payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اصلی آبرو در نظر گرفته می‌شود و جامعه رابطه بین آبرو و خانواده را بسیار ارزشمند می‌داند. رفتار اعضای خانواده بازتابی بر آبروی خانواده دارد و هم بر تصوری که خانواده از خود دارد و هم بر نگاهی که دیگران به آن دارند تأثیر می‌گذارد. قتل‌های ناموسی در پاکستان که محلی به آن «» می‌گویند، به قتل یکی از اعضای خانواده یا گروه اجتماعی توسط سایر اعضا گفته می‌شود که با این باور انجام می‌گیرد که قربانی باعث ننگ خانواده یا جامعه شده است. مرگ قربانی راهی برای بازگرداندن آبرو و حیثیت خانواده تلقی می‌شود. خانواده‌ها برای
آبرو و حیثیت خانواده تلقی می‌شود. خانواده‌ها برای جلوگیری از چنین مشکلاتی که به فرهنگ ناموس‌پرستی مرتبط است، اساساً ایده داشتن دختران را رد می‌کنند. سقط جنین انتخابی. سقط جنین جنسیتی - یعنی ختم حاملگی بر اساس جنسیت مؤنث جنین - در پاکستان رخ می‌دهد، هرچند این کار غیرقانونی است. در پاکستان سقط جنین به غیر از مواردی که برای حفظ جان یا سلامت زن باردار ضروری باشد، ممنوع است. در سال ۲۰۱۷، دو سازمان پاکستانی موارد گسترده‌ای از نوزادکشی در شهرهای این کشور را کشف کردند. این موضوع توسط بنیاد Edhi (اردو: ایدهی
کشف کردند. این موضوع توسط بنیاد Edhi (اردو: ایدهی فاؤنڈیشن) و بنیاد خیریه Chhipa بررسی شد. قربانیان این نوزادکشی‌ها تقریباً همگی نوزادان دختر بودند. مقامات محلی دلیل این اقدامات را فقر و رسوم محلی ذکر کردند که در آن پسران بر دختران ترجیح داده می‌شوند. با این حال، کشف تعداد زیادی از این موارد در کراچی نشان داد که بسیاری از این نوزادان دختر به دستور روحانیون محلی کشته شده‌اند که اعلام کرده بودند باید از نوزادان متولد شده خارج از ازدواج چشم‌پوشی شود. در اسلام، نوزادان متولد شده خارج از ازدواج، «نامشروع»
نوزادان متولد شده خارج از ازدواج، «نامشروع» نامیده می‌شوند. از ژانویه ۲۰۱۷ تا آوریل ۲۰۱۸، Edhi و Chhipa در کراچی ۳۴۵ نوزاد رها شده در زباله‌ها را کشف کردند که ۹۹ درصد آن‌ها دختر بودند. انور کاظمی، مدیر ارشد بنیاد Edhi در کراچی به خبرگزاری The News گفت: «ما سال‌هاست با چنین مواردی سر و کار داریم، اما برخی از این اتفاقات روح ما را به شدت متأثر کرده است. این موضوع ما را به فکر فرو برد که آیا جامعه ما به دوران بدوی بازمی‌گردد؟» در سال ۲۰۱۷، بنیاد ایدهی در سراسر کشور ۳۵۵ نوزاد مرده را از محل‌های دفن زباله
سراسر کشور ۳۵۵ نوزاد مرده را از محل‌های دفن زباله جمع‌آوری کرد که ۹۹ درصد آن‌ها دختر بودند. کراچی با ۱۸۰ مورد در صدر این آمار نگران‌کننده قرار داشت. فقط در چهار ماه اول سال جاری، این بنیاد در کلان‌شهر کراچی ۷۲ نوزاد دختر مرده را به خاک سپرده است. داده‌های ارائه شده تنها بخش کوچکی از واقعیت است، چرا که بنیاد ادهی فقط آمار شهرهایی را ثبت می‌کند که در آن‌ها خدمات ارائه می‌دهد گستره. بر اساس یک تخمین در پایان قرن بیستم، حدود ۳٫۱ میلیون دختر در پاکستان «مفقود» هستند. میزان ارتباط این آمار با نوزادکشی مورد بحث
هستند. میزان ارتباط این آمار با نوزادکشی مورد بحث است؛ برای اطلاعات بیشتر به مقاله «زنان گمشده آسیا» مراجعه کنید. بر اساس گزارش‌ها، در سال ۱۹۹۸ تعداد ۳۹۱ نوزاد دختر مرده کشف شد. این آمار در سال‌های بعد به این ترتیب کاهش یافت: با این حال، بنیاد ادهی هشدار می‌دهد که آمار نوزادکشی به ویژه در مورد نوزادان دختر در حال افزایش است. آمار ثبت شده توسط این بنیاد نشان می‌دهد: نکته تکان‌دهنده این است که این آمار تنها مربوط به شهرهای بزرگ است و بدون شک رقم واقعی بسیار بیشتر از این می‌باشد.
دانیلا شیلر (عبری: דניאלה שילר؛ زادهٔ ۲۶ اکتبر ۱۹۷۲، در اسرائیل) یک عصب‌شناس است که آزمایشگاه عصب‌شناسی عاطفی را در دانشکده پزشکی کوه سینا رهبری می‌کند. او بیشتر به خاطر کارش در زمینه تثبیت مجدد حافظه و اصلاح یادگیری عاطفی و حافظه شناخته شده است. اوایل زندگی و تحصیل. شیلر در ریشون لتزیون، اسرائیل به دنیا آمد. او دختر یک مادر مراکشی و یک پدر اوکراینی است. پدر شیلر، زیگموند شیلر، یکی از بازماندگان هولوکاست بوده و شیلر کوچک‌ترین از چهار فرزند است. او در سال ۱۹۹۶ مدرک لیسانس روان‌شناسی و فلسفه و دکترای خود را
مدرک لیسانس روان‌شناسی و فلسفه و دکترای خود را در روان زیستی از دانشگاه تل آویو در سال ۲۰۰۴ و سپس بورسیه فولبرایت دریافت کرد و با الیزابت آ. فلپس و جوزف ای. لدوکس در دانشگاه نیویورک مشغول به کار شد. شیلر برای آمیگدالوئیدها و فوق کوچک درام می‌نوازد و بک آواز می‌خواند. تحقیقات علمی. هدف از تحقیقات شیلر کشف مکانیسم‌های عصبی شناختی است که خاطرات عاطفی را انعطاف‌پذیر می‌سازد و امکان اصلاح حافظه و تنظیم انطباقی رفتار عاطفی و اجتماعی را فراهم می‌کند. تحقیق در مورد تعدیل یادگیری ترس. تحقیقات شیلر با استفاده از یک
تعدیل یادگیری ترس. تحقیقات شیلر با استفاده از یک پارادایم رفتاری به نام یادگیری معکوس در ترکیب با اندازه‌گیری فیزیولوژیک هدایت پوستی و تصویربرداری عصبی به این پرسش پاسخ داد. در این آزمایش، سوژه‌ها ابتدا یادمی‌گرفتند که یکی از دو محرک خنثی را با یک نتیجه ناخوشایند مرتبط کنند (مرحله اکتساب)، سپس باید این یادگیری را به‌طور انعطاف‌پذیر تغییر می‌دادند وقتی محرک دوم شروع به پیش‌بینی نتیجه ناخوشایند می‌کرد، در حالی که محرک پیش‌بینی‌کننده اولیه دیگر این کار را نمی‌کرد (مرحله معکوس). مطالعه نشان داد که پاسخ‌های
(مرحله معکوس). مطالعه نشان داد که پاسخ‌های آمیگدال و استریاتوم به‌طور انعطاف‌پذیر ارزش پیش‌بینیکننده ناخوشایند محرک‌های شرطی‌شده را دنبال می‌کنند و هنگام وقوع معکوس‌سازی، پاسخ‌های خود را از یک محرک به محرک دیگر تغییر می‌دهند. قشر پیش‌پیشانی شکمی-میانی (vmPFC) نیز هرچند در جهت مخالف مشارکت داشت و پاسخ‌های قوی‌تری به محرک‌های ایمن نشان می‌داد، اما همچنین بین محرک‌های ایمن «ساده» و محرک‌هایی که قبلاً خطرناک بودند ولی اکنون ایمن هستند، تمایز قائل می‌شد. برای شناسایی یک مکانیسم کلی زیربنایی تعدیل ترس، صرف‌نظر
یک مکانیسم کلی زیربنایی تعدیل ترس، صرف‌نظر از استراتژی خاص مورد استفاده، شیلر و مائوریسیو دلگادو نشان دادند که سیستم‌های عصبی مشترکی، خاموشی، معکوس‌سازی و تنظیم ترس آموخته‌شده را میانجی‌گری می‌کنند. تحقیقات بیشتر از داده‌های یادگیری معکوس برای تفکیک محاسبات مختلف انجام‌شده توسط استریاتوم (خطای پیش‌بینی) و آمیگدال (قابلیت ارتباط) در طول یادگیری ترس استفاده کردند. این پروتکل همچنین به شناسایی تفاوت‌های بین کهنه‌سربازان جنگ با یا بدون تشخیص PTSD در نحوه محاسبه خطای پیش‌بینی و به‌روزرسانی ارزش محرک‌های
محاسبه خطای پیش‌بینی و به‌روزرسانی ارزش محرک‌های پیش‌بینی‌کننده ترس و ردیابی عصبی این محاسبات کمک کرد. تحقیقات شیلر به یادگیری ابزاری اجتناب فعال نیز گسترش یافت و مکانیسم‌های عصبی که مقابله موفقیت‌آمیز فعال با تهدیدات را در مغز انسان پیش‌بینی می‌کنند، آشکار ساخت. تحقیق در مورد تخیل. تحقیقات شیلر با استفاده از fMRI بلادرنگ نشان داد که سرنخ‌های انگیزشی بیرونی با سوبستراهای عصبی تصویرسازی حرکتی تعامل داشته و مناطق مغزی مرتبط با تصویرسازی حرکتی با مناطق حرکتی اجرایی همگام می‌شوند، همچنین مطالعات دیگر با
اجرایی همگام می‌شوند، همچنین مطالعات دیگر با استخراج الگوی عصبی ترس آموخته‌شده اثبات کردند که تصویرسازی ذهنی محرک‌های شرطی‌شده می‌تواند پاسخ ترس را خاموش کند - فرآیندی که مناطقی مانند آمیگدال و قشر پیش‌پیشانی شکمی-میانی را درگیر می‌کند و فعالیت هسته اکومبنس نیز موفقیت در خاموشی ترس از این طریق را پیش‌بینی می‌نماید.
پل اَوا () یک پل ۱۶ دهانه‌ای با پشتیبان ساده بین اوا و زاگاین، ناحیه ماندالی در برمه بود که در سال ۱۹۳۴ توسط بریتانیایی‌ها ساخته شد. این پل در طول جنگ جهانی دوم توسط ارتش بریتانیا، که در حال عقب‌نشینی بود، تخریب شد و پس از استقلال برمه در سال ۱۹۵۴، مجدداً بازسازی شد. این پل تا اوایل سدهٔ بیست و یکم تنها پلی بود که بر روی رود ایراوادی قرار داشت؛ پس از آن تعدادی پل توسط دولت بر روی این رود احداث شد. از جملهٔ این پل‌های جدید می‌توان به پل ایروادی اشاره کرد که در سال ۲۰۰۸ تکمیل شد. پل اوا در پی یک زمین‌لرزهٔ
در سال ۲۰۰۸ تکمیل شد. پل اوا در پی یک زمین‌لرزهٔ ۷٫۷ ریشتری در ۲۸ مارس ۲۰۲۵ فروریخت.
من اول گفتم دوستت دارم () آلبوم استودیویی مشترک از خواننده آمریکایی سلنا گومز و تهیه‌کننده موسیقی آمریکایی بنی بلانکو است. این آلبوم چهارمین آلبوم استودیویی گومز و دومین آلبوم بلانکو به‌شمار می‌رود. این آلبوم در ۲۱ مارس ۲۰۲۵ توسط اس‌ام‌جی میوزیک ال‌ال‌سی، فرندز کیپ سیکرتس و اینترسکوپ رکوردز منتشر شد. در این آلبوم، هنرمندانی مانند گریسی آبرامز و جی بالوین حضور دارند. "من اول گفتم دوستت دارم" در کشورهای استرالیا، آلمان، ایرلند، نیوزیلند، اسکاتلند و بریتانیا جزو ۱۰ آلبوم برتر قرار گرفته است.
نبرد نینجا ها مقابل مادارا اوچیها پیروزی مادارا در این نبرد باعث شد که او کنترل بیشتری بر میدان نبرد پیدا کند. پیش‌زمینه. در جریان جنگ جهانی چهارم شینوبی، پس از نبرد میان کابیوتو یاکوشی و ایتوچی اوچیها، کابیوتو تکنیک ادو تنسی را به کار برد و اوچیها مادارا را احضار کرد. این اقدام باعث تغییر قابل توجهی در میدان نبرد شد، زیرا مادارا به محض ورود، قدرت فوق‌العاده خود را به نمایش گذاشت. نبرد. مادارا به محض ظاهر شدن، با استفاده از قدرت رینگان و مانگکیو شارینگان، حملات ویرانگری را علیه ارتش متحد شینوبی آغاز کرد. او
ویرانگری را علیه ارتش متحد شینوبی آغاز کرد. او با استفاده از تکنیک‌های سطح بالا مانند سوسانو و حملات فیزیکی قدرتمند، توانست تعداد زیادی از نینجاها را نابود کند. یکی از برجسته‌ترین لحظات نبرد، زمانی بود که مادارا با احضار یک شهاب‌سنگ غول‌پیکر، میدان نبرد را ویران کرد و بخش عظیمی از ارتش را از بین برد. پس از مدتی، اوچیها اوبیتو با استفاده از ری‌نیتنسی، مادارا را به صورت کامل در بدن زنده احیا کرد. این موضوع باعث شد که او بتواند قدرت واقعی خود را بدون محدودیت‌های ادو تنسی به کار بگیرد و حتی قوی‌تر از قبل شود.
ادو تنسی به کار بگیرد و حتی قوی‌تر از قبل شود. پیامدها. پیروزی مادارا در این نبرد باعث شد که او کنترل بیشتری بر میدان نبرد پیدا کند. او در ادامه، ده‌دم (جووبی) را زنده کرد و به عنوان جینچوریکی آن، به دشمنی با نینجاهای باقی‌مانده ادامه داد. این نبرد یکی از سرنوشت‌سازترین درگیری‌های جنگ جهانی چهارم شینوبی بود که در نهایت به رویارویی نهایی مادارا و نینجاهای باقی‌مانده منجر شد.
جنی آلن (۱۱ سپتامبر ۱۹۵۲ – ۲۵ ژوئیه ۲۰۲۳) یک روزنامه‌نگار، مقاله‌نویس، نویسنده، گوینده و شخصیت رسانه‌ای اهل آفریقای جنوبی بود. در سال ۱۹۸۰، آلن به عنوان مقاله‌نویس روزنامه میانه‌رو "ساندی تایمز"، پرتیراژترین روزنامه هفتگی آفریقای جنوبی، شروع به کار کرد. او مقاله‌هایی مانند "فقط جنی"، "هفته جنی آلن" و "رو در رو" منتشر می‌کرد. در سال ۱۹۸۷، آلن در نظرسنجی گالوپ که توسط یک روزنامه برای جمع‌آوری داده‌ها دربارهٔ «تحسین‌شده‌ترین شخص در آفریقای جنوبی» برگزار شد، در صدر انتخاب‌ها قرار گرفت. در سال ۲۰۱۵، ماریان تام
صدر انتخاب‌ها قرار گرفت. در سال ۲۰۱۵، ماریان تام از "دیلی مَورِیک" جنی آلن را به عنوان «نویسنده و مقاله‌نویس تأثیرگذار کشور» توصیف کرد. پس از مدت کوتاهی فعالیت در دفتر لندن روزنامه‌اش، جنی آلن شروع به نوشتن مقالات آزاد برای نشریات بریتانیایی کرد و یک ستون منظم برای "اسکوپ" منتشر می‌کرد. او در سال ۱۹۹۶ به آفریقای جنوبی بازگشت و یک ستون وب حمایتی منتشر کرد و در رادیوی کیپ تاک برنامه‌ای اجرا کرد. پس از وقفه‌ای طولانی، در سال ۲۰۱۳ به رسانه‌های آفریقای جنوبی بازگشت. در سال ۲۰۱۴، آلن با انتشار یک نامه سرگشاده به
در سال ۲۰۱۴، آلن با انتشار یک نامه سرگشاده به اسکار پیستوریوس، که به اتهام قتل متهم شده بود، در سراسر جهان خبرساز شد. خاطرات او با عنوان "جنی محرمانه" در ۱۶ مارس ۲۰۱۵ توسط Jacana Media منتشر شد. او به صورت آزاد برای نشریات آفریقای جنوبی مانند "راپور"، "دیلی مَوریک"، "فیر لیدی" و "بیگ ایشو آفریقای جنوبی" می‌نوشت. علاوه بر این، گهگاهی برای "اپوک تایمز" و "RT" (که قبلاً با نام "راشا تودی" شناخته می‌شد) نیز می‌نوشت. جنی آلن از سال ۲۰۰۱ تا زمان وفاتش بر اثر سرطان در سال ۲۰۲۳، در ایالات متحده زندگی می‌کرد. اوایل
در سال ۲۰۲۳، در ایالات متحده زندگی می‌کرد. اوایل زندگی. پدرخوانده او که ویراستار روزنامه روزانه "استار" در ژوهانسبورگ بود، زمانی که جنی ۱۸ ماهه بود، فوت کرد. مادر او یک معامله‌گر آثار عتیقه بود و مغازه‌ای در رندبرگ داشت. جنی توسط هنینگ و شوهر دومش والتر اریک-مونتیت فرای تربیت شد. این زوج سه فرزند دیگر را نیز به فرزندخواندگی پذیرفتند که یکی از آن‌ها جنی را مورد آزار جنسی قرار داد. خانواده ابتدا در رندبرگ زندگی می‌کردند و سپس به برایانستون در سندتون نقل مکان کردند. جنی در مدرسه ابتدایی فرانکلین دی. روزولت در
جنی در مدرسه ابتدایی فرانکلین دی. روزولت در روزولت پارک، ژوهانسبورگ، و همچنین در مدرسه ابتدایی بلیرگوری در رندبرگ تحصیل کرد، جایی که یکی از همدوره‌هایش نویسنده ریان ملان بود. جنی آلن در مدرسه رودین تحصیل کرد و از دبیرستان گرین‌ساید فارغ‌التحصیل شد. او یک پیانیست کلاسیک آموزش‌دیده بود و در کودکی یک کنسرتوی پیانو تلویزیونی ضبط کرد. همچنین در سن ۱۰ سالگی اولین اجرای خود را با ارکستر سمفونیک ژوهانسبورگ انجام داد. جنی آلن مدرک کارشناسی افتخاری خود را در رشته هنرهای زیبااز دانشگاه ویتواترزرند دریافت کرد و همچنین
زیبااز دانشگاه ویتواترزرند دریافت کرد و همچنین یک دیپلم تدریس پس از فارغ‌التحصیلی (H.E.D.) را نیز در این دانشگاه کسب نمود. نمایشگاهی که توسط مایکل دی مورگان، گوینده خبری بریتانیایی، افتتاح شد و منتقد هنری و نقاش آبرنگ، ریچارد چیلز، نیز در آن حضور داشت. جنی آلن مدرک کارشناسی افتخاری خود را در رشته هنرهای زیبا از دانشگاه ویتواترزرند دریافت کرد و همچنین یک دیپلم تدریس پس از فارغ‌التحصیلی (H.E.D.) را نیز در این دانشگاه کسب نمود. نمایشگاهی که توسط مایکل دی مورگان، گوینده خبری بریتانیایی، افتتاح شد و منتقد هنری
گوینده خبری بریتانیایی، افتتاح شد و منتقد هنری و نقاش آبرنگ، ریچارد چیلز، نیز در آن حضور داشت.
جو کلارک ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
نقطه () ششمین آلبوم استودیویی از خواننده آمریکایی کشا است. این آلبوم در ۴ ژوئیه ۲۰۲۵ توسط ناشر خودش به نام کشا رکوردز منتشر شد. این نخستین پروژهٔ کشا پس از جدایی از آرسی‌ای و کموساب رکوردز در دسامبر ۲۰۲۳ است. این آلبوم نقدهای عموماً مثبتی از سوی منتقدان دریافت کرد. پس‌زمینه. ️از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۳، کشا درگیر یک دعوی حقوقی با تهیه‌کننده سابقش، دکتر لوک بود. کشا ابتدا از او به خاطر تجاوز جنسی و ضرب و شتم شکایت کرد، اما دکتر لوک متقابلاً به‌خاطر افترا از او شکایت کرد. این دعوی حقوقی باعث شد که کار کشا برای چند
کرد. این دعوی حقوقی باعث شد که کار کشا برای چند سال متوقف شود و در سال ۲۰۱۶ درخواست حکم موقت برای فسخ قراردادش با آرسی‌ای رکوردز و کموساب رکوردز را که وقتی ۱۸ سال داشت امضا کرده بود، ارائه داد. درخواست او رد شد و از آن زمان، سه آلبوم دیگر تحت این ناشران منتشر کرد. آخرین آلبوم او تحت این ناشران، به نام "دستور سکوت" در مه ۲۰۲۳ منتشر شد. پرونده حقوقی کشا قرار بود در ژوئیه ۲۰۲۳ به دادگاه برود، اما یک ماه قبل از تاریخ محاکمه، توافقی حاصل شد و این پرونده که تقریباً ده سال طول کشیده بود، به پایان رسید. در دسامبر
ده سال طول کشیده بود، به پایان رسید. در دسامبر ۲۰۲۳، به‌طور رسمی اعلام شد که کشا از هر دو شرکت آرسی‌ای و کموساب و همچنین تیم مدیریتی‌اش، وکتور منیجمنت، جدا شده است. کشا در بیانیه‌ای به "ورایتی" گفت: «برای داشتن شروعی تازه در زندگی‌ام از یکدیگر جدا شدیم، اما همیشه از دوره‌ای که با هم داشتیم، سپاسگزار خواهم بود». او در اواخر فوریه ۲۰۲۴ با تیم مدیریتی جدیدی به نام کراش میوزیک قرارداد بست. در مصاحبه‌ای با "وی مگزین"، کشا به‌طور غیرمستقیم اشاره کرد که روزی مشخص وجود دارد که او آزاد خواهد بود تا موسیقی جدیدش را
وجود دارد که او آزاد خواهد بود تا موسیقی جدیدش را منتشر کند. در سپتامبر ۲۰۲۴، ناشر مستقل کشا به نام کشا رکوردز قراردادی برای توزیع با آلترنتیو دیستریبیوشن الاینس که زیرمجموعه‌ای از گروه موسیقی وارنر است، امضا کرد.
چیزی زیبا () نهمین آلبوم استودیویی خواننده آمریکایی مایلی سایرس است. این آلبوم در ۳۰ مه ۲۰۲۵ توسط کلمبیا رکوردز منتشر شد و همراه با یک فیلم موزیکال با همین نام بود که در ژوئن همان سال عرضه شد. این آلبوم ادامه‌دهندهٔ آلبوم هشتم او، "تعطیلات تابستانی بی‌پایان" (۲۰۲۳) است و یک آلبوم بصری است که بر مضامین هستی‌گرایانه تمرکز دارد. آلبوم حول محور شفای از تروما و یافتن زیبایی در تاریک‌ترین لحظات زندگی ساخته شده است. "چیزی زیبا" با تک‌آهنگ اصلی «پایان دنیا» و همچنین تک‌آهنگ‌های تبلیغاتی «مقدمه»، تایتل ترک و «بیشتر
تک‌آهنگ‌های تبلیغاتی «مقدمه»، تایتل ترک و «بیشتر برای از دست دادن» پشتیبانی شد. موزیک ویدیوی ترانهٔ «معشوقهٔ راحت» همزمان با انتشار آلبوم عرضه شد. پس از انتشار، "چیزی زیبا" عموماً با نقدهای مثبتی از سوی منتقدان روبه‌رو شد. پس‌زمینه. در نوامبر ۲۰۲۴، مایلی سایرس در مصاحبه‌ای با "هارپرز بازار" اعلام کرد که در حال کار روی آلبوم جدیدی به نام "چیزی زیبا" است. او این آلبوم را که از آلبوم "دیوار" (۱۹۷۹) پینک فلوید الهام گرفته، یک آلبوم بصری توصیف کرد که روی موضوع «شفا» تمرکز دارد. سایرس از ۱۷ مارس ۲۰۲۵ با
موضوع «شفا» تمرکز دارد. سایرس از ۱۷ مارس ۲۰۲۵ با به‌روزرسانی تصاویرش در شبکه‌های اجتماعی و وبگاه خود و همچنین انتشار پوسترهایی در سراسر جهان، شروع به تبلیغ آلبومش کرد. او در ۲۴ مارس ۲۰۲۵ رسماً از آلبوم خود رونمایی کرد. در تاریخ ۱۹ مه، او فهرست قطعات آلبوم را منتشر کرد که شامل همکاری‌هایی با بریتنی هوارد و نائومی کمبل است. بازخورد منتقدان. "چیزی زیبا" پس از انتشار با نقدهای عموماً مثبت از سوی منتقدان موسیقی مواجه شد. بسیاری آن را یکی از جاه‌طلبانه‌ترین و درون‌گراترین آثار سایرس تا به امروز دانسته‌اند. بر
آثار سایرس تا به امروز دانسته‌اند. بر اساس متاکریتیک، این آلبوم با میانگین امتیاز ۷۰ از ۱۰۰ از ۱۳ نقد، نقدهای «عموماً مطلوب» دریافت کرده است. در مجله "پیچفورک"، مدیسون بلوم "چیزی زیبا" را یک آلبوم مفهومی توصیف کرد که به لحاظ لحن دارای تناقض است و با تک‌آهنگ‌های آغازین خود قدرتمند آغاز می‌شود اما در ادامه با موسیقی پاپ-راک کلیشه‌ای و اشعار غیرمعقول دچار ضعف می‌شود. بلوم ضمن تحسین توانایی‌های خوانندگی سایرس، از نبود انسجام در مسیر آلبوم انتقاد کرد و معتقد بود که جاه‌طلبی‌های آن به‌طور کامل تحقق نیافته‌اند، و
که جاه‌طلبی‌های آن به‌طور کامل تحقق نیافته‌اند، و این اثر را «یک آلبوم مفهومی بدون مفهوم» نامید.
دومینیک مالونگا (؛ زادهٔ ) بازیکن زن بسکتبال اهل فرانسه است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
فاطمه علی العَشَبی (۲۵ اکتبر ۱۹۵۹ – ۲۴ اکتبر ۲۰۲۱) شاعر یمنی بود. در روستای بیت العشبی در استان محویت زاده شد. در کودکی به دلیل سنت‌هایی که دختران را از یادگیری بازمی‌داشت، آموزش نیافت. پدرش در صحن خانه‌اش برای او قبری کند تا در صورتی که علیه رسم و رواج‌های قبیله‌ای که او شیخ آن بود، سرکشی کند، او را زنده به گور کند. اما او عصیان کرد. به خودآموزی روی آورد و پس از ازدواج در کودکی به تحصیل در دانشگاه ادامه داد. در مرکز مطالعات و تحقیقات یمن محقق شد. اولین مجموعه شعر خود را در سال ۱۹۹۱ به نام «درخشش سپیده دم»
شعر خود را در سال ۱۹۹۱ به نام «درخشش سپیده دم» منتشر کرد. پس از آن، تعدادی مجموعه شعر دیگر منتشر کرد و یکی از مهم‌ترین شاعران زن یمنی در نیمهٔ دوم قرن بیستم شد که در سال‌های اولیهٔ زندگی‌اش با سنت‌ها و فشارهای زن‌ستیزانه گذشت. در طول حرفهٔ ادبی خود، شعرهای سنتی، مدرن و عامه‌پسند، ترانه‌های عامیانه، زامل و شعرهای نمایشی سرود. در شماری از جشنواره‌ها و مجامع ادبی شرکت کرد، جوایز ادبی و لوح‌های تقدیر بسیاری دریافت کرد و در شماری از اتحادیه‌ها، سندیکاها و سازمان‌های ادبی و زنان عضویت داشت. فاطمه العشبی در طول
ادبی و زنان عضویت داشت. فاطمه العشبی در طول فعالیت‌های شعری و ادبی خود به مواضع برجستهٔ خود در مورد مسائل مختلف نیز شهرت داشت تا اینکه در سال ۲۰۱۲ تصمیم گرفت صنعا را ترک کند و سال‌های پایانی زندگی خود را در بریتانیا گذراند. زندگی و پیشه. سال‌های اولیه. فاطمه علی فتح‌الله العَشَبی طبق شناسنامه در ۲۵ اکتبر ۱۹۵۹ زاده شد و طبق عرف، تاریخ ولادت او در قرآن سه شنبه ۱۵ شعبان ۱۳۷۲ هجری قمری برابر با ۲۸ آوریل ۱۹۵۳ ثبت شده است. محل تولدش روستای بیت العَشَبی، شهرستان حفاش، استان محویت، یمن شمالی بود. او در محیطی
حفاش، استان محویت، یمن شمالی بود. او در محیطی روستایی و تحت سرپرستی پدرش که شیخ قبیله در منطقهٔ حُفاش بود و او را طبق سنت از تحصیل بازداشت، بزرگ شد. پدرش بیش از یک بار او را مورد ضرب و شتم قرار داد، تا جایی که برایش در وسط خانه قبری کند، زیرا فاطمه شروع به نوشتن شعر کرده بود و علیه رسوم قبیلگی شوریده بود. عبدالمجید الترکی، شاعر یمنی، نیز به این حادثه اشاره کرد و گفت: «هیچ زنی نیست که قبری باز توسط پدرش در خانه برای او کنده شده باشد، جز فاطمه العشبی که در جامعه‌ای جاهل که دانش را ننگ می‌دید، بر ضد قبیله
جامعه‌ای جاهل که دانش را ننگ می‌دید، بر ضد قبیله قیام کرد و شعر گفت. وقتی پدرش متوجه شد که او شعر می‌گوید، سیلی به او زد تا اینکه بیهوش شد. او به خاطر این سیلی دچار سردرد شد که تمام عمرش طول کشید. او علیه پدرِ شیخش که صاحب خانه‌های زیادی بود، شورش کرد.» فاطمه پنهانی به خودش خواندن و نوشتن یاد داد. پدرش تصمیم گرفت به روش خودش به او یاد بدهد. معلمی برای او آورد تا در خانه قرآن، تجوید، فقه، سیره، تفسیر، نحو، شعر و ادبیات به او بیاموزد.او علاوه بر قرآن، به فراگیری اشعار المتنبی، امرؤالقیس و احمد شوقی پرداخت تا
اشعار المتنبی، امرؤالقیس و احمد شوقی پرداخت تا اینکه به مرحله‌ای رسید که توانست شعر غنایی و عاطفی بنویسد. این امر خشم پدرش را برانگیخت و پدرش او را مورد ضرب و شتم قرار داد و بر او نظارت شدیدی اعمال کرد. پدرش حتی کاغذهای پاره شده را جمع کرد تا بفهمد دختر دوازده‌ساله‌اش چه نوشته است و حتی او را تهدید کرد که در صورت ادامه شعر، دست او را قطع خواهد کرد. با وجود اینکه هنوز به سن معمول ازدواج نرسیده بود، چون پدرش می‌ترسید که او در شعرش زیاده‌روی کند، او را در دوازده سالگی به مردی سی سال بزرگتر از او به ازدواج
سالگی به مردی سی سال بزرگتر از او به ازدواج درآورد. علی المقری ذکر کرده است که این مرد تنها پس از تهدید پدرش با اسلحه وارد فاطمه شد و هدفش اطمینان از صحت باکرگی او بود. پس از ازدواج در سال ۱۹۶۶، به‌طور متناوب به آموزش عادی پیوست تا اینکه وارد دانشگاه شد. بعداً پدرش که از مهم‌ترین فئودال‌های منطقه به‌شمار می‌رفت، ارث را برای پسرانش بر جای گذاشت، فاطمه خود را در انزوا یافت و هر روز با غده‌ای که در مغزش رشد می‌کرد، مواجه شد و به عنوان مجازاتی برای قیام در برابر طایفه و انتخاب شاعر شدن، از ارث شرعی خود محروم
طایفه و انتخاب شاعر شدن، از ارث شرعی خود محروم شد. در یکی از برنامه‌های ضبط‌شده، فاطمه دربارهٔ کودکی‌اش می‌گوید: «من اهل دهات یمن هستم، پدرم شیخ قبیله بود و برای شیخ لازم است که پسرانی داشته باشد. وقتی مادرم مرا به دنیا آورد، پدرم به خاطر دختر بودنم ناراحت شد، پس من را به عنوان پسر بزرگ کرد. سپس وقتی کمی بزرگتر شدم، او شروع به سرکوب من کرد و می‌خواست مرا مهار کند. مرا پسر بزرگ کرد، لباس پسرانه پوشید، تیراندازی با کمان، اسب‌سواری و راه رفتن در میان مردان را در همهٔ مجالس به من آموخت.» او به امتناع از زندگی
در همهٔ مجالس به من آموخت.» او به امتناع از زندگی با شوهرش ادامه داد تا اینکه از او خواستند برای مدتی مهاجرت کند و سپس برگردد. شاید «سر عقل آید». در سطح زندگی روزمره، او مانند یک پسر رفتار می‌کرد. وقتی ۱۵ یا ۱۶ ساله بود، به محض اینکه پدرش به سفر می‌رفت، بلافاصله دختران را جمع می‌کرد و سپس علیه تمام قبیله اعلام شورش می‌کرد. او اسلحه‌ای به دوش می‌کشید و از جوهر سیاه سبیل می‌ساخت تا قدرت بیشتری به او بدهد. با یک سلاح به مزرعه‌ها و مراتع می‌رفت در حالی که شماری از دختران را پشت سرش تیراندازی می‌کردند. پس از
از دختران را پشت سرش تیراندازی می‌کردند. پس از تهدید به زنده دفن شدن، با کمک دختران آماده فرار شد. لباس مردانه پوشید، سرش را تراشید و در ساعات اولیهٔ شب پس از برداشتن مخفیانه پول، طلا و اسلحه از پدرش به راه افتاد. او در بسیاری از مناطق یمن در تاریکی قدم زد و هدفش رسیدن به صنعا، پایتخت، بود. در راه، زنی از اجاره الاغی برای او برای سوار شدن به شهر خودداری کرد. او پس از پاره شدن کفش‌هایش همچنان از تنهایی و ورم پاهایش رنج می‌برد تا اینکه خودرویی از آنجا عبور کرد و مسافرانش پس از اینکه متوجه شدند او دختر است،
و مسافرانش پس از اینکه متوجه شدند او دختر است، او را با خود به حومهٔ صنعا بردند. در آنجا به زنی روی آورد تا در ازای دریافت مبلغی لباس خود را عوض کند و ظاهر زنانه خود را بازگرداند. از آنجا که فاطمه به زیبایی معروف بود، هرکس با او ملاقات می‌کرد مانند یک زن دیوانه با او رفتار می‌کرد، به خصوص که به قول خودش طلاها و پول‌هایی را که می‌گرفت، بدون حساب تقسیم می‌کرد. او از ترس پدرش که احساس می‌کرد او را تعقیب می‌کند، بیشتر مراقب اطرافش شد. علی‌رغم ترس صاحبان خودرو از حمل زنی که فکر می‌کردند دیوانه است، فاطمه موفق
از حمل زنی که فکر می‌کردند دیوانه است، فاطمه موفق شد خود را به صنعا برساند. در صنعا، او را نزد خانواده‌ای که خانواده‌اش می‌شناختند، بردند؛ او را به خانهٔ قاضی السمان، وزیر دادگستری بردند، که پس از شنیدن داستان او، او و همسرش از او مراقبت کردند. اما وقتی فهمید پدرش شیخ علی العشبی است، گیج شد و اظهار داشت که آنان نمی‌توانند این افراد را کنترل کنند و او به سرعت دستور داد تا فاطمه را به رئیس امور قبایل انتقال دهند. در آنجا شروع به درمانش برای خستگی و تب کردند. رئیس امور قبایل می‌ترسید، چون پدرش همکار او در
رئیس امور قبایل می‌ترسید، چون پدرش همکار او در مجلس مؤسسان خلق بود. پس او را به تعز (جبل صبر) برد، در حالی که تب داشت و از هر چیزی بی‌خبر بود. پس از سفری طولانی، شیخی سرپرستی او را به عهده گرفت و او نزد پدرش برگرداند، مشروط بر اینکه خشونتی علیه او اعمال نکند. با این حال، به محض رسیدن به خانهٔ پدری، دوباره به فکر فرار افتاد، اما این بار او یک فرار گروهی را طراحی کرد که شامل تعدادی دختر نیز می‌شد. اما شوهر خواهرش آن طرح را کشف کرد و جلوی آنها را گرفت و از او التماس کرد که بماند تا پدرش بیاید و بعد خودش او را
کرد که بماند تا پدرش بیاید و بعد خودش او را به صورت قاچاقی فراری دهد. فاطمه العشبی جزئیات زیادی از زندگی با همسر اولش، سفر با او به عربستان سعودی و سپس بازگشت به یمن را بازگو کرده است. از مبارزات خود گفته و اینکه چگونه اغلب به دلیل ضرب و شتم‌هایی که می‌شد، حافظهٔ خود را از دست می‌داد. پزشکان حتی شوهرش را تهدید کردند که اگر او را طلاق ندهد، او را به کلانتری معرفی خواهد کرد یا او را به بیمارستان روانی خواهند فرستاد. سال‌های میانه. از آوان کودکی عاشق شعر بود و در خردسالی شعر می‌نوشت، اما پدرش او را از این کار
در خردسالی شعر می‌نوشت، اما پدرش او را از این کار منع می‌کرد، بنابراین او سرودن آن را مدتی متوقف کرد و سپس در سال ۱۹۸۶ به آن بازگشت، پیش از آن به جز یک شعر که پس از ازدواج سرود و آن را اعلام نکرد، نوشت تا اینکه در سال ۱۹۸۶ به نویسندگی بازگشت. او نزدیک به هزار شعر میهنی، اجتماعی و غنایی سرود. تحصیلات عالی خود را با فرهنگ ادبی جامع به پایان رساند که او را قادر ساخت تا شاعری برجسته شود. اولین شعرهایش را تا پس از طلاقش در ۱۹۸۳ منتشر نکرد و از آن سال زندگی زندگی اجتماعی خود را آغاز کرد. اشعار سرکشانه و هجائی از
اجتماعی خود را آغاز کرد. اشعار سرکشانه و هجائی از هر نوع سرود. او به خاطر حمایت از مسائل ملی‌گرایانه معروف بود و صدام حسین، رئیس‌جمهور عراق، از او استقبال کرد؛ اگرچه او با سیاستمدارانی که از هجو او در امان نبودند، رابطهٔ خوبی نداشت. در سال ۱۹۹۱ مجموعه شعری با اشتراک به نام «درخشش سحر» بیرون داد. اولین مجموعه شعرش توسط یکی از دوستانش در ۲۰۰۰ منتشر شد که آن را از روزنامه‌ها و مجلات جمع‌آوری کرد و در مجموعه‌ای با عنوان «او فاطمه است» دوباره منتشر کرد. مجموعه دوم چند سال پس از مجموعه اول در ۲۰۰۴ منتشر شد.