payamvha/North_RAG huggingface dataset:
میان کسانی که به عنوان هاتاموتو یا ملازم مستقیم ایه‌یاسو بودند، به آنها اجازه داده شد که مناصب خود را حفظ کنند و حتی قلمرو خود را افزایش دهند. درآمد آنها به ویژه به دلیل قلمروهای جدیدی که خاندان توکوگاوا فتح کرده بود افزایش یافت، این امر در خاندان سائه‌گوسا، جایی که پسر رهبر خاندان، سائه‌گوسا ماسایوشی، اموال خود را حفظ می‌کند، ظاهر می‌شود.&lt; در حالی که پدرش سائه‌گوسا تورایوشی به عنوان یکی از چهار قاضی در خاندان توکوگاوا منصوب شد. مورخ ماسارو هیرایاما استدلال می‌کند که جذب ملازمان تاکدا در صفوف توکوگاوا،
می‌کند که جذب ملازمان تاکدا در صفوف توکوگاوا، اتحاد ژاپن را در آینده تعیین کرد، زیرا توکوگاوا ایه‌یاسو را به سمت داشتن نقشی کلیدی در رژیم تویوتومی سوق داد.
باشگاه ورزشی گروستو ۱۹۱۲ () یک باشگاه فوتبال مستقر در گروستو، ایتالیا است که در حال حاضر در سری دی ایتالیا، چهارمین سطح لیگ فوتبال در این کشور به فعالیت می‌پردازد. آن‌ها بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه المپیک کارلو زچینی، مستقر در گروستو انجام می‌دهند که به اندازه ۱۰۲۰۰ صندلی گنجایش پذیرش تماشاگر دارد. تاریخچه. این باشگاه در سال ۱۹۱۲ به عنوان "باشگاه فوتبال گروستو" تأسیس شد. این باشگاه تنها نه سال بعد، در سال ۱۹۲۱، به فدراسیون فوتبال ایتالیا پیوست و برای شرکت در بازی‌های دسته "پروموتسیونه" پذیرفته شد. در
در بازی‌های دسته "پروموتسیونه" پذیرفته شد. در سال ۱۹۲۷، رنگ‌های رسمی باشگاه از سیاه و سفید به سفید و قرمز کنونی تغییر کرد. از زمان تأسیس، گروسِتو به‌طور گسترده‌ای از سری سی تا لیگ‌های آماتوری بازی کرده است. در سال ۱۹۹۵، پروانه این باشگاه به دلیل مشکلات مالی توسط فدراسیون فوتبال لغو شد و بنابراین حق شرکت در سری C2 را از دست داد، آن هم در شرایطی که در همان سال در سری دی قهرمان شده‌بود. پس از این وقایع، گروسِتو به اچلنتسا سقوط کرد و در جایگاه پانزدهم قرار گرفت و بنابراین در ادامه به پروموتسیونه تنزل یافت. با
و بنابراین در ادامه به پروموتسیونه تنزل یافت. با این حال، دو صعود متوالی از ۱۹۹۷ تا ۱۹۹۹ گروسِتو را به سری دی بازگرداند. دوران کامیلی (۲۰۰۰–۲۰۱۵). در سال ۲۰۰۰، پی‌یرو کامیلی باشگاه را خرید تا گروسِتو را به دنیای حرفه‌ای بازگرداند. در فصل ۲۰۰۱–۲۰۰۲، گروسِتو به عنوان نایب قهرمانی سری دی (گروه اف) دست یافت و کمی بعد برای مسابقات سری C2 پذیرفته شد. این باشگاه در سال ۲۰۰۴ قهرمان سری C2 شد و به سری C1 صعود کرد. در سال ۲۰۰۵، گروسِتو به پلی‌آف صعود به سری بی راه پیدا کرد، اما در نیمه‌نهایی به پاویا باخت؛ یک سال
پیدا کرد، اما در نیمه‌نهایی به پاویا باخت؛ یک سال بعد، گروسِتو دوباره به پلی‌آف راه یافت، جایی که در نیمه‌نهایی ساساری تورس را شکست داد، اما در ادامه در فینال به فروزینونه باخت و فرصت صعود به سری بی، برای اولین بار در تاریخ باشگاه، را از دست داد. با این حال، در فصل ۲۰۰۶–۲۰۰۷، تحت هدایت آنتونلو کوکورددو، که پس از نهمین هفته مسابقه، او را جایگزین ماسیمیلیانو آلگری کرده‌بودند، گروسِتو در نهایت موفق به بردن سری سی۱ گروه آ شد و در آخرین روز مسابقه با پیروزی ۱–۰ در برابر پادوا و گل کارل والری، به سری بی راه
۱–۰ در برابر پادوا و گل کارل والری، به سری بی راه یافت. کوکورددو چند روز پس از صعود بزرگ، با توافق دوطرفه از گروسِتو جدا شد و جورجیو روزلی به عنوان جانشین او برای حضور باشگاه در سری بی فصل ۲۰۰۷–۰۸ منصوب شد. باشگاه اولین حضور تاریخی خود در سری بی را با سه شکست متوالی ناامیدکننده آغاز کرد که منجر به برکناری روزلی در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۷ و جایگزینی او با استفانو پیولی، سرمربی سابق باشگاه فوتبال پارما شد. پیولی توانست تیم را به یک جایگاه میانه جدول هدایت و از سقوط اجتناب کند. فصل ۲۰۰۹–۲۰۰۸ سری بی فراتر از انتظار،
اجتناب کند. فصل ۲۰۰۹–۲۰۰۸ سری بی فراتر از انتظار، تحت هدایت سرمربی جدید الیو گوستینتی آغاز شد؛ تیم فصل خود را با فرم بسیار قابل توجهی آغاز کرد، اما سپس بحران نتیجه‌گیری گروسِتو را از منطقه پلی‌آف صعود خارج کرد و منجر به برکناری گوستینتی و جایگزینی او با ایتزیو روسی شد هر چند مدتی بعد گوستینتی دوباره به مقام سرمربی‌گری گروستو منصوب شد. بازگشت مجدد گوستینتی باعث شد تیم در جایگاه ششم قرار گیرد و گروسِتو به پلی‌آف صعود راه یابد. "ماره‌ماننی" در اولین بازی خود در برابر لیورنو (۲–۰) پیروز شد، اما در بازی دوم در
برابر لیورنو (۲–۰) پیروز شد، اما در بازی دوم در یک بازی جنجالی که در آن گروسِتو با ۷ بازیکن بازی را به پایان رسانید با نتیجه ۱–۴ شکست خورد و نتوانست به سری آ صعود کند. فصل ۲۰۰۹–۱۰ در سری بی، فصل نسبتاً خوبی برای باشگاه بود؛ چرا که در جایگاه هفتم قرار گرفت و تنها چند امتیاز از منطقه پلی‌آف صعود فاصله داشت. این فصل همچنین از این جهت برای گروسِتو به یاد ماندنی بود که مهاجم فوق‌العاده آنها مائوریسیو پینیلا ۲۴ گل در ۲۴ بازی به ثمر رساند و در تابستان ۲۰۱۰ به باشگاه فوتبال پالرمو در سری آ منتقل شد. در ۱۰ اوت
باشگاه فوتبال پالرمو در سری آ منتقل شد. در ۱۰ اوت ۲۰۱۲، گروسِتو به‌طور موقت، به اتهامات مربوط به رسوایی اسکامسوپولی، توسط کمیته انضباطی به سقوط به لیگ پرو پریما دیویژونه محکوم شد. علاوه بر این، رئیس گروسِتو به مدت پنج سال از تمام فعالیت‌های فوتبال تعلیق شد. اما در ۲۲ اوت ۲۰۱۲، گروسِتو و رئیس آن توسط دادگاه عدالت تبرئه شدند و حکم مرحله اول لغو گردید و بنابراین به سری بی بازگشتند. این باشگاه در پایان فصل ۲۰۱۳–۲۰۱۲ به سقوط دچار شد و شش سال متوالی در سری بی را به پایان رساند. سپس دو سال در سری سی رقابت کرد. در
پایان رساند. سپس دو سال در سری سی رقابت کرد. در تابستان ۲۰۱۵، مالک باشگاه، پیرو کامیلی ۱۵ سال ریاست خود را در باشگاه به پایان رساند. ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷. یک باشگاه جدید، "باشگاه فوتبال گروستو اس‌اس‌دی" در ۶ اوت ۲۰۱۵ به عنوان جانشین گروستو ثبت شد. با این حال، این باشگاه پس از سقوط به اچلنتسا توسکانی در سال ۲۰۱۷ تعطیل شد. مالکیت چری: بازگشت باشگاه ورزشی گروستو ۱۹۱۲. در ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۷، کارآفرینان محلی ماریو و سیمونه چری، مالکان "باشگاه فوتبال روزل" (یک باشگاه فوتبال محلی از حومه روزل در ایتالیا) که در اچلنتسا توسکانی
از حومه روزل در ایتالیا) که در اچلنتسا توسکانی رقابت می‌کردند، وارد صحنه شدند. پس از توافق با مالک سابق، پیرو کامیلی و با استفاده از وضعیت لیگ، چری نام باشگاه را به "انجمن ورزش آماتور اتحادیه ورزشی گروستو ۱۹۱۲" تغییر داد و بدین ترتیب میراث ورزشی شهر را از آن خود کرد. فصل ۲۰۱۷–۱۸ با کسب جایگاه سوم در اچلنتسا توسکانی به پایان رسید و در فصل بعدی، گروستو، با کسب جایگاه اول به سری دی صعود کرد. فصل ۲۰۱۹–۲۰ بازگشت باشگاه به سطح چهارم فوتبال ایتالیا را رقم زد و پس از آن صعود متوالی دوم به سری سی برای فصل ۲۰۲۰–۲۰۲۱
آن صعود متوالی دوم به سری سی برای فصل ۲۰۲۰–۲۰۲۱ را به همراه داشت. مالکیت لامیونی: از ۲۰۲۲. در نوامبر ۲۰۲۲، کارآفرین مشهور محلی جیوانی لامیونی حق امتیاز باشگاه را از مالک قبلی سالواتوره گوییدا خرید. لامیونی ریاست را به آنتونیو فیورینی واگذار کرد و فیلیپو وترینی را برای جایگاه مدیر ورزشی عمومی فراخواند. مردم شهر استقبال بسیار مثبتی از این مذاکره به عمل آوردند و شور و شوقی که به واسطه نتایج ناامیدکننده فصل قبل از دست رفته بود، دوباره به دست آمد. لامیونی اعلام کرد که تیمی را برای رقابت برای بازگشت به سری سی در
که تیمی را برای رقابت برای بازگشت به سری سی در فصل ۲۰۲۳–۲۴ تشکیل خواهد داد اما در پایان آن فصل موفق به صعود نشد.
درگیری روهینگیا یک درگیری مداوم در بخش شمالی ایالت راخین میانمار است (که در گذشته آراکان نامیده می‌شد)، که با خشونت فرقه‌ای بین مسلمانان روهینگیا و جوامع بودایی راخین مشخص می‌شود. سرکوب نظامی غیرنظامیان روهینگیا توسط نیروهای امنیتی میانمار، و حمله‌های ستیزه‌جویان توسط شورشیان روهینگیا در شهرستان‌های بوتیداونگ، ماونگداو، و راثداونگ که هم‌مرز با بنگلادش هستند انجام می‌شود. در اکتبر ۲۰۱۶، پست‌های مرزی برمه در امتداد مرز بنگلادش-میانمار توسط یک گروه شورشی جدید به نام حرکه‌الیقین مورد حمله قرار گرفت که سبب کشته
نام حرکه‌الیقین مورد حمله قرار گرفت که سبب کشته شدن حداقل ۴۰ جنگجو شد. این نخستین تجدید حیات دوباره درگیری از سال ۲۰۰۱ بود. خشونت دیگر در نوامبر ۲۰۱۶ آغاز شد و تعداد کشته‌شدگان در سال ۲۰۱۶ را به ۱۳۴ رساند. دوباره در ۲۵ اوت ۲۰۱۷، زمانی که ارتش نجات روهینگیا آراکان ("حرکه‌الیقین" پیشین) حمله‌های هماهنگی را به ۲۴ پست پلیس و یک پایگاه ارتش انجام داد، ۷۱ کشته بر جای گذاشته شد. سرکوب نظامی متعاقب آن توسط میانمار ، دفتر کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل (OHCHR) را بر آن داشت تا این موضوع را بررسی کند و گزارشی را
بر آن داشت تا این موضوع را بررسی کند و گزارشی را در ۱۱ اکتبر ۲۰۱۷ منتشر کند که در آن جزئیات «فرایند سیستماتیک» ارتش برمه در بیرون راندن صدها هزار روهینگیا از میانمار از طریق اعمال مکرر تحقیر و خشونت» را شرح می‌دهد. در ۲۳ ژانویه ۲۰۲۰، در موردی که به عنوان پرونده نسل‌کشی روهینگیا شناخته می‌شود، گامبیا (به نمایندگی از سازمان همکاری اسلامی) حکمی علیه میانمار در دادگاه بین‌المللی دادگستری برای اقدامات موقت حمایتی به دست آورد، زیرا دولت متخلف از تعهدهای خود، تعهدهای کنوانسیون نسل‌کشی آن کوتاهی کرده بود.
درگیری کنونی در دلتای نیجر برای نخستین بار در آغاز دههٔ ۱۹۹۰ بر سر تنش بین شرکت‌های نفتی خارجی و تعدادی از گروه‌های قومی اقلیت دلتای نیجر که احساس می‌کردند مورد استثمار قرار می‌گیرند، به‌ویژه اوگونی‌ها و ایجاوها به وجود آمد. ناآرامی‌های قومی و سیاسی در طول دهه ۱۹۹۰ با وجود بازگشت به دموکراسی و انتخاب دولت اوباسانجو در سال ۱۹۹۹ ادامه یافت. مبارزه برای ثروت نفت و آسیب‌های زیست‌محیطی بر سر تأثیرات آن به خشونت بین گروه‌های قومی دامن زده است و سبب نظامی شدن تقریباً کل منطقه توسط گروه‌های شبه‌نظامی قومی، نیروهای
کل منطقه توسط گروه‌های شبه‌نظامی قومی، نیروهای ارتش و پلیس نیجریه، به‌ویژه پلیس سیار نیجریه شده است. این خشونت‌ها با جلوگیری از سرمایه‌گذاری خارجی در نیروگاه‌های جدید تولید برق در این منطقه، به بحران جاری تأمین انرژی نیجریه کمک کرده است. پس از سال ۲۰۰۴، خشونت همراه با دزدی دریایی و آدم‌ربایی به صنعت نفت نیز آسیب زد. در سال ۲۰۰۹، یک برنامه عفو ریاست‌جمهوری همراه با حمایت و آموزش ستیزه‌جویان سابق، موفقیت‌آمیز بود. از این رو، تا سال ۲۰۱۱، قربانیان جنایت به دلیل ناکامی در پیگرد قانونی افراد مسئول نقض حقوق بشر،
ناکامی در پیگرد قانونی افراد مسئول نقض حقوق بشر، از عدالت‌خواهی برای جنایت‌های ارتکابی که علیه خودشان شده بود می‌ترسیدند.
این فهرست شامل شرکت‌های هواپیمایی عراق و کردستان عراق است که اکنون فعال‌اند:
مینامی لی-هو (ژاپنی: 南 りほ؛ زادۀ ۱ نوامبر ۱۹۹۵) بازیگر و مدل ژاپنی-کره‌ای است. از مجموعه‌هایی که وی در آن نقش‌آفرینی کرده می‌توان به "راز گناهکار" اشاره کرد.
میگل آنخل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در حال حاضر برای باشگاه ورزشی آئوداچه چرینیولا بازی می‌کند. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال فوجا و باشگاه فوتبال رجینا اشاره کرد. دوران باشگاهی. سال‌های اولیه. میگل آنخل در سانتونیا، کانتابریا به دنیا آمد، میگل آنخل اولین قدم‌های خود را در زمین‌های فوتبال از ۵ سالگی در مدرسه فوتبال مروئلو آغاز کرد و سپس و در سال ۲۰۰۳، در سن ۱۰ سالگی به سیستم جوانان غول‌های محلی باشگاه فوتبال راسینگ سانتاندر پیوست. بارسلونا. با عدم تمایل
راسینگ سانتاندر پیوست. بارسلونا. با عدم تمایل برای تمدید قراردادش، در سال ۲۰۱۱، پس از درخشش در تیم جوانان کانتابریا، به باشگاه فوتبال بارسلونا منتقل شد و قراردادی به ارزش ۲۱۰٬۰۰۰ یورو امضا کرد و در تیم فوتبال جوانان بارسلونا آغاز به کار کرد. در ۲۰ ژوئن ۲۰۱۲، میگل آنخل به تیم ذخیره بارسلونا، باشگاه فوتبال بارسلونا اتلتیک ارتقاء یافت، او در رقابت‌های رسمی با باشگاه فوتبال بارسلونا بی، در ۱۳ اکتبر ۲۰۱۲ مقابل باشگاه فوتبال اسپورتینگ خیخون برای اولین بار به میدان رفت که در دقیقه ۸۸ به جای کیکو فمنیا وارد زمین
رفت که در دقیقه ۸۸ به جای کیکو فمنیا وارد زمین شد و تیم آبی‌اناری‌ها با نتیجه ۳–۰ پیروز شد. رئال بتیس بی. در ژانویه ۲۰۱۳ توافقی بین باشگاه بارسلونا و باشگاه فوتبال رئال بتیس برای انتقال قرضی تا پایان فصل به تیم دوم بتیس صورت گرفت زیرا این هافبک در برنامه‌های ائوسبیو ساکریستان جایی نداشت و تنها در یک بازی، مقابل اسپورتینگ (تنها ۲ دقیقه) شرکت کرد. پس از یک فصل بد با "وریدبلانک‌ها" که تنها ۸ بازی انجام داد که فقط یک بازی به عنوان بازیکن اصلی بود، در نهایت تیم به دسته سوم فوتبال اسپانیا سقوط کرد و او دوباره به
دسته سوم فوتبال اسپانیا سقوط کرد و او دوباره به باشگاه فوتبال بارسلونا بی‌بازگشت. رجینا کالچو. در تابستان ۲۰۱۳، باشگاه بارسلونا با باشگاه فوتبال رجینا از دسته دوم فوتبال ایتالیا به توافق رسید و بدین ترتیب میگل آنخل به فوتبال ایتالیا پیوست و قراردادی به مدت سه فصل امضا کرد. در اولین فصل خود، او توانست بیشتر بازی کند و در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۳ برای اولین بار به میدان رفت و حتی در کوپا ایتالیا در فصل ۲۰۱۴–۲۰۱۳ نیز بازی کرد. با این حال، نتایج ضعیف باعث شد که تیم در رده دوم از انتها قرار گیرد و به دسته سوم سقوط کند.
دوم از انتها قرار گیرد و به دسته سوم سقوط کند. فوجا. پس از تنها یک فصل، او تصمیم به ترک باشگاه رجینا گرفت و به باشگاه فوتبال فوجا پیوست که به تازگی به سری سی صعود کرده بود. پوردنونه. در ۲۶ ژوئیه ۲۰۱۷، او به صورت قرضی به باشگاه فوتبال پوردنونه پیوست. پیزا. برای ادامه فصل ۲۰۱۸–۲۰۱۷، میگل آنخل به باشگاه فوتبال پیزا لنوزیو. در سال ۲۰۱۸ آنخل به باشگاه ورزشی لنوزیو پیوست و در مدت یک سال ۲۰ بازی در لیگ برای آن‌ها انجام داد. کاواسه. در ۳۱ ژانویه ۲۰۱۹، او قرارداد یک و نیم ساله‌ای با یک باشگاه دیگر سری سی، کاواسه
یک و نیم ساله‌ای با یک باشگاه دیگر سری سی، کاواسه امضا کرد. تنها سه روز بعد، در اولین بازی خود برای باشگاه فوتبال کاواسه ۱۹۱۹، به بازیکن عنوان تعویضی در برابر باشگاه قبلی‌اش باشگاه ورزشی لنوزیو وارد زمین شد و یک ضربه پنالتی سه امتیازی در پیروزی ۳–۲ به ثمر رساند. گوبیو. در ۲۲ اوت ۲۰۲۰ به گوبیو پیوست. آوداسه چریگونولا. در ۳ اوت ۲۰۲۲، به باشگاه ورزشی آئوداچه چرینیولا منتقل شد.
این مقاله به دوران حرفه‌ای کریستیانو رونالدو در رده باشگاهی و ملی می‌پردازد. در رده باشگاهی، کریستیانو رونالدو به آکادمی جوانان اسپورتینگ سی پی پیوست و در اوت ۲۰۰۲ به تیم اصلی راه یافت. اولین گل‌های او در رده بزرگسالان در اکتبر ۲۰۰۲ به ثمر رسید. پس از جلب توجه باشگاه‌های بزرگ، الکس فرگوسن از منچستر یونایتد، رونالدو را در اوت ۲۰۰۳ با ۱۲ میلیون پوند به خدمت گرفت که در انگلستان برای یک نوجوان قابل توجه بود. او اولین گل خود در یونایتد را در نوامبر ۲۰۰۳ به ثمر رساند. در سال ۲۰۰۹، رونالدو با ۸۰ میلیون پوند به
رساند. در سال ۲۰۰۹، رونالدو با ۸۰ میلیون پوند به رئال مادرید منتقل شد. رونالدو در سال ۲۰۱۸ با ۱۰۰ میلیون یورو به یوونتوس پیوست. رونالدو که به دنبال چالش جدیدی بود، در سال ۲۰۲۱ به منچستریونایتد بازگشت. قرارداد او با توافق دوجانبه در نوامبر ۲۰۲۲ فسخ شد. در ژانویه ۲۰۲۳، رونالدو با باشگاه النصر عربستان قرارداد امضا کرد و طبق گزارشات، بالاترین دستمزد تاریخ فوتبال را دریافت کرد. انتقال رونالدو باعث افزایش محبوبیت لیگ حرفه‌ای عربستان شد و بازیکنان مطرح دیگری به این لیگ جذب شدند. در طول این دوران، او به شکستن
این لیگ جذب شدند. در طول این دوران، او به شکستن رکوردها از جمله تجربه ۱۰۰۰ بازی بدون شکست ادامه داد. دستاوردهای فردی رونالدو شامل پنج جایزه توپ طلا است. توانایی قابل توجه او در گلزنی و دریبلزنی و موقعیت سازی و پاسوری، جایگاه او را به عنوان یکی از بهترین فوتبالیست‌های تمام دوران مستحکم کرده است. رونالدو اولین بازی ملی خود را برای پرتغال در سال ۲۰۰۳ و در سن ۱۸ سالگی انجام داد. او تاکنون با بیش از ۲۰۰ بازی ملی رکورد بیشترین بازی ملی در فوتبال مردان و با به ثمر رساندن بیش از ۱۳۰ گل ملی، رکورد بیشترین گل ملی در
رساندن بیش از ۱۳۰ گل ملی، رکورد بیشترین گل ملی در تیم‌های ملی فوتبال مردان را در اختیار دارد. رونالدو در یازده تورنمنت بزرگ بازی و گلزنی کرده است. او اولین گل ملی خود را در یورو ۲۰۰۴ به ثمر رساند، و به پرتغال کمک کرد تا به فینال برسد. او در سال ۲۰۰۸ کاپیتانی پرتغال را بر عهده گرفت. در سال ۲۰۱۵، رونالدو به عنوان بهترین بازیکن پرتغالی تمام دوران از سوی فدراسیون فوتبال پرتغال انتخاب شد. سال بعد، او کشورش را به اولین قهرمانی مهم خود در یورو ۲۰۱۶ رساند. دوران باشگاهی. اسپورتینگ. در سن ۱۶ سالگی، رونالدو از تیم
اسپورتینگ. در سن ۱۶ سالگی، رونالدو از تیم جوانان اسپورتینگ توسط لاسلو بولونی، سرمربی تیم اول، که تحت تأثیر دریبل زدن او قرار گرفته بود، به تیم اصلی راه پیدا کرد. پس از آن، او اولین بازیکنی شد که در تیم‌های زیر ۱۶، زیر ۱۷ و زیر ۱۸ سال، تیم ب و تیم اول باشگاه، در یک فصل برای همه بازی کرد. یک سال بعد، در ۲۹ سپتامبر ۲۰۰۲، رونالدو اولین بازی خود را در لیگ، مقابل براگا انجام داد و در ۷ اکتبر، دو گل به موریرنز در برد ۳–۰ آنها زد. در طول فصل ۰۳–۲۰۰۲، مدیر برنامه‌های او، رونالدو را به ژرار هولیه، سرمربی لیورپول و
او، رونالدو را به ژرار هولیه، سرمربی لیورپول و خوآن لاپورتا، رئیس بارسلونا پیشنهاد کردند. آرسن ونگر نیز که علاقه‌مند به جذب رونالدو بود، در ماه نوامبر در ورزشگاه آرسنال با او دیدار کرد تا در مورد انتقال احتمالی با او صحبت کند. الکس فرگوسن، سرمربی منچستر یونایتد، پس از اینکه اسپورتینگ در مراسم افتتاح ورزشگاه ژوزه آلوالاد در اوت ۲۰۰۳، یونایتد را ۳–۱ شکست داد، مصمم شد رونالدو را به صورت دائمی خریداری کند. ابتدا، یونایتد قصد داشت پس از بستن قراردادی با رونالدو، او را به صورت قرضی به مدت یک سال در اختیار
او را به صورت قرضی به مدت یک سال در اختیار اسپورتینگ قرار دهد. بازیکنان یونایتد نیز که تحت تأثیر او قرار گرفتند، از فرگوسن خواستند تا او را به خدمت بگیرد. پس از بازی، فرگوسن برای کسی که به نظر او «یکی از شگفت انگیزترین بازیکنان جوانی» است که تا به حال دیده بود، موافقت کرد که ۱۲٫۲۴ میلیون پوند به اسپورتینگ بپردازد. یک دهه پس از جدایی او از باشگاه، در آوریل ۲۰۱۳، اسپورتینگ با انتخاب رونالدو به عنوان صد هزارمین عضو خود، از او تقدیر کرد. منچستر یونایتد. ۰۷–۲۰۰۳. انتقال رونالدو به منچستر یونایتد در ۱۲ اوت ۲۰۰۳
انتقال رونالدو به منچستر یونایتد در ۱۲ اوت ۲۰۰۳ انجام شد. هزینه انتقال، او را در آن زمان به گران‌ترین نوجوان تاریخ فوتبال انگلیس تبدیل کرد. او نخستین بازیکن پرتغالی این باشگاه بود. او قصد داشت در منچستر همانند اسپورتینگ پیراهن شمارهٔ ۲۸ را بپوشد، اما الکس فرگوسن درخواست او را نپذیرفت و گفت: «"تو باید پیراهن شمارهٔ ۷ را بپوشی که پیش از این، بازیکنان افسانه‌ای باشگاه از جمله جورج بست، برایان رابسون، اریک کانتونا و دیوید بکهام آن را می‌پوشیدند و این برای تو یک افتخار است."» پوشیدن شماره ۷ برای رونالدو یک
یک افتخار است."» پوشیدن شماره ۷ برای رونالدو یک انگیزه اضافی شد. او در نخستین مسابقهٔ خود در منچستر، ۶۰ دقیقه مقابل بولتون واندررز بازی کرد. وی نخستین گل خود را در ماه نوامبر، در یک ضربهٔ آزاد مقابل پورتسموث به‌ثمر رساند. رونالدو اولین فصل خود را در فوتبال انگلیس با زدن گل اول در پیروزی ۳–۰ یونایتد مقابل میلوال در فینال جام حذفی ۲۰۰۴ به پایان رساند و اولین جام قهرمانی خود را در یونایتد کسب کرد. رونالدو در ۲۹ اکتبر ۲۰۰۴، هزارمین گل تاریخ باشگاه را مقابل میدلزبورو به‌ثمر رساند؛ هرچند منچستر در این بازی ۴–۱
به‌ثمر رساند؛ هرچند منچستر در این بازی ۴–۱ شکست خورد. چند هفته بعد، او قرارداد جدیدی با باشگاه امضا کرد و قرارداد قبلی خود را تمدید کرد. رونالدو در جام اتحادیه باشگاه‌های انگلستان ۰۶–۲۰۰۵، پس از به ثمر رساندن گل سوم در فینال ۴–۰ یونایتد مقابل ویگان اتلتیک، دومین جام خود را در فوتبال انگلیس، به دست آورد. رونالدو در سومین فصل حضورش در انگلیس درگیر حوادث متعددی شد. یوفا به دلیل «نشان دادن انگشت وسط» به هواداران بنفیکا، یک جلسه محرومیت برایش در نظر گرفت؛ در دربی منچستر (شکست ۳–۱)، به دلیل لگد زدن به اندی کول
منچستر (شکست ۳–۱)، به دلیل لگد زدن به اندی کول بازیکن سابق منچستر سیتی از بازی اخراج شد؛ با هم تیمی خود، رود فن نیستلروی درگیر شد و به سبک بازی این وینگر توهین کرد؛ و در بازی‌های جام جهانی ۲۰۰۶، باعث شد وین رونی هم تیمی اش در باشگاه، از بازی اخراج شود، که بعدها علناً از منچستر به دلیل حس خود از عدم حمایت باشگاه در مورد آن اتفاق، درخواست انتقال و جدایی کرد اما یونایتد نپذیرفت. اگرچه درگیری او با رونی در جام جهانی منجر به هو شدن رونالدو در طول فصل ۰۷–۲۰۰۶ شد، اما او فصل درخشانی را سپری کرد، زیرا برای اولین
اما او فصل درخشانی را سپری کرد، زیرا برای اولین بار نزدیک به ۲۰ گل زد و به اولین قهرمانی خود در لیگ برتر دست یافت. یکی از عوامل مهم در این موفقیت، تمرین یک به یک او با مربی تیم، رنه مئولنستین بود، که به او آموخت تا خود را غیرقابل پیش‌بینی‌تر کند، کار تیمی خود را بهبود بخشد، به دنبال توپ باشد و از موقعیت‌های گلزنی خود استفاده کند، به جای اینکه منتظر فرصتی برای به ثمر رساندن گل‌های زیبایی باشد که قبلاً با آنها شهرت پیدا کرده بود. او سه بار در اواخر دسامبر، در برابر استون ویلا (پیروزی که یونایتد را در صدر
در برابر استون ویلا (پیروزی که یونایتد را در صدر جدول لیگ قرار داد)، ویگان و ردینگ، دابل کرد. در نوامبر و دسامبر، رونالدو به‌عنوان بازیکن برتر ماه لیگ انگلستان برگزیده‌شد و پس از دنیس برکمپ و رابی فاولر سومین بازیکن تاریخ لیگ انگلستان شد که دوماه متوالی به‌عنوان بازیکن برتر انتخاب شده است. در بهار سال ۲۰۰۷، خبر ورود رونالدو به رئال مادرید منتشر شد. رئال آماده بود تا ۸۰ میلیون یورو برای خرید او پرداخت‌کند. با این حال، او پیشنهاد آنها را قبول نکرد. ۰۸–۲۰۰۷. در مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا ۰۷–۲۰۰۶،
مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا ۰۷–۲۰۰۶، رونالدو اولین گل‌های خود را در سی‌امین بازی خود در این رقابت‌ها به ثمر رساند، که دو گل در پیروزی ۷–۱ مقابل رم بود. او در ادامه، در اولین بازی نیمه نهایی در برابر میلان گلزنی کرد، که با پیروزی ۳–۲ به پایان رسید، اما در بازی برگشت با شکست ۳–۰ یونایتد در سن سیرو حذف شدند. در لیگ برتر ۰۸–۲۰۰۷، رونالدو جوایز شخصی زیادی را در آن فصل جمع‌آوری کرد. او برنده جوایز اتحادیه فوتبالیست‌های حرفه ای (PFA)، بازیکن سال هواداران و بهترین بازیکن جوان سال PFA، و همچنین جایزه
و بهترین بازیکن جوان سال PFA، و همچنین جایزه بهترین بازیکن سال انجمن نویسندگان فوتبال (FWA) شد، و تبدیل به اولین بازیکنی که برنده هر چهار جایزه اصلی PFA و FWA شده است. دستمزد او به عنوان بخشی از تمدید پنج ساله قراردادش که در فصل‌های قبلی به امضا رسیده بود، به ۱۲۰۰۰۰ پوند در هفته افزایش یافت. در سال ۲۰۰۷، توپ طلای فوتبال به کاکا داده‌شد و رونالدو بالاتر از لیونل مسی در جایگاه دوم قرار گرفت. همچنین برای جایزه بهترین بازیکن سال فیفا در سال ۲۰۰۷، پایین‌تر از کاکا و مسی، سوم شد. رونالدو اولین هت‌تریک خود را
کاکا و مسی، سوم شد. رونالدو اولین هت‌تریک خود را برای یونایتد در پیروزی ۶–۰ مقابل نیوکاسل یونایتد در ۱۲ ژانویه ۲۰۰۸ انجام داد. در ۱۹ مارس، رونالدو نخستین‌بار در بازی با بولتون واندررز، بازوبند کاپیتانی منچستر را بر بازو بست. این بازی با پیروزی ۰–۲ منچستر خاتمه‌یافت که هر دو گل را رونالدو به‌ثمر رساند. رونالدو ۳۱ گل در لیگ از جمله تنها گل دربی منچستر در ۵ مه (پنجاهمین گل خودش برای باشگاه) را به ثمر رساند، و یونایتد در پایان، قهرمان شد. او با به‌ثمر رساندن ۳۳ گل در مجموع، رکورد جورج بست با ۳۲ گل را شکست. در
گل در مجموع، رکورد جورج بست با ۳۲ گل را شکست. در پایان فصل، او کفش طلای لیگ برتر و کفش طلای اروپا را نیز به‌دست‌آورد. او در لیگ قهرمانان اروپا ۰۸–۲۰۰۷، در ۱۱ بازی، ۸ گل زد. در مرحلهٔ یک‌هشتم نهایی این رقابت‌ها میان منچستر و المپیک لیون، رونالدو گل تعیین‌کننده‌ای را به ثمر رساند تا به یونایتد کمک کند تا در مجموع ۲–۱ به مرحله یک چهارم نهایی صعود کند. در مرحله بعد در بازی اول مقابل رم، او با ضربه سر گلزنی کرد و یونایتد در مجموع دو بازی ۳–۰ رم را حذف کرد. بعد از آن، منچستر پس از حذف بارسلونا، در دیدار پایانی
از آن، منچستر پس از حذف بارسلونا، در دیدار پایانی به مصاف چلسی رفت. علیرغم اینکه تک گل او در جریان بازی پاسخ داده شد و ضربه پنالتی او در ضربات پنالتی مهار شد، اما منچستر به قهرمانی رسید. همچنین رونالدو به عنوان بهترین گلزن لیگ قهرمانان اروپا و بهترین بازیکن باشگاهی سال یوفا انتخاب شد. رونالدو در فصل ۰۸–۲۰۰۷ در مجموع ۴۲ گل در تمام رقابت‌ها به ثمر رساند که بهترین عملکرد او در دوران حضورش در انگلیس بود. هر چند او سه مسابقه را پس از ضربه سر به بازیکن پورتسموث در شروع فصل از دست داده بود، تجربه ای که به گفته
در شروع فصل از دست داده بود، تجربه ای که به گفته خودش به او آموخت که اجازه ندهد حریفان او را تحریک کنند. پس از اتمام فصل، شایعاتی در مورد علاقه رونالدو به رئال مادرید منتشر شد. اسکای اسپورت گزارش‌داد: «"رئال مادرید با قیمت سال گذشته بار دیگر به رونالدو پیشنهاد پیوستن به کهکشانی‌های مادریدی را داده است."» یونایتد این درخواست غیرقانونی رئال را با فیفا در جریان گذاشت؛ اما فیفا اقدامی نکرد. سپ بلاتر، رئیس وقت فیفا، گفت که این بازیکن باید اجازه خروج از باشگاه خود را داشته باشد، و این وضعیت را «برده‌داری مدرن»
را داشته باشد، و این وضعیت را «برده‌داری مدرن» توصیف کرد. با وجود اینکه رونالدو با بلاتر هم نظر بود، اما حدس و گمانه‌زنی‌ها در ۶ اوت به پایان‌رسید؛ هنگامی که رونالدو اعلام کرد که یک سال دیگر در منچستر خواهد ماند. ۰۹–۲۰۰۸. پیش از فصل ۰۹–۲۰۰۸، در ۷ ژوئیه، رونالدو تحت عمل جراحی مچ پا قرار گرفت، که او را به مدت ۱۰ هفته از مسابقات دور نگه داشت. پس از بازگشت در ۱۵ نوامبر، او صدمین و صد و یکمین گل خود را در تمام رقابت‌ها برای یونایتد با دو ضربه ایستگاهی در پیروزی ۵–۰ مقابل استوک سیتی به ثمر رساند، و اکنون او به
۵–۰ مقابل استوک سیتی به ثمر رساند، و اکنون او به تمام ۱۹ تیم حریف در لیگ برتر آن زمان گل زده بود. در پایان سال ۲۰۰۸، رونالدو با پاس‌گل پیروزی بخش در بازی نهایی برابر ال‌دی‌یو کیتو به یونایتد کمک کرد تا برنده جام باشگاه‌های جهان شود و توپ نقره‌ای مسابقات را از آن خود کرد. سپس، رونالدو برنده توپ طلای ۲۰۰۸ فرانس فوتبال شد، واپسین کسی که از یونایتد توپ طلا را به‌دست آورده‌بود، جورج بست در سال ۱۹۶۸ بود؛ و همچنین اولین بازیکن در لیگ برتر شد که عنوان بهترین بازیکن سال فوتبال جهان را به دست آورد. منچستر پس از حذف
سال فوتبال جهان را به دست آورد. منچستر پس از حذف میلان، در مرحله یک‌چهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا ۰۹–۲۰۰۸ مقابل پورتو قرار گرفت. تک گل رونالدو در بازی برگشت که منجر به صعود یونایتد شد، توسط فیفا به عنوان بهترین گل سال انتخاب و نخستین جایزه پوشکاش فیفا را برای رونالدو به همراه داشت؛ گلی که از فاصله تقریباً ۴۰ متری به ثمر رسید و رونالدو بعدها از آن به عنوان بهترین گل زندگی‌اش یاد کرد. پس از حذف آرسنال در مرحله نیمه نهایی، یونایتد به فینال رقابت‌ها رسید؛ اما رونالدو نتوانست مثل همیشه تأثیرگذار ظاهر شود، و
رونالدو نتوانست مثل همیشه تأثیرگذار ظاهر شود، و یونایتد ۲–۰ از بارسلونا شکست خورد. او دوران حضور خود در انگلیس را با ۹ جام به پایان رساند، از جمله سه قهرمانی متوالی در لیگ و یک قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا. رونالدو در فصل آخر ۲۶ گل در تمامی رقابت‌ها به ثمر رساند که ۱۶ گل کمتر از فصل قبل بود. آخرین گل او برای یونایتد در ۱۰ مه ۲۰۰۹ با یک ضربه ایستگاهی در دربی منچستر در الدترافورد به ثمر رسید. یکی از عناصر کلیدی در پیشرفت رونالدو در دوران حضورش در انگلیس فرگوسن بود، که بعدها درباره‌اش گفت: «او "پدر من در ورزش
بود، که بعدها درباره‌اش گفت: «او "پدر من در ورزش بوده است، یکی از مهم‌ترین و تاثیرگذارترین عوامل در حرفه من."» رئال مادرید. ۱۰–۲۰۰۹. در ۱۱ ژوئن ۲۰۰۹، منچستر یونایتد پیشنهاد بی‌قید و شرط ۹۴ میلیون یورویی رئال مادرید را که یک رکورد بود، پذیرفت و رونالدو به کهکشانی‌های مادریدی پیوست. رونالدو شش سال با این باشگاه قرارداد امضا کرد. قرارداد او ۱۱ میلیون یورو در هر فصل بود و قیمت خروج او از رئال ۱ میلیارد یورو تعیین‌شد. طی مراسم استقبال از او در ۶ ژوئیه، ۸۰ هزار نفر به ورزشگاه سانتیاگو برنابئو رفتند. این تعداد