payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سال ۲۰۰۸ میلادی و جایزه انتخاب ویرایشگر "راک اند آیس" دریافت کرده‌اند. تمایز طراحی. نمو بیشتر به دلیل فناوری پشتیبانی با هوای خود شناخته شده است که از کیسه‌های هوای کم فشار به جای تیرهای چادر آلومینیومی سنتی استفاده می‌کند. نمو همچنین با مؤسسهٔ مفاهیم پیشرفته ناسا در پروژه معماری افراطی اکس‌پدیشن (EXP-Arch) خود برای ایجاد مفاهیم سرپناه بر اساس سیستم‌های معماری بسیار قابل‌جابجایی، سریع قابل استقرار و جمع شدن کار کرده است.
آی. دی. ("مجله طراحی بین‌المللی") مجله‌ای بود که هنر، تجارت و فرهنگ طراحی را پوشش می‌داد. این مجله هشت نوبت در سال توسط اف+دابلیو میدیا منتشر می‌شد. تاریخچه. "آی. دی." در سال ۱۹۵۴ میلادی با عنوان "طراحی صنعتی" تأسیس شد. این نام بعداً به اختصار به یک سرواژه تبدیل شد. در دهه ۱۹۸۰ میلادی، حروف اول به معنای "طراحی بین‌المللی" بود تا دامنه گسترده مجله را منعکس کند. از سال ۱۹۵۴ میلادی، این مجله بررسی سالانه طراحی را منتشر کرد، یک مسابقه طراحی داوری که توسط کارکنان "آی. دی." و دست‌اندرکاران صنعت مدیریت می‌شد. "آی.
"آی. دی." و دست‌اندرکاران صنعت مدیریت می‌شد. "آی. دی." برنده پنج جایزه مجله ملی شد: سه جایزه برای تعالی عمومی (۱۹۹۵، ۱۹۹۷ و ۱۹۹۹ میلادی)، یکی برای طراحی (۱۹۹۷ میلادی)، و یکی برای علایق ویژه (۲۰۰۰ میلادی). آخرین شماره "آی. دی." در ژانویه / فوریه ۲۰۱۰ میلادی منتشر شد. در ژوئن ۲۰۱۱ میلادی، مجله "آی. دی." با مشارکت بیهنس مجدداً به صورت آنلاین راه‌اندازی شد. مجله "آی. دی." جدید طرح‌های ارسال شده توسط کاربران را به نمایش می‌گذارد که برای ارائه نمونه‌هایی از کارهای نوآورانه‌ای که امروز اتفاق می‌افتد، انتخاب
کارهای نوآورانه‌ای که امروز اتفاق می‌افتد، انتخاب شده‌اند. تا مارس ۲۰۱۶ میلادی، وب سایت مجله بسته شده بود.
مجله تاریخ اقتصادی یک مجله دانشگاهی تاریخ اقتصادی است که از سال ۱۹۴۱ به بعد منتشر می‌شود. بسیاری از مقالات آن کمیتی هستند و اغلب از رویکردهای رسمی که به نام "کلیومتریک" یا "تاریخ جدید اقتصادی" نامیده می‌شوند، برای تخمین‌های آماری پیروی می‌کنند. این مجله به نمایندگی از انجمن تاریخ اقتصادی توسط انتشارات دانشگاه کمبریج منتشر شده است. ویراستاران آن، آن کارلوس در دانشگاه کلرادو و ویلیام کالینز در دانشگاه واندربیلت هستند. این مجله یکی از بهترین مجلات تاریخ اقتصادی در کنار بررسی تاریخ اقتصاد اروپا، کاوش در تاریخ
در کنار بررسی تاریخ اقتصاد اروپا، کاوش در تاریخ اقتصادی و بررسی تاریخ اقتصاد است. ضریب تأثیر آن در سال ۲۰۱۶ ۱٫۱۰۱ است.
مجموعه نمایشگاه طراحی خوب یک برنامۀ طراحی صنعتی بود که توسط موزۀ هنر مدرن (ام‌اوام‌ای) در نیویورک، با همکاری مرچنتایز مارت در شیکاگو، بین سال‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۵۵ میلادی برگزار شد. با وجود اطلاعات نادرست که خلاف آن را نشان می‌دهد، هیچ جایزه ای به طراحانی که آثارشان در این نمایشگاه‌ها به نمایش گذاشته شده بود، اعطا نشد. تاریخچه. مجموعۀ نمایشگاهی "طراحی خوب" توسط ادگار کافمن، جونیور که در آن زمان مدیر بخش طراحی صنعتی موزۀ هنر مدرن بود، رهبری شد. پیشینیان این مجموعه، دو مجموعۀ نمایشگاهی دیگر در زمینۀ طراحی مدرنیستی
دو مجموعۀ نمایشگاهی دیگر در زمینۀ طراحی مدرنیستی بودند، از جمله مجموعه‌ای که با "اشیاء مفید زیر ۵ دلار" (بعدها حداکثر قیمت به ۱۰ دلار و در نهایت ۱۰۰ دلار افزایش یافت) شروع شد، و دیگری مجموعه‌ای از مسابقات بین‌المللی طراحی. توافقی برای راه‌اندازی مجموعۀ نمایشگاه‌های "طراحی خوب" بین رنه د'هارنونکورت، مدیر موزۀ هنر مدرن، و والاس او. اولمن، مدیر کل مرچنتایز مارت منعقد شد. "طراحی خوب" دارای پنج نسخه بود: موزۀ هنر مدرن یک برچسب دایره‌ای "خوب" طراحی کرد که توسط مورتون و میلی گلدشول از شیکاگو طراحی شده بود، که
مورتون و میلی گلدشول از شیکاگو طراحی شده بود، که تولیدکنندگان محصولات انتخاب شده برای نمایشگاه می‌توانند از آن در تبلیغات و فروش استفاده کنند. مایکل کیملمن، منتقد نیویورک تایمز، این برچسب را «نسخه‌ای از مهر تأیید خانه‌داری خوب» نامید و آن را با تلاش‌های مؤسسات مشابهی مانند موزۀ ویکتوریا و آلبرت در بریتانیا یا باوهاوس در آلمان در ترویج طراحی مدرن مقایسه کرد. از سال ۱۹۹۶ میلادی، انتخاب جایزۀ طراحی خوب توسط شیکاگو آتنائوم سازماندهی شده است. موزۀ هنر مدرن نمایشگاه‌های گذشته‌نگر با نام "طراحی خوب" (۲۰۱۱ میلادی)
گذشته‌نگر با نام "طراحی خوب" (۲۰۱۱ میلادی) و "ارزش طراحی خوب" (۲۰۱۹ میلادی) برگزار کرده است. مؤسسه توسعه طراحی ژاپن همچنین از جایزۀ سالانه طراحی خوب حمایت می‌کند که با جایزۀ آمریکایی ارتباطی ندارد.
جایزۀ طراحی خوب () جایزه‌ای است که توسط مؤسسه توسعه طراحی ژاپن حمایت می‌شود که هر ساله به اشیائی با طراحی عالی اهدا می‌شود. این تنها سیستم ارزیابی و توصیۀ جامع طراحی در ژاپن است. شیکاگو آتنائوم همچنین حامی جایزۀ سالانه طراحی خوب است که با جایزۀ ژاپنی ارتباطی ندارد.
ابو الفتح جمال‌الدین یوسف بن یعقوب بن محمد ()، که بیشتر با نام ابن المجاور شناخته می‌شود (حدود ۱۲۰۵–۱۲۹۲)، مسافر و تاجر با ملیت نامشخص است که احتمالاً اهل خراسان بوده است. او برای سفرنامه‌اش با عنوان "تاریخ المستبصر" یا "تاریخ المستنصر" ("چکیده یک ناظر هوشمند") شناخته می‌شود، که یک تاریخ‌نگاری سفر است که شهرها، تجارت، سلسله‌های محلی و آداب اجتماعی نیمه‌جنوبی شبه‌جزیره عربستان را توصیف می‌کند. این تاریخ‌نگاری یک منبع مهم برای تاریخ اقتصادی و زندگی عمومی مناطق جنوبی شبه‌جزیره عربستان و جزیره سقطری در اوایل
جنوبی شبه‌جزیره عربستان و جزیره سقطری در اوایل قرن سیزدهم است. او از مکه به سمت جنوب از طریق دریای سرخ سفر کرده و از سواحل جنوبی شبه‌جزیره عربستان تا خلیج فارس ادامه داد. در عدن، که در آن زمان در ابتدای شکوفایی قرون وسطی خود تحت دودمان ایوبی بود، او فعالیت‌های بندر را مشاهده کرده و گزارش‌هایی از مدیریت، مالیات‌ها، بازارها، گمرکات، ارز، اوزان و مقیاس‌ها ارائه داد. مسیر او سپس ادامه یافت تا به سواحل جنوبی عربستان برسد، جایی که او ارتباطات تاریخی خلیج عدن با هند را توصیف کرده و حماسه هندی رامایانا را تطبیق
هند را توصیف کرده و حماسه هندی رامایانا را تطبیق داد. او عادات مردم را توصیف کرد: ساختمان‌ها، لباس، کشاورزی، غذا و تاریخ. او همچنین گوش شنوایی برای آداب، افسانه‌ها و اساطیر آنان داشت. او ارتباطات دریایی میان ماداگاسکار، سواحل شرق آفریقا، عدن و بندر سیراف، بندر خلیج فارس را توصیف کرد. او شهرها را به سبک ابوزید بلخی نقشه‌برداری کرد.
هایدا گوای () (تا سال ۲۰۰۹ به‌طور رسمی جزایر ملکه شارلوت) گروهی از جزایر است که در سواحل استان بریتیش کلمبیا در کانادا واقع شده‌اند. این مجمع‌الجزایر شامل دو جزیره اصلی به نام‌های گراهام و مورس‌بی و همچنین ۲۰۰ جزیره کوچک‌تر است که از میان آن‌ها جزایر لوئیز و لایل بزرگ‌ترین هستند. نام‌گذاری. نام استعماری جزایر، «جزایر ملکه شارلوت»، توسط کاپیتان جرج دیکسون انتخاب شد و به نام کشتی او، Queen Charlotte، که خود به افتخار ملکه سوفی شارلوت از مکلنبورگ-اشترلیتز، همسر پادشاه جرج سوم بریتانیا نام‌گذاری شده بود، گذاشته
پادشاه جرج سوم بریتانیا نام‌گذاری شده بود، گذاشته شد. از ۱۱ دسامبر ۲۰۰۹، نام این جزایر به افتخار بومیان ساکن در آنجا، رسماً به هایدا گوای تغییر یافت. جغرافیا. آب‌وهوای این جزایر معتدل و بارانی است، به‌ویژه در فصل پاییز و زمستان. بارش برف در ارتفاعات پایین نادر است. این جزایر زیستگاه گونه‌های کمیاب و بومی بسیاری از جانوران است، از جمله بزرگ‌ترین زیرگونه خرس سیاه آمریکایی (Ursus americanus carlottae). همچنین، گونه‌های مختلف درختی مانند کاج ساحلی، توسکا قرمز آمریکایی، و سرو بزرگ غربی در این منطقه بومی هستند.
و سرو بزرگ غربی در این منطقه بومی هستند. در جزایر، سه پارک حفاظت‌شده وجود دارد: - Naikoon Provincial Park با مساحت ۶۹۱٫۶۶ کیلومتر مربع، Gwaii Haanas National Park در جنوب جزیره مورس‌بی که شامل ۱۳۸ جزیره با مجموع مساحت حدود ۱۵۰۰ کیلومتر مربع است، Pure Lake Provincial Park که در ۱۵ کیلومتری شمال مسِت قرار دارد. Delkatla Wildlife Sanctuary نیز پناهگاهی برای بیش از ۱۴۰ گونه پرنده است. هایدا گوای یکی از بزرگ‌ترین کلونی‌های زادآوری سیلور آلک را در خود جای داده که برخی از این کلونی‌ها بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ پرنده دارند.
برخی از این کلونی‌ها بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ پرنده دارند. جمعیت آلک آلوتی نیز در گذشته در جزیره لانگارا بسیار زیاد بود، اما ورود موش‌ها این کلونی‌ها را نابود کرد. تلاش‌هایی برای ریشه‌کنی موش‌ها در این جزیره در حال انجام است. با این حال، راسوهای وارد شده همچنان تهدید بزرگی برای پرندگان زمین‌زا هستند. جمعیت و سکونتگاه‌ها. تقریباً نیمی از ۵۰۰۰ ساکن این جزایر از بومیان هایدا هستند که در کانادا با نام First Nations شناخته می‌شوند. مهم‌ترین سکونتگاه‌ها. تنها یک جاده به سمت ساحل غربی جزایر می‌رود و به Steilküste در
به سمت ساحل غربی جزایر می‌رود و به Steilküste در Rennell Sound ختم می‌شود. تاریخ. در پایان آخرین عصر یخبندان، تنگه هکاته که امروز این جزایر را از سرزمین اصلی جدا می‌کند، خشک بود. تنها در حدود ۸۰۰۰ سال پیش از میلاد، سطح دریا با بالا آمدن آب این تنگه را پر کرد. در منطقه انتقالی بین دریا و خشکی ابزارهایی از دوره بلافاصله پس از عقب‌نشینی یخ‌ها یافت شده است. هایدا از دیرباز به اقیانوس آرام سفر می‌کردند و از تیغه‌های سنگی بسیار کوچک معروف به «ریزتیغه» استفاده می‌کردند. این تیغه‌ها عمدتاً از ابسیدین ساخته
می‌کردند. این تیغه‌ها عمدتاً از ابسیدین ساخته می‌شدند، ماده‌ای که نوعی شیشه با منشأ آتشفشانی است و از سرزمین اصلی به دست می‌آمد. در حالی که مصنوعات مربوط به ۵۰۰۰ سال پیش از میلاد هنوز تفاوت‌های قابل‌توجهی با مصنوعات سرزمین اصلی داشتند، مصنوعات دوره ۱۰۰۰ سال پیش از میلاد تا آغاز میلاد مسیح – احتمالاً به دلیل تجارت و حملات – شباهت بیشتری به مصنوعات اقوام تِلینگیت و تِسیمشی پیدا کرده بودند. زمانی که اولین اروپایی‌ها در اواخر قرن ۱۸ به این جزایر رسیدند، هایدا از مدت‌ها قبل به عنوان جنگجویان ترسناک از آلاسکا تا
مدت‌ها قبل به عنوان جنگجویان ترسناک از آلاسکا تا کالیفرنیا شناخته می‌شدند. جامعه هایدا به دو گروه اجتماعی به نام «کلاغ» و «عقاب» تقسیم می‌شد که از مجموع ۴۵ تبار بزرگ تشکیل شده بودند. در دوره‌ای قدیمی‌تر، به نظر می‌رسد هر خانواده در یک روستای جداگانه زندگی می‌کرده است. ازدواج تنها بین این دو گروه اجتماعی مجاز بود و فرزندان به گروه اجتماعی مادر تعلق می‌گرفتند. برخی از خانه‌های رئیس قبیله قادر بودند بیش از ۱۰۰ نفر را در خود جای دهند. هر خانواده می‌توانست تحت فرمان یک رئیس قبیله قرار گیرد. رهبری یک روستا به
فرمان یک رئیس قبیله قرار گیرد. رهبری یک روستا به ثروتمندترین و بانفوذترین خانواده تعلق داشت، اما جنگجویان می‌توانستند مقام او را به چالش بکشند. به همین دلیل رقابت شدیدی بین رؤسای قبایل نینسینگواس و اسکایدگیت وجود داشت. جایگاه اجتماعی و شرافت در مراسم عمومی پوتلچ (Potlatch) نشان داده می‌شد که مهم‌ترین جشن بود. این مراسم رویدادهای مهم مانند ازدواج، نام‌گذاری، یا مرگ را آشکار می‌کرد، یا به مناسبت ساخت یک خانه یا برپایی ستون توتم برگزار می‌شد. پوتلچ همچنین فرصتی برای توزیع ثروت طبقه بالا به افرادی بود که
فرصتی برای توزیع ثروت طبقه بالا به افرادی بود که دسترسی کمتری به منابع جزایر داشتند. شیوع شدید بیماری آبله در سال ۱۸۶۲ باعث کاهش چشمگیر جمعیت شد. در ۲۲ اوت ۱۹۴۹، ساعت ۸:۰۱ صبح (به وقت محلی)، زمین‌لرزه‌ای با بزرگی ۸٫۱ در نزدیکی جزایر ملکه شارلوت رخ داد که قوی‌ترین زمین‌لرزه ثبت‌شده در تاریخ کانادا است. مرکز این زمین‌لرزه در شرق جزیره گراهام و در گسل ملکه شارلوت بود. از سال ۲۰۰۳، هایدا نقشه‌برداری سیستماتیکی از آثار فرهنگی خود را آغاز کردند. یکی از اهداف اصلی این کار، تهیه نقشه‌ای از درختان تغییرشکل‌یافته
این کار، تهیه نقشه‌ای از درختان تغییرشکل‌یافته فرهنگی (Culturally Modified Trees) بود که با پیشرفت‌های روش‌شناختی به یکی از مهم‌ترین منابع تاریخ اولیه فرهنگ‌های بدون خط تبدیل شدند. در ۲۷ اکتبر ۲۰۱۲، ساعت ۲۰:۰۴ (به وقت محلی)، جزایر هایدا گوای بار دیگر با زمین‌لرزه‌ای به بزرگی ۷٫۷ در مقیاس بزرگی گشتاوری لرزیدند. این زمین‌لرزه دومین زمین‌لرزه بزرگ ثبت‌شده در کانادا بود و مرکز آن در شرق جزیره مورس‌بی‌قرار داشت. در توافقی که طی چندین دهه بین دولت کانادا و ملت هایدا مذاکره شد، بریتیش کلمبیا در سال ۲۰۲۴ مالکیت
هایدا مذاکره شد، بریتیش کلمبیا در سال ۲۰۲۴ مالکیت بیش از ۲۰۰ جزیره در سواحل غربی کانادا را به ملت هایدا واگذار کرد و بدین ترتیب حقوق سرزمینی بومیان هایدا گوای به رسمیت شناخته شد. این توافق اولین نوع خود در کانادا بود. فرهنگ. روستای متروکه نان سدینس (به انگلیسی: Ninstints) در SGang Gwaay Llnagaay (به انگلیسی: Anthony Island) بخشی از منطقه SGang Gwaii است که در سال ۱۹۸۱ به عنوان میراث فرهنگی جهانی به ثبت رسید. این روستا همچنین در همان سال توسط دولت کانادا به عنوان یک «محوطه تاریخی ملی» معرفی شد. این مکان که
عنوان یک «محوطه تاریخی ملی» معرفی شد. این مکان که در حدود سال ۱۸۸۰ توسط ساکنان آن، که شمارشان تا ۳۰۰ نفر می‌رسید، ترک شد، تاریخی نزدیک به ۲۰۰۰ سال دارد. این مکان به خاطر تعداد زیاد ستون‌های توتم مشهور شده است. برخی از خانه‌های بزرگ این روستا تا سال ۱۹۸۰ همچنان در وضعیت بسیار خوبی قرار داشتند. اما در بازدیدی که در تابستان ۲۰۱۷ انجام شد، تنها بقایای فرسوده‌ای از خانه‌ها و ستون‌های توتم باقی مانده بود. آثار فرهنگی سالم این مکان برای اهداف موزه‌ای حفظ شدند. موزه پورت کلمنتس در شهر هم‌نام خود، نگاهی به زندگی
پورت کلمنتس در شهر هم‌نام خود، نگاهی به زندگی مهاجران و چوب‌بران ارائه می‌دهد. در موزه خصوصی اد جونز هایدا در اولد مسِت، علاوه بر عکس‌های تاریخی و آثار باستانی، آثار هنری هایدا و تعدادی ستون توتم نیز به نمایش گذاشته شده‌اند. شورای ملت هایدا (CHN) در سال ۱۹۸۰ تأسیس شد. مرکز میراث هایدا در Qay'llnagaay (شهر شیرهای دریایی)، که ساخت آن در سال ۲۰۰۰ آغاز شد، در ژانویه ۲۰۰۷ تکمیل گردید. شش ستون اولیه‌ای که در این مرکز برپا شدند، نمایانگر شش روستا و شش قبیله مرتبط با آن‌ها هستند. در سال ۲۰۰۶، نام این مرکز از طریق
با آن‌ها هستند. در سال ۲۰۰۶، نام این مرکز از طریق برنامه زبانی SHIP هایدا به "Kaay Llnagaay" تغییر یافت. از هنرمندان برجسته هایدا می‌توان به چارلز ادنشاو و بیل رید اشاره کرد. بیل رید، که مادرش از قوم هایدا بود، هنر هایدا را توسعه داد. هنر هایدا به‌ویژه به خاطر ماسک‌ها، آثار حکاکی و استفاده از عنصر طراحی بیضی‌شکل مشهور است.
عدد پرونیک () عددی است که حاصل ضرب دو عدد صحیح متوالی و به‌عبارتی به فرم formula_1 باشد. مطالعه این اعداد به زمان ارسطو باز می‌گردد. این اعداد همچنین به نام‌های اعداد آبلانگ ، اعداد هترومشک و اعداد مستطیلی نیز نامیده می‌شوند. با این حال «اعداد مستطیلی» در نامیدن اعداد مرکب نیز بکار گرفته می‌شود. چندین عدد پرونیک نخست در زیر آمده است: ۰، ۲، ۶، ۱۲، ۲۰، ۳۰، ۴۲، ۵۶، ۷۲، ۹۰، ۱۱۰، ۱۳۲ و... . با فرض اینکه formula_2 بیانگر عدد پرونیک formula_1 باشد، ما &lt;math&gt;P_
شوهر در تعطیلات () یک فیلم کمدی سکسی سبک ایتالیایی به کارگردانی مائوریتسیو لوچیدی است که در سال ۱۹۸۱ منتشر شد.
علیرضا عباس‌پور (زادهٔ ‍۲۷ شهریور ۱۳۸۳ در مرودشت) عضو تیم ملی وزنه‌برداری ایران است. وی در مسابقات قهرمانی جوانان آسیا ۲۰۲۴ قطر، در دسته ۸۹ کیلوگرم در مجموع حدنصاب ۳۵۵ کیلوگرم به مدال برنز دست پیدا کرد. محرومیت. علیرضا عباس‌پور بعد از کسب سه طلا در رقابت‌های جهانی نوجوانان در عربستان، با نتیجه آزمایش مثبت مواجه شد. در متن ابلاغ حکم سازمان جهانی مبارزه با دوپینگ (ITA)، علت محرومیت عباس‌پور، مشاهده هپتامینول در نمونه اولیه اعلام شد که بلافاصله بعد از کسب مدال طلای وی در روز ۸ اکتبر ۲۰۲۱ گرفته شد. بنابراین
طلای وی در روز ۸ اکتبر ۲۰۲۱ گرفته شد. بنابراین گزارش، به‌دلیل عدم مراقبت در نظارت و کنترل بر مصرف مکمل و عدم ارائه شواهد کافی مبنی بر این‌که چه نوع مکملی را مصرف کرده و چرا مکمل از داروخانه‌های معتبر تهیه نشده است، به دو سال محرومیت محکوم شد، اما از آن‌جا که به‌صورت داوطلبانه از تاریخ ۲۹ نوامبر ۲۰۲۱ از شرکت در مسابقات خودداری کرد، این محرومیت در تاریخ ۲۸ نوامبر ۲۰۲۳ (۷ آذر) خاتمه یافت. در متن حکم تصریح شده بود که ورزشکار استثنائاً می‌تواند دو ماه قبل از پایان محرومیت، تمرینات خود را در اماکن متعلق به
پایان محرومیت، تمرینات خود را در اماکن متعلق به فدراسیون یا زیر نظر آن آغاز کند.
فرمانداری الیزابت‌پل () یک فرمانداری در تحت‌الحمایگی قفقاز امپراتوری روسیه که مرکز آن شهر الیزابت‌پل بود این فرمانداری ۴۴٬۲۹۶٫۱۵ کیلومتر مربع مساحت و در سال ۱۹۱۶ بالغ بر ۱٬۲۷۵٬۱۳۱ تن جمعیت داشت.
جاستین الیزابت ماترا (؛ زادهٔ ۷ مه ۱۹۷۱) بازیگر، خواننده، شوگرل و مجری تلویزیون آمریکایی‌الاصل اهل ایتالیا است. خانوادهٔ او تبار ایتالیایی دارند و خودش در نیویورک به‌دنیا آمده و در رشتهٔ زبان‌های ایتالیایی و انگلیسی در دانشگاه استنفورد تحصیل کرده؛ اما در سال ۱۹۹۴ به ایتالیا مهاجرت کرد تا در رشته‌های زبان و ادبیات ایتالیایی و تاریخ هنر در دانشگاه فلورانس ادامه تحصیل دهند. او برای تأمین مخارج زندگی خود به عنوان مدل و رقصنده شروع به کار کرد و در یک باشگاه شبانه در توسکانی بود که مورد توجه تهیه‌کننده موسیقی و
در توسکانی بود که مورد توجه تهیه‌کننده موسیقی و دی‌جی ایتالیایی «جو تی. وانلی» قرار گرفت. به این ترتیب جاستین همکاری خود را با این هنرمند ایتالیایی آغاز کرد و چندین تک‌آهنگ به بازار عرضه کرد که با موفقیت روبرو شد. پس از نقل مکان به میلان، او با پائولو لیمیتی مجری و ترانه‌سرا آشنا شد که پس از مشاهده شباهت ظاهری او به مریلین مونرو، جاستین را از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۲ به‌عنوان شوگرل در یک برنامهٔ تلویزیونی به‌کار گرفت. در سال ۲۰۱۲، جایزه «آمریکا» از بنیاد ایتالیا–آمریکا به او اعطا شد. در سپتامبر ۲۰۱۳، در یک فیلم
به او اعطا شد. در سپتامبر ۲۰۱۳، در یک فیلم کوتاه درام با عنوان "مه مفید" به کارگردانی جانلوکا لاساراچینا و مارک سانتوبونی ایفای نقش کرد که در رقابت جوایز دیوید دی دوناتلو ۲۰۱۴ شرکت داشت. در دسامبر ۲۰۱۳، او به همراه ملیتا تونیولو و مارگریتا زاناتا، به یکی از چهره‌های زن اصلی شبکه تلویزیونی کمدی سنترال تبدیل شد. در سال ۲۰۱۶، در یکی از قسمت‌های برنامه فراتر از مرز – داستان‌های دویدن که از شبکه رته۴ پخش می‌شود، حضور یافت و در آن [[نیمه‌ماراتن] [[ممفیس، تنسی|ممفیس]] را طی کرد. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش
را طی کرد. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "[[اگر انجامش بدی، توی دردسر می‌افتی]]" و "[[قصه‌های استریپ کلاب]]" اشاره نمود. پیوند به بیرون. [[رده:افراد زنده]] [[رده:بازیگران زن تئاتر اهل ایتالیا]] [[رده:بازیگران زن تلویزیونی اهل ایتالیا]] [[رده:بازیگران زن سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا]] [[رده:بازیگران زن سده ۲۱ (میلادی) اهل ایتالیا]] [[رده:بازیگران زن فیلم اهل ایتالیا]] [[رده:زادگان ۱۹۷۱ (میلادی)]] [[رده:بازیگران تئاتر زن اهل ایالات متحده آمریکا]] [[رده:بازیگران تلویزیون زن اهل ایالات
آمریکا]] [[رده:بازیگران تلویزیون زن اهل ایالات متحده آمریکا]] [[رده:خوانندگان زن سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا]] [[رده:خوانندگان زن سده ۲۱ (میلادی) اهل ایتالیا]] [[رده:خوانندگان زن سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا]] [[رده:خوانندگان زن سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا]] [[رده:دانش‌آموختگان دانشگاه فلورانس]] [[رده:دانش‌آموختگان دانشگاه استنفورد]] [[رده:بازیگران زن سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا]] [[رده:بازیگران زن سده ۲۱ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا]] [[رده:سخن‌پراکنان اهل ایالات
متحده آمریکا]] [[رده:سخن‌پراکنان اهل ایالات متحده آمریکا]]
استلا کارناچینا (؛ زادهٔ ۲۴ فوریهٔ ۱۹۵۵) بازیگر و خواننده اهل ایتالیا است. او از دههٔ ۱۹۷۰ میلادی در برخی از فیلم‌های کمدی سکسی سبک ایتالیایی بازی می‌کرد. وی پس از بازنشستگی از سینما، علاوه بر ادامهٔ خوانندگی به عنوان یک مشاور بنگاه املاک و مستغلات به‌کار مشغول شد. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "یک بار دیگر پیش از رفتنمان"، "تونی آرزنتا"، "نمایش هراس‌انگیز عجیب و غریب نیمه‌شب" و "اعمال ناپاک به سبک ایتالیایی" اشاره نمود.
پاتریتسیا گوری (؛ زادهٔ ۱۹۵۰) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "التهاب در حومه شهر"، "قاضی و دختر جوان"، "کشیش متأهل"، "فریاد یک فاحشه"، "دخترمدرسه‌ای"، "خاله‌های دل‌انگیز"، "انتقام امانوئل"، "نبرد ربات‌ها" و "تعقیب مرگبار" اشاره نمود.
دیوید میترانی (; – ) محقق، تاریخ‌نگار و نظریه‌پرداز سیاسی بریتانیایی بود. مهم‌ترین منبع پیرامون کار فکری و زندگی میترانی، کتاب خاطرات او با عنوان «نظریهٔ کارکردی سیاست» است که در سال ۱۹۷۵ منتشر شد. فعالیت حرفه‌ای. در ۱ سپتامبر ۱۹۳۳، میترانی به دانشکدهٔ اقتصاد و سیاست در موسسهٔ مطالعات پیشرفته در پرینستون پیوست و تا سال ۱۹۵۳ در آن‌جا به فعالیت مشغول بود. او در زمینهٔ روابط بین‌الملل به تحقیق پرداخت. او را بنیان‌گذار مکتب کارکردگرایی در روابط بین‌الملل می‌دانند که به عنوان زیرشاخه‌ای از نهادگرایی لیبرال نیز
که به عنوان زیرشاخه‌ای از نهادگرایی لیبرال نیز شناخته می‌شود.
نوکارکردگرایی () نظریه‌ای در همگرایی منطقه‌ای است که با کاستن از اهمیت جهانی‌شدن، بر اهمیت سرزمین در حکومت تاکید می‌کند. کارکردگرایی را عموماً نخستین نظریهٔ همگرایی اروپایی می‌دانند که در سال ۱۹۵۸ توسط ارنست هاس به عنوان پژوهش دکترا ارائه شد. نوکارکردگرایی به دنبال توضیح روندهای همگرایی در اروپاست و در صدد پاسخ به این پرسش است که چرا دولت‌ها قبول می‌کنند که بخشی از یک سازمان فراملی باشند. رویکرد ژان مونه به همگرایی اروپایی که به دنبال همگرایی قسمت‌های واحد با امید رسیدن به «تاثیر سرریزی» و افزایش همه‌جانبهٔ
امید رسیدن به «تاثیر سرریزی» و افزایش همه‌جانبهٔ همگرایی‌ست، در پی مکتب نوکارکردگرایی ارائه شده است. ارنست هاس بعدها نظریهٔ نوکارکردگرایی را ملغی اعلام کرد؛ اگرچه در آثار پایانی خود به آن برگشت. پس از پیمان ماستریخت، نوکارکردگرایی متحول شده و شامل دیدگاه‌های جدید شد. «نظریه‌های همگرایی قانونی»، «رویکردهای نهادگرایانه» و «رویکرد تاریخی-اجتماعی برساخت‌گرایانه» و «نو-نوکارکردگرایی» از جملهٔ این دیدگاه‌ها بودند. اگرچه تمام این نظریه‌ها صراحتاً متعلق به نوکارکردگرایی نیستند، این نظریه را برای توضیح بهتر روندهای
نیستند، این نظریه را برای توضیح بهتر روندهای تصمیم‌گیری و توسعهٔ حکومت فراملی درون همگرایی اروپایی به کار بسته‌اند. امروزه نوکارکردگرایی یکی از شناخته‌شده‌ترین نظریه‌ها دربارهٔ همگرایی اروپاست. در دهه‌های اخیر، نظریهٔ هاس توسط محققان گوناگون احیا شده است. از نظر آن‌ها میراث نظری نوکارکردگرایی می‌تواند به طور مستقیم به مطالعات اروپا و منطقه‌گرایی مقایسه‌ای در دوران حاضر کمک کند. استدلال‌های مرکزی در نوکارکردگرایی. نوکارکردگرایی روندهای همگرایی منطقه‌ای را با اشاره به سه عاملِ عِلی توصیف کرده و مورد بررسی
با اشاره به سه عاملِ عِلی توصیف کرده و مورد بررسی قرار می‌دهد: نظریهٔ نوکارکردگرایی در ابتدا کاهش اهمیت ملی‌گرایی و دولت-ملت را فرض می‌گرفت و پیش‌بینی می‌کرد که به مرور زمان، شخصیت‌های منتخب سیاسی، گروه‌های نفوذ و منافع تجاری درون دولت‌ها به سمت تلفیق تجاری در سطح فراملی خواهد رفت. هاس سه سازوکار را به عنوان محرک همگرایی مطرح می‌کند: سرریزی مثبت، جا به جایی وفاداری‌های داخلی و خودکارسازی فن‌سالارانه. نوکارکردگرایی در دو کتاب مهم دستخوش تغییر و تحول شده است: «همگرایی اروپایی و حکومت فراملی» (۱۹۹۸) و
است: «همگرایی اروپایی و حکومت فراملی» (۱۹۹۸) و «نهادینه‌شدن اروپا» (۲۰۰۱).
ارنست هاس (; – ) دانشمند علوم سیاسی در زمینه روابط بین‌الملل آمریکایی بود. او استاد حکمرانی در دانشکدهٔ علوم سیاسی دانشگاه کالیفورنیا بود. ارنست هاس از جمله بنیان‌گذاران مکتب نوکارکردگرایی در روابط بین‌الملل بود. وی همچنین از جمله برندگان کمک‌هزینه گوگنهایم بود.
تلسکوپ بین‌المللی آینه مایع یک تلسکوپ ۴ متری واقع در اوتاراکند، هند است. این تلسکوپ نخستین تلسکوپ آینه مایع برای نجوم در آسیا و بزرگ‌ترین تلسکوپ آینه مایع در آسیا محسوب می‌شود. تاریخچه. در ۲ ژوئن ۲۰۲۲، این تلسکوپ اولین نور اولین نور خود را مشاهده کرد. در ۱۲ ژوئن ۲۰۲۲، به صورت آنلاین فعالیت خود را آغاز کرد. در ۲۱ ژوئن ۲۰۲۲، آماده مشاهده شد. در ۲۱ مارس ۲۰۲۳، توسط جیتندرا سینگ افتتاح شد. مکانیزم. این تلسکوپ از جیوه عنصری به عنوان سطح آینه خود استفاده می‌کند. جیوه حول محور تلسکوپ چرخانده می‌شود و به دلیل نیروی
حول محور تلسکوپ چرخانده می‌شود و به دلیل نیروی گریز از مرکز، شکل بازتانده سهمی به خود می‌گیرد تا نور ورودی را متمرکز کند.
کشف عشق (؛ ) یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی در سال ۲۰۱۴ با بازی جونگ یو می، اریک مون و سونگ جون است. این مجموعه از ۱۸ اوت تا ۷ اکتبر ۲۰۱۴، روزهای دوشنبه و سه‌شنبه ساعت ۲۱:۵۵ (کی‌اس‌تی) از کی‌بی‌اس۲ پخش شد. تولید. این مجموعه دومین همکاری جونگ یومی و اریک مون، هفت سال پس از "هرچه بادا باد" در سال ۲۰۰۷ است. جونگ یو می و سونگ جون با نویسنده جونگ هیون جونگ به ترتیب در "من به عشق نیاز دارم ۲" (۲۰۱۲) و "من به عشق نیاز دارم ۳" (۲۰۱۴) همکاری داشتند.
کشف عشق (؛ ) یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی به نویسندگی جی اون، به کارگردانی هام جون هو و کیم جه هونگ و با بازی هان جی مین و لی جون هیوک است. این مجموعه دربارهٔ عشق بین مدیرعامل و منشی است. این مجموعه از ۳ ژانویه ۲۰۲۵، روزهای جمعه و شنبه ساعت ۲۲:۰۰ (کی‌اس‌تی) از اس‌بی‌اس پخش شد.
کریستیانا بورگی (؛ زادهٔ ۱ دسامبر ۱۹۵۸) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "زن سیسیلی و برهنه"، "عشق نازی کمپ ۳۷"، "دختردایی‌های من" و "شیرین‌بیان" اشاره نمود.
آن پان سوک (؛ زادهٔ نوامبر ۱۹۶۱) کارگردان تلویزیونی اهل کره جنوبی است. او مجموعه‌های تلویزیونی از جمله "ماجرایی زیر باران" (۲۰۱۸)، "پشت برج سفید" (۲۰۰۷), "راز عشق و عاشقی" (۲۰۱۴) و "شایعه شنیده شده" (۲۰۱۵) را کارگردانی کرده است. فیلم‌شناسی. گزیده فیلم‌شناسی
پائولا مائیولینی (؛ زادهٔ ۷ آوریل ۱۹۵۳) بازیگر اهل ایتالیا است. او برادرزاده بازیگر آلبا مائیولینی است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "هفت بی‌غیرت ارجمند"، "نگاره‌هایی در یک صومعه"، "دختردایی‌های من"، "امانوئل – خشونت علیه زنان چرا؟"، "هم‌کلاسی"، "به‌خاطر عشق پوپیا" و "سالن کیتی" اشاره نمود.
پائولا کوراتسی (؛ زادهٔ ۱۹۴۹) بازیگر اهل ایتالیا است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "اردوگاه آزمایش‌های انسانی اس‌اس"، "کانتربری ممنوعه"، "دوشیزه‌ای در خانواده"، "شیاطین"، "دختر روستایی زیبا"، "در زیر پلکان باستانی"، "شگرد یک عشق"، "بازی‌های ممنوعه پیترو آرتینو"، "قصه‌های ممنوعه… دربارهٔ برهنگی" و "والری، ظاهر و باطن" اشاره نمود. پس از پایان بازیگری، او خود را وقف حرفه مدیریت تئاتر در شرکت نمایش «سیریو» کرد.
شاه‌بوف آکون گونه‌ای از جغدها از تیرهٔ جغدان راستین (Strigidae) و بومی جنگل‌های بارانی استوایی آفریقا است. شاه‌بوف آکون دارای محدوده لکه‌ای است که از طریق تعدادی از کشورهای غرب آفریقا که دارای خطوط ساحلی در خلیج گینه، از شرق گینه تا کامرون و از جنوب تا آنگولا هستند، امتداد می‌یابد و در داخل کشور تا جنوب جمهوری آفریقای مرکزی، کنگو و تا بخش‌هایی از جمهوری دموکراتیک کنگو گسترش می‌یابد.
هایک هاکوبیسمرجیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) مهندس اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۵ ژوئن ۱۹۱۰ در تفلیس به دنیا آمد و از دانشگاه فنی دولتی بائومن مسکو (۱۹۳۷) فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، نشان انقلاب اکتبر و نشان لنین شده است. وی در ۲۴ ژوئن ۱۹۸۸ در سن ۷۸ سالگی در مسکو درگذشت.
لوون استپانی شاهومیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) تاریخ‌نگار، روزنامه‌نگار اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۲۵ آوریل ۱۹۰۴ در تفلیس به دنیا آمد و از و فارغ‌التحصیل گشت. از سال ۱۹۱۹ عضو حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی بود و در و فعالیت می‌کرد. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار و نشان لنین شده است. وی در ۲۴ مهٔ ۱۹۷۱ در سن ۶۷ سالگی در مسکو درگذشت.