payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اگرچه این فهرست تاریخ پایان رسمی نداشت اما به‌طور کلی در حدود سال ۱۹۶۰ تضعیف شد؛ یعنی دقیقاً همان سالی که دالتون ترامبو—عضو حزب کمونیست آمریکا بین ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۸ و یکی از «ده هالیوودی» — به صورت رسمی توسط توسط اتو پرمینگر برای نوشتن فیلم‌نامهٔ "خروج" (۱۹۶۰) استخدام شد. چند ماه بعد، کرک داگلاس، تهیه‌کننده و بازیگر اصلی فیلم "اسپارتاکوس" (۱۹۶۰) که استنلی کوبریک آن را کارگردانی کرده بود به صورت رسمی اعلام کرد که ترامبو فیلم‌نامهٔ آن را نوشته است. با وجود این نقطهٔ عطف در سال ۱۹۶۰، بسیاری از هنرمندان فیلم که در
عطف در سال ۱۹۶۰، بسیاری از هنرمندان فیلم که در فهرست سیاه بودند، همچنان تا سال‌ها بعد برای یافتن کار با دشواری روبه‌رو بودند.
فیلمِ سوپر ماریو گلکسی () یک فیلم پویانمایی ماجراجویی و کمدی آمریکایی است که بر اساس بازی "سوپر ماریو گلکسی" (۲۰۰۷) و فرنچایز گسترده ماریو از شرکت نینتندو ساخته می‌شود. این فیلم توسط شرکت‌های یونیورسال پیکچرز، ایلومینیشن و نینتندو تولید و توسط یونیورسال توزیع می‌شود و دنباله‌ای بر "فیلم برادران سوپر ماریو" (۲۰۲۳) محسوب می‌شود. کارگردانی فیلم بر عهدهٔ آرون هوروات و مایکل جلنیک است و فیلم‌نامهٔ آن توسط متیو فوگل نوشته شده است. کریس پرت، آنیا تیلور-جوی، چارلی دی، جک بلک، کیگان-مایکل کی و کوین مایکل ریچاردسون
دی، جک بلک، کیگان-مایکل کی و کوین مایکل ریچاردسون نقش‌های خود از فیلم اول را تکرار می‌کنند. شونتارو فوروکاوا، رئیس نینتندو، در مه ۲۰۲۱ اعلام کرد که نینتندو علاقه‌مند به تولید فیلم‌های پویانمایی بیشتر بر اساس آثار خود است در صورتی که فیلم برادران سوپر ماریو موفق باشد. کریس ملداندری، مدیرعامل و تهیه‌کنندهٔ ایلومینیشن، قبل از انتشار فیلم در آوریل ۲۰۲۳ در مورد احتمال ساخت دنباله سؤال شد. پس از موفقیت "فیلم برادران سوپر ماریو" در باکس‌آفیس، در مارس ۲۰۲۴ اعلام شد که فیلم پویانمایی جدید ماریو در دست تولید توسط
شد که فیلم پویانمایی جدید ماریو در دست تولید توسط ایلومینیشن است، با بازگشت هوروات و جلنیک به عنوان کارگردان و فوگل به عنوان فیلم‌نامه‌نویس. عنوان دنباله در مه ۲۰۲۵ اعلام شد. "فیلم سوپر ماریو گلکسی" در سینماهای ایالات متحده در ۳ آوریل ۲۰۲۶ اکران خواهد شد. تولید. توسعه. در مه ۲۰۲۱، شونتارو فوروکاوا، رئیس نینتندو، اعلام کرد که در صورت موفقیت "فیلم برادران سوپر ماریو" (۲۰۲۳)، نینتندو علاقه‌مند به تولید فیلم‌های پویانمایی بیشتری بر اساس آثار خود است. در یک گزارش ویژهٔ "ورایتی" پیش از انتشار فیلم، از کریس
گزارش ویژهٔ "ورایتی" پیش از انتشار فیلم، از کریس ملداندری، مدیرعامل و تهیه‌کنندهٔ ایلومینیشن، دربارهٔ احتمال ساخت دنباله‌ها یا پروژه‌های اقتباسی از دیگر آثار نینتندو پرسیده شد و او پاسخ داد: «تمرکز ما در حال حاضر کاملاً بر عرضهٔ فیلم به مخاطبان است و در این زمان، آماده صحبت دربارهٔ برنامه‌های آینده نیستیم». صحنهٔ پایانی فیلم پس از تیتراژ، اشاره‌ای به دنباله‌ای احتمالی با حضور یوشی دارد. جک بلک نیز تمایل خود را برای انتخاب پدرو پاسکال به عنوان صداپیشهٔ واریو در فیلم آینده ابراز کرده است. در آوریل ۲۰۲۳، پس
در فیلم آینده ابراز کرده است. در آوریل ۲۰۲۳، پس از موفقیت فیلم در باکس‌آفیس، نینتندو اعلام کرد که فیلم‌های بیشتری بر اساس آثار آن‌ها ساخته خواهد شد، اگرچه به‌طور مستقیم دنباله‌ای برای "فیلم برادران سوپر ماریو" را تأیید نکرد. در ژوئن ۲۰۲۳، کریس پرت اعلام کرد که دنباله «به‌زودی» معرفی خواهد شد، اما با این توضیح که اعتصاب انجمن نویسندگان آمریکا در سال ۲۰۲۳ بر روند تولید تأثیر خواهد گذاشت. در نوامبر ۲۰۲۳، دانا لنگلی، رئیس گروه استودیوهای یونیورسال، در یک بیانیه مطبوعاتی، "فیلم برادران سوپر ماریو" را به‌عنوان
مطبوعاتی، "فیلم برادران سوپر ماریو" را به‌عنوان یک فرنچایز توصیف کرد و به دنبالهٔ احتمالی اشاره نمود. در دسامبر ۲۰۲۳، جک بلک تمایل خود را برای ساخت دنباله‌ای موزیکال با عنوان "انتقام باوزر" ابراز کرد. در مارس ۲۰۲۴، طی مراسم روز ماریو، ملداندری و خالق سری، شیگرو میاموتو، ساخت «یک فیلم جدید برادران سوپر ماریو» را تأیید کردند، با بازگشت آرون هوروات و مایکل جلنیک به عنوان کارگردان و متیو فوگل به عنوان فیلم‌نامه‌نویس. ملداندری اعلام کرد که تیم ایلومینیشن در حال تهیه استوری‌بردینگ و «طراحی صحنه‌های محیط‌های
حال تهیه استوری‌بردینگ و «طراحی صحنه‌های محیط‌های جدید» است. در اکتبر ۲۰۲۴، کیگان-مایکل کی اشاره کرد که دنباله «دارای گستره وسیع‌تری» خواهد بود و شامل «شخصیت‌های جدید و قدیمی و برخی شخصیت‌های عمیق و کمتر شناخته‌شده» خواهد شد. در سپتامبر ۲۰۲۵، طی ارائهٔ نینتندو دایرکت، عنوان فیلم به صورت "فیلم سوپر ماریو گلکسی" اعلام شد. کریس پرت، آنیا تیلور-جوی، چارلی دی، جک بلک، کیگان-مایکل کی و کوین مایکل ریچاردسون برای تکرار نقش‌های خود از فیلم قبلی تأیید شدند و برایان تایلر نیز بازگشت خود به عنوان آهنگساز فیلم تأیید
تایلر نیز بازگشت خود به عنوان آهنگساز فیلم تأیید کرد. انتشار. "فیلم سوپر ماریو گلکسی" برای اکران در سینماهای ایالات متحده در ۳ آوریل ۲۰۲۶ و در ژاپن در ۲۴ آوریل ۲۰۲۶ برنامه‌ریزی شده است. به‌عنوان بخشی از قرارداد بلندمدت یونیورسال با نتفلیکس برای فیلم‌های انیمیشنی، این فیلم ابتدا به مدت چهار ماه در سرویس پیکاک در دسترس قرار می‌گیرد، سپس به مدت ده ماه به نتفلیکس منتقل می‌شود و پس از آن برای چهار ماه باقی‌مانده دوباره در پیکاک عرضه خواهد شد.
شاهین گلشن‌راد (متولد ۳۰ دی ۱۳۶۶ در تهران) نویسنده، خوشنویس و نقاش ایرانی است. او فعالیت‌های خود را در حوزهٔ ادبیات از اوایل دههٔ ۱۳۸۰ آغاز کرد و تاکنون چندین کتاب منتشر کرده که برخی از آن‌ها به چاپ‌های متعدد رسیده‌اند. گلشن‌راد از میانهٔ دههٔ ۱۳۹۰ فعالیت در هنرهای تجسمی و خوشنویسی نوین را نیز به‌طور جدی دنبال کرده و نمایشگاه‌های انفرادی و گروهی متعددی برگزار کرده‌است. زندگی و فعالیت‌ها. گلشن‌راد دانش‌آموختهٔ رشتهٔ مدیریت بازرگانی در مقطع کارشناسی و MBA در مقطع کارشناسی‌ارشد است. او عضو کانون نویسندگان
در مقطع کارشناسی‌ارشد است. او عضو کانون نویسندگان ایران نیز بوده‌است. وی از سال ۱۳۸۰ با انتشار نخستین آثار مکتوب خود وارد عرصهٔ ادبیات شد و کتاب‌هایش با استقبال مخاطبان به چاپ‌های چندم رسیده‌است. از سال‌های ۱۳۹۵–۱۳۹۶ به‌طور جدی‌تر به هنرهای تجسمی و خوشنویسی پرداخت و تلاش کرده‌است فعالیت‌های ادبی و هنری خود را به‌صورت هم‌زمان ادامه دهد.
مهین امیرفضلی (امیرفضلیان) بازیگر سینما و تلویزیون اهل ایران است. او فعالیت هنری خود را از سال ۱۳۷۰ در فیلم بخاطر همه چیز به کارگردانی رجب محمدین آغاز کرد. مهین امیرفضلی دختر عموی ارژنگ امیرفضلی بازیگر معروف ایرانی و برادرزاده حسین امیرفضلی بازیگر و کارگردان قدیمی ایرانی است. از آثار کارنامهٔ هنری وی می‌توان به بازی در فیلم‌های سینمایی اشاره کرد
پاتریارک مسکو و تمام روسیه که با نام پاتریارک مسکو و تمام روس نیز شناخته می‌شود یا به اختصار پاتریارک مسکو، عنوان مذهبی رئیس کلیسای ارتدکس روسی است. به عنوان پیشوای اعظم پاتریارک‌نشین مسکو، اختیارات قانونی مستقیم صاحب این مقام فقط شامل مسکو می‌شود. با این حال در مقام «پاتریارک»، دارنده این مقام دارای شماری از اختیارات اداری مضاعف در زمینه کلیسای روسیه است. مقام پاتریارک مسکو و تمام روس در سال ۱۵۸۹ میلادی و در زمان تزار فیودور یکم، هنگامی که جایگاه متروپولیت ایوف ارتقا یافت و نخستین پاتریارک مسکو شد، تاسیس
ایوف ارتقا یافت و نخستین پاتریارک مسکو شد، تاسیس گشت. در سال ۱۷۲۱، نهاد پاتریارک‌سالاری توسط پتر کبیر نخستین امپراتور روسیه لغو شد و سینود مقدس حاکم که تابع سلطنت بود، به عنوان نهاد عالیِ حاکم بر کلیسای ارتدکس روسیه جایگزین آن شد. تا اینکه در ۱۰ نوامبر ۱۹۱۷ با تصمیم شورای محلی سراسری روسیه، دوباره این مقام احیا گشت. پاتریارک فعلی مسکو و تمام روسیه، پاتریارک کیریل است که در سال ۲۰۰۹ به این مقام رسید.
یواکیم با نام اصلی ایوان پتروویچ ساولوف (۱۶ ژانویه ۱۶۲۰ – ۲۷ مارس ۱۶۹۰)، نویسنده مذهبی، واعظ و روحانی روسی در اواخر سده هفدهم میلادی بود. او همچنین از سال ۱۶۷۴ تا زمان مرگش در سال ۱۶۹۰، نهمین پاتریارک مسکو و تمام روسیه بود و در زمان چهار تزار روسیه شامل الکسی یکم، فیودور سوم، ایوان پنجم و پتر کبیر خدمت کرد. پاتریارک یواکیم با ۱۶ سال مدت زمام‌داری یکی از دیرپاترین پاتریارک‌های مسکو بود. ایوان پتروویچ در (طبق منابع دیگر در سال ۱۶۲۱) در ناحیه موژایسک روسیه تزاری به دنیا آمد. او از خاندان اشرافی ساولوف (یا
تزاری به دنیا آمد. او از خاندان اشرافی ساولوف (یا ساولکوف) بود و در شهر کی‌یف تحصیل کرد. ایوان در سال ۱۶۵۵ (۳۵ سالگی) سوگند رهبانیت یاد نمود و راهب شد. وی از سال ۱۶۵۷ در مقام خود پیشرفت کرد در سال ۱۶۷۲ متروپولیت شهر مهم نووگورود شد. او در شورایی که جهت عزل پاتریارک نیکون معروف برپا شد، علیه بازگشت او رای داد. دو سال بعد، ایوان پاتریارک مسکو و تمام روس شد و لقب مذهبی یواکیم را برای خود برگزید. حال یواکیم در بالاترین مقام روحانی، مسیر سامان دادن به کلیسای ارتدوکس روسی را در پیش گرفت. او مورد حمایت آرتامون
روسی را در پیش گرفت. او مورد حمایت آرتامون ماتویف دولتمرد بزرگ تزار الکسی قرار داشت. در شورای کلیسایی که در سال ۱۶۷۵ تشکیل شد، او به تصویب قطعنامه‌ای در مورد لغو دست یافت و از مصونیت روحانیون از اقتدار دولت حمایت کرد. به‌طور کلی، پاتریارک یواکیم به دنبال حفظ استقلال و جایگاه کلیسا بود. او از تمامیت مالکیت کلیسا بر املاک و موقوفات دفاع و حتی در سال ۱۶۸۱ املاکی را به کلیساهایی که پیش از آن موقوفاتی نداشتند، وقف کرد. تحت نظر او (مدرسه تایپ) در سال ۱۶۸۱ در مسکو تأسیس شد. یواکیم علیه تجاوز اسقف‌ها از حق و
مسکو تأسیس شد. یواکیم علیه تجاوز اسقف‌ها از حق و حقوقشان صحبت کرد، پوشش یکسانی برای روحانیون وضع کرد و نظارت بر رفتار آنها را افزایش داد. او یکی از اولین کسانی بود که فرمان لغو «مستنیچستف» (اشراف‌زاده سالاری) را امضا کرد و خود برخی از شجره‌نامه‌های اشراف را علناً سوزاند. پس از مرگ بدون جانشین تزار فیودور سوم، او تزار شدن پتر ۹ ساله را پس از زمسکی سوبور اعلام کرد. نارضایتی مخالفان شورش ۱۶۸۲ مسکو را در پی داشت که در جریان آن، پاتریارک یواکیم در قامت میانجی تلاش کرد شورشیان را متقاعد کند که با تزاری مشترک پتر
کرد شورشیان را متقاعد کند که با تزاری مشترک پتر و ایوان کنار بیایند. او تصمیمات متعددی برای بهبود وضعیت فقرا گرفت و در سال ۱۶۸۷ برای تأمین معاش آنها بر اسقف‌نشین‌ها مالیات وضع کرد. یواکیم بارها به حمایت از بویارهای محکوم شده نزد تزارها پادرمیانی می‌کرد. به‌طور کلی، او حامی پتر جوان و مادرش ناتالیا ناریشکینا بود و در رقابت بین پتر و سوفیا آلکسیونا، طرف پتر را گرفت که در سرنگونی حکومت ۷ ساله تزارونا سوفیا کارگر افتاد. یواکیم از حامیان «یونانی‌گرایی» در فرهنگ، آموزش و دین در روسیه بود. تحت رهبری او، بازنگری
آموزش و دین در روسیه بود. تحت رهبری او، بازنگری تمام کتاب‌های دینی چاپ شده در روسیه کوچک (که تا پیش از آن بازنگری نشده بودند) انجام و به اصطلاح «انحرافات ارتدوکسی» از آنها زدوده شد. پاتریارک یواکیم جداً مخالف تفرقه در کلیسای ارتدوکس روسیه بود که با "راسکول" پدیدار شده بود. در سال ۱۶۸۲، یواکیم «مناظره عمومی درباره ایمان» در را علیه باورمندان کهن رهبری کرد. او مبلغان ویژه‌ای را به مراکز بزرگ باورمندان کهن فرستاد تا به مردم تمام روسیه «حفظ وحدت آیین‌های کلیسای روسی» را توصیه کنند. یواکیم بررسی انتقادی از
روسی» را توصیه کنند. یواکیم بررسی انتقادی از اعمال عبادی و آیینی انجام داد و آنها را از آنچه الحاقات نامیده می‌شد پاک کرد. او ویرایش جدی متن ‌ ها را آغاز کرد که در سال‌های ۱۶۷۶ و ۱۶۸۴ منتشر شدند. پاتریارک یواکیم نویسنده چندین اثر در تأیید اصلاحات نیکون و علیه باورمندان کهن بود. او مخالف سرسخت نفوذ خارجی‌ها بر جامعه روسیه بود. با اصرار وی، در سال ۱۶۹۰ یسوعیان مهاجر از مسکو اخراج شدند. او با خارجی‌هایی که پست‌های فرماندهی در ارتش روسیه تزاری در اختیار داشتند هم مخالف بود. پاتریارک یواکیم در درگذشت و در
هم مخالف بود. پاتریارک یواکیم در درگذشت و در کلیسای جامع رستاخیز (مسکو) به خاک سپرده شد.
نوسان چنددهه‌ای اطلس () یا به اختصار AMO که تغییرپذیری چنددهه‌ای اطلس یا AMV نیز نامیده می‌شود، یک نوسان و تغییرپذیری دمای سطح دریا در اقیانوس اطلس شمالی در مقیاس زمانی چند دهه است. اگرچه در مدل‌ها و مشاهدات تاریخی، پشتیبانی‌هایی برای این حالت وجود دارد، در مورد دامنه آن و اینکه آیا یک مقیاس زمانی معمول دارد و می‌توان آن را به عنوان یک نوسان طبقه‌بندی کرد یا خیر، اختلاف نظر وجود دارد. همچنین بحث‌هایی در مورد نسبت دادن تغییرات دمای سطح دریا به علل طبیعی یا انسانی، به ویژه در مناطق مدارگانی اقیانوس اطلس که
انسانی، به ویژه در مناطق مدارگانی اقیانوس اطلس که برای توسعه چرخند حاره‌ای مهم هستند، وجود دارد. نوسان چنددهه‌ای اطلس همچنین با تغییرات در فعالیت چرخندهای حاره‌ای، الگوها و شدت بارندگی و تغییرات در جمعیت ماهی‌ها مرتبط است.
شهربانی جمهوری اسلامی ایران که در گذشته به آن نظمیه می‌گفتند و پیش از انقلاب ۱۳۵۷ شهربانی کشور شاهنشاهی ایران شناخته شده بود نهادی نظامی بود که وظیفه آن حفظ امنیت شهر و استقرار نظم، اجرای قانون و تعقیب بزهکاران بود و عملکرد آن، توسط وزارت کشور نظارت می‌شد. در سال ۱۳۷۰ با تائید سید علی خامنه ای شهربانی به همراه ژاندارمری جمهوری اسلامی و کمیته انقلاب اسلامی ادغام گردید و با ادغام این ۳ سازمان، نیروی انتظامی تأسیس و جایگزین آن شد. تاریخچه. پیشینهٔ برقراری امنیت شهری و کشوری به‌صورت مدرن در ایران، به یک سده پیش
شهری و کشوری به‌صورت مدرن در ایران، به یک سده پیش بازمی‌گردد. ناصرالدین شاه قاجار در مجموعه سفرهایش به قارهٔ اروپا و بازدید از یگان‌های پلیس جدید در آن مناطق و با به‌کارگیری یک افسر مشاور ایتالیایی تبعهٔ اتریش؛ به نام کنت دومونت فورت، نخستین سامانهٔ پلیسی نو را در ایران بنیان نهاد. پلیس در ایران برای مدت زمانی طولانی از ۲ بخش اصلی شهربانی (نظمیه) و ژاندارمری (که خود شامل ۲ بخش ژاندارمری مرزی و ژاندارمری روستایی بود) تشکیل می‌شد. پس از وقوع انقلاب در ایران، کمیته انقلاب اسلامی نیز به‌عنوان یکی از اجزاء
کمیته انقلاب اسلامی نیز به‌عنوان یکی از اجزاء برقراری نظم و امنیت داخلی کشور و حفاظت از اصول ارزشی جمهوری اسلامی ایران، به این سازمان پلیسی اضافه گردید.
«موزه استانی تورچلو» ، موزه‌ای است که در اواخر قرن نوزدهم در جزیره ونیزی تورچلو تأسیس شد. این موزه دو بخش دارد: بخش باستان‌شناسی و بخش قرون وسطی و مدرن. تاریخچه. در سال ۱۸۷۰، لوئیجی تورلی، فرماندار ونیز، کاخ کونسیلیو (Palazzo del Consiglio) را برای نگهداری از آثار باستانی یافت شده در تورچلو، جزایر مجاور آن و سرزمین اصلی نزدیک خریداری کرد. در سال ۱۸۷۲، پس از آنکه تورلی ساختمان را به استان ونیز واگذار کرد، موزه تأسیس شد و مدیریت آن به محقق نیکولو باتالینی (Nicolò Battaglini) واگذار شد. در سال ۱۸۸۷، چزاره
(Nicolò Battaglini) واگذار شد. در سال ۱۸۸۷، چزاره آگوستو لوی (Cesare Augusto Levi) جای او را گرفت: او به جمع‌آوری مجموعه از منطقه ادامه داد و آثار دیگری را که در طول سفرهایش، به ویژه در رم، جمع‌آوری کرده بود، به آن اضافه کرد. در سال ۱۸۸۷، او کاخ آرشیو (Palazzo dell’Archivio) را خریداری، آن را مرمت و مجموعه باستان‌شناسی را به آنجا منتقل کرد و آن را موزه استواریو (Museo dell’Estuario) نامید و به مقامات استانی اهدا کرد. در ۱۴ مه ۱۸۸۹، موزه استانی تورچلو (Museo Provinciale di Torcello) افتتاح شد. در سال ۱۹۰۹،
Provinciale di Torcello) افتتاح شد. در سال ۱۹۰۹، لوئیجی کونتون (Luigi Conton) جانشین لوی شد که گورستان‌های مختلفی را در آدریا (Adria ) کشف کرد و احتمالاً از آنجا برخی از یافته‌ها را به تورچلو آورد. بین سال‌های ۱۹۲۸ تا ۱۹۳۰، مجموعه‌ها تحت مدیریت آدولفو کالگاری (Adolfo Callegari)، که تا سال ۱۹۴۸ مدیر بود، دوباره مرتب شدند. در دوره او، فهرست‌نویسی، فهرست‌نویسی و مرمت انجام شد، از جمله انتشار کاتالوگ Il museo di Torcello در سال ۱۹۳۰. در سال ۱۹۴۹، مدیریت موزه به جولیا فوگولاری (Giulia Fogolari ) واگذار شد که با
جولیا فوگولاری (Giulia Fogolari ) واگذار شد که با کمک گویدو زاترا (Guido Zattera)، تا سال ۱۹۹۷ بر موزه نظارت داشت. در سال ۱۹۷۴، پس از مرمت اساسی کاخ کنسیلیو و اشیاء به نمایش گذاشته شده، بخش‌های قرون وسطایی و مدرن افتتاح شدند. در سال‌های بعد، کاخ آرشیو مرمت شد و بخش باستان‌شناسی فعلی در تابستان ۱۹۹۰ با طرح جدیدی افتتاح شد. از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۶، کاخ کنسیگلیو مرمت و با مقررات ایمنی تطبیق داده شد. مجموعه‌ها. این موزه مجموعه‌ای از آثار منعکس‌کننده تاریخ تالاب ونتزیا از مجموعه‌های خصوصی، یافته‌های باستان‌شناسی و
از مجموعه‌های خصوصی، یافته‌های باستان‌شناسی و مصنوعات خریداری‌شده توسط مجموعه‌داران و همچنین صنایع دستی کشف‌شده در تورچلو، جزایر مجاور و سرزمین اصلی همسایه را در خود جای داده است. این موزه به دو بخش اصلی تقسیم می‌شود: یافته‌های باستان‌شناسی و بخش‌های قرون وسطایی و مدرن. بخش باستان‌شناسی که در کاخ بایگانی قرار دارد، شامل یافته‌های باستان‌شناسی از تالاب و آثار باستانی از مناطق دیگر است که قدمت آنها به دوران پارینه سنگی تا اواخر دوره روم می‌رسد. بخش قرون وسطایی و مدرن که در کاخ کنسیلیو قرار دارد، شامل اشیاء و
و مدرن که در کاخ کنسیلیو قرار دارد، شامل اشیاء و اسنادی از سده‌های اول دوران مسیحیت تا قرن نوزدهم است که تاریخ جزیره تورچلو و روابط آن با منطقه آلتینو، فرهنگ بیزانس و شهر ونیز را نشان می‌دهد. پانویس.
دانشکده بازرگانی هاروارد (به انگلیسی: "Harvard Business School" یا به اختصار: HBS) یکی از مدارس تحصیلات تکمیلی دانشگاه هاروارد در شهر بوستون، ماساچوست ایالات متحده است که به آموزش، پژوهش و توسعه دانش در حوزهٔ مدیریت کسب‌وکار اختصاص دارد. این دانشکده یکی از معتبرترین مراکز آموزش مدیریت در جهان به‌شمار می‌رود و به‌ویژه به دلیل به‌کارگیری روش مطالعهٔ موردی در آموزش شناخته شده‌است. تاریخچه. دانشکده بازرگانی هاروارد در سال ۱۹۰۸ با ۱۵ استاد و ۳۳ دانشجو آغاز به کار کرد. این دانشکده نخستین مدرسهٔ کسب‌وکار در ایالات
کرد. این دانشکده نخستین مدرسهٔ کسب‌وکار در ایالات متحده بود که برنامهٔ دوسالهٔ کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی (MBA) را معرفی کرد. در دههٔ ۱۹۲۰، با ورود التون مایو، پژوهش‌های رفتار سازمانی و رابطهٔ کارگر–مدیر جایگاه ویژه‌ای یافت. همچنین در دورهٔ رکود بزرگ، این مرکز نقش بسزایی در اصلاحات مدیریتی بر عهده داشت. پردیس. پردیس دانشکده بازرگانی هاروارد در ساحل جنوبی رود چارلز در بوستون قرار دارد و ساختمان‌های آن نمونه‌ای برجسته از معماری آجری سنتی نیوانگلند هستند. این پردیس شامل کتابخانه بیکر (Baker Library)، مرکز
پردیس شامل کتابخانه بیکر (Baker Library)، مرکز آرتور راک برای کارآفرینی و امکانات تحقیقاتی پیشرفته است. برنامه‌های آموزشی. HBS انواع برنامه‌های آموزشی را ارائه می‌دهد: روش آموزشی. یکی از ویژگی‌های شاخص این دانشکده استفادهٔ گسترده از روش «مطالعهٔ موردی» (Case Method) است که در آن دانشجویان با تحلیل موقعیت‌های واقعی کسب‌وکار، تصمیم‌گیری می‌کنند. پژوهش و انتشارات. HBS صاحب انتشارات معتبر Harvard Business Review است که یکی از مراجع برجسته در حوزهٔ مدیریت، رهبری و نوآوری به‌شمار می‌رود. فارغ‌التحصیلان برجسته.
و نوآوری به‌شمار می‌رود. فارغ‌التحصیلان برجسته. بسیاری از رهبران کسب‌وکار، دولتمردان و کارآفرینان سرشناس از HBS فارغ‌التحصیل شده‌اند، از جمله: جایگاه بین‌المللی. دانشکده بازرگانی هاروارد همواره در رتبه‌بندی‌های جهانی مدارس مدیریت در میان پنج مؤسسهٔ برتر قرار دارد.
= هفته مد میلان و بازتعریف تصویر بدن در رسانه و صنعت مد ایتالیایی = مقدمه. هفتهٔ مُد میلان ("Milan Fashion Week") که تحت مدیریت «اتاق ملی مُد ایتالیا» ("Camera Nazionale della Moda Italiana"؛ CNMI) برگزار می‌شود، از دههٔ ۱۹۵۰ به یکی از قطب‌های چهارگانهٔ مُد جهان بدل شده است. این رویداد، افزون بر نقش اقتصادی–فرهنگی، میدان پیوسته‌ای برای مناقشه و بازتعریف «تصویر بدن»، تنوع، و استانداردهای نمایش زنان/مردان در رسانهٔ ایتالیایی بوده است. تاریخچه و جایگاه رسانه‌ای. ریشه‌های سازمانی هفتهٔ مُد میلان به تشکیل
ریشه‌های سازمانی هفتهٔ مُد میلان به تشکیل نهادهای صنفی مُد ایتالیا در میانهٔ قرن بیستم بازمی‌گردد که نهایتاً به CNMI انجامید و برند ثبت‌شدهٔ «Milano Fashion Week®» را در مالکیت خود دارد. با گسترش پخش تلویزیونی و سپس رسانه‌های دیجیتال، میلان به صحنه‌ای بین‌المللی برای روایت‌های رسانه‌ای از مُد، بدن و سبک زندگی تبدیل شد. کُدهای رفتاری و «تصویر بدن». از میانهٔ دههٔ ۲۰۰۰، بحث سلامت مدل‌ها و مقابله با ایده‌آل‌های «غیرواقع‌گرایانه» شدت گرفت. در ۲۰۰۶، مجموعه‌ای از قواعد خودتنظیمی در میلان مطرح شد (حداقل سن ۱۶
از قواعد خودتنظیمی در میلان مطرح شد (حداقل سن ۱۶ سال، پای‌بندی به شاخص‌های سلامت/"BMI" و منع آرایش‌های «آنورکسیا-گونه» روی صحنه). در اسناد رسمی CNMI نیز به «"Self-regulation Manifesto against anorexia"/"منشور خود‌تنظیمی علیه آنورکسیا» و کُد اخلاقی اشاره شده که نقض آن می‌تواند به تعلیق/اخراج برندها از برنامه منجر شود. گزارش‌های رسانه‌ای بعدی از «سلامت‌مندتر شدن ظاهر مدل‌ها» در میلان سخن گفتند، هرچند سنجش سلامت همچنان محل بحث است." تنوع، شمول و نقدهای معاصر. در دههٔ ۲۰۲۰، موضوع تنوع نژادی/قومیتی و حضور
در دههٔ ۲۰۲۰، موضوع تنوع نژادی/قومیتی و حضور طراحان رنگین‌پوست در میلان پررنگ شد. پرسش از کفایت حمایت ساختاری از طراحانِ «BIPOC» (از جمله مجموعهٔ WAMI – We Are Made in Italy و همکاری/اختلافات با CNMI) به بحث‌های تازه‌ای در رسانه انجامید. در سوی دیگر، «فشن هاب» و برنامه‌های حمایتی CNMI برای استعدادهای نوپا، نوآوری و تنوع، از سوی برخی رسانه‌ها برجسته شده است. دیجیتال‌سازی و پایداری. در دورهٔ همه‌گیری کووید-۱۹، CNMI نسخهٔ «Milan Digital Fashion Week» را در ژوئیهٔ ۲۰۲۰ راه‌اندازی کرد؛ رویدادی که با همکاری‌های
۲۰۲۰ راه‌اندازی کرد؛ رویدادی که با همکاری‌های فناورانه (از جمله Accenture و Microsoft) بستر نمایش دیجیتال را فراهم کرد و به‌عنوان مکملی برای رویداد حضوری معرفی شد. در حوزهٔ پایداری، «جوایز مُد فرش سبز/"Green Carpet Fashion Awards"» که با همکاری CNMI و "Eco-Age" شکل گرفت، تعهد برندها به معیارهای زیست‌محیطی و اجتماعی را برجسته می‌کند؛ این جوایز بعدها با عنوان «CNMI Sustainable Fashion Awards» در میلان دنبال شد. ارزیابی. بر پایهٔ اسناد صنفی و گزارش‌های رسانه‌ای، هفتهٔ مُد میلان در دو دههٔ اخیر به‌صورت تدریجی
هفتهٔ مُد میلان در دو دههٔ اخیر به‌صورت تدریجی از رویکردهای سنتی فاصله گرفته و در سه محورِ «سلامت و تصویر بدن»، «تنوع و شمول»، و «پایداری و دیجیتال‌سازی» تلاش کرده است معیارهای نمایش بدن و هنجارهای زیبایی را بازتعریف کند—هرچند نقدها دربارهٔ کفایت و سازوکارهای اجرا همچنان ادامه دارد.
ویلیام جی. دیکسون (به انگلیسی: "William J. Dickson") پژوهشگر و مدیر ارشد آمریکایی در شرکت وسترن الکتریک بود که به‌سبب نقش کلیدی‌اش در طراحی و اجرای آزمایش‌های هاثورن در دههٔ ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ شهرت یافت. او با همکاری فریتز روتلیسبرگر و التون مایو، به جمع‌آوری، سازمان‌دهی و تفسیر داده‌های این آزمایش‌ها کمک کرد و آثار او یکی از پایه‌های مهم مکتب روابط انسانی (مدیریت) در مدیریت را شکل داد. زندگی و فعالیت حرفه‌ای. دیکسون در اوایل قرن بیستم به عنوان مهندس و سپس مدیر ارشد در وسترن الکتریک مشغول به کار شد. در اوایل دههٔ
در وسترن الکتریک مشغول به کار شد. در اوایل دههٔ ۱۹۲۰، او به مدیریت بخش تحقیق و آموزش کارخانه وسترن الکتریک هاثورن منصوب شد و مسئولیت نظارت بر پروژه‌های بهبود بهره‌وری و شرایط کاری را برعهده گرفت. نقش در آزمایش‌های هاثورن. دیکسون از سال ۱۹۲۴ تا ۱۹۳۲ مسئول اجرایی آزمایش‌های هاثورن بود و نقش او شامل: نتایج کار او همراه با تحلیل‌های فریتز روتلیسبرگر و التون مایو در کتاب «مدیریت و کارگر» (Management and the Worker) منتشر شد که یکی از آثار کلاسیک در مطالعات سازمانی است. میراث علمی. کار دیکسون در کنار همکاری با
است. میراث علمی. کار دیکسون در کنار همکاری با مایو و روتلیسبرگر، نشان داد که عوامل اجتماعی و روان‌شناختی کارگران می‌توانند تأثیر عمیقی بر بهره‌وری داشته باشند. روش‌های مستندسازی دقیق او الگویی برای تحقیقات بعدی در رفتار سازمانی و روان‌شناسی صنعتی و سازمانی شد. درگذشت. اطلاعات دقیق دربارهٔ تاریخ درگذشت دیکسون محدود است و بخش عمدهٔ منابع موجود به فعالیت‌های حرفه‌ای و پژوهشی او می‌پردازد.
هلیودوروس (درگذشته حدود ۴۱۰ میلادی) نخستین اسقف آلتینوم در قرن چهارم بود. او در دالماتیا متولد شد. او نیز مانند کروماتیوس، شاگرد والریانوس، اسقف آکویلیا بود. او جروم را در سفرش به سرزمین مقدس همراهی کرد و در نامه‌های جروم از او نام برده شده است. پس از مرگ مادرش، هلیودوروس به ایتالیا رفت و اسقف آلتینو شد. او تلاش کرد تا با آریانیسم در اسقف‌نشین خود مقابله کند و در شورای ضد آریایی آکویلیا (381) شرکت کرد. هلیودوروس پس از ترک سمت خود به عنوان افسر گارد سلطنتی، نپوتیانوس، برادرزاده‌اش را به این مقام منصوب کرد.
نپوتیانوس، برادرزاده‌اش را به این مقام منصوب کرد. افسانه‌ای که حدود قرن دهم میلادی نوشته شده و عناصری از زندگینامه‌های قدیسان دیگر را در خود جای داده است، بیان می‌کند که لیبرالیس اهل ترویزو توسط هلیودوروس در دین مسیحیت آموزش دیده است. این افسانه در ادامه بیان می‌کند که هلیودوروس، در مواجهه با مخالفت‌های فزاینده از سوی آریانیسم و ​​بت‌پرستی در کلیسای کاتولیک، از مقام اسقفی کناره‌گیری کرد و به عنوان یک زاهد در جزیره‌ای متروک در تالاب‌های نزدیک آلتینو زندگی کرد و کلیسای کاتولیک را به مردی به نام آمبروز سپرد.
و کلیسای کاتولیک را به مردی به نام آمبروز سپرد. لیبرالیس که نگران توانایی آمبروز در مقابله با ظهور آریانیسم در کلیسای کاتولیک بود، تصمیم گرفت هلیودوروس را پیدا کرده و او را متقاعد کند که به کلیسای کاتولیک خود بازگردد، اما در راه درگذشت و بعدها به عنوان یک قدیس تقدیس شد. تقدیس. یادگارهای هلیودوروس در طول تهاجم بربرها، نخست به آلتینو و سپس به تورچلو منتقل شدند، جایی که در مقبره‌ای در کلیسای جامع سانتا ماریا آسونتا نگهداری می‌شوند. پیوند به بیرون. *Sant'Eliodoro
مؤسسه هنرهای کاربردی مد و لباس که به اختصار پلیمودا نامیده می‌شود، یک مدرسه خصوصی مد در فلورانس، پایتخت توسکانی، ایتالیا است. این مدرسه در ابتدا توسط شرلی گودمن، معاون اجرایی سابق رئیس بازنشسته مؤسسه فناوری مد (FIT) در نیویورک و مدیر اجرایی بنیاد آموزشی صنایع مد، و دان امیلیو پوچی، مارکی بارسنتو و بنیانگذار برند معروف فلورانسی، امیلیو پوچی، تأسیس شد. کادر مدیریتی امروز شامل فروچیو فراگامو به عنوان رئیس، ماسیمیلیانو جورنتی به عنوان مدیر و لیندا لوپا به عنوان مشاور استراتژی و چشم‌انداز است. تاریخچه. این مدرسه
استراتژی و چشم‌انداز است. تاریخچه. این مدرسه در سال ۱۹۸۶ به‌عنوان یک پروژهٔ مشترک میان شهرهای فلورانس و پراتو و مؤسسه فناوری مد از دانشگاه ایالتی نیویورک تأسیس شد و در حال حاضر دارای ۱۷ پردیس در سراسر ایتالیا است. این مدرسه عضو بنیاد بین‌المللی مؤسسات فناوری مد می‌باشد. با این حال، در فهرست مؤسسات مجاز برای اعطای مدارک در رشته‌های موسیقی، رقص و هنر که توسط وزارت آموزش، دانشگاه و پژوهش ایتالیا منتشر شده است، قرار ندارد. در سال ۱۹۸۶، دانشگاه پلیمودا با نام پلی‌تکنیک بین‌المللی مد در توافقی بین دو مرکز
نام پلی‌تکنیک بین‌المللی مد در توافقی بین دو مرکز بین‌المللی مد و دو پیشگام این صنعت تأسیس شد. شرلی گودمن، معاون اجرایی سابق رئیس بازنشسته مؤسسه فناوری مد (FIT) در نیویورک و مدیر اجرایی بنیاد آموزشی صنایع مد، و دان امیلیو پوچی، مارکی بارسنتو و بنیانگذار برند معروف فلورانسی، امیلیو پوچی، گرد هم آمدند تا مرکزی برای تعالی آموزش مد ایجاد کنند تا به همان اندازه که به صنعت جهانی خدمت می‌کند، به شهر نیز خدمت کند. اولین کلاس‌ها در همان سال در ویلا استروزی در مرکز فلورانس برگزار شد و از آن زمان تاکنون، این مؤسسه از