payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ایستگاه ظاهراً به دلیل بدهی‌های مدیریت قبلی‌اش در وضعیت «فروپاشی مالی قریب‌الوقوع» قرار داشت. علاوه بر این، طبقه‌بندی آن به عنوان «تلویزیون محلی» محدودیت تبلیغات سه دقیقه در ساعت را به همراه داشت. مانیاچی اعلام کرد که قصد دارد «تله‌یاتو» را که عمدتاً توسط خانواده‌اش اداره می‌شود، به یک «سی‌ان‌ان مینیاتوری آماتور» - آنطور که خودش می‌گفت - تبدیل کند و بنابراین، «طولانی‌ترین برنامه خبری تلویزیونی جهان» با مجموع دو ساعت پخش، از ساعت ۲:۳۰ بعد از ظهر تا ۴:۳۰ بعد از ظهر متولد شد. به تدریج، تله‌یاتو به گزارش‌های
از ظهر متولد شد. به تدریج، تله‌یاتو به گزارش‌های تحقیقی روی آورد و ابتدا توجه خود را به آلوده‌کنندگان محلی معطوف کرد. این ایستگاه رادیویی به دلیل گزارش‌های فراوانی که توسط تله‌یاتو در مورد ادعای آلودگی توسط کارخانه تقطیر انجام شده بود، «بیش از ۲۰۰ بار» توسط شرکت دیستیلریا برتولینو به تنهایی مورد شکایت قرار گرفته است. مافیای سیسیل سرانجام به سوژه اصلی گزارش‌های این ایستگاه تلویزیونی تبدیل شد. مخاطب. سیگنال تله‌یاتو استان‌های پالرمو و تراپانی را پوشش می‌داد و تقریباً ۱۵۰٬۰۰۰ نفر بیننده داشت. پینو مانیاچی
و تقریباً ۱۵۰٬۰۰۰ نفر بیننده داشت. پینو مانیاچی اعلام می‌کند که در ۲۸ آوریل ۲۰۲۱، سیگنال تله‌یاتو تمام استان‌های سیسیل را پوشش می‌دهد. در اول ژانویه ۲۰۲۳، پینو مانیاچی افتتاح کانال تلویزیونی جدید تله جاتو را در ال سی ان ۱۹۵ تلویزیون دیجیتال زمینی اعلام کرد که به لطف کمک‌های مالی جمع‌آوری‌شده تا آن زمان امکان‌پذیر شد و کمپین جمع‌آوری کمک‌های مالی را برای پوشش هزینه‌های نگهداری کل سال که بالغ بر ۴۰٬۰۰۰ یورو بود، مجدداً راه‌اندازی کرد. اکنون این کانال در برنامه «تله جاتو» که در فروشگاه پلی و فروشگاه اپل موجود
«تله جاتو» که در فروشگاه پلی و فروشگاه اپل موجود است، و در تلویزیون‌های هوشمند با شماره‌گیری کانال ۱۵ و دسترسی به بخش تله جاتو پس از کلیک بر روی دکمه مرکزی روی کنترل از راه دور، قابل مشاهده است. ارعاب. مالک تله‌جاتو و بیشتر افرادی که در آنجا کار می‌کنند، گزارش داده‌اند که تهدیدهای ناشناسی علیه جان و رفاه خانواده‌هایشان دریافت کرده‌اند که به گفته آنها، همه این تهدیدها از سوی رؤسای مافیای محلی است که از تبلیغات ناشی از فعالیت‌های ضد مافیایی این ایستگاه تلویزیونی ناراحت هستند. در سال ۲۰۰۷، گزارش تله‌جاتو در
ناراحت هستند. در سال ۲۰۰۷، گزارش تله‌جاتو در مورد استفاده غیرمجاز از یک منطقه وسیع توسط طویله‌های گاو که گفته می‌شد متعلق به خانواده‌های محلی وابسته به مافیا بوده و بیش از بیست سال در آنجا فعالیت داشته‌اند، منجر به تهدیدهای مجدد شد. لتیزیا، دختر پینو، پلاکاردهایی را بیرون اصطبل آویزان کرد که روی آنها نوشته شده بود «اصطبل‌های شرم‌آور». روز بعد، پینو مانیاچی ظاهراً توسط دو نوجوان ناشناس در خیابان مورد ضرب و شتم قرار گرفت و به بیمارستان منتقل شد. پس از دریافت کمک‌های اولیه، مانیاچی بیمارستان را ترک کرد و با
کمک‌های اولیه، مانیاچی بیمارستان را ترک کرد و با کبودی و بریدگی‌هایی که روی صورتش دیده می‌شد، در برنامه‌ای تلویزیونی از تله‌جاتو، بار دیگر، تجارت ظاهراً تحت مدیریت مافیا را محکوم کرد. کمی پس از آن، "کارابینیری‌های" ایتالیایی، در یک عملیات مشترک ضد مافیا، طویله‌های غیرقانونی در این منطقه را تعطیل کردند. در ژوئیه ۲۰۰۸، ماشین پینو مانیاچی که بیرون خانه‌اش پارک شده بود، «با بنزین» پوشانده و آتش زده شد. این ماجرا بخشی از چیزی است که مانیاچی می‌گوید روند مداوم تهدیدهاست که در «حملات بی‌شماری» مانند پاره کردن
تهدیدهاست که در «حملات بی‌شماری» مانند پاره کردن لاستیک یا قطع کردن کابل ترمز در ماشین‌هایی که استفاده می‌کند و حتی خرد کردن شیشه جلو در اثر شلیک گلوله، خود را نشان می‌دهد. متعاقباً به مانیاچی حفاظت پلیس اعطا شد. وب‌سایت تله‌اتو اغلب مسدود شده یا از دسترس موتورهای جستجوی وب خارج شده است، که ظاهراً در نتیجه هک شدن به دستور مافیا رخ داده است. در سپتامبر ۲۰۱۱، بسیاری از پیام‌های گرافیتی توهین‌آمیز و تهدیدآمیز، مانند «شما این کشور را ویران کرده‌اید!» و «حکم صادر شده است»، که ظاهراً علیه مانیاچی بود، بر روی
صادر شده است»، که ظاهراً علیه مانیاچی بود، بر روی دیوارهای شهر پارتینیکو ظاهر شدند. فدراسیون روزنامه‌نگاران ایتالیایی و فدراسیون روزنامه‌نگاران سیسیلی همبستگی خود را با تله‌یاتو ابراز کردند. در دسامبر ۲۰۱۴، مانیاچی دو سگی را که در خانه نگهداری می‌کرد، در حالی که از تیرکی نزدیک استودیوی ایستگاه آویزان بودند، پیدا کرد. مانیاچی این حادثه را به پوشش خبری تله‌جاتو از مصرف مواد مخدر در منطقه مرتبط دانست. او به مطبوعات گفت: «شهر غرق در کوکائین است و ما در این مورد بسیار سخت‌گیرانه عمل کرده‌ایم. کوزا نوسترا همیشه
بسیار سخت‌گیرانه عمل کرده‌ایم. کوزا نوسترا همیشه پشت چنین چیزهایی است.»
کانال تلویزیونی سفر و زندگی توسط تلویزیون داو یک کانال تلویزیونی ایتالیایی متعلق به کایرو کامیونیکیشن است. این کانال برنامه‌هایی مرتبط با سبک زندگی و سفر پخش می‌کند و فقط در تلویزیون پلاس سامسونگ در دسترس است. تاریخچه. این کانال با نام داو - تلویزیون سفر و ترندز در ۱۸ فوریه ۲۰۱۰ در پلتفرم اسکای ایتالیا راه‌اندازی شد. از تاریخ راه‌اندازی در آنجا و از کانال ۴۱۲ در دسترس بود. برنامه‌های این کانال که به سبک زندگی و سفر اختصاص داشت، شامل ۲۵٪ تولیدات اصلی و ۷۵٪ برنامه‌های خریداری شده توسط شبکه بود. برنامه‌های این
خریداری شده توسط شبکه بود. برنامه‌های این کانال بر اساس مجله داو، که توسط آرسی‌اس ویرایش می‌شود، تهیه می‌شد. در ۲۸ دسامبر ۲۰۱۱، این کانال پخش برنامه‌های خود را با فرمت آغاز کرد. پس از چهار سال فعالیت، در ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۴، این کانال به کانال ۴۱۳ در پلتفرم اسکای ایتالیا منتقل شد. لوگوی کانال همان لوگویی بود که در مجله استفاده می‌شد، البته کمی اصلاح شده بود تا به عنوان پسوند برند و با شعار «سفر و مد» مورد استفاده قرار گیرد. در ماه مه ۲۰۱۸، اعلام شد که این کانال در ۳۰ ژوئن، پس از تمدید ناموفق قرارداد، بسته
در ۳۰ ژوئن، پس از تمدید ناموفق قرارداد، بسته خواهد شد اما این اتفاق نیفتاد. در ۱ ژوئیه ۲۰۲۰، این کانال بسته شد. گوینده این کانال آلبرتو بوگنانی بود. در ۱۴ ژوئن ۲۰۲۳، این کانال بازگشت، اما فقط در سامسونگ تی‌وی پلاس.
شاهرخ‌بیگ ( – ) که بعدها با عنوان شاهرخ‌خان شناخته شد، از حدود ۱۷۰۹ تا ۱۷۲۱ میلادی، رهبر خان‌نشین خوقند و قبیلهٔ ازبکِ مینگ بود. او نخستین حاکم مستقل خان‌نشین خوقند پس از جدایی این منطقه از خان‌نشین بخارا به‌شمار می‌رفت و دستور داد تا اشراف منطقه قلعه‌ای مستحکم در آن بنا کنند. پیش از مرگش که حدود سال ۱۷۲۱ گزارش شده، خان‌نشین تازه‌تأسیس خوقند موفق شد شهرهای مرغیلان، نمنگان و اسفره را—علاوه بر پایتخت جدید، خوقند—به قلمرو خود بیفزاید. پس از درگذشت او، پسر بزرگش، عبدالرحیم‌بیگ، زمام امور خان‌نشین را در دست
عبدالرحیم‌بیگ، زمام امور خان‌نشین را در دست گرفت.
کارلو لوئیجی کوراجیو (؛ زادهٔ ) که بیشتر با نام کارل بریو شناخته می‌شود، خواننده، رپر، ترانه‌سرا و تهیه‌کننده موسیقی اهل ایتالیا است. وی از سال ۲۰۱۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. حرفه. در سال ۲۰۱۷، او و فرانکو۱۲۶ آلبوم مشترک خود "با نام پولاروید" را منتشر کردند و توری را در سراسر ایتالیا آغاز کردند. در پایان تور، این دو نفر اعلام کردند که برای دنبال کردن پروژه‌های انفرادی، وقفه‌ای در فعالیت خود ایجاد می‌کنند. اولین آلبوم انفرادی او به نام «"نوتی بریو»" در ۱۱ مه ۲۰۱۸ منتشر شد. تک‌آهنگ اصلی آن،
بریو»" در ۱۱ مه ۲۰۱۸ منتشر شد. تک‌آهنگ اصلی آن، «فوتوگرافیا» با صدای فرانچسکا میچلن و فابری فیبرا اجرا شد. او در نوامبر ۲۰۱۸، تک‌آهنگ جدیدی با نام «پوسو» را با همراهی مکس گازه منتشر کرد. در سال ۲۰۱۹، به عنوان هنرمند برجسته در تک‌آهنگ «Vivere tutte le vite» از الیزا حضور یافت. تک‌آهنگ‌های «Che poi» و «Regina Coeli» که هر دو پیش از دومین آلبوم استودیویی او بودند، به ترتیب در ژانویه ۲۰۲۰ و مارس ۲۰۲۰ منتشر شدند. دومین آلبوم استودیویی او با نام «Coraggio» در ۹ اکتبر ۲۰۲۰ منتشر شد و سومین تک‌آهنگ آن با نام
۹ اکتبر ۲۰۲۰ منتشر شد و سومین تک‌آهنگ آن با نام «Parli parli» با همکاری خواننده ایتالیایی الودی منتشر شد. در سال ۲۰۲۱، با نومی در آهنگ «Makumba» برای ششمین آلبوم استودیویی او به نام «"Metamorfosi»" همکاری کرد. در ۲۴ ژوئن ۲۰۲۲، دومین همکاری خود با نومی به نام «Hula-hoop» را منتشر کرد. در مارس ۲۰۲۳، تک آهنگ‌های «Remember» و به دنبال آن تک آهنگ «Lieto fine» را منتشر کرد، و در انتظار سومین آلبوم خود به نام «"Migrazione»" بود که در ۹ ژوئن ۲۰۲۳ منتشر شد. در مارس ۲۰۲۵، پس از امضای قرارداد با گروه موسیقی وارنر
۲۰۲۵، پس از امضای قرارداد با گروه موسیقی وارنر تک‌آهنگ «Morto a galla» را منتشر کرد. این آهنگ مقدمه‌ای بر انتشار چهارمین آلبوم استودیویی او به نام «"Notti brave amarcord»" که شامل سیزده قطعه بود و در ۲۵ آوریل به همراه تک‌آهنگ «Perfect» با همکاری سارا توسکانو منتشر شد و به نسخه دیجیتالی مجدد آلبوم اضافه شد.
ناسیونالیسم لبنانی یک ایدئولوژی ناسیونالیستی است که مردم لبنان را ملتی جدا و مستقل از جهان عرب می‌داند و برای حفظ لبنان به عنوان یک دولت-ملت مستقل تلاش می‌کند. این ایدئولوژی ممکن است مردم لبنان را از نوادگان مستقیم فنیقی‌ها بداند ، مفهومی که با فینیقی‌گرایی مرتبط است . این ایدئولوژی بسیار بحث‌برانگیز است و به دلیل تفرقه‌افکنی بین مردم لبنان به جای اتحاد آنها مورد انتقاد قرار گرفته است. در حالی که ملی‌گرایی لبنانی برای جامعه مارونی لبنان جذاب است، اما عموماً در بین مسلمانان لبنانی که اغلب از پان‌عربیسم و
در بین مسلمانان لبنانی که اغلب از پان‌عربیسم و ​​پان‌اسلامیسم حمایت می‌کنند ، و همچنین در بین برخی از مسیحیان ارتدکس یونانی ، محبوبیتی ندارد. تاریخچه. جامعه دروزی و مارونی در لبنان نقش مهمی در شکل‌گیری دولت مدرن لبنان در اوایل قرن هجدهم، از طریق یک سیستم حکومتی و اجتماعی معروف به « دوگانگی مارونی-دروزی » در جبل لبنان، متصرفات، ایفا کردند. این ایدئولوژی ریشه در جنگ فرقه‌ای قرن نوزدهم بین مارونی‌ها و دروزی‌ها دارد که در جبل لبنان رخ داد . [ "نیازمند منبع" ] این ایدئولوژی در دوره بین دو جنگ جهانی و قیمومیت
این ایدئولوژی در دوره بین دو جنگ جهانی و قیمومیت فرانسه بر سوریه ، شکل رسمی خود را به خود گرفت ، زمانی که عمدتاً به عنوان ابزاری برای مخالفت با ملی‌گرایی عرب و توجیه وجود کشور نوپای لبنان عمل می‌کرد . در طول قرن بیستم، به ویژه در طول جنگ داخلی لبنان ، ملی‌گرایی لبنانی با حزب کتائب ، نیروهای لبنانی ، حزب لیبرال ملی و جنبش‌های سکولار مانند نگهبانان سروها ، بلوک ملی و حزب نوسازی لبنان ، به رهبری شاعر و فیلسوف فقید مشهور لبنانی، سعید عقل، مرتبط بود. این گرایش همچنین در میان مسلمانان شیعه جنبش امل و ایدئولوژی
همچنین در میان مسلمانان شیعه جنبش امل و ایدئولوژی مرکزی شاخه نظامی آن، یعنی هنگ‌های مقاومت لبنان ، وجود داشت . در حال حاضر، این گرایش در میان تیپ‌های مقاومت لبنان که زیرمجموعه حزب‌الله هستند ، وجود دارد . در نتیجه، ملی‌گرایان لبنانی هرگز یک بلوک تشکیل نداده‌اند، از نظر ایدئولوژیکی بسیار متفاوت هستند و نظرات متفاوتی در مورد انتخاب متحدان دارند که همه اینها به فرقه‌گرایی منجر می‌شود. ناسیونالیسم لبنانی حتی پا را فراتر گذاشته و دیدگاه‌های الحاق‌گرایانه‌ای را فراتر از مرزهای لبنان در بر می‌گیرد و به دنبال متحد
از مرزهای لبنان در بر می‌گیرد و به دنبال متحد کردن تمام سرزمین‌های فینیقیه باستان در اطراف لبنان امروزی است. این امر از این واقعیت ناشی می‌شود که لبنان امروزی، سواحل مدیترانه‌ای سوریه و شمال اسرائیل منطقه‌ای است که تقریباً با فینیقیه باستان مطابقت دارد و بنابراین اکثر مردم لبنان خود را با جمعیت فینیقیه باستانی آن منطقه یکی می‌دانند. بنابراین، کشور لبنان بزرگ پیشنهادی شامل لبنان ، سواحل مدیترانه‌ای سوریه و شمال اسرائیل می‌شود .
رکونوفکا () یک شهرک در بخش ستراوسکولسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
روگوواتویه () یک شهرک در بخش ستراوسکولسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
شاتالوفکا () یک شهرک در بخش ستراوسکولسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
شمارنویه () یک شهرک در بخش ستراوسکولسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
ووروتنیکوو () یک شهرک در بخش ستراوسکولسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
اوکولنویه () یک شهرک در بخش ستراوسکولسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
پوتودان () یک شهرک در بخش ستراوسکولسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
پاسچنی () یک شهرک در بخش ستراوسکولسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
پروکودینو () یک شهرک در بخش ستراوسکولسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
پریولسکویه () یک شهرک در بخش ستراوسکولسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
نزناموو () یک شهرک در بخش ستراوسکولسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
اوزرکی () یک شهرک در بخش ستراوسکولسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
پرئوبراژنکا () یک شهرک در بخش ستراوسکولسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
اوبوخوفکا () یک شهرک در بخش ستراوسکولسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
نیژنه-چوفیچوو () یک شهرک در بخش ستراوسکولسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
نووکلادووویه () یک شهرک در بخش ستراوسکولسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
نوونیکولایفکا () یک شهرک در بخش ستراوسکولسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
نووایا درونایا () یک شهرک در بخش ستراوسکولسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
آرخانگلسکویه () یک شهرک در بخش ستراوسکولسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
دمیتریفکا () یک شهرک در بخش ستراوسکولسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
گولوفیفکا () یک شهرک در بخش ستراوسکولسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
گورودیشچه () یک شهرک در بخش ستراوسکولسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
ایوانوفکا () یک شهرک در بخش ستراوسکولسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
ناگولنویه () یک شهرک در بخش ستراوسکولسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
ترنوویه () یک شهرک در بخش ستراوسکولسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
ترخوو () یک شهرک در بخش ستراوسکولسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
ولادیمیروفکا () یک شهرک در بخش ستراوسکولسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
ویسوکی () یک شهرک در بخش ستراوسکولسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
پِگنو (به ایتالیایی: "Pegno") یک اصطلاح حقوقی و مالی در ایتالیا است که به معنای وثیقه یا رهن به‌کار می‌رود. این مفهوم در قرون وسطی و دوران رنسانس در شهرهای بازرگانی ایتالیا به‌ویژه فلورانس، ونیز و جنوا توسعه یافت و به‌عنوان یکی از ابزارهای اصلی در معاملات مالی و وام‌دهی به‌کار گرفته می‌شد.
مونت‌دی‌پیه‌تا (به ایتالیایی: "Monte di Pietà"؛ به معنای «کوه رحمت») یک نوع نهاد مالی و خیریه در ایتالیا بود که در اواخر قرون وسطی و دوران رنسانس برای اعطای وام‌های خرد با وثیقه به نیازمندان ایجاد شد. این نهادها با حمایت کلیسا و بر پایهٔ مفاهیم مسیحی «رحمت» و «عدالت اجتماعی» شکل گرفتند و هدفشان مقابله با رباخواری بود.
موتزارت در ایتالیا (انگلیسی:Mozart in Italy) به مجموعه سفرهای جوانانهٔ ولفگانگ آمادئوس موتزارت به ایتالیا گفته می‌شود که بین سال‌های ۱۷۶۹ تا ۱۷۷۳ انجام شد. این سفرها یکی از مهم‌ترین دوره‌های شکل‌گیری حرفهٔ موسیقی موتزارت به شمار می‌روند و تأثیر عمیقی بر توسعهٔ سبک شخصی و تکنیک‌های آهنگسازی او داشتند. قبل از این سفرها، موتزارت به عنوان یک نابغهٔ موسیقی کودک شناخته می‌شد و آثار او عمدتاً تحت تأثیر آموزش‌های پدرش، لئوپولد موتزارت، و موسیقی محلی سالزبورگ شکل گرفته بود. با این حال، تجربهٔ کار مستقیم با اپراهای
بود. با این حال، تجربهٔ کار مستقیم با اپراهای بزرگ ایتالیایی، تعامل با خوانندگان و نوازندگان حرفه‌ای و آشنایی با سنت‌های موسیقی هر شهر، افق دید او را گسترده‌تر کرد و او را به یکی از برجسته‌ترین آهنگسازان کلاسیک اروپا تبدیل نمود. سفرهای ایتالیایی موتزارت نه تنها فرصتی برای آشنایی با اپرای ایتالیایی فراهم کردند، بلکه او را با موسیقی مذهبی، کانتات‌ها، سمفونیک‌ها و تکنیک‌های پیشرفتهٔ ارکستراسیون آشنا ساختند. این دوره، ترکیبی از آموزش عملی و اجرای عمومی آثار بود که توانایی او در مدیریت ارکستر، طراحی نقش‌های
بود که توانایی او در مدیریت ارکستر، طراحی نقش‌های صوتی و نوشتن موسیقی برای انواع صحنه‌ها و مناسبت‌ها را به سطح حرفه‌ای ارتقا داد. علاوه بر جنبه‌های موسیقایی، سفرهای ایتالیایی تأثیر مهمی بر شخصیت هنری و اجتماعی موتزارت داشتند. او با فرهنگ موسیقی اروپا و سنت‌های مختلف موسیقی هر منطقه آشنا شد، با آهنگسازان برجسته ارتباط برقرار کرد و توانست شبکه‌ای از روابط حرفه‌ای ایجاد کند که در تمام دوران حرفه‌ای او مورد استفاده قرار گرفت. تجربهٔ حضور در سالن‌های اپرا، همکاری با خوانندگان و نوازندگان حرفه‌ای و بازخوردهای
با خوانندگان و نوازندگان حرفه‌ای و بازخوردهای تماشاگران، باعث شد موتزارت درک عمیق‌تری از نیازهای اجرا و مخاطب پیدا کند و آثارش را با دیدی کامل‌تر و حرفه‌ای‌تر طراحی نماید. در نهایت، سفرهای ایتالیایی موتزارت به او این امکان را دادند که آثار خود را در سطح بین‌المللی عرضه کند، سبک موسیقی خود را گسترش دهد و به عنوان یکی از پیشگامان موسیقی کلاسیک اروپا شناخته شود. این سفرها نقطه عطفی در زندگی هنری او بودند که مسیر آیندهٔ حرفهٔ موسیقی و تاثیرگذاری او بر موسیقی جهان را رقم زدند. پیش‌زمینه. ولفگانگ آمادئوس موتزارت
را رقم زدند. پیش‌زمینه. ولفگانگ آمادئوس موتزارت در سال ۱۷۵۶ در سالزبورگ به دنیا آمد. از سنین بسیار پایین استعداد استثنایی خود در موسیقی را نشان داد و تحت آموزش پدرش، لئوپولد موتزارت، رشد کرد. هدف اصلی این سفرها، معرفی توانایی‌های موتزارت به صحنهٔ موسیقی اروپا و فراهم آوردن تجربهٔ عملی و آشنایی با اپرای ایتالیایی بود. سفرهای ایتالیایی. ولفگانگ آمادئوس موتزارت در طول سفرهای جوانانهٔ خود به ایتالیا بین سال‌های ۱۷۶۹ تا ۱۷۷۳ به شهرهای مهمی چون میلان، رم، ونیز و ناپلی سفر کرد. این سفرها فرصتی منحصر به فرد برای
ناپلی سفر کرد. این سفرها فرصتی منحصر به فرد برای آشنایی با سبک‌های مختلف موسیقی ایتالیایی، اپراهای محلی، موسیقی مذهبی و تکنیک‌های ارکستراسیون فراهم آورد و تأثیر عمیقی بر رشد هنری و حرفه‌ای او داشت. میلان. در سال ۱۷۶۹، موتزارت به میلان سفر کرد تا اپرای "Mitridate, re di Ponto" را آماده و اجرا کند. این اپرا به مناسبت تاجگذاری اجرا شد و با استقبال بسیار گستردهٔ مردم و منتقدان مواجه گردید. در این سفر، موتزارت علاوه بر نوشتن موسیقی اپرا، فرصت داشت با خوانندگان حرفه‌ای و آهنگسازان محلی کار کند و مهارت‌های خود در
و آهنگسازان محلی کار کند و مهارت‌های خود در ارکستراسیون و طراحی نقش‌های صوتی را توسعه دهد. او همچنین با فرم‌های سنتی اپرای ایتالیایی، ساختار دراماتیک، و تکنیک‌های تدوین صحنه‌ای آشنا شد. در میلان، موتزارت با برخی از آهنگسازان برجستهٔ ایتالیایی مانند جوزپه سالیری و دیگر استادان محلی آشنا شد و تجربهٔ اجرا در سالن‌های بزرگ و تعامل با نوازندگان حرفه‌ای را کسب کرد. این دوره باعث شد که سبک او در ترکیب ارکستر و طراحی آوازها بسیار متنوع و پیشرفته شود. رم. موتزارت در رم به موسیقی مذهبی و سبک کرال توجه ویژه‌ای داشت.
رم به موسیقی مذهبی و سبک کرال توجه ویژه‌ای داشت. او قطعاتی برای کلیساهای محلی نوشت و به مطالعهٔ تکنیک‌های کرال، استفاده از ارکستر در موسیقی مذهبی و سازبندی‌های پیچیده پرداخت. این تجربه‌های مذهبی و کرال بعدها در مس‌ها و سونات‌های او نمود پیدا کردند و باعث شد توانایی ترکیب موسیقی مذهبی با عناصر دراماتیک اپرا در آثار آیندهٔ او افزایش یابد. علاوه بر این، موتزارت در رم فرصت یافت با نوازندگان محلی و گروه‌های کر حرفه‌ای همکاری کند، که این همکاری‌ها تجربهٔ او را در اجرای عمومی و مدیریت گروه‌های موسیقی بزرگ تقویت
اجرای عمومی و مدیریت گروه‌های موسیقی بزرگ تقویت کرد. ونیز. در ونیز، موتزارت به بررسی اپراهای محلی و سنت‌های موسیقی صحنه‌ای پرداخت. او با سبک کانتات‌ها و اپراهای کوتاه ونیزی آشنا شد و مهارت خود در ارکستراسیون و طراحی نقش‌های صوتی را افزایش داد. موتزارت همچنین با خوانندگان حرفه‌ای و نوازندگان ونیزی همکاری نمود و در اجرای آثار خود از تکنیک‌های اجرا و آوازی آنها بهره برد. این تجربه باعث شد که او توانایی بیشتری در تنظیم خطوط آواز برای صداهای مختلف و ترکیب آن‌ها با ارکستر پیدا کند. علاوه بر توسعهٔ مهارت‌های
با ارکستر پیدا کند. علاوه بر توسعهٔ مهارت‌های موسیقیایی، ونیز به موتزارت فرصت داد با فرهنگ و سبک زندگی هنری ایتالیایی بیشتر آشنا شود و تجربهٔ کار در محیط‌های هنری متفاوت را کسب کند. ناپلی. سفر به ناپلی، بین سال‌های ۱۷۷۲ و ۱۷۷۳، شامل مطالعهٔ موسیقی محلی، اپراهای ناپلی و تحلیل تکنیک‌های آهنگسازان برجستهٔ ناپلی بود. موتزارت در این شهر با اجرای حرفه‌ای اپراها و همکاری با خوانندگان و نوازندگان محلی، تجربهٔ عملی ارزشمندی به دست آورد. در ناپلی، او اپرای "Lucio Silla" را آماده و اجرا کرد و با استقبال تماشاگران
Silla" را آماده و اجرا کرد و با استقبال تماشاگران روبه‌رو شد. این اثر، که از تکنیک‌های پیشرفتهٔ ارکستراسیون و طراحی نقش‌های صوتی بهره می‌برد، نشان‌دهندهٔ تأثیر مستقیم سفرهای ایتالیایی بر رشد سبک موسیقی موتزارت بود. تأثیر سفرهای ایتالیایی. سفرهای ایتالیایی موتزارت بر رشد حرفه‌ای و سبک موسیقی او تأثیر عمیق داشتند. تجربهٔ اجرای عمومی، نقدهای موسیقی‌دانان و تعامل با آهنگسازان برجسته، شبکه‌ای از ارتباطات حرفه‌ای برای او ایجاد کرد. این تجربیات بعدها در اپراهای بزرگ بعدی او مانند "Don Giovanni" و "Le Nozze di
بزرگ بعدی او مانند "Don Giovanni" و "Le Nozze di Figaro" نمود یافت. نقدها و بازخوردها. اجرای اپراهای موتزارت در ایتالیا با استقبال گستردهٔ تماشاگران و موسیقی‌دانان روبه‌رو شد. منتقدان محلی به هوش موسیقی و تکنیک‌های آهنگسازی او اشاره کردند و برخی نیز سبک او را با آهنگسازان مشهور ایتالیایی مقایسه کردند. جستارهای وابسته. ولفگانگ آمادئوس موتسارت
کافه جوبه رزه یک کافه ادبی تاریخی در میدان جمهوری ، فلورانس است. وقتی که این کافه در سال ۱۸۹۶ باز و افتتاح شد، این نام را نداشت و به عنوان «فراتلی راینینگ‌هاوس» شناخته می‌شد و نام داشت. در سال ۱۹۱۰، نام این کافه به «جوبه رزه» تغییر کرد، جوبه رزه در ایتالیایی معنای «ژاکت یا کت قرمز» را میداد، این نام برگرفته از کت‌های قرمزی بود که پیش‌خدمتان هرروز می‌‌پوشیدند. این کافه-رستوران از قدیم به عنوان مکانی برای جمع شدن شاعران و روشنفکران شناخته می‌شد. آلبرتو ویونایی این کافه-رستوران را به عنوان «fucina di sogni e
این کافه-رستوران را به عنوان «fucina di sogni e di passioni» توصیف کرد که در فارسی، معنای «کوره‌ای از رویاها و شورها» را می‌دهد. جوبه رزه مکانی بود که جنبش آینده‌نگری در آنجا شکوفا شد و گسترش یافت؛ این مکان به عنوان کارگاهی از ایده‌ها و پروژه‌هایی از این قبیل چیزها، نقش مهمی در تاریخ فرهنگ ایتالیا ایفا کرد.«ما می‌خواهیم عشق به خطر، انرژی مداوم و شجاعت را جشن بگیریم. ما می‌خواهیم رفتن به مسیرهای جدید و تهاجمی، بی‌خوابی تب‌آلود، دویدن، جهش‌های مرگبار، سیلی‌ها و ضربات را تشویق کنیم.» شاعرانی همچون آردنگو
و ضربات را تشویق کنیم.» شاعرانی همچون آردنگو سوفیچی، جووانی پاپینی، یوجنیو مونتاله، فیلیپو تومازو مارینتی، جوزپه پرتزولینی و بسیاری دیگر در این کافه ادبی‌تاریخی، که مکانی مهم برای ادبیات ایتالیا در آغاز قرن بیستم بود، با یکدیگر ملاقات میکردند و می‌نوشتند. مجلات مهمی مانند "سولاریا" و "لاچربا" منشأ‌شان همین کافه بوده‌است، چراکه نویسندگان و پایه‌گذارانشان همیشه به این کافه رفت و آمد داشتند و ایده بنیان‌گذاری این دو مجله و روزنامه، در همین کافه مطرح شده‌‌بود. در سال ۲۰۱۹ به پیشنهاد وزارت فرهنگ ایتالیا، این
در سال ۲۰۱۹ به پیشنهاد وزارت فرهنگ ایتالیا، این کافه به عنوان یک دارایی فرهنگی اعلام شد. این کافه ادبی دنج که توسط دو آلمانی، برادران راینینگهاوس، در سال ۱۸۹۶ تأسیس شد، از سال ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۴ به دلیل مشکلات مالی تعطیل بوده است. در اواخر ژوئن ۲۰۲۴ "این کافه" دوباره فعالیت خود را شروع کرد.
کامبیو (به ایتالیایی: "Cambio"؛ به معنای «مبادله» یا «صرافی») اصطلاحی مالی و تجاری در ایتالیا بود که از سده‌های میانه تا دوران رنسانس برای اشاره به فعالیت‌های صرافی و مبادلهٔ ارز به‌کار می‌رفت. نهادهای کامبیو نقشی کلیدی در تسهیل تجارت بین‌المللی ایفا کردند و باعث گسترش ابزارهایی مانند حواله و برات شدند.
سکاریکو (به ایتالیایی: "Scarico"؛ به معنای «تخلیه» یا «باراندازی») اصطلاحی تجاری و گمرکی در ایتالیا بود که در سده‌های میانه و دوران رنسانس به عملیات تخلیهٔ کالا در بنادر و انبارهای رسمی اشاره داشت. این واژه بخشی از نظام حقوقی و مالی ونیز و دیگر شهرهای بندری ایتالیا به‌شمار می‌رفت و نقش مهمی در سازماندهی تجارت دریایی و محاسبهٔ عوارض گمرکی داشت.
فوندوکو (به ایتالیایی: "Fondaco"؛ از عربی: «فندق») نوعی کاروانسرا و انبار تجاری در ایتالیا بود که در شهرهای بندری به‌ویژه ونیز برای استقرار و فعالیت بازرگانان خارجی ساخته می‌شد. فوندوکوها نقش مهمی در سازماندهی تجارت دریایی، کنترل فعالیت‌های اقتصادی و جمع‌آوری عوارض گمرکی داشتند.
بیمارستان شهید دکتر قربانعلی جلیل، بیمارستانی دولتی در شهر یاسوج است. این بیمارستان در سال ۱۳۹۷ با حضور قاضی زاده هاشمی وزیر وقت بهداشت درمتن و آموزش پزشکی به بهره‌برداری رسید. این بیمارستان بزرگترین بیمارستان استان کهگیلویه و بویراحمد می‌باشد.
کونتراتو دی کمندا (به ایتالیایی: "Contratto di Commenda"؛ به معنای «قرارداد سرمایه‌گذاری») یک شکل نوین از قراردادهای تجاری در ایتالیا در سده‌های میانه و دوران رنسانس بود. این قرارداد میان یک سرمایه‌گذار ("commendator") و یک تاجر یا مدیر تجاری ("tractator") بسته می‌شد و بر پایهٔ آن سرمایه‌گذار، سرمایهٔ لازم را در اختیار تاجر می‌گذاشت تا در سفرهای دریایی یا مبادلات بازرگانی به‌کار برده شود.
بانکی دی سان جورجو (به ایتالیایی: "Banco di San Giorgio"؛ به معنای «بانک سن ژرژ») یکی از نخستین بانک‌های عمومی جهان بود که در سال ۱۴۰۷ در جنوا تأسیس شد. این بانک نقشی اساسی در مدیریت بدهی‌های دولت‌شهر جنوا و تأمین مالی تجارت دریایی ایفا می‌کرد و الگویی برای بانک‌های بعدی اروپا شد.
وینچنزو کوستا (; – ) سیاست‌مدار و نظامی اهل ایتالیا بود. زندگی‌نامه. کوستا از پدری رومانیایی و مادری میلانی در خانواده‌ای با سنت‌های ریسورجیمنتو به دنیا آمد. او در پانزده‌سالگی به یک سازمان شبه‌نظامی به نام «Sursum Corda» پیوست و در زمان فراغت از تحصیل با یکی از گردان‌های داوطلب آموزش دید. دو سال بعد، در جریان جنگ بزرگ، او اسناد هویتی خود را جعل کرد (زیرا هنوز هفده‌ساله بود) تا بتواند در ارتش پادشاهی ایتالیا نام‌نویسی کند و به پدرش که پیش‌تر در جبهه می‌جنگید، بپیوندد. بدین ترتیب او به هنگ پنجم آلپینی، گردان
بپیوندد. بدین ترتیب او به هنگ پنجم آلپینی، گردان ادولو ملحق شد و در ترنتینو و فلات آسیگو جنگید؛ در جریان یک دورهٔ دانشجوی افسری با آلدو رسگا آشنا شد و دوستی برقرار کرد. در ۴ نوامبر ۱۹۱۸ او در میان نیروهای ایتالیایی بود که پس از نبرد ویتوریو ونتو وارد ترنتو شدند. در طول دو سال سرخ، کوستا به جنبش فاشیستی نوپا نزدیک شد و در مارس ۱۹۱۹ هنگام یک اعتصاب مورد حمله قرار گرفت؛ در ۲۳ مارس او جزو نخستین کسانی بود که به فاشی‌های مبارز ایتالیا در میلان پیوست، درست در روزی که این سازمان تأسیس شد، و روز بعد نیز در
در روزی که این سازمان تأسیس شد، و روز بعد نیز در گردهمایی بنییتو موسولینی در میدان سن سپولکرو شرکت کرد. در ۱۵ آوریل ۱۹۱۹ او در حملهٔ فاشیست‌ها به دفتر روزنامهٔ سوسیالیست "اوانتی!" حضور داشت. اندکی بعد کوستا با جووانی هوست-ونتوری، کاپیتان واحد سیزدهم تهاجمی و پیرو گابریله دانونتسیو در جریان اشغال فیومه، ملاقات کرد؛ او کوستا را متقاعد کرد که به فیومه برود، جایی که مأمور تشکیل یک گردان خودمختار تحت فرمان دانونتسیو شد. در ۱۲ فوریه ۱۹۲۰، هنگام انجام خدمت پادگانی در نزدیکی گروکوو، کوستا توسط کارابینیری دستگیر و