payamvha/North_RAG huggingface dataset:
زبان علمی گونه نهادگرایی ایرانی به گفته برخی تاکنون به صورت واضح تشریح نشده ولی از طریق مطالعه موردی می‌توان به مبانی فکری و نظری این گرایش از اقتصاد نهادگرایی دست یافت. جریان‌شناسی. نهادگرایان ایرانی یا حلقه علامه، محفل علمی اقتصاددانان نهادگرا در اقتصاد ایران است که جریانی از اقتصاد نهادگرایی هستند که منتقد اقتصاد بازار و حذف تصدی گری دولت و مداخله در بازارها می‌باشند. این جریان فکری معتقد است هرگونه اصلاح سیستمی در اقتصاد از درون نهادهای اجتماعی باید صورت بگیرد. برای سپردن اقتصاد به دست بازار نیز، ابتدا
بگیرد. برای سپردن اقتصاد به دست بازار نیز، ابتدا باید مقدمات نهادی آن (با هدف شکی‌گیری بازار کنترلی یا نابازار) شکل بگیرد. به همین منظور نقش دولت را نیز بسیار کلیدی ارزیابی می‌کنند. اما نه دولتی که چپ‌گراها می‌گویند؛ بلکه دولتی که نقش توسعه ای دارد و بازی ساز است تا بازیگر. این طیف فکری به دو گروه سیاسی شناخته می‌شود که شامل چپی‌ها و سازمان مجاهدینی خلقی‌های سابق و طیف نزدیک به میرحسین موسوی، فرشاد مؤمنی، عباس شاکری، محمد ستاری فر،حسین راغفر و … را می‌توان نام برد. اما در میان گرایش سیاسی غیر اصلاح طلب،
نام برد. اما در میان گرایش سیاسی غیر اصلاح طلب، گونه دیگری از اقتصاددانان حضور دارند که افرادی همچون الیاس نادران، محمد خوش چهره، سبحانی، توکلی، دادگر و ایروانی از مشاهیر آن هستند. بخشی از گرایش دوم این حلقه فکری که از میان اصولگراها بودند در مجلس توانستند نقش آفرینی بیشتری داشته باشند. از جمله این افراد الیاس نادران است که نماینده مجلس شورای اسلامی از دور هفتم یا یازدهم و رئیس کمسیون اصل ۴۴ قانون اساسی در این مجلس بود که باید او را ترمز تندروی اصولگرایان راست‌گرای اقتصادی در ماجرای خصوصی‌سازی و اصلاح اصل
اقتصادی در ماجرای خصوصی‌سازی و اصلاح اصل ۴۴ قانون اساسی ایران دانست و در آن زمان این اقتصاددان نهادگرا مانع شد تا قرائت راست‌گراهای تندرو اقتصادی در اتاق بازرگانی بر قانون گذاری حاکم شود. احمد توکلی، نماینده ادوار مختلف مجلس که از همین طیف است، در ماجرای تصویب قانون هدفمندسازی یارانه‌ها در ایران از نمایندگان شاخصی بود که مانع حذف یارانه کالایی در یک مرحله از اقتصاد ایران و شوک درمانی برای آزادسازی اقتصاد شد. با طولانی شدن بازه زمانی اجرای قانون هدفمندسازی یارانه‌ها، مرحله دوم و سوم هدفمندسازی هیچگاه اجرا
یارانه‌ها، مرحله دوم و سوم هدفمندسازی هیچگاه اجرا نشد. دیگر نماینده مجلس از این طیف حسن سبحانی بود که در مجلس هفتم مهم‌ترین مخالف افزایش قیمت بنزین سپردن تعیین نرخ بهره صرفاً به بانک مرکزی بود. نهادگرایی ایرانی، الگوی حکمرانی اقتصادی. اگرچه افرادی نزدیک به جریان نهادگرایی، مثل مصطفی عالی نسب، سکان داران مدیریت اقتصادی ایران در دهه اول بعد از انقلاب و دوران جنگ تحمیلی بودند، ولی الگوی اقتصادی دولت‌های ایران در دهه ۶۰ نهادگرایی نبوده است. اقتصاد نهادگرایی ایرانی به عنوان یک جریان اقتصادی، همزمان با روی کار
به عنوان یک جریان اقتصادی، همزمان با روی کار آمدن دولت اصلاح طلب محمد خاتمی در اقتصاد سیاسی ایران اوج گرفت. با پیروزی وی در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۷۶ که به باور برخی داغ شدن فضای انتقاد از سیاست‌های اقتصادی دولت‌های هاشمی رفسنجانی در آن بی تأثیر نبود، خاتمی در کنار شعار توسعه سیاسی ناگزیر از تلاش برای تغییر رویکرد اقتصادی دولت شد. بر این اساس، خاتمی دست به کار تدوین طرح جدیدی برای ساماندهی اقتصادی کشور شد؛ طرحی که با هدایت اقتصاددانان نهادگرا تلاش داشت تا با رد نسخه‌های اقتصادی دوران سازندگی، الگوی
تا با رد نسخه‌های اقتصادی دوران سازندگی، الگوی رشد و توسعه بومی و ملی جدیدی در چارچوب نگاه نظریه نهادگرایی (با ترکیب نظریات اقتصادی جریان اصلی و مارکسیسم) خلق کند. اما اختلاف‌های رخ داده میان دیدگاه طیف علامه (به عنوان پایگاه اصلی نهادگرایان) و برخی از اقتصاددانان دانشگاه شهید بهشتی همچون محسن نوربخش (نزدیک به طیف سازندگی و اقتصاد بازار آزاد) که با وجود پایان دولت هاشمی از سوی خاتمی نیز مورد وثوق بودند، در عمل اجرای این طرح آشفته به لحاظ رویکردی را زمین گیر کرد. در دور دوم دولت محمد خاتمی، حسین نمازی وزیر
کرد. در دور دوم دولت محمد خاتمی، حسین نمازی وزیر اقتصاد دور دور دوم دولت محمد خاتمی شد که بعد از مدتی استعفا داد. در این دوره ستاری فر و سایر همکاران از این حلقه فکری، متولی تدوین برنامه چهارم توسعه ایران شدند. همچنین در دولت حسن روحانی حضور اقتصاددانان نهادگرا در تیم اقتصادی دولت چشمگیر بود، به طوری که اقتصاددانان نهادگرایی مثل علی طیب نیا در سمت وزیر اقتصاد و محمد باقر نوبخت در سمت معاون رئیس‌جمهور و رئیس سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور، عضو تیم اقتصادی این دولت بودند. در دور دوم دولت حسن روحانی، برخی
این دولت بودند. در دور دوم دولت حسن روحانی، برخی رسانه‌ها از چرخش سیاست اقتصادی دولت متناسب با شرایط به سمت نهادگرایی خبر دادند و آن را فاصله گرفتن دولت از اقتصاد آزاد تعبیر کردند. مبانی فکری جریان نهادگرایی ایرانی. دیدگاه‌های متفاوتی در مورد چیستی اندیشه جریان نهادگرایی ایران از جانب طرفداران و منتقدان آن مطرح شده است. نهادگرایی به صورت کلی ابزار کارایی برای تحلیل وقایع اقتصاد و رویدادها در بلندمدت است. در بین موافقان و مخالفان نهادگرایی ایرانی، سنت قدرتمند نهادگرایی در دانشگاه‌های جهان و بینش امثال وبلن،
نهادگرایی در دانشگاه‌های جهان و بینش امثال وبلن، کوز و نورث مورد توجه است و ارزشمند دانسته می‌شود. داگلاس نورث می‌گوید زمانی که او در تحلیل بلندمدت با فرض‌های نظریه نئوکلاسیک به مشکل برخورد، نهادها را وارد تحلیل کرد و نشان داد که چگونه می‌توان اثر نهادها به عنوان قواعد بازی را به کار بست. اما جریان نهادگرایی ایرانی دارای تفاوت‌های در مبانی و رویکرد است که این مشخصه‌های رویکردی به صورت زیر می‌باشند: مخالفت با اقتصاد بازار. انتقاد نظریه اقتصاد نهادگرایی از اقتصاد آزاد یا نئوکلاسیک در این چارچوب است که اقتصاد
آزاد یا نئوکلاسیک در این چارچوب است که اقتصاد نئوکلاسیک به نهادها کم توجهی کرده است، نه این که خود اقتصاد نئوکلاسیک غلط باشد. بنابراین اقتصاددانان نهادگرا در جهان چارچوب بازار رقابتی را می‌پذیرند، ولی به گفته برخی منتقدان جریان نهادگرایی ایرانی، آن‌ها با گلچین کردن برخی مضمون‌ها با اندیشه اقتصاد بازار به مبارزه برمی‌خیزند و توجیه برای مداخله دولت در اقتصاد باز می‌کنند. ترجیع‌بند بسیاری از پیشنهادهای آنان عبارت «اصطلاحات نهادی» است؛ این مفهومی کلی و با ابهام است که روشن نیست برای تحقق آن به‌طور دقیق چه باید
است که روشن نیست برای تحقق آن به‌طور دقیق چه باید کرد. نتیجه این مفاهیم مبهم این بوده است که چپ ایرانی خیلی کاری نداشت نهادگرایی چیست، ولی زیر لوای آن همان حرف‌های سابق را تکرار می‌کرد. مخالفت با اندیشه اقتصاد بازار در نوشته‌ها و تحلیل‌های رهبران اقتصاد نهادگرایی ایرانی مشهود است. به عنوان مثال فرشاد مومنی در تحلیل سیاست‌های اقتصادی دولت‌ها در دهه ۶۰ شمسی در ایران که اقتصاد را به سمت یک الگوی شبه مارکسی از اقتصاد می‌برد و در توصیف افراد مخالف این سیاست‌ها که بعضا خواهان احترام به مالکیت خصوصی و برقرار
که بعضا خواهان احترام به مالکیت خصوصی و برقرار اقتصاد بازار آزاد بودند چنین می‌گوید: «جدی ترین منتقدان سیاست های اقتصادی دوران جنگ را رباخواران، سوداگران و دلالان تشکیل می دادند و بزرگترین حامیان آن، تولید کنندگان بودند؛ اما در طی ۲۵ سال گذشته که اقتصاد ما هموراه با فراز و نشیب همراه بوده برعکس این مسئله صادق شده است.» نقد ادعای جهانشمولی اقتصاد متعارف. به گفته احسان خاندوزی، اقتصاددان و استاد دانشگاه ایرانی، از مهم‌ترین وجوه انتقادی جریان نهادگرایی، نقد فرض‌ها و روش‌های علم اقتصاد جدید و ادعای جهانشمولی
و روش‌های علم اقتصاد جدید و ادعای جهانشمولی آن است. این در حالی است که تأکید و تکیه بر کرسی تفکر و مدیریت علمی جدید از نقاط قوت و وجوه کلیدی جریان اقتصاد متعارف جدید در دنیا به‌شمار می‌رود (که باعث سازگاریش با شرایط و جهانشمولی می‌شود). ناآشنا بودن زبان علمی نهادگرایی ایرانی. برای آنکه جریان اقتصاددانان نهادگرای ایرانی بتوانند مدعی باشند که شاخه جدیدی از علم اقتصاد ایجاد کرده‌اند که پیش از این نبوده است، باید شاخص‌های عینی علمی و جهانی داشته باشد که قابل عرضه و سنجش باشد. نهادگرایان ایرانی باید بتوانند
عرضه و سنجش باشد. نهادگرایان ایرانی باید بتوانند نشان دهند که می‌توانند با ابزارهای علمی مسائل اقتصادی موجود را حل کنند. با این وجود تاکنون مقالاتی علمی در نشریات معتبر از این گروه چاپ نشده تا مبانی علمی این رویکرد برای پاسخ به مسائل اقتصادی را تشریح نماید. دقت کنید که زبان علم، زبان شفافیت است. مسئله این نیست که چه موضوعی را مطرح می‌شود، مسئله این است که با چه زبانی و چه ابزاری مطرح می‌شود. به گفته حسین عباسی، اقتصاددان و استاد دانشگاه مریلند، یک اقتصاددان می‌تواند مقالات مهم اقتصاد نهادگرایی با مدل‌های
می‌تواند مقالات مهم اقتصاد نهادگرایی با مدل‌های ساده و پیچیده، با نتایج نظری یا تجربی، مانند مقالات داگلاس نورث و بقیه چهره‌های شاخصی که با این ابزار مقاله نوشته‌اند را بخواند و درک کند، اما به گفته او با زبان غیر علمی که طیف نهادگرایی ایرانی استفاده می‌کنند هیچ‌گونه احساس آشنایی نمی‌کند. نتیجه این نیست که احتمال بدهم اینها مسائلی مطرح می‌کنند که آنقدر سطح بالایی دارد که شاید نسل‌های بعد بفهمند، احتمال بیشتر این است که دارند حرف غیرعلمی و بی‌پایه می‌زنند، به زبان روز دنیا آشنا نیستند و تصورات خودشان را در
زبان روز دنیا آشنا نیستند و تصورات خودشان را در قالبی مطرح می‌کنند که تنها خودشان و دوروبری‌هایشان بفهمند. میل به قدرت سیاسی. نظریه نهادگرایی بیش از آنکه در علوم سیاسی مطرح باشد، نظریه‌ای است که ریشه در علم اقتصاد دارد، با این وجود کارکردهای این نظریه همزمان می‌تواند هم در حوزه سیاست و هم اقتصاد کارایی داشته باشد، چرا اساس نگاه این نظریه، تجزیه و تحلیل و چگونگی فعالیت نهادهاست. برخی از اقتصاددانان مثل موسی غنی نژاد معتقدند که تمایز نئوکلاسیک‌ها و نهادگرایان در دنیا اندک است و نهادگرایان ایرانی بیشتر در پی
در دنیا اندک است و نهادگرایان ایرانی بیشتر در پی شریک شدن در قدرت هستند تا اصلاح اقتصادی. وی می‌گوید: «اینها می‌خواهند قدرت سیاسی را در دست بگیرند و حرف از نهادگرایی و حکمرانی خوب می‌زنند، خب بهتر است بروند حزب درست کنند و با شفافیت به دنبال قدرت باشند. البته اگر خواستند این کار را بکنند حتماً باید یک تئوری اقتصادی خوب داشته باشند چون حکمرانی خوب تئوری اقتصادی نیست.» نهادگرایی، یک رویکرد یا جریان اقتصادی. از آن جمله می‌توان به سخنان احسان خاندوزی، اقتصاددان و استاد دانشگاه ایرانی در تشریح نهادگرایی
و استاد دانشگاه ایرانی در تشریح نهادگرایی می‌گوید: «نهادگرایی به مفهومی که زاییده شد از جمله رویکردهای اقتصادی است نه مکاتب (جریان) اقتصادی. در نتیجه شما نباید انتظار داشته باشید که نهادگرایی برای شما حرفی (هدفی) معارض (جریان اصلی) داشته یا رقیب مکتب سوسیالیسم یا سرمایه‌داری باشد. به همین دلیل نباید رویکرد نهادگرایی را رقیب یا هم‌عرض مکتب اقتصاد اسلامی دانست. همچنین نهادگرایی اولیه رویکردی است که از تحلیل رفتار عاملان اقتصادی در سطح خرد آغاز شد و این نکته‌ای است که در ایران چندان به رسمیت شناخته نمی‌شود؛
است که در ایران چندان به رسمیت شناخته نمی‌شود؛ به دلیل اینکه نهادگرایی را نخستین‌بار کسانی بیان کردند که دغدغه‌های توسعهای داشتند و توسعه جدیترین محملِ مناقشات هنجاری در درون دانش اقتصاد است. البته در نهادگرایی جدید، به ویژه شاخه داگلاس نورث، آموزه‌های مرتبط با سطح توسعه بسیار تقویت شده و امروز نهادگرایی در مسیر توسعه، دیدگاه‌های جدی دارد.» به گفته وی: «این مسئله مطرح که «نهادگرایی لباس جریان چپ ایرانی است» به این خاطر (مطرح شده) است که برخی افراد داعیه دار نهادگرایی در کشور بودند که در دهه ۱۳۶۰ و اوایل
نهادگرایی در کشور بودند که در دهه ۱۳۶۰ و اوایل ۱۳۷۰ با ادبیات دیگری (اقتصاد مارکسی) منتقد رویکرد نئوکلاسیک بودند، اما نکته مهم این است که دفاع امروز آنها از نهادگرایی به این معنی نیست که آنها صرفاً از ادبیات جدیدی برای تکرار سخنان گذشته خودشان استفاده می‌کنند، بلکه اصلاحات و تغییرات بسیاری در موضع گیریهای ایشان مشهود است. از سوی دیگر به دلیل اینکه نهادگرایی در خاستگاه خود، بیش از تمایل به سوسیالیسم، از مکتب تاریخی آلمان متأثر بود، با گذشت زمان بسیاری از اقتصاددان‌های جریان متعارف هم علاقه‌مند شدند از
اقتصاددان‌های جریان متعارف هم علاقه‌مند شدند از دستاوردهای نظری آن به عنوان مکمل استفاده کنند، به گونه‌ای که اکنون در دانشکده اقتصاد دانشگاه شریف، که به نوعی محفل اقتصاددان‌های نئولیبرال و نئوکلاسیک به‌شمار می‌آید، به شدت از دستاوردهای نهادگرایی استفاده می‌کنند. از صاحب نظران مشهور این جریان در ایران فرشاد مؤمنی، محمد ستاری‌فر، حسین عظیمی، حسین راغفر، محمد جواد ایروانی و محسن رنانی می‌باشند. اقتصاددانان جریان نهادگرایی ایرانی. مؤسسه «دین و اقتصاد» و مؤسسه «پژوهش‌های اقتصاد و مدیریت» از پایگاه‌های اصلی
«پژوهش‌های اقتصاد و مدیریت» از پایگاه‌های اصلی جریان نهادگرایی ایرانی هستند. اقتصاددانان این جریان بدین شرح هستند:
آکادمی فوتبال محمد ششم () یک آکادمی فوتبال مستقر در سلا، مراکش است که در سال ۲۰۰۹ توسط پادشاه محمد ششم برای تغییر شکل ورزش ملی در مراکش افتتاح شد. هدف این آکادمی کمک به تکامل فوتبال در مراکش و کمک به بازیکنان فوتبال برای رسیدن به هدفشان، یعنی بازی در یک لیگ حرفه‌ای است.
ژبر آلکین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو آلاوس و باشگاه فوتبال رئال سوسیداد بی اشاره کرد.
مهدی بن‌عبید (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال ارتش سلطنتی مراکش بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال و زیر ۲۳ سال مراکش بازی کرده است.
رشید غنیمی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال الفتح بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال مراکش و زیر ۲۳ سال مراکش عضویت داشته است.
ایوب عمراوی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مراکش است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۰ سال مراکش بازی کرده است.
بنیامین بوشواری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال رودا جی‌سی کرکراد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال مراکش بازی کرده است.
ابراهیم صلاح (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال خنت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال مراکش بازی کرده است.
کلوئلیا از شخصیت‌های زن در اساطیر رومی است. وی دختری بود که به اسارت لارس پورسنا درآمد و از دستش گریخت. روایت. لارس پورسنا، پادشاه دولت‌شهر کلوسیوم، با خاندان تارکوئینیان متحد شد و به‌درخواست ایشان جمهوری نوپای روم را در محاصره گرفت، تا اگر موفق به گشودن شهر شد، تارکوئینیان را به تاج‌وتخت روم بازگرداند. لیکن او چون دلاوریِ دو مردِ رومی، هوراتیوس کوکلس و موکیوس اسکایه‌ولا، را در دفاع از روم دید، از محاصره منصرف شد، و در عوض از رومیان چند باکره گروگان ستاند که یکی از ایشان کلوئلیا بود. لیکن دخترک برآن شد تا
یکی از ایشان کلوئلیا بود. لیکن دخترک برآن شد تا از اردوگاه اتروسکان بگریزد، به‌طوری که چون اتروسکان اسبان خود را به لب رود تیبر برده بودند، خود را قاطی اسبان کرد و با شنا از تیبر درگذشت و به روم رسید. پورسنا در خشم شد و فرمود تا رومیان وی را باز دهند. رومیان نیز فرمان کردند. اما بعد خشم شاه زایل شد و شجاعت دختر را ستود و او را سالم و بی‌گزند آزاد کرد و اسبی بدو بخشید و وعده‌اش داد که نیمی از گروگانانِ دیگر را به‌انتخاب خود می‌تواند بردارد و با خود به روم ببرد. در این‌باره دو روایت هست: پس از آزادی. چون
ببرد. در این‌باره دو روایت هست: پس از آزادی. چون کلوئلیا آزاد شد، رومیان شجاعت او را پاس داشتند و با یک تندیس سواره یادش را جاودان کردند. در هنر. کلوئلیا را در نقاشی‌های بسیاری ترسیم کرده‌اند. پیترو متاستازیو در لیبرتوی "تریومفِ کلوئلیا" او را آورده، و سیلویا سیمز در فیلم ایتالیایی "باکرگان روم" نقش او را بازی کرده است.
مجموعه ابر رو مارافسای یا مجموعه ابر رو افیوچی () مجموعه‌ای از ابرهای بین‌ستاره‌ای با سحابی‌های مختلف است، به‌ویژه یک سحابی تاریک که در مرکز ۱ درجه جنوب ستاره رو مارافسای قرار دارد که در میان سایرین از صورت فلکی مارافسای به آن امتداد دارد. در فاصله تخمینی حدود ۱۴۰ پارسک یا ۴۶۰ سال نوری، یکی از نزدیک‌ترین مناطق ستاره ساز به منظومه شمسی است. این ابر یک ناحیه زاویه‌ای ۴٫۵ × ۶٫۵ درجه بر روی کره آسمان را می‌پوشاند و از دو ناحیه اصلی گاز و غبار متراکم تشکیل شده است. اولی شامل یک ابر ستاره ساز (L1688) و دو رشته
است. اولی شامل یک ابر ستاره ساز (L1688) و دو رشته (L1709 و L1755) است، در حالی که دومی دارای یک منطقه ستاره ساز (L1689) و یک رشته (L1712-L1729) است.
دانیل لوئیز فلومینیان که به سادگی با نام دانیل شناخته می شود (زاده ۴ ژوئن ۱۹۸۱) یک فوتبالیست بازنشسته برزیلی است که به عنوان دروازه بان بازی می کرد. او مدیر فعلی فوتبال باشگاه فوتبال سائو برناردو است. دانیل قبلا برای GD Bragança در دسته دوم پرتغال ، Mixto Esporte Clube ، Operário Futebol Clube (Várzea Grande) ، Ituiutaba Esporte Clube ، Boa Esporte Clube در برزیل بازی کرده است. دانیل دروازه بان Ituiutaba بود، در دوران قهرمانی آنها در تاچا میناس گرایس 2007. پس از قهرمانی باشگاه در سال 2007، ایتویوتابا در
پس از قهرمانی باشگاه در سال 2007، ایتویوتابا در کوپا دو برزیل 2008 جایی به دست آورد، جایی که دانیل دو بار به میدان رفت. او همچنین به طور منظم برای Ituiutaba در طول سال 2008 Campeonato Mineiro بازی کرد.
اولجی موندوک () یک ژنرال ارتش اهل گوگوریو بود. او به عنوان ژنرالی معروف است که تهاجم دوم دودمان سویی را شکست داد. درسال ۶۱۲ میلادی امپراتور یانگدی امپراتور سویی ارتش بزرگی را رهبری کرد و به گوگوریو حمله کرد، اما هنگامی که در دژ یودونگ سست شد، او یک گروه ۳۰۵٫۰۰۰ نفری را انتخاب کرد و به دژ پیونگ‌یانگ پایتخت گوگوریو حمله کرد. اگرچه این گروه تا نزدیک پیونگ‌یانگ پیشروی کرد، اما همه اینها یک عملیات فریبنده توسط اولجی موندوک بود و به دلیل خستگی و کمبود تدارکات نظامی چاره‌ای جز عقب‌نشینی نداشتند. هنگامی که گروه از
چاره‌ای جز عقب‌نشینی نداشتند. هنگامی که گروه از رودخانه در سالسو (اکنون رودخانه چونچون) عبور کردند، به آنها حمله کردند و تمامی آنها را نابود کردند. دوران زندگی. هویت. از تاریخ تولد و مرگ تا زادگاه و سمت رسمی، همه چیز دربارهٔ زندگی او به جز نبرد سالسو ناشناخته است. او در کوه سوکداسان در پیونگ‌یانگ به دنیا آمد. حتی تاریخ تولد و مرگ، محل تولد و موقعیت رسمی او، ناشناخته است. برخی می‌گویند که او فردی تابعیت شده از قبیله ژیان‌بی بوده است، اما هیچ‌کدام از اینها مبنای دقیقی ندارند. از طرف دیگر، گفته می‌شود که
مبنای دقیقی ندارند. از طرف دیگر، گفته می‌شود که اولجی چنگال کوک «اوتچی» است، به معنای فردی برتر مانند ته‌این، یا اینکه عنوان افتخاری «جی ()» برای یک شخص نجیب به خانواده «اول ()» اضافه شده است. خانواده اصیل گوگوریو بود، اما این نیز قابل تأیید نیست. در چوسان، آن را به عنوان نام خانوادگی منحصر به فرد بوک گوگوریو شناخته شد. در اصل، سامگوک ساگی، فقط آمده است: «شجره نامه خانواده ناشناخته است، و شخصیت او آرام و قوی بود، و او همچنین دارای تدبیر و مهارت‌های نوشتن بود». در شرایط بین‌المللی در این زمان، زمانی که
بود». در شرایط بین‌المللی در این زمان، زمانی که دودمان سوئی چین را در سال ۵۸۹ متحد کرد، توازن قوا به سرعت متمایل شد و تنش‌ها در حال افزایش بود. در آن زمان، اولجی موندوک وزیر یا فرمانده‌ای از گوگوریو بود. شرکت داشتن مستقیم وی در جنگ نخست گوگوریو سوئی در ۵۹۸ و حتی جنگ‌های سوم و چهارم تا سقوط امپراطوری سوئی مشخص نیست؛ گرچه احتمالش وجود دارد که در جنگ‌های بعد از ۶۱۲ نیز حضور داشته باشد اما چون هیچ اثری از ۶۱۳ به بعد درباره‌اش یافت نشده نمی‌توان تأیید کرد. منابع دربارهٔ وی نادر است و حتی علل این امر نیز مجهول
دربارهٔ وی نادر است و حتی علل این امر نیز مجهول است ممکن است از طرف دودمان تانگ مدح و متون مرتبط با وی حذف شده باشد. حتی نام او مورد بحث است که «اولجی» نام خانوادگی وی بوده یا یکی از القاب گوگوریویی می‌باشد. برخی منابع از طرف مورخان مدرن کره‌ای که مدعی‌اند متون کهن با منشأ نامشخص به چینی هستند یافت شده که او را درحد یک خدای جنگ می‌دانند و اذعان دارند او از اواخر قرن ششم تمام سرزمینهای گوگوریو از درهٔ رود هان تا شمال منچوری را که در سلطنت امپراتوران گوانگ‌گه‌تو بزرگ و جانگسو بدست آمده بودند بازپس گرفته و
بزرگ و جانگسو بدست آمده بودند بازپس گرفته و ایالتهایی همجوار در شرق پکن امروزی را تصرف نموده و در تمامی سلسله جنگهای گوگوریو با سویی مشارکت داشته و مغز متفکر تمام پیروزیها بوده و نامش برای دهه‌ها زبانزد خاص و عام مشرق زمین گردیده و تمام چین علاقمند به دانستن دربارهٔ او شده‌اند و درنهایت در فروپاشی سویی نقش مستقیمی به شکل دخالت یا تهاجم و تأمین ایفا کرده است؛ منابع مبهمی نیز از تاریخچه کره که برای بسیاری از اساطیر این کشور داستان سرایی نیمه افسانه‌ای می‌کنند گفته‌اند وی در جنگی سنگین در زمستانهای سخت آن خطه
گفته‌اند وی در جنگی سنگین در زمستانهای سخت آن خطه با دشمن در چین کشته شده یا اشراف قبایل قدرتمند و بانفوذ گوگوریو که دارای صدهاهزارنفر ارتش خصوصی بودند او را بر سر اختلافات حل ناشدنی به قتل رسانده‌اند گرچه موارد مذکور غیرقابل تأیید و استناد است و بیشتر شبیه به روایات و افسانه می‌مانند تا منبع قابل استناد و مکتوب تاریخی، هرچقدر هم که اطلاعاتی مفید در اختیار امروزیان قرار بدهند. نبرد سالسو. در ژانویه ۶۱۲، امپراتور یانگ ارتش بزرگی متشکل از بیش از ۳٫۰۰۰٫۰۰۰ نفر را شخصاً رهبری کرد و نیروها را به گوگوریو اعزام
را شخصاً رهبری کرد و نیروها را به گوگوریو اعزام کرد. با این حال، پس از گیر کردن و ناکامی برای چندین ماه در جبهه دژ یودونگ باوجود محاصرهٔ هرکدام از قلعه‌ها با حداقل پنجاه هزار نفر، در ژوئن (تقویم قمری)، ۳۰۵٫۰۰۰ نفر، از جمله وومون سول، ووجونگمون، سول سه‌وونگ و ویلمون سونگ کشته شدند، ارتش در واحدهای جداگانه سازماندهی نشدند و مستقیم به سمت قلعه پیونگ‌یانگ حرکت کردند. گروه با حمل انواع آذوقه از جمله آذوقه ۱۰۰ روزه، سلاح و پارچه راهپیمایی را آغاز کرد، اما سربازان نتوانستند وزن را تحمل کنند و مخفیانه آنها را دور
نتوانستند وزن را تحمل کنند و مخفیانه آنها را دور انداختند؛ بنابراین تنها چیزی که به دست آوردند رودخانه یالو بود، حتی اگر به آن رسیدند، از کمبود غذا رنج بردند. در این زمان، اولجی موندوک به دروغ تسلیم شد و برای جاسوسی از وضعیت وارد اردوگاه نظامی سویی شد. وو مون‌سول و وو جونگ‌مون که از امپراتور یانگ پیامی دریافت کرده بودند که در صورت آمدن اولجی موندوک را دستگیر کنند، سعی کردند او را بازداشت کنند، اما به لطف یو ساریونگ، که به عنوان نگهبان امنیتی خدمت می‌کرد، آنها را متوقف کرد. او به سلامت برگشت وو جونگ‌مون که
را متوقف کرد. او به سلامت برگشت وو جونگ‌مون که خیلی زود پشیمان شد، به درخواست اولجی موندوک برای بازگشت نادیده گرفت و سواره نظام نخبه ارتش سوئی او را تعقیب کرد. هر بار که دعوا می‌شد، شاه شعری تمسخر آمیز برای وو جونگ‌مون می‌فرستاد. وو جونگ‌مون پاسخی فرستاد تا دوباره او را آرام کند، بنابراین او یونگچای را به عنوان دلجویی از او سوزاند و عقب‌نشینی کرد. در واقع، همه چیز یک عملیات هدایت شده با فریب اولجی موندوک بود. وقتی دید که سربازان سلسله سوئی گرسنه هستند، عمداً بعد از هر جنگ فرار می‌کرد تا آنها را خسته کند.
بعد از هر جنگ فرار می‌کرد تا آنها را خسته کند. در حالی که ارتش سلسله سوئی آنقدر خسته بود که جنگیدن دوباره دشوار بود، قلعه پیونگ‌یانگ ناهموار و قوی بود. زمانی که اولجی موندوک حتی یک نامه تسلیم نادرست به وو مون‌سول ارسال کرد و گفت: «اگر ارتش را برگردانی، من پادشاه را به هانگ‌جاسو خواهم برد و با او ملاقات خواهم کرد»، ارتش سویی چاره‌ای جز استفاده از این نداشت. بهانه انصراف همان‌طور که ارتش سویی پس از ایجاد اردوگاه عقب‌نشینی کرد، آنها به‌طور مداوم پیگیر شدند و مکرراً جنگیدند. در ماه هفتم، ارتش سویی سرانجام به
مکرراً جنگیدند. در ماه هفتم، ارتش سویی سرانجام به سالسو رسیدند و هنگامی که در نیمه راه بودند، از پشت به ارتش دوم حمله کردند. ارتش سویی، با بسیاری از واحدهایش که به‌طور غیرقابل کنترلی در حال فروپاشی بودند، از جمله مرگ شین سه‌وونگ، برای فرار عجله داشت و در یک روز به یالو، رسید. در این زمان، وانگ این‌گونگ(王仁恭) آخرین واحد شد و به سختی توانست ارتش گوگوریو را متوقف کند. تنها ۲٫۷۰۰ نفر به لیادونگ بازگشتند و تدارکات نظامی و سلاح‌های محاصره ای متعددی از دست رفت. امپراتور یانگ آنقدر عصبانی بود که وو ون‌سول و دیگران
یانگ آنقدر عصبانی بود که وو ون‌سول و دیگران را به زنجیر کشید و عقب‌نشینی کرد و با پیروزی بزرگ گوگوریو به جنگ دوم لیوسو پایان داد. پس از مرگ. کیم بوسیک این واقعیت را بسیار ستایش کرد که گوگوریو، که در مقایسه با سلسله سوئی کوچک بود، تقریباً ارتش عظیم امپراتور یانگ را از طریق قدرت یک نفر، اولجی موندوک نابود کرد، و اینکه گوگوریو نیز به خاطر او وجود داشت. اولجی موندوک که به عنوان قهرمان ملی شناخته شد، پس از جنگ منچو از نظر بازگرداندن غرور و انسجام جامعه توجه بیشتری را به خود جلب کرد. ۱۶۴۵ در پیونگ‌یانگ، ۱۶۷۰
را به خود جلب کرد. ۱۶۴۵ در پیونگ‌یانگ، ۱۶۷۰ استان پیونگان شهر آنجو به ترتیب به عنوان معبد چونگموسا و معبد چونگچونسا در زمان سلطنت پادشاه سوکجونگ از سلسله چوسون ساخته و ثبت شد. با این حال، به نظر می‌رسد که حتی قبل از آن شین چاهو گفت: «نبردهای زیادی در شرق و غرب وجود دارد، اما آیا کسی مانند اولجی موندوک وجود دارد که با ارتشی کوچک، هرگز در برابر یک کشور قدرتمند تزلزل نمی‌کند و ضربه می‌زند تا حتی سایه نتواند برگردد و با یک میلیون سرباز وارد اردوگاه دشمن شود و از آن خارج شود؟ حتی یک کودک با شنیدن عظمت او از
و از آن خارج شود؟ حتی یک کودک با شنیدن عظمت او از گریه دست می‌کشد، و حتی علف و چوب آن نام را می‌داند و می‌ترسد. حتی اگر فقط یک نکته از آن پز را دنبال کنیم، استقلال خود را حفظ خواهیم کرد و در تاریخ بزرگ‌ترین مرد ۴٫۰۰۰ ساله ما و اوست همتای خود در کل جهان این نادر است.» علاوه بر این، محل اختفای بسیاری از ادبیات شد.
اَنِت وَدِمان (؛ ۱۹ دسامبر ۱۹۲۸ – ۱ سپتامبر ۲۰۱۷) فیلم‌نامه‌نویس اهل بلژیک بود که بیشتر در سینمای فرانسه فعالیت داشت. او همسر کارگردان فرانسوی میشل بوارون بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "کلاه‌طلایی"، "گوشواره‌های مادام…"، "زنان ضعیف هستند"، "عشق و زن فرانسوی"، "بگو که دوستم داری" و "خورشید در چشمان تو" اشاره نمود.
خورشید در چشمان تو () یک فیلم درام عاشقانهٔ فرانسوی به کارگردانی میشل بوارون است که در سال ۱۹۷۰ منتشر شد.
رونو ورله (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل فرانسه است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "خون دیگران"، "اودیسه"، "غروب خدایان" و "صد خشت و سفال" اشاره کرد.
کریستیان گودان () تدوین‌گر اهل فرانسه بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "خورشید در چشمان تو"، "قاتل در شماره ۲۱ زندگی می‌کند"، "عاشقان ورونا"، "عدالت اجرا شد" و "حادثه‌ای در ترن" اشاره نمود.
وینچه تمپرا (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان، رهبر ارکستر، آهنگساز، تهیه‌کننده موسیقی و نوازنده پیانو اهل ایتالیا است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "همه می‌توانند پولدار شوند به‌جز فقرا"، "چهار سرنوشت شوم" و "هفت نت سیاه‌رنگ" اشاره نمود. یکی از تم‌های اصلی موسیقی هفت نت سیاه‌رنگ بعدها در موسیقی فیلم "" به کارگردانی کوئنتین تارانتینو به‌کار رفت. او با هنرمندانی چون زوکرو فورناچاری، آنتونلو وندیتی و مینا همکاری داشته است. وی همچنین به‌عنوان رهبر ارکستر و گروه موسیقی در چندین اجرا در جشنواره
ارکستر و گروه موسیقی در چندین اجرا در جشنواره موسیقی سانرمو و مسابقه آواز یوروویژن (۱۹۷۵) حضور فعال داشت.
سوسک فرش ممکن است به یکی از چندین گونه سوسک اشاره داشته باشد: