payamvha/North_RAG huggingface dataset:
روابط اسرائیل و صربستان ، روابط دیپلماتیک بین اسرائیل و صربستان در روز ۳۱ ژانویه ۱۹۹۲ برقرار شد، زمانی که صربستان بخشی از جمهوری فدرال یوگسلاوی (صربستان و مونته‌نگرو) بود. اسرائیل در بلگراد و صربستان در تل آویو دارای سفارت هستند. یوگسلاوی دومین کشور اروپایی بود که در سال ۱۹۴۸ اسرائیل را به رسمیت شناخت. دو کشور دارای روابط اقتصادی و فرهنگی هستند که با مساعدت جامعه قابل توجهی از یهودیان یوگسلاوی سابق در اسرائیل همراه بود. صربستان موافقت کرد که سفارت خود را در ۴ سپتامبر ۲۰۲۰ به اورشلیم منتقل کند اما پس از
در ۴ سپتامبر ۲۰۲۰ به اورشلیم منتقل کند اما پس از اینکه کوزوو از سوی اسرائیل به عنوان یک کشور مستقل شناخته شد و صربستان با این موضوع مخالف بود، تصمیم خود مبنی بر انتقال سفارت به اورشلیم را لغو کرد. روابط اقتصادی. روابط اقتصادی بین اسرائیل و صربستان از سال ۲۰۰۹ به سرعت در حال گسترش بوده است که بخشی از آن به دلیل لغو محدودیت‌های روادید بین دو کشور در ماه سپتامبر همان سال است. در روز ۱ فوریه ۲۰۱۲، رئیس‌جمهور صربستان ، بوریس تادیچ، طی مراسمی به مناسبت گذشت ۲۰ سال از تجدید روابط دیپلماتیک، اشاره کرد که شرکت‌های
از تجدید روابط دیپلماتیک، اشاره کرد که شرکت‌های اسرائیلی بیش از یک میلیارد یورو در زیرساخت‌های صربستان سرمایه‌گذاری کرده‌اند. در ماه اکتبر ۲۰۰۹، ایویتسا داچیچ، وزیر کشور صربستان از اسرائیل بازدید کرد و طی آن توافقنامه‌ای بین دو دولت مبتنی بر همکاری در زمینه مبارزه با جرم و جنایت، تجارت غیرقانونی و سوء استفاده از مواد مخدر و روانگردان، تروریسم و سایر اقدامات جنایی با اهمیت امضا شد.
تلگراف زمین‌برگشتی سامانه‌ای است که به موجب آن مسیر برگشت جریان الکتریکی مدار تلگراف از طریق اتصال به زمین از طریق الکترود زمین فراهم می‌شود. استفاده از زمین‌برگشتی باعث صرفه‌جویی زیادی در هزینه‌های نصب می‌شود، زیرا مقدار سیم مورد نیاز را به نصف کاهش می‌دهد، با صرفه‌جویی مربوطه در کار مورد نیاز برای سیم‌کشی آن. مزایای انجام این کار بلافاصله توسط پیشگامان تلگراف مورد توجه قرار نگرفت، اما پس از اینکه اولین تلگراف زمین‌برگشتی توسط کارل آگوست فون اشتاینهایل در سال ۱۸۳۸ به بهره‌برداری رسید، به سرعت به یک امر
سال ۱۸۳۸ به بهره‌برداری رسید، به سرعت به یک امر عادی تبدیل شد. تلگراف زمین‌برگشتی در اواخر قرن نوزدهم به دلیل معرفی ترامواهای برقی با مشکلاتی مواجه شد. این اختلالات جدی در عملیات زمین‌برگشتی و برخی مدارها به سامانه برگشتی قدیمی با رسانای فلزی بازگردانده شدند. در همان زمان، ظهور تلفن، که حتی نسبت به تداخل در سامانه‌های زمین‌برگشتی تحمل بیشتری نداشت، شروع به جابجایی تلگراف الکتریکی به‌طور کلی کرد و فنّ زمین‌برگشتی در مخابرات را به پایان رساند. توضیحات. یک خط تلگراف بین دو دفتر تلگراف، مانند تمام مدارهای
خط تلگراف بین دو دفتر تلگراف، مانند تمام مدارهای الکتریکی، برای تشکیل یک مدار کامل به دو رسانا نیاز دارد. این معمولاً به معنای دو سیم فلزی متمایز در مدار است، اما در مدار زمین‌برگشتی یکی از آنها با اتصالات به زمین (همچنین ارت نامیده می‌شود) جایگزین می‌شود تا مدار کامل شود. اتصال به زمین با استفاده از صفحات فلزی با سطح وسیعی که عمیقاً در زمین مدفون شده‌اند، انجام می‌شود. این صفحات می‌توانند از مس یا آهن گالوانیزه ساخته شوند. روش‌های دیگر عبارتند از اتصال به لوله‌های فلزی گاز یا آب در جایی که این لوله‌ها در
لوله‌های فلزی گاز یا آب در جایی که این لوله‌ها در دسترس هستند، یا قرار دادن یک سیم بکسل بلند روی زمین مرطوب. روش دوم چندان قابل اعتماد نیست، اما تا سال ۱۸۶۸ در هند رایج بود. خاک در مقایسه با سیم‌های مسی مقاومت‌ویژه بیشتری دارد، اما زمین آنقدر بزرگ بدنه است که به‌طور مؤثر رساناای با سطح مقطع بسیار زیاد و رسانایی بالا تشکیل می‌دهد. فقط لازم است اطمینان حاصل شود که در دو ایستگاه تماس خوبی با زمین وجود دارد. برای انجام این کار، صفحات زمین باید به قدری عمیق دفن شوند که همیشه با خاک مرطوب در تماس باشند. در مناطق
که همیشه با خاک مرطوب در تماس باشند. در مناطق خشک این می‌تواند مشکل ساز باشد. گاهی به کاربرها دستور داده می‌شد که برای حفظ اتصال، آب را روی صفحات زمین بریزند. صفحات نیز باید به اندازه کافی بزرگ باشند تا جریان کافی را عبور دهند. برای اینکه مدار زمین رسانایی به اندازه رساناای که جایگزین می‌کند داشته باشد، به همان نسبت که مقاومت‌ویژه زمین از مقاومت‌ویژه مس یا هر فلز دیگری که برای سیم استفاده می‌شود، بیشتر می‌شود، سطح صفحه بزرگتر از سطح‌مقطع رسانا ساخته می‌شود. دلیل استفاده. مزیت سامانه زمین‌برگشتی این است که
دلیل استفاده. مزیت سامانه زمین‌برگشتی این است که مقدار سیم فلزی را که در غیر این صورت مورد نیاز بود را کاهش می‌دهد، که باعث صرفه‌جویی قابل توجهی در خطوط طولانی تلگراف می‌شود که ممکن است صدها یا حتی هزاران مایل دِرازا داشته باشد. این مزیت در سامانه‌های تلگراف اولیه که اغلب به چند سیم سیگنال نیاز داشتند چندان آشکار نبود. همه مدارها در چنین سامانهٔ می‌توانند از یک رسانای برگشتی واحد (خطوط نامتعادل) استفاده کنند، بنابراین صرفه‌جویی در هزینه حداقل می‌شد. نمونه‌هایی از سامانه‌های چند سیمی شامل سامانه آزمایشی
از سامانه‌های چند سیمی شامل سامانه آزمایشی پاول شیلینگ در سال ۱۸۳۲ بود که دارای شش سیم سیگنال بود تا الفبای سیریلیک را بتوان کد دودویی کند، و تلگراف پنج‌سوزنی کوک و وتستون در سال ۱۸۳۷. دومی به هیچ وجه به رسانای برگشتی نیاز نداشت زیرا پنج سیم سیگنال همیشه به صورت جفت با جریان‌هایی با قطبیت مخالف استفاده می‌شد تا زمانی که موقعیت کد برای اعداد اضافه شود. هزینه سامانه‌های چند سیمی به سرعت منجر به تبدیل شدن سامانه‌های تک‌سیم‌سیگنال برای تلگراف طولانی شد. در حدود زمانی که زمین‌برگشتی معرفی شد، دو سامانه پرکاربرد
زمانی که زمین‌برگشتی معرفی شد، دو سامانه پرکاربرد سامانه مورس ساموئل مورس (از سال 1844) و تلگراف تک‌سوزنی کوک و وتستون (از سال ۱۸۴۳) بودند. چند سامانه دوسیم‌سیگنال باقی ماندند. سامانه دو سوزنی کوک و وتسون مورد استفاده در راه‌آهن بریتانیا، و تلگراف Foy-Breguet مورد استفاده در فرانسه. با کاهش تعداد سیم‌های سیگنال، هزینه سیم برگشت بسیار مهم‌تر بود و منجر به تبدیل‌شدنِ زمین‌برگشتی به استاندارد شد. تلگراف سومرینگ به‌جای تلگراف الکترومغناطیسی یک الکتروشیمیایی بود و خارج از ترتیب زمانی قرار گرفته است. در اینجا
و خارج از ترتیب زمانی قرار گرفته است. در اینجا برای مقایسه نشان داده شده است زیرا مستقیماً از تلگراف الکترومغناطیسی شیلینگ الهام گرفته است، اما شیلینگ از تعداد بسیار کمتری سیم استفاده می‌کند. تاریخچه. آزمایش‌های اولیه. اولین استفاده از زمین‌برگشتی برای تکمیل مدار الکتریکی توسط ویلیام واتسون در سال ۱۷۴۷ به استثنای آزمایش‌ها، با استفاده از مسیر برگشت با آب انجام شد. واتسون، در نمایش‌عملی در شوترز هیل لندن، جریان الکتریکی را از ۲۸۰۰ فوت سیم آهنی، عایق‌شده با چوب پخته، با مسیر زمین‌برگشتی، فرستاد. در اواخر
چوب پخته، با مسیر زمین‌برگشتی، فرستاد. در اواخر همان سال، او این فاصله را به دو مایل افزایش داد. یکی از اولین نمایش‌های‌عملی مسیر برگشت آبی توسط جان هنری وینکلر، استادی در لایپزیگ بود که در آزمایشی در ۲۸ ژوئیه ۱۷۴۶ از رودخانه پیلایسه به این روش استفاده کرد اولین آزمایش‌‌گری که مدار زمین‌برگشتی را با باتری کم ولتاژ به جای ماشین اصطکاکی ولتاژ بالا آزمایش کرد، بسِ آف همن در سال ۱۸۰۳ بود. این آزمایش‌های اولیه با هدف تولید تلگراف نبودند، بلکه برای تعیین سرعت الکتریسیته طراحی شده بودند. در این رویداد، ثابت شد که
طراحی شده بودند. در این رویداد، ثابت شد که انتقال سیگنال‌های الکتریکی سریع‌تر از آن چیزی است که آزمایش‌کنندگان می‌توانستند اندازه‌گیری کنند - غیرقابل‌تشخیص از آنی. به نظر می‌رسد که نتیجه واتسون توسط آزمایشگران اولیه تلگراف که از یک رسانای برگشتی برای تکمیل مدار استفاده می‌کردند ناشناخته یا فراموش شده است. یکی از استثناهای اولیه تلگراف بود که توسط هریسون گری دیار در سال ۱۸۲۶ با استفاده از ماشین‌های اصطکاک اختراع شد. دیار این تلگراف را در یک مسیر مسابقه در لانگ آیلند نیویورک در سال ۱۸۲۸ با استفاده از مدار
لانگ آیلند نیویورک در سال ۱۸۲۸ با استفاده از مدار زمین‌برگشتی نشان داد. این نمایش‌عملی تلاشی برای جلب حمایت برای ساخت خط نیویورک به فیلادلفیا بود، اما پروژه ناموفق بود (و بعید است که در مسافت طولانی کار کرده باشد)، دیار به سرعت فراموش شد و زمین‌برگشتی باید دوباره اختراع می‌شد. اولین تلگراف زمین‌برگشتی. اولین تلگراف با زمین‌برگشتی به کارل آگوست فون اشتاینهایل در سال ۱۸۳۸ راه اندازی شد. کشف اشتاینهایل مستقل از کارهای قبلی بود و اغلب به‌طور نادرست از او به عنوان مخترع اصلی یاد می‌شود. اشتاینهایل در حال کار بر
مخترع اصلی یاد می‌شود. اشتاینهایل در حال کار بر روی تهیه تلگراف در امتداد خط راه‌آهن نورنبرگ-فورث، در فاصله پنج مایلی بود. اشتاینهایل برای اولین بار به پیشنهاد کارل فردریش گاوس سعی کرد از دو ریل مسیر به عنوان رساناهای (سیم‌های) تلگراف استفاده کند. این شکست خورد زیرا ریل‌ها به خوبی از زمین عایق نبودند و در نتیجه یک مسیر رسانایی بین آنها وجود داشت. با این حال، این شکست اولیه باعث شد اشتاینهایل متوجه شود که زمین می‌تواند به عنوان یک رسانا استفاده شود و سپس تنها با یک سیم و یک زمین‌برگشتی موفق شد. اشتاینهایل
با یک سیم و یک زمین‌برگشتی موفق شد. اشتاینهایل متوجه شد که «تحریک گالوانیکی» در زمین به مسیر مستقیم بین دو سر سیم تلگراف محدود نمی‌شود، بلکه به‌طور نامحدود به سمت بیرون گسترش می‌یابد. او حدس زد که این ممکن است به این معنی باشد که اصلاً تلگراف بدون سیم امکان‌پذیر است. شاید او اولین کسی بود که تلگراف بی‌سیم را به عنوان یک امکان واقعی در نظر گرفت. او موفق شد سیگنالی را با القای الکترومغناطیسی در فاصله ۵۰ فوتی ارسال کند، اما این فاصله کاربرد عملی نداشت. استفاده از مدارهای زمین‌برگشتی به سرعت تبدیل به یک هنجار
از مدارهای زمین‌برگشتی به سرعت تبدیل به یک هنجار شد، با امتناع اشتاینهایل از حق ثبت اختراع به این ایده کمک کرد - او می‌خواست آن را به صورت رایگان به عنوان یک سرویس عمومی از سوی خود در دسترس قرار دهد. با این حال، ساموئل مورس هنگامی که اولین خط تلگراف را در ایالات متحده در سال ۱۸۴۴ با استفاده از دو سیم مسی نصب کرد، بلافاصله از کشف اشتاینهایل آگاه نبود. زمین‌برگشتی چنان فراگیر شد که به نظر می‌رسد برخی از مهندسان تلگراف متوجه نشده بودند که تلگراف‌های اولیه همگی از سیم‌های برگشتی استفاده می‌کردند. در سال ۱۸۵۶،
از سیم‌های برگشتی استفاده می‌کردند. در سال ۱۸۵۶، چند دهه پس از معرفی زمین‌برگشتی، ساموئل استاتهام از شرکت گوتا پرکا و ویلدمن وایت‌هاوس تلاش کردند یک سیم برگشت را ثبت اختراع کنند و تا حد حفاظت موقت پیش رفتند. مشکلات با برق قدرت. معرفی نیروی برق، به ویژه خطوط تراموا الکتریکی در دهه ۱۸۸۰، خطوط تلگراف زمین‌برگشتی را به‌طور جدی مختل کرد. راه‌اندازی و توقف تراموا باعث ایجاد اِسپایک‌های الکترومغناطیسی بزرگی شد که پالس‌های کد روی خطوط تلگراف را تحت تأثیر قرار می‌داد. این مشکل مخصوصاً در خطوطی که کار خودکار پرسرعت
این مشکل مخصوصاً در خطوطی که کار خودکار پرسرعت مورد استفاده قرار می‌گرفت و مخصوصاً در کابل‌های تلگراف زیردریایی وجود داشت. نوع دوم ممکن است هزاران مایل طول داشته باشد و درنتیجه سیگنال ورودی کوچک بود. در خُشکی، از تکرارکننده‌های خط برای بازسازی سیگنال استفاده می‌شد، اما تا اواسط قرن بیستم برای کابل‌های زیردریایی در دسترس نبودند. ابزارهای حساسی مانند ضبط سایفون برای تشخیص سیگنال‌های ضعیف در کابل‌های بلند زیردریایی استفاده می‌شد و به راحتی توسط تراموا مختل می‌شد. مشکل ایجاد شده توسط ترامواهای برقی در برخی
می‌شد. مشکل ایجاد شده توسط ترامواهای برقی در برخی نقاط به حدی بود که منجر به راه اندازی مجدد رساناهای برگشتی شد. رساناهای برگشتی که همان مسیر رسانای اصلی را دنبال می‌کند، همان تداخل القایی را در آن خواهد داشت. اگر هر دو بخش مدار یکسان باشند (یک خط متعادل) چنین تداخل حالت مشترک را می‌توان به‌طور کامل حذف کرد. یکی از این موارد تداخل در سال ۱۸۹۷ در کیپ تاون، آفریقای جنوبی رخ داد. اختلال به حدی بود که نه تنها کابل مدفون شده از طریق شهر با یک خط متعادل جایگزین شد، بلکه یک کابل زیردریایی متعادل به طول پنج یا شش
بلکه یک کابل زیردریایی متعادل به طول پنج یا شش مایل دریایی به سمت دریا کشیده شد و در آنجا به کابل اصلی متصل شد. ظهور تلفن، که در ابتدا از همان خطوط زمین‌برگشتی استفاده می‌کرد، استفاده از مدارهای متعادل را ضروری کرد، زیرا خطوط تلفن حتی بیشتر در معرض تداخل بودند. جان جی کارتی، مهندس ارشد آینده شرکت تلفن و تلگراف آمریکا، یکی از اولین کسانی که متوجه شد مدارهای تمام-فلزی مشکلات نویز شدیدی را که در مدارهای تلفن زمین‌برگشتی با آن مواجه می‌شوند را حل می‌کند. کارتی شروع به نصب برگشتی‌های فلزی در خطوط تحت کنترل خود
شروع به نصب برگشتی‌های فلزی در خطوط تحت کنترل خود کرد و گزارش داد که نویزها بلافاصله تقریباً به‌طور کامل ناپدید شدند.
پیچند خشکی () اصطلاحی است که توسط هاوارد بلواستاین دانشمند علوم جوی در سال ۱۹۸۵ ساخته شد و برای پیچندهایی که با میان‌چرخند مرتبط نیستند، به‌کار می‌رود. "واژه‌نامه هواشناسی" پیچند خشکی را این‌گونه تعریف می‌کند: پیچندهای خشکی معمولاً ضعیف‌تر از پیچندهای مرتبط با میان‌چرخندهایی هستند که در توفان تندری اَبَرسلولی ایجاد می‌شوند ویژگی‌ها. پیچند خشکی نوعی پیچند (تورنادو) است که در مرحله رشد ابر کومه‌ای ستبر و در مواردی ابر کومولونیمبوس شکل می‌گیرد و هنگامی پدید می‌آید که یک جریان عمودی تاوایی لایه مرزی را به سمت
که یک جریان عمودی تاوایی لایه مرزی را به سمت بالا در محوری عمودی کشیده و آن را به یک تاوه قوی می‌فشارد. پیچندهای خشکی همچنین می‌توانند به دلیل برهم‌کنش‌ها از مرزهای برون‌شارشی رخ دهند، زیرا گاهی می‌توانند باعث افزایش همگرایی و تاوایی در سطح شوند. این پیچندها معمولاً کوچک‌تر و ضعیف‌تر از پیچندهای اَبَرسلولی هستند و از یک میان‌چرخند یا چرخش از پیش موجود در ابر تشکیل نمی‌شوند. به دلیل این عمق کمتر، اندازه کوچک‌تر و شدت ضعیف‌تر، پیچندهای خشکی توسط رادارهای هواشناسی داپلر (NWS) شناسایی نمی‌شوند. چرخه حیات.
هواشناسی داپلر (NWS) شناسایی نمی‌شوند. چرخه حیات. پیچند خشکی به‌دلیل شکل‌گیری در ارتباط با میان‌چرخندها و تحت جریان‌های صعودی، به‌طور کلی کمتر از ۱۵ دقیقه طول می‌کشد؛ با این حال، آنها می‌توانند به‌طور قابل‌توجهی در مدتی طولانی‌تر باقی بمانند و آسیب قابل‌توجهی ایجاد کنند. پیچندهای خشکی تمایل به پیشرفت در مراحل قابل‌تشخیص شکل‌گیری، بلوغ و پراکندگی دارند و معمولاً هنگامی که یک جریان عمودی نزولی یا بارش قابل توجه در نزدیکی آن‌ها رخ می‌دهد، ضعیف و محو می‌شوند. پیچندهای خشکی ممکن است در خطوط یا گروه‌هایی از
پیچندهای خشکی ممکن است در خطوط یا گروه‌هایی از چندین پیچند تشکیل شوند. آسیب. پیچندهای خشکی معمولاً بر پایه مقیاس بهبودیافته فوجیتا در سطح EF0 یعنی سرعت ۸۵–۶۵ مایل در ساعت (آسیب جزئی) هستند که در آن شدت باد کم و ضعیف است. با این حال، بادهای درون پیچند خشکی می‌توانند به سرعت ۱۰۰ مایل در ساعت (MPH) نیز برسند.
ایشواری کوریا (زاده ۴ ژوئن ۱۹۲۵ – درگذشته ۱۴ مه ۲۰۱۹) یک کتابدار سریلانکایی بود. او به مدت ۲۷ سال به عنوان کتابدار ارشد کتابخانه عمومی کلمبو خدمت کرد. زندگی‌نامه. کوریا در آرالیاگاها والاوا در بندراگاما متولد شد. او چهارمین فرزند از پنج فرزند دون برنارد ویجسینگه کانناگارا و بئاتریس ویجواردانا جایاسکارا بود. در مدرسه ویساخا در کلمبو و دانشگاه سیلان، پرادنیا شرکت کرد. او در سال ۱۹۴۹ در سینهال فارغ‌التحصیل شد. پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه، مدت کوتاهی در مدرسه ویساخا تدریس کرد، سپس در سال ۱۹۵۰ به عنوان معاون
ویساخا تدریس کرد، سپس در سال ۱۹۵۰ به عنوان معاون کتابدار به کتابخانه عمومی کلمبو مشغول کار شد. در سال‌های ۱۹۶۰–۱۹۵۹ برای کسب مدرک تحصیلات تکمیلی از دانشکده کتابداری و آرشیو دانشگاه لندن و مؤسسه منشور متخصصان کتابداری و اطلاع‌رسانی (انجمن کتابخانه‌های سابق، انگلستان) به تحصیل پرداخت. در سال ۱۹۶۱ کوریا به عنوان رئیس کتابخانه عمومی کلمبو منصوب شد و به مدت ۲۷ سال در این سمت بود. کوریا همچنین به تأسیس انجمن کتابخانه سریلانکا کمک کرد و به عنوان رئیس آن خدمت کرد. زندگی شخصی. کوریا با سی وی اس کوریا که یک پزشک
زندگی شخصی. کوریا با سی وی اس کوریا که یک پزشک هومیوپاتی بود ازدواج کرد.
شاینا جک (زاده ۶ نوامبر ۱۹۹۸) یک شناگر استرالیایی است. او در المپیک 2024 پاریس در ماده 4 × 100 متر امدادی آزاد زنان و 4 × 200 متر آزاد زنان در المپیک 2024 به مدال طلا دست یافت. از سال 2019 تا 2021، جک به دلیل نقض قوانین ضد دوپینگ در 26 ژوئن 2019 تعلیق شد.
کوکو یوشیزاوا (؛ متولد ۲۲ سپتامبر ۲۰۰۹) یک اسکیت‌بردباز ژاپنی است. او در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ شرکت کرد و مدال طلای مسابقات اسکیت بردینگ خیابانی زنان را به دست آورد. او در چندین رویداد مهم، از جمله ایکس گیمز و مسابقات جهانی اسکیت بورد شرکت کرد اوایل زندگی. یوشیزاوا در تاریخ ۲۲ سپتامبر ۲۰۰۹ در استان کاناگاوا ژاپن به دنیا آمد و در شهر ساگامیهارا بزرگ شد. او در سن هفت سالگی، برای اولین بار با تأثیر گرفتن از برادرش اسکیت برد را امتحان کرد. او در ابتدا به آن فقط به عنوان یک سرگرمی نگاه می‌کرد و ترفندهایی
آن فقط به عنوان یک سرگرمی نگاه می‌کرد و ترفندهایی را از شخصی در یک پارک محلی آموخت. کسی چه می‌دانست همین اسکیت که در ابتدا تفریحی برای یوشیزاوا بود، آغازی بود برای کوکو یوشیزاوا تا روزی خود را به مسابقات المپیک برساند و در آن بدرخشد. او از همان سنین استعداد ذاتی خود را در اسکیت بورد نشان داد که از فرهنگ پر جنب و جوش اسکیت در شهر خود الهام گرفته بود. خانواده‌اش نیز از کوکو حمایت کردند و او را برای دنبال کردن رویاهایش تشویق کردند. کوکو در سن ۱۱ سالگی، او بازی‌های المپیک ۲۰۲۱ توکیو را تماشا کرد و دید که
بازی‌های المپیک ۲۰۲۱ توکیو را تماشا کرد و دید که مومیجی نیشیا ۱۳ ساله با حرکتی که یوشیزاوا قبلاً قادر به انجام آن بود، مدال طلا را به دست آورد. پس از بازی‌های المپیک ۲۰۲۱، کوکو یوشیزاوا شروع به رقابت در مسابقات متعدد کرد. او در آن سال در مسابقات قهرمانی ملی ژاپن شرکت کرد و مقام پنجم را به دست آورد. یک سال بعد، در سال ۲۰۲۲ در مسابقات آزاد ژاپن شرکت کرد و نفر هشتم شد. او در مسابقات قیام ۲۰۲۳ توکیو مقام دوم را کسب کرد و در همان سال در مسابقات جهانی نفر پنجم شد. او همچنین در شارجه امارات متحده عربی به رقابت
شد. او همچنین در شارجه امارات متحده عربی به رقابت پرداخت و آنجا در رده نوزدهم قرار گرفت. در سال ۲۰۲۳، او در لوزان چهارم و در رم نهم شد. اجرای او در سال ۲۰۲۲ در رم باعث شد تا در جایگاه ششم قرار گیرد. او در سال ۲۰۲۴ در تور جهانی اسکیت بورد دبی در مسابقات اسکیت خیابانی برنز گرفت. یوشیزاوا در سری مسابقات مقدماتی المپیک ۲۰۲۴ شرکت کرد و در اولین رویداد مقام سوم را به دست آورد، سپس در دومین مسابقه مقام اول را کسب کرد و توانست در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ شرکت کند. در نیمه نهایی بازی‌های المپیک ۲۰۲۴، کوکو
کند. در نیمه نهایی بازی‌های المپیک ۲۰۲۴، کوکو یوشیزاوا با کسب ۲۵۸٫۹۲ امتیاز، بهترین امتیاز را به نام خود ثبت کرد و جایگاه خود را در فینال تضمین کرد. در فینال، امتیاز لیز آکاما، هموطن کوکو یوشیزاوا، بیشتر از او بود. اما در نهایت شانس به کوکو رو کرد و توانست با موفقیت یک حرکت «اسپین فلیپ تخته جلو بزرگ» را انجام دهد که این حرکت خود ۹۶٫۴۶ امتیاز داشت. آکاما نیز در اجرای سه حرکت آخرش نتوانست به خوبی قبل عمل کند و بنابراین به نقره بسنده کرد. این شد که امتیاز یوشیزاوا بیشتر از آکاما قرار گرفت و در نهایت کوکو
یوشیزاوا بیشتر از آکاما قرار گرفت و در نهایت کوکو یوشیزاوا با به دست آوردن ۲۷۲٫۷۵ امتیاز، بالای هموطن خود لیز آکاما و رایسا لیال از برزیل قرار گرفت و مدال طلا را به دست آورد.
آریسا ترو (به انگلیسی: Arisa Trew، زادهٔ ۱۲ مه ۲۰۱۰) یک اسکیت‌برد اهل استرالیا است. او مدال طلای مسابقات اسکیت برد زنان را در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ در ماده پارک به دست آورد و جوان‌ترین قهرمان المپیک استرالیا شد. اوایل زندگی. ترو در تاریخ ۱۲ می ۲۰۱۰ در شهر کنز از ایالت کوئینزلند استرالیا به‌دنیا آمد. مادرش، آیکو، ژاپنی است و پدرش سیمون، ولزی است. او از دو سالگی به گلد کوست نقل مکان کرد و در آن‌جا بزرگ شد و در سن هفت سالگی اسکیت‌برد را شروع کرد. حرفه. چگونگی آغاز حرفه. آریسا از سن هفت سالگی اسکیت را
چگونگی آغاز حرفه. آریسا از سن هفت سالگی اسکیت را شروع کرد، اما نه به آن دلیل که فکر می‌کنید. آریسا اسکیت را فقط به این دلیل که آب برای موج‌سواری خیلی سرد بود، شروع کرد. او عاشق موج‌سواری بود ولی یک سال آب خیلی سرد شد، بنابراین از آب به خشکی آمد و آنجا اسکیت را شروع کرد. اسکیت در ابتدا فقط کاری بود که آریسا برای سرگرمی انجام می‌داد. ترو زمانی که والدینش با تشویق مربی‌اش ترور وارد موافقت کردند که به او اجازه دهند تا دوره دبیرستان را از طریق آکادمی لول آپ استرالیا مستقر در گلد کوست بگذراند، وارد حرفه اسکیت
مستقر در گلد کوست بگذراند، وارد حرفه اسکیت بردینگ شد. مسابقات. در ماه مه ۲۰۲۳، ترو در مسابقات ایکس گیمز ۲۰۲۳ ژاپن در جشنواره پارک اسکیت بردینگ زنان چهارم شد. در ۲۳ ژوئن ۲۰۲۳، در جریان رویداد ورت آلرت تونی هاک که در سالت لیک سیتی برگزار شد، آریسا اولین زن اسکیت‌بردباز بود که ترفند ۷۲۰ را با موفقیت در یک مسابقه اجرا کرد. این ترفند شامل انجام دو چرخش کامل در هوا است. این ترفند اولین بار توسط تونی هاک، اسکیت‌برد حرفه‌ای در سال ۱۹۸۵ اجرا شد و پس از آن بسیار معروف شد. در ژوئیه ۲۰۲۳، ترو در مسابقات ایکس گیمز ۲۰۲۳
شد. در ژوئیه ۲۰۲۳، ترو در مسابقات ایکس گیمز ۲۰۲۳ کالیفرنیا مدال طلا را در ماده اسکیت بردینگ عمودی و همچنین در ماده پارک به دست آورد. ترو باز هم توانست این مدال‌ها را کسب کند. او این کار را در ژوئن ۲۰۲۴ با کسب یک بار دیگر مدال طلای اسکیت بردینگ عمودی و پارک اسکیت بردینگ در بازی‌های ایکس گیمز ۲۰۲۴ در ونچورا، کالیفرنیا تکرار کرد. در مارس سال ۲۰۲۴، ترو در تور جهانی اسکیت برد در دبی برای رویداد پارک زنان رتبه چهارم را کسب کرد. در آوریل سال ۲۰۲۴، ترو جایزه جهانی لوریوس برای ورزشکار اکشن سال در جوایز جهانی ورزش
لوریوس برای ورزشکار اکشن سال در جوایز جهانی ورزش لوریس دریافت کرد. در تاریخ ۲۹ مه ۲۰۲۴، ترو اولین زن اسکیت‌بردباز بود که با ترفند ۹۰۰ فرود آمد که این کار را به صورت هاف پایپ انجام داد. در سری مسابقات مقدماتی المپیک ۲۰۲۴، ترو در هر دو مسابقه مقدماتی پارک اسکیت‌بردینگ اول شد. بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴. آریسا ترو در تاریخ ۶ اوت ۲۰۲۴ مدال طلای مسابقه پارک اسکیت بردینگ را در بازی‌های المپیک پاریس به‌دست آورد. این موفقیت او را به جوان‌ترین استرالیایی تبدیل کرد که در ۱۴ سالگی مدال طلای المپیک را کسب کرده است.
که در ۱۴ سالگی مدال طلای المپیک را کسب کرده است. آریسا قبل از برنده شدن، با پدر و مادرش قرار گذاشته بود که اگر طلا برنده شود، برایش یک مرغابی اهلی بگیرند.
اعتراف در بستر مرگ اقرار یا اعترافی است که فردی در بستر مرگ خود انجام می‌دهد، یعنی هنگامی که به مرگ نزدیک می‌شود. چنین اعترافاتی، ممکن است به کاهش احساس گناه یا پشیمانی فرد در حال مرگ کمک کند و به او اجازه می‌دهد آخرین لحظات خود را، فارغ از هرگونه راز یا گناهی که برای مدت طولانی از زندگی خود پنهان کرده است، سپری کند. اگر مذهبی باشد، اعتراف‌کننده ممکن است باور داشته باشد که اعتراف باعث بخشش او از سوی قدرتی بالادست می‌شود و به او، اجازه ورود به مکان بهتری پس از مرگ می‌دهد. دلیل دیگر ممکن است این باشد که فردی
مرگ می‌دهد. دلیل دیگر ممکن است این باشد که فردی که به مرگ نزدیک می‌شود، نمی‌تواند برای اعتراف با مجازات مهمی مانند شرم یا حبس مواجه شود. اعترافات در بستر مرگ را می‌توان به هرکسی بیان کرد، به احتمال زیاد اعضای خانواده و کارکنان پزشکی که آن‌ها را بشنوند، زیرا اغلب در آخرین لحظات یک فرد حضور دارند. در برخی موارد، اعتراف در بستر مرگ ممکن است به‌رغم قوانین دربارهٔ ادلهٔ افواهی، در دادگاهی قانونی مورد پذیرش حقوقی باشد. مانند گونه‌های دیگر اعتراف، برخی از اعترافات در بستر مرگ نیز دروغین هستند. انواع. این اعترافات
در بستر مرگ نیز دروغین هستند. انواع. این اعترافات می‌توانند از اعتراف به گناهانی که مرتکب شده‌اند تا جنایاتی که مرتکب شده یا شاهد بوده‌اند متغیر باشد. اغلبِ این اعترافات، گفته می‌شوند تا وجدان فرد در حال مرگ آرام بگیرد. یک نوع رایج اعتراف، مذهبی یا معنوی است. در بستر مرگ، افراد در حال مرگ به گناهان یا اشتباهاتی که در زندگی خود مرتکب شده‌اند اعتراف می‌کنند و بخشش می‌خواهند تا برپایهٔ دین خود به زندگی پس از مرگ بروند. ادیان مختلف پروتکل‌های متفاوتی برای اعتراف در بستر مرگ دارند، اما همهٔ ادیان به دنبال تسکین
در بستر مرگ دارند، اما همهٔ ادیان به دنبال تسکین افراد در حال مرگ هستند. افراد همچنین ممکن است در هنگام مرگ به احساسات خود نسبت به فرد دیگری اعتراف کنند. این می‌تواند مرگ ناشی از کشمکش درونی را با پنهان کردن احساسات واقعی آن‌ها تسکین دهد. این احساسات می‌تواند از نفرت تا عشق و یا هرچیزی در این میان باشد. خیلی از اعترافات مربوط به جنایتی است که فرد در حال مرگ مرتکب شده است، که بدیهی است پس از مرگ مجرم نمی‌تواند تعقیب شود. از سوی دیگر، کسی می‌تواند اعتراف کند که از جنایت ارتکاب‌یافته اطلاع داشته یا شاهد بوده
که از جنایت ارتکاب‌یافته اطلاع داشته یا شاهد بوده است. اینجور اعتراف، که به عنوان «بیانیهٔ هنگام مرگ» شناخته می‌شود، بسته به شرایط بیانیه، گاهی می‌تواند در دادگاه برای صدور محکومیت کافی باشد. یکی دیگر از کاربردهای اعتراف در بستر مرگ در نظام عدالت کیفری، بازگشایی پرونده‌ای است که ممکن است برای خانواده یا دوستان قربانی بسته شود، حتی اگر پیگرد قانونی گزینه‌ای نباشد. اعترافات در بستر مرگ می‌تواند شامل انواع دیگری از اعتراف نیز باشد. مثلاً پذیرش یا رد باورهای مذهبی، جرایم مالی یا مسائل وابسته به پدری. اعترافات
جرایم مالی یا مسائل وابسته به پدری. اعترافات در بستر مرگ همچنین می‌توانند بی‌اهمیت باشند و نیازی به عواقب قانونی نداشته باشند. از نظر تاریخی، برای استدلال‌گران دینی رایج بوده است که ادعا کنند بی‌خدایان یا دادارباوران پس از مرگ به یک دین «پاک» گرویده‌اند. در حالی که برخی از موارد تغییر دین در بستر مرگ موضوعی است که پیشینهٔ عمومی دارد، نمونه‌های متعددی از چهره‌های مشهور عمومی — از جمله چارلز داروین، جرج واشنگتن و ولتر — وجود دارد که گفته می‌شود در بستر مرگ خود به دین خاصی گرویده‌اند. در این موارد خاص، چنین
به دین خاصی گرویده‌اند. در این موارد خاص، چنین ادعاهایی به شکل‌های مختلف مورد مناقشه قرار گرفته یا بی‌درنگ رد شده‌اند. نمونه‌ها. نمونه‌هایی از اعتراف به جرم در بستر مرگ عبارتند از:
عشق و عاشقی در فروشگاه (کره‌ای: 썸타는 편의점) مجموعه اینترنتی ساخت کره جنوبی است که از ۲۳ ژانویه ۲۰۲۱ تا ۲۷ فوریه ۲۰۲۱ پخش شد.
جایزه "ساندی تایمز" برای بهترین زنان ورزشکار یک مراسم اهدای جوایز است که هر ساله توسط روزنامه "ساندی تایمز" برگزار می‌شود. این جوایز در سال ۱۹۸۸ توسط سردبیر آن زمان، اندرو نیل، تأسیس شد. هدف از اهداء این جایزه به رسمیت شناختن برجسته‌ترین زنان ورزشکار بریتانیا است. این مراسم که در نقاط مختلف لندن برگزار شده است، یکی از معتبرترین و تاثیرگذارترین مراسم در تقویم ورزشی بریتانیا است. برندگان قبلی جایزه اصلی، زن ورزشکار سال "ساندی تایمز"، شامل پائولا رادکلیف، پیپا فونل، دنیس لوئیس، دام کلی هولمس، زارا فیلیپس و
فونل، دنیس لوئیس، دام کلی هولمس، زارا فیلیپس و ویکتوریا پندلتون هستند. سارا استیونسن، قهرمان تکواندو جهان در سال ۲۰۱۱، در دسامبر ۲۰۱۱ برنده مسابقات جهانی شد. جوایز توسط بنیاد ورزش و تناسب اندام زنان، اتحادیه ورزش و تفریح، یو.کی. اسپورت و اسپورت انگلند حمایت می‌شود. اسکای اسپورت در سپتامبر ۲۰۱۳ اعلام کرد که تا سال ۲۰۱۵ با جوایز بهترین زنان ورزشکار "ساندی تایمز" همکاری خواهد کرد. این گسترش کانال‌های حمایت از ورزش زنان و تعهد آنها به پوشش آن در تمام طول سال از ورزش زنان بود. برندگان دوره‌های قبلی. برندگان