payamvha/North_RAG huggingface dataset:
لیسیکی بر دیرینه‌اقلیم‌شناسی متمرکز است. علاقه لیسیکی به دیرینه‌اقلیم‌شناسی از کمبود تحقیقات و درک فعلی دربارهٔ چرخه‌های یخبندان ناشی می‌شود. لیسیکی از روش‌های مختلف محاسباتی و ریاضی برای تفسیر و مقایسه سوابق مختلف دیرینه‌اقلیم استفاده می‌کند. به‌طور خاص، او بر تکامل اقلیم پلیو-پلیستوسن تمرکز دارد، زیرا این دوره با تأثیرگذاری میلانکوویچ، چرخه‌های یخبندان ۱۰۰ هزار ساله، چرخه کربن و گردش آب‌های عمیق مرتبط است. در حال حاضر، لیسیکی طراحی و توسعه نرم‌افزار برای ایجاد مدل‌های سن و چینه‌شناسی را دنبال می‌کند.
ایجاد مدل‌های سن و چینه‌شناسی را دنبال می‌کند. علاوه بر این، لیسیکی در حال ایجاد مدل‌های سه‌بعدی از گردش اقیانوسی است تا رابطه بین تأثیرات مداری و الگوهای گردش اقیانوسی را تعیین کند و عدم قطعیت‌های وابسته به زمان را مدنظر قرار دهد. دستاوردها. HMM-Match (Lin et al, 2014). HMM-Match نرم‌افزاری است که با استفاده از مدل مارکوف مخفی (HMM) برای هم‌ترازی احتمالی دنباله‌های سوابق چینه‌شناسی طراحی شده است. Match &amp; Autocomp Software (Lisiecki and Lisiecki, 2002). نرم‌افزار دیرینه‌اقیانوس‌شناسی که برای یافتن
نرم‌افزار دیرینه‌اقیانوس‌شناسی که برای یافتن هم‌ترازی بهینه دو سیگنال دیرینه‌اقلیم با استفاده از تابع جریمه طراحی شده است تا نرخ تجمع رسوبات را محدود کند. تاریخ اقلیمی زمین. در تلاش برای یافتن الگوهایی در تاریخ اقلیمی زمین، لیسیکی سوابق رسوبات اقیانوسی را مطالعه می‌کند. تاریخ اقلیم زمین در ترکیب رسوبات اقیانوسی نهفته است، زیرا دانشمندان از طریق هم‌ترازی این لایه‌های رسوبی قادر به استخراج میلیون‌ها سال اطلاعات هستند. از طریق این لایه‌ها، لیسیکی ارتباطی بین چرخه اقلیمی زمین و چرخه مداری زمین پیدا کرد؛ با فرض
اقلیمی زمین و چرخه مداری زمین پیدا کرد؛ با فرض اینکه یخ‌زایی و مدار بیضوی هر دو در چرخه‌های ۱۰۰ هزار ساله هستند، او دریافت که تغییرات قوی‌تر در مدار زمین با تغییرات ضعیف‌تر در یخ‌زایی مرتبط هستند. ارتباط بین این دو شامل روابط پیچیده‌ای است زیرا ۳ عنصر مختلف مدار زمین؛ مدار بیضوی، انحراف و پیش‌روی، همراه با سیستم اقلیمی پیچیده زمین باید در نظر گرفته شوند. مشکل ۱۰۰٬۰۰۰ ساله. یک فرضیه قبلی بر این بود که چرخه‌های یخبندان ۱۰۰ هزار ساله در ۸۰۰ هزار سال گذشته نتیجه تغییرات چرخه‌ای در مدار بیضوی زمین هستند. در سال
تغییرات چرخه‌ای در مدار بیضوی زمین هستند. در سال ۲۰۱۰، لیسیکی یک ارتباط منفی بین شدت چرخه‌های یخبندان و مدار بیضوی زمین در طول ۱٫۲ میلیون سال گذشته کشف کرد و احتمال بی‌ثباتی داخلی اقلیم زمین در ارتباط با چرخه‌های مداری آن را پیشنهاد داد. لیسیکی پیشنهاد کرد که این ارتباط منفی ناشی از محدود شدن بازخوردهای داخلی اقلیم توسط دوره‌های پیش‌روی قوی است. لیسیکی همچنین پیشنهاد کرد که عوامل داخلی طولانی‌مدت ممکن است مسئول باشند، مانند چرخه کربن یا صفحات یخی، گرچه تحقیقات بیشتری مورد نیاز است.
یگان ۱۸۰۰۰ یکی از لشکرهای نیروی قدس ، بازوی زبده فراسرزمینی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران (سپاه) است. این یگان به رهبری فرمانده سپاه پاسداران انقلاب اسلامی؛ علی حسن مهدوی، فعالیت‌های نظامی و پشتیبانی لجستیکی را برای تقویت نفوذ ایران در منطقه هماهنگ می‌کند. این یگان عمدتاً در داخل سوریه فعالیت می‌کند و نقش مهمی در حمل و نقل و هماهنگی کالاهای غیرقانونی از جمله سلاح و تجهیزات نظامی برای تقویت نیروهای نیابتی منطقه‌ای و منافع استراتژیک نظام جمهوری اسلامی ایران ایفا می‌کند. فعالیت‌های کلیدی. هماهنگی حمل و
ایفا می‌کند. فعالیت‌های کلیدی. هماهنگی حمل و نقل. واحد ۱۸۰۰۰ بر سازماندهی و تدارکات عملیات قاچاق نظارت دارد و از تحویل سلاح و سایر کالاهای قاچاق به گروه های مورد حمایت ایران مانند حزب الله و سایر شبه نظامیان فعال در سوریه و مناطق همجوار اطمینان می دهد. این فعالیت‌ها جزء کلیدی تلاش‌های گسترده‌تر ایران برای گسترش نفوذ خود در خاورمیانه است. همکاری با سایر یگان های سپاه قدس. این یگان در انتقال سلاح به نیروهای نیابتی ایران در سوریه، لبنان ، کرانه باختری و غزه با سایر بخش‌های نیروی قدس همکاری نزدیک دارد. این
با سایر بخش‌های نیروی قدس همکاری نزدیک دارد. این یگان همراه با واحدهایی مانند واحد ۱۹۰ که مسئولیت لجستیک حمل و نقل و قاچاق تسلیحات را بر عهده دارد، واحد ۷۰۰ که متخصص در قاچاق تجهیزات به عناوین مختلف برای فرار از کشف و یگان ۳۴۰ به سرپرستی حمید فاضلی است، در حمایت از گروه‌های موشکی و موشکی خاص توسط اسرائیل نقش دارد. حرکت النجبه . این همکاری ها شبکه لجستیکی گسترده ای را تشکیل می دهد که از اهداف نظامی و ژئوپلیتیکی ایران در سوریه و فراتر از آن پشتیبانی می کند. استفاده از پوشش بشردوستانه. واحد ۱۸۰۰۰ در استفاده
استفاده از پوشش بشردوستانه. واحد ۱۸۰۰۰ در استفاده از ماموریت های کمک های بشردوستانه به عنوان پوششی برای انتقال مخفیانه تسلیحات نقش داشته است. شایان ذکر است، در جریان عواقب زلزله بهمن ۱۴۰۱ سوریه ، طبق گزارش‌ها، این یگان، قاچاق تجهیزات نظامی را تحت عنوان ارسال کمک تسهیل می‌کرد. چنین تاکتیک‌هایی نیروی قدس را قادر می‌سازد تا تحریم‌ها و نظارت‌های بین‌المللی را دور بزند و در عین حال به تقویت نیروهای نیابتی منطقه‌ای ایران ادامه دهد. رهبری. بر اساس گزارش ها، فرماندهی این یگان توسط فرمانده حسن مهدوی، که نقشی محوری
این یگان توسط فرمانده حسن مهدوی، که نقشی محوری در هماهنگی این عملیات های مخفی ایفا می کند، بر عهده دارد. تحت رهبری او، واحد ۱۸۰۰۰ نقش مهمی در حفظ نفوذ ایران در سوریه و خاورمیانه گسترده‌تر داشته است. یکی دیگر از رهبران محمدرضا زاهدی بود که در حمله هوایی سال ۱۴۰۲ به کنسولگری ایران در دمشق کشته شد. اهمیت استراتژیک. واحد ۱۸۰۰۰ نمونه ای از استراتژی نیروی قدس برای استفاده از عملیات های مخفیانه برای گسترش نفوذ ایران در سراسر خاورمیانه و در عین حال دوری از نظارت بین المللی است. این یگان با استفاده از شبکه های مخفی
المللی است. این یگان با استفاده از شبکه های مخفی قاچاق و پوشش های بشردوستانه به حمایت از اهداف نظامی و سیاسی ایران در منطقه ادامه می دهد.
بثانی لیست اهلمن یک زمین‌شناس آمریکایی و استاد علوم سیاره‌ای در مؤسسه فناوری کالیفرنیا است. اهلمن یکی از محققان برجسته در زمینه زمین‌شناسی سیاره‌ای است و همچنین رئیس انجمن سیاره‌ای، مدیر مؤسسه مطالعات فضایی کک و دانشمند پژوهشی در آزمایشگاه پیشرانه جت ناسا است. تحصیلات و حرفه اولیه. اهلمن در جنوب کالیفرنیا متولد شد و در تالاهاسی، فلوریدا بزرگ شد. او در سال ۲۰۰۴ مدرک لیسانس هنر خود را از دانشگاه واشینگتن در سنت لوئیس دریافت کرد، جایی که به عنوان یکی از بورسیه‌های کامپتون شناخته شد. در سال دوم خود، وی موفق به
کامپتون شناخته شد. در سال دوم خود، وی موفق به دریافت بورسیه بری ام. گلدواتر و بورسیه موریس ک. اودال شد. او با پروفسور ریموند آرویدسون در عملیات مریخ‌نوردهای اسپیریت و فرصت در JPL برای ۹ ماه اول عملیات آن‌ها همکاری کرد و همراه با گروهی از دانشجویان آکادمی اخترزیست‌شناسی ناسا آمس، روی یک مقاله دربارهٔ فواید اکتشاف انسانی در مریخ کار کرد. او سپس در سال ۲۰۰۴ به عنوان بورسیه رودز در دانشگاه آکسفورد تحصیل کرد. در آنجا، دو مدرک کارشناسی ارشد علوم دریافت کرد؛ یکی در تغییرات زیست‌محیطی و مدیریت تحت راهنمایی جان
در تغییرات زیست‌محیطی و مدیریت تحت راهنمایی جان بوردمن که در سال ۲۰۰۵ اهدا شد، و دیگری در جغرافیا تحت راهنمایی هدر وایلز که در سال ۲۰۰۷ اعطا شد. در طول حضور خود در آکسفورد، او در تحلیل داده‌های سنجش از دور برای ارزیابی سایت‌های امن فرود برای مریخ‌نوردهای اکتشافی مریخ در یک مطالعه سال ۲۰۰۵ مشارکت کرد. پایان‌نامه کارشناسی ارشد تحقیقاتی او در جغرافیا با عنوان «توسعه تکنیک‌های کمی برای ارزیابی مورفولوژی شکست سنگ‌ها: یک مطالعه موردی از سنگ‌های بازالتی در منطقهچنل اسکیبلندز، واشینگتن، ایالات متحده» بود. اهلمن
اسکیبلندز، واشینگتن، ایالات متحده» بود. اهلمن سپس به ایالات متحده بازگشت تا برای دریافت مدرک کارشناسی ارشد و دکترای خود در علوم زمین‌شناسی به دانشگاه براون بپیوندد و در گروه تحقیقاتی جان اف. ماسترد فعالیت کند. در دوران دکترا، تمرکز او بر مطالعه مریخ تغییر یافت و از داده‌های طیفی مداری ابزار CRISM، یک طیف‌سنج مرئی-مادون قرمز بر روی مدارگرد شناسایی مریخ که داده‌هایی از سطح و جو مریخ جمع‌آوری می‌کند، استفاده کرد. CRISM برای شناسایی امضای طیفی مواد معدنی مختلف استفاده می‌شود تا مواد معدنی موجود در مریخ را
استفاده می‌شود تا مواد معدنی موجود در مریخ را شناسایی کرده و فرضیاتی دربارهٔ فرآیندهای زمین‌شناسی که سیاره را در طول تاریخ آن شکل داده‌اند، ایجاد کند. با استفاده از داده‌های CRISM، اهلمن اولین کسی بود که سنگ‌های دارای کربنات را در مریخ شناسایی کرد که نشان‌دهنده این است که آبی که در زمان تشکیل این سنگ‌ها روی مریخ وجود داشته، دارای pH خنثی تا قلیایی بوده است. او همچنین شواهدی برای وجود ماده معدنی تولیدکننده متان به نام سرپانتین در مریخ کشف کرد. این کشف ممکن است نشانه‌ای از حیات گذشته در مریخ باشد، زیرا
است نشانه‌ای از حیات گذشته در مریخ باشد، زیرا سرپانتین از ماده معدنی به نام اولیوین از طریق یک فرایند هیدروترمال به وجود می‌آید که می‌تواند به‌عنوان منبع انرژی برای میکروب‌های تولیدکننده متان عمل کند. پایان‌نامه دکترای او که در سال ۲۰۱۰ با عنوان «محیط‌های اولیه مریخ از طریق طیف‌سنجی نزدیک به مادون قرمز مواد معدنی تغییر یافته» منتشر شد، به بررسی فرآیندهای آبی که در دوران اولیه تاریخ مریخ (دوران نواچین؛ بیشتر از ۳٫۷ میلیارد سال پیش) رخ داده بودند، پرداخت. این پژوهش تا حدی با هدف درک بهتر تغییرات قابلیت سکونت
پژوهش تا حدی با هدف درک بهتر تغییرات قابلیت سکونت مریخ در طول زمان و نیز فهمیدن چگونگی تکامل محیط‌های آبی در مریخ انجام شد. پایان‌نامه او جایزه جوکوسکی دانشگاه براون را برای پایان‌نامه برجسته دکترا دریافت کرد. پس از دریافت مدرک دکترا، اهلمن به‌عنوان یک بورسیه ماری کوری اتحادیه اروپا در مؤسسه اخترفیزیک فضایی در دانشگاه پاریس سود فعالیت کرد.
بس وارد یک اقیانوس‌نگار، زیست‌ژئوشیمی‌دان، میکروبیولوژیست اهل ایالات متحده و استاد «ویلیام جی. سینکلر» در دانشگاه پرینستون است. مطالعات وارد شامل چرخه نیتروژن در دریا و در مقیاس جهانی است و بررسی می‌کند که چگونه موجودات دریایی مانند فیتوپلانکتون‌ها و باکتری‌ها بر این چرخه تأثیر می‌گذارند. او نخستین زنی بود که جایزه جایزه جی. اولین هاچینسون از انجمن علوم آبزی‌شناسی و اقیانوس‌شناسی را برای کار پیشگامانه‌اش در به‌کارگیری روش‌های مولکولی در تبدیل‌های نیتروژن و متان و همچنین تعمیم نرخ‌های زیست‌ژئوشیمیایی در سطح
و همچنین تعمیم نرخ‌های زیست‌ژئوشیمیایی در سطح ارگانیسم به نرخ‌های کل بوم‌سازگان دریافت کرد. تحصیلات و آغاز حرفه. بس وارد مدرک کارشناسی علوم خود را در رشته زیست‌شناسی حیوانات از دانشگاه ایالتی میشیگان در سال ۱۹۷۶ دریافت کرد. او سپس در سال ۱۹۷۹ مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته اقیانوس‌نگاری زیستی از دانشگاه واشینگتن دریافت کرد و بعد از آن در همان دانشگاه در سال ۱۹۸۲ دکتری خود را گرفت. اولین کارهای وارد بر کمّی‌سازی نرخ‌های تبدیل نیتروژن توسط باکتری‌ها و فیتوپلانکتون‌ها متمرکز بود، و او سردبیر نسخه ویژه‌ای
متمرکز بود، و او سردبیر نسخه ویژه‌ای از مجله "شیمی دریایی" در سال ۱۹۸۵ با عنوان «چرخه‌های نیتروژن آبی» بود. پس از دریافت دکتری، وارد به عنوان زیست‌شناس و اقیانوس‌نگار در مؤسسه اقیانوس‌شناسی اسکریپس در سن دیگو، کالیفرنیا مشغول به کار شد، جایی که همچنین ریاست گروه تحقیقاتی زنجیره غذایی را بر عهده داشت. حرفه. بس وارد در سال ۱۹۸۹ به عنوان استاد علوم دریایی در دانشگاه کالیفرنیا، سانتا کروز مشغول به کار شد. از سال ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۸، وارد رئیس دپارتمان علوم اقیانوسی دانشگاه کالیفرنیا، سانتا کروز بود و سپس در سال ۱۹۹۸
کالیفرنیا، سانتا کروز بود و سپس در سال ۱۹۹۸ به عنوان استاد دپارتمان ژئوساینس در دانشگاه پرینستون مشغول به تدریس شد. در سال ۲۰۰۶، وارد رئیس دپارتمان ژئوساینس دانشگاه پرینستون شد و از آن زمان این سمت را حفظ کرده است. وارد در طول حرفه خود، مسئولیت‌های مختلفی مانند دانشمند مهمان و عضویت در هیئت امناء را در مؤسسات مختلفی همچون مؤسسه علوم اقیانوسی برمودا، آزمایشگاه دریایی پلیموت و مؤسسه ماکس پلانک برای زیست‌شناسی تکاملی به عهده داشته است. تا سال ۲۰۱۸، وارد ۲۱ دانشجوی دکترا و ۲۰ پژوهشگر پسادکترا را راهنمایی کرده
دکترا و ۲۰ پژوهشگر پسادکترا را راهنمایی کرده است. به‌طور کلی، وارد و اعضای آزمایشگاهش تحقیق می‌کنند که چگونه باکتری‌ها و فیتوپلانکتون‌ها نیتروژن را در اکوسیستم‌های دریایی و ساحلی تبدیل و استفاده می‌کنند و برای این منظور از تکنیک‌های مختلف مولکولی و تجزیه و تحلیل ایزوتوپی استفاده می‌کنند. وارد زمان زیادی را در سفرهای تحقیقاتی و اکتشافی صرف می‌کند و در حالی که روزها تا هفته‌ها در دریا است، تحقیقات انجام می‌دهد (و گاهی اوقات از راه دور تدریس می‌کند). چرخه نیتروژن. منطقه‌هایی در اقیانوس که اکسیژن کمی دارند، به
منطقه‌هایی در اقیانوس که اکسیژن کمی دارند، به نام منطقه‌های فاقد اکسیژن (ODZs)، مناطق مهمی برای چرخه نیتروژن هستند، در حالی که تنها حدود ۰٫۱–۰٫۲٪ از حجم کل اقیانوس‌های جهان را تشکیل می‌دهند. بیش از یک چهارم از کل نیتروژن موجود در اقیانوس‌ها در منطقه‌های فاقد اکسیژن به فرم‌های گازی نیتروژن (مانند N2، N2O) از طریق مسیرهای مختلف تبدیل نیتروژن از جمله دنیتریفیکاسیون و آنممکس از دست می‌رود، اما نرخ‌های تبدیل نیتروژن و نوع تبدیل‌هایی که در منطقه‌های فاقد اکسیژن رخ می‌دهد، هنوز نامشخص است و موضوع بسیاری از
رخ می‌دهد، هنوز نامشخص است و موضوع بسیاری از تحقیقات وارد است. وارد و آزمایشگاهش یک روش نشان‌گذاری ایزوتوپی برای اندازه‌گیری نرخ کاهش N2O در اقیانوس آرام شمالی گرمسیری شرقی توسعه دادند و دریافتند که دنیتریفیکاسیون ناقص در منطقه‌های فاقد اکسیژن باعث افزایش تجمع N2O و در نهایت خروج آن به جو می‌شود. N2O یک گاز گلخانه‌ای قوی است و تحقیقات وارد نشان می‌دهد که گسترش منطقه‌های فاقد اکسیژن در اقیانوس جهانی ممکن است میزان N2O وارد شده به جو را افزایش دهد. خدمات حرفه‌ای. وارد در پانل‌های داوری برنامه‌های تحصیلات
وارد در پانل‌های داوری برنامه‌های تحصیلات تکمیلی دانشگاه‌ها، برنامه‌های اقیانوس‌شناسی مؤسسات و برنامه‌های تأمین مالی مؤسسه ملی علوم خدمت کرده است.
رومی القحطانی (۲۹ ژوئیهٔ ۱۹۹۵) مدل سعودی است. زادۀ ریاض، دارای مدرک دندانپزشکی از دانشگاه ملک سعود است. عنوان ملکهٔ زیبایی عربستان سعودی در سال ۲۰۲۱ را به دست آورد. او در سال ۲۰۲۲ عنوان ملکهٔ زیبایی عرب را به دست آورد. در چندین مسابقه زیبایی شرکت کرده و در زمینه‌های محیط زیست، مسائل اجتماعی و توانمندسازی زنان فعال است. زندگی و پیشه. رومی القحطانی در ۲۹ ژوئیهٔ ۱۹۹۵ در ریاض، پایتخت عربستان سعودی زاده شد. در رشتهٔ پزشکی و جراحی دهان و دندان تحصیل کرد و تحصیلات دانشگاهی خود را با موفقیت در دانشگاه ملک سعود به
دانشگاهی خود را با موفقیت در دانشگاه ملک سعود به پایان رساند. با این حال، او در بسیاری از زمینه‌های دیگر کار می‌کند. فعالیت خود را در شبکه‌های اجتماعی در سال ۲۰۱۶ آغاز کرد، اما فعالیت عملی واقعی در سال ۲۰۱۸ با شرکت در رویدادها، جشن‌ها و مهمانی‌های گوناگون، آغاز شد.در سازماندهی بسیاری از مهمانی‌ها و رویدادهای مهم در داخل عربستان تحت نظارت شرکتی که مالک آن است، شرکت کرد. همچنین از حساب‌های رسانه‌های اجتماعی خود برای کار به عنوان یک فعال و وبلاگ نویس استفاده کرد و شمار بسیار دنبالگرش شدند. او در مسابقات ملکهٔ
و شمار بسیار دنبالگرش شدند. او در مسابقات ملکهٔ زیبایی شرکت کرد. پس از کسب عنوان ملکهٔ زیبایی عربستان سعودی در سال ۲۰۲۱، او شروع به اشتراک گذاری عکس‌هایی از پشت صحنه مراسم تاج‌گذاری خود از طریق حساب کاربری اینستاگرام خود کرد. در دیگر مسابقات زیبایی نیز شرکت کرد و تنها به رقابت‌های داخلی خود را محدود نکرد. او شروع به گسترش حرفهٔ خود و ورود به مسابقات بین‌المللی کرد، جایی که بیش از یک عنوان کسب کرد.در سال ۲۰۲۲، او لقب ملکهٔ زیبایی صلح عرب را به دست آورد. همچنین عناوین ملکهٔ زیبایی زنان عربستانی را به خود
عناوین ملکهٔ زیبایی زنان عربستانی را به خود اختصاص داد. رومی القحطانی در رقابت‌هایی شرکت کرده است، از جمله: ملکهٔ زیبایی اروپا کانتیننتال در ناپل، مسابقهٔ ملکهٔ زیبایی خاورمیانه، مسابقهٔ ملکهٔ زیبایی وحدت عربی که برندهٔ این عنوان شد، ملکهٔ زیبایی آسیا که برنده شد، مسابقه بین‌المللی زیبایی زنان در رم، مسابقه بین‌المللی ملکهٔ زیبایی جهان در کامبوج، مسابقهٔ ملکهٔ زیبایی جهان عرب در مصر، مسابقهٔ ملکهٔ زیبایی وحدت عربی در الجزایر و مسابقه ملکهٔ زیبایی خاورمیانه و شمال آفریقا در عراق. در سال ۲۰۲۴ به دستاورد
و شمال آفریقا در عراق. در سال ۲۰۲۴ به دستاورد جدیدی دست یافت، زیرا توسط هیئت داوران به عنوان یکی از ۸ شرکت کننده‌ای انتخاب شد که آن سال برای عنوان دوشیزه جهان رقابت کردند، که یک دستاورد در سطح محلی نیز است، زیرا برای اولین بار بود که پرچم پادشاهی عربستان سعودی بر روی صحنه این مسابقه برافراشته شد. زندگی شخصی. او مجرد است.از باشگاه النصر عربستان حمایت می‌کند.رومی القحطانی بر خلاف معمول، از پوشیدن بیکینی در طول مسابقات امتناع می‌ورزد و او به غیر از مایو، با لباس شنای سفارشی در مسابقهٔ دوشیزه آسیا حاضر شد. او
شنای سفارشی در مسابقهٔ دوشیزه آسیا حاضر شد. او خود را سفیر پادشاهی عربستان سعودی می‌داند و نه فقط یک شهروند زیبا. طبق گفته‌های خود، او از طریق این مسابقات تلاش می‌کند که ایدهٔ درستی از میراث عربستان سعودی را به جهان خارج منتقل کند.
ماروخا مایو (؛ – ) با نام اصلی آنا ماریا گومس گونسالس نقاش سورئالیست اهل اسپانیا بود. او به عنوان یکی از هنرمندان نسل '۲۷ در جنبش آوانگارد اسپانیا شناخته می‌شود. زندگی‌نامه. ماروخا مایو چهارمین دختر از چهارده فرزند خانوادهٔ خوستو گومس مایو (مقام رسمی گمرک و اهل مادرید) و ماریا دل پیلار گونسالس لورنسو، که در ۵ ژانویه ۱۹۰۲ در شهر بیویرو اسپانیا به دنیا آمد. او خواهر بزرگتر مجسمه‌ساز کریستینو مایو (زادهٔ شهر توی در ۱۹۰۵) بود. سال‌های اولیه. هنگامی که ماروخا مایو دختر کوچکی بود، بین زندگی کردن با والدینش و
مایو دختر کوچکی بود، بین زندگی کردن با والدینش و زندگی در کنار عمه‌اش (جولیانا لاسترس کارر) و دایی‌اش (رامیرو گونزالس لورنزو) جابه‌جا می‌شد. در دوران زندگی با عمه و دایی‌اش، او احساس کرد که از این محیط الهام می‌گیرد تا خود را از طریق هنر بیان کند. پس از تولد یکی از برادرانش، خانواده به آبیلس نقل مکان کردند، و مابین سال‌های ۱۹۱۳ تا ۱۹۲۲ در آنجا ماندند. در سال ۱۹۲۲، زمانی که ۲۰ ساله بود، خانواده مایو به مادرید نقل مکان کردند. در آنجا، او در آکادمی سلطنتی هنرهای زیبا در سان فرناندو کرد تحصیل کرد و تا سال ۱۹۲۶
زیبا در سان فرناندو کرد تحصیل کرد و تا سال ۱۹۲۶ در آنجا ماند. در مادرید او با هنرمندان، نویسندگان و صاحب‌نظرانی از نسل '۲۷ اسپانیا آشنا شد، از جمله سالوادور دالی، کونچا مندس، ارنستو خیمنس کابایرو، گره‌گوریو پریتو، فدریکو گارسیا لورکا، مارگاریتا مانسو، لوئیس بونوئل، ماریا زامبرانو و رافائل آلبرتی، که او ارتباط نزدیکی با آن‌ها داشت تا زمانی که رافائل آلبریتی با ماریا ترسا لئون آشنا شد. او همچنین گروهی از زنان نسل ۱۹۲۷ به نام «"لاس سینسومبررو"» (به فارسی: «آن‌هایی که کلاه ندارند») را تشکیل داد. به‌طور خاص، او
که کلاه ندارند») را تشکیل داد. به‌طور خاص، او با کونچا مندس و جوزفینا کاناریاس ارتباط و دوستی نزدیکی داشت. ماروخا مایو در دهه ۱۹۲۰، همچنین در بسیاری از نشریات ادبی فعالیت می‌کرد و چندین کتاب منتشر کرد. فیلسوف لیبرال و نظریه‌پرداز اسپانیایی خوزه ارتگا یی گاست آثار او را در سال ۱۹۲۸ به رسمیت شناخت و اولین نمایشگاه او را در «"رِویستا دِ اوسیدنته"» ترتیب داد که با استقبال زیادی مواجه شد و به خاطر اصالت و طراوت آثارش تحسین شد. این نمایشگاه شامل ده نقاشی روغنی بود که شهرهایی زیر نور آفتاب را با گاوبازان و زنان
که شهرهایی زیر نور آفتاب را با گاوبازان و زنان مادریدی را به نمایش می‌گذاشت و همچنین چاپ‌های رنگی از ماشین‌آلات، ورزش‌ها و سینما از اوایل قرن بود. این نمایشگاه نقطه آغازینی بود که مایو برای آثارش قضاوت شد و نه جنسیتش. در این دوران، نقاشی‌های مایو به موضوعاتی از قبیل واقع‌گرایی جدید یا رئالیسم جادویی که توسط منتقد و مورخ آلمانی «فرانتس رو» در کتاب "رئالیسم جادویی" در سال ۱۹۲۵ مطرح شده بود، پرداخته بود. به گفته بیوگرافی‌نویس شیرلی مانجینی، «اگرچه تاریخ‌نگاران هنر آوانگارد اسپانیایی آغاز جنبش را در فعالیت‌های
هنر آوانگارد اسپانیایی آغاز جنبش را در فعالیت‌های سالوادور دالی، لوئیس بونوئل، فدریکو گارسیا لورکا و دانشجوی دیگر در «رزیدنسیا»، خوزه بلو قرار می‌دهند، اما دیدگاه هنری مایو عامل مهمی در جنبش آوانگارد اسپانیایی بود.» نقاشی‌های او در دهه ۱۹۲۰ سرگرمی‌های شهری و ورزش‌ها را به تصویر می‌کشند که در چینش‌های پیچیده و تداخل‌یافته‌ای طراحی شده‌اند و جنب و جوش زندگی مدرن را به نمایش می‌گذارند. این آثار، مانند «"لا وربنا"» (جشنواره) در سال ۱۹۲۷، ترکیبی از فرم‌های به‌دقت تعریف‌شده و با رنگ‌های روشن است. دهه ۱۹۳۰ و
تعریف‌شده و با رنگ‌های روشن است. دهه ۱۹۳۰ و جمهوری دوم اسپانیا. آثار ماروخا مایو در اوایل دهه ۱۹۳۰ به‌طور فزاینده‌ای سورئالیستی شد، شامل زبان بصری هندسی و موضوعاتی که از میوه‌ها تا ساختارهای کشاورزی را در بر می‌گرفت، همچنین او دیسک‌های سرامیکی با تم‌هایی از ماهی‌ها و گاوها ساخت. ماروخا از سال ۱۹۳۱ همکاری نزدیکی با رافائل آلبرتی داشت. در این سال‌ها او سری نقاشی‌های "کلوآکاس" (چاه فاضلاب) و "کامپانیاریوس" (برج‌های ناقوس) را نقاشی کرد. اولین نمایشگاه او در پاریس در گالری پیر لوب در سال ۱۹۳۲ برگزار شد. در آنجا
در گالری پیر لوب در سال ۱۹۳۲ برگزار شد. در آنجا او وارد مرحله سورئالیستی خود شد. او در سال ۱۹۳۳ به مادرید بازگشت و به‌طور فعال در انجمن هنرمندان ایبریایی شرکت کرد. این آغاز دوره‌ای بود که در آن علاقه‌های مایو بر روی نظم هندسی و پیچیدگی‌های طبیعت تأکید داشت. در همان سال، مایو که به رافائل آلبرتی وفادار بود، تدریس را به عنوان استاد نقاشی در مؤسسه آره‌والو، در مدرسه مؤسسه مادرید، و در مدرسه سرامیک مادرید آغاز کرد، و در آنجا مجموعه‌ای از بشقاب‌ها را طراحی کرد که امروزه در در دسترس نیست و در آنجا مفاهیم ریاضی و
امروزه در در دسترس نیست و در آنجا مفاهیم ریاضی و هندسی را برای استفاده در سرامیک آموخت. او به‌طور منظم با میگل اِرناندز وقت می‌گذراند، با او رابطه عاطفی داشت و همچنین در کنار هم درام "فرزندان سنگ" را برنامه‌ریزی کردند که الهام گرفته از رویدادهای «کاساس ویخاس» بود. از سال ۱۹۳۶، او دوران سازنده‌اش را آغاز کرد، در حالی که هنوز با نقاشان سورئالیست در لندن و بارسلون نمایشگاه برگزار می‌کرد. ماروخا مایو به عنوان معلم در «مأموریت‌های آموزشی» شرکت کرد که او را به وطنش گالیسیا نزدیک‌تر کرد، جایی که پس از چند ماه با
گالیسیا نزدیک‌تر کرد، جایی که پس از چند ماه با جنگ داخلی اسپانیا مواجه شد. در ماه مه ۱۹۳۶، سومین نمایشگاه فردی او برگزار شد که توسط ADLAN در مرکز مطالعات و اطلاعات ساخت‌وساز در خیابان سن خرونیمو مادرید سازماندهی شد، با مجموعه‌ای از شانزده نقاشی از مجموعهٔ «کلوآکاس و کامپانیاریوس»، دوازده اثر از مجموعهٔ «معماری‌های معدنی و گیاهی» و شانزده طرح از «دستورهای روستایی»، که در سال ۱۹۴۹ در کتابخانه کلن با مقدمه‌ای از ژان کاسو منتشر شد. سپس او نمایشگاهی با آنخل پلانلس از سورئالیسم بین‌المللی در گالری‌های نیو
پلانلس از سورئالیسم بین‌المللی در گالری‌های نیو برلینگتون لندن داشت. با بروز جنگ داخلی اسپانیا در سال ۱۹۳۶، ماروخا به پرتغال پناه برد. تمامی آثار سرامیکی او از این دوران در جنگ نابود شد. بعدها، گابریلا میسترال، که در آن زمان سفیر شیلی در پرتغال بود، به مایو کمک کرد تا به بوئنوس آیرس منتقل شود، جایی که از سوی انجمن دوستان هنر دعوت شد تا مجموعه‌ای از کنفرانس‌ها دربارهٔ یک موضوع محبوب در هنر اسپانیایی، «فرایند تاریخی در مسیر هنرهای تجسمی»، در مونته‌ویدئو و سپس در بوئنوس آیرس برگزار کند. تبعید. هنگامی که جنگ
در بوئنوس آیرس برگزار کند. تبعید. هنگامی که جنگ داخلی اسپانیا آغاز شد، ماروخا مایو به تبعید در آرژانتین رفت. در طول تبعید خود، همکاران مرد او در خلق هنر پیشرو اسپانیایی، احزاب و جنبش‌های سورئالیستی شروع به تحریم او کردند که منجر به حذف او از تاریخ هنر پیشرو اسپانیایی شد. تا سال‌های اخیر، نام مایو به ندرت در متون اسپانیایی در مورد تاریخ هنر و فرهنگ ذکر می‌شد. او بیشتر به خاطر روابط شخصی‌اش و رفتارهای جنجالی‌اش شناخته می‌شد — مانند برنده شدن در یک «مسابقه التحاد» و دوچرخه‌سواری به داخل کلیسا در حین برگزاری
و دوچرخه‌سواری به داخل کلیسا در حین برگزاری مراسم عشای ربانی— تا به خاطر آثار هنری‌اش. اغلب او را تنها به عنوان «نماد» یا «الهام‌بخش» نسل ۲۷ معرفی می‌کردند. در آرژانتین، مایو سریعاً در اثر همکاری‌اش با مجله پیشرو سور که خورخه لوئیس بورخس نیز در آن مشارکت داشت، مورد توجه واقع شد. این دوران از زندگی او بود که به سفر اختصاص داده شد، جایی که بین اروگوئه و بوئنوس آیرس دررفت و آمد بود و به طراحی، نقاشی و در نهایت خلق آثار هنری می‌پرداخت. او همچنین نمایشگاه‌هایی در پاریس، برزیل و نیویورک برگزار کرد. اولین آثار او
پاریس، برزیل و نیویورک برگزار کرد. اولین آثار او در اینجا ادامه‌دهنده مسیری بودند که با "غافلگیری گندم" آغاز کرده بود و شامل آثاری مانند "معماری انسانی"، "آهنگ خوشه‌ها" و "پیام دریا" بود. در مجموعهٔ "ماسک‌ها"، مایو مستقیماً از پرستش‌های همگرا در آمریکا الهام گرفت. او در این دوران با دوستش آلفونسو ریس، سفیر مکزیک در آرژانتین، وقت می‌گذراند و تا سال ۱۹۳۸ با او بود تا در همان سال به مکزیک بازگشت. در ۲ اوت ۱۹۳۸، "کاتاتای در گور" فدریکو گارسیا لورکا با حضور آلفونسو ریس و موسیقی ژائومه پاهیسه و صحنه‌آرایی مایو
ریس و موسیقی ژائومه پاهیسه و صحنه‌آرایی مایو به نمایش درآمد. در سال ۱۹۳۹، او به سانتیاگو شیلی سفر کرد و به دعوت از چندین کنفرانس سخنرانی کرد. از دوران حضور او در بوئنوس آیرس، موزه نقاشی و طراحی مجموعه‌ای از دو نقاشی رنگ روغن روی کاغذ از مایو را در اختیار دارد که حیواناتی نیمه‌واقعی و نیمه‌فانتزی را به تصویر می‌کشند. در سن ۳۶ سالگی، او کتابی با عنوان «"آنچه در هنر اسپانیا به واسطه آثار من مردمی است"» در سال ۱۹۳۹ منتشر کرد و دست به نقاشی پرتره‌های زنان زد که سبک آن، پیش‌درآمدی بر هنر پاپ در ایالات متحده
که سبک آن، پیش‌درآمدی بر هنر پاپ در ایالات متحده آمریکا بود. در سال ۱۹۴۲، کتاب "ماروخا مایو" با مقدمه‌ای از رامون گومز د لا سرنا منتشر شد. بین سال‌های ۱۹۴۵ و ۱۹۵۷، مایو دوره‌ای تاریک را پشت سر گذاشت؛ حضور عمومی و نمایشگاه‌های او کم‌تر شد. در سال ۱۹۴۵، او به شیلی رفت و به همراه پابلو نرودا از وینیا دل مار و جزیره ایستر (جزیره عید پاک) بازدید کرد و به دنبال الهام برای طراحی یک نقاشی دیواری برای یک سالن نمایش در لس آنجلس از بوئنوس آیرس بود که در اکتبر همان سال افتتاح شد. در ۱۱ اکتبر ۱۹۴۸، مایو آرژانتین را ترک
افتتاح شد. در ۱۱ اکتبر ۱۹۴۸، مایو آرژانتین را ترک کرد و به نیویورک رفت. در مارس ۱۹۵۰، او در «گالری سیلوانگی» در پاریس نمایشگاه برگزار کرد و در سال ۱۹۵۹ در «گالری بونینو» در بوئنوس آیرس. در نهایت، او از نیویورک به مادرید سفر کرد و در سال ۱۹۶۲ پس از ۲۵ سال تبعید، به اسپانیا بازگشت.
استر آبردین هولم (۶ ژانویه ۱۹۰۴ – ۴ مه ۱۹۸۴) یک آکادمیسین آمریکایی بود که فعالیت خود را به‌عنوان دیرینه‌شناس آغاز کرد و بعدها به زمین‌شناسی کاربردی روی آورد. اوایل زندگی. او در شیکاگو، ایلینوی به دنیا آمد و سفرهای متعددی به دریاچه میشیگان داشت که علاقه‌اش به زمین‌شناسی از آنجا آغاز شد. با تشویق مادرش، توانست هزینه تحصیل خود را در دانشگاه نورث‌وسترن از طریق کار به‌عنوان تندنویس در یک شرکت تبلیغاتی تأمین کند. او در ۱۵ اوت ۱۹۵۳ با دونالد اوت هولم ازدواج کرد که او را در حین کار در الجزایر ملاقات کرده بود. در آن