payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تبعید نشدند و از محدودیت‌های غذایی معاف بود. پس از آزادسازی پاریس، ماکسیم توسط نیروهای مقاومت فرانسه بسته شد ولی در سپتامبر ۱۹۴۶، بازگشایی شد. پس از پایان جنگ، خانواده وودابل رستوران را بازسازی کردند و شروع به گسترش آن در جهان کردند. رستوران‌هایی در استانبول، شیکاگو، توکیو و مکزیکوسیتی با نام ماکسیم اما به مدیریت‌ افراد گوناگون باز شدند. در ۱۹۴۹، رستوران پیکاک گریل در هیوستون افتتاح شد و سپس با طراحی بر اساس ماکسیم پاریس، به ماکسیم تغییر نام داد. در اواخر دهه ۱۹۵۰، شرکت هواپیمایی پن ام در طول پروازهای خود
۱۹۵۰، شرکت هواپیمایی پن ام در طول پروازهای خود غذاهای ماکسیم پاریس را سرو می‌کرد، از جمله غذای اصلی معروف گوشت گاو، زیرا هواپیماهای بوئینگ‌ ۳۷۷ استراتوکروز «فرهای مخصوص به خود را داشتند و معمولاً یک فیله گوشت گاو در هواپیما پخته و جلوی شما برش داده می‌شد.» در دهه ۱۹۵۰ ماکسیم بین افراد مشهور جهان بسیار محبوب بود، از جمله مهمانانی مانند آریستوتلیس اوناسیس، ماریا کالاس، دوک ویندزور و همسرش والیس سیمپسون ، پورفیریو روبیروسا، ماکس افولس و باربارا هاتن . در جریان بازسازی رستوران در اواخر دهه ۱۹۵۰، کارگران ماکسیم
بازسازی رستوران در اواخر دهه ۱۹۵۰، کارگران ماکسیم گنجینه‌ای از سکه‌ها و جواهرات گمشده را کشف کردند که از جیب ثروتمندان بیرون افتاده و بین بالشتک‌ مبل‌های رستوران افتاده بود. در۱۹۵۶، شهرت این رستوران منجر به نامگذاری رستورانی در هنگ کنگ، با نام "بلوار ماکسیم"، شد. این رستوران به سرعت به موفقیت دست یافت و سرانجام به شرکت پذیرایی ماکسیم، بزرگترین شرکت پذیرایی در هنگ کنگ از نظر درآمد و سهم بازار و یکی از بزرگترین‌ها در کل شرق آسیا تبدیل شد. در دههٔ ۱۹۶۰، رستوران ماکسیم در فرودگاه اورلی پاریس گشوده شد. بریژیت
ماکسیم در فرودگاه اورلی پاریس گشوده شد. بریژیت باردو یک بار با ورود پابرهنه به ماکسیم رسوایی به بار آورد. ژان پل گوتیه به یاد می‌آورد که پیر کاردن به دلیل قوانین پوشش از ورود به رستوران ماکسیم پاریس منع شد که آن هم "رسوایی بزرگی" بوجود آورد، چون او به جای پیراهن رسمی و پاپیون، بافت یقه‌اسکی پوشیده بود. دیگر مهمانان این دوره زمانی شامل سیلوی وارتان، جان تراولتا ، ژن مورو، باربارا استرایسند و کیری ت کانه‌وا بودند. توسعه بین‌المللی و شرکت‌ کاردن. در اوایل دهه ۱۹۷۰، فرودگاه شارل دوگل پاریس افتتاح و در پی آن
۱۹۷۰، فرودگاه شارل دوگل پاریس افتتاح و در پی آن شرکت بین‌المللی ایر مکسیم برای مدیریت تمام رستوران‌های آن فرودگاه گشوده شد. این شرکت همچنین مدیریت دو رستوران فرودگاهی در لیون و مارسی٬ پذیرایی در قطارها و فروشگاه‌های بزرگ فرانسه و نیز مدیریت دو هتل در فرانسه را آغاز کرد. در ۱۹۷۱، به دلیل تهیه خوراک و شراب برای جشن‌های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی ایران، ماکسیم برای مدتی کوتاه بسته شد.در آن مهمانی که پذیرایی‌اش با ماکسیم بود، ۶۰۰ مهمان عالی‌رتبه، بیش از پنج‌ونیم ساعت در طولانی‌ترین و مجلل‌ترین ضیافت رسمی تاریخ مدرن که
طولانی‌ترین و مجلل‌ترین ضیافت رسمی تاریخ مدرن که در نسخه‌های متوالی "کتاب رکوردهای جهانی گینس" ثبت شده است، پذیرایی شدند. در ۱۹۷۸ شرکت‌ کاردن اجازه استفاده از نام خود به مالکان ماکسیم، لوئی و مگی وودابل، دادند. برند ماکسیم به طیف وسیعی از کالاها و خدمات گسترش یافت . در ۱۹۸۱، بوتیک‌های ماکسیم حدود ۹۰۰ قلم کالا را که توسط کاردن ساخته شده‌ بود، به فروش می‌رساندند، اما همه آنها تحت برند ماکسیم، از جمله یک خط تولید لباس شب مردانه، فروخته می‌شدند. سایر اقلام شامل رومیزی، ظروف چینی، ظروف شیشه‌ای، مبلمان و گل، در
رومیزی، ظروف چینی، ظروف شیشه‌ای، مبلمان و گل، در حدود ۲۰۰ بوتیک در فرانسه عرضه می‌شدند. در ۱۹۸۱، شرکت بین‌المللی ایر ماکسیم سالانه بیش از ۵۰ میلیون دلار درآمد داشت که بیشتر آن از محل هزینه‌های صدور مجوز نامگذاری بود. وقتی شایعه شد که کتاب راهنمای میشلن، که سال‌ها به ماکسیم سه ستاره داده بود، در حال بررسی کاهش تعداد ستاره‌ها به دو ستاره است، وودابل می‌گوید که ما «درخواست یک نماد ویژه کردیم زیرا ما رستورانی مانند دیگران نبودیم. با امتناع میشلن، من درخواست کردم که ما را از فهرستشان کنار بگذارند». به گفته
کردم که ما را از فهرستشان کنار بگذارند». به گفته «نیویورک تایمز»، این اختلاف بر محبوبیت رستوران تأثیری نگذاشت، زیرا رزرو هنوز یک روز قبل لازم بود و «چینش بر اساس مرتبه مهمان» کماکان توسط مدیر رستوران انجام می‌شد. در۱۹۸۱، دولت فرانسه، فضای داخلی رستوران ماکسیم به سبک آرت نوو را میراث تاریخی اعلام کرد. در همان سال، خانواده وودابل که از شایعات افتادن رستوران به دست خارجی‌ها ناراحت بودند، پیشنهاد فروش رستوران ماکسیم را به طراح مد، پیر کاردن، دادند. شرکت کاردن در ماه مه ۱۹۸۱ آن را با قیمتی نامعلوم، که گفته
در ماه مه ۱۹۸۱ آن را با قیمتی نامعلوم، که گفته می‌شود بیش از ۲۰ میلیون دلار آمریکا بوده، خریداری کرد. دکوراسیون و فضای رستوران به همان شکل باقی بماند. با مدیریت کاردن، یک موزه در سه طبقه از ساختمان ماکسیم و نیز یک کاباره گشوده شد. از سرآشپزهایی که در رستوران ماکسیم کار می‌کردند یکیولفگانگ پاک جوان بودند. در ۱۹۸۵ شعبه‌ای در نیویورک، پس از دو سال کار آماده‌سازی، گشوده شد. این رستوران در سال اول خود ضرر داد، و پس از هفت سال بسته شد. همان سال، شعبه‌‌های بروکسل و ریودوژانیرو هم به دلیل مسائل فنی بسته شدند. هتل
و ریودوژانیرو هم به دلیل مسائل فنی بسته شدند. هتل ماکسیم در پالم اسپرینگز که در فوریه ۱۹۸۶ افتتاح شد نیز با اختلاف با مالک بنا مواجه شد. پیر کاردن در سال ۲۰۲۰ درگذشت. تا ۲۰۲۳، رستوران ماکسیم عمدتاً فقط برای رویدادهای خصوصی باز بود. در مارس ۲۰۲۳، لوران دو گورکف، مدیرعامل انجمن پاریس، اعلام کرد که شرکت او برای احیای رستوران انتخاب شده است و یک بار کوکتل و تراس در طبقات بالایی رستوران ایجاد خواهد شد. رزرو روزانه در نوامبر ۲۰۲۳ از سر گرفته شد.
«قفل احساسی» ترانه‌ای از رپر آمریکایی کانیه وست می‌باشد که در چهارمین آلبوم استودیویی وی تحت عنوان "۸۰۸ و دل‌شکستگی" (۲۰۰۸) قرار دارد. این ترانه توسط وست تهیه و تولید شده و جف بسکر نیز در تهیهٔ آن همکاری داشته است. این دو این ترانه‌را با استرو، ملک یوسف و استارشل نوشته‌اند. وست ابتدا ترانه را در ۱۰ سپتامبر سال ۲۰۰۸ روی وبلاگ خود منتشر نمود اما پس از دریافت واکنش‌های منفی، آن را مجدداً ضبط کرد. این قطعه در نهایت در ۱۸ سپتامبر سال ۲۰۰۸ از سوی راک-ا-فلا و دف جم منتشر گردید به‌عنوان تک‌آهنگ اصلی آلبوم برای
جم منتشر گردید به‌عنوان تک‌آهنگ اصلی آلبوم برای دانلود دیجیتال منتشر گردید. این ترانه در سبک الکتروپاپ قرار دارد و سازبندی آن عمدتاً بر پیانو و ضرب‌های درام رولند تی‌آر-۸۰۸ متکی است. وست در این ترانه با استفاده از اتوتیون می‌خواند و ترانه به بررسی پیامدهای یک رابطهٔ شکست‌خورده می‌پردازد. «قفل احساسی» از سوی منتقدان موسیقی با استقبال گسترده‌ای مواجه شد و بسیاری از آنان کیفیت تولید اثر را ستودند. برخی به ضرب‌های درام توجه ویژه داشتند و گروهی دیگر نیز آوازخوانی وست را پسندیدند. این ترانه در فهرست‌های پایان
وست را پسندیدند. این ترانه در فهرست‌های پایان سال ۲۰۰۸ چندین نشریه، از جمله "پیچفورک و بلندر" قرار گرفت. همچنین در سال ۲۰۰۹ در جوایز جهانی موسیقی رقص برندهٔ جایزهٔ بهترین ترانهٔ رپ/هیپ‌هاپ رقص شد. این ترانه در جدول "بیلبورد" هات ۱۰۰ ایالات متحده با رسیدن به رتبهٔ سوم، بالاترین شروع وست در این جدول را رقم زد. همچنین در کشورهای کانادا، دانمارک، آلمان، ایرلند، هلند و بریتانیا به جمع ۱۰ ترانهٔ برتر راه یافت. «قفل احساسی» به‌ترتیب در ایالات متحده و بریتانیا توسط انجمن صنعت ضبط موسیقی آمریکا و صنعت ضبط صدای
توسط انجمن صنعت ضبط موسیقی آمریکا و صنعت ضبط صدای بریتانیا موفق به دریافت گواهی چهار بار پلاتین و پلاتین شد. موزیک ویدئوی ترانه نیز در ۷ اکتبر سال ۲۰۰۸ منتشر گردید؛ در این ویدئو، وست نقش کریستین بیل در فیلم آمریکایی "روانی آمریکایی" (۲۰۰۰) را تقلید می‌کند و آپارتمان شخصی خود حضور پیدا می‌کند، در حالی تمام رنگ‌ها از فضا حذف شده‌اند. در سال ۲۰۰۸، "تایم" این ویدئو را به‌عنوان «ویدئوی سال» معرفی کرد.
آدولفو سانسولینی (؛ زادهٔ ) کنشگر اهل ایتالیا است. فعالیت‌های حمایت از حیوانات. سانسولینی فعالیت‌های حمایت از حیوانات خود را از سن ۱۱ سالگی آغاز کرد. در سال ۱۹۸۰، او به non-governmental organization پیشرو در حمایت از حیوانات در ایتالیا، پیوست. او به مدت ۲۵ سال در نقش‌های مختلف از نماینده محلی تا رئیس ملی با این گروه فعال بود. از سال ۲۰۰۶، سانسولینی نمایندهٔ سازمان‌های بین‌المللی حمایت از حیوانات در سازمان ملل متحد، FAO, WTO, بوده و با دولت‌های سراسر جهان همکاری می‌کند. در سال ۲۰۱۲، او هماهنگی جمع‌آوری بیش
می‌کند. در سال ۲۰۱۲، او هماهنگی جمع‌آوری بیش از یک میلیون امضا برای درخواست "۸ ساعت" علیه حمل و نقل طولانی مدت حیوانات برای ذبح در اتحادیه اروپا را بر عهده داشت, و تصویب یک اعلامیه مکتوب در حمایت از آن توسط پارلمان اروپا در سال ۲۰۱۳ را مشاهده کرد. در سال ۲۰۱۶، با همکاری سازمان بلژیکی GAIA، سانسولینی موضوع تغذیه اجباری در تولید Foie gras را وارد دستور کار سیاسی مؤسسات اتحادیه اروپا کرد. سانسولینی فصل «El bienestar animal y la comercialización» («رفاه حیوانات و تجارت») را در کتاب درسی دانشگاه‌های آمریکای
و تجارت») را در کتاب درسی دانشگاه‌های آمریکای لاتین "Bienestar Animal – Producción y calidad de la carne," (“"Animal Welfare – Meat production and quality"”) تألیف کرد. زندگی سیاسی. در سال ۲۰۱۶، او در جریان همه‌پرسی عضویت بریتانیا در اتحادیه اروپا، کمپین حمایت از ماندن در اتحادیه را پیش برد.
محمدامین بیگلری (۱۲ اوت ۱۹۱۸ – ۱۱ فوریه ۱۹۷۹) چند ماه قبل از انقلاب ۵۷ ، معاون فرمانده گارد جاویدان شاهنشاهی ایران بود. او اصالتا کرد بود . معاون فرمانده و وفادار به محمدرضاشاه پهلوی بود. وی در سالهای ۱۳۲۴ تا ۱۳۲۶ به عنوان یک مبارز چریکی علیه تهاجم شوروی و همچنین جمهوری مهاباد شرکت کرد. وی اندکی پس از تیمسار عبدالعلی بدره ای در سال ۱۳۵۷ ترور شد. سرلشکر بیگلری ، معاون فرمانده گارد شاهنشاهی، روز های اول انقلاب در خانه خود با سه گلوله در بدنش جسد پیدا شد. برخی منابع دیگر مدعی شده اند که وی زمانی که انقلابیون
منابع دیگر مدعی شده اند که وی زمانی که انقلابیون خودرو وی را متوقف کرده اند او خودکشی کرده است.
تیغه‌بریدگان () یک تیرهٔ منقرض‌شده از پستانداران برگ‌خوار در راستهٔ تک‌سم‌سانان بود. این تیره گروه خواهری برای دیگر تک‌سم‌سانان به‌شمار می‌رود، که شامل قلاب‌پایان (لوفیودونتیدها و Chalicotherioidea) و تک‌سم‌سانان (تاپیرها، کرگدن‌ها و خویشاوندان منقرض‌شدهٔ آن‌ها) است. ریشه‌شناسی. ریشه‌شناسی نام چنین است: -idae: پسوند لاتینی/یونانی است که در نام‌گذاری جانورشناسی برای «خانواده» ها به‌کار می‌رود. -loph-: از واژهٔ یونانی lophos (λόφος) به‌معنای «تیغه» یا «پشته» گرفته شده و در دیرینه‌شناسی دندان‌ها، به «تیغه‌های
شده و در دیرینه‌شناسی دندان‌ها، به «تیغه‌های مینایی» دندان‌ها اشاره دارد. secto- یا isecto-: بخش آغازین نام از واژهٔ لاتینی sectus (از فعل secare به‌معنای «بریدن، تقسیم کردن») گرفته شده است. این پیشوند در ترکیب با -loph- به ساختمان دندانی خاص این خانواده اشاره دارد، یعنی دندان‌هایی با تیغه‌های بریده یا جداشده. I- در آغاز نام در واقع یک هم‌آیند یونانی/لاتینی برای خوش‌آوا کردن واژه و ترکیب با secto- است. پس به‌طور خلاصه، Isectolophidae یعنی «خانوادهٔ جانورانی با دندان‌های تیغه‌دارِ بریده/جدا»، که به ویژگی
با دندان‌های تیغه‌دارِ بریده/جدا»، که به ویژگی دندانی این گروه از پستانداران منقرض‌شده اشاره دارد.
لاردو نوعی سالومی است که با خشک کردن نوارهای چربی با رزماری و سایر گیاهان و ادویه‌ها تهیه می‌شود. مشهورترین "لاردو" از دهکده "فرازیونه" (روستا) کولوناتا، توسکانی است که از زمان رومی‌ها تهیه می‌شود. کولوناتا بخشی از شهر بزرگتر کارارا است که به خاطر مرمرش معروف است؛ کولوناتا خود محلی است که مرمر کارارا در آن استخراج می‌شود و به‌طور سنتی "لاردو" برای ماه‌ها در حوضچه‌های ساخته شده از این مرمر خشک می‌شود. لاردو دی کولوناتا در کاتالوگ خزانه طعم در فهرست غذاهای میراثی گنجانده شده و از سال ۲۰۰۴ از وضعیت حفاظت
میراثی گنجانده شده و از سال ۲۰۰۴ از وضعیت حفاظت جغرافیایی (PGI) برخوردار است. این محصول از بیش از ۹۰٪ لیپیدها تشکیل شده است.
قُلاب‌پایان () گروهی از پستانداران برگ‌خوار در راستهٔ تک‌سم‌سانان بودند که دارای چنگال‌هایی بلند، خمیده و شکافته بودند. شواهد ریخت‌شناختی نشان می‌دهند که قلاب‌پایان پس از تندرددانها از تاپیرها، کرگدنها و اسبها (Euperissodactyla) جدا شدند؛ با این حال، پژوهشگران قدیمی‌تر همچون هنری فرفیلد آزبورن گاهی قلاب‌پایان را بیرون از تک‌سم‌سانان قرار می‌دادند یا همان‌طور که در دوره‌های متأخرتر رایج شد، آن‌ها را خویشاوند تندرددان می‌دانستند. "ریگ‌دد" که معمولاً از میوسن میانیِ سانسان در گر، فرانسه به‌دست می‌آید، ممکن است
سانسان در گر، فرانسه به‌دست می‌آید، ممکن است نشان‌دهندهٔ سردهای متمایز باشد. استخوان‌های اندام حرکتی شبیه به استخوان‌های "Macrotherium"، اما نسبتاً تنومندتر، از لایه‌های پلیوسن آتیک و ساموس به‌دست آمده و با نام "قلاب‌دد" توصیف شده‌اند. در قاره آمریکا، نام‌های "Morothorium" و "کندپا" برای استخوان‌های مشابهی به‌کار رفته‌اند، با این باور که نشان‌دهندهٔ شگفت‌بندان بوده‌اند. "Macrotherium magnum" باید جانداری به طول حدود بوده باشد.
جوش‌خورده‌پایان () یک تبارشاخه‌ی پیشنهادی بود که به‌طور فرضی لاک‌پشتها و پولک‌خزندگان (تواتارا، مارمولک‌ها و مارها) و خویشاوندان فسیلی آن‌ها را دربرمی‌گرفت. این کلاد در گذشته بر پایهٔ تحلیل ریزآران‌ای (microRNA) و همچنین برخی تبارشاخه‌شناسی‌ها پشتیبانی می‌شد. با این حال، این فرضیه به‌شدت توسط شواهد مولکولی رد شد؛ شواهدی که از Archelosauria (گروه‌بندی لاک‌پشت‌ها و شاه‌خزندگان) پشتیبانی می‌کنند. دیگر تحلیل‌های تبارشاخه‌ای اخیر نیز Archelosauria را بر Ankylopoda ترجیح داده‌اند. رده‌بندی. شجره‌نمای زیر بر پایهٔ
ترجیح داده‌اند. رده‌بندی. شجره‌نمای زیر بر پایهٔ نتیجهٔ محتمل‌ترین تحلیل دیگری از روابط خویشاوندی لاک‌پشت‌ها است که تنها از شواهد فسیلی بهره گرفته و در سال ۲۰۱۵ توسط راینر شوخ و هانس-دیتر زوئس منتشر شد. این مطالعه نشان داد که "Eunotosaurus" در حقیقت یک لاک‌پشت‌تبار اولیه بوده است، هرچند نسخه‌های دیگر تحلیل‌ها تنها پشتیبانی ضعیفی برای جایگاه آن به‌عنوان یک پیراخزندگان نشان می‌دهند.
تیغه‌دار جنوبی (Meridiolophus) یک سرده منقرض‌شده از تاپیرواران پایه‌ای بود که در چین در دورهٔ ایپرزین می‌زیست. این یک آرایه تک‌نماد است که تنها گونهٔ "M. expansus" را دربرمی‌گیرد. Meridio- از لاتینی meridies به‌معنای «جنوب» گرفته شده است. در نام‌گذاری جانوری معمولاً به موقعیت جغرافیایی فسیل اشاره دارد (مثلاً کشف در بخش‌های جنوبی اروپا یا آسیا). -lophus از یونانی lophos (λόφος) به معنی «تیغه، پشته» است، که در دیرینه‌شناسی به شکل دندان‌های تیغه‌دار اشاره دارد.
سامانه‌دندان () یک سرده از پستانداران ایپرزین در سن واساچی (حدود ۵۵ تا ۵۰ میلیون سال پیش) بود. این سرده یکی از چندین پستانداری به‌شمار می‌رفت که در آغاز به‌عنوان نخستین اسب‌ها در نظر گرفته می‌شدند و برای مدت‌ها در سردهٔ "کوه‌خرگوش‌دد" (که به‌طور عمومی "Eohippus" نامیده می‌شود) طبقه‌بندی شده بودند. این جانوران به اندازهٔ سگ بودند و در ظاهر شاید شبیه پاکا، خرگوش پاتاگونی یا گوزن‌موش به‌نظر می‌رسیدند (هرچند که تک‌سم‌سانان بودند، نه جوندگان یا جفت‌سم‌سانان). گونهٔ تیپ، "S. tapirinus"، از ۲۴ فرد در محلی به نام
تیپ، "S. tapirinus"، از ۲۴ فرد در محلی به نام «جیب کاستیلو» در سازند Huerfano در کلرادو شناخته شده است. این نهشتهٔ به‌خوبی حفظ‌شده به پژوهشگران امکان داده تا جنبه‌هایی از محیط و شیوهٔ زندگی این گونه را بازسازی کنند. رده‌بندی. این سرده توسط ادوارد درینکر کوپه در سال ۱۸۷۵ نام‌گذاری شد؛ او دریافت که این جانور با "Hyracotherium" متفاوت و یک تک‌سم‌سانان پایه‌ای است. بعدها گمان می‌رفت که این جانور یک اسب است و به "Hyracotherium" ("Hyracotherium tapirinum"، شامل "H. cristatum" Wortman 1896، و نیز "Orohippus
"H. cristatum" Wortman 1896، و نیز "Orohippus tapirinus") ارجاع داده شد. یک تحلیل در ۱۹۸۴ نشان داد که این گونه تناسب چندانی با دیگر اعضای "Hyracotherium" ندارد. چنین مطالعاتی آشکار کرد که "Hyracotherium" به یک آرایه زباله‌دان از تک‌سم‌سانان آغازین بدل شده بود؛ بسیاری از گونه‌ها اکنون به سرده‌های دیگر منتقل شده‌اند که روابط دقیقشان هنوز روشن نشده است. "Systemodon" به‌عنوان خویشاوند "Cymbalophus" و یکی از ابتدایی‌ترین تک‌سم‌سانان شناسایی شده است، که آن را بخشی از گروه پایه‌ای می‌سازد که نیای اسب‌ها،
را بخشی از گروه پایه‌ای می‌سازد که نیای اسب‌ها، کرگدن‌ها، تاپیرها و تندرددان و ریگ‌ددان‌های منقرض‌شده بوده است. اگر "Systemodon" یک تک‌سم‌سانان پایه‌ای باشد، حفظ‌شدگی استثنایی آن نگاهی کمیاب به ویژگی‌های اولیهٔ رفتاری و کالبدی یک گروه بزرگ از پستانداران به دست می‌دهد. سه گونهٔ دیگر پیش‌تر به این سرده نسبت داده شده بودند: "S. semihians", "S. protapirinus" و "S. primaevus". نخستین مورد به "Cardiolophus" منتقل شده و دومی و سومی تحت عنوان "Hyracotherium protapirinus" یکسان‌سازی شده‌اند. دیرین‌زیست‌شناسی. "S.
یکسان‌سازی شده‌اند. دیرین‌زیست‌شناسی. "S. tapirinus" در جنگل‌های تکه‌تکه و نزدیک رودخانه‌ها می‌زیست، محیطی که آن را با گونه‌ای کوچک‌تر از تک‌سم‌سانان یعنی "پگاه‌اسب" شریک بود. دیگر ساکنان این محیط شامل آداپیس‌نماسانان شبیه لمورها و تارسیرها و گوشت‌دندان‌سانان شکارگر بودند. تحلیل دندان‌ها و گردهٔ فسیلی نشان می‌دهد که هرچند "Systemodon" دندان‌های آسیا با تاج بلند برای جویدن علف نداشت، اما بر خلاف فرض رایج دربارهٔ تک‌سم‌سانان آغازین، گیاهان جنگلی را نمی‌خورد بلکه از گیاه گل‌ده و گل‌ها در مناطق باز تغذیه
بلکه از گیاه گل‌ده و گل‌ها در مناطق باز تغذیه می‌کرد. هر دو جنس نر و ماده دندان‌های نیش بزرگ‌شده داشتند. فسیل‌ها دو گروه سایزی مشخص از بالغ‌ها را نشان می‌دهند که بیانگر دوریختی جنسی است: جمجمهٔ نرها حدود ۱۵٪ بزرگ‌تر از ماده‌ها و دندان‌های نیش آن‌ها ۴۰٪ بزرگ‌تر بوده است. حضور این سرده همزمان با دوره‌ای از خنک‌تر و خشک‌تر شدن بود که طی آن جنگل‌های بستهٔ گرمسیری بیشینه گرمایی پالئوسن-ائوسن جای خود را به محیط‌های بازتر و تازه‌ای شبیه به جنگل‌های پارکی و ساواناهای امروزی دادند. بر پایهٔ مقایسه با کالبدشناسی و
امروزی دادند. بر پایهٔ مقایسه با کالبدشناسی و عادات سم‌داران زنده، به احتمال زیاد "Systemodon" در گروه‌های ماده زندگی می‌کرده است، به‌صورت گله‌ای برای حفاظت در برابر شکارچیان در فضاهای باز یا برای بهره‌برداری بهتر از لکه‌های محلی غذا در محیط‌های ترکیبی. نرهای در سن اوج احتمالاً برای زندگی در این گروه‌ها با هم رقابت می‌کرده‌اند و از دندان‌های نیش خود در نبردهای آیینی یا نمایش‌ها استفاده می‌کرده‌اند.
اُرُد انزابی‌پور (زاده‌ی ۱۳ آبان ۱۳۴۹، رشت) موسیقی‌دان، نوازنده، آهنگساز، صدابردار، طراح آکوستیک، پژوهشگر و مدرس دانشگاه است. وی در نوازندگی پیانو، اُرگ، کیبورد و درامز تخصص دارد و فعالیت‌های هنری او حوزه‌های متنوعی همچون موسیقی جز، فیوژن، کلاسیک، پراگرسیو، مهندسی صدا و آکوستیک را در بر می‌گیرد. زندگی نامه. ارد انزابی‌پور برادر اردوان انزابی‌پور (خواننده و نوازنده راک) است که از پانزده‌سالگی، آموختن سازهای کلاویه‌ای را نزد فرهاد پوررضا (فرزند فریدون پوررضا، خواننده برجسته موسیقی فولکلور گیلان) آغاز کرد. پس
خواننده برجسته موسیقی فولکلور گیلان) آغاز کرد. پس از ورود به دانشگاه علم و صنعت تهران در رشته مهندسی الکترونیک، آموزش موسیقی را به صورت خودآموز ادامه داد. در همین دوران با استفاده از تجهیزات ابتدایی و دست‌ساز، نخستین تجربه‌های خود در زمینه ضبط صدا را به دست آورد. وی در سال ۱۳۷۷ به عنوان مدیر فنی شرکت «موکو» فعالیت کرد و در پروژه ساخت نخستین کیبورد سفارشی ایران (GEM WK2) با شرکت ایتالیایی General Music همکاری داشت. یک سال بعد، با تأسیس استودیوی «بم‌آهنگ»، به طور رسمی وارد عرصه صدابرداری حرفه‌ای شد.
به طور رسمی وارد عرصه صدابرداری حرفه‌ای شد. فعالیت‌های هنری. نوازندگی و آهنگسازی. ارد انزابی‌پور در سبک‌های مختلف از جز تا پراگرسیو متال و راک فعالیت کرده است. برخی از آثار شاخص او عبارت‌اند از: تدریس و فعالیت‌های علمی. از سال ۱۳۸۴، ارد انزابی‌پور به عنوان مدرس در دانشگاه صدا و سیما به تدریس رشته‌ی مهندسی صدا در مقطع کارشناسی ارشد مشغول بوده است. از جمله مسئولیت‌ها و فعالیت‌های علمی او می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: فعالیت‌های مهندسی آکوستیک. ارد انزابی‌پور در طراحی آکوستیک و سیستم‌های صوتی برای تالارها و
در طراحی آکوستیک و سیستم‌های صوتی برای تالارها و مراکز فرهنگی نقش مؤثری داشته است. برخی از پروژه‌های شاخص وی عبارت‌اند از: فعالیت‌های صدابرداری. ارد انزابی‌پور در ضبط، میکس و مسترینگ بیش از ۴۰۰ آلبوم و اجرای زنده همکاری داشته است. برخی از آثار برجسته او عبارت‌اند از: منابع. ارد انزابی‌پور | پیانیست جز و مهندسی که صدا می‌سازد «صدا» در «تئاتر» به چالش کشیده شد/ قصه رسم‌های جدید روی صحنه! ارد انزابی پور ماجرای طراحی استودیو صدای رودکی به روایت اُرُد انزابی‌پور گپ‌وگفت با ارد انزابی‌پور | قسمت شصت و شش پادکست
گپ‌وگفت با ارد انزابی‌پور | قسمت شصت و شش پادکست تصویری کادانس اسپاتیفای ارد انزابی پور اپل موزیک ارد انزابی پور
پارک سانگ مین (؛ زادهٔ ۹ اکتبر ۱۹۷۰) بازیگر اهل کره جنوبی است. او بیشتر به خاطر نقش‌آفرینی در سه‌گانهٔ "پسر ژنرال" به کارگردانی ایم کوان تک و همچنین بازی در تعداد زیادی مجموعه‌های تلویزیونی از جمله "احمق دوست‌داشتنی من" و "غول" شناخته می‌شود. پارک درگیر مسائل قضایی نیز بوده است؛ از جمله بازداشت به دلیل رانندگی در حالت مستی در سال ۲۰۱۱ و طرح اتهام خشونت خانگی علیه او در سال ۲۰۱۲.
ویتلو توناتو یک غذای پیدمونتیایی است که شامل برش‌های سرد گوساله است که با سس خامه‌ای و شبیه به مایونز که با تن ماهی طعم‌دار شده، پوشانده شده است. این غذا سرد یا در دمای اتاق سرو می‌شود، معمولاً در تابستان به عنوان غذای اصلی، یک وعده غذایی ایتالیایی یا به عنوان «یک پیش‌غذای بسیار شیک برای یک شام مجلل» سرو می‌شود. این غذا همچنین به‌طور موروثی در آرژانتین، اروگوئه، و پاراگوئه بسیار محبوب است، جایی که با نام اصلی خود در پیدمونتی ویتل تونِ (که در آرژانتین به صورت "ویتل تونِ" یا "تونِ" نوشته می‌شود) شناخته می‌شود
"ویتل تونِ" یا "تونِ" نوشته می‌شود) شناخته می‌شود و به عنوان یک غذای سنتی کریسمس در نظر گرفته می‌شود. این غذا حداقل یک روز یا بیشتر قبل با پختن یا آب‌پز کردن یک تکه گوشت گوساله از پای عقب به نام «آی راند» تهیه می‌شود و سپس به قطعات نازک و تکی برش داده می‌شود. برای سس، ماهی تن سفید تازه (در اکثر رستوران‌ها امروزه برای کاهش هزینه و زمان آماده‌سازی از ماهی تن کنسروی استفاده می‌شود) در شراب سفید، سرکه سیب، پیاز سفید و سیر تا زمانی که کاملاً پخته شود، آب‌پز می‌شود و سپس با مخلوطی از روغن زیتون و روغن نباتی و
و سپس با مخلوطی از روغن زیتون و روغن نباتی و زرده تخم مرغ در مخلوط‌کن برقی یا غذاساز پوره می‌شود تا سس مایونز غلیظی تشکیل شود. برای سس مایونز می‌توان از چاشنی‌های متنوعی از جمله ماهی کولی، فلفل هندی، کپر و آبلیمو استفاده کرد. سپس پوره غلیظ و یکدست با کمی آب و مایع پخت گوشت گوساله تا حدودی رقیق می‌شود و چند کپر به آن اضافه می‌شود. مقداری از سس روی ظرف سرو پخش می‌شود و برش‌های سرد گوشت گوساله در یک لایه روی آن قرار می‌گیرند. سپس بقیه سس را روی گوشت گوساله می‌ریزند تا کاملاً آن را بپوشاند. ظرف را تا ۵ روز در
تا کاملاً آن را بپوشاند. ظرف را تا ۵ روز در یخچال قرار می‌دهند تا طعم آن کاملاً گرفته شود. این غذا حداقل یک روز یا بیشتر قبل از سرو تهیه می‌شود و با پختن یا آرام پختن تکه‌ای از گوساله از پای عقب به نام «چشم گرد» تهیه می‌شود که سپس به برش‌های نازک و جداگانه تقسیم می‌گردد. برای تهیه سس، در ابتدا تن ماهی سفید تازه (که در اکثر رستوران‌ها امروزه از تن ماهی کنسرو شده برای کاهش هزینه و زمان تهیه استفاده می‌شود) در شراب سفید، سرکه سیب، پیاز سفید و سیر کاملاً پخته می‌شود و سپس با مخلوطی از روغن زیتون و روغن گیاهی و
و سپس با مخلوطی از روغن زیتون و روغن گیاهی و زرده تخم‌مرغ در مخلوط‌کن یا غذاساز پوره می‌شود تا یک مایونز غلیظ تشکیل شود. برای تهیه مایونز می‌توان از انواع ادویه‌ها، از جمله انچوی، فلفل کاین، کپر و آبلیمو استفاده کرد. پوره غلیظ و نرم سپس با کمی آب و مایع پخت گوساله رقیق می‌شود و چند کپر به آن اضافه می‌گردد. مقداری از سس روی ظرف سرو پخش می‌شود و برش‌های سرد گوساله به صورت یک لایه روی آن قرار می‌گیرد. بقیه سس سپس روی گوساله ریخته می‌شود تا به‌طور کلی پوشانده شود. این باید غذا به مدت حداکثر ۵ روز در یخچال
شود. این باید غذا به مدت حداکثر ۵ روز در یخچال بماند تا طعم‌ها در آن به‌طور کامل با یکدیگر ممزوج گردد.
«بی‌عاطفه» ترانه‌ای از رپر آمریکایی کانیه وست می‌باشد که می‌باشد که در چهارمین آلبوم استودیویی وی تحت عنوان "۸۰۸ و دل‌شکستگی" (۲۰۰۸) قرار دارد. این ترانه توسط کانیه وست، نو آی.دی.، کید کادی و مالک یوسف نوشته شد و تهیه‌کنندگی آن بر عهدهٔ دو نفر اول بود. این ترانه در ابتدا قرار بود در یازدهمین آلبوم استودیویی جی-زی تحت عنوان "بلوپرینت ۳" قرار گیرد، اما طی جریان جلسات ضبط به وست ارائه شد. پس از اینکه این ترانه برای اولین بار در کنوانسیون ملی دموکرات‌ها در سال ۲۰۰۸، وست نسخهٔ مسترنشده‌اش را در ۱۵ اکتبر سال ۲۰۰۸
وست نسخهٔ مسترنشده‌اش را در ۱۵ اکتبر سال ۲۰۰۸ روی وبلاگش به اشتراک گذاشت. این اثر بعداً در ۲۸ اکتبر از سوی راک-ا-فلا و دف جم به رادیوهای ریتمیک و معاصر آمریکا به‌عنوان دومین تک‌آهنگ از "۸۰۸ و دل‌شکستگی" معرفی گردید. این قطعه یک بالاد پاپ با تأثیراتی از هیپ‌هاپ و آراندبی می‌باشد و در آن سینث‌سایزر به‌کار رفته‌است. وست در اشعار ترانه به تأمل دربارهٔ جدایی خود از الکسیس فایفر می‌پردازد. «بی‌عاطفه» نقدهای مثبت گسترده‌ای دریافت کرد و بیشتر منتقدان اجرای وست را ستودند. برخی منتقدان بر محتوا و موضوع ترانه متمرکز
برخی منتقدان بر محتوا و موضوع ترانه متمرکز بودند و دیگران نیز به ترکیب‌بندی توجه کردند. این قطعه در جوایز پاپ بی‌ام‌آی سال ۲۰۱۰ در میان آثار برنده قرار گرفت. این قطعه در "بیلبورد" هات ۱۰۰ ایالات متحده به رتبهٔ دوم رسید و همچنین در کشورهای کانادا، نیوزیلند، ترکیه و بریتانیا جزو ۱۰ ترانهٔ برتر قرار گرفت. این ترانه در نهایت موفق به دریافت هفت‌بار پلاتین از سوی انجمن صنعت ضبط آمریکا (آرآی‌ای‌ای) گردید و به یکی از پرفروش‌ترین تک‌آهنگ‌های دیجیتال آمریکا تبدیل شد. این اثر همچنین از سوی انجمن صنعت ضبط استرالیا
شد. این اثر همچنین از سوی انجمن صنعت ضبط استرالیا چهار بار پلاتین و و در دانمارک و بریتانیا به‌ترتیب توسط آی‌اف‌پی‌آی دانمارک و صنعت ضبط صدای بریتانیا (بی‌پی‌آی) دو بار پلاتین دریافت نمود. موزیک ویدئوی این ترانه که در ۷ نوامبر سال ۲۰۰۸ منتشر شد، ادای احترامی به فیلم "پاپ آمریکایی" محصول سال ۱۹۸۱ به‌کارگردانی رالف بکشی است. وست در این ویدئوی پویانمایی غم و اندوه خود را پس از جدایی از فایفر نشان می‌دهد. منتقدان به این ویدئو واکنش مثبتی نشان دادند و اغلب پویانمایی آن‌را پسندیدند. این ویدئو در جوایز بت ۲۰۰۹
آن‌را پسندیدند. این ویدئو در جوایز بت ۲۰۰۹ نامزد جایزهٔ «ویدئوی سال» شد. همچنین وست «بی‌عاطفه» را در ۳۶مین مراسم سالانهٔ جوایز موسیقی آمریکا ۲۰۰۸ و جشنوارهٔ موسیقی و هنر دره کواچلا در سال‌های ۲۰۰۸ و ۲۰۱۱ اجرا کرد.
جرم و جنایت در ایتالیا اگرچه در مقایسه با سایر کشورهای توسعه‌یافته کم است، در اشکال مختلف در سراسر کشور وجود دارد.ایتالیا به خاطر گروه‌های جنایت سازمان‌یافته‌اش مشهور است که در سراسر جهان فعالیت می‌کنند و به‌طور کلی به آنها «مافیا» گفته می‌شود. در نتیجه، جرایم مالی مانند فساد، اخاذی و سرقت رایج‌ترین نوع فعالیت غیرقانونی در کشور هستند. جرایم خشونت‌آمیز در ایتالیا بسیار نادر گزارش می‌شوند. و این موضوع با فهرست کشورها بر پایه میزان قتل عمد ۰٫۵۱ به ازای هر ۱۰۰ هزار نفر در سال ۲۰۲۱ اثبات شده است، که کمترین میزان