payamvha/North_RAG huggingface dataset:
پیستولز از این تور اخراج شدند. د دمند اولین آلبوم استودیویی خود را "دمند دمند دمند" در ۱۸ فوریه ۱۹۷۷ منتشر کرد. این آلبوم که توسط نیک لو تهیه شده بود اولین آلبوم استودیویی بود که توسط یک گروه پانک بریتانیایی منتشر شد و شامل یک تک‌آهنگ جدید به نام «نیت نیت نیت» بود. گروه برای تبلیغ آلبوم به تور رفت و در ماه مارس برای گروه تی رکس در آخرین تور خود قبل از مرگ مارک بولان در سپتامبر در آن افتتاح شد. بعداً در همان بهار، آنها اولین گروه پانک بریتانیایی بودند که به ایالات متحده سفر کردند. به گفتهٔ برندان مولن،
به ایالات متحده سفر کردند. به گفتهٔ برندان مولن، بنیان‌گذار کلوپ Masque در لس آنجلس، اولین تور آنها در ایالات متحده باعث شد که آنها از تمپوهای بسیار سریع استفاده کنند که به الهام بخشیدن به اولین موج هاردکور پانک ساحل غربی کمک کرد. در ماه اوت، لو ادموندز به عنوان گیتاریست دوم اضافه شد. اگرچه هنوز در موسیقی آنها مشخص نشده است، گروه به شدت از راک روانگردان الهام گرفته است. آنها تلاش کردند تا سید برت منزوی از پینک فلوید را برای تولید دومین آلبوم استودیویی خود به خدمت بگیرند. آنها به نیک میسن، هم گروه سابق پینک
خدمت بگیرند. آنها به نیک میسن، هم گروه سابق پینک فلوید، رضایت دادند. در نوامبر ۱۹۷۷، آلبوم با عنوان "موسیقی برای لذت" منتشر شد و به سرعت توسط منتقدان رد شد. شکست آن باعث خروج گروه از استیف رکوردز شد. اسکیبیس نیز از آلبوم ناراضی بود و پس از ضبط، گروه را ترک کرد. جان ماس، درامر آیندهٔ Culture Club جایگزین او شد، که با گروه د دمند اجرا می‌کرد تا اینکه در فوریه ۱۹۷۸ منحل شدند. اصلاحات و آلبوم آداب مسلسل (۱۹۷۹–۱۹۷۸). اعضای سابق گروه روی یک سری پروژه‌های جانبی کوتاه و ضبط‌های انفرادی کار کردند که همگی تأثیر
کوتاه و ضبط‌های انفرادی کار کردند که همگی تأثیر تجاری کمی داشتند. اسکیبیس یک گروه تکی به نام «Les Punks» را برای یک کنسرت اواخر سال ۱۹۷۸ تشکیل داد. Les Punks یک شبه اتحاد گروه د دمند (بدون برایان جیمز یا ادموندز) بود که شامل اسکیبیس، وانیان، سنسیبل و نوازندهٔ بیس لمی از هاوک‌ویند و موتورهد بود. د دمند به‌طور آزمایشی با ترکیب «Les Punks» در اوایل سال ۱۹۷۹ اصلاح شد، اما در ابتدا به عنوان «The Doomed» اجرا شد تا از مشکلات احتمالی علامت تجاری جلوگیری کند. اسکیبیس به گیتار و کیبورد روی آورد و پس از یک دورهٔ
به گیتار و کیبورد روی آورد و پس از یک دورهٔ کوتاه با لمی در بیس برای دموهای استودیویی و تعداد انگشت شماری از حضور زنده و یک دورهٔ کمی طولانی‌تر با هنری بدوفسکی در بیس، موقعیت بیس توسط الگی وارد سابق از The Saints پر شد. در جریان تور اسکاتلند در دسامبر ۱۹۷۸، گری هولتون جایگزین وانیان شد. گروه به‌طور رسمی دوباره توسط د دمند، اولین کنسرت خود را با این نام در آوریل ۱۹۷۹ اجرا کرد و با Chiswick Records قرارداد ضبط امضا کرد. آن‌ها به استودیو بازگشتند و تک‌آهنگ‌های چارت «آهنگ عشق» و «Smash It Up» را منتشر کردند،
چارت «آهنگ عشق» و «Smash It Up» را منتشر کردند، به‌دنبال آن آهنگ «"آداب مسلسل"» سال ۱۹۷۹ و سپس نسخه بازخوانی شده از «خرگوش سفید» جفرسون ایرپلین منتشر شد. آواز وانیان تا به حال از باریتون بالای آلبوم‌های اولیه به سبک خواننده‌گی نرم‌تری گسترش یافته بود. "آداب مسلسل" (۱۹۷۹) تأثیر قوی گاراژ-راک دههٔ ۱۹۶۰ را با ارگ فارفیسا در چندین آهنگ به نمایش گذاشت. ضبط در استودیوی Wessex لندن همزمان با حضور گروه کلش برای ضبط لندن فرا می‌خواند (۱۹۷۹)، جو استرامر و میک جونز یک ظاهر آوازی نامشخص در آهنگ عنوان داشتند. "آداب
یک ظاهر آوازی نامشخص در آهنگ عنوان داشتند. "آداب مسلسل" (۱۹۷۹) تا حد زیادی نقدهای مثبت دریافت کرد. ایرا رابینز و جی پتین از مجلهٔ راک اند رول "Trouser Press" آن را به عنوان «یک ضبط عالی توسط گروهی که خیلی‌ها قبلاً حساب کرده بودند» توصیف کردند. تغییر به سمت راک گوتیک (۱۹۸۷–۱۹۸۰). وارد در سال ۱۹۸۰ گروه را ترک کرد و پل گری، سابقاً از گروه Eddie and the Hot Rods جایگزین او شد. "آلبوم سیاه" در اواخر همان سال منتشر شد که توسط خود گروه جدا از یک قطعهٔ تهیه‌شده توسط هانس زیمر، با سه طرف آلبوم دوتایی متشکل از قطعات
هانس زیمر، با سه طرف آلبوم دوتایی متشکل از قطعات استودیویی، از جمله آهنگ تئاتری ۱۷ دقیقه‌ای «پردهٔ فراخوان» منتشر شد. سمت ۴ مجموعه‌ای از آهنگ‌های زندهٔ ضبط شده در استودیوهای شپرتون را به نمایش گذاشت. این آخرین آلبوم آنها برای Chiswick Records بود. در سال ۱۹۸۱، د دمند آلبوم "جمعه ۱۳" را منتشر کرد، یک آلبوم چندآهنگه با چهار آهنگ که شامل قطعات اصلی «مرد دیسکو»، «بیلی بد می‌شکند»، «باشگاه محدود» و نسخهٔ کاور آهنگ «درخواست شیطانی شاهنشاهان آن‌ها» از رولینگ استونز بود. در سال ۱۹۸۲، د دمند تنها آلبوم استودیویی
بود. در سال ۱۹۸۲، د دمند تنها آلبوم استودیویی خود را برای Bronze Records، "توت فرنگی" منتشر کرد. گروه اکنون با اضافه شدن رومن جوگ نوازندهٔ تمام وقت کیبورد به یک گروه پنج نفری گسترش یافته بود. در آن زمان، سنسیبل زمان خود را بین د دمند و حرفهٔ انفرادی خود تقسیم می‌کرد و با موفقیت شمارهٔ یک سال ۱۹۸۲ «گفتگوی شاد» به موفقیت در نمودار بریتانیا رسید. آلبوم بعدی گروه، یک پروژهٔ جانبی یکباره که بدون سنسیبل ضبط شد، موسیقی متن فیلمی تخیلی دههٔ ۱۹۶۰ به نام "به بابا چاقو بده، سیندی" بود. برای این آلبوم محدود از
چاقو بده، سیندی" بود. برای این آلبوم محدود از آهنگ‌های جلد دههٔ ۱۹۶۰، گروه با نام ناز نومد و کابوس‌ها نام‌گذاری شد. در سال ۱۹۸۴، د دمند در کمدی بی‌بی‌سی دو The Young Ones با آهنگ «زننده» با نوازندهٔ بیس جدید، براین مریک (به جای گری) و جوگ و سنسیبل در گیتار اجرا کردند. سنسیبل آخرین کنسرت خود را با گروه در براکول پارک قبل از رفتن به دنبال حرفهٔ انفرادی خود اجرا کرد. از همان روزهای اولیه گروه، وانیان ظاهری شبیه خون‌آشام روی صحنه داشت، با آرایش سفید گچی و لباس رسمی. با رفتن سنسیبل، تصویر وانیان برای کل گروه
رسمی. با رفتن سنسیبل، تصویر وانیان برای کل گروه مشخص‌تر شد. د دمند قرارداد ضبط را با ام‌سی‌ای رکوردز امضا کرد و آلبوم "فانتاسماگوریا" در ژوئیه ۱۹۸۵ منتشر شد که پیش از آن تک‌آهنگ شماره ۲۱ بریتانیا «شیطان شیطانی» بود. از دیگر موفقیت‌های همین آلبوم «سایه عشق» با صدای گوتیک غم‌انگیز و سبک‌تر «آیا رؤیا است؟» بود. در ژانویه ۱۹۸۶، تک‌آهنگ غیر آلبومی «Eloise» که نسخه‌ای از آهنگ ۱۹۶۸ بری رایان بود، موفقیت رتبهٔ ۳ جدول در بریتانیا را کسب کرد، بالاترین رتبهٔ گروه تا به امروز. ادامهٔ "فانتاسماگوریا" در دسامبر ۱۹۸۶،
به امروز. ادامهٔ "فانتاسماگوریا" در دسامبر ۱۹۸۶، "هر چیزی" یک شکست تجاری بود، اگرچه ام‌سی‌ای یکی از آهنگ‌های خود («In Dulce Decorum») را در انتشار موسیقی متن سریال "میامی وایس" فصل ۲ گنجاند. کاور آهنگ «دوباره تنها یا» گروه لاو به صورت تک‌آهنگ منتشر شد. گردهمایی مجدد و تورهای خداحافظی (۱۹۸۹–۱۹۸۸). در ژوئن ۱۹۸۸، جیمز و سنسیبل به‌طور موقت برای سه حضور زنده، از جمله کنسرت در لندن تاون و کلاب کانتری که سال بعد به عنوان آلبوم "نفرین نهایی" منتشر شد، دوباره به گروه ملحق شدند. در ژوئن ۱۹۸۹، جیمز و سنسیبل برای دو
ملحق شدند. در ژوئن ۱۹۸۹، جیمز و سنسیبل برای دو حضور در بریتانیا با نام "پردهٔ نهایی" دوباره به گروه پیوستند. در ماه ژوئیه، این گروه یک تور خداحافظی از ایالات متحده را اجرا کردند و در دسامبر آنها پنج کنسرت دیگر در بریتانیا را اجرا کردند که به عنوان تور "ما واقعاً باید اکنون برویم" تبلیغ می‌شد. اصلاحات دوم و سوم (۱۹۹۵–۱۹۹۰). اگرچه به‌طور رسمی گروه در حال وقفه بود، اما د دمند آهنگ «کارخانۀ سرگرمی» را منتشر کرد که در سال ۱۹۸۲ با گروه سنسیبل/وانیان/اسکیبیس/گری ضبط شد و قرار بود در آن زمان به صورت تک‌آهنگ منتشر
شد و قرار بود در آن زمان به صورت تک‌آهنگ منتشر شود. با این حال، ورشکستگی شرکت ضبط آنها مانع از انتشار این آهنگ به مدت ۹ سال شد. دومین تک‌آهنگ سال، «پروکوفیف»، توسط اسکیبیس، وانیان و برایان جیمز ضبط شد و در تور اتحاد مجدد در ایالات متحده در سال ۱۹۹۱ فروخته شد. در سال ۱۹۹۳، گروه با ترکیب جدیدی که شامل اسکیبیس، وانیان، گیتاریست‌های کریس دولیمور (قبلاً از the Godfathers)، آلن لی شا و نوازندهٔ بیس موس هریس (قبلاً از New Model Army) بود، اصلاح شد. در حوالی این زمان، دو گروه راک برجسته هر کدام یک آهنگ د دمند را
دو گروه راک برجسته هر کدام یک آهنگ د دمند را پوشش دادند: گانز ان روزز آهنگ «رز جدید» را برای "حادثۀ اسپاگتی؟" آلبوم ۱۹۹۳ خود ضبط کردند، در حالی که آف‌اسپرینگ آهنگ «Smash It Up» را برای موسیقی متن فیلم "بتمن برای همیشه" (۱۹۹۵) پوشش داد. هر دو نسخهٔ کاور از پخش عمده‌ای لذت می‌بردند و در معرض صدای د دمند قرار می‌گرفتند، بیشتر برای مخاطبان جوان‌تری که با گروه ناآشنا بودند. د دمند اصلاح شده حدود دو سال به‌طور منظم تور برگزار کرد و آلبوم استودیویی جدیدی به نام "نه از این زمین" را در نوامبر ۱۹۹۵ منتشر کرد که با
از این زمین" را در نوامبر ۱۹۹۵ منتشر کرد که با یک سری تورهای طولانی قبل از انتشار، تبلیغ شد. با این حال، تا زمانی که آلبوم منتشر شد، د دمند دوباره تا حدی در نتیجهٔ نبردهای قانونی از هم جدا شده بود؛ وانیان و سنسیبل، اسکیبیس را به انتشار "نه از این زمین" (۱۹۹۵) بدون مجوز مناسب متهم کردند. بازگشت کاپیتان سنسیبل و ترکیب جدید (۲۰۰۳–۱۹۹۶). سنسیبل در سال ۱۹۹۶ مجدداً به وانیان ملحق شد و گروه دیگری از د دمند ظاهر شد. در ابتدا پل گری نوازندهٔ بیس حضور داشت که بعداً پاتریشیا موریسون که قبلاً از گروه‌های Bags ,Gun
پاتریشیا موریسون که قبلاً از گروه‌های Bags ,Gun Club و د سیسترز آو مرسی بود، جایگزین شد. در فوریه ۱۹۹۹، د دمند متشکل از وانیان، سنسیبل، موریسون و تازه واردان مونتی اکسیمورون در کیبورد و اسپایک تی اسمیت در درام بود. اسمیت بعداً به گروه زندهٔ Morrissey ملحق شد و به گروه د دمند توصیه کرد که اندی (پینچ) پینچینگ، یکی از اعضای مؤسس گروه English Dogs، را برای جایگزینی او در درامز استخدام کند. گری دردفول، یکی از اعضای گروه انفرادی سنسیبل، از سال ۱۹۹۷ تا ۱۹۹۹ قبل از ورود اسمیت درام می‌نواخت. در سال ۲۰۰۱، گروه آلبوم
ورود اسمیت درام می‌نواخت. در سال ۲۰۰۱، گروه آلبوم "اختلال قبر" را در ناشر دکستر هلند، Nitro Records منتشر کرد و آن را با تورهای مداوم تبلیغ کرد. یک تور بهاری در ایالات متحده در سال ۲۰۰۲ با حمایت از راب زامبی برنامه‌ریزی شد. با این حال، گروه پس از چند نمایش کناره‌گیری کرد. سنسیبل گفت که «پانک گوتیک به‌طور کامل در میان جمعیت عمدتاً متال گم شد.» در تابستان، گروه تور ونز Warped Tour را در ایالات متحده اجرا کرد. تغییر ترکیب، چهلمین سالگرد و آلبوم جدید (۲۰۱۹–۲۰۰۴). موریسون و وانیان ازدواج کردند و صاحب یک دختر به
موریسون و وانیان ازدواج کردند و صاحب یک دختر به نام امیلی شدند که در ۹ فوریه ۲۰۰۴ به دنیا آمد. در حوالی این زمان، موریسون از اجرا با گروه بازنشسته شد، اگرچه او همچنان با گروه د دمند به عنوان مدیر آنها مشغول بود. جانشین او در بیس استو وست بود. در سال ۲۰۰۶، گروه د دمند تک‌آهنگ «فاجعۀ خانم کوچولو» و یک دی‌وی‌دی زنده "MGE25" را منتشر کرد که در سال ۲۰۰۴ کنسرت منچستر را در جشن بیست و پنجمین سالگرد آلبوم "آداب مسلسل" (۱۹۷۹) مستند کرد. در ۲۱ اکتبر ۲۰۰۶، رادیو بی‌بی‌سی ۲ مستندی یک ساعته با عنوان "آیا واقعاً با او
۲ مستندی یک ساعته با عنوان "آیا واقعاً با او بیرون می‌رود؟" در مورد ضبط اولین تک‌آهنگ د دمند «رز جدید» و جایگاه این گروه در صحنه پانک لندن در سال ۱۹۷۶را پخش کرد. این برنامه با مصاحبه‌هایی با جیمز، سنسیبل، اسکیبیس، گلن متلاک، دان لتس و کریسی هایند، دربارهٔ گروه‌ها و شخصیت‌های اطراف صحنه، به‌ویژه تور هرج‌ومرج در پادشاهی متحد در بریتانیا بحث کرد. در ۲۸ اکتبر ۲۰۰۸، د دمند دهمین آلبوم استودیویی خود را با نام "بنابراین، پارانوئید کیست؟"، یک نسخهٔ دیجیتال، و به دنبال آن یک نسخهٔ فیزیکی در برچسب کانال انگلیسی در
آن یک نسخهٔ فیزیکی در برچسب کانال انگلیسی در ۱۰ نوامبر (بریتانیا) و ۹ دسامبر (ایالات متحده) منتشر شد. برای تبلیغ این آلبوم، گروه دو بار در تلویزیون آمریکا ظاهر شد، از جمله بازدید از "The Late Late Show with Craig Ferguson". گروه برای تبلیغ آلبوم استودیویی جدید خود که توسط گروه‌های Devilish Presley و Slicks Kitchen حمایت می‌شد، یک تور ۲۳ روزه در بریتانیا انجام داد. در نوامبر ۲۰۰۹، گروه از موتورهد در تور جهانی بریتانیا حمایت کرد. تورهای مستمر در سراسر بریتانیا و اروپا طی چند سال آینده رخ داد. در سال ۲۰۱۲، د
و اروپا طی چند سال آینده رخ داد. در سال ۲۰۱۲، د دمند برای اولین بار در آمریکای جنوبی با قرارهایی در سائوپائولو و بوئنوس آیرس اجرا کرد. آنها به فستیوال ریتم بازگشتند، یکی از چهار تیتر اصلی که به تاریخ هفت سالهٔ جشنواره بازگشته است. در سال ۲۰۱۲، د دمند اعلام کرد که برای جشنوارۀ شورش (به انگلیسی: Rebellion Festival) سال ۲۰۱۳ در کنار د اکسپلویتد، The Casualties و دیگران بازخواهند گشت. در ۷ نوامبر ۲۰۱۴، سنسیبل و وانیان در "پادکست راهنمایی تلویزیونی" Ken Reid ظاهر شدند. در سال ۲۰۱۵، د دمند در مستندی به کارگردانی
شدند. در سال ۲۰۱۵، د دمند در مستندی به کارگردانی وس اورشوسکی با عنوان "The Damned: Don't You Wish That We Were Were" نمایش داده شد. این مستند تاریخچهٔ گروه را با پس‌زمینه‌ای از فیلم‌های آرشیوی، مصاحبه‌های جدید و فیلم‌های تور از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۴ ترسیم می‌کند. پس از اکران این فیلم در ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۵، براین مریک، نوازندهٔ سابق بیس، که در آلبوم‌های "فانتاسماگوریا" (۱۹۸۵) و "هر چیزی" (۱۹۸۶) اجرا کرده بود، بر اثر سرطان گلو درگذشت. در زمان مرگ، او در یک گروه ادای احترام به رامونز به نام Shamones می‌نواخت. در ماه
احترام به رامونز به نام Shamones می‌نواخت. در ماه مه ۲۰۱۶، گروه یک نمایش چهلمین سالگرد را در رویال آلبرت هال اجرا کرد. در تابستان ۲۰۱۷، «نیت نیت نیت» به‌طور برجسته در فیلم اکشن "بیبی راننده" و موسیقی متن آن به نمایش درآمد. در ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۷، گروه اعلام کرد که استو وست گروه را ترک می‌کند و پاول گری، نوازندهٔ سابق بیس، برای آلبوم استودیویی جدید بازخواهد گشت. "ارواح شیطانی"، یازدهمین آلبوم گروه و اولین آلبوم پس از ده سال، در ۱۳ آوریل ۲۰۱۸ منتشر شد. این آلبوم در جدول آلبوم‌های بریتانیا به رتبهٔ ۷ رسید، که
در جدول آلبوم‌های بریتانیا به رتبهٔ ۷ رسید، که بالاترین جایگاه آنها در چارت تاریخ بود، و در سال ۱۹۸۵ ("فانتاسماگوریا") در رتبهٔ ۱۱ قرار گرفت. این آلبوم که عمدتاً از طریق PledgeMusic سرمایه‌گذاری شده بود، در نوامبر ۲۰۱۷ در شهر نیویورک ضبط شد و توسط تونی ویسکانتی تهیه شد. قبل از این آلبوم اولین تک‌آهنگ، «Standing on the Edge of Tomorrow» در ژانویه ۲۰۱۸ همراه با تک‌آهنگ‌های «Devil in Disguise» و «Look Left» در مارس ۲۰۱۸ و «Procrastination» در آوریل ۲۰۱۸ منتشر شد. در ۲۳ مه ۲۰۱۹، د دمند توری را با اجرای سومین
شد. در ۲۳ مه ۲۰۱۹، د دمند توری را با اجرای سومین آلبوم استودیویی خود، "آداب مسلسل" (۱۹۷۹)، که از زمان انتشار آن به‌طور کامل پخش نکرده بودند، آغاز کردند. این تور شامل مکان‌هایی مانند خانه بلوز، جشنوارهٔ بولینگ و موسیقی پانک راک و جشنوارۀ شورش بود. خروج پینچ، اتحاد ترکیب اصلی، تغییرات درامر، و بازگشت اسکیبیس (۲۰۱۹–اکنون). در ۲۵ اکتبر ۲۰۱۹، پینچ پس از ۲۰ سال حضور در گروه، جدایی خود را اعلام کرد. آخرین کنسرت او نمایش د دمند در پالادیوم لندن در ۲۷ اکتبر ۲۰۱۹ بود. در ۲۱ اکتبر ۲۰۲۰، د دمند اعلام کرد که در سال
بود. در ۲۱ اکتبر ۲۰۲۰، د دمند اعلام کرد که در سال ۲۰۲۱ ترکیب اصلی وانیان، سنسیبل، جیمز و اسکیبیس یک سری برنامه را اجرا خواهند کرد. این اولین بار در بیش از دو دهه است که جیمز و اسکیبیس با وانیان و سنسیبل اجرا می‌کنند. با این حال، همه‌گیری کووید-۱۹ باعث شد که این تور تا سال ۲۰۲۲ به تعویق بیفتد. در فوریه ۲۰۲۲، ویل تیلور درامر جایگزین پینچ شد. در فوریه ۲۰۲۳، آلبوم استودیویی بعدی گروه، "دارکادلیک"، اعلام شد و در ۲۸ آوریل ۲۰۲۳ منتشر شد. قبل از این آلبوم تک‌آهنگ‌ها و نماهنگ‌های «مرد نامرئی» در ۳ فوریه ۲۰۲۳،
و نماهنگ‌های «مرد نامرئی» در ۳ فوریه ۲۰۲۳، «Beware of the Clown» در ۱۰ مارس ۲۰۲۳ و «You're Gonna Realise» در ۲۱ آوریل ۲۰۲۳ منتشر شد. هر سه موزیک ویدیو توسط مارتین گوچ کارگردانی شده است. الگی وارد، نوازندهٔ سابق بیس، که در آلبوم "آداب مسلسل" نواخته بود، در ۱۷ مه ۲۰۲۳ درگذشت. وارد پس از ترک گروه د دمند، گروه موج نوی هوی متال بریتانیایی Tank را در سال ۱۹۸۰ تشکیل داد. ویل تیلور جدایی خود را به عنوان درامر گروه د دمند در نوامبر ۲۰۲۳ اعلام کرد. بعداً در همان ماه، اعلام شد که اسکیبیس درامر اصلی دوباره به صورت
اعلام شد که اسکیبیس درامر اصلی دوباره به صورت دائمی به گروه ملحق شده است. در فوریه ۲۰۲۴، گروه اعلام کرد که برای اولین بار در ۳۵ سال گذشته، یک تور آمریکای شمالی را برگزار خواهد کرد که شامل گروه دههٔ ۱۹۸۰ خود از دیو وانیان، کاپیتان سنسیبل، رت اسکیبیس و پل گری است. این تور شامل ده نمایش در ماه مه و ژوئن ۲۰۲۴ خواهد بود.
ویلیام جی بیزلی (; – ) دارای نشان امپراتوری بریتانیا، عضو آکادمی بریتانیا، مورخ، نویسنده در تاریخ شرق آسیا اهل بریتانیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون عضو آکادمی بریتانیا شده است.
های‌فای ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
مورچه‌مرغ پیش‌چشم‌آبی گونه‌ای از مورچه‌مرغ‌ها از تیرهٔ مورچه‌مرغان است. این در سطوح پایین در جنگل‌های نمناک آند در غرب و شمال کلمبیا و غرب ونزوئلا یافت می‌شود. در گذشته شامل مورچه‌مرغ زلدون به عنوان زیرگونه بود. مورچه‌مرغ پیش‌چشم‌آبی از حشرات تغذیه می‌کند و مرتب از دسته‌های مورچه‌های ارتشی دنبال می‌کند تا طعمه‌های له‌شده توسط ازدحام‌ها را بگیرد، اما مانند برخی از گونه‌های مورچه‌مرغ‌ها پیرو اجباری مورچه نیست. پرنده مورچه‌مرغ پیش‌چشم‌آبی از نظر جنسی به شدت دورنگ است: پرنده نر دارای پرهای کاملاً سیاه است، در
است: پرنده نر دارای پرهای کاملاً سیاه است، در حالی که ماده دارای پرهای قهوه‌ای حنایی و نقاب سیاه است. هر دو جنس دارای یک لکه آبی‌رنگ پیرامون چشم هستند.
زبان نیا-سِلتی، نیا-سِلتیک یا سلتی مشترک، نیازبان فرضی نیای تمام زبان‌های سلتی شناخته شده و از نوادگان زبان نیا-هندو-اروپایی است. به صورت نوشتاری تصدیق نشده، اما زبان‌شناس‌ها بخشی از آن به روش زبانشناسی هم‌سنجی توانسته‌اند بازسازی کنند. به‌طور کلی پنداشته شود که زبان نیا-سِلتی میان سال‌های ۱۳۰۰ تا ۸۰۰ پیش از میلاد گَپ‌زده می‌شد و پس از آن آغاز به تقسیم شدن به زبان‌های گوناگون کرد. نیا-سِلتیک بیشتر با فرهنگ زمین خاکستردان و به ویژه با فرهنگ هالْشْتات همراه است. زبان‌های سِلتی ویژگی‌های مشترکی با زبان‌های
است. زبان‌های سِلتی ویژگی‌های مشترکی با زبان‌های ایتالی دارند که در دیگر شاخه‌های هندواروپایی یافت نمی‌شوند، که احتمال یگانگی زبانی ایتالو-سلتی پیشین را نشان می‌دهد. نیا-سِلتی امروزه از راه روش هم‌سنجی زبانی با تکیه بر زبان‌های سلتیک بعدی بازسازی می‌شود. اگرچه سلتیک قاره‌ای برای واج‌شناسی نیا-سلتی، و برخی برای ریخت‌شناسی آن، دلایل زیادی ارائه می‌کند، اما مطالب ضبط‌شده آنقدر کم است که امکان بازسازی ایمن نحو را فراهم نمی‌کند، اگرچه برخی جملات کامل در زبان‌های گالی و سلتیبری ثبت شده‌اند؛ بنابراین منابع اصلی
گالی و سلتیبری ثبت شده‌اند؛ بنابراین منابع اصلی برای بازسازی از زبان‌های سلتی جزیره‌ای با کُهن‌ترین ادبیات موجود در ایرلندی باستان و ولزی میانه می‌آیند، که دیرینگی آن به نویسندگانی می‌رسد که در ششمین سده پس از دوران مشترک شکوفا شده‌اند.
ویلیام گودل (؛ ۱۷ اکتبر ۱۸۲۹ – ) پزشک زنان اهل ایالات متحده آمریکا بود که بابت گزارش و توصیف نشانه گودل شهرت دارد. ویلیام گودل دانش‌آموختهٔ دانشگاه توماس جفرسون فیلادلفیا بود و تا سال ۱۸۶۱ در قسطنطنیه کار کرد. سپس به آمریکا بازگشت و مطب خصوصی خود را در وست چستر، پنسیلوانیا راه انداخت. او در سال ۱۸۷۰ استاد رشتهٔ پزشکی زایمان در دانشگاه پنسیلوانیا شد و در سال ۱۸۷۴ استادتمام رشتهٔ بیماری‌های زنان و کودکان گردید. او در سال ۱۸۷۷ به عضویت انجمن فیلسوفان آمریکا انتخاب شد. ویلیام گودل در سال ۱۸۸۲ یک تومور ۵۰٫۸
انتخاب شد. ویلیام گودل در سال ۱۸۸۲ یک تومور ۵۰٫۸ کیلوگرمی را از شکم یک زن ۳۱ ساله خارج کرد و پس از خارج کردن این تومور بزرگ، معلوم شد وزن بیمار تنها ۳۴ کیلوگرم است.
دیوید هنری گودسال (؛ – ) جراح اهل انگلستان بود که به سبب توصیف قانون گودسال شهرت دارد. او در گریوزند زاده شد و در مدرسه «سنت آن» تحصیل کرد. پدرش تصمیم گرفته بود در رشته پزشکی تحصیل کند، اما زمانی که دانشجوی بیمارستان سنت بارتلمه بود، بر اثر زخمی که در حین انجام کالبدگشایی برداشت، درگذشت. در نتیجه، هزینه‌های دیوید گودسال در بیمارستان سنت بارتلمه بخشوده شد، زیرا زخم پدرش توسط یکی از کارکنان ایجاد شده بود و دیوید از سال ۱۸۶۵ تحصیل در رشتهٔ پزشکی را در آنجا آغاز کرد.
اوینگو بوینگو یک گروه موج نو آمریکایی بود. اوینگو بوینگو همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد: "اوینگو بوینگو (ئی‌پی)،" دومین انتشار رسمی از این گروه با همین نام اوینگو و بوینگو، شخصیت‌های تخیلی از مجموعهٔ مانگای ژاپنی "ماجراجویی عجیب و غریب جوجو"
که اسم رمزی‌اش CV01 است، یک نرم‌افزار بانک‌صوتی وکالوید می‌باشد که توسط کریپتون فیوچر مدیا و شخصیت انسان‌انگارانه رسمی‌اش، یک دختر ۱۶ ساله با موی دم دوقلویی فیروزه‌ای توسعه‌یافته است. در واقعه شاید هاتسونه میکو یک دختر انیمه ای بنظر بیاد،اما در واقعه هاتسونه میکو یکی از وکالویو هاست. بجز هاتسونه میکو وکالوید های دیگری هم وجود دارد.
قلعه فوکوهارا یا قلعه سایو، یک قلعه ژاپنی در شهر شهرستان سایو، هیوگو، استان هیوگو (نام قبلی ولایت هاریما) در ژاپن بود. دوره سنگوکو. در پایان دوره سنگوکو، زمانی که نیروهای شرقی و غربی با یکدیگر رقابت می‌کردند، قلعه‌های خاندان آکاماتسو همراه با قلعه ریکان در شرق، قلعه کوزوکی در غرب و قلعه تاکاکورا در جنوب تشکیل شد، اما در ۱۵۷۷، هیده‌یوشی تویوتومی قلعه توسط ژنرال‌هایی مانند کورودا یوشیتاکا و تاکه‌ناکا شیگه‌هارو مورد حمله قرار گرفت و ارباب قلعه، فوکوگوری هیساشی، خود قلعه را به آتش کشید و خودکشی کرد به این ترتیب
خود قلعه را به آتش کشید و خودکشی کرد به این ترتیب قلعه سقوط کرد. (علاوه بر این، در سند تاریخی خاندان کورودا، «کورودا کیفو»، ارباب قلعه فوکوهارا سوکه‌ناری است و گفته شده است که او توسط هیراتسوکا تامه‌هیرو شکست خورده است)
نابینا (; ) یک فیلم جنایی محصول کره جنوبی در سال ۲۰۱۱ به کارگردانی آن سانگ هون و به نویسندگی چوی مین سوک است. در این فیلم کیم ها نول و یو سونگ هو ایفای نقش کردند.
جانگ هی ریونگ (؛ زادهٔ ) مدل (شخص)، بازیگر، بازیگر سینما، و بازیگر تلویزیون اهل کره جنوبی است. وی از سال ۲۰۱۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
یونگ کی (؛ زادهٔ ) خواننده اهل کره جنوبی است.
وون‌پیل (؛ زادهٔ ) خواننده اهل کره جنوبی است.
جی پارک (؛ زادهٔ ) آهنگساز، خواننده، و ترانه‌پرداز اهل کره جنوبی است.
جی. سول (؛ زادهٔ ) خواننده-ترانه‌پرداز اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
برنارد پارک (؛ زادهٔ ) خوانندگی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
لی اون می (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان اهل کره جنوبی است.
اینسونی (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان اهل کره جنوبی است.
ریو وون (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل کره جنوبی است. وی از سال ۲۰۱۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
گروه پسرانه ژاپنی تشکیل شده از طریق ریلتی شوی "نیزی پراجکت" فصل ۲ است و توسط جی‌وای‌پی انترتینمنت و سونی میوزیک انترتینمنت مدیریت می‌شود. این گروه هفت عضو دارد: یو، تومویا، هارو، سو گون، سِیتا، هیویی و یوکی. این گروه در ۲۰ مه ۲۰۲۴ با آلبوم تک‌آهنگ "Ride the Vibe" و تک‌آهنگ آغازین با همین نام فعالیت خود را آغاز کرد. نام. نام گروه شامل ترکیب واژه‌های «نکست جنریشن» (next generation) و «جنریشن زی» است و حامل پیام هدف گروه «open up the future of a new generation» است. نام فندم گروه «نکستی» (Nex2Y؛ به صورت تلفظ
است. نام فندم گروه «نکستی» (Nex2Y؛ به صورت تلفظ می‌شود) است.
مبینا فلاح ورزشکار رشته تیراندازی با کمان و عضو تیم ملی تیراندازی با کمان ایران است. وی به عنوان تنها نماینده تیراندازی با کمان ایران در بازی‌های المپیک ۲۰۲۴ پاریس حضور داشته و موفق به نخستین برد تاریخ تیراندازی با کمان ایران در رقابت‌های المپیک شد. المپیک. فلاح در مسابقه‌های مرحله پایانی انتخابی المپیک که در آنتالیا، ترکیه برگزار شد، با نایب‌قهرمانی، توانست سهمیه بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ پاریس را بگیرد. او به عنوان اولین برنده تاریخ رشته تیر و کمان ایران در مراحل حذفی المپیک شناخته می‌شود، چرا که
ایران در مراحل حذفی المپیک شناخته می‌شود، چرا که توانست در دور اول حذفی رقابت‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ پاریس حریفی از ویتنام را با تیر طلایی شکست دهد. فلاح در مرحله بعدی مغلوب حریفی از ترکیه و از دور رقابت‌ها حذف شد.
در میان نا آرامی‌های هائیتی از سال ۲۰۱۸، باندهای مسلح در مارس ۲۰۲۴ به دو زندان بزرگ هائیتی یورش بردند و بیش از ۴۷۰۰ زندانی فرار کردند. باندها خواستار استعفای نخست‌وزیر آریل هنری شدند و به فرودگاه بین‌المللی توسن لوورتور حمله کرده و آن را بستند و از ورود هنری به کشور جلوگیری کردند. دولت هائیتی به مدت ۷۲ ساعت وضعیت اضطراری اعلام کرد و در شهرستان غربی منع رفت‌وآمد شبانه به منظور کنترل خشونت و هرج و مرج برقرار کرد. در ۱۲ مارس ۲۰۲۴، هنری قصد خود برای استعفا از سمت نخست‌وزیری را به دلیل وضعیت امنیتی رو به وخامت
نخست‌وزیری را به دلیل وضعیت امنیتی رو به وخامت اعلام کرد. پس‌زمینه. هائیتی از سال ۲۰۱۸ درگیر بحران بوده است که شامل ترورهای سیاسی و یک جنگ باندی از سال ۲۰۲۳ می‌شود. در ۱ مارس ۲۰۲۴، نخست‌وزیر هائیتی آریل هنری در نایروبی، کنیا، توافقی را امضا کرد که به موجب آن اجازه اعزام ۱۰۰۰ افسر پلیس کنیایی به هائیتی داده می‌شود. رویدادها. جیمی شریزیه، رهبر باند "خانواده و متحدان G9" در پورتو پرنس، ویدئویی منتشر کرد و اعلام کرد که قصد دارد از بازگشت آریل هنری به هائیتی جلوگیری کند. در ۱ مارس، زمانی که از هنری پرسیده شد که
کند. در ۱ مارس، زمانی که از هنری پرسیده شد که آیا بازگشت او به هائیتی ایمن است، او شانه‌ای بالا انداخت. به نظر می‌رسید که شریزیه از حمایت برخی دیگر از باندها به عنوان بخشی از ائتلافی به نام "Viv Ansanm" (به معنای "زندگی با هم" در زبان کریول آییسینی) برخوردار است. اگرچه آن ائتلاف به سرعت منحل شد، باندهای دیگر به همراه باند G9 شریزیه حملاتی را آغاز کردند. در تاریخ ۲ و ۳ مارس، باندهای مسلح به دو زندان بزرگ در هائیتی، یکی در کروآ دو بوکه و دیگری در پورتو پرنس حمله کردند. بیش از ۴۷۰۰ زندانی فرار کردند. گزارش‌ها
کردند. بیش از ۴۷۰۰ زندانی فرار کردند. گزارش‌ها حاکی از آن است که پلیس با تعداد نفرات و تجهیزات کمتر از باندها، با تنها ۹۰۰۰ نیروی عملیاتی در هائیتی، در زمان درگیری‌ها مواجه بوده است.&lt;ref name="AP 3/1"&gt;&lt;/ref&gt; باند ۴۰۰ موازو در منطقه کروآ-دو-بوکه فعالیت دارد و در زندان آن منطقه نفوذ دارد، طبق گزارش Insight Crime. شریزیه، که مسئولیت افزایش خشونت‌ها را پذیرفت، گفت هدف او دستگیری مقامات دولت هائیتی، از جمله رئیس پلیس بود. بیش از ۱۲ نفر در این درگیری‌ها کشته شده‌اند. سازمان ملل تخمین زده که ۱۵۰۰۰ نفر
کشته شده‌اند. سازمان ملل تخمین زده که ۱۵۰۰۰ نفر از خشونت‌های پورتو پرنس فرار کرده‌اند. دولت هائیتی، تحت مدیریت وزیر دارایی میشل پاتریک بویزورت، به مدت ۷۲ ساعت وضعیت اضطراری و منع رفت و آمد شبانه اعلام کرد تا از خشونت و هرج و مرج جلوگیری کند. شریزیه مسئولیت افزایش حملات را پذیرفت و خواستار استعفای هنری شد و افزود که هدف از افزایش حملات دستگیری مقامات مهم دولتی از جمله رئیس پلیس است. بسیاری از رهبران باند فراری به حملات پیوستند، که باعث شد شایعاتی دربارهٔ اتحاد بین باندهای رقیب در جنگ باندهای هائیتی برای
اتحاد بین باندهای رقیب در جنگ باندهای هائیتی برای سرنگونی نخبگان هائیتی شکل بگیرد. در تاریخ ۴ مارس، حوالی ساعت ۱ بعد از ظهر به وقت محلی، باندهای مسلح به فرودگاه بین‌المللی توسن لوورتور که به شدت محافظت می‌شد حمله کرده و با پلیس و نیروهای مسلح هائیتی تبادل آتش داشتند، تا تلاش کنند که کنترل این مکان را پس از شایعاتی مبنی بر بازگشت هنری به هائیتی بدست آورند. جانسون آندره، رهبر باند ۵ ثانیه، به نظر می‌رسید که با این حملات مرتبط باشد. این حملات منجر به بسته شدن فرودگاه شد و از ورود هنری به کشور جلوگیری کرد.