payamvha/North_RAG huggingface dataset:
می‌توانند دستگیر شوند. هنگام آغاز حکومت نظامی، رئیس‌جمهور باید فوراً به مجلس ملی اطلاع دهد. حکومت نظامی با اکثریت آرای مجلس ملی قابل ابطال است. رویدادها. اعلامیه حکومت نظامی. در ۳ دسامبر ۲۰۲۴ ساعت ۲۲:۲۲ (کی‌اس‌تی) رئیس‌جمهور یون سوک یول فرمان حکومت نظامی را صادر کرد. یون در سخنرانی تلویزیونی سراسری، اپوزیسیون مخالف خود را به «تلاش برای سرنگونی دموکراسی آزاد» با استیضاح اعضای کابینه‌اش و مسدود کردن برنامه‌های بودجهٔ پیشنهادی خود متهم کرد. او همچنین از شهروندان خواست که به او ایمان داشته باشند و «برخی
شهروندان خواست که به او ایمان داشته باشند و «برخی ناراحتی‌ها» را تحمل کنند. این نخستین باری بود که از سال ۱۹۷۹، در دوران دیکتاتوری نظامی چون دو هوان، حکومت نظامی در کره جنوبی اعلام شده است. به گزارش خبرگزاری یونهاپ، وزیر دفاع شین وون شیک دستور داد تا با رئیس ستاد مشترک ارتش کیم میونگ سو دیدار کند. یون، پارک آن سو را به عنوان فرمانده حکومت نظامی خود منصوب کرد. در پی این اعلامیه، دولت اعلام کرد که فعالیت‌ها در مؤسسات آموزشی و زیرساخت‌های حمل‌ونقل به فعالیت عادی خود ادامه می‌دهند. ابطال حکومت نظامی توسط مجلس
خود ادامه می‌دهند. ابطال حکومت نظامی توسط مجلس ملی. همهٔ حزب‌های اصلی از جمله حزب حاکم قدرت مردم که رئیس‌جمهور یون عضو آن است، با این اقدام مخالفت کردند. رهبر حزب قدرت مردم خاطر نشان کرد: «اعلام حکومت نظامی رئیس‌جمهور اشتباه است. ما همراه با مردم جلوی آن را خواهیم گرفت». شهردار سئول، اوه سه هون که او هم یکی از اعضای حزب قدرت مردم است، نیز اعلام کرد که با تصمیم یون مخالف است. لی جه میونگ رهبر اپوزیسیون مخالف، حزب دموکراتیک از شهروندان خواست تا در مجلس ملی جمع شوند و اعلام کرد که یون «دیگر رئیس‌جمهور کره
جمع شوند و اعلام کرد که یون «دیگر رئیس‌جمهور کره جنوبی نیست». از لی جه میونگ در حال پریدن از روی حصارهای ساختمان مجلس ملی برای ورود به داخل آن، پس از اینکه سربازان آن را مسدود کرده بودند، فیلمبرداری شد. معترضان با پلیس در خارج از مجلس شورای ملی درگیر شدند. رئیس مجلس ملی از همه قانونگذاران خواست تا در مجلس ملی حضور پیدا کنند. شاخه اینچئون سیتی از حزب دموکراتیک، این اقدام را به عنوان آغاز «دوران دیکتاتوری یون» مورد انتقاد قرار داد. در ۴ دسامبر ۲۰۲۴ حدود ساعت ۱ بامداد (کی‌اس‌تی)، مجلس ملی با ۱۹۰ رای از مجموع
۱ بامداد (کی‌اس‌تی)، مجلس ملی با ۱۹۰ رای از مجموع ۳۰۰ قانون‌گذار حاضر، به اتفاق آرا به لغو حکومت نظامی رأی داد. ۱۷۲ نماینده حزب دموکراتیک و ۱۸ نفر دیگر از حزب قدرت مردم، از جمله کسانی بودند که به لغو آن رأی دادند. طبق ماده ۷۷ قانون اساسی کره جنوبی، رئیس‌جمهور باید از تصمیم مجلس ملی برای لغو حکومت نظامی تبعیت کند. پس از رأی‌گیری، رئیس‌جمهور یون خواستار خروج ارتش از مجلس ملی شد، در حالی که لی جه میونگ گفت که حزب دموکراتیک تا زمانی که رئیس‌جمهور حکومت نظامی را لغو نکند، در مجلس ملی باقی خواهد ماند. پس از
را لغو نکند، در مجلس ملی باقی خواهد ماند. پس از رأی‌گیری، عده‌ای از سربازانی که در مجلس ملی مستقر شده بودند، در حال خروج بودند. سربازان به عقب راندن جمعیت معترضان که در آنجا جمع شده بودند، و تعداد آنها حدود ۲۰۰۰ نفر بود، اقدام کردند. معترضان همچنین خواستار دستگیری و استیضاح یون سوک یول شدند. لی جه میونگ گفت که اعضای نیروهای امنیتی که به پیروی از دستورهای حکومت نظامی یون ادامه دادند مرتکب «یک عمل غیرقانونی» شدند. با این حال، اعلامیه حکومت نظامی «کلیه فعالیت‌های سیاسی» از جمله فعالیت‌های احزاب سیاسی و تجمعات
سیاسی» از جمله فعالیت‌های احزاب سیاسی و تجمعات شهروندان و فعالیت‌های کارگری را ممنوع می‌کند، بنابراین رأی‌گیری از نظر ارتش یا یون سوک یول مشروع نیست. علیرغم قطعنامه مجلس ملی مبنی بر پایان دادن به حکومت نظامی، ارتش اعلام کرد که این اعلامیه تا پایان آن توسط رئیس‌جمهور به قوت خود باقی خواهد ماند. پیامدها. داخلی. پس از اعلام این خبر، ارزش وون کره جنوبی به ۱۴۲۳ وون به ازای هر دلار کاهش یافت که کمترین مقدار آن در دو سال و یک ماه اخیر است. رویترز گزارش داد که «یکی از مقامات بانک مرکزی خاطر نشان کرده است که در حال
از مقامات بانک مرکزی خاطر نشان کرده است که در حال آماده‌سازی اقداماتی برای تثبیت بازار در صورت نیاز است. وزیر اقتصاد چوی سانگ موک یک نشست اضطراری بین مقامات ارشد اقتصادی تشکیل داده است.» هان دونگ هون، رهبر حزب قدرت مردم با این اقدام یون مخالفت کرد و گفت: «اعلام حکومت نظامی رئیس‌جمهور اشتباه است. ما همراه با مردم آن را متوقف خواهیم کرد.» حزب اینچئون سیتی، که بخشی از حزب دموکراتیک است، این اقدام را به عنوان آغاز «دوران دیکتاتوری یون» مورد انتقاد قرار داد. بین‌المللی. شورای امنیت ملی ایالات متحده آمریکا اعلام
شورای امنیت ملی ایالات متحده آمریکا اعلام کرد که اوضاع را از نزدیک تحت نظر دارد. سفارت سنگاپور در کره جنوبی پستی در فیس‌بوک منتشر کرد و در آن از مردم سنگاپور در این کشور خواست «آرام بمانند و اخبار را رصد کنند». سفارت چین در کره جنوبی به شهروندان چینی در این کشور گفت «آرامش خود را حفظ کنند و به تغییرات سیاسی توجه کنند». از آنها خواسته بود که «آگاه باشند، رفت و آمدهای غیر ضروری را کاهش دهند و نظرات سیاسی را با احتیاط بیان کنند.» تأثیر. پس از اعلام این خبر، ارزش وون کره جنوبی به ۱۴۲۳ وون در هر دلار کاهش یافت
وون کره جنوبی به ۱۴۲۳ وون در هر دلار کاهش یافت که کمترین ارزش در دو سال و یک ماه اخیر است.
تانیا لیزاردو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل مکزیک است. وی از سال ۲۰۰۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
دیوید زونانا (؛ زادهٔ ) کارگردان، تهیه‌کننده فیلم و فیلم‌نامه‌نویس اهل مکزیک است. وی از سال ۲۰۱۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
دختر جادویی مادوکای ماگیکا مجموعه تلویزیونی انیمه ژاپنی است که توسط Magica Quartet ساخته شده و توسط استودیو شفت تولید شده است. داستان دربارهٔ گروهی از دختران دبیرستانی به رهبری مادوکا کانام است که قراردادهای فراطبیعی می‌بندند تا تبدیل به دخترانی جادویی شوند اما در هنگام نبرد با دشمنان، متوجه رنج و خطر قدرت‌های جدید خود می‌شوند. ده قسمت اول بین ژانویه و مارس ۲۰۱۱ از شبکه تلویزیونی تی‌بی‌اس و شبکه ام‌بی‌اس پخش شد در حالی که دو قسمت پایانی بخاطر وقوع زمین‌لرزه و سونامی ۲۰۱۱ توهوکو تا آوریل همان سال به تعویق
و سونامی ۲۰۱۱ توهوکو تا آوریل همان سال به تعویق افتاد. "دختر جادویی مادوکای ماگیکا" با تحسین گسترده منتقدان مواجه شد. رسانه‌ها روایت پیچیده، تصاویر، مضامین، و موسیقی متن و همچنین رویکرد غیر متعارف اثر به عنوان یک زیرژانر دختر جادویی را تحسین کردند و مجموعه به یک موفقیت تجاری بدیل شد. این مجموعه جوایز مختلفی از جمله جایزه تلویزیونی در شانزدهمین مراسر جایزه انیمیشن کوبه و همچنین جایزه بزرگ بخش انیمیشن در پانزدهمین جشنواره هنرهای رسانه‌ای ژاپن در سال ۲۰۱۱ را به خود اختصاص داد. داستان. یک دانش آموز دبیرستانی
به خود اختصاص داد. داستان. یک دانش آموز دبیرستانی به نام مادوکا کانام و بهترین دوستش، سایاکا میکی، با موجودی کوچک و گربه مانند به نام کیوبی روبرو می‌شوند. گربه به آنها قراردادی را پیشنهاد می‌کند تا در ازای بدست آوردن قدرت جادویی و وظیفه مبارزه با جادوگران، هر آرزویی را برآورده کنند. در همین حال، یک دانشجوی انتقالی و دختر جادویی مرموز به نام هومورا آکمی سعی می‌کند مادوکا را از بستن قرارداد با کیوبی بازدارد. یک دانش آموز انتقالی مرموز جدید به نام مامی به مدرسه مادوکا می‌آید و به آن دو پیشنهاد می‌کند که آنها
مادوکا می‌آید و به آن دو پیشنهاد می‌کند که آنها را در شکار جادوگران خود همراهی کند تا مسئولیت‌های یک دختر جادویی بودن را یاد بگیرند. ناگهان مامی به دست یک جادوگر به مرگ دچار می‌شود و مادوکا متوجه می‌شود که زندگی یک دختر جادویی پر از رنج و درد است و بعدها متوجه می‌شود که دختران جادویی روح خود را تسلیم می‌کنند تا منبع جادوی خود را تشکیل دهند.
انریکه لوسرو (; – ) بازیگر اهل مکزیک بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "هفت دلاور"، "فرزندان سانچز"، "بوچ کسیدی و ساندنس کید"، "ستوان کلمبو"، "بازگشت مردی به نام اسب"، "سر آلفردو گارسیا را برایم بیاور"، "دو قاطر برای خواهر سارا"، "این گروه خشن"، "دستهای از مارسی"، "خداحافظی طولانی"، "توپهای سان سباستین"، "سرگرد داندی، و "امیلیانو ساپاتا" اشاره کرد.
کنسرسیوم زوال عقل با اجسام لویی یا به اختصار DLBC یک همکاری بین‌رشته‌ای بین‌المللی از محققان علاقه‌مند به تحقیق و مطالعه دربارهٔ زوال عقل با اجسام لویی است. این کنسرسیوم اولین بار در اکتبر ۱۹۹۵ در نیوکاسل انگلستان تشکیل شد. DLBC در بین سال‌های ۱۹۹۵ و ۲۰۰۵ سه گزارش جامع دربارهٔ روش‌های تشخیصی-درمانی زوال عقل با اجسام لویی منتشر کرد. چهارمین گزارش اجماع. بازنویسی معیارهای تشخیصی در سال ۲۰۱۷ برای زوال عقل با اجسام لویی توسط ایان جی مک کیث از دانشگاه نیوکاسل انجام گرفت و توسط مؤسسه ملی سالمندی، مؤسسه ملی
انجام گرفت و توسط مؤسسه ملی سالمندی، مؤسسه ملی اختلالات عصبی و سکته مغزی، انجمن زوال عقل اجسام لویی، انجمن اجسام لویی، انجمن آلزایمر، داروسازی آکادیا، علوم آکسووانت، بنر هِلث، جی‌ای هلث‌کر و لوندبک مورد حمایت قرار گرفت. کنسرسیوم ۲۰۱۵. DLBC 2015 پروژه ای از مؤسسه ملی اختلالات عصبی و سکته مغزی ایالات متحده است که علاوه برکشف نشانگرهای زیستی بیماری پارکینسون، مراکزی را نیز به مطالعه اختصاص دربارهٔ زوال عقل با اجسام لویی (DLB) را ایجاد کرده است تا نشانگرهای زیستی بیماری زوال عقل با اجسام لویی را نیز برای بهبود
بیماری زوال عقل با اجسام لویی را نیز برای بهبود تشخیص، مراقبت و درمان بیماران مبتلا به این بیماری بررسی کنند. این پروژه از سال ۲۰۲۰، شامل ۹ مرکز بوده است که متخصصان زوال عقل اجسام لویی را که ارتباطات قوی با تحقیقات و جامعه عمومی زوال عقل اجسام لویی دارند، گرد آورده است. این کنسرسیوم همکاری موجود بین مراکز شرکت کننده را رسمیت بخشیده و آن را تقویت می‌کند.[۲] نه مرکز که تا سال ۲۰۲۰ وجود دارند شامل مواد زیر هستند: DLBC توسط ۶ میلیون دلار کمک هزینه پنج ساله از موسسه ملی بهداشت و همچنین توسط انجمن زوال عقل اجسام
ملی بهداشت و همچنین توسط انجمن زوال عقل اجسام لویی و جی‌ای هلث‌کر تأمین مالی می‌شود.
پارک آن سو (؛ زادهٔ ۲۸ مه ۱۹۶۸) افسر ژنرال ارتش کره جنوبی است که از اکتبر ۲۰۲۳ به عنوان رئیس ستاد ارتش خدمت می‌کند. حرفه. در مه ۲۰۲۴، پارک برای شرکت در سمپوزیوم نیروهای زمینی اقیانوس آرام به ایالات متحده سفر کرد. در ۳ دسامبر ۲۰۲۴، پارک توسط یون سوک یول، رئیس‌جمهور کره جنوبی به عنوان فرمانده حکومت نظامی پس از اعلام حکومت نظامی در همان روز توسط رئیس‌جمهور، منصوب شد.
مرز ارمنستان–ترکیه مرزی به طول که از نقطه مرزی سه‌گانه بین این دو کشور با گرجستان در شمال آغاز شده و تا نقطه مرزی سه‌گانه با جمهوری آذربایجان در جنوب ادامه دارد. مرز زمینی ارمنستان و ترکیه از ۳ آوریل ۱۹۹۳ بسته شده است. این مرز از سال ۱۹۹۲ توسط گارد مرزی سرویس امنیت فدرال فدراسیون روسیه محافظت می‌شود. در ۹ مه ۲۰۲۴ دمیتری پسکوف سخنگوی ریاست جمهوری روسیه اعلام کرد که به درخواست ارمنستان، نیروهای مرزبانی روسیه به خدمت در مرزهای ارمنستان با ترکیه و ایران ادامه خواهند داد. قرار بوده است که این مرز در سال ۲۰۲۳
خواهند داد. قرار بوده است که این مرز در سال ۲۰۲۳ برای دیپلمات‌ها و شهروندان کشورهای ثالث بازگشایی شود. مشخصات. مرز ارمنستان–ترکیه از شمال در نقطه مرزی سه‌گانه با گرجستان در غرب دریاچه آرپی شروع شده و از طریق یک سری خطوط نامنظم از میان سرزمین کوهستانی ارمنستان به سمت جنوب پیش می‌رود. این مرز با رسیدن به رود آخوریان، مسیر این رود را به سمت جنوب تا محل تلاقی آن با رود ارس دنبال می‌کند و سپس رود ارس را به سمت شرق و سپس جنوب‌شرقی دنبال می‌کند تا به نقطه مرزی سه‌گانه با جمهوری خودمختار نخجوان آذربایجان می‌رسد.
با جمهوری خودمختار نخجوان آذربایجان می‌رسد. بقایای شهر باستانی آنی به‌طور مستقیم در مجاورت این مرز در سمت ترکیه قرار دارد. تاریخچه. در طول سده نوزدهم، تسلط بر منطقه قفقاز بین امپراتوری رو به زوال عثمانی، ایران قاجاری و امپراتوری روسیه که به سمت جنوب در حال گسترش بود، مورد مناقشه قرار گرفت. روسیه تا سال ۱۸۲۸ بیشتر سرزمین‌های قفقاز ایران، از جمله تمام ارمنستان کنونی (که ارمنستان شرقی نامیده می‌شد) را فتح کرده بود و سپس توجه خود را به امپراتوری عثمانی معطوف کرد. در سال ۱۸۲۹ معاهده ادرنه به جنگ روسیه و ترکیه
در سال ۱۸۲۹ معاهده ادرنه به جنگ روسیه و ترکیه در ۲۹–۱۸۲۸ پایان داد. به موجب این عهدنامه روسیه بیشتر گرجستان امروزی را به دست آورد و عثمانی‌ها حاکمیت روسیه بر ارمنستان شرقی را به رسمیت شناختند. بر پایه پیمان سن استفانو در پایان جنگ روسیه و عثمانی (۱۸۷۷–۱۸۷۸) روسیه زمین‌های قابل توجهی را در شرق ترکیه کنونی (که ارمنستان غربی نامیده می‌شد)، به دست آورد و باعث گسترش مرزهای عثمانی و روسیه به سمت جنوب غربی شد. تصاحب باتومی، قارص و اردهان توسط روسیه در پیمان برلین (۱۸۷۸) مورد تأیید قرار گرفت، هر چند روسیه مجبور شد
مورد تأیید قرار گرفت، هر چند روسیه مجبور شد مالکیت بخشی از منطقه اطراف بایزید (دغوبایزید امروزی) و دره الشکیرت را بازپس بدهد. در طول جنگ جهانی اول روسیه به نواحی شرقی امپراتوری عثمانی حمله کرد. در هرج و مرج‌های پس از انقلاب ۱۹۱۷ روسیه، دولت جدید کمونیستی با عجله به دنبال پایان دادن به دخالت خود در جنگ بود و پیمان برست-لیتوفسک را در سال ۱۹۱۸ با آلمان و امپراتوری عثمانی امضا کرد. بر پایه این پیمان، روسیه مناطقی را که در معاهده‌های قبلی سن استفانو و برلین به‌دست آورده بود، به ترکیه بازگرداند. مردم قفقاز جنوبی
آورده بود، به ترکیه بازگرداند. مردم قفقاز جنوبی در پی کسب استقلال از هر دو امپراتوری، در سال ۱۹۱۸ موجودیت جمهوری فدرال دموکراتیک ماوراء قفقاز را اعلام و مذاکرات صلح با عثمانی را آغاز کردند. مخالفت‌های داخلی منجر به جدایی جمهوری دموکراتیک گرجستان از این فدراسیون در مه ۱۹۱۸ شد و پس از مدت کوتاهیجمهوری نخست ارمنستان و جمهوری دموکراتیک آذربایجان نیز به دنبال گرجستان از این اتحادیه جدا شدند. با حمله عثمانی به قفقاز تصاحب سریع این منطقه، سه جمهوری جدید مجبور به امضای پیمان باتوم در ۴ ژوئن ۱۹۱۸ شدند که طبق آن
امضای پیمان باتوم در ۴ ژوئن ۱۹۱۸ شدند که طبق آن مرزهای پیش از ۱۸۷۸ را به رسمیت شناخته شد. ارمنستان به‌ویژه از پیامدهای نسل‌کشی ارمنی‌ها به رهبری عثمانی در حال فروپاشی بود که منجر به فرار تعداد زیادی از پناهجویان از ارمنستان غربی شد. با شکست امپراتوری عثمانی در اروپا و شبه‌جزیره عربستان، قدرت‌های متحد جنگ جهانی اول قصد داشتند عثمانی را از طریق معاهده سور در سال ۱۹۲۰ تقسیم کنند. این معاهده استقلال گرجستان و ارمنستان را به رسمیت شناخت و به هر دو سرزمین‌های وسیع در شرق ترکیه اعطا شد (در مورد ارمنستان این وسعت
در شرق ترکیه اعطا شد (در مورد ارمنستان این وسعت دو برابر بود که به نام وودرو ویلسون رئیس‌جمهور ایالات متحده، به «ارمنستان ویلسون» موسوم است) و مقرر شد دربارهٔ گسترش مرز ارمنستان و گرجستان در تاریخ بعدی تصمیم‌گیری شود. ملی‌گراهای ترک از این معاهده خشمگین شدند و به وقوع جنگ استقلال ترکیه کمک کردند؛ موفقیت ترکیه در این درگیری، معاهده سور را منسوخ کرد. دستاوردهای عثمانی در ارمنستان با پیمان الکساندراپول در سال ۱۹۲۰ تثبیت شد. در سال ۱۹۲۰ ارتش سرخ روسیه به آذربایجان و ارمنستان حمله کرد و به استقلال این دو کشور
و ارمنستان حمله کرد و به استقلال این دو کشور پایان داد. به دنبال آن به گرجستان نیز حمله شد و استقلال این کشور نیز پایان یافت. برای جلوگیری از جنگ همه‌جانبه روسیه و ترکیه، دو کشور پیمان مسکو را در مارس ۱۹۲۱ امضا کردند که یک مرز اصلاح‌شده بین شوروی و عثمانی ایجاد کرد. با این حال، درگیری‌های بیشتری در این مناطق رخ داد و مذاکرات متوقف شد. مفاد پیمان مسکو بعداً توسط عهدنامه قارص در اکتبر ۱۹۲۱ تأیید شد و مرز فعلی ارمنستان و ترکیه را نهایی کرد. سپس مرز در مارس ۱۹۲۵ تا ژوئیه ۱۹۲۶ توسط کمیسیون مشترک شوروی و ترکیه
تا ژوئیه ۱۹۲۶ توسط کمیسیون مشترک شوروی و ترکیه مشخص شد. استقلال ترکیه با پیمان لوزان در سال ۱۹۲۳ به رسمیت شناخته شده بود. ارمنستان در ابتدا همراه با گرجستان و آذربایجان از طریق جمهوری فدراتیو سوسیالیستی قفقاز جنوبی شوروی در اتحاد جماهیر شوروی ادغام شد و سپس در ۱۹۳۶ به عنوان جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان از قفقاز جنوبی شوروی جدا شد. مرزهای عهدنامه قارص، با وجود اعتراض‌های گاه‌به‌گاه شوروی مبنی بر اصلاح آن، به‌ویژه در سال ۱۹۴۵، پابرجا باقی ماند. ترکیه با حمایت ایالات متحده از مذاکره در مورد این موضوع
با حمایت ایالات متحده از مذاکره در مورد این موضوع خودداری کرد و شوروی نیز که به دنبال روابط بهتر با همسایه جنوبی خود بود، این موضوع را کنار گذاشت. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱، ارمنستان استقلال یافت و سهم خود را از مرزهای اتحاد جماهیر شوروی و ترکیه به ارث برد. اگرچه ترکیه استقلال ارمنستان را به رسمیت شناخت، ولی روابط بین دو کشور تقریباً بلافاصله تیره گشت و مرز بسته شد. ترکیه با ادعاهای مطرح‌شده توسط ملی‌گرایان ارمنی که از «ارمنستان متحد» در شرق ترکیه حمایت می‌کردند، و نیز تلاش‌های ارمنستان
شرق ترکیه حمایت می‌کردند، و نیز تلاش‌های ارمنستان برای به رسمیت شناختن بین‌المللی نسل‌کشی ارمنی‌ها مخالفت کرد. ترکیه همچنین از آذربایجان متحد نزدیک خود در جنگ اول قره‌باغ حمایت کرد. روابط دو کشور در دهه ۲۰۰۰ کمی به سردی گرایید و منجر به امضای پروتکل‌های زوریخ در سال ۲۰۰۹ شد که در آن پیش‌بینی می‌شد مرز می‌تواند بازگشایی شود. با این حال، مذاکرات به نتیجه نرسید و مرز دو کشور همچنان بسته ماند. در ۱۱ فوریه ۲۰۲۳، این مرز برای نخستین بار پس از ۳۵ سال برای رسیدن کمک‌های بشردوستانه از ارمنستان به قربانیان زمین‌لرزه
بشردوستانه از ارمنستان به قربانیان زمین‌لرزه ۲۰۲۳ ترکیه–سوریه به‌طور موقت باز شد. گذرگاه‌ها. سه گذرگاه در سراسر مرز ارمنستان–ترکیه وجود داشت که دو گذرگاه برای تردد خودروها و یک گذرگاه برای تردد خودروها و ترابری ریلی بود. همه این گذرگاه‌ها از ۳ آوریل ۱۹۹۳ بسته شده‌اند. در ژوئیه ۲۰۲۲، وزارت امور خارجه ترکیه اعلام کرد که دو کشور، در چهارچوب کلّی گرم شدن روابط خود، برنامه‌هایی برای بازگشایی مرز «در اولین تاریخ ممکن»، البته فقط برای اتباع کشورهای شخص ثالث، دارند. در فوریه ۲۰۲۳، به دنبال زمین‌لرزه ۲۰۲۳
دارند. در فوریه ۲۰۲۳، به دنبال زمین‌لرزه ۲۰۲۳ ترکیه–سوریه، گذرگاه مرزی علیجان برای اجازه عبور کمک‌های بشردوستانه از ارمنستان به ترکیه باز شد. این گذرگاه مرزی آخرین بار پس از زمین‌لرزه ۱۹۸۸ اسپیتاک در ارمنستان شوروی باز شده بود.
زنی برای نظاره () یک فیلم اروتیک ایتالیایی است که در سال ۱۹۹۰ منتشر شد. از بازیگران این فیلم می تاوان به پاملا پراتی، جرج آردیسون و چینتسیا د کارولیس اشاره کرد.
رقم افرای برازنده "کرب ایسر کمپستر" توسط نهالستان گلدرسه در اپ‌هئوسدن، هلند در سال 1990 معرفی شد. این درخت تا ارتفاع کمتر از ۱۵ متر / حدود ۴۹ فوت رشد می‌کند و دارای تاجی فشرده، باریک و بیضی شکل است که شامل شاخه‌های بالارونده است که آن را به ویژه به عنوان درخت خیابانی مناسب می‌کند. رقم افرای برازنده، احتمالاً مترادف با «Huibers Elegant» است.
سهره گلی دمگاه‌صورتی گونه‌ای از سهره‌های تیره سهرگان (Fringillidae) است. در مرکز چین و شرق تبت یافت می‌شود. زیستگاه طبیعی آن علفزار معتدل است. عجیب‌ترین ویژگی آن رنگ صورتی در بال‌های آن است.
سهره گلی ابروصورتی یک سهره از تیرهٔ سهرگان راستین (Fringillidae) است. نخستین بار Nicholas Aylward Vigors در سال ۱۸۳۱ این گونه را توصیف کرد. مهاجر است و در نواحی شمالی شبه قاره هند، عمدتاً در هیمالیا قرار دارد. در بوتان، تبت، هند، نپال و پاکستان یافت می‌شود. زیستگاه‌های طبیعی آن جنگل‌های شمالی، زمین‌های درختچه‌ای، مراتع و جنگل‌های خشک است.
سهره گلی خالدار ، که همچنین به عنوان سهره گلی بال‌خالدار شناخته می‌شود، گونه‌ای از سهره‌های تیرهٔ سهرگان راستین (Fringillidae) است که در هند و نپال یافت می‌شود. گل سرخ شارپ در گذشته با آن هم‌گونه در نظر گرفته می‌شد. زیستگاه طبیعی آن درختچه‌زارهای نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری با ارتفاع زیاد است.
مگس‌گیرهای کشاورزی یک سرده از پرندگان گنجشک‌سان کوچک در تیرهٔ بزرگ مگس‌گیران جهان قدیم (Muscicapidae) است. آنها محدود به کشورهای جنوب صحرای آفریقا هستند. گونه‌ها. این سرده دارای دو گونه است:
شاهنامهٔ طوپقاپوسرای دست‌نویسی از شاهنامه فردوسی است، که سال ۷۳۱ ه‍.ق در شیراز تهیه‌شده و امروزه در کاخ طوپقاپو استانبول با شماره ثبت Hazine 1479 نگهداری می‌شود. این نسخه پس از شاهنامه فلورانس (۶۱۴ ه‍.ق) و شاهنامه لندن (۶۷۵ ه‍.ق) دیرینه‌ترین نسخه خطی شاهنامه از لحاظ تاریخ کتابت محسوب می‌شود. این شاهنامه همچنین کهن‌ترین نسخه مصور تاریخ‌دار در میان نسخه‌های خطی شاهنامه به‌حساب می‌آید. دست‌نویس طوپقاپوسرای شامل ۲۲۷ برگه و ۸۹ نگاره به‌سبک مکتب شیراز اول است. اشعار در شش ستون ۳۲ سطری به خط نسخ توسط شخصی با نام
در شش ستون ۳۲ سطری به خط نسخ توسط شخصی با نام حسین بن علی بن حسین بهمنی به نگارش درآمده‌اند. اگرچه این اثر کهن‌ترین نسخه تاریخ‌دار از شاهنامه‌های مصور است، اما به احتمال قوی کهن‌ترین نمونه مصور شناخته‌شده از شاهنامه‌ها نیست؛ زیرا دست‌کم چهار نسخه مصور دیگر از شاهنامه‌های متعلق به دوره ایلخانی نیز شناخته‌شده که گمان می‌رود در میان سال‌های ۷۰۰ تا ۷۳۷ ه‍.ق کتابت‌شده باشند، اما به‌سبب نداشتن تاریخ کتابت، ارزیابی دقیق از هنگام نگارش آن‌ها تا حدی دشوار است. مهم‌ترین نمونه این شاهنامه‌ها، نامور به شاهنامه بزرگ
نمونه این شاهنامه‌ها، نامور به شاهنامه بزرگ ایلخانی است. یک نسخه دیگر نیز علاوه بر نسخه‌های ذکرشده وجود دارد که امروزه «شاهنامه کاما» نامیده می‌شود. پیش‌تر برپایه ارزیابی‌های قدیمی تصور می‌شد که این نسخه به اواخر دوره سلجوقی یا به‌طور کلی حدود نیمه نخست سده هفتم ه‍.ق تعلق داشته باشد، ولی امروزه بنابر پژوهش‌های جدید، این نسخه را مربوط به سال‌های ابتدایی سده هشتم ه‍.ق یا حتی متأخرتر از این تاریخ دانسته‌اند.
کالین جُرجِسکو (به رومانیایی:Călin Georgescu؛ &lt;/link&gt; ; متولد ۲۶ مارس ۱۹۶۲) سیاستمدار، دانشمند کشاورزی و نظریه‌پرداز برجسته توطئه راست تندروی افراط گرای رومانیایی است که در زمینه توسعه پایدار کار کرد. جورجسکو به عنوان مدیر اجرایی مؤسسه شاخص جهانی پایدار سازمان ملل در ژنو و فادوتس برای دوره ۲۰۱۵–۲۰۱۶ منصوب شد. قبل از آن، او به عنوان رئیس مرکز تحقیقات اروپا برای باشگاه رم (۲۰۱۳–۲۰۱۵) فعالیت می‌کرد. جورجسکو در حال رقابت به عنوان یک نامزد مستقل در انتخابات ریاست جمهوری رومانی ۲۰۲۴ برای ریاست جمهوری رومانی
ریاست جمهوری رومانی ۲۰۲۴ برای ریاست جمهوری رومانی است. او در دور اول بیشترین آرا را کسب کرده است. او همچنین عضو باشگاه بین‌المللی رم در سوئیس است. تحصیلات. جورجسکو در محله کوتروچنی بخارست به دنیا آمد؛ فرزند اسکارلات جورجسکو و آنه‌تا جورجسکو، با نام خانوادگی پوپسکو. او آبادسازی سرزمین کالج احیای زمین، مؤسسه کشاورزی نیکولائه بلچسکو در بخارست (۱۹۸۶) است و دکترای خود را در علوم خاک در سال ۱۹۹۹ دریافت کرد. حرفه. جورجسکو از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۳ به عنوان مدیر اجرایی مرکز ملی توسعه پایدار در بخارست فعالیت کرد. او که
مرکز ملی توسعه پایدار در بخارست فعالیت کرد. او که به عنوان یک مرجع معتبر در برنامه‌ریزی استراتژیک و طراحی سیاست‌های عمومی شناخته می‌شود، توسط دولت رومانی برای هماهنگی توسعه دو نسخه متوالی از استراتژی ملی توسعه پایدار (در سال‌های ۱۹۹۹ و ۲۰۰۸) مطابق با راهنمایی‌های استراتژی اروپایی برای توسعه پایدار منصوب شد. او دانش جامع اصول و عمل توسعه پایدار را با تجربه عملی در زمینه کار با ذینفعان در بخش‌های عمومی و خصوصی و همچنین با جامعه مدنی ترکیب می‌کند تا پروژه‌های خاصی را تحت دستور کار محلی ۲۱ (که توسط برنامه
خاصی را تحت دستور کار محلی ۲۱ (که توسط برنامه توسعه سازمان ملل در سال ۱۹۹۲ آغاز شد) برای بیش از ۴۰ شهرداری رومانی طراحی، اجرا و تا تکمیل پیگیری کند. جورجسکو که سابقاً همکار ارشد برنامه توسعه سازمان ملل بود، همچنین در سیستم سازمان ملل متحد در موقعیت‌های مختلفی فعالیت کرد، از جمله گزارشگر ویژه سازمان ملل در مورد اثرات منفی حرکت غیرقانونی و دفع محصولات و زباله‌های سمی و خطرناک بر لذت بردن از حقوق بشر و نماینده کمیته ملی UNEP برای رومانی. او همچنین در موقعیت‌هایی مانند: مشاور وزیر محیط زیست، دبیر کل وزارت محیط
مانند: مشاور وزیر محیط زیست، دبیر کل وزارت محیط زیست، مدیر بخش سازمان‌های اقتصادی بین‌المللی در وزارت امور خارجه رومانی، دبیر کل انجمن رومانی برای باشگاه رم و مدیر اجرایی مؤسسه پروژه‌های نوآوری و توسعه فعالیت کرد. بر اساس بیانیه‌ای که در نوامبر ۲۰۲۰ داده شد، جورجسکو اظهار داشت که ایون آنتونسکو و کورنلیو زلا کودرانو قهرمانانی هستند که «او تاریخ ملی را از طریق آنها زندگی کرده است، از طریق آنها تاریخ ملی صحبت می‌کند و نه از طریق نوکران قدرت‌های جهانی‌گرا که امروز به طور موقت رومانی را رهبری می‌کنند». جورجسکو
به طور موقت رومانی را رهبری می‌کنند». جورجسکو در سال‌های ۲۰۱۱، ۲۰۱۲ و ۲۰۱۶ به عنوان نخست‌وزیر پیشنهاد شد. در سال ۲۰۲۰ او توسط ائتلاف برای اتحاد رومانیایی‌ها (AUR)، حزبی که پس از انتخابات قانون‌گذاری رومانی در دسامبر ۲۰۲۰ به تازگی وارد پارلمان رومانی شده بود، پیشنهاد شد. در طول بحران سیاسی رومانی در سال ۲۰۲۱ که منجر به برکناری کابینه کیتو شد، همان حزب دوباره او را پیشنهاد کرد. چندین مقاله رسانه‌ای جورجسکو را به خاطر اظهارات طرفدار روسیه‌اش مورد انتقاد قرار دادند، برخی حتی او را نماینده منافع روسیه در رومانی
برخی حتی او را نماینده منافع روسیه در رومانی می‌دانند. جورجسکو همچنین منتقد اتحادیه اروپا و ناتو است و نصب سپر دفاع موشکی بلوک در دووسلو (Deveselu Military Base) را «شرم دیپلماسی» توصیف می‌کند. جورجسکو در انتخابات ریاست‌جمهوری رومانی در سال ۲۰۲۴ به عنوان رئیس‌جمهور شرکت کرد. از جمله مواضع کمپین او افزایش حمایت از کشاورزان، ترویج تولید انرژی و غذا و کاهش وابستگی به واردات بود. او در دور اول رأی‌گیری در ۲۴ نوامبر به طور غیرمنتظره‌ای اکثریت نسبی را به دست آورد.
قافله به معنی کاروان است. همچنین می‌تواند به موارد زیر اشاره داشته باشد:
مرز ارمنستان–جمهوری آذربایجان ، یک مرز بین‌المللی میان جمهوری ارمنستان و جمهوری آذربایجان است که برآورد طول آن از تا متغیر است. دو جاده از شبکه بین‌المللی جاده‌ای اروپا شامل جاده ئی۰۰۲ اروپا و جاده ئی۱۱۷ اروپا از این مرز عبور می‌کنند. مرز «دوژور» این دو کشور از مرز پیشین میان جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان و جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی پیروی می‌کند و و از دو بخش اصلی تشکیل شده است: مرز ارمنستان و جمهوری خودمختار نخجوان که منطقه جدا افتاده از خاک اصلی آذربایجان است در غرب، و و بخش طولانی‌تر این مرز
آذربایجان است در غرب، و و بخش طولانی‌تر این مرز بین ارمنستان و «سرزمین اصلی» آذربایجان در شرق. علاوه بر این، تعدادی منطقه محاط در دو طرف مرز وجود دارد، با این حال، این مناطق، مگر به معنای دوژور، دیگر وجود ندارند. مرز ارمنستان و آذربایجان از سال ۱۹۹۱ بسته شده است. پس از شکست ارمنستان در جنگ ۲۰۲۰ قره‌باغ کوهستانی، یک بحران مرزی با موارد متعدد تهاجم و اشغال ارمنستان توسط نیروهای آذربایجان آغاز شد. در اکتبر ۲۰۲۲، دو کشور به توافق رسیدند که مرزهای دوران شوروی بر پایه پروتکل آلماتی باید مبنای تعیین مرزها باشد و
پایه پروتکل آلماتی باید مبنای تعیین مرزها باشد و ارمنستان چهار روستا را در مرزهای دوژور آذربایجان که از دهه ۱۹۹۰ تحت کنترل خود درآورده بود، به جمهوری آذربایجان بازگرداندند. جغرافیا. بخش غربی (نخجوان). مرز ارمنستان–جمهوری آذربایجان از شمال در نقطه سه‌گانه مرزی این دو کشور با ترکیه در محل رود ارس شروع شده و از طریق خشکی در جهت جنوب شرقی در امتداد یال‌های کوهستانی مختلف مانند کوهستان زنگزور تا نقطه سه‌گانه مرزی غربی این دو کشور با ایران بر روی رود ارس ادامه دارد. همچنین منطقه محاطی کرکی/تیگراناشن درست در شمال