مورد استفاده هم بستگی دارد. طبقه‌بندی مرحله‌ای FIGO بزرگ‌ترین عامل پیش‌بینی‌کنندهٔ پیش‌آگهی، عود و بقای تومورهای بینابینی در نظر گرفته می‌شود، همان‌طور که در کارسینوم‌های مهاجم هم صادق است. (اما به‌طور کلی میزان بقای بیمار در تومورهای بینابینی بیشتر است). مطالعات منتشرشده به این نتیجه رسیدند که نرخ بقای پنج ساله در مرحله I بیماری ۹۷–۹۹٪ است که به دلیل عودهای دیرهنگام، نرخ بقای ده ساله به ۷۰–۹۵٪ کاهش یافت. نرخ بقای پنج ساله بیمار در مراحل II و III حوالی ۶۵–۸۷٪ است. ۲۵ درصد