payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سهم آن‌ها در خانه و جامعه را بی‌ارزش کند. مراقبت نوع خاصی از کار است زیرا «به‌طور ذاتی انگیزه‌بخش است»، یعنی نه تنها پول باعث انگیزش افراد برای مراقبت می‌شود. فولبر استدلال می‌کند که کار مراقبتی به‌طور تاریخی بی‌ارزش شده است، زیرا به‌طور عمده توسط زنان و با هزینه کم یا بدون هزینه ارائه شده است. این مسئله به‌خوبی توضیح می‌دهد که چرا زنان درآمد کمتری نسبت به مردان دارند. در این راستا، فولبر از خود می‌پرسد چرا زنان مشاغل مراقبتی را انتخاب می‌کنند و بر این باور است که ساخت اجتماعی زنانه‌بودن پیوندی میان
باور است که ساخت اجتماعی زنانه‌بودن پیوندی میان زنانه‌بودن و مراقبت ایجاد می‌کند. فولبر معتقد است که تنها از طریق همکاری جمعی برای تضمین تأمین و کیفیت بهتر مراقبت، به‌طور مستقل از بازار، می‌توان اطمینان حاصل کرد که مسئولیت مراقبت به‌طور عادلانه توزیع شده و به‌طور نامتناسبی بر دوش زنان قرار نگیرد. در کتاب معروف خود "قلب نامرئی" ("The Invisible Heart)"، فولبر به بررسی بازار و رقابت فردی می‌پردازد که این رقابت ایجاد می‌کند و استدلال می‌کند که مراقبت ضروری از سالمندان و کودکان در بازار تأمین نمی‌شود، با این
سالمندان و کودکان در بازار تأمین نمی‌شود، با این حال هنوز برای جامعه حیاتی است. به‌طور تاریخی زنان این مراقبت را یا به‌عنوان کار غیر بازاری یا کار بازاری با دستمزد کم تأمین کرده‌اند. فولبر به بررسی ساختارهای اجتماعی و دولتی که از مراقبت پشتیبانی می‌کنند و آن را تأمین می‌کنند، و تکامل آن‌ها در طول تاریخ پرداخته است. او در پایان نتیجه می‌گیرد که همه ما مسئولیت داریم از دیگران مراقبت کنیم و چشم‌اندازی برای آینده ارائه می‌دهد که در آن مراقبت و کار مراقبتی اولویت بیشتری پیدا کرده و حمایت بیشتری از آن‌ها صورت
بیشتری پیدا کرده و حمایت بیشتری از آن‌ها صورت گیرد. فولبر همچنین به‌طور گسترده‌ای دربارهٔ سازمان اجتماعی زمان نوشته است، به‌ویژه زمانی که به مراقبت از کودکان و سالمندان اختصاص می‌یابد و چگونه سیاست‌های خانواده و نهادهای اجتماعی انتخاب‌های افراد بین کار پرداختی و غیرپرداختی را محدود می‌کنند. فولبر وبلاگ «Care Talk: coordinating research on care provision» را از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۰۹ نگهداری می‌کرد. او همچنین نویسندهٔ وبلاگ «"Economix»" در "نیویورک تایمز" است، فرصتی که او گفته است از آن لذت می‌برد، زیرا «اکثر
فرصتی که او گفته است از آن لذت می‌برد، زیرا «اکثر دانشگاهیان زمان زیادی را صرف نوشتن مطالبی می‌کنند که تعداد کمی از افراد آن‌ها را می‌خوانند».
ساوانا مک‌کارتی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری ایرلند است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال زنان شامروک راورز بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال، زیر ۱۹ سال و بزرگسالان زنان جمهوری ایرلند بازی کرده است. سال‌های اولیه. مک‌کارتی در مراحل اولیه کار خود برای لیستول سلتیک فوتبال بازی کرد و از زمانی که هفت ساله بود به این باشگاه پیوست. او همچنین تا سطوح پایه برای کری بازی کرد، قبل از اینکه تصمیم بگیرد بر روی فوتبال تمرکز کند. دوران باشگاهی. مک‌کارتی در اوت ۲۰۱۴ با ویوز قرارداد امضا کرد و
مک‌کارتی در اوت ۲۰۱۴ با ویوز قرارداد امضا کرد و اولین حضور خود در لیگ ملی فوتبال زنان جمهوری ایرلند (WNL) را در فصل ۲۰۱۴–۱۵ برای این باشگاه انجام داد. پس از یک فصل، او به باشگاه فوتبال زنان گالوی پیوست. در فوریه ۲۰۱۶، مک‌کارتی پیشنهاد یک قرارداد حرفه‌ای با باشگاه فوتبال زنان گلاسگو سیتی که در لیگ قهرمانان زنان اروپا شرکت می‌کرد را پذیرفت. حضور برخی از هم‌تیمی‌های بین‌المللی ایرلندی به او کمک کرد تا در محیط جدیدش احساس راحتی کند. در نوامبر ۲۰۱۷، او به گلاسگو سیتی کمک کرد تا یازدهمین عنوان متوالی قهرمانی لیگ
سیتی کمک کرد تا یازدهمین عنوان متوالی قهرمانی لیگ برتر فوتبال زنان اسکاتلند را به دست آورد. در مارس ۲۰۱۸، مک‌کارتی به لیگ ملی زنان با کورک سیتی بازگشت. در اولین بازی‌اش برای کورک، او در پیروزی ۲–۰ در برابر باشگاه سابقش گالوی، یک «ضربه بلند و چرخشی» به ثمر رساند. او در سال ۲۰۱۸ به عنوان بازیکن فصل کورک انتخاب شد، اما به دلیل مصدومیت بخش زیادی از فصل ۲۰۱۹ را از دست داد. در مه ۲۰۲۰، او دوباره با گالوی قرارداد امضا کرد. در ژانویه ۲۰۲۳، مک‌کارتی با باشگاه فوتبال زنان شامروک راورز قرارداد امضا کرد تا بازگشت
زنان شامروک راورز قرارداد امضا کرد تا بازگشت باشگاه به لیگ ملی زنان را آغاز کند. دوران ملی. جوانان. مک‌کارتی مدافع مهمی در تیم زیر ۱۹ سال جمهوری ایرلند بود که برای اولین بار به یورو راه یافت. او در مرحله گروهی برابر تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال زنان انگلستان و سوئد گلزنی کرد. آن‌ها در نیمه‌نهایی با نتیجه ۴–۰ به تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال زنان هلند باختند، که ویوین میدما سه گل به ثمر رساند. بزرگسالان. در ۵ مه ۲۰۱۴، سوزان رونان، مک‌کارتی را در یک تیم آزمایشی برای یک بازی دوستانه برابر منتخب ایالت باسک به تیم ملی
یک بازی دوستانه برابر منتخب ایالت باسک به تیم ملی فوتبال زنان جمهوری ایرلند دعوت کرد. او به عنوان بازیکن تعویضی به‌جای سیارا مک‌کورمک در شکست ۲–۰ جمهوری ایرلند به میدان رفت که به عنوان یک مسابقه بین‌المللی کامل طبقه‌بندی نشد. مک‌کارتی دوباره برای یک مسابقه مقدماتی یوفا یورو ۲۰۱۷ برابر تیم ملی فوتبال زنان اسپانیا در نوامبر ۲۰۱۵ دعوت شد. مربی رونان گفت: «این یک تجربه خوب برای ساوانا خواهد بود، که هنوز با تیم زیر ۱۹ سال است و فرصتی برای اوست تا از نزدیک ببیند که در سطح بین‌المللی بزرگسالان چه چیزی لازم است.»
که در سطح بین‌المللی بزرگسالان چه چیزی لازم است.» او برای سفری به ایالات متحده در ژانویه ۲۰۱۶ انتخاب شد، در شکست ۵–۰ ایرلند برابر تیم ملی بزرگسالان ایالات متحده به عنوان بازیکن تعویضی استفاده نشد، اما دو روز بعد در شکست ۳–۰ برابر تیم ملی زیر ۲۳ سال ایالات متحده به میدان رفت. او اولین بازی رسمی بزرگسالان خود را در قبرس کاپ ۲۰۱۶ به عنوان بازیکن تعویضی در دقیقه ۸۶ به‌جای مگان کمبل در شکست ۲–۰ برابر تیم ملی فوتبال زنان اتریش به دست آورد. او سپس در تساوی ۱–۱ در تقابل با تیم ملی فوتبال زنان ایتالیا و شکست ۱–۰
تقابل با تیم ملی فوتبال زنان ایتالیا و شکست ۱–۰ برابر مجارستان به میدان رفت. در ژوئن ۲۰۱۶، او در پیروزی تاریخی ۹–۰ ایرلند برابر مونته‌نگرو به میدان رفت. مک‌کارتی در نیمه دوم یک پیروزی دوستانه ۲–۱ در خانه برابر ایالت باسک در ۲۵ نوامبر ۲۰۱۶ به میدان رفت و در نیمه وقت به جای جتا بریل وارد شد. وقتی سوزان رونان کنار رفت و کالین بل در فوریه ۲۰۱۷ جایگزین او شد، مک‌کارتی در اولین تیم او برای قبرس کاپ ۲۰۱۷ نام برده شد. در سپتامبر ۲۰۲۱، مک‌کارتی توسط ورا پاو به تیم ملی دعوت شد. پاو تحت تأثیر تعهد دوباره مک‌کارتی و
ملی دعوت شد. پاو تحت تأثیر تعهد دوباره مک‌کارتی و توانایی او در بازی در سمت چپ یک خط دفاعی سه نفره قرار گرفت. عملکرد امیدوارکننده‌ای در پیروزی دوستانه ۳–۲ ایرلند برابر تیم ملی فوتبال زنان استرالیا در ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۱، اولین جام مک‌کارتی پس از پنج سال را به همراه داشت.
تری تخمه († ۴۰۹/۴۰۸ قبل از میلاد)، پسر ویدرنه سوم، ساتراپ ایرانی امپراتوری هخامنشی در سده پنجم پیش از میلاد بود. او ممکن است از نوادگان ویدرنه یکم، یکی از هفت توطئه کننده علیه گئومات مغ باشد. از طریق ازدواج با شاهدخت آمستریس، تری تخمه داماد پادشاه بزرگ داریوش دوم بود و خواهرش استاتیرای یکم († ۴۰۰ قبل از میلاد) با شاهزاده آرشاس، پادشاه بزرگ بعدی اردشیر دوم ازدواج کرد. تری تخمه به عنوان فرماندار در استان نامشخص خود، احتمالاً ماد، جانشین پدرش شده بود. تری تخمه یک خواهر ناتنی به نام «رکسانا» داشت که نه تنها
یک خواهر ناتنی به نام «رکسانا» داشت که نه تنها بسیار زیبا بود، بلکه در استفاده از کمان و نیزه نیز مهارت داشت. عاشق او شد و برای رهایی او، قصد کشتن همسر سلطنتی خود را داشت و با سیصد نفر از پیروانش علیه داریوش دوم شورش کرد. اما زن و شوهر سلطنتی قیام او را پیش‌بینی کرده بودند و به یکی از پیروانش به نام اودیاستیس رشوه دادند که به نوبه خود او را در دوئل کشتند. برای قیام برنامه‌ریزی شده، ملکه پروشات از خانواده تری تخمه انتقام گرفت و مادر، پسرش، برادرانش Mitrostes و Helikos و سایر خواهران و برادرانش را کشت. تنها
و Helikos و سایر خواهران و برادرانش را کشت. تنها استاتیرا توانست به واسطه شفاعت شوهرش از انتقام بگریزد. شورش تری تخمه احتمالاً همان شورشی بود که گزنفون برای سال ۴۰۹/۴۰۸ پیش از میلاد توصیف کرد.
یون جایو () "مانگنیجی" (نخست‌وزیر) امپراتوری گوگوریو در روزهای رو به زوال گوگوریو بود. او پدربزرگ یون گه‌سومون ژنرال نخبه و "ته‌مانگنیجی" گوگوریو پیش از فروپاشی آن بود. یون جایو پدر یون ته‌جو، پدر (یون گه‌سومون) و "مانگنیجی" پس از جایو بود. سوابق تاریخی تاریخ زندگی یا اقدامات او را به عنوان "مانگنیجی" ارائه نمی‌کنند. پیش‌زمینه. اطلاعات زیادی در مورد پیشینه تاریخی «یون جایو» در دست نیست جز اینکه گفته می‌شود جد او «در آب به دنیا آمده است». مورخان کوشش کرده‌اند این متن را ترجمه کنند و ثابت کرده‌اند که جد «یون
این متن را ترجمه کنند و ثابت کرده‌اند که جد «یون جایو» ممکن است در دریا یا نزدیک رودخانه به دنیا آمده باشد. آشکار است که خانواده او در گوگوریو بسیار قدرتمند بودند و برای تعداد نامعلومی از نسل‌ها رهبری استان شرقی امپراتوری گوگوریو را بر عهده داشتند. میراث. پس از درگذشت یون جایو، پسر ارشدش یون ته‌جو جانشین او شد و در سمت‌های «مانگنیجی» و «ته‌ترو» در استان شرقی امپراتوری گوگوریو قرار گرفت. پس از مرگ یون ته‌جو، پسر ارشد او یون گه‌سومون از سمت های قانونی خود توسط سایر اشراف گوگوریو رد شد و مجبور شد کودتایی
توسط سایر اشراف گوگوریو رد شد و مجبور شد کودتایی انجام دهد که در آن زمان پادشاه یونگ‌نیو را سرنگون کرد. یون گه‌سومون نخستین "ته مانگنیجی" در تاریخ گوگوریو شد. پس از مرگ یون گه‌سومون، پسرانش با مبارزات میان یکدیگر پادشاهی را از هم جدا کردند. با این کار، گوگوریو سرانجام درسال ۶۶۸ میلادی به دست دودمان تانگ سرنگون شد. سپس از یون جایو در سنگ‌نوشته‌های نوه‌های او یون نامسنگ و یون نامگون یاد شد. نام‌خانوادگی. سنگ‌نوشته یون نامسنگ و یون نامگون نام خانوادگی یون جایو را به عنوان «چون» یاد می‌کنند. شناخته شده است که
را به عنوان «چون» یاد می‌کنند. شناخته شده است که این کار مورخان تانگ است که نام خانوادگی «یون» را به «چون» تغییر دادند زیرا نام گائوزو یوان بود، که تلفظی مشابه نام خانوادگی «یون» داشت.
ماریا لیوپولدینه اتریش و تیرول (؛ – ) ملکه حاکم اهل اتریش بود. وی آرشیدوشس اتریش و عضو شاخه تیرول از دودمان هابسبورگ و از طریق ازدواجش، دومین همسر پسر عموی خود فردیناند سوم، امپراتور مقدس روم بود. به این ترتیب، او ملکه امپراتوری مقدس روم، ملکه آلمان و همسر ملکه مجارستان و بوهم بود. او در سن ۱۷ سالگی در هنگام زایمان درگذشت. سال‌های اولیه زندگی. ماریا لیوپولدینه در ۶ آوریل ۱۶۳۲ در اینسبروک واقع در کنت‌نشین تیرول به دنیا آمد. او سومین دختر (اما دومین بازمانده) و پنجمین و کوچک‌ترین فرزند لئوپولد پنجم، آرشیدوک
و پنجمین و کوچک‌ترین فرزند لئوپولد پنجم، آرشیدوک اتریش، و کلودیا دمدیچی بود. پدرش در ۱۳ سپتامبر ۱۶۳۲ هنگامی که او پنج‌ماهه بود. درگذشت از طرف پدرش، پدربزرگ و مادربزرگش کارل دوم، آرشیدوک اتریش و همسر و خواهرزاده‌اش پرنسس ماریا آنا فن بایرن بودند. از طرف مادرش، پدربزرگ و مادربزرگش فردیناندو دو مدیچی، دوک بزرگ توسکانی و همسرش پرنسس کریستینا از لورن بودند. او علاوه بر خواهر و برادرهای تنی خود، یک خواهر ناتنی بزرگتر به نام ویتوریا دلا روور داشت که از اولین ازدواج مادرش با فدریکو اوبالدو دلا روور، دوک اوربینو به
مادرش با فدریکو اوبالدو دلا روور، دوک اوربینو به دنیا آمده بود. برادر بزرگ ماریا لئوپولدین، فردیناند کارل، اتریش علیا یا اتریش دوردست را به ارث برد، اما دوشس کلودیا به دلیل صغر سن پسرش، نایب‌السلطنه شد. در نامه ای به مادرش، الیزابت انگلستان در ۸ سپتامبر ۱۶۴۱، کارل لودویگ یکم اهل پالاتینات (بعداً ملک‌زاده پالاتین) قصد عمویش، شاه چارلز اول انگلستان و پسر عموی اول ماریا لیوپولدینه فردیناند سوم، امپراتور مقدس روم را برای ترتیب دادن ازدواج بین خود و دختری ۹ ساله شرح داد. ازدواج بین آنها برای پایان دادن به «همه
شرح داد. ازدواج بین آنها برای پایان دادن به «همه کینه‌های قدیمی بین خانواده‌های ما» بوده است. با این حال، این ازدواج هرگز شکل نگرفت. ازدواج و مرگ. در ۲ ژوئیه ۱۶۴۸، ماریا لیوپولدینه در شهر لینتس با فردیناند سوم، امپراتور مقدس روم که بیوه بود، ازدواج کرد و بدین ترتیب عنوان ملکه امپراتوری مقدس روم، ملکه آلمان، ملکه مجارستان و ملکه بوهم را به دست آورد. مراسم ازدواج بسیار باشکوه برگزار شد. آهنگساز آندریاس راوخ این ازدواج را به‌عنوان «پیش‌بینی زیباترین پایان جنگ سی‌ساله با کمک و مشیت الهی» جشن گرفت. همچنین،
جنگ سی‌ساله با کمک و مشیت الهی» جشن گرفت. همچنین، اپرایی با عنوان «"پیروزی‌های عشق"» که توسط جووانی فلیچه سانچز ساخته شده بود، قرار بود به مناسبت این ازدواج اجرا شود. اما اجرای نخست آن در پراگ در آخرین لحظه لغو شد، زیرا ووادیسواف چهارم واسا پادشاه لهستان (شوهر خواهر فردیناند سوم) تنها دو ماه پس از مراسم عروسی درگذشت. اجرای برنامه‌ریزی‌شده در پرس‌بورگ نیز هرگز انجام نشد. ملکه جدید از نظر خویشاوندی به همسرش بسیار نزدیک بود، درست مانند دخترعمویش و ملکه قبلی ماریا آنای اسپانیا، امپراتریس مقدس روم که همسر اول
آنای اسپانیا، امپراتریس مقدس روم که همسر اول فردیناند سوم بود. این ازدواج‌های درون‌خانوادگی، یکی از استراتژی‌های متداول دودمان هابسبورگ برای تقویت جایگاه خود بود، اما در نهایت منجر به مشکلات ناشی از درونزایی و ازدواج‌های خویشاوندی شد. پس از ازدواج، ماریا لیوپولدینه باردار شد و در سال ۱۶۴۹، نقاش و شاعر ایتالیایی لورنتسو لیپی تصویری از او در این دوران به تصویر کشید. تنها فرزند او و فردیناند، آرشیدوک کارل یوزف اتریش، در ۷ اوت ۱۶۴۹ به دنیا آمد. اما زایمان بسیار دشوار بود و در نهایت، شهبانوی ۱۷ ساله جان خود را
دشوار بود و در نهایت، شهبانوی ۱۷ ساله جان خود را از دست داد. همسرش دو سال بعد دوباره ازدواج کرد، و پسرشان در ۱۴ سالگی بدون فرزند درگذشت. ماریا لیوپولدینه در مقبره شماره ۲۱ در گورابه سلطنتی وین به خاک سپرده شد. پس از درگذشت او، وُلف هِلمهارت، بارون فون هوهبرگ که در آغاز دوران نویسندگی خود بود، شعری به نام «مرثیه‌ای از اشک‌ها» (Klag-Gedicht) در گرامیداشت او سرود و آن را به امپراتور فردیناند سوم تقدیم کرد.
تحلیل با قصد درمان (به انگلیسی Intention-To-Treat Analysis) (ITT)، روشی در واکاوی داده‌های پژوهش‌های بالینی است که در آن همهٔ بیماران بر پایه گروه تصادفی شدهٔ خود مورد تجزیه تحلیل قرار می‌گیرند، حتی اگر در طول پژوهش از شیوه نامه پیروی نکرده باشند یا از درمان انصراف داده باشند. این روش به حفظ تصادفی سازی و کاهش سوگیری‌ها کمک می‌کند و برآورد واقعی تری از تأثیر درمان ارایه می‌دهد. تحلیل با قصد درمان در برابر تحلیل شیوه نامه ای. تحلیل شیوه نامه ای (به انگلیسی Per-Protocol Analysis) یا (PP) روشی آماری برای تجزیه
Analysis) یا (PP) روشی آماری برای تجزیه تحلیل است که در آن فقط آن دسته از شرکت کنندگان که به‌طور کامل از شیوه نامه پیروی کرده‌اند وارد تحلیل می‌شوند. این روش ممکن است تأثیر درمان را به‌طور دقیق تری بر کسانی که آن را به‌طور کامل دریافت می‌کنند برآورد کند. اما خطر بیش برآورد در آن افزایش می‌یابد. تحلیل با قصد درمان بهسازی شده. تحلیل با قصددرمان بهسازی شده (به انگلیسی Modified Intention-To-Treat Analysis) یا (mITT) یک روش در تحلیل داده‌های مطالعاتی است که در آن بخشی از تحلیل با قصد درمان (ITT) حفظ شده اما
آن بخشی از تحلیل با قصد درمان (ITT) حفظ شده اما برخی تغییرات را به منظور بهبود دقت و افزایش قابلیت تعمیم پذیری نتایج تحلیل با قصد درمان (ITT) انجام می‌دهد. در این روش برخی از بیماران که به هر دلیلی از جمله عدم پاسخ به درمان، انصراف از درمان یا رعایت نکردن شیوه نامه ممکن است از تحلیل کنار گذاشته شوند. روش واکاوی بادب (mITT) تلاش می‌کند تا میان حفظ تصادفی سازی و حصول نتایج دقیق تر تعادل ایجاد کند. برتری‌ها و کاستی‌ها. مزایا معایب
جام قهرمانان کونکاکاف ۲۰۰۳ سی‌ و هشتمین دوره مسابقات بین‌المللی فوتبال باشگاهی سالانه جام قهرمانان کونکاکاف بود که در منطقه کونکاکاف (آمریکای شمالی، آمریکای مرکزی و دریای کارائیب) برگزار شد. تولوکا با برد در فینال با نتیجه ۵–۴ مقابل هم‌کشوری خود مورلیا، قهرمان مسابقات شد. مرحله اول. ---- ---- ---- ----
علویه بابایوا (; – ) نثرنویس، مترجم ادبیات روسی و ناشر برجسته آذربایجانی بود که تأثیر قابل توجهی بر ادبیات معاصر آذربایجان داشت. زندگی و فعالیت‌های ادبی. علویه بابایوا ۱۲ ماه مه سال ۱۹۲۱ در باکو زاده شد. فعالیت ادبی خود را در سال ۱۹۳۶ و با انتشار داستان کوتاهی تحت عنوان «دو زندگی» در نشریه‌های ادبی آغاز کرد. آثار او عمدتاً به بررسی جایگاه انسان در جامعه، سرنوشت افراد و تحولات اجتماعی می‌پردازد. وی با رویکردی واقع‌گرایانه، به مسائل روان‌شناختی و اجتماعی پرداخته و شخصیت‌های داستان‌هایش را با دقتی خاص به تصویر
و شخصیت‌های داستان‌هایش را با دقتی خاص به تصویر کشیده است. علاوه بر خلق آثار داستانی، ترجمه‌های ارزنده‌ای از ادبیات معاصر روسیه به زبان ترکی آذربایجانی انجام داده است که در ارتقای سطح فرهنگی و ادبی کشور خویش نقشی مؤثر داشته‌اند. آثار برجسته. از مجموع مهم‌ترین آثار علویه بابایوا می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: میراث و تأثیرگذاری. نسل‌های بعدی ادبیات آذربایجانی تاسیرات زیادی از علویه بابایوا گرفته‌اند. آثار او نه‌تنها در حوزه ادبیات داستانی، بلکه در مطالعات اجتماعی و فرهنگی نیز مورد توجه قرار گرفته است.
اجتماعی و فرهنگی نیز مورد توجه قرار گرفته است. ترجمه‌هایش از ادبیات روسی سهم بسزایی در آشنایی خوانندگان آذربایجانی‌زبان با اندیشه‌های مدرن ادبیات جهانی داشته است. درگذشت. علویه بابایوا در تاریخ ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۴ در سن ۹۳ سالگی درگذشت. بر اساس وصیت خود، در کنار همسرش در قبرستان یاسامال به خاک سپرده شد. نام او همچنان در تاریخ ادبیات آذربایجانی به عنوان یکی از شخصیت‌های تأثیرگذار و ماندگار ثبت شده است.
اونس () یکی از ژنرال‌های پادشاه اسطوره ای امپراتوری آشور، نی‌نوس بود. او با سمیرامیس ازدواج کرد. گفته می‌شود که پس از خودکشی او سمیرامیس با نی‌نوس ازدواج کرد.
والریوس ماکسیموس (; – ) مورخ، نویسنده، و شاعر اهل روم باستان بود.
تاتول لاورنتی قازاریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) فرد نظامی اهل ارمنستان است . زندگی‌نامه. در ۱۹۷۸ در سوکار به دنیا آمد و از ، و فارغ‌التحصیل شد. وی همچنین برنده قهرمان ملی ارمنستان و شده‌است. وی در ۱۹ اکتبر ۲۰۲۰ در سن ۴۲ سالگی در جمهوری آرتساخ در جریان جنگ ۴۴ روزه کشته شد.
جیوان زاونی آبراهامیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک فرد نظامی اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. در ۶ ژوئیهٔ ۱۹۶۱ در ایروان به دنیا آمد . وی همچنین برنده قهرمان ملی ارمنستان و مدال شجاعت (روسیه) شده است. وی در ۲۰ ژوئیهٔ ۱۹۹۱ در سن ۳۰ سالگی در ورین شن درگذشت و در یرابلور به خاک سپرده شد.
ویتیا وُروشی آیوازیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک فرد نظامی و سیاستمدار --&gt; اهل ارمنستان است . زندگی‌نامه. در ۳۱ دسامبر ۱۹۵۵ در اسپانداریان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان و دانشگاه ملی پلی‌تکنیک ارمنستان فارغ‌التحصیل شد. وی همچنین برنده قهرمان ملی ارمنستان شده است. وی در ۲۹ اوت ۱۹۹۰ در سن ۳۴ سالگی در ایروان همراه با گغازنیک میکائلیان کشته شد و در پانتئون کومیتاس به خاک سپرده شد.
گغازنیک آرمناکی (گارنیک) میکائلیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک سیاستمدار و فرد نظامی اهل ارمنستان بود . زندگی‌نامه. در ۱۶ نوامبر ۱۹۵۱ در روستای لرناروت به دنیا آمد . وی همچنین برنده قهرمان ملی ارمنستان (۱۹۹۶) شده است. در ۲۹ اوت ۱۹۹۰ در سن ۳۸ سالگی در ایروان همراه ویتیا آیوازیان کشته شد.
گاگیک موشغی میریجانیان (؛ زادهٔ ) یک پزشک و سیاستمدار اهل ارمنستان است که از تاریخ ۸ ژوئن ۲۰۱۸ تا تاریخ ۴ اکتبر ۲۰۱۸ سمت استاندار استان آرماویر را برعهده داشت. زندگی‌نامه. در ۱۶ اوت ۱۹۸۱ ‏در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شد.
سرکیس و باخوس (انگلیسی :Sergius and Bacchus; یونانی : Σέργιος &amp; Βάκχος; زبان سریانی :ܣܪܓܝܤ ܘܒܟܘܤ; عربی : سرجیس (یا سرکیس) و باخوس) سربازان مسیحی سریانی قرن چهارمی هستند که توسط کلیساهای کاتولیک، ارتدکس شرقی و ارتدکس مشرقی به عنوان شهید و قدیس مورد احترام قرار می گیرند. روز جشن آنها 7 اکتبر است. بر اساس هاجیوگرافی آنها، سرگیوس و باکوس افسران نظامی مورد علاقه ارتش امپراتور روم گالریوس بودند ، تا زمانی که به عنوان مسیحیان مخفی افشا شدند. سپس آنها به شدت تحقیر و مجازات شدند، مجبور شدند لباس های زنانه و هم
و مجازات شدند، مجبور شدند لباس های زنانه و هم لباس های فرومایگان را بپوشند، باکوس در حین شکنجه جان خود را از دست داد و سرجیوس در نهایت سرش را از تنش جدا شد. منابع. Sergius and Bacchus | ویکیپدیای انگلیسی
تیگران هراندی آبراهامیان (؛ زادهٔ ) یک سیاستمدار و دانشمند علوم سیاسی اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۰۲۱ تا کنون سمت نمایندگی دوره هشتم مجلس ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی‌نامه. در ۲۷ آوریل ۱۹۸۵ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شد.
منصور ایران‌نژاد (۱۹ اردیبهشت ۱۳۳۲ – ۱۰ اسفند ۱۳۹۹) موسیقی‌دان و آهنگ‌ساز ایرانی بود. وی از اوایل دههٔ ۱۳۵۰، فعالیت حرفه‌ای خود را آغاز کرد. زندگی‌نامه. منصور ایران‌نژاد در سال ۱۳۳۲ در تهران متولد شد. وی موسیقی را با ساز پیانو آغاز کرد ولی ساز اصلی او سنتور بود. در سنین جوانی وارد هنرستان‌ موسیقی تهران شد و تحصیلات موسیقی خود را تحت نظر اساتیدی چون حسین دهلوی ادامه داد. منصور ایران‌نژاد نوازندهٔ سازهای سنتور و پیانو بود. او مدتی با گروه نوازندگان عباس وفایی (وفا) همکاری می‌کرد. وی همچنین نوازندهٔ پیانو
(وفا) همکاری می‌کرد. وی همچنین نوازندهٔ پیانو ترانه «رسول رستاخیز» در تلویزیون ملی ایران در زمستان سال ۱۳۵۳ بود. از او حدود ۱۳ اثر در موسیقی پاپ به‌عنوان آهنگساز به یادگار مانده است. درگذشت. منصور ایران‌نژاد در ۱۰ اسفند ۱۳۹۹ درگذشت و در آرامگاه ابیض میاندهٔ چابکسر واقع در شهرستان رودسر استان گیلان به‌خاک سپرده شد.
شارلوتِ بلژیک (؛ – ) که بیشتر با نام کوچک اسپانیایی‌اش کارلوتا، شناخته می‌شد، به‌واسطه تولدش و به‌طور موروثی شاهدخت بلژیک و یکی از اعضای دودمان ویتین بود که خود انشعابی از دودمان زاکسن-کوبورگ و گوتا محسوب می‌شد (به همین دلیل همچنین به‌عنوان شاهدخت زاکسن-کوبورگ و گوتا و دوشس زاکسن نیز شناخته می‌شد). به‌عنوان همسرِ آرشیدوک فردیناند ماکسیمیلیان یوزف اتریش، نائب‌السلطنه لومباردی–ونزیا و بعدها امپراتور مکزیک، او به آرشیدوشس اتریش (در ۱۸۵۷) و ملکهٔ مکزیک (در ۱۸۶۴) مبدل شد. او دختر، نوه، خواهر، خواهرزن، دخترخاله و
مبدل شد. او دختر، نوه، خواهر، خواهرزن، دخترخاله و همسر فرمانروایان حاکم یا برکنارشده در سراسر اروپا و مکزیک بود. شارلوت با فردیناند ماکسیمیلیان یوزف، برادر کوچک امپراتور فرانتس یوزف یکم در سال ۱۸۵۶ نامزد و یکسال بعد در سال ۱۸۵۷ در کاخ سلطنتی بروکسل ازدواج کرد. شارلوتِ بلژیک از ابتدای ازدواجش، با ملکه الیزابت اتریش-مجارستان در وین دچار اختلاف شد و زمانی که همسرش به‌عنوان نائب‌السلطنه لومباردی–ونزیا در ایتالیا منصوب شد، خوشحال شد. در این زمان، او توسط امپراتور ناپلئون سوم به‌عنوان مقام اسمی (تشریفاتی) برای
ناپلئون سوم به‌عنوان مقام اسمی (تشریفاتی) برای امپراتوری پیشنهادی فرانسه در مکزیک انتخاب شد و شارلوت توانست شک و تردیدهای همسرش را دربارهٔ این پیشنهاد برطرف کند. ماکسیمیلیان و شارلوت به‌طور رسمی در ۱۸۶۴ به مکزیکوسیتی رسیدند، اما سلطنت آنان تنها کمی بیشتر از سه سال دوام آورد. او به همسرش کمک کرد، که اجازه می‌داد شارلوت به‌عنوان نایب‌السلطنه در غیابش در مکزیکوسیتی حکومت کند و به همین دلیل شارلوت به‌عنوان اولین زن حکمران در قاره آمریکا شناخته می‌شود. زمانی که ناپلئون سوم دستور عقب‌نشینی نیروهای نظامی کمکی
که ناپلئون سوم دستور عقب‌نشینی نیروهای نظامی کمکی فرانسه که برای حمایت از ماکسیمیلیان در نظر گرفته شده بود را صادر کرد، ماندن زوج امپراتور در مکزیک توجیه ناپذیر شد. به ابتکار خود، شارلوت تصمیم گرفت شخصاً به اروپا سفر کند تا آخرین تلاش را برای مذاکره با پاریس و سریر مقدس انجام دهد. او در اوت ۱۸۶۶ به فرانسه رسید، اما با استنکاف و امتناع‌های پی‌درپی ناپلئون سوم و پاپ پیوس نهم مواجه شد. به‌نظر می‌رسد شکست مأموریتش در رم، وضعیت روانی او را به‌حدی تحت تأثیر قرار دهد که یک پزشک روان‌شناس پیشنهاد کرد او در قلعه
دهد که یک پزشک روان‌شناس پیشنهاد کرد او در قلعه میرامار بستری و تحت نظر باشد. در همین روزهایِ تحتِ حبسِ خانگی بود که ماکسیمیلیان از سلطنت برکنار و توسط بنیتو خوارس در ۱۹ ژوئن ۱۸۶۷ در کرتارو سیتی اعدام شد. شارلوت که بیوه شدنش بی‌خبر بود، به بلژیک بازگشت و به‌طور پی‌درپی در پاویون دو ترورن (در ۱۸۶۷ و دوباره در ۱۸۶۹ تا ۱۸۷۹)، کاخ لاکن (در ۱۸۶۷ تا ۱۸۶۹) و در نهایت در قلعه بوچوت در مز (از ۱۸۷۹) حبس شد و در ۴۸ سال بعدی در وضعیت روانی بسیار خراب باقی ماند و این مسئله همچنان باعث گمانه‌زنی‌ها و ایجاد شایعات زیادی
همچنان باعث گمانه‌زنی‌ها و ایجاد شایعات زیادی شد. شارلوت در ۱۹ ژانویه ۱۹۲۷، پس از ابتلا به سینه‌پهلو ناشی از آنفلوانزا در سن ۸۶ سالگی در قلعه بوخاوت در آرامش درگذشت. شارلوت فردی معتقد بود و مذهب جایگاه مهمی در زندگی وی داشت. در مورد آخرین سخنان شارلوت در بستر مرگ، روایت‌های مختلفی وجود دارد:
مگس‌گیر بنددار گونه‌ای از پرندگان تیرهٔ ژیان‌مرغان است که در جنوب مکزیک، گواتمالا و السالوادور یافت می‌شود. از دست دادن زیستگاه آن را تهدید می‌کند. زیستگاه طبیعی آن جنگل درختچه‌ای خشک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است، به‌ویژه جنگلی که بلوط و کاج بر آن غالب است.
ژیان‌مرغک جلوچشم‌حنایی یک گونه پرنده نزدیک تهدید از تیرهٔ ژیان‌مرغان و بومی ونزوئلا است. ژیان‌مرغک جلوچشم‌حنایی تک‌نماد است.
مگس‌گیر سه‌نواره گونه‌ای از پرندگان تیرهٔ ژیان‌مرغان است که در آرژانتین، بولیوی، برزیل، اکوادور، پاراگوئه، پرو و ونزوئلا یافت می‌شود. زیستگاه‌های طبیعی آن جنگل‌های جلگه‌ای نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری و باتلاق‌های نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است.
ماریا، ملکه پرتغال (؛ ۲۹ ژوئن ۱۴۸۲ – ) نجیب‌زادهٔ اهل تاج آراگون بود. وی از ۳۰ اکتبر ۱۵۰۰ تا زمان مرگش در ۱۵۱۷ ملکه پرتغال و دومین همسر پادشاه مانوئل یکم، پادشاه پرتغال به‌شمار می‌رفت. مانوئل بیوه خواهر بزرگتر ماریا، ایزابل آراگون، ملکه پرتغال بود. زندگی. زندگی ابتدایی. ماریا در ۲۹ ژوئن ۱۴۸۲ در کوردوبا به دنیا آمد و سومین دختر زنده‌مانده از ایزابلای اول کاستیل و فرناندوی دوم، پادشاه آراگون (پادشاه کاتولیک) بود. او همچنین چهارمین فرزند از پنج فرزند زنده‌مانده آن‌ها بود و یک قل سقط شده داشت (منابع در مورد
آن‌ها بود و یک قل سقط شده داشت (منابع در مورد جنسیت قل دیگر ماریا اختلاف نظر دارند). او هم مانند خواهرانش، تعلیمات کاملی را پشت سر گذاشت، نه تنها در کارهای مربوط به خانه بلکه در حسابداری، لاتین و چند زبان دیگر، تاریخ، فلسفه و علوم کلاسیک‌ها. ازدواج. در نقش یک شاهدخت اسپانیایی، ازدواج با او در سیاست‌های اروپایی اهمیت بسیار داشت. پیش از ازدواج او با مانوئل یکم، پادشاه پرتغال، والدینش ایده ازدواج او با پادشاه جیمز چهارم اسکاتلند را در نظر داشتند. این در زمانی بود که ازدواج خواهر کوچکترش، کاترین، با آرتور،
بود که ازدواج خواهر کوچکترش، کاترین، با آرتور، ولیعهد ولز در حال برنامه‌ریزی بود. فرناندوی دوم و ایزابل یکم فکر می‌کردند اگر ماریا ملکه اسکاتلند شود، دو خواهر می‌توانند صلح را میان همسرانشان حفظ کنند. این برنامه‌ها، اما، به جایی نرسید. خواهر بزرگترش ایزابلّا، پرنسس آستوریاس نخستین همسر مانوئل یکم بود، اما مرگ او در ۱۴۹۸ ضرورت ازدواج مجدد مانوئل را به وجود آورد و بدین ترتیب ماریا (خواهر ملکهٔ متوفی) به عنوان عروس بعدی پادشاه پرتغال در نظر گرفته شد و پیوندهای سلطنتی با دودمان سلطنتی شبه‌جزیره ایبری را تقویت