payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بود، این امر می‌توانست از طریق رابطه جنسی با همسرش انجام شود. قرون وسطی، رنسانس و اوایل دوره مدرن. در طول قرون وسطی، علت دیگری برای علائم شدید وجود داشت: تسخیر شیطانی. تصور می‌شد که نیروهای شیطانی به کسانی که مستعد افسردگی بودند، به ویژه زنان مجرد و سالمندان، جذب می‌شوند. بیمارانی که تشخیص در آنها ممکن نبود یا غیرقابل درمان بودند، تصور می‌شد که توسط شیطان تسخیر شده‌اند، اغلب علائمی را نشان می‌دادند که در دنیای مدرن به عنوان بیماری روانی شناخته می‌شود. پس از قرن ۱۷، ارتباط بین تسخیر شیطانی و هیستری به تدریج
قرن ۱۷، ارتباط بین تسخیر شیطانی و هیستری به تدریج کنار گذاشته شد و به جای آن به عنوان انحراف رفتاری، و یک مشکل پزشکی توصیف شد. در قرن‌های ۱۶ و ۱۷، هنوز اعتقاد بر این بود که هیستری ناشی از احتباس مایعات یا خلط‌ها در رحم، محرومیت جنسی، یا تمایل رحم به سرگردانی در بدن زن و ایجاد تحریک‌پذیری و خفگی است. ازدواج و روابط جنسی منظم با شوهر هنوز به عنوان بهترین روش درمانی بلندمدت برای زنانی که دچار هیستری بودند، توصیه می‌شد تا رحم را از هرگونه مایع اضافی پاکسازی کند. خود درمانی مانند خودارضایی توصیه نمی‌شد و تابو
خود درمانی مانند خودارضایی توصیه نمی‌شد و تابو محسوب می‌گشت همچنین تصور می‌شد که مایع منی خواص درمانی دارد و پزشکان تمام روش‌های پیشگیری از بارداری را برای زنان مضر می‌دانستند. جیوانی ماتئو فراری دا گرادی ازدواج و فرزندآوری را به عنوان درمانی برای این بیماری ذکر کرد که اگر از آن‌ها لذت برده شود، هیستری می‌تواند درمان شود. اگر زنی مجرد یا بیوه بود، تحریک دستی توسط ماما با استفاده از روغن‌ها و عطرهای خاص برای پاکسازی رحم از هرگونه احتباس مایع توصیه می‌شد. عدم ازدواج نیز به عنوان یکی از علل اصلی افسردگی در
ازدواج نیز به عنوان یکی از علل اصلی افسردگی در زنان مجرد، مانند راهبه‌ها یا بیوه‌ها، در نظر گرفته می‌شد. مطالعات دربارهٔ علل و اثرات هیستری در قرن‌های ۱۶ و ۱۷ توسط متخصصان پزشکی مانند آمبروز پاره، توماس سیدنهام و ابراهام زاکوتو ادامه یافت که یافته‌های خود را منتشر کردند و دانش پزشکی دربارهٔ این بیماری را گسترش دادند و درمان‌های مرتبط را اطلاع‌رسانی کردند. پزشک آبراهام زاکوتو در سال ۱۶۳۷ در "پراکسیس مدیکا ادمیراندا" می‌نویسد: بحث‌های مداومی دربارهٔ اینکه آیا از نظر اخلاقی قابل قبول است که یک پزشک با دستکاری
از نظر اخلاقی قابل قبول است که یک پزشک با دستکاری جنسی بیمار زن، مایع اضافی او را خارج کند، وجود داشت؛ پیتر وان فورست (فورستوس) و جیوانی ماتئو دا گرادو (گرادوس) بر استفاده از ماماها به عنوان واسطه تأکید کردند و این درمان را به عنوان آخرین راه حل در نظر گرفتند. قرن ۱۸ام. در قرن هجدهم، هیستری به تدریج با مکانیزم‌های مغز نسبت به رحم مرتبط شد. همچنین در این زمان مشخص شد که هم مردان و هم زنان می‌توانند به هیستری مبتلا شوند. پزشک فرانسوی، فیلیپ پینل، بیماران هیستری را که در ساناتوریم سالپتریر پاریس نگهداری
هیستری را که در ساناتوریم سالپتریر پاریس نگهداری می‌شدند، آزاد کرد و بر این اساس که مهربانی و حساسیت برای ارائه مراقبت مناسب ضروری است، تأکید کرد. پزشک فرانسوی دیگری به نام فرانسوا دو ساواژ د لا کروس معتقد بود که برخی از علائم رایج هیستری در زنان شامل «گریه و خنده، خمیازه کشیدن، آنژین خفه‌کننده (درد قفسه سینه) یا تنگی نفس، دیسفاژی (مشکل در بلع)، هذیان، نبض نزدیک و قوی، شکم متورم، اندام‌های سرد و ادرار فراوان و شفاف» است. آنتون مسمر، پزشک آلمانی، نظریه «مغناطیس حیوانی» را مطرح کرد که بعدها به عنوان مزمرزم
حیوانی» را مطرح کرد که بعدها به عنوان مزمرزم شناخته شد. مزمر «مغناطیس حیوانی» را به عنوان انرژی می‌دید که از طریق سیستم عصبی جریان دارد. او سعی می‌کرد آن «انرژی» را برای تسکین بیمارانش از هیستری دستکاری کند. یکی از روش‌هایی که او استفاده می‌کرد، این بود که بیمارانش به میله‌های فلزی که به‌طور الکتریکی شارژ شده بودند، دست بزنند. یافته‌های مزمر دربارهٔ «مغناطیس حیوانی» بعدها رد شد. قرن ۱۹ام. ژان-مارتن شارکو استدلال کرد که هیستری ناشی از یک اختلال عصبی است و تأکید کرد که این بیماری در مردان بیشتر از زنان شایع
کرد که این بیماری در مردان بیشتر از زنان شایع است. نظریه‌های شارکو دربارهٔ هیستری به عنوان یک وضعیت فیزیکی ذهن و نه بدن، منجر به رویکردی علمی و تحلیلی‌تر به هیستری در قرن نوزدهم شد. او باورهایی را که هیستری به هر چیزی مربوط به ماوراء الطبیعه است، رد کرد و سعی کرد آن را به‌طور پزشکی تعریف کند. استفاده شارکو از عکاسی و نتیجه‌گیری‌های حاصل از آن بر بیان سلامت و ناراحتی زنان، همچنان بر تجربیات زنان در جستجوی مراقبت‌های بهداشتی تأثیر گذاشت. اگرچه ایده‌های قدیمی در این دوره ادامه داشت، به مرور زمان هیستری زنان
در این دوره ادامه داشت، به مرور زمان هیستری زنان کمتر به عنوان یک بیماری جسمی و بیشتر به عنوان یک مشکل روانی در نظر گرفته شد. جورج بیرد، یک پزشک که فهرستی ناقص شامل ۷۵ صفحه از علائم ممکن هیستری را ثبت کرده بود، ادعا کرد که تقریباً هر بیماری می‌تواند در این تشخیص قرار بگیرد. پزشکان معتقد بودند که استرس مرتبط با زندگی معمولی زنان در آن زمان باعث می‌شود که زنان متمدن هم بیشتر مستعد اختلالات عصبی باشند و هم دچار مشکلات در دستگاه تناسلی شوند. یکی از پزشکان آمریکایی از این که کشورش در شیوع هیستری به اروپا
آمریکایی از این که کشورش در شیوع هیستری به اروپا «نزدیک‌تر» می‌شود، ابراز خوشحالی کرد. در سال ۱۸۷۵، ادوارد هموند کلارک کتابی به نام «جنسیت در آموزش» نوشت که نظراتش را دربارهٔ آموزش مردان و زنان مطرح می‌کرد. کلارک معتقد بود که اگر زنان آموزش ببینند، انرژی در بدن آن‌ها به جای اینکه به اندام‌های تناسلی برود، به مغز منتقل می‌شود و این موضوع زایمان را مختل می‌کند. او به لباس، غذا، ورزش و آموزش به عنوان علل «لکوره، آمنوره، دیسمنوره، ائوفوریت مزمن و حاد، پرولاپسیس رحم، هیستری و نورالژی» اشاره کرد. کلارک بر این
رحم، هیستری و نورالژی» اشاره کرد. کلارک بر این باور بود که مردان به‌طور کامل توسعه یافته به دنیا می‌آیند، در حالی که زنان این‌گونه نیستند و تحمیل آموزش مردان به زنان مشکلات آن‌ها را بدتر می‌کند. نظرات او توسط بسیاری از سازمان‌های زنان محکوم شد. طبق نظر پیر رُوسل و ژان-ژاک روسو، زنانگی یک تمایل طبیعی و اساسی برای زنان بود: «زنانگی برای هر دو نویسنده یک طبیعت اساسی است که عملکردهای مشخصی دارد و بیماری با عدم تحقق تمایل طبیعی توضیح داده می‌شود.» در دوران انقلاب صنعتی و توسعه عمده شهرها و سبک‌های زندگی مدرن،
صنعتی و توسعه عمده شهرها و سبک‌های زندگی مدرن، اختلال در این اشتهای طبیعی باعث خستگی یا اندوه می‌شد که به هیستری منجر می‌گردید. در آن زمان، بیماران زن برای درمان هیستری به پزشکان مراجعه می‌کردند و از ماساژ استفاده می‌کردند. میزان هیستری در دوره صنعتی به قدری بالا بود که زنان معمولاً نمک‌های معطر را با خود حمل می‌کردند تا در صورت غش کردن، استفاده کنند، که یادآور نظریه بقراط دربارهٔ استفاده از بوها برای بازگرداندن رحم به جای خود بود. برای پزشکان، درمان با ماساژ به تدریج کار پر زحمت و زمان‌بر می‌شد و آن‌ها به
به تدریج کار پر زحمت و زمان‌بر می‌شد و آن‌ها به دنبال راهی برای افزایش بهره‌وری بودند. ریچل مینز فرضیه‌ای را مطرح کرد که پزشکان از دوران کلاسیک تا اوایل قرن بیستم معمولاً هیستری را با تحریک دستی اندام‌های تناسلی بیماران زن تا حد ارگاسم درمان می‌کردند، که به آن «پاراکسیم هیستریک» گفته می‌شد و این ناراحتی ممکن است انگیزه‌ای برای توسعه اولیه و بازار ویبراتور بوده باشد. سایر درمان‌های هیستری شامل بارداری، ازدواج، رابطه جنسی دگرجنس‌گرایی و استفاده از روغن‌های معطر بر روی اندام‌های تناسلی زنان بود. نظریه مینز
معطر بر روی اندام‌های تناسلی زنان بود. نظریه مینز مبنی بر اینکه هیستری با تحریک دستی اندام‌های تناسلی بیماران زن تا ارگاسم درمان می‌شد، در نوشته‌های مربوط به آناتومی و جنسیت زنان به‌طور گسترده‌ای تکرار شده است. با این حال، برخی تاریخ‌نگاران ادعاهای مینز را در مورد شیوع این درمان برای هیستری و ارتباط آن با اختراع ویبراتور مورد تردید قرار داده و آن‌ها را تحریف یا تعمیم بیش از حد شواهد توصیف کرده‌اند.در سال ۲۰۱۸، هالی لیبرمن و اریک شاتزبرگ از مؤسسه فناوری جورجیا ادعاهای مینز در مورد استفاده از ویبراتورهای
ادعاهای مینز در مورد استفاده از ویبراتورهای الکترومکانیکی برای درمان هیستری در قرن نوزدهم را به چالش کشیدند.مینز بیان کرد که نظریه‌اش دربارهٔ شیوع خودارضایی برای هیستری و ارتباط آن با اختراع ویبراتور یک فرضیه بوده و یک واقعیت اثبات شده نیست. فردریک هولیک به شدت معتقد بود که یکی از علل اصلی هیستری، بی‌بندوباری موجود در زنان است. قرن ۲۰ام. در دهه ۱۹۱۰، روان‌پزشک ال.ای. امرسون به شدت درگیر درمان بیماران هیستری در بیمارستان روان‌پزشکی بوستون بود. امرسون مطالعات موردی دربارهٔ بیمارانش منتشر کرد که اغلب «جوان،
موردی دربارهٔ بیمارانش منتشر کرد که اغلب «جوان، مجرد، بومی و سفیدپوست» بودند یا مورد تجاوز قرار گرفته یا از روابط جنسی سالم بی‌بهره بودند.یکی از آثار مشهورتر او، مطالعه موردی از زنی به نام «دوشیزه الف» بود. در این مطالعه، امرسون تجربه بیمار را با خشونت جنسی خلاصه کرد و گفت که بیشتر زنان مبتلا به هیستری با چنین تجربیاتی مواجه شده‌اند.خانم الف به خودآزاری روی می‌آورد که امرسون آن را به عنوان راهی برای رهایی از تجاوز جنسی قبلی‌اش و جایگزینی برای خودارضایی استنباط کرد. مطالعه موردی دیگر فردی به نام سالی هولیس
کرد. مطالعه موردی دیگر فردی به نام سالی هولیس بود، زنی که اغلب تجربه‌اش از تجاوز جنسی را در قالب شکست‌های خود و پرخاشگری زنانه می‌دید. امرسون با اعتقاد به اینکه ریشه‌های هیستری در تعارض جنسی نهفته است، به موضوع عدم آگاهی جنسی در میان این زنان اشاره کرد و آن‌ها را به عنوان افرادی سرکوب‌شده توصیف کرد. ناآگاهی جنسی آن‌ها شامل عدم دانش دربارهٔ قاعدگی، باروری و فرایند زایمان بود. برخی از زنان به‌طور عمدی به دنبال تشخیص «هیستریک» بودند زیرا معتقد بودند که این تشخیص می‌تواند پاسخی برای آنچه که تجربه می‌کردند،
تشخیص می‌تواند پاسخی برای آنچه که تجربه می‌کردند، فراهم کند. بیشتر بیمارانی که امرسون مشاهده کرد، مجرد بودند زیرا یا جوان بودند یا به‌طور عمدی از مردان دوری کرده بودند. نویسنده الیزابت لنبک نوشت که این زنان معمولاً به سه دسته تقسیم می‌شدند: یا به‌طور کامل از حوزه دگرجنس‌گرایی دوری می‌کردند با وجود اینکه می‌خواستند شرکت کنند؛ یا تجربه‌ای از چیزی که به‌طور جنسی ناخواسته بود داشتند و نسبت به آنچه که اتفاق افتاده احساس گناه می‌کردند، مانند سالی هولیس؛ یا اینکه از تروماهای جنسی گذشته خود رنج می‌بردند. با افزایش
تروماهای جنسی گذشته خود رنج می‌بردند. با افزایش تشخیص هیستری در میان زنان، پلیس هر گزارشی از تعرض یا تجاوز جنسی را با شک و تردید بررسی می‌کرد، با این باور رایج در آن زمان که «تجاوز جنسی بدون رضایت فیزیکی غیرممکن است». فروید و زوال تشخیص. در اوایل قرن بیستم، تعداد زنانی که به هیستری زنانه تشخیص داده می‌شدند به شدت کاهش یافت. برخی از نویسندگان پزشکی ادعا می‌کنند که این کاهش به دلیل درک بهتر از روان‌شناسی پشت اختلالات تبدیلی مانند هیستری بود. در آن زمان، درک از حوزه روان‌پزشکی، با معرفی نظریه روان‌کاوی توسط
از حوزه روان‌پزشکی، با معرفی نظریه روان‌کاوی توسط زیگموند فروید و دیگر ایده‌های او دربارهٔ زنان و جنسیتشان، به تدریج پیچیده‌تر می‌شد. با وجود علائم متعدد، هیستری به‌طور تاریخی به عنوان یک تشخیص کلی در نظر گرفته می‌شد که هر بیماری غیرقابل شناسایی می‌توانست به آن نسبت داده شود. با بهبود تکنیک‌های تشخیصی، تعداد موارد مبهمی که ممکن بود به هیستری نسبت داده شوند، کاهش یافت. به عنوان مثال، قبل از معرفی الکتروانسفالوگرافی، صرع اغلب با هیستری اشتباه گرفته می‌شد. زیگموند فروید ادعا کرد که هیستری به هیچ وجه فیزیکی
فروید ادعا کرد که هیستری به هیچ وجه فیزیکی نیست بلکه یک وضعیت عاطفی داخلی است که ناشی از تروما بوده و می‌تواند بر هر دو جنس تأثیر بگذارد و مانع از لذت بردن از رابطه جنسی به شیوه‌ای طبیعی شود. این موضوع بعدها به توسعه مفهوم «عقده ادیپ» توسط فروید منجر شد که زنانه بودن را به عنوان یک شکست یا کمبود مردانگی تلقی می‌کند.اگرچه برخی از مطالعات قبلی فرض کرده بودند که مردان نیز به مستعد ابتلا به هیستری هستند، با گذشت زمان، این وضعیت عمدتاً به مسائل زنانه مرتبط شد، زیرا مطالعه مداوم هیستری فقط در زنان انجام می‌شد.
زیرا مطالعه مداوم هیستری فقط در زنان انجام می‌شد. بسیاری از مواردی که قبلاً به عنوان هیستری طبقه‌بندی شده بودند، توسط فروید به عنوان روان‌نژندی اضطرابی دوباره طبقه‌بندی شدند. نظریه فروید این بود که هیستری ممکن است به ذهن ناخودآگاه مربوط باشد و از ذهن آگاه یا خود جدا باشد. او معتقد بود که تعارضات عمیق در ذهن، که برخی از آنها مربوط به تمایلات غریزی برای جنسیت و پرخاشگری است، رفتار افرادی که به هیستری مبتلا بودند را تحت تأثیر قرار می‌دهد. بیماری هیستری به عنوان «بیان ناتوانی در برآورده کردن تمایل جنسی به دلیل
«بیان ناتوانی در برآورده کردن تمایل جنسی به دلیل یادآوری تعارض ادیپی» توصیف می‌شد.این فرضیه نیروی محرکه‌ای است که پشت نظریه روان‌کاوی، به عنوان راهی برای کمک به بیمارانی است که به هیستری تشخیص داده شده‌اند تا تعارضات داخلی که باعث رنج جسمی و عاطفی می‌شود را کاهش دهند. امروزه، هیستری زنانه دیگر به عنوان یک بیماری شناخته نمی‌شود، اما تظاهرات مختلف هیستری در شرایط دیگری مانند اسکیزوفرنی، اختلال شخصیت مرزی، اختلال تبدیلی و حملات اضطرابی شناسایی می‌شود. رابطه با حقوق زنان و فمینیسم. در دهه ۱۹۸۰، فمینیست‌ها شروع
حقوق زنان و فمینیسم. در دهه ۱۹۸۰، فمینیست‌ها شروع به بازپس‌گیری واژه «هیستری» نمودند و از آن به عنوان نمادی از سرکوب سیستماتیک زنان استفاده کردند و این واژه را برای خود بازپس گرفتند. ایده هیستری به نمادی از سرکوب‌هایی که علیه زنان وجود دارد تبدیل شد، به‌ویژه در میان فمینیست‌های مثبت جنسی که معتقد بودند سرکوب جنسی که به عنوان هیستری در نظر گرفته می‌شود، شکلی از سرکوب است. این ایده از این باور ناشی می‌شود که هیستری نوعی شورش پیش‌فمینیستی علیه نقش‌های اجتماعی سرکوبگرانه‌ای است که بر زنان تحمیل شده است.
سرکوبگرانه‌ای است که بر زنان تحمیل شده است. نویسندگان فمینیست مانند کاترین کلمان و هلن سیکسو در کتاب «زن تازه متولد شده» از موضعی مخالف با نظریه‌های مطرح شده در آثار روان‌کاوی نوشتند. کلمان، سیکسو و دیگر نویسندگان فمینیست به این ایده که زنانگی‌های اجتماعی ساخته شده و هیستری برای زن بودن طبیعی است، اعتراض کردند.تاریخ‌نگاران اجتماعی فمینیست از هر دو جنس استدلال می‌کنند که هیستری ناشی از نقش‌های اجتماعی سرکوبگر زنان است و از بدن یا روان آن‌ها نیست. بازنمایی در کارهای خلاق. شارلوت پرکینز گیلمن. «کاغذ دیواری
در کارهای خلاق. شارلوت پرکینز گیلمن. «کاغذ دیواری زرد» داستان کوتاهی از شارلوت پرکینز گیلمن است که بدرفتاری با هیستری را نشان می‌دهد و سیستم‌های عمیقاً زن ستیزانه که در آن زمان وجود داشتند را روشن می‌کند. این اثر در سال ۱۸۹۲ منتشر شد و نمونه‌ای اولیه از رسانه‌ای است که در آن مراقبت‌های پزشکی از منظر فمینیستی مورد بررسی قرار می‌گیرد. در این داستان، شخصیت زن اصلی به دستور شوهرش که پزشک است، در یک اتاق در طبقه بالا محبوس می‌شود که به طرز پارادوکسی وضعیت او را بدتر می‌کند. در طول مدت طولانی حبس، شخصیت اصلی
را بدتر می‌کند. در طول مدت طولانی حبس، شخصیت اصلی شیفته کاغذدیوار زرد می‌شود و باور می‌کند که می‌تواند زنی را درون آن ببیند در حالی که وضعیت روانی‌اش رو به وخامت می‌گذارد. ایمن. فیلم ایمن (فیلم) که در سال ۱۹۹۵ منتشر شد، به بررسی اثرات مضر جنسیت‌گرایی در مراقبت‌های بهداشتی بر سلامت روانی و جسمی زنان و دختران می‌پردازد. این فیلم ارتباطات بین بیماری‌های روانی، تشخیص نادرست بیماری‌های روانی در زمانی که شرایط جسمی تشخیص آن‌ها دشوار است، فمینیسم و نابرابری‌های بهداشتی ناشی از جنسیت‌گرایی عمیق در صنعت پزشکی را
بهداشتی ناشی از جنسیت‌گرایی عمیق در صنعت پزشکی را بررسی می‌کند.
بدهکاران فیلمی محصول سال ۱۹۹۹ و به کارگردانی رندی کواید است. در این فیلم بازیگرانی همچون مایکل کین، رندی کواید، اسکات ویلسون، اودو کی‌یر و کاترین مک‌کورمک ایفای نقش کرده‌اند.
هیپومنوره، که به عنوان دوره‌های کوتاه یا کم‌خون نیز شناخته می‌شود، به جریان خون قاعدگی بسیار سبک اشاره دارد. این حالت برعکس دوره‌های سنگین یا هایپرمنوره است که به‌طور صحیح‌تر به آن منوراژی گفته می‌شود. نمای کلی. در برخی از زنان، ممکن است طبیعی باشد که در طول دوره‌های قاعدگی، خونریزی کمتری داشته باشند. کاهش جریان خون ممکن است ژنتیکی باشد و در صورت بررسی، ممکن است مشخص شود که مادر و/یا خواهر، زن نیز در طول دوره‌های قاعدگی خود خونریزی کمتری دارند. بارداری معمولاً می‌تواند با این نوع کاهش جریان خون در طول دوره
می‌تواند با این نوع کاهش جریان خون در طول دوره قاعدگی اتفاق بیفتد. میزان ناباروری در این زنان مشابه زنان با جریان خون طبیعی است. قاعدگی کم‌خون ساختاری ممکن است با فرض وجود یک آرایش غیرمعمول یا حساسیت نسبی دستگاه عروقی اندومتر بهتر توضیح داده شود. کاهش جریان قاعدگی یک عارضه جانبی رایج از روش‌های پیشگیری از بارداری هورمونی است، مانند قرص‌های ضدبارداری خوراکی، آی‌یودی که هورمون آزاد می‌کنند (مانند میرانا) یا ایمپلنت‌های هورمونی مانند دپو-پروورا. استروژن نسبتاً پایین موجود در بیشتر پیشگیری‌های هورمونی، رشد
پایین موجود در بیشتر پیشگیری‌های هورمونی، رشد اندومتر را کاهش می‌دهد، بنابراین مقدار کمی از آندومتر باقی می‌ماند که در طول قاعدگی ریزش کند. بسیاری از زنان این عارضه جانبی را به عنوان یک مزیت در استفاده از پیشگیری‌های هورمونی می‌دانند. قاعدگی کم‌خون می‌تواند به‌طور طبیعی در انتهای دوران باروری، یعنی بلافاصله پس از بلوغ و بلافاصله قبل از یائسگی، رخ دهد. به این دلیل که در این زمان، تخمک‌گذاری نامنظم است و لایه آندومتر به‌طور طبیعی رشد نمی‌کند. اما مشکلات طبیعی در زمان‌های دیگر نیز می‌توانند باعث کاهش جریان
در زمان‌های دیگر نیز می‌توانند باعث کاهش جریان خون شوند. عدم تخمک‌گذاری به دلیل سطح پایین هورمون تیروئید، سطح بالای پرولاکتین، سطح بالای انسولین، سطح بالای آندروژن و مشکلات با سایر هورمون‌ها نیز می‌تواند باعث قاعدگی کم‌خون شود. با وجود این علل رایج، هیپومنوره هنوز به‌طور فنی یک ناهنجاری در جریان قاعدگی محسوب می‌شود و باید مشکلات پزشکی زمینه‌ای دیگر توسط پزشک بررسی و رد شوند. تشخیص. آزمایش‌های خونی برای بررسی سطح هورمون‌هایی مانند هورمون محرک فولیکولی (FSH)، هورمون لوتئینه‌کننده (LH)، استروژن، پرولاکتین و
هورمون لوتئینه‌کننده (LH)، استروژن، پرولاکتین و انسولین ممکن است انجام شود. در سندرم تخمدان پلی‌کیستیک، سطح انسولین و آندروژن‌ها بالا خواهد بود. یک سونوگرافی می‌تواند ضخامت آندومتر، اندازه تخمدان‌ها، رشد فولیکول‌ها، تخمک‌گذاری و سایر ناهنجاری‌ها را تشخیص دهد. آزمایش‌هایی مانند اتساع و کورتاژ و اسکن MRI گاهی برای تعیین علت جریان خون کم در طول قاعدگی نیاز است. درمان. در صورت پیدا نشدن یک ناهنجاری علتی قابل توجه، درمان دیگری جز اطمینان بخشی نیاز نیست. در غیر این صورت، درمان با تشخیص هر گونه ناهنجاری علتی مهم
صورت، درمان با تشخیص هر گونه ناهنجاری علتی مهم تعیین می‌شود.
زندگی در زمان جنگ فیلمی محصول سال ۲۰۰۹ و به کارگردانی تاد سولوندز است. در این فیلم بازیگرانی همچون شرلی هندرسون، کیران هایندز، الیسون جنی، مایکل لانر، کریس مارکت، ریچ پکی، شارلوت رمپلینگ، پل روبنز، الی شیدی، دیلن ریلی اسنایدر، رینی تیلور، مایکل کی. ویلیامز و گبی هافمن ایفای نقش کرده‌اند.
کاسکین دمگاه‌سرنجی یک گونه پرنده گنجشک‌سان از تیرهٔ سیاه‌پرگان (Icteridae) است.
عسل‌خوار سینه‌گندمی گونه‌ای از پرندگان تیرهٔ عسل‌خواران (Meliphagidae) است که در استرالیا، اندونزی و پاپوآ گینه نو یافت می‌شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های جلگه‌ای نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری، جنگل‌های حرای نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری و جنگل‌های کوهستانی نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است.
عسل‌خوار تاج‌گندمی یک پرنده گنجشک‌سان بومی جنوب استرالیا است. آنها دارای یک منقار خمیدهٔ بلند هستند که می‌تواند به شهد در پایه گل‌ها برسد و در برخی گیاهان گرده‌افشان آغازین است.
مارلین فاروژیا (زادهٔ ۲۴ ژوئیه ۱۹۶۶) سیاستمدار مالتی، نماینده پیشین مجلس نمایندگان مالت و رهبر سابق حزب دموکراتیک است. او پیش‌تر عضو حزب ملی‌گرا بود و در انتخابات عمومی ۱۹۹۶ و ۱۹۹۸ از سوی این حزب نامزد شد. سپس به حزب کارگر پیوست و در انتخابات ۲۰۰۸ و ۲۰۱۳ به مجلس راه یافت، اما در سال ۲۰۱۵ از عضویت در این حزب استعفا داد. او در سال ۲۰۱۶ حزب دموکراتیک را تأسیس کرد، اما در سال ۲۰۱۹ از آن کناره‌گیری کرد. حرفه سیاسی. فاروژیا نخستین بار در سال ۱۹۹۶ وارد عرصه سیاست شد و با نام «مارلین پولیچینو» در انتخابات شورای
شد و با نام «مارلین پولیچینو» در انتخابات شورای محلی از سوی حزب ملی‌گرا نامزد شد. او در انتخابات محلی زبوگ برگزیده شد و بین سال‌های ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۹ در این شورا خدمت کرد. او سپس در انتخابات عمومی ۱۹۹۸ به‌عنوان نامزد حزب ملی‌گرا شرکت کرد اما تنها ۳۱۱ رأی در مرحله نخست از حوزه انتخابیه پنجم کسب کرد و موفق به ورود به مجلس نشد. پس از همه‌پرسی عضویت مالت در اتحادیه اروپا که در سال ۲۰۰۳ برگزار شد، فاروژیا به حزب کارگر پیوست. او در انتخابات عمومی ۲۰۰۸ از سوی این حزب نامزد شد و از حوزه انتخابیه پنجم با مجموع ۳٬۳۷۵ رأی
شد و از حوزه انتخابیه پنجم با مجموع ۳٬۳۷۵ رأی در مرحله نخست انتخاب شد. او در انتخابات ۲۰۱۳ نیز از همان حوزه انتخاب شد و ۲٬۵۲۵ رأی در مرحله نخست به دست آورد. در ۴ دسامبر ۲۰۱۸، فاروژیا از مردم خواست تا «در برابر زورگویی در همه جا و در هر زمان ایستادگی کنند»؛ این اظهارات در واکنش به نشست پارلمان مالت بیان شد که در آن وزیر اقتصاد، کریس کاردونا، در تهدیدی علیه او و شریک زندگی‌اش گادفری فاروژیا گفت: «نوبت شما هم خواهد رسید». حزب دموکراتیک. پس از بروز اختلافاتی با حزب کارگر، فاروژیا در ۱۷ نوامبر ۲۰۱۵ از این حزب
حزب کارگر، فاروژیا در ۱۷ نوامبر ۲۰۱۵ از این حزب استعفا داد و به تنها نماینده مستقل در پارلمان مالت تبدیل شد. او سپس حزب دموکراتیک را تأسیس کرد و به‌عنوان نخستین رهبر و تنها نماینده آن در مجلس فعالیت کرد. او در انتخابات عمومی ۲۰۱۷ مجدداً به پارلمان راه یافت و بدین ترتیب، نخستین نماینده مجلس از یک حزب سوم پس از سال ۱۹۶۲ شد. او به مخالفت با سوءاستفاده‌های دولت کارگری ادامه داد و از تظاهرات فعالان جامعه مدنی برای «حقیقت و عدالت» در آوریل ۲۰۱۸ حمایت کرد. او همچنین مدیریت دولت در موضوع تحقیقات پرونده "اگرانت" را
مدیریت دولت در موضوع تحقیقات پرونده "اگرانت" را مورد انتقاد قرار داد، پرونده‌ای که در آن تلاش شد سایر اتهامات فساد پنهان بماند. او در سال ۲۰۱۷ از رهبری حزب دموکراتیک کناره‌گیری کرد و در سال ۲۰۱۹ به‌طور کامل از این حزب خارج شد. دیدگاه‌های سیاسی. فاروژیا به صراحت بیان در اظهار دیدگاه‌های خود شهرت دارد و بارها از حزب خود در موضوعات مختلفی از جمله مسائل اجتماعی، مسائل زیست‌محیطی، توسعه و همچنین حکمرانی انتقاد کرده است. او موضع سیاسی خود را چپ میانه تعریف می‌کند، با این حال، او تحت تأثیر کاتولیک رومی نیز خود
با این حال، او تحت تأثیر کاتولیک رومی نیز خود قرار دارد. فاروژیا همچنین در مسائل مربوط به حفاظت از محیط زیست فعال بوده است به‌ویژه در جریان جنجال مرتبط با مؤسسه آمریکایی مالت. او از منتقدان سرسخت دخالت کنراد میتسی و رئیس دفتر نخست‌وزیر مالت، کیت شمبری، در افشای اوراق پاناما بوده است. در طول دوران فعالیت خود، فاروژیا اغلب مواضعی علیه سقط جنین، انجماد جنین و توزیع قرص‌های ضدبارداری اتخاذ کرده است. با این حال، در ماه مه ۲۰۲۱، او لایحه‌ای را به پارلمان ارائه کرد که پیشنهاد جرم‌زدایی از سقط جنین را مطرح می‌کرد
که پیشنهاد جرم‌زدایی از سقط جنین را مطرح می‌کرد و استدلال کرد که حمایت از زندگی نباید در تضاد با حق تعیین سرنوشت و حقوق باروری زنان تلقی شود. ملک و املاک. فاروژیا مالک برج کاوالیر در قرندی است.
مورچه‌پیتای گندمی یا مورچه‌پیتای گندمی غربی گونه‌ای از پرندگان تیرهٔ مورچه‌پیتایان (Grallariidae) است که در کلمبیا و اکوادور یافت می‌شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های کوهستانی نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است.
مگس‌گیر سینه‌گندمی یا مگس گیر سالوین، یک پرنده گنجشک‌سان کوچک از تیرهٔ ژیان‌مرغان است. در مناطق پست کارائیب و کوهپایه‌ها تا ارتفاع ۱۰۰۰ متری از شرق نیکاراگوئه تا شمال کاستاریکا زادآوری می‌کند، اگرچه همهٔ رکوردهای نیکاراگوئه نمونه‌های تاریخی جمع‌آوری‌شده در نزدیکی دریاچه نیکاراگوئه یا خروجی آن هستند.
در تایپوگرافی و نوشتن اروپا و آسیای غربی، کرسی وسط خطی است که بیشتر حروف روی آن "می‌نشینند" و پایین‌رونده‌ها (descenders) زیر آن امتداد می‌یابند. در مثال روبه‌رو، حرف 'p' یک پایین‌رونده دارد؛ حروف دیگر روی کرسی وسط (قرمز) قرار دارند. حروف اغلب تایپ‌فیس‌ها، هرچند نه در همه‌شان، نسبت به کرسی وسط طبق قاعده‌های زیر تعریف می‌شوند:
در طراحی تایپ‌فیس، فراجهش یک حرف گرد یا نوک‌تیز (مانند O یا A) میزانی است که آن حرف، نسبت به یک حرف «تخت» هم‌اندازه‌اش (مانند X یا H) از بالا یا از پایین امتداد دارد تا از نظر بصری هم‌اندازهٔ یکدیگر باشند. این کار با هدف جبران خطای ادراک بصری انسان انجام می‌گیرد. در تعریف رسمی، فراجهش به اندازه‌ای اطلاق می‌شود که حروف بزرگ به زیر کرسی وسط یا بالای ارتفاع کلاه می‌رود، یا اندازه‌ای که حروف کوچک به زیر کرسی وسط یا بالای بلندی x می‌رود.
انسداد لوله فالوپ، یکی از علل اصلی ناباروری زنان است. لوله‌های فالوپ مسدود شده نمی‌توانند اجازه دهند تخمک و اسپرم به هم نزدیک شوند، بنابراین لقاح و باروری غیرممکن می‌شود. انواع. تقریباً ۲۰ درصد ناباروری زنان را می‌توان به علل لوله ای نسبت داد. انسداد انتهای لوله‌ها (که بر دهانه انتهایی لوله (به سمت تخمدان) تأثیر می‌گذارد) معمولاً با تشکیل هیدروسالپینکس همراه است و اغلب ناشی از "کلامیدیا تراکوماتیس است". چسبندگی لگنی ممکن است با چنین عفونتی همراه باشد. در اشکال کمتر شدید، فیمبریا ممکن است به هم چسبیده شده و
کمتر شدید، فیمبریا ممکن است به هم چسبیده شده و آسیب ببیند، اما ممکن است هنوز مقداری از قابلیت عبور حفظ شده باشد. انسداد لوله میانی می‌تواند به دلیل انجام روش‌های بستن لوله باشد زیرا بخشی از لوله هدف رایج مداخلات عقیم‌سازی است. انسداد لوله‌های پروگزیمال می‌تواند پس از عفونت‌هایی مانند سقط سپتیک رخ دهد. علل. بیشتر اوقات، یک لوله ممکن است به دلیل عفونت‌هایی مانند بیماری التهابی لگن (PID) مسدود شود. نرخ ناباروری لوله‌ای پس از یک بار ابتلا به PID در حدود ۱۲٪، پس از دو بار ۲۳٪ و پس از سه بار ۵۳٪ گزارش شده است.
از دو بار ۲۳٪ و پس از سه بار ۵۳٪ گزارش شده است. لوله‌های فالوپ همچنین ممکن است به دلیل آندومتریت، عفونت‌های پس از زایمان و عفونت‌های داخل شکمی از جمله آپاندیسیت و پریتونیت مسدود شوند یا از کار بیافتند. تشکیل چسبندگی‌ها لزوماً نمی‌تواند یک لوله فالوپ را مسدود نماید، اما ممکن است به دلیل تغییر شکل یا جدا کردن آن از تخمدان آن باعث اختلال عملکرد آن شود. گزارش شده است که زنان با انسداد انتهایی لوله نرخ بالاتری از عفونت ایدز دارند. لوله‌های فالوپ ممکن است به عنوان یک روش پیشگیری از بارداری مسدود شوند. در این
یک روش پیشگیری از بارداری مسدود شوند. در این شرایط، لوله‌ها معمولاً سالم هستند و معمولاً بیمارانی که درخواست این روش را دارند، معمولاً دارای فرزند هستند. بستن لوله به عنوان یک روش دائمی پیشگیری در نظر گرفته می‌شود. تشخیص. در حالی که آزمایش کامل عملکرد لوله‌ها در بیماران ناباروری ممکن نیست، آزمایش قابلیت عبور لوله‌ها امکان‌پذیر است. در هیستروسالپینگوگرام، زمانی که رنگ رادیوپک به داخل حفره شکمی نشت می‌کند، نشان می‌دهد که لوله‌ها باز هستند. سونوگرافی می‌تواند ناهنجاری‌های لوله‌ای مانند هیدروسالپینکس که