payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مورد تردید واقع شدند. در سال ۲۰۱۲، دو گزارش که مهم‌ترین جنبه‌های نتایج اولیه را رد می‌کردند، در همان مجله‌ای منتشر شدند که یافته‌های اولیه در آن چاپ شده بود. تحصیلات و فعالیت‌های اولیه. وولف-سایمون تحصیلات کارشناسی خود را در کالج اوبرلین انجام داد و موفق به دریافت مدرک لیسانس هنر در زیست‌شناسی و شیمی و همچنین لیسانس موسیقی در اجرای ابوا و قوم‌موسیقی‌شناسی از کنسرواتوار موسیقی اوبرلین شد. او در سال ۲۰۰۶ مدرک دکترای خود را در اقیانوس‌شناسی از مؤسسه علوم دریایی و ساحلی دانشگاه راتگرز با رساله‌ای تحت عنوان
و ساحلی دانشگاه راتگرز با رساله‌ای تحت عنوان «نقش و تکامل سوپراکسید دیسموتازها در جلبک‌ها» دریافت کرد. پس از آن، وولف-سایمون به عنوان پژوهشگر ناسا در سازمان زمین‌شناسی آمریکا و عضو مؤسسه اخترزیست‌شناسی ناسا فعالیت کرد. در سال ۲۰۰۶، او موفق به دریافت بورسیه تحقیقاتی پسادکتری اقلیت‌های بنیاد ملی علوم شد که از تحقیقات او در دانشگاه هاروارد و دانشگاه ایالتی آریزونا حمایت می‌کرد. جنجال GFAJ-1. تحقیقات وولف-سایمون بر میکروبیولوژی تکاملی و مسیرهای متابولیک غیرمعمول متمرکز است. در یک کنفرانس در سال ۲۰۰۸ و مقاله
متمرکز است. در یک کنفرانس در سال ۲۰۰۸ و مقاله بعدی در سال ۲۰۰۹، وولف-سایمون به همراه پل دیویس و آریل انبار پیشنهاد کردند که آرسنات (AsO3−۴) می‌تواند به عنوان جایگزینی برای فسفات (PO3−۴) در اشکال مختلف بیوشیمی عمل کند. به گفته پل دیویس، وولف-سایمون کسی بود که این «بینش حیاتی» را داشت که آرسنیک ممکن است بتواند جایگزین فسفر شود. تا مارس ۲۰۱۰، او به مطبوعات اشاره‌هایی به نتایجی دربارهٔ زیست‌کره سایه‌ای داشت. وولف-سایمون سپس جستجویی را برای یافتن چنین ارگانیسمی با تمرکز بر دریاچه مونو در کالیفرنیا که به‌طور
با تمرکز بر دریاچه مونو در کالیفرنیا که به‌طور طبیعی غنی از آرسنیک است، رهبری کرد. این جستجو منجر به کشف باکتری جی‌اف‌ای‌جی-۱ شد که تیم او در مقاله‌ای در ساینس در دسامبر ۲۰۱۰ ادعا کردند قادر است آرسنات را به عنوان جایگزین مقدار کمی از فسفات معمول در DNA و سایر مولکول‌های زیستی ضروری خود وارد کند. اگر این ادعا درست می‌بود، این ارگانیسم تنها موجود شناخته‌شده‌ای می‌شد که قادر به جایگزینی فسفر در DNA و سایر عملکردهای بیوشیمیایی حیاتی خود بود. با این حال، این یافته‌ها با شکاکیت قابل توجهی در جامعه علمی مواجه شد
با شکاکیت قابل توجهی در جامعه علمی مواجه شد و محققان دیگر نتوانستند این نتایج را تکرار کنند. مقاله منتشر شده در مجله ساینس و کنفرانس خبری ناسا که در ۲ دسامبر ۲۰۱۰ به مدت یک ساعت برگزار شد، باعث ایجاد «حدس و گمان‌های بی‌اساس در اینترنت دربارهٔ حیات فرازمینی» گردید. نکته قابل توجه اینکه وولف-سایمون تنها نویسنده مقاله حاضر در این کنفرانس خبری بود. این کنفرانس خبری بلافاصله با انتقادات شدید دانشمندان و روزنامه‌نگاران مواجه شد. در ماه‌های پس از انتشار، وولف-سایمون و همکارانش همراه با ناسا از طریق یک بخش پرسش و
و همکارانش همراه با ناسا از طریق یک بخش پرسش و پاسخ آنلاین و یک مصاحبه اختصاصی با گزارشگر ساینس به این انتقادات پاسخ دادند. با این حال، آنها اعلام کردند که خارج از فرایند بررسی همتا (peer-review) علمی، پاسخ بیشتری نخواهند داد. در آوریل ۲۰۱۱، مجله تایم، وولف-سایمون را به عنوان یکی از ۱۰۰ فرد تأثیرگذار سال معرفی کرد. پس از انتشار مقالاتی که نتایج اصلی مقاله اولیه ساینس دربارهٔ GFAJ-1 را به چالش کشیدند، دیوید سندرز در وبسایت ریدراکشن واچ ریدراکشن واچ استدلال کرد که مقاله اصلی باید به دلیل ارائه نادرست
کرد که مقاله اصلی باید به دلیل ارائه نادرست داده‌های حیاتی بازپس گرفته شود. در اکتبر ۲۰۲۴، هولدن تورپ، سردبیر ساینس، به نویسندگان مقاله اطلاع داد که قصد دارد مقاله را بازپس بگیرد. استدلال او این بود که اگرچه قبلاً فقط سوءرفتار علمی توجیه‌کننده بازپس‌گیری مقالات بود، اما رویه فعلی اجازه می‌دهد مقالات غیرقابل اعتماد نیز بازپس گرفته شوند
اوفا می جانسون (به انگلیسی: Opha May Johnson) در سال ۱۸۷۸ در ایالات متحده متولد شد. اطلاعات زیادی درباره دوران کودکی و تحصیلات اولیه وی در دسترس نیست، اما مشخص است که وی فردی تحصیل کرده بود و قبل از پیوستن به نیروی تفنگداران دریایی به عنوان تایپیست کار می‌کرده است. او اولین زن عضو نیروی تفنگداران دریایی ایالات متحده است. ورود به نیروی تفنگداران دریایی. در ۱۳ آگوست ۱۹۱۸، اوفا اولین زنی شد که به نیروی تفنگداران دریایی ایالات متحده پیوست. در آن زمان، ایالات متحده در جنگ جهانی اول شرکت داشت و نیاز به نیروی
متحده در جنگ جهانی اول شرکت داشت و نیاز به نیروی نیروهای کمکی افزایش یافته بود. ورود زنان به این نیرو، عمدتاً برای انجام وظایف اداری، موجب شد که مردان بیشتری در مأموریت‌های جنگی شرکت کنند. جانسون در میان ۳۰۰ زنی بود که در آن سال به تفنگداران دریایی ملحق شدند و اولین فردی بود که به طور رسمی ثبت‌نام کرد. نقش و وظایف. اوفا می جانسون در واشینگتن دی.سی. خدمت کرد و وظایف دفتری و اداری را بر عهده داشت. او به عنوان تایپیست در مقر نیروی تفنگداران دریایی مشغول به کار شد و نقش مهمی در سازماندهی اسناد و مکاتبات رسمی
شد و نقش مهمی در سازماندهی اسناد و مکاتبات رسمی داشت. اگرچه او و همکارانش مستقیما در نبرد ها شرکت نمی‌کردند، اما حضور آن‌ها زمینه را برای مشارکت گسترده‌تر زنان در نیرو های مسلح در سال‌های بعد فراهم کرد. زندگی پس از خدمت. پس از پایان جنگ جهانی اول، بسیاری از زنانی که به نیروی تفنگداران دریایی پیوسته بودند، از خدمت مرخص شدند جانسون نیز از این قاعده مستثنی نبود و پس از اتمام دوران فعالیتش، زندگی خصوصی را در پیش گرفت. اطلاعات زیادی درباره سال‌های پایانی زندگی او در دسترس نیست، اما او در سال ۱۹۵۵ در گذشت. میراث
در دسترس نیست، اما او در سال ۱۹۵۵ در گذشت. میراث و تأثیرات. اوفا می جانسون به‌عنوان پیشگام ورود زنان به نیروی تفنگداران دریایی شناخته می‌شود. مشارکت او و دیگر زنانی که در جنگ جهانی اول به این نیرو پیوستند، راه را برای حضور گسترده‌تر زنان در ارتش آمریکا باز کرد. امروزه از او به‌عنوان نمادی از شجاعت و پیشگامی در تاریخ نیرو‌های مسلح ایالات متحده یاد می‌شود.
مَلیکه احمد العاصِمی (۲۳ دسامبر ۱۹۴۶) شاعر، دانشگاهی، نویسنده و سیاستمدار مغربی است. در شهر مراکش به دنیا آمد. در دانشکدهٔ ادبیات در دانشگاه محمد پنجم، دانشگاه القاضی و مؤسسهٔ دانشگاهی تحقیقات علمی در رباط تدریس کرد. به مدت ۱۶ سال معاون شهردار مراکش بود. در ۱۹۷۳ روزنامه و مجلهٔ «الاختیار» را تأسیس کرد و مدیریت می‌کند که نخستین زنی که در مغرب روزنامه منتشر کرد. آثارش میان سرودن شعر و پژوهش دربارهٔ مسائل زنان تقسیم شده است. او همچنین به خاطر مبارزاتش برای حقوق زنان، دربارهٔ وضعیت زنان مغرب و عرب در مواجهه با
زنان، دربارهٔ وضعیت زنان مغرب و عرب در مواجهه با تهدیدات بنیادگرایان شناخته شده است. زندگی و پیشه. ملیکه بنت احمد بن حسن العاصمی در ۲۳ دسامبر ۱۹۴۶ در شهر مراکش در خانواده‌ای برجسته به دنیا آمد. پدرش اولین کسی در مغرب بود که در سال ۱۹۴۶ مدرسه‌ای دخترانه به نام الفاضیله تأسیس کرد. پیش از تأسیس این مدرسه، کتابخانهٔ الشعب را تأسیس کرد که کتاب‌ها، روزنامه‌ها و مجلات مشرقی را از طریق پست انگلیسی می‌آورد. عمویش عبدالقادر حسن العاصمی از پیشگامان شعر مدرن در مغرب بود که در سال ۱۹۳۶ مجموعه اشعار خود را با عنوان
بود که در سال ۱۹۳۶ مجموعه اشعار خود را با عنوان «رؤیاهای سپیده‌دم» منتشر کرد که اولین مجموعه شعر منتشر شده در آن کشور بود.پسرعمه‌اش مبارک الغراس، نیز شاعر بود که بعدها در دبیرستان معلم او شد. ملیکه از کودکی با شعر و ادبیات روبرو شد، اولین کتابی که در کتابخانهٔ منزلشان خواند، دیوان شعر الاخطل الصغیر بشارة الخوری بود. لیسانس ادبیات عرب و مدرک مطالعات تطبیقی ادبی و زبانی دارد. «دایرة المعارف فرهنگ عامه، اساطیر مراکش و قصه‌های زنان مراکش» پایان‌نامهٔ دانشگاهی اوست که شامل شش جلد است که دو جلد آن مطالعاتی و
اوست که شامل شش جلد است که دو جلد آن مطالعاتی و بقیه متونی است که او گردآوری و ویرایش کرده است.وی مدرک فوق لیسانس خود را از دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی رباط اخذ کرد در سال ۱۹۶۷ به دانشگاه محمد پنجم و در سال ۱۹۸۰ به دانشگاه القاضی عیاض پیوست و سپس از سال ۱۹۸۵ در مؤسسهٔ دانشگاهی تحقیقات علمی در دانشگاه محمد پنجم، استاد شد.در اوایل دههٔ ۱۹۷۰، در سال ۱۹۷۳ روزنامه و سپس مجلهٔ «الاختیار» را منتشر کرد که از این رو، نخستین زنی است که در مغرب روزنامه منتشر کرد.در سردبیری مجله «الثقافه المغربیه» مشارکت داشت.
سردبیری مجله «الثقافه المغربیه» مشارکت داشت. سمت‌های آموزشی او شامل: استاد آموزش متوسطه، مراکش، ۱۹۶۴–۱۹۶۷؛ استاد دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه محمد پنجم، رباط، ۱۹۶۷–۱۹۷۰؛ استاد آموزش متوسطه در مراکش ۱۹۷۰–۱۹۷۳؛ مدیر دبیرستان در مراکش ۱۹۷۳–۱۹۸۰؛ استاد دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه قاضی عیاش، مراکش، ۱۹۸۰–۱۹۸۵؛ استاد پژوهشی مؤسسهٔ دانشگاهی تحقیقات علمی، دانشگاه محمد پنجم، ۱۹۸۵ می‌باشد. العاصمی در دنیای سیاست، ۱۶ سال از ۱۹۷۶ تا ۱۹۹۲ معاون شهردار مراکش و از سال ۱۹۹۲ تا ۲۰۱۱ عضو شورای شهرداری
مراکش و از سال ۱۹۹۲ تا ۲۰۱۱ عضو شورای شهرداری مراکش بود. او به عنوان یکی از اعضای منتخب شورای شهرداری، مسئول امور فرهنگی، آموزشی، بهداشتی و ورزشی بوده است. از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۱۱ نمایندهٔ مجلس، و از سال ۱۹۹۲ تا ۲۰۱۱ به عنوان عضو کمیته اجرایی حزب استقلال انتخاب شد. همچنین به اشکال مختلف در عرصهٔ عمومی فعال است. عضو اتحادیه نویسندگان مراکش از سال ۱۹۶۵ است.در سال ۱۹۸۷ نخستین مجموعه شعر خود را با عنوان «نوشته‌هایی بیرون دیوار دنیا» چاپ کرد و اولین زنی است که مجموعه شعری در مغرب منتشر کرده است. ملیکه عاصمی در طول
شعری در مغرب منتشر کرده است. ملیکه عاصمی در طول حرفهٔ خود توانسته است تجربهٔ خود را در صحنهٔ فرهنگی مغرب تثبیت کند و دیدگاه‌ها، تجربیات، پرسش‌ها و مسائل خود را در شعر مدرن حک کند. او علاوه بر حرفهٔ خلاقانهٔ ادبی، از طریق فعالیت سیاسی و اجتماعی خود به شهرت رسید. دارای علایق فکری و علمی متفاوتی است و در زمینهٔ مطالعات فرهنگی و فولکلور، مطالعات فکری، سیاسی، اجتماعی، مردم‌شناسی و انتقادی و همچنین مسائل خلاقیت و نوسازی، توسعه، محیط زیست و اشتغال فعالیت می‌کند.در ۱۳ مارس ۲۰۱۲ بیت الشعر در مغرب، در کتابخانهٔ ملی
۱۳ مارس ۲۰۱۲ بیت الشعر در مغرب، در کتابخانهٔ ملی در رباط به عنوان «پیشرو در مسیر زنانه‌سازی رودخانه شعر مغرب و نامی پیشگام در خلق مدرنیتهٔ شعری برای شعر مغربی از دههٔ هفتاد قرن گذشته» تجلیل کرد. در دومین نشست جشنواره بین‌المللی شعر مراکش در ۱۱ آوریل ۲۰۱۵، از وی تجلیل شد. آثار شعری کامل او در سال ۲۰۰۹ از سوی وزارت فرهنگ مغرب در رباط چاپ شد. آثار. از جمله مجموعه شعرهای وی: کتاب‌های او:
لیا ایپی (زادهٔ ۸ سپتامبر ۱۹۷۹) یک استاد دانشگاه و نویسندهٔ آلبانیایی است. او استاد فلسفه سیاسی در مدرسه اقتصاد لندن است. پیشینه و زندگی اولیه. ایپی در تیرانا، بزرگ‌ترین فرزند شافِر ایپی و ویولچا ویلی به دنیا آمد. والدینش در زمان حکومت کمونیستی شهروندان نسبتاً عادی بودند، اما بعداً در دوران کودکی ایپی، پیش از ناآرامی‌های مدنی آلبانی ۱۹۹۷، وارد سیاست دموکراتیک آلبانی شدند. او هم در آلبانی کمونیستی و هم پس از آن بزرگ شد، و تجربهٔ این گذار موضوع اصلی کتابش "آزاد: بزرگ شدن در پایان تاریخ" (۲۰۲۱) است. خانوادهٔ
بزرگ شدن در پایان تاریخ" (۲۰۲۱) است. خانوادهٔ تاریخی‌اش که مسلمان بودند، تحت حکومت کمونیستی مجبور به پذیرش آتئیسم شدند (ایپی اکنون خود را آتئیست می‌داند). یکی از پدربزرگ‌های پدری او، شافِر ایپی، مدتی کوتاه نخست‌وزیر آلبانی در دههٔ ۱۹۲۰ بود و همچنین در آغاز اشغال ایتالیا ریاست دولت آلبانی را به عهده داشت. پدر بزرگش، که پسر او بود، توسط دولت کمونیستی آلبانی به مدت ۱۵ سال زندانی شد. تحصیلات. ایپی در سال ۲۰۰۲ مدرک لاوره در فلسفه از دانشگاه ساپینزای رم دریافت کرد. و در سال ۲۰۰۴ مدرک لاوره در ادبیات از همان
کرد. و در سال ۲۰۰۴ مدرک لاوره در ادبیات از همان دانشگاه دریافت کرد. او در سال ۲۰۰۵ مدرک مستر تحقیقاتی از مؤسسه دانشگاه اروپا دریافت کرد و در سال ۲۰۰۸ دکتری خود را در نظریهٔ سیاسی از همین مؤسسه گرفت، با پایان‌نامه‌ای در زمینهٔ "جهانی‌شهروندی دولتی" تحت راهنمایی پیتر واگنر. پیش از پیوستن به مدرسه اقتصاد لندن، او یک محقق پژوهشی پسادکتری در کالج نفیلد، آکسفورد بود. علاوه بر زبان مادری زبان آلبانیایی، ایپی به زبان انگلیسی، زبان ایتالیایی، زبان فرانسوی تسلط دارد و همچنین به زبان آلمانی و زبان اسپانیایی نیز صحبت
و همچنین به زبان آلمانی و زبان اسپانیایی نیز صحبت می‌کند. آثار. علایق تحقیقاتی ایپی در نظریهٔ سیاسی هنجاری (از جمله دموکراسی، نظریه‌های عدالت و مسائل مربوط به مهاجرت و حقوق سرزمینی)، تفکر سیاسی عصر روشنگری (ویژه ایمانوئل کانت)، مارکسیسم و نظریه انتقادی، و همچنین تاریخ فکری بالکان، به‌ویژه آلبانی خود است. کتاب او "آزاد: بزرگ شدن در پایان تاریخ" برای جایزه ادبی ساموئل جانسون در بخش غیرداستانی و جایزه ادبی کاستا در بخش زندگی‌نامه نامزد شد. این کتاب برندهٔ جایزه اُندااگه، جایزه Slightly Foxed برای اولین
جایزه اُندااگه، جایزه Slightly Foxed برای اولین زندگی‌نامه شد و به عنوان "ساندی تایمز" کتاب خاطرهٔ سال و یکی از کتاب‌های سال در رسانه‌هایی چون "گاردین"، "نیویورکر"، "فایننشال تایمز"، "مکمل ادبی تایمز"، "اسپکتیتر"، "نیو استیتسمن"، "Washington Post", "Foreign Affairs" و "دیلی میل" معرفی شد. در سال ۲۰۲۲، رادیو بی‌بی‌سی ۴ این کتاب را در سری "Book of the Week" خود به صورت سریالی پخش کرد. جوایز و افتخارات. در سال ۲۰۲۲، یپی به عنوان یکی از ده اندیشمند برتر جهان توسط مجله بریتانیایی "پراسپکت (مجله)" معرفی شد. و به
مجله بریتانیایی "پراسپکت (مجله)" معرفی شد. و به عنوان یکی از مهم‌ترین شخصیت‌های فرهنگی توسط "فرانکفورتر آلگماینه زایتونگ" شناخته شد. او به عنوان یکی از شش اندیشمند برتر سال ۲۰۲۳ توسط ال پائیس معرفی شد. آثار او به ۳۰ زبان ترجمه شده و جوایز متعددی از جمله جایزه «برایان بری» آکادمی بریتانیا برای برتری در علوم سیاسی و جایزه لوورهلم برای دستاوردهای برجسته تحقیقاتی را دریافت کرده است. او در سال ۲۰۲۰ به آکادمی اروپایی انتخاب شد. و عضو هیئت داوران جایزه یادبود دایر است. یپی در سال ۲۰۲۴ به عنوان عضو آکادمی بریتانیا
است. یپی در سال ۲۰۲۴ به عنوان عضو آکادمی بریتانیا انتخاب شد. فهرست منابع منتخب. "معنای جانبداری" (همراه با جاناتان وایت)، انتشارات دانشگاه آکسفورد، ۲۰۱۶. "عدالت جهانی و آژانس سیاسی پیشگامانه"، انتشارات دانشگاه آکسفورد، ۲۰۱۲. "کانت و استعمار: دیدگاه‌های تاریخی و انتقادی" (ویرایش مشترک با کاترین فلیک‌شو)، انتشارات دانشگاه آکسفورد، ۲۰۱۴. "مهاجرت در نظریه سیاسی: اخلاق حرکت و عضویت" (ویرایش مشترک با سارا فاین)، انتشارات دانشگاه آکسفورد، ۲۰۱۶. "آزاد: بلوغ در پایان تاریخ", پنگوئن، ۲۰۲۱. "معماری عقل: غایت‌مندی و
تاریخ", پنگوئن، ۲۰۲۱. "معماری عقل: غایت‌مندی و وحدت سیستماتیک در نقد عقل محض کانت", انتشارات دانشگاه آکسفورد، ۲۰۲۱.
الیزابت لی هازن (؛ ۲۴ اوت ۱۸۸۵ – ) میکروبیولوژیست آمریکایی بود که بیشتر به خاطر مشارکتش در توسعه داروی نیستاتین شناخته می‌شود. تحصیلات او بر علوم و تحقیقات متمرکز بود و در این مسیر علاقه‌ای عمیق به میکروبیولوژی پیدا کرد. همکاران و استادانش او را به عنوان دانشجویی تیزهوش و بااستعداد می‌شناختند. در سال ۱۹۴۸، او با راشل فولر براون همکاری کرد تا نیستاتین را توسعه دهند - اولین داروی غیرسمی برای درمان عفونت‌های قارچی در انسان. تحقیقات او کاربردهای گسترده‌ای داشت، از نجات درختان آلوده گرفته تا مرمت نقاشی‌ها و آثار
نجات درختان آلوده گرفته تا مرمت نقاشی‌ها و آثار هنری آسیب‌دیده توسط کپک. زندگی اولیه. الیزابت لی هازن در ۲۴ اوت ۱۸۸۵ در ریچ، میسیسیپی به دنیا آمد. پدرش ویلیام ادگار هازن و مادرش مگی هارپر هازن نام داشتند. او دومین دختر و فرزند میانی از سه فرزند خانواده بود. والدینش زمانی که او تنها چهار سال داشت درگذشتند و سه فرزند توسط عمه و دایی‌شان به فرزندی پذیرفته شدند. تحصیلات. هازن در دانشگاه زنان میسیسیپی (که در آن زمان با نام مؤسسه و کالج صنعتی میسیسیپی شناخته می‌شد) تحصیل کرد و در سال ۱۹۱۰ مدرک لیسانس علوم را
تحصیل کرد و در سال ۱۹۱۰ مدرک لیسانس علوم را دریافت نمود. در حالی که به تدریس زیست‌شناسی و فیزیک دبیرستان در جکسون، میسیسیپی مشغول بود، تحصیلات خود را از طریق شرکت در دوره‌های تابستانی در دانشگاه تنسی و دانشگاه ویرجینیا ادامه داد. پس از اتمام تدریس، هازن برای تحصیلات تکمیلی در دپارتمان زیست‌شناسی دانشگاه کلمبیا پذیرفته شد. او در سال ۱۹۱۷ مدرک کارشناسی ارشد زیست‌شناسی و در سال ۱۹۲۷ مدرک دکترای میکروبیولوژی را از دانشگاه کلمبیا دریافت کرد و یکی از اولین دانشجویان زن مقطع دکترا در این دانشگاه بود. در طول جنگ
زن مقطع دکترا در این دانشگاه بود. در طول جنگ جهانی اول به عنوان تکنسین آزمایشگاه تشخیصی ارتش خدمت کرد. در دهه ۱۹۲۰، هنگام تحصیل در دانشگاه کلمبیا، هازن بر روی رایسین و تأثیر آن بر سم کلستریدیوم بوتولینوم تحقیق می‌کرد. فعالیت علمی. پس از فارغ‌التحصیلی. با پیشینه علمی قوی و تجربه در این زمینه، هازن تحقیقات خود را در زمینه باکتری‌ها و ایمنی‌شناسی ادامه داد. در سال ۱۹۳۱ فرصتی برای همکاری با بخش بهداشت ایالت نیویورک به او پیشنهاد شد. او این پیشنهاد را پذیرفت و در آزمایشگاه تشخیص باکتریایی در نیویورک سیتی مشغول
آزمایشگاه تشخیص باکتریایی در نیویورک سیتی مشغول به کار شد. در این مدت دستاوردهای مهمی در زمینه تشخیص باکتری‌ها داشت که از جمله می‌توان به ردیابی شیوع سیاه‌زخم، شناسایی منابع تولارمی و تعیین منبع مسمومیت‌های غذایی ناشی از مواد غذایی نگهداری شده نادرست اشاره کرد. سپس در دفتر نیویورک بخش آزمایشگاه‌ها و تحقیقات اداره بهداشت عمومی ایالتی مشغول به کار شد. در اینجا او دربارهٔ قارچ‌ها و بیماری‌های قارچی آموزش دید و مطالعه کرد. او پروژه‌ای را در این زمینه آغاز کرد و شروع به ایجاد مجموعه‌ای از کشت‌های اختصاصی خود
و شروع به ایجاد مجموعه‌ای از کشت‌های اختصاصی خود نمود. این مجموعه و تحقیقات مرتبط با آن، نام او را در تالار مشاهیر مخترعان ملی ثبت کرد. تحقیقات پیشگامانه. کار برجسته هازن زمانی آغاز شد که در دهه ۱۹۴۰ با راشل فولر براون همکاری کرد. این همکاری منجر به کشف نیستاتین در سال ۱۹۴۸ شد - اولین آنتی‌بیوتیک ضدقارچ ایمن برای استفاده در انسان. نیستاتین انقلابی در درمان عفونت‌های قارچی ایجاد کرد و کاربردهای گسترده‌ای از پزشکی تا حفاظت از آثار هنری پیدا نمود. هازن و براون تمام حقوق اختراع خود را به انجمن تحقیقاتی که در
تمام حقوق اختراع خود را به انجمن تحقیقاتی که در آن کار می‌کردند واگذار کردند و سود حاصل از آن صرف پیشرفت تحقیقات علمی بیشتر شد. سایر فعالیت‌ها و دستاوردها. هازن در طول حیات حرفه‌ای خود عضو فعال چندین انجمن علمی بود و به عنوان مشاور در زمینه بیماری‌های عفونی فعالیت می‌کرد. او جوایز متعددی از جمله جایزه دستاورد علمی از انجمن آمریکایی میکروبیولوژی دریافت کرد. روش‌های تشخیصی که او توسعه داد، استانداردهای جدیدی در آزمایشگاه‌های بالینی ایجاد کرد. مجموعه کشت قارچی او که با دقت فراوان گردآوری شده بود، به منبعی
او که با دقت فراوان گردآوری شده بود، به منبعی ارزشمند برای محققان بعدی تبدیل شد.
مرحله مقدماتی لیگ قهرمانان کونکاکاف ۱۰–۲۰۰۹ مرحله اول لیگ قهرمانان کونکاکاف ۱۰–۲۰۰۹ بود. ۱۶ تیم در این دور شرکت کردند و در هشت مسابقه که به صورت رفت و برگشت برگزار شد، قرار گرفتند. بازی اول هر یک از مسابقات دور مقدماتی در ۲۸ تا ۳۰ ژوئیه ۲۰۰۹ و بازی برگشت در ۴ تا ۶ اوت برگزار شد. دور مقدماتی این مسابقات قرار بود یک ماه زودتر از فصل قبل آغاز شود تا ازدحام برنامه برای شرکت کنندگان به دلیل مرحله چهارم انتخابی کونکاکاف برای جام جهانی ۲۰۱۰ کاسته شود. قرعه کشی برای مرحله مقدماتی و گروهی در ۱۱ ژوئن انجام شد. برنامه
مرحله مقدماتی و گروهی در ۱۱ ژوئن انجام شد. برنامه بازی پنج روز بعد در ۱۶ ژوئن اعلام شد.
سوسانا مکرتچیان (؛ ; ؛ زادهٔ ) استاد پژوهشگر در زمینهٔ پایگاه‌داده و سیستم‌ها، دکترای علوم فنی اهل ارمنستان است. وی از اعضای جنبش ویکی‌مدیا می‌باشد. او بنیان‌گذار و رئیس گروه کاربری ویکی‌مدیای ارمنستان (۲۰۱۳–۲۰۲۰) بود که به برگزاری کارگاه‌ها و فعالیت‌های آموزشی برای ارتقای ویکی‌پدیای ارمنی می‌پردازد. همچنین کنفرانس سالانهٔ ویکی نیز توسط این گروه برگزار می‌شود. وی ایدهٔ ویکی‌کمپ و ویکی‌کلاب را مطرح کرد و به مرحلهٔ اجرا رساند؛ این پروژه‌ها به ترتیب در سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۶ به‌عنوان خلاقانه‌ترین پروژه‌ها شناخته
۲۰۱۴ و ۲۰۱۶ به‌عنوان خلاقانه‌ترین پروژه‌ها شناخته شدند. در جریان ویکی‌مانیا ۲۰۱۵، او در قالب جایزهٔ سالانهٔ ویکی‌مدین سال که توسط بنیان‌گذار ویکی‌پدیا، جیمی ویلز اهدا می‌شود، تقدیرنامه‌ای دریافت کرد. در سال ۲۰۱۸، سوسانا مکرتچیان به‌عنوان نایب‌رئیس گروه کاربری جهانی ویکی‌پدیا و آموزش انتخاب شد و تا سال ۲۰۲۴ در این سمت فعالیت کرد. زندگی و فعالیت حرفه‌ای. سوسانا مکرتچیان در ایروان زاده شد. او تحصیلات ابتدایی خود را در مدرسه آوتیک ایساهاکیان در ایروان گذراند و سپس در مدرسه مانوک آبقیان با گرایش ریاضی تحصیل کرد
در مدرسه مانوک آبقیان با گرایش ریاضی تحصیل کرد و با افتخار فارغ‌التحصیل شد. در سال‌های ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۱، در «دانشکده ریاضیات و مکانیک دانشگاه دولتی ایروان» و در بخش سایبرنتیک به تحصیل پرداخت. پس از پایان دانشگاه، در سال ۱۹۷۱ به مؤسسه مرگلیان پیوست. در سال ۱۹۷۷ به مرکز محاسباتی کمیته برنامه‌ریزی دولتی جمهوری سوسیالیستی ارمنستان منتقل شد و در سال‌های ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۶ به مؤسسه تحلیل سیستم‌های آکادمی علوم روسیه اعزام شد و در توسعه سیستم مدیریت پایگاه‌داده "INES" مشارکت داشت. در همین دوران، او واسط کاربری پایگاه‌داده
داشت. در همین دوران، او واسط کاربری پایگاه‌داده را تحت نظر ولادیمیر آرلازاروف طراحی کرد که منجر به دریافت دکترای علوم فنی در سال ۱۹۸۶ شد. او بین سال‌های ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۶ به مرکز محاسباتی کمیته برنامه‌ریزی دولتی بازگشت. از سال ۲۰۱۰ به‌عنوان پژوهشگر ارشد در مؤسسه مشکلات اطلاع‌رسانی و اتوماسیون مشغول به کار است. او فعالیت حرفه‌ای خود را در مؤسسه تحقیقات علمی ماشین‌های محاسباتی ایروان به نام س. مرگلیان آغاز کرده است، در آن‌جا به عنوان برنامه‌نویس فعالیت می‌کرد. سپس در مرکز محاسباتی برنامه‌ریزی دولتی ابتدا به عنوان
در مرکز محاسباتی برنامه‌ریزی دولتی ابتدا به عنوان سرپرست یک گروه و سپس به عنوان رئیس بخش بانک‌های اطلاعاتی خودکارسازی‌شده مشغول به کار شد. از سال ۲۰۱۰ تاکنون، او به عنوان پژوهشگر ارشد در مؤسسه مسائل انفورماتیک و اتوماسیون فعالیت می‌کند. داوطلبی در ویکی. سوسانا مکرتچیان از سال ۲۰۱۰ شروع به ویرایش ویکی‌پدیا کرد. با توجه به سابقه‌اش در حوزه علم، دریافت که ویکی‌پدیا می‌تواند بستری برای همکاری میان دانشمندان داخل و خارج از ارمنستان فراهم کند. در سال ۲۰۱۱، در «کنفرانس سالانه ویکی‌مانیا» در حیفا (اسرائیل) شرکت
سالانه ویکی‌مانیا» در حیفا (اسرائیل) شرکت کرد و در آنجا با نمایندگان بنیاد ویکی‌مدیا دربارهٔ راه‌اندازی شاخه‌ای ارمنی گفتگو کرد. سازمان مردم‌نهاد ویکی‌مدیای ارمنستان در تاریخ ۱۴ مه ۲۰۱۳ تأسیس شد. سوسانا خالق چندین ایده نوآورانه آموزشی در حوزه ویکی‌پدیا است که مورد استقبال گسترده جامعه ویکی قرار گرفته و در سطح جهانی نیز مورد الگوبرداری واقع شده‌اند. به‌دلیل اثربخشی اقدامات انجام‌شده در راستای گسترش جنبش ویکی‌مدیا در ارمنستان، در اوت ۲۰۱۶، پنجمین نشست سالانه ویکی‌مدیای کشورهای اروپای مرکزی و شرقی در
سالانه ویکی‌مدیای کشورهای اروپای مرکزی و شرقی در یودابلیوسی دیلیجان در ارمنستان برگزار شد.
ژوانا، شاهدخت اتریش (آلمانی: "Johanna von Österreich"، ایتالیایی: "Giovanna d'Austria") (۲۴ ژانویه ۱۵۴۷ – ۱۱ آوریل ۱۵۷۸) یک آرشیدوک بود. با ازدواج با فرانچسکو اول دِ مدیچی، او دوشس بزرگ توسکانی و بعداً دوشس بزرگ توسکانی شد. یکی از دختران او ماری مدیچی، همسر دوم پادشاه هانری چهارم، پادشاه فرانسه بود. سال‌های اولیه. جوآنای اتریش در پراگ به دنیا آمد، او کوچک‌ترین فرزند از ۱۵ فرزند بود و کوچک‌ترین دختر فردیناند یکم، امپراتور مقدس روم و آنا از بوهمیا و مجارستان بود. او هرگز مادر و خواهر بزرگتر خود را نشناخت،
بود. او هرگز مادر و خواهر بزرگتر خود را نشناخت، زیرا مادرش دو روز پس از تولد او درگذشت و خواهرش الیزابت از اتریش، ملکه لهستان، دو سال قبل از تولد او فوت کرد. پدر بزرگ‌های مادری او اولاسلوی دوم، پادشاه چک و آن دو فوآ بودند. از طریق پدرش، جوآنای اتریش همچنین از نسل ایزابل یکم و ماری بورگوندی بود. در زمستان ۱۵۴۷، امپراتور بیوه فردیناند اول تمام دختران ناپیوسته‌اش را به مراقبت راهبه‌ها در صومعه اینسبروک سپرد. تنها یک‌بار، در سال ۱۵۵۲، در هنگام حمله کنت‌نشین تیرول توسط ارتش پروتستانتیسم تحت فرماندهی موریتس،
تیرول توسط ارتش پروتستانتیسم تحت فرماندهی موریتس، الکتر ناحیه ساکسونی، جوآنای اتریش و خواهرانش مگدالنا، مارگارت، باربارا و هلنا مدتی را بیرون از صومعه در قلعه برونک سپری کردند. جوآنای اتریش تعلیمات مذهبی عمیق کاتولیکی دریافت کرد. ویژگی‌های آموزشی او که بر اساس نوشته‌های یسوعی‌ها پتر کانیسیوس و دیگو لینز بود، شامل دیانت و سخاوت بود. معترف‌های او نیز از میان یسوعی‌ها بودند. ازدواج. در نوامبر ۱۵۶۵، او و خواهرش باربارا، که نامزد ازدواج با آلفونسو دوم دِ استه، دوک فرارا بود، به ترنتو رسیدند، جایی که پاپ پیوس
دوک فرارا بود، به ترنتو رسیدند، جایی که پاپ پیوس چهارم نمایندگان خود را برای برگزاری مراسم ازدواج دوگانه فرستاد؛ اما به دلیل درگیری‌های دوباره میان دامادها، عروس‌ها مجبور شدند برای ازدواج به پایتخت‌های مربوط (فرارا و فلورانس) بروند. ازدواج او با فرانچسکو اول دِ مدیچی در ۱۸ دسامبر ۱۵۶۵ در فلورانس انجام شد، پس از اینکه او با شکوه وارد شهر از دروازه پورتا آل پراتو شد. در این مراسم، کازیمو دستور داده بود تا دوازده طاق نصرت ساخته شود که هرکدام نماد پیروزی، دین و شادی بودند. جورجو وازاری و وینچنزو بورگینی با کمک
شادی بودند. جورجو وازاری و وینچنزو بورگینی با کمک جیووانی کاچینی جشن‌های بزرگی برای این مراسم ترتیب دادند. این جشن شامل یک رژه از خدایان و الهه‌ها بود که اتحاد میان جوآنا و فرانچسکو را به ازدواج ثتیس تشبیه می‌کرد. مهمانی همچنین به ویلای مدیچی در پوجو کایانو منتقل شد. با این حال، جوآنای اتریش از خانه دور و غمگین بود. همسر جدیدش که شخصیتی ساکت و مرموز داشت، به خاطر «کم‌توجهی به فضیلت» شناخته شده بود و فردی زن‌باره بود که به جوآنا بی‌توجهی کرده و به جای او با معشوقه‌اش بیانکا کاپلو مشغول بود. جوآنای اتریش
با معشوقه‌اش بیانکا کاپلو مشغول بود. جوآنای اتریش همچنین توسط فلورنتینی‌ها به خاطر غرور اتریشی‌اش تحقیر می‌شد و هیچ‌گاه در فلورانس احساس راحتی نکرد. با این حال، جوآنا به خاطر فضیلت و صداقت خود توسط بسیاری از دانشمندان فلورانسی ستایش می‌شد. پدرشوهر او، کوزیمو د مدیچی اول، نسبتاً با مهربانی با یوانا رفتار می‌کرد. او حیاط پالازو وککیو را برای او به‌ویژه تزئین کرد؛ طاق‌های نیم‌دایره با نقاشی‌هایی از شهرهای اتریشی توسط شاگردان وازاری نقاشی شدند و فوارهٔ "پوتو با دلفین" اثر آندرئا دل وروکیو از ویلا مدیچی در
با دلفین" اثر آندرئا دل وروکیو از ویلا مدیچی در کارچی که در باغ آنجا نصب شده بود، به پالازو وککیو منتقل شد. موقعیت یوانا در دربار فلورانس موقعیتی دشوار بود: بین سال‌های ۱۵۶۷ و ۱۵۷۵، او شش دختر به دنیا آورد که تنها سه نفر از آن‌ها دوران کودکی را پشت سر گذاشتند. نبود وارث مذکر برای ادامهٔ دودمان، باعث درگیری‌های مداوم با همسرش شد، کسی که ترجیح می‌داد همراه معشوقه‌اش بیانکا کاپلو باشد؛ کسی که در سال ۱۵۷۶ پسری به نام آنتونیو به دنیا آورد. یوانا که اکنون به شدت به دنبال به دنیا آوردن یک پسر بود، در سال ۱۵۷۳ به
به دنبال به دنیا آوردن یک پسر بود، در سال ۱۵۷۳ به لورتو، مارکه و بازلیکا دلا سانتا کازا سفر کرد و از حضرت مریم خواست تا پسر دار شود. سرانجام، در سال ۱۵۷۷ یوانا به پسر مورد انتظار خود به دنیا آورد که به افتخار پادشاه فلیپه دوم، نخستین پسر عموی یوانا، فیلیپو نام‌گذاری شد. تولد او با شادی بسیار در دربار جشن گرفته شد، زیرا اکنون جانشینی دوک‌نشین بزرگ تضمین شده بود و هرگونه آرزوی بیانکا کاپلو برای داشتن پسرش آنتونیو به عنوان وارث توسکانی از بین رفته بود. با این حال، فیلیپو به زودی درگذشت و برادرشوهر یوانا،