payamvha/North_RAG huggingface dataset:
یا La Montaña نیز داشت. برای برخی منابع، سبک رمانسک این منطقه، بر خلاف سبک دیگر مناطق، با «فقر» و «تواضع» کارگاه‌های آن مشخص می‌شود، که در تصاویر منعکس شده است، که تنها با تعداد کمی از تصاویر عیسی مصلوب شده و باکره از قرن سیزدهم متمایز هستند. کانتابریا دارای اسقف نشین مخصوص خود نبود و به اسقف نشین بورگوس تعلق داشت و لذا نهادهای کلیسایی اصلی صومعه‌ها (سانتا ماریا د پورتو د سانتونا یا سانتو توربیو د لیبانا) و کلیساهای دانشگاهی بودند: «پنج کلیسای دانشگاهی کانتابریا علیرغم اینکه بین یک سوم پایانی قرن یازدهم تا
علیرغم اینکه بین یک سوم پایانی قرن یازدهم تا اواسط قرن دوازدهم ساخته شده‌اند، به وضوح با یکدیگر متفاوت هستند.» در سرتاسر کانتابریا، چه در دوره کامل رومانسک و چه در دوره رومانسک متأخر قرن سیزدهم، کلیساهای شهری با شخصیتی قوی و کیفیت قابل توجهی در سنگ کاری خود (آشلارها، طاق‌ها، سرستون‌های کنده‌کاری شده و تزئینات مجسمه‌سازی) با ویژگی‌های متفاوت بسته به منطقه (دره کامپو، والدردیبل، والدئولا، لیبانا، بسیا، ولس پسیگوس، ساحل و غیره) ساخته شده‌اند. تا زمان‌های نسبتاً اخیر، مطالعات در مورد این منطقه کمیاب بود. در
اخیر، مطالعات در مورد این منطقه کمیاب بود. در اواخر سال ۱۹۷۵، مورخ هنر خوان خوزه مارتین گونزالس، به استثنای کار محققان اصلی محلی، به این فقدان اشاره کرد: «هیچ تک نگاری جامعی دربارهٔ هنر رمانسک در استان سانتاندر وجود ندارد. در راهنمای خوزه سیمون کابارگا ("سانتاندر و استان آن"، ۱۹۶۵) کتابشناسی وجود ندارد. از پایان قرن بیستم و در قرن بیست و یک، این کمبودها با ابتکار محققانی مانند میگل آنجل گارسیا گینه و توسعه پروژه‌هایی مانند مرکز تفسیر رمانسک در کانتابریا در کلیسای سانتا ماریا لا مایور جبران شده است.
آمفی‌تئاتر رومی تاراکو ( به انگلیسی: Roman Amphitheatre of Tarraco) یک آمفی تئاتر رومی در "کُلونیا" رومی تاراکو (تاراگونای کنونی) در اسپانیا بود که آن زمان مرکز استان رومی هیسپانیا تاراکونسیس بود. این بنا در قرن دوم پس از میلاد در نزدیکی فُروم محلی ساخته شد. اندازه آن بود و می‌توانست تا ۱۵۰۰۰ تماشاگر را در خود جای دهد. برای نبردهای گلادیاتوری و نبرد بین جانوران یا مردان و جانوران استفاده می‌شد. در حال حاضر ویرانه آن، بخشی از گروه باستان‌شناسی تاراکو است که در سال ۲۰۰۰ توسط یونسکو به عنوان میراث جهانی اعلام
سال ۲۰۰۰ توسط یونسکو به عنوان میراث جهانی اعلام شد
رالی سوئد ۲۰۲۲ (همچنین به عنوان رالی سوئدی ۲۰۲۲ شناخته می‌شود) یک رویداد اتومبیل رانی برای خودروهای رالی بود که طی چهار روز بین ۲۴ و ۲۷ فوریه ۲۰۲۲ برگزار شد. این رویداد شصت و نهمین دوره مسابقات رالی سوئد و دومین دور از مسابقات رالی قهرمانی جهان ۲۰۲۲، مسابقات قهرمانی رالی جهان ۲ و مسابقات قهرمانی رالی جهان ۳ بود. رویداد سال ۲۰۲۲ در شهر اومئو، در شهرستان وستربوتن برگزار شد. این رالی قرار بود در مجموع مسافت رقابتی طی کند، اما قبل از شروع رویداد به دلیل حرکت غیرمنتظره گوزن شمالی در منطقه اورترسکبه این رویداد به
گوزن شمالی در منطقه اورترسکبه این رویداد به مسافت کوتاه شد.
کَشِل (تلفظ: ؛ به ) شهری در شهرستان تیپراری است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۶ میلادی، ۴۴۲۲ نفر بوده است. این شهر نام خود را از ولایت کلیسایی "کشل" وام گرفته است. علاوه بر این، کلیسای جامع اسقف نشینی کاتولیک رومی کشل و املی در اصل قبل از اصلاحات انگلیسی در این شهر بود. این بخشی از محله کشل و روزگرین در همان اسقف نشینی است. یکی از شش کلیسای جامع اسقف انگلیکن کشل و اوسوری، که در حال حاضر در کیلکنی است، در این شهر قرار دارد. این محله در محله مدنی سنت پاتریک راک قرار گرفته و در بارون تاریخی میدل سوم است.
دون آیلین () یک مکان تشریفاتی باستانی در تپه کنوک آیلین (Knockaulin) در شهرستان کیلدر در ایرلند است. این محل در جنوب غربی کیلکلن، نزدیک جاده R418 به آتی است. این سایت یک محوطه دایره ای بزرگ است که بیشتر قسمت بالای تپه را پوشش می‌دهد و حدود ۱۳ هکتار بزرگی دارد. در حالی که دیگر چیزی روی سطح زمین قابل مشاهده نیست، تحقیقات باستان‌شناسی نشان می‌دهد که زمانی سازه‌های چوبی دایره ای (یا حلقه‌هایی از چوب‌های عمودی) در داخل محوطه در طول عصر آهن (حدود ۴۰۰ قبل از میلاد - ۴۰۰ پس از میلاد) وجود داشته است. بر اساس اساطیر
- ۴۰۰ پس از میلاد) وجود داشته است. بر اساس اساطیر ایرلندی، دون آیلین یکی از مکان‌های سلطنتی بزرگ ایرلند گالیک بود و اعتقاد بر این بود که در اوایل قرون وسطی محل اجرای تشریفات پادشاهان لینستر بوده است. با این حال، این منابع مدت‌ها پس از دوران استفاده عمومی از این مکان نوشته شده‌اند، و رابطه این سایت با پادشاهان اولیه قرون وسطی نامشخص است. این مکان شبیه به دیگر مکان‌های سلطنتی تارا (پادشاهان میث)، قلعه ناوان (پادشاهان اولستر) و راثکروگان (پادشاهان کوناخت) است. این سایت در مالکیت خصوصی است و به روی عموم باز
این سایت در مالکیت خصوصی است و به روی عموم باز نیست. ارتفاع این تپه بالاتر از سطح دریا است و از بسیاری از نقاط اطراف قابل مشاهده است. بهترین منظره سایت از حیاط کلیسای اولد کلیکن (جایی که یک برج گرد نیز وجود دارد) است که برای عموم رایگان و آزاد است. دون آیلین را نباید با تپه آیلین (Cnoc Alúine) که در شمال غربی آن قرار دارد، اشتباه گرفت.
تپه اویسنیچ یا اوشناگ هیل ( یا ) یک تپه و مکان تشریفاتی باستانی در بارونی راثکونراث در شهرستان وست میث، ایرلند است. این مکان یک اثر ملی حفاظت شده است. این بنا از بناهای تاریخی و کارهای خاکی متعدد - پیش از تاریخ و قرون وسطی - از جمله یک مقبره احتمالی مگالیتیک، تپه‌های تدفین، محوطه‌ها، سنگ‌های افراشته، چاه‌های مقدس و یک جاده قرون وسطایی تشکیل شده است. اویسنیچ نزدیک مرکز جغرافیایی ایرلند است و در اساطیر ایرلندی آن را مرکز نمادین و مقدس جزیره می‌دانستند. گفته می‌شود که این مکان محل دفن اسطوره ای Tuatha Dé
می‌شود که این مکان محل دفن اسطوره ای Tuatha Dé Danann و محلی برای تجمع مرتبط با دروئیدها و جشنواره بلتانه بود. ارتفاع قله بالاتر از سطح دریا و در شمال جاده R390 در ۸ کیلومتری شرق روستای بالیمور و در کنار روستای لافناولی قرار دارد. این تپه بخش‌هایی از چهار شهر مجاور را اشغال می‌کند.
راثکروگن (به ) مجموعه ای از سایت‌های باستان‌شناسی در نزدیکی تولسک در شهرستان روسکومون، ایرلند است. این مکان به عنوان کروچان، پایتخت سنتی کانوت، حاکمان ماقبل تاریخ و اوایل تاریخی قلمرو غربی شناخته شده است. مجتمع راثکروگن یک منظره باستان‌شناسی منحصر به فرد با ارجاعات فراوانی است که در دست نوشته‌های قرون وسطایی اولیه ایرلند یافت شده است. راثکروگن که در دشت‌های کانوت واقع شده است، یکی از شش مکان سلطنتی ایرلند است. این منظره که بیش از وسعت دارد، از بیش از ۲۴۰ محوطه باستانی تشکیل شده که ۶۰ مورد از آنها آثار ملی
باستانی تشکیل شده که ۶۰ مورد از آنها آثار ملی حفاظت شده هستند. این بناها از دوران نوسنگی (۴۰۰۰ تا ۲۵۰۰ قبل از میلاد)، از عصر برنز (۲۵۰۰ تا ۵۰۰ قبل از میلاد) و عصر آهن (۵۰۰ قبل از میلاد تا ۴۰۰ پس از میلاد)، تا اوایل قرون وسطی و پس از آن را در بر می‌گیرند. این بناها شامل گورپشته‌ها، قلعه‌های حلقه‌ای و… است. جذاب‌ترین آنها عبارتند از تپه چند دوره ای راثکروگن، غار مرموز اوینگات، موکلاگس- مجموعه ای از کارهای خاکی خطی - و همچنین مجموعه قرون وسطایی کارنز. ارجاعات تاریخی زیادی به راثکروگن (Ráth Crúachan) در دست
تاریخی زیادی به راثکروگن (Ráth Crúachan) در دست نوشته‌های اولیه قرون وسطی، از جمله سند قرن دوازدهمی به نام "Lebor na hUidre" ، ثبت شده است. این محل به عنوان محل یکی از نمایشگاه‌های بزرگ ایرلند و همچنین یکی از سه گورستان بزرگ پگانیستی جزیره ثبت شده است. همچنین محل شروع و پایان یک داستان حماسی ملی - "Táin Bó Cúailnge"، و مقر سلطنتی مدب (Maeve)، ملکه جنگجو کانوت بوده است. گفته می‌شود که این نکان ورود به جهان دیگر را فراهم می‌کرد، که در دوره قرون وسطی به عنوان «دروازه ایرلند به جهنم» توصیف می‌شود. این غار با
«دروازه ایرلند به جهنم» توصیف می‌شود. این غار با فستیوال پگانیستی سامهین و هالووین نیز ارتباط دارد، و همچنین به عنوان «محل مناسب» موریگان، الهه سلتیک ایرلند پیش از مسیحیت، مرتبط توصیف شده است. به گفته "نشنال جئوگرافیک"، این سایت ممکن است «بزرگ‌ترین مجموعه سلطنتی کاوش نشده اروپا» باشد. این مکان توسط دولت ایرلند به عنوان سایت سلطنتی ایرلند تعیین شده است و ایرلند برای ثبت آن در میراث جهانی یونسکو در سال ۲۰۲۱ درخواست کرد.
رؤیایی دارم عنوان یک سخنرانی از مارتین لوتر کینگ است و می‌تواند به موارد زیر نیز اشاره کند:
درمان تقویت انگیزشی (به انگلیسی Motivational Enhancement Therapy) یا MET که گاهی درمان بالابرد یا تقویت انگیزه هم خوانده می‌شود. یکی از رواندرمانی‌های نسل سوم از خانوادهٔ درمان‌های انسانگرای راجرزی است. MET یک رواندرمانی کوتاه مدت است و نسخهٔ فردی آن در ۴ جلسه اجرا می‌شود. این رواندرمانی ساختار مند است و در آن از تکنیکهای مصاحبهٔ انگیزشی استفاده می‌شود. استفادهٔ هم‌زمان آن و رفتار درمانی شناختی از پرکابردترین رژیم‌های درمانی اعتیاد است. پیش زمینه. توسعهٔ MET در اواخر دههٔ ۸۰ و اوایل درههٔ ۹۰ میلادی، توسط
در اواخر دههٔ ۸۰ و اوایل درههٔ ۹۰ میلادی، توسط دکتر ویلیام میلر روان‌شناس متخصص انگیزه در آمریکا و همکاران او انجام شد. این درمان سرانجام با یک کارآزمایی بالینی تصادفی که توسط دولت فدرال آمریکا هزینه‌های مادی آن تأمین شده بود به نام پروژهٔ MATCH اثربخشی خود را در مقیاس بزرگ اثبات کرد. رویکرد تقویت انگیزشی بر اساس اصول رفتارگرایی و نیز اصول وابستگی به الکل و مطالعات روان‌شناسی ارزش‌ها در انسان است. کاربردها. کاربست MET در موارد زیر اثبات شده است:
رواق سانتا ماریا در شهر ریپوی () رواقی است که در اواسط قرن دوازدهم به نمای صومعه پیشین سانتا ماریای ریپوی، واقع در شهر ریپوی (استان خیرونا) اضافه شد تا تزیینی برای ورودی اصلی کلیسا باشد، که از منظر هنرهای تزئینی، یکی از نمونه‌های مهم تاریخی معماری رمانسک کاتالان مرتبط با مکتب تولوز است. این بنا که به‌عنوان طاق نصرت ساخته شده، سرشار از عناصر تزئینی با صحنه‌هایی از عهد عتیق است که توسط مجسمه‌سازان ناشناس خلق شده و راوی داستان‌هایی از کتاب مقدس است که در همان صومعه نگهداری می‌شود. در پایان سال ۲۰۱۱، شورای شهر
نگهداری می‌شود. در پایان سال ۲۰۱۱، شورای شهر ریپوی اعلام کرد قصد دارد این مکان را به عنوان یک سایت میراث جهانی توسط یونسکو به ثبت برساند. رواق سانتا ماریا در تاریخ ۲۷ ژانویه ۲۰۱۵ در فهرست میراث جهانی یونسکو (شمارۀ ۵۹۷۹) و همچنین دارایی‌های فرهنگی شاخص اسپانیا (با شمارهٔ مرجع ۵۹۷۷) به ثبت رسید.
کتاب وی ()، همچنین با نام چینی آن به عنوان وی شو (魏書) شناخته می‌شود، یا تاریخ توبا-وی یا تاریخ وی یک متن تاریخی کلاسیک چینی است از ۵۵۱ تا ۵۵۴ گردآوری شده است. متن مهمی است که تاریخ وی شمالی و وی شرقی را از ۳۸۶ تا ۵۵۰ توصیف می‌کند. به‌طور گسترده به عنوان رسمی و معتبر متن تاریخی منبع برای دوره یاد شده و یکی از بیست و چهار تاریخ است. مبدأ و پذیرش. سلسله وی شمالی در سال ۳۸۶ توسط قبیله توئوبا تأسیس شد. بزرگ‌ترین دستاورد سلسله وی شمالی اتحاد شمال چین در سال ۴۳۹ بود. یک مبارزه داخلی منجر به انشعاب شد که وی شرقی و
یک مبارزه داخلی منجر به انشعاب شد که وی شرقی و وی غربی را به وجود آورد. نام ایران. نام ایران در کتاب وی بو-سی bōsī 波斯 (تلفظ ژاپنی آن «هاشی» はし【波斯】 است) و دین آن «دین بو-سی» 波斯教، ذکر شده است. در قسمت مربوط به ایران بخش ۱۰۲ بندهای ۱۵–۱۷ آمده است که پرنده ای به شکل شتر در بو-سی هست که با دو بال می‌تواند پرواز کند، اما علف و گوشت می‌خورد و می‌تواند آتش را نیز بخورد. آنها خدای آتش و خدای آسمان یا بهشت را پرستش می‌کنند. اجساد کشته شدگان را بیشتر در کوه رها می‌کنند و یک ماه عزاداری می‌پوشند. افرادی در خارج از شهر
و یک ماه عزاداری می‌پوشند. افرادی در خارج از شهر زندگی می‌کنند که فقط از تشییع جنازه اطلاع دارند و به آنها افراد ناپاک می‌گویند. "کتاب وی"، اولین کتابی است که از «بو-سی» PO-SSU که تحریفی از کلمه پارس است نام برده است.جفری کوتیک می‌نویسد: برخی از آثار بودایی هندی که به چینی در همان دوره ترجمه شده‌اند، مانند "کتاب وی" به‌طور خلاصه چند ایده هندی دربارهٔ ایرانیان را که گمان می‌رود به آیین زرتشتی ارتباط داشته باشند را تکرار می‌کنند، اما اینها فقط تفکر قالبی هستند. در زمان نوشته شدن "کتاب وی"هیچ کلمه چینی ظاهری
در زمان نوشته شدن "کتاب وی"هیچ کلمه چینی ظاهری از نظر آوایی نشان دهنده «مزدا» یا «زرتشتی» وجود ندارد. در زمان دودمان تانگ واژه جدید «شیئن» برای متمایز ساختن زرتشتیان از پیروان دیگر مانند مانویان و نسطوریان به کار می‌رفت. "کتاب وی" توضیح‌های زیر را ارائه می‌دهد:
کتاب سوئی () ) یا سوئی‌شو، یا تاریخ سوئی، تاریخ رسمی سلسله سوئی است که در سال‌های ۵۸۱–۶۱۸ پس از میلاد بر چین حکومت می‌کرد. در میان بیست و چهار تاریخ رسمی امپراتوری چین قرار دارد. توسط Yan Shigu, Kong Yingda، و Zhangsun Wuji با Wei Zheng به عنوان نویسنده اصلی نوشته شده است. در سال سوم ژنگوان سلسله تانگ (۶۲۹)، امپراتور تایزونگ تانگ به فانگ ژوانلینگ دستور داد تا بر تکمیل کتاب سوئی نظارت کند، کتابی که تقریباً همزمان با نگارش سایر تاریخ‌های رسمی در حال جمع‌آوری بود. کتاب سویی در سال ۶۳۶ پس از میلاد تکمیل شد،
بود. کتاب سویی در سال ۶۳۶ پس از میلاد تکمیل شد، همان سالی که «کتاب چن» تکمیل شد. در مورد ایران. کتاب ۸۳ شهر محصور سو-لین (تیسفون) در غرب رودخانه دا-خو (رود دجله) بود که قبلاً ایالت تیآ-جی (تفسیرها مختلف است) بوده است، پایتخت کشور بو-سی (شاهنشاهی ساسانی) است. نام پادشاه کو-سا-خو می‌باشد. شهر پایتخت بیش از ده مایل مربع مساحت دارد. این مملکت بیش از ۲۰۰۰۰ سرباز جنگجو و شجاع دارد که در جنگ‌ها از فیل استفاده می‌کنند. در این سرزمین مجازات اعدام وجود ندارد، اما مجازات قطع کردن دست و پا، مصادره اموال، تراشیدن ریش
قطع کردن دست و پا، مصادره اموال، تراشیدن ریش یا آویزان کردن لوحه به گردن از جمله مجازات‌هاست. افراد بالای سه سال باید سالانه چهار سکه جهت مالیات پرداخت کنند. ازدواج با خواهران نزد ایشان معمول است. اجساد مردگان را در بلندی‌ها رها می‌کنند و عزاداری یک ماه به طول می‌انجامد. پادشاه ایشان تاجی مرصع به گل‌های طلایی بر سر می‌گذارد و به تختی زرین که شکل شیر در آن حکاکی شده جلوس می‌کند و از گرد طلا برای آرایش ریش استفاده می‌کند. جامهٔ پادشاه دیبایی زربفت و گردن بندی مرصع به جواهرات قیمتی است. محصولات این سرزمین
مرصع به جواهرات قیمتی است. محصولات این سرزمین عبارتند از: از اسب‌های چالاک، الاغ‌های بزرگ، شیرها، فیل‌های سفید، شترمرغ‌های بزرگ، مروارید، سرامیک، مرجان‌ها، ظروف سفالین، عقیق، بلور، زمرد، بوره، پوست گوزن، مهره‌های قرمز رنگ، الماس، طلا، نقره، برنج (آلیاژ)، توتیا، مس، آهن، قلع، دیبا، لباس‌های مرغوب، قالیچه‌های پشمی، گونی، چوب صندل، منسوجات زربفت، گوزن قرمز، چرم، جیوه، کندر (گیاه)، صمغ، چوب سیاه، دیگر عطریات، فلفل سیاه، دارفلفل زرد، شکر، خرما، گل تاج‌الملوک، مازو (فراورده گیاهی) و زرنیخ. ترک‌ها نتوانستند وارد
(فراورده گیاهی) و زرنیخ. ترک‌ها نتوانستند وارد کشورشان شوند، بنابراین ایرانیان آنها را نیز تحت نظارت خود دارند. ایران اغلب سفرایی به دربار امپراتوری چین اعزام می‌دارد. دریا در چند صد مایلی در غرب این کشور قرار گرفته است، «سرزمین مو» (احتمالاً مرو) در حدود بیش از ۴۰۰۰ مایلی شرق آن است، این کشور ۴۵۰۰ مایلی تا «فولین» (روم شرقی) در شمال غربی و ۱۱۷۰۰ مایل تا گواژو در شرق فاصله دارد و با کشور روم شرقی همسایه است. امپراتور یانگ (۶۰۴–۶۱۷ میلادی)، برای برقراری ارتباط با ایران نماینده ای به نام لی-یو را به دربار
با ایران نماینده ای به نام لی-یو را به دربار ایشان فرستاد. سفیر مزبور در راه بازگشت به چین توسط نمایندهٔ ایران که حامل هدایایی بود، همراهی شد. پارتیان که حدود پنج قرن بر ایران حکومت کردند در زمان که تاریخ وی نوشته می‌شد (اواسط قرن پنجم میلادی) به دست ساسانیان از بین رفته بودند و دولتی تحت عنوان پارت وجود نداشت اما مورخ تاریخ وی سرزمین آن- شی را در شمال غربی کوشان و مغرب پامیز ذکر کرده است منظور کتاب وی می‌بایست ایالت کوچکی در مرز شمال شرقی امپراتوری ساسانی و احتمالاً بخارا بوده باشد. تاریخ سوئی می‌گوید که
و احتمالاً بخارا بوده باشد. تاریخ سوئی می‌گوید که «کشور آن» همان آن-شی (کشور پارت یا اشکانی) زمان امپراتوری هان است. به هر حال از اواسط قرن پنجم میلادی مورخان چینی آن -شی را فقط برای ناحیه بخارا به کار برده‌اند که هیچ گونه ارتباطی با امپراتوری پارتیان ندارد. در این کتاب از بخارا به عنوان آنگوئو (Anguo 安國) یاد شده است به نظر می‌رسد که این تنها متن چینی است که به‌طور خاص به زنای با محارم مادر و پسر در بخارا اشاره دارد. 風俗同於康國，唯妻其姊妹，及母子遞相禽獸，此為異也。
تاریخ جدید تانگ () ، یک اثر تاریخی رسمی است که سلسله تانگ را در ده جلد و ۲۲۵ فصل پوشش می‌دهد. این اثر توسط تیمی از دانشمندان سلسله سونگ به رهبری اویانگ شیو و سونگ چی گردآوری شد. در ابتدا تا قرن هجدهم به سادگی «تانگ شو» (唐書، کتاب تانگ) نامیده می‌شد.
چی پوشیده بودی؟ یک نمایشگاه هنری سیار آمریکایی است که توسط جن بروکمن و دکتر مری وایندت-هیبرت ایجاد شده است. این نمایشگاه لباس‌هایی را به تصویر می‌کشد که افراد ناشناس در زمان قربانی شدن در زمان تجاوز جنسی بر تن داشتند. این نمایشگاه برای نخستین بار در دانشگاه آرکانزاس در ۳۱ مارس ۲۰۱۴ به نمایش درآمد. این نمایشگاه از شعری به نام "«چه لباسی بر تن داشتم»" نوشته‌ی دکتر مری سیممرلینگ الهام گرفته است. هدف این نمایشگاه، که مجموعه‌ای از ۴۰ دست لباس را به نمایش می‌گذارد، به چالش کشیدن این باور است که لباس‌های
می‌گذارد، به چالش کشیدن این باور است که لباس‌های تحریک‌آمیز عامل حمله‌ی جنسی هستند، باوری کلیشه‌ای که برای سرزنش قربانیان استفاده می‌شود. الهام‌بخشی. هنرمندان جن بروکمن و دکتر مری وایندت-هیبرت هر دو از مدافعان حقوق بازماندگان خشونت جنسی و خشونت خانگی هستند. بروکمن مدیر مرکز پیشگیری و آموزش درباره‌ی حمله‌ی جنسی در دانشگاه کانزاس است، در حالی که وایندت-هیبرت به‌عنوان مدیر مرکز خشونت جنسی و روابط دانشگاه آرکانزاس فعالیت می‌کند. این مرکز پیش‌تر با نام «حمایت، آموزش، پشتیبانی و منابع در زمینه‌ی حمله‌ی جنسی و
آموزش، پشتیبانی و منابع در زمینه‌ی حمله‌ی جنسی و خشونت در روابط» (STAR) شناخته می‌شد. آن‌ها پس از خواندن شعر "«چه لباسی بر تن داشتم»" نوشته‌ی دکتر مری سیممرلینگ، که در ماه مه ۲۰۱۳ در کنفرانسی به میزبانی ائتلاف آرکانزاس علیه حمله‌ی جنسی ارائه شد، الهام گرفتند تا این نمایشگاه را خلق کنند. این شعر تجربه‌ی سیممرلینگ از تجاوز در تابستان ۱۹۸۷ را روایت می‌کند. او در شعر، لباسی را که هنگام حمله به تن داشت، توصیف کرده و توضیح می‌دهد که چرا آن را به‌وضوح به خاطر دارد. شعر با این جمله به پایان می‌رسد: "«من همچنین به
شعر با این جمله به پایان می‌رسد: "«من همچنین به یاد دارم که او آن شب چه لباسی بر تن داشت، هرچند درست است که هیچ‌کس تاکنون این را از من نپرسیده است.»" مدتی پس از خواندن این شعر، بروکمن و وایندت-هیبرت شروع به توسعه‌ی ایده‌های خود برای نمایشگاه کردند و در تابستان ۲۰۱۳ اجازه‌ی استفاده از شعر را از سیممرلینگ دریافت کردند. طراحی. این اثر هنری برای به چالش کشیدن این باور ایجاد شد که جلوگیری از حمله‌ی جنسی تنها بر عهده‌ی قربانی است. بروکمن در مصاحبه‌ای بیان کرد که هدف نمایشگاه این است که "«امیدواریم افسانه‌ی اینکه
نمایشگاه این است که "«امیدواریم افسانه‌ی اینکه اگر فقط از پوشیدن یک لباس خاص اجتناب کنیم، هرگز آسیب نخواهیم دید، یا اینکه می‌توانیم خشونت جنسی را صرفاً با تغییر لباس‌هایمان از بین ببریم، برملا شود.»" او همچنین توضیح داد که امیدوار است بینندگان از عادی بودن لباس‌های به نمایش درآمده شگفت‌زده شوند و شباهت‌هایی بین این لباس‌ها و لباس‌های خود ببینند، تا در نتیجه بتوانند خود را در داستان‌های ارائه‌شده بازتاب دهند. انواع مختلفی از خشونت جنسی در این اثر هنری منعکس شده‌اند، از جمله تجاوز در قرار ملاقات، تجاوز به
شده‌اند، از جمله تجاوز در قرار ملاقات، تجاوز به کودکان و تجاوز به مردان. هدف هنرمندان تنها ایجاد تأثیر بر بینندگان نبود، بلکه می‌خواستند این اثر برای سایر بازماندگان نیز تسلی‌بخش باشد و به آن‌ها نشان دهند که انتخاب لباس‌هایشان دلیل وقوع این تجربه‌ی دردناک نبوده است. آن‌ها قصد داشتند با سایر قربانیان بالقوه همبستگی نشان دهند و امید داشتند که این افراد با دیدن داستان‌هایی مشابه داستان خود، درک کنند که مقصر نیستند. بروکمن دیدگاه خود را این‌گونه خلاصه کرد: "«توانایی یافتن آرامش برای بازماندگان و ایجاد لحظه‌ای
یافتن آرامش برای بازماندگان و ایجاد لحظه‌ای از آگاهی برای جامعه، انگیزه‌ی واقعی این پروژه است.»" پس از دریافت اجازه‌ی استفاده از شعر سیممرلینگ، هنرمندان از دانشجویان دانشگاه آرکانزاس خواستند که تجربیات خود از حمله‌ی جنسی را به همراه توصیفی از لباسی که در آن زمان به تن داشتند، ارائه دهند. پس از انجام مصاحبه‌های شخصی، بروکمن و وایندت-هیبرت شروع به بازسازی لباس‌های توصیف‌شده کردند. آن‌ها از لباس‌های اهدایی فروشگاه خیریه "Peace At Home Thrift Store" در فایت‌ویل، آرکانزاس، برای این بازسازی‌ها استفاده کردند. در
آرکانزاس، برای این بازسازی‌ها استفاده کردند. در مجموع ۴۰ داستان و توصیف لباس جمع‌آوری شد، اما تعداد لباس‌های به نمایش درآمده در هر اجرا متفاوت است؛ به‌عنوان مثال، در نمایشگاه دانشگاه کانزاس تنها ۱۸ لباس استفاده شد. نمایشگاه. از زمان اولین نمایش خود در سال ۲۰۱۴ در دانشگاه آرکانزاس، این اثر هنری به دانشگاه‌های مختلف آمریکا منتقل شده است تا پیام خود را به دانشجویان دیگر نیز برساند. برای مثال، این نمایشگاه در سال ۲۰۱۸ در دانشگاه اوهایو برگزار شد. در هر دانشگاه، هیئتی از دانشجویانِ انجمن‌های دانشگاهی تصمیم
هیئتی از دانشجویانِ انجمن‌های دانشگاهی تصمیم می‌گیرند که کدام داستان‌ها به نمایش درآیند، و برخی از دانشجویان حتی لباس‌های خود را برای افزودن به این اثر اهدا می‌کنند. این نمایشگاه همچنین الهام‌بخش آثار مشابهی شده است، از جمله "«برهنه کردن صدایم»"، اثری مشترک از نو نیکا اپس، معاون مدیر برنامه‌های شمولیت و ارزیابی در دفتر برابری و شمولیت دانشگاه ایالتی سام هیوستون، که در سال ۲۰۱۸ با همکاری برخی از دانشجویان این دانشگاه خلق شد.
جام کارائیب کونکاکاف ۲۰۲۴ دومین دوره جام کارائیب کونکاکاف، سطح اول مسابقات بین‌المللی فوتبال باشگاهی سالانه در منطقه کارائیب بود. این مسابقه توسط باشگاه‌هایی برگزار شد که اتحادیه‌های فوتبال آنها به اتحادیه فوتبال کارائیب (سی‌اف‌یو)، کنفدراسیون زیرمجموعه کونکاکاف وابسته است. قهرمان جام کارائیب کونکاکاف ۲۰۲۴ به دور یک‌هشتم نهایی جام قهرمانان کونکاکاف ۲۰۲۵ راه یافت و تیم‌های دوم و سوم به دور اول راه یافتند. تیم‌ها. ده تیم از پنج انجمن عضو سی‌اف‌یو به مسابقات راه یافتند. هشت تیم از سه کشور بر اساس نتایج لیگ‌های
یافتند. هشت تیم از سه کشور بر اساس نتایج لیگ‌های داخلی خود و دو تیم باقی‌مانده از جام باشگاهی کارائیب ۲۰۲۴ وارد شدند. مرحله گروهی. در مرحله گروهی، هر گروه به صورت خانگی و خارج از خانه برگزار می‌شد که در آن هر باشگاه یک بار با هر تیم دیگر در گروه خود بازی کرد، دو بازی در خانه و دو بازی خارج از خانه. تیم‌های اول و دوم به مرحله حذفی راه یافتند.
مرحله گروهی جام کارائیب کونکاکاف ۲۰۲۴ از ۲۰ اوت تا ۳ اکتبر ۲۰۲۴ برگزار شد. در مجموع ۱۰ تیم در مرحله گروهی برای تعیین ۴ سهمیه در مرحله حذفی جام کارائیب کونکاکاف ۲۰۲۴ به رقابت پرداختند. گروه‌ها. گروه A. ---- ---- گروه B. ---- ----
مرحله حذفی جام کارائیب کونکاکاف ۲۰۲۴ از ۲۳ اکتبر تا ۳ دسامبر ۲۰۲۴ برگزار شد. در مجموع ۴ تیم در مرحله حذفی برای تعیین قهرمان جام کارائیب کونکاکاف ۲۰۲۴ رقابت کردند. نیمه نهایی. ----
جام برندگان جام کونکاکاف یک رقابت باشگاهی بین‌المللی بود که توسط کونکاکاف به عنوان تورنمنت ثانویه فوتبال قاره‌ای از سال ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۸ برگزار شد، اگرچه ۳ دوره آخر ناتمام ماند. باشگاه‌های شرکت کننده، قهرمان مسابقات جام حذفی کشور خود بودند.
تیزروک شش‌خطی یک گونه مارمولک بومی ایالات متحده و مکزیک است.
دم‌شلاقی شطرنجی خاکستری ، که معمولاً با نام دم‌شلاقی دیکسون نیز شناخته می‌شود، گونه‌ای از مارمولک‌ها از تیرهٔ سوسماران دم‌شلاقی (Teiidae) است. این گونه بومی شمال مکزیک و ایالات متحده در جنوب نیومکزیکو و غرب تگزاس است.
بزمجه دروغین یا بزمجه تگویی گونه‌ای از مارمولک‌ها از تیرهٔ سوسماران دم‌شلاقی (Teiidae) است که در شمال پرو و جنوب اکوادور یافت می‌شود. مانند بسیاری از سوسماران دم‌شلاقی دیگر، آنها توانایی انداختن و بازسازی دم خود را دارند.
بزمجه دروغین خالدار ، که همچنین به نام تگوی کوتوله، تگوی کوتوله شیلیایی یا ایگوانای شیلیایی (به اسپانیایی "ایگوانا Chilena") نیز شناخته می‌شود، گونه‌ای از مارمولک‌ها از تیرهٔ سوسماران دم‌شلاقی (Teiidae) و بومی شیلی است.
بزمجه‌های دروغین سرده‌ای از مارمولک‌ها از تیرهٔ سوسماران دم‌شلاقی (Teiidae) است. این سرده دارای دو گونه زنده است که بومی اکوادور، پرو و شیلی هستند و همچنین دو گونه فسیلی موجود در آرژانتین هستند.
نوکوکوییان زمینی یک زیرتیره از تیرهٔ کوکویان (Cuculidae) است. اعضای این زیرتیره به عنوان کوکوهای زمینی جهان جدید شناخته می‌شوند، زیرا بیشتر آنها عمدتاً زمینی و بومی قاره آمریکا هستند. تنها سردهٔ "Dromococcyx" و "Tapera"درختی‌تر هستند، و اینها نیز تنها کوکوهای انگل زادآوری در قاره آمریکا هستند، در حالی که بقیه همه لانه‌های خود را می‌سازند.
یک تماس ازدست‌رفته () فیلمی در ژانر ترسناک فراطبیعی به کارگردانی اریک والت و نویسندگی اندرو کلیون محصول سال ۲۰۰۸ است. این فیلم که محصول مشترکی بین‌المللی از ایالات متحده، بریتانیا، ژاپن و آلمان است، بازسازی فیلمی ژاپنی به همین نام محصول سال ۲۰۰۳ به کارگردانی تاکاشی میکه می‌باشد که خودش بر اساس رمانی از یاسوشی آکیموتو ساخته شده است. در این فیلم شانین سوسامون، ادوارد برنز، آنا کلاودیا تالانکون، ری وایز و آزورا اسکای به ایفای نقش پرداخته‌اند. این فیلم در آمریکای شمالی در ۴ ژانویه ۲۰۰۸ منتشر شد. با وجودی که
شمالی در ۴ ژانویه ۲۰۰۸ منتشر شد. با وجودی که موفقیتی متوسط در باکس آفیس داشت، این فیلم توسط منتقدان طرد شد و بسیاری آن را بدترین بازسازی وحشت ژاپنی که منتشر شده، در نظر گرفتند. این فیلم به بدترین کار از دید منتقدان در ۲۰۰۸ بدل گشت و امتیاز ۰٪ در راتن تومیتوز کسب کرد و در این وبگاه یک جایزه گوجه‌فرنگی کپک‌زده گرفت.
توئوبا ()، یک طایفه با نفوذ ژیان‌بی در چین در اوایل امپراتوری تاریخ چین بود. در طول شانزده پادشاهی پس از اواخر سلسله هان و سه پادشاهی، توئوبا ایالت دای را در شمال چین (چین شمالی و جنوبی) تأسیس و بر آن حکومت کرد. این سلسله از سال ۳۱۰ تا ۳۷۶ حکومت کرد و سپس در سال ۳۸۶ احیا شد. در همان سال، سلسله به وی تغییر نام داد که بعدها در تاریخ‌نگاری چینی به عنوان وی شمالی متمایز شد.
جنگ تجاری بین ایالات متحده، کانادا و مکزیک در تاریخ ۱ فوریه ۲۰۲۵ آغاز شد، زمانی که رئیس‌جمهور ایالات متحده، دونالد ترامپ، دستوراتی را امضا کرد که تعرفه‌های تقریباً جهانی بر کالاهای وارداتی از این دو کشور اعمال می‌کرد و این تعرفه‌ها از ۴ فوریه اجرایی می‌شد. این دستور شامل تعرفه‌های ۲۵ درصدی بر تمام صادرات مکزیک و تمام صادرات کانادا به جز نفت و انرژی بود که با تعرفه ۱۰ درصدی مواجه می‌شدند. اجرای این تعرفه‌ها به مدت یک ماه به تعویق افتاد و در نهایت از ۴ مارس اجرایی شد. ترامپ این تعرفه‌ها را با این استدلال
اجرایی شد. ترامپ این تعرفه‌ها را با این استدلال توجیه کرد که هدف آن‌ها کاهش کسری تجاری ایالات متحده و وادار کردن کانادا و مکزیک به ایمن‌سازی مرزهای خود با ایالات متحده در برابر مهاجرت غیرقانونی و قاچاق فنتانیل است. جاستین ترودو، نخست‌وزیر کانادا، و کلودیا شینباوم، رئیس‌جمهور مکزیک، این تعرفه‌ها را کاملاً غیرمنطقی خواندند. ترودو استدلال کرد که این تعرفه‌ها با هدف وادار کردن ایالات متحده به الحاق کانادا اعمال شده‌اند، ایده‌ای که ترامپ بارها آن را تبلیغ کرده و به کاهش تعرفه‌ها مرتبط ساخته است. در پاسخ به