payamvha/North_RAG huggingface dataset:
است. مرزهای معمول میان گیاهان، حیوانات، هوش و اشکال زندگی به‌شدت سازمان‌یافته در اینجا نامشخص است. با گذر زمان، مسیر بازماندگان به سوی لاشه سقوط‌کردهٔ "دمتر" همگرا می‌شود. تولید. جوزف بنت و چارلز هوتنر فیلم کوتاه "لاشخورها" را در سال ۲۰۱۶ برای ادالت سویم ساختند، که به‌عنوان بخشی از بلوک تونامی پخش شد. این انیمیشن هشت‌دقیقه‌ای بدون دیالوگ، زوجی از انسان‌ها را نشان می‌دهد که درگیر تعاملات پیچیده‌ای با موجودات بیگانه هستند. در سال‌های ۲۰۱۸ تا ۲۰۱۹، بنت و هوتنر این مفهوم را گسترش داده و یک قسمت آزمایشی برای
این مفهوم را گسترش داده و یک قسمت آزمایشی برای سریال تولید کردند، اما این پروژه در ادالت سویم پیش نرفت. در نهایت، این مجموعه توسط اچ‌بی‌او مکس پذیرفته شد. این مجموعه دوازده قسمتی طی دو سال توسط شرکت تیتموز و گرین استریت پیکچرز تولید شد و گروهی از انیماتورهای بین‌المللی که از کشورهای مختلفی از جمله مکزیک، اسپانیا، پرتغال و فرانسه کار می‌کردند، در ساخت آن مشارکت داشتند. در ماه مه ۲۰۲۴، این مجموعه توسط مکس لغو شد. با این حال، نتفلیکس حق پخش فصل اول را به‌دست‌آورد و گزارش شد که احتمال تمدید مجموعه را بررسی
و گزارش شد که احتمال تمدید مجموعه را بررسی می‌کند و تصمیم نهایی پس از انتشار در این پلتفرم گرفته خواهد شد. در نوامبر ۲۰۲۴، بنت تأیید کرد که نتفلیکس تصمیم گرفته است مجموعه را برای فصل دوم تمدید نکند. انتشار. این مجموعه در ۱۹ اکتبر ۲۰۲۳ پخش شد و سه قسمت اول آن به‌طور هفتگی تا ۹ نوامبر ۲۰۲۳ منتشر شد. در ماه مه ۲۰۲۴، نتفلیکس حق پخش این مجموعه را خریداری کرد و در ۳۱ مه در ایالات متحده، بریتانیا، ایرلند و نیوزیلند منتشر کرد. بازخورد. این مجموعه با تحسین منتقدان مواجه شده است. در وبگاه بازبینی جمعی راتن تومیتوز،
شده است. در وبگاه بازبینی جمعی راتن تومیتوز، فصل اول با ۱۰۰٪ تأیید و میانگین امتیاز ۸٫۷ از ۱۰ بر اساس ۲۲ نقد روبه‌رو شده است. اجماع منتقدان این وبگاه می‌گوید: «"حکمرانی کرکس‌ها" با ارائهٔ جهانی زنده و پویاتر، تماشاگران و شخصیت‌های سرگردان خود را به کشف و ماجراجویی در دنیایی عجیب و غریب دعوت می‌کند.» جیمز پونیووزیک از "نیویورک تایمز" این مجموعه را «داستانی سرسبز، باشکوه و هیپنوتیزم‌کننده از بقا در مکانی که احساس می‌شود، برخلاف بسیاری از سیاره‌های علمی-تخیلی، واقعاً فرازمینی است» توصیف کرد. اندرو وبستر از
واقعاً فرازمینی است» توصیف کرد. اندرو وبستر از "ورج)" آن را «ترکیبی از زیبایی و خشونت» دانست و نوشت که این مجموعه «شاید اصیل‌ترین اثر علمی-تخیلی سال باشد.» او همچنین سبک هنری آن را با ژان ژیرو مقایسه کرد. در هفتاد و ششمین جوایز امی ساعات پربیننده، این مجموعه نامزد دریافت جایزهٔ بهترین برنامهٔ پویانمایی شد و جایزهٔ دستاورد فردی برجسته در انیمیشن را برای طراحی پس‌زمینه کسب کرد.
جیمز دیویدسون (؛ – ) استاد دانشگاه، و تاریخ‌دان فرهنگی اهل بریتانیا بود. دیویدسون در تاریخ اجتماعی یونان باستان تخصص دارد و سهم قابل توجهی در مطالعه همجنس‌گرایی باستانی داشته است.
دوک سفید لاغر () پرسونا و شخصیتی بود که دیوید بویی موسیقی‌دان انگلیسی، در میانهٔ دهه ۱۹۷۰ با آن در انظار عمومی ظاهر شد. اگرچه دوک در اصل همراه با آلبومِ سال ۱۹۷۶ بویی یعنی "ایستگاه به ایستگاه" شناخته می‌شود و نامش در قطعهٔ نخست آلبوم ذکر شده است، اما بویی در ابتدا طی تور کنسرت آلبوم "آمریکایی‌های جوان" در اواخر سال ۱۹۷۴، جنبه‌هایی از این شخصیت را به کار گرفت. ظاهر و شخصیت دوک سفید لاغر نیز تحت تأثیر شخصیت توماس جروم نیوتن، بیگانه انسان‌نما، با بازی بویی در فیلم "مردی که به زمین سقوط کرد" که در اواسط سال
فیلم "مردی که به زمین سقوط کرد" که در اواسط سال ۱۹۷۵ فیلم‌برداری شد، بود. دوک سفید لاغر به دلیل دیدگاه‌های ظاهراً هوادارانه در مورد فاشیست که بویی در مصاحبه‌های مطبوعاتی در این دوره بیان کرد، به یک چهره بحث‌برانگیز تبدیل شد. بلافاصله پس از بیان این نظرات، بویی ادعا کرد که این اظهارات متظاهرانه و برای جلب توجه هستند که از طریق این شخصیت بیان شده‌اند و منعکس‌کنندهٔ دیدگاه واقعی او را نیستند. در سال‌های بعد، او دلیل رفتار غیرعادی خود در میانهٔ دههٔ ۱۹۷۰ را مصرف خیلی زیاد مواد مخدر سنگین (به ویژه کوکائین) در
خیلی زیاد مواد مخدر سنگین (به ویژه کوکائین) در حین زندگی در لس آنجلس عنوان کرد. او در اواخر سال ۱۹۷۶ کالیفرنیا را به مقصد اروپا ترک کرد تا وضعیت روحی و جسمی خود را بهبود بخشد و در اوایل سال ۱۹۷۷ در برلین غربی اقامت گزید و در آن زمان بی‌سروصدا شخصیت دوک سفید لاغر را کنار گذاشت. ایجاد. دیوید بویی که پیش از شهرت، تجربه اجرا در تئاتر تجربی را داشت، در اوایل دهه ۱۹۷۰ شروع به پذیرفتن شخصیت‌های مختلف برای اجرا کرد، که مهم‌ترین آن زیگی استارداست در دورهٔ گلم بود. او در سال ۱۹۷۳ در پایان تور زیگی استارداست این
او در سال ۱۹۷۳ در پایان تور زیگی استارداست این شخصیت را کنار گذاشت و شخصیت دیستوپیایی هالووین جک را برای آلبوم "سگ‌های الماسی" و بیشتر تورهای بعدی خود پذیرفت. نسخه اولیه شخصیت دوک سفید لاغر در اواخر سال ۱۹۷۴ در مرحله دوم تور ظاهر شد. این تور که به ساخت آلبوم "آمریکایی‌های جوان" منجر شد؛ موهای بویی هنوز نارنجی بود، اما کوتاه‌تر و لباس‌های روی صحنه از لباس‌های رنگارنگ گلم تا لباس‌های معمولی‌تر متغیر بود. از دوک سفید لاغر در تایتل ترک آلبوم بعدی بویی، "ایستگاه به ایستگاه" نام برده شد و او در طول تور ایزولار
به ایستگاه" نام برده شد و او در طول تور ایزولار در نقش این شخصیت ظاهر شد. بویی به‌طور قابل توجهی تحت تأثیر ویلیام اس. باروز بود که در سال ۱۹۷۳ با او ملاقات کرد و مشتاقانه از تکنیکش به‌عنوان روشی برای بهره‌برداری از فرآیندهای خلاقانه ناخودآگاه استفاده کرد. به گفتهٔ تانیا استارک، باروز در "ناهار لخت به" منی به عنوان «طناب سفید نازک» اشاره کرده و این ممکن است بر انتخاب نام دوک سفید لاغر تأثیر گذاشته باشد. خصوصیات. در نگاه اول، دوک سفید لاغر معمولی‌تر از تجسم‌های پر زرق و برق بویی به نظر می‌رسید. دوک با موهای
پر زرق و برق بویی به نظر می‌رسید. دوک با موهای بلوند آراسته و لباسی ساده و سبک کاباره متشکل از یک پیراهن سفید، شلوار مشکی و یک جلیقه، مردی توخالی بود که آهنگ‌های عاشقانه را با شدتی عذاب‌آور می‌خواند. این شخصیت «اشرافی دیوانه»، «زامبی غیراخلاق‌مدار»، و «ابرمرد "آریایی" بی‌احساس» توصیف شده است. خود بویی این شخصیت را اینگونه توصیف کرد: «یک نوع بسیار آریایی و فاشیست؛ به اصطلاح رمانتیک و مطلقاً بدون هیچ احساسی». جنجال. دوک سفید لاغر شخصیتی بحث‌برانگیز بود. زمانی که بویی در سال‌های ۱۹۷۵ و ۱۹۷۶ مصاحبه‌ای در نقش
که بویی در سال‌های ۱۹۷۵ و ۱۹۷۶ مصاحبه‌ای در نقش این شخصیت داشت، اظهاراتی دربارهٔ آدولف هیتلر و آلمان نازی بیان کرد که برخی آن‌ها را به عنوان همدردی با فاشیسم یا حتی طرفدار فاشیسم تفسیر کردند. این جنجال در می ۱۹۷۶ عمیق‌تر شد، زمانی که عکسی از او مقابل طرفداران منتشر شد که برخی ادعا می‌کردند او در حال انجام سلام نازی است. بویی این موضوع را تکذیب کرد و گفت که او به سادگی برای طرفداران دست تکان می‌داد و عکاس عکس را در حالی که دستش دراز بود گرفت. بویی در استکهلم نقل کرد «بریتانیا می‌تواند از یک رهبر فاشیست
نقل کرد «بریتانیا می‌تواند از یک رهبر فاشیست بهره‌مند شود». او به‌علت در اختیار داشتن لوازم وابسته به نازی، به‌وسیلهٔ گمرک مرز روسیه/لهستان بازداشت شد. او بعداً اعتیاد به کوکائین، شخصیت دوک سفید لاغر و زندگی در لس آنجلس را مقصرِ بیان اظهارات به‌نفعِ فاشیسم و رفتار خود در این دوره دانست. بویی بعداً گفت لس آنجلس «باید از روی زمین محو شود». او سپس بابت این گفته‌ها عذرخواهی کرد و در طول دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ از نژادپرستی در سیاست اروپا و صنعت موسیقی آمریکا انتقاد کرد. با این وجود، نظرات او در مورد فاشیسم منجر به
کرد. با این وجود، نظرات او در مورد فاشیسم منجر به پایه‌گذاری جنبش راک علیه نژادپرستی شد. پس از آن. در تلاش برای حفظ سلامت روانی و جسمی خود، بویی در اواخر سال ۱۹۷۶ کالیفرنیا را به مقصد اروپا ترک کرد و مدتی در ژنو، سوئیس ماند تا در اوایل سال ۱۹۷۷ به دوستش ایگی پاپ در برلین غربی بپیوندد. اگرچه او دوک سفید لاغر را به‌طور علنی کنار نگذاشت، اما پس از اقامت در اروپا در نقش این شخصیت ظاهر نشد. بویی تقریباً دو سال در برلین غربی زندگی کرد و در این مدت با آلبوم‌های سه‌گانه برلین ("کم"، "«قهرمانان»" و "مستأجر") با
سه‌گانه برلین ("کم"، "«قهرمانان»" و "مستأجر") با همکاری برایان انو و تونی ویسکونتی، هم از نظر موسیقایی و هم شخصاً به فعالیت پرداخت. او همچنین آلبوم‌های ایگی پاپ یعنی "ابله" و "شهوت زندگی" را تهیه کرد.
خواکین گوتیرز (; – ) نویسنده، روزنامه‌نگار اهل کاستاریکا بود. او جوایز متعددی را از آن خود کرد. کتاب کوکوری که او برای کودکان نوشته به ده زبان ترجمه شده است. گوتیرز علاوه بر نوشتن کتاب‌های کودکان، قهرمان شطرنج، خبرنگار جنگ، روزنامه‌نگار، داستان‌نویس، مترجم، استاد و فعال کمونیست بود. زندگی. خواکین در شهر لیمون در سواحل کارائیب، متولد شد. اینجا منطقه جغرافیایی بود که برایش الهام‌بخش داستان کوکوری بود، گوتیرز در ۹ سالگی به سن خوزه نقل مکان کرد.
لی دو گیوم (؛ زادهٔ ۱۹ ژانویه ۱۹۹۰) بازیگر و مدل اهل کره جنوبی است. او به خاطر ایفای نقش در مجموعه‌های تلویزیونی "وقتی تو خواب بودی"، "خدمتکار تو"، "عشق شفابخش من" و "به آرامی ذوبم کن" شناخته می‌شود.
کیم هو یونگ (؛ زادهٔ ۱۹ فوریه ۱۹۸۳) بازیگر اهل کره جنوبی است. او حرفهٔ خود را با حضور در تئاتر موزیکال "اجاره" در سال ۲۰۰۲ آغاز کرد و سپس در موزیکال‌های دیگری نیز ایفای نقش کرد. او به خاطر نقش‌های زنانه‌اش شناخته شده است و به عنوان یک «بازیگر مرد متخصص در نقش‌های مبدل‌پوش» شناخته می‌شود. او برای بازی در نقش‌هایی مانند شخصیت همجنس‌گرای آنجل در تئاتر "اجاره"، یک شوگرل مبدل‌پوش به نام جی‌جی در "قمارباز" و گونگ گیل در تئاتر "یی" معروف است.
ماسیمیلیانو فاریس (؛ زادهٔ ) بازیکن پیشین و سرمربی کنونی فوتبال اهل ایتالیا است. او دستیار سیمونه اینزاگی در باشگاه فوتبال الهلال است. زندگی شخصی. فاریس طرفدار باشگاه فوتبال اینترمیلان است. افتخارات. به عنوان بازیکن. ترنانا به عنوان دستیار. لاتزیو اینترمیلان
کتابخانه ایالتی بادن ( , BLB) یک کتابخانه جهانی بزرگ در کارلسروهه است. همراه با کتابخانه ایالتی وورتمبرگ، BLB سپرده قانونی و کتابخانه منطقه‌ای بادن-وورتمبرگ است. نمایه کتابخانه. این کتابخانه که در حدود سال ۱۵۰۰ تأسیس شده است، در سال ۲۰۲۳ حدود ۲٫۹ میلیون قلم رسانه‌ای را در خود جای داده است که شامل مجموعه بزرگی از نسخه‌های خطی قرون وسطایی، دست‌نوشته‌های موسیقی، خودکارها، کاغذهای شخصی و مجموعه‌های خطی، اینکانوبولا، کتاب‌های چاپی قدیمی و کمیاب و نقشه‌های تاریخی می‌شود. مجموعه‌های مدرن شامل آثاری در همه موضوعات
می‌شود. مجموعه‌های مدرن شامل آثاری در همه موضوعات است، اما با تمرکز ویژه بر تاریخ منطقه و موضوعات مختلف مربوط به بادن-وورتمبرگ و منطقه راین علیا می‌باشد. این کتابخانه با نگهداری از این مجموعه‌ها به میراث فرهنگی منطقه کمک می‌کند. با ارائه آنها از طریق مجموعه‌های دیجیتال خود، این میراث فرهنگی اروپایی را در دسترس عموم قرار می‌دهد. تاریخچه. کتابخانه ایالتی بادن از مجموعه کتاب‌هایی که زمانی متعلق به مارگراف‌ها و دوک‌های بزرگ بادن بود، ایجاد شد. منشأ این کتابخانه را می‌توان به کتابخانه مارگراف‌ها در فورتسهایم در
را می‌توان به کتابخانه مارگراف‌ها در فورتسهایم در حدود سال ۱۵۰۰ ردیابی کرد. پس از تأسیس کارلسروهه در سال ۱۷۱۵، «کتابخانه دادگاه مارگراف‌های بادن» به ضمیمه‌ای از اقامتگاه جدید در کارلسروهه (۱۷۷۰) منتقل شد. به عنوان بخشی از سکولاریزاسیون در آلمان، بخش‌های بزرگی از کتابخانه‌های صومعه‌های بادن در بین سال‌های ۱۸۰۳ و ۱۸۰۷ در کتابخانه بزرگ آن زمان گنجانده شد. این امر به‌طور قابل توجهی مجموعه‌های کتابخانه را افزایش داد. در سال ۱۸۷۲، این کتابخانه به مدیریت دولتی و تابع وزارت کشور تبدیل شد. نام آن به دادگاه بزرگ
و تابع وزارت کشور تبدیل شد. نام آن به دادگاه بزرگ دوکال و کتابخانه ایالتی تغییر کرد. در سال ۱۸۷۳، کتابخانه به «ساختمان مجموعه دوک بزرگ» واقع در فردریش پلاتزدر مرکز کارلسروهه منتقل شد. در سال ۱۹۱۸، نام کتابخانه یک بار دیگر به نام فعلی آن "کتابخانه ایالتی بادن" تغییر کرد. در سال ۱۹۴۲ در نتیجه یک حمله هوایی تقریباً کل دارایی (۳۶۰۰۰۰ جلد) و ساختمان کتابخانه در اثر آتش‌سوزی ویران شد. در نتیجه، کتابخانه در ساختمان آرشیو عمومی دولتی بادن-وورتمبرگ گنجانده شد. در سال ۱۹۶۴، یک ساختمان جدید، واقع در گونه پوره تکمیل
۱۹۶۴، یک ساختمان جدید، واقع در گونه پوره تکمیل شد. در سال ۱۹۹۱، کتابخانه دوباره به ساختمان فعلی خود منتقل گردید. مجموعه‌ها. آمار (۲۰۲۲): مجموعه‌های ویژه (۲۰۲۲): کتابخانه ایالتی بادن در سال ۲۰۱۰ شروع به دیجیتالی کردن بخش‌هایی از مجموعه‌های خاص خود کرد که عمدتاً بر روی دست‌نوشته‌های قرون وسطایی، موسیقی‌های تاریخی و مجلات چاپی قرن نوزدهم که ارتباط خاص با تاریخ منطقه دارد، تمرکز داشت. در حال حاضر تمامی اسناد و تصاویر دیجیتال به صورت آنلاین و رایگان در دسترس عموم هستند (به مجموعه دیجیتال BLB مراجعه کنید).
عموم هستند (به مجموعه دیجیتال BLB مراجعه کنید). مجموعه‌های ویژه. نسخه خطی
رالی مونت کارلو ۲۰۲۲ (که به عنوان ۹۰امین رالی اتومبیل مونت کارلو نیز شناخته می‌شود) یک رویداد اتومبیل‌رانی برای خودروهای رالی بود که در طول چهار روز از ۲۰ تا ۲۳ ژانویه ۲۰۲۲ برگزار شد. این مسابقه نودمین دوره از رالی مونت کارلو بود و به عنوان نخستین رالی از مسابقات رالی قهرمانی جهان ۲۰۲۲، قهرمانی رالی جهان ۲ و قهرمانی رالی جهان ۳ به شمار می‌رفت. رویداد ۲۰۲۲ به طور کامل در کشور موناکو برگزار شد. این رالی شامل هفده مرحله ویژه بود که در مجموع مسافتی به طول را پوشش می‌داد. یادداشت‌ها:
مردم سیوسلاو، بومیان منطقهٔ شمال غربی اقیانوس آرام هستند. نامی خودشان بیان می‌کنند، «شا ' یوشتل ' ا» است. امروزه، مردم سیوسلاو به عنوان اعضای دو گروه شناخته می‌شوند: قبایل متحد سرخپوستان سیلتز و قبایل متحد کوس، اومپکوا پایین و سیوسلاو، که در جنوب غربی اورگن، در ساحل اقیانوس آرام واقع شده‌اند. قلمرو. از نظر تاریخی، سیوسلاوها در امتداد رودخانه سیوسلاو در غرب اورگن زندگی می‌کرده‌اند. آنها در دهه ۱۸۸۰ دارای ۳۴ روستای شناخته شده، بوده‌اند. زبان. زبان سیوسلاوها نزدیک به زبان اومپکوای پایین (یا Kuitsh) است و هر دو
به زبان اومپکوای پایین (یا Kuitsh) است و هر دو گروه به لهجه‌های زبان سیوسلاو، یک زبان پنوتیایی در ساحلی اورگان صحبت می‌کردند. ام اکنون زبان سیوسلاو منقرض شده است. تاریخچه. مردم سیوسلاو قرن‌ها در روستاهای خود در امتداد رودخانه سیوسلاو زندگی می‌کردند تا اینکه در سال ۱۸۶۰، به زور به یک منطقه حفاظت‌شده سرخپوستی در یچتس، اورگان منتقل شدند. مردم سیوسلاو، کوس و اومپکوا پایین، پیمان امپایر سال ۱۸۵۵ را امضا کرده بودند؛ با این حال، ایالات متحده این پیمان را تصویب نکرد و تا سال ۱۹۱۶ آن را گم کرد. در سال ۱۹۱۸، اعضای
و تا سال ۱۹۱۶ آن را گم کرد. در سال ۱۹۱۸، اعضای این سه قبیله که در قبایل متحد سیلتز ثبت نام نکرده بودند، از دولت فدرال ایالات متحده در دادگاه مطالبات ایالات متحده برای به رسمیت شناختن فدرال شکایت کردند. پس از دو دهه، در سال ۱۹۳۸، دادگاه علیه قبایل رای داد. آنها در سال‌های ۱۹۵۱ و ۱۹۵۲ شکایاتی را به کمیسیون مطالبات سرخپوستان ارائه کردند، اما رد شدند. با وجود عدم کسب به رسمیت شناختن، این قبایل در قانون سال ۱۹۵۴ که به رسمیت شناختن بیش از ۶۱ قبیله در اورگان را لغو کرد و در سال ۱۹۶۶ اجرایی شد، گنجانده شدند. در
لغو کرد و در سال ۱۹۶۶ اجرایی شد، گنجانده شدند. در سال ۱۹۸۴، کنگره ایالات متحده قبایل متحد کوس، اومپکوا پایین و سیوسلاو را از طریق قانون به رسمیت شناخت.
پارک ملی کورکووادو () یک پارک ملی در شبه‌جزیره اوسا، در شهرستان اوسا، واقع در مناطق جنوب غربی کاستاریکا (۹ درجه شمال، ۸۳ درجه غرب) است که بخشی از ناحیه حفاظت‌شده اوسا می‌باشد. پارک ملی کورکووادو در ۲۴ اکتبر ۱۹۷۵ تأسیس شده و مساحتی برابر با را اشغال می‌کند. این پارک در حال حاضر بزرگترین پارک در کاستاریکا است و حدود یک سوم از شبه‌جزیره اوسا را پوشش می‌دهد.
مسجد روستوف () یک مسجد قدیمی و بنای تاریخی معماری است که در روستای روستوف در شهرستان قبه و در کشور جمهوری آذربایجان واقع شده است. مسجد در سال ۱۹۰۳ میلادی با یاری زین‌العابدین تقی‌یف ساخته شد. با ابلاغیه شماره ۱۳۲ که در تاریخ ۲ اوت ۲۰۰۱ توسط کابینه وزیران جمهوری آذربایجان صادر شد، مسجد سابق در فهرست آثار تاریخی و فرهنگی با اهمیت بومی قرار گرفت. این بنای تاریخی در سال ۲۰۰۸ بازسازی مرمت شد.
مسجد قزل‌حاجی‌لی () یک مسجد قدیمی و بنای تاریخی معماری است که در شهر گنجه کشور جمهوری آذربایجان واقع شده است. این مسجد که در سال ۱۸۷۷ ساخته شده است، با ابلاغیه شماره ۱۳۲ کابینه وزیران جمهوری آذربایجان در تاریخ ۲ اوت ۲۰۰۱ در فهرست آثار تاریخی و فرهنگی با اهمیت بومی قرار گرفت.
مِیهِم یا آشوب () آلبومی استودیویی از لیدی گاگا خواننده آمریکایی است که در ۷ مارس ۲۰۲۵ از طریق استریم‌لاین و اینترسکوپ رکوردز منتشر شد. در طول خلق این آلبوم، گاگا با تهیه‌کنندگانی مانند اندرو وات، سیرکوت و گیزافلشتاین کار کرد که نتیجهٔ آن شد آلبومی با «ترکیب آشوب‌ناک ژانرها» شامل سینث-پاپ، با عناصر الکترو، دیسکو، اینداستریال پاپ، راک و پاپ راک. از نظر اشعاری، این اثر به بررسی موضوعاتی مانند عشق، آشوب، شهرت، هویت و اشتیاق می‌پردازد و از استعاره‌هایی همچون تحول، دوگانگی و افراط بهره می‌گیرد. متن ترانه‌ها به
دوگانگی و افراط بهره می‌گیرد. متن ترانه‌ها به بررسی تأثیر شهرت، کشمکش میان وجههٔ عمومی و خود شخص، و همچنین سرخوشی و بی‌پروایی به‌عنوان اشکالی از گریز می‌پردازد. این آلبوم در استودیوی ریک روبین در ملیبو، کالیفرنیا ضبط شد. پیش از این آلبوم دو تک‌آهنگ منتشر شدند: «بیماری» تک‌آهنگ آغازین آن بود که در ۲۵ اکتبر ۲۰۲۴ به نمایش درآمد. در ادامه «ابراکادابرا» به‌عنوان دومین تک‌آهنگ در ۳ فوریه ۲۰۲۵ منتشر شد. "میهم" همچنین شامل ترانهٔ مشترک «با لبخند بمیر» با برونو مارس است که در شصت و هفتمین مراسم جوایز گرمی برندهٔ
است که در شصت و هفتمین مراسم جوایز گرمی برندهٔ جایزه گرمی بهترین اجرای پاپ دونفره/گروهی شد. "میهم" در جدول فروش آلبوم‌ها در چندین کشور از جمله استرالیا، کانادا، نیوزیلند، بریتانیا و ایالات متحده آمریکا صدرنشین شد. همچنین در اسپاتیفای بزرگ‌ترین شروع برای آلبوم یک هنرمند زن در سال ۲۰۲۵ را ثبت کرد و در ایالات متحده بیشترین تعداد استریم در هفته اول را برای یک آلبوم زنانه به دست آورد. "میهم" با ستایش منتقدان روبه‌رو شد. آن‌ها این اثر را بازگشت قدرتمندی به ریشه‌های پاپ گاگا، به ویژه آلبوم "شهرت" (۲۰۰۸)، توصیف
پاپ گاگا، به ویژه آلبوم "شهرت" (۲۰۰۸)، توصیف کردند. این اثر از نظر منتقدان، بر اساس اطلاعات وبگاه متاکریتیک، تحسین‌شده‌ترین آلبوم گاگا در طول دوران کاری او بوده است. منتقدان به فرایند تولید، تنوع سبک‌ها و انسجام آلبوم اشاره کردند و عقیده داشتند او در ساخت آن از هنرمندانی مانند دیوید بویی، مدونا، مایکل جکسون، پرینس، ریدیوهد، ناین اینچ نیلز و سوزی اند د بنشیز الهام گرفته است. گاوگا در سال ۲۰۲۵ این آلبوم را با مجموعه‌ای از کنسرت‌ها تبلیغ کرد، از جمله اجرای اصلی در فستیوال کوچلا و یک کنسرت رایگان در برزیل که
در فستیوال کوچلا و یک کنسرت رایگان در برزیل که ۲٫۵ میلیون نفر در آن شرکت کردند. او برای این آلبوم هشتمین تور کنسرتی خود به نام میهم بال را برگزار کرد. زمینه. در سال ۲۰۲۲، لیدی گاگا تور کنسرتی خود برای آلبوم "کروماتیکا" (۲۰۲۰) را در چندین کشور برگزار کرد و کار بر روی آثار جدید خود را آغاز کرد. چندین ماه پیش از اعلام آلبوم، گاگا عکس‌هایی از خود در یک استودیوی ضبط را در شبکه‌های اجتماعی به اشتراک گذاشت. در مارس ۲۰۲۴، گاگا برای اولین بار علناً در مورد این پروژه صحبت کرد و در مصاحبه‌ای اظهار داشت که «در حال
صحبت کرد و در مصاحبه‌ای اظهار داشت که «در حال نوشتن برخی از بهترین ترانه‌هایی که به‌خاطر دارم» است. در ماه مه سال بعد، او فیلم کنسرت کروماتیکا را منتشر کرد که در پایان این فیلم قطعه‌ای از موسیقی جدید وجود داشت. گاگا گفته که آلبوم پاپ بعدی او نشأت گرفته از مکان آسودگی اوست. نامزدش مایکل پولانسکی به او توصیه کرد که آلبومی پاپ بسازد و «به لذت آن متمایل شود». در اواسط سال ۲۰۲۴، گاگا تیزرهای دیگری برای پروژه جدید خود ارائه کرد. در ژوئیه ۲۰۲۴، پس از اجرایش در افتتاحیهٔ بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴، با پخش
افتتاحیهٔ بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴، با پخش تکه‌هایی از دو ترانهٔ منتشر نشده، طرفداران را شگفت‌زده کرد. در دسامبر ۲۰۲۴ طی مصاحبه‌ای با "لس آنجلس تایمز"، گاگا اعلام کرد که دونوازی او با برونو مارس، یعنی «با لبخند بمیر»، بخشی از آلبوم خواهد بود. ایجاد. به گفته گاگا، منبع الهام برای ساخت این آلبوم از دوره‌ای از درون‌نگری عمیق و چالش‌های شخصی نشات گرفته است. گاگا، اندرو وات و مایکل پولانسکی به‌عنوان تهیه‌کنندگان اجرایی در "میهم" معرفی شده‌اند. او این آلبوم را «سفری هنجارشکن در ژانرها» توصیف کرد که تأثیرات
را «سفری هنجارشکن در ژانرها» توصیف کرد که تأثیرات موسیقایی متنوع و تجربیات زندگی او را منعکس می‌کند. در مصاحبه‌ای با "رولینگ استون" در ۱۰ دسامبر ۲۰۲۴، گاگا این پروژه را یک اثر گلچین شده از منابع مختلف توصیف کرد که ژانرها، سبک‌ها و احساسات مختلف را در هم می‌آمیزد و همه به تبع عشق عمیق او به موسیقی هستند. گاگا این آلبوم را که از موسیقی رقص اینداستریال الهام گرفته شده بود، «پرتلاطم» و تلفیقی از ژانرهای مختلف نامیده است. قطعه‌ای نامشخص از این اثر توسط نویسندهٔ "وگ،" «شدید و شوم… صدای پرانرژی سنت‌گرای گاگا،
"وگ،" «شدید و شوم… صدای پرانرژی سنت‌گرای گاگا، آشوب‌آور اما در عین حال سرزنده» توصیف شده است. دی‌جی فرانسوی و تهیه‌کننده موسیقی گیزافلشتاین در این آلبوم همکاری کرد. این آلبوم در استودیوی ریک روبین در مالیبو، کالیفرنیا ضبط شد که در آن‌جا گاگا همچنین "جوآن" (۲۰۱۶) و موسیقی متن فیلم "ستاره‌ای متولد شده است" (۲۰۱۸) را ساخت. در می ۲۰۲۴، گاگا طی یک جلسه پرسش و پاسخ اعلام کرد که عمیقاً در نوشتن و ضبط آلبوم مشغول شده است. او این اثر را «کاملاً متفاوت از هر کاری که قبلاً انجام داده‌ام» توصیف کرد و بر کاوش خود در
قبلاً انجام داده‌ام» توصیف کرد و بر کاوش خود در نقض ژانرهای موسیقی و ترکیب تأثیرات خلاقانه جدید تأکید کرد. گاگا توضیح داد که هر ترانه بازتابی از هرج و مرج درونی خودش است که با لحن جشن‌مانند با هدف برقراری ارتباط با مخاطبان در محیط‌های مختلف، از مهمانی گرفته تا لحظات صمیمی در خانه ارائه می‌شود. ساختار. به گفته گاگا، "میهم" ادای احترامی است به «عشق او به موسیقی، گرد هم آوردن طیف گسترده‌ای از ژانرها، سبک‌ها و رویاهای مختلف». در مصاحبه‌ای با "لس آنجلس تایمز"، گاگا اظهار داشت که این آلبوم به شدت تحت تأثیر
گاگا اظهار داشت که این آلبوم به شدت تحت تأثیر موسیقی اینداستریال است که ناشی از علاقه‌اش به کاوش در جنبه‌های مختلف موسیقی الکترونیک است. او توضیح داد: «دوست داشتم در مورد موسیقی صنعتی و زمینه‌های مختلف موسیقی الکترونیک یاد بگیرم» و بر پیگیری مداوم خود برای ترکیب ژانرها تأکید کرد و گفت: «احتمالاً به دلیل عدم پایبندی به یک چیز مورد قضاوت قرار گرفته‌ام، اما انجام ندادن این کار نیروی زندگی من است.» با توجه به رویکرد موسیقایی آن، او آن را «آشوب مطلق» توصیف کرد که «قوانین زیادی را زیر پا می‌گذارد و بسیار
کرد که «قوانین زیادی را زیر پا می‌گذارد و بسیار سرگرم‌کننده است.» این هنرمند از گرفتن تأثیراتی از موسیقی‌های گوناگون از جمله «آلترناتیو دهه ۹۰، الکترو-گرانج، ملودی‌های پرینس و بویی، گیتار و نگرش، بیس‌لاین فانک، موسیقی الکترونیک فرانسوی و سینتی سایزرهای آنالوگ» نام برد. از منظر ژانر، او افزود: «فقط احساس خوبی دارد. به نظر خوب می‌رسد. در مورد دنبال کردن هرج‌ومرج خود به هر جایی در زندگی است که ممکن است شما را ببرد.» عنوان و طرح روی جلد. طرح روی جلد "میهم" در ۲۷ ژانویه ۲۰۲۵ از طریق وبگاه و پلتفرم‌های رسمی گاگا
ژانویه ۲۰۲۵ از طریق وبگاه و پلتفرم‌های رسمی گاگا رونمایی شد. قبل از اعلام رسمی، پوسترهای تبلیغاتی در شهر نیویورک به نمیش درآمدند که شامل عکس سیاه‌وسفید گاگا همراه با عنوان آلبوم و تاریخ انتشار با رنگ قرمز در پایین بود. روی جلد نسخه استاندارد، گاگا با موهای مشکی ژولیده و صورتش کمی انحراف در پشت شیشه شکسته دیده می‌شود. قاب پشتی طرح سیاه و سفید را دارد و "میهم" با فونت تحریف شده و تهاجمی نوشته شده است، در حالی که نام لیدی گاگا در زیر عکس با حروف کلاسیک‌تر قرار دارد و اولین "A" بر عکس است. نظارت بر تصویربرداری
دارد و اولین "A" بر عکس است. نظارت بر تصویربرداری بر عهدهٔ فرانک لبون بود. گاگا در مصاحبه‌ای با "ال" اعلام کرد که عنوان آلبوم با شخصیتی مطابقت دارد که حضورش در چهارده قطعه احساس می‌شود: یعنی "میهم" یا بی‌نظمی کامل. در موزیک ویدیوی «بیماری»، Mayhem—که توسط گاگا به تصویر کشیده شده است، با لباس سیاه با ناخن‌های بلند—در نقش یک چهره خونین در حال رانندگی ماشین ظاهر می‌شود. گاگا در مورد انتخاب عنوان اعلام کرد که «این آلبوم "میهم" نام داشت تا بخشی از من و قطعه‌ای از زندگی را به یادگار بگذارد که پذیرفتن آن همیشه
از زندگی را به یادگار بگذارد که پذیرفتن آن همیشه آسان نیست.» بازخورد انتقادی. "میهم" بلافاصله پس از انتشار با تحسین منتقدان مواجه شد. تعدادی از منتقدان آن را نشانهٔ بازگشت گاگا به اوج هنری‌اش توصیف کردند. بر طبق گردآوری نقدها در متاکریتیک، "میهم" بر اساس نظر ۲۴ منتقد میانگین وزنی ۸۴ از ۱۰۰ را دریافت کرد که نشان‌گر «تحسین همگانی» است. این آلبوم بالاترین امتیاز را در طول دوران کاری گاگا داشت. وبگاه AnyDecentMusic? با گردآوری ۲۵ نقد و بر اساس ارزیابی آن‌ها از اجماع انتقادی، میانگین امتیاز ۷٫۵ از ۱۰ را به
از اجماع انتقادی، میانگین امتیاز ۷٫۵ از ۱۰ را به آلبوم داد. بریتنی اسپانوس از مجله "رولینگ استون" این آلبوم را قدرتمندترین اثر پاپ سال توصیف کرد و از اصالت لیدی گاگا تمجید کرد. الکسیس پتریدیس از "گاردین"، "میهم" را به‌خاطر ترکیب سبک‌های الکترونیک، هاوس و دیسکو همراه با ملودی‌های به‌یادماندنی مورد ستایش قرار داده است. اد پوتون از "تایمز" این آلبوم را به عنوان «بازگشت پیروزمندانه به موسیقی پاپ که در ابتدا او را به شهرت رساند» توصیف کرد. نیل مک‌کورمیک نویسنده روزنامه "دیلی تلگراف"، ساختار ترانه‌ها و ملودی‌های
"دیلی تلگراف"، ساختار ترانه‌ها و ملودی‌های جذاب گاگا را تحسین کرد و اشاره داشت که این اثر از نمادهای دهه ۱۹۸۰ مانند دیوید بویی، مدونا، بلاندی و سوزی اند د بنشیز الهام گرفته است. استیون جی. هوروویتز از مجله "ورایتی" به ارجاعات "میهم" به نخستین آلبوم گاگا یعنی "شهرت" (۲۰۰۸) اشاره کرد و آن را «به‌وضوح گاگا» توصیف کرد. ریچ جوزویاک از "پیچفورک" به این آلبوم امتیاز ۸ از ۱۰ داد و آن را «حمله‌ای عظیم از احساسات خوب» و «یادآوری اینکه چرا هواداران در ابتدا عاشق گاگا شدند» توصیف کرده است. او به بررسی درگیری‌های درونی
توصیف کرده است. او به بررسی درگیری‌های درونی در آلبوم پرداخته و اظهار داشته که «دوگانگی، مرگ و تصاویر مذهبی، رشته‌های وجودی هستند که آلبوم را به‌هم پیوند می‌دهند.» انتشار و ارتقاء. طی تبلیغ "" (۲۰۲۴)، گاگا تأیید کرد که تک‌آهنگ آغازین آلبوم در اکتبر ۲۰۲۴ منتشر خواهد شد و آلبوم در ابتدا قرار بود در فوریه سال بعد منتشر شود. او در جریان تور مطبوعاتی فیلم در مورد پروژه آینده صحبت کرد. در ۲۱ اکتبر، گاگا رسماً در ۲۵ اکتبر انتشار تک‌آهنگ «بیماری» را از طریق رسانه‌های اجتماعی اعلام کرد و روز بعد یک تیزر از موزیک
اجتماعی اعلام کرد و روز بعد یک تیزر از موزیک ویدیو خود را فاش کرد. ماه بعد، «بیماری» با انتشار دو نسخه آکوستیک همراه شد: نسخهٔ «پادزهر» که با پیانو در ۱۳ نوامبر و «زهر» که با گیتار الکتریک در ۲۰ نوامبر اجرا شد. در ۱۵ دسامبر، گاگا «بیماری» و «با لبخند بمیر» را در طول ویژه‌برنامهٔ کریسمسی "Carpool Karaoke" که در اپل تی‌وی پلاس منتشر شد اجرا کرد. در ۲۱ ژانویه ۲۰۲۵، گاگا شمارش معکوسی در وبگاه خود راه‌اندازی کرد که قرار بود در ۲۷ ژانویه به پایان برسد. هر روز، این وب‌سایت آثار هنری الهام‌گرفته از آثار قبلی او را