payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ستی معمولاً بر اساس این فرضیه طراحی می‌شوند که ریاضیات و قوانین فیزیکی جهان، زبان مشترک بین موجودات هوشمند هستند. به همین دلیل بسیاری از پیام‌های پیشنهادی ستی شامل اعداد اول، دنبالۀ فیبوناچی، روابط سادۀ ریاضی و اطلاعات پایه دربارۀ ساختارهای شیمیایی حیات هستند. روش‌های مطرح شده برای ارتباط میان‌ستاره‌ای. چند روش برای ارسال پیام‌های میان‌ستاره‌ای پیشنهاد شده است؛ از جمله: چالش‌های اصلی ستی. برخی از چالش‌های اصلی در زمینۀ ارتباط با هوش فرازمینی شامل موارد زیر هستند:
غار آلتامیرا و هنر غارنگاری پارینه‌سنگی شمال اسپانیا () مجموعه‌ای از ۱۸ غار در شمال اسپانیا است که نمایانگر اوج هنر غارنگاری پارینه‌سنگی زبرین در اروپا بین ۳۵٬۰۰۰ تا ۱۱٬۰۰۰ سال پیش (آورینی، گراوتی، سولوترینی، ماگدالنی، آزیلی) هستند. در سال ۲۰۰۸، این مجموعه به‌طور جمعی توسط یونسکو به عنوان میراث جهانی شناخته شد. غار آلتامیرا که در شهر سانتیانا دل مار در کانتابریا واقع شده، از مهم‌ترین چرخه‌های نقاشی پیشاتاریخ است که در دوره‌های ماگدالنی و سولوترینی از پارینه‌سنگی زبرین منشأ گرفته است. سبک هنری این غار، مدرسه
زبرین منشأ گرفته است. سبک هنری این غار، مدرسه فرانکو-کانتابریایی را نمایندگی می‌کند که با واقع‌گرایی در نمایش تصویری آن مشخص می‌شود. غار آلتامیرا در سال ۱۹۸۵ به عنوان یک میراث جهانی به ثبت رسید. در سال ۲۰۰۸، این میراث جهانی به شامل ۱۷ غار دیگر واقع در سه منطقه خودمختار شمال اسپانیا: آستوریاس، کانتابریا و سرزمین باسک گسترش یافت.
دیوار بزرگ مینگ ()، که توسط دودمان مینگ (۱۳۶۸–۱۶۴۴ میلادی) ساخته شد، نمایان‌ترین بخش دیوار بزرگ چین را امروز تشکیل می‌دهد. یک بررسی جامع باستان‌شناسی، با استفاده از فناوری‌های پیشرفته، به این نتیجه رسیده است که طول دیوارهای مینگ ۸٬۸۵۰ کیلومتر (۵٬۵۰۰ مایل) است. از گذرگاه جیایو در غرب تا دریا در گذرگاه شانهای دارند، سپس به منچوری در دیوار بزرگ هوشان ختم می‌شوند. این از ۶٬۲۵۹ کیلومتر (۳٬۸۸۹ مایل) بخش دیوار واقعی، ۳۵۹ کیلومتر (۲۲۳ مایل) ترانشه و ۲٬۲۳۲ کیلومتر (۱٬۳۸۷ مایل) از موانع دفاعی طبیعی مانند تپه‌ها و
(۱٬۳۸۷ مایل) از موانع دفاعی طبیعی مانند تپه‌ها و رودخانه‌ها تشکیل شده است. در حالی که دیوارهای مینگ در دوران مدرن به‌طور کلی به عنوان "دیوار بزرگ" (چانگ‌چنگ) نامیده می‌شوند، در زمان مینگ توسط چینی‌ها به آنها «موانع مرزی» (邊牆؛ bianqiang) می‌گفتند، زیرا اصطلاح چانگ‌چنگ تصور می‌شد که تداعی کننده ظلم و ستم چین شی هوانگ(۲۶۰–۲۱۰ پیش از میلاد) بود.
معماری آستوریایی جزوی از معماری پیشارومانیک در آستوریاس در محدوده سال‌های ۷۱۱ تا ۹۱۰ قرار می‌گیرد، دوره‌ای که مربوط به ایجاد و گسترش پادشاهی آستوریاس است. تاریخ. قرن پنجم، گوت‌ها، قبیله‌ای مسیحی شده از مبدأ ژرمان شرقی، پس از سقوط امپراتوری روم به شبه جزیره ایبری رسیدند و بیشتر مناطق را تحت سلطه قرار دادند و تلاش کردند نظم رومی را ادامه دهند. در سال ۷۱۰، پادشاه ویزیگوت ویتیزا درگذشت و به جای اینکه بزرگ‌ترین پسرش، آگیلا جانشین او شود، تاج و تخت توسط دوک بایتیکا، رودریک تصاحب شد. وارث جوان برای بازپس‌گیری تاج
رودریک تصاحب شد. وارث جوان برای بازپس‌گیری تاج و تخت، علاوه بر حمایت محلی، از پادشاهی مسلمان در شمال آفریقا کمک طلبید. تاریک، حاکم دمشق در طنجه، مجوز گرفت تا ارتش خود را به اسپانیا ببرد و آماده رویارویی با ارتش ویزیگوت پادشاه رودریک شود. در ۱۹ ژوئیه ۷۱۱، نبرد گوآدالته نزدیک جبل‌الطارق صورت گرفت، جایی که حامیان وارث ویتیزا، با پشتیبانی ارتش مسلمان تاریک، پادشاه رودریک را کشتند و ارتش ویزیگوت را نابود کردند. تاریک و نیروهایش با استفاده از برتری نظامی خود، به پایتخت ویزیگوت، تولدو پیشروی کردند و تقریباً بدون
پایتخت ویزیگوت، تولدو پیشروی کردند و تقریباً بدون مقاومت آن را تصرف کردند. بر اساس تاریخ‌نگاری‌ها، مزدوران آستوریایی که به خاطر شجاعت و روحیه جنگجویانه خود حتی در زمان رومیان استخدام شده بودند، در کنار پادشاه رودریک جنگیدند. این جنگجویان، به همراه بقیه ارتش ویزیگوت که به عقب‌نشینی مجبور شده بودند، به کوه‌های آستوریاس پناه بردند، جایی که تلاش کردند برخی از مقدسات از کلیسای جامع تولدو، به خصوص ارک مقدس، را نجات دهند که شامل تعداد زیادی از مقدسات از اورشلیم بود. پادشاهی آستوریاس هفت سال بعد، در سال ۷۱۸، زمانی
پادشاهی آستوریاس هفت سال بعد، در سال ۷۱۸، زمانی که قبایل آستوریایی در یک مجلس جمع شده و تصمیم به انتصاب پلاگوس به عنوان رهبر خود گرفتند، به وجود آمد. شخصیت پلاگوس به‌طور نامشخص بود، زیرا برخی مورخان او را یک اشراف ویزیگوتی می‌دانستند که از فاتحان مسلمان فرار کرده بود و برخی دیگر او را اشراف محلی مرتبط با پادشاهی ویزیگوت. به هر حال، پلاگوس با قبایل محلی و ویزیگوت‌های پناهنده تحت فرمان خود متحد شد، با این نیت که نظم ویزیگوتی را به تدریج بازسازی کند، بر اساس مدل سیاسی پادشاهی تولدو.
تاجیک‌ها در ازبکستان (به فارسی تاجیکی: Тоҷикони Ӯзбекистон، به ازبکی: Oʻzbekistondagi tojiklar / Ўзбекистондаги тожиклар) دومین گروه قومی بزرگ در میان جمعیت این کشور هستند. آمار رسمی سهم تاجیک‌ها در جمعیت ازبکستان را تا ۱ ژانویه ۲۰۲۱ ۴٫۸۰ درصد (۱ میلیون و ۶۵۷ هزار نفر) تخمین می‌زند. بسیاری از شهروندان تاجیک ازبکستان در گذرنامه‌های خود به عنوان ازبک ثبت شده‌اند. این امر به ویژه در مناطقی مانند سمرقند، بخارا، فرغانه، سُرخان‌دَریا و قَشقَه‌دَریا دیده می‌شود. دلیل این موضوع، سیاست «ازبک‌سازی» در ازبکستان شوروی
این موضوع، سیاست «ازبک‌سازی» در ازبکستان شوروی است و از سوی دیگر، نشان‌دهنده ابهام در خودشناسی هویتی تاجیک‌ها در خارج از تشکیلات دولتی ملی مربوطه و رویکرد عمل‌گرایانه آن‌ها در تعیین ملیت خود است. پیشینه تاریخی. سیاست «ازبک‌سازی» تاجیک‌های ازبکستان در دوران شوروی و پس از آن، و در ادامه یک روند تاریخی طولانی‌مدت از تُرک‌سازی جمعیت ساکن واحه‌های آسیای میانه و راندن زبان فارسی به محدوده شهرها یا مناطق کوهستانی دورافتاده شکل گرفته است. زبان فارسی از سوی دیگر زبان‌های ترکی نیز تحت فشار بود: برای مثال، شهر
زبان‌های ترکی نیز تحت فشار بود: برای مثال، شهر باستانی مرو در قرن هفدهم زبانش به زبان ترکمنی تغییر یافت. این روند به ویژه در قرن نوزدهم تشدید شد و تنها با ایجاد جمهوری شوروی تاجیکستان و همت با نخبگان فارسی‌زبان متوقف شد. زبان فارسی تاجیکی در ازبکستان. امروزه، تدریس دروس به زبان فارسی تاجیکی در مؤسسات آموزشی سطوح مختلف، و روزنامه‌ها و مجلات به این زبان در ازبکستان مجاز است. تاجیک‌های ازبکستان، به ویژه در مناطق شهری، نیز تمایل به گسترش سه‌زبانگی فعال روسی - ازبکی - فارسی دارند. از آن‌جا که جمعیت ازبک در
- ازبکی - فارسی دارند. از آن‌جا که جمعیت ازبک در دره‌های زرافشان و فرغانه از نظر فرهنگی به تاجیک‌ها نزدیک هستند، ادغام آن‌ها در جامعه ازبک بدون مشکلات اساسی صورت می‌گیرد. آمار رسمی سهم تاجیک‌ها در جمعیت ازبکستان را تا ۱ ژانویه ۲۰۲۱ ۴٫۸۰ درصد (۱٬۶۵۷٬۰۰۰ تَن) تخمین می‌زند، اما ارزیابی یک دانشمند آمریکایی، آر. فولز، نشان می‌دهد که تاجیک‌ها، ۲۵ تا ۳۰ درصد از کل جمعیت این کشور را تشکیل می‌دهند، تقریباً ۸ تا ۱۱ میلیون نفر از جمعیت این کشور. سیستم آموزشی، رسانه‌ها و فرهنگ. در شهرستان سُخ استان فرغانه که از همه
و فرهنگ. در شهرستان سُخ استان فرغانه که از همه طرف توسط قلمرو قرقیزستان احاطه شده است، ۹۲٫۲ درصد از جمعیت (حدود ۷۴٫۱ هزار نفر) را تاجیک‌ها تشکیل می‌دهند. در مرکز منطقه، سُخ، روزنامه هفتگی «صدای سُخ» به زبان فارسی تاجیکی منتشر می‌شود. در این منطقه ۲۴ مدرسه، ۲ دبیرستان و ۲ کالج با زبان آموزشی فارسی تاجیکی فعالیت می‌کنند. رسانه‌ها، مدارس، دبیرستان‌ها، کالج‌ها و بخش‌های مؤسسات آموزش عالی به زبان فارسی تاجیکی در برخی از مناطق استان‌های سُرخان‌دَریا، سمرقند، بخارا، نمنگان و سایر مناطقی که جمعیت تاجیک متراکم
بخارا، نمنگان و سایر مناطقی که جمعیت تاجیک متراکم دارند، فعالیت می‌کنند. در مجموع، در دهه‌های ۲۰۱۰، ۲۵۶ مدرسه عمومی تاجیک در ازبکستان فعالیت می‌کردند. در سمرقند، روزنامه‌ای به فارسی تاجیکی بنام «آواز سمرقند» منتشر می‌شود، شبکه تلویزیونی خصوصی شهری STV و شبکه تلویزیونی دولتی منطقه‌ای MTRK سمرقند تا حدودی به زبان تاجیکی پخش می‌شوند. یک منبع اطلاعاتی محبوب در ازبکستان - «یانگی ازبکستان» - از سال ۲۰۲۱ نسخه وب‌سایت خود را به زبان تاجیکی راه‌اندازی کرده است. در آگوست ۲۰۲۲، دومین بنای یادبود شاعر فارسی‌زبان دوران
۲۰۲۲، دومین بنای یادبود شاعر فارسی‌زبان دوران سامانی، ابوعبدالله رودکی، در سمرقند افتتاح شد. در سال ۲۰۲۲، در دانشگاه دولتی سمرقند به نام ش. رشیدوف، بیش از ده گروه تاجیکی وجود داشت که در آن‌ها نه تنها ساکنان سمرقند، بلکه نمایندگان تاجیکستان نیز تحصیل می‌کردند. تاجیک‌ها در سطوح مختلف قدرت دولتی ازبکستان حضور دارند. تاجیک‌ها، عبدالقادر تاشکولوف، در سال‌های ۲۰۲۱–۲۰۲۳ وزیر آموزش عالی و متوسطه ویژه ازبکستان بود و رئیس دانشگاه دولتی ترمذ (۲۰۱۷–۲۰۲۱) و همچنین سناتور ازبکستان، نماینده مجلس سفلی پارلمان ازبکستان دو
ازبکستان، نماینده مجلس سفلی پارلمان ازبکستان دو دوره متوالی - از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۷ بود. سهم تاجیک‌ها در استان‌های ازبکستان. کل ازبکستان - ۴٫۸۰٪ (۱٬۶۵۷٬۰۰۰ تَن) تا ۱ ژانویه ۲۰۲۱، شامل: استان سُرخان‌دَریا - ۱۲٫۴۶٪ (۳۳۴ هزار تَن) استان سیردریا - ۹٫۲۹٪ (۸۰ هزار تَن) استان نمنگان - ۸٫۹۲٪ (۲۵۶ هزار تَن) استان سمرقند - ۷٫۱۰٪ (۲۸۰ هزار تَن) استان فرغانه - ۵٫۸۵٪ (۲۲۴ هزار تَن) استان تاشکند - ۵٫۵۳٪ (۱۶۵ هزار تَن) استان قَشقَه‌دَریا - ۴٫۰۶٪ (۱۳۵ هزار تَن) استان بخارا - ۳٫۱۳٪ (۶۱ هزار تَن) استان جیزک - ۲٫۳۴٪ (۳۳ هزار
- ۳٫۱۳٪ (۶۱ هزار تَن) استان جیزک - ۲٫۳۴٪ (۳۳ هزار تَن) استان نوایی - ۱٫۴۲٪ (۱۴ هزار تَن) تاشکند - ۱٫۳۰٪ (۳۵ هزار تَن) استان اندیجان - ۱٫۲۴٪ (۴۰ هزار تَن) استان خوارزم - ۰٫۰۲٪ (۰٫۴ هزار تَن) جمهوری قره‌قالپاقستان - ۰٫۰۱٪ (۰٫۳ هزار تَن)
شهر تاریخی کوردوبا، اسپانیا یکی از بزرگ‌ترین مراکز تاریخی اروپا است. در سال ۱۹۸۴، یونسکو مسجد-کلیسای جامع کوردوبا را به عنوان یک میراث جهانی ثبت کرد. یک دهه بعد، این ثبت به بخش‌های زیادی از شهر قدیمی گسترش یافت. این مرکز تاریخی دارای بناهای بسیاری است که آثار بزرگ دوران‌های رومی، اسلامی و مسیحی را حفظ کرده‌اند.
آنتونی گائودی معماری از کاتالونیا، اسپانیا بود که به جنبش مدرنیسم (آرت نوو) تعلق داشت. او به خاطر سبک منحصر به فرد و طراحی‌های بسیار فردی‌اش مشهور بود. به عنوان دانشجوی معماری در مدرسه عالی فنی معماری در بارسلونا از سال ۱۸۷۳ تا ۱۸۷۷، گائودی نمرات متوسطی کسب کرد، اما در طراحی‌ها و پروژه‌های آزمایشی خود بسیار خوب عمل کرد. گائودی در سال۱۸۷۷ به عنوان معمار تأیید شد. وقتی الیز روژنت مدرک گائودی را امضا کرد، گفت: «چه کسی می‌داند که ما این مدرک را به یک دیوانه داده‌ایم یا به یک نابغه. زمان به ما خواهد گفت.» گائودی
یا به یک نابغه. زمان به ما خواهد گفت.» گائودی بلافاصله به برنامه‌ریزی و طراحی پرداخت. او در تمام طول عمرش با مدرسه در ارتباط بود. آثار ساخته شده در دوران زندگی گائودی. تاریخ‌ها به دوره‌ای اشاره دارند که گائودی در مرحله ساخت ساختمان دخیل بوده است. طراحی‌های ساختمان. طراحی‌های ساختمان‌هایی که در دوران زندگی معمار به‌طور کامل یا حداقل به‌طور کامل محقق نشدند. تاریخ‌ها به دوره‌ای اشاره دارند که گائودی در طراحی مشارکت داشت. میراث جهانی. سایر قسمت‌های ساگرادا فامیلیا، از جمله مدارس ساگرادا فامیلیا، در منطقه حائل
از جمله مدارس ساگرادا فامیلیا، در منطقه حائل بخش پنجم سایت میراث جهانی قرار دارند. منطقه حائل شامل بخشی از کولونیا گوئل و برج سالوانا می‌شود.
معماری مودِخار آراگون () یک روند زیبایی‌شناسی در سبک مودخار در آراگون، اسپانیا است و برخی از ساختمان‌های نماینده آن توسط یونسکو به عنوان میراث جهانی به رسمیت شناخته شده‌اند. تقویم زمانی معماری مودِخار آراگونی از قرن ۱۲ تا قرن ۱۷ میلادی را در بر می‌گیرد و شامل بیش از صد بنای معماری است که عمدتاً در دره‌های ایبرو، جالون و جیلوکا واقع شده‌اند. نخستین تجلیات مودِخار آراگونی دارای دو منبع هستند: از یک سو، معماری کاخ‌نشین مرتبط با سلطنت که کاخ الژافریا را گسترش می‌دهد و سنت تزئینات اسلامی را حفظ می‌کند، و از سوی
و سنت تزئینات اسلامی را حفظ می‌کند، و از سوی دیگر، سنتی که معماری رمانسک را با استفاده از آجر به جای سنگ‌چینی توسعه می‌دهد و اغلب الگوهای تزئینی ریشه‌دار در فرهنگ هیسپانیک را به نمایش می‌گذارد. نمونه‌های این نوع معماری مودِخار را می‌توان در کلیساهای داروکا مشاهده کرد که در ابتدا با سنگ ساخته شده‌اند و در قرن ۱۳ با پانل‌های آجری مودِخار تکمیل شده‌اند.
زاویه گام ، در اخترشناسی رصدی، زاویه گام، زاویه بین تابش نور به یک جسم مشاهده شده و نور بازتاب شده از جسم است. در زمینه مشاهدات اخترشناسی، این زاویه معمولاً زاویه خورشید - شی - رصدگر است. برای مشاهدات زمینی، «خورشید – شی–زمین» اغلب تقریباً مشابه «خورشید– شی– ناظر» است، زیرا این تفاوت به اختلاف منظر بستگی دارد، که در مورد رصدهای ماه می‌تواند به اندازه ۱ درجه یا دو قطر ماه کامل باشد. با توسعه پرواز فضایی و همچنین در مشاهدات فرضی از نقاط دیگر فضا، مفهوم زاویه گام از خورشید و زمین مستقل شد. ریشه‌شناسی این
گام از خورشید و زمین مستقل شد. ریشه‌شناسی این اصطلاح به مفهوم گام‌های سیاره ای مربوط می‌شود، زیرا روشنایی یک جسم و ظاهر آن به عنوان یک «گام» تابع زاویه گام است. زاویه گام از ۰ تا ۱۸۰ درجه متغیر است. مقدار ۰ درجه مربوط به موقعیتی است که روشنگر، ناظر و جسم در هم‌خطی قرار دارند (همه در امتداد یک خط قرار دارند)، و روشنگر و ناظر در یک طرف جسم قرار دارند. مقدار ۱۸۰ درجه موقعیتی است که جسم بین روشنگر و ناظر قرار دارد که به عنوان مقارنه شناخته می‌شود. مقادیر کمتر از ۹۰ درجه نشان دهنده پس‌پراکندگی () است. مقادیر
از ۹۰ درجه نشان دهنده پس‌پراکندگی () است. مقادیر بیشتر از ۹۰ درجه نشان دهنده پیش‌پراکندگی () است. برای برخی اجرام، مانند ماه (به گام‌های ماه مراجعه کنید)، زهره و عطارد، زاویه گام (همان‌طور که از زمین دیده می‌شود) دامنه کامل ۰ تا ۱۸۰ درجه را پوشش می‌دهد. سیارات برتر محدوده‌های کوتاه تری را پوشش می‌دهند. برای نمونه، برای مریخ حداکثر زاویه گام حدود ۴۵ درجه است. برای مشتری، حداکثر ۱۱٫۱ درجه و برای زحل ۶ درجه است. روشنایی یک جسم تابعی از زاویه گام است که عموماً صاف است، به جز به اصطلاح موج پادگری نزدیک به ۰
صاف است، به جز به اصطلاح موج پادگری نزدیک به ۰ درجه، که بر غول‌های گازی یا اجسام با اتمسفر مشخص تأثیر نمی‌گذارد، و زمانی که جسم با نزدیک شدن زاویه به ۱۸۰ درجه کم‌نورتر می‌شود. به این رابطه منحنی گام () می‌گویند.
لادو یا لادا نوعی شیرینی کروی شکل از شبه قاره هند است که از مواد مختلف و شربت اینورت یا شکر زرد تهیه می‌شود. این شیرینی شاید به عنوان جهانی‌ترین و قدیمی‌ترین شیرینی هندی شناخته شده است. این شیرینی اغلب در طول جشن‌ها و فستیوال‌های مذهبی سرو می‌شود. تاریخچه. حفاری‌های باستان‌شناسی نشان می‌دهد که «توپ‌های غذایی» ساخته شده از حبوبات و غلاتی مانند جو، گندم، نخود و ماش در تمدن دره سند در حدود ۲۶۰۰ سال قبل از میلاد مسیح مصرف می‌شده است. در متون پزشکی سانسکریت قرن سوم تا چهارم "، سوشروتا سمهیتا"، "لادو" به صورت
سوم تا چهارم "، سوشروتا سمهیتا"، "لادو" به صورت توپ‌های کوچکی از انگور، بادام زمینی و دانه‌های کنجد که با عسل پوشانده شده‌اند، توصیف می‌شوند. این توپ‌ها به عنوان ضد عفونی کننده و برای تجویز دهانی دارو استفاده می‌شد. با این حال، اولین ذکر مستند از "لادو" به عنوان یک شیرینی در کتاب آشپزی هند غربی قرن یازدهم است. دستور تهیه "لادو" با ورمیشل برنج، "روغن حیوانی گی" و شربت شکر که به شکل گلوله درآمده را ارائه می‌دهد. کتاب آشپزی هندی قرن پانزدهمی نعمت‌نامه نصیرالدین‌شاهی دستور العمل‌های متعددی برای "لادو" با آرد
دستور العمل‌های متعددی برای "لادو" با آرد سفید، میوه‌های خشک، گلاب، کافور و مشک ارائه می‌دهد. انواع لادو. لادو آرد نخود. برای تهیه آن، آرد نخودچی را در "روغن حیوانی گی" داغ سرخ می‌کنند. سپس شکر و پودر هل با هم مخلوط می‌شوند. مخلوط به شکل گلوله در می‌آید و صبر می‌کنند تا خنک و جامد شود. لادو نارگیل. چندین دستور العمل لادو نارگیل وجود دارد. اولین شکل آن به زمان امپراتوری قرون وسطایی برمی‌گردد، زمانی که برای مسافران و جنگجویان به عنوان نمادی از شانس خوب برای سفرهای خود بسته‌بندی می‌شد. هر منطقه از هند نسخه
سفرهای خود بسته‌بندی می‌شد. هر منطقه از هند نسخه مخصوص به خود را از "لادو دارد." در راجستان "لادوس" از آرد گندم، در مهاراشترا از دانه کنجد، در کرالا از آرد برنج و در آندرا پرادش از تکه‌های برنج تهیه می‌شود. مواد اختیاری شامل نارگیل، نخود تفت داده شده، آجیل و کشمش است.
ایالات متحده از اوکراین در جریان تهاجم روسیه به اوکراین حمایت کرده است. پس از آغاز آن در ۲۴ فوریه ۲۰۲۲، دولت بایدن تهاجم را محکوم کرد، کمک‌های نظامی، مالی و بشردوستانه به اوکراین ارائه کرد و تحریم‌هایی را علیه روسیه و بلاروس اعمال نمود. ایالات متحده بیش از نیمی از کل کمک‌های نظامی به اوکراین را ارائه کرده است و ۱۷۵ میلیارد دلار را برای کمک به این کشور کنار گذاشته است. دولت بایدن همچنین محدودیت‌هایی را برای عرضه و استفاده از برخی تسلیحات آمریکایی اعمال کرد. دولت آمریکا برای بیش از دو سال، اوکراین را از شلیک
آمریکا برای بیش از دو سال، اوکراین را از شلیک تسلیحات آمریکایی مانند سامانه موشکی تاکتیکی ارتش (ATACMS) به سمت اهداف نظامی در داخل روسیه منع کرد. از ژوئن ۲۰۲۴، این کشور به اوکراین اجازه داد تا با تسلیحات آمریکایی به داخل روسیه حمله کند، اما فقط در نزدیکی مرز برای دفاع از خود این اقدام را مجاز اعلام نمود. دولت ترامپ (۲۰۲۵–اکنون). در جریان انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده در سال ۲۰۲۴، ژنرال بازنشسته کیت کلوگ و فردریک اچ فلیتز، نامزد ریاست جمهوری آمریکا، طرح مفصلی را برای پایان دادن به جنگ روسیه در اوکراین
مفصلی را برای پایان دادن به جنگ روسیه در اوکراین ارائه کردند. این طرح پیشنهاد می‌کرد که در خط مقدم کنونی آتش‌بس برقرار شود و روسیه و اوکراین هر دو، مجبور به مذاکرات صلح بشوند و در صورت موافقت اوکراین با آتش‌بس و گفتگوهای صلح، به ارسال تسلیحات به اوکراین ادامه داده شود. اگر روسیه با آتش‌بس و مذاکرات صلح موافقت نمی‌کرد، ایالات متحده ارسال تسلیحات به اوکراین را افزایش می‌داد. بر اساس این طرح، اوکراین برنامه‌های خود برای عضویت در ناتو را برای مدت طولانی به تعویق بیاندازد و سرزمین‌هایی که در حال حاضر تحت اشغال
بیاندازد و سرزمین‌هایی که در حال حاضر تحت اشغال روسیه هستند، تحت کنترل "عملی" روسیه باقی خواهند بماند. ترامپ نیز از مذاکرات صلح بین روسیه و اوکراین حمایت کرد. در ۲۰ ژانویه، دونالد ترامپ رئیس‌جمهور ایالات متحده شد. دو روز بعد، ترامپ هشدار داد که اگر ولادیمیر پوتین برای پایان دادن به جنگ علیه اوکراین «معامله» نکند، تعرفه‌های بالا و تحریم‌های بیشتری را علیه روسیه وضع خواهد کرد. ترامپ متعهد شده بود که جنگ را «در عرض ۲۴ ساعت» و حتی قبل از شروع به کار پایان دهد، اما موفق به انجام این کار نشد. ترامپ گفت که او «به
موفق به انجام این کار نشد. ترامپ گفت که او «به دنبال صدمه زدن به روسیه» نیست و «همیشه روابط بسیار خوبی با رئیس‌جمهور پوتین داشته است» و از او تحسین کرد. پوتین در پاسخ به اظهارات ترامپ پاسخ داد که آماده مذاکره با ترامپ است. در ۱۷ فوریه ۲۰۲۵ گزارش شد که دولت ترامپ از آمریکا خواسته است تا نیمی از منابع معدنی و نفت اوکراین را به عنوان هزینه برای حمایت ایالات متحده در اختیار بگیرد. اوکراینی‌ها این توافق را امضا نکردند. اگرچه زلنسکی به ایالات متحده پیشنهاد داده بود که در منابع اوکراین برای ادامه حمایت خود سهمی
بود که در منابع اوکراین برای ادامه حمایت خود سهمی داشته باشد، اما ظاهراً او این پیشنهاد را رد کرد زیرا تضمین‌های امنیتی مورد نظر اوکراینی‌ها تأمین نمی‌شد. همچنین زلنسکی در مصاحبه ای گفته بود که: «من نمی‌توانم کشورمان را بفروشم.»
مادر عروس (به انگلیسی: Mother of the Bride) یک فیلم کمدی رمانتیک آمریکایی محصول سال ۲۰۲۴ به کارگردانی مارک واترز و نویسندگی رابین برنهایم است. بروک شیلدز، میرندا کازگرو، شان تیل، چاد مایکل موری، ریچل هاریس و بنجامین برت در این فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند. این فیلم در نتفلیکس در ۹ می ۲۰۲۴ منتشر شد. تا پایان ژوئن، این فیلم ۷۷ میلیون بازدید جمع‌آوری کرد. داستان. اِما پس از یک سال خارج از کشور در لندن، به خانه بازمی‌گردد و مادرش لانا را با خبر ازدواجش در یک اقامتگاه در پوکت، تایلند، شگفت زده می‌کند. اوضاع
اقامتگاه در پوکت، تایلند، شگفت زده می‌کند. اوضاع وقتی بدتر می‌شود که لانا متوجه می‌شود که شوهر آینده آر جی پسر ویل است، مردی که سال‌ها قبل قلب او را شکست. ساخت. فیلمبرداری در آوریل ۲۰۲۳ در استان پوکت، تایلند آغاز شد.
گیبیل () که با نام اکدی گیرا نیز شناخته می‌شود، یک خدای بین‌النهرینی بود که هم در جنبه‌های مثبت و هم از جنبه منفی با آتش مرتبط بود. او همچنین در تطهیر آیینی نقش داشت. منابع متنی نشان می‌دهند که نماد او مشعل بوده است، اگرچه هیچ تصویری از او در هنر بین‌النهرین شناسایی نشده است. شجره‌نامه‌های متعددی را می‌توان به او اختصاص داد. فهرست خدا آن = آنوم نشان می‌دهد که همسرش نینیریگال بوده است. او همچنین اغلب با خداییانی مانند شمش، نوسکا و کوسو ارتباط داشت. او برای اولین بار در متن‌های دودمان نخستین از شوروپاک، مانند
بار در متن‌های دودمان نخستین از شوروپاک، مانند فهرست‌های پیشکش گواهی شده است. او همچنین عضو پانتئون اریدو بود. در دوره کاسیان در نیپور پرستش می‌شد. گواهی‌های بعدی از آشور و اوروک موجود است. او همچنین در تعدادی از متن‌های ادبی حضور دارد. نام. گیبیل (dgibil6) قرائت متعارف تئونیمی است که به خط میخی به صورت dNE.GI (نوع دیگر: dGI.NE) نوشته شده است، اگرچه جرمیا پترسون اشاره می‌کند که هنوز به طور کامل توسط منابع اولیه تایید نشده است. در متن‌های اِمِسال از گیبیل با نام متفاوت Mubarra یاد شده است. شخصیت. گیبیل خدای
نام متفاوت Mubarra یاد شده است. شخصیت. گیبیل خدای آتش بود. او می‌توانست این عنصر را در جنبه مثبت آن، برای مثال در ارتباط با کوره متالورژی یا کوره آجرپزی نشان دهد و در این زمینه خدای خامی متالورژی در نظر گرفته شود. با این حال، او نماینده آتش در جایگاه تخریب‌گر نیز بود. ارتباط با سایر خداییان. سایر ارتباط‌ها. گیبیل در ارتباط نزدیک با نوسکا نیز بود. ادبیات. سایر متن‌های ادبی. در "مرثیه سومر و اور"، گیبیل از جمله علل تخریبِ ذکر شده در این تصنیف آمده است. او ظاهراً مسئول آتش زدن نیزارهاست. همانطور که توسط نیلی
مسئول آتش زدن نیزارهاست. همانطور که توسط نیلی سامت اشاره شده است، همتای مستقیمی با این قسمت از متن در اسطوره "اینانا و ابیه" وجود دارد، جایی که الهه نام‌بخش تهدید می‌کند که به گیبیل خواهد گفت که همین عمل را انجام دهد. در "حماسه آنزو"، گیرا یکی از سه خدایی است که از مبارزه با موجود نام‌بخش برای بازیابی لوح‌های سرنوشت خودداری می‌کنند، دو نفر دیگر شارا و اداد هستند. در "انوما الیش"، گیبیل چهل و ششمین نامی است که پس از شکست تیامات به مردوک داده شده است . عملکرد منتسب به مردوک تحت این نام ممکن است «کسی که
منتسب به مردوک تحت این نام ممکن است «کسی که سلاح‌ها را سخت می‌کند» باشد، احتمالاً اشاره‌ای به نقش خدای آتش در متالورژی است، اما متن نامشخص است. متن ادبی مربوط به لشکرکشی شلمانسر سوم به اورارتو از گیرا به عنوان یکی از دو خدایی که این پادشاه را همراهی می‌کردند یاد می‌کند، خدای دیگر نرگال است.
پرچم یمن جنوبی از یک سه رنگ متشکل از سه نوار افقی مساوی قرمز، سفید و سیاه پرچم جبهه آزادی‌بخش ملی با شورون آبی آسمانی و یک ستاره قرمز کج شده در سمت چپ بالابر تشکیل شده بود. منابع. یمن در پرچم‌های جهان
ان‌تی‌پی‌دی یا دیمون پروتکل زمان شبکه یک دیمن است که ساعت سیستم را با استفاده از سرورهای زمان از طریق پروتکل زمان شبکه همگام می‌کند. توضیحات. برنامه ان‌تی‌پی‌دی یک دیمن در سیستم عامل است که ساعت سیستم یک رایانه را در هماهنگی با سرورهای زمان استاندارد اینترنت تنظیم و حفظ می‌کند. این برنامه پیاده‌سازی کاملی از پروتکل زمان شبکه نسخه ۴ است، اما همچنان با نسخه‌های ۱، ۲ و ۳ (تعریف‌شده در RFC 1059، RFC 1119 و RFC 1305) سازگار باقی مانده است. برنامه ان‌تی‌پی‌دی بیشتر محاسبات خود را با اعداد اعشاری شناور ۶۴-بیتی
محاسبات خود را با اعداد اعشاری شناور ۶۴-بیتی انجام می‌دهد و فقط زمانی از محاسبات ثابت ۶۴-بیتی استفاده می‌کند که نیاز باشد حداکثر دقت - در حدود ۲^۳۲ پیکوثانیه - حفظ شود. اگرچه ایستگاه‌های کاری و شبکه‌های معمولی نمی‌توانند با این دقت نهایی کار بکنند، اما ممکن است پردازنده‌ها و شبکه‌های آینده به آن نیاز پیدا کنند. ان‌تی‌پی‌دی برای اجرا در سمت خدمات‌دهنده و/یا مشتری از یک پرونده پیکربندی یکسان استفاده می‌کند. این پرونده پیکربندی که معمولاً ntp.conf نام دارد، معمولاً در شاخه ‎/etc قرار می‌گیرد. دیگر پرونده مهم
در شاخه ‎/etc قرار می‌گیرد. دیگر پرونده مهم این برنامه شامل پرونده drift است که ان‌تی‌پی‌دی برای تصحیح کجی ساعت سخت‌افزار در صورت عدم اتصال به سرور زمانی دقیق‌تر استفاده می‌کند. نامگذاری. xntpd نرم‌افزار دیمن پروتکل زمان شبکه نسخه سه (۱۹۹۲) است. حرف «x» به نام آن اضافه شد چراکه شاخه کدی که در نهایت تبدیل به NTPv3 شد «آزمایشی» بود. نام این نرم‌افزار در نسخه چهار دوباره به «ntpd» تغییر کرد؛ زیرا مخترع NTP، دیوید ال. میلز، تصمیم گرفت چیزی که حدود بیست سال «آزمایشی» باقی مانده (بدون تغییرات چشمگیر) دیگر نباید
باقی مانده (بدون تغییرات چشمگیر) دیگر نباید چنین عنوانی داشته باشد. پیاده‌سازی‌ها. پیاده‌سازی‌های ان‌تی‌پی. ان‌تی‌پی (RFC 5905): پیاده‌سازی‌های ساده ان‌تی‌پی یا SNTP. اس‌ان‌تی‌پی (RFC 4330): منابع. "ntpd - Network Time Protocol (NTP) daemon" نوشته میلز، دی. ال. دانشگاه دلاور، ایالات متحده. ۲۰۰۵. (تاریخ دسترسی: ۱۹ اوت ۲۰۰۵)
نینیریگال یا نینیریگالا الهه‌ای بین‌النهرینی بود که با کولابا، ناحیه‌ای متعلق به شهر اوروک مرتبط بود. شخصیت او فراتر از نقش او به عنوان الهه حامی این منطقه، چندان شناخته شده نیست. شوهر او خدایی بود که با نام نونبارانا شناخته می‌شد، که به احتمال زیاد لقب خدای آتش گیبیل است.
رلگامRELCOM ()، کوته‌نوشت «RELiable COMmunications» (ارتباطات مطمئن)، یک شبکه رایانه‌ای در روسیه است. شبکه. این شبکه در اتحاد جماهیر شوروی در ۱ اوت ۱۹۹۰ در مؤسسه کورچاتوف و با همکاری DEMOS راه‌اندازی شد (اگرچه تیم مهندسی در DEMOS در آن زمان بیشتر از کارکنان مؤسسه کورچاتوف تشکیل شده بود، برخی از اعضای کلیدی (میکاییل داویدوف, وادیم آنتونوف, دیمیتری وولودین) در تیم رلکام هرگز در مؤسسه کورچاتوف استخدام نشدند). این شبکه یکی از نخستین شبکه‌های رایانه‌ای روسیه (و اولین ارائه‌دهنده خدمات اینترنت تجاری در اتحاد
(و اولین ارائه‌دهنده خدمات اینترنت تجاری در اتحاد شوروی) بود و توسعه آن به پیدایش رونت منجر شد. در آغاز، این شبکه به‌صورت صرفاً مبتنی بر رایانامه و بر پایه پروتکل UUCP بود. در جریان کودتای اوت ۱۹۹۱ شوروی، شبکه Relcom برای انتشار اخبار مربوط به این رویداد در سراسر جهان استفاده شد؛ در حالی که عاملان کودتا می‌کوشیدند با کمک کاگ‌ب، فعالیت رسانه‌های عمومی را سرکوب کنند. در حال حاضر، این شبکه توسط شرکت Relcom Business Network Ltd. که یک ارائه‌دهنده خدمات اینترنت در روسیه است، مدیریت می‌شود. جستارهای وابسته.
در روسیه است، مدیریت می‌شود. جستارهای وابسته. "Wide-Area Collaboration." (بایگانی) پیوند به بیرون.
کوسو الهه‌ای بین‌النهرینی بود که با تطهیر و غلات مرتبط بود. مشخص نیست که کدام جنبه از شخصیت او در ابتدا اصلی بود و کدام جنبه در مرحله دوم توسعه یافت. او را عضو دربار انلیل می‌دانستند و در تعدادی از متن‌ها با خداییان دیگر مرتبط با او مانند نوسکا ظاهر می‌شود. او همچنین می‌تواند با خداییان دیگری که مسئول جن‌گیری هستند، مانند نینگیریما مرتبط باشد. مکان‌های مقدس متعددی که به او اختصاص داده شده بود در نیپور وجود داشت، اگرچه او در شهرهای دیگر مانند لاگاش و آشور نیز پرستش م‌یشد. در دوره سلوکی، او علاوه بر این به