payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آکادمی سلطنتی تورکو () اولین دانشگاه در فنلاند و تنها دانشگاه فنلاندی بود که زمانی تأسیس شد که این کشور هنوز بخشی از سوئد بود. این دانشگاه در سال ۱۶۴۰ تأسیس شد. در سال ۱۸۰۹، پس از آنکه فنلاند به یک دوک‌نشین بزرگ در امپراتوری روسیه تبدیل شد، به آکادمی امپراتوری تورکو تغییر نام داد. در سال ۱۸۲۸، پس از آتش‌سوزی بزرگ تورکو، این مؤسسه به هلسینکی منتقل شد، که با جابجایی پایتخت دوک‌نشین بزرگ مطابقت داشت. سرانجام، هنگامی که فنلاند در سال ۱۹۱۷ استقلال خود را اعلام کرد، به دانشگاه هلسینکی تغییر نام داد.
آتش‌سوزی بزرگ تورکو () (لاتین‌شده: Pozhar Abo) آتش‌سوزی بزرگی بود که در سال ۱۸۲۷ در شهر تورکو (اکنون در فنلاند) رخ داد. این آتش‌سوزی هنوز هم بزرگترین آتش‌سوزی شهری در تاریخ فنلاند و کشورهای نوردیک است. این شهر پیش از این نیز با چندین آتش‌سوزی بزرگ، از جمله یک آتش‌سوزی ویرانگر در سال ۱۶۸۱، مواجه شده بود.
کنشگری رسانه‌ای (به انگلیسی: Media activism)، طیف وسیعی از کنشگری است که از رسانه‌ها و فناوری‌های ارتباطی برای جنبش‌های اجتماعی و سیاسی استفاده می‌کند. روش‌های کنشگری رسانه‌ای شامل انتشار اخبار در وب‌سایت‌ها، ایجاد تحقیقات ویدیویی و صوتی، انتشار اطلاعات در مورد اعتراضات یا سازماندهی کارزارهای مربوط به سیاست‌های رسانه‌ای و ارتباطی است. کنشگری رسانه‌ای برای اهداف مختلفی مورد استفاده قرار می‌گیرد. این اهداف، اغلب ابزاری برای فعالان مردمی و آنارشیست‌ها است تا اطلاعاتی را که از طریق رسانه‌های جریان اصلی در دسترس
را که از طریق رسانه‌های جریان اصلی در دسترس نیست، منتشر کنند یا اخبار سانسور شده را به اشتراک بگذارند. اشکال خاصی از هک کردن با انگیزه سیاسی و کارزارهای مبتنی بر اینترنت نیز کنشگری رسانه‌ای محسوب می‌شوند. معمولاً هدف از کنشگری رسانه‌ای، گسترش آگاهی از طریق ارتباطات رسانه‌ای است که گاهی منجر به اقدام می‌شود.
داکو جونیور (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان اهل آنگولا است. وی از سال ۲۰۱۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
سپو اوارایه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال آمریکایی اهل فنلاند است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به مینه‌سوتا وایکینگز اشاره کرد.
فرمانده سپاه تفنگداران دریایی سلطنتی () فرمانده عملیاتی و رئیس حرفه‌ای سپاه تفنگداران دریایی سلطنتی است. این عنوان از سال ۱۹۴۳ وجود داشته است. این نقش توسط یک ژنرال که توسط یک معاون فرمانده با رتبه سرتیپ یاری می‌شود، مدیریت می‌گردد. این مقام را نباید با کاپیتان ژنرال تفنگداران دریایی سلطنتی، رئیس تشریفاتی، اشتباه گرفت. فرمانده تفنگداران دریایی سلطنتی همتای فرمانده سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده است. در سال ۱۷۶۰، سه کاپیتان نیروی دریایی به عنوان سرهنگ تفنگداران دریایی منصوب شدند. با این حال، اینها افسران
دریایی منصوب شدند. با این حال، اینها افسران نیروی دریایی بودند و این بدان معنا بود که حداکثر درجه‌ای ک افسران دریایی زیرمجموعه می‌توانستند ارتقا یابد، سرهنگ دومی بود. این مشکل سازمانی تا سال ۱۷۷۱ که فرماندهان سه لشکر (پورتسموث، پلیموث و چاتهام) منصوب شدند، ادامه داشت. اولین رئیس حرفه‌ای سپاه تفنگداران دریایی سلطنتی، معاون آجودان کل بود، پستی که از سال ۱۸۲۵ تا ۱۹۱۴ وجود داشت، زمانی که این پست به آجودان کل تغییر نام داد، که دارنده این پست معمولاً درجه ژنرال ۴-ستاره را داشت. از سال ۱۹۴۳ فرمانده حرفه‌ای نیروی
را داشت. از سال ۱۹۴۳ فرمانده حرفه‌ای نیروی دریایی سلطنتی، فرمانده کل بوده است که تا سال ۱۹۷۷ درجه ارتشبد (ژنرال)، تا سال ۱۹۹۶ درجه سپهبد، تا آوریل ۲۰۲۱ درجه سرلشکر، تا نوامبر ۲۰۲۲ درجه سپهبد و از سال ۲۰۲۲ درجه ارتشبد را داشته است. سپهبد رابرت مگوان اولین کسی بود که دو بار این نقش را برعهده گرفت، بین سال‌های ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۷ و دوباره از ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۲ خدمت کرد. در ۲۵ نوامبر ۲۰۲۲، نیروی دریایی سلطنتی اعلام کرد که ژنرال گوین جنکینز، معاون وقت رئیس ستاد دفاع، همزمان به عنوان فرمانده جدید نیروی دریایی سلطنتی منصوب
به عنوان فرمانده جدید نیروی دریایی سلطنتی منصوب خواهد شد و او اولین ژنرال ۴ ستاره‌ای خواهد بود که از سال ۱۹۷۷ این نقش را برعهده می‌گیرد.
تخمیر اتانول, که به تخمیر الکلی نیز معروف است، یک فرایند بیولوژیکی است که شکرهایی مانند گلوکز، فروکتوز و ساکارز را به انرژی سلولی تبدیل می‌کند و به عنوان محصولات جانبی اتانول و دی‌اکسید کربن تولید می‌نماید. از آنجا که مخمرها این تبدیل را در غیاب اکسیژن انجام می‌دهند، تخمیر الکلی به عنوان یک فرایند بی‌هوازی در نظر گرفته می‌شود. این فرایند همچنین در برخی از گونه‌های ماهی (از جمله ماهی قرمز و کپور) رخ می‌دهد که (به همراه تخمیر اسید لاکتیک) در زمان کمبود اکسیژن انرژی فراهم می‌کند. تخمیر اتانول اساس نوشیدنی‌های
انرژی فراهم می‌کند. تخمیر اتانول اساس نوشیدنی‌های الکلی، سوخت اتانول و ورآمدن خمیر نان است. فرایند بیوشیمیایی تخمیر ساکارز. معادلات شیمیایی زیر تخمیر ساکارز (C12H22O11) به اتانول (C2H5OH ) را خلاصه می‌کنند. تخمیر الکلی یک مول گلوکز را به دو مول اتانول و دو مول دی‌اکسید کربن تبدیل می‌کند و در این فرایند دو مول انرزی سلولی تولید می‌کند. ساکارز قندی است که از اتصال یک گلوکز به یک فروکتوز تشکیل شده است. در مرحله اول تخمیر الکلی، آنزیم اینورتاز پیوند گلیکوزیدی بین مولکول‌های گلوکز و فروکتوز را می‌شکند. در مرحله
مولکول‌های گلوکز و فروکتوز را می‌شکند. در مرحله بعد، هر مولکول گلوکز در فرآیندی که به عنوان گلیکولیز شناخته می‌شود، به دو مولکول پیرووات تجزیه می‌شود. گلیکولیز با معادله خلاصه می‌شود: CH3COCOO− پیرووات و P i فسفات معدنی است. در نهایت، پیروات در دو مرحله به اتانول و CO2 تبدیل می‌شود و NAD+ اکسید شده مورد نیاز برای گلیکولیز را احیا می‌کند: توسط پیرووات دکربوکسیلاز کاتالیز می‌شود این واکنش توسط الکل دهیدروژناز (ADH1 در مخمر نانوایی) کاتالیز می‌گردد. همان‌طور که در معادله واکنش نشان داده شده است، گلیکولیز باعث
در معادله واکنش نشان داده شده است، گلیکولیز باعث کاهش دو مولکول NAD + به NADH می‌شود. دو مولکول ADP نیز از طریق فسفوریلاسیون در سطح سوبسترا به دو مولکول ATP و دو مولکول آب تبدیل می‌شوند. فرآیندهای مرتبط. تخمیر قند به اتانول و نیز می‌تواند توسط "زایموموناس موبیلیس" انجام شود، با این حال مسیر آن کمی متفاوت است زیرا تشکیل پیروات از طریق گلیکولیز اتفاق نمی‌افتد، بلکه از طریق مسیر انتنر-دودوروف انجام. میکروارگانیسم‌های دیگر می‌توانند از طریق تخمیر، اتانول را از قندها تولید کنند، اما اغلب فقط به عنوان یک محصول
قندها تولید کنند، اما اغلب فقط به عنوان یک محصول جانبی. مثال‌ها عبارتند از اثر اکسیژن. تخمیر به اکسیژن نیاز ندارد. اگر اکسیژن موجود باشد، برخی از گونه‌های مخمر (مانند "Kluyveromyces lactis" یا "Kluyveromyces lipolytica") پیروات را به‌طور کامل به دی‌اکسید کربن و آب اکسید می‌کنند که به این فرایند تنفس سلولی گفته می‌شود، بنابراین این گونه‌های مخمر تنها در یک محیط بی‌هوازی (غیر از تنفس سلولی) اتانول تولید می‌کنند. این پدیده به اثر پاستور معروف است. با این حال، بسیاری از مخمرها مانند مخمر نان معمولی
این حال، بسیاری از مخمرها مانند مخمر نان معمولی "ساکارومایسس سرویزیه" یا مخمر تقسیم "Schizosaccharomyces pombe" تحت شرایط خاص، حتی در حضور اکسیژن، به جای تنفس، تخمیر می‌کنند. در تولید شراب، این به عنوان اثر معکوس پاستور شناخته می‌شود. این مخمرها حتی در شرایط هوازی نیز اتانول تولید می‌کنند، اگر مواد مغذی مناسب به آن‌ها داده شود. در طول تخمیر دسته‌ای، نرخ تولید اتانول به ازای هر میلی‌گرم پروتئین سلولی در اوایل این فرایند به حداکثر می‌رسد و به تدریج با انباشت اتانول در مایع اطراف کاهش می‌یابد. مطالعات نشان
اتانول در مایع اطراف کاهش می‌یابد. مطالعات نشان می‌دهند که حذف این اتانول انباشته شده بلافاصله فعالیت تخمیری را بازنمی‌گرداند و شواهدی ارائه می‌دهند که کاهش نرخ متابولیک به تغییرات فیزیولوژیکی (شامل آسیب احتمالی اتانول) مربوط شده و ارتباطی به وجود اتانول ندارد. چندین علت بالقوه برای کاهش فعالیت تخمیری مورد بررسی قرار گرفته است. قابلیت زنده‌مانی در ۹۰٪ یا بالاتر باقی مانده، pH داخلی نزدیک به خنثی باقی مانده و فعالیت‌های خاص آنزیم‌های گلیکولیتیک و الکوهولژنتیک (که در آزمایشگاه اندازه‌گیری شده‌اند) در طول
(که در آزمایشگاه اندازه‌گیری شده‌اند) در طول تخمیر دسته‌ای بالا باقی مانده‌اند. هیچ‌یک از این عوامل به نظر نمی‌رسد که به‌طور علّی با کاهش فعالیت تخمیری در طول تخمیر دسته‌ای مرتبط باشد. پخت نان. تخمیر اتانول باعث ورآمدن خمیر نان می‌شود. مخمرها قندهای موجود در خمیر را مصرف می‌کنند و اتانول و دی‌اکسید کربن را به عنوان مواد زائد تولید می‌نمایند. دی‌اکسید کربن حباب‌هایی را در خمیر تشکیل می‌دهد و آن را به صورت فومی درمی‌آورد. پس از پخت، کمتر از ۲٪ اتانول باقی می‌ماند. در یک پیشرفت معاصر، گروهی در آلمان برعکس عمل
در یک پیشرفت معاصر، گروهی در آلمان برعکس عمل کرده و نان بیات را به اتانول تبدیل کرده‌اند. نوشیدنی‌های الکلی. اتانول موجود در نوشیدنی‌های الکلی از طریق تخمیر ناشی از مخمر تولید می‌شود. مشروبات الکلی از غلات، میوه‌ها، سبزیجات یا شکری که قبلاً تخمیر الکلی را پشت سر گذاشته‌اند، تقطیر می‌شوند. محصولات الکلی: در تمام موارد، تخمیر باید در یک ظرف (مانند قفل تخمیر) انجام شود که اجازه می‌دهد دی‌اکسید کربن خارج شود و از ورود هوای خارجی جلوگیری کند. این به این دلیل است که ورود هوای خارجی می‌تواند باعث آلودگی نوشیدنی
که ورود هوای خارجی می‌تواند باعث آلودگی نوشیدنی به دلیل خطرباکتری یا کپک شود و انباشت دی‌اکسید کربن می‌تواند باعث ترکیدن ظرف گردد. مواد اولیه برای تولید سوخت. همچنین تخمیر مخمر محصولات مختلف کربوهیدراتی، برای تولید اتانولی که به بنزین اضافه می‌گردد، نیز استفاده می‌شود. منبع اصلی اتانول در مناطق گرم‌تر نیشکر است. در مناطق معتدل، ذرت یا چغندر قند استفاده می‌شود. در ایالات متحده، منبع اصلی تولید اتانول در حال حاضر ذرت است. تقریباً ۲٫۸ گالن اتانول از یک بوشل ذرت (۰٫۴۲ لیتر به ازای هر کیلوگرم) تولید می‌شود. در
(۰٫۴۲ لیتر به ازای هر کیلوگرم) تولید می‌شود. در حالی که بخش زیادی از ذرت به اتانول تبدیل می‌شود، مقداری از ذرت نیز محصولات جانبی مانند DDGS (غلات خشک تقطیری با محلول‌ها) تولید می‌کند که می‌توان از آن‌ها به عنوان خوراک دام استفاده کرد. یک بوشل ذرت حدود ۱۸ پوند DDGS تولید می‌کند (۳۲۰ کیلوگرم DDGS به ازای هر تن متریک ذرت). اگرچه بیشتر کارخانه‌های تخمیر در مناطق تولید ذرت ساخته شده‌اند، سورگوم نیز یک منبع مهم برای تولید اتانول در ایالت‌های دارای دشت است. ارزن مرواریدی دارای این پتانسیل است که به عنوان یک منبع
دارای این پتانسیل است که به عنوان یک منبع اتانول برای جنوب شرقی ایالات استفاده است و پتانسیل استفاده از عدسک آبی نیز در حال بررسی است. در برخی از نقاط اروپا، به ویژه فرانسه و ایتالیا، انگور به عنوان منبع "ماده اولیه" برای اتانول سوختی از طریق تقطیر مازاد شراب تبدیل شده است. نوشیدنی‌های شیرین مازاد نیز ممکن است در این فرایند استفاده شوند. در ژاپن، پیشنهاد شده است که از برنجی که معمولاً به ساکی تبدیل می‌شود به عنوان منبع اتانول استفاده شود. کاساوا به عنوان ماده اولیه اتانول. اتانول می‌تواند از روغن معدنی یا
اولیه اتانول. اتانول می‌تواند از روغن معدنی یا از قندها یا نشاسته‌ها تولید شود. نشاسته‌ها ارزان‌ترین گزینه هستند. محصول نشاسته‌ای با بالاترین محتوای انرژی در هر هکتار کاساوا است که در کشورهای گرمسیری رشد می‌کند. تایلند در دهه ۱۹۹۰ دارای صنعت بزرگ کاساوا بود که برای استفاده به عنوان خوراک دام و به عنوان یک افزودنی ارزان به آرد گندم استفاده می‌شد. نیجریه و غنا در حال راه‌اندازی کارخانه‌های تبدیل کاساوا به اتانول هستند. در حجال حاضر تولید اتانول از کاساوا، زمانی که قیمت نفت خام بالای ۱۲۰ دلار در هر بشکه باشد،
که قیمت نفت خام بالای ۱۲۰ دلار در هر بشکه باشد، از نظر اقتصادی قابل توجیه است. انواع جدیدی از کاساوا در حال توسعه هستند، بنابراین وضعیت آینده همچنان نامشخص است. در حال حاضر، کاساوا می‌تواند بین ۲۵ تا ۴۰ تن در هکتار (با آبیاری و کود) محصول تولید کند، و از یک تن ریشه کاساوا، حدود ۲۰۰ لیتر اتانول می‌توان تولید نمود (با فرض اینکه کاساوا دارای ۲۲٪ نشاسته باشد). یک لیتر اتانول حدود ۲۱٫۴۶ مگاژول انرژی دارد. راندمان کلی انرژی تبدیل ریشه کاساوا به اتانول حدود ۳۲٪ است. مخمر مورد استفاده برای پردازش کاساوا
۳۲٪ است. مخمر مورد استفاده برای پردازش کاساوا "Endomycopsis fibuligera" است که گاهی همراه با باکتری "Zymomonas mobilis" استفاده می‌شود. فرآورده‌های جانبی تخمیر. تخمیر اتانول محصولات جانبی بدون برداشت مانند گرما، دی‌اکسید کربن، خوراک برای دام، آب، متانول، سوخت، کود و الکل تولید می‌کند. باقی‌مانده‌های جامد غلاتی که در فرایند تخمیر بدون تخمیر باقی می‌مانند، می‌توانند به عنوان خوراک دام یا در تولید بیوگاز استفاده شوند، این محصول‌ها به عنوان غلات تقطیری شناخته می‌شوند و به عنوان WDG، "غلات مرطوب تقطیری" و DDGS،
و به عنوان WDG، "غلات مرطوب تقطیری" و DDGS، "غلات خشک تقطیری با محلول‌ها" به فروش می‌رسند.
امینجی بن جلال (؟ – ۴ مارس ۱۶۰۵/ ۱۳ شوال ۱۰۱۳) فقیه اسماعیلی و مؤلف هندی بود. امنیجی از بُهره‌های اسماعیلی طَیبی در هند بود. وی فرزند داعی مطلق بیست و پنجم طَیبی اسماعیلی، شمس‌الدین جلال بن محسن (درگذشتهٔ ۱۵۶۷م/ ۹۷۵ ق) بود. در احمدآباد گجرات زندگی می‌کرد. امین‌الدین امینجی مناصب والایی را در ساختار سلسله‌مراتبی دعوت طَیبیهٔ بُهره برعهده داشت. آثار او که هنوز به صورت نسخه‌های خطی باقی مانده‌اند، به موضوعات فقهی می‌پردازند و نزد بهره‌های طَیبیِ داوودی جایگاه بسیار والایی دارند؛ به‌گونه‌ای که پس از نوشته‌های
بسیار والایی دارند؛ به‌گونه‌ای که پس از نوشته‌های قاضی نعمان، در مسائل فقهی، در مرتبه‌ای بعدی قرار می‌گیرند. امنیجی همراه داوود بن قطب‌شاه، در فقه سرآمد بود و کتاب‌های دعوت متعددی را تألیف کرد. داوود به عظمت معنوی امین‌جی اذعان داشت و به دیگران توصیه می‌کرد که برای کسب فیض و پاداش معنوی در کنار او بمانند. آرامگاه او به عنوان «زیارتگاه سیدی امین‌جی بن جلال» در احمدآباد، گجرات واقع شده است. آثار. از جمله آثار او:
قابلیت اطمینان سیستم قدرت () (که گاهی پایایی شبکه نیز نامیده می‌شود) احتمال عملکرد عادی شبکه برق در یک زمان مشخص است. شاخص‌های قابلیت اطمینان، توانایی سیستم الکتریکی را در تأمین برق مورد نیاز مشتریان اندازه‌گیری می‌کنند و فرکانس، مدت و مقیاس قطعی‌های برق را مشخص می‌کنند. به‌طور سنتی دو جزء وابسته به هم از قابلیت اطمینان سیستم قدرت در نظر گرفته می‌شود: توانایی سیستم در محدود کردن مقیاس و مدت زمان قطع برق، تاب‌آوری نامیده می‌شود. همین اصطلاح برای توصیف واکنش سیستم به رویدادهای واقعاً فاجعه‌بار نیز استفاده
سیستم به رویدادهای واقعاً فاجعه‌بار نیز استفاده می‌شود. اقتصاد. شبکه برق یک زیرساخت بسیار مهم است؛ یک قطعی برق یک روزه در سطح ملی می‌تواند ۰٫۵٪ از تولید ناخالص داخلی کشور را کاهش دهد. هزینه بهبودها نیز بالا است، بنابراین در عمل به دنبال تعادلی برای رسیدن به «سطح کافی از قابلیت اطمینان» با هزینه قابل قبول هستیم. کفایت. کفایت منابع (RA، همچنین کفایت عرضه) توانایی شبکه برق برای تأمین تقاضای برق کاربر نهایی در هر زمان است (به‌طور معمول این موضوع در زمان اوج تقاضا مطرح می‌شود). به عنوان مثال، ظرفیت تولید قابل
مطرح می‌شود). به عنوان مثال، ظرفیت تولید قابل برنامه‌ریزی کافی و منابع مدیریت سمت تقاضا باید در هر زمان در دسترس شبکه برق باشد تا خرابی‌های عمده تجهیزات (به عنوان مثال، قطع اتصال یک واحد نیروگاه هسته‌ای یا یک خط برق ولتاژ بالا) و نوسانات برق از منابع انرژی‌های تجدیدپذیر متغیر (به عنوان مثال، به دلیل کاهش سرعت باد) قابل مدیریت باشد. یک شاخص قابلیت اطمینان معمول برای کفایت، انتظار از دست دادن بار (LOLE) یک رویداد در ۱۰ سال است (معیار یک روز در ده سال). به دلیل نیاز احتمالی به افزودن ظرفیت فیزیکی واقعی،
دلیل نیاز احتمالی به افزودن ظرفیت فیزیکی واقعی، برنامه‌ریزی کفایت بلندمدت است (به عنوان مثال، PJM اینترکانکشن نیاز به خرید ظرفیت ۴ سال قبل از تحویل دارد). امنیت. امنیت توانایی سیستم برای حفظ تعادل لحظه‌ای عرضه و تقاضا است، به ویژه بلافاصله پس از یک رویداد پیش‌بینی‌نشده با افزایش خودکار تولید و کاهش بارهای قابل قطع. امنیت متکی بر ذخیره عملیاتی است. از لحاظ تاریخی، خدمات جانبی (به عنوان مثال، پاسخ اینرسی) توسط ماشین‌آلات گردان ژنراتورهای سنکرون ارائه می‌شد؛ ارائه این خدمات با گسترش منابع مبتنی بر اینورتر (به
این خدمات با گسترش منابع مبتنی بر اینورتر (به عنوان مثال، سامانه فتوولتایی و باتری‌های شبکه) پیچیده‌تر شده است. الزام معمول "امنیت N-۱" است به این معنی که از دست دادن ناگهانی یکی از N منبع اصلی (یک ژنراتور بزرگ یا خط انتقال) باید در هر زمان در پیکربندی سیستم از قبل تعبیه شده باشد. رویدادهای N-۲ و N-۳ به آماده‌سازی برای از دست دادن همزمان ۲ یا ۳ واحد اصلی اشاره دارند؛ این کار گاهی برای مناطق حیاتی (به عنوان مثال، مرکز شهر) انجام می‌شود. خدمات ضروری قابلیت اطمینان. شرکت قابلیت اطمینان الکتریکی آمریکای شمالی
شرکت قابلیت اطمینان الکتریکی آمریکای شمالی سه سرویس را که باید توسط تجهیزات تولیدی ارائه شود تا شبکه قابل اعتماد باشد، به رسمیت می‌شناسد: این قابلیت‌ها خدمات ضروری قابلیت اطمینان (ERSs) نامیده می‌شوند. در صورت عدم وجود این‌ها، شبکه قابل تأمین امنیت نیست. سهم ژنراتورهای سنکرون در این خدمات به خوبی درک شده است. روش‌ها. افزایش قابلیت اطمینان سیستم قدرت شامل بهبود توانایی سیستم برای ارائه مداوم و با کیفیت قابل قبول برق، حتی در شرایط خطا یا اختلال است. در زیر روش‌های فنی، عملیاتی و برنامه‌ریزی کلیدی برای بهبود
فنی، عملیاتی و برنامه‌ریزی کلیدی برای بهبود قابلیت اطمینان در سطوح تولید، انتقال و توزیع آورده شده است. بهبود سیستم‌های حفاظتی. بهبود سیستم‌های حفاظتی برای اطمینان از اینکه خطاها به سرعت و با دقت شناسایی و برطرف می‌شوند، حیاتی است. طرح‌های حفاظتی مدرن، مانند رله‌های فاصله و رله‌های تفاضلی، ایزوله‌سازی سریع‌تر و انتخابی‌تر خطا را در مقایسه با سیستم‌های الکترومکانیکی قدیمی ارائه می‌دهند. سیستم‌های حفاظتی انطباقی تنظیمات خود را در زمان واقعی بر اساس تغییر شرایط شبکه تنظیم می‌کنند و کارایی خود را در سناریوهای
شبکه تنظیم می‌کنند و کارایی خود را در سناریوهای مختلف عملیاتی حفظ می‌کنند. علاوه بر این، فناوری‌هایی مانند مکان‌یابی، ایزوله‌سازی و بازیابی خدمات خطا (FLISR) فرایند بازیابی را خودکار می‌کنند و به‌طور قابل توجهی مدت زمان قطعی و مناطق آسیب‌دیده را کاهش می‌دهند. روش‌های شامل نصب استراتژیک سوئیچ‌های کنترل از راه دور در شبکه‌های توزیع برای کاهش مدت زمان قطعی و بازیابی سریع‌تر خدمات پس از خطا، یک عمل رایج است. افزونگی سیستم. افزونگی سیستم شامل طراحی سیستم قدرت با اجزای اضافی یا مسیرهای جایگزین برای اطمینان از
با اجزای اضافی یا مسیرهای جایگزین برای اطمینان از تداوم خدمات در طول خرابی‌ها است. به عنوان مثال، معیار رویداد پیش‌بینی‌نشده N-۱ تضمین می‌کند که سیستم می‌تواند از دست دادن هر یک عنصر منفرد – مانند یک خط انتقال یا ژنراتور – را بدون ایجاد قطعی‌های گسترده تحمل کند. خطوط، ترانسفورماتورها و ژنراتورهای پشتیبان اضافی به سیستم اجازه می‌دهند تا در صورت خرابی یک جزء، برق را تغییر مسیر دهد یا تولید را افزایش دهد، که به‌طور قابل توجهی قابلیت اطمینان و انعطاف‌پذیری عملیاتی را بهبود می‌بخشد. فناوری‌های شبکه هوشمند.
عملیاتی را بهبود می‌بخشد. فناوری‌های شبکه هوشمند. فناوری‌های شبکه هوشمند با یکپارچه‌سازی ارتباطات پیشرفته، حسگرها و اتوماسیون در سراسر سیستم قدرت، قابلیت اطمینان را افزایش می‌دهند. با ابزارهایی مانند زیرساخت اندازه‌گیری پیشرفته (AMI)، شرکت‌های برق دید لحظه‌ای نسبت به عملکرد شبکه و مصرف مشتریان به دست می‌آورند که امکان تشخیص و واکنش سریع‌تر به خطا را فراهم می‌کند. سوئیچ‌های خودکار و شبکه‌های خودترمیم می‌توانند خطاها را در عرض چند ثانیه شناسایی و ایزوله کرده و برق را بدون دخالت دستی به مناطق بدون مشکل
کرده و برق را بدون دخالت دستی به مناطق بدون مشکل بازگردانند. علاوه بر این، واحدهای اندازه‌گیری فازور (PMU) که در سیستم‌های نظارت بر ناحیه وسیع (WAMS) استفاده می‌شوند، به حفظ پایداری شبکه از طریق نظارت همزمان و با وضوح بالا بر داده‌ها کمک می‌کنند. منابع انرژی توزیع‌شده و ریزشبکه‌ها. یکپارچگی منابع انرژی توزیع‌شده (DERs)، مانند پنل‌های خورشیدی، توربین‌های بادی و ذخیره‌سازهای باتری، در شبکه برق، تولید محلی را فراهم می‌کند که قابلیت اطمینان سیستم را افزایش می‌دهد. ریزشبکه‌ها، که می‌توانند هم متصل به شبکه اصلی
ریزشبکه‌ها، که می‌توانند هم متصل به شبکه اصلی و هم مستقل از آن کار کنند، با تأمین بارهای حیاتی در طول قطعی‌های شبکه اصلی، تاب‌آوری را ارائه می‌دهند. هنگامی که با ذخیره‌ساز انرژی همراه می‌شوند، این سیستم‌ها می‌توانند به تغییرات ناگهانی بار یا کمبود عرضه پاسخ دهند و وابستگی سیستم به تولید متمرکز و خطوط انتقال طولانی را که در برابر خرابی‌ها آسیب‌پذیرتر هستند، کاهش می‌دهند. نگهداری پیش‌بینی‌کننده و نظارت بر وضعیت. نگهداری پیش‌بینی‌کننده از داده‌های لحظه‌ای و ابزارهای تشخیصی برای ارزیابی وضعیت اجزای سیستم قدرت
تشخیصی برای ارزیابی وضعیت اجزای سیستم قدرت استفاده می‌کند و امکان تشخیص زودهنگام خرابی‌های احتمالی را فراهم می‌آورد. تکنیک‌هایی مانند تصویربرداری حرارتی، تحلیل ارتعاش و تحلیل گازهای محلول در ترانسفورماتورها به شناسایی ناهنجاری‌ها قبل از منجر شدن به قطعی کمک می‌کنند. حسگرهای مبتنی بر اینترنت اشیا این رویکرد را با ارائه نظارت مداوم بر سلامت تجهیزات بیشتر تقویت می‌کنند. این استراتژی مبتنی بر داده به شرکت‌های برق اجازه می‌دهد تا از نگهداری واکنشی به نگهداری پیشگیرانه حرکت کنند، در نتیجه زمان توقف برنامه‌ریزی
حرکت کنند، در نتیجه زمان توقف برنامه‌ریزی نشده را کاهش داده و قابلیت اطمینان تجهیزات را بهبود می‌بخشند. مقاوم‌سازی سیستم و ارتقاء زیرساخت. مقاوم‌سازی سیستم شامل بهبودهای فیزیکی در زیرساخت‌های شبکه برای مقاومت در برابر شرایط شدید مانند طوفان‌ها، سیل‌ها و آتش‌سوزی‌های جنگلی است. نمونه‌ها شامل جایگزینی خطوط هوایی با کابل‌های زیرزمینی، تقویت تیرها و برج‌ها، و بالابردن یا آب‌بندی پست‌های برق در مناطق مستعد سیل است. این اقدامات آسیب‌پذیری فیزیکی سیستم در برابر تهدیدات محیطی و زیرساخت‌های فرسوده را کاهش می‌دهد،
محیطی و زیرساخت‌های فرسوده را کاهش می‌دهد، در نتیجه قابلیت اطمینان بلندمدت و ایمنی تأمین برق را بهبود می‌بخشد. برنامه‌ریزی و عملیات مبتنی بر قابلیت اطمینان. برنامه‌ریزی مبتنی بر قابلیت اطمینان بر طراحی و عملیات شبکه بر اساس معیارهای عملکرد قابلیت اطمینان مانند سایفی، سایدی و کایدی تأکید دارد. برنامه‌ریزان از ابزارهای پیشرفته برای پیش‌بینی رشد بار، ارزیابی کهنگی تجهیزات و انجام تحلیل‌های جریان توان و رویدادهای پیش‌بینی‌نشده برای شناسایی نقاط ضعف استفاده می‌کنند. پیکربندی مجدد شبکه توزیع – مانند تغییر مسیر
پیکربندی مجدد شبکه توزیع – مانند تغییر مسیر برق از طریق فیدرهای جایگزین – می‌تواند به تعادل بارها و بهبود پایداری ولتاژ کمک کند. این رویکرد هدفمند تضمین می‌کند که سرمایه‌گذاری‌ها و تغییرات عملیاتی برای حداکثر تأثیر بر قابلیت اطمینان در اولویت قرار گیرند. ابزارهای بهینه‌سازی و شبیه‌سازی. ابزارهای بهینه‌سازی و شبیه‌سازی برای ارزیابی و بهبود قابلیت اطمینان سیستم‌های قدرت با مدل‌سازی رفتار آنها در سناریوهای مختلف استفاده می‌شوند. تحلیل‌های جریان توان، گذرا و رویدادهای پیش‌بینی‌نشده به مهندسان کمک می‌کنند تا
رویدادهای پیش‌بینی‌نشده به مهندسان کمک می‌کنند تا توانایی سیستم را در برابر اختلالات ارزیابی کنند. روش‌های پیشرفته مانند شبیه‌سازی مونت کارلو، ریسک احتمالی و خرابی‌های مورد انتظار را کمی‌سازی می‌کنند. برنامه‌ریزی خطی عدد صحیح مختلط (MILP) و سایر الگوریتم‌های بهینه‌سازی به تعیین مکان‌های بهینه DER، اقدامات سوئیچینگ و تصمیمات سرمایه‌گذاری کمک می‌کنند که تاب‌آوری سیستم را افزایش داده و در عین حال هزینه‌ها را به حداقل می‌رسانند. حمایت نظارتی و سیاست‌گذاری. چارچوب‌های نظارتی و سیاست‌گذاری نقش حیاتی در ارتقاء
نظارتی و سیاست‌گذاری نقش حیاتی در ارتقاء قابلیت اطمینان سیستم قدرت با اجباری کردن استانداردها و تشویق بهترین شیوه‌ها ایفا می‌کنند. سازمان‌هایی مانند NERC (شرکت قابلیت اطمینان الکتریکی آمریکای شمالی) استانداردهای قابلیت اطمینان را وضع می‌کنند که شرکت‌های برق باید از آنها پیروی کنند. علاوه بر این، دولت‌ها و نهادهای نظارتی ممکن است مشوق‌های مالی برای سرمایه‌گذاری در ارتقاء زیرساخت‌ها، یکپارچه‌سازی DER یا فناوری‌های تاب‌آوری ارائه دهند. سیاست‌هایی که قابلیت اطمینان را در اولویت قرار می‌دهند، پاسخگویی را تضمین
را در اولویت قرار می‌دهند، پاسخگویی را تضمین کرده و یک محیط ساختاریافته برای بهبود مستمر در عملکرد سیستم قدرت ایجاد می‌کنند.
اعتراض خاموش، تلاشی سازمان‌یافته است که در آن شرکت‌کنندگان برای نشان دادن نارضایتی خود، سکوت می‌کنند. این رفتار به عنوان شکلی از نافرمانی مدنی و مقاومت غیرخشونت‌آمیز استفاده می‌شود که ابراز نظرات مختلف را از طریق اعمال خاصی مانند عدم حمایت از یک محصول خاص، شرکت در رژه‌های دسته‌جمعی، داشتن نمادگرایی و آموزش و تشویق سایر افراد برای پیوستن به اعتراض را تشویق می‌کند. هدف این امر، پشتیبانی و حل مسائل مختلف مربوط به نابرابری، ایجاد صلح و مشکلات رهبری ملت است.
امام‌الدین عبدالرحیم بن حسن معروف به امامشاه (۱۴۳۰م/ ۸۳۴ق - ۱۵۱۳م/ ۹۱۹ق) داعی اسماعیلی هندی، از رهبران خوجه و نیای بزرگ فرقهٔ امام‌شاهی بود. پس از درگذشت شیخ (پیر) حسن کبیرالدین، برادرش تاج‌الدین، رهبری خوجه‌های نزاری را بر عهده گرفت. پس از تاج‌الدین — که در حدود پایان قرن نهم هجری / پانزدهم میلادی درگذشت — امامشاه، یکی از پسران حسن کبیرالدین، تلاش کرد که رهبری خوجه‌ها را در سِند به دست گیرد، اما بی‌نتیجه ماند. او بعدها امام نزاری، که احتمالاً محمد بن اسلامشاه بود، را در فارس دید، ولی امام او را به‌عنوان
بود، را در فارس دید، ولی امام او را به‌عنوان شیخ (پیر) منصوب نکرد. امامشاه پس از بازگشت به هند در گجرات ساکن شد، جایی که باقی عمرش را گذراند و در جذب هندوان به اسماعیلیهٔ سَت‌پانثی/فرقهٔ امام‌شاهی بسیار موفق بود. او در پیرانا، شهری که خود در نزدیکی احمدآباد گجرات بنیان نهاد، درگذشت و در آرامگاهی که برایش ساخته شد، به خاک سپرده شد. او گِنان‌های بسیاری سرود که امروزه نیز توسط اسماعیلیان خوانده می‌شود. زندگی و پیشه. نام او امام‌الدین و لقبش عبدالرّحیم بود. وی در سال ۸۳۴ هجری قمری/ ۱۴۳۰ میلادی در اوچ شریف زاده
سال ۸۳۴ هجری قمری/ ۱۴۳۰ میلادی در اوچ شریف زاده شد و پسر کوچکتر پیر حسن کبیرالدین بود. طبق روایات، زمانی که پیر حسن کبیرالدین درگذشت، همهٔ پسرانش در اوچ شریف حاضر بودند، جز امام‌شاه. روایت‌ها می‌گویند که او هنگام دفن پدرش دیر رسید. روایت‌های بسیاری در مورد نارضایتی او نقل شده، اما همگی ماهیتی افسانه‌ای دارند. امام‌شاه در اوچ شریف به همراه خواهرش بهی بُدهای زندگی می‌کرد. در همین‌جا بود که از طریق یکی از خوجه‌ها به نام دواسی چاندان، نامه‌ای از امام محمد بن اسلام‌شاه دریافت کرد. از این رو، در سال ۸۵۴ هجری /
دریافت کرد. از این رو، در سال ۸۵۴ هجری / ۱۴۵۰ میلادی سفر خود را به سوی کاهِک آغاز کرد. گفته می‌شود که امام محمد بن اسلام‌شاه او را برای انجام مأموریتی در گجرات منصوب کرد. او پس از بازگشت، تعداد زیادی از هندوان را در گجرات به آیین اسماعیلیه درآورد. امام‌شاه با دختر شاه محمد بخری ازدواج کرد که حاصل این ازدواج، سید نور محمدشاه (درگذشتهٔ ۹۴۰ هجری / ۱۵۳۴ میلادی) بود. گفته می‌شود که او به دلیل ناکامی در جانشینی پدرش از اسماعیلیه روی‌گردان شد، اما این ادعا با روایات معتبر سازگار نیست. به گفتهٔ ممتازعلی تاج‌دین،