payamvha/North_RAG huggingface dataset:
لوبشر بود و به او در جهت‌دهی به اهداف هنری‌اش کمک کرد. لوبشر، فرانتس مارک از گروه سوارکار آبی و همچنین نولده، اشمیت-روتلوف و پشتاین از گروه دی بروکه را برای شخصیت خود مهم می‌دانست، هرچند مدعی بود که تحت تأثیر مستقیم آن‌ها قرار نگرفته است. با این حال، میزان این تأثیر از این جهت مشهود است که او در این دوران بیشترین نزدیکی را به سبک اکسپرسیونیسم آلمانی داشت و مجموعه‌ای از ده سنگ‌نگاره به نام "رؤیاها" خلق کرد. در این دوره، لوبشر پرتره‌هایی کشید که با سبک فوویسم سازگار بود؛ این امر را می‌توان در انتخاب رنگ و
سازگار بود؛ این امر را می‌توان در انتخاب رنگ و رنگ‌های پاستلی در منظره‌نگاری‌هایش مشاهده کرد. با گذر زمان، تأثیرات هنری او در آثارش نمایان‌تر شد شیوهٔ قلم‌موکاری و انتخاب رنگ‌هایش پرشورتر شد و از کارهای اولیه‌اش فاصله گرفت. او شروع به استفاده از ویژگی‌های زاویه‌دار و اشکال رنگی در نقاشی‌های چشم‌انداز و پرتره‌هایش کرد. در ۱۴ اوت ۱۹۲۴، لوبشر با شرکت برادران الیسون در لندن هماهنگ کرد تا نقاشی‌هایش را به آفریقای جنوبی ارسال کنند. ورود به صحنهٔ هنری آفریقای جنوبی و بازخورد منتقدان. در نوامبر ۱۹۲۴، لوبشر به
جنوبی و بازخورد منتقدان. در نوامبر ۱۹۲۴، لوبشر به آفریقای جنوبی بازگشت و در مزرعهٔ خانوادگی‌شان، "اورتمانسپُست"، ساکن شد. او با مجسمه‌ساز، مؤسس کوتلر و کاریکاتوریست، دی. سی. بونزایر آشنا شد. بونزایر او را به پسرش گرگوار، یکی از اعضای بنیان‌گذار گروه هنری نیو گروپ، معرفی کرد. لوبشر همچنین دوستی خود را با نقاشان، روث پراوز و نیتا اسپیلهاوس، از سر گرفت. از لوبشر دعوت شد که در کیپ‌تاون نمایشگاهی برگزار کند، اما این تجربه برایش بسیار ناامیدکننده بود. آثارش، مانند آثار ایرما استرن، با انتقادات شدیدی روبه‌رو شد.
آثار ایرما استرن، با انتقادات شدیدی روبه‌رو شد. یکی از منتقدان سرسخت او، برنارد لوئیس از روزنامه‌های "دی برگر" و "کیپ تایمز" بود که در سال ۱۹۳۱، دربارهٔ یکی از آثارش در یک نمایشگاه گروهی چنین نوشت: در آوریل ۱۹۲۹، لوبشر با پی. سرتون و همسرش، همچنین ای.سی. سلیرس و کوس بوتا آشنا شد. همهٔ آن‌ها او را تشویق کردند که یک نمایشگاه انفرادی برگزار کند. نخستین نمایشگاه انفرادی او با حمایت ای.سی. بومان و کن د فیلیه در استلنبوش برگزار شد. در همین دوره، او با مارتین دی توی آشنا شد که بعدها به یکی از حامیان پرشور او
دی توی آشنا شد که بعدها به یکی از حامیان پرشور او تبدیل شد و اولین نمایشگاهش را در ترانسفال در سال ۱۹۳۱ سازمان‌دهی کرد. نمایشگاه امپایر، ژوهانسبورگ، ۱۹۳۶. در ۳ مه ۱۹۳۶، پدر لوبشر درگذشت و مزرعهٔ را برای برادرش به ارث گذاشت و یک صندوق امانی برای مادرش تأسیس کرد. لوبشر پس از درگذشت مادرش در ۲۰ نوامبر ۱۹۳۶، باقی‌ماندهٔ این صندوق امانی را به ارث برد. با وجود برخورد تند مطبوعات با او، لوبشر بدون آنکه والدینش شاهد این موفقیت باشند، به عنوان عضو هیئت انتخاب نمایشگاه معتبر بریتیش امپایر برگزیده شد که ام.ال. دی توی
معتبر بریتیش امپایر برگزیده شد که ام.ال. دی توی مسئول برگزاری آن بود. این نمایشگاه که هر چهار سال یک‌بار برگزار می‌شد، در سال ۱۹۳۶ در پارک میلنر، ژوهانسبورگ برگزار گردید و نمایانگر بهترین دستاوردهای آفریقای جنوبی بود. در همین نمایشگاه، لوبشر با الکسیس پرلر آشنا شد؛ هنرمندی که در نمایشگاه نخست نیو گروپ در ۴ مه ۱۹۳۸، خشم منتقدان را به‌خاطر آثارش برانگیخت. لوبشر نیز یکی از اعضای نیو گروپ بود و در نمایشگاه ۱۹۳۸ حضور داشت. سال‌های پایانی و میراث. لوبشر از اوایل سال ۱۹۰۰ فعالیت داشت و بدون وقفه تا زمان مرگش در
سال ۱۹۰۰ فعالیت داشت و بدون وقفه تا زمان مرگش در سال ۱۹۷۳ به کار خود ادامه داد. کاتالوگ رزونه آثار او که توسط دالینه ماری گردآوری شده، شامل ۱۷۸۴ اثر فردی است. سبک غالب آثار او توسط بسیاری از نویسندگان اکسپرسیونیستی تلقی می‌شود، اما عناصر قابل شناسایی از فوویسم نیز در آن‌ها دیده می‌شود؛ همچنین نوعی پاستورالیسم که تفاوت‌هایی با نمونه‌های اکسپرسیونیست آلمانی که لوبشر با آن‌ها آشنا شده بود، دارد. پس از مرگ والدینش، لوبشر در سال ۱۹۳۷ در کیپ‌تاون ساکن شد و استودیویی در تری آنخر بی گرفت. در ۱۹۴۲ به استرند نقل
در تری آنخر بی گرفت. در ۱۹۴۲ به استرند نقل مکان کرد و در ۱۹۴۷ کلبه‌ای به نام "آلتاید لخ" (همیشه روشن) ساخت. در ۲۸ مه ۱۹۴۶، پروفسور پی.جی. نینابر اعلام کرد که لوبشر مدال افتخاری فرهنگستان هنر و علوم را دریافت خواهد کرد. در ۱۹۴۵، او تابلوی "آنی از رویال بافوکنگ" را نقاشی کرد. در ۱۹۴۷، جایزهٔ اسکار برای نقاشی را از روزنامهٔ "دی فادرلند" دریافت کرد. در ۱۹۴۸، عضویت آکادمی هنر و علوم آفریقای جنوبی به او و شاعر الیزابت ایبرس اعطا شد. لوبشر همچنان به نقاشی و تکامل سبک خود ادامه داد و در سال ۱۹۵۹ به عضویت افتخاری
سبک خود ادامه داد و در سال ۱۹۵۹ به عضویت افتخاری آکادمی هنر و علوم درآمد. انجمن هنرهای آفریقای جنوبی نیز در سال ۱۹۶۸ با مدالی که پروفسور آ.ال. میرینگ به او اهدا کرد، از او تقدیر نمود. نگارخانهٔ ملی آفریقای جنوبی و موزه هنر پرتوریا در سال ۱۹۶۹ به‌طور مشترک یک نمایشگاه بزرگ مرور بر آثار لوبشر برگزار کردند. این نمایشگاه در سال ۱۹۸۷ با نمایشگاهی برای مرور بر آثار اولیهٔ او در نگارخانهٔ ملی آفریقای جنوبی دنبال شد که از ۲ دسامبر ۱۹۸۷ تا ۳۱ ژانویه ۱۹۸۸ ادامه داشت. مگی لوبشر در ۱۷ مه ۱۹۷۳ در "آلتاید لخ" درگذشت.
مگی لوبشر در ۱۷ مه ۱۹۷۳ در "آلتاید لخ" درگذشت. روی سه‌پایهٔ نقاشی وی همچنان یک بوم ناتمام باقی مانده بود. مجموعه‌های مهم. آثار مگی لوبشر در چندین مجموعهٔ مهم نگهداری می‌شوند:
وانگ بائوچیانگ (؛ زادهٔ ۲۹ مه ۱۹۸۴) رزمی‌کار، بازیگر و کارگردان اهل چین است. وانگ به خاطر ایفای نقش در فیلم "بلایند شافت" تحسین زیادی دریافت کرد و برندهٔ جایزه بهترین بازیگر جدید در جوایز اسب طلایی شد. او در فیلم‌های "بزرگ سرباز کوچک"، "نشانی از گناه"، "راهب" و "کارآگاه محله چینی‌ها" نیز ایفای نقش کرده است.
کارآگاه محله چینی‌ها ۱۹۰۰ () فیلمی در ژانر کمدی معمایی و زوج هنری محصول سال ۲۰۲۵ چین به کارگردانی چن سیچنگ و دای مو و با بازی وانگ بائوچیانگ، توربو لیو و حضور ویژهٔ چو یون فات است. این فیلم چهارمین دنبالهٔ فرنچایز "کارآگاه محله چینی‌ها" به‌شمار می‌رود. این فیلم در سال ۱۹۰۰ در سان فرانسیسکو واقع شده و داستان تحقیقات چین فو و آه گوی دربارهٔ قتل یک زن سفیدپوست در محله چینی‌ها را روایت می‌کند. این فیلم در ۲۹ ژانویه ۲۰۲۵ در طی سال نو چینی منتشر شد.
سونگ وون گون (؛ زادهٔ ۱۷ دسامبر ۱۹۸۲) خواننده و بازیگر اهل کره جنوبی است. او حرفه سرگرمی خود را در سال ۲۰۰۰ به عنوان عضوی از گروه پسرانهٔ اوپا، با خوانندگی در آلبوم دوم گروه به نام "تناسخ" آغاز کرد. او سپس حرفه فعالیت انفرادی موسیقی خود را با نام هنری رون (; ) آغاز کرد و یک آلبوم و دو تک‌آهنگ در سال‌های ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ منتشر کرد. سونگ سپس حرفه بازیگری را در سال ۲۰۱۰ آغاز کرد و در تئاترهای موزیکال و مجموعه‌های تلویزیونی مختلفی ایفای نقش کرد.
کیم گا یونگ (؛ زادهٔ ۲ دسامبر ۱۹۹۱) خواننده و بازیگر اهل کره جنوبی است. او بیشتر به عنوان عضو سابق گروه دخترانه استلار در سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۷ شناخته می‌شود. او در حال حاضر مدیر کافهٔ خود به نام «Hartogela» در ایته‌وون، سئول، کره جنوبی است.
مون جی اون (؛ زادهٔ ۱ مارس ۱۹۸۶) که بیشتر با نام هنری مون جی این () شناخته می‌شود، بازیگر اهل کره جنوبی است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در مجموعه تلویزیونی "پزشکان" شناخته می‌شود. زندگی شخصی. در ۲۹ ژانویه ۲۰۲۴، آژانس مون تأیید کرد که او و کمدین کیم کی ری در ماه مه ازدواج خواهند کرد. این زوج در ۱۷ مه ۲۰۲۴ در سئول ازدواج کردند.
سون دونگ پیو (؛ زادهٔ ۹ سپتامبر ۲۰۰۲) که با نام دونگ‌پیو () شناخته می‌شود، خواننده و بازیگر اهل کره جنوبی است. او بیشتر به خاطر حضور در برنامه رقابتی "پرودوس اکس ۱۰۱" و پیوستن به گروه پسرانه اکس‌وان شناخته می‌شود که از سال ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۰ فعالیت داشت. اوایل زندگی. سون دونگ پیو زادهٔ ۹ سپتامبر ۲۰۰۲ در گیونگ‌سانگ شمالی، کره جنوبی است. او از مدرسه هنر هانلیم فارغ‌التحصیل شده است.
سانگ هون لی (؛ زادهٔ ۲۱ مه ۱۹۹۶) بازیگر اهل کره جنوبی است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در مجموعه نتفلیکس "اکس‌او کیتی" (۲۰۲۳) شناخته می‌شود.
لی کی چان (؛ زادهٔ ۱۰ ژانویه ۱۹۷۹) خواننده و بازیگر اهل کره جنوبی است. او حرفه خوانندگی خود را در سال ۱۹۹۶ و حرفه بازیگری را در سال ۲۰۰۰ آغاز کرد. او در مجموعه‌های تلویزیونی کره‌ای مختلف از جمله "دوباره بیست سالگی"، "حالت چطوره نان"، "عشق من هولو" و همچنین مجموعه تلویزیونی آمریکایی "سنس۸" ایفای نقش کرده است.
دوشیزه اروپا ۲۰۰۵ پنجاه و هفتمین دوره مسابقه دوشیزه اروپا و دومین دوره تحت رهبری Endemol فرانسه بود. در ۱۲ مارس ۲۰۰۵ در پاریس، فرانسه برگزار شد. شرمینه شهریور از آلمان، تاج دوشیزه اروپا را در سال ۲۰۰۵ توسط ژوزانا لاکی از مجارستان به دست آورد.
چوی جونگ وو (؛ زادهٔ ۲۹ مارس ۱۹۹۵) بازیگر و مدل اهل کره جنوبی است.
گو جه یی (؛ زادهٔ گو اون ئه در ۲۸ فوریه ۱۹۸۶) بازیگر و مدل اهل کره جنوبی است. گو در ابتدا به عنوان مدل فعالیت می‌کرد پیش از اینکه در سال ۲۰۱۲ بازیگری را آغاز کند. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در مجموعه‌های تلویزیونی "آقایان مغازه خیاطی وول‌گه‌سو" (۲۰۱۶–۲۰۱۷) و "معشوقه" (۲۰۱۸) شناخته می‌شود.
جین سو یون (؛ زادهٔ پارک سو یون در ۲ مه ۱۹۹۱) بازیگر و مدل اهل کره جنوبی است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در مجموعه تلویزیونی "نوازش قلبت" و فیلم‌های "جوانان خون‌گرم" و "زنده" شناخته می‌شود.
یو جونگ هو (؛ زادهٔ ۱۹۹۷) بازیگر اهل کره جنوبی است.
کانگ یو چان (؛ زادهٔ ۳۱ دسامبر ۱۹۹۷) که همچنین با نام چان (찬) نیز شناخته می‌شود، خواننده و بازیگر اهل کره جنوبی است. او به عنوان عضو گروه ای.سی. ای در سال ۲۰۱۷ فعالیتش را آغاز کرد. به عنوان بازیگر، او به خاطر ایفای نقش در مجموعه تلویزیونی "بیست بیست" به شهرت رسید.
یون جون وون (؛ زادهٔ ۲۶ اکتبر ۱۹۹۴) بازیگر اهل کره جنوبی است. او عضو سابق گروه پسرانه The Man Blk بوده است.
جونگ بو مین (؛ زادهٔ ۱۷ ژوئن ۱۹۹۷) بازیگر اهل کره جنوبی است.
ایم سون وو (؛ زادهٔ ۳۰ سپتامبر ۲۰۰۰) که با نام هنری یون سو آه () شناخته می‌شود، بازیگر اهل کره جنوبی است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در مجموعه نتفلیکس "با وجود اینکه می‌دانم" شناخته می‌شود.
مرد خوب (; ) مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی با بازی لی دونگ ووک و لی سونگ کیونگ است. این مجموعه در نیمهٔ اول سال ۲۰۲۵ از جی‌تی‌بی‌سی پخش خواهد شد. تولید. توسعه. "مرد خوب" به کارگردانی سونگ هه سونگ و نویسندگی کیم وون کیونگ است. این مجموعه توسط هایو مدیا کورپوریشن و های گراوند تولید شده است. انتخاب بازیگران. در ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۲، استارشیپ انترتینمنت اعلام کرد که لی دونگ ووک پیشنهاد بازی در این مجموعه دریافت کرده و در حال گفتگو است. سپس گزارش شد که لی حضور خود را در این مجموعه تأیید کرده است. در ۳ مارس ۲۰۲۳،
را در این مجموعه تأیید کرده است. در ۳ مارس ۲۰۲۳، کینگ کنگ بای استارشیپ اعلام کرد که بازیگر ریو هه یونگ با دید مثبتی پیشنهاد حضور در این مجموعه در نقش پارک سوک هی، خواهر کوچکتر سوک چول را بررسی می‌کند. سپس ریو حضور خود را در این مجموعه تأیید کرد. در ۱۵ نوامبر ۲۰۲۳، وای‌جی انترتینمنت اعلام کرد که لی سونگ کیونگ پیشنهادی دریافت کرده و در حال بررسی آن است. حضور لی در این مجموعه تأیید شد و به گزارش مای دیلی نیوز در ۲۸ مه ۲۰۲۴ در حال فیلم‌برداری بود. در ۲۴ ژانویه ۲۰۲۴، حضور اوه نا را در این مجموعه تأیید شد. در ۲۷
حضور اوه نا را در این مجموعه تأیید شد. در ۲۷ اوت، گزارش شد که هون در این مجموعه حضور دارد. فیلم‌برداری. فیلم‌برداری این مجموعه در اوت ۲۰۲۴ به پایان رسید. انتشار. "مرد خوب" قرار است در نیمهٔ اول سال ۲۰۲۵ از جی‌تی‌بی‌سی پخش شود.
بیمه طلاق (; ) مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی در ژانر کمدی رمانتیک به کارگردانی لی وون سوک و چوی بو کیونگ و با بازی لی دونگ ووک، لی جو بین، لی کوانگ سو و لی دا هی است. این مجموعه از ۳۱ مارس ۲۰۲۵، روزهای دوشنبه و سه‌شنبه ساعت ۲۰:۵۰ (کی‌اس‌تی) از تی‌وی‌ان پخش خواهد شد. این مجموعه همچنین برای استریم در تیوینگ در کره جنوبی و در آمازون پرایم ویدئو در مناطق منتخب قابل دسترسی است.
مسابقه (; ) فیلم زندگی‌نامه‌ای ورزشی به کارگردانی کیم هیونگ جو بر پایه زندگی واقعی دو بازیکن گو، چو هون هیون و لی چانگ هو است. در این فیلم لی بیونگ هون، یو آه این، کو چانگ سوک، هیون بونگ شیک، مون جونگ هی و کیم کانگ هون ایفای نقش کردند. این فیلم در ۲۶ مارس ۲۰۲۵ منتشر خواهد شد.
شب‌گرد () فیلم نئو-نوآر جنایی محصول سال ۲۰۲۵ کره جنوبی به نویسندگی و کارگردانی کیم جین هوانگ و با بازی ها جونگ وو، کیم نام گیل، یو دا این و جونگ مان شیک است. این فیلم داستان جستجوی بی پایان مین ته برای حقیقت پس از مرگ برادرش، ناپدید شدن خواهرزنش و رمان پرفروشی که طرز عجیبی وقوع جرم را پیش‌بینی کرده بود، روایت می‌کند. این فیلم در ۵ فوریه ۲۰۲۵ منتشر شد.
رقصنده و دزد () با نام اصلی رقص پیروزی () یک فیلم درام به کارگردانی فرناندو تروئبا است که در سال ۲۰۰۹ منتشر شد. این فیلم نمایندهٔ کشور اسپانیا جهت رقابت برای کسب جایزه اسکار بهترین فیلم بین‌المللی در هشتاد و دومین دوره جوایز اسکار بود که البته به فهرستِ نهاییِ منتخبان راه نیافت. این فیلم همچنین در سال ۲۰۱۰ در ۹ رشته نامزد دریافت جایزهٔ گویا شد. از بازیگران آن می‌توان به ریکاردو دارین، میراندا بودنهوفر، خولیو یونگ و آریانا خیل اشاره کرد.
میراندا بودنهوفر (؛ زادهٔ ) بازیگر و رقصنده باله اهل شیلی است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "رقصنده و دزد" اشاره نمود.
خولیو یونگ (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل شیلی است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "نرودا" و "رقصنده و دزد" اشاره کرد.
ابنزر هاوارد (به انگلیسی: Ebenezer Howard) (29 ژانویه 1850 - 1 مه 1928) یک برنامه‌ریز شهری انگلیسی و بنیان‌گذار جنبش شهرهای باغی (باغ‌شهر) بود. او به خاطر انتشار کتاب "فردا: راهی صلح‌آمیز به سوی اصلاحات واقعی (1898)" شناخته می‌شود که در آن شهری آرمانی را توصیف می‌کند که در آن مردم به صورت هماهنگ و در کنار طبیعت زندگی می‌کنند. این کتاب منجر به تأسیس جنبش باغ‌شهرها شد و ساخت اولین باغ‌شهر، لچ‌ورث در سال 1903 آغاز گردید. دومین باغ‌شهر واقعی، ولویان (1920) بود و این جنبش تأثیر زیادی بر توسعۀ حومه‌های مدل در
و این جنبش تأثیر زیادی بر توسعۀ حومه‌های مدل در کشورهای مختلف داشت، مانند فورست هیلز گاردنز که توسط فردریک لاو اولمستد جونیور در 1909 طراحی شد. رادبرن نیوجرسی (1923)، پاین‌لندز، کیپ‌تاون و چهار شهر برنامه‌ریزی مجدد حومه‌ای در دهۀ 1930، گرین‌بلت مریلند، گرین‌هیلز اوهایو، گرین‌بک نیوجرسی و گرین‌دیل ویسکانسین. هاوارد هدف داشت که بیگانگی انسان‌ها و جامعه از طبیعت را کاهش دهد و به همین دلیل از باغ‌شهر و جورژیسم حمایت می‌کرد. بسیاری از افراد معتقدند که هاوارد یکی از بزرگ‌ترین راهنمایان جنبش برنامه‌ریزی شهری بود
از بزرگ‌ترین راهنمایان جنبش برنامه‌ریزی شهری بود و اصول باغ‌شهر او در برنامه‌ریزی شهری مدرن به کار رفته است. دوران کودکی و جوانی. هاوارد در خیابان فور شهر لندن متولد شد. پدرش "ابنزر هاواردِ" (1817 - 1900) نانوا بود و مادرش "آن" (1816 - 1900) نام داشت. او به مدارس سافوک و هرتفوردشایر رفت و در 15 سالگی مدرسه را ترک کرد و به عنوان استنونوشت‌بردار در لندن مشغول به کار شد. سپس در چندین شغل دفتری به کار پرداخت. در سال 1871 زمانی که 21 ساله بود، تحت تأثیر عموی کشاورزش، با دو دوست خود به آمریکا مهاجرت کرد. او به
با دو دوست خود به آمریکا مهاجرت کرد. او به نبراسکا رفت؛ اما پس از شکست در کشاورزی متوجه شد که نمی‌خواهد کشاورز باشد. او سپس به شیکاگو منتقل شد و به عنوان خبرنگار در محاکم و روزنامه‌ها فعالیت کرد. هاوارد درست پس از آتش‌سوزی بزرگ شیکاگو در سال 1871 وارد این شهر شد و شاهد بازسازی آن و رشد حومه‌ها بود. در آمریکا با شاعران معروف والت ویتمن و رالف والدو امرسون آشنا شد و از آن‌ها تأثیر گرفت. دوران بعد از مهاجرت به انگلستان. در سال 1876 هاوارد به انگلستان بازگشت و در شرکت هانسارد مشغول به کار شد. او بیشتر زمان خود
شرکت هانسارد مشغول به کار شد. او بیشتر زمان خود را به این شغل اختصاص داد. وقت‌گذرانی او در پارلمان باعث آشنایی با ایده‌های اصلاحات اجتماعی شد که بعدها به الهام‌بخش اصول باغ‌شهر تبدیل شدند. در 23 نوامبر 1900 مادر هاوارد از دنیا رفت و پدرش یک روز بعد در 24 نوامبر 1900 درگذشت. این اتفاقات پیش از آغاز کار ساخت اولین باغ‌شهر رخ داد. همسر هاوارد "الیزا آن بیلز (1853 - 1904)" نیز در نوامبر 1904 کمی پس از آغاز ساخت باغ‌شهر لچ‌ورث فوت کرد. هاوارد در سال 1907 دوباره ازدواج کرد و همسر دوم او "ادیث آنی هایوارد (1864 -
کرد و همسر دوم او "ادیث آنی هایوارد (1864 - 1941)" پس از دریافت عنوان شوالیه در 1927 به "ادیث لیدی هاوارد" تبدیل شد و در کنار او در قبرستان لچ‌ورث دفن شد. تأثیرات و ایده‌ها. هاوارد بسیاری از آثار نویسندگان و اندیشمندان مختلف را مطالعه کرده بود؛ از جملۀ رمان آرمان‌شهری "نگاهی به گذشته" اثر "ادوارد بلامی" و رسالۀ اقتصادی "پیشرفت و فقر" نوشتۀ "هنری جورج". او از توسعۀ شهرهای مدرن ناراضی بود و معتقد بود که مردم بالید در مکان‌هایی زندگی کنند که بهترین ویژگی‌های هر دو شهر و روستا را در خود داشته باشد. انتشارات.
هر دو شهر و روستا را در خود داشته باشد. انتشارات. تنها کتابی که هاوارد در طول عمر خود نوشت "فردا: راهی صلح‌آمیز به سوی اصلاحات واقعی" بود که در سال 1902 تحت عنوان "باغ‌شهر فردا" ویرایش شد. این کتاب بر اساس ایده‌های اصلاح اجتماعی و شهری بود. هاوارد در این کتاب، دیدگاهی از شهرهایی ارائه می‌دهد که از معضلات شهرهای صنعتی زمان خود مانند فقر شهری، تراکم جمعیت، دستمزدهای پایین، کوچه‌های کثیف و عدم تعادل با طبیعت دوری کرده‌اند. این کتاب تصویری از شهرهایی بدون زاغه‌ها و با ویژگی‌هایی از هر دو شهر (فرصت‌ها، تفریح و
و با ویژگی‌هایی از هر دو شهر (فرصت‌ها، تفریح و دستمزد خوب) و روستا (زیبایی، هوای تازه و اجاره‌های کم) ارائه می‌دهد. هاوارد پیشنهاد می‌کند که جامعه به وسیلۀ شبکه‌هایی از باغ‌شهر سازماندهی شود که سلطۀ سرمایه‌داری را شکسته و به سوسیالیسم تعاونی منجر شود. باغ‌شهر باید به طور مستقل توسط شهروندانی که در آن‌ها سرمایه‌گذاری اقتصادی دارند اداره شوند و مالیات‌ها بر اساس مدل جورژیست تأمین مالی شوند. اقدامات. در سال 1899 هاوارد انجمن باغ‌شهرها را تأسیس کرد که اکنون به نام انجمن برنامه‌ریزی شهر و روستا شناخته می‌شود.
نام انجمن برنامه‌ریزی شهر و روستا شناخته می‌شود. ایده‌های هاوارد با همکاری "هنری هاروی ویوین" و جنبش مسکن هم‌پیمان، توجه زیادی را جلب کرد و بودجۀ لازم برای شروع ساخت باغ‌شهر لچ‌ورث فراهم شد. او همچنین به کمک معماران آلمانی "هرمن متزیوس" و "برونو تائوت"، اصول طراحی انسانی را در بسیاری از پروژه‌های مسکونی در جمهوری وایمار به کار برد. مرگ هاوارد. هاوارد در 1 مه 1928 درگذشت و در قبرستان لچ‌ورث در کنار همسر دوم خود دفن شد. دو باغ‌شهر ساخته شده. باغ‌شهر لچ‌ورث. باغ‌شهر لچ‎ورث توسط شرکت "اولین باغ‌شهرها (First
باغ‌شهر لچ‎ورث توسط شرکت "اولین باغ‌شهرها (First Garden City, Ltd)" که در سال 1903 تأسیس شد؛ بر اساس ایده‌های هاوارد توسعه یافت. این پروژه نشان‌دهندۀ نحوۀ تحقق باغ‌شهرها بود و هاوارد امیدوار بود که با موفقیت آن بسیاری از شهرهای دیگر با ایده‌های مشابه ساخته شوند. باغ‌شهر ولویان. باغ‌شهر ولویان دومین باغ‌شهری بود که تنها 20 مایل از لندن فاصله داشت و توانست جذابیت طبیعت روستا را حفظ کند. این شهر با اصول باغ‌شهر طراحی شده بود و به عنوان مدلی از شهر سالم و آباد تأثیر مثبتی بر سلامت ساکنان داشت.
یک داستان چینی () که با نام غذای چینی بیرون‌بر () هم شناخته می‌شود، فیلمی کمدی-درام به کارگردانی سباستیان بورنستین است که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد و پرفروش‌ترین فیلم غیر آمریکایی آرژانتین در همان سال شد. از بازیگران این فیلم می‌توان به ریکاردو دارین، ایگناسیو هوانگ و موریل سانتا آنا اشاره کرد. این فیلم نامزد دریافت ۶ جایزه از انجمن منتقدان فیلم آرژانتین و همچنین برنندهٔ ۳ جایزه فرهنگستان علوم و هنرهای سینمایی آرژانتین شد.
موریل سانتا آنا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل آرژانتین است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "یک داستان چینی" و "پرندگان آزاد" اشاره نمود.
رصدخانه استراسبورگ () یک رصدخانهٔ نجومی در استراسبورگ فرانسه است. تاریخچه. این رصدخانه در واقع سومین رصدخانهٔ استراسبورگ است: اولین رصدخانه در سال ۱۶۷۳ بر روی یکی از برج‌های اطراف شهر (اخترشناس Julius Reichelt نقش مهمی در تأسیس آن داشت) و دومی در سال ۱۸۲۸ بر روی سقف ساختمان‌های آکادمی ساخته شد. پس از جنگ فرانسه و پروس ۱۸۷۰–۱۸۷۱، شهر استراسبورگ بخشی از امپراتوری آلمان شد. دانشگاه استراسبورگ در سال ۱۸۷۲ بازسازی شد و یک رصدخانه جدید در سال ۱۸۷۵ در منطقه Neustadt شروع به ساخت کرد. ابزار اصلی یک نسوز رپسولد ۵۰
شروع به ساخت کرد. ابزار اصلی یک نسوز رپسولد ۵۰ سانتی‌متری بود که اولین نور را در سال ۱۸۸۰ دید (به رفرکتور بزرگ مراجعه کنید). در آن زمان این بزرگ‌ترین سازه در امپراتوری آلمان بود. در سال ۱۸۸۱، نهمین مجمع عمومی Astronomische Gesellschaft در استراسبورگ به مناسبت افتتاح رسمی تشکیل جلسه داد.
رستم یکدست که در شاهنامه کردی، برزونامه، هفت لشکر، زرین قبانامه و چند داستان دیگر شاهد حضور او هستیم، پهلوانی است سوای رستم دستان که یکدست مادرزاد است و موجودی آمیخته از انسان و دیو است. یک دست او تا زانو و دست دیگرش تا سینه اش است ولی این نقص جسمانی هیچ تأثیری بر روی کارآمدی و جنگاوری او ندارد. او پهلوانی تمام عیار و از نظر قدرت بدنی فوق‌العاده است. در هیچ صحنه ای رستم دستان و دیگر پهلوانان با او گلاویز نمی‌شوند و رستم دستان به ناچار برای مقابله با او دست به حیله می‌زند. شخصیت. از آنجا که رستم یکدست موجودی
حیله می‌زند. شخصیت. از آنجا که رستم یکدست موجودی آمیخته از انسان و دیو است، از نظر ظاهر و رفتار موجودی دو سرشتی است. گاهی اوقات می‌خواهد از دیوی به انسانیت برسد و در خصوصیات انسانی، خود را بگنجاند، ولی ناگهان به سرشت دیوی خود بر می‌گردد و از انسانیت دور می‌شود اما در کل ذات او پلید نیست و سعی دارد تا انسان باشد. او گاهی در حال کمک به ایرانیان است و در مواقعی نیز در صفوف دشمنان ایران بخصوص تورانیان به جنگ ایران می‌آید و به افراسیاب خدمت می‌کند. ظاهر و توانایی‌های او تا حد زیادی به مانند دیوان است؛ در سنگ
او تا حد زیادی به مانند دیوان است؛ در سنگ پراکنی و سنگ اندازی مهارت زیادی دارد، توانایی ایجاد گردباد را دارد اما بر خلاف بقیه دیوان، خوی انسانی دارد. او به دلیل دوری از تمدن و زندگی در محیط آزاد موجودی بی‌نزاکت است. در داستانی رستم دستان پس از کمک رستم یکدست در آزاد کردن برزو، او را به دربار ایران و کی خسرو می‌برد اما به دلیل رفتارهای ناپسندی که از خود بروز می‌دهد از دربار اخراج می‌شود و به حالت قهر به توران می‌رود. در فرهنگ فارسی آنندراج، ملاطغرا در وصف شخصیت رستم یکدست می‌گوید: هویت. او به رستم کوتاه
شخصیت رستم یکدست می‌گوید: هویت. او به رستم کوتاه دست، رستم مغربی و رستم مازندرانی نیز مشهور است. در شاهنامه کردی او خود را به برزو پسر سهراب، رستم یکدست اهل مازندران و فرزند کوهرنگ پسر اکوان دیو معرفی می‌کند. ابوالقاسم انجوی شیرازی در مورد تبار او گفته می‌گوید که نام او شمکوس بن شمیلان بن سرند بن ضحاک ماردوش است؛ شمکوس، شمیلان و سرند اسم‌های غیر ایرانی هستند که بیش تر به اسم دیوان و تورانیان شباهت دارند. انتساب رستم یکدست به ضحاک ماردوش به این علت است که ایرانیان ضحاک را از نژاد دیو می‌دانستند. تبار رستم
ضحاک را از نژاد دیو می‌دانستند. تبار رستم دستان نیز از طرف مادر به مانند رستم یکدست، به مهراب کابلی و ضحاک ماردوش می‌رسد. او به نقل از منبعی می‌گوید پس از شکست خوردن سپاهیان توران از ایرانیان، رستم یکدست به دست جهانبخش پسر فرامرز کشته می‌شود و به سزای اعمالش می‌رسد. در برزونامه. اولین برخورد رستم دستان با رستم یکدست در کتاب برزونامه زمانی رخ می‌دهد که رستم دستان برای آزادی برزو از زندان اکوان دیو راهی مغرب می‌شود. وقتی که رستم دستان گرسنه و تشنه در بیابانی گرفتار می‌شود، رستم یکدست به یاری او می‌آید و او
گرفتار می‌شود، رستم یکدست به یاری او می‌آید و او را از آن وضعیت خلاص می‌کند و درخواست می‌کند تا غلام رستم دستان و راهنمای او برای نجات برزو باشد. آخرین رویارویی این دو نیز زمانی رخ می‌دهد که رستم یکدست عاشق مهر جهانسوز دختر گرسیوز و همسر برزو می‌گردد و به دلیل صفات دیو مانند خود با حیله او را می‌رباید. رستم دستان او را اسیر می‌کند و او در بیتی از رستم دستان می‌خواهد آزادش کند تا محل نگهداری مهر جانسوز را به او بگوید و رستم دستان پس از شنیدن نام محل زندان مهر جانسوز، رستم یکدست را آزاد می‌کند و دیگر در کتاب
جانسوز، رستم یکدست را آزاد می‌کند و دیگر در کتاب برزونامه نامی از او برده نمی‌شود و سرنوشتش در این کتاب نا مشخص است. در هفت لشکر. در داستانی از کتاب هفت لشکر رستم یکدست در نبردی کوش بن کوش پدر کوش پیل دندان را که به جنگ ایرانیان آمده بود می‌کشد و زمینه‌ساز لشکرکشی کوش پیل دندان به ایران برای گرفتن اتنقام پدرش می‌شود. قبل از شروع این نبرد جدید در اردوگاه ایرانیان بین برزو و فرامرز برای جانشینی رستم دستان درگیری ایجاد می‌شود، نهایتا رستم دستان از برزو حمایت می‌کند و فرامرز به قهر سپاه ایران را ترک می‌گوید
می‌کند و فرامرز به قهر سپاه ایران را ترک می‌گوید اما با نقابی بر صورت و با نام کوهکش، جنگجویی از نسل ضحاک ماردوش بازمی‌گردد، نهایتاً کوهکش (فرامرز) موفق می‌شود با کشتن کوش پیل دندان در نبرد تن به تن توانایی‌های خود را به پدرش رستم دستان اثبات کند.
ایگناسیو هوانگ (؛ زادهٔ ) بازیگر و طراح گرافیک اهل تایوان است که در آرژانتین فعالیت می‌کند. وی از سال ۲۰۰۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. خانواده او از تایوان به پاراگوئه مهاجرت کردند و هشت سال در آنجا زندگی کردند و سپس هنگامی که او یازده ساله بود، به آرژانتین آمدند و در بوئنوس آیرس مستقر شدند. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "یک داستان چینی" اشاره نمود.
میکل ایگلسیاس (؛ زادهٔ ) بازیگر تئاتر، سینما و تلویزیون اهل اسپانیا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "برف سیاه"، "قاپ‌زنی"، "آخرین روزها" و "اسماعیل" اشاره کرد.
برف سیاه () یک فیلم دلهره‌آور آرژانتینی-اسپانیایی به کارگردانی مارتین اودارا است که در سال ۲۰۱۷ منتشر شد. تصویربرداری این فیلم در لا سو دورجل، آندورا و بوئنوس آیرس صورت پذیرفت. ریکاردو دارین بابت هنرنمایی در این فیلم نامزد دریافت جایزهٔ گویای بهترین بازیگر نقش اصلی مرد در دهمین دورهٔ جوایز گویا شد.
گابریلا توسکانو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اروگوئه است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "زنان قاتل" و "مجردمانده‌ها" اشاره نمود.
آلدو باربرو (؛ ۱۳ فوریه ۱۹۳۷ – ۲۷ اکتبر ۲۰۱۳) بازیگر اهل آرژانتین بود. وی بین سال‌های ۱۹۶۳ تا ۲۰۱۳ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "ستاره کوچک من"، "آتش‌بس"، "زمان انتقام" و "جزیره" اشاره کرد.
اسوالدو لاپورت (؛ زادهٔ ) بازیگر اروگوئه‌ای-آرژانتینی است. نخستین بازیگری حرفه‌ای، ایفای نقشی در تئاتر "اهمیت جدی بودن" بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "ستاره کوچک من" اشاره نمود.
دِلفی دِ اُرتگا (؛ – ) بازیگر ایتالیایی‌الاصل اهل آرژانتین بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "ستاره کوچک من" اشاره کرد.
ادواردو بلانکو (؛ زادهٔ ) بازیگر اسپانیایی‌تبار اهل آرژانتین است. وی از سال ۱۹۸۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "ستاره کوچک من"، "زنان قاتل"، "پسر عروس"، "تاپاس"، "همان عشق، همان باران" و "ماه آویاندا" اشاره کرد.