payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در رسانه‌های عمومی کرد. او در بیشتر دوران کاری خود یک فعالیت موفق در زمینه ستاره‌شناسی داشت که بر اساس مشاوره حضوری یا از طریق پست انجام می‌شد. این کسب‌وکار به حدی گسترش یافت که چندین دستیار و منشی استخدام کرد. برای چندین سال، آدامز از آلیستر کراولی به‌عنوان نویسنده پشت‌پرده استفاده می‌کرد. رابطه کاری آنها در نهایت به رابطه‌ای پرتنش تبدیل شد که مسائل مربوط به حق تألیف و «چه کسی واقعاً چه چیزی را نوشته است» را به دنبال داشت، به‌ویژه در مورد کتاب "General Principles of Astrology" کراولی (که در نهایت به نام
of Astrology" کراولی (که در نهایت به نام کراولی منتشر شد اما با مشارکت شناخته‌شده آدامز). آدامز سه بار در نیویورک به‌خاطر پیش‌بینی آینده دستگیر شد؛ در سال‌های ۱۹۱۱، ۱۹۱۴ و ۱۹۲۳. اگرچه در آن زمان انجام ستاره‌شناسی غیرقانونی بود، اما هیچ‌یک از پرونده‌هایی که علیه او مطرح شد، موفق نبود. محاکمه او در مه ۱۹۱۴ به‌ویژه قابل توجه بود زیرا قاضی پس از اینکه آدامز برای او یک پیش‌بینی ستاره‌شناسی انجام داد که شخصیت پسرش را از روی داده‌های تولدش شرح داد، او را از تمام اتهامات تبرئه کرد و مهارت او را ستود. آدامز از
اتهامات تبرئه کرد و مهارت او را ستود. آدامز از مشتریان خود برای پیش‌بینی‌هایش مبلغ خوبی دریافت می‌کرد. او به‌عنوان کسی که تغییرات بازار بورس را پیش‌بینی می‌کرد، شناخته می‌شد. با این حال، نویسنده کارول کریسمان اشاره کرده است که: مخالفان اشاره می‌کنند که آدامز هیچ دانشی از اقتصاد نداشت و پیش‌بینی‌های او همیشه مبهم بود، پیش‌بینی‌هایی که فاجعه را می‌گفت اما فاجعه‌های خاصی را مشخص نمی‌کرد، و می‌گفت که بازار بورس بالا خواهد رفت در حالی که کشور در دوره‌ای از رشد چشمگیر در بازار بورس قرار داشت. افرادی که به او
چشمگیر در بازار بورس قرار داشت. افرادی که به او ایمان داشتند، اغلب پیش‌بینی‌های نادرست را فراموش می‌کردند و از پیش‌بینی‌هایی که به واقعیت پیوست استفاده می‌کردند تا نشان دهند که او دقیق بوده است. نادرترین پیش‌بینی ناموفق آدامز این بود که «سهام ممکن است به آسمان صعود کنند» چند هفته قبل از بحران ۱۹۲۹. تحلیلگر سرمایه‌گذاری کنت فیشر نوشته است که پیش‌بینی‌های موفق اندک او منتشر می‌شدند در حالی که پیش‌بینی‌های اشتباه او توسط افرادی که مشتاق به باور بودند، نادیده گرفته می‌شدند. او آدامز را به‌عنوان «یک شیاد آشکار
می‌شدند. او آدامز را به‌عنوان «یک شیاد آشکار بدون دانش واقعی در زمینه سرمایه‌گذاری» توصیف کرده است.
آنی وال بارنت (۱۹ سپتامبر ۱۸۵۹ – ۳/۴ سپتامبر ۱۹۴۲) نویسنده آمریکایی، ادیب، و شاعر بود. او به عنوان یکی از شاعران برجسته غرب ایالات متحده شناخته می‌شد. زندگی‌نامه. آنی کارپنتر در تاریخ ۱۹ سپتامبر ۱۸۵۹ در شهرستان ریچلند، ویسکانسین یا شهرستان کراوفورد، ویسکانسین به دنیا آمد. پدرش، جی.بی. کارپنتر، کشاورز بود که به‌طور ناگهانی زمانی که آنی سه ساله بود کشته شد. پس از مرگ او، آنی به مدت حدود سه سال با مادربزرگ مادری‌اش در ریچموند زندگی کرد. خانم کارپنتر در سال ۱۸۶۵ دوباره ازدواج کرد و آنی به خانه برگشت و در
۱۸۶۵ دوباره ازدواج کرد و آنی به خانه برگشت و در شهرستان کراوفورد زندگی کرد تا زمانی که دوازده ساله شد. سلامت کارپنتر به او اجازه نمی‌داد که به‌طور مداوم به مدرسه برود، اما بخش عمده‌ای از تحصیلات خود را در خانه گذراند. وقتی دوازده ساله بود، خانواده مادرش به شهرستان گرانت، ویسکانسین نقل مکان کردند. او از نظر علمی پیشرفت زیادی کرده بود و زمانی که هفده ساله شد، شغلی به عنوان معلم پیشنهاد شد. اولین شعر کارپنتر زمانی که چهارده ساله بود منتشر شد. او به مدت چند سال به‌طور منظم برای "«فارم اند فایرساید» (Farm and
به‌طور منظم برای "«فارم اند فایرساید» (Farm and Fireside)" می‌نوشت و به‌طور منظم برای "سان" شیکاگو و "میلوکی سنتینل" نیز می‌نوشت، همچنین برای بسیاری دیگر از روزنامه‌ها نیز مقاله می‌نوشت. او به مدت نزدیک به یک سال برای "پرس" پوبلو، کلرادو می‌نوشت تا اینکه به دلیل مشکلات سلامتی نتوانست به کار ادبی خود ادامه دهد. به مدت بیش از ۴۰ سال، او برای «مونتفورت میل» (The Montfort Mail) در مونتفورت، ویسکانسین مطالب ارسال می‌کرد. در ۱۲ ژوئن ۱۸۷۸، او با برتون تی. وال ازدواج کرد، از ماریون، ایندیانا. پدرش، کشیش آل‌سان آر.
کرد، از ماریون، ایندیانا. پدرش، کشیش آل‌سان آر. وال (درگذشته ۱۹۰۷)، به مدت بیش از ۴۰ سال در کار وزارت کویکرها فعال بود. آقای و خانم برتون وال سه فرزند داشتند که از جمله آنها نورما راث وال (۱۸۹۱–۱۹۶۴) و دو فرزند دیگر که در نوزادی فوت کردند. در سال ۱۸۸۴، آنی وال، که اکنون در مونتفورت، ویسکانسین زندگی می‌کرد، تعدادی شعر در ماه‌های گذشته نوشته بود که توجه محافل ادبی را جلب کرد و گفته می‌شد که این اشعار برابر با تولیدات الا ویلر ویلکاکس هستند یا حتی از آن‌ها برترند و او را شایسته جایگاهی در میان شاعران برجسته
و او را شایسته جایگاهی در میان شاعران برجسته غرب آمریکا قرار می‌داد. در همان سال، به دلیل مشکلات سلامتی‌اش، تصمیم گرفتند به پوبلو، کلرادو نقل مکان کنند، جایی که شوهرش در کسب و کار تجاری مشغول شد و خانم وال وقت خود را بین فعالیت‌های هنری، ادبی و وظایف خانگی تقسیم می‌کرد. تا سال ۱۸۹۹، خانواده در پوبلو، کلرادو زندگی می‌کردند تا از سلامت آنی وال حمایت شود. کتاب «برگ‌های پراکنده» (Some Scattered Leaves)، که مجموعه‌ای از شعرهای او بود، در سال ۱۸۹۳ منتشر شد. توانایی او به عنوان یک هنرمند به او این امکان را داد که
او به عنوان یک هنرمند به او این امکان را داد که اشعار خود را در این کتاب و در یک کتابچه با رباطی برای شعرهای کریسمس خود نیز تصویرگری کند. در سال ۱۹۰۵، آنی وال در رد بلاف، کالیفرنیا زندگی می‌کرد. تا سال ۱۹۱۵، او به نام آنی وال بارنت شناخته می‌شد و در پترسون، کالیفرنیا زندگی می‌کرد، جایی که در نوامبر همان سال، یک عمل جراحی در خانه‌اش انجام داد. در اوت ۱۹۱۹، در نمایشگاه پترسون، آنی بارنت جایزه اول را برای شعر و تپه‌های پترسون، طراحی طبیعت و نقاشی با رنگ روغن به دست آورد و جایزه دوم را برای نقاشی با رنگ روغن،
دست آورد و جایزه دوم را برای نقاشی با رنگ روغن، طراحی طبیعت هلو کسب کرد. آنی وال بارنت در بیمارستان مائسترو، مودستو، کالیفرنیا در تاریخ ۴ سپتامبر ۱۹۴۲ درگذشت.
کف تراشی، عملیاتی است برای ماشینکاری انتهای قطعه کار که عمود بر محور دوار یا عمود بر محور حرکت است. در کف تراشی ابزار در امتداد شعاع قطعه کار حرکت می کند تا با برداشتن یک لایه نازک از متریال، طول قطعه مورد نظر را ایجاد کند. کف تراشی به دو شکل انجام می‌شود: سایر عملیات ها، متریال را به روش هایی مشابه با کف تراشی حذف می کنند، به عنوان مثال، صاف کردن ، شکل دادن ، و سنگ زنی ، اما این فرآیندها با عبارت "کف تراشی" نامیده نمی شوند. عملیات کف تراشی با ماشین تراش. کف تراشی با ماشین تراش از ابزار کف تراشی برای
کف تراشی با ماشین تراش از ابزار کف تراشی برای تراشیدن یک سطح صاف عمود بر محور چرخشی قطعه کار استفاده می کند. یک ابزار کف تراشی به یک نگهدارنده ابزار که بر روی کالسکه ماشین تراش قرار دارد نصب می شود. سپس این ابزار هنگام چرخش در فک های مرغک به طور عمود بر محور چرخشی قطعه می چرخد. انجام دهنده می‌تواند این گزینه را داشته باشد که دستگاه را با دست حرکت دهد، یا از گزینه حرکت الکتریکی استفاده کند. برای سطح صاف تر، استفاده از گزینه حرکت الکتریکی به دلیل نرخ فید ثابت بهینه تر است. کف تراشی، قطعه کار را با دقت بسیاری
بهینه تر است. کف تراشی، قطعه کار را با دقت بسیاری به طول مورد نظرمان می رساند. بسته به مقدار متریالی که باید برداشته شود، یک ماشین‌کار می‌تواند برش‌های راف یا فینیش را انتخاب کند. عواملی که بر کیفیت و اثربخشی عملیات کف تراشی بر روی ماشین تراش تأثیر می گذارد عبارتند از : دور و فید ، سختی مواد، اندازه ابزار برش دهنده و نحوه چفت شدن قطعه. عملیات فرز سطحی (کف تراشی با دستگاه فرز). کف تراشی با دستگاه فرز فرآیند فرزکاری یک سطح صاف، عمود بر محورهای فرز است. این فرآیند با چرخش ابزار کف تراش در جهت خلاف جهت عقربه
با چرخش ابزار کف تراش در جهت خلاف جهت عقربه های ساعت، متریال را جدا می کند، به طوری که میز کار، قطعه کار را حول ابزار تراش می‌چرخاند. فرز سطحی را می توان با فرز انگشتی نیز به دست آورد، اما اغلب با فرز سطحی ، فرز پوسته یا فلای کاتر انجام می شود. فرز سطحی را می توان هم با ماشینکاری دستی و هم با ماشینکاری CNC انجام داد. برای به دست آوردن سطح صاف تر، بهتر است که دستگاه، میز کار را بچرخاند. ماشین های فرز دستی جدید و ماشین های CNC این گزینه را خواهند داشت، اما ماشین های فرز قدیمی این امکان را ندارند. فید یا چرخش
های فرز قدیمی این امکان را ندارند. فید یا چرخش دستی روی میز کار می تواند خطای انسانی را وارد روند کند. ماشین‌کارها همچنین می‌توانند برش‌های راف و برش‌های فینیش را انجام دهند. عواملی که بر کیفیت و اثربخشی عملیات کف تراشی روی مته تأثیر می‌گذارند ، دور و فید ، سختی مواد، اندازه کاتر و نحوه گیره شدن قطعه است. کاربردهای کف تراشی در صنایع مختلف. کف‌تراشی یکی از پرکاربردترین عملیات ماشینکاری در صنایع مختلف محسوب می‌شود که برای ایجاد سطوح تخت، صاف، دقیق و صیقلی مورد استفاده قرار می‌گیرد. این فرآیند در صنایع
مورد استفاده قرار می‌گیرد. این فرآیند در صنایع گوناگون کاربردهای متنوع و حیاتی دارد: صنعت خودروسازی. در صنعت خودروسازی، کف‌تراشی نقش اساسی در تولید و پرداخت قطعات مختلف ایفا می‌کند. از جمله مهمترین کاربردهای آن می‌توان به تولید دیسک ترمز و صفحه کلاج اشاره کرد که در آنها سطح‌کاری دقیق برای جلوگیری از لرزش و سایش ناهمگون ضروری است. در صنعت خودروسازی، کف‌تراشی به عنوان یکی از حیاتی‌ترین فرآیندهای ماشینکاری شناخته می‌شود که در تولید و پرداخت بسیاری از قطعات کلیدی خودروها نقش اساسی ایفا می‌کند. این فرآیند با
خودروها نقش اساسی ایفا می‌کند. این فرآیند با دقت بالا و کیفیت سطحی ممتاز، امکان عملکرد بهینه سیستم‌های مختلف خودرو را فراهم می‌آورد. در تولید دیسک‌های ترمز، کف‌تراشی با ایجاد سطحی کاملاً صاف و موازی، از ایجاد لرزش‌های ناخواسته در هنگام ترمزگیری جلوگیری می‌کند و عمر مفید قطعات سیستم ترمز را به طور قابل توجهی افزایش می‌دهد. برای صفحه‌های کلاج نیز این عملیات تضمین می‌کند که سطح تماس با فلایویل کاملاً یکنواخت باشد و انتقال قدرت به صورت بهینه انجام پذیرد. صنعت هوافضا. صنعت هوافضا و توربین‌سازی از دیگر حوزه‌های
صنعت هوافضا و توربین‌سازی از دیگر حوزه‌های مهم کاربرد کف‌تراشی محسوب می‌شود. در این صنایع، این فرآیند برای دستیابی به تلرانس‌های بسیار دقیق در ساخت قطعات حساس به کار گرفته می‌شود. در صنعت هوافضا، کف‌تراشی به عنوان یکی از حساسترین و دقیقترین عملیات ماشینکاری شناخته میشود که نقش حیاتی در ساخت قطعات باکیفیت و مطمئن برای صنایع هوایی و فضایی ایفا میکند. این فرآیند با دقت میکرونی و کیفیت سطحی استثنایی، پایه و اساس تولید بسیاری از قطعات حیاتی هواپیماها و فضاپیماها را تشکیل میدهد. در ساخت پرههای توربین موتورهای
را تشکیل میدهد. در ساخت پرههای توربین موتورهای جت، کف‌تراشی با ایجاد سطوحی فوق‌العاده صاف و همگن، جریان هوای بهینه را تضمین کرده و از ایجاد تنشهای حرارتی ناخواسته جلوگیری میکند. این عملیات برای پایههای پرهها که به دیسک روتور متصل میشوند اهمیت دوچندانی دارد، چرا که هرگونه ناهمواری در این سطوح میتواند منجر به تمرکز تنش و در نهایت ترک‌خوردگی شود. صنایع نفت و گاز. صنایع نفت، گاز و پتروشیمی نیز به شدت به عملیات کف‌تراشی وابسته هستند. در این حوزه، این فرآیند عمدتاً در ساخت اتصالات تحت فشار و شیرآلات صنعتی مورد
در ساخت اتصالات تحت فشار و شیرآلات صنعتی مورد استفاده قرار می‌گیرد. ماشین‌آلات سنگین. در حوزه ماشین‌آلات سنگین و صنعت ریخته‌گری، کف‌تراشی برای پرداخت سطوح قطعات بزرگ و سنگین به کار می‌رود. صنعت پزشکی. صنعت پزشکی و ساخت ایمپلنت‌ها نیز از کف‌تراشی بهره می‌برد. در این زمینه، پرداخت سطوح ایمپلنت‌های تیتانیومی برای تطبیق بهتر با بافت بدن استفاده می‌شود. صنایع الکترونیک. در صنایع الکترونیک و تجهیزات دقیق، کف‌تراشی برای پرداخت سطوح قطعات حساس به کار می‌رود. انرژی‌های تجدیدپذیر. صنایع انرژی‌های تجدیدپذیر نیز از
تجدیدپذیر. صنایع انرژی‌های تجدیدپذیر نیز از کف‌تراشی برای ساخت و پرداخت قطعات مهم استفاده می‌کنند.
مری متیوز آدامز (۲۳ اکتبر ۱۸۴۰ – ۱۱ دسامبر ۱۹۰۲) نویسنده و نیکوکار ایرلندی‌تبار اهل ایالات متحده بود. او نویسندهٔ بیش از سی سرود مذهبی بود، اما شهرت خود را بیشتر از طریق مطالعاتش دربارهٔ شکسپیر به‌دست‌آورد. پس از ازدواج با آلفرد اسمیت بارنز، به ثروتی چشمگیر رسید و کمک‌های خیریهٔ فراوانی انجام داد. اوایل زندگی و تحصیلات. مری جین متیوز در ۲۳ اکتبر ۱۸۴۰ در گرانارد، شهرستان لانگفورد، ایرلند به دنیا آمد. او فرزند ارشد جان متیوز (درگذشته در استتن آیلند، ۱ آوریل ۱۸۶۹)، یک پروتستان، و مادرش آنا (رایلی) متیوز
۱۸۶۹)، یک پروتستان، و مادرش آنا (رایلی) متیوز (درگذشته در بروکلین، حدود ۱۸۵۰) بود که کاتولیک بود. تمام فرزندان — مری جین، رابرت، آنا، جان، و ویرجینیا اسکات (متولد نیویورک) — در کلیسای کاتولیک تربیت شدند، اما به‌جز فرزند کوچک‌تر، همگی در سنین پایین از آن کلیسا کناره‌گیری کردند. خانواده حدود سال ۱۸۴۶، زمانی که آدامز شش سال داشت، به ایالات متحده مهاجرت کرد و در بروکلین بزرگ شدند. آدامز در سن ۱۲ یا ۱۳ سالگی، وارد مؤسسه کالجیِ پکر شد، اما در سال ۱۸۵۵ و در سن ۱۵ سالگی، بدون دریافت مدرک فارغ‌التحصیلی، آنجا را ترک
بدون دریافت مدرک فارغ‌التحصیلی، آنجا را ترک کرد. پس از آن وارد مدرسه‌ای درجه‌بندی‌شده شد. زندگی حرفه‌ای. بر پایهٔ روایت‌های خانوادگی، آدامز در سن هفده‌سالگی آموزگار مدرسه بود. اسناد نشان می‌دهند که از سال ۱۸۶۲ تا ۱۸۶۸، او در مدرسهٔ عمومی شماره ۱۵ در خیابان دگرا، بروکلین تدریس می‌کرد. در پاییز ۱۸۶۹، او با کاسیوس اِم. اسمیت از کاناندیگوا، نیویورک ازدواج کرد و دو سال بعد با او به اچیسن، کانزاس رفت؛ جایی که تنها فرزندش به دنیا آمد و کمتر از یک سال در آنجا زندگی کردند. به‌نظر می‌رسد کاسیوس اسمیت در سال ۱۸۷۶
کردند. به‌نظر می‌رسد کاسیوس اسمیت در سال ۱۸۷۶ درگذشت؛ پس از آن آدامز به بروکلین بازگشت و آموزگار دبیرستان نوجوانان شد. شور و اشتیاق همیشگی‌اش به عنوان یک دانش‌آموز، بهترین نمود خود را در تفسیرهایش از شکسپیر نشان داد و در هدایت هوشمندانهٔ خواندنِ توصیف‌های شخصیت‌های او. او با همین مطالعات شکسپیری‌اش به شهرت رسید. در ۷ نوامبر ۱۸۸۳، با آلفرد اسمیت بارنز، مردی ثروتمند، ناشر سرشناس و نیکوکار ازدواج کرد. همسر اول بارنز (با نام پیش از ازدواج هریت بور) در سال ۱۸۸۱ درگذشته بود و پنج پسر و سه دختر از او برای بارنز
درگذشته بود و پنج پسر و سه دختر از او برای بارنز به‌جا مانده بود. بارنز در ۱۷ فوریه ۱۸۸۸ در خانه‌اش در بروکلین درگذشت. پس از ازدواج با بارنز، زمانی که آدامز ۴۴ سال داشت، به ثروتی قابل توجه دست یافت و کمک‌های خیریهٔ فراوانی انجام داد. در طول این ازدواج، او به‌صورت شخصی در پشتیبانی از چندین نهاد شایسته که مورد توجهش قرار گرفته بودند نقش داشت — که برجسته‌ترینِ آن‌ها، خانهٔ بیماران لاعلاج و بیمارستان پروتستانی اسقفی سنت جان در بروکلین بود. در ۹ ژوئیهٔ ۱۸۹۰، در لندن، با چارلز کندال آدامز، رئیس وقت دانشگاه کرنل
لندن، با چارلز کندال آدامز، رئیس وقت دانشگاه کرنل ازدواج کرد؛ دانشگاهی که پیش‌تر از کمک‌های مالی قابل توجه بارنز بهره‌مند شده بود و آدامز در جریان آن کمک‌ها برای نخستین بار با چارلز آشنا شده بود. در دوران همسری با آدامز، نیکوکاری او عمدتاً در راستای کمک به دانشجویان شایسته، چه در ایتاکا و چه در مدیسن، که با مشکلات مالی دست‌وپنجه نرم می‌کردند، تجلی یافت. او نویسندهٔ سی سرود یا بیشتر بود که بسیاری از آن‌ها در کتاب‌های آواز گنجانده شدند؛ همچنین بیش از بیست ترانه و تصنیف سرود که چندتای آن‌ها آهنگ‌سازی شده
ترانه و تصنیف سرود که چندتای آن‌ها آهنگ‌سازی شده بودند، و نیز اشعار غنایی و سونات‌های بسیار. از میان ترانه‌هایش، محبوب‌ترین‌ها عبارت بودند از: «پرندگان در ناقوس‌خانه»، «ترانه‌هایی که واژه‌ها هرگز نخواهند شناخت» و «به‌زودی بهار بازخواهد گشت». آدامز شاعری بود که اودها و سونات‌های فراوانش ستایش چندین منتقد برجستهٔ انگلیسی و آمریکایی را برانگیخت. آثار منتشرشدهٔ او عبارت‌اند از: آدامز شاعری بود که سرودها و سونات‌های فراوانش تحسین چندین منتقد برجستهٔ انگلیسی و آمریکایی را برانگیخت. آثار منتشرشدهٔ او عبارت‌اند
آمریکایی را برانگیخت. آثار منتشرشدهٔ او عبارت‌اند از: «ترانهٔ شب زفاف» (نیویورک و لندن، ۱۸۸۹)، «گروه آوازهای مرئی» (شیکاگو، ۱۸۹۷) و «سونات‌ها و ترانه‌ها» (نیویورک و لندن، ۱۹۰۱). در سال ۱۸۹۳، در کنگره جهانی زنان برجسته، با موضوع «والاترین آموزش» سخنرانی کرد. درگذشت و میراث. بیماری آدامز و همسرش سبب شد که در زمستان ۱۹۰۱ به کالیفرنیا نقل مکان کنند. همسرش در ۲۶ ژوئیهٔ ۱۹۰۲، تنها سه هفته پس از اسکان در ملک‌شان در ردلندز، کالیفرنیا، درگذشت. او چند ماه بعد، در ۱۱ دسامبر ۱۹۰۲ از دنیا رفت. آدامز نه‌تنها هنگام
۱۱ دسامبر ۱۹۰۲ از دنیا رفت. آدامز نه‌تنها هنگام مهاجرت به کالیفرنیا، کتابخانهٔ شخصی بزرگ خود را به جامعه تاریخی کالیفرنیا اهدا کرد، بلکه با جواهرات شخصی‌اش، «صندوق هنر مری ام. آدامز» (به مبلغ ) را پایه‌گذاری کرد که برای خرید کتاب‌های هنری برای کتابخانهٔ این جامعه یا آثار هنری برای موزهٔ آن مورد استفاده قرار گیرد. اموال باقی‌مانده‌اش در هنگام مرگ — که چندان زیاد نبود، چراکه سهم او از دارایی‌های بارنز به صورت مستمری بود — همچون اموال همسرش، به دانشگاه ویسکانسین واگذار شد؛ دانشگاهی که او در دههٔ پایانی
واگذار شد؛ دانشگاهی که او در دههٔ پایانی زندگی‌اش برای رفاه آن کوشیده بود. سبک و درون‌مایه‌ها. «سرود شب زفاف» ("Epithalamium") را شاید بتوان شناخته‌شده‌ترین شعر او دانست. اشعارش عمدتاً غنایی بودند و درون‌مایه‌هایی همچون عشق، قهرمانی و دین را دربر می‌گرفتند.
کلیسای تثلیث مقدس در هدینگتون کوآوری () کلیسایی محلی انگلیکان در روستای هدینگتون کوآوری در آکسفورد انگلستان است. طراح بنای این کلیسا جورج گیلبرت اسکات بود. شالودهٔ سنگی آن را ساموئل ویلبرفورس در ۱۹ ژوئن ۱۸۴۸ ریخت. سی. اس. لوئیس و برادرش وارن لوئیس از ۱۹۳۰ به تا زمان مرگشان در ۱۹۶۳ و ۱۹۷۳ از اعضای ایی کلیسا بودند، ازین رو پنجره‌های رنگی کلیسا به نقش‌هایی از سرگذشت نارنیا آراسته شده‌اند که در سال ۱۹۹۱ طراحی و نصب شد.
آماندا ال. ایکنز (۱۲ مه ۱۸۳۳ – ۲۰ مه ۱۸۹۲) سردبیر و نیکوکار آمریکایی بود. در جریان جنگ داخلی آمریکا، او یکی از زنان برجستهٔ فعال در این دوران بود و از طریق درخواست‌های عمومی او، موضوع خانه‌های سربازان سالخورده در سطح ملی مورد توجه قرار گرفت. او برای مدرسه پزشکی دانشگاه جانز هاپکینز در بالتیمور پول جمع‌آوری کرد تا زنان بتوانند با شرایط برابر با مردان وارد این مدرسه شوند. ایکنز در تمام امور خیریه و آموزشی ایالت خود فعالانه مشارکت داشت. ایکنز نقش کلیدی در بنیان‌گذاری مدرسه صنعتی ویسکانسین مخصوص دختران داشت و
مدرسه صنعتی ویسکانسین مخصوص دختران داشت و عضو جامعه انسان‌دوستی ایالات متحده آمریکا، باشگاه زنان و «آتنیوم» بود. او از سال ۱۸۸۷، بخش «دنیای زنان» در روزنامه "ایونینگ ویسکانسین" را ویرایش می‌کرد. زندگی و تحصیل. آماندا لوینا بارنز در ۱۲ مه ۱۸۳۳ در نورت آدامز، ماساچوست به دنیا آمد. پدرش «آساهِل ریچاردسون بارنز» و نام خانوادگی مادرش «مری ویتکام اسلاکِم» بود. ایکنز در محیطی با تأثیرات عمیق مذهبی پرورش یافت. بخش زیادی از آموزش خود را در مؤسسه «میپل‌وود» در پیتسفیلد، ماساچوست دریافت کرد. حرفه. او در ۴ ژانویه ۱۸۵۴
ماساچوست دریافت کرد. حرفه. او در ۴ ژانویه ۱۸۵۴ با اندرو جکسون ایکنز ازدواج کرد. آن‌ها در میلواکی، ویسکانسین زندگی می‌کردند و ایکنز سال‌ها یکی از رهبران فعالیت‌های خیریه محلی، کارهای کلیسایی و تلاش‌ها برای رشد فکری زنان در آن شهر بود. آن‌ها چهار فرزند داشتند که از جملهٔ آن‌ها می‌توان به «مری لیدیا ایکنز» و «استلا کرامر»، شاعر، اشاره کرد. در نوامبر ۱۸۸۷، ایکنز ویرایش بخش ویژه‌ای به نام «دنیای زنان» در روزنامه "ایونینگ ویسکانسین" را آغاز کرد. همسرش یکی از مالکان این نشریه بود که در میلواکی منتشر می‌شد. تا پیش
این نشریه بود که در میلواکی منتشر می‌شد. تا پیش از آن، او بیش‌تر به‌خاطر علاقه‌مندی فعال و ارتباط نزدیک با انجمن‌های خیریه شناخته می‌شد. او مدتی رئیس هیئت خیریه‌ها و اصلاحات محلی بود، به‌مدت دو سال ریاست باشگاه زنان میلواکی را بر عهده داشت، دو سال رئیس کمیته هنری بود، به‌عنوان نایب‌رئیس مدرسه صنعتی ویسکانسین مخصوص دختران خدمت کرد و به‌مدت ده سال رئیس کمیته اجرایی آن مدرسه بود. در جریان جنگ داخلی آمریکا، او از طریق مطبوعات درخواست‌ها و اطلاعیه‌های عمومی منتشر می‌کرد، زمانی که موضوع خانه ملی سربازان مطرح
می‌کرد، زمانی که موضوع خانه ملی سربازان مطرح بود. در کتاب "تاریخ میلواکی" که در سال ۱۸۸۱ منتشر شد، شرح مفصلی از فعالیت‌های او در کمک به مجروحان در دوران جنگ داخلی آمده است. ایکنز سفرهای گسترده‌ای به اروپا داشت و نامه‌هایی از جنس نقد هنری در روزنامه‌ها منتشر می‌کرد. او در ایالت ویسکانسین برای مدرسه پزشکی دانشگاه جانز هاپکینز در بالتیمور پول جمع‌آوری کرد تا زنان بتوانند با شرایط برابر با مردان در آن‌جا پذیرفته شوند. او به سازمان‌دهی نخستین باشگاه جمهوری‌خواه زنان در ایالت ویسکانسین کمک کرد، و به‌عنوان
زنان در ایالت ویسکانسین کمک کرد، و به‌عنوان نمایندهٔ ایالتی در «همایش ملی خیریه‌ها» که در بالتیمور برگزار شد، شرکت کرد. در سال ۱۸۹۱، او مقاله‌ای در همایش ایالتی خیریه‌ها در مدیسون، ویسکانسین خواند. ایکنز نقش مؤثری در وارد کردن آموزش آشپزی به مدارس عمومی میلواکی داشت. او به‌مدت ۱۵ سال یکی از مدیران یا مسئولان «کلاس علمی-هنری» بود؛ سازمانی ادبی با هدف پرورش ذوق در زمینهٔ معماری، نقاشی، پیکرتراشی و علوم. ۱۵۰ زن عضو این کلاس بودند. درگذشت. ایکنز در ژانویه ۱۸۹۲ به آنفلوانزا مبتلا شد، اما با وجود بیماری و بستری
به آنفلوانزا مبتلا شد، اما با وجود بیماری و بستری بودن، تا سه هفته پیش از مرگ، به کار در بخش سردبیری ادامه داد. او پس از یک بیماری طولانی، در خانه‌اش در میلواکی، در تاریخ ۲۰ مه ۱۸۹۲ درگذشت.
اولریکا اولی آکرستروم (۱۷ مارس، ۱۸۵۸ – ۱۰ اوت ۱۹۴۱) یک بازیگر، رقاص، نمایشنامه‌نویس و هنرمند وودویل اهل ایالات متحده بود. زندگی اولیه و حرفه. اولی آکرستروم در نیویورک سیتی به دنیا آمد و در شیکاگو، ایلینوی بزرگ شد. او دختر الیزابت دبلیو. واتکینز و مهاجر سوئدی، چارلز جی. آکرستروم بود. زمانی که او دو ساله بود، خانواده به شیکاگو نقل مکان کردند، کمی بعد از آن پدرش درگذشت. شیکاگو تا سال ۱۸۹۶ محل اقامت اصلی آکرستروم باقی ماند. هنگامی که او هنوز نوجوان بود و به دنبال ورشکستگی بانکی که تقریباً تمامی پس‌اندازهای
دنبال ورشکستگی بانکی که تقریباً تمامی پس‌اندازهای خانواده را از بین برد، آکرستروم اولین بار در تاریخ ۵ اکتبر ۱۸۷۶ به عنوان یک سخنران در کلیسای متدیست اپی‌اسکوپال پارک ایونیو در شیکاگو، واقع در تقاطع خیابان پارک و خیابان روبی، به روی صحنه رفت. او اولین بار در میلواکی، ویسکانسین به عنوان یک هنرمند وودویل روی صحنه رفت. او در نمایش‌هایی از جمله "فانچون، جیرجیرک"، "مروارید ساووی"، "دست پنهان"، "آنته، دختر رقاص" (۱۸۸۹، اولین حضور در نیویورک)، "رنا،" "یک مشغول کوچک" (۱۸۹۱)، "ازدواج عجیب، زیر چراغ‌های شهر" (۱۸۹۸)،
(۱۸۹۱)، "ازدواج عجیب، زیر چراغ‌های شهر" (۱۸۹۸)، "برده زیبای لندن، یتیم" (۱۸۹۸) و "خانه‌دار یک مرد مجرد" (۱۸۹۸). آکرستروم چندین نمایشنامه و طرح در دوران حرفه‌ای خود نوشت، از جمله "ویولا، خواننده خیابانی" (۱۸۸۶)، "رنا"، "آنته، دختر رقاص" (۱۸۸۹)، "میس روزا"، "ثروت یک فقیری" (۱۸۹۳)، "ملکه میدان مبارزه" (۱۸۹۳)، "انتقام یک زن" (۱۸۹۵)، "داستان یک جرم" (۱۸۹۵)، "آن اسمیت گال"، "مشغول کوچک"، "رقاص مصری"، و "استقبال گرم پزشک" (۱۹۰۱). آکرستروم همچنین یک کتاب از اشعار محبوب به نام "سوت بزن، و دیگر اشعار" (۱۸۸۸) منتشر
محبوب به نام "سوت بزن، و دیگر اشعار" (۱۸۸۸) منتشر کرد. یک بازسازی از "میس روزا" آکرستروم که حدود سال ۱۸۹۵ در بریتانیا روی صحنه رفت، با حضور هنرمند معروف غرب وحشی آنی اوکلی در نقش اصلی، آغازگر حرفه بازیگری او بود. آکرستروم در سال ۱۹۰۳ از حرفه بازیگری بازنشسته شد و در بروکلین زندگی کرد و در آنجا به نوشتن طرح‌ها، نمایشنامه‌ها و اشعار مشغول شد. او همچنین نمایش‌هایی تولید کرد. آثار آکرستروم از این دوره شامل "یک پزشک به احترام؛ یا، یک اشتباه شاد" (۱۹۰۶)، "بیوه" (۱۹۱۰)، "سن اِلما" (۱۹۱۰)، توطئه (The Plot) (۱۹۱۰)،
"سن اِلما" (۱۹۱۰)، توطئه (The Plot) (۱۹۱۰)، یک اتفاق انتخاباتی (An Election Episode) (۱۹۱۰)، ماجراها؛ یا، زن‌ستیز (Adventures; or, The Woman Hater) (۱۹۱۰)، واشتی؛ یا، تا مرگ ما را از هم جدا نسازد (Vashti; or, Until Death Do Us Part) (۱۹۱۰)، حسابرسی (The Reckoning) (۱۹۱۱)، پیشنهاد ذهنی؛ یا، ساخته شده در آلمان (Mental Suggestion; or, Made in Germany) (۱۹۱۱)، همسر دوم خانم مورفی (Mrs. Murphy's Second Husband) (۱۹۱۱)، ناتاشا (Natasha) (۱۹۱۱)، ساعت یازدهم؛ یا، دو خواهر (The Eleventh Hour; or, Two Sisters)
یا، دو خواهر (The Eleventh Hour; or, Two Sisters) (۱۹۱۱)، یک داستان از تپه‌ها (A Story of the Hills) (۱۹۱۱)، شرط‌بندی (The Wager) (۱۹۱۲)، دختر سلطان (The Sultan's Daughter) (۱۹۱۲)، محبوب سلطان (The Sultan's Favorite) (۱۹۱۲)، آفتاب (Sunshine) (۱۹۱۲)، دختر جدید ما (Our New Girl) (۱۹۱۲)، ماسک قرمز (The Red Mask) (۱۹۱۳)، گرفته شده با اجناس (Caught with the Goods) (۱۹۱۵)، بالا به تپه‌ها به خانه فقرا (Over the Hills to the Poor House) (۱۹۲۱)، فلیور تسخیر شده؛ یا، پاسخ چیست؟ (The Haunted Fliver; or, What's the
پاسخ چیست؟ (The Haunted Fliver; or, What's the Answer) (۱۹۳۵) و صدای پادشاه (Call of the King) (1938). او تا سال ۱۹۳۵ به فلوریدا نقل مکان کرد، اما در تولیدات تئاتری محلی فعال باقی ماند، به عنوان هنرمند، نویسنده و تولیدکننده. زندگی شخصی. آکرستروم در سال ۱۸۹۸ با مدیر خود، آبنر بندیکت (که به‌طور حرفه‌ای به نام گاس برنارد شناخته می‌شد)، ازدواج کرد؛ او در سال ۱۹۱۵ درگذشت. او دوباره در سال ۱۹۱۹ با جورج هاوارد میلیوس ازدواج کرد.
این مقاله در حال ترجمه از ویکی انگلیسی است . لطفا حذف نشود. در مهندسی نرم‌افزار و نظریه زبان‌های برنامه‌نویسی، اصل انتزاع یک اصل پذیرفته‌شده و پایه‌ای در مهندسی نرم‌افزار است که هدف آن کاهش تکرار اطلاعات در یک برنامه (عموماً با تأکید بر استفاده از کد تکراری) در مواقع عملی با استفاده از انتزاع های ارائه شده توسط زبان برنامه‌نویسی یا کتابخانه های نرم افزاری می‌باشد. این اصل گاهی به‌عنوان توصیه‌ای به برنامه‌نویس مطرح می‌شود و گاهی به‌عنوان یک الزام در زبان برنامه‌نویسی بیان می‌شود، با فرض اینکه دلیل مطلوبیت
بیان می‌شود، با فرض اینکه دلیل مطلوبیت استفاده از انتزاع‌ها به‌طور ضمنی قابل درک است. منشاء این اصل نامشخص است و بارها با نام‌های متفاوت و با تغییرات جزئی بازآفرینی شده است. وقتی به‌عنوان توصیه‌ای به برنامه‌نویس خوانده می‌شود، اصل انتزاع می‌تواند به‌طور کلی به عنوان اصل " خودت را تکرار نکن" (DRY) تعمیم یابد، که توصیه می‌کند از تکرار اطلاعات به‌طور کلی و همچنین از تکرار تلاش انسانی در فرایند توسعه نرم‌افزار اجتناب شود. اصل انتزاع. به‌عنوان یک توصیه به برنامه‌نویس، در بیان بنجامین سی. پیرس در کتاب "Types and
در بیان بنجامین سی. پیرس در کتاب "Types and Programming Languages" (۲۰۰۲)، اصل انتزاع به این صورت بیان می‌شود: به‌عنوان یک الزام در زبان برنامه‌نویسی، در بیان دیوید ای. اشمیت در کتاب "The Structure of Typed Programming Languages" (۱۹۹۴)، اصل انتزاع این‌گونه بیان می‌شود: تاریخچه و گونه‌ها. اصل انتزاع در چندین کتاب ذکر شده است. برخی از این کتاب‌ها، به‌همراه بیان مختصر این اصل (در صورت وجود)، در زیر فهرست شده‌اند: این اصل نقشی اساسی در الگوهای طراحی در برنامه‌نویسی شیءگرا ایفا می‌کند، اگرچه در اغلب نوشته‌های