payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اووچین‌نیکوو () یک شهرک در بخش والویسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
ماندروو () یک شهرک در بخش والویسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
ماسلوفکا () یک شهرک در بخش والویسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
لوچکا () یک شهرک در بخش والویسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
مایسکویه () یک شهرک در بخش والویسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
سلیوانوو () یک شهرک در بخش والویسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
روشچینو () یک شهرک در بخش والویسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
روونویه () یک شهرک در بخش والویسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
روژدستونو () یک شهرک در بخش والویسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
اورخوو () یک شهرک در بخش والویسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
کوکویفکا () یک شهرک در بخش والویسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
کولیخالینو () یک شهرک در بخش والویسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
خراپوفو () یک شهرک در بخش والویسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
خملوتس () یک شهرک در بخش والویسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
کولوسکوو () یک شهرک در بخش والویسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
کازینکا () یک شهرک در بخش والویسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
فیلیپوو () یک شهرک در بخش والویسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
گراسیموفکا () یک شهرک در بخش والویسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
در روان‌شناسی اجتماعی، زنجیرهٔ انتقال زمانی است که اطلاعات به صورت متوالی میان افراد منتقل می‌شود و هر فرد در زنجیره معمولاً اطلاعاتی را که دریافت کرده است دگرگون می‌کند. این پدیده مشابه بازی تلفنی (که در برخی کشورها با نام «پچ‌پچ چینی» شناخته می‌شود) است. روش زنجیرهٔ انتقال روشی است که در پژوهش‌های تکامل فرهنگی برای آشکار ساختن سوگیری‌ها در انتقال فرهنگی به‌کار می‌رود. این روش نخستین‌بار توسط فردریک بارتلت در سال ۱۹۳۲ ابداع شد. کاربرد در مطالعهٔ حافظه. روش زنجیرهٔ انتقال برای آشکار ساختن عناصری از یک
روش زنجیرهٔ انتقال برای آشکار ساختن عناصری از یک داستان به‌کار می‌رود که شرکت‌کنندگان بیش‌تر احتمال دارد آن‌ها را به یاد بیاورند، و همچنین نشان می‌دهد چگونه آن عناصر را دگرگون می‌کنند. کتاب پیشگامانهٔ بارتلت با نام "یادآوری" مجموعه‌ای از پژوهش‌ها دربارهٔ انتقال مواد گوناگون را توصیف می‌کند، از افسانه‌های بومیان آمریکا گرفته تا شرح رویدادهای ورزشی. او از این پژوهش‌ها دو نتیجهٔ عمده گرفت که مطالعات بعدی نیز آن‌ها را تأیید کردند: از دست رفتن جزئیات، و وابستگی کیفیت یادآوری به دانش پیشین. بارتلت بر پایهٔ این
کیفیت یادآوری به دانش پیشین. بارتلت بر پایهٔ این یافته‌ها نتیجه گرفت که یادآوری یک فرایند بازسازی اطلاعات است، نه بازتولید دقیق آن. مثال آشنا. در فرهنگ فارسی، پدیدهٔ مشابهی با عنوان یک کلاغ چهل کلاغ شناخته می‌شود که در آن یک خبر یا روایت هنگام نقل شدن از فردی به فرد دیگر به‌تدریج دگرگون شده و در پایان با شکل اصلی خود تفاوت چشمگیر پیدا می‌کند.
فورلانا ( یا ) یک رقص فولکلور ایتالیایی از منطقه فریولی-ونیزیا جولیا ایتالیا است. در فریولی، "furlane" به معنای "فریولیایی" است، که در این مورد به معنای "رقص فریولیایی" است. در فریولی از زمان سکونتگاه اسلاوها در آلپ شرقی، اقلیت اسلاو وجود داشته است و فورلانا ممکن است از یک رقص اسلاو سرچشمه گرفته باشد. قدمت آن حداقل به سال ۱۵۸۳ برمی‌گردد، زمانی که یک «ballo furlano» به نام «L'arboscello» در کتاب «Chorearum molliorum collectanea» اثر پیر فالز جوان و در کتاب تبلچر ارگ اثر یاکوب پایکس منتشر شد، اگرچه محبوبیت
تبلچر ارگ اثر یاکوب پایکس منتشر شد، اگرچه محبوبیت اصلی آن از اواخر دهه ۱۶۹۰ تا حدود ۱۷۵۰ ادامه داشت. این اثر به ویژه با ونیز مرتبط است زیرا در زمان محبوبیتش، فریولی بخشی از جمهوری ونیز بود. "فورلانا" رقصی سریع در ضرب دوتایی است. ، اگرچه یک نمونه استثنایی در وزن پنج تایی ثابت می‌شود، که تداعی‌های اسلاوی را که عنوان آن، "پولسانا" ، نیز القا می‌کند، برجسته می‌کند، که در ایتالیایی می‌تواند به معنای "زنی از پولا " (شهری در ایستریا ، همسایه فریولی و بخشی از ایتالیا تا سال 1947) باشد، یا ممکن است از کلمه کرواتی
تا سال 1947) باشد، یا ممکن است از کلمه کرواتی "polesa" به معنای "روستایی" یا "از جنگل‌های دورافتاده" باشد. در ابتدا، "فورلانا" یک رقص عاشقانه بود که توسط یک زوج اجرا می‌شد. این رقص توسط آندره کامپرا در سال‌های 1697 (در "L'Europe galante" ) و 1699 (در "Le carnaval de Venise" ، که در آن اولین فورلانا از دو فورلانا به عنوان ورودی رقص برای گروهی از اسلاوها، ارمنی‌ها و کولی‌ها عمل می‌کند) به فرانسه معرفی شد و به سرعت به یک رقص تئاتری و اجتماعی محبوب در آنجا تبدیل شد. پیترو پائولو ملی (فعال در ربع اول قرن هفدهم)
شد. پیترو پائولو ملی (فعال در ربع اول قرن هفدهم) یک "Furlain volta alla Francese detta la Schapigliata" را در "Intavolatura di Liuto attiorbato، e di Tiorba خود گنجاند." "Libro Quinto" (ونیز، 1620). این قطعه تقریباً به طور کامل به صورت هشتم نوشته شده است، و مانند بسیاری از قطعات ملی، از همگام سازی استفاده قابل توجهی می کند. [ "" ] جیووانی باتیستا ویتالی، آهنگساز قرن هفدهم، یک فورلانا در میزان ۶/۸ در «پارتیت سوپرا دیورسیس سونات برای ویولن» خود گنجانده است. فرانسوا کوپرین، فورلانا را در چهارمین کنسرت رویو
فرانسوا کوپرین، فورلانا را در چهارمین کنسرت رویو خود با یک فورلانا به پایان رساند. یوهان سباستین باخ، فورلانا را در اولین سوئیت ارکسترال خود گنجاند. موریس راول استفاده از فورلانا را در سوئیت پیانوی خود "«ل تومبئو د کوپرین»" به یاد آورد، اگرچه فورلانای او قطعه‌ای نسبتاً حزن‌انگیز در میزان متوسط است. فورلانای دیگری در انتهای سوئیت پیانوی « "چند" رقص» اثر ارنست شوسون وجود دارد - این یکی بسیار سرزنده‌تر است و شامل تناوبی بین ریتم‌های سه‌گانه و شش‌گانه است. موومان چهارم «پنج باگاتل» اثر جرالد فینزی (اپوس ۲۳) یک
چهارم «پنج باگاتل» اثر جرالد فینزی (اپوس ۲۳) یک فورلانا است، همانطور که موومان چهارم "«کنسرتو آنتیکو»" اثر ریچارد هاروی برای گیتار و ارکستر نیز یک فورلانا است.
دانشگاه مدیترانه رجیو کالابریا ()، که دانشگاه مدیترانه یا دانشگاه رجیو کالابریا یا به اختصار UNIRC نیز نامیده می‌شود، یک دانشگاه تحقیقاتی دولتی ایتالیایی است که در رجیو کالابریا، ایتالیا واقع شده است. در سال ۲۰۲۱، این دانشگاه سومین دانشگاه برتر ایالت است. این دانشگاه در سال ۱۹۶۸ تأسیس شد و یکی از جوان‌ترین دانشگاه‌های ایتالیا است. دانشگاه UNIRC تعهد خود را در تحقیق و تدریس با هم ترکیب می‌کند: سه دانشکده (معماری، مهندسی، علوم کشاورزی) به این منطقه اختصاص داده شده‌اند و یک "پلی‌تکنیک محیط زیست" با گرایش قوی
شده‌اند و یک "پلی‌تکنیک محیط زیست" با گرایش قوی به مضامین معماری، منظر، شهرسازی و زیرساخت‌های مرتبط با اقتصاد سبز ساخته شده است. دانشکده حقوق، به زمینه‌های مختلفی از مسائل اقتصادی تا باستان‌شناسی و میراث هنری می‌پردازد. این دانشگاه علاوه بر طیف وسیعی از برنامه‌های دو مدرکه، آموزش در مقاطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا را هم ارائه می‌دهد. نسخه ۲۰۱۲ فهرست رتبه‌بندی دانشگاه‌های دولتی ایتالیا - که روزنامه "Il Sole 24 Ore" آن را ایجاد و منتشر می‌کند- بر اساس شاخص‌های کیفیت، "دانشگاه مدیترانه‌ای رجیو کالابریا"
کیفیت، "دانشگاه مدیترانه‌ای رجیو کالابریا" را در رتبه اول در جنوب ایتالیا و ایتالیای جزیره‌ای قرار داده است. "دانشکده معماری" این دانشگاه به ویژه یکی از بهترین‌ها دانشکده‌ها در ایتالیا است. تاریخچه. ایجاد IUSA. در ۶ دسامبر ۱۹۶۷، به درخواست کمیسر بخشدار کنسرسیوم مؤسسه معماری رجیو کالابریا، دانشگاه رجیو کالابریا تأسیس شد. با فرمان ریاست جمهوری (شماره ۱۵۴۳) مورخ ۱۷ ژوئن ۱۹۶۸ که موضوع آن ایجاد مؤسسه معماری دانشگاه آزاد بود، ساخت این دانشگاه آغاز شد. سالواتوره بوسکارینو، استاد دانشگاه کاتانیا، اولین درس را در
بوسکارینو، استاد دانشگاه کاتانیا، اولین درس را در ۱۸ دسامبر ۱۹۶۷ با عنوان «عناصر معماری و بناهای تاریخی» برگزار کرد. دانشگاه «مدیترانه‌ای» شد. در دهه ۹۰ میلادی، ساخت ساختمان‌های بزرگ و مدرن، از جمله پردیس جدید واقع در فئو دی ویتو، آغاز شد. در سال ۲۰۰۱، رئیس دانشگاه، الساندرو بیانکی، استاد برنامه‌ریزی شهری، که تا ماه مه ۲۰۰۶، تاریخ انتصاب به عنوان وزیر حمل و نقل جمهوری ایتالیا در دولت پرودی، در همین مسئولیت بود، نام دانشگاه را به «"دانشگاه مدیترانه‌ای رجیو کالابریا"» تغییر داد. هدف او این بود که دانشگاه را
تغییر داد. هدف او این بود که دانشگاه را به یک مرکز فرهنگی و علمی در حوزه مدیترانه تبدیل کند. در سال ۲۰۱۴، این دانشگاه در زمینه‌های گروه‌های پژوهشی، تبادل استادان و دانشجویان و برنامه‌ریزی فعالیت‌های آموزشی مشترک همکاری خود را با دانشگاه چونگ‌کینگ در چین آغاز کرد. جوایز و رویدادها. رتبه‌بندی‌ها. فهرست رتبه‌بندی دانشگاه‌های دولتی ایتالیا در سال ۲۰۱۲ -که روزنامه ملی ایتالیا Il Sole 24 Ore آن را ایجاد کرده است- بر اساس تجزیه و تحلیل شاخص‌های کیفیت، دانشگاه مدیترانه‌ای رجیو کالابریا را به عنوان دانشاگه اول در
رجیو کالابریا را به عنوان دانشاگه اول در جنوب ایتالیا و جزایر ایتالیا و رتبه ۳۱ دانشگاه‌ها در سطح کل ایتالیا قرار داده است. ۳۹٫۴۵٪ از استادان با موفقیت در "PRIN" (برنامه‌های تحقیقاتی با منافع ملی) و "FIRB" (صندوق سرمایه‌گذاری در تحقیقات پایه) شرکت کرده‌اند. UNIRC از نظر بودجه تحقیقاتی در رتبه دهم قرار گرفت و ۸۲٫۷٪ از پژوهش‌های توسط نهادهای خارجی تأمین مالی شد. در سال ۲۰۱۰/۲۰۱۱، این دانشگاه از نظر عملکرد دانشجویان در بین ۶۳ دانشگاه دولتی رتبه ۱۸ را کسب کرد و ۲۳٫۳٪ از آنها به نمره‌های نهایی ۹۰ یا بالاتر دست
۲۳٫۳٪ از آنها به نمره‌های نهایی ۹۰ یا بالاتر دست یافتند. از نظر «پراکندگی» یا ورودی‌های از دست رفته در دومین سال برگزاری خود در سال تحصیلی ۲۰۱۰/۲۰۱۱، دانشگاه رجیو کالابریا با ۱۱٫۰٪ در رتبه شانزدهم و پس از دانشگاه‌هایی مانند پلی‌تکنیک میلان، دانشگاه ونیز و دانشگاه تورین قرار گرفت. مدارک افتخاری. دانشگاه مدیترانه به افراد زیر مدرک افتخاری اعطا کرده است: توافق‌نامه همکاری. در ۳۰ ژوئیه ۲۰۱۳، توافقنامه همکاری بین دانشگاه مدیترانه‌ای رجیو کالابریا و آژانس ویژه تحقیقات تجربی در صنایع غذایی (SSEA) امضا شد. در این
تجربی در صنایع غذایی (SSEA) امضا شد. در این جلسه با حضور ویتوریو پیشیتلی، فرماندار رجیو کالابریا هم حضور داشت. این توافقنامه سرمایه‌گذاری ۵ میلیون یورویی در تجهیزات و توسعه مجدد میدان آزمایشی SSEA را برای شامل شدن آزمایشگاه‌هایی برای تجزیه و تحلیل و صدور گواهینامه روغن‌های ضروری و مواد اولیه غذایی فراهم می‌کند. سازمان. گروه‌های علمی. گروه‌های دانشگاه، طبق قانون، وظایف ترویج، سازماندهی و انجام پژوهش]ای علمی را دارند. این گروه‌ها ضمن احترام به استقلال فردی استادان و محققان علمی و حق آنها برای دریافت مستقیم
و محققان علمی و حق آنها برای دریافت مستقیم بودجه پژوهشی، فعالیت‌های پژوهشی انجام شده در حوزه خود را ترویج، هماهنگ و مدیریت می‌کند. این گروه‌ها، دسترسی به منابع را طبق معیارهای تعیین شده در قوانین تضمین می‌کنند، فعالیت‌های لازم برای دستیابی به پژوهش‌های دکترا را سازماندهی می‌کنند، و نظرها و پیشنهادهای خود را در مورد درخواست، مقصد و پر کردن پست‌های استاد و محقق، محدود به حوزه‌های علمی تخصص گروه‌ها، بیان می‌کنند. وظایف مشاوره‌ای ترویج و هماهنگی فعالیت‌های پژوهشی به هیئت مدیره دپارتمان واگذار شده است. به عنوان
به هیئت مدیره دپارتمان واگذار شده است. به عنوان بخشی از اصلاحات Gelmini، از سال تحصیلی ۲۰۱۲–۲۰۱۳، ۶ گروه علمی به تصویب رسید: تحقیق. دکتری فلسفه (PhD). دکتری بین‌المللی فلسفه (IDP). بازآفرینی شهری و توسعه اقتصادی (برنامه: "CLUDها - مناطق شهری محلی تجاری") قرار است این پروژه تحقیقاتی سه سال طول بکشد و هدف آن پس از تعریف و اجرای طرح عملیاتی CLUDs در مناطق شهری منتخب، توسعه جنبه‌های مرتبط مانند تأثیر بر عرضه خدمات عمومی (حمل و نقل عمومی، ایمنی، زباله و غیره)، تأثیر بر میزان ایمنی انرژی با افزایش استفاده از
تأثیر بر میزان ایمنی انرژی با افزایش استفاده از فناوری مناسب برای مسکن و ساختمان، تأثیر بر راه‌اندازی خدمات جدید برای کسب‌وکارها، و تأثیر تغییر ساختاری در الگوی روستایی-شهری شهر است. این مشارکت با حوزه علمی مشترکی، یعنی شهر و جنبه‌های چند رشته‌ای آن، در رابطه با موضوع کلی سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی شهری، مشخص می‌شود. با توجه به این موضوع مشترک، هر شریک نقش مهمی در مطالعات بین‌المللی دانشگاهی و علمی ایفا می‌کند. دانشگاه‌های مدیترانه‌ای که در این برنامه شرکت می‌کنند عبارتند از: مدارس. مدرسه تخصصی برای حرفه
می‌کنند عبارتند از: مدارس. مدرسه تخصصی برای حرفه حقوقی (سال اول و دوم)، با آزمون سراسری برنامه‌نویسی: مدرسه عالی شکل‌گیری در معماری و باستان‌شناسی شهر کلاسیک هیئت دانشجویی. بیشتر دانشجویان از سیسیل و کالابریا می‌آیند، اما درصد خوبی از دانشجویان از مناطق دیگر ایتالیا نیز می‌آیند. وضعیت برای خارجی‌ها متفاوت است. با توافق بین جمهوری ایتالیا و جمهوری چین، مقررات مربوط به ثبت نام دانشگاه اتباع خارجی توزیع شده است. برنامه " مارکو پولو "، مقرر می‌کند که کرسی‌های اختصاص داده شده برای شهروندان چینی که می‌توانند در
داده شده برای شهروندان چینی که می‌توانند در "دانشگاه مدیترانه‌ای رجیو کالابریا" ثبت نام کنند، عبارتند از: ۳۰ کرسی در دانشکده علوم کشاورزی، ۵۰ کرسی در دانشکده معماری، ۱۸ کرسی در دانشکده مهندسی و ۲۰ کرسی در دانشکده حقوق. علاوه بر این، به لطف پیمان دوستی، مشارکت و همکاری بین ایتالیا و لیبی، بورسیه‌های تحصیلی متعددی برای دانشجویان لیبیایی که می‌خواهند در دانشگاه‌های ایتالیا تحصیل کنند، در "UNIRC" فعال هستند. دوره‌های اراسموس و خارجی. اراسموس ("طرح اقدام جامعه اروپایی برای جابجایی دانشجویان دانشگاه") فرصتی برای
برای جابجایی دانشجویان دانشگاه") فرصتی برای تحصیل در یک دانشگاه اروپایی یا کارآموزی در یک کشور در داخل اتحادیه اروپا ارائه می‌دهد. از سال ۲۰۰۵، هر ساله، در ماه‌های تابستان، یک دوره پیشرفته زبان انگلیسی با همکاری دانشگاه سنت اندروز در اسکاتلند برگزار می‌شود. این تور آموزشی در شهرهای ادینبورگ، گلاسکو و داندی و همچنین دریاچه‌های هایلندز برگزار می‌شود. رؤسا. روسای دانشگاه جدید رجیو کالابریا. پیوند به بیرون. &lt;templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt;
والنتینا () مجموعه کمیک استریپ ایتالیایی است که هنرمند ایتالیایی، گویدو کرپاکس، در سال ۱۹۶۵ آن را خلق کرده و تا سال ۱۹۹۶ منتشر می‌شد. والنتینا در ابتدا شخصیتی فرعی بود و برای قهرمان کمیکی دیگر، "نوترون"، کار می‌کرد اما در سال ۱۹۶۷ به تنها شخصیت اصلی این مجموعه تبدیل شد. عنوان اولین قسمت «La Curva di Lesmo» (با الهام از منحنی مسابقات فرمول ۱ گرند پری ایتالیا در مونزا) بود. این داستان با ۳۰ داستان دیگر دنبال شد که در مجموع در هفت کتاب گردآوری شده‌اند، به همراه دو کتاب دیگر "به نام‌های Lanterna magica" ("فانوس
دو کتاب دیگر "به نام‌های Lanterna magica" ("فانوس جادویی"، ۱۹۷۷) و "Valentina pirata" ("والنتینا دزد دریایی")، که اولین کتاب تمام رنگی بود. شخصیت. والنتینا روسلی، که ظاهرش از بازیگر فیلم‌های صامت لوئیز بروکس الهام گرفته شده است، یک عکاس خبری میلانی است. دوست پسرش، فیلیپ رامبراند، ابرقهرمان "نوترون"، توانایی فلج کردن افراد، حیوانات یا ماشین‌هایی را که در جسم یا تصاویر دیده است، دارد. بعدها فرزندی به نام ماتیا از فیلیپ و والنتینا به دنیا آمد. شخصیت والنتینا در ۲۵ دسامبر ۱۹۴۲ در میلان متولد شد و در طول سریال
۲۵ دسامبر ۱۹۴۲ در میلان متولد شد و در طول سریال که آخرین قسمت آن در سال ۱۹۹۵ منتشر شد، بزرگتر شد. با گذشت زمان، کرپاکس در داستان‌های والنتینا، مضامین فانتزی-علمی-تخیلی یا کارآگاهی آغازین را کنار گذاشت و ترکیبی پیچیده و عجیب از شهوت، توهم و رؤیا را معرفی کرد. این داستان‌های مصور همچنین به دوجنس‌گرایی، خلسه خودارضایی، رهاشدگی فراشهوانی و سادومازوخیسم می‌پرداختند. والنتینا در رسانه‌های دیگر. در سال ۱۹۷۳ فیلمی سینمایی به نام "بابا یاگا" بر اساس این کتاب مصور ساخته شد. نقش والنتینا را ایزابل دو فونس، بازیگر
ساخته شد. نقش والنتینا را ایزابل دو فونس، بازیگر فرانسوی، بازی کرد. این فیلم به کارگردانی کورادو فارینا ساخته شد که پیش از این مستندی دربارهٔ این کتاب مصور به کارگردانی گویدو کرپاکس ساخته بود. یک سریال تلویزیونی ایتالیایی بر اساس این کتاب مصور در سال ۱۹۸۹ منتشر شد. نقش والنتینا را بازیگر آمریکایی، دمترا همپتون، و نقش فیلیپ رامبراند را راسل کیس بازی کردند. سیزده قسمت فیلمبرداری شد که هر کدام به زبان‌های ایتالیایی و انگلیسی و به مدت ۳۰ دقیقه بودند. قسمت‌های منتخب به صورت یک فیلم سینمایی تدوین و در اواخر شب
منتخب به صورت یک فیلم سینمایی تدوین و در اواخر شب از تلویزیون کابلی آمریکا پخش شدند.
بایگانی فیلم آکادمی بخشی از بنیاد آکادمی است که در سال ۱۹۴۴ با هدف سازماندهی و نظارت بر فعالیت‌های آموزشی و فرهنگی آکادمی علوم و هنرهای سینما، از جمله حفظ تاریخ سینما، تأسیس شد. هر چند شکل کنونی بایگانی فیلم آکادمی در سال ۱۹۹۱ آغاز شد، اما آکادمی علوم و هنرهای سینمایی نخستین فیلم خود را در سال ۱۹۲۹ دریافت کرده بود. نگهداری. این بایگانی که در هالیوود، کالیفرنیا در مرکز مطالعات تصاویر متحرک پیکفورد واقع شده است، مجموعه متنوع از آثار تصویری را در خود جای داده است. مجموعه این بایگانی شامل ۱۰۷ هزار عنوان و ۲۳۰
است. مجموعه این بایگانی شامل ۱۰۷ هزار عنوان و ۲۳۰ هزار مورد جداگانه، است از جمله سینمای اولیه آمریکا، مجموعه‌ای گسترده از فیلم‌های مستند، مصاحبه‌های فیلمبرداری و ضبط شده، فیلم‌های خانگی آماتور و خصوصی از اسطوره‌های هالیوود، حلقه‌های آزمایشی گریم و صدا، و مجموعه گسترده‌ای از فیلم‌های تجربی می‌شود. افزون بر این فیلم‌های برنده جایزه اسکار، نامزدهای اسکار و مجموعه کاملی از تمام مراسم اسکار از سال ۱۹۴۹ تاکنون نیز در این بایگانی نگهداری می‌شود. از زمان خرید مجموعه موسسه علوم انسانی پاکارد، این بایگانی بزرگترین
موسسه علوم انسانی پاکارد، این بایگانی بزرگترین مجموعه شناخته شده تریلرهای جهان را در اختیار دارد. این بایگانی همچنین در زمینه حفظ و مرمت فیلم‌ها و نیز فناوری‌ها و روش‌های نوینِ نگهداری فعال است و تاکنون بیش از ۱۱۰۰ عنوان فیلم با اهمیت تاریخی و هنری را مرمت کرده است. دسترسی. بایگانی دسترسی به مجموعه‌های خود را در اختیار پژوهشگران و محققان قرار می‌دهد. بر اساس میزان دسترسی، وضعیت نگهداری و شرایط مواد آرشیوی، بازدیدکنندگان می‌توانند به مرکز مطالعات سینمایی پیکفورد مراجعه کنند و از طریق مرکز دسترسی وقت بازدید
مراجعه کنند و از طریق مرکز دسترسی وقت بازدید تنظیم کنند. افزودن بر این، بایگانی فیلم آکادمی، نسخه‌های چاپی فیلم‌ها را برای نمایش به نهادهای غیرانتفاعی امانت می‌دهد. در برخی شرایط، ایگانیممکن است بتواند مواد جمع‌آوری‌شده را برای صدریافتمجوز در دسترس قرار دهد.
دوولوچنویه () یک شهرک در بخش والویسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
دروژبا () یک شهرک در بخش والویسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
درونوو () یک شهرک در بخش والویسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
دالنی () یک شهرک در بخش والویسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
بورکی () یک شهرک در بخش والویسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
موتور مرسدس بنز ام ۱۱۲ یک موتور بنزینی، چهار زمانه، احتراق جرقه‌ای و پیستونی موتور وی۶ خودرو از خانواده موتورهای احتراق داخلی است که در دهه 2000 میلادی مورد استفاده قرار می‌گرفت. این موتور که در سال 1996 معرفی شد، اولین موتور بنزینی V6 بود که توسط مرسدس ساخته شد. کمی بعد، موتور مرتبط M113 موتور وی۸ نیز معرفی شد. همهٔ این مدل‌ها در باد کانشتات آلمان ساخته می‌شوند، به جز C 32 مرسدس-آام‌گ سوپرشارژردار و مرسدس-بنز کلاس-اس‌ال‌کا (آر۱۷۰) که در آفالترباخ آلمان مونتاژ می‌شوند. تمام موتورهای ام ۱۱۲ دارای بلوک موتور
می‌شوند. تمام موتورهای ام ۱۱۲ دارای بلوک موتور سیلیکون/آلومینیوم (Alusil) با زاویه V شکل ۹۰ درجه هستند. سرسیلندرهای آلومینیومی میل‌سوپاپ بالاسری دارای ۳ سوپاپ در هر سیلندر هستند. همه آنها از تزریق سوخت ترتیبی با دو شمع در هر سیلندر استفاده می‌کنند. همه آنها دارای شاتون‌های فولادی آهنگری شده، میل بادامک ریخته‌گری یک تکه، پیستون‌های آلومینیومی با روکش آهن و منیفولد ورودی منیزیمی هستند. برای مقابله با مشکلات ارتعاش یک موتور V6 با زاویه ۹۰ درجه، یک شفت متعادل‌کننده در بلوک موتور بین ردیف‌های سیلندر نصب شده
در بلوک موتور بین ردیف‌های سیلندر نصب شده است. این امر اساساً مشکلات ارتعاش مرتبه اول و دوم را از بین می‌برد (به تعادل موتور مراجعه کنید). یک منیفولد ورودی با طول متغیر دو طولی برای بهینه‌سازی انعطاف‌پذیری موتور نصب شده است. E24. ای ۲۴ یک موتور است. نسخه. قطر سیلندر و کورس سیلندر است. موتور تولید می‌کند. در ۵۹۰۰ دور در دقیقه و گشتاور بین ۳۰۰۰ تا ۵۵۰۰ دور در دقیقه. نسبت تراکم ۱۰٫۰:۱ است. کاربردها: E26. ای بیست وشش یک موتور است. نسخه. قطر سیلندر و کورس سیلندر است. خروجی است ECE در ۵۵۰۰ دور در دقیقه گشتاور در
است. خروجی است ECE در ۵۵۰۰ دور در دقیقه گشتاور در ۴۵۰۰ دور در دقیقه در همه کاربردها به جز در کلاس E W211 مدل‌های ۲۰۰۳–۲۰۰۵ که قدرت به افزایش یافت. نسبت تراکم به ۱۰٫۵:۱ افزایش یافته است. ام ۱۱۲٫۹۱۲: ام ۱۱۲٫۹۱۴: ام ۱۱۲٫۹۱۶: ام ۱۱۲٫۹۱۷: ام ۱۱۲٫۹۵۰: E28. E28 هستنسخه. قطر سیلندر و کورس سیلندر است. . تولید می‌کند (مرسدس-بنز کلاس-اس (دبلیو۲۲۰) ،مرسدس-بنز کلاس-اس‌ال (آر۱۲۹) و مرسدس-بنز کلاس-ئی (دبلیو۲۱۰)) یا (W202 C280) با سرعت ۵۷۰۰ دور در دقیقه و گشتاور بین ۳۰۰۰ تا ۵۰۰۰ دور در دقیقه. نسبت تراکم ۱۰٫۰:۱ است.
۳۰۰۰ تا ۵۰۰۰ دور در دقیقه. نسبت تراکم ۱۰٫۰:۱ است. کاربردها: E32. E32 یک موتور است. نسخه. قطر سیلندر همچنان باقی مانده است. اما موتور تا ضربه زده شده استخروجی ECE در دور موتور ۵۷۰۰، بین ۲۱۵ تا ۲۲۴ اسب است. دور در دقیقه (بسته به مدل) با گشتاور در دور موتور ۳۰۰۰–۴۸۰۰ دور در دقیقه. نسبت تراکم ۱۰٫۰:۱ است. دارای شاتون‌های فولادی فورج شده با شکست شکافته است. کاربردها: E32 میلی لیتر. کمپرسور E32 نسخه ویژه‌ای از موتور است. مجهز به یک سوپرشارژر مارپیچی از نوع دو مارپیچه. این سوپرشارژر با همکاری IHI توسعه داده شده و
این سوپرشارژر با همکاری IHI توسعه داده شده و دارای روتورهای روکش شده با تفلون است که در مجموع بوست تولید می‌کند. با پولی ۷۴ میلی‌متری فعال‌شونده با کلاچ کارخانه‌ای. یک اینترکولر آب به هوا ساخت گرت در زیر سوپرشارژر داخل V قرار گرفته است، به همراه یک مبدل حرارتی ۰٫۸ لیتری که زیر سپر نصب شده و توسط یک پمپ آب برقی کار می‌کند. خروجی ECE در ۶۱۰۰ دور در دقیقه با گشتاور در دور موتور ۳۰۰۰–۴۶۰۰ دور در دقیقه. نسبت تراکم ۹٫۰:۱ است. کاربردها: E37. E37 هستنسخه. این موتور کورس موتور E32 را حفظ کرده اما تا خسته کننده شده
کورس موتور E32 را حفظ کرده اما تا خسته کننده شده است. . خروجی است ECE در ۵۷۵۰ دور در دقیقه با گشتاور در دور موتور ۳۰۰۰–۴۵۰۰ دور در دقیقه. نسبت تراکم ۱۰٫۰:۱ است. کاربردها:
پریستن () یک شهرک در بخش والویسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
یابلونوو () یک شهرک در بخش والویسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
خوخلوو () یک شهرک در بخش والویسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
بیریوچ () یک شهرک در بخش والویسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
ویدلفکا () یک شهرک در بخش ویلفسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
اوگو اوژنیو پرات (، ۱۵ ژوئن ۱۹۲۷–۲۰ اوت ۱۹۹۵)، که بیشتر به نام هوگو پرات مشهور است، خالق کتاب‌های مصور ایتالیایی بود که به خاطر ترکیب داستان‌سرایی قوی با تحقیقات تاریخی گسترده در مورد آثاری مانند "«کورتو مالتی»" شناخته می‌شد. او در سال ۲۰۰۵ به تالار مشاهیر جایزه ویل آیزنر راه یافت و جایزه ویژه پانزدهمین سالگرد جشنواره آنگولم را در جشنواره آنگولم دریافت کرد. در سال ۱۹۴۶، هوگو پرات به همراه فرناندو کارکوپینو، دینو باتالیا و دامیانو دامیانی به گروه ونیز پیوست. زندگی‌نامه. اولین سال‌های زندگی. اوگو یوجینیو
زندگی‌نامه. اولین سال‌های زندگی. اوگو یوجینیو پرات، فرزند رولاندو پرات و اولینا (جنرو) پرات، در ریمینی ایتالیا متولد شد و بیشتر دوران کودکی خود را در ونیز در محیطی خانوادگی با چندملیت گذراند. پدربزرگ پدری او جوزف کاتولیک با اصالت انگلیسی و پروانسی بود، پدربزرگ مادری‌اش از تبار یهودی پنهان و مادربزرگش اصالتاً ترک بود. در سال ۱۹۳۷، پرات به همراه مادرش به حبشه (اتیوپی) نقل مکان کرد و به پدرش که پس از حمله بنیتو موسولینی به آن کشور به آنجا نقل مکان کرده بود، پیوست. نیروهای بریتانیایی پدر پرات را که یک درجه‌دار
نیروهای بریتانیایی پدر پرات را که یک درجه‌دار MVSN بود، در سال ۱۹۴۱ دستگیر کردند و او در اواخر سال ۱۹۴۲، در حالی که اسیر جنگی بود، بر اثر بیماری درگذشت. در همان سال، هوگو پرات و مادرش در اردوگاهی در دیردائوا زندانی شدند. همین‌جا بود که هوگو از نگهبانان کتاب‌های کمیک می‌خرید. صلیب سرخ بعد او را به ایتالیا بازگرداندند.[ "" ] پس از جنگ، پرات به ونیز نقل مکان کرد و در آنجا برای نیروهای متفقین برنامه‌های سرگرمی ترتیب داد. بعدها پرات به همراه دیگر کارتونیست‌های ایتالیایی، از جمله آلبرتو اونگارو، جیان کارلو
ایتالیایی، از جمله آلبرتو اونگارو، جیان کارلو گواردا و ماریو فاستینلی، به گروه ونیز پیوست. مجله آنها "با نام Asso di Picche" (در سال ۱۹۴۵ با نام "Albo Uragano)"، بر کمیک‌های ماجراجویی تمرکز داشت. این مجله به موفقیت‌هایی دست یافت و آثاری از استعدادهای جوان، از جمله دینو باتالیا، را منتشر کرد. شخصیت همنام او، "Asso di Picche" ("آس پیک") به ویژه در آرژانتین، جایی که پرات در سال ۱۹۴۹ به آنجا دعوت شد، موفقیت‌آمیز بود. [ "" ] سال‌های زندگی در آرژانتین. در اواخر دهه ۱۹۴۰ هوگو به بوئنوس آیرس نقل مکان کرد. او در
دهه ۱۹۴۰ هوگو به بوئنوس آیرس نقل مکان کرد. او در این شهر برای ناشر آرژانتینی «ادیتوریال آبریل» کار می‌کرد و با هنرمندان کمیک آرژانتینی مانند آلبرتو برشیا و سولانو لوپز آشنا شد. او بعد از پیوستن به «ادیتوریال فرانترا» برخی از مهم‌ترین مجموعه‌های اولیه‌اش را منتشر کرد. این مجموعه‌ها شامل "«گروهبان کرک»" و "«ارنی پایک»" نوشته هکتور جرمن اوسترهلد بودند. پرات در مدرسه هنرهای زیبا با مدیریت انریکه لیپشیک نقاشی تدریس می‌کرد و اغلب به مقاصد آمریکای جنوبی مانند آمازون و ماتو گروسو سفر می‌کرد. در طول این دوره، هوگو
و ماتو گروسو سفر می‌کرد. در طول این دوره، هوگو اولین کتاب کمیک خود را که در آن هم نویسنده و هم تصویرگر بود منتشر کرد. این کتاب "Anna nella giungla" ("آنا در جنگل") نام داشت. پس از این اثر پرات، کارهای مشابه دیگری مانند "Capitan Cormorant" و "Wheeling" منتشر شدند. آنا در جنگل پس از بازگشت پرات به ایتالیا تکمیل شد. بازگشت به ایتالیا و ایجاد کورتو مالتی. از تابستان ۱۹۵۹ تا تابستان ۱۹۶۰، پرات در لندن زندگی می‌کرد و در آنجا با فیلمنامه‌نویسان بریتانیایی مجموعه‌ای از کمیک‌های جنگی را برای انتشارات فلیت‌وی طراحی
از کمیک‌های جنگی را برای انتشارات فلیت‌وی طراحی می‌کرد. پس از آن با وجود این که آرژانتین شرایط سخت اقتصادی را تجربه می‌کرد، به آنجا بازگشت. سپس در سال ۱۹۶۲ دوباره به ایتالیا نقل مکان کرد و در آنجا همکاری خود را با مجله کمیک کودکان "کوریره دی پیکولی" آغاز کرد و برای آن چندین اثر کلاسیک ادبیات ماجراجویی، از جمله "جزیره گنج" و "ربوده شده" اثر رابرت لویی استیونسون را اقتباس کرد. در سال ۱۹۶۷، پرات با فلورنزو ایوالدی آشنا شد؛ این دو هنرمند مجله کمیکی به نام شخصیت تکمیل‌شده پرات، به نام "گروهبان کرک"، قهرمانی که
تکمیل‌شده پرات، به نام "گروهبان کرک"، قهرمانی که اولین بار توسط هکتور اوسترهلد نوشته شده بود، منتشر کردند. مشهورترین داستان پرات، "Una ballata del mare salato (تصنیفی از دریای شور)"، در شماره اول منتشر شد و مشهورترین شخصیت او، کورتو مالتی، را معرفی کرد. مجموعه داستان‌های کورتو سه سال بعد در مجله فرانسوی "پیف گجت" ادامه یافت. پرات به دلیل تبار خانوادگی چندملیتی، اطلاعات محدودی از چیزهایی مانند کابالیسم و تاریخ مکان‌های مختلف می‌دانست؛ بنابراین بسیاری از داستان‌های او در دوره‌های تاریخی واقعی قرار دارند و با