payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مورد حمله قرار گرفتند و آنها نیز کشته شدند. او در هنگام مرگ ۳۳ سال داشت. منابع. [[رده:باکوماتسو]]
کلیسای جامع شهیدانهٔ سانتا ائولالیای مِریدا () یک بنای مذهبی در شهر مریدا است که به عنوان یکی از هسته‌های اصلی پیدایش مسیحیت در شبه‌جزیره ایبری شناخته می‌شود. بر اساس پژوهش‌ها، این بنا نخستین معبد مسیحی است که پس از اعلام صلح توسط امپراتور کنستانتین بزرگ در هیسپانیا ساخته شد. این کلیسا به عنوان کلیسای جامع شهیدانه (Martyrial Basilica) به یاد قدیس «سانتا ائولالیای مریدا» بنا شد. از همین رو، در آغاز قرون وسطی، به مکانی زیارتی برای زائرانی از اروپای غربی و شمال آفریقا تبدیل شد. خبر شهادت سانتا ائولالیا به‌سرعت
آفریقا تبدیل شد. خبر شهادت سانتا ائولالیا به‌سرعت در سراسر امپراتوری روم گسترش یافت و کلیساهای بسیاری در اروپای غربی به احترام او و با استفاده از یادگارهای مقدس او ساخته شد. تاریخ این کلیسا در دل تاریخ اسقف‌نشین کاتولیک مریدا-باداخوس جای دارد و با پاپ‌های واتیکان رابطه‌ای ویژه داشته است. بنای کنونی کلیسا در قرن سیزدهم توسط «فرقهٔ سانتیاگو» بر ویرانه‌های بنای اولیه ساخته شد تا به عنوان کلیسای رسمی این فرقه عمل کند. این کلیسای جامع تا پایان قرن نوزدهم، بخشی از «پاتریمونیوم پتری» یعنی املاک رسمی پاپ/واتیکان و
«پاتریمونیوم پتری» یعنی املاک رسمی پاپ/واتیکان و میراث سریر مقدس به‌شمار می‌رفت. این کلیسای جامع تحت عنوان مجموعه باستان‌شناسی مریدا در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده است و کد شناسایی آن ۶۶۴–۰۰۹ می‌باشد. در فضای داخلی کلیسای جامع می‌توان تصاویر مذهبی مهمی مانند مجسمهٔ سانتا ائولالیای مقدس و تندیس «بانوی ما در رنج عظیم» را مشاهده کرد. تاریخچه. این کلیسای جامع در بیرون از دیوارهای شهر باستانی مریدا ساخته شد. بنایی زیبا که در اصل در قرن چهارم میلادی، بر فراز تپهٔ تدفین سانتا ائولالیا و در نزدیکی محلی که طبق
تپهٔ تدفین سانتا ائولالیا و در نزدیکی محلی که طبق سنت، دختر شهید در آن قربانی شد، بنا گردید. این معبد که به سبب شهادت سانتا ائولالیا در سراسر جهان مسیحیت شهرت یافت، به‌سرعت توسط اسقف‌ها و اسقف‌اعظم‌های مریدا توسعه و غنا یافت. اما با تهاجم مسلمانان، آسیب‌های زیادی به آن وارد شد و از آن همه مرمرهای باشکوه، موزاییک‌های کف‌پوش و سقف‌های طلایی نقاشی‌شده که شاعر پرودنتیوس در مدح‌شان سخن گفته بود، دیگر اثری باقی نمانده است. بنای کنونی، در قرن سیزدهم میلادی، پس از بازپس‌گیری مریدا توسط آلفونسوی نهم بر پایهٔ نقشهٔ
بازپس‌گیری مریدا توسط آلفونسوی نهم بر پایهٔ نقشهٔ بنای اصلی و با استفاده از برخی مصالح بازیافتی آن ساخته شد. این کلیسای جامع، افزون بر اهمیت مذهبی‌اش، از نظر تاریخی و معماری نیز ارزش بالایی دارد. در واقع، تنها بنای کاملاً قرون‌وسطایی باقی‌مانده در شهر مریداست. از ویژگی‌های برجستهٔ آن می‌توان به نماهای جانبی محراب اصلی و نیز درگاه سمت راست نمای کلیسا اشاره کرد که با سبک معماری رمانسک ساخته شده‌اند؛ سبکی که در ناحیهٔ اکسترمادورا چندان مرسوم نیست و در آن آغاز نفوذ عناصر گوتیک هم دیده می‌شود. در فضای داخلی،
نفوذ عناصر گوتیک هم دیده می‌شود. در فضای داخلی، سقف چوبی تزئین‌شده (آرتسونادو) که طاق‌ها را می‌پوشاند، به همراه سرستون‌ها و ستون‌هایی که برخی از آن‌ها از معبد ویزیگوتی پیشین منتقل شده‌اند، بسیار چشم‌گیر هستند. مجموعهٔ کلیسایی. گورابه. حفاری‌هایی که از سال ۱۹۹۰ در زیرزمین کلیسای جامع سانتا ائولالیا انجام شده، منجر به کشف یک محوطهٔ زیرزمینی شگفت‌انگیز شد که امروزه برای بازدید عموم باز است. در این گورابه که بقایای ارزشمند رومی و ویزیگوتی در آن کشف شده‌اند، نخستین تپهٔ تدفینی یا آرامگاه یادمانی سانتا ائولالیا
تپهٔ تدفینی یا آرامگاه یادمانی سانتا ائولالیا که به دورهٔ پایانی روم تعلق دارد، خودنمایی می‌کند. این تپه، پایه و محور ساخت کلیسای عظیم ویزیگوتی شد؛ کلیسایی که بخش فوقانی نمای جلویی آن از تمامی تهاجمات و ویرانی‌ها جان سالم به‌در برده و امروزه نیز پشت محراب اصلی کلیسا را مسدود می‌کند. اطلاعات به‌دست‌آمده از کاوش‌های باستان‌شناسی، نخست وجود خانه‌های رومی متعلق به قرون ۱ تا ۳ میلادی را در این محل نشان می‌دهند. پس از متروکه شدن این فضا، در قرن چهارم میلادی، یک گورستان مسیحی (نکروپولیس) در آن ایجاد شد و در دل
گورستان مسیحی (نکروپولیس) در آن ایجاد شد و در دل آن، گورپشته‌ای با هدف گرامیداشت سانتا ائولالیای مقدس ساخته شد. این بنا بعدها به عنوان هستهٔ اولیهٔ کلیسای بزرگی عمل کرد که در قرن پنجم میلادی بنا شد. هورنیتوی سانتا ائولالیا. در حیاط جلویی کلیسای جامع سانتا ائولالیا، بنای معروفی به نام «هورنیتو» حفظ شده است؛ شناخته‌شده‌ترین مکان عامه‌پسند در شهر مریدا به دلیل پیوند عمیقش با آیین پرستش شهید مقدس ائولالیا. بر پایهٔ سنت محلی، این بنا در محل شهادت دختر نوجوانی از اهالی مریدا ساخته شده است. در واقع، این بنا یک
از اهالی مریدا ساخته شده است. در واقع، این بنا یک نیایشگاه نذری (کاپیلا ووتیوا) است که برای استفادهٔ زائران طراحی شده بود تا بتوانند در هر ساعت از شبانه‌روز بدون نیاز به ورود به فضای داخلی کلیسای جامع، در برابر قدیسه نیایش کنند. در ساخت این بنا، بقایای یک معبد رومی که به ایزد رومی مارس اختصاص داشت، مجدداً به‌کار رفته است. بر روی یکی از این قطعات می‌توان کتیبه‌ای به زبان لاتین مشاهده کرد که می‌گوید: "MARTI SACRVM VETTILLA PACVLI" (یعنی: وقف شده به مارس. وتیلا، همسر پاکولو) بنا. طرح معماری این بنا به‌شکل یک
همسر پاکولو) بنا. طرح معماری این بنا به‌شکل یک بازیلیکا است، با سه راهروی اصلی که به سه آبسه نیم‌دایره‌ای ختم می‌شوند. در قسمت جلویی، آثار برجای‌مانده از بازیلیکای نخستین دوران مسیحی و دورهٔ ویزیگوتی دیده می‌شود. از بخش‌های شاخص آن می‌توان به نماهای جانبی محراب اصلی و نیز سقف چوبی تزئین‌شده (آرتسونادو) که گنبدها را می‌پوشاند، اشاره کرد. درگاه جنوبی نمای بیرونی کلیسا با سبک معماری رمانسک ساخته شده است. طبق شواهدی که قوس نوک‌تیز نمای بیرونی نمازخانه ارائه می‌دهد، اصل بنا رمانسک بوده و در قرن هفدهم با افزودن
اصل بنا رمانسک بوده و در قرن هفدهم با افزودن تزئینات، چهره‌ای کاملاً باروک به خود گرفته است. اعطای عنوان کلیسای جامع صغیر. اگرچه در دوران معاصر، این کلیسا به‌صورت عامیانه بازیلیکا (کلیسای) نامیده می‌شد، اما به‌صورت رسمی تا دوران پاپی پاپ فرانسیس، عنوان کلیسای جامع صغیر را نداشت. این عنوان توسط «شورای عبادت الهی و نظم و انضباط در آیین‌های مقدس» به کلیسا اعطا شد. سند رسمی آن دارای تاریخ ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۴ است و در تاریخ ۱۰ دسامبر ۲۰۱۴، مصادف با روز شهید و قدیسهٔ حامی شهر مریدا، سانتا ائولالیا، طی خطبه‌ای اعلام
حامی شهر مریدا، سانتا ائولالیا، طی خطبه‌ای اعلام شد.
مارینا آسویان (؛ ) اسکیت‌باز نمایشی زن اهل ارمنستان است.
تقویت‌کننده با بازخورد منفی (یا تقویت‌کننده با بازخورد ) یک تقویت‌کننده الکترونیکی است که کسری از خروجی خود را از ورودی کم می‌کند، به طوری که بازخورد منفی با سیگنال اصلی مخالف است. بازخورد منفی اعمال شده می‌تواند عملکرد آن را بهبود بخشد (به‌دست آوردن پایداری، خطسانی، پاسخ فرکانسی، پاسخ پله) و کاهش حساسیت به تغییرات پارامترهای ناشی از ساختوساز یا محیط. به دلیل این مزایا، بسیاری از تقویت‌کننده‌ها و سامانه‌های کنترل از بازخورد منفی استفاده می‌کنند. یک تقویت‌کننده بازخورد منفی ایده‌آل، همان‌طور که در نمودار
بازخورد منفی ایده‌آل، همان‌طور که در نمودار نشان داده شده است، سامانه‌ای از سه عنصر است (شکل ۱ را ببینید): نمای‌کلی. اساساً، تمام افزاره‌های الکترونیکی که بهره توان ارائه می‌دهند (مثلاً لامپ‌های خلاء، ترانزیستورهای دوقطبی، ترانزیستورهای ماس) غیرخطی هستند. بازخورد منفی، خطسانی بالاتری (کاهش اعوجاج) را به‌جای بهره ارائه می‌دهد و می‌تواند مزایای دیگری نیز داشته باشد. اگر تقویت‌کننده‌های با بازخورد منفی به درستی طراحی نشوند، تحت برخی شرایط می‌توانند به دلیل مثبت شدن بازخورد، ناپایدار شوند و منجر به رفتارهای
شدن بازخورد، ناپایدار شوند و منجر به رفتارهای ناخواسته مانند نوسان شوند. معیار پایداری نایکوئیست که توسط هری نایکوئیست از آزمایشگاه‌های بل توسعه داده شده است، برای مطالعه پایداری تقویت‌کننده‌های با بازخورد استفاده می‌شود. تقویت‌کننده‌های بازخورد این خواص را دارند: مزایا: معایب: تاریخچه. پاول ویگت در ژانویه ۱۹۲۴ یک تقویت‌کننده با بازخورد منفی را به ثبت رساند، هرچند نظریه او فاقد جزئیات بود. هارولد استفن بِلَک به‌طور مستقل تقویت‌کننده با بازخورد منفی را در حالی که مسافر کشتی لاکاوانا (از پایانه هوبوکن به
حالی که مسافر کشتی لاکاوانا (از پایانه هوبوکن به منهتن) در مسیر رفتن به محل کارش در آزمایشگاه‌های بل (که در سال ۱۹۲۷ به جای نیوجرسی در منهتن واقع شده بود) در ۲ اوت ۱۹۲۷ اختراع کرد (ثبت اختراع ایالات متحده ۲٬۱۰۲٬۶۷۱، صادر شده در سال ۱۹۳۷). بِلَک روی کاهش اعوجاج در تقویت‌کننده‌های تکرارکننده مورد استفاده در انتقال تلفن کار می‌کرد. در یک فضای خالی در نسخه "نیویورک تایمز" خود، نمودار موجود در شکل ۱ و معادلات به‌دست‌آمده در زیر را ثبت کرد. در ۸ آگوست ۱۹۲۸، بِلَک اختراع خود را به اداره ثبت اختراعات ایالات متحده
اختراع خود را به اداره ثبت اختراعات ایالات متحده ارائه داد که صدور گواهی ثبت اختراع بیش از ۹ سال طول کشید. بِلَک بعداً نوشت: «یکی از دلایل تأخیر این بود که این مفهوم چنان با باورهای رایج مغایرت داشت که اداره ثبت اختراعات در ابتدا باور نداشت که عملی باشد.» بازخورد کلاسیک. با استفاده از مدل دو بلوک یک‌طرفه، چندین پیامد بازخورد به سادگی استخراج می‌شوند. کاهش بهره. در زیر، بهره ولتاژ تقویت‌کننده با بازخورد، یعنی بهره حلقه‌بسته "AFB"، برحسب بهره تقویت‌کننده بدون بازخورد، بهره حلقه‌باز "AOL" و ضریب بازخورد β، که
بازخورد، بهره حلقه‌باز "AOL" و ضریب بازخورد β، که میزان سیگنال خروجی اعمال شده به ورودی را تعیین می‌کند، بدست آمده است (شکل ۱ را ببینید). بهره حلقه باز "AOL" به‌طور کلی می‌تواند تابعی از فرکانس و ولتاژ باشد؛ پارامتر بازخورد β توسط شبکه بازخوردی که به اطراف تقویت‌کننده متصل است ، تعیین می‌شود. برای یک تقویت‌کننده عملیاتی، دو مقاومت که یک مقسم ولتاژ تشکیل می‌دهند، می‌توانند برای شبکه بازخورد استفاده شوند تا β بین ۰ و ۱ تنظیم شود. این شبکه را می‌توان با استفاده از عناصر راکتیو مانند خازن‌ها یا سلف‌ها اصلاح
از عناصر راکتیو مانند خازن‌ها یا سلف‌ها اصلاح کرد تا (الف) بهره حلقه بسته وابسته به فرکانس مانند مدارهای متعادل‌سازی/کنترل-تُن ایجاد شود یا (ب) نوسان‌ساز ساخته شود. بهره تقویت‌کننده با بازخورد در مورد یک تقویت‌کننده ولتاژ با بازخورد ولتاژ، در زیر استخراج شده است. بدون بازخورد، ولتاژ ورودی مستقیماً به ورودی تقویت‌کننده اعمال می‌شود. ولتاژ خروجی مطابق است با: formula_1 حال فرض کنید که یک حلقه بازخورد تضعیف‌کننده، کسری را اعمال می‌کند خروجی را به یکی از ورودی‌های تفریق‌گر اعمال کنید تا از ولتاژ ورودی مدار که
تفریق‌گر اعمال کنید تا از ولتاژ ورودی مدار که به ورودی تفریق‌گر دیگر اعمال می‌شود، کم شود. نتیجه تفریق اعمال شده به ورودی تقویت‌کننده برابر است با: formula_2 با جایگزینی در عبارت اول، داریم: formula_3 با بازچینش: formula_4 سپس بهره تقویت‌کننده با بازخورد، که بهره حلقه بسته، "AFB" نامیده می‌شود ، به صورت زیر داده می‌شود: formula_5 اگر "AOL" ≫ ۱ باشد، آنگاه "AFB" ≈ ۱/β است و تقویت مؤثر (یا بهره حلقه بسته) "AFB" توسط ثابت بازخورد β تنظیم می‌شود و از این رو توسط شبکه بازخورد، معمولاً یک شبکه ساده و تکرارپذیر،
شبکه بازخورد، معمولاً یک شبکه ساده و تکرارپذیر، تنظیم می‌شود، بنابراین خطی‌سازی و پایدارسازی مشخصه‌های تقویت را ساده می‌کند. اگر شرایطی وجود داشته باشد که در آن باشد، تقویت‌کننده دارای تقویت بی‌نهایت است - به یک نوسان‌ساز تبدیل شده است و سیستم ناپایدار است. ویژگی‌های پایداری حاصلضرب بازخورد بهره اغلب روی نمودار نایکوئیست (نمودار قطبی جابجایی بهره/فاز به عنوان تابعی پارامتری از فرکانس) نمایش داده شده و بررسی می‌شوند. یک فنّ ساده‌تر، اما کمتر عمومی، از نمودارهای بود استفاده می‌کند. ترکیب معمولاً در تحلیل
بود استفاده می‌کند. ترکیب معمولاً در تحلیل بازخورد ظاهر می‌شود و بهره حلقه نامیده می‌شود. ترکیب نیز معمولاً ظاهر می‌شود و به صورت‌های مختلف به عنوان ضریب عدم حساسیت، اختلاف بازگشت یا ضریب بهبود نامگذاری می‌شود. گسترش پهنای‌باند. بازخورد می‌تواند برای گسترش پهنای‌باند یک تقویت‌کننده با هزینه کاهش بهره تقویت‌کننده استفاده شود. شکل ۲ چنین مقایسه‌ای را نشان می‌دهد. شکل به صورت زیر قابل درک است. بدون بازخورد، بهره حلقه باز در این مثال دارای پاسخ فرکانسی تک ثابت زمانی است که به صورت زیر داده می‌شود: formula_12
زمانی است که به صورت زیر داده می‌شود: formula_12 که در آن "fC" فرکانس قطع یا گوشه تقویت‌کننده است: در این مثال "fC" برابر ۱۰۴هرتز، و بهره در فرکانس صفر "A0" برابر ۱۰۵ (ولت/ولت) است. شکل نشان می‌دهد که بهره تا فرکانس گوشه ثابت است و سپس کاهش می‌یابد. وقتی بازخورد وجود داشته باشد، بهره حلقه بسته، همان‌طور که در فرمول بخش قبل نشان داده شده است، به صورت زیر می‌شود: formula_13 آخرین عبارت نشان می‌دهد که تقویت‌کننده بازخورد هنوز رفتار تک ثابت زمانی دارد، اما فرکانس گوشه اکنون با ضریب بهبود (۱ + β "A"0) افزایش
گوشه اکنون با ضریب بهبود (۱ + β "A"0) افزایش یافته است و بهره در فرکانس صفر دقیقاً با همان ضریب کاهش یافته است. این رفتار ، بده‌بستان بهره-پهنای‌باند نامیده می‌شود. در شکل ۲، (۱ + β "A0") برابر ۱۰۳، بنابراین "AFB"(0) برابر ۱۰۵/۱۰۳ که برابر ۱۰۰ (V/V)، و "fC" به ۱۰۴ × ۱۰۳ که برابر ۱۰۷ هرتز است، افزایش می‌یابد. قطب‌های چندگانه. وقتی بهره حلقه بسته به جای یک قطب در مثال بالا، چندین قطب داشته باشد، بازخورد می‌تواند منجر به قطب‌های مختلط (بخش‌های حقیقی و موهومی) شود. در حالت دو قطبی، نتیجه، اوج گرفتن پاسخ
شود. در حالت دو قطبی، نتیجه، اوج گرفتن پاسخ فرکانسی تقویت‌کننده بازخورد در نزدیکی فرکانس گوشه آن و حلقه‌زنی و فراجهش در پاسخ پله آن است. در حالتی که بیش از دو قطب وجود داشته باشد، تقویت‌کننده با بازخورد می‌تواند ناپایدار شده و نوسان کند. به بحث حاشیه بهره و حاشیه فاز مراجعه کنید. برای بحث کامل، به سانسن مراجعه کنید. تحلیل گُذرِسیگنال. یک ایده‌آل‌سازی اصلی در پشت فرمول‌بندی "مقدمه"، تقسیم شبکه به دو بلوک "مستقل" (یعنی با توابع انتقال جداگانه تعیین‌شده خودشان) است، مثال ساده‌ای از آنچه اغلب «پارتیشن‌بندی
است، مثال ساده‌ای از آنچه اغلب «پارتیشن‌بندی مدار» نامیده می‌شود، که در این مورد به تقسیم به یک بلوک تقویت پیش‌سو و یک بلوک بازخورد اشاره دارد. در تقویت‌کننده‌های عملی، گذر اطلاعات همان‌طور که در اینجا نشان داده شده است، یک‌طرفه نیست. اغلب این بلوک‌ها به عنوان شبکه‌های دوقطبی در نظر گرفته می‌شوند تا امکان انتقال اطلاعات دوطرفه را فراهم کنند. با این حال، تبدیل یک تقویت‌کننده به این شکل، کار ساده‌ای نیست، به خصوص وقتی که بازخورد مربوطه "سراسری" (یعنی مستقیماً از خروجی به ورودی) نباشد، بلکه "محلی" (یعنی
از خروجی به ورودی) نباشد، بلکه "محلی" (یعنی بازخورد درون شبکه باشد که شامل گره‌هایی می‌شود که با پایانه‌های ورودی و/یا خروجی منطبق نیستند) باشد. در این موارد کلی‌تر، تقویت‌کننده بدون تقسیم‌بندی به بلوک‌هایی مانند بلوک‌های موجود در نمودار، مستقیماً تحلیل می‌شود و در عوض از برخی تحلیل‌های مبتنی‌بر تحلیل گذرسیگنال، مانند روش نسبت بازگشت یا مدل بهره مجانبی، استفاده می‌شود. چوما در مورد رویکرد گذرسیگنال می‌گوید: «برخلاف رویکردهای نمودار بلوکی و دوقطبی برای مسئله تحلیل شبکه با بازخورد، روش‌های گذرسیگنال هیچ فرض
تحلیل شبکه با بازخورد، روش‌های گذرسیگنال هیچ فرض "پیشینی" در مورد خواص یک‌طرفه یا دوطرفه حلقه باز و زیرمدارهای بازخورد ندارند. علاوه بر این، آنها بر اساس توابع انتقال حلقه باز و زیرمدار بازخورد که از هم مستقل هستند، پیش‌بینی نمی‌شوند و نیازی ندارند که بازخورد فقط به‌صورت سراسری پیاده‌سازی شود. در واقع، فنون‌های گذرسیگنال حتی نیازی به شناسایی صریح حلقه باز و زیرمدارهای بازخورد ندارند؛ بنابراین، جریان سیگنال، معایب فراگیر تحلیل‌های شبکه بازخوردی مرسوم را از بین می‌برد، اما علاوه‌براین، از نظر محاسباتی نیز
بین می‌برد، اما علاوه‌براین، از نظر محاسباتی نیز کارآمد است.» در ادامهٔ این پیشنهاد، نمودار گذرسیگنال برای یک تقویت‌کننده با بازخورد منفی در شکل نشان داده شده است که از روی نموداری که توسط دامیکو "و همکارانش" طراحی شده، الگوبرداری شده است. با پیروی از این نویسندگان، نمادگذاری به شرح زیر است: تحلیل دوقطبی بازخوردی. اگرچه، همان‌طور که در بخش "تحلیل گذرسیگنال" ذکر شد، نوعی از تحلیل گذرسیگنال عمومی‌ترین روش برای بررسی تقویت‌کننده بازخورد منفی است، نمایش به صورت دو دو-قطبی، رویکردی است که اغلب در کتاب‌های درسی
دو دو-قطبی، رویکردی است که اغلب در کتاب‌های درسی ارائه می‌شود و در اینجا نیز ارائه شده است. این روش، تقسیم‌بندی مدار دوبلوکی تقویت‌کننده را حفظ می‌کند، اما اجازه می‌دهد بلوک‌ها دوطرفه باشند. برخی از معایب این روش در پایان شرح داده شده است. تقویت‌کننده‌های الکترونیکی از جریان یا ولتاژ به عنوان ورودی و خروجی استفاده می‌کنند، بنابراین چهار نوع تقویت‌کننده امکان‌پذیر است (هر یک از دو ورودی ممکن با هر یک از دو خروجی ممکن). به طبقه‌بندی تقویت‌کننده‌ها مراجعه کنید. هدف تقویت‌کننده با بازخورد می‌تواند هر یک از
هدف تقویت‌کننده با بازخورد می‌تواند هر یک از چهار نوع تقویت‌کننده باشد و لزوماً همان نوع تقویت‌کننده حلقه باز نیست، که خود می‌تواند هر یک از این انواع باشد؛ بنابراین، برای مثال، می‌توان یک آپ‌اَمپ (تقویت‌کننده ولتاژ) را طوری تنظیم کرد که به جای آن، یک تقویت‌کننده جریان بسازد. تقویت‌کننده‌های با بازخورد منفی از هر نوع را می‌توان با استفاده از ترکیبی از شبکه‌های دوقطبی پیاده‌سازی کرد. چهار نوع شبکه دوقطبی وجود دارد و نوع آن تقویت‌کننده مورد نظر، انتخاب دوقطبی و انتخاب یکی از چهار مداربندی اتصال مختلف نشان
و انتخاب یکی از چهار مداربندی اتصال مختلف نشان داده شده در نمودار را تعیین می‌کند. این اتصالات معمولاً به عنوان اتصالات سری یا شنت (موازی) شناخته می‌شوند. در نمودار، ستون سمت چپ ورودی‌های موازی و ستون سمت راست ورودی‌های سری را نشان می‌دهد. ردیف بالا خروجی‌های سری و ردیف پایین خروجی‌های شنت را نشان می‌دهد. ترکیب‌های مختلف اتصالات و دوقطبی در جدول زیر فهرست شده‌اند. برای مثال، برای یک تقویت‌کننده با بازخورد جریان، جریان خروجی برای بازخورد نمونه‌برداری شده و با جریان ورودی ترکیب می‌شود؛ بنابراین، بازخورد در
با جریان ورودی ترکیب می‌شود؛ بنابراین، بازخورد در حالت ایده‌آل با استفاده از یک منبع جریان (خروجی) کنترل‌شده با جریان (سی‌سی‌سی‌اس) انجام می‌شود، و تحقق ناقص آن با استفاده از یک شبکه دوقطبی نیز باید شامل یک سی‌سی‌سی‌اس باشد، یعنی انتخاب مناسب برای شبکه بازخورد، یک دوقطبی با پارامتر g است. در اینجا روش دوقطبی که در اکثر کتاب‌های درسی استفاده می‌شود، ارائه شده است با استفاده از مداری که در مقاله مربوط به مدل بهره مجانبی بررسی شده است. شکل ۳ یک تقویت‌کننده دو ترانزیستوری با مقاومت بازخورد "Rf" را نشان می‌دهد.
با مقاومت بازخورد "Rf" را نشان می‌دهد. هدف، تحلیل این مدار برای یافتن سه مورد است: بهره، امپدانس خروجی از سمت بار به سمت تقویت‌کننده، و امپدانس ورودی از سمت منبع به سمت تقویت‌کننده. جایگزینی شبکه بازخورد با یک شبکه دوقطبی. اولین قدم، جایگزینی شبکه بازخورد با یک شبکه دوقطبی است. دقیقاً چه اجزایی به دوقطبی وصل می‌شوند؟ در سمت ورودی دوقطبی، "Rf" را داریم. اگر ولتاژ در سمت راست "Rf" تغییر کند، جریان "Rf" را که از جریان ورودی به بیس ترانزیستور ورودی کم می‌شود، تغییر می‌دهد؛ یعنی، سمت ورودی دوقطبی، یک منبع جریان
می‌دهد؛ یعنی، سمت ورودی دوقطبی، یک منبع جریان وابسته است که توسط ولتاژ در بالای مقاومت "R2" کنترل می‌شود. می‌توان گفت که طبقه دوم تقویت‌کننده فقط یک ولتاژ پیرو است که ولتاژ کلکتور ترانزیستور ورودی را به بالای "R2" منتقل می‌کند؛ یعنی، سیگنال خروجی تحت نظارت در واقع ولتاژ کلکتور ترانزیستور ورودی است. این دیدگاه درست است، اما در این صورت طبقهٔ ولتاژ پیرو بخشی از شبکهٔ بازخورد می‌شود. این امر تحلیل بازخورد را پیچیده‌تر می‌کند. یک دیدگاه جایگزین این است که ولتاژ در بالای "R2" توسط جریان امیتر ترانزیستور خروجی
در بالای "R2" توسط جریان امیتر ترانزیستور خروجی تنظیم می‌شود. این دیدگاه منجر به یک شبکه بازخورد کاملاً غیرفعال متشکل از "R2" و "Rf" می‌شود. متغیر کنترل‌کننده بازخورد، جریان امیتر است، بنابراین بازخورد یک منبع جریان کنترل‌شده با جریان (CCCS) است. ما چهار شبکه دوقطبی موجود را جستجو می‌کنیم و تنها شبکه‌ای که دارای CCCS است را پیدا می‌کنیم، شبکه دوقطبی با پارامتر g که در شکل ۴ نشان داده شده است. وظیفه بعدی انتخاب پارامترهای g به گونه‌ای است که دوقطبی شکل ۴ از نظر الکتریکی معادل بخش L متشکل از "R2" و "Rf"
از نظر الکتریکی معادل بخش L متشکل از "R2" و "Rf" باشد. این انتخاب یک رویه جبری است که به سادگی با بررسی دو حالت جداگانه انجام می‌شود: حالتی که "V1" = ۰ است، که باعث می‌شود VCVS در سمت راست دوقطبی اتصال کوتاه شود؛ و حالتی که "I2" = ۰ است. که باعث می‌شود CCCS در سمت چپ به یک مدار باز تبدیل شود. جبر در این دو مورد ساده است، بسیار آسان‌تر از حل‌کردن همه متغیرها به‌طور همزمان. انتخاب پارامترهای g که باعث می‌شوند دوقطبی و بخش L رفتار یکسانی داشته باشند، در جدول زیر نشان داده شده است. مدار سیگنال کوچک. مرحله بعدی
نشان داده شده است. مدار سیگنال کوچک. مرحله بعدی رسم شماتیک سیگنال کوچک برای تقویت‌کننده با دوقطبی و با استفاده از مدل هایبرید-پای برای ترانزیستورها است. شکل ۵ طرح کلی را با نمادگذاری "R3" = "R"C2 || "R"L و "R11" = 1/"g"11 و "R22" = "g" 22 نشان می‌دهد. بهرهٔ حلقه-باز بارگذاری‌شده. شکل ۳ گره خروجی را نشان می‌دهد، اما انتخاب متغیر خروجی را نشان نمی‌دهد. یک انتخاب مفید، خروجی جریان اتصال کوتاه تقویت‌کننده است (که منجر به بهره جریان اتصال کوتاه می‌شود). از آنجا که این متغیر به سادگی به هر یک از انتخاب‌های دیگر
که این متغیر به سادگی به هر یک از انتخاب‌های دیگر (مثلاً ولتاژ بار یا جریان بار) منجر می‌شود، بهره جریان اتصال کوتاه در زیر آمده است. ابتدا بهره حلقه-باز بارگذاری‌شده محاسبه می‌شود. با تنظیم "g"12 = "g"21 = ۰، بازخورد خاموش می‌شود. ایده این است که بفهمیم بهره تقویت‌کننده به دلیل وجود مقاومت‌های موجود در شبکه بازخورد به تنهایی، با خاموش بودن بازخورد، چقدر تغییر می‌کند. این محاسبه بسیار آسان است زیرا "R11" ، "R"B و "r"π1 همگی موازی هستند و "v"1 = "v"π. "فرض" کنید "R1" = "R11" || "RB" || rπ1 باشد. علاوه بر
کنید "R1" = "R11" || "RB" || rπ1 باشد. علاوه بر این، "i"2 = −(β+1) "i"B است. نتیجه برای بهره جریان حلقه باز "AOL" به صورت زیر است: formula_14 بهره با بازخورد. در رویکرد کلاسیک به بازخورد، از پیش‌خورد نمایش داده شده توسط VCVS (یعنی "g21" "v1" ) صرف نظر می‌شود. این باعث می‌شود مدار شکل ۵ شبیه نمودار بلوکی شکل ۱ باشد، و بهره با بازخورد برابر است با: formula_15 formula_16 که در آن، ضریب بازخورد βFB = −g12 است. نماد βFB برای ضریب بازخورد معرفی شده است تا آن را از β ترانزیستور متمایز کند. مقاومت‌های ورودی و
را از β ترانزیستور متمایز کند. مقاومت‌های ورودی و خروجی. از بازخورد برای تطبیق بهتر منابع سیگنال با بارهایشان استفاده می‌شود. برای مثال، اتصال مستقیم یک منبع ولتاژ به یک بار مقاومتی ممکن است منجر به افت سیگنال به دلیل تقسیم ولتاژ شود، اما قرار دادن یک تقویت‌کننده با بازخورد منفی می‌تواند بار ظاهری دیده شده توسط منبع را افزایش داده و امپدانس ظاهری راه‌انداز دیده شده توسط بار را کاهش دهد و از تضعیف سیگنال توسط تقسیم ولتاژ جلوگیری کند. این مزیت محدود به تقویت‌کننده‌های ولتاژ نیست، بلکه بهبودهای مشابهی در
ولتاژ نیست، بلکه بهبودهای مشابهی در تطبیق را می‌توان برای تقویت‌کننده‌های جریان، تقویت‌کننده‌های هدایت‌اِنتقالی و تقویت‌کننده‌های مقاومت‌اِنتقالی نیز ترتیب داد. برای توضیح این اثرات بازخورد بر امپدانس‌ها، ابتدا گریزی به چگونگی رویکرد نظریه دوقطبی به تعیین مقاومت و سپس کاربرد آن در تقویت‌کننده مورد نظر می‌زنیم. پیش‌زمینه تعیین مقاومت. شکل ۶ یک مدار معادل برای یافتن مقاومت ورودی یک تقویت‌کننده ولتاژ با بازخورد (چپ) و برای یک تقویت‌کننده جریان با بازخورد (راست) را نشان می‌دهد. این ترتیبات، کاربردهای معمول
را نشان می‌دهد. این ترتیبات، کاربردهای معمول قضیه میلر هستند. در مورد تقویت‌کننده ولتاژ، ولتاژ خروجی β"V"ou از شبکه بازخورد به صورت سری و با قطبیت مخالف به ولتاژ ورودی "Vx" که در طول حلقه حرکت می‌کند، اعمال می‌شود (اما نسبت به زمین، قطبیت‌ها یکسان هستند). در نتیجه، ولتاژ مؤثر و جریان عبوری از مقاومت ورودی تقویت‌کننده "Rin" کاهش می‌یابد، به طوری که مقاومت ورودی مدار افزایش می‌یابد (می‌توان گفت که ظاهراً "Rin" افزایش می‌یابد). مقدار جدید آن را می‌توان با اعمال قضیه میلر (برای ولتاژها) یا قوانین اساسی مدار
قضیه میلر (برای ولتاژها) یا قوانین اساسی مدار محاسبه کرد؛ بنابراین قانون ولتاژ کیرشهف بیان می‌کند: formula_17 که در آن "v"out = "A"v "v"in = "A"v "I"x "R"in "." با جایگذاری این نتیجه در معادله بالا و حل آن برای مقاومت ورودی تقویت‌کننده با بازخورد، نتیجه به صورت زیر خواهد بود: formula_18 نتیجه کلی از این مثال و یک مثال مشابه برای حالت مقاومت خروجی این است: "اتصال بازخورد سری در ورودی (خروجی) مقاومت ورودی (خروجی) را با ضریب (۱ + β" A"OL)" افزایش می‌دهد، که در آن "A"OL برابر بهره حلقه باز است. از سوی دیگر،
در آن "A"OL برابر بهره حلقه باز است. از سوی دیگر، برای تقویت‌کننده جریان، جریان خروجی β"I"out از شبکه بازخورد به صورت موازی و با جهت مخالف جریان ورودی "Ix" اعمال می‌شود. درنتیجه، کل جریان عبوری از ورودی مدار (نه تنها از طریق مقاومت ورودی "R"in) افزایش می‌یابد و ولتاژ دو سر آن کاهش می‌یابد، به طوری که مقاومت ورودی مدار کاهش می‌یابد (ظاهراً "Rin" کاهش می‌یابد). مقدار جدید آن را می‌توان با اعمال قضیه دوگان میلر (برای جریان‌ها) یا قوانین اساسی کیرشهف محاسبه کرد: formula_19 که در آن "i"out = "A"i "i"in = "A"i
formula_19 که در آن "i"out = "A"i "i"in = "A"i "V"x / "R"in است. با جایگذاری این نتیجه در معادله بالا و حل آن برای مقاومت ورودی تقویت‌کننده با بازخورد، نتیجه به صورت زیر خواهد بود: formula_20 نتیجه کلی از این مثال و یک مثال مشابه برای حالت مقاومت خروجی این است: "یک اتصال بازخورد موازی در ورودی (خروجی) مقاومت ورودی (خروجی) را با ضریب (۱ + β" A"OL)" کاهش می‌دهد، که در آن "A"‌OL برابر بهره حلقه باز است. این نتایج را می‌توان برای بررسی مواردی با راه‌اندازهای دلخواه نورتون یا تونن، بارهای دلخواه و شبکه‌های
دلخواه نورتون یا تونن، بارهای دلخواه و شبکه‌های بازخورد دوقطبی عمومی تعمیم داد. با این حال، نتایج به تقویت‌کننده اصلی که به صورت دوقطبی نمایش داده می‌شود بستگی دارد - یعنی نتایج به جریان "یکسانی" که به پایانه‌های ورودی وارد و از آنها خارج می‌شود بستگی دارد، و به همین ترتیب، همان جریانی که از یک پایانه خروجی خارج می‌شود باید به پایانه خروجی دیگر وارد شود. یک نتیجه‌گیری کلی‌تر، مستقل از جزئیات کمّی، این است که می‌توان از بازخورد برای افزایش یا کاهش امپدانس ورودی و خروجی استفاده کرد. فرمول‌های تقویت‌کننده
ورودی و خروجی استفاده کرد. فرمول‌های تقویت‌کننده بازخورد. با خلاصه کردن تحلیل دوقطبی بازخورد، می‌توان این جدول فرمول‌ها را بدست آورد. متغیرها و معانی آنها formula_21 - بهره، formula_22 - جریان، formula_23 - ولتاژ، formula_8 - بهره بازخورد و formula_25 - مقاومت. زیرنویس‌ها و معانی آنها عبارتند از formula_26 - تقویت‌کننده با بازخورد، formula_27 - ولتاژ، formula_28 - هدایت‌انتقالی، formula_29 - مقاومت‌انتقالی، formula_30 - خروجی و formula_31 - جریان برای بهره و بازخورد و formula_31 - ورودی برای مقاومت‌ها.