payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جزایر بورومین (، ) گروهی از سه جزیره کوچک و دو جزیره خرد در بخش ایتالیایی دریاچه ماجیوره هستند که در بازوی غربی دریاچه، بین وربنیا در شمال و استرسا در جنوب واقع شده‌اند. این جزایر با مساحتی بالغ بر ، به دلیل چشم‌انداز زیبای خود، از جاذبه‌های گردشگری محلی اصلی به شمار می‌روند. نام آنها از خانواده بورومئو گرفته شده است که در اوایل قرن شانزدهم شروع به تصاحب آنها (ایزولا مادره) کردند و هنوز هم مالک اکثر آنها (ایزولا مادره، بلا، سن جیووانی) هستند.
کاپررا () «کاپرا» جزیره‌ای در مجمع‌الجزایر مادالنا در ساحل ساردینیا ایتالیا است. در منطقه جزیره لا مادالنا در تنگه بونیفاچیو، این جزیره یک مقصد گردشگری و مکانی است که جوزپه گاریبالدی از سال ۱۸۵۴ تا زمان مرگش در سال ۱۸۸۲ به آنجا نقل مکان کرد. این جزیره که جمعیت کمی دارد، اکثر ساکنان آن در بورگو دی استاگنالی زندگی می‌کنند. جزیره کاپرا به طور کامل در پارک ملی ارچیلگو دی لا مدالینا قرار دارد: یک منطقه حفاظت شده دریایی و زمینی با منافع ملی و اجتماعی. به طور خاص، منطقه دریایی جلوی منطقه «پونتا روسا»، امتداد جنوبی
دریایی جلوی منطقه «پونتا روسا»، امتداد جنوبی جزیره، منطقه‌ای با حداکثر حفاظت زیست‌محیطی است که شامل «کالا آندریانی» و «اسپیاجا دل رلیتو» می‌شود. خط الراس شرقی جزیره یک منطقه خشکی با حفاظت کامل است، در حالی که منطقه دریایی جلوی «پونتا کوتیکیو»، شامل «کالا کوتیکیو»، توسط اداره مدیریت پارک ملی محافظت می‌شود. ویژگی‌ها. احتمالاً نام این جزیره به دلیل وجود بزهای وحشی متعدد در آن گرفته شده است (capra در زبان ایتالیایی به معنی «بز» است). این جزیره دومین جزیره بزرگ در مجمع‌الجزایر است و مساحتی به مساحت و خط ساحلی
در مجمع‌الجزایر است و مساحتی به مساحت و خط ساحلی دارد. مونته تجالونه بلندترین نقطه (۲۱۲ متر) است. در ضلع جنوب غربی یک مرکز قایقرانی وجود دارد و خلیج‌ها و لنگرگاه‌های فراوان در امتداد خط ساحلی، پهلوگیری را آسان می‌کنند. این جزیره به عنوان یک منطقه حفاظت‌شده طبیعی برای پرندگان دریایی ساکن، مرغ دریایی سلطنتی، باکلان و شاهین بحری اعلام شده است. کاپررا توسط یک میان‌گذر با طول به جزیره لا مادالنا متصل می‌شود. جوزپه گاریبالدی. این جزیره با جوزپه گاریبالدی، یک میهن‌پرست و مبارز ایتالیایی که در قرن نوزدهم زندگی
و مبارز ایتالیایی که در قرن نوزدهم زندگی می‌کرد و یکی از پدران وحدت ایتالیا بود، مرتبط است. او حدود نیمی از جزیره را در سال ۱۸۵۵ خریداری کرد و در سال ۱۸۸۲ در آنجا درگذشت. خانه او اکنون یک موزه و یک کلیسای یادبود است و این جزیره یک بنای یادبود ملی است. تاریخچه. پس از اشغال روم، کاپررا قرن‌ها متروکه ماند. در جهنم دانته (کانتو XXXIII، سطرهای 79-84)، که در سال‌های اولیه 1300 نوشته شده است، او از خدایان می‌خواهد که ساکنان شرور پیزا را با جابجایی جزایر کاپررا و گورگونا برای مسدود کردن دهانه رودخانه آرنو و جاری
گورگونا برای مسدود کردن دهانه رودخانه آرنو و جاری شدن سیل در شهر، مجازات کنند. «آه، پیزا، تو مایه ننگ مردمان آن سرزمین زیبایی که صدایت در آن شنیده می‌شود، زیرا همسایگانت در مجازات تو بسیار کند هستند، پس باشد که کاپرارا و گورگونا حرکت کنند و در دهانه آرنو حصاری بسازند تا هر روحی را در تو غرق کند!» در آغاز قرن نوزدهم، گروهی از چوپانان در این جزیره ساکن شدند. در نیمه دوم همان قرن، یک خانواده انگلیسی به نام کالینز، که مالک برخی از زمین‌های جزیره بودند، در آنجا ساکن شدند. بقایای بسیاری از کشتی‌های باری رومی در
ساکن شدند. بقایای بسیاری از کشتی‌های باری رومی در اینجا یافت شده است. در سال ۱۸۵۵، گاریبالدی تصمیم به سکونت در آنجا گرفت و اولین درختان کاج شکوفه‌دار را که امروزه جزیره را پوشانده‌اند، کاشت. یک قرن پس از مرگ گاریبالدی، این جزیره از محدودیت‌های نظامی آزاد شد و کاملاً برای عموم آزاد است. این جزیره به ویژه به این دلیل شناخته می‌شود که بیش از ۲۰ سال آخرین اقامتگاه جوزپه گاریبالدی و محل مرگ او بوده است. در واقع، او با ارث برادرش فلیکس، نیمه شمالی کاپررا را در سال ۱۸۵۶ به دست آورد، در حالی که در ابتدا در یک کلبه
۱۸۵۶ به دست آورد، در حالی که در ابتدا در یک کلبه زندگی می‌کرد. چند سال بعد، «کازا بیانکا»ی معروف مطابق با وصیت گاریبالدی، به سبک «فازندا»ی آمریکای جنوبی ساخته شد که امروزه به موزه تبدیل شده است. چند سال بعد، با جمع‌آوری پول توسط پسران و طرفدارانش، او توانست نیمه دیگر جزیره را نیز که تا آن زمان متعلق به همسران انگلیسی، ریچارد و اما کالینز، بود، خریداری کند. گاریبالدی در ملک بزرگ «پیانا دلا تولا»، درختان زیادی کاشت و زندگی یک کشاورز را آغاز کرد، مزارع را کشت می‌کرد و مرغ، گوسفند، اسب (مادیان سفید معروف او،
می‌کرد و مرغ، گوسفند، اسب (مادیان سفید معروف او، مارسالا، در نزدیکی خانه دفن شده است) و الاغ‌های زیادی پرورش می‌داد که از روی سرگرمی به آنها نام دشمنانش را می‌داد. سرکش‌ترین آنها به نام پاپ پیوس نهم نامگذاری شد. در داخل «کازا بیانکا»، گاریبالدی با پسرانی که از آنیتا داشت، پسرانی که از یک خدمتکار داشت و پسرانی که از همسر سومش، ، داشت، زندگی می‌کرد. در اتاق گاریبالدی، ساعت و تقویم‌هایی که به دیوار آویزان هستند، هنوز تاریخ و زمان مرگ او را نشان می‌دهند: ۲ ژوئن ۱۸۸۲ ساعت ۶:۲۱ بعد از ظهر. علیرغم آخرین
۲ ژوئن ۱۸۸۲ ساعت ۶:۲۱ بعد از ظهر. علیرغم آخرین خواسته‌هایش، بقایای او مومیایی شده و در قبری (ساخته شده از گرانیت خشن) درست پشت خانه دفن شدند. خانه، قایق‌ها و اشیاء او که به یادگار یکی از شناخته‌شده‌ترین و پربازدیدترین موزه‌های ایتالیا تبدیل شده‌اند، در کاپرا باقی مانده‌اند. کتاب «خلاصه گاریبالدی کاپرا» به جز تعطیلی هفتگی دوشنبه‌ها، برای بازدید باز است. زندگی گاریبالدی در جزیره و نحوه کشت آن در خاطرات دخترش کللیا با عنوان «پدر عزیزم» شرح داده شده است. در سال ۱۹۸۲، کاپرا به عنوان یک منطقه حفاظت‌شده طبیعی
سال ۱۹۸۲، کاپرا به عنوان یک منطقه حفاظت‌شده طبیعی اعلام شد، تا اینکه پارک ملی تأسیس شد. قایقرانی. خلیج پورتو پالما کاپرا از سال ۱۹۶۷ محل مدرسه مرکز قایقرانی کاپررا است.
تجارت اشکانیان و رومیان به مبادلات اقتصادی بین امپراتوری اشکانی و جمهوری روم و بعداً امپراتوری روم از سدهٔ یکم پیش از میلاد تا سدهٔ سوم میلادی اشاره دارد. این تجارت که در امتداد جاده ابریشم انجام می‌گرفت، نه تنها از نظر اقتصادی برای هر دو امپراتوری حیاتی بود، بلکه به عنوان یک پل فرهنگی، موجب تبادل کالاها، ایده‌ها و فناوری‌ها بین شرق و غرب شد. اگرچه روابط سیاسی دو ابرقدرت اغلب خصمانه و همراه با جنگ بود، اما منافع اقتصادی متقابل، جریان تجارت را حتی در دوران درگیری‌ها نیز تا حد زیادی حفظ کرد. پیش‌زمینه تاریخی.
نیز تا حد زیادی حفظ کرد. پیش‌زمینه تاریخی. تماس‌های اولیه بین روم و پارت عمدتاً نظامی بود و با جنگ‌هایی مانند نبرد حران (۵۳ پیش از میلاد) مشخص می‌شد. با این حال، پس از استقرار مرزهای نسبتاً پایدار بین دو امپراتوری در سدهٔ یکم میلادی، به تدریج روابط تجاری شکل گرفت. شهرهای مرزی مانند دورا اروپوس به مراکز مهم تجاری و فرهنگی تبدیل شدند. اشکانیان به عنوان واسطه‌های اصلی در تجارت بین روم و امپراتوری‌های شرقی مانند چین هان و کوشان عمل می‌کردند و از این موقعیت سود کلانی به دست می‌آوردند. مسیرهای تجاری. مسیرهای
کلانی به دست می‌آوردند. مسیرهای تجاری. مسیرهای اصلی تجاری بین دو امپراتوری عبارت بودند از: کالاهای تجاری. مبادلات تجاری بین دو امپراتوری بسیار گسترده بود: صادرات اشکانی به روم: صادرات روم به پارت و شرق: تأثیرات اقتصادی. این تجارت برای هر دو امپراتوری بسیار سودآور بود: با این حال، تراز تجاری به شدت به نفع اشکانیان بود. رومیان برای پرداخت کسری تجاری خود، مقادیر عظیمی سکه‌های طلا و نقره به شرق می‌فرستادند، که نگرانی‌هایی را در بین مقامات رومی دربارهٔ خروج ثروت ایجاد می‌کرد. چالش‌ها و موانع. تجارت بین دو
ثروت ایجاد می‌کرد. چالش‌ها و موانع. تجارت بین دو امپراتوری همواره با چالش‌هایی روبرو بود: میراث و اهمیت. تجارت اشکانی-رومی تأثیرات پایداری داشت:
داریو بالدان بمبو (؛ زادهٔ ۱۵ مه ۱۹۴۸) آهنگساز، خواننده و تنظیم‌کننده موسیقی اهل ایتالیا است. زندگی و حرفه. داریو بالدان بمبو در میلان تولد شد و فعالیت موسیقی خود را به عنوان نوازنده کیبورد برای افرادی مانند لوسیو باتیستی و آدریانو چلنتانو آغاز کرد. در سال ۱۹۷۰، به گروه اکیپ۸۴ پیوست و به عنوان آهنگساز با آنها شروع به کار کرد. در سال ۱۹۷۲، اولین موفقیت‌های خود را به عنوان نویسنده دو آهنگ نوشته شده برای میا مارتینی به دست آورد و پس از آن در سال ۱۹۷۳ آهنگ مینوئتو و در سال ۱۹۷۴ آهنگ «Inno» را منتشر کرد. در سال
و در سال ۱۹۷۴ آهنگ «Inno» را منتشر کرد. در سال ۱۹۷۵، او اولین حضور خود را به عنوان خواننده با آهنگ «Aria» تجربه کرد که در فهرست آهنگ‌های برتر ایتالیا رتبه دوم را کسب کرد و به یک موفقیت بین‌المللی تبدیل شد. در سال ۱۹۸۱، او با آهنگ «Tu cosa fai stasera» وارد رقابت‌های جشنواره موسیقی سانرمو شد و مقام سوم را کسب کرد. این آهنگ بعداً توسط Guys 'n' Dolls با نام «Broken Dreams» و توسط سارا برایتمن با نام «Just Show Me How to Love You» بازخوانی شد. او در سال ۱۹۸۵ با آهنگ «Da quando non ci sei» به سانرمو بازگشت.
با آهنگ «Da quando non ci sei» به سانرمو بازگشت. آهنگ معروف او به عنوان ترانه‌سرا، «آمیکو اِ» بود، آهنگ پایانی مسابقه‌ی مایک بونجیورنو به نام "سوپرفلش" که بعدها به یک شعار فوتبالی بسیار محبوب تبدیل شد. به عنوان آهنگساز، از همکاری‌های او میتوان به گروه دانیل سنتاکروز، مینا و اورنلا وانونی اشاره کرد. ترانه‌شناسی. آهنگ آلبوم‌های استودیویی
هارتموت اسر ؛ (زادۀ ۲۱ دسامبر ۱۹۴۳ در الند هارتس) آلمان؛ یک پژوهشگر مهاجر آلمانی و استاد جامعه‌شناسی و فلسفه علم در دانشگاه مانهایم است. او در اثر مقدماتی خود با عنوان «جامعه‌شناسی: اصول کلی» که در سال ۱۹۹۳ منتشر شد، و در مجموعه شش جلدی «جامعه‌شناسی: اصول تخصصی» که از سال ۱۹۹۹ به بعد منتشر شد، رویکرد خود را به روش‌شناسی خُردگرا در علوم اجتماعی ارائه می‌دهد که به سمت نظریه انتخاب عقلانی («انتخاب عقلانی») گرایش دارد. او از پیشگامان این حوزه محسوب می‌شود. در سال‌های اولیه، او عمدتاً در زمینه جامعه‌شناسی مهاجرت
اولیه، او عمدتاً در زمینه جامعه‌شناسی مهاجرت فعال بود. گرایش معرفت‌شناختی او خردگرایی انتقادی است که توسط کارل پوپر تأسیس شده است. او از سال ۲۰۰۱ عضو آکادمی علوم طبیعی لئوپلدینه آلمان بوده است. در سال ۲۰۲۰، او به هیئت مشورتی موسسه هانس-آلبرت منصوب شد. نظریه. به گفته اسر، وظیفه جامعه‌شناسی تنها توصیف دقیق فرآیندها و نظام‌های اجتماعی نیست بلکه وظیفه اصلی جامعه‌شناسی همچنین تبیین رویدادهای اجتماعی، یعنی شناسایی علل آنهاست. برای این منظور، اسر «مدل تبیین جامعه‌شناختی (MSE)» را توسعه می‌دهد که پبشتر از او،
(MSE)» را توسعه می‌دهد که پبشتر از او، دیوید مک کللند، جیمز ساموئل کلمن و زیگوارت لیندنبرگ آن را ارائه کرده بودند. بنابراین، جامعه‌شناسی باید به این پرسش پاسخ دهد که چرا رویدادهای اجتماعی در یک مورد خاص به وجود آمدند، تداوم یافتند و تغییر کردند. پدیده‌های مرتبط باید به عنوان پیامد علل خاص شناخته و تحلیل شوند. این امر از طریق مدل تبیین جامعه‌شناختی (MSE) محقق می‌شود. ویژگی خاص این مدل این است که در مورد همه ساختارهای اجتماعی (از جمله جامعه جهانی) کاربرد دارد. هدف آنست که این موارد را نه در تجلیات تاریخی
هدف آنست که این موارد را نه در تجلیات تاریخی آنها، بلکه در شکل کلی معمول آنها توضیح دهد. تمرکز این تبیین بر کنشگر نیست، بلکه بر پویایی‌های تعامل چندین کنشگر و همچنین ساختار اجتماعی است که هم این تعامل را ممکن می‌سازد و هم از آن پدیدار می‌شود. هدف، توضیح نظم و ترتیب چنین پویایی‌هایی است. یکی از اجزای این تبیین، تبیین قانونمند انتخاب‌های کنش کنشگران فردی است که پویایی ساختارهای اجتماعی را حفظ و تولید می‌کنند." پیش‌نیازهای MSE. اساس بازتولید روزمره انسان، تولید منابع و توزیع آنهاست. انواع چیزهای مادی و
تولید منابع و توزیع آنهاست. انواع چیزهای مادی و غیرمادی می‌توانند منابع باشند و توزیع آنها باید برای بقا به صورت اجتماعی ساختار یافته باشد. فرضیه اولیه اسر به شرح زیر است: افراد دیگر فقط زمانی توجه دریافت می‌کنند که برای اعمال خود فرد مهم شوند. آنها زمانی مهم می‌شوند که به منابع جالب دسترسی داشته باشند. همه موقعیت‌های اجتماعی مبتنی بر ساختارهای مادی-استراتژیک هستند. انگیزه مبادله، علاقه به منابع دیگران است. بنابراین، کنشگران در یک رابطه متقابل با یکدیگر عمل می‌کنند. پیامدهای اعمال آنها به انتظارات،
عمل می‌کنند. پیامدهای اعمال آنها به انتظارات، ارزیابی‌ها و تصمیمات دیگران مرتبط است. چنین کنشی، به گفته اسر، "کنش اجتماعی" است. یعنی کنشی که در آن کنشگران اعمال خود را به اعمال دیگران مرتبط یا جهت می‌دهند (همچنین به کنش اجتماعی ماکس وبر مراجعه کنید). سه ساختار از کنش اجتماعی پدیدار می‌شوند: روش. ۱. منطق موقعیت (گذار کلان-خرد). ابتدا، ماهیت عینی موقعیت باید توصیف شود. (هدف نهایی چیست؟ منافع - ارزیابی‌ها و انتظارات کنشگران چیست؟) موضوع، همکاری کنشگران و ارزیابی‌ها و انتظارات اجتماعی معتبر آنهاست. اینها
ارزیابی‌ها و انتظارات اجتماعی معتبر آنهاست. اینها موقعیت اجتماعی را تشکیل می‌دهند. بنابراین، (بر اساس ماکس وبر) باید سه ساختار معمول شناسایی شوند: منافع، نهادها و ایده‌ها. مهم است تا اطمینان حاصل شود که کنشگران نه تنها اعمال خود را مطابق با ساختارهای اجتماعی و اعمال دیگران جهت می‌دهند، بلکه همزمان ساختارها را نیز شکل می‌دهند و با اعمال خود جهت‌گیری می‌کنند. بنابراین، انتظارات و ارزیابی‌های کنشگران در یک موقعیت باید ساخته شود. به گفته اسر، این کار با کمک فرضیه‌های پل انجام می‌شود. بنابراین، فرضیه‌های پل،
پل انجام می‌شود. بنابراین، فرضیه‌های پل، ادعاهای ساده (معمولی) مطرح شده توسط بازیگران را نشان می‌دهند (مثلاً سیگار کشیدن کشنده است؛ سیگار کشیدن آرامش می‌دهد؛ سیگار کشیدن گران است؛ سیگاری‌ها جذاب هستند؛ اگر من سیگار بکشم، باحال هستم). بعدها، اسر ساختار فرضیه پل را گسترش داد تا مدل چارچوب/پیش‌نوشت را نیز دربربگیرد. مدل چارچوب/پیش‌نوشت. این مدل، انتخاب درونی را که کنشگران بر اساس آن جهت‌گیری خود را تعیین می‌کنند، دربرمی‌گیرد. هدف، توضیح این است که کنشگران در موقعیت معین کدام چارچوب را انتخاب می‌کنند. یک
در موقعیت معین کدام چارچوب را انتخاب می‌کنند. یک چارچوب می‌تواند یا به صورت عقلانی-بازتابی (rc) یا به صورت خودکار-غیربازتابی (as) انتخاب شود. اسر این را "مدل انتخاب چارچوب" می‌نامد. این مدل شامل سه اصل جهانی است: الف) کنشگران گزینه‌های خود را بر اساس علایق و ترجیحات ذهنی ارزیابی می‌کنند (نظریه ارزش-انتظار). ب) سپس احتمال وقوع پیامدهای خاص برای یک انتظار را تعیین می‌کنند. این امر نیز به صورت ذهنی اتفاق می‌افتد و تحت تأثیر دانش روزمره است. ج) اکنون، ارزش هر گزینه ممکن در احتمال مربوطه ضرب می‌شود. نتیجه این
گزینه ممکن در احتمال مربوطه ضرب می‌شود. نتیجه این محاسبه، مطلوبیت مربوطه را نشان می‌دهد. سپس کنشگر، گزینه‌ای را با بیشترین مطلوبیت (انسان اقتصادی) در روح "کنش هدفمند-عقلانی" انتخاب می‌کند. اسر فرض می‌کند که ما اصل حداکثرسازی مطلوبیت را به عنوان یک انتخاب ضروری برای بقا آموخته‌ایم. 2. منطق انتخاب (سطح خرد-خرد). منطق انتخاب توضیح می‌دهد که چگونه ادراک کنشگر بر کنش او تأثیر می‌گذارد. برای توضیح کنش از نظریه کنش استفاده می‌شود. اسر در اینجا نظریه ارزش-انتظار را ترجیح می‌دهد. هیچ تعهد قطعی به یک نظریه کنش وجود
ترجیح می‌دهد. هیچ تعهد قطعی به یک نظریه کنش وجود ندارد، زیرا ابطال چنین نظریه‌ای دشوار است. بنابراین، مجموعه ترجیحات مستقل از کنش، مشکلاتی را ایجاد می‌کند که برای آزمایش نظریه کنش ضروری است. ۳. منطق تجمع (گذار خرد-کلان). هدف این بخش توضیح تأثیرات کنش فردی بر رویدادهای کلان است. این بخش به الگوهای معمول مربوط می‌شود که بر اساس آنها ساختارهای اجتماعی از کنش‌های کنشگران فردی تغییر شکل می‌دهند. این مرحله از تجمع، قانون‌مند نیست و باید با استفاده از فرضیه‌های تبدیل که باید متناسب با مورد فردی تنظیم شوند، ترسیم
که باید متناسب با مورد فردی تنظیم شوند، ترسیم شود. قوانین تبدیل، نظم و ترتیب در توسعه ساختارهای اجتماعی را توصیف می‌کنند و بنابراین آنها را توضیح می‌دهند. از آنجایی که هر کنشگر خود را به سمت ساختارها سوق می‌دهد و همزمان با کنش‌های خود آنها را شکل می‌دهد و در نتیجه چارچوبی برای دیگران ایجاد می‌کند، کنش‌های کنشگران می‌تواند به تدریج جمع شود و به یک ساختار اجتماعی تغییر شکل یافته و در نتیجه به یک پدیده جمعی تبدیل شود.
مارکو نیکولیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل صربستان است. از باشگاه‌هایی که در آن عضویت داشته می‌توان به باشگاه فوتبال راد اشاره کرد.
سومالیایی‌های ایتالیایی () شهروندان متولد سومالی هستند که کاملاً یا تا حدی‌تبار ایتالیایی دارند و اجدادشان ایتالیایی‌هایی بودند که در طول دیاسپورای ایتالیایی به سومالی مهاجرت کردند، یا افراد متولد ایتالیا در سومالی بودند. اکثر ایتالیایی‌ها در دوره استعمار ایتالیا به سومالی نقل مکان کردند. تاریخچه. در سال ۱۸۹۲، لوئیجی روبکی بریچتی، جهانگرد ایتالیایی، برای اولین بار منطقه‌ای در شاخ آفریقا را که با نام "بنادیر" شناخته می‌شد، "سومالی" نامید. این منطقه در آن زمان تحت کنترل سلطان‌نشین گله‌دی سومالی بود.
آن زمان تحت کنترل سلطان‌نشین گله‌دی سومالی بود. سومالی‌لند ایتالیایی. در آوریل ۱۹۰۵، دولت ایتالیا کنترل این منطقه ساحلی اطراف موگادیشو را (از یک شرکت خصوصی ایتالیایی به نام "SACI") به دست آورد و مستعمره سومالی‌لند ایتالیا را ایجاد کرد. از همان ابتدا، ایتالیایی‌ها با مقامات محلی سومالی توافق‌نامه‌های تحت‌الحمایه امضا کردند. با انجام این کار، پادشاهی ایتالیا از شورش‌های خونینی مانند شورش‌هایی که توسط پادشاه درویش دیریه گوره و امیر آنها محمد عبدالله حسن (معروف به "ملای دیوانه") طی بیست و یک سال علیه مقامات
به "ملای دیوانه") طی بیست و یک سال علیه مقامات استعماری بریتانیا در شمال سومالی، منطقه‌ای که در آن زمان به عنوان سومالی‌لند بریتانیا شناخته می‌شد، آغاز شد، در امان ماند. در سال ۱۹۰۸، مرزهای اتیوپی با این کشور در رودخانه شبله (به ایتالیایی "اوئبی-سبلی") تعیین شد و پس از جنگ جهانی اول، منطقه "اولترجیوبا" (به معنای «فراتر از جوبا») توسط بریتانیا واگذار و به سومالی‌لند ایتالیا ضمیمه شد. طلوع فاشیسم در اوایل دهه ۱۹۲۰، تغییر استراتژی را برای ایتالیا نوید می‌داد. با روی کار آمدن فرماندار چزاره ماریا دِ وِکی در ۱۵
روی کار آمدن فرماندار چزاره ماریا دِ وِکی در ۱۵ دسامبر ۱۹۲۳، سلطان‌نشین‌های سومالی که در آن زمان در شمال شرقی این کشور حکومت می‌کردند، به زودی مجبور به ماندن در مرزهای "لا گراند سومالی" شدند. ایتالیا تاکنون تحت معاهدات حفاظتی مختلف به این مناطق دسترسی داشت، اما حکومت مستقیمی بر آنها نداشت. ایتالیا تحت رهبری جدید خود، لشکرکشی‌های نظامی پی در پی علیه سلطان‌نشین هوبیو و سلطان‌نشین مجیرتین سومالی انجام داد و در نهایت نیروهای سلطان‌نشین را شکست داد و سلطان‌نشین‌های حاکم را تبعید کرد. نیروهای استعماری به نام
حاکم را تبعید کرد. نیروهای استعماری به نام "دوبات" و ژاندارمری "زاپتیه" به‌طور گسترده توسط دِ وِکی در این لشکرکشی نظامی مورد استفاده قرار گرفتند.
تجارت ساسانیان و رومیان به مبادلات اقتصادی بین امپراتوری ساسانی و امپراتوری روم (و پس از سال ۳۹۵ میلادی، امپراتوری بیزانس) از سده سوم تا هفتم میلادی اشاره دارد. این تجارت که بر بستر میراث بازرگانی به جا مانده از امپراتوری اشکانی استوار بود، به اوج جدیدی از پیچیدگی و حجم رسید. اگرچه روابط سیاسی دو ابرقدرت غالباً خصمانه و مملو از جنگ‌های مکرر بود، اما منافع اقتصادی متقابل، جریان پررونق کالاها را حتی در دوران تنش‌های شدید نیز تا حد زیادی تضمین می‌کرد. موقعیت استراتژیک ایران ساسانی به عنوان تنها پل ارتباطی
استراتژیک ایران ساسانی به عنوان تنها پل ارتباطی زمینی بین جهان مدیترانه و خاور دور، نقش این امپراتوری را به عنوان واسطه‌ای انحصاری و سودبر تقویت می‌نمود. پیش‌زمینه تاریخی. با سقوط اشکانیان و برآمدن ساسانیان در سال ۲۲۴ میلادی، ساختارهای تجاری پیشین نه تنها از بین نرفت، بلکه تحت حکومتی متمرکزتر و با انضباط‌تر تقویت شد. ساسانیان که خود را وارثان مشروع هخامنشیان می‌دانستند، سیاست اقتصادی فعال‌تری را در پیش گرفتند. از سوی دیگر، رومیان که به کالاهای لوکس شرق عادت کرده بودند، برای تأمین این نیازها به برقراری
عادت کرده بودند، برای تأمین این نیازها به برقراری رابطه تجاری با ساسانیان نیاز داشتند، حتی اگر این امر به معنای تقویت اقتصادی دشمن دیرینه‌شان باشد. پیمان نصیبین در سال ۲۹۸ میلادی بین دیوکلتیان و نرسه، که پس از یک پیروزی رومی منعقد شد، اولین چارچوب حقوقی رسمی برای تجارت بین دو امپراتوری را تعریف کرد و شهرهای مشخصی را به عنوان مراکز تجاری مجاز تعیین نمود. مسیرهای تجاری. شبکه راه‌های تجاری ساسانی بسیار پیشرفته بود و بر سه مسیر اصلی استوار بود: کالاهای تجاری. مبادلات بین دو امپراتوری بسیار گسترده و متنوع بود:
بین دو امپراتوری بسیار گسترده و متنوع بود: صادرات ساسانی به روم: صادرات روم/بیزانس به ایران ساسانی: ساختار و مدیریت تجارت. ساسانیان بر خلاف اشکانیان، کنترل بسیار متمرکز و دقیقی بر تجارت اعمال می‌کردند. بازرگانان اغلب در انجمن‌های صنفی سازمان‌دهی می‌شدند و دولت ساسانی با اعمال عوارض گمرکی (معروف به "اُکتاو") که بر کالاهای ترانزیتی و صادراتی وضع می‌کرد، منبع درآمد عظیمی به دست می‌آورد. این عواید به تأمین هزینه‌های دربار عظیم، نظام حرفه‌ای ارتش و پروژه‌های عظیم عمرانی مانند شهرسازی کمک می‌کرد. چالش‌ها: جنگ و
عمرانی مانند شهرسازی کمک می‌کرد. چالش‌ها: جنگ و رقابت. جنگ‌های مکرر بزرگ‌ترین تهدید برای تجارت بود. محاصره شهرها، ناامن شدن راه‌ها و تحریم‌های متقابل می‌توانست جریان کالا را برای سال‌ها متوقف کند. با این حال، به محض برقراری آتش‌بس، تجارت بلافاصله از سر گرفته می‌شد، که نشان‌دهنده وابستگی متقابل دو طرف بود. رومیان به طور مداوم سعی می‌کردند با ایجاد روابط مستقیم با تولیدکنندگان ابریشم در چین یا با توسعه پرورش کرم ابریشم در خود امپراتوری در زمان ژوستینین یکم، از انحصار ساسانیان بگریزند. میراث و اهمیت. سیستم
از انحصار ساسانیان بگریزند. میراث و اهمیت. سیستم تجاری ساسانی-رومی الگویی برای تجارت بین‌المللی در دوران باستان متأخر بود. این شبکه‌های تجاری پس از فتوحات اعراب مسلمان دست نخورده باقی ماندند و زیربنای تجارت دوران طلایی تمدن اسلامی شدند. تبادلات تجاری تنها به کالا محدود نمی‌شد، بلکه به تبادل فرهنگی، فناوری (مانند تکنیک‌های آبیاری)، و ایده‌های فلسفی و مذهبی نیز کمک شایانی کرد.
آلیاندرو بالدی (؛ زادهٔ ) خواننده و آهنگساز اهل ایتالیا است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جشنواره موسیقی سانرمو شده است. زندگی و حرفه. بالدی که در گروه این کیانتی فلورانس با نام اصلی آلاندرو سیوای نابینا متولد شد، نوازندگی گیتار را به صورت خودآموخته در کالج نابینایان رجو ئل امیلیا آغاز کرد. او در سال ۱۹۸۶ اولین حضور خود را تجربه کرد و با آهنگ «La nave va» که خودش آهنگسازی و تنظیم کرده بود، وارد جشنواره موسیقی سانرمو شد و در بخش تازه واردان رتبه دوم را کسب کرد. او بعداً در سال ۱۹۹۲، در یک دوئت با فرانچسکا
کرد. او بعداً در سال ۱۹۹۲، در یک دوئت با فرانچسکا آلوتا با آهنگ «Non amarmi» که بعداً با عنوان " نو مه امس به یک موفقیت بین‌المللی تبدیل شد، در بخش تازه واردان جشنواره سانرمو برنده شد. در سال ۱۹۹۴، بالدی دوباره در جشنواره سانرمو، این بار در بخش هنرمندان بزرگ با آهنگ «Passerà» برنده شد. این آهنگ توسط گروه ایل دیوو در اولین آلبومشان بازخوانی شد. در سال ۱۹۹۴، یک کتاب زندگینامه‌ای به "نام" "«Il sole dentro»" را منتشر کرد که با همکاری مارچلو لازرینی نوشته شده بود. بالدی علاوه بر حرفه موسیقی، متخصص فیزیوتراپی
بود. بالدی علاوه بر حرفه موسیقی، متخصص فیزیوتراپی نیز هست. ترانه‌شناسی. آلبوم
جنگ بین جنگ‌ها به عملیات مخفیانه و هدفمند بین دو جنگ اشاره دارد که توسط دولت اسرائیل انجام می‌شود. این کار از طریق ارتش اسرائیل و جامعه اطلاعاتی اسرائیل، با جلوگیری از دشمنان اسرائیل، هر که باشند، از توسعه قابلیت‌هایی که آنها را قادر می‌سازد تا از طریق شناسایی و نابودی گزینشی تهدیدات نوظهور برای امنیت اسرائیل، توازن بازدارندگی اسرائیل را نقض کنند، انجام می‌شود. از جمله فعالیت‌های منتسب به اسرائیل: حمله سال ۲۰۰۷ به یک رآکتور هسته‌ای مشکوک در سوریه (عملیات باغ میوه)، ترور ژنرال سوری محمد سلیمان (اگرچه علناً
میوه)، ترور ژنرال سوری محمد سلیمان (اگرچه علناً به اسرائیل نسبت داده نشده است، فقط گفته شده که در مورد این ترور با اسرائیل مشورت شده است)، عماد مغنیه، فرمانده نظامی حزب‌الله لبنان و پسرش، و محمود المبحوح. حملات هوایی ۲۰۰۹ سودان در جریان جنگ غزه (۲۰۰۸–۲۰۰۹)، حملات مه ۲۰۱۳ به محموله‌های تسلیحاتی ایران به حزب‌الله لبنان در دمشق، حمله هوایی ژانویه ۲۰۱۳ ریف دمشق، حمله فوریه ۲۰۱۴ به کاروان تسلیحاتی سوریه به حزب‌الله در بعلبک، فعالیت‌های علیه برنامه هسته‌ای ایران، و تحویل حدود ۸۰۰ بمب علیه ۲۰۰ هدف در سراسر سوریه
و تحویل حدود ۸۰۰ بمب علیه ۲۰۰ هدف در سراسر سوریه در سال‌های ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۸.
جاده ابریشم به عنوان شبکه‌ای گسترده از مسیرهای تجاری، نقش تعیین‌کننده‌ای در شکل‌گیری، گسترش و تداوم مناسبات اقتصادی بین تمدن‌های ایرانی (شامل اشکانیان و ساسانیان) و رومیان از سدهٔ دوم پیش از میلاد تا سدهٔ هفتم میلادی ایفا کرد. این شریان ارتباطی نه تنها بستر مبادله کالا بود، بلکه به عنوان محرکی برای تبادلات فرهنگی، فناوری و دیپلماتیک بین دو ابرقدرت باستان عمل نمود. موقعیت استراتژیک ایران به عنوان «پل ارتباطی» بین شرق و غرب، به دولت‌های ایرانی این امکان را داد که برای قرن‌ها کنترل انحصاری بر جریان سودآور
داد که برای قرن‌ها کنترل انحصاری بر جریان سودآور کالاها به سوی جهان مدیترانه داشته باشند و ثروت و قدرت عظیمی را از این راه به دست آورند. پیش‌زمینه تاریخی و جغرافیایی. تماس‌های اولیه بین جهان ایرانی و رومی عمدتاً نظامی بود (مانند نبرد حران در ۵۳ پ.م). اما با استقرار مرزهای نسبتاً پایدار در سدهٔ یکم میلادی، نیاز روم به کالاهای لوکس شرق، به ویژه ابریشم چینی، و موقعیت میانجگرانه ایران، پایه‌های یک رابطه تجاری پیچیده را بنا نهاد. شهرهای مرزی مانند دورا اروپوس و نصیبین به کانون‌های اصلی مبادله تبدیل شدند.
و نصیبین به کانون‌های اصلی مبادله تبدیل شدند. قراردادهای صلحی مانند پیمان نصیبین در سال ۲۹۸ میلادی بین دیوکلتیان و نرسه، به صورت رسمی شهرهای مجاز برای تجارت را تعیین کرد و چارچوبی حقوقی برای این مناسبات اقتصادی فراهم آورد. نقش ایرانیان به عنوان واسطه‌گران انحصاری. ایرانیان (اول اشکانیان و سپس ساسانیان) با در اختیار داشتن بخش عمده‌ای از مسیر زمینی جاده ابریشم، استراتژی هوشمندانه‌ای را در پیش گرفتند: کالاهای تجاری و تراز اقتصادی. جاده ابریشم طیف وسیعی از کالاها را جابه‌جا می‌کرد: از شرق به غرب (از طریق ایران
را جابه‌جا می‌کرد: از شرق به غرب (از طریق ایران به روم): از غرب به شرق: این تراز تجاری به شدت به نفع ایرانیان بود، چرا که رومیان برای پرداخت کسری خود، مقادیر کلانی سکه‌های طلا و نقره به شرق می‌فرستادند. تبادلات فرهنگی و فناوری. جاده ابریشم تنها مسیر تجارت کالا نبود، بلکه شاهراه تبادل فرهنگ بود: چالش‌ها: جنگ‌ها و رقابت‌ها. تجارت همواره تحت تأثیر تنش‌های ژئوپلیتیک بود: میراث و پیامدهای بلندمدت. سیستم تجاری ایجاد شده توسط جاده ابریشم پیامدهای ماندگاری داشت:
«مردانگی» کتابی است به قلم هاروی سی. منسفیلد که نخستین بار توسط انتشارات دانشگاه ییل در سال ۲۰۰۶ منتشر شد. منسفیلد استاد مبحث «حکومت» و حکم‌رانی در دانشگاه هاروارد است. او در این کتاب، مردانگی را «اعتماد به نفس در موقعیت‌های پرخطر» تعریف می‌کند و می‌گوید که این ویژگی در حال حاضر در جامعه غربی، کم‌ارزش تلقی می‌شود. او می‌گوید این ویژگی در مردان شایع‌تر از زنان است، ولی همه‌ی زنان را بی‌بهره از این خصیصه نمی‌داند و مثلا از مارگارت تاچر نام می‌برد. او همچنین می‌گوید که این خصیصه «هن خوب و هم بد» است، نه کاملاً