payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مراقبت‌های دوران بارداری. دسترسی و استفاده از مراقبت‌های دوران بارداری به میزان زیادی تحت تأثیر وضعیت اجتماعی-اقتصادی، موقعیت جغرافیایی و سطح تحصیلات و خودمختاری مادر قرار دارد. استفاده از مراقبت‌های دوران بارداری بین سال‌های ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۶ حدود ۱۲ درصد افزایش یافته است، اما این افزایش عمدتاً به دلیل استفاده بیشتر زنان غیرفقیر بوده است. استفاده زنان فقیر از این خدمات تقریباً ثابت مانده و تنها ۶٫۳ درصد بوده است. از نظر جغرافیایی، برخی از ایالت‌های هند نرخ بسیار پایین‌تری در بهره‌مندی از مراقبت‌های دوران
بسیار پایین‌تری در بهره‌مندی از مراقبت‌های دوران بارداری دارند. برای مثال، طبق مطالعات انجام‌شده در سال ۲۰۰۶ در اوتار پرادش، تنها ۹ درصد از زنان از مراقبت‌های دوران بارداری بهره‌مند می‌شوند، در حالی که این میزان در تامیل نادو ۷۲ درصد است. نرخ بالاتر مراقبت‌های دوران بارداری در تامیل نادو ممکن است نتیجه اجرای برنامه Janani Suraksha Yojana باشد که زنان را از نظر مالی تشویق می‌کند تا زایمان را در یک مرکز بهداشتی انجام دهند و پس از یک یا دو زایمان، توبکتومی (بستن لوله‌های رحمی) انجام دهند. این برنامه همچنین
لوله‌های رحمی) انجام دهند. این برنامه همچنین منجر به کاهش نرخ مرگ‌ومیر مادران (MMR)، کاهش نرخ باروری و افزایش نرخ سواد زنان شده است. دیدگاه‌ها دربارهٔ بارداری، زایمان و ناباروری. بارداری در هند به‌طور کلی مثبت تلقی می‌شود و بیشتر زنان متأهل از آگاهی یافتن از بارداری خود بسیار خوشحال می‌شوند. باروری از ارزش بالایی برخوردار است و اگر زنی پس از یک سال زندگی مشترک نشانه‌ای از بارداری نداشته باشد، ممکن است از سوی اعضای جامعه مورد قضاوت منفی قرار گیرد. آمادگی برای زایمان. زنان هندی که با همسران خود زندگی
برای زایمان. زنان هندی که با همسران خود زندگی می‌کنند، معمولاً برای آماده شدن برای زایمان از مادرشوهرهای خود مشورت می‌گیرند. توصیه‌های مادران و مادرشوهرها اهمیت زیادی دارد و زنان باردار اغلب آیین‌های مرتبط با بارداری را که از مادرشوهر خود آموخته‌اند، دنبال می‌کنند. موقعیت‌های خواب، عادات غذایی و سطح فعالیت زنان باردار همگی تحت تأثیر دیدگاه‌های زنان مسن‌تر خانواده قرار دارند. به‌جز آنچه به آن‌ها گفته می‌شود، زنان معمولاً اطلاعات اندکی دربارهٔ روند زایمان دارند. اغلب، آن‌ها به دلیل شنیدن توصیفات دردناک از
اغلب، آن‌ها به دلیل شنیدن توصیفات دردناک از دیگران، ترس زیادی از زایمان دارند. مادرشوهرها و دیگر زنان مسن خانواده آداب مرتبط با تغذیه، بهداشت و فعالیت‌های روزانه در دوران بارداری را منتقل می‌کنند. در بسیاری از موارد، از مصرف مواد غذایی «سرد» مانند میوه‌ها اجتناب می‌شود، زیرا باور بر این است که ممکن است باعث بیماری یا حتی مرگ جنین شود. در برخی از سنت‌ها، زنان ممکن است فقط چای داغ و شیر برنج مصرف کنند. زنان مسن خانواده میزان فعالیت و عادات خواب زنان باردار را تعیین می‌کنند، بر اساس سنت‌های خانوادگی. برخی از
تعیین می‌کنند، بر اساس سنت‌های خانوادگی. برخی از زنان تشویق می‌شوند که سطح فعالیت خود را افزایش دهند تا بدنشان برای سختی‌های زایمان آماده شود، در حالی که برخی دیگر تشویق می‌شوند که در طول بارداری بیشتر استراحت کنند تا انرژی خود را حفظ کنند. همچنین، خوابیدن ممکن است به شیوه‌ای خاص تنظیم شود و برخی زنان اجازه نداشته باشند که روی پشت خود بخوابند یا در طول بارداری از یک سمت به سمت دیگر غلت بزنند. زایمان و تولد. حمایت در حین زایمان. درد در هنگام زایمان امری طبیعی تلقی می‌شود و در برخی جوامع آگاهی کمی دربارهٔ
تلقی می‌شود و در برخی جوامع آگاهی کمی دربارهٔ روش‌هایی مانند اپیدورال وجود دارد. بسته به محل زایمان، برخی زنان برای تسکین درد از آب گرم و ماساژ بهره می‌برند، در حالی که برخی دیگر حمایت اندکی دریافت می‌کنند یا حتی تماس فیزیکی بسیار کمی دارند. در زایمان‌های بیمارستانی، بیمارستان‌های خصوصی نرخ بیشتری از تسکین درد را ارائه می‌دهند. یک مطالعه نشان داد که این نرخ در بیمارستان خصوصی ۹٫۹ درصد و در بیمارستان دولتی تنها ۰٫۹ درصد است. در طول زایمان، مادر و نوزاد نیاز به نظارت مناسب دارند. نظارت ناکافی در این مرحله
به نظارت مناسب دارند. نظارت ناکافی در این مرحله می‌تواند خطر بروز مشکل برای نوزاد را افزایش دهد و حتی ممکن است به مرگ نوزاد قبل از تولد منجر شود، که به آن مرده‌زایی گفته می‌شود. متأسفانه، هند بیشترین میزان مرده‌زایی را در جهان دارد و سالانه بیش از ۳۳۰٬۰۰۰ مورد در این کشور رخ می‌دهد. خویشاوندان زن و همسایگان ممکن است با آوردن چای، گرم کردن آب و کمک به پیچیدن نوزاد در پارچه پس از تولد از مادر حمایت کنند. محل زایمان معمولاً میزان و نوع حمایت دریافت‌شده را تعیین می‌کند. زنانی که در بیمارستان زایمان می‌کنند،
می‌کند. زنانی که در بیمارستان زایمان می‌کنند، معمولاً از سوی پرستاران حمایت می‌شوند، هرچند میزان این حمایت متغیر است. برخی از زنان از کمبود تماس فیزیکی و حمایت عاطفی در بیمارستان‌ها ابراز نارضایتی می‌کنند. در خانه، زنان توسط «زنان دانای» خانواده از طریق ماساژ و آب گرم حمایت می‌شوند، هرچند این امر نیز در خانواده‌های مختلف متفاوت است. کمک‌کنندگان به زایمان و ارائه‌دهندگان مراقبت‌های بهداشتی. به‌طور میانگین، ۸۳٫۱ درصد از زایمان‌ها توسط پرسنل بهداشتی ماهر انجام می‌شود. با این حال، این میزان در مناطق مختلف هند
می‌شود. با این حال، این میزان در مناطق مختلف هند تفاوت زیادی دارد. دستیاران زایمان سنتی (TBA) ۳۷ درصد از زایمان‌های خانگی در هند را همراهی می‌کنند. این دستیاران معمولاً دانش و سواد کافی در مورد شیوه‌های ایمن زایمان ندارند، اما اگر به‌درستی آموزش ببینند، می‌توانند تأثیر زیادی در کاهش مرگ‌ومیر مادران داشته باشند. اگر آن‌ها به‌طور مناسب در زمینه‌های موقعیت‌های زایمان، شیوه‌های بهداشتی، وزن‌کشی نوزاد، حفظ دمای بدن نوزاد و مراقبت از خونریزی بعد از زایمان آموزش ببینند، سلامت مادران و نوزادان در هند می‌تواند
ببینند، سلامت مادران و نوزادان در هند می‌تواند به‌طور چشمگیری بهبود یابد. در ۶۳ درصد دیگر از زایمان‌های خانگی، هیچ کمکی از سوی کسی انجام نمی‌شود و زنانی که در مراکز بهداشتی یا بیمارستان‌ها زایمان می‌کنند، تحت مراقبت پرستاران و پزشکان قرار می‌گیرند. بیشتر دستیاران زایمان سنتی که ۳۷ درصد از زایمان‌های خانگی را در هند همراهی می‌کنند، ازدواج کرده‌اند و هیچ تحصیلات رسمی ندارند. آن‌ها ممکن است آموزش‌دیده یا بی‌سواد باشند، اما دستیاران آموزش‌دیده معمولاً جوان‌تر و تجربه کاری کمتری دارند و برای خدمات خود دستمزد
و تجربه کاری کمتری دارند و برای خدمات خود دستمزد دریافت می‌کنند. دستیاران زایمان غیرآموزش‌دیده معمولاً مسن‌تر، باتجربه‌تر و بدون دریافت دستمزد هستند. بیشتر این دستیاران پس از مشاهده چندین زایمان خانوادگی، زایمان خودشان یا پیروی از یک عضو خانواده وارد این حوزه شده‌اند. برخی از زنان در حین زایمان توسط پرسنل بیمارستانی مورد بی‌احترامی قرار می‌گیرند. تحویل جفت. پس از زایمان جفت، بند ناف قطع می‌شود و مخلوطی از روغن گیاهی، پودر صورت یا خاکستر بر قسمت قطع‌شده مالیده می‌شود. جفت در نزدیکی خانه دفن می‌شود یا در
می‌شود. جفت در نزدیکی خانه دفن می‌شود یا در برخی جوامع سوزانده می‌شود. نه روز پس از تولد، مراسمی در محل دفن جفت برگزار می‌شود تا نام نوزاد اعلام شود. در زایمان‌های خانگی، گاهی نوزاد بلافاصله پس از تولد گرفته نمی‌شود و روی زمین باقی می‌ماند تا جفت تحویل داده شود. فناوری در زایمان. نرخ سزارین در هند در سال ۲۰۰۸ معادل ۸٫۲ درصد بود که کمتر از ۱۰–۱۵ درصد توصیه‌شده از سوی سازمان بهداشت جهانی است. با این حال، این عدد در برخی بیمارستان‌های خصوصی بیشتر است. استفاده از مداخلاتی مانند برش میان‌دوراه، القای زایمان و
از مداخلاتی مانند برش میان‌دوراه، القای زایمان و سزارین بین بیمارستان‌های خصوصی و دولتی متفاوت است. مطالعه‌ای در مورد زنان دلی نشان داد که نرخ سزارین در بیمارستان‌های خصوصی ۵۳٫۸ درصد و در بیمارستان‌های دولتی ۲۳٫۷ درصد بوده است. همان مطالعه گزارش داد که نرخ اپیزیاتومی در بیمارستان‌های خصوصی ۷۴٫۹ درصد و در بیمارستان‌های دولتی ۵۷٫۸ درصد بود. همچنین نرخ القای زایمان در بیمارستان‌های خصوصی و دولتی به ترتیب ۳۰٫۸ درصد و ۲۰٫۶ درصد بود.
زنان در شطرنج () در تمامی سنین و سطوح، اقلیت کوچکی از بازیکنان شطرنج را تشکیل می‌دهند. شطرنج‌بازان زن امروزه به‌طور کلی در ترکیبی از مسابقات آزاد و مسابقات زنان رقابت می‌کنند، که مسابقات زنان عمدتاً در سطوح بالای شطرنج زنان و در رده‌های سنی جوانان برجسته‌تر هستند. مسابقات مدرن سطح بالای زنان، فرصتی را برای برخی از شرکت‌کنندگان فراهم می‌کنند تا به‌عنوان شطرنج‌باز حرفه‌ای به فعالیت تمام‌وقت بپردازند. بیشتر این مسابقات توسط فیده (FIDE) سازمان‌دهی می‌شوند و حول چرخه قهرمانی جهان می‌چرخند که در نهایت به یک
حول چرخه قهرمانی جهان می‌چرخند که در نهایت به یک مسابقه برای تعیین قهرمانی شطرنج زنان جهان ختم می‌شود. افزون بر این رویدادها، از برجسته‌ترین مسابقات شطرنج زنان، می‌توان به قهرمانی‌های ملی و قاره‌ای زنان و دختران اشاره کرد. زنان تا اوایل قرن بیستم به‌طور کلی اجازه عضویت در باشگاه‌های شطرنج را نداشتند. پس از پذیرش در این باشگاه‌ها، عمدتاً محدود به رقابت با سایر زنان بودند. در همین دوره، ورا منچیک اولین قهرمانی شطرنج زنان جهان شد و در اواخر دهه ۱۹۲۰ به نخستین زنی تبدیل شد که در مسابقات سطح بالای شطرنج در کنار
تبدیل شد که در مسابقات سطح بالای شطرنج در کنار بهترین بازیکنان جهان رقابت کرد. پس از مرگ او، اتحاد جماهیر شوروی بر شطرنج زنان تسلط یافت و از آغاز المپیاد شطرنج زنان در سال ۱۹۵۷ تا ۱۹۸۶، تمامی دوره‌هایی را که در آن شرکت داشت، پیروز شد. بازیکنان اهل گرجستان، نونا گاپرینداشویلی و مایا چیبوردانیدزه، نخستین زنانی بودند که عنوان استادبزرگ شطرنج (GM) را کسب کردند و پس از منچیک، در مسابقات آزاد سطح بالا شرکت نمودند. خواهران پولگار به سلطه شوروی بر شطرنج زنان پایان دادند؛ سوزان پولگار در سال ۱۹۸۴ به رتبه نخست
دادند؛ سوزان پولگار در سال ۱۹۸۴ به رتبه نخست رده‌بندی جهانی زنان رسید و هر سه خواهر، تیم مجارستان را در المپیاد ۱۹۸۸ به کسب مدال طلا هدایت کردند. یودیت پولگار خود را به‌عنوان قوی‌ترین شطرنج‌باز زن تاریخ تثبیت کرد و به رتبه هشتم جهان در بین تمامی بازیکنان رسید. با آغاز قرن بیست‌ویکم، تعداد زنانی که عنوان استادبزرگ را کسب کردند به‌طور قابل توجهی افزایش یافت. در میان این استادبزرگان جدید، هو ییفان تنها زنی بوده است که به ۱۰۰ بازیکن برتر جهان راه یافته و به‌طور منظم در مسابقات آزاد سطح بالا رقابت کرده است. از
منظم در مسابقات آزاد سطح بالا رقابت کرده است. از دهه ۱۹۹۰، چین بر مسابقات قهرمانی شطرنج زنان جهان تسلط یافته و تاکنون شش قهرمان مختلف را معرفی کرده است که از جمله آن‌ها، قهرمان کنونی جو ونجوون است. تعداد اندک زنانی که به سطوح بالای شطرنج رسیده‌اند، پرسش‌های زیادی را در مورد علت عدم موفقیت تاریخی زنان در این ورزش ایجاد کرده است. هیچ شواهدی مبنی بر وجود ناتوانی ذاتی زنان در شطرنج وجود ندارد. مطالعات آماری نشان داده‌اند که کمبود تعداد زنان در تمامی سطوح، عامل اصلی حضور اندک آنان در رده‌های بالاست. تعداد کم
اصلی حضور اندک آنان در رده‌های بالاست. تعداد کم زنان در شطرنج، موجب شده است که آن‌ها بیشتر با سکسیسم، آزار و اذیت، و آزار جنسی مواجه شوند، که این عوامل نیز به‌عنوان دلایلی برای کاهش موفقیت یا ترک زودهنگام شطرنج توسط زنان مطرح شده‌اند. افزون بر رقابت در شطرنج، زنان در نقش‌های دیگری نیز فعالیت می‌کنند، از جمله مربی‌گری و داوری. دو حرفه مرتبط با شطرنج که در آن‌ها شکاف جنسیتی کمتر است، گزارشگر ورزشی و پخش زنده هستند. مسابقات شطرنج. از نظر جنسیت، مسابقات شطرنج را می‌توان به دو دسته مسابقات آزاد و مسابقات زنان
را می‌توان به دو دسته مسابقات آزاد و مسابقات زنان تقسیم کرد. زنان می‌توانند انتخاب کنند که در مسابقات آزاد یا مسابقات زنان شرکت کنند. در عمل، اکثر بازیکنان زن در ترکیبی از هر دو نوع مسابقه رقابت می‌کنند. نسبت شرکت‌کنندگان زن در مسابقات مختلف بسته به نوع مسابقه می‌تواند بسیار متفاوت باشد. مسابقاتی که به‌طور مستقل برگزار می‌شوند، معمولاً درصد بالاتری از بازیکنان زن را نسبت به مسابقات قهرمانی که توسط فدراسیون‌ها سازمان‌دهی می‌شوند، شامل می‌شوند. بسیاری از مسابقات کوچک‌تر در سطوح مختلف، هیچ شرکت‌کننده زن
مسابقات کوچک‌تر در سطوح مختلف، هیچ شرکت‌کننده زن ندارند. یکی از رایج‌ترین انواع مسابقات شطرنج، مسابقات آزاد روش سوئیسی است که هم زنان و هم مردان می‌توانند در آن‌ها شرکت کنند، زیرا معمولاً تعداد شرکت‌کنندگان در آن‌ها زیاد و حتی نامحدود است. در برخی موارد، این مسابقات به چندین بخش بر اساس ریتینگ بازیکنان تقسیم می‌شوند. مسابقات سوئیسی معمولاً بخش اختصاصی برای زنان ندارند، اگرچه ممکن است یکی از بخش‌های ریتینگ، مختص زنان باشد. در عوض، بسیاری از مسابقات سوئیسی حرفه‌ای و نیمه‌حرفه‌ای، جوایز ویژه‌ای برای بهترین
حرفه‌ای و نیمه‌حرفه‌ای، جوایز ویژه‌ای برای بهترین بازیکنان زن در بخش آزاد در نظر می‌گیرند. نوع رایج دیگر مسابقات، تورنمنت‌های نوبت‌گردشی بسته هستند که معمولاً حدود ده شرکت‌کننده دارند. این مسابقات در بالاترین سطح شطرنج محبوب هستند و رویدادهایی مانند جام سینکوفیلد را شامل می‌شوند. اگرچه هیچ محدودیت رسمی بر اساس جنسیت وجود ندارد، بسیاری از این مسابقات سطح بالا عمدتاً با حضور بازیکنان مرد برگزار می‌شوند، زیرا این رویدادها به‌صورت دعوتی هستند و تنها بازیکنان با ریتینگ بالا دعوت می‌شوند. یودیت پولگار و هو ییفان
ریتینگ بالا دعوت می‌شوند. یودیت پولگار و هو ییفان به‌طور کلی تنها زنانی محسوب می‌شوند که در این قرن به‌طور منظم در این مسابقات نخبه سطح بالا شرکت کرده‌اند. شطرنج‌بازان زن در عوض مسابقات گردشی نخبه مخصوص زنان مانند جام کرنز را دارند. با این حال، تعداد مسابقات گردشی کلاسیک ویژه زنان در سطح نخبگان محدود است. مسابقات قهرمانی. مسابقات شطرنج ممکن است به‌طور مستقل برگزار شوند یا بخشی از یک مسابقه قهرمانی باشند که توسط فیده، فدراسیون‌های قاره‌ای یا فدراسیون‌های ملی سازمان‌دهی شده است. این مسابقات قهرمانی که تحت
سازمان‌دهی شده است. این مسابقات قهرمانی که تحت نظارت فدراسیون‌ها برگزار می‌شوند، معمولاً دارای یک بخش آزاد و یک بخش زنان هستند و اغلب هم‌زمان برگزار می‌شوند، مانند المپیاد شطرنج و المپیاد شطرنج زنان. از آنجا که این دو بخش هم‌زمان برگزار می‌شوند و بازیکنان زن در بخش زنان شانس بیشتری برای کسب مدال یا جوایز دارند، تعداد کمی از زنان در بخش آزاد شرکت می‌کنند. به همین ترتیب، تقریباً تمامی فدراسیون‌های ملی، یک مسابقه قهرمانی ملی و یک مسابقه قهرمانی ملی زنان برگزار می‌کنند، و همچنین مسابقات مشابهی در رده‌های سنی
می‌کنند، و همچنین مسابقات مشابهی در رده‌های سنی مختلف برگزار می‌شود. هرچند این مورد نیز رایج نیست، اما حضور زنان و دختران در بخش‌های آزاد این مسابقات به‌ویژه در رده‌های سنی جوانان بیشتر است. برخی از بازیکنان زن، موفق به کسب عنوان قهرمانی ملی کشور خود در رقابت‌های کلی شده‌اند، از جمله استادبزرگان و استادان بین‌المللی مانند یودیت پولگار، نینو خورسیدزه، ویکتوریا چمیلیت، کته‌وان آراخامیا-گرانت و اوا موزر. فیده در سال ۱۹۲۷، پیش از آنکه کنترل قهرمانی شطرنج جهان را در دست بگیرد، قهرمانی شطرنج زنان جهان را
جهان را در دست بگیرد، قهرمانی شطرنج زنان جهان را پایه‌گذاری کرد. اولین دوره این مسابقات توسط ورا منچیک فتح شد. قهرمان کنونی شطرنج زنان جهان جو ونجوون است که از سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۳، چهار دوره پیاپی این عنوان را کسب کرده است. جدیدترین قالب برگزاری این مسابقات شامل یک دیدار بین قهرمان فعلی و چالشگری است که از طریق پیروزی در مسابقات نامزدهای قهرمانی شطرنج زنان حق رقابت را به دست می‌آورد. ساختار مسابقات نامزدها و چرخه کلی این رقابت‌ها، مشابه با روند تعیین قهرمان قهرمانی شطرنج جهان است. مربیگری شطرنج. مربیان زن
قهرمانی شطرنج جهان است. مربیگری شطرنج. مربیان زن نخبه در سطح بالای شطرنج بسیار اندک هستند که بخشی از آن به این دلیل است که تاکنون تنها کمی بیش از ۴۰ زن موفق به کسب عنوان استادبزرگ شده‌اند. سوزان پولگار یکی از معدود مربیان زن برجسته در سطح بالا، به‌ویژه در سطح استادبزرگی است. پولگار مراکز شطرنج را اداره کرده و همچنین به یکی از پیشگامان مربیگری شطرنج در دانشگاه‌های ایالات متحده تبدیل شده است. در سال ۲۰۱۰، سوزان پولگار به عنوان سرمربی تیم شطرنج Knight Raiders از دانشگاه تگزاس تک، نخستین زنی شد که تیمی را به
از دانشگاه تگزاس تک، نخستین زنی شد که تیمی را به مرحله پایانی چهار تیم برتر مسابقات شطرنج کالجی هدایت کرد. در آوریل ۲۰۱۱، تیم Knight Raiders دانشگاه تگزاس تک موفق به کسب جام رئیس‌جمهور شد؛ این پیروزی، پولگار را به نخستین سرمربی زن تبدیل کرد که تیمی را به عنوان قهرمانی ملی هدایت کرده است. دستاوردهای شطرنج. یودیت پولگار که عموماً به‌عنوان قوی‌ترین بازیکن زن تاریخ شطرنج شناخته می‌شود، در مقطعی هشتمین بازیکن برتر رده‌بندی جهانی بود و همچنان تنها زنی است که تاکنون در بین ده بازیکن برتر جهان قرار گرفته است. سه
در بین ده بازیکن برتر جهان قرار گرفته است. سه زن، مایا چیبوردانیدزه، پولگار، و هو ییفان، در میان ۱۰۰ بازیکن برتر جهان قرار گرفته‌اند. پژوهش در تفاوت‌های جنسیتی. بازیکنان مرد شطرنج در تمام رده‌های سنی و در اکثر مسابقات به‌طور چشمگیری از نظر تعداد از بازیکنان زن پیشی می‌گیرند، معمولاً با اختلافی در حدود ده برابر یا بیشتر. در مقاله‌ای از سال ۲۰۰۹، مریم بیلالیچ، کیِران اسمالبون، پیتر مک‌لئود و فرناند گوبِه با تحلیل داده‌های آماری بازیکنان آلمانی نشان دادند که اگرچه مردان دارای بالاترین رتبه از زنان دارای
که اگرچه مردان دارای بالاترین رتبه از زنان دارای بالاترین رتبه قوی‌تر هستند، اما این اختلاف (معمولاً بیش از ۲۰۰ واحد ریتینگ) عمدتاً به دلیل تعداد بسیار کمتر بازیکنان زن است (تنها یک‌شانزدهم از بازیکنان دارای ریتینگ در آلمان زن بودند). در سال ۲۰۲۰، روان‌شناس و متخصص علوم اعصاب، وی جی ما، وضعیت پژوهش دربارهٔ زنان در شطرنج را چنین خلاصه کرد: «در حال حاضر هیچ مدرکی دال بر تفاوت‌های زیستی در توانایی شطرنج میان جنسیت‌ها وجود ندارد»، اما افزود: «این بدان معنا نیست که قطعاً هیچ تفاوتی وجود ندارد». هم بازیکنان مرد
که قطعاً هیچ تفاوتی وجود ندارد». هم بازیکنان مرد و هم زن در مورد دلایل شکاف جنسیتی در دستاوردهای شطرنج نظریه‌پردازی کرده‌اند. برخی از بازیکنان زن بر این باورند که دلیل اصلی این شکاف، انتظارات فرهنگی و تعصب است. جنیفر شهاده، استاد بین‌المللی زنان و مدیر برنامه زنان در فدراسیون شطرنج ایالات متحده (USCF)، اظهار داشت که کاهش شدید تعداد دختران در USCF در سنین ۱۲ و ۱۳ سالگی رخ می‌دهد که به باور او، به دلیل نبود یک شبکه اجتماعی مناسب برای دختران در این سنین در محیط شطرنج است. یودیت پولگار معتقد است که جامعه و
محیط شطرنج است. یودیت پولگار معتقد است که جامعه و برخی والدین ممکن است تمایل بازیکنان زن جوان به پیشرفت را تضعیف کنند، و همچنین زنان اغلب به دلیل انتخاب رقابت در تورنمنت‌های مختص زنان به‌جای مسابقات آزاد، دچار محدودیت می‌شوند. یوانکا هوسکا، استاد بین‌المللی و استاد بزرگ زنان، استدلال کرده است که اعتمادبه‌نفس بیش از حد پسران در شطرنج، به آن‌ها برتری نسبت به دختران می‌دهد. در یک مطالعه در سال ۲۰۰۷ در دانشگاه پادووا، بازیکنان مرد و زن با مهارت مشابه در بازی‌های آنلاین با یکدیگر روبه‌رو شدند. هنگامی که
بازی‌های آنلاین با یکدیگر روبه‌رو شدند. هنگامی که بازیکنان از جنسیت حریف خود بی‌اطلاع بودند، زنان تقریباً نیمی از بازی‌های خود را بردند. اما زمانی که به آن‌ها گفته شد حریفشان مرد است، با احتیاط بیشتری بازی کردند و تنها یک‌چهارم بازی‌های خود را بردند. در مقابل، هنگامی که به آن‌ها گفته شد حریفشان زن است، درحالی‌که درواقع مرد بود، همانند بازیکنان مرد تهاجمی بازی کردند و نیمی از بازی‌های خود را بردند. محققان استدلال کردند که کلیشه‌های جنسیتی ممکن است باعث کاهش اعتمادبه‌نفس بازیکنان زن هنگام بازی با مردان شود
اعتمادبه‌نفس بازیکنان زن هنگام بازی با مردان شود که به بازی تدافعی‌تر و در نتیجه عملکرد ضعیف‌تر آن‌ها منجر شده است. تلاش‌ها برای تکرار این نتیجه با تحلیل پایگاه‌های داده شطرنج، نتایج متناقضی داشته است. تبعیض جنسیتی در شطرنج. پولگار، شهاده و هوسکا اظهار داشته‌اند که با تبعیض جنسیتی مواجه شده‌اند، از جمله اظهارات تحقیرآمیز دربارهٔ توانایی‌هایشان، حریفانی که از دست دادن با آن‌ها امتناع کرده‌اند و کاربران اینترنتی که حضور دختران و زنان در شطرنج را زیر سؤال برده‌اند. چندین بازیکن مرد نیز دربارهٔ عملکرد زنان در
چندین بازیکن مرد نیز دربارهٔ عملکرد زنان در شطرنج اظهارات منفی داشته‌اند. در مصاحبه‌ای در سال ۱۹۶۳، بابی فیشر بازیکنان زن را بی‌ارزش توصیف کرد و گفت که این امر به این دلیل است که «[زنان] آن‌قدرها هم باهوش نیستند». در سال ۲۰۱۵، نایجل شورت استدلال کرد که بازیکنان مرد عملکرد بهتری دارند زیرا مردان و زنان از نظر مهارت‌های شناختی «به‌طور ذاتی متفاوت هستند»، که این اظهارات بحث‌برانگیز شد. در سال ۲۰۲۲، ایلیا اسمیرین، در حین پخش زندهٔ دور نهم گرندپری زنان فیده ۲۰۲۲–۲۳ اظهار داشت که شطرنج «شاید برای زنان مناسب
۲۰۲۲–۲۳ اظهار داشت که شطرنج «شاید برای زنان مناسب نباشد» و همچنین زنی را به دلیل بازی «مانند یک مرد» تحسین کرد. فیده از طریق توییتر بابت این اظهارات عذرخواهی کرد و سخنان اسمیرین را «شرم‌آور و توهین‌آمیز» خواند. همان روز، فیده اسمیرین را به دلیل «اظهارات توهین‌آمیز» از سمتش برکنار کرد. در اوت ۲۰۲۳، بیش از صد بازیکن زن شطرنج بیانیه‌ای را از سوی فیده علیه تبعیض جنسیتی و آزار جنسی در شطرنج امضا کردند.
زارچنی () یک شهرک در شهرستان بلاگووارسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
عثمانوو () یک شهرک در شهرستان بلاگووارسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
اسلاکباش () یک شهرک در شهرستان بلاگووارسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
پروومایسکی () یک شهرک در شهرستان بلاگووارسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
اوبشچینا () یک شهرک در شهرستان بلاگووارسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
نووی ترویتسکی () یک شهرک در شهرستان بلاگووارسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
صای جزیره ای بزرگ در رودخانه نیل در نوبه بین آبشار دوم و سوم در کشور سودان است. این جزیره ۱۲ کیلومتر طول و ۵٫۵ کیلومتر عرض دارد. صای در زمان پادشاهی جدید پیاپی توسط مصری‌ها اشغال می‌شد. در دوره مقریان مرکز یک اسقف‌نشین بود و در نیمه دوم قرن شانزدهم عثمانی‌ها قلعه ای را در جزیره بنا کردند. بخش شمال شرقی جزیره شامل یک معبد پادشاهی جدید مصر و آسیاب‌های متعدد مرتبط با تولید طلای باستانی است. در همان نزدیکی، قلعه امپراتوری عثمانی از جنس ماسه‌سنگ استخراج‌شده در امتداد سواحل رودخانه، و اسپولیایی است که نقش‌های
امتداد سواحل رودخانه، و اسپولیایی است که نقش‌های آمنهوتپ چهارم، در میان دیگر فرمانروایان سلسله هجدهم را در خود دارد. مقبره‌های مدور متعددی در همین نزدیکی هستند. پیوند به بیرون. &lt;templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt;
زنان در فضا () از آغاز پرواز فضایی انسانی در ماورای جو در پروژه‌های فضایی حضور داشته‌اند. شمار قابل توجهی از زنان از کشورهای گوناگون در فضا فعالیت داشته‌اند، هرچند که در مجموع زنان همچنان به‌طور قابل توجهی کمتر از مردان برای سفر به فضا انتخاب می‌شوند، و تا ژوئن ۲۰۲۰ تنها ۱۲٪ از کل فضانوردانی که به فضا رفته‌اند را زنان تشکیل می‌دادند. با این حال، نسبت زنان در میان سفرهای فضایی به‌طور قابل توجهی در حال افزایش است. نخستین زنی که به فضا پرواز کرد والنتینا ترشکوا از اتحاد جماهیر شوروی بود که در ۱۶ تا ۱۹ ژوئن
از اتحاد جماهیر شوروی بود که در ۱۶ تا ۱۹ ژوئن ۱۹۶۳ با وستوک ۶ پرواز کرد. ترشکوا کارگر خط مونتاژ کارخانه نساجی بود، نه خلبان مانند فضانوردان مرد آن زمان. او برای اهداف تبلیغاتی، وفاداری‌اش به حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی و تجربه چندین ساله‌اش در چتربازی ورزشی که هنگام فرود پس از خروج از کپسول خود استفاده کرد، انتخاب شد. زنان تا سال ۱۹۸۲ به‌عنوان خلبان و کارمند فضایی برابر با همتایان مرد خود صلاحیت نداشتند. تا اکتبر ۲۰۲۱، بیشتر ۷۰ زنی که به فضا رفته‌اند شهروندان ایالات متحده آمریکا بوده‌اند و مأموریت‌هایی
ایالات متحده آمریکا بوده‌اند و مأموریت‌هایی را در شاتل فضایی و ایستگاه فضایی بین‌المللی انجام داده‌اند. کشورهای دیگر (اتحاد جماهیر شوروی، کانادا، ژاپن، روسیه، چین، بریتانیا، فرانسه، کره جنوبی، ایتالیا) تنها یک، دو یا سه زن را در برنامه‌های پرواز فضایی انسانی خود به فضا فرستاده‌اند. افزون بر این، یک زن با تابعیت دوگانه ایرانی-آمریکایی به‌عنوان توریست در یک پرواز فضایی آمریکایی شرکت کرده است. زنان با بسیاری از همان تأثیرات پرواز فضایی که مردان با آن روبه‌رو هستند، مواجه می‌شوند. مطالعات علمی عموماً هیچ اثر
هستند، مواجه می‌شوند. مطالعات علمی عموماً هیچ اثر نامطلوب خاصی از مأموریت‌های فضایی کوتاه‌مدت برای زنان نشان نداده‌اند. برخی حتی پیشنهاد کرده‌اند که زنان ممکن است برای مأموریت‌های فضایی طولانی‌مدت مناسب‌تر باشند. با این حال، مطالعات به‌طور مداوم نشان داده‌اند که مانع اصلی برای حضور زنان در فضا جنسیت‌گرایی است. تاریخچه. کشمکش‌های اولیه رقابت فضایی. در رقابت میان اتحاد جماهیر شوروی (شوروی) و ایالات متحده که به رقابت فضایی معروف است، هر دو کشور در اواخر دهه ۱۹۵۰ و اوایل دهه ۱۹۶۰ نخستین خلبانان فضایی خود را که
و اوایل دهه ۱۹۶۰ نخستین خلبانان فضایی خود را که در شوروی فضانورد و در ایالات متحده فضانورد نامیده می‌شدند، از میان خلبان آزمایشهای جت‌های پرسرعت نظامی برگزیدند که همگی مرد بودند. در سال ۱۹۵۹، پس از آنکه پروژه تحقیقاتی نیروی هوایی ایالات متحده تحت عنوان «زن در فضا در نخستین فرصت» از سوی فرماندهی تحقیقات و توسعه هوایی این نیرو مجوز دریافت نکرد، دان فلیکینگر و ویلیام راندولف لاولیس دوم گروهی متشکل از سیزده خلبان زن آمریکایی تشکیل دادند. این گروه که توسط مطبوعات آمریکا "مرکوری ۱۳" نامیده شد، آرزو داشتند
مطبوعات آمریکا "مرکوری ۱۳" نامیده شد، آرزو داشتند فضانورد شوند. این زنان تحت نظارت کارکنان کلینیک لاولیس، همان آزمایش‌های پزشکی مردان را گذراندند و موفق شدند، اما این پروژه از سوی دولت حمایت نشد و تأمین مالی آن به‌طور خصوصی (از جمله توسط پیشگام صنعت هوانوردی ژاکلین کاکرن) انجام شد. ایده فضانوردان زن با مقاومت شدیدی در فرماندهی نظامی و ناسا مواجه شد و در نتیجه این زنان هرگز به عنوان فضانورد انتخاب نشدند. جری کاب از اعضای "مرکوری ۱۳" در سال ۱۹۶۱ به عنوان مشاور ناسا منصوب شد و در ژوئیه ۱۹۶۲ در برابر کنگره
ناسا منصوب شد و در ژوئیه ۱۹۶۲ در برابر کنگره دربارهٔ نتایج مثبت پزشکی گروه "مرکوری ۱۳" و جنسیت‌گرایی شهادت داد. در همین حال، نیکولای کامانین، مدیر آموزش فضانوردان در شوروی، پس از مواجهه مکرر با پرسش‌های رسانه‌های خارجی در مورد زنان در فضا در سال ۱۹۶۱، تلاش کرد تا زنان را به عنوان فضانورد وارد برنامه کند. در ادامه، کامانین توانست حمایت سرگئی کارالیوف، رهبر برنامه فضایی شوروی را جلب کند و پس از شش ماه، مجوز آموزش فضانوردان زن را دریافت کرد. در جریان سفری به ایالات متحده در سال ۱۹۶۲، کامانین با جری کاب از
ایالات متحده در سال ۱۹۶۲، کامانین با جری کاب از گروه رد شده "مرکوری ۱۳" ملاقات کرد. او در یادداشت‌های روزانه‌اش نوشت: «نمی‌توانیم اجازه دهیم که نخستین زن فضانورد آمریکایی باشد. این توهینی به احساسات میهن‌پرستانه زنان شوروی خواهد بود.» دولت شوروی عموماً تمایلی به استفاده از زنان به عنوان خلبان فضانورد نداشت، اما نخست‌وزیر وقت، نیکیتا خروشچف، علاقه زیادی به استفاده از این فرصت برای اثبات برتری شوروی در برابری جنسیتی داشت. در فوریه ۱۹۶۲، از میان بیش از ۴۰۰ متقاضی، گروهی از پنج فضانورد زن برای آموزش پرواز
متقاضی، گروهی از پنج فضانورد زن برای آموزش پرواز انفرادی در یک فضاپیمای برنامه فضایی وستوک انتخاب شدند. به منظور افزایش احتمال فرستادن نخستین زن فضانورد شوروی به فضا، آموزش این گروه زودتر از همتایان مردشان آغاز شد.
پریشیب () یک شهرک در شهرستان بلاگووارسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
شارلیک () یک شهرک در شهرستان بلاگووارسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
ترویتسک () یک شهرک در شهرستان بلاگووارسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
ترویتسکی () یک شهرک در شهرستان بلاگووارسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
پوکروفکا ۲-یا () یک شهرک در شهرستان بلاگووارسکی باشقیرستان کشور روسیه است.