payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به معنای واقعی کلمه به معنای «مالیات بر خون» است. با استفاده نابخردانه از این عبارت، شایعاتی وحشت‌آور در سراسر روستا پخش شد مبنی بر اینکه مأموران دولتی می‌آیند تا به معنای واقعی کلمه خون بگیرند. شایعه گرفتن خون از دهقانان و فروش آن به خارجی‌هایی که از آن برای تهیه دارو استفاده می‌کنند، به خشم مردم بیشتر دامن داد. از آنجایی که میجی ژاپن یک دموکراسی نبود و الیگارشی میجی همه تصمیمات را بدون مشورت با عموم مردم اتخاذ می‌کرد، کشاورزان خشمگین و سامورایی‌های پایین‌رده روستایی احساس می‌کردند که راهی جز اعتراض
روستایی احساس می‌کردند که راهی جز اعتراض خشونت‌آمیز برای ابراز نارضایتی‌های خود ندارند. شورش. قیام‌ها در مارس ۱۸۷۳ آغاز شد و به سرعت در مجموع حداقل ۱۰ استان گسترش یافت. آشوبگران در استان‌های کیوتو، اوکایاما، فوکوئی، میه، توتوری، هیروشیما، شیمانه، کاگاوا، اهیمه، و کوچی نمادها و عوامل اصلاحات میجی که شیوه زندگی قبلی آنها را مختل می‌کرد: ادارات و مقام‌های دولتی محلی، مراکز تازه تأسیس مدارس و ایستگاه‌های پلیس، معابد بودایی که به عنوان مأموران دولتی خدمت می‌کردند، و طردشدگان تازه رها شده را هدف قرار دادند. به
و طردشدگان تازه رها شده را هدف قرار دادند. به عنوان مثال در اواخر ماه مه ۱۸۷۳، بیش از ۳۰۰۰۰ نفر در استان اوکایاما شورش کردند و ۴۶ مدرسه ابتدایی دولتی را ویران کردند. و بیش از ۳۰۰ خانه متعلق بوراکومین‌های تازه آزاد شده . مردم خود را با نیزه‌ها، تفنگ‌ها و شمشیرهای بامبو مسلح کردند، آنها به مقام‌های دولتی و طردشدگان سابق حمله کردند که ده‌ها نفر را زخمی و ۲۴ نفر را کشتند. از ۲۴ نفری که در خشونت در اوکایاما به قتل رسیدند، ۱۸ نفر اخیراً رانده شده سابق بودند. به‌طور مشابه، در استان کاگاوا، ارتشی متشکل از 20000
مشابه، در استان کاگاوا، ارتشی متشکل از 20000 دهقانان خشمگین با چوب‌های بامبو و کوبیدن طبل، حمله کردند و ۳۴ اداره دولتی، ۵ معبد بودایی و خانه ۳۰ نفر از مقام‌های دولتی را به آتش کشیدند. علاوه بر این، ۷ ایستگاه پلیس و در مجموع ۴۸ مدرسه دولتی را تخریب کردند. آشوبگران علاوه بر خشونت آشکار، طوماری‌هایی را نیز به مقامات محلی ارائه کردند و خواسته‌های خود را بیان کردند. خواسته‌های رایج شامل لغو فرمان سربازی اجباری، لغو مدارس دولتی، لغو ممنوعیت مدل موی سنتی و کنار گذاشتن تقویم شمسی که به تازگی وضع شده بود و جایگزین
تقویم شمسی که به تازگی وضع شده بود و جایگزین تقویم سنتی قمری شده بود. سرکوب. دولت میجی بی‌رحمانه شورش‌های مالیات خون را سرکوب کرد، بدون اینکه به هیچ‌یک از خواسته‌های آشوبگران تسلیم شود، دولت رویکرد «شلیک به قصد کشتن» آشوبگران را در پیش گرفت . هنگامی که نیروهای پلیس محلی نتوانستند خشونت را مهار کنند، دولت گروه‌هایی از مزدوران سامورایی را برای بازگرداندن نظم استخدام کرد. در مجموع بیش از ۶۰۰۰۰ نفر از جمله بیش از ۲۹۰۰۰ نفر تنها در استان اوکایاما دستگیر شدند. با این حال، تنها ۱۵ آشوبگر که به عنوان سرکردگان این
این حال، تنها ۱۵ آشوبگر که به عنوان سرکردگان این گروه شناخته شده بودند، به اعدام محکوم و در عمل اعدام شدند، , و هزاران نفر دیگر از شورش‌گران احکام کمتری دریافت کردند یا بدون اتهام آزاد شدند. منابع. کتاب‌ها مقاله‌های مجله‌ها
پَمِلا باندی (به انگلیسی: Pamela Bondi ؛ زاده ۱۷ نوامبر ۱۹۶۵) وکیل، لابی گر و سیاستمدار آمریکایی است که از سال ۲۰۲۵ به عنوان هشتاد و‌ هفتمین دادستان کل ایالات متحده آمریکا خدمت می‌کند. او که یک جمهوری‌خواه است، از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۹ به عنوان سی و هفتمین دادستان کل فلوریدا فعالیت کرد و اولین زنی بود که به این منصب انتخاب شده بود. در سال ۲۰۲۰، باندی یکی از وکلای مدافع دیرینه رئیس‌جمهور دونالد ترامپ در جریان اولین محاکمه استیضاح او بود. تا سال ۲۰۲۴ او بازوی حقوقی مؤسسه سیاست اول آمریکا که همسو با ترامپ است را
مؤسسه سیاست اول آمریکا که همسو با ترامپ است را رهبری می‌کرد. در ۲۱ نوامبر ۲۰۲۴، ترامپ اعلام کرد که او برای دادستانی کل ایالات متحده نامزد خواهد شد. زندگی. پملا جو باندی، معروف به «پم باندی»، در ۱۷ نوامبر ۱۹۶۵ در تمپل تریس، در ایالت فلوریدا، از والدینی آمریکایی ایتالیایی‌تبار خود متولد شد. پدر باندی عضو شورای شهر تمپل تریس بود و همچنین، مدتی به عنوان شهردار تمپل تریس فعالیت می‌کرد. او تحصیلات دبیرستان خود را در مدرسه «سی لئون کینگ» منطقه تامپا به پایان رساند. او سپس در دانشگاه فلوریدا تحصیل کرد و در سال
او سپس در دانشگاه فلوریدا تحصیل کرد و در سال ۱۹۸۷ مدرک لیسانس خود را در رشته حقوق کیفری دریافت کرد. او تحصیلات خود را در رشته حقوق در سال ۱۹۹۰ به پایان رساند و یک سال بعد، در آزمون وکالت ایالت فلوریدا شرکت کرد و توانست به عنوان وکیل و حقوقدان مشغول به کار شود. مسئولیت‌ها. پم باندی در طول فعالیتش مسئولیت‌های مختلفی داشته که مهم‌ترین آنها به شرح زیر است: پم کار خود را به عنوان دادستان در شهرستان هیلزبورو، در فلوریدا آغاز کرد و سپس به عنوان دستیار وکیل ایالتی خدمت نمود. او پس از پیروزی در انتخابات عمومی
خدمت نمود. او پس از پیروزی در انتخابات عمومی جمهوری خواهان، از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۹، سمت دادستانی کل ایالت فلوریدا را بر عهده گرفت و تبدیل به اولین زنی شد که در تاریخ این ایالت، به این مقام رسیده است. باندی پرونده‌های بزرگی را در دادگاه‌های فلوریدا به سرانجام رساند. مهم‌ترین اقدام او مقابله جدی با باراک اوباما، رئیس‌جمهور دموکرات آمریکا بود. باندی تلاش کرد جلوی اجرای قانون مراقبت‌های بهداشتی که توسط باراک اوباما، رئیس‌جمهور وقت ایالات متحده در سال ۲۰۱۲ تصویب شده بود، بگیرد. او همچنین تلاش زیادی برای مبارزه با
بود، بگیرد. او همچنین تلاش زیادی برای مبارزه با بحران مواد مخدر در فلوریدا کرد و بسیاری از کارتل‌های پخش مواد مخدر را در مناطق مختلف ایالت جمع کرد. باندی همچنین، از ممنوعیت قانون اساسی ایالت فلوریدا در مورد ازدواج همجنس‌گرایان دفاع کرد و برای تشدید قوانین مبارزه با قاچاق انسان تلاش نمود.
پیا وِلسی (به ؛ – ) که با نامِ هنریِ اِلپیدیا سوربو (به ) شناخته می‌شد، بازیگر و خواننده اهل ایتالیا بود. از جمله فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها، نقش داشته است، می‌توان به "خوشبختی فرارسیده است"، "پدر ماتئو"، "بال‌های زندگی"، "پلیس زن"، "مشکل پردردسر"، "چرخ‌وفلک ناپل"، "روسینی! روسینی!" و "خواهر امانوئل" اشاره کرد. او در ۳۱ مارس ۲۰۲۴، صد ساله شد. درگذشت. ولسی در ۴ سپتامبر ۲۰۲۵، در سن ۱۰۱ سالگی درگذشت.
شاهدخت بدفورد () یک فیلم صامت ایتالیایی به کارگردانی روبرتو روبرتی و بیچه والریان است که در سال ۱۹۱۴ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می‌توان به کلاودیا زامبوتا و بیچه والریان اشاره کرد.
کلاودیا زامبوتا (؛ زادهٔ ۲۳ مارس ۱۸۸۵ - تاریخ درگذشت: نامعلوم) بازیگر فیلم‌های صامت اهل ایتالیا است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "شاهدخت بدفورد" اشاره نمود.
شادی رضایی (زادهٔ ۲۵ اردیبهشت ۱۳۷۰) مربی فوتبال و بازیکن پیشین فوتبال اهل ایران است. او همچنین به‌عنوان سرمربی باشگاه فوتبال زنان پرسپولیس در لیگ برتر زنان ایران توانست این تیم را به لیگ برتر بیاورد و جای خود را به مریم آزمون داد. دستاوردهای او به‌عنوان سرمربی شامل یک قهرمانی در لیگ دسته دوم فوتبال زنان ایران و دو قهرمانی در لیگ دسته یک فوتبال زنان ایران می‌شود. او نخستین سرمربی تاریخ پرسپولیس پس از انقلاب ۱۳۵۷ بوده است. زندگی شخصی و دوران نخستین. شادی (مینا) رضایی زادهٔ ۲۵ اردیبهشت ۱۳۷۰ است. او همواره در
رضایی زادهٔ ۲۵ اردیبهشت ۱۳۷۰ است. او همواره در فوتبال و فوتسال زنان ایران کار کرده است و خود، بنیانگذار یک آموزشگاه فوتبال دختران به نام تیکا در تهران نیز است. او در خانواده‌ای ورزشی رشد کرد و از کودکی به فوتبال دلبستگی داشته است. او افزون بر کارهای حرفه‌ای ورزشی، دارای مدرک کارشناسی ارشد در رشته فیزیولوژی ورزشی است. شادی رضایی دربارهٔ پیشینه کاری خود، در گفت‌وگویی در ۲۰۲۴ با وبگاه پرسپولیس گفت: «سال ۱۳۹۰ هنگامی که ۲۰ سال داشتم، نخستین مدرک مربیگری را گرفتم. از همان زمان، کار مربی‌گری را شروع کردم و
گرفتم. از همان زمان، کار مربی‌گری را شروع کردم و بازیکن-مربی بودم. فعالیت به عنوان بازیکن را البته به خاطر تحصیلات، زود رها کردم». او همچنین دارای مدرک A آسیا نیز است. او سرمربی باشگاه پیکان تهران نیز بوده است و مقام سوم لیگ دسته یک کشور را در فصل ۱۴۰۱ به دست آورده است. برای زمان کوتاهی نیز سرمربی آوا تهران در لیگ برتر بوده است. دوران مربیگری. پرسپولیس. در فصل ۰۴–۱۴۰۳، تیم فوتبال زنان پرسپولیس برای نخستین‌بار پس از انقلاب، راه‌اندازی شد. باشگاه پرسپولیس شادی رضایی را برای سرمربیگری تیم، برگزید تا او نخستین
رضایی را برای سرمربیگری تیم، برگزید تا او نخستین سرمربی پرسپولیس پس از انقلاب شود. دستاوردها و افتخارها. سرمربی. شاهین پارس تیکا تهران پرسپولیس
باشگاه فوتبال فروتا کانکررز یک باشگاه فوتبال گویانی در جرج‌تاون است. این باشگاه در لیگ الیت گویان شرکت می‌کند. آنها قهرمان لیگ در ۰۱–۲۰۰۰، ۱۸–۲۰۱۷ و ۲۰۱۹ بودند. نام این باشگاه به خاطر حامی مالی آنها، شرکت نوشیدنی فروتا است. آنها یکی از اعضای افتتاحیه لیگ الیت در فصل ۱۶–۲۰۱۵ بودند.
باشگاه فوتبال روفرز یونایتد یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای اهل سنت لوسیا مستقر در کاستریس است که در دسته اول سنت لوسیا رقابت می‌کند.
باشگاه ورزشی ارتش ملی، معروف به اس‌ان‌ال، باشگاه فوتبال سورینامی است که در حال حاضر در دسته دوم سورینام بازی می‌کند. آنها بازی‌های خانگی خود را در پاراماریبو در ورزشگاه دکتر فرانکلین اسد انجام می‌دهند.
باشگاه فوتبال گاردن هاتسپرز یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای سنت کیتس و نویس از باستر است. آنها در لیگ برتر سنت کیتس و نویس بازی می‌کنند.
باشگاه فوتبال رولادو گونیو یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای است که در جزیره گوناو، هائیتی واقع شده است. این تیم در سال ۲۰۱۴ به دسته برتر فوتبال در هائیتی صعود کرد.
حادثه شیبویا ، یک رویارویی خشونت‌آمیز بود که در بین گروه‌های رقیب در نزدیکی ایستگاه شیبویا در توکیو، ژاپن رخ داد. سال‌های پس از جنگ جهانی دوم، ژاپن به عنوان کشوری شکست‌خورده دیده می‌شد و مردم ژاپن مجبور بودند در بسیاری از جنبه‌های زندگی روزمره بداهه‌پردازی کنند. در هرج و مرج بهبود پس از جنگ، بازار سیاههای بزرگ و بسیار پرسود در سراسر ژاپن گشوده شد. باندهای مختلف برای کنترل این بازارها می‌جنگیدند. همچنین بسیاری از سانگوکوجین غیرژاپنی در ژاپن پس از جنگ وجود داشتند. این سانگوکوجین‌ها یا «افراد کشور ثالث» تابعان
این سانگوکوجین‌ها یا «افراد کشور ثالث» تابعان سابق امپراتوری ژاپن بودند که تابعیت آنها سپس به کشورهای دیگری مانند چین و کره (کشور) منتقل شد. حادثه شیبویا شامل شهروندان سابق ژاپنی، اهل تایوان تحت حاکمیت ژاپن بودند که علیه باندهای بومی ژاپنی یاکوزا می‌جنگیدند. پس از مبارزه، کومینتانگ برای دفاع از تایوانی‌ها پیش قدم شد. پس زمینه. ژاپن پس از جنگ. حملات هوایی میلیون‌ها نفر را در مراکز شهری آواره کرده بود و مسئله کمبود مواد غذایی که به دلیل برداشت‌های بد و تقاضای جنگ ایجاد شد، با توقف واردات مواد غذایی از کره،
جنگ ایجاد شد، با توقف واردات مواد غذایی از کره، تایوان و چین بدتر شد. بازگرداندن ژاپنی‌های مقیم سایر نقاط آسیا تنها مشکلات ژاپن را تشدید کرد زیرا این افراد آواره فشار بیشتری بر منابع کمیاب وارد کردند. بیش از ۵٫۱ میلیون ژاپنی طی پانزده ماه پس از ۱ اکتبر ۱۹۴۵ به ژاپن بازگشتند. مشکلات عمده خستگی عمیق، پایین آمدن روحیه و ناامیدی آنقدر گسترده بود که به آن «وضعیت کیوداتسو» به معنی «بی‌حسی‌ذهن» یا «حالت رخوت» . تورم بیداد می‌کرد و بسیاری از مردم حتی برای خرید اساسی‌ترین کالاها به بازار سیاه روی می‌آوردند.
اساسی‌ترین کالاها به بازار سیاه روی می‌آوردند. بازارهای سیاه. بازارهای سیاه جزو اولین نهادهای اقتصادی بودند که پس از شکست ژاپن به وجود آمدند. مردمی که به غذا و مایحتاج اولیه ناامید بودند به بازار سیاه با قیمت‌های متورم آن روی آوردند زیرا خطوط رسمی عرضه و فروشگاه‌ها یا از بین رفته بود یا چیزی برای فروش نداشتند. چهار روز پس از تسلیم ژاپن در ۱۴ اوت ۱۹۴۵، باند اوزو یک آگهی را در روزنامه‌ها گذاشت و از صاحبان کارخانه‌ها که تا آن زمان فقط به ارتش می‌فروختند، خواست به مقر باند بیایند و دربارهٔ توزیع محصولات خود
به مقر باند بیایند و دربارهٔ توزیع محصولات خود وارد گفتگو شوند. در محل شینجوکو در توکیو، گروه اوزو بازار بزرگی را در نزدیکی ایستگاه ایجاد کردند و تا تابلوی عظیمی با ۱۱۷ لامپ صد واتی داشت که موقعیت آن را تبلیغ می‌کرد. آنقدر روشن بود که از چندین مایل دورتر دیده می‌شد. سود بسیار زیاد بود و فروشندگان - که به «بادام زمینی» معروف بودند - روزانه ۵۰ ین درآمد داشتند. (در مقایسه، معلمان حقوق ماهیانه ۳۰۰ ین دریافت می‌کردند). باندهای دیگر نیز از این روند پیروی کردند و بازارهای روباز در سراسر ژاپن به وجود آمدند. حدود
بازارهای روباز در سراسر ژاپن به وجود آمدند. حدود ۳۰ درصد از کسانی که در بازارها کار می‌کردند «افراد کشور ثالث» بودند. افراد کشور ثالث. پس از تسلیم امپراتوری ژاپن، سرزمین‌هایی که (اغلب برای چندین دهه) تحت کنترل داشت، از هم پاشیده شد تا کشورهای جدیدی مانند کره شمالی و کره جنوبی، یا ژاپن اشغال شده توسط نیروهای متفقین تشکیل شود. در پاسخ، دولت ژاپن مردمان این مکان‌ها را خارجی می‌دانست، اگرچه آنها هنوز تابعیت ژاپنی داشتند. هزاران نفر از این افراد تصمیم گرفته بودند به ژاپن مهاجرت کنند. آنها را «مردم کشور ثالث» یا
به ژاپن مهاجرت کنند. آنها را «مردم کشور ثالث» یا «مردم ملیت سوم» می‌نامیدند ("دای سان-کوکوجین" در زبان ژاپنی). بدون داشتن کار حتی برای ژاپنی‌ها و با هزاران پناهنده که هر روز از مستعمرات سابق برمی‌گشتند، فرصت کمی برای مردم کشورهای ثالث وجود داشت و به همین دلیل آنها «به‌طور انبوه» به بازارهای سیاه و سایر فعالیت‌های زیرزمینی روی آوردند. جنگ بین گروه‌ها. با پول هنگفتی که باید به دست می‌آمد و جریان‌های نژادپرستانه در حال جوشیدن بود، دعوا برای کنترل بازارها احتمالاً اجتناب‌ناپذیر بود. در دعوا بین گروه‌های
احتمالاً اجتناب‌ناپذیر بود. در دعوا بین گروه‌های تایوانی و یک گروه ژاپنی یاکوزا، ماتسوبای-کای درگرفت. خارج از ایستگاه پلیس شیبویا بیش از هزار نفر از اعضای ماتسوبا-کای با صدها عضو باند تایوانی با قمه، لوله‌های فلزی و تعدادی سلاح گرم کوچک جنگیدند. هفت تایوانی کشته و سی و چهار زخمی شدند. پلیس ژاپن نیز متحمل تلفات شد: یک پلیس کشته و یک پلیس دیگر زخمی شد. عموم مردم ژاپن از هرج و مرج خشمگین شدند و آسیایی‌های غیرژاپنی و بی کفایتی پلیس ژاپن را مقصر دانستند. تنش‌ها بین جوامع کره ای و تایوانی نیز افزایش یافت. بیش از
جوامع کره ای و تایوانی نیز افزایش یافت. بیش از چهل مرد تایوانی در ارتباط با این حادثه دستگیر شدند، اما پرونده آنها به سرعت توسط بخش چینی فرماندهی متفقین در توکیو مورد بررسی قرار گرفت. محاکمه عمومی و دولت ژاپن نیز مجبور شد پلیس توکیو را که در این حادثه دخیل بودند محاکمه کند، چیزی که در ژاپن سابقه نداشت. محاکمه منجر به سی و پنج محکومیت شد. احکام یا کار سخت یا تبعید بود. این محاکمه جمعیت چینی در ژاپن را مورد توجه قرار داد. چینی‌ها از نفوذ خود در فرماندهی متفقین برای اعطای موقعیت ویژه به چینی‌های قومی استفاده
برای اعطای موقعیت ویژه به چینی‌های قومی استفاده کردند و به آنها حقوق ویژه از جمله جیره اضافی دادند، امتیازی که به کره ای‌های قومی اعطا نشد.
باشگاه ورزشی جورج تاون یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای مستقر در جرج‌تاون، جزایر کیمن است که در حال حاضر در لیگ برتر جزایر کیمن بازی می‌کند.
نشان ملی لبنان ، از یک سپر قرمز و یک خط مستطیلی سفید مورب با نماد سرو بر روی آن تشکیل شده است. شبیه پرچم لبنان است، با این تفاوت که خط سفید مورب در نشان وجود دارد.
فؤاد نور (۱۳۲۶–۱۳۸۶) تهیه‌کننده، مجری طرح، مشاور فیلمنامه و نویسنده اهل ایران بود. زندگی و حرفه. فؤاد نور در ۱۲ آبان سال ۱۳۲۶ در تهران متولد شد و تحصیلاتش را تا مقطع دیپلم ریاضی ادامه داد. او فعالیت خود را در زمینه تهیه‌کنندگی پیش بٌرد و به عنوان عضو هیئت مدیره «انجمن سینما‌داران» و همچنین به عنوان سخنگوی این انجمن انتخاب شد. وی که خردادماه سال ۱۳۸۲ به عارضهٔ سکته مغزی دچار شده بود، در بعدازظهر نهم آبان ماه ۱۳۸۶ به دلیل سکته مغزی دارفانی را وداع گفت.
دکتر دیوید لیوسی شخصیتی خیالی در رمان جزیره گنج نوشته نویسنده اسکاتلندی رابرت لویی استیونسن است.
اپونین تناردیه یک شخصیت خیالی در رمان فرانسوی "بینوایان" اثر ویکتور هوگو است. او دختر بزرگ تناردیه است. اپونین در کودکی از کوزت، دختر فانتین، نفرت زیادی داشت.
عبدالله مخلص (۲۷ دسامبر ۱۸۷۸ – ۱۶ دسامبر ۱۹۴۷) تاریخ‌نگار فلسطینی بود. در روستای عین تاب در ولایت حلب به دنیا آمد. پدرش از افسران ارتش عثمانی بود، زمانی که پسرش چهارساله بود به فلسطین مهاجرت کرد و او در شهر جنین بزرگ شد. در حیفا تحصیل کرد و در کنار عربی، به ترکی و فارسی تسلط یافت. استعداد او در نوشتن در سنین پایین آشکار شد و برای چندین روزنامه سیاسی و ادبی می‌نوشت. در امور عامه و ملی نیز شرکت کرد. در بازار حیفا به تجارت پرداخت و سپس به عنوان مدیر اوقاف اسلامی در شهر بیت‌المقدس منصوب شد. همچنین به عضویت
در شهر بیت‌المقدس منصوب شد. همچنین به عضویت فرهنگستان زبان عربی در دمشق درآمد. بنا به وصف دانشنامهٔ میان‌کنشی مسئلهٔ فلسطین، عبدالله مخلص در درجهٔ نخست تاریخ‌نگار، میراث‌پژوه و متفکری منطق‌گرا بود که خرافات را رد می‌کرد. او همچنین یک دموکرات آزادی‌خواه، مخالف استبداد، فئودالیسم، فرقه‌گرایی و حامی زنان و حقوق انسانی آنها بود. گرایش‌های عربی و سوسیالیستی‌اش که باعث شد در کنار کارگران بایستد و از آنها دفاع کند. در عین حالی که به دین اسلامی خود می‌بالید، در مقابل رکود و ایمان کور پیشینیان ایستادگی می‌کرد.
مقابل رکود و ایمان کور پیشینیان ایستادگی می‌کرد. زندگی. در ۲۷ دسامبر ۱۸۷۸ در شهر عین تاب، ولایت حلب، امپراتوری عثمانی، در خانواده‌ای به دنیا آمد که ریشه‌شان به شهر حدیده در یمن به نام «شبچی خوجه‌زاده» بازمی‌گردد. مادرش ار خانوادهٔ حصیرچی بود. پدرش محمد از افسران ارتش عثمانی بود و در حالی که عبدالله هنوز چهار ساله نشده بود، به دلیل کار نظامی به حیفا، فلسطین، رفت. عبدالله تحصیلات خود را در مکتب الرشدی در شهر حیفا آغاز کرد و در ۲۱ ژوئیه ۱۸۹۰ در حالی که دوازده ساله بود مدرک خود را گرفت. پدرش او را به مدرسه
ساله بود مدرک خود را گرفت. پدرش او را به مدرسه عالی نفرستاد. پدرش بنا به شغلش از نابلس به جنین نقل مکان کرد. عبدالله مخلص در آنجا به یکی از ادارات دولتی رفت و آمد کرد تا مهارت خود را در خوشنویسی تمرین کند و روش‌های آن را بیاموزد. او گزارش‌ها و مقررات صادره از قائم‌مقام ناحیهٔ جنین، محمد رئوف بیگ را مطالعه می‌کرد. در آن هنگام زبان ترکی عثمانی زبان رسمی در ادارات دولتی بود. او ترکی و فارسی را در کنار عربی آموخت. عبدالله مخلص خود را وقف دانش آموزی کرد، از این رو به حضور در دروس و مجالس برجسته‌ترین علمای شهر
رو به حضور در دروس و مجالس برجسته‌ترین علمای شهر نابلس روی آورد، مانند: حسن هاشم مفتی نابلس، داود هاشم یکی از اعضای دادگاه استیناف شرعی قدس و عبداله صوفان الحنبلی. اولین کار عبدالله مخلص، کاتب شهرداری منطقهٔ جنین در ۱۴ آوریل ۱۸۹۳ بود، سپس خزانه‌دار شهرداری شد. در ۲۲ ژوئیه ۱۸۹۶ به عنوان منشی در شعبهٔ بانک کشاورزی در ناحیهٔ نابلس منصوب شد. دو سال بعد، دبیرخانه صندوقدار بانک به مناصبش افزوده شد و در ۴ ژوئن ۱۹۰۰ به سمت مدیر حسابداری شعبهٔ یاد دشده در جنین ارتقا یافت. در ۲۱ آوریل ۱۹۰۶ در همان سمت به منطقهٔ صور
یافت. در ۲۱ آوریل ۱۹۰۶ در همان سمت به منطقهٔ صور در ولایت بیروت منتقل شد. در ۲۴ ژوئیه ۱۹۰۷ از شغل خود در بانک کشاورزی استعفا داد و به شعبهٔ سرمایه‌گذاری ادارهٔ راه‌آهن حجاز در حیفا منصوب شد. پس از دو سال، ریاست این شعبه را بر عهده گرفت و برای تشکیل انجمنی تحت عنوان «انجمن تعاونی کارکنان راه‌آهن» برای دفاع از منافع کارگران تلاش کرد، اما مجلس شورای دولتی شش ماه پس از تأسیس آن تصمیم به لغو آن گرفت. مخلص از سال سال ۱۹۰۹ شروع به چاپ نوشته‌هایش در روزنامه‌های سیاسی و مجلات ادبی زمانهٔ خود کرد، مانند: مجلهٔ
سیاسی و مجلات ادبی زمانهٔ خود کرد، مانند: مجلهٔ «المقتبس» متعلق به محمد کرد علی، مجلهٔ «النفائس العصریة» متعلق به خلیل بیدس، مجله فرهنگستان زبان عربی در دمشق، مجلهٔ «الزهراء» در قاهره متعلق به محب‌الدین خطیب، مجلهٔ «الکشاف» در بیروت، «اللواء»، «المفید» و مجلات ترکی «زمان»، «الترقی» و «صباح». علایق علمی او بر میراث عربی-اسلامی و میراث معماری در فلسطین و اردن متمرکز بود. عبدالله مخلص در ۱۳ مارس ۱۹۱۴ پس از بروز اختلاف بین او و مدیر کل آلمانی این اداره که دیکمن نام داشت، از سمت خود در اداره راه‌آهن حجاز برکنار
نام داشت، از سمت خود در اداره راه‌آهن حجاز برکنار شد. این اختلاف به دلیل تمایل مدیرکل دیکمن برای تأمین تمام تدارکات راه‌آهن فقط از کارخانه‌های آلمانی بود، در حالی که عبدالله مخلص بر لزوم بازگشت به روش‌های مناقصه و مزایده برای خرید این لوازم اصرار داشت. عبدالله مخلص پس از برکناری از آخرین سمت خود، سال‌هایی در تجارت کار کرد. هنگامی که کتابخانهٔ مسجدالاقصی در سال ۱۹۲۲ تأسیس شد، مخلص به عنوان کارگزار آن منصوب شد. او تصمیم گرفت تا یک کتابخانهٔ بزرگ میراثی در آن گرد؛ قرآن‌های نادر باستانی، چند کتاب خطی و دیگر
گرد؛ قرآن‌های نادر باستانی، چند کتاب خطی و دیگر کتابهای ارزشمند از سوی واقفان را جمع آورد. در ۳ سپتامبر ۱۹۲۲، از مخلص برای تصدی حسابداری عمومی ادارهٔ اوقاف مجلس عالی اسلامی در بیت‌المقدس دعوت شد. او همچنین به عنوان عضو کمیته مدرسهٔ دارالایتام انتخاب شد. وی در ادارهٔ اوقاف، گاه فعالیت سیاسی نشان می‌داد و با رئیس مجلس اعلای اسلامی درگیر می‌شد. هنوز یک سال از تصدی مدیریت حسابداری نگذشته بود که ریاست مجلس اعلای اسلامی به دلیل انتقادهای وی از زیاده‌روی مجلس در هزینه‌ها، تصمیم به لغو این سمت گرفت و مخلص به کار
هزینه‌ها، تصمیم به لغو این سمت گرفت و مخلص به کار تجاری خود بازگشت. در سال ۱۹۲۷، به عضویت مُراسل فرهنگستان زبان عربی در دمشق انتخاب شد و شروع به انتشار برخی از مقالات و تحقیقات خود در مجله‌ای که توسط این فرهنگستان منتشر می‌شد، کرد. در اوایل سال ۱۹۳۸ به عنوان مدیر اوقاف عمومی اسلامی در فلسطین منصوب شد و تا مه ۱۹۴۴ در این سمت باقی ماند تا اینکه استعفا داد. عبدالله مخلص پس از برکناری از اداره اوقاف اسلامی، تماماً خود را وقف نگارش و ارائهٔ گفتگو در رادیو فلسطین کرد. او همچنین خود را وقف جمع‌آوری نسخه‌های خطی و
کرد. او همچنین خود را وقف جمع‌آوری نسخه‌های خطی و نشریات گرانبها کرد. به دلیل علاقه‌ای که به تاریخ اسلام داشت، کتابخانه‌ای در خانه‌اش در محلهٔ شیخ جراح گردآوری کرد که در فلسطین بی‌نظیر بود که بیشتر آن شامل کتاب‌های عربی-اسلامی بود. مطالعات باستان‌شناسی اسلامی و مسیحی خود را گسترش داد. فعالیت‌های قابل توجهی در زمینهٔ اکتشاف و تحقیق داشت. از جمله اقدامات او در این موارد می‌توان به پژوهش‌هایش دربارهٔ: آرامگاه یوسف پیامبر در بلاطه در حومهٔ نابلس، جُب یوسف، مقام عمرو بن العاص در فلسطین، بیت رأس و دیگر پژوهش‌های
عمرو بن العاص در فلسطین، بیت رأس و دیگر پژوهش‌های مهم ادبی و تاریخی اشاره کرد. عبدالله مخلص در ترجمه نیز اثر دارد. او همچنین در نقد ادبی فعال بود که او را قادر ساخت تا ادبیات را به صورت طبقاتی تجزیه و تحلیل کند و نظریهٔ هنر از برای هنر را نقد کند. دانشمندان بسیاری میزبان خانهٔ او می‌شدند که در میان آنها بحث‌های علمی پرباری جریان می‌گرفت که با وجود بیماری حتی در سال آخر عمرش از شرکت در آنها دست برنداشت. عبدالله مخلص با تعدادی از علمای سرشناس زمان خود، به ویژه در شام، مصر و عراق، دوستی‌های زیادی برقرار کرد،
در شام، مصر و عراق، دوستی‌های زیادی برقرار کرد، از جمله: محمد کرد علی، احمد تیمور، آناستاس کرملی، سعید بن علی الکرمی، اسعد الشقیری، عجاج نویهض، نجیب نصار، عیسی اسکندر المعلوف و حسن حسنی عبدالوهاب. همچنین روابط دوستی یا نامه‌نگاری نیز او را با تعدادی از شرق‌شناسان پیوند داد، از جمله: آنتونین جوسین، دیوید سموئل مارگولیوث و کارل بروکلمان. هنگامی که پس از تصویب قطعنامه تقسیم‌بندی در نوامبر ۱۹۴۷ توسط مجمع عمومی سازمان ملل، امنیت در شهر قدس مختل شد، عبدالله مخلص به خاطر کتابخانهٔ گرانبهای خود ترسید، چرا که خانهٔ
خاطر کتابخانهٔ گرانبهای خود ترسید، چرا که خانهٔ او در محلهٔ شیخ جراح در مجاورت محلهٔ یهودی‌نشین مئا شعاریم بود. در خلال جنگ داخلی او تصمیم گرفت کتابخانه‌اش را به صومعهٔ خواهران قلب مقدس، روبروی بیمارستان فرانسوی در قدس منتقل کند. اما نیروهای اسرائیلی بعداً صومعه را بمباران کردند که فروریخت و کتاب‌های وی زیر آوار ماند. درگذشت. عبدالله مخلص در آوریل ۱۹۴۷ به یک بیماری بدخیم در غدهٔ پروستات مبتلا شد و در بیمارستان فرانسوی تحت یک عمل جراحی ناموفق قرار گرفت. او به مدت هشت ماه از درد رنج می‌برد تا اینکه در ۱۶
به مدت هشت ماه از درد رنج می‌برد تا اینکه در ۱۶ دسامبر ۱۹۴۷ درگذشت. پیکرش در قبرستان الساهره روبروی دیوار قدس و شهر قدیمی به خاک سپرده شد. آثار. دو اثر از نامق کمال از ترکی به عربی ترجمه کرد. بسیاری از آثار وی نسخه خطی باقی مانده یا در نابودی کتابخانه‌اش از بین رفته‌اند. از جمله عناوین عربی آثار چاپ شدهٔ وی:
خانه‌موزه هوهانس تومانیان () خانهٔ پدری هوهانس تومانیان، شاعر اهل ارمنستان در روستای دسق، استان لوری است که در سال ۱۹۳۹ میلادی به مناسب سالگرد تولد تومانیان به خانه‌موزه تبدیل شد. تاریخچه. هوهانس تومانیان شاعر تمامی ارمنیان در روز ۱۹ فوریه ۱۸۶۹ در این خانه متولد شد و کودکی و نوجوانی خویش را این‌جا سپری نمود. از سال ۱۸۷۰ تا ۱۸۸۳ میلادی، وی در جلال‌اوغلی (استپاناوان کنونی) تحصیل نمود. برای تحصیل در مدرسه نرسیسیان (۱۸۸۳–۱۸۸۶) به تفلیس عزیمت نمود. این خانه در دهه ۱۸۶۰ (میلادی) توسط پدر شاعر، کشیش تادئوس، روحانی
۱۸۶۰ (میلادی) توسط پدر شاعر، کشیش تادئوس، روحانی روستا ساخته شده است. ساختمان خانه‌موزه در سال ۲۰۰۲ میلادی با کمک‌های مالی دیاسپورای ارمنی، همسران گونتاگچیان و پوچیکیان توسط صندوق هایاستان بازسازی شده است. نمایشگاه‌ها. در این موزه حدود ۳۰۰ شی ارزشمند از زندگی و آثار نویسنده بزرگ نگهداری می‌شود. نیم‌تنه‌ای از نویسنده (اثر آیتسمیک اورارتو، ۱۹۵۳) در حیاط موزه قرار داده شده است. با تصمیم وانو سیرادغیان، وزیر امور داخلی ارمنستان، قلب شاعر که پیشتر در موزه کالبدشناسی دانشگاه پزشکی دولتی ایروان نگهداری می‌شد به
دانشگاه پزشکی دولتی ایروان نگهداری می‌شد به نمازخانه‌ای که در سال ۱۹۹۴ ساخته شده، منتقل و دفن شد. موزه در دو طبقهٔ است و از شش اتاق تشکیل شده است: در طبقهٔ اول محل پخت نان، اتاق بزرگ و دو نمایشگاه وجود دارد. در طبقهٔ دوم در دو تالار، اتاق خواب، میز تحریر، لباس‌ها و لوازم شخصی شاعر به نمایش گذاشته شده است. رویدادها. در روزهای به‌یاد ماندنی مرتبط با تومانیان و مناسبت‌های مختلف دیگر، موزه مراسم بزرگ و رویدادهای سالانه تومانیان را برگزار می‌کند.
در کشاورزی نوین، یک نژاد کمیاب به نژادی از ماکیان یا دام گفته می‌شود که جمعیت پرورشی بسیار کمی دارد، معمولاً از چند صد تا چند هزار فرد است. به دلیل تعداد کم، نژادهای کمیاب ممکن است وضعیت حفاظتی درتهدید داشته باشند و ممکن است تحت قوانین منطقه‌ای محافظت شوند. بسیاری از کشورها سازمان‌هایی دارند که به حمایت و ترویج نژادهای کمیاب اختصاص یافته‌اند که هر کدام تعریف خاص خود را دارند. در گیاه‌شناسی و باغبانی، موازی با نژادهای جانوری کمیاب، گیاهان تره‌بار هستند که ارقام کمیاب هستند.
گیلانشاه ابرویسفید هادسونی از تیرهٔ بزرگ آبچلیکان (Scolopacidae) است. این یکی از گسترده‌ترین گیلانشاه‌های نوک‌خمیده است که در بیشتر مناطق زیرقطبی آمریکای شمالی زادآوری می‌کند. این گونه و گیلانشاه ابروسفید به‌تازگی بر اساس تفاوت‌های ژنتیکی و ریخت‌شناسی قابل توجه تقسیم شده‌اند. گیلانشاه ابروسفید پرنده‌ای مهاجر است که در سواحل جنوب آمریکای شمالی و آمریکای جنوبی زمستان‌گذرانی می‌کند. این پرنده در هنگام مهاجرت نیز جزء پرندگان ساحلی است. در خارج از فصل زادآوری نسبتاً پرجمعیت است. در جنگل‌های حرای کلمبیا، مکان‌های
پرجمعیت است. در جنگل‌های حرای کلمبیا، مکان‌های استراحت گروهی در مجاورت مناطق تغذیه و دور از منابع احتمالی شکارگران سرزمین اصلی قرار دارند، اما نه دور از مناطق آشفته انسانی.