payamvha/North_RAG huggingface dataset:
زیرا بیش از حد محافظه‌کار شده است. رایان او را به دلیل شرکت در اعتراضات علیه جنگ عراق مورد انتقاد قرار داد. بویدا ۱٫۱ میلیون دلار برای کمپین خود هزینه کرد که ۳۰۰۰۰۰ دلار آن پول خودش بود. رایان ۱٫۲ میلیون دلار هزینه کرد. جورج دبلیو بوش این حوزه را با ۵۹٪ به ۳۹٪ به دست آورد و رایان بویدا را با ۵۶٪ به ۴۱٪ شکست داد. تنها شهرستانی که بویدا در این انتخابات به دست آورد کرافورد بود. ۲۰۰۶. بویدا در سال ۲۰۰۶ دوباره رایان را به چالش کشید. این حوزه در رادار سیاسی هر دو حزب ملی در سطح پایینی قرار داشت. بویدا توسط کمپین
حزب ملی در سطح پایینی قرار داشت. بویدا توسط کمپین موفق انتخاب مجدد فرماندار کاتلین سیبلیوس که با ۵۷٪ به ۴۰٪ پیروز شد، کمک دریافت کرد. رایان یک جمهوری‌خواه به شدت محافظه‌کار بود و حزب جمهوری‌خواه کانزاس مملو از درگیری بین محافظه‌کاران و میانه‌روها بود؛ به نظر می‌رسد جمهوری‌خواهان میانه‌رو به سیبلیوس و بویدا پیوسته‌اند. همچنین موضوع خرید رایان از یک خانه شهری در واشینگتن دی‌سی از همکاران تام دیلی با قیمتی بسیار پایین‌تر از ارزش بازار مطرح بود. او رایان را با ۵۱٪ به ۴۷٪ در یک پیروزی غیرمنتظره شکست داد. ۲۰۰۸.
۵۱٪ به ۴۷٪ در یک پیروزی غیرمنتظره شکست داد. ۲۰۰۸. در ژانویه ۲۰۰۷، توم کول، رئیس کمیته ملی جمهوری‌خواهان کنگره اعلام کرد که NRCC قصد دارد بویدا را در سال ۲۰۰۸ هدف قرار دهد. رایان اعلام کرد که سعی خواهد کرد کرسی قدیمی خود را به دست آورد و رهبران جمهوری‌خواه به او اطمینان دادند که پیروز خواهد شد. در ۴ آوریل ۲۰۰۷، لین جنکینز، خزانه‌دار ایالت به‌طور رسمی اعلام نمود که در مقدماتی جمهوری‌خواهان شرکت خواهد کرد. او دنیس پایل، سناتور ایالتی را در مقدماتی شکست داد. بویدا و جنکینز در انتخابات عمومی توسط رابرت گرارد،
و جنکینز در انتخابات عمومی توسط رابرت گرارد، نامزد حزب لیبرترین و لزلی مارتین، نامزد حزب اصلاحات مورد مخالفت قرار گرفتند. بویدا اعلام کرد که برخلاف سال ۲۰۰۶، او در کمپین ۲۰۰۸ خود به دنبال کمک از کمیته کمپین کنگره دموکرات‌ها نخواهد بود. او گفت که «رای‌دهندگان کانزاس باید کنترل کمپین‌های کانزاس را در دست داشته باشند» و کانزاسی‌ها باید بتوانند «انتخابات خود را بدون دخالت واشینگتن برگزار کنند». کمیته ملی جمهوری‌خواهان کنگره به شدت به نفع جنکینز هزینه کرد، که بویدا را با ۵۱٪ به ۴۶٪ شکست داد. در آوریل ۲۰۰۹، کریس
را با ۵۱٪ به ۴۶٪ شکست داد. در آوریل ۲۰۰۹، کریس ون هولن، رئیس DCCC گفت که بویدا برای او پیامی گذاشته است که گفت از رد کمک این سازمان پشیمان است و از ون هولن خواست که این پیام را برای هر دموکرات آسیب‌پذیری که در حال رد کمک کمیته است، پخش کند. ون هولن گفت که بویدا «در این مورد بسیار واضح بوده است که او اشتباه کرده است… او به وضوح احساس می‌کرد که عدم مشارکت [با کمک DCCC] بخش بزرگی از دلیل شکست او بوده است.» پس از دوره خود در کنگره، بویدا توسط پرزیدنت باراک اوباما به عنوان معاون دستیار وزیر دفاع برای نیروی
اوباما به عنوان معاون دستیار وزیر دفاع برای نیروی انسانی و پرسنل در پنتاگون منصوب شد و در ۲۰ ژوئیه ۲۰۰۹ سوگند یاد کرد.
هلن سوئیفت میچل (۲۱ سپتامبر ۱۸۹۵ – ۱۲ دسامبر ۱۹۸۴) زیست‌ شیمیدان و متخصص تغذیه آمریکایی بود. او مدیر تحقیقات در سنتیاریوم بتل کریک بود و در کالج بتل کریک و دانشگاه ماساچوست دوره‌هایی دربارهٔ تغذیه تدریس می‌کرد و بعداً استاد مبادله‌ای در دانشگاه هوکایدو در ژاپن شد. در طول جنگ جهانی دوم، عضو کمیته‌های دولتی برای پژوهش در زمینهٔ تغذیه بود و نسبت به رژیم‌های غذایی مد روز که در آن زمان پدید آمدند، انتقاد داشت. او پژوهش‌هایی دربارهٔ شرایط تغذیه‌ای موش‌ها انجام داد و منتشر کرد، و بعداً کتاب درسی "تغذیه در سلامت و
و منتشر کرد، و بعداً کتاب درسی "تغذیه در سلامت و بیماری" را به‌طور مشترک نوشت. زندگی و تحصیلات اولیه. هلن میچل در سال ۱۸۹۵ در بریج‌پورت، کنتیکت از والدینی به نام‌های والتر ال. و مینی میچل (با نام خانوادگی پیش از ازدواج: سوئیفت) به دنیا آمد. میچل در سال ۱۹۱۷ مدرک کارشناسی هنر را از کالج مانت هولیوک دریافت کرد. او تحصیلاتش را در دانشگاه ییل ادامه داد و در سال ۱۹۲۱ دکترای خود را دریافت کرد. وی زیر نظر لافایت مندِل تحصیل کرد؛ کسی که در ادامهٔ زندگی حرفه‌ای میچل نیز با او مکاتبه داشت. مندِل در اوایل سده بیستم
نیز با او مکاتبه داشت. مندِل در اوایل سده بیستم چهره‌ای منحصر‌به‌فرد بود، زیرا به آموزش و راهنمایی دانشجویان زن در مقطع دکترا می‌پرداخت و بسیاری از آن‌ها به پیشگامان حوزه‌های خود تبدیل شدند. پایان‌نامهٔ میچل دربارهٔ «انتخاب رژیم‌های غذایی مناسب و نامناسب توسط موش‌ها و موش‌های صحرایی» بود. دوران حرفه‌ای. در سال ۱۹۲۱، او به‌عنوان مدیر تحقیقات در سنتیاریوم بتل کریک منصوب شد و در مدرسهٔ رژیم‌درمانی جان هاروی کلاگ تدریس کرد. در کالج بتل کریک، میچل از سال ۱۹۲۱ تا ۱۹۳۵ به‌عنوان استاد تغذیه و فیزیولوژی فعالیت
تا ۱۹۳۵ به‌عنوان استاد تغذیه و فیزیولوژی فعالیت داشت. در طول این دوره، ویلفرد گرنفِل از تخصص پژوهشی او برای انجام تحقیقاتی به نمایندگی از "ماموریت گرنفِل" در نیوفاندلند و لابرادور بهره گرفت. او به همراه "مارجری" و "کاترین وان" در سال ۱۹۲۹ یک بررسی یک‌ساله بر روی باغ‌ها و دام‌ها انجام دادند تا مشکلات تغذیه‌ای شهرهای ساحلی ماهیگیری را شناسایی کنند. او دریافت که بسیاری از خانواده‌ها دچار کمبود مواد معدنی و ویتامین‌ها در رژیم غذایی‌شان هستند. میچل از سال ۱۹۳۵ تا ۱۹۴۱ به‌عنوان استاد پژوهشی تغذیه در دانشگاه
تا ۱۹۴۱ به‌عنوان استاد پژوهشی تغذیه در دانشگاه ماساچوست فعالیت داشت. او بعدها رئیس بخش غذا و تغذیه و رئیس مدرسهٔ اقتصاد خانواده در این دانشگاه شد (۱۹۴۷–۱۹۶۰). سال‌های جنگ. در سال ۱۹۴۰، شورای ملی پژوهش برای پیش‌بینی نیازهای تغذیه‌ای ارتش و غیرنظامیان، "کمیته غذا و تغذیه" را تشکیل داد. میچل از سال ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۵ عضو این کمیته بود و بر روی تعیین مقدار مواد مغذی مورد نیاز روزانه کار می‌کرد. او یکی از سه زنی بود که همراه با "لیدیا رابرتس" و "هیزل استایبلینگ"، به‌صورت شبانه یک استاندارد اولیه برای رژیم‌های غذایی
شبانه یک استاندارد اولیه برای رژیم‌های غذایی در زمان جنگ تدوین کردند. در طول جنگ جهانی دوم، او تغذیه‌دان اصلی "دفتر خدمات دفاعی، سلامت و رفاه" بود (۱۹۴۱–۱۹۴۳) و سپس به‌عنوان تغذیه‌دان ارشد در "دفتر وزارت خارجه برای امدادرسانی و بازسازی خارجی" خدمت کرد (۱۹۴۳–۱۹۴۴). "پال وی. مک‌نات" از "سازمان مدیریت اضطراری فدرال" بر وظیفهٔ میچل برای ارتقای سطح تغذیه در سراسر ایالات متحده نظارت داشت؛ وظیفه‌ای که شامل گردآوری منابع ایالتی بود. ژاپن. در سال ۱۹۶۰، میچل به‌عنوان استاد مبادله‌ای در دانشگاه هوکایدو در ژاپن فعالیت
استاد مبادله‌ای در دانشگاه هوکایدو در ژاپن فعالیت کرد و بر روی تغذیهٔ کودکان یتیم‌خانه‌های ژاپن پس از جنگ جهانی دوم پژوهش انجام داد. او به‌همراه "ستسوکو سانتو"، در نخستین پیمایش خود در سال ۱۹۶۰ دریافتند که قد کودکان به‌طور چشمگیری پایین‌تر از میانگین ملی استان هوکایدو بود و این مسئله ناشی از کمبودهای تغذیه‌ای مانند فقدان پروتئین و ویتامین آ بود. در سال ۱۹۶۵، پیمایش دیگری بر روی همان یتیم‌خانه‌ها انجام شد که نشان داد قد کودکان افزایش یافته‌است که به افزایش بودجهٔ تغذیه‌ای نسبت داده شد، اما آن‌ها همچنان
بودجهٔ تغذیه‌ای نسبت داده شد، اما آن‌ها همچنان پایین‌تر از میانگین استان هوکایدو باقی مانده بودند. رژیم‌های مُد. در اوایل دههٔ ۱۹۰۰، "هاروی کلاگ" که یکی از آموزگاران میچل بود، یکی از طرفداران شناخته‌شدهٔ رژیم‌های مُد بود و به رژیم گیاه‌خواری در آسایشگاه بتل‌کریک باور داشت. او برای بیمارانش رژیم‌های تغذیه‌ای فردی تجویز می‌کرد تا بیماری‌هایشان درمان شود و همچنین با جایگزین‌های گوشتی آزمایش‌هایی انجام می‌داد. "هلن میچل" منتقد علنی "رژیم مُد" بود و ماهیت غیرعلمی آن‌ها را مورد نکوهش قرار می‌داد. او به‌ویژه
آن‌ها را مورد نکوهش قرار می‌داد. او به‌ویژه منتقد "رژیم هی" بود که مدعی بود غذاهای اسیدی و قلیایی را نمی‌توان همزمان گوارش کرد. او این ادعاها را غیرمنطقی می‌دانست و باور داشت که این‌گونه رژیم‌ها اعتبار دانش تغذیه را زیر سؤال می‌برند. میچل معتقد بود که رژیم‌های مُد، به پیشرفت‌های علمی واقعی در حوزهٔ تغذیه آسیب می‌زنند.
نخل چتری () یا نخل بادبزنی چتری یا نخل چتری تالیپوت، گونه‌ای از نخلیان بومی شرق و جنوب هند و سری‌لانکا است. این نخل همچنین در کامبوج، میانمار، تایلند، موریس و جزایر آندامان نیز کشت می‌شود. این گیاه یکی از پنج گونهٔ پذیرفته‌شدهٔ سردهٔ نخل‌های کاکلی ("Corypha") است. نخل چتری گیاهی گل‌دار است که بزرگ‌ترین گل‌آذین جهان را دارد. این نخل تا حدود ۶۰ سال زندگی می‌کند و سپس گل و میوه می‌دهد و بلافاصله پس از آن می‌میرد. توصیف. نخل چتری یکی از بزرگ‌ترین نخل‌هاست و نمونه‌هایی از آن تا ارتفاع و قطر تنه تا گزارش شده‌اند.
از آن تا ارتفاع و قطر تنه تا گزارش شده‌اند. این گیاه از دستهٔ کاکلی‌نخل‌تباران است، با برگ‌هایی بادبزنی (palmate) به قطر تا و دمبرگ‌هایی به طول که تا ۱۳۰ برگچه دارند. نخل چتری بزرگ‌ترین گل‌آذین را در میان همهٔ گیاهان دارد؛ به طول ، متشکل از یک تا چند میلیون گل کوچک روی ساقه‌ای منشعب در بالای تنه. (گل "گل بدبو" از خانوادهٔ گل‌شیپوریان بزرگ‌ترین گل‌آذین بدون انشعاب را دارد و گونهٔ "زنبق بدبو" دارای بزرگ‌ترین گل منفرد جهان است) نخل چتری تک‌بارده است و تنها یک بار، در سنین ۳۰ تا ۸۰ سالگی گل می‌دهد. میوه‌ها پس
بار، در سنین ۳۰ تا ۸۰ سالگی گل می‌دهد. میوه‌ها پس از حدود یک سال بالغ می‌شوند و هزاران میوهٔ گرد زرد-سبز به قطر ۳–۴ سانتیمتر تولید می‌شوند که هر یک حاوی یک دانه است. گیاه پس از میوه‌دهی می‌میرد. پراکندگی. نخل چتری در جنوب هند و سری‌لانکا کشت می‌شود. همچنین در کشورهای جنوب شرق آسیا مانند کامبوج، میانمار، تایلند، جزایر آندامان و نیز به‌طور محدود در چین نیز پرورش می‌یابد. کاربردها. در گذشته، برگ‌های این نخل در فرهنگ‌های مختلف جنوب آسیا و جنوب شرق آسیا برای نوشتن دست‌نوشته برگ نخل با استفاده از نیشک آهنی
نوشتن دست‌نوشته برگ نخل با استفاده از نیشک آهنی به‌کار می‌رفتند. در فیلیپین به این نخل "buri" یا "buli" گفته می‌شود. برگ‌های آن برای پوشش بام‌ها و شیرهٔ آن برای تهیهٔ شراب نخل استفاده می‌شود. در جنوب هند، برگ‌های آن برای ساخت چتر برای کشاورزان استفاده می‌شود. این گیاه به نام‌های "kudapana" (کوداپّنا) در زبان مالایالم، "talo" ("ତାଳ") در زبان اوریه، "sreetalam" ("శ్రీతాళం") در زبان تلوگو و "kudaipanai" ("குடைப்பனை") در زبان تامیلی شناخته می‌شود که به معنای «نخل چتری» است. در سری‌لانکا این گیاه توسط بومیان
«نخل چتری» است. در سری‌لانکا این گیاه توسط بومیان سینهالی "tala" ("තල") نامیده می‌شود. در کامبوج به این نخل "tréang" می‌گویند (در زبان فرانسوی "latanier") و همان‌طور که گفته شد، در گذشته به‌طور گسترده‌ای برای نوشتن متون دینی از آن استفاده می‌شد. در دوران اخیر، برگ‌های آن توسط درمانگران سنتی و پیش‌گویان استفاده شده است. برگ‌های بالغ برای ساخت کلبه‌ها، حصیر و کلاه به‌کار می‌روند. دمبرگ آن نیز برای ساخت عصا، تیر و سوزن بافندگی کاربرد دارد. در زمان جزر، ماهیگیران از میوه‌های آن برای بی‌حس کردن ماهی استفاده
از میوه‌های آن برای بی‌حس کردن ماهی استفاده می‌کنند.
گودلیو کوئیستاد روول (؛ زادهٔ ) سیاستمدار آلمانی است که از سال ۱۹۸۹ تا ۲۰۱۹ به عنوان عضو پارلمان اروپا خدمت کرد. او عضو اتحادیه دموکرات مسیحی در نیدرزاکسن است که بخشی از حزب مردم اروپا محسوب می‌شود. او اخیراً به عنوان هماهنگ‌کننده کمیته تجارت بین‌الملل (INTA) حزب مردم اروپا، رئیس گروه نظارت بر بریتانیای INTA، معاون هماهنگ‌کننده کمیته حقوق بشر (DROI) و معاون رئیس هیئت روابط با کانادا فعالیت داشته است. تحصیلات و حرفه. کوئیستاد روول شیمی را در دانشگاه لوون تحصیل کرد. پس از فارغ‌التحصیلی، از سال ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۳ در
کرد. پس از فارغ‌التحصیلی، از سال ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۳ در مؤسسه ماکس پلانک برای به تحصیل دکترا شیمی‌فیزیک زیستی در گوتینگن دکترا پرداخت. از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۸ کوئیستاد روول تحقیقات خود را در دانشکده پزشکی هانوفر ادامه داد. از سال ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۹ به عنوان مشاور علمی دانشگاه هیلدسهایم خدمت و در آنجا همچنین به عنوان کارمند علمی در مؤسسه گلوتولوژی کاربردی کار کرد و بعدها به عنوان شورای علمی در مؤسسه گلوتولوژی کاربردی منصوب شد. از سال ۲۰۰۲، او در مؤسسه علوم اجتماعی این دانشگاه تدریس می‌کرد. در ۶ مارس ۲۰۰۹، او به عنوان استاد
تدریس می‌کرد. در ۶ مارس ۲۰۰۹، او به عنوان استاد در بخش آموزش و علوم اجتماعی منصوب شد. او سخنرانی‌های مهمانی در دانشگاه کالینینگراد، مدرسه کسب‌وکار اروپایی و دانشگاه هاروارد ارائه کرده است. حرفه سیاسی. حرفه در سیاست ملی. در سال ۱۹۹۰ کوئیستاد روول عضو هیئت مدیره اتحادیه دموکرات مسیحی در نیدرزاکسن و از سال ۱۹۹۴ تا ۲۰۱۲ او عضو هیئت مدیره ملی اتحادیه دموکرات مسیحی بود. او به عنوان یکی از حامیان اصلی آنگلا مرکل در تلاش برای تصدی مقام صدراعظمی در سال ۲۰۰۴ محسوب می‌شود. از سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۶ کوئیستاد روول عضو هیئت
از سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۶ کوئیستاد روول عضو هیئت مدیره ملی اتحادیه زنان برای اتحادیه دموکرات مسیحی، عضو کمکی کمیته اروپایی بوندستاگ آلمان و از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۹ او رهبر انجمن شهری اتحادیه دموکرات مسیحی در هیلدسهایم بود. از سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۶ او در هیئت مدیره ملی اتحادیه زنان خدمت کرد. عضو پارلمان اروپا، ۲۰۱۹–۱۹۸۹. از سال ۱۹۸۹، کوئیستاد روول به عنوان عضو پارلمان اروپا فعالیت می‌کرد و یکی از معاونان ارشد حزب دموکرات مسیحی آلمان (CDU) در پارلمان اروپا به همراه المار بروک و کارل-هاینتس فلورنتس وی همچنین از سال ۱۹۹۷ تا
و کارل-هاینتس فلورنتس وی همچنین از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۷ عضو هیئت اجرایی (کوایستور) و همچنین عضو هیئت مدیره حزب مردم اروپا (EPP) بود. به عنوان عضو کمیته تجارت بین‌الملل، او از تولیدکنندگان خودروی اروپایی در برابر قیمت‌گذاری تخریبی رینگ‌های آلومینیومی توسط تولیدکنندگان چینی دفاع کرد. به درخواست وی، این کمیته تصمیم گرفت ترکیه را به دلیل عدم اجازه صادرات کالا از قبرس به ترکیه مورد انتقاد فوری قرار دهد. علاوه بر این، وی خواستار تصویب هرچه سریع‌تر پروتکل آنکارا توسط ترکیه شد. در نهایت، او از ترکیه خواست تا قوانین
ترکیه شد. در نهایت، او از ترکیه خواست تا قوانین کپی‌رایت را به‌طور مؤثر اجرا کرده و از سرقت برندها جلوگیری کند. کوئیستاد روول ممنوعیت استفاده از لامپ‌های رشته‌ای در اروپا را سیاستی تحمیلی و غیردموکراتیک می‌دانست، چرا که پارلمان و افکار عمومی در این تصمیم‌گیری مشارکت نداشتند. وی همچنین در تعیین سقف هزینه‌های ارتباطات همراه در اتحادیه اروپا نقش داشت. او با هدف تقویت بنگاه‌های کوچک و متوسط (SMEs)، بر افزایش مشارکت آن‌ها در تجارت بین‌المللی و تحکیم روابط با ایالات متحده تأکید وی همچنین در تدوین یک توافقنامه
متحده تأکید وی همچنین در تدوین یک توافقنامه جدید انرژی بین روسیه و اتحادیه اروپا نیز مشارکت فعال داشت. کوئیستاد روول به صورت رسمی عضو کمیته توسعه بود. در این نقش، وی از سال ۲۰۱۰ برنامه‌های تبادل دانشجو و پروژه‌های ترویج دموکراسی در چین و هند را راه‌اندازی کرد. در سال ۱۹۹۹، او تلاش‌های مؤثری برای ارتقای اولویت حقوق کودکان در دستور کار کمیسیون اروپا انجام داد. وی در اجرای سیاست «جریان اصلی جنسیت» (Gender-Mainstreaming) فعالیت می‌کرد و به ویژه از پایان دادن به تبعیض علیه پسران و مردان جوان دفاع می‌نمود. در
به تبعیض علیه پسران و مردان جوان دفاع می‌نمود. در سال ۲۰۰۳، او پیشنهاد بررسی نحوه استفاده از بودجه اتحادیه اروپا توسط تشکیلات خودگردان فلسطین را مطرح کرد تا از هدررفت منابع برای فساد یا تأمین مالی گروه‌های تروریستی جلوگیری شود.
نل آی. ماندی (۲۷ اکتبر ۱۹۲۱ – ۲۵ اوت ۲۰۰۵) یک بیوشیمی‌دان اهل ایالات متحده بود که به‌خاطر تخصصش در زمینهٔ سیب‌زمینی شناخته می‌شد. او بیشتر دوران حرفه‌ای خود را در دانشگاه کرنل گذراند، جایی که در سال ۱۹۵۳ دکترای بیوشیمی گرفت و سپس نزدیک به پنجاه سال به‌عنوان عضو هیئت علمی در آنجا فعالیت کرد. او همچنین به‌عنوان مشاور با شرکت آر.تی. فرنچ و آژانس حفاظت محیط زیست ایالات متحده همکاری می‌کرد. در سال ۱۹۹۷، نخستین جایزه الیزابت فلمینگ استایر را دریافت کرد. ماندی آثار متعددی دربارهٔ موضوعاتی مانند محتوای شیمیایی و
متعددی دربارهٔ موضوعاتی مانند محتوای شیمیایی و تغذیه‌ای سیب‌زمینی و تأثیر اصلاح خاک و بسته‌بندی بر آن‌ها منتشر کرد. او در راه‌اندازی نخستین کنگره بین‌المللی غذا در سال ۱۹۶۰ نقش داشت و در کشورهایی چون اندونزی، موریس، ساحل عاج و نیجریه به‌صورت بین‌المللی فعالیت کرد. او عضو پیوستهٔ انجمن پیشرفت علوم آمریکا و مؤسسه فناوری غذا بود. از کتاب‌های او می‌توان به "شیمی تجربی غذا" و زندگی‌نامهٔ "شما هرگز شکست نمی‌خورید، مگر اینکه تلاش را متوقف کنید: داستان یک زن شیمیدان پیشگام" اشاره کرد. زندگی‌نامه. ماندی در
شیمیدان پیشگام" اشاره کرد. زندگی‌نامه. ماندی در پوکاونتاس، آرکانزاس به دنیا آمد. پدرش دیلی (که گاهی به‌صورت «دیلی» نیز ثبت شده) به‌عنوان ممیز مالیاتی شهرستان کار می‌کرد و مادرش، اتل کرول ماندی (متولد ۱۹ فوریه ۱۸۸۹) بود. پدرش در سال ۱۹۲۴ زمانی که نل هنوز ۳ سال نداشت، بر اثر سل درگذشت. پس از مرگ او، مادرش به‌عنوان روزنامه‌نگار مشغول به کار شد. اتل ماندی تا پایان عمر همراه دخترش نل در تمامی محل‌هایی که کار نل او را می‌برد، با او زندگی می‌کرد. در سال ۱۹۴۳، ماندی مدرک کارشناسی خود را با درجه عالی در رشتهٔ شیمی
مدرک کارشناسی خود را با درجه عالی در رشتهٔ شیمی از دانشگاه باپتیست واچیتا دریافت کرد و دو سال بعد، مدرک کارشناسی ارشد خود را از دانشگاه تگزاس در آستین گرفت. در دوران اقامتش در آستین، عضو انجمن "لوتا سیگما پی" شد. در سال ۱۹۵۳، دکترای خود را در رشتهٔ بیوشیمی از دانشگاه کرنل در ایالت نیویورک دریافت کرد. او به‌مدت ۴۸ سال در دانشگاه کرنل تدریس کرد و کارش را به‌عنوان دانشیار تغذیه آغاز کرد. نل هرگز ازدواج نکرد و همیشه با مادرش زندگی کرد؛ مادری که همراه او به ایتاکا نقل مکان کرد و در سال ۱۹۷۲ در همان‌جا درگذشت.
نقل مکان کرد و در سال ۱۹۷۲ در همان‌جا درگذشت. در زمستان سال ۱۹۹۶، زمانی که ۷۵ سال داشت، مورد حملهٔ یک نوجوان قرار گرفت که این حادثه باعث شد به‌صورت نسبی شنوایی‌اش را از دست بدهد. در پی این اتفاق، ماندی در زمینهٔ حقوق قربانیان و ایمنی سالمندان فعال شد و همین موضوع منجر به ارائهٔ لوایحی در سنای نیویورک و مجمع قانون‌گذاری این ایالت گردید. او مدافع اصلاحاتی در زمینهٔ حمایت از قربانیان از جمله بازپرداخت خسارت، تسهیل مسیرهای اداری، حمایت‌های عاطفی و حفاظتی شد. دستاوردهای حرفه‌ای. ماندی آثار و تحقیقات گسترده‌ای
حرفه‌ای. ماندی آثار و تحقیقات گسترده‌ای از خود به‌جا گذاشت. نوشته‌ها و مطالعات او در نشریات گوناگونی منتشر شده‌اند و موضوعات گسترده‌ای در مورد سیب‌زمینی را شامل می‌شوند؛ از جمله تأثیر اصلاحات خاک بر محتوای شیمیایی سیب‌زمینی یا چگونگی اثر بسته‌بندی بر ترکیب شیمیایی آن. نخستین کتاب او "شیمی تجربی غذا" بود که در سال ۱۹۸۰ منتشر شد. در سال ۱۹۶۰، ماندی نقش مهمی در برگزاری نخستین کنگرهٔ بین‌المللی غذا ایفا کرد. این فرصت پس از آن برایش فراهم شد که جایزه‌ای از "ناتو" دریافت کرد تا به اسکاتلند برود و در سمیناری
دریافت کرد تا به اسکاتلند برود و در سمیناری دربارهٔ پیشرفت‌های اخیر در علوم غذایی شرکت کند. در میانهٔ همان دهه، به‌عنوان مشاور با شرکت "آر.تی. فرنچ" (که امروزه با نام "فرنچز" شناخته می‌شود) همکاری کرد. در دانشگاه ایالتی فلوریدا، از سال ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۰ به‌عنوان استاد تغذیه و علوم غذایی فعالیت داشت. تحت نظارت دولت ایالات متحده، برای وزارت کشاورزی ("USDA") کار کرد و بین سال‌های ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۰ نیز با سازمان حفاظت محیط زیست آمریکا به‌عنوان مشاور همکاری نمود. در سال ۲۰۰۱، او زندگی‌نامهٔ خودنوشتش با عنوان «"تو هرگز
۲۰۰۱، او زندگی‌نامهٔ خودنوشتش با عنوان «"تو هرگز شکست نمی‌خوری مگر این‌که دست از تلاش برداری: داستان یک زن شیمیدان پیشگام»" را منتشر کرد. این کتاب بر چالش‌هایی تمرکز دارد که دکتر ماندی به‌عنوان یک زن در علم با آن‌ها مواجه بود و همچنین تلاش‌هایش برای بهبود وضعیت تغذیه و امنیت غذایی در سراسر جهان، به‌ویژه در کشورهای جهان سوم.
مانند یک مرد فکر کن (به انگلیسی: Think Like a Man) یک فیلم کمدی رمانتیک آمریکایی محصول سال ۲۰۱۲ به کارگردانی تیم استوری، نویسندگی کیت مریمن و دیوید ای. نیومن و تهیه کنندگی ویل پکر است. این فیلم بر اساس کتاب استیو هاروی در سال ۲۰۰۹ بنام "مانند زن رفتار کن مانند مرد فکر کن". در این فیلم گروهی از بازیگران با حضور کوین هارت، مگان گود، جری فرارا، رجینا هال، مایکل ایلی، ترنس جی، تراجی پی. هنسون، رومانی مالکو و گبریل یونیون به نقش‌آفرینی می‌پردازند. این فیلم در ۲۰ آوریل ۲۰۱۲ توسط اسکرین جمز به نمایش درآمد. نقدهای
آوریل ۲۰۱۲ توسط اسکرین جمز به نمایش درآمد. نقدهای گوناگونی از سوی منتقدان دریافت کرد که کمدی فیلم، موسیقی متن و اجرای بازیگران (به ویژه بازی‌های گود، مالکو و هارت) را ستایش کردند، اما به دلیل اینکه یک «رامکام استاندارد» است مورد انتقاد قرار گرفت. این فیلم موفقیت تجاری داشت و ۹۶٫۱ میلیون دلار در برابر بودجه ۱۲ میلیون دلاری فروخت. دنباله این فیلم با نام "تو هم مثل یک مرد فکر کن" در ۲۰ ژوئن ۲۰۱۴ به نمایش درآمد، با بازگشت بازیگران اصلی، همراه نقدهای منفی منتقدان و موفقیت تجاری متوسطی را به همراه داشت. ساخت.
و موفقیت تجاری متوسطی را به همراه داشت. ساخت. فیلمبرداری اصلی در ۱ ژوئیه ۲۰۱۱ در لس آنجلس و کال‌ور سیتی، کالیفرنیا آغاز شد و در ۵ سپتامبر به پایان رسید.
پائولا جی. اولسیوسکی یک زیست‌شیمی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است که به‌عنوان پژوهشگر همکار در مرکز امنیت سلامت دانشگاه جانز هاپکینز فعالیت می‌کند. او مدیر برنامه در بنیاد آلفرد پی. اسلون بود، جایی که برنامه‌های این بنیاد در زمینه "میکروبیولوژی محیط‌های ساخته‌شده"، "شیمی محیط‌های داخلی" و "ابتکارات مدنی" را ایجاد و هدایت کرد. او همچنین برنامه "زیست‌امنیتی" را تا پایان آن در سال ۲۰۱۱، و برنامه "زیست‌شناسی سنتزی" را تا پایان آن در سال ۲۰۱۴ هدایت کرد. تحصیلات. اولسیوسکی مدرک کارشناسی خود را در رشته شیمی با
اولسیوسکی مدرک کارشناسی خود را در رشته شیمی با رتبه "کوم لائوده" از دانشکده ییل دریافت کرد، و مدرک دکتری در "شیمی زیستی" را از مؤسسه فناوری ماساچوست در سال ۱۹۷۹ با پایان‌نامه‌ای دربارهٔ تکامل "دی-آمینو اسید دهیدروژناز"، تحت نظارت کریستوفر تی. والش دریافت کرد. از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۲، او پژوهشگر پسادکتری در آزمایشگاه ویلیام اچ. بیرز در دانشگاه نیویورک بود. توسعه تجاری زیست‌فناوری و علوم زیست‌پزشکی. اولسیوسکی توسعه تجاری محصولات تشخیص "درون‌کشتگاهی" را در شرکت "انزو بیوکم" (NYSE:ENZ) رهبری کرد، یک شرکت
شرکت "انزو بیوکم" (NYSE:ENZ) رهبری کرد، یک شرکت زیست‌فناوری که بر دستکاری و اصلاح اسیدهای نوکلئیک برای تولید محصولات درمانی و تشخیصی تمرکز دارد. او همچنین ابتکار زیست‌فناوری شهر نیویورک، یک برنامه تأمین‌شده توسط دولت برای بهبود ظرفیت منطقه در رشد شرکت‌های زیست‌فناوری از طریق تقویت همکاری‌های بین صنعت و دانشگاه را هدایت کرد. همچنین، او دفتر توسعه فناوری را در بیمارستان جراحی تخصصی ایجاد و مدیریت کرد. نقش‌ها در هیئت‌های مدیره و کمیته‌های مشورتی. اولسیوسکی رئیس "کمیته مشورتی علمی زیرکمیته تحقیقات امنیت داخلی"
"کمیته مشورتی علمی زیرکمیته تحقیقات امنیت داخلی" در "سازمان حفاظت محیط‌زیست ایالات متحده" است، و در هیئت‌مدیره مؤسسه مسیر حیاتی نیز عضویت دارد. در سال ۲۰۰۱، او در هیئت مشاوران گزارش کارت واکنش زیستی مرکز جنگ‌افزارهای کشتارجمعی خدمت کرد. از ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۹ او عضو شرکت فناوری ماساچوست بود. او نخستین زن فارغ‌التحصیل از این دانشگاه بود که به‌عنوان رئیس "انجمن فارغ‌التحصیلان ام‌آی‌تی" (۲۰۰۳–۲۰۰۴) خدمت کرد و همچنین عضو هیئت مشورتی "ابتکار ام‌آی‌تی دربارهٔ نژاد و تنوع هیئت علمی" در سال‌های ۲۰۰۸ تا ۲۰۰۹ بود. او
و تنوع هیئت علمی" در سال‌های ۲۰۰۸ تا ۲۰۰۹ بود. او همچنین عضو کمیته "پیشرفت‌های فناورانه و جلوگیری از کاربرد آن‌ها در تهدیدهای نسل بعدی جنگ‌افزارهای زیستی" بود، که گزارش "شورای ملی پژوهش" با عنوان «جهانی‌سازی، زیست‌امنیتی و آینده علوم زیستی» را منتشر کرد. از ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۲، او در هیئت مشورتی کنسرسیوم ملی مطالعات تروریسم و واکنش به تروریسم (START) عضویت داشت. جوایز و افتخارات. در سال ۱۹۹۵، اولسیوسکی برنده جایزه «هنری بی. کین ۲۴» از مؤسسه فناوری ماساچوست شد، جایزه‌ای که به‌پاس خدمات و دستاوردهای برجسته در حوزه
که به‌پاس خدمات و دستاوردهای برجسته در حوزه جمع‌آوری کمک‌های مالی اهدا می‌شود. در سال ۲۰۰۰، او نشان «برنز بیور» از انجمن فارغ‌التحصیلان ام‌آی‌تی را دریافت کرد که به‌دلیل خدمات ممتاز اعطا می‌شود — این بالاترین افتخاری است که انجمن به یکی از اعضای خود اعطا می‌کند. همچنین در سال ۲۰۰۰، او جایزه خدمات برجسته کلاس دانشگاه ییل را دریافت کرد، که توسط رهبری کلاس انتخاب و به هم‌کلاسی‌هایی که وقت، انرژی و اشتیاق خود را وقف کلاس کرده‌اند، اهدا می‌شود. در سال ۲۰۱۸، اولسیوسکی به‌عنوان همکار "انجمن پیشرفت علوم آمریکا"
به‌عنوان همکار "انجمن پیشرفت علوم آمریکا" (AAAS) در بخش علوم شیمیایی انتخاب شد. در سال ۲۰۲۲، انجمن بین‌المللی کیفیت و اقلیم هوای داخلی، اولسیوسکی را به‌عنوان عضو جدید فرهنگستان خود معرفی کرد و همچنین جایزه ویژه این انجمن را به او اهدا کرد ″به‌پاس حمایت و پشتیبانی او از پژوهش‌های پایه در زمینه میکروبیولوژی و شیمی محیط داخلی. ″
ارین کی. اوشی زیست‌شناس آمریکایی است که ریاست مؤسسه پزشکی هاورد هیوز (HHMI) را بر عهده دارد. در سال ۲۰۱۳، او به‌عنوان معاون و مدیر ارشد علمی مؤسسه پزشکی هاورد هیوز منصوب شد. پیش از آن، او استاد زیست‌شناسی مولکولی و زیست‌شناسی یاخته‌ای، شیمی و زیست‌شناسی شیمیایی در دانشگاه هاروارد بود. در سال ۲۰۱۶، انتصاب او به‌عنوان رئیس آینده، و نخستین زن در این سمت، در مؤسسه پزشکی هاورد هیوز اعلام شد. او از سال ۲۰۰۰ یک پژوهشگر مؤسسه پزشکی هاورد هیوز (HHMI) بوده است. زندگی و تحصیلات. ارین اوشی یکی از پنج فرزند خانواده است
و تحصیلات. ارین اوشی یکی از پنج فرزند خانواده است و در لروی، نیویورک زاده شد. اوشی در سال ۱۹۸۸، مدرک کارشناسی هنر خود را در رشتهٔ بیوشیمی از کالج اسمیت دریافت کرد و در سال ۱۹۹۲، در سن ۲۶ سالگی، دکترای خود را در شیمی از مؤسسه فناوری ماساچوست دریافت کرد. او در دورهٔ دکتری خود، زیر نظر پیتر اس. کیم، بر روی «"leucine zippers"» مطالعه می‌کرد. او از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۳، پژوهشگر فوق‌دکتری در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی بود. حرفه و پژوهش. در دوران فوق‌دکتری، اوشی با رابرت تیجیان و ایرا هرسکویتز در زمینهٔ تنظیم کروماتین
تیجیان و ایرا هرسکویتز در زمینهٔ تنظیم کروماتین و رونویسی در مخمر پژوهش کرد. زمانی که هم‌کلاسی دورهٔ تحصیلات تکمیلی او، جاناتان وایسمن به او پیوست، آن‌ها کار روی تعیین موقعیت و فراوانی تمام پروتئین‌های ژنوم مخمر را آغاز کردند. در نهایت، آن‌ها دو کتابخانه ایجاد کردند که در هر دو، پروتئین‌ها به نشانگر GFP متصل شده بودند و دارای برچسب‌های تصفیه با افشاندن متوالی بودند. پس از دریافت مدرک دکتری، اوشی برای مدت کوتاهی به‌عنوان پژوهشگر پایه فعالیت کرد و سپس در سال ۱۹۹۳، به‌عنوان استادیار به هیئت علمی دانشگاه
سال ۱۹۹۳، به‌عنوان استادیار به هیئت علمی دانشگاه کالیفرنیا، سانفرانسیسکو پیوست. در سال ۲۰۰۵، او به دانشگاه هاروارد جذب شد تا مدیر مرکز زیست‌شناسی سیستم‌ها (FAS) و استاد زیست‌شناسی مولکولی، زیست‌شناسی یاخته‌ای، شیمی و زیست‌شناسی شیمیایی باشد. پژوهش‌های او بر روی تنظیم ژن و زیست‌شناسی ساعت زیستی سه پروتئینی متمرکز است. در سال ۲۰۱۲، او به‌عنوان معاون جدید و مدیر ارشد علمی مؤسسه پزشکی هاورد هیوز برگزیده شد و برنامه پژوهشگران مؤسسه پزشکی هاورد هیوز را رهبری کرد و سپس در سال ۲۰۱۶ به‌عنوان رئیس مؤسسه پزشکی هاورد
و سپس در سال ۲۰۱۶ به‌عنوان رئیس مؤسسه پزشکی هاورد هیوز منصوب شد. او همچنان آزمایشگاه خود را در جانیلیا نگه می‌دارد. در دوران ریاست او، در سال ۲۰۲۵، مؤسسه پزشکی هاورد هیوز برنامه برتری فراگیر ۳ (IE3) خود را لغو کرد، که یک جایزه ۸٫۸ میلیون دلاری ۶ ساله (۲۰۲۲–۲۰۲۸) بود که به شبکه علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات اختصاص داشت و هدف آن ارتقاء آموزش و پژوهش علوم در مقطع کارشناسی بود، که پس از حذف برنامه‌های مربوط به تنوع، عدالت و شمولیت از سوی دولت رئیس‌جمهور منتخب دونالد ترامپ در تمامی آژانس‌های علمی ایالات متحده