payamvha/North_RAG huggingface dataset:
روی میز () را داد و سپس آن را تهیه نمود. وی این اختراع را در سال بعد به ثبت رساند. او بعداً به رسمیت شناختنش را به عنوان مخترع بازی رد کرد و گفت که اگر او این بازی را اختراع نکرده بود، شخص دیگری آن را اختراع می‌کرد. در سال ۱۹۳۹، او از حمله کاتالونیا و بمباران های شدید، به فرانسه فرار کرد، پس از اتمام جنگ، برای مدت کوتاهی به اسپانیا بازگشت تا مدرک خود را در فلسفه به پایان برساند سپس مجدداً به فرانسه و بعدها به اکوادور نقل مکان کرد. پس از دوران گذار اسپانیا به دموکراسی در اواخر دهه ۷۰ میلادی، فینیستر سرانجام
دموکراسی در اواخر دهه ۷۰ میلادی، فینیستر سرانجام به اسپانیا بازگشت. او در آنجا مطالب زیادی درباره لئون فلیپه نوشت و آثارش را از طریق سرمقاله Alianza بازنشر کرد. در سال ۱۹۹۸، ترجمه‌های فلیپه را که قبلاً منتشر نشده بود همراه با اشعار امیلی دیکینسون منتشر نمود. وی در سال ۲۰۰۳، اوراق مربوط به فلیپه را به شورای شهر سامورا فروخت. سرانجام فینیستر در تاریخ ۹ فوریه ۲۰۰۷ در ۸۷ سالگی درگذشت.
هایک لوونی سارگسیان (؛ زادهٔ ) یک اقتصاددان، سیاستمدار و استاد اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۵ مه ۲۰۰۹ تا کنون عضو شورای عمومی جمهوری ارمنستان است. زندگی‌نامه. در ۹ اوت ۱۹۴۸ در سوسر به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان و دانشگاه دولتی مسکو فارغ‌التحصیل شد. وی در دانشگاه دولتی ایروان فعالیت می‌کند. وی به زبان‌های ارمنی، روسی و فرانسوی تسلط دارد.
آستغیک آرسنی گئورگیان (؛ زادهٔ ) نویسنده، روزنامه‌نگار و سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۱ مارس ۲۰۰۹ تا کنون عضو شورای عمومی جمهوری ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۲۴ اکتبر ۱۹۳۲ در ایروان به دنیا آمد و بین سال‌های ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۶ در دانشگاه دولتی ایروان تحصیل نموده است وی برنده جوایزی همچون نشان طلای شورای شهر ایروان (۲۰۱۲) شده است. وی از سال ۱۹۷۰ عضو اتحادیه روزنامه‌نگار ارمنستان می‌باشد. وی بین سال‌های ۱۹۵۶ تا ۱۹۷۰ در «» فعالیت نموده است.
آرا میکائیلی میناسیان (؛ زادهٔ ) یک پزشک و سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۵ مه ۲۰۰۹ تا کنون عضو شورای عمومی جمهوری ارمنستان است. زندگی‌نامه. در ۱۹۵۵ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شد.
آرتور کامساراکانی گریگوریان (؛ زادهٔ ) روزنامه‌نگار، روزنامه‌نگار تلویزیونی اهل ارمنستان که از تاریخ ۳ فوریه ۲۰۱۶ تا کنون عضو شورای عمومی جمهوری ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۲۷ اوت ۱۹۶۳ در ایروان به دنیا آمد و از کالج دولتی موسیقی رومانوس ملیکیان و دانشگاه ملی پلی‌تکنیک ارمنستان فارغ‌التحصیل گشت. وی عضو اتحادیه روزنامه‌نگار نظامی است. همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال موسس خورناتسی شده است.
مرغ لهستانی یا پولیش یک نژاد اروپایی از مرغ‌های کاکل‌دار است. منشأ دقیق این نژاد مشخص نیست، اما پرندگانی با ظاهر مشابه در تصاویر قرن هفدهم میلادی در ایتالیا و هلند دیده شده‌اند. این پرندگان دارای تاجی کوچک به شکل حرف V و کاکلی پرپشت روی سر هستند. آن‌ها بیشتر برای نمایش یا زیبایی نگهداری می‌شوند. انواع ریش‌دار، بدون ریش و فری‌پَر (Frizzle) از این نژاد وجود دارد.[ "" ]
تی‌عا () یک شاهدخت مصر باستان در دوران حکمرانی دودمان هجدهم مصر بود. وی دختر تحوتموس چهارم بود و به احترام مادربزرگ پدری‌اش تی‌عا بدین اسم نامیده شد. احتمالاً او همان شاهدختی است که در مقبره سوبک‌هوتپ سوم (تی‌تی۶۳) نشان داده شده است، که همسرش مریت دایهٔ او بود. کوزه‌های کانوپی که احتمالاً متعلق به او هستند در دره ملکه‌ها پیدا شده‌اند. او در دوران سلطنت برادرش آمنهوتپ سوم درگذشت. محل دفن اصلی او مشخص نیست. مومیایی او در طول دودمان بیست و یکم مصر در دخمهٔ شیخ عبدالقرنه، به همراه مومیایی‌های چندین شاهدخت
شیخ عبدالقرنه، به همراه مومیایی‌های چندین شاهدخت سلطنتی دیگر، از جمله آمنموپت و پائحیا که احتمالاً خواهران او بودند؛ نبتیا، خواهرزاده‌اش و شاهزاده خانم‌های تاتائو، هنوتیونو، مریپتاح، سیت‌حوری و ویای، دوباره به خاک سپرده شد. برچسب مومیایی او، وی را به عنوان "دختر پادشاه" منخپ‌رورع معرفی می‌کند. این مقبره در سال ۱۸۵۷ کشف شد.
آرمن آندرانیکی تر-داجاتیان (؛ ) یک سیاستمدار و کارآفرین اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۵ مه ۲۰۰۹ تا کنون سمت عضو برگزیده شورای عمومی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت.
یلنا ماقاکی وارطانیان (؛ - درگذشته زادهٔ ) یک سیاستمدار اهل ارمنستان بود که از تاریخ ۱ مه ۲۰۰۹ تا تاریخ ۷ ژانویه ۲۰۱۶ عضو شورای عمومی جمهوری ارمنستان بود. زندگی‌نامه. . وی در سال ۲۰۱۶ درگذشت.
تی‌عا ملکه همسر مصر باستان در دوران حکمرانی دودمان هجدهم مصر بود. او در دوران سلطنت فرعون آمنهوتپ دوم که وی را از عنوان همسر بزرگ سلطنتی محروم کرد، «معشوقه گمنام» نامیده می‌شد؛ اما زمانی که پسرش تحوتموس چهارم فرعون شد، اصلاحاتی در مناصب و موقعیت نزدیکانش انجام داد و این عنوان را به وی اعطا کرد. تحوتموس چهارم یکی از دختران خود را به افتخار او تی‌عا نامید. تی‌عا در مقبره کی‌وی۳۲ در دره پادشاهان دفن شد، جایی که قطعاتی از تجهیزات تشییع جنازه او - از جمله یک کوزهٔ کانوپی - پیدا شد. آب سیل برخی از این قطعات را به
کانوپی - پیدا شد. آب سیل برخی از این قطعات را به درون مقبرهٔ کی‌وی۴۷، مقبره مجاور دودمان نوزدهم مصر فرعون سیپتاح، انتقال داد و باعث شد مصرشناسان باور کنند که آنها متعلق به مادر سیپتاح با نام مشابه هستند، اما از آن زمان به بعد، مشخص شد مادر سیپتاح یک معشوقه سوری به نام سوتیلیا است.
مریت‌رع-حتشپسوت (؛ سده پانزدهم پیش از میلاد – ۱۴۲۵ ق. م) همسر بزرگ سلطنتی فرعون تحوتموس سوم به‌دنبال مرگ ملکه سات‌یاح بود. وی مادر آمنهوتپ دوم بود. خانواده. مریت‌رع-حتشپسوت از خانواده‌ای اشرافی و احتمالاً دختر حوئی «ستایشگر مقدس آمون» بود. مجسمه‌ای از حوئی در موزه بریتانیا (ئی‌ای ۱۲۸۰) او را در حالی که نوه‌اش را در آغوش دارد، به تصویر می‌کشد و شامل تصاویری از سایر فرزندان تحوتموس سوم و مریت‌رع-حتشپسوت در کنار پیکره نشسته‌اش است. مریت‌رع-حتشپسوت مادر فرعون آمنهوتپ دوم، و همچنین شاهزاده منخپررع و شاهدخت‌ها
آمنهوتپ دوم، و همچنین شاهزاده منخپررع و شاهدخت‌ها نبتینونت، مریت‌آمون سی، مریت‌آمون دی و ایسِت بود. مرگ و تدفین. در ابتدا قرار بود مریت‌رع-حتشپسوت در مقبرهٔ کی‌وی۴۲ دفن شود. رسوبات بنیادی که در سال ۱۹۲۱ یافت شد، به وضوح نشان می‌دهد که این مقبره در ابتدا برای او در نظر گرفته شده بود. با این حال، ممکن است او در کی‌وی۳۵، مقبره پسرش، آمنهوتپ دوم دفن شده باشد. مقبرهٔ کی‌وی۴۲ ممکن است بعداً برای شهردار تِبِس سنفر و همسرش، سنت‌نای، مورد استفاده مجدد قرار گرفته باشد. این واقعیت که مقبرهٔ کی‌وی۴۲ برای دفن او
باشد. این واقعیت که مقبرهٔ کی‌وی۴۲ برای دفن او استفاده نشد، ممکن است نشان دهنده بی‌آبرویی او در دوران سلطنت نوه‌اش باشد.
آنلکا گریگوری گریگوریان (؛ ) یک سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۱۱ مارس ۲۰۰۹ تا کنون عضو شورای عمومی جمهوری ارمنستان است.
آرامگاه آخوند ابوتراب بنایی تاریخی، با اهمیت ملی در شهرک مردکان در جمهوری آذربایجان است که به سال ۱۲۸۷ خورشیدی تعلق دارد. این آرامگاه به دستور هیئت وزیران جمهوری آذربایجان در تاریخ ۱۱ مرداد ۱۳۸۰ با شماره تصمیم ۱۳۲ در فهرست آثار تاریخی و فرهنگی غیرمنقول با اهمیت ملی ثبت شده است. درباره. میرزا ابوتراب آخوندزاده در سال ۱۱۹۶ خورشیدی در روستای امیرجان در باکو به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی خود را در مدرسه میرزا حسیب قدسی در باکو گذراند. سپس در مدینه و بغداد به تحصیل پرداخت. او به زبان‌های عربی، فارسی، ترکی و روسی
پرداخت. او به زبان‌های عربی، فارسی، ترکی و روسی تسلط داشت. به ابتکار ابوتراب، اولین مدرسه دخترانه در روستای امیرجان تأسیس شد. او همچنین در روزنامه حیات با مقالات مختلف مشارکت داشت. ابوتراب در سال ۱۲۸۷ خورشیدی درگذشت و در مردکان به خاک سپرده شد. در همان سال، به دستور مرتضی مختاروف و بر اساس طرح ژوزف پلوشکو، آرامگاهی بر روی قبر میرزا ابوتراب آخوندزاده ساخته شد. این آرامگاه در گورستان پیر حسن واقع شده است. آرامگاه با طرح هشت‌ضلعی و به سبک سنتی آرامگاه‌های قرون وسطایی آذربایجان ساخته شده است. این بنا بر روی
وسطایی آذربایجان ساخته شده است. این بنا بر روی هشت ستون دوقلو استوار شده و حجم کلی آن به شکل یک پاویون با گنبد طراحی شده است. در داخل و اطراف آرامگاه، در مجموع چهار سنگ قبر به شکل صندوقی وجود دارد. در مرکز آرامگاه، صندوق سنگی منقوش و تزئین‌شده‌ای متعلق به میرزا ابوتراب آخوندزاده قرار دارد، و در پایین قبر او، صندوق سنگی دیگری متعلق به خیّر و میلیونر، حاج زین‌العابدین تقی‌اف قرار گرفته است. این میلیونر در تاریخ ۱۳ شهریور ۱۳۰۳ مطابق با وصیت خود، در پایین قبر میرزا ابوتراب آخوندزاده (در قسمت پایینی قبر) به خاک
ابوتراب آخوندزاده (در قسمت پایینی قبر) به خاک سپرده شد. دختر حاج زین‌العابدین تقی‌اف، سارا خانم، نیز پس از وفات در سال ۱۳۷۰ خورشیدی در کنار پدرش دفن شد. علاوه بر این، در محوطه آرامگاه، سنگ قبر زینال بیگ سلیم‌خانوف، همسر سارا تقی‌اف که قربانی سرکوب‌های سیاسی شده است، نیز وجود دارد. محل دفن زینال بیگ سلیم‌خانوف به دلیل سرکوب‌های سیاسی نامعلوم است و سنگ قبر او نمادین است. در سال ۱۳۶۶ خورشیدی، طی تحقیقات مهندسی، مشخص شد که لوله‌های فلزی داخل ستون‌های سنگی دچار خوردگی شده‌اند. در همان سال، کارهای تقویتی در این
خوردگی شده‌اند. در همان سال، کارهای تقویتی در این بنای تاریخی انجام شد. پس از استقلال آذربایجان از شوروی، این آرامگاه بر اساس تصمیم شماره ۱۳۲ هیئت وزیران جمهوری آذربایجان در تاریخ ۱۱ مرداد ۱۳۸۰ در فهرست آثار تاریخی و فرهنگی غیرمنقول با اهمیت ملی ثبت شد. در سال ۱۳۸۲ خورشیدی، به دلیل وضعیت خطرناک آرامگاه، لوله‌های فلزی خارج شدند، گنبد بتنی-فلزی بازسازی و با سنگ‌های جدید پوشانده شد، و تزئینات گیاهی جدیدی به آن اضافه گردید. برخی از سنگ‌ها و ستون‌های اصلی متعلق به آرامگاه، به عنوان آثار نمایشی در محوطه این بنای
آرامگاه، به عنوان آثار نمایشی در محوطه این بنای تاریخی به نمایش گذاشته شده‌اند.
تانا فردریک (زاده ۱۹۷۷) بازیگر آمریکایی است. از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم رویاهای هالیوود اشاره کرد.
کمونیسم بدوی روشی برای توصیف اقتصاد هدیه شکارچی-گردآورنده‌ها در طول تاریخ است، که منابع و اموال شکار جمع‌آوری‌شده با همه اعضای یک گروه مطابق با نیازها به اشتراک گذاشته می‌شود. در جامعه‌شناسی سیاسی و انسان‌شناسی، این مفهوم (اغلب به کارل مارکس و فردریش انگلس نسبت داده می‌شود) جوامع شکارچی-گردآورنده را بر پایه روابط اجتماعی برابری‌خواهانه و مالکیت مشترک توصیف می‌کند. الهام‌بخش اصلی مارکس و انگلس، توصیف‌های لوئیس مورگان از «کمونیسم در زندگی» بود که ایروکواهای آمریکای شمالی طبق آن زندگی می‌کردند. در مدل
آمریکای شمالی طبق آن زندگی می‌کردند. در مدل ساختارهای اقتصادی-اجتماعی مارکس، جوامع کمونیسم بدوی هیچ ساختار طبقاتی اجتماعی سلسله‌مراتبی یا انباشت سرمایه نداشتند. مدل اروپایی کمونیسم بدوی که بیش از حد قوم‌مدارانه است، توسط مردم‌شناسان مورد انتقاد قرار گرفته است و در عین حال جوامع غیراروپایی را رمانتیک می‌داند. انسان‌شناسانی مانند مارگارت مید استدلال می‌کنند که مالکیت خصوصی در جوامع شکارچی-گردآورنده و سایر «جوامع بدوی» وجود دارد و نمونه‌هایی را ارائه می‌دهند که مارکس و نظریه‌پردازان بعدی آن را به‌عنوان مالکیت
مارکس و نظریه‌پردازان بعدی آن را به‌عنوان مالکیت شخصی، نه مالکیت خصوصی، معرفی می‌کنند. توسعه ایده. ایده اصلی کمونیسم بدوی ریشه در ایده وحشی نیک در آثار ژان ژاک روسو و آثار اولیه انسان‌شناسی مورگان و الی پارکر دارد. انگلس اولین کسی بود که با انتشار کتاب "منشأ خانواده، مالکیت خصوصی و دولت" در سال ۱۸۸۴ درباره کمونیسم بدوی به تفصیل نوشت. انگلس جوامع کمونیستی بدوی را به دو مرحله طبقه‌بندی کرد: مرحله «وحشی» (شکارچی-گردآورنده) که فاقد روبنای دائمی بود و روابط نزدیک با جهان طبیعی داشت، و مرحله «بربر» که روبنائی
با جهان طبیعی داشت، و مرحله «بربر» که روبنائی مانند جمعیت ژرمن‌های باستانی، فراتر از مرزهای امپراتوری روم و مردم آمریکای شمالی توسط هم‌زمان‌سازی بومیان داشت. مارکس و انگلس این اصطلاح را گسترده‌تر از مارکسیست‌های دیگر به‌کار بردند و آن را نه تنها در مورد شکارچیان، بلکه در مورد برخی از جوامعی که به کشاورزی معیشتی مشغول بودند نیز به کار بردند. همچنین هیچ توافقی بین محققان بعدی، از جمله مارکسیست‌ها، در مورد گستره تاریخی یا طول عمر کمونیسم بدوی وجود ندارد. مارکس و انگلس همچنین خاطرنشان کردند که چگونه انباشت
و انگلس همچنین خاطرنشان کردند که چگونه انباشت سرمایه‌داری خود را به سازمان‌های اجتماعی کمونیسم بدوی چسباند. برای مثال، در مکاتبات خصوصی در همان سالی که "منشأ خانواده" منتشر شد، انگلس به استعمار اروپایی حمله کرد و رژیم هلندی در جاوه را مثال زد که مستقیماً تولیدات کشاورزی را «بر اساس جوامع روستایی کمونیستی بدوی» سازماندهی می‌کرد و از آن سود می‌برد. او افزود که مواردی مانند هند شرقی هلند، هند بریتانیا و امپراتوری روسیه نشان دادند که «چگونه امروزه کمونیسم بدوی... بهترین و گسترده‌ترین مبنای استثمار را بازآرایی
بهترین و گسترده‌ترین مبنای استثمار را بازآرایی می‌کند». آنارشیست‌هایی مانند پیتر کروپوتکین و الیزه رکلو، معتقد بودند که جوامعی که نمونه‌ای از کمونیسم بدوی بودند، مثال‌هایی از جامعه آنارشیستی قبل از صنعتی شدن نیز بوده‌اند. نمونه‌ای از این کار انسان‌شناسی کروپوتکین در مورد آنارشیسم و اقتصادهای هدیه، "" است که از مطالعه مردم سان در جنوب آفریقا برای پایان‌نامه خود استفاده می‌کند. تا قرن ۲۰ و ۲۱ که ارنست مندل، رزا لوکزامبورگ،، ماریا گیمبوتاس و دیگران تزهایی را در تحقیقات کمونیسم بدوی در میان دانشمندان مارکسیست،
تحقیقات کمونیسم بدوی در میان دانشمندان مارکسیست، فراتر از مطالعه انگلس مطرح کردند و گسترش دادند، توسعه کمی در این خصوص وجود داشت. برخی از محققان غیرمارکسیست پیش از تاریخ و تاریخ اولیه، این اصطلاح را جدی نگرفتند، اگرچه گه‌گاه با آن درگیر می‌شدند و کنار گذاشته می‌شد. اصطلاح کمونیسم بدوی برای اولین بار در اواخر قرن نوزدهم با اشاره به کمونیسم بدوی موجود در کرت باستان ظاهر شد. تا قرن بیستم با کارهایی مانند مردم‌نگار دیمیتری کنستانتینوویچ زلنین، که به جوامع غیرشکارچی-گردآورنده درون اتحاد جماهیر شوروی نگاه می‌کرد
درون اتحاد جماهیر شوروی نگاه می‌کرد تا بقایای کمونیسم بدوی در جوامعشان را شناسایی کند، تا قرن بیستم تحقیق عمیقی صورت نگرفت. از قرن بیستم به بعد، جامعه‌شناسان و باستان‌شناسان به کاربرد اصطلاح کمونیسم بدوی در جوامع شکارچی-گردآورنده دوران پارینه‌سنگی تا جوامع جامعه زراعی دوره مس‌سنگی، از جمله جوامع دیرینه-آمریکایی از دوره لیئوآمریکایی قدیم تا دوران لیسیایی توجه کرده‌اند. باستان‌شناسان شوروی تحت تأثیر آثار مورگان و انگلس، فرهنگ‌های مختلف پارینه‌سنگی را که پیکرک‌های ونوس را خلق کردند، که بسیاری از آنها در دهه
ونوس را خلق کردند، که بسیاری از آنها در دهه های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ در اتحاد جماهیر شوروی یافت شدند، به‌عنوان شاهدی بر کمونیستی بودن جوامع اولیه و ماهیت مادرسالاری تفسیر کردند. روان‌کاو ویلهلم رایش در سال ۱۹۳۱ وجود یک کمونیسم اولیه را از اطلاعات موجود در آثار برونیسلاف مالینوفسکی نتیجه گرفت. البته مالینوفسکی و فیلسوف اریک فروم این نتیجه‌گیری را قانع‌کننده نمی‌دانستند. ارنست بورنمن در اثر خود "پدرسالاری" (۱۹۷۵) از ایده‌های رایش حمایت کرد. جوامع کمونیستی بدوی. در یک جامعه کمونیستی بدوی، نیروهای مولد متشکل از همه
یک جامعه کمونیستی بدوی، نیروهای مولد متشکل از همه افراد توانا بودند که درگیر به‌دست آوردن غذا و منابع از زمین بودند، و همه در شکار و جمع‌آوری سهیم بودند. هیچ مالکیت خصوصی‌ای وجود نداشت که از دارایی شخصی مانند اجناس، لباس و وسایل شخصی مشابه متمایز شود، زیرا جامعه بدوی هیچ چیز مازادی تولید نمی‌کرد. آنچه تولید می‌شد به سرعت مصرف می‌شد و به این دلیل بود که تقسیم کار وجود نداشت، از این رو مردم مجبور بودند با هم کار کنند. معدود چیزهایی که وجود داشتند - ابزار تولید ( ابزار و زمین)، مسکن - به‌صورت اشتراکی استفاده
( ابزار و زمین)، مسکن - به‌صورت اشتراکی استفاده می‌شدند. از نظر انگلس، در ارتباط با محل سکونت مادرزادی و تبار مادری، کار باروری مشترک بود. فقدان دولت نیز وجود داشت. اهلی شدن حیوانات و گیاهان پس از انقلاب نوسنگی از طریق گله‌داری و کشاورزی و متعاقب آن انقلاب شهری به‌عنوان نقطه عطفی از کمونیسم بدوی به جامعه طبقاتی تلقی می‌شد، زیرا این گذار با ظهور مالکیت خصوصی و برده‌داری با نابرابری‌ای که به‌دنبال داشت، همراه شد، علاوه بر این، بخش‌هایی از جمعیت شروع به تخصص در فعالیت‌های مختلف از جمله تولید، فرهنگ، فلسفه و
در فعالیت‌های مختلف از جمله تولید، فرهنگ، فلسفه و علم کردند که تا حدی به قشربندی اجتماعی و توسعه طبقات اجتماعی منجر شد. جوامع برابری‌طلب و کمونیست مانند شکارچی-گردآورنده توسط بسیاری از انسان‌شناسان اجتماعی معروف از جمله جیمز وودبرن، ریچارد بورشای لی، آلن بارنارد و جروم لوئیس مورد مطالعه و توصیف قرار گرفته‌اند. انسان‌شناسانی مانند کریستوفر بوهم، کریس نایت و لوئیس گزارش‌های نظری ارائه می‌کنند تا توضیح دهند که چگونه ترتیبات اجتماعی کمونیستی و برابری‌طلبانه ممکن است در گذشته ماقبل تاریخ ظهور کرده باشد. علی‌رغم
است در گذشته ماقبل تاریخ ظهور کرده باشد. علی‌رغم تفاوت‌هایی که وجود دارد، این انسان‌شناسان و دیگر انسان‌شناسان از انگلس پیروی می‌کنند و استدلال می‌کنند که تغییر تکاملی - مقاومت در برابر سلطه جنسی و سیاسی به سبک نخستی‌ها - در نهایت در یک گذار انقلابی به اوج خود رسید. لی از تعصب دیرینه جریان اصلی و فرهنگ غالب علیه ایده کمونیسم بدوی انتقاد می‌کند: «ایدئولوژی بورژوایی [که] ما را وادار می‌کند باور کنیم که کمونیسم بدوی وجود ندارد، در آگاهی عمومی آن را با رمانتیسیسم، اگزوتیسم آغشته کرده است.» مقاله‌ها استدلال
اگزوتیسم آغشته کرده است.» مقاله‌ها استدلال کرده‌اند که تصویر شکارچی-گردآورنده‌ها با خصوصیات برابری‌طلب گمراه‌کننده است. طبق یک مقاله منتشر شده در "انسان‌شناسی کنونی"، درحالی‌که سطوح نابرابری پایین بود، اما همچنان وجود داشت، با میانگین گروه شکارچی-گردآورنده ضریب جینی ۰٬۲۵ (برای مقایسه، این مورد توسط کشور دانمارک در سال ۲۰۰۷ به‌دست آمد). بوده است. این استدلال تا حدی مورد تأیید آلن تستارت و دیگران است که گفته اند جامعه بدون مالکیت عاری از مشکلات استثمار، سلطه یا جنگ نیست. اما مارکس و انگلس استدلال نکردند که
یا جنگ نیست. اما مارکس و انگلس استدلال نکردند که کمونیسم برابری را به ارمغان آورد، زیرا به گفته آن‌ها برابری مفهومی بدون ارتباط در واقعیت فیزیکی است. تستارت از مشاهدات انگلس حمایت می‌کند که جوامع بدون مازاد از نظر اقتصادی برابری‌طلب هستند و برعکس جوامعی که مازاد دارند نابرابر هستند. آرنولد پترسن از وجود کمونیسم بدوی برای استدلال علیه این ایده که کمونیسم بر خلاف طبیعت انسان است استفاده کرده است. حکمت کیویل‌جیملی در "تز تاریخ" استدلال کرد که در جوامع پیشاسرمایه‌داری، پویایی اصلی تغییر تاریخی «مبارزه طبقاتی
پویایی اصلی تغییر تاریخی «مبارزه طبقاتی در جامعه نبود، بلکه کنش جمعی قوی» ارزش‌های برابری‌خواهانه و جمع‌گرایانه «جامعه سوسیالیستی بدوی» بود.
«از میان دره» () دومین قسمت از فصل دوم مجموعه درام پسا آخرالزمانی آمریکایی "آخرین بازمانده از ما" است. این قسمت که توسط کریگ مازن، یکی از سازندگان این مجموعه، نوشته و توسط مارک مایلود کارگردانی شده است، در ۲۰ آوریل ۲۰۲۵ از شبکه اچ‌بی‌او پخش شد. داستان این قسمت حول محور مردم جکسون، وایومینگ می‌چرخد که شامل جوئل (پدرو پاسکال)، الی (بلا رمزی)، تامی (گابریل لونا)، دینا (ایزابلا مرسد) و جسی (یانگ مازینو) می‌شود، در حالی که تعداد مشاهده‌های افراد مبتلا در اطراف منطقه افزایش می‌یابد. همچنین، ابی (کیتلین دیور) نیز
افزایش می‌یابد. همچنین، ابی (کیتلین دیور) نیز در حال بررسی گزینه‌های خود برای انتقام از جوئل است. این قسمت در اوایل سال ۲۰۲۴ فیلم‌برداری شد. صحنهٔ حمله به جکسون، که برای ایجاد کشمکش‌های مداوم شخصیتی و انگیزه‌های داستانی نوشته شده بود، نزدیک به چهار هفته فیلم‌برداری شد و شامل تصویربرداری بیش از ۶۰۰ جلوهٔ ویژهٔ بصری، حدود ۱۰۰ سیاهی‌لشکر و حدود ده‌ها بدل‌کار بود. نویسندگان تصمیم گرفتند مرگ جوئل را در ابتدای فصل به تصویر بکشند تا روایت داستان شکل بگیرد. منتقدان از کارگردانی، فیلم‌برداری، نویسندگی، و اجراهای
از کارگردانی، فیلم‌برداری، نویسندگی، و اجراهای پاسکال، رمزی و دیور تمجید کردند. داستان. ابی پس از پناه گرفتن در یک عمارت متروکه نزدیک جکسون، وایومینگ، رؤیایی می‌بیند که در آن به خودِ گذشته‌اش هشدار می‌دهد وارد اتاقی نشود که پدرش در آن کشته شده است. پس از بیدار شدن، او همچنان مصمم است جوئل را بکشد، در حالی که دوستانش نگران امنیت شهر و نبود یک برنامهٔ مشخص هستند. با وجود تردید گروه، ابی برای بررسی جکسون از آنجا خارج می‌شود. الی قصد دارد با جوئل به گشت‌زنی برود، اما جسی به او اطلاع می‌دهد که جوئل قبلاً همراه
اما جسی به او اطلاع می‌دهد که جوئل قبلاً همراه دینا شهر را ترک کرده است. در جریان رخدادی ناگهانی، ابی که ناخواسته گروه بزرگی از مبتلایان را از زیر برف بیدار کرده، توسط جوئل و دینا نجات می‌یابد. این اتفاق باعث می‌شود که در جکسون شاخه‌های آلوده کشف شوند و مبتلایان به سمت شهر حرکت کنند؛ در نتیجه نبردی رخ می‌دهد که خسارات و تلفات سنگینی به جا می‌گذارد. در میان درگیری، تامی همسرش ماریا را از یک موجود خطرناک نجات داده و سرانجام آن را با یک شعله‌افکن از بین می‌برد. ابی جوئل و دینا را به عمارت می‌کشاند و ادعا
ابی جوئل و دینا را به عمارت می‌کشاند و ادعا می‌کند دوستانش می‌توانند به دفاع از جکسون کمک کنند. اما پس از بی‌هوش کردن دینا، ابی فاش می‌کند که دختر دکتری از فایرفلایز است که جوئل در سالت لیک سیتی کشته بود. او ابتدا به جوئل شلیک می‌کند و سپس با چوب گلف زخم‌هایش را هدف قرار می‌دهد تا زمانی که چوب می‌شکند. الی، که در جست‌وجوی جوئل و دینا بود، توسط ابی و گروهش اسیر می‌شود و مجبور به تماشای قتل جوئل با تکهٔ شکستهٔ چوب گلف می‌شود. با وجود قسم خوردن الی برای انتقام‌گیری، ابی و همراهانش او را زنده می‌گذارند و
ابی و همراهانش او را زنده می‌گذارند و می‌روند. جکسون آرام‌آرام خود را از خرابی‌های نبرد بازمی‌یابد، در حالی که الی، دینا و جسی به خانه برمی‌گردند و جسد جوئل را همراه خود می‌آورند. تولید. مفهوم‌سازی و نویسندگی. قسمت «از میان دره» توسط کریگ مازن، یکی از سازندگان مجموعه "آخرین بازمانده از ما"، نوشته شده و توسط مارک مایلود کارگردانی شده است. فیلم‌برداری. فرایند تولید این قسمت از فوریه ۲۰۲۴ آغاز شد و کاترین گلدشمیت به عنوان فیلم‌بردار در آن حضور داشت. صحنه‌های مربوط به جکسون در شهرهای میشن، فورت لنگلی و لنگلی
مربوط به جکسون در شهرهای میشن، فورت لنگلی و لنگلی فیلم‌برداری شد و فیلم‌برداری در یک ملک خصوصی در خلیج میناتی در ساحل بریتانیا طی پنج روز انجام شد—۵، ۷، ۱۲، ۱۳ ژوئن و ۲ ژوئیه—که در آن از افکت‌های دود و آتش‌بازی استفاده شده بود. بازخورد. پخش. این قسمت در ۲۰ آوریل ۲۰۲۵ از شبکه اچ‌بی‌او پخش شد. بازخورد انتقادی. «از میان دره» در وبگاه راتن تومیتوز بر اساس هشت نقد، امتیاز تأییدی ۱۰۰٪ را کسب کرده است و میانگین امتیاز آن ۹٫۴ از ۱۰ است. چندین منتقد، سکانس‌های اکشن قسمت دوم را با بهترین لحظات مجموعه تلویزیونی "بازی
دوم را با بهترین لحظات مجموعه تلویزیونی "بازی تاج‌وتخت" مقایسه کردند؛ ناگنت از مجله "امپایر" آن را «تلویزیونی سینمایی با مقیاس بزرگ استثنایی که کمتر شبکه‌ای غیر از اچ‌بی‌او قادر به تولید آن است» خواند، و جیمز جکسون از "تایمز" آن را با صحنه آغازین فیلم "نجات سرباز رایان" (۱۹۹۸) مقایسه کرد. با این حال، سایمون کاردی از "آی‌جی‌ان" آن را واکنشی افراطی به کمبود سکانس‌های اکشن در فصل اول دانست و معتقد بود که این سکانس‌ها سایر لحظات کلیدی را تحت‌الشعاع قرار داده‌اند. منتقد "ای.وی. کلاب" عقیده داشت که رمزی به‌طور
منتقد "ای.وی. کلاب" عقیده داشت که رمزی به‌طور مؤثر هر دو جنبهٔ بلوغ و معصومیت کودکانهٔ الی را به تصویر کشیده است. چندین منتقد سکانس تعقیب ابی را تحسین کردند و فیلم‌برداری آن را به دلیل حس خفقان‌آور و ترسناک آن ستودند. منتقد "کوتاکو" از صحنه‌های مربوط به مرگ جوئل به‌دلیل نحوهٔ پیشرفت داستان و زمان‌بندی اتفاقات و شیوهٔ روایت انتقاد کرد. این منتقد عقیده داشت که انگیزه‌های شخصیت ابی بیش از حد واضح شده‌اند و هیچ ابهامی باقی نمانده است و همچنین، صحنه‌ای که الی بدن بی‌جان جوئل را در آغوش می‌گیرد باعث شده پیام
بدن بی‌جان جوئل را در آغوش می‌گیرد باعث شده پیام احساسی داستان خیلی آشکار و مستقیم باشد و تأثیرگذاری سکانس کاهش یافته است.
یزدان میر (ملقب به سردار باقری) از نیروهای اطلاعاتی ایران و از اعضای عالی رتبه نیروی قدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است که در حال حاضر فرماندهی واحد ۸۴۰ را بر عهده دارد. او در سازماندهی عملیات تروریستی، جمع آوری اطلاعات، و برنامه ریزی ترورهای هدفمند در خارج از ایران ، به ویژه علیه مخالفان ایرانی، شخصیت های غربی و اهداف اسرائیلی دست داشته است. پیشینه و نقش در سپاه. گمان می رود یزدان میر یکی از مقامات ارشد سازمان اطلاعات ایران است و نقش مهمی در اجرای عملیات خارجی به نمایندگی از نیروی قدس سپاه داشته است.
خارجی به نمایندگی از نیروی قدس سپاه داشته است. مسئولیت‌های او شامل نظارت بر ماموریت‌های مخفی، جذب نیروهای عملیاتی و هماهنگی حملات خارج از مرزهای ایران است. او به عنوان یک شخصیت کلیدی در واحد سری ۸۴۰، یک بخش متخصص در قتل های هدفمند، آدم ربایی، و عملیات بی ثباتی شناسایی شده است. مشارکت در عملیات بین المللی. یزدان میر با چندین توطئه تروریستی بین‌المللی منتسب به واحد ۸۴۰، یک بخش مخفی از نیروی قدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی که در مأموریت‌های ترور، عملیات اطلاعاتی و قاچاق اسلحه تخصص دارد، مرتبط بوده است. گزارش
و قاچاق اسلحه تخصص دارد، مرتبط بوده است. گزارش ها حاکی از آن است که او نقش مهمی در استخدام و آموزش عوامل برای قتل های هدفمند، به ویژه علیه چهره های مخالف ایرانی و شهروندان اسرائیلی ایفا کرده است. منابع اطلاعاتی نشان می دهند که میر در حملات و تلاش برای ترور در سراسر اروپا ، خاورمیانه ، شرق آفریقا ، قفقاز ، آسیا و آمریکای لاتین دست داشته است. نام وی همچنین در ارتباط با سرهنگ حسن صیاد خدایی ، فرمانده سپاه ترور شده در تهران در سال ۱۴۰۴ که عمیقاً در طراحی عملیات تروریستی در خارج از کشور دست داشت، منتشر شده است.
تروریستی در خارج از کشور دست داشت، منتشر شده است. پس از مرگ خدایی، گمان می رود میر برخی از آن مأموریت ها را ادامه داده است. میر در میان عملیات کلیدی خود، حملات را سازماندهی کرده و قاچاق اسلحه را از طرف واحد ۸۴۰ تسهیل کرده است. یکی از کمپین‌های مهم شامل قرار دادن مین‌های ضدنفر و بمب‌های دست‌ساز (IED) در امتداد مرز اسرائیل و سوریه در بلندی‌های جولان ، به‌ویژه هدف قرار دادن واحدهای نیروهای دفاعی اسرائیل (IDF) بود. این تلاش‌ها توسط اطلاعات اسرائیل در سال‌های 2020 و 2022 مختل شد. علاوه بر این، واحد ۸۴۰ نقش مهمی
و 2022 مختل شد. علاوه بر این، واحد ۸۴۰ نقش مهمی در تسلیح جناح‌های شبه‌نظامی ایفا کرده است و از واحد ۱۸۸۴۰ و بال ۴۰۰۰ (اطلاعات سپاه پاسداران انقلاب اسلامی) در سوریه برای قاچاق تسلیحات پیشرفته - از جمله مین‌های ضد تانک و آر پی جی - به کرانه باختری از طریق اردن حمایت می‌کند. فراتر از خاورمیانه، این واحد با ایجاد شبکه‌های تروریستی در اروپا، ایالات متحده و سایر مناطق، که اغلب از سازمان‌های جنایتکار محلی برای انجام اهداف خود استفاده می‌کند، دامنه جهانی خود را گسترش داده است. گزارش‌های اطلاعاتی واحد ۸۴۰ را با
گسترش داده است. گزارش‌های اطلاعاتی واحد ۸۴۰ را با چندین توطئه ترور در آلمان ، ترکیه و فرانسه مرتبط می‌کنند و چندین تلاش ناموفق برای هدف قرار دادن شخصیت‌های اسرائیلی و غربی وجود دارد. تحریم ها و واکنش بین المللی. یزدان میر به دلیل نقشش در عملیات اطلاعاتی ایران و ادعای دست داشتن در تروریسم، مورد بررسی سازمان های اطلاعاتی غربی قرار گرفته است. گزارش ها خواستار تحریم ها و اقدامات متقابل برای محدود کردن توانایی او در هماهنگی عملیات بین المللی شده اند. آژانس های امنیتی در چندین کشور به نظارت بر فعالیت های میر و
امنیتی در چندین کشور به نظارت بر فعالیت های میر و واحد ۸۴۰ به عنوان بخشی از تلاش های گسترده تر برای مقابله با تروریسم تحت حمایت ایران ادامه می دهند.