payamvha/North_RAG huggingface dataset:
هر دو قطعهٔ ۵ و ۱۵ به سرنوشت خاراکوس می‌پردازند. بیرل با استناد به محتوای قطعهٔ ۱۷ (سرودی مذهبی دربارهٔ توقف منلائوس در لزبوس پس از جنگ تروا)، آن را نیایشی نمادین برای سلامت خاراکوس در سفر دریایی تفسیر می‌کند. بر اساس قراین، این چهار قطعهٔ پراکنده (شماره‌های ۳، ۷، ۹ و ۲۰) احتمالاً بخشی از چرخهٔ رواییِ مربوط به ماجرای عاشقانهٔ خاراکوس و دوریکا بوده‌اند. سیلویو بِر با بررسی چینش آثار در پاپیروس اوبینک نشان می‌دهد که جایگاه شعر برادران بلافاصله پس از قطعهٔ ۵ (با فاصلهٔ یک ستون) تصادفی نیست، بلکه بازتاب دیدگاه
فاصلهٔ یک ستون) تصادفی نیست، بلکه بازتاب دیدگاه ویراستاران هلنیستی است که این دو را به عنوان بخش‌هایی از یک روایت پیوسته می‌شناخته‌اند. او پیشنهاد می‌کند که این شعر به نوعی دیدگاه‌های مطرح‌شده در قطعه ۵ را اصلاح می‌کند: در آنجا، سافو نه‌تنها برای بازگشت ایمن برادرش، بلکه برای اینکه «هر آنچه دلش می‌خواهد محقق شود» به نرئیدها دعا می‌کند. در «شعر برادران»، او درمی‌یابد که چنین درخواست گسترده‌ای خارج از حیطهٔ قدرت نرئیدها است و باید به درستی خطاب به الهه هرا مطرح شود. هم‌خوانی‌های ساختاری و مضمونی بین ادیسه و
شود. هم‌خوانی‌های ساختاری و مضمونی بین ادیسه و شعر برادران که بِر آن را «چارچوب بینامتنی بنیادین» می‌خواند — موضوع مطالعات گسترده‌ای بوده است. این شعر با بازآفرینی سه‌گانهٔ پنه‌لوپه-ادیسه-تلماخوس در قالب راوی-خاراکوس-لاریخوس، همان الگوی روایی را از منظر زنانه بازسازی می‌کند: در «شعر برادران»، راوی در انتظار بازگشت خاراکوس از سفر دریایی و بلوغ لاریخوس است؛ در اُدیسه، پنه‌لوپه چشم‌به‌راه بازگشت ادیسه و بلوغ تلماخوس است. علاوه بر این، آنتون بیرل پیشنهاد می‌کند که زمینهٔ حضور خاراکسوس در مصر - که به گفتهٔ
که زمینهٔ حضور خاراکسوس در مصر - که به گفتهٔ هرودوت، عاشق روسپی رودوپیس بوده - با موقعیت ادیسه در اسارت کالیپسو و کیرکه قابل مقایسه است. تشابه خاص با روایت بازگشت ادیسه در سطر ۹ این شعر دیده می‌شود. [۱۳]. سافو از صفت ἀρτεμής (به معنای "سالم و ایمن") استفاده می‌کند که تنها یک بار در ادیسه (۱۳٫۴۳) ظاهر شده است؛ جایی که ادیسه امیدوار است به ایتاکا بازگردد و خانواده‌اش را سالم بیابد. این دقیقاً مشابه امید گویندهٔ شعر در بند سوم شعر برادران است که آرزو می‌کند خاراکسوس به لزبوس بازگردد و خانواده‌اش را سالم
خاراکسوس به لزبوس بازگردد و خانواده‌اش را سالم بیابد. مولر پیشنهاد می‌کند که «شعر برادران» بازآفرینی آگاهانه از داستان هومری است، با تمرکز بر رابطه خواهر و برادری بین سافو و خاراکسوس، در تقابل با رابطهٔ زناشویی بین ادیسه و پنه‌لوپه. به گفته آناستازیا-اراسمیا پپونی، این موضوع باید در چارچوب سنت یونان باستان از گفتمان‌های خانوادگی - و به‌ویژه گفتمان‌های خواهرانه - مورد بررسی قرار گیرد. همراه با داستان‌های بازگشت ادیسه در سنت حماسی، «شعر برادران» شباهت‌هایی با چندین ژانر دیگر از شعر یونان باستان دارد. جوئل
با چندین ژانر دیگر از شعر یونان باستان دارد. جوئل لیدوف آن را در سنت دعا برای بازگشت ایمن می‌بیند؛ ریچارد مارتین شباهت‌های ساختاری بین این شعر و کوپن اپود اثر آرخیلوخوس (قطعهٔ ۱۹۶a) - یک اثر هجایی آیامبیک - شناسایی کرده است؛ و پیتر اکانل شباهت‌هایی با ترانه‌های خوشامدگویی، به‌ویژه قطعهٔ ۲۴ آرخیلوخوس، پیشنهاد می‌کند. آندره لاردینوا به شباهت‌هایی بین نگرانی‌های سافو دربارهٔ خاراکسوس و اثر «کارها و روزها» از هزیود اشاره می‌کند: هر دو اثر به اختلاف روایتگر با برادرش می‌پردازند و هر دو نگرانی‌هایی دربارهٔ خطرات
می‌پردازند و هر دو نگرانی‌هایی دربارهٔ خطرات سفر و تجارت دریایی را بیان می‌کنند بندهای گم‌شده. معلوم نیست چه مقدار از «شعر برادران» از بین رفته است. همپوشانی بین پاپیروس‌های اکسیرینخوس ۲۲۸۹ و سافوی اوبینک، ترتیب ظاهری الفبایی در نسخهٔ اسکندریه‌ای آثار او، و نامعقول بودن شروع هر شعری با کلمهٔ ἀλλά (به معنای «اما» یا «بااین‌حال»)، همگی نشان می‌دهند که دست‌کم یک بند آغازین از شعر مفقود شده است. بِر با این دیدگاه مخالفت کرده و اشاره می‌کند که همپوشانی بین پاپیروس‌های اُکسیرینخوس و اوبینک آنقدر ناچیز است (تنها
اُکسیرینخوس و اوبینک آنقدر ناچیز است (تنها شش نویسه) که نمی‌تواند نتیجه‌گیری قطعی داشته باشد. او استدلال می‌کند که استثناهای دیگری برای ترتیب الفبایی در نسخهٔ اول اسکندریه‌ای آثار سافو وجود دارد، دلایل موضوعی برای اینکه چرا «شعر برادران» ممکن است خارج از این ترتیب و بلافاصله پس از قطعهٔ ۵ قرار گرفته باشد، و شواهد مشابهی در ادبیات یونان برای شروع شعر با ἀλλά (اما/بااین‌حال) موجود است. علیرغم استدلال‌های بِر، اکثر پژوهشگران نتیجه می‌گیرند که «شعر برادران» دست‌کم یک بند و احتمالاً تا سه بند از ابتدا را از دست
یک بند و احتمالاً تا سه بند از ابتدا را از دست داده است. گوتییه لیبرمان پیشنهاد می‌کند که این شعر در اصل هفت بند داشته است؛ از سوی دیگر، کورکه استدلال می‌کند که احتمالاً تنها یک بند از آن از بین رفته است. نظریه‌های مختلفی دربارهٔ محتوای بندهای ازدست‌رفته وجود دارد. مولر پیشنهاد می‌کند که این بندها ممکن است هویت مخاطب شعر را آشکار کرده باشند. جوئل لیدوف پیشنهاد می‌کند که مخاطب که تاکنون منفعل به نظر می‌رسید، در واقع در بندهای ازدست‌رفته سخن می‌گفته است. اوبینک بازسازی یک بند آغازین از این شعر را ارائه
اوبینک بازسازی یک بند آغازین از این شعر را ارائه می‌دهد. او استدلال می‌کند که اشاره به لاریخوس در بندهای بعدی بسیار ناگهانی به نظر می‌رسد، و بنابراین احتمالاً در بندهای قبلی که اکنون از دست رفته‌اند، از او نام برده شده بود. آتنائوس خاطرنشان می‌کند که سافو اغلب لاریخوس را به دلیل ساقی‌گری در پریتانه‌یون میتیلنه ستایش می‌کرد؛ ممکن است این ساقی‌گری در این بخش [از شعر] نیز ذکر شده باشد. اوبینک همچنین پیشنهاد می‌کند که بندهای آغازین احتمالاً به مرگ پدر سافو در دوران کودکی او اشاره داشته‌اند، که منبع روایت اوید
کودکی او اشاره داشته‌اند، که منبع روایت اوید در نامه‌های قهرمانان (هروئیدها) ۱۵٫۶۱–۶۲ بوده است. کورکه استدلال کرده است که بند گمشده به خاراکوس پرداخته بوده، و به این ترتیب به شعر تقارنی سه‌بندی می‌داد - به طوری که سه بند به هر یک از برادران اختصاص می‌یافت. واکنش‌ها. کشف «شعر برادران» به همراه قطعاتی از هشت شعر دیگر — که بزرگ‌ترین یافتهٔ جدید از آثار سافو در نزدیک به یک قرن اخیر بود — توجه رسانه‌ها را به‌طور چشمگیری به خود جلب کرد. جیمز رام در مقاله‌ای برای دیلی بیست از این کشف به عنوان «یک کشف ادبی
برای دیلی بیست از این کشف به عنوان «یک کشف ادبی خیره‌کننده» یاد کرد، و تام پین در دیلی تلگراف آن را «هیجان‌انگیزتر از یک آلبوم جدید دیوید بویی» توصیف نمود. برخی دیگر از صاحب‌نظران نگرانی خود را دربارهٔ منشأ پاپیروس ابراز کردند و بیم آن داشتند که این اثر به‌صورت غیرقانونی از بازار سیاه به دست آمده باشد، یا حتی جعلی مانند انجیل همسر عیسی باشد. داگلاس بوین در نیویورک تایمز، عدم بررسی دقیق منشأ پاپیروس را «بی‌توجهی نگران‌کننده به مسائل حقوقی و اخلاقی» توصیف کرد. پس از گزارش‌های سال ۲۰۱۹ مبنی بر اینکه اوبینک
پس از گزارش‌های سال ۲۰۱۹ مبنی بر اینکه اوبینک چندین قطعه پاپیروس را به‌صورت غیرقانونی به شرکت هاببی لابی فروخته و سپس این آثار به مجموعهٔ گرین اهدا شده بود، پرسش‌های بیشتری دربارهٔ منشأ این آثار مطرح شد. شارلوت هیگینز در گاردین گزارش داد که «حتی شک‌هایی دربارهٔ اصالت آن وجود دارد. جدیدترین شایعات در محافل کلاسیک این است که ممکن است حتی یک جعل باشد. یکی از اساتید برجستهٔ مطالعات کلاسیک کمبریج به من گفت: «هر چیزی دربارهٔ آن به‌قدری عالی است که به نظر واقعی نمی‌رسد.» هرچند پژوهشگران مطالعات کلاسیک این اثر را
هرچند پژوهشگران مطالعات کلاسیک این اثر را «خیره‌کننده‌ترین» کشف سال ۲۰۱۴ دانسته‌اند، اما آن را در زمرهٔ برترین آثار سافو به‌شمار نمی‌آورند. مارتین وست در ابتدا این شعر را «اثری بسیار ضعیف» و «تولید ناشیانه‌ای از دورهٔ نوجوانی شاعر» ارزیابی کرد، هرچند بعدها از شدت انتقادهایش کاست. لیبرمان نوشت که این شعر ناشیانه است و ردپای شتابزدگی در سرایش آن مشهود است. ریچارد رالز معتقد بود نارضایتی اولیه از این شعر ناشی از غیابِ درون‌مایه‌های اروتیک بوده، اما همین ویژگی در آینده آن را به موضوعی جذاب برای پژوهش تبدیل
در آینده آن را به موضوعی جذاب برای پژوهش تبدیل خواهد کرد. برخی از منتقدان نگاه مثبت‌تری داشته‌اند. اگرچه لوکاس پاپادیمیتروپولوس گفته بود که اولین برداشت او این بود که شعر ساده‌انگارانه است، اما در نهایت نتیجه گرفت که معنای این شعر «شاید ژرف‌ترین مفهوم در میان تمام آثار بازماندهٔ سافو» است و اینکه این شعر «امر ساده [...] را به چیزی بسیار معنادار بدل می‌کند». علیرغم ناامیدی پژوهشگران از کیفیت آن، «شعر برادران» به دلیل اطلاعات تاریخی و زندگینامه‌ای که دربردارد، ارزشمند است. این نخستین قطعه از اشعار سافو است
ارزشمند است. این نخستین قطعه از اشعار سافو است که در آن به نام‌های «خاراکوس» و «لاریخوس» اشاره شده است — شخصیت‌هایی که منابع باستانی آن‌ها را برادران سافو دانسته‌اند، اما پیش از این در هیچ‌یک از نوشته‌های شناخته‌شدهٔ او ظاهر نشده بودند. پیش از کشف این شعر، پژوهشگران تردید داشتند که آیا سافو هرگز به خاراکوس اشاره کرده است یا خیر.
جایزه بزرگ سان مارینو ۱۹۸۴ یک رقابت اتومبیلرانی فرمول یک بود که در ایمولا در تاریخ ۶ مه ۱۹۸۴ برگزار شد. این مسابقه چهارمین رقابت از سری مسابقات فرمول یک فصل ۱۹۸۴ بود.
فدریکا بیگی یک دیپلمات و سیاستمدار اهل سان مارینو است. او از سال ۲۰۰۹ وزیر امور خارجه و سیاسی سان مارینو است. بیگی قبلاً به عنوان سفیر و نماینده دائم سان مارینو در دفتر سازمان ملل متحد در ژنو، و همچنین به عنوان سفیر سان مارینو در لتونی خدمت کرده است. بیگی به راحتی فرانسوی صحبت می کند.
رالی ایتالیا ساردینیا ۲۰۲۱ (همچنین به عنوان رالی دی‌ایتالیا ساردینیا ۲۰۲۱ نیز شناخته می‌شود) یک رویداد اتومبیل رانی برای خودروهای رالی بود که طی چهار روز بین ۳ و ۶ ژوئن ۲۰۲۱ برگزار شد. این رویداد هجدهمین دوره رالی ایتالیا ساردینیا را رقم زد. این رویداد همچنین پنجمین دور از مسابقات رالی قهرمانی جهان ۲۰۲۱، مسابقات رالی قهرمانی جهان ۲ و رالی قهرمانی جهان ۳ بود. این رویداد در منطقه البیا در ساردینیا در بیش از بیست مرحله ویژه برگزار شد که مجموعاً مسافت کلی را رانندگان طی کردند.
هی برادر یک ترانه در سبک موسیقی رقص توسط دی جی سوئدی و تهیه‌کننده آویچی از اولین آلبوم استودیویی او، محصول سال "واقعی" (۲۰۱۳) است. خواننده آمریکایی بلوگرس دانیل جان تیمنسکی آواز این آهنگ را خوانده است. این اثر توسط آویچی، آرش پورنوری، سالم الفاکر، وینسنت پونتار و ورونیکا ماجیو نوشته شده است. این ترانه به عنوان سومین تک‌آهنگ آلبوم در ۹ اکتبر ۲۰۱۳ به رادیوهای استرالیا ارسال و منتشر شد، در ۲۸ اکتبر در آلمان، سوئیس و اتریش منتشر شد. در مارس ۲۰۱۴، نسخه‌ای از این ترک که توسط خود آویچی بازسازی شده بود، در آلبوم
ترک که توسط خود آویچی بازسازی شده بود، در آلبوم بازسازی‌شده‌اش، واقعی (اویچی توسط اویچی) منتشر شد. این نسخه جدید شامل صدای جدیدی از خواننده سالم الفقیر بود. ویدئو متن موسیقی. در ۱ نوامبر ۲۰۱۳، ویدئوی متن آهنگ «هی برادر» توسط کانال رسمی اویچی در یوتیوب منتشر شد. این ویدئو شامل مجموعه‌ای از کلیپ‌های آرشیوی با حرکت آهسته است که لحظات روزمره‌ای همچون پخت پاپ‌کورن، خوردن میان‌وعده توسط یک زن، و بازی بسکتبال افراد را به تصویر می‌کشد و با نمایش متنی پویا از اشعار آهنگ همراه است.
کلارا بوسکالیا (۱۹۳۰ – ۲۲ ژوئیه ۱۹۹۰) یک سیاستمدار اهل سان‌مارینو بود. او یکی از نخستین زنانی بود که به عضویت «شورای بزرگ و عمومی» (Grand and General Council) انتخاب شد و بعدها نخستین زنی در سان‌مارینو شد که به عنوان وزیر دولت خدمت کرد. شغل اصلی بوسکالیا تدریس زبان یونانی و لاتین در سطح دبیرستان بود. او یکی از اعضای حزب دموکرات مسیحی ساماری (SCDP) بود و یکی از اعضای بنیان‌گذار "کنفدراسیون عمومی دمکراتیک کارگران سان‌مارینو در سال" ۱۹۵۷ به‌شمار می‌رفت. او رهبر گروه پارلمانی و دبیر سیاسی حزب SCDP نیز بود.
رهبر گروه پارلمانی و دبیر سیاسی حزب SCDP نیز بود. هنگامی که در سال ۱۹۷۳ زنان در سان‌مارینو حق نامزدی در انتخابات را به دست آوردند، او یکی از چهار زنی بود که در سال ۱۹۷۴ به همراه آنا ماریا کاسالی، مارینا بوسینانی رفی و فاوستا مورگانتی یکی از اولین زنانی بود که به عضویت شورای بزرگ و عمومی انتخاب شدند، هرچند رفی در نهایت از پذیرش کرسی خود صرف‌نظر کرد. از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۶ بوسکالیا وزیر امور عمومی بود. در سال ۱۹۷۶، پس از بازسازی دولت، او وزیر کشور و دادگستری شد. او در سال ۱۹۷۸ به اپوزیسیون پیوست. اما با تشکیل
او در سال ۱۹۷۸ به اپوزیسیون پیوست. اما با تشکیل دولت ائتلافی حزبش با حزب کمونیست سامارین در سال ۱۹۸۶، او وزیر دارایی شد. بوسکالیا پس از انتخابات عمومی ۱۹۸۸ نیز این سمت را حفظ کرد. بوسکالیا تا زمان مرگش در سال ۱۹۹۰ عضو شورا و وزیر دولت باقی ماند. در سال ۲۰۱۰، بیستمین سالگرد درگذشت او با برنامه یادبودی برای بررسی میراث او گرامی داشته شد.
توبیاس و فرشته نقاشی رنگ روغن و چسب‌رنگ روی صفحه صنوبر در دوره رنسانس توسط نقاش فلورانسی فیلیپینو لیپی است که در سال ۱۴۷۵–۱۴۸۰ کشیده شده است، موضوع آن توبیاس و فرشته است که موضوع محبوب در آن زمان بود. این تابلو اکنون در گالری ملی هنر در واشینگتن نگهداری می‌شود.
عزیزه عمر هارون (۱۹۲۳ – ۱۲ فوریه ۱۹۸۶) شاعر سوری بود. او در لاذقیه به دنیا آمد و تحصیل کرد. تحصیلات خود را در خانه پدری به پایان رساند و از راه خودآموزی ادامه داد. سه بار ازدواج کرد اما در زندگی زناشویی خود موفق نبود. برای کار در رادیو و تلویزیون به دمشق رفت. در سنین کودکی شعر سرودن را آغاز کرد و آن را در مجله‌های ادبی «الصباح» دمشق، «التمدن الاسلامی» و مجلهٔ «اصداء» منتشر می‌کرد و از رادیوی دمشق پخش کرد. او در کنفرانس‌های ادبی عرب شرکت کرد و میخائیل نعیمه، احمد رامی و طه حسین استعداد شعری او را شناسایی
احمد رامی و طه حسین استعداد شعری او را شناسایی کردند. او به عنوان عضو کمیتهٔ شعر در اتحادیهٔ نویسندگان عرب در دمشق انتخاب شد. در مجامع ادبی و جشنواره‌های شعر حضور برجسته ای داشت. اما بیماری‌اش باعث عزلت‌گزینی او شد. اشعار او به شکل دست‌نوشته و چاپ‌شده در مطبوعات باقی ماند تا اینکه مجمع فرهنگی زنان در دمشق، مجموعه شعر او را در سال ۱۹۹۲ منتشر کرد که توسط شاعر عفیفه الحصنی (۱۹۱۸–۲۰۰۳) تهیه شده است. زندگی و پیشه. عزیزه بنت عمر هارون در سال ۱۹۲۳ در حی القلعه در لاذقیه، مرکز دولت علوی، به دنیا آمد. پدرش عمر
در لاذقیه، مرکز دولت علوی، به دنیا آمد. پدرش عمر هارون به پیروی از دین و اخلاق معروف بود. تحصیلات ی اولیه خود را در خانهٔ پدری گذراند و توسط دوست پدرش، سعید مطرجی، آموزش دید؛ از او علوم زبان عربی و قرآن یادگرفت. به دلیل سنت‌ها و رسومی که آن زمان زنان را از مشارکت در زندگی اجتماعی بازمی‌داشت، تحصیلات خود را به پایان نرساند. برای ادامه تحصیل با یادگیری در مورد میراث عرب و جنبش شعر معاصر به خود متکی شد. او از دوران کودکی علاقهٔ بسیاری به ادبیات داشت، دیوان‌های شعری عرب او را جذب کرد و اشعار برگزیده را حفظ
شعری عرب او را جذب کرد و اشعار برگزیده را حفظ کرد. شاعری خودساخته و خودآموخته شمرده می‌شود، استعدادهای ادبی خود را با هنرهای ادبی که از راه خواندن و بررسی به دست آورده بود، تکمیل کرد. هنوز سیزده ساله نشده بود که به نظم شعر پرداخت. او در کنفرانس‌ها و جشنواره‌های ادبی متعددی در سوریه و خارج از کشور شرکت کرد و اشعارش در چندین روزنامه و مجلهٔ عربی از جمله مجلهٔ «اصداء»، مجلهٔ «الصباح»، «التمدّن الإسلامی»، «الادیب»، «الآداب» و غیره منتشر شد. عزیزه هارون در رادیو دمشق کار کرد و اشعار شاعران کهن و معاصر را پخش
دمشق کار کرد و اشعار شاعران کهن و معاصر را پخش می‌کرد. شعر خود را نیز دکلمه می‌کرد. یک برنامهٔ رادیویی به نام «برای تو می‌خوانم» داشت که با صدای خود در رادیو دمشق ارائه کرد.او همچنین سرپرست کتابخانهٔ ریاست رادیوی دمشق بود. او در روزگار اتحاد سوریه و مصر (۱۹۵۸–۱۹۶۱) به عنوان عضو کمیتهٔ شعر شورای عالی مراقبت از هنر، ادبیات و علوم اجتماعی انتخاب شد.او همچنین عضو کمیته شعر اتحادیه نویسندگان عرب در دمشق بود. ابراهیم الجندی دربارهٔ شاعرانگی او گفته است: «این شاعر الهام‌بخش با انتخاب موضوعات ظریف و پیچیده‌اش
شاعر الهام‌بخش با انتخاب موضوعات ظریف و پیچیده‌اش متمایز بود. جادوی قافیه‌ها، شکوه معانی و والای اندیشه‌هایش را به آنها اضافه کرد. او در تولید فراوان و بیان احساسات انسانی خود هر چه می‌خواست خلق کرد. جاه‌طلبی ادبی یک ویژگی است که در رنگ‌های شعر او مشهود است. الهام به او جریان می‌ابد و او بدون مشکل در ذات شعر قدم می‌زند. تلخی زندگی خصوصی، او را برای مدتی ذوب کرد، سپس مسیر زندگی اش تغییر کرد. او زندگی آرامی را با شوهری فاضل دارد که معانی زندگی و وظایف را درک می‌کند. شعر او از لحن بدبینانه‌ای که بر بسیاری از
می‌کند. شعر او از لحن بدبینانه‌ای که بر بسیاری از ادبیات تسلط داشت، عاری بود.» شعر او بین پایبندی به وزن و قافیه و نوشتن در قالب آزاد متفاوت است. به صورت عینی به جنبش شعر آزاد در بیان خود و علاقه به مسایل ملی تعلق داشت. شعر او با «رنگی از غم و اندوه» توصیف شده با بیانی از خود و تجربهٔ دردناکش در مواجهه با شرایط زنان عرب در عصر خود. در معجم بابطین دربارهٔ شعر او آمده است: «ویژگی شعر او صداقت عاطفی، سادگی و عدم پیچیدگی و پیوند با طبیعت در گرایش عرفانی و عاطفی است. او در ثبت تصاویر و نماهای واقع گرایانه که به
است. او در ثبت تصاویر و نماهای واقع گرایانه که به بیانی شاعرانه از روحیهٔ زنانه و حالات مادری که بر او وارد می‌شد، عالی بود که متناسب با محرومیت او از مادرانگی می‌باشد. اشعار او سرشار از کلمات غمگین و اشک‌آلود است که به شکل هنرمندانه‌ای متناسب با فضای شعر به کار رفته است.» هارون در سال‌های آخر زندگی‌اش عزلت گزید. در ۱۲ فوریه ۱۹۸۶ در دمشق درگذشت. زندگی شخصی. عزیزه هارون سه بار ازدواج کرد اما صاحب فرزند نشد و در هر سه بار شکست خورد. در سیزده سالگی با پسرعمویش که سال‌ها از او بزرگتر بود، ازدواج کرد اما بعدها
که سال‌ها از او بزرگتر بود، ازدواج کرد اما بعدها جدا شد. سپس با محمد نذیر الحسینی شاعر ازدواج کرد که ناتوانی او در بچه‌دار شدن منجر به طلاق دوم او شد. سپس از با او سیاستمدار، قدری المفتی ازدواج کرد و از او نیز جدا شد.
عطالله منگل (به ؛ ۲۴ مارس ۱۹۲۹–۲ سپتامبر ۲۰۲۱) سیاستمدار بلوچ اهل پاکستانی بود. وی رئیس قبیله منگل بود تا اینکه یکی از نوه‌های خود به نام سردار اسعد الله منگل را به عنوان جانشین قبیله خود معرفی کرد. او همچنین اولین وزیر ارشد بلوچستان در دوره نخست‌وزیری ذوالفقار علی بوتو از ۱ مه ۱۹۷۲ تا ۱۳ فوریه ۱۹۷۳ بود. او در ۲ سپتامبر ۲۰۲۱ در کراچی درگذشت. زندگی‌نامه. عطالله منگل در سال ۱۹۲۹ در ناحیه واد به دنیا آمد او در سال ۱۹۵۴ به عنوان رئیس (سردار) قبیله منگل معرفی شد. او در سال ۱۹۶۲ در انتخابات استانی پاکستان غربی
او در سال ۱۹۶۲ در انتخابات استانی پاکستان غربی شرکت کرد و وارد مجلس شد او چند بار بخاطر سخنرانی‌هایش در مجلس دستگیر شد در سال ۱۹۷۲ او توسط مجلس استانی به عنوان اولین وزیر ارشد بلوچستان انتخاب شد در دوره کوتاه تصدی این سمت، اصلاحات مالیاتی ایجاد شد و نیروی پلیس جدیدی در بلوچستان تشکیل شد با روی کار آمدن ذوالفقار بوتو به‌عنوان نخست‌وزیر پاکستان منگل و تعدادی دیگر از سیاستمداران بلوچ به اتهام جدایی طلبی به زندان افتادن و تا زمان کودتای نظامی ژنرال محمد ضیاءالحق در سال ۱۹۷۷ و پایان حکومت بوتو در زندان باقی
در سال ۱۹۷۷ و پایان حکومت بوتو در زندان باقی ماندن او در زمان حکومت ضیاءالحق به تبعید در لندن رفت و در تأسیس جبهه سندی- بلوچ- پشتون در آنجا شرکت کرد او در اواخر دهه ۱۹۹۰ به پاکستان برگشت و حزب ملی بلوچستان را تأسیس کرد منگل در ۲ سپتامبر ۲۰۲۱ بر اثر ایست قلبی در کراچی، سند درگذشت
ماریا کلارا ایمارت (به آلمانی: Maria Clara Eimmart؛ ۲۷ مه ۱۶۷۶ – ۲۹ اکتبر ۱۷۰۷) اخترشناس، حکاک و نقاش آلمانی بود که به دلیل ترسیمات دقیق و علمی‌اش از پدیده‌های نجومی شهرت یافت. او دختر و دستیار گئورگ کریستوف ایمارت جوان‌تر بود که از اخترشناسان برجستهٔ آلمانی در سده هفدهم میلادی به شمار می‌رفت. اوایل زندگی. ماریا کلارا ایمارت در نورنبرگ متولد شد. خانواده او سابقهٔ هنری درخشانی داشتند. پدربزرگش، گئورگ کریستوف ایمارت (بزرگ‌تر)، هنرمندی نامدار بود و پدرش نیز افزون بر فعالیت‌های هنری، از اخترشناسان برجسته زمان
بر فعالیت‌های هنری، از اخترشناسان برجسته زمان خود بود و از سال ۱۶۹۹ تا ۱۷۰۴ مدیریت آکادمی هنر نورنبرگ را بر عهده داشت. پدر ماریا درآمد زیادی را صرف ساخت رصدخانه‌ای مجهز در نورنبرگ کرد که در سال ۱۶۷۸ افتتاح شد. ماریا از کودکی تحت آموزش پدرش بود و در علوم مختلفی از جمله نجوم، ریاضیات، زبان‌های لاتین و فرانسوی، طراحی و حکاکی مهارت یافت. فعالیت‌های علمی و هنری. مهارت ماریا در طراحی و حکاکی باعث شد به دستیار اصلی پدرش در ثبت دقیق مشاهدات نجومی تبدیل شود. معروف‌ترین آثار او بیش از ۳۵۰ ترسیم از مراحل ماه است که
آثار او بیش از ۳۵۰ ترسیم از مراحل ماه است که بین سال‌های ۱۶۹۳ تا ۱۶۹۸ به ثبت رساند. این تصاویر آن‌قدر دقیق بودند که پایه و اساس نقشه‌های جدید ماه شدند. در کنار نقاشی ماه، ماریا تصاویری از سیارات، دنباله‌دارها و دیگر پدیده‌های نجومی نیز ترسیم کرد. در سال ۱۷۰۶، او دو تصویر دقیق از خورشیدگرفتگی کامل در نورنبرگ رسم کرد که در سال ۲۰۱۲ توسط مارکوس هاینز در کتابخانه ایالتی برلین شناسایی شدند. این نقاشی‌ها اهمیت علمی ویژه‌ای دارند، زیرا از معدود مدارک تصویری معتبر دربارهٔ تاج خورشیدی در دوران کمینه ماندر محسوب
دربارهٔ تاج خورشیدی در دوران کمینه ماندر محسوب می‌شوند. ازدواج و سال‌های پایانی. ماریا کلارا ایمارت در سال ۱۷۰۶ با یوهان هاینریش مولر ازدواج کرد. مولر از شاگردان پدرش و مدیر رصدخانهٔ ایمارت بود و بعدها استاد دانشگاه آلتورف شد. مولر تحت تأثیر همسرش به نجوم علاقه‌مند شد و ماریا او را در تهیه تصاویر نجومی یاری می‌داد. ماریا فقط یک سال پس از ازدواج و در ۲۹ اکتبر ۱۷۰۷ به هنگام زایمان درگذشت. میراث علمی. آثار ماریا کلارا ایمارت، به ویژه نقاشی‌های ماه، نقطه عطفی در ثبت علمی پدیده‌های نجومی بودند و مبنای تحقیقات
در ثبت علمی پدیده‌های نجومی بودند و مبنای تحقیقات بعدی قرار گرفتند. دقت علمی او در ثبت جزئیات سبب شد تا نام او به عنوان یکی از زنان برجسته تاریخ علم ثبت شود. با اینکه بسیاری از آثار هنری غیر نجومی او از بین رفته‌اند، نقاشی‌های نجومی باقی‌مانده از او در موزه‌ها و مجموعه‌های علمی و هنری نگهداری می‌شوند.
انتقام ملوان زبل (به انگلیسی: Popeye’s Revenge) یک فیلم ترسناک و انتقام‌جویانه بریتانیایی محصول ۲۰۲۵ به نویسندگی هری باکسلی و کارگردانی ویلیام استید است. استیون مورفی، امیلی موگیلنر، کانر پاولز، دانیل رونالد و برونو کریان در این فیلم بازی می‌کنند. هنگامی که این شخصیت در ایالات متحده به مالکیت عمومی درآمد، او سوژه فیلم‌های ترسناکی شد، مانند: "همین فیلم"، "" و "الوارهای لرزان" که همگی محصول سال ۲۰۲۵ می‌باشند. داستان. ملوان زبل که در اینجا دوباره به عنوان یک قاتل زنجیره‌ای خشن تصور می‌شود، گروهی از مشاوران را
زنجیره‌ای خشن تصور می‌شود، گروهی از مشاوران را در حالی که سعی می‌کنند یک کمپ تابستانی را در منطقه‌ای که توسط روح ملوان زبل تسخیر شده است باز کنند، تعقیب می‌کند. انتشار. این فیلم در ۱۲ فوریه ۲۰۲۵ در فرانسه اکران شد و در ایالات متحده به صورت ویدیویی در ۱۳ فوریه ۲۰۲۵ منتشر شد، در پرایم ویدئو در ۱۹ فوریه ۲۰۲۵ تحت "استودیو ای‌تی‌ان" منتشر شد.
ونوس و آدونیس تابلویی از پائولو ورونزه، هنرمند متاخر تکلف‌گرای ایتالیایی در اوایل دهه ۱۵۸۰ است، که اکنون در موزه دل پرادو، در مادرید نگهداری می‌شود. این تابلو، رنگ روغن روی بوم است و ابعاد آن ۱۶۲ × ۱۹۱ سانتی‌متر (۶۴ در ۷۵ اینچ) می‌باشد. در قرن هجدهم میلادی، حدود ۵۰ سانتی‌متر به قسمت بالایی نقاشی افزوده شده بود، اما این بخش الحاقی در طی فرایند مرمت و بازسازی اثر در سال ۱۹۸۸ حذف گردید. به این ترتیب، تابلو ابعاد اولیه و ترکیب‌بندی افقی اصلی خود را بازیافت.
ضخامت یا ستبرا () ممکن است اشاره به موارد زیر باشد:
هراکلیدس از سایم (; – پیش از میلاد) مورخ از اهالی سایم (شهر باستانی آئولیایی) بود. یک مورخ یونانی کم شهرت در ادبیات یونان باستان است که چند جلدی پرسیکا یا تاریخ ایران را نوشته است. قطعاتی از پرسیکا عمدتاً توسط آثنئیوس حفظ شده است و آداب و رسوم دربار ایرانی را توصیف می‌کند. هراکلیدس خود تابع ایران تحت شاهنشاهی هخامنشی بود. ازدواج اردشیر دوم. تاریخ‌نویس یونانی دینون که حدوداً بین ۳۶۰ و ۳۴۰ قبل از میلا مدتی در دربار هخامنشی اقامت داشته می‌نویسد: اردشیر دوم (شاهنشاه هخامنشی) عشق پرشوری نسبت به دخترش آتوسا (دختر
هخامنشی) عشق پرشوری نسبت به دخترش آتوسا (دختر اردشیر دوم) داشت (erontos erbta deinon — Art. 23.2) و به تشویق همسرش پروشات با او ازدواج کرد. (Art. 23.3— ۵) با این وجود هراکلیدس می‌نویسد که پادشاه نه تنها با دخترش آتوسا، بلکه با خواهر بزرگتر خود آمستریس نیز ازدواج کرد. (Art. 23.6 و ۲۷٫۸—۹ = FGrH 689 F 7a and F 7b) جوآن ام. بیگوود در مقاله "ازدواج با محارم در ایران هخامنشی: اسطوره‌ها و واقعیت‌ها" می‌نویسد: اخیراً مطرح شده است که این داستان‌ها می‌تواند نتیجه یک سوء تفاهم از تغییر در وضعیت یک دختر یا هر دو دختر
سوء تفاهم از تغییر در وضعیت یک دختر یا هر دو دختر اردشیر دوم در دربار باشد. با این حال، این روایت‌ها همچنین می‌توانند کاملاً تخیلی باشند. اینکه دو نویسنده باید در مورد اینکه آیا یک ازدواج وجود داشته یا دو با هم اختلاف نظر داشته باشند، مطمئناً شک برانگیز است. یک نظر یا هر دو باید اشتباه باشد. به همان اندازه نگران‌کننده است که این داستان شباهت‌هایی با داستان هرودوت از ازدواج کمبوجیه با دو خواهرش دارد. در داستان هرودوت ما اشتیاق غیرقانونی پادشاه به یکی از خواهران و قضات سلطنتی دربار را داریم که می‌گویند
خواهران و قضات سلطنتی دربار را داریم که می‌گویند پادشاه می‌تواند هر کاری را که می‌خواهد انجام دهد (یعنی او منبع قانون است). این در داستان دینون به اشتیاق غیرقانونی پادشاه برای ازدواج به دخترش تبدیل می‌شود و ملکه مادر پروشات به او یادآوری می‌کند که او از نظر الهی به عنوان قانون منصوب شده است. به نظر می‌رسد دینون اردشیر دوم را به عنوان مبتکر ازدواج پدر و دختر در ایران هخامنشی به تصویر کشیده است، همان‌طور که کمبوجیه در داستان هرودوت مبدع ازدواج‌های برادر و خواهر است. گزارش هراکلیدس نیز، اگرچه ما حتی کمتر از
است. گزارش هراکلیدس نیز، اگرچه ما حتی کمتر از نسخه دینون در مورد آن می‌دانیم، آشکارا ما را به یاد کمبوجیه می‌اندازد، زیرا در اینجا ازدواج دو دختر سلطنتی داریم. هیچ گونه مدرکی دال بر ازدواج اردشیر دوم و خواهرش، آمستریس وجود ندارد. یوزف ویزه‌هوفر (۱۹۹۶) می‌نویسد: ممکن است پس از مرگ همسر اردشیر دوم استاتیرای یکم، به آتوسا دختر او موقعیت بلندپایه‌تر درباری تحت عنوان ملکه مادر یا مادر وارث داده شده باشد.
لیویا سوپرانو () یک شخصیت خیالی در سریال تلویزیونی خانواده سوپرانو محصول شبکه اچ‌بی‌او است. این شخصیت توسط نانسی مرشان به تصویر کشیده شده است. او در سریال نقش مادر تونی سوپرانو را بر عهده دارد. لیویای جوان با بازی لیلا رابینز و بعداً توسط لوری جی ویلیامز، گاهی در فلاش بک‌های سریال دیده می‌شود. خالق سریال دیوید چیس بیان کرده است که الهام بخش اصلی خلق این شخصیت مادر خودش بوده است. ورا فارمیگا نقش یک لیویا سوپرانوی جوان را در فیلم پیش‌درآمد قدیسان فراوان نیوآرک محصول ۲۰۲۱ بازی می‌کند. در سال ۲۰۱۶، نشریه رولینگ
محصول ۲۰۲۱ بازی می‌کند. در سال ۲۰۱۶، نشریه رولینگ استون او را در رتبه سوم از بین «۴۰ شرور بزرگ تلویزیونی تمام دوران» قرار داد. مشخصات شخصیتی. لیویا پولیو در پروویدنس، رود آیلند در خانواده ترزا و فاوستینو «اوگی» پولیو، مهاجران ایتالیایی از آولینو به دنیا آمد. دوران کودکی لیویا در فقر و بدبختی گذشت و ازدواج او با جانی سوپرانوی سرسخت و کاریزماتیک بلیت خروج لیویا از خانه والدینش بود. آنها با هم صاحب سه فرزند شدند: جنیس، تونی و باربارا. او همچنین سالها پس از تولد کوچک‌ترین فرزندش دچار سقط جنین شد و نزدیک بود بر