payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اصلی آلبانیایی‌ها بود، ۳۳ درصد افزایش یافت. بحران ۱۹۳۰-۱۹۳۴ میلادی از بسیاری جهات متفاوت بود: تعداد افرادی که با شغل غیرکشاورزی زندگی می‌کنند از ۱۵٫۹ درصد جمعیت آلبانی در سال ۱۹۳۰ به ۱۵٫۴ درصد در سال ۱۹۳۸ کاهش یافت. علی‌رغم افزایش صادرات آلبانی از ۲ میلیون فرانک طلا به ۱۲ میلیون بین سال‌های ۱۹۲۳ و ۱۹۳۱، طی دو سال آینده میزان صادرات به مقدار مشابه در سال ۱۹۲۳ کاهش یافت. وضعیت دشواری بین سال‌های ۱۹۳۵ و ۱۹۳۶ رخ داد، زمانی که دولت مجبور شد کمک‌های غذایی اضطراری (کوپن) را در مناطق فقیر توزیع کند. در همین حین،
(کوپن) را در مناطق فقیر توزیع کند. در همین حین، برخی مقاصد تجارت کالاهای آلبانیایی مالیاتی را بر واردات پنیر و کره مالیات وضع کردند که عواقب منفی بر صادرات آلبانی داشت. چرا که تا ۷۰٪ صادرات ملی آلبانی را همین کالاها تشکیل می‌دادند. این رخداد منجر به بحرانی در حوزه صنعت دامداری شد. یکی دیگر از تأثیرات قابل توجه، ایجاد به اصطلاح «جلپیت مالیات» بود که برای سر/چارپایان و دام‌ها اعمال می‌شد. در سال ۱۹۳۳، دولت مالیات‌ها را ۵۰ درصد کاهش داد. بخش گسترده‌ای از مردم آلبانی را کشاورزان و دهقانان تشکیل می‌دادند و
آلبانی را کشاورزان و دهقانان تشکیل می‌دادند و آلبانی عملاً کشوری صنعتی نبود و پتانسیل این کشور برای برق آبی عملاً بی‌بهره بود. نفت اصلی‌ترین منبع قابل استخراج آلبانی بود. ایتالیایی‌ها در سال ۱۹۳۹ میلادی با ایجاد شرکتی با نام تجاری "Sveja" امتیاز حفاری نفت در سایر شرکت‌های خارجی را در اختیار گرفتند. ساخت یک خط لوله بین میدان نفتی کوچوو و بندر ولوله، حمل و نقل نفت خام به پالایشگاه‌های ایتالیا را تسریع کرد. این شرکت با منابع طبیعی در آلبانی سروکار داشت. آلبانی همچنین دارای قیر، لیگنیت، آهن، کرومیت، مس،
آلبانی همچنین دارای قیر، لیگنیت، آهن، کرومیت، مس، بوکسیت، منگنز و مقداری طلا بود. یک کارخانه سیمان با نام شکدر، یک آبجوسازی با نام Korçë ; و کارخانه‌های سیگارسازی دورس و شودر که از تنباکوی محلی استفاده می‌کردند تنها بخش‌های صنعتی کشور بودند. در سال ۱۹۳۴ میلادی قیمت غلات به پایین‌ترین سطح یعنی حدود ۷٫۵ فرانک طلا رسید. کاهش شدید قیمت‌ها، تأثیرات مخربی در صنعت کشاورزی و دامپروری، و به ویژه سیاست‌های پولی و اعتباری بانک ملی تجارت داشت. در طول سال‌های بحران، بانک برای جلوگیری از سقوط ارزش پول، مقدار ارز در گردش
برای جلوگیری از سقوط ارزش پول، مقدار ارز در گردش را کاهش داد که باعث تشدید تورم شد. افزایش مصنوعی ارزش فرانک منجر به کاهش قیمت محصولات شد. در اواسط سال ۱۹۳۵ میلادی، آلبانی وارد مرحله بهبودی شد. صنعت بهبود یافت و شاه زوغو مشوق‌های مالیاتی را اعلام کرد. این معافیت‌های مالیاتی به‌طور ویژه برای کارخانه‌های سیمان ایجاد شد که آنها را تا سه سال از مالیات معاف کرد. بین سالهای ۱۹۳۳ و ۱۹۳۵ میلادی، توسعه و گسترش اقتصادی در صنایع کشاورزی، دامداری و صنایع سرمایه صنعتی پدیدار شد. ساخت راه‌ها و پل‌ها به همراه پنجاه و سه
شد. ساخت راه‌ها و پل‌ها به همراه پنجاه و سه خط پست تلگراف در دستور کار دولت قرار گرفت. در بیشتر دوران بین دو جنگ، ایتالیایی‌ها بیشتر مشاغل فنی را در اقتصاد آلبانی داشتند. آلبانی دارای چهار بندر بود: دورس، شنجین، اولولو و سارانده. بیشتر صادرات آلبانی شامل نفت، پوست حیوانات، پنیر، دام و تخم مرغ بود. واردات آنها نیز شامل مواد اولیه غلات و سایر مواد غذایی، محصولات فلزی و ماشین آلات صنعتی بود. در سال ۱۹۳۹ میلادی ارزش واردات آلبانی چهار برابر صادرات آن بود. ایتالیا در صدر لیست شرکای تجاری آلبانی بود، به‌گونه ای
در صدر لیست شرکای تجاری آلبانی بود، به‌گونه ای که حدود هفتاد درصد صادرات آلبانی به ایتالیا می‌رفت. کارخانه‌های ایتالیایی حدود چهل درصد واردات آلبانی را تأمین می‌کردند و دولت ایتالیا مابقی را پرداخت می‌کرد. در سال ۱۹۳۸ میلادی به طور کلی سرمایه‌های ملی در صنعت فعال شد. در این دوره تعداد شرکت‌ها به ۲۴۴ عدد رسید و تعداد کارکنان اداره دولتی به ۷٬۴۳۵ نفر می‌رسید.در حالی‌که تولید صنعتی افزایش یافت، صنعت کشاورزی با کاهش روبرو شد. در سال ۱۹۳۸ میلادی، مساحت کل زمین‌های تحت کشاورزی تخمین زده شد که حدود ۳۹٫۵ درصد از
تحت کشاورزی تخمین زده شد که حدود ۳۹٫۵ درصد از املاک دولتی و خصوصی اشغال شده بود، در حالی که خرده مالکیت‌ها دارای ۶۰ درصد مالکیت بودند. تولید غلات در آلبانی پاسخگوی مصرف مورد نیاز آن‌ها نبود. تولید گندم ۳۸هزار تن و ذرت ۱۴۳هزار تن برآورد شد. پس از پایان بحران، تولید محصولات صنعتی در آلبانی رو به افزایش رفت. تنباکو حدود را شامل می‌شد. همچنین غلات نیز کشت می‌شد. فریمرزها حدود ۱٫۲ میلیون ریشه برای محصولات غلات، صدهزار ریشه مرکبات، ۴۱٫۵ میلیون ریشه تاکستان و ۱٫۶ میلیون ریشه درخت زیتون کاشتند. بین سال‌های ۱۹۳۶ و
میلیون ریشه درخت زیتون کاشتند. بین سال‌های ۱۹۳۶ و ۱۹۳۸ اقتصاد آلبانی رو به بهبود رفت. مبادلات تجاری با رشد ۶۵ درصدی به ۳۲٫۷ میلیون فرانک طلا رسید و تجارت بهبود یافت و صادرات ۶۱٫۵ درصد و واردات ۶۷٫۳ درصد رشد داشت. صادرات در سال ۱۹۳۸ میلادی، ۶۶٫۳ درصد از سطح ۱۹۲۸ میلادی را تشکیل می‌داد. همچنین در طول دوره بین سال‌های ۱۹۳۶-۱۹۳۸ میلادی بودجه دولتی افزایش یافت. دوره پادشاهی آلبانی با تعداد فزاینده‌ای از کارهای زیربنایی وکاربردی شناخته می‌شود. در سال ۱۹۳۹ میلادی ۳۶ شرکت در صنعت ساخت و ساز وجود داشت. در طول این
۳۶ شرکت در صنعت ساخت و ساز وجود داشت. در طول این دوره‌ی یازده ساله، تلاش‌هایی جدی برای ایجاد شبکه‌ای از راه‌های ملی با سرمایه‌گذاری شصت میلیون فرانک طلای قرض گرفته شده از دولت پادشاهی ایتالیا صورت گرفت. در طول دوره ده ساله بین سال‌های ۱۹۲۹ تا ۱۹۳۹ میلادی، ۸۵۰ کیلومتر از جاده‌های اصلی، ۴۵۶ کیلومتر از جاده‌های فرعی، ۴۰۶۲ پل کوچک به طول ۱۰۲۵۰ مایل و ۷۶ پل اصلی به طول ۲۰۵۰ مایل ساخته شد که پیشرفت محسوسی محسوب می‌شود. در این دوره همچنین ساخت شبکه فاضلاب آغاز شد و برای نخستین‌بار برای ساخت بخش‌هایی از جاده‌ها در
برای نخستین‌بار برای ساخت بخش‌هایی از جاده‌ها در شمال آلبانی سرمایه‌گذاری صورت گرفت. از طرف دولت، مهندسانی از سایر مناطق اروپا برای تکمیل این پروژه‌ها در سایر نقاط آلبانی استخدام شدند. در سال ۱۹۳۸ میلادی ارزش سرمایه‌گذاری‌ها به ۱۵۰ میلیون لک آلبانی (قیمت ارز ۱۹۶۱) رسید. آلبانی در آستانه حمله فاشیست‌های ایتالیایی، ۳۰۰ کامیون، ۲۰ اتوبوس و ۲۰۰ خودرو و وانت داشت. در طول سال ۱۹۳۸ میلادی، ۹۵ هزار تن بار معادل ۱ میلیون تن در هر کیلومتر جابجا شد. در همین مدت، کل گردش کالاها در خرده فروشی بالغ بر ۳۹۰۰ میلیون به
گردش کالاها در خرده فروشی بالغ بر ۳۹۰۰ میلیون به قیمت سال ۱۹۴۷ بوده است. همچنین در ۲۸ نوامبر سال ۱۹۳۸ میلادی، رادیو تیرانا، ایستگاه رادیویی ملی آلبانی آغاز به کار کرد. همچنین ساخت بندر دورس آغاز شد. اما به ناچار و با آغاز جنگ جهانی دوم (۱۹۳۹-۱۹۴۵) ساخت مهاربندها، کانال‌های آبیاری و غیره متوقف شد. نظامی. ارتش سلطنتی آلبانی، ارتش پادشاهی آلبانی و شاه زوغو از ۱۹۲۸ تا ۱۹۳۹ بود. این ارتش مستقیم تحت فرمان پادشاه زوغو بود. فرمانده این ارتش، ژنرال ژمل آرانیتاسی و رئیس ستاد ژنرال گوستاو فون میرداکز بود. بودجه ارتش
ستاد ژنرال گوستاو فون میرداکز بود. بودجه ارتش بین سالهای ۱۹۳۶ تا ۱۹۳۹، عمدتاً توسط ایتالیا تأمین می‌شد. ارتش سلطنتی متشکل از ۱۵٬۶۰۰ کادر فعال و ۲۹٬۸۶۰ کادر رزرو بود. شرایط اجتماعی. از گذشته، آلبانی کشوری فقیر و دور افتاده بود و چندین دهه از دیگر کشورهای بالکان در توسعه آموزشی و اجتماعی عقب بود. تنها حدود ۱۳ درصد از جمعیت آلبانی در آن زمان در شهرها زندگی می‌کردند. بی‌سوادی تقریباً همه‌ی جمعیت را گرفتار کرده بود. حدود ۹۰ درصد دهقانان این کشور با استفاده از روش‌ها و ابزارهای بسیار قدیمی مانند گاوآهن چوبی
روش‌ها و ابزارهای بسیار قدیمی مانند گاوآهن چوبی کشاورزی می‌کردند که می‌توان آن را کشاورزی معیشتی دانست و بسیاری از غنی‌ترین زمین‌های کشاورزی کشور زیر آب در باتلاق‌های ساحلی آلوده به مالاریا قرار دارند. آلبانی به طور کلی فاقد هرگونه سیستم بانکی مدرن، راه‌آهن، بندر مدرن، ارتش کارآمد، دانشگاه و حتی چاپخانه مدرن بود. آلبانیایی‌ها در آن زمان، بالاترین مرگ و میر نوزادان را در اروپا داشتند و امید به زندگی برای مردان حدود ۳۸ سال بود. صلیب سرخ آمریکا مدارس و بیمارستان‌هایی را در بندر دراج و پایتخت آلبانی، تیرانا
را در بندر دراج و پایتخت آلبانی، تیرانا گشود و یکی از کارگران صلیب سرخ یک بخش آلبانیایی از پیشاهنگان پسر را بنیانگذاری کرد که در پی آن، همه‌ی پسران دوازده تا هجده سال بر اساس قانون می‌بایست به آن می‌پیوستند. اگرچه صدها مدرسه در سراسر کشور گشوده شد، اما در سال ۱۹۳۸ تنها ۳۶ درصد از کودکان آلبانیایی در سن مدرسه از هر نوع تحصیلی برخوردار بودند. در دوره‌ی زمامداری شاه زوغو، آموزش ابتدایی برای کودکان اجباری شد. با وجود فرصت‌های اندک آموزشی، ادبیات در بین دو جنگ جهانی در آلبانی رونق گرفت. پیشرفت قابل توجهی در
جهانی در آلبانی رونق گرفت. پیشرفت قابل توجهی در ادبیات و انتشارات هنری حاصل شده بود. حاصل این رونق، ظهور نویسندگان برجسته‌ای در این دوران بود. برای نمونه می‌توان به نویسندگانی همچون فن استیلیان نولی ، الکساندر درنووا ، اساد مکولی ، ندره مژدا ، هاکی استرمیلی ، لاسگوش پورادچی ، فایک کونیکا ، استرو اسپاسه ، ندوک نیکاج ، فوکیون پستولی ، میگنی و دیگران اشاره کرد. همچنین یک کشیش و شاعر فرانسیسکن، جرج فیشتا ، با اشعار خود درباره استقامت آلبانیایی‌ها در طول تلاش برای آزادی، بر صحنه ادبی تاثیر به سزایی گذاشت. در
برای آزادی، بر صحنه ادبی تاثیر به سزایی گذاشت. در این دوران ۶۰۰ مدرسه شبانه در تلاش برای ریشه‌کن کردن بی‌سوادی گشایش یافت، اما در سال ۱۹۳۹ میلادی همچنان ۸۰ درصد از جمعیت بزرگسال بی‌سواد بودند. مذهب. به‌طور طبیعی، تحت هدایت سلطنت، نهادهای مذهبی تحت کنترل دولت قرار گرفتند. در سال ۱۹۲۳، کنگره مسلمانان در تیرانا برگزار شد که در آن، تصمیم به ایجاد اختلاف بین مسلمانان آلبانی از خلافت گرفتند. این تغییرات علاوه بر وجهه سیاسی، در وجهه‌های عملی اسلام از جمله نحوه نماز خواندن، تعدد زوجات و شکل حجاب اصیل اسلامی که در
خواندن، تعدد زوجات و شکل حجاب اصیل اسلامی که در دوره اشغال آلبانی توسط عثمانی به جمعیت زنان شهری تحمیل شده بود، را نیز شامل می‌شد. در سال ۱۹۲۹، کلیسای ارتدکس آلبانی رسما اعلام کرد که این کلیسا به‌طور خودگردان اداره خواهد شد. یک سال بعد، در سال ۱۹۳۰، نخستین سرشماری رسمی مذهبی در آلبانی انجام شد. با تکرار داده‌های مرسوم عثمانی از یک سده پیش که قبلاً دو برابر قلمرو و جمعیت دولت جدید را پوشش می‌داد، ۵۰ درصد از جمعیت را مسلمانان سنی، ۲۰ درصد را مسیحیان ارتدوکس، ۲۰ درصد را مسلمانان بکتاشی و ۱۰ درصد از جمعیت کلی
۲۰ درصد را مسلمانان بکتاشی و ۱۰ درصد از جمعیت کلی آلبانی را مسیحیان کاتولیک تشکیل می‌دادند. با توجه به وضعیت موجود در آلبانی و اختلاف فاحش میاد مذهب مردم، حکومت مصمم شد که دین دیگر نباید یک موضوع خارجی‌محور باشد که آلبانیایی‌ها را از هم جدا کند، بلکه باید ملی شده باشد تا مردم آلبانی را متحد کند. در این زمان بود که سرمقاله‌های روزنامه‌ها شروع به تحقیر پذیرش تقریباً جهانی نام‌های مسلمان و مسیحی کردند و در عوض پیشنهاد کردند که نام‌های آلبانیایی خنثی بر کودکان گذارده شود. سپس شعارهای رسمی در همه‌جا ظاهر شد.
گذارده شود. سپس شعارهای رسمی در همه‌جا ظاهر شد. برای مثال، شعارهایی مانند "دین جدا می‌شود، میهن پرستی متحد می‌شود"، "ما دیگر مسلمان، ارتدوکس، کاتولیک نیستیم، ما همه آلبانیایی هستیم"، "دین ما آلبانیزم است" و "سرود ملی نه محمد و نه عیسی مسیح، بلکه پادشاه زوغو" را به عنوان "Shpëtimtari i Atdheut" (نجات دهنده میهن) توصیف می‌کرد. سرود پرچم نیز سربازی را که برای کشورش می‌میرد به عنوان "قدیس" گرامی داشت. انتظار می‌رفت که مسجد و کلیسا به طور فزاینده‌ای به عنوان خادمان دولت عمل کنند، روحانیون میهن‌پرست از همه‌ی
خادمان دولت عمل کنند، روحانیون میهن‌پرست از همه‌ی ادیان که انجیل (کتاب مقدس دین آلبانیزم)، آلبانیسم را گسترش می‌دادند. میراث. پس از سقوط دولت سلطنتی توسط دولت فاشیستی ایتالیا، زوغو یکم، پادشاه آلبانی هنوز هم پادشاه مشروع کشور بود، اما نمی‌توانست تاج و تخت را پس بگیرد. پارتیزان‌های کمونیست به همراه لیبرال‌ها، در طول جنگ و پس از آن، با حمایت یوگسلاوی و اتحاد جماهیر شوروی، جنبش‌های ملی‌گرای آلبانیایی را سرکوب کردند و رژیم استالینیستی را روی کار آوردند که حدود ۴۶ سال دوام آورد. شاه زوغو توسط کمونیست‌ها از ورود
سال دوام آورد. شاه زوغو توسط کمونیست‌ها از ورود به آلبانی منع شد و تا پایان عمر در تبعید زندگی کرد.
مقیاس کارهای روزمره زندگیِ بریستول (BADLS) یک پرسشنامهٔ ۲۰سوالی است که برای سنجشِ توانایی فردِ مبتلا به زوالِ عقل در انجام فعالیت‌های روزانه‌اش مانند لباس‌پوشیدن، تهیهٔ غذا و استفاده از حمل و نقل طراحی شده است.
سفینه () یکی از ۴۸ صورت فلکی بطلمیوسی است که اکنون بخشی از یک گروه شامل سه صورت فلکی IAU به‌شمار می‌رود. سفینه پیشتر یک صورت فلکی جداگانه در نیم‌کره جنوبی آسمانی بود. جان فلمستید و دیگر اخترشناسان اولیه دنیای جدید آن را Navis (کشتی، سفینه) نامیدند. ثابت شد که این صورت فلکی دارای اندازه غیرقابل باوری است، به‌گونه‌ای که ۲۸٪ از دومین صورت فلکی بعد از آن، یعنی صورت فلکی مار باریک بزرگ‌تر بود و بیش از ۱۶۰ ستاره به راحتی قابل مشاهده داشت. فهرست نیکولاس-لوئی دو لاکای در سال ۱۷۵۵ آن را به سه صورت فلکی مدرن که بیشتر
در سال ۱۷۵۵ آن را به سه صورت فلکی مدرن که بیشتر همان منطقه را اشغال می‌کنند تقسیم کرد: شاه‌تخته، کشتی‌دم و بادبان.
رخنه مجموعه تلویزیونی ایرانی به کارگردانی علی غفاری و حمیدرضا لوافی و تهیه کنندگی مهدی شفیعی محصول ۱۴۰۳ است. این سریال که توسط مریم امینی نوشته شده به عنوان اولین همکاری مشترک بین وزارت دفاع و سازمان حفاظت اطلاعات با سازمان صدا و سیما، از ۱۸ اردیبهشت تا ۴ تیر ۱۴۰۳ از شبکه یک پخش شد. خلاصه داستان. یکی از دانشمندان ایران بر روی موشک‌های ماهواره‌بر و فضایی تحقیق می‌کند و در این مسیر با تهدیدات و خطراتی از سوی بیگانگان روبه‌رو می‌شود.
نمی‌توانی برای همیشه فرار کنی با نام قبلی وحشت در بیشه (انگلیسی: The Woods) یک فیلم درام و دلهره‌آور آمریکایی محصول سال ۲۰۲۴ نوشته کارولین کارپنتر و میشل شوماخر، کارگردانی شوماخر با بازی جی. کی. سیمونز، آلن لیچ و فرناندا اورجولا است. این فیلم در ۱۷ می ۲۰۲۴ در ایالات متحده منتشر شد. داستان. فیلم در مورد دختری نوجوان به نام میراندا است که به دلیل یک رویداد غم‌انگیز در گذشته، از اضطراب حاد رنج می‌برد. در این میان زمانی که یک قاتل زنجیره‌ای خطرناک، او را به عنوان هدف بعدی خود انتخاب می‌کند، ترس و وحشت بار دیگر
هدف بعدی خود انتخاب می‌کند، ترس و وحشت بار دیگر به سراغ میراندا آمده و… تولید. در سپتامبر ۲۰۲۱، اعلام شد که سیمونز، زالو، اورژولا و آنایا در این فیلم نقش آفرینی کرده‌اند. همچنین در همان ماه گزارش شد که فیلمبرداری در میزولا، مونتانا رخ داده است. سرانجام در ژانویه ۲۰۲۳، فیلمبرداری به پایان رسید.
فینال لیگ قهرمانان اقیانوسیه ۲۰۲۴ بازی نهایی لیگ قهرمانان اقیانوسیه ۲۰۲۴ بود، بیست و سومین دوره مسابقات قهرمانی باشگاه‌های اقیانوسیه، مسابقات فوتبال باشگاهی برتر در اقیانوسیه بود که توسط کنفدراسیون فوتبال اقیانوسیه (اواف‌سی) سازماندهی شد و هجدهمین فصل با نام فعلی لیگ قهرمانان اقیانوسیه بود. فینال به صورت تک‌مسابقه بین تیم‌های اوکلند سیتی از نیوزیلند و پیرائه از تاهیتی برگزار شد. این مسابقه در ورزشگاه پاتر در پیرائه در ۲۴ مه ۲۰۲۴ برگزار شد.
«به زیر رفتن» ترانه‌ای از گروهٔ موسیقی راک آمریکایی اونسنس می‌باشد که در نخستین آلبوم استودیویی گروه تحت عنوان "ساقط" (۲۰۰۳) قرار دارد و در ۱۸ اوت سال ۲۰۰۳ توسط وایند-آپ رکوردز به‌عنوان دومین تک‌آهنگ آلبوم منتشر شده‌است. لی این ترانه‌را راجع‌به خاتمه دادن به یک رابطهٔ بد نوشته است.
وایند-آپ رکوردز، ال‌ال‌سی (که تا سال ۲۰۰۴ به‌طور قانونی وایند-آپ اینترتینمنت اینک شناخته می‌شد) ناشر موسیقی مستقلی بود که در سال ۱۹۹۷ توسط آلن ملتسر و دایانا ملتسر به‌وجود آمده و در نیویورک مستقر بود.
لیلیا میشل (زاده ۳۰ ژوئیه ۱۹۲۶ - درگذشته ۱۰ اوت ۲۰۱۱) بازیگر تلویزیون و سینمای مکزیکی بود که بیشترین فعالیت را در دوران طلایی سینمای مکزیک داشت و لقب «جواهر» دوران فیلم را به خود اختصاص داد. میشل لیلیا فرناندز لاریوس در ۳۰ ژوئیه 1926 در تیپا، تاباسکو، مکزیک به دنیا آمد. او با بازی در فیلم مکزیکی "سرگیجه" در سال ۱۹۴۶ که در آن با ماریا فلیکس همبازی بود به شهرت رسید. لیلیا میشل در ۱۰ اوت ۲۰۱۱ در سن ۸۵ سالگی در مکزیکو سیتی درگذشت
«لیتیوم» ترانه‌ای از گروهٔ موسیقی راک آمریکایی اونسنس می‌باشد که در دومین آلبوم استودیویی گروه تحت عنوان "درب باز" قرار دارد و در ۴ دسامبر سال ۲۰۰۶ توسط وایند-آپ رکوردز به‌عنوان دومین تک‌آهنگ آلبوم منتشر شده‌است.
مایکلا اولین آن استراکان (، متولد ۷ آوریل ۱۹۶۶) یک مجری تلویزیون انگلیسی است. او بیشتر به خاطر کارش با سریال‌های حیات وحش مانند "نمایش واقعاً وحشی" و "ساعت بهار" شناخته می‌شود. او در آفریقای جنوبی زندگی می‌کند. در ۷ آوریل ۱۹۶۶ در ایول، ساری متولد شد استراکان در هینچلی وود بزرگ شد و در مدرسه چادزورث استیج، سپس مدرسه فن کورت کلرمونت، هر دو در اشر شرکت کرد. او در نوجوانی از بی اشتهایی رنج می‌برد. بعدها، زمانی که در ArtsEd لندن بود، برای مدت کوتاهی به عنوان یک بانوی آوون و به عنوان یک کیسوگرام مشغول به کار شد.
آوون و به عنوان یک کیسوگرام مشغول به کار شد. زندگی شخصی. استراکان در سال ۱۹۹۶ با فیلمساز دانکن چارد ازدواج کرد، اما پنج سال بعد از هم جدا شدند. در ۸ ژوئن ۲۰۰۵، او یک پسر اولیور از شریک زندگی خود نیک شوالیه به دنیا آورد. او به فیل‌ها حساسیت دارد. در سال ۲۰۱۴، او اظهار داشت که پس از تشخیص سرطان سینه، ماستکتومی دوبل و جراحی ترمیمی انجام داده است.
تی‌تی‌وانگسا یک حوزه انتخابیه فدرال در قلمروهای فدرال، مالزی است که از سال ۱۹۸۶ در دوان راکیات صاحب نماینده گردیده است. این حوزه انتخابیه فدرال در تقسیم‌بندی دوباره در سال ۱۹۸۴ ایجاد گردید و ملزم شد بعد از اجرای مکانیزم رای‌گیری، یک نماینده را به دوان راکیات معرفی کند. تاریخچه. حوزه‌های رای‌گیری طبق اطلاعیه صادرشده در روز ۳۰ اکتبر ۲۰۲۲، حوزه انتخاباتی تی‌تی‌وانگسا در مجموع دارای ۲۰ حوزه رای‌گیری است.
ترزا جو آن برنادت «تری» فین (زاده ۶ اوت ۱۹۵۵) یک هنرپیشه آمریکایی است که بیشتر به خاطر ایفای نقش گاسی کارنگی در برادوی کمدی موزیکال استیون سوندهیم / هال پرینس / جورج فورث "شهرت دارد." تری در شهر لانگ آیلند، نیویورک، پنجمین فرزند کاترین (با نام خانوادگی کانلی)، معلم مدرسه ابتدایی، و پیتر دیوید فین، یک آتش‌نشان شهر نیویورک مستقر در بروکلین به دنیا آمد.
لیندا فرانسیس الید لوساردی (زاده ۱۸ سپتامبر ۱۹۵۸) بازیگر انگلیسی، مجری تلویزیون و مدل سابق است. لوساردی در وود گرین، لندن، از لیلیان (با نام خانوادگی گلسمن؛ ۱۹۳۲–۲۰۲۳) و نلو لوساردی (۱۹۳۰–۲۰۱۷) به دنیا آمد. مادرش در ادمونتون، میدلسکس و پدرش در هاکنی، شرق لندن، از والدین ایتالیایی به دنیا آمد. لوساردی در پالمرز گرین بزرگ شد. در سال ۱۹۷۶، در سن ۱۸ سالگی، او شروع به عکس گرفتن به عنوان یک دختر در د سان کرد و تا سال ۱۹۸۸ در آنجا ظاهر شد. او برهنه در مجلات مردانه "میفر" در فوریه ۱۹۷۷ و "فیستا" در نوامبر ۱۹۷۷ ظاهر
در فوریه ۱۹۷۷ و "فیستا" در نوامبر ۱۹۷۷ ظاهر شد ""
شبنا گولاتی (زاده ۷ اوت ۱۹۶۶) بازیگر و مجری بریتانیایی است. گولاتی به خاطر نقش‌های آنیتا در "شام" و سونیتا آلاهان در سریال "خیابان تاج‌گذاری" از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۳ شناخته می‌شود. از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۴، گولاتی به عنوان یک میزگرد در برنامه گفتگوی ناهار "زنان شل" ظاهر شد. گولاتی در اولدهام، لنکاوی، از پدر و مادر هندو متولد شد. او در منچستر بزرگ شد، جایی که با سارا لنکاوی دوست شد. او دارای مدرک عربی و سیاست خاورمیانه از دانشگاه منچستر است.
گلیز ۱۲ یا یک ستاره کوتوله قرمز است که در فاصله ۳۹٫۷ سال نوری (۱۲٫۲ پارسک) از ما در صورت فلکی حوت قرار دارد. حدود ۲۴ درصد جرم و ۲۶ درصد شعاع خورشید و دمایی در حدود ۳۲۹۶ کلوین (۳۰۲۳ درجه سانتیگراد؛ ۵۴۷۳ درجه فارنهایت) دارد. این یک ستاره غیرفعال است و میزبان یک سیاره فراخورشیدی شناخته شده است. منظومه سیاره ای. سیاره فراخورشیدی در حال عبور Gliese 12 b توسط TESS کشف شد، و دو مطالعه مستقل که آن را به عنوان یک سیاره تأیید می‌کند در ماه می ۲۰۲۴ منتشر شد. گلیز ۱۲ از نظر اندازه شبیه به زمین و زهره است و هر ۱۲٫۸ روز
نظر اندازه شبیه به زمین و زهره است و هر ۱۲٫۸ روز یک بار به دور ستاره خود می‌چرخد. جرم آن ضعیف محدود است، اما شناخته شده است که کمتر از ۴ برابر جرم زمین است. منظومه سیاره ای. همراه با سیارات TRAPPIST-1، Gliese 12 b یکی از نزدیکترین سیارات فراخورشیدی در حال عبور نسبتاً معتدل شناخته شده است، و به همین ترتیب یک هدف امیدوارکننده برای تلسکوپ فضایی جیمز وب برای تعیین اینکه آیا اتمسفر را حفظ کرده است یا خیر. گلیز ۱۲ کمی نزدیکتر از لبه داخلی منطقه قابل سکونت ستاره خود، با تابش بین زمین و زهره می‌چرخد. دمای تعادل
خود، با تابش بین زمین و زهره می‌چرخد. دمای تعادل آن، با فرض صفر آلبیدو، 315 K (۴۲ درجه سانتیگراد؛ ۱۰۷ درجه فارنهایت) است. اگر اتمسفر داشته باشد، دمای سطح آن بیشتر از این خواهد بود.
زو الیزابت لوکر (زاده ۱۱ آوریل 1974) یک هنرپیشه انگلیسی است. او برای نقش‌هایش به عنوان تانیا ترنر در سریال درام آی‌تی‌وی، "همسران فوتبالیست‌ها" شناخته می‌شود. لوکر در کالج جدید هادرسفیلد تحصیل کرده است. او بازیگری را در آکادمی هنرهای نمایشی اسکار در هادرسفیلد و بعداً در مدرسه تئاتر منچستر آردن تحصیل کرد. لوکر با شریک زندگی خود، جیمز هربرت، تدوینگر فیلم، نامزد کرده است که در سپتامبر ۲۰۰۸ از او صاحب یک دختر شد.
تئودور لیپس (۱۸۵۱–۱۹۱۴) فیلسوف و روان‌شناس آلمانی. او به عنوان یکی از رهبران اصلی جریان "روان‌گرایی" (Psychologismus) در آلمان و یکی از برجسته‌ترین فیلسوفان زمان خود شناخته می‌شد. لیپس در سال ۱۹۱۳ دانشکده‌ی روان‌شناسیِ دانشگاه مونیخ را تأسیس کرد. او خود را "پدیدارشناس" می‌دانست. علم تجربه‌درونی در فلسفهٔ تئودور لیپس. تعریف جدید فلسفه. تئودور لیپس، فیلسوف آلمانی، در اواخر قرن نوزدهم، فلسفه را به‌طور کلی به عنوان "علم تجربه درونی" یا "علم روح" تعریف کرد. او معتقد بود که فلسفه باید به بررسی و توصیف روابط
او معتقد بود که فلسفه باید به بررسی و توصیف روابط بنیادی بین "تفکر، احساس و اراده" در درون چهار حوزه سنتی فلسفه، یعنی روان‌شناسی، معرفت‌شناسی، منطق و زیبایی‌شناسی بپردازد. موضوعات محوری فلسفهٔ لیپس. موضوعات مرکزی فلسفهٔ لیپس بر اساس "تفکر، احساس و اراده" بنا شده‌اند. او این موضوعات را از موضوعات سایر علوم متمایز می‌دانست. نحوهٔ رسیدن به فلسفهٔ علمی. لیپس معتقد بود که تنها راه رسیدن به یک مفهوم ارزشمند و کاربردی از فلسفه تمرکز بر "تجربه درونی" است. او استدلال می‌کرد که تنها واقعیتی که انسان‌ها به‌طور مستقیم
می‌کرد که تنها واقعیتی که انسان‌ها به‌طور مستقیم می‌شناسند، "تجربهٔ حسی و احساسی" آنهاست. بر اساس این دیدگاه، انسان‌ها با تکیه بر: تجربیات، احساسات، ادراکات، خاطرات، و تعامل خود با اشیاء و دنیای اطراف، "جهان خود" را می‌سازند. این امر، به همراه "تجربه درونی آگاهی از عقل"، منجر به کسب دانش و امکانِ قضاوت می‌شود. نقد دیدگاه لیپس. ادموند هوسرل، فیلسوف برجستهٔ هم‌عصر لیپس، با رویکرد او مخالف بود و آن را "روان‌گرایانه" می‌دانست. هوسرل معتقد بود که "تجربه درونی" و "تجربیات فردی" برای پایه‌گذاری یک فلسفهٔ علمی
و "تجربیات فردی" برای پایه‌گذاری یک فلسفهٔ علمی مناسب نیستند. او در نقدِ لیپس، بر "محتوای عینی" و "مشاهدهٔ ماهیت" تأکید می‌کرد و با استفاده از تحلیل‌های منطقی، به خصوص در مورد قضاوت‌های ریاضی، استدلال می‌کرد که "ذهن" باید خود را با "واقعیت عینی" تطبیق دهد، نه اینکه "واقعیت" بر اساس «ذهن» شکل بگیرد، آن‌طور که لیپس در مطالعات خود نتیجه‌گیری کرده بود.
شبکه خبر تگزاس یک شبکه خبری کابلی منطقه‌ای بود که در سال ۱۹۹۹ به مالکیت گانیت راه‌اندازی شد. دفتر مرکزی این شبکه در دالاس است.
کورودا هیده‌ئو متولد ۹ ژانویه ۱۹۴۳-، مورخ ژاپنی. استاد ممتاز دانشگاه توکیو. متخصص در تاریخ قرون وسطی ژاپن (تئوری نقاشی تاریخی، شمایل نگاری تاریخی) بود. او به عنوان مدیر مؤسسه تاریخ‌نگاری دانشگاه توکیو، استاد گروه تاریخ، دانشکده ادبیات، دانشگاه ریشو و مدیر موزه تاریخ استان گونما خدمت کرده است.
وارکی ، سیستم زمانی منحصر به فرد ژاپن است که سال را با نام عصر (گنکو) و تعداد سال‌های بعد از آن بیان می‌کند. همچنین به عنوان تقویم ژاپنی هورکی (horeki) یا تقویم ژاپنی (nipponreki) شناخته می‌شود. این روش خود به‌طور گسترده در شرق آسیا انجام شده است، اما به دلیل استفاده از نام منحصر به فرد عصر ژاپن، روشی منحصر به فرد در ژاپن است. با تایکا (دوره) آغاز شد که در سال ۶۴۵ پس از میلاد توسط امپراتور کوتوکو در دوره آسوکا تأسیس شد و از آن زمان تا کنون تا قرن پانزدهم مورد استفاده قرار گرفته است.
آذربایجان گادینی به معنای «زن آذربایجانی»، یک مجله زنان آذربایجانی است. این کتاب که در ۱۹۲۳ تأسیس شد، تا ۱۹۳۸ «شرق قدینی» («زن شرق») نام داشت و هنوز در باکو منتشر می‌شود. این اولین مجله زنان در آذربایجان است.
کوگیو بونین ، این یک دفتر ثبت کارکنان است که اسامی مقامات عالی‌رتبه دربار امپراتوری را ذکر می‌کند و یکی از منابع اساسی تاریخ ژاپن است. مواضع رسمی دربار امپراتوری برای هر سال فهرست شده است. اسامی کسانی را که از درجه سوم پایین‌تر یا بالاتر هستند و معادل با اشراف درباری نامیده می‌شوند، فهرست شده است، مانند دایجودایجین، نایب‌السلطنه (سشّو)، کانپاکو، وزیر چپ، وزیر راست، وزیر کشور، دایناگون، چوناگون، شوراها و غیر شوراها به ترتیب سمت‌های رسمی خود. از نام واقعی شخص استفاده می‌شود و خاندان فوجی‌وارا به‌جای
شخص استفاده می‌شود و خاندان فوجی‌وارا به‌جای «فوجی‌وارا» به اختصار «فوجی○○» نامیده می‌شود. در زیر نام هر فرد، سال تولد و فوت، ترفیع و انتصاب و … درج شده است. کتاب "کوکوشی تائیکی" شامل دوره ای از دوره امپراتور جینمو تا سال اول عصر میجی است. نویسنده و سال ایجاد کوگیو بونین ناشناخته است، اما گمان می‌رود که او قسمت‌های بعدی را بر اساس «ریکیونکی» 歴運記」 که در سال ۸۱۱ گردآوری شده است، اضافه کرده است.
کاماکورا اونیکی ، وقایع نگاری که نویسنده آن ناشناخته است، با محوریت خاندان آشیکاگا. گمان می‌رود که در اواخر دوره نانبوکوچو نوشته شده باشد و از آن زمان به بعد منتقل شده است.
کونوئه ایه‌زانه (; – ) پسر کونوئه موتومیچی؛ کانپاکو، سامورایی اهل ژاپن بود.
اینوکوماکانپاکوکی ، دفتر خاطرات کونوئه ایه‌زانه، کانپاکو در دوره کاماکورا است که در «سوابق باستانی بزرگ ژاپن» گنجانده شده است. به آن «زوکو گوریاکو» نیز می‌گویند. این دفتر خاطرات ارزشمند یک اشراف دربار از اوایل دوره کاماکورا است.
سونپی بونمیاکو ، یک متن شجره نامه ای ژاپنی است که در ابتدا توسط Tōin Kinsada در اواخر قرن ۱۴ نوشته شده بود این کتاب یکی از منابع اولیه برای مطالعه شجره نامه‌های اشراف در ژاپن، به ویژه برای اشراف دوره هی‌آن و دوره کاماکورا در نظر گرفته می‌شود.
شاهدخت مونه‌کو (؛ ۱۳ اوت ۱۱۲۶ – ) دختر امپراتور توبا و فوجیوارا نو تاماکو اهل ژاپن بود.
گورستان ملی شهدای آلبانی () بزرگ‌ترین گورستان در آلبانی است که بر روی تپه‌ای مشرف به تیرانا واقع شده است. تندیس مادر آلبانی که در این گورستان قرار دارد، به‌طور تلویحی کشور آلبانی را به‌عنوان مادری نشان می‌دهد که از خواب ابدی کسانی که جان خود را برای او فدا کرده‌اند، محافظت می‌کند. این تندیس که از بتن ساخته شده و اثری است از مجسمه‌سازان کریستاک راما، مونتاز درامی و شعبان هادری، بر فراز یک پایهٔ ۳ متری قرار گرفته است. تندیس مادر آلبانی ۱۲ متر ارتفاع دارد و بر روی پایهٔ آن عبارت «Lavdi e perjetshme deshmoreve
روی پایهٔ آن عبارت «Lavdi e perjetshme deshmoreve te Atdheut» (شکوه جاودانهٔ شهدای وطن) حک شده است. این گورستان همچنین محل دفن رهبر سابق انور خوجه بود که قبر او بعداً تخریب شد و در یک گورستان عمومی دیگر، قبر محقرتری به او اختصاص داده شد. مدفن سابق این دیکتاتور اکنون میزبان بقایای جسد اعظم هژدری، رهبر دانشجویی در پس مبارزه با رژیم در اواخر دههٔ ۱۹۸۰ است که در سال ۱۹۹۸ در تیرانا ترور شد. حدود ۹۰۰ پارتیزان که در طول جنگ جهانی دوم کشته شدند در این گورستان دفن شده‌اند.