payamvha/North_RAG huggingface dataset:
را توزیع می‌نمایند. دستگاه‌های فروش قهوه عمومی معمولاً نیاز به پرداخت دارند و به‌صورت دستگاه‌های کارتی عمل می‌کنند و برخی از آن‌ها نیز اسکناس و کارت‌های اعتباری را قبول می‌کنند. برخی از آن‌ها نیاز به پرداخت ندارند؛ این دستگاه‌ها معمولاً در مکان‌های کاری قرار دارند که شرکت نوشیدنی را به‌صورت رایگان به کارمندان ارائه می‌دهد. دستگاه‌هایی که قهوه داغ و آیس کافی را ارائه می‌دهند در ژاپن رایج هستند و بسیاری از آن‌ها در مکان‌های خیابانی قرار دارند. در ایتالیا، برخی از این دستگاه‌ها تا ۱۸ نوع قهوه را ارائه
برخی از این دستگاه‌ها تا ۱۸ نوع قهوه را ارائه می‌نمایند. تاریخچه. دستگاه فروش قهوه در ایالات متحده توسط شرکت رود - ملیکیان در فیلادلفیا، پنسیلوانیا، در سال ۱۹۴۷ اختراع شد و این دستگاه "Kwik Kafe" نامیده شد. این دستگاه یک فنجان کاغذی را از طریق یک شیب به روی یک سکو می‌انداخت و فنجان را با قهوه داغی که با قهوه فوری و آب داغ تهیه شده بود پر می‌کرد. Kwik Kafe برای تهیه یک فنجان قهوه پنج ثانیه زمان می‌برد. دستگاه‌های Kwik Kafe از طریق فرایند فرنچایزینگ در مکان‌های مختلف ایالات متحده قرار داده شدند. در یک
مکان‌های مختلف ایالات متحده قرار داده شدند. در یک کنفرانس در سال ۱۹۴۸ در فیلادلفیا، لوییدکی. راد، رئیس شرکت رود - ملیکیان، اعلام کرد که دستگاه‌های Kwik Kafe روزانه قهوه توزیع می‌کنند. شرکت‌های دیگری که در سال ۱۹۴۷ در ایالات متحده دستگاه‌های فروش قهوه تولید کردند شامل شرکت Manning &amp; Lewis, Knapway Devices و Bert Mills Corporation بودند. برخی از دستگاه‌ها در سال ۱۹۴۷ از یک کنسانتره مایع قهوه استفاده می‌کردند که با آب جوش مخلوط می‌شد و یکی از این دستگاه‌ها برای یک فنجان قهوه پنج سنت هزینه می‌کرد و یک قاشق
برای یک فنجان قهوه پنج سنت هزینه می‌کرد و یک قاشق چوبی برای مخلوط کردن خامه و شکر ارائه می‌داد. تا سال ۱۹۵۵، بیش از ۶۰٬۰۰۰ دستگاه فروش قهوه در ایالات متحده وجود داشت. ماشین‌های مفهومی. دستگاه‌های قهوه با صفحه لمسی، مانند آن‌هایی که توسط Bella, Bravilor Bonamat و La Marquise معرفی شده‌اند، به‌طور فزاینده‌ای محبوب می‌شوند زیرا امکان تعامل نزدیک‌تری با مشتریان را فراهم می‌کنند. در سال ۲۰۰۹، دئو اگبرت یک دستگاه فروش قهوه مفهومی به نام BeMoved معرفی کرد که دارای صفحه‌های لمسی با ویژگی‌های کشیدن و رها کردن برای
صفحه‌های لمسی با ویژگی‌های کشیدن و رها کردن برای انتخاب مواد و ویژگی‌های تعاملی مانند دسترسی به اخبار، اطلاعات آب و هوا و قیمت‌های سهام در حین تهیه قهوه است. دستگاه BeMoved همچنین دارای یک دوربین ویدئویی حساس به حرکت است که می‌تواند تصویری از کاربر بگیرد و ترجیحات قهوه کاربر را از طریق تنظیمات پروفایل شخصی به خاطر بسپارد، همچنین یک بازی ویدیویی تعاملی به نام Shoot-Em-Up دارد که شامل پرش در مقابل دستگاه است، در حالی که دوربین و نرم‌افزار پرش را با بازی ویدیویی هماهنگ می‌کنند.
گاگااواولالا () یک سرویس ویدئو به‌درخواست جهانی مستقر در تایوان است که به پخش فیلم‌های مرتبط با ال‌جی‌بی‌تی، فیلم‌های تلویزیونی ساخته‌شده برای ال‌جی‌بی‌تی و مجموعه‌های تلویزیونی معاصر ال‌جی‌بی‌تی بدون سانسور می‌پردازد. این سرویس با لاین تی‌وی مستقر در ژاپن، ابتدا در تایلند و سپس در سراسر آسیا همکاری کرده است، تا مجموعه‌های تلویزیونی تولید شده توسط گاگااواولالا را پخش کند. گاگااواولالا متعلق به پورتیکو مدیا است که همچنین شبکه‌های تلویزیونی پولی را برای ارائه‌دهنده تلویزیون کابلی تایوان و پلتفرم ام‌اودی شرکت
تلویزیون کابلی تایوان و پلتفرم ام‌اودی شرکت چانگهوا تلکام پخش می‌کند. ️این سرویس در مارس ۲۰۱۷ راه‌اندازی شد و ابتدا فقط در تایوان قابل دسترسی بود. سپس در همان سال به ۱۰ کشور عضو آسه‌آن در جنوب شرق آسیا گسترش پیدا کرد، در ۲۰۱۸ به هنگ کنگ و ماکائو رسید و در ۲۰۱۹ به بقیه مناطق آسیا گسترش یافت. در نهایت، این سرویس در مه ۲۰۲۰ به‌طور جهانی، به جز سرزمین اصلی چین و کره شمالی، در دسترس قرار گرفت. این اولین پلتفرم اوتی‌تی در آسیا است که تمرکز ویژه‌ای بر روی محتوای ال‌جی‌بی‌تی دارد. فهرست محتوای آن شامل فیلم‌های
ال‌جی‌بی‌تی دارد. فهرست محتوای آن شامل فیلم‌های بلند، فیلم‌های کوتاه، مستندها، سریال‌ها و محتوای ارجینال خود است.
سایت باستان‌شناسی لیانژو () یا به‌طور ساده سایت لیانگ‌ژو, شامل یک خوشه از سایت‌های دوران نوسنگی واقع در Liangzhu Subdistrict و Pingyao Town در یوهنگ، هانگژو، چین است. این ویرانه‌ها ابتدا در سال ۱۹۳۶ توسط Shi Xingeng کشف شد و در سال ۱۹۵۹ به عنوان متعلق به یک تمدن ناشناخته قبلی، به نام فرهنگ لیانگ‌ژو شناخته شد. در سال ۲۰۰۶، پس از کشف دیوارهای شهری، این محل به عنوان یک شهر باستانی تأیید شد. این شهر در قسمت جنوب‌غربی منطقه فرهنگی لیانگ‌ژو قرار دارد و تصور می‌شود که مرکز سیاسی و معنوی فرهنگ لیانگ‌ژو بوده باشد،
که مرکز سیاسی و معنوی فرهنگ لیانگ‌ژو بوده باشد، که نمونه‌ای از یک جامعه شهری پیش‌تاریخی کشاورزی برنج با دولت اولیه در یانگ‌تسه است. سایت شامل یک دیوار دفاعی با کاخ، مناطق مذهبی، و یک سیستم هیدرولیک پیچیده است که نشان‌دهنده یک جامعه پیشرفته با حکمرانی متمرکز است. سیستم هیدرولیک لیانگ‌ژو از نظر تاریخ شناخته‌شده، قدیمی‌ترین سیستم هیدرولیکی در جهان است. این شهر از حدود ۳۳۰۰ تا ۲۳۰۰ پیش از میلاد وجود داشت، اما نهایتاً به دلیل سیلاب‌های گسترده مرتبط با تغییرپذیری و تغییر اقلیم رها شده و تمدن آن نابود شد. این
و تغییر اقلیم رها شده و تمدن آن نابود شد. این ویرانه‌ها به عنوان یکی از قدیمی‌ترین نمونه‌های تاریخ چین شناخته می‌شوند، و تحت مدیریت کمیته مدیریت سایت لیانگ‌ژو قرار دارند، که بر پارک ملی سایت باستان‌شناسی لیانگ‌ژو نظارت می‌کند. ویرانه‌های شهر به همراه سایت یائوشان، در سال ۱۹۹۶ به عنوان سایت‌های فرهنگی مهم تحت حفاظت ملی معرفی شدند، در حالی که سیستم هیدرولیکی در سال ۲۰۱۷ تحت حفاظت استانی قرار گرفت. این سایت‌ها به همراه یکدیگر در سال ۲۰۱۹ به عنوان میراث جهانی ثبت شدند. کشف. در دهه ۱۹۳۰، یشم در لیانگ‌ژو کشف شد،
شدند. کشف. در دهه ۱۹۳۰، یشم در لیانگ‌ژو کشف شد، به دلیل ساخت یک بزرگراه ملی که نانجینگ را به هانگژو از طریق شهر متصل می‌کرد. این یشم‌ها تعداد کمی داشتند و تصور می‌شد که مربوط به دودمان شیا، دودمان شانگ، دودمان ژو یا دودمان هان باشند. در سال ۱۹۳۶، زمانی که شی شینگنگ از موزه دریاچه غربی سایت گودانگ را در نزدیکی تپه لائوخه حفاری کرد، یادآور آثار مشابه ظروف سنگی سیاه و ابزارهای سنگی بود که او در زادگاهش، لیانگ‌ژو دیده بود. این موضوع باعث حفاری‌های کوچک مقیاس در لیانگ‌ژو شد که آثار به دست آمده مربوط به فرهنگ
در لیانگ‌ژو شد که آثار به دست آمده مربوط به فرهنگ لانگشان بودند. از سال ۱۹۵۳، حفاری‌ها در هانگژو، ووشی و هوجا به تفاوت‌های بیشتر با فرهنگ لانگشان اشاره داشتند. فرهنگ اولیه در پایین‌دست یانگ‌تسه به نام «فرهنگ لیانگ‌ژو» توسط شیا نای در سال ۱۹۵۹ معرفی شد. این مفهوم به تدریج پس از کشف مقابر اشرافی لیانگ‌ژو در مکان‌های مختلف به رسمیت شناخته شد. در سال ۱۹۷۳، کشف آثار هنری پیچیده از یشم سبز از مقابر اشرافی فرهنگ لیانگ‌ژو، باستان‌شناسان را شگفت‌زده کرد، زیرا این اقلام حدود ۵٬۰۰۰ سال پیش ساخته شده بودند، که بسیار
حدود ۵٬۰۰۰ سال پیش ساخته شده بودند، که بسیار قدیمی‌تر از انتظارات قبلی بود. لیانگ‌ژو برخلاف سایر سایت‌های باستان‌شناسی، خوشه‌ای از سایت‌ها است، که امید به کشف بیشتر یشم را به وجود آورد. در سال ۱۹۸۶، بیش از ۳٬۰۰۰ قطعه یشم در سایت فان‌شان در لیانگ‌ژو حفاری شد. در سال ۱۹۸۷، شایعاتی دربارهٔ یشم در قبرستان یائوشان مجاور به راه افتاد که موجب شد هزاران کشاورز شروع به غارت مقابر کنند تا زمانی که پلیس و باستان‌شناسان مداخله کردند. از آن زمان، آثار یشم لیانگ‌ژو به بازار عتیقه جهانی راه یافته‌اند. در سال ۲۰۰۶، به
بازار عتیقه جهانی راه یافته‌اند. در سال ۲۰۰۶، به منظور جابجایی کشاورزان از منطقه مرکزی سایت لیانگ‌ژو، لیو بین یک تیم باستان‌شناسی را هدایت کرد تا حفاری‌هایی در سمت غرب فلات سایت پوتافان در شهر پینگ‌یائو انجام دهند، که منجر به کشف یک ترانشه شمالی-جنوبی و یک فلات موازی با ترانشه در شرق شد. بین ترانشه و فلات، لایه‌ای از سنگ‌ها کشف شد زیر سطح زمین که اثبات کرد دیوار شهری است. از طریق کرینگ گسترده و حفاری در منطقه‌ای به مساحت , طرح کلی شهر آشکار شد. جغرافیا. شهر باستانی لیانگ‌ژو در بخش مرکزی ناحیه یوهانگ از شهر
باستانی لیانگ‌ژو در بخش مرکزی ناحیه یوهانگ از شهر هانگژو واقع شده است و شامل مناطق پینگ‌یائو و زیرناحیه لیانگ‌ژو است. همچنین در بخش جنوب غربی منطقه فرهنگی لیانگ‌ژو قرار دارد. این مکان در یک حوضه به شکل C واقع شده است که در آن کوه‌های غربی ژجیانگ با دشت هانگژو-جیانگ‌سینگ-هوجو تلاقی دارند. این حوضه از شمال، غرب و جنوب با شاخه‌های کوه تیانمو احاطه شده است که سرشار از منابع طبیعی است. رودخانه تیائو شی شرقی از جنوب غرب به شمال شرق سایت عبور می‌کند و شبکه وسیعی از آبراه‌ها را ایجاد کرده است که با تپه‌های کوچک
از آبراه‌ها را ایجاد کرده است که با تپه‌های کوچک متقاطع است. زمین‌های کم‌ارتفاع این حوضه C شکل دسترسی مستقیم به دریاچه تایهو در شمال شرقی فراهم می‌کنند و یک مسیر حمل و نقل کلیدی و ناحیه مهم تولید برنج به شمار می‌روند. برای مدیریت منابع آب به‌طور مؤثر، از جمله کنترل سیلاب‌ها، آبیاری و حمل و نقل، مردم لیانگ‌ژو سیستم وسیعی از حفاظت از آب در شمال غربی شهر ساختند. این سیستم که قدیمی‌ترین پروژه مدیریت منابع آب در جهان محسوب می‌شود، مساحتی نزدیک به را تحت پوشش قرار داد که شهر و اطراف آن را شامل می‌شود. هسته اصلی
داد که شهر و اطراف آن را شامل می‌شود. هسته اصلی شهر لیانگ‌ژو ساختار "شهر سه‌گانه" داشت که همراه با سایت‌های مراسمی خارجی و سیستم حفاظت از آب، منطقه اصلی آن را تعریف می‌کرد. خود شهر حدوداً مساحت داشت، در حالی که گنجاندن شهر بیرونی این مساحت را به گسترش داد. شهر کنترل بیش از از حوضه را بر عهده داشت که بیش از 100 سایت فرهنگی لیانگ‌ژو با اهمیت‌های مختلف را در خود جای داده بود. ویرانه‌های باستانی شهر لیانگ‌ژو شامل چهار سایت است که از طریق پیوندهای اجتماعی و فرهنگی مشترک به هم متصل هستند و یک خط زمانی پیوسته را
مشترک به هم متصل هستند و یک خط زمانی پیوسته را شکل می‌دهند. در مجموع، این سایت‌ها یک میراث یکپارچه در منطقه‌ای به مساحت ایجاد می‌کنند که توسط یک ناحیه حایل واحد به مساحت متحد شده‌اند.
امگا اکس (؛ ) گروه پسرانه اهل کره جنوبی است که در سال ۲۰۲۱ شکل گرفت. این گروه متشکل از یازده عضو است: جه‌هان، هی‌چان، سه‌بین، هان‌گیوم، ته‌دونگ، شن، جه‌هیون، کوین، جونگ‌هون، هیوک و یه‌چان است. اعضا. برگرفته از پروفایل اعضا در ناور و وبگاه رسمی.
شیل‌های مائوتیان‌شان ()() یک مجموعه از شیل‌های کامبری در سازند چیونگ‌چوسو است، که به خاطر ذخایر کنسروات لاگرستاتن شناخته می‌شود. این ذخایر به دلیل حفظ استثنایی موجودات فسیلی یا ردفسیل اهمیت دارند. شیل‌های ماوتیانشان یکی از چهل مکان فسیلی کامبری در سطح جهانی هستند که حفظ دقیق بافت‌های نرم غیرمعدنی را نشان می‌دهند و قابل مقایسه با فسیل‌های شیل برگس در استان بریتیش کلمبیا، کانادا هستند. این شیل‌ها نام خود را از تپه ماوتیانشان () در شهرستان چنگجیانگ، استان یون‌نان چین گرفته‌اند. مجموعه معروف موجودات فسیلی به
چین گرفته‌اند. مجموعه معروف موجودات فسیلی به نام بیوتای چنگجیانگ شناخته می‌شود که شامل چندین محل فسیلی پراکنده در چنگجیانگ است. سن لاگرستاتن چنگجیانگ محلی به نام سن‌سوشیان (Qiongzhusian) دارد که به مرحله پایانی اشکوب ۳ کامبرین در توالی‌های سیبری از میانه کامبرین مربوط است. سن شیل‌ها به حدود ۵۱۸ میلیون سال پیش می‌رسد. همراه با شیل برگس، شیل‌های ماوتیانشان به عنوان «بهترین پنجره ما به انفجار کامبرین» شناخته می‌شوند، به ویژه در مورد منشأ طنابداران. تاریخ و اهمیت علمی. اگرچه فسیل‌های این منطقه از اوایل قرن دهم
علمی. اگرچه فسیل‌های این منطقه از اوایل قرن دهم شناخته شده بودند، چنگجیانگ برای اولین بار در سال ۱۹۸۴ به خاطر وضعیت استثنایی حفظ شده با کشف فسیل نراوئید «میس‌ژویا»، یک relative نرم‌بدن از تریلوبیتها شناخته شد. از آن زمان، این مکان توسط دانشمندان در سراسر جهان مورد مطالعه قرار گرفته و جریان مداومی از کشفیات جدید به همراه بحث‌های علمی گسترده‌ای در مورد تفسیر این کشفیات به راه انداخته است. در طول این مدت، طبقات مختلفی به گروه‌های مختلف منتقل یا اصلاح شده‌اند. تفسیرها منجر به اصلاحات زیادی در درخت تبارزایی
تفسیرها منجر به اصلاحات زیادی در درخت تبارزایی گروه‌ها شده است و حتی ایجاد شاخه جدید دیرین‌باشان از دهان‌دومیانهای ابتدایی. بیوتای چنگجیانگ تمام گروه‌های جانوری را که در شیل برگس یافت شده‌اند، شامل می‌شود؛ با این حال، چون این بیوتا ده میلیون سال قدیمی‌تر است، به‌طور برجسته‌تری از نظریه‌ای که می‌گوید متازوان‌ها در اوایل کامبرین زودتر یا سریع‌تر از آنچه که در فسیل‌های شیل برگس دیده می‌شود، متنوع شده‌اند، پشتیبانی می‌کند. حفظ یک مجموعه زیستی بسیار متنوع، شیل‌های ماوتیانشان را به مهم‌ترین منبع فسیلی جهان برای
ماوتیانشان را به مهم‌ترین منبع فسیلی جهان برای درک تکامل اولیه حیات چندسلولی تبدیل کرده‌اند، به ویژه اعضای شاخه طنابداران، که شامل تمامی مهره‌داران است. فسیل‌های چنگجیانگ قدیمی‌ترین مجموعه جانوری متنوعی هستند که پس از گذر از گذار پیشین‌زیستی-پیدازیستی قرار دارند و به همین دلیل بهترین منبع داده‌ها برای درک تنوع سریع حیات، که به آن انفجار کامبرین می‌گویند، محسوب می‌شوند. یکی از جالب‌ترین مکان‌ها در مجموعه زیستی چنگ‌جیان، سایت لگرستات هِیان است که در آن صدها نمونه جوانی پیدا شده‌اند. این مکان منحصر به فرد
نمونه جوانی پیدا شده‌اند. این مکان منحصر به فرد دیدگاه‌هایی در مورد توسعه بیشتر گروه‌های مختلف جانوری ارائه می‌دهد و از این رو یک رسوب خاص در دوران کامبرین به‌شمار می‌رود. سایت میراث زمین‌شناسی IUGS. در مورد اینکه "فسیل‌های چنگ‌جیان رکورد بی‌نظیری از تنوع سریع و اساسی زندگی متازوآ در اوایل کامبرین را نمایان می‌سازند"، انجمن بین‌المللی دانش زمین‌شناسی (IUGS) در اکتبر ۲۰۲۲، "سایت فسیل کامبرین چنگ‌جیان و لگرستات" را در مجموعه ۱۰۰ "سایت میراث زمین‌شناسی" خود در سراسر جهان قرار داد. این سازمان سایت‌های "میراث
سراسر جهان قرار داد. این سازمان سایت‌های "میراث زمین‌شناسی IUGS" را به‌عنوان "مکان‌هایی کلیدی با عناصر و/یا فرآیندهای زمین‌شناسی با اهمیت علمی بین‌المللی، که به‌عنوان مرجع استفاده می‌شوند و/یا سهم قابل توجهی در توسعه علوم زمین‌شناسی از طریق تاریخ داشته‌اند"، تعریف می‌کند. حفظ و تافونومی. فسیل‌ها در بخشی از سنگ‌رس با ضخامت در عضو یوآنشان از تشکیل چیونگ‌ژوسی یافت می‌شوند. عضو یوآنشان گسترده است و مساحت‌های زیادی از استان یون‌نان شرقی را پوشش می‌دهد، جایی که در آن‌جا چندین برش پراکنده یافت شده‌اند که
که در آن‌جا چندین برش پراکنده یافت شده‌اند که فسیل‌هایی را به همراه دارند. مطالعات روی لایه‌ها سازگار با محیطی گرمسیری با تغییرات سطح دریا و فعالیت‌های تکتونیکی هستند. این منطقه احتمالاً دریای کم‌عمق با بستر گل‌آلود بوده است. فونا یا موجودات زنده حفظ‌شده عمدتاً ناحیه دریابن هستند و احتمالاً توسط جریان‌های توفان رسوبی دفن شده‌اند، چرا که بیشتر فسیل‌ها نشان‌دهنده انتقال پس از مرگ نیستند. مانند فسیل‌های شیل برگرس شیل که در دوره‌های زمانی بعدی یافت می‌شوند، محیط‌زیست دیرینه به حفظ بخش‌های نرم و غیرمعدنی بدن
دیرینه به حفظ بخش‌های نرم و غیرمعدنی بدن کمک کرده است. فسیل‌ها در لایه‌های نازک کمتر از یک اینچ ضخامت یافت می‌شوند. بخش‌های نرم به‌صورت فیلم‌های آلومینیوسیلیکاتی حفظ شده‌اند که معمولاً دارای محتوای آهن اکسیده بالا بوده و اغلب جزئیات دقیقی از آن‌ها قابل مشاهده است. تخت‌های چنگ‌جیانگ به شدت فرسوده شده‌اند، همانطور که از چگالی نسبی پایین آنها (یعنی بسیار سبک بودنشان) مشهود است. فسیل‌های ردپایی فراوان هستند. فاوینا چنگ‌جیانگ. بیوتای چنگ‌جیانگ شامل یک مجموعه بسیار متنوع از جانوران است، با حدود ۱۸۵ گونه که در
متنوع از جانوران است، با حدود ۱۸۵ گونه که در ادبیات علمی تا ژوئن ۲۰۰۶ توصیف شده‌اند. از این تعداد، تقریباً نیمی از آنها بندپایان هستند، که کمتر از آنها دارای اسکلت خارجی سخت و معدنی‌شده هستند که ویژگی تمام بندپایان بعدی است؛ تنها حدود ۳٪ از موجودات شناخته‌شده از چنگ‌جیانگ دارای پوسته سخت هستند. بیشتر این موجودات، تریلوبیت‌ها هستند (که پنج گونه از آن‌ها شناخته شده‌اند)، که همگی با آثار پاها، شاخک‌ها و سایر بخش‌های نرم بدن پیدا شده‌اند که یک رویداد بسیار نادر در سوابق فسیلی است. شاخه اسفنج دریایی (اسفنج‌ها؛
در سوابق فسیلی است. شاخه اسفنج دریایی (اسفنج‌ها؛ ۱۵ گونه) و نرینه‌ای‌تباران (۱۶ گونه) نیز به خوبی نمایان شده‌اند. سایر شاخه‌ها شامل بازوپایان, کرم‌های پیکانی, گزنده‌تباران, شانه‌دارتباران, خارپوستان, Hyolitha, کرم‌های یال‌اسبی, کرم‌های نعل‌اسبی و طنابداران هستند. احتمالاتی از نرم‌تنان شامل "خنجرپشت" و "Nectocaris" نیز وجود دارد. حدود یک در هر هشت حیوان از انواع مبهم و با وابستگی نامشخص هستند، برخی از آنها ممکن است آزمایش‌های تکاملی بوده باشند که تنها مدت کوتاهی در محیط‌های ناحیه دریابن که به سرعت در کامبری
در محیط‌های ناحیه دریابن که به سرعت در کامبری تغییر می‌کردند، زنده مانده‌اند. چنگ‌جیانگ غنی‌ترین منبع پهن‌پاتباران است، گروهی که شامل بسیاری از ابتدایی‌ترین همه‌بندپایان است, که شش جنس از آن‌ها نمایان شده‌اند: "Luolishania", "Paucipodia", "Cardiodictyon"," کرم کابوس" (که همچنین از شیل برگرس شناخته شده است)، "Microdictyon", و "Onychodictyon". شاید مهم‌ترین فسیل‌های چنگ‌جیانگ هشت نمونه احتمالی از شاخه طنابداران باشند، شاخه‌ای که همه مهره‌داران به آن تعلق دارند. مشهورترین آنها "Myllokunmingia" است که ممکن است
مشهورترین آنها "Myllokunmingia" است که ممکن است یک اجناتید بسیار ابتدایی باشد (یعنی بی‌آروارگان). مشابه با "Myllokunmingia"، "ماهی هایکو ercaicunensis" یک موجود ابتدایی شبیه ماهی است. وابستگی‌های زیادی برای موجود اسرارآمیز "Yunnanozoon lividum" پیشنهاد شده است که شامل شاخه‌های مختلفی همچون نیزک, نیم‌طنابداران، جمجمه‌داران, دهان‌دومیان, دوسوئیان، یا پاگردداران می‌شود. نمونه‌هایی که ابتدا به نام "Haikouella" شناسایی شده‌اند (که بعداً به عنوان مترادف جانبی "Yunnanozoon" شناخته شدند) نمایش ویژگی‌های زیادی از
شناخته شدند) نمایش ویژگی‌های زیادی از شاخه طنابداران، از جمله قلب قابل شناسایی، آئورت‌های دمی و شکمی، رشته‌های گلی و یک طناب پشتی (رشته عصبی) است. یک مطالعه در سال ۲۰۲۴ "Yunnanozoon" را در شاخه طنابداران قرار داده است.
کیم مین آه (؛ زادهٔ ۱۲ ژوئیه ۱۹۹۵) بازیگر و مدل اهل کره جنوبی است. او به خاطر ایفای نقش در مجموعه‌های تلویزیونی "خانم مستقل جی اون ۲"، "دوباره به پایان رسید" و "دنیای ۱۷ سالگی من" شناخته می‌شود.
پارک ری وون (؛ زادهٔ ۲۰ اوت ۱۹۹۸) بازیگر اهل کره جنوبی است. او حرفه بازیگری خود را در مجموعه تلویزیونی "با وجود اینکه می‌دانم" (۲۰۲۱) آغاز کرد. او به خاطر ایفای نقش در مجموعه‌های تلویزیونی "یونیکورن" (۲۰۲۲) و "بورا! دبورا" (۲۰۲۳) شناخته می‌ود. پارک عضو گروه موسیقی مختلط مونوگرام است. حرفه. در ۲۲ دسامبر ۲۰۲۱، گزارش شد که پارک یک قرارداد انحصاری با دائول انترتینمنت امضا کرده است.
پارک استانی تات‌شنشینی آلسک () یا پارک بیابانی استانی تاتشینشینی-آلسک یک پارک استانی در بریتیش کلمبیا، کانادا است. این پارک با وسعتی حدود در سال ۱۹۹۳، پس از یک کارزار گسترده از سوی سازمان‌های محیط‌زیستی کانادایی و آمریکایی برای توقف اکتشاف و توسعه معادن در این منطقه و حفاظت از آن به دلیل ارزش‌های طبیعی و تنوع زیستی آن، تأسیس شد. این پارک در گوشه شمال غربی بریتیش کلمبیا قرار دارد و با ایالت آلاسکا در ایالات متحده و منطقه یوکان در کانادا هم‌مرز است. این پارک در میان پارک ملی و ذخیره‌گاه کلوان در یوکان و پارک
میان پارک ملی و ذخیره‌گاه کلوان در یوکان و پارک و منطقه حفاظت‌شده ملی خلیج گلیشر و پارک و منطقه حفاظت‌شده ملی رنگل–سن الیاس در آلاسکا واقع شده است و شامل تمامی اراضی بریتیش کلمبیا در غرب بزرگراه هینز می‌شود. این منطقه بخشی از مجموعه پارک‌های کلوآن / رنگل–سن الیاس / گلیشر بی / تاتشینشینی-آلسک است و در سال ۱۹۹۴ به عنوان یک میراث جهانی یونسکو ثبت شد. تاریخچه. در طول قرون گذشته، اقوام بومی متعددی از جمله تلینگیت و Southern Tutchone در این منطقه زندگی می‌کردند و روستاهای ماهیگیری در امتداد رودخانه‌ها بنا
و روستاهای ماهیگیری در امتداد رودخانه‌ها بنا می‌نمودند. مرز شرقی پارک مسیر تجاری باستانی را دنبال می‌کند که قوم Chilkat (یکی از اقوام تلینگیت) از آن برای داد و ستد با مردم Tutchone استفاده می‌کردند. در اواسط قرن نوزدهم، شکستن ناگهانی یک سد طبیعی در رود آلسک منجر به سیلی عظیم شد. این سد توسط پیشروی یک یخچال طبیعی که کل مسیر رودخانه را مسدود کرده بود، ایجاد شده بود. رودخانه که در پشت این مانع به صورت دریاچه‌ای موقت درآمده بود، پس از شکستن سد، دیواری از آب با ارتفاع و عرض را به سمت پایین‌دست فرستاد که در
با ارتفاع و عرض را به سمت پایین‌دست فرستاد که در نتیجه آن، یک روستای کامل از مردم Tutchone در Dry Bay به دریا کشیده شد و تمامی ساکنان آن جان باختند. تاتشینشینی-آلسک یکی از آخرین مناطق بریتیش کلمبیا بود که نقشه‌برداری و کاوش شد. در دهه ۱۹۶۰، نخستین بررسی‌های زمین‌شناسی برای کشف ذخایر معدنی در این منطقه انجام شد. در نزدیکی کوه Windy Craggy، ذخایر قابل‌توجهی از مس کشف شد. در اواسط دهه ۱۹۷۰، دو شرکت برای اولین بار شروع به اجرای برنامه‌های قایق‌سواری در رود تاتشینشینی (که به اختصار «تات» نیز نامیده می‌شود) و
(که به اختصار «تات» نیز نامیده می‌شود) و رود آلسک کردند. در اواسط دهه ۱۹۸۰، پیشنهادی برای توسعه یک معدن روباز بزرگ در Windy Craggy مطرح شد. در سال ۱۹۹۱، سازمانی به نام "Tatshenshini International" تأسیس شد که ۵۰ سازمان برتر محیط‌زیستی در آمریکای شمالی را به یکدیگر متصل کرد. به دنبال آن، یک کارزار گسترده در کانادا و ایالات متحده، به ویژه در کنگره ایالات متحده آمریکا و حتی کاخ سفید آغاز شد، جایی که ال گور، معاون رئیس‌جمهور وقت، به‌طور فعال در این موضوع درگیر شد. در نهایت، مایک هارکورت، نخست‌وزیر بریتیش
شد. در نهایت، مایک هارکورت، نخست‌وزیر بریتیش کلمبیا، تصمیم گرفت که مسائل مربوط به تاتشینشینی-آلسک را تحت بررسی کمیسیون منابع و محیط‌زیست (CORE) قرار دهد. در ژوئن ۱۹۹۳، دولت هارکورت تصمیم گرفت که منطقه تاتشینشینی-آلسک را به عنوان یک پارک کلاس A محافظت کند. صاحبان امتیازهای معدنی Windy-Craggy نیز مبلغ ۱۰۳٫۸ میلیون دلار به عنوان غرامت دریافت کردند. با ایجاد این پارک و در ترکیب با پارک‌های ملی همجوار، بزرگ‌ترین مجموعه پارک‌های بین‌المللی جهان تحت حفاظت قرار گرفت. اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت (IUCN) این
اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت (IUCN) این منطقه را برای ثبت در فهرست میراث جهانی یونسکو پیشنهاد کرد و در سال ۱۹۹۴، سیستم پارک‌های فرامرزی کلوآن / رنگل–سن الیاس / گلیشر بی / تاتشینشینی-آلسک که شامل پارک ملی و ذخیره‌گاه کلوان، پارک و منطقه حفاظت‌شده ملی رنگل–سن الیاس، پارک و منطقه حفاظت‌شده ملی خلیج گلیشر و پارک تاتشینشینی-آلسک است، به دلیل مناظر یخچالی و یخچال‌های طبیعی شگفت‌انگیز و همچنین اهمیت زیستگاه آن برای خرس گریزلی، گوزن شمالی و گوسفند دال، به عنوان یک میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید. کشف مرد
عنوان یک میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید. کشف مرد یخ‌زده. در سال ۱۹۹۹، گروهی از شکارچیان گوسفند در دامنه یک یخچال طبیعی در این پارک، بقایای یک مرد جوان همراه با ابزارهایی را یافتند. بعدها، او را Kwäday Dän Ts’ìnchi یا «مردی که از گذشته دور پیدا شد» نامیدند. این بدن یخ‌زده که به‌خوبی حفظ شده بود، بین ۳۰۰ تا ۵۵۰ سال قدمت داشت. نمایندگان Champagne and Aishihik First Nations که این منطقه را قلمرو تاریخی خود می‌دانند، در مورد این کشف مورد مشورت قرار گرفتند و نام این مرد جوان را برگزیدند. علاوه بر این، آن‌ها با
این مرد جوان را برگزیدند. علاوه بر این، آن‌ها با انجام مطالعات علمی و آزمایش ژنتیک روی این بقایا موافقت کردند. پژوهشگران برای یافتن بستگان زنده این فرد، از داوطلبانی از میان مردم Champagne and Aishihik First Nations و اقوام مرتبط در یوکان، بریتیش کلمبیا و آلاسکا آزمایش ژنتیکی گرفتند. از میان ۲۴۱ داوطلب، ۱۷ نفر، از جمله دو خواهر، در میان مردم Champagne and Aishihik First Nations شناسایی شدند که از طریق دی‌ان‌ای میتوکندریایی از خط مادری مستقیماً با این مرد ارتباط داشتند. از میان این ۱۷ نفر، ۱۵ نفر خود را
ارتباط داشتند. از میان این ۱۷ نفر، ۱۵ نفر خود را متعلق به طایفه Wolf معرفی کردند که نشان می‌دهد احتمالاً این مرد جوان نیز عضو همین طایفه بوده است. در نظام مادرتباری، فرزندان از نظر قبیله‌ای متعلق به طایفه مادر خود محسوب می‌شوند و نسب از طریق خط مادری محاسبه می‌شود. جغرافیا و زمین‌شناسی. رود آلسک و رود تاتشینشینی از دره‌های U شکلی که توسط یخچال‌های طبیعی در این پارک تراشیده شده‌اند، عبور می‌کنند. این دره‌ها در میان کوه‌های ساحلی، امکان ورود هوای خنک و مرطوب اقیانوسی را به نواحی سرد داخلی فراهم می‌کنند.
اقیانوسی را به نواحی سرد داخلی فراهم می‌کنند. تغییر سریع از محیط اقیانوسی به اقلیم داخلی، همراه با سیلاب‌های مکرر، رانش زمین و بهمن، زمین‌شناسی متنوع و تغییرات شدید ارتفاع، شرایط زیستگاهی استثنایی و متنوعی را برای پوشش گیاهی و جانوری منطقه ایجاد کرده‌اند. رشته‌کوه Alsek Ranges از این پارک عبور می‌کند و کوه فِیرودر (Mount Fairweather) با ارتفاع بلندترین قله استان محسوب می‌شود. منطقه تاتشینشینی-آلسک در محدوده‌ای با فعالیت لرزه‌ای بالا قرار دارد. لغزش‌ها در امتداد گسل فِیرودر (Fairweather Fault) و گسل
در امتداد گسل فِیرودر (Fairweather Fault) و گسل Hubbard/Border در غرب و همچنین گسل Denali در شمال، باعث زمین‌لرزه‌های مکرر در این منطقه می‌شوند. بوم‌شناسی. حیات‌وحش. پارک تاتشینشینی-آلسک از یک جمعیت بزرگ خرس گریزلی پشتیبانی می‌کند. این منطقه سرسبز که میان رشته‌کوه‌ها و یخچال‌های طبیعی گسترده شده است، ارتباطی حیاتی میان جمعیت خرس‌های گریزلی ساحلی و داخلی ایجاد کرده و زیستگاهی ارزشمند برای این گونه فراهم می‌آورد. این پارک تنها زیستگاه خرس یخچالی در کانادا است. این گونهٔ بسیار نادر که به رنگ آبی-خاکستری دیده
این گونهٔ بسیار نادر که به رنگ آبی-خاکستری دیده می‌شود، در واقع یک فاز رنگی خاص از خرس سیاه آمریکایی است و تنها در محدوده این پارک و کمی آن‌سوی مرز در ایالات متحده یافت می‌شود. علاوه بر خرس‌ها، پارک تاتشینشینی-آلسک میزبان گونه‌های متنوعی از حیات‌وحش از جمله گوسفند دال، جمعیت چشمگیری از بز کوهی راکی، گوزن موس کنای، گرگ خاکستری، و پرندگانی چون عقاب سرسفید و عقاب طلایی است. همچنین، دو گونه شاهین یعنی شاهین بحری و شنقار و گونه‌هایی از قوی شیپورچی در این منطقه دیده می‌شوند. در امتداد خط ساحلی، گونه‌های دریایی
دیده می‌شوند. در امتداد خط ساحلی، گونه‌های دریایی از جمله شیر دریایی و نهنگ گوژپشت قابل مشاهده هستند. اقلیم. ایستگاه هواشناسی بلانچارد ریور (Blanchard River) که در مرز بریتیش کلمبیا و یوکان در امتداد بزرگراه هینز قرار دارد، نشان‌دهندهٔ شرایط اقلیمی این منطقه است. این ناحیه دارای اقلیم جنب‌شمالگان (سامانه طبقه‌بندی اقلیمی کوپن Dfc) است که در برخی مناطق به اقلیم توندرا (سامانه طبقه‌بندی اقلیمی کوپن ET) نزدیک می‌شود.
چوی سانگ (؛ زادهٔ چوی مین سونگ در ۱ ژانویه ۱۹۸۷) بازیگر اهل کره جنوبی است. او به خاطر ایفای نقش در "زندگی تلخ و شیرین من"، "گربهٔ عزیز من" و "سیندرلا و چهار شوالیه" شناخته می‌شود. او قبلاً با نام هنری چوی مین شناخته می‌شد و از سال ۲۰۲۴ نام هنری چوی سانگ را برگزید. فیلم‌شناسی. گزیده فیلم‌شناسی
وگانیسم سیاهان در ایالات متحده یک فلسفه اجتماعی و سیاسی است که استفاده از جانوران غیرانسانی را با دیگر نگرانی‌های عدالت اجتماعی مانند نژادپرستی و با تأثیرات ماندگار برده‌داری، مانند رژیم غذایی افراد برده شده که به عنوان سنت‌های غذایی خانوادگی و فرهنگی پایدار است، مرتبط می‌کند. خواهران "سیل کو" و اف کو برای نخستین بار چارچوبی جامع را برای وگانیسم سیاه ارائه کردند و آن را ابداع کردند . مؤسسه مطالعات انتقادی جانوران وگانیسم سیاه‌پوستان را «رشته‌ای نوپدید» نامید. یک نظرسنجی در سال ۲۰۱۵ نشان داد که حدود ۸٪ از