payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مادو ایر یک خواننده پلی بک هندی است. او آهنگ‌هایی را برای فیلم‌ها و آلبوم‌ها به زبان‌های مختلف هندی ضبط کرده است و خود را به‌عنوان خواننده شناخته‌شده پخش سینمای جنوب هند تثبیت کرده است. مادو از سنین پایین آرزو داشت که خواننده پلی بک شود. او در چهار سالگی شروع به اجرا روی صحنه کرد. مادو ایر در سالهای اولیه و زندگی شخصی خود به مادومیتا سرینیواسان معروف بود. او در سال ۲۰۱۳ با آراویند راجاگوپالان ازدواج کرد و دارای دو فرزند اکالایا و آراتانا است.
لی جیه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال زن اهل چین بود. وی برنده یک مدال نقره در بازی‌های آسیایی ۲۰۰۲ و یک مدال برنز در بازی‌های آسیایی ۲۰۰۶ شده است.
لی جیه (؛ زادهٔ ) بازیکن تنیس روی میز چینی‌تبار اهل هلند است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۵ مدال طلا، ۷ مدال نقره، ۶ مدال برنز شده است.
لی چون ییپ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هنگ کنگ بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال تای‌پو و باشگاه فوتبال هنگ کنگ رنجرز اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال هنگ کنگ بازی کرده است.
لی وای لون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هنگ کنگ بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه ورزشی کیتچی، باشگاه چین جنوبی، و باشگاه فوتبال هنگ کنگ پگاسوس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال هنگ کنگ بازی کرده است.
پریا هیمش یک خواننده پلی بک هندی است. او عمدتاً در فیلم‌های کانادایی، تلوگو، تامیل، مالایالام و اودیا آواز می‌خواند. او بیش از ۲۰۰ آهنگ خوانده و با بسیاری از مدیران برجسته موسیقی مانند ایلایاراجا، هریس جیاراج، ایمان، ویجی آنتونی، دوی سری پراساد، یووان شانکار راجا، مانی شارما، کارتیک راجا، بهارادواج، دینا و بسیاری دیگر کار کرده است. پریا از سال ۱۹۸۹ خوانندگی را در ارکسترهای موسیقی آغاز کرد و در بیش از ۵۰۰۰ نمایش صحنه ای با بسیاری از ارکسترهای برجسته در هند و خارج از کشور اجرا کرد.
کاویا آجیت (زاده ۱۷ ژوئیه ۱۹۹۱) یک خواننده هندی، نوازنده ویولن و یک مجری زنده متولد در کالیکوت، کرالا است. به غیر از زبان مالایالام، او آهنگ‌هایی را به زبان‌های هندی بسیاری از جمله تامیل، تلوگو و کانادا ضبط کرده است. او با آموزش موسیقی کلاسیک کارناتیک و سبک کلاسیک غربی ویولن، در کنسرت‌ها و نمایش‌های صحنه ای در سراسر جهان اجرا کرده است. کاویا در ۱۷ ژوئیه ۱۹۹۱ در کوژیکود در خانواده دکتر آجیت باسکار، متخصص ریه و استاد کالج پزشکی مالابار و دکتر لاکشمی اس، دانشیار در رشته زنان در کالج پزشکی کالیکات متولد شد. او
در رشته زنان در کالج پزشکی کالیکات متولد شد. او اصول اولیه موسیقی کارناتیک را از مادربزرگش کامالا سوبرحمانیام، هنرمند سابق رادیو هند آموخت.
پاول اوسیپوویچ سوخوی (; ؛ زادهٔ ۲۲ ژوئیه ۱۸۹۵ - درگذشتهٔ ۱۵ سپتامبر ۱۹۷۵) مهندس هوافضا و طراح هواپیما اهل شوروی بود که به عنوان بنیانگذار دفتر طراحی سوخوی شناخته می‌شود. سوخوی به مدت ۵۰ سال با شرکت‌های توپولف و سوخوی هواپیماهای نظامی طراحی کرد و بسیاری از هواپیماهای برجسته شوروی مانند سوخو-۷ ، سو-۱۷ و سوخو-۲۴ را تولید کرد. هواپیماهای او دو رکورد جهانی ارتفاع (۱۹۵۹ و ۱۹۶۲) و دو رکورد جهانی سرعت (۱۹۶۰ و ۱۹۶۲) را ثبت کردند. از سوخوی در اتحاد جماهیر شوروی به عنوان قهرمان کار سوسیالیستی تجلیل شد و در طول عمر خود
قهرمان کار سوسیالیستی تجلیل شد و در طول عمر خود سه بار نشان لنین دریافت کرد. زندگینامه. پاول اوسیپوویچ سوخوی در ۲۲ ژوئیه ۱۸۹۵ در هلیبوکایه، استان ویلنا در امپراتوری روسیه، از والدینی بلاروسی با پیشینه دهقانی به دنیا آمد. او پنج خواهر داشت و هیچ برادری نداشت. در سال ۱۹۰۰، هنگامی که پدرش، اوسیپ آندریویچ سوخو، به عنوان معلم در مدرسه‌ای برای فرزندان کارگران راه آهن شغلی پیدا کرد، خانواده سوخوی به گومل نقل مکان کردند. از سال ۱۹۰۵ تا ۱۹۱۴، سوخوی در گیمنازیوم گومل که اکنون دانشگاه حمل و نقل دولتی بلاروس است، شرکت
که اکنون دانشگاه حمل و نقل دولتی بلاروس است، شرکت کرد. سوخوی در سال ۱۹۱۵ پس از گذراندن امتحانات ورودی در مدرسه فنی امپراتوری مسکو در مسکو پذیرفته شد. با این حال، مطالعات سوخوی با فراخوانی او به ارتش امپراتوری روسیه در پی تشدید جنگ جهانی اول متوقف شد. سوخوی در آموزش افسرانی که به توپخانه جبهه غربی روسیه اختصاص داده شده بود، شرکت کرد. سوخوی در ارتش بود که حکومت پس از انقلاب اکتبر در سال ۱۹۱۷ سقوط کرد. او به مسکو بازگشت و متوجه شد دانشگاهش بسته شده است. در این هنگام، سوخوی به گومل بازگشت تا با والدینش زندگی
هنگام، سوخوی به گومل بازگشت تا با والدینش زندگی کند و جایی به عنوان معلم ریاضی در شهر کوچک لونینتس در نزدیکی برست، بلاروس به او پیشنهاد شد. در سال ۱۹۱۹، زمانی که نیروهای لهستانی در طول جنگ لهستان و شوروی به سمت لونینتس پیشروی کردند، سوخوی به گومل گریخت و شروع به تدریس در مدرسه برای فرزندان کارگران راه‌آهن به سرپرستی پدرش کرد. در همین زمان، سوخوی به تیفوس و سپس مخملک مبتلا شد که به طور قابل توجهی توانایی صحبت‌کردن او را تحت تاثیر قرار داد و او تا پایان عمر به عنوان فردی ساکت شناخته شد.[ "" ] در سال ۱۹۲۰،
به عنوان فردی ساکت شناخته شد.[ "" ] در سال ۱۹۲۰، سوخوی سرانجام به دلیل مشکلات سلامتی از ارتش خارج شد و دولت جمهوری شوروی روسیه قطعنامه‌ای برای بازگشایی مؤسسات آموزش عالی در روسیه صادر کرد. سوخوی به تحصیلات خود در BMSTU بازگشت و در سال ۱۹۲۵ با پایان نامه خود با عنوان «"هواپیمای تعقیب تک موتوره ۳۰۰اسب بخار»" با راهنمایی استادش آندری توپولف، پیشگام هوانوردی، فارغ‌التحصیل شد. در مارس ۱۹۲۵، سوخوی به عنوان مهندس و طراح با موسسه مرکزی آیرودینامیک (TsAGI) و کارخانه شماره ۱۵۶ مسکو زیر نظر توپولف شروع به کار کرد. طی
شماره ۱۵۶ مسکو زیر نظر توپولف شروع به کار کرد. طی سال‌های بعد، سوخوی هواپیماهایی از جمله توپولف ای‌ان‌تی-۲۵ و بمب‌افکن‌های سنگین توپولف تی‌بی-۱ و تی‌بی-۳ را طراحی کرد و ساخت. در سال ۱۹۳۲ سوخوی به عنوان مدیر بخش مهندسی و طراحی TsAGI منصوب شد و در سال ۱۹۳۸ به ریاست بخش طراحی ارتقا یافت. سوخوی همچنین یک هواپیمای سبک چند منظوره به نام سوخو-۲ را توسعه داد که در سال‌های اولیه جبهه شرقی جنگ جهانی دوم خدمت کرد. در سپتامبر ۱۹۳۹، سوخوی یک بخش مهندسی و طراحی مستقل به نام دفتر طراحی سوخو (OKB Sukhoi) را در خارکف تأسیس
دفتر طراحی سوخو (OKB Sukhoi) را در خارکف تأسیس کرد. سوخوی از موقعیت جغرافیایی OKB که از مراکز علمی مسکو جدا شده بود راضی نبود. او اصرار داشت که OKB باید به فرودگاهی در استان مسکو منتقل شود و تا نیمه اول سال ۱۹۴۰ جابجایی کامل شد. در زمستان ۱۹۴۲، سوخوی با مشکل دیگری روبرو شد: از آنجایی که خودش خط تولید نداشت، کاری برای انجام دادن نداشت. او یک هواپیمای جدید تهاجمی به نام سوخو-۶ ساخته بود، اما رهبر شوروی جوزف استالین تصمیم گرفت که این هواپیما تولید نشود و به تولید ایلوشین ایل-۲ علاقه مند بود. در سال‌های پس از
ایلوشین ایل-۲ علاقه مند بود. در سال‌های پس از جنگ، سوخوی یکی از اولین طراحان هواپیمای شوروی بود که کار بر روی هواپیماهای جت را رهبری کرد و چندین جت جنگنده آزمایشی ساخت. از سال ۱۹۴۹، سوخوی از نظر استالین خارج شد و مجبور شد به کار تحت نظر توپولف، این‌بار به عنوان معاون طراح ارشد بازگردد. در سال ۱۹۵۳، سال مرگ استالین، سوخوی اجازه یافت تا دفتر طراحی سوخوی خود را مجدداً تأسیس کند. سوخوی در طول جنگ سرد چندین هواپیمای جنگی اصلی را تولید کرد، از جمله هواپیمای مافوق صوت سوخو-۷، که به اصلی‌ترین جنگنده بمب‌افکن شوروی
صوت سوخو-۷، که به اصلی‌ترین جنگنده بمب‌افکن شوروی در دهه ۱۹۶۰ تبدیل شد، و رهگیرهای سوخو-۹ و سوخو-۱۵ را ساخت که ستون فقرات دفاع هوایی شوروی را تشکیل دادند. نیروهای دفاع هوایی شوروی همچنین پیشگام هواپیماهای بال متحرک، مانند سوخو-۱۷ و سوخو-۲۴ بودند. سوخوی همچنین تعدادی پروژه را آغاز کرد که توسعه نیافته بودند، از جمله هواپیمای تهاجمی سوخوی تی-۳ با قابلیت پرواز با سرعت ۳ ماخ. از سال ۱۹۵۸ تا ۱۹۷۴، سوخوی به عنوان معاون شورای عالی اتحاد جماهیر شوروی خدمت کرد. سوخوی در ۱۵ سپتامبر ۱۹۷۵ در آسایشگاه بارویخا در مسکو
در ۱۵ سپتامبر ۱۹۷۵ در آسایشگاه بارویخا در مسکو درگذشت و در گورستان نوودویچی به خاک سپرده شد. آخرین جنگنده‌ای که سوخوی طراحی کرد T-10 (سوخو-۲۷) بود، اما او زنده نماند تا پرواز آن را ببیند.
اسماعیل دیالو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ساحل عاج است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال باستیا اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال ساحل عاج و ساحل عاج بازی کرده است.
سیمون دلی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ساحل عاج است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال اسپارتا پراگ، باشگاه فوتبال کلوب بروژ و باشگاه فوتبال اسلاویا پراگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ساحل عاج بازی کرده است.
کوفی کوائو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ساحل عاج است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال ویزلا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال ساحل عاج بازی کرده است.
آدم لریف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالدیو بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مالدیو بازی کرده است.
احمد عبدالله (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالدیو است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مالدیو بازی کرده است.
اسلم عبدالرحیم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالدیو بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مالدیو بازی کرده است.
اکرم عبدالغنی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالدیو است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال مالدیو، و مالدیو بازی کرده است.
بامو میته (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ساحل عاج است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال المپیک مارسی، باشگاه فوتبال استاد لاوالوا، و باشگاه فوتبال لوریان اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ساحل عاج بازی کرده است.
حسن ادهوهام (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالدیو است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال مالدیو و زیر ۲۳ سال مالدیو بازی کرده است.
ایاز احمد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالدیو است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مالدیو بازی کرده است.
امدهان علی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالدیو است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال مالدیو و مالدیو بازی کرده است.
شافیو احمد (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالدیو بود. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال مالدیو و مالدیو بازی کرده است.
اشاد علی (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار و بازیکن سابق فوتبال اهل مالدیو است.
آرمل زهوری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ساحل عاج است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال ساحل عاج بازی کرده است.
ابراهیم امیل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالدیو بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مالدیو بازی کرده است.
محمد عارف () ( – ۲۵ ژوئن ۲۰۲۴) بازیکن فوتبال اهل مالدیو بود. از باشگاه‌هایی که وی در آنها بازی کرد می‌توان به باشگاه فوتبال شان یونایتد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مالدیو بازی کرده است.
محمد عزام (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مالدیو بازی کرده است.
ژان انگوئسان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ساحل عاج است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال الوصل امارات بازی می‌کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال ساحل عاج بازی کرده است.
محمد فیصل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالدیو است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال مالدیو و مالدیو بازی کرده است.
اسماعیل عیسی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالدیو است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال مالدیو و مالدیو بازی کرده است.
علی فصیر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالدیو است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال مالدیو و مالدیو بازی کرده است.
معصوم عبدالغفور (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالدیو بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مالدیو بازی کرده است.
علی هیثم (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالدیو است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مالدیو بازی کرده است.
مراسم نود و هفتمین دوره جوایز اسکار به میزبانی آکادمی علوم و هنرهای سینما که از بهترین فیلم‌های اکران‌شده در سال ۲۰۲۴ تجلیل می‌کند، در ۲ مارس ۲۰۲۵ در سالن تئاتر دالبی، هالیوود، لس آنجلس برگزار شد. این مراسم از شبکه ای‌بی‌سی در ایالات متحده پخش شد و برای اولین بار به‌طور همزمان از طریق هولو به صورت زنده استریم شد. کمدین و پادکست‌ساز کونان اوبراین برای اولین بار مجری این مراسم بود و راج کاپور و کتی مالان به عنوان تهیه‌کنندگان اجرایی مراسم بازگشتند. "امیلیا پرز" با ۱۳ نامزدی بیشترین تعداد نامزدی را به دست
پرز" با ۱۳ نامزدی بیشترین تعداد نامزدی را به دست آورد. پس از آن "بروتالیست" و "شرور" هرکدام با ۱۰ نامزدی در جایگاه بعدی قرار گرفتند. "آنورا" پنج جایزه شامل بهترین فیلم را برنده شد. "بروتالیست" سه جایزه و پس از آن، ""، "امیلیا پرز" و "شرور" هرکدام دو جایزه برنده شدند. پخش تلویزیونی این مراسم ۱۹٫۷ میلیون بیننده در ایالات متحده داشت. جایزه‌ها و نامزدی‌ها. نامزدهای نود و هفتمین دوره جوایز اسکار در ۲۳ ژانویه ۲۰۲۵ در تئاتر ساموئل گلدوین در بورلی هیلز توسط بازیگران ریچل سنوت و بوئن یانگ اعلام شدند. "امیلیا پرز"
ریچل سنوت و بوئن یانگ اعلام شدند. "امیلیا پرز" با دریافت سیزده نامزدی اسکار برای یک فیلم غیرانگلیسی‌زبان بیشترین تعداد نامزدی را به دست آورد و از فیلم‌های "ببر خیزان، اژدهای پنهان" (۲۰۰۰) و "رما" (۲۰۱۸) پیشی گرفت. جوایز. برندگان در ابتدای فهرست قرار می‌گیرند، با خط پررنگ نمایش داده شده و با علامت دابل دَگِر (‡) مشخص می‌شوند. اطلاعات مراسم. در اکتبر ۲۰۲۴، آکادمی برای دومین سال پیاپی، تهیه‌کنندگان تلویزیونی راج کاپور و کتی مولان را برای نظارت بر تولید مراسم اسکار ۲۰۲۵ انتخاب کرد. همچنین همیش همیلتون،
مراسم اسکار ۲۰۲۵ انتخاب کرد. همچنین همیش همیلتون، کارگردان تلویزیونی با تجربه، برای دومین سال متوالی و به‌طور کلی برای پنجمین بار به عنوان کارگردان پخش زنده مراسم انتخاب شد. بیل کرمر، مدیر عامل اجرایی آکادمی علوم و هنرهای سینما و جنت یانگ، رئیس آکادمی علوم و هنرهای سینما، در بیانیه‌ای دربارهٔ انتخاب این تهیه‌کنندگان اعلام کردند: «ما خوشحالیم که تیم خلاق و پرانرژی خود را برای این مراسم دوباره داریم، از جمله راج، کتی، همیش، میستی، آلانا و دیو. همچنین از پیوستن مایکل بردن، نابغه‌ای برجسته به تیم بسیار
پیوستن مایکل بردن، نابغه‌ای برجسته به تیم بسیار هیجان‌زده‌ایم.» آنها افزودند: «عشق آن‌ها به سینما، دیدگاه جمعی خلاقانه‌شان و تجربه بی‌نظیرشان در تلویزیون زنده، این تیم را به بهترین گزینه برای خلق یک مراسم استثنایی برای مخاطبان جهانی در بزرگ‌ترین شب صنعت فیلم تبدیل کرده است.» کاپور و مولان در پاسخ بیانیه‌ای منتشر کردند و گفتند: «بسیار خوشحالیم که دوباره رهبری تیم فوق‌العادهٔ تولید اسکار را به عهده می‌گیریم و در کنار آکادمی و دیزنی/ای‌بی‌سی کار می‌کنیم تا شبی فراموش‌نشدنی برای طرفداران سینما در سراسر جهان
فراموش‌نشدنی برای طرفداران سینما در سراسر جهان بسازیم. امیدواریم که بتوانیم به الهام‌بخشی و ارتباط با نسل‌های جدید ادامه دهیم تا عشق خود را به هنر سینما به اشتراک بگذاریم و از تمام هنرمندان فوق‌العاده‌ای که امسال نامزد اسکار شده‌اند، تجلیل کنیم.» ماه بعد، کمدین، پادکست‌ساز و مجری سابق تاک شو، کونان اوبراین به عنوان مجری این مراسم معرفی شد. کرمر و یانگ دلیل انتخاب او برای میزبانی را این‌طور توضیح دادند: «ما بسیار خوشحال و مفتخریم که کونان اوبراین فوق‌العاده را به عنوان میزبان اسکار امسال داریم. او فردی
را به عنوان میزبان اسکار امسال داریم. او فردی کاملاً مناسب است که با شوخ‌طبعی ناب، علاقه‌اش به سینما و تجربه‌اش در تلویزیون زنده، به ما کمک می‌کند تا جشن جهانی فیلم را هدایت کنیم. توانایی فوق‌العاده‌اش در ارتباط با تماشاگران باعث می‌شود تا اسکار کاری که همیشه انجام می‌دهد — فیلم‌ها و فیلمسازان برجسته امسال را گرامی بدارد.» اوبراین در واکنش به انتخابش به عنوان میزبان در یک بیانیه مطبوعاتی گفت: «آمریکا خواست و حالا دارد اتفاق می‌افتد: چیزی چالوبا سوپریمِ جدیدِ تاکو بل. و در خبرهای دیگر، من میزبان اسکار
جدیدِ تاکو بل. و در خبرهای دیگر، من میزبان اسکار هستم.» پیش از این تصمیم، شایعات و اخبار از منابع معتبر نشان می‌داد که آکادمی قصد داشت از چند مجری برای تقسیم وظایف در طول مراسم استفاده کند. این ایده بعد از آن مطرح شد که جیمی کیمل، که برای چهار بار مجری اسکار بوده است (در سال‌های ۲۰۱۷، ۲۰۱۸، ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴) و جان مولانی، که مجری چهاردهمین مراسم جوایز فرمانداران بود و نقدهای مثبت زیادی گرفت، گزارش شد که این فرصت را رد کردند. رایان رینولدز و هیو جکمن، بازیگران "ددپول و ولورین" نیز از کسانی بودند که شایعاتی در
"ددپول و ولورین" نیز از کسانی بودند که شایعاتی در مورد حضورشان به عنوان میزبان اسکار مطرح شده بود. اما رینولدز به "ددلاین هالیوود" گفت که این احتمال خیلی کم است، هرچند اضافه کرد که دوست دارد «روزی» با جکمن میزبان اسکار باشد. در یک تغییر از سنت‌های گذشته، پنج قطعه موسیقی نامزد جایزه اسکار بهترین ترانه به‌طور زنده اجرا نمی‌شوند. در عوض، مراسم بیشتر بر روی ترانه‌سرایان تمرکز خواهد کرد و با بازتاب‌های شخصی و بینش پشت‌صحنه تیم‌های خلاقی که این موسیقی‌ها را ساخته‌اند، آن‌ها را معرفی می‌کند. تأثیر آتش‌سوزی لس
آن‌ها را معرفی می‌کند. تأثیر آتش‌سوزی لس آنجلس. رأی‌گیری برای نامزدی‌های اسکار از ۸ ژانویه ۲۰۲۵ شروع شد و قرار بود در ۱۲ ژانویه به پایان برسد، اما به دلیل آتش‌سوزی جنگل‌های کالیفرنیای جنوبی، مهلت رأی‌گیری تا ۱۷ ژانویه تمدید شد. اعلام نامزدها که قرار بود ۱۷ ژانویه انجام شود، به ۲۳ ژانویه موکول شد.
علی عمر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مالدیو بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال مالدیو بازی کرده است.
جوایز موسیقی کره‌ای (; ، به معنای جوایز موسیقی عامه‌پسند کره‌ای) یک مراسم جوایز موسیقی سالانه در کره جنوبی است که از هنرمندان موسیقی در ژانرهای مختلف تقدیر می‌کند. برخلاف دیگر جوایز اصلی موسیقی کره جنوبی که عمدتاً به رکورد فروش برای تعیین برندگان متکی هستند، جوایز موسیقی کره‌ای جایزه‌ها را بر اساس توصیه‌های هیئت داوران متشکل از منتقدان موسیقی، تهیه‌کنندگان برنامه‌های رادیویی، دانشگاهیان و دیگر متخصصان در صنعت اعطا می‌کند. نخستین مراسم در سال ۲۰۰۴ برگزار شد و به عنوان یکی از معتبرترین جوایز موسیقی این کشور
و به عنوان یکی از معتبرترین جوایز موسیقی این کشور محسوب می‌شود.
جوایز منتقدان فیلم بوسان () در سال ۲۰۰۰ راه‌اندازی شد و توسط انجمن منتقدان فیلم بوسان (بی‌سی‌اف‌ای)، یک گروه کوچک اما مستقل شامل منتقدان مستقر در بوسان، کره جنوبی اداره می‌شد. آنها هر سال انتخاب‌های خود را کمی از قبل از افتتاحیه جشنواره بین‌المللی فیلم بوسان (بی‌آی‌اف‌اف) اعلام می‌کنند و سپس مراسمی در این جشنواره برای اهدای جوایز برگزار می‌شود. انتخاب‌های آنها تحت تأثیر افکار عمومی نیست و بلکه تلاشی جدی و متفکرانه برای قضاوت دربارهٔ بزرگ‌ترین دستاوردهای هر سال است.
مجید رحیمیان (زادهٔ ۹ آبان ۱۳۷۶ در شاهرود) بازیکن بسکتبال اهل ایران است که برای باشگاه بسکتبال آورتا ساری بازی می کند. وی همچنین سابقه بازی در تیم های آویژه صنعت پارسا مشهد، شهرداری گرگان و نفت آبادان را دارد.
جوایز فیلم کره‌ای () مراسم اهدای جوایز در کره جنوبی بود که توسط ام‌بی‌سی از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۰ میزبانی می‌شد. تاریخچه. در ابتدا عنوان مراسم «جوایز فیلم ام‌بی‌سی» بود و نخستین بار در سال ۲۰۰۲ برگزار شد. عنوان آن در سال ۲۰۰۳ به جوایز فیلم کره‌ای تغییر یافت. آرای هیئت داوران متشکل ۵۰۰ متخصص در صنعت سینما و ۵۰۰ بیننده برگزیده از طریق اینترنت و با نسبت ۷ به ۳ تعیین می‌شد. در سال ۲۰۰۹، به دلیل عدم تأمین اسپانسرهای مالی در طی رکود جهانی اقتصادی، این مراسم برگزار نشد. این مراسم در سال ۲۰۱۰، به همراه هیوندای موتور به
این مراسم در سال ۲۰۱۰، به همراه هیوندای موتور به عنوان اسپانسر اصلی برگزار شد. اما مشکلات مالی مداوم درمورد هزینه‌های تولید موجب شد که ام‌بی‌سی در سال ۲۰۱۱ مراسم اهدای جایزه را برگزار نکند.
صلیب سرخ کره () با نام کامل صلیب سرخ ملی جمهوری کره () یک سازمان بشردوستانه است که کمک‌های اضطراری، آموزش و امداد رسانی در بلایای طبیعی در داخل کره جنوبی را ارائه می‌دهد. این سازمان وابسته به نهضت بین‌المللی صلیب سرخ و هلال احمر است.
آندره کیم (؛ زادهٔ ۲۴ اوت ۱۹۳۵ – ۱۲ اوت ۲۰۱۰) طراح مد اهل کره جنوبی بود. او بیشتر به خاطر کالکشن لباس شب و عروسی خود شناخته می‌شود. زندگی‌نامه. آندره کیم در گویانگ، استان گیونگ‌گی، کره جنوبی با نام کیم بونگ نام زاده شد. کیم پسر کشاورزان روستایی بود و در دبیرستان هان‌یونگ تحصیل کرد و از مؤسسه طراحی مد کوک‌جه فارغ‌التحصیل شد.
جام قهرمانان کونکاکاف ۱۹۶۳ دومین دوره مسابقات بین‌المللی فوتبال باشگاهی سالانه جام قهرمانان کونکاکاف بود که در منطقه کونکاکاف (آمریکای شمالی، آمریکای مرکزی و دریای کارائیب)، برگزار شد. این مسابقات با حضور نه تیم از هشت کشور مختلف برگزار شد: کاستاریکا، السالوادور، گواتمالا، هائیتی، هندوراس، مکزیک، آنتیل هلند و ایالات متحده آمریکا. این مسابقات از ۱۰ مارس تا ۱۸ اوت ۱۹۶۳ برگزار شد. فینال. مشکلات در تامین به موقع پاسپورت بازیکنان راسینگ هائیتی برای فینال سپتامبر در گوادالاخارا باعث شد این مسابقه سه بار به تعویق
در گوادالاخارا باعث شد این مسابقه سه بار به تعویق بیفتد. پس از اعتراض باشگاه گوادالاخارا به کونکاکاف در فوریه ۱۹۶۴، آنها قهرمان اعلام شدند، اما پس از اعتراض متقابل، کونکاکاف تصمیم گرفت که هر دو بازی فینال باید در عرض دو ماه از تاریخ ۲ آوریل ۱۹۶۴ برگزار شود. این تصمیم به این معنی بود که باشگاه گوادالاخارا مجبور به انصراف بود زیرا آنها در آن زمان در تور اروپا بودند. بنابراین، فینال لغو شد و راسینگ هائیتی عنوان قهرمانی را دریافت کرد.
جنگ داخلی جمهوری آفریقای مرکزی () جنگ داخلی جاری در جمهوری آفریقای مرکزی است که در آن دولت، شورشیان ائتلاف سلکا و شبه‌نظامیان آنتی بالاکا درگیر هستند.
کَش اوت (انگلیسی: Cash Out) یک فیلم اکشن آمریکایی محصول سال ۲۰۲۴ به کارگردانی ایوز با بازی جان تراولتا، کریستین دیویس، لوکاس هاس، کویوو و جوئل کوهن است. این فیلم در ۲۶ آوریل ۲۰۲۴ منتشر شد. داستان. فیلم در مورد رهبر گروهی از سارقان حرفه‌ای به نام میسون گدارد (با بازی جان تراولتا) است که متوجه می‌شود معشوقه او، آملیا دکر (با بازی کریستین دیویس) یک مأمور مخفی اینترپل است. حال میسون تصمیم می‌گیرد تا زندگی جنایی خود را کنار گذاشته و بازنشسته شود اما زمانی که برادر کوچکترش شاون (با بازی لوکاس هاس) به تنهایی دست
کوچکترش شاون (با بازی لوکاس هاس) به تنهایی دست به یک سرقت بزرگ بانکی می‌زند، میسون چاره‌ای ندارد جز اینکه به او کمک کند. اما وقتی نقشه سرقت به درستی پیش نرفته و آن‌ها توسط اف‌بی‌آی در داخل بانک محاصره می‌شوند، اینترپل از آملیا دکر برای مذاکره با سارقان استفاده می‌کند و… تولید. فیلمبرداری در کلمبوس (جورجیا) در ژوئن ۲۰۲۲ انجام شد. دنباله. یک دنباله بنام "کَش اوت ۲" توسط رندال امت کارگردانی و در آوریل ۲۰۲۳ در د ایبرویل، میسیسیپی فیلمبرداری شد.
ژان اورارد کواسی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ساحل عاج است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال ژجیانگ بازی می‌کند. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال هایدوک اسپلیت و باشگاه فوتبال شانگهای پورت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال ساحل عاج بازی کرده است.
اداره کل موشکی کره شمالی () بر توسعه موشک‌های ارتش خلق کره نظارت می‌کند. این اداره ابتدا با رونمایی پرچم خود در محل برگزاری نشست بزرگ کمیسیون نظامی مرکزی حزب کارگران کره که در ۷ فوریه ۲۰۲۳ برگزار شد، اعلام موجودیت کرد و احتمالاً در نوامبر سال ۲۰۲۲ تأسیس شده‌است.
پادمرکز کهکشانی () جهتی در فضا است که آن‌طور که از زمین دیده می‌شود، دقیقاً مخالف مرکز کهکشانی است. این جهت مربوط به نقطه ای از کره آسمان است. از دیدگاه یک ناظر روی زمین، پادمرکز کهکشانی در صورت فلکی ارابه‌ران قرار دارد و سحابی خرچنگ و ستاره درخشان نطح در نزدیک‌ترین نقطه به آن ظاهر می‌شوند. برای رصدگران با دوربین دوچشمی و تلسکوپ در مکان‌های دارای آسمان تاریک، ستاره HIP 27180 با قدر ۸٫۵ در نزدیک‌ترین نقطه به پادمرکز کهکشانی نقطه ظاهر می‌شود. موقعیت. بر پایه دستگاه مختصات کهکشانی، مرکز کهکشانی (در صورت فلکی
دستگاه مختصات کهکشانی، مرکز کهکشانی (در صورت فلکی کمان منطبق بر طول جغرافیایی ۰ درجه است، در حالی که پاد مرکز دقیقاً در ۱۸۰ درجه قرار دارد. در دستگاه مختصات استوایی، پادمرکز کهکشانی تقریباً در بعد ۰۵ساعت و ۴۶ دقیقه و میل '۵۶ °۲۸+ یافت می‌شود.
بنی ترائوره (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ساحل عاج است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال ساحل عاج بازی کرده است.
میدان فتح‌الله (به اندونزیایی: Taman Fatahillah) بخش مرکز تاریخی شهر قدیم باتاویا است. این میدان در مرکز شهر قدیمی جاکارتا واقع شده است. در حال حاضر، این میدان یک ناحیه گردشگری قلمداد می‌شود که موزه تاریخ جاکارتا، موزه وایانگ و موزه هنرهای زیبا و سرامیک در کوتا، جاکارتا را درون خود جای داده است. تاریخچه. دوره پیش از جانمایی سال ۱۶۳۲ باتاویا از ابتدای شکل‌گیری خود، شهری بود که با ایده طراحی خوب هلندی و از روی درایت ایجاد ساختار مناسب شهری، تأسیس گردید. میدانی که هم‌اکنون با نام میدان فتح‌الله از آن یاد
که هم‌اکنون با نام میدان فتح‌الله از آن یاد می‌شود، برای اولین بار در حدود سال ۱۶۲۷، در اسناد با نام "Nieuwe Mark" (هلندی "New Marketplace" به معنی بازار جدید) به ثبت رسیده است.
استنلی نوابالی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل نیجریه است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال نیجریه بازی کرده است.
فنریر () یا Saturn XLI قمر سیاره زحل است. کشف این قمر توسط اسکات اس. شپرد، دیوید سی.جویت، جن کلینه و برایان جی.مارسدن در ۴ مه ۲۰۰۵ بر اساس رصدهای انجام‌شده بین ۱۳ دسامبر ۲۰۰۴ تا ۵ مارس ۲۰۰۵ اعلام شد. فنریر دارای قدر ظاهری ۲۵ است که آن را به یکی از کم‌نورترین قمرهای شناخته‌شده در منظومه شمسی تبدیل می‌کند و با استفاده از برخی از بزرگ‌ترین تلسکوپ‌های جهان کشف شد. این قمر حتی تاریک‌تر از آن است که توسط فضاپیمای کاسینی زمانی که در مداری به دور زحل بود، رصد شود؛ زیرا هرگز روشن‌تر از قدر ظاهری ۱۷ نشد. این قمر به
زیرا هرگز روشن‌تر از قدر ظاهری ۱۷ نشد. این قمر به نام فنریر که یک گرگ غول پیکر در اسطوره‌شناسی اسکاندیناوی است، نام‌گذاری شده است. قطر فنریر حدود ۴ کیلومتر است و با فاصله متوسط ۲۲۴۵۴ مگامتر در ۱۲۶۰ روز با انحراف مداری ۱۶۳ درجه نسبت به دایرةالبروج (۱۴۳ درجه نسبت به استوای زحل) و خروج از مرکز مداری ۰٫۱۳۶ به دور زحل می‌گردد. مدار فنریر مخالف‌گرد است: این قمر به دور زحل در جهت مخالف چرخش سیاره می‌چرخد که نشان‌دهنده آن است که فنریر یک قمر نامنظم است که توسط زحل به دام انداخته شده است..
برونو اونیمچی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل نیجریه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال بوآویشتا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال نیجریه بازی کرده است.
رافائل اونیدیکا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل نیجریه است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال نیجریه بازی کرده است.
الحسن یوسف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل نیجریه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال گوتبورگ و باشگاه فوتبال رویال آنتورپ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال نیجریه بازی کرده است.
آدبایو آدلیه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل نیجریه است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال نیجریه بازی کرده است.
ابوبه دورو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل نیجریه است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال و بزرگسالان نیجریه بازی کرده است.
ترم موفی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل نیجریه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال کورتریک، باشگاه فوتبال کاونو ژالگیریس، باشگاه فوتبال لوریان و باشگاه فوتبال ریتریای اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال نیجریه بازی کرده است.
عبداله سک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سنگال است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال کاسا اسپورتس، باشگاه فوتبال ساندفیورد و باشگاه فوتبال رویال آنتورپ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سنگال بازی کرده است.