payamvha/North_RAG huggingface dataset:
از درخت بیرون آمد و آواز خواند: «مادرم مرا کشت، پدرم مرا خورد، خواهر کوچکم مارلینشن، استخوان‌هایم را جمع کرد، در دستمالی ابریشمی پیچید، و زیر درخت عرعر دفن کرد، کی‌ویت، کی‌ویت، چه پرندهٔ زیبایی هستم!» پرنده به سراغ زرگری رفت، آواز خواند و زنجیر طلایی گرفت. سپس به کفاشی رفت، آواز خواند و کفش‌های قرمز گرفت. سرانجام از آسیابانان آسیاب‌سنگی گرفت. پرنده زنجیر را به گردن پدر انداخت، کفش‌ها را به خواهر داد، و آسیاب‌سنگ را بر سر مادرخوانده انداخت. با سقوط سنگ، زن مُرد. در همان لحظه پرنده در آتش و دود ناپدید شد و
مُرد. در همان لحظه پرنده در آتش و دود ناپدید شد و پسر دوباره به شکل انسانی ظاهر شد. خانواده دوباره دور هم جمع شدند و خوشبختانه زندگی کردند. تم‌ها و تحلیل داستان. آدم‌خواری. یکی از تم‌های اصلی داستان، آدم‌خواری است. پدر بدون آگاهی، سوپ پخته‌شده از بدن پسر خود را می‌خورد. نمادگرایی دینی. سیب در داستان به عنوان وسوسه‌ای شیطانی معرفی می‌شود، همان‌گونه که در کتاب مقدس، شیطان حوا را با سیب وسوسه کرد. همچنین درخت عرعر نمادی از زندگی، مرگ و تناسخ است. تبدیل پسر به پرنده و سپس بازگشت او به انسان، با روح‌القدس در
پرنده و سپس بازگشت او به انسان، با روح‌القدس در باور مسیحی تشبیه شده‌است. تناسخ و طبیعت. مرگ مادر، دفن او زیر درخت عرعر و تولد دوبارهٔ پسر به صورت پرنده، نوعی تناسخ را نمایش می‌دهد. درخت نیز به عنوان واسطهٔ این چرخهٔ طبیعت و باززایش عمل می‌کند. کودک‌آزاری و مادرخواندهٔ شیطانی. در داستان، مادرخوانده مصداق یک زن شرور و کودک‌آزار است. مانند بسیاری از افسانه‌های گریم، ظلم و خشونت از سوی ناپدری یا نامادری، داستان را به پیش می‌برد. آواز و موسیقی. پرنده با آواز خود حقیقت را افشا می‌کند. آواز او هم وسیلهٔ فاش کردن
حقیقت را افشا می‌کند. آواز او هم وسیلهٔ فاش کردن جرم و هم کسب هدایایی برای خانواده‌اش است. دیدگاه پژوهشگران. ماریا تاتار، پژوهشگر افسانه‌ها، می‌گوید این داستان نمونه‌ای روشن از رقابت مادرخوانده با فرزند همسر برای منابع و ارث است. والتر شرف داستان را نشانه‌ای از کشمکش‌های خانوادگی می‌داند که در بیشتر افسانه‌های گریم دیده می‌شود. جی. آر. آر. تالکین در مقاله‌ای دربارهٔ افسانه‌ها، از این داستان به عنوان نمونه‌ای یاد می‌کند که حذف صحنه‌های تیره و تلخ از افسانه‌ها (مانند صحنهٔ پخته شدن پسر) نوعی سانسور خطرناک
(مانند صحنهٔ پخته شدن پسر) نوعی سانسور خطرناک برای کودکان است و نباید اتفاق بیفتد.
چه وون-بین (کره‌ای: 채원빈؛ زادۀ ۵ آوریل ۲۰۰۱) بازیگر اهل کره جنوبی است. از مجموعه‌هایی که وی در آن نقش‌آفرینی کرده می‌توان به اشاره کرد.
نشانهٔ وسترمارک () یک نشانهٔ بالینی در رادیوگرافی قفسه سینه است که در تشخیص آمبولی ریه کاربرد دارد و به صورت یک ناحیهٔ کم‌خون یا هیپوولمیک (که منجر به روی هم خوابیدن دیوارهٔ یک رگ می‌شود) در ناحیهٔ دیستال آمبولی تعریف می‌شود. باید توجه داشت که رادیوگرافی قفسه سینه در بیشتر بیماران مبتلا به آمبولی طبیعی است و نشانهٔ وسترمارک تنها در ۲٪ از این بیماران یافت می‌شود. نشانهٔ وسترمارک در اصل، نوعی نشانه رادیوگرافیک از نقص پُرشدگی رگ است که در آرتریوگرام ریوی با سی‌تی اسکن بهتر دیده می‌شود. علامت از ترکیبی از موارد
اسکن بهتر دیده می‌شود. علامت از ترکیبی از موارد زیر حاصل می‌شود: نشانهٔ وسترمارک همچون برآمدگی همپتون (یک تودهٔ گوه‌ای شکل و سوار بر پلور مرتبط با انفارکتوس ریه) حساسیت کم (۱۱٪) و ویژگی بالایی (۹۲٪) در تشخیص آمبولی ریه دارد. به بیان ساده‌تر، نشانهٔ وسترمارک به ندرت در آمبولی ریه دیده می‌شود. هنگامی که در عکس قفسه سینه قابل مشاهده شود، ارزش پیش‌بینی مثبت آن تنها ۳۸٪ است؛ یعنی در ۳۸ درصد از مواقعی که نشانهٔ وسترمارک در اشعه ایکس قفسه سینه دیده می‌شود، آمبولی ریه واقعاً وجود دارد. نشانهٔ وسترمارک نامش را از
ریه واقعاً وجود دارد. نشانهٔ وسترمارک نامش را از ملوان و پزشک سوئدی نیلس وسترمارک می گیرد که نخستین بار آن را شرح دارد.
خرابکارهای سئول (؛ ) یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی به نویسندگی لی یونگ چول و لی کوانگ جه، به کارگردانی آن جونگ یون و شین جونگ هون و با بازی کیم دونگ ووک، پارک جی هوان، سو هیون وو، پارک سه وان و لی سونگ وو است. این مجموعه از ۱۱ سپتامبر تا ۳۰ اکتبر ۲۰۲۴ از دیزنی پلاس پخش شد.
ناک آف (; ) یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی به نویسندگی هان جونگ هون، به کارگردانی پارک هیون سوک و با بازی کیم سو هیون و جو بو آه است. این مجموعه داستان‌های مختلفی را بر اساس کالاهای لوکس تقلبی به تصویر می‌کشد. "ناک آف" در سال ۲۰۲۵ از دیزنی پلاس پخش خواهد شد. خلاصه داستان. این مجموعه داستان مردی را روایت می‌کند که زندگی‌اش به دلیل بحران مالی ۱۹۹۷ آسیا کاملاً زیر و رو شده است و از یک کارمند اداری معمولی به سلطان بازار جهانی کالای تقلبی تبدیل می‌شود. تولید. توسعه. این مجموعه در ژانر کمدی سیاه، به
تولید. توسعه. این مجموعه در ژانر کمدی سیاه، به کارگردانی پارک هیون سوک و نویسندگی هان جون هون است که همکاری دوبارهٔ آنها پس از "ترانه راهزنان" (۲۰۲۳) به‌شمار می‌رود. علاوه بر این، آرک مدیا و اس‌ال‌ال تهیه‌کنندگی این کار را بر عهده دارند. به گزارش اسپو تی‌وی، این مجموعه برای دو فصل و هر کدام نه قسمت تأیید شده است. بازیگران. کیم سو هیون و کیم شی اون برای بازی در این مجموعه به ترتیب در مارس و آوریل ۲۰۲۴ تأیید شدند. در مه ۲۰۲۴، حضور یو جه میونگ، کو کیو پیل، جو بو آه، جو وو جین، لی جونگ اون، کیم یی سونگ، کانگ
بو آه، جو وو جین، لی جونگ اون، کیم یی سونگ، کانگ مال گوم، کیم هه اون و چوی گیو ری تأیید شد. در ژوئیه ۲۰۲۴، حضور کوان نارا، کیم مو یول و وو دو هوان تأیید شد. کیم سو هیون و جو بو آه به عنوان نقش‌های اصلی این مجموعه تأیید شدند. انتشار. دیزنی پلاس تأیید کرد که "ناک آف" در سال ۲۰۲۵ منتشر خواهد شد.
چوی گیو ری (؛ زادهٔ ۱۹ ژوئیه ۲۰۰۰) بازیگر اهل کره جنوبی است. زندگی شخصی. چوی زادهٔ ۱۹ ژوئیه ۲۰۰۰ در بوسان، کره جنوبی است. او یک خواهر کوچکتر دارد. او اکنون در حال تحصیل در دپارتمان بازیگری دانشگاه ملی هنر کره است. حرفه. چوی گیو ری حرفهٔ بازیگری خود را در دسامبر ۲۰۲۱ با بازی در مجموعه تلویزیونی "دایی" با نقش کوتاه شین چه یونگ آغاز کرد. در فوریه ۲۰۲۲، چوی نقش کوتاهی در مجموعه تلویزیونی "پلیس‌های تازه‌کار" داشت. در نوامبر ۲۰۲۲، او در مجموعه تلویزیونی "پشت هر ستاره‌ای" نقش مکمل سانی لیم را ایفا کرد. در مه ۲۰۲۳،
نقش مکمل سانی لیم را ایفا کرد. در مه ۲۰۲۳، چوی در مجموعه تلویزیونی "نبرد برای خوشبختی" حضور پیدا کرد و نقش کوتاه جوانی جانگ می هو را ایفا کرد. در ژانویه ۲۰۲۴، چوی به خاطر ایفای نقش در مجموعه تلویزیونی "با شوهرم ازدواج کن" به شهرت رسید که در آنجا نقش یو هی یون را ایفا کرد. عملکرد او در این مجموعه باعث شد که تعداد فالوورهای اینستاگرام او از حدود ۲۰۰۰ تا قبل از پخش این مجموعه به بیش از ۶۷۰۰۰۰ فالوور افزایش یابد. در مه ۲۰۲۲۴، او اعلام کرد که در مجموعه تلویزیونی "ناک آف" ایفای نقش می‌کند.
چانگ‌گوک (; ) یک سبک از اپرای کره‌ای سنتی است. در زبان کره‌ای، «چانگ» (창) به معنای پانسوری و «گوک» (극) به معنای درام است. چانگ‌گوک نشان دهندهٔ تلفیقی از پانسوری و تئاتر/درام (نمایش) غربی است که از عناصر هر دو سنت استفاده می‌کند تا یک شکل منحصر به فرد و پویا از تئاتر موزیکال ایجاد کند و میراث فرهنگی کره را منعکس می‌کند و در عین حال تأثیرات جهانی را نیز دربردارد. "چانگ‌گوک" جنبه قصه‌گویی پانسوری را حفظ می‌کند و تکنیک‌های قصه‌گویی غربی را در خود جای می‌دهد.
«فرشته» ترانه‌ای از خوانندهٔ انگلیسی پینک‌پانترس می‌باشد که در آلبوم موسیقی‌متن فیلم محصول سال ۲۰۲۳ "باربی" تحت نام ، قرار دارد. این ترانه در ۹ ژوئن سال ۲۰۲۳ به‌عنوان دومین تک‌آهنگ از این آلبوم منتشر گردید.
یون سونگ هیون (؛ زادهٔ ۳ اوت ۱۹۸۲) کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل کره جنوبی است. نخستین کارگردانی یون، فیلم "شب دلگیر" بود که نقدهای مختلفی دریافت کرد و یون برندهٔ چند جایزهٔ بهترین کارگردان تازه‌کار در جوایز ناقوس بزرگ، جوایز فیلم اژدهای آبی و جوایز منتقدان فیلم بوسان شد.
لی اون هیونگ (؛ زادهٔ ۹ مارس ۱۹۸۳) بازیگر اهل کره جنوبی است. او در مجموعه‌های تلویزیونی از جمله "پادام پادام"، "نسل الهام بخش"، "افسانه نوکدو" و "زنی در پشت نقاب" ایفای نقش کرده است.
آرتیست کامپنی (; ) یک شرکت سرگرمی در کره جنوبی است که توسط بازیگران جونگ وو سونگ و لی جونگ جه در سال ۲۰۱۶ تأسیس شد. این شرکت خانهٔ هنرمندانی از صنعت سرگرمی کره جنوبی از جمله جونگ وو سونگ، لی جونگ جه، آن سونگ کی، به سونگ وو، گو آه سونگ، پارک سو دام و یوم جونگ آه است.
نیوتوپیا (؛ ) یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی با بازی پارک جونگ مین و جیسو است. این مجموعه از ۷ فوریه ۲۰۲۵ از کوپانگ پلی پخش شد و برای استریم در آمازون پرایم ویدئو در مناطق منتخب قابل دسترسی است. خلاصه داستان. زوجی که اخیراً از هم جدا شده‌اند، تلاش می‌کنند تا بعد از شیوع یک بحران زامبی که تمام کره جنوبی را فرا می‌گیرد، دوباره به هم بپیوندند. تولید. توسعه. این مجموعه به کارگردانی یون سونگ هیون است که کارگردانی فیلم "زمان شکار" (۲۰۲۰) را بر عهده داشته و نویسندگی آن بر عهدهٔ هان جین وون که نویسندگی "انگل"
آن بر عهدهٔ هان جین وون که نویسندگی "انگل" (۲۰۱۹) و جی هو جین که نویسندگی "فروشگاهی برای قاتلان" (۲۰۲۴) را انجام داده‌اند، است. این مجموعه به تهیه‌کنندگی باوند انترتینمنت و بیلیِنز پلاس است. "نیوتوپیا" بر پایهٔ رمان "آنفلوانزا" اثر نویسنده هان سانگ وون است و اولین مجموعه با ژانر «کِی زامبی» است که در کوپانگ پلی پخش می‌شود. تولید "نیوتوپیا" در ۷ اوت ۲۰۲۴ تأیید شد. انتخاب بازیگران. در ۳۱ اوت ۲۰۲۳، گزارش شد که جیسو از بلک‌پینک در نظر دارد تا در این مجموعه حضور داشته باشد. در همان روز، اس‌ئی‌ام انترتینمنت
حضور داشته باشد. در همان روز، اس‌ئی‌ام انترتینمنت کامپنی بیانیه‌ای در رابطه با حضور پارک جونگ مین اعلام کرد و اظهار داشت که «این یکی از کارهایی است که در نظر دارم در آن حضور داشته باشم» و این از طرف پارک تایید نشد. در ۳ نوامبر ۲۰۲۳، آرتیست کامپنی اعلام کرد که حضور کیم جون هان در این مجموعه را «مثبت در نظر می‌گیرند». در ۸ آوریل ۲۰۲۴، گزارش شد که حضور هونگ سو هی در این مجموعه تأیید شده است. در ۱ اوت ۲۰۲۴، کوپانگ پلی انتخاب بازیگران پارک جونگ مین و جیسو را تأیید کرد.
از سال ۱۹۴۹، مجموعه‌ای از درگیری‌های مسلحانه و منجر به آتش‌سوزی در امتداد مرز افغانستان و پاکستان بین نیروهای مسلح افغانستان و نیروهای مسلح پاکستان رخ داده است. آخرین دور از خصومت‌ها بین دو کشور، در آوریل ۲۰۰۷ آغاز شد. شبه‌نظامیان وابسته به طالبان پاکستان و جماعت احرار، از خاک افغانستان، برای هدف قرار دادن پرسنل امنیتی پاکستان مستقر در امتداد مرز، استفاده می‌کنند. "مجله دیپلمات" می‌گوید که حضور تروریست‌های وابسته به طالبان پاکستان در خاک افغانستان، دلیل گلوله‌باران پراکنده خاک افغانستان توسط پاکستان است.
چراغ فروشی (; ) یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی به کارگردانی کیم هی وون و با بازی جو جی هون، پارک بو یونگ، به سونگ وو، اوم ته گو، کیم سول هیون، لی جونگ اون، کیم مین ها، پارک هیوک کوان، کیم ده میونگ، شین اون سو، کیم سون هوا و کیم کی هه است. این مجموعه بر پایه وب‌تونی با همین نام کانگ فول است. این مجموعه از ۴ دسامبر ۲۰۲۴ از دیزنی پلاس پخش شد. خلاصه داستان. این مجموعه داستان گروهی غریبه را دنبال می‌کند که همگی در پردازش یک تجربهٔ وحشتناک از گذشتهٔ خود با مشکل روبرو هستند. هر کدام از آنها در حال زندگی عادی
روبرو هستند. هر کدام از آنها در حال زندگی عادی خود هستند که به طرز عجیبی به یک چراغ‌فروشی واقع شده در انتهای یک کوچهٔ مشکوک کشیده می‌شوند. انتشار. "چراغ‌فروشی" از ۴ دسامبر ۲۰۲۴ از دیزنی پلاس پخش شد.
جونگ نیون () یک مانهوای کره جنوبی است که به صورت یک وب‌تون منتشر شده است و به نویسندگی سو یی‌ره و تصویرگری نامون است. این وب‌تون به صورت سریالی شده در پلتفرم وب‌تون ناور کورپوریشن به نام ناور وب‌تون از آوریل ۲۰۱۹ تا مه ۲۰۲۲ منتشر شد. پس از جمع‌آوری فصل‌ها، در هفت جلد منتشر شد. یک مجموعه لایو اکشن اقتباسی به نام "" در سال ۲۰۲۴ در تی‌وی‌ان منتشر خواهد شد.
باشگاه فوتبال آلچیونه میلانو () یک باشگاه فوتبال مستقر در سستو سان جووانی، ایتالیا است که در حال حاضر در سری سی ایتالیا، سومین سطح لیگ فوتبال در این کشور به فعالیت می‌پردازد. ورزشگاه خانگی. این باشگاه در سال ۱۹۵۲ تأسیس شده است و بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه ارنستو بردا برگزار می‌کند که به اندازه ۳۵۲۳ صندلی، ظرفیت پذیرش تماشاگر دارد. این ورزشگاه در سستو سان جووانی، از توابع میلان استقرار دارد. ورزشگاه ارنستو بردا یک استادیوم چند منظوره است. در حال حاضر هم برای مسابقات فوتبال و هم برای مسابقات فوتبال
هم برای مسابقات فوتبال و هم برای مسابقات فوتبال آمریکایی (راگبی) مورد استفاده قرار می‌گیرد و زمین خانگی پرو سستو، آلچیونه میلانو، تیم زنان اینتر میلان و تیم دوم و رده‌های پایه اینتر میلان است. این ورزشگاه در سال ۱۹۳۹ افتتاح گردید و در سال ۱۹۸۸ بازسازی شد. تاریخچه. باشگاه فوتبال آلچیونه در سال ۱۹۵۲ در منطقه ۷ شهر میلان تأسیس شد و در دوم ژوئیه همان سال به عضویت اف‌آی‌جی‌سی درآمد. نام و رنگ‌های اجتماعی باشگاه فوتبال آلچیونه، از پرهای شاه ماهی اروپایی الهام گرفته شده است، پرنده‌ای که معمولاً به آن «آلچیونه»
شده است، پرنده‌ای که معمولاً به آن «آلچیونه» نیز می‌گویند. اولین دفتر مرکزی باشگاه فوتبال آلچیونه میلانو در زیرزمینی در ویاله مار جونیو قرار داشت و تمرینات آن‌ها در زمین ورزشی پاوسی انجام شد. باشگاه فوتبال آلچیونه به عنوان یکی از باشگاه‌های تاریخی غیر حرفه‌ای شهر میلان، یکی از سیستم‌های پیشرفته رده پایه را دارد. اولین رئیس و اولین مربی، انیو دی پونزیو، فاقد منابع اقتصادی قابل توجهی بود، بنابراین در اواخر دهه ۱۹۶۰ درخواست‌های عمومی برای جمع‌آوری کمک مالی هواداران کرد. یکی از آن درخواست‌ها توسط کارآفرین
هواداران کرد. یکی از آن درخواست‌ها توسط کارآفرین ارنستو پلگرینی (که بعداً به ریاست و مالکیت باشگاه فوتبال اینتر میلان رسید) پاسخ داده شد و او از سال ۱۹۶۸ به مدت یک دهه در کنار این باشگاه نارنجی‌پوش بود و خودش نیز ریاست را بر عهده گرفت. سپس کارلو توگنولی، سیاستمدار، شهردار باسابقه میلان و وزیر جمهوری ایتالیا، این سمت را پر کرد. آلچیونه برای اولین بار در سال ۲۰۲۱ به سری دی راه یافت. دو سال بعد، پس از اتمام فصل ۲۰۲۳–۲۰۲۲ از سری دی، آن‌ها در جایگاه دوم، پشت سر باشگاه فوتبال لومتزانه قرار گرفتند. آن‌ها در
سر باشگاه فوتبال لومتزانه قرار گرفتند. آن‌ها در مسابقات پلی‌آف صعود تحت هدایت سرمربی تیمشان، جیووانی کوزاتیس پیروز شدند. در پایان فصل، آلچیونه به عنوان تیم برتر در جدول تیم‌های بالقوه برای پذیرش در ۲۰۲۴–۲۰۲۳ سری سی در صورت وجود جای خالی اعلام شد و آن‌ها در صورت پذیرش، بازی‌های خانگی خود را در آره‌نا سیویکا برگزار می‌کردند. با این حال، کمیته برگزاری مسابقات سری سی در نهایت درخواست پذیرش مجدد را به دلیل عدم مهیا بودن آره‌نا سیویکا، برای بازی در سری سی رد کرد. در ۲۱ آوریل ۲۰۲۴، آلچیونه پس از قهرمانی قاطع در
در ۲۱ آوریل ۲۰۲۴، آلچیونه پس از قهرمانی قاطع در گروه آ از سری دی، دو بازی زودتر از پایان فصل، به رقابت‌های سری سی ارتقا یافت. در فصل ۲۰۲۵–۲۰۲۴، شهر میلان برای اولین بار دارای سه تیم حرفه‌ای فوتبال شد.
آزمون اونتربرگر () آزمونی است که در پزشکی گوش و حلق و بینی جهت تشخیص آسیب سیستم دهلیزی گوش استفاده می‌شود اما برای تشخیص اختلالات تعادلی ناشی از آسیب یا بیماری‌های مغزی مناسب نیست. در این آزمون از بیمار خواسته می‌شود با چشمان بسته، راه برود. اگر بیمار به یک سمت بدن بچرخد، ممکن است ضایعه‌ای در لابیرنت استخوانی گوش داشته باشد. آزمون اونتربرگر یک روش تشخیصی مکمل است و باید آن را در کنار سایر روش‌های تشخیصی به‌کار گرفت؛ نه به تنهایی.
تام بنتلی تراکمورتون (؛ – ۱۹۶۱) پزشک متخصص اعصاب اهل ایالات متحده آمریکا بود. رفلکس تراکمورتون و نشانه تراکمورتون هر دو به نام او نامگذاری شده‌اند. وی دانش‌آموختهٔ دانشگاه توماس جفرسون بود و دکترای پزشکی خود را در سال ۱۹۰۹ گرفت.
غزلی با مطلع «به ملازمان سلطان که رساند این دعا را» ششمین غزل از دیوان حافظ به تصحیح قاسم غنی و محمد قزوینی است. شهریار، شعر «علی ای همای رحمت» را از این شعر تضمین کرده است و بیت پنجم از این غزل یعنی «همه شب در این امیدم که نسیم صبحگاهی؛ به پیام آشنایی بنوازد آشنا را» در شعر خود آورده است.
قیف فیلمی ایرانی، ژانر کمدی فانتزی به کارگردانی محسن امیریوسفی، نویسندگی رضا عطاران و محسن امیریوسفی و تهیه‌کنندگی سعید ملکان تولید سال ۱۴۰۱ است. این فیلم در روز پنجشنبه ۱۵ شهریور ۱۴۰۳ اکران عمومی شد.
نیجوگوشو ، یک قصر بود که در بخش کامیگیو، کیوتو، شهر کیوتو استان کیوتو، قبلاً در ولایت یاماشیرو در کینای ژاپن وجود داشته است. برای تمایز آن از قلعه نیجو متعلق به خاندان توکوگاوا، به آن قلعه نیجو قدیمی نیز نامیده می‌شود. اکنون به ویرانه‌های قلعه نیجو معروف است. همچنین در زمان ساخت آن قلعه نیجو نامیده نمی‌شد، و این نام در دوره ادو استفاده می‌شد. در آن زمان به آن «کاخ سامورایی»، «قلعه بوکه»، «قلعه کوبو ساما» و «نیجو بوئیجین نو گوکان» می‌گفتند. کاخ‌های نیجو به عنوان محل اقامت آشیکاگا یوشیترو و آشیکاگا یوشی‌آکی
محل اقامت آشیکاگا یوشیترو و آشیکاگا یوشی‌آکی شناخته شده‌اند و هر دو در یک مکان قرار داشتند. کاخ آشیکاگا یوشی‌آکی با گسترش سایت کاخ یوشیترو ساخته شد.
سر جفری دوین آدامز دیپلمات انگلیسی و سفیر پیشین این کشور در ایران، مصر و هلند بود. تحصیلات و شروع فعالیتهای اداری. آدامز دارای تحصیلات در خصوص تاریخ اسلام و سیاست خاورمیانه در کالج مگدالن در آکسفورد است. او در سال ۱۹۷۹ به سرویس دیپلماتیک بریتانیا پیوست و در کشورهای عربستان سعودی، فرانسه، آفریقای جنوبی و مصر به عنوان دیپلمات حضور داشت. نشانها. او دارای نشان سنت مایکل و سنت جورج از نوع درجه دوم (KCMG)و سوم(CMG) بوده و لقب سر می‌باشد و در پژوهشکده مطالعات ایرانی، دانشگاه سنت اندروز تدریس می‌کند. جستارهای
ایرانی، دانشگاه سنت اندروز تدریس می‌کند. جستارهای وابسته. فهرست دیپلمات‌های بریتانیا در ایران
باشگاه ورزشی سامبندتسه () یک باشگاه فوتبال مستقر در سان بندتو دل ترونتو، ایتالیا است که در حال حاضر در سری سی ایتالیا، سومین سطح لیگ فوتبال در این کشور به فعالیت می‌پردازد. این باشگاه نخستین بار در سال ۱۹۲۳ تأسیس شد و پس از آن چندین بار منحل و مجدداً تأسیس گردید. آن‌ها بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه ریویرا دله پالمه، مستقر در سان بندتو دل ترونتو انجام می‌دهند که به اندازه ۱۳۷۰۸ صندلی گنجایش پذیرش تماشاگر دارد. تاریخچه. تأسیس. باشگاه ورزشی سامبندتسه در سال ۱۹۲۳ به عنوان انجمن ورزشی سامبندتسه تأسیس شد. در
۱۹۲۳ به عنوان انجمن ورزشی سامبندتسه تأسیس شد. در سال ۱۹۵۶، این باشگاه برای اولین بار به سری بی ارتقا یافت، دسته‌ای که در مجموع ۲۱ فصل را در آن سپری کرد (آخرین بار در سال ۱۹۸۹). در دهه ۱۹۸۰، آن‌ها همچنین دروازه‌بان جوانی به نام والتر زنگا داشتند که در دوران حضورشان در دسته دوم ایتالیا بازی می‌کرد و بعدها بسیار درخشید. در سال ۱۹۹۴، این باشگاه ورشکست شد و مجبور شد از اچلنتسا دوباره شروع کند. در سال ۲۰۰۰، باشگاه توسط لوچیانو گاوچی خریداری شد و در نهایت در سال ۲۰۰۱ به رده‌های حرفه‌ای بازگشت و سپس یک سال بعد به
به رده‌های حرفه‌ای بازگشت و سپس یک سال بعد به سری سی۱ ارتقا یافت. در سال ۲۰۰۹، باشگاه مجدداً مجبور شد از اچلنتسا شروع کند، این بار به عنوان انجمن ورزشی سامبندتسه ۱۹۲۳ فعالیت خود را آغاز نمود. در فصل ۲۰۱۲–۱۳، سامبندتسه در گروه اف سری دی اول شد، اما با تصمیم شورای فدرال به سبب عدم تکمیل مستندات ارائه شده به لیگ، به رده بالاتر ارتقا نیافت. شرکت پشت باشگاه نیز در آن زمان نامش را به انجمن ورزشی سامبندتسه ۱۹۲۳ اس.آر. ال تغییر داد. کمی بعد با عنوان سامبندتسه کالچیو دوباره تأسیس شد، و باشگاه از اچلنتسا مارکه شروع
دوباره تأسیس شد، و باشگاه از اچلنتسا مارکه شروع کرد و به سرعت به سری دی ارتقا یافت. در ۴ اوت ۲۰۱۵، فرانکو فدلی باشگاه که در آن زمان در سری دی فعال بود را خریداری کرد و در سال ۲۰۱۶ سامبندتسه به عنوان برنده گروه اف از سری دی فصل ۲۰۱۶–۲۰۱۵، به لیگ حرفه‌ای بازگشت. در آغاز فصل ۲۰۱۷–۲۰۱۶، شرکت مالک باشگاه نامش را به Sگاس. اس. سامبندتسه S.r.l. (P.IVA 02177180441) تغییر داد، اما با عنوان اس. اس. سامبندتسه کالچیو بازاریابی کردند. در سال ۲۰۲۰، باشگاه توسط فرانکو فدلی به کارآفرین ایتالیایی-آرژانتینی و مالک باشگاه
به کارآفرین ایتالیایی-آرژانتینی و مالک باشگاه فوتبال بنگور سیتی و دومینیکو سرافینو فروخته شد. با این حال، کمتر از یک سال بعد، پس از اینکه سرافینو نتوانست به چندین الزامات مالی پاسخ دهد، باشگاه ورشکست شد. امتیاز نام باشگاه سپس توسط کارآفرین روبرتو رنزی خریداری شد و به عنوان آ. اس. سامبندتسه دوباره تأسیس شد. پس از پرداخت تمام بدهی‌ها، باشگاه تازه تأسیس شده به‌طور رسمی توسط فدراسیون فوتبال ایتالیا پذیرفته شد و بدین ترتیب جایگاه خود را در لیگ سری سی حفظ کرد. با این حال، باشگاه به دلیل ناهنجاری‌های مالی از سری
این حال، باشگاه به دلیل ناهنجاری‌های مالی از سری سی حذف شد و به دنبال یک درخواست موفق و پرداخت هزینه عضویت در لیگ، به سری دی فرستاده شد. در سال ۲۰۲۳، سامبندتسه از سری دی نیز حذف شد و امتیاز نام باشگاه به باشگاه هم‌دسته در سری، پورتو د'اسکولی، اختصاص یافت که تحت نام جدید باشگاه ورزشی سامبندتسه دوباره شروع کرد.
غزلی با مطلعِ «دوش دیدم که ملایک در میخانه زدند» غزل شماره ۱۸۴ دیوان حافظ در تصحیح قاسم غنی و محمّد قزوینی است.
رباعی با مطلع «جز نقش تو در نظر نیامد ما را» اولین رباعی از دیوان حافظ در تصحیح محمد قزوینی و قاسم غنی است.
باشگاه فوتبال آرتزینیانو والشیامپو () یک باشگاه فوتبال مستقر در آرتزینیانو، ایتالیا است که در حال حاضر در سری سی ایتالیا، سومین سطح لیگ فوتبال در این کشور به فعالیت می‌پردازد. آن‌ها بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه توماسو دال مولین، مستقر در آرتزینیانو انجام می‌دهند که به اندازه ۲۰۰۰ صندلی گنجایش پذیرش تماشاگر دارد. تاریخچه. ریشه‌های فوتبال در آریتزینیانو به سال ۱۹۲۰ برمی‌گردد، زمانی که باشگاه "آ. ث. آریتزینیانو" به همت وکیل پیو ورونزه تأسیس شد و او اولین رئیس آن‌ها شد. در فصل ۱۹۲۶–۱۹۲۷، آریتزینیانو اولین
آن‌ها شد. در فصل ۱۹۲۶–۱۹۲۷، آریتزینیانو اولین مسابقه خود را برگزار کرد و در مسابقات استانی یو.ال.آی. سی شرکت کرد. مربی آن زمان رمو روستینی بود. در نشان باشگاه، گریفون نماد آریتزینیانو شد و لباس‌هایشان یکدست سفید بودند. از این فصل اطلاعات زیادی در دست نیست: می‌دانیم که در ژانویه آریتزینیانو در صدر جدول قرار داشت و در خانه والداگنو را با نتیجه ۷ بر ۰ شکست داد. مسابقات بدون ارتقای باشگاه به پایان رسید. در تابستان، آریتزینیانو چندین بازی دوستانه انجام داد، یکی از آن‌ها با باشگاه فوتبال ویچنزا، تیمی که در سری
از آن‌ها با باشگاه فوتبال ویچنزا، تیمی که در سری بی بازی می‌کرد، بود. در فصل ۱۹۲۷–۱۹۲۸، آریزینیانو دوباره در مسابقات استانی یو.ال.آی. سی شرکت کرد، هرچند که اطلاعات بیشتری از این مسابقات وجود دارد، اما نمی‌دانیم چگونه به پایان رسید. در سال ۱۹۲۸ بازی در زمین کامپو مارزیو متوقف شد و بازی‌ها در زمین ورزشی شهر آریتزینیانو آغاز شد که در ۱۲ مه در یک بازی دوستانه مقابل تیم ویچنتینی اسپریا افتتاح شد و با نتیجه ۴ بر ۱ شکست خوردند. رنگ پیراهن تغییر کرد و از سفید به آبی تبدیل شد؛ اولین بازی که در لباس آبی انجام شد، در
تبدیل شد؛ اولین بازی که در لباس آبی انجام شد، در ۳ اکتبر مقابل مونته‌فورت بود که با نتیجه ۶ بر ۳ بازنده بازی بودند. در فصل ۱۹۲۸–۱۹۲۹، آریتزینیانو در مسابقات ترزا دیویژن ونتو در گروه آ شرکت کرد و با ۱۴ امتیاز در ۱۱ بازی دوم شد؛ تیم آوداس اول شد و سپس در فینال‌ها برای کسب عنوان ونتو، به پیروزی دست یافتند. مربی تیم رومولو د مارزی شد که تا سال قبل از مربیگری، برای آریتزینیانو بازی می‌کرد؛ رئیس باشگاه نیز تغییر کرد و دکتر اورلاندینو مارزوتو شد. در فصل ۱۹۲۹–۱۹۳۰، آریزینیانو در گروه A ترزا دیویژن ثبت‌نام کرد و
آریزینیانو در گروه A ترزا دیویژن ثبت‌نام کرد و دوباره دوم شد و سپس از سوی هیئت منطقه‌ای ونتو برای حضور در دسته بالاتر پذیرفته شد. در فصل ۱۹۳۰–۱۹۳۱، آریتزینیانو در دویژن دوم گروه بی ثبت‌نام کرد و سوم شد؛ رئیس باشگاه به شخصی به نام کاوالیره جینو بوناتی تغییر کرد. در ۱۸ ژانویه ۱۹۳۰، خلبان ۲۸ ساله به نام توماسو دال مولین در دریاچه گاردا جان باخت و به یاد او، زمین ورزشی شهر به نام او نام‌گذاری شد، زیرا او در آریتزینیانو شناخته شده بود. در فصل ۱۹۳۱–۱۹۳۲، آریتزینیانو در مسابقات دویژن دوم شرکت کرد و دوم شد و
در مسابقات دویژن دوم شرکت کرد و دوم شد و پیروزی مهمی با نتیجه ۸ بر ۱ در برابر آوداس سان میکله اکسترا به دست آورد. در تاریخ خود، قبل از ادغام با والشیامپو، تیم آریتزینیانو در سه فصل از مسابقات سری سی شرکت کرده بود. در سال ۲۰۰۵، از دل ادغام با "باشگاه ورزشی گارسیا مورنو"، "باشگاه ورزشی آریتزینیانو" متولد شد. در تابستان ۲۰۱۱، با ادغام جدید بین باشگاه ورزشی شیامپو و باشگاه ورزشی آریتزینیانو، باشگاه فوتبال آریتزینیانو شیامپو تأسیس شد: بنابراین پیراهن به رنگ زرد-آبی تبدیل شد، رنگ‌هایی که به ترتیب از شیامپو و
تبدیل شد، رنگ‌هایی که به ترتیب از شیامپو و آریتزینیانو به ارث رسیده بودند (چند سال بعد، با این حال، شیامپو به‌طور مستقل دوباره تأسیس خواهد شد). در فصل ۲۰۱۱–۲۰۱۲، این تیم در مسابقات پروموزیونه ونتو شرکت کرد و در فصل بعد آن را فتح کرد. در فصل ۲۰۱۳–۱۴، در گروه آ اکسلنزا ونتو دوم شدند، اما با این حال موفق به کسب ارتقا به سری دی شد و در مرحله نیمه‌نهایی کوپا ایتالیا، کاتانیا سان پیو ایکس را شکست داد. پس از سه فصل آرام در سری دی، در تابستان ۲۰۱۷، باشگاه به ریاست لینو چیله‌سه نام جدید "ای. اس.دی. آریتزینیانو
لینو چیله‌سه نام جدید "ای. اس.دی. آریتزینیانو شیامپو" را به خود گرفت. در فصل ۲۰۱۷–۲۰۱۸، این تیم مسابقات را در جایگاه سوم به پایان رساند و به پلی‌آف راه پیدا کرد و در آنجا با نتیجه ۵–۲ باشگاه ورزشی منتووا را در نیمه‌نهایی و ۴–۳ کمپودارسیگو را در فینال شکست داد، اما برای سری سی پذیرفته نشد. در فصل بعد (۲۰۱۸–۲۰۱۹)، این تیم قهرمان سری دی شد و ۸ امتیاز که در نیم‌فصل او را از صدرنشین عقب مانده بود را جبران کرد و یک روز پیش از پایان فصل به این مقام رسید: گریفون زرد-آبی پس از ۷۱ سال به سری سی صعود کرد و برای اولین
پس از ۷۱ سال به سری سی صعود کرد و برای اولین بار در تاریخ خود به جمع حرفه‌ای‌ها پیوست. سال بعد، پس از باخت در پلی‌آف، مجدداً به سری دی سقوط کرد. در فصل ۲۰۲۰–۲۰۲۱، این تیم پلی‌آف سری دی را مقابل یونیون کلاودی‌نس چیوجیا سوتومارینا با نتیجه ۲–۱ برد. در فصل ۲۰۲۱–۲۰۲۲، این تیم از آغاز تا پایان لیگ در صدر جدول بود و در چیوجیا مقابل یونیون کلاودی‌نس چیوجیا سوتومارینا که ۱ امتیاز از زرد-آبی‌ها عقب بود، قرار گرفت؛ در دقیقه ۸۹ آریتزینیانو گل تساوی ۱–۱ را به ثمر رساند که این باشگاه را پس از دو سال به سری سی
ثمر رساند که این باشگاه را پس از دو سال به سری سی بازگرداند. فصل ۲۰۲۳–۲۰۲۲ از سری سی را در جایگاه نهم به پایان رساندند که به باشگاه زرد-آبی این امکان را داد که به‌طور غیرمنتظره به پلی‌آف راه یابد، جایی که در دور اول توسط رناته حذف شد.
رباعی با مطلع «بر گیر شراب طرب‌انگیز و بیا» دومین رباعی از دیوان حافظ به تصحیح محمد قزوینی و قاسم غنی می باشد.
رباعی با مطلع «گفتم که لبت گفت لبم آب حیات» سومین رباعی از دیوان حافظ به تصحیح محمد قزوینی و قاسم غنی می باشد.
رباعی با مطلع «ماهی که قدش بسرو میماند راست» چهارمین رباعی از دیوان حافظ به تصحیح محمد قزوینی و قاسم غنی می باشد.
رباعی با مطلع «من باکمر تو در میان کردم دست» پنجمین رباعی از دیوان حافظ به تصحیح محمد قزوینی و قاسم غنی می باشد.
میریام بوتکرایت (زادهٔ ۸ مه ۱۹۹۴) جودوکار اهل آلمان است که مدال نقره را در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ در وزن ۷۰کیلوگرم زنان به دست آورد و همچنین مدال‌آور برنز قهرمانی جودو جهان و نایب‌قهرمان قهرمانی اروپا در بخش تیمی مختلط است. بوتکرایت همچنین دو بار قهرمان گرند اسلم شده است.