payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در نظر گرفته شده است. در ژوئن ۲۰۰۹ هنگامی که این شیوه معرفی شد، ابزاری در اختیار کاربران شبکه قرار گرفت تا بتوانند حساب‌های معتبر سرشناس را از حساب‌های زاپاس تمیز دهند. تا نوامبر سال ۲۰۲۲ نشان تأیید آبی رنگی که در کنار نام حساب نمایش داده می‌شد مؤید آن بود که شبکه ایکس اقداماتی را برای حصول اطمینان از صحت هویت مدعی حساب انجام داده است. البته تأیید هویت حساب به معنی تأیید محتوای مطالب نبود. با این حال در زبان روزمره معمولاً تأیید شدگی حساب توسط کاربران شبکه بازگو می‌شد. در نوامبر ۲۰۲۲، شیوه راستی‌آزمایی
بازگو می‌شد. در نوامبر ۲۰۲۲، شیوه راستی‌آزمایی توسط مالک جدید شبکه یعنی الون ماسک تغییر داده شد و علاوه بر حسابهای سرشناس، نشان آبی به همه حسابهای غیر رایگان که دارای شماره تلفن بوده و ۹۰ روز از عمرشان می‌گذشت، تعلق گرفت. این تغییرات از سوی کاربرانی که معتقد بودند تغییرات جدید باعث سهولت جعل هویت می‌شود، با انتقاداتی مواجه شد. به دنبال این انتقادات شبکه اکس نشانهای طلایی و خاکستری را معرفی کرد که به ترتیب توسط سازمان‌های تأیید شده و حساب‌های وابسته به دولت قابل استفاده اند. کاربران توییتر که از طریق سیستم
قابل استفاده اند. کاربران توییتر که از طریق سیستم قبلی تأیید شده بودند، به عنوان حساب‌های «تأیید شده قدیمی» شناخته می‌شدند؛ تأیید قدیمی در آوریل ۲۰۲۳ منسوخ شد و نشان تأیید از حساب‌های رایگان سلب شد. ماسک بعداً افشا کرد که شخصاً برای چند حساب سرشناس متعلق به دیگران حق اشتراک پرداخت کرده است.
کفش‌های ساحل دانوب () یادمانی به شکل مجسمه‌های کفش است که در ۱۶ آوریل ۲۰۰۵ در بوداپست مجارستان برپا شد. ایده آن از جان توگای است که توسط مجمسه‌ساز در ساحل شرقی رودخانه دانوب ساخته شد. این کفش‌ها، یادمان یهودیانی است که توسط شبه نظامیان فاشیست مجارستانی متعلق به حزب صلیب پیکان در بوداپست در طول جنگ جهانی دوم قتل‌عام شدند. به یهودیان دستور داده شده‌بود که کفش‌های خود را درآورند (کفش‌ها ارزشمند بودند و پس از کشتار می‌توانستند توسط شبه‌نظامیان دزدیده و فروخته شوند) سپس در لبه آب به آنها تیراندازی کردند تا
شوند) سپس در لبه آب به آنها تیراندازی کردند تا اجسادشان به رودخانه بیفتد. این یادبود نشان دهنده کفش‌های آنهاست که در کرانه به جا مانده است.
میخِیلْ قاوِلاشْویلی (گرجی: მიხეილ ყაველაშვილი) (متولد ۲۲ ژوئیه ۱۹۷۱) سیاستمدار گرجی و فوتبالیست حرفه‌ای سابق است که در تاریخ ۲۹ دسامبر ۲۰۲۴ به عنوان ششمین رئیس‌جمهور گرجستان سوگند یاد کرد. انتخاب او با تحریم و اعتراض مخالفان و همچنین واکنش بخش‌های قابل توجهی از جامعه بین‌المللی مواجه شد. او تنها کاندیدای موجود در رأی‌گیری بود – اولین بار در تاریخ گرجستان که رأی‌دهندگان در یک انتخابات ریاست‌جمهوری فقط یک گزینه داشتند. به عنوان بازیکن فوتبال، او مهاجم بود و به ویژه در لیگ برتر انگلیس برای منچسترسیتی و در
و به ویژه در لیگ برتر انگلیس برای منچسترسیتی و در سوپر لیگ سوئیس برای طیف وسیعی از باشگاه‌ها بازی کرد. او همچنین برای تیم‌های دینامو تفلیس و آلانیا ولادی‌قفقاز بازی کرد. قاولاشویلی ۴۶ بار برای تیم ملی فوتبال گرجستان به میدان رفت و ۹ گل به ثمر رساند. قاولاشویلی برای اولین بار در انتخابات سال ۲۰۱۶ به نمایندگی از حزب حاکم رؤیای گرجی به پارلمان راه یافت. در سال ۲۰۲۲، حزب ضدغربی «قدرت مردم» را تأسیس کرد که به‌عنوان یک سازمان وابسته و تحت کنترل حزب رؤیای گرجی عمل می‌کرد. او در نوامبر ۲۰۲۴ به‌عنوان کاندیدای
عمل می‌کرد. او در نوامبر ۲۰۲۴ به‌عنوان کاندیدای ریاست‌جمهوری گرجستان معرفی شد، اگرچه اختیارات رئیس‌جمهور پس از اصلاحات قانون اساسی گرجستان در سال ۲۰۱۷، که کشور را به یک جمهوری پارلمانی تبدیل کرد، به‌طور قابل توجهی محدود شده است. انتخاب او به‌عنوان رئیس‌جمهور از سوی مخالفان، رئیس‌جمهور وقت سالومه زورابیشویلی، سازمان‌های ناظر و کارشناسان قانون اساسی گرجستان «غیرقانونی» اعلام شد. حرفه ورزشی. مانند بسیاری از بازیکنان برجسته گرجستانی، قاولاشویلی کار خود را در دینامو تفلیس آغاز کرد و در سال ۱۹۸۹ از سیستم جوانان
تفلیس آغاز کرد و در سال ۱۹۸۹ از سیستم جوانان این باشگاه خارج شد. او که در پست مهاجم بازی می‌کرد، به‌زودی جایگاه خود را در تیم اصلی دینامو تثبیت کرد و در سال ۱۹۹۵ به باشگاه روسی اسپارتاک ولادی‌قفقاز منتقل شد. او در همان سال حضورش در این باشگاه از منطقه اوستیای شمالی-آلانیا، قهرمان لیگ برتر روسیه شد. قاولاشویلی از اول مارس ۱۹۹۶ با منچستر سیتی تمرینات خود را آغاز کرد و سرانجام در ۲۸ مارس، روز پایانی نقل و انتقالات، به این باشگاه پیوست. او توسط گیورگی کینکلادزه، هم‌وطنش که در تابستان با مبلغ ۲ میلیون پوند به
هم‌وطنش که در تابستان با مبلغ ۲ میلیون پوند به منچستر سیتی پیوسته بود، به سرمربی وقت منچستر سیتی، آلن جیمز بال پیشنهاد و معرفی شد. این انتقال به ارزش ۱٫۴ میلیون پوند، چندین هفته به دلیل نیاز او به مجوز کار طول کشید. قاولاشویلی در ۶ آوریل در دربی منچستر مقابل منچستر یونایتد اولین بازی خود را انجام داد و در همان بازی گلزنی کرد. او در لیگ برتر ۴ بازی انجام داد و یک گل به ثمر رساند، اما منچستر سیتی در پایان فصل سقوط کرد. پس از سقوط منچستر سیتی، قاولاشویلی در لیگ دسته اول انگلستان ۲۴ بازی انجام داد و دو گل به
دسته اول انگلستان ۲۴ بازی انجام داد و دو گل به ثمر رساند. این تعداد بازی برای تمدید مجوز کار او کافی نبود و او به صورت قرضی به تیم گراس‌هاپر منتقل شد و در سال ۱۹۹۸ قهرمان لیگ سوئیس شد. پس از آن، او بیشتر دوران حرفه‌ای خود را در سوئیس سپری کرد و برای تیم‌های زوریخ، لوتسرن، سیون و آراو بازی کرد. آراو او را در پاییز ۲۰۰۴ به ولادی‌قفقاز قرض داد، اما او پس از تنها هفت بازی به سوئیس بازگشت. قاولاشویلی در فصل ۲۰۰۵–۲۰۰۶ به تیم اول بازل پیوست که هدایت آن بر عهده کریستین گروس بود، کسی که در قهرمانی گراس‌هاپرز در سال
گروس بود، کسی که در قهرمانی گراس‌هاپرز در سال ۱۹۹۸ نقش داشت. قاولاشویلی اولین بازی خود در لیگ داخلی برای بازل را در ورزشگاه سنت یاکوب پارک در ۱۲ مارس ۲۰۰۶ انجام داد و در دقیقه ۶۶ به میدان آمد و تنها گل بازی مقابل گراس‌هاپرز را به ثمر رساند.&lt;ref name="fcb-achiv-2005/06-F-FCB-GC"&gt;&lt;/ref&gt; بازل فصل را خوب آغاز کرد و تا روز پایانی لیگ با زوریخ هم‌امتیاز بود، اما در نهایت قهرمانی را به دلیل تفاضل گل از دست داد.&lt;ref name="rsssf-Switzerland 2005/06"&gt;&lt;/ref&gt; قاولاشویلی در اولین فصل خود برای
قاولاشویلی در اولین فصل خود برای بازل ۱۰ بازی انجام داد که در همه آن‌ها به‌عنوان بازیکن تعویضی وارد میدان شد. در فصل دوم، او هفت بار دیگر به‌عنوان بازیکن تعویضی بازی کرد، اما باشگاه قبل از تعطیلات زمستانی او را آزاد کرد و قاولاشویلی از فوتبال حرفه‌ای خداحافظی کرد. در دوران حضورش در بازل، او مجموعاً ۱۷ بازی (سه بازی در جام یوفا) انجام داد و ۴ گل به ثمر رساند. او با تیم ملی گرجستان قهرمان تورنمنت بین‌المللی فوتبال مالت در سال ۱۹۹۸ شد. حرفه سیاسی. قاولاشویلی در سال ۲۰۱۶ به عنوان نماینده پارلمان گرجستان از حزب
سال ۲۰۱۶ به عنوان نماینده پارلمان گرجستان از حزب رویای گرجی انتخاب شد. او در سال ۲۰۲۰ مجدداً انتخاب شد. او در سال ۲۰۲۲ حزب رؤیای گرجی را ترک کرده و یکی از بنیانگذاران حزب قدرت مردم بود. در انتخابات پارلمانی ۲۰۲۴ او برای سومین بار از طریق فهرست حزبی رؤیای گرجی که حزب قدرت مردم نیز به آن پیوسته بود، انتخاب شد. قاولاشویلی در طول فعالیت سیاسی خود به بیان اتهامات بی‌اساس و غیرقابل اثبات علیه مخالفان سیاسی خود پرداخته و مدعی شده که اپوزیسیون گرجستان تحت کنترل نمایندگان کنگره آمریکا با «میل سیری‌ناپذیر برای
نمایندگان کنگره آمریکا با «میل سیری‌ناپذیر برای نابودی کشور» قرار دارد و در حال برنامه‌ریزی برای «یک انقلاب خشونت‌آمیز مستقیم و اوکراینی‌سازی گرجستان» است. او همچنین غرب را متهم کرد که تلاش دارد تا مردم را نسبت به "ایدئولوژی LGBTQ" خنثی و بردبار کند، که آن را "اقدامی علیه بشریت" توصیف کرد. انتخاب به عنوان رئیس‌جمهور. در تاریخ ۲۷ نوامبر ۲۰۲۴، حزب رؤیای گرجی قاولاشویلی را به‌عنوان نامزد خود برای ریاست جمهوری گرجستان در انتخابات ۱۴ دسامبر ۲۰۲۴ معرفی کرد. در سخنرانی نامزدی‌اش، او رئیس‌جمهور وقت، سالومه
در سخنرانی نامزدی‌اش، او رئیس‌جمهور وقت، سالومه زورابیشویلی، را به نقض قانون اساسی متهم کرد. از آنجایی که قاولاشویلی تنها نامزد این پست بود توانست ۲۲۴ رای از ۲۲۵ رای هیئت ۳۰۰ نفری الکترال را به دست آورد و با مراسم تحلیف برنامه‌ریزی شده در ۲۹ دسامبر ۲۰۲۴ به عنوان رئیس‌جمهور بعدی معرفی شد. اپوزیسیون روند این انتخابات را «غیر مشروع و غیرقانونی» توصیف کرد و از رأی‌گیری کناره‌گیری کرد. انتخاب قاولاشویلی به‌عنوان رئیس‌جمهور با واکنش‌های گسترده‌ای همراه شد و از سوی اپوزیسیون، رئیس‌جمهور وقت، سالومه زورابیشویلی،
اپوزیسیون، رئیس‌جمهور وقت، سالومه زورابیشویلی، سازمان‌های ناظر و کارشناسان قانون اساسی گرجستان به‌طور گسترده‌ای مورد مناقشه قرار گرفت و غیرقانونی تلقی شد. این انتقادات عمدتاً بر اساس ادعاهای تقلب انتخاباتی در انتخابات پارلمانی برگزار شده در ۷ هفته پیش از انتخابات ریاست جمهوری مطرح شد که مشروعیت پارلمان و به‌تبع آن هیئت الکترال را زیر سؤال برد. ادعاهای تقلب انتخاباتی منجر به اعتراضات گسترده و ایجاد بحران سیاسی در کشور شد. زورابیشویلی، همراه با احزاب مخالف و بخش عمده‌ای از جامعه مدنی، همچنان بر به رسمیت
و بخش عمده‌ای از جامعه مدنی، همچنان بر به رسمیت شناختن خود به عنوان رئیس‌جمهور قانونی گرجستان تأکید می‌کرد. قاولاشویلی دومین فوتبالیست حرفه‌ای سابق بود که به‌عنوان رئیس‌جمهور یک کشور انتخاب شد؛ پیش از او، جورج وه‌آ، رئیس‌جمهور لیبریا از سال ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۴، این عنوان را به دست آورده بود. خانواده. همسر او تامار باگراتونی (زاده ۱۹۷۱) خواهر خواننده، لیزا باگراتونی (زاده ۱۹۷۴) است. او ۴ فرزند دارد: افتخارات ورزشی. دینامو تفلیس. قهرمانی لیگ فوتبال گرجستان: ۱۹۹۰، ۱۹۹۴، ۱۹۹۵ ولادی‌قفقاز. قهرمانی لیگ برتر روسیه: ۱۹۹۵
۱۹۹۵ ولادی‌قفقاز. قهرمانی لیگ برتر روسیه: ۱۹۹۵ گراس‌هاپر. قهرمانی سوپر لیگ سوئیس: ۱۹۹۸
آخرین پرواز کشتی نوح () یک فیلم آمریکایی در سبک ماجراجویی برای کودکان و محصول ۱۹۸۰ است که توسط شرکت والت دیزنی تولید شده و با بازی الیوت گولد، ژنویو بوژو و ریکی شرودر همراه است. این فیلم در ۹ ژوئیه ۱۹۸۰ توسط استودیو سینمایی والت دیزنی اکران شد. در این فیلم از یک بمب‌افکن بوئینگ بی-۲۹ سوپرفورترس به عنوان «کشتی» استفاده شده است. داستان. نوح دوگان، یک خلبان خسته و ناامید، بیکار است و به دلیل قمار بدهی زیادی دارد. او به دوست قدیمی‌اش، استونی، که صاحب یک فرودگاه است، مراجعه می‌کند. به او پیشنهاد می‌شود که
است، مراجعه می‌کند. به او پیشنهاد می‌شود که محموله‌ای از حیوانات را با یک بمب‌افکن بوئینگ بی-۲۹ سوپرفورترس، هواپیمایی بزرگ و از رده خارج، به جزیره‌ای دورافتاده در اقیانوس آرام جنوبی منتقل کند. برنادت «برنی» لافلور، مبلغ اصلی، او را همراهی می‌کند، اگرچه در ابتدا از یکدیگر خوششان نمی‌آید. برنی این حیوانات را در یتیم‌خانه‌ای پرورش داده و به دو کودک یتیم، جولی و بابی، نزدیک است. بابی پس از دیدن بدرفتاری دوگان با یکی از حیوانات، از او ناراحت می‌شود. هنگامی که هواپیما آماده حرکت می‌شود، بابی که نگران رفتار دوگان
آماده حرکت می‌شود، بابی که نگران رفتار دوگان با حیوانات است، تصمیم می‌گیرد به‌طور مخفیانه سوار بمب‌افکن شود تا مطمئن شود که حیوانات به درستی مراقبت می‌شوند. جولی نیز بابی را دنبال می‌کند. در طول پرواز، هواپیما از مسیر خارج می‌شود و به دلیل کمبود سوخت، دوگان مجبور می‌شود در جزیره‌ای ناشناخته که بابی آن را دیده است، فرود اضطراری انجام دهد. در جزیره، گروه با دو ملوان سالخورده ژاپنی که ۳۵ سال است تنها زندگی می‌کنند، ملاقات می‌کنند. دوگان به آن‌ها مشکوک است، زیرا این ملوان‌ها از پایان جنگ جهانی دوم بی‌خبرند،
این ملوان‌ها از پایان جنگ جهانی دوم بی‌خبرند، اما برنی دوستی و اعتماد آن‌ها را جلب می‌کند. او متوجه می‌شود که یکی از آن‌ها «کلیولند» نام دارد، به افتخار شهر آمریکایی کلیولند که مادرش قبل از جنگ زمانی را در آنجا گذرانده بود و به او زبان انگلیسی آموخته بود، که امکان ارتباط میان دو گروه را فراهم می‌کند. ملوان‌ها دوگان و برنی را متقاعد می‌کنند که اگر در جزیره بمانند، امیدی به نجات وجود ندارد، زیرا آن‌ها دهه‌ها در آنجا بوده‌اند و هیچ‌کس برای بازگرداندنشان نیامده است. آن‌ها پیشنهاد می‌دهند هواپیمای قدیمی را به
است. آن‌ها پیشنهاد می‌دهند هواپیمای قدیمی را به یک قایق تبدیل کنند تا به تمدن بازگردند. این کار نیازمند واژگون کردن بمب‌افکن بی-۲۹ است، زیرا این پیکربندی پایدارتر و ضدآب‌تر خواهد بود، و دوختن یک بادبان برای حرکت که برنی داوطلب انجام آن می‌شود. ملوان‌های ژاپنی پرچم جنگی امپراتوری ژاپن خود را به او می‌دهند، که او از آن به عنوان پارچه اصلی برای بادبان استفاده می‌کند. در حالی که آن‌ها روی هواپیما کار می‌کنند، دوگان و برنی کم‌کم به یکدیگر علاقه‌مند می‌شوند و عاشق هم می‌شوند. برنی نام «کشتی نوح» را روی هواپیمای
هم می‌شوند. برنی نام «کشتی نوح» را روی هواپیمای تغییرشکل‌یافته می‌نویسد، که از نام کوچک دوگان الهام گرفته است، با وجود اینکه این کار ابتدا باعث نارضایتی او می‌شود، اما در نهایت آن را می‌پذیرد. به اصرار بابی، حیوانات سوار کشتی می‌شوند و «کشتی نوح» و خدمه‌اش به دریا می‌زنند. پس از روزهای زیادی در دریا بدون دیدن تمدن، برنی که از داستان کشتی نوح و کبوتر بازگشته با شاخه زیتون الهام گرفته است، پیشنهاد می‌دهد یک اردک را با پیامی که نیاز به نجاتشان را بیان می‌کند، آزاد کنند. اما اردک به سمت غرب پرواز می‌کند، دور
آزاد کنند. اما اردک به سمت غرب پرواز می‌کند، دور از جهت هاوایی، و امید کاهش می‌یابد. بابی هنگام ماهیگیری از قایق به دریا می‌افتد، اما دوگان که با او رابطه‌ای دوستانه برقرار کرده است، پسر را از یک کوسه بزرگ که دور قایق می‌چرخید، نجات می‌دهد. در نهایت، آن‌ها توسط گارد ساحلی ایالات متحده آمریکا با کشتی یواس‌سی‌جی‌سی ملون نجات می‌یابند، که اردک را نیز پیدا کرده است، و کشتی به اوآهو یدک کشیده می‌شود. تولید. داستان اصلی این فیلم، «قلعه گرملین»، توسط ارنست ک. گن نوشته شده است. او همچنین نویسنده رمان‌های هوانوردی
شده است. او همچنین نویسنده رمان‌های هوانوردی "The High and the Mighty" و "Fate Is the Hunter" است که هر دو به فیلم تبدیل شدند. این فیلم در دسامبر ۱۹۷۸ به عنوان بخشی از برنامه فیلم‌های دیزنی برای سال آینده اعلام شد. دیگر فیلم‌های این مجموعه شامل "The Watcher in the Woods"، "مرد کرکسی"، "سیاه‌چاله" و "هربی به مکزیک می‌رود" بودند. رون میلر، رئیس وقت دیزنی، عمداً از کارگردان و بازیگرانی استفاده کرد که قبلاً با دیزنی همکاری نکرده بودند. او گفت: «ما باید پایگاه خود را گسترش دهیم.» تهیه‌کننده دن میلر افزود. این
خود را گسترش دهیم.» تهیه‌کننده دن میلر افزود. این فیلم کارگردان چارلز جروت را با چند نفر از افرادی که در فیلم‌های دیگر در استودیوهای مختلف با آن‌ها همکاری کرده بود، دوباره متحد کرد. او پیش‌تر با ژنویو بوژو در فیلم "یک‌هزار روز از آن" از یونیورسال همکاری کرده بود که برای هر دو نامزدی جوایز اسکار به همراه داشت. ترانه اصلی فیلم، «نیمی از من»، اشعاری از هل دیوید داشت که همچنین ترانه‌هایی برای فیلم موزیکال "افق گمشده" از کلمبیا پیکچرز نوشت. برادر او، مک دیوید نیز اشعار فیلم انیمیشن "سیندرلا" والت دیزنی را نوشت.
اشعار فیلم انیمیشن "سیندرلا" والت دیزنی را نوشت. در همین حال، گولد و بوژو هر دو اولین فیلم خود برای دیزنی را ساختند، همان‌طور که ریکی شرودر و دینا الکار که هر دو در فیلم "قهرمان" که در ۴ آوریل اکران شد، حضور داشتند. این فیلم مدت کوتاهی پیش از آغاز فیلمبرداری این اثر در ۲۲ آوریل ۱۹۷۹ منتشر شد. الکار همچنین در فیلم بعدی جروت، "مرد کرکسی"، دیگر اثر دیزنی در سال بعد ظاهر شد. این اولین فیلم شرودر بود که بازسازی فیلم دیگری نبود. او در ۱۳ آوریل، دقیقاً ۹ روز قبل از آغاز فیلمبرداری، ۹ ساله شد. عکاسی در لوکیشن شامل
آغاز فیلمبرداری، ۹ ساله شد. عکاسی در لوکیشن شامل صحنه‌هایی در فرودگاهی بیابانی در ویکتور ویل، کالیفرنیا، کوآئی و وایکیکی، هاوایی بود. فیلم‌برداری داخلی در استودیوهای صداپرداری دیزنی انجام شد. اسکلت‌های فرسوده چهار بمب‌افکن B-29 که در پایگاه هوایی نیروی دریایی ایالات متحده پایگاه هوایی تسلیحات نیروی دریایی چاینا لیک قرار داشتند، استفاده شد. دو هواپیما برای صحنه‌های هاوایی و دو هواپیما برای فیلمبرداری داخلی به استودیو بوربانک ارسال شدند. تغییرات گسترده‌ای برای داشتن بدنه‌ای که بتواند شناور شود، انجام شد. پس
داشتن بدنه‌ای که بتواند شناور شود، انجام شد. پس از فیلمبرداری، تمام بقایای هواپیما باید به نیروی دریایی ایالات متحده بازگردانده می‌شد. یک هواپیمای اضافی، نسخه جستجوی دوربرد P2B-1S از B-29 سوپرفورترس، با نام "Fertile Myrtle"، در فیلم به پرواز درآمد. بازخورد. "آخرین پرواز کشتی نوح" در بسیاری از سینما ماشینها به همراه فیلم "صد و یک سگ خالدار" با دو فیلم با یک بلیت اکران شد. شعار تبلیغاتی فیلم این بود: «خانواده‌تان را به یک تابستان دیزنی دعوت کنید.» در میان واکنش‌های منتقدان، نقد ۱٫۵ ستاره‌ای راجر ایبرت
واکنش‌های منتقدان، نقد ۱٫۵ ستاره‌ای راجر ایبرت به‌ویژه تند بود: «فیلم 'آخرین پرواز کشتی نوح' والت دیزنی یک فیلم افتضاح است که از تخیل خلاقانه تهی است—فیلمی که از قطعات آشنا ساخته شده، اما هویت خاص خود را ندارد. آن‌قدر ناامیدکننده و قابل پیش‌بینی است که در نیم ساعت آخر فقط به این فکر می‌کنیم: بیایید ببینیم… قایق به دریا زده است، پس حداقل باید یک حمله کوسه و یک طوفان بد قبل از نجات رخ دهد. و همین‌طور هم می‌شود.» جانت ماسلین از "نیویورک تایمز" آن را «یک فیلم متوسط دیزنی» نامید که «کسل‌کننده، اما بی‌ضرر بود،
متوسط دیزنی» نامید که «کسل‌کننده، اما بی‌ضرر بود، به‌جز در لحظات نادر موسیقایی آن.» جین سیسکل از "شیکاگو تریبون" به فیلم ۱ ستاره از چهار ستاره داد و نوشت: «نتیجه‌ای که ناگزیر از تماشای آخرین فیلم ماجراجویی کمدی دیزنی 'آخرین پرواز کشتی نوح' گرفته می‌شود این است که تولیدات والت دیزنی هیچ تصوری از مخاطبان این فیلم نداشتند. این فیلمی بسیار بد است که بین یک نمایش کودکانه و سرگرمی بزرگسالانه گیر کرده است.» "ورایتی" با تمسخر نوشت که فیلم «ارزش‌های اساسی را آموزش می‌دهد، عمدتاً اینکه هر انسان باید مایل باشد برای
می‌دهد، عمدتاً اینکه هر انسان باید مایل باشد برای یک حیوان، حتی یک مرغ، جان خود را به خطر بیندازد، اگر فرصتی پیش بیاید»، و «به‌طور ضمنی به کوچکترها می‌گوید: اگر چیزی را نمی‌خواهید، زیاد غر بزنید و گریه کنید تا شاید بزرگ‌ترها کوتاه بیایند.» چارلز چمپلین از "لس آنجلس تایمز" به طور کلی مثبت بود و اظهار داشت که فیلم «در بیشتر موارد فیلمی روان و رضایت‌بخش برای خانواده است که از گذشته دیزنی بیرون آمده است، با بچه‌های بامزه (که حداقل به اندازه بزرگسالان باهوش هستند) و یک وسیله خیره‌کننده در مرکز داستان.» گری
هستند) و یک وسیله خیره‌کننده در مرکز داستان.» گری آرنولد از "واشینگتن پست" نوشت: «یک افسانه ماجراجویی کم‌قدرت، 'آخرین پرواز' مدام در مکانیک محافظه‌کارانه و خشک سرگرمی‌های کودکانه دیزنی گیر می‌کند.» لئونارد ملتین در راهنمای ویدیوی خانگی خود به فیلم ۲٫۵ ستاره از ۴ ستاره داد و نوشت: «احساسات معمول دیزنی؛ تا حدی مؤثر.» این فیلم در گیشه ناامیدکننده بود. میلر آن را «یک هزینه ۶ میلیون دلاری» توصیف کرد.
المپیک حیوانات (به انگلیسی: Zoo Olympics) یک مجموعه تلویزیونی انیمیشن فرانسوی-بلژیکی در ۵۲ قسمت دو دقیقه‌ای است که توسط پیچا ساخته شد و از ژوئیه ۱۹۹۲ از کانال+ پخش شد. این انیمیشن در دهه ۱۳۷۰ از شبکه دو پخش شد. داستان. یک مار گزارشگر المپیکی است که شرکت‌کنندگان و تماشاچیان آن همگی حیوان هستند. در هر قسمت، حیوانات گوناگون، در یک مسابقهٔ ورزشی عمدتاً «مَن درآوردی»، با یکدیگر به رقابت می‌پردازند. در پایان هر قسمت نیز، برندگان بر روی سکوی اهدای مدال رفته و مدال خود را دریافت می‌کنند.
دریاچه نووزرو () یک دریاچه در استان ولوگدای کشور روسیه است.
دریاچه التون () یک دریاچه در استان ولگوگراد کشور روسیه است.
دریاچه استرژ () یک دریاچه در استان تور کشور روسیه است.
هاشی‌موتو نام یک موش کارتونی و یک مجموعه انیمیشن آمریکایی است که اولین بار از ۶ سپتامبر ۱۹۵۹ پخش شد. این شخصیت کارتونی توسط انیماتور ژاپنی الاصل باب کوواهارا و الی بائر برای شرکت انیمیشن سازی Terrytoons ساخته شده است. هاشی‌موتو یک مربی جوجوتسو است که با همسرش هاناکو، پسرش سابورو و دخترش یوریکو در ژاپن زندگی می‌کند. این مجموعهٔ کارتونی در دههٔ ۶۰ خورشیدی از برنامهٔ کودکان و نوجوانان پخش شد.
دریاچه ولگو () یک دریاچه در استان تور کشور روسیه است.
دریاچه وسلوگ () یک دریاچه در استان تور کشور روسیه است.
دریاچه پنو () یک دریاچه در استان تور کشور روسیه است.
دریاچه مستینو () یک دریاچه در استان تور کشور روسیه است.
دریاچه بروسنو () یک دریاچه در استان تور کشور روسیه است.
دریاچه لابینکیر () یک دریاچه در استان یاقوتستان کشور روسیه است.
دریاچه خائیر () یک دریاچه در استان یاقوتستان کشور روسیه است.
دریاچه اماندا () یک دریاچه در استان یاقوتستان کشور روسیه است.
دریاچه بلویه () یک دریاچه در استان ریازان کشور روسیه است.
پارک ملی مشچیورسکی () یک پارک ملی حفاظت‌شده در استان ریازان کشور روسیه است.
پارک ملی برینگیا () یک پارک ملی در ناحیه خودگردان چوکوتکای کشور روسیه است. تا ۱۱٬۰۰۰ سال پیش از میلاد، قلمرو این پارک توسط یک پل خشکی به نام «برینگیا» به آمریکای شمالی متصل بود. در سمت شرقی، در آلاسکا، منطقه حفاظت شده ملی پل خشکی برینگ قرار دارد که توسط سازمان پارکهای ملی ایالات متحده اداره می‌شود. گفتوگوهایی بین آمریکا و روسیه دربارهٔ ادغام این دو پارک و ایجاد یک «پارک فرامرزی» انجام شده است، اما تاکنون هیچ توافق رسمی صورت نگرفته است. بیشتر جمعیت پراکنده این منطقه را مردم بومی چوکچی یا یوپیک تشکیل می‌دهند.
منطقه را مردم بومی چوکچی یا یوپیک تشکیل می‌دهند. این پارک در سال ۲۰۱۳ به عنوان یک پارک ملی رسمیت یافت. این پارک در دو ناحیه از شبه جزیره چوکوتسکی گسترده شده است: ناحیه پراویدنسکی در جنوب و ناحیه چوکوتسکی در شمال. توپوگرافی آن شامل توندرای نیمه قطبی مرتفع ساحلی است. کوه‌های این منطقه ارتفاع متوسطی دارند (به‌طور میانگین ۹۰۰ متر) که بلندترین آنها کوه ایشخودنایا با ۱۱۹۴ متر ارتفاع است. همچنین دشتهای توندرایی وسیعی در این منطقه وجود دارد. برینگیا در منطقهٔ اکولوژیکی توندرای برینگ قرار دارد. این منطقه دارای آب و
توندرای برینگ قرار دارد. این منطقه دارای آب و هوای نیمه قطبی بدون فصل خشک (بر اساس طبقه‌بندی اقلیمی "کوپن": Dfc) است. این آب و هوا با تابستان‌های معتدل (فقط ۱ تا ۳ ماه با دمای بالاتر از ۱۰°C یا ۵۰٫۰°F) و زمستان‌های سرد و پربارش (با سردترین ماه زیر −۳°C یا ۲۶٫۶°F) مشخص می‌شود. ژانویه سردترین ماه با دمای متوسط −۲۲٫۶°C (−۸٫۷°F) در "آنادیر" و جولای گرمترین ماه با دمای متوسط °۱۱٫۶ است.
پارک ملی پری‌البروسیه () یک پارک ملی حفاظت‌شده در استان کاباردینو-بالکاریای کشور روسیه است.
پارک ملی روسکی سور () یک پارک ملی حفاظت‌شده در استان ولوگدای کشور روسیه است.
اَبزار علمی دستگاه یا ابزاری است که برای اهداف علمی استفاده می‌شود، از جمله مطالعه پدیده‌های طبیعی و پژوهش‌های نظری. تاریخچه. تعریف ابزار علمی در طول تاریخ، بر اساس کاربرد، قوانین و دوره زمانی، متفاوت بوده است. پیش از اواسط قرن نوزدهم، این ابزارها با عنوان «ابزارهای فلسفه طبیعی» یا «فلسفی» شناخته می‌شدند و ابزارهای قدیمی‌تر از دوران باستان تا سده‌های میانه (مانند اسطرلاب و ساعت آونگی) با تعریف مدرن «ابزاری برای بررسی کیفی یا کمی طبیعت» همخوانی نداشتند. ابزارهای علمی توسط سازندگان ابزار که در نزدیکی مراکز
علمی توسط سازندگان ابزار که در نزدیکی مراکز آموزشی یا پژوهشی مانند دانشگاه‌ها یا آزمایشگاه‌ها زندگی می‌کردند، ساخته می‌شدند. این سازندگان ابزارها را طراحی، تولید و اصلاح می‌کردند، اما اگر تقاضا کافی بود، ابزار به عنوان یک محصول تجاری تولید می‌شد. در توصیف استفاده از گازسنج توسط جان اینگن هوس برای نمایش فتوسنتز، یک زندگی‌نامه‌نویس مشاهده کرد: «تاریخ استفاده و تکامل این ابزار نشان می‌دهد که علم نه فقط یک تلاش نظری، بلکه فعالیتی مبتنی بر ابزار است، که ترکیبی از ابزارها و تکنیک‌ها در یک بستر اجتماعی در میان
از ابزارها و تکنیک‌ها در یک بستر اجتماعی در میان جامعه‌ای از پژوهشگران است. گازسنج (اودیومتر) یکی از عناصر این ترکیب بوده که جامعه‌ای از پژوهشگران را کنار هم نگه داشته است، حتی زمانی که دربارهٔ اهمیت و کاربرد صحیح آن اختلاف داشتند.» تا جنگ جهانی دوم، تقاضا برای تحلیل‌های بهبودیافته محصولات زمان جنگ مانند داروها، سوخت‌ها و عوامل جنگی، استفاده از ابزارهای علمی را به اوج جدیدی رساند. امروزه، تغییرات در ابزارهای مورد استفاده در تلاش‌های علمی — به‌ویژه ابزارهای تحلیلی — با سرعتی زیاد رخ می‌دهد، و ارتباط با
تحلیلی — با سرعتی زیاد رخ می‌دهد، و ارتباط با رایانه‌ها و سامانه‌های مدیریت داده به‌طور فزاینده‌ای ضروری می‌شود. دامنه. ابزارهای علمی از نظر اندازه، شکل، هدف، پیچیدگی و سطح دشواری بسیار متنوع هستند. این ابزارها شامل ابزارهای نسبتاً ساده آزمایشگاهی مانند ترازو، خط‌کش، زمان‌سنج، دماسنج و غیره می‌شوند. ابزارهای ساده دیگری که در اواخر قرن بیستم یا اوایل قرن بیست‌ویکم توسعه یافتند شامل ریزبین کاغذی، جدول تناوبی SCALE (KAS), MasSpec Pen (قلمی که سرطان را شناسایی می‌کند)، گلوکوزسنج و غیره می‌باشند. اما برخی
می‌کند)، گلوکوزسنج و غیره می‌باشند. اما برخی ابزارهای علمی می‌توانند از نظر اندازه بزرگ و از نظر پیچیدگی قابل‌توجه باشند، مانند برخورددهنده‌ها یا آنتن‌های رادیو تلسکوپ. برعکس، فناوری‌های میکرومتر و نانوفناوری به نقطه‌ای رسیده‌اند که اندازه ابزارها به سمت کوچک شدن تغییر کرده است، از جمله تجهیزات جراحی در مقیاس نانو، نانوروباتیک زیستی و الکترونیک زیستی. عصر دیجیتال. ابزارها به‌طور فزاینده‌ای بر اساس یکپارچه‌سازی سامانه با رایانه‌ها طراحی می‌شوند تا کنترل آن‌ها بهبود یافته و ساده شود؛ عملکرد، شرایط و تنظیمات
بهبود یافته و ساده شود؛ عملکرد، شرایط و تنظیمات پارامترهای ابزاری گسترش یافته و بهینه شود؛ و نمونه‌برداری داده، جمع‌آوری، تجزیه‌وتحلیل (چه در حین فرایند و چه پس از آن) و ذخیره‌سازی و بازیابی داده‌ها ساده‌تر شود. ابزارهای پیشرفته می‌توانند مستقیماً یا از طریق میان‌افزار به عنوان بخشی از مدیریت اطلاعات مانند یک سامانه مدیریت اطلاعات آزمایشگاه (LIMS) به یک شبکه محلی (LAN) متصل شوند. اتصال ابزارها می‌تواند با استفاده از فناوری‌های اینترنت اشیاء (IoT) حتی بیشتر گسترش یابد، که به‌عنوان مثال امکان اتصال
بیشتر گسترش یابد، که به‌عنوان مثال امکان اتصال آزمایشگاه‌هایی که با فاصله‌های زیاد از یکدیگر قرار دارند، به شبکه‌ای فراهم می‌شود که می‌توان آن را از یک ایستگاه کاری یا دستگاه همراه در مکان دیگری نظارت کرد.
اکنون دموکراسی برای جهان عرب (انگلیسی: Democracy for the Arab World Now) که با حروف اختصاری DAWN نیز شناخته می‌شود، یک سازمان غیرانتفاعی آمریکایی است که در سپتامبر سال ۲۰۲۰ میلادی، به ابتکار جمال خاشقجی، روزنامه‌نگار اهل عربستان سعودی که به قتل رسید، تأسیس و شروع به فعالیت کرد. ستاد اصلی این سازمان در واشینگتن، دی.سی. واقع شده و فعالیت آن همچنان بر دفاع از ارزشهای دموکراسی و حقوق بشر در جهان عرب متمرکز مانده است. خانم سارا لی ویتسون که مدیریت اجرایی سازمان "اکنون دموکراسی برای جهان عرب" را بر عهده دارد،
"اکنون دموکراسی برای جهان عرب" را بر عهده دارد، می‌گوید که باور به این حقیقت که تنها دموکراسی و آزادی، صلح و امنیت پایدار را در خاورمیانه و شمال آفریقا به ارمغان می‌آورد، اساس وجود این سازمان است. وی اضافه کرد که سازمان "اکنون دموکراسی برای جهان" عرب، توسط افراد و بنیادهای خصوصی تأمین مالی شده و از قبول هر گونه کمک مالی دولتی اجتناب می‌کند. چرا که یکی از اهداف سازمان، یادآوری این نکته به کشورهای غربی است که حمایت از دولتهای مستبد، مسئولیت به همراه دارد.