payamvha/North_RAG huggingface dataset:
است که آزمون آمادگی ستاد مشترک ارتش آمریکا توسط نیکسون برای جلوگیری از یک حمله هسته‌ای احتمالی شوروی علیه جمهوری خلق چین در سال ۱۹۶۹ دستور داده شد. دولت از "استراتژی مرد دیوانه" برای مجبور کردن دولت ویتنام شمالی به مذاکره برای پایان دادن به جنگ ویتنام استفاده کرد. در ژوئیه ۱۹۶۹ (طبق گزارش سیا که در فوریه ۲۰۱۸ از طبقه‌بندی خارج شد)، نیکسون ممکن است به رئیس‌جمهور ویتنام جنوبی، نگوین وان تیو، پیشنهاد کرده باشد که دو راهی که او در نظر گرفته بود، یا گزینه سلاح هسته‌ای بود یا تشکیل دولت ائتلافی. به گفته مورخ
هسته‌ای بود یا تشکیل دولت ائتلافی. به گفته مورخ مایکل اس. شری، حمله به کامبوج در سال ۱۹۷۰ بخشی از این استراتژی برای تشویق به مذاکرات بود. نیکیتا خروشچف. نیکیتا خروشچف، نخست‌وزیر شوروی، به دنبال ایجاد تصویری از یک مرد دیوانه بود، که تا حدی توسط سیاستمداران آمریکایی پذیرفته شد. به عنوان مثال، وزیر امور خارجه جان فاستر دالس گفت خروشچف "انتظار می‌رود اعمال نامعقولی مرتکب شود" و "اساساً احساساتی" بود. دونالد ترامپ. برخی رفتار دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور کنونی ایالات متحده را در قبال متحدان و کشورهای متخاصم،
ایالات متحده را در قبال متحدان و کشورهای متخاصم، نمونه‌ای از نظریه مرد دیوانه دانسته‌اند. به عنوان مثال، در طول مذاکرات مجدد توافق‌نامه تجارت آزاد ایالات متحده–کره، ترامپ به مذاکره‌کنندگان تجاری ایالات متحده گفت که به دیپلمات‌های کره‌جنوبی هشدار دهند که "اگر اکنون امتیاز ندهند، این مرد دیوانه از توافق خارج خواهد شد"، که جاناتان سوان از «اکسیوس» آن را رویکرد "مرد دیوانه" در روابط بین‌الملل توصیف کرد. کاربرد نظریه مرد دیوانه توسط ترامپ به آزادی کشیش آمریکایی اندرو برانسون از بازداشت ترکیه در سال ۲۰۱۸، پس از
اندرو برانسون از بازداشت ترکیه در سال ۲۰۱۸، پس از تهدید ترامپ به اقتصاد ترکیه در تلافی، مرتبط بود. جاناتان استیونسون در "نیویورک تایمز" استدلال کرد که استراتژی ترامپ ممکن است کمتر از نیکسون مؤثر بوده باشد زیرا نیکسون سعی کرد این تصور را ایجاد کند که "او بیش از حد تحت فشار قرار گرفته است، به این معنی که اگر شوروی و ویتنام شمالی تسلیم شوند، به حالت عادی باز خواهد گشت"، در حالی که دولت کره شمالی بعید بود باور کند که "ترامپ همین کار را خواهد کرد" زیرا تهدیدهای او "رویه عملیاتی استاندارد" بود، نه یک واکنش
او "رویه عملیاتی استاندارد" بود، نه یک واکنش احساسی موقت. رزآن و. مک‌مانوس، پژوهشگر روابط بین‌الملل، استدلال کرد که بیان ترامپ مبنی بر تکیه او بر نظریه مرد دیوانه، این رویکرد را بی‌اثر کرد، زیرا او باور به "دیوانگی" واقعی خود را تضعیف می‌کرد. در طول انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۴ ایالات متحده، ترامپ نسخه خود از نظریه مرد دیوانه را به عنوان استراتژی‌ای که برای جلوگیری از حمله یا محاصره تایوان علیه چین، و برای دستیابی به توافق صلح برای پایان دادن به تهاجم به اوکراین علیه روسیه استفاده خواهد کرد، تبلیغ کرد. ترامپ
علیه روسیه استفاده خواهد کرد، تبلیغ کرد. ترامپ همچنین گفته است که می‌تواند از تهدیدات تعرفه‌های بالا برای تشویق توافقات تجاری بدون درگیر شدن واقعی در جنگ‌های تجاری و هشدارهای مربوط به عدم تمایل ایالات متحده برای دفاع از کشورهای عضو ناتو به عنوان وسیله‌ای برای تحریک متحدان ناتو به سرمایه‌گذاری در دفاع خود استفاده کند. اسکای نیوز نوشت که "غیرقابل پیش‌بینی بودن ترامپ را نباید دست کم گرفت" پس از اعلام پیشنهاد آتش‌بس سه‌مرحله‌ای جنگ اسرائیل و حماس در ژانویه ۲۰۲۵. ولادیمیر پوتین. نمونه دیگری از نظریه مرد دیوانه
ولادیمیر پوتین. نمونه دیگری از نظریه مرد دیوانه نیز به ولادیمیر پوتین، [رئیس‌جمهور روسیه]]، به‌ویژه در آستانه و در طول تهاجم ۲۰۲۲ به اوکراین نسبت داده شده است. در سال ۲۰۱۵، مارتین هلمن اظهار داشت که "سلاح‌های هسته‌ای برگ برنده‌ای هستند که پوتین در دست دارد، و او از آن استفاده می‌کند تا جهان را متوجه کند که روسیه یک ابرقدرت است، نه فقط یک قدرت منطقه‌ای." هلمن استدلال کرد که این استفاده از نظریه مرد دیوانه چیزی بود که غرب "به درستی آن را درک نکرده بود." در سال ۲۰۲۲، چند روز قبل از تهاجم، گیدئون راشمن در
سال ۲۰۲۲، چند روز قبل از تهاجم، گیدئون راشمن در "فایننشال تایمز" استدلال کرد که "تمایل پوتین به انتشار مقالات ملی‌گرایانه طولانی" در مورد تاریخ اوکراین و روسیه، برنامه‌های او برای تمرینات هسته‌ای و همچنین تصویر او از "افزایش انزوا و پارانویا" و انزوا در طول همه‌گیری کووید-۱۹، می‌توانست استفاده از استراتژی مرد دیوانه باشد. راشمن اظهار داشت که پوتین "بی‌رحم و بی‌اخلاق است. اما او همچنین زیرک و حسابگر است. او ریسک می‌کند، اما دیوانه نیست"، و اقدامات اخیر پوتین را با اقدامات "منطقی" او در ۲۰ سال گذشته مقایسه
را با اقدامات "منطقی" او در ۲۰ سال گذشته مقایسه کرد. با این حال، راشمن همچنین خاطرنشان کرد که "مرز بین رفتار مانند یک دیوانه و دیوانه بودن به طور نگران‌کننده‌ای باریک است. در روزهای اولیه تهاجم، پل تیلور از "پلیتیکو" نیز گمانه‌زنی کرد که پوتین از استراتژی مرد دیوانه استفاده می‌کند، پس از تصمیم او برای قرار دادن نیروهای هسته‌ای بازدارنده روسیه در "آماده‌باش ویژه". تیلور اظهار داشت که پوتین "رفتار پاتولوژیک" از خود نشان می‌دهد با "تغییر شدید از به ظاهر گشودگی به مذاکرات به یک تهاجم تمام‌عیار به اوکراین در
به مذاکرات به یک تهاجم تمام‌عیار به اوکراین در چهار جبهه، در حالی که جهان را با نابودی گسترده تهدید می‌کند." تیلور همچنین به سخنرانی تلویزیونی پوتین قبل از تهاجم اشاره کرد و اظهار داشت که "برچسب زدن او به رهبران منتخب اوکراین به عنوان نئونازی‌های معتاد به مواد مخدر حتی در میان روس‌های حامی نیز تردیدهایی را در مورد وضعیت روانی و سلامتی او ایجاد کرد." پژوهش. دانشمند علوم سیاسی اسکات ساگان و مورخ جرمی سوری این نظریه را "بی‌اثر و خطرناک" دانسته‌اند، و به این باور اشاره کرده‌اند که لئونید برژنف، رهبر شوروی،
باور اشاره کرده‌اند که لئونید برژنف، رهبر شوروی، آنچه نیکسون سعی در انتقال آن داشت را درک نکرد، و شانس وقوع حادثه ناشی از افزایش تحرکات نیروهای آمریکایی را در نظر گرفته‌اند. استفاده ادعایی ترامپ از این نظریه با کره شمالی نیز به همین ترتیب مورد انتقاد قرار گرفته است، و این احتمال را مطرح می‌کند که شانس وقوع حادثه ناشی از ردیف آزمایش‌های موشکی کره شمالی نیز افزایش یافته است. استیون والت استدلال کرده است که موارد موفق زیادی از نظریه مرد دیوانه در سوابق تاریخی یافت نمی‌شود. رزآن مک‌مانوس استدلال کرده است که
یافت نمی‌شود. رزآن مک‌مانوس استدلال کرده است که برخی از اشکال "جنون" می‌تواند در چانه‌زنی یک مزیت باشد، در حالی که اشکال دیگر نتیجه معکوس دارد. جاشوا ای. شوارتز خاطرنشان می‌کند که علاوه بر هرگونه مزیت قابل اندازه‌گیری در روابط خارجی، جنون ادراک شده نیز "هزینه‌های داخلی قابل توجهی را به همراه دارد که به طور بالقوه کارایی آن را از بین می‌برد." به گفته دانشمندان علوم سیاسی ساموئل سایتز و کیتلین تلمج، "سوابق تاریخی، هم قبل از ریاست جمهوری ترامپ و هم در طول آن، نشان می‌دهد که تاکتیک‌های مرد دیوانه معمولاً در
نشان می‌دهد که تاکتیک‌های مرد دیوانه معمولاً در تقویت بازدارندگی یا ایجاد اهرم چانه‌زنی شکست می‌خورند." آنها سه دلیل اصلی را ذکر می‌کنند: کشورهای هدف پیام "مرد دیوانه" را که او فکر می‌کند در حال ارسال است دریافت نمی‌کنند، کشورهای هدف رفتار "مرد دیوانه" را معتبر نمی‌دانند، و کشورهای هدف حتی زمانی که لفاظی‌های مرد دیوانه را باور می‌کنند، به او تسلیم نمی‌شوند، زیرا مرد دیوانه قادر به ارائه تضمین‌های معتبر برای رفتار آینده نیست.
قلمرو تاکاساکی ، یک قلمرو فئودالی بود (هان (ژاپن)) تحت شوگون‌سالاری توکوگاوا دوره ادو، واقع در ولایت کوزوکه (استان گونما امروزی، در ژاپن بود.
قلمرو یوایتا ، یک حوزه هان (ژاپن) دایمیوهای فودای تحت حکومت شوگون‌سالاری توکوگاوا دوره ادو ژاپن بود. در ولایت اچیگو، هونشو واقع شده بود.
«دکمه هسته‌ای» () یک اصطلاح مجازی است که به قدرت استفاده از سلاح‌های هسته‌ای اشاره دارد. «فشار دادن دکمه هسته‌ای» به معنای استفاده واقعی از آن‌هاست. روند واقعی استفاده از چنین سلاح‌هایی پیچیده‌تر از صرفاً فشار دادن یک دکمه است. «دکمه هسته‌ای» ممکن است به دلیل تغییرات سیاسی یا ناتوانی فردی که در حال حاضر کنترل آن را بر عهده دارد، به مقام دیگری منتقل شود. کشورهای هسته‌ای مختلفی کیف اتمی دارند که رهبر (مانند رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا) را همراهی می‌کند و به آن‌ها امکان می‌دهد تا هر زمان که بخواهند موشک‌های
آن‌ها امکان می‌دهد تا هر زمان که بخواهند موشک‌های هسته‌ای را پرتاب کنند. تصاویر دکمه‌های هسته‌ای گاهی در فرهنگ عامه ظاهر می‌شوند – برای مثال، موزیک ویدئوی "یک اشتباه است" که در آن یک افسر به طور تصادفی دکمه هسته‌ای را فشار می‌دهد؛ و "سرزمین سردرگمی"، که در آن رئیس‌جمهور ریگان با استفاده از دکمه، یک حمله هسته‌ای را آغاز می‌کند. اعلامیه کره شمالی. در ۱ ژانویه ۲۰۱۸، کیم جونگ اون در سخنرانی سال نو خود اعلام کرد "دکمه هسته‌ای همیشه روی میز کار من است" تا ایالات متحده را آگاه کند که او می‌تواند به دلخواه به این
متحده را آگاه کند که او می‌تواند به دلخواه به این کشور حمله کند. رئیس‌جمهور ترامپ روز بعد از طریق توییتر پاسخ داد: دکمه دایت کوک. گزارش شده است که ترامپ از یک "دکمه دایت کوک" قرمز به عنوان سیگنالی برای خدمتکار استفاده می‌کرد تا یک لیوان دایت کوک را در دفتر بیضی سرو کند. در کتابش در سال ۲۰۱۹ با عنوان "تیم اف وایپرز"، کلیف سیمز می‌نویسد که ترامپ به شوخی در مقابل بازدیدکنندگان از آن به عنوان دکمه هسته‌ای یاد می‌کرد: "میهمانان که مطمئن نبودند چه کار کنند، با ابروهای بالا انداخته به یکدیگر نگاه می‌کردند. لحظاتی
بالا انداخته به یکدیگر نگاه می‌کردند. لحظاتی بعد، یک پیشخدمت وارد اتاق می‌شد در حالی که یک لیوان پر از دایت کوک را روی سینی نقره‌ای حمل می‌کرد، و ترامپ با صدای بلند می‌خندید."
قلمرو یوکی ، یک قلمرو فئودالی هان (ژاپن) تحت شوگون‌سالاری توکوگاوا دوره ادو ژاپن، واقع در ولایت شیموسا در قلعه یوکی در جایی که اکنون بخشی از شهر یوکی، ایباراکی است. بیشتر تاریخ آن توسط شاخه ای از خاندان میزونو اداره می‌شد.
در روابط بین‌الملل، اجبار () به تحمیل هزینه‌ها توسط یک دولت بر دولت‌های دیگر و بازیگران غیردولتی برای جلوگیری از انجام عملی (بازدارندگی) یا وادار کردن آنها به انجام عملی (وادارسازی) اطلاق می‌شود. اجبار غالباً به شکل تهدید یا استفاده محدود از نیروی نظامی ظاهر می‌شود. این مفهوم معمولاً از نظر تحلیلی از اقناع (که ممکن است لزوماً شامل تحمیل هزینه‌ها نباشد)، نیروی بی‌رحمانه (که ممکن است هدف آن شکل‌دهی به رفتار دشمن نباشد) یا جنگ تمام‌عیار (که شامل استفاده از تمام توان نظامی است) متمایز در نظر گرفته می‌شود. اجبار
توان نظامی است) متمایز در نظر گرفته می‌شود. اجبار به دو شکل بازدارندگی یا وادارسازی ظاهر می‌شود. وادارسازی به دلیل دشواری در وادار کردن بازیگران به عقب‌نشینی از اقدامات، موفقیت‌آمیزتر از بازدارندگی توصیف شده است. یک طبقه‌بندی تأثیرگذار از اجبار، بین استراتژی‌هایی برای «مجازات» یک دشمن، افزایش «خطر» برای یک دشمن، یا «محروم کردن» دشمن از دستیابی به اهدافش تمایز قائل می‌شود. موارد موفق دیپلماسی اجباری در یک مورد ممکن است تأثیر بازدارنده‌ای بر سایر کشورها داشته باشد، در حالی که شهرت عدم قاطعیت ممکن است
داشته باشد، در حالی که شهرت عدم قاطعیت ممکن است بازدارندگی عمومی و وادارسازی آینده را تضعیف کند. دیپلماسی اجباری موفق مستلزم تهدیدهای واضح، محاسبه هزینه-فایده، اعتبار و اطمینان‌بخشی است. این اغلب حول نمایش توانایی‌ها و عزم می‌چرخد، که هر دو اعتبار تلاش‌ها برای اجبار دیگران را افزایش می‌دهند. محققان چندین عامل را به عنوان عوامل مؤثر در اجبار موفق شناسایی کرده‌اند، از جمله قدرت، منافع، شهرت، اعتبار، عزم، و توانایی سیگنال‌دهی. تعریف. دانیل بایمن و متیو وکسمن «اجبار» را اینگونه تعریف می‌کنند: "وادار کردن دشمن
را اینگونه تعریف می‌کنند: "وادار کردن دشمن به رفتار خاص از طریق هر چیزی کمتر از نیروی بی‌رحمانه؛ دشمن همچنان باید توانایی خشونت سازمان‌یافته را داشته باشد اما انتخاب کند که آن را اعمال نکند". استراتژی اجبار "متکی بر تهدید نیروی نظامی آینده برای تأثیرگذاری بر تصمیم‌گیری دشمن است، اما ممکن است شامل استفاده محدود از نیروی واقعی نیز باشد". رابرت پیپ از اصطلاح «اجبار» به عنوان مترادف «وادارسازی» استفاده می‌کند. اجبار. توماس شلینگ و رابرت پیپ بین استراتژی‌های اجباری که به دنبال: پیپ همچنین استراتژی «سر بریدن» را
که به دنبال: پیپ همچنین استراتژی «سر بریدن» را اضافه کرد که معمولاً به هدف قرار دادن رهبران می‌پردازد. الکساندر داونز و کاترین مک‌ناب کوچران بین دو استراتژی مجازات تمایز قائل می‌شوند: (۱) قربانی کردن اجباری (که با هدف قرار دادن غیرنظامیان، هزینه‌های جنگ را برای یک دولت افزایش می‌دهد) و (۲) قربانی کردن حذف‌کننده (که غیرنظامیان را از قلمرو خارج می‌کند). به گفته ریچارد ند لبوف، اجبار موفق معمولاً شامل موارد زیر است: به گفته رابرت آرت، پیش‌شرط‌های موفقیت اجبار عبارتند از: بازدارندگی. بازدارندگی به طور گسترده
عبارتند از: بازدارندگی. بازدارندگی به طور گسترده به عنوان هرگونه استفاده از تهدیدها (ضمنی یا صریح) یا نیروی محدود با هدف بازداشتن یک بازیگر از انجام عملی (یعنی حفظ وضعیت موجود) تعریف می‌شود. بیشتر کارهای نوآورانه در زمینه نظریه بازدارندگی از اواخر دهه ۱۹۴۰ تا اواسط دهه ۱۹۶۰ انجام شد. از نظر تاریخی، پژوهش‌ها در زمینه بازدارندگی بیشتر بر بازدارندگی هسته‌ای متمرکز بوده‌اند. از پایان جنگ سرد، گسترش پژوهش‌ها در زمینه بازدارندگی به حوزه‌هایی که به طور خاص به سلاح‌های هسته‌ای مربوط نمی‌شوند، صورت گرفته است.
سلاح‌های هسته‌ای مربوط نمی‌شوند، صورت گرفته است. وادارسازی. وادارسازی تلاشی است برای وادار کردن یک بازیگر به تغییر رفتار خود از طریق تهدید به استفاده از زور یا استفاده واقعی از نیروی محدود. برخلاف نظریه بازدارندگی، که یک استراتژی با هدف حفظ وضعیت موجود (بازداشتن دشمنان از انجام یک عمل) است، وادارسازی شامل تلاش‌هایی برای تغییر وضعیت موجود (متقاعد کردن حریف برای تغییر رفتار خود) است. اعتبار. اعتبار در روابط بین‌الملل به احتمال درک شده‌ای اشاره دارد که یک رهبر یا یک دولت تهدیدها و وعده‌های داده شده را پیگیری
یا یک دولت تهدیدها و وعده‌های داده شده را پیگیری می‌کند. اعتبار یک مؤلفه کلیدی دیپلماسی اجباری و نظریه بازدارندگی، و همچنین عملکرد اتحادهای نظامی است. اعتبار با مفاهیمی مانند شهرت (چگونه رفتار گذشته درک از تمایلات یک بازیگر را شکل می‌دهد) و عزم (تمایل به پایداری در عین تحمل هزینه‌ها) مرتبط است. اعتبار ممکن است از طریق ارزیابی شهرت گذشته، منافع فعلی و سیگنال‌دهی تعیین شود. سوءتفاهم و سوءارتباط می‌تواند منجر به ارزیابی‌های اشتباه از اعتبار شود. ارزیابی شهرت ممکن است به رهبران خاص و همچنین دولت‌ها مرتبط باشد.
است به رهبران خاص و همچنین دولت‌ها مرتبط باشد. برخی از محققان سؤال می‌کنند که آیا اعتبار یا شهرت در اختلافات بین‌المللی اهمیت دارد. اعتبار مستلزم آن است که نافرمانی با مجازات و اطاعت با خویشتن‌داری مواجه شود. یکی از مشکلات اصلی در دیپلماسی اجباری این است که سیگنال‌دهی معتبر مبنی بر اینکه اطاعت منجر به مجازات نخواهد شد، دشوار است. اگر دولت اجبار شده تصور کند که بدون توجه به اینکه اطاعت کند یا نکند، مجازات خواهد شد، آنگاه ممکن است احتمال عدم اطاعت افزایش یابد. برخی پژوهش‌ها نشان می‌دهند که اعتبار تهدیدات با
برخی پژوهش‌ها نشان می‌دهند که اعتبار تهدیدات با سیگنال‌دهی پرهزینه افزایش می‌یابد، به این معنی که خود تهدیدات هزینه‌هایی را به همراه دارند که نشان‌دهنده واقعی بودن تهدیدات است. سایر محققان استدلال می‌کنند که سیگنال‌دهی هزینه غرق‌شده در عمل بسیار نادر است، زیرا دولت‌ها ترجیح می‌دهند اعتبار و عزم را به روش‌های دیگری سیگنال دهند. برخی از محققان استدلال می‌کنند که متحمل شدن هزینه‌های تماشاگر به طور مؤثری اعتبار تهدیدات را افزایش می‌دهد. سایر محققان این موضوع را که هزینه‌های تماشاگر اعتبار را افزایش می‌دهد،
را که هزینه‌های تماشاگر اعتبار را افزایش می‌دهد، مورد بحث قرار می‌دهند.
گیرنده هشدار راداری () نوعی گیرنده است که سیستم‌ها و تشعشعات رادیویی سیستم‌های راداری را تشخیص می‌دهند. هدف اصلی این گیرنده‌ها صدور هشدار در هنگام شناسایی سیگنال راداری است که مانند رادار کنترل آتش یک هواپیمای جنگنده، ممکن است یک تهدید باشد. سپس می‌توان از این هشدار، به صورت دستی یا خودکار، برای جلوگیری از تهدید شناسایی شده، استفاده کرد. سیستم‌های گیرنده هشدار راداری را می‌توان در انواع تجهیزات هوایی، دریایی و زمینی مانند هواپیما، کشتی، خودرو و در پایگاه‌های نظامی نصب کرد. بسته به بازاری که سیستم گیرنده
نظامی نصب کرد. بسته به بازاری که سیستم گیرنده هشدار راداری برای آن طراحی شده است، می‌تواند به سادگی تشخیص وجود انرژی در یک باند راداری خاص، مانند فرکانس‌های سیستم‌های موشکی سطح به هوا را تشخیص دهد. سیستم‌های گیرنده هشدار راداری مدرن اغلب قادر به طبقه‌بندی منبع رادار بر اساس قدرت سیگنال، فاز و جزئیات سیگنال هستند. سپس می‌توان از اطلاعات مربوط به قدرت و شکل موج سیگنال برای تخمین نوع تهدیدی که رادار شناسایی شده ایجاد می‌کند، استفاده کرد.
هارا ایچینوشین ، ۳۱ ژانویه ۱۸۳۰ –۱۱ سپتامبر ۱۸۶۷ میلادی، سامورایی قلمرو میتو در اواخر دوره ادو و از ملازمان خاندان هیتوتسوباشی توکوگاوا بود. او از دستیاران نزدیک توکوگاوا یوشینوبو و پسرعموی فوجیتا توکو بود. او توسط یک سامورایی طرفدار بیگانگان از شوگون‌سالاری توکوگاوا ترور شد.
انجمن تغذیهٔ بریتانیا (به انگلیسی: British Dietetic Association) یک اتحادیه صنفی برای رژیم‌شناسان در بریتانیا است. این اتحادیه در سال ۱۹۳۶ تأسیس شد و در سال ۱۹۸۲ به یک اتحادیه دارای مجوز تبدیل شد. این سازمان وابسته به کنگرهٔ اتحادیه‌های صنفی و کنگرهٔ اتحادیه‌های صنفی اسکاتلند است. تاریخچه رژیم‌شناسی و انجمن تغذیهٔ بریتانیا. علم تغذیهٔ مدرن برای اولین بار در اواسط قرن نوزدهم بنیانگذاری شد، زمانی که فلورانس نایتینگل در دوران پرستاری خود در جنگ کریمه، اهمیت رژیم غذایی و تغذیه را در جنگ مشاهده کرد. پس از ظهور
غذایی و تغذیه را در جنگ مشاهده کرد. پس از ظهور اولین متخصصان تغذیه در ایالات متحده در آغاز قرن بیستم، اولین متخصصان تغذیه در بریتانیا از خواهران پرستار بودند که در آن زمان در بیمارستان‌ها کار می‌کردند. بیمارستان سلطنتی ادینبرو اولین بیمارستانی بود که در سال ۱۹۲۴ بخش تغذیه را راه‌اندازی کرد. این بیمارستان حدود ده سال پس از ایجاد بخش تغذیه، اولین دورهٔ دیپلم تغذیه را راه‌اندازی کرد. در این مدت، انجمن تغذیهٔ بریتانیا تشکیل شد و اولین جلسهٔ آنها در ۲۴ ژانویه ۱۹۳۶ در بیمارستان سنت توماس لندن برگزار شد. اولین
۱۹۳۶ در بیمارستان سنت توماس لندن برگزار شد. اولین رئیس، مارجری آبراهامز بود. از آن زمان، انجمن تغذیهٔ بریتانیا به یک سازمان معتبر و ارزشمند بین‌المللی تبدیل شده است.
محمدجواد خاوری (زادهٔ ۱ دی‌ماه ۱۳۴۶ بامیان) نویسنده، داستان‌نویس، و پژوهشگر فرهنگ عامیانهٔ مردم هزاره است. وی به خاطر گردآوری فرهنگ بومی مردم هزاره و رمانهایش که الهام گرفته از اساطیر و فرهنگ مردم هزاره است، شناخته می‌شود. او عضو انجمن قلم نروژ و انجمن نویسندگان نروژ است. زندگی‌نامه. در کودکی به همراه خانواده‌اش به ایران مهاجرت کرد و در مشهد ساکن شد. آموزش را در مکتب سنتی آغاز کرد و سپس هم‌زمان با تحصیل علوم دینی، وارد مدرسه دولتی شد و تا مقطع دیپلم در رشتهٔ ادبیات و علوم انسانی ادامه داد. در سال ۲۰۱۱ به
ادبیات و علوم انسانی ادامه داد. در سال ۲۰۱۱ به نروژ مهاجرت کرد و همچنان در آن کشور اقامت دارد. فعالیت‌های ادبی و فرهنگی. نویسندگی را از جوانی با نوشتن داستان کوتاه آغاز کرد. در کنار آن، به فرهنگ عامیانه علاقه‌مند شد و به گردآوری فولکلور هزاره‌ها، شامل قصه‌ها، دوبیتی‌ها و مثل‌ها پرداخت. این پژوهش‌ها به صورت کتاب‌های مستقل منتشر شده‌اند. داستان‌های خاوری متأثر از فرهنگ بومی و پژوهش‌های میدانی او هستند و به زندگی و ذهنیت مردم هزاره می‌پردازند. داستان‌هایش فضای تلفیقی از واقعیت، اسطوره و جادو دارند. یکی از
تلفیقی از واقعیت، اسطوره و جادو دارند. یکی از آثارش به نام «گل سرخ دل‌افگار» پس از انتشار هنگام انتقال به افغانستان، توسط ریاست اطلاعات و فرهنگ ولایت نیمروز، به همراه چند اثر دیگر به عنوان «ضد وحدت ملی» توقیف و در رود هلمند ریخته شد. مسئولیت‌های اجرایی و مطبوعاتی. در سال ۱۳۷۵ عضو «مرکز فرهنگی نویسندگان افغانستان» شد. با همکاری افرادی چون سرور دانش، سید ابوطالب مظفری، محمدکاظم کاظمی، علی پیام، حمزه واعظی و دیگران، فصلنامه ادبی «دردری» را تأسیس کرد و تا آخرین شماره (۱۳ شماره) در هیئت تحریریه آن بود. در سال
شماره (۱۳ شماره) در هیئت تحریریه آن بود. در سال ۱۳۸۰ نیز مؤسسه فرهنگی دردری را بنیان‌گذاری کرد که مجلهٔ «خط سوم» را منتشر می‌کرد. خاوری برای ده سال مدیر این مؤسسه و مدیرمسئول فصلنامه بود. کتابشناسی. مقالات. سلسله مقالاتی در مورد فرهنگ شفاهی مردم هزاره با عناوین: هزارگی؛ لهجه، گویش، ضرب المثلهای هزارگی، ادبیات منظوم هزارگی، قصه های عامیانه هزارگی، چیستانهای هزارگی و دوبیتی های عامیانه هزارگی.
آتش و حرکت () یا آتش و مانور، تاکتیک اساسی واحدهای سطح پایین نظامی مدرن است که برای مانور در میدان نبرد در حضور دشمن، به ویژه هنگامی که زیر آتش هستند، استفاده می‌شود. این تاکتیک شامل استفاده سنگین از تمام پوشش موجود و تبادل بسیار هماهنگ حرکت سریع توسط برخی از عناصر جوخه یا دسته است، در حالی که سایر عناصر این حرکت را با آتش سرکوبگرانه پوشش می‌دهند. این تاکتیک هم برای پیشروی به سمت مواضع دشمن به عنوان بخشی از یک حمله و هم برای عقب‌نشینی از مواضع فعلی تحت حمله دشمن استفاده می‌شود. عناصر متحرک و پشتیبانی
حمله دشمن استفاده می‌شود. عناصر متحرک و پشتیبانی (سرکوبگر) ممکن است تیم‌ها یا افراد باشند و ممکن است به سرعت و به طور مداوم نقش‌ها را عوض کنند تا کل واحد هدف، مانور را تکمیل کند. برخی از اعضا در نقش‌های مختلف در آتش و حرکت، متناسب با برد، تجهیزات، زمین و توانایی مانور خود، تخصص بیشتری پیدا می‌کنند. این تاکتیک معمولاً در مورد تاکتیک‌های استاندارد پیاده‌نظام اعمال می‌شود، اما اشکالی از آن نیز با خودروهای جنگی زرهی یا در صورت پشتیبانی توسط توپخانه یا نیروی هوایی استفاده می‌شود.
بچه شری فیلمی محصول سال ۲۰۰۶ و به کارگردانی لوری کولیر است. در این فیلم بازیگرانی همچون مگی جیلنهال، برد ویلیام هنکه، سم باتمز، کیت برتون، جانکارلو اسپوزیتو، دنی ترخو، میشل هرست و رایان سیمپکینز ایفای نقش کرده‌اند.
شلیک و گریز () آتش و جابجایی یا آتش و حرکت، یک تاکتیک توپخانه‌ای است که در آن به سمت یک هدف شلیک می‌شود و سپس بلافاصله از محلی که از آن شلیک شده دور می‌شوند تا از آتش متقابل توپخانه دشمن، در امان بمانند. اولین استفاده ثبت شده از این تاکتیک به جنگ قفقاز برمی‌گردد، جایی که نایب تلخیگ چچنی به خاطر تاکتیک‌های شلیک و گریز خود که توسط روس‌ها؛ توپخانه عشایری نامیده می‌شد، در دهه‌های ۱۸۳۰ تا ۱۸۵۰ مشهور شد. به گفته مورخ و استاد روسی، نیکولای اسمیرنوف، او یکی از اولین فرماندهانی بود که از این تاکتیک استفاده کرد. در
فرماندهانی بود که از این تاکتیک استفاده کرد. در طول جنگ جهانی دوم این تاکتیک بسیار مورد استفاده قرار می‌گرفت. تاکتیک شلیک و فرار توسط توپخانه راکتی کاتیوشا شوروی نیز امکان‌پذیر و مورد استفاده قرار گرفت، که ساختار ابتدایی ریل‌های آن روی شاسی کامیون، آن را نسبتاً سبک و متحرک می‌کرد، در حالی که رگبار کامل سریع ۷ تا ۱۰ ثانیه‌ای، بارگذاری مجدد آهسته و فقدان کامل حفاظت، تغییر موقعیت را به تاکتیک اصلی و بهترین دفاع آن تبدیل کرده بود.
عقب‌نشینی نمی‌کنم فیلمی محصول سال ۲۰۱۲ و به کارگردانی لوری کولیر است. در این فیلم بازیگرانی همچون مگی جیلنهال، وایولا دیویس، اسکار آیزاک، رزی پرز، هالی هانتر، وینگ ریمز، لنس ردیک، ماریان ژان-بتیست، امیلی آلین لیند، لیزا کولون-زایاس و ند ایزنبرگ ایفای نقش کرده‌اند.
حمله سایبری به نوبیتکس (Nobitex) در تاریخ ۲۸ خرداد ۱۴۰۴ (۱۸ ژوئن ۲۰۲۵) صورت گرفت و منجر به سرقت مبلغی معادل ۳.۷۶ تریلیون ریال از دارایی‌های کاربران شد (معادل ۴۷ میلیون دلار). این حمله توسط گروه هکری مشکوک به ارتباط با اسرائیل انجام شد و تأثیرات زیادی بر عملکرد و اعتبار این پلتفرم معاملاتی گذاشت. تاریخچه حمله. حمله سایبری به نوبیتکس (Nobitex) در تاریخ ۲۸ خرداد ۱۴۰۴ (۱۸ ژوئن ۲۰۲۵) رخ داد. طبق گزارش‌های اولیه، گروه هکری گنجشک درنده "Gonjeshke Darande" مسئولیت این حمله را بر عهده گرفت. این گروه که پیش از این
این حمله را بر عهده گرفت. این گروه که پیش از این نیز حملات مشابهی را انجام داده است، تهدید کرد که اطلاعات حساس و کدهای منبع پلتفرم نوبیتکس را منتشر خواهد کرد. گروه "Gonjeshke Darande" که به‌طور کلی به‌عنوان یک گروه هکری با انگیزه‌های سیاسی شناخته می‌شود، معمولاً به‌دنبال اهداف ضدایرانی و نقض تحریم‌هاست. این گروه در گذشته نیز به‌دلیل حملات سایبری به پلتفرم‌های دولتی و خصوصی شناخته شده است. این حمله باعث مختل شدن خدمات صرافی نوبیتکس شد و سیستم‌های امنیتی آن را به‌طور موقت غیرقابل دسترس ساخت. علاوه بر این،
را به‌طور موقت غیرقابل دسترس ساخت. علاوه بر این، گروه هکری "Gonjeshke Darande" تهدید کرد که اطلاعات موجود در سیستم‌های نوبیتکس را منتشر کرده و به‌طور کامل به‌اطلاع عموم می‌رساند. این تهدیدها در نهایت به‌واقعیت تبدیل شد و اطلاعات داخلی شرکت و کدهای منبع پلتفرم در دسترس هکرها قرار گرفت. در نتیجه این حمله، بیش از ۴۷ میلیون دلار (حدود ۳.۷۶ تریلیون ریال) از دارایی‌های کاربران نوبیتکس سرقت شد. این معادل ۱.۹۷۴ تریلیون ریال است. طبق گزارش‌های رسمی، نوبیتکس اعلام کرد که تمامی دارایی‌های ذخیره‌شده در کیف پول‌های سرد
که تمامی دارایی‌های ذخیره‌شده در کیف پول‌های سرد از این حمله مصون مانده‌اند و تنها دارایی‌های موجود در کیف پول‌های گرم مورد حمله قرار گرفته‌اند. نوبیتکس پس از شناسایی حمله، تمامی دسترسی‌ها به پلتفرم خود را مسدود کرد و به کاربران خود اطلاع داد که در حال بررسی جزئیات دقیق‌تر حمله است. علاوه بر این، مسئولان نوبیتکس اعلام کردند که از طریق صندوق بیمه خود، تلاش خواهند کرد تا خسارات وارده را جبران کنند. همچنین تیم امنیتی نوبیتکس اعلام کرد که در حال تقویت تدابیر امنیتی خود برای جلوگیری از حملات مشابه در آینده است.
خود برای جلوگیری از حملات مشابه در آینده است. واکنش نوبیتکس. پس از شناسایی حمله سایبری به سیستم‌های خود در تاریخ ۲۸ خرداد ۱۴۰۴ (۱۸ ژوئن ۲۰۲۵), نوبیتکس بلافاصله اقدام به مسدود کردن تمامی دسترسی‌ها به وب‌سایت و اپلیکیشن‌های خود کرد. این تصمیم به‌منظور جلوگیری از گسترش بیشتر آسیب و محافظت از دارایی‌های کاربران اتخاذ شد. نوبیتکس در اطلاعیه‌ای رسمی اعلام کرد که در حال بررسی جزئیات دقیق‌تر حمله و علت آن است تا بتواند از وقوع حملات مشابه در آینده جلوگیری کند. طبق گزارش‌ها، تیم امنیتی نوبیتکس به‌طور فوری اقدامات
گزارش‌ها، تیم امنیتی نوبیتکس به‌طور فوری اقدامات امنیتی جدیدی را برای تقویت سیستم‌ها و حفاظت از اطلاعات کاربران آغاز کرده است. علاوه بر این، نوبیتکس اعلام کرد که تمامی دارایی‌های کاربران که در کیف پول‌های سرد (Cold Wallet) ذخیره شده‌اند، کاملاً امن هستند و تحت هیچ‌گونه تهدیدی قرار نگرفته‌اند. این اعلامیه از آن جهت مهم بود که کاربران نگران از دست دادن دارایی‌های خود در پی حمله سایبری بودند. نوبیتکس تأکید کرد که تنها کیف پول‌های گرم (Hot Wallet) که برای تسهیل معاملات روزانه استفاده می‌شوند، هدف حمله قرار
معاملات روزانه استفاده می‌شوند، هدف حمله قرار گرفته‌اند و دارایی‌های ذخیره‌شده در آن‌ها مورد دستبرد قرار گرفته‌اند. نوبیتکس همچنین به کاربران خود اطمینان داد که این صرافی از طریق صندوق بیمه‌ای که برای پوشش خسارت‌های ناشی از چنین حملاتی در نظر گرفته است، در تلاش است تا خسارات وارده را جبران کند. طبق اطلاعات موجود، نوبیتکس مشغول برآورد میزان دقیق خسارات و آغاز فرآیند پرداخت آن‌ها به کاربران است. همچنین نوبیتکس اعلام کرد که اقداماتی را برای تقویت امنیت پلتفرم خود به‌ویژه در زمینه ذخیره‌سازی دارایی‌ها،