payamvha/North_RAG huggingface dataset:
صبان فیلمز یک شرکت سرمایه‌گذاری و توزیع فیلم آمریکایی است. این شرکت که در ۶ مه ۲۰۱۴ توسط حییم صبان، (که بیل برومیلی، کهنه‌کار آر‌ال‌جی انترتینمنت را پیش از جشنواره فیلم کن آن سال، به عنوان رئیس این بخش منصوب کرد) تأسیس شد. این بخش به دنبال خرید ۸ تا ۱۰ فیلم بلند سالانه برای توزیع در آمریکای شمالی است. از آثار این کمپانی می‌توان به فیلم‌های "مرد خانه" (۲۰۱۴)، "واگذاری" (۲۰۱۶)، "دریای سیاه" (۲۰۱۸)، "تاریکی یک مرد" (۲۰۲۴) و "تثلیث نامقدس" (۲۰۲۵) اشاره کرد.
لیگ دسته دوم فوتبال ایران ۸۵–۱۳۸۴ در فصل ۸۵–۱۳۸۴ با صعود ۴ تیم به لیگ آزادگان ۸۶–۱۳۸۵ به پایان رسید.
کلیسای هوهانس مقدس (هاجیشن) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر هاجیشن، جمهوری آذربایجان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۹ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
داستان آکانه مجموعه مانگای ژاپنی به نویسندگی یوکی سوئه‌ناگا و تصویرگری تاکاماسا موئه است. ماجرا دربارهٔ دختر نوجوانی به نام آکانه اوساکی است که می‌خواهد به بالاترین رتبه در راکوگو برسد، تا از کسانی که شش سال پیش پدرش را از این حرفه اخراج کردند، انتقام بگیرد. انتشار این مانگا از فوریه ۲۰۲۲ در مجله مانگای شوئیشا آغاز شد و فصل‌های آن تا ژوئن ۲۰۲۵ در ۱۷ جلد تانکوبون جمع‌آوری شد. استودیو Zexcs از این اثر یک مجموعه انیمه تلویزیونی اقتباس کرده که در سال ۲۰۲۶ نمایش داده خواهد شد. "داستان آکانه" با استقبال مثبت
داده خواهد شد. "داستان آکانه" با استقبال مثبت منتقدان مواجه شده و نامزد جوایز مختلفی شده است. داستان. آکانه در دوران کودکی پدرش و راکوگو (نوعی قصه‌گویی سنتی ژاپنی) را تحسین می‌کرد. در این نوع قصه‌گویی، یک بازیگر به نام راکوگوکا، داستانی طولانی، پیچیده و معمولاً خنده‌دار را با چندین شخصیت به تصویر می‌کشد که با تغییر در زیر و بمی صدا، لحن، چرخش‌های جزئی سر و حرکات دست، در حالی که در جای خود نشسته‌اند، از هم متمایز می‌شوند. اما وقتی او در مدرسه ابتدایی بود، پدرش و سایر متقاضیان طی آزمونی نمایشی برای کسب سومین
و سایر متقاضیان طی آزمونی نمایشی برای کسب سومین و بالاترین رتبه راکوگو یعن شین‌اوچی، از مدرسه آراکاوا اخراج شدند. شش سال بعد، آکانه که مخفیانه از استاد سابق پدرش درس می‌گرفت، برای انتقام پدرش و اثبات اینکه یک حرفه اصیل است، تصمیم می‌گیرد که به یک شین‌اوچی از مدرسه آراکاوا تبدیل شود.
ناروتو (به ژاپنی: ナルト، به انگلیسی: Naruto) یک انیمه ژاپنی است که بر اساس مجموعه مانگای "ناروتو" اثر ماساشی کیشیموتو ساخته شده‌است. این انیمه داستان ناروتو اوزوماکی، یک نینجای جوان یتیم را دنبال می‌کند که به دنبال کسب شهرت از همسالان خود است و رویای تبدیل شدن به هوکاگه، رهبر دهکده پنهان در برگ‌ها، را در سر می‌پروراند. مانند مانگا، این مجموعه انیمه به دو بخش مجزا تقسیم می‌شود: سری اول عنوان مانگا اصلی را حفظ کرده و در دنیای نینجاها روایت می‌شود. سری دوم، عنوان ناروتو: شیپودن دنباله‌ای مستقیم است که در دوران
ناروتو: شیپودن دنباله‌ای مستقیم است که در دوران نوجوانی او اتفاق می‌افتد. هر دو مجموعه انیمه توسط پیرو انيميشن‌سازی، توسط انیپلکس تولید و توسط ویز مدیا در آمریکای شمالی مجوز گرفته‌اند. اولین سریال انیمه از اکتبر ۲۰۰۲ تا فوریهٔ ۲۰۰۷ در ۲۲۰ قسمت از تی‌وی توکیو پخش شد. دوبله انگلیسی آن توسط ویز مدیا تهیه شده و از سپتامبر ۲۰۰۵ تا دسامبر ۲۰۰۹ از شبکه‌های کارتون نت‌ورک و وای‌تی‌وی پخش شده‌است. سری دوم، "ناروتو: شیپودن"، نیز از شبکه تی‌وی توکیو پخش شد و از فوریهٔ ۲۰۰۷ تا مارس ۲۰۱۷، ۵۰۰ قسمت داشت. دوبله انگلیسی
۲۰۰۷ تا مارس ۲۰۱۷، ۵۰۰ قسمت داشت. دوبله انگلیسی "ناروتو: شیپودن" از اکتبر ۲۰۰۹ تا نوامبر ۲۰۱۱ از دیزنی ایکس‌دی در ایالات متحده پخش شد و ۹۸ قسمت اول را پخش کرد و سرانجام در ژانویهٔ ۲۰۱۴ به بلوک برنامه‌های تونامی از شبکه ادالت سویم منتقل شد و تا سپتامبر ۲۰۲۴ از قسمت اول دوباره پخش شد. پس از اینکه دیزنی ایکس‌دی پخش این سریال را متوقف کرد، ویز مدیا در دسامبر ۲۰۱۲ پخش قسمت‌های دوبله‌شده انگلیسی جدید را از قسمت ۹۹ در سرویس استریم خود، نئون آلی، آغاز کرد. این سرویس در مارس ۲۰۱۶ پس از ۳۳۸ قسمت به دلیل تعطیلی یک
در مارس ۲۰۱۶ پس از ۳۳۸ قسمت به دلیل تعطیلی یک ماه بعد، پخش خود را متوقف کرد. علاوه بر مجموعه تلویزیونی انیمه، پیروت همچنین ۱۱ فیلم انیمیشن و ۱۲ اووی‌ای تولید کرد. این مجموعه انیمه به موفقیت تجاری قابل توجهی دست یافت و به یکی از پردرآمدترین فرنچایزهای ویز مدیا تبدیل شد و با پخش این سریال، تأثیر فرهنگی زیادی گذاشت. این سریال تا سال ۲۰۲۰ سومین سریال پربیننده در ایالات متحده بود. از نظر انتقادی، با استقبال متفاوتی روبرو شد. صحنه‌های مبارزه، پویایی شخصیت‌ها و عمق احساسی فیلم تحسین منتقدان را برانگیخت. "انیمه
عمق احساسی فیلم تحسین منتقدان را برانگیخت. "انیمه ناروتو: شیپودن" به طور مداوم به‌عنوان یکی از پربیننده‌ترین انیمه‌های ژاپن رتبه‌بندی می‌شد. این انیمه به خاطر انیمیشن بهبود یافته، لحن پخته‌تر، تعاملات خوب شخصیت‌ها و داستان‌سرایی متعادل مورد تحسین قرار گرفت. اولین انیمه در بین ۱۰۰ سریال انیمیشن برتر آی‌جی‌ان رتبه ۳۸ را کسب کرد و "شیپودن" نامزد دریافت جایزه بهترین مجموعه ادامه‌دار از جوایز انیمه کرانچی‌رول شد. ویز مدیا تا سال ۲۰۱۹ بیش از سه میلیون واحد ویدئوی خانگی انیمه را فروخت.
کوناکس (Kaunakes) یک شنل پشمی بود که با تمدن‌های باستانی میان‌رودان (بین‌النهرین) و ایران مرتبط است. این لباس با الگویی منگوله‌دار بافته می‌شد که ظاهر آن شبیه گلبرگ‌ها یا پرهای روی‌هم‌افتاده بود. این جلوه با دوختن منگوله‌ها روی لباس یا با حلقه‌کردن آن‌ها درون پارچه ایجاد می‌شد. ریشه. این لباس به تمدن سومر بازمی‌گردد، تمدنی که حتی پیش از ۴۰۰۰ سال پیش از میلاد وجود داشته است. دوره پیش‌دودمانی (۴۰۰۰ تا ۲۷۰۰ پیش از میلاد): دامن‌های کوتاه و لباس‌های توری. لباسی که در نخستین آثار هنری سومری دیده می‌شود، در واقع
که در نخستین آثار هنری سومری دیده می‌شود، در واقع «کائوناکس» نیست، بلکه نوعی دامن یا «لباس توری» است که به‌طور نسبی به پایین‌تنه می‌چسبد، در حالی که بالاتنه کاملاً برهنه باقی می‌ماند. این لباس توری اولیه شباهت بیشتری به پارچه‌های معمولی دارد، در حالی که کائوناکس‌های بعدی بیشتر شبیه پوست گوسفند هستند و با حجم زنگوله‌ای‌شکل در اطراف کمر و پاها دیده می‌شوند. دوره آغازین دودمانی (۲۷۰۰ تا ۲۳۵۰ پیش از میلاد): کاوناکس. دوره آغازین دودمانی، بین سال‌های ۲۷۰۰ تا ۲۳۵۰ پیش از میلاد، با فرهنگ والایی شناخته می‌شود. پوشش
پیش از میلاد، با فرهنگ والایی شناخته می‌شود. پوشش آن دوره لباس یکسانی بود که هم مردان و هم زنان می‌پوشیدند. دامن از پوست گوسفند ساخته می‌شد و به گونه‌ای پوشیده می‌شد که پوست به سمت داخل قرار گیرد و پشم آن به شکل شانه‌دار تزئین شده باشد. این دامن به صورت پیچشی دور کمر بسته می‌شد و تا زانو امتداد داشت. خدمتکاران و سربازان کوتاه‌ترین لباس‌ها را می‌پوشیدند، در حالی که افراد با جایگاه اجتماعی بالا لباس‌های بلندتری می‌پوشیدند که دامن آن‌ها اغلب تا مچ پا می‌رسید. بخش بالایی بدن یا با شنلی از پوست گوسفند که روی
بخش بالایی بدن یا با شنلی از پوست گوسفند که روی شانه‌ها انداخته می‌شد پوشیده می‌شد یا بدون پوشش باقی می‌ماند. حدود سال ۲۵۰۰ پیش از میلاد، لباس‌های پوست گوسفند با پارچه‌ای از پشم بافته‌شده جایگزین شد؛ با این حال، بخش منگوله‌دار لباس همچنان حفظ شد و با دوختن منگوله‌ها روی لباس یا بافت حلقه‌هایی درون پارچه ادامه یافت. یونانیان این نوع لباس را «کائوناکس» می‌نامیدند. این نوع پوشش در مجسمه‌ها و موزاییک‌های آن دوره دیده می‌شود.
بانک کی اند اچ (، ) یکی از بزرگ‌ترین بانک‌های تجاری در مجارستان است که از سال ۱۹۹۹ متعلق به گروه کی‌بی‌سی مستقر در بروکسل می‌باشد. تاریخچه. کی اند اچ با نام (به اختصار OKHB، ) تحت اصلاحات سال ۱۹۸۷ که یک سیستم بانکی دو لایه در مجارستان ایجاد کرد، به عنوان یکی از سه بانک تجاری اصلی منشعب شده از بانک ملی مجارستان به همراه بانک بوداپست و بانک اعتباری مجارستان (MHB) تأسیس شد که در ابتدا شبکه‌ای از ۴۷ دفتر محلی داشت که بزرگ‌ترین بانک از میان این سه بود. در سال ۱۹۹۳، بانک ایبوس () را که پس از پایان کمونیسم در
۱۹۹۳، بانک ایبوس () را که پس از پایان کمونیسم در مجارستان تشکیل شده بود، از شبکه آژانس‌های مسافرتی با همین نام خریداری کرد. در سال ۱۹۹۷، این بانک که در آن زمان با نام کی اند اچ شناخته می‌شد، با حمایت بانک اروپایی بازسازی و توسعه خصوصی شد و توسط کنسرسیومی متشکل از کردیت‌بانک بلژیک و آیریش لایف خریداری شد. در سال ۱۹۹۹، گروه جانشین کردیت‌بانک، کی‌بی‌سی، سهام آیریش لایف را خریداری کرد و ۸۰ درصد از کی اند اچ را در اختیار داشت که این رقم در سال ۲۰۰۷ به ۱۰۰ درصد افزایش یافت. در سال ۲۰۰۱، کی اند اچ، بانک اعتباری
افزایش یافت. در سال ۲۰۰۱، کی اند اچ، بانک اعتباری مجارستان (MHB) را که در سال ۱۹۹۶ توسط ای‌بی‌ان آمرو خریداری شد و با شرکت تابعه مجارستانی خود که در سال ۱۹۹۳ تأسیس شده بود، ادغام کرده بود، خریداری کرد. در سال ۲۰۲۱، گای لیبوت، مدیر کل ارشد سابق امور مالی در کی‌بی‌سی، به عنوان مدیرعامل کی اند اچ منصوب شد. این بانک در سال ۲۰۲۲ درآمدی معادل ۶۷٫۶ میلیارد فورینت مجارستان داشت که ۱۰ درصد کمتر از سال قبل بود. عملیات. بانک کی اند اچ دارایی کل ۲۸۲۶ میلیارد فورینت مجارستان و شبکه‌ای سراسری با بیش از ۲۰۰ شعبه دارد.[
و شبکه‌ای سراسری با بیش از ۲۰۰ شعبه دارد.[ "" ] این شرکت طیف کاملی از محصولات مالی را ارائه می‌دهد: مدیریت حساب، سرمایه‌گذاری، پس‌انداز، وام، ضمانت‌نامه‌های بانکی، خدمات کارت بانکی، مدیریت امانت، خزانه‌داری، تأمین مالی پروژه، خدمات بانکداری خصوصی و مدیریت صندوق‌های سرمایه‌گذاری، لیزینگ، معاملات اوراق بهادار، فاکتورینگ، بیمه عمر و بازنشستگی. این خدمات اخیر از طریق شرکت‌های تابعه ارائه می‌شوند. تا پایان سال ۲۰۲۱، کی اند اچ اعلام کرد که به خنثی‌سازی کربن دست یافته است و قصد دارد تا سال ۲۰۳۰ میزان انتشار کربن
است و قصد دارد تا سال ۲۰۳۰ میزان انتشار کربن خود را در مقایسه با سال ۲۰۱۵ به ۸۰ درصد کاهش دهد. این شرکت حامی رسمی پیراهن تیم ملی بسکتبال مجارستان بوده است.
مرغان روغنی تیره‌ای از پرندگان است که شامل یک گونهٔ موجود، یعنی مرغ روغنی ("Steatornis caripensis") و سردهٔ منقرض‌شدهٔ "یورونیکتیبیوس (Euronyctibius)" می‌شود.
کاگوها گونه‌ای از پرندگان زمین‌زی است که در تیرهٔ تک‌نماد Rhynochetidae قرار دارد. این پرنده شامل دو گونه است که هر دو بومی کالدونیای جدید هستند و یکی از آنها منقرض شده است.
سرچکشی‌ها یک سرده از پرندگان گام‌زن است که دارای سرچکشی "(Scopus umbretta)" و خویشاوند منقرض‌شدهٔ پلیوسن آن، یعنی "Scopus xenopus" است. این سرده تنها نمایندهٔ تیرهٔ Scopidae است. آرایه‌شناسی. سرچکشی‌ها (Hamerkops) به‌طور سنتی در راستهٔ لک‌لک‌سانان (Ciconiiformes) گنجانده می‌شدند، اما اکنون تصور می‌شود که به پلیکان‌سانان (Pelecaniformes) نزدیک‌تر هستند. مطالعات اخیر نشان داده است که نزدیک‌ترین خویشاوندان آن پلیکان و نوک‌کفشی هستند.
توکا-لیکویان تیره‌ای از پرندگان گنجشک‌سان بومی استرالیا و گینه نو است. تاریخچه طبقه‌بندی پیچیده‌ای دارد و نویسندگان مختلف پرندگانی را که در این تیره قرار می‌دهند متفاوت است. شامل توکا-بلدرچین و گهرلیکوها می‌شود.
اعمال و باورهای معنوی سنتی سامی بر اساس نوعی جاندارانگاری، چندخداپرستی و آنچه انسان‌شناسان ممکن است شمن‌گرایی در نظر بگیرند، بنا شده‌اند. سنت‌های مذهبی می‌توانند از منطقه‌ای به منطقه دیگر در لاپ‌لند به طور قابل توجهی متفاوت باشند. دین سنتی سامی عموماً جاندارانگاری در نظر گرفته می‌شود. اعتقاد سامی‌ها مبنی بر این است که همه اشیاء طبیعی مهم (مانند حیوانات، گیاهان، سنگ‌ها و غیره) دارای روح هستند و از دیدگاه چندخداپرستی، باورهای سنتی سامی شامل ارواح متعددی است. باورها و رسوم سنتی سامی معمولاً بر نیاپرستی و ارواح
و رسوم سنتی سامی معمولاً بر نیاپرستی و ارواح حیوانات تأکید دارد. ارتباط با حیوانات محلی که از مردم حمایت می‌کنند، مانند گوزن شمالی، برای گروه خویشاوندی بسیار مهم است. خدایان و ارواح حیوانات. گذشته از خرس‌پرستی، ارواح حیوانات دیگری مانند هالدی وجود دارند که از طبیعت مراقبت می‌کنند. برخی از مردم سامی خدای رعد و برق به نام هوراگالس دارند. رانا نیجتا "دختر زمین سبز و حاصلخیز" است. نماد درخت جهانی یا ستون، که به ستاره شمالی می‌رسد نیز ممکن است وجود داشته باشد. چیزی شبیه به آن چیزی که در اساطیر فنلاندی یافت
چیزی شبیه به آن چیزی که در اساطیر فنلاندی یافت می‌شود. لیه‌آی‌بولمای، روح جنگل برخی از مردم سامی، به طور سنتی با حیوانات جنگلی مرتبط است که به عنوان گله‌های او در نظر گرفته می‌شوند و گفته می‌شود که او در شکار خوش‌شانسی یا بدشانسی می‌آورد. لطف او چنان مهم بود که به گفته یک نویسنده، مؤمنان هر صبح و هر عصر برای او دعا می‌کردند و نذورات می‌دادند. سیه‌تاها. در چشم‌انداز سراسر اسکاندیناوی شمالی، می‌توان سیه‌تا را یافت، مکان‌هایی که اشکال زمینی غیرمعمول و متفاوتی نسبت به حومه اطراف دارند و می‌توان آنها را دارای
نسبت به حومه اطراف دارند و می‌توان آنها را دارای اهمیت معنوی دانست. هر خانواده یا طایفه‌ای ارواح محلی خود را دارد که برای محافظت و خوشبختی به آنها نذورات می‌دهند. "Storjunkare" گاهی به عنوان سنگ‌هایی توصیف می‌شوند که شباهتی به انسان یا حیوان دارند و در قله کوه، یا در غار، یا نزدیک رودخانه‌ها و دریاچه‌ها قرار داده می‌شدند. در زمستان با پخش شاخه‌های تازه در زیر آنها و در تابستان با برگ یا علف، به آنها احترام گذاشته می‌شد. "Storjunkare" بر همه حیوانات، ماهی‌ها و پرندگان قدرت داشت و به کسانی که برای آنها شکار
و پرندگان قدرت داشت و به کسانی که برای آنها شکار یا ماهیگیری می‌کردند، شانس می‌داد. گوزن‌های شمالی به آنها تقدیم می‌شد و هر طایفه و خانواده‌ای تپه قربانی مخصوص به خود را داشت. نوآیدی. یک "نوآیدی" واسطه‌ای بین دنیای انسان‌ها و "سایوو"، دنیای مردگان، از طرف جامعه است که معمولاً در مراسم از یک طبل سامی و یک فلوت خانگی به نام فادنو استفاده می‌کند. نیاکان. یکی از ناسازگارترین عناصر جهان‌بینی سامی‌ها از دیدگاه مبلغان مذهبی، این مفهوم بود که "زنده و مرده به عنوان دو نیمه از یک خانواده در نظر گرفته می‌شدند."
دو نیمه از یک خانواده در نظر گرفته می‌شدند." سامی‌ها این مفهوم را اساسی می‌دانستند، در حالی که مبلغان مسیحی پروتستان هرگونه امکان ارتباط مردگان با زندگان را کاملاً رد می‌کردند. از آنجایی که این باور فقط یک دین نبود، بلکه گفتگویی زنده با نیاکانشان بود، جامعه آنها همزمان دچار فقر و محرومیت شد. فهرست خدایان. دین سامی تا حدودی بین مناطق و قبایل متفاوت است. اگرچه خدایان مشابه هستند، اما نام آنها بین مناطق متفاوت است. خدایان همچنین با هم همپوشانی دارند: در یک منطقه، یک خدا می‌تواند به صورت چندین خدای جداگانه
منطقه، یک خدا می‌تواند به صورت چندین خدای جداگانه ظاهر شود و در منطقه دیگر، چندین خدا می‌توانند در قالب تنها چند خدا متحد شوند. به دلیل این تغییرات، خدایان می‌توانند تا حدودی با یکدیگر اشتباه گرفته شوند. خدایان اصلی سامی‌ها به شرح زیر بودند:
مگس‌گیران پادشاهی تیرهٔ کوچکی از پرندگان گنجشک‌سان شاه‌مرغ‌سانیان هستند که در جنگل‌ها و بیشه‌های مناطق نوگرمسیری یافت می‌شوند. گونه‌ها. این تیره دارای هفت گونه در سه سرده است.
ملکه ویکتوریا در درازای زندگی خود خاطراتش را یادداشت و نگهداری می‌کرد. پس از مرگ ویکتوریا، یادداشت‌ها توسط دخترش شاهدخت بئاتریس در ۱۲۲ جلد سانسور و تدوین شدند. گزیده‌هایی از این خاطرات در طول زندگی ویکتوریا منتشر شد و فروش خوبی داشت. این مجموعه در بایگانی سلطنتی نگهداری می‌شود و در سال ۲۰۱۲ با همکاری کتابخانه‌های بودلیان به صورت برخط در دسترس قرار گرفت. آغاز. ویکتوریا در سال ۱۸۳۲، زمانی که تنها سیزده سال داشت، به توصیه مادرش شروع به نوشتن دفتر خاطرات روزانه کرد؛ اولین کلماتش این بود: «این کتاب را مامان به
کرد؛ اولین کلماتش این بود: «این کتاب را مامان به من داده تا بتوانم خاطرات سفرم به ولز را در آن بنویسم.» نگهداری چنین دفتر خاطراتی در آن زمان رایج بود. او این کار را توسط معلم سرخانه‌اش، لزن، آموزش دید و مادرش تا زمان ملکه‌شدن ویکتوریا، هر روز دفتر خاطرات را بررسی می‌کرد. ویکتوریا تا ده روز قبل از مرگش، یعنی ۶۹ سال بعد، به نوشتن ادامه داد و ۱۲۲ جلد دفتر را نوشت. او همچنین نامه‌های زیادی نوشت و با احتساب خاطرات روزانه، تخمین زده می‌شود که روزانه بیش از دو هزار کلمه می‌نوشت - حدود شصت میلیون کلمه در طول
هزار کلمه می‌نوشت - حدود شصت میلیون کلمه در طول زندگی‌اش. انتشار. گزیده‌هایی از خاطرات او در زمان زنده‌بودنش منتشر شد، مانند "«برگ‌هایی از دفتر خاطرات زندگی ما در ارتفاعات»" که در سال ۱۸۶۸ منتشر شد. چاپ اول این کتاب بیست‌هزار نسخه فروخت که چشمگیر بود. نسخه‌های بعدی هم چاپ شدند و نیز دنباله‌ای با عنوان «"برگ‌های بیشتر از دفتر خاطرات زندگی ما در ارتفاعات»" منتشر شد. همچنین‌ گزیده‌هایی از خاطرات او در زندگینامه پرنس آلبرت نوشته تئودور مارتین با عنوان «"زندگی والاحضرت شاهزاده همسر"» که در پنج جلد از سال ۱۸۷۵
والاحضرت شاهزاده همسر"» که در پنج جلد از سال ۱۸۷۵ تا ۱۸۸۰ منتشر شد، آمده است سانسور. دختر ویکتوریا، بئاتریس، وصی ادبی او بود. او تمام دفتر خاطرات را بررسی می‌کرد و طبق دستور ملکه، هر چیزی را که ممکن بود خانواده سلطنتی را ناراحت کند، حذف می‌کرد. نسخه سانسورشده‌ای که توسط بئاتریس تهیه شده بود، ۱۱۱ جلد دست‌نویس را پر می‌کرد. اکثر نسخه‌های اصلی از سال ۱۸۴۰ به بعد، علی‌رغم مخالفت نوه ویکتوریا، شاه جورج پنجم و همسرش، ملکه مری، نابود شدند. ماهیت ویرایش بئاتریس را می‌توان با مقایسه با نسخه‌های تایپی که قبلاً توسط
می‌توان با مقایسه با نسخه‌های تایپی که قبلاً توسط لرد اشر برای کتابش، "«دختر بودن ملکه ویکتوریا»،" تهیه شده بود، قضاوت کرد. این نسخه‌ها دوره ۱۸۳۲ تا ۱۸۴۰ را پوشش می‌دهند. به عنوان مثال، در ۱۳ فوریه ۱۸۴۰، ویکتوریا لذت خود را از پوشیدن جوراب‌های آلبرت و سپس تماشای او در حال اصلاح ریش، ثبت کرد. این واقعه در نسخه بئاتریس وجود ندارد: بایگانی. این دفترچه‌ها در آرشیو سلطنتی قلعه ویندزور نگهداری می‌شوند. در سال ۲۰۱۲، این دفترچه‌ها اسکن شده و به عنوان یک پروژه ویژه برای جشن الماسی ملکه الیزابت دوم، نواده ملکه
ویژه برای جشن الماسی ملکه الیزابت دوم، نواده ملکه ویکتوریا، به صورت آنلاین در دسترس قرار گرفتند. اگرچه در ابتدا به صورت رایگان در سراسر جهان در دسترس قرار گرفت، اما از اواسط سال ۲۰۱۳ دسترسی رایگان به دفترچه‌های خاطرات فقط به کاربران داخل بریتانیا محدود شده است.
رافائل ادرهو (به انگلیسی: Raphael Edereho؛ زادهٔ ۲۱ مارس ۱۹۸۳) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل نیجریه است.
پازیتونیان یک تیره از پرندگان گنجشک‌سان است که تنها دارای دو گونه است، پازیتونی سبز ("Hylia prasina") و پازیتونی چرخ‌ریسکی ("Polidornis rushiae"). شباهت‌های فیزیولوژیکی و مطالعات تبارزایی مولکولی به شدت از ایجاد این تیره پشتیبانی می‌کند. برخی از مقامات طبقه‌بندی کل خانواده را در سسکان آفریقایی (Macrosphenidae) قرار می‌دهند. پازیتونیان پرندگان آوازخوان کوچک و حشره‌خوار هستند که در مناطق گرمسیری آفریقا یافت می‌شوند. آنها در زیراشکوب جنگل‌های نمناک استوایی حضور دارند.
سارا مور گریمکی (۲۶ نوامبر ۱۷۹۲ – ۲۳ دسامبر ۱۸۷۳) یک فعال ضد برده‌داری و فمینیست آمریکایی بود که بسیاری او را «مادر جنبش حق رأی زنان» می‌دانند. او در خانواده‌ای ثروتمند و برده‌دار در کارولینای جنوبی متولد شد و در دههٔ ۱۸۲۰ به فیلادلفیا رفت و به کوئیکرها پیوست. خواهرش آنجلینا گریمکی نیز همین مسیر را طی کرد. این دو خواهر از نخستین زنانی بودند که در سخنرانی‌های عمومی ضد برده‌داری حاضر شدند و بعدها به فعالان برجستهٔ حقوق زنان بدل شدند. زندگی. سارا گریمکی که والدینش گاهی او را «سالی» صدا می‌زدند در کارولینای
گاهی او را «سالی» صدا می‌زدند در کارولینای جنوبی به دنیا آمد. او ششمین از چهارده فرزند و دومین دخترماری اسمیت و جان فوشرو گریمکی بود. پدرشان یک مالک ثروتمند زمین و برده‌دار، وکیل و قاضی در کارولینای جنوبی و مدتی هم رئیس مجلس نمایندگان کارولینای جنوبی بود. تجربه‌های نخستین سارا در آموزش، آیندهٔ او را به‌عنوان یک فعال ضد برده‌داری و فمینیست شکل داد. در دوران کودکی، هرچند بسیار باهوش بود، او به‌روشنی نابرابری آموزش خود را در مقایسه با آموزش کلاسیک برادرانش احساس می‌کرد. با وجودی که خانواده‌اش هوش سرشار او را
می‌کرد. با وجودی که خانواده‌اش هوش سرشار او را می‌پذیرفتند، اجازهٔ تحصیل جدی یا پیگیری آرزوی وکیل شدن به او داده نشد، زیرا چنین اهدافی «زنانه» محسوب نمی‌شد. او توسط معلم‌های خصوصی در موضوعاتی آموزش دید که برای دختران جنوب آن دوره مناسب شمرده می‌شد، مانند زبان فرانسه، گلدوزی، نقاشی با آبرنگ و نواختن هارپسیکورد. پدرش به او اجازه می‌داد جغرافیا، تاریخ و ریاضیات را از کتابخانه‌اش بخواند و کتاب‌های حقوق او را مطالعه کند، اما خط قرمزش آموزش زبان لاتین بود. مادرش، ماری، خانه‌دار وفادار و عضوی فعال در جامعه بود.
ماری، خانه‌دار وفادار و عضوی فعال در جامعه بود. او رهبری انجمن بانوان نیکوکار چارلستون را بر عهده داشت و یک اسقفی فعال بود که اغلب خود را وقف فقرا و زنان زندانی در یک زندان نزدیک می‌کرد. باورهای ماری بسیار سخت‌گیرانه بود. احساس محدودیت در نقش اجتماعی باعث شد سارا پیوندی با بردگان خانواده برقرار کند که والدینش را نگران می‌کرد. از دوازده‌سالگی، عصرهای یکشنبه او صرف آموزش کتاب مقدس به بردگان جوان در مزرعه می‌شد، تجربه‌ای که برایش همراه با ناکامی بود. او می‌خواست به آن‌ها خواندن کتاب مقدس را بیاموزد و آن‌ها
به آن‌ها خواندن کتاب مقدس را بیاموزد و آن‌ها نیز اشتیاق داشتند، اما والدینش این کار را ممنوع کردند، چون آموزش خواندن به بردگان در کارولینای جنوبی غیرقانونی بود. والدینش معتقد بودند سواد فقط باعث نارضایتی و سرکشی بردگان می‌شود و آن‌ها را برای کار یدی نامناسب می‌سازد. این ممنوعیت از سال ۱۷۴۰ در قانون ایالت آمده بود. سارا مخفیانه به «هتی»، خدمتکار و بردهٔ شخصی‌اش، خواندن و نوشتن آموخت. اما وقتی والدینش متوجه شدند، واکنش تند پدرش شوکه‌کننده بود. او به‌شدت خشمگین شد و نزدیک بود دختر برده را شلاق بزنند. ترس از
شد و نزدیک بود دختر برده را شلاق بزنند. ترس از ایجاد دردسر برای بردگان باعث شد سارا دیگر چنین کاری نکند. سال‌ها بعد، او این تجربه را چنین به یاد آورد: «من تقریباً با لذت شرارت‌آمیزی کنیزم را شب‌ها، وقتی باید مشغول شانه‌زدن موهایم می‌بود، به خواندن و نوشتن آموزش می‌دادم. چراغ خاموش می‌شد، سوراخ کلید پوشانده می‌شد، و ما دو نفر روی شکم جلوی آتش، با کتاب الفبا زیر چشمانمان، قوانین کارولینای جنوبی را به چالش می‌کشیدیم.» برادرش توماس در سال ۱۸۰۵ وارد مدرسه حقوق ییل شد. در بازگشت‌هایش به خانه، توماس ایده‌هایی
ییل شد. در بازگشت‌هایش به خانه، توماس ایده‌هایی درباره خطرات عصر روشنگری و اهمیت دین به سارا منتقل می‌کرد. (او جوان درگذشت و در آگهی ترحیمش بیش از همه به دینداری‌اش افتخار کرده بودند.) این ایده‌ها، همراه با مطالعات مخفی سارا در حقوق، بخشی از بنیان فعالیت‌های بعدی او شد. پدرش به او گفته بود اگر پسر بود، بزرگ‌ترین وکیل کارولینای جنوبی می‌شد. گرچه لرنر نسخه‌ای متفاوت ارائه می‌دهد و می‌گوید پدرش گفته بود: «او بزرگ‌ترین حقوقدان کشور می‌شد.» سارا باور داشت ناتوانی‌اش در دسترسی به آموزش عالی ناعادلانه است. او از
در دسترسی به آموزش عالی ناعادلانه است. او از رفتار خانواده و همسایگانش در شگفت بود که بردگان را به غسل تعمید و حضور در مراسم مذهبی تشویق می‌کردند، اما آنان را برادر و خواهر واقعی در ایمان نمی‌دانستند. از جوانی، سارا باور داشت که دین باید نقشی فعال‌تر در بهبود زندگی رنج‌دیدگان داشته باشد. جستجوی مذهبی او نخست به پروتستانیسم پرسبیتری کشیده شد و در ۱۸۱۷ به این آیین گروید. پس از نقل مکان به فیلادلفیا در ۱۸۲۱، او به کوئیکرها پیوست که پیش‌تر همراه پدرش با آن‌ها آشنا شده بود. در آنجا، او به مدافع سرسخت آموزش و حق
شده بود. در آنجا، او به مدافع سرسخت آموزش و حق رأی برای زنان و آمریکاییان آفریقایی‌تبار تبدیل شد. فعالیت در جنبش ضد برده‌داری. در سال ۱۸۱۷ پدر سارا به‌شدت بیمار شد و پزشکان چارلستون توصیه کردند برای درمان نزد دکتر فیلیپ سینگ فیزیک در فیلادلفیا برود. با وجود مخالفت شدید سارا، پدرش اصرار داشت که او – که در آن زمان ۲۶ ساله بود – به‌عنوان پرستار همراهش برود. سارا پذیرفت و در مهٔ ۱۸۱۹ از چارلستون به سمت شمال حرکت کردند. وقتی دکتر فیزیک دریافت که درمانی نمی‌تواند بکند، پیشنهاد کرد برای بهره‌مندی از هوای دریا به
بکند، پیشنهاد کرد برای بهره‌مندی از هوای دریا به روستای ماهیگیری لانگ برنچ، نیوجرسی بروند. آن دو در یک مسافرخانه اقامت کردند و تنها چند هفته بعد جان فوشرو گریمکی درگذشت. این تجربه سارا را خودباورتر، مستقل‌تر و مسئول‌تر از نظر اخلاقی ساخت. او تصمیم گرفت دیگر هرگز در کارولینای جنوبی زندگی نکند: پس از مرگ پدر، سارا چند ماهی در فیلادلفیا ماند و با ایزرائیل موریس آشنا شد که او را به آیین کوئیکرها و نوشته‌های جان وولمن معرفی کرد. سپس به چارلستون بازگشت، اما تصمیم گرفت دوباره به فیلادلفیا برود و به‌عنوان واعظ
گرفت دوباره به فیلادلفیا برود و به‌عنوان واعظ کوئیکر فعالیت کند و تربیت اسقفی خود را کنار بگذارد. با این حال، بارها توسط شورای مردسالار کوئیکرها نادیده گرفته شد و اجازهٔ نقش‌آفرینی نیافت. او که از این طردشدگی دلسرد شده بود، بعدها نوشت: «می‌پندارم هیچ مجرمی که در انتظار اعدام است، با چنان هراسی به روز اجرای حکم نمی‌نگرد که من به جلسهٔ سالانهٔ ما می‌نگرم.» او در بهار ۱۸۲۷ به چارلستون بازگشت تا خواهرش آنجلینا را از محدودیت‌های جنوب نجات دهد. آنجلینا از ژوئیه تا نوامبر همان سال به دیدن سارا در فیلادلفیا رفت و
نوامبر همان سال به دیدن سارا در فیلادلفیا رفت و سپس به چارلستون برگشت، در حالی‌که عمیقاً به ایمان کوئیکرها پایبند شده بود. پس از ترک چارلستون، سارا و آنجلینا در سرتاسر نیو انگلند در محافل ضد برده‌داری سخنرانی کردند. ابتدا برای زنان در سالن‌های بزرگ و کلیساهای کوچک. سخنرانی‌های آن‌ها دربارهٔ لغو برده‌داری و حقوق زنان هزاران نفر را تحت تأثیر قرار داد. در نوامبر ۱۸۲۹، آنجلینا بار دیگر به فیلادلفیا رفت و به خواهرش پیوست. رابطهٔ آن‌ها از دیرباز نزدیک بود. آنجلینا سال‌ها سارا را «مادر» می‌خواند، زیرا او هم
سال‌ها سارا را «مادر» می‌خواند، زیرا او هم مادرخوانده و هم سرپرست اصلی‌اش بود. در سال ۱۸۶۸، سارا دریافت که برادر فقیدش سه پسر دورگه از یک زن بردهٔ «شخصی» داشته است. او این فرزندان را به خانواده پذیرفت و تلاش کرد هزینهٔ تحصیل آرچیبالد گریمکی و فرانسیس جیمز گریمکی را تأمین کند. این دو بعدها در حرفه و زندگی خانوادگی موفق شدند و به رهبران جامعهٔ آفریقایی-آمریکایی بدل گشتند. جان، کوچک‌ترین برادر، به تحصیل رسمی علاقه‌ای نشان نداد و دوباره به جنوب بازگشت. فعالیت‌ها و میراث. سارا و آنجلینا از برده‌داری و همهٔ
و میراث. سارا و آنجلینا از برده‌داری و همهٔ تباهی‌های آن متنفر شده بودند. آن‌ها امیدوار بودند که ایمان جدیدشان (کوئیکرها) پذیراتر از باورهای پیشینشان نسبت به مخالفت با برده‌داری باشد. با این حال، نخستین تلاش‌هایشان برای حمله به برده‌داری در جامعهٔ کوئیکرها برایشان مشکل‌ساز شد. این دو خواهر با وجود انتقادها، بر این باور پافشاری کردند که مبارزه برای حقوق زنان به‌اندازهٔ مبارزه برای لغو برده‌داری اهمیت دارد. سارا می‌خواست زنان را «برای استقلال اقتصادی و سودمندی اجتماعی» آماده کند، اما با وجود این، حتی برخی از
اجتماعی» آماده کند، اما با وجود این، حتی برخی از فعالان ضد برده‌داری هم مواضع آن‌ها را افراطی می‌دانستند. در سال ۱۸۳۶، سارا کتابچهٔ "نامه‌ای به روحانیون ایالات جنوبی" را منتشر کرد. در ۱۸۳۷، "نامه‌هایی دربارهٔ برابری جنس‌ها و وضعیت زنان" به‌صورت پاورقی در روزنامهٔ "The Spectator" در ماساچوست چاپ شد و بلافاصله در "لیبراتور" – روزنامه‌ای که توسط ویلیام لوید گَریسون، فعال رادیکال ضد برده‌داری و رهبر حقوق زنان منتشر می‌شد – بازنشر یافت. این نامه‌ها در ۱۸۳۸ به‌صورت کتاب منتشر شدند. وقتی این دو خواهر در فیلادلفیا