payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بود. مورکین در فصل ۲۰۲۰–۲۱ در دسته اول هلند به پیشرفت دست یافت، زیرا به عنوان مدافع چپ تحت هدایت ویم یونک قرار گرفت و به دلیل خروج گییس اسمال به باشگاه فوتبال توئنته بیشتر به بازی گرفته شد. او در آن فصل در ۳۲ بازی مجموعاً شش گل به ثمر رساند و هفت پاس گل داد و عملکردهایش باعث شد تا عنوان استعداد ولندام در فصل را به دست آورد. شالکه ۰۴. در ۳۰ اوت ۲۰۲۳، مورکین قراردادی سه‌ساله با باشگاه آلمانی حاضر در بوندس‌لیگا ۲، شالکه ۰۴ امضا کرد. او در ۲ سپتامبر در یک بازی لیگ مقابل باشگاه فوتبال وهن ویسبادن اولین بازی خود
مقابل باشگاه فوتبال وهن ویسبادن اولین بازی خود را برای "دی کونیگسبلائو" انجام داد و در نیمه اول به جای سویچیرو کوزوکی وارد زمین شد و نه دقیقه بعد اولین پاس گل خود را ارائه داد که به تساوی ۱–۱ انجامید. در ۱۶ سپتامبر او اولین گل خود را برای باشگاه به ثمر رساند و بازی را به تساوی ۲–۲ کشاند و در نهایت به تیمش در پیروزی ۴–۳ خانگی مقابل باشگاه فوتبال ماگدبورگ ۱ کمک کرد.
باشگاه فوتبال اسکورپیونز د بلین یک باشگاه فوتبال از شهر بلین در استان هردیا در کاستاریکا است که در دسته دوم کشور بازی می‌کند.
ماریا لوکْرِسیا اِونیسی فاسیولا پایوا (پرتغالی: Maria Lucrécia Eunice Facciolla Paiva؛ ۷ نوامبر ۱۹۲۹ – ۱۳ دسامبر ۲۰۱۸) وکیل و فعال برزیلی بود که با دیکتاتوری نظامی برزیل مبارزه کرد. پس از آنکه رژیم دیکتاتوری نظامی برزیل همسرش، روبنس پایوا (نماینده سابق فدرال) را بدون هیچ توضیحی ناپدید کرد، اونیسی مجبور شد برای تأمین زندگی خود و فرزندانش اقدام کند. او در دانشگاه مک‌کنزی در رشته حقوق تحصیل کرد و پس از فارغ‌التحصیلی، به یکی از چهره‌های برجسته دفاع از حقوق بشر تبدیل شد. او با پشتکار برای افشای اسناد محرمانه
تبدیل شد. او با پشتکار برای افشای اسناد محرمانه دیکتاتوری نظامی تلاش کرد و در ادامه، به یکی از مدافعان سرسخت حقوق بومی‌های برزیل تبدیل شد.
جاراساندا (Jarāsandha) (زبان سانسکریت): जरासन्ध, پادشاهی است که در تاریخ هندو نشان داده شده است. او پادشاه قدرتمند پادشاهی ماگادا و یک آنتاگونیست کوچک در مهاباراتا است. او پسر پادشاه برهادراتا، بنیان‌گذار سلسله برهادراتا ماگادا است. بر اساس افسانه‌های رایج، فرزندان بریهادراتا ۲۶۰۰ سال بر پادشاهی ماگادا و سپس دودمان پرادیوتا و سلسله هاریانکا حکومت کردند. از او در مهاباراتا و وایو پورانا یاد شده است. ریشه‌شناسی. کلمه «جاراساندا» به صورت ترکیبی از دو کلمه «جارا» (जरा) و «سانده» (सन्ध) «پیوستن» توضیح داده شده
(जरा) و «سانده» (सन्ध) «پیوستن» توضیح داده شده است. منظور از «جراسندها» «کسی است که جرا به او ملحق شده».
جام کارائیب کونکاکاف ۲۰۲۳ اولین دوره جام کارائیب کونکاکاف، اولین دوره مسابقات بین‌المللی فوتبال باشگاهی سالانه در منطقه کارائیب بود. این مسابقه توسط باشگاه‌هایی برگزار شد که اتحادیه‌های فوتبال آنها به اتحادیه فوتبال کارائیب (سی‌اف‌یو)، کنفدراسیون زیرمجموعه کونکاکاف وابسته است. قهرمان جام کارائیب کونکاکاف ۲۰۲۳ به دور یک‌هشتم نهایی جام قهرمانان کونکاکاف ۲۰۲۴ راه یافت و تیم‌های دوم و سوم به دور اول راه یافتند. تیم‌ها. ده تیم از پنج انجمن عضو سی‌اف‌یو به مسابقات راه یافتند. هشت تیم از سه کشور بر اساس نتایج
راه یافتند. هشت تیم از سه کشور بر اساس نتایج لیگ‌های داخلی خود و دو تیم باقی‌مانده از مسابقات کارائیب کونکاکاف ۲۰۲۳ وارد شدند. در ابتدا، هائیتی دو سهمیه برای تیم‌های خود در مسابقات داشت. با این حال، شورای کونکاکاف تصمیم گرفت که باشگاه‌های هائیتی واجد شرایط شرکت در مسابقات نیستند زیرا لیگ داخلی آنها از ماه مه ۲۰۲۱ به دلیل ادامه بحران هائیتی غیرفعال است. در نتیجه، دو سهمیه هائیتی، یکی به جمهوری دومینیکن و یکی به جامائیکا بر اساس عملکرد باشگاه‌هایشان در پنج دوره گذشته جام باشگاه‌های کارائیب تعلق گرفت. مرحله
گذشته جام باشگاه‌های کارائیب تعلق گرفت. مرحله گروهی. در مرحله گروهی، هر گروه به صورت خانگی و خارج از خانه برگزار می‌شد که در آن هر باشگاه یک بار با هر تیم دیگر در گروه خود بازی کرد، دو بازی در خانه و دو بازی خارج از خانه. تیم‌های اول و دوم به مرحله حذفی راه یافتند.
مرحله گروهی جام کارائیب کونکاکاف ۲۰۲۳ از ۲۳ اوت تا ۵ اکتبر ۲۰۲۳ برگزار شد. در مجموع ۱۰ تیم در مرحله گروهی برای تعیین ۴ سهمیه در مرحله حذفی جام کارائیب کونکاکاف ۲۰۲۳ رقابت می کنند. گروه‌ها. گروه A. ---- ---- گروه B. ---- ----
مرحله حذفی جام کارائیب کونکاکاف ۲۰۲۳ از ۲۴ اکتبر تا ۶ دسامبر ۲۰۲۳ برگزار شد. در مجموع ۴ تیم در مرحله حذفی برای تعیین قهرمان جام کارائیب کونکاکاف ۲۰۲۳ به رقابت پرداختند. نیمه نهایی. ----
پرونده‌های ای. جین کارول علیه دونالد ترامپ شامل دو دعوای مرتبط است که توسط نویسنده آمریکایی جین کارول علیه رئیس‌جمهور ایالات متحده، دونالد ترامپ، مطرح شده‌است. این دو پرونده در مجموع منجر به محکومیت ترامپ به پرداخت ۸۸٫۳ میلیون دلار خسارت به کارول شده‌اند و هر دو پرونده در مرحله تجدیدنظر هستند. هر دو مورد به اتهام کارول مربوط می‌شوند که در اواسط سال ۲۰۱۹ (زمانی که ترامپ در دفتر ریاست‌جمهوری بود) مطرح کرد و ادعا کرد که ترامپ در اواخر سال ۱۹۹۵ یا اوایل ۱۹۹۶ به او تجاوز جنسی کرده‌است. ترامپ این اتهامات را رد
او تجاوز جنسی کرده‌است. ترامپ این اتهامات را رد کرد و این موضوع باعث شد کارول در نوامبر ۲۰۱۹ از او به دلیل افترا شکایت کند (معروف به کارول I). در نوامبر ۲۰۲۲، کارول دومین شکایت خود را علیه ترامپ (معروف به کارول II) ثبت کرد و ادعای افترا را تجدید کرد و همچنین ادعای (ضرب و جرح) را تحت قانون بازماندگان بزرگسالان (Adult Survivors Act) اضافه کرد. این قانون ایالتی نیویورک به قربانیان تجاوز جنسی اجازه می‌دهد حتی پس از انقضای مهلت قانونی، دعوای مدنی مطرح کنند. این پرونده در آوریل ۲۰۲۳ به دادگاه رسید. شواهد
این پرونده در آوریل ۲۰۲۳ به دادگاه رسید. شواهد ارائه‌شده شامل شهادت دو دوست کارول که او پس از حادثه ادعایی با آنها صحبت کرده بود، یک عکس از کارول با ترامپ در سال ۱۹۸۷، شهادت دو زن که به طور جداگانه ترامپ را به تجاوز جنسی متهم کرده بودند، فیلمی از نوار دسترسی به هالیوود (Access Hollywood) و استنطاق ترامپ در اکتبر ۲۰۲۲ بود. در ماه مه ۲۰۲۳، هیئت منصفه ترامپ را به دلیل سوء استفاده جنسی و افترا مقصر دانست و او را به پرداخت ۵ میلیون دلار خسارت محکوم کرد. ترامپ یک ادعای متقابل ناموفق مطرح کرد و در دسامبر ۲۰۲۴،
یک ادعای متقابل ناموفق مطرح کرد و در دسامبر ۲۰۲۴، درخواست تجدیدنظر اولیه خود را از دست داد. اتهام کارول علیه ترامپ شدیدتر از اتهامات مطرح‌شده توسط سایر زنان بود. در مورد رأی هیئت منصفه، قاضی از هیئت منصفه خواست تا مشخص کند آیا ادله موجود نشان می‌دهد که ترامپ بر اساس تعریف قانونی محدود تجاوز جنسی در آن زمان در نیویورک، که به معنای نفوذ اجباری با آلت تناسلی مردانه است، به کارول تجاوز کرده‌است یا خیر. هیئت منصفه ترامپ را به دلیل تجاوز جنسی مقصر ندانست، بلکه او را به دلیل درجه کم‌تری از سوء استفاده جنسی مقصر
را به دلیل درجه کم‌تری از سوء استفاده جنسی مقصر دانست. در ژوئیه ۲۰۲۳، قاضی کاپلان اعلام کرد که رأی هیئت منصفه نشان می‌دهد ترامپ بر اساس تعریف رایج کلمه «تجاوز جنسی» (که لزوماً به معنای نفوذ آلت تناسلی مردانه نیست) به کارول تجاوز کرده‌است. در اوت ۲۰۲۳، کاپلان یک دعوای متقابل را رد کرد و نوشت که اتهام تجاوز جنسی کارول «به طور قابل توجهی درست» است. در سپتامبر ۲۰۲۳، کاپلان یک حکم جزئی خلاصه در مورد پرونده کارول I صادر کرد و ترامپ را به دلیل افترا از طریق اظهاراتش در سال ۲۰۱۹ مقصر دانست. رأی هیئت منصفه از
در سال ۲۰۱۹ مقصر دانست. رأی هیئت منصفه از دادگاه ژانویه ۲۰۲۴، ترامپ را به پرداخت ۸۳٫۳ میلیون دلار خسارت اضافی محکوم کرد. برای تجدیدنظر، ترامپ وثیقه‌ای به مبلغ این خسارت به علاوه ۱۰ درصد تضمین کرد. در دسامبر ۲۰۲۴، ترامپ یک پرونده افترا را با شبکه خبری ABC پس از آن که مجری جورج استفانوپولوس به اشتباه اعلام کرد که هیئت منصفه ترامپ را به دلیل تجاوز جنسی در این پرونده مقصر دانسته‌است، حل و فصل کرد. شبکه خبری ABC موافقت کرد که ۱۵ میلیون دلار به کتابخانه ریاست‌جمهوری ترامپ و ۱ میلیون دلار برای هزینه‌های حقوقی او
ترامپ و ۱ میلیون دلار برای هزینه‌های حقوقی او پرداخت کند و همچنین یک عذرخواهی عمومی صادر کند.
پرونده دادستان کل نیویورک علیه سازمان ترامپ یک تحقیق و دعوای مدنی است که توسط دفتر دادستان کل نیویورک (AG) Letitia James) مطرح شده و ادعا می‌کند که افراد و نهادهای تجاری درون سازمان ترامپ با ارائه ارزش‌های بسیار متفاوت برای املاک به وام‌دهندگان و مقامات مالیاتی، مرتکب تقلب مالی شده‌اند. این اقدامات برخلاف ماده ۶۳(۱۲) قانون اجرایی نیویورک انجام شده‌است. متهمان این پرونده شامل دونالد ترامپ، پنج فرد دیگر (از جمله سه فرزند او) و ده نهاد تجاری (شامل برخی از شرکت‌هایی که مالک املاک در نیویورک، فلوریدا و شیکاگو
که مالک املاک در نیویورک، فلوریدا و شیکاگو بودند) می‌شدند. دادگاه از اکتبر ۲۰۲۳ تا ژانویه ۲۰۲۴ برگزار شد و در نهایت، قاضی آرتور انگورون متهمان را به بازپرداخت مجموعاً ۳۶۴ میلیون دلار از سودهای ناشی از فعالیت‌های غیرقانونی محکوم کرد. علاوه بر این، جریمه‌های دیگری نیز برای آن‌ها در نظر گرفته شد. دادستان کل لتیتیا جیمز تحقیقات خود را در اوایل سال ۲۰۱۹ آغاز کرد و در آگوست ۲۰۲۰، به منظور اجرای احضاریه‌های خود، رسماً پرونده را به دادگاه برد. در فوریه ۲۰۲۲، قاضی انگورون به نفع احضاریه‌های جیمز رأی داد و در آوریل
به نفع احضاریه‌های جیمز رأی داد و در آوریل ۲۰۲۲، دونالد ترامپ به دلیل عدم رعایت این احضاریه‌ها، به دلیل توهین به دادگاه محکوم شد و ۱۱۰٬۰۰۰ دلار جریمه شد. در سپتامبر ۲۰۲۲، دادستان کل از ترامپ، سه فرزند بزرگ‌تر او (دونالد جونیور، ایوانکا و اریک)، مدیر مالی سابق آلن وایسلبرگ، کنترل‌کننده سابق جفری مک‌کانی و ده شرکت وابسته شکایت کرد. در نوامبر ۲۰۲۲، قاضی انگورون قاضی بازنشسته باربارا اس. جونز را به عنوان ناظر بر سازمان ترامپ برای جلوگیری از تقلب‌های احتمالی در آینده منصوب کرد. در سال ۲۰۲۳، ایوانکا به دلیل
در آینده منصوب کرد. در سال ۲۰۲۳، ایوانکا به دلیل انقضای مهلت قانونی، از لیست متهمان خارج شد. در سپتامبر ۲۰۲۳، قاضی انگورون با صدور حکمی خلاصه، اعلام کرد که ترامپ و شرکت او برای سال‌ها مرتکب تقلب شده‌اند. قاضی دستور لغو مجوزهای تجاری متهمان در ایالت و انحلال شرکت‌های با مسئولیت محدود مرتبط (در صورت تأیید در مرحله تجدیدنظر) را صادر کرد. دادگاه همچنین شش ادعای دیگر از سوی دادستان کل را بررسی کرد و به دنبال تعیین مجازات‌های بیشتر بود. در اکتبر، یک دستور سکوت (gag order) علیه ترامپ صادر شد که او را از توهین
(gag order) علیه ترامپ صادر شد که او را از توهین عمومی به کارکنان دادگاه منع می‌کرد. قاضی در همان ماه ترامپ را به دلیل دو بار نقض این دستور، ۵۰۰۰ و ۱۰٬۰۰۰ دلار جریمه کرد. دفاعیات تلاش ناموفقی برای رد پرونده، احضاریه‌ها انجام داد. در فوریه ۲۰۲۴، قاضی انگورون نتیجه‌گیری کرد که متهمان «مسئولیت را نپذیرفتند یا کنترل‌های داخلی برای جلوگیری از تکرار چنین مواردی در آینده اعمال نکردند» و «داده‌های مالی آشکارا جعلی» ارائه کردند تا «وام‌های بیشتر و با نرخ بهره کم‌تر دریافت کنند». قاضی ترامپ و شرکت‌هایش را به
کم‌تر دریافت کنند». قاضی ترامپ و شرکت‌هایش را به بازپرداخت ۳۵۴ میلیون دلار از سودهای ناشی از فعالیت‌های غیرقانونی محکوم کرد (بدون احتساب بهره)، در حالی که اریک و دونالد جونیور هر کدام ۴ میلیون دلار و وایسلبرگ ۱ میلیون دلار جریمه شدند. این چهار نفر به همراه مک‌کانی همچنین از رهبری سازمان‌های نیویورک برای دو تا سه سال محروم شدند. وایسلبرگ و مک‌کانی نیز به طور دائم از داشتن هرگونه کنترل مالی در چنین سازمان‌هایی منع شدند. این حکم مورد تجدیدنظر قرار گرفت. در مارس ۲۰۲۴، بخش تجدیدنظر نیویورک (New York Appellate
۲۰۲۴، بخش تجدیدنظر نیویورک (New York Appellate Division, First Department) میزان وثیقه مورد نیاز متهمان را از ۴۶۴ میلیون دلار به ۱۷۵ میلیون دلار کاهش داد و در عین حال، ممنوعیت‌های تعیین‌شده توسط انگورون را به حالت تعلیق درآورد. در اوایل آوریل، ترامپ وثیقه را پرداخت کرد. جلسه تجدیدنظر در ۲۶ سپتامبر برگزار شد و تصمیم نهایی هنوز در انتظار است.
ده‌ها هزار کارمند فدرال خدمات مدنی ایالات متحده از آغاز دوره دوم ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ اخراج یا تعدیل شده‌اند. دولت ترامپ این اقدام را بخشی از تلاش برای کاهش هزینه‌های فدرال، کوچک‌سازی حقوق‌بگیران فدرال، کاهش توانایی دولت در تنظیم مقررات صنایع و کاهش نقش دولت در جامعه آمریکا عنوان کرده است. مخالفان این اقدام می‌گویند که این یک تلاش عجولانه و بداندیشانه است که خدمات حیاتی و مفید را کاهش می‌دهد و قانون را نقض می‌کند. تلاش‌های دولت برای کوچک‌سازی نیروی کار فدرال در مراحل همپوشانی انجام شده است. در ۲۸
کار فدرال در مراحل همپوشانی انجام شده است. در ۲۸ ژانویه، ترامپ یک دستور اجرایی صادر کرد که هدف آن剥夺 هزاران کارمند فدرال از حمایت‌های قانونی خدمات مدنی بود. در همان روز، دولت یک پیشنهاد «استعفای معوق» ارائه کرد که حدود ۷۵٬۰۰۰ کارمند فدرال آن را پذیرفتند. از اواخر ژانویه، دولت تلاش کرده است تا آژانس توسعه بین‌المللی ایالات متحده (USAID) و تقریباً تمامی حدود ۱۰٬۰۰۰ کارمند آن را تعطیل کند. طولانی‌ترین مرحله این اقدامات از اولین روز دوره دوم ریاست‌جمهوری ترامپ آغاز شد: تلاشی برای اخراج ده‌ها هزار «کارمند
آغاز شد: تلاشی برای اخراج ده‌ها هزار «کارمند آزمایشی» — عموماً کارمندانی که در طول یک سال گذشته استخدام، انتقال یا ارتقا یافته‌اند. این اخراج‌های گسترده به عنوان اقداماتی ناعادلانه، یک پاک‌سازی و ایجاد «خطراتی برای آمریکایی‌ها و متحدان در سراسر کشور» توصیف شده است. تا ۲۲ فوریه ۲۰۲۵، حدود ۳۰٬۰۰۰ کارمند اخراج یا تعدیل شده‌اند. چندین دعوای حقوقی ادعا می‌کنند که این اخراج‌ها غیرقانونی هستند. در برخی موارد، دولت اخطارهای تعدیل نیرو را لغو کرده است. تعداد بسیار بیشتری از کارمندان فدرال قرار است در یک سری از
بیشتری از کارمندان فدرال قرار است در یک سری از کاهش‌های نیرو در آژانس‌ها اخراج شوند. در ۲۶ فوریه، رهبران آژانس‌ها موظف شدند تا برنامه‌های خود را برای این کاهش‌های نیرو تا ۱۴ مارس ارائه دهند. مخالفان با اعتراضاتی از جمله جنبش "Tesla Takedown" به این اقدامات پاسخ داده‌اند.
عسل‌یاب کهتر گونهٔ کوچکی از پرندگان تیرهٔ عسل‌یابان (Indicatoridae) است که در جنوب صحرای آفریقا یافت می‌شود.
گردشگران (انگلیسی: Sightseers) یک فیلم کمدی سیاه بریتانیایی محصول سال ۲۰۱۲ به کارگردانی بن ویتلی، نویسندگی و بازی الیس لو و استیو آورم است. این فیلم برای نمایش در بخش دو هفته کارگردانان در جشنواره فیلم کن ۲۰۱۲ در ۲۳ مه ۲۰۱۲ انتخاب شد و در ۳۰ نوامبر در بریتانیا توسط استودیوکانال منتشر شد. این فیلم عموماً نقدهای مثبتی از سوی منتقدان دریافت کرد. خلاصه داستان. کریس می‌خواهد به دوست دختراش تینا دنیای خود را نشان دهد، اما اتفاقات به زودی علیه این زوج توطئه می‌کنند و تعطیلات رؤیایی آنها در کاروان مسیر بسیار
و تعطیلات رؤیایی آنها در کاروان مسیر بسیار اشتباهی را طی می‌کند و ...
شیرین (فاطمه) سوهانی (زاده ۱۳۶۵، تهران) کارگردان انیمیشن و طراح اهل ایران است. زندگی. سوهانی، دانش‌آموخته کارشناس صنایع دستی از دانشگاه هنر تهران در سال (۱۳۸۹) و کارشناسی ارشد انیمیشن از دانشکده سینما و تئاتر دانشگاه هنر تهران (۱۳۹۲) است.در سال ۲۰۲۵، انیمیشن کوتاه «در سایه‌ی سرو»، به کارگردانی مشترک شیرین سوهانی و حسین ملایمی، توانست جایزه بهترین انیمیشن کوتاه را در نود و هفتمین دوره جوایز اسکار کسب کند. این افتخار، به عنوان اولین جایزه اسکار تاریخ انیمیشن ایران، نقطه عطفی در سینمای انیمیشن کشور محسوب
ایران، نقطه عطفی در سینمای انیمیشن کشور محسوب می‌شود.
مرهم با نام اولیه پردیسان یک مجموعه تلویزیونی ایرانی به کارگردانی محمدرضا آهنج، نویسندگی محسن جسور و حسین سلیمانی و تهیه‌کنندگی سیدسجاد قافله باشی، پرویز امیری است که از ۱۲ اسفند ۱۴۰۳ از شبکه دو سیما پخش می‌شد. خلاصه داستان. داستان این مجموعه حول محور زندگی منیژه است که پس از سال‌ها دوری از ایران، برای یافتن گمشده‌اش به کشور بازمی‌گردد. اما تقدیر برای او شگفتی‌های بیشتری در نظر گرفته است. فضای داستان در زندگی خانواده‌های روحانیون می‌گذرد و به‌عنوان یک ملودرام زنانه، روایت‌های متفاوتی از زندگی این خانواده‌ها
زنانه، روایت‌های متفاوتی از زندگی این خانواده‌ها را به تصویر می‌کشد. در این سریال، همسران شخصیت‌های اصلی همگی روحانیونی هستند که برای تبلیغ به مناطق مختلف رفته‌اند و در این مسیر با ماجراهای گوناگونی مواجه می‌شوند.
حسین ملایمی (زاده ۱۳۶۱، شیراز) کارگردان انیمیشن و طراح اهل ایران است. زندگی. ملایمی دانش‌آموخته رشته نقاشی از هنرستان هنرهای زیبای پسران کرج در سال (۱۳۷۹)، کارشناسی گرافیک از دانشگاه سوره در سال (۱۳۸۵) و کارشناسی ارشد انیمیشن دانشکده سینما و تئاتر دانشگاه هنر تهران (۱۳۸۹) است.در سال ۲۰۲۵، انیمیشن کوتاه «در سایه‌ی سرو» که کارگردانی آن را به‌طور مشترک با همسرش بر عهده داشت، موفق شد جایزه بهترین انیمیشن کوتاه نود و هفتمین دوره جوایز اسکار را از آن خود کند. این موفقیت، اولین جایزه اسکار در تاریخ انیمیشن ایران
موفقیت، اولین جایزه اسکار در تاریخ انیمیشن ایران محسوب می‌شود. حرفه. = آثار برجسته = درسایه سرو انیمیشن کوتاه ایرانی محصول ۱۴۰۲ به کارگردانی مشترک شیرین سوهانی و حسین ملایمی بدو رستم بدو انیمیشن کوتاه ایرانی محصول ۱۳۹۵
کامیل دو لوکل (به فرانسوی: Camille du Locle؛ ‏۱۶ ژوئیه ۱۸۳۲ – ۱۹ فوریه ۱۹۰۳) نمایشنامه‌نویس و مدیر اپرای فرانسوی بود که بیشتر به خاطر همکاری‌هایش با جوزپه وردی در اپراهایی همچون «دون کارلوس» و «آیدا» شناخته می‌شود. زندگی‌نامه. کامیل دو لوکل در ۱۶ ژوئیه ۱۸۳۲ در اورلئان فرانسه متولد شد. [منبع: آرشیو ملی فرانسه] او در خانواده‌ای هنرمند رشد کرد و از کودکی به تئاتر و موسیقی علاقه‌مند بود. دو لوکل در جوانی به پاریس رفت و به عنوان نمایشنامه‌نویس و منتقد هنری فعالیت خود را آغاز کرد. او با بسیاری از هنرمندان و
خود را آغاز کرد. او با بسیاری از هنرمندان و نویسندگان برجسته آن زمان آشنا شد و به تدریج جایگاه خود را در محافل هنری پاریس تثبیت کرد. او در سال ۱۸۶۲ به عنوان مدیر تئاتر اپرا کمیک پاریس منصوب شد و تا سال ۱۸۷۰ در این سمت باقی ماند. در این دوره، او با جوزپه وردی آشنا شد و همکاری‌های هنری آن‌ها آغاز شد. دو لوکل پس از کناره‌گیری از مدیریت اپرا کمیک، به نوشتن نمایشنامه و لیبرتو اپرا ادامه داد. او در ۱۹ فوریه ۱۹۰۳ در پاریس درگذشت. همکاری با جوزپه وردی. کامیل دو لوکل بیشتر به خاطر همکاری‌هایش با جوزپه وردی در
لوکل بیشتر به خاطر همکاری‌هایش با جوزپه وردی در اپراهای «دون کارلوس» و «آیدا» شناخته می‌شود. او در نوشتن لیبرتو این اپراها نقش مهمی ایفا کرد و به وردی در خلق شخصیت‌های دراماتیک و صحنه‌های تأثیرگذار کمک کرد. [منبع: کتاب "وردى اپراهايش" نوشته جوليان بودن] دون کارلوس: دو لوکل به همراه ژوزف مری، لیبرتو اپرای «دون کارلوس» را بر اساس نمایشنامه فردریش شیلر نوشت. این اپرا که در سال ۱۸۶۷ در پاریس به روی صحنه رفت، یکی از شاهکارهای وردی محسوب می‌شود. آیدا: دو لوکل مسئولیت نوشتن لیبرتو اپرای «آیدا» را بر عهده داشت. او
نوشتن لیبرتو اپرای «آیدا» را بر عهده داشت. او با الهام از طرحی از آگوست ماریت، داستان عاشقانه و دراماتیک این اپرا را خلق کرد. «آیدا» که در سال ۱۸۷۱ در قاهره اجرا شد، با استقبال گسترده‌ای روبه‌رو شد و به یکی از محبوب‌ترین اپراهای جهان تبدیل شد. کامیل دو لوکل به عنوان یکی از لیبرتو نویسان برجسته قرن نوزدهم شناخته می‌شود. همکاری‌های او با جوزپه وردی، منجر به خلق دو اپرای ماندگار در تاریخ موسیقی شد.
مجمع کاردینال‌ها یا مجمع سری () اثر رابرت هریس نویسنده بریتانیایی است که در سال ۲۰۱۶ منتشر شد. داستان کتاب در زمینه مرگ یک پاپ و برگزاری مجمع انتخاب پاپ برای انتخاب جانشین او می‌گذرد. فیلمی که بر اساس این کتاب ساخته شده، با بازی ریف فاینز، به کارگردانی ادوارد برگر و نویسندگی پیتر استران، در ۲۵ اکتبر ۲۰۲۴ در ایالات متحده توسط فوکس فیچرز به‌طور رسمی اکران شد.
رابرت دنیس هریس CBE (، ۷ مارس ۱۹۵۷) رمان‌نویس بریتانیایی و روزنامه‌نگار سابق است. اگرچه او کار خود را در روزنامه‌نگاری و نوشتن مطالب غیرداستانی آغاز کرد، اما بیشتر به‌خاطر آثار تاریخی‌اش شناخته می‌شود. هریس با رمان پرفروش پدرسرزمین شروع کرد و در ادامه بر رویدادهای مربوط به جنگ جهانی دوم تمرکز داشت. سپس به نوشتن آثار تاریخی در مورد روم باستان پرداخت. آثار اخیر او بیشتر در دوران پس از سال ۱۸۷۰ می‌گذرد و در زمینه‌های متنوعی قرار دارد. چندین رمان هریس به آثار تصویری تبدیل شده‌اند که مهم‌ترین آن‌ها "سایه‌نویس"
تبدیل شده‌اند که مهم‌ترین آن‌ها "سایه‌نویس" (۲۰۱۰) و "افسر و جاسوس" (۲۰۱۹) هستند. او فیلمنامه این آثار را به همراه کارگردان رومن پولانسکی نوشته است. همچنین آخرین اثر او، "مجمع کاردینال‌ها"، در سال ۲۰۲۴ منتشر شد.
سامانتا کوان () تهیه‌کننده فیلم مستقل و بازیگر اهل کانادا است. او به خاطر تهیه‌کنندگی فیلم‌های "پروژه فلوریدا" و "موشک قرمز" و فیلم برندهٔ نخل طلا، "آنورا" شناخته می‌شود که شش نامزدی نیز در نود و هفتمین دوره جوایز اسکار به دست آورد. به عنوان تهیه‌کننده او برنده جایزه اسکار بهترین فیلم برای "آنورا" شد.
ماه عسل در هاردانگر این تابلو نقاشی روغنی از سال ۱۸۴۸ اثر هانس گوده و آدولف تیده‌مان است. گوده، که تنها ۲۳ سال داشت، مناظر طبیعی را نقاشی کرد و تیده‌مان که یک دهه از او بزرگ‌تر بود، گروه عروسی را به تصویر کشید. هر یک از این هنرمندان نروژی در مدرسه هنر دوسلدورف تحصیل کرده بودند، پیش از آنکه برای اولین بار در سال ۱۸۴۳ در هاردانگر ملاقات کنند، و این نقاشی در زمستان ۱۸۴۷–۱۸۴۸ در دوسلدورف خلق شد. ابعاد آن ۹۳ سانتی‌متر در ۱۳۰ سانتی‌متر (۳۷ اینچ در ۵۱ اینچ) است و از سال ۱۸۹۵ در گالری ملی نروژ در اسلو نگهداری
و از سال ۱۸۹۵ در گالری ملی نروژ در اسلو نگهداری می‌شود. این اثر یکی از شناخته‌شده‌ترین نقاشی‌های نروژی است و به‌عنوان نمونه‌ای عالی از ملی‌گرایی رمانتیک در نروژ شناخته می‌شود، که در آن منظره‌ای رمانتیزه‌ شده با سنت‌های زندگی نروژی ترکیب شده است. نسخه اصلی سال ۱۸۴۸ در سال ۱۸۹۵ توسط گالری ملی نروژ در اسلو خریداری شد. نسخه دوم سال ۱۸۴۸ شامل اله بول به عنوان نوازنده ویولن است: او در تئاتر کریستیانیا اجرا کرده بود. سه نسخه در سال ۱۸۵۳ نقاشی شدند که یکی از آن‌ها در سال ۲۰۰۲ در حراجی گرِو وِدِلز پلاس به قیمت ۵٫۱
در سال ۲۰۰۲ در حراجی گرِو وِدِلز پلاس به قیمت ۵٫۱ میلیون کرون نروژ فروخته شد. شباهت‌هایی بین این نقاشی‌های گوده و تیده‌مان و نسخه اول «عبور ژنرال واشینگتن از رود دلاویر» که توسط امانوئل لوتز بین سال‌های ۱۸۴۸ تا ۱۸۵۰ خلق شده بود، مشاهده شده است. نسخه اول نقاشی لوتز در طول جنگ جهانی دوم در آلمان نابود شد، اما دو نسخه بعدی در آمریکا باقی مانده‌اند.
باغ نیمه‌شب تام این یک رمان فانتزی کودکان نوشتهٔ فیلیپا پیرس، نویسندهٔ انگلیسی است. این کتاب برای اولین بار در سال ۱۹۵۸ توسط انتشارات دانشگاه آکسفورد با تصویرگری سوزان آینزیگ منتشر شد. داستان دربارهٔ پسری دوازده‌ساله به نام تام است که هنگام اقامت نزد عمه و عمویش، نیمه‌شب از خانه بیرون می‌رود و باغی جادویی و اسرارآمیز از دوران ویکتوریا را کشف می‌کند، جایی که با دختری جوان به نام هتی دوست می‌شود. این رمان بارها به صورت چاپی تجدید چاپ شده و همچنین برای رادیو، تلویزیون، سینما و تئاتر اقتباس شده است. داستان.
تلویزیون، سینما و تئاتر اقتباس شده است. داستان. هنگامی که پیتر، برادر تام لانگ، به سرخک مبتلا می‌شود، تام به خانهٔ عمویش آلن و عمه‌اش گوئن فرستاده می‌شود. آن‌ها در طبقهٔ بالای یک خانهٔ بزرگ زندگی می‌کنند که باغی ندارد و فقط یک حیاط کوچک برای پارکینگ دارد. زمین‌های سابق خانهٔ بزرگ برای ساخت‌وساز فروخته شده و حالا خانه‌های مدرن آن را اشغال کرده‌اند. صاحبخانهٔ مسن و گوشه‌گیر، خانم بارتولومیو، در طبقهٔ بالای آن‌ها زندگی می‌کند. چون تام ممکن است ناقل بیماری باشد، اجازه ندارد بیرون برود و بازی کند، و احساس
باشد، اجازه ندارد بیرون برود و بازی کند، و احساس تنهایی می‌کند. بدون فعالیت بدنی، او پس از نیمه‌شب بیدار می‌ماند و بی‌قرار است که ناگهان صدای عجیب ساعت بزرگ را می‌شنود که ۱۳ بار می‌زند. او برای بررسی بلند می‌شود و متوجه می‌شود که درب پشتی حالا به باغی بزرگ و آفتابی باز می‌شود. اما صبح روز بعد که تام دوباره درب را بررسی می‌کند، باغ دیگر آنجا نیست. هر شب ساعت ۱۳ بار می‌زند و تام به زمین‌های دوران ویکتوریا بازمی‌گردد. او با کودک دیگری به نام هتی، آشنا می‌شود و آن‌ها به هم‌بازی‌های جدایی‌ناپذیر تبدیل می‌شوند.
آن‌ها به هم‌بازی‌های جدایی‌ناپذیر تبدیل می‌شوند. تام گاهی خانواده را می‌بیند، اما فقط هتی (و بعداً در کتاب مشخص می‌شود که باغبان هم) او را می‌بیند و دیگران فکر می‌کنند هتی به‌تنهایی بازی می‌کند. مشخص می‌شود که هتی یتیمی است که پس از مرگ والدینش برای زندگی با عمه‌اش و سه پسرعمو بزرگ‌ترش فرستاده شده‌است. تام هر روز ماجراهایش را برای برادرش پیتر می‌نویسد، که او هم در دوران نقاهتش این ماجراها را دنبال می‌کند – و بعداً هم، چون تام نقشه می‌کشد تا اقامتش نزد عمه و عمو را کند. به‌تدریج، هتی بزرگ می‌شود و از سن تام
عمو را کند. به‌تدریج، هتی بزرگ می‌شود و از سن تام پیشی می‌گیرد؛ تام متوجه می‌شود که به نقاط مختلفی از گذشته منتقل می‌شود. در نهایت، هتی با سرعت بیشتری بزرگ می‌شود تا اینکه بالغ می‌شود و مورد توجه یکی از آشنایانش که به او «بارتی» لقب داده‌اند، قرار می‌گیرد. در این مرحله از کتاب، فصل در باغ قدیمی معمولاً زمستان است. تام با زیرکی یک جفت اسکیت یخی به دست می‌آورد؛ او از هتی می‌خواهد کفش قدیمی‌اش را در اتاقش پنهان کند، جایی که تام بعداً آن‌ها را پیدا می‌کند و شب بعد به او در اسکیت‌سواری ملحق می‌شود. در شب آخر،
بعد به او در اسکیت‌سواری ملحق می‌شود. در شب آخر، پیش از آنکه تام به خانه بازگردد، او به پایین می‌رود و متوجه می‌شود باغ دیگر آنجا نیست. او با سراسیمگی سعی می‌کند آن را پیدا کند، اما به مجموعه‌ای از سطل‌های زباله در حیاط امروزی برخورد می‌کند و چند نفر از ساکنان را بیدار می‌کند. او با ناامیدی نام هتی را فریاد می‌زند، پیش از آنکه عمویش آلن او را پیدا کند و این اتفاقات را به خواب‌گردی تام نسبت دهد. صبح روز بعد، خانم بارتولومیو تام را فرا می‌خواند تا عذرخواهی کند، اما سپس فاش می‌کند که خودش هتی است؛ او وقتی
کند، اما سپس فاش می‌کند که خودش هتی است؛ او وقتی نامش را شنید که تام فریاد زد، این ارتباط را درک کرد. اتفاقاتی که تام تجربه کرده بود، در گذشتهٔ هتی واقعی بودند؛ او با رفتن به باغ در زمان‌هایی که هتی آن‌ها را در خواب می‌دید، وارد آن‌ها شده بود. در شب آخر، هتی به‌جای آن خواب عروسی‌اش با بارتی را می‌دید. پس از بردن تام به خانه، عمه گوئن دربارهٔ رفتار عجیب تام هنگام خداحافظی با خانم بارتولومیو اظهارنظر می‌کند: او طوری او را در آغوش گرفت که انگار یک دختر کوچک است.
جان دیوید کپوتو () (زادهٔ ۲۶ اکتبر ۱۹۴۰) فیلسوف آمریکایی و صاحب کرسی توماس جی واتسون در دانشگاه سیراکیوز و کرسی دیوید آر کوک در دانشگاه ویلانوا است. کپوتو اصلی‌ترین شخصیت مسیحیت پست مدرن و فلسفه دین قاره‌ای و بنیانگذار جنبش الهیاتی است که به الهیات ضعف خدا معروف است. بیشتر کارهای کاپوتو بر هرمنوتیک ، پدیدارشناسی، ساختارشکنی و الهیات متمرکز است. فعالیت دانشگاهی. کاپوتو مدرک کارشناسی خود را در سال 1962 از دانشگاه لا سال ، کارشناسی ارشد خود را در سال 1964 از دانشگاه ویلانوا و دکترای خود را در فلسفه در سال 1968
ویلانوا و دکترای خود را در فلسفه در سال 1968 از کالج برین ماور دریافت کرد. کاپوتو متخصص فلسفه قاره‌ای معاصر است که تخصص خاصی در پدیدارشناسی ، هرمنوتیک و ساختارشکنی دارد. در طول سال‌ها، او هرمنوتیک ساختارشکنانه‌ای را توسعه داده است که آن را هرمنوتیک رادیکال می‌نامد، که به شدت تحت تأثیر افکار فیلسوف فرانسوی ژاک دریدا است. علاوه بر این، کاپوتو رویکردی متمایز به دین ایجاد کرده است که آن را الهیات ضعف خدا می‌نامد. مهمترین کار اخیر او در رد اتهامات نسبی‌گرایی علیه ساختارشکنی است. او نشان می‌دهد ساختارشکنی در پی