payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اخیر، تلاش‌هایی برای تطبیق آجر قزاقی با نیازهای معماری مدرن صورت گرفته است. یکی از این نوآوری‌ها، تولید آجرهای قزاقی سبک با افزودن مواد پرکننده مانند پرلیت یا پوکه معدنی به خمیر اولیه است که وزن آجر را تا ۳۰ درصد کاهش می‌دهد، بدون اینکه مقاومت آن به‌طور قابل‌توجهی افت کند. همچنین، استفاده از پوشش‌های نانویی ضدآب و ضد UV بر سطح آجر قزاقی، دوام آن را در برابر عوامل جوی افزایش داده و امکان استفاده در نماهای خارجی ساختمان‌های بلندمرتبه را فراهم کرده است. طراحان معاصر همچنین از آجر قزاقی در ترکیب با مصالح مدرن
معاصر همچنین از آجر قزاقی در ترکیب با مصالح مدرن مانند شیشه و فولاد استفاده می‌کنند تا تضاد بصری جذابی بین سنت و مدرنیته ایجاد کنند. به عنوان مثال، در پروژه‌هایی مانند «خانه آجری تهران» (طراحی‌شده توسط استودیو معماری کا)، آجر قزاقی به‌صورت شبکه‌ای در کنار پانل‌های شیشه‌ای به کار رفته و تهویه طبیعی و زیبایی را به‌طور همزمان تأمین کرده است. آجر قزاقی در هنر و طراحی. فراتر از کاربرد ساختمانی، آجر قزاقی در هنر و طراحی نیز جایگاه ویژه‌ای دارد. هنرمندان ایرانی از این آجر برای خلق مجسمه‌ها، تابلوهای دیواری، و
از این آجر برای خلق مجسمه‌ها، تابلوهای دیواری، و نصب‌های هنری استفاده کرده‌اند. بافت ناهموار و رنگ‌های طبیعی آن، به‌ویژه در آثار مینیمالیستی، به خلق حس عمق و اصالت کمک می‌کند. در طراحی داخلی، آجر قزاقی به‌عنوان دیوارپوش، شومینه، یا حتی کف‌پوش در فضاهای مسکونی و تجاری به کار می‌رود و فضایی گرم و دعوت‌کننده ایجاد می‌کند. مطالعات تطبیقی با آجرهای سنتی سایر مناطق. آجر قزاقی شباهت‌هایی با آجرهای سنتی سایر فرهنگ‌ها دارد، اما تفاوت‌های قابل‌توجهی نیز در آن دیده می‌شود. به عنوان مثال، آجرهای خشتی در معماری
دیده می‌شود. به عنوان مثال، آجرهای خشتی در معماری بین‌النهرین، که از گل خام ساخته می‌شدند، از نظر مقاومت و دوام با آجر قزاقی پخته‌شده قابل مقایسه نیستند. در مقابل، آجرهای رومی (مانند آجرهای به کار رفته در پانتئون) از نظر ابعاد و تکنیک پخت شباهت‌هایی با آجر قزاقی دارند، اما معمولاً ضخامت بیشتری داشتند (تا ۵ سانتی‌متر). در معماری هندی نیز، آجرهای سنتی با رنگ قرمز تیره استفاده می‌شدند، اما فرایند تولیدشان به مراتب ساده‌تر بوده و کمتر به تنوع رنگی آجر قزاقی می‌رسد. این تفاوت‌ها نشان‌دهنده تکامل محلی آجر قزاقی
این تفاوت‌ها نشان‌دهنده تکامل محلی آجر قزاقی در پاسخ به نیازهای اقلیمی و فرهنگی ایران است. برای مثال، رنگ‌های گرم و مقاومت در برابر رطوبت، آن را با شرایط خشک و متغیر ایران سازگار کرده، در حالی که آجرهای رومی بیشتر برای آب‌وهوای مدیترانه‌ای طراحی شده بودند. تولید در ایران. آجر قزاقی در ایران توسط کارخانجات مختلفی تولید می‌شود. برخی از تولیدکنندگان عبارتند از: منابع "مطالعات معماری سنتی ایران"، سازمان میراث فرهنگی. "معماری ایرانی: مصالح و فنون"، دانشگاه تهران. «خواص مهندسی آجرهای سنتی ایران»، نشریه عمران،
«خواص مهندسی آجرهای سنتی ایران»، نشریه عمران، دانشگاه شریف. «تحلیل خواص فیزیکی آجرها»، نشریه معماری، دانشگاه تربیت مدرس. «تأثیرات زیست‌محیطی مصالح سنتی»، مرکز تحقیقات راه. «نوآوری در مصالح سنتی»، مرکز تحقیقات راه.
پرچم جمهوری متحد عربی ()، پس از اتحاد مصر و سوریه در یک کشور واحد به نام جمهوری متحد عربی در ۲۲ فوریه ۱۹۵۸ به تصویب رسید. سوریه در ۲۸ سپتامبر ۱۹۶۱ پس از کودتای ۱۹۶۱ از اتحادیه خارج شد. مصر تا سال ۱۹۷۲ به استفاده از نام و نمادهای جمهوری متحد عربی ادامه داد. این پرچم از سال ۱۹۸۰ تا ۲۰۲۴ توسط سوریه بعثی مورد استفاده قرار گرفت و منجر به استفاده از آن به عنوان نماد نئوبعثی شد.
دلمن منگا () یک خرسنگ مگالیتیک به نام گورپشته، به شکل گورپشته کشیده است که به حدود ۳۷۵۰–۳۶۵۰ سال پیش از میلاد بازمی‌گردد. این دلمن نزدیک به اتوکرا، مالاگا، اسپانیا قرار دارد.
پرچم اتحاد جماهیر عربی ، پرچم مصر، لیبی و سوریه از سال ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۷ بود. این پرچم سه رنگ افقی قرمز، سفید و سیاه است که یک شاهین طلایی قریش در مرکز روی نوار سفید قرار گرفته است. این پرچم در سال ۱۹۷۷ در لیبی رها شد، پس از آنکه معمر قذافی، جماهیری عربی خلق سوسیالیستی عظمای لیبی را تأسیس کرد و پرچم سبز را به کار گرفت. مصر و سوریه تا اوایل دهه ۱۹۸۰ همچنان از این پرچم استفاده می‌کردند. سوریه در سال ۱۹۸۰ پرچم جمهوری متحد عربی سابق و در سال ۱۹۸۴ مصر را برگزید. سوریه تا سال ۲۰۲۴ به استفاده از آن پرچم ادامه داد.
پاراسومنیا () شانزدهمین آلبوم استودیویی گروه پراگرسیو متال آمریکایی دریم تیتر است که در ۷ فوریه ۲۰۲۵ منتشر شد. این نخستین آلبوم استودیویی گروه از زمان "ابرهای سیاه و روزنه‌های امید" (۲۰۰۹) است که درامر اولیهٔ گروه یعنی مایک پورتنوی در آن حضور دارد. همچنین این نخستین آلبوم با پورتنوی از زمان "سقوط در بی‌نهایت" (۱۹۹۷) که او به‌عنوان یکی از تهیه‌کنندگان آلبوم معرفی نشده است. زمینه و تهیه. قصد دریم تیتر برای کار بر روی شانزدهمین آلبوم استودیویی خود برای اولین بار حدود شش ماه پس از انتشار "نمایی از بالای جهان"
حدود شش ماه پس از انتشار "نمایی از بالای جهان" (۲۰۲۱)، از سوی کیبوردیست جردن رودس بیان شد. در اکتبر ۲۰۲۲، جان پتروچی، گیتاریست، اظهار داشت که دریم تیتر ضبط شانزدهمین آلبوم استودیویی خود را در اواخر سال ۲۰۲۳ آغاز خواهد کرد. در ۲۵ اکتبر ۲۰۲۳، دریم تیتر اعلام کرد که درامر مایک منجینی پس از سیزده سال از گروه جدا و دوباره مایک پورتنوی جایگزین او می‌شود. جیمز لابری و پورتنوی تا سال ۲۰۲۲ یازده سال بود که با یکدیگر صحبت نکرده بودند. گروه تأیید کرد که پس از پانزده سال اولین آلبوم استودیویی خود را با پورتنوی ضبط
سال اولین آلبوم استودیویی خود را با پورتنوی ضبط خواهد کرد. پورتنوی در مصاحبه با "رولینگ استون" گفت: «نمی‌خواهم در مورد آن بیش از حد فلسفی باشم، اما همه ما داریم پیرتر می‌شویم. اینجا در دهه ۵۰ و ۶۰ زندگی‌مان هستیم. شما شروع به فکر کردن به این واقعیت می‌کنید که 'چقدر وقت داریم؟' من از آن متنفرم اگر قرار باشد راجر واترز–پینک فلوید یا پیتر گابریل با وضعیت جنسیس که طرفداران آن را می‌خواهند تبدیل شود، اما هرگز اتفاق نمی‌افتد.» پیشرفت در ساخت دنبالهٔ آلبوم "نمایی از بالای جهان" تا فوریه ۲۰۲۴ آغاز شده بود، زمانی
از بالای جهان" تا فوریه ۲۰۲۴ آغاز شده بود، زمانی که پورتنوی تصاویری را در حساب اینستاگرام خود منتشر کرد و فاش کرد که آلبوم در حال ضبط است. در ۲ آوریل ۲۰۲۴، پتروچی و پورتنوی اعلام کردند که تمامی فرایند نگارش و درام به پایان رسیده است، و ضبط بعدی تا جولای همان سال انجام شد. در ۱۰ اکتبر ۲۰۲۴، دریم تیتر ترانه «هراس شبانه» (Night Terror) را به عنوان نخستین تک‌آهنگ آلبوم منتشر کرد و عنوان، فهرست قطعات و تاریخ انتشار آلبوم را اعلام کرد. دومین تک‌آهنگ «یک مرد داغان» (A Broken Man) در ۳ دسامبر ۲۰۲۴ و پس از آن «مسیح
(A Broken Man) در ۳ دسامبر ۲۰۲۴ و پس از آن «مسیح نیمه‌شب» (Midnight Messiah) در ۲۲ ژانویه ۲۰۲۵ منتشر شد. بازخورد. "پاراسومنیا" نقدهای اکثراً مثبتی دریافت کرده است. دام لاوسون از "Blabbermouth.net" به آلبوم امتیاز ۹ از ۱۰ داد و آن را نشانهٔ بازگشت دریم تیتر به سبک اصلی خود توصیف کرد. "پاراسومنیا" پیش از انتشار بسیار مورد انتظار بود و نشریات "لاودوایر"، "استریوگام" و "آلتیمیت گیتار" آن را در فهرست مورد انتظارترین آلبوم‌های خود در سال ۲۰۲۵ قرار دادند. پرسنل. دریم تیتر تولید
استیون اسپیلبرگ یک فیلم علمی تخیلی آمریکایی رو به انتشار را کارگردانی می‌کند که فیلم‌نامه‌اش را دیوید کپ بر اساس داستانی از اسپیلبرگ به نگارش درآورده است. در این فیلم امیلی بلانت، جاش اوکانر، کالین فرث، ایو هیوسن، وایت راسل و کولمن دومینگو به ایفای نقش پرداخته‌اند. این فیلم قرار است در ۱۲ ژوئن ۲۰۲۶ به‌وسیلهٔ یونیورسال پیکچرز در ایالات متحده منتشر شود. تولید. در آوریل ۲۰۲۴ اعلام شد که پروژه بعدی استیون اسپیلبرگ فیلمی در مورد شیء ناشناس پرنده خواهد بود که داستان آن بر پایهٔ ایده اصلی خودش است و دیوید کپ
داستان آن بر پایهٔ ایده اصلی خودش است و دیوید کپ فیلمنامه آن را می‌نویسد. در می همان سال، بنا بود که یونیورسال پیکچرز توزیع آن را عهده‌دار شود. در ژوئن، امیلی بلانت در حال مذاکره برای پیوستن به فیلم در نقش اصلی بود. در ماه آگوست، کالین فرث در حال مذاکرات اولیه برای پیوستن به فیلم بود، در حالی که تأیید شد بلانت در این فیلم بازی می‌کند. ماه بعد، ایو هیوسن در حال مذاکره برای پیوستن به فیلم بود. ماه بعد، کولمن دومینگو به بازیگران پیوست و فرث و هیوسن نیز حضور خود را تأیید کردند. در دسامبر، وایت راسل در حال
خود را تأیید کردند. در دسامبر، وایت راسل در حال مذاکره برای پیوستن به فیلم بود و جاش اوکانر به عنوان بازیگر تأیید شد. در ژوئیه ۲۰۲۴، گزارش شد که عنوان "بشقاب" به فیلم داده شد، اما بعداً با شروع فیلمبرداری به "افشاگری" تغییر یافت. فیلمبرداری. تصویربرداری اصلی در ۲۶ فوریه ۲۰۲۵ آغاز شد و تا تابستان آن سال در نیوجرسی، آتلانتا، شهر نیویورک و هانتینگتون تحت عنوان "Non-View" ادامه خواهد داشت. فراخوان انتخاب بازیگران سیاهی‌لشکر مستقر در لانگ آیلند، نیویورک برای سکانسی که در ۴ مارس ۲۰۲۵ فیلمبرداری می‌شود، در ۱۶
سکانسی که در ۴ مارس ۲۰۲۵ فیلمبرداری می‌شود، در ۱۶ ژانویه ۲۰۲۵ صادر شد. انتشار. این فیلم قرار است در ۱۲ ژوئن ۲۰۲۶ در ایالات متحده منتشر شود. این فیلم در ابتدا قرار بود در ۱۵ می ۲۰۲۶ منتشر شود.
دروازه آلمودوار () یک دروازه با منشأ عربی است که دسترسی به داخل دیوارهای رومی شهر کوردوبا، اسپانیا را فراهم می‌کرد. نام آن از جاده‌ی قدیمی گرفته شده است که این دروازه را به شهر المدور دل ریو، در حدود ۲۳ کیلومتری کوردوبا، متصل می‌کرد. در دوره‌ی مسلمانان نیز با نام‌های دیگری مانند دروازه نوجال یا دروازه باداخوس شناخته می‌شد.
صومعه سانتا کروز لا رئال در سگوویا، اسپانیا، به قرن ۱۳ میلادی بازمی‌گردد. این صومعه تحت چندین بازسازی قرار گرفته و در حال حاضر محل دانشگاه IE است. در سال ۱۹۸۵، یونسکو آن را به عنوان یک میراث جهانی اعلام کرد.
آب‌وهوای استان البرز با قرار گرفتن در دامنه جنوبی رشته‌کوه البرز، اقلیمی گوناگون دارد که تحت تأثیر ارتفاعات، نزدیکی به کویر مرکزی ایران و جریان‌های جوی از سمت غرب و شمال کشور شکل گرفته است. ارتفاعات البرز نقش اساسی در شکل‌گیری اقلیم‌های استان ایفا می‌کنند. در فصول سرد سال، استان البرز تحت تأثیر سیستم‌های جوی شمالی، شمال‌غربی و غربی، به‌ویژه جریان‌های جنوب‌غربی قرار دارد و میزان بارش‌های آن نیز از فعالیت این سامانه‌ها تأثیر می‌پذیرد. بارندگی‌های این منطقه از ماه‌های آبان و آذر آغاز شده و تا اواسط
منطقه از ماه‌های آبان و آذر آغاز شده و تا اواسط اردیبهشت‌ماه ادامه می‌یابد. عوامل اصلی. از عوامل اصلی شکل‌دهنده اقلیم استان البرز می‌توان به ارتفاع، عرض جغرافیایی، منابع آبی و سیستم‌های هواشناسی مؤثر بر آن اشاره کرد. در کنار این چهار عامل اساسی، عواملی همچون پوشش گیاهی، کشاورزی و صنایع نیز، هرچند به صورت فرعی، بر اقلیم استان تأثیرگذارند. ارتفاعات. ارتفاعات کندوان و کوه‌های طالقان در بخش شمال‌غربی استان البرز امتداد یافته و تا محل تلاقی رودخانه الموت با رودخانه طالقان کشیده شده‌اند. این رشته‌کوه‌ها همچون
طالقان کشیده شده‌اند. این رشته‌کوه‌ها همچون دیواری عظیم، دو اقلیم شمال و جنوب البرز را از یکدیگر متمایز کرده‌اند. موقعیت جغرافیایی. یکی دیگر از عوامل مؤثر در شکل‌گیری اقلیم یک منطقه، عرض جغرافیایی است. با توجه به محدودیت گستردگی عرض جغرافیایی در استان البرز، تأثیر این عامل بر اقلیم استان چندان قابل توجه نیست. از این رو، سنجش پارامترهای اقلیمی مرتبط با عرض جغرافیایی، مانند ساعات آفتابی، تشعشع و میزان انرژی دریافتی از خورشید، اختلافات چشمگیری را در سطح استان البرز نشان نمی‌دهد. از نظر جغرافیایی، این منطقه از
نشان نمی‌دهد. از نظر جغرافیایی، این منطقه از شمال به استان مازندران، از غرب به استان قزوین، از شرق به استان تهران و از جنوب به استان مرکزی محدود می‌شود. منابع رطوبتی. منابع آبی به‌عنوان یکی از عوامل مهم در شکل‌گیری اقلیم هر منطقه مورد بررسی قرار می‌گیرند. منابع آب استان البرز به سه دسته آب‌های سطحی، آب‌های زیرزمینی و سدها تقسیم می‌شوند. رودخانه‌ها. این دسته شامل رودخانه‌های استان است که مهم‌ترین آن‌ها رودخانه کرج محسوب می‌شود. این منابع رطوبتی، بسته به ظرفیت و گستردگی خود، در مقیاس‌های کوچک و متوسط بر
ظرفیت و گستردگی خود، در مقیاس‌های کوچک و متوسط بر اقلیم استان تأثیرگذارند. آبهای زیر زمینی. این منابع شامل چاه‌ها، قنوات و چشمه‌ها هستند که مورد بهره‌برداری قرار گرفته و به تغییر سیمای اقلیمی استان کمک می‌کنند. سدها. سومین بخش از منابع رطوبتی استان را سدها تشکیل می‌دهند که از جمله مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به سد امیرکبیر و سد طالقان اشاره کرد. این سدها با تأمین آب موردنیاز برای آبیاری بخش وسیعی از زمین‌های اطراف خود، نقش مهمی در رویش و پوشش گیاهی استان داشته و در نتیجه، بر اقلیم‌شناسی منطقه اثر می‌گذارند.
و در نتیجه، بر اقلیم‌شناسی منطقه اثر می‌گذارند. توده‌های هوا. استان البرز در فصول سرد سال تحت تأثیر سیستم‌های جوی شمالی، شمال‌غربی، غربی و جنوب‌غربی قرار دارد که با نفوذ به فلات ایران، این منطقه را نیز تحت تأثیر خود می‌گیرند. به‌طور کلی، زمستان‌های استان سرد و خشک است. همجواری با کویر نیز باعث می‌شود که در تابستان، بادهای گرم و خشک شرقی و جنوب‌شرقی بر آن اثر بگذارند. در نتیجه، تابستان‌های این استان عمدتاً گرم، خشک و غبارآلود است. عوامل فرعی. عوامل دیگری نیز تحت عنوان عوامل فرعی در ساختار اقلیم این استان
تحت عنوان عوامل فرعی در ساختار اقلیم این استان مؤثرند که از آن جمله می‌توان به پوشش گیاهی، کشاورزی و فعالیت‌های صنعتی استان البرز اشاره کرد. پوشش گیاهی. به دلیل آنکه وضعیت اقلیمی دشت‌ها و جلگه‌های اطراف، به‌ویژه جنوب البرز، نیمه‌صحرایی با بارندگی کم و فصل خشک طولانی است، پوشش گیاهی در این نواحی مناسب نبوده و تنها در بهار یا سال‌های پرباران رشد و نمو کافی دارد. مراتع استان البرز نیز به علت چرای بی‌رویه دام، ظرفیت مفید خود را از دست داده و این امر باعث شده که فرسایش خاک و آسیب‌پذیری منطقه در برابر سیلاب‌ها
فرسایش خاک و آسیب‌پذیری منطقه در برابر سیلاب‌ها افزایش یابد. پوشش جنگلی این استان در ارتفاعات بین ۲۰۰۰ تا ۳۵۰۰ متر قرار دارد و به صورت جنگل‌های نامنظم از بقایای جنگل‌های بُنَه و گونه‌هایی همچون زالزالک، زرشک، انجیر، شیرخشت، گوجه وحشی و غیره مشاهده می‌شود. عوامل فوق در مجموع تأثیر گسترده و قابل توجهی بر اقلیم استان دارند، اما تنها در مقیاس‌های کوچک و خرد اقلیمی تأثیرگذار هستند. کشاورزی. استان البرز به‌دلیل محدودیت‌های اقلیمی و رشد ناموزون و غول‌آسای فعالیت‌های صنعتی، تجاری و مالی، از کشاورزی گسترده و در حد
صنعتی، تجاری و مالی، از کشاورزی گسترده و در حد انتظار برخوردار نیست. در نواحی کوهستانی استان البرز، مانند طالقان و شمال ساوجبلاغ که به‌واسطه شرایط جغرافیایی با محدودیت زمین‌های قابل بهره‌برداری و اقلیم سرد مواجه هستند، اما دارای منابع آبی کافی می‌باشند، فعالیت‌های باغداری و دامداری قابل توجه است. در نواحی کوه‌پایه‌ای ارتفاعات البرز جنوبی و دشت‌ها مانند اشتهارد و بخش‌های جنوبی و مرکزی ساوجبلاغ، زمین‌های مستعد کشاورزی موجود است. با این حال، دو عامل آب و شوره زار به‌عنوان محدودکننده‌های عمده برای زراعت و
زار به‌عنوان محدودکننده‌های عمده برای زراعت و دامداری در این نواحی عمل می‌کنند. آلودگی هوا. مازوت سوزی. نیروگاه شهید منتظرقائم فردیس کرج از مازوت استفاده می‌کند.
رافائل مونتی (میلان 1818-1881) مجسمه‌ساز، نویسنده و شاعر ایتالیایی بود. او در میلان یا ایزو به دنیا آمد، زیر نظر پدرش، مجسمه ساز مشهور گائتانو ماتئو مونتی ، در آکادمی امپراتوری تحصیل کرد. در سن 20 سالگی، او به وین دعوت شد و در آنجا حمایت گسترده ای دریافت کرد. او پس از دو سال به میلان بازگشت. زندگی هنری. در سال 1846، مونتی برای یک سال به انگلستان سفر کرد و بعداً در آنجا ساکن شد. مونتی آثارش را در آکادمی سلطنتی به نمایش گذاشت و به زودی با قطعه‌اش برای ششمین دوک دوون‌شایر ، «وستال محجبه»، چهره‌ای با حجاب
دوک دوون‌شایر ، «وستال محجبه»، چهره‌ای با حجاب توهم‌گرا، که تخصص او بود، به‌عنوان یک مجسمه‌ساز برجسته شناخته شد. مجسمه نیم تنه ای بر اساس این اثر و ریخته گری چینی پریان توسط کوپلند با عنوان «عروس» که اغلب با نام «عروس محجبه» شناخته می شود، منتشر شد. در سال 1861 توسط اتحادیه هنر کریستال پالاس. این مجسمه به یکی از محبوب‌ترین مجسمه‌های نیم تنه پرین تبدیل شد.
گوکچه فیرات چولهااوغلو (زاده ۸ مارس ۱۹۷۴) رئیس حزب ملی و روزنامه‌نگار است. او رئیس ستون نویس "چپ ترکیه" است. وی در تاریخ ۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۴ به اتهام " توهین به رئیس جمهور " دستگیر و روانه زندان شد اما پس از ۱۸ روز حبس آزاد شد. در ۳۱ اوت ۲۰۱۶ او دوباره بازداشت و متهم به کمک به یک سازمان تروریستی شد. آثار. او ۲۲ کتاب نوشته است:
گابریل شارم (متولد ۷ نوامبر ۱۸۵۰ در اوریاک - درگذشته ۱۹ آوریل در پاریس - فرانسه ) روزنامه‌نگار و کاوشگر فرانسوی بود. زندگی‌نامه. گابریل از طریق برادرش فرانسیس، در سال ۱۸۷۲ به روزنامه ژورنال دِدِبا و لوسوآر پیوست و در زمینه سیاست خارجی تخصص یافت. او سپس برای انجام مأموریت‌هایی به کشورهای مدیترانه‌ای و خاور نزدیک اعزام شد. در سال‌های ۱۸۷۸ و ۱۸۷۹، به‌دلیل بیماری، دو زمستان را در قاهره سپری کرد و در این مدت، بخش وسیعی از مصر را بازدید کرد. در ۲۱ مارس ۱۸۸۰، برای کاوش در سوریه و فلسطین، از اسکندریه به مقصد یافا
کاوش در سوریه و فلسطین، از اسکندریه به مقصد یافا حرکت کرد. پس از گذر از رمله، وارد کوه‌های یهودیه شد و به اورشلیم رسید، اما از اینکه زیبایی‌هایی را که دیگران در شاتوبریان و لامارتین توصیف کرده بودند نیافت، ناامید شد. سپس از سامره گذر کرد و به ناصره وارد شد. از آنجا به حیفا، کوه کرمل و سنت ژان دآکر رفت. پس از بازدید از ویرانه‌های صور و صیدا، به بیروت رسید. او همچنین در سفر سالانه کنسول فرانسه به بکرکی، برای دیدار با پاتریارک مارونی‌ها، همراهی کرد. گزارش‌های دیگر او را به طرابلس و تونس، پس از استقرار حکومت
دیگر او را به طرابلس و تونس، پس از استقرار حکومت تحت‌الحمایه فرانسه (۱۸۸۱) و همچنین مراکش در یک مأموریت رسمی کشاند. امّا در بازگشت، در سال ۱۸۸۶ و در ۳۵ سالگی، بر اثر بیماری سل درگذشت. او که تحت تأثیر دریاسالار اول، نظریه‌پرداز مکتب ژون اِکول (École Jeune)، قرار گرفته بود، دو کتاب با عناوین «ناوشکن‌های مستقل و آینده نیروی دریایی» (۱۸۸۵) و «اصلاح نیروی دریایی» (۱۸۸۶) منتشر کرد. همچنین مقالات بسیاری در مطبوعات منتشر کرد که در آن‌ها کشتی‌های جنگی بزرگ را به دلیل هزینه بالا و آسیب‌پذیری، محکوم می‌کرد و در
دلیل هزینه بالا و آسیب‌پذیری، محکوم می‌کرد و در مقابل، ناوشکن‌ها را به‌عنوان گزینه‌ای ارزان و نامرئی، که به «گرد و غبار دریایی» مشهور بودند، ستایش می‌کرد. یکی از ناوشکن‌‌های مجهز به توپ، به نام گابریل شارم نامگذاری شد.
دورهٔ آلبوم (گاهی، دورهٔ آلبوم-راک) دوره‌ای در موسیقی عامه‌پسند طی نیمهٔ دوم سدهٔ بیستم بود که در آن آلبوم—مجموعه‌ای از ترانه‌های منتشرشده در رسانه‌های فیزیکی—شکل غالب بیان و مصرف موسیقی ضبط‌شده بود. دورهٔ آلبوم که معمولاً از میانهٔ دهه ۱۹۶۰ تا میانهٔ دهه ۲۰۰۰ به‌شکل بادوام تعریف می‌شود، عمدتاً به‌وسیلهٔ سه فرمت ضبط موسیقی متوالی هدایت می‌شود: آلبوم پرآهنگ (LP) با سرعت پخش ۳۳⅓ دور بر دقیقه، نوار کاست و لوح فشرده (CD). موسیقی‌دانان راک اهل ایالات متحده و بریتانیا اغلب در خط مقدم این دوره بودند. اصطلاح «دورهٔ
اغلب در خط مقدم این دوره بودند. اصطلاح «دورهٔ آلبوم» همچنین برای اشاره به دوره‌ای بازاریابی و زیبایی‌شناسی پیرامون انتشار آلبوم از سوی یک هنرمند موسیقی به کار می‌رود. آلبوم‌های پرآهنگ (ال‌پی) در آغاز سدهٔ بیستم به وجود آمدند و در ابتدا برای موسیقی کلاسیک و مصرف‌کنندگان بزرگسال ثروتمندتر به بازار عرضه شدند. با این حال، تک‌آهنگ‌ها همچنان بر صنعت موسیقی تسلط داشتند. در نهایت، با موفقیت نوازندگان راک اند رول در دهه ۱۹۵۰، فرمت ال‌پی بیشتر برای موسیقی متن، جاز و برخی از آثار پاپ مورد استفاده قرار گرفت. تا میانهٔ
از آثار پاپ مورد استفاده قرار گرفت. تا میانهٔ دههٔ ۱۹۶۰ که بیتلز شروع به انتشار ال‌پی‌های بلندپروازانهٔ هنری و پرفروش کرد، ترانه‌های راک و پاپ بیشتری از این موقعیت پیروی کردند و این صنعت به آلبوم‌ها موفقیتی عظیم رساند؛ در همین حال منتقدان رو به رشد راک اعتبارسنجی ارزش‌های فرهنگی آن‌ها را به عهده داشتند. در دهه ۱۹۷۰، ال‌پی به‌عنوان یک واحد هنری اساسی و یک آیتم بسیار محبوب در بین جوانان ظاهر شد. ال‌پی‌ها اغلب به‌عنوان آلبوم‌های مفهومی ساخته و به بازار عرضه می‌شدند، به‌ویژه به‌وسیلهٔ نوازندگان مترقی
عرضه می‌شدند، به‌ویژه به‌وسیلهٔ نوازندگان مترقی (پراگرسیو) هم در راک و هم در سول. در پایان دههٔ ۱۹۷۰، ال‌پی‌ها کاهش فروشی را تجربه کردند، در حالی که قالب تک‌آهنگ‌ها با ظهور موزیک ویدیوها در ام‌تی‌وی و با محبوبیت پانک راک و دیسکو دوباره مورد تأکید قرار گرفت. صنعت موسیقی به راه‌های مختلف با این روند مقابله کرد: به تدریج جای ال‌پی‌ها با سی‌دی‌ها، انتشار تک‌آهنگ‌های کمتری که موفق بودند (برای اجبار به فروش آلبوم‌های همراه آن‌ها)، و افزایش قیمت آلبوم‌های سی‌دی در دو دهه بعد. موفقیت ستارگان ارشد پاپ منجر به ایجاد
دو دهه بعد. موفقیت ستارگان ارشد پاپ منجر به ایجاد یک مدل عرضه گسترده در بین ناشرهای موسیقی شد: بازاریابی یک آلبوم حول یک تک‌آهنگ جذاب، پخش موزیک ویدیوی جذاب، کالاهای جدید، پوشش رسانه‌ای، و یک تور کنسرت حمایتی. زنان و نوازندگان سیاه‌پوست در میان آثار راک‌محور و عمدتاً مردان سفیدپوستِ دورهٔ آلبوم، با ژانر در حال رشد هیپ هاپ که در نوع خود استانداردهای مبتنی بر آلبوم را توسعه می‌داد، به کسب جایگاه ادامه دادند. در دهه ۱۹۹۰، صنعت موسیقی شاهد رونق موسیقی آلترناتیو راک و کانتری بود که منجر به اوج درآمد ۱۵ میلیارد
راک و کانتری بود که منجر به اوج درآمد ۱۵ میلیارد دلاری در سال ۱۹۹۹ (بر اساس فروش سی‌دی) شد. با این حال، توسعه شبکه‌های اشتراک‌گذاری فایل مانند نپستر شروع به تضعیف ماندگاری این قالب کرد، زیرا مصرف‌کنندگان می‌توانستند به‌طور غیرقانونی ترانه‌های مورد علاقهٔ خود در سی‌دی‌ها را به‌صورت دیجیتالی از طریق اینترنت به اشتراک بگذارند. در آغاز سدهٔ بیست و یکم، خدمات دانلود و استریم موسیقی به عنوان ابزاری برتر در توزیع موسیقی ظهور کردند، فروش آلبوم‌ها با کاهش شدیدی روبه‌رو شد، و کارهای ضبط به‌طور کلی بر تک‌آهنگ‌ها
روبه‌رو شد، و کارهای ضبط به‌طور کلی بر تک‌آهنگ‌ها متمرکز بود و عملاً به دورهٔ آلبوم پایان داد. پارادایم انتقادی نیز از موسیقی راک دور شد و به سمت آثار نوآورانه‌تر در موسیقی پاپ و موسیقی اربن (که در دههٔ ۲۰۰۰ بر فروش موسیقی مسلط بود) تغییر کرد. گروه‌های پاپ پرمخاطب به‌طور جدی به بازاریابی آلبوم‌های خود ادامه دادند و انتشارات غافلگیرکننده به عنوان یک استراتژی محبوب ظاهر شدند. در حالی که فروش موسیقی فیزیکی در سرتاسر جهان بیشتر از گذشته کاهش یافت، سی‌دی در برخی از کشورها مانند ژاپن محبوبیت خود را حفظ کرد، که
از کشورها مانند ژاپن محبوبیت خود را حفظ کرد، که تا حدی به دلیل بازاریابی و هواداران پیرامون اجراکنندگان پرفروش آیدل‌های ژاپنی بود. در کنار کی پاپ و موسیقی اسپانیایی‌زبان، موفقیت جی-پاپ بخشی از تغییر مسیر رو به رشد دور شدن از سلطهٔ جهانی آنگلوسفر بود. در پایان دههٔ ۲۰۱۰، آلبوم‌های مفهومی با روایت‌های شخصی مرتبط با فرهنگ و از نظر انتقادی موفق دوباره ظهور کردند. قالب وینیل هم طی یک احیای تجاری به رهبری هنرمندان جریان اصلی که همچنین بیشترین استریم را با حداقل بازاریابی داشتند، محبوب شد و با تأثیر کویید-۱۹ بر
بازاریابی داشتند، محبوب شد و با تأثیر کویید-۱۹ بر صنعت موسیقی این محبوبیت افزایش یافت.
اتحاد آزاد اروپا ( EFA ) یک حزب سیاسی در اروپا است که از احزاب سیاسی مختلفی با نگرش های منطقه‌گرایی ، جدایی‌طلبی و مدافع منافع اقلیت های اروپا تشکیل شده است. احزاب عضو از استقلال و حاکمیت کامل سیاسی یا نوعی واگذاری یا خودمختاری برای سرزمین یا منطقه خود دفاع می کنند. این حزب به طور کلی عضویت خود را به احزاب چپ میانه و چپ محدود کرده است. بنابراین، تنها بخشی از احزاب منطقه‌گرای اروپایی عضو اتحاد آزاد اروپا هستند. از سال ۱۹۹۹،حزب اتحاد آزاد (EFA) و حزب سبز اروپا (EGP) با یکدیگر در گروه سبزها-اتحاد آزاد اروپا
(EGP) با یکدیگر در گروه سبزها-اتحاد آزاد اروپا (سبزها/EFA) در پارلمان اروپا ادغام شدند، اگرچه برخی از اعضای این حزب هر از گاهی به گروه‌های دیگر پیوسته‌اند، برای مثال ائتلاف فلامان جدید که در گروه محافظه‌کاران و اصلاح‌طلبان اروپایی حضور دارد. اتحاد آزاد اروپا در شورای اروپا توسط بارت دی وور از ائتلاف فلامان جدید که از سال ۲۰۲۵ به عنوان نخست‌وزیر بلژیک خدمت می کند، نمایندگی می شد. دو منطقه اتحادیه اروپا توسط سیاستمداران حزب اتحاد آزاد رهبری می شوند: فلاندر با ماتیاس دیپندال از ائتلاف فلامان جدید ، کرس با ژیل
ماتیاس دیپندال از ائتلاف فلامان جدید ، کرس با ژیل سیمئونی از بیایید کُرس را بسازیم و همین طور خارج از اتحادیه اروپا، در اسکاتلند با جان سوینی از حزب ملی اسکاتلند رهبری می شود.
میراث جهانی در ایرلند شامل دو اثر ثبت شده در کشور جمهوری ایرلند (ایرلند جنوبی) است که توسط میراث جهانی ثبت شده است. سایت‌های سازمان میراث جهانی آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد، یونسکو، مکان‌هایی هستند که دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی هستند، همان‌طور که در پیمان‌نامه میراث جهانی، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده است. ایرلند این پیمان‌نامه را در دوشنبه، ۱۶ سپتامبر ۱۹۹۱ پذیرفت و از آن هنگام، مکان‌های طبیعی و فرهنگی ایرلند واجد شرایط برای گنجانده شدن در فهرست میراث جهانی هستند. نخستین اثر ایرلند در
در فهرست میراث جهانی هستند. نخستین اثر ایرلند در سال ۱۹۹۳ آرامگاه‌های دره بوین بود که شامل سه بنای سنگی پیشاتاریخی است که در کنارهٔ رود بوین قرار گرفته‌اند. اثر دیگر اسکیلیگ میچل نام دارد که یک صومعه دورافتادهٔ مسیحیان اولیه در ایرلند است و حدود ششصد سال، در منطقه‌ای پرت دِیرِ عُزلتِ راهبان ایرلندی بود. میراث جهانی. یونسکو سایت‌ها را با ده معیار فهرست می‌کند. هر ورودی باید حداقل یکی از معیارها را داشته باشد. فهرست آزمایشی. افزون بر سایت‌های موجود در فهرست میراث جهانی، کشورهای عضو می‌توانند فهرستی از
میراث جهانی، کشورهای عضو می‌توانند فهرستی از سایت‌های آزمایشی را که ممکن است برای نامزدی در نظر بگیرند، در این فهرست قرار دهند. نامزدها در فهرست میراث جهانی تنها در صورتی پذیرفته می‌شوند که سایت پیش‌تر در فهرست آزمایشی قرار داشته باشد. ایرلند ۳ نامزد در این فهرست دارد.
پیرو اسکاروفی (؛ زاده ۱۹۵۵) نویسنده ایتالیایی-آمریکایی است که وبسایتی دارد که در آن نقدهای او در مورد موسیقی، فیلم و هنر منتشر می‌شود. زندگی. اسکاروفی در سال ۱۹۵۵ در تریورو، کومونه‌ای از استان بیه‌لا در ایتالیا زاده شد. او از دانشگاه تورین با مدرکی در ریاضیات فارغ‌التحصیل شد.
بَرَو نَه بَونیه (به ایرلند: ؛ ، به معنای تحت اللفظی "عمارت یا قصر بوین")، که به مقبره‌های دره بوین نیز نامیده می‌شود، یک مجموعه بنای تاریخی و چشم‌انداز آیینی باستانی در شهرستان میث، ایرلند است که در خم رودخانه بوین واقع شده است. این محل یکی از مهم‌ترین مناظر دوران نوسنگی جهان است که شامل حداقل نود بنای تاریخی از جمله مقبره‌های معبری، تپه‌های تدفین، سنگ‌های ایستاده و محوطه است. این سایت در قرن ۳۲ قبل از میلاد، در قالب چند بنای مجزا به نام‌های نیوگرنج ()، کنوئث () و دوث () ساخته شده. این مجموعه، در مجموع با
() و دوث () ساخته شده. این مجموعه، در مجموع با هم، بزرگ‌ترین مجموعه هنر مگالیتیک در اروپا است. فرهنگ باستان‌شناختی مرتبط با آن "فرهنگ بوین" نامیده می‌شود. "Brú na Bóinne" همچنین یک سایت باستان اخترشناسی مهم است. بسیاری از مقبره‌های معبری آن با انقلاب زمستانی و اعتدالین همسو هستند. این منطقه در اواخر عصر برنز و عصر آهن همچنان محل فعالیت‌های آیینی و تشریفاتی بود. در اساطیر ایرلندی گفته می‌شود که مقبره‌ها دریچه‌هایی به جهان دیگر و خانه‌های خدایان، به ویژه داگدا و پسرش انگوس هستند. مطالعه آنها توسط