payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نیلومتر ()، سازه‌ای برای اندازه‌گیری میزان شفافیت و سطح آب رود نیل در طول فصل سیلاب سالانه در مصر است. اگر سطح آب پایین بود، به حاصلخیزی دشت آسیب می‌رساند. اگر خیلی بالا بود، نشانهٔ مخرب بودن سیل بود. یک علامت خاص وجود داشت که نشان می‌داد اگر قرار بود مزارع خاک خوبی داشته باشند، ارتفاع سیل باید چقدر باشد.
عبدالرّحمن صالح العقل (۱۸ دسامبر ۱۹۵۳) بازیگر کویتی است. او یکی از برجسته‌ترین ستاره‌های کمدی در منطقهٔ عربی خلیج فارس است که در سریال‌های کمدی و تراژدی متعددی بازی کرده است. او به خاطر تکیه بر موقعیت‌ها در سریال‌های کمدی‌اش و اجرای خودجوش در سریال‌های تراژدی‌اش شناخته می‌شود. او پس از شروع فعالیت در تئاتر کودک در سال ۱۹۶۸، به سرعت استعداد هنری خود را در تولیدات نمایشی و تئاتری و همچنین در رادیو و تلویزیون تثبیت کرد. زندگی و پیشه. عبدالرحمن صالح العقل در ۱۸ دسامبر ۱۹۵۳ در کویت متولد شد.او در آغاز فعالیت
۱۸ دسامبر ۱۹۵۳ در کویت متولد شد.او در آغاز فعالیت هنری خود در سال ۱۹۶۸، زمانی که پانزده ساله بود، به گروه «تئاتر خلیج عربی» پیوست و زیر نظر کارگردان، صقر الرشود، آموزش دید. با وجود کوتاهی نقش‌هایش، در میان بزرگسالان برای خود جایگاهی دست و پا کرد و فعالیت تئاتری خود را بر ارائه آثار نمایشی برای کودکان متمرکز کرد. در آن سال‌ها او با ایفای نقش‌های کوچک در تعدادی از نمایش‌ها مانند «حرفه‌ای»، «گوسفندی در دادگاه»، «آه، بی‌خبران» و «ایستگاه بحمدون» حرفهٔ خود را آغاز کرد.عبدالرحمن العقل از سال ۱۹۷۸، در اولین
را آغاز کرد.عبدالرحمن العقل از سال ۱۹۷۸، در اولین تولیدات تئاتری کودکان با بنیاد تولیدات هنری البدر، که توسط عواطف البدر اداره می‌شد، شرکت کرد. منصور المنصور در مراحل اولیه، آثار این گروه را کارگردانی کرد. دورهٔ درخشش او در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ بود، زمانی که توانست میان تلویزیون و تئاتر دررفت و آمد باشد. او در سینما، آثار برجسته بسیاری را ارائه داد، از جمله آثاری که در آنها نقش‌های کمدی بازی کرد، مانند: «زن فضول و خانواده»، «آدمیزاد هزار جور است»، «محکم نمی‌لرزد» و «پیکِ خیر». در برخی از آنها نقش تراژدی
و «پیکِ خیر». در برخی از آنها نقش تراژدی داشت، مانند: «دلق سهیل»، «پرنده و طوفان»، «قلب‌های شکسته» و «کاخ‌ها»؛ علاوه بر آثار تاریخی برجستهٔ او، مانند: «غریبه‌ها»، «کوزهٔ شکسته»، «شهر بادها»، «سه ماجراجو» و «عبدالله برّی و بحری». عقل در صحنهٔ تئاتر نیز آثار برجستهٔ بسیاری ارائه داد. او در تئاتر عربی خلیج فارس: «مشکلات تابستانی»، «شغال»، «انزوای بازار» و «تنزیلات» را ارائه داد. او همچنین در صحنهٔ تئاتر کودکان، نمایش‌های «سندباد»، «پلنگ صورتی»، «لاک‌پشت‌های قهرمان»، «روآن و دزد» و دیگر سریال‌ها و نمایش‌های
قهرمان»، «روآن و دزد» و دیگر سریال‌ها و نمایش‌های موفق را ارائه داد. او دوئت‌های زیادی تشکیل داد، او با خالد النفیسی در «به پدر و مادرم، با درود» و «دوشیزه منیره»، با حیات الفهد در «ابو الفلوس و زن فضول»، با غانم الصالح در «موذی و شرافکن»، و با داوود حسین در «دلق سهیل» و «چوخ ام علی»، و با انتصار الشراح نیز هم‌بازی شد. عبدالرحمن العقل علاوه بر بازیگری در تلویزیون و تئاتر، در دوبله نیز فعالیت داشت و در دوبله کارتون‌های شرکت تولید برنامه مشترک شرکت داشته است. معروف‌ترین شخصیتی که او دوبله کرد، شاید «عبسی»
معروف‌ترین شخصیتی که او دوبله کرد، شاید «عبسی» باشد که در سریال «ماجراهای عدنان» ظاهر شد و با نام «عدنان و لینا» شناخته می‌شود. او همچنین به عنوان ستارهٔ مهمان در سریال کارتونی «مرد آهنی» و سریال «صفر صفر یک» در سال ۱۹۸۱ ظاهر شد. او در برنامه‌های تلویزیونی نیز شرکت کرد؛ در سال ۱۹۹۴ در برنامهٔ «درهایت را باز کن، کشور من» صداپیشگی یک عروسک را بر عهده داشت. در سال ۲۰۰۰ در برنامهٔ «سلامتک» (بخش سوم) به عنوان بازیگر حضور داشت. در بخش «شخصیت‌های تاریخی» در برنامه یی «نام‌ها و معانی» در تلویزیون کویت در سال ۲۰۰۴،
یی «نام‌ها و معانی» در تلویزیون کویت در سال ۲۰۰۴، بازیگری کرد. او در برنامه دوربین مخفی «آکادمی استعدادها» به همراه احمد السلمان و منیره عاشور در تلویزیون کویت در سال ۲۰۰۵ شرکت داشت. عبدالرحمن العقل علاوه بر بازیگری و دوبله، در نویسندگی نیز تجربه دارد و سه اثر هنری تولید کرده است: یک سریال واقع‌گرایانه در سال ۲۰۰۷ که به اقتباسی دراماتیک تبدیل شد و نمایشنامه تعطیلات بهاری در سال ۲۰۱۲. بین سال‌های ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۰، عبدالرحمن العقل در تعدادی از سریال‌ها از جمله: «مادربزرگ لولوة»، «راه عروسان»، «قصه‌های عاشقانه»،
لولوة»، «راه عروسان»، «قصه‌های عاشقانه»، «قصه‌های رویاهای صورتی»، «دغلباز»، «حقه‌باز»، «چرا، همسایه»، «زمین‌هایت خسته‌اند»، «عطر روح» و «الدیرفه» بازی کرد، علاوه بر نمایش‌های: «قهرمانان لاک‌پشتی»، «خانوادهٔ آدم»، «جنگ ربات‌ها»، «پسری که از شکمش زاده شد»، «از روی اشتباه»، «جبلهٔ نو»، «سفر با یک دینار و نیم» و «پلک‌های میهن». در سال ۲۰۲۱ در سریال‌های: «باران تابستان»، «روزی روزگاری»، «بازگرداندن اعتبار»، «دینار نصیب مختار»، «خانهٔ خواری»، «وصیت‌نامهٔ ناپیدا» شرکت کرد. در سال ۲۰۲۲ در سریال‌های «سکوت ممنوع»،
شرکت کرد. در سال ۲۰۲۲ در سریال‌های «سکوت ممنوع»، «معمای ۱۹۹۰»، «برام بزن ای محبوب» و «دحباش» بازی کرد. در سال ۲۰۲۳ در سریال «منطقهٔ امن» و «راه‌های تلاش با ستم همراه است»، و «پیچ‌وخم‌ها»، و همچنین در دو نمایش «عرش دراکول» و «زحمه» شرکت کرد. او در فصل درام رمضان ۲۰۲۴ در سریال یاسین عبدالمالک ظاهر شد و در نمایش «عروسی جن» و همچنین سریال‌های «وقت العجاج» و «یائوم» شرکت کرد. زندگی شخصی. العقل ازدواج کرده و چهار پسر به نام‌های خالد، سالم، عبدالله و فیصل و یک دختر به نام غالیه دارد.
طغیان نیل () و رسوب گل و لای آن یک چرخه طبیعی بود که اولین بار در دوره مصر باستان ثبت شد. این مسئله در تاریخ و فرهنگ مصر از اهمیت ویژه‌ای برخوردار بود. حکومت‌ها و حاکمان مصر در قرن نوزدهم شروع به ساخت زیرساخت‌هایی برای کنترل و مهار سیل کردند و این پروژه‌ها تا قرن بیستم ادامه یافت. چرخه سیل سالانه در مصر در سال ۱۹۷۰ با تکمیل سد بلند اسوان به پایان رسید.
جزیره روضه ()، جزیره‌ای در میان رود نیل در مرکز شهر قاهره در کشور مصر است.
نیروی ذخیره سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا () اجزای ذخیره نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا در سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا است. نیروی ذخیره تفنگداران دریایی یک سازمان اعزامی و جنگی است و در درجه اول برای تقویت و تحکیم واحدهای فعال سپاه تفنگداران دریایی در نقش اعزامی آنها طراحی شده است. این سازمان بزرگ‌ترین فرماندهی از نظر تعداد پرسنل در سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده است. نیروهای ذخیره تفنگداران دریایی، همان آموزش‌ها را می‌گذرانند و در همان تخصص‌های حرفه‌ای نظامی مانند همتایان
و در همان تخصص‌های حرفه‌ای نظامی مانند همتایان فعال خود کار می‌کنند. نیروی ذخیره تفنگداران دریایی ایالات متحده زمانی تأسیس شد که کنگره قانون تخصیص بودجه نیروی دریایی را در ۲۹ اوت ۱۹۱۶ تصویب کرد و مسئول ارائه واحدهای آموزش دیده و افراد واجد شرایط جهت بسیج شدن برای انجام وظیفه فعال در زمان جنگ، شرایط اضطراری ملی یا عملیات احتمالی است.
صومعه سنت پل منزوی ()، صومعه‌ای متعلق به کلیسای ارتدکس قبطی است که در صحرای شرقی در نزدیکی کوه‌های دریای سرخ واقع شده است. این صومعه همچنین در ۴۵۰ کیلومتری شرق قاهره قرار گرفته است.
صومعه سنت پیشوی ()، صومعه‌ای متعلق به کلیسای ارتدکس قبطی است که در وادی نطرون در غرب دلتای نیل در شمال مصر واقع شده است. این صومعه، بزرگترین صومعه فعال مصر در این منطقه است که در قرن ۴ میلادی تأسیس شده است.
صومعه سنت مکاریوس بزرگ ()، صومعه‌ای متعلق به کلیسای ارتدکس قبطی است که وادی نطرون در استان بحیره و حدود ۹۲ کیلومتری قاهره در نزدیکی بزرگراه قاهره-اسکندریه واقع شده است.
صومعه سنت مریم دیپارا ()، صومعه‌ای متعلق به کلیسای ارتدکس قبطی است که در وادی نطرون در صحرای نیترین و استان بحیره در کشور مصر واقع شده است. این صومعه در فاصله ۵۰۰ متری شما‌ل‌غربی صومعه سنت پیشوی قرار گرفته است.
مرکز ملی اطلاعات فضایی () که پیش‌تر با نام "اسپیس دلتا ۱۸" شناخته می‌شد، آژانس اطلاعاتی نیروی فضایی ایالات متحده آمریکا است. ستاد این مرکز در پایگاه نیروی هوایی رایت-پترسون، در ایالت اوهایو قرار دارد و در ۲۴ ژوئن ۲۰۲۲ فعال شده است. مرکز ملی اطلاعات فضایی یک آژانس عملیاتی میدانی است که مسئول انجام ماموریت‌های فضایی ملی و نظامی و ارزیابی قابلیت‌ها، عملکرد، محدودیت‌ها و آسیب‌پذیری‌های سیستم‌ها و خدمات فضایی و ضد فضایی است. این مرکز همتای نیروی فضایی مرکز ملی اطلاعات زمینی ارتش، دفتر اطلاعات نیروی دریایی و مرکز
زمینی ارتش، دفتر اطلاعات نیروی دریایی و مرکز ملی اطلاعات هوایی و فضایی نیروی هوایی است.
نبته پلایا ()، که زمانی حوضه بسته بزرگی در بیابان نوبیه بود، در ۸۰۰ کیلومتری جنوب قاهره امروز و حدود ۱۰۰ کیلومتری غرب ابوسمبل واقع شده است. امروزه این منطقه به عنوان منطقه‌ای باستان‌شناسی شناخته می‌شود.
واهه گئورگیان (؛ زادهٔ ) یک دیپلمات و سیاست‌مدار اهل ارمنستان است. وی از ۲۰۲۴ تا کنون سفیر جمهوری ارمنستان در چین می‌باشد. وی از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. واهه گئورگیان از تاریخ سپتامبر ۲۰۲۱ میلادی معاون وزیر امور خارجه ارمنستان بوده است. در تاریخ ۱۰ ژانویه سال ۲۰۲۴ میلادی، واهه گئورگیان با حکم نخست‌وزیر از سمت معاون وزیر امور خارجه برکنار شده است و با پیشنهاد نخست‌وزیر و حکم رئیس‌جمهور ارمنستان به عنوان سفیر جدید جمهوری ارمنستان در چین منصوب شده است.
پرواز یا گروه پروازی یا دسته پروازی یک واحد نظامی کوچک در ساختار نیروی هوایی، هوانوردی دریایی یا سپاه هوایی ارتش است و اغلب تحت امر یک اسکادران (گردان هوایی) فعالیت می‌کند. یک دسته پروازی هواگرد نظامی اغلب از چهار هواپیما به همراه خدمه هوایی و کارکنان زمینی آنها تشکیل شده است، اگر چه دو تا شش هواپیما نیز ممکن است یک دسته پروازی را تشکیل دهند. در برخی از نمونه‌های بسیار خاص، یک پرواز ممکن است شامل دوازده هواپیما باشد، مانند پرواز یادبود نبرد بریتانیا از نیروی هوایی سلطنتی. اصطلاح "پرواز" همچنین یک واحد اساسی
هوایی سلطنتی. اصطلاح "پرواز" همچنین یک واحد اساسی برای موشک‌های بالستیک قاره‌پیما است.
جرالد رودریک چارلز دیکنز (متولد ۹ اکتبر ۱۹۶۳) بازیگر و مجری انگلیسی است که بیشتر به خاطر نمایش‌های تک‌نفره‌اش که بر اساس رمان‌های پدربزرگ پدربزرگش چارلز دیکنز ساخته شده، شناخته می‌شود. او از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۷ رئیس انجمن دیکنز بود.
حزب سوسیالیست بعث عرب - منطقه سودان (به عربی: حزب البعث "العربی الاشتراکی - وطن فی السودان")، که قبلاً در حزب سوسیالیست بعث عرب شناخته می‌شد، یک حزب سیاسی سودان است. این حزب، شاخه منطقه‌ای سودان از حزب بعث به رهبری عراق در سودان است. اگرچه این شاخه همیشه کوچک بوده و در سال ۲۰۰۳ حدود ۱۰۰۰ عضو داشته است، اما توانسته تأثیر بیشتری نسبت به تعداد ناچیز اعضایش داشته باشد، که عمدتاً به دلیل تأمین مالی این شاخه توسط عراق است.[ "" ] حزب بعث پس از سال‌ها همکاری با دولت ملی‌گرای عرب سودان، در سال ۱۹۹۰ روابط خود را قطع
ملی‌گرای عرب سودان، در سال ۱۹۹۰ روابط خود را قطع کرد و به یک حزب مخالف تبدیل شد؛ اگر سودان در طول بحران ۱۹۹۱ خلیج فارس از آن حمایت نمی‌کرد، این امر عراق را آشفته می‌کرد. در سال ۱۹۹۰، این حزب عمدتاً از دانشجویانی تشکیل شده بود که در عراقِ بعثی تحصیل کرده بودند. این حزب که در سال ۱۹۹۰ کوچک بود، در بخش‌های خاصی نفوذ داشت و با جبهه ملی اسلامی مخالف بود و سرسختانه سکولار بود. اعضا از نظر تاریخی بین حزب بعث و دیگر جنبش‌های حزبی سکولار، مانند حزب کمونیست سودان، در نوسان بوده‌اند. علیرغم رابطه دوستانه صدام حسین با
نوسان بوده‌اند. علیرغم رابطه دوستانه صدام حسین با شورای فرماندهی انقلاب برای نجات ملی، نهاد حاکم بر سودان در آن زمان، شاخه بعث توسط مقامات سرکوب می‌شد. بعداً در سال ۱۹۹۰، ۲۶ افسر نظامی بعثی پس از یک کودتای نظامی نافرجام در خارطوم اعدام شدند.[ "" ] در سال ۲۰۰۲، گروهی به رهبری محمدعلی جدعین از این شاخه جدا شد و حزب بعث سودانی مستقل را تأسیس کرد که هیچ وابستگی به حزب بعث عراق یا سوریه ندارد. سال بعد، پس از حمله ۲۰۰۳ به عراق، به ۸۰ نفر از بعثی‌های سودانی اجازه داده شد تا به سودان بازگردند، مشروط بر اینکه از
داده شد تا به سودان بازگردند، مشروط بر اینکه از سیاست دوری کنند.[ "" ]
بوزین و آنفیِل، گونه‌هایی از نوعی شیپور مستقیم (راست‌ساخت) قرون وسطایی بودند که معمولاً از فلز ساخته می‌شد و به آن «شیپور شاهی» نیز گفته می‌شد. هرچند می‌توان این دو را یک ساز واحد دانست، اما نام‌های متفاوت آن‌ها نشان‌دهندهٔ دو سنت جداگانه‌اند؛ سنت‌هایی که در آن‌ها، سازی به نام نَفیر (از خاستگاه‌های ایرانی، عربی و ترکی) در دوره‌ها و مناطق مختلف وارد فرهنگ اروپا شده‌ است. واژهٔ بوزین (در فرانسوی کهن: "buisine"؛ همچنین به صورت‌های "busine"، "buysine" و "buzine" نیز آمده) ریشه در واژهٔ لاتین "Buccina" دارد که
نیز آمده) ریشه در واژهٔ لاتین "Buccina" دارد که به شیپور نظامی رومیان گفته می‌شد. این شیپور عمدتاً برای مقاصد نظامی و آیینی به‌کار می‌رفت .هنگامی که اروپایی‌ها در جنگ‌های صلیبی شرکت می‌کردند، این ساز به‌عنوان هدفی ارزشمند در میدان نبرد تلقی می‌شد (همچون پرچم یا نشان نظامی) که باید تصاحب و به کشور خود برده می‌شد. واژهٔ آنافیـل ریشه در "نَفیر" ("al-Nafir") دارد؛ شیپور ایرانی–عربی–اسلامی که پیش از جنگ‌های صلیبی توسط ارتش‌های مورها در اسپانیا به‌کار گرفته می‌شد.[۱] در دوران «ریکونکیستا» (بازپس‌گیری شبه‌جزیره
در دوران «ریکونکیستا» (بازپس‌گیری شبه‌جزیره ایبری از مورها، ۷۲۲ تا ۱۴۹۲ میلادی)، واژهٔ آنافیل وارد زبان ساکنان سرزمین‌هایی شد که بعدها اسپانیا نام گرفت. یکی از نخستین تصویرسازی‌های اروپایی از این ساز، برگرفته از همین سنت است و در اثر اسپانیایی سدهٔ سیزدهمی به نام«کانتیگاس دِ سانتا ماریا» دیده می‌شود.
مسعود عبدالحفیظ ژنرال ارتش لیبی در دوران حکومت معمر قذافی بود. او پس از کودتای ۱۹۶۹ معمر قذافی، مناصب اصلی مختلفی را در دولت بر عهده داشت، از جمله فرمانده امنیت نظامی، فرماندار فزان و رئیس امنیت شهرهای بزرگ. او چهره‌ای برجسته در لیبی بود و نقش مهمی در ایجاد روابط با کشورهای همسایه چاد و سودان ایفا کرد. عبدالحفیظ در طول درگیری چاد و لیبی، فرمانده ارشد ارتش لیبی بود. او که به خاطر رهبری شورش‌ها و جنگ‌های تحت حمایت لیبی در چاد شناخته می‌شد، به عنوان «آقای چاد» شناخته می‌شد. او نقش‌های مهمی در ارتش و دولت ایفا
شناخته می‌شد. او نقش‌های مهمی در ارتش و دولت ایفا کرد و در دوران رژیم، چهره‌ای کلیدی محسوب می‌شد. او با خواهر احمد قذاف-الدم ازدواج کرد. جنگ داخلی ۲۰۱۱ لیبی. شورای امنیت سازمان ملل متحد قطعنامه‌ای را تهیه کرد که در آن نام ۲۳ مقام ارشد لیبیایی در رژیم معمر قذافی برای تحریم ذکر شده است. این قطعنامه که شامل ممنوعیت سفر و مسدود کردن دارایی‌ها می‌شد، از مسعود عبدالحفیظ نام برد. پس از جدایی عبدالفتاح یونس، قذافی عبدالحفیظ را به عنوان وزیر کشور منصوب کرد. ژنرال مسعود عبدالحفیظ در طول نبرد سبها و لشکرکشی فزان،
مسعود عبدالحفیظ در طول نبرد سبها و لشکرکشی فزان، نیروهای طرفدار قذافی را در شهر سبها رهبری می‌کرد. گزارش شده است که عبدالحفیظ به همراه وزیر کشور، ناصر المبروق عبدالله، به مصر گریخته است.
فرمانده نیروی هوایی روسیه () ارشدترین جایگاه در نیروی هوایی روسیه است، که فرماندهی و کنترل نیروی هوایی روسیه را برعهده دارد. تا پیش از سال ۲۰۱۵ و زمان تأسیس نیروی هوافضای روسیه و تبدیل نیروی هوایی به‌عنوان زیرمجموعه نیروی هوافضا، سمتی با عنوان فرمانده کل نیروی هوایی روسیه وجود داشت، که پیشینه شکل‌گیری آن به سال ۱۹۱۷ و وقوع انقلاب روسیه بازمی‌گشت. فرمانده نیروی هوایی روسیه توسط رئیس‌جمهور روسیه منصوب می‌شود و به فرمانده کل نیروهای هوافضای روسیه گزارش می‌کند.
دولت محمد اشتیه یا دولت آوریل ۲۰۱۹ فلسطین، هجدهمین دولت فلسطین بود. محمد اشتیه پس از استعفای دولت وحدت فلسطین در ژوئن ۲۰۱۴، در ۱۰ مارس ۲۰۱۹ رسماً مأمور تشکیل آن شد. این دولت در ۱۳ آوریل ۲۰۱۹ در مقابل محمود عباس، رئیس دولت فلسطین، سوگند یاد کرد و تا ۳۱ مارس ۲۰۲۴، زمانی که دولت محمد مصطفی سوگند یاد کرد، ادامه یافت.
سرگئی کوبیلاش (؛ زادهٔ ) سپهبد نیروی هوافضای روسیه است، که از ژوئیه ۲۰۲۴ به‌عنوان فرمانده نیروی هوایی روسیه فعالیت می‌کند. کوبیلاش فعالیت نظامی را از سال ۱۹۹۰ در نیروی هوایی شوروی آغاز کرد. او در فاصله سال‌های ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۴ فرماندهی هوانوردی دوربرد را برعهده داشت. وی در جنگ نخست چچن، جنگ دوم چچن، جنگ روسیه و گرجستان و جنگ روسیه و اوکراین حضور داشت و برندهٔ جوایزی همچون مدال شجاعت، نشان شایستگی نبرد و قهرمان فدراسیون روسیه شده است.
فرمانده کل نیروهای هوافضای روسیه () فرمانده ارشد نیروهای هوافضای روسیه است، که فرماندهی و کنترل تمامی یگان‌های هوایی، موشکی، پدافندی و فضایی روسیه را برعهده دارد. این سمت در سال ۲۰۱۵ ایجاد شد، زمانی که نیروی هوایی روسیه، نیروهای پدافند هوایی و موشکی روسیه و نیروهای فضایی روسیه تحت یک فرماندهی واحد قرار گرفتند. فرمانده کل نیروهای هوافضای روسیه توسط رئیس‌جمهور روسیه منصوب می‌شود، عضوی از ستاد کل نیروهای مسلح فدراسیون روسیه است و به رئیس ستاد کل روسیه گزارش می‌دهد. فرمانده فعلی ژنرال ویکتور افضلوف است.
ویکتور افضلوف (؛ زادهٔ ) ارتشبد نیروی هوافضای روسیه است، که از اوت ۲۰۲۳ به‌عنوان فرمانده کل نیروهای هوافضای روسیه فعالیت می‌کند. افضلوف فعالیت نظامی را از سال ۱۹۹۰ در نیروی هوایی شوروی آغاز کرد، از ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۸ فرماندهی نیروی هوایی و پدافند هوایی یازدهم ارتش را برعهده داشت و در فاصله سال‌های ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۳ جانشین فرمانده نیروی هوافضای روسیه بود.
وجه واقع‌نما () (به‌اختصار REAL) گونه‌ای از وجه دستوری است که اساساً برای بیان این به‌کار می‌رود که چیزی به‌عنوان یک واقعیت مطرح می‌شود؛ به‌عبارت دیگر، برای ابراز آنچه گوینده آن را وضعیت شناخته‌شده‌ای در جهان واقع می‌داند، مانند جملات خبری. بیشتر زبان‌ها تنها یک وجه واقع‌نما دارند که آن را وجه اخباری می‌نامند، اما برخی زبان‌ها ممکن است وجه‌های واقع‌نمای بیشتری داشته باشند تا سطوح گوناگون یقین را نشان دهند. در مقابل، وجه غیرواقع‌نما برای بیان چیزی به‌کار می‌رود که معلوم نیست در واقعیت روی داده باشد یا نه.
که معلوم نیست در واقعیت روی داده باشد یا نه. برای نمونه، در زبان انگلیسی، تفاوت میان وجه واقع‌نما و غیرواقع‌نما را می‌توان در دو جملهٔ زیر دید: «He works» (او کار می‌کند) و «It is necessary that he work» (ضروری است که او کار کند). در جملهٔ نخست، «works» شکل فعلی در زمان حال حال اخباری (وجه واقع‌نما) است و برای بیان مستقیم یک واقعیت در دنیای بیرونی به‌کار رفته است. در جملهٔ دوم، «work» در وجه التزامی آمده که گونه‌ای از وجه غیرواقع‌نما است – در این‌جا، «که او کار کند» لزوماً بیانگر یک واقعیت در جهان بیرون
او کار کند» لزوماً بیانگر یک واقعیت در جهان بیرون نیست (او ممکن است ضرورت را نپذیرد و از کارکردن سر باز زند)، بلکه اشاره به وضعیتی مطلوب یا خواستنی دارد. با این حال، از آن‌جا که وجه، یک مقولۀ دستوری است – یعنی به شکل فعل در زبان اشاره دارد و نه الزاماً به معنای آن در بافت – ممکن است یک زبان از شکل‌های وجه واقع‌نما برای مقاصدی غیر از کاربرد اصلی آن، یعنی بیان مستقیم واقعیت‌ها، نیز استفاده کند. برای مثال، بسیاری از زبان‌ها از شکل اخباری فعل برای پرسش‌گری بهره می‌برند (که گاهی آن را وجه پرسشی می‌نامند) یا در
می‌برند (که گاهی آن را وجه پرسشی می‌نامند) یا در موقعیت‌های دیگری که معنای جمله در واقع غیرواقع‌نما است – مانند جملهٔ انگلیسی «I hope it works» (امیدوارم کار کند)، که در آن «works» با آن‌که در وجه اخباری آمده، به حالتی آرزویی و نه واقعی اشاره دارد؛ بنابراین، می‌توان گفت که وجه اخباری وجهی است که هر جا زبان به‌صراحت خواهان کاربرد وجه دیگری نباشد، از آن استفاده می‌شود. وجه واقع‌نما و وجه اخباری را می‌توان با مخفف‌های REAL و IND در نمایش بین‌المللی یا واژه‌نویسی نشان داد.
فرمانده کل نیروهای زمینی روسیه () ارشدترین جایگاه در نیروی زمینی روسیه است، که فرماندهی و کنترل کلیه تیپ‌ها، لشکرها، سپاه‌ها و ارتش‌های نیروی زمینی این کشور را برعهده دارد. فرمانده کل نیروهای زمینی روسیه توسط رئیس‌جمهور روسیه منصوب می‌شود، عضوی از ستاد کل نیروهای مسلح فدراسیون روسیه است و به رئیس ستاد کل روسیه گزارش می‌دهد. پیشینه شکل‌گیری این سمت به دوره امپراتوری روسیه برمی‌گردد. از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۱، این سمت به‌طور خلاصه رئیس اداره اصلی نیروهای زمینی نامیده می‌شد. فرمانده کل فعلی نیروهای زمینی روسیه ژنرال
می‌شد. فرمانده کل فعلی نیروهای زمینی روسیه ژنرال آندری موردویچف است که از ۱۵ مه ۲۰۲۵ در این سمت مشغول به کار است.
اندونزی دارای چهار سطح تقسیمات اداری به ترتیب، سطح نخست استان‌ ، سطح دوم به‌صورت یکسان ریجنسی (معادل شهرستان) ، و شهر ، سطح سوم کچامتان (معادل بخش) و سطح چهارم به‌طور یکسان روستا و محلهٔ شهری می‌باشد. استان‌ها، شهرستان‌ها و شهرها دارای دولت‌های محلی و نهادهای پارلمانی خود هستند. از هنگام اجرای قانون شماره ۲۲ سال ۱۹۹۹ درباره دولت محلی (این قانون با قانون‌های شماره ۳۲ سال ۲۰۰۴، شماره ۲۳ سال ۲۰۱۴، و قانون جامع اشتغال‌زایی سال ۲۰۲۳ مورد بازنگری قرار گرفته است) دولت‌های محلی اکنون در اداره مناطق خود نقش
است) دولت‌های محلی اکنون در اداره مناطق خود نقش پررنگ‌تری ایفا می‌کنند. با این حال، سیاست خارجی، دفاع (شامل نیروهای مسلح و پلیس ملی)، نظام حقوقی، و سیاست پولی، همچنان در حوزه صلاحیت دولت ملی باقی مانده‌اند. از سال ۲۰۰۵ و با اجرای قانون شماره ۳۲ سال ۲۰۰۴، رؤسای دولت‌های محلی (استانداران، فرمانداران و شهرداران) از طریق انتخابات مردمی به‌صورت مستقیم انتخاب می‌شوند. سطح نخست تقسیمات. تقسیمات سطح اول در اندونزی استان‌ نام دارد. استان توسط یک استاندار اداره می‌شود. هر استان دارای شورای منطقه‌ای ویژهٔ خود است که
هر استان دارای شورای منطقه‌ای ویژهٔ خود است که به آن «شورای نمایندگان مردم منطقه» گفته می‌شود. استانداران و نمایندگان با رأی مستقیم مردم برای دوره‌های پنج‌ساله انتخاب می‌شوند. استان‌ها پیش‌تر با عنوان «مناطق سطح یک» نیز شناخته می‌شدند. اندونزی به ۳۸ استان تقسیم شده است. نه استان دارای وضعیت ویژه‌اند، شامل: سطح دوم تقسیمات. تقسیمات سطح دوم اندونزی، متشکل از شهرستان‌ یا ریجنسی ، و شهر می‌باشد. این تقسیمات، سطحی از حکومت محلی‌اند که زیر سطح استان قرار دارند. با این حال، آن‌ها از میزان بیشتری از تمرکززدایی
با این حال، آن‌ها از میزان بیشتری از تمرکززدایی امور، مانند فراهم کردن مدارس دولتی و مراکز بهداشت عمومی، نسبت به نهاد استانی برخوردارند. آن‌ها پیش‌تر به‌طور کلی با عنوان مناطق سطح دوم شناخته می‌شدند. شهرستان و شهر هر دو در یک سطح قرار داشته و هرکدام دارای دولت محلی و نهاد قانون‌گذاری ویژهٔ خود هستند. تفاوت بین شهرستان و شهر، در جمعیت‌شناسی، اندازه و اقتصاد آن‌ها می‌باشد. به‌طور کلی، شهرستان‌ها وسعت بیشتری نسبت به شهرها داشته و شهرها دارای فعالیت‌های اقتصادی غیر کشاورزی می‌باشند. شهرستان توسط یک فرماندار
غیر کشاورزی می‌باشند. شهرستان توسط یک فرماندار اداره می‌شود و شهر توسط یک شهردار اداره می‌شود. فرماندار یا شهردار و اعضای شورای نمایندگان با رأی مستقیم مردم برای دوره‌ای پنج‌ساله انتخاب می‌شوند. سطح سوم تقسیمات. شهرستان‌ها (ریجنسی‌ها) و شهرها به بخش‌هایی تقسیم می‌شوند که شامل اصطلاحات مختلف زیر می‌باشد: سطح چهارم تقسیمات. طبق بند «۲» ماده (۲) قانون ۲۳/۲۰۱۴ درخصوص دولت محلی، کچامتان‌ها (بخش‌ها) به روستاها و محله‌های شهری تقسیم میشوند. اصطلاح دسا، بیشتر برای ریجنسی‌ها (شهرستان) و اصطلاح کلوراهان بیشتر برای
ریجنسی‌ها (شهرستان) و اصطلاح کلوراهان بیشتر برای شهرها به‌کار میرود. هر دو روستا (desa) و محله شهری (kelurahan) در یک سطح تقسیم‌بندی قرار دارند، اما روستا (desa) در امور محلی از قدرت بیشتری نسبت به محله شهری (kelurahan) برخوردار است. در یک استثنا در آچه، بخش‌ها نخست به موکیم (mukim) تقسیم شده و سپس با تقسیم‌بندی‌های بیشتری به گامپونگ (gampong) تقسیم می‌شوند. روستا (Desa). در زبان اندونزیایی، واژه روستا (desa) معادل واژه انگلیسی «village» بار معنایی روستایی دارد. در زمینهٔ تقسیمات اداری، روستا می‌تواند
دارد. در زمینهٔ تقسیمات اداری، روستا می‌تواند به‌عنوان نهادی که بر اساس سنت‌های محلی شناخته‌شده منطقه، بر مردم محلی اختیار و قدرت دارد، تعریف شود. روستا توسط «دهیار» اداره می‌شود که با رأی مستقیم مردم انتخاب می‌شود. جمعیت دسا، حدود 65 درصد از کل جمعیت اندونزی را تشکیل میدهد. بیشتر روستاهای اندونزی از واژه (desa) استفاده می‌کنند، اما در برخی مناطق از اصطلاحات دیگری،به شرح زیر، استفاده می‌شود: محلهٔ شهری (Kelurahan). اگرچه روستا (desa) و محله شهری (kelurahan) هر دو بخشی از یک بخش‌اند، محله شهری استقلال کمتری
هر دو بخشی از یک بخش‌اند، محله شهری استقلال کمتری نسبت به روستا دارد. محله شهری توسط یک لورا (lurah) اداره می‌شود. «لوراها» کارمندان دولت هستند که مستقیماً به «کامت‌ها یا بخش‌دارها» پاسخگو هستند. وضعیت. جدول زیر فهرست استان‌ها، شهرستان‌ها و شهرهای کنونی اندونزی را نشان می‌دهد.
در زبان‌شناسی، وجه‌های غیرواقع‌نما () (به‌اختصار IRR) مجموعهٔ اصلی وجه‌های دستوری‌ای هستند که نشان می‌دهند یک وضعیت یا کنش در لحظهٔ سخن‌گفتن گوینده، معلوم نیست که روی داده باشد. این وجه‌ها در تضاد با وجه واقع‌نما هستند. وجه‌های غیرواقع‌نما در جملاتی به‌کار می‌روند که ارزش درستی ندارند (مانند جملات امری، پرسشی، وابسته و غیره). هر زبان به‌شیوه‌ای دستوری، امکان بیان «غیروطنی بودن» یا «غیرواقعی بودن» را دارد. زبان‌شناسان معمولاً اصطلاح «غیرواقع‌نما» را برای نشانه‌های صرفی خاص یا گونه‌هایی از بندهای دستوری
نشانه‌های صرفی خاص یا گونه‌هایی از بندهای دستوری به‌کار می‌برند. بسیاری از زبان‌هایی که وجه غیرواقع‌نما دارند، در درون این دسته نیز تقسیم‌بندی‌های بیشتری میان انواع مختلف وجه غیرواقع‌نما قائل‌اند. این نکته به‌ویژه در میان زبان‌های آلگانکی، مانند زبان بلک‌فوت، صادق است.
صومعه سلطنتی سان خوان د لا پنیا () یک مجموعه مذهبی است که در شهر سانتا کروز د لا سروس، در جنوب‌غربی شهر خاکا در استان اوئسکا، اسپانیا قرار دارد. این صومعه در دوران قرون وسطی یکی از مهم‌ترین صومعه‌های منطقه آراگون به‌شمار می‌رفت. کلیسای دوطبقه این صومعه بخشی از خود را در دل صخره عظیمی که بالای آن قرار دارد، کنده‌کاری کرده است. نام سان خوان د لا پنیا به معنای «سان خوآنِ صخره» یا «سان خوآنِ پرتگاه» است. صومعه جدید سان خوان د لا پنیا در سال ۱۷۰۵ بر روی فلاتی در ارتفاع بالاتر ساخته شد. کلیسای پایینی هنوز عناصری
ارتفاع بالاتر ساخته شد. کلیسای پایینی هنوز عناصری از هنر معماری مستعربی (سبکی مربوط به مسیحیان تحت حکومت مسلمانان اندلس) را در خود حفظ کرده است، هرچند بخش اعظم بنا (از جمله صحن چشمگیر صومعه در زیر صخره) به سبک معماری رمانسک ساخته شده‌اند. پس از آتش‌سوزی سال ۱۶۷۵، صومعه‌ای جدید بنا گردید. صومعه قدیمی که ساخت آن به سال ۹۲۰ بازمی‌گردد، در تاریخ ۱۳ ژوئیه ۱۸۸۹ به‌عنوان بنای ملی اعلام شد و صومعه جدید نیز در سال ۱۹۲۳ به این مقام رسید. در قرن یازدهم، این صومعه به مجموعه صومعه‌های فرقه بندیکت پیوست و نخستین صومعه
مجموعه صومعه‌های فرقه بندیکت پیوست و نخستین صومعه در اسپانیا بود که مراسم عشای ربانی را به زبان لاتین برگزار کرد. صحن (کلوستر) صومعه که حدود سال ۱۱۹۰ ساخته شد، مجموعه‌ای از سرستون‌هایی با صحنه‌های کتاب مقدس دارد که در ابتدا به‌صورت روایی و به ترتیب زمانی چیده شده بودند، طرحی که در نقاط دیگر این منطقه نیز مشاهده می‌شود. این صومعه در زیر صخره‌ای عظیم ساخته شده که گاه با کوه افسانه‌ای «مونته پانو» مرتبط دانسته می‌شود. طبقه دوم صومعه شامل آرامگاه سلطنتی پادشاهان آراگون و ناوارا است. اتاق فعلی که با سنگ مرمر و