payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ساختمان‌های اصلی با دو مسیر چوبی متصل شده است. یک مسیر چوبی محکم که به مسیر طبیعت منتهی می‌شود، گستره وسیعی از زمین‌های باتلاقی و چمنزارهای ساوانا را که مملو از حیات وحش و همچنین گیاهان و جانوران آبزی غنی است، آشکار می‌کند. همچنین یک خانه درختی وجود دارد که یک سکوی ۲۱ متری ارائه می‌دهد، جایی که می‌توان نمای پانورامایی از منطقه پیک‌نیک، ذخیره‌گاه، مرکز بازدیدکنندگان و زمین بازی کودکان را در میان درختان مشاهده کرد. مخفیگاه پرندگان مشرف به یک تالاب/باتلاق است که محل زندگی کروکودیلها و مارمولک‌های مانیتور است.
محل زندگی کروکودیلها و مارمولک‌های مانیتور است. این ذخیره‌گاه طبیعی از ترکیبی از انواع پوشش گیاهی عبور می‌کند: جنگل ثانویه، جنگل باتلاقی و چمنزار ساوانا. چندین گونه پرنده را می‌توان در اینجا مشاهده کرد. این مرکز یک مکان محبوب برای گردش‌های علمی مدارس و فیلم‌برداری موزیک ویدیوها در نیجریه است. منطقه حفاظت‌شده لکی میزبان گونه‌های مختلف پستانداران است که بیشتر شب‌زی هستند، اما گاهی دیده می‌شوند. همچنین، خزندگان کوچک، مارها و مارمولکهای متنوع در این منطقه یافت می‌شوند. زندگی دوزیستان شامل طیف گسترده‌ای از
می‌شوند. زندگی دوزیستان شامل طیف گسترده‌ای از گونه‌های در معرض خطر است که در این منطقه محافظت می‌شوند. در این مرکز، ساختاری مخروطی‌شکل به‌عنوان سالن اجتماعات برای سخنرانی‌ها، کنفرانس‌ها و سمینارها طراحی شده است. در نگاه اول، مجموعه‌ای نادر از تصاویر چشمگیر گونه‌های در معرض خطر حیوانات و گیاهان در قفسه‌های شیشه‌ای اطراف تالار بیضی‌شکل به نمایش گذاشته شده‌اند. پیوند به بیرون.
موج گرمای دریایی دوره‌ای از افزایش غیرعادی دمای سطح دریا نسبت به دماهای معمول گذشته در یک فصل و منطقه خاص است. موج‌های گرمای دریایی تحت تأثیر عوامل مختلفی ایجاد می‌شوند، از جمله رویدادهای کوتاه‌مدت جوی مانند جبهه‌های هوا، تغییرات درون‌فصلی (۳۰ تا ۹۰ روز)، الگوهای سالانه و ده‌ساله مانند پدیده ال‌نینو، و تغییرات اقلیمی ناشی از فعالیت‌های انسانی. این موج‌های گرمایی تأثیرات قابل‌توجهی بر اکوسیستم‌های اقیانوسی دارند. به‌عنوان مثال، می‌توانند منجر به تغییرات شدید در تنوع زیستی شوند، مانند سفیدشدگی مرجان‌ها،
شدید در تنوع زیستی شوند، مانند سفیدشدگی مرجان‌ها، بیماری تحلیل‌برنده ستاره‌های دریایی، شکوفایی جلبک‌های مضر، و مرگ‌ومیر گسترده جوامع کف‌زی. برخلاف موج‌های گرمایی در خشکی، موج‌های گرمای دریایی می‌توانند مناطق وسیعی را دربر بگیرند، برای هفته‌ها تا ماه‌ها یا حتی سال‌ها ادامه داشته باشند، و در سطوح زیرین آب نیز رخ دهند. موج‌های گرمای دریایی قابل‌توجهی در نقاط مختلف جهان رخ داده‌اند، از جمله در صخره بزرگ مرجانی در سال ۲۰۰۲، دریای مدیترانه در سال ۲۰۰۳، شمال غربی اقیانوس اطلس در سال ۲۰۱۲، و شمال شرقی اقیانوس آرام
اطلس در سال ۲۰۱۲، و شمال شرقی اقیانوس آرام بین سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۶. این رویدادها تأثیرات شدید و بلندمدتی بر شرایط اقیانوس‌شناسی و زیستی این مناطق داشته‌اند. دانشمندان پیش‌بینی می‌کنند که فرکانس، مدت زمان، مقیاس (یا مساحت) و شدت موج‌های گرمای دریایی همچنان افزایش خواهد یافت. این روند به دلیل افزایش دمای سطح دریا ناشی از گرمایش جهانی رخ می‌دهد. گزارش ششم ارزیابی IPCC در سال ۲۰۲۲ یافته‌های تحقیقاتی را خلاصه کرده و بیان می‌کند که «موج‌های گرمای دریایی از دهه ۱۹۸۰ بیشتر، شدیدتر و طولانی‌تر شده‌اند و از سال
۱۹۸۰ بیشتر، شدیدتر و طولانی‌تر شده‌اند و از سال ۲۰۰۶ به بعد، به احتمال زیاد ناشی از تغییرات اقلیمی انسانی هستند.» این یافته‌ها گزارش IPCC در سال ۲۰۱۹ را تأیید می‌کند که نشان داده بود «موج‌های گرمای دریایی دو برابر شده‌اند، مدت زمان بیشتری دارند، شدیدتر و گسترده‌تر شده‌اند.» میزان گرم شدن اقیانوس‌ها بستگی به سناریوهای انتشار گازهای گلخانه‌ای دارد، بنابراین تلاش‌های انسان برای کاهش تغییرات اقلیمی نقش مهمی در این روند ایفا می‌کند. دانشمندان پیش‌بینی می‌کنند که موج‌های گرمای دریایی در سال‌های ۲۰۸۱ تا ۲۱۰۰،
که موج‌های گرمای دریایی در سال‌های ۲۰۸۱ تا ۲۱۰۰، چهار برابر بیشتر از دوره ۱۹۹۵ تا ۲۰۱۴ در سناریوی انتشار کم، و هشت برابر بیشتر در سناریوی انتشار بالا رخ خواهد داد. تعریف. گزارش ششم ارزیابی IPCC موج گرمای دریایی را به این صورت تعریف می‌کند: «دوره‌ای که طی آن دمای آب به‌طور غیرعادی گرم‌تر از حد معمول برای زمان سال نسبت به دماهای تاریخی است و این گرمای شدید برای روزها تا ماه‌ها ادامه دارد. این پدیده می‌تواند در هر نقطه‌ای از اقیانوس رخ دهد و در مقیاس‌هایی تا هزاران کیلومتر گسترش یابد.» یک نشریه دیگر موج گرمای
کیلومتر گسترش یابد.» یک نشریه دیگر موج گرمای دریایی را به این صورت تعریف کرده است: «یک رویداد گرم غیرعادی زمانی به‌عنوان موج گرمای دریایی شناخته می‌شود که حداقل پنج روز ادامه داشته باشد و دمای آن بالاتر از صدک ۹۰ بر اساس یک دوره تاریخی ۳۰ ساله باشد.» اصطلاح موج گرمای دریایی پس از یک رویداد گرم غیرمنتظره در ساحل غربی استرالیا در تابستان جنوبی ۲۰۱۱ مطرح شد. این پدیده باعث کاهش سریع جنگل‌های کلپ و تغییرات گسترده‌ای در اکوسیستم مرتبط در امتداد صدها کیلومتر از خط ساحلی شد. دسته‌ها. دسته‌بندی کمی و کیفی موج‌های
ساحلی شد. دسته‌ها. دسته‌بندی کمی و کیفی موج‌های گرمای دریایی یک سیستم نام‌گذاری، گونه‌شناسی و ویژگی‌های مربوط به این رویدادها را تعیین می‌کند. سیستم نام‌گذاری بر اساس مکان و سال اعمال می‌شود، به‌عنوان مثال مدیترانه ۲۰۰۳. این روش به پژوهشگران امکان می‌دهد تا عوامل ایجادکننده و ویژگی‌های هر رویداد را مقایسه کنند، روندهای جغرافیایی و تاریخی موج‌های گرمای دریایی را بررسی کنند و این رویدادها را به‌صورت لحظه‌ای به‌طور مؤثر انتقال دهند. سیستم دسته‌بندی موج‌های گرمای دریایی در مقیاس ۱ تا ۴ قرار دارد. دسته ۱ یک
گرمای دریایی در مقیاس ۱ تا ۴ قرار دارد. دسته ۱ یک رویداد متوسط، دسته ۲ یک رویداد قوی، دسته ۳ یک رویداد شدید، و دسته ۴ یک رویداد بسیار شدید محسوب می‌شود. دسته‌بندی هر رویداد در زمان واقعی عمدتاً بر اساس ناهنجاری‌های دمای سطح دریا (SSTA) تعیین می‌شود، اما با گذشت زمان، گونه‌شناسی و ویژگی‌های آن نیز در نظر گرفته می‌شود. انواع موج‌های گرمای دریایی شامل متقارن، شروع آهسته، شروع سریع، شدت کم و شدت زیاد هستند. رویدادهای موج گرمای دریایی ممکن است دارای چندین دسته‌بندی باشند، مانند شروع آهسته با شدت زیاد. ویژگی‌های
باشند، مانند شروع آهسته با شدت زیاد. ویژگی‌های این رویدادها شامل مدت زمان، شدت (حداکثر، میانگین، تجمعی)، نرخ شروع، نرخ کاهش، منطقه و فراوانی است. این دسته‌بندی‌ها به پژوهشگران کمک می‌کند تا روندهای جغرافیایی و تاریخی موج‌های گرمای دریایی را بررسی کرده و تأثیرات آن‌ها را بهتر درک کنند. موج‌های گرمای دریایی برای بیش از یک دهه در سطح دریا مورد مطالعه قرار گرفته‌اند، اما تحقیقات نشان می‌دهد که این پدیده می‌تواند در کف دریا نیز رخ دهد. محرک‌ها. فرآیندهای محلی و الگوهای اقلیمی منطقه‌ای. عوامل ایجادکننده موج‌های
الگوهای اقلیمی منطقه‌ای. عوامل ایجادکننده موج‌های گرمای دریایی را می‌توان به فرآیندهای محلی، فرآیندهای ارتباط از راه دور، و الگوهای اقلیمی منطقه‌ای تقسیم کرد. برای شناسایی موج‌های گرمای دریایی، دو معیار کمی پیشنهاد شده‌اند: میانگین دمای سطح دریا و تغییرپذیری دمای سطح دریا. این معیارها به پژوهشگران کمک می‌کنند تا روندهای گرمایی را بهتر تحلیل کرده و تأثیرات آن‌ها را بر اکوسیستم‌های دریایی بررسی کنند. منابع. Text was copied from this source, which is available under a
حذف دی‌اکسید کربن (CDR) فرآیندی است که طی آن دی‌اکسید کربن (CO₂) از جو توسط فعالیت‌های عمدی انسانی حذف شده و به‌طور پایدار در مخازن زمین‌شناسی، زمینی یا اقیانوسی، یا در محصولات ذخیره می‌شود. این فرایند همچنین با نام‌های حذف کربن، حذف گازهای گلخانه‌ای یا انتشار منفی شناخته می‌شود. CDR به‌طور فزاینده‌ای در سیاست‌های اقلیمی به‌عنوان بخشی از استراتژی‌های کاهش تغییرات اقلیمی ادغام می‌شود. دستیابی به انتشار خالص صفر ابتدا نیازمند کاهش‌های عمیق و پایدار در انتشار گازهای گلخانه‌ای است و سپس، علاوه بر آن، استفاده از
گلخانه‌ای است و سپس، علاوه بر آن، استفاده از CDR ضروری خواهد بود («CDR همان چیزی است که خالص را در انتشار خالص صفر قرار می‌دهد»). در آینده، CDR ممکن است بتواند انتشارهایی را که از نظر فنی حذف آن‌ها دشوار است، مانند برخی انتشارهای کشاورزی و صنعتی، جبران کند. CDR شامل روش‌هایی است که در خشکی یا در سیستم‌های آبی اجرا می‌شوند. روش‌های مبتنی بر خشکی شامل جنگل‌کاری، احیای جنگل‌ها، شیوه‌های کشاورزی که کربن را در خاک ذخیره می‌کنند (کشاورزی کربنی)، انرژی زیستی همراه با جذب و ذخیره‌سازی کربن (BECCS) و جذب مستقیم هوا
با جذب و ذخیره‌سازی کربن (BECCS) و جذب مستقیم هوا همراه با ذخیره‌سازی هستند. همچنین روش‌های CDR وجود دارند که از اقیانوس‌ها و سایر منابع آبی استفاده می‌کنند. این روش‌ها شامل بارورسازی اقیانوس، افزایش قلیاییت اقیانوس، احیای تالاب‌ها و رویکردهای کربن آبی هستند. برای ارزیابی میزان انتشار منفی که یک فرایند خاص به دست می‌آورد، باید یک تحلیل دقیق انجام شود. این تحلیل شامل بررسی چرخه عمر و «پایش، گزارش‌دهی و تأیید» (MRV) کل فرایند است. جذب و ذخیره‌سازی کربن (CCS) به‌عنوان CDR در نظر گرفته نمی‌شود، زیرا CCS میزان
به‌عنوان CDR در نظر گرفته نمی‌شود، زیرا CCS میزان دی‌اکسید کربن موجود در جو را کاهش نمی‌دهد. تا سال ۲۰۲۳، تخمین زده می‌شود که CDR سالانه حدود ۲ گیگاتن دی‌اکسید کربن را از جو حذف کند. این مقدار معادل حدود ۴٪ از گازهای گلخانه‌ای منتشرشده سالانه توسط فعالیت‌های انسانی است. پتانسیل حذف و ذخیره‌سازی تا ۱۰ گیگاتن دی‌اکسید کربن در سال وجود دارد، مشروط بر اینکه روش‌های CDR که در حال حاضر به‌طور ایمن و اقتصادی قابل اجرا هستند، مورد استفاده قرار گیرند. با این حال، تعیین مقدار دقیق دی‌اکسید کربن حذف‌شده از جو توسط
تعیین مقدار دقیق دی‌اکسید کربن حذف‌شده از جو توسط CDR دشوار است. تعریف. حذف دی‌اکسید کربن (CDR) طبق تعریف IPCC به این صورت است: «فعالیت‌های انسانی که دی‌اکسید کربن را از جو حذف کرده و به‌طور پایدار در مخازن زمین‌شناسی، زمینی یا اقیانوسی، یا در محصولات ذخیره می‌کنند. این فرایند شامل تقویت زیست‌شیمیایی یا زیستی موجود و بالقوه توسط انسان و جذب مستقیم هوا همراه با ذخیره‌سازی است، اما جذب طبیعی CO₂ که مستقیماً ناشی از فعالیت‌های انسانی نیست را شامل نمی‌شود.» مترادف‌های حذف دی‌اکسید کربن (CDR) شامل حذف گازهای
حذف دی‌اکسید کربن (CDR) شامل حذف گازهای گلخانه‌ای (GGR)، فناوری انتشار منفی و حذف کربن هستند. فناوری‌هایی برای حذف گازهای گلخانه‌ای غیر CO₂ مانند متان از جو پیشنهاد شده‌اند، اما در حال حاضر تنها حذف دی‌اکسید کربن در مقیاس وسیع امکان‌پذیر است؛ بنابراین، در بیشتر موارد، حذف گازهای گلخانه‌ای به معنای حذف دی‌اکسید کربن است. اصطلاح مهندسی زمین (یا مهندسی اقلیم) گاهی در متون علمی برای هر دو مفهوم حذف دی‌اکسید کربن (CDR) و مدیریت تابش خورشیدی (SRM) به کار می‌رود، در صورتی که این تکنیک‌ها در مقیاس جهانی استفاده
در صورتی که این تکنیک‌ها در مقیاس جهانی استفاده شوند. با این حال، این اصطلاحات دیگر در گزارش‌های IPCC استفاده نمی‌شوند. دسته‌بندی‌ها. روش‌های حذف دی‌اکسید کربن (CDR) را می‌توان بر اساس معیارهای مختلف در دسته‌های متفاوتی قرار داد. این دسته‌بندی‌ها ممکن است شامل روش‌های مبتنی بر طبیعت، روش‌های مهندسی‌شده، و راهکارهای ترکیبی باشند. هر یک از این روش‌ها دارای مزایا و چالش‌های خاص خود هستند و میزان تأثیرگذاری آن‌ها بر کاهش دی‌اکسید کربن متفاوت است. مفاهیم با استفاده از اصطلاحات مشابه. حذف دی‌اکسید کربن (CDR)
از اصطلاحات مشابه. حذف دی‌اکسید کربن (CDR) ممکن است با جذب و ذخیره‌سازی کربن (CCS) اشتباه گرفته شود. CCS فرآیندی است که طی آن دی‌اکسید کربن از منابع نقطه‌ای مانند نیروگاه‌های گازی جمع‌آوری می‌شود، جایی که دودکش‌های آن‌ها CO₂ را به‌صورت جریان متمرکز منتشر می‌کنند. سپس CO₂ فشرده شده و ذخیره یا مورد استفاده قرار می‌گیرد. هنگامی که CCS برای ذخیره‌سازی کربن از یک نیروگاه گازی استفاده می‌شود، انتشار گازهای گلخانه‌ای ناشی از ادامه فعالیت منبع نقطه‌ای کاهش می‌یابد، اما مقدار دی‌اکسید کربن موجود در جو کاهش
می‌یابد، اما مقدار دی‌اکسید کربن موجود در جو کاهش نمی‌یابد. نقش در کاهش تغییرات اقلیمی. استفاده از حذف دی‌اکسید کربن (CDR) نرخ کلی اضافه شدن دی‌اکسید کربن به جو توسط فعالیت‌های انسانی را کاهش می‌دهد. دمای سطح زمین تنها زمانی تثبیت خواهد شد که انتشار جهانی به سطح خالص صفر کاهش یابد، که این امر نیازمند تلاش‌های جدی برای کاهش انتشار و همچنین اجرای CDR است. رسیدن به انتشار خالص صفر بدون CDR امکان‌پذیر نیست، زیرا برخی انواع انتشار از نظر فنی دشوار است که به‌طور کامل حذف شوند. انتشارهایی که حذف آن‌ها دشوار است
کامل حذف شوند. انتشارهایی که حذف آن‌ها دشوار است شامل انتشار اکسید نیتروژن از کشاورزی، انتشار ناشی از حمل‌ونقل هوایی و برخی انتشارهای صنعتی می‌شود. در استراتژی‌های کاهش تغییرات اقلیمی، استفاده از CDR برای جبران این انتشارها ضروری است. منابع. IPCC, 2021: "Annex VII: Glossary". Matthews, J.B.R. , V. Möller, R. van Diemen, J.S. Fuglestvedt, V. Masson-Delmotte, C. Méndez, S. Semenov, A. Reisinger (eds.). In "Climate Change 2021: The Physical Science Basis. Contribution of Working Group I to the Sixth
Contribution of Working Group I to the Sixth Assessment Report of the Intergovernmental Panel on Climate Change". Masson-Delmotte, V. , P. Zhai, A. Pirani, S.L. Connors, C. Péan, S. Berger, N. Caud, Y. Chen, L. Goldfarb, M.I. Gomis, M. Huang, K. Leitzell, E. Lonnoy, J.B.R. Matthews, T.K. Maycock, T. Waterfield, O. Yelekçi, R. Yu, and B. Zhou (eds.). Cambridge University Press, Cambridge, United Kingdom and New York, NY, USA, pp. 2215–2256,
سرمایه‌داری پایدار شکلی مفهومی از سرمایه‌داری است که بر اساس شیوه‌های پایدار بنا شده و هدف آن حفظ بشریت و سیاره زمین، کاهش پیامدهای منفی و شباهت به سیاست‌های اقتصادی سرمایه‌داری است. اقتصاد سرمایه‌داری برای بقا باید گسترش یابد و بازارهای جدیدی برای حمایت از این توسعه پیدا کند. سیستم‌های سرمایه‌داری اغلب برای محیط‌زیست و برخی افراد بدون دسترسی به نمایندگی مناسب مخرب هستند. با این حال، پایداری کاملاً برعکس عمل می‌کند؛ نه‌تنها به ادامه منابع اشاره دارد، بلکه به بازسازی آن‌ها نیز می‌پردازد. پایداری معمولاً با
بازسازی آن‌ها نیز می‌پردازد. پایداری معمولاً با محیط‌زیست‌گرایی مرتبط دانسته می‌شود، و سرمایه‌داری پایدار اصول پایداری را در حاکمیت اقتصادی و جنبه‌های اجتماعی سرمایه‌داری اعمال می‌کند. سرمایه‌داری پایدار اخیراً اهمیت بیشتری پیدا کرده است، اما این مفهوم جدید نیست. تغییرات در مدل اقتصادی فعلی می‌تواند پیامدهای اجتماعی، زیست‌محیطی و اقتصادی قابل توجهی داشته باشد و نیازمند تلاش‌های فردی و همچنین همکاری دولت‌های محلی، ایالتی و فدرال است. این مفهوم با بحث‌هایی همراه است، زیرا مستلزم افزایش شیوه‌های پایدار و کاهش
است، زیرا مستلزم افزایش شیوه‌های پایدار و کاهش قابل توجه رفتارهای مصرفی فعلی است. این مفهوم از سرمایه‌داری در مانیفست آل گور و دیوید بلاد برای مدیریت سرمایه‌گذاری نسل‌ها توصیف شده است تا یک ساختار سیاسی، اقتصادی و اجتماعی بلندمدت را ارائه دهد که تهدیدات فعلی برای سیاره و جامعه را کاهش دهد. بر اساس این مانیفست، سرمایه‌داری پایدار جنبه‌های زیست‌محیطی، اجتماعی و حاکمیتی (**ESG**) را در ارزیابی ریسک ادغام می‌کند تا پیامدهای خارجی را محدود کند. بیشتر ایده‌هایی که آن‌ها مطرح کرده‌اند مربوط به تغییرات اقتصادی و
که آن‌ها مطرح کرده‌اند مربوط به تغییرات اقتصادی و جنبه‌های اجتماعی است، اما تعداد کمی از آن‌ها به‌طور مشخص به تغییرات سیاست‌های زیست‌محیطی اشاره دارند. جنبه‌های حکمرانی و اقتصادی. سیاست‌های سرمایه‌داری پایدار عمدتاً بر جنبه‌های اقتصادی متمرکز هستند، زیرا اقتصاد بیشترین ارتباط را با سرمایه‌داری دارد. این مفهوم تلاش می‌کند تا ابزارهای ناکافی فعلی برای سنجش رشد اقتصادی و ارزش واقعی کشورها، مانند تولید ناخالص داخلی (GDP) یا خروجی ناخالص (GO)، را اصلاح کند. انتقاد اصلی از این روش‌های سنجش رشد اقتصادی این است که
اصلی از این روش‌های سنجش رشد اقتصادی این است که **GDP** شرایط کاری و عوامل زیست‌محیطی را که تأثیرات بلندمدتی بر ارزش اقتصادی دارند، در نظر نمی‌گیرد. این موضوع باعث شده است که برخی کارشناسان پیشنهاد کنند که معیارهای جامع‌تری برای ارزیابی توسعه اقتصادی مورد استفاده قرار گیرند. این مفهوم با روندهای اخیر همسو است که کسب‌وکارهای پایدار را به‌عنوان روش ترجیحی برای توسعه می‌بینند، زیرا این نوع کسب‌وکارها تأثیر مثبتی بر محیط خود دارند. بسیاری از این ابتکارات از ائتلاف‌های مسئولیت اجتماعی شرکتی هدایت‌شده توسط
ائتلاف‌های مسئولیت اجتماعی شرکتی هدایت‌شده توسط کسب‌وکارها سرچشمه می‌گیرند که هدف آن‌ها کاهش پیامدهای **ESG** از طریق بسیج منابع است. این کسب‌وکارها محدود به سازمان‌های غیرانتفاعی سنتی که معمولاً با مسئولیت اجتماعی شرکتی مرتبط می‌دانیم، نیستند؛ بلکه می‌توانند مستقل، غیرانتفاعی، انتفاعی، تحت هدایت هیئت‌مدیره یا دارای تأمین مالی مرکزی باشند. طیف گسترده‌ای از انواع کسب‌وکارها نشان‌دهنده تغییر تدریجی به سمت حاکمیت شرکتی مسئولانه از نظر اجتماعی و زیست‌محیطی است. این تقسیم‌بندی نشان می‌دهد که بیشتر پیشنهادهای
این تقسیم‌بندی نشان می‌دهد که بیشتر پیشنهادهای سرمایه‌داری پایدار بر تغییرات اقتصادی و اجتماعی تمرکز دارند، در حالی که تأثیرات زیست‌محیطی کمتر مورد توجه قرار گرفته‌اند. از میان ده مورد ذکر شده، تنها دو مورد مستقیماً به جنبه‌های زیست‌محیطی مرتبط هستند و هیچ‌کدام به‌طور صریح تغییرات سیاست‌های زیست‌محیطی را پیشنهاد نمی‌کنند. این موضوع نشان‌دهنده چالش‌های موجود در ادغام اصول پایداری در چارچوب‌های اقتصادی و اجتماعی سرمایه‌داری است. جنبه‌های زیست‌محیطی. بر اساس توضیحات بروس لدویتز، سرمایه‌داری پایدار شامل پذیرش
بروس لدویتز، سرمایه‌داری پایدار شامل پذیرش و توسعه شیوه‌های پایدار برای حفاظت از منابع طبیعی است، به‌جای استفاده از آن‌ها به‌عنوان سرمایه. لدویتز معتقد است که در سرمایه‌داری سنتی، سرمایه طبیعی، یعنی منابع طبیعی، به کاهش خود ادامه خواهد داد و موفقیت سرمایه پولی را محدود خواهد کرد، که این امر باعث افزایش ارزش منابع طبیعی و تغییر تعریف رفاه خواهد شد. او پیشنهاد می‌کند که سرمایه‌داری پایدار سیاست‌ها و مقرراتی را برای حفاظت از منابع طبیعی وضع کند و علاوه بر آن، سرمایه‌گذاری مجدد در محیط‌زیست را برای معکوس کردن
سرمایه‌گذاری مجدد در محیط‌زیست را برای معکوس کردن روند تخریب انجام دهد. منابع. بی‌میلی دولت. منتقدانی مانند نیل ای. هریسون معتقدند که دولت احتمالاً در برابر تغییرات پایدار برای مدل سرمایه‌داری کنونی مقاومت خواهد کرد. او استدلال می‌کند که از آنجا که دولت سرمایه‌داری بر اساس ایده‌ها و منافع تجاری سرمایه‌داری شکل گرفته است، به این سیستم وابسته می‌باشد. اغلب، دولت بیشتر بر بحران‌های آشکار تمرکز دارد تا راه‌حل‌های بلندمدت برای مشکلاتی که به‌راحتی قابل مشاهده نیستند. استدلال اصلی او این است کهفراتر از ساختار
نیستند. استدلال اصلی او این است کهفراتر از ساختار کنونی، قدرت سیاسی به‌تنهایی برای کنترل جنبه‌های اجتماعی و اقتصادی کافی نیست تا بتواند تأثیر قابل‌توجهی بر نیازهای زیست‌محیطی بگذارد.
معدن مس نچانگا، که قبلاً معدن مس چینگولا نام داشت، یک معدن کبالت و مس زیرزمینی و روباز در چینگولا، در استان کوپربلت زامبیا است. این بزرگ‌ترین معدن مس در آفریقا است. این معدن متعلق به معادن مس کانکولا، یک سرمایه‌گذاری مشترک بین ودانتا ریسورسز و شرکت معدنکاری دولتی زامبیا (ZCCM Investments Holdings) است. آلودگی ناشی از معدن، منابع آب هزاران نفر از روستاییان اطراف را که منبع آب دیگری نداشتند، آلوده کرد و منجر به مشکلات سلامتی شد. روستاییان همچنین گزارش دادند که آلودگی به زمین‌های کشاورزی آسیب رسانده و میزان
که آلودگی به زمین‌های کشاورزی آسیب رسانده و میزان برداشت محصول را کاهش داده است. هزار و هشتصد روستایی در سال ۲۰۱۵ یک دعوی دسته جمعی (لونگو علیه ودانتا ریسورسز پی ال سی) علیه ودانتا ریسورسز در لندن مطرح کردند. این پرونده به دیوان عالی بریتانیا ارجاع شد و پیامدهای گسترده‌تری برای شرکت‌های استخراج منابع چندملیتی بریتانیایی که در خارج از کشور فعالیت تجاری دارند، داشت. شرح و مالکیت. معدن مس نچانگا یک معدن کبالت و مس در چینگولا، در استان کاپربلت زامبیا است. این معدن متعلق به معادن مس کانکولا، یک سرمایه‌گذاری
معدن متعلق به معادن مس کانکولا، یک سرمایه‌گذاری مشترک بین شرکت بریتانیایی ودانتا ریسورسز و شرکت معدنکاری دولتی زامبیا است. این معدن بزرگ‌ترین معدن مس در آفریقا است. عملیات استخراج هم به‌صورت روباز و هم به‌صورت زیرزمینی انجام می‌شود. این گودال بیش‌از چهار مایل طول، یک مایل عرض و ۱۶۰۰ فوت عمق دارد. این سایت دارای یک معدن، یک کارخانه ذوب، یک پالایشگاه و یک توده باطله به ارتفاع ۹۰ متر است. تاریخچه. در سال ۲۰۱۱، دادگاه عالی لوساکا خواستار پرداخت ۱٫۳ میلیون پوند خسارت به ساکنان چینگولا شد که این مبلغ غرامت
پوند خسارت به ساکنان چینگولا شد که این مبلغ غرامت آلودگی رودخانه کافوئه به اسید سولفوریک در سال ۲۰۰۶ بود. در سال ۲۰۱۴، این معدن ۳۲۰ میلیون پوند سود داشت. در سال ۲۰۱۵، ۲۵۰۰ نفر از جوامع هیپو پول، کاکوسا، شیمولالا و هلن ادعا کردند که این معدن دوباره نهر موشیشیما و رودخانه کافوئه را آلوده کرده است. بی‌بی‌سی گزارش داد که اسناد فاش‌شده‌ای را مشاهده کرده است که نشت اسید سولفوریک و سایر مواد شیمیایی سمی را که منابع آب متعلق به افرادی که در نزدیکی معدن زندگی می‌کنند، آلوده کرده است، تأیید می‌کند. این افشاگر که به
آلوده کرده است، تأیید می‌کند. این افشاگر که به مدت ۱۵ سال با شرکت کانکولا سی‌ام کار کرده است، ادعا می‌کند که از زمانی که ودانتا معدن را در سال ۲۰۰۴ خریداری کرد، برای صرفه‌جویی در هزینه‌های عملیات جاری، از برخی جزئیات صرف نظر شده است. شرکت وندانتا ریسورسز بدون پذیرش مسئولیت قانونی، در سال ۲۰۲۱ با یک توافق مالی نامشخص موافقت کرد. در سال ۲۰۲۰، صاحبان معدن اطلاع دادند که بارندگی باعث ریزش قریب‌الوقوع بخشی از معدن شده است. منطقه در معرض خطر، ۳۵۰ متر از لبه گودال را نشان می‌داد که انتظار می‌رفت ۲۰ میلیون تن مواد
را نشان می‌داد که انتظار می‌رفت ۲۰ میلیون تن مواد از آن فرو بریزد. تأثیر محیطی. در سال ۲۰۰۶، کشاورزان و ماهیگیران محلی گزارش دادند که نشت سولفات مس، رودخانه کافوئه را به رنگ آبی روشن درآورده و ۴۰٬۰۰۰ نفر تحت تأثیر آب مسموم قرار گرفته‌اند. در سال ۲۰۱۵، این معدن زمین‌های کشاورزی روستایی در نزدیکی معدن را با سولفات مس آلوده کرد و تنها منبع آب آشامیدنی مدرسه محلی را نیز آلوده نمود. آلودگی، بوی زننده‌ای «بسیار قوی» به آب داده و آن را به رنگ نارنجی روشن درآورده بود. روستاییان گزارش دادند که محصولاتشان درحال از
بود. روستاییان گزارش دادند که محصولاتشان درحال از بین رفتن است و از مشکلات سلامتی مانند فلج رنج می‌برند. معدن روباز نچانگا. معادن روباز نچانگا در یک ساختار هلالی شکل، ۱۱ کیلومتر طول دارد و در اطراف شهر چینگولا در زامبیا قرار دارد. با پوشش نزدیک به ۳۰ کیلومتر مربع، دومین معدن روباز بزرگ جهان است. عمیق‌ترین قسمت گودال معدن ۴۰۰متر پایین‌تر از فلات اطراف است. استخراج روباز در نچانگا در سال ۱۹۵۵، در معدن روباز اصلی نچانگا آغاز شد. متعاقباً، نه معدن روباز متوسط، که به آنها معادن اقماری می‌گویند، نیز در یک برهه
که به آنها معادن اقماری می‌گویند، نیز در یک برهه زمانی مورد استخراج قرار گرفته‌اند. درحال‌حاضر، استخراج معدن بر روی معدن اصلی نچانگا متمرکز است و با توجه به پیشرفت‌های اقتصادی و فناوری فرآوری، برای توسعه‌های بعدی برنامه‌ریزی شده است. آنها با هم به‌طور کلی به‌عنوان معادن روباز نچانگا نامیده می‌شوند. معدن زیرزمینی نچانگا. معدن زیرزمینی نچانگا تقریباً ۴۵ درصد از کل تولید مس نچانگا را تشکیل می‌دهد. در طول ۱۰ سال گذشته، تولید سالانه به‌طور متوسط ۹۳۰۰ تن مس محتوی بوده است. درحال‌حاضر، سه توده معدنی مجزا وجود
بوده است. درحال‌حاضر، سه توده معدنی مجزا وجود دارد که استخراج از آنها انجام می‌شود، توده معدنی پایینی (LOB)، بلوک «A» و چینگولا «B». این معادن به ترتیب ۶۳٪، ۳۵٪ و ۸٪ از تولید سنگ معدن مس را به خود اختصاص می‌دهند. کارخانه‌های فرآوری نچانگا. کارخانه‌های فرآوری نچانگا شامل دو کارخانه تغلیظ، ایست میل و وست میل و یک کارخانه لیچینگ باطله هستند. کارخانه ایست میل سنگ معدن را از معادن روباز و کارخانه وست میل سنگ معدن را از معادن زیرزمینی فرآوری می‌کند. علاوه‌بر این، کبالت در کارخانه کبالت وست میل فرآوری می‌شود.
کبالت در کارخانه کبالت وست میل فرآوری می‌شود. کارخانه لیچینگ باطله، کاتد مس را از باطله‌های کارخانه تغلیظ و باطله‌های بازیافتی تولید می‌کند.
سالم الیسی با نام کامل سالم الیسه داورن (زاده ) خواننده و ترانه‌سرا آمریکایی است.
انرژی‌های تجدیدپذیر یک‌چهارم انرژی ترکیه، از جمله گرما و برق، را تأمین می‌کنند. برخی خانه‌ها دارای سیستم‌های گرمایش خورشیدی روی پشت‌بام هستند و آب گرم زیرزمینی بسیاری از چشمه‌های آب‌گرم و گلخانه‌ها را گرم می‌کند. در بخش‌هایی از غرب، سنگ‌های داغ در نزدیکی سطح زمین به اندازه‌ای کم‌عمق هستند که می‌توان از آن‌ها برای تولید برق و گرما استفاده کرد. توربین‌های بادی، که بیشتر در نزدیکی شهرهای غربی و مناطق صنعتی قرار دارند، یک‌دهم برق ترکیه را تولید می‌کنند. نیروی برق‌آبی، که بیشتر از سدهای شرق کشور تأمین می‌شود،
برق‌آبی، که بیشتر از سدهای شرق کشور تأمین می‌شود، تنها منبع مدرن انرژی تجدیدپذیر است که به‌طور کامل مورد بهره‌برداری قرار گرفته است. این منبع معمولاً حدود یک‌پنجم برق کشور را تأمین می‌کند، اما در سال‌های خشکسالی مقدار آن به‌طور قابل توجهی کاهش می‌یابد. علاوه بر باد و برق‌آبی، سایر منابع تجدیدپذیر، مانند زمین‌گرمایی، خورشیدی و بیوگاز، مجموعاً حدود یک‌دهم برق ترکیه را در سال ۲۰۲۲ تولید کرده‌اند. بیش از نیمی از ظرفیت نصب‌شده برای تولید برق متعلق به انرژی‌های تجدیدپذیر است. ترکیه سابقه‌ای طولانی در سوزاندن
تجدیدپذیر است. ترکیه سابقه‌ای طولانی در سوزاندن چوب، استفاده از آسیاب‌های بادی و استحمام در چشمه‌های آب گرم دارد. بسیاری از سدها از اواسط قرن بیستم تا اوایل قرن بیست‌ویکم ساخته شده‌اند، اما برخی معتقدند که دولت‌ها به جامعه مدنی نفوذ کافی در سیاست‌گذاری انرژی نداده‌اند، که منجر به اعتراضاتی علیه ساخت سدها، نیروگاه‌های زمین‌گرمایی و حداقل یک مزرعه بادی شده است. با وجود اقلیم آفتابی ترکیه، انرژی خورشیدی کمتر توسعه یافته است. با توجه به انعطاف‌پذیری سیستم برق، افزایش سهم انرژی‌های تجدیدپذیر تا ۷۰٪ به‌راحتی
افزایش سهم انرژی‌های تجدیدپذیر تا ۷۰٪ به‌راحتی امکان‌پذیر است. انرژی خورشیدی می‌تواند با سرعت بیشتری گسترش یابد اگر شبکه برق سریع‌تر بهبود یابد و سیاست‌های انرژی مورد بازنگری قرار گیرد، به‌ویژه با لغو یارانه‌های سوخت‌های فسیلی. برنامه‌ریزی شده است که نیروگاه‌های هیبریدی متعددی ساخته شوند و باتری‌ها در حال ادغام با این سیستم‌ها هستند. شرکت‌هایی با سهم قابل‌توجهی از انرژی‌های تجدیدپذیر شامل شرکت دولتی تولید برق (عمدتاً برق‌آبی)، آیدم و کالایون هستند. اگر انرژی‌های تجدیدپذیر بتوانند به حذف تدریجی زغال‌سنگ تا
تجدیدپذیر بتوانند به حذف تدریجی زغال‌سنگ تا سال ۲۰۳۰، به جای سال هدف ملی صفر شدن انتشار گازهای گلخانه‌ای در سطح ملی یعنی سال ۲۰۵۳، کمک کنند، این امر مزایای قابل توجهی برای سلامتی خواهد داشت و تورم را در ترکیه کاهش می‌دهد. از سال ۲۰۲۲، انرژی‌های تجدیدپذیر برای دستیابی به آن سال هدف کافی نیستند.وسایل نقلیه الکتریکی مختلفی در حال تولید هستند که از افزایش تولید انرژی‌های تجدیدپذیر استفاده کرده و به کاهش آلودگی هوا کمک خواهند کرد. پروژه‌های ترکیبی، ذخیره‌سازی و یکپارچه‌سازی. نیروگاه‌های خورشیدی اغلب به