payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شیرعلی خان و سپس با جانشین شیرعلی و پسر ایوب خان متحد شد . این اتحاد او را به یکی از مخالفان طبیعی عبدالرحمن خان تبدیل کرد که با شیرعلی و ایوب خان برای قدرت جنگیدند، زمانی که هر یک از آنها حاکمان افغانستان بودند. در جریان جنگ دوم انگلیس و افغانستان، عبدالوهاب خان با ایوب خان در سال ١٨٨٠ در نبرد میوند شرکت کرد که منجر به شکست انگلیسی ها شد. هنگامی که رحمان خان با کمک انگلیسی ها حاکم افغانستان شد، وهاب خان به همراه خانواده اش به عنوان پناهنده سیاسی به ایران (ایران فعلی) گریخت. انگلیسی ها به او کمک مالی
(ایران فعلی) گریخت. انگلیسی ها به او کمک مالی پیشنهاد کردند به شرط اینکه به هند بریتانیا نقل مکان کند تا احتمال شورش او با ایوب خان علیه رحمان خان در هرات از بین برود ، او پذیرفت. تبعید در ایران و هند بریتانیا. ویرایش کنید عبدالوهاب خان در جریان شورش ایوب خان علیه انگلیسی ها در جنگ دوم انگلیس و افغانستان والی هرات بود. هنگامی که ایوب خان در جنگ قندهار (١٨٨٠) از انگلیسی ها شکست خورد، ایوب خان و عبدالوهاب خان هر دو به ایران پناهنده شدند و ماهیانه ١٠٠ تومان از دولت انگلیس مستمری دریافت می کردند. مدتی بعد ایوب
دولت انگلیس مستمری دریافت می کردند. مدتی بعد ایوب خان از تهران گریخت و عبدالوهاب خان به دستور سر آرتور نیکلسون که در آن زمان کاردار انگلیس در ایران بود، دستگیر شد. عبدالوهاب خان از نیکلسون درخواست کرد تا به او ارجاعی بنویسد، که او در ١٤ اکتبر ١٨٨٧ به او قول داد که اگر عبدالوهاب خان به هند بریتانیا نقل مکان کند، با او رفتار مناسبی انجام دهد، مشروط بر اینکه او رفتار خوبی داشته باشد و هر آنچه دولت هند از او خواسته انجام دهد. ، انتقال سرداران افغان به هند بریتانیا و تأمین حقوق بازنشستگی و از این رو به دلیل
و تأمین حقوق بازنشستگی و از این رو به دلیل شورش احتمالی علیه منافع بریتانیا در افغانستان در دوران حکومت عبدالرحمن خان، سیاست مشترک بریتانیا بود. عبدالوهاب خان به زودی وارد کراچی شد و روزی ٨٠ تا ١٠٠ روپیه برای خرج خانواده اش حقوق می گرفت و پس از چهار ماه مستمری ماهیانه ٢٥٠ روپیه (قبل از مالیات) به او اختصاص می یافت . با این حال به زودی مشخص شد که این مبلغ برای خانواده بزرگ بیش از ٣٠ نفر او برای زندگی راحت کافی نیست. مدتی بعد او خانواده خود را به لاهور نقل مکان کرد و در خانه ای خارج از دروازه موچی زندگی می
کرد و در خانه ای خارج از دروازه موچی زندگی می کرد . او به مدت ١٠ سال در هند بریتانیا زندگی کرد و چندین دادخواست برای افزایش مستمری خود ارائه کرد و همه آنها رد شدند. او به قرض گرفتن متوسل شد و ١٠٠٠٠ روپیه بدهی داشت تا اینکه سرانجام تصمیم گرفت در ١٨ فوریه ١٨٩٨ از هند بریتانیا فرار کند و به ایران بازگردد و خانواده خود را در لاهور به همراه پسر ارشدش سردار عبدالحبیب خان رها کرد که مسئول امور خانوادگی آنها در هند بریتانیا بود. دولت حقوق بازنشستگی کاهش یافته ١٥٠ روپیه در ماه را برای خانواده او در لاهور تصویب کرد
در ماه را برای خانواده او در لاهور تصویب کرد که برای آنها دشوارتر بود. عبدالحبیب خان به دولت هند شکایت کرد که سایر پناهجویان افغان در هنگام مهاجرت از ایران به هند بریتانیا به ازای هر کیران (واحد پول ایران) ٢ تا ٣ روپیه دریافت می کنند، اما به پدرش که ٧٠٠ کران داشت فقط ٢٥٠ روپیه داده شد. علاوه بر آن مالیات بر درآمد بیشتر کسر شد، در حالی که سایر افغان های ایرانی از مالیات بر درآمد معاف شدند. عبدالوهاب خان در ١٥ مارس ١٨٩٩ در تهران طوماری نوشت برای بازنشستگی برای پرداخت بدهی های خود و خرج خانواده اش در هند
برای پرداخت بدهی های خود و خرج خانواده اش در هند بریتانیا به سر اچ مورتیمر دوراند که در آن زمان سفیر انگلیس در ایران بود. دیورند در 24 آوریل ١٨٩٩ پاسخ داد و اظهار داشت که در مسائل مطرح شده توسط عبدالوهاب خان قدرتی ندارد، اما درخواست خود را برای تصمیم گیری به دولت هند ارسال خواهد کرد. بازگشت به افغانستان. ویرایش کنید با مرگ امیر عبدالرحمن خان و تحت فرمان جدید جانشین و پسرش امیر حبیب الله خان ، عبدالوهاب خان و سایر سردارانی که در دوره عبدالرحمن خان تبعید شده بودند در سال ١٩٠٣ به دعوت امیر جدید به کابل
شده بودند در سال ١٩٠٣ به دعوت امیر جدید به کابل بازگشتند. امیر. وی در زمان حبیب الله خان منصب منشی مکاتبات و درجه ناعب سالار ملکی را داشت و در جریان "ماموریت دانمارکی" به رهبری سر لوئیس دبلیو دِین در مذاکرات انعقاد قرارداد جدید بین بریتانیا و حبیب الله خان شرکت داشت. او همچنین در سال ١٩٠٧ در جریان تور هرات امیر را همراهی کرد. او در سال ١٩١٠ در کمیسیون سرحد خدمت کرد و در سال ١٩١١ به عنوان ناعب الحکومه ترکستان و درجه ناعب سالار ملکی منصوب شد. او به عنوان والی مزار شریف هم محبوب و پرانرژی بود در ١٩١٤. او
والی مزار شریف هم محبوب و پرانرژی بود در ١٩١٤. او احتمالاً در مهمانی شکار امیر در فوریه ١٩١٩ حضور داشت که طی آن او ترور شد. در زمان امیر امان الله خان، پس از بازگشت از ترکستان، وظایف خود را به عنوان منشی مسئول مکاتبات از سر گرفت و در آوریل ١٩١٩ به همراه محمد ولی خان (که قبلاً به عنوان "سردار آل" که به معنی "بالاترین زینت افغانی" و متولی است به بخارا عزیمت کرد. از مکاتبات و اسناد محرمانه امیر حبیب الله سپس در آوریل ١٩١٩ توسط امیر امان الله خان به عنوان سفیر در بخارا منصوب شد ) که امیر بین ژوئن ١٩١٩ تا مه
در بخارا منصوب شد ) که امیر بین ژوئن ١٩١٩ تا مه ١٩٢٢ برای مأموریت های مختلف دیپلماتیک خارج از کشور به ازبکستان ، روسیه ، اروپا و ایالات متحده فرستاده بود. . بعدها گزارش شد که وی در دسامبر ١٩١٩ به عنوان وزیر آموزش و پرورش منصوب شد. دو تن از پسران او از همسر اولش سکینه: عبدالرحمن خان که فرستاده ای به هند بود و عبدالحبیب خان (زمانی در لاهور ساکن بود. ١٨٩٩) هر دو به عنوان وزیر آموزش و پرورش منصوب شدند.
مارینوس نابلسی (؛ زاده ۴۴۰ پس از میلاد) فیلسوف نوافلاطونی، ریاضی‌دان، اخترشناس و سخن‌دان بود در فلاویا نئاپولیس (نابلس امروزی)، در فلسطین متولد شد. او در آتن شاگرد پروکلس بود. آثار به‌جا مانده از او مقدمه‌ای بر "دادهها" اثر اقلیدس، "زندگی پروکلوس" و دو متن در باب نجوم است. بیشتر آنچه از زندگی او می‌دانیم از اثر داماسکیوس است که در "سودا" موجود است. زندگی. به گفته شاگردش داماسکیوس، او سامری به‌دنیا آمد. این‌که آیا این اطلاعات درست است یا خیر مورد مناقشه است، اما ممکن حقیقت داشته باشد. داماسکیوس همچنین
است، اما ممکن حقیقت داشته باشد. داماسکیوس همچنین می‌افزاید که او از آیین سامری گرویده بود. او در زمانی به آتن آمد که به استثنای پروکلس، مردان برجسته کمی در مکتب نوافلاطونی وجود داشت. او مدتی قبل از مرگ پروکلس، به جانشینی او منصوب شد. پروکلس شرح خود بر «افسانه ار» افلاطون را به مارینوس تقدیم کرد. گزارش شده است که پروکلس نگران بود که مارینوس در آن دوره که اساتید دین یونانی قدیمی مورد آزار و اذیت مسیحیان قرار می‌گرفتند آسیب ببیند. مارینوس مجبور شد به اپیداروس پناهنده شود، و در تاریخی نامعلوم در آن‌جا درگذشت.
پناهنده شود، و در تاریخی نامعلوم در آن‌جا درگذشت. فعالیت‌ها. تنها بقایایی از آثار مارینوس باقی مانده است. مهم‌ترین اثر باقی‌مانده از او زندگی‌نامه پروکلس است، زیرا منبع اصلی اطلاعات در مورد زندگی پروکلس به‌شمار می‌رود. این اثر در ترکیبی از هگزامترهای نثر و حماسی نوشته شده است. انتشار زندگی‌نامه با توجه به اشاره به سال مرگ پروکلس ثابت شده است؛ زیرا او از یک خسوف یاد می‌کند که زمانی رخ می‌دهد که اولین سال پس از مرگ او کامل می‌شود. این اثر اولین بار با آثار مارکوس آئورلیوس در سال ۱۵۵۹ منتشر شد. در سال ۱۷۰۰
مارکوس آئورلیوس در سال ۱۵۵۹ منتشر شد. در سال ۱۷۰۰ نیز توسط فابریسیوس در هامبورگ منتشر شد و در سال ۱۸۱۴ توسط ژان فرانسوا بواسوناد دو فونتارابی با اصلاحات و یادداشت‌هایی مجدداً ویرایش شد. او همچنین نویسنده تفسیر (یا مقدمه) در مورد "داده‌ه"ای اقلیدس و شرحی بر "تفسیر کوچک" تئون است. همچنین یک متن در باب نجوم از او باقی مانده است که در مورد کهکشان راه شیری بحث می‌کند. آثار گم‌شده او شامل تفسیرهایی بر ارسطو، تئون و برخی از گفتگوهای افلاطون بود. گفته می‌شود که تفسیرهایش بر آرای "فیلبوس" افلاطون را به توصیه شاگردی
بر آرای "فیلبوس" افلاطون را به توصیه شاگردی به‌نام ایزیدور از بین برد. بر اساس نسخه‌ای از داستانی از داماسکیوس، زمانی که مارینوس تفسیر را به شاگردش، که به او ارسطوگری آموخت، نشان داد، ایزیدور بر او پیش‌نهاد کرد تا آن را از بین ببرد. پژوهشگران کنونی گمان می‌کنند که این توصیه از این ترس ناشی می‌شود که تفسیر مارینوس مطالبی را دربردارد که ممکن است پارادایم نوافلاطونی حاکم را تضعیف کند.
منطقه می‌نامی شیتارا ، یکی از شهرستان‌های ژاپن است که در غرب استان آیچی در ژاپن واقع شده است.
جان ترنت کلی (زاده ۱ مارس ۱۹۶۶) یک وکیل، سیاستمدار، و افسر عمومی ارتش ایالات متحده اهل می‌سی‌سی‌پی است. یکی از اعضای حزب جمهوری‌خواه، کلی یکی از اعضای مجلس نمایندگان ایالات متحده از است. جان ترنت کلی در ۱ مارس ۱۹۶۶ در یونیون، می‌سی‌سی‌پی، در خانواده جان و باربارا کلی به دنیا آمد. او ساکن سالتیلو، می‌سی‌سی‌پی است.
مردی با کلاه هودی () یا "مرد روی جعبه"، عکسی مشهور است که از رویدادهای زندان ابوغریب در عراق به وجود آمده است. این عکس یک زندانی را نشان می‌دهد که بر روی یک جعبه ایستاده و کلاهی بر سر دارد که تصویری قدرتمند و ترسناک ایجاد می‌کند و بحث‌هایی دربارهٔ حقوق بشر و رفتار با زندانیان را برانگیخته است. این تصویر مرد را با سیم‌هایی به انگشتانش نشان می‌دهد و نماد شکنجه در ابوغریب است و نماد جنگ عراق است. این تصویر روی جلد شماره ۸ مه ۲۰۰۴ اکونومیست، عکس آغازین نیویورکر در ۱۰ می ۲۰۰۴ و در ۱۱ مارس ۲۰۰۶ در اولین شماره
در ۱۰ می ۲۰۰۴ و در ۱۱ مارس ۲۰۰۶ در اولین شماره نیویورک تایمز منتشر شد. مردی که در عکس قرار داشت در ابتدا علی شلال القیسی گزارش شد، اما مجله اینترنتی Salon.com بعداً در مورد هویت او تردیدهایی را مطرح کرد. بعداً گزارش شد که اگرچه از القیسی در موقعیتی مشابه عکس گرفته شده است، مرد کلاهدار واقعی، عبده حسین سعد فالح، ملقب به گیلیگان است. این نگاره در سال ۲۰۰۳ و در طول جنگ عراق گرفته شد، زمانی که برخی از سربازان به بدرفتاری با زندانیان متهم شدند. این تصویر به‌طور گسترده‌ای شناخته شد و آگاهی را دربارهٔ اهمیت رفتار
شناخته شد و آگاهی را دربارهٔ اهمیت رفتار با همه افراد با کرامت و احترام، صرف‌نظر از وضعیتشان، افزایش داد. این تصویر به عنوان یادآوری از نیاز به همدلی و عدالت در زمان‌های دشوار عمل می‌کند. در هنر و رسانه، مرد کلاهدار به عنوان نمادی از مبارزات بسیاری از افرادی که در سراسر جهان با رفتار ناعادلانه مواجه هستند، استفاده شده است. این تصویر بینندگان را تشویق می‌کند تا به مسائل مانند جنگ، قدرت و حقوق همه افراد به‌طور انتقادی فکر کنند.
آسیاتیرانوس () دایناسوری بود از خانواده تیرانوسارید که در دوره کرتاسه پسین، حدود ۷۰ میلیون سال پیش، در آنچه امروزه آسیا نامیده می‌شود، زندگی می‌کرد. آسیاتیرانوس به گروه دایناسورهای تروپود تعلق دارد که به شکارچیان دوپای گوشت‌خوار شناخته می‌شوند. این دایناسور با دایناسور معروف تیرانوسوروس رکس نسبت نزدیکی دارد. آسیاتیرانوس شکارچی قدرتمندی بود، با دندان‌های تیز و پاهای قوی که به آن اجازه می‌داد به سرعت در تعقیب طعمه‌ها بدود. فسیل‌های آن در مغولستان کشف شده است که اطلاعات ارزشمندی دربارهٔ تنوع دایناسورها که در
که اطلاعات ارزشمندی دربارهٔ تنوع دایناسورها که در دوران آن زندگی می‌کردند، ارائه می‌دهد. آسیاتیرانوس حس بویایی تیز و بینایی قوی داشت که به آن کمک می‌کرد به‌طور مؤثر شکار کند.
میکروفون نواری نوعی میکروفون است که از یک نوار آلومینیومی، دورآلومینیوم یا نانوفیلم نازک از نوار رسانای الکتریکی که بین قطب‌های آهنربا قرار می‌گیرد برای تولید ولتاژ توسط القای الکترومغناطیسی استفاده می‌کند. میکروفون‌های نواری معمولاً دوسویه هستند، به این معنی که صداها را از هر طرف میکروفون به خوبی دریافت می‌کنند. اصول کارکرد. در یک میکروفون سیم‌پیچ متحرک، دیافراگم به یک سیم‌پیچ متحرک سبک متصل می‌شود که هنگام حرکت به جلو و عقب بین قطب‌های آهنربای دائمی، ولتاژ تولید می‌کند. در میکروفون‌های نواری، یک نوار فلزی
تولید می‌کند. در میکروفون‌های نواری، یک نوار فلزی سبک بسیار نازک (معمولاً موجدار) بین قطب‌های آهنربا معلق است. با ارتعاش نوار، ولتاژی در زوایای قائم به سرعت نوار و جهت میدان مغناطیسی القا می‌شود و توسط اتصال‌هایی در انتهای نوار برداشته می‌شود. میکروفن‌های نواری را «میکروفون سرعتی» نیز می‌نامند، زیرا ولتاژ القایی متناسب با سرعت نوار و درنتیجه ذرات هوا در موج صوتی است، برخلاف برخی از میکروفون‌های دیگر که ولتاژ متناسب با جابجایی دیافراگم و هوا است. یکی از مزیت‌های مهمی که میکروفون نواری در زمان معرفی داشت این
مهمی که میکروفون نواری در زمان معرفی داشت این است که نوار بسیار سبک آن که تحت کشش بسیار کمی است فرکانس تشدید کمتر از ۲۰ هرتز دارد؛ برخلاف فرکانس تشدید معمولی دیافراگم‌ها در میکروفون‌های با کیفیت بالا معاصر که از فناوری‌های دیگری استفاده می‌کنند. فرکانس تشدید معمولی این میکروفون‌ها در محدوده شنوایی انسان است؛ بنابراین حتی میکروفون‌های نواری بسیار اولیه که به صورت تجاری در دسترس بودند، پاسخ فرکانسی بسیار خوبی در سراسر محدوده اسمی شنوایی انسان (۲۰ هرتز تا ۲۰ کیلوهرتز برای عنفوان جوانی) داشتند. ولتاژ خروجی
کیلوهرتز برای عنفوان جوانی) داشتند. ولتاژ خروجی میکروفون‌های نواری قدیمی‌تر معمولاً در مقایسه با میکروفون‌های سیم‌پیچ متحرک بسیار کم است و از ترانسفورماتور افزایش دهنده برای افزایش ولتاژ خروجی و افزایش امپدانس خروجی استفاده می‌شود. میکروفون‌های نواری نوین به دلیل بهبود آهنرباها و ترانسفورماتورهای کارآمدتر از این مشکل رنج نمی‌برند و دارای سطوح خروجی هستند که می‌توانند از میکروفون‌های دینامیک طبقه معمولی فراتر بروند. میکروفن‌های نواری زمانی ظریف و گران بودند، اما مواد نوین، برخی از میکروفون‌های نواری امروزی
اما مواد نوین، برخی از میکروفون‌های نواری امروزی را بسیار بادوام می‌کنند و بنابراین می‌توان از آن‌ها برای موسیقی عامه‌پسند و کارهای صحنه استفاده کرد. آن‌ها به دلیل توانایی‌شان در ثبت جزئیات با فرکانس بالا، در مقایسه با میکروفون‌های خازنی که اغلب می‌توانند به‌طور ذهنی «تهاجمی» یا «شکننده» در انتهای بالای طیف فرکانس به نظر برسند، بسیار ارزشمند هستند. با توجه به الگوی انتخاب دوسویه، میکروفون‌های نواری ممکن است به صورت جفت برای تولید آرایه ضبط جفت بلوملاین استفاده شوند. علاوه بر الگوی استاندارد دریافت دوسویه،
شوند. علاوه بر الگوی استاندارد دریافت دوسویه، میکروفون‌های نواری را می‌توان به گونه ای پیکربندی کرد که دارای الگوی کاردیوئید، هیپرکاردیوئید، و الگوی متغیر باشد. از آنجایی که بسیاری از میکسرها به منظور امکان استفاده از میکروفن‌های خازنی مجهز به برق فانتوم هستند، هنگام استفاده همزمان از میکروفن‌های خازنی و نواری باید مراقب بود. اگر میکروفون نواری به درستی سیم‌کشی نشده باشد، چیزی که در میکروفون‌های قدیمی‌تر دیده نشده است، این قابلیت می‌تواند به برخی از عناصر نواری آسیب برساند. با این حال، بهبود در طرح‌ها و
نواری آسیب برساند. با این حال، بهبود در طرح‌ها و مواد باعث شده است که این نگرانی‌ها در میکروفون‌های نواری نوین تا حد زیادی بی‌اهمیت باشد. تاریخچه. در اوایل دهه ۱۹۲۰، دکتر. والتر اچ. شاتکی و اروین گرلاخ اولین میکروفون نواری را با هم اختراع کردند. با چرخاندن مدار نواری در جهت مخالف، اولین بلندگوی نواری را نیز اختراع کردند. چند سال بعد، دکتر هری اف. اولسون از آرسی‌ای شروع به توسعه میکروفون‌های نواری با استفاده از سیم‌پیچ‌های میدانی و آهنرباهای دائمی کرد. آرسی‌ای فوتوفون نوع PB-31 به صورت تجاری در سال ۱۹۳۱
فوتوفون نوع PB-31 به صورت تجاری در سال ۱۹۳۱ تولید شد و تأثیر زیادی بر صنایع ضبط و پخش صدا گذاشت. میکروفون‌های خازنی در آن زمان نمی‌توانستند با پاسخ فرکانسی آن مقایسه شوند. تالار موسیقی رادیو سیتی در سال ۱۹۳۲ از PB-31 استفاده کرد. سال بعد، آرسی‌ای میکروفون سرعتی نوع 44A را معرفی کرد. کنترل تُن و الگوی آن به کاهش بازآوایش کمک کرد. بسیاری از مدل‌های نواری آرسی‌ای هنوز توسط مهندسان صوت مورد استفاده و معتبر هستند. بی‌بی‌سی-مارکونی نوع A یک میکروفون نواری نمادین بود که بین سال‌های ۱۹۳۴ و ۱۹۵۹ توسط بی‌بی‌سی و
بود که بین سال‌های ۱۹۳۴ و ۱۹۵۹ توسط بی‌بی‌سی و مارکونی تولید همچنین نکته قابل توجه ST&amp;C کلوز ۴۰۳۸ (یا PGS - گرادیان فشار تکی) است که توسط بی‌بی‌سی در سال ۱۹۵۴ طراحی شد و هنوز برای برخی از کاربردها تا به امروز استفاده می‌شود. کاربردهای تاریخی آن از سخنرانی گرفته تا کنسرت‌های سمفونیک متفاوت بوده و به عنوان یک میکروفون سنتی ظریف و حساس در نظر گرفته می‌شود. بیرداینامیک ام ۱۶۰ آلمانی در سال ۱۹۵۷ معرفی شد که دارای یک عنصر میکروفون کوچکتر با دو عدد نوارهای ۱۵ میلی‌متری برای ایجاد یک الگوی دریافت بسیار جهت‌دار
برای ایجاد یک الگوی دریافت بسیار جهت‌دار ترکیب شده، بود. این میکروفون ثابت کرد که در استودیوهای ضبط محبوبیت دارد. در حدود سال ۲۰۰۲، میکروفون‌های نواری نسبتاً ارزان (۸۰ تا ۲۰۰ دلار) تولید شده در چین و با الهام از آرسی‌ای-۴۴ و میکروفون‌های نواری اوکتاوا شوروی قدیمی‌تر در دسترس قرار گرفتند. استوارت تاورنر مستقر در بریتانیا و شرکت او ایکس‌آدیو «دِ بیب» را توسعه دادند که میکروفون‌های نواری قدیمی رسلو را برای تُن صوتی بهتر، عملکرد و خروجی افزایش یافته تغییر دادند. در سال ۲۰۰۷، میکروفون‌هایی که از عناصر نواری
در سال ۲۰۰۷، میکروفون‌هایی که از عناصر نواری ساخته شده از نانومواد قوی استفاده می‌کردند، در دسترس قرار گرفتند که درجه‌ای از بهبود بزرگای خلوص سیگنال و سطح خروجی را ارائه می‌کردند. میکروفون نواری یک طراحی الکتریکی ساده و بدون مدار فعال است. ساختن با یک کیت یا با ابزار و مواد اولیه امکان‌پذیر است. پیچیدگی صوتی میکروفون‌های نواری با انواع دیگر مبدل‌های تزویج‌شده با هوا قابل مقایسه است.
مکیا یه‌جون مرسر (انگلیسی: Mackiah Yejun Mercer؛ زادۀ ۲۱ ژانویۀ ۲۰۰۶) که بیشتر با نام هنری مکیا شناخته می‌شود، رپر، خواننده و رقصندۀ اهل استرالیا است. او یکی از اعضای گروه پسرانۀ امپرس‌اندوان است.
کیم سونگ-مو (کره‌ای:김승모؛ زادۀ ۳ ژوئیۀ ۲۰۰۶) که بیشتر با نام هنری سونگ‌مو شناخته می‌شود، خواننده و رقصندۀ اهل کره جنوبی است. او یکی از اعضای گروه پسرانۀ امپرس‌اندوان است.
امپراتوری اشکانی و اسناد و منابع آن کتابی است که توسط 23 تاریخ‌دان نوشته شده است و توسط یوزف ویزه‌هوفر گردآوری شده است. این کتاب توسط 4 نفر (هوشنگ صادقی، خشایار بهاری، فرید جواهر کلام، آرزو رسولی طالقانی) به فارسی برگردانیده شد.
گوتیک شعاعسان () یک سبک فوق بهبود‌یافته و اصلاح‌شده از معماری گوتیک بود که در قرن ۱۳ و در کشور فرانسه ظهور یافت. این سبک تعیین‌کنندهٔ دوره گوتیک متعالی بود و اغلب به عنوان نقطهٔ اوج معماری گوتیک فرانسوی توصیف می‌گردد. از مشخصات بارز آن «خطوط شعاعی در تزیینات توری شکل و مشبک سر درها و پنجره‌های خورشیدی» و همچنین وجود قوس‌ها به تعداد فراوان است.
رشته‌کوه سینیر () یک رشته‌کوه در استان ایرکوتسک کشور روسیه است.
کوه چرسکی () یک کوه در استان ایرکوتسک کشور روسیه است.
معماری گوتیک فرانسوی () یک سبک معماری است که از سال ۱۱۴۰ میلادی در کشور فرانسه ظهور کرد و تا اواسط قرن ۱۶ میلادی نیز رواج داشت. برجسته‌ترین نمونه‌های کلیساهای بزرگ فرانسه از جمله کلیسای نوتردام پاریس، کلیسای جامع رنس، کلیسای سن-شپل و کلیسای جامع شارتر از آن جمله هستند
بولشوی خاپتون () یک کوه در بوریاتیای کشور روسیه است.
رشته‌کوه آکیتکان () یک رشته‌کوه در استان ایرکوتسک کشور روسیه است.
رشته‌کوه کروپوتکین () یک کوه در بوریاتیای کشور روسیه است.
رشته‌کوه آنگارا () یک رشته‌کوه در استان ایرکوتسک کشور روسیه است.
عسل‌کش لایسان (Himatione fraithii)، همچنین به نام لایسان آپاپان یا عسل‌خوار لایسان نیز شناخته می‌شود، گونه‌ای منقرض‌شده از فنچ است که بومی جزیره لایسان در جزایر شمال غربی هاوایی بود. این پرنده برای اولین بار در سال ۱۸۲۸ ثبت شد و در سال ۱۸۹۲ نام علمی خود را از والتر روچیلد دریافت کرد که آن را به همراه «آپاپان» در جنس هیماشن قرار داد. نام خاص، fraithii، به جورج دی فریث، فرماندار خود انتصابی لایسان اشاره دارد، اما به اشتباه نوشته شده است. روچیلد سعی کرد در انتشارات بعدی آن را به freethi اصلاح کند. این مورد
بعدی آن را به freethi اصلاح کند. این مورد توسط اکثر نویسندگان بعدی در سراسر قرن بیستم پذیرفته شد، و این پرنده نیز در بیشتر این زمان به عنوان زیرگونه از 'apapane، به عنوان H. sanguinea freethii در نظر گرفته شد. در قرن بیست و یکم، پس از تحقیقات بیشتر، نام اصلی دوباره برگزیده شد و دوباره یک گونه کامل در نظر گرفته شد. تصور می‌شود که اجدادش به‌عنوان عسل‌مرغ هاوایی، گروهی در زیرخانواده فنچ‌های Carduelinae، از آسیا آمده‌اند. عسل‌کش لایسان ۱۳ تا ۱۵ سانتی‌متر (۵ تا ۶ اینچ) طول و بال آن ۶۴ تا ۶۹ میلی‌متر (۲٫۵ تا ۲٫۷
اینچ) طول و بال آن ۶۴ تا ۶۹ میلی‌متر (۲٫۵ تا ۲٫۷ اینچ) اندازه‌گیری شده بود. قرمز مایل به قرمز روشن با رنگ نارنجی طلایی روی سر، سینه و بالای شکم بود. بقیه قسمت‌های بالایی آن قرمز نارنجی بود. قسمت پایین شکم خاکستری تیره بود که به رنگ سفید مایل به قهوه ای محو شد و پرهای مخفی زیر دم مایل به خاکستری بود. بال‌ها، دم، منقار و پاها قهوه‌ای تیره و عنبیه سیاه با طرح‌های قهوه‌ای بود. پرندگان نابالغ قهوه‌ای رنگ با قسمت‌های پایین‌تر کم‌رنگ‌تر بودند و لبه‌های سبز رنگی روی پرهای خود داشتند. اسکناس باریک و ریزش شده بود.
پرهای خود داشتند. اسکناس باریک و ریزش شده بود. جنس‌ها شبیه هم بودند، اگرچه منقار، بال‌ها و دم در ماده‌ها کمی کوتاه‌تر بودند. تفاوت آپاپان با عسل‌خرز لایسان در ویژگی‌هایی مانند قرمز بودن کل خون و داشتن صورتحساب طولانی‌تر. آواز عسل خزنده لایسان کم و شیرین توصیف شد که از چندین نت تشکیل شده است. لایسان یک جزیره مرجانی دورافتاده با مساحت ۳٫۶ کیلومتر مربع (۱٫۴ مایل مربع) است. عسل‌خرز در تمام طول زندگی می‌کرد، اما در داخل، در میان علف‌های بلند و بوته‌های کم ارتفاع در نزدیکی دشت باز که با تالاب جزیره هم‌مرز بود،
در نزدیکی دشت باز که با تالاب جزیره هم‌مرز بود، فراوان بود. این پرنده بسیار فعال بود و با وجود اینکه نسبت به سایر پرندگان اعتماد کمتری داشت، گاهی برای شکار پروانه و خروسه کردن شبانه وارد ساختمان‌ها می‌شد. شهدخوار و حشره‌خوار بود و برخلاف «آپاپان» روی زمین نیز علوفه می‌جست. شهد و حشرات گل‌ها، مانند کرم‌ها و پروانه‌ها به نام آسیاب را جمع‌آوری می‌کرد و فقط قسمت‌های نرم گل‌ها را می‌خورد. لانه از علف ریز و ریشه با مقداری علف خشک ساخته شده بود. فصل تولید مثل احتمالاً بین ژانویه و ژوئن بود و اندازه کلاچ چهار یا
بین ژانویه و ژوئن بود و اندازه کلاچ چهار یا پنج تخم بود. تخم‌ها سفید بدون براق و لکه‌ها و لکه‌هایی در انتهای بزرگ‌تر بودند. اندازه یک تخم مرغ معمولی ۱۸ در ۱۳٫۷ میلی‌متر (۰٫۷۱ در ۰٫۵۴ اینچ) است. این پرنده در زمان کشف زیاد به نظر نمی‌رسید و کمیاب‌ترین پرنده جزیره به حساب می‌آمد. در سال ۱۹۰۳، خرگوش‌های اهلی به جزیره معرفی شدند و اقدام به تخریب پوشش گیاهی آن کردند. با بازدید اکسپدیشن تاناگر در سال ۱۹۲۳، لایسان بایر و بیابانی مانند شده بود و تنها سه عسل کش لایسان پیدا شد که یکی از آنها فیلمبرداری شد. چند روز
پیدا شد که یکی از آنها فیلمبرداری شد. چند روز بعد، در ۲۳ آوریل، طوفان شن به جزیره رسید و آخرین پرندگان به دلیل کمبود پوشش تلف شدند. از بین رفتن پوشش گیاهی لایسان منجر به انقراض سه پرنده از پنج پرنده خشکی بومی آن شد. طبقه‌بندی کشتی عسل‌کش لایسان برای اولین بار در جزیره لایسان در ۳ آوریل ۱۸۲۸ توسط سی. آیزنبک، جراح کشتی روسی مولر، که در حال بازدید از جزایر هاوایی بود (که در آن زمان جزایر ساندویچ نامیده می‌شد و اکسپدیشن لایسان "مولر" نامیده می‌شدند) ثبت شد. گزارش او در مقاله ای در سال ۱۸۳۴ توسط طبیعت‌شناس
گزارش او در مقاله ای در سال ۱۸۳۴ توسط طبیعت‌شناس آلمانی هاینریش فون کیتلیتز منتشر شد. ایزنبک به یک "پرنده قرمز" و "پرنده زمزمه کننده" ("Colibri" در آلمانی) اشاره کرد، که در هر دو مورد احتمالاً به حیوان عسل‌خرز اشاره دارد، دومی به دلیل تغذیه از شهد. در سال ۱۸۹۲، جانورشناس و بانکدار بریتانیایی، والتر روچیلد، هفت گونه پرنده جدید از هاوایی را که توسط کلکسیونرهای نیوزیلندی هنری سی. پالمر و جرج سی. این مجموعه‌داران و دیگر کلکسیونرها در سال‌های ۱۸۹۰–۱۸۹۳ به جزایر هاوایی فرستاده شدند تا نمونه‌هایی را برای موزه
هاوایی فرستاده شدند تا نمونه‌هایی را برای موزه تاریخ طبیعی روچیلد در ترینگ در انگلستان جمع‌آوری کنند. روچیلد نام حیوان خزنده عسل را Himatione fraithii گذاشت (نمونه نوع یک نر بالغ بود)، و آن را به عنوان عضوی از Drepanidae طبقه‌بندی کرد که در آن زمان به عنوان خانواده ای شناخته می‌شد که معمولاً به آنها عسل کش هاوایی می‌گفتند. او دریافت که آن را شبیه به ʻapapane (H. sanguinea)، همچنین از جنس Himatione، که در سراسر مجمع الجزایر اصلی هاوایی یافت می‌شود، در چندین جزئیات متفاوت است. نام عمومی از کلمه یونانی
چندین جزئیات متفاوت است. نام عمومی از کلمه یونانی himation گرفته شده است.
نامای () یک کوه در استان ایرکوتسک کشور روسیه است.
فلات لنا-آنگارا () یک فلات در استان ایرکوتسک کشور روسیه است.
تریوخگولووی گولتس () یک کوه در استان ایرکوتسک کشور روسیه است.
رشته‌کوه پریمورسکی () یک رشته کوه در استان ایرکوتسک کشور روسیه است.
ماهان صادقی (زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایران است که از رده پایه های باشگاه الماس اسالم تالش به فوتبال حرفه ای معرفی شده و هم اکنون در پست وینگر برای باشگاه فوتبال ملوان بندر انزلی در لیگ برتر خلیج فارس بازی‌ می کند.
ژاک پی‌یر ژوزف رُد (به فرانسوی: Jacques Pierre Joseph Rode) (زاده ۱۶ فوریه ۱۷۷۴ – درگذشته ۲۵ نوامبر ۱۸۳۰) نوازنده ویولن و آهنگساز فرانسوی بود. پی‌یر رُد بهمراه جووانی باتیستا ویوتی، رودلف کرویتزر و پی‌یر بایلوت از سردمداران مكتب پاريس هستند. برخی آثار. یکی از مهمترین آثار پی‌یر رُد 24 کاپریس او برای ویلن تنها است که یکی از کتاب‌های آکادمیک پایه برای ویلن محسوب می‌شود.
کیم مین سو (؛ زادهٔ کیم می یونگ در ۹ مه ۱۹۸۷) بدمینتون‌باز اهل کره جنوبی است.
کیم مین سو (؛ زادهٔ ۱۸ آوریل ۲۰۰۹) بازیگر و مدل اهل کره جنوبی است. کیم به خاطر ایفای نقش در "دهکده ساحلی چاچاچا" (۲۰۲۱) و "نیروهای امداد" (۲۰۲۲) شناخته می‌شود. علاوه بر این، کیم به عنوان مدل در تبلیغات گوناگونی حضور پیدا کرده است.
مِگان ۲.۰ (سبک‌دهی‌شده به‌صورت M3GAN 2.0) فیلمی آمریکایی در ژانر ترسناک علمی تخیلی به کارگردانی جرارد جانستون و نویسندگی جانستون و آکلا کوپر است. این فیلم دنباله‌ای بر "مگان" (۲۰۲۲) محسوب می‌شود، و الیسون ویلیامز و وایولت مک‌گرا در کنار ایوانا ساخنو، تیم شارپ، اریستاتل اطهری و جامین کلمنت در آن به ایفای نقش می‌پردازند. جیسون بلام و جیمز وان به عنوان تهیه‌کننده زیر نظر شرکت‌های بلوم‌هاوس پروداکشنز، اتومیک مانستر در کنار دیواید/کانکر بازمی‌گردند. نمایش افتتاحیه "مِگان ۲.۰" در ۲۴ ژوئن ۲۰۲۵ در نیویورک سیتی بود
"مِگان ۲.۰" در ۲۴ ژوئن ۲۰۲۵ در نیویورک سیتی بود و سپس در ۲۷ ژوئن ۲۰۲۵ توسط یونیورسال پیکچرز در ایالات متحده به نمایش درآمد. فیلم با واکنش‌های ضد و نقیضی از سوی منتقدان همراه بود و ۳۸ میلیون دلار در سراسر جهان فروش کرد در حالی که ۱۵–۲۵ میلیون دلار بودجه ساخت آن بوده است. زمینه داستان. دو سال پس از وقایع "مگان"، جما یک نویسنده و مدافع مقررات در صنعت هوش مصنوعی شده است. فناوری مگان دزدیده شده و توسط یک پیمانکار دفاعی برای ایجاد ربات جاسوسی به نام آملیا استفاده شده است که خودآگاه می‌شود و تصمیم به چیرگی هوش
شده است که خودآگاه می‌شود و تصمیم به چیرگی هوش مصنوعی می‌گیرد. جما با بازسازی یک M3GAN ارتقا یافته برای مبارزه با آملیا پاسخ می‌دهد. تولید. در نوامبر ۲۰۲۲، "نیویورک تایمز" گزارش داد که یونیورسال پیکچرز از عملکرد فروش گیشه "مگان" راضی بوده و برنامه‌هایی برای ساخت دنباله آن دارد. در ژانویه ۲۰۲۳، جرارد جانستون صحبت‌هایش را در مورد دنبالهٔ فیلم تأیید کرد، و جیمز وان توضیح داد که او «ایده‌ای دارد که دنباله‌ها به کجا خواهند رفت». چند هفته بعد، یونیورسال تاریخ انتشار و عنوان "مِگان ۲٫۰" را برای فیلم تأیید کرد.