payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به تخت، میز مخصوص ساخته شده یا تجهیزات دیگر بسته می‌شود، گاهی به صورت سر پایین. معمولاً مچ دست‌ها و مچ پاها با طناب یا دستبندهای بانداج که به تسمه‌ها متصل هستند بسته می‌شوند. به جای آن، میله پاگشا استفاده می‌شود تا پاها یا دست‌های فرد را در فاصله مشخصی از هم نگه داشته و حالت عقاب بال‌باز را به شکل خوابیده روی شکم یا پشت ایجاد کنند. چارچوب بانداج ثابت به شکل X به نام X-cross معمولاً در سیاه چال‌های بی‌دی‌اس‌ام دیده می‌شود. این چارچوب برای نگه داشتن و محدود کردن طرف سلطه‌پذیر در حالت عقاب بال‌باز طراحی شده و
طرف سلطه‌پذیر در حالت عقاب بال‌باز طراحی شده و مچ دست‌ها، مچ پاها و گاهی کمر را می‌بندد. X-crossها اگر به دیوار وصل شوند معمولاً عمودی‌اند و اگر آزاد بایستند کمی به عقب خم می‌شوند و بنابراین طرف را در حالت ایستاده عقاب بال‌باز محدود می‌کنند. این حالت همچنین می‌تواند با طناب یا زنجیر وصل شده به نقاط مختلف ایجاد شود. بانداج تعلیقی ، محل اتصال مچ‌ها را چه در حالت ایستاده و چه آویزان، برای حالت عمودی عقاب بال‌باز فراهم می‌کند. حالت آویزان عقاب بال‌باز در باندیج تعلیقی نیز استفاده می‌شود و تجهیزات چوبی یا فلزی
تعلیقی نیز استفاده می‌شود و تجهیزات چوبی یا فلزی مخصوص باندیج گاهی در سیاه چال‌های بی‌دی‌اس‌ام یافت می‌شود. میله پاگشا می‌توانند برای کسانی که روی چهار دست و پا زانو زده‌اند هم استفاده شوند تا دسترسی به باسن، ناحیه جنسی و مقعد آسان‌تر شود. بانداج در حالت عقاب بال‌باز باعث بی‌حرکتی و احساس ناتوانی می‌شود و اغلب بخش زیادی از بدن را برای بازی‌های بی‌دی‌اس‌ام آزاد می‌گذارد. این بازی‌ها می‌توانند شامل ضربه زن (impact play) باشند، مخصوصاً اگر پشت و باسن در معرض قرار داشته باشند یا اگر جلوی بدن در معرض باشد،
قرار داشته باشند یا اگر جلوی بدن در معرض باشد، تحریک و اذیت جنسی انجام شود. در تکنیکی به نام اسارت افتخاری ، فرد سلطه‌پذیر بدون بستن ممکن است مجبور شود در حالت عقاب بال‌باز، چه ایستاده با یا بدون تکیه‌گاه و چه خوابیده، بدون حرکت باقی بماند. این حالت آسیب‌پذیری شدید ایجاد می‌کند و می‌تواند منبع تحقیر اروتیک باشد. مجازات نظامی. در جنگ داخلی آمریکا، سربازانی که به دزدی، خوابیدن حین انجام وظیفه یا بزدلی محکوم می‌شدند، ممکن بود به عنوان مجازات به مدت پنج تا شش ساعت با دست‌ها و پاهای باز (عقاب بال‌باز) به یک چرخ
با دست‌ها و پاهای باز (عقاب بال‌باز) به یک چرخ چوبی بزرگ بسته شوند.
تیم ملی کریکت مردان لسوتو نمایندهٔ لسوتو در رقابت‌های کریکت بین‌المللی است. این تیم در سال ۲۰۰۱ به عضویت وابسته انجمن بین‌المللی کریکت (ICC) درآمد و در سال ۲۰۱۷ به عضویت همکار (associate) ارتقاء یافت.لسوتو از دست‌کم سال ۱۹۸۶ وارد رقابت‌های بین‌المللی کریکت شد، زمانی که نخستین مسابقه ثبت‌شده خود را برابر تیم ملی کریکت سوازیلند در ماسرو برگزار کرد. این تیم نخستین حضور رسمی خود در چارچوب مسابقات شورای کریکت در بخش آفریقا را در آوریل ۲۰۰۶ و در مسابقات دسته سوم قاره‌ای تجربه کرد که در آن بین ۸ تیم در جایگاه آخر
تجربه کرد که در آن بین ۸ تیم در جایگاه آخر ایستاد. در آوریل ۲۰۱۸، شورای بین‌المللی کریکت تصمیم گرفت که از ابتدای سال ۲۰۱۹، به تمام مسابقات کریکت بیست۲۰ (T20) بین اعضای خود، جایگاه رسمی بین‌المللی (T20I) بدهد. بنابراین، تمامی مسابقات بیست۲۰ که لسوتو از ژانویهٔ ۲۰۱۹ به بعد در برابر سایر اعضای شورای کریکت برگزار کند، به عنوان مسابقهٔ بین‌المللی محسوب خواهد شد.
کاروان المپیکی لسوتو در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ که از ۲۶ اوت تا ۱۱ سپتامبر ۱۹۷۲ در مونیخ، آلمان غربی برگزار شد، شرکت کرد. این نخستین حضور این کشور آفریقایی در رقابت‌های المپیک بود. کاروان لسوتو تنها از یک دونده سرعت به نام موتساپی موروسی تشکیل شده بود. او در دو ماده به رقابت پرداخت؛ در مرحله نخست ۱۰۰ متر حذف شد، اما در ۲۰۰ متر تا مرحله یک‌چهارم نهایی صعود کرد. شرکت‌کنندگان. فهرست زیر به کاروان لسوتو اشاره دارد.
نازگل انصاری‌نیا (زادهٔ ) هنرمند هنرهای تجسمی اهل ایران است. او به خاطر میکس مدیا مجسمه‌سازی و هنر چیدمان خود شناخته شده است. او در تهران زندگی می‌کند. زندگی. انصاری‌نیا در سال ۱۳۵۷ در تهران، ایران متولد شد. او دارای مدرک لیسانس در سال ۲۰۰۱ از کالج ارتباطات لندن و مدرک کارشناسی ارشد هنرهای زیبا در سال ۲۰۰۳ از کالج هنر کالیفرنیا در سانفرانسیسکو، کالیفرنیا است. در مارس ۲۰۰۹، او جایزه هنری ابراج کپیتال را از آرت دبی دریافت کرد. آثار او در مجموعه‌های گالری هنری کوئینزلند، موزه هنر شهرستان لس‌آنجلس، گالری تیت و
کوئینزلند، موزه هنر شهرستان لس‌آنجلس، گالری تیت و موزه بریتانیا موجود است.
شفله () منطقه‌ای انتقالی از تپه‌های نرم و شیب‌دار در جنوب مرکزی اسرائیل است که بیش از ۱۰ تا ۱۵ کیلومتر (۶٫۲ تا ۹٫۳ مایل) بین جبال الخلیل و دشت ساحلی اسرائیل امتداد دارد. استفاده متفاوت از اصطلاح «دشت یهودا»، چه به عنوان تعریف فقط بخش دشت ساحلی که در امتداد کوه‌های یهودا امتداد دارد، و چه شامل یا فقط اشاره به شفلا، اغلب سردرگمی زیادی ایجاد می‌کند. امروزه شفله عمدتاً روستایی با مزارع فراوان است، اما شهرهای اشدود، اشکلون، رخووت، بیت شمش و کریات گت تقریباً آن را احاطه کرده‌اند.
کارشناسی ارشد هنرهای زیبا () یک مدرک نهایی در هنرهای زیبا است، از جمله هنرهای تجسمی، نویسندگی خلاق، طراحی گرافیک، عکاسی، فیلمسازی، رقص، تئاتر، سایر هنرهای نمایشی و در برخی موارد، مدیریت تئاتر یا مدیریت هنری. این یک مدرک تحصیلات تکمیلی است که معمولاً پس از مدرک لیسانس به دو تا سه سال تحصیل کارشناسی ارشد نیاز دارد، اگرچه مدت تحصیل در کشور یا دانشگاه متفاوت است. دوره‌های آموزشی عمدتاً ماهیت کاربردی یا نمایشی دارند و این برنامه اغلب به یک نمایشگاه پایان‌نامه یا پرفورمانس ختم می‌شود. اولین دانشگاهی که دانشجویان
پرفورمانس ختم می‌شود. اولین دانشگاهی که دانشجویان را در مقطع کارشناسی ارشد هنرهای زیبا پذیرفت، دانشگاه آیووا در سال ۱۹۴۰ بود. الزامات. یک داوطلب برای MFA معمولاً قبل از پذیرش، مدرک کارشناسی دارد، اما بسیاری از موسسات الزامی نمی‌بینند که رشته کارشناسی داوطلب با مسیر تحصیلی پیشنهادی آنها در برنامه MFA مطابقت داشته باشد. الزامات پذیرش اغلب شامل نمونه‌ای از آثار هنری یا یک اجرای آزمون است. مقایسه با مدارک مرتبط. کارشناسی ارشد هنرهای زیبا با ام‌ای متفاوت است، زیرا MFA، در حالی که هنوز یک برنامه دانشگاهی است، بر
MFA، در حالی که هنوز یک برنامه دانشگاهی است، بر تمرین هنری حرفه‌ای در زمینه خاص تمرکز دارد، در حالی که برنامه‌هایی که به MA منجر می‌شوند معمولاً بر مطالعه علمی، دانشگاهی یا انتقادی آن زمینه تمرکز دارند. علاوه بر این، در ایالات متحده، مدرک کارشناسی ارشد هنرهای زیبا (MFA) معمولاً به عنوان یک مدرک نهایی برای متخصصان هنرهای تجسمی، طراحی، رقص، عکاسی، تئاتر، فیلم/ویدئو، رسانه‌های جدید و نویسندگی خلاق شناخته می‌شود - به این معنی که بالاترین مدرک در رشته خود محسوب می‌شود و فرد را برای استاد شدن در سطح دانشگاه در
می‌شود و فرد را برای استاد شدن در سطح دانشگاه در این رشته‌ها واجد شرایط می‌کند.
باشگاه فوتبال کرانگ تای بانک یک باشگاه فوتبال حرفه ای تایلندی مستقر در بانکوک بود.
کاروان المپیکی لسوتو یکی از کاروان‌های شرکت‌کننده در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ بود. این دوره از بازی‌ها از ۱۹ ژوئیه تا ۳ اوت ۱۹۸۰ به میزبانی مسکو، پایتخت اتحاد جماهیر شوروی برگزار شد. شرکت‌کنندگان. فهرست زیر به کاروان لسوتو اشاره دارد.
باشگاه فوتبال پرسیک کدیری که به اختصار پرسیک کدیری نامیده می‌شود، یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای اندونزیایی مستقر در کدیری، جاوه شرقی، اندونزی است. آنها در حال حاضر در لیگ ۱ رقابت می کنند. این باشگاه در سال ۱۹۵۰ تاسیس شد و مسابقات خانگی خود را در ورزشگاه براویجایا برگزار می‌کند. پرسیک کدیری بازی در لیگ برتر اندونزی (که اکنون لیگ ۱ است) را در سال ۲۰۰۳ آغاز کرد. این تیم لقب ببرهای سفید را دارد و شعار پرافتخار جاجاتی یا پنجالو جایاتی را دارد که به معنی "کدیری" "می‌برد" است که از کتیبه هانتانگ گرفته شده است. داستان
است که از کتیبه هانتانگ گرفته شده است. داستان پیروزی پادشاهی کدیری با پادشاه مشهور آن زمان جایابایا بر جانگالا، به جرقه‌ای از شور و شوق و امید برای تیم تبدیل شد تا همیشه در هر مسابقه برای پیروزی تلاش کند. پرسیک کدیری با پیراهن سلطنتی بنفش یکسان است.
نویسندگی خلاق () هر نوشته‌ای است که فراتر از مرزهای معمول حرفه‌ای، روزنامه‌نگاری، آکادمیک یا فنی ادبیات می‌رود، که معمولاً با تأکید بر مهارت و تکنیک، مانند ساختار روایی، توسعه شخصیت، ترجیع‌بندهای ادبی، کونه و شعر مشخص می‌شود. آثار داستانی و غیرداستانی در این دسته قرار می‌گیرند، از جمله قالب‌هایی مانند رمان، زندگی‌نامه، داستان کوتاه، شعر و حتی برخی از اشکال روزنامه‌نگاری. در محیط‌های دانشگاهی، نویسندگی خلاق معمولاً به کلاس‌های داستان و شعر تقسیم می‌شود، با تمرکز بر نوشتن به سبکی بدیع، برخلاف تقلید از
با تمرکز بر نوشتن به سبکی بدیع، برخلاف تقلید از گونه‌های از پیش موجود مانند جنایی یا وحشت. نویسندگی برای پرده سینما و صحنه - فیلمنامه‌نویسی و نمایشنامه‌نویسی - اغلب به طور جداگانه تدریس می‌شوند، اما در دسته نویسندگی خلاق نیز قرار می‌گیرند. تعریف. از نظر فنی، نویسندگی خلاق را می‌توان هر نوشته‌ای با اصیل ترکیب در نظر گرفت. به این معنا، نویسندگی خلاق نامی معاصرتر و فرآیندگراتر برای چیزی است که به طور سنتی ادبیات نامیده شده است، از جمله انواع گونههای آن. مری لی مارکسبری در اثر خود با عنوان «مبانی خلاقیت»، برای
مارکسبری در اثر خود با عنوان «مبانی خلاقیت»، برای تعریف نویسندگی خلاق به پل ویتی و «آموزش زبان مردم» اثر لو لابرانت اشاره می‌کند. مارکسبری خاطرنشان می‌کند: در دانشگاه. برخلاف کلاس‌های نویسندگی دانشگاهی که به دانشجویان می‌آموزند بر اساس قوانین زبان بنویسند، نویسندگی خلاق بر بیان خود دانشجویان تمرکز دارد. در حالی که نویسندگی خلاق به عنوان یک موضوع آموزشی اغلب در مقاطع مختلف دبستان و دبیرستان (K–12) در دسترس است، اما دقیق‌ترین آموزش نویسندگی خلاق در دانشگاه‌ها است. پس از بازنگری آموزش دانشگاهی در دوران پس از
است. پس از بازنگری آموزش دانشگاهی در دوران پس از جنگ، دوره‌های نویسندگی خلاق اهمیت فزاینده‌ای در دانشگاه‌ها پیدا کرده‌اند. در بریتانیا، اولین برنامه رسمی نویسندگی خلاق به عنوان مدرک ام‌ای در دانشگاه ایست آنگلیا در سال ۱۹۷۰ توسط رمان‌نویسان مالکوم برادبری و انگوس ویلسون تأسیس شد. با آغاز برنامه‌های رسمی نویسندگی خلاق: برنامه‌های تحصیلی. برنامه‌های نویسندگی خلاق معمولاً برای نویسندگان از سطح دبیرستان تا تحصیلات تکمیلی/دانشگاه و آموزش بزرگسالان در دسترس است. این برنامه‌ها به طور سنتی در بخش‌های زبان انگلیسی
این برنامه‌ها به طور سنتی در بخش‌های زبان انگلیسی قرار دارند، اما برنامه‌های نویسندگی خلاق به طور فزاینده‌ای به بخش‌های خود تبدیل شده‌اند. مدارک کارشناسی نویسندگی خلاق معمولاً بی‌ای (BA) یا کارشناسی هنرهای زیبا (BFA) هستند، اما مدارک کارشناسی علوم (BSc) نیز وجود دارد. دوره‌های تحصیلات تکمیلی شامل کارشناسی ارشد هنر، کارشناسی ارشد هنرهای زیبا یا پی‌اچ‌دی می‌شود. برنامه‌های دکترا نیز در این رشته رواج بیشتری پیدا می‌کنند، زیرا نویسندگان بیشتری تلاش می‌کنند شکاف بین تحصیلات دانشگاهی و پیگیری هنری را پر کنند.
بین تحصیلات دانشگاهی و پیگیری هنری را پر کنند. نویسندگان خلاق اغلب بر داستان یا شعر تأکید می‌کنند و اغلب با داستان‌های کوتاه یا اشعار شروع می‌کنند. سپس دانش‌آموزان بر اساس این تأکید، برنامه‌ای تنظیم می‌کنند که شامل تکالیف مطالعه، تکالیف نوشتاری منظم و کارگاه‌هایی برای تقویت مهارت‌ها، دانش و تکنیک‌هایشان می‌شود. دوره‌های فیلمنامه‌نویسی و نمایشنامه‌نویسی ممکن است در بخش‌های فیلم و تئاتر و همچنین بخش‌های نویسندگی خلاق برگزار شود. دانش‌آموزان نویسندگی خلاق تشویق می‌شوند که در فعالیت‌های فوق برنامه مبتنی بر
می‌شوند که در فعالیت‌های فوق برنامه مبتنی بر نویسندگی، مانند باشگاه‌های انتشارات، مجلات یا روزنامه‌های ادبی مدرسه، مسابقات نویسندگی، گروه‌های نویسندگی یا کنوانسیون‌ها و کلاس‌های آموزشی تکمیلی شرکت کنند. در کلاس درس. نویسندگی خلاق معمولاً در قالب کارگاه تدریس می‌شود، که در آن دانش‌آموزان آثار اصلی خود را برای نقد همتایان ارائه می‌دهند. دانش‌آموزان همچنین از طریق تمرین نوشتن و بازنویسی، یک فرآیند نوشتن را توسعه می‌دهند. دوره‌ها همچنین روش‌های بهره‌برداری یا دسترسی به خلاقیت نهفته را آموزش می‌دهند و ممکن است
به خلاقیت نهفته را آموزش می‌دهند و ممکن است مسائل فنی‌تری مانند ویراستاری، ساختار روایت، فنون روایت، ژانرها، ایده‌پردازی یا غلبه بر سد نویسنده را آموزش دهند. نویسندگانی مانند مایکل شیبن، کازوئو ایشیگورو، کوین بروک‌مایر، ایان مک‌یوون، کارل کیرچوی، رز ترمین، دیوید بنیاف، دارن استار و پیتر فارلی از برنامه‌های نویسندگی خلاق دانشگاهی فارغ‌التحصیل شده‌اند. بسیاری از مربیان دریافته‌اند که استفاده از نوشتن خلاق می‌تواند عملکرد تحصیلی و تاب‌آوری روانی دانش‌آموزان را افزایش دهد. فعالیت تکمیل اهداف کوچک به طور مداوم
افزایش دهد. فعالیت تکمیل اهداف کوچک به طور مداوم - به جای داشتن اهداف بزرگ ناتمام - باعث غرور می‌شود که دوپامین را آزاد می‌کند و انگیزه را افزایش می‌دهد. دانش‌آموزان با مستندسازی و تجزیه و تحلیل تجربیات خود، ارائه دیدگاه‌های جدید در مورد موقعیت‌های قدیمی و فراهم کردن وسیله‌ای برای دسته‌بندی احساسات، تاب‌آوری خود را افزایش می‌دهند. همچنین سطح دلسوزی دانش‌آموز را افزایش می‌دهد و حس اجتماعی را در بین دانش‌آموزانی که در غیر این صورت می‌توانستند یک کلاس درس منزوی تلقی شوند، ایجاد می‌کند. دانشجویان بین‌المللی.
تلقی شوند، ایجاد می‌کند. دانشجویان بین‌المللی. نویسندگی خلاق ممکن است نه تنها بر دانش‌آموزان بومی زبان، بلکه بر دانش‌آموزان بین‌المللی نیز تأثیر بگذارد. مربیانی که طرفدار نویسندگی خلاق هستند می‌گویند که گنجاندن کلاس‌ها یا تمرین‌های نویسندگی خلاق می‌تواند دانش‌آموزان را به خوانندگان، تحلیلگران و نویسندگان بهتری تبدیل کند. همین افراد می‌گویند نویسندگی خلاق می‌تواند با ایفای نقش به عنوان بستری برای به اشتراک گذاشتن میراث، تجربیات و ارزش‌های خود، تأثیرات مشابهی بر دانش‌آموزان بین‌المللی داشته باشد. محقق یانگجو
بر دانش‌آموزان بین‌المللی داشته باشد. محقق یانگجو یی یک مطالعه موردی انجام داد که این ایده را طی دو سال آزمایش کرد. یی بر روی یک دانش‌آموز بین‌المللی اهل کره تمرکز کرد و بررسی کرد که چگونه کلاس نویسندگی خلاق او بر نویسندگی درون مدرسه‌ای و خارج از مدرسه‌اش تأثیر گذاشته است. او نتیجه گرفت که شرکت در کلاس نویسندگی خلاق او را به نویسنده‌ای با اعتماد به نفس‌تر - نه تنها به زبان انگلیسی، بلکه به زبان‌های دیگر - تبدیل کرده است و پروژه‌های انجام شده در کلاس نویسندگی خلاق او را تشویق کرده است تا میراث کره‌ای خود را
خلاق او را تشویق کرده است تا میراث کره‌ای خود را بیان و با نوشته‌های انگلیسی‌اش مرتبط کند. مطالعات انشا. نوشتن استدلالی و تحقیقی تمرکز اصلی در زمینه مطالعات انشا است. تمرکز بر نویسندگی آکادمیک، فضای کمی برای نویسندگی خلاق در مطالعات نویسندگی باقی می‌گذارد. گرگوری استفنز معتقد است که تمرکز زیاد بر نگارش آکادمیک، مانع از توسعه سبک و صدای نوشتاری منحصر به فرد دانشجویان می‌شود. وقتی او تکنیک‌های آموزش نگارش خلاق را برای دانشجویان STEM در دانشگاه پورتوریکو-مایاگوئز به کار برد، دریافت که تمرین‌هایی مانند
به کار برد، دریافت که تمرین‌هایی مانند «شخصیت‌سازی خود» و تکالیف داستان‌سرایی به دانشجویان STEM او کمک می‌کند تا همدلی، خودآگاهی و صدای روایی خود را توسعه دهند. او معتقد است که این مهارت‌ها قابل انتقال به موقعیت‌های دنیای واقعی مانند محیط‌های حرفه‌ای هستند. با انجام تمرین‌های نگارش خلاق، دانشجویان می‌توانند از «محدودیت‌های تفکر و نگارش رسمی» نگارش آکادمیک رها شوند و به طور بالقوه اعتماد به نفس، خلاقیت و مهارت‌های کلی نوشتاری دانشجویان را افزایش دهند. در دانشگاه. نویسندگی خلاق توسط برخی از دانشگاهیان
در دانشگاه. نویسندگی خلاق توسط برخی از دانشگاهیان (عمدتاً در ایالات متحده) امتداد مطالعات انگلیسی در نظر گرفته می‌شود، اگرچه در سراسر جهان به زبان‌های زیادی تدریس می‌شود. برخی از دانشگاهیان، نگارش خلاق را چالشی برای سنت مطالعات انگلیسی در پرداختن به مطالعه انتقادی قالب‌های ادبی می‌دانند، نه خلق قالب‌های ادبی. در بریتانیا و استرالیا، و همچنین به طور فزاینده‌ای در ایالات متحده و سایر نقاط جهان، نویسندگی خلاق به عنوان یک رشته مستقل در نظر گرفته می‌شود، نه شاخه‌ای از هیچ رشته دیگری. کسانی که از برنامه‌های
شاخه‌ای از هیچ رشته دیگری. کسانی که از برنامه‌های نویسندگی خلاق - چه به عنوان بخشی از مطالعه زبان انگلیسی و چه جدا از آن - حمایت می‌کنند، از ارزش آکادمیک این تجربه دفاع می‌کنند. آنها پیشنهاد می‌کنند که نویسندگی خلاق، توانایی‌های دانشجویان را برای بیان واضح افکارشان تقویت می‌کند و مستلزم مطالعه عمیق اصطلاحات و سازوکارهای ادبی است که می‌تواند کار نویسندگان را بهبود بخشد. مهارت‌های برنامه‌ریزی، توسعه، تحلیل انتقادی و حل مسئله خلاقانه، در زمینه‌های دیگری فراتر از نویسندگی خلاق نیز مورد استفاده قرار می‌گیرند.
از نویسندگی خلاق نیز مورد استفاده قرار می‌گیرند. برخی افراد معتقدند که نویسندگی خلاق را نمی‌توان آموزش داد. در مقاله‌ای برای «نیویورکر»، مقاله‌نویس لوئیس مناند از کی بویل، مدیر برنامه نویسندگی خلاق در دانشگاه ایالتی سانفرانسیسکو به مدت شانزده سال، نقل قول می‌کند که گفته است: «تمام برنامه‌های نویسندگی خلاق باید توسط قانون لغو شوند». آموزش نویسندگی خلاق نیز محل بحث است. منتقدان برنامه‌های کارشناسی ارشد هنرهای زیبا و تحصیلات تکمیلی زبان انگلیسی می‌گویند که روش‌های آموزشی علیه افراد دارای معلولیت تبعیض قائل
آموزشی علیه افراد دارای معلولیت تبعیض قائل می‌شوند و بر شیوه‌های نوشتاری مانند الزامات نوشتن روزانه یا نوشتن مبتنی بر مکان تأکید می‌کنند که دانشجویان دارای بیماری‌های مزمن، موانع سلامت جسمی یا روانی و اختلالات عصبی قادر به دسترسی به آنها نیستند. انتخاب متون مورد استفاده در برنامه‌های سنتی نویسندگی خلاق نیز مورد انتقاد قرار گرفته است، و محققانی مانند کالب گونزالس می‌گویند که آثار برجسته غربی و آموزش نویسندگی «ریشه تاریخی دارند و با طرد و نژادپرستی ساختاری در برنامه‌های نویسندگی خلاق مرتبط هستند». در
در برنامه‌های نویسندگی خلاق مرتبط هستند». در زندان‌ها. در اواخر دهه ۱۹۶۰، زندان‌های آمریکا به دلیل جنبش حقوق زندانیان که از وقایعی مانند شورش زندان آتیکا سرچشمه گرفته بود، شروع به اجرای برنامه‌های نویسندگی خلاق کردند. این برنامه‌های نویسندگی خلاق، مانند سایر برنامه‌های هنری، با هدف ارائه آموزش، ساختار و یک خروجی خلاقانه برای تشویق توانبخشی زندانیان اجرا می‌شوند. ادامه این برنامه‌ها به شدت به داوطلبان و حمایت مالی خارجی از منابعی مانند نویسندگان و گروه‌های فعال وابسته است. شاعران، نمایشنامه‌نویسان،
فعال وابسته است. شاعران، نمایشنامه‌نویسان، مقاله‌نویسان، ویراستاران و رمان‌نویسان، که با نام انجمن قلم آمریکا (PEN) شناخته می‌شوند، از جمله مهمترین مشارکت‌کنندگان در برنامه‌های نویسندگی خلاق در آمریکا بودند. در سال ۱۹۷۱، PEN کمیته نویسندگی زندان را برای اجرا و حمایت از برنامه‌های نویسندگی خلاق در زندان‌های سراسر ایالات متحده تأسیس کرد. کمیته نویسندگی PEN کتابخانه‌های زندان را بهبود بخشید، نویسندگان داوطلب را برای آموزش زندانیان ترغیب کرد، نویسندگان را متقاعد کرد که کارگاه‌های آموزشی برگزار کنند و یک مسابقه
کرد که کارگاه‌های آموزشی برگزار کنند و یک مسابقه ادبی سالانه برای زندانیان تأسیس کرد. کارگاه‌ها و کلاس‌ها به زندانیان کمک می‌کنند تا عزت نفس خود را افزایش دهند، ارتباطات اجتماعی سالم برقرار کنند و مهارت‌های جدیدی را بیاموزند که می‌تواند بازگشت مجدد زندانیان به زندان (جرم مجدد) را تسهیل کند. برنامه‌های نویسندگی خلاق ارائه شده در مراکز اصلاح و تربیت نوجوانان نیز مفید بوده‌اند. در آلاباما، برنامه «نوشتن داستان‌های ما» در سال ۱۹۹۷ به عنوان یک ابتکار ضد خشونت برای تشویق ابراز وجود مثبت در میان جوانان زندانی
برای تشویق ابراز وجود مثبت در میان جوانان زندانی آغاز شد. این برنامه نشان داد که شرکت‌کنندگان اعتماد به نفس، توانایی همدلی و دیدن همسالان خود را در پرتوی مثبت‌تر و انگیزه تمایل به بازگشت به جامعه و داشتن زندگی پربارتر را به دست آوردند. یک مطالعه در کالیفرنیا در مورد برنامه‌های هنرهای زیبای زندان نشان داد که آموزش هنر، کنترل عاطفی را افزایش داده و گزارش‌های انضباطی را کاهش می‌دهد. شرکت در نویسندگی خلاق و سایر برنامه‌های هنری منجر به نتایج مثبت قابل توجهی برای سلامت روان زندانیان، روابط آنها با
توجهی برای سلامت روان زندانیان، روابط آنها با خانواده‌هایشان و محیط مرکز می‌شود. این مطالعه نشان داد که بهبود مهارت‌های نویسندگی، توانایی‌های شرکت‌کنندگان را در سایر زمینه‌های تحصیلی افزایش می‌دهد. آموزش نویسندگی خلاق به زندانیان می‌تواند سوادآموزی را تشویق کند، مهارت‌های لازم زندگی را آموزش دهد و به زندانیان راهی برای ابراز پشیمانی، پاسخگویی، مسئولیت‌پذیری و نوعی عدالت ترمیمی ارائه دهد.
آوی بلوث (؛ زادهٔ ) سرلشکر نیروی زمینی اسرائیل است، که از ژوئن ۲۰۲۴ فرماندهی مرکزی اسرائیل را برعهده دارد، همچنین به‌عنوان فرمانده کالج فرماندهی و ستاد اسرائیل فعالیت می‌کند. بلوث فعالیت نظامی را از سال ۱۹۹۳ در تیپ ۳۵ چترباز آغاز کرد، از ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ فرمانده واحد ۲۱۲ بود، از ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۸ فرماندهی تیپ ۸۹ عوز برعهده داشت، از ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۱ به‌عنوان منشی نظامی نخست‌وزیر فعالیت می‌کرد و در فاصله سال‌های ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۴ فرمانده لشکر ۸۷۷ یهودا و شومرون بود.
کاروان المپیکی لسوتو یکی از کاروان‌های شرکت‌کننده در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ بود. این دوره از بازی‌ها از ۲۸ ژوئیه ۱۹۸۴ تا ۱۲ اوت ۱۹۸۴ میلادی در شهر لس‌آنجلس، ایالات متحده آمریکا برگزار شد. شرکت‌کنندگان. فهرست زیر به کاروان لسوتو اشاره دارد.
باشگاه فوتبال کوی نون بین دین یا بین دین، یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای ویتنامی است که در کوی نون، بین دین واقع شده است. آنها در حال حاضر در وی‌لیگ بازی می کنند، که برترین فوتبال باشگاهی ویتنام است، اما پس از سقوط در فصل ۲۶–۲۰۲۵ در وی‌لیگ ۲ بازی خواهد کرد. ورزشگاه خانگی آنها ورزشگاه کوی نون است که ۲۰،۰۰۰ نفر ظرفیت دارد.
آرت دبی (، ) یک نمایشگاه هنری بین‌المللی است که هر ساله در ماه مارس در دبی برگزار می‌شود. آرت دبی که در سال ۲۰۰۷ تأسیس شد، بستری بزرگ برای هنر خاورمیانه، شمال آفریقا و جنوب آسیا است. این نمایشگاه هر ساله مجموعه‌ای متنوع از بیش از ۹۰ گالری از بیش از ۴۰ کشور مختلف را در سطح جهانی به نمایش می‌گذارد. آرت دبی در سال ۲۰۱۹ بیش از ۳۰۰۰۰ بازدیدکننده، از جمله مجموعه‌داران، کیوریتورها، حامیان مالی و نزدیک به ۱۰۰ موزه و موسسه بازدیدکننده مستقر در امارات متحده عربی، منطقه‌ای و بین‌المللی، را به خود جذب کرد. در کنار
منطقه‌ای و بین‌المللی، را به خود جذب کرد. در کنار سالن‌های گالری، برنامه‌های گسترده آرت دبی شامل پروژه‌های هنرمندان و کیوریتورهای سفارش داده شده، اقامت‌ها، ابتکارات آموزشی و انجمن جهانی هنر می‌شود. نمایشگاه هنر دبی تحت حمایت شیخ محمد بن راشد آل مکتوم، معاون رئیس جمهور و نخست وزیر امارات متحده عربی و حاکم دبی برگزار می‌شود. دوره ۲۰۲۰ نمایشگاه هنر دبی به دلیل همه‌گیری کووید-۱۹ به صورت دیجیتالی برگزار شد. نمایشگاه هنر دبی معاصر. نمایشگاه هنر دبی معاصر، گالری‌های تجاری فعال در بازار اصلی را که حداقل دو سال از
تجاری فعال در بازار اصلی را که حداقل دو سال از تأسیس آنها می‌گذرد، به نمایش می‌گذارد. هر ساله حدود ۶۰ گالری برای نمایشگاه هنر دبی معاصر انتخاب می‌شوند، از گالری‌های شناخته شده گرفته تا فضاهای هنری جوان‌تر از پایتخت‌های هنری کم‌نمایندگی شده. به همین ترتیب، هنرمندان به نمایش گذاشته شده از متخصصان نوظهور گرفته تا بزرگان صنعت را شامل می‌شوند. آثار ارائه شده در این نمایشگاه شامل نقاشی، طراحی، مجسمه‌سازی، چیدمان، ویدئو، عکاسی و اجرا است. کمیته انتخاب آرت دبی کانتمپورری شامل پریانکا راجا (اکسپریمنتر، کلکته)،
کانتمپورری شامل پریانکا راجا (اکسپریمنتر، کلکته)، ایزابل ون دن آینده (گالری ایزابل ون دن آینده، دبی)، آندره سفایر-سملر (گالری سفایر-سملر، هامبورگ/بیروت) و اورسولا کرینزینگر (گالری کرینزینگر، وین) است. آرت دبی مدرن. آرت دبی مدرن، که در سال ۲۰۱۴ تأسیس شد، به هنر مدرن از خاورمیانه، آفریقا و آسیای جنوبی اختصاص دارد. هر غرفه‌دار، یک نمایشگاه انفرادی، دو نفره یا چند نفره، با نمایش آثار استادان هنر مدرن قرن بیستم، با تمرکز بر آثار تولید شده بین دهه‌های ۱۹۴۰ تا ۱۹۸۰، ارائه می‌دهد. کمیته مشورتی آرت دبی مدرن متشکل
ارائه می‌دهد. کمیته مشورتی آرت دبی مدرن متشکل از دکتر ندا شبوط، استاد تاریخ هنر و هماهنگ‌کننده طرح مطالعات فرهنگی معاصر عرب و مسلمان (CAMCSI) در دانشگاه شمال تگزاس؛ دکتر افتخار دادی، دانشیار دانشکده تاریخ هنر دانشگاه کرنل و رئیس دانشکده هنر آن؛ کاترین دیوید، معاون مدیر موزه ملی هنر مدرن، پاریس؛ و ولی محلوجی، کیوریتور، مدیر مجموعه کاوه گلستان، مشاور مستقل موزه بریتانیا و بنیانگذار اندیشکده کیوریتوری باستان‌شناسی دهه پایانی است. آرت دبی دیجیتال. اولین دوره آرت دبی دیجیتال، به سرپرستی کریس فاسنر، در سال ۲۰۲۲
دبی دیجیتال، به سرپرستی کریس فاسنر، در سال ۲۰۲۲ و در پاسخ به شناخت روزافزون ارزش آثار هنری خلق شده با فناوری دیجیتال برگزار شد. دوره دوم در سال ۲۰۲۳ توسط کلارا چه وی په و دوره ۲۰۲۴ توسط آروندا اسکالرا و آلفردو کرامروتی برگزار شد. از هنرمندان برجسته‌ای که آثارشان در آرت دبی دیجیتال به نمایش گذاشته شده است می‌توان به رافائل لوزانو-همر، مانفرد موهر، سوگن چانگ، رفیک آنادول و جاناتان موناهان اشاره کرد. باوابا. آرت دبی ۲۰۱۹ شاهد راه‌اندازی باوابا، یک بخش گالری منحصر به فرد، واقع در سالن‌های اصلی گالری بود. این
به فرد، واقع در سالن‌های اصلی گالری بود. این بخش شامل پروژه‌هایی از هنرمندان یا گالری‌های انفرادی بود که در خاورمیانه، آفریقا، آسیای مرکزی و جنوبی و آمریکای لاتین واقع شده یا بر روی آنها متمرکز بودند. اولین دوره نمایشگاه باوابا توسط الیز آتانگانا، کیوریتور فرانسوی-کامرونی، برگزار شد و بر آثار بسیار مفهومی از جمله ویدیوها، چیدمان‌ها و نقاشی‌های دیواری تمرکز داشت. هدف این بخش، ارائه خوانشی گزینشی از جنوب جهان به بازدیدکنندگان است و همانطور که از نامش پیداست، به عنوان دروازه‌ای به سوی تحولات هنری جاری از این
به عنوان دروازه‌ای به سوی تحولات هنری جاری از این مناطق عمل می‌کند. انجمن جهانی هنر. انجمن جهانی هنر بزرگترین کنفرانس هنری سالانه در خاورمیانه و آسیا است و هر ساله در آرت دبی برگزار می‌شود. این کنفرانس شامل گفتگوهای زنده، میزگردها و اجراهایی از رهبران فکری، هنرمندان، کیوریتورها و نویسندگان منطقه‌ای و بین‌المللی مانند هانس-اولریخ ابریست، مایکل استایپ و کریستو و ژان کلود است. در سال ۲۰۱۸، انجمن جهانی هنر به طور مشترک توسط نوح رافورد و مارلیز ویرث با کمیسر شومون باسار کارگردانی شد و با عنوان «من ربات نیستم»
باسار کارگردانی شد و با عنوان «من ربات نیستم» برگزار شد و بر موضوع قدرت، پارانویا و پتانسیل‌های اتوماسیون تمرکز داشت. دوره ۲۰۱۹ انجمن جهانی هنر، با موضوع «مدرسه یک کارخانه است؟»، توسط کمیسر شومون بصار، به همراه ویکتوریا کامبلین و فوز کبرا به عنوان مدیران مشترک، سازماندهی شد. آموزش. برنامه‌ریزی آموزشی غیرانتفاعی آرت دبی، برنامه‌هایی را برای کودکان تا مقاطع تحصیلات تکمیلی ارائه می‌دهد. ابتکارات آموزشی آرت دبی شامل پردیس آرت دبی، یک مدرسه هنری محلی برای هنرمندان، کیوریتورها، نویسندگان، طراحان و علاقه‌مندان
کیوریتورها، نویسندگان، طراحان و علاقه‌مندان مستقر در امارات متحده عربی، و بورسیه انجمن، بورسیه‌ای که کیوریتورها و نویسندگان جوان خاورمیانه را گرد هم می‌آورد، می‌شود. این نمایشگاه همچنین دارای یک برنامه کارآموزی و داوطلبانه است. تأثیر اقتصادی. در مارس ۲۰۱۶، شرکت مادر نمایشگاه‌ها، Art Dubai Fair FZ LLC (گروه هنر دبی)، نتایج یک نظرسنجی مستقل برای هفته هنر ۲۰۱۵ (۱۸ تا ۲۵ مارس ۲۰۱۵) را منتشر کرد. نتایج نشان می‌دهد که کل تأثیر اقتصادی رویدادهای آرت دبی و Design Days Dubai بر اقتصاد محلی و بخش خدمات در طول هفت
Days Dubai بر اقتصاد محلی و بخش خدمات در طول هفت روز، بالغ بر ۳۵ میلیون دلار آمریکا بوده است.