payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اختیاری، هرگونه بازبینی که توسط قانون اجباری شده باشد، دادگاه‌های استیناف را در مورد آنچه که می‌توانند و نمی‌توانند در طول فرایند بازبینی انجام دهند، راهنمایی می‌کند. بازبینی اختیاری طرفین را مجبور می‌کند تا همیشه منابع خود را بر متقاعد کردن دادگاه بدوی برای درست تصمیم‌گیری در همان ابتدا متمرکز کنند (به جای اینکه فرض کنند دادگاه تجدیدنظر "بعداً آن را اصلاح می‌کند")، بنابراین کارایی کلی دستگاه قضایی را افزایش می‌دهد. البته، این امر همچنین آنها را در معرض اختیار دادگاه بدوی قرار می‌دهد.
جمولی، روستایی در دهستان نهضت‌آباد بخش هلیل دشت شهرستان رودبار جنوب در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱٬۰۵۶ نفر (۲۸۱ خانوار) بوده است.
حمله به اسکاربورو، هارتل‌پول و ویتبی در ۱۶ دسامبر ۱۹۱۴ حمله ای بود که توسط نیروی دریایی امپراتوری آلمان در ماه‌های آغازین جنگ بزرگ به بنادر بریتانیایی اسکاربرو، هارتل‌پول، وست هارتلپول و ویتبی انجام شد. این بمباران‌ها با کشتار صدها غیرنظامی سبب افزایش خشم مردمی و آلمانی‌ستیزی بسیار گسترده در سراسر قلمروهای امپراتوری بریتانیا به ویژه بریتانیا و خود انگلستان شد. همچنین سبب افزایش کینه علیه نیروی دریایی آلمان به دلیل حمله و نیروی دریایی سلطنتی به دلیل ناکامی در جلوگیری از آن را به دنبال داشت.
قرار فوق‌العاده () یک دستور یا حکم قانونی استثنایی است که توسط یک دیوان عالی برای رسیدگی به موارد خاص و استثنایی صادر می‌شود. این احکام معمولاً زمانی صادر می‌شوند که راه‌های عادی دادرسی یا فرجام‌خواهی برای احقاق حق یا جبران خسارت کافی نباشند یا در دسترس نباشند. در برخی نظام‌های حقوقی، احکام فوق‌العاده ممکن است با احکام حکومتی (prerogative writs) همپوشانی داشته باشند. با این حال، در برخی موارد، احکام فوق‌العاده ممکن است فراتر از احکام حکومتی سنتی باشند و برای رسیدگی به شرایط جدید یا مسائل پیچیده‌تر استفاده
رسیدگی به شرایط جدید یا مسائل پیچیده‌تر استفاده شوند. به‌طور کلی، احکام فوق‌العاده ابزاری استثنایی برای دادگاه‌ها هستند تا در مواردی که قوانین و رویه‌های عادی پاسخگو نیستند، بتوانند عدالت را اجرا کرده و از حقوق افراد محافظت کنند. حکم حکومتی (Prerogative writ) یک دستور یا حکم قانونی است که توسط یک دادگاه عالی برای کنترل اقدامات دولت، مقامات دولتی، یا دادگاه‌های پایین‌تر صادر می‌شود. این احکام ریشه در حقوق کامن‌لا دارند و در اصل توسط پادشاه انگلستان برای اعمال قدرت و اختیارات خود صادر می‌شدند. امروزه، این
قدرت و اختیارات خود صادر می‌شدند. امروزه، این احکام معمولاً توسط دادگاه‌های عالی برای بررسی تصمیمات مقامات دولتی یا دادگاه‌های پایین‌تر در مواردی که حقوق افراد نقض شده یا در معرض خطر قرار گرفته‌اند، صادر می‌شوند. انواع مختلفی از احکام حکومتی وجود دارد که هر کدام برای هدف خاصی طراحی شده‌اند، مانند قرار احضار زندانی ("Habeas Corpus") برای آزادی زندانیان غیرقانونی، "Mandamus" برای الزام مقامات دولتی به انجام وظایف خود، "Prohibition" برای جلوگیری از اقدامات غیرقانونی دادگاه‌های پایین‌تر، و "Certiorari" برای
دادگاه‌های پایین‌تر، و "Certiorari" برای بررسی تصمیمات دادگاه‌های پایین‌تر.
در اصطلاح حقوقی، قَرار () یک حکم قضایی است که توسط قاضی یا دادگاه صادر می‌شود و معمولاً در مراحل مختلف دادرسی یا در پاسخ به درخواست‌های طرفین دعوا صادر می‌شود. قرارها انواع مختلفی دارند و هر یک از آن‌ها دارای آثار و پیامدهای حقوقی خاصی هستند. برخی از انواع مهم قرارها عبارتند از: قرارها معمولاً به صورت کتبی و با ذکر دلایل صادر می‌شوند و قابل اعتراض و تجدیدنظرخواهی هستند. در برخی موارد، قرارها می‌توانند به صورت شفاهی نیز صادر شوند، اما در این صورت باید در صورتجلسه دادگاه ثبت شوند.
معانی قَرار:
مرغ سوخاری جنوبی () یک غذای سنتی آمریکایی است که در جنوب این کشور بسیار محبوب است. این غذا از تکه‌های مرغ که معمولاً با استخوان و پوست تهیه می‌شود، تشکیل شده است. تکه‌های مرغ ابتدا در دوغ کره (مایعی که پس از کره‌گیری از خامه جدا می‌شود) خوابانده می‌شوند که باعث تردی و طعم‌دار شدن آن می‌شود. سپس، مرغ در مخلوطی از آرد و ادویه‌های مختلف غلتانده شده و در روغن داغ سرخ می‌شود تا زمانی که طلایی و ترد شود. مرغ سوخاری جنوبی به دلیل طعم لذیذ، بافت ترد و ادویه‌های خاص خود شهرت دارد و معمولاً به همراه غذاهای جانبی
خاص خود شهرت دارد و معمولاً به همراه غذاهای جانبی مانند سیب‌زمینی پوره، سبزیجات پخته یا سالاد سرو می‌شود.
دوگاری، روستایی در دهستان نهضت‌آباد بخش هلیل دشت شهرستان رودبار جنوب در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۳۱ نفر (۱۳۴ خانوار) بوده است.
آسپیک یا اَسپیک () یک ژله خوراکی و شفاف است که از آب گوشت، مرغ یا ماهی تهیه می‌شود. این ژله پس از سرد شدن به دلیل وجود ژلاتین طبیعی در آب گوشت، سفت می‌شود. گاهی اوقات برای اطمینان از سفت شدن کامل، ژلاتین ورقه‌ای یا پودری به آن اضافه می‌شود. آسپیک برای پوشش دادن و تزئین غذاهایی مانند گوشت و ماهی سرد، تخم‌مرغ، مرغ آب‌پز یا کبابی و سبزیجات استفاده می‌شود. انواع غذاها را می‌توان با آسپیک در قالب‌های تزئینی ترکیب کرد. آسپیک ساده خرد شده یا به شکل‌های مختلف بریده شده، برای تزئین غذاهای سرد استفاده می‌شود. همچنین،
برای تزئین غذاهای سرد استفاده می‌شود. همچنین، با مخلوط کردن مایونز یا سس ولوته با آسپیک مایع، می‌توان سس chaud-froid را تهیه کرد که می‌توان آن را رنگ‌آمیزی و برای تزئین غذاهای سرد استفاده کرد.
جیاکوب باسوی، معروف به جیاکوب سروتو (۱۶۸۰ - ۱۷۸۳) یک موسیقیدان یهودی انگلیسی-ایتالیایی بود. او همچنین نوازنده برجسته ویولن سل و آهنگساز ویولن سل در قرن ۱۸ نیز بود که در انگلستان زندگی میکرد. زندگینامه. با توجه به کتاب فرهنگ بیوگرافی ایتالیایی ها، اطلاعات کمی در مورد زندگی اولیه او وجود دارد، اما تصور می شود که او در شمال ایتالیا به دنیا آمده است. برنی از او به عنوان "ونیزی" یاد کرد. فرهنگ لغت پالگریو، تاریخ انگلیسی-یهودی زادگاه او را ورونا می‌داند. مرگ. او در سن ۱۰۱ سالگی در مغازه انفیه فروشی فریبورگ در های
سن ۱۰۱ سالگی در مغازه انفیه فروشی فریبورگ در های مارکت لندن درگذشت. در وصیت نامه خود که در آن ثروت قابل توجهی به مبلغ ۲۰ هزار پوند بود برای پسرش به جا گذاشت، او همچنین تأکید کرد که او باید طبق آداب کلیسای انگلستان دفن شود.
ورق‌های چهاررنگ () یک دسته ورق بازی است که مشابه دسته‌ورق استاندارد فرانسوی است، با این تفاوت که رنگ هر چهار خال با یکدیگر متفاوت است. در یک دسته کارت چهاررنگ انگلیسی معمولی، دل‌ها قرمز و پیک‌ها سیاه هستند (مانند دسته کارت استاندارد)، اما گشنیزها سبز و خشت‌ها آبی هستند. با این حال، در طول قرن‌ها، ترکیب‌های رنگی دیگری نیز در مناطق دیگر یا برای بازی‌های خاص استفاده شده است. ورق‌های چهار رنگ برای بازی‌هایی مانند بریج و اسکات مناسب است و در بین بازیکنان پوکر نیز محبوبیت پیدا کرده است. بسیاری از بازیکنان معتقدند
محبوبیت پیدا کرده است. بسیاری از بازیکنان معتقدند که استفاده از دسته‌ورق چهاررنگ، تشخیص خال‌ها را هنگام مشاهده روی نمایشگر رایانه آسان‌تر می‌کند. به همین دلیل، اکثر سایت‌های پوکر آنلاین گزینه‌ای را برای بازیکنان فراهم می‌کنند تا از دسته کارت‌های چهار رنگ استفاده کنند. برخی از دلایل استفاده از دسته‌ورق چهاررنگ عبارتند از: ورق‌های بدون خطا. دسته‌ورق‌های چهاررنگ که برای بازی‌های حقه‌بازی مثل بریج، ویست یا جاس ساخته شده‌اند، اغلب دسته ورق‌های بدون خطا نامیده می‌شوند. این دسته ورق‌ها احتمال اشتباه بازیکن در
می‌شوند. این دسته ورق‌ها احتمال اشتباه بازیکن در بازی کردن کارت اشتباه را کاهش می‌دهند. در طول قرن بیستم، ده‌ها تولیدکننده، دسته ورق‌های چهاررنگ را برای بازی بریج تولید کردند و این کار همچنان ادامه دارد. اولین نمونه این ورق‌ها در آمریکا، «دسته‌ورق جنگ‌های سمینول» نام داشت که در سال ۱۸۱۹ توسط جی. وای. هامفریس ساخته شد. این دسته ورق، چهار خال رنگی داشت: پیک آبی، گشنیز سبز، دل قرمز و خشت زرد. در بازی آلمانی اسکات، از دهه ۱۹۹۰ به بعد، در مسابقات رسمی از یک دسته ورق بدون خطا به نام Turnierbild استفاده می‌شود.
ورق بدون خطا به نام Turnierbild استفاده می‌شود. در این دسته ورق، پیک‌ها سبز و خشت‌ها زرد هستند، در حالی که گشنیزها و دل‌ها به ترتیب سیاه و قرمز باقی می‌مانند. این ترتیب رنگ‌ها نشان‌دهنده ترتیب خال‌ها در این بازی است: گشنیز، پیک، دل، خشت. این انتخاب رنگ، برای بازیکنانی است که خال‌های آلمانی (برگ و زنگ) را به خال‌های فرانسوی ترجیح می‌دهند. در سال ۱۹۲۲، آگوست پتریل و پسرش یک دسته‌ورق تاروت با گشنیزهای سیاه، خشت‌های زرد، دل‌های صورتی و پیک‌های سبز در آمریکا تولید کردند. این دسته ورق در دو نسخه ۷۸ کارتی و ۵۴
کردند. این دسته ورق در دو نسخه ۷۸ کارتی و ۵۴ کارتی عرضه شد. نسخه کوچک‌تر، ساختاری مشابه دسته ورق‌های Industrie und Glück دارد، زیرا برای بازی Königrufen طراحی شده بود. هدف اصلی از ایجاد دسته ورق‌های چهاررنگ، جلوگیری از اشتباه در تشخیص خال‌هاست، به خصوص در بازی‌هایی که دنبال کردن خال رهبر بازی الزامی است. برای این کار، معمولاً رنگ یک خال سیاه و یک خال قرمز را تغییر می‌دهند. در گذشته، خشت‌ها را زرد یا نارنجی و گشنیزها را سبز می‌کردند، اما امروزه خشت‌ها را بیشتر آبی می‌کنند. در طول زمان، تغییرات رنگی دیگری هم
آبی می‌کنند. در طول زمان، تغییرات رنگی دیگری هم استفاده شده است. اگرچه تغییر رنگ رایج‌ترین روش است، روش‌های دیگری هم برای جلوگیری از اشتباه وجود دارد. به عنوان مثال: روش‌های دیگری هم برای این کار استفاده شده است، مثلاً تغییر ترتیب نمایه‌ها یا سایه‌دار کردن گوشه‌های ورق‌ها. پوکر. یک دسته‌ورق چهاررنگ برای پوکر با پیک‌های سیاه، دل‌های قرمز، گشنیزهای سبز و خشت‌های آبی توسط مایک کارو طراحی و تبلیغ شد. این دسته ورق در سال ۱۹۹۲ در مسابقات فینال پوکر جهانی او معرفی شد. طراحی اولیه او موفق نبود، زیرا بازیکنان با
شد. طراحی اولیه او موفق نبود، زیرا بازیکنان با دیدن رنگ‌های جدید غافلگیر شدند. تور جهانی پوکر از همان رنگ‌های ورق‌های کارو برای نمایش کارت‌های بازیکنان در تلویزیون استفاده می‌کند تا در صفحه‌های کوچک، کارت‌ها بهتر دیده شوند. دسته ورق‌های چهاررنگ در پوکر آنلاین هم محبوبیت پیدا کرده‌اند، زیرا هر بازیکن می‌تواند طرح مورد علاقه خود را انتخاب کند و رنگ‌های مختلف به تشخیص راحت‌تر خال‌ها کمک می‌کنند، به خصوص در صفحه‌های کوچک و وقتی که بازیکنان همزمان چند میز بازی می‌کنند.
بیژن‌آباد قربانی یا بیژن‌آباد وسطی، روستایی در دهستان بیژن‌آباد بخش مرکزی شهرستان رودبار جنوب در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۳۵ نفر (۱۶۲ خانوار) بوده است.
بانو سون ( ۱۸۰–۲۱۱)، همچنین با نام سون رن در رمان تاریخی قرن چهاردهم، "عاشقانه سه پادشاهی" و سان شانگ شیانگ در اپرای چینی و فرهنگ معاصر، یک نجیب‌زاده چینی بود که در طول دوران زندگی می‌کرد. اواخر سلسله هان شرقی او دختر جنگ‌سالار سون جیان بود و برادران بزرگتر (معروف) او جنگ‌سالاران سون سه و سون کوان بودند که ایالت وو شرقی را در دوره سه پادشاهی تأسیس کردند. زمانی در سال ۲۰۹، او با رهبر جنگ لیو بی ازدواج کرد تا اتحاد بین لیو بی و سون کوان را تقویت کند. در حدود سال ۲۱۱، زمانی که لیو بی استان جینگ (شامل هوبی و
سال ۲۱۱، زمانی که لیو بی استان جینگ (شامل هوبی و هونان امروزی) را ترک کرد و در استان یی (شامل سیچوان و چونگ کینگ امروزی) ساکن شد، به قلمرو سون کوان بازگشت. زندگی. بانو سون دختر سون جیان بود. هویت مادرش ثبت نشده است. او چهار برادر داشت که از بانو وو به دنیا آمدند - سون سه، سون کوان، سون یی و سون کوانگ. نام شخصی او در تاریخ ثبت نشده است. همچنین ترتیب تولد او و برادرانش سون یی و سون کوانگ مشخص نیست. در طول سال ۲۰۹، بانو سون با جنگ‌سالار لیو بی ازدواج کرد تا اتحاد بین لیو بی و سون کوان را تقویت کند. این ازدواج
بین لیو بی و سون کوان را تقویت کند. این ازدواج احتمالاً در شهرستان گونگان انجام شده است زیرا مرکز استان جینگ بوده و لیو بی در آن زمان اسماً فرماندار استان بوده است. بانو سون به عنوان فردی با استعداد و درخشان شناخته شده بود. او همچنین شخصیتی جسور و بسیار خشن داشت، با شخصیتی که یادآور برادران بزرگترش بود. او بیش از صد خدمتکار زن داشت که شمشیر می‌بردند و بیرون اتاقش نگهبانی می‌دادند. لیو بی نیز نسبت به بانو سون مشکوک بود و می‌ترسید. مشاور لیو بی، ژوگه لیانگ یک بار گفت: "زمانی که ارباب ما [لیو بی] در گونگان
یک بار گفت: "زمانی که ارباب ما [لیو بی] در گونگان بود، از نفوذ سائو سائو در شمال می‌ترسید و از حضور سون کوان در شرق می‌ترسید. حتی در قلمرو خود می‌ترسید که بانو سون باعث دردسر می‌شود.» در سال ۱۲۱، فا ژنگ توسط لیو ژانگ فرستاده شد تا با لیو بی ائتلافی علیه تهدیدهای آینده سائو سائو در هانژونگ ایجاد کند. هنگامی که او در استان جینگ بود، با بانو سون ملاقات کرد، که تأثیر زیادی روی او گذاشت زیرا از لیو بی خواست تا او را به وو برگرداند. بانو سون خود را خواهر یک جنگ سالار قدرتمند می‌دید و نه تنها به شیوه ای متکبرانه
قدرتمند می‌دید و نه تنها به شیوه ای متکبرانه و لجام گسیخته عمل می‌کرد، بلکه به محافظان و کارکنان شخصی خود اجازه داد تا در استان جینگ رفتار غیرقانونی داشته باشند. به همین دلیل، لیو بی به‌طور ویژه ژنرال خود ژائو یون را که او را فردی جدی و با وجدان می‌دانست، منصوب کرد تا بر امور داخلی استان جینگ نظارت کند و نظم و قانون را حفظ کند. در حدود سال ۲۱۱، لیو بی استان جینگ را برای حمله به جنگ‌سالار لیو ژانگ در استان یی ترک کرد در حالی که بانو سون در استان جینگ باقی ماند. وقتی سون کوان شنید که لیو بی به استان یی سفر
وقتی سون کوان شنید که لیو بی به استان یی سفر کرده است، کشتی را برای آوردن او فرستاد. بانو سون تلاش کرد پسر لیو بی لیو شان (که از همسر دیگر لیو بی، لیدی گان به دنیا آمد) را با خود به قلمرو سون کوان بیاورد. با این حال، ژائو یون و ژانگ فی، یکی دیگر از ژنرال‌های لیو بی، مردان خود را هدایت کردند تا او را در طول راه رهگیری کنند و لیو شان را بازیابی کنند. هیچ چیزی در تاریخ در مورد آنچه برای بانو سون پس از بازگشت به خانه اتفاق افتاد ثبت نشده است. نام‌ها. نام‌های دیگر بانو سون عبارتند از: در عاشقانه سه پادشاهی.
دیگر بانو سون عبارتند از: در عاشقانه سه پادشاهی. بانو سون به عنوان شخصیتی در رمان تاریخی قرن چهاردهم "عاشقانه سه پادشاهی" ظاهر می‌شود که وقایع تاریخی قبل و در طول دوره سه پادشاهی را رمانتیک می‌کند. نام او در این رمان سون رن (孫仁) بود، که او را به عنوان زنی آتشین و مصمم و ماهر در هنرهای رزمی نشان می‌دهد. رویدادهای ساختگی در رمان شامل ازدواج او با لیو بی و متعاقب آن خودکشی با شنیدن خبر دروغ مرگ او است. در فرهنگ عامه. بانو سون یک شخصیت بازی در سری بازی‌های ویدئویی "Dynasty Warriors" Koei است. او همچنین در
ویدئویی "Dynasty Warriors" Koei است. او همچنین در "Warriors Orochi" ظاهر می‌شود که یک تقاطع بین "جنگجویان سلسله" و "جنگجویان سامورایی است". از او در هفت قسمت اول این مجموعه با نام «سان شانگ شیانگ» و از قسمت هشتم به بعد با نام «سان شانگ شیانگ» یاد می‌شود. در "فیلم Kessen 2" کوئی، او «سان لی» نامیده می‌شود و یکی از علایق عاشقانه لیو بی است. بازیگر چینی ژائو وی در فیلم جنگی حماسی چینی در سال ۲۰۰۸ به کارگردانی جان وو نقش سان "شانگ" شیانگ را ایفا کرد. در قسمت اول، او و محافظان زنش، نیروهای کائو کائو را به کمین
او و محافظان زنش، نیروهای کائو کائو را به کمین می‌کشند. در قسمت دوم، او به اردوگاه کائو کائو نفوذ می‌کند و نقشه ای از آرایش دشمن ترسیم می‌کند. بانو سون توسط Pets Tseng در سریال درام بت تایوانی "KO3an Guo" در سال ۲۰۰۹ به تصویر کشیده شد که "عاشقانه سه پادشاهی را" در یک محیط دبیرستانی امروزی جعل می‌کند. در درام، سان مورد علاقه شیو است که همتای بعد آهنی لیو بی است. در بازی "" او سان رن نام دارد. سان رن که در ابتدا به عنوان یک کودک در شجره نامه کمپین سان جیان ظاهر شد، بعداً در بزرگسالی تبدیل به یک شخصیت قابل
ظاهر شد، بعداً در بزرگسالی تبدیل به یک شخصیت قابل بازی در بازی می‌شود.
بندوک، روستایی در دهستان بیژن‌آباد بخش مرکزی شهرستان رودبار جنوب در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۵۲ نفر (۶۷ خانوار) بوده است.
پینیون () یا چرخ‌دندهٔ جناحی یک چرخ‌دنده کوچک است که با یک چرخ‌دنده بزرگتر (Gear) درگیر می‌شود. این ترکیب پینیون و چرخ‌دنده برای انتقال گشتاور و تغییر سرعت چرخش استفاده می‌شود. پینیون‌ها معمولاً در سیستم‌های انتقال قدرت، مانند گیربکس خودروها، ماشین‌آلات صنعتی و ساعت‌ها یافت می‌شوند. در برخی موارد، پینیون می‌تواند به عنوان یک چرخ‌دنده محرک عمل کند و در موارد دیگر، به عنوان یک چرخ‌دنده متحرک عمل کند. اندازه و تعداد دندانه‌های پینیون و چرخ دنده تعیین‌کننده نسبت دنده و در نتیجه میزان تغییر سرعت و گشتاور در
نسبت دنده و در نتیجه میزان تغییر سرعت و گشتاور در سیستم انتقال قدرت است.
هزارکهور، روستایی در دهستان بیژن‌آباد بخش مرکزی شهرستان رودبار جنوب در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۲۹۰ نفر (۶۲ خانوار) بوده است.
قلعه اسلام‌آباد، روستایی در دهستان بیژن‌آباد بخش مرکزی شهرستان رودبار جنوب در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۱۵۹ نفر (۳۹ خانوار) بوده است.
دریاچه سورتِدام () یک دریاچه مصنوعی است که در کپنهاگ، دانمارک واقع شده است. این دریاچه در اصل بخشی از شبکه دفاعی شهر بود، اما در قرن هجدهم به یک مکان تفریحی محبوب تبدیل شد. امروزه، دریاچه سورتدام یک مکان محبوب برای پیاده‌روی، دویدن، دوچرخه‌سواری و قایق‌سواری است. همچنین در اطراف دریاچه چندین کافه و رستوران وجود دارد. در سال ۱۹۲۹ یک شیب عمودی در این منطقه ایجاد شد. در سپتامبر ۲۰۱۲ اعلام شد که برنامه‌هایی برای ساخت یک پل شناور بر روی دریاچه وجود دارد و مصالح ساختمانی باقی مانده از حفاری تونل‌ها در قسمت شرقی
ساختمانی باقی مانده از حفاری تونل‌ها در قسمت شرقی سورتدام در منطقه Østerbrogade ('لیله Trianglen') قرار می‌گیرد. کریستن کوبکه، نقاش دانمارکی در دهه ۱۸۳۰ در نزدیکی این دریاچه زندگی می‌کرد و در سال ۱۸۳۸ تابلوی Efterårsmorgen ved Sortedamssøen (صبح پاییزی در دریاچه سورتدام) را نقاشی کرد. در حال حاضر، برنامه‌هایی برای ایجاد یک پارک در اطراف دریاچه سنت یورگنس در حال بررسی است. این پارک علاوه بر ایجاد فضای سبز و تفریحی بیشتر برای شهروندان، به عنوان یک حوضچه تأخیری در هنگام بارندگی‌های شدید عمل خواهد کرد و به
در هنگام بارندگی‌های شدید عمل خواهد کرد و به کاهش خطر سیل در شهر کمک می‌کند. این پروژه بخشی از تلاش‌های گسترده‌تر شهر کپنهاگ برای سازگاری با تغییرات اقلیمی و افزایش تاب‌آوری شهر در برابر بلایای طبیعی است. پیشینه. دریاچه‌های کپنهاگ، منطقه‌ای زیبا و تاریخی در قلب این شهر هستند. این منطقه شامل سه دریاچه اصلی به نام‌های سنت یورگنس، پبلینگه و سورتدام است که در مجموع از پنج حوضچه تشکیل شده‌اند. این دریاچه‌ها که در سال ۱۶۱۹ در یک سند رسمی ذکر شده‌اند، در ابتدا به عنوان بخشی از شبکه دفاعی شهر و همچنین منبع تأمین
عنوان بخشی از شبکه دفاعی شهر و همچنین منبع تأمین آب آشامیدنی مورد استفاده قرار می‌گرفتند. با این حال، به دلیل کیفیت پایین آب، در اواسط قرن نوزدهم، استفاده از آنها به عنوان منبع آب متوقف شد و دریاچه سنت یورگنس به عنوان مخزن اصلی آب تا جنگ جهانی دوم مورد استفاده قرار گرفت. امروزه، دریاچه‌های کپنهاگ به یک منطقه تفریحی محبوب برای ساکنان و گردشگران تبدیل شده‌اند. مسیر پیاده‌روی ۶٫۳۵ کیلومتری دور دریاچه‌ها، مکانی برای پیاده‌روی، دویدن و دوچرخه‌سواری است. همچنین، قایق‌سواری در دریاچه‌ها نیز از فعالیت‌های محبوب در
در دریاچه‌ها نیز از فعالیت‌های محبوب در این منطقه است. در دریاچه سورتدام دو جزیره کوچک به نام‌های Fiskeøen و Fugleøen وجود دارد که به عنوان محل پرورش پرندگان عمل می‌کنند. جزیره Fugleøen از دو نوار زمین تشکیل شده است و در دوران اخیر محل زندگی دسته جمعی از پرندگان باکلان بوده است. این جزیره در اکتبر ۱۹۶۷ به شهرت رسید، زمانی که توسط گروهی از فعالان «آزاد» شد. آنها جزیره را به عنوان یک کشور مستقل اعلام کردند، درخواست عضویت در سازمان ملل را دادند و در اعتراض به جنگ ویتنام به آمریکا اعلام جنگ کردند. در سال ۱۹۲۹،
ویتنام به آمریکا اعلام جنگ کردند. در سال ۱۹۲۹، کناره‌های عمودی گرانیتی در اطراف دریاچه‌های پبلینگه و سورتدام ساخته شد و مسیرهای پیاده‌روی در اطراف آن‌ها ایجاد شد. در دهه ۱۹۶۰، طرحی برای احداث یک جاده کمربندی چهار بانده در امتداد ساحل شرقی دریاچه‌ها مطرح شد، اما به دلیل مخالفت‌های مردمی و نگرانی‌های زیست‌محیطی، این پروژه هرگز عملی نشد. در عوض، در سال ۱۹۶۶، دریاچه‌ها تحت حفاظت قرار گرفتند تا زیبایی طبیعی و ارزش تاریخی آن‌ها حفظ شود.
گلشهر امام رضا، روستایی در دهستان بیژن‌آباد بخش مرکزی شهرستان رودبار جنوب در استان کرمان ایران است. جمعیت. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵، جمعیت این روستا برابر با ۵۷۱ نفر (۱۴۸ خانوار) بوده است.
آرجی-۵۹/یو نوع خاصی از کابل کواکسیال است که اغلب برای اتصالات ویدئویی کم‌توان و سیگنال RF استفاده می‌شود. این کابل دارای امپدانس مشخصه ۷۵ اهم و ظرفیت‌خازنی در حدود ۲۰ ( ۶۰) است. امپدانس ۷۵ اهم با آنتن دوقطبی در فضای آزاد تطبیق دارد. "آرجی" (برای "راهنمای رادیویی" "radio guide") در اصل یک نشانگر واحد برای کابل فرکانس رادیویی حجیم (RF) در سیستم تعیین نوع الکترونیک مشترک ارتش ایالات متحده بود. پسوند "/U" "به معنای استفاده عمومی" است. شماره "۵۹" به ترتیب اختصاص داده شد. نشانگر واحد "RG" دیگر بخشی از سیستم JETDS
شد. نشانگر واحد "RG" دیگر بخشی از سیستم JETDS (MIL-STD-196E) نیست و کابلی که امروزه با برچسب آرجی-۵۹ فروخته می‌شود لزوماً مشخصات نظامی را برآورده نمی‌کند. آرجی-۵۹ اغلب در فرکانس‌های ویدئویی باندپایه، مانند ویدئوی مرکب استفاده می‌شود. همچنین ممکن است برای فرکانس‌های پخش مورد استفاده قرار گیرد، اما تلفات فرکانس بالا آنقدر زیاد است که امکان استفاده از آن در فواصل طولانی را فراهم نمی‌کند. در این کاربردها به جای آن از آرجی-۶ یا آرجی-۱۱ استفاده می‌شود. در مواردی که فاصله انتقال برای این رسانه‌ها خیلی طولانی است،
فاصله انتقال برای این رسانه‌ها خیلی طولانی است، می‌توان از گزینه‌هایی مانند یوتی‌پی (زوج به‌هم‌تابیده بی‌شیلد) یا فیبر نوری استفاده کرد. کابل کواکسیال آرجی-۵۹ معمولاً با تجهیزات مصرف‌کننده مانند وی‌سی‌آر یا گیرنده‌های دیجیتال کابلی/ماهواره‌ای بسته‌بندی می‌شود. سازندگان تمایل دارند فقط کابل‌های آرجی-۵۹ را وارد کنند زیرا هزینه آن کمتر از آرجی-۶ است. با این حال، با توجه به طول‌های کوتاه ارائه شده (معمولاً )، این به‌طور کلی برای استفاده معمولی آن کافی است. آرجی-۵۹ اغلب برای همگام‌سازی دو دستگاه صوتی دیجیتال
اغلب برای همگام‌سازی دو دستگاه صوتی دیجیتال مانند دستگاه‌های نوری ای‌دی‌ای‌تی استفاده می‌شود. این کلاک‌واژه نامیده می‌شود.
جاده عَوارضی ()، جاده‌ای است که برای استفاده از آن باید مبلغی پرداخت شود. این مبلغ می‌تواند به صورت نقدی، الکترونیکی یا از طریق سیستم‌های پرداخت خودکار دریافت شود. هدف از دریافت عوارض، تأمین هزینه‌های ساخت، نگهداری و توسعه جاده‌ها است. جاده‌های عوارضی معمولاً دارای کیفیت بالاتری نسبت به جاده‌های رایگان هستند و می‌توانند شامل امکاناتی مانند خطوط ویژه، خدمات رفاهی و سیستم‌های نظارت تصویری باشند. در برخی کشورها، جاده‌های عوارضی به عنوان یک روش برای کاهش ترافیک و تشویق به استفاده از حمل و نقل عمومی نیز مورد
و تشویق به استفاده از حمل و نقل عمومی نیز مورد استفاده قرار می‌گیرند. جاده‌های عوارضی از دوران باستان به شکلی وجود داشته‌اند و از مسافران پیاده، واگن یا اسب عوارض دریافت می‌کرده‌اند؛ این رویه با آمدن خودرو ادامه یافت و بسیاری از جاده‌های عوارضی مدرن فقط از وسایل نقلیه موتوری عوارض دریافت می‌کنند. مبلغ عوارض معمولاً بر اساس نوع وسیله نقلیه، وزن یا تعداد محورها متفاوت است و کامیون‌های باری اغلب نرخ‌های بالاتری نسبت به خودروها پرداخت می‌کنند. عوارض اغلب در محل‌های دریافت عوارض، باجه‌های عوارض، ایستگاه‌های
محل‌های دریافت عوارض، باجه‌های عوارض، ایستگاه‌های عوارض، میله‌های عوارض، موانع عوارض یا دروازه‌های عوارض جمع‌آوری می‌شود. برخی از نقاط دریافت عوارض خودکار هستند و کاربر پول را در دستگاهی می‌اندازد که پس از پرداخت عوارض صحیح، دروازه را باز می‌کند. برای کاهش هزینه‌ها و به حداقل رساندن تأخیر زمانی، بسیاری از عوارض با استفاده از تجهیزات الکترونیکی دریافت عوارض جمع‌آوری می‌شوند که به‌طور خودکار با فرستنده پرداخت‌کننده عوارض ارتباط برقرار می‌کند یا از تشخیص خودکار پلاک برای دریافت هزینه از رانندگان از طریق
خودکار پلاک برای دریافت هزینه از رانندگان از طریق بدهکار کردن حساب‌هایشان استفاده می‌کند. انتقاد از جاده‌های عوارضی شامل زمان لازم برای توقف و پرداخت عوارض و هزینه متصدیان باجه عوارض است - در برخی موارد تا حدود یک‌سوم درآمد. سیستم‌های خودکار پرداخت عوارض به به حداقل رساندن هر دوی این موارد کمک می‌کنند. برخی دیگر به پرداخت «دوباره» برای یک جاده اعتراض دارند: در مالیات سوخت و در عوارض. علاوه بر جاده‌های عوارضی، پل‌های عوارضی و تونل‌های عوارضی نیز توسط مقامات دولتی برای تولید بودجه برای بازپرداخت هزینه ساخت
دولتی برای تولید بودجه برای بازپرداخت هزینه ساخت سازه‌ها استفاده می‌شود. برخی از عوارض برای پرداخت هزینه‌های نگهداری یا بهبود زیرساخت‌ها در آینده کنار گذاشته می‌شوند یا به عنوان یک صندوق عمومی توسط دولت‌های محلی اعمال می‌شوند و به تأسیسات حمل و نقل اختصاص داده نمی‌شوند. این امر گاهی توسط قانون دولت مرکزی محدود یا ممنوع می‌شود. همچنین، طرح‌های قیمت‌گذاری ازدحام جاده در تعداد محدودی از مناطق شهری به عنوان یک ابزار مدیریت تقاضای حمل و نقل برای کاهش تراکم ترافیک و آلودگی هوا اجرا شده است. پیشینه. جمع‌آوری
و آلودگی هوا اجرا شده است. پیشینه. جمع‌آوری هزینه ورودی در یک ایست بازرسی جاده‌ای جامعه محلی در نزدیکی باگان (میانمار) نشان می‌دهد که جاده‌های عوارضی سابقه‌ای طولانی دارند. حداقل ۲۷۰۰ سال پیش، در قرن هفتم پیش از میلاد، در زمان پادشاهی آشوربانی‌پال، مسافران برای استفاده از بزرگراه شوش-بابل می‌بایست عوارض پرداخت می‌کردند. ارسطو و پلینیوس هم به وجود عوارض در عربستان و دیگر بخش‌های آسیا اشاره کرده‌اند. در هند، پیش از قرن چهارم پیش از میلاد، کتاب ارته‌شاستره به استفاده از عوارض اشاره می‌کند و قبایل ژرمن نیز
به استفاده از عوارض اشاره می‌کند و قبایل ژرمن نیز برای عبور مسافران از گذرگاه‌های کوهستانی عوارض می‌گرفتند. در اروپای قرون وسطی، بیشتر جاده‌ها رایگان نبودند و عوارض یکی از انواع مالیات‌های فئودالی بود که مردم برای استفاده از امکانات روزمره می‌پرداختند. برخی از جاده‌های اصلی اروپا، مانند ویا رجیا و ویا ایمپری، در ازای پرداخت عوارض، امنیت مسافران را تأمین می‌کردند. بسیاری از جاده‌های مدرن امروزی در اروپا در ابتدا به عنوان جاده‌های عوارضی ساخته شدند تا هزینه ساخت و نگهداری آنها جبران شود و از مسافران درآمد
ساخت و نگهداری آنها جبران شود و از مسافران درآمد کسب شود. در قرن چهاردهم انگلستان، برخی از جاده‌های پر رفت و آمد با پول جمع‌آوری شده از عوارض تعمیر می‌شدند. البته عوارض بالای برخی جاده‌ها گاهی باعث کاهش استفاده از آنها و در نتیجه اختلال در تجارت و حمل و نقل می‌شد. در سده‌های ۱۴ و ۱۵ میلادی نیز دریافت عوارض در امپراتوری مقدس روم رایج بود. پس از ساخت جاده‌های جدید در پادشاهی داهومی در غرب آفریقا، باجه‌های عوارضی برای جمع‌آوری مالیات‌های سالانه بر اساس کالاهای حمل شده و شغل افراد ساخته شدند. در برخی موارد،