payamvha/North_RAG huggingface dataset:
همجنس‌گرا» هرچند وجود دارند، اما همان اعتبار رپ و هیپ‌هاپ جریان اصلی را ندارند. اریک شوری در مقاله‌ای دربارهٔ حاشیه‌نشینی افراد همجنس‌گرا در رپ نوشته است. او اشاره می‌کند که اگرچه اصطلاح رپ همجنس‌گرا ممکن است برای هنرمندان LGBTQ+ دیدگاه‌هایی فراهم کند، اما همزمان با ایجاد زیرژانری که آثار آنها را از رپ جریان اصلی جدا می‌کند، آنها را نیز به حاشیه می‌برد. بر اساس برخی آکادمیک‌ها، موسیقی هیپ‌هاپ جریان اصلی هم‌جنس‌گراهراسی و جنسیت‌گرایی را تأیید می‌کند تا تصاویری از خشونت را جشن بگیرد. آنها معتقدند که رپرها
از خشونت را جشن بگیرد. آنها معتقدند که رپرها اشعار صریح و خشونت‌آمیز علیه زنان می‌نویسند تا بر آنها تسلط پیدا کرده و اصالت خود را به عنوان گانگستر ثابت کنند. برخی مطالعات پیشنهاد می‌کنند که رپرها از این می‌ترسند که «نرم» یا «جعلی» در نظر گرفته شوند، و از این رو خود را با نمایش‌های هایپر-مردانه و تصاویر خصمانه از زنان مرتبط می‌کنند. از نظر این دیدگاه، تمایل رپرها به سرکوب اجتماعی زنان و افراد همجنس‌گرا، به نوعی راهی برای اثبات نرینگی آنهاست. در عین حال، هنرمندان مرد به‌طور مداوم با ایده دابلیو. ئی. بی. دیو
مرد به‌طور مداوم با ایده دابلیو. ئی. بی. دیو بویس از شعور دوگانه مبارزه می‌کنند.
ان‌جی‌سی ۵۰۱ () یک کهکشان بیضی شکل در صورت فلکی ماهی است و تقریباً ۲۲۴ میلیون سال نوری از سامانه خورشیدی فاصله دارد.
ان‌جی‌سی ۵۰۲ () یک کهکشان عدسی شکل در صورت فلکی ماهی است. این کهکشان تقریباً در فاصله ۱۱۳ میلیون سال نوری از سامانه خورشیدی قرار دارد و در ۲۵ سپتامبر ۱۸۶۲ توسط هاینریش لویی داره کشف شد.
ان‌جی‌سی ۵۰۳ () یک کهکشان بیضی شکل در صورت فلکی ماهی است که تقریباً ۲۶۵ میلیون سال نوری از سامانه خورشیدی فاصله دارد و در ۱۳ اوت ۱۸۶۳ توسط ستاره‌شناس آلمانی، هاینریش لویی داره کشف شد.
ان‌جی‌سی ۵۰۴ () یک کهکشان عدسی شکل است که تقریباً ۱۸۹ میلیون سال نوری از سامانه خورشیدی فاصله دارد و در صورت فلکی ماهی قرار دارد. این کهکشان در ۲۲ نوامبر ۱۸۲۷ توسط جان هرشل کشف شد.
لانی‌فیبرانور () یک آگونیست گیرنده pan-PPAR (گیرنده فعال شده با تکثیر پراکسی زوم) است و نخستین دارویی است که PPAR-alpha، PPAR-بتا و PPAR-گاما را به طور همزمان هدف قرار می‌دهد. این دارو از سال ۲۰۲۳ میلادی، در مرحله سوم آزمایشی برای استئاتوهپاتیت غیر الکلی است. مزیت آن نسبت به سایر داروهایی که در مرحله سوم آزمایش‌های مشابه هستند این است که بهبودهایی را در بیماری استئاتوهپاتیت و فیبروز نشان داده است.
کارا لوئیز سانتا ماریا (متولد ۱۹ اکتبر ۱۹۸۳) یک مروج علمی آمریکایی است. او مجری پادکست "نردی صحبت کن" و هم‌مجری پادکست "راهنمای شکاکان در جهان" است"" و همچنین سابقاً به عنوان هم‌مجری در برنامه تِک‌نو در شبکه الجزیره آمریکا فعالیت می‌کرد. سانتا ماریا اولین وبلاگ خود را در مارس ۲۰۱۰ برای هافینگتون پست نوشت و سپس از اکتبر ۲۰۱۱ تا آوریل ۲۰۱۳ به عنوان خبرنگار علمی پایه‌گذار این نشریه و مجری مجموعه وب‌سری "با من نردی صحبت کن" به این رسانه پیوست. او همچنین به همراه جیکوب سوبوروف در برنامه "تِیک پارت لایو" در شبکه
جیکوب سوبوروف در برنامه "تِیک پارت لایو" در شبکه "پیووت تی‌وی" هم‌مجری بود. در مه ۲۰۱۳، او به‌طور رسمی به عنوان یکی از اعضای گاه‌به‌گاه چنل، به برنامه آنلاین تفسیر سیاسی و اجتماعی ترکان جوان پیوست. علاوه بر این، او در سریال تلویزیونی بازی‌های ذهن نیز به عنوان مهمان حضور یافت. اوایل زندگی و تحصیل. سانتا ماریا در پلینو، تگزاس متولد و بزرگ شد و کوچک‌ترین فرزند از بین سه دختر خانواده بود. والدین او، یک معلم مدرسه و یک مهندس، هر دو از خانواده‌های کاتولیک بودند و در بزرگسالی به‌طور مشترک به مورمونیسم گرویدند و
و در بزرگسالی به‌طور مشترک به مورمونیسم گرویدند و فرزندان خود را با این مذهب بزرگ کردند. برای مدتی، سانتا ماریا هر روز قبل از کلاس‌های مدرسه به کلیسا می‌رفت. سال‌ها پس از طلاق والدینش، او در ۱۵ سالگی از کلیسای ال‌دی‌اس (کلیسای عیسی مسیح قدیسین آخرالزمان) خارج شد و خود را به عنوان یک آتئیست معرفی کرد. او از سمت مادرش تبار پورتوریکویی دارد. سانتا ماریا یک نوازنده جاز بود و برای فصل دوم "امریکن آیدل" تست داد، اما انتخاب نشد. سپس تصمیم گرفت روان‌شناسی را دنبال کند. در سال ۲۰۰۴، او مدرک لیسانس روان‌شناسی را در
کند. در سال ۲۰۰۴، او مدرک لیسانس روان‌شناسی را در رشته فلسفه از دانشگاه شمال تگزاس دریافت کرد و در سال ۲۰۰۷ موفق به اخذ مدرک کارشناسی ارشد در علوم زیستی با گرایش در علوم اعصاب از دانشگاه آلما ماتر در سال ۲۰۰۷ شد. در سال ۲۰۰۴، سانتا ماریا جایزه الکساندر روان‌زیست‌شناسی/روان‌فیزیولوژی انجمن روان‌شناسی تگزاس و بنیاد روان‌شناسی تگزاس (مسابقه تحقیقاتی شایستگی دانشجویی) را برای مشارکت‌هایش در تحقیقات مقطع کارشناسی دربارهٔ نقص‌های عصبی‌روان‌شناختی در میان افراد مبتلا به وابستگی یا سوءمصرف الکل در جمعیت دارای
مبتلا به وابستگی یا سوءمصرف الکل در جمعیت دارای اختلال بینایی یا نابینا، دریافت کرد. در محیط بالینی عصبی‌روان‌شناختی، سانتا ماریا در توسعه و تحقیق راهنماهای تطبیقی کامپیوتری برای مدیریت آموزشی دانش‌آموزان مبتلا به اختلالات عصبی‌روان‌شناختی و اختلال بینایی مشارکت داشت. سانتا ماریا در مصاحبه ای در سال ۲۰۱۳ در برنامه محقق شکاک وقتی از او پرسیدند که چگونه به علم علاقه‌مند شد، گفت: «خنده‌دار است، چون وقتی خیلی خیلی کوچک بودم، به دایناسورها علاقه‌مند بودم و سعی می‌کردم در حیاط خانه‌مان استخوان دایناسور پیدا کنم.
در حیاط خانه‌مان استخوان دایناسور پیدا کنم. در مهدکودک، مطمئن بودم که بزرگ که شدم یک دیرینه‌شناس (پالئونتولوژیست) خواهم شد. اما وقتی به دبیرستان رسیدم، از علم وحشت داشتم و از آن مثل طاعون دوری می‌کردم. فکر نمی‌کنم برای آن رؤیا واقعاً آماده بودم. بعداً فهمیدم که باید سنگ‌ها، خاک و چیزهای دیگری را مطالعه کنی که اصلاً به آن‌ها علاقه‌ای نداشتم؛ بنابراین، در نهایت در دانشگاه روان‌شناسی خواندم، بعد از اینکه از اجرای موسیقی جاز آوازی تغییر مسیر دادم — یک مسیر تصادفی و پرپیچ‌وخم! تا وقتی که واقعاً به روان‌شناسی
و پرپیچ‌وخم! تا وقتی که واقعاً به روان‌شناسی علاقه‌مند شدم، متوجه نشده بودم که چقدر بخش مغز در این معادله و رابطه مغز-رفتار جذاب است؛ بنابراین تصمیم گرفتم بعد از گرفتن مدرک کارشناسی، بمانم و برای مدرک کارشناسی ارشد زیست‌شناسی — به‌طور خاص علوم اعصاب (نوروساینس) — بخوانم.» تا ژانویه ۲۰۱۹، سانتا ماریا در حال تحصیل برای دریافت مدرک دکترای روان‌شناسی بالینی با تمرکز بر عدالت اجتماعی و تنوع از دانشگاه فیلدینگ بود. سانتا ماریا همراه با مجریان مشترک خود در پادکست راهنمای شکاکان در جهان، کتابی را دربارهٔ شک علمی:
راهنمای شکاکان در جهان، کتابی را دربارهٔ شک علمی: راهنمای شکاکان در جهان: چگونه بفهمیم در دنیایی که به‌طور فزاینده ای پر از دروغ است، چه چیزی واقعاً واقعی است. منتشر کرد که در سال ۲۰۱۸ منتشر شد.
لیلوپریستون () یک داروی آنتی پروژسترون مصنوعی و استروئیدی با فعالیت آنتی گلوکوکورتیکوئیدی است که در سال ۱۹۸۵ به ثبت رسید. این دارو تنها در ساختار زنجیره جانبی C17α با میفپریستون متفاوت است و گفته می‌شود که در مقایسه با فعالیت آنتی‌گلوکوکورتیکوئیدی آن بسیار کاهش یافته است.
عروسی‌های عربی (, , یا ) مراسم‌های ازدواج هستند که حاوی تأثیرات عربی یا فرهنگ عربی می‌باشند. عروسی‌های سنتی عربی معمولاً شباهت زیادی به عروسی‌های مدرن بادیه‌نشینان و روستایی دارند. آنچه گاهی «عروسی بادیه‌نشین» نامیده می‌شود، یک عروسی سنتی عربی اسلامی است که هیچ تأثیر خارجی ندارد. مراسم‌ها ممکن است در برخی موارد از یک منطقه به منطقه دیگر متفاوت باشند، حتی در همان کشور. فرایند ازدواج معمولاً با ملاقات‌های خانواده‌های طرفین آغاز می‌شود و با انجام عقد (لیلات آل-دخل "leilat al-dokhla") پایان می‌یابد. برای اینکه
"leilat al-dokhla") پایان می‌یابد. برای اینکه یک عروسی اسلامی به‌شمار آید، باید هر دو طرف عروس و داماد موافقت کنند و داماد باید وارد خانه عروس شود، اما تنها در حضور والدین او تا رعایت آداب و احترام از هر دو طرف حفظ شود. رایج‌ترین رویدادهای یک ازدواج مسلمان شامل موارد زیر هستند: پیشنهاد ازدواج، نامزدی، حنا، ازدواج در اسلام، ثبت‌نام، پذیرایی، ولیمه، و ماه عسل. تنها الزام اسلامی، انجام عقد و اعلام آن است. سایر رویدادها افزودنی‌های فرهنگی هستند. ثبت‌نام رسمی معمولاً یک الزام قانونی است. ازدواج‌ها. ازدواج سنتی
یک الزام قانونی است. ازدواج‌ها. ازدواج سنتی در جهان عرب همان‌طور که در شبه‌قاره هند و در اکثر شرق آسیا مرسوم است، غالب است. سنت‌های این جوامع روابط جنسی پیش از ازدواج و همچنین معاشرت بین مردان و زنان پیش از ازدواج را ممنوع می‌کنند. در این جوامع، وقتی یک زن جوان به اندازه کافی برای ازدواج بزرگ شناخته می‌شود، خانواده‌اش به دنبال خانواده‌هایی با پیشینه اجتماعی مشابه می‌گردند تا جایی که او می‌تواند در آنجا به خوشبختی برسد و بدون مشکل در خانواده جدید خود جا بیفتد. به همین ترتیب، زمانی که یک مرد جوان به اندازه
به همین ترتیب، زمانی که یک مرد جوان به اندازه کافی برای ازدواج بزرگ شناخته می‌شود، خانواده‌اش به دنبال عروس‌هایی از خانواده‌های خوب با ارزش‌های خوب می‌گردند. در حالی که این موضوع در اکثر جوامع دیگر ذکر شده، عوامل دیگری نیز وجود دارند که به راحتی و اطمینان زوجین در جهان عرب در غرب آسیا و شمال آفریقا می‌افزاید: سنت ازدواج خویشاوندی. در این کشورها، حداقل یک‌ششم از تمام ازدواج‌ها ازدواج‌های خویشاوندی هستند. در عربستان سعودی، اکثریت (بیش از ۶۵٪) تمام ازدواج‌ها ازدواج‌های درون‌گروهی و خویشاوندی هستند. بیش از ۴۰٪
درون‌گروهی و خویشاوندی هستند. بیش از ۴۰٪ از تمام ازدواج‌ها در عراق، اردن، سوریه، یمن، کویت، امارات متحده عربی، عمان، سودان، لیبی، و موریتانی خویشاوندی و درون‌گروهی هستند و بیش از یک‌پنجم ازدواج‌ها در مصر و الجزایر این‌چنین می‌باشند. ازدواج‌های ترتیب داده‌شده شامل ازدواج‌های درون‌گروهی و غیر خویشاوندی می‌شوند و بنابراین از نرخ‌های مشاهده‌شده ازدواج‌های درون‌گروهی و خویشاوندی بیشترند. مسیحیان عرب، مانند قبطی‌ها در مصر، الگوهای مشابهی در ازدواج دارند. ازدواج ویژگی مرکزی جوامع سنتی بومی بود. آزادی ازدواج محدود
مرکزی جوامع سنتی بومی بود. آزادی ازدواج محدود به این منظور بود که کودکان طبق گروه‌های خانوادگی صحیح و وابستگی‌ها به دنیا بیایند و از ازدواج با برخی اقوام نزدیک یا با هر کسی خارج از گروه اجتناب شود. نظرات در مورد اینکه پدیده باید به‌طور انحصاری مبتنی بر شیوه‌های اسلامی دیده شود، متفاوت است، زیرا یک مطالعه در سال ۱۹۹۲ در میان عرب‌ها در اردن تفاوت‌های معناداری بین مسیحیان عرب و مسلمانان عرب در هنگام مقایسه وقوع خویشاوندی نشان نداد. در حالی که زیبایی ظاهری به عنوان یک عامل در نظر گرفته می‌شود، اهمیت بیشتری به
یک عامل در نظر گرفته می‌شود، اهمیت بیشتری به ویژگی‌های سنتی مانند حجاب، رفتار محترمانه، خلق آرام، خانگی بودن و سادگی داده می‌شود. ویژگی‌های مشابه ارزش‌های خانوادگی و پاکدامنی معمولاً ویژگی‌هایی هستند که خانواده‌ها در هنگام انتخاب همسر به دنبال آن هستند. به‌طور سنتی، فرایند تحقیقاتی شامل بررسی زیبایی ظاهری عروس، رفتار او، نظافت، تحصیلات و در نهایت ویژگی‌های او به عنوان یک خانه‌دار است. در اجرای این تحقیق سنتی، والدین همچنین رفتار خانواده عروس را در نظر می‌گیرند. به‌طور سنتی، اولین دیدار معمولاً بین عروس،
به‌طور سنتی، اولین دیدار معمولاً بین عروس، داماد و مادران آن‌ها صورت می‌گیرد. آن‌ها در مکانی عمومی یا در خانه عروس ملاقات می‌کنند و یکدیگر را می‌شناسند. عروس، داماد و همراهان آن‌ها معمولاً به‌طور جداگانه اما در دید یکدیگر می‌نشینند تا با یکدیگر آشنا شوند. در تاریخ اخیر، ممکن است مرد پیشنهاد دهد که به خانواده‌اش بگوید که چه کسی را برای ازدواج در نظر دارند، و ممکن است که مرد و زن قبلاً یکدیگر را بشناسند. در خانواده‌های شهری نیز رایج است که عروس و داماد قبل از آنکه داماد به خانواده عروس برای درخواست اجازه
از آنکه داماد به خانواده عروس برای درخواست اجازه مراجعه کند، با هم بر سر ازدواج توافق کنند. طلب. "طلب " () اساساً یک درخواست رسمی برای دست دادن است. این رویداد خصوصی‌تر است و محدود به بستگان عروس و داماد می‌باشد. این اتفاق پس از آن است که هر دو خانواده با تصمیم زوج برای ازدواج موافقت کرده‌اند. در «"طلب"»، داماد به همراه اعضای خانواده‌اش از خانواده عروس درخواست می‌کند تا دست عروس را برای ازدواج به او بدهند. سپس خانواده‌ها به‌طور رسمی تأیید می‌کنند که زوج قرار است ازدواج کنند. نامزدی. نامزدی‌ها ( در عربستان
است ازدواج کنند. نامزدی. نامزدی‌ها ( در عربستان و همچنین در فقه فقه اسلامی اولیه) یا خطبه در مصر و بلاد شام) معمولاً در یک مهمانی ساده عروسی یا یک شام برای خانواده‌ها در دنیای عرب برگزار می‌شود. عروس هر لباسی که بخواهد می‌پوشد و در این مراسم هیچ "zaffah" (رژه عروسی) وجود ندارد. معمولاً عروس و داماد لباس‌هایی به رنگ‌های هماهنگ می‌پوشند. آن‌ها حلقه‌ها را رد و بدل می‌کنند و حلقه‌ها را بر انگشت حلقه دست راست یکدیگر می‌گذارند. رِدوه. این رویداد معمولاً یک یا دو روز قبل از روز عروسی برگزار می‌شود. این یک
یا دو روز قبل از روز عروسی برگزار می‌شود. این یک گردهمایی کوچک از بستگان نزدیک مردان از هر دو طرف عروس و داماد است که معمولاً در خانه خانواده عروس برگزار می‌شود. در این تبادل، مردان طرف داماد اطمینان می‌یابند که خانواده عروس از مهمانی راضی هستند. اعضای مرد خانواده طرف داماد همچنین باید تمام مسائل لحظه آخری قبل از عروسی را حل کنند. مسن‌ترین مرد از طرف داماد به تمام بستگان مرد از هر دو طرف تبریک می‌گوید. حنابندان (غمره). در فلسطین قدیم، شب حنا شبی بود که برای آماده‌سازی تمام تزیینات عروسی و تنظیمات لحظه آخری
آماده‌سازی تمام تزیینات عروسی و تنظیمات لحظه آخری استفاده می‌شد. این فرصت برای خانواده‌ها بود تا قبل از عروسی با هم جشن بگیرند. خانواده داماد در خیابان‌های روستا می‌رقصیدند تا به خانه عروس برسند. زمانی که به آنجا می‌رسیدند، خانواده شروع به مخلوط کردن حنا می‌کردند که سپس برای تزیین دستان عروس و داماد استفاده می‌شد (که حنا روی دست داماد معمولاً فقط حروف ابتدایی نام خود و عروس بود)، و سپس مهریه عروس را به او تقدیم می‌کردند (مهریه شرط زن مسلمان برای پذیرفتن مرد در ازدواج است که معمولاً به صورت طلا پرداخت
مرد در ازدواج است که معمولاً به صورت طلا پرداخت می‌شود زیرا ارزش آن مانند سایر دارایی‌ها کاهش نمی‌یابد). خانواده‌ها سپس شروع به رقص و خواندن موسیقی سنتی موسیقی فلسطین می‌کردند. در دوران مدرن، به‌ویژه برای کسانی که در فلسطین زندگی نمی‌کنند، شب حنا به سنت‌های خود وفادار است، اما شباهت زیادی به مهمانی دوشیزه دارد؛ دوستان و بستگان زن عروس به همراه او در جشن شرکت می‌کنند که شامل غذا، نوشیدنی و رقص است. گروهی از زنان موسیقی عربی، گاهی موسیقی اسلامی، پخش می‌کنند و همه می‌رقصند. یک زن حنا یا حنانگاری (یک فرم موقت
همه می‌رقصند. یک زن حنا یا حنانگاری (یک فرم موقت از تزیین پوست با استفاده از حنا) را روی دستان و پاهای عروس و مهمانان طراحی می‌کند—جایی که رنگ حنا تیره‌ترین است زیرا پوست در آن قسمت‌ها مقادیر بیشتری کراتین (پروتئین) دارد که به‌طور موقت با lawsone، رنگ‌دهنده حنا، ترکیب می‌شود. مردان نیز مهمانی‌ای خواهند داشت که در آن خانواده و دوستان داماد به موسیقی سنتی فلسطینی می‌رقصند. در برخی از آداب روستاها، صورت داماد توسط یکی از اعضای خانواده یا دوستان نزدیک او در آستانه عروسی تراشیده می‌شود. سنت دادن طلا به عروس نیز
عروسی تراشیده می‌شود. سنت دادن طلا به عروس نیز همچنان استفاده می‌شود. داماد وارد جایی می‌شود که عروس حضور دارد؛ آن‌ها هر دو حنا می‌زنند و سپس داماد مهریه عروس را به او تقدیم می‌کند. بدین ترتیب، عروسی تنها یک رقص و جشن است. یک عنصر مهم از شب حنا در هر دو مهمانی حنا سنتی و غیر سنتی، لباسی است که زنان فلسطینی و داماد به تن دارند. زنان لباس‌های سنتی (معمولاً با دست دوخته شده) به نام «اِثیاب فلسطینی» می‌پوشند. عروس‌ها لباس‌هایی شگفت‌انگیز و بسیار گلدوزی شده خواهند داشت. داماد نیز معمولاً دشداشه مردانه عربی و
داشت. داماد نیز معمولاً دشداشه مردانه عربی و حطا (پوشش سر) می‌پوشد. تقالید عروسی حنا همچنان در میان یهودیان با نسل‌های بیشتر از کشورهای عمدتاً مسلمان محبوب است. صحرا. در برخی از مناطق (مانند فلسطین)، دوستان و بستگان مرد نیز یک مهمانی شبانه در باغ یا در خیابان مقابل خانه داماد برگزار می‌کنند. گروه‌های موسیقی و رقص به اجرای برنامه می‌پردازند و مردان با داماد می‌رقصند. زنان مجاز به حضور نیستند و ممکن است برنامه را از طریق پخش ویدیویی داخل خانه یا باغ جداشده تماشا کنند. در خانواده‌های اسلامی سخت‌گیر، این تنها
کنند. در خانواده‌های اسلامی سخت‌گیر، این تنها راه است که اجازه می‌دهد مردان از خارج از خانواده در عروسی حضور پیدا کنند. مهمانی/ جشن عروسی. عروسی‌ها معمولاً شامل یک "zaffa" هستند، یک رژه که با صدای بلند ازدواج زوج را اعلام می‌کند. "زفه" از منطقه‌ای به منطقه دیگر متفاوت است. برای مثال، در مصر، "زفه" دمیاطی در شمال محبوب است. در بلاد شام، "دبکه" سنتی محبوب است. نسخه‌های دیگر از "زفه" در شمال آفریقا و شبه‌جزیره عربی، همچنین در فرهنگ رایج در کشورهای عربی خلیج فارس وجود دارد؛ حتی "زفه" با اولین بازرگانان عرب که
وجود دارد؛ حتی "زفه" با اولین بازرگانان عرب که به آنجا رفتند، به نام Zapin به مالزی رسید. عروسی‌های شهری. بعد از "زفه" یا "zefaf"، عروس و داماد (که بیشتر در مصر است) بر روی یک تخت‌نشینی یا "kosha" () می‌نشینند، که معمولاً از دو صندلی راحت در مقابل مهمانان تشکیل شده است، از جایی که عروس و داماد همانند پادشاه و ملکه حاکم سلطنت می‌کنند. به محض اینکه عروس و داماد در "کوشه" نشسته‌اند، یک نوشیدنی "شربت" به مهمانان داده می‌شود و همه به سلامتی آن‌ها می‌نوشند. سپس عروس و داماد حلقه‌ها را از دست راست خود به انگشت
عروس و داماد حلقه‌ها را از دست راست خود به انگشت اشاره دست چپ منتقل می‌کنند. با این آیین، جشن‌ها آغاز می‌شود. عروس و داماد اولین رقص خود را می‌رقصند، سپس سایر مهمانان عروسی به آنها می‌پیوندند. معمولاً یک رقاصه شکم یا یک خواننده مهمان‌ها را سرگرم می‌کند، اما در عروسی‌های لوکس‌تر، بیش از یک سرگرم‌کننده وجود دارد. مهمانان با زوج تازه ازدواج کرده می‌رقصند و گاهی داماد توسط دوستانش به هوا پرتاب می‌شود. در عروسی‌های مدرن، بعد از سرگرمی‌های رسمی، یک دی‌جی جشن را ادامه می‌دهد. بعد از آن، نوبت به بریدن کیک می‌رسد.
می‌دهد. بعد از آن، نوبت به بریدن کیک می‌رسد. همان‌طور که در سایر نقاط جهان نیز مرسوم است، عروس و داماد کیک را برش می‌زنند که معمولاً چندین لایه دارد. سپس عروس دسته گل خود را پشت سرش به سمت زنان دیگر می‌اندازد. طبق سنت، هر کسی که دسته گل را بگیرد به عنوان فرد خوش‌شانس شناخته می‌شود زیرا پیش‌بینی می‌شود که او بعدی است که ازدواج خواهد کرد. سپس، زوج آغاز به باز کردن بوفه برای مهمانان می‌کنند که معمولاً شامل انواع مختلفی از سالادها، گوشت‌ها، خورش‌ها، شیرینی‌ها، میوه‌ها و سایر آشپزی عربی است. غذا به عنوان یکی از
و سایر آشپزی عربی است. غذا به عنوان یکی از عوامل بازتاب دهنده ثروت خانواده‌های عروس و داماد در نظر گرفته می‌شود. بعد از اینکه مهمانان غذا خوردند، بسیاری از آن‌ها، به‌ویژه کسانی که از خانواده یا دوستان نزدیک زوج نیستند، بعد از تبریک به زوج، مراسم را ترک می‌کنند. در برخی از عروسی‌ها، ممکن است سرگرمی‌های دیگری نیز وجود داشته باشد، از جمله DJ، رقص، و گاهی یک خواننده یا گروه موسیقی که تا دیروقت شب ادامه دارد. عروس و داماد معمولاً یک شب یا دو شب در هتلی که عروسی در آن برگزار شده است اقامت می‌کنند. در خانواده‌های
آن برگزار شده است اقامت می‌کنند. در خانواده‌های مسلمان سخت‌گیر، مردان ممکن است با زنان رقص نکنند یا حتی زنان را در لباس‌های غیرمتعارف تماشا نکنند؛ بنابراین، تنها مهمانان زن و کودکان وارد سالن با زوج عروسی می‌شوند. همچنین، عکاسان و دیگر پرسنل باید زنان باشند، و اگر DJ مرد باشد، باید پشت در بسته کار کند. مردان در یک اتاق یا باغ جداگانه منتظر می‌مانند. در پایان مهمانی، زنان شانه‌های خود را می‌پوشانند و اعضای خانواده‌های مرد می‌توانند وارد سالن شوند. خانواده‌ها به ترتیب به دیدن زوج می‌روند تا تبریک بگویند و
به ترتیب به دیدن زوج می‌روند تا تبریک بگویند و هدایا و پول تقدیم کنند. در پایان، ممکن است همه با هم رقص کنند. شلیک تفنگ جشن به عنوان یکی از بسیاری از رسوم در عروسی‌های عربی شناخته می‌شود. اما این رسوم اغلب مورد انتقاد قرار می‌گیرند زیرا گاهی به تلفات جانی منجر می‌شوند. برای مثال، یک مرد عراقی از حویجه عراق کنترل سلاح خود را از دست داد و در نهایت پسر خود را در مراسم عروسی در ژوئن ۲۰۲۰ شلیک کرده و کشت. عروسی‌های روستایی. عروسی‌های مدرن شهری تحت تأثیر سنت‌های غربی قرار گرفته‌اند—برای مثال، بریدن کیک و انداختن
قرار گرفته‌اند—برای مثال، بریدن کیک و انداختن دسته گل. این مورد در مناطق روستایی یا به‌طور مثال، بیشتر قسمت‌های عربستان سعودی صدق نمی‌کند، جایی که هنوز از سبک سنتی اصیل عروسی اسلامی عربی استفاده می‌کنند. در مناطق روستایی کشورهایی مانند مصر، بعد از "زفه"، مراسم عروسی معمولاً در یک دشت وسیع برگزار می‌شود، جایی که یک چادر عربی بزرگ به نام "sewan" () نصب شده است. سرگرمی‌ها شامل رقاصه شکم یا خواننده است، گاهی هر دو. نوشیدنی‌ها به مهمانان داده می‌شود و غذا روی بشقاب‌های بزرگ سرو می‌شود. غذای رایج "fattah" است،
بزرگ سرو می‌شود. غذای رایج "fattah" است، تکه‌های گوشت بره که در برنج و نان آغشته به خورش قرار دارد. عروس و داماد مراسم را زود ترک می‌کنند، اما مهمانان جشن‌ها را ادامه می‌دهند. رسوم اسلامی. خواندن فاتحه. در مصر و برخی از قسمت‌های فلسطین و اردن، خانواده عروس پذیرایی در خانه خود برگزار می‌کنند، جایی که داماد به‌طور رسمی از پدر یا مرد مسن‌تر خانواده برای دست دوشیزگی عروس درخواست می‌کند. پس از موافقت پدر، خانواده‌ها فاتحه (سوره) (اولین "سوره" در قرآن) را می‌خوانند و "شربت"، نوشیدنی شیرینی که از گل‌ها یا میوه‌ها
و "شربت"، نوشیدنی شیرینی که از گل‌ها یا میوه‌ها تهیه می‌شود (معمولاً در مصر) یا قهوه عربی (معمولاً در شام). قرارداد ازدواج. قرارداد ازدواج، به نام‌های عقد نکاح، عقد قیران، عقد زواج و کتب الکتاب، محور مراسم رسمی ازدواج است. این مراسم با سخنرانی کوتاهی از یک "شیخ" یا "امام" آغاز می‌شود که دربارهٔ چگونگی احترام پیامبر به همسرانش، چگونگی احترام به زنان و اینکه چگونه زنان باید با شوهرانشان رفتار کنند سخنرانی می‌کند. سپس امام از داماد می‌خواهد که به سخنرانی توجه کند، و پدر (یا مرد مسن‌تر خانواده عروس) پیشنهاد را
و پدر (یا مرد مسن‌تر خانواده عروس) پیشنهاد را می‌پذیرد. این مراسم مشابه خواندن فاتحه است، اما همچنین زمانی است که اسناد قانونی تکمیل و سپس ثبت می‌شوند. دو شاهد، معمولاً مسن‌ترین مردان هر خانواده، قرارداد ازدواج را امضا می‌کنند و زوج اکنون به‌طور رسمی ازدواج کرده‌اند. در شام، این رویداد معمولاً در خانه یکی از خانواده‌های عروس یا داماد برگزار می‌شود، یا گاهی در سالن عروسی خود، در یک مسجد یا در دادگاه اگر زوج تصمیم به انجام آن داشته باشند. رسوم مسیحی. اقلیت بزرگی از مسیحیان عرب، که عمدتاً در منطقه شام
بزرگی از مسیحیان عرب، که عمدتاً در منطقه شام (سرزمین) و مصر زندگی می‌کنند، عمدتاً به کلیسای کاتولیک و ارتدکس تعلق دارند و در مراسم‌های عروسی خود از سنت‌های نمادین مسیحیت قدیمی استفاده می‌کنند.
سه‌شنبه خاکستر که با نام یا فراتر از خاکستر نیز شناخته می‌شود. فیلمی محصول سال ۲۰۰۳ و به کارگردانی جیم هرشلدر است. در این فیلم بازیگرانی همچون جنین گرافلو، جانکارلو اسپوزیتو، تونی گلدوین، پائولی پرتی، جنیفر کارپنتر و آدام فرارا ایفای نقش کرده‌اند.
جوایز آدی () یا آدیز برای بزرگداشت دستاوردها در زمینه تولیدات صوتی از جمله کتاب صوتی و درام رادیویی منتشرشده در ایالات متحده آمریکا برگزار می‌شود. برگزارکننده این مراسم اتحادیه ناشران صوتی آمریکا (APA) است و این مراسم هر سال در ماه مارس برگزار می‌شود. اولین دوره این مراسم در سال ۱۹۹۶ برگزار شد. از جوایز آدی با عنوان اسکار صنعت تولیدات صوتی یاد می‌شود.
پدرخوانده گرین بی نیز شناخته می‌شود. فیلمی محصول سال ۲۰۰۵ و به کارگردانی پیت شوآبا است. در این فیلم بازیگرانی همچون تونی گلدوین، لورن هالی، پیت شوآبا، لنس باربر و توماس لنون ایفای نقش کرده‌اند.
وزارت محیط زیست () مسئول برنامه‌های دولتی مرتبط با حفاظت از محیط زیست در ایالت ساسکاچوان، کانادا است. اداره حفاظت جنگل و آتش‌نشانی جنگل. ایالت ساسکاچوان دارای ناوگان کانادا ایر CL-415 دارای بمب‌افکن‌های هوایی برای اطفای حریق است.
ولکانو های (؛ ) فیلم محصول سال ۲۰۲۱ کره جنوبی در ژانر کمدی اکشن و هنرهای رزمی است. داستان فیلم دربارهٔ یک دانش آموز مشکل‌ساز به نام کیم کیونگ سو (با بازی جانگ هیوک) است که به آخرین مدرسه‌ای که او را می‌پذیرد، یعنی ولکانو های، منتقل می‌شود. این مدرسه جایی است که دانش آموزان آن مهارت‌های فوق‌العاده‌ای در هنرهای رزمی دارند و برخی از آنها حتی توانایی‌های روانی مرموزی از خود نشان می‌دهند. کیونگ سو وارد درگیری‌های میان کلاب‌های مختلف می‌شود، با دست‌نوشته‌ای روبرو می‌شود که گفته می‌شود قدرت زیادی دارد و با گروهی
می‌شود که گفته می‌شود قدرت زیادی دارد و با گروهی از معلمان مواجه می‌شود که هر کاری می‌کنند تا دانش آموزان را سر جای خود نگه دارند. این فیلم در سال ۲۰۰۱، نهمین فیلم پرفروش کره‌ای بود و تعداد ۱٬۶۸۷٬۸۰۰ بلیت فروخت. این فیلم هم نسخه اصلی داخلی و هم نسخه ویرایش‌شده بین‌المللی داشت.
الیزابت دنیستون وود کین (زاده ۱۲ مه ۱۸۳۶ – درگذشته ۲۵ مه ۱۹۰۹) پزشک، نویسنده، بشردوست و فعال حقوق زنان آمریکایی بود. او یکی از اولین دانشجویانی بود که در کالج پزشکی زنان پنسیلوانیا شرکت کرد. نوشته‌های او نقشی را که همسرش، توماس کین، در تلاش‌های لابی‌گری ایفا کرد و تلاش می‌کرد تا از آزار و شکنجه لایحه لهستان از آزار و شکنجه اعضای کلیسای عیسی مسیح مقدسین آخرالزمان جلوگیری کند، حمایت کرد. او دو گزارش سفر نوشت، "دوازده خانه مورمون‌ها که در سفری از یوتا به آریزونا بازدید می‌شدند" و "روایت غیریهودی زندگی در یوتا
بازدید می‌شدند" و "روایت غیریهودی زندگی در یوتا دیکسی"، که از نامه‌های او به خانه و خاطرات شخصی‌اش منتشر شد و بازگوکننده زمانی بود که او در یوتا با توماس کین در ارتباط با مورمون‌ها بود. در حالی که این کتاب‌ها ممکن است بر بحث‌های کنگره دربارهٔ لایحه لهستان تأثیر گذاشته باشند، مهم‌تر از آن روایت اول شخص نزدیک مورمون‌ها در اواسط اواخر دهه ۱۸۸۰ را نشان می‌دهند و سبک زندگی و نظرات آنها را در مورد اعمال چندهمسری نشان می‌دهند. اوایل زندگی. الیزابت دنیستون وود در ۱۲ می ۱۸۳۶ در لیورپول انگلستان در حومه ای به نام
۱۲ می ۱۸۳۶ در لیورپول انگلستان در حومه ای به نام بوتل به دنیا آمد. او سومین فرزند از شش فرزند ویلیام وود و هریت آملیا کین بود. ویلیام اسکاتلندی و هریت آمریکایی بودند. این دو در شهر نیویورک ملاقات کردند و در سپتامبر ۱۸۳۰ ازدواج کردند. ویلیام وود در تجارت خانوادگی دنیستون کار می‌کرد. او در دانشگاه سنت اندروز و دانشگاه گلاسکو تحصیل کرد و طیف وسیعی از علایق فکری داشت. الیزابت در خانه ای دوست داشتنی بزرگ شد، جایی که آموزش سکولار و معنوی او توسط والدینش انجام می‌شد. او با توماس لیپر کین، در سال ۱۸۴۲ دیدن کرد،
او با توماس لیپر کین، در سال ۱۸۴۲ دیدن کرد، ملاقات کرد. خانواده او در سال ۱۸۴۴ به شهر نیویورک نقل مکان کردند. مادر الیزابت پس از به دنیا آوردن هفتمین فرزندش در حالی که الیزابت ده ساله بود درگذشت. عدم مهارت پدرش در تربیت و پرورش فرزندان، زندگی ناخوشایندی را برای الیزابت ایجاد کرد. پدر با بیوه پسر عمویش، مارگارت لارنس ازدواج کرد، اما الیزابت هرگز با نامادری خود رابطه صمیمی برقرار نکرد. سال‌های نوجوانی او پر از ناامنی عاطفی بود و بر تمایل او برای ازدواج در سنین پایین تأثیر گذاشت. او در سال ۱۸۵۳ در شهر