payamvha/North_RAG huggingface dataset:
برای افزایش آگاهی مردم اروپا در مورد مبارزات حق طلبانه مردم کرد انجام داد. او در سال 1949 به همراه تعدادی از همکارانش انجمن دانشجویان کرد در اروپا را تأسیس کرد و سمت ریاست آن را برعهده داشت. علاوه بر این، نشریه ای با عنوان «صدای کردستان» منتشر کرد. زازا نه تنها یک فعال سیاسی، بلکه یک روشنفکر و نویسنده استثنایی نیز بود. او صدها مقاله نوشت که در روزنامه ها و مجلات مختلف از جمله «هوار و روناهی » و غیره منتشر شد. او کتاب Şivanê Kurmanca «شوپان کرد» اثر Erebe Şemo را از فرانسوی به کردی ترجمه کرد تا کردهای ترکیه
را از فرانسوی به کردی ترجمه کرد تا کردهای ترکیه بتوانند آن را بخوانند. علاوه بر این، او توجه زیادی به توسعه زبان کردی داشت
گلسرن بودایجی اوغلو (زاده ۱۹۴۷) روان‌پزشک، نویسنده و مجری تلویزیونی از کشور ترکیه است. گرچه او دربارهٔ موضوعات گوناگونی نوشته است، اما شهرت وی به خاطر ساخت مجموعه‌های تلویزیونی اقتباسی از رمان‌های او در سال‌های اخیر می‌باشد، از جمله؛ «عروس استانبول» (۲۰۱۷–۲۰۱۹)، «سرنوشت خانه‌ای که در آن زاده شدی» (۲۰۱۹–۲۰۲۱)، «اتاق قرمز» (۲۰۲۰–۲۰۲۲)، «آپارتمان بی‌گناهان» (۲۰۲۰–۲۰۲۲)، «دختر پشت پنجره» (۲۰۲۱–)، «خیاط»، «اگر پادشاه ببازد»، «برادر» و «چشم‌چران عمارت» (۲۰۲۲–۲۰۲۳). زندگی‌نامه. گلسرن در سال ۱۹۴۷ در آنکارا به دنیا
زندگی‌نامه. گلسرن در سال ۱۹۴۷ در آنکارا به دنیا آمد. بنا به گفتهٔ خودش، او دختر پدری «مهربان» و مادری «فداکار و اقتدارگرا» است. او دو خواهر و برادر کوچک‌تر به نام‌های یوک‌سلن و مصطفی دارد. گلسرن تحصیلات راهنمایی و دبیرستان خود را در «کالج TED» آنکارا و تحصیلات دانشگاهی‌اش را در دانشکده پزشکی دانشگاه آنکارا به پایان رسانید. سال‌های تحصیل وی در مقطع کارشناسی با سال‌های آغازین فعالیت شبکه تی‌آرتی (رادیو و تلویزیون دولتی ترکیه) هم‌زمان بود. در این دوران، او در آزمون مجری‌گری تلویزیون تی‌آرتی شرکت کرد و در سال
آزمون مجری‌گری تلویزیون تی‌آرتی شرکت کرد و در سال ۱۹۶۵ به‌عنوان مجری در تلویزیون تی‌آرتی به کار گرفته شد. او توسط دوستان مدرسه و معلمانش لقب «بانوی تی‌آرتی» را دریافت کرد. بودایجی اوغلو در سپتامبر ۱۹۷۲ از دانشگاه فارغ‌التحصیل شد. و در این دوره بین دو مسیر شغلی، یعنی مجری‌گری تلویزیونی یا روان‌پزشکی، تخت فشار بود و باید یکی را انتخاب می‌کرد. در پایان همان سال، در ماه نوامبر از شغل مجری‌گری تلویزیون کناره‌گیری کرد و از ماه دسامبر به‌عنوان دستیار در دانشگاه مشغول به کار شد. با این حال، دوره فعالیت او به‌عنوان
به کار شد. با این حال، دوره فعالیت او به‌عنوان دستیار دانشگاه مدت زیادی ادامه نداشت. در دوران دستیاری، او برای حضور در تلویزیون مجبور بود مجوز قانونی دریافت کند. «رضوان اگه» رئیس دانشگاهی که او در آنجا مشغول به کار بود و اختیار صدور این مجوز را داشت، در ژانویه ۱۹۷۳ به آگاهی رساند که امکان صدور چنین مجوزی برای دستیاران وجود ندارد. در همان ماه و در ایام تعطیلات، بودایجی اوغلو دو برنامه تلویزیونی اجرا کرد. رضوان اگه، این برنامه‌ها را دید و تاریخ ضبط آن‌ها را از مدیریت تلویزیون جویا شد، که ثابت کرد او برخلاف
از مدیریت تلویزیون جویا شد، که ثابت کرد او برخلاف مقررات شغلی‌اش این برنامه‌ها را اجرا کرده است. در پی تحقیقات انجام‌شده، به دلیل اشتغال هم‌زمان در شغلی دیگر، همکاری او به‌عنوان دستیار دانشگاهی خاتمه یافت و در نتیجه، بودایجی اوغلو به تلویزیون بازگشت. او در سال ۱۹۷۷ تخصص خود را در رشته روان‌پزشکی از دانشگاه حاجت‌تپه دریافت کرد و به مدت ۵ سال به‌عنوان مدرس در همان دانشگاه فعالیت کرد. در این دوره، او همچنین برنامه‌ای به نام «انسان و دنیای او» را اجرا می‌کرد که با همکاری دانشگاه حاجت‌تپه و شبکه TRT تهیه شده
که با همکاری دانشگاه حاجت‌تپه و شبکه TRT تهیه شده بود. حرفه نویسندگی. بودایجی اوغلو فعالیت نویسندگی خود را در سال ۲۰۰۴ با کتاب «روی سکه، یادداشت‌های یک روان‌پزشک» آغاز کرد. در دو کتاب نخست خود، به موضوعات مختلف روان‌پزشکی در قالب داستان‌های کوتاه پرداخت، اما با سومین کتابش به نام «بازگشت به زندگی»، نوشتن یک داستان مفصل با جزئیات را آغاز کرد. چهار رمان اول او و رمان «دختر پشت پنجره» که در سال ۲۰۱۹ منتشر کرد، رمان‌هایی روان‌درمانی بودند که با روایت پرونده‌های واقعی‌ای که خود وی شاهد آن‌ها بوده، نوشته
واقعی‌ای که خود وی شاهد آن‌ها بوده، نوشته شده‌اند. مجموعه «عروس استانبول» که بین سال‌های ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹ از شبکه استار تی‌وی پخش شد، بر پایه کتاب او با عنوان «بازگشت به زندگی» می‌باشد. مجموعه «خانه‌ای که زاده شدی سرنوشت توست» که بین سال‌های ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۱ از شبکه تی‌وی ۸ پخش شد، از کتاب «دختر پشت پنجره» اقتباس شده است. پس از موفقیت این دو اثر اقتباسی، در سال ۲۰۲۰ دو مجموعه متفاوت بر اساس کتاب «روی سکه، دفترچه یادداشت یک روان‌پزشک» ساخته شده است که شامل؛ مجموعه «اتاق قرمز» که از شبکه تی‌وی ۸ پخش شد، و مجموعه
«اتاق قرمز» که از شبکه تی‌وی ۸ پخش شد، و مجموعه آپارتمان بی‌گناهان که از شبکه تی آر تی ۱ پخش گردید. بودایجی اوغلو نام کتاب جدید خود را «شنل قرمز» اعلام کرده است. در سال ۲۰۲۱، اقتباس جدیدی از کتاب «دختر پشت پنجره» با همین عنوان از شبکه کانال د پخش شد. ویژگی‌های شخصیت. بودایجی اوغلو در دوران فعالیتش به عنوان مجری تلویزیونی، به خاطر چهرهٔ خندانش شناخته می‌شد. رئیس دانشکده‌ای که در آن تحصیل کرده بود، او را دانشجویی مغرور، باهوش و سخت‌کوش توصیف کرده است. عایشه آرمان روزنامه‌نگار، در مقاله‌ای، دربارهٔ هویت
آرمان روزنامه‌نگار، در مقاله‌ای، دربارهٔ هویت نویسندگی بودایجی اوغلو، از او تمجید کرده و گفته است: «با شور و اشتیاق می‌نوشت و این اشتیاق را به خواننده منتقل می‌کرد» و آثارش «به دلیل واقع‌گرایی یک پدیده هستند». عایشه آرمان در مقاله‌ای دیگر نیز اظهار داشته بود که کتاب‌های بودایجی اوغلو دارای «جزئیات عالی و تحلیل‌هایی روح‌نواز» هستند و زبان آن‌ها «بسیار روان و شفاف» است. از سوی دیگر، انتقادهایی مبنی بر اینکه آثار او فاقد ژرفای ادبی بوده، مطرح شده است و او در لابه‌لای سطور همواره از خود تمجید می‌کند. پس از
لابه‌لای سطور همواره از خود تمجید می‌کند. پس از انتشار مقاله‌ای دربارهٔ روان‌شناسان در وب‌سایت «Gazete Duvar» به قلم پینار اغونچ، گزارش شد که پنج نفر از همکاران گلسرن بودایجی اوغلو به دلیل اشتراک‌گذاری مقاله در شبکه‌های اجتماعی از کار اخراج شده‌اند. با بالا گرفتن انتقادها، بودایجی اوغلو تأیید کرد که این پنج روان‌شناس را از کلینیک خود اخراج کرده است و در گفت‌وگویی با عایشه آرمان به موضوع واکنش نشان داد. او گفت: «درسته… حقیقت داره که ۵ روان‌شناس رو اخراج کردم! البته فعل "اخراج کردن" برام خیلی سنگینه. این
البته فعل "اخراج کردن" برام خیلی سنگینه. این کلمه نباید کنار اسم من باشه. می‌تونم بگم که قبلاً هیچ‌وقت چنین کاری نکرده بودم. بعضی‌ها بودن که خودشون استعفا دادن، ولی ما همیشه با خوبی و خوشی از هم جدا شدیم. اما این ۵ نفر رو من اخراج کردم! هر پنج نفرشان آدم‌هایی بودن که دوستشان داشتم، همکارانی که باهم کار کرده بودیم. یکی‌شون خیلی به من نزدیک بود. واقعاً ناراحت شدم. اون‌ها یه مصاحبه فاجعه‌بار با خبرنگاری در برابر من انجام دادن، خیلی فراتر از یه فاجعه! من رو شبیه کسی نشون دادن که اصلاً نیستم؛ مثلاً گفتن که حتی
کسی نشون دادن که اصلاً نیستم؛ مثلاً گفتن که حتی در لباس پوشیدن‌شون دخالت می‌کردم و گفته‌ام: "این‌طوری انجامش بده"، "اون‌طوری بپوش!" جملاتی که سال‌ها برای پیشرفت خودشون گفته بودم رو تحریف کردن… و همه آن‌ها این مقاله رو توی صفحات‌شان منتشر کردن؛ یعنی تأییدش کردن…»
ایست‌نفرت دوم (؛ ) یا ایسیس-نُفرت یا اِست‌نُفرت یک نجیب‌زاده و بانوی سلطنتی در مصر باستان بود که در قالب همسر بزرگ سلطنتی فرعون مرنپتاح «ایست‌نفرت دوم» نامیده شد. معلوم نیست که ایست‌نفرت دوم کی یا کجا درگذشت و کجا دفن شد. اگر است‌نفرت دوم دختر خعم‌واسط بوده باشد، ممکن است در سقاره دفن شده باشد. مقبره یک بانوی سلطنتی به نام است‌نفرت در حفاری‌های سال ۲۰۰۹ توسط دانشگاه واسدا در سقاره کشف شد. خانواده. ایست‌نفرت دوم ممکن است دختر شاهزاده خعم‌واسط بوده باشد. اگر چنین باشد، او با عمویش فرعون مرنپتاح ازدواج کرد.
چنین باشد، او با عمویش فرعون مرنپتاح ازدواج کرد. احتمال دیگر این است که ایست‌نفرت دوم دختر فرعون رامسس دوم و دومین همسر بزرگ سلطنتی او، ملکه ایست‌نفرت یکم باشد. فرزندان او عبارتند از:
قربانی حیوانات در هندوئیسم یکی از آیین‌های مذهبی باستانی است که ریشه در متون ودایی دارد و در برخی مناطق هند و نپال همچنان اجرا می‌شود. با گذشت زمان و تأکید بر اصل آهیمسا (پرهیز از خشونت)، این آیین در بسیاری از جوامع هندو کاهش یافته یا به‌طور کامل کنار گذاشته شده است. پیشینه و متون مقدس. در متون ودایی، به‌ویژه در یاجورودا، آیین‌هایی مانند "ااشوامدا" (قربانی اسب) و "پشومدهه" (قربانی جانور) توصیف شده‌اند. این مراسم‌ها غالباً در سطح سلطنتی انجام می‌شدند و هدف آن‌ها جلب رضایت خدایان و تحکیم قدرت سیاسی و اجتماعی
جلب رضایت خدایان و تحکیم قدرت سیاسی و اجتماعی شاهان بود. تغییر نگرش در دوران‌ بعدی. با رشد مکاتب فلسفی نظیر ودانته و گسترش آیین باکتی، نگرش به قربانی حیوانات تغییر یافت. اصل آهیمسا، که در آیین‌هایی همچون جین‌گرایی و بودیسم نیز ریشه دارد، در هندوئیسم نیز جایگاه بالاتری یافت و باعث افول بسیاری از آیین‌های خشونت‌آمیز شد. در برخی پورانه‌ها، آمده است که در عصر حاضر (کالی یوگا)، انجام قربانی حیوانی دیگر پذیرفته‌شده نیست و تنها نیت پاک و پیشکش‌های ساده مطلوب است. مراسم‌ امروزی. در قرون اخیر و حتی امروز، برخی
مراسم‌ امروزی. در قرون اخیر و حتی امروز، برخی جوامع محلی به‌ویژه در ایالت‌هایی چون اودیشا، آسام، بنگال غربی و نپال، هنوز به اجرای آیین قربانی حیوانات ادامه می‌دهند. در این آیین‌ها معمولاً بز، گاومیش یا پرندگان به عنوان پیشکش برای الهه‌ای محلی (معمولاً نماد شاکتی) قربانی می‌شوند. مراسم‌هایی نظیر جشنواره گادهیمای در نپال که هر پنج سال یک‌بار برگزار می‌شود، از جمله نمونه‌های بزرگ این آیین است. در دوره‌هایی از این جشن، ده‌ها هزار حیوان قربانی می‌شوند. دیدگاه‌های انتقادی. فعالان حقوق حیوانات، گروه‌های
دیدگاه‌های انتقادی. فعالان حقوق حیوانات، گروه‌های محیط‌زیستی و برخی اصلاح‌گران دینی، آیین قربانی حیوانات را مورد انتقاد قرار داده و خواهان ممنوعیت کامل آن شده‌اند. برخی ایالت‌های هند قوانینی برای محدود کردن یا ممنوع کردن این گونه مراسم وضع کرده‌اند. از سوی دیگر، مدافعان این آیین‌ها، آن را بخشی از «درمه» و هویت فرهنگی و دینی خود می‌دانند و معتقدند که این سنت‌ها قرن‌ها حفظ شده و باید با احترام ادامه یابند. نتیجه‌گیری. هرچند هندوئیسم طیفی گسترده از نگرش‌ها و آیین‌ها را در بر می‌گیرد، اما روند کلی در سده‌های
آیین‌ها را در بر می‌گیرد، اما روند کلی در سده‌های اخیر به سوی ترک خشونت و جایگزینی آیین‌های نمادین به‌جای قربانی واقعی پیش رفته است. با این حال، بقایای سنت‌های قربانی در برخی مناطق همچنان بازتابی از پیوند عمیق دین، فرهنگ و زندگی روزمره در جوامع محلی است.
فاطمه حسونه (۱۵ آوریل ۱۹۹۹–۱۶ آوریل ۲۰۲۵) عکاس فلسطینی بود که به‌خاطر عکس‌هایش در خلال جنگ غزه به شهرت رسید. او همچنین شخصیت اصلی مستند «"روحت را در دستت بگیر و قدم بزن"» به کارگردانی سپیده فارسی بود. حسونه در حمله‌ای مستقیم از سوی نیروی هوایی اسرائیل در ۱۶ آوریل ۲۰۲۵ میلادی، به همراه تمامی اعضای خانواده‌اش کشته شد. به گفته دولت اسرائیل، حمله ۱۶ آوریل، حمله‌ای «هدفمند» به یک عضو حماس بود. سپیده فارسی، اظهارات مقامات اسرائیلی را مزخرف خواند. ۲۴ ساعت قبل از این حمله مستندی که حسونه شخصیت اصلی آن را داشت در
این حمله مستندی که حسونه شخصیت اصلی آن را داشت در جشنواره فیلم کن به نمایش درآمده بود.
کایرونومیا هنر استفاده از ژست یا حرکات دست برای تأثیر خوب در بلاغت یا خطابه است. استفاده مؤثر از دست‌ها، با یا بدون استفاده از صدا، عملی با قدمت بسیار است که توسط یونانیزها و رومی‌ها توسعه یافته و منسجم شده است. ژست‌های مختلف معانی شناخته‌شده‌ای داشتند که در میان طبقات خاص یا گروه‌هایی، در بین مخاطبان نمایشی و سخنوری قابل درک بود.
یاماندو اورسی (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار و معلم تاریخ اهل اروگوئه است که، از مارس ۲۰۲۵، چهل و سومین رئیس‌جمهور اروگوئه بوده است. او یکی از اعضای جنبش چپ‌گرای مشارکت مردمی، جناح اصلی حزب جبهه گسترده است که از سال ۲۰۱۵ تا فوریه ۲۰۲۰ مسئول امور بخش کنلونس و سپس برای دومین دوره، از نوامبر ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۴، بوده است. او در سال ۱۹۹۱ از مؤسسه تربیت معلم آرتیگاس فارغ‌التحصیل ومعلم تاریخ شد. سپس در مدارس متوسطه مختلف در کنلونس و بخش‌های فلوریدا و مالدونادو به تدریس پرداخت. اورسی در دوران نوجوانی وارد فعالیت سیاسی شد. و تا
اورسی در دوران نوجوانی وارد فعالیت سیاسی شد. و تا سال ۱۹۹۰ با حزب ورتتینت آرتیگویستا Vertiente Artiguista بود، و آنگاه به جنبش مشارکت مردمی (MPP) که سال قبل از ان تأسیس شده بود، پیوست. زندگی و تحصیلات. یاماندو رامون آنتونیو اورسی مارتینز در ۱۳ ژوئن ۱۹۶۷ در منطقه روستایی بخش کنلونس به دنیا آمد. او تنها پسر و دومین فرزند خانواده بعد از خواهر بزرگترش ماریا دل لوجان است. پدرش «بِبه» اورسی، کارگر روستایی، و مادرش کارمن «ببا» مارتینز یک طراح لباس زنانه بودند. فعالیت سیاسی. اوایل کار سیاسی. در سال ۲۰۰۴، در
فعالیت سیاسی. اوایل کار سیاسی. در سال ۲۰۰۴، در حالی‌که هنوز به عنوان معلم تاریخ در مالدونادو کار می‌کرد، برای مجلس نمایندگان به عنوان چهارمین نامزد در لیست انتخاباتی جنبش مشارکت مردمی در بخش کنلونس نامزد شد، اما در این تلاش پیروز نشد. پس از انتخابات ۲۰۱۰، و پس از انتخاب مجدد دولت کارامبولا، او نیز در سمت خود ابقاء شد. از ژوئیه ۲۰۰۵، او عضو هیئت کشوری و محلی جنبش مشارکت مردمی در کنلونس بوده است. مدیر بخش کنلونس (۲۰۲۴–۲۰۱۵). در اوایل مارس ۲۰۱۵، او استعفا داد تا برای مدیریت بخش نامزد شود. نامزدی او توسط
داد تا برای مدیریت بخش نامزد شود. نامزدی او توسط بخش‌های مختلف جبهه گسترده، مانند MPP، حزب کمونیست اروگوئه، Vertiente Artiguista و Casa Grande حمایت شد. در انتخابات سال ۲۰۱۵، او با ۳۷ درصد آرا به عنوان مدیر بخش کنلونس انتخاب شد. ریاست‌جمهوری. اورسی نامزد جبهه گسترده برای ریاست‌جمهوری در انتخابات سراسری اروگوئه، در سال ۲۰۲۴، بود. او در دور اول در ۲۷ اکتبر با اکثریت ۲/۴۳ تا ۴۴ درصد آرا پیروز شد و در دور دوم در ۲۴ نوامبر با آلوارو دلگادو از ائتلاف جمهوری‌خواه روبرو شد، که در آن اورسی پیروز شد.
مترو گوانگ‌ژو () سیستم قطار شهری زیرزمینی در شهر گوانگ‌ژو، گوانگ‌دونگ، چین است. این مترو که در سال ۱۹۹۷ تأسیس شده دارای ۱۷ خط، ۳۲۳ ایستگاه و ۷۰۲ کیلومتر طول است.
صدای سوتو به‌معنای «صدای زیر»، کاهش عمدی صدا برای تأکید است. گوینده این تصور را ایجاد می‌کند که ناخواسته حقیقتی را بیان می‌کند که ممکن است موجب شگفت‌زدگی، شوک یا آزار شود. گفته گالیلئو گالیله (آپوکریفاها) «و هنوز در حرکت است»، که پس از تصمیم به انصراف از نظریه خورشیدمرکزی بیان شد، نمونه‌ای افسانه‌ای از بیان "صدای سوتو" است. درام، ادبیات و بلاغت. در درام، ادبیات و بلاغت، صدای سوتو برای نشان دادن تأکیدی که با پایین آوردن صدای فرد به‌جای بلند کردن آن به‌دست می‌آید، استفاده می‌شود، شبیه به اثری که با کنارگویی
استفاده می‌شود، شبیه به اثری که با کنارگویی ارائه می‌شود. همچنین شبیه به صدای کنارگویی، می‌تواند برای بیان افکار یک شخصیت با صدای بلند استفاده شود. برای مثال، در فصل ۴ "جین ایر"، شارلوت برونته از اصطلاح صدای سوتو برای توصیف نحوه صحبت کردن خانم رید پس از بحث با جین استفاده می‌کند:
اشرام فیلمی محصول سال ۲۰۱۸ و به کارگردانی مارک وبر است. در این فیلم بازیگرانی همچون سم کیلی، هرا هیلمار، رادیکا آپته، سوهاس جوشی، کل پن و ملیسا لیو ایفای نقش کرده‌اند.
مترو فوشان () سیستم قطار شهری زیرزمینی در شهر فوشان، گوانگ‌دونگ، چین است. این مترو که در سال ۲۰۱۰ تأسیس شده دارای ۳ خط، ۷۴ ایستگاه و ۱۳۴ کیلومتر طول است. مترو فوشان دهمین سیستم مترویی است که در سرزمین اصلی چین ساخته می‌شود. ساخت و ساز مترو در سال ۲۰۰۲ آغاز شد و اولین خط در ۳ نوامبر ۲۰۱۰ افتتاح شد. سیستم مترو دارای یک خط جدید و یک توسعه در دست ساخت است.
دوست نداشتنی فیلمی محصول سال ۲۰۱۸ و به کارگردانی سوزی یونسی است. در این فیلم بازیگرانی همچون شارلین دی‌گوزمان، ملیسا لیو، جان هاکس، پاول جیمز، جک مک‌دورمن و الن گیر ایفای نقش کرده‌اند.
سوزوکی بی-کینگ یک موتورسیکلت چهارسیلندر ژاپنی در سبک استریت فایتر که توسط کمپانی سوزوکی در سال ۲۰۰۷ معرفی شد، و از یک انجین ۱۳۴۰ سی‌سی چهارسیلندر خطی با قدرت ۱۸۱ اسب بخار همراه با رادیاتور آب استفاده می‌کند که این انجین برای نسل دوم هایابوسا نیز نصب شده بود، اما با سیستم‌های اگزوز و ورودی متفاوت. مشخصات فنی. سوزوکی بی-کینگ از محبوب‌ترین پیشرانه‌های خود یعنی پیشرانه به کار رفته در موتورسیکلت هایابوسا بهره می‌برد. این پیشرانه ۴ سیلندر خطی با حجم ۱۳۴۰ سی‌سی قادر است تا حداکثر ۱۸۱ اسب بخار قدرت و ۱۴۶ نیوتن متر
است تا حداکثر ۱۸۱ اسب بخار قدرت و ۱۴۶ نیوتن متر گشتاور تولید کند. نیروی تولیدی این پیشرانه قدرتمند توسط یک گیربکس ۶ سرعته به چرخ عقب منتقل می‌شود و شتاب و حداکثر سرعت قابل توجهی را برای سوزوکی بی کینگ به ارمغان می‌آورد. گفتنی است که سوزوکی بی کینگ دارای دو حالت رانندگی است که حالت A، قدرت پیشرانه را بدون محدودیت در اختیار راننده قرار می‌دهد و حالت B، حداکثر قدرت خروجی را به ۱۱۴ اسب بخار محدود می‌کند. بیشترین سرعت این موتور ۲۵۰ کیلومتر بر ساعت (در برخی از منابع تا ۲۹۰ کیلومتر هم ادعا شده است) است. این در
منابع تا ۲۹۰ کیلومتر هم ادعا شده است) است. این در شرایطی است که با دنده ۱ می‌تواند تا سرعت ۱۳۵ کیلومتر بر ساعت حرکت کند. حداکثر سرعت این موتور در نسل‌های جدید بیشتر هم شده است. بازخوردها. این موتور در سال ۲۰۰۸ فروش خوبی نداشت و بصورت کلی در بازار جهانی، محبوبیت بسیار کمی دارد. اما در ایران از ابتدا مورد استقبال وارد شد و محبوبیت بسیار زیادی پیدا کرد. بسیاری این موتور را با هوندا سی‌بی۱۳۰۰ مقایسه می‌کنند و مسابقات و تست رایدرهای زیادی برای مقایسهٔ این دو مدل اتفاق می‌افتد. برای این دسته از علاقه‌مندان باید
اتفاق می‌افتد. برای این دسته از علاقه‌مندان باید گفت این موتور بسیار قوی‌تر از سی‌بی۱۳۰۰ است. شتاب بسیار زیادی دارد و حداکثر سرعت بیشتری هم دارد. بی-کینگ در ایران. این موتورسیکلت دومین موتورسنگین محبوب در ایران است. بی-کینگ بعد از هوندا سی‌بی۱۳۰۰، بیشترین طرفدار را در ایران دارد. علاقه به این موتور در ایران به قدری بالاست که ماکت آن را خریداری می‌کنند. این موتور که یکی از پرسرعت‌ترین و پرقدرت‌ترین موتورسنگین‌های ایران است، امکان تردد بصورت قانونی در سطح شهر را ندارد. متأسفانه موتور سوزوکی بی-کینگ با اینکه
را ندارد. متأسفانه موتور سوزوکی بی-کینگ با اینکه طرفداران زیادی دارد، اما به دلیل محدودیت‌های قانونی، امکان پلاک شدن را ندارد.
خطابه تشریعی یا بلاغت مشورتی ؛ یکی از سه نوع بلاغت توصیف‌شده توسط ارسطو است. خطابه تشریعی نتایج بالقوه آینده را در کنار هم قرار می‌دهد تا حمایت یا مخالفت را برای یک اقدام یا سیاست معین اعلام کند. در خطابه تشریعی، استدلالی با استفاده از مثال‌هایی از گذشته برای پیش‌بینی نتایج آینده مطرح می‌شود تا نشان دهد که یک سیاست یا اقدام معین در آینده مضر یا مفید خواهد بود. خطابه تشریعی با مردم‌سالاری مشورتی، که شکلی از گفتمان یا نهاد دولتی است که بحث عمومی را در اولویت قرار می دهد، متفاوت است. ارسطو پیشنهاد کرد که شکل و
می دهد، متفاوت است. ارسطو پیشنهاد کرد که شکل و عملکرد سخنرانی‌ها بر اساس اهداف گفتاری ممکن شکل می‌گیرد و سه نوع مختلف سخنرانی را برای نمونه‌سازی طیفی از اهداف طبقه‌بندی کرد: منافرات، بلاغت حقوقی، و تشریعی یا مشورتی. گفتارهای تشریعی آن‌هایی هستند که برای یک مسیر عمل استدلال می‌کنند، که از واژه یونانی سامبولیتیکاس ("sumbouleutikos)" به‌معنای «سنگین کردن» یا «در نظر گرفتن» گرفته شده است. که برای استفاده در مجلس سنا طراحی شده است. هدف از سخنرانی‌‌های تشریعی این است که در مورد آنچه مردم در آینده باید انجام دهند
است که در مورد آنچه مردم در آینده باید انجام دهند یا نباید انجام دهند، بحث شود. ارسطو در "خطابه" (قرن چهارم پیش از میلاد) نوشت که بلاغت تشریعی در بحث سیاسی مهم است زیرا «سخنور سیاسی نگران آینده است: درباره کارهایی است که باید انجام شود و بعد از آن است که توصیه موافق یا مخالف می‌کند». به گفته ارسطو، سخنوران سیاسی برای یک موضع خاص استدلال می‌کنند و بر این اساس که نتایج آینده به نفع عموم خواهد بود. او نوشت که سیاستمدار «به دنبال اثبات مصلحت یا مضر بودن یک اقدام پیشنهادی است؛ اگر اصرار به پذیرش آن داشته باشد،
پیشنهادی است؛ اگر اصرار به پذیرش آن داشته باشد، با این دلیل است که این کار خیر است، و اگر بر رد آن تأکید می‌کند، به دلیل ضررش است».
ری، شهر باستانی نزدیک تهران امروزی، از قرن نوزدهم توسط جهانگردان و باستان‌شناسان غربی مورد مطالعه قرار گرفت. گزارش‌های اولیه توسط افرادی مانند جیمز موریه و ویلیام اوزلی بیشتر جنبهٔ تفریحی و غیرعلمی داشتند. اولین نقشه‌های باستان‌شناسی توسط رابرت کر پورتر (۱۸۲۱–۱۸۲۲) ترسیم شد و بعدها توسط پاسکال کوست (۱۸۴۰) اصلاح گردید. کاوش‌های غیرعلمی در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم منجر به غارت آثار شد، و بسیاری از اشیاء به موزه‌هایی مانند لوور انتقال یافتند. اریش اف. اشمیت اولین کاوش‌های سیستماتیک را بین سال‌های
اف. اشمیت اولین کاوش‌های سیستماتیک را بین سال‌های ۱۹۳۴ تا ۱۹۳۶ انجام داد و لایه‌های مختلفی از دوره‌های نوسنگی، اشکانی، ساسانی و اسلامی را کشف کرد. از جمله محوطه‌های مهم، چشمه علی (دوره‌های نوسنگی تا اشکانی) و تپه میل (آتشکدهٔ ساسانی) بودند. دورهٔ اشکانی با دیوارهای خشتی و سفال‌های خاکستری مشخص می‌شود، در حالی که دورهٔ ساسانی با تزئینات گچ‌بری و معابد زرتشتی شناخته می‌گردد. ری در دورهٔ اسلامی به عنوان یک شهر مهم شکوفا شد. مساجد دورهٔ عباسی، مدارس سلجوقی و استحکامات گسترده نشان‌دهندهٔ رونق این شهر است.
و استحکامات گسترده نشان‌دهندهٔ رونق این شهر است. توسعهٔ شهر در قرن هشتم میلادی توسط خلیفه مهدی عباسی و ایجاد محمدیه، بخش‌های قدیمی‌تر را دربرگرفت. ری در دوران آل بویه و سلجوقیان به اوج خود رسید، اما پس از حمله مغول‌ها در قرن سیزدهم ویران شد. پس از آن، مرکزیت منطقه به ورامین و سپس تهران منتقل شد. اگرچه کارهای اشمیت پایه‌ای بود، اما لایه‌های اسلامی کمتر مورد توجه قرار گرفتند. مطالعات بعدی نشان داد که ری یک مرکز فرهنگی و شهری پیوسته و مهم در طول تاریخ بوده است. ضمن کاوشهای علمی که سال ۱۹۳۵ به کوشش هیئتی
است. ضمن کاوشهای علمی که سال ۱۹۳۵ به کوشش هیئتی آمریکایی به ریاست دکتر اریش فریدریش اشمیت (Erich F. Schmidt) در دامنة جنوبی کوه چشمة علی و اراضی مشرف به باغ صفائیه، در ری بعمل آمده، ظروفی سفالین و نقش متعلق به‌حدود شش تاچهار هزار سال‌قبل کشف، و معلوم گردید که در کنار آب صاف و زلال این چشمة قدیمی مردمی متمدن زندگی می‌کردند، و همانند ساکنان دیگر نقاط سرزمین باستانی ایران از خود یادگارهایی بازگذارده‌اند. گزارشهای مبسوطی از دکتر اشمید در این باب در بولتن موزة دانشگاه پنسلوانیا، فیلادلفیا، شماره‌های ژانویه
دانشگاه پنسلوانیا، فیلادلفیا، شماره‌های ژانویه ۱۹۳۵، ص ۲۰۵، و مارس همان سال، ص ۱۴۱، و مارس ۱۹۳۶، ص ۷۹ انتشار یافته است. حفاری‌های غیرعلمی. در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، محوطه باستانی ری به‌صورت غیرعلمی توسط باستان‌شناسان غربی و سودجویان محلی، عمدتاً با هدف یافتن اشیای قیمتی و دفینه‌ها حفاری شد و بخش بزرگی از یافته‌ها به مجموعه‌داران در بازار سیاه فروخته شد. امروزه، چندین موزه برخی از نمونه‌های به‌دست‌آمده از منطقه ری را که مربوط به این موج عتیقه‌جویی هستند، در اختیار دارند. برای مثال، در موزه
هستند، در اختیار دارند. برای مثال، در موزه لوور، مجموعه‌ای از قطعات سفالی متعلق به مجموعه چارلز کیفر "(Charles Kiefer collection)" و شیئی متعلق به حفاری ویگنیه "(Vignier)" در سال ۱۹۲۱، به شماره "OA 7474" وجود دارد. نخستین گزارش‌ها. نخستین گزارش‌های غربی دربارهٔ سرزمین ری توسط سفرنامه‌نویسان بریتانیایی مانند سر جیمز موریه و سر ویلیام اوزلی نوشته شد که در فاصله دهه‌های ۱۸۱۰ تا ۱۸۳۰ از ری بازدید کردند. توصیفات آنها از شهر بر پایه رویکردی باستان‌شناسانه نبود، این گزارش‌ها لحنی آمیخته با حس نوستالژی داشتند و
این گزارش‌ها لحنی آمیخته با حس نوستالژی داشتند و شکوه گذشته ری را یادآور می‌شدند. نخستین نقشه‌برداری. تنها در نیمه نخست قرن نوزدهم بود که سرزمین ری موضوع مطالعه‌ای جامع‌تر قرار گرفت. رابرت کر پورتر (۱۷۷۷–۱۸۴۲) نخستین نقشه از ری قدیم را ترسیم کرد که در آن شهر با دیواری مستحکم محصور شده بود. این نقشه با وجود دقیق نبودن، تا به امروز تنها نقشه‌ای است که در تمامی نشریات مورد استفاده قرار گرفته است. جهت‌یابی نقشه اشتباه است و منبع اصلی آب، یعنی چشمه علی به‌درستی شناسایی نشده است. چند سال بعد، در سال ۱۸۴۰، مسافر
شناسایی نشده است. چند سال بعد، در سال ۱۸۴۰، مسافر دیگری به نام پاسکال کوست، معمار فرانسوی، از ری بازدید کرد. پاسکال کوست نقشه‌ای دقیق‌تر از شهر قدیم ری ترسیم کرد. علاوه بر این، او نماهایی از محوطه نیز طراحی نمود. از کوه بی‌بی شهربانو چند متری به سمت شرق در این نقشه، تمامی منابع آبی مختلف مشخص شده‌اند و جهت‌یابی آن با موقعیت واقعی شهر منطبق است. او بخش‌های گوناگون شهر را شناسایی کرد و سه دیوار دفاعی متفاوت را که به دوره‌های مختلف تاریخی شهر تعلق دارند، نشان داد. گزارش‌های جُرج کرزن و ای.وی. وِی. جکسن. جُرج
داد. گزارش‌های جُرج کرزن و ای.وی. وِی. جکسن. جُرج ناتانیل کِرزِن، پس از سفر خود به ایران (که گزارش آن در سال ۱۸۹۲ منتشر شد) در پایان قرن نوزدهم نوشت: «من از هیچ حفاری علمی یا نظام‌مندی در تپه‌های ری آگاه نیستم و انجام چنین کاری را یکی از وظایفی می‌دانم که باید به باستان‌شناسان توصیه کرد». کرزن در دهه پایانی قرن نوزدهم (سپتامبر ۱۸۸۹ تا ژانویه ۱۸۹۰) در ری حضور داشت و تردید او نسبت به انجام حفاری‌های علمی در این شهر به‌احتمال نشان می‌دهد که تا آن زمان هیچ کاوش باستان‌شناسی نظام‌مندی در ری انجام نشده بود. چند
باستان‌شناسی نظام‌مندی در ری انجام نشده بود. چند سال بعد، آبراهام والنتاین ویلیامز جکسون (۱۸۶۲–۱۹۳۷)، یکی از نخستین کسانی که به وضعیت ناپایدار محوطه در آن زمان اشاره کرد، نوشت که «دزدان گنج در میان تپه‌های بیابانی آن به جست‌وجوی سکه و سفال مشغول‌اند و جویندگان آجر دیوارهای آن را برای مصالح ساختمانی به تهران می‌برند». متأسفانه این غارت وحشتناک هرگز متوقف نشده و حتی تا به امروز ادامه دارد. چارلز وینیه و آغاز حفاری‌های منظم. یکی از نخستین افرادی که به «حفاری‌های منظم» در ری اشاره کرد، باستان‌شناس باتجربه شارل
منظم» در ری اشاره کرد، باستان‌شناس باتجربه شارل وینیه بود. با این حال، حفاری او نیز با هدف یافتن اشیاء برای ارسال به بازارهای اروپا انجام می‌شد. اگرچه دقیقاً نمی‌دانیم که وینیه در کجا حفاری کرده است، اما می‌دانیم که تحقیقات خود را نه تنها بر روی شهر ری، بلکه بر نواحی وسیع‌تری از جمله کوه‌ها به سمت شمال متمرکز کرده بود. در آن زمان، شهر کوچک ری (امروزه شاه عبدالعظیم) به‌طور فشرده مسکونی نبود و کلان‌شهر تهران هنوز یک شهر کوچک در پای کوه‌های البرز به‌شمار می‌آمد. اریک اشمیت اولین تحقیق. اولین تحقیق
می‌آمد. اریک اشمیت اولین تحقیق. اولین تحقیق باستان‌شناسی واقعی در ری توسط باستان‌شناس آلمانی-آمریکایی اریش فریدریش اشمیت انجام شد، که حفاری را تحت حمایت "موزه باستان‌شناسی و انسان‌شناسی دانشگاه پنسیلوانیا" و موزه هنرهای زیبا بوستون بین سال‌های ۱۹۳۴ تا ۱۹۳۶ پیش برد. یکی از اهداف اصلی اشمیت مطالعه برش فرهنگی دوره‌های باستانی فلات ایران بود. ری به دلیل «موقعیت جغرافیایی کلیدی خود در تقاطع مسیرهای باستانی از شمال به جنوب و شرق به غرب، و اهمیت آن از دوران مادها تا نابودی نهایی توسط تیمور لنگ» انتخاب شد. اگرچه