payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کوره تغذیه می‌شود. در بالای کوره‌های با پوشش آب‌گرد، یک دودکش ثابت قرار داشت. گازهای خروجی حاصل از ذوب مس برای بازیافت و استفاده به‌عنوان سوخت، مشابه گاز کوره بلند آهن سازی ( گاز کوره بلند)، مناسب نبودند. با این حال، در کوره‌هایی که از فرآیند ذوب پیریتی استفاده می‌کردند، غلظت دی‌اکسید گوگرد در گازهای دودکش به‌اندازه‌ای بود که امکان استفاده از آن در تولید اسید سولفوریک فراهم می‌شد، که این امر به کاهش سطح آلودگی هوا ناشی از فعالیت‌های ذوب کمک می‌کرد. اگر تخلیه این گازها به جو ضروری بود، ساخت یک دودکش بلند
این گازها به جو ضروری بود، ساخت یک دودکش بلند لازم می‌شد تا گازهای سمی، عمدتاً دی‌اکسید گوگرد، از محیط کوره و مناطق مسکونی مجاور دور شوند. گرد و غباری که در دود گازها حمل می‌شد، معمولاً جمع‌آوری می‌گردید زیرا حاوی مقادیر قابل توجهی فلز بود. در کوره‌هایی که به ذوب سرب می‌پرداختند، واکنش احیایی رخ می‌داد و گاز خروجی حاوی مونوکسید کربن بود که مشابه گاز کوره بلند باید از طریق مشعل‌سوزی دفع می‌شد. برخلاف یک کوره بلند آهن‌سازی معمولی، فلز سرب یا مات مس و همچنین سرباره در کوره‌های با پوشش آب‌گرد تقریباً به‌صورت
سرباره در کوره‌های با پوشش آب‌گرد تقریباً به‌صورت پیوسته تخلیه می‌شدند. برای تخلیه سرباره، یک خروجی جداگانه در نظر گرفته می‌شد. مات مس مذاب حاصل از این نوع کوره همچنان حاوی مقداری سرباره بود. ابتدا مات مس مذاب وارد ظرفی به نام "ته‌نشین‌کننده" می‌شد تا سرباره روی سطح آن جمع شود و از آنجا سرریز شود. سپس، از طریق سوراخ‌هایی در بخش پایینی ته‌نشین‌کننده، مات مذاب درون ملاقه‌هایی ریخته می‌شد که برای انتقال آن به مبدل جهت فرآوری بیشتر و تولید مس بلیستر استفاده می‌شد. این ته‌نشین‌کننده برای اپراتورهای کوره خطراتی
این ته‌نشین‌کننده برای اپراتورهای کوره خطراتی به همراه داشت. کاربردهای دیگر. یک نوع اصلاح‌شده از کوره با پوشش آب‌گرد در فرآیند ذوب امپریال برای ذوب سنگ معدن‌های سرب-روی استفاده می‌شد. در این روش، کوره به‌طور کامل مهر و موم می‌شد تا امکان بازیابی روی از گازهای خروجی در فاز بخار فراهم شود. کوره‌های با پوشش آب‌گرد برای فرآوری مجدد سرباره‌های حاصل از ذوب مس نیز به کار می‌رفتند، به‌ویژه سرباره‌هایی که از ذوب سنگ معدن‌های پرعیار مس در کوره‌های بازتابشی به جا مانده و هنوز حاوی مقدار قابل‌توجهی مس بودند. اگرچه این
و هنوز حاوی مقدار قابل‌توجهی مس بودند. اگرچه این روش به‌ندرت مورد استفاده قرار می‌گرفت، کوره‌های کوچک با پوشش آب‌گرد برای بازیابی طلا از سنگ‌های کوارتزی به کار برده شده‌اند، به‌خصوص در مواردی که سنگ معدن حاوی مقدار زیادی طلا بود یا همراه با آن، سنگ معدن‌های سولفیدی سایر فلزات نیز وجود داشتند. این روش به‌عنوان جایگزینی برای خرد کردن سنگ و استخراج طلا از طریق سایر روش‌ها استفاده می‌شد، اما روشی بسیار ناکارآمد برای بازیابی طلا محسوب می‌شد. در مواردی که طلا و نقره در سنگ معدن‌های مس وجود داشتند، این فلزات
و نقره در سنگ معدن‌های مس وجود داشتند، این فلزات گران‌بها در مات مس تولیدشده توسط کوره‌های با پوشش آب‌گرد باقی می‌ماندند. این فلزات ارزشمند بعدها طی فرآیند تصفیه الکترولیتی مس از مس بلیستر جدا شده و به‌صورت شمش دورِه تحویل داده می‌شدند. افول کوره با پوشش آب‌گرد در ذوب مس. با کاهش میانگین عیار سنگ معدن‌های مس، فرآیند ذوب سنگ معدن در محل استخراج از نظر اقتصادی دیگر مقرون‌به‌صرفه نبود. به‌عنوان نمونه، معدن بزرگ کوبار از همان سال 1912، علی‌رغم قیمت‌های بالای مس، برای حفظ عملیات اقتصادی خود با مشکل مواجه بود.
برای حفظ عملیات اقتصادی خود با مشکل مواجه بود. ذوب سنگ معدن‌های کم‌عیار مس در محل معدن تا حد زیادی جای خود را به روشی جدید داد که شامل تغلیظ سنگ معدن مس—به‌ویژه با استفاده از شناورسازی کف—و سپس ذوب کنسانتره‌های سنگ معدن بود. کوره‌های با پوشش آب‌گرد، به‌ویژه نمونه‌های بزرگ آن‌ها که برای ذوب سنگ معدن‌های کم‌عیار به کار می‌رفتند، در این روش جدید کمتر کاربرد داشتند. با معرفی فناوری ذوب تشعشعی از حدود سال 1949، این کوره‌ها به‌تدریج محبوبیت خود را از دست دادند و تا سال 1980 تقریباً به‌طور کامل کنار گذاشته شدند.
تا سال 1980 تقریباً به‌طور کامل کنار گذاشته شدند. ذوب سرب در عصر مدرن. کوره‌های با پوشش آب‌گرد امروزه تا حد زیادی به‌عنوان یک فناوری فراموش‌شده در ذوب مس شناخته می‌شوند، اما همچنان با شکل اصلاح‌شده‌ای در ذوب سرب مورد استفاده قرار می‌گیرند. کوره‌های مدرن ذوب سرب معمولاً کوره بلند سرب نامیده می‌شوند، اما همچنان بسیاری از ویژگی‌های کوره‌های با پوشش آب‌گرد را حفظ کرده‌اند.
اعظم خاتم، مدرس دانشگاه یورک، دکتری مطالعات محیطی، پژوهشگر، مدرس، دکترای مطالعات شهری از دانشگاه یورک کانادا است و در زمینه‌های توسعه، توسعه گرایی، تولید فضا و تولید دانش، مدرنیزاسیون، مطالعات شهری کار کرده است. او یک پژوهشگر وابسته در مؤسسه مطالعات شهری و مدرس دانشکده هنرهای آزاد و مطالعات حرفه‌ای در دانشگاه یورک است. او پیش از آغاز برنامه دکتری خود، به مدت پانزده سال به‌عنوان برنامه‌ریز شهری حرفه‌ای فعالیت داشت. او در ژوئن ۲۰۱۶ دکترای خود را با موضوع همگرایی توسعه‌گرایی، رویه‌های جهانی‌سازی و نئولیبرالیسم
توسعه‌گرایی، رویه‌های جهانی‌سازی و نئولیبرالیسم در اصلاحات شهری تهران دریافت کرد. زمینه‌های پژوهشی او شامل مدرنیزاسیون و تولید فضا، حکمرانی شهری و منطقه‌ای، مسکن اجتماعی، جنسیت و فضا، و روش‌های تحقیق است. اعظم خاتم سابقه‌ای طولانی در تحقیق، تدریس و انتشار در زمینهٔ معضلات توسعه و مسائل شهری در ایران و خاورمیانه دارد. او تحصیلات خود را در دانشگاه تهران در حوزهٔ جامعه‌شناسی آغاز کرد و سپس دکترای خود را در زمینهٔ مطالعات شهری از دانشگاه یورک کانادا دریافت نمود. او در دهه‌یِ هفتاد و هشتاد شمسی از یکسو به عنوان
او در دهه‌یِ هفتاد و هشتاد شمسی از یکسو به عنوان برنامه‌ریزِ شهری و توسعه در طرح‌های مختلف فعالیت می‌کرد و از سوی دیگر به عنوان محقق مستقل در انجمن جامعه‌شناسی ایران مسئولیت گروه شهر را بر عهده داشت. او طی دههٔ گذشته در دانشگاه یورک در زمینهٔ توسعه‌گرایی، مدرنیزاسیون، تولید فضا و تولید دانش تدریس و تحقیق کرده است. مقالات انگلیسی او را می‌توان در مجلاتی چون Society and Space, Cities, Esprit, Middle East Report و Jadaliyya به چاپ رسیده است.
مومیایی‌های ۳۱۷-الف و ۳۱۷-ب () بقایای دو دختر نوزاد توت‌عنخ‌آمون فرعون دودمان هجدهم مصر هستند. مادر آنها که از طریق آزمایش دی‌ان‌ای به‌طور مشروط مومیایی KV21A دانسته شده است که احتمالاً عنخ‌اسن‌آمون تنها همسر شناخته شده توت‌عنخ‌آمون است. ۳۱۷-الف به‌طور زودرس در حدود ۵–۶ ماهگی به دنیا آمده است و ۳۱۷-ب در زمان طبیعی یا نزدیک به زمان طبیعی تولد به دنیا آمده است. به نظر می‌رسد که آنها یا مرده به دنیا آمده‌اند یا بلافاصله پس از تولد درگذشته‌اند. این دو نوزاد در آرامگاه توت‌عنخ‌آمون در دره پادشاهان دفن شدند که
آرامگاه توت‌عنخ‌آمون در دره پادشاهان دفن شدند که توسط مصرشناس مشهور بریتانیایی هاوارد کارتر در سال ۱۹۲۲ کشف شد. اجساد آنها مومیایی شده و به همان شیوه‌ای که برای بزرگسالان با مقام بالا انجام می‌شد، پیچیده شده بود و ۳۱۷-الف ماسک مومیایی طلایی داشت؛ ماسک نوزاد ۳۱۷-ب برای او بسیار کوچک بود و در سال ۱۹۰۷ در میان بقایای وسایل مومیایی و ضیافت تدفین توت‌عنخ‌آمون که در KV54 ذخیره شده بود پیدا شد. هر کدام از دختران در مجموعه‌ای مینیاتوری از دو تابوت دفن شدند که طراحی مشابه تابوت‌های اشرافی داشت. هر دو کودک بدون نام
مشابه تابوت‌های اشرافی داشت. هر دو کودک بدون نام بودند، زیرا نوشته‌های تابوت تنها آنها را «ازیریس» می‌نامند که اصطلاحی رایج و کلی برای مردگان است، بنابراین آنها با شماره‌هایی که توسط کارتر در حین حفاری به آنها اختصاص داده شده، شناخته می‌شوند. این مومیایی‌ها چندین بار از زمان کشفشان مورد بررسی قرار گرفته‌اند. ۳۱۷-الف توسط کارتر در سال ۱۹۲۵ باز شده بود و هر دو مومیایی توسط کالبدشناس بریتانیایی داگلاس دری در سال ۱۹۳۲ مورد بررسی قرار گرفتند. تصویربرداری با پرتو ایکس و آزمایش‌های سرم‌شناسی بر روی ۳۱۷-ب در دهه
ایکس و آزمایش‌های سرم‌شناسی بر روی ۳۱۷-ب در دهه ۱۹۷۰ انجام شد و هر دو در سال ۲۰۰۸ مجدداً با سی‌تی اسکن بررسی شدند، و مشخص شد بقایا در وضعیتی شکننده و تخریب‌شده هستند. هیچ علت مرگ برای هیچ‌کدام از کودکان مشخص نشد و هیچ بیماری یا شرایط ویژهٔ خاص و قابل مشاهده‌ای در آنها یافت نشد. تشخیص دهه ۱۹۷۰ برای ۳۱۷-ب شامل بیماری‌هایی مانند ناهنجاری اشپریگل و اسپینا بیفیدا به عنوان نتیجهٔ شکستگی و دررفتگی استخوان‌ها پس از مرگ تعیین شد. کشف. مومیایی‌ها در در گوشه شمال‌شرقی خزانه مقبره توت‌عنخ‌آمون دفن شده بودند. تابوت‌های
خزانه مقبره توت‌عنخ‌آمون دفن شده بودند. تابوت‌های آنها در یک جعبه چوبی باز روی یک توده از اشیاء که شامل ضریح اوشابتی، جعبه‌ها و یک قایق مدل بود پیدا شدند؛ کنار آنها مجموعه‌ای مینیاتوری از تابوت‌های تو در تو قرار داشت که شامل یک دسته مو متعلق به مادر بزرگتوت‌عنخ‌آمون تیه بود. درب جعبه یک بار با طناب بسته شده و مهر شده بود، اما توسط دزدان در دوران باستان برداشته شده بود و پشت جعبه مجاور قرار داده شد. دو تابوت کنار یکدیگر، سر به پا (عمودی) قرار گرفته بودند؛ قطعاتی از نوک تابوت بزرگتر (۳۱۷-ب) برداشته شده بود
از نوک تابوت بزرگتر (۳۱۷-ب) برداشته شده بود تا درب آن بسته شود. نوارهای پارچه‌ای در ناحیه گردن، وسط و مچ پا درب‌های بیرونی تابوت‌ها را مهر و موم کرده بودند؛ هر کدام با مُهر گلی که بر روی آن نقش شغال آنوبیس با نه بردهٔ اسیر حک شده بود، محکم شده بودند. در داخل هر تابوت بیرونی، یک تابوت درونی طلایی قرار داشت که در داخل آن، بدن مومیایی شده و پیچیده شده یک کودک نوزاد که مرده به دنیا آمده بود قرار داشت که «طبق رسوم دفن دودمان هجدهم مصر حفظ شده بود». ۳۱۷-الف کوچک‌ترین مومیایی از دو مومیایی بود و ماسک کارتونیج
مومیایی از دو مومیایی بود و ماسک کارتونیج طلایی داشت؛ مومیایی دیگر، ۳۱۷-ب، کمی بزرگتر بود و ماسک نداشت. کارتر پوشش مومیایی کوچکتر، ۳۱۷-الف را در بین کشف آن و بررسی آن توسط کالبدشناس بریتانیایی داگلاس دری در سال ۱۹۳۲ باز کرد و از مراحل باز کردن آن یادداشت برداشت. در سال ۱۹۲۹ تابوت‌ها به موزه مصر در قاهره منتقل شدند اما مومیایی‌ها پس از بررسی‌های کالبدشناسی در سال ۱۹۳۲ به‌طور جداگانه در دانشکده پزشکی دانشگاه قاهره نگهداری شدند. تابوت‌ها. مومیایی‌های ۳۱۷-الف و ۳۱۷-ب هر کدام دارای مجموعه‌ای جداگانه از
و ۳۱۷-ب هر کدام دارای مجموعه‌ای جداگانه از تابوت‌های درونی و بیرونی به شکل مومیایی بودند. این دو مجموعه از نظر طراحی تقریباً مشابه هم هستند، اما از نظر اندازه کمی تفاوت دارند؛ طول تابوت‌های بیرونی ۳۱۷-الف و ۳۱۷-ب به ترتیب ۴۹٫۵ سانتیمتر و ۵۷٫۷ سانتیمتر است. طراحی و تزئینات تابوت‌ها تقلیدی از آنچه بود که در آن دوره توسط اشراف و افراد خصوصی استفاده می‌شد. تابوت‌های بیرونی دارای طراحی با پایه سیاه و تزیینات طلاکاری شده هستند. در این تابوت‌ها متوفی به شکل مومیایی پیچیده‌شده‌ای که یک کلاه‌گیس راه‌راه آبی و طلایی
پیچیده‌شده‌ای که یک کلاه‌گیس راه‌راه آبی و طلایی و یک یقه اوسخ با بندهایی انتهایی به شکل سر شاهین به تصویر کشیده شده است. بازوها به صورت ضربدری روی سینه قرار داده شده و دستان مشت شده‌اند، اما هیچ چیزی در دستان آنها نیست. یک عقاب بال‌های خود را بر روی شکم گشوده است و نوارهای عمودی و افقی طلاکاری‌شده‌ای که در تابوت‌ها قرار دارند، خدایان متوفی را فرا می‌خوانند. الهه‌های نفتیس و ایزیس (با دو ستون دجد) به ترتیب در بالای سر و در پای تابوت به صورت زانو زده نشان داده شده‌اند. بقیه سطح با رزین سیاه پر شده است. درب
شده‌اند. بقیه سطح با رزین سیاه پر شده است. درب هر تابوت بیرونی با هشت مورتیس و تنون به جعبه تابوت متصل شده است. تابوت‌های درونی طراحی مشابهی دارند اما کاملاً با ورق طلایی پوشیده شده‌اند. نوشته‌های هیروگلیف مصری بر روی هر دو مجموعه تابوت‌ها «فقط به یک ازیریس بی‌نام» (یعنی متوفی) اشاره دارند. از آنجایی که هیچ نامی برای کودکان مشخص نشده است، آنها به جای آن با شماره‌های شیء که توسط کارتر در حین حفاری به آنها اختصاص داده شده، شناخته می‌شوند.
چیارا بکاری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال زنان یوونتوس در پست مهاجم بازی می‌کند. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال زنان یوونتوس اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال، زیر ۱۹ سال، و بزرگسالان زنان ایتالیا بازی کرده است. دوران باشگاهی. آکادمی سن مارینو. چیارا بکاری در تیم‌های جوانان آکادمی سن مارینو بازی کرد. یوونتوس. در سال ۲۰۱۹، بکاری به باشگاه فوتبال زنان یوونتوس پیوست و در تیم «پریماورا» (زیر ۱۹ سال) این باشگاه بازی
و در تیم «پریماورا» (زیر ۱۹ سال) این باشگاه بازی کرد. او در دو فصل ۳۴ گل به ثمر رساند و به قهرمانی در تورنئو دی ویارجیو کمک کرد. در اوت ۲۰۲۱، بکاری اولین بازی خود را برای تیم بزرگسالان یوونتوس در سری آ زنان مقابل باشگاه فوتبال زنان پومیگلیانو انجام داد. در سپتامبر ۲۰۲۱، او اولین بازی قاره‌ای خود را در مراحل مقدماتی لیگ قهرمانان زنان اروپا ۲۲–۲۰۲۱ انجام داد و در وقت اضافه به عنوان تعویضی در پیروزی ۲–۰ مقابل تیم آلبانیایی باشگاه فوتبال زنان ولازنیا اشکودر وارد زمین شد. قرضی به کومو و ساسولو. در ژوئیه ۲۰۲۲،
زمین شد. قرضی به کومو و ساسولو. در ژوئیه ۲۰۲۲، بکاری به باشگاه فوتبال زنان کومو قرض داده شد. در نوامبر ۲۰۲۲، او با یک پنالتی در برابر تیم مادر خود، یوونتوس، گل تساوی‌بخش را به ثمر رساند. در دوران حضورش در کومو، بکاری پنج گل در لیگ زد و بهترین گلزن این تیم شد. پس از پنج بازی برای تیم اصلی باشگاه فوتبال زنان یوونتوس در سری آ زنان فصل ۲۳–۲۰۲۲ و پایان دوران قرضی او در کومو، بکاری در آوریل ۲۰۲۳ اولین قرارداد حرفه‌ای خود را با یوونتوس امضا کرد که این قرارداد سه‌ساله از ژوئیه همان سال آغاز شد. در ژوئن ۲۰۲۳، او به
از ژوئیه همان سال آغاز شد. در ژوئن ۲۰۲۳، او به عنوان بهترین بازیکن زیر ۲۱ سال فصل ۲۳–۲۰۲۲ سری آ زنان انتخاب شد. در ژوئیه ۲۰۲۳، بکاری به باشگاه فوتبال زنان ساسولو برای فصل سری آ زنان ۲۴–۲۰۲۳ قرض داده شد. در دسامبر ۲۰۲۳، او به عنوان پنجمین بازیکن جوان برتر سال (زیر ۲۰ سال) توسط فدراسیون بین‌المللی تاریخ و آمار فوتبال انتخاب شد. دوران قرضی بکاری در ساسولو موفقیت‌آمیز بود و او پتانسیل و مهارت‌های فنی خود را به نمایش گذاشت. در ژوئن ۲۰۲۴، او به یوونتوس بازگشت و قراردادی جدید تا ژوئن ۲۰۲۷ امضا کرد. در مارس ۲۰۲۵،
جدید تا ژوئن ۲۰۲۷ امضا کرد. در مارس ۲۰۲۵، او قرارداد خود را تا ژوئن ۲۰۲۸ تمدید کرد. دوران ملی. بکاری در تیم‌های جوانان ایتالیا بازی کرد و گل‌های بسیاری به ثمر رساند. در اکتبر ۲۰۲۱، او اولین گل‌های خود را برای تیم زیر ۱۹ سال ایتالیا به ثمر رساند و دو گل مقابل لهستان در مرحله مقدماتی مسابقات قهرمانی زنان زیر ۱۹ سال اروپا ۲۰۲۲ زد. در مسابقات قهرمانی زنان زیر ۱۹ سال اروپا ۲۰۲۲، او یک گل مقابل جمهوری چک در پیروزی ۴–۰ به ثمر رساند، اما این برای صعود ایتالیا از مرحله گروهی کافی نبود. در آوریل ۲۰۲۳، بکاری اولین
مرحله گروهی کافی نبود. در آوریل ۲۰۲۳، بکاری اولین بازی خود را برای تیم ملی بزرگسالان ایتالیا انجام داد و در یک بازی دوستانه مقابل تیم ملی فوتبال زنان کلمبیا در ترکیب اصلی قرار گرفت و به والنتینا گیاسینتی کمک کرد تا اولین گل پیروزی ۲–۱ را به ثمر برساند. در ژوئیه ۲۰۲۳، بکاری به تیم ملی ایتالیا برای جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۲۳ دعوت شد. در ژوئیه ۲۰۲۴، بکاری اولین گل خود را برای تیم ملی بزرگسالان ایتالیا به ثمر رساند و در پیروزی ۴–۰ مقابل فنلاند در لیگ آ مقدماتی جام ملت‌های زنان اروپا ۲۰۲۵ گل اول بازی را زد. سبک
ملت‌های زنان اروپا ۲۰۲۵ گل اول بازی را زد. سبک بازی. بکاری نمونه‌ای از یک مهاجم مدرن است که مهارت‌های فنی خوب و قدرت بدنی چشمگیری دارد و در حال دویدن با دقت بالا گلزنی می‌کند. او گفته است که از کریستیانا جیرلی الهام گرفته و از او یادگرفته که در تمرینات همه چیز را بدهد و به چشم‌انداز گلزنی او برسد.
مارتینا بروستیا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال زنان ساسولو در پست هافبک بازی می‌کند. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال زنان اینتر میلان اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال، زیر ۱۹ سال و زیر ۲۳ سال ایتالیا بازی کرده است. دوران حرفه‌ای. مارتینا بروستیا در سال ۱۹۹۸ در نووارا متولد شد. او در سن ۱۶ سالگی در تاریخ ۵ اکتبر ۲۰۱۴ اولین بازی خود را برای اینتر میلان انجام داد. این بازی که در چارچوب هفته اول سری بی در برابر
این بازی که در چارچوب هفته اول سری بی در برابر والپولیچلا برگزار شد، با نتیجه ۱–۱ به پایان رسید. او از دقیقه ۴۶ به جای یکی از بازیکنان وارد زمین شد و تحت هدایت پدرش آنتونیو که پس از سقوط تیم از سری آ در فصل قبل به عنوان مربی اینتر میلان منصوب شده بود، به میدان رفت. او اولین گل دوران حرفه‌ای خود را در ۱۴ دسامبر ۲۰۱۴ در هفته یازدهم لیگ مقابل پرو لیسون به ثمر رساند. این گل که در دقیقه ۶۹ به ثمر رسید، نتیجه نهایی بازی را به ۶–۰ رساند. در چهار فصل حضور در تیمی با نام اینتر میلانو، او ۷۸ بازی انجام داد و ۴ گل به
نام اینتر میلانو، او ۷۸ بازی انجام داد و ۴ گل به ثمر رساند. در این مدت تیم او دو بار به مقام سوم (در گروه بی فصل ۲۰۱۵–۲۰۱۴ و گروه آ در ۲۰۱۶) و دو بار به مقام دوم (در گروه سی در ۲۰۱۷ با ۲ امتیاز کمتر از والپولیچلا و گروه بی در ۲۰۱۸ با ۳ امتیاز کمتر از اوروبیکا) دست یافت. در ۲۳ اکتبر ۲۰۱۸، حقوق تیم اینتر میلانو توسط باشگاه مردان اینتر میلان خریداری شد و تمامی بازیکنان از جمله بروستیا به این تیم منتقل شدند. او در اولین بازی تاریخ تیم جدید باشگاه فوتبال زنان اینتر میلان در ۲۸ اکتبر ۲۰۱۸ در سدریانو مقابل باشگاه
میلان در ۲۸ اکتبر ۲۰۱۸ در سدریانو مقابل باشگاه فوتبال زنان چیتادلا در هفته سوم سری بی (دو هفته اول تحت نام قدیمی انجام شده بود) در ترکیب اصلی قرار گرفت و تیمش ۲–۰ پیروز شد. اولین گل او برای اینتر در ۱۳ ژانویه ۲۰۱۹ در دقیقه ۱۳ به ثمر رسید که نتیجه را به ۲–۰ رساند و در نهایت تیمش ۶–۰ فورتیودو موتزکان را در هفته یازدهم لیگ شکست داد. در اولین فصل حضور با باشگاه جدید، او با ۲۱ پیروزی، ۱ تساوی (در هفته ۲۰ مقابل لاتزیو) و بدون شکست قهرمان سری بی شد و به سری آ صعود کرد. بروستیا اولین بازی خود در سری آ زنان را در
کرد. بروستیا اولین بازی خود در سری آ زنان را در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۹ در هفته اول لیگ انجام داد که با تساوی ۲–۲ در خانه مقابل ورونا همراه بود. در پایان ژانویه ۲۰۲۳، پس از چهار سال و نیم حضور در اینتر، او به باشگاه فوتبال زنان ساسولو نقل مکان کرد و به بازی در سری آ زنان ادامه داد. دوران ملی. از ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۵ او ۴ بازی رسمی با تیم زیر ۱۷ سال ایتالیا انجام داد که همگی در چارچوب مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۵ در ایسلند بود. این بازی‌ها شامل ۳ پیروزی در مرحله اول در سپتامبر ۲۰۱۴ مقابل جزایر فارو، یونان و نروژ و یک
سپتامبر ۲۰۱۴ مقابل جزایر فارو، یونان و نروژ و یک پیروزی در مرحله نخبگان در آوریل ۲۰۱۵ مقابل بلاروس بود. در اکتبر ۲۰۱۶ او یک بازی با تیم زیر ۱۹ سال انجام داد که با پیروزی ۴–۰ مقابل مقدونیه در مرحله اول مقدماتی جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۷ در ایرلند شمالی همراه بود. در پایان ۲۰۱۷ او به تیم ملی زیر ۲۳ سال که تازه تشکیل شده بود، پیوست. در آغاز ۲۰۱۸ او توسط مربی میلنا برتولینی به تیم ملی بزرگسالان دعوت شد تا در یک بازی دوستانه مقابل فرانسه به میدان برود.
کلی چیاوارو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کانادا است. از باشگاه‌هایی که کلی چیاوارو سابقه بازی یا عضویت در آن‌ها را دارد می‌توان به باشگاه فوتبال زنان سانتوس، بوتافوگو و فلامینگو از کشور برزیل و باشگاه فوتبال زنان ناپولی از کشور ایتالیا اشاره کرد. چیاوارو تابعیت دوگانه کشورهای ایتالیا و کانادا را دارد و همچنین در تیم ملی فوتبال ساحلی ایتالیا بازی کرده است. زندگی اولیه. کلی چیاوارو فوتبال جوانان را با ای‌اس بلنویل و لیک شور اس‌سی بازی کرد. دوران دانشگاهی. در سال ۲۰۱۶، چیاوارو به تیم کولگیت رایدرز در ایالات
سال ۲۰۱۶، چیاوارو به تیم کولگیت رایدرز در ایالات متحده پیوست. چیاوارو در طول چهار سال حضور خود در دانشگاه کولگیت در ۶۵ بازی به میدان رفت و ۲۷۰ ضربه را مهار کرد و ۱۷ کلین شیت ثبت نمود. در سال جوانان خود در ۲۰۱۸، او به عنوان دروازه‌بان سال لیگ پاتریوت انتخاب شد. دوران باشگاهی. در سال‌های ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹، او برای باشگاه فوتبال زنان ای‌اس بلنویل در لیگ برتر فوتبال کبک بازی کرد. در طی مدت عضویت در این باشگاه کانادایی، در جریان مسابقات لیگ حرفه‌ای، ۱۵ مرتبه از چارچوب دروازه باشگاه فوتبال زنان بلنویل حراست کرد. در
دروازه باشگاه فوتبال زنان بلنویل حراست کرد. در سال ۲۰۲۰، چیاوارو با باشگاه فوتبال زنان مکابی عیمق حفر در لیگ برتر فوتبال زنان اسرائیل قرارداد امضا کرد و توانست ۷ بار برای این تیم در زمین مسابقه حاضر شود. در سال ۲۰۲۱، او به کشور ایتالیا رفت و باشگاه فوتبال زنان ناپولی پیوست که در سری آ زنان ایتالیا بازی می‌کند. نکته جالب اینجا بود که در زنان عضویت در باشگاه فوتبال زنان ناپولی، او بیشتر در نقش گلر ذخیره ظاهر شد و در مسابقات لیگی راهی به چارچوب تیمش نیافت اما توفیقاتش در رشته فوتبال ساحلی در این ایام بیشتر
توفیقاتش در رشته فوتبال ساحلی در این ایام بیشتر بود. در سال ۲۰۲۲، چیاوارو با باشگاه فوتبال زنان فلامینگو در لیگ برتر فوتبال زنان برزیل قرارداد امضا کرد. در ۱۳ آوریل ۲۰۲۳ اعلام شد که چیاوارو با باشگاه فوتبال زنان بوتافوگو در لیگ دسته دوم فوتبال زنان برزیل قرارداد امضا کرده است. در ۱۱ ژانویه ۲۰۲۴، چیاوارو به باشگاه فوتبال زنان سانتوس در لیگ برتر فوتبال زنان برزیل پیوست. او که در بیشتر سال به عنوان ذخیره کارن هیپولیتو بازی می‌کرد، در ۲۳ ژانویه ۲۰۲۵ پس از فسخ قراردادش از این باشگاه جدا شد. او در بیانیه‌ای در
قراردادش از این باشگاه جدا شد. او در بیانیه‌ای در شبکه‌های اجتماعی خود ادعا کرد که در دوران حضورش در این باشگاه شاهد چندین مورد سوء استفاده کلامی و آزار بوده است. او همچنین گفت که «باشگاه از این وقایع مطلع بود اما هیچ اقدامی انجام نداد». دوران ملی. چیاوارو دارای تابعیت دوگانه کانادایی و ایتالیایی است. در سال ۲۰۲۲ در حالی که برای ناپولی بازی می‌کرد، به تیم ملی فوتبال ساحلی زنان ایتالیا دعوت شد. او در جام اروپای فوتبال ساحلی که در نازاره، پرتغال برگزار شد، شرکت کرد. زندگی شخصی. چیاوارو با بازیکن فوتبال
شرکت کرد. زندگی شخصی. چیاوارو با بازیکن فوتبال آرژانتینی سوله خایمز در رابطه است. این دو در ایتالیا و زمانی که هر دو برای ناپولی بازی می‌کردند، با هم آشنا شدند. در سپتامبر ۲۰۲۳، این زوج اعلام کردند که در فوریه ۲۰۲۴ صاحب یک دختر خواهند شد. او آشکارسازی کرده است که یک همجنسگرا است.
کلودیا سیکوتی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال، زیر ۲۰ سال و زیر ۲۳ سال زنان ایتالیا بازی کرده است. دوران باشگاهی. کلودیا سیکوتی فوتبال جوانان را از ۱۰ سالگی در آکادمی آکسا کالچو (که بعدها به مدرسه فوتبال تاتی تغییر نام داد) آغاز کرد. او در تمرینات مختلط جنسیتی شرکت می‌کرد و در طول سال‌های نوجوانی پیشرفت مداومی در این آکادمی داشت. از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۰، سیکوتی برای تیم منطقه‌ای زیر ۱۵ سال &gt;باشگاه فوتبال زنان لاتزیو بازی کرد. سیکوتی در فصل ۲۰۱۰–۲۰۱۱ به
زنان لاتزیو بازی کرد. سیکوتی در فصل ۲۰۱۰–۲۰۱۱ به بازی برای لاتزیو ادامه داد و به تیم منطقه‌ای C لاتزیو پیوست و به آنها کمک کرد تا به فینال مسابقات برسند. در فصل بعدی ۲۰۱۰–۲۰۱۱، سیکوتی ۱۶ بازی برای مدرسه فوتبال تاتی در سری C انجام داد و به تیمش برای قهرمانی در جام لاتزیو کمک کرد. در فصل ۲۰۱۱–۲۰۱۲، او به سری آ زنان با تیم لاتزیو سی اف صعود کرد و در آن فصل ۲۳ بازی در سری آ زنان (شامل ۲۱ بازی به عنوان بازیکن اصلی) انجام داد. سپس سیکوتی در تابستان ۲۰۱۲ به رز رم پیوست. سیکوتی سفر شش ساله خود با رز رم را در فصل
پیوست. سیکوتی سفر شش ساله خود با رز رم را در فصل ۲۰۱۲–۲۰۱۳ آغاز کرد و بین بازی در سطح بزرگسالان در سری A2 و فوتبال جوانان با تیم جوانان رز رم در نوسان بود. او در سطح بزرگسالان بازیکن ذخیره بود، اما ۱۱ بازی او به تیم جدیدش کمک کرد تا در پایان فصل به سری آ زنان صعود کند. در فصل دوم حضورش در این باشگاه، نفوذ او بر تیم رز رم شروع به افزایش کرد. در فصل سوم حضورش در رز رم، او به بازیکن ثابت تیم تبدیل شد و به ۱۰۰ بازی در کل دوران حرفه‌ای خود رسید. او همچنین در فصل ۲۰۱۴–۱۵ به عنوان یکی از ۱۱ بازیکن برتر جوان
فصل ۲۰۱۴–۱۵ به عنوان یکی از ۱۱ بازیکن برتر جوان ایتالیا نامزد شد. در فصل پنجم حضورش در رز رم، او به ۱۰۰ بازی در سری آ زنان در کل دوران حرفه‌ای خود رسید (۲۳ بازی با لاتزیو و ۷۷ بازی با رز رم) اما به دلیل مشکلات ناشی از مصدومیت‌های مکرر، زمان بازی او کاهش یافت. در فصل آخر حضورش در رز رم، این هافبک به ۱۰۰ بازی لیگی با این باشگاه رسید قبل از اینکه رز رم مجوز سری آ خود را به باشگاه تازه تأسیس آ.اس. رم به همراه حقوق بازی سیکوتی بفروشد. در فصل اول حضورش در باشگاه فوتبال زنان آ.اس. رم، این هافبک ۱۷ بازی در لیگ
فوتبال زنان آ.اس. رم، این هافبک ۱۷ بازی در لیگ انجام داد و ۳ گل به ثمر رساند، اما با مشکلات بیشتری در مورد مصدومیت‌ها روبرو شد. یک مصدومیت در بازی کوپا ایتالیا او را برای ۷ بازی پیاپی در تمام رقابت‌ها از میدان دور نگه داشت و زمان بازی او در باشگاهش کاهش یافت. در فصل دوم حضورش در باشگاه فوتبال زنان آ.اس. رم، او به عنوان بازیکن ذخیره خدمت کرد و تنها ۸ بازی انجام داد اما در یک بازی در فصل ۲۰۱۹–۲۰۲۰ بازوبند کاپیتانی را بر بازو بست. در فصل سوم حضورش در آ.اس. رم، او بازگشت قدرتمندی داشت و دوباره به بازیکن
رم، او بازگشت قدرتمندی داشت و دوباره به بازیکن تأثیرگذار در زمین تبدیل شد و در مجموع ۱۶ بازی در تمام رقابت‌ها انجام داد. اهمیت او برای تیم توسط آ.اس. رم در ۲۶ مارس ۲۰۲۱ مورد تأیید قرار گرفت، زمانی که سیکوتی قرارداد خود را تا سال ۲۰۲۳ تمدید کرد، او در آن روز کاپیتان آ.اس. رم در دو بازی بود و بخشی از تیم رمی بود که در ۳۰ مه ۲۰۲۱ پس از شکست آ.ث. میلان در فینال جام، کوپا ایتالیا را به دست آورد. دوران ملی. سیکوتی در فصل ۲۰۱۱–۲۰۱۲ اولین بازی خود را برای تیم زیر ۱۹ سال ایتالیا انجام داد. او دو بازی در سطح زیر ۱۹
سال ایتالیا انجام داد. او دو بازی در سطح زیر ۱۹ سال انجام داد و یک بازی دیگر نیز برای تیم زیر ۲۰ سال ایتالیا در یک بازی دوستانه مقابل نروژ در همان فصل انجام داد. در فصل ۲۰۱۲–۲۰۱۳، سیکوتی یک گل برای تیم زیر ۱۹ سال ایتالیا در بازی مقدماتی یورو مقابل یونان که ۱–۱ به پایان رسید به ثمر رساند. در فصل ۲۰۱۵–۲۰۱۶، سیکوتی سه بازی دوستانه به عنوان مدافع میانی برای تیم زیر ۲۳ سال ایتالیا انجام داد. سبک بازی. سیکوتی به عنوان بازیکنی همه‌فن‌حریف توصیف شده است که مایل است از هوش و آگاهی فضایی خود برای کمک به تیمش استفاده
از هوش و آگاهی فضایی خود برای کمک به تیمش استفاده کند. سیکوتی دارای شوت قدرتمند و تکنیک تکمیل بازی است که او را به تهدیدی گلزن در اطراف یا داخل محوطه جریمه حریف تبدیل می‌کند.
آلیس کورلی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال زنان آ.اس. رم از لیگ سری آ زنان ایتالیا، در پست مهاجم بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال، زیر ۱۷ سال و زیر ۱۹ سال زنان ایتالیا بازی کرده است. دوران باشگاهی. آلیس کورلی اولین بار پس از تماشای بازی برادرش در خانه خانواده‌شان به فوتبال علاقه‌مند شد. چند سال بعد، کورلی به عنوان گلزن از میان رده‌های جوانان آکادمی باشگاه فوتبال زنان آ.اس. رم در سال‌های ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۰ ظهور کرد. در فصل ۲۰۱۹–۲۰۱۸ جوانان، او با
تا ۲۰۲۰ ظهور کرد. در فصل ۲۰۱۹–۲۰۱۸ جوانان، او با چیارا مانکا یک ترکیب گلزن تشکیل داد که در آن کورلی ۱۵ گل در ۱۷ بازی به ثمر رساند. او این فصل را به عنوان گلزن برتر مشترک لیگ جوانان همراه با هم تیمی‌اش مانکا به پایان رساند. سپس کورلی برای فصل ۲۰۲۰–۲۰۱۹ با مهاجم جدید رم، سرنا لاندا، همکاری کرد و در طول فصل عادی ۱۹ گل در ۱۳ بازی به ثمر رساند. اگرچه فصل عادی او در سال ۲۰۲۰ به دلیل مصدومیت مچ پا قطع شد، اما دنیاگیری کووید-۱۹ منجر به تعلیق لیگ جوانان تا سپتامبر شد. کورلی به موقع از مصدومیت بهبود یافت و در فینال