payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در ۱۰ مارس ۲۰۲۴، مروان عیسی، معاون فرمانده شاخه نظامی حماس، گردان‌های عزالدین قسام، در حمله هوایی اسرائیل در جریان جنگ غزه کشته شد. اسرائیل با پخش تصاویری از این حمله و اشاره به اینکه نتایج هنوز در حال تجزیه و تحلیل است، از هدف قرار دادن تأسیسات زیرزمینی در نصیرات در مرکز نوار غزه که گفته می‌شود توسط عیسی استفاده می‌شد، خبر داد. بر اساس گزارش‌ها، پنج فلسطینی در این بمباران کشته شدند. حماس تا زمانی که به‌طور خصوصی، مرگ عیسی را در ۱۷ مارس ۲۰۲۴ تأیید نکرد، پاسخی نداد اما بالاخره مرگ او را رسماً در ۱۹ ژانویه
نداد اما بالاخره مرگ او را رسماً در ۱۹ ژانویه ۲۰۲۵ تأیید کرد. به گفته نیروهای دفاعی اسرائیل، دیگر مقام مورد هدف قرار گرفته حماس در این حمله، غازی ابوطماعه، رئیس سابق تیپ کمپ‌های مرکزی حماس و مسئول «تمام سلاح‌های حماس در غزه» بود. پیش‌زمینه. مروان عیسی به عنوان معاون فرمانده گردان‌های قسام و معاون محمد ضیف، فعالیت می‌کرد. عیسی به عنوان فردی «قاطع و ساکت» توصیف شده بود که «تجربه زیادی داشت». دنیل هاگاری، سخنگوی ارتش اسرائیل، مدعی شد که عیسی به طراحی حمله ۷ اکتبر حماس به اسرائیل کمک کرده است. مروان عیسی از
اکتبر حماس به اسرائیل کمک کرده است. مروان عیسی از سال ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۲، به دلیل فعالیت در حماس و مشارکت در انتفاضه اول، پنج سال را در زندان گذراند. او بار دیگر در سال ۱۹۹۷ توسط تشکیلات خودگردان فلسطین به خاطر نقشش در حملاتی با بمب‌گذاری، زندانی شد، اما در سال ۲۰۰۰ با وقوع انتفاضه دوم از زندان فرار کرد. اسرائیل قبلاً دو بار در جریان نبرد ۲۰۱۴ اسرائیل و غزه و بحران ۲۰۲۱ اسرائیل و فلسطین با تخریب خانه عیسی، اقدام به ترور وی کرده بود و برادرش را به قتل رساند. پسر عیسی در دسامبر ۲۰۲۳ در حمله هوایی اسرائیل در مرکز
عیسی در دسامبر ۲۰۲۳ در حمله هوایی اسرائیل در مرکز غزه کشته شد. مروان عیسی در سپتامبر ۲۰۱۹ توسط ایالات متحده آمریکا به عنوان تروریست تعیین شده جهانی، شناخته شد. ترور. به گفته نیروهای دفاعی اسرائیل، مجتمع زیرزمینی مورد هدف در نصیرات، توسط دو تن از مقامات حماس به نام‌های مروان عیسی و غازی ابوطماعه مورد استفاده قرار می‌گرفت. در شب ۱۰ مارس ۲۰۲۴، جنگنده‌های اسرائیل، بمب‌هایی را بر روی تأسیسات زیرزمینی پرتاب کردند که عیسی و حداقل پنج فلسطینی دیگر کشته شدند. تأیید. در ۱۷ مارس ۲۰۲۴، گزارش شد که حماس به‌طور خصوصی
در ۱۷ مارس ۲۰۲۴، گزارش شد که حماس به‌طور خصوصی تأیید کرده است که عیسی در این حمله کشته شده است. عیسی در زمان کشته شدنش، عالی‌ترین فرمانده حماس بود که در جنگ کشته شد. بنا بر گزارش‌ها، بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، این خبر را «یک دستاورد بزرگ برای اسرائیل» خواند و گفت «همه آن‌ها خواهند مرد، ما به همه آن‌ها خواهیم رسید.» در ۱۸ مارس ۲۰۲۴، جیک سالیوان، مقام کاخ سفید در آمریکا، مرگ عیسی را تأیید کرد و افزود که «یک طرح نظامی، بدون یک طرح انسانی و یک برنامه سیاسی یکپارچه، نمی‌تواند موفق شود». در ۲۶ مارس
سیاسی یکپارچه، نمی‌تواند موفق شود». در ۲۶ مارس ۲۰۲۴، نیروهای دفاعی اسرائیل پس از «بررسی تمام اطلاعات»، مرگ عیسی را رسماً تأیید کردند. در ۱۹ ژانویه ۲۰۲۵، مقام ارشد حماس، اسامه حمدان، مرگ مروان عیسی را تأیید کرد. تجزیه و تحلیل. کارشناسان خاطرنشان کردند که مرگ عیسی، تهدید قابل‌توجهی برای بقای این گروه نیست و تأکید کردند که «همیشه یک جایگزین وجود دارد» و حماس در یک یا دو هفته بر ترور «غلبه خواهد کرد». مروان بشاره، تحلیلگر ارشد سیاسی الجزیره، خاطرنشان کرد که «ایده اعلام پیروزی به دلیل کشته شدن یک یا دو، یا چند
اعلام پیروزی به دلیل کشته شدن یک یا دو، یا چند رهبر حماس، بیش از حد سطحی است» و «حماس بیش از این، توانایی خود را ثابت کرده است. تولید رهبران بیشتر و بیشتر».
آنتون کانیزلیچ (به ؛ زادهٔ در پوژگا – درگذشتهٔ در پوژگا) شاعر و یسوعی اهل کرواسی بود. وی، تحصیلات خود را در زاگرب، وین و لئوبن انجام‌داد و سه سال در گراتس به تحصیل الهیات پرداخت. وی سرانجام در گراتس و ترناوا، فارغ‌التحصیل الهیات شد. وی عمدتاً کتاب‌هایی مذهبی می‌نوشت.
هیئت ادویه هند، آژانس نظارتی و ترویج صادرات دولتی هند کشور هند برای ادویه‌های هندی است که توسط یک رئیس، رتبه ای معادل دبیر مشترک دولت هند، رهبری می‌شود، دفتر مرکزی این هیئت در کوچی است. هیئت ادویه در سال ۱۹۸۷ بر اساس قانون هیئت ادویه ۱۹۸۶ با مسئولیت تولید و توسعه هل و ترویج صادرات ۵۲ ادویه که در جدول زمانی این قانون آمده است، تشکیل شد این هیئت دارای یک آزمایشگاه آزمایشی پیشرفته در دفتر مرکزی خود در کوچی است. همچنین آزمایشگاه‌های منطقه ای در بمبئی، چنای، دهلی، توتیکورین، کاندلا و گونتور وجود دارد. هیئت ادویه
توتیکورین، کاندلا و گونتور وجود دارد. هیئت ادویه جات از طریق آزمایشگاه‌ها بررسی‌های کیفی اجباری ادویه‌های صادراتی از هند را انجام می‌دهد. هیئت ادویه جات در کنار دفتر مرکزی خود در کوچی یک خروجی دارد. ادویه جات ترشی جات با نام تجاری «طعم دهنده» به فروش می‌رسد. هیئت ادویه هند یک کمپین آنلاین به نام قطار ادویه راه اندازی کرده است تا هندی‌ها را در مورد میراث غنی ادویه این کشور آموزش دهد انجمن ادویه‌ها اطلاعاتی در مورد چندین ادویه که از هند رشد و صادر می‌شود ارائه می‌دهد پارک ادویه جات هندی برای هل و فلفل در
می‌دهد پارک ادویه جات هندی برای هل و فلفل در پوتادی واقع شده است.
غزل با مطلعِ «سر آن ندارد امشب که برآید آفتابی» غزلی است از سعدی در بحر رمل. متن. در تصحیحِ محمّدعلی فروغی این غزل نه بیت دارد و شمارهٔ ۵۱۹ است. توضیحات متن. در بیت اول، سر مجازی است به پیوند «جای و جایگیر» و منظور از سر (جای)، اندیشه (جایگیر) است. در بیت سوم، کلمهٔ نوبتی به معنای کسی است که در نقارخانه کوس یا دهل می‌زند. استقبال. اقبال لاهوری در پاسخ به مطلع این غزل («سر آن ندارد امشب که برآید آفتابی/چه خیالها گذر کرد و گذر نکرد خوابی») در زبور عجم چنین سروده است: شهریار نیز به مقطع این غزل («برو ای گدای
است: شهریار نیز به مقطع این غزل («برو ای گدای مسکین و دری دگر طلب کن/که هزار بار گفتی و نیامدت جوابی») در غزل خود در مدح علی ابن ابی‌طالب پاسخ داده است: اجرا. محمّدرضا شجریان در آلبومِ "در خیال" و تحت عنوان «تصنیف» این غزل را اجرا کرده است. محسن نامجو، امین‌الله رشیدی، و علی رستمیان نیز این شعر را به آواز خوانده‌اند.
واختانگ سالیا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گرجستان است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال دینامو تفلیس بازی می‌کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال گرجستان بازی کرده است. دوران باشگاهی. سالیا به عنوان یکی از بزرگ‌ترین استعدادهای گرجستان شناخته می‌شود، سالیا در ۲۴ نوامبر ۲۰۲۳ برای دینامو تفلیس در یک بازی ۲–۲ در برابر باشگاه فوتبال تورپدو کوتائیسی به میدان رفت. در فصل ۲۰۲۴، این بازیکن ۱۶ ساله به طور منظم در ترکیب اصلی تیمش قرار گرفت. سالیا در ۱۰ مارس ۲۰۲۴، اولین گل خود را در لیگ برتر گرجستان در برابر
اولین گل خود را در لیگ برتر گرجستان در برابر تورپدو کوتائیسی به ثمر رساند و گل برتری را زد تا دینامو با نتیجه ۱–۰ پیروز شود. در ۲۹ اکتبر ۲۰۲۴، دینامو تفلیس و نیوکاسل یونایتد اعلام کردند که برای انتقال سالیا در تابستان ۲۰۲۵ زمانی که او ۱۸ ساله می‌شود، توافق کرده‌اند. دوران ملی. سالیا در ۲۵ اکتبر ۲۰۲۲ برای تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال گرجستان در یک شکست ۳–۱ در برابر اسرائیل به میدان رفت.
تالش‌ها در آذربایجان شوروی تحت سیاست جذب اجباری قرار گرفتند. این سیاست به‌طور مشترک با ایجاد و تبلیغ روایاتی توسط مقامات اتحاد جماهیر شوروی آذربایجان و قوم‌نگاران شوروی انجام شد که ادعا می‌کرد «همان‌سازی کامل و داوطلبانه تالش‌ها به آذربایجانی‌ها» در آذربایجان شوروی بود. این روایت برای توجیه سیاست یکسان سازی رهبری اتحاد جماهیر شوروی آذربایجان در قبال مردم تالش ایجاد شد و از طرق مختلف از جمله دایرةالمعارف‌ها، نقشه‌ها و کتاب‌های درسی توزیع شد. سیاست مشابهی نیز در رابطه با تات‌ها، گرجستان-اینگیلوی و دیگر مردمان
رابطه با تات‌ها، گرجستان-اینگیلوی و دیگر مردمان اتحاد جماهیر شوروی آذربایجان دنبال شد. سیر وقایع. بر اساس سرشماری سال ۱۹۳۹، ۸۷۵۱۰ تالشی در جمهوری شوروی آذربایجان وجود داشت؛ بنابراین، تالشی‌ها پنجمین ملیت بزرگ آذربایجان (بعد از آذربایجانی‌ها، روس‌ها، ارمنی‌ها و لزگین‌ها) بودند که یکی از بزرگ‌ترین اقلیت‌های قومی در جمهوری بودند. با این حال، سرشماری سال ۱۹۵۹ تنها ۸۵ نفر از ملیت تالشی در آذربایجان را به خود اختصاص داد. توضیح رسمی مقامات دربارهٔ «ناپدید شدن» تقریباً کامل تالشی‌ها در این سرشماری این بود که
تقریباً کامل تالشی‌ها در این سرشماری این بود که «تالشی‌ها داوطلبانه و به صورت دسته جمعی خود را آذربایجانی معرفی کردند» در مقابل سرشماری کنندگان. کریستا گاف در کتاب خود با شواهد مستند نشان می‌دهد که اداره مرکزی آمار مسکو برنامه‌هایی برای گنجاندن مقوله ملیت تالشی در سرشماری سال ۱۹۵۹ داشته است، اما این مقوله در هنگام جمع‌آوری و تهیه گزارش‌های سرشماری در خود آذربایجان حذف شده است. به گفته گاف، رهبری اتحاد جماهیر شوروی آذربایجان، از داده‌های سرشماری در قوم‌نگاری شوروی استفاده کرد و روایتی دربارهٔ «همون‌سازی
شوروی استفاده کرد و روایتی دربارهٔ «همون‌سازی کاملاً داوطلبانه و طبیعی» مردم تالش ایجاد کرد. پس از آن، حجم زیادی از مطالب قوم‌نگاری، زبانی، تاریخی-جغرافیایی و دیگر مطالب، در حال توسعه و بازتولید روایت‌هایی بود که به گفته گاف، برای توجیه «محو» ملی تالش‌ها و تقویت اسطوره رسمی «همان‌سازی داوطلبانه» آنها طراحی شده بود. قوم شناسان شوروی با توصیف آنچه بر تالش‌ها گذشت، بر ویژگی‌های مشترک آنها در فرهنگ و زندگی با آذربایجانی‌ها تأکید کردند و «همون سازی» تالش‌های ایرانی زبان توسط آذربایجانی‌های ترک‌زبان را به عنوان
زبان توسط آذربایجانی‌های ترک‌زبان را به عنوان «دستاورد چشمگیر» دولت شوروی، «پیشرفت قومی-تاریخی» معرفی کردند؛ بنابراین، برای مثال، دایرةالمعارف بزرگ شوروی شروع به گفتن کرد که «در اتحاد جماهیر شوروی، تالش‌ها تقریباً با آذربایجانی‌ها که از نظر فرهنگ مادی و معنوی بسیار نزدیک هستند، ادغام شدند، بنابراین در سرشماری ۱۹۷۰ از آنها جدا نشدند». به گفته محققان، «پاک کردن» تالش‌ها از سرشماری و همچنین برخی از مردمان دیگر، یکی از راه‌های اصلی افزایش اکثریت «عنوان» آذربایجان در جمهوری و همگن سازی آن بوده است. این سیاست
در جمهوری و همگن سازی آن بوده است. این سیاست یکسان سازی فشار اجتماعی، سیاسی و اقتصادی زیادی بر تالش‌ها و زندگی روزمره آنها وارد کرد و آنها را به «ادغام» با ملت عنوان دار آذربایجان تحریک کرد. به عنوان مثال، تالشی‌ها نمی‌توانند به عنوان نماینده ملیت تالشی در اسناد رسمی ثبت شوند و والدین نمی‌توانند فرزندان خود را در مدارسی که به زبان تالشی تدریس می‌کنند ثبت نام کنند. برخی از تالشی‌ها از مقامات درخواست کردند که در اسناد دولتی حقوق خود را به عنوان تالشی معرفی کنند، اما همه این درخواست‌ها تا سال ۱۹۸۹ از سوی
کنند، اما همه این درخواست‌ها تا سال ۱۹۸۹ از سوی مقامات رد شد. برخی دیگر که راه چاره‌ای نیافتند، برای پرهیز از تبعیض در زندگی روزمره، مثلاً هنگام درخواست شغل، هویت آذربایجانی را اتخاذ کردند. کریستا گاف همچنین به داستان‌هایی از تالشی‌ها اشاره می‌کند که اعتراف کرده‌اند که به دلیل انگ ملیت، نبود مدرسه، کتاب و سایر منابع در میان تالشی‌های آذربایجان و همچنین عدم تمایل به تالشی بودن، آنها خودشناسی آذربایجانی و زبان آذربایجانی را ترجیح می‌دهند، حتی می‌ترسند فرزندانشان در صورت صحبت با زبان تالشی آذربایجانی با تبعیض
در صورت صحبت با زبان تالشی آذربایجانی با تبعیض مواجه شوند. نمایندگان مردم تالش اغلب این روایت‌های شبیه‌سازی را که به آنها گفته می‌شد و در دایرةالمعارف‌ها، مقاله‌ها و سایر مطالب چاپی یافتند، شبیه‌سازی می‌کردند. از سال ۱۹۶۰ تا ۱۹۸۹، تالشی‌ها به عنوان یک قوم جداگانه در سرشماری‌ها قرار نگرفتند، زیرا آنها بخشی از آذربایجانی‌ها (ترک‌های آذربایجانی) محسوب می‌شدند. در سال ۱۹۷۸، بخشی از تالش‌ها به اداره مرکزی آمار مسکو و روزنامه پراودا با شکایت دسته جمعی مبنی بر امتناع کارکنان سرشماری از ثبت نام آنها به عنوان تالش
کارکنان سرشماری از ثبت نام آنها به عنوان تالش در سرشماری آتی سال ۱۹۷۹ مراجعه کردند. که پاسخ نامه ای از رئیس اداره سرشماری سراسری ایسوپوف دریافت کردند که در آن گفته شد که مقوله ملیت تالشی در سرشماری گنجانده نخواهد شد، زیرا ایسوپوف با اشاره به گزارش قوم نگاری در مورد همسان سازی تالش‌ها نوشت، تالشی‌ها اکنون آذربایجانی هستند. منابع. Goff, Krista A. (2021). "Nested Nationalism: Making and Unmaking Nations in the Soviet Caucasus. Ithaca, New York: Cornell University Press. ISBN 978-1-5017-5329-9."
گلوئیه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دشتاب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن کمتر تر از ۳ خانوار بوده‌است.
لایلا کرین () شخصیتی تخیلی است که توسط نویسنده آمریکایی رابرت بلاک در رمان هیجان‌انگیز "روانی" در سال ۱۹۵۹ خلق شده است. او خواهر ماریون کرین، قربانی نورمن بیتس، است. او به عنوان قهرمان واقعی رمان در فصل‌های پایانی، پس از چندین قهرمان دروغین از جمله خواهرش که به قتل رسیده، پدیدار می‌شود. لایلا توسط ورا مایلز در نسخه سینمایی ۱۹۶۰ (به کارگردانی آلفرد هیچکاک) و توسط جولین مور در نسخه ۱۹۹۸ به تصویر کشیده شده است. به‌علاوه، لایلا در رمان دنباله‌ای "روانی ۲" در سال ۱۹۸۲، و دنبالهٔ سینمایی نامرتبط در سال ۱۹۸۳ با
۱۹۸۲، و دنبالهٔ سینمایی نامرتبط در سال ۱۹۸۳ با همین نام که در آن نقش هماورد داستان را دارد، ظاهر می‌شود.
تبعید مردم تالش، تبعیدهای استالین با هدف پاکسازی قومی جمعیت تالشی از مناطق هم‌مرز با ایران و همچنین با هدف تغییرات داخلی در ترکیب قومی مناطق خاص بود. در آسیای مرکزی و در منطقه کورا اراکس آذربایجان انجام شد. آغاز تبعید. در سال ۱۹۳۶، قانون اساسی جدید اتحاد جماهیر شوروی به تصویب رسید و جمهوری سوسیالیستی فدراتیو ماوراء قفقاز منحل شد و نگرش نسبت به مردم تغییر کرد. دوره ای از ارائه سیاست جذب بسیاری از اقلیت‌های ملی به نفع مردم عنوان دار و ممنوعیت قومیت آنها آغاز شد. پس از پلنوم کمیته مرکزی که در ۱۵ خرداد ۱۳۳۶ در
پس از پلنوم کمیته مرکزی که در ۱۵ خرداد ۱۳۳۶ در آستانه سیزدهمین کنگره حزب کمونیست آذربایجان برگزار شد و محتوای گزارش آتی کمیته مرکزی به کنگره مورد بحث و بررسی قرار گرفت، موضوع پاکسازی زبان آذربایجانی از لایه‌های فارسی، عربی و عثمانی از جمله مطرح شد. یکی از شرکت کنندگان در بحث در مورد لزوم «پاکسازی زبان تات» صحبت کرد. که میرجعفر باقروف گفت: «به نظر من وقت آن رسیده که از زبان تات، کردی، تالشی به زبان آذربایجانی برویم. کمیساریای آموزش و پرورش مردمی باید ابتکار عمل را به دست بگیرد، همه آنها آذربایجانی هستند».
عمل را به دست بگیرد، همه آنها آذربایجانی هستند». پس از این پلنوم، تصمیم به ترک تدریس به زبان‌های دیگر و روی آوردن به زبان آذربایجانی گرفته شد، مدارس به زبان تالشی تعطیل شد، نشریات قطع شد و دانشمندان و شخصیت‌های عمومی تالشی (احمدزاده ز، نصیرلی م. میرسلائف ب. و دیگران) تحت سرکوب قرار گرفتند. تبعید سال ۱۹۳۸. سرکوب‌ها علیه تالش‌ها نه تنها روشنفکران، بلکه عموم مردم را نیز تحت تأثیر قرار داد. در تلگرافی از ژانویه ۱۹۳۸، کمیسر خلقی امور داخلی اتحاد جماهیر شوروی، ن. یژوف، درخواستی به تی بورشچف، معاون کمیسر خلقی
ن. یژوف، درخواستی به تی بورشچف، معاون کمیسر خلقی امور داخلی اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی جمهوری آذربایجان، مبنی بر پاکسازی فوری مناطق ایرانی باکو و کیروآباد ارسال کرد. لازم بود ایرانیانی که فاقد پاسپورت شوروی یا ایرانی بودند، عمدتاً کسانی که در فعالیت‌های ضد شوروی شرکت داشتند، بازداشت شوند، بازجویی‌های گسترده برای شناسایی همدستان انجام شود و پس از تصمیم دادگاه، آنها به همراه خانواده‌هایشان یا به ایران یا به مکان‌های مخصوص تعیین شده در داخل اتحاد جماهیر شوروی تبعید شوند. علیماداتوف در یادداشت سال ۱۹۳۱ خود
تبعید شوند. علیماداتوف در یادداشت سال ۱۹۳۱ خود در مورد کار در میان اقلیت‌های ملی آذربایجان به مسائل مرزی و نفوذ ایران در مناطق تالش توجه کرد. شیوه زندگی آنها بیشتر از بقیه آذربایجان به سبک زندگی در ایران نزدیک است و تالش‌های شوروی با تالش‌های ایران پیوندهای خویشاوندی نزدیک دارند. علیماداتوف نتیجه می‌گیرد که حساسیت به ویژگی‌های مناطق مرزی ساکنان «کوچولوهای» عقب مانده فرهنگی مستلزم توجه فوری به توسعه فرهنگی و ضروری مردم تالش است. در نتیجه تعدادی از قومیت‌های تالشی از مناطق آستارا، لنکران، لریک و یاردیملی
تالشی از مناطق آستارا، لنکران، لریک و یاردیملی علیرغم اینکه قومیت آنها در اسناد رسمی ذکر نشده بود، به بیابان‌های قزاقستان و آذربایجان تبعید شدند. همان‌طور که کریستا گاف می‌گوید، تالشی‌ها در این زمان تبعید شدند یا به این دلیل که در محیط ایران قرار داشتند، یعنی «ایرانی» خوانده می‌شدند، یا به این دلیل که در مرز ایران در آذربایجان شوروی زندگی می‌کردند. پیتر کوکایسل گزارش می‌دهد که تعداد دقیق تالش‌های تبعید شده نامشخص است، زیرا اسناد و مدارک موجود در دسترس عموم به «ایرانی‌ها» یا «کردها» اشاره می‌کنند که اساساً
به «ایرانی‌ها» یا «کردها» اشاره می‌کنند که اساساً یک شناسایی اشتباه است. برخی از مقامات تصمیم گرفتند که بهترین راه برای مقابله با نگرانی‌ها در مورد مرزهای ناپایدار و ساکنان مشکوک، حذف فیزیکی افرادی است که به عنوان غیرقابل اعتماد شناخته می‌شوند از این مناطق. برخی از تالشی‌ها به آسیای مرکزی تبعید شدند، در حالی که برخی دیگر مجبور به ترک روستاهای خود و نقل مکان به شهرهایی مانند آستارا و لنکوران شدند، جایی که احتمالاً می‌توان آنها را بهتر تحت نظر داشت. شورای کمیساریای خلق اتحاد جماهیر شوروی در ۸ اکتبر ۱۹۳۸
کمیساریای خلق اتحاد جماهیر شوروی در ۸ اکتبر ۱۹۳۸ قطعنامه شماره 1084-269-ss «دربارهٔ اسکان مجدد ایرانیان از مناطق مرزی جمهوری آذربایجان به اتحاد جماهیر شوروی قزاقستان»، که جنبه‌های حقوقی، مالی، فنی و اقتصادی این تبعید را تعریف می‌کند، به تصویب رساند. تنها ۳٫۴ میلیون روبل برای اجرای این اقدامات اختصاص داده شد. شورای کمیسرهای خلق اتحاد جماهیر شوروی قزاقستان موظف به ساخت ۱۰۰۰ خانه دو آپارتمانی برای اسکان مهاجران طی سال‌های ۱۹۳۸–۱۹۳۹ شد. در عین حال، مهاجران موظف بودند از منابع خود هم در ساخت و ساز و هم در تهیه
بودند از منابع خود هم در ساخت و ساز و هم در تهیه مصالح ساختمانی استفاده کنند. در ۶ نوامبر ۱۹۳۸، شورای کمیسرهای خلق و کمیته مرکزی حزب کمونیست (بلشویک‌ها) قزاقستان به تفصیل اقداماتی را که باید علیه شهرک نشینان انجام شود، تشریح کرد و محل سکونت تبعید شدگان در مناطق آلما آتا و قزاقستان جنوبی مشخص شد. در این قطعنامه به رهبری مناطق و نواحی دستور داده شده است که از تحویل خانواده‌های شهرک نشینان ایرانی به مکان‌های تعیین شده ظرف ۱۲ ساعت پس از ورودشان به قزاقستان اطمینان حاصل کنند. کار تعمیر در خانه‌هایی که به‌طور
حاصل کنند. کار تعمیر در خانه‌هایی که به‌طور ویژه برای آنها آماده شده بود قرار بود ظرف چهار روز به پایان برسد. قرار شد به هر خانواده ۱۶۰۰ روبل داده شود تا بتوانند به سرعت شرایط خانه خود را سر و سامان دهند. قرار بود ظرف پنج روز کاری برای تهیه محصولات آرد و خوراک دام ایرانیان سازماندهی شود. وزارت آموزش و پرورش موظف شد تا ثبت نام دقیق فرزندان مهاجران در سن مدرسه را انجام دهد و شرایط را برای تحصیل آنها در مدارس محلی ایجاد کند. در صورت وجود معلمان در میان مهاجران، آنها بدون توجه به دانش قزاقستانی یا روسی
مهاجران، آنها بدون توجه به دانش قزاقستانی یا روسی بلافاصله استخدام می‌شدند و دوره‌های بازآموزی با حفظ کامل دستمزدها ارائه می‌شد. تالشی‌ها در ۱۲ منطقه قزاقستان اسکان داده شدند.
مردم بدقلق () یک مجموعه تلویزیونی کمدی آمریکایی است که توسط جولی کلاوسنر ساخته شده است. کلاوسنر در کنار بیلی ایکنر نقش دو کمدین در حال تلاش و درمانده در شهر نیویورک را بازی می‌کنند. این دو به ظاهر از همه متنفرند، جز یکدیگر. این مجموعه در ۵ اوت ۲۰۱۵ در هولو پخش شد، و برای دو فصل دیگر تمدید شد.
امیر کریمی (متولد ۱۳۴۹ در خیابان کریمخان تهران)، خواننده موسیقی پاپ ایرانی است زندگی‌نامه. امیر کریمی در چهارم فروردین ۱۳۴۹ در محلهٔ کریم خان زند تهران متولد شد. تحصیلات دانشگاهی را با مدرک لیسانس مهندسی عمران به پایان رساند. در سال ۱۳۷۱ یک دورهٔ اجمالی از تئوری موسیقی و سلفژ را گذراند و از سال ۱۳۷۳ به‌طور جدی تر موسیقی را دنبال کرد. او در این دوران ملاقاتهایی که با بابک بیات و مجید انتظامی داشت و مورد تشویق آنان قرار گرفت. او همچنین در دوره ای دبیر در مؤسسه آموزشی اندیشه سازان بود فعالیت حرفه ای. او در سال
آموزشی اندیشه سازان بود فعالیت حرفه ای. او در سال ۱۳۷۶ با طلوع مجدد موسیقی پاپ و گشایش نسبی فرهنگی یکی از اولین کسانی بود که به این سبک موسیقی پرداخت. اولین قطعه ای که از او به گوش رسید قطعه توحید با آهنگسازی محمدرضا چراغعلی و شعر سعید امیراصلانی بود که بارها از صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران پخش شد این آهنگ اگرچه برای او شهرت بسیاری آفرید اما محبوبیت امیر کریمی با آهنگ تهران ایجاد شد. این دو اثر به همراه قطعاتی دیگر اولین آلبوم امیر کریمی با نام غریبه را تشکیل دادند که توسط شرکت سروش در سال ۱۳۷۸ منتشر شد
دادند که توسط شرکت سروش در سال ۱۳۷۸ منتشر شد او همچنین خواننده فیلم فوتبالیستها به کارگردانی علی اکبر ثقفی بود و آلبومی را نیز به همین نام در سال ۱۳۷۹روانه بازار کرد آثار. آلبومهای مستقل. از امیر کریمی تاکنون شش آلبوم مستقل منتشر شده است: آلبومهای مشترک. همچنین وی در آلبومهای مشترکی نیز به شرح زیر به ارائه اثر پرداخته اشت:
ناحیه ساحلی اسلوونی, یا به سادگی ساحلی اسلوونی (, ; )، یکی از ناحیه‌های سنتی اسلوونی است. کلمه «ساحلی» در نام آن به منطقه‌ای در مجاورت ساحل اشاره دارد و به ساحلی اتریش سابق اشاره می‌کند که دارایی‌های هابسبورگ در سواحل شمالی دریای آدریاتیک بود که شامل ساحلی اسلوونی نیز می‌شد. امروزه، این ناحیه اغلب با قلمروی قومی اسلوونیایی شناخته می‌شود که در نیمه اول قرن بیستم پس از پیمان مرز راپالو، به ایتالیا واگذار شد و تحت تأثیر شدید فاشیسم ایتالیایی قرار گرفت.
محمد بن سلیم (؛ زادهٔ ) راننده رالی، و کارآفرین اهل امارات متحده عربی است. او هم‌اکنون ریاست فدراسیون بین‌المللی اتومبیل‌رانی یا فیا را به عهده دارد. او یک راننده سابق رالی است و یکی از موفق‌ترین رانندگان مسابقات قهرمانی رالی خاورمیانه است که ۱۴ عنوان قهرمانی را در این مسابقات به دست آورده است. در سال ۲۰۰۵، او به عنوان رئیس سازمان موتورسواری امارات منصوب شد و نماینده امارات متحده عربی در فیا بود. در سال ۲۰۰۸، به عنوان نایب رئیس ورزش و عضو شورای جهانی ورزش‌های موتوری فیا انتخاب شد. او نقش کلیدی در سازماندهی
موتوری فیا انتخاب شد. او نقش کلیدی در سازماندهی اولین جایزه بزرگ ابوظبی در سال ۲۰۰۹ داشت. در سال ۲۰۱۲، او از اعضای بنیان‌گذار و رئیس شورای عربی تورینگ و باشگاه‌های خودرو فیا بود. در دسامبر ۲۰۲۱، او به عنوان رئیس فدراسیون بین‌المللی اتومبیل‌رانی (فیا) منصوب شد و جانشین ژان تاد شد. در سپتامبر ۲۰۲۴، او به عنوان سفیر سازمان ملل متحد برای گردشگری پایدار در دسته ورزش منصوب شد تا از تلاش‌های او در ادغام ابتکارات پایداری در موتورسواری جهانی قدردانی شود. اوایل زندگی و تحصیلات. او در ۱۲ نوامبر ۱۹۶۱ در دبی، ایالات
و تحصیلات. او در ۱۲ نوامبر ۱۹۶۱ در دبی، ایالات متصالح (اکنون امارات متحده عربی) به دنیا آمد. وی در دانشگاه آمریکایی در واشنگتن دی. سی. به تحصیل در رشته بازرگانی پرداخت و با مدرک کارشناسی فارغ‌التحصیل شد. حرفه‌ی شغلی. در سال ۲۰۰۵، او به عنوان رئیس سازمان موتورسواری امارات و نماینده امارات متحده عربی در فیا منصوب شد. در سال ۲۰۰۸، به عنوان نایب رئیس ورزش و عضو شورای جهانی ورزش‌های موتوری فیت انتخاب شد و نقش کلیدی در سازماندهی اولین جایزه بزرگ ابوظبی در سال ۲۰۰۹ داشت. در سال ۲۰۱۲، او از اعضای بنیان‌گذار و رئیس
داشت. در سال ۲۰۱۲، او از اعضای بنیان‌گذار و رئیس شورای فرعی فیا، شورای عربی تورینگ و باشگاه‌های خودرو بود. در ژوئن ۲۰۱۳، به عنوان رئیس کارگروه توسعه ورزش‌های موتوری جدید منصوب شد که توسط فیا برای تهیه یک برنامه ده ساله برای توسعه جهانی ورزش تأسیس شده بود. در دسامبر ۲۰۲۱، او به عنوان رئیس فدراسیون بین‌المللی اتومبیل‌رانی منصوب شد و جانشین ژان تاد شد.
دم‌کوه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دشتاب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۸۵ نفر(۶۳ خانوار) بوده‌است.
ابرسوئیه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان دشتاب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت ۳۲ نفر (۱۰ خانوار) بوده‌است.
چانا ماسالا (چوله ماسالا یا چوله) نوعی خورش کاری نخود است که منشأ آن شبه قاره هند است. . این یک غذای اصلی در غذاهای شمال هند است. چانا ماسالا اغلب با نان سرخ شده‌ای به نام باتورا مصرف می‌شود. مواد لازم و آماده‌سازی. مواد تشکیل دهنده "چانا ماسالا" معمولاً شامل پیاز، گوجه فرنگی خرد شده، روغن حیوانی گی، زیره، زردچوبه، پودر گشنیز، سیر، فلفل، زنجبیل، نخود، آب لیمو و "گرام ماسالا" است. برای تهیه "چانا ماسالا"، نخود خام را یک شب در آب خیس می‌کنند. سپس آنها را آبکش می‌کنند و با پیاز، گوجه فرنگی و ادویه جات می‌پزند.
احمدآباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کیسکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن کمتر تر از ۳ خانوار بوده‌است.
شورک، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کیسکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۳۰ نفر (۱۰ خانوار) بوده‌است.
بن‌گود، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کیسکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۵۴ نفر (۵۸ خانوار) بوده‌است.
ده رضاقلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کیسکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۷۳ نفر (۵۳ خانوار) بوده‌است.
عین‌خاتون سفلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کیسکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، خالی از سکنه بوده‌است.
عین‌خاتون علیا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمان ایران است. جمعیت. این روستا در دهستان کیسکان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۶۹ نفر (۲۴ خانوار) بوده‌است.
تیکا غذایی است که از تکه‌های گوشت یا جایگزین‌های گیاهی تشکیل شده است که ریشه آن به بابل دوران باستان بازمی‌گردد. اصطلاح «تیکا» در امپراتوری گورکانی به کار رفت. تیکا از مرینت کردن قطعات در ادویه و ماست و پختن آنها در تنور درست می‌شود. این غذا در سراسر شبه قاره هند و همچنین در بریتانیا محبوب است. تاریخچه. منشأ دقیق این غذا نامشخص است. دستور پخت گوشت پخته شده غهمراه با ادویه جات مخلوط در سس به ۱۷۰۰ سال قبل از میلاد برمی گردد که بر روی لوح‌های خط میخی در نزدیکی بابل یافت شد و به سومری‌ها نسبت داده شده است. در
بابل یافت شد و به سومری‌ها نسبت داده شده است. در زمان خاندان گورکانیان هند، مغول‌ها «تکه‌های بدون استخوان گوشت پخته» را هندوستان "تیککا" می‌گفتند. این غذا انواع مختلفی دارد، هم شامل گوشت و هم گیاهی. به‌طور کلی، این غذا به عنوان «ظرفی از تکه‌های کوچک گوشت یا سبزیجات خوابانده شده در ماسالا» گفته می‌شود. آماده‌سازی. "تیکا" از تکه‌های بدون استخوان گوشت یا جایگزین‌های گیاهی مانند پنیر تشکیل شده است که در ادویه‌ها و ماست خوابانده می‌شوند و سپس به سیخ کشیده و در تنور پخته می‌شوند و به صورت خشک سرو می‌شوند.