payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به داخل آن عقب‌نشینی کنند. در ۳۱ ژوئیه، کاپیتان جیمز پاول به همراه ۵۱ سرباز قلعه را برای یک مأموریت ۳۰ روزهٔ محافظت از چوب‌بران ترک کرد. تابستان تا آن زمان آرام بود و برخوردهای چندانی با بومیان منطقه رخ نداده بود. نبرد. در صبح روز دوم اوت ۱۸۶۷، حدود ساعت ۹، حدود ۲۰۰ مرد از اردوگاه چوب‌بران خارج شدند و به‌سوی جنگل‌های کاج در پنج مایلی شمال‌غرب قلعهٔ فیل کرنی رفتند. این گروه شامل ۹۲ غیرنظامی (بیشترشان چوب‌بر)، ۵۱ سرباز تحت فرمان کاپیتان جیمز پاول و ستوان جان جی. جنینگ بود و همراه‌شان ۲۷ گاری و ۱۰۰ گاو وجود
جی. جنینگ بود و همراه‌شان ۲۷ گاری و ۱۰۰ گاو وجود داشت. بومیان در حالی که ابر سرخ را همراه داشتند یا نه، به‌صورت دسته‌جمعی و از نقاط مختلف به گروه چوب‌بران حمله‌ور شدند. مهاجمان با پنهان شدن در علفزارها و پشت تپه‌ها، ابتدا خودشان را نشان ندادند. اما با نزدیک شدن گروه آمریکایی، بومیان ناگهان با فریاد و هیاهو به سمت‌شان یورش بردند. چوب‌بران، گاوها و سربازان همگی به سرعت به سمت دژ واگنی گریختند که از قبل در محل حاضر بود. بسیاری از واگن‌ها از قبل به شکل دیواری چیده شده بودند و سریع آمادهٔ دفاع شدند. گروهی هم که
شده بودند و سریع آمادهٔ دفاع شدند. گروهی هم که عقب‌تر مانده بودند، بدون محافظت به سمت قلعه بازگشتند. درون دژ، ۲۶ سرباز، ۶ غیرنظامی و ۲ افسر جا پنهان شدند و بقیهٔ گروه از میدان گریخته یا به دژ نرسیده بودند. حملهٔ گسترده آغاز شد. جنگجویان لاکوتا، شای‌اَن و آراپاهو بارها از هر سو به واگن‌ها هجوم بردند، اما مدافعان، حالا با سلاح‌های گلنگدنی جدید، پیاپی آتش گشودند. آن‌ها از موقعیت استراتژیکی که ارتفاعی نسبی داشت بهره می‌بردند و با آتش دقیق، حملات را یکی پس از دیگری دفع کردند. بر اساس روایت‌ها، بیش از ۱۰۰۰ جنگجو
دفع کردند. بر اساس روایت‌ها، بیش از ۱۰۰۰ جنگجو شرکت داشتند. گفته شده که یکی از آن‌ها سعی داشت پرچم آمریکا را از دست مدافعان برباید، اما با گلوله‌ای از پای درآمد. شدت آتش مدافعان، بومیان را واداشت تا به جای حملهٔ مستقیم، به تیراندازی از دور و آتش زدن علفزارها متوسل شوند، ولی باز هم کاری از پیش نبردند. پس از چهار ساعت نبرد نفس‌گیر، بومیان که با تلفات زیاد روبه‌رو شده بودند، عقب‌نشینی کردند. مدافعان، با وجود تعداد اندک‌شان، توانستند سنگر را حفظ کنند. با این‌که آن روز درگیری‌های کوچک‌تری هم در اطراف رخ داد،
آن روز درگیری‌های کوچک‌تری هم در اطراف رخ داد، اما دژ واگنی پابرجا ماند. پیامدها. نبرد دژ واگنی در فرهنگ عامه و ادبیات غرب وحشی، به‌عنوان نمونه‌ای از ایستادگی یک گروه کوچک اما حرفه‌ای و مجهز در برابر نیرویی بسیار بزرگ‌تر ولی ضعیف‌تر از نظر تسلیحات، شهرت یافته است. موفقیت مدافعان اغلب به دلیل استفاده از تفنگ‌های گلنگدنی جدید بود که سرعت شلیک بالاتری داشتند و قابلیت بارگذاری در حالت خوابیده را نیز فراهم می‌کردند. برآوردها از تلفات جنگجویان لاکوتا و شای‌اَن از دو نفر -که بعید است صحیح باشد- تا ۱۵۰۰ نفر -که
از دو نفر -که بعید است صحیح باشد- تا ۱۵۰۰ نفر -که آشکارا اغراق‌آمیز است- متفاوت است. کاپیتان پاول ادعا کرد که نیروهایش ۶۰ تن از مهاجمان را کشته‌اند، اما تاریخ‌نگاران این رقم را "شدیداً اغراق‌آمیز" می‌دانند. تاریخ‌نگاران دروری و کلاوین نیز رقم دولتیِ ۶۰ کشته را "احتمالاً اغراق‌شده" عنوان کرده‌اند. نبرد دژ واگنی، آخرین درگیری عمدهٔ جنگ ابر سرخ بود. به نظر می‌رسد نتایج این نبرد و همچنین نبرد مشابه «مزرعهٔ علوفه» که یک روز قبل در نزدیکی قلعه سی.اف. اسمیت رخ داده بود، جنگجویان بومی را از انجام حملات گستردهٔ
داده بود، جنگجویان بومی را از انجام حملات گستردهٔ بیشتر علیه نیروهای دولتی دلسرد کرد. این آخرین حملهٔ بزرگ دیوانه‌وار بود که "اسب سرکش" علیه سفیدپوستان مستقر در موقعیتی مستحکم رهبری کرد. او دریافته بود که بومیان با کمان و تیر نمی‌توانند سفیدپوستان مجهز به تفنگ‌های گلنگدنی را درون استحکامات شکست دهند. در ادامهٔ سال ۱۸۶۷، لاکوتا و متحدانشان تمرکزشان را بر حملات کوچک و ضربتی در امتداد مسیر بوزمن گذاشتند. ایالت وایومینگ این منطقه را به‌عنوان یک مکان تاریخی ایالتی به ثبت رسانده است؛ پلاکی بزرگ در محل، جزئیات
به ثبت رسانده است؛ پلاکی بزرگ در محل، جزئیات نبرد را توضیح می‌دهد. در فرهنگ عامه. این نبرد در فیلم وسترن "تاماهاوک" محصول سال ۱۹۵۱ به تصویر کشیده شده است.
فاق پله‌ای () دندانه‌ای به شکل L لاتین است که در لبهٔ چوب ایجاد می‌شود که با چوب دیگری با زاویهٔ و دندانهٔ سازگار چفت شده و اتصال پله‌ای را شکل می‌دهد. یکی ساده‌ترین راه‌های ایجاد اتصال پله‌ای استفاده از تیغ دوراهه مجهز به بلبرینگ است. تیغ‌های فاق پله‌ای با عرض و عمق دندانه‌ای که ایجاد می‌کنند دسته‌بندی می‌شوند. پرکاربردترین سایزها در این تیغ مدل‌های ۱۰ یا ۱۲ میلی‌متر هستند. اتصالات فاق پله‌ای در کابینت‌سازی برای ساخت کشو یا اتصال دوطرف کابینت به سمت فوقانی و نصب قسمت پشتی کابینت مورد استفاده قرار می‌گیرند.
نصب قسمت پشتی کابینت مورد استفاده قرار می‌گیرند. فاق پله‌ای به‌صورت شیار یا فرورفتگی در لبهٔ یک قطعه از ماده‌ای قابل ماشین‌کاری—معمولاً چوب—ایجاد می‌شود. در نمای مقطع، فاق پله‌ای دو ضلع دارد و به لبه یا انتهای سطحی که در آن ایجاد شده، باز است. نمونه‌ای از کاربرد فاق پله‌ای در میلهٔ نگهدارندهٔ شیشه است، جایی‌که برای جای‌گذاری شیشه و بتونه‌کاری به‌کار می‌رود. همچنین ممکن است لبهٔ تختهٔ پشتی یک کابینت را در خود جای دهد. از این فاق در چارچوب در و پنجرهٔ لنگه‌ای نیز استفاده می‌شود، و همچنین در تخته‌چینی به سبک
نیز استفاده می‌شود، و همچنین در تخته‌چینی به سبک shiplap. در قاب عکس، فاق پله‌ای ممکن است لبه‌های نامنظم یا ضعیف تابلو یا نگهدارنده‌اش را پنهان کند؛ در آثار گرافیکی و عکس‌ها نیز برای جای‌گیری پوشش محافظ شفاف استفاده می‌شود. فاق پله‌ای همچنین می‌تواند برای تشکیل اتصال با قطعه‌ای دیگر از چوب (که اغلب دارای یک فاق است) به‌کار رود. اتصال‌های فاق پله‌ای ساخت آسانی دارند، اما از نظر استحکام به اندازهٔ برخی دیگر از اتصال‌ها مقاوم نیستند. برای افزایش استحکام کلی می‌توان از میخ یا پیچ بهره گرفت.
هوندا سی‌ام۱۲۵ یک موتورسیکلت ۱۲۵ سی‌سی کروزر چهارزمانه با موتور دوسیلندر خطی هواخنک (بدون رادیاتور) که توسط کمپانی هوندا بین سال‌های ۱۹۷۸ تا ۲۰۰۲ تولید می‌شد، حداکثر سرعت این موتورسیکلت ۶۵ مایل در ساعت (۱۰۵ کیلومتر در ساعت) بود.
ّکلودیا یعقوبی (؛ ) نویسنده و پژوهشگر ارمنی-آمریکایی، استاد دانشگاه کارولینای شمالی و مدیر «مرکز خاورمیانه و مطالعات اسلامی» این دانشگاه می‌باشد. زندگی‌نامه. وی در ۲۰ نوامبر ۱۹۷۴ در بیمارستان فیروزگر، تهران در خانواده‌ای شش‌نفره شامل دو برادر و یک خواهر به دنیا آمد و کودکی خویش را در محله حشمیته سپری نمود. و از دانشگاه کالیفرنیا، سانتا باربارا (۲۰۱۳) فارغ‌التحصیل شد. وی تدریس درس دربارهٔ «جنگ‌ها و کهنه‌سربازان» در بهار ۲۰۱۷ در دانشگاه کارولینای شمالی در چپل هیل شروع کرد. فرهنگ فراملی در دیاسپورای ارامنه
هیل شروع کرد. فرهنگ فراملی در دیاسپورای ارامنه ایران. یعقوبی کتابی دربارهٔ ارامنهٔ ایران به زبان انگلیسی نوشته است. این کتاب «فرهنگ فراملی در دیاسپورای ارامنهٔ ایران» نام دارد. خانم یعقوبی که ارمنی است، در این کتاب تجربه‌های خود از زندگی در ایران و آمریکا را دستمایه‌ای قرار داده برای بازنمایی تجربه‌های ارامنه در زندگی در این دو کشور. یکی از تجربه‌های مهم او جنگ ایران و عراق است که در این کتاب حضور پررنگی دارد. او در کتابش یادی می‌کند از شهدای ارمنی جنگ ایران و عراق. از جمله به یکی از پسرعموهای پدرش اشاره
و عراق. از جمله به یکی از پسرعموهای پدرش اشاره داشته که اولین ارمنی کشته شده در جنگ بوده.
تیه () ملکه همسر مصر باستان و همسر فرعی فرعون رامسس سوم در دوران حکومت دودمان بیستم مصر بود که او علیه او توطئه ای را برانگیخت. تیه را از «پاپیروس قضایی تورین» می‌شناسیم که در آن توطئه حرمسرا علیه رامسس وجود داشت که در آن چندین نفر در مناصب بالا در دولت فرعون شرکت داشتند. توطئه گران می‌خواستند شاه را بکشند و به جای وارث منصوب که پسر تیتی، یکی از دو همسر اصلی شاه، پنتاور پسر تیه را بر تخت بنشانند. رامسس توسط چندین مهاجم مورد حمله قرار گرفت، یکی گلویش را برید، دیگری انگشت شست پایش را با شمشیر یا تبر سنگین قطع
دیگری انگشت شست پایش را با شمشیر یا تبر سنگین قطع کرد. با این حال، وارث تعیین‌شده او توانست اوضاع را کنترل کند و جانشین او به عنوان رامسس چهارم شد. توطئه‌گران دستگیر و محاکمه و سرانجام محکوم شدند. چند نفر از آنها اعدام یا مثله شدند. دیگران، از جمله پنتاور، مجبور به خودکشی شدند. معلوم نیست چه بر سر تیه آمده است.
ایسِت (؛ ) کاهنه و شاهدختی در مصر باستان و همسر خدای آمون در دودمان بیستم مصر بود. ایسِت دختر فرعون رامسس ششم و همسر بزرگ سلطنتی او نوب‌خسبد و خواهر فرعون رامسس هفتم بود. او نخستین کسی بود که القاب احیاشده «همسر خدای آمون» و «ستایشگر مقدس آمون» را داشت که هر دو در اوایل دودمان هجدهم مصر اهمیت زیادی داشتند اما بعداً کم‌رنگ شدند. از زمان او، جایگاه «همسر خدا» بیش از پیش تأثیرگذار شد و در دوره سوم میانی مصر به اوج قدرت خود رسید. ایسِت احتمالاً نخستین همسر خدای آمون بود که در تجرد زندگی کرد (دارندگان قبلی این
آمون بود که در تجرد زندگی کرد (دارندگان قبلی این عنوان ملکه‌ها بودند، معمولاً همسران سلطنتی بزرگ). او بر روی یک سنگ یادبود در قفط (امروز در «موزه منچستر»، شماره ۱۷۸۱) به تصویر کشیده شده است. منصب او به عنوان همسر خدا در کتیبه‌ای به‌دست آمده از ذراع ابوالنجا نشان داده شده است. نام او در کارتوش همراه با عنوان «ستایشگر مقدس آمون» نوشته شده است.
ایسِت تاحمجرت () ملکه همسر مصر باستان بود. او همسر بزرگ سلطنتی رامسس سوم و مادر رامسس ششم در دوران حکمرانی دودمان بیستم مصر بود. او احتمالاً اصالتاً آسیایی داشت. نام مادرش «حمجرت» یک نام مصری نیست بلکه یک نام سوری است. هویت یکی از فرزندان او رامسس ششم امروزه برای ما شناخته شده است که جانشین برادرزاده‌اش رامسس پنجم، پسر کوتاه‌عمر رامسس چهارم شد. به غیر از رامسس پنجم، نوه‌های ایست تاحمجرت عبارتند از رامسس هفتم، ایست همسر خدای آمون و شاهزادگان آمن‌حرخپ‌شیف و پانبنکمیت. اینها همه فرزندان رامسس ششم هستند. زمانی
اینها همه فرزندان رامسس ششم هستند. زمانی تصور می‌شد که رامسس چهارم پسرِ خودِ این ملکه است تا اینکه در مقاله اخیر مجله باستان‌شناسی مصر در سال ۲۰۱۰ مشخص شد که ملکه تیتی به احتمال زیاد مادر این پادشاه است که بر اساس کپی‌هایی از پاپیروس‌های سرقت‌رفته از مقبره است که آنتونی هریس نشان می‌دهد که او همسر رامسس سوم بوده است، علاوه بر این واقعیت که مشخص شده بود او «مادر پادشاه» است. او به غیر از لقب "همسر بزرگ سلطنتی"، عنوان "همسر خدا" و در دوران سلطنت پسرانش «"مادر پادشاه"» را نیز داشت. او بر روی مجسمه رامسس سوم
پادشاه"» را نیز داشت. او بر روی مجسمه رامسس سوم در معبد موت در کرنک نشان داده شده است. محل دفن. ایسِت تاحمجرت در دره ملکه‌ها، در مقبره QV51 به خاک سپرده شد. این مقبره توسط ژان-فرانسوا شامپولیون توصیف شده است و در کارل ریچارد لپسیوس مستند شده است. ساخت مقبره ممکن است در زمان سلطنت همسرش، پادشاه رامسس سوم آغاز شده باشد، اما در زمان سلطنت پسرش رامسس ششم به پایان رسید. این مقبره در زمان‌های بسیار قدیم غارت شده بود و در پاپیروس‌ها در مورد سرقت مقبره‌ها در دوران دودمان بیستم مصر مطالبی ذکر شده است. مقبره شامل
دودمان بیستم مصر مطالبی ذکر شده است. مقبره شامل راهرویی است که به تالار اصلی با دو اتاق کناری ختم می‌شود. راهرو با صحنه‌هایی تزئین شده است که ملکه را در برابر خدایان مختلف از جمله پتاح-سوکر، آتوم و ازیریس نشان می‌دهد. دیوارهای بیرونی سالن اصلی حاوی متنی از رامسس ششم است. ملکه در برابر چندین خدا از جمله پتاح و خدای شاهین، خدای انحور-شو و آتوم ظاهر می‌شود. اتاق‌های کناری با صحنه‌هایی تزئین شده‌اند که الهه‌های مختلفی از جمله نیث، سرکت، ایزیس و نفتیس را نشان می‌دهند. تکه‌هایی از یک گور سنگی گرانیتی قرمز در
می‌دهند. تکه‌هایی از یک گور سنگی گرانیتی قرمز در حفاری‌های جووانی اسکیاپارلی پیدا شد و امروزه در موزه مصرشناسی تورین در ایتالیا نگهداری می‌شود.
تکنیک‌های دور زدن سیستم تشخیص نفوذ تکنیک‌های دور زدن سیستم تشخیص نفوذ (IDS) تغییراتی هستند که به حملات اعمال می‌شوند تا از تشخیص توسط سیستم تشخیص نفوذ جلوگیری کنند. تقریباً تمام تکنیک‌های منتشر شده به حملات شبکه‌ای مربوط می‌شوند. مقاله سال ۱۹۹۸ با عنوان "درج، دور زدن و محرومیت از سرویس: فرار از تشخیص نفوذ شبکه" موضوع دور زدن IDS را رواج داد و هم تکنیک‌های دور زدن و هم مناطقی که تفسیر صحیح بستگی به سیستم کامپیوتری هدف داشت را بررسی کرد. برنامه‌های 'fragroute' و 'fragrouter' تکنیک‌های دور زدن مطرح شده در
و 'fragrouter' تکنیک‌های دور زدن مطرح شده در مقاله را پیاده‌سازی می‌کنند. بسیاری از اسکنرهای آسیب‌پذیری وب مانند 'Nikto'، 'whisker' و 'Sandcat' نیز تکنیک‌های دور زدن IDS را شامل می‌شوند. اکثر سیستم‌های IDS برای تشخیص یا حتی معکوس کردن تکنیک‌های پایه‌ای دور زدن اصلاح شده‌اند، اما دور زدن IDS (و مقابله با دور زدن IDS) هنوز از زمینه‌های فعال تحقیقاتی هستند. پنهان‌سازی یک سیستم تشخیص نفوذ (IDS) را می‌توان با پنهان‌سازی یا کدگذاری محموله حمله به گونه‌ای دور زد که سیستم هدف آن را معکوس کند اما IDS قادر به این
که سیستم هدف آن را معکوس کند اما IDS قادر به این کار نباشد. به این ترتیب، مهاجم می‌تواند از میزبان هدف سوءاستفاده کند بدون اینکه IDS هشدار دهد. پنهان‌سازی. یک سیستم تشخیص نفوذ (IDS) را می‌توان با پنهان‌سازی یا کدگذاری محموله حمله به گونه‌ای دور زد که سیستم هدف آن را تفسیر کند اما IDS قادر به تشخیص آن نباشد. به این ترتیب، مهاجم می‌تواند میزبان هدف را مورد سوءاستفاده قرار دهد بدون اینکه IDS هشدار دهد. کدگذاری. پروتکل‌های لایه کاربردی مانند HTTP امکان کدگذاری‌های متعددی از داده‌ها را فراهم می‌کنند که به عنوان
متعددی از داده‌ها را فراهم می‌کنند که به عنوان مقدار یکسان تفسیر می‌شوند. برای مثال، رشته "cgi-bin" در یک URL می‌تواند به صورت "%63%67%69%2d%62%69%6e" (یعنی به صورت هگزادسیمال) کدگذاری شود. یک سرور وب این موارد را به عنوان رشته یکسان در نظر گرفته و بر همین اساس عمل می‌کند. یک IDS باید از تمام کدگذاری‌های ممکن که میزبان‌های هدف می‌پذیرند آگاه باشد تا بتواند ترافیک شبکه را با امضاهای مخرب شناخته شده مطابقت دهد. حملات روی پروتکل‌های رمزنگاری شده مانند HTTPS توسط IDS قابل خواندن نیستند مگر اینکه IDS یک کپی از
IDS قابل خواندن نیستند مگر اینکه IDS یک کپی از کلید خصوصی مورد استفاده سرور برای رمزنگاری ارتباط را داشته باشد. چندشکلی. سیستم‌های تشخیص نفوذ مبتنی بر امضا اغلب به دنبال الگوهای حمله رایج هستند تا ترافیک مخرب را با امضاها مطابقت دهند. برای تشخیص حملات [بافر]، یک IDS ممکن است به دنبال شواهدی از [NOP] باشد که برای تضعیف حفاظت از [تصادفی فضای آدرس] استفاده می‌شوند. مهاجمان می‌توانند از [چندشکلی] برای ایجاد الگوهای حمله منحصر به فرد استفاده کنند. این تکنیک معمولاً شامل کدگذاری محموله به روشی خاص (مثلاً XOR
شامل کدگذاری محموله به روشی خاص (مثلاً XOR کردن هر بایت با 0x95) و سپس قرار دادن یک رمزگشا در جلوی محموله قبل از ارسال آن است. هنگامی که هدف کد را اجرا می‌کند، رمزگشا اجرا شده و محموله را به شکل اصلی خود بازنویسی می‌کند که سپس توسط هدف اجرا می‌شود. حملات چندشکلی دارای یک امضای قابل تشخیص واحد نیستند، بنابراین تشخیص آنها برای IDSهای مبتنی بر امضا و حتی برخی IDSهای مبتنی بر ناهنجاری بسیار دشوار است. [ga nai] ("چاره‌ای نیست") یک رمزگذار چندشکلی محبوب در چارچوب [] است که برای تبدیل [] مخرب به شِل‌کد چندشکلی که
[] است که برای تبدیل [] مخرب به شِل‌کد چندشکلی که تشخیص آن دشوار است، از فیدبک افزودنی XOR استفاده می‌کند. فرار. مهاجمان می‌توانند با ساخت بسته‌هایی به گونه‌ای که میزبان هدف محموله حمله را به درستی تفسیر کند اما IDS یا آن را به اشتباه تفسیر کند یا خیلی سریع ترافیک را بی‌خطر تشخیص دهد، از IDS فرار کنند. تکه‌تکه‌سازی و بسته‌های کوچک. یک تکنیک پایه، تقسیم محموله حمله به چندین بسته کوچک است، به طوری که IDS مجبور به مونتاژ جریان بسته برای تشخیص حمله باشد. یک روش ساده برای تقسیم بسته‌ها، [] آنهاست، اما یک []
روش ساده برای تقسیم بسته‌ها، [] آنهاست، اما یک [] همچنین می‌تواند به سادگی بسته‌هایی با محموله‌های کوچک بسازد. ابزار فرار 'whisker' ساخت بسته‌ها با محموله‌های کوچک را 'اتصال جلسه' می‌نامد. به خودی خود، بسته‌های کوچک نمی‌توانند از هیچ IDS که جریان بسته را مونتاژ می‌کند فرار کنند. با این حال، بسته‌های کوچک را می‌توان بیشتر تغییر داد تا مونتاژ و تشخیص پیچیده شود. یک تکنیک فرار، مکث بین ارسال بخش‌های حمله است، به این امید که IDS قبل از میزبان هدف زمانش به پایان برسد. تکنیک دوم فرار، ارسال بسته‌ها به ترتیب
برسد. تکنیک دوم فرار، ارسال بسته‌ها به ترتیب نادرست است. قطعات همپوشانی و بخش‌های TCP. تکنیک دیگر فرار، ساخت یک سری بسته با [توالی TCP] پیکربندی شده برای همپوشانی است. به عنوان مثال، بسته اول شامل 80 بایت محموله خواهد بود، اما شماره توالی بسته دوم 76 بایت پس از شروع بسته اول خواهد بود. هنگامی که میزبان هدف جریان TCP را مونتاژ می‌کند، باید تصمیم بگیرد که چگونه با 4 بایت همپوشانی برخورد کند. برخی سیستم‌های عامل داده قدیمی‌تر و برخی داده جدیدتر را می‌گیرند. اگر IDS جریان TCP را به همان روش میزبان هدف مونتاژ
IDS جریان TCP را به همان روش میزبان هدف مونتاژ نکند، می‌توان آن را فریب داد تا بخشی از محموله حمله را از دست بدهد یا داده بی‌خطر وارد شده در محموله مخرب را ببیند، که امضای حمله را می‌شکند. این تکنیک را می‌توان به روشی مشابه با تکه‌تکه‌سازی IP نیز استفاده کرد. ابهامات. برخی تکنیک‌های فرار از IDS شامل دستکاری عمدی پروتکل‌های [] یا IP به گونه‌ای است که میزبان هدف به شکلی متفاوت از IDS با آن برخورد کند. به عنوان مثال، اشاره‌گر فوری TCP در سیستم‌های عامل مختلف به صورت متفاوتی مدیریت می‌شود. اگر IDS این نقض
به صورت متفاوتی مدیریت می‌شود. اگر IDS این نقض پروتکل‌ها را به روشی سازگار با میزبان‌های هدف خود مدیریت نکند، در برابر تکنیک‌های درج و فرار مشابه موارد ذکر شده آسیب‌پذیر است. حملات پهنای باند کم. حملاتی که در یک دوره زمانی طولانی یا تعداد زیادی از آدرس‌های IP منبع پخش می‌شوند، مانند اسکن آهسته nmap، می‌توانند از میان ترافیک عادی به سختی قابل تشخیص باشند. یک [رمز عبور] آنلاین که هر روز یک رمز عبور برای هر کاربر آزمایش می‌کند، تقریباً شبیه به یک کاربر عادی که رمز عبور خود را اشتباه تایپ کرده است به نظر
که رمز عبور خود را اشتباه تایپ کرده است به نظر می‌رسد. محرومیت از سرویس. با توجه به اینکه IDSهای غیرفعال ذاتاً به حالت باز شکست می‌خورند (به جای حالت بسته)، راه‌اندازی یک [محرومیت از سرویس] علیه IDS در یک شبکه، روشی عملی برای دور زدن محافظت آن است. یک مهاجم می‌تواند این کار را با استفاده از یک اشکال در IDS، مصرف تمام منابع محاسباتی روی IDS، یا ایجاد عمدی تعداد زیادی هشدار برای پنهان کردن حمله واقعی انجام دهد. خستگی CPU. بسته‌های گرفته شده توسط یک IDS در یک بافر هسته ذخیره می‌شوند تا CPU آماده پردازش آنها
بافر هسته ذخیره می‌شوند تا CPU آماده پردازش آنها شود. اگر CPU تحت بار زیاد باشد، نمی‌تواند بسته‌ها را به اندازه کافی سریع پردازش کند و این بافر پر می‌شود. سپس بسته‌های جدید (و احتمالاً مخرب) به دلیل پر بودن بافر حذف می‌شوند. یک مهاجم می‌تواند منابع CPU یک IDS را به روش‌های مختلف تخلیه کند. به عنوان مثال، سیستم‌های تشخیص نفوذ مبتنی بر امضا از الگوریتم‌های تطبیق الگو برای مطابقت بسته‌های ورودی با امضاهای حملات شناخته شده استفاده می‌کنند. طبیعتاً، تطبیق برخی امضاها از نظر محاسباتی پرهزینه‌تر از سایرین است. یک
از نظر محاسباتی پرهزینه‌تر از سایرین است. یک مهاجم می‌تواند با استفاده از این واقعیت، ترافیک شبکه‌ای را به گونه‌ای طراحی کند که IDS مجبور شود حداکثر زمان CPU ممکن را برای اجرای الگوریتم تطبیق الگوی خود روی ترافیک صرف کند. این [پیچیدگی الگوریتمی] می‌تواند IDS را با مقدار نسبتاً کمی از پهنای باند تحت فشار قرار دهد. یک IDS که ترافیک رمزگذاری شده را نیز نظارت می‌کند، می‌تواند بخش بزرگی از منابع CPU خود را صرف رمزگشایی داده‌های ورودی کند. خستگی حافظه. برای مطابقت با برخی امضاها، یک IDS ملزم به حفظ حالت مربوط به
با برخی امضاها، یک IDS ملزم به حفظ حالت مربوط به اتصالاتی است که تحت نظر دارد. به عنوان مثال، یک IDS باید "بلوک‌های کنترل TCP" (TCBها)، تکه‌هایی از حافظه که اطلاعاتی مانند شماره‌های توالی، اندازه پنجره‌ها و حالت‌های اتصال (ESTABLISHED, RELATED, CLOSED و غیره) را برای هر اتصال TCP تحت نظر ردیابی می‌کنند، حفظ کند. هنگامی که تمام [با دسترسی تصادفی] (RAM) IDS مصرف شود، مجبور به استفاده از حافظه مجازی روی هارد دیسک می‌شود که بسیار کندتر از RAM است و منجر به مشکلات عملکردی و حذف بسته‌ها مشابه اثرات خستگی CPU
عملکردی و حذف بسته‌ها مشابه اثرات خستگی CPU می‌شود. اگر IDS به درستی و به طور کارآمد TCBها را جمع‌آوری نکند، یک مهاجم می‌تواند با شروع تعداد زیادی اتصال TCP به سرعت، حافظه IDS را تخلیه کند. حملات مشابهی را می‌توان با تکه‌تکه‌سازی تعداد زیادی بسته به تعداد بیشتری بسته کوچک، یا ارسال تعداد زیادی بخش TCP خارج از ترتیب انجام داد. خستگی اپراتور. هشدارهای تولید شده توسط یک IDS باید مورد توجه قرار گیرند تا ارزشی داشته باشند. یک مهاجم می‌تواند «در دسترس بودن» یک IDS را با بمباران اپراتور انسانی با تعداد نامتعارفی
را با بمباران اپراتور انسانی با تعداد نامتعارفی از هشدارها از طریق ارسال مقدار زیادی ترافیک «مخرب» که برای تولید هشدار روی IDS طراحی شده‌اند، کاهش دهد. مهاجم سپس می‌تواند حمله واقعی را با استفاده از سروصداهای هشدار به عنوان پوشش انجام دهد. ابزارهای 'stick' و 'snot' برای این منظور طراحی شده‌اند. آنها تعداد زیادی هشدار IDS با ارسال امضای حمله در شبکه تولید می‌کنند، اما در IDSهایی که زمینه پروتکل برنامه را حفظ می‌کنند، هشدار ایجاد نمی‌کنند. دور زدن سیستم تشخیص نفوذ
کنترل توجه (به انگلیسی Attentional Control) در روان‌شناسی حس و ادراک به توانایی و ظرفیت فرد برای این که برگزیند که به چه چیزی توجه کند و چه چیزی را نادیده انگارد گفته می‌شود. به‌طور کلی ، کنترل توجه به عنوان توانایی فرد در کنترل توجهٔ خود شناخته می‌شود. واپایی کنترل توجه اساسی از کارکرد شناختی است که پیامدهای چشمگیری برای یادگیری، اجرای وظایف و کارهای زندگی روزمره دارد. بنیان‌های عصب‌روان‌شناسی. پژوهش‌های عصب‌روان‌شناسی سه شبکهٔ اصلی وابسته به توجه بررسی می‌کنند: هشدار: این شبکه مسئول حفظ آگاهی کلی و آمادگی
هشدار: این شبکه مسئول حفظ آگاهی کلی و آمادگی برای پاسخ به محرکها است. جهت‌گیری: این شبکه مربوط به هدایت محرک به اطلاعات احساسی ویژه است. کنترل اجرایی: مدیریت تعارضات در توجه و تمرکز بر وظایف معطوف به هدف را بر عهده دارد. تعامل میان شبکه‌های هشدار، جهت‌گیری و اجرایی نقشی حیاتی در چگونگی مدیریت اثر بخش توجه به‌دست افراد، ایفا می‌کند.
روان‌سایبرنتیک کتابی در زمینهٔ خودیاری و روان درمانی انگیزشی نوشتهٔ ماکسول مالتز، جراح پلاستیک آمریکایی است که در سال ۱۹۶۰ منتشر شد. این کتاب پایهٔ الهام بسیاری از نویسندگان و سخنرانان حوزهٔ توسعهٔ فردی از جمله زیگ زیگلار، آنتونی رابینز، و برایان تریسی بوده‌است. مالتز با ترکیب مفاهیم درمان شناختی رفتاری، تصویرسازی ذهنی، و سایبرنتیک، دیدگاهی نوین در مورد ارتباط ذهن و بدن ارائه می‌دهد که تأثیر زیادی در موفقیت شخصی دارد. زمینه و مفهوم اصلی. ماکسول مالتز پس از آن‌که متوجه شد بسیاری از بیمارانش حتی پس از عمل
آن‌که متوجه شد بسیاری از بیمارانش حتی پس از عمل جراحی زیبایی رضایتی روانی از ظاهر خود ندارند، به بررسی مسئلهٔ تصویر ذهنی و تأثیر آن بر موفقیت‌های بیرونی پرداخت. او نتیجه گرفت که ذهن ناخودآگاه همچون یک «مکانیسم سایبرنتیک» عمل می‌کند که بر اساس اهداف ذهنی عمل کرده و انسان را به سمت آن سوق می‌دهد؛ چه این اهداف مثبت باشند و چه منفی. مالتز نظریه‌های نوربرت وینر دربارهٔ سایبرنتیک و مکانیسم‌های خود-هدایت‌شونده مانند موشک‌های هدایت‌شونده را پایهٔ مدل خود قرار داد. او معتقد است که «تصویر از خود» (self-image)
داد. او معتقد است که «تصویر از خود» (self-image) اساسی‌ترین هدف ذهن است. اگر این تصویر مثبت و واقعی باشد، مکانیسم روانی انسان به صورت طبیعی فرد را به موفقیت هدایت می‌کند. عامل و «مکانیسم». ماکسول مالتز با الهام از کتاب نوربرت وینر با عنوان «»، نظریه‌ای را مطرح کرد که در آن ذهن انسان را همانند یک سیستم هدایت‌پذیر خودکار، مشابه موشک‌های هدایت‌شونده یا حیوانات دارای رفتار هدفمند، در نظر می‌گیرد. در کتاب "روان‌سایبرنتیک"، مالتز با بررسی سیستم‌های سایبرنتیک چنین نتیجه‌گیری‌هایی ارائه می‌دهد: ۱- هر «مکانیسمی»
نتیجه‌گیری‌هایی ارائه می‌دهد: ۱- هر «مکانیسمی» شامل ویژگی‌های زیر است: ۲- «عامل» یا اپراتور، هدف را به مکانیسم می‌دهد و آن را فعال می‌کند. ۳- مکانیسم هنگام حرکت، اطلاعات دریافتی را با هدف مقایسه کرده و در صورت انحراف، سیستم تصحیح فعال می‌شود. ۴- مکانیسم از حافظه برای یادآوری حرکات موفق گذشته استفاده می‌کند تا در آینده بدون نیاز به آزمون و خطا به هدف برسد. مالتز از این سیستم الگوبرداری کرده و آن را به انسان تعمیم می‌دهد: مالتز تأکید می‌کند که این مکانیسم نسبت به هر هدفی (مثبت یا منفی) واکنش نشان می‌دهد و آن
به هر هدفی (مثبت یا منفی) واکنش نشان می‌دهد و آن را دنبال می‌کند. به بیان دیگر، این سیستم بی‌طرف است؛ اگر فردی به‌طور مداوم افکار منفی داشته باشد یا خود را شکست‌خورده تصور کند، مکانیسم ذهنی به همان سمت حرکت می‌کند. اما اگر تصویر ذهنی مثبت، واقع‌بینانه و سازگار با هویت فردی باشد، مسیر موفقیت هموار می‌شود. او می‌نویسد که نگران بودن یا تمرکز مداوم روی احتمالات منفی، در واقع نوعی «تجسم هدف منفی» است که ذهن ناخودآگاه را وادار می‌کند در مسیر همان تصویر منفی عمل کند. اما از دیدگاه مالتز همین توانایی نگرانی،
عمل کند. اما از دیدگاه مالتز همین توانایی نگرانی، نشانه‌ای از قدرت ذهن در تجسم هدف است، بنابراین می‌توان از این قدرت در جهت ساختن تصاویری مثبت و سازنده استفاده کرد. مالتز برای شکل‌گیری اهداف مثبت در ذهن ناخودآگاه، به نظریه پرسکات لکی اشاره می‌کند. لکی معتقد بود که هر ایده‌ای که با سیستم باورهای فعلی یک فرد ناسازگار باشد، توسط ذهن او طرد می‌شود. بنابراین برای این‌که تصویر هدف مثبت به‌صورت مؤثر در ذهن جای گیرد، باید «تصویر از خود» به‌گونه‌ای اصلاح شود که با آن هدف در تناقض نباشد. تنها در این صورت است که ذهن
هدف در تناقض نباشد. تنها در این صورت است که ذهن می‌تواند به‌طور طبیعی و بدون مقاومت، به‌سوی آن هدف حرکت کند. مفاهیم کلیدی. مالتز در ادامه کتاب خود، به مجموعه‌ای از ایده‌ها و اصول مکمل اشاره می‌کند که برای فعال‌سازی «مکانیسم موفقیت» اهمیت دارند: چاپ‌ها و ویرایش‌های بعدی. پس از درگذشت مالتز در سال ۱۹۷۵، نسخه‌های بازنگری‌شده و توسعه‌یافته‌ای از کتاب منتشر شده‌است: پیوند به بیرون.
جزیرۀ ارزانه (عربی: جزيرة أرزنة) یک جزیره در خلیج فارس است که حدود ۱۸۰ کیلومتر (۱۱۰ مایل) شمال‌غربی ابوظبی و تقریباً ۱۱۶ کیلومتر (۷۲ مایل) از خور العدید فاصله دارد. این جزیره به دلیل موقعیت جغرافیایی‌اش و تاریخچه‌ای که در صنعت مروارید دارد، به یکی از نقاط مهم و تاریخی در منطقه تبدیل شده است. موقعیت جغرافیایی. جزیرۀ ارزانه در خلیج فارس و در نزدیکی سواحل امارات متحده عربی واقع شده است. این جزیره حدود ۱۹ کیلومتر طول و ۱.۶ کیلومتر عرض دارد. بخش شمالی جزیره تپه‌دار است و در بالاترین نقطۀ آن ارتفاع ۶۱ متر (۲۰۰
است و در بالاترین نقطۀ آن ارتفاع ۶۱ متر (۲۰۰ فوت) از سطح دریا مشاهده می‌شود، در حالی که بخش جنوبی جزیره مسطح و دشتی است. تاریخ. در گذشته، جزیرۀ ارزانه یکی از مراکز مهم صید مروارید در خلیج فارس بود. صنعت مروارید در این منطقه به عنوان یکی از منابع اصلی درآمد و فعالیت‌های اقتصادی مردم منطقه شناخته می‌شد. در حال حاضر، با توجه به تغییرات اقتصادی و اجتماعی، این صنعت به شدت کاهش یافته است. وضعیت کنونی. در حال حاضر جزیرۀ ارزانه فاقد منابع آب شیرین است، اما یک مجموعه مسکونی مدرن برای کارکنان شرکت اکتشاف نفت زدکو