payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اتفاق می‌افتد. انواع دیگر فروش و حمل‌ونقل آن مجاز نیستند، اگرچه رویکرد کلی نسبت به ماری‌جوانا حتی قبل از جرم زدایی رسمی، برخورد ملایم بود. اگرچه با خرده‌فروشی ماری‌جوانا مدارا می‌شود، اما تولید، حمل‌ونقل و نگهداری عمدهٔ ماری‌جوانا در خارج از فروشگاه‌های خرده‌فروشی غیرقانونی است؛ هدف این است که محصول بدون آلودگی و با دوز مناسب به دست مصرف‌کننده برسد. پس از قانونی شدن ماری‌جوانا در کشورهای دیگر، برخی از شهرهای هلند در یک پروژه آزمایشی با استفاده از پرورش‌دهندگان و آزمایش‌کننده‌های رسمی تأییدشده در تعیین
و آزمایش‌کننده‌های رسمی تأییدشده در تعیین میزان تی‌اچ‌سی مشارکت می‌کنند. ماری‌جوانای پزشکی. از سال ۲۰۰۳، یک داروی تجویزی قانونی به نام "Mediwiet" وجود دارد که در داروخانه‌های هلند موجود است. پنج نوع مختلف ماری‌جوانای پزشکی در هلند وجود دارد. پنجمی حاوی کانابیدیول است و میزان تتراهیدروکانابینول آن تقریباً صفر است.
شان اسکات ( طبل‌زن اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
در هلند، کافی‌شاپ‌ها نوعی فروشگاه‌های خرده‌فروشی ماری‌جوانا هستند؛ مجریان قانون با مصرف شخصی ماری‌جوانا مدارا می‌کنند. طبق سیاست دارویی هلند، فروش محصولات ماری‌جوانا در مقادیر کم توسط "کافی‌شاپ‌های" دارای مجوز مجاز است. اکثر آن‌ها نوشیدنی و غذا نیز سرو می‌کنند. "کافی‌شاپ‌ها" مجاز به ارائه الکل یا دراگ‌های دیگر نیستند و در صورت مشاهده فروش ماری‌جوانا به افراد زیر سن قانونی، یا فروش مواد دیگر یا الکل، با خطر تعطیلی و بسته شدن روبه‌رو خواهند شد. ایده صدور مجوز فروش ماری‌جوانا در دهه ۱۹۷۰ و با هدف جدا کردن مواد
ماری‌جوانا در دهه ۱۹۷۰ و با هدف جدا کردن مواد مخدر کم‌خطر از مواد پرخطر اجرا شد و همچنان ادامه دارد. یک قاضی هلندی به عنوان بخشی از محدودیت‌هایی که در سال ۲۰۱۲ اعمال شد حکم داد که گردشگران می‌توانند به‌طور قانونی از ورود به کافی‌شاپ‌های ماری‌جوانا منع شوند. شوراهای شهر می‌توانند تصمیم می‌گیرند که این ممنوعیت را اجرا کنند یا نه. این ممنوعیت تنها توسط چند شهر در جنوب هلند اجرا می‌شود. شورای شهر در ماستریخت به گردشگران اجازه می‌دهد تا از کافی‌شاپ‌ها بازدید کنند، اما همهٔ آن‌ها به جز یکی، توافقنامه‌ای
کنند، اما همهٔ آن‌ها به جز یکی، توافقنامه‌ای داوطلبانه را پذیرفته‌اند که فقط به ساکنان محلی (افرادی که در شعاع ۱۵۰ کیلومتری زندگی می‌کنند) اجازهٔ ورود بدهند (مردم محلی از بلژیک و آلمان هنوز مجاز هستند). این ممنوعیت در شهر آمستردام و اکثر نقاط دیگر هلند اجرا نمی‌شود. قانون کافی‌شاپ. در هلند، فروش ماری‌جوانا «غیرقانونی است، اما مجازات ندارد»، بنابراین قانون در جاهایی که از این موارد سراسری پیروی کنند، اجرا نمی‌شود: برای برخی از تخلفات، ممکن است یک کسب‌وکار برای سه تا شش تا هشت ماه تعطیل شود. برای دیگران،
برای سه تا شش تا هشت ماه تعطیل شود. برای دیگران، کسب‌وکارشان ممکن است برای همیشه بسته شود. همه این قوانین در سیاست‌های رسمی به تفصیل آمده است. "کافی‌شاپ‌ها" دیگر مجاز به فروش مشروبات الکلی نیستند. بیشتر "کافی‌شاپ‌ها" تبلیغ می‌کنند و محدودیت‌ها بیشتر تعدیل‌کننده است تا کاملاً بازدارنده. بسیاری از "کافی‌شاپ‌ها" در یک حرکت احتیاطی که هنوز از نظر فنی مورد نیاز است، منوی ماری‌جوانا را زیر پیشخوان نگه می‌دارند، حتی زمانی که خود ماری‌جوانا در دید قرار دارد. "کافی‌شاپ‌های" هلندی اغلب پرچم‌های سبز-زرد-قرمز اتیوپی،
هلندی اغلب پرچم‌های سبز-زرد-قرمز اتیوپی، نمادهای دیگر جنبش راستافاری، یا تصویری از برگ‌های نخل را به اهتزاز درمی‌آورند تا نشان دهند که ماری‌جوانا می‌فروشند، که نتیجهٔ ممنوعیت رسمی تبلیغات مستقیم است. این ممنوعیت همچنین باعث شده تا هنرمندان نقاشی‌هایی که به صورت غیرمستقیم به ماری‌جوانا اشاره دارند را بر روی دیوارهای کافی‌شاپ‌ها بکشند. سیاست در پشتی. در سیاست‌های قانونی هلند یک تناقض بزرگ وجود دارد؛ یک "کافی‌شاپ" مجاز به خرید و فروش ماری‌جوانا در محدوده مجاز قانونی است، اما تأمین‌کنندگان آن مجاز به پرورش یا
قانونی است، اما تأمین‌کنندگان آن مجاز به پرورش یا واردات یا فروش آن به "کافی‌شاپ" نیستند. جملهٔ «در ورودی باز است، اما در پشتی غیرقانونی است.» برای توصیف این تناقض به کار می‌رود. پیشنهادهایی برای اصلاح این وضعیت (از ژانویه ۲۰۰۶) وجود دارد، مثلاً کشت کنترل‌شده ماری‌جوانا برای جایگزینی واردات. یکی از طرفداران این موضوع گرد لیرز، وزیر سابق امور مهاجرت و پناهندگی است که زمانی که در پارلمان ملی حضور داشت، طرفدار جرم‌انگاری بیشتر ماری‌جوانا مطابق با سیاست‌های حزب خود CDA بود که قوی‌ترین مخالف سیاسی ماری‌جوانا در
خود CDA بود که قوی‌ترین مخالف سیاسی ماری‌جوانا در هلند است. اما وی بعد از رسیدن به پست شهرداری (و همزمان ریاست پلیس) با مشکلات عملی مواجه شد، به همین خاطر نظرش تغییر کرد و حتی تبدیل به معروف‌ترین مدافع قانونی شدن در پشتی شد؛ چرا که پیگیری و یافتن مزارع کشت (که عمدتاً در محیط‌های سربسته هستند) پول و زمان زیادی از پلیس می‌گیرد. ویتاپ. در سال ۲۰۰۸، سازمان شهرداری‌های هلند (VNG) یک "ویتاپ" (اجلاس وید) با حضور ۳۳ شهردار هلندی از شهرداری‌های بزرگ و کوچک برگزار کرد. دلایل برگزاری این اجلاس، گردشگری مواد مخدر در
دلایل برگزاری این اجلاس، گردشگری مواد مخدر در مناطق مرزی (شهرداران روزندال و برگن اوپ زوم به تازگی اعلام کرده بودند که قصد دارند تمام "کافی‌شاپ‌ها" را ببندند)، ارتباط قوی با فعالیت‌های غیرقانونی (از جمله پولشویی از طریق "کافی‌شاپ‌ها") و ناهماهنگی بین سیاست‌های شهرداری‌های مختلف بود. در این اجلاس، همه شهرداران موافق بودند که قانونی‌سازی «درپشتی» مطلوبشان است. راب ون گیزل، شهردار آیندهوون اعلام کرد که قصد دارد به صورت آزمایشی صدور مجوز برای تولید ماری‌جوانا را آغاز کند. اما در نزدیکی مرزها، در ورودی نیز باید
آغاز کند. اما در نزدیکی مرزها، در ورودی نیز باید (بهتر) تنظیم شود و فروش به خارجی‌ها را ممنوع کند. این همچنین تقاضا برای در پشتی را تا حد زیادی کاهش می‌دهد. آن‌ها قصد داشتند تا قبل از پایان سال ۲۰۰۸ در مورد نتایج این اجلاس با دولت ملی گفت‌وگو کنند. تا سال ۲۰۱۴، این بحث همچنان ادامه داشت. اکثر شهرداران و مصرف‌کنندگان تمایل خود را برای اعطای مجوز به نوعی از کشت منظم و قانونی برای فروش به "کافی‌شاپ‌ها" ابراز کرده‌اند، زیرا این امر باعث کاهش نرخ جرم/خشونت می‌شود، مشکل در پشتی را حل می‌کند و می‌تواند درآمد
مشکل در پشتی را حل می‌کند و می‌تواند درآمد ایجاد کند. با این حال، وزیر لیبرال ایوو اوپستلتن هرگونه پیشنهاد این‌چنینی را رد کرده و از بررسی کامل آن نیز خودداری کرده است. شهرداران همچنان در تلاشند تا وزیر را وادار کنند که حداقل وضعیت را بررسی کند و اجازه اجرای آزمایشی طرح را بدهد. نظر سنجی. در یک نظرسنجی بین شهرداران توسط "NRC Handelsblad" در زمان اجلاس wiettop (با ۶۰٪ پاسخ) ۸۰٪ از شهرداران طرفدار «تنظیم در پشتی» (یعنی قانونی کردن آن) بودند. با این حال، تنها ۱۸ درصد موافق آزاد کردن بازار مواد سبک (کم‌خطر)
۱۸ درصد موافق آزاد کردن بازار مواد سبک (کم‌خطر) بودند. ۲۲ درصد موافق کاهش تعداد "کافی‌شاپ‌ها" و ۱۰ درصد خواهان تعطیلی همهٔ آن‌ها بودند. به‌طور قابل توجهی، دیدگاه مقامات نسبت به ماری‌جوانا به حزب سیاسی آن‌ها وابستگی ندارد. NRC Handelsblad از آن نتیجه می‌گیرد که نظرات آن‌ها بر اساس ملاحظات عملی است و نه ایدئولوژیک. فاصله الزامی از مدارس. در سال ۲۰۰۸، دولت هلند تصمیم گرفت که دیگر وجود "کافی‌شاپ" در شعاع کمتر از ۲۵۰ متری مدارس مجاز نباشد. در آمستردام، این به معنای بسته شدن ۴۳ "کافی شاپ" دیگر است (در سال‌های
معنای بسته شدن ۴۳ "کافی شاپ" دیگر است (در سال‌های گذشته تعداد کافی‌شاپ‌ها از ۳۵۰ به ۲۲۸ کاهش یافته بود). یوب کوهن شهردار وقت، ترجیح می‌داد تغییر جدیدی ایجاد نشود، اما نهایتاً با اکراه موافقت کرد. وی خاطرنشان کرد که "کافی‌شاپ‌ها" در حال حاضر مجاز به فروش به مشتریان زیر ۱۸ سال نیستند، بنابراین این سیاست تأثیر چندانی نخواهد داشت. در اواخر سال ۲۰۱۳، ابرهارد ون در لان، شهردار آمستردام گفت که در سال ۲۰۱۴، برخی از "کافی‌شاپ‌های" نزدیک مدارس مجبور به تعطیلی خواهند شد. بحث‌هایی در مورد اینکه آیا آن‌ها باید به‌طور
شد. بحث‌هایی در مورد اینکه آیا آن‌ها باید به‌طور کامل تعطیل شوند یا فقط در ساعات مدرسه شکل گرفته است؛ مثلاً این کافی‌شاپ‌ها می‌توانند از ساعت ۱۸:۰۰ به بعد یا در آخر هفته‌ها فعالیت کنند. این قانون هنوز تصویب و اجرایی نشده است. گردشگری مواد تفریحی. هر شهرداری سیاست مخصوص خود را در رابطه با "کافی‌شاپ‌ها" دارد. برخی به صورت کامل آن را ممنوع کرده‌اند؛ اکثر این شهرداری‌ها یا توسط احزاب سخت‌گیر پروتستان کنترل می‌شوند، یا با بلژیک و آلمان هم‌مرز هستند و مایل به دریافت «گردشگری مواد تفریحی» از این کشورها نیستند.
«گردشگری مواد تفریحی» از این کشورها نیستند. مقاله‌ای در ۱۹ مارس ۲۰۰۵ در آبزرور اشاره کرد که تعداد "کافی‌شاپ‌های" ماری‌جوانای هلند در طول پنج سال گذشته از ۱۵۰۰ به ۷۵۰ کاهش یافته است که عمدتاً به دلیل فشار دولت ائتلافی محافظه‌کار بوده است. سیاست‌های «عدم کشت» بسیاری از شهرهای هلند بر صدور مجوزهای جدید تأثیر می‌گذارد. این سیاست به آرامی تعداد "کافی‌شاپ‌ها" را کاهش می‌دهد، زیرا هیچ‌کس نمی‌تواند پس از بسته شدن، یک کافی‌شاپ جدید باز کند. اکثر شهرداری‌ها منطقه خاصی را (مثلا در اطراف مدارس و دبیرستان‌ها) تعیین
خاصی را (مثلا در اطراف مدارس و دبیرستان‌ها) تعیین کرده‌اند که فعالیت "کافی‌شاپ‌ها" در آنجا مجاز نیست. شهرداری ترنوزن تابلوهای جاده‌ای را نصب کرده که مسیر "کافی‌شاپ‌ها" را نشان می‌دهد و تصمیم گرفت که از ماه مه ۲۰۰۹ مقررات محلی ماری‌جوانا را محدود کند. در ماستریخت، ورود به "کافی‌شاپ" برای گردشگران خارجی ممنوع است. یک اقدام بحث‌برانگیز برای معرفی سیستم عضویت "wietpas" (هلندی) یا "weed-pass" (مجوز وید) که عمدتاً توسط احزاب سیاسی مسیحی در دولت ائتلافی هلند انجام می‌شود - پیشنهاد شده است. این سیستم فروش
انجام می‌شود - پیشنهاد شده است. این سیستم فروش ماری‌جوانا در "کافی‌شاپ" را به ساکنان هلند که کارت عضویت دارند محدود می‌کند. با وجود اعتراض شدید صاحبان "کافی‌شاپ"، یک قاضی در هلند قانون جدید ممنوعیت ورود گردشگران خارجی به کافی‌شاپ‌های ماری‌جوانا را تأیید کرد. وکلای مدافع صاحبان "کافی‌شاپ" قول داده‌اند که به این حکم اعتراض خواهند کرد و اعتراضات همچنان ادامه دارد. همچنان دست شهرداری‌ها در اجرای این قوانین باز است. به‌طور مثال هم‌اکنون خارجی‌ها در شهر آمستردام بدون هیچ محدودیت و تبعیضی می‌توانند به کافی‌شاپ‌ها
هیچ محدودیت و تبعیضی می‌توانند به کافی‌شاپ‌ها بروند. کشیدن ماری‌جوانا در محل. کشیدن جوینت در "کافی‌شاپ‌های" ماری‌جوانا امری رایج است. از ۱ ژوئیه ۲۰۰۸، ممنوعیت دخانیات در هلند اعمال شده که کشیدن سیگار تنباکو را در تمام هتل‌ها، رستوران‌ها و کافه‌ها ممنوع می‌کند؛ بنابراین، در حال حاضر کشیدن جوینت حاوی تنباکو در "کافی‌شاپ‌ها" غیرقانونی است. استعمال بانگ یا جوینتی که ماری‌جوانای خالص داشته باشد در کافی‌شاپ‌ها مجاز است، اما برای کشیدن سیگار تنباکو یا جوینتی که حاوی تنباکو است افراد باید به اتاق سیگار جداگانه‌ای
تنباکو است افراد باید به اتاق سیگار جداگانه‌ای بروند. اکثر "کافی‌شاپ‌ها" هنوز هم جوینت‌های ترکیبی، یعنی آن‌هایی که تنباکوی مخلوط با ماری‌جوانا دارند، می‌فروشند و مشتریان را برای کشیدن آن به طبقهٔ بالا یا زیرزمین می‌فرستند. برخلاف بارسلونا که برای رفتن به یک کافی‌شاپ خصوصی باید درخواست عضویت کنید، در آمستردام هر کسی می‌تواند مستقیماً به یک "کافی‌شاپ" برود و ماری‌جوانا بخرد. قوانین کافی‌شاپ در آمستردام. هنگام بازدید از کافی‌شاپ در آمستردام قوانین زیر باید رعایت شود.
پیت سندوال (؛ زادهٔ ) طبل‌زن اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
منحنی اس یکی از نمودارهایی که برای اندازه‌گیری پیشرفت پروژه به کار می‌رود نمودار S یا Status Curve پروژه است. منحنی S یکی از پرکاربردترین منحنی‌ها برای ارائه گزارش‌های مدیریت پروژه، به‌خصوص در پروژه‌های صنعت ساخت می‌باشد. منحنی S در اصطلاح مدیریت پروژه، عموماً شامل مقادیر تجمعی یک سری از داده‌های خاص مانند مقدار کار انجام شده، هزینه‌های انجام شده، ساعت کار صرف شده، منابع مصرف شده و بسیاری از موارد دیگر می‌باشد. عمدتاً اگر پیشرفت در زمان ترسیم شود شکلی مانند حرف S به خود می‌گیرد. البته ممکن است همه پروژه‌ها
حرف S به خود می‌گیرد. البته ممکن است همه پروژه‌ها از این قانون تبعیت نکنند. منحنی اس در سه مرحله اصلی تقسیم می‌شود. مرحله آغازین : در این مرحله، پیشرفت کند است که به دلیل محدودیت‌های فنی، مالی و بازاری است. فناوری در این مرحله به‌طور آهسته پیشرفت می‌کند. مرحله رشد : با افزایش فهم و تکنولوژی، پیشرفت سرعت می‌گیرد. در این مرحله، بهبودها و نوآوری‌ها سریعتر اتفاق می‌افتند و فناوری به‌طور قابل توجهی بهبود می‌یابد. مرحله فلات : در این مرحله، بهبود و پیشرفت به‌طور قابل توجهی کاهش می‌یابد و فناوری به فلات می‌رسد.
قابل توجهی کاهش می‌یابد و فناوری به فلات می‌رسد. این به‌دلیل بهبود و تکامل مداوم فناوری است که منجر به کاهش پتانسیل نوآوری و رشد می‌شود. منحنی S فناوری یک مدل کاربردی برای درک دینامیک توسعه فناوری و تصمیم‌گیری‌های استراتژیک است. شرکت‌ها و سازمان‌ها می‌توانند با بررسی و درک منحنی S فناوری، زمان بهینه برای سرمایه‌گذاری، بازاریابی و توسعه فناوری را تعیین کنند و از رشد بهینه فناوری بهره‌مند شوند. بارها ثابت شده منحنی‌های S در عملکرد فناوری و انتشار بازار به هم مرتبط هستند بهبود در عملکرد می‌تواند پذیرش فوری را
هستند بهبود در عملکرد می‌تواند پذیرش فوری را تقویت کند و پذیرش گسترده‌تر می‌تواند سرمایه‌گذاری بیشتر را به همراه داشته باشد. شکل چرخه حیات تکنولوژی اغلب به عنوان یک منحنی اس ابلاغ شده‌است. ویکی‌پدیا چگونگی انتقال شرکت‌ها از یک فناوری قدیمی به یک فناوری جدید با استفاده از مدل منحنی اس. وقتی یک فناوری جدید به وجود می‌آید، منحنی‌های پیشرفت فناوری قدیمی و جدید با هم تداخل پیدا می‌کنند: فناوری جدید در مراحل اولیه رشد، سریع است، در حالی که فناوری قدیمی شروع به کند شدن می‌کند. موفق‌ترین شرکت‌ها در لحظه‌ای که این
شدن می‌کند. موفق‌ترین شرکت‌ها در لحظه‌ای که این دو منحنی با هم برخورد می‌کنند، از فناوری قدیمی به فناوری جدید تغییر می‌کنند. این شرکت‌ها معمولاً شرکت‌های بزرگ و پایدار هستند. با این حال، وقتی یک فناوری مخرب به وجود می‌آید، منحنی S آن روی نمودار متفاوتی قرار دارد زیرا به بازار متفاوتی خدمت می‌کند و در شبکه ارزشی متفاوتی وجود دارد. وقتی عملکرد این فناوری مخرب به اندازه کافی بهبود پیدا کند، ممکن است وارد بازار قدیمی شود و فناوری قبلی را جایگزین کند.
گری چارلز «گار» ساموئلسون (؛ ۱۸ فوریهٔ ۱۹۵۸ – ۱۴ ژوئیهٔ ۱۹۹۹) موسیقی‌دان آمریکایی بود که از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۷ در گروه ترش متال مگادث به‌عنوان درامر فعالیت داشت و در دو آلبوم نخست آن‌ها، "کشتن کسب و کار من است… و کاسبی روبراه است!" (۱۹۸۵) و "صلح خوب می‌فروشه… اما کیه که بخره؟" (۱۹۸۶) مشارکت کرد. او یکی از تاثیرگذارترین درامرهای ترش متال دانسته می‌شود و پیشگامِ تلفیق جاز فیوژن در این زیرژانر بوده است. مرگ. ساموئلسون در ۲۲ ژوئیه ۱۹۹۹ در اورنج سیتی، فلوریدا در ۴۱ سالگی درگذشت. علت مرگ نارسایی کبد گزارش شده است.
سالگی درگذشت. علت مرگ نارسایی کبد گزارش شده است. هم‌گروهی‌های سابق او در مگادث نسخهٔ ریمستر سال ۲۰۰۲ آلبوم "کشتن کسب و کار من است… و کاسبی روبراه است!" را به ساموئلسون تقدیم کردند. دیسکوگرافی. مگادث فتال اوپرا
بیلی رایمر (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
جیسون رالو (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
ایلان روبین ( زاده ) خواننده، و طبل‌زن اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
آرون روسی (؛ زادهٔ ) طبل‌زن اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
بابی راندینلی (؛ زادهٔ ) طبل‌زن اهل ایالات متحده آمریکا است.
جیسون رودر () موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
اسکات راکنفیلد (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است.
نوآ رابرتسون (؛ زادهٔ ) طبل‌زن، و کمدین اهل ایالات متحده آمریکا است.
ستریون (به انگلیسی:Cetrion) یکی از شخصیت های ساختگی مجموعه بازی ویدئویی مورتال کمبت است که برای اولین بار در نسخه مورتال کمبت ۱۱ در سال ۲۰۱۹ معرفی شد.ستریون یک خدای ارشد و الهه‌ی عناصر است،برادر او شیناک و مادر او کرونیکا است و همچنین او مسئول تبعید شیناک به ندررلم است. منابع. https://mortalkombat.fandom.com/wiki/Cetrion https://villains.fandom.com/wiki/Cetrion
مرتضی خوشبخت (زادهٔ ۱۰ اردیبهشت ۱۳۵۹ در تهران) کشتی‌گیر آزادکار ایرانی است. از افتخارات وی می‌توان به کسب مدال طلا مسابقات کشتی آزاد قهرمانی نوجوانان جهان در تهران سال ۱۹۹۶ اشاره کرد.
در ۲۸ مه ۲۰۲۴، خدمات اضطراری غزه مدعی شد که چهار گلوله توپ تانک به یک شهر چادری در منطقه بشردوستانه المواسی در غرب رفح اصابت کرد و به گروهی از چادرها اصابت کرد و حداقل ۲۱ نفر را کشتند که حداقل ۱۲ نفر از آنها زن بودند. این حمله در منطقه ای رخ داد که در پی حمله رفح به عنوان منطقه انسان‌دوستانه گسترده توسط اسرائیل تعیین شد که منجر به جابجایی انبوه غیرنظامیان فلسطینی به شهرهای چادری خارج از شهر شد. این حمله دو روز پس از حمله ۲۶ ماه مه به اردوگاه آوارگان لونروا در محله تل السلطان که منجر به کشته شدن ۴۵ تا ۵۰
در محله تل السلطان که منجر به کشته شدن ۴۵ تا ۵۰ غیرنظامی شد، و چهار روز پس از صدور حکم قانونی الزام‌آور در ۲۴ ماه مه توسط دیوان بین‌المللی دادگستری برای اسرائیل برای توقف فوری حمله رفح به دلیل خطر برای غیرنظامیان، انجام شد. نیروهای دفاعی اسرائیل دست داشتن در این حمله را رد کردند. "نیویورک تایمز" ویدئویی را منتشر کرد که پیامدهای حمله به المواسی را نشان می‌دهد.
فضای آدرس IPv4 تقریباً تمام شده است. با این حال، ارائه‌دهندگان خدمات اینترنت (ISPها) باید همچنان از رشد IPv4 تا زمانی که IPv6 به‌طور کامل مستقر شود، پشتیبانی کنند. به این منظور، بسیاری از ISPها از یک دستگاه NAT در مقیاس حامل (Carrier-Grade NAT یا CGN) استفاده خواهند کرد. از آنجا که CGNها در شبکه‌هایی استفاده می‌شوند که در آن انتظار می‌رود فضای آدرس عمومی باشد، و فضای آدرس خصوصی موجود در حال حاضر باعث ایجاد مشکلات عملیاتی در این زمینه می‌شود، ISPها به یک بلوک آدرس IPv4 /10 جدید نیاز دارند. این بلوک آدرس فضای
آدرس IPv4 /10 جدید نیاز دارند. این بلوک آدرس فضای آدرس مشترک نامیده خواهد شد و برای شماره‌گذاری رابط‌هایی که دستگاه‌های CGN را به تجهیزات مشتریان (CPE) متصل می‌کنند، استفاده خواهد شد. به جای استفاده از آدرس‌های منحصر به فرد IPv4 که به سرعت رو به اتمام هستند، ارائه‌دهندگان خدمات اینترنت (ISPها) از آدرس‌هایی در محدوده 100.64.0.0/10 برای این منظور استفاده می‌کنند. از آنجا که شبکه بین تجهیزات مشتریان (CPE) و روترهای ISP برای هر ISP به صورت خصوصی است، همه ISPها می‌توانند این بلوک آدرس‌ها را به اشتراک بگذارند.
می‌توانند این بلوک آدرس‌ها را به اشتراک بگذارند. پیشینه. اگر یک ISP از CGN و فضای آدرس خصوصی اینترنت (10.0.0.0/8، 172.16.0.0/12، 192.168.0.0/16) برای اتصال مشتریان خود استفاده کند، احتمال دارد که تجهیزات مشتریانی که از شبکه داخلی با همان محدوده استفاده می‌کنند، دچار مشکل شوند. دلیل این است که مسیریابی زمانی که از همان محدوده آدرس‌ها در هر دو سمت خصوصی و عمومی تجهیزات NAT مشتری استفاده شود، کار نخواهد کرد. جریان عادی بسته‌ها ممکن است مختل شده و مشتری از اینترنت قطع شود، مگر اینکه مشتری محدوده آدرس خصوصی
قطع شود، مگر اینکه مشتری محدوده آدرس خصوصی دیگری را که با محدوده انتخابی ISP تعارض ندارد، انتخاب کند. این موضوع باعث شد که برخی از ISP‌ها سیاستی را در ثبت نام‌بر‌های اینترنت آمریکایی (ARIN) توسعه دهند تا فضای آدرس خصوصی جدیدی برای CGN‌ها تخصیص دهند. با این حال، ARIN به کارگروه مهندسی اینترنت (IETF) مراجعه کرد تا قبل از اجرای سیاست، مسئله را بررسی کند و اعلام کرد که این موضوع تخصیص عادی نیست بلکه یک رزرو برای اهداف فنی است. در سال 2012، IETF فضای آدرس مشترکی برای استفاده در پیاده‌سازی‌های CGN ISP و
مشترکی برای استفاده در پیاده‌سازی‌های CGN ISP و دستگاه‌های NAT که می‌توانند همان آدرس‌ها را در هر دو رابط ورودی و خروجی مدیریت کنند، تعریف کرد. ARIN فضای مورد نیاز را به IANA برگرداند و بلوک آدرس تخصیص داده شده 100.64.0.0/10 بود. انتقال به IPv6. استفاده از فضای آدرس مشترک یکی از روش‌های مختلف برای انتقال از IPv4 به IPv6 است. هدف اصلی آن به تأخیر انداختن اتمام آدرس‌های IPv4 با اجازه دادن به ISP‌ها برای معرفی یک لایه دوم NAT بود. یک عمل معمول این است که به تجهیزات مشتریان یک آدرس IPv4 منحصربه‌فرد در رابط
تجهیزات مشتریان یک آدرس IPv4 منحصربه‌فرد در رابط اینترنتی آنها داده و از NAT برای پنهان کردن تمام آدرس‌ها در شبکه محلی استفاده شود. از آنجا که فضای آدرس عمومی IPv4 تمام شده، دیگر برای اکثر ISP‌ها امکان پذیر نیست که آدرس‌های IPv4 منحصر به فرد به تجهیزات مشتریان اختصاص دهند، زیرا هیچ آدرس جدیدی برای دریافت وجود ندارد. در عوض، یک آدرس در محدوده 100.64.0.0/10 به رابط اینترنتی تجهیزات مشتریان اختصاص داده می‌شود و این آدرس دوباره به یکی از آدرس‌های عمومی IPv4 روترهای مرکزی ISP ترجمه می‌شود. استفاده از فضای آدرس
مرکزی ISP ترجمه می‌شود. استفاده از فضای آدرس مشترک به ISP‌ها اجازه می‌دهد تا همچنان از IPv4 به شکلی که عادت کرده بودند، استفاده کنند. این طرح تعداد زیادی از آدرس‌های IP را پشت یک مجموعه کوچک از آدرس‌های عمومی پنهان می‌کند، همانطور که تجهیزات مشتریان این کار را به صورت محلی انجام می‌دهند، و سرعت اتمام آدرس‌های IPv4 را کاهش می‌دهد. فضای آدرس مشترک شامل 4194304 آدرس است، بنابراین هر ISP می‌تواند بیش از 4 میلیون مشترک را به این طریق متصل کند. دیگر اتفاقات. در BIND، نواحی نقشه‌برداری معکوس خالی برای
در BIND، نواحی نقشه‌برداری معکوس خالی برای 100.64.0.0/16 تا 100.127.0.0/16 (64 ناحیه در مجموع) اگر به طور دیگری تنظیم نشده باشد، به طور خودکار در نمای 'internal' ایجاد می‌شوند.
آرناک-پومپادور () یک کمون در ناحیه نوول-آکیتن است. این کمون دارای ۱۵٫۰۹ کیلومتر مربع مساحت و ۱۱۶۰ نفر جمعیت در سال ۲۰۲۱ میلادی بوده است.
لیندا میلز یک کارگر اجتماعی و مدیر آکادمیک آمریکایی است که از ژوئیه ۲۰۲۳ میلادی، مدیریت دانشگاه نیویورک را به عهده گرفته است. تحصیلات. میلز لیسانش را در زمینه هنرهای تاریخی و اندیشه اجتماعی از دانشگاه کالیفرنیا، ارواین در سال ۱۹۷۹ گرفت. او Juris Doctor از دانشگاه کالیفرنیا، کالج حقوق هیستینگز در سال ۱۹۸۳ و فوق لیسانس علوم کاری در سال ۱۹۸۶ از دانشگاه ایالتی سان فرانسیسکو دریافت کرد. او دکترایش را در سال ۱۹۹۴ در زمینه سیاست سلامت از دانشگاه برندایس دریافت کرد. او در سال ۱۹۸۳ در (California Bar) پذیرفته شد و
او در سال ۱۹۸۳ در (California Bar) پذیرفته شد و اولین بار در سال ۱۹۹۰ یک مددکار اجتماعی بالینی دارای مجوز شد.
شوالیه دئون (؛ ۵ اکتبر ۱۷۲۸ – ۲۱ مه ۱۸۱۰) دیپلمات، جاسوس و نظامی اهل فرانسه بود. وی که با نام‌هایی همچون شارل دئون دو بومون و شارلوت دئون دو بومون نیز شناخته می‌شود در جنگ هفت‌ساله حضور داشته و در کشورهای روسیه و انگلستان برای فرانسه جاسوسی کرده است. از موفقیت‌های وی نفوذ به دربار الیزابت روسیه به‌عنوان یک زن بوده است. از سال ۱۷۷۷، دئون به عنوان یک زن زندگی می‌کرد و توسط پادشاه لوئی شانزدهم به‌طور رسمی به عنوان یک زن به رسمیت شناخته شد. همواره در بین افراد مختلف دربارهٔ جنسیت وی اختلاف نظر وجود داشته است.
مختلف دربارهٔ جنسیت وی اختلاف نظر وجود داشته است. دئون در حالی که چهار سال آخر زندگی خود را در بستر بیماری گذرانده بود در ۲۱ مه ۱۸۱۰ درگذشت. دکتر در گواهی فوت تأیید کرده بود که وی دارای اندام‌های مردانه است اما ویژگی‌های زنانه همچون سینه‌های بزرگ نیز دیده می‌شود.
رام شهرستان یا ابرشهریار،در کنار روستای تپه آزاد و در سه کیلومتری جنوب شهر زهک و در ۳۳ کیلومتری جنوب شرقی شهر زابل واقع شده و قدمت آن به دوره اشکانی و ساسانیان بازمی‌گردد. به گفته استخری، شهر پیشین سیستان در روزگار پیش از اسلام، رام شهرستان بوده، که میان کرمان و سیستان، نزدیک دارک و روبه روی راشک و در سه منزلی کرمان قرار داشته است. تاریخچه. «رام شهرستان» سرزمین اولیه سیستان، در محدوده‌ای میان کرمان و سیستان امروزی قرار داشت که به علت تغییر مسیر رود هیرمند و تبدیل این منطقه به بیابان، مردم مجبور به ترک این
تبدیل این منطقه به بیابان، مردم مجبور به ترک این شهرستان و تأسیس زرنگ شدند. با وجود مدفون شدن رام شهرستان در زیر شن‌های کویر، تا قرن چهارم برخی از ابنیه و خانه‌های آن پابرجا بوده است. هرتسفلد نیز آثاری از خرابه‌های آن به دست آورد که مهم‌ترین آن سه آتشکده است.
مرکز ترینیتی آسیاشناسی (TCAS)، یک مرکز تدریس چندرشته‌ای در زمینه تحقیق آسیای شرقی در کالج ترینیتی دوبلین ایرلند است. مرکز ترینیتی آسیاشناسی در زمینه تدریس و تحقیق در مورد چین‌شناسی، کره‌ای‌شناسی و ژاپن‌شناسی به عنوان مطالعات ناحیه آسیایی، پان آسیایی و تحقیق مقایسه‌ای آسیا/اروپا شامل می‌شود. این فعالیت‌های تحقیقاتی بر روی جامعه و فرهنگ آسیایی، یادگیری زبان‌های چینی، کره‌ای و ژاپنی، مطالعات مهاجرت و تبعید و مطالعات مقایسه‌ای تمرکز دارد. مدیر فعلی مرکز ترینتی آسیاشناسی ناتان هیل است.
کبریت در ایران برای نخستین بار در زمان قاجار به واسطه گردشگران و جهانگردان خارجی دیده شد. سپس کبریت‌های سوئدی و اتریشی به‌طور رسمی وارد شدند. میرزا مهدی خان‌شقاقی از رجال دوره ناصری می‌نویسد: «اولین دفعه که کبریت به ایران آمد، شخصی به نام «اسماعیل آتش» کبریت‌ها را در دست می‌گرفت و فریاد می‌کشید با آتش، آتش درست می‌کنم.». در ابتدا کبریت کالایی لوکس و اشرافی به حساب می‌آمد و در دسترس عموم مردم نبود و کاربرد آن بیشتر برای مصرف دخانیات بود تا مصارف آشپزخانه ای. چندین دهه به طول انجامید تا کبریت کالایی عمومی در
چندین دهه به طول انجامید تا کبریت کالایی عمومی در اختیار مردم باشد. سپس کارگاه ها و کارخانجات زیادی مانند توکلی و ممتاز وارد تولید کبریت شدند و بازار را از انحصار کبریت های وارداتی خارج کردند، اما در دهه های بعد از انقلاب به مرور میزان مصرف و تولید کبریت کم شد تا در سال ۱۴۰۰ تنها ۴ شرکت تولیدی کبریت در فعالیت باشند. قبل از انقلاب. تأسیس اولین کارخانه در تبریز. اولین کارگاه‌های کبریت‌سازی در ایران توسط تقی توکلی و میرزاحسین واعظ در سال ۱۲۹۷ در تبریز دایر شد. و سپس بعد از آن محمدرحیم خویی کارخانه کبریت ممتاز
و سپس بعد از آن محمدرحیم خویی کارخانه کبریت ممتاز را در همان شهر دایر نمود. پس از مشروطه مجلس به دنبال خلع ید استعمار و دخالت‌های خارجی در ایران بود و مشتاق اعطای امتیاز به موسسات ایرانی، با تصاحب امتیاز ۱۵ ساله انحصار کبریت توسط کارخانه ممتاز در آذربایجان، عرصه رقابت برای کبریت توکلی به‌طور کلی بسته شد و منجر به تعطیلی کارخانه گردید. گرچه همچنان مخفیانه به فعالیت خود ادامه می‌داد. این دو کارخانه در سال‌های متمادی درگیر دعواهای حقوقی با یکدیگر بوده‌اند. پس از اعطای امتیاز به کبریت ممتاز دیگران در دیگر
پس از اعطای امتیاز به کبریت ممتاز دیگران در دیگر استان‌ها بر آن شدند که امتیاز محلی کبریت را دریافت کنند؛ مانند میرزا ابوطالب اسلامیه در تهران و محمد دانش بزرگ‌نیا در خراسان. بازدید رضاشاه از کارخانه ممتاز. در جریان بازدید رضاشاه از کارخانه کبریت ممتاز در روزنامه اطلاعات ۲۷ شهریور ۱۳۰۶ در صفحه دوم نوشته شده است:«کارگران کارخانه کبریت خاصی به او دادند: یک جعبه کبریت طلا! قوطی مذکور از طلای خالص و روی آن یک شیر و خورشید از طلا، یک تاج با برگ خرما از برلیان و دو بیرق ایران در دو طرف تاج از یاقوت، الماس و زمرد