payamvha/North_RAG huggingface dataset:
حمایت کامل از بحرین در برابر تهدیدات خارجی فراهم کنند، اما موفق نشدند. بریتانیا مایل بود که بحرین به عنوان یک کشور مستقل باقی بماند. این وضعیت در سال‌های ۱۸۵۹–۱۸۶۰ تغییر کرد؛ زمانی که حاکم آل خلیفه از ایرانیان و عثمانیان درخواست حمایت کرد و در سال ۱۸۶۱، الاحساء، یک واحه ساحلی در شرق عربستان را محاصره کرد. این اقدامات باعث شد که بریتانیا در سال ۱۸۶۱، حاکم بحرین را وادار به امضای توافق‌نامه صلح و دوستی دائمی کند. طبق این توافق‌نامه، حاکم بحرین متعهد شد که از "جنگ، دزدی دریایی و برده‌داری در دریا" خودداری کند
دزدی دریایی و برده‌داری در دریا" خودداری کند و بریتانیا مسئول تأمین حفاظت دریایی شد. این معاهده همچنین حاکم آل خلیفه را به عنوان حاکم مستقل به رسمیت شناخت. شش سال بعد، در سال‌های ۱۸۶۷–۱۸۶۸، نیروی دریایی بریتانیا پس از حمله بحرین به قطر مداخله کرد. پس از دو سال، در سال ۱۸۶۹، دوباره برای پایان دادن به یک نزاع داخلی بر سر قدرت مداخله کرد و عیسی بن علی آل خلیفه که در آن زمان ۲۱ سال داشت، به عنوان حاکم بحرین منصوب شد. در سال‌های بعد، بریتانیا کنترل بیشتری بر ارتباطات شیخ عیسی با قدرت‌های خارجی، به ویژه
بر ارتباطات شیخ عیسی با قدرت‌های خارجی، به ویژه عثمانی‌ها که ادعای حاکمیت بر بحرین و قطر داشتند، اعمال کرد. بین سال‌های ۱۸۷۸ تا ۱۸۸۰، بریتانیا در محافظت از بحرین در برابر دزدان دریایی که از سرزمین‌های تحت ادعای عثمانی فعالیت می‌کردند، ناکام ماند. همچنین، مانع دفاع شیخ عیسی از منطقه زباره، که مرکز تجارت و صید مروارید بود، شدند تا از درگیری با عثمانی‌ها که از شاخه تبعیدشده آل عبدالله حمایت می‌کردند، جلوگیری کنند. افزایش نفوذ عثمانی در منطقه، وضعیت موجود در بحرین را تهدید کرد و این مسئله سرهنگ ا.ث. راس،
در بحرین را تهدید کرد و این مسئله سرهنگ ا.ث. راس، نماینده بریتانیا را بر آن داشت تا در ۲۲ دسامبر ۱۸۸۰ معاهده جدیدی با بحرین امضا کند. این معاهده، حاکم بحرین را از مذاکره، امضای معاهده یا پذیرش هرگونه نمایندگی دیپلماتیک با قدرت‌های خارجی بدون رضایت بریتانیا منع کرد، به‌جز مکاتبات دوستانه معمولی و کم‌اهمیت. این معاهده اشاره‌ای به استقلال بحرین نکرد. با افزایش فعالیت‌های عثمانی و نفوذ فرانسه در منطقه، بریتانیا در سال ۱۸۹۲ معاهده دیگری با بحرین امضا کرد که محدودیت‌های بیشتری بر روابط خارجی حاکم اعمال کرد. این
بیشتری بر روابط خارجی حاکم اعمال کرد. این معاهده همچنین مکاتبات جزئی که در معاهده ۱۸۸۰ مستثنا شده بود را نیز ممنوع کرد. معاهدات ۱۸۸۰ و ۱۸۹۲ عملاً بحرین را به یک «حمایت‌شدگی» (تحت الحمایگی) بریتانیا تبدیل کردند و کنترل دفاع و روابط خارجی را در اختیار بریتانیا قرار دادند. حاکم بحرین همچنین موظف بود که در امور داخلی نیز مشاوره‌های بریتانیا را بپذیرد. در این دوره، بحرین مرکز عملیات تجاری بریتانیا در منطقه بود. بین سال‌های ۱۸۲۹ تا ۱۹۰۴، نمایندگی خلیج فارس بریتانیا یک دستیار در بحرین منصوب کرد. این پست ابتدا
یک دستیار در بحرین منصوب کرد. این پست ابتدا توسط افراد بومی اشغال می‌شد تا اینکه در سال ۱۹۰۰ یک انگلیسی به دلیل افزایش تجارت و جذب شرکت‌های بریتانیایی به این سمت منصوب شد. در این دوران، بریتانیا عمدتاً بر منافع تجاری خود تمرکز داشت و توجه کمی به امور داخلی بحرین می‌کرد. مورخان، ثبات و رشد بحرین در نیمه دوم قرن نوزدهم را به سیاست‌های بریتانیا نسبت داده‌اند. افزایش حفاظت بریتانیا. در سال ۱۹۰۳، جرج کرزن، نایب‌السلطنه هند، از بحرین بازدید کرد و بر نیاز به اصلاح گمرکات – که در وضعیتی آشفته قرار داشتند – از طریق
گمرکات – که در وضعیتی آشفته قرار داشتند – از طریق انتصاب یک مدیر بریتانیایی تأکید کرد. زمانی که شیخ عیسی این اقدام را دخالت در امور داخلی دانست و مقاومت کرد، کرزن به او اطلاع داد که بریتانیا برخواسته‌های خود پافشاری خواهد کرد. شکایات از وضعیت گمرکات بحرین از سال ۱۸۸۵ آغاز شده بود و تا زمان اجرای اصلاحات اداری در دهه ۱۹۲۰، موضوعی رایج در مکاتبات مقامات بریتانیایی باقی ماند. در طول این مدت، شیخ عیسی برای حفظ استقلال مالی خود در برابر کنترل بریتانیا بر گمرکات ایستادگی کرد. در سال ۱۹۰۴، مقام دستیار بریتانیایی
ایستادگی کرد. در سال ۱۹۰۴، مقام دستیار بریتانیایی به نماینده سیاسی بریتانیا ارتقا یافت. در ۲۹ سپتامبر، پیروان علی بن احمد آل خلیفه، برادرزاده شیخ عیسی، کارمندان یک شرکت تجاری آلمانی را مورد حمله قرار دادند و علی شخصاً به تاجر آلمانی حمله کرد. در ۱۴ نوامبر نیز پیروان او به شدت چندین ایرانی را مجروح کردند. نماینده سیاسی از شیخ عیسی خواست که مهاجمان را مجازات و به قربانیان غرامت پرداخت کند، اما شیخ عیسی این درخواست را رد کرد. قربانیان پس از ناکامی در کسب عدالت در بحرین، شکایات خود را به کنسول آلمان در بوشهر و
در بحرین، شکایات خود را به کنسول آلمان در بوشهر و دبیرخانه وزارت امور خارجه ایران ارجاع دادند. با نگرانی از اینکه این حوادث ممکن است به قدرت‌های خارجی فرصتی برای تضعیف رژیم بریتانیا بدهد، سرگرد پرسی کاکس، نماینده سیاسی موقت خلیج فارس، با ناوگان دریایی به بحرین سفر کرد. شیخ عیسی موافقت کرد که عاملان حمله به شرکت آلمانی را مجازات کند، اما از مجازات حمله‌کنندگان به ایرانیان امتناع ورزید. پس از مشورت با مقامات عالی‌تر بریتانیایی، کاکس در ۲۳ فوریه ۱۹۰۵ با نمایش قدرت بیشتری به بحرین بازگشت و اولتیماتومی صادر کرد
بیشتری به بحرین بازگشت و اولتیماتومی صادر کرد که در ۲۵ فوریه پایان می‌یافت. او خواستار تبعید علی، پرداخت غرامت به ایرانیان، ممنوعیت کار اجباری برای خارجیان، و پیروی از دستورات نماینده سیاسی بریتانیا شد. کاکس تهدید کرد که در صورت عدم همکاری، شهر منامه را هدف حمله قرار می‌دهد. شیخ عیسی پس از شلیک چند گلوله هوایی به سمت بندر اصلی منامه، در ۲۶ فوریه با این مطالبات موافقت کرد. با این حال، به‌طور مخفیانه علی را از دستگیری قریب‌الوقوع مطلع کرد. پس از فرار علی، کاکس جانشین شیخ عیسی، یعنی شیخ حمد، را به گروگان
کاکس جانشین شیخ عیسی، یعنی شیخ حمد، را به گروگان گرفت، شیخ عیسی را در حصر خانگی قرار داد و اموال علی را مصادره کرد. او همچنین قاضی سرشناس سنی، جاسم المحزا، را بازداشت کرد. سه روز بعد، کاکس پس از آنکه جمعیت بحرین تحت فرمانبرداری درآمد، از نتایج راضی شد. سپس شیخ حمد و المحزا آزاد و شیخ عیسی از حصر خانگی رها شد. علی در ژوئیه تسلیم شد و در سپتامبر به بمبئی تبعید گردید. در ژانویه ۱۹۰۶، کاکس حوزه قضایی نماینده سیاسی بریتانیا را به ایرانیان نیز گسترش داد؛ زمانی که حکمی صادر کرد که طبق آن ایرانی متهم به سرقت از یک
حکمی صادر کرد که طبق آن ایرانی متهم به سرقت از یک کشتی بریتانیایی در بندر بحرین باید تحت محاکمه بریتانیایی قرار گیرد. در آوریل، این حوزه به یهودیان و مسیحیان بومی نیز گسترش یافت، زیرا یهودیان از آزار و اخاذی‌های مالیاتی توسط شیخ عیسی شکایت کرده بودند. طبق گفته یکی از مقامات بریتانیایی، این اختیارات قضایی بر اساس هیچ قانونی مجاز نشده بود. در ابتدا تأثیرات کامل این اقدامات درک نشد. چون همهخارجی‌ها تحت حوزه قضایی بریتانیا قرار گرفتند، نوعی دوگانگی در قدرت به وجود آمد: یکی به رهبری حاکم بحرین و دیگری تحت نظارت
آمد: یکی به رهبری حاکم بحرین و دیگری تحت نظارت نمایندگی سیاسی بریتانیا. در آن زمان، به دلیل رونق صید مروارید و ثبات نسبی، شمار خارجیان در بحرین رو به افزایش بود. همچنین تعریف دقیق خارجی مشخص نبود؛ هم شیخ عیسی و هم بریتانیایی‌ها عرب‌های غیر بحرینی و بحرینی‌های بومی را اتباع خود می‌دانستند. انگیزه شیخ عیسی از این رقابت هم سیاسی و هم مالی بود، زیرا ۱۰٪ از کل هزینه‌های قضایی را به عنوان درآمد دریافت می‌کرد. در پاسخ به این تغییرات، شیخ عیسی اصلاحات گمرکی را به تعویق انداخت، زیرا گمرکات را محبوب تجارت بریتانیا
تعویق انداخت، زیرا گمرکات را محبوب تجارت بریتانیا می‌دانست. بریتانیا تلاش کرد از این وضعیت به نفع خود استفاده کند. کاپیتان اف.بی. پرایدکس، نماینده سیاسی جدید بریتانیا، طرح‌هایی برای اصلاحات اداری تدوین کرد. برخلاف سایر مقامات بریتانیایی، او خواستار تغییر در گمرکات یا اختیارات داخلی آل خلیفه نشد. بلکه پیشنهاد داد که اصلاحات بر پایان دادن به ظلم محلی مانند کار اجباری، فساد قضایی و مالی متمرکز شود. این پیشنهادها اساس فرمان بحرین در سال ۱۹۱۳ را شکل دادند که وضعیت قانونی بریتانیا در بحرین را تثبیت کرد. در ابتدا
قانونی بریتانیا در بحرین را تثبیت کرد. در ابتدا این طرح‌ها توسط کاکس رد شد و او آن‌ها را زودهنگام دانست. مقامات بریتانیایی تصور می‌کردند که تا سال ۱۹۰۸، شیخ عیسی به دلیل انقضای قراردادهای بازرگانان بانیان مجبور به پذیرش اصلاحات گمرکی می‌شود. با این حال، در ژانویه ۱۹۰۸، زمانی که شیخ عیسی مقاماتی محلی برای گمرکات منصوب کرد، درآمد گمرکات افزایش یافت. فرمان بحرین و جنگ جهانی اول. تا اواخر سال ۱۹۰۷، بریتانیا رسماً بحرین را به عنوان یک تحت‌الحمایه معرفی نکرده بود؛ بلکه صرفاً آن را تحت حمایت خود می‌دانست. وزارت
بلکه صرفاً آن را تحت حمایت خود می‌دانست. وزارت خارجه بریتانیا از به‌کارگیری اصطلاحات صریح دربارهٔ وضعیت بحرین خودداری می‌کرد، گرچه در مکاتبات داخلی از دهه ۱۸۹۰ واژه «تحت‌الحمایه» رایج شده بود. در ۱۴ نوامبر ۱۹۰۷، دولت هند درخواست صدور «فرمان سلطنتی» (Order in Council) برای بحرین را مطرح کرد. این درخواست عمدتاً به دلیل نیاز به گسترش حوزه قضایی بریتانیا بر اتباع خارجی و همچنین مقابله با افزایش نفوذ تجاری و سیاسی کشورهای دیگر، به ویژه آلمان، صورت گرفت. دولت هند در این درخواست تأکید کرده بود که پیمان سال ۱۸۸۰،
در این درخواست تأکید کرده بود که پیمان سال ۱۸۸۰، عملاً بحرین را به شکلی به وضعیت تحت‌الحمایگی بریتانیا درآورده بود. در فوریه ۱۹۰۸، وزارت خارجه بریتانیا دربارهٔ امکان اجرای اصلاحات اداری همزمان با تثبیت قضایی سلطه بریتانیا در بحرین بدون تحریک قدرت‌های خارجی تردید داشت. در مارس، کمیته‌ای به ریاست جان مورلی، وزیر امور هند، تشکیل شد. این کمیته در گزارش نهایی خود بحرین را «تحت‌الحمایه ظاهری بریتانیا» توصیف کرد، اما صلاح ندانست که این وضعیت به‌طور علنی اعلام شود. همچنین مقرر شد پیش از صدور فرمان سلطنتی، رضایت
همچنین مقرر شد پیش از صدور فرمان سلطنتی، رضایت کتبی شیخ عیسی دربارهٔ گسترش صلاحیت قضایی بریتانیا اخذ شود. گزارش در فوریه ۱۹۰۹ تصویب شد و در ماه مه، دولت هند مأمور تهیه پیش‌نویس فرمان شد. رضایت شیخ عیسی در ژوئیه ۱۹۰۹ اخذ گردید، اما به دلایل مختلف، پیش‌نویس فقط در ژوئن ۱۹۱۱ ارائه شد. مذاکرات بیشتر با شیخ عیسی و عثمانی‌ها تصویب فرمان را تا ۱۲ اوت ۱۹۱۳ به تأخیر انداخت. فرمان بحرین (BOIC) در ۱۵ اوت در روزنامه رسمی لندن منتشر شد. این فرمان، پوشش قانونی برای اعمال صلاحیت قضایی بریتانیا بر اتباع خارجی ایجاد کرد،
صلاحیت قضایی بریتانیا بر اتباع خارجی ایجاد کرد، قدرت‌های حاکم بحرین را محدود کرد و به نماینده سیاسی بریتانیا اختیارات گسترده‌ای حتی بر محاکم مذهبی اعطا کرد. برخی مورخان مانند جان مارلو این وضعیت را معادل تبدیل شدن بحرین به یک مستعمره بریتانیا دانستند. بر اساس این فرمان، شش دادگاه تشکیل شد: دادگاه عالی (مسلمانان)، دادگاه منطقه‌ای (خارجی‌ها)، دادگاه مشترک (نزاع بحرینی‌ها و خارجی‌ها)، مجلس عرفی (با توافق طرفین دعوا)، دادگاه صدفگیری (اختصاصی امور غواصی مروارید) و دادگاه قاضی شرع. قانون قابل اجرا، قوانین هند
و دادگاه قاضی شرع. قانون قابل اجرا، قوانین هند بریتانیا با اصلاحاتی بود. با این حال، به دلیل مذاکرات با عثمانی‌ها و سپس آغاز جنگ جهانی اول، اجرای فرمان به تعویق افتاد و تنها در فوریه ۱۹۱۹ به اجرا گذاشته شد که آغازی برای اصلاحات اداری در بحرین بود. چند ماه پیش از جنگ، بحرین امتیازات انحصاری نفت را به بریتانیا اعطا کرد. در طول جنگ، بسیاری از بحرینی‌ها از متفقین حمایت نکردند، گرچه با عثمانی‌ها در جنگ بودند. مقامات بریتانیایی علت این بی‌میلی را بی‌توجهی بریتانیا به سرکوب مردم بومی بحرین و تعلیق اصلاحات
بریتانیا به سرکوب مردم بومی بحرین و تعلیق اصلاحات می‌دانستند. این احساسات ضدبریتانیایی یکی از دلایل تعویق در اجرای فرمان بحرین تا پس از پایان جنگ بود. با این حال، شیخ عیسی و خانواده‌اش، به ویژه پسر کوچکش شیخ عبدالله، به بریتانیا وفادار ماندند. در سال‌های ۱۹۱۵ و ۱۹۱۹ شیخ عیسی نشان‌های افتخار CIE و KCIE را دریافت کرد و شیخ عبدالله نیز در ۱۹۱۵ مفتخر به دریافت CIE شد. هرچند اوضاع داخلی بحرین آرام بود، اما شرایط اقتصادی بسیار وخیم شد؛ درآمد گمرکات ۸۰٪ کاهش یافت، ۵۰۰۰ نفر بر اثر طاعون در منامه و محرق جان باختند
۵۰۰۰ نفر بر اثر طاعون در منامه و محرق جان باختند و بسیاری مهاجرت کردند. بحران غذایی ناشی از ممنوعیت صادرات برنج توسط هند نیز وضعیت را وخیم‌تر کرد. شیخ عیسی در ۱۹۱۷ برای مقابله با این بحران، از بازرگانان قرض گرفت، مالیات گمرکی را افزایش داد و املاک شیعیان را که تنها گروه غیرسنی فاقد حمایت بریتانیا بودند، مصادره کرد. در این زمان، بریتانیا برای مقابله با تهدیدات خارجی از سوی وهابی‌ها، عثمانی‌ها و ایرانیان، سلطه خود بر بحرین را تحکیم کرد. پس از جنگ، رسانه‌های ایرانی کارزاری برای توقف سرکوب شیعیان بحرین به راه
کارزاری برای توقف سرکوب شیعیان بحرین به راه انداختند. با پایان جنگ و شکست دشمنان بریتانیا، خلیج فارس به یک «دریاچه بریتانیایی» تبدیل شد که سلطه بریتانیا بر منطقه تثبیت گردید. این تغییر موجب شد بریتانیا دخالت بیشتری در امور داخلی بحرین داشته باشد. در سال ۱۹۳۵ و با آغاز تولید نفت در مقیاس وسیع، پایگاه اصلی دریایی بریتانیا در خلیج فارس به بحرین منتقل شد. در سال ۱۹۷۰، ایران ادعای حاکمیت بر بحرین و دیگر جزایر خلیج فارس را مطرح کرد. اما دولت بریتانیا ایران را متقاعد کرد که در ازای تأمین سایر خواسته‌های سرزمینی
کرد که در ازای تأمین سایر خواسته‌های سرزمینی خود، از پیگیری ادعا بر بحرین صرف نظر کند. در همان سال، سازمان ملل متحد گزارش داد که مردم بحرین تقریباً به اتفاق آرا خواهان استقلال کامل هستند. سپس طی یک همه‌پرسی، بحرینی‌ها بر هویت عربی خود و استقلال از بریتانیا تأکید کردند. بحرین رسماً در ۱۵ اوت ۱۹۷۱ استقلال خود را اعلام کرد. سکونت متقابل. حدود ۷٬۰۰۰ تبعه بریتانیایی در بحرین مشغول به کار هستند که این کشور را به بزرگ‌ترین جامعه اروپایی مهاجران در بحرین تبدیل کرده است. همچنین بیش از ۲٬۰۰۰ دانشجوی بحرینی در
کرده است. همچنین بیش از ۲٬۰۰۰ دانشجوی بحرینی در بریتانیا تحصیل می‌کنند. تجارت. در سال ۲۰۱۲، ارزش تجارت دوجانبه میان بریتانیا و بحرین به ۸۸۴ میلیون پوند رسید. در میانه سال ۲۰۲۱، گروهی از نمایندگان پارلمان بریتانیا از دولت این کشور خواستند تا تمام کمک‌ها و برنامه‌های پرهزینه و «پنهانی» خود به بحرین را، در پی نگرانی‌ها از نقش احتمالی بریتانیا در نقض حقوق بشر در این کشور، متوقف کند. در واکنش به سرکوب شدید زندانیان در زندان «جو» بحرین در آوریل همان سال، نمایندگان پارلمان بریتانیا طرحی را مطرح کردند که در آن از
پارلمان بریتانیا طرحی را مطرح کردند که در آن از دولت خواسته شده بود «ارائه کمک‌های فنی» به نهادهای نظارتی بحرین را به حالت تعلیق درآورد. توافق‌ها. در سال ۲۰۰۶، بحرین و بریتانیا توافق‌نامه‌ای در زمینه "ترویج و حمایت از سرمایه‌گذاری" امضا کردند که هدف آن «ایجاد شرایط مساعد برای افزایش سرمایه‌گذاری اتباع و شرکت‌های یکی از کشورها در قلمرو کشور دیگر» بود. در تاریخ ۱۳ ژوئن ۲۰۰۷، توافق‌نامه‌ای برای همکاری میان بورس اوراق بهادار بحرین و بورس لندن به امضا رسید. همچنین در ۱۱ اکتبر ۲۰۱۲، توافق‌نامه همکاری دفاعی میان
در ۱۱ اکتبر ۲۰۱۲، توافق‌نامه همکاری دفاعی میان بحرین و بریتانیا به امضا رسید که هدف آن ارتقاء اشتراک‌گذاری اطلاعات، آموزش، همکاری‌های علمی و فنی، و آموزش‌های مشترک نظامی بود.
جاستین مایکل کورنول (زادهٔ ۵ نوامبر ۱۹۸۸) بازیگر، نویسنده و موسیقی‌دان آمریکایی است که بیشتر برای بازی در نقش جرونیکس در فیلم ""، مارکوس هارگریوز در "آکادمی آمبرلا" و نقش چارلی در فیلم "ویرانی" شناخته می‌شود.
«ماه‌پیشونی» از معروف‌ترین ترانه‌های گوگوش با شعری از ایرج جنتی عطایی و آهنگسازی واروژان است که اولین بار در فیلم ماه‌عسل پخش شد. نقد. آرش افشار راجع به این ترانه می‌نویسد:
پاستینا (پاستا کوچک) نوعی از پاستا است که شامل قطعات ریز، معمولاً به شکل گرد (نامنظم) با قطر حدود است. این کوچک‌ترین نوع پاستا تولید شده است. پاستینا از آرد گندم تهیه می‌شود و ممکن است شامل تخم‌مرغ نیز باشد. پاستینا یک اصطلاح عمومی است که به بسیاری از اشکال کوچک پاستا اشاره دارد. این نوع پاستا در بسیاری از روش‌های مختلف در آشپزی ایتالیایی استفاده می‌شود، از جمله به عنوان یک ماده در سوپ، دسرها، غذای نوزادان و همچنین به‌تنهایی به عنوان یک غذای پاستای خاص و منحصر به فرد. این نوع پاستا همچنین به عنوان
خاص و منحصر به فرد. این نوع پاستا همچنین به عنوان «پنی‌سیلین ایتالیایی» شناخته می‌شود. یادداشت‌های دنباله‌دار استنلی توچی در کتابش "آنچه در یک سال خوردم (و افکار مرتبط)" به پخت پاستینا، "آن ایتالیایی درمان همه‌چیز"، برای پسرش اشاره می‌کند.
سانیارلی نوعی پاستای نواری است که منشأ آن به منطقه آبروتزو در ایتالیا برمی‌گردد. این پاستا معمولاً به صورت نوارهای مستطیلی با لبه‌های چین‌دار است. "سانیارلی" معمولاً با سس خامه‌ای سرو می‌شود و بافت گاهی ناهموار آن به بهتر نگه‌داشتن سس‌های غلیظ کمک می‌کند.
«درخت» از معروف‌ترین ترانه‌های ابی با شعری از ایرج جنتی عطایی و آهنگسازی سیاوش قمیشی است که اولین بار در آلبوم "شب نیلوفری" منتشر شد. ابی در برنامهٔ "پرشیاز گات تلنت" دربارهٔ این ترانه می‌گوید: نقد. احسان سلطانی راجع به این ترانه می‌نویسد:
شیالاتییلی یا شیالاتلی که همچنین به "شیلیاتیلی" نیز معروف است، نوعی پاستای کوتاه و ضخیم با مقطع مستطیلی و شکلی تقریباً مستقیم اما کمی نامنظم و منحنی است. این پاستا معمولاً در آشپزی مدرن کامپانیا رایج است و منشأ آن به ساحل آمالفی به عنوان تخصص یک سرآشپز برمی‌گردد، اما در مناطق نزدیک آن مانند کالابریا و باسیلیکاتا (به ترتیب در منطقه کاتانزارو و پوتنزا) نیز رواج یافته است. ریشه‌شناسی. "شیالاتیلی" ممکن است از زبان ناپلی یا آمده باشد، که یک اشتقاق از فعل ('به هم زدن') است، و به‌طور تقریبی به «چروکیده» ترجمه
هم زدن') است، و به‌طور تقریبی به «چروکیده» ترجمه می‌شود: "شیالاتیلی وقتی در یک ظرف قرار می‌گیرند" مانند نوارهای «چروکیده» پاستا به نظر می‌رسند، زیرا هر نوار به صورت دستی و به سادگی با چاقوی آشپزخانه برش داده شده، شکلی کمی نامنظم دارد. نظریه دیگری دربارهٔ نام این پاستا این است که از ('لذت بردن' یا 'صرف کردن زیاد') و ('تابه') آمده است، هرچند ممکن است یک ریشه‌شناسی عامیانه باشد که ناشی از دگرگونی زبانی کلمه اصلی است. تاریخچه. "شیالاتیلی" یک نوآوری جدید است، در مقایسه با بسیاری از اشکال دیگر پاستای ایتالیایی.
مقایسه با بسیاری از اشکال دیگر پاستای ایتالیایی. سرآشپز ایتالیایی انریکو کازنتینو این شکل را در اواخر دهه ۱۹۶۰ در زادگاهش آمالفی ابداع کرد، در حالی که در یک رستوران محلی کار می‌کرد. و در سال ۱۹۷۸ به رسمیت شناخته شد، زمانی که او جایزه "سرآشپز" را در یک مسابقه بین‌المللی آشپزی به دست آورد.
عیدی هدیه‌ای است که به مناسبت عید داده می‌شود و می‌تواند به موارد زیر نیز اشاره کند:
انفجار اسکله شهید رجایی بعد از ظهر روز شنبه ۶ اردیبهشت ۱۴۰۴ رخ داد علت حادثه وجود «محموله بسیار خطرناک» می‌باشد که تحت عنوان «کالای معمولی» وارد و دپو شده بود. بر اساس اخبار رسمی منتشر شده تاکنون فوت ۷۰ نفر، مصدومیت ۱۲۴۲ نفر، مفقودی ۶ نفر و سوختگی ۵ نفر اعلام شده است. بندر شهید رجایی نقش حساسی در بازرگانی دریایی ایران دارد، به‌گونه‌ای که نزدیک به ۸۰ درصد از کل محموله‌های تجاری از طریق این بندر به کشور صادر یا وارد می‌شوند. برخی منابع این انفجار را مشابه انفجار انبارهای حزب‌الله در بندر بیروت در سال ۲۰۲۰ ذکر
انبارهای حزب‌الله در بندر بیروت در سال ۲۰۲۰ ذکر کرده‌اند. مقامات ایران هیچ توضیح رسمی در مورد ماده منفجره‌ای که ممکن است در این ترمینال مشتعل شده باشد ارائه نداده‌اند. فروم خاورمیانه گزارش داده است که دو کشتی ایرانی حامل بیش از ۲٬۰۰۰ تن سدیم پر کلرات در این بندر پهلو گرفته بودند. پیش زمینه. بندر شهید رجایی، بزرگ‌ترین بندر تجاری ایران در فاصله ۲۳ کیلومتری غرب بندر عباس در استان هرمزگان واقع است. این بندر که نقش مهمی در مبادلات خارجی ایران دارد، با ظرفیت تخلیه و بارگیری حدود ۸۸ میلیون تن در سال، نقش بسزایی
و بارگیری حدود ۸۸ میلیون تن در سال، نقش بسزایی در تجارت خارجی ایران ایفا می‌کند و به تنهایی بیش از ۵۵ درصد صادرات و واردات و ۷۰ درصد ترانزیت بندرهای کشور را برعهده دارد. بنابر اعلام گمرک، ۴۷ درصد از درآمد گمرک کشور از این بندر تأمین می‌شود. طبق آمارهای رسمی، مجموع جابه‌جایی کالا در این منطقه در سال گذشته بیش از ۷۷ میلیون تن کالای نفتی و غیرنفتی بوده است. طبق گفتگوی مهرداد حسن‌زاده، مدیر کل مدیریت بحران استان هرمزگان با شبکه خبر صدا و سیما، حادثه ناشی از انفجار مواد شیمیایی نگهداری شده در کانتینرهای دپو شده
مواد شیمیایی نگهداری شده در کانتینرهای دپو شده در بندر شهید رجایی بوده است، اما توضیحی دربارهٔ اینکه نوع ماده شیمیایی چه بوده است، نداد. با این حال خبرگزاری صدا و سیما وجود آمونیاک و انفجار آن را تکذیب کرد.شرکت ملی پالایش و پخش فرآورده‌های نفتی نیز ارتباط این انفجار با پالایشگاه‌ها و مخازن سوخت و خطوط لوله نفتی مرتبط با این شرکت در منطقه را تکذیب کرد. با سرایت آتش به سایر کانتینرها که آنها نیز حاوی مواد اشتعال‌زا بودند، شدت آتش افزایش پیدا کرد که باعث استفاده از هلیکوپتر و اعزام تیم‌های آتش‌نشانی از سایر
از هلیکوپتر و اعزام تیم‌های آتش‌نشانی از سایر استان‌ها شد. آتش در نهایت پس از ۲۰ ساعت و در حوالی ساعت ۸ صبح یک‌شنبه ۷ اردیبهشت خاموش شد. گمانه‌زنی‌ها. نیویورک تایمز در گزارشی نوشته است که به نقل از یک منبع مرتبط با سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، ماده منفجر شده در بندر شهید رجایی، «سدیم پرکلرات» بوده که یکی از ترکیب‌های اصلی سوخت جامد موشک است. پیشتر نیز فایننشال تایمز در ژانویه ۲۰۲۵ در طی گزارشی اعلام کرده بود که این ماده شیمیایی توسط دو کشتی از چین به ایران ارسال شده و قرار بود برای تجدید ذخایر موشکی ایران
ارسال شده و قرار بود برای تجدید ذخایر موشکی ایران مورد استفاده قرار بگیرد. با این حال خبرگزاری ایرنا شامگاه شنبه گزارش داد که اداره گمرک ایران، علت بروز این حادثه را «دپوی مواد خطرناک و شیمیایی در محوطه بندر» عنوان کرده، اما ادامه داده که همچنان علت اصلی این اتفاق در دست بررسی است. مقامات ایران هیچ توضیح رسمی در مورد ماده منفجره‌ای که ممکن است در این ترمینال مشتعل شده باشد ارائه نداده‌اند. فروم خاورمیانه گزارش داده است که دو کشتی ایرانی حامل بیش از ۲٬۰۰۰ تن سدیم پر کلرات در این بندر پهلو گرفته بودند، سدیم
سدیم پر کلرات در این بندر پهلو گرفته بودند، سدیم پر کلرات یک ترکیب شیمیایی است که در سوخت موشک استفاده می‌شود. تاکنون هیچ توضیح منطقی برای وجود این ماده شیمیایی در بندر رجایی داده نشده است که ظن پنهانکاری ایران را ایجاد می‌کند. علی خضریان، عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس شورای اسلامی، انفجار بندر شهید رجایی را، ناشی از ضعف ایمنی داخلی و سوءمدیریت دانست و تأکید کرد که تاکنون، هیچ سندی دال بر دخالت عوامل خارجی ارائه نشده است؛ او همچنین هشدار داد که فرافکنی در این شرایط، موجب انحراف افکار عمومی از مسئولان واقعی
شرایط، موجب انحراف افکار عمومی از مسئولان واقعی حادثه خواهد شد. خسارات. به نقل از رسانه‌ها، خسارات مالی این انفجار بالا بوده و یک واحد ساختمان اداری تخریب و شیشه بسیاری از خودروها و ساختمان‌های اطراف محل حادثه شکسته شده است. همچنین به نقل از بابک یکتاپرست، سخنگوی سازمان اورژانس کشور، چندین دستگاه آمبولانس از بندرعباس، لارستان به محل حادثه اعزام شده‌اند و آمار اولیه مصدومین را ۴۷ نفر اعلام کرد که بعدتر اعلام شد به ۲۸۱ نفر افزایش یافته است. همچنین با افزایش آمار مصدومین، هلیکوپتر و دستگاه‌های اتوبوس آمبولانس
مصدومین، هلیکوپتر و دستگاه‌های اتوبوس آمبولانس نیز از سایر نقاط کشور به بندرعباس اعزام شده است. معاون دریایی اداره کل بندرها و دریانوردی هرمزگان، اسماعیل مکی‌زاده نیز با بیان خسارات مالی بالا در بندر شهید رجایی، از توقف عملیات‌های دریایی و بندری به‌طور موقت برای تمرکز بیش‌تر بر عملیات اطفای حریق خبر داد. تلفات. مدیر کل مدیریت بحران استان هرمزگان اعلام کرد تا ساعت ۸ صبح روز یک‌شنبه ۷ اردیبهشت، ۱۸ نفر جان خود را بر اثر این فاجعه از دست دادند و بیش از ۸۰۰ نفر مصدوم شدند که حدود دو سوم از آن‌ها مداوا شده و از
مصدوم شدند که حدود دو سوم از آن‌ها مداوا شده و از بیمارستان ترخیص شده‌اند. در روزهای بعد از فاجعه تعداد کشته شده‌ها افزایش یافت و دسته کم‌تعداد ۶۲ تن در این فاجعه کشته شدند. پیامدها. پس از وقوع انفجار، ابر غلیظی از گازها و ذرات شیمیایی سراسر بندرعباس را پوشاند. مدیریت بحران هرمزگان برای کاهش خطر مسمومیت دستور داد همهٔ مدارس، دانشگاه‌ها و ادارات شهر در ۷ اردیبهشت ۱۴۰۴ تعطیل شوند و از ساکنان خواست با ماسک در خانه بمانند؛ هم-زمان رسانه‌های محلی از افزایش شاخص آلودگی هوا تا مرز «بسیار ناسالم» و بروز علائم
آلودگی هوا تا مرز «بسیار ناسالم» و بروز علائم مسمومیت در امدادگران خبر دادند. فعالیت تجاری در بندر شهید رجایی، که بزرگ‌ترین دروازهٔ صادرات و واردات ایران است، بلافاصله متوقف شد و گمرک کشور تنها دو روز بعد اجازهٔ پهلوگیری نخستین کشتی را صادر کرد؛ در دهمین بازده اداره کل بنادر گزارش داد که عملیات تخلیه و بارگیری «تا اطلاع ثانوی» تعلیق شده است. اختلال در جریان کالا و نگرانی‌های بازار موجب جهش قیمت ارز و فلزات گران‌بها شد: دلار در بازار آزاد از سد ۸۲ هزار تومان گذشت و قیمت سکهٔ بهار آزادی نیز در کمتر از ۲۴
گذشت و قیمت سکهٔ بهار آزادی نیز در کمتر از ۲۴ ساعت به بیش از ۷۱ میلیون تومان رسید. این گرانی ناگهانی همراه با صف‌های طولانی در پمپ‌بنزین‌ها و موج پرسش‌ها دربارهٔ ایمنی بندر، فشار روانی شدیدی بر افکار عمومی وارد کرد. در حوزهٔ امنیت و اطلاع‌رسانی، سپاه پاسداران برای مهار حریق و محافظت از محوطهٔ بندر مستقر شد و دادستانی کل کشور هشدار داد با منتشرکنندگان «شایعات و مطالب مخرب» در شبکه‌های اجتماعی برخورد خواهد کرد؛ سازمان مدیریت بحران نیز از رسانه‌ها خواست تنها اطلاعیه‌های رسمی آن نهاد را بازتاب دهند. این
تنها اطلاعیه‌های رسمی آن نهاد را بازتاب دهند. این رویکرد، همراه با گزارش‌های انتقادی دربارهٔ پوشش محدود صداوسیما، بحثی تازه در جامعه پیرامون سانسور حوادث صنعتی برانگیخت. در نهایت، با افزایش شمار قربانیان به ۱۸ نفر، استاندار هرمزگان سه روز عزای عمومی در سراسر استان اعلام کرد و پرچم‌ها بر فراز ساختمان‌های دولتی نیمه‌برافراشته شد. تجمع خانواده مفقودان. تعدادی از اعضای خانواده مفقودان حادثه انفجار، با در دست داشتن عکس عزیزانشان در مقابل ورودی این بندر تجمع کرده و خواستار تعیین تکلیف عزیزان خود شدند. تأثیر
کرده و خواستار تعیین تکلیف عزیزان خود شدند. تأثیر اقتصادی. بندر شهید رجایی بزرگ‌ترین قطب دریایی ایران است که سالانه حدود ۸۰ میلیون تن کالا را جابه‌جا می‌کند و ۸۵ تا ۹۰ درصد از ترافیک کانتینری کشور و ۵۵ درصد از تجارت کل ایران را به خود اختصاص می‌دهد. این بندر همچنین از نظر ظرفیت جابه‌جایی، چهل و چهارمین بندر بزرگ جهان محسوب می‌شود. انفجار رخ داده منجر به تعلیق تمامی واردات و صادرات از طریق این بندر شد. این اختلال بخش قابل توجهی از فعالیت‌های تجاری ایران را متوقف کرده و بر جریان‌های درآمدی و زنجیره تأمین
متوقف کرده و بر جریان‌های درآمدی و زنجیره تأمین کالاهای ضروری تأثیر گذاشته است. با وجود شدت انفجار، زیرساخت‌های نفتی ایران، از جمله پالایشگاه‌ها و خطوط لوله در این منطقه، همچنان به فعالیت خود ادامه داده‌اند. بسته شدن بندر ممکن است صادرات نفت و محصولات مرتبط را، که برای اقتصاد ایران و درآمدهای ارزی حیاتی هستند، مختل کند. واکنش‌ها. احزاب. حزب‌الله لبنان، جبهه مردمی برای آزادی فلسطین، کمیته‌های مقاومت مردمی فلسطین، حماس، جهاد اسلامی فلسطین، سازمان مجاهدین خلق ایران و حزب توده پیغام همدردی و تسلیت فرستادند.