payamvha/North_RAG huggingface dataset:
استحکامات مدینا ()، مجموعه‌ای از دیوارهای دفاعی و استحکامات در اطراف مدینا، پایتخت و مرکز اسبق مالت از دوره باستان تا قرون وسطی است. شهر توسط فینیقی‌ها در حدود قرن ۸ قبل از میلادی ساخته و تأسیس شد و بعدها تحت عنوان ملیته به تصرف امپراتوری روم درآمد. با این حال بخش اعظمی از دیوار باستانی شهر از میان رفته است. دیوارهای طی دوره‌های مختلف و به کرات بازسازی شده است از جمله در دوره امپراتوری بیزانس در حدود قرن ۸ میلادی، اعراب در حدود قرن ۱۱ میلادی و پادشاهی سیسیل در دوره قرن وسطی تا قرن ۱۵ میلادی. بخش اعظم
سیسیل در دوره قرن وسطی تا قرن ۱۵ میلادی. بخش اعظم سازه‌ها موجود در این استحکامات در دوره فرقه سن جان یا شوالیه‌های مهمان‌نواز میان قرن ۱۶ تا ۱۸ میلادی ساخته شد و گسترش یافت. این شهر شاهد نبرد و محاصره زیادی بوده است. امروزه دیوارهای شهر تا حدودی دست نخورده باقی‌مانده‌اند. همچنین استحکامات مدینا در لیست و فهرست میراث آزمایشی یونسکو در کشور مالت از سال ۱۹۹۸ قرار گرفته است.
کلیسای جامع عروج مریم مقدس به بهشت () یک کلیسای جامع کاتولیک رومی در ارگ (سیتادل) ویکتوریا در غودش (گوزو)، کشور مالت است. این کلیسای جامع به عروج مریم اختصاص داده شده است و از زمان تشکیل اسقف‌نشین در سال ۱۸۶۴، مقر اسقف کاتولیک رومی گوزو بوده است.
استحکامات مالت ()، شامل دیوارهای دفاعی شهرها، قلعه‌ها نظامی، دژها، برج‌های دیده‌بانی، آتشبارها و دیگر بناهای مرتبط با استحکامات دفاعی است که طی صدها سال از سال ۱۴۵۰ قبل از میلاد تا قرن ۲۰ میلادی ساخته شده‌اند. به همین دلیل مالت مبدل به نقطه‌ای استراتژیک و بندرهای حیاتی طی قرون متمادی شده است. نخستین استحکامات مالت در عصر برنز ساخته شده است. فینیقی‌ها، رومی‌ها و بیزانسی‌ها نیز دیوارها و استحکامات دفاعی متعددی در طول زمان در این ناحیه ایجاد کردند اما مقدار اندکی از آنها تا کنون باقی مانده است. در اواخر قرون
از آنها تا کنون باقی مانده است. در اواخر قرون وسطی، استحکامات اصلی مالت، مدینا، سیتادل، کاستروم ماریس و تعدادی برج‌های دیدبانی ساحلی بود. با این حال استحکامات دفاعی مالت در دوره شوالیه‌های سنت جان میان سال ۱۵۳۰ تا ۱۷۹۸ ساخته و گسترش یافت. شوالیه‌های سنت جان یا مهمان‌نواز بناهای دفاعی جدیدی همچون استحکامات بیرگو یا استحکامات والتا را ایجاد کردند و وضعیت سایر بناهای دفاعی را نیز بهبود و ارتقا دادند. پس از اشغال کوتاه‌مدت مالت توسط فرانسه، در سال ۱۸۰۰ کنترل این جزیره به دست امپراتوری بریتانیا افتاد.
کوی‌کیمو مجموعه داستان تصویری کمدی رمانتیک ژاپنی نوشته موگوسو است که این اولین بار در انجمن پیکسیو آپلود شد تا اینکه در ژانویه ۲۰۱۵ به حالت مانگا منتشر شد و تاکنون در هشت جلد تانکوبون گردآوری شده است. همچنین مجموعه تلویزیونی انیمه اقتباسی ساخته استودیو نومد ۵ آوریل تا ۲۱ ژوئن ۲۰۲۱ نیز پخش شد. داستان. یک دانش آموز ۱۶ ساله دبیرستانی به نام ایچیکا آریما پس از نجات ریو از سقوط از پله‌ها و دادن ناهار به او، با سیگنال‌های عاشقی ریو مواجه می‌شود در حالی که هر بار که ریو به او نزدیک می‌شود، ایچیکا او را رد می‌کند و
ریو به او نزدیک می‌شود، ایچیکا او را رد می‌کند و به نظر نمی‌رسد که حضور ریو برایش مهم باشد.
بکی چمبرز (؛ زادهٔ ) فهرست نویسندگان علمی-تخیلی اهل ایالات متحده آمریکا است. او در سال‌های ۲۰۱۹ و ۲۰۲۱ برندهٔ جایزه هوگو شده است. از او به عنوان یکی از بنیانگذاران سبک هوپ‌پانک یاد می‌شود. از آثار او می‌توان به مدیحه‌ای برای مصنوع خودرو اشاره کرد.
مدیحه‌ای برای مصنوع خود-رو ()، که در فارسی با عنوان بازیافتی وحشی نیز ترجمه شده است، رمانی کوتاه در سبک سولارپانک است که نویسندهٔ آمریکایی بکی چمبرز آن را نوشته و تور بوکز در ۱۳ ژوئیه ۲۰۲۱ آن را به چاپ رسانده است. این اثر نخستین کتاب در مجموعهٔ "راهب و ربات" است. مدیحه‌ای برای مصنوع خود-رو در سال ۲۰۲۲ برنده جایزه هوگو شد. پیرنگ. بر روی قمری مسکون به نام اسم پانگا، ربات‌ها و هوش مصنوعی نقش محوری در جامعه انسانی توسعه یافته و صنعتی داشتند. اما چند صد سال پیش ربات‌ها جامعه انسانی را رها کردند و به طبیعت پناه
ربات‌ها جامعه انسانی را رها کردند و به طبیعت پناه بردند. انسان‌ها که نمی‌توانستند بدون ربات‌ها و هوش مصنوعی کارخانه‌های پیچیده و اتوماتیک خود را اداره کنند به سبک زندگی پایدار سولارپانک روی آوردند و تمدن جدید خود را بر پایهٔ جوامع کوچک و کشاورزی مزرعه‌ای بنا کردند. در داستان دکس، که راهبی با جنسیت کوئیر است، از جوامع مختلف قسمت آدم‌نشین پانگا بازدید می‌کند و با چای دادن به هر کدام از روستاییان تلاش می‌کند تا شبهات و نگرانی‌های آنان را برطرف کند. یک روز دکس مسیر روتین خود را عوض می‌کند و در راه با یک ربات
مسیر روتین خود را عوض می‌کند و در راه با یک ربات مواجه می‌شود، اتفاقی که برای صدها سال نیفتاده بود. این ربات که «قارچ کلاه‌پارچه‌ای خالدار باشکوه» نام دارد با دکس همراه می‌شود و به او کمک می‌کند که صومعه‌ای رهاشده در طبیعت را پیدا کنند. دکس و قارچ کلاه‌پارچه‌ای هر دو در پی یافتن پاسخ این سوالند که «آدم‌ها از زندگی چه می‌خواهند؟» درون‌مایه. داستان کتاب در دنیایی به پانگا می‌گذرد که در فرایند بازگردانی طبیعت وحشی قرار دارد. روایت همچنین نمایشگر زندگی مستقل انسان‌ها و ربات‌ها از یکدیگر است و درون‌مایه‌هایی
انسان‌ها و ربات‌ها از یکدیگر است و درون‌مایه‌هایی همچون ازدیاد جمعیت و استفاده بی‌رویه از نفت و همچنین مسائل مربوط به روان‌درمانی و هدف از زندگی در آن دیده می‌شود.
ابوالقاسم عارف قزوینی (۱۲۵۹ ه‍.خ در قزوین — ۱ بهمن ۱۳۱۲ ه‍.خ در همدان) شاعر، موسیقی‌دان و تصنیف‌ساز ایرانی دوران قاجار و پهلوی بود که در قزوین زاده شد. او به‌خاطر سرودن تصنیف‌ها و غزل‌های سیاسی، میهنی و عاشقانه‌اش شناخته می‌شود. از مهم‌ترین شعرها و تصنیف‌هایی که همزمان با تحولات دورهٔ مشروطه و جنگ جهانی اول سروده است، می‌توان به از خون جوانان وطن لاله دمیده و گریه کن پس از مرگ محمدتقی پسیان اشاره کرد. این صفحه فهرستی از آثار عارف قزوینی است. قصیده‌ها، غزلیات، مثنوی‌ها. بر پایه دیوان عارف قزوینی چاپ برلین:
ریسک () عنوان یک بازی تخته‌ای فکری در سبک راهبردی است که شامل دیپلماسی و بازی جنگ است و توسط دو تا شش بازیکن بازی می‌شود. این بازی در سال ۱۹۵۷ توسط نویسنده و فیلم‌ساز فرانسوی آلبرت لاموریس طراحی و ساخته شد. دو سال بعد از اختراع آن شرکت برادران پارکر این بازی را خریداری کرد و با اعمال تغییراتی در قوانین و ساختار بازی، آن را با نام «ریسک، بازی سلطه بر جهان» روانه بازار کرد. بازی ریسک حاوی یک نقشه از دنیا، ۴۲ عدد کارت، تعداد زیادی مهره و پنج تاس است. هدف اصلی در بازی ریسک، سلطه پیدا کردن بر کل جهان است. برای
در بازی ریسک، سلطه پیدا کردن بر کل جهان است. برای رسیدن به این هدف بازیکن باید نیروهای دشمن را از روی صفحه بازی حذف کند و تمام کشورهای روی نقشه بازی را به تصرف خود درآورد. هر کدام از بازیکنان، ارتش‌هایی را به سوی سرزمین‌های دشمن، سازمان‌دهی می‌کنند و تلاش می‌کنند قلمروی خود را گسترش دهند. نقشه این بازی، شامل شش قاره (آسیا، استرالیا، اروپا، آفریقا، آمریکای شمالی و آمریکای جنوبی) و ۴۲ کشور یا منطقه (مانند افغانستان، خاورمیانه، ماداگاسکار و غیره) است. در برخی موارد این کشورها و مناطق با واقعیت همخوانی ندارند.
یوشیهیرو توگاشی (؛ زادهٔ ) مانگاکا اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۸۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او طراحی مانگا را از سنین پایین شروع کرد و بعدها استعداد او در زمان تحصیل در کالج توسط شرکت انتشاراتی شوئیشا شناخته شد. توگاشی در سه دهه گذشته چندین مجموعه مانگای مختلف در ژانرهای مختلف نوشته از جمله مجموعه‌های "یو یو هاکوشو" (۱۹۹۰–۱۹۹۴) و "هانتر × هانتر" (۱۹۹۸–اکنون) که برخی از پرفروش‌ترین مجموعه‌های مانگای تمام دوران هستند، شهرت دارد. توگاشی با نائوکو تاکوچی، نویسنده مانگا "سیلور مون" ازدواج کرده است.
نائوکو تاکوچی (؛ زادهٔ ) مانگاکا اهل ژاپن است. وی از سال ۱۹۸۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او بیشتر بخاطر نوشتن اثر "سیلور مون"، یکی از محبوب‌ترین مجموعه مانگای تمام دوران شناخته می‌شود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه مانگای کودانشا و جایزه اینکپات شده است. تاکوچی با یوشیهیرو توگاشی، مانگاکا آثار "یو یو هاکوشو" و "هانتر × هانتر" ازدواج کرده است.
تسوکاسا هوجو (؛ زادهٔ ) مانگاکا، فیلم‌نامه‌نویس، و کارگردان فیلم اهل ژاپن است. معروف ترین آثار او "چشم گربه‌ای"، "شکارچی شهر" و "قلب فرشته" است.
استفان آدمولو (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل کانادا است. آدمولو علاوه بر اداره آکادمی فوتبال آدمولو، به عنوان دستیار مربی مردان و زنان دانشگاه ویندزور در کنار باشگاه‌های محلی ویندزور نیز کار کرده است. وی در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال کانادا و کانادا بازی کرده است.
صومعه میروژسکی این مجموعه صومعه ارتدوکس روسی مربوط به قرن دوازدهم است که در پسکوف، روسیه واقع شده و به خاطر فرسکوهای چشم‌نوازش شناخته می‌شود. این صومعه در کلیسای تبدیل شکل مسیح قرار دارد. نام صومعه از رودخانه میروژا گرفته شده است، چرا که در محل تلاقی میروژا با رودخانه ولیکایا و در سمت چپ ولیکایا قرار دارد. کاتولیکون این صومعه یکی از دو ساختمان پیش از مغول است که در پسکوف باقی مانده و شامل فرسکوهای قرن دوازدهم است. این صومعه، به همراه کلیسای تبدیل شکل، بخشی از کلیساهای مدرسه معماری پسکوف است که در سال ۲۰۱۹
از کلیساهای مدرسه معماری پسکوف است که در سال ۲۰۱۹ به عنوان یکی از میراث جهانی شناخته شد.
ایوان میخائیلوویچ سچنوف (؛ – ) دانشمند نامدار حوزه پزشکی، فیزیولوژیست، روان‌شناس و استاد دانشگاه اهل امپراتوری روسیه بود. وی عضو آکادمی علوم روسیه، یکی از بنیان‌گذاران علوم فیزیولوژی و روان‌شناسی روسیه و یکی از پیشگامان جهانی در زمینه مهار عصبی در دستگاه عصبی مرکزی است. او را «پدر علم فیزیولوژی روسیه» می‌دانند. ایوان پاولف متخصص مغز و اعصاب و فیزیولوژیست مشهور روسی، از سچنوف به عنوان «پدر فیزیولوژی و روان‌شناسی علمی روسیه» یاد می‌کند. امروزه سچنوف بیشتر به خاطر مشارکت‌های علمی مهمش در زمینهٔ فیزیولوژی پزشکی
مشارکت‌های علمی مهمش در زمینهٔ فیزیولوژی پزشکی و عصب‌شناسی و همچنین پژوهش‌های روانشناختی‌اش شناخته می‌شود. سچنوف همچنین یکی از مبتکران روان‌شناسی تجربی به حساب می‌آید، از طریق تلاش‌هایش برای معرفی روش‌های تجربی و عینی به حوزه گستردهٔ روان‌شناسی روسیه. او فرزند یک نجیب و دهقان بود. سچنوف ابتدا توسط معلمان خصوصی آموزش دید و در سنین خردسالی به زبان‌های آلمانی و فرانسوی تسلط پیدا کرد. وی در سن ۱۴ سالگی وارد دانشکده مهندسی نظامی سن پترزبورگ شد. پس از آموزش‌های نظامی، به پزشکی علاقه‌مند شد و در دانشگاه دولتی
نظامی، به پزشکی علاقه‌مند شد و در دانشگاه دولتی مسکو ثبت نام کرد و دکترای پزشکی خود را در سال ۱۸۵۶ دریافت کرد. او عالی‌ترین آموزش‌های زمان خود را در روسیه در زمینهٔ علوم پایه و بالینی دریافت کرد. سپس تحصیلات عالی پزشکی را در خارج از کشور پی گرفت و تحت تأثیر، آموزش و نظارت بسیاری از دانشمندان برجسته اروپایی عصر خود از جمله یوهانس پتر مولر، امیل دو بوا ریمون، هرمان فون هلمهولتز، کارل لودویگ، روبرت بونزن، فلیکس هوپه-زیلر، کلود برنارد و هاینریش گوستاو ماگنوس قرار گرفت. ایوان سچنوف همچنین تا سال ۱۸۷۰ استاد
قرار گرفت. ایوان سچنوف همچنین تا سال ۱۸۷۰ استاد آکادمی جراحی دانشگاه دولتی سنت پترزبورگ بود. نامِ ایوان سچنوف در کنار بزرگانی چون ولادیمیر بختیرف، سرگئی کورساکف، ایوان پاولف، نیکولای پیروگوف و ویکتور اسکومین در فهرست ۵۳ نفرهٔ «بزرگان پزشکی روسیه» قرار دارد.
ادین آدموویچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل صربستان است که اخیرا برای رادنیک بیه‌لینا بازی کرده است. در دسامبر ۲۰۱۶ قراردادی دو ساله با این تیم بوسنیایی امضا کرد.
وزارت فرهنگ جمهوری اندونزی یک وزارتخانه در دولت اندونزی است که وظیفه سازماندهی امور دولتی در زمینه آثار ترقی فرهنگی، میراث فرهنگی و سایر فرهنگ‌ها را بر عهده دارد. سرپرستی وزارت فرهنگ بر عهده وزیر فرهنگ است. تاریخچه. گفتمان ایجاد وزارت فرهنگ اندونزی در سال ۱۹۴۵ مطرح شد، این امر هنگامی اتفاق افتاد که برخی از شخصیت‌های فرهنگی، هنرمندان و سردمداران جامعه در ماه دسامبر یک کنفرانس فرهنگی در شهر سوکابومی، استان جاوه غربی برگزار کردند. واژه "فرهنگ" (Culture) اولین بار در کابینه سوم ساهریر (Sjahrir) تحت عنوان وزارت
در کابینه سوم ساهریر (Sjahrir) تحت عنوان وزارت آموزش و فرهنگ مورد استفاده قرار گرفت. بعد از آن، امور فرهنگی بر عهده وزارت آموزش و فرهنگ قرار گرفت. در کابینه دوم ترمیم شده دویکورا (Second Revised Dwikora Cabinet) یک وزارت امور فرهنگی تفکیک شده تشکیل شد اما در دوره‌های بعد دوباره به شکل وزارت آموزش و فرهنگ درآمد. در کابینه هفتم توسعه وظایف فرهنگی در وزارت گردشگری یکپارچه شد و تا کابینه دوم اندونزی متحده تداوم داشت، بعد از آن وظایف فرهنگی دوباره به عنوان بخشی از وزارت آموزش و فرهنگ قرار گرفت. رئیس‌جمهور
بخشی از وزارت آموزش و فرهنگ قرار گرفت. رئیس‌جمهور پروبوا سوبیانتو در کارزار انتخاباتی خودش برنامه‌ریزی کرده بود تا وزارت امور فرهنگی ایجاد کند. بعد از برگزیده شدن، این امر با انتصاب فدلی زون به عنوان دومین وزیر فرهنگ محقق شد.
چشم گربه‌ای مجموعه مانگا ژاپنی نوشته و تصویرگری شده توسط تسوکاسا هوجو است که از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۵ در "هفته‌نامه شونن جامپ" منتشر شد و چپترهای آن در ۱۸ جلد تانکوبون گردآوری شده است. داستان دربارهٔ ماجراهای سه خواهر کیسوگی - هیتومی، روی و آی است که دزدهای هنری هستند و سعی می‌کنند تمام آثار متعلق به پدر گمشده‌شان را جمع‌آوری کنند. مجموعه تلویزیونی انیمه اقتباسیدر سال‌های ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۴ از شبکه نیپون تلویژن پخش شد و فصل دوم آن در سال ۱۹۸۵ پخش شد. همچنین این اثر سه اقتباس لایو اکشن دریافت کرده شامل یک فیلم
اثر سه اقتباس لایو اکشن دریافت کرده شامل یک فیلم تلویزیونی در سال ۱۹۸۸، یک فیلم تئاتر در سال ۱۹۹۷، و یک مجموعه تلویزیونی فرانسوی در سال ۲۰۲۴. "چشم گربه‌ای" یکی از پرفروش‌ترین مجموعه‌های مانگای "هفته‌نامه شونن جامپ" در تمام دوران است که بیش از ۲۰ میلیون نسخه فروخته است. داستان. هیتومی کیسوگی به همراه خواهر بزرگترش روئی و خواهر کوچکترش آی، کافه ای به نام «چشم گربه ای» را در توکیو اداره می‌کنند. خواهران به عنوان سه دزد هنر بسیار ماهر زندگی دوگانه ای دارند به طوری که آثار هنری را می‌دزدند که عمدتاً متعلق به
طوری که آثار هنری را می‌دزدند که عمدتاً متعلق به کلکسیون شخصی پدر گمشده آنها، مایکل هاینز است. هاینز یک مجموعه دار مشهور آثار هنری در دوران رژیم نازی بوده است. نامزد هیتومی، توشیو اوتسومی، یک افسر پلیس جوان دست و پا چلفتی است که در حال بررسی پرونده چشم گربه ای است. با وجود اینکه مرتباً از کافه بازدید می‌کند، او از زندگی دوگانه این زنان بی‌خبر است. هیتومی مرتباً از قبل با استفاده از کارت تماس با امضای «چشم گربه ای» پلیس را در مورد شغل بعدی خود مطلع می‌کند و سپس از تحقیقات توشیو در مورد امنیت اطراف هدف برای
سپس از تحقیقات توشیو در مورد امنیت اطراف هدف برای کمک به برنامه‌ریزی کار استفاده می‌کند.
سلیمان نظیف (؛ ۲۹ ژانویه ۱۸۷۰ – ۴ ژانویه ۱۹۲۷) سیاست‌مدار اهل ترکیه بود. وی به زبان‌های ترکی، فارسی، عربی و فرانسوی مسلط بود و در تمامشان اشعاری سروده بود. نظیف یکی از شاهدان نسل‌کشی ارامنه بود و نام وی، در کنار نام برادرش، فایک علی اوزنسوی× برای نجات جان هزاران ارمنی در وقایع نسل‌کشی ارمنی‌ها شناخته شده‌است.
سن خوزه د چیکیتوس یا به سادگی سن خوزه، پایتخت بخش چیکیتوس در سانتا کروز، بولیوی است. این مکان به عنوان بخشی از مأموریت‌های یسوعیان چیکیتوس شناخته می‌شود، که در سال ۱۹۹۰ به عنوان یک میراث جهانی اعلام شد، و به عنوان یک سابقه یسوعیان در آن بخش شناخته می‌شود.
جیمز آدنی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل نیجریه است که در پست مهاجم برای هاپوئل هادرا در لیگ برتر فوتبال اسرائیل بازی می‌کند. پیوند به بیرون. در حال تهیهٔ متن مقاله، کمی صبر کنید
ویلیام اَندرو هورسلی گانت (؛ – ) فیزیولوژیست و روان‌شناس اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی در زمان مرگش در سال ۱۹۸۰، یکی از دو دانشجوی بازمانده فیزیولوژیست شهیر روسی ایوان پاولف بود. او پنجاه و شش سال از زندگی حرفه ای خود را صرف گسترش پژوهش‌های تجربی اولیه پاولوف در زمینه شرطی سازی کلاسیک کرد. او همچنین به دلیل تحقیقاتش در حوزهٔ فیزیولوژی شهرت دارد. گانت در سال ۱۹۱۷ از دانشگاه کارولینای شمالی مدرک کارشناسی علوم دریافت کرد و سه سال بعد در سال ۱۹۲۰ از دانشگاه ویرجینیا دکترای پزشکی گرفت. وی سپس دورهٔ دستاری
ویرجینیا دکترای پزشکی گرفت. وی سپس دورهٔ دستاری پزشکی را زیر نظر جان ویلیام مک‌نی در مدرسه پزشکی یوسی‌ال گذراند و آسیب‌شناسی کبد را بررسی و تحقیق کرد. او بنیان‌گذار آزمایشگاه پاولوف در کلینیک روان‌پزشکی فیپس در دانشگاه جانز هاپکینز و بنیان‌گذار ژورنال علمی «"بازتاب‌های شرطی‌"» بود. وی در سال ۱۹۳۴ عضو انجمن پیشبرد علوم آمریکا گردید و به ترتیب در سال‌های ۱۹۴۵ و ۱۹۵۰ میلادی برندهٔ جایزه لسکر و جایزهٔ انجمن قلب آمریکا شد. وی در سال ۱۹۷۰ یکی از نامزدهای دریافت جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی بود که البته موفق به
نوبل فیزیولوژی یا پزشکی بود که البته موفق به کسب آن نشد.
نامیرا یک فیلم جنگی زندگی‌نامه‌ای به زبان تامیل هندی محصول ۲۰۲۴ به نویسندگی و کارگردانی راجکومار پریاسامی و تهیه‌کنندگی موسسه فیلم های بین المللی راج کمال، همراه با Sony Pictures Films India است. سیواکارتیکیان در نقش سرگرد موکوند واراداراجان در کنار سای پالاوی، راهول بوز و بووان آرورا در این فیلم بازی می‌کند. فیلم اقتباسی از مجموعه کتاب های بی باک ترین هند: داستان های واقعی قهرمانان نظامی مدرن نوشته شیو آرور و راهول سینگ است. این فیلم درباره ایندو ربکا وارگسه، همسر موکوند است که زندگی سرگرد را در طول سفر
همسر موکوند است که زندگی سرگرد را در طول سفر خود به دهلی نو برای دریافت چاکرای آشوکا که پس از مرگ به موکوند اعطا شد، روایت می‌کند. این فیلم به طور رسمی در ژانویه ۲۰۲۲ با عنوان آزمایشی سیواکارتیکیان ۲۱ معرفی شد، زیرا این فیلم بیست و یکمین فیلم او به عنوان بازیگر اصلی است و عنوان رسمی آن در فوریه ۲۰۲۴ اعلام شد. عکاسی اصلی در می ۲۰۲۳ با برنامه‌ای پراکنده در کشمیر به همراه برنامه‌ای در چنای آغاز شد، که مجدداً برنامه دیگری در Pondicherry برگزار شد و پس از یک سال به پایان رسید. موسیقی فیلم توسط جی وی پراکاش
سال به پایان رسید. موسیقی فیلم توسط جی وی پراکاش کومار ساخته شده است. مدیر فیلمبرداری چ سای است و تدوین این اثر بر عهده آر کلایوانان بوده است. آماران در ۳۱ اکتبر ۲۰۲۴ در سراسر جهان در سینماها اکران شد، همزمان با دیوالی، با استقبال گسترده منتقدان از سوی منتقدان، که بازی‌های سیواکارتیکیان و سای پالاوی، کارگردانی، فیلمنامه و موسیقی جی وی پراکاش را تحسین کردند. این فیلم چندین رکورد باکس آفیس را به نام خود ثبت کرد و به عنوان دومین فیلم پرفروش تامیل در سال ۲۰۲۴ ، نهمین فیلم هندی پرفروش سال ۲۰۲۴ ، هشتمین فیلم
، نهمین فیلم هندی پرفروش سال ۲۰۲۴ ، هشتمین فیلم پرفروش تامیل تمام دوران و ششمین فیلم پرفروش تامیل نادو شناخته شد. طرح. ایندو ربکا وارگزه به همراه دخترش آرشیا موکوند، پدرشوهرش، واراداراجان و مادرشوهر، گیتا واراداراجان، برای دریافت چاکرای آشوکا که پس از مرگ به ایندو همسر موکوند وراداراجان اعطا می‌شود، در راه دهلی نو هستند. خانم ایندو ربکا وارگزه با بیان اینکه برای همیشه با عشقش در یک رابطه از راه دور است، شروع به روایت داستان او می کند. ایندو مدرک کارشناسی خود را در کالج مسیحی مدرس در چنای، جایی که موکوند هم
را در کالج مسیحی مدرس در چنای، جایی که موکوند هم تحصیل می کرد، آغاز می کند. خانم ایندو با موکوند آشنا می شود. در خلال فرآیند آشنایی و شناخت، خانم ایندو متوجه می شود که موکوند می خواهد به ارتش هند بپیوندد. با این حال، مادرش موکوند، گیتا، پس از فهمیدن این موضوع، شروع به مخالفت با تصمیم او می کند. در این میان موکوند با انگیزه در امتحان ورودی آکادمی آموزش افسران شرکت می کند. موکوند را در این تصمیم خانم ایندو و پدرش همراهی می کنند. بعداً، وقتی ایندو به خانواده واراداراجان معرفی می شود، مادرش بلافاصله ناراضی می
معرفی می شود، مادرش بلافاصله ناراضی می شود و برخلاف پدر و دو خواهرش نسبت به ازدواج مخالفت می کند. پس از چندین ماه تمرین سخت، موکوند به عنوان مربی مشغول به کار می شود. و در Mhowgaon مشغول به خدمت می شود. در همین حال، وقتی ایندو عشق خود به موکوند را به خانواده‌اش ابراز می‌کند، پدرش جورج وارگسه و برادر بزرگتر دومش دیبو، به دلیل اینکه موکوند تامیلیایی است و همچنین یک افسر ارتش است، عصبانیت و اکراه نشان می‌دهند. وقتی موکوند به خاطر گزارش پدر ایندو به افسر فرمانده خود مبنی بر اینکه دخترش عاشق موکوند است، عصبانی
خود مبنی بر اینکه دخترش عاشق موکوند است، عصبانی می شود، تنش ها بالا می رود. در نهایت آنها از هم جدا می شوند و ایندو را ناامید می کنند. پس از یک سال، هر دو خانواده با این ازدواج موافقت می کنند و در ۳۰ ژوئن ۲۰۰۹ این ازدواج سر می گیرد. پس از آن، این زوج باردار می شوند و در ۱۷ مارس ۲۰۱۱ صاحب یک دختر به نام عرشیا می شوند. اندکی بعد، موکوند ترفیع می گیرد و به عنوان فرمانده در مأموریت مرزی سازمان ملل متحد در سوریه و لبنان خدمت می کند. پس از آن، موکوند در گردان تفنگ های رشتیا در هنگ ۴۴، در ۱۸ اکتبر ۲۰۱۲ ، به جای
های رشتیا در هنگ ۴۴، در ۱۸ اکتبر ۲۰۱۲ ، به جای فرمانده قبلی، سرگرد میتون موهان، مستقر شد. او فرمانده تیم ضد حمله می شود. سرهنگ آمیت سینگ داباس فرمانده ارشد وی در مورد تروریست تحت تعقیب در تمام کشمیر، الطاف بابا، صحبت می کند. موکوند به همراه وحید و سیف الدین دو تن از افرادش که اهل کشمیر هستند؛ با عبدالگیلانی، پدر الطاف بابا، ملاقات می کند. عبدالگیلانی معتقد است که فرزندش یک مبارز راه آزادی است. پس از ماه‌ها جمع‌آوری اطلاعات، سرانجام الطاف بابا پس از یک مبارزه سخت در ژوئن ۲۰۱۳ کشته شد. شهامت و شجاعت موکوند
سخت در ژوئن ۲۰۱۳ کشته شد. شهامت و شجاعت موکوند توسط کل تیمش تجلیل می‌شود، اما او از پذیرش مدال سنا خودداری می‌کند. از طرف سرگرد موکوند، وحید یا جوگیندر برای تقدیر و کسب مدال معرفی می شوند. اما به زودی، تروریست دیگری به نام آصف وانی ظاهر می شود. موکوند و تیمش در جستجوی او هستند. پس از آن، در حین تمرین با اسلحه و تفنگ، سایفودین شلیک اشتباهی می کند و به پشت موکند ضربه می زند و او را از شدت درد رنج می دهد. موکوند اصرار دارد که تحت مراقبت پدر همسرش دکتر جورج باشد و به کرالا برود. سرگرد موکوند معتقد است که
باشد و به کرالا برود. سرگرد موکوند معتقد است که مراقبت در بیمارستان نظامی موجب می شود تا مقامات نظامی بفهمند سیفودین چنین اشتباهی مرتکب شده و وی را اخراج کنند. او بعداً در کرالا تحت معالجه قرار گرفت و همزمان با ایندو و عرشیا وقت گذراند. وقتی ایندو از زخمی شدن موکوند ناراحت است و بی تابی می کند، موکوند از او می خواهد قول دهد که هرگز گریه نخواهد کرد، حتی اگر در آینده بمیرد. ایندو با بی میلی به او قول می دهد و آنها به چنای می روند تا پدر و مادر موکوند را ببینند و خانه جدیدی بخرند. پس از یک ماه، موکوند خانواده
و خانه جدیدی بخرند. پس از یک ماه، موکوند خانواده اش ترک می‌کند. آصف وانی تروریست نوظهور متوجه می شود لطیف خبرچین موکوند در مرگ الطاف بابا نقش داشته است. از همین رو لطیف را می کشد. لطیف لحظاتی قبل از مرگش به وانی اطلاع می دهد که سرگرد موکند و وحید مقصر اصلی مرگ الطاف بابا بودند. با این کار، آصف وانی خشمگین به موکوند و سرینات در کاروان‌هایشان حمله می‌کند و وحید ربوده و شکنجه می‌شود، اما موکوند و تیم CAT در نهایت علی‌رغم ابراز تردید داباس، او را نجات می‌دهند. داباس، با نزدیک شدن به زمان انتخابات، هشدار بزرگی
داباس، با نزدیک شدن به زمان انتخابات، هشدار بزرگی به تیم CAT می دهد تا به امنیت انتخابات کمک کند، و موکوند به همراه تیمش شروع به آموزش کودکان محلی و کمک به شهروندان در رای دادن می کنند. علیرغم تلاش‌ها برای موفقیت در انتخابات، به تیم CAT اطلاع داده می‌شود که اتوبوس حامل صندوق های رای از سوی آصف وانی به آتش کشیده شده است. روز بعد، در حالی که تیم CAT برای ناهار می نشیند، وحید به سرگرد موکوند می گوید که اطلاعات مهمی دریافت کرده اند مبنی بر اینکه آصف وانی و افرادش در خانه ای در دودپاتری جمع شده اند. کل تیم
افرادش در خانه ای در دودپاتری جمع شده اند. کل تیم دیوانه وار به آنجا می روند. ونکانا، جوگیندر، جیوتی و هاردیپ غیرنظامیان را تخلیه می‌کنند در حالی که راوی، مایکل، وحید، راجش و سیفودین هنگام ورود به خانه، موکوند و ویکرام را پوشش می‌دهند. داباس بارها اصرار می‌کند که آنها برگردند زیرا مواد منفجره ناشناخته در داخل خانه کار گذاشته شده بود. با این حال، موکوند و ویکرام بر تصمیم خود برای دستگیری آصف ئانی پافشاری می کنند. آنها به آرامی تک تک تروریست ها را از بین می برند، اما زمانی که ویکرام می خواهد به آصف وانی شلیک
اما زمانی که ویکرام می خواهد به آصف وانی شلیک کند، آصف وانی ویکرام را می کشد. سرگرد موکوند خشمگین، نارنجکی را وارد اتاق وانی می کند و در نهایت او را از طریق نبرد تن به تن می کشد. او بعداً بیرون می‌رود و تأیید می‌کند که عملیات موفقیت‌آمیز بوده است، اما به دلیل جراحات گلوله و از دست دادن خون بیش از حد غش می‌کند. در دامان ونکانا، موکوند به خاطر از دست دادن ویکرام ابراز ناامیدی می کند، اما داباس با عجله او را به آمبولانس می برد. با وجود تلاش های متعدد برای احیای او، موکوند در آغوش راوی فوت می کند. صبح روز بعد
او، موکوند در آغوش راوی فوت می کند. صبح روز بعد اولین برادر بزرگ ایندو، اندروز، او را ملاقات می کند تا خبر مرگ موکوند را بدهد. ایندو پس از شنیدن پیام صوتی داباس غش می کند، اما بعداً با یادآوری قولی که به شوهرش داده بود، خود را کنترل می کند. جسد موکوند با تشریفات نظامی و خداحافظی اشکبار از تیم CAT و آمیت سینگ داباس به تامبارام می رود، جایی که مراسم تشییع جنازه او برگزار می شود. راوی با اشک‌های نگه‌داشته‌شده به ایندو رواقی اجازه می‌دهد از آخرین سخنان موکوند مطلع شود. ایندو غمگین اما بدون حتی یک قطره اشک در
مطلع شود. ایندو غمگین اما بدون حتی یک قطره اشک در چشمانش، بعداً به سمت کوره‌سوزی می‌رود و با دلی بی‌حس، مراسم سوزاندن او را تماشا می‌کند. خانم ایندو در ۲۶ ژانویه ۲۰۱۵ چاکرای آشوکا را از پرزیدنت پراناب موکرجی دریافت می کند و مجسمه سرگرد موکوند در آکادمی آموزش افسران در چنای در ۱ ژوئن ۲۰۱۵ رونمایی می شود. فیلم با نشستن ایندو در کنار بنای یادبود خود به پایان می رسد. حضور موکوند که بر شانه او تکیه داده بود، اما بعداً محو شد، به این معنی که روح اوست، که هنوز به او و دخترش وابسته است و همیشه خواهد بود. موکوند
او و دخترش وابسته است و همیشه خواهد بود. موکوند وارادراجان واقعی بعداً در تیتراژ نمایش داده می شود.
کمربند سبز افتخار یا کمربند سبز افتخار لنینگراد مجموعه‌ای از بناهای یادبود است که در خطوط مقدم نبرد برای لنینگراد، طی سال‌های ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۴ در جریان جنگ بزرگ میهنی ساخته شده‌اند. این بناها در دهه‌های ۱۹۶۰ تا ۱۹۸۰ به‌منظور گرامیداشت ایستادگی لنینگراد، ساکنان این شهر و مدافعان قهرمان آن در دوران تقریباً ۹۰۰ روزهٔ محاصره لنینگراد ایجاد شدند. یکی از بنیان‌گذاران ایدهٔ ایجاد «کمربند سبز افتخار» به‌عنوان مجموعه‌ای یادمانی، شاعر [[میخائیل دودین]] بود. در ۲۳ فوریه ۱۹۶۵، مقاله‌ای از این شاعر، که خود از کهنه‌سربازان
مقاله‌ای از این شاعر، که خود از کهنه‌سربازان جنگ و شرکت‌کننده در دفاع از لنینگراد بود، در روزنامه «[[سمنه (روزنامه)|سمنه]]» منتشر شد. او به نمایندگی از جانب کهنه‌سربازان نوشت: لزوم ساخت یادبودهایی برای مدافعان لنینگراد در مقالات نویسندگان، هنرمندان، فرماندهان ارتش و دیگر چهره‌های برجستهٔ شهر مطرح شد و از سوی تحریریه‌های روزنامه‌های لنینگراد حمایت عمومی یافت. این پیشنهاد حمایت عمومی گسترده‌ای را به‌دست‌آورد. مسئولیت سازماندهی و اجرای ساخت «کمربند سبز افتخار» را [[سازمان حزبی شهر لنینگراد|سازمان‌های حزبی]] و
را [[سازمان حزبی شهر لنینگراد|سازمان‌های حزبی]] و [[اتحادیه جوانان کمونیست اتحاد جماهیر شوروی]]، همراه با [[کمیته اجرایی|نهادهای مدیریت شهری]]، بر عهده گرفتند. پانویس. [[رده:میراث جهانی در روسیه]] [[رده:یادبودها و یادواره‌ها در سن پترزبورگ]] [[رده:قبرستان‌ها و یادبودهای جنگی اتحاد شوروی]]