payamvha/North_RAG huggingface dataset:
۱–۰ مقابل کوسوتا دپورتیوو در آخرین هفتهٔ تورنمنت فینالیزاسیون ۲۰۰۶، از دسته اول سقوط کرد، و به این ترتیب، دوره‌ای ۱۵ ساله در سطح اول فوتبال کلمبیا برای این تیم به پایان رسید. اما آن‌ها خیلی زود با قهرمانی در دسته دوم ۲۰۰۷ بازگشتند؛ تیمی که با هدایت خسوس باریوس و بازی‌سازی بازیکنان تازه‌کار مانند خامس رودریگز و جیوانی مورنو اداره می‌شد. انویگادو با پیروزی برابر آکادمیا در فینال هر دو تورنمنت کوتاه فصل، صعود دوباره به دسته اول را تثبیت کرد. این تیم از آن زمان تاکنون هرگز سقوط نکرده است، اگرچه در ۲۰۰۸ و ۲۰۱۰
تاکنون هرگز سقوط نکرده است، اگرچه در ۲۰۰۸ و ۲۰۱۰ در پلی‌آف بقا شرکت کرد و در هر دو نوبت موفق شد جایگاه خود را در دسته اول حفظ کند. آن‌ها بهترین عملکرد خود در سطح اول فوتبال کشور را در فصل ۲۰۱۱ داشتند، زمانی که به مرحله یک‌چهارم نهایی هر دو تورنمنت آپرتورا و فینالیزاسیون راه یافتند، که این باعث شد در جدول تجمیعی فصل در جایگاه سوم قرار بگیرند و برای نخستین بار سهمیهٔ یک تورنمنت بین‌المللی را کسب کنند: کوپا سودآمریکانا ۲۰۱۲. آنجا آن‌ها در مرحله دوم حذف شدند؛ پس از پیروزی ۲–۰ برابر یونیون کومرسیو از پرو در
پس از پیروزی ۲–۰ برابر یونیون کومرسیو از پرو در مجموع دو بازی، با شکست ۲–۱ در مجموع برابر لیورپول از اروگوئه حذف شدند. در نوامبر ۲۰۱۴، انویگادو و سهام‌دار عمده‌اش، خوان پابلو اوپگویی، توسط دفتر کنترل دارایی‌های خارجی ایالات متحده (OFAC) به‌دلیل ارتباط با کارتل مواد مخدر دفتر انویگادو ("دفتر انویگادو")، در فهرست ویژه اتباع مشخص‌شده و افراد مسدود شده (که به‌طور غیررسمی با نام «فهرست کلیتون» شناخته می‌شود) قرار گرفتند. اگرچه مشخص شد که تمام تراکنش‌های این باشگاه غیرقانونی نبوده‌اند، اما وزارت خزانه‌داری
باشگاه غیرقانونی نبوده‌اند، اما وزارت خزانه‌داری ایالات متحده پس از ده سال تحقیق تأیید کرد که این باشگاه توسط این سازمان برای پول‌شویی مورد استفاده قرار گرفته است. انویگادو در ۲۶ آوریل ۲۰۱۸ از این فهرست خارج شد و مدت کوتاهی بعد اعلام شد که ۵۵٪ از سهام این باشگاه به صندوق سرمایه‌گذاری ProFútbol فروخته شده است.
ماریسا بودی (؛ زادهٔ ۲۸ اوت ۲۰۰۰) بازیگر آمریکایی است. پس از فارغ‌التحصیلی از آکادمی موسیقی و درام آمریکا، او برای بازی در نقش نساروس تروپ در فیلم‌های موزیکال "شرور" (۲۰۲۴) و "" (۲۰۲۵) انتخاب شد. این اولین باری بود که یک بازیگر دارای معلولیت نقش این شخصیت را ایفا کرد. او برای عملکردش نامزد دریافت جوایز در سی‌امین دوره جوایز منتخب منتقدان و سی‌ویکمین دوره جوایز انجمن بازیگران سینما شد. زندگی شخصی. ماریسا بودی در مازومانی، ویسکانسین متولد شد. در سن ۱۱ سالگی، به دنبال یک تصادف رانندگی فلج شد و از آن زمان برای
دنبال یک تصادف رانندگی فلج شد و از آن زمان برای جابجایی از ویلچر استفاده می‌کند. او بازیگری را در مدرسه آغاز کرد و در اجراهای محلی نقش‌آفرینی نمود، با اولین نقش خود به عنوان یک یتیم در نمایش "شاهزاده و گدا". او از آکادمی موسیقی و درام آمریکا فارغ‌التحصیل شده است و در لس آنجلس زندگی می‌کند. از سپتامبر ۲۰۲۳، او با لورن بروکس در رابطه بوده است.
واروارا الکساندرونا باخمتوا (Varvara Aleksandrovna Bakhmeteva; 1815 - 9 سپتامبر ۱۸۵۱)، نام تولد واروارا الکساندرونا لوپوخینا، نجیب‌زاده روسی بود که الهه محبوب و تراژیک شاعر بزرگ رمانتیک میخائیل لرمانتوف بود. زندگی‌نامه. واروارا لوپوخین، در خانواده‌ای اشرافی و قدیمی به دنیا آمد و هفتمین فرزند از هشت فرزند خانواده بود. او و برادرش الکسی و خواهرش ماریا از سال ۱۸۲۸، زمانی که لرمانتوف برای تحصیلات متوسطه به مسکو آمد، از دوستان نزدیک میخائیل لرمانتوف بودند - و با گذشت زمان، واروارا و میخائیل عاشق هم شدند.
- و با گذشت زمان، واروارا و میخائیل عاشق هم شدند. لرمانتوف در سن ۱۸ سالگی این سطور را برای لوپوخین نوشت: طبق خاطرات بستگان شاعر، لرمانتوف این عشق را به لوپوخین تا زمان مرگش حفظ کرد. اما خانواده لوپوخین با ازدواج آنها مخالف بودند، به ویژه پدر واروارا، الکساندر لوپوخین، و خواهرش و دوست لرمانتوف، ماریا. در سال ۱۸۳۵ واروارا لوپوخینا با نیکولای فئودوروویچ باخمتف، زمین‌دار ثروتمند و عضو فعال شورای دولتی، ازدواج کرد. نیکولای در آن زمان ۳۷ ساله و واروارا ۲۰ ساله بود. به گفته آکیم شان-گیری، پسرعموی دوم لرمانتوف، با
به گفته آکیم شان-گیری، پسرعموی دوم لرمانتوف، با شنیدن خبر ازدواج قریب‌الوقوع لوپوخینا، چهره لرمانتوف «تغییر کرد و رنگش پرید». لرمانتوف در پذیرش نام خانوادگی جدید واروارا مشکل داشت. او نسخه جدیدی از «دیو» (شعری بلند با برخی از طنین‌اندازترین ابیات زبان روسی که چندین بار آن را بازنویسی کرد) را برای او فرستاد و در تقدیم‌نامه‌ای که برای کاتب فرستاد، چندین بار حروف اول «ВАБ» را خط زد و به جای آن «ВАЛ» نوشت. شایان ذکر است که «Л» حرف اول نام خود شاعر نیز هست، که نشان می‌دهد لرمانتوف قصد ازدواج با او را داشته است.
می‌دهد لرمانتوف قصد ازدواج با او را داشته است. لرمانتوف، که از حسادت رنج می‌برد، چندین بار در نوشته‌هایش با طنزی کنایه‌آمیز به نیکولای باخمتف به عنوان یک ریش‌سفید و بی‌غیرت اشاره کرد. با این حال، حملات نیش‌دار او به باخمتف به همسرش نیز منتقل شد: باخمتف نیز حسود بود و همسرش را از صحبت دربارهٔ لرمانتوف منع می‌کرد و تمام تلاش خود را برای از بین بردن مکاتبات او با شاعر به کار می‌گرفت، به طوری که منبع اصلی اطلاعات در مورد رابطه آنها پس از ازدواج، مکاتبات شاعر با خواهر واروارا، ماریا لوپوخینا، است. واروارا
با خواهر واروارا، ماریا لوپوخینا، است. واروارا لوپوچینا در آثار لرمانتوف. بخش‌هایی از زندگینامه در «قهرمان زمان ما» آمده است. به گفته پاول ویسکوواتوف، اولین زندگینامه‌نویس لرمانتوف، هر کسی که فصل «شاهزاده خانم ماری» را خوانده باشد، باخمتف‌ها را در شخصیت‌های فیث و همسرش شناخته است. توصیف لرمانتوف از شخصیت‌های زن داستان‌هایش خود گویای همه چیز است: واروارا باخمتوا توسط خواهرزاده‌اش، آن.ان.ان. تروبتسکایا، اینگونه توصیف می‌شود: این ویژگی بارز، چشمان تیره و موهای بور، تقریباً در همه جا وجود دارد، به جز شاید در
بور، تقریباً در همه جا وجود دارد، به جز شاید در شعری که اصطلاح «چشمان تیره» با «بالدار» جایگزین شده است. با این حال، طبق تحقیقات ن. پاخوموف، این شبیه تغییری است که شاعر در «قهرمان زمان ما» به آن متوسل شده است، زمانی که یک خال روی ابروی پرنسس فیث - ویژگی‌ای مشابه با ویژگی واروارا باخمتف - در نسخه نهایی به گونه منتقل شده است «تا از گمانه‌زنی‌ها در مورد شباهت بیش از حد نزدیک جلوگیری شود». لرمانتوف همچنین چندین پرتره از واروارا نقاشی کرد. برخی از پرتره‌ها به او تعلق دارند و تعدادی دیگر نیز وجود دارند که گمان
تعلق دارند و تعدادی دیگر نیز وجود دارند که گمان می‌رود یا فرض می‌شود که او موضوع آنها بوده است. صومعه بشارت. واروارا باخمتوا همچنین در شهر تولیاتی (که تا سال ۱۹۶۴ با نام استاوروپول شناخته می‌شد) یادبود دارد. در سال ۱۸۴۶، نیکولای فدوروویچ باخمتف یک کلیسای سنگی ساخت که محراب آن به سنت باربارا تقدیم شده بود، به امید شفای شفابخش الهی برای واروارا. اما این کار جواب نداد. این کلیسا اکنون قدیمی‌ترین ساختمان در تولیاتی است و کلیسای اصلی صومعه بشارت، یک بنای تاریخی شناخته شده تولیاتی، می‌باشد.
پاوِل بوریسوویچ آکسِلرود (; ۲۵ اوت ۱۸۵۰ – ۱۶ آوریل ۱۹۲۸) انقلابی روسی، نظریه‌پرداز مارکسیست و از رهبران منشویک‌ها بود. در خانواده‌ای یهودی در روستایی نزدیک پوچپ به دنیا آمد. از جوانی با آثار فردیناند لاسال، سوسیالیست آلمانی، آشنا شد و به صفوف جنبش انقلابی پیوست. پس از شکست‌های پیاپی این جنبش، به تدریج به دیدگاه‌های سیاسی و فکری میخائیل باکونین نزدیک شد. در سال ۱۸۷۴ به آلمان پناه برد، اما به زودی از سوی همراهانش برای فعالیت مخفی در روسیه مأمور شد و به‌صورت پنهانی به کشور بازگشت. در سن‌پترزبورگ در خانهٔ
پنهانی به کشور بازگشت. در سن‌پترزبورگ در خانهٔ دانشجویی گئورگی پلخانف مخفی شد و هر دو با اندیشه‌های مارکسیستی آشنا شدند. آن‌ها با یکدیگر «گروه رهایی کار» را بنیان نهادند؛ هسته‌ای که بعدها به پایه‌گذار جنبش سوسیال دموکراسی روسیه تبدیل شد. آکسلرود در سال ۱۹۰۰ همراه با ژولیوس مارتوف و ولادیمیر لنین، روزنامهٔ «ایسکرا» (به‌معنای «جرقه») را تأسیس کرد. اما در کنگرهٔ تأسیسی حزب سوسیال دموکرات کارگری روسیه در لندن در سال ۱۹۰۳، به مخالفت با لنین برخاست و رهبری جناح منشویک‌ها را در مقابل بلشویک‌ها به‌عهده گرفت. او
منشویک‌ها را در مقابل بلشویک‌ها به‌عهده گرفت. او گرایش‌های لنین را به آنچه استبداد بوناپارتی می‌دانست، محکوم می‌کرد. هنگامی که انقلاب اکتبر ۱۹۱۷ به وقوع پیوست، آکسلرود در استکهلم به‌عنوان نمایندهٔ روسیه در کنگرهٔ سوسیالیستی صلح حضور داشت. او این انقلاب را صرفاً اقدامی گذرا از سوی بلشویک‌ها تلقی کرد و به‌شدت آن را محکوم نمود. سال‌های پایانی عمر خود را در بیماری، فقر و انزوای سیاسی در برلین گذراند و به نوشتن خاطرات خود پرداخت. دوران اولیه و آغاز فعالیت انقلابی. پاول آکسلرود با نام اصلی پینخاس بوروخ در ۲۵ اوت
پاول آکسلرود با نام اصلی پینخاس بوروخ در ۲۵ اوت ۱۸۵۰ در روستایی نزدیک شهر پوچپ، واقع در فرمانداری چرنیگوف از امپراتوری روسیه، زاده شد. او فرزند یک مهمان‌دار یهودی فقیر و بی‌سواد بود. خانواده‌اش در فقر زندگی می‌کردند، مرتباً جابه‌جا می‌شدند و مدتی نیز در یک سرای فقرا در شهر شکلوف که از سوی جامعهٔ یهودی اداره می‌شد، سکونت داشتند. تحصیلات رسمی آکسلرود به‌شکلی غیرمعمول آغاز شد: برای برآورده‌کردن سهمیهٔ دولتی دانش‌آموزان یهودی در مدارس دولتی، جامعهٔ یهودیان شکلوف او و چند کودک فقیر دیگر را انتخاب کرد تا به
شکلوف او و چند کودک فقیر دیگر را انتخاب کرد تا به مدرسه فرستاده شوند و برایشان خوراک و پوشاک نیز فراهم ساخت. او با پشتکار و کنجکاوی فکری چشمگیر، تحصیل را در دبیرستانی (ژیمنازیوم) در موگیلف ادامه داد و با وجود سختی‌های فراوان، مسیر آموزشی‌اش را پی گرفت. در همین دوران با آثار اندیشمندان روسی و اروپای غربی آشنا شد، ایمان مذهبی‌اش را از دست داد و به آرمان‌های اصلاح‌طلبانه گرایش پیدا کرد. او به یکی از طرفداران روشنگری یهودی تبدیل شد و تلاش کرد فرهنگ روسی را در میان جوانان یهودی رواج دهد و با سنت‌گرایی مبارزه
میان جوانان یهودی رواج دهد و با سنت‌گرایی مبارزه کند. در سال ۱۸۷۱، پس از بحرانی شخصی و تحت‌تأثیر نوشته‌های فردیناند لاسال، سوسیالیست آلمانی و رمان‌نویس آلمانی کارل گوتسکو، تصمیم گرفت زندگی خود را وقف انقلاب اجتماعی کند. آکسلرود فعالیت انقلابی خود را در محافل انقلابی کی‌یف آغاز کرد، جایی که به تبلیغ میان پیشه‌وران شهر می‌پرداخت. او در آغاز، به اندیشه‌های آنارشیستی میخائیل باکونین گرایش داشت؛ افکاری که در دههٔ ۱۸۷۰ میان رادیکال‌ها محبوب بود. دعوت باکونین به اقدام فوری و مخرب علیه دولت، با رمانتیسم
به اقدام فوری و مخرب علیه دولت، با رمانتیسم آرمان‌گرایانهٔ آکسلرود و میل به ایثار شخصی‌اش هم‌خوانی داشت و بیشتر از رویکرد تدریجی و نظری پیوتر لاوروف بر او تأثیر گذاشت. با این حال، او به جناح میانه‌روِ باکونینی‌ها تعلق داشت و معتقد بود که نارضایتی دهقانان باید با هدایت انقلابیون به سوی اهداف مشخص جهت داده شود. در سپتامبر ۱۸۷۴، در پی تشدید سرکوب پلیسی، او از روسیه گریخت و در برلین ساکن شد. میراث. میراث اصلی پاول آکسلرود در نقش او به‌عنوان معمار اصلی ایدئولوژی منشویکی نهفته است. بیش از هر فرد دیگری، او اصول
منشویکی نهفته است. بیش از هر فرد دیگری، او اصول بنیادینی را تعریف کرد که منشویک‌ها را از بلشویک‌ها متمایز می‌کرد. اندیشهٔ سیاسی آکسلرود بر پایهٔ تعهدی پایدار و قاطع به یک جنبش سوسیالیستی دموکراتیک و توده‌محور استوار بود. او باور داشت که رهایی طبقهٔ کارگر تنها به‌دست خود کارگران و از طریق فعالیت سیاسی آگاهانه و مستقل آن‌ها میسر است؛ دیدگاهی که در تضاد کامل با نظریهٔ پیشاهنگی نخبگان نزد لنین بود که حزب را به مثابهٔ پیشتاز رهبری‌کنندهٔ پرولتاریا می‌دید. استراتژی آکسلرود برای روسیه، تلاشی بود برای به‌کارگیری
آکسلرود برای روسیه، تلاشی بود برای به‌کارگیری مدل سوسیال دموکراسی اروپای غربی در شرایط یک دولت استبدادی و عقب‌مانده. گرچه این رویکرد در نهایت عملی نشد، اما پافشاری او بر تفکیک‌ناپذیری سوسیالیسم و دموکراسی، تأکیدش بر بُعد اخلاقی سیاست، و بی‌اعتمادی عمیقش به هرگونه دیکتاتوری انقلابی، باعث شد که به تعبیر یکی از ناظران، از او به‌عنوان «وجدان حزب» یاد شود.
وزارت توسعه اقتصادی فدراسیون روسیه () یک وزارت‌خانهٔ فدرال در دولت روسیه است. این وزارت‌خانه مسئول تنظیم و تدوین سیاست‌های مرتبط با توسعهٔ اجتماعی-اقتصادی و بازرگانی در روسیه است. تاریخچه. آندری نچایف نخستین وزیر در سال ۱۹۹۲ بود. او در سال ۱۹۹۳ برکنار شد و آندری شاپووالیانتس جای او را گرفت. این وزارت‌خانه در طول زمان دچار تغییر در وظایف و عنوان شده است. در سال ۱۹۹۷، نهادی که در آن زمان وزارت اقتصاد نام داشت، وظایف وزارت دفاع را در خود ادغام کرد و تا سال ۱۹۹۹ به‌تنهایی آن‌ها را بر عهده داشت، سپس وظایف وزارت
به‌تنهایی آن‌ها را بر عهده داشت، سپس وظایف وزارت دفاع میان پنج نهاد تقسیم شد. در سال ۲۰۰۰، این نهاد به وزارت توسعه اقتصادی و بازرگانی بازسازی شد و گرمن گریف به عنوان وزیر منصوب شد و تا سال ۲۰۰۷ در این سمت باقی ماند. در سپتامبر همان سال، الویرا نابیولینا جانشین او شد و تا مه ۲۰۱۲ در این سمت بود. در زمان وزارت نابیولینا، در سال ۲۰۰۸، وظایف این وزارت‌خانه در زمینهٔ سیاست‌گذاری و نظارت بر تجارت به وزارت صنعت و تجارت روسیه واگذار شد و نام آن نیز به وزارت توسعه اقتصادی تغییر یافت. در ۲۱ مه ۲۰۱۲، اندری بلوسف
اقتصادی تغییر یافت. در ۲۱ مه ۲۰۱۲، اندری بلوسف جایگزین نابیولینا شد. در نوامبر ۲۰۱۶، یوگنی یلین توسط رئیس‌جمهور ولادیمیر پوتین به عنوان وزیر توسعه اقتصادی منصوب شد. پیش از او، الکسی اولیوکایف به‌اتهام رشوه‌گیری توسط سرویس امنیت فدرال روسیه بازداشت شده بود.
لیگ قهرمانان خلیج بیست و هفتم بیست و هفتمین دوره مسابقات باشگاهی خلیج برای باشگاه‌های کشورهای شورای همکاری خلیج فارس بود که در سال ۲۰۱۲ برگزار شد. نیمه نهایی. بازی برگشت. "الوصل در مجموع ۴–۲ برنده شد." "المحرق در مجموع ۳–۲ برنده شد." فینال. بازی برگشت. "۴–۴ در مجموع؛ المحرق در ضربات پنالتی برنده شد."
پانزانلا یا پنمول سالادی از نان بیات خیس خورده، پیاز و گوجه فرنگی خردشده از منطقه توسکانی و اومبریا است که در تابستان محبوب است. این سالاد اغلب شامل خیار و گاهی ریحان است که با روغن زیتون و سرکه تزئین می‌شود. این سالاد مناطق مرکزی ایتالیا محبوب است. تاریخچه. هنرمند و شاعر قرن شانزدهم، برونزینو، در مدح پیاز با روغن و سرکه که با نان تست سرو می‌شود، سروده‌ای دارد و یک صفحه بعد، از سالادی از پیاز، خرفه و خیار صحبت می‌کند. این نوشته اغلب به عنوان توصیفی از "پانزانلا" تعبیر می‌شود. اعتقاد بر این است که این نام
تعبیر می‌شود. اعتقاد بر این است که این نام ترکیبی از کلمه "pane" به معنای ایتالیایی "نان" و "zanella" به معنای بشقاب گودی است که در آن سرو می‌شود. سالاد پانزانلا در کافه میلانو در جورج تاون واشینگتن دی سی سرو می‌شود. این رستوران از سال ۱۹۹۲ محل رفت و آمد سناتورهای آمریکایی و خانواده اول ایالات متحده بوده است. مواد لازم. "پانزانلا" تا قرن بیستم بر پایه پیاز و نه گوجه فرنگی بوده است. "پانزانلای" امروزی معمولاً از نان بیات خیسانده شده در آب و فشرده شده خشک، پیاز قرمز، گوجه فرنگی، روغن زیتون، سرکه، نمک و فلفل
قرمز، گوجه فرنگی، روغن زیتون، سرکه، نمک و فلفل تهیه می‌شود. خیار و ریحان نیز اغلب به آن افزوده می‌گردد. مواد اختیاری شامل کاهو، زیتون، موزارلا، شراب سفید، کپر، ماهی کولی، کرفس، هویج، شراب قرمز، ماهی تن، جعفری، تخم مرغ آب‌پز، نعناع نعناع، فلفل دلمه ای، آبلیمو و سیر است. این مواد گاهی استفاده می‌شوند، اما سنت گرایان فلورانسی این مواد را تأیید نمی‌کنند.
عقرب‌ماهی‌های صخره () زیرتیره‌ای از ماهی‌های دریایی هستند که به تیرهٔٔ عقرب‌ماهیان در راستهٔ عقرب‌ماهی‌سانان تعلق دارند. به آن‌ها روغن‌ماهی صخره‌ای هم گفته‌اند اما، آن‌ها ارتباط نزدیکی با روغن‌ماهی‌های‌ سردهٔ "جنس روغن‌ماهی" یا "روغن‌ماهی صخره" ندارند. رده‌بندی. زیرتیرهٔ Sebastinae یا خانوادهٔ Sebastidae نخستین بار در سال ۱۸۷۳ توسط جانورشناس آلمانی یوهان یاکوب کائوپ به‌طور رسمی شناسایی شد. برخی منابع این گروه را به‌عنوان خانواده‌ای مستقل از عقرب‌ماهیان می‌شناسند. پایگاه داده ماهی، پایگاه اطلاعاتی مرتبط با
پایگاه داده ماهی، پایگاه اطلاعاتی مرتبط با شیلات که توسط کنسرسیومی از نهادهای علمی تهیه شده، چنین نظری دارد. اما سامانهٔ رسمی دولت فدرال آمریکا یعنی سامانه اطلاعات آرایه‌شناسی یکپارچه و ویرایش پنجم کتاب "ماهی‌های جهان" این گروه را به‌صورت زیرتیره‌ای از خانوادهٔ عقرب‌ماهیان طبقه‌بندی می‌کنند. "فهرست ماهیان اشکمیر" نیز این گروه را زیرتیره‌ای از خانوادهٔ عقرب‌ماهیان می‌داند، اما Sebastolobinae که پیش‌تر به عنوان قبیله‌ای در Sebastinae شناخته می‌شد، در آن به‌عنوان زیرتیره‌ای جداگانه در نظر گرفته شده است.
به‌عنوان زیرتیره‌ای جداگانه در نظر گرفته شده است. سرده‌ها. سرده‌های زیر در این گروه قرار می‌گیرند: ویژگی‌ها. گونه‌های زیرتیرهٔ Sebastinae بدنی پهن‌شده دارند و سر آن‌ها معمولاً دارای تیغه‌ها و خارهایی است. پرده‌های آبشش به برآمدگی میانی گلو (isthmus) متصل نیستند. در خارهای باله پشتی، باله سینه‌ای و باله شکمی آن‌ها غده‌های سمی وجود دارد. بزرگ‌ترین گونه در این زیرتیره، صخره‌ماهی کوتاه‌چنگکی ("Sebastes borealis") است که به درازای نهایی می‌رسد، و کوچک‌ترین گونه "Sebastes koreanus" است که بیشینهٔ طول کلی آن است.
koreanus" است که بیشینهٔ طول کلی آن است. پراکندگی و زیستگاه. صخره‌ماهی‌های Sebastinae در اقیانوس‌های آرام، هند و اطلس یافت می‌شوند و بیشتر گونه‌های آن‌ها در بزرگ‌ترین سرده، یعنی تخم‌زنده‌زای "Sebastes" (با بیش از ۱۰۰ گونه) در شمال اقیانوس آرام زندگی می‌کنند. این ماهی‌ها در آب‌های شور و لب‌شور یافت می‌شوند.
صخره‌ماهی خشن‌چشم (Sebastes aleutianus) گونه‌ای از عقرب‌ماهی‌های صخره از سردهٔ "صخره‌ماهی" است. این گونه با نام‌های دیگری همچون صخره‌ماهی گلوسیاه و صخره‌ماهی نوک‌سیاه نیز شناخته می‌شود. این ماهی تا حداکثر رشد می‌کند، و رکورد جهانی وزن آن نزد انجمن جهانی ماهی‌گیری ورزشی (IGFA) برابر با ثبت شده‌است. همانند بسیاری دیگر از اعضای این سرده، این ماهی بسیار دراززیست است و تا سن ۲۰۵ سالگی نیز دیده شده‌است. رده‌بندی. صخره‌ماهی خشن‌چشم نخستین بار در سال ۱۸۹۸ به‌طور رسمی با نام "Sebastodes aleutianus" توسط دو ماهی‌شناس
با نام "Sebastodes aleutianus" توسط دو ماهی‌شناس آمریکایی، دیوید استار جردن و بارتون وارن اورمان توصیف شد. نماد آن از نزدیکی کارلوک، آلاسکا در جزیره کودیاک در تنگه شلیکوف گرفته شد. این آرایه پیش‌تر با گونهٔ "صخره‌ماهی خال‌سیاه" یکسان پنداشته می‌شد، اما امروزه آن گونه به‌عنوان گونه‌ای مستقل و معتبر شناخته می‌شود. هر دو گونه اکنون در زیرسرده "Zalopyr" طبقه‌بندی شده‌اند. نام گونه‌ای "aleutianus" به معنای «وابسته به جزایر آلیوتی» است؛ جزیره کودیاک در گذشته جزو این مجمع‌الجزایر شمرده می‌شد. ویژگی‌ها. نام این
این مجمع‌الجزایر شمرده می‌شد. ویژگی‌ها. نام این ماهی برگرفته از وجود ۲ تا ۱۰ خار در لبهٔ زیرین کاسهٔ چشم آن است. رنگ بدن آن صورتی، خاکی یا قهوه‌ای با لکه‌هایی نامنظم از قهوه‌ای تیره‌تر است، و اغلب لکه‌ای تیره در عقب آبشش‌پوش دارد. بخش پشتی خط جانبی نیز معمولاً صورتی‌رنگ است. اندازهٔ میانگین افراد بالغ این گونه حدود است. پراکندگی و زیستگاه. صخره‌ماهی خشن‌چشم گونه‌ای از ماهیان آب‌های عمیق است و در گستره‌ای میان مدار ۳۱ درجه شمالی تا عرض جغرافیایی ۶۶ درجه شمالی در اقیانوس آرام یافت می‌شود؛ به‌ویژه از سواحل
در اقیانوس آرام یافت می‌شود؛ به‌ویژه از سواحل ژاپن تا دره ناوارین در دریای برینگ، جزایر آلیوتی و تا جنوب سن دیگو، کالیفرنیا. این ماهی در عمق بین ۱۵۰ تا ۴۵۰ متر (۴۹۰ تا ۱۴۸۰ فوت) یافت می‌شود، و ماهیان بزرگ‌تر در آب‌های ژرف‌تری نسبت به ماهیان کوچک‌تر زندگی می‌کنند. دمای آب در این ژرفاها بین منفی ۰٫۳ تا ۵٫۰ درجهٔ سلسیوس (۳۱٫۵ تا ۴۱٫۰ درجهٔ فارنهایت) است. این ماهیان معمولاً نزدیک بستر دریا زندگی می‌کنند، در میان صخره‌ها، سنگ‌ها، بسترهای نرم، و اغلب در غارها یا شکاف‌ها یافت می‌شوند. رفتار. در برخی دوره‌ها،
یا شکاف‌ها یافت می‌شوند. رفتار. در برخی دوره‌ها، صخره‌ماهی‌های خشن‌چشم به‌صورت گله‌ای ظاهر می‌شوند، اما در بیشتر سال، افراد بزرگ‌تر تمایل به زیست انفرادی یا در گروه‌های کوچک دارند. این گونه از جمله دراززیست‌ترین ماهیان شناخته‌شده است و ممکن است بیش از دویست سال عمر کند. رژیم غذایی این ماهی شامل میگوها، خرچنگها، دیگر ماهیان، دوجورپایان و صاریغ‌میگوسانان است. این گونه تخم‌گذار است و معمولاً بین فوریه تا ژوئن تولیدمثل می‌کند، اگرچه گاه تولیدمثل آن میان اکتبر تا ژانویه نیز دیده شده‌است.
باشگاه فوتبال کلوب نکست () یک باشگاه فوتبال مستقر در روزلاره، بلژیک است که در حال حاضر در لیگ حرفه‌ای چلنجر، دومی رده لیگ فوتبال در این کشور، به رقابت می‌پردازد. مالک این باشگاه، باشگاه فوتبال کلوب بروژ است و در حقیقت این باشگاه به عنوان تیم دوم کلوب بروژ فعالیت دارد. تاریخچه. در ۱ ژوئیه ۲۰۲۰، باشگاه مطرح لیگ حرفه‌ای بلژیک، کلاب بروژ اعلام کرد که آکادمی جوانان خود را به کلوب نکست تغییر نام خواهد داد. در ۱۳ اوت ۲۰۲۰ اعلام شد که تیم ذخیره کلوب برای فصل ۲۰۲۰–۲۱ در لیگ حرفه‌ای چلنجر، دومین سطح فوتبال بلژیک،
در لیگ حرفه‌ای چلنجر، دومین سطح فوتبال بلژیک، بازی خواهد کرد پس از اینکه سال قبل قهرمان لیگ ذخیره‌ها شده بود. کلاب نکست اولین بازی خود را در دسته دوم در ۲۲ اوت ۲۰۲۰ مقابل آرودی‌ام ۴۷ انجام داد. در ۳۰ اوت ۲۰۲۰، توماس وان دن کیبوس اولین گل کلوب را مقابل لامل در تساوی ۲–۲ به ثمر رساند. در فصل بعد، کلاب نکست محل بازی خانگی خود را تغییر داد. تیم جوانان بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه شیره‌ولده در روس‌لار، ۲۵ کیلومتر دورتر از ورزشگاه یان برایدل برگزار خواهد کرد. این ورزشگاه به «لانه» تغییر نام خواهد داد. برای
این ورزشگاه به «لانه» تغییر نام خواهد داد. برای فصل ۲۰۲۲–۲۳ تصمیم گرفته شد که ۴ تیم ذخیره در لیگ چالشگر پرو شرکت کنند. براساس جایگاه نهایی در لیگ ذخیره‌ها، این بدان معنا بود که کلاب نکست بازخواهد گشت و با تیم‌های یانگ جنک، آراس‌سی‌ای فیوچرز و اس‌ال۱۶ اف‌سی همراه خواهد بود. در ۱۵ ژوئن ۲۰۲۲، کلاب بروژ نیکی هاین را به عنوان سرمربی جدید کلاب نکست معرفی کرد. این اتفاق ۱۰ روز پس از آن افتاد که گیلین پرودهوم به عنوان مدیرعامل جداگانه کلاب نکست و کلاب یلا اعلام شد.
جسی دا سیلوا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است که در حال حاضر برای کلوب نکست در پست بال راست بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال بلژیک بازی کرده است. دوران باشگاهی. در سال ۲۰۱۹، دا سیلوا از آکادمی جوانان دیخم اسپورت به آکادمی کلوب بروژ منتقل شد. در ژوئیهٔ ۲۰۲۳، او نخستین قرارداد حرفه‌ای خود را با این باشگاه امضا کرد. در ۲۵ اوت ۲۰۲۳، او نخستین بازی حرفه‌ای خود را برای کلوب نکست در لیگ دسته اول بی فوتبال بلژیک انجام داد؛ در سومین هفتهٔ فصل، سرمربی نیکی هاین او را در دقیقهٔ ۸۵ به زمین فرستاد. در
نیکی هاین او را در دقیقهٔ ۸۵ به زمین فرستاد. در آن زمان دا سیلوا تنها ۱۵ سال و ۴ ماه و ۱۰ روز سن داشت و بدین ترتیب، جوان‌ترین بازیکن تاریخ فوتبال حرفه‌ای بلژیک شد؛ این اتفاق تنها دو هفته پس از آن رخ داد که نونزیو انگواندا نخستین بازیکن پانزده‌ساله بود که در لیگ دسته اول بی به میدان رفته بود.
روضة اولی الالباب فی معرفة التواریخ و الانساب، نام‌آور به تاریخ بَناکَتی، یک تاریخ عمومی فارسی، تألیف ابوسلیمان بناکتی، ملک‌الشعرای دربار ایلخانان مغول است. مطالب این کتاب، مشتمل بر چکیده‌ای از احوال بشر تا ۲۵ شوال سال ۷۱۷ ه‍.ق است. نثر اثر ساده و بی‌تکلف بوده و شیوهٔ بیان مطالب آن بیشتر وقایع‌نگاری است. چنان‌که خود بناکتی در مقدمهٔ کتابش تصریح کرده، تاریخ تألیفی وی در اصل خلاصه‌شده‌ای از جامع‌التواریخ رشیدی است. او علیرغم این موضوع، کوشیده تا کتابش صرفاً تلخیصی از جامع‌التواریخ نباشد، و آن را با افزودن
تلخیصی از جامع‌التواریخ نباشد، و آن را با افزودن پاره‌ای اطلاعات تازه به‌کاری مستقل تبدیل کند. میان مطالب کتاب، بخش مربوط به ذکر تاریخ زمامداری سلطان اولجایتو، به‌سبب آن‌که کهن‌ترین منبع به‌جامانده از تاریخ سلطنت وی است، در مقایسه با دیگر بخش‌های کتاب اهمیت بیشتری دارد. جایگاه بناکتی، به‌عنوان یک مقام درباری باعث‌شده تا او در تعامل با نمایندگان اقوام و ملل دیگر به آگاهی‌های تازه‌ای از تاریخ آن‌ها دست‌یافته و برخی از آن‌ها را در کتابش بگنجاند. در واقع نیمی از مطالب این کتاب، غیر از تاریخ ایران و اسلام است
از مطالب این کتاب، غیر از تاریخ ایران و اسلام است که برای یک تاریخ عمومی فارسی آن زمان سبکی نامعمول بوده و بعد از بناکتی نیز میان تاریخ‌نویسان ایرانی از این سبک چندان استقبال نشد و دنبال‌کنندگان زیادی پیدا نکرد. بخش‌ها. مؤلف، این اثر را به یک مقدمه، یک خاتمه و نه قسم (فصل) به‌ترتیب زیر بخش‌بندی کرده است: نسخه‌ها و تصحیح. تا کنون ۳۱ نسخهٔ خطی از تاریخ بناکتی شناخته‌شده است. این شمار نشان می‌دهد که در میان کتاب‌های هم‌سبک این اثر که در همان دوره تألیف شده‌اند، تاریخ بناکتی از جامع‌التواریخ (با حدود ۱۰۰
تاریخ بناکتی از جامع‌التواریخ (با حدود ۱۰۰ نسخه)، تاریخ گزیده (۹۵ نسخه) و نظام‌التواریخ (بیشتر از ۷۰ نسخه) کمتر در جذب مخاطب موفقیت داشته، ولی از طبقات ناصری (۲۳ نسخه)، زبدة التواریخ (تنها چند نسخهٔ ناقص) و مجمع‌الانساب (۱۳ نسخه) بیشتر مورد توجه بوده است. از این کتاب، تصحیح کاملی برپایهٔ ۳ نسخهٔ خطی در سال ۱۳۴۸ ه‍.خ به‌اهتمام جعفر شعار، از طریق انجمن آثار ملی ایران به‌چاپ و انتشار رسید.
ماکسیم ماتیاش (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسلواکی است که در حال حاضر برای اسلوان براتیسلاوا در پست هافبک بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال زیر ۱۶ سال و زیر ۱۷ سال اسلواکی بازی کرده است. دوران باشگاهی. باشگاه فوتبال اسلوان براتیسلاوا. ماتیاش محصول آکادمی اسلوان براتیسلاوا است. فصل ۲۰۲۳–۲۴. در بخش بهاری فصل ۲۰۲۳–۲۴، ماتیاش به تیم بزرگسالان راه یافت. او در تاریخ ۱۸ مه ۲۰۲۴ در دیدار هفتهٔ سی‌و‌دوم برابر مفک روسومبرُک (با نتیجهٔ ۵–۱) نخستین بازی لیگ خود را برای اسلوان انجام داد و در دقیقهٔ
بازی لیگ خود را برای اسلوان انجام داد و در دقیقهٔ ۸۸ به جای مارکو تولیچ وارد زمین شد. در آن بهار او به کسب ششمین قهرمانی متوالی لیگ و سی‌اُمین قهرمانی تاریخ باشگاه کمک کرد. فصل ۲۰۲۴–۲۵. در پاییز ۲۰۲۴، ماتیاش و اسلوان براتیسلاوا برای نخستین بار در تاریخ باشگاه به مرحلهٔ اصلی جام قهرمانان اروپا ۲۰۲۴–۲۵ راه یافتند. او در دو دیدار مرحلهٔ مقدماتی حضور داشت اما در بازی‌های مرحلهٔ گروهی بازی نکرد. تیم اسلوان در آن مرحله مقابل تیم‌های منچستر سیتی (۰–۴ در خانه)، بایرن مونیخ (۱–۳ خارج خانه)، اتلتیکومادرید (۱–۳ خارج
مونیخ (۱–۳ خارج خانه)، اتلتیکومادرید (۱–۳ خارج خانه)، ای‌سی میلان (۲–۳ در خانه)، دیناموزاگرب (۱–۴ در خانه)، سلتیک (۱–۵ خارج خانه)، اشتوتگارت (۱–۳ در خانه) و جیرونا (۰–۲ خارج خانه) شکست خوردند. اسلوان در جدول مرحلهٔ گروهی در مجموع در جایگاه ۳۵ قرار گرفت و به مرحلهٔ حذفی راه نیافت. در ۱۶ اکتبر ۲۰۲۴، او نخستین قرارداد حرفه‌ای خود با باشگاه را به مدت دو سال امضا کرد. در بهار ۲۰۲۵، او بار دیگر قهرمانی لیگ را با اسلوان پس از پیروزی ۴–۳ خانگی برابر ژیلینا کسب کرد.
اندرانگتا ( ، ، ) یک سندیکای جنایی مافیایی است که از منطقه کالابریا ایتالیا سرچشمه گرفته است. این سازمان که در قرن نوزدهم ظهور کرد، به یکی از قدرتمندترین و فراگیرترین نهادهای جرایم سازمان یافته جهان تبدیل شده است. اندرانگتا ساختاری غیرمتمرکز و افقی دارد و از واحدهای مستقل عملیاتی به نام «ندرینه» تشکیل شده که بر پایه روابط خویشاوندی استوار است. از میانه قرن بیستم و همزمان با مهاجرت گسترده از کالابریا، خاندان‌های اندرانگتا فعالیت‌های خود را در اروپا، استرالیا و آمریکا گسترش دادند. این سازمان در قاچاق مواد