payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ماری‌جوانای فراوانی در آن وجود دارد، کیفیت آن را بدتر می‌کند و همچنین دسترسی به آن را دشوار می‌نماید. Canoe.com در سرمقاله خود نوشت که این لایحه با عجله تصویب شده و نتوانست نگرانی‌های مربوط به ایجاد بازار سیاه را برطرف کند و همچنین محدودیت‌هایی برای رانندگان وسایل نقلیه در آن در نظر گرفته نشده. در طول انتخابات میان‌دوره‌ای مجلس در سگنه–لاک-سن-ژان، بحث در مورد قانونی شدن ماری‌جوانا یکی از مسائل اصلی بود. مارک مالتیس، کاندیدای بلوک کبکوا، نسبت به توانایی این لایحه در احترام به حوزه قضایی استان ابراز نگرانی
لایحه در احترام به حوزه قضایی استان ابراز نگرانی کرد. کاندیدای NDP نیز گفت که ضرب الاجل اول ژوئیه برای اجرای این قانون بسیار زود است. اجرای نهایی. این لایحه پس از تصویب در مجلس عوام به مجلس سنا ارسال شد. در ۱ ژوئن ۲۰۱۸، مجلس سنا اصلاحیه‌ای را برای C-45 تصویب کرد. طبق این اصلاحیه، فروش و نمایش کالاهای مرتبط با ماری‌جوانا غیرقانونی است و تبلیغ عمومی ماری‌جوانا نیز با دشواری همراه خواهد بود. با این حال، این اصلاحیه زمانی که این لایحه به مجلس عوام بازگردانده شد، توسط دولت لیبرال رد شد و در نسخه نهایی C-45 که
توسط دولت لیبرال رد شد و در نسخه نهایی C-45 که موافقت سلطنتی را دریافت کرد، وجود ندارد. در ۱۹ ژوئن ۲۰۱۸، سنا این لایحه را تصویب کرد و نخست‌وزیر ۱۷ اکتبر ۲۰۱۸ را به عنوان تاریخ شروع قانونی شدن ماری‌جوانا اعلام کرد. کانادا به دومین کشور (پس از اروگوئه) تبدیل شد که مصرف ماری‌جوانا را قانونی می‌کند. همان‌طور که انتظار می‌رفت استفاده از ماری‌جوانا برای مقاصد تفریحی از ۱۷ اکتبر ۲۰۱۸، بر اساس "قانون کانابیس" در سراسر کشور قانونی شد. افراد ۱۸سال به بالا می‌توانند تا ۳۰ گرم ماری‌جوانای خشک‌شده یا «شکل غیر خشک‌شده
تا ۳۰ گرم ماری‌جوانای خشک‌شده یا «شکل غیر خشک‌شده معادل با آن» را در ملاء عام در اختیار داشته باشند. بزرگسالان همچنین مجاز به تهیه خوراکی و نوشیدنی با ماری‌جوانا هستند «تا زمانی که از حلال‌های ارگانیک برای تولید محصولات غلیظ استفاده نشود». هر خانوار مجاز است تا چهار گیاه ماری‌جوانا را از «بذر یا نهال مجاز» پرورش دهد. در واکنش به اجرای این قانون، مجلس ملی کبک قانونی را تصویب کرد که انحصار استانی برای فروش ماری‌جوانا ایجاد می‌کند و همچنین در اختیار داشتن گیاه ماری‌جوانا و کشت آن‌ها برای مقاصد شخصی در یک خانه
ماری‌جوانا و کشت آن‌ها برای مقاصد شخصی در یک خانه مسکونی را ممنوع می‌کند. مجلس قانونگذاری مانیتوبا نیز قانون مشابهی را تصویب کرد. در آوریل ۲۰۲۳، دادگاه عالی کانادا در "پرونده موری هال علیه کبک (دادستان کل)" حکم داد که این اقدامات معتبر و در حوزه صلاحیت قضایی استان‌هاست. هر استان رویه‌های خود را برای خرده‌فروشی تعیین می‌کند، و این روش‌ها در مورد مالکیت فروشگاه‌های خرده‌فروشی (دولت یا شرکت خصوصی) متفاوت است، اما همه استان‌ها تصمیم گرفتند گزینه‌ای را برای فروش آنلاین ارائه دهند. از آنجایی که طبق قوانین فدرال،
آنلاین ارائه دهند. از آنجایی که طبق قوانین فدرال، ماری‌جوانا در ایالات متحده غیرقانونی است، دولت کانادا به مردم هشدار داد که «استفاده قبلی از ماری‌جوانا، یا هر ماده‌ای که توسط قوانین فدرال ایالات متحده ممنوع شده، می‌تواند شما را از ورود به ایالات متحده منع کند». کانادایی‌ها که در سفرهای داخلی خود مجاز به حمل حداکثر ۳۰ گرم ماری‌جوانا هستند. رانندگی تحت تأثیر مواد همچنان غیرقانونی است. نتایج. بر اساس گزارش دیلویت کانادا، تا سال ۲۰۲۲، صنعت ماری‌جوانا در کانادا ۴۳٫۵ میلیارد دلار به تولید ناخالص داخلی کانادا
۴۳٫۵ میلیارد دلار به تولید ناخالص داخلی کانادا کمک کرده است. همچنین ۹۸٬۰۰۰ شغل ایجاد کرده و بیش از ۱۵ میلیارد دلار مالیات پرداخت کرده است.
جنگ داخلی عباسیان (۸۶۵–۸۶۶) یا فتنه پنجم، یک درگیری مسلحانه در جریان «بی‌ثباتی در سامرا» بین خلیفه‌های رقیب، مستعین و معتز، برای به دست آوردن جایگاه خلیفه بعدی بود. این جنگ که حدود یک سال به طول انجامید، عمدتاً حول محاصره طولانی بغداد بود و با به خلافت رسیدن معتز، به پایان رسید. مستعین، توسط هوادارانش رها و مجبور به کناره‌گیری شد. او اندکی بعد، با وجود تضمین، مبنی بر حفظ جانش، اعدام شد. نتیجه جنگ، یک پیروزی بزرگ برای تشکیلات نظامی ترک بود که مسئول به قدرت رسیدن معتز بود که به ترک‌ها اجازه داد تا قدرت مؤثر
معتز بود که به ترک‌ها اجازه داد تا قدرت مؤثر خود را بر دولت و ارتش خلافت حفظ کنند. پارتیزان‌های مستعین، یعنی خاندان طاهریان، گروه‌های نظامی عرب و شهروندان بغداد، پس از تسلیم شدن، همچنان از سیاست دولت مرکزی، کنار گذاشته شدند، اگرچه به آنها اجازه داده شد که مناصب قبل از جنگ خود را حفظ کنند. مرکز عراق که بیشتر نبردها در آن رخ داد، در اثر فعالیت‌های هر دو طرف، ویران شد. طبری، گزارش مفصلی از جنگ، ارائه کرده است. مورخان مسلمان دیگری مانند مسعودی و یعقوبی نیز در آثار خود، از این جنگ، یاد کرده‌اند.
قانونی برای اصلاح قانون کیفری (جرایم مربوط به حمل‌ونقل) و اصلاحات متعاقب آن در سایر قوانین که با نام لایحه C-46 نیز شناخته می‌شود، قانونی تصویب شده در پارلمان کانادا است که توسط وزیر دادگستری جودی ویلسون-ریبولد در سال ۲۰۱۷ همراه با "قانون شاهدانه" به مجلس عوام ارائه شد. این قانون اختیارات پلیس در حوزهٔ رانندگی تحت تأثیر را افزایش می‌دهد. این قانون به پلیس اجازه می‌دهد تا بدون داشتن دلیل بتواند از هر راننده‌ای که می‌خواهد تست الکل (غربالگری الکل) بگیرد. این قانون همچنین مجازات اشد در رابطه با رانندگی تحت
قانون همچنین مجازات اشد در رابطه با رانندگی تحت تأثیر را در قانون کیفری کانادا افزایش می‌دهد. مفاد. این قانون وجود مواد مخدر در خون شخص در هنگام رانندگی را جرم‌انگاری می‌کند، میزان مجاز مواد در خون در مقررات توسط فرماندار در شورا تعیین می‌شود. اگر یک افسر پلیس به راننده‌ای مشکوک شود که تحت تأثیر مواد رانندگی کرده، این اختیار را دارد که از شخص مورد نظر نمونه‌برداری کند. این قانون علاوه بر این به افسران اجازه می‌دهد که از یک فرد بخواهند تست تنفسی (برای الکل) بدهد، حتی اگر آن شخص مشکوک نباشد. این قانون همچنین
حتی اگر آن شخص مشکوک نباشد. این قانون همچنین مجازات جرایم مربوط به رانندگی تحت تأثیر را افزایش می‌دهد. حداکثر مجازات برای جرایمی که منجر به آسیب بدنی شوند، از ۱۰ سال به ۱۴ سال و جرایم منجر به مرگ از ۱۴ سال به حبس ابد افزایش می‌یابد. مجازات رانندگی خطرناک، توقف نکردن پس از تصادف و فرار از دست افسر پلیس نیز از ۵ سال به حداکثر ۱۰ سال افزایش یافت. بازخورد. مفاد این قانون موضوع بحث‌های زیادی در جامعه حقوقی کانادا بوده است. راب دی لوکا از انجمن آزادی‌های مدنی کانادا در "تورنتو استار" استدلال کرد که این تغییر «یک
در "تورنتو استار" استدلال کرد که این تغییر «یک تغییر اساسی و دردسرساز در سیستم حقوقی ما خواهد بود [...] [و در آن] پیش‌فرض بی‌گناهی با فرض گناهکار بودن افراد جایگزین می‌شود». کاترین پنتز از کانون وکلای کانادا استدلال کرد که این قانون بخش ۸ منشور حقوق و آزادی‌های کانادا را نقض می‌کند. سناتور سرژ جویال نیز گفت که این قانون بخش ۹ و ۱۰ (ب) این منشور را نقض می‌کند. در طرف دیگر بحث، این صحبت مطرح شده که این تغییرْ ضروری، معقول و بر اساس قانون اساسی است. از جمله حامیان این قانون می‌توان به محققین حقوقی پیتر هاگ و
این قانون می‌توان به محققین حقوقی پیتر هاگ و مارک گلد اشاره کرد. کمیسر حریم خصوصی کانادا اعلام کرد که این قانون «توازن مناسب را از منظر حفظ حریم خصوصی ایجاد می‌کند» و دولت «دلایل معقولی برای ضرورت و تناسب» غربالگری اجباری ارائه کرده است. در میان عموم مردم، طبق نظرسنجی نانو ریسرچ، ۴۴ درصد از پاسخ دهندگان از غربالگری اجباری الکل حمایت می‌کنند، در حالی که ۵۵ درصد مخالف آن هستند. سناتور موری سینکلر و رنه دوپویس این نگرانی را مطرح کردند که این اقدام باعث بدتر شدن پیش‌داوری نژادی می‌شود. سینکلر استفاده از
شدن پیش‌داوری نژادی می‌شود. سینکلر استفاده از دوربین‌های نصب شده بر روی بدن و ثبت سوابق توسط افسران را به منظور نظارت بهتر بر رفتار پلیس پیشنهاد کرد. جودی ویلسون-ریبولد در پاسخ به نگرانی‌ها اظهار داشت که این اقدام «مسئولیت مجریان قانون برای تضمین اجرای عادلانه و برابر قانون را تغییر نمی‌دهد». یکی از مقامات وزارت دادگستری خاطرنشان کرد که وزیر دادگستری باید سه سال پس از تصویب این قانون گزارشی در مورد موفقیت‌آمیز بودن این قانون تهیه کند و پیشنهاد کرد تا از طریق آموزش پلیس، پیش‌داوری نژادی کاهش یابد. همچنین
آموزش پلیس، پیش‌داوری نژادی کاهش یابد. همچنین نگرانی‌هایی در رابطه با اثربخشی روش‌های غربالگری مواد مخدر و تأثیرات منفی احتمالی این عمل بر مصرف‌کنندگان ماری‌جوانای پزشکی مطرح شده است. افرادی که این نگرانی‌ها را مطرح کردند می‌گویند تی‌اچ‌سی تا چند روز بعد از استفاده در بدن افراد باقی می‌ماند و همین موضوع می‌تواند باعث دستگیری افرادی شود که تحت تأثیر موادی نیستند. جودی ویلسون-ریبولد استدلال کرد که الزام افسران پلیس به مشکوک شدن، قبل از غربالگری یا تست، به عنوان «حفاظ ذاتی برای جلوگیری از متهم شدن رانندگانی
«حفاظ ذاتی برای جلوگیری از متهم شدن رانندگانی که در واقع تحت تأثیر مواد نیستند» عمل می‌کند، و اینکه روش‌های غربالگری «با رویکرد اتخاذ شده در سایر حوزه‌های قضایی مطابقت دارد». منتقدان نیز استدلال کرده‌اند که بوی ماری‌جوانا در یک وسیله نقلیه می‌تواند منجر به مشکوک شدن یک افسر شود، صرف‌نظر از اینکه راننده از آن استفاده کرده است یا نه؛ بنابراین این الزام نیز بی‌اثر می‌شود. سرژ جویال همچنین این نگرانی را مطرح کرده که این اقدام چالش‌ها و پیچیدگی‌های بیشتری را در دادگاه ایجاد می‌کند و تأثیری در کاهش دعاوی حقوقی
دادگاه ایجاد می‌کند و تأثیری در کاهش دعاوی حقوقی ندارد.
دوغ برک(dooghbarak) یا درزنک(darzanak) یکی از غذاهای ساده سیستان است که ماده اصلی آن دوغ محلی سیستان است و با موادی مثل آرد، روغن، نمک و زردچوبه طبخ می‌شود. طرز تهیه این غذا به این روش است که آرد را در روغن سرخ می‌کنند و سپس دوغ را به آن اضافه می‌کنند. این غذا را باید تا قبل از جوشیدن دوغ به صورت مداوم هم زد تا مواد یکدست بمانند و به قول سیستانی‌ها «پچ» نشود.
ریچارد میسون (; – ) مورخ، ژاپن‌شناس اهل استرالیا و استاد دانشگاه ملی استرالیا بود.
قضیه منگر () در رشتهٔ ریاضی در تئوری گراف این قضیه می‌گوید که در یک گراف، اندازهٔ یک مجموعه برش حداقل برابر با حداکثر تعداد مسیرهای ناهمگون است که می‌توان بین هر جفت رأس یافت. این قضیه توسط کارل منگر در سال ۱۹۲۷ اثبات شد، این ویژگی اتصال یک نمودار را مشخص می‌کند. این قضیه با قضیه برش حداکثر جریان، که یک نسخه وزن دار و لبه است، تعمیم می‌یابد و به نوبهٔ خود یک مورد خاص از قضیه دوگانگی قوی برای برنامه‌های خطی است. اتصال لبه. نسخه اتصال لبه قضیه منگر به شرح زیر است: به فرض این که G یک گراف متناهی بدون جهت و x و
به فرض این که G یک گراف متناهی بدون جهت و x و y دو رأس مجزا باشد. سپس اندازه حداقل برش لبه برای x و y (حداقل تعداد یال‌هایی که حذف آنها x و y را قطع می‌کند) برابر است با حداکثر تعداد مسیرهای جفتی لبه جدا از x به y. مفهوم نمودار G نسخه زیر است: یک گراف به k یال متصل است (پس از حذف کمتر از k یال به هم متصل می‌ماند) اگر و تنها در صورتی که هر جفت رأس دارای k مسیرهای پراکنده یال باشد. اتصال ورتکس. عبارت رأس اتصال قضیه منگر به شرح زیر است: یک گراف به k راس متصل است (بیش از k رأس دارد و پس از حذف کمتر از k رأس به
(بیش از k رأس دارد و پس از حذف کمتر از k رأس به هم متصل می‌ماند) اگر و تنها اگر هر جفت رأس حداقل k مسیر ناهم‌پیوسته درونی بین آن‌ها داشته باشد.
تایلا لورا سیتال (؛ زادهٔ ۳۰ ژانویه ۲۰۰۲) که با تک‌نام تایلا شناخته می‌شود، خواننده و ترانه‌پرداز اهل آفریقای جنوبی است. او زاده و بزرگ شده در ژوهانسبورگ است. تایلا در سال ۲۰۲۱ پس موفقیت داخلی در آمریکا با انتشار تک‌آهنگ «داره دیر میشه» در سال ۲۰۱۹، با اپیک رکوردز قرارداد امضا کرد. سپس او با انتشار تک‌آهنگ «آب» در سال ۲۰۲۳ به شهرت جهانی رسید. او در شصت و ششمین مراسم جوایز گرمی در سال ۲۰۲۴، برندهٔ جایزه شد. تایلا جوانترین آرتیست آفریقایی است که جایزهٔ گرمی برنده شده است.
دوروتی پش (زادهٔ ۳ ژوئن ۱۹۶۴)، شناخته شده حرفه‌ای به‌عنوان دورو پش یا به سادگی دورو، خوانندهٔ هوی متال آلمانی و پیشرو سابق گروه هوی متال وارلاک است. کمک‌های دورو به فرهنگ موسیقی که برای آن به (ملکهٔ متال) لقب گرفت، او را برای بیش از سه دهه به یک چهرهٔ جهانی در فرهنگ متال تبدیل کرد. نام دورو همچنین با گروه توری که او را همراهی می‌کردند، همراه بوده و اعضای آن در بیش از ۲۰ سال فعالیت بی‌وقفه به‌طور مداوم تغییر پیدا کرده، که پایدارترین اعضای آن‌ها حضور نیک داگلاس نوازندهٔ بیس و درامر جانی دی است. دورو کار خود
نوازندهٔ بیس و درامر جانی دی است. دورو کار خود را در گروه‌های گاراژ در فضای تمرین زیرزمینی محلی دوسلدورف آغاز کرد و با وارلاک در دههٔ ۱۹۸۰ به شهرت در رسانه‌ها و موفقیت تجاری دست یافت. زمانی‌که وارلاک شروع به افتتاحیه در بازار ایالات متحده کرد، آن‌ها تغییرات زیادی در ترکیب گروه ایجاد کردند و پش تنها عضو اصلی گروه باقی ماند. همچنین او یک حرفهٔ انفرادی را با نام دورو شروع کرد تا از درگیری‌های حقوقی بین شرکت ضبط موسیقی‌اش پلی‌گرام و مدیر سابقش جلوگیری کند. او دو آلبوم با تهیه‌کنندگان، جوی بالین و جن سیمونز در
آلبوم با تهیه‌کنندگان، جوی بالین و جن سیمونز در ایالات متحده منتشر کرد، اما آن‌ها موفقیتی نبودند که او انتظارش را داشت. در طول پیدایش سبک‌های گرانج و آلترناتیو راک در دههٔ ۱۹۹۰، شرکت ضبط موسیقی او تولیدات او را تنها به منطقهٔ اروپا منتقل کرد، جایی که او به تورهای گستردهٔ خود ادامه داد. او با وجود زندگی و تولید آلبوم‌هایش در ایالات متحده، یک هنرمند موفق در جدول موسیقی آلمان باقی ماند. هنگامی‌که هوی متال کلاسیک دوباره مورد پسند عموم قرار گرفت، او به تور در سراسر جهان بازگشت و محبوبیت او به‌عنوان یک خوانندهٔ
جهان بازگشت و محبوبیت او به‌عنوان یک خوانندهٔ باسابقه به‌طور قابل توجهی افزایش یافت و الهام‌بخش بسیاری از هنرمندان زن متال جدید شد. دورو همچنین به‌خاطر اجرای دوئت‌هایش به‌صورت زنده و استودیو با سایر خوانندگان و نوازندگان صحنهٔ متال که در طول کار طولانی مدت خود با آن‌ها دوست شده است، شناخته می‌شود و اولین هنرمند هوی متال بود که در طول مدت همه‌گیری پاندمی کووید-۱۹ در کنسرت درایو-این برنامه اجرا کرد. تا به امروز، او ۱۹ آلبوم استودیویی منتشر کرده است که آخرین آنها "Conqueress - Forever Strong and Proud" در
آنها "Conqueress - Forever Strong and Proud" در اکتبر ۲۰۲۳ است. دورو به حرفهٔ ضبط خود ادامه می‌دهد و یک هنرمند پرکار در حال تور در سراسر جهان است. هنگامی که او در تور نیست، در شهر نیویورک اقامت دارد. زندگی‌نامه. آغازها. دوروتی پش در ۳ ژوئن ۱۹۶۴ در دوسلدورف، آلمان غربی، به‌عنوان تنها فرزند والتر، راننده کامیون، و باربارا پش به‌دنیا آمد. اولین خاطرهٔ دورو از موسیقی راک ترانهٔ «"لوسیل"» از لیتل ریچارد است که در سه سالگی آن را خواند. او نواختن پیانو را آموخت و از سن ده سالگی شروع به خواندن کرد، زمانی‌که در
و از سن ده سالگی شروع به خواندن کرد، زمانی‌که در معرض گلم راک گروه‌هایی مانند تی. رکس، اسلید و The Sweet قرار گرفت. هنگامی که او شانزده ساله بود تصمیم گرفت بیشتر وقت و انرژی خود را به خوانندگی اختصاص دهد، بدون اینکه از تحصیل در زمینهٔ طراحی گرافیک چشم‌پوشی کند. در سال ۱۹۸۰، او در اولین گروه خود به‌نام Snakbite پذیرفته شد که موسیقی راک را در زیرزمینی در دوسلدورف می‌نواخت و آنجا توسط بسیاری از گروه‌های زیرزمینی دیگر به‌عنوان فضای تمرین استفاده می‌شد. اولین ضبط با دورو در آوازهای یک دموی ارزان قیمت ۷ آهنگی
ضبط با دورو در آوازهای یک دموی ارزان قیمت ۷ آهنگی بود که توسط گروه برای تبلیغ منتشر شد. هنگامی که این گروه در سال ۱۹۸۱ منحل شد، دورو برای گروه‌های گاراژ Beast و Attack آواز خواند و سپس آنها را ترک کرد تا به‌همراه سایر نوازندگان، پیتر سیگتی، رودی گراف، توماس استودیر و مایکل اوریش گروه وارلاک را تشکیل دهد. سال‌های وارلاک (۱۹۸۸–۱۹۸۲). وارلاک اولین قرارداد ضبط خود را با Mausoleum Records امضا کرد و اولین آلبوم خود "سوزاندن جادوگران" را در سال ۱۹۸۴ منتشر کرد. دورو بلافاصله توجه طرفداران و مطبوعات را به‌خود جلب
بلافاصله توجه طرفداران و مطبوعات را به‌خود جلب کرد و سخنگو و ابزار اصلی تبلیغ برای گروه شد. ترکیبی از هوی متال سنتی و تصنیف‌های پاور، همراه با صدا و حضور او در صحنه، وارلاک را به موفقیت رساند، استثنایی در صحنهٔ متال دههٔ ۸۰ که گروه‌های متال مردانه بر آن تسلط داشتند. وارلاک قرارداد جدیدی با ناشر بزرگ موسیقی Phonogram امضا کرد و آلبوم‌های «"جهنمی"» را در سال ۱۹۸۵ و «"درست مثل فولاد"» را در سال ۱۹۸۶ منتشر کرد و در جشنواره‌های راک اروپایی با برخی از بهترین گروه‌های هارد راک و هوی متال آن دوره به اشتراک گذاشت.
هارد راک و هوی متال آن دوره به اشتراک گذاشت. در ۱۶ اوت ۱۹۸۶، دورو اولین زنی بود که در فستیوال مانستر آو راک در کسل دونینگتون انگلستان، مهم‌ترین جلسه راک اروپا در دههٔ ۸۰، در یک گروه متال شرکت کرد. تورهای طولانی وارلاک در اروپا، با حمایت از گروه‌های وسپ و جوداس پریست، دورو را وادار کرد تا از شغل روزانهٔ خود به‌عنوان یک طراح گرافیک دست بکشد تا زندگی خود را وقف موسیقی کند. در این دوره او مربی آواز نیز اختیار کرد. پس از اتمام تور در حمایت از آلبوم «"درست مثل فولاد"»، دورو مسئولیت تجارت گروه را برعهده گرفت و
فولاد"»، دورو مسئولیت تجارت گروه را برعهده گرفت و برای زندگی به شهر نیویورک رفت، جایی که وارلاک چهارمین و آخرین آلبوم استودیویی خود «"پیروزی و عذاب"» را ضبط کرد. این آلبوم موفق‌ترین آنها بود و در آلمان برندهٔ رکورد طلایی شد و به رتبهٔ ۸۰ در نمودار آلبوم بیلبورد ۲۰۰ ایالات متحده رسید. این آلبوم شامل آهنگ‌های "All We Are" و "Für immer"، بهترین آهنگ‌های شناخته‌شده وارلاک به‌دلیل بازپخش زیاد ویدیوهای آن‌ها در ام‌تی‌وی شد. وارلاک برای افتتاحیهٔ در اروپا با گروه دیو همراه شد و تنها تور ایالات متحده خود را با
دیو همراه شد و تنها تور ایالات متحده خود را با حمایت از مگادث آغاز کرد. در پایان تور ایالات متحده، پس از اینکه سایر اعضای اصلی گروه را ترک کردند و نوازندگان آمریکایی جایگزین آنان شدند، دورو تنها فرد آلمانی در گروه باقی ماند. در سال ۱۹۸۹، در حالی که به‌دنبال نوشتن مطالبی برای دنبالهٔ «"پیروزی و عذاب"» بود، به یک دلیل قانونی با مدیر سابق گروه، حق و حقوق نام وارلاک را از دست داد. شرکت ضبط او وی را مجبور به پذیرش انتشار آلبوم‌های جدید با نام دورو کرد تا او بتواند به‌کار خود ادامه دهد. دورو در نبرد قانونی برای
به‌کار خود ادامه دهد. دورو در نبرد قانونی برای نام وارلاک پافشاری کرد و در نهایت در سال ۲۰۱۱ این حقوق را به‌دست‌ آورد. دورو در ایالات متحده (۱۹۹۰–۱۹۸۹). آنچه که در ابتدا به عنوان پنجمین آلبوم وارلاک در نظر گرفته شده بود، منجر به پیدایش "Force Majeure"، اولین آلبوم دورو شد که در فوریه ۱۹۸۹ منتشر و در ایالات متحده توسط جوی بالین ضبط شد، و جانشین طبیعی برای «"پیروزی و عذاب"» است، که در تضاد با پاور متال اروپایی آثار قبلی وارلاک، به حرکت گروه به سمت گلم متال سازگار با سبک رادیو پسند (جذاب به سلیقهٔ عامه) ادامه
با سبک رادیو پسند (جذاب به سلیقهٔ عامه) ادامه می‌دهد. این آلبوم در اروپا فروش بسیار خوبی داشت، اما موفقیت محدودی در ایالات متحده داشت و در انتهای جدول بیلبورد ۲۰۰ قرار گرفت. پس از تور برای تبلیغ "Force Majeure"، ترکیب نهایی وارلاک منحل شد و دورو روی حرفهٔ انفرادی خود تمرکز کرد. او تصمیم گرفت مدیر سوئیسی خود الکس گروب را حفظ کند، اما از عضویت در گروهی که وظایف ترانه‌سرایی و تصمیمات شغلی را با آنها به اشتراک می‌گذاشت، صرف نظر کرد. او با جین سیمونز، نوازنده باس و بت دوران کودکی‌اش در کیس تماس گرفت، که برای
باس و بت دوران کودکی‌اش در کیس تماس گرفت، که برای دومین بار به عنوان استعدادیابی و تهیه‌کننده موسیقی فعالیت می‌کرد. سیمونز مایل به شروع همکاری بود و آلبوم "دورو" را با کمک گیتاریست تامی ثیر و پت ریگان تولید کرد. دورو اخیراً اعلام کرد که سیمونز «بهترین تهیه‌کننده‌ای بود که تا به حال داشتیم!» گروهی که توسط نوازندگان آمریکایی توماس جود در گیتار، پل موریس در کیبورد، نیک داگلاس در بیس و تام کومبز در درام تشکیل شده بود، برای حمایت تور بازسازی شد. "دورو" یک پیشنهاد تجاری‌تر از آلبوم قبلی بود، اما منجر به شکست در
تجاری‌تر از آلبوم قبلی بود، اما منجر به شکست در ایالات متحده شد و برعکس، در اروپا فروش خوبی داشت، تصمیم پلی‌گرام برای قطع انتشار آلبوم‌های دورو در آمریکا را تسریع کرد، جایی که جذابیت تجاری گلم متال و راک کلاسیک به‌سرعت به نفع سبک گرانج و آلترناتیو راک رو به کاهش بود. دورو سال ۱۹۹۰ افتتاحیه‌ای را با اجرا در آلمان به همراه گروه اسکورپیونز به پایان رساند. دورو در اروپا (۱۹۹۹–۱۹۹۱). این خوانندهٔ آلمانی در سال ۱۹۹۱، زمانی که آلبوم "True at Heart" را در بهشت موسیقی کانتری نشویل، تنسی، با نوازندگان محلی و تهیه
کانتری نشویل، تنسی، با نوازندگان محلی و تهیه کنندهٔ اصلی بری بکت ضبط کرد، مسیر جدیدی را برای موسیقی خود تجربه کرد. دن هاف از گروه ملودیک هارد راک Giant اثر اصلی گیتار خود را به آلبوم رساند. اعضای جدید گروه مایکل تایرل در گیتار، جف برونو در گیتار و کیبورد، و تونی مک در درامز برای تور اروپایی بعدی استخدام شدند. دورو با وجود زندگی در ایالات متحده و از دست دادن دیده‌شدن در رسانه‌های انگلیسی زبان، در آلمان بسیار محبوب باقی ماند، جایی که آلبوم‌های او همیشه در نمودار قرار می‌گرفتند و در سال ۱۹۹۱ او در یک آهنگ
نمودار قرار می‌گرفتند و در سال ۱۹۹۱ او در یک آهنگ خیریه به نام «"Let Love Conquer the World"» توسط پروژه راک آلمان خواند.. در بازگشت به ایالات متحده پس از تور اروپا، دورو با جک پونی یک نویسنده و تهیه کنندهٔ آهنگ اصلی از نیوجرسی، در تماس قرار گرفت تا روی دو آلبوم بعدی خود کار کند. پونتی در آن زمان تهیه‌کننده برخی از آثار کوچک گلم متال و مدیر گروه‌های اسکید رو و Nelson بود. آلبوم "Angels Never Die" که در سال ۱۹۹۳ منتشر شد، توسط خود پونتی و ویک پپ با کمک موزیسین‌های مختلف تهیه و اجرا شد. این مجموعه ترکیبی از
مختلف تهیه و اجرا شد. این مجموعه ترکیبی از آهنگ‌های هارد راک ملودی و پاور بالادها را دارد، که معمول آلبوم‌های تجاری پاپ متال دوره است. این آلبوم در اروپا موفقیت محدود داشت، اما ویدیو برای آهنگ "Bad Blood" در اولین مراسم جوایز موسیقی ام‌تی‌وی اروپا در سال ۱۹۹۴ بهترین ویدیوی ضد نژادپرستی انتخاب شد. این تور به حمایت از "Angels Never Die" در گروه دورو، نوازندهٔ آمریکایی جو تیلور (سابق لیتا فورد باند) را در گیتار اصلی، جیمی دیللا (سابق گروه‌های Waysted و Mariah و Tyketto) را در گیتار و کیبورد و کریس برانکو را
و Tyketto) را در گیتار و کیبورد و کریس برانکو را در درام معرفی کرد. برانکو به زودی توسط جانی دی (سابق گروه‌های Waysted و Britny Fox) جایگزین شد و این گروه در سال ۱۹۹۳ آلبوم زندهٔ "Doro Live" را ضبط کرد، که همچنین در سیستم ویدئوی خانگی منتشر شد. دورو اولین اجرا در جشنوارهٔ وکن اپن ایر را در ۲۰ اوت ۱۹۹۳ برگزار کرد. "Machine II Machine"، دومین آلبوم تولید شده توسط جک پونتی، با تلاش مشترک نوازندگانی با زمینه‌های موسیقی بسیار متفاوت ساخته شد. نتیجه آلبومی است که زمینه‌های جدیدی را برای دورو بررسی می‌کند و صدای
زمینه‌های جدیدی را برای دورو بررسی می‌کند و صدای او را به موسیقی راک رایج نزدیک می‌کند. این آلبوم توسط کوین شرلی میکس شد و در سال ۱۹۹۵ منتشر شد. این آخرین آلبوم استودیویی او بود که توسط ناشر موسیقی ورتیگو رکوردز منتشر شد و سرانجام قرارداد ده ساله‌ای را با لیبلی که وارلاک در سال ۱۹۸۵ امضا کرده بود، تکمیل کرد. پلی گرام قرارداد او را بازسازی نکرد و دورو وارد مذاکره با سایر شرکت‌های ضبط موسیقی شد. راس اروین و فرانک فرر به ترتیب جایگزین دیللا و دی برای تور زیر شدند. در یک مکث از برنامهٔ تورهای خود در اکتبر
شدند. در یک مکث از برنامهٔ تورهای خود در اکتبر ۱۹۹۵، دورو اولین بازیگری خود را به‌عنوان ستارهٔ مهمان در سریال احساسی تلویزیونی آلمانی به‌نام عشق ممنوعه انجام داد. دورو در مصاحبه‌های مختلف به‌یاد می‌آورد که چگونه در آن سال‌ها به‌عنوان یک خوانندهٔ هوی متال، ادامه دادن برایش بسیار سخت بود و چگونه مقام او گاهی اوقات به مشاغل عجیب و غریب مانند خوانندگی در عروسی‌ها و مهمانی‌های خصوصی تقلیل می‌یافت. دورو در پایان سال ۱۹۹۵ یک قرارداد جهانی با شرکت بزرگ گروه موسیقی وارنر امضا کرد و شروع به نوشتن مطالب جدید با یورگن
امضا کرد و شروع به نوشتن مطالب جدید با یورگن اینگر و کریس لیتز از سبک اینداستریال متال آلمانی و گروه Die Krupps کرد که در حین کار با آنها آشنا شده بود. روی ریمیکس آهنگ‌های "Machine II Machine،" دورو همچنین با جیمی هری و فرد ماهر در ایالات متحده روی آهنگ‌های دیگری کار کرد. آلبوم به‌دست آمده، با عنوان "Love Me in Black"، سه سال طول کشید تا تکمیل شود و شامل استفاده گسترده از دستگاه‌های الکترونیکی و ماشین‌های درام، همراه با صدایی سنگین تر از پیشینیان خود شد. گروه موسیقی وارنر این آلبوم را برای بازار ایالات
گروه موسیقی وارنر این آلبوم را برای بازار ایالات متحده نامناسب ارزیابی کرد و آن را فقط در آلمان منتشر کرد. گیتاریست آمریکایی ماریو پاریلو (سابق گروه‌های Detente و Fear of God) به تیلور، داگلاس و جانی دی بازگشته در گروه دورو برای تور زیر پیوست، که شامل اجرای دیگری در جشنوارهٔ وکن اوپن ایر بود. پس از تور (Love Me in Black) در سال ۱۹۹۸، دورو راه خود را از گروه موسیقی وارنر جدا کرد، زیرا از تبلیغات کمی که آلبوم دریافت کرده بود، راضی نبود و با لیبل آلمانی اس پ فاو قرارداد امضا کرد. از طریق اقدام قاطع باشگاه
پ فاو قرارداد امضا کرد. از طریق اقدام قاطع باشگاه هواداران آمریکایی خود، او همچنین پیشنهادی از انترتینمنت وان میوزیک برای معامله با ایالات متحده دریافت کرد و آن را پذیرفت. بازگشت (۲۰۰۳–۲۰۰۰). در سال ۲۰۰۰، آلبوم "Calling the Wild" در دو نسخهٔ مختلف در اروپا و ایالات متحده منتشر شد که نسخهٔ دوم شامل نسخه‌های ضبط شده و ریمیکس شدهٔ آهنگ‌های "Love Me in Black" نیز بود. آهنگ‌های "Calling the Wild" توسط تعداد زیادی از نوازندگان جلسه اجرا می‌شوند و باب کالیک، اسلش، آل پیترلی و اریک سینگر در آن مشارکت دارند. این
آل پیترلی و اریک سینگر در آن مشارکت دارند. این آلبوم شامل آهنگ‌های "Love Me Forever" و "Alone Again" که فراتر در کالیفرنیا با خوانندهٔ گروه انگلیسی موتورهد، یان لمی کیلمیستر ضبط شده است. موسیقی "Calling the Wild" مستقیم هارد راک و هوی متال است، به‌قول دورو «از فوق هوی به فوق حساس با پیام‌های خوب» و پیچش‌های تجربی آثار او در دههٔ ۱۹۹۰ را پشت سر می‌گذارد. آهنگ "Burn It Up" به‌عنوان سرود تیم فوتبال آمریکایی Rhein Fire مستقر در NFL Europe در دوسلدورف نوشته شد. در آغاز قرن، هوی متال در حال بازیابی محبوبیت عمومی
آغاز قرن، هوی متال در حال بازیابی محبوبیت عمومی در سراسر جهان بود و دورو با حضور در جشنوارهٔ نیوجرسی متال Meltdown II در ماه مارس به ایالات متحده بازگشت. او سپس اولین تور ایالات متحدهٔ خود را پس از ده سال با حمایت از دیو و اینگوی مالمستین آغاز کرد و با استقبال بسیار گرم تماشاگران مواجه شد. گروه "دورو" همچنین در اروپا تور اجرا کرد و برای اولین بار از روسیه بازدید کرد و پش به‌عنوان مهمان در وکن اوپن ایر ۲۰۰۱ برای دئوت با سابینا کلاسن از گروه ترش متال آلمانی هالی موزز در آهنگ "Too Drunk to Fuck" حضور یافت.
هالی موزز در آهنگ "Too Drunk to Fuck" حضور یافت. ماریو پاریلو در اواخر سال ۲۰۰۰ در حین تور با دیو در ایالات متحده مریض شد و مدت کوتاهی بعد به‌دلیل یک نوع سرطان تشخیص داده نشده درگذشت. اولیو پالوتای، یک نوازندهٔ جوان آلمانی-مجارستانی که به‌طور کلاسیک آموزش دیده بود، پس از پایان تور، جای خود را در گیتار و کیبورد در گروه دورو گرفت. دورو دوباره در یک استودیوی ضبط برای تولید هشتمین آلبوم استودیویی خود به‌نام "Fight" در سال ۲۰۰۲ بود. قبل از انتشار آلبوم، او در میان دیگران، در دو جشنوارهٔ بزرگ متال آلمان، وکن اپن