payamvha/North_RAG huggingface dataset:
فرمانده ارتش ایتالیا معرفی کرد. در پایان ژوئن ۱۹۱۵، ناوا درخواست برکناری ژنرال پیترو مارینی، فرمانده سپاه نهم ارتش، را به دلیل اشغال بی‌احتیاط زین اسب ساسو دی استریا، کرد. کادورنا که از احترامی که تقریباً به اتفاق آرا برای ناوا قائل بودند، برخوردار نبود، این درخواست را پذیرفت، اما در ۲۵ سپتامبر همان سال، ناوا را نیز برکنار کرد و او را با سپهبد ماریو نیکولیس دی روبیلانت جایگزین کرد. دلیل رسمی این بود که: در پانزده روز اول عملیات، او به سرعت و با انرژی عمل نکرده بود، از برتری نیروهای خود سوءاستفاده کرده بود
بود، از برتری نیروهای خود سوءاستفاده کرده بود و فرماندهی را با قاطعیت ناکافی انجام داده بود. ارتش چهارم در نبرد مونته پیانا، یک سری طولانی و خونین از نبردهای کوهستانی که در قله مونته پیانا، یکی از خونین‌ترین و ایستاترین صحنه‌های کل جنگ، بخشی از رشته کوه سستو دولومیت، رخ داد، شرکت کرد، جایی که بین سال‌های ۱۹۱۵ تا ۱۹۱۷ برخی از خشونت‌آمیزترین درگیری‌ها بین سربازان ایتالیایی و اتریش-مجارستانی رخ داد که به مدت دو سال در قله مسطح این کوه جنگیدند. پس از شکست در کاپورتو، ارتش چهارم توسط ژنرال کادورنا دستور
در کاپورتو، ارتش چهارم توسط ژنرال کادورنا دستور عقب‌نشینی در نزدیکی مونته گراپا را دریافت کرد، اما نیکولیس دی روبیلانت، که شاید وخامت اوضاع را درک نکرده بود، دستور عقب‌نشینی را با تأخیر صادر کرد که منجر به اسارت تقریباً ۱۱۵۰۰ نفر شد که در دام نیروهای اتو فون بیلو گرفتار شده بودند. با این حال، نیکولیس دی روبیلانت اندکی پس از آن با پیروزی در نبرد اول پیاوه به این خطای فاحش پاسخ داد. در فوریه ۱۹۱۸، نیکولیس دی روبیلانت فرماندهی ارتش چهارم را ترک کرد تا فرماندهی ارتش پنجم را به سپهبد گائتانو جیاردینو، فرمانده
ارتش پنجم را به سپهبد گائتانو جیاردینو، فرمانده ارتش، بسپارد. جیاردینو نگران افزایش استحکامات رشته‌کوه گراپا بود که آخرین مانع طبیعی بین جبهه و دشت ونتو محسوب می‌شد. او همچنین به بهبود ارتباطات و مهم‌تر از همه، شرایط زندگی سربازانی که از این موقعیت دفاع می‌کردند، چه در سنگرها و چه در زمان استراحت، توجه داشت. علاوه بر این، در زمینه به‌کارگیری تاکتیکی سربازان، او به نوآوری در روش‌های نبرد و معرفی واحدهای تهاجمی و آتش ضد آماده‌سازی توپخانه به دکترین تاکتیکی ارتش خود می‌پرداخت. این آموزش نیروها با استفاده از
خود می‌پرداخت. این آموزش نیروها با استفاده از دستورالعمل‌های تاکتیکی مدرن‌تر در طول نبرد انقلاب زمستانی مفید واقع شد، زمانی که جبهه، پس از یک بی‌نظمی اولیه، با استفاده از واحد تهاجمی نهم به فرماندهی سرگرد جیووانی مسه و توپخانه ترکیبی ارتش‌های چهارم و ششم دوباره برقرار شد. در طول نبرد ویتوریو ونتو، ارتش گراپا، که شامل سپاه نهم به فرماندهی سپهبد امیلیو د بونو و سپاه ششم به فرماندهی سپهبد استفانو لومباردی بود، در عملیاتی که از ۲۴ تا ۲۹ اکتبر ۱۹۱۸ رخ داد، جنگید و ۲۵۰۰۰ نفر را از دست داد. در ۱۸ ژوئیه ۱۹۱۹، ارتش
و ۲۵۰۰۰ نفر را از دست داد. در ۱۸ ژوئیه ۱۹۱۹، ارتش گراپا منحل شد. جنگ جهانی دوم. در ژوئن ۱۹۳۸، فرماندهی ارتش چهارم در رم تأسیس شد که در اوت ۱۹۳۹ به فرماندهی ارتش چهارم تبدیل شد. در ۱۰ ژوئن ۱۹۴۰، روزی که پادشاهی ایتالیا وارد جنگ جهانی دوم شد، ارتش چهارم، بخشی از گروه ارتش غرب، در امتداد مرز فرانسه، به همراه سپاه اول ارتش، سپاه چهارم ارتش و سپاه آلپاین مستقر شد. این ارتش بخش شمالی ارتش اول، بین مونته روزا و مونویزو را کنترل می‌کرد. این ارتش نقش حاشیه‌ای در نبرد علیه فرانسه داشت و فعالیت آن از ۱۰ تا ۲۰ ژوئن به
علیه فرانسه داشت و فعالیت آن از ۱۰ تا ۲۰ ژوئن به اقدامات پراکنده برای تصرف گذرگاه‌های مرزی و نقاط مورد توجه تاکتیکی در دره‌های آرک و ایزر محدود شد، زیرا آب و هوای نامساعد در محیط کوهستانی مرتفع، مانع از عملیات در مقیاس بزرگتر می‌شد. در ۲۰ ژوئن، حرکت برای نفوذ به خاک دشمن آغاز شد و دستاوردهای ارضی حاصل شد، به ویژه در بخش مونت سنیس-باردونکیا با اشغال روکا دی شاردونه و شهر فورنو، و در بخش مونتژنور، با تصرف تپه‌های شمال شهر. آتش‌بس ۲۵ ژوئن، ارتش چهارم را در مواضعی که به آن رسیده بود، متوقف کرد. در پایان عملیات
که به آن رسیده بود، متوقف کرد. در پایان عملیات جنگی علیه فرانسه، واحدهای ارتش چهارم تا ۱۱ نوامبر ۱۹۴۲ در پادگان‌های پیمونت و لیگوریا باقی ماندند و منتظر عملیات بیشتر بودند. در این تاریخ، با پیش‌بینی فرود احتمالی دشمن در امتداد سواحل جنوبی فرانسه، ارتش چهارم برای استقرار در منطقه دوفینه، پرووانس و ساووی وارد خاک فرانسه شد و سپاه اول، سپاه پانزدهم و سپاه بیست و دوم را بین گرنوبل، مارسی و نیس مستقر کرد و به دفاع ضد پیاده شدن و فعالیت پادگانی در جنوب فرانسه تا ۸ سپتامبر ادامه داد و در ۹ سپتامبر ۱۹۴۳، در نتیجه
۸ سپتامبر ادامه داد و در ۹ سپتامبر ۱۹۴۳، در نتیجه وقایع پس از آتش‌بس کاسیبیل و انحلال آن در کارالیو، در استان کونئو، در ۱۲ سپتامبر ۱۹۴۳، تمام فعالیت‌ها را متوقف کرد.
صادق صادق‌پور (زادهٔ ۲۴ بهمن ۱۳۶۷ اهل رحیم آباد شهرستان رودسر) متولد شهرستان رامسر ، دارای دکترای تخصصی شهرسازی است. وی سابقاً شهردار شهرهای رحیم آباد و لنگرود بود و در تاریخ ۹ تیر ۱۴۰۴ با رأی اکثریت اعضای شورای اسلامی شهر بندر انزلی به‌عنوان شهردار این شهر برگزیده شد. مراسم تودیع و معارفه وی در ۲۵ مرداد ۱۴۰۴ برگزار شد. زندگی‌نامه. صادق‌پور پس از تحصیل تا مقطع دکتری در رشته شهرسازی، در مسئولیت‌های متعددی فعالیت کرد.وی مدتی شهردار رحیم آباد و شهردار لنگرود بود و سپس با رأی شورای اسلامی بندر انزلی به‌ عنوان
و سپس با رأی شورای اسلامی بندر انزلی به‌ عنوان شهردار این شهر انتخاب شد. تدریس در دانشگاه و کسب عنوانین قهرمانی در رشته های رزمی نیز از جمله فعالیت های اجتماعی وی به حساب می آید. همچنین عضو سازمان نظام مهندسی ساختمان و دارای پروانه اشتغال نظام مهندسی به عنوان مهندس ناظر و مجری ساختمان است .
آنتونیو فرانچسکو گراتزینی یا آنتونفرانچسکو گراتزینی (۲۲ مارس ۱۵۰۳) ۱۸ فوریه ۱۵۸۴) نویسنده ایتالیایی دوره رنسانس بود. زندگی‌نامه. او در فلورانس یا در استاگیا سنسه به دنیا آمد (او دربارهٔ خود نوشت: ') از یک خانواده خوب، اما هیچ سابقه‌ای از تربیت و تحصیلات او وجود ندارد. او احتمالاً در جوانی به عنوان عطار شروع به کار کرد؛ و صاحب داروخانه معروف آن زمان، فارماسیا دل مورو، در نزدیکی کلیسای جامع بود. در سال ۱۵۴۰ او از بنیانگذاران آکادمی امیدی بود که به زودی به آکادمی فیورنتینا تغییر نام داد. او بعداً نقش مهمی در
فیورنتینا تغییر نام داد. او بعداً نقش مهمی در تأسیس آکادمی معروف‌تر کروسکا داشت، که "واژگان" کلمات او را که به عنوان خالص‌ترین زبان ایتالیایی پذیرفته شده بود، منتشر کرد. در هر دو انجمن، او با نام ایل لاسکا یا لئوکیسکوس شناخته می‌شد، نام مستعاری که هنوز هم اغلب جایگزین نام او می‌شود. گراتزینی دمدمی مزاج بود و در نتیجه زندگی‌اش با نزاع‌های ادبی مختلف، شور و نشاط می‌یافت یا مختل می‌شد. برادران امیدی‌اش او را برای مدتی اخراج کردند، به دلیل انتقاد بی‌رحمانه‌اش از آرامی‌ها، گروهی از دانشگاهیان به رهبری
از آرامی‌ها، گروهی از دانشگاهیان به رهبری جیامباتیستا جلی که معتقد بودند زبان فلورانس از عبری، آرامی یا شاخه دیگری از زبان‌های سامی گرفته شده است. او در سال ۱۵۶۶، زمانی که دوستش سالویاتی کنسول بود، دوباره پذیرفته شد. II لاسکا به عنوان یکی از استادان بزرگ نثر توسکانی شناخته می‌شود. سبک او انعطاف‌پذیر و سرشار از اصطلاحات است، اما بدون تکلف. این سبک، نیرو و تازگی گفتار عامیانه را دارد، در حالی که طعم فرهنگ دانشگاهی را نیز حفظ می‌کند. آثار اصلی. تعدادی شعر متفرقه، چند نامه و "«چهار خطابه به صلیب»" فهرست آثار
چند نامه و "«چهار خطابه به صلیب»" فهرست آثار گراتزینی را تکمیل می‌کنند. او همچنین آثار فرانچسکو برنی را ویرایش کرد و تمام پیروزی‌ها، شوخی‌ها، بالماسکه‌ها یا آهنگ‌های کارناوال که از زمان باشکوه در فلورانس برگزار شده است"لورنتسو د مدیچی تا سال ۱۵۵۹ را" گردآوری کرد (این دومی بر " فاوست " گوته تأثیر گذاشت. در سال ۱۸۶۸ آدامو روسی در کتاب تحقیق برای کتابخانه‌های پروجا سه رمان توسط گرازینی، از یک نسخه خطی قرن شانزدهم در شهرداری پروجا منتشر کرد. و در سال ۱۸۷۰ مجموعه کوچکی از آن اشعار که توسط ویراستاران قبلی منتشر
کوچکی از آن اشعار که توسط ویراستاران قبلی منتشر نشده بود در پوگیبونسی، چند شعر منتشر نشده ظاهر شد.
کارلو آنجلا (; – ) سیاستمدار و روان‌پزشک اهل ایتالیا بود. وی به خاطر تلاش‌هایش در طول جنگ جهانی دوم در نجات جان یهودیان، به عنوان درستکار در میان ملل شناخته شده است. او پدر پی‌پرو آنجلا مجری تلویزیونی و نویسنده علمی، و پدربزرگ آلبرتو آنجلا است. اوایل زندگی. آنجلا در اولچنگو، استان ورسلی متولد شد. او در سال ۱۸۹۹ با مدرک پزشکی از دانشگاه تورین فارغ‌التحصیل شد. در پاریس در دوره‌های روانپزشکی عصبی که توسط بابینسکی برگزار می‌شد، شرکت کرد. در طول جنگ جهانی اول او افسر صلیب سرخ ایتالیا در بیمارستان منطقه‌ای
او افسر صلیب سرخ ایتالیا در بیمارستان منطقه‌ای "ویتوریو امانوئل سوم" تورین بود. فعالیت سیاسی. او پس از جنگ جهانی اول، با پیوستن به جنبش دموکراتیا سوسیال، جنبشی سیاسی که از خاکستر حزب رادیکال استوریکو زاده شده بود، به سیاست پیوست. در درون حزب تضادهای زیادی وجود داشت: در کنار معاونان چپ‌گرا، افراد دیگری نیز بودند که در اولین دولت موسولینی که پس از راهپیمایی رم تشکیل شد، وزیر شدند. سپس آنجلا حزب را ترک کرد و با سوسیالیست‌های اصلاح‌طلب به رهبری ایوانو بونومی متحد شد، و در انتخابات ۶ آوریل ۱۹۲۴ با آنها نامزد
متحد شد، و در انتخابات ۶ آوریل ۱۹۲۴ با آنها نامزد شده اما انتخاب نشد. وی پس از قتل جاکومو ماتئوتی، در ژوئن ۱۹۲۴ آشکارا فاشیست‌ها را در صفحات روزنامه هفتگی "تمپی نووی" سرزنش کرد. اقدامات بشر دوستانه. واکنش دولت به این مقاله آتش زدن دفتر روزنامه بود و آنجلا به سن ماوریتزیو کاناوزه فرار کرد. در آنجا مدیر بهداشت کلینیک بیماری‌های روانی "ویلا تورینا آمیونه" شد. در طول اشغال آلمان و جمهوری سوسیالیستی ایتالیا، با جعل کارت‌های پزشکی برای توجیه اقامتشان در کلینیک‌ها، پناهگاه امنی برای بسیاری از ضدفاشیست‌ها و
پناهگاه امنی برای بسیاری از ضدفاشیست‌ها و یهودیان فراهم کرد. او اطلاعات نام‌ها یا ملیت‌های بیماران را تغییر می‌داد. پلیس فاشیست به او مشکوک شده بود، آنجلا در تورین احضار و بازجویی شد و همچنین در معرض خطر تیراندازی در یک اقدام تلافی‌جویانه قرار گرفت. پس از جنگ جهانی دوم. در طول آزادسازی اشغال، کارلو آنجلا به عنوان شهردار سن ماوریتزیو کاناوزه منصوب شد. پس از آن بیش از بیست سال، در همان فهرستی که نوربرتو بوبیو، ماسیمو میلا و آدا گوبتی در آن بودند، برای اولین انتخابات دموکراتیک نامزد شد. و همچنین رئیس
اولین انتخابات دموکراتیک نامزد شد. و همچنین رئیس بیمارستان مولینت در تورین شد. او از سال ۱۹۰۵ به فراماسونری پیوست، که در آنجا به او درجه ۳۳ اعطا شد. پس از پایان جنگ جهانی دوم، او تا زمان مرگش استاد اعظم لژ ماسونی تورین و رئیس شورای استاد اعظم همان شهر شد. او در سال ۱۹۴۹ درگذشت. در ۸ ژوئن، مراسم مربوط به او در معبد لژ ماسونی برگزار شد. درستکار در میان ملل. سه شرط لازم برای اینکه یک مرد به عنوان «درستکار» شناخته شود، وجود دارد: نجات یهودیان، انجام این کار با وجود تهدید جدی جانی، و هرگز پاداشی برای این کار
وجود تهدید جدی جانی، و هرگز پاداشی برای این کار دریافت نکردن. به دلیل محافظه‌کاری خانواده‌اش، اعمال آنجلا بیش از ۲۵ سال ناشناخته ماند و تنها در سال ۱۹۹۵ آشکار شد، زمانی که آنا سگره تصمیم گرفت دفتر خاطرات پدرش رنزو را منتشر کند، دفتر خاطراتی که در زمانی نوشته شده بود که او به همراه همسرش نلا در کلینیک "ویلا تورینا آمیونه" از اردوگاه‌های مرگ فرار کرده بود. بر اساس شواهد جمع‌آوری‌شده و ارائه‌شده، در ۲۹ اوت ۲۰۰۱، یک کمیته اسرائیلی به آنجلا مدال درستکار در میان ملل را اعطا کرد و نام او را در باغ نیکان در موزه
ملل را اعطا کرد و نام او را در باغ نیکان در موزه ید وشم در اورشلیم ثبت کرد. مراسم اهدای جایزه در ۲۵ آوریل ۲۰۰۲ در سن ماوریتزیو کاناوزه برگزار شد. تیبور شلوسر مشاور سفارت اسرائیل در رم، به نمایندگی از کل جامعه یهودیان جهان، این جایزه را به ساندرا و پی‌یرو آنجلا فرزندان کارلو آنجلا اعطا کرد. از ۳ ژوئن ۲۰۰۰، خیابانی در سن ماوریتزیو کاناوزه به نام کارلو آنجلا نامگذاری شده و پلاکی به همین نام بر سر در ورودی تالار شهر نصب شده است.
مارتین میدن (متولد ساوت‌همپتون، بریتانیا، ۲۰ مه ۱۹۵۷) استاد رسمی زبان‌های رومی‌تبار در دانشگاه آکسفورد و عضو کالج ترینیتی، آکسفورد است. میدن در مدرسه شاه ادوارد ششم، ساوت‌همپتون و سپس در ترینیتی هال، کمبریج تحصیل کرد، جایی که در سال ۱۹۸۰ مدرک لیسانس خود را در رشته زبان‌های مدرن و قرون وسطی دریافت کرد، او در رشته‌های زبان‌های فرانسوی، ایتالیایی، زبان‌شناسی رومی و زبان‌شناسی عمومی تحصیل کرده بود و در سال ۱۹۸۷ دکترای زبان‌شناسی خود را با عنوان «"متافونی و گویش‌های ایتالیایی: مطالعه‌ای در مورفولوژی"» دریافت
ایتالیایی: مطالعه‌ای در مورفولوژی"» دریافت کرد. او در دانشگاه بث (۱۹۸۲–۱۹۸۹) زبان ایتالیایی تدریس می‌کرد و متعاقباً (۱۹۸۹–۱۹۹۶) به عنوان مدرس زبان‌شناسی رومی در دانشگاه کمبریج مشغول به کار شد، جایی که او عضو کالج داونینگ بود. در سال ۱۹۹۶، او سمت خود را در آکسفورد به دست آورد. از سال ۲۰۲۵ او تابعیت رومانیایی و همچنین بریتانیایی را داشته است. میدن در تاریخ و ساختار زبان‌های رومی، به ویژه گونه‌های رومانیایی، دالماتیایی، ایتالیایی و سایر گویش‌های ایتالیایی-رومانس، زبان‌شناسی تاریخی، ریخت‌شناسی و گویش‌شناسی
زبان‌شناسی تاریخی، ریخت‌شناسی و گویش‌شناسی تخصص دارد. او حدود ۱۵۰ مقاله و فصل کتاب منتشر کرده و چندین کتاب را در این زمینه‌ها و دستور زبان ایتالیایی ویرایش یا تألیف کرده است. او همچنین در ویرایش جلدهایی در مورد نظریه ریخت‌شناسی با اشاره به زبان‌های رومی همکاری داشته است. افتخارات. او از سال ۲۰۰۳ عضو آکادمی بریتانیا بوده است. او دارای دکترای افتخاری از دانشگاه بخارست (۲۰۱۳) است، و در سال ۲۰۱۳ نیز به رتبه «فرمانده» در نشان ملی خدمت صادقانه رومانی منصوب شد. در سال ۲۰۱۸ به عنوان عضو آکادمی اروپا و در سال ۲۰۱۹
سال ۲۰۱۸ به عنوان عضو آکادمی اروپا و در سال ۲۰۱۹ به عنوان عضو افتخاری کالج داونینگ انتخاب شد. در سال ۲۰۱۹ همچنین به "عنوان عضو همکار" "آکادمی کروسکای ایتالیا منصوب شد." آثار برگزیده اصلی. میدن همچنین در تمام جلدهای ویرایش‌شدهٔ ذکر شده مشارکت دارد.
در آمار، اگر مقادیر بالاتر یک متغیر با مقادیر پایین‌تر متغیر دیگر مرتبط باشد، بین دو متغیر رابطه منفی یا رابطه وارون وجود دارد. رابطه منفی بین دو متغیر معمولاً به این معنی است که همبستگی بین آنها منفی است، یا -- چیزی که در برخی زمینه‌ها معادل آن است -- شیب در نمودار مربوطه منفی است. همبستگی منفی بین متغیرها، همبستگی وارون نیز نامیده می‌شود. همبستگی منفی را می‌توان از نظر هندسی مشاهده کرد، زمانی که دو بردار تصادفی نرمال شده به عنوان نقاطی روی یک کُره در نظر گرفته شوند و همبستگی بین آنها، کسینوس کمان دایره‌ای
شوند و همبستگی بین آنها، کسینوس کمان دایره‌ای جدایی نقاط روی یک دایره بزرگ کُره است. وقتی این کمان بیش از یک چهارم دایره باشد (θ &gt; π/۲)، کسینوس منفی است. نقاط قطری روبروی هم، همبستگی ۱- = cos(π) را نشان می‌دهند که به آن پادهمبستگی می‌گویند. هر دو نقطه‌ای که در یک نیمکره "نباشند،" همبستگی منفی دارند. به عنوان مثال، یک رابطه ضربدری منفی بین بیماری و واکسیناسیون وجود خواهد داشت، اگر مشاهده شود که در جایی که میزان بروز یکی بالاتر از میانگین است، میزان بروز دیگری تمایل به کمتر از میانگین دارد. به‌طور مشابه،
تمایل به کمتر از میانگین دارد. به‌طور مشابه، اگر در یک مکان مشاهده شود که زمان‌هایی با میزان بروز بالاتر از میانگین یکی تمایل به همزمان شدن با میزان بروز کمتر از میانگین دیگری دارند، یک رابطه زمانی منفی بین بیماری و واکسیناسیون وجود خواهد داشت. یک رابطه معکوس خاص، تناسب وارون نامیده می‌شود و به صورت زیر بیان می‌شود: formula_1 که در آن "k" &gt; 0 یک ثابت است. در صفحه دکارتی این رابطه به صورت یک هذلولی نمایش داده می‌شود که در آن "y" با افزایش "x" کاهش می‌یابد. در امور مالی، همبستگی وارونی بین بازده در دو
در امور مالی، همبستگی وارونی بین بازده در دو دارایی مختلف، اثر کاهش ریسک ناشی از تنوع‌بخشی با نگهداری هر دو در یک سبد-سهام را افزایش می‌دهد.
همسر شاهزاده بزرگ قرن بیست و یکم (؛ ) مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی به کارگردانی پارک جون هوا، به نویسندگی یو آه رین و با بازی آی‌یو و بیون وو سوک است. داستان این مجموعه در یک تاریخ جایگزین در جمهوری کره با نظام مشروطه سلطنتی در قرن بیست و یکم می‌گذرد و روایتگر عشق میان زنی است که با وجود ثروت و قدرت خانوادگی به‌عنوان یک چه‌بول تنها یک «شهروند عادی» محسوب می‌شود و از این جایگاه رنج می‌برد، و مردی که با آنکه شاهزاده‌ای صاحب مقام است، اما به دلیل ناتوانی در دستیابی به هر چیزی در زندگی غمگین است. رابطهٔ این
دستیابی به هر چیزی در زندگی غمگین است. رابطهٔ این دو شخصیت، از مرزهای طبقاتی عبور کرده و به داستانی عاشقانه بدل می‌شود. این مجموعه در نیمهٔ نخست سال ۲۰۲۶، روزهای جمعه و شنبه از شبکهٔ ام‌بی‌سی پخش خواهد شد. تولید. نگارش. در اوت ۲۰۲۲، فیلم‌نامهٔ "همسر شاهزاده بزرگ قرن بیست و یکم" که توسط یو آه رین، نویسندهٔ تازه‌کار، نوشته شده بود از میان ۹۹۷ اثر شرکت‌کننده در رقابت، موفق شد جایزهٔ «اثر برگزیدهٔ بلند» را در مسابقهٔ نگارش فیلم‌نامهٔ ام‌بی‌سی در همان سال به دست آورد. هیئت داوران فیلم‌نامه را چنین ستود: «این
آورد. هیئت داوران فیلم‌نامه را چنین ستود: «این اثری رمانتیک است که نظام مشروطهٔ سلطنتی را با رویکردی مدرن و خلاقانه تفسیر می‌کند. شخصیت‌های زن و مرد داستان با روحیه‌ای پیشرو و جذاب ترسیم شده‌اند. روایت با خواسته‌ها و میل شدید قهرمانان آغاز می‌شود و به تدریج به داستانی عاشقانه می‌رسد، درحالی‌که ساختار منسجم روایت، لایه‌های عمیق‌تری از مضمون را آشکار می‌کند. دیالوگ‌ها سرشار از ریتم و تأثیرگذاری‌اند و شخصیت‌پردازی نشان‌دهندهٔ توانایی چشمگیر نویسنده است». انتخاب بازیگران. در دسامبر ۲۰۲۴، کاکائو انترتینمنت
بازیگران. در دسامبر ۲۰۲۴، کاکائو انترتینمنت اعلام کرد که آی‌یو و بیون وو سوک برای بازی در مجموعه "همسر شاهزاده بزرگ قرن بیست و یکم" انتخاب شده‌اند. این دو بازیگر پیش از این در مجموعه تلویزیونی "عاشقان ماه" (۲۰۱۶) همکاری داشتند. در آوریل ۲۰۲۵، رسانه‌ها گزارش دادند که گونگ سونگ یون و نو سانگ هیون برای پیوستن به پروژه دعوت شده‌اند و در حال مذاکره هستند. در ۲۱ آوریل ۲۰۲۵، حضور رسمی چهار بازیگر اصلی یعنی آی‌یو، بیون وو سوک، نو سانگ هیون و گونگ سونگ یون اعلام شد. فیلم‌برداری. "همسر شاهزاده بزرگ قرن بیست و یکم"
فیلم‌برداری. "همسر شاهزاده بزرگ قرن بیست و یکم" پنجمین مجموعه تلویزیونی شبکهٔ ام‌بی‌سی است که با محوریت یک نظام سلطنتی خیالی ساخته می‌شود؛ پس از آثار "روزگار شاهزاده" (۲۰۰۶)، "روزگار شاهزاده" (۲۰۰۷)، "پرنسس من" (۲۰۱۱) و "پادشاه دو دل" (۲۰۱۲). برنامه‌ریزی پروژه توسط کانگ ده سان، کارگردان "پادشاه دو دل"، انجام شده و پارک جون هوا، کارگردان مجموعه‌هایی چون "منشی کیم چشه؟" (۲۰۱۸) و "کیمیای روح" (۲۰۲۲)، کارگردانی این مجموعه را بر عهده دارد. همچنین کیم ته سونگ به عنوان کارگردان موسیقی حضور دارد. فیلم‌برداری اصلی
عنوان کارگردان موسیقی حضور دارد. فیلم‌برداری اصلی "همسر شاهزاده بزرگ قرن بیست و یکم" از مه ۲۰۲۵ آغاز شد و پخش آن برای نیمهٔ نخست سال ۲۰۲۶، روزهای جمعه و شنبه در شبکهٔ ام‌بی‌سی برنامه‌ریزی شده است.
پلیدا (دیپلم‌های انجمن دانته آلیگیری)، دیپلم‌های زبانی هستند که توسط انجمن دانته آلیگیری صادر می‌شوند و مهارت دارنده در زبان ایتالیایی به عنوان یک زبان خارجی را تأیید می‌کنند. این دیپلم‌ها فقط پس از قبولی در یک آزمون استاندارد زبان قابل دریافت هستند. شعبه رم انجمن دانته آلیگیری مرکز رسمی آزمون برای صدور گواهینامه پلیدا است. شناخت. گواهینامه پلیدا رسماً توسط وزارت امور خارجه، وزارت کار و رفاه و وزارت آموزش، دانشگاه و تحقیقات ایتالیا به رسمیت شناخته می‌شود. طبق مصوبه وزارت کشور مورخ ۴ ژوئن ۲۰۱۰، هر خارجی که
مصوبه وزارت کشور مورخ ۴ ژوئن ۲۰۱۰، هر خارجی که بخواهد مجوز اقامت طولانی مدت دریافت کند، باید بتواند مهارت خود را در زبان ایتالیایی نشان دهد. دارندگان گواهینامه پلیدا سطح آ۲ می‌توانند از آزمونی که توسط استانداری‌ها برگزار می‌شود، معاف شوند. با داشتن این گواهینامه (سطح بی۲ یا سی۱، بسته به دانشگاه و رشته)، دانشجویان می‌توانند بدون شرکت در آزمون‌های اجباری زبان ایتالیایی در دانشگاه‌ها یا مدارس ثبت نام کنند. واجد شرایط بودن. آزمون‌های پلیدا فقط توسط کسانی که زبان مادری‌شان ایتالیایی نیست، می‌توانند انجام شوند.
مادری‌شان ایتالیایی نیست، می‌توانند انجام شوند. همه داوطلبان می‌توانند در سطح مورد نظر خود در آزمون شرکت کنند و قبولی در آزمون‌های سطوح پایین‌تر پیش‌نیاز نیست. آزمایش. انجمن دانته آلیگیری، با تأییدیه تحصیلی از دانشگاه ساپینزا رم، برگزارکننده آزمون‌های پلیدا است. آزمون صدور گواهینامه بر اساس اصول رویکرد ارتباطی و بر اساس وظایف واقعی طراحی شده است تا توانایی در چهار زمینه را بسنجد: گوش دادن، خواندن، نوشتن و صحبت کردن. این آزمون بسته به سطح، حداقل ۱۰۰ دقیقه تا حداکثر ۱۹۰ دقیقه طول می‌کشد. آزمون‌هایی در شش
تا حداکثر ۱۹۰ دقیقه طول می‌کشد. آزمون‌هایی در شش سطح، از آ۱ تا سی۲، وجود دارد که بر اساس سطوح موجود در چارچوب مشترک اروپایی مرجع برای زبان‌ها تنظیم شده‌اند. نتایج. آزمون‌ها بر اساس حداکثر سی امتیاز نمره‌دهی می‌شوند. برای قبولی در آزمون، داوطلب باید حداقل نمره ۱۸ از ۳۰ را در هر یک از بخش‌های آزمون، یعنی شنیداری، خواندن، نوشتاری و گفتاری، کسب کند. داوطلبی که حداقل در سه مورد از چهار بخش قبول شود، در بخش‌های قبول شده، واحد می‌گیرد و این سه واحد می‌تواند در تلاش بعدی در بخش مردود استفاده شود.
خیرمحمد خیرخواه (زادهٔ ۲۹ ثور ۱۳۴۸ – درگذشتهٔ ۵ جدی ۱۴۰۱) فرمانده نظامی و چهرهٔ برجستهٔ مقاومت در افغانستان بود. او از رهبران مبارزه با طالبان، القاعده، داعش و دیگر جریان‌های افراط‌گرای مسلح در افغانستان بود و طی بیش از دو دهه علیه گروه‌های تروریستی و طالبان جنگید. او لقب «قهرمان آزادی افغانستان» را به دلیل شجاعت و فداکاری در راه دفاع از مردم دریافت کرد. دوران کودکی و نوجوانی. خیرمحمد خیرخواه، فرزند بیک‌محمد، در ۲۹ ثور ۱۳۴۸ خورشیدی در روستای تغانک ولسوالی پلحصار اندراب ولایت بغلان به دنیا آمد. او در محیطی
اندراب ولایت بغلان به دنیا آمد. او در محیطی پر از فرهنگ مقاومت و ارزش‌های اجتماعی رشد یافت و از کودکی با آرمان‌های آزادی و عدالت آشنا شد. خانوادهٔ خیرخواه سابقهٔ طولانی در مبارزه و مقاومت داشتند و بزرگان این خانواده در شمال افغانستان شناخته شده بودند. پیوستن به جهاد و مبارزات اولیه. در سال ۱۳۶۵ خورشیدی، هم‌زمان با اشغال افغانستان توسط ارتش شوروی، خیرمحمد به صفوف مجاهدین پیوست و نقش فعالی در جهاد افغانستان علیه نیروهای خارجی ایفا کرد. پس از خروج نیروهای شوروی، او مبارزهٔ خود را علیه طالبان آغاز نمود و
شوروی، او مبارزهٔ خود را علیه طالبان آغاز نمود و به‌عنوان یکی از فرماندهان برجستهٔ مقاومت اول افغانستان شناخته شد. دوران جمهوریت. با پیروزی مقاومت و آغاز حکومت جمهوری اسلامی افغانستان، خیرمحمد خیرخواه در سمت‌های متعددی در شمال، شمال‌غرب، مرکز و جنوب کشور خدمت کرد، از جمله: مقاومت دوم. پس از بازگشت طالبان به قدرت (۱۴۰۰)، خیرمحمد بار دیگر به مقاومت دوم پیوست. او عملیات دفاعی و هجومی در اندراب رهبری کرد و مناطقی مانند دریشو، تغانک و پس‌کندی را بازپس گرفت. شهادت. خیرمحمد خیرخواه در ۵ جدی ۱۴۰۱ (۲۶ دسامبر ۲۰۲۲)
خیرمحمد خیرخواه در ۵ جدی ۱۴۰۱ (۲۶ دسامبر ۲۰۲۲) در جریان نبردی نابرابر علیه طالبان کشته شد. این نبرد که به منظور دفاع از قرارگاه‌های مقاومت در برابر حملات هوایی و زمینی گسترده طالبان صورت گرفت، بیش از سه روز به طول انجامید. در روز سوم این درگیری‌ها، خیرخواه به شهادت رسید. پس از شهادت او، جامعهٔ افغانستان به پاس رشادت، تدبیر و شجاعت بی‌نظیر وی، لقب «قهرمان آزادی افغانستان» را به او اعطا کرد. فرمانده خیرخواه به عنوان یکی از برجسته‌ترین چهره‌های مقاومت در برابر طالبان شناخته می‌شود. ممانعت طالبان از خاک‌سپاری.
طالبان شناخته می‌شود. ممانعت طالبان از خاک‌سپاری. پس از شهادت خیرمحمد خیرخواه، نیروهای طالبان مانع برگزاری مراسم خاک‌سپاری رسمی و شرعی او شدند و حتی از تحویل‌دادن فوری پیکر وی به خانواده‌اش خودداری کردند. با این حال، خواهران خیرمحمد خیرخواه با شجاعت و پایداری، پیکر برادرشان را از نزد طالبان تحویل گرفتند و او را به گونه‌ای شایسته و با احترام، به خاک سپردند. این رویداد واکنش‌های گسترده‌ای در میان مردم و فعالان حقوق بشر برانگیخت، زیرا ممانعت از خاک‌سپاری متوفی برخلاف ارزش‌ها و سنت‌های اسلامی و فرهنگی مردم
برخلاف ارزش‌ها و سنت‌های اسلامی و فرهنگی مردم افغانستان دانسته شد. یادبود چهلم. چهلمین روز شهادت وی در ۱۱ فوریه ۲۰۲۳ (۲۲ بهمن ۱۴۰۱) در لندن و در دانشگاه وست‌مینستر برگزار شد. این مراسم با حضور صدها نفر از جمله رهبران برجستهٔ مخالف طالبان چون عبدالرب رسول سیاف، احمد مسعود، مارشال عبدالرشید دوستم، عطا محمد نور، محمد محقق، میررحمان رحمانی، محمد علم ایزدیار، احمدضیا خیرخواه و لطیف پدرام برگزار گردید. هر یک از رهبران در سخنرانی‌های خود بر ضرورت اتحاد، انسجام و مبارزهٔ هماهنگ علیه طالبان تأکید کردند. عبدالرب
و مبارزهٔ هماهنگ علیه طالبان تأکید کردند. عبدالرب رسول سیاف از مخالفان خواست برای آزادی افغانستان وحدت ایجاد کنند و گفت: «آزادی داده نمی‌شود بلکه گرفته می‌شود». احمد مسعود این مراسم را نماد نگاه مشترک نیروهای مقاومت دانست. مارشال دوستم خواستار برخورد «قدرت‌مند نظامی» با طالبان شد. عطا محمد نور طالبان را «جابرانه» توصیف کرد و از لزوم ایجاد صف واحد سخن گفت. محمد محقق بر رفع اختلافات میان رهبران و جلب حمایت بین‌المللی تأکید کرد. در این مراسم همچنین لطیف پدرام و نیلوفر ابراهیمی بر لزوم توافق بر سر نظام سیاسی
و نیلوفر ابراهیمی بر لزوم توافق بر سر نظام سیاسی آینده افغانستان از جمله ایجاد نظام فدرالی تأکید نمودند. احمدضیا خیرخواه، فرزند خیرمحمد، در سخنان خود راه پدرش را چراغ مبارزه دانست و بر ادامهٔ مقاومت نیروهای اندرابی علیه طالبان تأکید کرد. فیلم. در سال ۱۴۰۱ مستندی با عنوان "با مقاومت در هندوکش" دربارهٔ خیرمحمد خیرخواه و نیروهایش در کوه‌های هندوکش افغانستان، خصوصاً منطقه اندراب، توسط مستندساز ایرانی ابوالفضل شکیبا ساخته شد. در این مستند، زندگی روزمرهٔ جبهه مقاومت ملی افغانستان و فرمانده آن، ژنرال خیرمحمد
مقاومت ملی افغانستان و فرمانده آن، ژنرال خیرمحمد خیرخواه، به تصویر کشیده شده است. ابوالفضل شکیبا پس از هفت ماه تلاش توانست از طریق ارتباط با نیروهای مقاومت، با خیرمحمد خیرخواه تماس بگیرد و با حضور در کوه‌های هندوکش مستندی از ایشان بسازد. پخش این مستند از بی‌بی‌سی فارسی و عرضهٔ آنلاین آن از پلتفرم‌ها و رسانه‌های مختلف باعث شد مقاومت نیروهای اندراب بیش از پیش دیده و شناخته شود. کتاب. در زمستان ۱۴۰۱، سفرنامه‌ای از مخاطرات تهیهٔ مستند با مقاومت در هندوکش توسط ابوالفضل شکیبا به رشتهٔ تحریر درآمد که با نام "در
ابوالفضل شکیبا به رشتهٔ تحریر درآمد که با نام "در مسیر اندراب: گزارش یک سفر در میان خوف و خطر برای ساخت فیلم مستند "با مقاومت در هندوکش"" منتشر شد. این کتاب که حدود ۱۷۰ صفحه دارد، توسط انتشارات ماهوی خورشید چاپ شده است،که شامل جزئیاتی دربارهٔ سفر شکیبا به اندراب، ملاقات با خیرمحمد خیرخواه و نیروهای تحت امرش، و شرح شرایط سخت ساخت مستند میباشد.
نبراسکا () ششمین آلبوم استودیویی خواننده-ترانه‌سرای آمریکایی، بروس اسپرینگستین، است که در ۳۰ سپتامبر ۱۹۸۲ توسط کلمبیا رکوردز منتشر شد. اسپرینگستین ترانه‌های این آلبوم را تنها و بدون همراهی با دیگر نوازندگان، روی یک دستگاه ضبط چهار کاناله در اتاق خواب خانه‌اش در کولتس نک، نیوجرسی ضبط کرد. او قصد داشت این قطعه‌ها را با گروه ئی استریت بند دوباره ضبط کند، اما پس از اینکه نسخه‌های گروهی رضایت‌بخش نبودند، تصمیم گرفت همان نسخه‌های اولیه را منتشر کند. نوار ضبط شده شامل هفده قطعه بود که ده مورد آن در آلبوم "نبراسکا"