payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تا ۱۹۸۷، پانوسیان در تکستران کار کرد و از سال ۱۹۸۷، او در راکول اینترنشنال، راکتداین، بوئینگ و پرت و ویتنی، متخصص در سیستم‌های موشکی و نوسانات فرکانس بالا برای موتورهای شاتل فضایی کار کرد. قابل ذکر است که او قانون کنترل موتور اسپایک هواایکس ۳۳ را برنامه‌ریزی کرد و روشی نوآورانه برای مدیریت نوسانات با فرکانس بالا در قطعات موتور و تضمین پایداری در دماهای پایین پیشنهاد کرد. در سال ۱۹۸۷، او توسط انجمن فولبرایت به عنوان دانشمند تبادل در ارمنستان به مدت چهار ماه انتخاب شد و در دانشگاه دولتی ایروان و دانشگاه‌های
انتخاب شد و در دانشگاه دولتی ایروان و دانشگاه‌های پلی تکنیک در مورد سیستم‌های کنترل خودکار تدریس کرد. در سال ۲۰۰۸، او به عنوان عضو خارجی آکادمی ملی علوم ارمنستان انتخاب شد. پانوسیان به عنوان استاد کمکی در دانشگاه ایالتی کالیفرنیا، نورتریج در گروه مهندسی مکانیک خدمت کرده است. او همچنین یکی از همکاران فنی مؤسسه آمریکایی هوانوردی و فضانوردی، عضو ارشد مؤسسه مهندسین برق و الکترونیک و عضو مؤسسه پیشرفت مهندسی (IAE) است. سازمان‌های غیرانتفاعی. پانوسیان دو سازمان بشردوستانه غیرانتفاعی را در لس آنجلس تأسیس کرده است.
غیرانتفاعی را در لس آنجلس تأسیس کرده است. در سال ۱۹۸۳، او مهندسان و دانشمندان ارمنی آمریکا (ای‌ایی‌اس‌ای) را تأسیس کرد و در سال‌های ۱۹۸۷ و ۱۹۸۸ به عنوان رئیس آن خدمت کرد. در سال ۱۹۹۲، او مؤسسه ای‌ارپی‌ای (تحلیل، تحقیق و برنامه‌ریزی برای ارمنستان) را تأسیس کرد و همچنان به عنوان رئیس آن، هماهنگ‌کننده سخنرانی‌ها، مسابقات اختراعات، جوایز و سایر برنامه‌ها فعالیت می‌کند. این مؤسسه همکاری بین‌المللی بین جمهوری ارمنستان و دیاسپورای ارمنی را از طریق مشاوره، تجزیه و تحلیل و تحقیق در زمینه‌های مختلف از جمله آموزش،
و تحلیل و تحقیق در زمینه‌های مختلف از جمله آموزش، اقتصاد، پزشکی، حقوق، تاریخ و فناوری ارتقا می‌دهد. پانوسیان به‌طور فعال در ارمنستان مشارکت داشته و از طریق مؤسسه ای‌ارپی‌ای ابتکارات را رهبری می‌کند. او در نوسازی سیستم خدمات خون ارمنستان و آموزش جوانان در مورد خطرات سلامتی ناشی از سیگار کشیدن و سوء مصرف مواد کمک کرده است. با ابتکارات او اولین اتاق تمیز کلاس ۱۰۰۰ در آزمایشگاه ملی علوم علیخانیان تأسیس شد و اولین توالی سنجی دی‌ان‌ای و ابزارهای مختلف دیگر به مؤسسه زیست‌شناسی مولکولی و دستگاه‌ها و ابزارهای علمی
زیست‌شناسی مولکولی و دستگاه‌ها و ابزارهای علمی ارزشمند به مؤسسه‌های آکادمی ملی علوم اهدا شد. علاوه بر این، او از طریق ای‌ارپی‌ای یک مسابقه اختراع سالانه برای دانشمندان جوان ارمنی و سخنرانی‌ها و میزگردهای ماهانه در لس آنجلس، با حضور متخصصان در زمینه‌های مختلف، سازماندهی می‌کند.‌ زندگی شخصی. پانوسیان با آنی (که در سال ۲۰۱۵ در گذشت) ازدواج کرده و دارای دو پسر به نام‌های آرمن و باریر و یک دختر به نام لوریگ است.
کوکوراکیتا-کو، کیتاکیوشو () یکی از مناطق شهری ژاپن در کیتاکیوشو، فوکوئوکا در استان فوکوئوکا در ژاپن است.
کوه تاموکه ; در استان فوکوئوکا شهر کیتاکیوشو، فوکوئوکا، کوکوراکیتا-کو، کیتاکیوشو، آکاساکا قرار دارد. سنگ‌نبشته کوکورا (کتیبه به افتخار میاموتو موساشی) بنای یادبود حک شده در سنگ طبیعی، که توسط پسر خوانده میاموتو موساشی، میاموتو ایوری، در قله کوه تموکای در دامنه کوکورا، ولایت بوزن در سال ۱۶۵۴ است که برای سوگواری جسد موساشی برپا شد. معمولاً به عنوان «بنای یادبود کوکورا» شناخته می‌شود. سنگ نوشته کوکورا در سال ۱۶۱۲ (کیچو ۱۷) - به گفته نیتنکی، دوئل بین میاموتو موساشی و ساساکی کوجیرو در ۱۳ آوریل (۱۳ مه طبق تقویم
و ساساکی کوجیرو در ۱۳ آوریل (۱۳ مه طبق تقویم میلادی) در جزیره گانریو (فوناجیما) برگزار شد که از کوه تا قابل مشاهده است.
هیزل آن قازاریان اسکگز (۲۶ اوت ۱۹۲۰ – ۴ مارس ۲۰۰۵) نویسنده، آهنگساز و مربی موسیقی آمریکایی بود که در آموزش پیانو تخصص داشت. او با نام هیزل قازاریان منتشر می‌کرد. زندگی‌نامه. قازاریان در بوستون از والدین ارمنی، سیران باردزبانیان و هاگوپ قازاریان به دنیا آمد. او با پل اسکاگز ازدواج کرد. او دیپلم آموزش از کنسرواتوار موسیقی نیوانگلند؛ لیسانس و فوق لیسانس روان‌شناسی از دانشگاه فیلی دیکینسون و دیپلم هنری از کالج موسیقی آمریکا دریافت کرد. او همچنین در دانشگاه‌های کلرادو، مینه‌سوتا و ویسکانسین تحصیل کرد. معلمان او
مینه‌سوتا و ویسکانسین تحصیل کرد. معلمان او شامل دکتر کلارنس آدلر، هاوارد گودینگ، ارنست لوی و گلادیس آندریچک بودند. در دوران تحصیل در کنسرواتوار نیوانگلند، قازاریان داستان‌های کوتاهی برای "بوستون پست" و بسیاری از مجلات حرفه‌ای نوشت. او به "هنر آموزش پیانو" (ویرایش شده توسط دنس آگای) کمک کرد. او یک شماس در کلیسای پروتستان ارمنی بود و به رقص‌های محلی به عنوان یک سرگرمی علاقه داشت. قازاریان به عنوان یک مربی موسیقی، تأثیر زیادی بر دانش‌آموزان خود گذاشت و بسیاری از آن‌ها را به سمت حرفه‌های موفق در موسیقی هدایت
از آن‌ها را به سمت حرفه‌های موفق در موسیقی هدایت کرد. او به‌طور منظم در کنفرانس‌های موسیقی شرکت می‌کرد و به عنوان سخنران مهمان در دانشگاه‌های مختلف حضور داشت. او همچنین در توسعه برنامه‌های آموزشی برای کودکان و نوجوانان نقش داشت و تلاش می‌کرد تا موسیقی را به عنوان یک ابزار آموزشی و تربیتی معرفی کند. قازاریان همچنین به نوشتن مقالاتی در زمینه آموزش موسیقی ادامه داد و در مجلات معتبر موسیقی به چاپ رساند. او به عنوان یک پیشگام در زمینه آموزش پیانو شناخته می‌شود و آثارش همچنان در برنامه‌های آموزشی موسیقی مورد
و آثارش همچنان در برنامه‌های آموزشی موسیقی مورد استفاده قرار می‌گیرد. علاوه بر این، او به عنوان یک آهنگساز، قطعاتی را برای پیانو و آواز خلق کرد که در کنسرت‌های مختلف اجرا شده‌اند. علاوه بر این موارد قازاریان به عنوان یک فعال اجتماعی، در جامعه ارمنی‌های آمریکا فعالیت داشت و به حفظ و ترویج فرهنگ و هنر ارمنی کمک می‌کرد. او عضو و دارای سمت در چندین سازمان حرفه‌ای بود، از جمله: انجمن معلمان حرفه‌ای موسیقی نیوجرسی مسابقه یادبود پیانو هیزل قازاریان اسکگز را تأسیس کرد که همچنان ادامه دارد. کنگره معلمان پیانو جوایز
که همچنان ادامه دارد. کنگره معلمان پیانو جوایز هیزل قازاریان اسکگز را به دانشجویان برجسته اهدا می‌کند. موسیقی و نوشته‌های قازاریان توسط شرکت موسیقی بوستون، کارل فیشر موسیقی، شرکت نشر موسیقی سنچری، شرودر و گونتر، سامی-برچارد و شرکت موسیقی ویلیس منتشر شد. او تعدادی آهنگ برای سوپرانو ساخت. قازاریان همچنین به عنوان یک نویسنده و محقق در زمینه موسیقی، به بررسی و تحلیل آثار موسیقی کلاسیک و معاصر پرداخت. او در مقالات خود به بررسی تأثیرات فرهنگی و تاریخی موسیقی بر جامعه پرداخت و تلاش کرد تا ارتباط بین موسیقی و هویت
پرداخت و تلاش کرد تا ارتباط بین موسیقی و هویت فرهنگی را برجسته کند. او همچنین در پروژه‌های تحقیقاتی بین‌المللی شرکت کرد و با موسیقی‌دانان و محققان در سراسر جهان همکاری‌هایی داشت. قازاریان به عنوان یک سخنران برجسته در کنفرانس‌های بین‌المللی موسیقی شناخته می‌شد و به ترویج تبادل فرهنگی از طریق موسیقی اعتقاد داشت. او همچنین به عنوان یک مشاور در برنامه‌های آموزشی موسیقی در مدارس و دانشگاه‌ها فعالیت داشت و به توسعه روش‌های نوین آموزش موسیقی کمک کرد. قازاریان به عنوان یک شخصیت تأثیرگذار در جامعه موسیقی، به ترویج
یک شخصیت تأثیرگذار در جامعه موسیقی، به ترویج ارزش‌های انسانی و فرهنگی از طریق هنر موسیقی ادامه داد و همچنین هیزل آن قازاریان اسکگز به عنوان یک الگو برای نسل‌های آینده موسیقی‌دانان شناخته می‌شود. مقالات و آهنگ‌های او برای پیانو شامل:
نیتنکی ; بیوگرافی میاموتو موساشی است که در سال ۱۷۷۶ توسط کیهیده تویودا، ملازمه اصلی خاندان هوسوکاوا در قلمرو کوماموتو و مربی هنرهای رزمی نیتن-ریو از خاندان ماتسویی نوشته شده است. به گفته نیتنکی، دوئل بین میاموتو موساشی و ساساکی کوجیرو در ۱۳ آوریل (۱۳ مه طبق تقویم میلادی) در جزیره گانریو (فوناجیما) برگزار شد که از کوه تاموکه قابل مشاهده است.
داریا اولکساندریونا ظریفنا (زاده ۴ ژوئیه ۱۹۸۹) فعال اجتماعی و کارآفرین است. او قبل از پیوستن به خدمات دولتی در تجارت رسانه، صنعت خلاق و خیریه مشغول بود. در ژوئن 2019 مشاور شورای امنیت ملی و دفاع اوکراین و در فوریه 2020 مشاور رئیس دفتر رئیس جمهور اوکراین آندری یرماک شد.. از آغاز تهاجم تمام‌مقیاس روسیه به اوکراین در سال 2022، او در خلاصه‌های اطلاعاتی شرکت کرده است که آخرین به‌روزرسانی‌های جنگ را از طرف رئیس دفتر اوکراین ارائه می‌کند.. او عضو گروه تخصصی یرماک مک‌فول در مورد تحریم‌های روسیه، گروه ضمانت‌های
مک‌فول در مورد تحریم‌های روسیه، گروه ضمانت‌های امنیت بین‌المللی (گروه یرماک-راسموسن) است. شورای امور جوانان زیر نظر رئیس جمهور اوکراین, گروه کاری برای پیشگیری از گرسنگی (برنامه غذایی بشردوستانه 'غلاتی از اوکراین'.) و گروه کاری OECD در مورد رشوه. اتهام راه اندازی کارگروه بین المللی در مورد جنایات زیست محیطی ارتکابی توسط روسیه علیه اوکراین و گروه کاری بین المللی 'کودکان را برگردانید UA' در مورد حمایت از حقوق کودکان اوکراینی اخراج شده توسط روسیه. داریا مسئول پشتیبانی ارتباطی فرآیندهای تبادل اسیران جنگی با
پشتیبانی ارتباطی فرآیندهای تبادل اسیران جنگی با همکاری ستاد هماهنگی در مورد رفتار با اسیران جنگی است..
ویلیام میکائلیان (متولد ۲۰ مه ۱۹۵۶) یک رمان‌نویس ارمنی-آمریکایی، نویسنده داستان کوتاه و شاعر است. او در دینوبا، کالیفرنیا، یک شهر کوچک در جنوب شرقی فرزنو به دنیا آمد و در مزرعه خانوادگی خود بزرگ شد. او از سال ۱۹۸۷ در سیلم، اورگن زندگی می‌کند. داستان‌ها، اشعار و نقاشی‌های او در نشریات ادبی در ایالات متحده و ارمنستان منتشر شده‌اند؛ آثار او در رادیو ملی ارمنستان اجرا شده است. داستان‌ها و اشعار او در "آرارات" (نیویورک)، یک مجله فصلی که به کارهای ادبی و تاریخی در موضوعات ارمنی اختصاص دارد، منتشر شده است. او
در موضوعات ارمنی اختصاص دارد، منتشر شده است. او همچنین به پروژه شعر ارمنی چندزبانه که توسط لولا کونداکیان در نیویورک مدیریت و تولید می‌شود، کمک می‌کند. در سال ۲۰۰۳، او یک گفتگوی ادبی آنلاین به نام «گفتگو ادامه دارد» را با جان بربریچ، ناشر و سردبیر فصلنامه ادبی کوچک "بارباریک یاوپ" (راسل، نیویورک) راه‌اندازی کرد. ارزیابی. آثار میکائلیان توسط منتقدان با آثار والت ویتمن، جیمز تربر، ساموئل بکت و فئودور داستایفسکی مقایسه شده است. تحلیل رفتار انسانی معاصر، همدردی با ستمدیدگان، طنز و احساس قوی ضد جنگ از ویژگی‌های
با ستمدیدگان، طنز و احساس قوی ضد جنگ از ویژگی‌های بارز آثار او هستند. بسیاری از اشعار و نثرهای او دارای کیفیتی شاعرانه و ریتمیک هستند؛ در بسیاری از قطعات، نقاشی بصری آن‌ها به این آثار افزوده است. تأثیرات دیگر شامل ریچارد براتیگان، توماس وولف، گی دو موپاسان و ویلیام سارویان، نویسنده معاصر و پسرعموی مادربزرگ نویسنده است. میکائلیان همچنین نقاشی‌های متعددی منتشر کرده است. بیشتر آن‌ها پرتره‌هایی از افراد خیالی با تأکید اغراق‌آمیز بر روی چشم‌ها هستند که توجه را جلب کرده و به انتقال طیف وسیعی از احساسات کمک
را جلب کرده و به انتقال طیف وسیعی از احساسات کمک می‌کنند. مطالعه‌ای پیشرفتی از نقاشی‌ها در وب‌سایت میکائلیان نشان می‌دهد که موضوعات او به مرور زمان جنبه‌ای غم‌انگیزتر یا مشکل‌دارتر به خود گرفته‌اند. این امر به ویژه در نقاشی‌های مدادی که همراه با "آهنگ‌ها و نامه‌ها"، مجموعه‌ای عمدتاً خودزندگی‌نامه‌ای از شعر و نثر که او در سال ۲۰۰۵ آغاز کرد، مشهود است. وب‌سایت. وب‌سایت میکائلیان، «همه چیزهایی که می‌دانم را به شما می‌گویم»، یک آرشیو گسترده است که شامل نسخه‌های کامل و مجاز بسیاری از آثار نویسنده؛ مطالب
کامل و مجاز بسیاری از آثار نویسنده؛ مطالب خودزندگی‌نامه‌ای که بر دوره‌های مختلف زندگی او از جمله حال حاضر تمرکز دارد؛ نقدها، تفسیرها، دستورهای غذایی خانوادگی و صدها نقاشی نویسنده است. مطالب به بخش‌هایی سازماندهی شده‌اند؛ هدف هر بخش در مقدمه یا پیش‌گفتار به وضوح تعریف شده است. سایت همچنین شامل آثار در حال پیشرفت است که پس از تکمیل، برای دسترسی عمومی نگهداری می‌شوند. یادداشت‌های مفید و اطلاعات پس‌زمینه‌ای مربوط به انتشارات چاپی نویسنده و سایر انتشارات آنلاین در یک صفحه اخبار گنجانده شده است. چیزی برای شنیدن.
یک صفحه اخبار گنجانده شده است. چیزی برای شنیدن. خلاصه. "چیزی برای شنیدن" روایت اول شخص تخیلی استیون مونرو، مردی خوداشتغال و مطلقه است که با ورشکستگی مالی و ناپایداری عاطفی دست و پنجه نرم می‌کند. هنوز عاشق همسر سابقش، مری، و به شدت به پسر نوجوانشان، مت، وابسته است، شخصیت اصلی میکائلیان با احساس گناه و کمبود اعتماد به نفس به سوی تأیید مثبت خود مبارزه می‌کند. با کشف استعدادی ناشناخته و امید فزاینده به تجدید رابطه با مری، استیون به‌طور طنزآمیز با مشکلات زندگی روزمره دست و پنجه نرم می‌کند و در عین حال به دنبال
دست و پنجه نرم می‌کند و در عین حال به دنبال علت اصلی آن‌ها در جامعه و خود است. رمان بر یک هفته پرتنش تمرکز دارد که در آن استیون و مری سفر طولانی به زادگاه استیون برای دیدار با مادر پیر استیون را انجام می‌دهند. این سفر عاطفی خسته‌کننده به امکان آشتی کامل زوج منجر می‌شود. اهمیت اجتماعی. در حالی که داستان می‌تواند به خاطر عنصر رمانتیک، عنصر طنز و برخورد دقیق میکائلیان با شخصیت‌های اصلی و فرعی‌اش لذت‌بخش باشد، نویسنده از شخصیت اصلی خود برای پرداختن به چندین نگرانی عمده اجتماعی استفاده می‌کند. این‌ها شامل فقر و
عمده اجتماعی استفاده می‌کند. این‌ها شامل فقر و بی‌خانمانی؛ حضور و تهدید مداوم جنگ؛ کاستی‌های آموزش عمومی و بیگانگی اجتماعی هستند. در نتیجه، داستان از چارچوب ساده خود فراتر می‌رود و به عنوان یک مجموعه از مشاهدات معاصر مرتبط و به عنوان یک درخواست قوی برای درک و خودکاوی عمل می‌کند. تاریخچه انتشار. این رمان ابتدا برای انتشار چاپی در سال ۲۰۰۲ برنامه‌ریزی شده بود. با این حال، میکائلیان اثر را در سال ۲۰۰۳ خود منتشر کرد، پس از آنکه به صورت عمومی مشکلات، بی‌نظمی‌های تجاری و تأخیرهایی که با ناشر کتاب تجربه کرده بود
تجاری و تأخیرهایی که با ناشر کتاب تجربه کرده بود را مستند کرد. نسخه اصلی منتشر شده را می‌توان در وب‌سایت او یافت. صفحه عنوان شامل پیش‌گفتاری برای متن الکترونیکی کامل؛ هنر جلد اصلی برای نسخه چاپی منتشر نشده؛ نسخه تبلیغاتی در نظر گرفته شده برای جلد و چندین نقد کوتاه است. از زمانی که نویسنده رمان را در دسترس قرار داده است، تقاضا برای تعداد نامشخصی از نسخه‌های نقدی که توسط ناشر به تجارت کتاب توزیع شده بود، قبل از زمانی که ناشر قرارداد خود را شکست، افزایش یافته است. قیمت خرده‌فروشی اصلی برای کتاب ۱۴٫۹۵ دلار
است. قیمت خرده‌فروشی اصلی برای کتاب ۱۴٫۹۵ دلار تعیین شده بود. به گفته نویسنده، قیمت‌ها برای یک نسخه نقدی در آمازون (شرکت) از ۳۳٫۰۰ دلار تا ۷۰۷٫۰۰ دلار متغیر بوده است. در یک یادداشت توضیحی در همان سایت، او متن در نسخه‌های نقدی را به عنوان معتبر و کامل تأیید می‌کند. آثار. ژورنال‌های روزانه. = منابع = در حال تهیهٔ متن مقاله، کمی صبر کنید
آبگرعلی اکبر آرمانی (; Mid-17th century – After 2۷ ژانویه ۱۷۰۸) نویسنده بود. آبگر یک ارمنی در ایران دوره صفوی بود که در زمان شاه سلیمان اول (ح. ۱۶۶۶–۱۶۹۴) و شاه سلطان حسین (۱۶۹۴–۱۷۲۲) شکوفا شد. او که در اصل بازرگان بود، بعداً از مسیحیت به اسلام شیعه گروید و نام آبگرعلی اکبر آرمانی را به خود گرفت. با گذشت زمان، او از جامعه ارامنه دور شد و به‌طور فزاینده ای با اعضای روحانیون صفوی ارتباط برقرار کرد و بعدها با خانواده‌های آنها ازدواج کرد. او یک روایت تبدیلی به فارسی نوشت، اعتراف نامه (کتاب اعتراف)، که شاید به
فارسی نوشت، اعتراف نامه (کتاب اعتراف)، که شاید به عنوان یک ابزار تبلیغی و برای انتشار در میان مسیحیان ارمنی تصور شد. به گفته آلبرتو تیبروچیو، این اثر «به عنوان نمونه نادری از شهادتی که از منظر یک مسلمان روایت شده و تبدیلی داوطلبانه را به تصویر می‌کشد». زندگی‌نامه. آنچه در مورد زندگی او کمتر شناخته شده است عمدتاً از اثر او، اعتراف نامه (کتاب اعتراف) استخراج شده است. او متولد آبگر، احتمالاً در جلفای نو، محله ارامنه‌نشین اصفهان بود و اوایل زندگی خود را به عنوان یک تاجر گذراند. او ممکن است یکی از اعضای خانواده
یک تاجر گذراند. او ممکن است یکی از اعضای خانواده بازرگان مشهور ولیجانیان ویا خانواده شهرمانیان بوده باشد، اگرچه احتمال دومی کمتر در نظر گرفته می‌شود. در حوالی سال ۱۶۷۳، در زمان شاه سلیمان اول صفوی، او از مسیحیت به‌مذهب اسلام (شیعه) گروید، تصمیمی که بنا به نوشته‌های او، از شواهد کتاب مقدس و همچنین مجموعه‌ای از رؤیاها الهام گرفته شده است. او در زمان تغییر دین با شهردار ارمنی (کلانتر) جلفای نو، به نام پیری که او نیز مسلمان بود، در تماس بود. بنا بر گزارش‌ها، آرمانی پس ازاینکه به او لقب مرتد دادند از خانواده
آرمانی پس ازاینکه به او لقب مرتد دادند از خانواده خود دور شد. سفر بعدی او به ونیز منجر به زندانی شدن او «به انتقام از اتهامات بدرفتاری با مسیحیان در ایران» شد، اما بعداً با دخالت برادرش آزاد شد. پس از آزادی، به شهرهای قسطنطنیه و بلگراد عثمانی سفر کرد و سپس از طریق شهرهای صفویه یعنی اریوان، تبریز و مشهد به اصفهان بازگشت. معروف است که او با ازدواج‌های متعدد صاحب فرزندانی از همسران متفاوت شده است.پس از تغییر دین، او به‌طور فزاینده ای با علمای صفوی ارتباط برقرار کرد و با دختران آنها ازدواج کرد. همسر اول او که
کرد و با دختران آنها ازدواج کرد. همسر اول او که در سفر، با او ملاقات کرد دختر یک قاضی و اهل قسطنطنیه بود.‌به گفته آلبرتو تیبورسیو، او در قسطنطنیه تحت تعقیب قرار گرفت "به دلیل وفاداری خود به شیعیان به عنوان یک ایرانی. با این حال، به نظر می‌رسد که در آن زمان، آرمانی، حداقل در ابتدا پیرو اسلام شیعی نبود، اما در طول سفر خود هویتی شیعی پیدا کرده بود. در اواخر زندگی، روابط او با جامعه ارمنی به حدی بدتر شد که او هدف آزار و اذیت آنها قرار گرفت. تیبورسیو نوشت که در تلافی آزار و اذیت آن‌ها، آرمانی «ادعا می‌کند که در
آزار و اذیت آن‌ها، آرمانی «ادعا می‌کند که در یک شبه آئینی نفرین کشیشان ارمنی شرکت داشته است که منجر به مرگ کشیشان شده است». آرمانی پس از ۲۷ ژانویه ۱۷۰۸ گمان می‌رود در اصفهان درگذشته است. کار. اعتراف نامه، در ۲۷ ژانویه ۱۷۰۸ در زمان سلطنت شاه سلطان حسین (ح. ۱۶۹۴–۱۷۲۲) تکمیل شد و کاملاً به زبان فارسی نوشته شد. از این روایت تبدیلی، تنها یک نسخه خطی، مشتمل بر ۷۳ برگه، باقی مانده و در دانشگاه تهران نگهداری می‌شود.به گفته تیبورسیو، اعتراف نامه، اگرچه به فارسی نوشته شده است، اما به عنوان یک ابزار تبلیغی و برای
شده است، اما به عنوان یک ابزار تبلیغی و برای انتشار در میان مسیحیان ارمنی «تا آنجا که شواهد باقی مانده نشان می‌دهد» تصور شده است.نثر آن ساده و در عین حال «غنی از نمادگرایی» است و تغییر دین و سفرهای آرمانی را توصیف می‌کند. استفاده او از «عناصر یونیریک» در کارش برای توصیف «سفر معنوی خود به اسلام» باعث شده است که تیبورسیو پیشنهاد کند که به روایات تغییر دینی که از محیط‌های دیگر سرچشمه می‌گیرد، دسترسی داشته است.این اثر همچنین شامل ارجاع «استاندارد» کتاب مقدس به پاراکلیت انجیل یوحنا است، نمونه ای از بحث‌های بین
پاراکلیت انجیل یوحنا است، نمونه ای از بحث‌های بین مذهبی که اغلب در روایات تغییر دین برای بیان «اثبات» برای اسلام از کتاب مقدس استفاده می‌شود. اگرچه تواریخ فارسی، سفرنامه‌های اروپایی و مکاتبات بین مبلغان مسیحی نشان می‌دهد که بسیاری از مسیحیان در دوره صفویه به اسلام ایمان آورده‌اند، فقط مواردی را به تصویر می‌کشند که در آن نوکیشان یا مجبور به تغییر مذهب شده‌اند یا از روی راحتی این کار را انجام داده‌اند.‌چنین گزارش‌هایی عموماً بینشی در مورد دیدگاه‌های شخصی نوکیشان ارائه نمی‌دهند.به گفته تیبورسیو، اعتراف نامه
ارائه نمی‌دهند.به گفته تیبورسیو، اعتراف نامه «به عنوان نمونه نادری از شهادتی که از منظر یک مسلمان روایت شده و تبدیلی داوطلبانه را به تصویر می‌کشد».
آرتاش امین (، متولد ۴ ژانویه ۱۹۶۱) یک مترجم، مقاله‌نویس ارمنی است. او عضو اتحادیه نویسندگان ارمنستان، انجمن بین‌المللی مترجمان کنفرانس (۲۰۰۵)، انجمن مترجمان کنفرانس ارمنی (ACIA)، مرکز PEN ارمنی، انجمن تاریخ شفاهی است. او به عنوان هنرمند شایسته ارمنستان (۲۰۱۵) شناخته شده و از ۱۹۹۷ تا ۲۰۱۹ به عنوان کنسول افتخاری کانادا در ارمنستان خدمت کرده است. زندگی‌نامه. او در خانواده شاعر گئورگ امین به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان، دانشکده زبان‌شناسی رمان و ژرمن (با افتخار) در سال ۱۹۸۲ فارغ‌التحصیل شد و در سال ۱۹۸۶
افتخار) در سال ۱۹۸۲ فارغ‌التحصیل شد و در سال ۱۹۸۶ به عنوان داوطلب دکترا در ادبیات تطبیقی تحصیلات تکمیلی خود را به پایان رساند. او در YSU از سال ۱۹۸۶ تا سال ۱۹۹۲ مدیر مرکز میراث ویلیام سارویان بود. در سال ۱۹۹۲ مدیر دفتر نمایندگی کانادا در ارمنستان شد. او از سال ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۵ در دانشگاه میشیگان و دانشگاه هاروارد تحت برنامه فولبرایت تدریس کرد. پس از بازگشت به ارمنستان، در سال ۱۹۹۶ آژانس ترجمه بابل را تأسیس کرد که در ارائه مترجمان همزمان تخصص دارد. او در سال ۱۹۹۷ به عنوان کنسول افتخاری کانادا در ارمنستان منصوب
به عنوان کنسول افتخاری کانادا در ارمنستان منصوب شد و تا ۲۰۱۹ در این نقش باقی ماند. او از سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۸ به عنوان دبیرکل مرکز PEN ارمنی خدمت کرد. او در سال ۱۹۹۹ به عنوان کارشناسی ارشد حقوق از دانشکده حقوق دانشگاه آمریکایی ارمنستان فارغ‌التحصیل شد. او یکی از برندگان برنامه تلویزیونی محبوب بازی فکری روسی‌زبان چی؟ کجا؟ کی؟ در قسمت ۲۷ مارس ۲۰۱۰ بود. کار به عنوان مترجم. از سال ۱۹۸۸، او ترجمه همزمان بین ارمنی، انگلیسی و روسی را برای بسیاری از نهادهای بین‌المللی ارائه داده است (نمونه): شورای اروپا، صندوق
ارائه داده است (نمونه): شورای اروپا، صندوق بین‌المللی پول، PACE، کمیسیون اروپا، پارلمان اروپا، سازمان امنیت و همکاری اروپا، برنامه توسعه ملل متحد، کمیساریای عالی سازمان ملل برای پناهندگان، یونیسف، صندوق جمعیت ملل متحد، سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد، برنامه جهانی غذا، سازمان جهانی بهداشت، آکسفام، دفتر هماهنگی امور بشردوستانه سازمان ملل، فیچ ریتینگز، استاندارد اند پورز، پرایس‌واترهاوس‌کوپرز، ارنست اند یانگ، بانک مرکزی ارمنستان، سیستم فدرال رزرو، بانک مرکزی روسیه، عفو بین‌الملل، شفافیت بین‌الملل،
مرکزی روسیه، عفو بین‌الملل، شفافیت بین‌الملل، اف‌بی‌آی، ژاندارمری ملی فرانسه، ناتو، آژانس کاهش تهدیدات دفاعی، آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، مرکز بین‌المللی علوم و فناوری، دیلویت و توش، آکادمی علوم ارمنستان، فیلیپ موریس اینترنشنال، بی‌ام‌و، پرنود ریکارد، هوبلو، ال‌وی‌ام‌اچ، وزارت امور خارجه ایالات متحده، یواس‌ای تودی، سازمان جهانی گمرک، فیده، بانک توسعه آسیایی، صندوق جهانی طبیعت، انجمن وکلای آمریکا، بنیاد اوراسیا، بانک اروپایی بازسازی و توسعه، خدمات امدادی کاتولیک، هیئت بین‌المللی تحقیقات و تبادلات، شورای
کاتولیک، هیئت بین‌المللی تحقیقات و تبادلات، شورای جهانی کلیساها، هالو تراست، سپاه صلح، ورلد ویژن، اچ‌اس‌بی‌سی، یونسکو، کمیته بازل در نظارت بانکی، اسمیتسونین و غیره. در این دوره، او موضوعات بین‌رشته‌ای مختلفی را در زمینه شیمی، ژنتیک، چشم‌پزشکی، نورولوژی، جراحی مغز و اعصاب، قلب‌شناسی، اطفال، برنامه‌ریزی شهری، پست‌مدرنیسم، هنر باروک رومی، پیشگیری از نسل‌کشی، عدالت کیفری، انرژی تجدیدپذیر، نوآوری، حسابرسی داخلی، زلزله‌شناسی، اکومنیسم، کاهش خطر بلایا و غیره ترجمه کرده است. فهرست آثار منتشر شده. انگلیسی به ارمنی.
کرده است. فهرست آثار منتشر شده. انگلیسی به ارمنی. برای انتشار در ۲۰۲۰:
انجمن سلطنتی باغبانی , (RHS) آر اچ اس که در سال ۱۸۰۴ به‌عنوان انجمن باغبانی لندن تأسیس شد، پیشرو خیریه باغبانی بریتانیا است. باغبانی ا از طریق پنج باغ خود در ویسلی (سوری)، های د هال (اسکس)، هارلو کار (یورکشر شمالی)، روزمور (دوون) و بریج واتر (منچستر بزرگ) ترویج می‌کند. نمایش گل از جمله نمایش گل چلسی، نمایش گل کاخ همپتون کورت، نمایشگاه گل تاتون پارک و نمایش گل کاردیف. طرح‌های باغبانی اجتماعی؛ بریتانیا در بلوم و یک برنامه آموزشی گسترده. همچنین از آموزش باغبانان حرفه‌ای و آماتور پشتیبانی می‌کند. از سال ۲۰۲۳
حرفه‌ای و آماتور پشتیبانی می‌کند. از سال ۲۰۲۳ رئیس‌جمهور کیت وید () و مدیر کل کلر ماترسون سی‌بی‌ئی (CBE) بود. تاریخچه. بنیانگذاران. ایجاد یک انجمن باغبانی بریتانیا توسط جان وج‌وود () (پسر جوزایا وج‌وود) در سال ۱۸۰۰ پیشنهاد شد. اهداف او نسبتاً ساده بود: او می‌خواست جلسات منظمی برگزار کند و به اعضای جامعه این فرصت را بدهد تا مقالاتی در مورد فعالیت‌ها و اکتشافات باغبانی خود ارائه دهند. برای تشویق بحث در مورد آنها و انتشار نتایج. جامعه همچنین برای دستاوردهای باغبانی جوایزی اعطا می‌کند. وج‌وود این ایده را با
باغبانی جوایزی اعطا می‌کند. وج‌وود این ایده را با دوستان خود در میان گذاشت، اما چهار سال قبل از اولین ملاقات، هفت مرد، در ۷ مارس ۱۸۰۴ در کتابفروشی هچردس در پیکدیلی، لندن. وج‌وود رئیس بود. همچنین ویلیام تاونسند آیتون () (جانشین پدرش ویلیام آیتون به‌عنوان سرپرست باغ‌های کیو)، سر جوزف بنکس (رئیس انجمن سلطنتی)، جیمز دیکسون () (نهال‌دار)، ویلیام فورسایت (سرپرست باغ‌های کاخ سنت جیمز و کاخ کنزینگتون)، چارلز فرانسیس گرویل () (ارباب دریاسالاری ()) و ریچارد آنتونی سالزبری () که منشی انجمن جدید شد. بنکس دوستش توماس
() که منشی انجمن جدید شد. بنکس دوستش توماس اندرو نایت را برای عضویت پیشنهاد کرد. این پیشنهاد پذیرفته شد، علی‌رغم خصومت مداوم نایت با فورسیث بر سر گچ برای التیام زخم‌های درخت که فورسیث در حال ایجاد آن بود. نایت از سال ۱۸۱۱ تا ۱۸۳۸ رئیس انجمن بود و اهداف و مقاصد انجمن را برای گنجاندن برنامه تحقیقات عملی در زمینه پرورش میوه توسعه داد. عضویت. در سال ۲۰۰۹ بیش از ۳۶۳۰۰۰ نفر عضو جامعه بودند و این تعداد در سال ۲۰۱۳ به بیش از ۴۱۴۰۰۰ نفر رسید و تا سال ۲۰۱۹ به ۵۲۵۱۰۵ نفر رسید. عضویت و معاشرت در انجمن قبلاً با
۵۲۵۱۰۵ نفر رسید. عضویت و معاشرت در انجمن قبلاً با انتخابات تعیین می‌شد، اما اکنون با کمک مالی است. یاران حامیانی هستند که «یک مبلغ پیشنهادی ۵۰۰۰ پوند در سال» (از سال ۲۰۲۲) کمک می‌کنند. اعضا و معاشران انجمن سلطنتی باغبانی به ترتیب حق استفاده از حروف پس از اسمی () ام‌آراچ‌اس(MRHS) و اف‌آراچ‌اس (FRHS) را دارند. عضویت بر اساس سال مالی باغ‌ها. پنج باغ بزرگ انجمن سلطنتی باغبانی در انگلستان عبارتند از: باغ ویسلی، نزدیک ویسلی در ساری. باغ روزمور در دوون؛ های د هال در اسکس؛ هارلو کار در هاروگیت، یورکشایر شمالی و
در اسکس؛ هارلو کار در هاروگیت، یورکشایر شمالی و باغ آراچ‌اس، بریج واتر در ورسلی، منچستر بزرگ. اولین باغ این انجمن از سال ۱۸۱۸ تا ۱۸۲۲ در کنزینگتون بود. در سال ۱۸۲۰، انجمن تعدادی از نهالستان هیو رونالدز را در لیتل ایلینگ اجاره کرد تا یک باغ آزمایشی راه‌اندازی کند، اما سال بعد بخشی از املاک دوک دوونشایر در چیزیک به دست آمد. در سال ۱۸۲۳ جوزف پکستون را در آنجا استخدام کرد. از سال ۱۸۲۷، انجمن جشن‌هایی () را در باغ چیسویک برگزار می‌کرد و از سال ۱۸۳۳، نمایش‌هایی با کلاس‌های رقابتی برای گل و سبزیجات برگزار می‌کرد.
کلاس‌های رقابتی برای گل و سبزیجات برگزار می‌کرد. در سال ۱۸۶۱ آراچ‌اس (همان‌طور که اکنون تبدیل شده است) باغ جدیدی را در کنزینگتون جنوبی در زمینی که از کمیسیون سلطنتی نمایشگاه سال ۱۸۵۱ اجاره کرده بود (موزه علوم، کالج امپراتوری و کالج سلطنتی موسیقی اکنون محل را اشغال کرده‌اند) ایجاد کرد. در سال ۱۸۸۲ بسته شد. باغ چیسویک تا سال‌های ۱۹۰۳ تا ۱۹۰۴ حفظ شد، تا آن زمان سر توماس هانبری باغ را در ویزلی خرید و به آراچ‌اس ارائه کرد. بنابراین باغ ویسلی آراچ‌اس قدیمی‌ترین باغ جامعه است. رزمور (Rosemoor) بعد از آن توسط لیدی
جامعه است. رزمور (Rosemoor) بعد از آن توسط لیدی آن بری () در سال ۱۹۸۸ ارائه شد. های د هال در سال ۱۹۹۳ توسط صاحبان آن دیک و هلن رابینسون به آراچ‌اس داده شد. دیک رابینسون همچنین مالک مجموعه هری اسمیت () بود که درهای د هال مستقر بود. سپس هارلو کار آمد که با ادغام انجمن باغبانی شمالی با آراچ‌اس در سال ۲۰۰۱ خریداری شد. از زمانی که آن را در سال ۱۹۴۹ خریدند، زمین آزمایشی و باغ نمایشگاهی انجمن باغبانی شمالی بود. در سال ۲۰۱۳، بیش از ۱/۶۳ میلیون نفر از این چهار باغ بازدید کردند. در سال ۲۰۱۵، آراچ‌اس برنامه‌هایی را