payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اوه مین ئه (؛ زادهٔ ۱۰ سپتامبر ۱۹۶۵) بازیگر اهل کره جنوبی است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در "آقای آفتاب"، "خاطرات رهایی من"، "" و "کور" شناخته می‌شود.
مارکو تولیو اولیویرا لموس (به پرتغالی: "Marco" "Túlio" "Oliveira" "Lemos"؛ زادهٔ ۱۳ مارس ۱۹۹۸)، که معمولاً با نام مارکو تولیو شناخته می‌شود، بازیکن فوتبال اهل برزیل است که در پست مهاجم برای کیوتو سانگا بازی می‌کند.
رالی استونی ۲۰۲۲ یک رویداد اتومبیل رانی برای خودروهای رالی بود که طی چهار روز بین 14 تا 17 ژوئیه 2022در کشور استونی برگزار شد. این رویداد دوازدهمین دوره رالی استونی بود . این رویداد هفتمین دوراز رالی قهرمانی جهان ۲۰۲۲ ، رالیقهرمانی جهان ۲ و رالی قهرمانی جهان ۳ بود. این رویداد در تارتو شهرستان تارتو برگزار شد و در 24 مرحله ویژه رقابت شد که در مجموع مسافت رقابتی را پوشش می داد.
کاغذ فنولیک یا کاغذ فنولی ماده‌ای است که اغلب برای ساختن زیرلایه‌های بُرد مدار چاپی (PCB) استفاده می‌شود (صفحه تختی که قطعات و مسیرهای الکترونیکی به آن متصل می‌شوند). این یک تخته بسیار سخت است که از الیاف چوب و پلیمرهای فنولیک ساخته شده است. رنگ آن معمولاً قهوه‌ای است و یک پلاستیک تقویت‌شده با الیاف است. این مواد پی‌سی‌بی با نام‌های FR-1 و FR-2 شناخته می‌شوند - FR-2 مجاز برای ۱۳۰ درجه سانتی‌گراد، FR-1 مجاز برای ۱۰۵ درجه سانتی‌گراد است.
سم یانیک استاین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هلند است که در پست هافبک هجومی برای باشگاه فاینورد که در آن کاپیتان است در لیگ برتر هلند و تیم ملی هلند بازی می‌کند.
اِلنور آنه مگوایر (; – ) یک عصب‌شناس ایرلندی و استاد علوم اعصاب شناختی در دانشگاه کالج لندن بود، او همچنین از سال ۲۰۰۷ تا زمان مرگش در سال ۲۰۲۵، به عنوان پژوهشگر ارشد اصلی در بنیاد ولکام تراست فعالیت می‌کرد. اوایل زندگی و تحصیل. مگوایر در ۲۷ مارس ۱۹۷۰ در دوبلین، ایرلند به دنیا آمد. او روان‌شناسی را در دانشگاه کالج دوبلین خواند و در سال ۱۹۹۰ با مدرک لیسانس هنر فارغ‌التحصیل شد. او در دانشگاه ولز سوانسی در رشته اعصاب روان‌شناسی بالینی و تجربی تحصیل کرد و در سال ۱۹۹۱ با مدرک کارشناسی ارشد فارغ‌التحصیل شد. او
۱۹۹۱ با مدرک کارشناسی ارشد فارغ‌التحصیل شد. او دوره دکترای خود را در کالج دانشگاهی دوبلین، ایرلند گذراند، و در آنجا برای اولین بار در حین کار با بیماران به عنوان عصب روان‌شناس در بیمارستان بومونت، دوبلین، به پایه عصبی حافظه علاقه‌مند شد. او دکترای خود را در سال ۱۹۹۴ به پایان رساند، و پایان‌نامه دکترای خود را با عنوان "حافظه فضایی دنیای واقعی به دنبال جراحی لوب گیجگاهی در انسان" منتشر کرد. پژوهش‌ها و حرفه. مگوایر به عنوان پژوهشگر ارشد اصلی در بنیاد ولکام تراست و استاد علوم اعصاب شناختی در مرکز تصویربرداری
و استاد علوم اعصاب شناختی در مرکز تصویربرداری عصبی بنیاد ولکام در دانشگاه کالج لندن (UCL) در بریتانیا، جایی که معاون مدیر مرکز نیز بود، فعالیت می‌کرد. مگوایر سرپرست آزمایشگاه تحقیقاتی حافظه و درک فضایی و علاوه بر این، عضو افتخاری دپارتمان نوروپسیکولوژی در بیمارستان ملی نورولوژی و نوروسرجری در کوئین اسکوئر لندن بود. مگوایر و دیگران اشاره کرده‌اند که مجموعه‌ای پراکنده از مناطق مغزی، حافظه اپیزودیک (خودزندگینامه‌ای) انسان را پشتیبانی می‌کنند، که به عنوان حافظه مربوط به رویدادهای شخصی روزمره تعریف می‌شود؛
مربوط به رویدادهای شخصی روزمره تعریف می‌شود؛ اینکه این شبکه مغزی به‌طور قابل توجهی با شبکه‌ای که پشتیبان جهت‌یابی در فضای وسیع و سایر عملکردهای شناختی متنوع مانند تخیل و تفکر دربارهٔ آینده است، همپوشانی دارد. در تحقیقات خود مگوایر تلاش کرد تا حافظه اپیزودیک را در چارچوب شناختی گسترده‌تر قرار دهد تا درک کند که چگونه مناطق مشترک مغزی و احتمالاً فرآیندهای مشترک از چنین عملکردهای متفاوتی پشتیبانی می‌کنند. به این ترتیب، او امیدوار بود بینش‌های جدید و بنیادی دربارهٔ مکانیسم‌های درگیر به دست آورد. تحقیقات مگوایر
مکانیسم‌های درگیر به دست آورد. تحقیقات مگوایر عمدتاً بر روی هیپوکامپ متمرکز بود، ساختاری در مغز که به‌عنوان بخشی حیاتی برای یادگیری و حافظه شناخته می‌شود. او همچنین به بررسی نقش‌های قشر پاراهیپوکامپال، قشر رتروسپلنیال و قشر شکمی داخلی پیش پیشانی پرداخت. او دانشجویان دکترای زیادی را آموزش داد که از جمله آن‌ها می‌توان به دمیس هسابیس اشاره کرد. فعالیت‌های عمومی. علاوه بر فعالیت‌های علمی مستقیم، مگوایر و گروه تحقیقاتی‌اش برنامه‌های فعالی در زمینه مشارکت عمومی داشتند که شامل سخنرانی‌های عمومی، بازدید از مدارس و
که شامل سخنرانی‌های عمومی، بازدید از مدارس و ارائه نمایش‌ها، مشارکت در برنامه‌های تلویزیونی، رادیویی و اینترنتی، و همکاری با چندین هنرمند می‌شد. این فعالیت‌ها با هدف تشویق افراد در تمام سنین به تفکر دربارهٔ ارزش علم در زندگی روزمره‌شان انجام می‌گرفت. در فوریه ۲۰۱۴، مگوایر یک سخنرانی در مؤسسه سلطنتی (The Royal Institution) انجام داد. زندگی شخصی و مرگ. در صفحه مربوط به مگوایر در کتاب «او کیست؟»، علایق شخصی او این‌گونه ذکر شده بود: «عاشق کمدی، حامی صبور تیم فوتبال کریستال پالاس و دوستدار گم کردن راه.» مگوایر
کریستال پالاس و دوستدار گم کردن راه.» مگوایر در سال ۲۰۲۲ به سرطان ستون فقرات مبتلا شد. او بر اثر عوارض سرطان و ذات الریه در بیمارستانی در لندن در ۴ ژانویه ۲۰۲۵ در سن ۵۴ سالگی درگذشت.
رله فنر سیمی نوعی رله است که دارای فنرهایی است که از سیم‌های کشیده‌شدهٔ نقره نیکل ساخته شده است، نه اینکه مانند رله فنری تخت از ورق فلز بریده شده باشد. این دسته از رله‌ها مزیت‌های تولید و عملیاتی را نسبت به طرح‌های قبلی ارائه می‌دهند. رله‌های فنر سیمی در اوایل دهه ۱۹۵۰ وارد تولید انبوه شدند. رله‌های فنر سیمی مناسب‌ترین رله برای توابع منطقی و رایانش بودند. آنها به‌طور گسترده در نشانگرها استفاده می‌شدند، که رایانه‌هایی با هدف خاص بودند که برای مسیریابی تماس‌ها در تلفن‌خانه کلید میل‌تقاطعی استفاده می‌شدند.
در تلفن‌خانه کلید میل‌تقاطعی استفاده می‌شدند. رله‌های فنر سیمی عمدتاً توسط شرکت وسترن الکتریک برای استفاده در تلفن‌خانه الکترومکانیکی در سامانه بل تولید می‌شد. این طرح برای استفاده در سراسر جهان مجوز داشت و در ژاپن رایج بود. تولید رله‌های فنر سیمی در اواخر قرن بیستم به دلیل معرفی سیستم‌های سوئیچینگ الکترونیکی دیجیتال که از آنها در تعداد بسیار کمی استفاده می‌کردند، به شدت کاهش یافت. توضیحات. یک رله فنر سیمی معمولاً تعداد زیادی کنتاکت جداگانه دارد. هر کنتاکت یا یک کنتاکت ثابت است که حرکت نمی‌کند یا یک کنتاکت
یک کنتاکت ثابت است که حرکت نمی‌کند یا یک کنتاکت متحرک است و از یک تکه سیم کوتاه ساخته می‌شود. نقاط تماس از بلوک‌های کوچک فلزات گرانبها مانند پالادیوم ساخته شده‌اند که به صورت نقطه‌ای به فنرسیمی‌ها جوش داده می‌شوند. اکثر رله‌های فنر سیمی تولید شده در دهه ۱۹۶۰ دارای دوازده کنتاکت ثابت بودند. برای هر کنتاکت ثابت می‌توان یک کنتاکت بطورطبیعی باز (وصل)، یک کنتاکت بطورطبیعی بسته (قطع) یا هر دو را فراهم کرد. یک کنتاکت متحرک شامل دو سیم است که از پایه رله بیرون زده‌اند و کمی به سمت داخل خم شده‌اند تا به آرمیچر فشار
و کمی به سمت داخل خم شده‌اند تا به آرمیچر فشار وارد کنند. کنتاکت‌های متحرک توسط یک الگوی کاغذ فنلی به نام «کارت» از کنتاکت‌های ثابت دور نگه داشته می‌شوند. با تغییر عمق برش‌ها در این فرم، می‌توان کنتاکت‌ها را زودتر یا دیرتر از سایرین وصل یا قطع کرد. این را می‌توان برای انتقال کنترل الکتریکی یا قدرت از یک منبع به منبع دیگر با استفاده از یک کنتاکت «وصل» قبل از اینکه کنتاکت «قطع» مربوطه کار کند، استفاده کرد. برای تلفن‌خانه کنترل برنامه ذخیره‌شده در اوایل دهه ۱۹۷۰، بسیاری از رله‌ها با هسته‌های فولادی ساخته شدند
بسیاری از رله‌ها با هسته‌های فولادی ساخته شدند که پس از توقف جریان در سیم‌پیچ، مغناطیسی باقی ماندند. این ویژگی لَچ‌سازی مغناطیسی، متفاوت از استفاده از اسلاگ برای به تأخیر انداختن عملکرد رله، در آرایه‌های رله‌های مغناطیسی که مسیرهای اتصال را در مدل‌های اولیه سیستم‌های سوئیچینگ الکترونیکی سوئیچ می‌کردند، استفاده می‌شد. یک رله سیمی مینیاتوری نیز تولید شد که تقریباً در سال ۱۹۷۴ به عنوان بخشی از بازطراحی 1A کلید 1ESS شروع شد. استفاده در منطق. رله‌های فنر سیمی می‌توانند برای ایجاد مدارهای ترکیبی معمولی که بعداً
برای ایجاد مدارهای ترکیبی معمولی که بعداً در طراحی سیلیکونی مورد استفاده قرار گرفتند، به هم متصل شوند. استفاده به‌عنوان حافظه. مدارهای حافظه به شکل لَچ نیز می‌توانند با داشتن یک کنتاکت رله مدار سیم‌پیچ خود را در هنگام کار ببندند (خود را در حالت روشن نگه دارند). سپس رله حالتی را که به آن راه‌اندازی شده است بسته و ذخیره می‌کند. با این قابلیت، در دهه ۱۹۳۰ از رله‌ها برای ایجاد کامپیوترهای مخصوص کلیدهای تلفن استفاده شد. با شروع در دهه ۱۹۵۰، این طرح‌ها به رله‌های فنر سیمی تبدیل شدند و آنها را سریع‌تر و قابل
فنر سیمی تبدیل شدند و آنها را سریع‌تر و قابل اطمینان‌تر کرد. استفاده در سامانه‌های حامل. رله‌های فنر سیمی نیز در واحدهای کانال سیگنال‌دهی سامانه‌های حامل گنجانده شدند.
پدرو پائولو آلوز ویرا دوس ریس (به پرتغالی: "Pedro" "Paulo" "Alves" "Vieira" "dos" "Reis"؛ زادهٔ ۱۰ فوریهٔ ۱۹۹۴)، معروف به پدرو پائولو، یک بازیکن فوتبال اهل برزیل است که در پست مهاجم برای باشگاه چانتابوری در لیگ ۲ تایلند بازی می‌کند.
کنترل فریک (انگلیسی: Control Freak) یک فیلم وحشت جسمی آمریکایی محصول سال ۲۰۲۵ به نویسندگی و کارگردانی شال نگو است. در این فیلم کلی مری ترن، کالی جانسون، مایلز رابینز، کیو چین، زک گلد و اسکات تاکه‌دا ایفای نقش می‌کنند. این فیلم در ۱۳ مارس ۲۰۲۵ در هولو منتشر شد. داستان. داستان فیلم دربارهٔ یک سخنران انگیزشی موفق به نام وال (Val) است که زندگی‌اش پس از ابتلا به عفونتی مرموز که از سرزمین مادری‌اش نشأت می‌گیرد، دچار تغییرات وحشتناکی می‌شود. او به شدت تلاش می‌کند تا جلوی کنترل موجود انگلی را که ذهن و بدنش را تحت
تا جلوی کنترل موجود انگلی را که ذهن و بدنش را تحت تأثیر قرار داده را بگیرد.
در طول جنگ جهانی دوم، تقریبا دویست هزار کودک لهستانی به همراه تعداد نامعلومی از کودکان دیگر قومیت‌ها از خانه‌های خود ربوده و به زور به آلمان نازی فرستاده شدند. کودکان برای کار اجباری، انجام آزمایش‌های انسانی، یا آلمانی‌‌سازی ربوده می‌شدند. کودک‌ربایی توسط آلمان نازی از برجسته‌ترین جنایت‌های این رژیم علیه کودکان هست. یکی از اهداف کودک‌ربایی، آلمانی کردن کودکانی بود که ویژگی‌های نژاد نوردیک یا آریایی را داشتند. بر طبق تصور مقامات رژیم نازی، این کودکان از نسل مهاجران آلمانی مقیم لهستان بودند. کودکانی که از نظر
آلمانی مقیم لهستان بودند. کودکانی که از نظر نژادی «با ارزش» (به آلمانی: "gutrassig)" تلقی می‌شدند، به اجبار همگون‌سازی و توسط خانواده‌های آلمانی یا پرورشگاه‌های اس‌اس به سرپرستی قبول می‌شدند. امروزه انجمن «کودکان‌ ربوده شده: قربانیان فراموش شده» برای گرامی‌داشتن یاد این کودکان در آلمان فعال هست ("Geraubte Kinder – Vergessene Opfer e.V.") پیش‌زمینه. در یکی از سخنرانی های معروف آدولف هیلتر خطاب به فرماندهان نظامی در ۲۲ اوت ۱۹۳۹، او تایید کرد که تمامی مردان، زنان و کودکان قومیت لهستان یا لهستانی زبان، باید
زنان و کودکان قومیت لهستان یا لهستانی زبان، باید بدون ترحم یا دلسوزی کشته شوند.. هیتلر در ۷ نوامبر ۱۹۳۹، هاینریش هیملر را مسئول اداره سکنه مناطق اشغال‌شده کرد. طرح ربودن کودکان لهستانی به احتمال زیاد برای اولین بار در سند «Rassenpolitisches Amt der NSDAP» ارائه شد. در ۲۵ نوامبر ۱۹۳۹، سند چهل صفحه‌ای با عنوان «مسئله برخورد با سکنه اراضی سابق لهستان از منظر نژادی» برای هیملر فرستاده شد. در آخرین فصل این سند، به کودکان لهستانی که «از نظر نژادی بارزش بودند» پرداخته شد و طرحی برای ربودن آنها به منظور اهداف
پرداخته شد و طرحی برای ربودن آنها به منظور اهداف آلمان مطرح شد: در مه سال ۱۹۴۰، هیملر در اسناد مختلفی، دستورالعمل‌های ویژه‌ای برای ربودن کودکان لهستانی تعیین کرد. از اهداف اصلی هیملر میتوان به موارد زیر اشاره کرد: در ۲۰ ژوئن ۱۹۴۰، هیتلر دستور‌العمل‌های هیملر را تایید کرد. این دستورها برای گائولایترهای اروپای مرکزی و گرداندگان دولت عمومی صادر شد. هیملر تصور داشت که انجام پروژه‌هایی از این قبیل در فرانسه اشغالی موجب حل شدن «مشکل فرانسوی‌ها» خواهد شد. همچنین این ایده به نظر مارتین بورمان، ایده بکری بود.
این ایده به نظر مارتین بورمان، ایده بکری بود. بااینحال هیتلر معتقد بود که «عادات مذهب‌گونه خرده‌بورژوازی» در فرانسوی‌ها، احیای نژاد آلمانی را در آنها غیرممکن می سازد. شرایط انتقال. کودکان به زور و اغلب پس از قتل والدینشان ربوده می‌شدند. این کودکان حق زندگی در کنار سایر خویشاوندان خود را نداشتند. شرایط انتقال کودکان به شدت خشن بود و آنها برای روز‌های متمادی آب و غذا دریافت نمی کردند. بسیاری از کودکان در تابستان در اثر خفگی و در زمستان در اثر سرما می مردند. کارگران لهستانی راه‌آهن، اغلب با به خطرانداختن جان
لهستانی راه‌آهن، اغلب با به خطرانداختن جان خود می‌کوشیدند به این کودکان غذا یا لباس برسانند. گاهی این کار با پرداخت رشوه به نگهبانان آلمانی، طلا یا جواهرات، انجام می‌شد. در برخی موارد نگهبانان برخی از کودکان را به مردم لهستان می‌فروختند. در بیدگوشچ و گدنیا قیمت کودکان ۴۰ رایشس‌مارک و در برخی مناطق ۲۵ زلوتی بود. طبق گزارش‌ها، برخی از این کودکان پدر آلمانی و مادر خارجی داشتند. برخی از آنها نیز با عنوان «یتیمان آلمانی» از یتیم‌خانه‌ها ربوده می‌شدند چرا که رژیم نازی باور داشت که لهستانی عامدانه و سیستماتیک
نازی باور داشت که لهستانی عامدانه و سیستماتیک کودکان اصالتا آلمانی را لهستانی کرده بود. سپس کودکان ربوده شده به مراکز و موسسات خاصی فرستاده می‌شدند که «کمپ تحصیلی کودکان» نام داشت. اما در این مراکز در حقیقت ارزش نژادی کودکان سنجیده می‌شد و اگر ارزششان پایین ارزیابی می‌شد، به آشویتس یا تربلینکا فرستاده می‌شدند.
کاسکین تک‌زی یا کاسکین سیاه تک‌زی گونه‌ای از پرندگان تیرهٔ سیاه‌پرگان (Icteridae) است. در آرژانتین، بولیوی، برزیل، کلمبیا، اکوادور، پاراگوئه، پرو ، اروگوئه و ونزوئلا یافت می‌شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های جلگه‌ای نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری، باتلاق‌های نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری و جنگل‌های پیشین به شدت دگرگون‌شده است. این پرنده نسبتاً معمولی با پراکنش بسیار گسترده است، بنابراین IUCN آن را به عنوان "گونه کمترین نگرانی " رتبه‌بندی کرده است.
کاسکین کلاه‌خودی ، که در گذشته به نام لانه‌آویز کلاه‌خودی نامیده می‌شد، گونه‌ای از پرندگان تیرهٔ سیاه‌پرگان (Icteridae) است. در بولیوی، برزیل، اکوادور و پرو یافت می‌شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های جلگه‌ای نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است.
کاسکین کوهستانی یک گونه از پرندگان از تیرهٔ سیاه‌پرگان (Icteridae) است. در بولیوی، کلمبیا، اکوادور، پرو و ونزوئلا یافت می‌شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های کوهستانی نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است.
کاسکین بال‌زرین گونه‌ای از پرندگان تیرهٔ سیاه‌پرگان (Icteridae) است. در آرژانتین، بولیوی، برزیل، پاراگوئه و اروگوئه یافت می‌شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های جلگه‌ای نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری و جنگل‌های کوهستانی نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است.
کاسکین نیمه‌گرمسیری یک گونه پرنده گنجشک‌سان از تیرهٔ سیاه‌پرگان (Icteridae) است که در بخش‌های پایینی آند شمالی زادآوری می‌کند. آواز کاسکین نیمه‌گرمسیری برای سیاه‌پرگان نارایج به نظر می‌رسد و بیشتر شبیه صدای توکای بزرگ هیجان‌زده ("Turdus fuscater") است.
کاسکین دم‌نواری ( "Cacicus latirostris" )، که در گذشته لانه‌آویز دم‌نواری بود، گونه‌ای از پرندگان تیرۀ سیاه‌پرگان (Icteridae) است. با تراکم کم در آمازون غربی در برزیل ، اکوادور ، پرو و جنوب کلمبیا یافت می‌شود.
فردا بیا، لطفاً… () یک فیلم کمدی-درام موزیکال رمانتیک ساخت شوروی به کارگردانی یوگنی تاشکوف است که در سال ۱۹۶۳ منتشر شد. این فیلم توسط ۱۵٫۴ میلیون بیننده تماشا شده است. داستان این فیلم روایتگر سرنوشت فروسیا، دختری ساده و با استعداد است که از یک روستای کوچک سیبری برای تحصیل به مسکو آمده است و در دانشکده موسیقی به موفقیت دست میابد. داستان فیلم. زن جوانی به نام فروسیا بورلاکوا از یک روستای دورافتاده در سیبری به مسکو می‌آید تا وارد دانشکده دولتی موسیقی گنیسین شده و در نهایت به یک خواننده تبدیل شود. او پیش
شده و در نهایت به یک خواننده تبدیل شود. او پیش مجسمه‌سازی به نام نیکولای واسیلیویچ می‌ماند که در مدرسه ای در زاپوروژیه، جایی که آشنای مشترک آنها که یک مدیر مدرسه بود، مشغول تحصیل بود. او سپس به سیبری نقل مکان کرد. فروسیا که کاملاً با زندگی شهری بزرگ آشنا نیست، واسیلیویچ، دوست دخترش ناتاشا و زن خانه‌دار را با رفتار غیر شهری و خودانگیختگی خود سرگرم می‌کند. با گدشت زمان، صداقت و خلوص روحی فروسیا مجسمه‌ساز را به این ایده سوق می‌دهد که خود او مدت هاست در زنجیر دروغ‌ها، هیاهو و منافع تجاری گرفتار شده است و
دروغ‌ها، هیاهو و منافع تجاری گرفتار شده است و استعداد هنری خود را با چیزهای کوچک مبادله کرده و در این مسیر خلاقیت خود را از دست داده است. فروسیا سعی می‌کند وارد مؤسسه موسیقی شود، اما متوجه می‌شود که دیر رسیده است و امتحانات تمام شده است. پس از گذراندن چند روز در مؤسسه، فروسیا بارها و بارها با پروفسور معروف و مورد احترام سوکولوف روبرو می‌شود که در نهایت سوکولوف حاضر می‌شود به آواز او گوش دهد. در طول آزمون، پروفسور متوجه می‌شود که دختر سیبریایی کم سواد، استعداد خوانندگی برجسته، صدای فوق‌العاده قوی، و همچنین
خوانندگی برجسته، صدای فوق‌العاده قوی، و همچنین دارای هوش ذاتی و حس زیبایی‌شناسی است. بعد از این ملاقات سوکولوف تلاش می‌کند تا دولت را متقاعد کند که فروسیا باید به عنوان یک استثنا در مؤسسه پذیرفته شود. در تمام این مدت، واسیلیویچ بیهوده سعی می‌کند خود را در هنر بازیابد اما هرچه جلوتر می‌رود، بیشتر متقاعد می‌شود که تمام کارهای قبلی او فقط نسخه جعلی از هنر است و ایده‌های واقعی مرده‌اند. در یک شب در حین بی خوابی متوجه می‌شود دچار یک بحران عدم خلاقیت شده است، به همین خاطر با ناامیدی، تمام آثار کارگاه خود را از
همین خاطر با ناامیدی، تمام آثار کارگاه خود را از بین می‌برد و تنها یک اثر که در سال سوم دانشگاه ساخته شده و به گفته خودش واقعاً برای مردم ساخته شده است، نگه می‌دارد. صبح روز بعد فروسیا آپارتمان نیکولای واسیلیویچ را ترک می‌کند. با تلاش پروفسور سوکولوف، او بالاخره موفق می‌شود در کالج پذیرفته شده و جایی در خوابگاه پیدا کند. او در راه با دانش آموزی به نام کوستایا آشنا می‌شود که به زودی تبدیل به دوست پسر او می‌شود. با این حال، رابطه بین آنها خوب پیش نمی‌رود زیرا کوستایا شور و شوق فروسیا برای موسیقی را درک
زیرا کوستایا شور و شوق فروسیا برای موسیقی را درک نمی‌کند و خود دختر نیز هنگام معاشرت با او سعی نمی‌کند علایق او را بفهمد، بلکه فقط به فکر درس خواندن خود است. شش ماه بعد در جریان یکی از درس‌ها صدای فروسیا می‌شکند و مجبور می‌شود برای مدتی تمرین را قطع کند. او در یک تراموا تصادفاً با نیکولای واسیلیویچ روبرو می‌شود و هر دو از دیدار یکدیگر بسیار خشنود می‌شوند. در حین گفتگو، فروسیا متوجه می‌شود که مجسمه‌ساز در این مدت تغییرات زیادی کرده است. او در مورد مسیر زندگی خود دوباره فکر کرده است و به نظر می‌رسد بالاخره
خود دوباره فکر کرده است و به نظر می‌رسد بالاخره مسیر خلاقانه خود را پیدا کرده است. پس از بهبودی، فروسیا به مؤسسه بازمی‌گردد و در همان روز کوستیا برای همیشه مسکو را ترک می‌کند. او با یادداشتی این موضوع را به فروسیا اطلاع داد و دختر حتی فرصتی برای خداحافظی و توضیح به او نیافت. خواننده آینده که اکنون تنها مانده است، کاملاً خود را وقف مطالعه می‌کند زیرا برای او زمان موفقیت آسان سپری شده است و کار طولانی و پر زحمتی در پیش است. شباهت با زندگی واقعی. در سال ۱۹۵۷ ایکاترینا ساوینوا برای آموزش حرفه ای آواز وارد
ایکاترینا ساوینوا برای آموزش حرفه ای آواز وارد دانشکده دولتی موسیقی گنیسین شد. صدای کمیاب او (۳٫۵ اکتاو) آنقدر چشمگیر بود که پس از فارغ‌التحصیلی به او پیشنهاد شد در تئاتر بولشوی و نمایش‌های پاپ اجرا کند، اما او همه پیشنهادها را رد کرد چرا که خود را فقط به عنوان یک بازیگر سینما می‌دید و آواز را به عنوان «تفریح زمان تنهایی» در نظر می‌گرفت نه یک پیشه هنری جدی که بتواند آن را به‌طور حرفه‌ای ادامه دهد. جوایز. جشنواره فیلم سراسری شوروی:
بانکوک پست یک روزنامه انگلیسی-زبان است که در بانکوک، تایلند منتشر می‌شود. این روزنامه در فرمت‌های روزنامه قطع بزرگ و دیجیتال منتشر می‌شود. اولین شماره آن در روز ۱ اوت ۱۹۴۶ فروخته شد. این روزنامه در آن موقع دارای چهار صفحه بود و یک بات قیمت داشت، در آن زمان که یک بات به صورت یک اسکناس کاغذی بود، مقدار قابل توجهی می‌باشد. این قدیمی‌ترین روزنامه تایلند است که هنوز منتشر می‌شود. تیراژ روزانه "بانکوک پست" ۱۱۰٬۰۰۰ عدد است که ۸۰ درصد آن در بانکوک و مابقی در سراسر کشور توزیع می‌شود. این نشریه، روزنامه رکورد تایلند
توزیع می‌شود. این نشریه، روزنامه رکورد تایلند محسوب می‌شود. از ماه ژوئیه ۲۰۱۶ تا اواسط مه ۲۰۱۸، سردبیر "بانکوک پست" اومش پاندی بود. در روز ۱۴ مه ۲۰۱۸، پاندی پس از اینکه از کاهش پوشش خبری انتقادی علیه حزب نظامی حاکم امتناع کرد، «مجبور به کناره‌گیری» از سردبیری شد.
در آموزش دو زبانه، آموزش دانش آموزان به دو (یا بیشتر) زبان انجام می‌شود. این نوع آموزش از یادگیری زبان دوم به عنوان یک درس متمایز است زیرا هر دو زبان برای آموزش در زمینه‌های محتوایی مختلف مانند ریاضی، علوم و تاریخ مورد استفاده قرار می‌گیرند. زمان صرف شده در هر زبان به مدل آموزش بستگی دارد. به عنوان مثال، برخی از مدل‌ها بر ارائه آموزش به هر دو زبان در کل دوره آموزشی دانش آموز متمرکزند، در حالی که برخی دیگر تدریجاً به آموزش تنها به یک زبان انتقال پیدا می‌کنند. هدف نهایی آموزش دوزبانه، داشتن تسلط و سواد به هر
هدف نهایی آموزش دوزبانه، داشتن تسلط و سواد به هر دو زبان از طریق راهبردهای مختلف مانند ترازبانگی و بازنویسی است. مدل‌های برنامه آموزش دو زبانه. چندین روش مختلف برای دسته‌بندی مدل‌های آموزش دوزبانه وجود دارد که یکی از رایج‌ترین رویکردها جداسازی برنامه‌ها بر اساس هدف نهایی آنهاست. استراتژی‌های آموزش دو زبانه. ترازبانگی. ترازبانگی زبان یا اختلاط زبان استراتژی ای است که بر استفاده از تمام زبان‌هایی که یک دانش آموز می‌داند برای حمایت از یادگیری او تأکید می‌کند. یکی از نمونه‌های آن این است که به دانش‌آموزان
یکی از نمونه‌های آن این است که به دانش‌آموزان اجازه داده شود هنگام بحث در مورد محتوای تحصیلی مختلف، خود را به یکی یا هر دو زبان ابراز کنند. تمرین ترازبانگی می‌تواند به دانش آموزان کمک کند تا راحت تر تکلم بین زبان‌ها را جابجا کنند. جداسازی زبان. جداسازی زبان در کلاس درس به اختصاص یک زبان خاص برای یک زمان، محتوا یا فعالیت خاص با هدف کمک به دانش آموزان برای تمرکز بر توسعه مهارت‌های خود در آن زبان اشاره دارد. برنامه‌های دوزبانه اغلب هر دو روش جداسازی زبان و ترازبانگی را برای تسهیل دانش آموزان در سوادآموزی به
را برای تسهیل دانش آموزان در سوادآموزی به هر دو زبان ترکیب می‌کنند. اثرات آموزش دو زبانه. این بخش به‌طور خاص بر تأثیرات "آموزش" دوزبانه متمرکز است، مزایای آموزش دو زبانه. بارزترین مزیت آموزش دو زبانه، مهارت و سواد به دو (یا چند زبان) است. تسلط به چند زبان می‌تواند منجر به افزایش گزینه‌های شغلی و همچنین ایجاد فرصت‌های بیشتر برای ارتباطات بین فرهنگی شود. آموزش دوزبانه همچنین می‌تواند از زبان اقلیت‌ها از طریق ارتباط با ارزش زبان خانه یا میراثی آنها پشتیبانی کند و در نتیجه باعث افزایش عزت نفس شود. علاوه بر
کند و در نتیجه باعث افزایش عزت نفس شود. علاوه بر این، نشان داده شده است که مدل‌های آموزش دوزبانه مشارکت و حضور دانش‌آموزان و مشارکت والدین در فعالیت‌های مدرسه را بهبود می‌بخشد. آموزش دوزبانه از دانش آموزان برای باسواد شدن به هر دو زبان پشتیبانی می‌کند، که نشان داده شده است که نمرات خواندن را برای دانش آموزان به هر دو زبان افزایش می‌دهد. محققان بر این نظر بوده‌اند که این می‌تواند به این دلیل باشد که دانش‌آموزان در برنامه‌های دوزبانه آگاهی بیشتری نسبت به زبان‌ها و سیستم‌های نوشتاری خود دارند. در حالی که
زبان‌ها و سیستم‌های نوشتاری خود دارند. در حالی که تحقیقات قابل توجهی در مورد «مغز دوزبانه» انجام شده است، تحقیقات به‌طور خاص در مورد اینکه چگونه آموزش دو زبانه بر ساختار و فعال سازی مغز تأثیر می‌گذارد، نسبتاً محدود است "." اگرچه بسیاری از تحقیقات در مورد دوزبانه‌ها نشان می‌دهد که مزایای دوزبانگی زمانی حداکثر می‌شود که کودکان در سنین پایین با چندین زبان مواجه شوند، همان‌طور که در بسیاری از برنامه‌های آموزشی دوزبانه این‌طور است. با این حال، برخی تحقیقات اولیه نشان داده است که کودکان پیش دبستانی در برنامه‌های
نشان داده است که کودکان پیش دبستانی در برنامه‌های آموزشی دوزبانه در پاسخ به زبان‌های شناخته شده و ناشناخته الگوهای فعال سازی مغزی مشابه بزرگسالانی دارند که چندین سال است دارند زبان دوم را یادمی‌گیرند. معایب آموزش دو زبانه. در بسیاری از کشورهای انگلیسی زبان، آزمون‌های استاندارد به زبان انگلیسی هستند، بنابراین فشاری برای به حداکثر رساندن زمان صرف شده برای یادگیری زبان انگلیسی وجود دارد. طرفداران این چارچوب بندی از غوطه‌ورسازی ساختارمند انگلیسی حمایت می‌کنند که در آن دانش‌آموزان بیشتر روز خود را به یادگیری
که در آن دانش‌آموزان بیشتر روز خود را به یادگیری زبان انگلیسی و به زبان انگلیسی با پشتیبان‌های تکیه گاهی بر اساس دانش فعلی انگلیسی خود سپری می‌کنند. آموزش دوزبانه مستلزم آن است که معلمان به هر دو زبان مسلط و باسواد باشند، در مقایسه با برنامه‌های انگلیسی به عنوان زبان دوم که فقط معلمان را ملزم به تسلط و سواد انگلیسی می‌کند. برنامه‌های دو زبانه برای احیای زبان. آموزش دو زبانه همچنین می‌تواند از تلاش‌های احیای زبان در کشورهای دارای زبان‌های در معرض خطر حمایت کند. این زبان‌های غیرفعال به شدت در فرهنگ، مکان و
کند. این زبان‌های غیرفعال به شدت در فرهنگ، مکان و هویت جامعه بعدی در هم تنیده‌اند، بنابراین ایجاد برنامه‌های دوزبانه برای کمک به بیداری مجدد زبان‌های در معرض انقراض بسیار مفید است. به‌طور کلی، زبان‌های اولیه و ثانویه رسمی یک کشور برای برنامه‌های دوزبانه ترجیح داده می‌شوند، اما برنامه‌های دوزبانه در حال ظهوری برای رایج کردن مجدد یک زبان در معرض خطر در یک جامعه وجود دارد. این سیاست‌های آموزشی برای توسعه هویت جوامع و نسل بعدی ضروری هستند. نمونه ای که مانع این امر شد، مدارس مسکونی کانادا است. کودکان به دلیل
امر شد، مدارس مسکونی کانادا است. کودکان به دلیل صحبت کردن به زبان مادری خود به شدت تنبیه شدند، که باعث آسیب نسلی در میان تعداد زیادی از افراد سرخپوست شده است که در سراسر کشور در این مدارس تحصیل می‌کردند. با این حال، درس‌های برجای مانده از رویدادهایی مانند این، به گسترش آگاهی در مورد احیای زبان کمک کرده است. برنامه‌های دو زبانه برای احیای زبان دشواری‌هایی دارند. هر زبان متفاوت است و کمبود منابع آموزشی و آموزشی برای معلمان به آن زبان خاص وجود دارد. علاوه بر این، تحقیقات کافی در مورد هدف برنامه‌های دوزبانه
این، تحقیقات کافی در مورد هدف برنامه‌های دوزبانه انجام نشده است: آیا تصدیق فرهنگی است یا دوزبانگی؟ اغلب بین سیاست‌های آموزشی دولت و اجرای واقعی سیاست‌های مذکور تضاد وجود دارد. همان‌طور که گفته شد، پیشرفت فوق‌العاده ای در کار برنامه‌های دوزبانه وجود داشته است، که یکی شان در نیوزلند است. جامعه مائوری در منطقه Te Kōhanga Reo یک برنامه دوران کودکی به زبان اولیه ایجاد کرد که شامل آداب و رسوم سنتی این فرهنگ است. این برنامه دارای گویشوران بومی است و همچنین اذغان می‌کند که گویشوران جدید و آینده می‌توانند به زبان
می‌کند که گویشوران جدید و آینده می‌توانند به زبان کمک کنند تا با دوران مدرن‌تر سازگار شود. به لطف برنامه‌های نوظهور احیای زبان، جماعات بیشتری می‌توانند از هنجار سازگاری رهایی یابند - این که به دلیل تنش‌های سیاسی، مانند استعمار که هنوز در بیشتر کشورها وجود دارد، از صحبت به زبان مادری خود احساس خطر می‌کنند. به کمک این برنامه‌های دوزبانه دیگر نباید مسئله ای دربارهٔ این که زبان و دانش چه کسی ارزشمندتر است، باقی بماند.