payamvha/North_RAG huggingface dataset:
از ۵۰٪ از زنان از روش‌های جلوگیری از این بیماری اطلاعی ندارند. همچنین بسیاری از دختران و زنان مجبور به ترک تحصیل می‌شوند تا ازدواج کنند و بنابراین فرصت آموزش را از دست می‌دهند. طبق نظرسنجی خانوار سودان در سال ۲۰۰۶، سطح تحصیلات مادر نقشی در وزن کودک دارد. ۳۵٪ از کودکانی که مادران آن‌ها آموزش رسمی نداشتند کم‌وزن بودند، در حالی که تنها ۱۹٪ از کودکانی که مادرانشان دارای سطح تحصیلات متوسطه بودند کم‌وزن بودند. این نظرسنجی همچنین نشان داد که به‌طور میانگین ۱۴٪ از کودکان در سودان جنوبی به شدت کم‌وزن هستند. درصد
کودکان در سودان جنوبی به شدت کم‌وزن هستند. درصد متوسط کودکانی که در سودان جنوبی دچار توقف رشد شدید هستند، ۱۸٪ است.
کارول کوماموتو یک میکروبیولوژیست آمریکایی است که استاد زیست‌شناسی مولکولی و میکروبیولوژی در دانشگاه تافتس می‌باشد. او به بررسی رشد رشته‌ای "کاندیدا آلبیکانس"، یک پاتوژن قارچی که باعث بیماری‌های مختلف می‌شود، می‌پردازد. او همچنین علاقه‌مند به نحوه تعامل با کاندیدا آلبیکانس میزبان خود در طول استعماری شدن و بیماری‌های تهاجمی است. او عضو انجمن پیشبرد علم آمریکا و آکادمی میکروبیولوژی آمریکا است. زندگی اولیه و تحصیلات. کوماموتو تحصیلات خود را در رشته زیست‌شناسی در دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس (UCLA) آغاز کرد و در
دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس (UCLA) آغاز کرد و در سال ۱۹۷۶ فارغ‌التحصیل شد. او برای دریافت دکترا در همان دانشگاه ماند و سپس در سال ۱۹۸۰ به دانشکده پزشکی هاروارد برای انجام تحقیقات پسادکترا منتقل شد. سپس به عنوان پژوهشگر همکار به دانشگاه استنفورد پیوست و در سال ۱۹۸۶ به دانشگاه تافتس ملحق شد. کارهای اولیه او شامل نظارت بر مکانیزم عملکرد پروتئین‌های صادره "E.coli" بود. او به بررسی سویه‌های جهش‌یافته "اشریشیا کلی" که در صدور پروتئین پرپیلاسماتیک مال‌توز بندینگ پروتئین به درون پرپیلاسم از سیتوپلاسم دچار مشکل
پروتئین به درون پرپیلاسم از سیتوپلاسم دچار مشکل بودند، پرداخت. او نشان داد که این موتانت‌ها در ژن SecB دچار نقص هستند و به بررسی مکانیزم عملکرد این پروتئین پرداخت؛ او نشان داد که این پروتئین فعالیت چپرونی دارد و در انتخاب پیوند به پیش‌سازهای پروتئین صادره انتخابی است. تحقیق و حرفه. کوماموتو استاد زیست‌شناسی مولکولی و میکروبیولوژی در دانشگاه تافتس است. تحقیق‌های او به بررسی "کاندیدا آلبیکانس" ("C. albicans")، یک پاتوژن قارچی که می‌تواند موجب بروز بیماری‌های مختلف شود، می‌پردازد. "کاندیدا آلبیکانس" معمولاً
مختلف شود، می‌پردازد. "کاندیدا آلبیکانس" معمولاً بدون ایجاد مشکلی در دستگاه گوارش انسان‌ها مستقر می‌شود، اما زمانی که میزبان دچار ضعف سیستم ایمنی می‌شود، این پاتوژن زخم‌های تهاجمی تولید می‌کند که با بیماری "کاندیدیاز" مرتبط هستند. "کاندیدیاز" تشخیص دشواری دارد و می‌تواند کشنده باشد. کوماموتو نشان داد که سطوح پایین پروتئین Efg1p اجازه می‌دهند که "کاندیدا آلبیکانس" به‌سرعت رشد کند، در حالی که سطوح بالا رشد آن را سرکوب می‌کنند. خصوصاً، کوماموتو به مطالعه شرایط محیطی می‌پردازد که باعث می‌شود "کاندیدا آلبیکانس"
محیطی می‌پردازد که باعث می‌شود "کاندیدا آلبیکانس" در سلول‌های رشته‌ای و کشیده رشد کند، سلول‌هایی که قادرند به بافت‌های زیستی حمله کرده و آن‌ها را تخریب کرده و وارد جریان خون شوند. در اوایل حرفه‌اش، کوماموتو نشان داد که این رشد رشته‌ای زمانی رخ می‌دهد که ارگانیسم در تماس با یک محیط آگار رشد کند. او نشان داد که ژن CZF1 یک تنظیم‌کننده واکنش رشته‌سازی است و اینکه Mkc1 و Cek1 (MAP کینازها) زمانی که سلول‌ها در تماس با آگار رشد می‌کنند فعال می‌شوند. او نشان داده است که برخی چربی‌های غذایی، از جمله روغن نارگیل،
است که برخی چربی‌های غذایی، از جمله روغن نارگیل، می‌توانند رشد "کاندیدا آلبیکانس" را در روده سرکوب کرده و خطر عفونت‌های قارچی را کاهش دهند. پیشنهاد شده است که این یافته می‌تواند نیاز به داروهای ضدقارچ را کاهش دهد و می‌تواند برای کاهش میزان "کاندیدا آلبیکانس" در روده نوزادان نارس استفاده شود. در سال ۲۰۱۹، کوماموتو نتایج اولیه یک آزمایش بالینی را گزارش کرد که در آن به رژیم غذایی نوزادان نارس مکمل‌های تری گلیسریدهای زنجیره متوسط اضافه شد تا میزان "کاندیدا آلبیکانس" در دستگاه گوارش کاهش یابد. کوماموتو همچنین
در دستگاه گوارش کاهش یابد. کوماموتو همچنین به مطالعه "کاندیدا آوریس" پرداخته است، یک قارچ که در سال ۲۰۰۹ شناسایی شد و به نظر می‌رسد که در برابر داروهای ضدقارچ مقاوم باشد. او به مکانیزم‌هایی که "کاندیدا آلبیکانس" در تعامل با میزبان خود در هنگام استقرار و درجات تهاجمی انجام می‌دهد، علاقه‌مند است. به عنوان مثال، کوماموتو نشان داده است که تعامل کاندیدا آلبیکانس با سایر پاتوژن‌ها می‌تواند بر قدرت بیماری‌زایی آن تأثیر بگذارد.
زنان در گویان ترکیبی از پیشینه‌های آسیایی، آفریقایی و بومی هستند. استعمار بریتانیا و امپریالیسم به تبعیض جنسی علیه زنان گویانی در خانواده، سیاست و آموزش کمک کرده است. بررسی اجمالی. گویان از نظر جغرافیایی در آمریکای جنوبی واقع شده است، اما از نظر فرهنگی و تاریخی با کارائیب مشترک المنافع هماهنگ بوده و اغلب با ترینیداد و توباگو مقایسه می‌شود. جمعیت‌شناسی. گویان کشوری است که عمدتاً دارای زنان هندی-گویانی، آفریقایی-گویانی و آمریندیان است. همچنین این کشور خانه زنانی از تبار اروپایی (عمدتاً پرتغالی) و چینی بوده
از تبار اروپایی (عمدتاً پرتغالی) و چینی بوده است. مهاجرت هندی‌ها به جزایر هند غربی عمدتاً در گویان متمرکز است (۴۳٫۵٪). نقش‌ها در جامعه. بسیاری از زنان شهری گویانی نان‌آور و سرپرست خانواده هستند، به‌ویژه در خانواده‌های طبقه کارگر. در سال ۱۹۶۶، پس از استقلال گویان، زنان مجبور شدند مشاغل ثابتی پیدا کنند تا سهمی از درآمد خانواده را تأمین کنند. به دلیل بی‌ثباتی اقتصاد گویان پس از استقلال، این وضعیت منجر به افزایش ازدواج و درگیری‌های نسل‌ها شد. زنان اوبیا رهبران مذهبی عامیانه هستند. این کشور یک رئیس‌جمهور زن به
مذهبی عامیانه هستند. این کشور یک رئیس‌جمهور زن به نام جانت جاگان داشته است. من پژوهش. کلیشه‌ها و دینامیک خانوادگی. تفاوت‌های نژادی بین هندی-گویانی‌ها و آفریقایی-گویانی‌ها اغلب نقش‌های زنان در جامعه این کشور را تعریف کرده است. زنان هندی-گویانی. سوابق اولیه دربارهٔ زنان جنوب آسیایی (درصد زیادی از آن‌ها از هند) که برای کار کشاورزی به صورت قراردادی به گویان آورده شدند تا اقتصاد امپراتوری بریتانیا تقویت شود، یک «دیگری بربر» تعریف می‌کردند که گاهی هویت‌های افراد غیراروپایی امپراتوری را مبهم می‌کرد. اسناد رسمی
غیراروپایی امپراتوری را مبهم می‌کرد. اسناد رسمی دوره استعمار اغلب منجر به تصویرسازی از زنان «شهوت‌ران و غیراخلاقی» یا قربانی شده است. زنان آفریقایی-گویانی. مطالعات اولیه دربارهٔ جنسیت در کارائیب، خانوارها را بر اساس «خانواده هسته‌ای یورو-آمریکایی» تعریف کرده بود، و فرض بر اینکه زنان وظایف خانگی دارند، نقش زنان در خارج از خانواده را نادیده می‌گرفت. خانوارهای آفریقایی-کارائیبی که توسط زنان اداره می‌شدند، به عنوان خانوارهای «منحرف، نابسامان، تخلیه‌شده و ناقص» در نظر گرفته می‌شدند، و کلیشه‌ای از این خانوارها
در نظر گرفته می‌شدند، و کلیشه‌ای از این خانوارها به عنوان اداره‌شده توسط یک «زن قوی و مستقل و در مقابل آن، مرد آفریقایی-کارائیبی حاشیه‌ای» ارائه می‌شد (در تضاد با «خانه‌دار مطیع» هندی-کارائیبی). طبق آمار سال ۱۹۹۲، حدود «۴۰٪ از زنان آفریقایی-گویانی در خانواده‌ای با یک شریک مرد زندگی می‌کنند، در حالی که این عدد برای زنان هندی-گویانی ۵۸٪ است». تاریخ. حضور زنان و جمعیت‌شناسی زنان در دوره‌های مختلف تاریخی گویان متفاوت بوده است. منشأ تنوع گویانی ایجاد یک طبقه‌بندی اجتماعی رنگ‌بندی شده و طبقاتی توسط
یک طبقه‌بندی اجتماعی رنگ‌بندی شده و طبقاتی توسط مستعمره‌نشینان اروپایی بود. نقش زنان در جامعه مزارع منعکس‌کننده هویت نژادی و برداشت آن‌ها به‌عنوان «حفظ‌کنندگان فرهنگ» بود. گویان استعماری. در آغاز استقرار استعماری، تعداد بسیار کمی از زنان اروپایی به منطقه‌ای که در آن زمان گویان نامیده می‌شد مهاجرت کردند؛ سیستم مزارع زنان و مردان آفریقایی را به‌عنوان نیروی کار برده به خود جذب می‌کرد. توجه کمی به زنان باردار یا شیرده در ساعات کار یا هنگام مجازات‌ها صورت می‌گرفت. اتحادیه‌های اجتناب‌ناپذیر ناشی از این تفاوت
اتحادیه‌های اجتناب‌ناپذیر ناشی از این تفاوت جنسیتی به‌عنوان انحراف تلقی می‌شدند، هرچند اقدامات کمی برای مقابله با تجاوز یا خشونت جنسی علیه زنان (که هرگز حقوقی برابر با اربابان سفیدپوست استعماری نداشتند) انجام شد. این امر منجر به طبقه‌بندی نژادی جامعه شد و اصطلاحاتی بر اساس ظاهر مانند مولاتو، ترسیروس و کوادرون به تعریف افراد پرداختند. زنان انگلیسی به‌عنوان «متمدن و بافضیلت» دیده می‌شدند و راه‌حلی برای مشکلات اجتماعی مستعمره قلمداد می‌شدند. رهایی. افراد آزاد آفرو-گویانی و کسانی که آزاد شده بودند تلاش کردند
آفرو-گویانی و کسانی که آزاد شده بودند تلاش کردند تا از سیستم مزارع دوری کنند و روستاهای خود را تأسیس نمایند، پول‌های خود را جمع‌آوری کردند تا زمین‌هایی برای کشاورزی خریداری کنند. این حرکت روستایی به‌عنوان تهدیدی برای مزارع شکر که هنوز به نیروی کار نیاز داشتند، دیده شد، و دولت استعماری قوانینی وضع کرد که خرید زمین را ممنوع کرد. محروم از امکانات امرار معاش، آفرو-گویانی‌ها به مناطق داخلی به‌عنوان معدنچیان پروک ناکر یا به مناطق شهری برای کار نقل مکان کردند.
کلودین پیکارد (با نام تولد پوله، بعدها گویتون دو موروو؛ ; – ) شیمیدان، کانیشناس، هواشناس و مترجم علمی فرانسوی بود. در میان شیمیدانان فرانسوی اواخر قرن هجدهم، او به دلیل ترجمه‌های گسترده‌اش از ادبیات علمی از زبان‌های سوئدی، انگلیسی، آلمانی و ایتالیایی به فرانسوی برجسته است. او سه کتاب و هزاران صفحه مقاله علمی را ترجمه کرد که هم به صورت چاپی و هم به صورت نسخه خطی منتشر و توزیع شدند. او میزبان محافل علمی و ادبی معروف در دیژون و پاریس بود و در جمع‌آوری داده‌های هواشناسی مشارکت فعال داشت. او به تأسیس دیژون و
هواشناسی مشارکت فعال داشت. او به تأسیس دیژون و پاریس به عنوان مراکز علمی کمک کرد و سهم بسزایی در گسترش دانش علمی در دوره‌ای حیاتی از انقلاب شیمی داشت. زندگی‌نامه. پوله در دیژون متولد شد و در پاریس درگذشت. او بزرگ‌ترین دختر یک سردفتر سلطنتی به نام فرانسوا پوله دو شامپلوه بود. در سال ۱۷۵۵، پوله با کلود پیکاردت، یک وکیل ازدواج کرد. کلود پیکاردت به عنوان مشاور تیبل دی مادرب و بعدها عضو آکادمی سلطنتی علوم، هنر و ادبیات دیژون خدمت کرد. این موقعیت به او امکان دسترسی گسترده به محافل علمی، بورژوازی و جامعه سطح بالا
گسترده به محافل علمی، بورژوازی و جامعه سطح بالا را داد. او در سخنرانی‌ها و نمایش‌ها شرکت می‌کرد و به عنوان یک دانشمند، میزبان محفل ادبی و مترجم فعال شد. او ابتدا با نام «مادام پی* از دیژون» منتشر می‌کرد. این زوج یک پسر داشتند که در سال ۱۷۷۶ در ۱۹ سالگی درگذشت. پس از بیوه شدن در سال ۱۷۹۶، او به پاریس نقل مکان کرد. در سال ۱۷۹۸ با لویی-برنار گویتون دو موروو، دوست نزدیک و همکار علمی سالیان خود ازدواج کرد. گویتون دو موروو به عنوان نماینده شورای پانصد نفر خدمت می‌کرد و مدیر و استاد شیمی مدرسه پلی‌تکنیک پاریس
می‌کرد و مدیر و استاد شیمی مدرسه پلی‌تکنیک پاریس بود. او به ترجمه و کار علمی خود ادامه داد و یک محفل علمی نخبه را میزبانی کرد. در دوران ناپلئون، او با عنوان بارونس گویتون-موروو خطاب می‌شد. ترجمه. پیکاردت هزاران صفحه از آثار علمی، بسیاری از آنها توسط دانشمندان برجسته آن زمان، از چندین زبان برای انتشار به فرانسوی ترجمه کرد. کار او را می‌توان در چارچوب تغییر در ماهیت ترجمه علمی، دور از کار «مترجمان منزوی» دید. گویتون دو موروو گروهی از مترجمان در آکادمی دیژون، دفتر ترجمه دیژون را رهبری می‌کرد که در پاسخ به
دفتر ترجمه دیژون را رهبری می‌کرد که در پاسخ به تقاضا برای ترجمه کامل و به موقع متون علمی خارجی، به ویژه در زمینه‌های شیمی و کانی‌شناسی تشکیل شده بود. کسانی که در این «کار جمعی» شرکت داشتند، به ارتباطات محلی و بین‌المللی برای به دست آوردن آثار چاپی اصلی و تخصص زبانی و علمی برای توسعه و اعتبارسنجی دقت ترجمه‌های خود نیاز داشتند. علاوه بر کار زبانی ترجمه، آن‌ها آزمایش‌های آزمایشگاهی را برای تکرار دستورالعمل‌های تجربی و تأیید نتایج مشاهده‌شده انجام دادند. مشاهدات کانی‌شناسی دربارهٔ مادیات، مانند رنگ، بو و شکل
کانی‌شناسی دربارهٔ مادیات، مانند رنگ، بو و شکل کریستال‌ها، برای تأیید اطلاعات واقعی ارائه‌شده در متن اصلی انجام شد. گروه آکادمی دیژون نقش «پیشگامانه» در دسترس قرار دادن کار دانشمندان خارجی در فرانسه داشت. برخی ترجمه‌ها در کتاب‌ها و مجلات منتشر شدند. برخی دیگر به صورت نسخه‌های خطی در محافل علمی و اجتماعی توزیع شدند. علاوه بر این، آزمایش‌ها در سخنرانی‌ها و نمایش‌های عمومی ارائه شدند. کلودین پیکاردت تنها غیردانشگاهی در میان گروه، تنها زن و پرکارتر از هر یک از شش مرد درگیر بود. او تنها مترجم در گروه بود که به
شش مرد درگیر بود. او تنها مترجم در گروه بود که به پنج زبان کار می‌کرد و تنها کسی بود که در مجلاتی غیر از آنالس دی شیمی منتشر می‌کرد. آنالس دی شیمی توسط گویتون دو موروو، آنتوان لاووازیه، کلود لوئی برتولت و دیگران از سال ۱۷۸۹ تأسیس شد. قوانین هیئت تحریریه از ژانویه ۱۷۸۹ بیان می‌کرد که مترجمان باید به اندازه نویسندگان دستمزد دریافت کنند.
غزلی با مطلع « ای نسیمِ سحر آرامگَهِ یار کجاست »، غزل شمارهٔ از "دیوانِ حافظ در تصحیحِ محمد قزوینی و قاسم غنی است."
تی () همسر بزرگ سلطنتی خپرخپرورع آیی آخرین فرعون دودمان هجدهم مصر باستان بود، بود. او همچنین دایه نفرتیتی بوده است. همسر او آیی نقش‌های اداری مهمی را در دربار چندین فرعون - آمنهوتپ سوم، آخناتون و توت‌عنخ‌آمون - قبل از رسیدن به تاج و تخت به دنبال مرگ توت‌عنخ‌آمون، با منقرض شدن نسل مردانه خانواده سلطنتی، ایفا کرد. اعتقاد بر این است که او با خانواده سلطنتی، احتمالاً برادر ملکه تیه (همسر آمنهوتپ سوم) مرتبط است. برخی از محققان این نظریه را مطرح می‌کنند که او حتی ممکن است پدر نفرتیتی بوده باشد. خانواده. تی همسر
ممکن است پدر نفرتیتی بوده باشد. خانواده. تی همسر آیی بود. در کتیبه‌های عمارنه تی را «دایهٔ همسر بزرگ سلطنتی» نامیده‌اند. این نظریه به این معنی است که او احتمالاً نامادری نفرتیتی به عنوان همسر دوم آیی بوده است. آیی و تی هرگز به صراحت پدر یا مادر نفرتیتی نامیده نمی‌شوند؛ بنابراین، اگر تی تنها همسر آیی بود، هیچ‌کدام از والدین نفرتیتی نبودند. با این حال، اگر آنها والدین نفرتیتی هستند، موت‌بنرت به احتمال زیاد دختر آیی و تی بوده است. علاوه بر این، نخت‌مین جانشین مورد نظر آیی، ممکن است پسر آنها باشد. علاوه بر
مورد نظر آیی، ممکن است پسر آنها باشد. علاوه بر این، تی ممکن است یک خواهر به نام موتم‌نوب و برادر شوهری به نام نخت‌مین داشته باشد. در مجسمه‌ای که در حال حاضر در موزه بروکلین قرار دارد، یکی از بزرگواران به نام آیی پیامبر دوم آمون کاهن اعظم موت و مباشر ملکه تی نامیده می‌شود. پدر و مادر او به نام نهت‌مین و موتم‌نوب، خواهر ملکه تی ثبت شده‌اند. این کتیبه معمولاً به این معنی است که او خواهر این ملکه تی بوده است. عمارنه. تی در مقبره عمارنه استفاده نشدهٔ شوهرش به تصویر کشیده شده است، که در آن هنگامی که او مدیر
تصویر کشیده شده است، که در آن هنگامی که او مدیر آخناتون بود، آماده شده بود. برجسته بودن او در دکوراسیون استثنایی است، اما موقعیت‌های او به عنوان دایه و مربی همسر بزرگ سلطنتی (نفرتیتی)، و «زینت سلطنتی پادشاه» کاملاً آن را توجیه می‌کند. یک صحنه اهدای پاداش در دیوار شمالی، سمت شرق به تصویر کشیده شده است. آیی و تی در بالکن بارعام دیده می‌شوند. آخناتون در تاج خپرش و نفرتیتی در تاج آبی معروف خود (در این مورد با سه اورائوس تزئین شده) نشان داده شده است. میریت‌آتون، مکتاتن و عنخ‌اسن‌آمون نیز در بالکن بارعام نشان
مکتاتن و عنخ‌اسن‌آمون نیز در بالکن بارعام نشان داده شده‌اند. به نظر می‌رسد دو دختر بزرگتر به آی و تی هدیه می‌دهند، در حالی که عنخ‌اسن‌آمون در کنار نفرتیتی روی بالش ایستاده و چانه او را نوازش می‌کند. همسر بزرگ سلطنتی. هنگامی که آیی پس از مرگ توت‌عنخ‌آمون بر تخت سلطنت نشست، تی همسر بزرگ سلطنتی او شد و سپس القاب‌های شاهزاده موروثی (iryt-p`t)، برترین ستایش‌ها (wrt-hzwt)، بانوی دو سرزمین (nbt-t3wy)، همسر پادشاه بزرگ، معشوق او (hmt-nipper-Misswt) و معشوقه مصر علیا و سفلی (hnwt-Shm’w T3-mhw) را داشت. ملکه تی در
و سفلی (hnwt-Shm’w T3-mhw) را داشت. ملکه تی در مقبره WV23 در دره پادشاهان به تصویر کشیده شده است که پس از پادشاه شدن برای آیی استفاده می‌شود. او پشت آیی در صحنه‌ای ظاهر می‌شود که به نظر می‌رسد آیی در حال کشیدن گل‌های نیلوفر آبی از مرداب است. تصاویر آسیب‌دیدگی نسبتاً شدیدی دارند. تی ممکن است با شوهرش در WV23 دفن شده باشد. احتمال دارد تکه‌های استخوان‌های زنی که در مقبره این فرعون یافت شده متعلق به تی باشد. تی همچنین در یک نمازخانه صخره‌ای که به خدای باروری مین در اخمیم اختصاص یافته است، به تصویر کشیده شده
مین در اخمیم اختصاص یافته است، به تصویر کشیده شده است. نام تی نیز بر روی جعبه چوبی نوشته شده است: «کاتب واقعی پادشاهی که او را دوست دارد، فرمانده سپاه، ناظر سواره نظام، و پدر خدا، آیی.» در متن ذکر شده است: «یکی بسیار ارزشمند، یگانه (بی نظیر) رع، مورد قدردانی همسر بزرگ سلطنتی، معشوقه خانه، تی.» بر مجسمه عظیمی در اخمیم احتمالاً نام تی حک شده بود، اما بعداً برای میرت‌آمون دختر و همسر رامسس دوم دوباره نگارش شد.
روث ویلسون گیل‌مور (متولد ۲ آوریل ۱۹۵۰) یک فعال لغو زندان و پژوهشگر زندان است. او مدیر مرکز مکان، فرهنگ و سیاست و استاد جغرافیا در علوم زمین و محیط زیست در مرکز تحصیلات تکمیلی دانشگاه شهر نیویورک است. به او اعتبار داده شده است که به‌طور «بیش‌ازحد تک‌نفره» جغرافیای زندانی را اختراع کرده است، که «مطالعه روابط متقابل در سراسر فضا، نهادها و اقتصاد سیاسی که شکل و تعریف زندان مدرن را تعیین می‌کند» است. او در سال ۲۰۲۰ جایزه دستاورد مادام‌العمر از انجمن جغرافی‌دانان آمریکا را دریافت کرد. زندگی و تحصیلات اولیه. روث
آمریکا را دریافت کرد. زندگی و تحصیلات اولیه. روث ویلسون در ۲ آوریل ۱۹۵۰ در نیو هیون، کانکتیکات به دنیا آمد. پدربزرگ ویلسون اولین اتحادیه کارگران یقه آبی را در دانشگاه ییل سازمان‌دهی کرد. پدر او، کورتلند سیمور ویلسون، سازنده ابزار و قالب برای شرکت Winchester Repeating Arms Company بود. او در اتحادیه ماشین‌کاران فعال بود. بعدها دستیار رئیس دانشجویی در دانشکده پزشکی ییل شد و سپس به بیمارستان ییل-نیو هیون در دفتر روابط دولتی و اجتماعی پیوست. در سال ۱۹۶۰، ویلسون به یک مدرسه خصوصی در نیو هیون رفت و یکی از معدود
به یک مدرسه خصوصی در نیو هیون رفت و یکی از معدود دانش‌آموزان طبقه کارگر و اولین، و عمدتاً تنها، دانش‌آموز آفریقایی آمریکایی آن بود. در سال ۱۹۶۸، او در کالج سوارت‌مور در پنسیلوانیا ثبت‌نام کرد و در فعالیت‌های دانشجویی فعال شد. در سال ۱۹۶۹، گیل‌مور، فانیا دیویس (خواهر کوچک‌تر فعال رادیکال آنجلا دیویس) و دیگر دانشجویان دفتر پذیرش مدرسه را اشغال کردند تا مدیریت را به پذیرش دانشجویان سیاه‌پوست بیشتری متقاعد کنند. پس از مرگ ناگهانی رئیس دانشگاه، دانشجویان سفیدپوست شایعات نادرستی پخش کردند مبنی بر اینکه دانشجویان
شایعات نادرستی پخش کردند مبنی بر اینکه دانشجویان اشغال‌کننده مقصر هستند. صبح روز بعد، گیل‌مور مطلع شد که پسرعمویش، جان هاگینز، به همراه یکی دیگر از پلنگ‌های سیاه، بانچی کارتر، در دانشگاه کالیفرنیا، لس‌آنجلس به قتل رسیده‌اند. در پی این رویدادها، گیل‌مور سوارت‌مور را ترک کرد و به خانه در نیو هیون بازگشت. سپس در ییل ثبت‌نام کرد و مدرک کارشناسی در رشته درام گرفت. حرفه. گیل‌مور در سال ۱۹۹۸ دکترای خود را در رشته جغرافیای اقتصادی و نظریه اجتماعی از دانشگاه راتگرز دریافت کرد، که تحت تأثیر آثار نیل اسمیت بود. پس از
کرد، که تحت تأثیر آثار نیل اسمیت بود. پس از اتمام دکترای خود، او به عنوان استادیار در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی استخدام شد و کار بر روی مفهوم جغرافیای زندانی را آغاز کرد. جغرافیای زندانی روابط بین مناظر، منابع طبیعی، اقتصاد سیاسی، زیرساخت‌ها و اقدامات نظارتی، بازداشت، محبوس‌سازی و کنترل جمعیت‌ها را بررسی می‌کند. جامعه پژوهشگران علمی در این حوزه با گروه مطالعات جغرافیای زندانی (CGWG) در جامعه سلطنتی جغرافیا و مؤسسه جغرافی‌دانان بریتانیا مرتبط است. گیل‌مور در دومین کنفرانس بین‌المللی جغرافیای زندانی در
در دومین کنفرانس بین‌المللی جغرافیای زندانی در دانشگاه بیرمنگام، بریتانیا، در ۱۲ دسامبر ۲۰۱۷ سخنرانی اصلی ارائه داد. او یکی از بنیان‌گذاران بسیاری از سازمان‌های عدالت اجتماعی است، از جمله پروژه توقف زندان‌های کالیفرنیا. در سال ۱۹۹۸، او یکی از بنیان‌گذاران مقاومت انتقادی همراه با آنجلا دیویس بود. در سال ۲۰۰۳، او «اتحاد کالیفرنیایی‌ها برای یک بودجه مسئولانه» (CURB) را برای مبارزه با ساخت زندان‌ها و بازداشتگاه‌ها تأسیس کرد و در حال حاضر عضو هیئت مدیره آن است. گیل‌مور یکی از پژوهشگران و سخنرانان برجسته در
گیل‌مور یکی از پژوهشگران و سخنرانان برجسته در موضوعاتی مانند زندان‌ها، کاهش زندانیان، سرمایه‌داری نژادی، جنبش‌های مخالف، دولت‌سازی و موارد دیگر بوده است. او نویسنده کتاب "زندان طلایی" است که در سال ۲۰۰۸ جایزه انتشار کتاب اول لورا رومرو را به عنوان بهترین کتاب در مطالعات آمریکایی از انجمن مطالعات آمریکایی دریافت کرد. او همچنین آثار خود را در منابعی مانند "نژاد و طبقه"، "جغرافی‌دان حرفه‌ای"، "عدالت اجتماعی"، "قفل جهانی: نژاد، جنسیت و مجتمع صنعتی زندان" و مجموعه انتقادی "انقلاب تأمین مالی نخواهد شد: فراتر از
انتقادی "انقلاب تأمین مالی نخواهد شد: فراتر از مجتمع صنعتی غیرانتفاعی" منتشر کرده است که توسط گروه اینسایت ویرایش شده است.
فیبی استارفیلد لِبوی (زادهٔ ۲۹ ژوئیه ۱۹۳۶ – درگذشتهٔ ۱۶ ژوئن ۲۰۱۲) یک زیست‌شیمیدان آمریکایی و از کنشگران برجسته در حمایت از زنان در علوم بود. تحصیلات. لِبوی در سال ۱۹۵۷ مدرک کارشناسی خود را در رشتهٔ جانورشناسی از کالج سوارثمور دریافت کرد و در سال ۱۹۶۲ دکترای تخصصی خود را در رشتهٔ زیست‌شیمی از کالج برین مار اخذ نمود. فعالیت‌های علمی. لِبوی در سال‌های ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۳ به عنوان پژوهش‌یار در کالج برین مار فعالیت کرد و سپس از ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۶ در دانشکده پزشکی دانشگاه پنسیلوانیا به پژوهش پرداخت. او در سال‌های ۱۹۶۶ تا
پنسیلوانیا به پژوهش پرداخت. او در سال‌های ۱۹۶۶ تا ۱۹۶۷ پژوهش‌گر فوق‌دکتری در مؤسسه علوم وایزمن بود و از سال ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۰ به عنوان استادیار در بخش زیست‌شیمی دانشکده دندان‌پزشکی دانشگاه پنسیلوانیا تدریس کرد. در سال ۱۹۷۶، او به درجهٔ استاد تمامی در دانشکده دندان‌پزشکی و گروه تحصیلات تکمیلی زیست‌شناسی سلولی و مولکولی ارتقا یافت و تا سال ۲۰۰۰ در این مقام باقی ماند. لِبوی رئیس سنای هیئت علمی دانشگاه پنسیلوانیا در سال‌های ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۲ و رئیس بخش زیست‌شیمی دانشکده دندان‌پزشکی این دانشگاه در سال‌های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۵
دندان‌پزشکی این دانشگاه در سال‌های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۵ بود. او همچنین استاد مهمان در دانشگاه کالیفرنیا، سانفرانسیسکو (۱۹۷۹–۱۹۸۰) و کالج ولفسون دانشگاه آکسفورد (۱۹۸۹–۱۹۹۰) بود. پژوهش‌های ابتدایی لِبوی بر تغییرات اسیدهای نوکلئیک متمرکز بود. او بعدها تمرکز خود را بر روی سلول‌های بنیادی بالغ سازنده استخوان معطوف کرد. تحقیقات او موجب شد که در صف مقدم اپی‌ژنتیک و پزشکی ترمیمی قرار گیرد. کنشگری. لِبوی عمیقاً نگران نبود فرصت‌های حرفه‌ای برای زنان در علوم بود. اگرچه او از حضور مشاوران حرفه‌ای بهره‌مند شد—از جمله استاد
از حضور مشاوران حرفه‌ای بهره‌مند شد—از جمله استاد راهنمای پایان‌نامه‌اش که او را به راه‌اندازی آزمایشگاه شخصی‌اش تشویق کرد—اما خود گفته بود: «نزدیک‌ترین کسی که [به‌عنوان الگو] داشتم، مادام کوری بود و حتی او هم در واقع گرر گارسون، بازیگری بود که در فیلم نقش او را بازی می‌کرد!» او تلاش‌های گسترده‌ای برای ایمن‌تر و پذیراتر کردن فضای دانشگاه پنسیلوانیا برای زنان انجام داد. در سال ۱۹۷۰، او ریاست و بنیان‌گذاری گروه «زنان برای فرصت برابر در دانشگاه پنسیلوانیا» ("WEOUP") را بر عهده گرفت. وقوع مجموعه‌ای از تجاوزها
را بر عهده گرفت. وقوع مجموعه‌ای از تجاوزها در محوطه دانشگاهی، او را بر آن داشت که یک تحصن سازمان‌دهی کند. وی عضو «کمیته وضعیت زنان» (کمیته کوهن) در شورای دانشگاه بود و همچنین به‌همراه دیگران ریاست «کارگروه برابری جنسیتی دانشگاه پنسیلوانیا» را در سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۱ برعهده داشت. او برای دهه‌ها عضو فعال انجمن زنان در علوم ("AWIS") بود و در نقش‌های مختلفی فعالیت کرد؛ از جمله عضویت در هیئت اجرایی (۱۹۷۴–۱۹۷۶) و ریاست این انجمن (۲۰۰۸–۲۰۰۹). او همچنین در «کمیته زنان انجمن آمریکایی زیست‌شناسی شیمیایی» (۱۹۷۲–۱۹۷۵)
انجمن آمریکایی زیست‌شناسی شیمیایی» (۱۹۷۲–۱۹۷۵) و «کمیته زنان انجمن استادان دانشگاه‌های آمریکا» ("AAUP") در سال‌های ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۸ خدمت کرد. لِبوی به‌طور مستقیم با تبعیض جنسیتی مواجه شد؛ به‌گونه‌ای که در دورهٔ فوق‌دکتری صراحتاً به او گفته شد که نه او و نه هیچ زن دیگری به‌عنوان استادیار استخدام نخواهند شد. در اوایل دههٔ ۲۰۰۰، با اینکه دهه‌ها از تلاش‌های ابتدایی برای مقابله با تبعیض گذشته بود، او نسبت به اهمیت ادامهٔ فعالیت‌های انجمن زنان در علوم (AWIS) دچار تردید شد—تا اینکه لری سامرز لب به سخن گشود. اظهارات
شد—تا اینکه لری سامرز لب به سخن گشود. اظهارات بحث‌برانگیز سامرز در سال ۲۰۰۵ دربارهٔ دلیل کم‌بودن حضور زنان در علوم و مهندسی، باعث شد لِبوی دوباره بر کارکرد کنش‌گری انجمن زنان در علوم تمرکز کند و نگاه خود را به‌سوی موانع نظام‌مند و پنهان‌تری که زنان در عرصهٔ علم با آن روبرو هستند معطوف نماید. در سال ۲۰۱۲، انجمن آمریکایی تحقیقات استخوان و مواد معدنی جایزهٔ «پیشرفت حرفه‌ای فیبی لِبوی» را بنیان نهاد تا از پژوهشگران زن جوان خارج از ایالات متحده حمایت کند. زندگی شخصی. ازدواج لِبوی با یوجین لِبوی به طلاق انجامید.
ازدواج لِبوی با یوجین لِبوی به طلاق انجامید. او بعدها با نیل ناتانسون ازدواج کرد و نامادری سه فرزند او—کیت، جان و دانیل—شد. لِبوی بر اثر بیماری اسکلروز جانبی آمیوتروفیک (ALS) درگذشت.
امین علی بدرخان ( 1851/1852 – 1926) سیاستمدار و قاضی عثمانی و کرد بود. او یکی از اعضای مؤسس انجمن همکاری و پیشرفت کردستان و نایب رئیس انجمن اعتلای کردستان بود . زندگینامه. اوایل زندگی. امین علی بدرخان در سال 1851 یا 1852 در کندیه (هراکلیون امروزی) در کرت به دنیا آمد پدرش بدرخان بیگ آخرین امیر امارت بوتان بود و هنگامی خانواده او در جزیره کرت تبعید بودن به دنیا آمد او در مدرسه دولتی عثمانی تحصیل کرد و پس از فارغ التحصیلی به کار در سیستم قضایی عثمانی پرداخت. و در شانزده سالگی کرت را به مقصد استانبول ترک کرد
و در شانزده سالگی کرت را به مقصد استانبول ترک کرد حرفه سیاسی. در دهه 1880، او بازرس قضایی شد و در شهرها و دادگاه‌های مختلف امپراتوری عثمانی در تلاش برای اجرای اصلاحات قضایی که در سال 1879 صادر شده بود . در اوایل دهه 1900، او دوباره به عنوان بازرس قضایی منصوب شد و به چندین شهر در سراسر امپراتوری مانند ادرنه یا آنکارا فرستاده شد . در سال 1906، پس از اینکه پسر عمویش عبدالرزاق بدرخان و برادرش علی شامیل بدرخان به اتهام دست داشتن در قتل رضوان پاشا، شهردار قسطنطنیه متهم شدند، زندگی امین علی ناگهان تغییر کرد . پس
متهم شدند، زندگی امین علی ناگهان تغییر کرد . پس از انقلاب ترک‌های جوان علیه سلطان عبدالحمید دوم به او اجازه داده شد که به قسطنطنیه بازگردد و در سال 1908 به عضویت مؤسس انجمن کرد برای همکاری و پیشرفت درآمد . در آن زمان او روابط نزدیکی با عبدالقادر عبیدالله برقرار کرد ، زیرا او همچنین یکی از اعضای جنبش کرد بود. اما انجمن در سال 1909 توسط کمیته حاکم اتحادیه و ترقی (CUP) ممنوع شد زیرا هیچ سودی در یک سازمان کردی نمی دید. در سال 1918 او به عنوان نایب رئیس انجمن اعتلای کردستان انتخاب شد ، با انتخاب عبدالقادر