payamvha/North_RAG huggingface dataset:
روزالی لوپز (؛ زادهٔ ۸ ژانویه ۱۹۵۷) یک دانشمند در زمینه زمین‌شناسی اهل ریو دو ژانیرو برزیل است. او یک زمین‌شناس سیاره‌ای، آتشفشان‌شناس، نویسنده مقالات علمی متعدد و چندین کتاب و همچنین از طرفداران حق آموزش است. علایق اصلی تحقیقاتی او فرآیندهای سطح سیاره‌ای و زمینی با تمرکز بر آتشفشان‌شناسی است. لوپز تاکنون بیش از ۱۰۰ مقاله پژوهشی، فصول کتب علمی و و مدخل دانشنامه تألیف کرده است. او در رسانه‌ها بسیار فعال بوده است، در مستندهای متعددی برای کانال دیسکاوری، کانال نشنال جئوگرافیک، کانال هیستوری، پی‌بی‌اس، و
کانال نشنال جئوگرافیک، کانال هیستوری، پی‌بی‌اس، و نایت‌لاین در تلویزیون آمریکا حضور داشته و به دفعات با رسانه‌های ملی و بین‌المللی مختلف مصاحبه کرده است. زندگی و سوابق علمی. لوپز در ریو دو ژانیرو برزیل متولد شد و در اوایل زندگی خود در نزدیکی محله ایپانما زندگی می‌کرد. او با الهام از پاپی نورثکات ناسا در سال ۱۹۷۵ به لندن در انگلستان نقل مکان کرد تا در دانشگاه لندن در رشته نجوم تحصیل کند. او در سال ۱۹۷۸ با نمرات ممتاز در رشته نجوم فارغ‌التحصیل شد. در ترم آخر تحصیلی خود، یک دوره علوم سیاره‌ای را با جان گست
تحصیلی خود، یک دوره علوم سیاره‌ای را با جان گست گذراند – و سه هفته بعد از گذراندن این دوره، کوه اتنا منفجر شد. لوپس در پی این رخداد تصمیم گرفت رشته تحصیلی خود را به آتشفشان‌ها بر روی زمین و سیارات فضا تغییر دهد. او برای تحصیلات دکترا در زمین‌شناسی سیاره‌ای و آتشفشان‌شناسی دوره‌های تخصصی دید و دکترای خود را در رشته علوم سیاره‌ای در سال ۱۹۸۶ با پایان‌نامه ای در مورد مقایسه فرآیندهای آتشفشانی در زمین و مریخ به پایان رساند. در طول دکترای خود، او سفرهای زیادی به آتشفشان‌های فعال داشت و عضو تیم نظارت بر فوران
به آتشفشان‌های فعال داشت و عضو تیم نظارت بر فوران آتشفشانی بریتانیا شد. اولین تجربه او از یک آتشفشان فعال کوه اتنا در سیسیل در سال ۱۹۷۹ بود. لوپس کار پس از دکترای خود را به عنوان متصدی نجوم مدرن و معاون رئیس بخش نجوم در رصدخانه سلطنتی قدیمی در گرینویچ، انگلستان آغاز کرد. در سال ۱۹۸۹ او نقشه‌برداری خطر را در رصدخانه وسویس در ناپل، ایتالیا به عنوان یک محقق مهمان انجام داد. لوپس بیش از ۱۰۰ مقاله پژوهشی، مقاله، فصل کتاب و مدخل دانشنامه تألیف کرده است. او در رسانه‌ها بسیار فعال بوده است، در مستندهای متعددی برای
بسیار فعال بوده است، در مستندهای متعددی برای کانال دیسکاوری، کانال نشنال جئوگرافیک، کانال هیستوری، پی‌بی‌اس، و نایت‌لاین در تلویزیون آمریکا حضور داشته و با رسانه‌های ملی و بین‌المللی مصاحبه کرده است. در سال ۱۹۸۹ لوپز به عنوان معاون پژوهشی شورای تحقیقات ملی به آزمایشگاه رانش جت در پاسادنا، کالیفرنیا پیوست و پس از دو سال، به عضویت پروژه فضاپیمای گالیله درآمد. او بر روی تیم طیف‌سنج نقشه‌برداری فروسرخ نزدیک (NIMS) در برنامه‌ریزی و تحلیل مشاهدات قمر آتشفشانی مشتری آیو از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱ کار کرد. او ۷۱ آتشفشان
آیو از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱ کار کرد. او ۷۱ آتشفشان را در آیو کشف کرد که قبلاً هرگز فعال نبودند. او عضو اتحادیه بین المللی نجوم، انجمن ژئوفیزیک آمریکا، انجمن آمریکا برای پیشرفت علم، ​​انجمن سلطنتی جغرافیای بریتانیا، و باشگاه کاوشگران است.
زنان در بازی ویدئویی () یا رابطه بین زنان و بازی ویدئویی توجه گسترده‌ای از سوی رسانه‌ها و محافل علمی را جلب کرده است. از دهه ۱۹۹۰، زنان گیمر معمولاً به عنوان اقلیتی شناخته می‌شدند. با این حال، بررسی‌های صنعتی نشان داده‌اند که نسبت جنسیتی با گذشت زمان به میزان قابل توجهی به تساوی نزدیک شده است. از اوایل دهه ۲۰۱۰، مشخص شده است که زنان تقریباً نیمی از تمامی گیمرها را تشکیل می‌دهند. نسبت جنسیتی در ژانرهای مختلف بازی به‌طور قابل توجهی متفاوت است، و زنان در ژانرهایی مانند تیراندازی اول شخص و وارگیم راهبرد کلان
مانند تیراندازی اول شخص و وارگیم راهبرد کلان کمترین نمایندگی را دارند. شوونیسم در بازی‌های ویدئویی، از جمله آزار جنسی، و همچنین کمبود نمایندگی زنان به عنوان شخصیت‌ها در بازی‌ها، از جمله موضوعات رو به افزایش در فرهنگ بازی‌های ویدئویی است. مدافعان افزایش تعداد زنان گیمر به مشکلات ناشی از محرومیت زنان از یکی از سریع‌ترین حوزه‌های فرهنگی در حال رشد، و همچنین بازار بکر گیمرهای زن تأکید می‌کنند. تلاش‌ها برای افزایش مشارکت زنان در این رسانه به مشکلاتی مانند تبلیغات جنسیتی، کلیشه‌های اجتماعی و کمبود خالقان بازی
جنسیتی، کلیشه‌های اجتماعی و کمبود خالقان بازی ویدئویی زن (کدنویس‌ها، توسعه‌دهنده بازی ویدئویی، تولیدکنندگان و غیره) پرداخته است. اصطلاحات "دختر گیمر" یا "گیمر گریل" به عنوان اصطلاحی دوباره تصاحب‌شده برای توصیف زنان بازیکن توسط خودشان استفاده شده است، اما این اصطلاحات همچنین به عنوان بی‌ثمر یا توهین‌آمیز مورد انتقاد قرار گرفته‌اند. جمعیت‌شناسی بازیکنان زن. در سال ۲۰۰۸، مطالعه‌ای از مرکز تحقیقات پیو نشان داد که در میان نوجوانان، ۶۵٪ مردان و ۳۵٪ زنان خود را به عنوان گیمرهای روزانه توصیف کرده‌اند. این روند به
عنوان گیمرهای روزانه توصیف کرده‌اند. این روند به وضوح در گروه‌های سنی جوان‌تر بیشتر مشاهده شد. این مطالعه نشان داد که در حالی که مردان بزرگسال به‌طور قابل توجهی بیشتر از زنان بزرگسال بازی‌های بازی کنسولی انجام می‌دهند، در سایر پلتفرم‌ها احتمال بازی کردن برای هر دو جنس برابر است. اما حتی در این زمینه نیز آمارها به سمت برابری در حال حرکت است: در سال ۲۰۱۲، نینتندو گزارش داد که نیمی از کاربران آن زنان هستند، و در سال ۲۰۱۵ مطالعه دیگری از Pew نشان داد که زنان آمریکایی بیشتر از مردان (۴۲٪ در مقابل ۳۷٪) کنسول‌های
بیشتر از مردان (۴۲٪ در مقابل ۳۷٪) کنسول‌های بازی داشتند. در سال ۲۰۱۳، "ورایتی" گزارش داد که مشارکت زنان با افزایش سن افزایش یافته است (۶۱٪ از زنان و ۵۷٪ از مردان در سنین ۴۵ تا ۶۴ سال بازی می‌کنند). مشارکت زنان در بازی‌ها در حال افزایش است. طبق نظرسنجی انجمن نرم‌افزار سرگرمی، درصد بازیکنان زن در ایالات متحده از ۴۰٪ در سال ۲۰۱۰ به ۴۸٪ در سال ۲۰۱۴ افزایش یافته است. امروزه، با وجود درک غالب از این که بیشتر گیمرها مرد هستند، نسبت زنان به مردان گیمر تقریباً متعادل است و شبیه به نسبت جنسی انسانی است. یک نظرسنجی
است و شبیه به نسبت جنسی انسانی است. یک نظرسنجی در میانه سال ۲۰۱۵ که توسط UKIE گزارش شد نشان داد که ۴۲٪ از گیمرهای بریتانیایی زن هستند. جمع‌آوری داده‌ها. در آمریکای شمالی، نظرسنجی‌های سالانه‌ای دربارهٔ جمعیت‌شناسی بازی‌های ویدئویی از سوی انجمن نرم‌افزارهای سرگرمی (ESA) از حداقل سال ۱۹۹۷ و از سوی انجمن نرم‌افزارهای سرگرمی کانادا (ESAC) از سال ۲۰۰۶ انجام شده‌اند. سازمان‌های دیگری از جمله انجمن بازی‌ها و سرگرمی‌های تعاملی (IGEA) استرالیا/نیوزیلند از سال ۲۰۰۵ به‌طور نیمه‌منظم داده‌های جمعیت‌شناسی را در مورد
به‌طور نیمه‌منظم داده‌های جمعیت‌شناسی را در مورد جمعیت تحت پوشش خود جمع‌آوری و منتشر کرده‌اند. در اروپا، فدراسیون نرم‌افزارهای تعاملی اروپا (ISFE) و چندین گروه ملی کوچک‌تر مانند انجمن سرگرمی بلژیک (BEA)، انجمن تولیدکنندگان و واردکنندگان تصویر و صداگذاران هلندی (NVPI)، و انجمن سرگرمی تعاملی بریتانیا (UKIE) از سال ۲۰۱۲ جمع‌آوری داده‌ها دربارهٔ گیمرهای زن را آغاز کرده‌اند. علاوه بر این، تحقیقات بازاری و نظرسنجی‌های فرهنگی به‌صورت موردی توسط منابع متنوعی، از جمله بخش‌هایی از روزنامه‌نگاری بازی‌های ویدئویی و
جمله بخش‌هایی از روزنامه‌نگاری بازی‌های ویدئویی و سایر نویسندگان فرهنگی، از دهه ۱۹۸۰ تولید شده است. نه‌تنها جمعیت کلی گیمرهای زن رصد شده، بلکه پراکندگی این جمعیت در بسیاری از جنبه‌های بازی‌های ویدئویی نیز مورد بررسی قرار گرفته است. برای بیش از ۱۰ سال، گروه‌هایی مانند ESA و ESAC داده‌هایی دربارهٔ جنسیت خریداران بازی‌های ویدئویی، درصد گیمرهای زن در رده‌های سنی مختلف، و میانگین سال‌هایی که زنان به بازی‌های ویدئویی پرداخته‌اند، جمع‌آوری کرده‌اند. به‌ویژه ESAC جزئیات بیشتری دربارهٔ تقسیم‌بندی سنی بازار بین
جزئیات بیشتری دربارهٔ تقسیم‌بندی سنی بازار بین گیمرهای مرد و زن ارائه داده است. آمارهای دیگری نیز از زمان به زمان دربارهٔ طیف وسیعی از عوامل مؤثر بر بازار بازی‌های ویدئویی جمع‌آوری شده‌اند. ترجیحات ژانری. میانگین ترجیحات ژانری بازی‌های ویدئویی در میان زنان و مردان تفاوت‌هایی دارد. بیل فینزر از دانشگاه سان فرانسیسکو در سال ۱۹۸۲ اظهار داشت که بیشتر بازی‌ها توسط مردان طراحی شده‌اند و دارای «مولفه‌ای تهاجمی» هستند که برای زنان جذابیت کمتری دارد، زیرا «آن‌ها این فانتزی را به اشتراک نمی‌گذارند». الیزابت استیج از
فانتزی را به اشتراک نمی‌گذارند». الیزابت استیج از تالار علوم لارنس نیز بیان کرد: «مشاهده شده که بازی‌هایی مانند پک-من برای دختران و زنان جذاب‌تر هستند»، زیرا «انفجار، بمباران، تیراندازی و کشتار برای آن‌ها کمتر جذاب است». پل کابج از Atari Program Exchange معتقد بود که زنان بازی‌هایی با محوریت همکاری، شخصیت‌هایی مانند پک-من و "Frogger"، و عناصری مانند طنز و شگفتی را ترجیح می‌دهند. توماس دبلیو مالون از زیراکس پارک پیشنهاد کرد که به‌جای طراحی بازی‌ها به‌طور خاص برای مردان یا زنان، توسعه‌دهندگان باید بازی‌هایی
برای مردان یا زنان، توسعه‌دهندگان باید بازی‌هایی خلق کنند که برای هر دو جنسیت جذاب باشد و «به کاربر امکان انتخاب فانتزی‌های مختلف را بدهد». گزارشی در سال ۲۰۱۷ از سوی شرکت تحلیل بازی‌های ویدئویی کوانتیک فاندری، بر اساس نظرسنجی از حدود ۲۷۰٬۰۰۰ گیمر، نسبت‌های مختلفی از بازیکنان زن و مرد را در ژانرهای مختلف بازی نشان داد. این مطالعه علت تفاوت درصدها را صرفاً به جنسیت نسبت نداد، بلکه به ارتباط بین ژانرهای کمتر محبوب در میان زنان و ویژگی‌هایی اشاره کرد که ممکن است باعث کاهش جذب زنان شود، مانند نبود شخصیت‌های
است باعث کاهش جذب زنان شود، مانند نبود شخصیت‌های زنانه، نیاز به برقراری ارتباط با غریبه‌ها به‌صورت آنلاین، یا حرکات سریع سه‌بعدی که ممکن است منجر به سرگیجه شود. این مطالعه همچنین نشان داد که در یک ژانر خاص، برخی بازی‌ها درصد قابل‌توجهی بازیکن زن بیشتری نسبت به عناوین مشابه دارند. تحلیل محتوای ۵۷۱ بازی منتشرشده بین سال‌های ۱۹۸۳ تا ۲۰۱۴ که دارای شخصیت‌های زن قابل‌بازی بودند، یکی از دلایل احتمالی کاهش حضور زنان در برخی ژانرهای بازی‌های ویدئویی را بررسی کرد. این گزارش بیان داشت که زنان ممکن است از ژانرهایی که
گزارش بیان داشت که زنان ممکن است از ژانرهایی که شخصیت‌های زن را به‌گونه‌ای منفی به تصویر می‌کشند، مانند مواردی که آن‌ها را بیش‌ازحد جنسی‌سازی می‌کنند، دوری کنند تا بخشی از یک «چرخه خودتقویت‌شونده» نشوند.
تحقیقات گسترده‌ای در زمینه پیشاتاریخ به نقش زنان در جوامع پیشاتاریخی اختصاص یافته است. وظایفی که معمولاً توسط زنان انجام می‌شد، احتمالاً بخش مهمی از تقسیم کار جنسی را در ارتباط با فرزندپروری، گردآوری منابع و دیگر فعالیت‌های روزمره تشکیل می‌داد. با این حال، پژوهش‌های اخیر نشان داده‌اند که زنان نه تنها در شکار، بلکه در سایر فعالیت‌های جسمانی نیز نقشی فعال داشته‌اند، برخلاف نقش‌های صرفاً خانگی که به‌طور سنتی در جوامع مکتوب به آن‌ها نسبت داده شده است. مطالعه زنان پیشاتاریخی مورد توجه ویژه باستان‌شناسی فمینیستی
پیشاتاریخی مورد توجه ویژه باستان‌شناسی فمینیستی و باستان‌شناسی جنسیت قرار دارد، که در پی به چالش کشیدن فرضیات مردکانونی در باستان‌شناسی سنتی هستند. مردم‌شناسی. مادرسالاری و مادرتباری. یکی از مباحث مورد اختلاف در مردم‌شناسی، از قرن نوزدهم به این سو، تفاوت احتمالی در وضعیت اجتماعی زنان پیشاتاریخی و معاصر است. اندیشمندانی مانند لوئیس مورگان، فریدریش انگلس و آگوست ببل، مادرتباری را با کمونیسم اولیه و پدرتباری را با فردگرایی، سرکوب و مالکیت خصوصی برابر دانسته‌اند. این دیدگاه‌ها استدلال می‌کنند که به دلیل فقدان
این دیدگاه‌ها استدلال می‌کنند که به دلیل فقدان یک خط قطعی نسب پدری و نبود تک‌همسری اجباری اجتماعی، جوامع پیشاتاریخی بر پایه مادرکانونی و مادری اشتراکی شکل گرفته بودند. دیدگاه‌های مشابهی در دوران موج دوم فمینیسم پدیدار شد، به‌ویژه با افزایش مطالعات دربارهٔ اقامتگاه مادرزادی و دین مادرسالاری. ماریا گیمبوتاس نظریه‌ای دربارهٔ مادرسالاری دراروپای قدیم مطرح کرد، که به‌عنوان یک جامعه برابرگرا بعدها توسط مردم نیاهندواروپایی که پدرسالار و توسعه‌طلب بودند، مغلوب شد. با این حال، چنین تفسیرهایی به دلیل برداشت‌های
شد. با این حال، چنین تفسیرهایی به دلیل برداشت‌های سیاسی یا کمبود شواهد مادی مورد بحث و جدل قرار گرفته‌اند. برخی مانند مردم‌شناس کریس نایت، نظریه‌های سنتی را به دلیل تلاش‌های خودسرانه برای نادیده گرفتن شواهد آشکار مربوط به سنت‌های مادرتباری در جوامع قبیله‌ای معاصر، مورد انتقاد قرار داده‌اند. زن گردآورنده در برابر زن شکارچی. از دهه ۱۹۷۰ به بعد، دیدگاه علمی غالب دربارهٔ نقش‌های جنسیتی در شکارچی-گردآورنده بر مدل «مرد شکارچی، زن گردآورنده» استوار بود. این اصطلاح که در سال ۱۹۶۸ توسط انسان‌شناسان ریچارد بورشی لی
که در سال ۱۹۶۸ توسط انسان‌شناسان ریچارد بورشی لی و ایروین دوور ابداع شد، بیان می‌کرد که در میان جوامع شکارچی-گردآورندهٔ معاصر، تقسیم کار مشخصی بین زنان و مردان وجود دارد. با این حال، شواهد جدیدی که پژوهشگرانی مانند سارا لیسی و کارا اوکوباک گردآوری کرده‌اند، نشان می‌دهد که هیچ الگوی قطعی‌ای برای نقش‌های جنسیتی در جوامع شکارچی-گردآورنده مدرن وجود ندارد. پژوهش‌های باستان‌شناسی اخیر که توسط انسان‌شناس و باستان‌شناس، استیون کون، انجام شده است، نشان می‌دهد که تقسیم کار جنسیتی پیش از دورهٔ پارینه‌سنگی زبرین
تقسیم کار جنسیتی پیش از دورهٔ پارینه‌سنگی زبرین (۵۰٬۰۰۰ تا ۱۰٬۰۰۰ سال پیش) وجود نداشته و این پدیده نسبتاً متأخر در تاریخ بشر توسعه یافته است. لیسی و اوکوباک به‌طور ویژه بر نقش استروژن در توانایی زنان در تأمین نیازهای روزمرهٔ بقا در جوامع ماقبل تاریخ تأکید کرده‌اند. برخلاف باور عمومی، تستوسترون تنها تأثیر قابل‌توجهی بر رشد ماهیچه اسکلتی دارد، در حالی که استروژن نیز تأثیر مشابهی بر این نوع ماهیچه‌ها دارد. ماهیچه‌های نوع ۲ برای فعالیت‌های کوتاه‌مدت و قدرتی مانند وزنه‌برداری یا پرتاب نیزه عملکرد بهتری دارند،
وزنه‌برداری یا پرتاب نیزه عملکرد بهتری دارند، در حالی که ماهیچه‌های نوع ۱ برای فعالیت‌های طولانی‌مدت و مبتنی بر استقامت، مانند «ماراتن»، بهتر عمل می‌کنند. ماهیچه‌های زنان از نظر مصرف انرژی کارآمدتر هستند که این امر نشان می‌دهد شکار پیگیرانه—که به عنوان یکی از مزایای اصلی تکاملی انسان‌تباران در برابر طعمه‌های سریع‌ترشان در نظر گرفته می‌شود—ممکن است برای زنان آسان‌تر از مردان بوده باشد. مطالعه‌ای دیگر دریافت که «چندین نقص روش‌شناختی همگی نتایج را در یک جهت خاص منحرف کرده‌اند… تحلیل آنان با مجموعه گسترده‌ای
منحرف کرده‌اند… تحلیل آنان با مجموعه گسترده‌ای از شواهد تجربی دربارهٔ تقسیم کار جنسیتی در جوامع شکارچی-گردآورنده مغایرت ندارد». برخی از گروه‌های شکارچی-گردآورندهٔ معاصر یا تاریخی که فاقد تقسیم کار جنسیتی مشخص بوده‌اند، شامل قوم آینو، آگتا، و کونگ بوده‌اند. همچنین شواهد باستان‌شناختی قابل‌توجهی از مشارکت زنان در شکار در فرهنگ‌های ماقبل تاریخ، به‌ویژه در مناطقی که امروزه به عنوان پرو شناخته می‌شود، وجود دارد. فرهنگ مادی. هنر پیشاتاریخی. دورهٔ پارینه‌سنگی زبرین به دلیل نمایش گسترده‌ای از تصاویر هنری زنان
زبرین به دلیل نمایش گسترده‌ای از تصاویر هنری زنان شناخته شده است که به‌طور کلی تحت عنوان پیکرک‌های ونوس به‌عنوان برخی از نخستین آثار فرهنگی بشر در تاریخ دسته‌بندی می‌شوند. پیکرک‌های ونوس به‌دلیل ویژگی‌های اغراق‌شدهٔ جنسی‌شان شناخته می‌شوند که معمولاً به‌عنوان نمادهای باروری و جنسیت در نظر گرفته می‌شوند و شامل نخستین نمایش شناخته‌شده از یک انسان نیز هستند؛ این پیکره که به‌عنوان ونوس هوله فلس شناخته می‌شود، توسط انسان‌شناس نیکلاس کانارد چنین توصیف شده است: «دربارهٔ جنسیت، تولیدمثل… [این] تصویری بسیار قدرتمند
جنسیت، تولیدمثل… [این] تصویری بسیار قدرتمند از جوهرهٔ زن بودن است». پیکرک‌های شاخص دیگر شامل ونوس ویلندورف، ونوس دولنی ویستونیتسه و ونوس موراوانی هستند که همگی با تمرکز بر روی باسن، سینه‌ها و شکم متمایز می‌شوند. نمونه‌های این پیکرک‌ها عمدتاً در اروپا یافت شده‌اند، جایی که در آن زمان توسط انسان کرومانیون با فرهنگی نسبتاً پیشرفته سکونت داشته است، هرچند این اصطلاح در مناطقی دورتر مانند سیبری نیز به‌کار رفته است. نقش‌مایه‌های مشابه از دوره‌های بعدی شامل "Potnia Theron" است که در منطقهٔ مدیترانه و خاور نزدیک
Theron" است که در منطقهٔ مدیترانه و خاور نزدیک باستان دیده می‌شود. برخی باستان‌شناسان فمینیست، مانند کیلیا وندوترینگ و لروی مک‌درموت، نگرش نگاه مردانه را در نام‌گذاری و دسته‌بندی پیکرک‌های ونوس مورد انتقاد قرار داده‌اند. این نام از نخستین پیکرک کشف‌شده، یعنی "Vénus Impudique" گرفته شده است. کاشف این پیکرک آن را «ونوس بی‌حیا» نامید، که این نام‌گذاری هم از دیدگاه‌های اروپاییان معاصر دربارهٔ جنسیت و هم از ارتباطی که بین آن و ونوس در اسطوره‌شناسی روم تصور می‌شد، سرچشمه می‌گیرد. این در حالی است که فرهنگ‌های
سرچشمه می‌گیرد. این در حالی است که فرهنگ‌های پارینه‌سنگی مسئول این آثار، هزاران سال پیش از ادیان یونانی-رومی وجود داشته‌اند و هیچ اجماع مادّی و اثبات‌شده‌ای دربارهٔ معنای این پیکرک‌ها در میان پژوهشگران به دست نیامده است. مک‌کوید و مک‌درموت پیشنهاد داده‌اند که به دلیل نحوهٔ به تصویر کشیدن این پیکرک‌ها، از جمله سینه‌های بزرگ و فقدان پاها و چهره‌ها، این تندیس‌ها توسط زنانی ساخته شده‌اند که به بدن خود نگاه می‌کردند. آن‌ها معتقدند که زنان در آن دوران به آینه دسترسی نداشتند تا تناسب‌های دقیق را رعایت کنند یا
دسترسی نداشتند تا تناسب‌های دقیق را رعایت کنند یا چهره‌ها و سرهای پیکرک‌ها را به‌درستی ترسیم نمایند. این نظریه همچنان اثبات یا رد نشده است، و مایکل اس. بیسون پیشنهاد داده که جایگزین‌هایی مانند چاله‌های آب می‌توانسته‌اند به‌عنوان آینه استفاده شوند. آیین‌های تدفین. لیسی و اوکوباک اظهار داشته‌اند که محوطه‌های تدفینی مربوط به پارینه‌سنگی زبرین هیچ تفاوتی میان اثاث قبر یا نحوه رفتار پس از مرگ برای مردان و زنان نشان نمی‌دهند که این امر، نبود «سلسله‌مراتب اجتماعی بر اساس جنسیت» را بیشتر تأیید می‌کند. شواهد عمومی
بر اساس جنسیت» را بیشتر تأیید می‌کند. شواهد عمومی باستان‌شناسی نمونه‌های قابل توجهی از مقبره‌های باشکوه و آیین‌های تدفین زنان را نشان داده‌اند، از جمله موارد مشهوری مانند دختر اگتود و دوشیزه یخ‌زده سیبری. کاوش‌ها مجموعه‌ای از اشیای تدفینی به‌خوبی حفظ‌شده را آشکار کرده‌اند که شامل درفش، ملزومات دارویی، لوازم آرایشی، تور سر و اشیای تزئینی گوناگون است.
اریک اسکات ترنر (زاده ۲۶ فوریه ۱۹۷۲) سیاستمدار و صاحب کسب‌وکار آمریکایی است که در سابق بازیکن حرفه‌ای فوتبال آمریکایی بود و از سال ۲۰۲۵ به عنوان نوزدهمین وزیر مسکن و توسعه شهری ایالات متحده خدمت می‌کند. او از سال ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۱ به عنوان مدیر اجرایی شورای فرصت و احیای کاخ سفید خدمت کرد. ترنر قبل از ورود به سیاست، به مدت ۹ فصل در پست کُرنِربَک در لیگ ملی فوتبال (NFL) بازی کرد. در ماه نوامبر ۲۰۲۴، ترامپ، رئیس‌جمهور منتخب اعلام کرد که قصد دارد ترنر را به عنوان وزیر مسکن و توسعه شهری در دولت دوم خود معرفی کند.
وزیر مسکن و توسعه شهری در دولت دوم خود معرفی کند. سنای ایالات متحده در روز ۵ فوریه ۲۰۲۵ با ۵۵ رای موافق در برابر ۴۵ رای او را تأیید کرد و بعد در این منصب، فعالیت خود را آغاز کرد. دوران ابتدایی زندگی و تحصیلات. ترنر از نسل چهارم تگزاس، در ناحیه دالاس بزرگ شد. در سن ۱۰ سالگی، والدین ترنر از هم جدا شدند. او به مادرش گفت که قرار است در لیگ ملی فوتبال (NFL) بازی کند. ترنر در دبیرستان پیرس (Pearce) حضور داشت که در آنجا در رشته‌های فوتبال و دو و میدانی فعالیت داشت و در سال ۱۹۹۰ از این دبیرستان فارغ‌التحصیل شد. در
و در سال ۱۹۹۰ از این دبیرستان فارغ‌التحصیل شد. در دوران دبیرستان به عنوان کارگر شستشوی ظرف در رستوران‌های زنجیره‌ای اسپرینگ کریک باربیکیو در شهر ریچاردسون، ایالت تگزاس کار کرد. ترنر یک بورس تحصیلی کامل آموزشی ورزشی در دانشگاه ایلینوی کسب کرد. در فوتبال آمریکایی، او ابتدا در پست واید رسیور بازی کرد و در سال‌های آخر بازیگری خود به پست کُرنربَک منتقل شد، او پیراهن شماره ۲۱ را بر تن کرد و در جام لیبرتی بول ۱۹۹۴، چهل و هشت تکل کسب کرد. در رشته دو و میدانی، او در بخش ۲۰۰ متر و ۴۰۰ متر فعالیت داشت در لیگ دانشگاهی
بخش ۲۰۰ متر و ۴۰۰ متر فعالیت داشت در لیگ دانشگاهی بیگ تِن سال ۱۹۹۱ داخل سالن در بخش دانشجویان سال اولی برنده شد، و دو عنوان دو و میدانی در بخش ۴۰۰ متر داخل سالن لیگ دانشگاهی بیگ تِن را در سالهای ۱۹۹۲ و ۱۹۹۳ به دست آورد. او در سال ۱۹۹۳، به عنوان ورزشکار برتر ماه (ژانویه) بیگ تِن انتخاب شد. او یکی از افراد تیم داخل سالن دوی ۴ در ۴۰۰ متر امدادی (۱۹۹۱) و تیم فضای باز (۱۹۹۳ و ۱۹۹۴) مردان در ایلینوی بود، ترنر به جایگاه آل آمریکن (All-America) در رشته دو و میدانی دست یافت. ترنر در سال ۱۹۹۵ با مدرک ارتباطات گفتاری
یافت. ترنر در سال ۱۹۹۵ با مدرک ارتباطات گفتاری (speech communications) از دانشگاه ایلینوی فارغ‌التحصیل شد. حرفه فوتبال. اریک ترنر در نوبت هفتم درفت ان‌اف‌ال ۱۹۹۵ توسط واشینگتن ردسکینز برای الحاق به تیم انتخاب شد. او قراردادی سه ساله با این تیم با امضا رساند و از سال ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۷ در پست کُرنربَک برای تیم ردسکینز بازی کرد. بعد از سه سال با نظر مربی تیم نورو ترنر (Norv Turner) او کنار گذاشته شد. او سپس چهار فصل (۱۹۹۸–۲۰۰۲) برای تیم سن دیگو چارجرز بازی کرد. توسط تیم چارجرز کنار گذاشته شد و در فصل ان‌اف‌ال ۲۰۰۲
تیم چارجرز کنار گذاشته شد و در فصل ان‌اف‌ال ۲۰۰۲ بازی نکرد. او در سال ۲۰۰۳، قراردادی با تیم دنور برانکوز به امضا رساند. صدمه دیدن پای او در سال ۲۰۰۴ که در اردوی تمرین رخ داد به ورزش حرفه‌ای او پایان داد. او در ۱۰۱ مسابقه ان‌اف‌ال بازی کرد و طی آن ۸۹ تکل، ۵ قطع توپ (از جمله یکی برای تاچ‌داون) و ۲ سَک را به ثبت رساند. حرفه سیاست. در روزهای خارج از فصل لیگ ۲۰۰۳ NFL، ترنر به عنوان کارآموز برای دانکن لی هانتر، نماینده کنگره به فعالیت مشغول بود. بعد از بازنشستگی از فوتبال آمریکایی، یک شغل تمام وقت در دفتر
از فوتبال آمریکایی، یک شغل تمام وقت در دفتر نماینده کنگره را پذیرفت. در سال ۲۰۰۶ در انتخابات ویژه‌ای که برای جایگزینی کرسی خالی شده دوک کانینگهام از حوزه انتخابیه پنجاهم کالیفرنیا برگزار شد، او کاندید شد. در انتخابات مقدماتی، ترنر در بین ۱۷ نامزد، حائز رتبه هشتم شد. او بعد از شکست در انتخابات به شهر فریسکو، ایالت تگزاس نقل مکان کرد. در سال ۲۰۱۲، اسکات برای حضور در مجلس نمایندگان تگزاس از حوزه انتخاباتی ۳۳ که به تازگی ایجاد شده بود، نامزد شد. در انتخابات مقدماتی جمهوری‌خواهان، جیم پرویت را شکست داد و در
مقدماتی جمهوری‌خواهان، جیم پرویت را شکست داد و در انتخابات اصلی که روز ۶ نوامبر برگزار شد بر مایکل کاراسکو نامزد حزب لیبرترین پیروز شد. او در روز ۸ ژانویه ۲۰۱۳ در مجلس تگزاس سوگند یاد کرد. ترنر از ژانویه ۲۰۱۳ تا ژانویه ۲۰۱۷، دو دوره متوالی به نمایندگی از حوزه انتخاباتی ۳۳ در مجلس تگزاس خدمت کرد. در سال ۲۰۱۹ رئیس‌جمهور دونالد ترامپ، ترنر را به عنوان مدیر اجرایی شورای فرصت و احیای کاخ سفید منصوب کرد که این جایگاه توسط فرمان اجرایی ۱۳۸۵۳ ایجاد شده بود. وزیر مسکن و توسعه شهری. نامزدی و تأیید ترامپ در ماه
مسکن و توسعه شهری. نامزدی و تأیید ترامپ در ماه نوامبر ۲۰۲۴، ترنر را برای برگزیده شدن جهت وزیر مسکن و توسعه شهری ایالات متحده آمریکا در دولت دوم خود کاندید کرد. او در روز ۱۶ ژانویه ۲۰۲۵ در کمیته امور بانکی، مسکن و شهری مجلس سنا حضور یافت. این کمیته در روز ۲۳ ژانویه با ۱۳ رای موافق در برابر ۱۱ رای، او را برای در اختیار گرفتن این منصب تأیید کرد. در روز ۵ فوریه ۲۰۲۵، مجلس سنا با ۵۵ رای موافق در برابر ۴۴ رای، به او رای اعتماد داد. او همان روز در برابر قاضی کلارنس توماس سوگند یاد کرد. حرفه تجارت. از سال ۲۰۰۷ تا
توماس سوگند یاد کرد. حرفه تجارت. از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۲۳، ترنر در کمپانی سیستم‌وِر (Systemware) که یک شرکت نرم‌افزار مدیریت محتوا است، فعالیت می‌کرد و در سمت‌های مختلف این شرکت از جمله مدیر ارشد الهام‌بخش، خدمت کرد. ترنر مؤسس و رئیس شورای مشارکت و فرصت‌های جامعه (CEOC) است، سازمانی که از کودکانی که در فقر زندگی می‌کنند حمایت می‌کند. شورای مشارکت و فرصت‌های جامعه با بازسازی لابراتوار سوادآموزی در بونتون که محله‌ای در دالاس است، خوشنام است. در سال ۲۰۲۳، ترنر به عنوان مدیر ارشد آرمانگرا جی‌پی‌آی (JPI) که توسعه
عنوان مدیر ارشد آرمانگرا جی‌پی‌آی (JPI) که توسعه دهنده، سازنده و مدیر سرمایه‌گذاری ملی رتبه اِی (A)، دارایی‌های چند خانواری دست‌یافتنی و مقرون به صرفه در سراسر ایالات متحده است، انتخاب شد. ترنر و همسرش، رابین ترنر، مالک یک شرکت پوشاک مردانه سفارشی به نام استیتسمَن کلوسیرز (Statesman Clothiers) هستند. ترنر دارای یک شرکت مشاوره به نام گروه مشاوره اسکات ترنر، ال‌ال‌سی (LLC) است. از سال ۲۰۲۰، او به لیگ ملی فوتبال (NFL)، گایدستون فایننشال، اوُندیل دِلِرشیپس، و مؤسسه سیاست اول آمریکا (American First Policy
و مؤسسه سیاست اول آمریکا (American First Policy Institute) مشاوره داده است. زندگی شخصی. اسکات با رابین ترنر، اهل شهر شمپین در ایالت ایلینوی که از دانشگاه ایلینوی فارغ‌التحصیل شده بود، ازدواج کرد. این زوج، برادرزاده اسکات را بزرگ کردند که در سال ۲۰۲۴ از دانشگاه ایلینوی فارغ‌التحصیل شد. ترنر و خانواده‌اش عضو کلیسای پرستون‌وود باپتیست هستند که در آنجا با عنوان کشیش همکار خدمت می‌کند. اسکات در سال ۲۰۱۶، از دانشگاه دالاس باپتیست مدرک دکترای افتخاری دریافت کرد.
زنان در تمدن مایا () نقش مهمی در جامعه داشتند: علاوه بر انتقال فرهنگ از طریق زایش و پرورش فرزندان، زنان مایا در فعالیت‌های اقتصادی، حکومتی و کشاورزی نیز شرکت می‌کردند. زندگی زنان در آمریکای میانه باستان به‌خوبی مستند نشده است: «از سه آرامگاه بنیان‌گذاران برجسته‌ای که تاکنون در کوپان کشف شده، دو مورد حاوی بقایای زنان هستند، اما در هیچ‌یک از متون معاصر شناخته‌شده یا روایت‌های بعدی دربارهٔ رویدادها و شخصیت‌های دوره کلاسیک اولیه کوپان، نامی از زنان برده نشده است.» زنان نقش مهمی در آیین‌ها ایفا می‌کردند و مسئول
زنان نقش مهمی در آیین‌ها ایفا می‌کردند و مسئول پخت غذا برای مصرف و قربانی بودند. اینکه آیا زنان در این آیین‌ها شرکت می‌کردند، مشخص نیست. همچنین تمامی پارچه‌ها، که منابعی ضروری برای جامعه مایا بودند، توسط زنان تولید می‌شدند. وضعیت زنان در جامعه مایا را می‌توان از طریق شیوه‌های تدفین، متون و شواهد تاریخی استنباط کرد. برخی جوامع مایا مانند تونینا، پس از سلطنت و درگذشت رهبر قدرتمند، لیدی کʼاویل (Lady Kʼawil's)، نظامی مادرتباری برای انتقال قدرت به کار گرفتند. لیدی کʼاویل پس از ناکامی دو رهبر مرد، قدرت را به دست
کʼاویل پس از ناکامی دو رهبر مرد، قدرت را به دست گرفت. دوران سلطنت وی در نقاشی‌های دیواری ثبت شده است که او را بر روی تخت پادشاهی و در حالی که اسیرانی در پای او نشسته‌اند، به تصویر می‌کشد. غذا. آشپزی باستانی مایا به‌خوبی مستند شده است. تکنیک‌های مورد استفاده در جوامع دوران پیشاکلمبی مایا شامل کشاورزی در مقیاس وسیع، شکار و جمع‌آوری خوراکی‌های طبیعی بود. سیستم کشاورزی میلپا، مواد غذایی اصلی رژیم غذایی مایاها را فراهم می‌کرد که شامل ذرت، لوبیا و کدو بود. همچنین نوعی برنج کوچک به نام کینوآ داشتند. هنر. نقش
نوعی برنج کوچک به نام کینوآ داشتند. هنر. نقش برجسته الهه ماه را می‌توان از طریق تصاویر او در دفترنامهها و نقاشی‌های دیواری باستانی دریافت. یکی دیگر از ایزدبانوان پرتکرار در آثار هنری، ایکس چل است. پارچهها بخش مهمی از زندگی مایاها بودند و گرچه مشخص نیست که همه زنان به تولید منسوجات مشغول بودند، اما پارچه‌های تولید شده توسط زنان خلق می‌شدند. زنان بسته به طبقه اجتماعی خود، از ابزارهای مختلفی برای ریسندگی و بافندگی استفاده می‌کردند. افراد دارای نجیب‌زادگی ممکن بود از رزانه در پارچه‌های خود بهره ببرند. شواهد