payamvha/North_RAG huggingface dataset:
می‌کند. ۹. پنیر رومی. پنیر رومی یکی از انواع اصلی پنیر در مصر است. با وجود نامش (رومی)، این پنیر اصالتی مصری دارد. بوی تند و تیزی دارد و بسته به زمان تولید آن، میزان شوری آن متفاوت است.
بوفالو یک فیلم کمدی درام آمریکایی محصول سال ۲۰۱۹ به کارگردانی تانیا وکسلر و نویسندگی برایان ساکا است. در این فیلم زوئی دویچ نقش یک محکوم آزاد شده را بازی می‌کند که در تلاش برای فرار از زادگاهش بوفالو (نیویورک)، برای پول کلاهبرداری تلاش می‌کند و در حالی که خودش با بدهی دست و پنجه نرم می‌کند، به یک طلبکار تبدیل می‌شود. جودی گریر، جرمین فاولر، نوا رید و جای کورتنی نیز در نقش‌های مکمل ظاهر می‌شوند. این فیلم اولین نمایش جهانی خود را در جشنواره فیلم ترایبکا در ۲۷ آوریل ۲۰۱۹ تجربه کرد و در ۱۴ فوریه ۲۰۲۰ توسط
۲۷ آوریل ۲۰۱۹ تجربه کرد و در ۱۴ فوریه ۲۰۲۰ توسط مگنولیا پیکچرز در سینماهای منتخب و به صورت سفارشی اکران شد. این فیلم به‌طور کلی نقدهای مثبتی از منتقدان دریافت کرد که مفهوم فیلم و بازی‌های دویچ، گریر و کورتنی را ستودند، در حالی که برخی از فیلمنامه ساکا و برخی از عناصر داستانی آن انتقاد کردند. ساخت. فیلمبرداری در ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۸ در تورنتو، کانادا آغاز شد. تصویربرداری اصلی در ۲۳ اوت ۲۰۱۸ به پایان رسید.
میدان تیراندازی، میدان تیر، میدان اسلحه یا زمین تیراندازی، یک مرکز، محل یا زمین تخصصی است که به‌طور خاص برای کسب صلاحیت در استفاده از سلاح گرم، آموزش، تمرین یا مسابقات طراحی شده است. برخی از میدان‌های تیراندازی توسط ارتش یا سازمان‌های انتظامی اداره می‌شوند، اگرچه اکثر میدان‌ها متعلق به بخش خصوصی و متعلق به غیرنظامیان و باشگاه‌های ورزشی هستند و عمدتاً به تیراندازان تفریحی خدمات ارائه می‌دهند. هر مرکز معمولاً توسط یک یا چند پرسنل ناظر، که به عنوان "افسر میدان تیر" یا گاهی اوقات در ایالات متحده به عنوان "استاد
یا گاهی اوقات در ایالات متحده به عنوان "استاد میدان تیر" شناخته می‌شوند، نظارت می‌شود. پرسنل نظارتی مسئول اطمینان از رعایت کلیه قوانین ایمنی و قوانین مربوطه در همه زمان‌ها هستند. میدان‌های تیراندازی می‌توانند سرپوشیده یا روباز باشند و ممکن است به انواع خاصی از سلاح گرم که می‌توان از آن‌ها استفاده کرد، مانند تپانچه یا تفنگ‌های بلند، محدود شوند، یا می‌توانند در رشته‌های المپیکی خاصی مانند تیراندازی تراپ – اسکیت یا تپانچه – تفنگ بادی ۱۰ متر تخصص داشته باشند. بیشتر میدان‌های تیراندازی سرپوشیده استفاده از
بیشتر میدان‌های تیراندازی سرپوشیده استفاده از کالیبرهای پرقدرت، تفنگ‌ها یا سلاح‌های گرم کاملاً اتوماتیک را محدود می‌کنند. سالن تیراندازی، یک مرکز تیراندازی تفریحی با تفنگ‌های اسباب‌بازی (معمولاً تفنگ‌های بادی بسیار کم‌قدرت مانند تفنگ‌های بادی یا تفنگ‌های ایرسافت، و گاهی تفنگ‌های سبک یا حتی تفنگ‌های آبی) است که اغلب در پارک‌های تفریحی، پاساژها، کارناوال‌ها یا نمایشگاه‌ها واقع شده است تا با اهدای عروسک‌ها، اسباب‌بازی‌ها و سوغاتی‌های مختلف به عنوان جایزه، بازی‌ها و سرگرمی‌های غیررسمی و ایمن را برای جمعیت
بازی‌ها و سرگرمی‌های غیررسمی و ایمن را برای جمعیت بازدیدکننده فراهم کند.
پادشاهی فدرال، فدراسیونی از ایالت‌ها است که یک پادشاه واحد در رأس کل فدراسیون قرار دارد. به عنوان یک اصطلاح در علوم سیاسی. این اصطلاح توسط ادوارد آگوستوس فریمن، در کتاب «تاریخ دولت فدرال» (۱۸۶۳) وارد گفتمان سیاسی و تاریخی انگلیسی شد. خود فریمن معتقد بود که یک سلطنت فدرال فقط به صورت انتزاعی امکان‌پذیر است. فهرست پادشاهی‌های فدرال. در حال حاضر تنها دو کشور واجد شرایط پادشاهی فدرال هستند که در آنها حاکم ملت، شخصی متفاوت از حاکمان ایالت‌های تشکیل‌دهنده است.
نشان ملی مالزی شامل یک سپر یا سپرچه، دو ببر برای حامیان، یک هلال و ستاره چهارده پر برای نشان و شعار است. از آنجایی که نشان ملی مالزی از نشان ملی ایالات فدرال مالایی تحت حکومت استعماری بریتانیا گرفته شده است، به طرح‌های نشان‌های اروپایی شباهت دارد.
صلح طولانی ()، اصطلاحی است برای دوره تاریخی بی‌سابقه‌ای از ثبات نسبی جهانی پس از پایان جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۵ تا به امروز. دوره جنگ سرد (1947-1991) با فقدان جنگ‌های بزرگ بین قدرت بزرگ جهانی آن دوره، ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی مشخص می‌شد. اولین بار در سال ۱۹۸۶ شناخته شد، دوره «صلح نسبی» با ثبات نسبتاً طولانی امپراتوری روم، صلح رومی، مقایسه شده است. یا صلح بریتانیایی، قرنی از صلح نسبی که بین پایان جنگ‌های ناپلئونی در سال ۱۸۱۵ و آغاز جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۴ وجود داشت، که طی آن امپراتوری بریتانیا
سال ۱۹۱۴ وجود داشت، که طی آن امپراتوری بریتانیا هژمونی جهانی را در اختیار داشت.
برونو لانگا (زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل موزامبیک است که در حال حاضر برای پافوس به صورت قرضی از آلمریا در پست مدافع بازی می‌کند. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به ماکساکونه و بلک بولز و آمورا و ویتوریا ستوبال و شاوش و آلمریا و پافوس اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال و موزامبیک بازی کرده است. دوران باشگاهی. اوایل دوران. لانگا دوران بزرگسالان خود را در موزامبیک و با ماکساگوئنه آغاز کرد. در ژوئیهٔ ۲۰۱۸، او توسط بلک بولز خریداری شد اما به صورت قرضی به آمورا در کمپئوناتو پرتغال
شد اما به صورت قرضی به آمورا در کمپئوناتو پرتغال رفت. پس از این‌که لانگا در آمورا به طور منظم بازی کرد در ۲۶ مه ۲۰۱۹ قراردادی دائمی سه‌ساله با این باشگاه امضا کرد اما در ۲۲ ژوئن به صورت قرضی به ویتوریا ستوبال در لیگا پرتغال پیوست و به تیم زیر ۲۳ سال اختصاص یافت. او در ژوئیهٔ ۲۰۲۰ پس از فسخ قرارداد قرضی خود به آمورا بازگشت و در تیم منتخب فصل ۲۱–۲۰۲۰ کمپئوناتو پرتغال نام گرفت. شاوس. در ۲۳ ژوئن ۲۰۲۱، لانگا به شاوس در لیگا پرتغال ۲ پیوست. او نخستین بازی حرفه‌ای خود را با این باشگاه در ۲۴ ژوئیه و در شکست ۲–۱
خود را با این باشگاه در ۲۴ ژوئیه و در شکست ۲–۱ برابر فارنزه در جام اتحادیه پرتغال انجام داد و در لیگا پرتغال ۲ ۲۲–۲۰۲۱ بازیکن ثابت تیم بود و توانست با این تیم به دستهٔ بالاتر صعود کند. لانگا نخستین بازی خود در سطح اول فوتبال پرتغال را در ۷ اوت ۲۰۲۲ انجام داد و در شکست ۱–۰ خانگی مقابل ویتوریا گیمارش از ابتدا به میدان رفت. او نخستین گل حرفه‌ای خود را در ۳ سپتامبر ۲۰۲۳ و در شکست ۲–۱ خانگی مقابل موریرنسه به ثمر رساند. آلمریا. در ۱ فوریهٔ ۲۰۲۴، آلمریا از لا لیگا اعلام کرد که لانگا را تا پایان لا لیگا ۲۴–۲۰۲۳ به
اعلام کرد که لانگا را تا پایان لا لیگا ۲۴–۲۰۲۳ به صورت قرضی با بند خرید به خدمت گرفته است. در ۲ ژوئیه و با وجود سقوط باشگاه به دستهٔ پایین‌تر او با قراردادی چهارساله به طور دائمی به این تیم پیوست. در ۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۵، آلمریا اعلام کرد که لانگا به صورت قرضی و به مدت یک سال به پافوس قبرس خواهد رفت. دوران ملی. لانگا نماینده زیر ۲۰ سال موزامبیک در جام کونسیفای زیر ۲۰ سال ۲۰۱۶ بود. او نخستین بازی خود با تیم ملی موزامبیک را در ۲۱ ژوئن ۲۰۱۶ و در شکست ۳–۰ برابر نامیبیا در جام کونسیفای ۲۰۱۶ انجام داد.
سالن بیلیارد که با نام‌های سالن اسنوکر، اتاق بیلیارد نیز شناخته می‌شود، مکانی است که افراد برای انجام ورزش‌های بیلیارد مانند بیلیارد، اسنوکر یا کاروم بیلیارد دور هم جمع می‌شوند. چنین مکان‌هایی معمولاً الکل سرو می‌کنند و اغلب بازی‌های آرکید، دستگاه‌های اسلات، بازی‌های کارتی، دارت، فوتبال دستی و سایر بازی‌ها را ارائه می‌دهند. برخی از سالن‌های بیلیارد ممکن است با یک سالن بولینگ ترکیب یا ادغام شوند. تاریخچه. بیلیارد به عنوان یک گزینه سرپوشیده برای جایگزینی بازی‌هایی مانند کروکت که روی چمن انجام می‌شدند، توسعه
مانند کروکت که روی چمن انجام می‌شدند، توسعه یافت. مکان‌های اختصاصی در قرن نوزدهم شروع به ظهور کردند و تا اوایل قرن بیستم، سالن‌های بیلیارد و بیلیارد در بسیاری از کشورها رایج شدند؛ در سال ۱۹۱۵، ۸۳۰ سالن در شیکاگو وجود داشت. به ویژه در آمریکای شمالی در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، سالن‌های بیلیارد به عنوان یک بیماری اجتماعی توسط بسیاری از افراد تلقی می‌شدند و قوانینی در بسیاری از حوزه‌های قضایی برای تعیین محدودیت‌های سنی در سالن‌های بیلیارد و محدود کردن قمار و فروش الکل تصویب شد. آهنگ «Trouble» در موزیکال موفق سال
الکل تصویب شد. آهنگ «Trouble» در موزیکال موفق سال ۱۹۵۷، The Music Man، این تعصب را به سخره گرفت (حتی بیلیارد کاروم را که نیاز به «قضاوت، هوش و بلوغ» دارد، در مقابل بیلیارد که گفته می‌شود دروازه‌ای به تنبلی، قمار، سیگار کشیدن و زن‌بارگی است، مقایسه کرد). تا دهه ۱۹۹۰، برداشت عمومی کمتر انتقادی شده بود. تا دهه ۲۰۱۰، با افزایش رقابت از سوی تعداد فزاینده‌ای از مکان‌های تفریحی رقیب و همچنین در دسترس بودن قمار آنلاین، درآمد حاصل از فعالیت سالن‌های بیلیارد در ایالات متحده به‌طور قابل توجهی کاهش یافته بود. از سوی
متحده به‌طور قابل توجهی کاهش یافته بود. از سوی دیگر، در کره، سالن‌های بیلیارد پس از سال‌ها رکود، محبوبیت بیشتری پیدا کرده‌اند. در فرهنگ عامه. سالن‌های بیلیارد به‌طور برجسته‌ای در رمان و فیلم «بیلیاردباز» و کتاب و فیلم دنباله آن، «رنگ پول»، و همچنین سایر فیلم‌های بیلیارد مانند «خوره‌های بیلیارد» و «گالری تیراندازی» حضور دارند. عمق تاریخی خرده فرهنگ بیلیارد آمریکایی در «رنگ پول» به طرق مختلف مورد توجه قرار گرفته است، از جمله دیالوگ‌هایی که فضایل مکان‌های خاص و برجسته را ستایش می‌کنند، ناامیدی از کشف تعطیلی
و برجسته را ستایش می‌کنند، ناامیدی از کشف تعطیلی چنین سالنی، اظهار نظری مبنی بر اینکه مشتریان دائمی یک سالن معروف «هرگز خیابانی را که در آن قرار دارد ترک نمی‌کنند» و بازگشت یک سرایدار سالن بیلیارد در «بیلیاردباز» به عنوان صاحب سالن دهه‌ها بعد در دنباله.
ماریوس ایلیا (زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل قبرس است که در حال حاضر برای پافوس در پست مهاجم بازی می‌کند. در فصل‌های گذشته به صورت قرضی برای آلکی اوروکلینی و آپوئل بازی کرده است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به اتنیکوس اچنا و لیماسول و آلکی اوروکلینی و آپوئل و پافوس اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال و قبرس بازی کرده است.
ژوائو کوریا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است که در حال حاضر برای پافوس در پست مدافع بازی می‌کند. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به ویتوریا گیماریش بی و شاوش و پینالوونسه و آمارلوس و پالهاوا و پافوس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال کیپ ورد بازی کرده است. دوران باشگاهی. در ۸ اوت ۲۰۱۵، کوریا اولین بازی حرفه‌ای خود را با ویتوریا گیماریش بی در مسابقه‌ای از لیگا پرتغال ۲ مقابل سانتا کلارا انجام داد. دوران ملی. کوریا که در پرتغال به دنیا آمد اصالتی زادگاهی از کیپ ورد دارد. او در مارس
آمد اصالتی زادگاهی از کیپ ورد دارد. او در مارس ۲۰۲۲ برای انجام چند بازی دوستانه به تیم ملی فوتبال کیپ ورد دعوت شد. او نخستین بازی خود را برای کیپ ورد در پیروزی ۲–۰ دوستانه برابر گوادلوپ انجام داد.
پدرو فیلیپه فیگوئیردو رودریگس مشهور به پپه(؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است که در حال حاضر برای پافوس در پست هافبک بازی می‌کند. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به بنفیکا بی و اشتوریل پرایا و ویتوریا گیماریش و المپیاکوس و فامالیکاو و آنکاراگوچو و کارتاخنا و پافوس اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال، زیر ۱۶ سال، زیر ۱۷ سال، زیر ۱۸ سال، زیر ۱۹ سال، زیر ۲۰ سال و زیر ۲۱ سال بازی کرده است. دوران باشگاهی. بنفیکا. رودریگز که در ساتائو، ناحیه ویزئو به دنیا آمد در ۱۲ سالگی از
در ساتائو، ناحیه ویزئو به دنیا آمد در ۱۲ سالگی از باشگاه محلی Associação Social Cultural e Recreativa e Desportista da Casa do Benfica de Viseu به سیستم جوانان بنفیکا پیوست. در ۲۶ اوت ۲۰۱۵، زمانی که هنوز یک بازیکن جوان بود نخستین بازی حرفه‌ای خود را با تیم ذخیره بنفیکا انجام داد و در پیروزی خانگی ۱–۰ برابر اولیوییرنزه در لیگا پرتغال ۲ به طور کامل بازی کرد. رودریگز در ۱۳ فوریه ۲۰۱۶ نخستین گل خود در این رقابت‌ها را در تساوی ۲–۲ خارج از خانه برابر آکادمیکو ویزئو به ثمر رساند. در فصل ۲۰۱۷–۲۰۱۶ او چهار بار (همه
به ثمر رساند. در فصل ۲۰۱۷–۲۰۱۶ او چهار بار (همه از روی ضربه پنالتی) در ۳۸ بازی گلزنی کرد و به تیم کمک کرد که در رده چهارم قرار گیرد. در ۲۱ اوت ۲۰۱۷ رودریگز به صورت قرضی به استوریل پرایا پیوست. او نخستین بازی خود در لیگا پرتغال را شش روز بعد با این باشگاه انجام داد و به عنوان بازیکن تعویضی در دقیقه‌های پایانی در شکست ۲–۱ خارج از خانه برابر اسپورتینگ وارد زمین شد. رودریگز نخستین گل خود در رده بالای فوتبال پرتغال را در ۳۰ ژانویه ۲۰۱۸ به ثمر رساند و به میزبانان کمک کرد تا با یک شوت از راه دور زودهنگام توندلا
کمک کرد تا با یک شوت از راه دور زودهنگام توندلا را ۳–۰ شکست دهند. ویتوریا گیماریش. پیش از فصل ۲۰۱۹–۲۰۱۸ رودریگز به صورت قرضی به ویتوریا گیماریش رفت. در ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۹ او با یک قرارداد پنج‌ساله دائمی موافقت کرد. رودریگز در طول دوران حضورش در ورزشگاه د. آفونزو هنریکس پنج گل رسمی به ثمر رساند. نخستین گل او در ۸ اوت ۲۰۱۹ در پیروزی ۳–۰ خارج از خانه برابر ونتسپیلز در دور سوم مقدماتی لیگ اروپا بود و او همین کار را در بازی برگشت (۶–۰) تکرار کرد. المپیاکوس. در ۷ سپتامبر ۲۰۲۰ المپیاکوس اعلام کرد که رودریگز را با
سپتامبر ۲۰۲۰ المپیاکوس اعلام کرد که رودریگز را با قراردادی پنج‌ساله و با مبلغ انتقالی در حدود ۴ میلیون یورو به خدمت گرفته است. در پنجره نقل و انتقالات بعدی او تا ۳۰ ژوئن به صورت قرضی به فامالیکاو فرستاده شد و این انتقال برای کل فصل ۲۰۲۲–۲۰۲۱ تمدید شد. رودریگز فصل ۲۰۲۳–۲۰۲۲ را هم به صورت قرضی سپری کرد و ابتدا به آنکاراگوچو (در سوپر لیگ فوتبال ترکیه) رفت و سپس به کارتاخنا (در سگوندا دیویسیون) پیوست. پافوس. در ۲۱ اوت ۲۰۲۳ و در حالی که همچنان متعلق به المپیاکوس بود رودریگز به مدت یک سال به پافوس در دسته اول
بود رودریگز به مدت یک سال به پافوس در دسته اول فوتبال قبرس پیوست. در ژوئیه ۲۰۲۴ او با یک قرارداد دائمی موافقت کرد. دوران ملی. در تمام رده‌های جوانان رودریگز ۷۸ بازی ملی برای پرتغال انجام داد. نخستین بازی او برای زیر ۲۱ ساله‌ها در ۱۱ اکتبر ۲۰۱۶ و در سن ۱۹ سالگی بود که به جای دانیل پودنس در دقیقه ۶۰ وارد زمین شد و تیم با نتیجه ۷–۱ خارج از خانه لیختن‌اشتاین را در چارچوب مقدماتی مسابقات قهرمانی زیر ۲۱ سال اروپا ۲۰۱۷ شکست داد. همچنین رودریگز تیم ملی زیر ۲۰ سال را در جام جهانی زیر ۲۰ سال ۲۰۱۷ در کره جنوبی
سال را در جام جهانی زیر ۲۰ سال ۲۰۱۷ در کره جنوبی نمایندگی کرد.
سالن بولینگ (که با نام‌های مرکز بولینگ یا از نظر تاریخی باشگاه بولینگ نیز شناخته می‌شود) مکانی است که در آن ورزش بولینگ انجام می‌شود. می‌تواند یک مرکز اختصاصی یا بخشی از یک مرکز دیگر، مانند باشگاه یا خانه مسکونی باشد. تاریخچه. در اواخر دهه ۱۸۳۰ در شهر نیویورک، سالن بولینگ هتل نیکرباکر با سه خط افتتاح شد. به جای چوب، این سالن سرپوشیده از خاک رس برای خط بولینگ استفاده می‌کرد. تا سال ۱۸۵۰، بیش از ۴۰۰ سالن بولینگ در شهر نیویورک وجود داشت که آن را به عنوان «پایتخت بولینگ آمریکای شمالی» تبدیل کرد. از آنجا که
بولینگ آمریکای شمالی» تبدیل کرد. از آنجا که نسخه‌های اولیه بولینگ دشوار بودند و نگرانی‌هایی در مورد قمار وجود داشت، این ورزش رو به زوال گذاشت. چندین شهر در ایالات متحده به دلیل ارتباط بولینگ با قمار، آن را تحت نظارت قرار دادند. در اواخر قرن نوزدهم، بولینگ در بسیاری از شهرهای ایالات متحده احیا شد. سالن‌ها اغلب در زیرزمین‌های سالن‌ها قرار داشتند و مکانی برای ملاقات، معاشرت و نوشیدن الکل برای مردان طبقه کارگر فراهم می‌کردند. بارها از ویژگی‌های اصلی سالن‌های بولینگ بودند و هنوز هم هستند. این ورزش در طول رکود
بودند و هنوز هم هستند. این ورزش در طول رکود بزرگ همچنان محبوب بود و تا سال ۱۹۳۹، ۴۶۰۰ سالن بولینگ در سراسر ایالات متحده وجود داشت. فناوری‌های جدیدی در سالن‌های بولینگ به کار گرفته شد، از جمله معرفی پین‌سترهای اتوماتیک (یا پین‌اسپاترها) در سال ۱۹۵۲ که جایگزین پین‌باکس‌هایی شدند که پین‌های بولینگ را به صورت دستی قرار می‌دادند. امروزه، اکثر امکانات سالن‌های بولینگ توسط شرکت بولرو اداره می‌شود. در سال ۲۰۱۵، بیش از ۷۰ میلیون نفر در ایالات متحده بولینگ بازی کردند.
الکساندر بریتو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است که در حال حاضر برای اسپورتینگ در پست هافبک بازی می‌کند. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به اسپورتینگ بی و اسپورتینگ و کارنک و لیندا-ا-ولها اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۸ سال پرتغال بازی کرده است. دوران باشگاهی. بریتو محصول آکادمی جوانان ACRD Carenque و SC Linda-a-Velha است، پیش از آنکه در سال ۲۰۱۷ به آکادمی جوانان اسپورتینگ منتقل شود. در ۲۱ فوریه ۲۰۲۲، او نخستین قرارداد حرفه‌ای خود را با اسپورتینگ امضا کرد و برای فصل
حرفه‌ای خود را با اسپورتینگ امضا کرد و برای فصل ۲۴–۲۰۲۳ به تیم ذخیره‌های آن‌ها ارتقا یافت. در ۳۰ مه ۲۰۲۴، او قراردادش را با باشگاه تا سال ۲۰۲۷ تمدید کرد. در ۱۳ نوامبر ۲۰۲۴، او برای نخستین بار به تمرینات تیم اصلی اسپورتینگ ملحق شد. او نخستین بازی حرفه‌ای و حضورش در تیم بزرگسالان اسپورتینگ را به‌عنوان بازیکن تعویضی در تساوی ۲–۲ برابر آروکا در لیگا پرتغال در ۱۵ فوریه ۲۰۲۵ انجام داد. دوران ملی. بریتو که در پرتغال متولد شده، اصالتی کیپ‌وردی دارد. او در سال ۲۰۲۲ به تیم ملی زیر ۱۸ سال پرتغال برای مجموعه‌ای از
به تیم ملی زیر ۱۸ سال پرتغال برای مجموعه‌ای از دیدارهای دوستانه دعوت شد.
بیانیه فوریه که با نام «اعلان باشکوه اعلیحضرت» نیز شناخته می‌شود (مجموعه فرمان ۳/۱۸۹۹) یک قانون بود که توسط امپراتور روسیه نیکلای دوم در ۱۵ فوریه ۱۸۹۹ صادر شد و ترتیب قانونگذاری قوانین مربوط به دوک‌نشین بزرگ فنلاند را تعریف می‌کرد. این شامل تمام قوانینی بود که به منافع امپراتوری روسیه نیز مربوط می‌شد. این بیانیه برای مجلس ایالتی فنلاند تنها نقش مشورتی در تصویب این قوانین قائل بود. بیانیه فوریه به عنوان آغاز اولین دوره ظلم روسیه و به طور کلی شروع روسی‌سازی فنلاند تلقی می‌شد. قوانین پایه‌ای رویه قانونگذاری
فنلاند تلقی می‌شد. قوانین پایه‌ای رویه قانونگذاری ایالتی در ارتباط با بیانیه منتشر شد که بر اساس آن شورای ایالتی روسیه پیشنهادهای قانونی را بررسی می‌کرد. امپراتور تصمیم نهایی را می‌گرفت. هیچ تعریف یا محدودیتی در مورد آنچه که مربوط به قانونگذاری ایالتی است، وجود نداشت. بیانیه فوریه دور از چشم فنلاندی‌ها تهیه شد، اگرچه بر اساس کار دو کمیسیون روسی-فنلاندی فعال در اوایل دهه ۱۸۹۰ بود. هدف فوری آن، امکان لغو ارتش فنلاند بود که در سال ۱۸۸۱ به خدمت اجباری درآمد، که مجلس ایالتی فنلاند نمی‌خواست با آن موافقت کند. با
مجلس ایالتی فنلاند نمی‌خواست با آن موافقت کند. با این حال، این بیانیه به عنوان آغازی برای سیاست‌های نیکلای بوبریکوف که در سال ۱۸۹۸ به عنوان فرماندار کل فنلاند منصوب شده بود، عمل کرد، که هدف آن محدود کردن خودمختاری فنلاند و سایر راه‌های روسی‌سازی فنلاند بود. دادخواست بزرگ برای مقابله با این بیانیه تشکیل شد. فنلاندی‌ها احساس می‌کردند که بیانیه فوریه یک کودتا است. هنگامی که فنلاند در سال ۱۸۰۹ به روسیه ضمیمه شد، امپراتور الکساندر یکم قول داده بود که قوانین قدیمی می‌توانند به قوت خود باقی بمانند. طبق تفسیر
قدیمی می‌توانند به قوت خود باقی بمانند. طبق تفسیر فنلاند در آن زمان، این شامل قانون اساسی سوئدی دوران گوستاوی نیز می‌شد که حقوق شورای فنلاند را تعریف می‌کرد. این حقوق از زمان اولین تشکیل مجلس ایالتی فنلاند در سال ۱۸۶۳ مورد احترام بوده است. محدود کردن حقوق مجلس ایالتی فنلاند توسط یک فرمان یکجانبه از سوی امپراتور، نقض قانون اساسی تلقی می‌شد. به گفته فنلاندی‌ها، نیکلای دوم سوگند امپراتوری خود را نیز شکست، سوگندی که در آن قول داده بود از قوانین فنلاند محافظت کند. از دیدگاه روسیه، قانون اساسی فنلاند نمی‌توانست
از دیدگاه روسیه، قانون اساسی فنلاند نمی‌توانست بر یکه‌سالاری امپراتور غلبه کند. اگرچه بیانیه فوریه استقلال فنلاند را محدود کرد، اما در طول تاریخ شهرتی بیش از محتوای واقعی خود به دست آورده است. تنها قانونی که مستقیماً توسط بیانیه تصویب شد، قانون خدمت سربازی در فنلاند در سال ۱۹۰۱ بود که ارتش فنلاند را منحل کرد و مردم فنلاند را مجبور به گذراندن خدمت سربازی در ارتش روسیه کرد. بیانیه فوریه ابتدا به طور موقت توسط بیانیه نوامبر در سال ۱۹۰۵ و سپس به طور دائم توسط بیانیه مارس در سال ۱۹۱۷ لغو شد.
نیکلای بوبریکوف (، ; – (aged 65)) سیاست‌مدار اهل امپراتوری روسیه بود. او همچنین برندهٔ جوایزی همچون افسر لژیون دونور شده است. او از تا زمان مرگش، در اوایل سلطنت امپراتور نیکلای دوم، فرماندار کل فنلاند و فرمانده بود و مسئول روسی‌سازی تلاش فنلاند بود. پس از انتصاب به عنوان فرماندار کل، او به سرعت بسیار منفور شد و توسط اوگن شومان، یک ملی‌گرای فنلاندی متولد خارکوف، ترور شد.
سمیح سنجر (؛ ۷ مارس ۱۹۱۱ – ۸ دسامبر ۱۹۸۴) ژنرال نیروی زمینی ترکیه بود، که در فاصله سال‌های ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۸ به‌عنوان شانزدهمین رئیس ستاد کل نیروهای مسلح ترکیه فعالیت می‌کرد. وی از ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۰ فرماندهی ژاندارمری ترکیه را برعهده داشت و از ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۳ فرمانده نیروی زمینی ترکیه بود. او در سال ۱۹۶۰ به درجه سرتیپ، در سال ۱۹۶۳ به درجه سرلشکری، در سال ۱۹۶۴ به درجه سپهبدی رسید و در سال ۱۹۶۹ به درجه ژنرالی ارتقا یافت. به عنوان سرتیپ فرماندهی لشکر چهارم را بر عهده داشت، همچنین به عنوان رئیس ستاد مشترک و معاون عملیات
همچنین به عنوان رئیس ستاد مشترک و معاون عملیات ستاد کل، فرمانده آکادمی‌های جنگ با درجه سرلشکری، فرمانده سپاه پنجم و فرمانده ستاد عملیات نیروهای زمینی، یارباشکانلیگ، به عنوان سپهبد، در فرماندهی سپاه آموزش ارتش و فرمانده سپاه نهم فعالیت کرد. در ۶ مارس ۱۹۷۳، ژنرال سنجر به عنوان شانزدهمین رئیس ستاد کل منصوب شد و فرماندهی نیروهای مسلح ترکیه را در طول جنگ قبرس بر عهده داشت. به درخواست ژنرال کمال یاماک، رئیس اداره جنگ ویژه، سنجر، که در آن زمان رئیس ستاد کل بود، از بولنت اجویت درخواست بودجه‌ای به مبلغ ۱ میلیون
از بولنت اجویت درخواست بودجه‌ای به مبلغ ۱ میلیون دلار برای حمایت از برنامه ضد چریکی کرد. در آن زمان بود که اجویت از وجود آن مطلع شد و درخواست جلسه توجیهی کرد.
"'اوگن والدمار شومان" (؛ – ) فعال ملی فنلاندی و عضوی از خاندان برجسته شومان بود. در سال ۱۹۰۴، شومان نیکلای بوبریکوف، فرماندار کل فنلاند را ترور کرد.
سیاست روسی‌سازی فنلاند (; ; ) یک سیاست دولتی امپراتوری روسیه بود که با هدف محدود کردن وضعیت ویژه دوک‌نشین بزرگ فنلاند و احتمالاً پایان دادن به خودمختاری سیاسی و منحصر به فرد بودن فرهنگی آن در سال‌های ۱۸۹۹-۱۹۰۵ و در سال‌های ۱۹۰۸-۱۹۱۷، و ادغام کامل فنلاند به روسیه انجام شد. امپراتوری. این بخشی از سیاست بزرگ‌تر روسی‌سازی بود که توسط دولت‌های روسیه در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم دنبال می‌شد و سعی در لغو خودمختاری فرهنگی و اداری اقلیت‌های غیرروس در امپراتوری داشت. دو کارزار روسی‌سازی، مقاومت گسترده
داشت. دو کارزار روسی‌سازی، مقاومت گسترده فنلاندی‌ها را برانگیخت، که با دادخواست‌ها شروع شد و به اعتصاب‌ها، مقاومت غیرفعال (از جمله مقاومت در برابر کشش) و در نهایت مقاومت فعال افزایش یافت. مخالفت فنلاندی‌ها با روسی‌سازی یکی از عوامل اصلی بود که در نهایت منجر به تصویب اعلامیه استقلال فنلاند در سال ۱۹۱۷ شد. پیشینه. پس از پیروزی ناپلئون بر امپراتوری روسیه در ژوئن ۱۸۰۷ در نبرد فریدلند، تزار الکساندر یکم مجبور شد در پیمان تیلسیت (۷ ژوئیه ۱۸۰۷) با امپراتوری اول فرانسه صلح کند. الکساندر موافقت کرد که به محاصره
فرانسه صلح کند. الکساندر موافقت کرد که به محاصره قاره‌ای علیه امپراتوری بریتانیا بپیوندد، جنگ انگلستان و روسیه (۱۸۰۷–۱۸۱۲) را آغاز کند، و سوئد (که روابط تجاری گسترده‌ای با بریتانیا داشت) را نیز مجبور به پیوستن به سیستم قاره‌ای کند. پادشاه سوئد گوستاو چهارم آدولف پاسخ خود به اولتیماتوم اسکندر را به تعویق انداخت تا اینکه در فوریه ۱۸۰۸ با بریتانیا وارد اتحاد شد و پس از آن خواسته‌های اسکندر را رد کرد. در پاسخ، امپراتوری روسیه در آنچه که بعدها به عنوان جنگ فنلاند (۲۱ فوریه ۱۸۰۸ - ۱۷ سپتامبر ۱۸۰۹) شناخته شد، به
(۲۱ فوریه ۱۸۰۸ - ۱۷ سپتامبر ۱۸۰۹) شناخته شد، به فنلاند سوئد حمله کرد که به نفع اسکندر پایان یافت. در سال ۱۸۰۹، قلمرو از دست رفته سوئد به دوک‌نشین بزرگ فنلاند، بخشی خودمختار از امپراتوری روسیه تبدیل شد. مجلس ایالتی پوروو (که بعداً مجلس ایالتی فنلاند شد) الکساندر یکم را در ۲۹ مارس ۱۸۰۹ به عنوان دوک بزرگ به رسمیت شناخت. از سوی دیگر، الکساندر حقوق فنلاندی‌ها را به ویژه تأیید کرد و آزادی پیروی از آداب و رسوم و مذهب خود و حفظ هویتشان را وعده داد: این بدان معنا بود که ابزار حکومت قدیمی سوئدی از سال ۱۷۷۲ و قانون
که ابزار حکومت قدیمی سوئدی از سال ۱۷۷۲ و قانون اتحادیه و امنیت از سال ۱۷۸۹ همچنان در رابطه با شکل حکومت فنلاند مورد استفاده قرار می‌گرفتند. همچنین به این معنی بود که قانون مدنی ۱۷۳۴ سوئدی به عنوان قانون اساسی فنلاند ادامه یافت. تحت امپراتوری روسیه. ۱۸۰۹–۱۸۸۱. این وعده حفظ شد؛ در واقع، الکساندر دوم در سال ۱۸۶۹ قدرت مجلس فنلاند را افزایش داد. فنلاندی‌ها از رفاه و کنترل بر امور خود برخوردار بودند و نزدیک به یک قرن به عنوان رعایای وفادار باقی ماندند. دوره اول روسی‌سازی. بیانیه‌ای که نیکلای دوم در ۱۵ فوریه ۱۸۹۹
بیانیه‌ای که نیکلای دوم در ۱۵ فوریه ۱۸۹۹ صادر کرد، مایه ناامیدی فنلاندی‌ها شد. این بیانیه با رأی قاطع رئیس سنا، که منصوب تزار بود - و پس از آنکه فرماندار کل فنلاند، نیکلای بوبریکوف، تهدید به حمله نظامی و محاصره کرد، از طریق مجلس سنای فنلاند به تصویب رسید. این بیانیه در حالی که ظاهراً حقوق فنلاندی‌ها را در امور صرفاً محلی تأیید می‌کرد، بر اقتدار دولت در هر و همۀ اموری که می‌توانست "در محدوده قانون عمومی امپراتوری" قرار گیرد، تأکید می‌کرد. در پاسخ به این بیانیه، طوماری با ۵۲۳۰۰۰ نام جمع‌آوری شد و هیئتی متشکل
طوماری با ۵۲۳۰۰۰ نام جمع‌آوری شد و هیئتی متشکل از ۵۰۰ نفر برای تحویل آن به تزار اعزام شدند. طوماری جداگانه با نام «طرفدار فنلاند» که شامل نام ۱۰۵۰ نفر از افراد برجسته خارجی بود، نیز چند ماه بعد جمع‌آوری شد. سیاست‌های روسی‌سازی تصویب شده شامل موارد زیر بود: از آوریل ۱۹۰۳ تا انقلاب ۱۹۰۵ روسیه، به فرماندار کل اختیارات دیکتاتوری اعطا شد. بوبریکوف از این اختیارات برای لغو شخصی چندین روزنامه و تبعید رهبران سیاسی برجسته فنلاندی استفاده کرد. در ژوئن ۱۹۰۴ اوگن شومان بوبریکوف را ترور کرد. دولت امپراتوری با پاکسازی
بوبریکوف را ترور کرد. دولت امپراتوری با پاکسازی مخالفان روسی‌سازی در دولت فنلاند و سانسور سختگیرانه‌تر پاسخ داد. با این حال، کارزار مقاومت منفی موفقیت‌هایی نیز داشت، به ویژه لغو «عملیاتی» قانون جدید خدمت وظیفه عمومی. کارزار روسی‌سازی در سال‌های ۱۹۰۵ و ۱۹۰۷ در طول دوره‌ای از ناآرامی‌های مدنی در سراسر امپراتوری روسیه پس از شکست‌های روسیه در جنگ روسیه و ژاپن به حالت تعلیق درآمد و تا حدی لغو شد. دوره دوم روسی‌سازی. این برنامه در سال ۱۹۰۸ دوباره اجرا شد و به قیمت از دست دادن بخش زیادی از خودمختاری فنلاند تمام
از دست دادن بخش زیادی از خودمختاری فنلاند تمام شد و دوباره باعث مقاومت بیشتر فنلاندی‌ها، از جمله جنبش یاگر شد. در طول سال‌های ۱۹۰۹ تا ۱۹۱۷، سیاستمداران فنلاندی در مجلس سنای فنلاند با افسران متولد فنلاند ارتش روسیه که رسماً تابع دوک‌نشین بزرگ بودند، جایگزین شدند و به اصطلاح "سنا-دریاسالار" یا "سنا-شمشیر" ایجاد شد. روسیه برای پذیرش عدم به خدمت سربازی اجباری گرفتن فنلاندی‌ها، درخواست پرداخت‌های بیشتری کرد (موضوع ، "میلیون‌ها نظامی"). "قانون رویه‌های قانونگذاری کل امپراتوری" در سال ۱۹۱۰، اکثر اختیارات
کل امپراتوری" در سال ۱۹۱۰، اکثر اختیارات قانونگذاری فنلاند را از مجلس فنلاند تازه تأسیس به دوما و شورای دولتی روسیه منتقل کرد. در سال ۱۹۱۲ آنها «قانون برابری» را تصویب کردند که تمام ادارات دولتی و خدمات ملکی فنلاند را به روی روس‌ها باز کرد. بسیاری از اقدامات دوباره در سال‌های ۱۹۱۴ و ۱۹۱۷ در طول جنگ جهانی اول به حالت تعلیق درآمد، اما اسناد مخفی دولتی که در مطبوعات فنلاند در نوامبر ۱۹۱۴ منتشر شد، نشان می‌داد که دولت امپراتوری هنوز برنامه‌هایی برای روسی‌سازی کامل فنلاند در سر داشت. موج دوم به دلیل انقلاب