payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اسکار مسا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در حال حاضر برای رئال مادرید سی در پست مدافع بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال، زیر ۱۷ سال، زیر ۱۸ سال و زیر ۱۹ سال اسپانیا بازی کرده است.
نینجوبون ، یک ژانر ادبی پیشامدرن ژاپنی است. این سبک از کتاب‌ها که در اوایل قرن نوزدهم پایه‌گذاری و توسعه یافت، از ژانرهای اولیهٔ شاره‌بون و کوکه‌ایبون مشتق شده و زیرمجموعه‌ای از گه ساکو است. نینجوبون یکی از ژانرهای متعدد ادبیات ژاپن در دوره ادو بود. آثار «نینجوبون» که از ژانر «کتاب‌های آداب و رسوم» سرچشمه می‌گرفتند، معمولاً به عنوان «کتاب‌های احساسی» شناخته می‌شدند. یک تفاوت بزرگ بین این «کتاب‌های احساساتی»، که اغلب به عنوان «کتاب‌های گریه» شناخته می‌شوند، و اسلافشان - کتاب‌های آداب معاشرت - این است که
و اسلافشان - کتاب‌های آداب معاشرت - این است که «نینجوبون» بیشتر بر روابط شهوانی تمرکز داشت. این سبک از رمان‌ها بر عشق جوانان تمرکز داشتند و عموماً با هدف جذب خوانندگان زن نوشته می‌شدند؛ برخی از نکات مشترک طرح و مضامین، عشق، خودکشی، روابط، خانواده و غیره بود. طبق کتاب «گلچینی از آثار ادو»، «کتاب‌های احساساتی» به اولین رمان‌های واقع‌گرایانه تمام‌عیار با بخش‌های توصیفی تبدیل شدند».
لامینی فاتی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است که در حال حاضر برای رئال مادرید در پست مدافع بازی می‌کند.
یومی‌هون ، یک نوع کتاب ژاپن این کتاب از دوره ادو (۱۶۰۳–۱۸۶۷) است. برخلاف دیگر کتاب‌های ژاپنی آن دوره، مانند کوسازوشی، آن‌ها تصاویر کمی داشتند و تأکید بر متن بود. در خطوط داستانی، اصول اخلاقی بودایی مانند کارما موعظه می‌شد و شخصیت‌هایی با قدرت‌های فراطبیعی و موجودات خیالی اغلب به تصویر کشیده می‌شدند.
خسوس فورتیا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است که در حال حاضر برای رئال مادرید سی در پست مدافع بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال، زیر ۱۶ سال، زیر ۱۷ سال و زیر ۱۹ سال اسپانیا بازی کرده است.
ارتباطات در لسوتو شامل رادیو و تلویزیون، روزنامه‌های چاپی و آنلاین، تلفن‌های ثابت و همراه، و همچنین خدمات اینترنتی می‌شود رادیو. در لسوتو، رادیو یکی از اصلی‌ترین ابزارهای ارتباطی و رسانه‌ای به شمار می‌رود. دولت این کشور دارای دو ایستگاه رادیویی دولتی است و کنترل قابل توجهی بر رسانه‌های پخش خصوصی دارد. همچنین، پخش برنامه‌های رادیویی از چندین ایستگاه بین‌المللی نیز در این کشور قابل دریافت است.علاوه بر رادیو لسوتو، چندین ایستگاه دیگر نیز در لسوتو فعالیت دارند که برخی از آن‌ها تنها در نواحی خاصی مانند ماسرو در
برخی از آن‌ها تنها در نواحی خاصی مانند ماسرو در دسترس هستند. مهم‌ترین ایستگاه‌ها عبارت‌اند از: رادیو لسوتو – ۱۰۵۰AM و ۹۳٫۳FM (ماسرو) رادیو آلتیمیت – ۹۹٫۸FM (رادیوی تجاری دولتی) رادیو پیپلز چویس – ۹۵٫۶FM (ماسرو) رادیو موآفریکا – ۹۹٫۳FM (ماسرو) رادیو هارویست – ۹۸٫۸FM (ماسرو) یسو که کارابو – ۱۰۵٫۲FM (ماسرو) جوی اف‌ام – ۱۰۶٫۹FM (برنامه‌های موسیقی و گفت‌وگو به زبان‌های سوتو و انگلیسی؛ ماسرو) رادیو کلیسای انجیل – ۱۰۲FM رادیو کاتولیک لسوتو – ۱۰۳٫۳FM رادیو سول – فقط به‌صورت اینترنتی رادیو بوکاموسو – ۹۷٫۴FM
– فقط به‌صورت اینترنتی رادیو بوکاموسو – ۹۷٫۴FM (ماسرو)، ۹۸٫۲FM (لریبه)، ۹۲٫۶FM (مافتنگ) تسنولو اف‌ام – ۱۰۴٫۶FM رادیو ال‌ام – ۱۰۴FM (رادیویی انگلیسی‌زبان با تمرکز بر موسیقی؛ ماسرو و حومه) ساب‌لاین رادیو – ۹۴٫۳FM ۳۵۷ اف‌ام – فرکانس نامشخص رادیو بین‌المللی فرانسه (RFI) – ۹۵٫۴FM (برنامه‌هایی به زبان‌های فرانسوی و انگلیسی؛ ماسرو) سرویس جهانی بی‌بی‌سی – ۹۰٫۲FM (به زبان انگلیسی؛ ماسرو) تلویزیون. شبکه تلویزیونی: یک ایستگاه تلویزیونی دولتی؛ دولت کنترل اکثر رسانه‌های پخش خصوصی را در دست دارد؛ خدمات اشتراک تلویزیون
پخش خصوصی را در دست دارد؛ خدمات اشتراک تلویزیون ماهواره‌ای در دسترس است؛ پخش برنامه‌های چندین ایستگاه بین‌المللی نیز قابل دریافت است (۲۰۰۸). ایستگاه‌های تلویزیونی در لسوتو: روزنامه‌ها. روزنامه‌های اصلی در لسوتو: ** چشم عمومی (Public Eye)، وب‌سایت چشم عمومی. ** لسوتو تایمز (Lesotho Times)، وب‌سایت لسوتو تایمز. ** ساندی اکسپرس (Sunday Express)، ** اخبار اطلاع‌رسانی (Informative News)، وب‌سایت اخبار اطلاع‌رسانی. ** آل آفریقا (AllAfrica.com) ** فینایت مجله (Finite Magazine) ** لنا (آژانس خبری لسوتو) (LENA) **
Magazine) ** لنا (آژانس خبری لسوتو) (LENA) ** ذا پست (The Post) تلفن ها. پیش‌شماره بین‌المللی: ‎+۲۶۶‎ پیش‌شماره تماس بین‌المللی: ۰۰ خطوط ثابت: ۴۳٬۱۰۰ خط فعال (رتبه ۱۶۸ جهانی در سال ۲۰۱۲). تلفن همراه: ۱٫۳ میلیون خط فعال (رتبه ۱۵۳ جهانی در سال ۲۰۱۲). سامانه تلفنی: سامانه‌ای ابتدایی شامل تعداد محدودی خطوط ثابت، شبکه‌ای کوچک از ارتباطات رادیویی مایکروویو و سامانه‌ای کوچک از ارتباطات رادیویی تلفنی؛ شرکت «تلکام لسوتو» که در سال ۲۰۰۱ خصوصی‌سازی شد، مأموریت یافت تا در مدت پنج سال ۵۰٬۰۰۰ خط تلفن ثابت جدید فراهم
تا در مدت پنج سال ۵۰٬۰۰۰ خط تلفن ثابت جدید فراهم کند، اما این هدف محقق نشد؛ خدمات تلفن همراه بازار را در اختیار گرفته و به طور گسترده در حال گسترش است، به‌طوری‌که در سال ۲۰۱۱ حدود ۶۵ مشترک به ازای هر ۱۰۰ نفر وجود داشت؛ در مناطق روستایی خدمات بسیار محدود است. ماهواره مخابراتی: ۱ ایستگاه اینتل‌ست (اقیانوس اطلس) (۲۰۱۱). ارائه‌دهندگان خدمات مخابراتی. وداکام لسوتو فعالیت خود را در سال ۱۹۹۶ آغاز کرد. دولت لسوتو از طریق سهام خود در شرکت مخابرات لسوتو، یکی از سهام‌داران آن بود. در جریان فرآیند خصوصی‌سازی در سال
آن بود. در جریان فرآیند خصوصی‌سازی در سال ۱۹۹۹، دولت سهام خود را به مزایده گذاشت و در ژوئیه ۲۰۰۰، کنسرسیوم «سخا-متسی» متشکل از بازرگانان و چهره‌های عمومی محلی، برنده این مزایده اعلام شد. این کنسرسیوم اکنون ۱۲٪ از سهام وداکام لسوتو را در اختیار دارد و مابقی در اختیار گروه وداکام است. در سال ۲۰۰۸، وداکام لسوتو همکاری جدید خود با ودافون را آغاز کرد. اکونت تلکام لسوتو یکی از شرکت‌های گروه اکونت وایرلس است و به‌صورت مستقل با هیئت‌مدیره و مدیریت محلی اداره می‌شود. این شرکت نخستین اپراتور تلفن همراه در آفریقا است
این شرکت نخستین اپراتور تلفن همراه در آفریقا است که از خدمات eTXT شرکت ForgetMeNot Africa بهره گرفت تا مشتریان بتوانند با استفاده از تلفن‌های ساده و از طریق پیامک، ایمیل ارسال و دریافت کنند. اینترنت. دامنه سطح‌بالای ملی: ‎.ls‎ کاربران اینترنت: ۸۸٬۶۰۲ نفر (رتبه ۱۷۰ در جهان)، معادل ۴٫۶٪ از جمعیت (رتبه ۱۸۹ جهانی در سال ۲۰۱۲). درصد خانوارهای دارای دسترسی به اینترنت: ۲۷٫۹۳٪ تا سال ۲۰۱۷. پهن‌باند ثابت: ۲٬۵۲۹ اشتراک (رتبه ۱۶۹ جهانی)، معادل ۰٫۱٪ جمعیت (رتبه ۱۶۳ در سال ۲۰۱۲). پهن‌باند بی‌سیم: نامشخص (۲۰۱۲).
۱۶۳ در سال ۲۰۱۲). پهن‌باند بی‌سیم: نامشخص (۲۰۱۲). میزبان‌های اینترنتی: ۱۱٬۰۳۰ میزبان (رتبه ۱۳۱ جهانی در سال ۲۰۱۲). نشانی‌های IPv4: تعداد اختصاص‌یافته ۴۰٬۴۴۸، کمتر از ۰٫۰۵٪ از کل جهان، معادل ۲۱ نشانی به ازای هر ۱۰۰۰ نفر (۲۰۱۲). ارائه‌دهنده خدمات اینترنت: ۴ ارائه‌دهنده (۲۰۱۳). سانسور و نظارت اینترنتی. در لسوتو هیچ محدودیتی از سوی دولت برای دسترسی به اینترنت گزارش نشده و شواهدی مبنی بر نظارت دولتی بر ایمیل‌ها یا اتاق گفتگو بدون حکم قضایی وجود ندارد. اینترنت در این کشور فراگیر نیست و در مناطق روستایی تقریباً
این کشور فراگیر نیست و در مناطق روستایی تقریباً وجود ندارد که این امر ناشی از کمبود زیرساخت‌های ارتباطی و هزینه بالای دسترسی است. قانون اساسی و قوانین این کشور آزادی بیان را تا زمانی که مخل «دفاع، امنیت عمومی، نظم عمومی، اخلاق عمومی یا سلامت عمومی» نباشد، تضمین می‌کنند. دولت در کل به این حق احترام می‌گذارد. وجود رسانه‌های مستقل، دستگاه قضایی کارآمد و نظام دموکراتیک فعال، به‌طور کلی زمینه‌ساز آزادی مطبوعات است؛ با این حال، مواردی از آزار روزنامه‌نگاران و خودسانسوری مشاهده شده‌است. قانون، ابراز نفرت‌پراکنی
مشاهده شده‌است. قانون، ابراز نفرت‌پراکنی نسبت به افراد به دلیل نژاد، قومیت، جنسیت، معلولیت یا رنگ پوست را ممنوع کرده‌است.
ایکر ژیل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در حال حاضر به صورت قرضی از باشگاه فوتبال رئال مادرید سی برای تارازونا در پست مهاجم بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال، زیر ۱۷ سال، زیر ۱۸ سال و زیر ۱۹ سال اسپانیا بازی کرده است.
مدارس هان یا مدارس حوزه‌ای ، نوعی نهاد آموزشی در دوره ادو ژاپن بود. آنها آداب و رسوم سامورایی، کتاب‌های کلاسیک کنفوسیوس، خوشنویسی، فن بیان، مبارزه با شمشیر و سایر سلاح‌ها را آموزش می‌دادند؛ برخی نیز موضوعاتی مانند پزشکی، ریاضیات و علوم غربی را اضافه می‌کردند. مدارس در حوزه‌های مختلف هان (ژاپن)، برنامه‌های درسی متفاوتی ارائه می‌دادند و شرایط ورود متنوعی داشتند. در طول دوره ادو، مدارس هان از مدارس ساده تک اتاقه به مراکز آموزشی بزرگ با ساختمان‌های متعدد تکامل یافتند. تعداد کل مدارس هان از چند ده مدرسه در اوایل
تعداد کل مدارس هان از چند ده مدرسه در اوایل قرن هفدهم به بیش از ۲۵۰ مدرسه در پایان قرن نوزدهم متغیر بود.
ییری لتاچک (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری چک است که در حال حاضر برای ختافه در پست دروازه‌بان بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال، زیر ۱۷ سال و زیر ۱۸ سال جمهوری چک بازی کرده است.
کریستانتوس اوچه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل نیجریه است که در حال حاضر برای ختافه در پست هافبک بازی می‌کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال نیجریه بازی کرده است.
آلبرتو ریسکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در حال حاضر برای ختافه در پست هافبک بازی می‌کند. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به ختافه اشاره کرد.
نائیرا آرتاشسی شاهیریان (؛ ؛ ) یک بازیگر و مجری تلویزیونی اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی‌نامه. وی در ۱۸ ژانویه ۱۹۶۴ در ایروان به دنیا آمد و از انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان فارغ‌التحصیل شد وی دختر اولینا شاهیریان می‌باشد.
هاسمیک سورنی پیلیپوسیان (؛ زاده ) تاریخ‌نگار هنر اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۲۰ مارس ۱۹۴۳ در ایروان به دنیا آمد و از آکادمی امپریال هنر و فارغ‌التحصیل گشت. وی عضو اتحادیه روزنامه‌نگاران ارمنستان و اتحادیه نقاشان ارمنستان می‌باشد. وی عضو کمیسیون ملی رادیو و تلویزیون ارمنستان می‌باشد.
آلوارت کیمی بارخوداریان (؛ زادهٔ )، زبان‌شناس و روزنامه‌نگار اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۱۴ ژوئن ۱۹۵۲ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی سن پترزبورگ فارغ‌التحصیل گشت. وی در ، فعالیت کرده است.
مارگاریتا بارخویان (؛ زادهٔ ) خواننده، موسیقی‌دان سبک جاز اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۳ مهٔ ۱۹۸۹ در ایروان به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فارغ‌التحصیل گشت.
سوسانا میکائیلی بادالیان (؛ ؛ زادهٔ ) گیاه‌شناس و قارچ‌شناس اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۱ ژوئیهٔ ۱۹۵۸ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۸۰) فارغ‌التحصیل گشت. وی در دانشگاه پزشکی دولتی ایروان و دانشگاه دولتی ایروان فعالیت کرده است.
زیتا گریگوری بادالیان (؛ ) یک بازیگر اهل ارمنستان است. وی بین سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۸ میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در ۶ ژوئن ۱۹۸۱ در ولادی‌قفقاز به دنیا آمد و از و فارغ‌التحصیل شد.
هایکوش گورگنی باتیکیان (؛ ؛ زادهٔ ) گیاه‌شناس، و قارچ‌شناس اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۱ سپتامبر ۱۹۵۲ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۷۴) فارغ‌التحصیل گشت. و در دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۹۵–۱۹۸۱) فعالیت کرده است.
ونه‌را بدویان (؛ ؛ زاده ) بدمینتون‌باز زن اهل ارمنستان است .
اما خان‌بابایی بگیجانیان (؛ ؛ ) استاد دانشگاه، ایران‌شناس، خاورشناس، مترجم اهل ارمنستان-ایران است. زندگی‌نامه. وی در ۱۷ سپتامبر ۱۹۵۴ ‏در تهران به دنیا آمد و از ۱۹۷۰ در ارمنستان سکونت دارد. وی از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۷۶) فارغ‌التحصیل گشت. وی از ۲۰۱۳ عضو اتحادیه نویسندگان ارمنستان می‌باشد وی در دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۷۷–۱۹۹۱)، (۱۹۹۴–۱۹۹۷)، و فعالیت کرده است.
مارئتا گئورگی کوچاریان (؛ ؛ ) یک بازیگر اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. زندگی‌نامه. وی در ۳ ژانویه ۱۹۵۱ در آیگزارد به دنیا آمد و از فارغ‌التحصیل شد. وی در () و (۱۹۷۶) فعالیت کرده است.
موزهٔ آنتوان بوردل (به فرانسوی: Musée Bourdelle) یک موزهٔ هنری در پاریس، فرانسه است که در آدرس ۱۸، خیابان آنتوان بوردل، در منطقهٔ پانزدهم پاریس واقع شده است. این موزه در کارگاه قدیمی مجسمه‌ساز فرانسوی، آنتوان بوردل (۱۸۶۱–۱۹۲۹) قرار دارد. موزه همه‌روزه به‌جز دوشنبه‌ها باز است و ورود به مجموعه‌های دائمی آن رایگان می‌باشد. نزدیک‌ترین ایستگاه‌های مترو به این موزه، ایستگاه‌های فالگیر و مونپارناس–بی‌ین‌وِنُو هستند. تاریخچه. این موزه کارگاه آنتوان بوردل را حفظ کرده و نمونه‌ای از آتلیه‌های پاریسی اواخر قرن نوزدهم و
و نمونه‌ای از آتلیه‌های پاریسی اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم را ارائه می‌دهد. بوردل از سال ۱۸۸۵ تا ۱۹۲۹ در این مکان فعالیت می‌کرد. در سال ۱۹۲۲، بوردل برنامه‌هایی برای تبدیل کارگاه خود به موزه آغاز کرد. در اوایل دههٔ ۱۹۳۰، گابریل کوگناک بودجه‌ای برای خرید این کارگاه فراهم کرد تا از پراکندگی آثار باقی‌مانده هنرمند جلوگیری شود. موزه در سال ۱۹۴۹ افتتاح شد، در سال ۱۹۶۱ توسط معمار آنری گوتروشه گسترش یافت و در سال ۱۹۹۲ توسط کریستین دو پورتزامپارک دوباره توسعه یافت. یک موزهٔ باغ دوم بوردل در اگریویل توسط
یافت. یک موزهٔ باغ دوم بوردل در اگریویل توسط وارثان او در اواخر دههٔ ۱۹۶۰ تأسیس شد که ۵۶ مجسمهٔ دیگر از آثار او را در خود جای داده است. مجموعه‌ها. امروزه، این موزه بیش از ۵۰۰ اثر شامل مجسمه‌های مرمر، گچ و برنز، نقاشی‌ها، پاستل‌ها، طرح‌های فرسکو و مجموعهٔ شخصی بوردل از آثار هنرمندانی مانند اوژن کاری‌یر، اوژن دولاکروا، ژان آگوست دومینیک انگر، آدولف ژوزف توماس مونتی‌چلی، پیر پویویس دو شاوان و اگوست رودن را دربردارد. همچنین شامل قالب‌های گچی اصلی برخی از بهترین آثار او از جمله ۲۱ مطالعه از لودویگ فان بتهوون،
آثار او از جمله ۲۱ مطالعه از لودویگ فان بتهوون، بایگانی اسناد و نسخه‌های او از آثار یونانی و قرون وسطایی است. از ژوئن ۲۰۱۲، بازدیدکنندگان موزه مسیر متفاوتی را از طریق مجموعه‌های دائمی دنبال می‌کنند که آموزشی، زمانی و هماهنگ با آثار است و تحول هنری بوردل را برجسته می‌کند. مدیریت. موزهٔ بوردل یکی از چهارده موزهٔ شهر پاریس است که از ۱ ژانویه ۲۰۱۳ تحت نظارت نهاد عمومی فرانسوی «پاریس موزه» قرار گرفته‌اند. بازسازی. این موزه پس از دو سال بازسازی گسترده، در مارس ۲۰۲۳ مجدداً افتتاح شد.
پیلیپوسیان (زبان ارمنی: ), یکی از نام‌های خانوادگی رایج در میان ارمنیان می‌باشد.
«عشق او را احساس کن» () پنجمین قسمت از فصل دوم مجموعه تلویزیونی درام پسا آخرالزمانی آمریکایی "آخرین بازمانده از ما" است. این قسمت که توسط کریگ مازن، یکی از سازندگان این مجموعه، نوشته و توسط استیون ویلیامز کارگردانی شده است، در ۱۱ مه ۲۰۲۵ از شبکهٔ اچ‌بی‌او پخش شد. این قسمت دومین روز حضور الی (بلا رمزی) و دینا (ایزابلا مرسد) در سیاتل را دنبال می‌کند، در حالی که آن‌ها در مسیر خود به‌سوی بیمارستان هستند تا نورا (تاتی گابریل) را یافته و دربارهٔ محل اختفای ابی از او بازجویی کنند. در این قسمت، هاگ‌ها که در بازی‌ها
بازجویی کنند. در این قسمت، هاگ‌ها که در بازی‌ها عامل انتقال آلودگی "کوردیسپس" هستند، بار دیگر معرفی می‌شوند تا بر مصونیت الی تأکید شود. چندین سکانس به‌گونه‌ای نوشته شده‌اند که با نسخهٔ بازی مطابقت داشته باشند و در فرایند اقتباس زبان سوت زدن سرافیت‌ها، از تیم صدابرداری ناتی داگ مشاوره گرفته شده است. داستان. در بیمارستان لیک‌هیل که تحت کنترل جبهه آزادی‌بخش واشینگتن (WLF) اداره می‌شود، گروهبان الیس پارک توسط هانراهان مورد بازجویی قرار می‌گیرد. او عملیاتی را همراه با پسرش، لئون، برای پاکسازی آلوده‌ها در
را همراه با پسرش، لئون، برای پاکسازی آلوده‌ها در زیرزمین بیمارستان ــ محل آغاز شیوع عفونت در سیاتل ــ رهبری کرده بود. لئون به مادرش اطلاع داده بود که اعضای گشت متوجه شده‌اند "کوردیسپس" در حال گسترش در هواست و از او خواسته بود محیط را مهر و موم کند. هانراهان از تصمیم الیس تمجید می‌کند و می‌گوید تنها شمار اندکی از افراد باید از ماهیت هوابرد ویروس مطلع شوند، چرا که حفظ بیمارستان اهمیت حیاتی دارد. الی و دینا، پس از اطمینان از حضور نورا در بیمارستان لیک‌هیل، دومین روزشان را با تصمیم برای عبور از انباری که
دومین روزشان را با تصمیم برای عبور از انباری که نیروهای WLF از آن اجتناب می‌کنند، آغاز می‌کنند. در مسیر، با اجساد سرافیت‌های بیشتری مواجه می‌شوند و الی دربارهٔ درگیر کردن دینا دچار تردید می‌شود. دینا بار دیگر تعهدش را برای همراهی با الی در مسیر انتقام یادآور می‌شود و خاطره‌ای از کودکی‌اش تعریف می‌کند؛ زمانی که یک مهاجم را که مادر و خواهرش را کشته بود، به قتل رساند. در انبار، آن‌ها از سوی چند آلودهٔ باهوش موسوم به استاکرز مورد حمله قرار می‌گیرند. الی پیشنهاد می‌دهد خودش را قربانی کند تا دینا بگریزد، اما در
می‌دهد خودش را قربانی کند تا دینا بگریزد، اما در لحظه‌ای حیاتی، جسی ــ که به همراه تامی به دنبال آن‌ها به سیاتل آمده بود ــ جانشان را نجات می‌دهد. این سه نفر از تعقیب نیروهای WLF می‌گریزند؛ تعقیبی که با ورود آن‌ها به پارکی تحت کنترل سرافیت‌ها متوقف می‌شود. آن‌ها شاهد کالبدشکافی یکی از سربازان WLF توسط سرافیت‌ها می‌شوند. در این درگیری، پای دینا با تیر سرافیت‌ها زخمی می‌شود. الی برای منحرف کردن دشمن اقدام می‌کند و جسی دینا را به مکان امنی منتقل می‌نماید. الی متوجه می‌شود بیمارستان در نزدیکی قرار دارد و تصمیم
می‌شود بیمارستان در نزدیکی قرار دارد و تصمیم می‌گیرد به تنهایی به مسیرش ادامه دهد. در بیمارستان لیک‌هیل، الی نورا را یافته و با تهدید اسلحه از او دربارهٔ محل اختفای ابی بازجویی می‌کند. نورا ضمن ابراز پشیمانی از نحوهٔ مرگ جوئل، الی را تحریک کرده و فرار می‌کند. الی در تعقیب او، از تیراندازی نیروهای WLF می‌گریزد و نورا را تا آسانسور بستهٔ بیمارستان دنبال می‌کند. در زیرزمین، الی با اجساد آلودهٔ سربازان WLF ازجمله لئون مواجه می‌شود که از آن‌ها هاگ‌های قارچ خارج می‌شود. نورا، که اکنون آلوده شده، درمی‌یابد که الی
نورا، که اکنون آلوده شده، درمی‌یابد که الی همان دختری است که جوئل برای نجاتش گروه فایرفلای، از جمله پدر ابی ــ پزشکی که در پی یافتن درمان بیماری بود ــ را کشته است. الی فاش می‌کند که از اعمال جوئل آگاه بوده است و سپس با برداشتن لوله‌ای، نورا را به شدت شکنجه می‌کند تا محل اختفای ابی را بفهمد. در یک فلش‌بک، الی در جکسون، وایومینگ از خواب بیدار شده و با جوئل روبه‌رو می‌شود. تولید. ایده‌پردازی و نگارش. «عشق او را احساس کن» توسط کریگ مازن، یکی از سازندگان مجموعه "آخرین بازمانده از ما" نوشته شده و توسط استیون
"آخرین بازمانده از ما" نوشته شده و توسط استیون ویلیامز کارگردانی شده است. نویسندگان تصمیم الیس برای فدا کردن پسرش را نقطهٔ مقابل تصمیم جوئل برای نجات الی در فصل اول دانستند. ویلیامز معتقد بود ابهام موجود در این سکانس، سردرگمی مخاطب و شخصیت‌ها را منعکس می‌کرد. صحنه‌هایی از درگیری میان سرافیت‌ها و WLF ــ همچون اجساد سرافیت‌ها بر دیوار ــ تا حدی الهام‌گرفته از فیلم "بیا و بنگر" (۱۹۸۵) بودند. در حالی که در بازی‌ها عامل انتقال آلودگی، هاگ‌ها هستند، در مجموعه تلویزیونی این عامل به رشته‌های قارچی (tendrils) تغییر
این عامل به رشته‌های قارچی (tendrils) تغییر یافته بود؛ اما در قسمت «عشق او را احساس کن»، هاگ‌ها بار دیگر معرفی شدند، چرا که نویسندگان خواستند لحظه‌ای را بازسازی کنند که نورا درمی‌یابد الی به دلیل مصونیتش از آلودگی هاگ‌ها تأثیر نمی‌پذیرد. نیل دراکمن، یکی از سازندگان این مجموعه و یکی از نویسندگان و کارگردان نسخهٔ بازی، بازگشت هاگ‌ها را عاملی برای پویایی و حفظ حس تهدید در جهان رو به تحول داستان دانست. سکانس زیرزمین بیمارستان تا حد زیادی با نسخهٔ بازی مشابه بود، هرچند به دلیل تغییرات زمانی در روایت این مجموعه،
هرچند به دلیل تغییرات زمانی در روایت این مجموعه، بخشی از دیالوگ‌ها تغییر یافته بود. مازن از اینکه نور قرمز محیط باعث شده بود چشمان بلا رمزی (بازیگر نقش الی) تیره و سیاه به نظر برسد، ابراز رضایت کرده و او و تیموتی ای. گود در این سکانس از الی با لقب «بچه کوسه» (baby shark) یاد می‌کردند، به دلیل تاریکی و مرگی که در نگاهش دیده می‌شد. مازن گزینه‌های متعددی را به جای ترانهٔ «روزهای آینده» از گروه پرل جم در نظر داشت، اما دراکمن معتقد بود استفاده از بخشی کوتاه از همین ترانه تأثیرگذارتر است و هر دو از معانی عمیق‌تر
ترانه تأثیرگذارتر است و هر دو از معانی عمیق‌تر اشعار آن قدردانی کردند. مازن قصد داشت سکانسی را خلق کند که بازگشت جنبهٔ تاریک شخصیت الی و میل او به مجازات را القا کند. او هنگام تماشای سکانس با تدوین‌گر تیموتی ای. گود، صدای غرشی ضعیف را شنید که ابتدا تصور می‌کرد به دست گود اضافه شده است؛ اما در واقع این صدا از اتاق مجاور می‌آمد، جایی که امیلی مندز در حال تدوین قسمت هفتم این فصل بود. آن‌ها این صدا را برداشتند و به قسمت «عشق او را احساس کن» اضافه کردند؛ مازن این اتفاق را خوش‌یمن توصیف کرد. در هنگام نوشتن سکانس
اتفاق را خوش‌یمن توصیف کرد. در هنگام نوشتن سکانس سرافیت‌ها در جنگل، مازن احساسی را به یاد آورد که هنگام بازی و شنیدن سوت‌های این گروه تجربه کرده بود. تیم صدابرداری مجموعه با بخش صدابرداری استودیو ناتی داگ ــ که برای نسخهٔ بازی، زبان سوتی ویژه‌ای برای سرافیت‌ها طراحی کرده بود ــ جلسه‌ای برگزار کرد تا این زبان را فرا بگیرند و منابع صوتی را به اشتراک بگذارند. سوت‌ها برای این قسمت دوباره ضبط شدند؛ برخی از آن‌ها برای تأثیرگذاری احساسی بیشتر، کمی تغییر یافتند اما به‌طور کلی مشابه نمونه‌های بازی بودند. نویسندگان
به‌طور کلی مشابه نمونه‌های بازی بودند. نویسندگان نمی‌خواستند سکانس‌هایی مانند شکافتن شکم سرباز WLF توسط سرافیت‌ها صرفاً برای ایجاد شوک به مخاطب گنجانده شود، بلکه هدف آن‌ها تأثیرگذاری واقعی بر شخصیت‌ها و بیننده بود. تصمیم برای تیر خوردن دینا با تیرکمان به جای الی، برخاسته از تمرکز بیشتر این مجموعه بر واقع‌گرایی بود؛ چرا که در صورت مجروح شدن الی، همان‌طور که در نسخهٔ بازی اتفاق می‌افتد، ادامهٔ مسیر برای او غیرممکن می‌شد. بازیگران و شخصیت‌ها. ایزابلا مرسد دو ماه پیش از فیلم‌برداری، مونولوگ دینا دربارهٔ
دو ماه پیش از فیلم‌برداری، مونولوگ دینا دربارهٔ خانواده‌اش را تمرین کرده بود. او معتقد بود مرگ خانوادهٔ دینا «باید پیامی متفاوت برای او به همراه می‌داشت»، اما در عوض، دینا از آن به عنوان توجیهی برای ادامهٔ مسیر انتقام خود و الی استفاده می‌کند. مرسد بر این باور بود که صراحت بیان دینا، شیوه‌ای برای مواجهه با آسیب‌های روحی‌اش است. یانگ مازینو، بازیگر نقش جسی، نیز عقیده داشت شخصیتش بیش از آنکه از رابطهٔ احساسی الی و دینا آزرده باشد، از مأموریت انتقامی آن‌ها ناراحت است و گفته بود از اینکه مجبور شد آن‌ها را نجات
است و گفته بود از اینکه مجبور شد آن‌ها را نجات دهد، «عصبانی بود». تاتی گابریل، بازیگر نقش نورا، در زمان فیلم‌برداری با مرگ یکی از نزدیکانش روبه‌رو شده بود و به گفتهٔ خودش، در آن دوره «ذهنش مدام درگیر و ناپایدار» بود. او نخستین سکانس‌های نورا را طوری بازی کرد که گویی شخصیت در حال نوعی است و میان عدالت و خشونت مرگ جوئل گرفتار شده. گابریل معتقد بود رفتار نورا از وفاداری‌اش به ابی و پدرش نشأت می‌گیرد، چرا که مرگ فایرفلایز به دست جوئل را «نابودکنندهٔ آیندهٔ جهان» می‌دانست. او سکانس عذرخواهی نورا از الی را
جهان» می‌دانست. او سکانس عذرخواهی نورا از الی را کاملاً واقعی و از روی همدلی بازی کرد، زیرا باور داشت نورا نیز از خشونت مرگ جوئل آسیب دیده، با آنکه معتقد بود جوئل سزاوار اجرای عدالت به خاطر اعمالش بوده است. استیون ویلیامز در انجام حرکات بدلکاری محتاط بود؛ زمانی که گابریل هنگام فرود اشتباه در چاه آسانسور به درستی فرود نیامد، علی‌رغم اصرار گابریل برای ادامه، فیلم‌برداری آن روز را متوقف کرد و گفت «قلبم دیگر تحملش را نداشت». گابریل با «با علاقه و دقت فراوان» دربارهٔ چگونگی ابتلای نورا به عفونت از طریق هاگ‌ها
چگونگی ابتلای نورا به عفونت از طریق هاگ‌ها با مازن گفت‌وگو کرد تا از درستی جزئیات اطمینان یابد. نورا در حالی که عفونت ذهنش را دربر می‌گیرد، دچار لرزش می‌شود؛ کاری که گابریل آن را «احتمالاً سخت‌ترین کاری که تاکنون به عنوان یک بازیگر انجام داده‌ام» توصیف کرد. زمانی که نورا متوجه می‌شود که الی مصون است، ویلیامز و مازن این سکانس را برای گابریل اینگونه توضیح دادند که نورا مانند یک مسیحی کمی تردید دارد که در حال دیدن چهرهٔ عیسی مسیح یا چهرهٔ خدا است. گابریل معتقد بود که نورا پس از کشف این که الی از اقدامات جوئل
بود که نورا پس از کشف این که الی از اقدامات جوئل مطلع است، به این نتیجه رسید که هیچ امیدی ندارد، زیرا این به این معناست که جستجوی او فقط برای انتقام است. او به خاطر آورد که تصمیم و اراده در چشم‌های رمزی به او کمک کرد تا احساسات نورا را در هنگام التماس کردن به الی پیدا کند. گابریل اصرار داشت که رمزی هنگام فیلم‌برداری او را محکم‌تر بزند، چون به نظرش این کار منصفانه بود؛ زیرا خودش در جریان فیلم‌برداری قسمت دوم، ساعت‌ها رمزی را روی زمین نگه داشته بود. فیلم‌برداری. تولید این قسمت حدود ماه مه ۲۰۲۴ آغاز شد.
تولید این قسمت حدود ماه مه ۲۰۲۴ آغاز شد. کسینیا سِرِدا، مدیر فیلم‌بردار این مجموعه، در این قسمت با ویلیامز همکاری داشت. فیلم‌برداری در ۱۲ ژوئیه در داون‌تاون ایست‌ساید انجام شد و در ۱۳ ژوئیه به پارک استنلی و در ۲۵ ژوئیه به مرکز شهر ونکوور منتقل شد. بخشی از پارک هاربر گرین در بندر کول از ۲۵ تا ۲۷ ژوئیه برای تولید بسته شد؛ این سکانس شامل خودروهای رهاشده و پوشش گیاهی انبوه بود. پارک استنلی برای سکانس‌های گروه سرافیت‌ها استفاده شد. مدیر مکان‌یابی، نیکول شارترند، این انتخاب را بازتابی از «رشد بیش از حد طبیعت در
این انتخاب را بازتابی از «رشد بیش از حد طبیعت در یک محیط شهری» توصیف کرد. ویلیامز اطمینان حاصل کرد که این سکانس بر پایهٔ شخصیت‌ها استوار باشد تا صرفاً مانند «یک سکانس اکشن بزرگ و بی‌محتوا» به نظر نرسد. فیلم‌برداری در ۲۸ ژوئیه در نیو وست مینستر، در ۲۹ ژوئیه در تئاتر اورفیوم و از ۹ تا ۱۳ اوت در اطراف خیابان‌های کوردووا و کامبی در گَستاون انجام شد. تیم‌های جلوه‌های بصری سالن تئاتر را به صورت دیجیتالی کهنه‌نما کردند، در حالی که بخشی از پاکیزگی آن را حفظ کردند تا نشان دهند این مکان نسبتاً محافظت‌شده باقی مانده
نشان دهند این مکان نسبتاً محافظت‌شده باقی مانده است. مازن و دراکمن از شباهت این مکان به نسخهٔ بازی راضی بودند؛ برخی عناصر نیز توسط طراح صحنه، دان مکاولی و تیمش ساخته شد تا از نظر بصری بیشتر با نسخهٔ بازی مطابقت داشته باشد، از جمله طرح فرش. سکانس‌هایی که در آن استاکرز (نوعی از آلوده‌ها) حضور دارند، در یک کارخانه لبنیات قدیمی در بریتیش کلمبیا فیلم‌برداری شد؛ این مکان برخی از لباس‌ها و وسایل صحنه‌ای فصل اول مجموعه تلویزیونی "شوگون" را نیز در خود جای داده بود. چشمان استاکرز طوری طراحی شده بود که بازتاب نور در
چشمان استاکرز طوری طراحی شده بود که بازتاب نور در شب را مانند حیواناتی نظیر سگ یا گوسفند ایجاد کند؛ مازن می‌خواست اطمینان حاصل کند که ظاهر آن‌ها واقع‌گرایانه باشد و شبیه موجوداتی خیالی مانند جاواها از "جنگ ستارگان" به نظر نرسند و دراکمن نیز اعتقاد داشت که این طراحی بازتابی از پیشرفت عفونت و خوردگی چشمان آن‌ها مانند آب‌مروارید است. بازیگرانی که نقش استاکرز را ایفا می‌کردند، حرکات خاصی را تمرین کرده بودند که حالتی شبیه به رقص داشت. وقتی جسی وارد صحنه می‌شود، مدیر فیلم‌برداری، کسینیا سِرِدا، از ابزاری از برند
فیلم‌برداری، کسینیا سِرِدا، از ابزاری از برند لنزبیبی استفاده کرد تا با ایجاد جلوه‌ای محو و تار در لنز، حس سردرگمی الی را منتقل کند—در حالی که او برای لحظه‌ای جسی را با جوئل اشتباه می‌گیرد. بازخورد. پخش. این قسمت در ۱۱ مه ۲۰۲۵ از شبکهٔ اچ‌بی‌او پخش شد. بازخورد منتقدان. «عشق او را احساس کن» در وبگاه راتن تومیتوز بر اساس پنج نقد، امتیاز تأییدی ۱۰۰٪ را کسب کرده است. برایننا آدامز از "دن آو گیک" این قسمت را «نمایشی فوق‌العاده در زمینه مقدمه‌چینی برای خطرات پیش‌رو» توصیف کرد و سایمون کاردی از "آی‌جی‌ان" آن را