payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اضافی مانند فید ایمیل از اخبار فوری و از طریق پیام کوتاه ارائه می‌دهد. جنجال‌ها. در جریان همه‌پرسی قانون اساسی ۲۰۱۹ در مصر که محدودیت دوره ریاست جمهوری را تمدید می‌کند، سی‌ان‌ان عربی یک نظرسنجی را آغاز کرد که به مردم اجازه می‌داد در مورد موافق یا مخالف همه‌پرسی رأی دهند. به گفته عمرو واکد، بازیگر مصری و مخالف سیاسی، آرای نظرسنجی عربی سی‌ان‌ان عادی بود تا اینکه از ساعت ۱۴:۴۲ تا ۱۴:۵۷ نتایج نظرسنجی به سرعت تغییر کرد. وی سی ان ان عربی را به دستکاری در نتایج نظرسنجی به نفع عبدالفتاح السیسی، رئیس‌جمهور مصر متهم
به نفع عبدالفتاح السیسی، رئیس‌جمهور مصر متهم کرد.
یوتیوب شورتس () بخش ویدئوهای کوتاه پلتفرم اشتراک‌گذاری ویدئوی آنلاین آمریکایی یوتیوب است. شورتس، ویدئوهای عمودی کمتر از ۱۸۰ ثانیه را شامل می‌شود و امکانات مختلفی برای تعامل کاربران دارد. تا مه ۲۰۲۴، ویدئوهای شورتس مجموعاً بیش از ۵ تریلیون بازدید از زمان راه‌اندازی این قابلیت برای عموم مردم در ۱۳ ژوئیه ۲۰۲۱ به دست آورده‌اند، که شامل بازدیدهایی می‌شود که پیش از معرفی ویژگی یوتیوب شورتس ثبت شده‌اند. سازندگان محتوا بر اساس تعداد بازدیدهایی که دریافت می‌کنند یا از طریق درآمد تبلیغاتی، پول به دست می‌آورند. افزایش
طریق درآمد تبلیغاتی، پول به دست می‌آورند. افزایش محبوبیت یوتیوب شورتس نگرانی‌هایی دربارهٔ اعتیاد نوجوانان به این پلتفرم به همراه داشته است.
"بازی مرکب" () یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی در ژانر بقا است که توسط هوانگ دونگ هیوک برای نتفلیکس ساخته شده است. فصل اول این مجموعه شامل گروه بازیگران لی جونگ جه، پارک هه سو، هویون جونگ، وی ها جون، او یونگ سو، هو سونگ ته، انوپام تریپاتی و کیم جو ریونگ است. برای فصل دوم، گروه بازیگران جدیدی اضافه شدند که شامل ایم شی وان، کانگ ها نول، لی جین ووک، پارک سونگ هون، یانگ دونگ گون، جو یو ری، کانگ ئه شیم و پارک گیو یونگ است و لی جونگ جه، وی ها جون و لی بیونگ هون نقش‌های خود از فصل یک را تکرار کردند.
بازی مرکب (موسیقی متن اصلی مجموعه نتفلیکس) () حاشیه صوتی مجموعه تلویزیونی کره‌ای در ژانر بقا با همین نام است. موسیقی متن این مجموعه توسط جونگ جه ایل ساخته شده که نخستین کار تلویزیونی او به‌شمار می‌آید. جونگ جه ایل در حالیکه بیشتر آهنگ‌ها را ساخته بود، بعداً با پارک جین جو و کیم سونگ سو (با نام هنری «۲۳») برای موسیقی اضافی همکاری کرد. این آلبوم در ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۱ توسط جینی میوزیک و استون میوزیک انترتینمنت منتشر شد.
«بازی مرکب" ۴۵۶٬۰۰۰ دلاری در زندگی واقعی!» () یک ویدئوی یوتیوب از یوتیوبر آمریکایی، جیمی دونالدسون است که در این پلتفرم با نام مستربیست شناخته می‌شود. این ویدئو در تاریخ ۲۴ نوامبر ۲۰۲۱ منتشر شد و یک مسابقه است که بر پایه بازی‌های مجموعه نتفلیکس محصول کره جنوبی "بازی مرکب" طراحی شده است. دونالدسون کار بر روی این ویدئو را در اکتبر ۲۰۲۱ آغاز کرد. این ویدئو که بخشی از هزینهٔ آن توسط شرکت توسعه‌دهنده بازی ویدئویی فنلاندی سوپرسل برای تبلیغ بازی موبایل "برال استارز" تأمین شده بود، ۳٫۵ میلیون دلار هزینه دربرداشت.
تأمین شده بود، ۳٫۵ میلیون دلار هزینه دربرداشت. از این مبلغ، ۲ میلیون دلار برای ساخت دکورها و تولید و ۱٫۵ میلیون دلار به عنوان جوایز نقدی به شرکت‌کنندگان اختصاص یافت. دونالدسون چندین دکور از این مجموعه تلویزیونی را برای این ویدئو بازسازی کرد. مانند مجموعه تلویزیونی، ۴۵۶ بازیکن در سری بازی‌ها رقابت کردند تا اینکه تنها یک بازیکن باقی ماند. پس از انتشار ویدئو در ۲۴ نوامبر ۲۰۲۱، این ویدئو به سرعت بیش از ۱۰۰ میلیون بازدید کسب کرد و تبدیل به پربازدیدترین ویدئوی مستربیست (بدون احتساب ویدئوهای کوتاه) شد. تا دسامبر
(بدون احتساب ویدئوهای کوتاه) شد. تا دسامبر ۲۰۲۴، این ویدیو بیش از ۶۷۰ میلیون بازدید داشته است. نشریات به خاطر بازسازی دقیق دکورها از دونالدسون تقدیر کردند، اما برخی منتقدان این ویدئو را تکراری و فاقد خلاقیت دانستند و معتقد بودند که مضامین سرمایه‌داری‌ستیزی "بازی مرکب" به اشتباه درک شده است.
ذبیح‌الله ملک‌پور (۱۲۸۶–۱۳۵۷ شمسی) تاجر و بازرگان در دوره پهلوی اول و پهلوی دوم بود. زندگی. ذبیح‌الله ملک‌پور فرزند عزیزالله در سال ۱۲۸۶ هجری شمسی به دنیا آمد. وی مدتی ریاست اتحادیه بازرگانان و عضویت در اتاق تجارت را عهده‌دار بود. در سال ۱۳۲۴ با توران امیرسلیمانی همسر سوم رضاشاه ازدواج کرد. آنها فعالیت‌های خیرخواهانه زیادی در جنوب تهران دادند از جمله می‌توان به احداث مسجد مادر یا مسجد ولی‌الله اعظم اشاره کرد. ذبیح‌الله ملک‌پور، پدر فخری ملک‌پور پیانیست ایرانی است.
مأموریت تمیس () که در فوریه ۲۰۰۷ آغاز شد، مجموعه‌ای از پنج ماهواره ناسا بود که با هدف مطالعه آزادسازی انرژی در مغناطیس‌سپهر و وقوع خردطوفان‌ها طراحی شده بود. خردطوفان‌ها پدیده‌هایی هستند که به تقویت شفق‌های قطبی در مناطق قطبی زمین منجر می‌شوند. سه ماهواره در مدار زمین و داخل مغناطیس‌سپهر مستقر شدند، در حالی که دو ماهواره دیگر به مدار ماه منتقل و به نام آرتمیس تغییر نام یافتند. ابزارهای متعددی شامل مغناطیس‌سنج، تجزیه‌گر ایستابرقی، و ابزارهای میدان الکتریکی روی این ماهواره‌ها نصب شده بود. پرتاب این ماهواره‌ها
این ماهواره‌ها نصب شده بود. پرتاب این ماهواره‌ها از پایگاه کیپ کاناورال با استفاده از موشک دلتا ۲ انجام شد. داده‌های جمع‌آوری‌شده توسط تمیس نشان داد که طناب‌های مغناطیسی جو زمین را به خورشید متصل کرده و جریان‌های عظیمی را به قطب‌های زمین هدایت می‌کنند. همچنین این مأموریت برای اولین بار رویداد آغازین خردطوفان‌های مغناطیسی را شناسایی کرد و اتصال مجدد مغناطیسی به‌عنوان عامل اصلی وقوع این پدیده‌ها تأیید شد. دو ماهواره آرتمیس توانستند مدار نقاط لاگرانژی ماه را برای اولین بار بررسی کنند. همچنین ایستگاه‌های زمینی
اولین بار بررسی کنند. همچنین ایستگاه‌های زمینی در آمریکای شمالی با رصد شفق‌های قطبی، داده‌های تکمیلی برای مطالعه تعاملات مغناطیسی خورشید و زمین ارائه دادند. مأموریت تمیس همچنان به جمع‌آوری داده‌های ارزشمند علمی ادامه می‌دهد. کلیات. تمیس که مخفف تاریخچه زمانی رویدادها و تعاملات مقیاس‌کلان در طول خردطوفان‌ها (Time History of Events and Macroscale Interactions during Substorms) است، مأموریتی بود که در فوریه ۲۰۰۷ به‌عنوان مجموعه‌ای از پنج ماهواره ناسا (THEMIS-A تا THEMIS-E) آغاز شد تا آزادسازی انرژی از
تا THEMIS-E) آغاز شد تا آزادسازی انرژی از مغناطیس‌سپهر را بررسی کند. این پدیده‌ها که خردطوفان نامیده می‌شوند، شفق‌های قطبی را در نزدیکی مناطق قطبی زمین شدت می‌بخشند. نام این مأموریت یک سرواژه است که به تیتان تمیس اشاره دارد. سه ماهواره در مدار زمین داخل مغناطیس‌سپهر قرار دارند، در حالی که دو ماهواره به مدار ماه منتقل شده‌اند. این دو ماهواره به نام‌های ARTEMIS (شتاب، اتصال مجدد، آشفتگی و الکترودینامیک تعامل ماه با خورشید) تغییر نام یافتند. THEMIS-B به ARTEMIS-P1 و THEMIS-C به ARTEMIS-P2 تغییر نام داد.
و THEMIS-C به ARTEMIS-P2 تغییر نام داد. ARTEMIS-P1 و ARTEMIS-P2 با هم مأموریت THEMIS-ARTEMIS را تشکیل می‌دهند. ماهواره‌های تمیس در ۱۷ فوریه ۲۰۰۷ از مجتمع شماره ۱۷ پرتاب موشک پایگاه نیروی هوایی کیپ کاناورال توسط یک دلتا ۲ پرتابگر پرتاب شدند. هر ماهواره دارای پنج ابزار مشابه، از جمله مغناطیس‌سنج (FGM)، تجزیه‌گر ایستابرقی (ESA)، تلسکوپ حالت جامد (SST)، مغناطیس‌سنج سیم‌پیچ جستجو (SCM) و ابزار میدان الکتریکی (EFI) است. هر کاوشگر دارای جرم ، شامل سوخت هیدرازین است. داده‌های مأموریت تمیس با استفاده از نرم‌افزار
داده‌های مأموریت تمیس با استفاده از نرم‌افزار SPEDAS قابل دسترسی است. کانادا، اتریش، آلمان و فرانسه نیز در این مأموریت مشارکت داشته‌اند. فضاپیما. شرکت Swales Aerospace، که اکنون بخشی از Orbital ATK و در نهایت نورثروپ گرامن شده است، در بلتسویل، مریلند تمام پنج کاوشگر این مأموریت را تولید کرد. هر کاوشگر در این تأسیسات ساخته و آزمایش شد و سپس برای نصب ابزارها به دانشگاه کالیفرنیا (برکلی) تحویل داده شد. Swales مسئولیت نصب واحد مدیریت باس (BAU)، واحد اینرسی (IRU)، پنل‌های خورشیدی، آنتن، باتری و سایر اجزای ضروری
پنل‌های خورشیدی، آنتن، باتری و سایر اجزای ضروری برای عملکرد فضاپیما را بر عهده داشت. این دومین ماهواره بزرگ ساخته‌شده توسط Swales بود، اولین آن دیدبانی زمین-۱ (EO-1) است که همچنان در مدار زمین باقی مانده است. Swales همچنین طراحی و ساخت تجهیزات پشتیبانی زمینی الکتریکی (EGSE) را برای نظارت بر کاوشگرها در تمام مراحل پیش از پرتاب، از جمله استفاده در سایت پرتاب، بر عهده داشت. آزمایش‌ها. پس از نصب ابزارها در SSL، برکلی، آزمایش‌های پیش از پرتاب شامل آزمایش‌های خلأ حرارتی، ارتعاش و آکوستیک در آزمایشگاه پیش‌رانش جت
حرارتی، ارتعاش و آکوستیک در آزمایشگاه پیش‌رانش جت پاسادنا، کالیفرنیا انجام شد. پرتاب. پرتاب تمیسدر ابتدا برای ۱۹ اکتبر ۲۰۰۶ برنامه‌ریزی شده بود. به دلیل مشکلاتی در کیفیت ساخت مرحله دوم موشک دلتا II - مشکلی که مأموریت قبلی استریو را نیز تحت تأثیر قرار داده بود - پرتاب به ۱۵ فوریه ۲۰۰۷ موکول شد. شرایط جوی در ۱۳ فوریه ۲۰۰۷ باعث تأخیر در سوخت‌گیری مرحله دوم شد و پرتاب یک روز به تعویق افتاد. در ۱۶ فوریه، پرتاب به دلیل وضعیت نامساعد بادهای لایه‌های بالایی لغو شد. مراحل آماده‌سازی برای پرتاب جدید در بازه زمانی
مراحل آماده‌سازی برای پرتاب جدید در بازه زمانی بین ۲۳:۰۱ تا ۲۳:۱۷ ساعت هماهنگ جهانی در ۱۷ فوریه ۲۰۰۷ انجام شد. در ۱۷ فوریه، شرایط جوی مساعد گزارش شد و شمارش معکوس به‌صورت روان ادامه یافت. THEMIS با موفقیت در ساعت ۲۳:۰۱:۰۰ ساعت هماهنگ جهانی پرتاب شد. فضاپیماها حدود ۷۳ دقیقه پس از بلند شدن از موشک جدا شدند. تا ساعت ۰۳:۰۷ UTC در ۱۸ فوریه، اپراتورهای مأموریت در آزمایشگاه علوم فضایی (SSL) دانشگاه کالیفرنیا (برکلی) موفق به دریافت سیگنال از هر پنج فضاپیما شدند که وضعیت جداسازی را تأیید کرد. خدمات پرتاب توسط
که وضعیت جداسازی را تأیید کرد. خدمات پرتاب توسط ائتلاف پرتاب و راه‌اندازی از طریق برنامه خدمات پرتاب ناسا (LSP) ارائه شد. فست. مأموریت Fast Auroral SnapshoT Explorer (FAST) در سال‌های ۲۰۰۸ و ۲۰۰۹ از تمیس پشتیبانی کرد و سپس بازنشسته شد. FAST یک مأموریت از برنامه کاوشگران (SMEX) بود که در سال ۱۹۹۶ پرتاب شد. وضعیت مأموریت. از ۱۵ فوریه ۲۰۰۷ تا ۱۵ سپتامبر ۲۰۰۷، پنج ماهواره تمیس در یک آرایش مداری به‌صورت «رشته مرواریدی» حرکت می‌کردند. از ۱۵ سپتامبر تا ۴ دسامبر ۲۰۰۷، ماهواره‌ها به مدارهای دورتر منتقل شدند تا برای
ماهواره‌ها به مدارهای دورتر منتقل شدند تا برای جمع‌آوری داده‌ها در دم مغناطیسی آماده شوند. این مرحله از مأموریت به «مرحله سپیده‌دم» معروف بود زیرا مدارهای ماهواره‌ها در اوج و حضیض در سمت سپیده‌دم مغناطیس‌سپهر قرار داشت. در ۴ دسامبر ۲۰۰۷، نخستین مرحله علمی دم مغناطیسی مأموریت آغاز شد. در این مرحله، دانشمندان داده‌هایی از دم مغناطیسی مغناطیس‌سپهر زمین جمع‌آوری می‌کنند. هدف این مرحله مشاهده خردطوفان‌ها و رویدادهای اتصال مجدد مغناطیسی است. در طول این رویدادها، ذرات باردار ذخیره‌شده در مغناطیس‌سپهر زمین آزاد
ذرات باردار ذخیره‌شده در مغناطیس‌سپهر زمین آزاد شده و شفق قطبی ایجاد می‌کنند. تحقیقات دم مغناطیسی در زمستان نیم‌کره شمالی انجام می‌شود زیرا مغناطیس‌سنج‌های زمینی که داده‌های ماهواره‌ها با آن‌ها مقایسه می‌شوند، در طول شب‌های طولانی فعال‌تر هستند. در شب، مشاهده‌ها تحت تأثیر ذرات باردار خورشید قرار نمی‌گیرند. در سال ۲۰۰۷، تمیس "شواهدی از طناب‌های مغناطیسی که جو بالایی زمین را مستقیماً به خورشید متصل می‌کنند" کشف کرد و نظریه تعامل الکتریکی خورشید-زمین (از طریق "جریان برکلند" یا "جریان‌های هم‌راستا با میدان")
"جریان برکلند" یا "جریان‌های هم‌راستا با میدان") که توسط کریستین بیرکلاند حدود سال ۱۹۰۸ مطرح شده بود را تأیید کرد. ناسا همچنین این تعامل را به «باتری ۳۰ کیلوولتی در فضا» تشبیه کرد و اشاره کرد که «طناب شار، ۶۵۰٬۰۰۰ آمپر جریان را به شمالگان پمپ می‌کند». در ۲۶ فوریه ۲۰۰۸، کاوشگرهای تمیس برای اولین بار موفق به شناسایی رویداد آغازین برای وقوع خردطوفان‌های مغناطیس‌سپهر شدند. دو تا از پنج کاوشگر، که در فاصله تقریباً یک‌سوم فاصله تا ماه قرار داشتند، رویدادهایی را ثبت کردند که نشان‌دهنده اتصال مجدد مغناطیسی ۹۶
را ثبت کردند که نشان‌دهنده اتصال مجدد مغناطیسی ۹۶ ثانیه قبل از تشدید شفق قطبی بود. واسیلیس آنگلوپولوس از دانشگاه کالیفرنیا (لس آنجلس)، که محقق اصلی مأموریت تمیس است، اظهار داشت: «داده‌های ما به وضوح و برای اولین بار نشان می‌دهند که اتصال مجدد مغناطیسی عامل آغازین است». مأموریت تمدیدشده. در ۱۹ مه ۲۰۰۸، آزمایشگاه علوم فضایی (SSL) در دانشگاه کالیفرنیا (برکلی) اعلام کرد که ناسا مأموریت تمیس را تا سال ۲۰۱۲ تمدید کرده است. ناسا به‌طور رسمی جابجایی THEMIS-B و THEMIS-C به مدار ماه‌مرکزی را تحت نام مأموریت
و THEMIS-C به مدار ماه‌مرکزی را تحت نام مأموریت "ARTEMIS" (شتاب، اتصال مجدد، آشفتگی و الکترودینامیک تعامل ماه با خورشید) تأیید کرد که در سال ۲۰۱۹ به "THEMIS-ARTEMIS" تغییر نام یافت. در فوریه ۲۰۱۷، THEMIS ده سال از عملیات علمی خود را جشن گرفت. تا اوت ۲۰۱۷، سه کاوشگر داخلی THEMIS همچنان به جمع‌آوری داده‌های ارزشمند دربارهٔ تعامل خورشید با مغناطیس‌سپهر زمین ادامه می‌دهند. آرتمیس. اوایل سال ۲۰۱۰، ARTEMIS-P1 (THEMIS-B) دو گذر نزدیک از کنار ماه و یک گذر نزدیک از کنار زمین انجام داد و به نزدیکی قرارگیری در مدار
کنار زمین انجام داد و به نزدیکی قرارگیری در مدار لیساجو در اطراف نقاط لاگرانژی ماه رسید. ورود به مدار ماه برای آوریل ۲۰۱۱ برنامه‌ریزی شده بود. ARTEMIS-P2 (THEMIS-C) یک گذر نزدیک از کنار ماه انجام داد و در حال طی مسیر ورودی به اولین سفر از سه سفر در فضای عمیق به سمت مدار لیساجو بود و قرار بود در آوریل ۲۰۱۱ وارد مدار ماه شود. در ۲۲ ژوئن ۲۰۱۱، ARTEMIS-P1 شروع به شلیک موتورهایش کرد تا از مدار رخ‌گردی خود که به شکل کلیه بود و از ژانویه ۲۰۱۱ در یک سوی ماه قرار داشت، خارج شود. در ۲ ژوئیه ۲۰۱۱، ساعت ۱۶:۳۰ به وقت
خارج شود. در ۲ ژوئیه ۲۰۱۱، ساعت ۱۶:۳۰ به وقت UTC, ARTEMIS-P1 وارد مدار ماه شد. دومین کاوشگر، ARTEMIS-P2، در ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۱ وارد مدار ماه شد. در این مسیر، این دو فضاپیما اولین‌هایی بودند که به مدار نقاط لاگرانژی ماه دست یافتند. تا اکتبر ۲۰۱۹، هر دو کاوشگر در مدارهای پایدار قرار دارند و انتظار می‌رود که برای مدت طولانی عملیاتی باقی بمانند. ابزارها. زمینی. در حالی که ماهواره‌ها مغناطیس‌سپهر را از مدار بررسی می‌کنند، بیست ایستگاه زمینی در آمریکای شمالی به‌طور هم‌زمان شفق قطبی را رصد می‌کنند. عملیات علمی و
هم‌زمان شفق قطبی را رصد می‌کنند. عملیات علمی و مأموریتی ایستگاه‌های زمینی توسط آزمایشگاه علوم فضایی دانشگاه کالیفرنیا مدیریت می‌شود. نتایج تحقیقاتی. ابزارهای تمیس برای ردیابی امواج کُر در حالت ویسلر استفاده شده‌اند که می‌توانند در دوره‌های فعالیت ژئومغناطیسی پایین باقی بمانند. فضاپیماهای مرتبط. - Advanced Composition Explorer (ACE)، پرتاب در ۱۹۹۷، همچنان فعال. - کاسینی-هویگنس - Cluster - Double Star، پرتاب‌شده در Cluster. - هلیوس (فضاپیما) - مسنجر (فضاپیما) (MErcury Surface, Space ENvironment, GEochemistry
(MErcury Surface, Space ENvironment, GEochemistry and Ranging)، پرتاب در ۲۰۰۴، برخورد به عطارد در ۳۰ آوریل ۲۰۱۵. - وان آلن پروبز - رصدخانه پویایی‌شناسی خورشید (SDO)، پرتاب در ۲۰۱۰، همچنان فعال. - رصدخانه خورشیدی و هورسپهری (SOHO)، پرتاب در ۱۹۹۵، همچنان فعال. - Solar Maximum Mission (SMM)، پرتاب در ۱۹۸۰، پایان خدمت در ۱۹۸۹. - مدارگرد خورشیدی (SOLO)، پرتاب در ۲۰۲۰. - کاوشگر خورشیدی پارکر، پرتاب در ۲۰۱۸. - استریو (فضاپیما) (Solar TErrestrial RElations Observatory)، پرتاب در ۲۰۰۶، همچنان فعال. - تلسکوپ تریس
پرتاب در ۲۰۰۶، همچنان فعال. - تلسکوپ تریس (TRACE)، پرتاب در ۱۹۹۸، پایان خدمت در ۲۰۱۰. - کاوشگر فضایی اولیس، پرتاب در ۱۹۹۰، پایان خدمت در ۲۰۰۹. - WIND، پرتاب در ۱۹۹۴، همچنان فعال. - ELFIN (Electron Losses and Fields INvestigation)، پرتاب در ۲۰۱۸. جستارهای وابسته. - برنامه کاوشگران
دریاچه دلینی کانیون () یک دریاچه در استان روستوف کشور روسیه است.
دریاچه پیتلیس () یک دریاچه در استان پسکوف کشور روسیه است.
دریاچه ازریشچه () یک دریاچه مرزی در استان پسکوف کشور روسیه است.
دریاچه ژیژیتسکویه () یک دریاچه در استان پسکوف کشور روسیه است.
دریاچه اوسویاتی () یک دریاچه در استان پسکوف کشور روسیه است.
دریاچه سبژسکویه () یک دریاچه در استان پسکوف کشور روسیه است.
دریاچه سنیتسا () یک دریاچه در استان پسکوف کشور روسیه است.
دریاچه کوسوفسکویه () یک دریاچه در استان نووگورود کشور روسیه است.
دریاچه والدایسکویه () یک دریاچه در استان نووگورود کشور روسیه است.
دریاچه سمیونوفسکویه () یک دریاچه در استان مورمانسک کشور روسیه است.
دریاچه کیلدینسکویه () یک دریاچه در استان مورمانسک کشور روسیه است.
دریاچه موگیلنویه () یک دریاچه در استان مورمانسک کشور روسیه است.
دریاچه اوترادنویه () یک دریاچه در استان لنینگراد کشور روسیه است.
دریاچه یاستربینویه () یک دریاچه در استان لنینگراد کشور روسیه است.
دریاچه کومسومولسکویه () یک دریاچه در استان لنینگراد کشور روسیه است.
دریاچه تولوس () یک دریاچه در جمهوری کارلیای کشور روسیه است.
دریاچه لکسوزرو () یک دریاچه در جمهوری کارلیای کشور روسیه است.
دریاچه کراسنویه () یک دریاچه در استان لنینگراد کشور روسیه است.
دریاچه گلوبوکویه () یک دریاچه در استان لنینگراد کشور روسیه است.
دریاچه ویوی () یک دریاچه در سرزمین کراسنویارسک کشور روسیه است.
دریاچه لاما () یک دریاچه در سرزمین کراسنویارسک کشور روسیه است.
دریاچه لاباز () یک دریاچه در سرزمین کراسنویارسک کشور روسیه است.
پرواز شماره ۲۲۱۶ ججو ایر یک پرواز بین‌المللی برنامه‌ریزی‌شده از فرودگاه بین‌المللی سووارنابومی در نزدیکی بانکوک، تایلند، به فرودگاه بین‌المللی موان در موان، کره جنوبی بود. در تاریخ ۲۹ دسامبر ۲۰۲۴، یک هواپیمای بوئینگ ۷۳۷–۸۰۰ که این پرواز را انجام می‌داد، پس‌از فرود در فرودگاه بین‌المللی موان، از باند خارج شده و به یک مانع برخورد کرد. از ۱۸۱ سرنشین، ۱۷۹ نفر جان خود را از دست دادند و ۲ نفر با جراحات جان سالم به در بردند. این حادثه مرگبارترین سانحه هوایی برای یک شرکت هواپیمایی کره‌ای از زمان سقوط پرواز شماره
یک شرکت هواپیمایی کره‌ای از زمان سقوط پرواز شماره ۸۰۱ کورین ایر در گوام در سال ۱۹۹۷ بود و همچنین مرگبارترین حادثه‌ای بود که در خاک کره جنوبی رخ داده است، به طوری که از سقوط پرواز شماره ۱۲۹ ایر چاینا در سال ۲۰۰۲ پیشی گرفت. این حادثه اولین سانحه مرگبار در تاریخ ۱۹ سالهٔ شرکت ججو ایر بود. همچنین این حادثه مرگبارترین فاجعه هوایی سال ۲۰۲۴ تا به امروز است. پس‌زمینه. هواپیما. این هواپیما یک بوئینگ ۷۳۷–۸۰۰ بود که به نام HL8088 ثبت شده است. و مجهز به دو موتور سی‌اف‌ام اینترنشنال سی‌اف‌ام۵۶ بود. این هواپیما برای
اینترنشنال سی‌اف‌ام۵۶ بود. این هواپیما برای اولین بار در ۱۹ اوت ۲۰۰۹ پرواز کرد و به‌عنوان EI-EFR به رایان‌ایر تحویل داده شد. رایان‌ایر این هواپیما را تا سال ۲۰۱۷ اجاره کرد و پس‌از آن به ججو ایر منتقل شد. کمتر از یک ماه قبل‌از حادثه، ججو ایر پس‌از تعلیق ناشی از دنیاگیری کرونا، خدمات بین‌المللی منظم خود را در فرودگاه بین‌المللی موآن از سر گرفته بود و هواپیمای درگیر چهار پرواز در هفته بین فرودگاه و بانکوک انجام می‌داد. سرویسی که ججو ایر تازه در ۸ دسامبر آغاز کرده بود. مسافران و خدمه. از ۱۷۵ مسافر، دو نفر
کرده بود. مسافران و خدمه. از ۱۷۵ مسافر، دو نفر اتباع تایلند و ۱۷۳ نفر دیگر اهل کره جنوبی بودند. مسن‌ترین سرنشین هواپیما مردی بود که در سال ۱۹۴۶ متولد شده بود و جوان‌ترین آنها در سال ۲۰۲۱ به دنیا آمده بود. از ۱۸۱ سرنشین هواپیما، ۸۲ نفر مرد و ۹۳ نفر زن بودند. همچنین پنج نفر از مسافران زیر ۱۰ سال سن داشتند. بیشتر مسافران از یک تور پنج روزه کریسمس در بانکوک به خانه برمی‌گشتند و آژانس مسافرتی که تور را برگزار می‌کرد هواپیما را اجاره کرده بود. گزارش شده است که سیزده مسافر از مقامات فعال یا سابق دولتی در سطح
سیزده مسافر از مقامات فعال یا سابق دولتی در سطح استانی یا محلی/شهری، هشت نفر از کارمندان فعلی یا سابق دولت از شهرستان هواسون و پنج نفر از افسران اداری اداره آموزش‌وپرورش استان جئولا جنوبی بودند. خلبان یک (کاپیتان)، از سال ۲۰۱۹ کارمند ججو ایر بود و بیش از ۶۸۲۰ ساعت تجربه پرواز داشت. و کمک‌خلبان (افسر اول) بیش از ۱۶۵۰ ساعت تجربه پرواز داشت. خدمه نیز شامل چهار مهماندار بود. دو نفری که روی صندلی‌های پرش عقب نشسته بودند، تنها بازمانده‌های حادثه هستند که هوشیار بودند. آنها جراحات متوسط تا جدی، ازجمله یکی از آنها
آنها جراحات متوسط تا جدی، ازجمله یکی از آنها شکستگی در دنده‌ها، کتف و ستون فقرات بالایی، متحمل شد. و دیگری با جراحت از ناحیه مچ پا و سر. هر دو قبل از انتقال به بیمارستانی در سئول، در بیمارستان‌های جداگانه در موکپو تحت‌درمان قرار گرفتند. به نظر می‌رسید که هر دو نجات‌یافته سرگردان بودند و نمی‌توانستند آنچه را که بلافاصله پس‌از حادثه اتفاق افتاده بود را به‌خاطر بیاورند. در مجموع ۱۷۹ نفر طی این حادثه کشته شدند. مقامات آتش‌نشانی محلی گفتند که مسافران پس‌از برخورد با مانع از هواپیما به بیرون پرت شدند و این اتفاق
با مانع از هواپیما به بیرون پرت شدند و این اتفاق شانس کمی برای زنده ماندن آنها باقی گذاشت. آتش‌نشانان گفتند که برخی از اجساد در فاصله ۱۰۰ تا ۲۰۰ متری (۳۳۰ تا ۵۵۰ فوت) از محل سقوط، پراکنده شده‌اند در حالی که برخی دیگر در میان لاشه‌ها مثله شده یا سوخته شده‌اند.
مشت ستاره شمالی مجموعه مانگا ژاپنی است که توسط برونسون نوشته شده و توسط تتسو هارا تصویرگری شده است که از سال ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۸ در "هفته‌نامه شونن جامپ" در ۲۴۵ شماره منتشر شد و تاکنون در ۲۷ جلد تانکوبون گردآوری شده است. داستان در جهان پسا-آخرالزمانی پس از یک جنگ هسته‌ای جریان دارد و دربارهٔ جنگجویی به نام کنشیرو است که این توانایی را دارد تا با ضربه زدن به نقاط فشار مخالفان خود را بکشد. هر ضربه او اغلب منجر به مرگ فوق‌العاده خشونت‌آمیز و وحشتناک می‌شود. کنشیرو زندگی خود را وقف مبارزه با باندها، راهزنان و جنگ
زندگی خود را وقف مبارزه با باندها، راهزنان و جنگ سالاران مختلف می‌کند که جان افراد بی دفاع و بی گناه و همچنین رزمی کاران رقیب را تهدید می‌کنند. دو مجموعه تلویزیونی انیمه اقتباسی ساخته استودیو توئی انیمیشن از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۸ در شبکه فوجی تلویژن در ۱۵۲ قسمت پخش شد. از آن زمان چندین فیلم سینمایی انیمه، یک فیلم لایو اکشن، اووی‌ای، بازی‌های ویدیویی و مجموعه ای از اسپین آف‌ها با محوریت شخصیت‌های فرعی داستان منتشر شده‌اند. "مشت ستاره شمالی" بیش از ۱۰۰ میلیون نسخه فروخته و آن را به یکی از پرفروش‌ترین مجموعه‌های
فروخته و آن را به یکی از پرفروش‌ترین مجموعه‌های مانگا در تمام دوران تبدیل کرده است. این اثر به عنوان یکی از تاثیرگذارترین مجموعه‌های مانگا در تمام دوران به حساب می‌آید.
درخشش تلویزیون را دیدم ، یک فیلم مستقل آمریکایی در ژانر ترسناک فراطبیعی و فانتزی به نویسندگی و کارگردانی جین شونبران است که در سال ۲۰۲۴ منتشر شد. جاستیس اسمیث، برجیت لاندی پین، اما پورتنر، فرد درست و دنیل ددوایلر بازیگران فیلم هستند. اما استون و همسرش دیو مک‌کری تهیه‌کنندگی اثر را برعهده دارند و فیلم توسط شرکت فروت تری که متعلق به آن‌ها است تولید شد. ای۲۴ حق پخش فیلم در آمریکا را برعهده دارد. داستان فیلم دربارهٔ دو دانش‌آموز دبیرستانی مشکل‌افرین است که ارتباطی غیرعادی با یک برنامه تلویزیونی برقرار می‌کنند
غیرعادی با یک برنامه تلویزیونی برقرار می‌کنند که باعث می‌شود واقعیت موجودی و هویت خود را زیر سؤال ببرند. پس از فیلم "یک درد واقعی"، این دومین فیلمی است که استون در سال ۲۰۲۴ تهیه‌کنندگی کرده است. "درخشش تلویزیون را دیدم" نخستین بار در جشنواره فیلم ساندنس رونمایی شد و استقبال بسیار خوب منتقدان را به همراه داشت که آن را در زمینه فیلم‌نامه و کارگردانی تحسین کردند. مارتین اسکورسیزی در یادداشتی، فیلم را درخشان توصیف کرد. سایت اند ساوند آن را یازدهمین عنوان برتر سال ۲۰۲۴ در میان ۵۰ فیلم دانست.
متولد شده بنام ابولحسن بختیار (جمشید یا جیمی بختیار) (۱۳۱۳–۱۴۰۱ش) بازیکن فوتبال آمریکایی و روان‌پزشک ایرانی مقیم آمریکا بود. او فرزند دکتر ابولقاسم بختیار و همسر امریکاییش هلن جفریس بختیار بود. لاله بختیار خواهر او میباشد. تأسیس درمانگاه‌های روان‌پزشکی خورشید، مسعود در خیابان خیام و وحید در خیابان وحید اصفهان و آموزش پرسنل . تاسیس بیمارستان روان‌پزشکی فارابی و بیمارستان روان‌پزشکی مدرس. تاسیس گروه روان‌پزشکی دانشگاه اصفهان و بخش روان‌پزشکی بیمارستان خورشید اصفهان از خدمات او هستند. اولین نسل شاگردان او :
اصفهان از خدمات او هستند. اولین نسل شاگردان او : دکتر فریدون ضرغام، دکتر یعقوب سپهری، دکتر رضا امیری، دکتر مهدی رشتیان، شادروان دکتر بهرام احمدزاده، دکتر غلامحسین مبارکی و دکتر سید مهدی حسن‌زاده هستند. زندگی. او فرزند ابولقاسم بختیار و هلن جفریس بختیار بود. که در ۸ ژانویه ۱۹۳۴ در آبادان بدنیا آمد. پس از طلاق والدینش در سن ۱۲ سالگی به همراه مادر و شش خواهر و برادرش از ایران به واشینگتن دی سی نقل مکان کرد. ورزش به روشی برای او تبدیل شد. کاوالیرز در طول دوران حرفه‌ای بختیار فصل برنده‌ای نداشت، اما او به یکی
حرفه‌ای بختیار فصل برنده‌ای نداشت، اما او به یکی از بازیکنان برتر کشور تبدیل شد و در سال ۱۹۵۶ رهبری ACC را در هجوم برد و در سال ۱۹۵۷ افتخارات همه آمریکایی را به دست آورد. او در جنگ کره و جنگ ویتنام خدمت کرد. مشهور به 'شاهزاده ایرانی' یک سال در لیگ فوتبال کانادا بازی کرد تا برای هزینه دانشکده پزشکی در UVA درآمد کسب کند. او در روان‌پزشکی تخصص داشت و یک مطب در کالیفرنیا تأسیس کرد. او در ۱۹۸۲ ۰۱۳۶۱به واشینگتن پست گفت زمانی که زندگی خود را در ایالات متحده ساخت، حس آزاردهنده‌ای از بی‌گانگی و اشتیاق برای برقراری
حس آزاردهنده‌ای از بی‌گانگی و اشتیاق برای برقراری ارتباط با آنچه که «نیمه دیگر زندگی‌اش» وطن می‌خواند، داشت. وقتی برادرش دکتر سیروس بختیار که روانکاو بود در امریکا در دریا غرق شد و پیکرش را در ایران، در توس آرامگاه خانوادگی بختیار دفن کردند. باعث شد دکتر جمشید پس از سال‌ها به میهن بیاید. به هنگام خاک‌سپاری، یکی از بستگان به اوگفت «سرنوشت برادرت را دیدی؟ تا کی زندگی در غربت چرا نمی‌آیی به وطن خدمت کنی؟» جمشید پاسخ داد « فارسی بلد نیستم. آمریکا مدرسه و دبیرستان و دانشگاه و سربازی رفتم. اگر ایران بیایم چطور
و دانشگاه و سربازی رفتم. اگر ایران بیایم چطور توی دانشگاه تدریس کنم؟» به او گفته شد که در ایران یک دانشگاه آمریکایی در شیراز هست که با دانشگاه پنسیلوانیا مرتبط است و زبانش انگلیسی است. بختیار درسال ۱۳۵۳ به ایران آمد و در دانشگاه پهلوی شیراز مشغول به‌کار شد. گویا در شیراز با حسادت و کارشکنی بعضی همکاران روبه‌رو شده و شیراز را به قصد اصفهان ترک می‌کند. در ۱۳۵۶ وارد اصفهان می‌شود؛ تا سال ۱۳۵۶ اصفهان فاقد روان‌پزشک متخصص، درمانگاه، بخش و بیمارستان روان‌پزشکی دانشگاهی بود. دکتر بختیار به عنوان یک پیشگام، ابتدا
بود. دکتر بختیار به عنوان یک پیشگام، ابتدا شروع به جذب نیروهای علمی کرد. دکتر منوچهر صدری روان‌پزشک از ایالات متحده، دکتر عبدالحسین انتظاری روان‌شناس بالینی از ایالات متحده، دکتر منعم روانکاو از سویس، دکتر دادگستر روان‌شناس از ایالات متحده، دکتر مهدی جواهری روان‌پزشک از فرانسه و دکتر محمدتقی بهین روان‌پزشک، به عنوان اعضای هیأت علمی. و سپس پذیرش دستیار روان‌پزشکی؛ در آن زمان دانشگاه‌ها مستقل بودند و هر دانشگاه خودش از طریق مصاحبه یا امتحان دستیار می‌گرفت. دکتر بختیار هفت نفر دستیار گرفت که در حقیقت نسل اول
بختیار هفت نفر دستیار گرفت که در حقیقت نسل اول دانش‌آموختگان مکتب اصفهان هستند: دکتر فریدون ضرغام، دکتر یعقوب سپهری، دکتر رضا امیری، دکتر مهدی رشتیان، شادروان دکتر بهرام احمدزاده، دکتر غلامحسین مبارکی و دکتر سید مهدی حسن‌زاده. آموزش، درمان، تأسیس بیمارستان مدرن روان‌پزشکی فارابی، برقراری واحدهای روان‌پرستاری، روان‌شناسی و کاردرمانی، تأسیس بخش روان در بیمارستان عمومی خورشید در سال ۱۳۵۷ بیست سال پیش از تأسیس چنین بخشی در دانشگاه علوم پزشکی ایران، تأسیس درمانگاه‌های روان‌پزشکی خورشید، مسعود در خیابان خیام و