payamvha/North_RAG huggingface dataset:
خارجی در سومالی و یکی از ۱۷ نمایندگی خارجی در موگادیشو است. رئیس این نمایندگی سفیر کارلو کامپانیل است. سفارت سومالی در ایتالیا در رم واقع شده است و تنها نمایندگی سومالی در ایتالیا است. سفارت سومالی در رم یکی از ۴۴ نمایندگی دیپلماتیک و کنسولی سومالی در خارج از کشور است. رئیس این نمایندگی، سفیر عبدالرحمن شیخ عیسی است.
سال ۲۰۱۰ یکی از دوره‌های مهم در تاریخ معاصر علم و فناوری به‌شمار می‌رود. در این سال، پیشرفت‌های قابل‌توجهی در حوزه‌های پزشکی، فیزیک، فناوری اطلاعات و زیست‌فناوری رخ داد. همچنین دسترسی عمومی به اینترنت، شبکه‌های اجتماعی و ابزارهای هوشمند موجب شد انتقال و گسترش دانش با سرعتی بی‌سابقه انجام گیرد. فناوری و علوم رایانه. در سال ۲۰۱۰، گوشی‌های هوشمند به‌ویژه با معرفی آیفون ۴ و گسترش سیستم‌عامل اندروید، به ابزار اصلی دسترسی به دانش دیجیتال تبدیل شدند. شبکه‌های اجتماعی مانند فیس‌بوک و توییتر نقش مهمی در تبادل
اجتماعی مانند فیس‌بوک و توییتر نقش مهمی در تبادل اطلاعات علمی و عمومی ایفا کردند. همچنین توسعهٔ رایانش ابری (Cloud Computing) امکان ذخیره و پردازش داده‌ها در مقیاس جهانی را فراهم ساخت. علوم زیستی و پزشکی. ژنوم انسان: تا سال ۲۰۱۰ بخش عمده‌ای از پروژهٔ ژنوم انسان تکمیل و در دسترس پژوهشگران قرار گرفته بود.
روابط اتیوپی و ایتالیا، به روابط فعلی و تاریخی بین اتیوپی و ایتالیا گفته می‌شود. تاریخچه. جاه‌طلبی‌های استعماری مدرن ایتالیا در اتیوپی از دهه ۱۸۸۰ آغاز شد. این امر سرانجام با جنگ ایتالیا و اتیوپی در سال‌های ۱۸۸۷ تا ۱۸۸۹ دنبال شد که در آن ایتالیا قلمرو اتیوپی در اریتره امروزی را اشغال کرد و مستعمره اریتره ایتالیا را تأسیس کرد. سال‌ها بعد، پیمان مورد مناقشه ووچاله منجر به نخستین جنگ ایتالیا و اتیوپی بین سال‌های ۱۸۹۴ تا ۱۸۹۶ شد، جایی که اتیوپیایی‌ها (با حمایت روسیه و فرانسه) با موفقیت در برابر گسترش اروپا
روسیه و فرانسه) با موفقیت در برابر گسترش اروپا جنگیدند. صلح آدیس آبابا پس از شکست نیروهای ایتالیایی در آدوا در سال ۱۸۹۶، آغاز استقلال اتیوپی بود. قلمرو اتیوپی شامل سرزمینی بود که توسط منلیک دوم فتح شده بود و مرزها با قدرت‌های اصلی منطقه‌ای: فرانسه، بریتانیای کبیر و مصر توافق شده بود. علاوه بر این، مجموعه‌ای از معاهدات روابط با ایتالیا را تنظیم می‌کرد که مرزهای بین اتیوپی و اریتره و همچنین سومالی را تعیین می‌کرد. با این حال، برخی از سرزمین‌ها به دلایل قومی به سومالی تعلق داشتند، بنابراین این واقعیت که
به سومالی تعلق داشتند، بنابراین این واقعیت که اتیوپی آنها را اشغال و ضمیمه خود کرده بود، باعث ایجاد تنش در روابط منطقه‌ای شد. امپراتور هایله سلاسی، که از سال ۱۹۱۶ ولیعهد بود و در سال ۱۹۳۰ به سلطنت رسید، با اجرای سیاست درهای باز، مشروعیت بین‌المللی اتیوپی را تقویت کرد، که با ورود اتیوپی به جامعه ملل در سال ۱۹۲۳ برقرار شد. پس از جنگ جهانی اول و ظهور فاشیسم ایتالیایی، بحران حبشه آغاز شد و در نهایت در جنگ دوم ایتالیا و اتیوپی ۱۹۳۵–۱۹۳۶ به اوج خود رسید. اتیوپی در سال ۱۹۳۵ توسط سربازان ایتالیایی مورد تهاجم قرار
سال ۱۹۳۵ توسط سربازان ایتالیایی مورد تهاجم قرار گرفت، که در ۵ مه ۱۹۳۶ به آدیس آبابا رسیدند. این یک درگیری وحشیانه بود: اتیوپیایی‌ها از گلوله‌های ممنوعه استفاده کردند و شروع به مثله کردن سربازان اسیر شده (اغلب با اخته کردن) از هفته‌های اول جنگ کردند، در حالی که ایتالیایی‌ها از جنگ شیمیایی استفاده کردند. اتیوپی استقلال خود را از دست داد و به اتیوپی ایتالیایی، بخشی از آفریقای شرقی ایتالیا تبدیل شد. در طول دوره اشغال ایتالیا، اتیوپی به شش منطقه تقسیم شد: اریتره که در بخشی از منطقه تیگرای گسترش یافت، منطقه
که در بخشی از منطقه تیگرای گسترش یافت، منطقه امهارا (بگمدر، والو، گوجام و شمال اسکیوآ)، گالا-سیدامو، آدیس آبابا، هرر و سومالی که شامل منطقه اوگادن بود. تجزیه ارضی با هدف کاهش و کنترل قدرت هژمونیک مردم امهارا، با استفاده از گرایش‌های خودمختاری‌طلبانه سایر مناطق، انجام شد. اشغال ایتالیا با سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌ها با هدف ایجاد یک استعمار کشاورزی و کارآفرینی در آینده مشخص می‌شد. ایتالیا سرانجام مستعمرات خود در منطقه را از دست داد. پس از سال‌ها مقاومت محلی و مداخله نیروهای بریتانیایی در طول کارزار شرق آفریقا
نیروهای بریتانیایی در طول کارزار شرق آفریقا در جنگ جهانی دوم، نیروهای پراکنده ایتالیایی تا زمان تسلیم نهایی در سال ۱۹۴۳ به جنگ چریکی ادامه دادند. اتیوپی در سال ۱۹۴۷ استقلال خود را از ایتالیا بازپس گرفت. پس از استقلال، بسیاری از مهاجران ایتالیایی پس از دریافت عفو کامل توسط امپراتور سلاسی، برای دهه‌ها در آنجا ماندند. با این حال، به دلیل جنگ داخلی اتیوپی در سال ۱۹۷۴، نزدیک به ۲۲۰۰۰ ایتالیایی-اتیوپیایی کشور را ترک کردند. آموزش. اتیوپی دارای بیشترین تمرکز مدارس و مؤسسه‌های فرهنگی ایتالیایی در آفریقا است که
و مؤسسه‌های فرهنگی ایتالیایی در آفریقا است که فرهنگ ایتالیایی و اتیوپیایی را تقویت و ترویج می‌کنند و برای عموم رایگان هستند. اقتصاد. شرکت ایتالیایی ویبیلد توسط دولت اتیوپی برای طراحی و ساخت سد نوزایی بزرگ بر روی رودخانه نیل آبی انتخاب شد که پس از تکمیل، بزرگ‌ترین سد و نیروگاه برق آبی در آفریقا خواهد بود. از آنجایی که مهندسان ایتالیایی در گذشته به ساخت اولین راه‌آهن از آدیس به جیبوتی کمک کرده بودند، دولت اتیوپی دوباره با آنها قرارداد بسته است تا شبکه راه‌آهن را به همراه هند و چین گسترش دهند. در ۲۰ سال
را به همراه هند و چین گسترش دهند. در ۲۰ سال گذشته، ایتالیا همچنان جزو ۵ شریک تجاری برتر اتیوپی و یک سرمایه‌گذار عمده در اقتصاد اتیوپی بوده است. همکاری. روابط بین اتیوپی و ایتالیا در زمینه همکاری‌های سیاسی، امنیتی و اقتصادی در سال‌های اخیر خوب بوده است. در سال ۲۰۱۵، پائولو جنتیلونی، وزیر امور خارجه وقت و نخست‌وزیر، در یک سفر رسمی از آدیس آبابا بازدید کردند. این سفر با سفر دیگری در سال ۲۰۱۶ توسط رئیس‌جمهور، سرجو ماتارلا، ادامه یافت. اتیوپی یکی از بزرگ‌ترین ذینفعان ابتکارات ایتالیا در آفریقا بوده است. در حال
ابتکارات ایتالیا در آفریقا بوده است. در حال حاضر، ایتالیا در میان شرکای تجاری برتر اتیوپی، هشتمین تأمین‌کننده در سطح جهانی و اولین تأمین‌کننده در سطح اروپا (در ماه‌های اول سال ۲۰۱۸) قرار دارد، در واقع بسیاری از شرکت‌های ایتالیایی در کار فعلی نوسازی اتیوپی مشارکت دارند، در حالی که از نظر صادرات ایتالیا، اتیوپی رتبه چهارم را به عنوان بازار مقصد در کشورهای آفریقای جنوب صحرا دارد. در ۱۰ آوریل ۲۰۱۹، توافق‌نامه مهمی بین دولت جمهوری ایتالیا و دولت جمهوری فدرال دموکراتیک اتیوپی، با تمرکز بر همکاری در بخش دفاعی، در
اتیوپی، با تمرکز بر همکاری در بخش دفاعی، در آدیس آبابا با عنوان «تصویب و اجرای توافق‌نامه بین دولت جمهوری ایتالیا و دولت جمهوری فدرال دموکراتیک اتیوپی در مورد همکاری در زمینه دفاعی، منعقد شده در آدیس آبابا در ۱۰ آوریل ۲۰۱۹» منعقد شد. محتوای توافق‌نامه. تصویب توافقنامه همکاری دفاعی بین دولت جمهوری ایتالیا و دولت جمهوری فدرال دموکراتیک اتیوپی که در سال ۲۰۱۹ امضا شد، شامل چهار ماده است که دو ماده اول، تصویب و اجرای توافقنامه را مجاز می‌دانند. ماده ۳ به پوشش هزینه‌های منتسب به مفاد ماده ۴ می‌پردازد که به
هزینه‌های منتسب به مفاد ماده ۴ می‌پردازد که به روش‌های همکاری اختصاص دارد و موارد زیر را ارائه می‌دهد:
۸۰۸ مافیا (به انگلیسی: 808 Mafia) یک گروه تهیه‌کننده موسیقی آمریکایی در سبک هیپ‌هاپ و ترپ است که در سال ۲۰۱۰ توسط تهیه‌کنندگان ساوت‌ساید (Southside) و لکس لوگر (Lex Luger) بنیان‌گذاری شد. این گروه به‌واسطهٔ استفاده گسترده از درام‌ماشین رولند TR-808، فضای تاریک و سینمایی در تنظیم‌ها، و همکاری با هنرمندان برجستهٔ رپ شناخته می‌شود. تاریخچه. شکل‌گیری و بنیان‌گذاران. ۸۰۸ مافیا در سال ۲۰۱۰ توسط ساوت‌ساید، تهیه‌کننده اهل آتلانتا، و لکس لوگر، تهیه‌کننده اهل ویرجینیا، تأسیس شد. این دو پیش‌تر در پروژه‌هایی با Waka
تأسیس شد. این دو پیش‌تر در پروژه‌هایی با Waka Flocka Flame و ریک راس همکاری کرده بودند و تصمیم گرفتند گروهی تشکیل دهند که تمرکز آن بر تولید موسیقی ترپ با کیفیت بالا باشد. نام گروه از درام‌ماشین مشهور TR-808 گرفته شده که عنصر کلیدی در سبک ترپ محسوب می‌شود. ساوت‌ساید به‌عنوان چهرهٔ اصلی گروه شناخته می‌شود و نقش مهمی در هدایت هنری و فنی آن دارد. گسترش اعضا. در سال‌های بعد، اعضای دیگری به گروه پیوستند که از جملهٔ آن‌ها می‌توان به TM88، Purps، Tarentino، Fuse، و DJ Spinz اشاره کرد. هر یک از این تهیه‌کنندگان سبک
DJ Spinz اشاره کرد. هر یک از این تهیه‌کنندگان سبک خاص خود را دارند اما همگی در قالب صدای منسجم ۸۰۸ مافیا فعالیت می‌کنند. سبک موسیقی و تأثیرگذاری. ۸۰۸ مافیا به‌واسطهٔ تنظیم‌های سنگین، استفاده از سینث‌های تاریک، بیس‌های عمیق، و فضای سینمایی در آثارش شناخته می‌شود. این گروه نقش مهمی در شکل‌گیری و تثبیت سبک ترپ در دههٔ ۲۰۱۰ ایفا کرده است. ساوت‌ساید و TM88 به‌ویژه در توسعهٔ صدای ترپ مدرن تأثیرگذار بوده‌اند. TM88 تهیه‌کنندهٔ قطعهٔ مشهور «XO Tour Llif3» از لیل اوزی ورت است که یکی از نمونه‌های برجستهٔ صدای ۸۰۸
اوزی ورت است که یکی از نمونه‌های برجستهٔ صدای ۸۰۸ مافیا محسوب می‌شود. همکاری‌ها و پروژه‌های برجسته. ۸۰۸ مافیا با هنرمندان مطرحی چون فیوچر، یانگ تاگ، ۲۱ سویج، چیف کیف، گوچی مین، دریک، و کانیه وست همکاری داشته است. آثار تولیدشده توسط این گروه در صدر جدول‌های فروش قرار گرفته‌اند و در شکل‌گیری صدای هنرمندان نقش کلیدی داشته‌اند. از جمله پروژه‌های برجسته می‌توان به آلبوم‌های «DS2» از Future، «Slime Season» از Young Thug، و «Savage Mode» از 21 Savage اشاره کرد که همگی با مشارکت تهیه‌کنندگان ۸۰۸ مافیا ساخته
که همگی با مشارکت تهیه‌کنندگان ۸۰۸ مافیا ساخته شده‌اند. نرم‌افزارها و ابزارهای تولید. تهیه‌کنندگان ۸۰۸ مافیا عمدتاً از نرم‌افزار FL Studio برای تولید موسیقی استفاده می‌کنند. آن‌ها همچنین از پلاگین‌هایی چون Omnisphere، Nexus، و Serum بهره می‌برند. درام‌ماشین TR-808 و سمپل‌های مرتبط با آن، عنصر کلیدی در آثارشان محسوب می‌شود. تأثیر فرهنگی و میراث. ۸۰۸ مافیا نه‌تنها در موسیقی ترپ بلکه در فرهنگ عامه نیز تأثیرگذار بوده است. صدای این گروه در بازی‌های ویدیویی، فیلم‌ها، و تبلیغات شنیده می‌شود. همچنین بسیاری از
فیلم‌ها، و تبلیغات شنیده می‌شود. همچنین بسیاری از تهیه‌کنندگان جوان از سبک و تکنیک‌های آن‌ها الهام گرفته‌اند.
سُعاد الشامسی مهندس هواپیمای اماراتی است که نخستین زن امارتی به‌شمار می‌رود که در این حوزه فعالیت کرده است. او مدرک کارشناسی مهندسی هوافضا را از دانشگاه کاونتری در بریتانیا دریافت کرد و سپس از همان دانشگاه موفق به اخذ مدارک کارشناسی ارشد و دکترا شد. به‌عنوان مهندس پرواز و مشاور فنی در پروژه‌های بزرگ امارات از جمله «اتحاد ایرویز» و «امارات ایرویز» ایفای نقش کرده و به‌عنوان مهندس هواپیمای مجاز در شرکت «امارات ایرویز» فعالیت کرده است. او مدیرعامل شرکت مشاوره‌ای L2L و مؤسس برنامهٔ Top Takeoff برای توانمندسازی
L2L و مؤسس برنامهٔ Top Takeoff برای توانمندسازی زنان و دختران در هوانوردی است. همچنین نویسنده چندین رمان نیز بوده و در معرفی و ارتقای تصویر زنان اماراتی در علوم و فناوری نقش مؤثری ایفا کرده است. زندگی و پیشه. سعاد سلطان بن خاتم الشامسی در امارات متحده عربی به دنیا آمده و رشد کرد. مادرش در حالی که تنها ۲۶ سال داشت، بیوه شد و با چهار فرزند باقی ماند. با وجود سختی‌ها و مشکلات فراوان، همواره کوشید تا بهترین آموزش را برای فرزندانش فراهم کند. او در خانواده‌ای رشد یافت که به علم و دانش علاقه‌مند بودند؛ با این
رشد یافت که به علم و دانش علاقه‌مند بودند؛ با این حال، خانواده برای فرزندان خود مسیر مشخصی ترسیم کرده بودند: دختران باید پزشکی بخوانند و پسران باید وارد عرصهٔ نظامی شوند. اما سعاد متفاوت بود، او می‌خواست مهندسی هوافضا بخواند. او از کودکی به تعمیر خودروها علاقه‌مند بود و آرزو داشت وارد این حوزه شود. سعاد دانش‌آموزی ممتاز بود و در دبیرستان نمرهٔ ۹۳٫۹٪ به دست آورد. او وارد دانشکدهٔ پزشکی شد، اما سال نخست دانشگاه را به کلاس‌ها نرفت؛ در عوض، به کارگاه‌های تعمیر خودرو می‌رفت و شخصاً خودروها را تعمیر می‌کرد.
خودرو می‌رفت و شخصاً خودروها را تعمیر می‌کرد. مهندسی پرواز. در سال ۲۰۰۰، او مورد توجه محمد عبدالله القرقاوی قرار گرفت که در آن زمان ریاست دفتر اجرایی امارت دبی را بر عهده داشت. سعاد در آن دوره تلاش می‌کرد تا وارد دانشکدهٔ مهندسی هوافضا شود، اما از شرایط پذیرش این بود که متقاضی باید مرد باشد. هنگامی که القرقاوی از او دربارهٔ دلیل حضورش در گاراژ پرسید، او داستان خود را برایش بازگو کرد. در پی آن، القرقاوی او را به گفت‌وگو با شیخ محمد بن راشد آل مکتوم رساند. شیخ از او پرسید خواسته‌اش چیست، و سعاد تمایل خود را
از او پرسید خواسته‌اش چیست، و سعاد تمایل خود را برای تحصیل در رشتهٔ مهندسی هوافضا بیان کرد. تنها ده روز پس از این مکالمه با شیخ، او تماسی از «برنامهٔ آماده‌سازی رهبران» دریافت کرد که بر اساس آن، بورس تحصیلی برای ادامهٔ تحصیل در بریتانیا در رشتهٔ مهندسی هوافضا به او اعطا شد. سعاد الشامسی به بریتانیا سفر کرد و موفق به دریافت مدرک کارشناسی در مدیریت مهندسی هوافضا از دانشگاه کاونتری شد. سپس در دانشگاه هرتفوردشایر دیپلم عالی مهندسی هوافضا را اخذ کرد و پس از آن، درجهٔ کارشناسی‌ارشد را به دست آورد. پس از دستیابی
درجهٔ کارشناسی‌ارشد را به دست آورد. پس از دستیابی به موفقیت‌های علمی، سعاد الشامسی نخستین زن اماراتی شد که موفق به دریافت درجهٔ دکتری در مدیریت هوانوردی از آکادمی آمریکایی مطالعات تخصصی گردید. سعاد الشامسی به عنوان نخستین زن اماراتی که برای تحصیل در رشتهٔ مهندسی هوافضا به بریتانیا اعزام شد، شناخته می‌شود. علاوه بر این، به پاس نقش برجستهٔ او در رهبری و توانمندسازی زنان، موفق به دریافت دکترای افتخاری نیز شده است. سعاد الشامسی پس از بازگشت به وطن خود، امارات، مسئولیت‌های مهمی را در چندین شرکت اماراتی فعال در
مسئولیت‌های مهمی را در چندین شرکت اماراتی فعال در بخش هوانوردی بر عهده گرفت. او به شرکت امارات ایرویز پیوست و به‌عنوان نخستین زن اماراتی، عنوان مهندس هواپیمای رسمی و معتمد را کسب کرد. در این سمت، الشامسی مسئول کارگاه چرخ‌ها و ترمزها بود و طی یازده سال توانست به مقام مدیر و مشاور فنی در بزرگ‌ترین پروژه‌های هوانوردی امارات دست یابد. او نقش مهمی در موفقیت بسیاری از پروژه‌های هوافضا ایفا کرد؛ از جمله در طراحی و ساخت یک هواپیمای دونفره. همچنین، در معتبرترین شرکت‌های هوافضای جهان آموزش دید؛ از جمله ایرباس،
شرکت‌های هوافضای جهان آموزش دید؛ از جمله ایرباس، سافران لندینگ سیستمز، بوئینگ و هانی‌ول. افزون بر این، سعاد الشامسی به‌عنوان عضو هیئت داوران در برنامهٔ «نجوم العلوم» فعالیت دارد و همچنین عضو کمیته‌های داوری بسیاری از جوایز بین‌المللی است؛ از جمله جایزهٔ زن در هوانوردی و جایزهٔ جهانی جیمز دایسون. او عضو فارغ‌التحصیلان انجمن امارات در بریتانیا، عضو مؤسس سازمان «زنان در هوانوردی» (شاخه خاورمیانه)، و عضو IEEE است. همچنین، مدیرعامل شرکت مشاوره‌ای L2L [Learn to Live] و معاون رئیس سازمان زنان در هوانوردی
to Live] و معاون رئیس سازمان زنان در هوانوردی (Shehana) به‌شمار می‌رود. علاوه بر این، او سفیر اتحادیهٔ بین‌المللی آموزش‌های فنی در امارات است و برنامهٔ ویژه‌ای با عنوان Top Takeoff برای توانمندسازی دختران و زنان جوان جهت ورود به صنعت هوانوردی راه‌اندازی کرده است. ادبیات. علاقه به کتاب‌خوانی، دریچه‌ای برای ورود او به رمان‌نویسی شد. او نخستین رمان خود را با عنوان «گل سوسن» منتشر کرد؛ رمانی که داستان آن بر پایهٔ یک واقعیت شکل گرفته و ماجراهای آن میان دو شهر قاهره و دبی جریان دارد. دومین اثر او با عنوان «آرزوی
و دبی جریان دارد. دومین اثر او با عنوان «آرزوی من این است که مردی را بکشم» به دلیل جسورانه بودن نام کتاب، بحث‌ها و واکنش‌های گسترده‌ای را برانگیخت، اما در عین حال توانست توجه شمار زیادی از خوانندگان را به خود جلب کند. این کتاب در حقیقت شامل مجموعه‌ای از توصیه‌ها به زوج‌های جوان و کسانی است که قصد ازدواج دارند تا از بروز مشکلات و مشاجرات خانوادگی جلوگیری کنند. این اثر در سال ۲۰۱۸ به پرفروش‌ترین کتاب انتشارات «مداد» تبدیل شد. تقدیرها و جایزه‌ها. در طول مسیر شغلی خود، سعاد الشامسی جوایز و تقدیرهای بسیاری را
شغلی خود، سعاد الشامسی جوایز و تقدیرهای بسیاری را در سطح محلی، عربی و جهانی دریافت کرده است. او از سوی احمد بن سعید آل مکتوم با نامهٔ تقدیر مورد تکریم قرار گرفت و همچنین نشان «اماراتی برجسته» را در ابوظبی دریافت کرد. در سطح عربی، مایسه شوقی، معاون وزیر بهداشت مصر، در جریان «همایش روش‌شناسی زن در ساخت وطن‌ها» از او تجلیل کرد؛ همچنین، دکتر مُنی محرز، معاون وزیر کشاورزی مصر، نیز او را مورد تکریم قرار داد. در سطح جهانی، الشامسی توانست توجه غرب را به خود جلب کند؛ چرا که او نخستین زن عربی است که در حوزهٔ
جلب کند؛ چرا که او نخستین زن عربی است که در حوزهٔ هوانوردی مورد تقدیر قرار گرفت. او موفق به دریافت جایزهٔ «جهان تفاوت» از «ائتلاف بین‌المللی توانمندسازی زنان» در استرالیا شد. او از سوی «بنیاد دستاوردها و ابتکارات عربی» به لقب «مهندسهٔ آهنین» ملقب گردید و همچنین جایزهٔ «خلاقان سراسر جهان» را نیز به دست آورد. زندگی شخصی. سعاد الشامسی متأهل است و دو پسر به نام‌های سلطان و یوسف دارد.
شرکت تئاتر آسیایی-آمریکایی ()؛ ، یک نهاد غیرانتفاعی فعال در حوزهٔ اجرای تئاتر مستقر در سان‌فرانسیسکو است. هدف این شرکت، آن‌گونه که بیان شده، «پیوند دادن مردم با فرهنگ آسیایی-آمریکایی از راه تئاتر» است. تولیدات اصلی صحنهٔ این گروه شامل نمایشنامه‌های تازه و بازآفرینی آثار کلاسیکِ نمایشنامه‌نویسان آسیایی و جزیره‌نشینان اقیانوس آرامِ آمریکایی است که توسط هنرمندان محلی کارگردانی، اجرا و طراحی می‌شوند. بیشتر این نمایشنامه‌ها در خود اِی‌اِی‌تی‌سی شکل گرفته، پرورده می‌شوند و سپس هر یک به‌عنوان یک اجرای کامل در
می‌شوند و سپس هر یک به‌عنوان یک اجرای کامل در محفل‌های گوناگون سراسر منطقهٔ خلیج به صحنه می‌روند. گروه تئاتر آسیایی-آمریکایی در سال ۱۹۷۳ به‌دست نمایشنامه‌نویسان فرانک چین و ملوین اسکوتا، به همراه چند تن دیگر، بنیان‌گذاری شد تا آثار نمایشی اصیل دربارهٔ آمریکایی‌های آسیایی‌تبار و جزیره‌نشینان اقیانوس آرام را تولید و اجرا کند. از این گروه، در کنار ایست وست پلیرز و تئاتر رپرتوار پان‌آسیایی، به‌عنوان یکی از پایه‌گذاران جنبش تئاتر آسیایی-آمریکایی یاد می‌شود.
ساوت‌ساید (به انگلیسی: Southside) با نام واقعی جاشوا هاوارد لوپز (Joshua Howard Luellen)، تهیه‌کنندهٔ موسیقی، آهنگساز و رَپر آمریکایی است که به‌عنوان یکی از چهره‌های برجستهٔ سبک ترپ شناخته می‌شود. او بنیان‌گذار گروه تهیه‌کنندهٔ ۸۰۸ مافیا است و با هنرمندان مطرحی چون فیوچر، کانیه وست، یانگ تاگ و گوچی مین همکاری داشته‌است. زندگی. او در محله‌ای از جنوب آتلانتا بزرگ شد که تأثیر زیادی بر هویت هنری و نام هنری‌اش داشت؛ نام «Southside» اشاره‌ای مستقیم به محل زندگی او در دوران نوجوانی است. پدر ساوت‌ساید، ماسئو
او در دوران نوجوانی است. پدر ساوت‌ساید، ماسئو (Maseo)، یکی از اعضای گروه De La Soul بود که در دههٔ ۱۹۹۰ از چهره‌های برجستهٔ هیپ‌هاپ آلترناتیو محسوب می‌شد. این پیش‌زمینهٔ خانوادگی باعث شد ساوت‌ساید از سنین پایین با موسیقی آشنا شود، هرچند سبک و مسیر هنری‌اش تفاوت زیادی با پدرش داشت. او در دوران دبیرستان به موسیقی علاقه‌مند شد و در سن ۱۵ سالگی شروع به ساخت بیت با استفاده از نرم‌افزار اف‌ال استودیو کرد. ساوت‌ساید هیچ آموزش رسمی موسیقی ندیده‌است و تمام مهارت‌هایش را به‌صورت خودآموز کسب کرده‌است. او در مصاحبه‌ای
را به‌صورت خودآموز کسب کرده‌است. او در مصاحبه‌ای گفته‌است که «تنها با یک لپ‌تاپ و هدفون، می‌توانم یک آلبوم کامل بسازم» که نشان‌دهندهٔ تسلط او بر تولید دیجیتال است. آغاز حرفه‌ای و شکل‌گیری ۸۰۸ مافیا. فعالیت حرفه‌ای ساوت‌ساید از سال ۲۰۰۸ آغاز شد، زمانی که بیت‌هایی برای هنرمندان محلی آتلانتا ساخت و به‌تدریج توجه تهیه‌کنندگان بزرگ‌تر را جلب کرد. نقطهٔ عطف اولیهٔ او همکاری با Waka Flocka Flame در آلبوم «Flockaveli» بود که در سال ۲۰۱۰ منتشر شد. قطعاتی چون «Fuck the Club Up» و «Hard in da Paint» که با همکاری لکس
Club Up» و «Hard in da Paint» که با همکاری لکس لوگر ساخته شدند، صدای جدیدی را در ترپ معرفی کردند. در همان سال، ساوت‌ساید و لکس لوگر تصمیم گرفتند گروه تهیه‌کننده‌ای به نام ۸۰۸ مافیا تشکیل دهند. هدف آن‌ها ایجاد یک برند صوتی منسجم بود که بر پایهٔ درام‌ماشین TR-808، سینث‌های تاریک، و فضای سینمایی بنا شده باشد. این گروه به‌سرعت گسترش یافت و تهیه‌کنندگان دیگری چون TM88، Tarentino، Purps و Fuse به آن پیوستند. ساوت‌ساید نه‌تنها تهیه‌کنندهٔ اصلی گروه بود، بلکه نقش مدیر هنری و فنی را نیز ایفا می‌کرد. او با ایجاد
مدیر هنری و فنی را نیز ایفا می‌کرد. او با ایجاد ساختار منظم برای تولید بیت، همکاری با هنرمندان، و انتشار آثار از طریق پلتفرم‌هایی چون SoundCloud و YouTube، برند ۸۰۸ مافیا را به یکی از تأثیرگذارترین نام‌ها در موسیقی ترپ تبدیل کرد. در سال‌های بعد، ساوت‌ساید با هنرمندان مطرحی چون Future، Young Thug، 21 Savage، Chief Keef، Rick Ross، Drake و Kanye West همکاری کرد. او تهیه‌کنندهٔ قطعهٔ «Facts» از Kanye West بود که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد و به‌عنوان یکی از آثار شاخص او شناخته می‌شود. ساوت‌ساید همچنین در پروژه‌های
او شناخته می‌شود. ساوت‌ساید همچنین در پروژه‌های مشترک با تهیه‌کنندگان دیگر مانند مترو بومین و Sonny Digital حضور داشته‌است و در شکل‌گیری صدای نسل جدید رپ نقش مهمی ایفا کرده‌است. او در مصاحبه‌ای گفته‌است: «ما صدایی ساختیم که حالا همه از آن استفاده می‌کنند، اما این صدا از اتاق خواب‌های جنوب آتلانتا شروع شد.» سبک موسیقی. ساوت‌ساید به‌واسطهٔ استفاده از درام‌ماشین TR-808، سینث‌های تاریک، بیس‌های سنگین و فضای سینمایی در تنظیم‌هایش شناخته می‌شود. سبک او اغلب با تنش، خشونت و فضای شهری همراه است و در آثار هنرمندانی
خشونت و فضای شهری همراه است و در آثار هنرمندانی چون فیوچرو ۲۱ سویج به‌وضوح دیده می‌شود. او از نرم‌افزار FL Studio برای تولید موسیقی استفاده می‌کند و در مصاحبه‌ای اعلام کرده که تمام بیت‌هایش را بدون استفاده از سازهای زنده و تنها با کامپیوتر می‌سازد. فعالیت‌های مستقل و رپ. علاوه بر تهیه‌کنندگی، ساوت‌ساید به‌عنوان رَپر نیز فعالیت دارد. او چندین میکس‌تیپ مستقل منتشر کرده و در برخی قطعات به‌عنوان خواننده حضور داشته‌است. با وجود تمرکز اصلی‌اش بر تولید موسیقی، او گاه‌به‌گاه در پروژه‌های شخصی خود به اجرای رپ
او گاه‌به‌گاه در پروژه‌های شخصی خود به اجرای رپ می‌پردازد. تأثیرگذاری و میراث. ساوت‌ساید یکی از چهره‌های کلیدی در شکل‌گیری صدای مدرن ترپ محسوب می‌شود. او با تأسیس ۸۰۸ مافیا و تربیت تهیه‌کنندگان جوان، نقش مهمی در گسترش این سبک ایفا کرده‌است. صدای او در آثار هنرمندان نسل جدید نیز شنیده می‌شود و بسیاری از تهیه‌کنندگان از تکنیک‌های او الهام گرفته‌اند. زندگی شخصی. ساوت‌ساید پدر چند فرزند است و در آتلانتا زندگی می‌کند. او در مصاحبه‌هایی دربارهٔ چالش‌های زندگی شخصی و حرفه‌ای خود صحبت کرده و از تلاش‌هایش برای حفظ
و حرفه‌ای خود صحبت کرده و از تلاش‌هایش برای حفظ تعادل میان خانواده و کار گفته‌ است.
مردم کام (به زبان کام: ) که در چین رسماً با نام مردم دونگ (به چینی:侗族) شناخته می‌شوند، یکی از مردم کام-سویی و یکی از ۵۶ گروه قومی هستند که توسط جمهوری خلق چین به رسمیت شناخته شده‌اند. آنها بیشتر در شرق گوئیژو، غرب هونان و شمال گوانگشی زندگی می‌کنند. گروه‌های کوچکی از گویشوران زبان کام در استان توین کوانگ در ویتنام یافت می‌شوند. آن‌ها به خاطر برنج شیرین کام (به چینی: ) که بومی منطقه خودشان است، مهارت‌های نجاری و معماری منحصر به فردشان، به ویژه نوعی پل سرپوشیده معروف به «پل باد و باران» شهرت دارند. مردم کام
معروف به «پل باد و باران» شهرت دارند. مردم کام خود را "کام" (Kam)، "گمل" (Geml)، "جمل" (Jeml) یا "گائمل" (Gaeml) می‌نامند. تاریخ. تصور می‌شود که مردم کام نوادگان امروزی مردم رائو باستان هستند که بخش بزرگی از جنوب چین را در اختیار داشتند. افسانه‌های کام عموماً بر این باورند که اجداد کام از شرق مهاجرت کرده‌اند. طبق افسانه‌های مهاجرت مردم کام جنوبی، اجدادشان از گوانگ‌ژو در گوانگ‌دونگ و واژو در گوانگشی آمده‌اند. کام‌های شمالی معتقدند که اجدادشان به دلیل هجوم ملخ‌ها از چجیانگ و فوجیان گریخته‌اند. برخی از محققان
از چجیانگ و فوجیان گریخته‌اند. برخی از محققان (عمدتاً چینی) نیز بر این باورند که کام‌ها شاخه‌ای از بای‌یوئه از قرن اول میلادی بوده‌اند. بای‌یوئه پس از فروپاشی پادشاهی یوئه در حدود قرن اول میلادی در حوضه رود یانگ‌تسه ساکن شدند که منجر به تأسیس بسیاری از سردمداری‌های کوچک شد. نخستین یادکرد صریح از مردم کام (یا دونگ) در منابع دودمان مینگ آمده است. شورش‌های بسیاری از سوی مردم کام در دوران دودمان‌های مینگ و چینگ روی داد، اما هیچ‌کدام در درازمدت موفقیت‌آمیز نبودند. چینگ‌ها سیستم‌های آبیاری گسترده‌ای را در این
چینگ‌ها سیستم‌های آبیاری گسترده‌ای را در این منطقه توسعه دادند و برداشت برنج به‌طور قابل توجهی افزایش یافت، اما این امر بیشتر به نفع زمین‌داران محلی بود. مردم کام پس از جنگ نخست تریاک در سال‌های ۱۸۴۰–۱۸۴۲ بیشتر مورد استثمار نیروهای غربی، سرمایه‌داران، زمین‌داران، رباخواران و مقامات چینگ قرار گرفتند. در نتیجه این رویدادها، بسیاری از مردم کام اندکی پس از تأسیس حزب کمونیست چین در سال ۱۹۲۱ به آن کمک کرده یا به آن پیوستند. آنها در حین عبور ارتش سرخ از گوانگشی در طول راهپیمایی طولانی، غذا و منابع را برای آنها
در طول راهپیمایی طولانی، غذا و منابع را برای آنها تأمین کردند. برخی از کام‌ها نیز با تأسیس واحدهای چریکی علیه نیروهای چیانگ کای‌شک با ارتش آزادی‌بخش خلق متحد شدند. پس از سال ۱۹۴۹، زیرساخت‌ها به سرعت در مناطق کام توسعه یافت. مدارس، جاده‌ها، کارخانه‌های کوچک و موارد دیگر ساخته شد. بسیاری از کام‌ها نیز به مقامات دولتی تبدیل شدند. اگرچه امروزه مردم کام و مردم هان عموماً روابط خوبی با هم دارند، اما تاریخ گوئیژو با تنش‌ها و درگیری‌های بی‌شماری بین چینی‌های هان و گروه‌های اقلیت غیر هان مشخص شده است. امروزه، با
و گروه‌های اقلیت غیر هان مشخص شده است. امروزه، با مهاجرت کام‌های روستایی به مناطق شهری، بسیاری از آنها در حال جذب شدن در جامعه اصلی چین هستند که منجر به ازدواج‌های بین قومی با چینی‌های هان و از بین رفتن زبان کام شده است. با این حال، تلاش‌های مختلف برای حفظ فرهنگ و زبان کام بسیار موفقیت‌آمیز بوده و بهبود شرایط زندگی در مناطق روستایی گوئیژو ممکن است روستاییان کام محلی را به ماندن به جای مهاجرت به مناطق شهری بزرگ ترغیب کند. زبان. زبان کام (نام بومی: ) یک زبان تای-کادای (به چینی: "ژوانگ-دونگ") است. "اتنولوگ"
تای-کادای (به چینی: "ژوانگ-دونگ") است. "اتنولوگ" سه گونه کام را به عنوان زبان‌های جداگانه اما نزدیک به هم متمایز می‌کند: دونگ شمالی، دونگ جنوبی و سائو میائو. زبان‌های سویی، مائونان و مولام نزدیک‌ترین زبان‌ها به کام هستند. از نظر تاریخی، زبان کام شمالی بسیار بیشتر از کام جنوبی تحت تأثیر زبان چینی قرار گرفته است. زبان کام خط سنتی خود را ندارد. مردم کام گاهی از نویسه‌های چینی برای نمایش صداهای کلمات کام استفاده می‌کنند. یک الفبای لاتین در سال ۱۹۵۸ توسعه یافت، اما به دلیل کمبود مواد چاپی و معلمان آموزش‌دیده،
اما به دلیل کمبود مواد چاپی و معلمان آموزش‌دیده، چندان مورد استفاده قرار نمی‌گیرد. فرهنگ. مردم کام به خاطر آوازخوانی کرال چندصدایی خود که در زبان کام به آن "کگال لائوکس" (Kgal Laox) می‌گویند و می‌توان آن را به معنای "کرال بزرگ کام" یا "آواز بزرگ" ترجمه کرد، در سطح بین‌المللی مشهور هستند. کرال بزرگ کام از سال ۲۰۰۹ توسط یونسکو به عنوان یکی از میراث فرهنگی ناملموس جهانی ثبت شده است. آهنگ‌های کرال کام شامل آهنگ‌های طبیعت، روایات و آهنگ‌های کودکان است. آهنگ‌های تک‌بخشی (در مقابل آهنگ‌های پولی‌فونیک یا چندبخشی)