payamvha/North_RAG huggingface dataset:
خصوصی، آشپزخانه‌ها و فضاهای خدماتی ساده‌تر و کارکردی‌تر بودند. اشراف معمولاً اعضای خانوادهٔ گسترده، خدمتکاران، و حتی روحانیون خانگی را در پالاتزو جای می‌دادند. بدین ترتیب، کاخ به «شهرکی درون شهر» بدل می‌شد: طبقهٔ نمایشی برای نمایش قدرت و منزلت، و طبقات جانبی برای زندگی روزمره. میان‌سبکی و گذار به نئوکلاسیک. بسیاری از پالاتزوها در نیمهٔ دوم قرن هجدهم تکمیل شدند، زمانی‌که نئوکلاسیک در مد اروپا غالب بود. در نتیجه، تالارهای باروک با عناصر ساده‌تر نئوکلاسیک هم‌نشین شدند: ستون‌های دوریک و ایونیک در کنار قاب‌های
شدند: ستون‌های دوریک و ایونیک در کنار قاب‌های زراندود یا دیوارهای نقاشی‌شده به سبک روکوکو. این هم‌نشینی، پالاتزوهای سیسیلی را به اسناد زندهٔ «گذار سبکی» بدل کرد. جمع‌بندی. درون‌مایهٔ پالاتزوهای باروک سیسیلی آمیزه‌ای است از شکوه و سادگی: تالارهای اصلی با نهایت تجمل و خلاقیت آراسته شدند، در حالی‌که فضاهای روزمره به‌طور آگاهانه ساده باقی ماندند. این دوگانگی بازتاب‌دهندهٔ ماهیت جامعهٔ اشرافی سیسیل بود: نمایش در برابر جهان بیرون، و کارکرد در زندگی درونی. نسبت با جریان‌های اروپایی. باروکِ سیسیلی اگرچه در خاستگاه
جریان‌های اروپایی. باروکِ سیسیلی اگرچه در خاستگاه از رُم و ناپل تغذیه می‌کرد، اما آن را در فرآیند «بومی‌سازیِ خلاق» به سبک مستقل بدل ساخت. از باروک اسپانیایی، مهارِ کلاسیک‌ترِ نما و شمایلِ دروازه‌های پیروزمند را وام گرفت؛ نمونهٔ شاخص پورتا گراتسیا در مسینا است که با قالب‌ها، طومارها و ماسک‌هایش الگویی شد برای نسلِ نخستِ بازسازی پس از زلزلهٔ ۱۶۹۳. در دورهٔ حاکمیتِ کوتاهِ اتریش (۱۷۱۸–۱۷۳۴)، تماس با سنت‌های وینی و آثار یوهان برنهارد فیشر فون ارلاخ سلیقهٔ ترکیبِ قوس و پلکان، و نماهای چندپوسته را تقویت کرد؛
قوس و پلکان، و نماهای چندپوسته را تقویت کرد؛ تومازو ناپولی که به وین سفر کرده بود، ایدهٔ پلکان‌های پیچیده و نماهای مقعر/محدب را به سیسیل آورد. نفوذِ دربار ورسای و الگوهای فرانسوی نیز در «اسلوبِ نمایشِ اشرافیت» آشکار است: پالاتزوهای سیسیلی تالارهای آیینه، باغ‌های منظم و جبهه‌های صحنه‌وار را به تقلید از دربار بوربون‌ها و خاندان‌های فرانسوی آراستند. در واپسین دهه‌های قرن هجدهم، پیوندهای فرهنگی–اقتصادی با بریتانیا موجب نفوذ گرایش‌های پالادیانی و سبک آدَمی شد. این نفوذ به‌ویژه در پالرمو و ویلاهای پیرامون آشکار
نفوذ به‌ویژه در پالرمو و ویلاهای پیرامون آشکار است؛ با وجود این، «بالکنِ سیسیلی» با کنسول‌های گروتسک و «ناقوسخانهٔ پیشانی‌نشین» بر جبههٔ کلیساها همچنان به‌عنوان امضاهای محلی پایدار ماندند. گذار به نئوکلاسیک و افول. از دههٔ ۱۷۸۰، ذوقِ باستان‌گرایانهٔ یونانی–رُمی، به همراهِ دگرگونی‌های اقتصادی–حقوقی، روندِ افولِ باروکِ سیسیلی را رقم زد. اشرافیتِ زمین‌دار که تا پیش از آن پشتوانهٔ مالی ساخت‌وسازهای مجلل بود، با افتِ درآمدهای کشاورزی، بدهی‌های فزاینده و تصویب قوانینِ تازهٔ مصادرهٔ املاکِ بدهکاران، توانِ
قوانینِ تازهٔ مصادرهٔ املاکِ بدهکاران، توانِ سرمایه‌گذاریِ پیشین را از دست داد. در همین بستر، لئون دوفورنی (معمار فرانسوی مقیم سیسیل) با طراحیِ «معبدِ ورودیِ باغِ گیاه‌شناسی پالرمو» (۱۷۸۹) نخستین بنای دوریکِ خالص را در جزیره پدید آورد؛ نشانه‌ای روشن از گذار به نئوکلاسیک. اندکی پیش‌تر، جوزپه ماروولیا در پالاتزو بلمونته ریزو (۱۷۸۴) با ترکیبِ عناصر باروکی (پداimentuهای شکسته و سایه‌پردازیِ قوی) در طبقهٔ نخست و ستون‌ها و تناسبات سادهٔ نئوکلاسیک در طبقهٔ دوم، تصویری از هم‌نشینیِ گذار را به نمایش گذاشت. این کاخ
از هم‌نشینیِ گذار را به نمایش گذاشت. این کاخ یکی از بارزترین اسنادِ «دورانِ انتقال» است که نشان می‌دهد چگونه زبانِ باروک در حال کناررفتن بود اما هنوز در کنارِ نئوکلاسیک به حیات ادامه می‌داد. در دهه‌های پایانی سدهٔ هجدهم، نئوکلاسیک در نمای بیرونی تقریباً به‌طور کامل غالب شد، در حالی‌که درون‌مایهٔ برخی پالاتزوها هنوز با روکوکوی دیرآمده آذین می‌شد. به این ترتیب، باروکِ سیسیلی در سطحِ شهری و نمایان، پایان یافت؛ اما در حافظهٔ بصری و میراث معماری جزیره همچنان حضوری پایدار داشت. فروبست، میراث و بازخوانی. در سدهٔ
پایدار داشت. فروبست، میراث و بازخوانی. در سدهٔ نوزدهم، باروک سیسیلی با فروبستِ سیاسی و اجتماعی روبه‌رو شد. بحران‌های پیاپی—از حضور نظامی و سیاسی بریتانیا در دوران جنگ‌های ناپلئونی و مشروطهٔ ۱۸۱۲ گرفته تا انقلاب‌ها و ریسورجیمنتو—به فرسایشِ قدرتِ اشرافیتِ کهن انجامید. با ظهورِ بورژوازی زمین‌دار و تغییرِ قوانین مالکیت، بسیاری از خاندان‌های قدیمی زمین‌ها و درآمدهای خود را از دست دادند و دیگر توانِ نگه‌داری و بازسازیِ کاخ‌هایشان را نداشتند. پیامدِ این دگرگونی، «تقسیم و تغییرِ کاربری» بود: بسیاری از پالاتزوها به
و تغییرِ کاربری» بود: بسیاری از پالاتزوها به ادارات دولتی، بانک‌ها، فروشگاه‌ها یا آپارتمان‌ها تبدیل شدند. برخی دیگر نیمه‌ویران رها شدند و در جریان جنگ جهانی دوم نیز بمباران‌های گسترده به نابودی بخشی از بافت‌های باروک پالرمو، کاتانیا و مسینا انجامید. با این‌حال، نیمهٔ دوم قرن بیستم نقطهٔ عطفی در بازشناسی میراث باروک سیسیلی بود. نشر کتاب سشورل سیت‌ول (۱۹۲۴) و سپس مطالعهٔ علمی آنتونی بلانت (۱۹۶۸) این معماری را به‌عنوان سبکی مستقل و اصیل به جهان معرفی کرد. نهایتاً، در ۲۰۰۲، مجموعهٔ شهرهای باروک متأخر در وال دی
در ۲۰۰۲، مجموعهٔ شهرهای باروک متأخر در وال دی نوتو به فهرست میراث جهانی یونسکو افزوده شد و گامی نهادی برای حفاظت برداشته شد. امروزه، مرمت‌های علمی، گردشگری فرهنگی و پروژه‌های حفاظت شهری، بخشی از این میراث را احیا کرده‌اند؛ تالارهای آینه بار دیگر میزبان رویدادهای عمومی و فرهنگی شده‌اند. با این‌حال، چالش‌های ماندگار همچنان پابرجا هستند: لرزه‌خیزیِ طبیعی جزیره، فشارهای اقتصادی بر نگه‌داریِ خصوصی، و تغییر کاربریِ غیرکنترل‌شده. آیندهٔ باروک سیسیلی، در گروی پیوندِ میان حفاظتِ علمی، سیاست‌های شهری و مشارکت
پیوندِ میان حفاظتِ علمی، سیاست‌های شهری و مشارکت اجتماعی است—تا این میراث نه‌تنها بماند، بلکه دوباره «زیسته» شود.
آی‌جی گروپ (به انگلیسی: IG Group) یک بروکر بین‌المللی فارکس و ارائه‌دهندهٔ خدمات قراردادهای مابه‌التفاوت (CFD) است که در سال ۱۹۷۴ در بریتانیا تأسیس شد. این شرکت به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین کارگزاری‌های معاملات آنلاین در جهان شناخته می‌شود و خدمات خود را به میلیون‌ها مشتری در بیش از ۲۰ کشور ارائه می‌دهد. تاریخچه. آی‌جی گروپ در سال ۱۹۷۴ توسط استوارت ویلر (Stuart Wheeler) تأسیس شد و در ابتدا با نام IG Index فعالیت خود را آغاز کرد. این شرکت نخستین بار امکان معاملات اسپرد بتینگ روی قیمت طلا را برای سرمایه‌گذاران
اسپرد بتینگ روی قیمت طلا را برای سرمایه‌گذاران خُرد فراهم کرد. در سال‌های بعد، دامنهٔ خدمات خود را به معاملات فارکس، سهام، شاخص‌ها و کالاها گسترش داد و در سال ۲۰۰۰ وارد بورس لندن شد. سهام این شرکت با نماد IGG معامله می‌شود و بخشی از شاخص FTSE 250 است. رگولاتوری. آی‌جی گروپ تحت نظارت چندین نهاد مالی معتبر بین‌المللی فعالیت می‌کند، از جمله: این گسترهٔ رگولاتوری موجب شده آی‌جی گروپ یکی از شفاف‌ترین و معتبرترین کارگزاری‌های جهان شناخته شود. جوایز و دستاوردها. آی‌جی گروپ در طول سال‌ها جوایز متعددی در زمینهٔ
آی‌جی گروپ در طول سال‌ها جوایز متعددی در زمینهٔ خدمات مشتری، فناوری و نوآوری دریافت کرده‌است. این شرکت به‌طور مداوم در رتبه‌بندی‌های مستقل به‌عنوان یکی از کارگزاری‌های پیشرو در جهان معرفی شده‌است.
قورباغه چابک ایتالیایی (Rana latastei)، که با نام قورباغهٔ لاته‌ست نیز شناخته می‌شود، یک گونه از قورباغه در خانوادهٔ قورباغگان است. این گونه بومی جنوب اروپا بوده و عمدتاً در حوضه رودخانه پو در ایتالیا یافت می‌شود. این قورباغه یکی از در معرض خطرترین دوزیستان در اروپا است که جمعیت آن در سال‌های اخیر به‌طور چشمگیری کاهش یافته و موضوع چندین برنامه حفاظتی قرار گرفته است. ریشه‌شناسی. نام ویژه، "latastei"، به افتخار دوزیست‌شناس فرانسوی فرنان لاته‌ست انتخاب شده است. توصیف. ممکن است طول سر تا بدن این قورباغه به
است. توصیف. ممکن است طول سر تا بدن این قورباغه به برسد. ماده‌ها معمولاً اندکی از نرها بزرگ‌تر هستند. بیشتر قورباغه‌ها پوزه‌های نوک‌تیز دارند، هرچند در برخی نمونه‌ها پوزه‌های گرد نیز دیده شده است. مانند بسیاری از قورباغه‌های رایج اروپایی، "R. latastei" عمدتاً به رنگ خاکستری یا قهوه‌ای مایل به قرمز با شکم سفید است و تقریباً هیچ گونه تفاوت رنگی بر اساس موقعیت جغرافیایی دیده نمی‌شود. گلو تیره است و یک نوار باریک روشن از مرکز آن به سمت سینه ادامه می‌یابد. برخی از نرهای فعال از نظر جنسی دارای لکه‌های قهوه‌ای یا
نرهای فعال از نظر جنسی دارای لکه‌های قهوه‌ای یا قرمز تیره روی گلو، رنگ نارنجی-قرمز در زیر ران‌ها و بالشتک‌های شست روی اندام‌های جلویی خود هستند. زیستگاه و پراکندگی. زیستگاه. "قورباغه چابک ایتالیایی" گونه‌ای است که به‌طور قطعی دشت‌زی است و به ندرت بالاتر از ۴۰۰ متر از سطح دریا یافت می‌شود و تنها تا دامنه‌های پایین کوه‌ها بالا می‌رود؛ جایی که سرمای بیشتر موجب تأخیر در رشد و دگردیسی نوزادان می‌شود. قورباغه چابک ایتالیایی در جنگل‌های دشتی که تحت سلطهٔ بلوط و اَسپید (hornbeam) هستند، جنگل‌های رطوبت‌دوست و جنگل
(hornbeam) هستند، جنگل‌های رطوبت‌دوست و جنگل رودکناری که مشخصهٔ آن درختان صنوبر سپید و بید سفید است، زندگی می‌کند. این نوع جنگل‌ها ممکن است به‌طور منظم توسط سیلاب‌ها زیر آب بروند. همچنین گزارش‌هایی از حضور آن در زیستگاه‌های بازمانند چمنزار مرطوب یا تورب‌زار، و نیز مزارع صنوبر یا جوی‌های کشاورزی که پوشش گیاهی کافی دارند، وجود دارد. گزارش‌هایی نیز از زندگی قورباغه چابک ایتالیایی در غارهای ایتالیا و کرواسی ثبت شده است، هرچند ممکن است میان غارها و جنگل‌ها جابه‌جا شوند. پژوهشگران پیشنهاد کرده‌اند که این
جابه‌جا شوند. پژوهشگران پیشنهاد کرده‌اند که این قورباغه‌ها یا توسط سیلاب‌ها – که در بیشتر زیستگاه‌های مورد علاقهٔ قورباغه چابک ایتالیایی بسیار رایج است – به درون غار شسته می‌شوند یا خودشان برای اجتناب از شکارچیان، یافتن غذا یا تأمین رطوبت به غارها حرکت می‌کنند. مشخص نیست که آیا این گونه در این زیستگاه‌های زیرزمینی نیز تولیدمثل می‌کند یا خیر. قورباغه چابک ایتالیایی نواحی مرطوب با مقادیر زیاد مواد گیاهی پوسیده را ترجیح می‌دهد و در نزدیکی رودها، جویبارها، دریاچه‌ها و سایر منابع آب شیرین باقی می‌ماند که برای
و سایر منابع آب شیرین باقی می‌ماند که برای تولیدمثل و زادآوری گونه ضروری هستند. این قورباغه‌ها بیشترین فعالیت را در ساعات اولیهٔ صبح و هنگام غروب دارند و از هوای خشک اجتناب می‌کنند؛ در این زمان‌ها به منابع آب نزدیک‌تر شده و فعالیت خود را تا عصر کاهش می‌دهند. در فصل جفت‌گیری (بین فوریه و آوریل)، بالغ‌ها بیشتر در نزدیکی آب یافت می‌شوند و در اواخر بهار و تابستان که رطوبت جنگل‌ها افزایش می‌یابد، بیشتر در جنگل‌ها دیده می‌شوند. فعالیت این گونه پس از پایان فصل جفت‌گیری بهاری در تابستان و اوایل پاییز به اوج
جفت‌گیری بهاری در تابستان و اوایل پاییز به اوج می‌رسد. خواب زمستانی بر روی خشکی در اکتبر آغاز می‌شود و قورباغه‌ها در بهار برای جفت‌گیری ظاهر می‌شوند. پراکندگی جغرافیایی. "قورباغه چابک ایتالیایی" اندمیک دشت‌های شمال ایتالیا، نوک جنوبی سوئیس، منطقهٔ ایستریای اسلوونی و بخش‌های مجاور کرواسی است. در ایتالیا، جمعیت‌هایی از این گونه در چهار ناحیه گزارش شده‌اند: لمباردی، ونیزیا، پیه‌مونته و فریولی-ونتسیا جولیا، اما بیشترین فراوانی در دو مورد نخست دیده می‌شود. پراکندگی این گونه عمدتاً از دشت‌های رود پو و شاخه‌های
این گونه عمدتاً از دشت‌های رود پو و شاخه‌های آن پیروی می‌کند. حفاظت. فهرست سرخ IUCN این گونه را به‌عنوان گونه آسیب‌پذیر (VU) طبقه‌بندی کرده است. گزارشی در سال ۲۰۰۶ نشان داد که تنها حدود ۲۵۰ جمعیت از "از این گونه" در طبیعت باقی مانده است که جمعیت‌های غربی کوچک‌تر بوده و در معرض خطر بیشتری برای انقراض قرار دارند. جمعیت‌های باقی‌مانده کوچک، جداافتاده و دچار از دست‌دادن تنوع ژنتیکی هستند. تهدیدهای اصلی برای بقای این گونه شامل نابودی، تخریب و تکه‌تکه‌شدن زیستگاه است، زیرا این گونه به‌شدت به جنگل‌های سیلابی در
است، زیرا این گونه به‌شدت به جنگل‌های سیلابی در حوضه رود پو سازگار شده است. نابودی زیستگاه. پمپاژ آب برای آبیاری محصولات به‌ویژه مضر بوده است، زیرا زیستگاه‌ها را برای تولیدمثل نامناسب‌تر می‌کند. قورباغه چابک ایتالیایی جابه‌جایی‌های طولانی‌مدت ندارد و به ندرت از نزدیک‌ترین محل تولیدمثل فاصله می‌گیرد؛ بنابراین، تکه‌تکه‌شدن زیستگاه‌های جنگلی همچنین باعث کاهش تنوع ژنتیکی در میان این گونه شده است. پیش‌بینی شده که این مسئله باعث افزایش آسیب‌پذیری گونه در برابر آلودگی به راناویروس‌ها و دیگر پاتوژن‌ها شود. همچنین
به راناویروس‌ها و دیگر پاتوژن‌ها شود. همچنین تصور می‌شود انزوای ژنتیکی باعث تفاوت‌های قابل‌توجه در اندازهٔ میان جمعیت‌های مختلف این گونه شود. ورود گونه‌های مهاجم شکارچی – شامل Percottus glenii، قورباغه گاوی آمریکایی و خرچنگ‌ها – قورباغه چابک ایتالیایی را بیشتر در معرض خطر قرار داده است. افزایش رسوب ریزپلاستیک‌ها در محیط نیز به یک نگرانی جدید برای بقای قورباغه چابک ایتالیایی تبدیل شده است. نوزادان قورباغه به‌طور غیرگزینشی تغذیه می‌کنند که آن‌ها را در معرض خطر بیشتر بلعیدن ذرات پلاستیکی کوچک قرار می‌دهد.
خطر بیشتر بلعیدن ذرات پلاستیکی کوچک قرار می‌دهد. افزایش مواجهه با ریزپلاستیک با کاهش رشد، فعالیت و نرخ بقا در نوزادان "این گونه" ارتباط دارد. ذرات ریزتر پلاستیک بیشترین اثر منفی را بر این گونه دارند. احتمالاً دلیل آن این است که قطعات و الیاف کوچک پلاستیک می‌توانند موجب انسداد و تجمع در رودهٔ نوزادان شوند. برخی پژوهشگران پیشنهاد کرده‌اند که نوزادان بزرگ‌تر و تکامل‌یافته‌تر در برابر اثرات منفی ریزپلاستیک‌ها بر رشد و فعالیت مقاوم‌تر هستند. در حال حاضر مشخص نیست که ریزپلاستیک‌ها چگونه بر قورباغه‌های بالغ تأثیر
که ریزپلاستیک‌ها چگونه بر قورباغه‌های بالغ تأثیر می‌گذارند. تلاش‌های حفاظتی. برای تقویت حفاظت از این گونه، چندین منطقهٔ حفاظتی در ایتالیا پیشنهاد شد و نوزادان پرورشی قورباغه به زیستگاه‌های مناسب منتقل شدند. منطقهٔ لمباردی بین سال‌های ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۱ برنامه‌ای حفاظتی برای این گونه آغاز کرد که شامل بازسازی تالاب‌های تخریب‌شده و به‌شدت آلوده، و همچنین بازگردانی نوزادان به تالاب‌های طبیعی و مصنوعی بود. با این حال، این تلاش‌ها تنها تا حدی موفقیت‌آمیز بودند، زیرا بسیاری از نوزادان در زیستگاه‌هایی رهاسازی شدند که
بسیاری از نوزادان در زیستگاه‌هایی رهاسازی شدند که فاقد پوشش گیاهی مورد نیاز قورباغهٔ چابک ایتالیایی بودند. فعالیت‌های انسانی مانند کشاورزی، آلودگی آب و گردشگری، و همچنین ورود شکارچیان جدید مانند خرچنگ قرمز، از دیگر عواملی هستند که بر این اقدامات حفاظتی تأثیر منفی گذاشته‌اند. یک برنامهٔ عملی در سال ۲۰۰۶ توسط کمیتهٔ دائمی کنوانسیون برن خواستار حفاظت و بهبود مدیریت زیستگاه‌های "قورباغه چابک ایتالیایی و" همچنین ریشه‌کنی شکارچیان مهاجم شد. سایر اقدامات حفاظتی شامل بازسازی زیستگاه‌ها، نقشه‌برداری از زیستگاه‌های
بازسازی زیستگاه‌ها، نقشه‌برداری از زیستگاه‌های بالقوه در اروپا، گسترش پژوهش‌ها، بررسی پراکنش، و ارزیابی حمایت‌های قانونی موجود از قورباغهٔ چابک ایتالیایی بوده است. تغذیه. قورباغه‌های بالغ در لایه‌های برگ‌های پوسیدهٔ جنگل، لانه‌ها و حاشیهٔ رودخانه‌ها به دنبال غذا می‌گردند که شامل حشراتی مانند سوسک‌ها، سن‌ها و گوش‌خیزک‌ها، همچنین کرم‌ها، حلزون‌ها، صدپایان و چندین گونهٔ عنکبوتیان است. نوزادان از جلبک‌ها و ذرات خوراکی و غیرخوراکی تغذیه می‌کنند. تولیدمثل و چرخهٔ زندگی. بارورسازی. فعالیت‌های تولیدمثلی در
و چرخهٔ زندگی. بارورسازی. فعالیت‌های تولیدمثلی در آبگیرهای کوچک دائمی یا موقت با پوشش گستردهٔ گیاهان آبزی یا مواد گیاهی غوطه‌ور، مانند برکه‌ها، جویبارها یا گودال‌های دشت سیلابی انجام می‌شود. قورباغهٔ چابک ایتالیایی مکان‌های تخم‌ریزی متفاوتی از دیگر قورباغه‌های هم‌پراکنش خود انتخاب می‌کند، زیرا آن‌ها بیشتر مناطق آفتاب‌گیر با پوشش جنگلی کمتر را ترجیح می‌دهند. ماده‌ها تخم‌ها را در یک تودهٔ فشرده و در فاصلهٔ حداکثر ۵۰ سانتی‌متری از سطح آب می‌گذارند، معمولاً طی ۲ تا ۱۵ روز پس از جفت‌گیری. در هر فصل تخم‌ریزی فقط
تا ۱۵ روز پس از جفت‌گیری. در هر فصل تخم‌ریزی فقط یک دسته تخم گذاشته می‌شود که معمولاً دور از مناطق مستعد سیلاب قرار دارد. تعداد تخم‌ها در هر دسته معمولاً بین ۶۷۶ تا ۲۷۲۰ عدد است و به‌طور میانگین حدود ۱۲۷۸ عدد گزارش شده است. تخم‌های این قورباغه لایه‌های ژلاتینی نازک‌تری – فقط ۶ تا ۷ میلی‌متر – نسبت به دیگر گونه‌های قورباغه دارند. حداقل دمای لازم برای تخم‌گذاری ۲ درجهٔ سانتی‌گراد گزارش شده و تخم‌ها پس از ۱۰ تا ۱۵ روز باز می‌شوند. تعداد دسته‌های تخم در سال بسته به دما، رطوبت و دیگر عوامل محیطی به‌شدت متغیر
به دما، رطوبت و دیگر عوامل محیطی به‌شدت متغیر است. مانند دیگر قورباغه‌های اروپایی جنس "Rana"، دگردیسی طی ۲ تا ۳ ماه کامل می‌شود. بچه‌قورباغه‌ها در حدود ۱۳ تا ۱۵ میلی‌متر طول دارند و در اواخر ژوئن یا ژوئیه از آب خارج می‌شوند. ماده‌ها بلافاصله پس از تخم‌گذاری مکان تولیدمثل را ترک می‌کنند، در حالی که نرها و نابالغ‌ها تا ۵ هفته در آنجا باقی می‌مانند. نرها و ماده‌ها قادرند در نخستین فصل تولیدمثل پس از دگردیسی، جفت‌گیری کنند، اما بلوغ کامل جنسی تا سال دوم حاصل نمی‌شود. نرها معمولاً حدود ۳ سال و ماده‌ها ۴ سال عمر
نرها معمولاً حدود ۳ سال و ماده‌ها ۴ سال عمر می‌کنند، که قورباغهٔ چابک ایتالیایی را به یکی از کوتاه‌عمرترین گونه‌های قورباغهٔ اروپایی بدل می‌کند. در حالی که دیگر گونه‌های قورباغه در ارتفاعات و عرض‌های جغرافیایی بالاتر بیشتر عمر می‌کنند، هنوز مشخص نیست که آیا این موضوع دربارهٔ قورباغهٔ چابک ایتالیایی نیز صادق است یا خیر. این طول عمر کوتاه و الگوی تولیدمثل انفجاری باعث می‌شود اندازهٔ جمعیت‌ها از سالی به سال دیگر به‌شدت نوسان داشته باشد. دشمنان. شکارچیان. شکارچیان اصلی قورباغهٔ چابک ایتالیایی شامل مارها،
شکارچیان اصلی قورباغهٔ چابک ایتالیایی شامل مارها، حواصیلها، قرقاولها، اردکها و باکلان‌های سفید می‌شوند. نوزادها توسط پرندگان آبزی، همچنین ماهی‌ها و برخی بی‌مهرگان همچون خارچنگ شکار می‌شوند. نوزادها برای جلوگیری از شناسایی توسط شکارچیان یا در جای خود ثابت می‌مانند یا به‌صورت زیگ‌زاگ به جلو و عقب حرکت می‌کنند تا شکارچیان نتوانند مکان بعدی آن‌ها را به‌دقت پیش‌بینی کنند. همچنین نشان داده شده است که آن‌ها با حس کردن بوی لاروهای سنسبه‌ها ــ یکی از رایج‌ترین شکارچیانشان ــ سطح فعالیت خود را کاهش می‌دهند. این
ــ سطح فعالیت خود را کاهش می‌دهند. این توانایی در تغییر انعطاف‌پذیر رفتار در پاسخ به حضور سنسبه‌ها، قورباغهٔ چابک ایتالیایی را از دیگر گونه‌های "Rana" متمایز می‌سازد. نوزادها در برابر شکارچیان مهاجم همچون خرچنگ رودخانه رفتار خود را به‌طور ضعیف‌تری تغییر می‌دهند. این موضوع بحث‌برانگیز است که آیا حضور شکارچیان بر زمان تفریخ تخم‌ها اثر می‌گذارد یا خیر. با این حال، نشان داده شده که خرچنگ‌های رودخانهٔ مهاجم می‌توانند باعث رشد سریع‌تر جنینی شوند: جنین‌هایی که در معرض شکارچیان مهاجم قرار می‌گیرند، سریع‌تر به
در معرض شکارچیان مهاجم قرار می‌گیرند، سریع‌تر به مرحلهٔ ۲۵ مراحل رشد گاسنر می‌رسند نسبت به آن‌هایی که در محیط بدون شکارچیان مهاجم قرار دارند. همچنین نوزادها تمایل دارند در پاسخ به شکارچیان مهاجم، زودتر دگردیسی کنند، که این امر به تأمین نیازهای انرژی لازم برای فرار و گریز کمک می‌کند. با این حال، این رشد سریع‌تر ممکن است پیامدهای منفی نیز داشته باشد: قورباغه‌هایی که سریع‌تر رشد می‌کنند، معمولاً استخوان‌های درشت‌نی-نازک‌نی کوچکتری دارند نسبت به همتایان کندتر رشد کردهٔ خود، که احتمالاً ناشی از زمان زودتر
رشد کردهٔ خود، که احتمالاً ناشی از زمان زودتر دگردیسی است. استخوان‌های درشت‌نی-نازک‌نی کوچکتر ــ و در نتیجه پاهای عقبی کوچکتر ــ توانایی جهش را کاهش می‌دهند، بنابراین قورباغه‌هایی که دیرتر رشد می‌کنند، پاهای عقبی بلندتر و توانایی جهش بهتری خواهند داشت. این عملکرد ضعیف‌تر در جهش ممکن است توانایی فرار قورباغه‌های بالغ از شکارچیان را کاهش دهد و همچنین توانایی آن‌ها در شکار طعمه را محدود کند. رقیبان. قورباغه چابک اغلب زیستگاه‌های خود را با گونهٔ نزدیک به آن، به اشتراک می‌گذارد، اما به‌طور معمول برای منابع یا
اشتراک می‌گذارد، اما به‌طور معمول برای منابع یا پناهگاه با آن رقابت نمی‌کند، چرا که دارای زیستگاه‌ها و رفتارهای تولیدمثلی تخصصی‌تری است. با این حال، قورباغهٔ چابک ایتالیایی در محیط‌هایی با جمعیت بالای قورباغه‌ها کاهش موفقیت تولیدمثلی را تجربه می‌کند. احتمالاً دلیل این امر آن است که ماده‌های "قورباغهٔ چابک ایتالیایی" که با نرهاجفت‌گیری می‌کنند، قادر به تولید نسل زنده نیستند. نوزادهای قورباغهٔ چابک ایتالیایی همچنین در صورت شناسایی حضور رقیبان ــ به‌ویژه نوزادها ــ رفتار خود را به‌طور انعطاف‌پذیر افزایش
نوزادها ــ رفتار خود را به‌طور انعطاف‌پذیر افزایش می‌دهند، در حالی که نوزادهار حضور همتایان "قورباغهٔ چابک ایتالیایی" خود رفتارشان را به همان میزان تغییر نمی‌دهند.
تسخیر شده یا جن‌زده یک تله‌فیلم ترسناک و درام آمریکایی محصول سال ۲۰۰۰ به کارگردانی و نویسندگی استیون ئی. د سوزا با بازی تیموتی دالتون است. این فیلم بر اساس وقایع کتابی به همین نام نوشته توماس بی. آلن در سال ۱۹۹۳ ساخته شده است. این کتاب از پرونده جن‌گیری رولند دو الهام گرفته شده است. این فیلم در ۲۲ اکتبر ۲۰۰۰ از شبکه شوتایم پخش شد و در ۲ اکتبر ۲۰۰۱ در ایالات متحده بر روی دی‌وی‌دی منتشر شد. خلاصه داستان. با الهام از روایت واقعی یک مراسم جن‌گیری کلیسای کاتولیک در سال ۱۹۴۹ که در آمریکا انجام شد. «تسخیرشده»،
در سال ۱۹۴۹ که در آمریکا انجام شد. «تسخیرشده»، داستانی را روایت می‌کند که نزدیک به نیم قرن سرکوب شده بود.
بازسازی جورجیا ()، در پایان جنگ داخلی آمریکا، ویرانی و اختلال در ایالت جورجیا چشمگیر بود. خسارات زمان جنگ، عدم توانایی در حفظ نیروی کار بدون برده‌داری و آب و هوای نامساعد تأثیر فاجعه‌باری بر تولید کشاورزی داشت. محصول اصلی ایالت، پنبه، از بیش از ۷۰۰۰۰۰ عدل در سال ۱۸۶۰ به کمتر از ۵۰۰۰۰ عدل در سال ۱۸۶۵ کاهش یافت، در حالی که برداشت ذرت و گندم نیز ناچیز بود. دولت ایالتی برای ساخت خطوط راه‌آهن جدید متعدد یارانه پرداخت کرد. کشاورزان سفیدپوست به عنوان یک محصول نقدی به پنبه روی آوردند و اغلب از کودهای تجاری برای
به پنبه روی آوردند و اغلب از کودهای تجاری برای جبران خاک‌های فقیری که در اختیار داشتند استفاده می‌کردند. مزارع برنج ساحلی هرگز از جنگ بهبود نیافتند. شهرستان بارتو نمونه‌ای از مشکلات پس از جنگ بود. تخریب اموال و مرگ یک سوم سربازان باعث بحران‌های مالی و اجتماعی شد؛ بهبود اوضاع به دلیل خرابی‌های مکرر محصولات کشاورزی به تأخیر افتاد. مأموران دفتر آزادگان قادر به ارائه کمک مورد نیاز سیاه‌پوستان نبودند. بازسازی زمان جنگ، یا چهل هکتار و یک قاطر. در آغاز دوره بازسازی ایالات متحده آمریکا، جورجیا بیش از ۴۶۰٬۰۰۰ برده
ایالات متحده آمریکا، جورجیا بیش از ۴۶۰٬۰۰۰ برده آزاد شده داشت. در ژانویه ۱۸۶۵، در ساوانا، ویلیام تی. شرمن با صدور دستورات ویژه میدانی، شماره ۱۵ به مقام های فدرال اجازه داد تا زمین‌های کشاورزی متروکه در جزایر سی را که مالکان آنها با پیشروی ارتش او فرار کرده بودند، مصادره کرده و آنها را بین بردگان سابق توزیع کنند. این دستور با توزیع مجدد ۴۰۰۰۰۰ هکتار (۱۶۰۰ کیلومتر مربع) در مناطق ساحلی جورجیا و کارولینای جنوبی به ۴۰۰۰۰ برده آزاد شده در قطعات چهل هکتاری، قرار بود هزاران برده فراری را که در طول راهپیمایی به
بود هزاران برده فراری را که در طول راهپیمایی به دریا ارتش او را دنبال می‌کردند، تأمین کند. اندکی پس از صدور فرمان شرمن، رهبران کنگره رئیس‌جمهور لینکلن را متقاعد کردند که در مارس ۱۸۶۵ دفتر پناهندگان، آزادشدگان و زمین‌های رها شده را تأسیس کند. دفتر آزادشدگان، همان‌طور که بعداً نامیده شد، مجاز بود سند قانونی قطعه های زمین را به آزادشدگان و اتحادیه گرایان سفیدپوست جنوبی اعطا کند. کشیش تونیس کمپبل، یک مبلغ سیاه‌پوست آزاد شمالی، برای نظارت بر دعاوی زمین و اسکان مجدد در جورجیا منصوب شد. با وجود اعتراض‌های رئیس کل
در جورجیا منصوب شد. با وجود اعتراض‌های رئیس کل دفتر فریدمن الیور او. هاوارد، رئیس‌جمهور اندرو جانسون در پاییز ۱۸۶۵، پس از پایان جنگ، دستورالعمل شرمن را لغو کرد و این زمین‌ها را به کشاورزانی که قبلاً مالک آنها بودند، بازگرداند و کشاورزان سیاه‌پوست جدید آنها را اخراج کرد.
جان ندروین پیترز پژوهشگری هلندی است که آثارش بر اقتصاد سیاسی جهانی، مطالعات توسعه و مطالعات فرهنگی متمرکز است. او در حال حاضر به عنوان استاد ممتاز مطالعات جهانی و جامعه‌شناسی دانکن و سوزان ملیچمپ در دانشگاه کالیفرنیا، سانتا باربارا خدمت می‌کند. پیشینه. جان در ۳۰ ژوئیه ۱۹۴۶ در آمستردام هلند زاده شد. مدرک لیسانس و فوق‌لیسانس خود را در رشته انسان‌شناسی فرهنگی از دانشگاه آمستردام دریافت کرد و دکتری رشته علوم اجتماعی را در دانشگاه نیمیخن در سال ۱۹۸۸ به پایان رساند. او پیش از این در دانشگاه ماستریخت، دانشگاه
رساند. او پیش از این در دانشگاه ماستریخت، دانشگاه ایلینوی اوربانا-شمپین، موسسه بین‌المللی مطالعات اجتماعی، لاهه؛ دانشگاه کیپ کوست، غنا، دانشگاه آمستردام و دانشگاه ملی مالزی، کرسی استادی داشت. علاوه بر این، وی به عنوان استاد مدعو در دانشگاه‌های آرژانتین، برزیل، چین، فرانسه، آلمان، هند، اندونزی، ژاپن، پاکستان، آفریقای جنوبی، سریلانکا، سوئد و تایلند نیز فعالیت کرده‌است. جان عضو هیئت تحریریه انتشارات کلاریتی و گلوبال-ای است و مشاور سردبیر توسعه و تغییر، فصلنامه جهان سوم، مجله اروپایی نظریه اجتماعی، اقوام، متن
جهان سوم، مجله اروپایی نظریه اجتماعی، اقوام، متن سوم، مجله امور اجتماعی، مجله مطالعات جهانی در آموزش، تحلیل جامعه‌شناختی، جامعه‌شناسی کاربردی جهانی و Encounters (انتشارات دانشگاه زاید) است. او همچنین مجموعه کتاب‌هایی را با همکاری انتشارات روتلج (جوامع نوظهور) و پالگریو مک‌میلان (مرزهای جهانی شدن) ویرایش می‌کند. بورسیه تحصیلی. ندروین پیترز ۱۰ کتاب نوشته و ۱۴ کتاب دیگر را ویرایش کرده است. چندین اثر منتشر شده پیترز به بیش از پنج زبان از جمله زبان فارسی ترجمه شده‌اند. جان روی موضوعات متنوعی، از توسعه و جهانی
شده‌اند. جان روی موضوعات متنوعی، از توسعه و جهانی شدن گرفته تا مطالعات فرهنگی کار می‌کند. کارهای او مربوط به مناطق مختلفی از جهان از جمله شمال شرقی آسیا، آسیای جنوب شرقی، چین، خاورمیانه، اروپا و آمریکای شمالی و لاتین است. کار فعلی جان بر روندهای جدید در جهانی شدن قرن بیست و یکم و ظهور اقتصادهای نوظهور متمرکز است. آخرین کتاب‌های او «جهانی شدن چندقطبی» و «بازگشت به خانه جهانی» هستند. جوایز. جایزه جی سی رویگروک از انجمن علوم هلند، ۱۹۹۰ (برای امپراتوری و رهایی: قدرت و رهایی در مقیاس جهانی. نیویورک، پریگر،
قدرت و رهایی در مقیاس جهانی. نیویورک، پریگر، ۱۹۸۹) او در سازماندهی ۷ کنفرانس بین‌المللی مطالعات جهانی در سراسر جهان (شیکاگو، دبی، بوسان، ریو، مسکو، دهلی نو، شانگهای) همکاری داشت که منجر به انتشار مقالاتی با همکاری پژوهشگران محلی شد.
لودویگ دبلیو. آدامک (Ludwig W. Adamec) (۱۰ مارس ۱۹۲۴ – ۱ ژانویه ۲۰۱۹) (اسفند ۱۳۲۲ تا دی ۱۳۹۷) پژوهش‌گر اتریشی در حوزه خاورمیانه و افغانستان بود. او استاد ممتاز (Emeritus) در دانشکده مطالعات خاورمیانه و شمال آفریقا در دانشگاه آریزونا بود. آدامک کتاب‌ها و مقالات متعددی نوشت و ویرایش کرد، از جمله بازچاپ اثر مهم «دایرةالمعارف تاریخی و سیاسی افغانستان» (Historical and Political Gazetteer of Afghanistan) که پیشتر توسط دولت هند بریتانیا تهیه شده اما منتشر نشده بود. زندگینامه. لودویگ دبلیو. آدامک در سال ۱۹۲۴ در وین