payamvha/North_RAG huggingface dataset:
او همچنین توانایی تلسکوپ‌های آینده مانند تلسکوپ فضایی جیمز وب را برای تشخیص شواهد حیات با استفاده از زیست‌نشانگرهای طیفی (زیست‌امضاها) بررسی کرد و در سال ۲۰۰۹ اولین طیف‌های زمین را که به عنوان یک سیاره فراخورشیدی در حال گذر دیده می‌شد، تولید کرد و نتیجه گرفت که این یک مسئله دشوار برای JWST خواهد بود و تلسکوپ‌های بزرگتر آینده برای یافتن نشانه‌های حیات در بسیاری از سیارات مورد نیاز هستند. در سال ۲۰۰۹، کالتنگر دربارهٔ چگونگی تعیین قابلیت سکونت برای قمرهای اطراف سیارات غول‌پیکر بحث کرد که همزمان با پیشنهاد
سیارات غول‌پیکر بحث کرد که همزمان با پیشنهاد چنین قمری در فیلم آواتار بود. در سال ۲۰۱۰، کالتنگر بررسی کرد که آیا می‌توانیم فعالیت‌های زمین‌شناسی را که برای قابلیت سکونت بسیار مهم هستند، در سیارات فراخورشیدی مشاهده کنیم، و دریافت که حدود ۱۰ برابر فوران‌های پیناتوبو را می‌توان در اطراف نزدیک‌ترین سیارات فراخورشیدی تشخیص داد، که به ما نشان می‌دهد آیا سیارات دیگر شبیه به زمین ما هستند یا خیر. در سال ۲۰۱۱، او تیمی را رهبری کرد تا اثر انگشت طیفی گلیس ۵۸۱ دی را مدل‌سازی کنند، یکی از اولین سیارات کوچک کشف شده با
کنند، یکی از اولین سیارات کوچک کشف شده با روش سرعت شعاعی که در منطقه قابل سکونت ستاره خود قرار دارد. در سال ۲۰۱۳، کالتنگر بخشی از تیمی بود که کشف دو سیاره بالقوه قابل سکونت کپلر را با شعاع کمتر از ۲ برابر شعاع زمین در منطقه قابل سکونت ستاره‌هایشان، کپلر ۶۲e و کپلر ۶۲f اعلام کردند و بررسی کردند که آیا این سیارات هنوز هم می‌توانند قابل سکونت باشند و طیف‌های آنها در صورت جهان‌های آبی چگونه به نظر می‌رسند. در سال ۲۰۲۱، کالتنگر و جی.کی. فاهرتی ۱۷۱۵ ستاره (با سیستم‌های سیاره‌ای احتمالی مرتبط) را در فاصله ۳۲۶ سال
سیاره‌ای احتمالی مرتبط) را در فاصله ۳۲۶ سال نوری (۱۰۰ پارسک) شناسایی کردند که از نظر موقعیتی دیدگاه مطلوبی نسبت به منطقه گذر زمین (ETZ) دارند و می‌توانند زمین را به عنوان یک سیاره فراخورشیدی در حال گذر از مقابل خورشید از آغاز تمدن بشری (حدود ۵۰۰۰ سال پیش) تشخیص دهند؛ انتظار می‌رود ۳۱۹ ستاره دیگر در ۵۰۰۰ سال آینده به این دیدگاه ویژه برسند. کالتنگر چهار سال در شورای اجرایی گروه تحلیل برنامه اکتشاف سیارات فراخورشیدی ناسا (Exo-PAG) خدمت کرد و بخشی از تیم علمی ماهواره بررسی سیارات فراخورشیدی گذری (TESS) و
ماهواره بررسی سیارات فراخورشیدی گذری (TESS) و FGS/NIRISS است. کالتنگر بنیان‌گذار و مدیر فعلی مؤسسه کارل سیگن در دانشگاه کرنل است. افتخارات. سیارک ۷۷۳۴ کالتنگر به نام او نامگذاری شده است. در سال ۲۰۰۷ توسط مجله اسمیتسونین به عنوان نوآور جوان آمریکا در هنر و علم انتخاب شد و جایزه پل هرتلندی برای دانشمند جوان برجسته در مرکز اخترفیزیک هاروارد-اسمیتسونین را دریافت کرد. در سال ۲۰۱۲ به عنوان الگوی EC برای کمپین زنان در تحقیقات و علوم اتحادیه اروپا انتخاب شد و جایزه هاینتس مایر-لایبنیتس در فیزیک را دریافت کرد که
هاینتس مایر-لایبنیتس در فیزیک را دریافت کرد که سالانه تنها به شش محقق جوان در تمام زمینه‌های علمی در آلمان اعطا می‌شود. در سال ۲۰۱۳ به عنوان پژوهشگر اصلی برای ابتکار سیمونز در مورد منشأ حیات و همچنین پژوهشگر اصلی برای مؤسسه علوم زمین و حیات ژاپن (ELIS) انتخاب شد. در سال ۲۰۱۴ جایزه کریستیان-دوپلر شهر سالزبورگ برای علم و نوآوری را دریافت کرد.
باشگاه فوتبال زنان ناپولی () یک باشگاه فوتبال مستقر در ناپل، ایتالیا است که در حال حاضر در سری آ زنان، بالاترین رده لیگ حرفه‌ای فوتبال زنان در این کشور، به رقابت می‌پردازد. این باشگاه بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه کامیوناله جیوسپه پیکولو مستقر در چرکولا، ایتالیا انجام می‌دهد. تاریخچه. باشگاه با نام ASD Calciosmania Napoli تأسیس شد و در سال ۲۰۰۶ پس از ادغام با "SSC Venus Napoli"، نام ASD Napoli Calcio Femminile را به خود گرفت. این باشگاه با هدف ارتقای فوتبال زنان در منطقه ناپل شکل گرفت و در سال‌های
فوتبال زنان در منطقه ناپل شکل گرفت و در سال‌های ابتدایی فعالیت خود در رده‌های پایین‌تر لیگ‌های فوتبال زنان ایتالیا حضور داشت. در سال ۲۰۱۲، باشگاه فوتبال زنان ناپولی به موفقیتی بزرگ دست یافت و به فینال جام ملی رسید، اما در وقت اضافه مقابل ای‌سی‌اف برشیا شکست خورد. با این حال، همین حضور در فینال موجب افزایش توجه عمومی به این باشگاه شد و اعتبار آن را در سطح ملی افزایش داد. در همان سال، تیم موفق شد برای نخستین بار به سری آ صعود کند و وارد سطح اول فوتبال زنان ایتالیا شود. در سال ۲۰۱۷، باشگاه با تیم "Napoli
ایتالیا شود. در سال ۲۰۱۷، باشگاه با تیم "Napoli Dream Team" ادغام شد و ساختار حرفه‌ای‌تری پیدا کرد. پس از این ادغام، باشگاه نام رسمی فعلی خود را برگزید و تمرکز خود را بر توسعه استعدادهای محلی و جذب بازیکنان باکیفیت معطوف کرد. در فصل ۲۰–۲۰۱۹، باشگاه فوتبال زنان ناپولی قهرمان گروه D لیگ سری سی زنان شد و به سری بی صعود کرد. در آن فصل از سری بی، این باشگاه صدرنشین جدول بود تا این‌که به‌دلیل محدودیت‌های ناشی از شیوع ویروس کرونا، رقابت‌ها به حالت تعلیق درآمد. در نهایت، رده‌بندی نهایی براساس ضریب اصلاح‌شده محاسبه
رده‌بندی نهایی براساس ضریب اصلاح‌شده محاسبه شد و باشگاه فوتبال زنان ناپولی در جایگاه نخست قرار گرفت و به سری آ صعود کرد. در فصل ۲۰۲۰–۲۱، باشگاه فوتبال زنان ناپولی در نخستین تجربهٔ بازگشت به سطح اول، در رده دهم جدول ایستاد. این تیم در هفته پایانی با کسب تساوی مقابل باشگاه فوتبال زنان آ.اس. رم موفق شد از سقوط نجات پیدا کند و جایگاه خود را در سری آ زنان حفظ کند. فصل بعد، یعنی ۲۰۲۱–۲۲، نیز با قرار گرفتن در همان رده به پایان رسید، اما به دلیل افزایش تعداد تیم‌های سقوط‌کننده، باشگاه فوتبال زنان ناپولی با شکست
سقوط‌کننده، باشگاه فوتبال زنان ناپولی با شکست ۱–۳ در دیدار پایانی مقابل باشگاه فوتبال زنان پومیلیانو به سری بی سقوط کرد. در فصل ۲۳–۲۰۲۲ سری بی، باشگاه فوتبال زنان ناپولی با عملکردی قدرتمند توانست از همان ابتدا خود را به عنوان مدعی اصلی صعود مطرح کند. با وجود رقابت سخت با لاتزیو، باشگاه فوتبال زنان ناپولی موفق شد با کسب نتایج پیوسته و قدرتمند، جایگاه نخست جدول را حفظ کند. این تیم در پایان فصل، با فاصله‌ای اندک نسبت به لاتزیو، قهرمان شد و پس از تنها یک فصل، مجدداً به سری آ صعود کرد. این صعود مجدد، نشان‌دهنده
به سری آ صعود کرد. این صعود مجدد، نشان‌دهنده ثبات و رشد تدریجی باشگاه در مسیر حرفه‌ای‌سازی فوتبال زنان در جنوب ایتالیا است.
الکسیس مارتین (؛ زادهٔ ۹ ژوئن ۱۹۶۴) بازیگر، نمایش‌پرداز، نمایشنامه‌نویس، و بازیگر تلویزیون اهل کانادا است. او عموی بئاتریس مارتین، خواننده و ترانه‌سرایی است که با نام هنری کر ده پیرات شناخته می‌شود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "کیهان" (۱۹۹۶)، "۳۲ آگوست در زمین" (۱۹۹۸) اشاره کرد.
نسرین بَهلولی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل فرانسه است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال، زیر ۱۷ سال، زیر ۱۹ سال و زیر ۲۳ سال زنان فرانسه بازی کرده است. دوران باشگاهی. لیون. در دوران حضورش در تیم لیون، نسرین بهلولی به‌عنوان یک ستاره نوظهور در فوتبال زنان فرانسه مطرح شد. او در رده‌های پایه باشگاه باشگاه فوتبال زنان المپیک لیون رشد کرد و به‌تدریج با نمایش‌های درخشانش در تیم‌های جوانان، توجه مربیان تیم اصلی را نیز به خود جلب کرد. بهلولی که به خاطر تکنیک بالا، هوش بازی و توانایی بازی‌سازی‌اش شناخته
بالا، هوش بازی و توانایی بازی‌سازی‌اش شناخته می‌شود، اغلب به‌عنوان هافبک هجومی به میدان می‌رفت و در همین پست توانست بدرخشد. او در ۳۰ اکتبر ۲۰۲۲ نخستین بازی رسمی‌اش در لیگ برتر فوتبال زنان فرانسه را برای تیم بزرگسالان لیون مقابل فلوری ۹۱ انجام داد. آ. ث. میلان. در ژانویه ۲۰۲۳، نسرین بهلولی گامی مهم در مسیر حرفه‌ای خود برداشت و به تیم باشگاه فوتبال زنان آ.ث. میلان در سری آ ایتالیا پیوست. خبر پیوستن او در ۲۰ ژانویه ۲۰۲۳ به‌طور رسمی توسط باشگاه اعلام شد. او اولین بازی‌اش با پیراهن میلان را در تاریخ ۱۸ مارس
اولین بازی‌اش با پیراهن میلان را در تاریخ ۱۸ مارس ۲۰۲۳ در دیدار مقابل باشگاه فوتبال زنان یوونتوس انجام داد، دیداری که تجربه‌ای مهم در برابر یکی از قدرتمندترین تیم‌های فوتبال زنان ایتالیا برای او بود. به‌رغم انگیزه بالا و مشارکت در چند مسابقه، در سپتامبر ۲۰۲۴، نسرین و باشگاه میلان با توافق دوجانبه قرارداد را فسخ کردند. قرضی به بوردو. در ۲۴ اوت ۲۰۲۳، باشگاه آ.ث. میلان اعلام کرد که نسرین بهلولی به صورت قرضی به تیم باشگاه فوتبال زنان بوردو منتقل شده است. این انتقال فرصتی برای او بود تا تجربه بیشتری در لیگ
انتقال فرصتی برای او بود تا تجربه بیشتری در لیگ داخلی فرانسه کسب کند و دوباره به فرم ایده‌آل خود بازگردد. نسرین در تاریخ ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۳ نخستین بازی‌اش را با پیراهن بوردو مقابل باشگاه فوتبال زنان پاری سن ژرمن انجام داد. در ادامه فصل، عملکرد او رو به رشد بود و نهایتاً در تاریخ ۲۴ آوریل ۲۰۲۴ موفق شد نخستین گلش در لیگ را برابر باشگاه فوتبال زنان لیل به ثمر برساند. النصر. در ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۴، باشگاه باشگاه فوتبال زنان النصر عربستان به‌طور رسمی اعلام کرد که نسرین بهلولی با این باشگاه قراردادی جدید امضا کرده است.
بهلولی با این باشگاه قراردادی جدید امضا کرده است. این انتقال بخشی از روند توسعه فوتبال زنان در عربستان سعودی به‌شمار می‌رفت و حضور بهلولی، با تجربه بازی در لیگ‌های فرانسه و ایتالیا، برای این تیم حائز اهمیت بود. دوران ملی. در ۲۶ نوامبر ۲۰۲۱، نسرین بهلولی نخستین بازی ملی خود را برای تیم ملی فوتبال زنان زیر ۱۹ سال فرانسه در برابر تیم ملی فوتبال زنان زیر ۱۹ سال بلژیک انجام داد. او در تاریخ ۳ ژوئن ۲۰۲۲ نخستین گل ملی‌اش را در دیدار برابر تیم ملی فوتبال زنان زیر ۱۹ سال اسپانیا به ثمر رساند. زندگی شخصی. نسرین
۱۹ سال اسپانیا به ثمر رساند. زندگی شخصی. نسرین بهلولی در خانواده‌ای اهل ورزش رشد کرده و فوتبال در زندگی او نقشی پررنگ داشته است. دو برادر بزرگ‌تر او، فارس بهلولی و محمد بهلولی، نیز فوتبالیست هستند و سابقه بازی در تیم‌های مختلف را دارند. نزدیکی او به فوتبال از سنین کم شکل گرفت و او با تلاش و استعداد توانست مسیر حرفه‌ای موفقی را دنبال کند.
در علوم رایانه، «باکسینگ» یا «بسته‌بندی» (که با عنوان "wrapping" نیز شناخته می‌شود)، به فرایند قرار دادن یک نوع داده‌ی ابتدایی (primitive type) درون یک شیء اطلاق می‌شود؛ به‌گونه‌ای که بتوان از آن مقدار به‌عنوان یک مرجع (reference) استفاده کرد. «آن‌باکسینگ» یا «بازگشایی» (unboxing) به فرایند معکوس این عملیات اشاره دارد، یعنی استخراج مقدار اولیه از شیء بسته‌بندی‌شده. همچنین، اصطلاح «اتوباکسینگ» یا «بازگشایی خودکار» (autoboxing) به اعمال خودکار عملیات باکسینگ و/یا آن‌باکسینگ در زمان نیاز گفته می‌شود.
باکسینگ و/یا آن‌باکسینگ در زمان نیاز گفته می‌شود. بسته‌بندی. کاربرد برجستهٔ بسته‌بندی در زبان جاوا دیده می‌شود؛ جایی که به‌دلایلی مانند بهینه‌سازی عملکرد در زمان اجرا و تفاوت‌های نحوی و معنایی، میان نوع‌های ارجاعی (reference types) و مقداری (value types) تمایز وجود دارد. در جاوا، یک ساختار داده مانند codice_1 تنها می‌تواند مقادیری از نوع codice_2 را در خود ذخیره کند. اگرچه ممکن است بخواهیم یک codice_1 از نوع codice_4 داشته باشیم، این کار به‌صورت مستقیم امکان‌پذیر نیست. در عوض، جاوا برای هر نوع دادهٔ
امکان‌پذیر نیست. در عوض، جاوا برای هر نوع دادهٔ ابتدایی (primitive type)، یک کلاس بسته‌بندی (primitive wrapper class) متناظر تعریف کرده‌است، مانند: بدین ترتیب، می‌توان یک codice_1 با استفاده از نوع بسته‌بندی‌شدهٔ codice_5 تعریف کرد و مقادیر codice_4 را از طریق باکسینگ، به‌صورت شیءهای codice_5 در آن قرار داد. (با معرفی نوع‌های عمومی پارامتری (generic parameterized types) در نسخهٔ J2SE 5.0، این ساختار به‌صورت codice_15 تعریف می‌شود.) از سوی دیگر، زبان #C کلاس‌های بسته‌بندیِ نوع‌های ابتدایی ("primitive
کلاس‌های بسته‌بندیِ نوع‌های ابتدایی ("primitive wrapper classes") را ندارد، اما امکان باکس‌کردن هر نوع مقداری (value type) را فراهم می‌کند؛ به‌طوری‌که نتیجه به‌صورت یک مرجع از نوع کلی codice_2 بازگردانده می‌شود.در زبان Objective-C نیز می‌توان هر مقدار ابتدایی را با قراردادن نماد codice_17 در ابتدای آن به یک شیء از نوع codice_18 تبدیل کرد (برای مثال: codice_19 یا codice_20). این قابلیت امکان افزودن چنین مقادیری را به مجموعه‌های استانداردی مانند codice_21 فراهم می‌سازد. در زبان Haskell، تقریباً هیچ مفهومی
می‌سازد. در زبان Haskell، تقریباً هیچ مفهومی تحت عنوان «نوع ارجاعی» (reference type) وجود ندارد؛ با این حال، از اصطلاح «باکس‌شده» (boxed) برای اشاره به نمایش یکنواختِ «اشاره‌گر به ساختار union دارای برچسب» در زمان اجرا استفاده می‌شود. شیء باکس‌شده همواره نسخه‌ای کپی از مقدار اولیه است و معمولاً این شیء تغییرناپذیر (immutable) می‌باشد. بازگشایی (unboxing) نیز نسخه‌ای کپی از مقدار ذخیره‌شده را بازمی‌گرداند. تکرار عملیات بسته‌بندی و بازگشایی می‌تواند تأثیر منفی چشم‌گیری بر عملکرد داشته باشد؛ چراکه بسته‌بندی
چشم‌گیری بر عملکرد داشته باشد؛ چراکه بسته‌بندی به‌صورت پویا اشیای جدیدی ایجاد می‌کند و بازگشایی، در صورتی که مقدار باکس‌شده دیگر استفاده نشود، باعث می‌شود آن اشیا برای بازیافت حافظه (garbage collection) در دسترس قرار گیرند. با این حال، بازیاب‌های حافظهٔ مدرن، مانند بازیاب پیش‌فرض Java HotSpot، می‌توانند اشیای کوتاه‌عمر را با کارایی بیشتری مدیریت کنند. بنابراین، در صورتی که اشیای باکس‌شده عمر کوتاهی داشته باشند، تأثیر آن‌ها بر عملکرد ممکن است چندان محسوس نباشد. در برخی زبان‌های برنامه‌نویسی، میان نوع‌های
در برخی زبان‌های برنامه‌نویسی، میان نوع‌های ابتداییِ بدون بسته‌بندی (unboxed primitives) و ارجاع به اشیای بسته‌بندی‌شدهٔ تغییری‌ناپذیر (immutable boxed objects)، برابری مستقیمی وجود دارد. در واقع، این امکان وجود دارد که تمامی نوع‌های ابتداییِ به‌کاررفته در یک برنامه با نوع‌های شیء بسته‌بندی‌شده جایگزین شوند. در حالی‌که انتساب از یک نوع ابتدایی به نوع ابتدایی دیگر، مقدار را کپی می‌کند، انتساب از یک ارجاع به شیء بسته‌بندی‌شده به ارجاع دیگر، تنها مقدار ارجاع را منتقل می‌کند؛ به‌گونه‌ای که هر دو ارجاع به یک
را منتقل می‌کند؛ به‌گونه‌ای که هر دو ارجاع به یک شیء یکسان اشاره می‌کنند. با این حال، این مسئله مشکلی ایجاد نمی‌کند، زیرا این اشیاء تغییری‌ناپذیر هستند، و از نظر معنایی تفاوتی میان دو ارجاع به یک شیء یا ارجاع به دو شیء جداگانه با مقدار برابر وجود ندارد مگر آن‌که برابری فیزیکی (physical equality) مورد نظر باشد. برای تمام عملیات به‌جز انتساب، مانند عملیات ریاضی، مقایسه‌ای و منطقی، می‌توان ابتدا مقدار بسته‌بندی‌شده را بازگشایی کرد (unbox)، عملیات را انجام داد، و در صورت نیاز، نتیجه را مجدداً بسته‌بندی نمود
و در صورت نیاز، نتیجه را مجدداً بسته‌بندی نمود (re-box). بنابراین، از نظر نظری، این امکان وجود دارد که نوع‌های ابتدایی به‌طور مستقیم ذخیره نشوند بسته‌بندی خودکار. اصطلاح «بسته‌بندی خودکار» (Autoboxing) به فرایندی اطلاق می‌شود که طی آن یک نوع ارجاعی (reference type) تنها از طریق تبدیل نوع (چه به‌صورت ضمنی و چه به‌صورت صریح) از یک نوع مقداری (value type) به‌دست می‌آید. در این حالت، کامپایلر به‌طور خودکار کدی را اضافه می‌کند که شیء مربوطه را ایجاد می‌نماید. به‌عنوان مثال، در نسخه‌های پیش از J2SE 5.0 از زبان
مثال، در نسخه‌های پیش از J2SE 5.0 از زبان جاوا، قطعه‌کد زیر قابل کامپایل نبود: Integer i = new Integer(9); Integer i = 9; // خطا در نسخه‌های پیش از 5.0! کامپایلرهای نسخه‌های پیش از 5.0 خط آخر را نمی‌پذیرفتند. codice_5 یک شیء ارجاعی (reference object) است و در ظاهر تفاوتی با نوع‌هایی مانند codice_23، codice_2 و غیره ندارد. برای تبدیل یک مقدار codice_4 به یک شیء codice_5، برنامه‌نویس مجبور بود شیء codice_5 را به‌صورت دستی ایجاد کند. اما از نسخهٔ J2SE 5.0 به بعد، کامپایلر این خط را می‌پذیرد و به‌طور خودکار آن
کامپایلر این خط را می‌پذیرد و به‌طور خودکار آن را طوری بازنویسی می‌کند که شیئی از نوع codice_5 برای ذخیرهٔ مقدار ۹ ایجاد شود. این بدان معناست که از نسخهٔ J2SE 5.0 به بعد، نوشتن عبارتی مانند codice_29 ــ در حالی که codice_30 و codice_31 خودشان از نوع codice_5 باشند ــ قابل کامپایل است. در این حالت، codice_30 و codice_31 به‌صورت خودکار «بازگشایی» می‌شوند (unboxed)، مقادیر عددی آن‌ها با هم جمع می‌شود، و نتیجه به‌طور خودکار دوباره «بسته‌بندی» شده (autoboxed) و در متغیر codice_35 به‌صورت یک شیء جدید codice_5
و در متغیر codice_35 به‌صورت یک شیء جدید codice_5 ذخیره می‌شود. با این حال، نمی‌توان از عملگرهای مقایسه‌ای به همین صورت استفاده کرد؛ زیرا این عملگرها برای نوع‌های ارجاعی تعریف شده‌اند و تنها برابریِ ارجاع‌ها (references) را بررسی می‌کنند، نه مقدار درون آن‌ها را. برای مقایسهٔ مقدار در نوع‌های بسته‌بندی‌شده، همچنان باید آن‌ها را به‌صورت دستی بازگشایی کرد و مقادیر ابتدایی را مقایسه نمود، یا از متد codice_37 استفاده کرد. مثال دیگر: در نسخهٔ J2SE 5.0، برنامه‌نویس می‌تواند با مجموعه‌هایی مانند codice_1 طوری
می‌تواند با مجموعه‌هایی مانند codice_1 طوری رفتار کند که گویی شامل مقادیر codice_4 هستند، نه اشیای codice_5. این موضوع با آنچه پیش‌تر گفته شد تناقضی ندارد؛ زیرا مجموعه همچنان تنها شامل ارجاع‌هایی به اشیای پویا است و نمی‌تواند نوع‌های ابتدایی را مستقیماً در خود نگه دارد. در واقع، نمی‌توان از codice_41 استفاده کرد، بلکه باید از codice_15 بهره برد. با این حال، کامپایلر به‌طور خودکار کد را به‌گونه‌ای بازنویسی می‌کند که لیست «بی‌سروصدا» اشیای بسته‌بندی‌شده را دریافت کند، در حالی که در کد منبع تنها به مقادیر
دریافت کند، در حالی که در کد منبع تنها به مقادیر ابتدایی اشاره شده است. برای مثال، برنامه‌نویس می‌تواند بنویسد codice_43 و تصور کند که مقدار ۳ از نوع codice_4 به لیست افزوده شده‌ است؛ اما در عمل، کامپایلر این خط را به شکل زیر بازنویسی می‌کند: codice_45. بازگشایی خودکار. در حالت «بازگشایی خودکار» (automatic unboxing)، کامپایلر به‌طور خودکار کدی اضافه می‌کند که مقدار را از شیء بسته‌بندی‌شده استخراج می‌کند؛ این کار ممکن است با فراخوانی یک متد روی آن شیء یا به روش‌های دیگر انجام شود. برای نمونه، در نسخه‌های
روش‌های دیگر انجام شود. برای نمونه، در نسخه‌های پیش از J2SE 5.0 از زبان جاوا، قطعه‌کد زیر قابل کامپایل نبود: Integer k = new Integer(4); int l = k.intValue(); // همیشه مجاز است int m = k; // در گذشته خطا بود، اما اکنون مجاز است زبان #C از «بازگشایی خودکار» (automatic unboxing) به همان شکلی که در زبان جاوا پشتیبانی می‌شود، پشتیبانی نمی‌کند؛ زیرا در #C مجموعه‌ای مجزا از نوع‌های ابتدایی (primitive types) و نوع‌های شیء (object types) وجود ندارد. تمامی نوع‌هایی که در جاوا به‌صورت جداگانه به‌عنوان نوع ابتدایی و
که در جاوا به‌صورت جداگانه به‌عنوان نوع ابتدایی و نوع شیء تعریف شده‌اند، در #C توسط کامپایلر به‌صورت خودکار به یکی از دو شکلِ «نوع مقداری» (value type) یا «نوع ارجاعی» (reference type) پیاده‌سازی می‌شوند. در هر دو زبان، «بسته‌بندی خودکار» به‌طور پیش‌فرض عملیات «پایین‌ریزی نوع» (downcast) را انجام نمی‌دهد؛ به‌عبارت دیگر، کد زیر قابل کامپایل نخواهد بود: object o = i; // بسته‌بندی(boxing) int j = o; // بازگشایی(boxing) - خطا! Console.WriteLine(j); // این خط اجرا نمی‌شود؛ نویسنده احتمالاً انتظار داشت خروجی
اجرا نمی‌شود؛ نویسنده احتمالاً انتظار داشت خروجی "42" باشدجاوا:int i = 42; object o = i; // بسته‌بندی(boxing) int j = o; // بازگشایی(boxing) - خطا! System.out.println(j); // این خط اجرا نمی‌شود؛ نویسنده احتمالاً انتظار داشت خروجی "42" باشد بسته‌بندی در زبان Rust:. در زبان Rust، ساختاری به نام codice_46 وجود دارد: let number = Box::new(42); اگر قرار باشد مقدار به یک نخ (thread) دیگر منتقل شود، باید از ساختار codice_47 استفاده شود. کمک‌کننده‌های نوع (Type Helpers):. در زبان Modern Object Pascal، روشی دیگر
در زبان Modern Object Pascal، روشی دیگر برای انجام عملیات بر روی نوع‌های ساده وجود دارد که شباهت زیادی به باکسینگ (boxing) دارد و با عنوان «کمک‌کننده‌های نوع» ("type helpers") در FreePascal یا «کمک‌کننده‌های رکورد» ("record helpers") در Delphi و FreePascal (در حالت Delphi) شناخته می‌شود. گویش‌های اشاره‌شده، همگی از خانوادهٔ زبان‌های Object Pascal هستند که به کد بومی (native) کامپایل می‌شوند و از این رو برخی از قابلیت‌هایی را که در زبان‌هایی مانند #C و Java وجود دارد، پشتیبانی نمی‌کنند. از جملهٔ این
و Java وجود دارد، پشتیبانی نمی‌کنند. از جملهٔ این قابلیت‌ها می‌توان به «استنباط نوع در زمان اجرا» (runtime type inference) برای متغیرهایی با نوع ایستا (strongly typed) اشاره کرد. uses sysutils; // این واحد شامل کمک‌کننده‌هایی برای نوع‌های ساده است var x:integer=100; s:string; begin s:= x.ToString; writeln(s); end.
زوییا چائوشسکو (; ۲۸ فوریه ۱۹۴۹ – ۲۰ نوامبر ۲۰۰۶) ریاضی‌دان رومانیایی و دختر رهبر کمونیست نیکلای چائوشسکو و همسرش، النا چائوشسکو بود. او همچنین به عنوان «توفاراشا زوییا» (رفیق زوییا) شناخته می‌شد. زندگی‌نامه. زوییا چائوشسکو تحصیلات خود را در دبیرستان شماره ۲۴ (که اکنون ) در بخارست گذراند و در سال ۱۹۶۶ فارغ‌التحصیل شد. سپس تحصیلات خود را در دانشکده ریاضیات دانشگاه بخارست ادامه داد. او در سال ۱۹۷۷ موفق به دریافت پی‌اچ‌دی خود شد و پایان‌نامه‌اش با عنوان "On Intertwining Dilations" تحت نظر سیپریان فویاس نوشته
Dilations" تحت نظر سیپریان فویاس نوشته شد. چائوشسکو از سال ۱۹۷۴ به عنوان پژوهشگر در مؤسسه ریاضیات آکادمی رومانی در بخارست مشغول به کار شد. زمینه تخصصی او آنالیز تابعی بود. گفته می‌شود که والدین او از انتخاب دخترشان برای تحقیق در ریاضیات ناراضی بودند، بنابراین در سال ۱۹۷۵ مؤسسه تعطیل شد. او به کار در موسسه آفرینش های علمی و فنی (INCREST) ادامه داد و در آنجا دپارتمان جدیدی در زمینه ریاضیات تأسیس و رهبری کرد. در سال ۱۹۷۶، چائوشسکو جایزه سیمئون استویلو را برای دستاوردهای برجسته خود در علوم ریاضی دریافت کرد. او
برجسته خود در علوم ریاضی دریافت کرد. او در سال ۱۹۸۰ با میرچا اوپریان، مهندس و استاد دانشگاه پلی‌تکنیک بخارست ازدواج کرد. در دوران انقلاب رومانی، در ۲۴ دسامبر ۱۹۸۹، او به اتهام «تضعیف اقتصاد رومانی» دستگیر شد و هشت ماه بعد در ۱۸ اوت ۱۹۹۰ آزاد شد. پس از آزادی، او تلاش کرد تا به شغل سابق خود در موسسه آفرینش های علمی و فنی بازگردد، اما موفق نشد و نهایتاً تصمیم به بازنشستگی گرفت. پس از انقلاب، برخی از روزنامه‌ها گزارش دادند که او زندگی پرهیجانی داشته و معشوق‌های زیادی داشته و اغلب مست بوده است. پس از اعدام
زیادی داشته و اغلب مست بوده است. پس از اعدام والدینش، دولت جدید خانه‌ای که او و همسرش در آن زندگی می‌کردند را مصادره کرد (این خانه به عنوان مدرکی برای ثروت دزدیده شده فرضی استفاده شد)، بنابراین او و همسرش مجبور شدند با دوستان و بستگان خود زندگی کنند. او تلاش کرد به موسسه آفرینش های علمی و فنی بازگردد (از جایی که اخراج شده بود)، اما اجازه داده نشد. زوییا از مؤسسه شکایت کرد، اما شکایت تکمیل نشد؛ در نهایت تصمیم گرفت دیگر مبارزه نکرده و بازنشسته شود. پس از انقلاب که والدینش را برانداخت، زوییا گزارش داد که در
که والدینش را برانداخت، زوییا گزارش داد که در زمان حکومت والدینش، مادرش از سکوریتاته خواسته بود که مراقب فرزندان چائوشسکو باشند، شاید او این کار را از روی «احساس محبت» انجام داده بود. سکوریتاته «نمی‌توانست به فرزندان آسیب برساند» همان‌طور که او گفته بود، اما اطلاعاتی که آن‌ها فراهم می‌کردند باعث مشکلات زیادی برای فرزندان شد. او همچنین اشاره کرد که قدرت «اثر تخریبی» روی پدرش داشته و او «حس قضاوت خود را از دست داده بود». زوییا چائوشسکو اعتقاد داشت که والدینش در گورستان گنچا دفن نشده‌اند؛ او تلاش کرد تا اجساد
گورستان گنچا دفن نشده‌اند؛ او تلاش کرد تا اجساد آن‌ها را کشف کند، اما درخواست او توسط دادگاه نظامی رد شد. اجساد در سال ۲۰۱۰ برای شناسایی حفاری شدند و تأیید شد که آن‌ها والدینش بوده‌اند، پس از مرگ او. زوییا سیگار پشت سیگار کشید. او در سال ۲۰۰۶ به دلیل سرطان ریه در سن ۵۷ سالگی درگذشت و جسد او در کرماتوریوم سِنوشا سوزانده شد.
اکاترینا تئودرویو (؛ نسخه رسمی کاتالینا تودرویو؛ ۱۴ ژانویه ۱۸۹۴ – ۳ سپتامبر ۱۹۱۷) یک زن رومانیایی بود که در جبهه جنگ جهانی اول مبارزه کرد و جان باخت و به عنوان یک قهرمان در رومانی شناخته می‌شود. وی که عضو اسکات‌های رومانیایی بود، ابتدا به عنوان پرستار فعالیت می‌کرد، اما پس از آن تصمیم گرفت به عنوان یک سرباز خط مقدم خدمت کند. این تصمیم با توجه به میهن‌پرستی مجروحان و مرگ برادرش نیکولائه، درجه‌دار ارتش نیروی زمینی رومانی، برای او انگیزه شد. این یک تصمیم نادر برای یک زن در آن دوران بود و به همین دلیل او به‌طور
یک زن در آن دوران بود و به همین دلیل او به‌طور نسبی به جبهه فرستاده شد. با این حال، با حمایت خانواده سلطنتی رومانی، او قادر شد در ارتش خدمت کند و در نهایت به نمادی تبدیل شد. زندگی اولیه. تئودرویو در روستای وادنی (اکنون بخشی از ترگو ژی) در منطقه تاریخی اولتنیا به دنیا آمد و در خانواده الِنا و واسیله تودرویو که هر دو کشاورز بودند، بزرگ شد. اکتارینا پنج برادر (نیکولائه، افتی‌میه، آندری، ایون، واسیله) و دو خواهر (الیزابتا و سابینا) داشت. پس از تحصیل به مدت ۴ سال در وادنی و ترگو ژی در مدرسه ابتدایی
به مدت ۴ سال در وادنی و ترگو ژی در مدرسه ابتدایی رومانیایی-آلمانی، به مدرسه دخترانه در بخارست رفت و در آنجا به عضویت نخستین گروه اسکات‌های دخترانه رومانی درآمد. پس از بازگشت به خانه، او در یک گروه اسکات دیگر فعالیت کرد. پیش از آنکه برای دریافت مدرک تدریس آماده شود، پادشاهی رومانی در اوت ۱۹۱۶ وارد جنگ جهانی اول شد و در کنار متفقین جنگ جهانی اول قرار گرفت. حرفه نظامی. او که ابتدا به عنوان پرستار فعالیت می‌کرد، در ۲۷ اکتبر ۱۹۱۶ به همراه غیرنظامیان و سربازان ذخیره برای دفع حمله یک شرکت باواریایی از ارتش نهم
ذخیره برای دفع حمله یک شرکت باواریایی از ارتش نهم آلمان در پل جیو، در مقابل ترگو ژی، به مبارزه پرداخت. تحت تأثیر شجاعت او، خانواده سلطنتی او را در ۶ نوامبر به بخارست دعوت کردند. در ۱۳ نوامبر ، او به جبهه رفت تا برادرش نیکولائه را که درجه‌دار در گردان ۱۸ پیاده‌نظام (گورج) بود، ببیند. مدتی پس از آن، در ۱۴ نوامبر ، برادرش در اثر شلیک گلوله توپ در هنگام مبارزه نزدیک به پورچنی (امروزه گورناچل، شکلا، گورج) کشته شد. او که قصد داشت از مرگ برادرش انتقام بگیرد، از سرهنگ اوبوگنو خواست تا اجازه دهد به عنوان داوطلب به
اوبوگنو خواست تا اجازه دهد به عنوان داوطلب به گردان ۱۸ پیاده‌نظام بپیوندد. به زودی او مهارت‌های نظامی خود را نشان داد و با استفاده از یک رایس دی‌گور به ارتش دشمن اجازه نداد که واحدش محاصره شده را اسیر کند. پس از اعلام تصمیم گردان برای تسلیم به زبان آلمانی، تئودرویو شروع به شلیک کرد و تعدادی از آلمانی‌ها را کشت و به بیشتر افراد گردان اجازه فرار داد. او بعدها در نبرد بر فراز سیکلن-پشته‌نا در شب اسیر شد اما موفق شد با زخمی شدن اندک، از دست سرباز آلمانی که او را نگهبانی می‌کرد، فرار کند. آلمانی‌ها در تاریکی به
نگهبانی می‌کرد، فرار کند. آلمانی‌ها در تاریکی به رزمندگان رومانیایی شلیک کردند و تئودرویو در پای راستش زخمی شد. با این حال، او این موضوع را نادیده گرفت و همان شب به گردانش برگشت. او حداقل دو آلمانی را در حین فرار خود کشت. در ، تئودرویو در درگیری‌های نزدیک به بارباتشتی و تان‌ترنی مشارکت داشت. در همان روز، آلمانی‌ها به شهر فیلیش رسیدند. او در نبرد نزدیک فیلیش زخمی شد و دو پایش در اثر گلوله‌های هاون مجروح شد، سپس به کرایووا، بعد به بخارست و در نهایت به بیمارستان نظامی شاه فردیناند در یاش منتقل شد. او در مدت