payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مشارکت داشته و همچنین سومین عضو با سابقۀ گروه است. زندگی‌نامه. مک‌برین در هاکنی لندن به‌دنیا آمد و اولین بار پس از تماشای اجرای جو مورلو با گروه دیو بروبک کورتت در تلویزیون، می‌خواست درام را در سنین جوانی یاد بگیرد. در ده سالگی شروع به نواختن طبل با قابلمه، ماهیتابه و سایر وسایل آشپزخانه کرد. مک‌برین به‌یاد می‌آورد که یازده یا دوازده ساله بود که پدرش اولین کیت درام‌اش را برای او خرید. او به‌زودی شروع به نواختن جلدهای رولینگ استونز و بیتلز با گروه‌های موسیقی مدرسه‌ای کرد، همچنین از سن ۱۴ سالگی به‌طور منظم
مدرسه‌ای کرد، همچنین از سن ۱۴ سالگی به‌طور منظم شروع به نواختن در میخانه‌ها و عروسی‌ها کرد. مک‌برین در یک دعوا در مدرسه بینی خود را شکست که باعث شد ویژگی‌های صاف و تخت بینی‌اش مانند علامت تجاری برای او باقی بماند. او هرگز برای ترمیم بینی خود تحت عمل جراحی قرار نگرفت. اولین گروه مناسب برای مک‌برین (The 18th Fairfield Walk) بود که بعدها با نام (Peyton Bond) شناخته شد، یک گروه میخانه‌ای کوچک، که آن‌ها فقط کارهای بیتلز، د هو و Otis Redding را اجرا می‌کردند. سپس مک برین شروع به نواختن با بیلی دی، خواننده و
سپس مک برین شروع به نواختن با بیلی دی، خواننده و نوازندۀ کیبورد، و مایکل «میکی» لزلی، نوازندۀ گیتار، در سال ۱۹۷۱ کرد. در آن زمان، او را با عنوان «نیکی» می‌شناختند، لقبی که والدینش به خاطر خرس عروسکی‌اش «نیکلاس» به او داده بودند، تا این‌که بیلی دی، وی را در حالی که آن‌ها در استودیو کلمبیا رکوردز واقع در خیابان ویتفیلد مشغول ضبط بودند به دیک اشر، رئیس استودیو، با نام نیکو (Neeko) معرفی کرد. مک‌برین این نام را پسندید و آن را به "نیکو (Nicko)" تغییر داد تا انگلیسی‌تر به‌نظر برسد و تصمیم گرفت حتی پس از ترک گروه
به‌نظر برسد و تصمیم گرفت حتی پس از ترک گروه آن را حفظ کند. همچنین در سال ۱۹۷۳، مک‌برین در آلبومی با گیتاریست گوردون گیلتراپ نواخت. این موضوع نه تنها به‌عنوان اولین آلبوم مک‌برین قابل توجه است، بلکه بیشتر به این دلیل است که گیلتراپ در سال ۱۹۷۸ آلبومی به نام "Fear of the Dark" منتشر کرد و از فونتی برای لوگوی خود استفاده کرد که کاملاً شبیه فونت استفاده شده توسط آیرون میدن است. مک‌برین در سال ۱۹۸۱ در یک تور برای اولین بار با گروه آیرون میدن ملاقات کرد و در سال ۱۹۸۲، گروه از مک‌برین خواست تا جایگزین کلایو بور
۱۹۸۲، گروه از مک‌برین خواست تا جایگزین کلایو بور شود و از آنجایی که خبر جدایی بور هنوز اعلام نشده بود، مک برین اولین حضور خود با آیرون میدن را در تلویزیون آلمان با لباس ادی (طلسم نمادین گروه) انجام داد. او همکاری نزدیکی با استیو هریس، نوازندۀ گیتار باس برقرار کرد و با انتشار مجموعه‌ای از آلبوم‌های طلایی و پلاتینی که در طول دهۀ ۱۹۸۰ فروش داشتند، آن‌چه که بسیاری از منتقدان ترکیب «قاطعی» از گروه می‌دانند را تکمیل کرد. مک برین تمام قطعات درام آهنگ‌های آیرون میدن را می‌نویسد. سبک درام‌زدن. نواختن درام مک‌برین
را می‌نویسد. سبک درام‌زدن. نواختن درام مک‌برین عنصر مهمی در صدای آیرون میدن بوده است، آدرین اسمیت، گیتاریست گروه دربارۀ او می‌گوید: «او همیشه مهارت و تکنیک را داشت، اما در آیرون میدن او واقعاً منفجر شد، تا جایی که بسیاری از کارهایی که ما پس از پیوستن او انجام دادیم، بر پایۀ نوازندگی او بود. تمام آن الگوهای شلوغی که او انجام می‌دهد و تکنیک فوق‌العاده‌ای را که به نمایش می‌گذارد». در مستند گروه در سال ۲۰۰۴ و در آهنگ افتتاحیۀ "(Piece of Mind's: Where Eagles Dare)"، به‌طور معروف توانایی مک‌برین در استفاده از
به‌طور معروف توانایی مک‌برین در استفاده از پدال تک درام را خیلی سریع نشان می‌دهد، به‌علاوه تام سریع پر می‌شود. او اغلب در میان بهترین و تاثیرگذارترین درامرهای هوی متال/هارد راک در تمام دوران به‌حساب می‌آید. در دی‌وی‌دی "Live After Death" در سال ۲۰۰۸، تکنسین درام مک‌برین اظهار داشت که در تور جهانی برده داری، برخی از درامرها پس از مشاهدۀ اجرای او، مک‌برین را به‌عنوان یک هشت‌پا یاد می‌کنند که در آن استقامت او به وی این توانایی را می‌دهد که از تمام کیت درام بزرگ خود در کنسرت استفاده کند. مک‌برین اغلب از انتهای
خود در کنسرت استفاده کند. مک‌برین اغلب از انتهای پشتی چوب دست چپ خود استفاده می کند تا «ضربه‌های تله‌ای» قوی‌تر را انجام دهد. او به‌دلیل استفاده نکردن از پدال کنترباس معروف است و تنها یک‌بار از یک پدال دوتایی استفاده کرده و ترجیح می‌دهد از یک پدال گاز دی‌دبلیو ۵۰۰۰ استفاده کند. از زمان تغییر روی پدال دی‌دبلیو در سال ۲۰۰۰، مک‌برین با پای برهنه اجرا می‌کند و بیان می‌دارد که این به او آزادی بیشتری می‌دهد. استیو هریس می گوید: «... او می تواند همه نوع موسیقی را بنوازد. درامرهای گروه های دیگر پشت سر او می‌نشینند
درامرهای گروه های دیگر پشت سر او می‌نشینند تا ببینند چگونه اجرا می‌کند، اما او ست کیت خود را دارد بنابراین حتی به چیزی که می‌زند نگاه نمی کند». پس از پیوستن مک برین به گروه در سال ۱۹۸۲، هریس همچنین اشاره کرد که نواختن با مک برین برای یک ترانه‌سرا چقدر آسان‌تر است و آدریان اسمیت ادعا کرد که: «استیو عاشق نواختن با الگوهای طبل او است». در سال ۱۹۸۸، مک‌برین با اندرو چپمن در کتابی با عنوان "Iron Maiden &amp; Nicko McBrain's Rhythms of the Beast" همکاری کرد که توسط کمپانی برادران وارنر در سال ۱۹۹۰ منتشر شد. این
کمپانی برادران وارنر در سال ۱۹۹۰ منتشر شد. این کتاب رونویس کاملی از کار درام مک‌برین بر روی دوازده آهنگ کلاسیک آیرون میدن، از جمله شش نسخۀ زنده که در آلبوم "Live After Death" گروه در سال ۱۹۸۵ ضبط شده بود، داشت. در سال ۱۹۹۱، مک برین یک ویدیوی آموزشی درام تحت عنوان "ریتم‌های هیولا" (غیر مرتبط با کتاب فوق با همین نام) منتشر کرد که در سال ۲۰۱۰ مجدداً در دی‌وی‌دی منتشر شد. در این ویدیو مک‌برین تکنیک خود را نشان می‌دهد و کوک، تک‌نوازی و بخش‌هایی از کیت درام را پوشش می‌دهد. در سال ۲۰۲۰، مک‌برین به تالار مشاهیر
پوشش می‌دهد. در سال ۲۰۲۰، مک‌برین به تالار مشاهیر "درامر مدرن" معرفی شد. تجهیزات. مک‌برین یک کاربر قدیمی سنج پایستی است و در حال حاضر درامز شرکت British Drum را می‌نوازد و در گذشته پریمیر پرکاشن را تایید کرده است. او برای آلبوم "A Matter of Life and Death" از پوستۀ فلزی لودویگ درامز ال‌ام 402 خود استفاده کرد که در سال ۱۹۷۵ خریداری شد و آن را به قدیمی‌ترین طبل در کیت خود تبدیل کرد. او خط امضای خود را از چوب‌های طبل ساخته شده توسط ویک فرث تایید می‌کند. از سال ۲۰۱۶، مک‌برین همچنین از درام‌های شرکت ریمو،
سال ۲۰۱۶، مک‌برین همچنین از درام‌های شرکت ریمو، سخت‌افزار سونور، زنگ گاوی لاتین پرکاشن و تک پدال دی‌دبلیو ۹۰۰۰ استفاده می‌کند. در حین تور در سال‌های ۱۹۸۷-۱۹۸۶، او یک کیت درام با فناوری پیشرفتۀ "سونور Phonic Plus" را نواخت. در سال ۲۰۱۰، مک‌برین از کیت پریمر پرکاشن استفاده کرد. در سال ۲۰۱۶، مک‌برین روی یک کیت درام سفارشی "سونور SQ²" که از چوب راش و توس ساخته شده بود، نواخت. در سال ۲۰۲۲، مک‌برین تایید جدید خود را با شرکت بریتانیایی درام (یا BDC) اعلام کرد. در سال ۲۰۲۳، مک‌برین تغییر خود را از درام‌هدهای ریمو
سال ۲۰۲۳، مک‌برین تغییر خود را از درام‌هدهای ریمو به درام‌هدهای Code اعلام کرد. زندگی شخصی. مک‌برین با ربکا مک‌برین (نی دمپسی) ازدواج کرده است و از ازدواج اولش دو پسر دارد که در سال های ۱۹۸۳ و ۱۹۹۲ به‌دنیا آمدند. او در بوکا راتون، فلوریدا زندگی می کند. مک‌برین در سال ۱۹۹۹ پس از تجربه‌ای در کلیسای رودخانۀ اسپانیایی در نزدیکی خانه خود در بوکا راتون به مسیحیت گروید. مک‌‌برین دارای گواهینامۀ خلبانی است که برای آن دارای رتبۀ موتور دوقلو است. مک‌برین از طرفداران اسنوکر است و در مسابقات قهرمانی اسنوکر جهان در
اسنوکر است و در مسابقات قهرمانی اسنوکر جهان در (Crucible Theater) شفیلد شرکت کرده است. او همچنین از بازی گلف در اوقات فراغت خود، همراه با هم گروهش دیو موری، لذت می‌برد و دوست گلف باز سوئدی و ساکن فلوریدا، جسپر پارنویک است که با او در باشگاه گلف اولنا در سوئد ملاقات کرده است. از آنجایی که او از علاقه‌مندان مادام العمر به خودروهای جگوار است، شرکت سازنده یک مدل سفارشی جگوار ایکس۱۵۰ مطابق با مشخصات مک‌برین در سال ۲۰۱۲ ساخت. در مارس ۲۰۱۸، جگوار لندرور کلاسیک ورکز یک جگوار ایکس‌جی سری ۳ سفارشی‌سازی شده را برای
یک جگوار ایکس‌جی سری ۳ سفارشی‌سازی شده را برای مک‌برین معرفی کرد. در سال ۲۰۱۵، مک‌برین پس از دیدن مصاحبه‌ای که در آن بیش از حد شراب مصرف کرده بود، نوشیدن الکل را متوقف کرد و تا به امروز هوشیار مانده است. در سال ۲۰۱۸، او همچنین یک فروشگاه آلات موسیقی به نام (Drum One) در منچستر انگلستان راه اندازی کرد. این خرده فروشی در کیت درام و کالاهای مرتبط تخصص دارد. برای تبلیغ راه‌اندازی فروشگاه، مک‌برین با درامر گروه دیپ پرپل، ایان پیس مصاحبه‌ای انجام داد. در ۳ آگوست ۲۰۲۳، مک‌برین بیانیه‌ای را از طریق صفحۀ یوتیوب
۲۰۲۳، مک‌برین بیانیه‌ای را از طریق صفحۀ یوتیوب گروه‌ها منتشر کرد و در ویدیویی توضیح داد که در ژانویۀ ۲۰۲۳ حالش خوب نبوده است. در توضیحات ویدیو بیشتر توضیح داده شد که مک‌برین در ماه ژانویه دچار سکته مغزی شد و از ناحیۀ شانه به پایین سمت راست خود فلج شد. پس از ۱۰ هفته فیزیوتراپی فشرده، مک‌برین توانست به بقیۀ اعضای گروه در تمرینات در ماه مه ۲۰۲۳، قبل از تور اروپایی آن‌ها (Future Past World) بپیوندد. مدیر آن‌ها راد اسمال‌وود نیز بیانیه‌ای را منتشر کرد و گفت: «من و بقیۀ گروه فکر می‌کنیم آن‌چه نیکو از زمان سکتۀ
و بقیۀ گروه فکر می‌کنیم آن‌چه نیکو از زمان سکتۀ مغزی خود توانسته است به‌دست بیاورد، باور و اراده باورنکردنی وی را نشان می‌دهد و همۀ ما به او بسیار افتخار می‌کنیم. مجموعه‌ای که قرار بود از پیش یاد بگیرد، او فقط سرش را پایین انداخت و روی بهبودی تمرکز کرد. صادقانه بگوییم که ما نمی‌دانستیم که آیا او می‌تواند یک برنامه کامل اجرا کند تا زمانی که تمرین‌های گروه در ماه می شروع شد و حمایت زیادی از او انجام شد و سپس وقتی دیدیم که او می‌تواند این کار را انجام دهد، آرامش واقعی برای همه بود!». مک برین تاکنون تمامی
آرامش واقعی برای همه بود!». مک برین تاکنون تمامی برنامه‌های تور اروپایی (Future Past World Tour) را اجرا کرده است و بهبودی او به‌خوبی ادامه دارد. تاریخ پایانی آیرون میدن در مسابقات اروپایی در فستیوال وکن اوپن ایر است، جایی که آن‌ها هنرمند اصلی بودند.
باشگاه فوتبال سیتوک یک باشگاه فوتبال مستقر در ویلمستاد، کوراسائو است که در لیگ کوراسائو رقابت می‌کند. این باشگاه در ۷ مارس ۱۹۴۲ تأسیس شد.
ستاره هائیتی یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای مستقر در پورتو پرنس، هائیتی است. پس از فصل ۲۰۰۳، باشگاه به دسته ۳ سقوط کرد. این تیم ۳ بار قهرمان لیگ هائیتی شده است.
نیویورک هونگاریا یا مجاری‌های نیویورک یک تیم فوتبال آمریکایی بود که در سال ۱۹۶۲ جام چالش ملی را برنده شد.
پروانه شاپرکی پروانه‌ای است که در جنوب آسیا، جنوب شرق آسیا و استرالیا یافت می‌شود و وابسته به خانواده گرگ‌پروانگان است. لاروها شکارچی هستند و از لارو مورچه تغذیه می‌کنند. این یکی از بزرگ‌ترین گونه‌های گرگ‌پروانگان است. چندین جمعیت جدا از هم در طیف گسترده پراکندگی آن به عنوان زیرگونه در نظر گرفته می‌شوند. نمونه‌های این گونه هرگز یک پروانه معمولی نیستند و کلکسیونرها آن را بسیار ارزشمند می‌دانند.
انجمن دیرین‌شناسی مهره‌داران یک سازمان حرفه‌ای است که در سال ۱۹۴۰ در ایالات متحده برای پیشرفت علم دیرین‌شناسی مهره‌داران در سراسر جهان بنیان‌گذاری شد.
پروانه‌های میرزاخانی یکی از سره‌های پروانه‌ها از خانواده گرگ‌پروانگان (Lycaenidae) است.
سبک نگارشی () در ادبیات، شیوه بیان اندیشه به زبانی است که ویژگی یک فرد، دوره، مکتب یا ملت را نشان دهد. برایان ری اشاره می‌کند، سبک نگارشی دغدغه‌ای است، که می‌تواند «روابط خوانندگان با متون، انتخاب‌های دستوری نویسندگان، اهمیت پایبندی به هنجارها در زمینه‌های خاص و انحراف از آن‌ها، بیان هویت اجتماعی و تأثیرات عاطفی ابزارهای خاص بر مخاطبان را نمایان کند.» بنابراین، سبک نگارشی اصطلاحی است که ممکن است در یک زمان به جنبه‌های منحصربه‌فرد عادت‌های نوشتاری یک فرد یا یک سند خاص و به جنبه‌هایی اشاره کند که فراتر از خود
سند خاص و به جنبه‌هایی اشاره کند که فراتر از خود نویسنده است. سبک نوشتن، فراتر از عناصر ضروری املا، دستور زبان و نقطه‌گذاری، عبارت است از انتخاب کلمات، ساختار جمله و ساختار پاراگراف که برای انتقال مؤثر معنی استفاده می‌شود. اول به‌عنوان قواعد، عناصر، ملزومات، مکانیک یا کتابچه راهنما کاربرد دارد، و سپس به‌عنوان بلاغت. قوانین مربوط به کاری است که یک نویسنده انجام می‌دهد. سبک نگارشی در مورد چگونگی انجام نگارش توسط نویسنده است. یک نویسنده انعطاف‌پذیری زیادی در نحوه بیان یک مفهوم دارد. برخی پیشنهاد کرده‌اند که
نحوه بیان یک مفهوم دارد. برخی پیشنهاد کرده‌اند که هدف سبک نگارشی این است: برخی پیشنهاد کرده‌اند که سبک نگارشی نباید: ممکن است موراد بالا بخشی از سبک فردی نویسنده باشد. در حالی که این مقاله بر رویکردهای عملی به سبک نگارشی تمرکز دارد، سبک از تعدادی رویکرد منسجم، از جمله زبان‌شناسی پیکره‌ای، تنوع تاریخی، بلاغت، زبان‌شناسی اجتماعی، سبک‌شناسی استفاده می‌کند. انتخاب کلمات. واژگان یا انتخاب کلمات، عنصری از سبک نویسنده است. پیشنهادها برای استفاده از واژگان شامل استفاده از فرهنگ لغت، و اجتناب از پرگویی و کلیشه‌ها
از فرهنگ لغت، و اجتناب از پرگویی و کلیشه‌ها است. چنین توصیه‌هایی را می‌توان در راهنماهای آموزش سبک نگارش یافت. انتخاب ساختار جمله. انتخاب ساختار جمله به نحوه انتقال معنا، عبارت‌بندی، انتخاب کلمه و لحن مربوط می‌شود. مشاوره در مورد این موضوعات و موضوعات دیگر را می‌توان در راهنماهای آموزش سبک نگارش یافت. انتخاب ساختار پاراگراف. پاراگرافها ممکن است یک ایده واحد را بیان کنند. ممکن است گام‌های کوچکی در بیان یک مقاله بزرگتر باشند. جملات موجود در یک پاراگراف ممکن است به طرق مختلف یکدیگر را پشتیبانی و گسترش دهند.
است به طرق مختلف یکدیگر را پشتیبانی و گسترش دهند. توصیه‌هایی در مورد استفاده از پاراگراف‌ها می‌تواند شامل پرهیز از ناهماهنگی، برهم‌خوردگی یا پیچیدگی طولانی و ساخت‌وساز قرص و محکم باشد. صدای نویسنده. صدای نویسنده اصطلاحی است که برخی از منتقدان برای اشاره به ویژگی‌های متمایز یک اثر مکتوب از نظر بیان گفتاری استفاده می‌کنند. صدای یک اثر ادبی گروه خاصی از ویژگی‌هایی است که راوی یا «گوینده» نشان می‌دهد و از نظر لحن، سبک یا شخصیت ارزیابی می‌شود. تمایز بین انواع مختلف صدای روایی، تمایز بین انواع راوی از نظر نحوه
صدای روایی، تمایز بین انواع راوی از نظر نحوه خطاب با خواننده است (و نه از نظر برداشت از رویدادها، مانند مفهوم متمایز دیدگاه). به همین ترتیب در اشعار غیر روایی، گاهی اوقات بین صدای شخصی یک غزل خصوصی و صدای فرضی (شخصیت) یک مونولوگ نمایشی تمایز قائل می‌شود. یک نویسنده از الگوهای جمله نه تنها برای بیان یک نکته یا بیان یک داستان، بلکه برای ارسال پیام به شیوه‌ای مشخص که در نظر دارد استفاده می‌کند.
مرد کارگر یک فیلم اکشن و دلهره‌آور آمریکایی محصول سال ۲۰۲۵ به کارگردانی دیوید آیر و نویسندگی سیلوستر استالونه و آیر که بر اساس رمانی به نام "تجارت لوون" اثر چاک دیکسون در سال ۲۰۱۴ ساخته شده است. جیسون استاتهام، مایکل پنیا و دیوید هاربر از بازیگران اصلی این فیلم هستند. "مرد کارگر" در ۲۸ مارس ۲۰۲۵ به‌وسیلهٔ آمازون ام‌جی‌ام استودیوز و از راه مترو گلدوین میر در ایالات متحده و به‌وسیلهٔ مترو گلدوین میر به صورت جهانی منتشر شد. داستان. لوون کید (جیسون استاتهام) حرفه خود را ترک کرده است تا «مستقیم» برود و در ساخت و
خود را ترک کرده است تا «مستقیم» برود و در ساخت و ساز کار کند. او می‌خواهد ساده زندگی کند و پدر خوبی برای دخترش باشد. اما وقتی جنی دخترِ نوجوانِ رئیسش ناپدید می‌شود، از او خواسته می‌شود تا مهارت‌هایی را که او را به چهره‌ای افسانه‌ای در دنیای عملیات سیاه تبدیل کرده بود، دوباره به کار گیرد. شکار او برای یافتن دانشجوی گمشده او را به اعماق قلب یک توطئه جنایتکارانه شوم می‌برد که یک واکنش زنجیره‌ای ایجاد می‌کند که سبکِ جدیدِ زندگیِ او را تهدید می‌کند. ساخت. تصویربرداری اصلی در آوریل ۲۰۲۴ در لندن آغاز شد. داستان
اصلی در آوریل ۲۰۲۴ در لندن آغاز شد. داستان این فیلم تا حدی است که امکان ساخت قسمت‌های بعدی وجود داشته باشد، با توجه به تعداد رمان‌هایی که چاک دیکسون در این مجموعه نوشته است. انتشار. این فیلم قرار بود در تاریخ ۱۷ ژانویه ۲۰۲۵ در ایالات متحده اکران شود. در دسامبر ۲۰۲۴، عنوان فیلم از "تجارت لوون" به "یک مرد کارگر" تغییر کرد، و تاریخ انتشار برای ۲۸ مارس ۲۰۲۵ تعیین شد. بازخورد. گیشه. در ایالات متحده و کانادا، "یک مرد کارگر" همراه با فیلم‌های "زنی در محوطه"، "درس‌های پنگوئن"، "مرگ یک تک‌شاخ" و اکران مجدد "شاهزاده
پنگوئن"، "مرگ یک تک‌شاخ" و اکران مجدد "شاهزاده مونونوکه" (که در قالب آی‌مکس بود) منتشر شد. پیش‌بینی می‌شود که این فیلم در آخر هفته افتتاحیه خود از ۳٬۲۶۲ سالن سینما بین ۱۰ تا ۱۲ میلیون دلار فروش داشته باشد. این فیلم در پیش‌نمایش‌های شب پنجشنبه ۱٫۱ میلیون دلار درآمد کسب کرد. واکنش نقادانه. منتقد "گاردین" به "یک مرد کارگر" ۲ ستاره از ۵ ستاره داد و نوشت که این فیلم در بهترین حالت، به‌روزرسانی مدرنی از داستان‌های کارآگاهی بی‌رحمانه است اما بیشتر روی صحنه‌های اکشن و خشونت تأکید دارد تا پیچیدگی‌های داستانی. به
و خشونت تأکید دارد تا پیچیدگی‌های داستانی. به همین دلیل، به اندازه بهترین آثار اکشن استاتهام جذابیت ندارد. این منتقد اشاره می‌کند که تمایل فیلم‌سازان به اکشن و خشونت باعث شده فیلم از نظر داستانی به اوج‌های هیجان‌انگیزی نرسد. منتقد "هالیوود ریپورتر" می‌گوید که بازیگران، از جمله استاتهام و به‌ویژه دیوید هاربر، بسیار خوب عمل کرده‌اند. با این حال، این منتقد معتقد است که فیلم به دلیل طولانی بودن نزدیک به دو ساعت و تکراری شدن زودهنگام، کمی خسته‌کننده می‌شود. اما در عین حال، فیلم دارای ویژگی‌های عجیب و جالبی است
در عین حال، فیلم دارای ویژگی‌های عجیب و جالبی است که برخی از آن‌ها تحت تأثیر سبک سیلوستر استالونه هستند.
پرنده‌بال‌ها پروانه‌هایی از خانواده دم‌چلچله‌ای هستند که از سردهٔ "Trogonoptera" , "Troides" و "Ornithoptera" هستند. اکثر مقامات اخیر ۳۶ گونه را به رسمیت می‌شناسند، با این حال، این مورد بحث‌برانگیز است و برخی از مقامات شامل سرده‌ای بیشتر می‌دانند. پرنده‌بال‌ها به دلیل اندازه استثنایی، بال‌های زاویه‌دار و پرواز پرنده‌مانند با این نام نام‌گذاری شده‌اند. آنها در سراسر آسیای گرمسیری، سرزمین اصلی هندوچین و مجمع الجزایر جنوب شرق آسیا و استرالیا یافت می‌شوند. در میان پرنده‌بال‌ها برخی از بزرگ‌ترین پروانه‌های جهان
پرنده‌بال‌ها برخی از بزرگ‌ترین پروانه‌های جهان وجود دارند: بزرگ‌ترین آنها، پرنده‌بال شهبانو الکساندرا. دومین پرنده‌بال پرنده جالوت. بزرگ‌ترین پروانه بومی استرالیا، Cairns birdwing ; و بزرگ‌ترین پروانه در هند، پرنده‌بال جنوبی هستند. یکی دیگر از گونه‌های شناخته‌شده پرنده‌بال راجا بروک است، گونه‌ای بسیار جذاب که به افتخار سر جیمز بروک، نخستین راجه سفیدپوست ساراواک در سدهٔ ۱۹، نام‌گذاری شده است. به دلیل جثه و نرهای رنگارنگشان، آنها در میان کلکسیونرهای پروانه‌ها محبوب هستند، اما همه بال‌های پرنده اکنون توسط
محبوب هستند، اما همه بال‌های پرنده اکنون توسط CITES فهرست شده‌اند، در نتیجه تجارت بین‌المللی را محدود می‌کند (و در مورد "O. alexandrae" کاملاً ممنوع می‌کند).
پرنده‌بال‌ها یک سرده از پروانه‌های پرنده‌بال است که در بخش شمالی قلمرو استرالیا، در شرق خط وبر در جزایر ملوک، گینه نو، جزایر سلیمان و شمال شرقی استرالیا یافت می‌شود؛ به جز "Ornithoptera richmondia"، که ممکن است در شمال شرقی نیو ساوت ولز، استرالیا یافت‌شود، بنابراین جنوبی‌ترین پراکندگی پرنده‌بال‌ها است. این سرده شامل دو گونه بزرگ از پروانه‌ها در جهان، پرنده‌بال ملکه الکساندرا و پرنده‌بال جالوت است. گونه‌های "Ornithoptera" توسط جمع‌آوران حشرات بسیار ارزشمند هستند، زیرا کمیاب، بزرگ و فوق‌العاده زیبا هستند.
استویان آبراشف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال زسکا صوفیه اشاره کرد.
کوستادین آدژوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال لفسکی صوفیه اشاره کرد.
کیریل آکالسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال لفسکی صوفیه اشاره کرد.
ونتسیسلاو آلدف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است.
آتاناس الکساندروف (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده است.
دنیسلاو الکساندروف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال لودوگورتس رازگراد اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال بلغارستان، و بلغارستان بازی کرده است.
بنگال ۱۹۴۷: داستان عشق ناگفته یک فیلم درام عاشقانه به زبان هندی است که در سال ۲۰۲۴ اکران گردید، نویسنده و کارگردان فیلم آکاشادیتیا لاما بود و تهیه‌کنندگی آن را ساتیش پانده و ریشاب پانده بر عهده داشتند. توزیع فیلم توسط پلتون وان فیلمز انجام گرفت. بازیگران اصلی دوولینا باتاچارجی، آدیتیا لاکیا، سهیلا کاپور و انکور آرمام (Ankur Armam) هستند. موسیقی پس‌زمینه توسط آبیشک رای ساخته شد، در حالی که وینود چابرا و راجندرا ماهاپاترا فیلمبرداری و تدوین را بر عهده داشتند. "بنگال ۱۹۴۷" در روز ۲۹ مارس ۲۰۲۴ اکران شد. شناخت
"بنگال ۱۹۴۷" در روز ۲۹ مارس ۲۰۲۴ اکران شد. شناخت نمایی. آبیشک سریواستاوا از نشریه تایمز هند از نمره کامل ۵ ستاره، نمره ۲٫۵ را برای این فیلم در نظر گرفت و در مورد فیلم اینگونه ذکر به میان آورد "این درام داستانی که از یک رویداد واقعی الهام گرفته شده، از تلاش صادقانه ای شکل گرفته است ولی در نهایت فاقد عمق است."
کارولین جین چیکس کیلپاتریک (زاده ۲۵ ژوئن ۱۹۴۵) یک سیاستمدار سابق آمریکایی است که از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۱۱ نماینده ایالات متحده در بود. او یکی از اعضای حزب دمکرات است. کیلپاتریک همچنین مادر کوامه کیلپاتریک شهردار سابق دیترویت است. کارولین جین چیکس در دیترویت به دنیا آمد و از دبیرستان بازرگانی دیترویت فارغ‌التحصیل شد. او سپس از سال ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۰ در دانشگاه ایالتی فریس در بیگ راپیدز تحصیل کرد و در سال ۱۹۷۲ مدرک لیسانس خود را از دانشگاه میشیگان غربی (کالامازو) گرفت.
فاهری با نام اصلی فخری اسماعیل‌اف (زاده ) خواننده اهل جمهوری آذربایجان است. او به همراه ایلکین دوولتوف نماینده جمهوری آذربایجان در یوروویژن ۲۰۲۴ بود.
یان ردمن (؛ زادهٔ ) حقوق‌دان و سیاستمدار اهل آلمان است. او از اتحادیه دموکرات مسیحی آلمان عضو مجلس ایالتی براندنبورگ است. زندگی و شغل. ردمن در سال ۱۹۷۹ در شهر پریتزواک آلمان شرقی به دنیا آمد. او در دانشگاه پوتسدام و دانشگاه کلن حقوق خواند و وکیل شد. او با یک مرد ازدواج کرده است. زندگی سیاسی. ردمن در انتخابات ۲۰۱۴ عضو مجلس ایالتی براندنبورگ شد.
ایوگنی الکساندروف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال لیتکس لووچ اشاره کرد.
گئورگی الکساندروف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است.
میهائیل الکساندروف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال بروسیا دورتموند ۲، باشگاه فوتبال لودوگورتس رازگراد، باشگاه فوتبال زسکا صوفیه، و لگیا ورشو اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده است.
سیمئون الکساندروف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. وی همچنین در تیم‌ ملی فوتبال زیر ۲۱ سال بلغارستان بازی کرده است.
احمد عثمان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است.
دیمیتار آلکسیف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال بوتو پلوودیو اشاره کرد.
افه علی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال بلغارستان بازی کرده است.
پتار آلیوشف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است.
گئورگی آمزین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است.
آنتونیو آنانیف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال کلن، باشگاه فوتبال انرژی کوتبوس، باشگاه فوتبال لوکوموتیو صوفیه، باشگاه فوتبال زسکا صوفیه، باشگاه فوتبال کمنیتس، و باشگاه فوتبال لوکوموتیو لایپزیگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده است.
دیمیتار آندونوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است.
گئورگی آندونوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال بوتو پلوودیو و باشگاه فوتبال دنیزلی اسپور اشاره کرد.
کیریل آندونوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال بوتو پلوودیو و باشگاه ورزشی وان‌اسپور اف‌کی اشاره کرد.
استانیمیر آندونوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است.
مهرداد فلاح تبریزی (زادهٔ ۱۳۵۴ در تهران) نقاش و هنرمند نقاشی خط اهل ایران است. زندگی‌نامه. مهرداد فلاح تبریزی در سال ۱۳۵۴ در محله سید نصرالدین تهران متولد شد؛ در خانواده‌ای سنتی. فلاح نقاشی را در ابتدا نزد صادق تبریزی آغاز نمود و سپس آن را در مکتب استادانی چون عربعلی شروه، بهروز گلزاری، بیوک احمری، عباس بلوکی‌فر و جمشید سماواتیان به کمال رساند. فعالیت حرفه‌ای. اولین حضور او در دنیای حرفه‌ای هنر به سال ۱۳۷۷ و نمایشگاه نقاشی پشت شیشه در گالری ۶۶ بازمی‌گردد. فلاح ازآن‌پس کار نقاشی را با جدیت ادامه داد و در
فلاح ازآن‌پس کار نقاشی را با جدیت ادامه داد و در سال‌های دهه ۸۰ در نمایشگاه‌های گروهی بسیاری حضور یافت. او در این سال‌ها آثاری را با ترکیب نقاشی و نمادپردازی ایرانی شکل داد و به عبارتی می‌توان فلاح را جزو نقاشانی دانست که از سنت‌های نقاشی ایرانی برای خلق آثاری مدرن بهره می‌برد. این روند به شش نمایشگاه انفرادی در دهه‌ی هشتاد و نود منجر شد که سه سال پیاپی از ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۱ و از ۱۳۹۴ تا ۱۳۹۷ با آثار نقاشی‌خط و به‌خصوص به‌کاربردن المان‌هایی از شیر و خروس شکل گرفت. سبک. در مورد فلاح می‌توان گفت که زندگی و کار در
سبک. در مورد فلاح می‌توان گفت که زندگی و کار در نطفه‌ی سنت ایرانی از یک‌سو و هم‌جواری با نقاشی نوگرای ایران از سوی دیگر؛ فضایی فراهم ساخت که بتواند مکتب سقاخانه را از درون زندگی کند. به عبارتی امروز که آثار او در سطح گسترده‌ای در مراکز بین‌المللی و ملی نمایش داده‌شده‌اند، صاحب‌نظران متعددی او را ادامه‌دهنده و احیاکننده مکتب سقاخانه در نقاشی به‌شمار آورده‌اند. حضور عناصر سنتی در آثار فلاح مستقیماً ریشه در سنت‌های ایرانی مانند دعا و طلسم دارد. شیرها از دعای نادعلی گرفته شده و استفاده فرمال از خط ادامه‌دهنده
گرفته شده و استفاده فرمال از خط ادامه‌دهنده سنتی است که تبریزی در نقاشی‌خط بنا نهاد و فلاح آن را با هنر پاپ درآمیخت. همچنین در مجموعه‌ی خروس‌نشان، او توان خود را در ارائه نقاشی کلاسیک، آن‌هم در ابعاد بزرگ آشکار کرد. او در بیانیه نمایشگاه خود با عنوان "شیر با خط" که سال ۱۳۹۵ در گالری فردا برگزار شد، می‌نویسد: «میان سنت و نوآوری تضادی در بین است، سنت می‌خواهد همان بماند که هست؛ اما نوآوری می‌خواهد آن‌چنان‌که هست نماند. بااین‌همه از آمیزش سنت و نوآوری است که فرهنگ، چنان نمادی از تحول انسان آفریده می‌شود. بر
فرهنگ، چنان نمادی از تحول انسان آفریده می‌شود. بر بنیاد سنت است که فرهنگ در طول زمان یگانه و استوار می‌ماند و در پرتو نوآوری است که فرهنگ پیش‌می‌رود و تکامل می‌یابد. اگر سنت در کار نمی‌بود، فرهنگ همچون آب در مرداب می‌گندید. در آثار خود همواره تلاش کرده‌ام سنت را با نوآوری درهم‌آمیخته وطرحی نو دراندازم.» نمایشگاه‌ها. فلاح تبریزی نمایشگاه های گروهی و انفرادی متعددی در ایران و خارج از ایران برگزار کرده که در ذیل به برخی از آنها به اختصاراشاره شده‌است:
دنیسلاو آندریف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است.
کیریل آندریف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است.
پتار آندریف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال بلغارستان بازی کرده است.