payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ان‌کونکو، نتو و کیرنان دوسبری-هال پیروز شد. در مرحله یک‌چهارم نهایی، چلسی در تکرار فینال جام باشگاه‌های جهان ۲۰۲۱ که چلسی با نتیجه ۲–۱ پیروز شده بود، به مصاف پالمیراس رفت. چلسی با همان نتیجه و با گلزنی کول پالمر در این مسابقات، دوباره پیروز شد. استوائو در آخرین بازی خود برای پالمیراس قبل از پیوستن به چلسی گلزنی کرد. در نیمه نهایی، چلسی با فلومیننزه، تنها تیم غیراروپایی حاضر در نیمه نهایی، روبرو شد. چلسی با دو گل ژائو پدرو، محصول آکادمی فلومیننزه که به تازگی به این تیم پیوسته و ثبت نام کرده است، ۲–۰ پیروز
به این تیم پیوسته و ثبت نام کرده است، ۲–۰ پیروز شد. پاری سن-ژرمن. پاری سن-ژرمن از طریق رتبه‌بندی یوفا به عنوان یکی از بهترین تیم‌های اروپایی، به این مسابقات راه یافت. آنها به عنوان قهرمان فعلی اروپا، که اخیراً لیگ قهرمانان اروپا ۲۵–۲۰۲۴ را برده بود، وارد این مسابقات شدند. آنها در گروه B در کنار اتلتیکو مادرید، بوتافوگو و سیاتل ساندرز قرار گرفتند. در بازی افتتاحیه، پاری سن ژرمن با نتیجه ۴–۰ اتلتیکو مادرید را با دو گل نیمه اول فابیان رویز و ویتینیا و دو گل دیرهنگام سنی مایولو و لی کانگ این شکست داد. در بازی
سنی مایولو و لی کانگ این شکست داد. در بازی دوم، پاری سن-ژرمن به مصاف بوتافوگو، قهرمان فعلی آمریکای جنوبی، رفت. در یک غافلگیری فوق‌العاده، آمریکای جنوبی‌ها با نتیجه ۱–۰ پیروز شدند و تنها گل آنها را ایگور خسوس به ثمر رساند. در بازی سوم، پاری سن-ژرمن با تیم محلی سیاتل ساندرز روبرو شد و با گل‌های خویچا کواراتسخلیا و اشرف حکیمی ۲–۰ پیروز شد. این نتیجه، پاری سن-ژرمن را به عنوان صدرنشین گروه B، بالاتر از بوتافوگو و اتلتیکو مادرید - که هر دو شش امتیاز داشتند - و به دلیل تفاضل گل رو در رو، به مرحله حذفی رساند. در
دلیل تفاضل گل رو در رو، به مرحله حذفی رساند. در مرحله یک‌هشتم نهایی، پاری سن-ژرمن با یک تیم محلی دیگر به نام اینتر میامی، که لیونل مسی، بازیکن سابق پاری سن-ژرمن، در آن بازی می‌کرد، روبرو شد. پاری سن-ژرمن با نتیجه پرگل ۴–۰، با دو گل از ژوائو نوس و یک گل از حکیمی و یک گل به خودی از میامی، پیروز شد. در مرحله یک‌چهارم نهایی، پاری سن-ژرمن در تکرار فینال لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۲۰ که بایرن آن را با نتیجه ۱–۰ برده بود، به مصاف بایرن مونیخ رفت. این بار، پاری سن-ژرمن با گل‌های دزیره دوئه و عثمان دمبله، ۲–۰ پیروز شد.
با گل‌های دزیره دوئه و عثمان دمبله، ۲–۰ پیروز شد. در این مسابقه همچنین جمال موسیالا، بازیکن بایرن، به دلیل برخورد با جانلوئیجی دوناروما، دروازه‌بان پاری سن-ژرمن، به شدت مصدوم شد، در حالی که دو بازیکن پاری سن-ژرمن، ویلیان پاچو و لوکاس هرناندز، از زمین اخراج و هر کدام دو جلسه محروم شدند. در نیمه نهایی، پاری سن-ژرمن با رئال مادرید که کیلیان امباپه، بازیکن سابق پاری سن-ژرمن، را در اختیار داشت، روبرو شد. بار دیگر، پاری سن ژرمن به راحتی و با نتیجه ۴–۰ پیروز شد. این پیروزی با دو گل از رویز، گل دمبله در نیمه اول و
پیروزی با دو گل از رویز، گل دمبله در نیمه اول و گل دیرهنگام گونسالو راموس به دست آمد. مسابقه. جزئیات. &lt;section begin=Final /&gt; &lt;section begin=Line-ups /&gt;
لیه مک‌نامارا بازیگر اهل جمهوری ایرلند است. او در فیلم "قلب فلزی" (۲۰۱۸)، مجموعه تلویزیونی شبکهٔ اسکای مکس "پس فرار کن" (۲۰۲۳) و "" (۲۰۲۴) ایفای نقش کرده است. او همچنین در مجموعهٔ تلویزیونی "وایکینگ‌ها" (۲۰۱۷-۲۰۱۹) از شبکهٔ هیستوری، سریال درام جنایی بی‌بی‌سی وان "قتل‌های دوبلین" (۲۰۱۹)، و مینی‌سریال بی‌بی‌سی تیری "مردم عادی" (۲۰۲۰) ظاهر شده است. مک‌نامارا اهل کسل‌تروی، حومه شهر لیمریک است. عموی وی پال مک‌نامارا خوانندهٔ اپرا است.
عادت‌های اتمی: روشی آسان و اثبات‌شده برای ساختن عادت‌های خوب و شکستن عادت‌های بد () کتابی در زمینه خودسازی نوشتهٔ جیمز کلیر است که در سال ۲۰۱۸ منتشر شد. این کتاب به یکی از پرفروش‌ترین کتاب‌های نیویورک تایمز تبدیل شده و بیش از ۲۰ میلیون نسخه از آن در سراسر جهان به فروش رسیده‌است. خلاصه. در این کتاب، کلیر به بررسی چگونگی شکل‌گیری عادت‌ها و ارائهٔ راهکارهایی برای ایجاد عادت‌های خوب و حذف عادت‌های بد می‌پردازد. او چهار قانون اصلی برای تغییر رفتار را معرفی می‌کند: کلیر همچنین مفاهیمی مانند «پشته‌سازی عادت‌ها»
کلیر همچنین مفاهیمی مانند «پشته‌سازی عادت‌ها» (اتصال عادت جدید به عادت موجود) و «بسته‌بندی وسوسه» (ترکیب عادت با فعالیت لذت‌بخش) را برای تسهیل در ایجاد عادت‌های جدید مطرح می‌کند. فروش و ترجمه‌ها. تا سال ۲۰۲۵، کتاب «عادت‌های اتمی» بیش از ۲۰ میلیون نسخه در سراسر جهان فروش داشته و به بیش از ۶۰ زبان ترجمه شده‌است. نسخهٔ فارسی این کتاب با عنوان «عادت‌های اتمی» توسط نشر نوین با ترجمهٔ هادی بهمنی و همچنین توسط نشر نیک‌فرجام با ترجمهٔ مهتاب ویسی منتشر شده‌است. جوایز و افتخارات. در سال ۲۰۲۱، این کتاب به عنوان
جوایز و افتخارات. در سال ۲۰۲۱، این کتاب به عنوان پرفروش‌ترین کتاب آمازون معرفی شد. همچنین، جیمز کلیر در سال ۲۰۲۴ به تالار مشاهیر آکادمیک آل-آمریکا معرفی شد. نقدها. با وجود استقبال گسترده، برخی منتقدان معتقدند که مفاهیم مطرح‌شده در کتاب جدید نیستند و بیشتر بازنویسی ایده‌های موجود در زمینهٔ روان‌شناسی رفتار هستند. همچنین، برخی به تکراری بودن سبک نوشتار و ساختار کتاب اشاره کرده‌اند که بیشتر شبیه به مجموعه‌ای از پست‌های وبلاگی است تا یک روایت منسجم.
سری آ۱ قهرمانی پائولیستا که معمولاً به عنوان قهرمانی پائولیستا شناخته می‌شود، با نام مستعار پائولیستا، لیگ برتر فوتبال حرفه‌ای ایالتی در ایالت سائوپائولو برزیل است. این لیگ که توسط فدراسیون فوتبال پائولیستا (FPF) اداره می‌شود، با ۱۶ باشگاه برگزار می‌شود و معمولاً از ژانویه تا آوریل ادامه دارد. رقابت بین چهار تیم از شناخته شده‌ترین تیم‌های برزیل (کورینتیانس، پالمیراس، سانتوس و سائوپائولو) تاریخ این رقابت‌ها را رقم زده است. قهرمانی پائولیستا قدیمی‌ترین لیگ تاسیس شده در برزیل است که از سال ۱۹۰۲ و به صورت
تاسیس شده در برزیل است که از سال ۱۹۰۲ و به صورت حرفه‌ای از سال ۱۹۳۳ برگزار می‌شود.
این فیلم را بدزدید! فیلمی محصول سال ۲۰۰۰ و به کارگردانی رابرت گرینوالد است. در این فیلم بازیگرانی همچون وینسنت دن آفریو، جنین گرافلو، جین تریپل‌هورن، کوین کوریگان، دانل لوگ، کوین پولاک، آلان ون اسپرانگ، تروی گاریتی و مایکل سرا ایفای نقش کرده‌اند.
واق! یا پارس! فیلمی محصول سال ۲۰۰۲ و به کارگردانی کاسیا آدامیک است. در این فیلم بازیگرانی همچون لی ترگسن، هدر مورگان، لیسا کودرو، وینسنت دن آفریو، هانک آزاریا، ماری جو دشانل، اسکات ویلسون و وید ویلیامز ایفای نقش کرده‌اند.
کاروان المپیکی اتیوپی، یکی از کاروان‌های شرکت‌کننده در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این دور از بازی‌ها از ۲۶ ژوئیه تا ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۵ تا ۲۱ مرداد ۱۴۰۳ خورشیدی) به میزبانی پاریس، پایتخت فرانسه برگزار شد. اتیوپی پس از نخستین حضور خود در ۱۹۵۶، در همه‌ی ادوار پس از آن به جز سه دوره شرکت کرده‌اند. آنها در سال ۱۹۷۶ به میزبانی مونترآل، بخشی از تحریم کانگولوز بودند، المپیک ۱۹۸۴ به میزبانی لس آنجلس را به‌عنوان بخشی از تحریم‌کنندگان به رهبری شوروی بودند و المپیک ۱۹۸۸ به میزبانی سئول را به دلیل همبستگی با کره
۱۹۸۸ به میزبانی سئول را به دلیل همبستگی با کره شمالی تحریم کردند. اتیوپی در این دوره از بازی‌ها، با کسب یک مدال طلا و سه نقره در جایگاه چهل و هفتم رده‌بندی نهایی این دوره از بازی‌ها قرار گرفت. شرکت‌کنندگان. به جز یک شناگر زن اتیوپیایی، دیگر ورزشکاران (۳۳ نفر) در رشته دو و میدانی به رقابت با دیگر ورزشکاران پرداختند.
دم‌خاری (Spinetail) می‌تواند به پرندگان از چندین سرده اشاره داشته باشد:
مسابقات قهرمانی فوتبال ایالات برزیل، مسابقات حرفه‌ای فوتبال مردان بزرگسال در برزیل است که بین ژانویه و آوریل برای مناطق شمال شرقی، مرکزی-غربی، جنوب شرقی و جنوبی برگزار می‌شود. با این حال، در برخی از ایالت‌های منطقه شمالی، در ماه مه یا ژوئن اتفاق می افتد. قهرمانی پائولیستا، یکی از این لیگ‌ها است که در سال ۱۹۰۲ آغاز شده است و قدیمی‌ترین مسابقات فوتبال در برزیل به شمار می‌آید. همه باشگاه های فوتبال حرفه ای در برزیل چه آن‌هایی که در لیگ‌های کشوری حضور دارند و چه آن‌هایی که حضور ندارند، در مسابقات قهرمانی ایالتی
آن‌هایی که حضور ندارند، در مسابقات قهرمانی ایالتی بازی می‌کنند. مسابقات قهرمانی ایالتی اولین مسابقات حرفه‌ای بود که در برزیل شکل گرفت و به دلایل اقتصادی و جغرافیایی و به خصوص مسافت طولانی بین شهرهای اصلی کشور و ایالت‌های مختلف، هر یک از ایالت‌های برزیل مسابقات قهرمانی فوتبال خود را ایجاد کردند. به این ترتیب، لیگ‌های ایالتی رقابت اصلی بودند و حتی پس از ایجاد یک لیگ کشوری مناسب در سال ۱۹۷۱، لیگ‌های ایالتی تا دهه ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ برای طرفداران برزیلی معتبر و مهم باقی ماندند تا زمانی که مسابقات کشوری و قاره‌ای از
ماندند تا زمانی که مسابقات کشوری و قاره‌ای از نظر اهمیت از آن‌ها پیشی گرفتند. در حال حاضر، مسابقات قهرمانی ایالتی به عنوان یک پیش فصل برای لیگ‌های کشوری برزیل و فصل اصلی برای تیم های کوچکتر که در هیچ رقابت کشوری حضور ندارند، عمل می‌کند. مسابقات قهرمانی ایالتی به عنوان یک لیگ موازی با لیگ‌های کشوری برزیل برگزار می‌شود. باشگاه‌ها در مسابقات کشوری و ایالتی برزیل به طور همزمان با یکدیگر رقابت می‌کنند. هر لیگ ایالتی فرمت و دسته‌بندی‌های خاص خود را به همراه صعود و سقوط دارد. رتبه‌بندی خوب در جدول، تیم‌ها را واجد
سقوط دارد. رتبه‌بندی خوب در جدول، تیم‌ها را واجد شرایط جام حذفی برزیل سال آینده، مسابقات منطقه‌ای جام شمال شرقی و کوپا ورده (جام سبز) می‌کند، و تیم‌هایی که در لیگ‌های کشوری حضور ندارند به سری دی سال آینده صعود می‌کنند.
قهرمانی کاریوکا، که به طور رسمی با نام قهرمانی ایالتی ریودوژانیرو شناخته می‌شود، یک لیگ فوتبال ایالتی در ایالت ریودوژانیرو برزیل است که زیر نظر فدراسیون فوتبال ایالت ریودوژانیرو برزیل برگزار می‌شود. این یک تورنمنت سالانه است که از سال ۱۹۰۶ آغاز شده است. بیشترین رقابت در این مسابقات بین چهار تیم بوتافوگو، فلامینگو، فلومیننزه و واسکو دوگاما می‌باشد.
لئوناردو آکوری (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل ایتالیا است که در پست هافبک بازی می‌کرد.
نهر مانسی (همچنین با نام نهر بزرگ مانسی شناخته می‌شود) شاخه‌ای از رودخانه وست برانچ سوسکهانا در شهرستان سالیوان و شهرستان لیکامینگ، در پنسیلوانیا، در ایالات متحده است. طول آن تقریباً است و حوضه آبخیز نهر مساحت دارد. دبی آب نهر در منطقه سانستون به طور متوسط است، اما در منطقه مانسی می‌تواند تا هزار برابر بیشتر باشد. سرچشمه نهر در فلات آلگنی است.
کاروان المپیکی جامائیکا، یکی از کاروان‌های حاضر در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این بازی‌ها از ۲۶ ژوئیه تا ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۵ تا ۲۱ امرداد ۱۴۰۳ خورشیدی) به میزبانی پاریس، پایتخت فرانسه برگزار شد. این حضور، هجدهمین حضور تابستانی کاروان جامائیکا پس از کسب استقلال بود. پیش از استقلال، ورزشکاران این کاروان، در ۴ دوره به عنوان بخشی از کاروان بریتانیا و یا فدراسیون هند غربی بریتانیا در المپیک شرکت کرده بودند. شرکت‌کنندگان. ورزشکاران این کاروان در ورزش‌های زیر شرکت کردند.
شجره ترک یا شجرة الاتراک کتابی به زبان جغتایی که توسط ابوالغازی بهادرخان تاریخ‌نگار و حکمران خیوه از خاندان شیبانی نوشته شده است. این اثر بیان‌گر تاریخ خاندان شیبان ازبک و انساب این خانواده به ویژه از نیمه دوم سده ۹ تا نیمه دوم سده ۱۰ هـ. ق می‌باشد. ابوالغازی بهادرخان ترقیم آن را در ۱۰۷۴ هـ. ق / ۱۶۴۴ مـ شروع کرد، اما نتوانست آن را به اختتام رساند — مرگ وی — و الباقی توسط پسرش انوشه در ۱۰۷۶ هـ. ق / ۱۶۵۵ مـ نوشته و تکمیل شد. بیشتر مطالب آن نیز از حفظ و بدون توسل به منابع ثانویه نوشته گردید. معلومات "شجرة
توسل به منابع ثانویه نوشته گردید. معلومات "شجرة الاترک" در خصوص تاریخ شیبانیان از ۱۴۵۰ مـ حائز اهمیت است اما راجع به چنگیز خان و جانشینان او در اکثر موارد غیرقابل اعتماد است. تألیف. ابوالغازی بهادرخان در سبب تألیف کتاب می‌گوید: ابوالغازی پس از کناره‌گیری از حکومت، نوشتن کتاب را در ۱۰۷۴ هـ. ق آغاز نمود، اما نتوانست آن را به سرانجام برساند و با مرگ وی کتاب ناتمام ماند و صفحات پایانی آن توسط پسرش انوشه نویسانده شد و در ۱۰۷۶ هـ. ق به انجام رسید. فصول. "شجره ترک" در ۹ باب تألیف گشته است. باب اول از آدم تا مغول
در ۹ باب تألیف گشته است. باب اول از آدم تا مغول و باب‌های دوم تا هشتم از حکومت چنگیز و فرزندان او در ایران و قبچاق و ماوراءالنهر و شبه‌جزیر کریمه بحث می‌کند. باب نهم که بخش اصلی کتاب است، در تاریخ خاندان شیبان می‌باشد. باب‌های هشتگانه با استعانت از "جامع‌التواریخ" خواجه رشیدالدین و "ظفرنامه" شرف‌الدین علی یزدی کتابت شده است. مؤلف باب نهم را با یاری جستن از حافظه خود به رشته تحریر درآورده است و همین‌طور بیان می‌کند: طوغان نیز معتقد است نسخه‌ای از "جامع‌التواریخ" که ابوالغازی بهادرخان از آن بهره برده،
که ابوالغازی بهادرخان از آن بهره برده، نسخه‌ای کامل بوده است و نیز مؤلف در بخش انساب احتمالاً از "معز الانساب" خواجه رشیدالدین استفاده کرده است. ترجمه و نشر. "شجره ترک" نخستین‌بار در ۱۷۱۷ مـ توسط اشترالنبرگ، یکی از اسیران سوئدی نبرد پولتاوا در شهر توبول پیدا شد و اسیری دیگر به نام شنستروم آن را در ۱۷۲۰ مـ به آلمانی ترجمه کرد. بعدها مسرشمید اصل و ترجمه آن را به گوتینگن آورد. بارن نیز آن را به فرانسوی ترجمه کرد و با نام «تاریخ انساب تاتار"»" با حواشی بنتینک در ۲ مجلد در ۱۷۲۶ مـ در لاهه انتشار داد. در ۱۷۸۰ مـ
۲ مجلد در ۱۷۲۶ مـ در لاهه انتشار داد. در ۱۷۸۰ مـ تردیاکوفسکی آن را به روسی ترجمه کرد. همچنین اصل ترکی آن در ۱۸۲۴ مـ در کازان تحت سرپرستی فرن و با مقدمه لاتینی وی، توسط ابراهیم خلیف انتشار یافت. همچنین این اثر نخست توسط احمد وفیق پاشا و سپس از سوی رضانور به ترکی استانبولی ترجمه و انتشار یافت. چاپ انتقادی آن نیز توسط دمزون با حواشی بسیار دقیق که با بهره‌گیری از مآخذی مانند "جامع‌التواریخ"، "روضةالصفا"، "تاریخ جنابی"، "حبیب‌السیر"، "ظفرنامه"، "تاریخ رشیدی" و غیره تدوین شده، به فرانسوی ترجمه و با متن ترکی آن
غیره تدوین شده، به فرانسوی ترجمه و با متن ترکی آن در یک مجلد در ۱۸۷۱ مـ در سنت پترزبورگ چاپ شده است. این کتاب که تا ۱۸۲۵ مـ به روسی، آلمانی و لاتین ترجمه شده بود، بر تفکرات اروپایی‌ها راجع به تاریخ مغول و ترک‌های آسیای میانه تأثیر گذاشت.
نهر توواندا (به انگلیسی: Towanda Creek) شاخه‌ای از رود ساسکوهنا در شهرستان برادفورد، پنسیلوانیا، در ایالات متحده است که تقریباً طول دارد و از میان شهرستان کانتون، کانتون، شهرستان لروی، شهرستان فرانکلین و شهرستان مونرو می‌گذرد.
نهر چیلیسکواک یکی از ریزابه‌های رودخانه ساسکوهنا شاخه غربی در شهرستان مونتوور و شهرستان نورث‌آمبرلند، در پنسیلوانیا، در ایالات متحده است. تقریباً است طول دارد و از شهرستان دری، واشینگتن‌ویل، و لیبرتی در شهرستان مونتور و شهرستان چیلیسکواک شرقی و شهرستان چیلیسکواک غربی در شهرستان نورث‌آمبرلند می‌گذرد. حوضه آبخیز نهر مساحت دارد. اثرات کشاورزی باعث شده است که بیشتر نهرهای حوضه آبریز نهر (از جمله ساقه اصلی) دچار اختلال شوند. میانگین آبدهی سالانه نهر بین سال‌های ۱۹۸۰ و ۲۰۱۴ بین بوده است. حوزه آبخیز آن عمدتاً از
۱۹۸۰ و ۲۰۱۴ بین بوده است. حوزه آبخیز آن عمدتاً از زمین‌های کشاورزی تشکیل شده است. این نهر جزو جریان‌های آب گرم است.
زُدایش لایه اتمی یک فنّ نوظهور در ساخت نیم‌رسانا است که در آن یک توالی متناوب بین مراحل اصلاح شیمیایی خودمحدودساز که فقط لایه‌های اتمی بالایی ویفر را تحت تأثیر قرار می‌دهد و مراحل زدایش که فقط نواحی اصلاح‌شده شیمیایی را حذف می‌کند، اجازه حذف لایه‌های اتمی خاص را می‌دهد. مثال استاندارد، زدایشِ سیلیکون با واکنش متناوب با کلر و زدایش با یون آرگون است. این فرایند کنترل‌شده‌بهتری نسبت به زدایش یونی‌غیرفعال است، اگرچه مشکل استفاده تجاری از آن، توان عملیاتی بوده است. کنترل‌پذیری گاز پیشرفته مورد نیاز است و نرخ حذف
کنترل‌پذیری گاز پیشرفته مورد نیاز است و نرخ حذف یک لایه اتمی در ثانیه تقریباً در حد آخرین سطح فناوری حاضر است. فرایند معادل برای نهشتسازی مواد، نهشت لایه اتمی (ای‌ال‌دی) است. ای‌ال‌دی به‌طور قابل‌ملاحظه‌ای برجسته‌تر است و از سال ۲۰۰۷ توسط اینتل برای لایه‌های دی‌الکتریک با کاپای بالا و از سال ۱۹۸۵ در فنلاند در ساخت افزاره‌های الکترولومینسانس فیلم نازک استفاده شده است.
سرهای اولمک مجسمه‌های سنگی از سر انسان هستند که از تخته سنگ‌های بزرگ از جنس بازالت ساخته شده‌اند. ارتفاع آنها از 1.17 تا 3.4 متر می‌باشد. محققان و پژوهشگران تخمین می‌زنند که قدمت آنها به حدود 900 سال قبل از میلاد در آمریکای باستان می رسد. خصوصیات فیزیکی این مجسمه‌ها شامل گونه‌های گوشتی، بینی‌های صاف و چشم‌های کمی روی هم افتاده هستند. منشأ این نوع سنگ‌ها را از جایی در کوه‌های (Sierra de Los Tuxtlas) در وراکروز (Veracruz) می دانند که حمل آنها به محل فعلی‌شان با فاصلۀ بیشتر از 150 کیلومتری به نیروی انسانی
با فاصلۀ بیشتر از 150 کیلومتری به نیروی انسانی فراوانی نیاز داشت. برای اولین بار این مجسمه‌ها توسط خوزه ماریا ملگار و سرانو در سال 1862 کشف شدند و تحقیقات باستان شناسی در سال 1938 توسط انجام گرفت. مشخص نمودن قدمت دقیق سرها همچنان دشوار است زیرا قبل از انجام تحقیقات باستان شناسی بر روی آنها دچار دگرگونی شده اند. اغلب آنها مربوط به دورۀ پیش کلاسیک اولیه (1500 - 1000 قبل از میلاد) و بعضی از آنها به دوره پیش کلاسیک میانه (1000 - 400 قبل از میلاد) مربوط می شوند. وزن کوچک‌ترین آنها حدود 5 تن و بزرگترین آنها بین
وزن کوچک‌ترین آنها حدود 5 تن و بزرگترین آنها بین 36 الی 45 تن هستند. تمدن اولمک. "همچنین نگاه کنید: اولمک" تمدن اولمک بین 1500 تا 400 قبل از میلاد در مناطق هموار جنوب شرقی مکزیک توسه یافت. هستۀ مرکزی این تمدن در منطقۀ ساحلی خلیج مکزیک در داخل ایالت‌های وراکروز و تاباسکو واقع است؛ منطقه‌ای به اندازۀ حدودی 275 کیلومتر مربع. اولمک‌ها اولین تمدنی هستند که در آمریکای میانی رشد کردند و قلب اولمک یکی از شش بستر شکل‌گیری تمدن در سراسر جهان باستان است؛ باقی فرهنگ‌ها مانند نورته چیکو آمریکای جنوبی، رودخانه زرد چین،
مانند نورته چیکو آمریکای جنوبی، رودخانه زرد چین، تمدن دره سند شبه قاره هند، تمدن مصر باستان و تمدن ایران و سومر باستان در عراق می باشند. اولمک‌ها یکی از نخستین ساکنان قاره آمریکای باستان بودند که قبل از تمدن کارال بودند. آنان اولین مردمانی در قاره آمریکا بودند که مجسمه‌سازی سنگی را توسعه دادند. در دهۀ اول قرن بیست و یکم، شواهدی مبنی بر نوشته‌های اولمکی به دست آمد که اولین نمونه‌های هیروگلیف آنها مربوط به حدود 650 سال قبل از میلاد مسیح است. شواهد جامعه پیچیده در اولمک‌ها باعث شده است که به عنوان "فرهنگ
در اولمک‌ها باعث شده است که به عنوان "فرهنگ مادر" آمریکای میانی در نظر گرفته شود. بناهای تاریخی شناخته شده. بنای یادبودی در تاکالیک آباج در گواتمالا تنها نمونه‌ای است که خارج از مرکز اولمک در ساحل خلیج مکزیک یافته شده است؛ تختی است که ممکن است از یک سر عظیم تراشیده شد باشد. سرهای عظیمی در منطقه تمدن مایاها نیز کشف شده است. سن لورنزو. سر بزرگ سان لورنزو شماره 1 هنگام حفاری جهتش به سمت بالا بود. سر بزرگ 1 ارتفاعی برابر با 2.84 متر دارد و عرض آن 2.11 متر و وزنش 25 تن است. این اثر در سال 1945 توسط در لبۀ دره
25 تن است. این اثر در سال 1945 توسط در لبۀ دره به طور نیمه مدفون کشف گردید. تاج آن دارای نوار ساده‌ای است که در پشت سر بسته شده است. پیشانی با چین و چروک‌هایی به حالت اخم مشخص شده است. لب‌ها کمی باز هستند بدون اینکه دندان‌ها مشخص باشند. چهره تقارن ندارد که احتمال دارد ناشی از خطای مجسمه‌سازان باشد. سر بزرگ سان لورنزو 2 با ارتفاعی برابر با 2.69 متر و عرض 1.83 متر و وزن آن برابر با 20 تن می باشد. این اثر در سال 1945 هنگامی که راهنمای راهنمای متیو استرلینگ برخی از گیاهان و گل و لای پوشاننده آن را تمیز کرد،
از گیاهان و گل و لای پوشاننده آن را تمیز کرد، کشف گردید. این سر هم اکنون در موزۀ ملی انسان‌شناسی در مکزیکو سیتی قرار دارد. محققان قدمت ساخت این سر را به دوره‌های پیش کلاسیک اولیه و کلاسیک دیرینه می دانند. سر بزرگ 2 دارای تاج پیچیده‌ای است که نوار افقی در پشت سر دارد و با سه سر پرنده در بالای پیشانی و قسمت شقیقه‌ها واقع شده، مزین گردیده است. دو نوار کوتاه از تاج در جلوی گوش‌ها آویزان هستند. این سر به شدت آسیب دیده است. سر بزرگ سان لورنزو 3 به ارتفاع 1.78 متر، عرض 1.63متر و وزن 9.4 تن است. این سر در سال 1946
عرض 1.63متر و وزن 9.4 تن است. این سر در سال 1946 توسط متیو استرلینگ در یک درۀ عمیق کشف گردید؛ حفاری این سر به دلیل شرایط مرطوب منطقه به دشواری صورت گرفت. این سر در موزۀ انسان‌شناسی زالاپا قرار دارد. تاج آن پیچیده است و نوار افقی پایینی آن از چار رشته افقی تشکیل شده که چین‌های آن بالای چشم‌ها را می پوشاند. یک کلاه کوچک بالای تاج قرار دارد. صورت دارای پیشانی چروکیده و اخم کرده است و به طور غیرمعمول، پلک‌های آن به وضوح مشخص هستند. سر بزرگ سان لورنزو 4 دارای ارتفاع 1.78 متر، عرض 1.17 متر و وزن 6 تن است. این سر
1.78 متر، عرض 1.17 متر و وزن 6 تن است. این سر در سال 1946 توسط متیو استرلینگ کشف گردید. هنگام حفاری مشخص شد که در وضعیت خوبی نسبت به سرهای قبلی دارد. تاج این سر با نوار افقی مزین شده و مشابه تاج سر 3 است. لبه گوش فقط در سمت راست قابل مشاهده است. این صورت متعلق به مردی سالخورده با پیشانی چروکیده، گونه‌های پایین و چانۀ برجسته است. سر بزرگ سان لورنزو 5 به ارتفاع 1.86 متر، عرض 1.47 متر و وزن 11.6 تن است. این سر در سال 1946 توسط متیو استرلینگ کشف گردید و در درۀ جنوب تپه اصلی یافت شد. این سر به خوبی ساخته شده
جنوب تپه اصلی یافت شد. این سر به خوبی ساخته شده است. سر بزرگ 5 به طور قابل مشاهده‌ای حفظ شده است؛ گرچه قسمت پشتی بند تاج در هنگام جابجایی از محل باستان شناسی آسیب دیده است. دو بند کوتاه از تاج در جلوی گوش‌ها پایین می آیند. گوش‌ها با گوشواره‌های دیسک مانند مزین شده‌اند. صورت متعلق به مردی سالخورده با چین و چروک زیر چشم‌ها و بروی بینی و پیشانی است. لب ها کمی باز هستند. سر بزرگ سان لورنزو 6 به ارتفاع 1.67 متر، عرض 1.41 متر و وزن بین 8 تا 10 تن است. این سر توسط یک کارگر محلی کشف شد و در سال 1965 توسط لوئیس
یک کارگر محلی کشف شد و در سال 1965 توسط لوئیس آولرا و رومان پینا چان حفاری شد. پوششی از زیر تاج پایین آمده و نیمه پشتی گردن را می پوشاند. بند تاج از بالای گوش راست شروع شده و دور سر را احاطه می کند. تزئینات گوش پیچیده هستند. صورت متعلق به مردی سالخورده با پیشانی چروکیده، چین و چروک زیر چشم‌ها، گونه‌های افتاه و چین‌های عمیق در دو طرف بینی است. سر بزرگ سان لورنزو 7 به ارتفاع 2.7 متر، عرض 1.85 متر و وزن 18 تن است. این سر از یک تخته سنگ بزرگی بازسازی شده و توسط یک پروژۀ باستان‌شناسی مشترک بین مؤسسۀ ملی
و توسط یک پروژۀ باستان‌شناسی مشترک بین مؤسسۀ ملی انسان‌شناسی و تاریخ کشف شد. سر در عمق 1 متری دفن شده بود. وضعیت سر به خوبی حفظ نشده و به دلیل فرسایش و آسیب‌های عمدی دچار صدمه شده است. پوشش سر با یک جفت دست انسانی مزین گردیده، در پشت بند تاج، یک پرنده حکاکی شده است. سر گوش بزرگی است که تزئینات بر روی آن دارد. صورت دارای چین و چروک بین بینی و گونه‌ها است. لب ها به شدت آسیب دیده و دهان باز است. سر بزرگ سان لورنزو 8 به ارتفاع 2.2 متر، عرض 1.65 متر و وزن آن 13 تن است. این سر یکی از بهترین نمونه‌های سر بزرگ
13 تن است. این سر یکی از بهترین نمونه‌های سر بزرگ اولمک است. این سر به دورۀ پیش کلاسیک اولیه تاریخ گذاری شده است. پوشش سر با چنگال‌های یک جگوار یا عقاب تزئین شده است. صورت متعلق به مردی بالغ با گونه‌های افتاده و چین و چروک است. پیشانی در حالت اخم جمع شده و دهان کمی باز است تا دندان‌ها را نشان دهد. سر بزرگ سان لورنزو 9 به ارتفاع 1.65 متر، عرض 1.36 متر است. این سر در سال 1982 به دلیل فرسایش دره در سان لورنزو کشف گردید. اگرچه این سر توسط باستان‌شناسان کشف گردید، اما مدتی در محل کشف شده باقی ماند تا اینکه به
اما مدتی در محل کشف شده باقی ماند تا اینکه به موزۀ انسان‌شناسی خالاپا منتقل گردید. تاج سر از یک تکۀ واحد تشکیل شده است، دو طرف سر الگوهایی نمایان هستند که احتمالاً دارای موهای بلندی بوده است. چهره لبخند می‌زند و چین و چروک‌هایی زیر چشم‌ها و در اطراف حفرۀ دهان دارد. گونه‌ها افتاده و چشم‌ها بزرگ هستند. دهان در حالت بسته قرار داشته و لب بالایی صدمه دیده است. سر بزرگ سان لورنزو 10 به ارتفاع 1.8 متر، عرض 1.43 متر و وزن 8 تن است. این سر در سال 1994 از طریق آنالیز مغناطیس‌سنج کشف گردید. تاج سر از 02 مهره گرد
مغناطیس‌سنج کشف گردید. تاج سر از 02 مهره گرد تشکیل شده که قسمت بالای سر را می پوشاند. بالای پیشانی یک ردپایی به شکل پرنده وجود دارد. چهره متعلق به یک مرد بالغ با دهان بسته، گونه‌های افتاده و خطوطی زیر چشم‌ها است. لا ونتا. اولین سر از این مجموعه در کنار هرمی بزرگ در سال 1925 طی کاوش‌های باستان‌شناسی در لا ونتا کشف گردید؛ سه سر دیگر توسط راهنمایی یک پسر محلی به متیو استیرلینگ کشف گردیدند. یادبود 1 لا ونتا احتمالاً چهرۀ آخرین حاکم منطقه است. مشخصات ظاهری آن شامل 2.41 متر ارتفاع، 2.08 متر عرض و وزن 24 تن می
شامل 2.41 متر ارتفاع، 2.08 متر عرض و وزن 24 تن می باشد. جلوی تاج سر علامتی است که به نظر می رسد چنگال یا دندان‌های یک حیوان است. بند تاج از جلوی گوش‌ها در هر طرف پایین می آید. این سر متعلق به یک مرد بالغ است، با چین و چروک‌هایی در اطراف حفرۀ دهان، چشم‌ها و بینی. یادبود 1 بهترین سر حفظ شده در لا ونتا است اما دچار فرسایش شده است. هنگامی که این سر کشف شد، به دلیل ابعاد بزرگ آن در سال 1925 به طور کامل مورد حفاری واقع نشد اما در سال 1940 متیو استیرلینگ به طور کامل آن را حفاری کرد. تاریخ‌گذاری کربن رادیواکتیو
کامل آن را حفاری کرد. تاریخ‌گذاری کربن رادیواکتیو نشان داد که این سر بین سالهای 1000 تا 600 پیش از میلاد ساخته شده است. یادبود 2 لا ونتا به ابعاد 1.63 متر ارتفاع، 1.35 متر عرض و 11.8 تن وزن است. چهره لبخند بزرگی دارد که چهار دندان بالایی دیده می شود. چهره به شدت فرسوده شده و برخی از ویژگی‌هایش را از بین برده است. همچنین بخشی از بینی به عمد آسیب دیده است. تاریخ گذاری کربن رادیواکتیو ساخت آن را بین سالهای 1000 تا 600 پیش از میلاد نشان می دهد. سر دارای تاج برجسته‌ای است اما صدمه دیده است. بندی از جلوی گوش‌ها
است اما صدمه دیده است. بندی از جلوی گوش‌ها آویزان است. یادبود 3 لا ونتا به ارتفاع 1.98 متر، عرض 1.6 متر و وزن 12.8 تن است. قدمت این سر مانند سرهای قبلی لا ونتا است. این سر به نظر می رسد در نیمۀ کار رها شده و دچار فرسایش شدیدی شده است. این سر یک تاج بزرگ دارد که به ابروها می رسد، اما جزئیات ظاهری آن از بین رفته است. اگرچه بیشتر جزئیات از بین رفته است ولی چین و چروک‌های بینی هنوز قابل مشاهده است. یادبود 4 لا ونتا به ارتفاع 2.26 متر، عرض 1.98 متر، و وزن 19.8 تن است. تاج این سر پیچیده بوده و صدمه دیده است؛ اما
است. تاج این سر پیچیده بوده و صدمه دیده است؛ اما جزئیات مختلفی هنوز قابل مشاهده می باشد. بالای تاج با رد چنگالی از یک پرنده تزئین شده است. گوش‌ها و لب‌ها به طور کامل آسیب دیده‌اند. این سر دندان‌های برجسته‌ای دارد. تریس زاپوتس. دو سر تریس زاپوتس، قدیمی‌ترین یادبودهای سنگی شناخته شده در این منطقه هستند. کشف یکی از آنها منجر به به اولین تحقیقات باستان‌شناسی دربارۀ فرهنگ اولمک شد که توسط متیو استیرلینگ در سال 1938 انجام گرفت. یادبود A تریس زاپوتس نخستین سری بود که به طور تصادفی در اواسط قرن نوزدهم کشف شد. این
که به طور تصادفی در اواسط قرن نوزدهم کشف شد. این سر در سال 1939 توسط متیو استیرلینگ حفاری شد. این سر به ارتفاع 1.47 متر، عرض 1.5 متر و وزن 7.8 تن است. سر با تاجی ساده حکاکی شده که نوار بزرگی دارد که بر روی گونه‌ها قرار دارد. صورت با چین و چروک‌های عمیق حکاکی شده است. یادبود Q تریس زاپوتس به ارتفاع 1.45 متر، عرض 1.34 متر و وزن 8.5 تن است. تاریخ دقیق کشف آن مشخص نیست اما تخمین زده می شود که در دهۀ 1940 کشف شده باشد، زمانی که توسط ماشین‌آلاتی که برای پاکسازی پوشش گیاهی در منطقه استفاده می شد، آسیب دید. لا