payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ناهنجاری‌های لوله‌ای مانند هیدروسالپینکس که نشان‌دهنده انسداد لوله است را نشان دهد. معمولاً در طی جراحی، لاپاراسکوپی، وضعیت لوله‌ها می‌تواند مورد بررسی قرار گیرد و رنگی مانند متیلن بلو در فرآیندی به نام کروموتیوبیشن به رحم تزریق می‌شود که نشان داده می‌دهد، زمانی که دهانه رحم مسدود است، از لوله‌ها عبور می‌کند. کروموتیوبیشن لاپاراسکوپی به عنوان استاندارد طلایی ارزیابی لوله‌ای توصیف شده است.از آنجا که بیماری لوله‌ای اغلب به عفونت کلامیدیا مرتبط است، آزمایش آنتی‌بادی‌های کلامیدیا به یک ابزار غربالگری مقرون به
کلامیدیا به یک ابزار غربالگری مقرون به صرفه برای پاتولوژی لوله‌ای تبدیل شده است. انسداد لوله‌ای تنها از نظر تاریخی جالب است و به عنوان یک روش قدیمی در برای نشان دادن قابلیت عبور لوله‌ها استفاده می‌شد؛ این روش قبل از ارزیابی لاپاراسکوپی ارگان‌های لگنی مورد استفاده قرار می‌گرفت. درمان. درمان انسداد لوله‌های فالوپ به‌طور سنتی با جراحی لوله‌ای (توبوپلاستی) انجام می‌شد که هدف آن بازگرداندن قابلیت عبور لوله‌ها و در نتیجه عملکرد طبیعی آنها بود. یک روش رایج در درمان مدرن امروزی، لقاح مصنوعی (IVF) است که به دلیل
مدرن امروزی، لقاح مصنوعی (IVF) است که به دلیل هزینه کمتر، تهاجم کمتر و نتایج فوری، محبوبیت بیشتری دارد. روش‌های جایگزین مانند فیزیوتراپی دستی نیز برای توانایی باز کردن و بازگرداندن عملکرد به لوله‌های فالوپ مسدود شده در برخی از زنان ذکر شده است. درمان‌هایی مانند فناوری‌های باروری کمکی بیشتر از جراحی استفاده می‌شوند. توبوپلاستی. توبوپلاستی به مجموعه‌ای از جراحی‌ها اشاره دارد که سعی در بازگرداندن قابلیت عبور و عملکرد لوله‌های فالوپ دارد تا بارداری امکان‌پذیر شود. از آنجا که ناباروری لوله‌ای یک علت شایع برای
شود. از آنجا که ناباروری لوله‌ای یک علت شایع برای ناباروری است، توبوپلاستی‌ها قبل از توسعه لقاح مصنوعی (IVF) به‌طور رایج انجام می‌شد. انواع مختلفی از توبوپلاستی توسعه یافته‌اند که می‌توانند از طریق لاپاراسکوپی یا لاپاراتومی انجام شوند.این روش‌ها شامل این موارد هستند: علاوه بر این، با استفاده از فلوئوروسکوپی یا هیستروسکوپی، انسداد پروکسیما لوله می‌تواند با کاتترگذاری انتخابی یک‌طرفه یا دوطرفه برطرف شود، که در آن یک کاتتر نازک از طریق قسمت پروکسیما لوله فالوپ پیش می‌رود تا بررسی و احتمالاً بازگرداندن قابلیت
پیش می‌رود تا بررسی و احتمالاً بازگرداندن قابلیت عبور لوله انجام شود. نتایج جراحی لوله‌ای به‌طور معکوس با میزان آسیب‌های موجود قبل از جراحی مرتبط است. گسترش چسبندگی‌ها همچنان یک مشکل باقی مانده است. بیماران با لوله‌های جراحی شده در معرض خطر بیشتری برای بارداری خارج رحمی قرار دارند، هرچند که باروری در آزمایشگاه در بیماران با لوله‌های آسیب‌دیده نیز با خطر بارداری خارج رحمی همراه است. لقاح آزمایشگاهی. لقاح آزمایشگاهی فرآیندی است که طی آن تخمک توسط اسپرم خارج از بدن بارور می‌شود: "in vitro". IVF یک درمان اصلی
بدن بارور می‌شود: "in vitro". IVF یک درمان اصلی برای ناباروری است، زمانی که سایر روش‌های فناوری کمک باروری شکست خورده باشند. این فرایند شامل نظارت بر فرایند تخمک گذاری یک زن، برداشتن تخمک یا تخمک (تخمک یا تخمک) از تخمدان‌های زن و اجازه دادن به اسپرم برای بارور کردن آنها در یک محیط مایع در آزمایشگاه است. هنگامی که چرخه طبیعی یک زن برای جمع‌آوری تخمک (تخمک) طبیعی انتخاب شده برای لقاح کنترل می‌شود، به عنوان IVF چرخه طبیعی شناخته می‌شود. سپس تخمک بارور شده (زیگوت) به رحم بیمار منتقل می‌شود تا بارداری موفقی
به رحم بیمار منتقل می‌شود تا بارداری موفقی داشته باشد باروری در آزمایشگاه (IVF) فرآیندی است که در آن یک تخمک خارج از بدن توسط اسپرم بارور می‌شود: در آزمایشگاه. IVF یک درمان اصلی برای نازایی است زمانی که سایر روش‌های فناوری کمک‌باروری. شکست خورده باشند. این فرایند شامل نظارت بر فرایند تخمک‌گذاری زن، برداشتن تخمک یا تخمک‌ها از تخمدان‌های زن و اجازه دادن به اسپرم برای بارور کردن آن‌ها در یک محیط مایع در آزمایشگاه است. زمانی که چرخه طبیعی زن برای جمع‌آوری یک تخمک طبیعی (تخمک) برای باروری تحت نظارت قرار
یک تخمک طبیعی (تخمک) برای باروری تحت نظارت قرار می‌گیرد، به آن IVF در چرخه طبیعی گفته می‌شود. سپس تخمک بارور شده (زیگوت) با هدف ایجاد یک بارداری موفق به رحم بیمار منتقل می‌شود. در حالی که درمان IVF به‌طور عمده جایگزین جراحی لوله‌ای در درمان نازایی شده است، وجود هیدروسالپنکس مانع موفقیت IVF می‌شود. توصیه شده است که قبل از انجام IVF، جراحی لاپاراسکوپی برای مسدود کردن یا برداشتن هیدروسالپنکس‌ها انجام شود.
آلین برنشتاین (; – ) هنرمند، طراح لباس، و طراح مد اهل ایالات متحده آمریکا بود. برنشتاین با همراهی ایرنه لویسون موزه هنر متروپولیتن را تأسیس کردند. برنشتاین معشوقه و از حامیان توماس ولف نویسنده آمریکایی بود. برنشتاین در ۷ سپتامبر ۱۹۵۵ در شهر نیویورک در سن ۷۴ سالگی درگذشت. زندگی شخصی. او در سال ۱۸۸۰ در شهر نیویورک به عنوان دختر ربکا گلد اسمیت و جوزف فرانکو که یک بازیگر بود به دنیا آمد. خانواده او یهودی بودند. در زمانی که او ۱۷ ساله شد، پدر و مادرش هر دو مرده بودند و او توسط عمه‌اش، ریچل گلداسمیت، بزرگ شد.
بودند و او توسط عمه‌اش، ریچل گلداسمیت، بزرگ شد. گلداسمیت یک پانسیون تئاتر در خیابان ۴۴ غربی شهر نیویورک داشت. آلین در ۱۹ نوامبر ۱۹۰۲ با تئودور اف. برنشتاین، کارگزار وال استریت ازدواج کرد. برنشتاین و همسرش دو فرزند داشتند: تئودور فرانکئو برنشتاین (۱۹۰۴–۱۹۴۹)، و ادلا کیوسیک (۱۹۰۶–۱۹۸۳). ازدواج او در تمام مدت و با وجود رابطه همزمان او با توماس ولف پابرجا باقی ماند. برنشتاین در سال ۱۹۲۵ با توماس ولف در کشتی آرام‌اس المپیک ملاقات کرد، در آن زمان ولف ۲۵ سال و برنشتاین ۴۴ سال سن داشتند. رابطه برنشتاین و ولف پس از
۴۴ سال سن داشتند. رابطه برنشتاین و ولف پس از چند سال به پایان رسید، اما دوستی آنها ادامه یافت. یکی از آخرین تماس‌های تلفنی وولف، زمانی که او در سن ۳۷ سالگی بر اثر تومور مغزی در حال مرگ بود، این بود که به برنشتاین بگوید که او را دوست دارد. در زمان مرگ ولف در سال ۱۹۳۸، برنشتاین برخی از دست نوشته‌های منتشر نشده ولف را در اختیار داشت. در فیلم درام بیوگرافی نابغه محصول ۲۰۱۶، برنشتاین توسط نیکول کیدمن و ولف توسط جود لا به تصویر کشیده شدند. برنشتاین در روز ۷ سپتامبر ۱۹۵۵ در شهر نیویورک در سن ۷۴ سالگی درگذشت. پیشه
۱۹۵۵ در شهر نیویورک در سن ۷۴ سالگی درگذشت. پیشه هنری. بین سال‌های ۱۹۱۶ و ۱۹۵۱، برنشتاین برای ۵۱ اثر، طراحی صحنه، طراحی لباس یا هر دو را انجام داد. پس از حدود ۱۴ سال کار، در سال ۱۹۳۰، او توانست به سمت طراحی صحنه برود. برای حدود یک دهه، او در درجه اول کار طراحی صحنه را انجام داد، اما دوباره در حدود سال ۱۹۴۰ به عنوان آخرین مرحله از حرفه خود به طراحی لباس بازگشت. در دهه ۱۹۳۰ او شروع به فعالیت نویسندگی کرد و دو کتاب او توسط ناپف، یک ناشر بسیار محترم در آن زمان، منتشر شده است. او با مالکان این انتشارات دوستی
منتشر شده است. او با مالکان این انتشارات دوستی شخصی داشت. اولین کتاب او، سه لباس آبی، کمک کرد تا او به عنوان یک طراح لباس در نیویورک تثبیت شود. این کتاب شامل مجموعه‌ای از سه داستان بود که در آن سه مرد کاملاً متفاوت یک کت و شلوار سرژ آبی رنگ را می‌پوشند. جزئیات نحوه پوشیدن کت و شلوار هر مرد، جنبه‌های شخصیت هر کدام از مردان را به روش‌های ظریفی آشکار می‌کند. یک نکته رایج در بین طراحان لباس این است که لباس‌ها اگر خوب باشند، در نهایت نباید مورد توجه قرار گیرند. داستان‌های کت و شلوار آبی توانایی برنشتاین را در
داستان‌های کت و شلوار آبی توانایی برنشتاین را در تشخیص اینکه چگونه جزئیات حیاتی یک لباس شخصیت فرد را به تصویر می‌کشد نشان می‌دهد. برخی از آثار نوشتاری او عبارتند از:
هلنا فلورانس نورمنتون (به انگلیسی: Helena Florence Normanton)، وکیل عالی‌رتبه (QC) (۱۴ دسامبر ۱۸۸۲ – ۱۴ اکتبر ۱۹۵۷)، اولین زن وکیل در بریتانیا بود. در نوامبر ۱۹۲۲، او به‌عنوان دومین زن به کانون وکلای انگلستان و ولز راه یافت، پس از آیوی ویلیامز که این قدم تاریخی را در مه همان سال برداشت. او پس از ازدواج، نام خانوادگی خود را حفظ کرد و در سال ۱۹۲۴ به اولین زن متأهل بریتانیایی تبدیل شد که پاسپورتی با نام خانوادگی اصلی (نام هنگام تولد) خود دریافت کرد. در اکتبر ۲۰۲۱، از نورمنتون با نصب یک پلاک آبی میراث فرهنگی
۲۰۲۱، از نورمنتون با نصب یک پلاک آبی میراث فرهنگی انگلستان، در خانه‌اش در میدان مکلبورگ لندن، تقدیر شد. اوایل زندگی و تحصیلات. نورمنتون در شرق لندن به دنیا آمد. والدینش جین امیلیا (مارشال) و ویلیام الکساندر نورمنتون که سازنده پیانو بود، بودند. در سال ۱۸۸۶، وقتی او تنها چهار سال داشت، جسد پدرش در یک تونل راه‌آهن پیدا شد. مادرش که شاید پیش از آن از پدرش جدا شده بود (که در آن زمان موقعیتی پُر از برچسب اجتماعی بود)، هلنا و خواهر کوچکترش اتل را به تنهایی بزرگ کرد –اتاق‌هایی از خانه خود در وولیچ را به همسران
کرد –اتاق‌هایی از خانه خود در وولیچ را به همسران افسران اجاره می‌داد و بعداً به برایتون نقل مکان کرد تا یک خواربارفروشی و سپس یک پانسیون را اداره کند. در سال ۱۸۹۶، نورمنتون توانست بورسیه‌ای برای تحصیل در مدرسه علوم یورک پلیس در شهر برایتون دریافت کند؛ مدرسه‌ای که امروزه به نام مدرسه وارندین شناخته می‌شود. او در دوران تحصیل خود عملکرد بسیار موفقی داشت و تا زمانی که در ژوئیه سال ۱۹۰۰ این مدرسه را ترک کرد، به عنوان «معلم شاگرد» فعالیت می‌کرد. پس از مرگ مادرش، او مسئول حمایت از خواهرش شد و در اداره پانسیون
او مسئول حمایت از خواهرش شد و در اداره پانسیون خانوادگی کمک می‌کرد. سپس، نورمنتون در کالج تربیت معلم ادج هیل در لیورپول تحصیل کرد و بین سال‌های ۱۹۰۳ تا ۱۹۰۵ تحصیلات خود را در این کالج ادامه داد. او همچنین به‌عنوان دانشجوی غیرحضوری در دانشگاه لندن به مطالعه تاریخ مدرن پرداخت و با دریافت رتبه عالی فارغ‌التحصیل شد. او موفق به دریافت دیپلم معلمان دوره متوسطه اسکاتلند شد و همچنین مدرکی در زبان، ادبیات و تاریخ فرانسه از دانشگاه دیژون به دست آورد. نورمنتون به تدریس تاریخ در دانشگاه‌های گلاسگو و لندن پرداخت و به
تاریخ در دانشگاه‌های گلاسگو و لندن پرداخت و به سخنرانی و نگارش دربارهٔ موضوعات فمینیستی مشغول شد. او به‌عنوان معلم خصوصی پسران بارون دو فورست، یکی از نمایندگان لیبرال مجلس، کار کرد. او همچنین در جلسات لیگ آزادی زنان سخنرانی می‌کرد و از کنگره ملی هند حمایت می‌نمود. فعالیت حرفه‌ای. هلنا نورمنتون در کتابش به نام "قانون روزمرهٔ زنان" لحظه‌ای را تعریف می‌کند که تصمیم گرفت وارد حرفه وکالت شود. او می‌گوید که در سن ۱۲ سالگی، همراه مادرش به دفتر وکیلی رفته بود و مشاهده کرد که مادرش نمی‌تواند مشاوره وکیل را به‌درستی
کرد که مادرش نمی‌تواند مشاوره وکیل را به‌درستی درک کند. این تجربه، در نگاه نورمنتون، شکلی از تبعیض جنسیتی بود و او تصمیم گرفت که به زنان کمک کند تا به قانون دسترسی داشته باشند؛ حوزه‌ای که در آن زمان تنها برای مردان قابل‌دسترس بود. نورمنتون در این کتاب می‌نویسد: «من هنوز نمی‌توانم تحمل کنم که زنان به دلیل نداشتن دانش ابتدایی از حقوق، که در بین مردان رایج‌تر است، در معاملات ضرر کنند.» نورمنتون از سنین پایین آرزو داشت که وکیل شود. درخواست او در سال ۱۹۱۸ برای دانشجوی شدن در مدرسه میدل تمپل رد شد، و او شکایتی
دانشجوی شدن در مدرسه میدل تمپل رد شد، و او شکایتی به مجلس اعیان ارائه داد. سپس، در تاریخ ۲۴ دسامبر ۱۹۱۹، تنها چند ساعت پس از اجرایی شدن قانون رفع عدم صلاحیت بر اساس جنسیت ۱۹۱۹، درخواست خود را دوباره ارائه داد و به مدرسه Middle Temple پذیرش یافت. او در سال ۱۹۲۱ با گاوین بومن واتسون کلارک ازدواج کرد، اما به دلایل حرفه‌ای نام خانوادگی اصلی خود را حفظ کرد. در سال ۱۹۲۴، او اولین زن متأهل بریتانیایی شد که پاسپورتی با نام خانوادگی اصلی خود دریافت کرد. او دومین زنی بود که در ۱۷ نوامبر ۱۹۲۲، کمی پس از آیوی ویلیامز،
بود که در ۱۷ نوامبر ۱۹۲۲، کمی پس از آیوی ویلیامز، به وکالت پذیرفته شد. او نخستین زنی بود که حکم طلاق را برای موکل خود گرفت، نخستین زنی که در یک پرونده قتل مسئولیت تعقیب قانونی را بر عهده گرفت، و نخستین زنی که یک دادگاه را در آمریکا هدایت کرد. همچنین او اولین زنی بود که در دادگاه عالی و دادگاه اولد بیلی حاضر شد. در سال ۱۹۴۹، او به همراه رز هایلبورن، یکی از دو زنی بود که برای نخستین بار به‌عنوان King's Counsel در دادگستری انگلستان منصوب شدند. فمینیسم. نورمنتون یک مبارز برای حقوق زنان و حق رأی زنان بود. او
یک مبارز برای حقوق زنان و حق رأی زنان بود. او اولین زن متأهل در بریتانیا بود که پاسپورتی با نام خانوادگی اصلی خود دریافت کرد. او معتقد بود که مردان و زنان باید پول و دارایی خود را به‌صورت جداگانه حفظ کنند. ده سال پس از تصویب قانون رفع محرومیت‌های جنسیتی در سال ۱۹۱۹، نورمنتون در هفتمین کنفرانس سالانه انجمن زنان مهندس در ژوئیه ۱۹۲۹ سخنرانی کرد. در این کنفرانس، او در کنار وینیفرد کالیس، نخستین زنی که ریاست یک کرسی استادی در دانشکده پزشکی را بر عهده داشت، و ادنا موزلی، معمار برجسته، حضور داشت. در سخنرانی خود،
موزلی، معمار برجسته، حضور داشت. در سخنرانی خود، نورمنتون به این موضوع اشاره کرد که؛ نزدیک به صد زن وکیل در این کشور وجود دارند که بیشتر آن‌ها از شایستگی‌های درخشانی برخوردار هستند. او اعتقادی به بایکوت مردان در حرفه‌ها نداشت، اما معتقد بود که زنان باید حداقل وارد عرصه فعالیت شوند. در حال حاضر، نوعی سردرگمی کلی در مورد موقعیت زنان وجود داشت؛ آن‌ها می‌توانستند مهندس شوند، اما نمی‌توانستند وزیر کلیسا باشند؛ نمی‌توانستند وارد دروازه‌های مقدس بورس اوراق بهادار یا مجلس اعیان شوند؛ می‌توانستند وزیر کابینه شوند
یا مجلس اعیان شوند؛ می‌توانستند وزیر کابینه شوند اما سفیر نمی‌توانستند باشند. تا زمانی که هر زنی از رسیدن به جایگاهی که استعدادش او را به آن دعوت می‌کرد، بازمی‌ماند، تمام زنانگی و جایگاه زنان کاهش می‌یافت. او از سال ۱۹۳۶ تا ۱۹۵۴ به‌عنوان مشاور حقوقی افتخاری برای انجمن زنان مهندس خدمت کرد و در این نقش جانشین تئودورا لوولین دیویس شد. او برای اصلاح قوانین طلاق مبارزه کرد و تا سال ۱۹۵۲ رئیس انجمن زنان متأهل بود. در آن سال، سایر اعضای رسمی این انجمن به دلیل گزارشی که او به کمیسیون سلطنتی طلاق ارائه کرد و آن را
که او به کمیسیون سلطنتی طلاق ارائه کرد و آن را «ضد مرد» تلقی کردند، استعفا دادند. نورمنتون پس از این اتفاق، یک سازمان جداگانه به نام شورای زنان متأهل تشکیل داد. او انجمن منشور کبیر (Magna Carta Society) را بنیان‌گذاری کرد. او در تمام طول زندگی‌اش یک صلح‌طلب بود و بعدها از کمپین خلع سلاح هسته‌ای (CND) حمایت کرد. او پس از جنگ جهانی دوم در اعتراضاتی علیه بمب هسته‌ای شرکت کرد. زندگی شخصی. نورمنتون با گوین بومن واتسون کلارک، یک حسابدار، ازدواج کرده بود. آن‌ها در لندن زندگی می‌کردند. نورمنتون در تاریخ ۱۴ اکتبر
لندن زندگی می‌کردند. نورمنتون در تاریخ ۱۴ اکتبر ۱۹۵۷ در سیدنم، لندن درگذشت و پس از مراسم سوزاندن جسد، در قبرستان کلیسای اووینگدین، ساسکس، در کنار همسرش به خاک سپرده شد. میراث. در آوریل ۲۰۲۱، بنیاد میراث انگلیس اعلام کرد که نورمنتون یکی از شش زنی است که با یک پلاک آبی به افتخارشان تجلیل می‌شود. این پلاک محل زندگی او بین سال‌های ۱۹۱۹ تا ۱۹۳۱ را، در اوایل دوران حرفه‌ای‌اش به‌عنوان وکیل، مشخص می‌کند. نامزدی نورمنتون برای این پلاک توسط گروهی از وکلای زن در Doughty Street Chambers ارائه شد. این پلاک توسط برندا
Street Chambers ارائه شد. این پلاک توسط برندا هیل، اولین زن رئیس دیوان عالی بریتانیا، در اکتبر ۲۰۲۱ بر روی دیوار شماره ۲۲ میدان مک‌لنبرگ رونمایی شد. در سال ۱۹۵۷، نورمنتون اولین کسی بود که یک کمک مالی به عنوان میراث برای دانشگاه ساسکس (که در سال ۱۹۶۱ افتتاح شد) اختصاص داد و به‌عنوان یکی از تأمین‌کنندگان مالی بنیان‌گذار شناخته می‌شود. او نوشت: «این هدیه را به پاس قدردانی از تمام آنچه برایتون برای آموزش من در زمانی که یتیم شده بودم، انجام داد، تقدیم می‌کنم.» در سال ۲۰۱۵، «انجمن هلنا نورمنتون» به افتخار او در
سال ۲۰۱۵، «انجمن هلنا نورمنتون» به افتخار او در دانشگاه ساسکس تأسیس شد و در سال ۲۰۱۷، «بورسیه دکترای هلنا نورمنتون» در همان‌جا راه‌اندازی شد. آرشیوهای هلنا نورمنتون در کتابخانه زنان، واقع در کتابخانه مدرسه اقتصاد لندن (LSE)، نگهداری می‌شوند. در فوریه ۲۰۱۹، کانون وکلای 218 Strand Chambers به افتخار هلنا نورمنتون به Normanton Chambers تغییر نام داد. این اقدام به‌عنوان اولین موردی که کانون وکلای مدافع به نام یک زن نام‌گذاری شد، تاریخ‌ساز شد. در سال ۲۰۲۰، وکیل کارلیا لیکورگو اولین فروشگاه تخصصی لباس‌های رسمی
کارلیا لیکورگو اولین فروشگاه تخصصی لباس‌های رسمی دادگاه برای زنان را راه‌اندازی کرد، چرا که بسیاری از لباس‌های موجود در آن زمان مناسب و راحت نبودند. او این فروشگاه را به نام Ivy &amp; Normanton نام‌گذاری کرد، به افتخار آیوی ویلیامز، اولین زنی که در مه ۱۹۲۲ به کانون وکلا پیوست، و هلنا نورمنتون. در آوریل ۲۰۲۱، بنیاد میراث انگلیس اعلام کرد که نورمنتون یکی از شش زنی است که با پلاک آبی به افتخارشان تجلیل شده است. این پلاک محل زندگی او بین سال‌های ۱۹۱۹ تا ۱۹۳۱ را، در اوایل دوران حرفه‌ای‌اش به‌عنوان وکیل، مشخص
را، در اوایل دوران حرفه‌ای‌اش به‌عنوان وکیل، مشخص می‌کند. نامزدی نورمنتون برای این پلاک توسط گروهی از وکلای زن در Doughty Street Chambers ارائه شد. این پلاک توسط برندا هیل، اولین زن رئیس دیوان عالی بریتانیا، در اکتبر ۲۰۲۱ بر روی دیوار شماره ۲۲ میدان مک‌لنبرگ رونمایی شد.
فینال لیگ کنفرانس اروپا ۲۰۲۵ بازی نهایی لیگ کنفرانس اروپا ۲۵–۲۰۲۴، چهارمین فصل از سطح سوم مسابقات فوتبال باشگاهی اروپا بود که توسط یوفا شد. این بازی در ورزشگاه وروتسواف در شهر وروتسواف لهستان در تاریخ ۲۸ مهٔ ۲۰۲۵ میان رئال بتیس و چلسی برگزار شد. در نهایت این باشگاه فوتبال چلسی بود که برای اولین بار فاتح لیگ کنفرانس اروپا شد. قهرمان این دوره واجد شرایط ورود به مرحله گروهی لیگ اروپا ۲۶–۲۰۲۵ خواهند بود، مگر اینکه قبلاً از طریق عملکرد لیگ خود به لیگ قهرمانان اروپا یا لیگ اروپا راه یافته باشند (در این صورت لیست
یا لیگ اروپا راه یافته باشند (در این صورت لیست دسترسی مجدداً متعادل خواهد شد). مسابقه. جزئیات. The "home" team (for administrative purposes) was predetermined as the winner of semi-final 1 (Real Betis). &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt;
نوجوانی () یک مجموعهٔ تلویزیونی درام جنایی روان‌شناختی محصول کشور بریتانیا است که توسط جک تورن و استیون گراهام به کارگردانی فیلیپ بارانتینی ساخته شده است. داستان آن حول محور یک دانش‌آموز ۱۳ ساله به نام جیمی میلر است که به دلیل قتل همکلاسی‌اش دستگیر شده است. هر قسمت به‌شکل برداشت بلند فیلم‌برداری شده است. این مینی‌سریال در ۱۳ مارس ۲۰۲۵ از نتفلیکس پخش شد و به دلیل کارگردانی، نویسندگی، فیلم‌برداری و همچنین فضای داستانی و اجرای بازیگران با تحسین منتقدان مواجه شد. در ۹ آوریل ۲۰۲۵، "ددلاین" گزارش داد که نتفلیکس و
در ۹ آوریل ۲۰۲۵، "ددلاین" گزارش داد که نتفلیکس و پلن بی انترتینمنت در حال مذاکره دربارهٔ فصل دوم این سریال هستند. داستان. در یکی از شهرهای انگلستان، پلیس مسلح به خانه‌ای بصورت ناگهانی وارد شده و جیمی میلر، پسر ۱۳ ساله‌ای را به اتهام قتل همکلاسی‌اش، کِیتی لئونارد، دستگیر می‌کند. جیمی پس از طی مراحل قانونی در ایستگاه پلیس بازداشت شده و برای بازجویی نگه داشته می‌شود و سپس به یک مرکز آموزش امن (secure training center) منتقل می‌شود. تحقیقات در مدرسهٔ جیمی و گفتگوی یک روان‌شناس جنایی با وی، نشان می‌دهد که او
یک روان‌شناس جنایی با وی، نشان می‌دهد که او مدت‌ها از طریق شبکه‌های اجتماعی مورد آزار و اذیت قرار می‌گرفته است. سایر دانش‌آموزان، از جمله کِیتی، او را در اینستاگرام هدف قرار داده، به او «زشت» گفته و برچسب «اینسل» زده بودند. این برچسب و توهین‌ها به بخشی از باورهای عمیق جیمی راجع به خودش تبدیل شده و هنگامی که این باورها و دیدگاهش توسط روان‌شناس به چالش کشیده می‌شود، واکنش شدیدی نشان می‌دهد. خانوادهٔ جیمی نیز به‌دلیل قضیه پسرشان با واکنش منفی جامعه مواجه می‌شوند و تلاش می‌کنند با دستگیری و بازداشت او کنار
و تلاش می‌کنند با دستگیری و بازداشت او کنار بیایند. تولید. "نوجوانی" در ابتدا به‌دست استیون گراهام به عنوان پاسخی به افزایش ناگهانی جنایات خشونت‌آمیز با چاقو در بریتانیا، از جمله قتل‌های الیان آندام و ایوا وایت، طراحی شد. او تصمیم گرفت نمایشی خلق کند که انگیزه‌های اعمال خشونت‌آمیز افراطی علیه دختران توسط پسران جوان را کاوش کند و برای این کار با جک تورن، فیلمنامه‌نویس، همکاری کرد. تورن در برنامه هنری "Front Row" در رادیو بی‌بی‌سی ۴ اظهار داشت که این دو نویسنده می‌خواستند «خشم مردانه را رو در رو بررسی کنند»
می‌خواستند «خشم مردانه را رو در رو بررسی کنند» و تأثیر شخصیت‌های عمومی مانند اندرو تیت بر پسران را مورد کاوش قرار دهند. خبر ساخت این مجموعه در مارس ۲۰۲۴ با عنوان کاری "نوجوانی" به نویسندگی جک تورن و استیون گراهام منتشر شد. این مجموعه یک سریال درام جنایی محدود چهار قسمتی است که به سبک واقعی و تک شات روایت می‌شود، فیلیپ بارانتینی عنوان کارگردانی این مجموعه را بر عهده دارد. وارد فیلمز، متریاک پروداکشن و پلن بی انترتینمنت این سریال را برای نتفلیکس تولید کرده‌اند. جو جانسون تهیه‌کننده این مجموعه است و گراهام
جو جانسون تهیه‌کننده این مجموعه است و گراهام تورن و بارانتینی در کنار مارک هربرت، امیلی فلر، هانا والترز، جرمی کلینر، دده گاردنر و نینا ولارسکی تهیه‌کنندگان اجرایی هستند. گراهام، اشلی والترز و ارین دوهرتی در این فیلم ایفای نقش کرده‌اند. فیلمبرداری در ژوئیه سال ۲۰۲۴ در بریتانیا آغاز شد و در حدود اکتبر همان سال به پایان رسید. مکان‌های فیلمبرداری عبارتند از کرکبی جنوبی، ساوت المسال و شفیلد در یورک‌شر. انتشار. این سریال در ۱۳ مارس ۲۰۲۵ در شبکه نتفلیکس منتشر شد و با شکستن رکورد سریال "مرا یکبار فریب بده" به
شد و با شکستن رکورد سریال "مرا یکبار فریب بده" به پربیننده‌ترین برنامه تلویزیونی پخش جریانی در بریتانیا در یک هفته تبدیل شد. بازخورد. "نوجوانی" با تحسین گسترده‌ای از سوی منتقدان روبه‌رو شد. در وبگاه جمع‌آوری نقد راتن تومیتوز، به مجموعه "نوجوانی" بر اساس بررسی‌های ۹۲ منتقد، امتیاز ۹۹٪ و میانگین نمرهٔ ۹٫۴ از ۱۰ داده شده است. اجماع انتقادی این وب‌سایت می‌گوید: «"نوجوانانی" از لحاظ سبک جسورانه و با بازی‌های خیره‌کننده در تمامی جنبه‌ها، نمونه‌ای بی‌نظیر از داستان‌سرایی تلویزیونی است و تجربه‌ای تأثیرگذار و
داستان‌سرایی تلویزیونی است و تجربه‌ای تأثیرگذار و تکان‌دهنده به مخاطب ارائه می‌دهد که در ذهن باقی می‌ماند.».همچنین وبگاه متاکریتیک که از میانگین وزنی استفاده می‌کند، نمرهٔ ۹۱ از ۱۰۰ را بر اساس ۲۷ بررسی منتقدان خود برای این مجموعه انتخاب کرده است که نشان دهنده «تحسین همگانی» برای این مجموعه است. لوسی منگان در مقاله‌ای در روزنامه "گاردین" نوشت که "نوجوانی" «نزدیک‌ترین چیز به کمال تلویزیونی در دهه‌های اخیر» است و به‌ویژه بازی اوون کوپر و ارین دوهرتی را شایسته تحسین دانست. آنیتا سینگ از "دیلی تلگراف" این
تحسین دانست. آنیتا سینگ از "دیلی تلگراف" این مجموعه را «تماشایی ویرانگر» توصیف کرد و عملکرد بازیگران را «فوق‌العاده» خواند، هرچند اشاره کرد که تکنیک فیلم‌برداری تک‌برداشتی گاهی «مثل یک ترفند» به نظر می‌رسد. با این حال، سوفی بوچر از مجله "امپایر" از روش فیلم‌برداری پیوسته تمجید کرد و گفت که این «شگفت‌انگیزترین شاهکار تلویزیونی سال» است که به تقویت احساسات روی صفحه نمایش کمک کرده است. تأثیرات سیاسی. به گزارش "گاردین"، این سریال نشان می‌دهد که چگونه دنیای منوسفیر بر پسران نوجوان تأثیر گذاشته است. شخصیت‌های
بر پسران نوجوان تأثیر گذاشته است. شخصیت‌های سریال مستقیماً اندرو تیت و جامعهٔ رد پیل را به‌عنوان تأثیرگذاران اصلی بر جیمی و دیگر پسران هم‌سن او نام می‌برند. آنالیز میدگلی، یکی از اعضای پارلمان بریتانیا، خواستار نمایش این سریال در پارلمان و مدارس شد و ادعا کرد که این کار می‌تواند به مقابله با زن‌ستیزی و خشونت علیه زنان و دختران کمک کند. کی‌یر استارمر، نخست‌وزیر بریتانیا، نیز از این پیشنهاد حمایت کرد و در توییتر نوشت: «به‌عنوان یک پدر، تماشای سریال "نوجوانی" با پسر و دختر نوجوانم برایم تکان‌دهنده بود.» پس از
پسر و دختر نوجوانم برایم تکان‌دهنده بود.» پس از حمایت استارمر، این سریال به‌طور رایگان در مدارس متوسطهٔ بریتانیا در دسترس قرار گرفت. در مارس ۲۰۲۵، ایلان ماسک در توییتر نظریه‌ای را مطرح کرد مبنی بر اینکه این سریال به دلیل انتخاب یک بازیگر سفیدپوست برای نقش جیمی، نوعی «تبلیغات ضدسفیدپوستان» است. این نظریه ادعا می‌کرد که سریال بر اساس حوادث چاقوکشی ساوت‌پورت در سال ۲۰۲۴ ساخته شده و نمایش دادن مجرم به‌عنوان یک فرد سفیدپوست یک انتخاب عامدانه برای ارائه تصویری شیطانی از سفیدپوستان بوده است. جک تورن، یکی از
شیطانی از سفیدپوستان بوده است. جک تورن، یکی از نویسندگان سریال در پاسخ به ماسک، ادعای او را «مضحک» خواند و تأکید کرد که این مجموعه تلویزیونی بر اساس هیچ رویداد واقعی‌ای ساخته نشده است.
جوبی هارولد تهیه کننده، کارگردان و فیلمنامه نویس انگلیسی است که فعالیت خود را از سال 2007 آغازکرده است. مهمترین تجربه کارگردانی جوبی هارولد مربوط می شود به ساخت فیلم بیدار با حضور بازیگرانی مثل جسیکا آلبا و ترنس هاوارد. او بیشتر به خاطر تهیه کنندگی یا نگارش فیلمنامه فیلم هایی مثل ، مجموعه تلویزیونی زیرزمین، برادر کور من، لبه فردا و رابین هود شناخته می شود.
ارین ریچل دوهرتی (؛ زاده ۱۶ ژوئیه ۱۹۹۲) بازیگر بریتانیایی است. او به‌خاطر نقش شاهدخت آن جوان در فصل‌های سوم و چهارم سریال درام نتفلیکس با نام "تاج" (۲۰۱۹–۲۰۲۰) شناخته شد. همچنین در آثار دیگری مانند "کلویی" (۲۰۲۲)، "بیداری دوباره" (۲۰۲۴)، "هزار ضربه" (۲۰۲۵) و "نوجوانی" (۲۰۲۵) ایفای نقش کرده است. "نوجوانی" برایش جایزه امی ساعات پربیننده بهترین بازیگر نقش مکمل زن در یک سریال محدود یا مجموعه فیلم را به ارمغان آورد. زندگی و تحصیلات اولیه. ارین ریچل دوهرتی‌تبار ایرلندی دارد و اهل کراولی در ساسکس غربی است.
ایرلندی دارد و اهل کراولی در ساسکس غربی است. پدربزرگش از کارندوناق، شهری در ینی‌شاون در شمال شهرستان دانیگول در اولستر بود. والدین دوهرتی وقتی چهار ساله بود از هم جدا شدند. او کمی بعد با خواهر بزرگترش گریس در کلاس‌های درام Sunday شروع به بازیگری کرد. دوهرتی در مدرسه Hazelwick در کراولی تحصیل کرد. او که فوتبالیست با استعدادی بود، در میانه زمین بازی می‌کرد و کاپیتان تیم کراولی وازپس بود و توسط تیم زنان چلسی دیده شد؛ او به سنی رسید که مجبور بود بین فوتبال یا بازیگری انتخاب کند و بازیگری را انتخاب کرد. دوهرتی
انتخاب کند و بازیگری را انتخاب کرد. دوهرتی یک دوره یک ساله در Guildford School of Acting (۲۰۱۱–۲۰۱۲) گذراند و سپس در Bristol Old Vic Theatre School (۲۰۱۲–۲۰۱۵) آموزش دید. در دوران آموزش، دوهرتی جایزه دانش‌آموز بازیگر سال انجمن استیون سوندهایم (SSSSPOTY) را در سال ۲۰۱۵ برای اجرای آهنگ "Broadway Baby" از موزیکال "Follies" دریافت کرد.
فمینیسم در شیلی مجموعه‌ای از تاریخ مبارزات زنان شیلی است که در تلاش برای پیشرفت زنان در احقاق حقوق خود و توسعه جامعه بوده‌اند. این جنبش تحت تأثیر ساختارهای سیاسی، اقتصادی و اجتماعی این کشور شکل گرفته‌ است. از قرن نوزدهم میلادی، زنان شیلیایی با هدف دستیابی به حقوق سیاسی، خود را سازمان‌دهی کرده و به مبارزه پرداخته‌اند. با این حال، این تلاش‌ها در کشوری که یکی از محافظه‌کارترین جوامع در آمریکای لاتین به شمار می‌رود، با موانع بسیاری مواجه بوده است. «"حلقه مطالعات زنان"» (Círculo de Estudios de la Mujer) نمونه‌ای
زنان"» (Círculo de Estudios de la Mujer) نمونه‌ای پیشگام از سازمان‌های زنان در دوره دیکتاتوری پینوشه (۱۹۷۳–۱۹۸۹) بود که نقش‌ها و حقوق زنان در جامعه را بازتعریف کرد و حقوق مادران را با حقوق زنان و آزادی‌های مدنی آنان پیوند داد. اعضای مؤسس این حلقه، گروه کوچکی از فمینیست‌های سانتیاگو بودند که از آکادمی انسان‌گرایی مسیحی برخاسته بودند. این زنان برای بحث درباره وضعیت زنان در شیلی گرد هم آمدند و اولین نشست آن‌ها با حضور بیش از ۳۰۰ نفر برگزار شد؛ از آنجا بود که زندگی تحت اقتدار مردسالارانه در سانتیاگو را به چالش