payamvha/North_RAG huggingface dataset:
نیستاگموس برونس یک نوع غیر معمول نیستاگموس دو طرفه است که بیشتر در بیماران مبتلا به تومورهای زاویه پل مغزی ایجاد می‌شود. در این افراد، در هنگام نگاه کردن به سمت ضایعه، نیستاگموس آهسته با دامنه بلند (نیستاگموس فلج خیره‌ای) و هنگام نگاه کردن به سمتِ مخالف ضایعه، نیستاگموس تند با دامنه کوتاه (نیستاگموس دهلیزی) ایجاد می‌شود. نیستاگموس برونس در ۱۱ درصد از بیماران مبتلا به نوروم آکوستیک رخ می‌دهد اما عمدتاً در بیماران با تومورهای بزرگتر (۶۷ درصد از بیماران با تومورهایی با قطر بیش از ۳٫۵ سانتی‌متر) رخ می‌دهد.
تومورهایی با قطر بیش از ۳٫۵ سانتی‌متر) رخ می‌دهد. نیستاگموس برونس همچنین با افزایش بروز اختلال تعادل در بیماران مبتلا به نوروم آکوستیک همراه است. ممکن است علت آن فشرده شدن هر دو فلوکولوس مخچه (قسمت دهلیزی مخچه) باشد و بهبود در نیستاگموس و مشکلات تعادلی بیمار معمولاً پس از برداشتن تومور برطرف می‌شود. نیستاگموس برونس نامش را از متخصص اعصاب آلمانی لودویگ برونس (۱۸۵۸ – ۱۹۱۵) می‌گیرد.
زمین‌لرزه ۱۴۰۳ کاشمر زمین‌لرزه‌ای به بزرگی ۵ ریشتر بود که در ساعت ۱۳:۲۴ و در تاریخ در نزدیکی شهر کاشمر، میان دو شهرستان کاشمر و شهرستان خلیل‌آباد واقع در استان خراسان رضوی رخ داد. خسارات و تلفات. از خسارت‌های جانی این زمین‌لرزه ۱۲۰ نفر مصدوم و ۴ کشته گزارش شده است. طبق گفتهٔ اصغر کوهسرخی، شهردار وقت کاشمر به ۳۰۰ خانهٔ روستایی در طی این زلزله خسارت وارد شد که بیشتر آن‌ها در بافت فرسوده بوده و در بخش‌هایی از شهر نیز ریزش نما رخ داده است. همچنین در تاریخ پس‌لرزه‌ای به بزرگی ۳٫۸ ریشتر باعث مصدوم‌شدن ۱۲ نفر شد
به بزرگی ۳٫۸ ریشتر باعث مصدوم‌شدن ۱۲ نفر شد که آمار کلی مصدومان را به ۱۳۲ نفر افزایش داد.
تعقیب مینی‌سریالی آمریکایی در ژانر درام تاریخی و براساس کتاب "تعقیب جنایتکار: ۱۲ روز تعقیب قاتل لینکلن" نوشتهٔ جیمز ال سونسن ساخته شده است. داستان این مجموعهٔ تلویزیونی حول ماجرای ترور آبراهام لینکلن و کوشش ادوین استانتون، وزیر جنگ کابینهٔ لینکلن، در جهت یافتن جان ویلکس بوث، قاتل رئیس‌جمهور و سپس مجازات مشارکت‌کنندگان در این ترور می‌چرخد. شورانر این مینی‌سریال، مونیکا بلتسکی است و کارگردان آن کارل فرانکلین می‌باشد. نخستین قسمت سریال از سوی اپل تی‌وی پلاس در ۱۵ مارس ۲۰۲۴ منتشر شد. منابع. Wikipedia
پلاس در ۱۵ مارس ۲۰۲۴ منتشر شد. منابع. Wikipedia contributors, "Manhunt (miniseries)," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Manhunt_(miniseries)&amp;oldid=1228829777 (accessed June 18, 2024).
اوئه‌سوگی یوشینوری تولد ۱۳۳۳ - مرگ ۱۴ مه ۱۳۷۸ میلادی - یک سامورایی، شوگو-دایمیو در دوره نانبوکو–چو بود. او پسر اوئه‌سوگی نوری‌آکی بود اما به فرزندخواندگی پسر عموی پدرش اوئه‌تسوگی شیگه‌یوشی درآمد. اوئه‌تسوگی شیگه‌یوشی پس از یک اختلاف سیاسی با برادران کو نو مورونائو و موری یاسو، که ملازم خاندان آشیکاگا بودند، در ۲۸ ژانویه ۱۳۵۰ میلادی ترور شد. یوشینوری در خدمت آشیکاگا تادایوشی، برادر کوچکتر شوگون آشیکاگا تاکائوجی، اولین شوگون از شوگون‌سالاری موروماچی بود و در جریان آشوب کاننو در سال ۱۳۵۰، به همراه تادایوشی
جریان آشوب کاننو در سال ۱۳۵۰، به همراه تادایوشی دشمن تاکائوجی شد. کشتن کو نو مورونائو. کو نو مورونائو به دلیل سیاست‌های نوآورانه و گسترش سریع قدرت، او با آشیکاگا تادایوشی برادر کوچک‌تر شوگون و رهبر واقعی شوگون سالاری که محافظه‌کار بود درگیر شد. درگیری داخلی خاندان آشیکاگا به آشوب کاننو (۱۳۵۰–۱۳۵۲) گسترش پیدا کرد. او برای مدتی بر آشیکاگا تادایوشی غلبه پیدا کرد، اما در پایان، تادایوشی به سمت دربار جنوبی فرار کرد و قدرت نظامی خود را بازیافت. کو نو مورونائو در نبرد اوچیده‌هاما (دوره نانبوکوچو) (۱۳۵۱) شکست خورد
اوچیده‌هاما (دوره نانبوکوچو) (۱۳۵۱) شکست خورد و تسلیم شد. در روز ۲۴ مارس ۱۳۵۱ میلادی، در حالی که اسکورت می‌شد، همراه با برادرش توسط اوئه‌سوگی یوشینوری و دیگران از جناح تادایوشی به قتل رسیدند.
لیو برگر (؛ ؛ ؛ ۱۳ سپتامبر ۱۸۷۹–۶ اکتبر ۱۹۴۳) آسیب‌شناس، جراح و اورولوژیست یهودی‌تبار اتریشی-آمریکایی بود. بیماری برگر به نام او نامگذاری شده است. او عضو انجمن پزشکی آمریکا و انجمن فی بتا کاپا بود. او در سن ۷ سالگی با خانواده‌اش به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرد و پس از تحصیلات اولیه، در کالج شهری نیویورک لیسانس گرفت. سپس رشته پزشکی را در کالج پزشکان و جراحان دانشگاه کلمبیا واقع در مرکز پزشکی دانشگاه کلمبیا گذراند و در سال ۱۹۰۱ مدرک دکترای پزشکی خود را اخذ کرد. وی مدتی در بیمارستان ماونت ساینای طبابت
اخذ کرد. وی مدتی در بیمارستان ماونت ساینای طبابت می‌کرد. در این‌جا بود که وی در سال ۱۹۰۸ نخستین توصیف دقیق دربارهٔ ترومبوآنژئیت انسدادی را ارائه کرد؛ یک بیماری عروقی که نخستین بار در سال ۱۸۷۹ توسط فلیکس فون وینیوارتر گزارش شده بود. در همان سال، او در ساخت سیستوسکوپ براون-برگر مشارکت نمود که نزدیک به ۶۰ سال، وسیله‌ای پر استفاده و مفید در حوزهٔ اورولوژی آمریکا باقی ماند. این وسیله تا زمان ظهور نورپردازی با فیبر نوری و سیستم‌های لنز مدرن در دهه ۱۹۷۰، یک سیستوسکوپ پیشرو در ایالات متحده باقی ماند. او همچنین در
پیشرو در ایالات متحده باقی ماند. او همچنین در سال ۱۹۱۰ یک سیستوسکوپ جراحی و همچنین تعدادی دیگر ابزارهای اورولوژی ابداع کرد. او همچنین در زمینه باکتری‌شناسی و از جمله کمک به تمایز استرپتوکوک و پنوموکوک مشارکت و فعالیت داشت.
نبرد یاواتا نبردی در دوره نانبوکوچو در تاریخ ژاپن بود و در یاواتا، کیوتو، ژاپن رخ داد. این جنگ در ژانویه ۱۳۵۳ بین ارتش امپراتورهای شمالی و جنوبی ژاپن انجام شد، زیرا وفاداران (دربار جنوبی) به دنبال به دست آوردن پایگاهی برای عملیات درست خارج از پایتخت بودند که از آنجا بتوانند به کیوتو حمله کنند. ارتش دربار جنوبی توسط موروئوشی رهبری می‌شد. سال بعد محاصره موفقیت‌آمیز کیوتو آغاز شد.
سنگ‌چشم شمالی یک گونه بزرگ پرنده آوازخوان از خانواده سنگ‌چشمان (Laniidae) و بومی آمریکای شمالی و سیبری است. مدت‌هاست که به عنوان زیرگونه‌ای از سنگ‌چشم خاکستری بزرگ در نظر گرفته می‌شد، در سال ۲۰۱۷ به عنوان گونه‌ای متمایز طبقه‌بندی شد. شش زیرگونه از آن شناخته شده است. زیرگونه‌ها. گروه شرق اوراسیا بزرگ؛ کاملاً تیره و قهوه‌ای، در زیر خاکستری مایل به آبی با نوارهای تقریباً سیاه. سفید کمی روی پایه شاهپراولیها. گروه آمریکای شمالی ویژگی‌ها. سنگ‌چشم سرگنده را می‌توان با اندازه کوچک‌تر، پرهای خاکستری تیره‌تر و نقاب
با اندازه کوچک‌تر، پرهای خاکستری تیره‌تر و نقاب رخی مشکی بزرگ‌تر که چشم را به‌طور کامل می‌پوشاند از سنگ‌چشم شمالی متمایز کرد. همچنین دارای نوک کوتاه‌تر با قلاب کمتر برجسته است. صداهای آنها مشابه است. اندازه‌گیری‌ها: پراکندگی و زیستگاه. بازدید از زیستگاه‌های زمستان‌گذرانی در آیداهو نشان می‌دهد که مناطق زمستان‌گذرانی مناسب مورد تقاضا هستند، زیرا سنگ‌چشم‌های شمالی که در یک منطقه خاص مرده بودند، به سرعت جایگزین شدند.
سنگ‌چشم آفریقایی شمالی عضوی از خانواده سنگ‌چشمان است که در بیشتر مناطق جنوب صحرای آفریقا یافت می‌شود. در گذشته با سنگ‌چشم آفریقایی جنوبی ("Lanius collaris") گروه‌بندی می‌شد. آنها با هم «سنگ‌چشم آفریقایی» نامیده می‌شدند. سنگ‌چشم‌های آفریقایی نام‌های رایج انگلیسی و آفریکانسی خود را از ظاهر سیاه و سفید "کت و شلوار و کراوات" خود گرفته است که یادآور فرد مالیاتی ("fiscal") است.
بنجامین لی کلین (زاده ۲۹ فوریه ۱۹۷۲) یک وکیل و سیاستمدار آمریکایی است که از سال ۲۰۱۹ به عنوان نماینده ایالات متحده در حوزه ششم کنگره ویرجینیا خدمت کرده است. او که یکی از اعضای حزب جمهوری‌خواه بود، از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۸ نماینده منطقه ۲۴ در مجلس نمایندگان ویرجینیا بود. کلاین در ۲۹ فوریه ۱۹۷۲ در استیل واتر، اوکلاهاما، به دنیا آمد و در شهرستان راکبریج، ویرجینیا بزرگ شد. او پسر فیلیپ ال کلین و جولی کلاین است.
ویلی هاوارد میس جونیور (؛ ۶ مهٔ ۱۹۳۱ – ۱۸ ژوئن ۲۰۲۴) با نام مستعار «The Say Hey Kid»، بازیکن حرفه‌ای بیسبال آمریکایی بود. میس که به عنوان یکی از بهترین بازیکنان تاریخ در نظر گرفته می‌شود، پس از بیب روث در بیشتر لیست‌های تاریخ، از جمله اخبار ورزشی و ای‌اس‌پی‌ان، در رتبه دوم قرار دارد. میس بین سال‌های ۱۹۵۱ تا ۱۹۷۳ در لیگ برتر بیسبال آمریکا (NL) برای تیم‌های نیویورک / سان فرانسیسکو جاینتز و نیویورک متس بازی کرد. میس در وستفیلد آلاباما متولد شد و یک ورزشکار مستعد در چندین رشته ورزشی بود. او در سال ۱۹۴۸ به
مستعد در چندین رشته ورزشی بود. او در سال ۱۹۴۸ به بارون‌های سیاه بیرمنگام لیگ آمریکایی سیاهپوست پیوست و با آنها بازی کرد تا اینکه جاینتز پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان در سال ۱۹۵۰ با او قرارداد بست. این جایزه در سال ۱۹۵۱ پس از انجام ۲۰ بازی خانگی برای کمک به غول‌ها برای برنده شدن اولین نشان خود در ۱۴ سال گذشته دریافت شد. در سال ۱۹۵۴، او جایزه ارزشمندترین بازیکن NL (MVP) را به دست آورد، و جاینت‌ها را به آخرین عنوان خود در سری جهانی قبل از نقل مکان به ساحل غربی رساند. بازی او از روی شانه در بازی ۱ سری جهانی
رساند. بازی او از روی شانه در بازی ۱ سری جهانی ۱۹۵۴ یکی از مشهورترین بازی‌های بیسبال در تمام دوران است. بعد از اینکه جاینتز به سانفرانسیسکو نقل مکان کرد، میس در سال ۱۹۶۵ جایزه MVP دیگری را به دست آورد و همچنین جاینت‌ها را به سری جهانی ۱۹۶۲ هدایت کرد، این بار به نیویورک یانکیز شکست خورد. او پس از یک معامله میان فصل در نیویورک متس در سال ۱۹۷۲ با بازگشت به نیویورک به کار خود پایان داد و پس از سفر این تیم به سری جهانی ۱۹۷۳ بازنشسته شد. او تا پایان دهه به عنوان مربی برای متس خدمت کرد و بعداً به عنوان دستیار
مربی برای متس خدمت کرد و بعداً به عنوان دستیار ویژه رئیس و مدیر کل به جاینتز پیوست. میز در سال ۱۹۷۹ به عضویت تالار مشاهیر و موزه ملی بیسبال انتخاب شد و در سال ۲۰۱۵ توسط رئیس جمهور باراک اوباما مدال آزادی ریاست جمهوری را دریافت کرد.
آکریون لوکریایی اهل مگنا گراسیا و فیلسوف فیثاغورثی بود. والریوس ماکسیموس از او با نام "آریون" یاد کرده است. به گفته ویلیام اسمیت، "آریون" یک قرائت نادرست از "آکریون" است.
نشریه دانشگاهی، مجله دانشگاهی یا ژورنال دانشگاهی () به نشریه‌ای گفته می‌شود که در آن نتایج تحقیقات علمی و دانشگاهی در یک رشته خاص منتشر می‌شوند و معمولاً مقالات آن پیش از انتشار توسط استادان آن رشته خوانده می‌شود. این نشریه‌های دارای مرور همتا یا داوری است که مطالب دانشورانه مرتبط با یک زمینه خاص علمی و دانشگاهی در آن منتشر می‌شود. مجله‌های دانشگاهی به عنوان قالبی برای معرفی و ارائهٔ پژوهش جدید به منظور بازبینی، و نیز برای نقد پژوهش یا پژوهش‌های موجود به کار می‌روند. این نشریه‌ها راهی برای تحقیقات جدید باز
می‌روند. این نشریه‌ها راهی برای تحقیقات جدید باز می‌کنند و تحقیقات پیشین را مورد نقد و بررسی قرار می‌دهند. این نشریات معمولاً دارای سه بخش مقالات اصلی، نقد مقاله و نقد و معرفی کتاب هستند. درجه‌بندی در ایران. در ایران، معمولاً نشریات دانشگاهی دارای درجاتی هستند که از سوی وزارت علوم به آنها تعلق می‌گیرد. بالاترین درجه، علمی-پژوهشی است و چاپ مقاله در مجلات علمی-پژوهشی بالاترین امتیاز را برای نویسنده در مجامع دانشگاهی به همراه دارد. درجه علمی-ترویجی نیز درجه علمی دیگری است که به نشریات تعلق می‌گیرد و نسبت به
دیگری است که به نشریات تعلق می‌گیرد و نسبت به درجه علمی-پژوهشی در ردهٔ پایین‌تری قرار دارد. انواع نشریه از نظر اعتبار. مهم‌ترین معیار جهت سنجش اعتبار نشریات بخش مربوط به داوری آن‌ها می‌باشد. ژورنال‌ها از لحاظ داوری مقالات به دو دسته کلی ژورنال‌های با داوری( Peer Review ) و ژورنال‌های بدون داوری(Non-Peer Review) تقسیم می‌شوند. ژورنال‌های Non-Peer Review فرایند داوری خاصی ندارند و در صورتی که مقالات فرمت و موضوعات تحت پوشش ژورنال را رعایت کرده باشد در این ژورنال‌ها چاپ می‌شوند.
لینگی یک موکیم و شهرک در منطقه پورت دیکسون، ایالت نگری سمبیلان، مالزی است.
جوگرا (جاوی: جوڬرا، ) یک موکیم، شهرک تاریخی و شهرک سلطنتی سابق در منطقه کوالا لانگات، ایالت سلانگور، مالزی است. این شهرک به واسطه رود لانگات از پولائو کری جدا شده است. مدیریت شهرک توسط حوزه ۱۶ شورای شهر کوالا لانگات انجام می‌گیرد. مکان دیدنی. از جمله مکان‌های دیدنی در این شهرک قدیمی، کاخ‌های پادشاهی همچون ایستانا بندر، آرامگاه یادمانی سلطان عبدالصمد، آرامگاه یادمانی سلطنتی و چند مسجد همچون مسجد علاءالدین است. در آن حوالی از بوکیت جوگرا (تپه جوگرا) برای پاراگلایدینگ استفاده می‌شود.
چراغ‌های درخشان را روشن کن () اولین آلبوم گروه موسیقی اینترپل است که در سال ۲۰۰۲ عرضه شده است. این آلبوم در نوامبر ۲۰۰۱ در استودیوی تارکویین واقعاً در بریجپورت، کنتیکت ضبط شده و دارای گواهی طلایی از آرآی‌ای‌ای، با فروش بیش از ۵۰۰ هزار نسخه در آمریکا است. این آلبوم یکی از تأثیرگذارترین آلبوم‌های دههٔ ۲۰۰۰ میلادی به‌شمار می‌آید و تأثیر آن به‌گونه‌ای است که موسیقی گروه‌های متعددی نظیر کیلرز، ادیتورز، ایکس‌ایکس و شی وانتس ریونج به این گروه تشبیه شده است. انتشار این آلبوم، باعث مطرح شدن اینترپل در کنار گروه‌هایی
آلبوم، باعث مطرح شدن اینترپل در کنار گروه‌هایی مثل استروکز، یه یه یهس و تی‌وی آن د ریدیو، در صحنهٔ پست‌پانک متجدد نیویورک شده است. این آلبوم شامل ۱۱ قطعه است که ۳ قطعه از آن پیش از این در آلبوم چندآهنگه (EP) اینترپل منتشر شده بودند. فهرست ترانه‌ها. تمامی آهنگ‌های این آلبوم توسط پال بنکس، دنیل کسلر، کارلوس دنگلر و سم فوگارینو نوشته شده‌اند.
کشش جنسی به افراد ترنس موضوع مطالعات علمی و تفسیرهای اجتماعی بوده است. روانشناسان در مورد جذابیت جنسی نسبت به زنان ترنس، مردان ترنس، افراد ناباینری و ترکیبی از این موارد تحقیق کرده‌اند. انتشارات حوزه مطالعات تراجنسیتی به بررسی جذابیت افراد ترنسجندر برای یکدیگر پرداخته‌اند. افرادی که این جذابیت را نسبت به ترنس‌ها احساس می‌کنند، جاذبه خود را به شکل‌های مختلف نام گذاری می‌کنند. مردان هم‌سوجنسی که جذب زنان تراجنسیتی می‌شوند، عمدتاً دگرجنس‌گرا و گاهی دوجنس‌گرا هستند، اما به ندرت همجنس‌گرا هستند و حتی ممکن است
هستند، اما به ندرت همجنس‌گرا هستند و حتی ممکن است جاذبه‌شان را به‌عنوان گرایش جنسی خود بدانند و اصطلاحات خود را برای آن ابداع کنند. افراد تراجنسیتی اغلب کشش خود را به افراد تراجنسیتی دیگر ترنس‌برای‌ترنس می‌نامند و ممکن است آن را هم هویت جنسی و هم نوعی هویت سیاسی بدانند. از افراد هم‌سوجنسی. به طور کلی. یک مطالعه در سال ۲۰۱۹ از ۹۵۸ شرکت‌کننده آنلاین، که اکثراً جوانان در کانادا و ایالات متحده بودند، پرسید که علاقه‌مند به قرار گذاشتن با افرادی از کدام هویت جنسی هستند. در نمونه، ۳٫۳ درصد از مردان دگرجنس‌گرا،
هستند. در نمونه، ۳٫۳ درصد از مردان دگرجنس‌گرا، ۱٫۸ درصد از زنان دگرجنس‌گرا، ۱۱٫۵ درصد از مردان همجنس‌گرا، ۲۸٫۵ درصد از زنان لزبین، و ۵۱٫۷ درصد از افراد دوجنس‌گرا، دگرجنس‌گرا و ناباینری گزارش داده‌اند که به این کار علاقه دارند. علاقه‌مند به قرار ملاقات با یک فرد تراجنسیتی باشید و بقیه علاقه‌مند نبودند. هم مردان همجنس‌گرا و هم زنان همجنس‌گرا تمایل بیشتری به قرار ملاقات با یک فرد ترنس که جنسیتش با جهت‌گیری آنها همخوانی داشت، داشتند (یعنی مردان همجنس‌گرا تمایل بیشتری به قرار ملاقات با مردان ترنس نسبت به زنان
بیشتری به قرار ملاقات با مردان ترنس نسبت به زنان ترنس داشتند و زنان همجنس‌گرا تمایل بیشتری به قرار ملاقات با زنان ترنس نسبت به مردان ترنس داشتند). زنان ترنس. مارتین اس. واینبرگ و کالین جی ویلیامز در مطالعه جامعه‌شناختی خود با ۲۶ "مردی که از نظر جنسی به زنان ترنس علاقه داشتند" مصاحبه کردند. ۱۳ نفر خود را دگرجنس‌گرا معرفی کردند و ۱۳ نفر خود را «دوجنسگرا یا احتمالاً دوجنسگرا» معرفی کردند. نویسندگان معتقدند «این برچسب‌ها علاقه جنسی آنها را فقط به صورت سطحی توصیف می‌کنند»و اشاره کردند که علاقه ابراز شده به زنان
می‌کنند»و اشاره کردند که علاقه ابراز شده به زنان ترنس گاهی به عنوان مبنایی برای انکار هویت شخصی مورد استفاده قرار می‌گیرد. به عنوان نمونه، آنها موردی را توصیف کردند که گفته که او «دوجنسگرا» است نه «همجنسگرا» زیرا می‌توانست زنان ترنس را به عنوان زن در نظر بگیرد». یک مطالعه در سال ۲۰۱۶ که از پلتیسموگرافی آلت تناسلی استفاده کرد، نشان داد که الگوهای تناسلی و ذهنی برانگیختگی مردانی که به زنان تراجنسیتی که دارای «ویژگی‌های فیزیکی معمول زنانه (مثلاً سینه‌ها) در حالی که کیر خود را دارند» جذب می‌کنند، مشابه الگوهای
که کیر خود را دارند» جذب می‌کنند، مشابه الگوهای مردان دگرجنسگرا و متفاوت با مردان همجنسگرا است. این مطالعه نشان داد که این مردان نسبت به محرک‌های زنانه بسیار بیشتر از محرک‌های مردانه تحریک می‌شوند. آنها با هر دو گروه مردان دگرجنسگرا و همجنسگرا تفاوت داشتند، با این حال در نشان دادن برانگیختگی قوی برای محرک‌های زنان ترنس، به اندازه زنان همسوجنسی واکنش نشان دادند. از میان مردانی که جذب زنان ترنس شده بودند، ۴۱٫۷ درصد دوجنسگرا بودند و بقیه به عنوان دگرجنسگرا اعلام هویت می‌کردند. مردان ترنس. در سال ۲۰۱۶، راهنمای
هویت می‌کردند. مردان ترنس. در سال ۲۰۱۶، راهنمای روان‌شناسی جنسیت و جنسیت "پالگریو" فقدان تحقیقات در مورد جذابیت مردان ترنس یا افراد FTM ناباینری را توصیف کرد. این به این دلیل است که بسیاری از تحقیقات جنسی اغلب بر «تجارب و دیدگاه‌های مردان دگرجنس‌گرا» متمرکز می‌شوند که عموماً به جای مردان ترنس با زنان ترنس رابطه جنسی دارند. درک سنتی از لزبین جذابیتی برای مردان ترنس قائل نیست. یک لزبین که شریک زندگی‌اش به یک مرد ترنس تبدیل می‌شود به جای لزبین خود را کوئیر معرفی می‌کند. و به طور مشابه، یک مرد دگرجنس‌گرا که
می‌کند. و به طور مشابه، یک مرد دگرجنس‌گرا که شریک زندگی‌اش به مرد تبدیل می‌شود نیز معمولاً از برچسب کوئیر استفاده می‌کند. جیمیسون گرین، فعال ترنس می‌نویسد که مردان همجنس‌گرای هم‌سوجنسی که با مردان ترنس شریک می‌شوند، «اغلب غافلگیر می‌شوند که کیر داشتن تعریف مردانگی نیست. متعجب می‌شوند که فقدان آلت تناسلی به معنای فقدان مردانگی، یا جنسیت مردانه نیست». واژه‌شناسی. انواع اصطلاحات گاه به گاه برای اشاره به افرادی که جذب افراد تراجنسیتی می‌شوند ایجاد شده. این اصطلاحات عبارتند از "جذب ترنس"، "ترنسگرا"، "ترنسفان"،
عبارتند از "جذب ترنس"، "ترنسگرا"، "ترنسفان"، "تحسین‌کننده ترنس،" و "ترنس‌گیر". اصطلاحات "فراعاشق" ، "فراعشقی" و "فراحسی" نیز پدیدار شده‌اند، اما کاربرد زیادی نداشته‌اند. در برخی از متون علمی، اصطلاحات "ژیناندرومورفوفیلیک" (نام: 'gynandromorphophilia") و "ژینامیمتوفیلیک" (نام: "gynemimetophilia") برای مردانی استفاده می‌شود که جذب زنان ترنس می‌شوند. اصطلاح "آندرومیتوفیلیک" (نام: andromimetophilia") جذابیت به سوی مردان ترنس را توصیف می‌کند. اصطلاحات "skoliosexual" و "ceterosexual" برای توصیف جذابیت افراد
و "ceterosexual" برای توصیف جذابیت افراد ناباینری استفاده شده‌اند. اصطلاحات "همه‌جنس‌گرا" و "چندجنس‌گرا" (و همچنین "دوجنس‌گرا") ممکن است برای نشان دادن اینکه افرادی با جنس متفاوت از جمله افراد جذاب برای فرد هستند، استفاده شود. از افراد ترنسجندر. افراد تراجنسیتی ممکن است جاذبه جنسی و عاشقانه نسبت به سایر افراد تراجنسیتی را تجربه کنند. این جاذبه گاهی «ترنس برای ترنس» یا به اختصار T4T نامیده می‌شود. واژه T4T از نوشته‌های افراد در کرگلیست و تالارهای گفت‌وگویی که افراد تراجنسیتی برای پیدا کردن افراد تراجنسیتی
که افراد تراجنسیتی برای پیدا کردن افراد تراجنسیتی دیگر و رابطه جنسی با آن‌ها استفاده می‌کردند گرفته شده است. اصطلاح دیگری که استفاده می‌شود ترارومانتیک است، اگرچه به ندرت استفاده می‌شود. دلایل مختلفی وجود دارد که چرا افراد تراجنسیتی ممکن است یا حتی ترجیح می‌دهند با افراد تراجنسیتی دیگر قرار بگذارند. برخی از افراد تراجنسیتی به دلیل خشونتی که می‌ترسند از افراد سیسجندر تجربه کنند، دوستی و رابطه جنسی با افراد تراجنسیتی دیگر را ترجیح می‌دهند. برخی دیگر احساس می‌کنند که قرار و رابطه جنسی با افراد تراجنسیتی دیگر
که قرار و رابطه جنسی با افراد تراجنسیتی دیگر به آنها امنیت عاطفی و آزادی می‌دهد تا بدون اینکه دیگران صحت جنسیت آن‌ها را زیر سؤال ببرند، خودشان را از نظر جنسی کشف کنند. دیگران ممکن است به سادگی سایر افراد تراجنسیتی را جذاب‌تر از افراد هم‌سوجنسی بدانند. با این حال، رابطه افراد ترنس با یکدیگر برای برخی فقط یک اولویت یا یک نوع جذابیت نیست. افرادی چون امیرا لوندی هریس، آرن آیزورا، و ریچل آن ویلیام نیز هویت سیاسی ترنس‌برای‌ترنس را نوعی جدایی‌طلبی می‌دانند که بر حمایت از افراد ترنس‌جندر در مواجهه با جامعه‌ای که
حمایت از افراد ترنس‌جندر در مواجهه با جامعه‌ای که علیه آنها تبعیض می‌گذارد تمرکز دارد. در زمینه روابط ترنس‌مرد با ترنس‌مرد، دینامیک بابایی/پسر می‌تواند بخشی از فرایند تأیید جنسیت باشد، در نتیجه منجر به سرخوشی جنسیتی شود. در سال ۲۰۲۲، "فصلنامه مطالعات ترنسجندر" این همبستگی را مورد مطالعه قرار داد و ادعا کرد دینامیک پدر/پسر بین افراد ترنس «می‌تواند به عنوان کار جنسیتی خوانده شود؛ کار عاطفی و بین الاذهانی که باعث تولید جنسیت می‌شود».
هنر زنده دیجیتال نقطه تلاقی هنر زنده (شکل هنری)، محاسبات و تعامل انسان با کامپیوتر (HCI) است. از ان برای توصیف اجرای زنده که با واسطه کامپیوتر انجام می شود، استفاده می شود - یک رویداد هماهنگ و شاهد زمانی که برای هر مدت زمان و در هر مکان با استفاده از ابزارهای تکنولوژیکی رخ می دهد. هنر زنده دیجیتال از روش‌ها، ابزارها و نظریه‌های HCI بهره می برد تا به طراحی و ارزیابی تجربیات هنر زنده دیجیتال کمک کند و آنها را تحلیل کند. تئوری. مفهوم مرکزی در درک هنر زنده دیجیتال، مفهوم قالب گذاری اجرا(علوم اجتماعی) است. این
مفهوم قالب گذاری اجرا(علوم اجتماعی) است. این مفهوم اولین بار توسط گریگوری بیتسون شناسایی شد،و به عنوان یک زمینه شناختی توصیف می‌شود که در آن تمام قوانین رفتار، نمادها و تفسیر آن‌ها به یک فعالیت خاص در چارچوب خود محدود می‌شوند.این مفهوم از آن زمان به‌طور گسترده در مردم‌نگاری توسط اروینگ گافمن در بحث‌هایش درباره برخوردهای چهره به چهره در ساختارهای گفتمانی روزمره، در رویدادهای نمایشی و آیینی؛ رویدادها و جشنواره‌های ورزشی، پدیده های گذرا استفاده شده است.(همچنین ببینید:) کار گافمن از مفهوم قاب‌گذاری اجرا، به
ببینید:) کار گافمن از مفهوم قاب‌گذاری اجرا، به طور کلی به معنای یک زمینه ساختگی است که در حدود آن عمل‌گرایی فردی و تعامل اجتماعی انسان داخل آن صورت می‌گیرد.به عنوان مثال، یک قاب تئاتری،( صفحات 124-155)شامل ساخت یک قاب سطح بالاتر بر روی یک «چارچوب اولیه» است، یعنی واقعیتی است که خیال در آن صورت می‌گیر.در این مثال، بازیگران نقش می‌پذیرند،تماشاگران اعتقادات خود را معلق می‌کنند و رویدادها معنای خود را تغییر می‌دهند (به عنوان مثال، استفاده از یک تلفن همراه در عموم با استفاده از آن در یک تئاتر را مقایسه کنید.)
با استفاده از آن در یک تئاتر را مقایسه کنید.) علاوه بر این، فریم‌ها موقتی هستند، به این معنی که شروع و پایان خاصی دارند. در حالی که بسیاری از نظریه پردازان استدلال می کنند که تمام تعاملات اجتماعی ممکن است از منظر ترکیب بندی دراماتیک دیده شود به عبارت دیگر همه تعاملات اجتماعی روزمره به هر نحوی به شکل نمایش درآید . نظریه‌پردازان هنر زنده دیجیتال اغلب با هدف همسو کردن کار خود با ریچارد شکنر، تحلیل خود را به شکل‌های «بسته‌شده» و پایدارتر نظیر نمایش را محدود می‌کنند،به‌طوری‌که چارچوب‌بندی عملکرد به‌عنوان
می‌کنند،به‌طوری‌که چارچوب‌بندی عملکرد به‌عنوان فعالیتی تعریف می‌شود که در چارچوب مورد نظر «توسط یک فرد یا گروه» که دانش تثبیت‌شده‌ای درباره چارچوب دارند، و «در حضور و برای فرد یا گروه دیگری» انجام می‌شود. پس چارچوب‌های اجرا، عمدی، زمانی و برای مخاطب هستند. روشها و ابزارها. هدف از تعامل در هنر زنده دیجیتال فراتر از روش ها و تئوری سنتی HCI است که بر قابلیت استفاده، عملکرد و کارایی تمرکز دارد.مدل‌های HCI و CSCW اغلب بر فعالیت‌های محل کار و وظایف، ابداعات و اهداف آن‌ها تمرکز دارند.این تحقیق اغلب به درک بهتری
آن‌ها تمرکز دارند.این تحقیق اغلب به درک بهتری از چگونگی افزایش کارایی در محیط کار با ارائه رابط های کارآمدتر و قابل استفاده تر منجر می شود. برای مثال می توان با یک تست کاربرد پذیری یا تحلیل تکلیف در مورد نحوه استفاده یک دی جی از دیسک های خود انجام داد و سپس می توان از این اطلاعات برای طراحی یک سیستم کارآمدتر استفاده کرد. با این حال، مدل‌های HCI سنتی کمک بسیاری به ما در این زمینه نمی‌کنند که چگونه رابطه مجری-مخاطب با توجه به تمایل کاربران برای تعامل با سیستم، توسعه پیدا کند.هدف از هنر دیجیتال زنده این نیست
توسعه پیدا کند.هدف از هنر دیجیتال زنده این نیست که که سیستم‌های "قابل استفاده" بسازد، بلکه این است که اجازه بدهد "انتقال‌های مشارکتی"انتقال‌هایی بین "آگاه و بی‌آگاه"، بین مشاهده و مشارکت، بین مشارکت و اجرا رخ دهد. از آنجا که هدف از سیستم‌های هنر دیجیتال زنده "واسطه‌سازی آگاهی" است به جای تعامل متمرکز بر وظیفه، برنامه‌های کاربردی بسیاری از مدل‌ها، چارچوب‌ها و روش‌های HCI برای تجزیه و تحلیل و ارزیابی هنر دیجیتال زنده، کافی نمی‌شوند. مدل سه گانه عملکرد. شریدن ابتدا مدل "سه گانه عملکرد" را برای تحلیل "تعامل سه
مدل "سه گانه عملکرد" را برای تحلیل "تعامل سه گانه" - تعامل بین مشاهده‌کنندگان، مشارکت‌کنندگان و اجرا‌کنندگان، معرفی کرد. در مدل سه گانه عملکرد، تعامل سه گانه به فناوری بستگی دارد و به زمینه و محیط مربوط می‌شود. ریوز و همکاران، تمایزی بین یک اجرا کننده و یک تماشاگر و چگونگی رابطه انتقال آنها به واسطه، واسطه ایجاد می کنند. روش رسمی. دیکس و شریدن روشی رسمی برای تجزیه و تحلیل «تعامل اجرایی» در هنر زنده دیجیتال معرفی کردند. این روش رسمی یک تکنیک ریاضی برای ساختارشکنی تعامل بین تماشاگران و ناظران آگاه و ناآگاه،
تعامل بین تماشاگران و ناظران آگاه و ناآگاه، شرکت‌کنندگان در اجرا و خود اجراکنندگان ارائه می‌کند. این کار تلاش می‌کند تا برخی از ویژگی‌های اساسی تعامل اجرایی را در مقابل پس‌زمینه‌ای از تحلیل جامعه‌شناختی به منظور درک بهتر اینکه چگونه رابط‌های کامپیوتری ممکن است از عملکرد پشتیبانی می‌کند رسمی کند. این کار نشان می دهد که چگونه می توان از این رسمی سازی عمومی در ساختارشکنی، تجزیه و تحلیل و درک کنش اجرایی و به طور گسترده تر در اجرای زنده استفاده کرد.
مسیر دوچرخه یا مسیر دوچرخه‌سواری، گونه‌ای از زیرساخت دوچرخه‌سواری است که از ترافیک موتوری جدا و به دوچرخه‌سواری اختصاص داده شده. یا با عابران پیاده یا سایر استفاده‌های غیر موتوری مشترک است. در ایالات متحده، یک مسیر دوچرخه‌سواری گاهی "مسیرهای استفاده مشترک" را نیز در بر می‌گیرد. مسیرهای دوچرخه سواری با حق عبور مستقل. مسیرهای دوچرخه سواری که از حق تقدم مستقل پیروی می‌کنند اغلب برای ترویج دوچرخه سواری تفریحی استفاده می‌شوند. در کشورهای اروپای شمالی، گردشگری دوچرخه‌سواری بخش قابل‌توجهی از کل فعالیت‌های گردشگری
بخش قابل‌توجهی از کل فعالیت‌های گردشگری را تشکیل می‌دهد. شبکه‌های گسترده مسیر دوچرخه بین شهری را می‌توان در کشورهایی مانند دانمارک یا هلند یافت که از سال ۱۹۹۳ دارای سیستم ملی مسیرهای دوچرخه‌سواری هستند. این شبکه‌ها ممکن است از مسیرهایی استفاده کنند که منحصراً به ترافیک دوچرخه یا جاده‌های روستایی کوچک اختصاص داده شده است که استفاده از آنها به تردد دوچرخه و ماشین‌های محلی و کشاورزی محدود می‌شود. فیستپد یا مسیر دوچرخه در هلند به برای اتصال مغازه‌ها، مسکن، ایستگاه‌ها، مدارس، محل‌های کار برای دوچرخه‌سواری
ایستگاه‌ها، مدارس، محل‌های کار برای دوچرخه‌سواری روزمره ساخته شده است و مبتنی بر تلاش برای افزایش دوچرخه سواری است. در کشورهایی مانند دانمارک، هلند و آلمان، سطوح بالای دوچرخه‌سواری کاربردی فراتر از استفاده تفریحیست و به‌عنوان مثال ۹ درصد از کل عبور و مرورهای خرید در آلمان با دوچرخه است. اگرچه غیرمعمول است، اما برای اتصال مردم به مکان‌ها، مسیرهای دوچرخه‌سواری ممکن است به فضاهای داخلی کشیده شوند. یک مثال مسیر دوچرخه سرپوشیده در مرکز خرید فونان در سنگاپور است که از یک مسیر دوچرخه سواری و پیاده‌روی مشترک برای
که از یک مسیر دوچرخه سواری و پیاده‌روی مشترک برای ورود به ساختمان استفاده می‌کند.