payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در اکتبر ۲۰۱۴، پارلمان اروپا و شورای اروپا مقررات ۱۱۴۱/۲۰۱۴ را تصویب کردند که جایگزین مقررات ۲۰۰۴/۲۰۰۳ شد و چارچوب احزاب و بنیادهای سیاسی اروپایی را از جمله با دادن وضعیت حقوقی اروپایی به آنها بازنگری کرد. همچنین "مرجع احزاب سیاسی اروپایی" و "بنیادهای سیاسی اروپایی" (APPF) را تأسیس کرد که یک نهاد مستقل به منظور ثبت، کنترل و اعمال تحریم‌ها علیه احزاب و بنیادهای اروپایی است. ۲۰۱۸–۲۰۱۹. در ماه مه ۲۰۱۸، پارلمان و شورای اروپا مقررات ۲۰۱۸/۶۷۳ را تصویب کردند که جزئیات مقررات مربوط به ثبت احزاب و بنیادهای سیاسی و
مقررات مربوط به ثبت احزاب و بنیادهای سیاسی و شفافیت در مورد برنامه‌های سیاسی و نشان احزاب را در مقررات ۱۱۴۱/۲۰۱۴ اصلاح کرد. در ژوئن ۲۰۲۱، در راستای ماده ۳۸ مقررات ۱۱۴۱/۲۰۱۴، چارلز گورن (از حزب اتحاد لیبرال‌ها و دموکرات‌ها برای اروپا ALDE) و راینر ویلند (از حزب مردم اروپا ای‌پی‌پی) از کمیته امور قانون اساسی پارلمان اروپا (AFCO) پیش‌نویس گزارشی را در مورد اجرای این مقررات ارائه کردند. در رابطه با تأمین مالی، پیش‌نویس گزارش از کمیسیون و قانون‌گذاران دیگر خواست که تعریف تأمین مالی غیرمستقیم از احزاب و بنیادهای
که تعریف تأمین مالی غیرمستقیم از احزاب و بنیادهای سیاسی اروپایی را برای احزاب ملی عضو شفاف کنند، ممنوعیت تأمین مالی کمپین‌های همه‌پرسی در مورد مسائل اروپایی را حذف کنند، و اجازه تأمین مالی احزاب اروپایی را از احزاب کشورهای غیر اروپایی را بدهند (که پس از برگزیت به این معنی بود که احزاب سیاسی در بریتانیا دیگر نمی‌توانستند احزاب اروپایی را تأمین مالی کنند). سازمان‌ها. ثبت احزاب. ماده ۳ مقررات ۱۱۴۱/۲۰۱۴ معیارهای زیر را برای ثبت یک نهاد به عنوان یک حزب سیاسی اروپایی در APPF فهرست می‌کند: علاوه بر این، ماده ۴
در APPF فهرست می‌کند: علاوه بر این، ماده ۴ شرایط زیر را در مورد حاکمیت احزاب اروپایی اعمال می‌کند: عضویت. احزاب سیاسی اروپایی عمدتاً از احزاب کشورهای عضو تشکیل شده‌اند. علاوه بر این، شهروندان اروپایی بسته به مفاد اساسنامه آن احزاب می‌توانند به عضویت برخی احزاب اروپایی درآیند. احزاب سیاسی اروپایی. احزاب ثبت شده اروپایی. ، ده حزب اروپایی در APPF ثبت شده: احزاب اروپایی سابق. نهادهای زیر قبلاً در APPF ثبت شده بودند. سایر نهادهای سیاسی. نهادهای زیر هرگز واجد شرایط دریافت بودجه عمومی اروپا نبودند. برخی از آنها
دریافت بودجه عمومی اروپا نبودند. برخی از آنها خود را حزب اروپایی می‌نامند، اما در معنای مصوبه ۱۱۴۱/۲۰۱۴ نمی‌توان به آن‌ها حزب اروپایی گفت.
هارر پانک () یک ژانر موسیقی است که پانک راک و آهنگ‌های دو-وپ و راکابیلی تحت تأثیر دهه ۱۹۵۰ را با تصاویر و اشعار بیمارگونه و خشن که اغلب تحت تأثیر فیلم‌های ترسناک و فیلم‌های علمی-تخیلی درجه ب هستند، ترکیب می‌کند. این ژانر توسط میسفیتس در اواخر دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰ پیشگام شد.
ناشر موسیقی مستقل () به شرکت یا فردی گفته می‌شود که در صنعت موسیقی به فعالیت‌های نشر آثار موسیقی می‌پردازد و وابستگی مالی یا مدیریتی به شرکت‌های بزرگ و چندملیتی نشر موسیقی (که به نام "Major Publishers" شناخته می‌شوند) ندارد. این ناشران به صورت مستقل عمل می‌کنند و معمولاً در بازارهای کوچک‌تر یا برای هنرمندان کمتر شناخته‌شده فعالیت دارند.
فراری پی۵/۴ (که با نام رسمی فراری پی۵/۴ پینین‌فارینا شناخته می‌شود) یک خودروی اسپورت است که توسط سازنده خودروهای اسپورت ایتالیایی فراری ساخته شده است، اما توسط پینین‌فارینا برای کارگردان فیلم جیمز گلیکنهاوس، پسر ست گلیکنهاوس، بزرگ بورس اوراق بهادار، بازطراحی شده است. این خودرو در ابتدا یک انزو فراری ۲۰۰۳ بود، اما جیمز گلیکنهاوس مالک خودروهای مسابقه ای دهه ۱۹۶۰ فراری، سری پی را ترجیح داد. هزینه پروژه گلیکنهاوس ۴ میلیون دلار آمریکا بود و در اوت ۲۰۰۶ در پبل بیچ کانکورز دلیگانس به‌طور رسمی به عموم ارائه شد. در
کانکورز دلیگانس به‌طور رسمی به عموم ارائه شد. در ژوئیه ۲۰۰۶ چندین وبگاه مجاز به انتشار تصاویری از مدل گلی شدند. توسعه. در مارس ۲۰۰۵، پینینفارینا با گلیکنهاوس تماس گرفت و از او پرسید که آیا او علاقه‌مند به راه‌اندازی یک خودروی یکباره است یا خیر. آندریا پینینفارینا، نوه بنیانگذار شرکت بعداً گفت: «فراری ۶۱۲ کاپا و این پی۵/۴ اولین هستند. اما ما می‌خواهیم این تجارت را توسعه دهیم.» که نشان می‌دهد پینینفارینا علاقه‌مند به تولید خودروهای منحصر به فرد دیگری است. گلیکنهاوس پاسخ داد که یک فراری پی مدرن می‌خواهد و در
پاسخ داد که یک فراری پی مدرن می‌خواهد و در ژوئن همان سال قراردادی را با پینین‌فارینا امضا کرد تا این خودرو را با قیمت حدوداً ۴ میلیون دلار تولید کند، اما در مصاحبه‌ای گفت: «احساس می‌کنم که آنها بیشتر از من به من دادند. انتظار می‌رود». گلیکنهاوس آخرین انزو فراری فروخته نشده را خریداری کرد و پس از دریافت ماشین آن را به پینینفارینا برد تا شبیه P4 خود که به پینینفارینا نیز تحویل داده بود، دوباره طراحی شود. رهبر تیم طراحی پینینفارینا، کن اوکویاما، گفت که «پینینفارینا می‌خواست از طراحی یکپارچه‌سازی با سیستم عامل
می‌خواست از طراحی یکپارچه‌سازی با سیستم عامل دور بماند و به سمت یک ابرخودروی آینده نگر حرکت کند» زیرا آنها از فرصتی برای ساخت ماشین هیجان زده بودند، نه فقط طراحی آن. پیشرانه. پی۵/۴ همان موتور انزو فراری را دارد که روی آن ساخته شده است، ۶۵ درجه "فراری F140 B" وی۱۲. ۱۲ سیلندر مجموعاً گنجایش دارند که هر کدام دارای ۴ سوپاپ است. توان خروجی هم مانند انزو با است در ۷۸۰۰ دور در دقیقه و گشتاور در ۵۵۰۰ دور در دقیقه، با ردلاین در ۸۲۰۰ دور در دقیقه. پی۵/۴ از جعبه‌دنده ۶ دستی خودکار انزو با پدال‌های تعویض دنده مشکی پشت
دستی خودکار انزو با پدال‌های تعویض دنده مشکی پشت فرمان استفاده می‌کند. دارای دو دکمه نشانگر جهت است که یکی در هر طرف فرمان نصب شده است.
میلین آنجلا کلاس (زاده ۶ آوریل ۱۹۷۸) یک موسیقی‌دان، خواننده، مجری تلویزیون و مدل بریتانیایی است. کلاس در گریت یارموث، نورفولک، از پدری اتریشی و مادری فیلیپینی به دنیا آمد. او در دبیرستان نوتردام، نوریچ تحصیل کرد، اما برای تکمیل تحصیلات متوسطه خود به آکادمی کلیف پارک اورمیستون در منطقه گورلستون-آن-سی در گریت یارموث منتقل شد. کلاس در کودکی نواختن ویولن و پیانو را آموخت و در سن ۱۵ سالگی به تحصیلات آخر هفته در بخش جونیور دانشکده موسیقی و درام گیلدهال رفت و در آنجا صدا و چنگ خواند. او پس از آن دوره ای را در
آنجا صدا و چنگ خواند. او پس از آن دوره ای را در آکادمی سلطنتی موسیقی دانشگاه لندن گذراند.
آئو دای لباس ملی ویتنام است. این لباس در حال حاضر عمدتاً کت و شلوار زنان است. آئودای در قرن هفدهم توسط سلسله نگوین در جنوب ویتنام ایجاد شد. آئودای لباس مهماندار خطوط هوایی ویتنام (ایرلاین ملی) است.
جما مرنا (زاده ۶ فوریه ۱۹۸۴) بازیگر و مدل انگلیسی است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش کارمل مک کوئین در سریال تلویزیونی "هالیوکس" از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۴ شناخته می‌شود. مرنا در اوت ۲۰۰۶ به گروه بازیگران سریال تلویزیونی "هالیوکس" کانال ۴ پیوست. در سال ۲۰۰۷، او برنده "بهترین اجرای کمدی" در سال ۲۰۰۷ در جوایز صابون بریتانیا شد. زندگی شخصی. مرنا در منچستر به دنیا آمد و در ورسلی بزرگ شد، جایی که در دبیرستان سنت جورج RC، واکدن تحصیل کرد. او با دوست پسر بلندمدت ایان مینتون نامزد کرده بود و در سال ۲۰۱۲ ازدواج کردند مرنا در
نامزد کرده بود و در سال ۲۰۱۲ ازدواج کردند مرنا در مصاحبه ای با مجله "Closer" در سال ۲۰۰۹ گفت که بزرگ کردن سینه در سن ۲۱ سالگی یکی از بهترین کارهایی بود که او انجام داد و این به او اعتماد به نفس زیادی داد.
مدار مریخ‌همگام () یا به اختصار ASO، نوعی مدار همگام برای ماهواره‌های پیرامون سیاره مریخ است. این مدارها معادل مریخی مدار زمین‌همگام (GSO) در پیرامون زمین هستند. پیشوند "areo" از نام آرس، خدای جنگ در اسطوره‌شناسی یونانی گرفته شده که معادل مارس در اسطوره‌شناسی روم است. واژه مورد استفاده در زبان یونانی نوین برای مارس Άρης (Áris) است. مانند همه مدارهای همگام، مدار مریخ‌همگام نیز دارای تناوب مداری برابر با روز نجومی است. ماهواره در حال گردش در مدار مریخ‌هنگام لزوماً یک موقعیت ثابت در آسمان را آنطور که توسط یک
یک موقعیت ثابت در آسمان را آنطور که توسط یک ناظر در سطح مریخ مشاهده می‌شود، حفظ نمی‌کند؛ با این حال، چنین ماهواره ای هر روز مریخی به همان موقعیت ظاهری بازمی‌گردد. ارتفاع مداری مورد نیاز برای حفظ یک مدار مریخ‌همگام حدود است. اگر قرار باشد ماهواره‌ای در مریخ‌همگام به عنوان پیوند رله ارتباطی استفاده شود، برد ارتباطات بین را نسبت به نقاط مختلف قابل مشاهده روی سطح مریخ تجربه خواهد کرد. یک مدار مریخ‌همگام استوایی (در همان صفحه استوای مریخ)، دایره‌ای و موافق‌گرد (چرخش حول محور مریخ در همان جهت با سطح سیاره)
(چرخش حول محور مریخ در همان جهت با سطح سیاره) به‌نام مدار مریخ‌ایستا (AEO) شناخته می‌شود. برای ناظری در سطح مریخ، موقعیت یک ماهواره در مدار مریخ‌ایستا در یک موقعیت ثابت در آسمان ثابت به نظر می‌رسد. مدار مریخ‌ایستا معادل مدار زمین‌ایستا (GEO) برای زمین است. اگرچه در حال حاضر ماهواره‌ای در مدار مریخ‌هنگام یا مدار مریخ‌ایستا وجود ندارد، ولی برخی از دانشمندان شبکه مخابراتی آینده را برای اکتشاف مریخ پیش‌بینی می‌کنند.
جیمز لی ویلیامز (۱۲ آوریل ۱۹۹۲ – ۵ ژانویهٔ ۲۰۲۵)، که بیشتر با نام هنری ویوین شناخته می‌شد، یک درگ کوئین بود. در سال ۲۰۲۴، وی به عنوان جادوگر خبیث غرب در تور بریتانیایی جادوگر شهر از بازی کرد. او قرار بود این نقش را در وست اند در تئاتر نیو لندن تکرار کند. زندگی شخصی. ویلیامز در شمال ولز به دنیا آمد و بزرگ شد و در ۱۶ سالگی به لیورپول نقل مکان کرد. او اصالت ولزی و رومی داشت. ویلیامز در سال ۲۰۱۹ با دیوید لادفورد ازدواج کرد. در آوریل ۲۰۲۳، این زوج جدایی خود را اعلام کردند.
دانالی بیلی (زاده ۱۷ ژانویه ۱۹۸۳) یک هنرپیشه انگلیسی است که به خاطر بازی در نقش میشل کوریگان در سریال "پزشکان" بی‌بی‌سی شهرت دارد. او برای بازی در نقش میشل، دو نامزدی جایزه بهترین بازیگر زن را برای جایزه صابون بریتانیا دریافت کرد. از سال ۲۰۱۵، او نقش جس هیوود را در سریال تلویزیونی آی‌تی‌وی خیابان کورونیشن بازی کرده است. بیلی در بالسال هیث، بیرمنگام، در ۱۷ ژانویه ۱۹۸۳ به دنیا آمد اولین بازیگری حرفه ای بیلی در سال ۱۹۹۶ با حضور او در قسمتی از "میدان خطر" انجام شد. او همچنین در چهارراه و شهر هالبی ظاهر شد.
شری لین هاچینسون (زاده ۱۷ سپتامبر ۱۹۵۰)، که به‌طور حرفه ای با نام شری هیوسون شناخته می‌شود، بازیگر، شخصیت تلویزیونی و رمان‌نویس انگلیسی است. او برای نقش‌های مورین هولدزورث در "خیابان تاج گذاری" (۱۹۹۳–۱۹۹۷، ۲۰۰۶)، ویرجینیا ریون در "چهارراه" (۲۰۰۱–۲۰۰۳)، لسلی مردیت در امردیل (۲۰۰۴–۲۰۰۶) و جویس تمپل-سویج در "بنیدورم" (۲۰۱۱) شناخته شده است). هیوسون در Beeston، در ناتینگهام به دنیا آمد پدرش رونالد خواننده و مادرش جوی مدل بود. هیوسون در سه سالگی شروع به حضور در مدرسه رقص محلی و نمایشنامه کرد.
فرهنگ هلندی فرهنگی متنوع و منعکس‌کننده تفاوت‌های منطقه‌ای و همچنین تأثیرات خارجی است که در طول قرن‌ها فعالیت تجاری و اکتشافی مردم هلند ایجاد شده است. هلند و مردمش مدت‌هاست که نقش مهمی به عنوان مرکز لیبرالیسم فرهنگی و مدارا ایفا می‌کنند. عصر طلایی هلند به‌طور عمومی اوج آن در نظر گرفته می‌شود. زبان. زبان رسمی هلند، زبان هلندی است که تقریباً همه مردم کشور به آن صحبت می‌کنند. زبان هلندی همچنین در فلاندر و بخشی از مردم بروکسل بلژیک صحبت می‌شود. این زبان همچنین به دلیل پیشینهٔ استعماری هلند، در جزایر و مناطقی از
دلیل پیشینهٔ استعماری هلند، در جزایر و مناطقی از دریای کارائیب چون آروبا، کوراسائو، سن مارتن و سورینام نیز صحبت می‌شود و رسمی است. زبان هلندی از زبان‌های ژرمنی غربی است که از زیرشاخه زبان‌های فرانکی سفلی که حدود ۴۷۰ میلادی صحبت می‌شد سرچشمه گرفته است. زبان هلندی در قرن شانزدهم شکل نسبتاً استانداردی به خود گرفت. زبان فریسی غربی نیز به عنوان یک زبان رسمی شناخته شده و در استان فریسلاند هلند استفاده می‌شود. علاوه بر آن، چندین گویش از ساکسونی سُفلیNedersaksisch در بیشتر مناطق شمال و شرق هلند رایج هستند و طبق
در بیشتر مناطق شمال و شرق هلند رایج هستند و طبق منشور اروپایی به عنوان زبان‌های منطقه‌ای شناخته می‌شوند. زبان لیمبورخی نیز یکی دیگر از گویش‌های هلندی است که به عنوان زبان منطقه‌ای شناخته می‌شود و در استان لیمبورخ در جنوب شرقی هلند صحبت می‌شود. هر دوی این گویش‌ها (ساکسونی سفلی و لیمبورخی) در دو سوی مرز هلند و آلمان گسترش یافته‌اند و به یک زنجیره گویشی مشترک هلندی-آلمانی سفلی تعلق دارند. در هلند، یادگیری زبان‌های خارجی یک سنت است: حدود ۸۹ درصد از مردم به زبان انگلیسی، ۷۰ درصد به زبان آلمانی، ۲۹ درصد به زبان
انگلیسی، ۷۰ درصد به زبان آلمانی، ۲۹ درصد به زبان فرانسوی و ۵ درصد به زبان اسپانیایی تسلط خوبی دارند. مذهب. بین مردمان سلتی و ژرمن‌ها و بعدها فاتحان رومی، تبادلات فرهنگی زیادی رخ می‌داد. مذاهب چندخدایی و اسطوره‌های این اقوام با یکدیگر ترکیب شدند و اساطیر ژرمنی، سلتی و رومی را در هم آمیختند. از قرن چهارم تا ششم میلادی، در دوره مهاجرت، گروه‌ها و قبایل کوچک سلتی-ژرمنی-رومی در کشورهای پست‌بوم (یعنی هلند، بلژیک و لوکزامبورگ) جای خود را به سه قبیله بزرگ ژرمنی دادند: فرانک‌ها، فریسی‌ها و ساکسون‌ها. حدود سال ۵۰۰
فرانک‌ها، فریسی‌ها و ساکسون‌ها. حدود سال ۵۰۰ میلادی، فرانک‌ها که در ابتدا بین رودهای راین و رودخانه سم ساکن بودند، تحت رهبری کلوویس یکم به مسیحیت گرویدند. اما مسیحی شدن همه بت‌پرستان و از بین رفتن مذاهب فریسی و ساکسونی تا سال ۱۰۰۰ میلادی طول کشید، اگرچه عناصری از این مذاهب در مسیحیت محلی باقی ماند. در قرون بعدی، مسیحیت کاتولیک تنها مذهب اصلی در هلند بود. هلند که در اتحادیه اوترخت (۱۵۷۹) متحد شده بود، در سال ۱۵۸۱ و در جریان جنگ هشتادساله، استقلال خود را از اسپانیا اعلام کرد. اسپانیا در نهایت در سال ۱۶۴۸ این
اعلام کرد. اسپانیا در نهایت در سال ۱۶۴۸ این استقلال را به رسمیت شناخت. شورش هلندی‌ها تا حدی ریشه در مذهب داشت: در طول اصلاحات پروتستانی، بسیاری از هلندی‌ها به شاخه‌های لوتریانیسم، آناباپتیست، کالوینیسم یا منونایت از پروتستانتیسم گرویده بودند. این جنبش‌های مذهبی توسط اسپانیایی‌ها که حامی اصلاح کاتولیک بودند، سرکوب می‌شدند. پس از استقلال، هلند کالوینیسم را به عنوان دین رسمی (هرچند نه به صورت رسمی) پذیرفت، اما نسبت به پیروان سایر مذاهب نیز رواداری نشان می‌داد. تا اواخر قرن بیستم، مسیحیت مذهب غالب در هلند بود.
تا اواخر قرن بیستم، مسیحیت مذهب غالب در هلند بود. اگرچه تنوع مذهبی همچنان وجود دارد، اما پایبندی به مذهب کاهش یافته است. در سال ۲۰۰۶ میلادی، ۳۴ درصد از مردم هلند خود را مسیحی می‌دانستند، اما این رقم در سال ۲۰۱۵ به حدود ۲۵ درصد کاهش یافت که شامل ۱۱٫۷ درصد کاتولیک‌های رومی، ۸٫۶ درصد پیروان کلیسای پروتستان و ۴٫۲ درصد پیروان دیگر فرقه‌های کوچک مسیحی می‌شد. همچنین، ۵ درصد از جمعیت این کشور مسلمان و ۲ درصد پیرو هندوئیسم یا بودیسم بودند که این آمار بر اساس مصاحبه‌های دانشگاه‌های رادبود و دانشگاه آزاد آمستردام به
دانشگاه‌های رادبود و دانشگاه آزاد آمستردام به دست آمده است. در سال ۲۰۱۵، حدود ۶۷٫۸ درصد از مردم هلند خود را بی‌دین می‌دانستند که این رقم در مقایسه با سال‌های ۲۰۰۶ (۶۱ درصد)، ۱۹۹۶ (۵۳ درصد)، ۱۹۷۹ (۴۳ درصد) و ۱۹۶۶ (۳۳ درصد) افزایش داشته است. سازمان برنامه‌ریزی اجتماعی و فرهنگی هلندSCP پیش‌بینی می‌کند که تعداد هلندی‌های بی‌دین در سال ۲۰۲۰ به ۷۲ درصد برسد. اکثریت مردم هلند معتقدند که دین نباید در سیاست و آموزش دخالت داشته باشد. در این کشور همچنین دین به عنوان یک عامل پیوند اجتماعی کمتر به‌شمار می‌آید و بیشتر
یک عامل پیوند اجتماعی کمتر به‌شمار می‌آید و بیشتر یک موضوع شخصی تلقی می‌شود که نباید در جامعه تبلیغ شود. قانون اساسی هلند آزادی آموزش را تضمین می‌کند، به این معنی که تمام مدارسی که معیارهای عمومی کیفیت را رعایت می‌کنند، بودجه دولتی یکسانی دریافت می‌کنند، از جمله مدارسی که بر اساس اصول مذهبی گروه‌های مذهبی (به ویژه کاتولیک‌های رومی و پروتستان‌های مختلف) تأسیس شده‌اند. سه حزب سیاسی در پارلمان هلند (حزب دموکرات مسیحی هلند و دو حزب کوچک‌تر کریستن‌اونی و اس‌خ‌پ) بر اساس اعتقادات مسیحی شکل گرفته‌اند. چندین
بر اساس اعتقادات مسیحی شکل گرفته‌اند. چندین تعطیلات مذهبی مسیحی جزو تعطیلات رسمی کشور هستند (کریسمس، عید پاک، عید پنجاهه و عروج عیسی). در اواخر سده نوزدهم، با رشد سکولاریسم، لیبرالیسم و سوسیالیسم، خداناباوری نیز افزایش یافت. در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، پروتستانتیسم و کاتولیک به‌طور قابل توجهی رو به افول گذاشتند. اما یک استثنا وجود داشت: اسلام که در نتیجه مهاجرت افراد از کشورهای مسلمان به هلند، رشد چشمگیری داشت. از سال ۲۰۰۰، به دلیل افراط‌گرایی اسلامی، توجه به دین افزایش یافته است. اسلام جزئی از هویت، فرهنگ یا
افزایش یافته است. اسلام جزئی از هویت، فرهنگ یا سنت هلندی نیست. در سال ۲۰۱۳ یک کاتولیک به عنوان ملکه همسر انتخاب شد. بر اساس یک نظرسنجی در دسامبر ۲۰۱۴ توسط دانشگاه آزاد آمستردام، برای اولین بار تعداد خداناباوران (۲۵٪) در هلند از خداباوران (۱۷٪) پیشی گرفت. اکثریت جمعیت را ندانم‌گرا‌ها (۳۱٪) و ایده‌گرا‌ها (۲۷٪) تشکیل می‌دهند. خداناباوری، ندانم‌گرایی و خداناباوری مسیحی در حال افزایش هستند و به‌طور گسترده پذیرفته شده‌اند و دیگر بحث‌برانگیز نیستند. در میان مسیحیان نیز درصد بالایی از خداناباوران، ندانم‌گرا‌ها و
نیز درصد بالایی از خداناباوران، ندانم‌گرا‌ها و ایده‌گرا‌ها وجود دارند، زیرا وابستگی به یک فرقه مسیحی در مناطق مختلف هلند بیشتر به عنوان یک هویت فرهنگی مطرح است. در سال ۲۰۱۵، اکثریت قریب به اتفاق مردم هلند (۸۲٪) اعلام کردند که هرگز یا به ندرت به کلیسا نرفته‌اند و ۵۹٪ گفتند که هرگز به هیچ کلیسایی نرفته‌اند. از میان کل پاسخ‌دهندگان، ۲۴ درصد خود را خداناباور می‌دانستند که در مقایسه با مطالعه مشابه در سال ۲۰۰۶، ۱۱ درصد افزایش داشته است. طبق تحقیقات سال ۲۰۱۵، رشد مورد انتظار معنویت‌گراییietsism متوقف شده است. در
مورد انتظار معنویت‌گراییietsism متوقف شده است. در سال ۲۰۰۶، ۴۰ درصد از پاسخ‌دهندگان خود را معنوی می‌دانستند، اما این رقم در سال ۲۰۱۵ به ۳۱ درصد کاهش یافته است. همچنین، تعداد کسانی که به وجود یک نیروی برتر اعتقاد داشتند، از ۳۶ درصد به ۲۸ درصد کاهش یافته است. در حال حاضر، در میان افراد دین‌دار کشور، مسیحیت بزرگ‌ترین دین در هلند است. استان‌های برابانت شمالی و لیمبورخ از نظر تاریخی به شدت کاتولیک‌های رومی بوده‌اند و برخی از مردم آنها هنوز ممکن است کلیسای کاتولیک را به عنوان پایه‌ای برای مسیحی فرهنگی خود
کاتولیک را به عنوان پایه‌ای برای مسیحی فرهنگی خود بدانند. پروتستانتیسم در هلند شامل تعدادی کلیسا در سنت‌های مختلف است. بزرگ‌ترین آنها کلیسای پروتستانPKN است، یک کلیسای متحد که گرایش کالوینیسم و لوتریانیسم دارد. این کلیسا در سال ۲۰۰۴ به عنوان ادغام کلیسای اصلاح‌شده هلندی، کلیسای اصلاح‌شده هلند و یک کلیسای لوتری کوچک‌تر تشکیل شد. چندین کلیسای ارتدوکس اصلاح‌شده و لیبرال در کلیسای پروتستان ادغام نشدند. اگرچه در کل هلند، مسیحیت به یک اقلیت تبدیل شده است، اما هلند یک نوارهٔ مذهبی از زیلاند تا بخش‌های شمالی استان
یک نوارهٔ مذهبی از زیلاند تا بخش‌های شمالی استان اُفِرَیسِل دارد که در آن اعتقادات پروتستان (به ویژه اصلاح‌شده) قوی باقی مانده است و حتی در شوراهای شهرداری اکثریت دارد. اسلام دومین دین بزرگ در این کشور است. در سال ۲۰۱۲، حدود ۸۲۵ هزار مسلمان در هلند وجود داشت که ۵ درصد از جمعیت کشور را شامل می‌شد. تعداد مسلمانان از دهه ۱۹۶۰ در نتیجه تعداد زیادی از کارگران مهاجر افزایش یافت. اینها شامل مهاجرانی از امپراتوری هلند سابق، مانند سورینام و اندونزی، اما عمدتاً کارگران مهاجر از ترکیه و مراکش بودند. در طول دهه ۱۹۹۰،
مهاجر از ترکیه و مراکش بودند. در طول دهه ۱۹۹۰، پناهندگانی نیز از کشورهایی مانند بوسنی و هرزگوین، ایران، عراق، سومالی و افغانستان وارد شدند. سایر ادیان حدود ۶ درصد از مردم هلند را تشکیل می‌دهند. هندوئیسم یک دین اقلیت در هلند است که حدود ۲۱۵۰۰۰ پیرو دارد (کمی بیش از ۱٪ از جمعیت). بیشتر اینها هندی‌های سورینام هستند. جمعیت قابل توجهی از مهاجران هندو از هند و سری‌لانکا و برخی از پیروان غربی جنبش‌های مذهبی جدید مانند انجمن بین‌المللی آگاهی کریشنا نیز وجود دارند. تخمین زده می‌شود ۲۵۰ هزار فرد با جذب‌شده با
تخمین زده می‌شود ۲۵۰ هزار فرد با جذب‌شده با اندیشه‌های بودایی در هلند وجود دارد. حدود ۴۵۰۰۰ یهودی در هلند وجود دارد. نگارگری. نقاشی در عصر طلایی هلند، در قرن هفدهم به اوج خود رسید و در جهان بسیار مورد تحسین قرار گرفت. در این دوره، تعداد نقاشی‌های تولید شده بسیار زیاد بود، به طوری که قیمت‌ها به‌شدت کاهش یافت. از دهه ۱۶۲۰، نقاشی هلندی از سبک باروک روبنس در منطقه فلاندر فاصله گرفت و به سمت سبکی واقع‌گرایانه‌تر حرکت کرد که به تصویر کشیدن دنیای واقعی می‌پرداخت. این نقاشی‌ها شامل موضوعات تاریخی، پرتره، مناظر
این نقاشی‌ها شامل موضوعات تاریخی، پرتره، مناظر طبیعی و شهری، طبیعت بی‌جان و زندگی روزمره می‌شد. در چهار مورد آخر، نقاشان هلندی سبک‌هایی را ایجاد کردند که برای دو قرن بعد الهام‌بخش هنرمندان اروپایی بود. این نقاشی‌ها اغلب حاوی پیام‌های اخلاقی بودند. عصر طلایی هلند پس از حمله فرانسه در سال ۱۶۷۲، دیگر هرگز به اوج خود بازنگشت، هرچند تا حدود سال ۱۷۱۰ دوره افول آن ادامه داشت. نقاشان هلندی، به خصوص در استان‌های شمالی، با به تصویر کشیدن صحنه‌های صمیمی سعی می‌کردند احساسات بیننده را برانگیزند. چهره‌نگاری در قرن
احساسات بیننده را برانگیزند. چهره‌نگاری در قرن هفدهم در هلند بسیار محبوب بود و افراد ثروتمند سفارش‌های زیادی برای کشیدن پرتره‌هایشان می‌دادند. پرتره‌های گروهی نیز اغلب توسط اعضای برجسته گارد شهری، هیئت امنا و افراد مشابه سفارش داده می‌شد. در این پرتره‌ها، هر فرد هزینه سهم خود را پرداخت می‌کرد و جایگاه هرکس در تصویر با توجه به مبلغ پرداختی تعیین می‌شد. برای مثال، در تابلوی «نگهبان شب» اثر رامبرانت، کسانی که پول بیشتری پرداخت کرده بودند، در جلو و با لباس کامل و تمام‌قد کشیده شده‌اند، در حالی که کسانی که کمتر
و تمام‌قد کشیده شده‌اند، در حالی که کسانی که کمتر پرداخت کرده بودند، فقط صورتشان در پشت گروه دیده می‌شود. گاهی همه مبلغ یکسانی پرداخت می‌کردند که در این صورت، اگر بعضی‌ها جایگاه بهتری در تصویر می‌گرفتند، ممکن بود باعث اختلاف شود. در این نقاشی‌ها، اغلب از نمادها برای بیان مفاهیم عمیق‌تر استفاده می‌شد. بسیاری از نقاشی‌های این سبک که در نگاه اول فقط زندگی روزمره را نشان می‌دادند، در واقع حاوی ضرب‌المثل‌ها و گفته‌های هلندی یا پیام‌های اخلاقی بودند که امروزه درک آنها چندان آسان نیست. موضوعات مورد علاقه در مناظر
آنها چندان آسان نیست. موضوعات مورد علاقه در مناظر هلندی شامل تپه‌های شنی در امتداد ساحل غربی، رودخانه‌ها با چمنزارهای پهناور اطرافشان که محل چرای گاوها بود و اغلب تصویری از یک شهر در دوردست، می‌شد. مکتب لاهه در آغاز قرن نوزدهم شکل گرفت. هنرمندان این مکتب تمام زوایای تاریک و روشن چشم‌اندازهای هلند و همه سنگینی‌ها و شفافیت‌های جو آن را به تصویر کشیدند. امپرسیونیسم آمستردام در میانه قرن نوزدهم و تقریباً همزمان با امپرسیونیسم (دریافتگری) در اروپا رواج یافت. نقاشان این مکتب، برداشت‌های شخصی خود را با ضربات سریع
این مکتب، برداشت‌های شخصی خود را با ضربات سریع و آشکار قلم‌مو بر روی بوم ثبت می‌کردند و بر نمایش زندگی روزمره شهری تمرکز داشتند. آمستردام در اواخر قرن نوزدهم، مرکز پر جنب و جوشی برای هنر و ادبیات بود. ونسان ون گوگ، نقاش پست‌امپرسیونیسم (پسادریافتگری)، با آثار برجسته‌اش که به خاطر زیبایی خشن، صداقت عاطفی و رنگ‌های جسورانه‌شان شناخته می‌شوند، تأثیر عمیقی بر هنر قرن بیستم گذاشت. در قرن بیستم، هلند هنرمندان و نقاشان برجسته‌ای مانند رولوف فرانکوت، سالومون خارف، پیکه کخ و بسیاری دیگر را به جهان معرفی کرد. در
پیکه کخ و بسیاری دیگر را به جهان معرفی کرد. در حدود سال‌های ۱۹۰۵ تا ۱۹۱۰، نقطه‌چینی در هلند شکوفا شد. بین سال‌های ۱۹۱۱ تا ۱۹۱۴، جدیدترین جنبش‌های هنری مانند کوبیسم (حجم‌گرایی)، فوتوریسم (آینده‌گری) و اکسپرسیونیسم (هیجان‌نمایی) یکی پس از دیگری وارد هلند شدند. پس از جنگ جهانی اول، پیت موندریان جنبش د استیل (به معنای "سبک") را رهبری کرد و هنری ناب را ترویج داد که تنها شامل خطوط عمودی و افقی و استفاده از رنگ‌های اصلی بود. معماری. دوران طلایی هلند تقریباً تمام سده هفدهم میلادی را در بر می‌گیرد. در این دوران، به
هفدهم میلادی را در بر می‌گیرد. در این دوران، به دلیل رونق اقتصادی، شهرها به سرعت گسترش یافتند. تالارهای شهر و انبارهای جدید ساخته شد و کانال‌های زیادی در داخل و اطراف شهرهایی مثل دلفت، لیدن و آمستردام برای مقاصد دفاعی و حمل‌ونقل حفر شد. بسیاری از بازرگانان ثروتمند در کنار این کانال‌ها خانه‌های جدید ساختند. این خانه‌ها معمولاً بسیار باریک بودند و نماهای تزیین‌شده‌ای داشتند که نشان‌دهنده جایگاه اجتماعی جدید صاحبانشان بود. دلیل باریک بودن خانه‌ها این بود که مالیات بر اساس عرض نمای ساختمان محاسبه می‌شد. معماری
بر اساس عرض نمای ساختمان محاسبه می‌شد. معماری اولین جمهوری در شمال اروپا با سادگی و خویشتن‌داری شناخته می‌شد و با الهام گرفتن از اروپای دوران باستان، ارزش‌های دموکراتیک را بازتاب می‌داد. به‌طور کلی، معماری در کشورهای سفلی (مناطق پست)، چه در هلند اسپانیا تحت تأثیر اصلاح کاتولیک و چه در شمال تحت سلطه پروتستانتیسم، به شدت تحت تأثیر معماری رنسانس شمال ایتالیا و سبک‌های تکلف‌گرایی بود که پیش از سبک معماری باروک رم فرانچسکو بورومینی و جان لورنتسو برنینی رواج داشت. در مقابل، سبک ساده‌تر معماری در جمهوری هلند برای
در مقابل، سبک ساده‌تر معماری در جمهوری هلند برای ساختمان‌های مهم دولتی و کاخ‌های دودمان اورانیه-ناسائو مناسب بود و تحت تأثیر سبک ضد اصلاحات که در آنتورپ رواج داشت، قرار نگرفت. در پایان قرن نوزدهم، یک جریان قابل توجه معماری نئوگوتیک در معماری کلیساها و ساختمان‌های عمومی پدید آمد، به‌ویژه با الهام از معمار فرانسوی اوژن ویوله-لو-دوک توسط پیر کایپرش، معمار کاتولیک رومی. موزه ملی آمستردام (۱۸۷۶–۱۸۸۵) و ایستگاه مرکزی آمستردام (۱۸۸۱–۱۸۸۹) از جمله ساختمان‌های اصلی او هستند. در طول قرن بیستم، معماران هلندی نقش مهمی
هستند. در طول قرن بیستم، معماران هلندی نقش مهمی در پیشرفت معماری مدرن ایفا کردند. در اوایل قرن بیستم، از دل معماری خِرَدگرای هندریک پتروس برلاخه، معمار بورس برلاخه، سه گروه مختلف در دهه ۱۹۲۰ پدید آمدند که هر کدام دیدگاه خاص خود را دربارهٔ مسیر آینده معماری مدرن داشتند. معماران اکسپرسیونیست مانند ام. دکلرک و پ. یی کرامر در آمستردام ("به مکتب آمستردام مراجعه کنید")، معماران کارکردگرا در سبک معماری نو"Nieuwe Zakelijkheid" یا "Nieuwe Bouwen" مانند مارت استام، ال.سی. فان‌در فلوخت، ویلم مارینوس دودک و یوهانس
ال.سی. فان‌در فلوخت، ویلم مارینوس دودک و یوهانس دایکر که ارتباط خوبی با گروه مدرنیست بین‌المللی کنگره بین‌المللی معماری مدرن داشتند، و گروه سوم که از دل جنبش د استیل بیرون آمدند و شامل ی.ی.پ. آود و خریت ریتفلد می‌شدند. هر دو معمار اخیر بعدها به سبک کارکردگرایی روی آوردند. در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، نسل جدیدی از معماران مانند آلدو وان آیک، ی.ب. باکما و هرمان هرتزبرخر که به «نسل انجمن» (به نام مجله‌ای با عنوان "فوروم") معروف بودند، با گروه‌های بین‌المللی مانند تیم ۱۰ ارتباط برقرار کردند. از دهه ۱۹۸۰ تا به
تیم ۱۰ ارتباط برقرار کردند. از دهه ۱۹۸۰ تا به امروز، رم کولهاس و دفتر معماری کلان‌شهریOMA او به یکی از معماران برجسته جهان تبدیل شده‌اند و نسل جدیدی از معماران هلندی را تربیت کرده‌اند که در سنت مدرنیستی فعالیت می‌کنند. ادبیات. ادبیات هلندی در سده‌های میانه (قرون وسطی) عمدتاً شامل متون مذهبی، حماسه‌های قهرمانانه و شعرهای عاشقانه بود. از مهم‌ترین آثار این دوره می‌توان به «کارل و الخاست»Karel ende Elegast اشاره کرد که داستانی حماسی دربارهٔ وفاداری و شجاعت است. همچنین، «بئاتریس»Beatrijs یک داستان عاشقانه مذهبی