payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اصطلاح ساختگی «فبلو» ( ) بازتعریف کردند. تالی هال دارای پنج عضو اصلی می‌باشد که هر یک با رنگ کراوات خاصی شناخته می‌شوند: راب کانتور (گیتارزن) با کراوات زرد، جو هاولی (گیتارزن) با کراوات قرمز، راس فدرمن (طبل‌زن) با کراوات خاکستری، اندرو هوروویتس (نوازندهٔ کیبورد) با کراوات سبز، و زوبین صدقی (نوازندهٔ گیتار باس) با کراوات آبی. کیسی شی (همکار تور) با کراوات مشکی و بورا کاراجا (تهیه‌کننده و همراهٔ فنی گروه) با کراوات نارنجی نیز هر یک رنگ مخصوص به خود را دارند. تمام پنج عضو گروه در اجرای آوازهای گروه نقش دارند.
تأمین مالی حفاظت از محیط زیست، به معنای فرایند جذب و مدیریت سرمایه به‌منظور حمایت از حفاظت از زمین، آب و منابع طبیعی است. گزینه‌های تأمین مالی حفاظت بر اساس منبع، از منابع عمومی، خصوصی و غیرانتفاعی متفاوت‌اند؛ از نظر نوع، شامل وام‌ها، کمک‌هزینه‌ها، مشوق‌های مالیاتی و سازوکارهای بازار می‌شوند؛ و از نظر مقیاس، از سطح ملی تا ایالتی، و از سطح محلی تا فدرال متغیرند. فعالان جنبش حفاظت از محیط زیست به‌طور سنتی برای تأمین مالی پروژه‌ها و ابتکارات خود، به سرمایه خصوصی و خیریه‌ای در قالب کمک‌های مالی درخواستی،
خصوصی و خیریه‌ای در قالب کمک‌های مالی درخواستی، کمک‌هزینه‌های بنیادها و غیره، و همچنین منابع مالی دولتی از طریق مشوق‌های مالیاتی، مصوبات عمومی، اوراق قرضه و تخصیص بودجه از سوی نهادهای دولتی، متکی بوده‌اند. اگرچه دولت‌ها و نهادهای خیریه مقدار نسبتاً محدودی منابع مالی فراهم می‌کنند، اما فعالان حوزه حفاظت بر این باورند که سرمایه موجود برای حفظ اکوسیستم‌های جهانی کافی نیست. بر اساس برآوردها در سال ۲۰۱۸، برای پاسخگویی به نیازهای جهانی حفاظت از محیط زیست، سالانه باید بین ۳۰۰ تا ۴۰۰ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری صورت
بین ۳۰۰ تا ۴۰۰ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری صورت گیرد. با این حال، تأمین‌کنندگان تنها حدود ۵۲ میلیارد دلار در سال به تأمین مالی حفاظت اختصاص می‌دهند. با گذشت زمان، فعالان این حوزه به‌طور فزاینده‌ای از مجموعه گسترده‌تری از گزینه‌های تأمین مالی بهره می‌برند و منابع سنتی دولتی و خیریه‌ای را با سایر منابع سرمایه، از جمله بازارهای سرمایه، ترکیب می‌کنند. این منابع غیرسنتی سرمایه حفاظتی شامل تأمین مالی از طریق بدهی، مشوق‌های مالیاتی نوظهور، سرمایه‌گذاری‌های خصوصی و تأمین مالی پروژه‌ای هستند. این منابع تکمیلی، موجب
تأمین مالی پروژه‌ای هستند. این منابع تکمیلی، موجب گسترش حجم سرمایه مالی موجود برای تأمین مالی اقدامات حفاظتی در سراسر جهان می‌شوند، و با سرمایه‌گذاری این منابع، مجموعه دارایی‌های حفاظت‌شده شامل زمین، آب و منابع طبیعی توسعه می‌یابد. منابع دولتی. معاوضه بدهی در ازای طبیعت. دولت‌ها از طرق مختلفی در تأمین مالی حفاظت از محیط زیست مشارکت می‌کنند. یکی از روش‌های برجسته، سازوکار مبادله بدهی با طبیعت است که نقش مهمی در حمایت از تلاش‌های پایاییزیست‌محیطی در کشورهای در حال توسعه ایفا می‌کند. این مفهوم نخستین بار در
در حال توسعه ایفا می‌کند. این مفهوم نخستین بار در دهه ۱۹۸۰ میلادی شکل گرفت و بر پایه آن، بازیگران عمومی و خصوصی می‌توانند بدهی‌های یک کشور در حال توسعه را خریداری کرده و در ازای آن، بخشی یا کل بدهی آن کشور را ببخشند یا از بین ببرند. پس از بخشش این بدهی، دولت کشور بدهکار متعهد می‌شود که معادل ارزش بدهی تسویه‌شده یا بخشی از آن را صرف پروژه‌های داخلی حفاظت از محیط زیست کند. این اقدام نه تنها به کاهش فشار مالی بر کشورهای بدهکار کمک می‌کند، بلکه منابع ارزشمندی را برای حفاظت از تنوع زیستی، مدیریت منابع طبیعی،
را برای حفاظت از تنوع زیستی، مدیریت منابع طبیعی، جنگل‌داری پایدار، و حفظ ذخایر طبیعی فراهم می‌آورد. علاوه بر مشارکت دولت‌های توسعه‌یافته در این سازوکار، نهادهای مالی خصوصی نیز نقش فعالی دارند. به عنوان مثال، برخی از بانک‌های تجاری، بدهی کشورها را خریداری کرده و آن را با قیمت‌های تخفیف‌خورده به سرمایه‌گذاران یا مؤسسات مالی دیگر می‌فروشند. سازمان‌های واسطه، به‌ویژه سازمان‌های مردم‌نهاد نیز در این مبادلات مشارکت می‌کنند تا منابع مالی مورد نیاز برای اجرای برنامه‌های زیست‌محیطی یا برنامه‌ریزی‌های دولتی را تأمین
زیست‌محیطی یا برنامه‌ریزی‌های دولتی را تأمین کرده و در عین حال، به حفظ ارزش پولی کشور میزبان کمک کنند. یکی از نخستین نمونه‌های موفق این نوع مبادله در سال ۱۹۸۷ در کشور بولیوی انجام شد. در این مورد، دولت بولیوی حدود ۶۵۰٬۰۰۰ دلار از بدهی خود را تنها در قبال ۱۰۰٬۰۰۰ دلار واگذار کرد.[۴] در مقابل، بولیوی متعهد شد بودجه لازم برای اجرای برنامه‌های پایداری زیست‌محیطی در ذخیره‌گاه حیات‌وحش بنی را تأمین کند.این اقدام، نقطه‌عطفی در تاریخ تأمین مالی محیط‌زیست محسوب می‌شود و راه را برای تکرار چنین طرح‌هایی در کشورهای
و راه را برای تکرار چنین طرح‌هایی در کشورهای مشابه هموار کرد. از آنجا که بسیاری از کشورهای دارای بیشترین بدهی خارجی، میزبان غنی‌ترین و شکننده‌ترین اکوسیستم‌های جهان نیز هستند، سازوکار مبادله بدهی با طبیعت توجه زیادی را به سمت حفاظت از محیط زیست در آسیب‌پذیرترین نقاط زیست‌کره جلب کرده است. این روش نه تنها ابزاری مالی، بلکه رویکردی استراتژیک برای هم‌افزایی بین توسعه اقتصادی و پایداری زیست‌محیطی در سطح جهانی به‌شمار می‌رود.
آلفرد ویلهلم استنفورس ()، که به اختصار A. W. Stenfors نیز نامیده می‌شود، (۲۶ اکتبر ۱۸۶۶ در هوللولا - ۲۲ مه ۱۹۵۲ در واسا) یک معمار فنلاندی و مدیر کل هیئت ساختمان‌های عمومی فنلاند بود. استنفورس در سال ۱۸۹۰ به عنوان معمار از مؤسسه پلی‌تکنیک فنلاند فارغ‌التحصیل شد. او در همان سال به عنوان معمار کمکی هیئت ساختمان‌های عمومی فنلاند منصوب شد. استنفورس به واسا نقل مکان کرد، و از سال ۱۸۹۴ تا ۱۹۱۱ در مدرسه متوسطه واسا به تدریس نقاشی پرداخت. استنفورس علاوه بر سمت تدریس، به عنوان دستیار معمار و سرپرست موقت دفتر ساختمان
به عنوان دستیار معمار و سرپرست موقت دفتر ساختمان شهرستان واسا یا به اصطلاح معمار استان نیز فعالیت داشت.
دانش برف شاخه‌ای از علوم طبیعی است که به بررسی نحوه شکل‌گیری برف، الگوی توزیع آن، و فرآیندهایی که موجب تغییرات در توده‌های برفی در گذر زمان می‌شوند، می‌پردازد. دانشمندان این حوزه با هدف ارتقای پیش‌بینی‌های مربوط به طوفان‌های برفی، مطالعه پوشش جهانی برف و اثرات آن بر اقلیم، یخچال‌های طبیعی و منابع آبی در سراسر جهان به پژوهش می‌پردازند. مطالعات در این زمینه، هم ویژگی‌های فیزیکی برف به هنگام تغییر حالت آن (مانند ذوب، فشرده‌سازی یا تبخیر)، هم خصوصیات حجمی توده‌های برفی در محل، و نیز ویژگی‌های کلی مناطقی را که
برفی در محل، و نیز ویژگی‌های کلی مناطقی را که تحت پوشش برف قرار دارند، در بر می‌گیرد. برای دستیابی به این اهداف، دانشمندان از دو رویکرد اصلی بهره می‌برند: نخست، به‌کارگیری روش‌های اندازه‌گیری میدانی برای ثبت داده‌های دقیق و واقعی در سطح زمین، و دوم، استفاده از فناوری‌های سنجش از دور برای تحلیل و درک فرآیندهای مرتبط با برف در مقیاس‌های وسیع جغرافیایی. این تلفیق روش‌های عملی و فناوری‌محور، امکان شناخت جامع‌تری از نقش برف در چرخه‌های طبیعی زمین فراهم می‌آورد. تاریخچه. برف، به‌عنوان پدیده‌ای طبیعی و پیچیده، از
برف، به‌عنوان پدیده‌ای طبیعی و پیچیده، از دیرباز مورد توجه دانشمندان و متفکران در تمدن‌های گوناگون قرار داشته است. نخستین اشاره‌ها به ساختار برف در متون تاریخی به چین باستان بازمی‌گردد. در سال ۱۳۵ پیش از میلاد، "هان یینگ" در کتاب خود با عنوان جدایی به مقایسه میان تقارن پنج ضلعی گل‌ها و تقارن شش‌ضلعی بلورهای برف پرداخت. این اشاره یکی از نخستین مستندات بشر دربارهٔ ساختار هندسی برف محسوب می‌شود. در اروپا، آلبرتوس ماگنوس، دانشمند آلمانی قرن سیزدهم، در سال ۱۲۵۰ میلادی، آنچه به‌عنوان نخستین توصیف دقیق اروپایی از
آنچه به‌عنوان نخستین توصیف دقیق اروپایی از برف شناخته می‌شود را ارائه داد. اما نقطه عطفی در درک علمی از بلورهای برف، با تلاش‌های یوهانس کپلر، منجم برجسته، در سال ۱۶۱۱ رقم خورد. او در کتاب خود با عنوان هدیه‌ای دربارهٔ برف شش‌ضلعی سعی کرد به این پرسش پاسخ دهد که چرا بلورهای برف معمولاً دارای تقارن شش‌ضلعی هستند. او این موضوع را نه‌تنها از منظر فیزیکی، بلکه با دیدی هندسی و فلسفی مورد تحلیل قرار داد. در سال ۱۶۷۵، فریدریش مارتنس، پزشک آلمانی، فهرستی از ۲۴ نوع مختلف بلور برف تهیه کرد که گامی مهم در جهت طبقه‌بندی
بلور برف تهیه کرد که گامی مهم در جهت طبقه‌بندی انواع بلورهای برفی محسوب می‌شد. چند قرن بعد، در سال ۱۸۶۵، فرانسیس ای. چیکرینگ کتابی با عنوان کربستال‌های ابری منتشر کرد که مجموعه‌ای زیبا و مستند از اشکال مختلف برف را در قالب آلبومی هنری و علمی ارائه می‌داد. در سال ۱۸۹۴، ای.ای. سیگسون با استفاده از میکروسکوپ موفق به عکاسی از بلورهای برف شد. این اقدام، مقدم بر مجموعه عکس‌های معروف "ویلسون بنتلی" از دانه‌های منفرد برف بود که در مجله "مانتلی وِدِر ریویو" منتشر شد و نام او را به‌عنوان یکی از نخستین عکاسان علمی
شد و نام او را به‌عنوان یکی از نخستین عکاسان علمی برف در تاریخ ثبت کرد. اوکیچیرو ناکایا در سال ۱۹۳۲ مطالعه گسترده‌ای روی دانه‌های برف آغاز کرد. از سال ۱۹۳۶ تا ۱۹۴۹، ناکایا اولین بلورهای برف مصنوعی را خلق کرد و رابطه بین دما و نقطه شبنم را ترسیم کرد که بعدها "نمودار ناکایا" نامیده شد و سایر آثار تحقیقاتی او در زمینه برف، در سال ۱۹۵۴ توسط انتشارات دانشگاه هاروارد با عنوان "«بلورهای برف: طبیعی و مصنوعی»" منتشر شد. تِیساکو کوبایاشی، "نمودار ناکایا را" با "نمودار کوبایاشی" ۱۹۶۰ که بعداً در سال ۱۹۶۲ اصلاح شد،
کوبایاشی" ۱۹۶۰ که بعداً در سال ۱۹۶۲ اصلاح شد، تأیید و بهبود بخشید. علاقه بیشتر به تولید مصنوعی دانه برف در سال ۱۹۸۲ با توشیو کورودا و رولف لاکمن، از دانشگاه فنی برانشویگ، که "کتاب «سینتیک رشد یخ از فاز بخار و اشکال رشد آن»" را منتشر کردند، ادامه یافت. در آگوست ۱۹۸۳، فضانوردان در طول پرواز فضایی در شاتل فضایی چلنجر کریستال‌های برف را سنتز کردند. تا سال ۱۹۸۸ نوریهیکو فوکوتا و همکارانش "نمودار ناکایا را" با کریستال‌های برف مصنوعی که در یک جریان رو به بالا ساخته شده بودند، تأیید کردند و یوشینوری فوروکاوا رشد
شده بودند، تأیید کردند و یوشینوری فوروکاوا رشد کریستال برف را در ماورای جو نشان دادند .
معمار استان () یک عنوان حرفه‌ای است که در سوئد و فنلاند استفاده می‌شود. در فنلاند، معمار استان، کارمندی دولتی تحت نظر هیئت مدیره ساختمان بود که به عنوان مدیر دفتر ساختمان استان خدمت می‌کرد. این سمت با حکمی که در سال ۱۸۴۷ صادر شد، پایه‌گذاری شد. دارندۀ این سمت، با همکاری هیئت مدیرۀ استان، در طراحی و نگهداری ساختمان‌های ایالتی واقع در استان خود مشارکت داشت. کار طراحی و سایر وظایف محول شده به معمار استان تا سال ۱۸۶۵ از طریق فرماندار و پس از آن از طریق هیئت عمومی ساختمان‌ها انجام می‌شد. معمار استان علاوه بر
ساختمان‌ها انجام می‌شد. معمار استان علاوه بر طراحی ساختمان، نقشه‌های شهر، نقشه‌های پل و اندازه‌گیری‌ها را تهیه می‌کرد. طرح‌های تعمیر ساختمان‌ها و سازه‌ها می‌توانستند طرح‌های تغییرات گسترده یا کارهای تعمیر جزئی سالانه باشند. بخش زیادی از زمان کاری معمار استان صرف تهیه و نظارت بر طرح‌های تعمیر ساختمان‌های ایالتی می‌شد. در فنلاند شمالی، دفتر ساختمان استان در قرن نوزدهم یک کارمند دولت استخدام می‌کرد، در حالی که در فنلاند جنوبی، این دفتر یک معمار استان، یک سرپرست استان و اغلب دانشجویان را به عنوان دستیار
سرپرست استان و اغلب دانشجویان را به عنوان دستیار استخدام می‌کرد. در سوئد، معماران استانی، متخصصان برنامه‌ریزی شهری و ساختمانی هستند که با همکاری شهرداری‌ها، بر برنامه‌ریزی و ساخت‌وساز شهرستان خود نظارت دارند. پنج معمار اول استان در سال ۱۹۲۰ منصوب شدند، اما تا سال ۱۹۳۶ هیچ استانی چنین مقامی نداشت. معماران استانی در ابتدا تحت نظر هیئت ساختمان‌سازی سوئد () و از سال ۱۹۶۷ تحت نظر آژانس برنامه‌ریزی ایالتی () کار می‌کردند. آنها در سال ۱۹۷۱ به دولت‌های استانی منتقل شدند.
مدیریت چمن ارگانیک یا مراقبت از زمین ارگانیک یا محوطه‌سازی ارگانیک، عمل ایجاد و مراقبت از یک زمین چمن ورزشی یا چمن باغ و چشم‌انداز با استفاده از باغبانی ارگانیک، بدون استفاده از نهاده‌های تولیدی مانند آفت‌کش‌های مصنوعی یا کودهای مصنوعی است. این بخشی از مراقبت از زمین ارگانیک و محوطه‌سازی پایدار ارگانیک است که اصول و روش‌های باغبانی پایدار و کشاورزی ارگانیک را با مراقبت از چمن‌ها و باغ‌ها تطبیق می‌دهد. تکنیک‌ها. یکی از عناصر اصلی مدیریت چمن ارگانیک، استفاده از کمپوست و چای کمپوست برای کاهش نیاز به کوددهی و
از کمپوست و چای کمپوست برای کاهش نیاز به کوددهی و ایجاد خاک سالم است که چمن را قادر به مقاومت در برابر آفات می‌کند. عنصر دوم، چمن‌زنی در ارتفاع بالا است، مثلاً تا ارتفاع ، برای سرکوب علف‌های هرز و تشویق ریشه‌های عمیق چمن، و باقی گذاشتن چمن‌های بریده شده و برگ‌ها روی چمن به عنوان کود. تکنیک‌های دیگر شامل کوددهی در پاییز، نه در بهار است. چمن‌های ارگانیک اغلب از کاشت بیش از حد (افزودن بذر بیشتر روی پوشش گیاهی موجود)، کاشت بذر به صورت ورقه‌ای (ایجاد شکاف‌هایی در خاک که بذرها در آن قرار می‌گیرند) و هوادهی بیشتر
خاک که بذرها در آن قرار می‌گیرند) و هوادهی بیشتر به دلیل اهمیت سیستم ریشه‌ای قوی، سود می‌برند. چمن‌های ارگانیک که به خوبی نگهداری می‌شوند، اغلب در برابر خشکسالی مقاوم هستند. اگر چمن نیاز به آبیاری دارد، باید به ندرت اما عمیق انجام شود. سایر تکنیک‌های ارگانیک برای مراقبت از چمن شامل آبیاری فقط زمانی است که چمن علائم تنش خشکی را نشان می‌دهد و سپس آبیاری عمیق - به حداقل رساندن مصرف آب غیرضروری. استفاده از آبپاش‌های کم‌حجم، نفوذ بیشتر آب را بدون رواناب سطحی فراهم می‌کند. ماشین‌های چمن‌زنی با قابلیت مالچ‌پاشی
می‌کند. ماشین‌های چمن‌زنی با قابلیت مالچ‌پاشی می‌توانند در کاهش مصرف کود مفید باشند، زیرا باعث می‌شوند چمن‌های بریده شده و برگ‌هایی که آنقدر ریز بریده شده‌اند که می‌توانند به‌طور نامحسوس در چمن‌ها ته‌نشین شوند، در خاک تجزیه شوند. چمن‌های شبدر. مخلوط‌های بذر چمن قبلاً حاوی شبدر سفید بودند که کود طبیعی فراهم می‌کند، اما با ظهور کودهای مصنوعی و سود بردن کسب‌وکارها از فروش این کود، این روش از مد افتاد. در سال‌های اخیر، صاحبان خانه به استفاده از شبدر به عنوان منبع کود طبیعی برای چمن‌ها بازگشته‌اند. در سال ۲۰۲۲،
کود طبیعی برای چمن‌ها بازگشته‌اند. در سال ۲۰۲۲، "نیویورک تایمز" از محبوبیت روزافزون چمن‌های شبدر خبر داد. "نیویورک تایمز" گزارش داد: «#cloverlawn بیش از ۶۵ میلیون بازدید در تیک‌تاک (شبکه اجتماعی) داشته است.» آفت‌کش‌های ارگانیک. مدیران زمین‌های ارگانیک می‌توانند از آفت‌کش‌های ثبت‌شده‌ای که تحت برنامه ملی ارگانیک تأیید شده‌اند، در برنامه‌های مراقبت از چمن خود استفاده کنند. این آفت‌کش‌ها عموماً از مواد طبیعی مشتق می‌شوند و حداقل فرآوری روی آنها انجام می‌شود. جایگزین‌ها شامل استفاده از حشرات مفید و شکارچیان
جایگزین‌ها شامل استفاده از حشرات مفید و شکارچیان طبیعی مانند نماتدها برای جلوگیری از آلودگی چمن‌ها به آفاتی مانند لارو مگس درنا و مورچه‌ها می‌شود. استفاده از آفت‌کش‌ها طبق استانداردهای NOFA برای مراقبت از زمین‌های ارگانیک مجاز است، اما همیشه در مراقبت از چمن ارگانیک استفاده نمی‌شود، زیرا شیوه‌های مناسب زراعی می‌توانند جمعیت آفات را زیر آستانه فعالیت نگه دارند، مانند جلوگیری از عفونت‌های قارچی با استفاده از تکنیک‌های نگهداری فیزیکی مانند چمن‌زنی و چنگک زدن مؤثر. کودهای آلی. کودهای مصنوعی (غیرآلی) در
زدن مؤثر. کودهای آلی. کودهای مصنوعی (غیرآلی) در فرآیندهای شیمیایی ساخته می‌شوند که برخی از آنها از سوخت‌های فسیلی استفاده می‌کنند و به گرمایش جهانی کمک می‌کنند. آنها همچنین میزان نیتروژن ورودی به چرخه نیتروژن جهانی را به میزان زیادی افزایش می‌دهند که تأثیر منفی جدی بر سازماندهی و عملکرد اکوسیستم‌های جهان دارد، از جمله تسریع در از بین رفتن تنوع زیستی و کاهش اکوسیستم‌های دریایی ساحلی و شیلات. کود نیتروژن پس از استفاده، N2O، یک گاز گلخانه‌ای، را در جو آزاد می‌کند. میزان نیتروژن کود آلی معمولاً کمتر از کود
می‌کند. میزان نیتروژن کود آلی معمولاً کمتر از کود مصنوعی است. تنوع زیستی. چمن‌های ارگانیک، طبق تعریف، زمانی به تنوع زیستی کمک می‌کنند که حاوی بیش از یک یا دو گونه علف باشند. نمونه‌هایی از گونه‌های چمنی و علف‌مانند اضافی که می‌توانند در چمن‌های ارگانیک مورد تشویق قرار گیرند شامل ده‌ها گونه علفی (هشت گونه برای چاودار به تنهایی، جگن‌ها، خزه‌ها، شبدر، ماشک‌ها، سه‌برگ‌ها، بومادران، جایگزین‌های پوشش زمین و سایر گیاهان قابل چمن‌زنی) است. تنوع زیستی عملکرد و تحمل تنش اکوسیستم‌ها را افزایش می‌دهد. کمبود تنوع زیستی
اکوسیستم‌ها را افزایش می‌دهد. کمبود تنوع زیستی یک مسئله زیست‌محیطی مهم است که با استفاده از چمن‌ها مطرح می‌شود و گروه‌های مردمی برای ترویج این روش مراقبت از چمن ظهور کرده‌اند. برخی از گونه‌های چمن کم‌رشد نیز می‌توانند نیاز به چمن‌زنی را از بین ببرند، بنابراین سازگار با محیط زیست نیز هستند. شبدر اغلب به دلیل توانایی‌اش در تثبیت نیتروژن در خاک و کوددهی چمن، با علف‌ها مخلوط می‌شود. بدون مو می. کمپین «بدون چمن‌زنی در ماه مه» کمپینی است برای تشویق صاحبان خانه به کوتاه نکردن چمن‌هایشان در طول ماه مه، به منظور
به کوتاه نکردن چمن‌هایشان در طول ماه مه، به منظور حمایت از گرده افشان‌ها، گونه بومی و تنوع حیات وحش. این کمپین در سال ۲۰۱۹ توسط Plantlife، یک مؤسسه خیریه حفاظت از طبیعت مستقر در بریتانیا، آغاز شد. در سال ۲۰۲۰، شهر اپلتون (ویسکانسین) چمن‌زنی را در ماه مه متوقف کرد. در سال ۲۰۲۲، شهرهای سراسر ایالات متحده در کمپین «بدون چمن‌زنی در ماه مه» شرکت کردند. این کمپین توسط انجمن زرسز از طریق برنامه «شهر زنبورها در آمریکا» پشتیبانی می‌شود و این جنبش را به عنوان «دروازه» ای برای ایجاد زیستگاه بهتر برای زنبورها در صورت
ای برای ایجاد زیستگاه بهتر برای زنبورها در صورت سازگاری با شرایط محلی و از جمله گل‌های وحشی بومی توصیف کرده است. مکان‌هایی با چمن‌های ارگانیک و مقررات مربوط به آفت‌کش‌ها. بسیاری از املاک کوچک دارای چمن در سراسر جهان با استفاده از تکنیک‌های ارگانیک نگهداری می‌شوند. در اواخر قرن بیستم، جنبشی برای مدیریت ارگانیک چمن‌ها شروع به رشد کرد. برخی از املاک بزرگ و شهرداری‌ها، مدیریت چمن ارگانیک و محوطه‌سازی ارگانیک را الزامی کرده‌اند و قوانین مربوط به آفت‌کش‌ها را وضع کرده‌اند. مکان‌هایی که طرح‌های مدیریت چمن ارگانیک
کرده‌اند. مکان‌هایی که طرح‌های مدیریت چمن ارگانیک یا مقررات مربوط به آفت‌کش‌ها را دارند عبارتند از: باغ‌های ارگانیک رایتون، رایتون-آن-دانسمور، وارویک‌شر، انگلستان. در سال ۱۹۸۵، سازمان غیرانتفاعی ارگانیک گاردن، که قبلاً با نام انجمن تحقیقاتی هنری دابلدی شناخته می‌شد، به مکان فعلی خود نقل مکان کرد و در آنجا به فعالیت در زمینه‌های ارگانیک و محوطه‌سازی شده برای عموم مردم مشغول است. این ملک متعلق به دانشگاه کاونتری است. عمارت هایگرو هاوس، گلاسترشر، انگلستان. در سال ۱۹۹۶، چارلز سوم، که در آن زمان شاهزاده ولز
در سال ۱۹۹۶، چارلز سوم، که در آن زمان شاهزاده ولز بود، مزرعه و باغ‌های املاک هایگرو هاوس را به مدیریت ارگانیک منتقل کرد. پینزهیل، کوبهام، ساری، انگلستان. در سال ۱۹۹۸، پینزهیل به خاطر مرمت باغ‌های ارگانیک قرن هجدهم که در ابتدا توسط چارلز همیلتون بین سال‌های ۱۷۳۸ تا ۱۷۷۳ با استفاده از روش‌هایی که امروزه به عنوان روش‌های ارگانیک شناخته می‌شوند، طراحی شده بودند، مدال اروپا نوسترا را دریافت کرد. مرکز آموزشی کامن گراند، یونیتی، مین، ایالات متحده. در سال ۱۹۹۸، انجمن کشاورزان و باغداران ارگانیک ایالت مین، زمینی به
کشاورزان و باغداران ارگانیک ایالت مین، زمینی به مساحت ۳۰۰ هکتار در یونیتی، ایالت مین را خریداری کرد و آن را به مزارع نمایشی ارگانیک، باغ‌ها، باغچه‌ها، درختان سایه‌دار و قطعات جنگلی کم‌اثر تبدیل کرد. این مکان محل برگزاری نمایشگاه سالانه است، نمایشگاهی که مواد غذایی و کشاورزی ارگانیک را به نمایش می‌گذارد. پارک بروکسویل، همدن، کنتیکت، ایالات متحده. در سال ۲۰۰۳، دوستان پارک بروکسویل برای حمایت از این پارک ۵۰۰ هکتاری و اجرای برنامه‌ها و ابتکارات زیست‌محیطی، از جمله شیوه‌های ارگانیک و باغ ارگانیک بروکسویل، که
جمله شیوه‌های ارگانیک و باغ ارگانیک بروکسویل، که سبزیجات را برای آشپزخانه‌های خیریه و بانک‌های غذا تولید می‌کند، تشکیل شدند. باشگاه گلف وینیارد، مارتا وینیارد، ماساچوست، ایالات متحده. در سال ۲۰۰۲، باشگاه گلف وینیارد در تاکستان مارتا افتتاح شد و شرط استفاده از مدیریت چمن ارگانیک را برای آن در نظر گرفت. جف کارلسون، اولین سرپرست زمین گلف، در سال ۲۰۰۳ جایزه رهبران زیست‌محیطی گلف را دریافت کرد و در سال ۲۰۰۸ برنده جایزه ریاست جمهوری برای نظارت بر محیط زیست شد. دانشگاه هاروارد، ماساچوست، ایالات متحده. در سال
دانشگاه هاروارد، ماساچوست، ایالات متحده. در سال ۲۰۰۹، "نیویورک تایمز" از تصمیم دانشگاه هاروارد برای استفاده از مدیریت ارگانیک در تمام محوطه‌های خود خبر داد، که توسط رئیس دانشگاه ، درو گیلپین فاوست، حمایت و توسط مدیر فضای سبز، وین کاربون، اجرا شد. نیویورک تایمز خاطرنشان کرد: «به لطف این تلاش‌ها، به گفته آقای کاربون، دانشگاه استفاده از آبیاری را ۳۰ درصد کاهش داده است و در نتیجه سالانه دو میلیون گالن آب صرفه‌جویی می‌کند. و باغ‌های ۴۰ ساله الم‌وود که با چای کمپوست درمان شده‌اند، از لکه برگی و لکه سیاه سیب، دو
درمان شده‌اند، از لکه برگی و لکه سیاه سیب، دو بیماری که آنها را رنج می‌داد، در حال بهبودی هستند.» های لاین، منهتن، نیویورک، ایالات متحده. در سال ۲۰۰۹، اولین بخش از پارک خطی ۱٫۴۵ مایلیِ مدیریت‌شده به صورت ارگانیک به نام «های لاین» در محل سابق راه‌آهن مرکزی نیویورک، یک انشعاب خط قطار هوایی، در سمت غربی منهتن در شهر نیویورک افتتاح شد. طراحی های‌لاین حاصل همکاری بین جیمز کورنر فیلد اپریشنز، دیلر اسکوفیدیو + رنفرو و پیت اودولف است. پارک تاکوما، مریلند، ایالات متحده. کاترین کامینگز و جولی تادئو، ساکنان، در سال
کاترین کامینگز و جولی تادئو، ساکنان، در سال ۲۰۱۱ کمپینی را برای محدود کردن استفاده از آفت‌کش‌ها در چمن‌کاری در تاکوما پارک، مریلند، آغاز کردند. اعضای شورای شهر، ست گرایمز و تیم میل، به سرعت از این تلاش حمایت کردند و پیش‌نویس قانون رشد ایمن پارک تاکوما در سال ۲۰۱۳ را تهیه کردند که منجر به تصویب این قانون توسط شورای شهر شد، که از اول مارس ۲۰۱۴ لازم‌الاجرا شد. اوگانکیت، مین، ایالات متحده آمریکا. در سال ۲۰۱۴، بیل و جودی بیکر و دیگر ساکنان، شورای شهر اوگانکیت را متقاعد کردند که ممنوعیت سختگیرانه‌ای برای استفاده
متقاعد کردند که ممنوعیت سختگیرانه‌ای برای استفاده از آفت‌کش‌ها وضع کنند که مستلزم مراقبت ارگانیک از زمین‌ها در املاک عمومی و خصوصی بود. شهرستان مونتگومری، مریلند، ایالات متحده. در سال ۲۰۱۵، جولی تادئو و کاترین کامینگز و همکارانشان در کمپینی را برای وادار کردن شهرستان مانتگامری، مریلند به پذیرش ممنوعیت استفاده از آفت‌کش‌ها که مستلزم مدیریت ارگانیک چمن در سراسر شهرستان، چه در املاک عمومی و چه در املاک خصوصی بود، آغاز کردند. جورج لونتال (نماینده دموکرات مجلس نمایندگان) رئیس شورای شهرستان مونتگومری، لایحه
نمایندگان) رئیس شورای شهرستان مونتگومری، لایحه ۵۲–۱۴ را بر اساس قانون ۲۰۱۳ تاکوما پارک نوشت و ارائه کرد. شورای شهرستان در ماه اکتبر همان سال لایحه ۵۲–۱۴ را تصویب کرد. این ممنوعیت توسط شرکت‌های محلی مراقبت از چمن و گروه لابی‌گری صنعت آفت‌کش‌ها، «صنعت مسئول برای محیط زیست سالم» در دادگاه به چالش کشیده شد. در سال ۲۰۱۷، این ممنوعیت توسط یک دادگاه حوزه قضایی لغو شد و این حکم مورد تجدیدنظرخواهی قرار گرفت. در سال ۲۰۱۹، یک دادگاه تجدیدنظر در مریلند این ممنوعیت را تأیید کرد. ارواین، کالیفرنیا، ایالات متحده. در سال
کرد. ارواین، کالیفرنیا، ایالات متحده. در سال ۲۰۱۶، گروه «غیر سمی ایروین»، به رهبری شهروندانی چون لوری تامپسون، آین کراسیون، کاتلین هالال، کیم کونته و باب جانسون با کمک کریستینا شیا، عضو شورای شهر، شورای شهر را متقاعد کردند که یک برنامه مدیریت تلفیقی آفات ارگانیک را اتخاذ کند که مستلزم مراقبت ارگانیک از زمین در تمام املاک شهر است. کارلزبد، کالیفرنیا، ایالات متحده. در سال ۲۰۱۷، شرکت نان‌تاکسیک کارلزبد کمپینی را برای وادار کردن شهرداری به تصویب قانونی که مراقبت از زمین‌های ارگانیک را در تمام املاک شهر الزامی
از زمین‌های ارگانیک را در تمام املاک شهر الزامی می‌کرد، آغاز کرد. پورتلند، مین، ایالات متحده. در سال ۲۰۱۸، گروه «محافظان پورتلند» به رهبری آوری ییل کامیلا و مگی نولز، شورای شهر پورتلند را متقاعد کردند که یک فرمان ارگانیک را تصویب کند که مستلزم مراقبت از زمین‌های ارگانیک در تمام املاک عمومی و خصوصی است. دوور، نیوهمپشایر، ایالات متحده آمریکا. در سال ۲۰۱۸، شورای شهر دوور به اتفاق آرا قطعنامه‌ای را تصویب کرد که خواستار «تعهد به شیوه‌های مدیریت زمین ارگانیک» بود. این قطعنامه توسط گروه ساکن «غیر سمی دوور،
بود. این قطعنامه توسط گروه ساکن «غیر سمی دوور، نیوهمپشایر» و با حمایت دنیس شاناهان، عضو شورا، به شورا ارائه شده بود. شهرداری برنامه چمن تمام ارگانیک را برای املاک شهرداری در سال ۲۰۲۰ آغاز کرد. باغ‌های شهر واتیکان. در سال ۲۰۱۹، رافائل تورنینی، رئیس خدمات باغ و محیط زیست واتیکان، اعلام کرد که باغ‌های ۳۷ هکتاری شهر واتیکان از سال ۲۰۱۷ در حال گذار به مدیریت ارگانیک هستند ورزشگاه دلتا دنتال، منچستر، نیوهمپشایر، ایالات متحده. در سال ۲۰۱۹، تیم فوتبال فیشر کتس نیوهمپشایر شروع به تغییر رویه خود کرد تا ورزشگاه دلتا
شروع به تغییر رویه خود کرد تا ورزشگاه دلتا دنتال را به اولین زمین بیسبال حرفه‌ای تبدیل کند که به صورت ارگانیک مدیریت می‌شود. استونیفیلد، به عنوان بخشی از کمپین #playfree خود برای تبدیل فضاهای تفریحی به مدیریت ارگانیک، از تغییر این زمین حمایت کرد. زمین‌های عمومی شهر نیویورک، ایالات متحده. در سال ۲۰۲۱، شورای شهر نیویورک استفاده از آفت‌کش‌های مصنوعی را توسط سازمان‌های شهری ممنوع کرد. این تلاش توسط معلم کلاس مهدکودک پائولا روگووین در پی اس ۲۹۰ آغاز شد. مائویی، هاوایی، ایالات متحده. در سال ۲۰۲۱، جزیره مائویی
هاوایی، ایالات متحده. در سال ۲۰۲۱، جزیره مائویی استفاده از آفت‌کش‌ها و کودهای مصنوعی را در تمام زمین‌های شهرستان ممنوع کرد. سازمان‌دهندگان اجتماعی از جمله آتوم نس، مدیر برنامه مدیریت زمین ارگانیک هاوایی، برای تصویب این قانون تلاش کردند. بالتیمور، مریلند، ایالات متحده. در سال ۲۰۲۲، ممنوعیت استفاده از آفت‌کش‌های مصنوعی در اماکن عمومی و خصوصی که در سال ۲۰۲۰ توسط شورای شهر بالتیمور تصویب شد، به اجرا درآمد. این شامل جریمه‌ای تا سقف ۲۵۰ دلار برای متخلفان می‌شود. هالوول، مین، ایالات متحده. در سال ۲۰۲۴، ممنوعیت
هالوول، مین، ایالات متحده. در سال ۲۰۲۴، ممنوعیت استفاده از آفت‌کش‌های مصنوعی در املاک عمومی و خصوصی در هالوول، که در امتداد رودخانه کنبک واقع شده است، به اجرا درآمد.
نشان خدمت ممتاز () یک نشان نظامی متعلق به بریتانیا و پیش‌تر در اتحادیه کشورهای مشترک‌المنافع است که به پاس شجاعت عملیاتی برای فرماندهی و رهبری بسیار موفق در طول عملیات فعال، در نبرد واقعی، اعطا می‌شود. نشان خدمت ممتاز نخستین بار در سال ۱۸۸۶ اعطا شد. در بریتانیا، نشان‌های نظامی با صلیب شجاعت آشکار و صلیب سرخ سلطنتی برابری می‌کنند و از سال ۱۹۹۳، نشان شجاعت برجسته واجد شرایط دریافت تمام رتبه‌هایی است که به طور خاص برای "فرماندهی و رهبری بسیار موفق در طول عملیات فعال" اعطا می‌شود.
لی مریام تالبوت (۱۹۳۰–۲۰۲۱) یک بوم‌شناس آمریکایی بود که به عنوان دانشمند ارشد شورای کیفیت محیط زیست منصوب شد. او از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۲ مدیرکل اتحادیهٔ بین‌المللی حفاظت از طبیعت (IUCN) بود.
بلا لون یک گروهٔ موسیقی در سبک دارک ویو و دریم پاپ است که در سال ۲۰۰۷ در شهر فینیکس، آریزونا، ایالات متحده آمریکا شکل گرفت. این گروه با ترکیب عناصری از دارک ویو، پست-پانک، سینث-پاپ، شوگیز و موسیقی اتریل، فضایی شبیه به رؤیا و حالت خلسه‌وار در موسیقی خود ایجاد می‌کند. گروهٔ بلا لون از بسیاری از گروه‌های موسیقی پست پانک و موج نو دههٔ ۸۰ میلادی به‌عنوان منابع الهام خود یاد می‌کند، از جمله کیور، جوی دیویژن، دپش مد، کوکتو تویینز، نیو اردر، سوزی اند د بنشیز، باوهاوس و لاو اند راکتز.