payamvha/North_RAG huggingface dataset:
برتری‌اش به شایستگی ستایش می‌شود، همچنان که عصای سلطنتش را در دست دارد.فدریکو در واقع یک فرمانده پیروز بود که به خاطر مهارتش مشهور بود. او به عنوان یکی از بزرگ‌ترین فرماندهان رنسانس ایتالیا، در تابستان ۱۴۷۲ توسط شهر فلورانس به افتخار پیروزی زنده‌ای مفتخر شد تا شکست ولترا را به نمایندگی از حاکمان مدیچی فلورانس جشن بگیرد. نقاشی پیرو می‌تواند به خوبی به آن رویداد اشاره داشته باشد. ماشین پیروزی باتیستا توسط اسب‌های تک‌شاخ کشیده می‌شود که نماد پاکدامنی هستند و سه فضیلت الهیاتی - ایمان، امید و نیکوکاری (عشق) -
سه فضیلت الهیاتی - ایمان، امید و نیکوکاری (عشق) - را حمل می‌کنند. ترجمه کتیبه او به این صورت است:آن که در بخت نیک، حیا را حفظ کرد اکنون از میان دهان همه مردان پرواز می‌کند آراسته به ستایش کارهای شوهر بزرگش.
پرتره فدریکو دا مونته‌فلترو و پسرش گویدوبالدو، نقاشی‌ای است که قدمت آن به این نقاشی خلق شده و در گالری ملی مارکه در اوربینو، ایتالیا نگهداری می‌شود. هیچ اجماعی در مورد انتساب خالق این نقاشی وجود ندارد. نقاش فلاندری، یوستوس ون گنت (که نام واقعی او جوس ون واسنهوف بود) و نقاش اسپانیایی، پدرو بروگت، مدعیان اصلی این افتخار هستند، زیرا اعتقاد بر این است که هر دو نقاش در زمان خلق این نقاشی در اوربینو مشغول به کار بوده‌اند. این نقاشی بخشی از مجموعه‌ای از ۲۸ نقاشی پرتره از «"مردان" مشهور» است که برای مطالعه دوک
پرتره از «"مردان" مشهور» است که برای مطالعه دوک اوربینو، فدریکو دا مونته‌فلترو (موزه لوور، پاریس و گالری ملی اوربینو) ساخته شده‌اند. انتساب. هنرمندان مختلفی به عنوان نویسنده مجموعه «"مردان مشهور»" که این پرتره به آن تعلق دارد، پیشنهاد شده‌اند. در حال حاضر، یوستوس ون گنت و پدرو بروگوئت بیشترین حمایت را دریافت می‌کنند. دلیل ون گنت این است که به نظر می‌رسد نقاشی‌های این مجموعه توسط نقاشی خلق شده است که ریشه در تکنیک هلندی داشته اما به شدت تحت تأثیر نقاشی ایتالیایی قرار گرفته است. علاوه بر این، کتابدار سابق
قرار گرفته است. علاوه بر این، کتابدار سابق او، وسپاسیانو دا بیستیچی، در زندگینامه خود از فدریکو دا مونته‌فلترو، گواهی می‌دهد که ون گنت مجموعه ۲۸ پرتره از "مردان مشهور" را خلق کرده است. بررسی فنی "مردان مشهور،" شباهت‌های این آثار را با سفارش مهم دیگری که ون گنت قبلاً برای دوک در اوربینو انجام داده بود، یعنی "عشای ربانی حواریون"، آشکار کرده است. طرح زیرین نشان داد که بین این آثار پیوستگی سبکی وجود دارد. این بررسی همچنین تعدادی تغییر در ترکیب و اجرا را آشکار کرد که ممکن است به بازسازی توسط هنرمند دیگری، که
کرد که ممکن است به بازسازی توسط هنرمند دیگری، که ممکن است بروگوئت بوده باشد، اشاره داشته باشد؛ بنابراین، این اثر می‌تواند یک اثر مشترک استودیویی از استودیوی ون گنت در اوربینو باشد، جایی که ممکن است بروگت در آن همکاری داشته باشد. ادعای بروگت بر استدلال‌های مختلفی استوار است، از جمله اشاره به «پیترو اسپاگنولو پیتوره» در اوربینو در سال ۱۴۷۷، اشاره‌ای به تابلوی «"مردان مشهور»" اثر پابلو د سسپدس مربوط به سال ۱۶۰۴ که می‌توان آن را به بروگت نسبت داد (اگرچه سسپدس به‌طور خاص اظهار داشت که این تابلوها اثر یک نقاش
به‌طور خاص اظهار داشت که این تابلوها اثر یک نقاش اسپانیایی «غیر» از بروگت هستند)، تصویر یک کتاب به زبان اسپانیایی در نقاشی و شباهت‌های سبکی با آثار بعدی بروگت. با این حال، این نقاشی‌های بعدی از نظر سبک و تکنیک نسبت به نقاشی‌های مجموعه "«مردان مشهور»" پایین‌تر تلقی می‌شوند و بعید است که کار همان هنرمند باشند.
«۴/۳/۱۹۴۳» که به صورت «۴ مارس ۱۹۴۳» نیز نوشته می‌شود، آهنگی است که در سال ۱۹۷۱ توسط لوچیو دالا و پائولا پالوتینو ساخته شد. این آهنگ در بیست و یکمین دوره جشنواره موسیقی سانرمو، با اجرای دوگانه لوچیو دالا و اکیپ ۸۴، رتبه سوم را کسب کرد. پیشینه. این آهنگ توسط دالا و پالوتینو در طول سفری به جزایر ترمیتی ساخته شد. پس از چند اجرای زنده موفق، آر سی ای ایتالیایی تصمیم گرفت این آهنگ را در جشنواره موسیقی سانرمو ارائه دهد، جایی که در ابتدا رد شد. در نهایت توسط یک «کمیته ویژه بازسازی» که توسط آجنوره اینکروچی، آلبرتو
ویژه بازسازی» که توسط آجنوره اینکروچی، آلبرتو بویلاکوا، ویتوریو کاپریولی، تونینو چروی، فرناندو کیل، سرجو کوربوچی، ماریو لاندی، اوبالدو لای و پی‌یرو ویوارلی تشکیل شده بود، انتخاب شد. این کمیته مسئول انتخاب چهار آهنگ شایسته برای اضافه شدن به جشنواره به دلیل اهمیت هنری آنها بود. از آنجایی که قوانین جشنواره سانرمو اجرای دوگانه این آهنگ را الزامی می‌کرد، شرکای مختلفی برای دالا از جمله بابی سولو و ادواردو دی آنجلیس مورد آزمایش قرار گرفتند. اولین انتخاب دالا دویلیو دل پرته بود که در نهایت به دلیل تعهدات
دویلیو دل پرته بود که در نهایت به دلیل تعهدات قراردادی‌اش با گروه تئاتر جانی دورلی اجازه شرکت در این اجرا را پیدا نکرد. متن آهنگ. متن ترانه داستان مردی را روایت می‌کند که با وجود گناهان شناخته‌شده‌اش، به او لقب «Gesù Bambino» (کودکی مسیح) داده‌اند. او از رابطه کوتاه یک سرباز آمریکایی که به دلیل جنگ جهانی دوم موقتاً در ایتالیا زندگی می‌کرد، و دختری ۱۶ ساله و باهوش که خیلی زود او را یتیم کرد، زاده شده است. عنوان اصلی این آهنگ «کودکی عیسی» بود، اما به پیشنهاد تهیه‌کننده، روگرو سینی، در تاریخ «۴/۳/۱۹۴۳»، یعنی
تهیه‌کننده، روگرو سینی، در تاریخ «۴/۳/۱۹۴۳»، یعنی تاریخ تولد دالا، تغییر کرد تا تداعی‌کنندهٔ زندگی‌نامه‌اش با اشعار باشد. سازمان دهندگان سان رمو و رای (شبکه رادیو تلویزیونی) همچنین تغییرات بیشتری را در برخی از آیات که کفرآمیز تلقی می‌شدند مجبور کردند، بنابراین "او نقش مدونا را با کودک بازی کرد قنداق کردن" ("بازی شده در مریم بودن با نوزاد برای قنداق کردن") به "او با بچه نقش زن را بازی کرد" در حالی که یک زن در حال بازی کردن است، تبدیل شد. «و حتی الان، وقتی ورق بازی می‌کنم و شراب می‌نوشم، مردم بندر به من
ورق بازی می‌کنم و شراب می‌نوشم، مردم بندر به من می‌گویند عیسی کوچولو.» (و حتی اکنون که من ورق بازی می‌کنم و شراب می‌نوشم، برای مردم بندر من به عنوان "عزیز کودک" شناخته می‌شوم) در اصل «و حتی اکنون که برای دزدان نفرین می‌کنم و شراب می‌نوشم» بود. قسم بخور و شراب بنوش، دزدها و فاحشه‌ها مرا عیسی عزیز می‌نامند). انتشار. این آهنگ برای اولین بار در جشنواره موسیقی سانرمو در سال ۱۹۷۱، با اجرای دوگانه توسط لوسیو دالا و گروه اکیپ ۸۴، اجرا شد. دالا آن را به همراه ویولونیست رنزو فونتانلا اجرا کرد. این اولین موفقیت تجاری
رنزو فونتانلا اجرا کرد. این اولین موفقیت تجاری بزرگ دالا بود که نسخه او از این آهنگ در صدر جدول پرفروش‌ها قرار گرفت و بیش از ۵۰۰۰۰۰ نسخه از آن به فروش رسید. نسخه‌های دیگر. این آهنگ توسط پیر دلانو به زبان فرانسوی اقتباس شده و توسط دالیدا با عنوان «کودکی عیسی» ضبط شده است. چیکو بوارک این آهنگ را به زبان پرتغالی به عنوان «تاریخچه من» اقتباس کرد. هنرمندانی که این آهنگ را پوشش دادند نیز عبارتند از ماریا بتانیا، نی ماتوگروسو، فرانچسکو دی گرگوری، مینو ریتانو، ماریا فارانتوری، آگنالدو رایول، اسوالدو مونته‌نگرو،
فارانتوری، آگنالدو رایول، اسوالدو مونته‌نگرو، فافا د بلم، فلامینکووین‌تتن، مسافران، لارا سنتور پائول فارینا، پی.
مادام آتوموس ()، نام یک شرور خیالی است که در یک سری کتاب (فروست) از رمان‌های نوشته شده توسط نویسنده فرانسوی آندره کاروف، نویسنده پرکار مجموعه‌های ماجراجویی محبوب، که بسیاری از آنها شامل عناصر علمی تخیلی و داستان ترسناک هستند، ظاهر می‌شود. طرح داستان. مادام آتوموس یک زن دانشمند ژاپنی میانسال باهوش اما پیچیده است که می‌خواهد از ایالات متحده به خاطر بمباران هیروشیما و ناگازاکی، محل تولدش، انتقام بگیرد. نمونه‌ای از طرح داستان مادام آتوموس، شخصیت اصلی داستان را نشان می‌دهد که تهدیدی مرگبار و جدید مانند زامبی‌های
می‌دهد که تهدیدی مرگبار و جدید مانند زامبی‌های رادیواکتیو، عنکبوت‌های غول‌پیکر مرگبار، اشعه‌ای جنون‌آور و غیره را آزاد می‌کند. قهرمانانی که با مادام آتوموس مقابله می‌کنند عبارتند از: اسمیت بفورت از اف‌بی‌آی، دکتر آلن سوبلن و یوشو آکاماتسو از پلیس مخفی ژاپن. بفورت با کمک مجرم سابق، اوون برنیتز، همچنین گروه «اژدهای سبز» را برای مبارزه با مادام آتوموس سازماندهی کرد. یک پیشرفت جالب، خلق نسخه جوان‌تر خودش توسط مادام آتوموس، میه آزوسا، ملقب به "خانم آتوموس" بود که برای ادامه مبارزه در صورت مرگش آماده شده بود.
که برای ادامه مبارزه در صورت مرگش آماده شده بود. میه در نهایت عاشق بفورت شد، با او ازدواج کرد و برای مبارزه با جد شیطانی‌اش به او پیوست. مادام آتوموس در سیزدهمین رمان به خودِ جوان‌تری تبدیل شد، اما همچنان در پی انتقام باقی می‌ماند. کتابشناسی. The first 17 novels of the "Madame Atomos" series were published by "Angoisse", the horror imprint of French publisher, Fleuve Noir. An 18th novel was published later in the "Anticipation" imprint. There are now two authorized sequels written by Michel Stéphan and
authorized sequels written by Michel Stéphan and Sylvie Stéphan:
«زن کولی» () ترانه‌ای است ساخته‌ انریکو ریکاردی و لوئیجی آلبرتلی. این ترانه برندهٔ نوزدهمین دوره‌ جشنواره موسیقی سانرمو در سال ۱۹۶۹ شد و با دو اجرا توسط بابی سولو و ایوا زانیکی ارائه شد. نسخهٔ بابی سولو برای دو هفته در صدر جدول پرفروش‌ترین ترانه‌های ایتالیا قرار گرفت. این ترانه همچنین الهام‌بخش ساخت فیلمی موزیکال با همین عنوان شد که توسط ماریانو لائورنتی کارگردانی شد و بابی سولو و لورتا گوجی در آن ایفای نقش کردند.
کلاودیو ریسی (؛ – ) کارگردان فیلم اهل ایتالیا بود. پدر او، دینو ریسی و برادرش، مارکو ریسی نیز هر دو از کارگردانان سینما بودند. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "ازدواج در پاریس" اشاره نمود.
شبکه سحاب شبکه جهانی رادیو تلویزیون‌های اینترنتی معاونت برون‌مرزی صداوسیما است. تاریخچه. شبکه سحاب شبکه جهانی رادیو تلویزیون‌های اینترنتی می‌باشد که در دی ماه سال ۱۴۰۲ رسماً افتتاح شد. موسس این شبکه حسین شیخیان است. این شبکه در حال حاضر به 27 زبان مختلف، از قبیل زبانهای آلمانی، اسپانیایی، آلبانیایی، انگلیسی، ایتالیایی، روسی، فرانسوی، سواحیلی، هوسا، بنگالی، ژاپنی، چینی، ملایو، هندی، ترکی استانبولی، ارمنی، قزاقی، آذری، آشوری، تالشی، ازبکی، تاجیکی، ترکمنی، عربی، عبری، پشتو و دری در قالبهای انتشاری رادیو،
عربی، عبری، پشتو و دری در قالبهای انتشاری رادیو، رادیوهای اینترنتی، وبسایت خبری و تلویزیون اینترنتی فعالیت دارد. اهداف. تاسیس شبکه سحاب گام جدیدی در [[معاونت برون‌مرزی سازمان صدا و سیما|معاونت برون مرزی صدا و سیما]] در جهت ایجاد تصویر ذهنی صحیح از ایران در اذهان مردم دنیاست بدیهی است که توجه به فضای مجازی و ظرفیت روایت سازی در آن در قالبهای مختلف در اولویت این شبکه قرار داشته و تلاش میشود تا خرده پروژه‌ها و کلان‌پروژه‌های رسانه ای به حسب اولویتهای سیاستی در 27 سرویس زبانی موجود در این شبکه به فراخور تعریف
27 سرویس زبانی موجود در این شبکه به فراخور تعریف شده و اجرایی گردد. محوریت محتوایی در این شبکه، روایت ایران در حوزه های فرهنگی، اجتماعی، معرفتی، اندیشه‌ای، تاریخی، سیاسی، اقتصادی و حوزه پیشرفت است و حول آن مسائل منطقه و جهان نیز مورد توجه قرار دارد. فرم ارائه محتوا در این شبکه نیز بر پایه فرمهای متناسب و مرسوم وب و شبکه‌های اجتماعی است و در برخی زبانهای دارای اولویت به سمت تلویزیونهای اینترنتی و در برخی زبانها نیز رادیوهای آنلاین یا رادیوهای فرکانسی به عنوان بستر انتشار محتوای تولیدی این شبکه مورد استفاده
بستر انتشار محتوای تولیدی این شبکه مورد استفاده خواهند بود. اولویت‌های محتوایی. روایت ایران در حوزه های فرهنگی، اجتماعی، معرفتی، اندیشه‌ای، تاریخی، سیاسی، اقتصادی و حوزه پیشرفت، و حول آن مسائل منطقه و جهان به خصوص فلسطین به عنوان مساله اول جهان اسلام از اولویت های محتوایی این شبکه به حساب می آیند. به طور تفصیلی تر موضوعات مختلفی همچون: روایت اجتماع و وضعیت زن و خانواده ایرانی، سلامت، محیط جامعه و آموزش در ایران؛ فرهنگ غنی و آداب و رسوم و ادبیات و سنت های ایرانی، زبان فارسی و آموزش آن به مخاطبان به مثابه
ایرانی، زبان فارسی و آموزش آن به مخاطبان به مثابه ابزار قدرتمند نفوذ فرهنگی؛ معارف اسلامی در سطوح مختلف با درنظر گرفتن نوع مخاطب در حوزه‌های قرآنی، فلسفی، عرفانی، کلامی، تاریخی و ابعاد معرفتی و حکمت عملی موجود در جریان انقلاب اسلامی ایران؛ اندیشه نو و متعالی انقلاب اسلامی در مکتب حضرت امام(ره) و اندیشه های متعالی مبتنی بر ایده تمدنی مدنظر مقام معظم رهبری (مدظله العالی)؛ تاریخ و روایت وقایع تاریخی مهم پیش و پس از انقلاب اسلامی به صورت متقن و دقیق در مقابله با روایت سازی های رسانه های رقیب (مانند روایت شکل
با روایت سازی های رسانه های رقیب (مانند روایت شکل گیری انقلاب در ایران، تاریخ جغرافیای ایران و جدایی های سرزمینی، تاریخ ایران و اسلام)، شخصیت‌های تاریخی مشترک ایران و کشورهای دیگر، تاریخ فلسفه ایران، تاریخ علم در ایران، تاریخ تصوف در ایران قدیم تا دوره معاصر و بسیاری موضوعات و ظرفیت ها و نقاط قوت دیگری که این شبکه وظیفه خود می‌داند به آنها بپردازد. ساختار. این شبکه شامل گروههای تولیدی متمرکزی همچون گروه سیاسی (خبر و تفسیر) و همچنین گروه فرهنگی و معارف و گروههای منطقه ای همچون گروه اروپا و امریکا، گروه
گروههای منطقه ای همچون گروه اروپا و امریکا، گروه افریقا، گروه شبه قاره و شرق آسیا، گروه قفقاز و آسیای میانه، گروه غرب آسیا و گروه افغانستان است. منابع. [[رده:بنیان‌گذاری‌های ۲۰۱۱ (میلادی) در ایران]] [[رده:رسانه در تهران]] [[رده:سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران]] [[رده:سیاست خارجی ایران]] [[رده:شبکه‌ها و ایستگاه‌های تلویزیونی بنیان‌گذاری‌شده در ۲۰۱۱ (میلادی)]]
یک مبدل حرارتی احیاکننده، که معمولاً با نام ری‌ژنراتور شناخته می‌شود، نوعی مبدل حرارتی است که در آن حرارت سیال گرم به‌طور متناوب در یک محیط ذخیره‌سازی حرارتی ذخیره می‌شود و سپس به سیال سرد منتقل می‌گردد. برای انجام این کار، سیال گرم با محیط ذخیره‌گر تماس پیدا می‌کند و سپس جایگزین آن با سیال سرد انجام می‌شود تا گرما را جذب نماید. در مبدل‌های حرارتی احیاکننده، سیال در هر دو سوی مبدل می‌تواند یکسان باشد. این سیال ممکن است ابتدا از یک مرحله فرآیند خارجی عبور کند و سپس مجدداً در جهت مخالف از طریق مبدل جریان یابد
و سپس مجدداً در جهت مخالف از طریق مبدل جریان یابد تا پردازش‌های بیشتر انجام شود. معمولاً این کاربرد به‌صورت چرخه‌ای یا تکراری اجرا می‌شود. گرمایش احیاکننده یکی از مهم‌ترین فناوری‌هایی بود که در دوران انقلاب صنعتی توسعه یافت و در فرآیند دمش گرم در کوره‌های بلند مورد استفاده قرار گرفت. سپس از آن در کوره‌های ذوب شیشه و تولید فولاد برای افزایش بهره‌وری کوره‌های باز، به‌علاوه در دیگ‌های بخار فشار بالا و کاربردهای شیمیایی و دیگر موارد استفاده شد، و تا به امروز اهمیت آن ادامه دارد. تاریخچه. اولین بازگرم‌کننده
اهمیت آن ادامه دارد. تاریخچه. اولین بازگرم‌کننده توسط رابرت استرلینگ در سال ۱۸۱۶ اختراع شد و همچنین به‌عنوان جزئی از برخی نمونه‌های موتور استرلینگ او به‌کار گرفته شد. ساده‌ترین موتورهای استرلینگ، از جمله بیشتر مدل‌ها، از دیواره‌های سیلندر و جابجاکننده به‌عنوان یک بازگرم‌کنندهٔ ابتدایی استفاده می‌کنند که ساخت آن ساده‌تر و ارزان‌تر است، اما بازده بسیار کمتری دارد. کاربردهای بعدی شامل فرآیند کوره بلند معروف به هات بلاست و کوره باز که همچنین با نام کوره احیاکننده زیمنس شناخته می‌شود (که برای ساخت شیشه استفاده
زیمنس شناخته می‌شود (که برای ساخت شیشه استفاده می‌شد) بود؛ در این روش، گازهای خروجی داغ حاصل از احتراق از طریق محفظه‌های احیاکننده آجر نسوز عبور داده می‌شوند و بدین‌ترتیب گرم می‌شوند. سپس جریان معکوس می‌شود تا آجرهای گرم‌شده، سوخت را پیش‌گرم کنند. ادوارد آلفرد کوپر اصل احیا را در کوره‌های بلند، به شکل «اجاق کوپر» که در سال ۱۸۵۷ ثبت اختراع شد، به کار برد. این روش تقریباً تا به امروز به طور ثابت در کوره‌های بلند استفاده می‌شود. انواع احیا کننده‌ها. ری‌ژنراتورها گرما را از یک سیال فرآیندی به یک محیط
گرما را از یک سیال فرآیندی به یک محیط ذخیره‌سازی حرارتی جامد میانی منتقل می‌کنند، سپس آن محیط با جریان سیال فرآیندی دوم تبادل گرما انجام می‌دهد. این دو جریان یا در زمان از هم جدا می‌شوند و به‌طور متناوب در محیط ذخیره‌سازی گردش می‌کنند، یا در فضا از هم جدا می‌شوند و محیط ذخیره‌سازی گرما میان دو جریان جابه‌جا می‌شود. در ری‌ژنراتورهای چرخشی یا چرخ‌های حرارتی، "ماتریس" ذخیره‌سازی گرما به شکل یک چرخ یا درام است که به‌طور مداوم از میان دو جریان سیالی که در خلاف جهت یکدیگر حرکت می‌کنند، می‌چرخد. به این ترتیب، دو
یکدیگر حرکت می‌کنند، می‌چرخد. به این ترتیب، دو جریان عمدتاً از هم جدا می‌شوند. در هر زمان فقط یک جریان از هر بخش ماتریس عبور می‌کند؛ بااین‌حال، در طول یک چرخش، هر دو جریان در نهایت به‌ترتیب از تمام بخش‌های ماتریس عبور می‌کنند. واسطهٔ ذخیره‌سازی گرما می‌تواند مجموعه‌ای نسبتاً ریزدانه از صفحات فلزی یا توری سیمی باشد که از آلیاژ مقاوم ساخته شده یا برای مقاومت در برابر حملهٔ شیمیایی توسط سیالات فرآیند پوشش داده شده است، یا در کاربردهای دما بالا از سرامیک ساخته شود. در مقایسه با یک مبدل حرارتی پوسته و لوله،
شود. در مقایسه با یک مبدل حرارتی پوسته و لوله، می‌توان سطح انتقال حرارت بسیار بیشتری را در هر واحد حجم ری‌ژنراتور چرخشی فراهم کرد؛ در هر فوت مکعب از ماتریس ری‌ژنراتور، تا ۱۰۰۰ فوت مربع سطح می‌تواند وجود داشته باشد، در مقایسه با حدود ۳۰ فوت مربع در هر فوت مکعب از یک مبدل پوسته و لوله. هر بخش از ماتریس تقریباً ایزوترمال خواهد بود، زیرا چرخش عمود بر گرادیان دما و جهت جریان است و نه در راستای آن‌ها. دو جریان سیال در خلاف جهت یکدیگر حرکت می‌کنند. دمای سیال‌ها در سراسر ناحیهٔ جریان متفاوت است؛ بااین‌حال، دمای
در سراسر ناحیهٔ جریان متفاوت است؛ بااین‌حال، دمای جریان محلی تابعی از زمان نیست. آب‌بندی‌های بین دو جریان کامل نیستند، بنابراین مقداری آلودگی متقاطع رخ می‌دهد. سطح فشار مجاز یک ری‌ژنراتور چرخشی در مقایسه با مبدل‌های حرارتی نسبتاً کم است. در یک بازگرم‌کنندهٔ ماتریس ثابت، یک جریان سیال واحد دارای جریان چرخه‌ای و برگشت‌پذیر است؛ گفته می‌شود که این جریان مخالف‌گرد است. این بازگرم‌کننده ممکن است بخشی از یک سیستم بدون شیر، مانند موتور استرلینگ، باشد. در یک پیکربندی دیگر، سیال از طریق شیرها به ماتریس‌های مختلف در
دیگر، سیال از طریق شیرها به ماتریس‌های مختلف در دوره‌های کاری متناوب هدایت می‌شود که منجر به تغییر دمای خروجی با گذر زمان می‌گردد. برای نمونه، یک کوره بلند ممکن است چندین «اجاق» یا «چکرز» پر از آجر نسوز داشته باشد. گاز داغ از کوره برای مدتی، مثلاً یک ساعت، از طریق آجرکاری هدایت می‌شود تا زمانی که آجرها به دمای بالا برسند. سپس شیرها عمل کرده و هوای سرد ورودی را از طریق آجر تغییر مسیر می‌دهند و گرما برای استفاده در کوره بازیابی می‌شود. در تأسیسات عملی، چندین اجاق و چیدمان شیرها وجود دارند تا به‌تدریج جریان
اجاق و چیدمان شیرها وجود دارند تا به‌تدریج جریان را بین یک اجاق «داغ» و یک اجاق «سرد» مجاور منتقل کنند، به‌طوری که تغییرات دمای هوای خروجی کاهش یابد. نوع دیگری از بازگرم‌کننده با نام مبدل حرارتی بازگرم‌کننده در مقیاس میکرو شناخته می‌شود. این مبدل از یک ساختار شبکه‌ای چندلایه تشکیل شده‌است که در آن، هر لایه نسبت به لایهٔ کناری خود نیم‌سلول جابه‌جا قرار می‌گیرد؛ سلول‌هایی که در امتداد هر دو محور عمود بر مسیر جریان دارای روزنه هستند. هر لایه شامل دو زیرلایه است: یکی از جنس ماده‌ای با رسانایی حرارتی بالا و
است: یکی از جنس ماده‌ای با رسانایی حرارتی بالا و دیگری از ماده‌ای با رسانایی پایین‌تر. زمانی که یک سیال داغ از میان سلول عبور می‌کند، گرما از سیال به دیواره‌های سلول منتقل و در آن ذخیره می‌شود. سپس، وقتی جهت جریان معکوس می‌شود، این گرمای ذخیره‌شده دوباره از دیواره‌ها به سیال بازمی‌گردد. نوع سومی از بازگرم‌کننده با نام ری‌ژنراتور روتموله شناخته می‌شود. در این مدل، یک ماتریس ثابت با شکل دیسکی به‌کار رفته و جریان‌های سیال از طریق هودهای چرخان هدایت می‌شوند. ری‌ژنراتور روتموله بیشتر به‌عنوان پیش‌گرم‌کن هوا در
روتموله بیشتر به‌عنوان پیش‌گرم‌کن هوا در نیروگاه‌های تولید برق استفاده می‌شود. از نظر طراحی حرارتی، این نوع عملکردی مشابه سایر انواع بازگرم‌کننده‌ها دارد.[ "" ] زیست‌شناسی. بینی و گلو در هنگام تنفس مانند مبدل‌های حرارتی احیاکننده عمل می‌کنند. هوای خنک ورودی در مسیر عبور خود گرم می‌شود تا هنگام رسیدن به ریه‌ها، دما به حد مطلوب برسد. در زمان بازدم، بخش زیادی از گرمای این هوای گرم‌شده دوباره به دیواره‌های مجاری بینی منتقل می‌شود و این مجاری را برای گرم‌کردن هوای تازه آماده می‌سازد. برخی از حیوانات، از جمله
هوای تازه آماده می‌سازد. برخی از حیوانات، از جمله انسان، دارای صفحات استخوانی خمیده‌ای به نام شاخک‌های بینی هستند که سطح تماس را افزایش داده و فرآیند تبادل گرما را بهبود می‌بخشند.[ "" ] سردشناسی. مبدل‌های حرارتی احیاکننده معمولاً از موادی ساخته می‌شوند که دارای ظرفیت حرارتی حجمی بالا و رسانایی حرارتی کم در راستای طولی جریان هستند. در دماهای بسیار پایین یا برودتی در حدود ۲۰ کلوین، گرمای ویژهٔ فلزات کاهش می‌یابد؛ به همین دلیل، برای انتقال یک مقدار مشخص بار حرارتی، اندازهٔ بازگرم‌کننده باید بزرگ‌تر در نظر
حرارتی، اندازهٔ بازگرم‌کننده باید بزرگ‌تر در نظر گرفته شود.[ "" ] مزایای استفاده از احیاکننده‌ها. مزیت اصلی یک بازگرم‌کننده نسبت به یک مبدل حرارتی ریکوپراتوری (جریان مخالف) این است که در یک حجم مشخص، سطح تبادل حرارت بسیار بیشتری فراهم می‌کند. این ویژگی باعث می‌شود برای رسیدن به چگالی انرژی، بازدهی و افت فشار معین، حجم کلی مبدل کاهش یابد. در نتیجه، یک بازگرم‌کننده از نظر مصرف مواد و همچنین هزینهٔ ساخت، در مقایسه با یک ریکوپراتور معادل، گزینه‌ای اقتصادی‌تر محسوب می‌شود.[ "" ] طراحی هدرهای ورودی و خروجی که
محسوب می‌شود.[ "" ] طراحی هدرهای ورودی و خروجی که برای توزیع سیالات گرم و سرد در ماتریس به‌کار می‌روند، در ری‌ژنراتورهای جریان مخالف بسیار ساده‌تر از ریکوپراتورها است. دلیل این موضوع آن است که در ری‌ژنراتورهای دوار، هر دو جریان در بخش‌های جداگانه عبور می‌کنند و در ری‌ژنراتورهای ماتریس ثابت، یک سیال در هر لحظه فقط وارد یک ماتریس می‌شود و از همان مسیر نیز خارج می‌گردد. علاوه بر این، می‌توان بخش‌های جریان در ری‌ژنراتورهای دوار را به‌گونه‌ای طراحی کرد که افت فشار سیالات به حداقل برسد. سطوح ماتریس ری‌ژنراتورها
سیالات به حداقل برسد. سطوح ماتریس ری‌ژنراتورها دارای ویژگی‌های خودتمیزشوندگی هستند که باعث کاهش رسوب و جلوگیری از خوردگی در سمت سیال می‌شود. در نهایت، ویژگی‌هایی مانند چگالی سطحی کم و آرایش جریان مخالف در ری‌ژنراتورها باعث می‌شوند که این سیستم‌ها برای کاربردهای تبادل حرارت گاز-گاز که به راندمان بیش از ۸۵٪ نیاز دارند، گزینه‌ای ایده‌آل باشند. از آنجا که ضریب انتقال حرارت برای گازها بسیار کمتر از مایعات است، سطح بسیار گستردهٔ موجود در یک ری‌ژنراتور به‌شدت کارایی انتقال حرارت را افزایش می‌دهد.[ "" ] معایب
کارایی انتقال حرارت را افزایش می‌دهد.[ "" ] معایب احیاکننده‌ها. عیب اصلی ری‌ژنراتورهای دوار و ماتریس ثابت این است که همیشه مقدار کمی اختلاط بین جریان‌های سیال وجود دارد و جداسازی کامل دو جریان ممکن نیست. همواره بخشی کوچک از یک جریان به‌طور اجتناب‌ناپذیر وارد جریان دیگر می‌شود. در یک ری‌ژنراتور دوار، این سیالِ انتقالی در داخل آب‌بند شعاعی و درون ماتریس به دام می‌افتد و در ری‌ژنراتورهای ماتریس ثابت، این سیال همان حجمی از سیال است که در فضای خالی ماتریس باقی می‌ماند. این بخش کوچک در نیم‌سیکل بعدی با جریان
می‌ماند. این بخش کوچک در نیم‌سیکل بعدی با جریان دیگر ترکیب می‌شود. به همین دلیل، ری‌ژنراتورهای دوار و ماتریس ثابت تنها در شرایطی به‌کار می‌روند که ترکیب‌شدن دو جریان سیال قابل‌قبول باشد. جریان مختلط در کاربردهای تبادل حرارت یا انتقال انرژی گاز-به-گاز بسیار رایج است، اما در سیالات مایع یا سیستم‌های دارای تغییر فاز کمتر استفاده می‌شود؛ زیرا در این موارد، آلودگی سیال معمولاً پذیرفته نیست.[ "" ] تناوب مداوم گرمایش و سرمایش در مبدل‌های حرارتی احیاکننده باعث واردشدن فشارهای مکانیکی قابل‌توجهی بر اجزای این
واردشدن فشارهای مکانیکی قابل‌توجهی بر اجزای این مبدل‌ها می‌شود. این تنش‌های حرارتی می‌توانند منجر به ترک‌خوردگی یا حتی خرابی مواد در طول زمان شوند.[ "" ]
&lt;templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt; کافه گامبرینوس یک کافه یا قهوه‌خانه تاریخی و خصوصی در مرکز ناپل، ایتالیا در خیابان چیایا است. این کافه در پشت کاخ پرفِتورا واقع شده است که در جلو و کنار کاخ سلطنتی ناپل قرار دارد و هر دو رو به میدان پلبیسیتو هستند. نام "گامبرینوس" یک شخصیت افسانه‌ای و تا حدودی مست و خوش‌مشرب است و نام او برای برندهای مختلف و بسیاری از موسسات استفاده می‌شود. تاریخچه. این قهوه‌خانه در سال ۱۸۶۰ توسط وینچنزو آپوتزو تأسیس شد، کسی که رؤیای تبدیل
توسط وینچنزو آپوتزو تأسیس شد، کسی که رؤیای تبدیل کردن کلوبش به مهم‌ترین کلوب ایتالیای تازه متولد شده را در سر می‌پروراند و در این کار موفق شد زیرا تأمین‌کننده رسمی رئال کازا شد. مالک بعدی، ماریو واکا، از سال ۱۸۸۹–۱۸۹۰، با استفاده از معمار آنتونیو کوری، بازسازی و نوسازی را سفارش داد و دکوراسیون نقاشی‌شده را از هنرمندان معاصر متعددی از جمله لوکا پوستیلیونه، پیترو اسکوپتا، وینچنزو ولپه، آتیلیو پراتلا، جوزپه د سانتیس، جوزپه کاسیارو، گائتانو اسپوزیتو، وینچنزو میلیارو، وینچنزو ایرولی، ادواردو د فیلیپو و وینچنزو
وینچنزو ایرولی، ادواردو د فیلیپو و وینچنزو کاپریله سفارش داد. آثار هنری آنها هنوز هم زینت‌بخش فضای داخلی شیک آرت نوو است که روح عصر طلایی را تداعی می‌کند. این کافه همچنین به عنوان مکانی برای ملاقات روشنفکران و هنرمندان، از جمله گابریل دانونزیو و فیلیپو توماسو مارینتی شناخته می‌شد. این کافه محل ملاقات اسکار وایلد، گابریل دانونزیو، ارنست همینگوی، ماتیلده سرائو، پرنسس سیسی، ژان پل سارتر، گی دو موپاسان، امیل زولا و بندتو کروچه بود. این کافه که در نزدیکی تئاتر دی سن کارلو واقع شده بود، پیش از اجراهای نوازندگان
سن کارلو واقع شده بود، پیش از اجراهای نوازندگان و رهبران ارکستر در تئاتر اصلی ناپل، میزبان آنها بود. در اول ژانویه ۲۰۰۲، رئیس‌جمهور ایتالیا ، کارلو آزگلیو چامپی، که با همدلی خاصی با این شهر پیوند خورده بود، اولین قهوه خود را به یورو در گامبرینوس ناپل پرداخت کرد.
پیتزا فروشی آنتیکا آلبا یک پیتزا فروشی در ناپل ایتالیا است که به‌طور گسترده اعتقاد بر این است که اولین پیتزا فروشی جهان است. تاریخچه. پیتزا فروشی آنتیکا پورت آلبا که اولین بار در سال ۱۷۳۸ به عنوان غرفه‌ای برای دستفروشان تأسیس شد، در سال ۱۸۳۰ در مرکز شهر در خیابان پورت آلبا ۱۸ افتتاح شد. این رستوران جایگزین فروشندگان خیابانی شد که پیتزا را در تنورهای هیزمی درست می‌کردند و آن را به خیابان می‌آوردند و در اجاق‌های حلبی کوچکی که روی سرشان قرار می‌دادند، گرم نگه می‌داشتند. خیلی زود به یک مکان ملاقات برجسته برای
می‌داشتند. خیلی زود به یک مکان ملاقات برجسته برای مردان خیابانی تبدیل شد. بیشتر مشتریان هنرمندان، دانشجویان یا افراد دیگری با پول بسیار کم بودند، بنابراین پیتزاهای تهیه شده معمولاً ساده بودند و روی آنها روغن و سیر می‌ریخت. یک سیستم پرداخت به نام "پیتزا آتو (pizza a otto") ایجاد شد که به مشتریان اجازه می‌داد تا هشت روز پس از صرف غذا، هزینه آن را پرداخت کنند. یک شوخی محلی در این مورد وجود داشت که اگر کسی قبل از پرداخت هزینه فوت کند، ممکن است آخرین وعده غذایی رایگان او در پورت آلبا باشد. علاوه بر این، مشتریان