payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کرد. گلوله پنجره ای را در کالسکه شکست و یک نفر را مجروح کرد، اما هیروهیتو آسیبی ندید. انگیزه تلاش نانبا برای ترور تا حدودی ناشی از ایدئولوژی چپ او و همچنین تمایل شدید برای انتقام از مرگ کوتوکو شوسوی بود، که به دلیل نقش ادعایی‌اش در حادثه خیانت علیه حکومت ۱۹۱۰ اعدام شده بود. او همچنین می‌خواست انتقام کشتار هزاران کره‌ای و چپ‌گرای ژاپنی را در قتل‌عام کانتو بگیرد. اگرچه نانبا ادعا می‌کرد که او عاقل است (نظری که در اسناد دادگاه مورد توافق قرار گرفته است)، اما در ۱۳ نوامبر ۱۹۲۴ او را دیوانه اعلام کردند، اعدام
در ۱۳ نوامبر ۱۹۲۴ او را دیوانه اعلام کردند، اعدام در ۱۳ نوامبر ۱۹۲۴ و دو روز بعد اعدام شد. سال ۱۹۲۵. کانه‌کو فومیکو یک زن فیلسوف آنارشیست بود که در سال ۱۹۰۳ در ژاپن به دنیا آمد. او با دوست و معشوق کره ای خود پک یول، گروه آنارشیستی «فوتی-شا» را تأسیس کرد که مقاله‌های زیادی را در مورد آنارشیسم و کنش مستقیم منتشر کرد. فومیکو و پاک هر دو به‌طور پیشگیرانه در جریان زلزله بزرگ‌سال ۱۹۲۳ بازداشت شدند. در طول بازداشت، آنها شهادت دادند که نقشه بمب‌گذاری برای ترور پسر امپراتور را داشتند که منجر به صدور حکم اعدام برای
امپراتور را داشتند که منجر به صدور حکم اعدام برای آنها شد. اگرچه آنها مورد عفو قرار گرفتند، فومیکو عفو را رد کرد و در سن ۲۳ سالگی خود را در زندان کشت. سال ۱۹۳۲. در اواخر سال ۱۹۳۰، فعال استقلالی کره لی بونگ-چانگ به دفتر مرکزی دولت در تبعید کره در شانگهای، جمهوری چین (۱۹۴۹–۱۹۱۲) رفت. لی به گروهی از کره ای‌ها پیشنهاد داد که باید به امپراتور حمله کنند. با شنیدن این پیشنهاد، کیم کو، یکی از رهبران برجسته دولت در تبعید کره، خود او را برای حمله به خدمت گرفت. برای این منظور، لی بونگ-چانگ، سازمان میهنی کره را ایجاد
منظور، لی بونگ-چانگ، سازمان میهنی کره را ایجاد کرد که یکی از شاخه‌های مبارز دولت در تبعید کره بود. حادثه ساکورادامون (۱۹۳۲) یک سوء قصد ناموفق علیه امپراتور هیروهیتو در ۸ ژانویه ۱۹۳۲، در دروازه ساکورادا در توکیو بود. این حمله توسط لی بونگ-چانگ، یکی از اعضای سازمان میهنی کره انجام شد. لی یک نارنجک به سمت امپراتور ژاپن پرتاب کرد، اما نارنجک نتوانست او را بکشد. لی در ۱۰ اکتبر ۱۹۳۲ به سرعت دستگیر، محاکمه، محکوم و اعدام شد. اکنون از او به عنوان یک شهید در کره جنوبی یاد می‌شود، جایی که از این حمله گاهی به عنوان
یاد می‌شود، جایی که از این حمله گاهی به عنوان «اقدام میهنی لی بونگ چانگ» یاد می‌شود. پس از حمله، مقام‌های ژاپنی جستجوی خود را برای کیم کو و سایر اعضای دولت در تبعید کره که بودجه این عملیات را تأمین کرده بودند، افزایش دادند.
واکانا آئویی (؛ زادهٔ ) بازیگر، صداپیشه، و خواننده سابق اهل ژاپن است. در مارس ۲۰۱۷، او نقش اصلی را در نود و هفتمین درام دنباله‌دار تلویزیونی آسادورا، و مجموعه تلویزیونی "واروتنکا" از ان‌اچ‌کی دریافت کرد که از اکتبر ۲۰۱۷ تا مارس ۲۰۱۸ پخش شد. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "کلاس آدمکشی" (۲۰۱۵) اشاره کرد. زندگی شخصی. آئویی در استان کاناگاوا، ژاپن زاده شد. در ژانویه ۲۰۱۷، آئویی در دانشگاه کیئو پذیرفته شد. او در حال تحصیل در رشتهٔ سیاست‌پژوهی است.
کیوئیچی توکودا ; – ) سیاستمدار و اولین رئیس حزب کمونیست ژاپن از سال ۱۹۴۵ تا زمان مرگش در سال ۱۹۵۳ اهل ژاپن بود.
یوشیئو شیگا ; – ) سیاستمدار عضو حزب کمونیست ژاپن اهل ژاپن بود.
حادثه ترادایا به دو حادثه جداگانه در دورهٔ باکوماتسو در مسافرخانه تِرادایا واقع در کیوتو، منطقه فوشیمی، کیوتو اشاره دارد. در سال ۱۸۶۲. زمینه. در پایان دوره ادو، کیوتو سامورایی‌های بیکار (رونین‌ها) که وفاداری‌های مختلفی داشتند را به خود جلب کرد. کسانی از قلمروهای چوشو و توسا به شدت تحت تأثیر فلسفه سوننو جوئی (احترام به امپراتور، اخراج بربرهای خارجی) قرار گرفتند و از خارج کردن غرب از ژاپن با توسل به زور حمایت می‌کردند. امپراتور کومی و قلمروی آیزو و قلمروی ساتسوما، جناح کوبو گاتای یا میانه‌روها و اتحاد و
ساتسوما، جناح کوبو گاتای یا میانه‌روها و اتحاد و هماهنگی بین قدرت شوگون‌سالاری و امپراتور ژاپن را ترجیح می‌دادند. باکوفو سعی در حفظ قدرت متمرکز خود داشت. در این هرج و مرج سیاسی، رونین‌ها از جناح‌های مختلف شروع به ترور یکدیگر کرد. باکوفو گروه‌هایی از رونین‌ها از جمله شینسنگومی را سازماندهی کرد و آنها را به دستگیری یا قتل (در صورت مقاومت در برابر دستگیری) شیشی‌ها یا طرفداران سون‌نو جوای (حرمت‌گزاری به امپراتور، اخراج اجنبی) موظف کرد. حادثه. حدود ۶۰ تا ۷۰ سامورایی به رهبری آریما شینشیچی و از جمله ساکاموتو
به رهبری آریما شینشیچی و از جمله ساکاموتو ریوما به عنوان یکی از مترقیان، در مسافرخانه ترادایا برای سازماندهی ترور مشاور امپراتوری کوجو هیساتادا و نماینده شوگون در کیوتو ساکای تاداآکی ملاقات کردند تا رابطه بین دو قدرت را قطع کنند. بیشتر توطئه گران اهل ساتسوما بودند.شیمازو هیسامیتسو، دایمیو ساتسوما، دربارهٔ جلسه شنید و دستور داد که توطئه‌گران را به اقامتگاه ساتسوما در کیوتو بیاورند یا در صورت امتناع آنها را بکشند. در واقع، او از فرمان امپراتوری پیروی می‌کرد که به او دستور می‌داد به مشکل رونین‌ها در کیوتو
که به او دستور می‌داد به مشکل رونین‌ها در کیوتو رسیدگی کند. از آنجایی که بعید بود «اعضای تشکیلات شیشی» بدون جنگ به اقامتگاه ساتسوما بروند، دایمیو ۹ سامورایی ساتسوما را به رهبری ناراهارا شیگه‌رو فرستاد تا به مسافرخانه حمله کنند. پس از یک درگیری کوتاه اما خونین، هشت شورشی (از جمله خود آریما) کشته شدند، در حالی که از نه مهاجم تنها یک نفر کشته و دو زخمی شدند. توطئه گران باقی مانده تسلیم شدند و به محل اقامت رفتند. این پایان اولین توطئه مسلحانه علیه شوگون سالاری بود. در سال ۱۸۶۶. در ۹ مارس ۱۸۶۶، مأموران
سالاری بود. در سال ۱۸۶۶. در ۹ مارس ۱۸۶۶، مأموران شوگون‌سالاری به مسافرخانه حمله کردند تا ساکاموتو ریوما را دستگیر یا ترور کنند. ساکاموتو ریوما (۱۸۳۶–۱۸۶۷) در مسافرخانه با همکار رادیکال میوشی شینزو (۱۸۳۱–۱۹۰۱) در حال استراحت بود. زن جوانی که به عنوان خدمتکار کار می‌کرد، همسر آینده‌اش ناراساکی ریو (همچنین به عنوان اوریو؛ ۱۸۴۱–۱۹۰۶)، در حال حمام کردن در وان چوبی کوچک طبقه پایین بود که صدای افسران را که در بیرون بودند را شنید . برای هشدار نسبت به خطر، او از حمام پرید و کاملاً بدون لباس یا در حوله حمام، به طبقه
پرید و کاملاً بدون لباس یا در حوله حمام، به طبقه بالا دوید تا ریوما و شینزو را از حمله آگاه کند. ریوما با یک هفت‌تیر اسمیت و وسون از خود دفاع کرد. ریوما مجروح شد اما به همراه محافظش میوشی شینزو از مسافرخانه فرار کرد و آنها موفق به ورود به محل امن عمارت ساتسوما شدند. ریوما زخمی جدی در دستش خورده بود و از زنده ماندن خوشحال بود - به لطف تیزهوشی ریو. ریوما و ریو بلافاصله پس از این حادثه با یکدیگر ازدواج کردند و گفته می‌شود سفر آنها به چشمه‌های آب گرم کیریشیما در ساتسوما (کاگوشیما کنونی) اولین ماه عسل ژاپن است.
ساتسوما (کاگوشیما کنونی) اولین ماه عسل ژاپن است. مسافرخانه اصلی ترادایا در سال ۱۸۶۸ در نبرد توبا-فوشیمی سوخت و بعد به عنوان یک جاذبه توریستی بازسازی شد. منابع. ژاپن در ۱۸۶۶ (میلادی)
فرودگاه آرزنی () (سابقا تحت عنوان فرودگاه ایروان یغوارد شناخته می‌شد) () یک فرودگاه نظامی است که در نزدیکی شهر نور هاچن، شمال ایروان و غرب ارزنی واقع شده است. این فرودگاه به عنوان یک پایگاه آموزشی فعالیت می‌کند و به دانشگاه هوانوردی نظامی آرمناک خانپریانتس متصل است که توسط وزارت دفاع ارمنستان اداره می‌شود. این فرودگاه همچنین میزبان چندین نمایشگاه نظامی و تمرینات آموزشی و همچنین رویدادهای هواگرد رادیوکنترل است. این فرودگاه در حال حاضر میزبان چندین هواپیمای آنتونوف ای‌ان-۲، یاکوولف یاک-۵۲ و پایپر پی‌ای-۲۸
آنتونوف ای‌ان-۲، یاکوولف یاک-۵۲ و پایپر پی‌ای-۲۸ چروکی و همچنین چندین هلیکوپتر میل می-۲ است که برای آموزش استفاده می‌شود.
حادثه شیماناکا ، یک حمله تروریستی جناح راست (تروریسم راست‌گرا) بود که در ۱ فوریه ۱۹۶۱ در ژاپن و همچنین مناظره سراسری حاصل از آن در اطراف این حادثه رخ داد. پس از اینکه نویسنده ژاپنی شیچیرو فوکوزاوا داستان کوتاهی را در مجله "چوئو کورون" منتشر کرد که یک سکانس رؤیایی را نشان می‌داد که سر بریدن امپراتور ژاپن و خانواده اش را با گیوتین نشان می‌داد. یک راست‌گرای ۱۷ ساله به نام کازوتاکا کوموری به خانه هوجی شیماناکا، رئیس مجله "چوئو کورون" نفوذ کرد و خدمتکار او را به قتل رساند و همسرش را به شدت مجروح کرد.
تلاش برای ترور شهردار شیرائوی () در ۸ مارس ۱۹۷۴، یک مرد ۲۲ ساله ژاپنی اهل هیروشیما به نام یاگی تاتسومی وارد دفتر آساری گیچی (浅利義市)، شهردار ژاپنی شیرائوی، هوکایدو در استان هوکایدو، و او را با چاقو در گردن زد. بر اساس بیانیه ای که تاتسومی قبل از چاقوکشی خوانده بود، تلاش برای ترور در اعتراض به استثمار و کالایی سازی مردم آینو (قوم آینو (ژاپن)) در هوکایدو انجام شد. این حادثه بخشی از یک رشته اقدامات خشونت‌آمیز ضد ژاپنی بود که توسط گروه‌های طرفدار آینو مانند جبهه مسلح ضد ژاپن آسیای شرقی انجام شد.
قهرمانی کاتاریننسه یک لیگ ایالتی فوتبال در برزیل در ایالت سانتا کاتارینا است که توسط فدراسیون فوتبال ایالت سانتا کاتارینا برگزار می‌شود. این لیگ مانند دیگر لیگ‌های ایالتی فوتبال برزیل، به صورت موازی با لیگ برزیل برگزار می‌شود و تیم‌های برتر ایالت سانتا کاتارینا در هر دو مسابقات ایالتی و کشوری حضور دارند.
کمدین () یک اثر هنری از هنرمند ایتالیایی مائوریتزیو کاتلان است که در سال ۲۰۱۹ ارائه شده است. این موز که در سه نسخه ایجاد شده است، یک موز تازه به نظر می‌رسد که با نوارچسب به دیوار چسبانده شده است. به‌عنوان یک اثر هنری مفهومی، دارای گواهی اصالت با جزئیات اشکال و دستورالعمل‌هایی برای نمایش مناسب آن است. دو نسخه از این اثر به قیمت ۱۲۰٬۰۰۰ دلار آمریکا در آرت بازل میامی به فروش رسید و توجه رسانه‌ها را جلب کرد. نسخه سوم به موزه گوگنهایم اهدا شد. دومین نسخه در نوامبر ۲۰۲۴ به قیمت ۶٫۲ میلیون دلار فروخته شد.
مالین کرپین (زاده ) بازیگر سوئدی است. از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم در رگ‌های تو و قتل‌های ساندهام اشاره کرد.
اسکات کنت هومر بِسِنْت (متولد )، چهره‌ای شناخته‌شده در عرصه سرمایه‌گذاری آمریکا و مدیریت صندوق‌های پوشش ریسک است که از ۲۸ ژانویه ۲۰۲۵ به عنوان هفتادونهمین وزیر خزانه‌داری ایالات متحده شروع به فعالیت کرد. او گروه کی اسکوئر (Key Square Group)، یک شرکت سرمایه‌گذاری فعال در بازارهای مالی جهانی را بنیان نهاده و سابقهٔ همکاری با جرج سوروس، سرمایه‌دار نامدار را نیز در کارنامهٔ خود دارد. بسنت از حامیان مالی اصلی دونالد ترامپ بود و نقش مهمی در تأمین منابع مالی کارزارهای انتخاباتی او ایفا کرد. او در کارزار ریاست
انتخاباتی او ایفا کرد. او در کارزار ریاست جمهوری ۲۰۲۴ دونالد ترامپ به عنوان مشاور اقتصادی فعالیت داشت. در نوامبر ۲۰۲۴، پس از پیروزی ترامپ در انتخابات، بسنت به عنوان وزیر پیشنهادی خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا معرفی شد. بسنت با کسب رأی اعتماد مجلس سنای ایالات متحده آمریکا (۶۸ موافق در برابر ۲۹ مخالف) به عنوان هفتاد و نهمین وزیر خزانه‌داری و اولین وزیر همجنس‌گرا در تاریخ وزارت مذکور به این مقام منصوب شد. وی پس از پیت بودجج، دومین مرد آشکارا همجنس‌گرای عضو کابینه دولت ایالات متحده و همچنین چهارمین مرد آشکارا
دولت ایالات متحده و همچنین چهارمین مرد آشکارا همجنس‌گرا بود که در مقامی هم‌سطح کابینهٔ دولت خدمت کرد (پس از دیمیتریوس مارانتیس، ریچارد گرینل و پیت بودجج). از آنجا که مقام وزارت خزانه‌داری ایالات متحده، پنجمین جایگاه در صف جانشینی ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا محسوب می‌شود، بِسِنت به بالاترین مقام رسمی آشکارا همجنسگرا در تاریخ ایالات متحده بدل شد. سال‌های آغازین زندگی و تحصیلات. اسکات کنث هومر بسنت در کانوی در ایالت کارولینای جنوبی چشم به جهان گشود. والدین او «باربارا (مک‌لئود)» و «هومر گاستون بسنت
والدین او «باربارا (مک‌لئود)» و «هومر گاستون بسنت جونیور» بودند و پدرش در حوزه املاک و مستغلات فعالیت داشت. بسنت در سال ۱۹۸۴ با اخذ مدرک کارشناسی در رشتهٔ علوم سیاسی از دانشگاه ییل فارغ‌التحصیل شد. او در دوران تحصیل در این دانشگاه، علاوه بر فعالیت به عنوان سردبیر در روزنامه دانشجویی ییل دیلی نیوز، ریاست انجمن مخفی ولفز هد را نیز بر عهده داشت. این انجمن که عضویت در آن مختص دانشجویان سال آخر بود، از قدمت و اعتبار خاصی در میان انجمن‌های مخفی ییل برخوردار است. بسنت همچنین به عنوان خزانه‌دار کلاس ۱۹۸۴ و رئیس
بسنت همچنین به عنوان خزانه‌دار کلاس ۱۹۸۴ و رئیس صندوق فارغ التحصیلان ۱۹۸۴ ییل فعالیت می‌کرد. علاوه بر این، او در حوزه ورزش نیز فعال بود و به عنوان دستیار مدیر ورزشی دانشگاه ییل خدمت می‌کرد. فعالیت حرفه‌ای. بسنت فعالیت حرفه‌ای خود را با کارآموزی نزد جیم راجرز، از چهره‌های برجسته و پیشگام در عرصه سرمایه‌گذاری جهانی، آغاز کرد. پس از اتمام تحصیلات دانشگاهی، او به جمع نخبگان مالی در موسسات معتبری چون براون برادرز هریمن و کاینیکوس اسوشیتس، به مدیریت جیم چانوس، پیوست و در این زمینه تجربه اندوخت. در سال ۱۹۹۱، بسنت
و در این زمینه تجربه اندوخت. در سال ۱۹۹۱، بسنت به شرکت مدیریت سرمایه‌گذاری سوروس (SFM)، یکی از بزرگ‌ترین و موفق‌ترین شرکت‌های سرمایه‌گذاری در جهان، پیوست و در طول دهه ۱۹۹۰ به عنوان یکی از شرکای کلیدی این شرکت نقش‌آفرینی کرد. او درجه‌های ترقی را طی کرد و در نهایت به ریاست دفتر لندن این شرکت منصوب شد. یکی از درخشان‌ترین برگ‌های کارنامه بسنت در شرکت سوروس، به سال ۱۹۹۲ بازمی‌گردد. در آن سال، او نقش رهبری تیمی را بر عهده داشت که با تحلیل دقیق و پیش‌بینی درست خود از شرایط اقتصادی بریتانیا، توانستند سقوط پوند این
از شرایط اقتصادی بریتانیا، توانستند سقوط پوند این کشور در رویداد معروف به «چهارشنبه سیاه» را پیش‌بینی کنند. این پیش‌بینی درست و اقدام به‌موقع آن‌ها، سودی بیش از یک میلیارد دلار را نصیب شرکت سوروس کرد و نام بسنت را به عنوان یک استراتژیست مالی برجسته بر سر زبان‌ها انداخت. او همچنین در سال ۲۰۱۳ با اتخاذ یک استراتژی خردمندانه در معامله علیه ین ژاپن، موفق به کسب سود قابل توجهی شد و بار دیگر تیزهوشی و توانایی خود را در عرصه سرمایه‌گذاری به اثبات رساند. بسنت در سال ۲۰۰۰ تصمیم گرفت مسیر مستقل خود را در پیش گیرد و
۲۰۰۰ تصمیم گرفت مسیر مستقل خود را در پیش گیرد و با استعفا از شرکت مدیریت سرمایه‌گذاری سوروس، یک صندوق پوشش ریسک با سرمایه اولیه یک میلیارد دلار تأسیس کرد. هدف او از تأسیس این صندوق، پیاده‌سازی استراتژی‌ها و ایده‌های نوآورانه خود در عرصه سرمایه‌گذاری بود. اما این صندوق در سال ۲۰۰۵ فعالیت خود را متوقف کرد. بسنت در توضیح این موضوع گفته است که تجربه مدیریت این صندوق به او آموخته است که نباید سبک یا ساختار شرکت خود را به خاطر ترجیحات و خواسته‌های سرمایه‌گذاران تغییر دهد و باید به اصول و باورهای خود در زمینه
تغییر دهد و باید به اصول و باورهای خود در زمینه سرمایه‌گذاری پایبند باشد. او همچنین به عنوان مشاور سرمایه‌گذاری ارشد در شرکت پروتژه پارتنرز، که در زمینه سرمایه‌گذاری در صندوق‌های دیگر فعالیت دارد، به اشتراک‌گذاری تجربیات و دانش خود با سایر سرمایه‌گذاران پرداخت. در سال ۲۰۱۱، بسنت بار دیگر به شرکت مدیریت سرمایه‌گذاری سوروس بازگشت و این بار به عنوان مدیر ارشد سرمایه‌گذاری، هدایت استراتژی‌های سرمایه‌گذاری این شرکت را بر عهده گرفت. او تا سال ۲۰۱۵ در این سمت فعالیت کرد و نقش مهمی در موفقیت‌های این شرکت ایفا کرد.
کرد و نقش مهمی در موفقیت‌های این شرکت ایفا کرد. اما روحیه کارآفرینی و تمایل او به پیاده‌سازی ایده‌های نوآورانه خود، او را بر آن داشت تا در سال ۲۰۱۵ بار دیگر از شرکت سوروس جدا شود و شرکت جدیدی به نام کی اسکوئر گروپ را تأسیس کند. کی اسکوئر گروپ بسنت در سال ۲۰۱۵ با همکاری مایکل جرمینو، که از مدیران با تجربه و کارکشته در حوزه بازارهای سرمایه جهانی بود و پیش از آن ریاست این بخش را در شرکت مدیریت سرمایه‌گذاری سوروس بر عهده داشت، شرکت کی اسکوئر گروپ را بنیان نهاد. این شرکت با رویکردی نوین و با تکیه بر تحلیل‌های
این شرکت با رویکردی نوین و با تکیه بر تحلیل‌های ژئوپلیتیکی و اقتصادی، در بازارهای مالی جهانی سرمایه‌گذاری می‌کند و به دنبال کسب سود از تغییرات و تحولات جهانی است. جرج سوروس، که به خوبی با توانایی‌ها و هوش بسنت آشنا بود، دو میلیارد دلار سرمایه اولیه برای راه‌اندازی این شرکت اختصاص داد و به نوعی حمایت خود را از این کارآفرین جوان اعلام کرد. با مدیریت صحیح و استراتژی‌های مؤثر بسنت و همکارانش، کی اسکوئر به سرعت رشد کرد و در پایان سال ۲۰۱۷، دارایی‌های آن به ۵٫۱ میلیارد دلار رسید. موفقیت‌های این شرکت از چشم
۵٫۱ میلیارد دلار رسید. موفقیت‌های این شرکت از چشم رسانه‌ها نیز دور نماند و در ماه مه ۲۰۱۸، بلومبرگ نیوز در گزارشی به عملکرد درخشان کی اسکوئر پرداخت و اعلام کرد که این شرکت در بیشتر موارد عملکرد بهتری نسبت به رقبای خود در حوزه سرمایه‌گذاری کلان داشته و همچنان مورد توجه سرمایه‌گذاران بسیاری است. بر اساس یک توافق قبلی که میان بسنت و سوروس صورت گرفته بود، کی اسکوئر پس از مدتی سرمایه سوروس را بازگرداند و سرمایه‌های دیگری را از سایر سرمایه‌گذاران جذب کرد. از جمله سرمایه‌گذاران معتبر این شرکت می‌توان به صندوق
سرمایه‌گذاران معتبر این شرکت می‌توان به صندوق ثروت ملی استرالیا، فیوچر فاند، اشاره کرد که نشان از اعتبار و اعتماد بین‌المللی به کی اسکوئر دارد. فعالیت‌های سیاسی. بسنت در کنار فعالیت‌های اقتصادی خود، در عرصه سیاسی نیز فعال بوده و از حامیان مالی چهره‌های سیاسی مختلف آمریکا بوده است. او در سال ۲۰۰۰ با برگزاری یک مراسم جمع‌آوری کمک مالی در منزل شخصی خود در ایست همپتون نورت، نیویورک از ال گور، نامزد دموکرات‌ها در انتخابات ریاست‌جمهوری ایالات متحده آمریکا (۲۰۰۰)، حمایت کرد. او همچنین در گذشته به هیلاری کلینتون و
حمایت کرد. او همچنین در گذشته به هیلاری کلینتون و باراک اوباما، از دیگر چهره‌های دموکرات، کمک مالی کرده است. اما در سال ۲۰۱۶، بسنت به سمت جمهوری‌خواهان گرایش پیدا کرد و یک میلیون دلار به کمیته برگزاری مراسم تحلیف ریاست جمهوری دونالد ترامپ در سال ۲۰۱۷ اهدا کرد که نشان از تغییر مواضع سیاسی او داشت. در فوریه ۲۰۲۴، بسنت با برگزاری یک مراسم جمع‌آوری کمک مالی در گرینویل، کارولینای جنوبی، حمایت خود را از دونالد ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۴ اعلام کرد. این مراسم با استقبال چهره‌های مختلف سیاسی و اقتصادی
مراسم با استقبال چهره‌های مختلف سیاسی و اقتصادی روبرو شد و نزدیک به ۷ میلیون دلار برای کمپین انتخاباتی ترامپ جمع‌آوری کرد. در آوریل ۲۰۲۴، بسنت میزبان یک مراسم جمع‌آوری کمک مالی دیگر در پام بیچ، فلوریدا، بود که با حضور چهره‌های ثروتمند و تأثیرگذار، ۵۰ میلیون دلار برای کمپین ترامپ جمع‌آوری کرد و نقش بسزایی در تأمین مالی کمپین او داشت. در ژوئیه ۲۰۲۴، بلومبرگ بیزنس‌ویک در گزارشی به نقش بسنت به عنوان یکی از مشاوران اقتصادی کلیدی ترامپ پرداخت و اعلام کرد که او از نفوذ قابل توجهی در تیم اقتصادی ترامپ برخوردار
از نفوذ قابل توجهی در تیم اقتصادی ترامپ برخوردار است. بسنت یک طرح اقتصادی سه ماده‌ای برای ترامپ ارائه کرد که از سیاست اقتصادی «سه پیکان» شینزو آبه، نخست‌وزیر پیشین ژاپن، الهام گرفته شده بود و به دنبال تحریک رشد اقتصادی و ایجاد اشتغال در آمریکا بود. او همچنین از پیشنهاد ترامپ برای اعمال تعرفه‌های گسترده بر واردات حمایت کرد و آن را به نفع اقتصاد آمریکا دانست. در مورد تعهد ترامپ برای اعمال تعرفه ۲۰ درصدی بر تمام واردات، بسنت با اتخاذ موضعی بینابین و واقع‌گرایانه اعلام کرد که این‌ها «مواضع حداکثری هستند که
اعلام کرد که این‌ها «مواضع حداکثری هستند که احتمالاً در مذاکرات با شرکای تجاری تعدیل خواهند شد» و به نوعی به دنبال کاهش نگرانی‌ها در این باره بود. در ۲۲ نوامبر ۲۰۲۴، پس از پیروزی دونالد ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری، او اعلام کرد که قصد دارد بسنت را به عنوان وزیر خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا در دولت دوم خود معرفی کند. این انتخاب نشان از اعتماد زیاد ترامپ به بسنت و توانایی‌های او در زمینه اقتصاد و مدیریت مالی دارد. کنش‌گری اجتماعی. اسکات بسنت، در کنار دنیای پیچیده و پویای سرمایه‌گذاری و سیاست، همواره به
پیچیده و پویای سرمایه‌گذاری و سیاست، همواره به مسائل اجتماعی و فرهنگی نیز علاقه‌مند بوده و در این عرصه‌ها نیز فعالانه حضور داشته است. او که خود از فارغ‌التحصیلان دانشگاه معتبر ییل است، از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۱ به عنوان استاد تاریخ اقتصاد در همین دانشگاه به تدریس سه دوره درسی اشتغال ورزید و دانش و تجربیات خود را در اختیار دانشجویان قرار داد. عضویت در هیئت مدیره. بسنت در شورای دانشگاه ییل نیز عضویت دارد و در تصمیم‌گیری‌های کلان این دانشگاه تأثیرگذار است. او و خواهرش کتابخانه بسنت را به دانشگاه ییل اهدا کرده‌اند.
کتابخانه بسنت را به دانشگاه ییل اهدا کرده‌اند. این کتابخانه با ارائه منابع غنی و دسترسی آسان به اطلاعات، به عنوان یک مرکز علمی و فرهنگی در قلب دانشگاه ییل قرار دارد. او سه بورسیه تحصیلی در دانشگاه ییل، تأسیس کرده است. این بورسیه‌ها که به نام خود او نامگذاری شده‌اند، به دانشجویانی که اولین نسل خانواده خود هستند که وارد دانشگاه می‌شوند، دانشجویان اهل کارولینای جنوبی، و دانشجویان اهل برانکس اختصاص یافته‌اند. بسنت در دانشگاه راکفلر نیز حضوری فعال دارد و ریاست کمیته سرمایه‌گذاری و عضویت در کمیته اجرایی هیئت
کمیته سرمایه‌گذاری و عضویت در کمیته اجرایی هیئت امنا این دانشگاه را بر عهده دارد. او با توجه به تجربه و دانش فراوان خود در زمینه سرمایه‌گذاری و مدیریت مالی، نقش مهمی در هدایت و توسعه این دانشگاه ایفا می‌کند. اما فعالیت‌های اجتماعی بسنت به حوزه آموزش و پرورش محدود نمی‌شود. او در گذشته در هیئت مدیره سازمان «عشق خدا را به ما تحویل دهید» نیز عضویت داشته است، سازمانی که با هدف ارائه وعده‌های غذایی به افراد مبتلا به ایدز که امکان خروج از منزل را ندارند، تأسیس شده است. بسنت همچنین در حوزه حفظ میراث فرهنگی و هنری
است. بسنت همچنین در حوزه حفظ میراث فرهنگی و هنری نیز فعال بوده و معاون رئیس «بنیاد حفاظت از خانه‌های کلاسیک آمریکایی» و عضو سابق هیئت مدیره «جشنواره اسپلتو» در چارلستون، کارولینای جنوبی، است. علاوه بر این، او عضو شورای روابط خارجی است. او با حضور در این شورای تأثیرگذار، در بحث‌ها و تصمیم‌گیری‌های مربوط به سیاست خارجی آمریکا شرکت می‌کند و دیدگاه‌های خود را در این زمینه مطرح می‌کند. فعالیت‌های بشردوستانه. فعالیت‌های بشردوستانه بسنت نیز قابل توجه است. او در سال ۲۰۲۲ دو بنیاد خیریه تأسیس کرد که در زمینه‌های
سال ۲۰۲۲ دو بنیاد خیریه تأسیس کرد که در زمینه‌های مختلف به افراد نیازمند کمک می‌کنند. یکی از اقدامات مهم او در این زمینه، ایجاد «مرکز توان‌بخشی مک‌لئود» (به یاد خانوادهٔ مادری‌اش) در «بیمارستان کودکان شراینرز» در گرینویل، کارولینای جنوبی، است. بسنت از «بنیاد پرنس» در لندن و «منطقه کودکان هارلم» در شهر نیویورک نیز حمایت می‌کند. منتقدان بسنت. ایلان ماسک، بنیان‌گذار تسلا و از متحدان اصلی ترامپ که از نفوذ زیادی بر ترامپ برخوردار است، حداقل در ابتدا با انتخاب بسنت مخالفت کرد. او در ایکس (توییتر سابق)، پلتفرم
بسنت مخالفت کرد. او در ایکس (توییتر سابق)، پلتفرم رسانه اجتماعی متعلق به خود، نوشت که بسنت یک «گزینه معمولی و تکراری» است و هوارد لاتنیک گزینه بهتری است. ماسک نوشت: «رویکرد معمولی و تکراری، آمریکا را به ورشکستگی می‌کشاند، بنابراین ما به هر طریق ممکن به تغییر نیاز داریم». سناتور ران وایدن (دموکرات از ایالت اورگن)، رئیس کمیته مالی سنا، از انتخاب یک مدیر صندوق پوشش ریسک توسط ترامپ برای اداره وزارت خزانه‌داری انتقاد کرده است. وایدن در بیانیه‌ای گفته است: «دونالد ترامپ وانمود می‌کند که یک پوپولیست اقتصادی است،
ترامپ وانمود می‌کند که یک پوپولیست اقتصادی است، اما در عین حال می‌بینیم که وزارت خزانه‌داری ترامپ بدون یک حامی ثروتمند سیاسی که اداره آن را بر عهده داشته باشد، کامل نمی‌شود». وایدن در این بیانیه گفته است: «من سؤالات زیادی از آقای بسنت دربارهٔ مزایای سیاست ترامپ که به‌طور عمدی به خانواده‌هایی که در حال حاضر تحت فشار هزینه‌های زندگی هستند، آسیب اقتصادی می‌رساند، خواهم داشت». گروه‌های ترقی‌خواه منتقد وال استریت نیز به نامزد شدن بسنت برای پست وزارت خزانه‌داری حمله کردند. تونی کارک، مدیر اجرایی Accountable.US،
کردند. تونی کارک، مدیر اجرایی Accountable.US، در نقد انتخاب بسنت چنین نوشته است: «با وجود همه صحبت‌های رئیس‌جمهور منتخب ترامپ دربارهٔ حمایت از آمریکایی‌های قشر کارگر، انتخاب یک مدیر صندوق پوشش ریسک میلیاردر برای رهبری وزارت خزانه‌داری نشان می‌دهد که او فقط می‌خواهد یک سیستم معیوب و مختل را که فقط به سود شرکت‌های بزرگ و افراد بسیار ثروتمند کار می‌کند، حفظ کند. در صورت تأیید سنا، اولین اقدام اسکات بسنت این خواهد بود که تریلیون‌ها دلار تخفیف مالیاتی دیگر را به افراد بسیار ثروتمند اعطا کند و در عین حال در عمل
افراد بسیار ثروتمند اعطا کند و در عین حال در عمل یک افزایش مالیات ۳۹۰۰ دلاری برای یک خانواده معمولی آمریکایی ایجاد کند. این همان سناریوی قدیمی است و همان نتایج را در پی خواهد داشت: اقتصادی که فقط به سود عده محدودی کار می‌کند، نه همه». زندگی شخصی. بسنت در چارلستون، ایالت کارولینای جنوبی، در عمارتی تاریخی و زیبا سکونت دارد. او و شوهرش، جان فریمن، که سابقاً دادستان شهر نیویورک بوده، دو فرزند دارند که از طریق رحم اجاره‌ای متولد شده‌اند. نام خانوادگی «کول» (پسر نوجوان) و «کارولین» (دختر کوچکترشان) «بسنت-فریمن»
نوجوان) و «کارولین» (دختر کوچکترشان) «بسنت-فریمن» است. بر اساس گزارش دیلی بیست، این دو در جایی خارج از ایالات متحده آمریکا به تحصیل اشتغال دارند. بسنت در سال ۲۰۱۵ به مجله فارغ‌التحصیلان ییل گفت: «اگر در سال ۱۹۸۴، زمانی که ما فارغ‌التحصیل شدیم و مردم از ایدز می‌مردند، به من می‌گفتید که ۳۰ سال بعد من به‌طور قانونی با شوهرم ازدواج خواهم کرد و ما از طریق رحم اجاره‌ای دو فرزند خواهیم داشت، باور نمی‌کردم». «فریمن» که سال‌ها به عنوان دادستان در نیویورک فعالیت می‌کرد، در سال ۲۰۱۶ زندگی در کلان‌شهر را رها کرد و به
در سال ۲۰۱۶ زندگی در کلان‌شهر را رها کرد و به همراه بسنت «عمارت تاریخی جان ریونل» را در زادگاه بسنت (چارلستون) به مبلغ ۶٫۵ میلیون دلار خریداری کردند. این عمارتِ سه طبقه که از جمله آثار معماری با ارزش چارلستون محسوب می‌شود و به «عمارت صورتی» مشهور است، هشت اتاق خواب و ده حمام دارد و در محله قدیمی «باتری» (Battery) در چارلستون واقع شده است. این ملک پیش از آنکه فریمن و بسنت آن را به اقامتگاه شخصی خود تبدیل کنند، به عنوان یک مهمانسرا فعالیت می‌کرد. عمارت صورتی در هنگام خریداری شدن توسط این دو نیازمند مرمت و
در هنگام خریداری شدن توسط این دو نیازمند مرمت و بازسازی بود. فریمن و بسنت پس از سه سال بازسازی و نوسازی گسترده و پرهزینه، سرانجام در سال ۲۰۱۹ به همراه دو فرزند محصل خود به این خانه نقل مکان کردند. پروژه بازسازی این عمارت در سال ۲۰۲۱ موفق به دریافت جایزه «کارولوپولیس» از سوی «انجمن حفاظت از میراث چارلستون» شد. بسنت از ۲۸ اکتبر ۲۰۲۴ این ملک را با قیمت ۲۲٫۲۵ میلیون دلار برای فروش عرضه کرده است. سرپرست تیم انتقالی دونالد ترامپ اعلام کرده که بسنت قصد دارد در همان شهر چارلستون خانه‌ای دیگر تهیه کند. به گفته
همان شهر چارلستون خانه‌ای دیگر تهیه کند. به گفته آن‌ها، فروش «عمارت صورتی» درست پیش از انتخابات ریاست جمهوری، به این دلیل صورت گرفته که فرزندان بسنت و فریمن اکنون به سنی رسیده‌اند که خانه این دو تن را ترک کرده و زندگی مستقلی را آغاز کرده‌اند؛ بنابراین، این زوج دیگر نیازی به خانه‌ای به این بزرگی ندارند. جان فریمن به‌طور آشکارا همجنسگراست. او در یکی از مصاحبه‌هایش اذعان کرده که در دوران جوانی آرزوی ورود به آکادمی نیروی دریایی آمریکا را داشته، اما به دلیل آنکه نمی‌خواسته گرایش جنسی خود را پنهان کند، از این
نمی‌خواسته گرایش جنسی خود را پنهان کند، از این تصمیم منصرف شده است. بسنت با خانواده ترامپ از جمله فرد ترامپ، پدر دونالد ترامپ که از غول‌های صنعت املاک و مستغلات بود، سابقه آشنایی دیرینه دارد. طبق گزارش وبسایت «سلبریتی نت ورث» (Celebrity Net Worth)، بسنت یک میلیارد دلار ثروت دارد.