payamvha/North_RAG huggingface dataset:
استپان آلیخانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) بازیگر، کارگردان اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در ۱۹۱۰ در تفلیس به دنیا آمد و از فارغ‌التحصیل گشت. وی در ، ، فعالیت می‌کرد.همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند شایسته ارمنستان شوروی شده‌است. وی در ۲۶ مارس ۱۹۷۲ در سن ۶۲ سالگی در لنیناکان درگذشت.
لوون ملیکی آلویان (؛ زادهٔ - درگذشته ) نوازنده فلوت، موسیقی‌دان اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در ۴ دسامبر ۱۹۲۵ در تفلیس به دنیا آمد و کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان (۱۹۵۲) فارغ‌التحصیل گشت. وی در تالار آکادمی ملی اپرا و باله آلکساندر اسپنداریان و کالج دولتی موسیقی رومانوس ملیکیان فعالیت می‌کرد. همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۵۷) شده است. وی در ۱۴ آوریل ۱۹۹۸ در سن ۷۲ سالگی در ایروان درگذشت.
ساموئل دال (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سوئد است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه ورزشی اوربرو و باشگاه فوتبال دیورگاردن اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال سوئد، زیر ۱۹ سال سوئد، زیر ۲۱ سال سوئد، و سوئد بازی کرده است.
باشگاه فوتبال چئونان سیتی (به کره‌ای: 천안 시티 FC) یک باشگاه فوتبال در شهر چئونان در کشور کره جنوبی می‌باشد که در کی لیگ چلنج بازی می‌کند.
بِـرِین () یک نشریه علمی عصب‌شناسی با داوری همتا است که در سال ۱۸۷۸ توسط جان چارلز باکنیل، دیوید فرییر، جیمز کرایتون براون و جان هالینگز جکسون بنیان‌گذاری شد و توسط انتشارات دانشگاه آکسفورد منتشر می‌شود. بر پایهٔ گزارش استنادی مجلات در سال ۲۰۲۲ این ژورنال علمی ضریب تأثیر ۱۴٫۵ داشت.
غفلت از کودک که نوعی کودک‌آزاری محسوب می‌شود، عملی از سوی افراد مراقب کودک (برای نمونه والدین) است که منجر به محروم کردن کودکی از نیازهای اولیه او مانند شکست خوردن در تأمین نظارت کافی، مراقبت سلامت، پوشاک یا خانمان و همینطور دیگر نیازهای فیزیکی، احساسی، اجتماعی، تحصیلی و امنیتی وی می‌شود.
باشگاه فوتبال اولسان سیتیزن (به کره‌ای: 울산 시민 축구단) یک باشگاه فوتبال در شهر اولسان در کشور کره جنوبی می‌باشد که در کی لیگ ۳ بازی می‌کند.
پس از انقلاب ۱۳۵۷، سید روح‌الله خمینی که رهبر انقلاب بود، پس از برگزاری همه‌پرسی قانون اساسی جمهوری اسلامی در آذر ۱۳۵۸، به صورت رسمی به‌عنوان نخستین رهبر جمهوری اسلامی ایران شروع به کار کرد.
جاما نورولوژی () یک ژورنال پزشکی با داوری همتا است که توسط انجمن پزشکی آمریکا منتشر می‌شود. این نشریهٔ علمی از سال ۱۹۶۰ آغاز به کار کرد و سردبیر فعلی آن (سال ۲۰۲۴) «اس. اندرو جوزفسون» است. مطابق گزارش استنادی مجلات در سال ۲۰۲۱، ضریب تأثیر آن ۲۹٫۹۰۷ بود که آن را در رتبهٔ سوم از ۲۱۲ ژورنال‌های «نورولوژی بالینی» قرار می‌دهد.
جام قهرمانان کونکاکاف ۱۹۹۹ سی‌ و پنجمین دوره مسابقات بین‌المللی فوتبال باشگاهی سالانه جام قهرمانان کونکاکاف بود که در منطقه کونکاکاف (آمریکای شمالی، آمریکای مرکزی و دریای کارائیب) برگزار شد. مرحله نهایی در ورزشگاه سم بوید، ویتنی، نوادا در ایالات متحده برگزار شد. نیکاکسا در فینال با نتیجه ۲–۱ تیم آلاخولنسه را شکست داد. تیم‌های راه یافته. منطقه آمریکای شمالی. لیگ برتر فوتبال: لیگ برتر مکزیک: منطقه آمریکای مرکزی. جام اینترکلوب ۱۹۹۹: منطقه کارائیب. جام باشگاه‌های کارائیب ۱۹۹۸: فینال. نیکاکسا قهرمان مسابقات شد و
کارائیب ۱۹۹۸: فینال. نیکاکسا قهرمان مسابقات شد و به مسابقات قهرمانی باشگاه‌های جهان ۲۰۰۰ راه یافت.
کالج دولتی موسیقی رومانوس ملیکیان (؛ یا آموزشگاه موسیقی رومانوس ملیکیان ایروان ) در سال ۱۹۲۳ به ابتکار رومانوس ملیکیان عضو تازه‌تاسیس کنسرواتوار در شهر ایروان تأسیس شد. در سال ۱۹۵۴ به نام نامگذاری شد. تا سال ۱۹۷۵ بیش از ۳۰۰۰ تن از جمله آهنگسازان، موسیقی‌دانان و برندگان جشنواره‌ها و رقابت‌های بین‌المللی از این کالج فارغ‌التحصیل شدند. این کالج دارای بخش‌های پیانو، ‌سازهای زهی، آواز، سازهای برنجی، تئوری–آهنگسازی، گروه و سازهای محلی، ارکستر سمفونیک، گروه کر، گروه نوازندگان و سازهای محلی می‌باشد.
هیام مکوبی (; – ) دانشمند یهودی‌شناس، مورخ، استاد دانشگاه، نویسنده، کتابدار، و متخصص الهیات اهل بریتانیا بود. کتاب جلاد مقدس: فداکاری انسان و میراث گناه. از آثار او می‌توان به کتاب "جلاد مقدس: فداکاری انسان و میراث گناه" چاپ ۱۹۸۳ اشاره کرد. در بخشی از کتاب آمده است:
حق برداشت ویژه (به اختصار SDR؛ کد ایزوی XDR) دارایی‌های مکمل ذخیره‌های ارزی است که صندوق بین‌المللی پول آن را تعریف و نگهداری می‌کند. حق برداشت ویژه واحد محاسبه به‌کاررفته صندوق بین‌المللی پول است و خودشان مستقلاً ارز به‌شمار نمی‌آید. آنها نمایانگر ادعایی بر ارزهایی هستند که توسط کشورهای عضو صندوق بین‌المللی پول نگهداری می‌شود و می‌توانند با آنها مبادله شوند. حق برداشت ویژه در سال ۱۹۶۹ ایجاد شدند تا به عنوان مکمل کمبود دارایی‌های ذخیره ارزی برگزیده، یعنی طلا و دلار آمریکا، عمل کنند. کد ارزی ایزو ۴۲۱۷ برای
و دلار آمریکا، عمل کنند. کد ارزی ایزو ۴۲۱۷ برای حقوق برداشت ویژه XDR و کد عددی آن ۹۶۰ است. صندوق بین‌المللی پول به کشورهای عضو حق برداشت ویژه اختصاص می‌دهد و اشخاص خصوصی نمی‌توانند آنها را نگهداری یا به کار گیرند. تعداد واحدهای موجود حق برداشت ویژه در اوت ۲۰۰۹ حدود ۲۱٫۴ میلیارد XDR بود. در طول بحران مالی جهانی ۲۰۰۹، مبلغی معادل ۱۸۲٫۶ میلیارد XDR به عنوان «ایجاد نقدینگی در سیستم اقتصادی جهانی و مکمل ذخایر رسمی کشورهای عضو «تخصیص داده شد. تا اکتبر ۲۰۱۴، تعداد حق برداشت‌های ویژه موجود به ۲۰۴ میلیارد XDR رسید.
حق برداشت‌های ویژه موجود به ۲۰۴ میلیارد XDR رسید. به دلیل فشار اقتصادی ناشی از دنیاگیری کوید-۱۹، برخی از اقتصاددانان و چندین وزیر مالیه کشورهای فقیر خواستار تخصیص جدیدی به ارزش ۴ تریلیون دلار برای حمایت از اقتصاد کشورهای عضو شده‌اند تا بهبود پیدا کنند. در مارس ۲۰۲۱، گروه G24 و دیگران پیشنهاد تخصیص ۵۰۰ میلیارد دلار برای این هدف را مطرح کردند. در پاسخ، مبلغ ۴۵۶٫۵ میلیارد XDR (حدود ۶۵۰ میلیارد دلار) در ۲۳ اوت ۲۰۲۱ تخصیص داده شد. ارزش یک حق برداشت ویژه بر پایه سبدی از ارزهای کلیدی بین‌المللی است که صندوق
پایه سبدی از ارزهای کلیدی بین‌المللی است که صندوق بین‌المللی پول هر پنج سال آن را بازبینی می‌کند. وزن‌های اختصاص یافته به ارزهای سبد XDR بر اساس اهمیت فعلی آنها از نظر تجارت بین‌المللی و ذخایر ارزی ملی تنظیم می‌شود. از آگوست ۲۰۲۳، سبد XDR شامل پنج ارز به نسبت‌های زیر است: دلار آمریکا ۴۳٫۳۸٪، یورو ۲۹٫۳۱٪، یوان چین ۱۲٫۲۸٪، ین ژاپن ۷٫۵۹٪ و پوند استرلینگ بریتانیا ۷٫۴۴٪. در حالی که کد ارزی ایزو ۴۲۱۷ برای حقوق برداشت ویژه XDR است، این دارایی‌ها اغلب به اختصار حق برداشت ویژه نامیده می‌شوند. این نام به عنوان یک
برداشت ویژه نامیده می‌شوند. این نام به عنوان یک مصالحه بین طرف‌هایی که خواهان یک ارز بین‌المللی و آنهایی که به دنبال یک تسهیلات اعتباری بودند، انتخاب شد. کشورهای عضو که حق برداشت ویژه دریافت می‌کنند، موظف به نگهداری تعداد معینی از XDRها هستند. اگر یک کشور از بخشی از تخصیص خود استفاده می‌کرد، انتظار می‌رفت که موجودی XDR خود را مجدداً تأمین کند. از آنجا که بندهای بازسازی در سال ۱۹۸۱ لغو شدند، اکنون XDR کمتر شبیه اعتبارات مالی است. کشورها هنوز انتظار می‌رود که سطح معینی از XDRهای خود را حفظ کنند، اما جریمه
که سطح معینی از XDRهای خود را حفظ کنند، اما جریمه برای پایین رفتن میزان XDR از حداقل میزان تخصیص‌داده‌شده کمتر از گذشته است. نام این دارایی ممکن است از یک پیشنهاد اولیه برای «برداشت ذخیره رزرو» از صندوق بین‌المللی پول سرچشمه گرفته باشد. واژه «ذخیره» سپس با واژه «ویژه» جایگزین شد زیرا این ایده که صندوق بین‌المللی پول یک دارایی ذخیره ارزی ایجاد کند، بحث‌برانگیز شده بود. تعریف ارزش. سبد ارز. صندوق بین‌المللی پول برای تعیین ترکیب XDR چندین ارز مهم برای سیستم‌های تجاری و مالی جهانی را در نظر می‌گیرد. اهمیت یک
تجاری و مالی جهانی را در نظر می‌گیرد. اهمیت یک ارز در حال حاضر با دو عامل اندازه‌گیری می‌شود: میزان صادرات فروخته شده به آن ارز، و اینکه آیا آن ارز به عنوان «قابل استفاده آزادانه» در نظر گرفته می‌شود (این امر با استفاده از آن به عنوان دارایی ذخیره ارزی و میزان استفاده گسترده آن در معاملات بین‌المللی تعیین می‌شود). تعریف سبد XDR برای پنج سال معتبر است. تقریباً یک تا دو ماه پیش از پایان این دوره زمانی، هیئت اجرایی IMF سبد XDR را بازنگری می‌کند؛ ارزهای شامل شده و همچنین وزن آنها ممکن است تغییر کنند. تغییر
شده و همچنین وزن آنها ممکن است تغییر کنند. تغییر تعریف ارزش XDR نیاز به حداقل ۷۰٪ آرا میان اعضای IMF دارد. تغییرات در پایان دوره پنج ساله (یک تا دو ماه پس از بازنگری هیئت) اعمال می‌شود. یک روز کاری قبل از اجرای تغییرات، وزن‌های تازه تعریف‌شده به مقادیر ارزی تبدیل می‌شوند که بر اساس میانگین نرخ ارز طی سه ماه گذشته محاسبه شده‌اند، به گونه‌ای که ارزش XDR به دلار آمریکا قبل و بعد از تغییر یکسان بماند. سپس مقادیر ارزی برای دوره پنج ساله ثابت باقی می‌مانند. IMF این حق را برای خود محفوظ می‌دارد که در صورت لزوم
این حق را برای خود محفوظ می‌دارد که در صورت لزوم بازنگری را کمتر از پنج سال انجام دهد اگر به این نتیجه برسد که سبد فعلی دیگر «اهمیت نسبی ارزها در سیستم‌های تجاری و مالی جهانی» را منعکس نمی‌کند؛ همچنین حق دارد بازنگری‌ها را به تأخیر بیندازد. اگر هر یک از این دو مورد اتفاق بیفتد (که باعث شود تعریف قدیمی برای کمتر یا بیشتر از پنج سال معتبر باشد)، تعریف جدید همچنان برای یک دوره کامل پنج ساله معتبر خواهد بود. ارزش گذاری تاریخی. در زمان ایجاد XDR در سال ۱۹۶۹، دلار ایالات متحده توسط استاندارد طلا پشتیبانی می‌شد و
ایالات متحده توسط استاندارد طلا پشتیبانی می‌شد و XDR در ۱/۳۵ تروی اونس طلا یا دقیقاً ۱ دلار آمریکا ثابت بود. پس از شوک نیکسون در سال ۱۹۷۱ و در طی فروپاشی سیستم برتون وودز بین سال‌های ۱۹۷۱ و ۱۹۷۳، XDR در ابتدا در ۱ دلار آمریکا باقی ماند (حتی با کاهش ارزش آن نسبت به طلا به ۱/۳۸ اونس تروی در سال ۱۹۷۲ و ۱/۴۲٫۲۲ تروی. اونس در سال ۱۹۷۳). در ۱ ژوئیه ۱۹۷۴، XDR با یک سبد ارزی ۱۶ ارزی تعریف شد. در ۱ ژانویه ۱۹۸۱، برنامه پنج ساله معرفی شد و سبد XDR به پنج ارز کاهش یافت: دلار آمریکا، مارک آلمان، فرانک فرانسه، پوند
یافت: دلار آمریکا، مارک آلمان، فرانک فرانسه، پوند بریتانیا و ین ژاپن. وقتی یورو در ژانویه ۱۹۹۹ معرفی شد، جایگزین مارک آلمان و فرانک فرانسه شد و سبد شامل چهار ارز بود. در نوامبر ۲۰۱۰، صندوق بین‌المللی پول تعیین کرد که رنمینبی چین نیاز صادرات را برآورده می‌کند، اما معیار «قابل استفاده آزادانه» را ندارد و بنابراین در سبد XDR که از ۱ ژانویه ۲۰۱۱ اجرایی می‌شد، گنجانده نشد. در نوامبر ۲۰۱۵، صندوق بین‌المللی پول اعلام کرد که یوان اکنون معیار «قابل استفاده آزادانه» را برآورده می‌کند و در تعریف سبد بعدی گنجانده
را برآورده می‌کند و در تعریف سبد بعدی گنجانده خواهد شد و اندازه آن را به پنج ارز بازمی‌گرداند. تاریخ اجرایی بازنگری به ۱ اکتبر ۲۰۱۶ به تعویق افتاد تا به کاربران زمان کافی برای سازگاری داده شود. در سال ۲۰۱۶، یوان با وزنی معادل ۱۰٫۹٪ به سبد اضافه شد: ۲۵۹ در مارس ۲۰۲۱، صندوق بین‌المللی پول اعلام کرد که ارزیابی مجدد بعدی، که معمولاً برای ۱ اکتبر ۲۰۲۱ برنامه‌ریزی شده بود، به اول اوت ۲۰۲۲ به تعویق افتاد تا از تغییر تعریف سبد در طول دنیاگیری کووید-۱۹ جلوگیری شود. ارزش‌گذاری روزانه. به دلیل نوسانات نرخ ارز، ارزش
ارزش‌گذاری روزانه. به دلیل نوسانات نرخ ارز، ارزش نسبی هر ارز به‌طور مداوم تغییر می‌کند، همان‌طور که ارزش XDR نیز تغییر می‌کند. صندوق بین‌المللی پول هر روز ارزش XDR را بر حسب دلار آمریکا تعیین می‌کند. آخرین ارزش دلار آمریکا XDR در وب سایت صندوق بین‌المللی پول منتشر شده است. به عنوان مثال، در ۳۱ ژانویه ۲۰۲۱، ارزش ۱٫۴۴۰۸۰ دلار آمریکا و در ۲۲ ژوئن ۲۰۲۱، ارزش ۱٫۴۲۶۴۸۰ دلار آمریکا بود.
هیئت پرندگان زادآور کمیاب یک سازمان پرنده‌شناسی است که داده‌های مربوط به تلاش‌ها و موفقیت‌های گونه‌های زادآور کمیاب‌تر پرندگان در بریتانیا را جمع‌آوری می‌کند. این کمیته در سال ۱۹۶۸ به عنوان یک کمیته فرعی از RSPB , با نمایندگی از شورای حفاظت از طبیعت (NCC) و مجله «پرندگان بریتانیا» ایجاد شد. در دسامبر ۱۹۷۲ به یک نهاد خودمختار تبدیل شد که به‌طور مشترک توسط BTO , RSPB, British Birds و بعداً NCC تأمین مالی می‌شد. تشکیل RBBP به عنوان یک ارگان مستقل در آوریل ۱۹۷۳ اعلام شد و اطلاعات مربوط به پرندگان زادآور کمیاب
اعلام شد و اطلاعات مربوط به پرندگان زادآور کمیاب از سال ۱۹۷۳ به بعد گزارش شد. نقش آن به این صورت تعریف شده است:هدف این هیئت جمع‌آوری همهٔ اطلاعات مربوط به پرندگان زادآور کمیاب در یک مکان است تا تغییر وضعیت - اعم از افزایش و کاهش - قابل نظارت باشد و اطلاعات ضروری از بین نرود (همان‌گونه که در گذشته ره داده است)، مرگ کسانی که رکوردهای پنهان پرندگان زادآور کمیاب را نگه می‌دارند.این هیئت اطلاعات بیش از ۱۶۰ گونه از پرندگان زادآور نایاب و کمیاب در بریتانیا را جمع‌آوری می‌کند. اینها به چهار دسته تقسیم می‌شوند:
می‌کند. اینها به چهار دسته تقسیم می‌شوند: لوگوی این هیئت یک کشیم گردن‌سیاه است. اعضا. به منظور حفظ بی‌طرفی خود، اعضای هیئت به صورت شخصی منصوب می‌شوند و بنابراین رسماً نماینده سازمان استخدام‌کننده یا پشتیبان خود نیستند. اعضای پیشین عبارتند از:
نویسه‌گردانی وایل () روشی برای تبدیل خط تبتی به حروف الفبای لاتین است که تنها از حروف موجود در یک ماشین‌تحریر انگلیسی استفاده می‌کند. این سیستم به نام پژوهشگر آمریکایی، ترل وی. وایل، نام‌گذاری شده است که این سیستم را ایجاد کرده و در مقاله‌ای در سال ۱۹۵۹ در مجله مطالعات آسیایی هاروارد منتشر کرده است. این روش به‌طور خاص به یک طرح استاندارد تبدیل‌نویسی در مطالعات تبت، به‌ویژه در ایالات متحده تبدیل شده است. هر طرح رومی‌سازی زبان تبت با معضل این مواجه است که آیا باید به‌دقت صداهای گفتاری تبت را بازتولید کند یا
باید به‌دقت صداهای گفتاری تبت را بازتولید کند یا املای نوشتاری تبت را. این دو به‌طور گسترده‌ای متفاوت هستند، زیرا املای تبت در قرن یازدهم ثابت شد، در حالی که تلفظ به تکامل خود ادامه داد، مشابه با املای انگلیسی و املای فرانسوی که بازتاب‌دهنده تلفظ‌های اواخر قرون وسطی هستند. طرح‌های قبلی تبدیل‌نویسی سعی داشتند که بین این دو تعادل برقرار کنند که نتیجه آن این بود که هیچ‌یک از اهداف را به‌طور کامل محقق نکردند. تبدیل‌نویسی وایل به‌گونه‌ای طراحی شده است که به‌دقت الفبای تبت را همان‌طور که نوشته شده است، بازتولید
الفبای تبت را همان‌طور که نوشته شده است، بازتولید کند، که این امر منجر به پذیرش آن در مطالعات دانشگاهی و تاریخی شده است. این روش به‌منظور نمایاندن تلفظ کلمات تبت طراحی نشده است. بسیاری از سیستم‌های قبلی تبدیل‌نویسی تبت شامل طرح‌های بزرگ‌نویسی داخلی بودند—به‌عبارتی، بزرگ‌نویسی حرف ریشه به‌جای بزرگ‌نویسی حرف اول یک کلمه، زمانی که حرف اول یک همخوان پیشوند باشد. دیکشنری‌های تبت بر اساس حرف ریشه سازماندهی شده‌اند و پیشوندها اغلب ساکت هستند، بنابراین دانستن حرف ریشه ایده بهتری از تلفظ را ارائه می‌دهد. با این
ریشه ایده بهتری از تلفظ را ارائه می‌دهد. با این حال، این طرح‌ها معمولاً به‌طور نامنظم اعمال می‌شدند و معمولاً فقط زمانی که کلمه به‌طور معمول باید طبق هنجارهای متن لاتین بزرگ‌نویسی می‌شد (یعنی در ابتدای یک جمله) انجام می‌شدند. به‌دلیل اینکه بزرگ‌نویسی داخلی بیش از حد دشوار، با استفاده محدود در تعیین تلفظ و احتمالاً غیرضروری برای خواننده‌ای که قادر به استفاده از دیکشنری تبت است، وایل مشخص کرد که اگر یک کلمه قرار است بزرگ‌نویسی شود، حرف اول مطابق با شیوه‌های بزرگ‌نویسی غربی باید بزرگ باشد.
مگس‌گیر قهوه‌ای آسیایی یک پرنده گنجشک‌سان کوچک از تیرهٔ مگس‌گیران (Muscicapidae) است. نام "Muscicapa" از واژهٔ لاتین "musca" به معنی مگس و "capere" برای «گرفتن» آمده است. نام "دائوریکا" خاص به دائوریا اشاره دارد، منطقه‌ای در جنوب شرقی سیبری که به نام یک قبیله کوچ‌نشین محلی نام‌گذاری شده است. این یک گونه حشره‌خوار است که در ژاپن، سیبری شرقی و هیمالیا زادآوری می‌کند. مهاجر است و در مناطق گرمسیری جنوب آسیا از جنوب هند و سریلانکا در شرق تا اندونزی زمستان را می‌گذراند. لقب خاص درست برای این گونه مورد مناقشه است.
لقب خاص درست برای این گونه مورد مناقشه است. ویژگی‌ها. این گونه ، از جمله دم طول دارد. شکل آن شبیه به مگس‌گیر خالدار بزرگتر است، اما دم نسبتاً بلندتری دارد. نوک تیره نسبتاً بزرگ و گسترده است. بالغ دارای روتنهٔ خاکستری مایل به قهوه‌ای است که با بالا رفتن سن پرها خاکستری می‌شود و زیرتنه آنها سفیدرنگ با پهلوهای قهوه‌ای رنگ است. پرندگان جوان دارای روتنه، سر و سینه قهوه‌ای پولک‌دار هستند. رفتار. مگس‌گیر قهوه‌ای آسیایی یک پرنده رایج است که در جنگل‌های باز و مناطق کشت‌شده یافت می‌شود. در سوراخی در یک درخت لانه
کشت‌شده یافت می‌شود. در سوراخی در یک درخت لانه می‌کند و چهار تخم می‌گذارد که توسط ماده جوجه‌کشی می‌شود. نر مگس‌گیر قهوه‌ای آسیایی در زمان جفت‌خواهی یک آواز آهنگین ساده می‌خواند. سرگردانی. مگس‌گیر قهوه‌ای آسیایی یک سرگردان بسیار نادر به اروپای غربی است. رکوردها از بریتانیا، دانمارک و سوئد به دست آمده است، و علاوه بر این، ادعاهای اثبات‌نشده‌ای از ایرلند، فائرو و نروژ وجود دارد.[ "" ]
مگس‌گیر قهوه‌ای ممکن است به موارد زیر اشاره داشته باشد:
محمود شریفیانی استاندار پیشین زنجان است. شریفیانی در سال ۶۹ به عنوان استاندارد زنجان منصوب شد وی همچنین سمت‌هایی مانند قاضی در قوه قضائیه، رئیس دادگاهای حقوقی، دادستان عمومی و انقلاب، رئیس دادگاه انقلاب، قاضی دیوان عالی کشور، مدیر کل بازرسی امور اقتصادی، مدیر کل بازرسی در راه ترابری، مسکن و شهرسازی، بنیاد مسکن و معاونت حقوقی گروه صنعتی ایران خودرو و معاونت جدید بازرسی گروه صنعتی ایران خودرو را نیز داشته است.
رای (,؛ ، ) نوعی از موسیقی محلی الجزایر است که به دهه ۱۹۲۰ بازمی‌گردد. به خوانندگان رای «شاب» یا «شابه» یعنی جوان می‌گفتند، که در مقابل شیخ یعنی قدیمی، نامی که به خوانندگان شعبی داده‌اند، قرار داشت. این موسیقی در شهر وهران و در میان فقرا به‌وجود آمد. رای که بیشتر توسط مردان خوانده می‌شد، در اواخر قرن بیستم در میان خوانندگان زن نیز رایج شد. اشعار آن به مسائل اجتماعی مانند بیماری و پلیس استعمارگران اروپایی که بر مردم بومی تأثیر گذاشته است می‌پردازد. تاریخچه. ریشه‌ها. رای یک نوع موسیقی عامه‌پسند الجزایری است
ریشه‌ها. رای یک نوع موسیقی عامه‌پسند الجزایری است که در دهه ۱۹۲۰ در شهر بندری وهران به‌وجود آمد و خودآگاهانه با آداب هنری و رسوم اجتماعی پذیرفته‌شده مخالفت کرد. برای جوانانی که به‌دنبال مدرن کردن ارزش‌ها و نگرش‌های سنتی اسلامی بودند، جذابیت داشت. الگوهای ضربی، ملودی‌ها و سازهای بومی، سکولار و مذهبی با سازهای الکتریکی غربی آمیخته شدند. رای به‌عنوان یک ژانر اصلی در موسیقی جهان در اواخر دهه ۱۹۸۰ ظهور کرد. در سال‌های پس از جنگ جهانی اول، شهر وهران الجزایر، معروف به «پاریس کوچک»، دیگ جوشانی از فرهنگ‌های مختلف،
به «پاریس کوچک»، دیگ جوشانی از فرهنگ‌های مختلف، پر از کلوپ‌های شبانه و کاباره‌ها بود. جایی بود برای خوش‌گذارنی. از این محیط، گروهی از خوانندگان زن و مرد مسلمان به نام شیوخ و شیخات پدید آمدند که اشعار لطیف و کلاسیک موسیقی سنتی الجزایر را رد کردند. در عوض، با طبل‌های سفالی و فلوت‌ها، دربارهٔ ناملایمات زندگی شهری با زبانی ساده، نیش‌دار، گاهی مبتذل و بحث‌برانگیز می‌خواندند که برای افراد آسیب‌دیده اجتماعی و اقتصادی جذاب بود. شیخات از این جهت که نه تنها برای زنان بلکه برای مردان نیز اجرا می‌کردند، از تفکر سنتی
بلکه برای مردان نیز اجرا می‌کردند، از تفکر سنتی دور شدند. موسیقی اجراشده رای نام داشت. نام خود را از کلمه عربی الجزایری raï («نظر» یا «نصیحت») گرفته است، که معمولاً توسط خوانندگان برای پر کردن زمان و وقت‌گذرانی خوانده می‌شد. در اوایل دهه ۱۹۴۰ شیخه ریمیتی به‌عنوان شخصیت برجسته موسیقی و زبان در سنت رای مشهور شد و تا قرن بیست و یکم در میان برجسته‌ترین اجراکنندگان موسیقی قرار داشت. در اوایل قرن بیستم، وهران به بخش‌های یهودی، فرانسوی، اسپانیایی و بومی الجزایری تقسیم شد. با استقلال در سال ۱۹۶۲ محله یهودیان
تقسیم شد. با استقلال در سال ۱۹۶۲ محله یهودیان (معروف به درب)، محل زندگی نوازندگانی مانند رینت لورانیز، سعود اورانایس و لاربی بنساری بود. سیدی ال هواری محل زندگی ماهیگیران اسپانیایی و بسیاری از پناهندگان اسپانیایی بود که پس از سال ۱۹۳۹ وارد این کشور شدند و نیمی از صحنه‌های موسیقی فعال را در اختیار داشتند. ساکنان فرانسوی شهر برای بررسی موسیقی به مناطق یهودی و اسپانیایی رفتند. اعراب وهران به‌خاطر سبک موسیقی کلاسیک اندلسی که پس از سال ۱۴۹۲ از جنوب اسپانیا وارد شد، شهرت داشتند. موسیقی کلاسیک حوزی در این دوران
شد، شهرت داشتند. موسیقی کلاسیک حوزی در این دوران رواج داشت و خوانندگان زن این ژانر عبارت بودند از چیخا تتما، فادیله دزیریا و میریام فکای. یکی دیگر از ژانرهای رایج موسیقی "بدوی" («بدویی») (یا "غربی" («وسترن»)) بود که از آوازهای بادیه‌نشین سرچشمه می‌گرفت. بدوی شامل اشعار ملحون با همراهی طبل قلال و فلوت گازپا بود. بدوی را خوانندگان مرد معروف به "«شیخ‌ها"» می‌خواندند که جلابه و عمامه‌های بلند و سفید پوشیده بودند. شعرها برگرفته از غزل‌های افرادی چون مستفا بن ابراهیم و زنقی بوحفس است. از نوازندگان بدوی می‌توان
و زنقی بوحفس است. از نوازندگان بدوی می‌توان به شیخ حماده، شیخ محمد سنوسی، شیخ مدنی، شیخ هاچمی بنسمیر و شیخ خلدی اشاره کرد. سنوسی اولین کسی بود که این موسیقی را در سال ۱۹۰۶ ضبط کرد. استعمار فرانسه در الجزایر سازمان جامعه را تغییر داد و طبقه‌ای از مردان و زنان شهری فقیر و بی‌سواد را به‌وجود آورد. خوانندگان بدوی عمدتاً با استعمارگران فرانسوی همکاری می‌کردند، اگرچه یکی از استثناهای چنین همکاری، شیخ حماده بود. بقا و مشکلات آن در زندگی فقیرانه موضوع نوازندگان خیابانی بود که آهنگ‌هایی به نام زندانی می‌خواندند.
بود که آهنگ‌هایی به نام زندانی می‌خواندند. یکی از ویژگی‌های مشترک این آهنگ‌ها عبارت بود از علامت تعجب در کلمه «raï!» و تغییرات کلمه «رای» به‌معنای ابراز نظر است. در دهه ۱۹۲۰ زنان وهران تحت قوانین رفتاری سختگیرانه‌ای قرار گرفتند. بسیاری به طردشدگان اجتماعی و خواننده و رقصنده تبدیل شدند. آن‌ها آهنگ‌های مدح را در ستایش حضرت محمد می‌خواندند و برای مخاطبان زن در مراسمی مانند عروسی و ضیافت ختنه اجرا می‌کردند. گروه دیگری از زنان رانده‌شده اجتماعی، "شیخه" نام داشتند که به‌خاطر لباس جذاب، اشعار لذت‌پرستانه و نمایش
که به‌خاطر لباس جذاب، اشعار لذت‌پرستانه و نمایش نوعی موسیقی تحت‌تأثیر مدحیات و خوانندگان زندانی شهرت داشتند. این شیخه‌ها که هم برای مردان و هم برای زنان آواز می‌خواندند، شامل افرادی مانند شیخه ریمیتی، شیخه گرلو، شیخه جنیا ال مستگانمیا، شیخه باچیتا می‌شد. دهه ۱۹۳۰ شاهد ظهور سازمان‌های انقلابی بود، از جمله سازمان‌هایی با انگیزه مارکسیسم، که خوانندگان رای اولیه را تحقیر می‌کردند. در همان زمان، موسیقی کلاسیک عربی در سراسر مغرب محبوبیت زیادی پیدا کرد، به‌ویژه موسیقی ام کلثوم در مصر. زمانی که رای برای اولین بار
ام کلثوم در مصر. زمانی که رای برای اولین بار توسعه یافت، ترکیبی از ژانرهای موسیقی روستایی و کاباره‌ای بود که توسط کارگران کارخانه‌های تقطیر، دهقانانی که زمین‌های خود را به دست مهاجران اروپایی از دست داده بودند، و دیگر شهروندان طبقه پایین شکل گرفت. موقعیت جغرافیایی وهران باعث گسترش بسیاری از تأثیرات فرهنگی شد و به نوازندگان رای این امکان را داد که مجموعه‌ای از سبک‌های موسیقی مانند فلامنکو اسپانیا، موسیقی گناوه و کاباره‌ای فرانسوی را جذب کنند و به آن‌ها اجازه دهد با ریتم‌های معمول عشایر عرب ترکیب شوند. در
دهد با ریتم‌های معمول عشایر عرب ترکیب شوند. در اوایل دهه ۱۹۳۰ مسائل اجتماعی که جمعیت بومی مستعمره را گرفتار می‌کرد، مانند بیماری تیفوس، آزار و اذیت و زندانی شدن توسط پلیس استعماری، و فقر مضامین برجسته اشعار رای بودند. دیگر مضامین به موضوعاتی مانند شراب، عشق، و معنا و تجربیات زندگی حاشیه‌ای مربوط می‌شد. از همان ابتدا، زنان نقش مهمی در موسیقی و اجرای رای ایفا کردند. برخلاف سایر موسیقی‌های الجزایری، رای علاوه بر موسیقی، رقص را در محیط‌های با جنسیت مختلط گنجاند. در دهه ۱۹۳۰ رای، اندلسی و سبک کلاسیک مصری بر
در دهه ۱۹۳۰ رای، اندلسی و سبک کلاسیک مصری بر شکل‌گیری وهرانی تأثیر گذاشتند، سبکی که توسط بلاوی هواری رایج شد. نوازندگانی مانند محمد بلربی و جلول بنداود این تأثیرات را به دیگر سبک‌های وهرانی و همچنین پیانو و آکاردئون غربی اضافه کردند و در نتیجه سبکی به نام «بدوی سیتادینیس» به وجود آمد. شورش در اواسط دهه ۱۹۵۰ آغاز شد و نوازندگانی از جمله هواری و احمد صابر از جبهه آزادی‌بخش میهنی حمایت کردند. پس از استقلال در سال ۱۹۶۲ دولت رژیم هواری بومدین همراه با رئیس‌جمهور احمد بن بله، انتقادهای موسیقی‌دانانی مانند صابر
احمد بن بله، انتقادهای موسیقی‌دانانی مانند صابر را تحمل نکردند و سرکوب فرهنگ رای و وهرانی را در پی داشت. تعداد اجراهای عمومی خوانندگان زن رای کاهش یافت، که باعث شد مردان در این ژانر موسیقی نقش بیشتری داشته باشند. در همین حال، سازهای سنتی رای مانند گازبا (فلوت نی) و داربوکا (درام‌های آفریقای شمالی) با ویولن و آکاردئون جایگزین شدند. بعد از استقلال. در دهه ۱۹۶۰، مسعود بلمو و بلکاسم بوتلجا کار خود را آغاز کردند و صدای رای را تغییر دادند و در نهایت در سال ۱۹۶۴ در الجزایر پذیرفته شدند. در دهه ۱۹۷۰ فن‌آوری ضبط
در الجزایر پذیرفته شدند. در دهه ۱۹۷۰ فن‌آوری ضبط شروع به پیشرفت‌تر کرد و ژانرهای وارداتی نیز مورد توجه الجزایری‌ها قرار گرفت، به‌ویژه رگی جامائیکایی با اجراکنندگانی مانند باب مارلی. در طول دهه‌های بعدی رای به‌طور فزاینده‌ای سبک‌های موسیقی متنوعی را که در الجزایر ظهور می‌کردند، جذب کرد. در طول دهه ۱۹۷۰ هنرمندان رای تأثیراتی را از کشورهای دیگر مانند مصر، اروپا و قاره آمریکا وارد کردند. ترومپت، گیتار الکتریک، سینث‌سایزر و درام سازهای خاصی بودند که در این موسیقی قرار گرفتند. این آغاز پاپ رای بود که توسط نسل
قرار گرفتند. این آغاز پاپ رای بود که توسط نسل بعدی اجرا شد که عنوان شاب (برای مرد) یا شابه (برای زن) به معنای «جوان» را برای خود انتخاب کردند تا خود را از نوازندگان قدیمی این سبک متمایز کنند. از برجسته‌ترین اجراکنندگان رای جدید می‌توان به چابا فادلا، شاب حمید و شاب مامی اشاره کرد. زمانی که اولین جشنواره بین‌المللی رای در الجزایر در سال ۱۹۸۵ برگزار شد، شاب خالد با این ژانر هم‌گام شده بود. جشنواره‌های بیشتری در الجزایر و خارج از آن برگزار شد و رای به یک سبک جدید محبوب و برجسته در بازار نوظهور موسیقی جهانی
جدید محبوب و برجسته در بازار نوظهور موسیقی جهانی تبدیل شد. موفقیت بین‌المللی این ژانر از اوایل سال ۱۹۷۶ با به شهرت رسیدن تهیه‌کننده رشید بابا احمد آغاز شد. هزینه‌های اضافی تولید صفحه گرامافون و همچنین جنبه‌های فنی تحمیل‌شده بر رسانه‌ها توسط موسیقی، باعث شد تا این ژانر تقریباً به‌طور انحصاری در اوایل دهه ۱۹۸۰ بر روی نوار کاست منتشر شود، درحالی‌که تعداد زیادی از موسیقی‌ها اصلاً مشابه صفحه گرامافون نداشتند و بسیار محدود بودند. درحالی‌که این شکل از رای فروش نوار کاست را افزایش داد، ارتباط آن با رقص مختلط، عملی
کاست را افزایش داد، ارتباط آن با رقص مختلط، عملی ناپسند بر اساس دیدگاه‌های اسلامی، منجر به سرکوبی شد که مورد حمایت دولت بود. این سرکوب به‌دلیل محبوبیت فزاینده رای در فرانسه، جایی که جامعه عرب مغربی آن را به‌شدت خواستار بود، لغو کرد. این محبوبیت در فرانسه در نتیجه اوج‌گیری مبارزات فرانسوی-عربی علیه نژادپرستی افزایش یافت. این قضیه منجر به پیروی از مخاطبان سفیدپوست شد که با مبارزات ضد نژادپرستی موافق بودند. پس از انتخاب رئیس‌جمهور شاذلی بن جدید در سال ۱۹۷۹، موسیقی رای به‌دلیل محدودیت‌های اخلاقی و اقتصادی