payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در فیزیک و در مهندسی الکترونیک، جریان تاریکی جریان الکتریکی نسبتاً کمی است که از طریق افزاره‌های حساس به نور مانند لامپ فوتوفزونگر، فوتودیود یا افزاره بارجفت‌شده جریان می‌یابد، حتی زمانی که هیچ فوتونی وارد افزاره نمی‌شود؛ این شامل بارهای تولید شده در آشکارساز است که هیچ تابش خارجی وارد آشکارساز نمی‌شود. در افزاره‌های غیرنوری به آن جریان نشتی بایاس معکوس گفته می‌شود و در همه دیودها وجود دارد. از نظر فیزیکی، جریان تاریکی به دلیل تولید تصادفی الکترون‌ها و حفره‌ها در ناحیه تخلیه افزاره است. جریان تاریکی یکی از
در ناحیه تخلیه افزاره است. جریان تاریکی یکی از منابع اصلی برای نویز در حسگرهای تصویر مانند افزاره‌های بارجفت‌شده است. الگوی جریان‌های تاریکی مختلف می‌تواند منجر به نویز با الگوی ثابت شود. تفریق قاب‌تاریک می‌تواند تخمینی از الگوی ثابت متوسط را حذف کند، اما همچنان یک نویز زمانی وجود دارد، زیرا جریان تاریکی خود دارای نویز شات است.
تاکویا آکاگوما (به ژاپنی: 赤熊 卓弥؛ زاده ۲۱ نوامبر ۱۹۸۹) یک بازیکن فوتبال ساحلی ژاپنی است. او به همراه تیم ملی فوتبال ساحلی ژاپن برنده مدال نقره جام جهانی فوتبال ساحلی ۲۰۲۱ شده است. آکاگوما با زدن ۱۱ گل در جام ملت‌های فوتبال ساحلی آسیا ۲۰۲۳ بهترین گل‌زن آن دوره جام لقب گرفت.
به مشخصات مردم ساکن در استان سیستان و بلوچستان ، مردم شناسی سیستان و بلوچستان می گویند. جمعیت مردم استان طی سرشماری سال ۱۳۹۵ ، ۲،۷۷۵،۰۱۴ نفر بوده است. اقوام. اقوام حاضر در استان سیستان و بلوچستان شامل فارس‌ها و بلوچ‌ها می‌شود. میزان پراکندگی اقوام به شرح زیر است: در پژوهشی که به سفارش شورای فرهنگ عمومی در سال ۱۳۸۹ انجام شد و برپایه یک بررسی میدانی و یک جامعه آماری از میان ساکنان ۲۸۸ شهر و حدود ۱۴۰۰ روستای سراسر کشور، درصد اقوامی که در این نظر سنجی نمونه‌گیری شد در این استان به قرار زیر بود: مذهب. استان
شد در این استان به قرار زیر بود: مذهب. استان سیستان و بلوچستان یکی از سرزمین‌های امروزی ایران است. اکثر مردم سیستان و بلوچستان ، اهل سنت حنفی مذهب هستند که غالباً بلوچ هستند، اگرچه اقلیتی قابل توجهی از مردم استان را هم شیعیان تشکیل می دهند. شیعیان را فارس ها، کرد ها و بخشی از بلوچ ها که بلوچ های شیعه تشکیل می دهند.فارس ها شامل سیستانی های بومی استان ، یزدی ها ، بیرجندی ها ، کرمانی ها و... می شوند. جمعیت شناسی. جمعیت استان سیستان و بلوچستان طی سرشماری سال ۱۳۹۵ ، ۲،۷۷۵،۰۱۴ نفر اعلام شد. جمعیت سیستان و
سال ۱۳۹۵ ، ۲،۷۷۵،۰۱۴ نفر اعلام شد. جمعیت سیستان و بلوچستان جمعیت جوانی است اما با توجه به کاهش موالید در دهه آخر به سمت میانسالی در حرکت است. این استان، بالاترین نرخ ولادت و نرخ باروری کشور را دارد. به همین دلیل از جوان ترین و دارای یکی از بالاترین نرخ رشد های جمعیت در بین استان ها است. در بین شهرستان ها پر جمعیت ترین شهرستان، شهرستان زاهدان و کمترین جمعیت مربوط به شهرستان زر آباد است. شهرستان چابهار به لحاظ مهاجر پذیری بعد از مرکز استان، بالاترین میزان مهاجرپذیری را داراست. جمعیت استان طی سرشماری های
مهاجرپذیری را داراست. جمعیت استان طی سرشماری های مختلف به شرح زیر است: پیوند به بیرون. پرتال استان سیستان و بلوچستان
کتابخانه ایالتی بامبرگ (به زبان آلمانی Staatsbibliothek Bamberg) یک کتابخانه عمومی، منطقه‌ای و تحقیقاتی است که تمرکز آن بر حوزه علوم انسانی است. کتابخانه ایالتی بامبرگ در بخش ضمیمه شرقی کاخ شاهزاده-اسقف سابق در بامبرگ قرار دارد و ایالت بایرن کتابخانه را اداره می کند. وظایف. کتابخانه ایالتی بامبرگ نقش مهمی در تأمین اطلاعات و منابع ادبی برای شهر و منطقه دارد و برای اهداف علمی، کار حرفه‌ای و آموزش شخصی در دسترس علاقه‌مندان قرار دارد. به عنوان یک کتابخانه منطقه‌ای، کتابخانه ایالتی بامبرگ آثار ادبی مربوط به
کتابخانه ایالتی بامبرگ آثار ادبی مربوط به بامبرگ و اوبرفرانکن را جمع‌آوری می‌کند. علاوه بر این، مواد مربوط به افرادی که از نظر تولد یا فعالیت با منطقه یا شهر ارتباط دارند نیز گردآوری می‌شود. مجموعه‌ها کتابخانه. در کتابخانه ایالتی بامبرگ حدود ١٠٠٠ نسخه خطی قرون وسطایی نگهداری می‌شود که عمدتاً هدایا از سوی امپراتور هاینریش دوم حستند و از جمله سه نسخه که به برنامهٔ حافظهٔ جهانی یونسکو تعلق دارند. به دلیل مجموعه غنی از نسخه‌های خطی قرون وسطی و کتاب‌های اولیه چاپی، کتابخانه ایالتی بامبرگ به عنوان یک کتابخانه
چاپی، کتابخانه ایالتی بامبرگ به عنوان یک کتابخانه پژوهشی با رتبه بین‌المللی شناخته می‌شود. کتابخانه ایالتی بامبرگ سالانه حدود ۵٠٠٠ رسانه را خریداری می‌کند به خصوص در مورد موضوعات جغرافیای تاریخی فرانکونی، تاریخ قرون وسطی، تاریخ هنر، کتاب شناسی و همچنین بر آثار ا. ت. آ. هوفمان و ژان پل. دیجیتالی شدن. بیشتر چاپ‌های قرن‌های شانزدهم تا نوزدهم بین سال‌های ١٣٩٨ تا ١۴٠٣ در چارچوب دیجیتالی‌سازی انبوه توسط گوگل دیجیتالی شدند. از آن زمان، حدود ۱۱۱.۵۰۰ عنوان دیجیتالی شده با بیش از ۳۴ میلیون صفحه از طریق فهرست این
شده با بیش از ۳۴ میلیون صفحه از طریق فهرست این کتابخانه‌ و همچنین گوگل بوکز به صورت آنلاین در دسترس هستند.
استر اپلین (زادنام ریچاردز؛ ۲۴ نوامبر ۱۸۹۵ – ۲۳ ژوئیه ۱۹۷۲) یک زمین‌شناس و دیرین‌شناس آمریکایی بود. او مدرک کارشناسی خود را در سال ۱۹۱۹ از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی دریافت کرد و بعدها مدرک فوق لیسانس خود را با تمرکز بر ریزسنگواره به پایان رساند. اپلین یکی از پیشگامان استفاده از ریزسنگواره برای تعیین سن تشکیل سنگ‌ها بود، به‌ویژه برای کاربرد در اکتشاف نفت در منطقه خلیج مکزیک. وظیفه او بررسی ریزسنگواره‌های جمع‌آوری‌شده از سوراخ‌های حفاری (به‌ویژه فورامینفرها) برای تعیین سن سنگ‌هایی بود که شرکت در حال حفاری
برای تعیین سن سنگ‌هایی بود که شرکت در حال حفاری آن‌ها بود. اکتشافات اپلین برای عملیات حفاری موفق در سراسر صنعت نفت بسیار حیاتی بود. علاوه بر این، مشارکت او در زمین‌شناسی و مطالعه ریزسنگواره نقش مهمی در کسب احترام زنان زمین‌شناس در این حوزه داشت. اوایل زندگی و تحصیل. اپلین با نام استر ریچاردز در ۲۴ نوامبر ۱۸۹۵ در نیوارک، اوهایو به دنیا آمد. پدرش گری ریچاردز، مهندس عمران در ارتش ایالات متحده بود و مادرش جنی دوور نام داشت. به دلیل شغل پدرش، او در شهرهای مختلف اوهایو زندگی کرد و بعدها در فورت دس موین، آیووا
اوهایو زندگی کرد و بعدها در فورت دس موین، آیووا سکونت داشت و نهایتاً در سن ۱۲ سالگی به سانفرانسیسکو نقل مکان کرد. ریچاردز از سال ۱۹۰۷ تا ۱۹۲۰ به همراه خانواده‌اش در جزیره آلکاتراز زندگی کرد. پدر او در ساخت زندان فدرال آلکاتراز مشغول به کار بود. استر از جزیره با کشتی برای رفت‌وآمد به مدرسه، شامل دبیرستان و سپس دانشگاه، استفاده می‌کرد. ریچاردز از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی در سال ۱۹۱۹ با مدرک افتخاری در رشته‌های سنگواره‌شناسی، زمین‌شناسی و جغرافیای طبیعی فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۹۲۰، او کالیفرنیا را ترک کرد و
شد. در سال ۱۹۲۰، او کالیفرنیا را ترک کرد و به هیوستون نقل مکان کرد تا برای شرکت نفت ریو براوو کار کند؛ جایی که توسط ادوین تی. دامبل استخدام شد. در دوران تحصیل در برکلی، ریچاردز تمرکز خود را بر روی سنگواره‌های بزرگ‌تر گذاشته بود. با این حال، این آموزش نظری برای حفاری‌های زیرزمینی چندان مفید نبود، زیرا بقایای سنگواره‌ها در نمونه‌های حفاری‌شده بسیار کوچک بودند و شناسایی مؤثر آن‌ها دشوار بود. او تشخیص داد که ریزسنگواره‌های موجود در نمونه‌های حفاری می‌توانند برای تطبیق تشکیلات زیرزمینی سنگ‌ها مفید باشند. سپس به
تطبیق تشکیلات زیرزمینی سنگ‌ها مفید باشند. سپس به کالیفرنیا بازگشت و به مطالعه ریزسنگواره‌شناسی پرداخت و مدرک فوق‌لیسانس خود را دریافت کرد. در سال ۱۹۲۳، ادوین تی. دامبل به‌طور مکرر استر ریچاردز را برای کار در میادین خارجی همراه با پل اپلین، یک زمین‌شناس میدانی مجرد، منصوب می‌کرد. رابطه آن‌ها به مرور زمان شکل گرفت، و آن‌ها در همان سال ازدواج کردند. او دو فرزند داشت: دختری به نام لوییس (متولد ۱۹۲۶) و پسری به نام پل جونیور (متولد ۱۹۲۷). حرفه و دستاوردها. در سال ۱۹۲۱، اپلین مقاله‌ای را در امهرست، ماساچوست ارائه
۱۹۲۱، اپلین مقاله‌ای را در امهرست، ماساچوست ارائه داد و نظریه خود را بیان کرد که ریزسنگواره‌ها می‌توانند در اکتشاف نفت، به‌ویژه تعیین سن تشکیل سنگ‌ها در منطقه خلیج مکزیک، مورد استفاده قرار گیرند. نظریه او توسط زمین‌شناسان با تجربه بیشتر تمسخر شد و توسط پروفسور جی.جی. گالوی از دانشگاه تگزاس در آستین رد گردید. گالوی بیان کرد: «آقایان، این دختر تازه‌فارغ‌التحصیل‌شده به ما می‌گوید که می‌توانیم با استفاده از فورامینفرها سن تشکیل را تعیین کنیم. آقایان، شما می‌دانید که چنین چیزی امکان‌پذیر نیست.» با این حال،
که چنین چیزی امکان‌پذیر نیست.» با این حال، گالوی بعدها از اکتشافات اپلین بهره‌برداری کرد و این فرایند را برای ارائه مشاوره به شرکت‌های نفتی مختلف به کار گرفت.
تاریخ زنان در مهندسی در ایران نشان‌دهندهٔ یک مسیر پرچالش اما پرپیشرفت است. حضور زنان در رشته‌های مهندسی در ایران از اواسط قرن بیستم به‌طور جدی آغاز شد و با گذر زمان، نقش آن‌ها در این حوزه افزایش یافت. دوره‌های مهم تاریخی. دوره پیش از انقلاب (قبل از ۱۳۵۷). ورود زنان به دانشگاه‌ها از دهه ۱۳۳۰ آغاز شد، اما تعداد آن‌ها در رشته‌های مهندسی محدود بود. در دهه ۱۳۵۰، زنان بیشتری وارد رشته‌های فنی و مهندسی شدند، به‌ویژه در دانشگاه‌های برتر مانند دانشگاه تهران، صنعتی شریف و امیرکبیر. دوره پس از انقلاب (۱۳۵۷ به بعد). در
و امیرکبیر. دوره پس از انقلاب (۱۳۵۷ به بعد). در دهه ۱۳۶۰، به دلیل سیاست‌های جدید، میزان حضور زنان در برخی رشته‌ها کاهش یافت، اما مهندسی همچنان از حوزه‌هایی بود که زنان در آن حضور داشتند. از دهه ۱۳۷۰، با افزایش پذیرش دانشگاه‌ها و رشد تحصیلات تکمیلی، زنان بیشتری وارد رشته‌های مهندسی شدند. دهه‌های ۱۳۸۰ و ۱۳۹۰. تعداد زنان در برخی از رشته‌های مهندسی حتی از مردان پیشی گرفت، به‌ویژه در رشته‌هایی مانند مهندسی شیمی و مهندسی صنایع. زنان مهندس در پروژه‌های بزرگ صنعتی، شرکت‌های دانش‌بنیان و حتی مدیریت فنی نقش‌های
شرکت‌های دانش‌بنیان و حتی مدیریت فنی نقش‌های پررنگ‌تری پیدا کردند. چالش‌ها و دستاوردها. نگاه سنتی به نقش زنان در جامعه، مشکلات بازار کار و فرصت‌های نابرابر از چالش‌های اساسی است. هرچند زنان ایرانی توانستند موقعیت‌های مدیریتی، پیشرفت در پژوهش‌های علمی، ورود به صنایع پیشرفته مانند نفت، گاز و فناوری اطلاعات را کسب کنند.
"ماجرای جوانی که برای آموختن ترس به راه افتاد" ( ) یک داستان عامیانه آلمانی است که توسط برادران گریم در "داستان های گریم" (به عنوان داستان شماره ۴) گردآوری و در مجموعهٔ افسانه‌های کودکان و خانواده منتشر شده‌است. اندرو لانگ نیز این داستان را در "کتاب پری آبی" (۱۸۸۹) گنجانده است. خلاصه داستان. پدری دو پسر داشت. پسر کوچک‌تر، که ساده‌دل و کندذهن بود، وقتی پدر از او پرسید چه حرفه‌ای می‌خواهد یاد بگیرد، پاسخ داد: «می‌خواهم یاد بگیرم چطور بترسم!» پدری، که از این خواسته متعجب شده بود، او را نزد زنگ‌زن کلیسا
این خواسته متعجب شده بود، او را نزد زنگ‌زن کلیسا (ناقوس‌زن) فرستاد تا ترس را یاد بگیرد. ناقوس‌زن نیمه‌شب پسر را فرستاد تا ناقوس را بزند، اما خودش با ظاهری شبح‌گونه پشت سر او رفت تا او را بترساند. پسر که ترسی نداشت، شبح را از پله‌ها به پایین پرت کرد و پای او شکست. پدر، که از این رفتار پسرش وحشت کرده بود، او را از خانه بیرون کرد. پسر به راه افتاد و در مسیرش مدام با خودش می‌گفت: «کاش می‌تونستم بترسم!» در راه، مردی به او پیشنهاد داد شب را زیر دار اعدام بگذراند، جایی که هفت جسد حلق‌آویز بودند. او این کار را کرد
جایی که هفت جسد حلق‌آویز بودند. او این کار را کرد و حتی وقتی بدن‌های آویزان در باد تکان می‌خوردند، فکر کرد سردشان است، آن‌ها را پایین آورد، کنار آتش نشاند، و وقتی آتش گرفتند، با خشم دوباره آن‌ها را آویزان کرد. سپس با ارابه‌کشی هم‌سفر شد. در شبی به مهمان‌خانه‌ای رسیدند و صاحب‌خانه به او گفت اگر می‌خواهد ترس را یاد بگیرد، باید سه شب در قلعه‌ای متروکه بماند. اگر موفق شود، دختر پادشاه و گنجینه‌های قلعه را به دست می‌آورد. پسر پیشنهاد را پذیرفت. شب اول. پسر با خود آتش، دستگاه تراش و تختهٔ برش با چاقو به قلعه
خود آتش، دستگاه تراش و تختهٔ برش با چاقو به قلعه برد. نیمه‌شب، دو صدا از گوشهٔ اتاق به گوش رسید که از سرما می‌نالیدند. پسر آن‌ها را احمق خطاب کرد که کنار آتش ننشسته‌اند. دو گربهٔ سیاه از گوشه بیرون پریدند و با او بازی ورق را شروع کردند. اما پسر آن‌ها را فریب داد، با تخته و چاقو گیر انداخت، و کشت. سپس سگ‌ها و گربه‌های سیاه بیشتری آمدند که همه را با چاقو از بین برد. بعد تختی ظاهر شد و شروع به حرکت در قلعه کرد. پسر بی‌هیچ ترسی روی آن خوابید. تخت او را تکان داد، برگرداند، ولی او آن را کنار زد و کنار آتش
داد، برگرداند، ولی او آن را کنار زد و کنار آتش خوابید. شب دوم. نیمه‌شب، نیمی از بدن مردی از دودکش پایین افتاد. پسر فریاد زد که نصف دیگرش را هم بفرستند. پس از آن، گروهی از مردان با جمجمه‌ها و استخوان‌ها آمدند تا بولینگ بازی کنند. پسر با دستگاه تراش جمجمه‌ها را به توپ‌های بهتر تبدیل کرد و همراهشان بازی کرد تا نیمه‌شب که ناپدید شدند. شب سوم. شش مرد با تابوتی وارد شدند. پسر فکر کرد جسد داخل آن پسرعموی مرده‌اش است و سعی کرد او را گرم کند. جسد زنده شد و خواست او را خفه کند، اما پسر او را دوباره در تابوت گذاشت.
را خفه کند، اما پسر او را دوباره در تابوت گذاشت. پیرمردی وارد شد و گفت می‌تواند سندان را به زمین بکوبد. پسر با او به زیرزمین رفت، سندان را دو نیم کرد و ریش پیرمرد را در شکاف گیر انداخت. سپس او را با میله آهنی کتک زد تا پیرمرد گنجینه‌های قلعه را نشانش داد. صبح روز بعد، پادشاه اعلام کرد که پسر پیروز شده و دخترش را به او داد. با این حال، پسر هنوز گله می‌کرد که «هنوز نتونستم بترسم!» پایان. بعد از ازدواج، همسرش از این شکایت‌ها خسته شد. شب‌هنگام، سطل آبی یخ با ماهی روی او ریخت. پسر از خواب پرید و لرزید و فریاد
روی او ریخت. پسر از خواب پرید و لرزید و فریاد زد: «حالا دیگه ترسیدم! ولی هنوز نمی‌دونم ترس واقعی چیه!»
جو گاتو (؛ زادهٔ ) بازیگر تلویزیون، و بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او یکی از اعضای سابق گروه کمدی Tenderloins بوده است که شامل سل ولکانو، جیمز موری و برایان کوئین است. همراه با سایر اعضای این گروه، او در مجموعه تلویزیونی شوخی‌های غیرمعمول بازی کرده است که اولین بار در سال ۲۰۱۱ از شبکه TruTV پخش شد.
کاخ ورزش‌های حمو بوتلیلیس () یک سالن ورزشی سرپوشیده در شهر وهران، الجزایر است. این ورزشگاه که در سال ۱۹۶۰ ساخته شده دارای ۵۰۰۰ نفر ظرفیت است و برای ورزش‌های والیبال، بسکتبال و هندبال مورد استفاده قرار میگیرد.
سال ولکانو (؛ زادهٔ ) بازیگر تلویزیون اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او یکی از اعضای گروه کمدی The Tenderloins است که شامل خودش، جیمز موری، برایان کوئین و قبلاً جو گاتو می‌باشد. همراه با سایر اعضای گروه The Tenderloins، او در مجموعه تلویزیونی شوخی‌های غیرمعمول که اولین بار در سال ۲۰۱۱ از شبکه TruTV پخش شد، بازی می‌کند. او در استتن آیلند به دنیا آمد و اصالتی ایتالیایی، کوبایی و پورتوریکویی دارد. ولکانو در دبیرستان Monsignor Farrell تحصیل و همراه با گاتو، موری
Monsignor Farrell تحصیل و همراه با گاتو، موری و کوئین عضو باشگاه بداهه‌گویی دبیرستانش بود. او در سال ۱۹۹۸ مدرک کارشناسی خود را در رشته مالی از دانشگاه سنت جان دریافت کرد.
مادر هوله یا فراو هوله (به آلمانی: Frau Holle) که با نام‌های "مادر هولده"، "مادر هولدا" یا "مادر پیر برفی" نیز شناخته می‌شود، یکی از داستان‌های پریان آلمانی است که توسط برادران گریم گردآوری شده‌است. این داستان در نخستین نسخه از کتاب ""داستان‌های کودکان و خانگی"" (Kinder- und Hausmärchen) در سال ۱۸۱۲ با شماره KHM 24 منتشر شد. فراو هوله همچنین شخصیتی اسطوره‌ای در فولکلور ژرمنی پیشا-مسیحی است که در باورهای مردم تا قرن نوزدهم زنده مانده‌است. این نام ممکن است مربوط به موجود اسکاندیناویایی به نام "هالدر" باشد.
به موجود اسکاندیناویایی به نام "هالدر" باشد. ژاکوب گریم تلاش کرد تا او را به عنوان یک الهه آلمانی معرفی کند. خلاصه داستان افسانه‌ای. در روستایی زنی بیوه با دو دختر زندگی می‌کرد؛ یکی دختر خودش که تنبل و نازپرورده بود و دیگری دخترخوانده‌اش که زحمت‌کش و مهربان بود. دخترخوانده همیشه باید همه کارهای خانه را انجام می‌داد و روزها در کنار چاه می‌نشست و نخ‌ریسی می‌کرد. روزی هنگام ریسندگی، انگشتش با دوک زخمی شد و هنگام شستن خون از روی دوک، آن را درون چاه انداخت. او که از تنبیه شدن می‌ترسید، از روی ناچاری خود را در
که از تنبیه شدن می‌ترسید، از روی ناچاری خود را در چاه انداخت تا دوک را بازگرداند. زمانی که دختر به هوش آمد، خود را در دشتی زیبا یافت. هنگام قدم زدن با تنوری پر از نان روبه‌رو شد که نان‌ها فریاد می‌زدند: «ما را درآور پیش از آن‌که بسوزیم!» دختر نان‌ها را بیرون آورد و به راهش ادامه داد. سپس به درخت سیبی رسید که فریاد می‌زد: «ما را تکان بده، رسیده‌ایم!» او سیب‌ها را تکان داد و جمع کرد. سرانجام به خانه‌ای کوچک رسید که پیرزنی با دندان‌های بزرگ در آن زندگی می‌کرد. پیرزن به او پیشنهاد داد که اگر در خانه‌اش خدمت
پیرزن به او پیشنهاد داد که اگر در خانه‌اش خدمت کند و تخت‌های او را خوب بتکاند تا پرهای بالش‌ها مثل برف در دنیا بریزند، می‌تواند بماند. دختر پذیرفت و با دلسوزی و سخت‌کوشی کارهای خانه را انجام داد. مدتی بعد، دختر احساس دلتنگی برای خانه کرد و از فراو هوله خواست تا بازگردد. پیرزن که از رفتار او بسیار راضی بود، هنگام بدرقه دروازه‌ای را گشود و بارانی از طلا بر سر دختر ریخت و دوک او را هم بازگرداند. دختر به خانه بازگشت و خروس از بالای بام فریاد زد: «کوکودو! دختر طلایی برگشته‌است!» مادر ناپدری طمع‌کار که این را
طلایی برگشته‌است!» مادر ناپدری طمع‌کار که این را دید، دختر تنبل خودش را هم مجبور کرد همان کارها را انجام دهد. اما این دختر نه نان‌ها را درآورد، نه سیب‌ها را جمع کرد و نه کارهای خانهٔ فراو هوله را درست انجام داد. خیلی زود اخراج شد. هنگام خروج از دروازه، دیگی از قیر بر سرش ریخته شد. خروس گفت: «کوکودو! دختر سیاه‌قیر برگشته‌است!» در برخی نسخه‌ها، دختر مهربان با هر سخن گفتن سکه طلا از دهانش می‌افتد و دختر تنبل با هر سخن، وزغ یا مار از دهانش بیرون می‌آید. تحلیل داستان. داستان فراو هوله نمونه‌ای کلاسیک از ساختار
داستان فراو هوله نمونه‌ای کلاسیک از ساختار دوشخصیتی در افسانه‌هاست که دختر خوب و زحمت‌کش پاداش می‌گیرد و دختر تنبل تنبیه می‌شود. این روایت نه‌تنها درس اخلاقی کار و مهربانی می‌دهد، بلکه عناصر اسطوره‌ای مانند عبور به جهانی دیگر از طریق چاه و ارتباط با یک الهه طبیعت را نیز در خود دارد. برخی محققان همچون یاکوب گریم، فراو هوله را با ایزدبانوان پیشا-مسیحی مانند پرچتا و هکاته مقایسه کرده‌اند. بارش برف در نتیجهٔ تکاندن لحاف توسط فراو هوله، نمود پیوند او با طبیعت و فصل زمستان است. همچنین، نبود عناصر اشرافی در
و فصل زمستان است. همچنین، نبود عناصر اشرافی در داستان (برخلاف بسیاری از افسانه‌ها) بر سادگی و مردمی بودن آن تأکید دارد. منشأ و ریشه‌ها. شخصیت فراو هوله برگرفته از الهه‌ای باستانی در فولکلور ژرمن است. او در قالب‌هایی چون هولدا، هولدا، پرچتا و... در مناطق مختلف آلمان و آلپ شناخته می‌شود. نقش او به عنوان حافظهٔ زنان، کودکان و ارواح مردگان، در متون قرون وسطی و سنت‌های عامیانه بازتاب یافته است. مراسم مربوط به فراو هوله در زمستان، به ویژه در ایام کریسمس و شب دوازدهم، همچنان در بخش‌هایی از آلمان و اتریش برگزار
همچنان در بخش‌هایی از آلمان و اتریش برگزار می‌شود.
اووِن کوپر (؛ زادهٔ ۵ دسامبر ۲۰۰۹) بازیگر انگلیسی است. او با نقش‌آفرینی در اولین کار خود در نقش جیمی میلر، مظنون نوجوان به قتل، در مینی‌سریال "نوجوانی" (۲۰۲۵) از نتفلیکس شناخته شد. او برای این نقش، جایزه امی پرایم‌تایم بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را دریافت کرد و به جوان‌ترین بازیگر مردی تبدیل شد که این جایزه را کسب کرده است. او همچنین در فیلم "بلندی‌های بادگیر" (۲۰۲۶) نقش هیت‌کلیف جوان را بازی کرده است. اوایل زندگی. کوپر در وارینگتون انگلستان به دنیا آمد. مادرش مراقب بیمار است و پدرش در زمینه فناوری اطلاعات
مراقب بیمار است و پدرش در زمینه فناوری اطلاعات کار می‌کند. او دو برادر دارد. عضو تیم زیر ۱۵ سال باشگاه فوتبال وارینگتون ریلاندز بود و در ابتدا می‌خواست فوتبالیست شود، اما سپس شروع به گرفتن درس‌های هفتگی بازیگری از مدرسه تئاتر «The Drama Mob» کرد که توسط بازیگر سریال "خیابان کورونیشن"، تینا اوبرین، و استر مورگان در منچستر تأسیس شده است. او گفته است که پس از دیدن اجرای تام هالند در فیلم "غیرممکن" (۲۰۱۲)، انگیزه گرفت تا بازیگری را دنبال کند و خانواده‌اش در این مسیر حمایتگر بوده ولی «فشارآور» نبوده‌اند.
هِلِنا دراگاش () یا یلنا دراگاش (؛ – ) قدیس مسیحی اهل امپراتوری بیزانس بود. او همسر مانوئل دوم، امپراتور بیزانس، مادر دو امپراتور آخر بیزانس، ژان هشتم و کنستانتین یازدهم بود. او پس از مرگ پسرش ژان هشتم در سال ۱۴۴۸ تا زمانی که پسرشکنستانتین یازدهم در سال ۱۴۴۹ بر تخت سلطنت نشست، به عنوان نایب السلطنه امپراتوری بیزانس خدمت کرد. او که از نجیب‌زادگان و اشراف صرب بود، بعدها راهبه شد و توسط کلیسای ارتدوکس شرقی تحت نام رهبانی خود، سنت هیپومون (Ὑπομονὴ)، که در زبان انگلیسی به صورت Saint Patience نویسه‌گردانی شده
انگلیسی به صورت Saint Patience نویسه‌گردانی شده است، به عنوان یک قدیس مورد احترام قرار گرفت. زندگی‌نامه. هلنا دختر نجیب‌زاده صرب کنستانتین دیانوویچ، یک اشراف زادهٔ صرب بود که در جریان سقوط امپراتوری صربستان کیوستندیل را تحت کنترل داشت، بود. او در خانواده اصیل دِیانوویچ صرب به دنیا آمد. مادر او همسر اول کنستانتین دیانوویچ و کنستانتین خودش نوهٔ پادشاه صربستان استفان سوم دچانسکی بود. نامادری او، اودوکیای ترابیزون، دختر الکسیوس سوم و تئودورا کانتاکوزنه، و بیوهٔ تاج‌الدین پاشای سینوب امیر لیمنیا بود. پدرش در
تاج‌الدین پاشای سینوب امیر لیمنیا بود. پدرش در نبرد رووین (۱۳۹۵ میلادی)، در حالی که به عنوان دست نشاندهٔ سلطان عثمانی بایزید یکم علیه میرچای اول والاشی می‌جنگید، کشته شد. ملکه. هلنا در سال ۱۳۹۲ میلادی با مانوئل دوم، امپراتور بیزانس ازدواج کرد. یک روز بعد، در ۱۱ فوریه ۱۳۹۲، او به عنوان «شهبانوی مقدس» تاجگذاری کرد. هیچ اطلاعاتی در مورد علت این ازدواج مصلحتی وجود ندارد، اگرچه موضوع گمانه زنی‌های زیادی بوده است، اما ازدواج‌های دودمانی بین دودمان بیزانس و صرب بی‌سابقه نبوده است. او به‌طور سنتی به خاطر زیبایی،
نبوده است. او به‌طور سنتی به خاطر زیبایی، تقوا، خرد و عدالتش معروف بود. اطلاعات زیادی دربارهٔ او در دوران تصدی امپراتوری یا رابطه خصوصی او با مانوئل دوم در دست نیست. هنگامی که همسرش مانوئل دوم در سال ۱۳۹۳ غایب بود، مادرش را در غیاب او، به جای همسرش نایب السلطنه کرد. رابطه او با مادرشوهرش ناشناخته است، اما از آنجایی که او هم نام مادرشوهرش را که در اواخر عمر راهبه شد، انتخاب کرد، فرضیه بر آن است که رابطه این دو نفر، رابطه خوبی بوده است. در اسناد سال ۱۴۲۴ به‌طور خلاصه از امپراتور هلنا یاد می‌شود که اسفرانتزس،
خلاصه از امپراتور هلنا یاد می‌شود که اسفرانتزس، مقام دربار، به جای امپراتور سالخورده، پیامی را از یک داعی به او دریافت کرد، زیرا پسرش غایب بود، و او در آن زمان همراه عروسش بود، و این او بود که پیام را به امپراتور ارشد منتقل کرد. در سال ۱۴۲۵ شوهرش از سلطنت کناره‌گیری کرد و با نام ماتئوس (Ματθαῖος) راهب شد. پس از مرگ شوهرش، در ۲۱ ژوئیه ۱۴۲۵، او در صومعه کیرا مارتا راهبه شد و نام رهبانی خود را هیپومون قرار داد. او به تأسیس خانه ای برای سالمندان با نام «امید ناامیدان» کمک کرد. این خانه در صومعه سنت جان در
ناامیدان» کمک کرد. این خانه در صومعه سنت جان در پتریون قرار داشت، جایی که یادگارهای پاتاپیوس قدیس اهل تبس نیز در آنجا نگهداری می‌شود. مرگ و میراث. هلنا در ۲۳ مارس ۱۴۵۰ در قسطنطنیه درگذشت. او توسط کلیسای ارتدکس به عنوان یک قدیس مورد احترام است و یاد او در ۲۹ مه، روز فتح قسطنطنیه به دست عثمانی‌ها و مرگ پسرش کنستانتین یازدهم، گرامی داشته می‌شود. جمجمه او به عنوان یک یادگار مقدس در صومعه سنت پاتاپیوس در لوتراکی یونان نگهداری می‌شود.
مجموعه ورزشی میلود هدفی () یک سالن ورزشی سرپوشیده در بئر جیر، وهران، الجزایر است. این ورزشگاه که در سال ۲۰۲۲ ساخته شده دارای ۷۰۰۰ نفر ظرفیت است و برای ورزش‌های والیبال، بسکتبال و هندبال مورد استفاده قرار میگیرد.
شعر نورس باستان گونه‌های گوناگونی از سرودها را دربرمی‌گیرد که به زبان زبان نورس باستان، در دوره‌ای از سدهٔ هشتم تا پایان سدهٔ سیزدهم میلادی سروده شده‌اند. این اشعار با منطقه‌ای که امروزه اسکاندیناوی نامیده می‌شود پیوند دارند. بسیاری از اشعار نورس باستان در آغاز در سنت شفاهی حفظ می‌شدند، اما پس از آن‌که زبان نورس باستان از میان رفت، نوشتن به این زبان بیشتر به زمینه‌های تاریخی محدود شد تا آفرینش‌های تازهٔ ادبی، که این وضعیت برای زبان خاموش معمول است. آنچه امروزه از شعر نورس باستان در دست داریم، از راه
امروزه از شعر نورس باستان در دست داریم، از راه نوشته‌های برجای‌مانده منتقل شده است. بیشتر اشعار نورس باستانی که باقی مانده‌اند در ایسلند سروده یا نگاشته شده‌اند، آن هم پس از آن‌که فنون پیشرفتهٔ نگارش همچون بهره‌گیری از کاغذ پوست، پوست‌آگهی، قلم و مرکب رایج شد—و به‌نظر می‌رسد این هم‌زمان با ورود مسیحیت بوده است؛ ازاین‌رو، در متون ادبی گاه به مجموعهٔ شعر نورس باستان با عنوان شعر ایسلندی باستان نیز اشاره می‌شود. افزون بر این، حدود ۱۲۲ بیت به خط خط رونی سوئدی، ۵۴ بیت به خط نروژی و ۱۲ بیت به خط دانمارکی برجای
۵۴ بیت به خط نروژی و ۱۲ بیت به خط دانمارکی برجای مانده‌اند (نگاه کنید به سنگ ایگیوم). شعر در جهان اجتماعی و دینی وایکینگ‌ها نقشی مهم داشته است. در "اسکالدزکاپارمال"، اسنوری استورلوسون افسانه‌ای را روایت می‌کند که چگونه اودین شهد شعر را به آسگارد آورد. حتی در کهن‌ترین اشعار برجای‌مانده، از شعر با عباراتی چون «نوشیدنی خدای کلاغ (= اودین)» یاد شده است، که این خود گواهی است بر جایگاه برجستهٔ شعر در فرهنگ کهن اسکاندیناوی. شعر نورس باستان از شعر واج‌آرای مشترک فرهنگ ژرمنی ریشه گرفته و به همین دلیل شباهت‌های
فرهنگ ژرمنی ریشه گرفته و به همین دلیل شباهت‌های بسیاری با شعر در ادبیات انگلیسی باستان، ساکسونی باستان و آلمانی بالای باستان دارد، از جمله واج‌آرایی، استعاره‌های شعری موسوم به کنینگ، و واژگان گستردهٔ مترادف‌های شعری که هیتی نامیده می‌شوند. شعر نورس باستان به‌طور سنتی، و تا اندازه‌ای به‌صورت قراردادی، به دو گونه بخش می‌شود: اِدای منظوم (که به آن شعر ادایی نیز گفته می‌شود) و اسکالد. شعر ادایی به سروده‌هایی با درون‌مایه‌های اسطوره‌ای یا قهرمانان باستانی اطلاق می‌شود که در وزن‌های ساده‌تر سروده شده و سرایندگان
که در وزن‌های ساده‌تر سروده شده و سرایندگان آن‌ها ناشناس‌اند. بیشتر این اشعار در نسخه‌خطی "کودکس رژیوس" حفظ شده‌اند، اما شماری دیگر در نسخه‌هایی چون AM 748 I 4to نیز یافت می‌شوند. از سوی دیگر، شعر اسکالدی اغلب به مدح شاهان و بزرگان زنده اختصاص دارد، در وزن‌هایی پیچیده‌تر و به قلم سرایندگانی شناخته‌شده که به آن‌ها اسکالد گفته می‌شود. گونه‌های شعر. گونه‌های گوناگونی از شعر نورس باستان باقی مانده‌اند. از میان آن‌ها، اشعار اسکالدی و ادایی از اهمیت ویژه‌ای برای پژوهشگران برخوردارند. با این حال، اشعار پراکنده‌ای
برخوردارند. با این حال، اشعار پراکنده‌ای که از منابع دیگر به‌جا مانده‌اند نیز حائز توجه‌اند. اگرچه شعرهای اسکالدی و ادایی هر دو به زبان نورس باستان سروده شده‌اند و ویژگی‌هایی همچون واج‌آرایی در هر دو یافت می‌شود، پژوهشگران معمولاً بر پایهٔ ویژگی‌های خاصی این دو را از هم متمایز می‌دانند. تمایز میان شعر اسکالدی و ادایی. تمایز میان این دو گونهٔ شعری نزد پژوهشگران بیشتر بر پایهٔ تفاوت‌های نسخه‌شناختی و تفاوت در محتوا و سبک آن‌ها استوار است. نسخه‌های خطی. یکی از تمایزهای اصلی میان شعر اسکالدی و ادایی از منشأ