payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شد. زیارتگاه داخلی کنونی که مقبره خالد را در خود جای داده است، مربوط به قرن یازدهم است، و به عنوان یک «مرکز زیارتی مهم» در نظر گرفته می‌شود. در منابع متعدد آمده است که مسجد خالد بن ولید در ابتدا در اطراف آرامگاه خالد در زمان سلطنت مملوک سلطان الظاهر بایبارس درسال ۱۲۶۵ میلادی ساخته شد. این بنا بعداً در زمان سلطنت مملوک سلطان اشرف خلیل درسال ۱۲۹۱ میلادی بازسازی شد. بر اساس سنت محلی، زمانی که تیمور لنگ در اوایل سده پانزدهم به سوریه حمله کرد، حمص را از ویرانی مصون داشت، زیرا در آن مسجد و مقبره خالد بن ولید
مصون داشت، زیرا در آن مسجد و مقبره خالد بن ولید وجود داشت، که وی با توجه به نقش خالد بن ولید به عنوان یاران محمد پیامبر اسلام و فرمانده ارتش خلافت راشدین و فرمانده شهر مسلمان سوریه، به او احترام زیادی قائل بود. در طول سده‌های هفدهم و هجدهم، در دوران حکومت عثمانی، خاندان دندانان، برجسته‌ترین طایفه از قبیله بنی‌خالد عرب، سهمی در سهم درآمد گسترده آرامگاه و مسجد داشتند. بنی خالد ادعا می‌کردند که از خالد بن ولید و قبایل همراهی که در فتح سوریه تحت فرمان او شرکت داشتند، هستند. با این حال، ادعای اصل و نسب آنها
داشتند، هستند. با این حال، ادعای اصل و نسب آنها قبلاً توسط مورخ عصر ممالیک ابوالعباس قلقشندی رد شده بود. مسجد امروزی در اوایل قرن بیستم ساخته شد، اگرچه برخی منابع ادعا می‌کنند که قدمت آن به اواخر قرن ۱۹ می‌رسد. ناظم حسین پاشا، فرماندار عثمانی سوریه بین سالهای ۱۸۹۵ و ۱۹۰۹، در زمان سلطان عبدالحمید دوم، دستور تخریب مسجد دوره ممالیک را برای نوسازی داد. بازسازی درسال ۱۹۱۲، پس از پایان دوره فرمانداری حسین پاشا به پایان رسید. بنابر این، مسجد خالد بن ولید کنونی ساخت نسبتاً جدیدی است و به دلیل سبک معماری عثمانی آن
نسبتاً جدیدی است و به دلیل سبک معماری عثمانی آن مورد توجه قرار گرفته است. به گفته مورخ دیوید نیکول، ساخت این مسجد توسط دولت عثمانی تلاشی برای حفظ وفاداری ساکنان عرب سوریه بود که به‌طور فزاینده ای ناآرام بودند. در سالهای بعد خالد به عنوان قهرمان و نماد ملی‌گرایی عرب پذیرفته شد. دوران مدرن. از سال ۲۰۰۷، فعالیت‌های مسجد توسط شیوخ هیثم السعید و احمد میثقان سازماندهی شد. تمبرهایی که این مسجد را به تصویر می‌کشد در چند فرقه منتشر شده است. مسجد خالد بن ولید در طول جنگ داخلی سوریه نماد شورشیان ضد دولتی بوده است. به
داخلی سوریه نماد شورشیان ضد دولتی بوده است. به گزارش "نیویورک تایمز"، نیروهای امنیتی سوریه در ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۱، ۱۰ معترض را که در مراسم تشییع جنازه شرکت کرده بودند، هنگام خروج از مسجد کشتند مسجدی که دولت سوریه اعلام کرد که توسط شورشیان به «انبار اسلحه و مهمات» تبدیل شده بود، در ۲۷ ژوئیه ۲۰۱۳ توسط شورشیان رها شد. گلوله‌باران نیروهای دولتی به آرامگاه خالد بن ولید در داخل مسجد آسیب رساند. پس از تسخیر این مسجد توسط ارتش سوریه، رسانه‌های دولتی آسیب‌های سنگینی را در داخل مسجد نشان دادند، از جمله برخی قسمت‌هایی از
داخل مسجد نشان دادند، از جمله برخی قسمت‌هایی از آن سوخته و در آرامگاه ویران شده بود. این مسجد توسط رمضان قدیروف رهبر چچن بازگشایی شد و مسجد را بازسازی کرد. معماری. این مسجد به سبک معماری عثمانی است: دارای یک حیاط بزرگ است، و «دیوارها به نوارهای متناوب از سنگ سیاه و سفید تزئین شده‌اند»، "یعنی" معماری ابلق. آنرا با دو مناره سنگی بلند و سفید خود متمایز می‌کند که دارای گالری‌های باریک ساخته شده از سنگ سفید و سیاه است که در ردیف‌های افقی متناوب قرار گرفته‌اند. این ساختمان‌ها که در بخش‌های شمال غربی و شمال شرقی
ساختمان‌ها که در بخش‌های شمال غربی و شمال شرقی ساختمان قرار دارند، منعکس‌کننده سبک معماری سنتی اسلامی شام هستند. مناره‌ها و قاب پنجره‌ها از سنگ آهک سفید ساخته شده است. گنبد مرکزی فلزی ساختمان به رنگ نقره‌ای است و نور خورشید را منعکس می‌کند. توسط چهار ستون عظیم که به سبک ابلق مملوکی ساخته شده‌اند پشتیبانی می‌شود. علاوه بر گنبد مرکزی بزرگ، ۹ گنبد کوچکتر نیز وجود دارد. یک نمازخانه بزرگ بیشتر فضای داخلی مسجد را تشکیل می‌دهد. دیوارها از سنگ بازالت ساخته شده‌اند، مصالح ساختمانی که به‌طور گسترده در حمص در دسترس
مصالح ساختمانی که به‌طور گسترده در حمص در دسترس است. آرامگاه خالد بن ولید در یک گوشه است. آرامگاه خالد دارای گنبدی پرآذین و فضای داخلی است که بیش از ۵۰ نبرد پیروزمندانه را به تصویر می‌کشد. پسرش در کنار او به خاک سپرده شده است. تابوت چوبی حکاکی شده با کتیبه‌های کوفی و به نقل از قرآن بر روی آرامگاه خالد بن ولید قرار داده شده است. که در حین بازسازی، تابوت به موزه ملی دمشق منتقل شد. گوشه ای از مسجد نیز شامل یک تابوت کوچک پوشیده از پارچه سبز است که گمان می‌رود آرامگاه عبید الله بن عمر باشد.
لو یکم از شاهان پادشاهی اوان در تمدن ایلام بود که در حدود ۲۵۵۰ پیش از میلاد حکمرانی می‌کرد. اطلاعات درباره این فرمانروا بسیار محدود است و نام او در فهرست شاهان سومری که در حدود سدهٔ بیستم پیش از میلاد گردآوری شده، ذکر گردیده‌است. دوران حکومت. لو یکم در فهرست شاهان ایلامی به عنوان دومین فرمانروا پس از یک شاه ناشناس از خاندان یکم اوان ذکر شده است. دوره حکومت او به دوره ایلام کهن (حدود ۲۷۰۰–۱۵۰۰ پ.م) تعلق دارد که ایلام به عنوان یک تمدن مستقل در جنوب غربی ایران امروزی شکل گرفته بود. بر اساس منابع تاریخی، لو یکم
شکل گرفته بود. بر اساس منابع تاریخی، لو یکم احتمالاً در منطقه اوان حکمرانی می‌کرد که یکی از مهم‌ترین مراکز قدرت ایلامیان در آن دوره بود. با این حال، اطلاعات دقیقی درباره اقدامات یا رویدادهای مهم دوران حکومت او در دسترس نیست. جایگاه در تاریخ ایلام. لو یکم در فهرست‌های پادشاهان ایلامی به عنوان یکی از نخستین فرمانروایان این تمدن ذکر شده است. پس از او، کورایشک به قدرت رسید که آخرین شاه خاندان یکم اوان بود. اهمیت تاریخی لو یکم بیشتر به دلیل حضور او در فهرست‌های اولیه شاهان ایلامی است که نشان‌دهنده تداوم سنت‌های
شاهان ایلامی است که نشان‌دهنده تداوم سنت‌های حکومتی در این تمدن باستانی است. منابع تاریخی. اطلاعات درباره لو یکم عمدتاً از:
شهرستان خودمختار یی‌تونگ منچو (چینی: 伊通满族自治县) یا شهرستان خودمختار ایتونگ منچو (منچو: ) شهرستانی در غرب استان جی‌لین چین است. این شهرستان دارای مساحت و جمعیت ۳۳۱٬۸۷۳ نفر است که ۱۱۳٬۲۰۲ نفر از آن‌ها کره‌ای هستند (۳۴٫۱٪ از جمعیت شهرستان). شهرستان یی‌تونگ/ایتونگ منطقهٔ خودمختار در نظر گرفته برای اقلیت منچو می‌باشد. تقسیمات اداری. شهرستان یی‌تونگ به ۲ ناحیه، ۱۲ شهرک و ۳ قصبه تابعه تقسیم شده است.
حنوت‌تاوی () کاهنه مصر باستان و همسر خدای آمون در دودمان بیست و یکم مصر بود. زندگی‌نامه. پدرش پینجم دوم، کاهن اعظم آمون و مادرش ایست‌ام‌خب دی، خواننده آمون بود. هر دو والدین او فرزندان کشیش اعظم منخپررع بودند که برادرِ شاهدخت ماعت‌کارع موت‌ام‌حت، همسر خدا قبل از حنوت‌تاوی بود. حنوت‌تاوی را تنها از چند اوشابتی می‌شناسند. کاروماما مریت‌موت جانشین او به عنوان همسر خدای آمون شد.
یک مزرعه ترول یا کارخانه ترول (انگلیسی: Troll farm) گروهی سازمان‌یافته از ترول اینترنتی است که با هدف تأثیرگذاری بر دیدگاه‌های سیاسی و روند تصمیم‌گیری فعالیت می‌کند. گزارش خانه آزادی نشان می‌دهد که ۳۰ دولت در سراسر جهان (از میان ۶۵ کشوری که در این مطالعه بررسی شده‌اند) برای تأمین مالی لشکرهای مجازی با هدف انتشار تبلیغات حکومتی و حمله به منتقدان هزینه کرده‌اند. بر اساس این گزارش، این دولت‌ها از مفسران پولی، ترول‌ها و ربات‌ها برای آزار روزنامه‌نگاران و تضعیف اعتماد عمومی به رسانه‌ها استفاده کرده‌اند. همچنین
اعتماد عمومی به رسانه‌ها استفاده کرده‌اند. همچنین تلاش‌هایی برای تأثیرگذاری بر انتخابات در ۱۸ کشور از این فهرست صورت گرفته است. دولت‌ها. برزیل. گمانه‌زنی‌های گسترده‌ای وجود دارد که ژائیر بولسونارو، رئیس‌جمهور سابق برزیل، و خانواده‌اش مزرعه‌های ترول را برای ترویج حمایت از سیاست‌های دولت او و حمله و آزار رقبا از طریق اینترنت ایجاد کرده‌اند. این حساب‌های جعلی و بات‌ها احتمالاً توسط دفتری در یکی از ساختمان‌های دولتی بولسونارو، به رهبری پسرش کارلوس، که به «دفتر نفرت» شناخته می‌شود، کنترل می‌شوند. این دفتر مظنون
شناخته می‌شود، کنترل می‌شوند. این دفتر مظنون به ایجاد بیش از هزار حساب جعلی برای حمایت از دولت بولسونارو است. حساب‌های ترول همچنین با انتشار اطلاعات نادرست مرتبط با همه‌گیری کووید-۱۹ در برزیل مرتبط بوده‌اند، زیرا دولت بولسونارو به‌خاطر اتخاذ موضعی انکارگرایانه و ضعیف در قبال این همه‌گیری شناخته شده است. چین. «ارتش ۵۰ سنتی» شامل بوروکرات‌های چینی است که از حزب کمونیست چین (CCP) حمایت مالی می‌کنند، یا در بحث‌های آنلاین تلاش می‌کنند موضوع را تغییر دهند. هند. حزب حاکم هند، حزب بهاراتیا جاناتا (بی‌جی‌پی)، تعداد
حاکم هند، حزب بهاراتیا جاناتا (بی‌جی‌پی)، تعداد زیادی حامی آنلاین دارد که از برنامه‌های این حزب حمایت کرده و به رقبای سیاسی حمله می‌کنند. روش‌های آن‌ها توسط روزنامه‌نگار تحقیقی، سواتی چاتورودی، ثبت شده است که در کتاب خود با عنوان «من یک ترول هستم: درون دنیای مخفی ارتش دیجیتال بی‌جی‌پی» آن‌ها را به‌عنوان یک «ارتش دیجیتال» توصیف کرده است. ایران. شرکت متا (مالک فیسبوک و اینستاگرام) در سال‌های اخیر چندین شبکهٔ مرتبط با ایران را به دلیل «رفتار غیراصیل هماهنگ» حذف کرده است. این شبکه‌ها با استفاده از حساب‌های
حذف کرده است. این شبکه‌ها با استفاده از حساب‌های جعلی و هویت‌های ساختگی، تلاش می‌کردند تا بر افکار عمومی در کشورهای مختلف تأثیر بگذارند. در ژانویهٔ ۲۰۱۹، متا اعلام کرد که ۷۸۳ صفحه، گروه و حساب کاربری را که با ایران مرتبط بودند، حذف کرده است. این حساب‌ها با استفاده از هویت‌های جعلی، محتواهایی دربارهٔ موضوعاتی مانند روابط اسرائیل و فلسطین، درگیری‌های سوریه و یمن، و نقش ایالات متحده، عربستان سعودی و روسیه منتشر می‌کردند. برخی از این محتواها از رسانه‌های دولتی ایران برداشت شده بودند. در مارس ۲۰۱۹، متا ۲٬۶۳۲
ایران برداشت شده بودند. در مارس ۲۰۱۹، متا ۲٬۶۳۲ صفحه، گروه و حساب کاربری را که با ایران، روسیه، مقدونیه و کوزوو مرتبط بودند، حذف کرد. از این میان، ۵۱۳ صفحه، گروه و حساب کاربری به ایران مرتبط بودند و در مناطقی مانند مصر، هند، اندونزی، اسرائیل، ایتالیا، قزاقستان و به‌طور گسترده در خاورمیانه و شمال آفریقا فعالیت می‌کردند. این حساب‌ها با استفاده از هویت‌های جعلی، محتواهایی دربارهٔ موضوعاتی مانند تحریم‌های ایران، تنش‌های هند و پاکستان، درگیری‌های سوریه و یمن، تروریسم، تنش‌های اسرائیل و فلسطین، مسائل مذهبی
تروریسم، تنش‌های اسرائیل و فلسطین، مسائل مذهبی اسلامی، سیاست‌های هند و بحران ونزوئلا منتشر می‌کردند. در اکتبر ۲۰۱۹، متا چهار شبکهٔ جداگانه از حساب‌ها، صفحات و گروه‌ها را به دلیل رفتار غیراصیل هماهنگ حذف کرد. سه مورد از این شبکه‌ها از ایران منشأ گرفته بودند و بر مناطقی مانند ایالات متحده، شمال آفریقا و آمریکای لاتین تمرکز داشتند. این عملیات‌ها با ایجاد شبکه‌هایی از حساب‌ها، دیگران را دربارهٔ هویت و فعالیت‌های خود گمراه می‌کردند. در فوریهٔ ۲۰۲۰، متا سه شبکهٔ جداگانه از حساب‌ها، صفحات و گروه‌ها را به دلیل
جداگانه از حساب‌ها، صفحات و گروه‌ها را به دلیل رفتار غیراصیل هماهنگ حذف کرد. یکی از این شبکه‌ها از ایران منشأ گرفته بود و بر ایالات متحده تمرکز داشت. این حساب‌ها با استفاده از هویت‌های جعلی، محتواهایی دربارهٔ موضوعاتی مانند سیاست‌های عمومی در ایالات متحده، حمایت از فلسطین و درگیری در یمن منتشر می‌کردند. مالزی. در سال ۲۰۲۲، متا پلتفرمز اعلام کرد که صدها حساب فیس‌بوک و اینستاگرام را که مستقیماً با پلیس سلطنتی مالزی (RMP) مرتبط بودند، حذف کرده است، زیرا این حساب‌ها به‌عنوان بخشی از یک مزرعه ترول برای انتشار
به‌عنوان بخشی از یک مزرعه ترول برای انتشار تبلیغات و دستکاری گفتمان عمومی درباره پلیس مالزی و دولت استفاده می‌شدند. متا افزود که چنین اقداماتی برخلاف سیاست آن‌ها در مورد «رفتار غیراصیل هماهنگ‌شده» است. نیکاراگوئه. در نوامبر ۲۰۲۱، فیس‌بوک اعلام کرد که حساب‌ها، گروه‌ها و صفحاتی در فیس‌بوک و اینستاگرام را که با یک مزرعه ترول مرتبط با جبهه آزادی‌بخش ملی ساندینیستا، حزب حاکم در نیکاراگوئه، فعالیت می‌کردند، مسدود کرده است. فیلیپین. فیلیپین به‌عنوان «بیمار صفر در اپیدمی جهانی اطلاعات نادرست» توصیف شده است.
در اپیدمی جهانی اطلاعات نادرست» توصیف شده است. مطالعات درباره مزرعه‌های ترول این کشور نشان داد که کمپین‌های سیاسی ماهانه ۱۰۰۰ تا ۲۰۰۰ دلار به ترول‌ها پرداخت می‌کنند تا حساب‌های جعلی متعدد در رسانه‌های اجتماعی تبلیغات سیاسی منتشر کنند و منتقدان را مورد حمله قرار دهند. بر اساس یک مطالعه، کمپین سیاسی رئیس‌جمهور رودریگو دوترته ۲۰۰,۰۰۰ دلار برای استخدام ترول‌های آنلاین هزینه کرده است. دوترته اعتراف کرد که برای کمپین سیاسی خود در سال ۲۰۱۶ ترول‌هایی استخدام کرده بود. از آن زمان، رفتارهای ترولینگ در حمایت از
بود. از آن زمان، رفتارهای ترولینگ در حمایت از دوترته ردیابی شده است. روسیه. تیپ‌های وب روسیه، از جمله آژانس تحقیقات اینترنتی، در اواخر دهه ۲۰۱۰ به دلیل مداخله روسیه در انتخابات ایالات متحده ۲۰۱۶ شناخته شدند. آژانس تحقیقات اینترنتی ارتش‌های ترول را به‌کار گرفته تا تبلیغات را گسترش دهد، روندهای توییتر را هدایت کرده و ترس و بی‌اعتمادی را نسبت به نهادهای سیاسی و رسانه‌ای آمریکا ایجاد کند. ترکیه. حزب عدالت و توسعه، حزب حاکم ترکیه، دارای یک مزرعه ترول است که معمولاً به نام ترول‌های آک شناخته می‌شود. اوکراین.
به نام ترول‌های آک شناخته می‌شود. اوکراین. الیگارش‌ها و سیاستمداران اوکراینی به‌طور فعال از «کارخانه‌های ترول» برای اهداف تجاری و سیاسی خود استفاده می‌کنند. روزنامه‌نگاران رادیو آزادی اشاره کرده‌اند که خدمات ترول‌ها، از جمله، توسط الیگارش‌هایی مانند رینات آخمتوف و ایگور کولومویسکی به‌کار گرفته شده است. در پاییز ۲۰۱۹، دو تحقیق روزنامه‌نگاری گسترده درباره «کارخانه‌های ترول» در اوکراین منتشر شد. نهادهای غیردولتی. فیس‌بوک. در سال ۲۰۲۰، در طول همه‌گیری کووید-۱۹، فیس‌بوک دریافت که مزرعه‌های ترول از مقدونیه شمالی
فیس‌بوک دریافت که مزرعه‌های ترول از مقدونیه شمالی و فیلیپین اطلاعات نادرست درباره ویروس کرونا را منتشر می‌کردند. ناشری که از محتوای این مزرعه‌ها استفاده می‌کرد، مسدود شد. در آستانه انتخابات ایالات متحده ۲۰۲۰، مزرعه‌های ترول اروپای شرقی صفحات محبوبی در فیس‌بوک اداره می‌کردند که محتوای مرتبط با مسیحیان و سیاه‌پوستان در آمریکا را نمایش می‌دادند. تعداد این صفحات در مجموع بیش از ۱۵۰۰۰ صفحه بود و ماهانه توسط ۱۴۰ میلیون کاربر آمریکایی مشاهده می‌شدند. این موضوع تا حدی به دلیل نحوه عملکرد الگوریتم و سیاست‌های
تا حدی به دلیل نحوه عملکرد الگوریتم و سیاست‌های فیس‌بوک بود که به محتوای ویروسی غیراصیل اجازه می‌داد کپی و منتشر شود و همچنان تعامل کاربران را افزایش دهد. با وجود تلاش‌های این شرکت برای حذف چنین محتوایی، تا سپتامبر ۲۰۲۱ برخی از محبوب‌ترین صفحات همچنان در فیس‌بوک فعال بودند. آزار جسیکا آرو. روزنامه‌نگار تحقیقی فنلاندی، جسیکا آرو، با کارگران یک «کارخانه ترول» در سنت پترزبورگ مصاحبه کرد. آرو پس از انتشار گزارش خود مورد آزار آنلاین قرار گرفت. دادگاهی در هلسینکی سه نفر را که آرو را آزار داده بودند، به اتهام
سه نفر را که آرو را آزار داده بودند، به اتهام افترا و سهل‌انگاری مجرم شناخت. آرو اظهار کرده است که ترول‌های آنلاین می‌توانند تأثیر منفی بر آزادی بیان و دموکراسی داشته باشند. سازمان مجاهدین خلق ایران. در فوریه ۲۰۲۰، "نیویورک تایمز" با ۱۰ عضو پیشین سازمان مجاهدین خلق ایران مصاحبه کرد. آن‌ها گفتند که اردوگاه این سازمان در آلبانی یک مزرعه ترول دارد که دیدگاه‌های هواداران سازمان از جمله رودی جولیانی و جان بولتون را ترویج می‌کند و به دولت ایران حمله می‌نماید. سازمان مجاهدین ادعا کرد که این اعضای پیشین، جاسوسان
مجاهدین ادعا کرد که این اعضای پیشین، جاسوسان دولت ایران هستند. در گزارش «رفتار غیراصیل هماهنگ» که در مارس ۲۰۲۱ منتشر شد، فیسبوک اعلام کرد که صدها حساب کاربری، صفحه و گروه را در پلتفرم‌های فیسبوک و اینستاگرام حذف کرده است. این حساب‌ها متعلق به یک مزرعه ترول در آلبانی بودند که توسط سازمان مجاهدین خلق اداره می‌شد. در پی این گزارش، شورای ملی مقاومت ایران این ادعاها را رد کرده است. این شورا با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرد هیچ حساب وابسته به این شورا یا متعلق به سازمان مجاهدین خلق ایران حذف نشده است. این شورا
سازمان مجاهدین خلق ایران حذف نشده است. این شورا همچنین ادعای وجود «مزرعه ترول» وابسته به خود را تکذیب کرد. اطلاعات نادرست حامیان ترامپ. در شهر ولس در مقدونیه شمالی، افراد محلی حداقل ۱۴۰ وب‌سایت سیاسی مرتبط با ایالات متحده را راه‌اندازی کردند که از دونالد ترامپ حمایت می‌کردند. ترنینگ پوینت. در طول انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده ۲۰۲۰ و همه‌گیری کووید-۱۹، ترنینگ پوینت یواس‌ای و وابسته آن، ترنینگ پوینت اکشن، به‌عنوان مزرعه‌های ترول توصیف شدند، زیرا به محافظه‌کاران جوان در فینیکس، آریزونا، که برخی از آن‌ها
جوان در فینیکس، آریزونا، که برخی از آن‌ها خردسال و با حمایت والدین بودند، پول پرداخت می‌کردند تا اطلاعات نادرست درباره یکپارچگی فرآیند انتخابات و تهدید کووید-۱۹ منتشر کنند. این پرداخت‌ها شامل پاداش‌هایی برای پست‌هایی بود که تعامل بیشتری ایجاد می‌کردند. آن‌ها از حساب‌های رسانه‌های اجتماعی خود یا حساب‌های جعلی بدون افشای ارتباطشان با ترنینگ پوینت استفاده می‌کردند و توسط ترنینگ پوینت دستور داشتند پیام‌ها را کمی تغییر دهند و آن‌ها را به تعداد محدودی بازنشر کنند تا از شناسایی خودکار جلوگیری شود.
احمد بن علی، با نام کامل قُطب‌الدوله ابوالنصر احمد تغان‌خان بن علی بن موسی (زادروز و درگذشت روشن نیست) یکی از فرمانروایان خاندان قراخانی بود که در سال‌های ۹۹۸ تا ۱۰۱۷ میلادی بر بخش بزرگی از این فرمانروایی ، پادشاهی کرد. او از نوادگان ستوق بغرا خان بود (تبار: احمد پسر علی پسر موسی پسر ستوق). در کشمکش‌های کشوردارانه بر سر تخت، احمد بن علی توانست بر برادر کوچکتر خود نصر ایلک‌خان پیروز شود. پس از مرگ نصر پیرامون سال ۱۰۱۲/۱۰۱۳ میلادی، احمد همه قدرت را در دست گرفت و فرارود را نیز به‌چنگ آورد. پایتخت نه شهر بلخ که
و فرارود را نیز به‌چنگ آورد. پایتخت نه شهر بلخ که بلاساغون بود که در کنار رود چو جای داشت. پس از درگذشت احمد، برادرش منصور بن علی با فرنام محمد ارسلان به تخت رسید. پیرامون تاشکند و اسپیجاب (سایرام) سکه‌هایی یافت شده‌اند که نام احمد بن علی بر آن‌ها دیده می‌شود. برخی از این سکه‌ها پیش از سال ۱۰۱۲/۱۰۱۳ ضرب شده‌اند و برخی نیز مال پس از آن تاریخ‌اند که در سرزمین‌های ماوراءالنهر و فرغانه یافت شده‌اند.
حنوت‌تاوی (؛ زنده و فعال در حوالی سال ۱۰۰۰ پیش از میلاد) کاهنه مصر باستان در دوران حکمرانی دودمان بیست و یکم مصر بود و مومیایی‌اش را یکی از انواع «مومیایی‌های کوکائینی» می‌دانند. پیشینه. اطلاعات کمی در مورد زندگی او وجود دارد. او در معبد آمون در تِبِس یک کاهنه و خواننده بود و پس از مرگش جسدش را مومیایی کردند و در قبرستان دیر البحری دفن کردند. پس از کشف مقبره او، مومیایی او به مالکیت پادشاه باواریا (احتمالاً لودویگ یکم، پادشاه بایرن) درآمد، که بعداً آن را به «مجموعه دولتی هنر مصر» در مونیخ اهدا کرد که هنوز
«مجموعه دولتی هنر مصر» در مونیخ اهدا کرد که هنوز هم در آنجا قرار دارد (ÄS 57). تابوت او که زمانی در موزه ملی باستان‌شناسی قرار داشت، امروزه در مونیخ است. فرضیهٔ تماس با قاره آمریکا. در سال ۱۹۹۲، سم‌شناس آلمانی، سوتلانا بالابانوا، ردهایی از کوکائین، حشیش و نیکوتین را در موی «حنوت‌تاوی» و همچنین موی چند مومیایی دیگر در موزه کشف کرد. این کشف از آن جهت قابل توجه است که در آن زمان تنها منبع شناخته‌شده برای کوکائین و نیکوتین، گیاهان کوکا و تنباکو بودند که بومی قارهٔ آمریکا محسوب می‌شدند و تصور می‌شد تا پیش از
قارهٔ آمریکا محسوب می‌شدند و تصور می‌شد تا پیش از سفر کلمب به آمریکا، به آفریقا نرسیده بودند.&lt;br&gt; این نتایج توسط نظریه‌پردازان و حامیان فرضیهٔ تماس‌های میان مردم دوران پیشاکلمبی و مصریان باستان به‌عنوان مدرکی برای ادعاهایشان تفسیر شد. این یافته‌ها بحث‌برانگیز هستند، زیرا با اینکه پژوهشگران دیگری نیز وجود کوکائین و نیکوتین را در مومیایی‌های مصری گزارش کرده‌اند، اما دو آزمایش پیاپی روی گروه‌های دیگر از مومیایی‌ها و بقایای انسانی، نتایج بالابانوا را به‌طور کامل بازتولید نکردند، و در برخی موارد فقط
به‌طور کامل بازتولید نکردند، و در برخی موارد فقط نتایجی مثبت برای نیکوتین مشاهده شد. حتی با فرض صحت وجود کوکائین بر روی مومیایی‌ها، ممکن است این اثرات ناشی از آلودگی (محیط) پس از کشف مومیایی‌ها بوده باشد. همین استدلال در مورد نیکوتین نیز مطرح است، اما علاوه بر این، گیاهان مختلفی به‌جز تنباکو وجود دارند که دارای نیکوتین هستند، و دو مورد از آن‌ها، «ویتانیا سومنیفرا» (Withania somnifera) و «آپیوم گراولئنس» (Apium graveolens)، توسط مصریان باستان شناخته شده و استفاده می‌شده‌اند. «دیوید جی. کانسل» یادآور می‌شود
می‌شده‌اند. «دیوید جی. کانسل» یادآور می‌شود که «پایگاه داده فیتوشیمیایی و قوم‌گیاه‌شناسی دوک» ۲۳ گیاه دارای نیکوتین (به‌جز تنباکو) را فهرست کرده است. از میان آن‌ها، دو گیاه مذکور توسط مصریان شناخته شده بودند، که در این میان «اپیوم گراولئنس» یا همان کرفس، احتمالاً بیشتر به‌عنوان خوراک استفاده می‌شده است. منابع نیکوتین به‌جز تنباکو و همچنین منابع احتمالی کوکائین در دنیای قدیم، توسط زیست‌شناس بریتانیایی، «دانکن ادلین»، مورد بحث قرار گرفته‌اند.
گاوت‌سشن کاهنهٔ مصر باستان و خواننده‌ای برای مونت در دوران دودمان بیست و یکم مصر بود. پدر او منخپررع، کاهن اعظم آمون بود. مادرش شاهدخت ایست‌ام‌خب، دختر فرعون پسوسنس یکم بود. دو تن از برادران او، پینجم دوم و سمندس دوم کاهنان اعظم آمون شدند. گاوت‌سشن با ثانفر، چهارمین و بعداً سومین پیامبر آمون ازدواج کرد. آنها دو پسر داشتند، پینجم، بعدها پیامبر چهارم، و منخپررع، پیامبر سوم آمون. او در باب الجسس، جایی که بیشتر اعضای خانواده‌اش در آنجا دفن شده بودند، به خاک سپرده شد. تابوت و پاپیروس تشییع جنازه او اکنون در موزه
شد. تابوت و پاپیروس تشییع جنازه او اکنون در موزه مصر در قاهره است. پاپیروس یک کپی مصور زیبا از کتاب مردگان است که تغییرات متون تشییع جنازه را در طول سلسله ۲۱ نشان می‌دهد، زمانی که فرقه مهرپرستی و کیش ازیریس به تدریج ادغام شدند. یکی از نمونه‌های آن را می‌توان در سه طلسم مشاهده کرد که در اصل رع (همان‌طور که از نسخه‌های سلسله هجدهم از متن پیداست) ذکر شده است، اما در اینجا از ازیریس نام می‌برند. سرود دیگری که در اصل متعلق به ازیریس بود، با مولفه‌های مهرپرستی و خورشید غنا یافته است.
حنوت‌تاوی سی () شاهدخت و کاهنه مصر باستان در دوران حکمرانی دودمان بیست و یکم مصر بود زندگی‌نامه. حنوت‌تاوی احتمالاً دختر کاهن اعظم آمون در تِبِس منخپررع و «ایست‌ام‌خب سی»، خود دختر فرعون پسوسنس یکم بود. او احتمالاً با برادرش سمندس دوم که پس از مرگ پدرش کشیش اعظم آمون شد، ازدواج کرد. این زن و شوهر حداقل یک دختر به نام «ایست‌ام‌خب ئی» داشتند. او دارای عناوین بسیاری مانند آوازخوان آمون، معشوقه دربار، رئیس حریم آمون، فلوتیست موت، مادر خدای خونس است. حنوت‌تاوی به سنین پیری (در آن دوران) رسید و در حدود ۷۰ سالگی
سنین پیری (در آن دوران) رسید و در حدود ۷۰ سالگی درگذشت و در قبرستان دیر البحری در نزدیکی معبد حتشپسوت به خاک سپرده شد. مقبره او (MMA 60) در دوران باستان غارت شد و در سال‌های ۲۴–۱۹۲۳ توسط یک گروه کاوش‌گر به رهبری هربرت ای. وینلاک دوباره کشف شد. جواهرات آن مدت‌ها قبل به سرقت رفته بود، اما مومیایی، تابوت‌ها و بخشی از تجهیزات تشییع جنازه به موزه هنر متروپولیتن منتقل و امروزه در آنجا به نمایش گذاشته شده است. بعدها، مقداری از تابوت حنوت‌تاوی به موزه هنرهای زیبا (Acc. no. 54.639-40) اهدا شد. به گفته کنت اندرسون
(Acc. no. 54.639-40) اهدا شد. به گفته کنت اندرسون کیچن، کسی که از او به عنوان ذینفع در فرمانی که بر روی ستون دهم محوطه آمون-رع را در کرناک حک شده و در سال‌های ۵، ۶ و ۸ پادشاهی گمنام - احتمالاً سی‌آمون - در زمان موفقیت کاهن اعظم سمندس دوم، صادر شد، احتمالاً همان حنوت‌تاوی است. کتیبه‌ها هیچ عنوانی را ذکر نکرده‌اند، اما از آنها مشخص می‌شود که حنوت‌تاوی و دخترش ایست‌ام‌خب دارایی مردی به نام سمندس را به ارث برده‌اند که احتمالاً شوهر برکنارشدهٔ سابق (سمندس دوم) است.
کاروماما اِی () که با نام کاروماعت نیز شناخته می‌شود، ملکه همسر مصر باستان بود. او را فقط از سنگ یادبود پاسنحور می‌شناسیم که مطابق مفاد آن، همسر فرعون شوشنق یکم و مادر فرعون اوسورکن یکم بود.
پنرشنس () یا پنرشناس ملکه همسر دوم فرعون شوشنق یکم در دوران حکومت دودمان بیست و دوم در مصر باستان بود. وی دختر یکی از رهبران ناشناخته لیبی باستان بود احتمالاً نام او به معنای «شادی ما (مرتبط) با او» است. پنرشنس شاهزاده «نیملوت ب» را به دنیا آورد که بعداً توسط پدرش به «فرماندهی تمام پیاده‌نظام در هراکلئوپولیس مگنا» منصوب شد. پنرشنس از روی تعدادی از اسناد و اشیاء به‌جا مانده شناخته شده است، به ویژه با مجسمه پسرش با منشأ ناشناخته که اکنون در موزه تاریخ هنر وین (ÄS 5791) نگهداری می‌شود.
هیشپ رتپ یکم (به خط ایلامی: 𒄭𒅖�𒊏�𒁾) از پادشاهان خاندان دوم اوان بود که در حدود سده‌های ۲۵ تا ۲۳ پیش از میلاد حکومت می‌کرد. او یکی از فرمانروایان کمترشناخته‌شدهٔ تمدن ایلام است که در منطقهٔ اوان (در جنوب غربی ایران امروزی) فرمانروایی داشت. دوران حکومت. هیشپ رتپ یکم احتمالاً پس از اوکو تنهیش به قدرت رسید و در دورانی حکومت کرد که پادشاهی اوان هنوز تحت تأثیر همسایگان میان‌رودانی مانند اکد بود. برخی از کتیبه‌های به‌جامانده از این دوره نشان می‌دهد که او در تقویت ساختارهای سیاسی و نظامی اوان نقش داشته است. منابع
ساختارهای سیاسی و نظامی اوان نقش داشته است. منابع تاریخی. اطلاعات دربارهٔ هیشپ رتپ یکم عمدتاً از کتیبه‌های ایلامی و منابع میان‌رودانی مانند متون اکدی به‌دست آمده است. نام او در برخی فهرست‌های پادشاهی ایلام ذکر شده، اما جزئیات دقیقی از اقداماتش موجود نیست.
امه سینی (به خط ایلامی: 𒂼𒋛𒉌) از پادشاهان خاندان دوم اوان بود که در نیمه دوم هزاره سوم پیش از میلاد حکمرانی می‌کرد. اطلاعات دربارهٔ این پادشاه بسیار محدود است و نام او主要通过 از طریق کتیبه‌های ایلامی و منابع میان‌رودانی شناخته شده است. دوران حکومت. بر اساس شواهد باستان‌شناسی، امه سینی احتمالاً در دورانی حکومت می‌کرد که پادشاهی اوان تحت فشار فزاینده‌ای از سوی امپراتوری اکد قرار داشت. برخی محققان مانند دنیل تی. پاتس اشاره کرده‌اند که این دوره مصادف با تلاش‌های اوان برای حفظ استقلال خود در برابر توسعه‌طلبی‌های
اوان برای حفظ استقلال خود در برابر توسعه‌طلبی‌های سارگون اکدی و جانشینان او بود.. شواهد تاریخی. نام امه سینی در برخی فهرست‌های پادشاهی ایلام ذکر شده است، اما هیچ کتیبه‌ای از دوران حکومت او به طور قطعی شناسایی نشده است. با این حال، فرانسوا والا اشاره می‌کند که برخی مهرهای استوانه‌ای یافت شده در شوش ممکن است به دوره او تعلق داشته باشند.
اوان برای حفظ استقلال خود در برابر توسعه‌طلبی‌های سارگون اکدی و جانشینان او بود. شواهد تاریخی. نام امه سینی در برخی فهرست‌های پادشاهی ایلام ذکر شده است، اما هیچ کتیبه‌ای از دوران حکومت او به طور قطعی شناسایی نشده است. با این حال، فرانسوا والا اشاره می‌کند که برخی مهرهای استوانه‌ای یافت شده در شوش ممکن است به دوره او تعلق داشته باشند.
گالوس یک مجسمهٔ برنزی به ارتفاع ۲٫۴ متر (۸ فوت) اثر "روبین آینن" است که در "قلعهٔ تینتاجل" قرار دارد؛ دژی قرون‌وسطایی واقع در شبه‌جزیرهٔ تینتاجل، در مجاورت روستای تینتاجل، در شمال کورن‌وال، بریتانیا. این مجسمه، پیکره‌ای شبح‌گونه از یک مرد تاج‌دار را به تصویر می‌کشد که شمشیری در دست دارد. در میان مردم، این اثر با عنوان "«مجسمهٔ شاه آرتور»" شناخته می‌شود، اما نهاد مالک این سایت، یعنی میراث انگلستان، اعلام کرده که این اثر نمایانگر یک شخصیت خاص نیست، بلکه بازتابی از تاریخ کلی این مکان است که به احتمال زیاد در