payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بیشتر احتمال دارد وجود تغییرات اقلیمی را انکار کنند. زنان در هر دو گروه عمدتاً نتایج مخالفی نشان دادند، که نشان می‌دهد زنان بیشتر احتمال دارد به وجود تغییرات آب‌وهوایی باور داشته باشند. آسیب‌پذیری. فاجعه‌ها. بلایا رویدادهای غیرقابل پیش‌بینی هستند که به مردم آسیب می‌رسانند و به اموال، زیرساخت‌ها و محیط‌زیست خسارت وارد می‌کنند. آنها می‌توانند طبیعی باشند، مانند سیل، آتش‌سوزی‌های جنگلی، زلزله، طوفان یا سونامی، یا می‌توانند ساخته دست بشر باشند، مانند نشت نفت، حوادث صنعتی و حملات تروریستی. بلایا می‌توانند
حوادث صنعتی و حملات تروریستی. بلایا می‌توانند خسارات جسمی، روانی و اقتصادی ایجاد کنند. بلایا می‌توانند شبکه‌های اجتماعی را مختل کنند، سیستم‌های اقتصادی را تضعیف کنند و طیفی از تأثیرات جسمی و روانی را ایجاد کنند. . افراد آسیب‌دیده از بلایا ممکن است با آوارگی، از دست دادن معیشت و اختلال در آموزش و پرورش، در کنار سایر تأثیرات، مواجه شوند. در پی وقوع یک فاجعه، دولت‌ها، سازمان‌های بین‌المللی و نهادهای امدادی ممکن است کمک و حمایت‌هایی را برای افراد آسیب‌دیده فراهم کنند. میزان مرگ و میر. یک مطالعه توسط مدرسه
فراهم کنند. میزان مرگ و میر. یک مطالعه توسط مدرسه اقتصاد لندن نشان داد که در بلایای طبیعی در ۱۴۱ کشور، تفاوت‌های جنسیتی در مرگ و میر با حقوق اقتصادی و اجتماعی زنان در آن کشورها مرتبط است. به دلیل جایگاه اجتماعی زنان در کشورهای در حال توسعه، آنها عموماً مهارت‌های بقا مانند شنا یا کوهنوردی را آموزش نمی‌بینند، به این معنی که احتمال مرگ آنها در بلایای طبیعی بیشتر است. وقتی زنان حقوق کمتری دارند و قدرتشان در جامعه محدودتر است، تعداد بیشتری از آن‌ها به دلیل تغییرات آب‌وهوایی جان خود را از دست می‌دهند. اما زمانی
آب‌وهوایی جان خود را از دست می‌دهند. اما زمانی که حقوق برابر برای همه گروه‌ها وجود داشته باشد، نرخ مرگ‌ومیر به‌طور متعادل‌تری توزیع می‌شود. سوءاستفاده جنسی و انتقال بیماری. سوءاستفاده جنسی به هر نوع تماس جنسی ناخواسته، از کلامی گرفته تا فیزیکی، اطلاق می‌شود. این می‌تواند از آزار جنسی یا لمس نامناسب تا تجاوز یا اقدام به تجاوز متغیر باشد. این می‌تواند بین دو نفر از هر جنسیتی رخ دهد، اما اغلب توسط مردان علیه زنان انجام می‌شود. این می‌تواند در هر محیطی رخ دهد، اما اغلب در یک رابطه یا خانواده اتفاق می‌افتد.
اما اغلب در یک رابطه یا خانواده اتفاق می‌افتد. انتقال بیماری، گسترش ارگانیسم‌های بیماری‌زا از یک فرد به فرد دیگر است. این می‌تواند از طریق تماس مستقیم با فرد آلوده یا از طریق تماس غیرمستقیم با وسایلی مانند لباس، ملافه، یا اسباب‌بازی‌هایی که به عوامل عفونی آلوده شده‌اند، اتفاق بیفتد. تماس جنسی یکی از HIV و سیفلیس می‌توانند از طریق هر نوع تماس جنسی منتقل شوند، در حالی که کلامیدیا، سوزاک و تبخال عمدتاً از طریق رابطه جنسی واژینال یا مقعدی محافظت‌نشده منتقل می‌شوند. رایج‌ترین راه‌های انتقال بیماری است و شامل
رایج‌ترین راه‌های انتقال بیماری است و شامل رابطه جنسی محافظت نشده، تجاوز جنسی و تماس نزدیک بین شرکا می‌شود. شایع‌ترین بیماری‌هایی که از طریق تماس جنسی منتقل می‌شوند عبارتند از HIV، سیفلیس، کلامیدیا، سوزاک و تبخال تناسلی. سایر عفونت‌های منتقله از راه جنسی، مانند هپاتیت B، نیز می‌توانند از طریق تماس جنسی منتقل شوند. بحث‌های جنجالی در مورد جنسیت و تغییرات اقلیمی. «زنان به عنوان آسیب‌پذیر» در مقابل «زنان به عنوان فضیلت». دو موضوع هم‌زمان در بررسی تغییرات آب‌وهوایی و جنسیت پدیدار می‌شوند: «زنان به‌عنوان
آب‌وهوایی و جنسیت پدیدار می‌شوند: «زنان به‌عنوان آسیب‌پذیر یا بافضیلت در ارتباط با محیط‌زیست.» این بدان معناست که زنانی که در کشورهای جنوب جهان زندگی می‌کنند، بیشتر از مردان در آن کشورها تحت تأثیر تغییرات اقلیمی قرار می‌گیرند و مردان در شمال جهان بیشتر از زنان در تغییرات اقلیمی نقش دارند. این فرضیات دربارهٔ آسیب‌پذیری و فضیلت زنان، تعصبات شمال-جنوب جهانی را تقویت می‌کنند، به این معنا که زنان در جنوب جهانی فقیر و درمانده هستند، در حالی که زنان در شمال جهانی تحصیل‌کرده و طرفدار محیط‌زیست محسوب می‌شوند. این
تحصیل‌کرده و طرفدار محیط‌زیست محسوب می‌شوند. این دیدگاه‌ها می‌توانند توجه را از نابرابری‌های واقعی در تصمیم‌گیری منحرف کنند و مسئولیت بیشتری را بر دوش زنان بدون پاداش متناسب قرار دهند. منابع. CARE. "Adaptation, Gender, and Women's Empowerment." Care International Climate Change Brief. (2010). (accessed ۱۸ مارس ۲۰۱۳).
پاول فرینتا (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر اهل جمهوری چک بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۸، ۱۹۹۲ و ۱۹۹۶ شرکت کرده است.
یاروسلاو زمان (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر اهل جمهوری چک بود. وی در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۸، ۱۹۹۲ و ۱۹۹۶ شرکت کرده است.
رفتار طرفدار محیط زیست، رفتاری است که مردم آگاهانه انتخاب می‌کنند تا تأثیر منفی اقدامات خود را بر محیط زیست به حداقل برسانند.موانع رفتار طرفدار محیط زیست عوامل متعددی هستند که افراد را در تلاش برای تنظیم رفتارهای خود به سمت سبک زندگی پایدارتر محدود می‌کنند. موانع رفتار طرفدار محیط زیست شامل عوامل متعددی هستند که افراد را در تلاش برای تغییر رفتارهای خود به سمت سبک زندگی پایدارتر محدود می‌کنند. این موانع را می‌توان به چهار دسته کلی تقسیم کرد: روان‌شناختی، اجتماعی/فرهنگی، مالی و ساختاری. موانع روان‌شناختی
اجتماعی/فرهنگی، مالی و ساختاری. موانع روان‌شناختی داخلی هستند و به دانش، باورها و افکار فردی مربوط می‌شوند که بر رفتار او تأثیر می‌گذارند. موانع اجتماعی و فرهنگی زمینه‌ای هستند و رفتار فرد را تحت تأثیر محیط اطرافش قرار می‌دهند، مانند محله، شهر یا جامعه‌ای که در آن زندگی می‌کند. موانع مالی به سادگی شامل کمبود منابع مالی برای حرکت به سمت رفتارهای پایدارتر می‌شوند، مانند خرید فناوری‌های جدید یا خودروهای برقی. موانع ساختاری خارجی هستند و اغلب خارج از کنترل فرد قرار دارند، مانند نبود اقدامات دولتی مناسب یا
فرد قرار دارند، مانند نبود اقدامات دولتی مناسب یا شرایط محل زندگی که وابستگی به خودرو را به جای حمل‌ونقل عمومی تقویت می‌کند. موانع درونی/روانی. شناسایی موانع روان‌شناختی در رفتار طرفدار محیط زیست برای طراحی مداخلات موفق در تغییر رفتار بسیار مهم است. . دانشمندان چندین دسته مختلف از موانع روان‌شناختی برای اقدامات طرفدار محیط زیست را شناسایی کرده‌اند. یکی از پژوهشگران برجسته در این حوزه، روان‌شناس محیط زیست رابرت گیفورد، ۳۳ مورد از این موانع را شناسایی کرده است که آن‌ها را «اژدهایان بی‌عملی» نامیده است. این
که آن‌ها را «اژدهایان بی‌عملی» نامیده است. این اژدهایان به هفت دسته تقسیم می‌شوند: شناخت محدود، ایدئولوژی‌ها، مقایسه اجتماعی، هزینه‌های غرق‌شده، بی‌اعتباری، خطرات ادراک‌شده، و رفتار محدود. در زیر هفت دسته، به همراه موانع اضافی شناسایی شده توسط سایر محققان، آورده شده است. روانشناسان دیگر استدلال کرده‌اند که تلاش برای شناسایی موانع روانشناختی در برابر رفتارهای زیست‌محیطی، زمانی که برای توضیح بی‌تحرکی اجتماعی در مورد تغییرات اقلیمی استفاده می‌شود، مشکل‌ساز است. شناخت محدود. موانع شناختی محدود، موانعی هستند که
شناخت محدود. موانع شناختی محدود، موانعی هستند که از کمبود دانش و آگاهی در مورد مسائل زیست‌محیطی ناشی می‌شوند. به‌عنوان مثال، در مورد یک مسئله مهم محیط‌زیستی مانند تغییرات اقلیمی، ممکن است فرد در رفتار طرفدار محیط زیست مشارکت نکند زیرا: برای کسانی که از مسائل محیط‌زیستی کنونی آگاه هستند، خودکارآمدی یک مانع مهم برای اقدام محسوب می‌شود، زیرا افراد اغلب احساس ناتوانی در دستیابی به اهداف بزرگی مانند کاهش تغییرات اقلیمی جهانی دارند.علاوه بر این، فقدان انگیزه برای تغییر رفتار فرد با این باور مرتبط است که افراد
تغییر رفتار فرد با این باور مرتبط است که افراد قادر به انجام اقدامات مؤثر طرفدار محیط زیست نیستند. ایدئولوژی‌ها. موانع ایدئولوژیک توسط ایده‌های از پیش شکل‌گرفته و نحوه تفکر فرد دربارهٔ جهان ایجاد می‌شوند. ایدئولوژی‌هایی که می‌توانند مانع رفتار طرفدار محیط زیست شوند شامل باور قوی به سرمایه‌داری آزاد، اعتقاد جبری به اینکه یک قدرت برتر کنترل امور را در دست دارد، و باور به اینکه فناوری می‌تواند تمام مشکلات محیط زیستی را حل کند، هستند. بر این اساس، تاکتیک‌هایی مانند سیاست‌های محیط‌زیستی باعث ایجاد تمایل به
مانند سیاست‌های محیط‌زیستی باعث ایجاد تمایل به مقابله با تهدیدات ادراک‌شده علیه آزادی و سبک زندگی راحت افراد شده‌اند. این مانع به ویژه در کشورهای غربی وجود دارد که در آنها افراد به دلیل وضعیت اجتماعی-اقتصادی از سطوح نسبتاً بالایی از رفاه عینی و ذهنی برخوردارند. خاطرنشان شده است که برای زندگی در چارچوب محدودیت‌های زیست‌محیطی، نیاز به ایجاد تغییراتی در جنبه‌های راحت سبک زندگی غربی وجود دارد، به عنوان مثال، کاهش مصرف گوشت، استفاده از هواپیما و استفاده از ابزارهای الکترونیکی با طول عمر کوتاه. هنجارهای فرهنگی
الکترونیکی با طول عمر کوتاه. هنجارهای فرهنگی غربی، مصرف گوشت را با ثروت، جایگاه و تجمل مرتبط می‌دانند، و مصرف سرانه گوشت در ۱۵ کشور ثروتمند جهان ۷۵۰ درصد بیشتر از ۲۴ کشور فقیر است. تغییر در ارزش‌ها ممکن است دشوار باشد، زیرا اهداف زندگی افراد توسط ایده‌های آنها در مورد پیشرفت اجتماعی، جایگاه شخصی و موفقیت از طریق شغل، درآمد بالاتر و مصرف شکل می‌گیرد. مقایسه اجتماعی. موانع مقایسه اجتماعی شامل مقایسه اعمال با اعمال دیگران برای تعیین رفتار «صحیح»، چه مفید و چه مضر برای محیط زیست، می‌شود. این بدان معناست که
چه مضر برای محیط زیست، می‌شود. این بدان معناست که موانع مقایسه اجتماعی نیز می‌توانند رفتارهای طرفدار محیط زیست را تسهیل کنند. برای مثال، مردم مصرف انرژی خود را تغییر می‌دهند تا میزان مصرف گزارش‌شده توسط همسایگان خود را تکرار کنند. علاوه بر این، اگر افراد معتقد باشند که اطرافیانشان به‌طور فعال در رفتارهای طرفدار محیط زیست مشارکت نمی‌کنند، احتمال کمتری دارد که خودشان نیز در این رفتارها مشارکت کنند زیرا این رفتار را ناعادلانه می‌دانند.
بوم‌شناسی کوییر (یا بوم‌شناسی‌های کوییر) تلاشی برای فهم طبیعت، زیست‌شناسی و تمایلات جنسی در پرتو نظریه کوییر است و پیش‌فرض‌هایی را که دگرجنس‌گرایی و ایده‌های سیسجندر را به‌عنوان هرگونه استاندارد عینی می‌پذیرند، رد می‌کند. این مطالعات از علوم زیستی، اکوفمینیسم، عدالت زیست‌محیطی، معرفت‌شناسی کوییر و جغرافیا بهره می‌برد. این دیدگاه‌ها «دوگانی» های مختلفی را که در درک انسانی از طبیعت و فرهنگ وجود دارند، از هم جدا می‌کنند. نمای کلی. بوم‌شناسی کوییر بیان می‌کند که مردم اغلب طبیعت را بر اساس مفاهیم دوگانه مانند
که مردم اغلب طبیعت را بر اساس مفاهیم دوگانه مانند «طبیعی و غیرطبیعی»، «زنده یا غیرزنده» یا «انسان یا غیرانسان» در نظر می‌گیرند، در حالی که در واقعیت، طبیعت در یک وضعیت پیوسته وجود دارد. مفهوم «طبیعی» از دیدگاه‌های انسانی دربارهٔ طبیعت نشأت می‌گیرد، نه از خود «طبیعت». بوم‌شناسی کوییر ایده‌های استثناگرایی انسانی و انسان‌محوری را رد می‌کند، که پیشنهاد می‌دهند انسان‌ها منحصربه‌فرد و مهم‌تر از موجودات غیرانسانی هستند.به‌طور خاص، بوم‌شناسی کوییر دیدگاه‌های سنتی را به چالش می‌کشد که تعیین می‌کنند کدام موجودات،
را به چالش می‌کشد که تعیین می‌کنند کدام موجودات، افراد، خاطرات، گونه‌ها، دیدگاه‌ها، اشیا و غیره دارای ارزش هستند. بوم‌شناسی کوییر همچنین بیان می‌کند که ایده‌های دگرجنس‌گراهنجار، درک انسان از «طبیعت» و جامعه انسانی را اشباع کرده و خواستار گنجاندن یک دیدگاه کوییر رادیکال‌تر و فراگیرتر در جنبش‌های زیست‌محیطی است. بوم‌شناسی کوییر ارتباط میان «طبیعی» و «دگرجنس‌گرایی» یا «هنجار دگرجنس‌گرایانه» را رد می‌کند و توجه را به این واقعیت جلب می‌کند که هم طبیعت و هم گروه‌های اجتماعی به حاشیه رانده‌شده، در طول تاریخ مورد
اجتماعی به حاشیه رانده‌شده، در طول تاریخ مورد بهره‌کشی قرار گرفته‌اند. از دریچه بوم‌شناسی کوییر، همه موجودات زنده به هم پیوسته و مرتبط در نظر گرفته می‌شوند.«کوییر کردن» طبیعت به معنای پذیرش پیچیدگی‌های موجود در طبیعت و رهایی تفسیرهای طبیعت از فرضیات انسانی و تأثیرات مخرب آن‌ها است. بوم‌شناسی کوییر را می‌توان با آنچه تارا طبسی، فعال کوییر و فمینیست، «تاب‌آوری ناپاک» می‌نامد، مرتبط دانست؛ یعنی برچیدن ساختارهای خشونتی که بدن‌های نژادی‌شده و جنسیتی‌شده خاصی را به‌عنوان موجوداتی قابل‌مصرف هدف قرار می‌دهند.
را به‌عنوان موجوداتی قابل‌مصرف هدف قرار می‌دهند. «تاب‌آوری ناپاک» همچنین به ایجاد فضاها و ساختارهایی اشاره دارد که از خودمختاری و رهایی جمعی حمایت می‌کنند، مانند: - حاکمیت بر زمین - لغو رژیم‌های زندان و آپارتای - سیستم‌های جدید غذایی - پاسخگویی اجتماعی به‌جای پلیس و جرم‌انگاری - عدم اشاعه و خلع سلاح - دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی - مسکن رایگان - تصمیم‌گیری جمعی - تحول آسیب‌های روانی این مفهوم در چارچوب بوم‌شناسی کوییر به‌عنوان راهی برای مقابله با ساختارهای سرکوبگر و ایجاد جوامعی پایدارتر مطرح شده است.
سرکوبگر و ایجاد جوامعی پایدارتر مطرح شده است. تعریف. اصطلاح «بوم‌شناسی کوییر» به مجموعه‌ای آزاد و میان‌رشته‌ای از شیوه‌ها اشاره دارد که به طرق مختلف، هدفشان برهم زدن بیان‌های گفتمانی و نهادی دگرجنس‌گرایانه و هنجارمند غالب از انسان و طبیعت و همچنین بازاندیشی فرآیندهای تکاملی، تعاملات بوم‌شناختی و سیاست‌های زیست‌محیطی در پرتو نظریه کوییر است. بوم‌شناسی کوییر از سنت‌های متنوعی مانند زیست‌شناسی تکاملی، جنبش‌های LGBTTIQQ2SA، جغرافیا و تاریخ کوییر، مطالعات علمی فمینیستی، اکوفمینیسم، مطالعات ناتوانی، و عدالت
فمینیستی، اکوفمینیسم، مطالعات ناتوانی، و عدالت زیست‌محیطی بهره می‌برد. این رویکرد پیچیدگی زیست‌سیاست معاصر را برجسته می‌کند، ارتباطات مهمی بین ابعاد مادی و فرهنگی مسائل زیست‌محیطی برقرار می‌سازد، و بر رویکردی بیانی تأکید دارد که در آن جنسیت و طبیعت در پرتو مسیرهای متعدد قدرت و ماده درک می‌شوند. بوم‌شناسی‌های کوئیر و نظریه کریپ. جیوانا دی چیرو، با قرار دادن بوم‌شناسی کوییر در ارتباط نزدیک با مطالعات ناتوانی، الی کلر را به این شکل نقل می‌کند:"«بدن به‌عنوان خانه، اما فقط در صورتی که درک شود که بدن‌ها
خانه، اما فقط در صورتی که درک شود که بدن‌ها می‌توانند دزدیده شوند، با دروغ و سم تغذیه شوند، از ما جدا شوند. آن‌ها اطراف من قد علم می‌کنند—بدن‌هایی که با گرسنگی، جنگ، سرطان پستان، ایدز، تجاوز، فشار روزانه کارخانه، کارگاه‌های استثماری، کنسروسازی، کارخانه چوب‌بری، طناب دار، خیابان‌های سرد، خانه سالمندان و زندان به سرقت رفته‌اند." "افراد ناتوان به‌عنوان ابرقهرمانان یا فاجعه‌ها به تصویر کشیده شده‌اند؛ افراد دگرباش بارها و بارها به‌عنوان منحرف و غیرطبیعی معرفی شده‌اند؛ افراد فقیر مسئول فقر خودشان قلمداد شده‌اند.
افراد فقیر مسئول فقر خودشان قلمداد شده‌اند. کلیشه‌ها و دروغ‌ها همانند گلوله‌ها در بدن‌های ما جا خوش می‌کنند. آن‌ها آنجا زندگی می‌کنند و عفونت ایجاد می‌کنند، بدن را به سرقت می‌برند.»"
محافظان آب، فعالان، سازمان‌دهندگان و فعالان فرهنگی هستند که بر دفاع از آب و سیستم‌های آبی جهان تمرکز دارند. نام «حامیان آب»، تحلیل و سبک فعالیت آن‌ها از جوامع بومی آمریکای شمالی در جریان اعتراضات به خط لوله داکوتا اکسس در رزرو استندینگ راک شکل گرفت. این جنبش در آوریل ۲۰۱۶ با ایجاد یک اردوگاه در زمین لادونا بریو بول آلارد آغاز شد. محافظان آب شبیه مدافعان زمین هستند، اما با این فلسفه و رویکرد که ریشه در یک دیدگاه فرهنگی بومی دارد و آب و زمین را مقدس می‌داند، از سایر فعالان محیط زیست متمایز می‌شوند. این رابطه
سایر فعالان محیط زیست متمایز می‌شوند. این رابطه با آب فراتر از صرفاً دسترسی به آب آشامیدنی سالم است و از باورهایی نشأت می‌گیرد که آب را برای زندگی ضروری می‌دانند و آن را به‌عنوان یک خویشاوند تلقی می‌کنند، بنابراین باید با احترام با آن برخورد شود.دلایل حفاظت از آب قدیمی‌تر، جامع‌تر و در یک کل فرهنگی و معنوی بزرگ‌تر ادغام شده‌اند، در مقایسه با بسیاری از اشکال مدرن فعالیت‌های محیط‌زیستی که ممکن است بیشتر بر دیدن آب و سایر منابع استخراجی به‌عنوان کالا متمرکز باشند. از نظر تاریخی، حامیان آب عمدتاً توسط زنان
باشند. از نظر تاریخی، حامیان آب عمدتاً توسط زنان هدایت شده یا متشکل از زنان بوده‌اند، و به همین دلیل، با جنبش اکوفمینیسم قابل مقایسه است. آب حیات است (مینی ویکونی). «آب مایه حیات است» عبارتی است که به محافظان آب مرتبط است. این عبارت از روابطی نشأت می‌گیرد که جوامع بومی با آب و سایر اشکال حیات دارند و آن‌ها را برای بقای خود حیاتی می‌دانند. «آب زندگی است» بازتابی از روابط طولانی‌مدت جوامع بومی با آب و آنچه مدافعان آب برای آن مبارزه می‌کنند، است. «آب زندگی است» نه تنها نشان‌دهنده نیاز مردم بومی به دسترسی به
نه تنها نشان‌دهنده نیاز مردم بومی به دسترسی به آب پاک است، بلکه نشان‌دهنده نحوه استفاده از آب در مراسم و نقش مهمی است که آب در نظام‌های اعتقادی آنها ایفا می‌کند. همان‌طور که فیلسوف پوتاواتومی، کایل پاویس وایت، توضیح می‌دهد، مفهوم «آب زندگی است» بر اساس «سیستم‌های حکمرانی بومی شکل گرفته است که یکپارچگی فرهنگی، پویایی اقتصادی و خودمختاری سیاسی را حمایت می‌کنند و توانایی سازگاری با تغییرات اکوسیستم‌ها را دارند.» بنابراین، در بسیاری از جوامع بومی، آب به عنوان چیزی که به سایر موجودات اطراف خود حیات می‌بخشد،
چیزی که به سایر موجودات اطراف خود حیات می‌بخشد، دیده می‌شود و به عنوان عضوی از جامعه که باید محافظت شود، تلقی می‌شود. از آنجایی که آب از جایگاه والایی برخوردار است، مردم به آب هدایایی تقدیم می‌کنند، برای آب دعا می‌کنند و آواز می‌خوانند تا با آب رابطه برقرار کرده و از آن محافظت کنند.از آنجا که زنان در جوامع بومی به‌عنوان بخشنده‌های زندگی شناخته می‌شوند، اغلب مسئولیت حفاظت از آب را بر عهده دارند. مورخ Oceti Sakowin، نیک استس، زمینه تاریخی جنبش «آب زندگی است» را ارائه می‌دهد و آن را در چارچوب مقاومت بومیان در
ارائه می‌دهد و آن را در چارچوب مقاومت بومیان در برابر تخریب مستمر استعمارگران قرار می‌دهد. نقش و اقدامات. حامیان آب در اقدامات مختلفی علیه ساخت چندین خط لوله، پروژه‌های صنایع سوخت فسیلی و فعالیت‌های استخراج منابع مانند شکست هیدرولیکی که می‌تواند منجر به آلودگی آب شود، مشارکت داشته‌اند. این اقدامات نشان‌دهنده اهمیت عمیق آب برای این جوامع است. آب نه تنها یک منبع حیاتی برای بقا محسوب می‌شود، بلکه در باورها، آیین‌ها و روابط اجتماعی آن‌ها نیز جایگاه ویژه‌ای دارد. جوامع بومی اغلب آب را به‌عنوان یک عضو زنده و
جوامع بومی اغلب آب را به‌عنوان یک عضو زنده و محترم از جامعه خود می‌بینند، که باید از آن مراقبت شود و در برابر تهدیدهای زیست‌محیطی محافظت گردد. این ارتباط فراتر از صرفاً دسترسی به آب آشامیدنی سالم است و شامل مراسم، دعاها و هدایای نمادین به آب می‌شود، تا پیوندی معنوی و فرهنگی با آن حفظ شود. چنین دیدگاهی، برخلاف بسیاری از رویکردهای مدرن محیط‌زیستی، آب را نه به‌عنوان یک کالا، بلکه به‌عنوان یک عنصر مقدس و حیاتی در اکوسیستم می‌نگرد. بسیاری از حامیان آب زن هستند. در بسیاری از فرهنگ‌های بومیان آمریکا و FNIM، زنان
در بسیاری از فرهنگ‌های بومیان آمریکا و FNIM، زنان ارتباط قوی با آب، ماه و چرخه‌های جزر و مد دارند، زیرا می‌توانند باردار شوند و زایمان کنند. از آنجا که زنان بومی زندگی می‌بخشند، نقش‌های مهمی را بر عهده دارند و در جوامع خود بسیار ارزشمند هستند؛ بنابراین، زنان نیز مسئول مراقبت از آب هستند و آب با بخشیدن حیات به محیط اطراف، لطف آنها را جبران خواهد کرد.در فرهنگ آنیشینابه، به‌عنوان مثال، زنان مراسمی را برای گرامیداشت آب برگزار می‌کنند و آب به‌عنوان موجودی زنده با روح در نظر گرفته می‌شود. ژوزفین ماندامین از
با روح در نظر گرفته می‌شود. ژوزفین ماندامین از بزرگان و فعالان جوزفین ماندامین یک بزرگسال و فعال آنیشینابه بود که راهپیمایی‌های مادر زمین، معروف به راهپیمایی‌های آب مادر زمین (MEWW)، را آغاز کرد. او و دیگر زنان شروع به راه رفتن کردند و سطل‌های مسی آب را حمل کردند و در اطراف دریاچه‌های بزرگ حرکت کردند. در حین راهپیمایی، زنان آواز خواندند و دعا کردند، پیوندهای عمیق بین جوامع خود و دریاچه‌های بزرگ را تقویت کردند، همراه با ارتباطات شخصی‌شان با آب و زمین. این راهپیمایی‌ها و رویدادهای مرتبط آگاهی را افزایش دادند
و رویدادهای مرتبط آگاهی را افزایش دادند و بسیاری از زنان بومی را به رابطه‌ای قوی‌تر با آب رساندند.اگرچه ماندامین در فوریه ۲۰۱۹ درگذشت، راهپیمایی‌های او الهام‌بخش بسیاری از راهپیمایی‌های دیگر شده است که به یاد او ادامه دارند. از دیگر حامیان شناخته‌شدهٔ آب می‌توان به آتام پلتیر (از ملت نخست ویکومیکونگ)، مارژوری فلاورز (اینوئیت)، لادونا بریو بول آلارد (داکوتا، لاکوتا) و فیت اسپاتد ایگل (یانکتون سو) اشاره کرد. خط لوله دسترسی داکوتا. در سال ۲۰۱۶، جوامع بومی علیه خط لوله داکوتا اکسس به طول ۱٬۱۷۲ مایل اعتراض
علیه خط لوله داکوتا اکسس به طول ۱٬۱۷۲ مایل اعتراض کردند. این اعتراض به این دلیل بود که خط لوله قرار بود روی زمین جوامع بومی ساخته شود و منابع آبی که این جوامع به آن وابسته هستند را در معرض خطر قرار می‌داد. حامیان آب در خط مقدم این اعتراض بودند و وقت خود را صرف حفاظت از منابع آبی و دفاع از معاهدات خود کردند. همان‌طور که رابین وال کیمرر، بوم‌شناس و گیاه‌شناس پوتاواتومی، و کاتلین دین مور، فیلسوف محیط زیست، توضیح می‌دهند: «ممکن است آنقدر زمین و آب را دوست داشته باشید که در زمستان داکوتای شمالی برای محافظت از
باشید که در زمستان داکوتای شمالی برای محافظت از آنها در چادر زندگی کنید.» این جنبش به سرعت توجه رسانه‌ها را به خود جلب کرد و به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین جنبش‌های مقاومت به رهبری بومیان در دهه‌های اخیر شناخته می‌شود. با این حال، در طول این اعتراض، برخی رسانه‌ها مانند The Blaze یک کمپین اطلاعات نادرست علیه حامیان آب راه‌اندازی کردند. این اطلاعات نادرست روایتی را ایجاد کرد که برای حامیان آب و جوامع بومی به‌طور کلی مضر بود. فیلسوف پوتاواتومی، کایل پاویس وایت، در تحلیل خود از کمپین حامیان آب علیه خط لوله داکوتا
تحلیل خود از کمپین حامیان آب علیه خط لوله داکوتا اکسس، پیچیدگی‌های این جنبش را بررسی کرده و توضیح می‌دهد که چگونه اهداف حامیان آب توسط رسانه‌ها به‌اشتباه تفسیر شده‌اند. وایت نشان می‌دهد که تأکید منتقدان بر تدابیر ایمنی خط لوله، بازتابی از یک سوءبرداشت گسترده‌تر دربارهٔ روابط مردم بومی با زمین‌ها و منابع آبی‌شان است. در جنبش NoDAPL، حامیان آب نه‌تنها با یک پروژهٔ ساخت‌وساز مخالفت می‌کردند، بلکه از زمین‌های اجدادی، میراث فرهنگی، و منابع آبی حیاتی برای معیشت خود دفاع می‌کردند. با این حال، رسانه‌ها اغلب این
خود دفاع می‌کردند. با این حال، رسانه‌ها اغلب این جنبش را به یک اختلاف بر سر مالکیت زمین و منافع اقتصادی تقلیل می‌دادند و اهمیت معنوی و فرهنگی زمین و آب برای جوامع بومی را نادیده می‌گرفتند. دانشمند ضداستعماری، جاسکیران دیلون، بر تلاش‌های جامعه‌سازی در استندینگ راک تأکید می‌کند و توضیح می‌دهد که این تلاش‌ها بر تأمین نیازهای همه، از جمله غذا، آب، گرما، استراحت، و جامعهٔ معنوی متمرکز بود. او خاطرنشان می‌کند که تنها در صورت تأمین این نیازها، افراد قادر به مشارکت در مقاومت خواهند بود. دیلون همچنین توضیح می‌دهد
در مقاومت خواهند بود. دیلون همچنین توضیح می‌دهد که حامیان آب بر پرورش رهبری جوانان در مقاومت خود تأکید دارند، به‌ویژه پرورش رهبری برای زنان جوان بومی، زیرا زنان بومی جوان با خشونت و سرکوب جنسیتی و نژادی متقاطع مواجه هستند. محافظان آب در فرهنگ عامه و رسانه‌ها. چندین کتاب کودک دربارهٔ حامیان آب منتشر شده است. The Water Walker یک کتاب تصویری نوشته و تصویرگری شده توسط Joanne Robertson است که داستان Josephine Mandamin و عشق او به nibi (آب)، راهپیمایی‌های او برای آب، و اهمیت حفاظت از آب را روایت می‌کند. We Are
آب، و اهمیت حفاظت از آب را روایت می‌کند. We Are Water Protectors، نوشتهٔ Carole Lindstrom و تصویرگری شده توسط Michaela Goad، برندهٔ مدال کالدکات ۲۰۲۱ و همچنین نامزد جایزهٔ Kirkus و یکی از بهترین کتاب‌های Kirkus در سال ۲۰۲۰ بوده است. این داستان الهام‌گرفته از بسیاری از جنبش‌های بومی در سراسر آمریکای شمالی است و اطلاعاتی دربارهٔ نقش حامیان آب در جوامع و اهمیت حفاظت از آب ارائه می‌دهد. فیلم‌ها و مستندهایی دربارهٔ نقش‌ها و اقدامات حامیان آب ساخته شده‌اند. Awake: A Dream from Standing Rock توسط Bullfrog Films
A Dream from Standing Rock توسط Bullfrog Films در سال ۲۰۱۷ منتشر شد. این مستند تلاش‌های حامیان آب در نزدیکی منطقهٔ رزرویشن استندینگ راک برای متوقف کردن توسعهٔ خط لولهٔ داکوتا اکسس (DAPL) را به تصویر می‌کشد. این فیلم به‌عنوان تحسین‌شده‌ترین مستند ساخته‌شده در پی اعتراضات استندینگ راک شناخته شده است.
مرکز حفاظت از منابع طبیعی لکی (LCC) یک منطقه حفاظت از منابع طبیعی ۷۸ هکتاری (۱۹۰ جریب) در لکی، ایالت لاگوس، نیجریه است. این مرکز بخشی از پروژه PARCC West Africa است، که با هدف تقویت تاب‌آوری مناطق حفاظت‌شده در برابر تغییرات اقلیمی اجرا شده است تاریخچه. مرکز در سال ۱۹۹۰ تأسیس شد تا به‌عنوان نماد حفاظت از تنوع زیستی و مرکز آموزش محیط‌زیست فعالیت کند. این مجموعه توسط شرکت Chevron برای بنیاد حفاظت از طبیعت نیجریه (NCF) ساخته شد و به‌عنوان پناهگاهی برای گونه‌های گیاهی و جانوری غنی شبه‌جزیره لکی اختصاص یافت. این
گیاهی و جانوری غنی شبه‌جزیره لکی اختصاص یافت. این شرکت از زمان تأسیس، بودجه سالانه‌ای برای مدیریت مرکز فراهم کرده است تا به حفظ و توسعه این منطقه حفاظت‌شده کمک کند. مرکز حفاظت از منابع طبیعی لکی در سال ۱۹۸۷، با بررسی سه منطقه بالقوه توسط تیم فنی بنیاد حفاظت از طبیعت نیجریه (NCF) و همکاری وزارت کشاورزی و تعاونی ایالت لاگوس آغاز شد. پس از بررسی‌ها، منطقه لکی برای ایجاد سایت نمایشی پروژه حفاظت انتخاب شد. قرارگیری این پروژه در شبه‌جزیره لکی الهام‌بخش نام آن شد—مرکز حفاظت از منابع طبیعی لکی. این مرکز توسط بنیاد
حفاظت از منابع طبیعی لکی. این مرکز توسط بنیاد حفاظت از طبیعت نیجریه تأسیس شد تا حیات‌وحش و جنگل‌های مانگرو در سواحل جنوب‌غربی نیجریه را از تهدید توسعه شهری محافظت کند. مأموریت. بنیاد حفاظت از طبیعت نیجریه یک سازمان غیردولتی است که به توسعه پایدار و حفاظت از طبیعت اختصاص دارد. این بنیاد همچنین به‌عنوان مرکزی برای حفاظت از تنوع زیستی و آگاهی زیست‌محیطی فعالیت می‌کند. اهداف اصلی این بنیاد شامل حفظ گونه‌ها و اکوسیستمهای نیجریه، ترویج پایداری در استفاده از منابع طبیعی و حمایت از اقداماتی است که تأثیرات منفی بر
طبیعی و حمایت از اقداماتی است که تأثیرات منفی بر محیط‌زیست را کاهش داده و از هدررفت منابع جلوگیری می‌کنند. بنیاد حفاظت از طبیعت نیجریه تلاش‌های گسترده‌ای برای افزایش آگاهی زیست‌محیطی و تقویت مسئولیت‌پذیری اجتماعی انجام داده است. این مرکز در بزرگراه لکی-اپه، در شبه‌جزیره لکی، روبه‌روی شرکت Chevron واقع شده است. توضیحات. منطقه حفاظت‌شده که مساحتی ۷۸ هکتاری (۱۹۲٫۷۴ جریب) را در بر می‌گیرد، در شبه‌جزیره لکی، در کنار تالاب لکی و نزدیک تالاب لاگوس واقع شده است. این منطقه از تالاب‌های شبه‌جزیره لکی محافظت می‌کند
منطقه از تالاب‌های شبه‌جزیره لکی محافظت می‌کند که شامل زیستگاه‌های مردابی و ساوانا است. در مسیر ورود به این منطقه، بولوار درختان نارگیل قرار دارد که به پارک خودرو و بازدیدکنندگان منتهی می‌شود. این منطقه دارای تنوع غنی گیاهی و جانوری است و بخش وسیعی از تالاب‌های آن برای مشاهده حیات‌وحش اختصاص یافته است. پل‌های چوبی مرتفع امکان مشاهده میمونها، کروکودیل‌ها، مارها و گونه‌های مختلف پرندگان را فراهم می‌کنند. همچنین، یک مرکز حفاظت از محیط‌زیست و یک کتابخانه در این منطقه وجود دارد. تالاب‌ها تحت مدیریت بنیاد حفاظت
منطقه وجود دارد. تالاب‌ها تحت مدیریت بنیاد حفاظت نیجریه قرار دارند و اکنون شامل یک سیستم مسیرهای پیاده‌روی به شکل عدد هشت، با مسیرهای پیاده‌روی و سنگ‌های پلکانی برای عبور از آبراه‌ها هستند. یک مسیر چوبی در سال ۱۹۹۲ ساخته شد تا دید گردشگران را از منابع گسترده این ذخیره‌گاه طبیعی که در یک منطقه جنگلی حرا قرار دارد، غنی‌تر کند. جاذبه‌های جانبی در طول مسیر شامل چشم‌انداز تالاب، مخفیگاه پرندگان، ایستگاه‌های استراحت و خانه درختی است. مسیر طبیعت ۱٫۸ کیلومتری پشت ساختمان‌های اصلی با دو مسیر چوبی متصل شده است. یک