payamvha/North_RAG huggingface dataset:
است. تمام ۶ جلد از مارس ۱۹۴۹ - تا آوریل ۱۹۵۰، توسط انتشارات روکوکو چاپ شد. از آنجائیکه چاپ در این زمان تحت اشغال ژاپن بود. خود یوشیکاوا اصلاحات زیادی انجام داد، عمدتاً برای اینکه تحت سانسور فرماندهی عالی نیروهای متفقین قرار نگیرد. طبق شواهد سانسور شده نیروهای اشغالگر، بیشتر قسمت‌هایی که نیروهای اشغالگر قطعاً دستور حذف را می‌دادند، بازبینی و تکمیل شده‌اند. (طبق تحقیقات تاکئو کوابارا ، مطالب تجدید نظر شده عبارت بودند از: اساساً این همان چیزی است که از آن زمان تا کنون منتشر شده است. ترجمه انگلیسی آن توسط
زمان تا کنون منتشر شده است. ترجمه انگلیسی آن توسط چارلز سنفورد تری (مترجم) انجام شده است و دارای پیشگفتاری توسط ادوین او. در ایالات متحده توسط شرکت کودانشا آمریکا و در انگلستان و قاره اروپا توسط شرکت کودانشا اروپا توزیع شد. مقدمه. این رمان روایت داستانی از زندگی میاموتو موساشی، نویسنده "کتاب پنج حلقه" و مسلماً مشهورترین شمشیرباز ژاپنی است که تا کنون زندگی کرده است. این رمان توسط چارلز اس. تری به انگلیسی، با پیشگفتار توسط ادوین او. ریشاور، منتشر شده توسط کودانشای بین‌المللی تحت ترجمه شده است. این حماسه
کودانشای بین‌المللی تحت ترجمه شده است. این حماسه طولانی (بیش از ۹۰۰ صفحه، خلاصه شده، در نسخه انگلیسی) شامل هفت «کتاب» است که به شرح کارهای میاموتو موساشی می‌پردازد، که درست پس از نبرد سکیگاهارا آغاز می‌شود، پس از سفرهای او و بسیاری از افرادی که در زندگی او اهمیت پیدا می‌کنند و منجر به دوئل اوج خود با ساساکی کوجیرو در گانریوجیما (گانریو یا جزیره فونا) شد. ظلم کوجیرو با ماهیت فداکاری موساشی در تضاد است. موساشی در طول رمان مشهور می‌شود زیرا او هم در شمشیرزنی و هم در آگاهی به دنبال کمال است. او با ابداع سبک در
هم در آگاهی به دنبال کمال است. او با ابداع سبک در شمشیرزنی ژاپنی، سبک استفاده همزمان از کاتانا و واکیزاشی را ابداع کرد، چیزی که در آن زمان در تاریخ ژاپن سابقه نداشت. شانس، و همچنین تصمیم‌های بسیار متفاوت شخصیت‌ها در زندگی، به کتاب بعد فلسفی می‌بخشد که در پایان آن آشکار می‌شود.
نوح ابراهیم (۱۹۱۳ – ۲۸ اکتبر ۱۹۳۸) شاعر و انقلابی فلسطینی بود.او یکی از کادرهای انقلاب ۱۹۳۶ فلسطین شمرده می‌شود. نوح ابراهیم شاعری مردمی بود و اشعاری به زبان عامیانه و سرودهای انقلابی سرود که در آن مردم فلسطین را به قیام علیه بریتانیا و مبارزه با صهیونیسم و ایستادگی در برابر آنان ترغیب می‌کرد. او علاوه بر شعر، خواننده و آهنگساز بود و تعدادی صفحۀ گرامافون با صدای خود ضبط کرد. او را شاعر محبوب انقلاب ۱۹۳۶ می‌نامند. در آثار او روحیهٔ میهن‌گرایی، انتقاد سیاسی و اجتماعی و طعنه‌های گزنده به اضافهٔ استعدادش در
و اجتماعی و طعنه‌های گزنده به اضافهٔ استعدادش در سرودن شعر به گویش محاوره‌ای فلسطینی یافت می‌شود. زندگی و پیشه. او در سال ۱۹۱۳ یا ۱۹۱۱ در در محلهٔ وادی النسناس حیفا سنجق غزه، ولایت بیروت، امپراتوری عثمانی، به دنیا آمد. پدری فلسطینی داشت که در شهرداری حیفا کار می‌کرد و در چهار سالگی او کشته شد که به عنوان «شهید» تجلیل می‌شود. مادرش اهل جزیرهٔ کرت بود و خانواده‌اش پس از مرگ پدر، در فقر زندگی می‌کردند. تنها درآمدشان اجارهٔ طبقهٔ اول خانه بود که آن را به محمد عبدالقادر ابوالهیجاء اجاره دادند. نوح چند سالی در
عبدالقادر ابوالهیجاء اجاره دادند. نوح چند سالی در صومعهٔ راهبات زندگی کرد که تحت سرپرستی راهبه روث سُنبُل بود. دورهٔ مقدماتی را در مدرسهٔ اسلامی حیفا خواند. پس از اتمام تحصیلات در مدرسه اسلامی، به مأموریتی به مدرسهٔ یتیم‌خانهٔ بیت‌المقدس اعزام شد و در آنجا صحافی، ساخت صندوق مقوایی و همچنین چاپ را فرا گرفت. او تحصیلات خود را به پایان نرساند و مجبور به کار و ادارهٔ مسئولیت خانوادهٔ کوچک خود، متشکل از مادر و تنها خواهرش شد. به عنوان کارگر در چاپخانه مشغول به کار شد. او به عنوان کارمند در شرکت دخانیات «قرمان و
شد. او به عنوان کارمند در شرکت دخانیات «قرمان و دیک سلطی» در حیفا، یک شرکت تولید سیگار فلسطینی که در سال ۱۹۲۱ تأسیس شد، مدتی کار می‌کرد. او تصمیم گرفت کار در شرکت دخانیات را رها کند و در عرصهٔ روزنامه‌نگاری و رسانه پیشرفت کند؛ به یافا سفر کرد و در بسیاری از روزنامه‌هایی که در آنجا منتشر می‌شد به عنوان سردبیر مشغول به کار شد و در تأسیس چاپخانهٔ تجاری ملی در ۵ ژوئیه ۱۹۳۴ مشارکت داشت. در سال ۱۹۳۴، نوح برای کار در یکی از چاپخانه‌های بغداد به پادشاهی عراق رفت و در کار خود درخشید تا اینکه اکثر چاپخانه‌های بغداد
در کار خود درخشید تا اینکه اکثر چاپخانه‌های بغداد او را بهترین تکنسین خود می‌دانستند. راشد بن صباح الجلاهمه از بحرین در طول کار خود در این چاپخانه، نزد مدیر چاپخانه بغداد رفت و از او خواست که پیشنهاد کار به عنوان کارشناس فنی در چاپخانهٔ بحرین را به نوح ارائه کند که در حال آماده شدن برای انتشار اولین روزنامهٔ بحرینی بود. نوح ابراهیم به بحرین رفت. در آنجا، او شروع به آموزش بحرینی‌ها در مورد دستگاه‌های چاپ و نحوهٔ کار با آنها کرد. در طول سه ماه اول، نوح توانست کارگران زیادی را در بحرین تربیت کند. سپس سامانهٔ
کارگران زیادی را در بحرین تربیت کند. سپس سامانهٔ کار را در چاپخانه تأسیس کرد و کار را بین تایپیست، دستیار، کارگر بخش صحافی، کارگر در بخش کاغذ و کارگر در قسمت خط‌کشی توزیع کرد. پس از پایان اولین سال کار او، اخبار انقلاب ۱۹۳۶ فلسطین به بحرین می‌رسد. پس از کمتر از یک سال و نیم اقامت در بحرین، با کشتی به بصره و از آنجا به فلسطین بازگشت. پس از بازگشت از بحرین، در جنبش ملی فلسطین شرکت کرد و به فعالیت‌های ملی و اجتماعی پرداخت. مقامات بریتانیا او را به دلیل شرکت در مبارزه با قیمومیت از شمال فلسطین بیرون کردند، به
مبارزه با قیمومیت از شمال فلسطین بیرون کردند، به همین دلیل در روستای عین کارم، قدس، اقامت گزید و در آنجا با نمایش نمایشنامه‌هایی شهرت یافت. شاعریِ مردمیِ او در این جوانی شکوفا شد و در کانون‌ها، سازمان‌های پیشاهنگی، سازمان‌های جوانان و کارگران و میادین عمومی ملی در فلسطین و کشورهای عربی همجوار مانند مصر و سوریه شرکت کرد. او در مورد حوادث مختلف پی در پی آن دوران خطبه می‌گفت و اشعار خود را می‌خواند و خواستار حمایت «مردم فلسطین در مبارزه با صهیونیسم و قیمومیت بریتانیا» بود. سپس به عزالدین القسام پیوست و در درس
بود. سپس به عزالدین القسام پیوست و در درس وی در مسجد استقلال شرکت کرد، در سفرهایش به روستاهای حیفا و جنین با وی همراه بود و تحت تأثیر اندیشه و گفتار انقلابی وی قرار گرفت. او بسیار با عزالدین قسام و جنبش انقلابی او ارتباط گرفت، از این رو او را شاگردِ قسام می‌نامیدند.او شعری دربارهٔ سه اعدامی انقلاب بُراق، محمد جمجوم، فؤاد حسن حجازی و عطا الزیر دارد که در سال ۱۹۳۰ توسط بریتانیا در زندان عکا اعدام شدند. در سال ۱۹۳۱ گروهی از پیشاهنگان را با همکاری القسام تأسیس کرد که آن را «جامعهٔ جوانان سرزنندهٔ محمد» نامید و
که آن را «جامعهٔ جوانان سرزنندهٔ محمد» نامید و به تعلیم و تربیت در آن پرداخت. این پیشاهنگان جوان در شورش بزرگ فلسطین که در سال ۱۹۳۶ آغاز شد، شرکت کردند و به سازمانی مخفی به نام «سازمان عشیرهٔ خالد» تبدیل شدند که شروع به جمع‌آوری کمک‌ها و تهیهٔ سلاح برای انقلابیون کرد. هنگامی که القسام در ۲۰ نوامبر ۱۹۳۵ کشته شد، نوح ابراهیم او را با شعر بلندی که سرود، مدح کرد و آن را با آواز و با صدای خودش بر روی صفحهٔ گرامافون ضبط کرد. زمانی که بریتانیا ژنرال دیل را به عنوان فرمانده کل ارتش بریتانیا در فلسطین منصوب کرد،
فرمانده کل ارتش بریتانیا در فلسطین منصوب کرد، نوح ابراهیم شعری مردمی سرود که به آهنگی معروف تبدیل شد و و در آن شعر او را با سخریه خطاب کرد. مقامات قیمومیت پس از انتشار این شعر، ابراهیم را مدتی دستگیر سپس او را آزاد کردند. ناظرِ انتشارات، چاپ و انتشار هر نشریهٔ حاوی مجموعه اشعار نوح ابراهیم را که در خارج از فلسطین چاپ شده بود، موسوم به «مجموعه سرودهای نوح ابراهیم در فلسطین» را ممنوع کرد. نوح ابراهیم، واکهوب، کمیساریای عالی بریتانیا، را با شعر بلند مردمی دیگری به زبان طنز محکوم کرد. او در اشعار دیگر، مقامات
به زبان طنز محکوم کرد. او در اشعار دیگر، مقامات عرب را خطاب قرار داد، خواستار اتحاد عرب‌ها شد و همهٔ احساسات منطقه‌ای و فرقه‌ای را رد کرد.او چندین جشن شعر در فلسطین اجرا کرد و اشعار خود را در صحنه‌های گوناگون فلسطین خواند. همچنین خواننده و آهنگساز بود و بر میراث فلسطینی و ملودی‌های سنتی اصیل تکیه داشت. نوح ابراهیم ازدواج نکرد. مقامات قیمومیت نوح ابراهیم را در فوریه ۱۹۳۷ در زندان المزرعه و سپس در زندان عکا زندانی کردند. پس از آزادی به صفوف انقلابیون پیوست و در نبردهای کوه‌های جلیل شرکت کرد. درگذشت. در اکتبر
نبردهای کوه‌های جلیل شرکت کرد. درگذشت. در اکتبر ۱۹۳۸ در حالی که او به دیدار اقوام خود در روستای مجد الکروم می‌رفت، با همراهی سه نفر از همراهانش در مسیر روستای طمره، نیروهای بریتانیایی را دیدند که در در حال ساخت استحکامات در کوه بودند. آنان به گروه ابراهیم توجه کردند و حرکت آنها را زیر نظر گرفتند، در حالی که از دره‌ای عمیق در زمین‌های کابول به سمت روستای کوهستانی کوکب ابو الهیجاء، سواره بر است بالا می‌رفتند. بریتانیایی‌ها در نزدیکی خربة ضمیدة و در جنگلی به نام الصنیبعة در نزدیکی طمره کمین می‌کنند. چهار
به نام الصنیبعة در نزدیکی طمره کمین می‌کنند. چهار سوارکار پیاده شدند تا مدتی استراحت کنند، اما یک نیروی نظامی بریتانیا، با پشتیبانی اسکادران هواپیماهای نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا، آنها را غافلگیر کرد در حالی که می‌خواستند راه را ترک کنند. نوح به همراه هر یک از سه یارانش: محمد خضر قبلاوی و عزالدین خلایله و ابی‌رعد (از سوری‌های داوطلب انقلاب) در ضمیده بین روستاهای کوکب الهیجاء و تمره در شمال فلسطین در شهرستان عکا به قتل رسیدند. آن روز، جمعه، اولین روز ماه رمضان، ۲۸ اکتبر ۱۹۳۸ بود. اجساد آنان را در یکی از
رمضان، ۲۸ اکتبر ۱۹۳۸ بود. اجساد آنان را در یکی از چاه‌ها انداختند، سپس مردم روستای تمره اجساد را کشف کردند، به مسجد قدیمی روستا بردند، بر آنها نماز خواندند و در قبرستان قدیمی روستا به خاک سپردند. بعداً لوح یادبود نوح ابراهیم در روستا در سال ۱۹۸۶ برپا شد. بزرگداشت. در سال ۱۹۹۰، مدال قدس برای فرهنگ و هنر را از سازمان آزادیبخش به نام او رسید. جایزه‌ای برای میراث مردمی به نام او در سال ۱۹۸۳ به ابتکار کمیتهٔ دانشنامهٔ فولکلور فلسطین در شهر البیره تأسیس شد. خیابانی در اردوگاه یرموک در دمشق به نام او نامگذاری شد
در اردوگاه یرموک در دمشق به نام او نامگذاری شد و کتاب‌ها و مطالعاتی دربارهٔ او منتشر شده است.
ویدئو ریسرچ ، یک شرکت تحقیقاتی بازاریابی ژاپنی است که سنجش و اندازه‌گیری تعداد مخاطب را برای تلویزیون و رادیو انجام می‌دهد. از زمان تأسیس خود در سال ۱۹۶۲، ویدئو ریسرچ شبکه سراسری خود را از دفاتر شعبه ایجاد کرده و دو شرکت تابعه بین‌المللی را تأسیس کرده است. ویدئو ریسرچ آمریکا. در آوریل ۱۹۹۸ و ویدئو ریسرچ بین‌المللی تایلند، در ژانویه ۲۰۰۲ تأسیس شد. دنتسو مالک ۳۴ درصد از شرکت است.
بنگله ۹۶ مسجدسلیمان مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان مسجدسلیمان، محله ی انبار خوراکی واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۱ مهر ۱۳۹۸ با شمارهٔ ثبت ۳۲۷۲۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
شو شی‌یوان (؛ ۶ اکتبر ۱۹۷۶ – ۲ فوریهٔ ۲۰۲۵) ملقب به باربی شو، بازیگر، خواننده و مجری اهل تایوان بود. او به خاطر ایفای نقش در فیلم "باغ شهاب سنگ" (۲۰۰۱) شناخته‌ شد. زندگی شخصی. او از اواخر سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۰ با خواننده اهل کره جنوبی، کو جون یوپ شروع به قرار گذاشتن کرد. آنها به دلیل «ممنوعیت قرار گذاشتن» آژانس کو از یکدیگر جدا شدند. در ۱۶ نوامبر ۲۰۱۰، او با کارآفرین چینی وانگ شیائوفی در پکن ازدواج کرد. مراسم ازدواج آنها در ۲۲ مارس ۲۰۱۱ در جزیره هاینان برگزار شد. آنها دو فرزند داشتند: یک دختر به نام وانگ شی یوئه
آنها دو فرزند داشتند: یک دختر به نام وانگ شی یوئه (زادهٔ ۲۴ آوریل ۲۰۱۴) و یک پسر به نام وانگ شی لین (زادهٔ ۱۴ مه ۲۰۱۶) در ۲۲ نوامبر ۲۰۲۱, شو و وانگ در میان ادعای خیانت و اختلافات سیاسی بر سر تایوان، طلاق خود را اعلام کردند. پس از طلاق، شو و کو جون یوپ رابطهٔ خود را احیا کردند. این زوج در ۸ مارس ۲۰۲۲ ازدواج خود را اعلام کردند. درگذشت. در ۲۹ ژانویه ۲۰۲۵، باربی شو در تعطیلات سال نو چینی به ژاپن سفر کرد و به گفته خواهرش به آنفلوانزا مبتلا شد. او در ۲ فوریه در سن ۴۸سالگی در توکیو درگذشت. علت مرگ سینه‌پهلو ناشی
۴۸سالگی در توکیو درگذشت. علت مرگ سینه‌پهلو ناشی از عوارض آنفلوانزا بود.
دولت حسنعلی منصور یکی از دولت‌های دوران پادشاهی مشروطه در دورهٔ پهلوی است که از اسفند ۱۳۴۲ تا بهمن ۱۳۴۳ فعالیت کرد. رئیس این دولت، حسنعلی منصور بود. پس از سقوط دولت اسدالله علم، در ۱۷ اسفند ۱۳۴۲ حسنعلی منصور توسط شاه به نخست‌وزیری منصوب شد و مأمور تشکیل کابینه گردید. منصور هیئت دولت خود را ۱۷ اسفند به حضور شاه، ۱۸ اسفند به مجلس شورای ملی و ۱۹ اسفند به مجلس سنا معرفی کرد. مجلس شورای ملی در ۱۹ اسفند با ۱۶۹ رأی به دولت وی رأی اعتماد داد. نخست‌وزیر در تاریخ ۱ بهمن ۱۳۴۳ به ضرب گلوله ترور شد و امیرعباس هویدا کفیل
۱۳۴۳ به ضرب گلوله ترور شد و امیرعباس هویدا کفیل نخست‌وزیری شد.
ویکتور چو (; ؛ زادهٔ ۹ ژوئن ۱۹۸۱) بازیگر و خواننده اهل تایوان است. او در آثاری همچون "نجات ژنرال یانگ" و "طوفان اس" ایفای نقش کرده است.
کندی چو (; ; زادهٔ ۱۵ ژانویه ۱۹۷۹) خواننده و بازیگر اهل تایوان است. او عضو گروه پسرانه تایوانی اف فور بوده است. او به عنوان خواننده انفرادی دو آلبوم استودیویی به نام‌های "اولین" و "دومین" منتشر کرده است. او در فیلم "دادگاه توکیو" (۲۰۱۶) ایفای نقش کرده است.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;40669826&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2024-11-26T14:36:22Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Tgeik&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;نام پیوند&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;40675180&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; روز پیش از انقلاب یک داستان کوتاه علمی تخیلی از نویسنده آمریکایی اورسولا لو گویین است. این داستان نخستین بار در ماه اوت ۱۹۷۴ در مجله علمی
داستان نخستین بار در ماه اوت ۱۹۷۴ در مجله علمی تخیلی "کهکشان" منتشر شد. پس از آن در سال ۱۹۷۵ به عنوان بخشی از مجموعهٔ دوازده ربع باد اثر لو گویین و در چندین مجموعه داستان بعدی نیز منتشر شده است. این داستان در دنیای تخیلی هاینیش ساختهٔ لو گویین می‌گذرد و پیوندهای محکمی با رمان "خلع‌شدگان" او (همچنین منتشر شده در سال ۱۹۷۴) دارد و علیرغم آن‌که دیرتر از رمان منتشر شده، گاهی به عنوان پیش درآمدی برای این رمان ذکر می‌شود.
یک نشان تصویری انتزاعی یا بازنمایانه است که مفهومی مانند یک پیام اخلاقی، یا تمثیل یا یک شخص مانند یک پادشاه یا قدیس را نمایش می‌دهد. مقایسه نشان‌ها با نمادها. اگرچه واژه‌های «نشان» و «نماد» اغلب به‌جای یکدیگر استفاده می‌شوند، یک نشان الگویی است که برای نمایش یک ایده یا فرد به کار می‌رود. یک نشان به شیوه‌ای عینی و بصری برخی انتزاعات مانند یک الهه، یک قبیله یا ملت، یا یک فضیلت یا رذیلت را تجسم می‌بخشد. یک نشان ممکن است پوشیده شود یا به‌عنوان یک نشان شناسایی بر روی لباس تکه‌دوزی شود. برای نمونه در آمریکا
بر روی لباس تکه‌دوزی شود. برای نمونه در آمریکا نشان‌های افسران پلیس به نشان فلزی شخصی آنان اشاره دارد، در حالی که نشان‌های بافته‌شده بر روی یونیفرم‌ها اعضای یک واحد خاص را شناسایی می‌کند. یک صدف واقعی یا فلزی، نشان یعقوب کبیر (James the Great)، که بر روی کلاه یا لباس دوخته می‌شد، یک زائر قرون وسطایی را در مسیر زیارتگاهش در سانتیاگو د کومپوستلا مشخص می‌کرد. در قرون وسطی، بسیاری از قدیس‌ها نشان‌هایی داشتند که برای شناسایی آنان در نقاشی‌ها و تصاویر دیگر به کار می‌رفت: سنت کاترین اسکندریه یک چرخ یا شمشیر داشت،
می‌رفت: سنت کاترین اسکندریه یک چرخ یا شمشیر داشت، سنت آنتونی بزرگ یک خوک و یک زنگ کوچک. این‌ها همچنین به‌عنوان ویژگی‌ها (attributes) شناخته می‌شوند، به‌ویژه زمانی که توسط قدیس حمل می‌شوند یا در نزدیکی او در آثار هنری به نمایش گذاشته می‌شوند. پادشاهان و افراد برجسته دیگر به‌طور فزاینده‌ای نشانه‌ها یا نشان‌های شخصی‌ای را اتخاذ کردند که از تبارشناسی خانوادگی آنان متمایز بود. معروف‌ترین آن‌ها شامل خورشید لوئی چهاردهم فرانسه، سمندر فرانسوای اول فرانسه، گراز ریچارد سوم انگلستان، و استرلاب گوی‌شکل مانوئل یکم
ریچارد سوم انگلستان، و استرلاب گوی‌شکل مانوئل یکم پرتغال است. در قرون پانزدهم و شانزدهم، مدی، که در ایتالیا آغاز شد، برای ساخت مدال‌های بزرگ با یک سر پرتره در جلو و یک نشان در پشت وجود داشت؛ این مدال‌ها به دوستان و به‌عنوان هدیه‌های دیپلماتیک داده می‌شد. پیزانلو بسیاری از اولین و بهترین نمونه‌های این مدال‌ها را تولید کرد. از سوی دیگر، یک نماد (symbol) چیزی را به شکلی عینی جایگزین چیز دیگری می‌کند: اصطلاحات دیگر. توتم (Totem) به‌طور خاص یک نشان حیوانی است که روح یک طایفه را بیان می‌کند. نشان در علم
است که روح یک طایفه را بیان می‌کند. نشان در علم نشان‌شناسی (heraldry) به‌عنوان شناخته می‌شوند. شیر گذرا نشان انگلستان و شیر ایستاده نشان اسکاتلند است. تمثال شامل تصویر (در اصل یک تصویر مذهبی) است که به‌واسطه قرارداد اجتماعی استاندارد شده است. یک نشان‌واره یک آیکون غیرشخصی و سکولار است که معمولاً نمایانگر یک نهاد شرکتی است. نشان‌ها در تاریخ. از قرن پانزدهم، اصطلاحات نشان (emblema؛ از یونانی: ἔμβλημα، به معنای "تزئین برجسته") و نشان‌کاری (emblematura) به واژگان فنی معماری تعلق دارند. آن‌ها به یک بازنمایی
فنی معماری تعلق دارند. آن‌ها به یک بازنمایی تصویری، نقاشی‌شده، طراحی‌شده یا مجسمه‌ای از یک مفهوم اشاره دارند که به ساختمان‌ها متصل می‌شود و—مانند کتیبه‌ها—به تزئینات معماری (ornamenta) تعلق دارند. از زمان انتشار کتاب "De re aedificatoria" (1452) توسط لئون باتیستا آلبرتی (۱۴۰۴–۱۴۷۲)، که بر اساس "De architectura" نوشته معمار و مهندس رومی، ویتروویوس، الگو گرفته شده بود، نشان‌ها با هیروگلیف‌های مصری مرتبط شدند و به‌عنوان زبان جهانی گمشده در نظر گرفته می‌شدند. بنابراین، نشان‌ها به دانش رنسانس از دوران باستان
بنابراین، نشان‌ها به دانش رنسانس از دوران باستان تعلق دارند که نه‌تنها شامل دوران باستان یونانی و رومی می‌شود بلکه شامل دوران باستان مصری نیز هست، همان‌طور که توسط تعداد زیادی ابلیسک ساخته‌شده در رم قرون ۱۶ و ۱۷ اثبات شده است. شواهدی از استفاده از نشان‌ها در آمریکا پیش از کشف قاره توسط کلمب نیز یافت شده است، مانند نشان‌هایی که در دولت‌شهرهای مایایی، پادشاهی‌ها، و حتی امپراتوری‌هایی مانند آزتک یا اینکا استفاده می‌شدند. استفاده از این نشان‌ها در بافت آمریکایی تفاوت چندانی با زمینه‌های دیگر مناطق جهان ندارد و
تفاوت چندانی با زمینه‌های دیگر مناطق جهان ندارد و حتی معادل نشان‌های خانوادگی (coats of arms) در نهادهای سرزمینی مربوطه بوده است. انتشار اولین کتاب نشان‌ها (Emblem Book) با نام "Emblemata" توسط حقوقدان ایتالیایی آندریا آلچیاتو در آوگسبورگ در سال ۱۵۳۱، شور و اشتیاقی نسبت به نشان‌ها را آغاز کرد که به مدت دو قرن ادامه یافت و بیشتر کشورهای اروپای غربی را تحت تأثیر قرار داد. «نشان» در این معنا به ترکیبی آموزشی یا اخلاقی از تصویر و متن اشاره دارد که هدف آن جلب خواننده به تأمل در زندگی شخصی خود است. ترکیب‌های
خواننده به تأمل در زندگی شخصی خود است. ترکیب‌های پیچیده نشان‌ها می‌توانستند اطلاعاتی را به بیننده‌ای که از لحاظ فرهنگی آگاه بود منتقل کنند، که این ویژگی از جنبش هنری قرن شانزدهم به نام تکلف‌گرایی است. یک مجموعه محبوب از نشان‌ها که در نسخه‌های متعددی منتشر شد، توسط فرانسیس کوارلز در سال ۱۶۳۵ ارائه شد. هر یک از نشان‌ها شامل بازگویی یک عبارت از کتاب مقدس بود که به زبان پرآذین و استعاری بیان شده بود، و به دنبال آن بخش‌هایی از نوشته‌های پدران مسیحیت ارائه می‌شد و در نهایت با یک قطعه تقریظ به پایان می‌رسید. این
و در نهایت با یک قطعه تقریظ به پایان می‌رسید. این مجموعه با یک نشان همراه بود که نمادهایی را که در بخش همراه نشان داده شده بود، به تصویر می‌کشید. نشان‌ها در گفتار. نشان‌ها برخی حرکات خاص هستند که معنای مشخصی به آن‌ها نسبت داده شده است. این معانی معمولاً با فرهنگی که در آن تعریف شده‌اند مرتبط هستند. استفاده از نشان‌ها راهی برای انسان‌ها ایجاد می‌کند تا به شیوه‌ای غیرکلامی با یکدیگر ارتباط برقرار کنند. به‌عنوان مثال، فردی که برای دوستی دست تکان می‌دهد، بدون نیاز به گفتن کلمه‌ای، پیام «سلام» را منتقل می‌کند.
به گفتن کلمه‌ای، پیام «سلام» را منتقل می‌کند. نشان‌ها و زبان اشاره. اگرچه زبان اشاره از حرکات دست برای انتقال کلمات به روشی غیرکلامی استفاده می‌کند، اما نباید با نشان‌ها اشتباه گرفته شود. زبان اشاره دارای ویژگی‌های زبانی است که مشابه آن ویژگی‌ها در زبان‌های گفتاری نیز استفاده می‌شود و برای انتقال مکالمات کامل به کار می‌رود. ویژگی‌های زبانی شامل افعال، اسامی، ضمایر، قیدها، صفت‌ها و غیره است. در مقابل زبان اشاره، نشان‌ها یک شکل غیرزبانی از ارتباط هستند. نشان‌ها حرکات منفردی هستند که برای انتقال یک پیام کوتاه
حرکات منفردی هستند که برای انتقال یک پیام کوتاه غیرکلامی به فرد دیگر طراحی شده‌اند. نشان‌ها در فرهنگ. نشان‌ها با فرهنگی که در آن تعریف شده‌اند مرتبط هستند و به آن فرهنگ خاص بستگی دارند. به‌عنوان مثال، علامت اوکی که با تشکیل یک دایره با انگشت شست و اشاره ساخته می‌شود در آمریکا برای انتقال پیام «خوب است» به‌صورت غیرکلامی استفاده می‌شود، در ژاپن به معنای «پول» است، و در برخی کشورهای جنوب اروپا به معنای چیزی جنسی است. علاوه بر این، علامت شست بالا در آمریکا به معنای «کارت خوب بود» است، اما این علامت در برخی
معنای «کارت خوب بود» است، اما این علامت در برخی مناطق خاورمیانه معنای به‌شدت توهین‌آمیز دارد.
ماریو آسودو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گواتمالا است که در پست مهاجم برای بسیاری از باشگاه‌های محلی، معروف‌ترین آنها باشگاه فوتبال مونیسیپال در لیگ برتر گواتمالا بازی کرد. وی در تیم ملی فوتبال گواتمالا بازی کرده است.
باشگاه ایران مسجدسلیمان مربوط به دوره پهلوی است و در شهرستان مسجدسلیمان، محله ی چهار بیشه واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۱ مهر ۱۳۹۸ با شمارهٔ ثبت ۳۲۷۲۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
هیچم آچفای (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هلند است که در پست مهاجم در لیگ دسته اول فوتبال هلند برای باشگاه دن بوس بازی می‌کند.
پل تاریخی بتوند مربوط به دوره قاجاریه است و در شهرستان مسجدسلیمان، روستای بتوند واقع شده و این اثر در تاریخ ۹ مرداد ۱۳۹۷ با شمارهٔ ثبت ۳۲۰۴۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
لوئیس سمدو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است که در حال حاضر به صورت قرضی از باشگاه فوتبال ساندرلند، برای باشگاه فوتبال یوونتوس نکست جن بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال پرتغال و زیر ۲۰ سال پرتغال بازی کرده است.
جام فیبا آسیا ۲۰۲۵ ، سی و یکمین دوره جام فیبا آسیا ، مسابقات قهرمانی قاره‌ای بسکتبال در آسیا است. این مسابقات توسط فیبا آسیا برگزار می شود. عربستان سعودی پس از دوره ۱۹۹۷ برای دومین بار میزبان خواهد بود. این مسابقات از ۵ تا ۱۷ اوت ۲۰۲۵ برگزار می شود. استرالیا پس از شکست لبنان در فینال ۲۰۲۲ به عنوان مدافع عنوان قهرمانی به این مسابقات راه یافت. عربستان سعودی پس از برگزاری دوره ۱۹۹۷، برای دومین بار میزبان این مسابقات است. این مسابقات بین ۱۴ تا ۲۶ مرداد ۱۴۰۴ برگزار خواهد شد. میزبان. در ۷ دسامبر ۲۰۲۳، عربستان
خواهد شد. میزبان. در ۷ دسامبر ۲۰۲۳، عربستان سعودی به عنوان میزبان جام ملت های آسیا در سال ۲۰۲۵ انتخاب شد که در جده برگزار می شود. صلاحیت. ۳۰ تیم در مسابقات راهیابی شرکت کردند، از جمله میزبان عربستان سعودی که به دلایل آماده‌سازی در این مسابقات شرکت کرد. مسابقات راهیابی از ۲۲ ژوئن ۲۰۲۲ آغاز شد. تیم‌هایی که نتوانستند به مسابقات راهیابی به جام جهانی بسکتبال ۲۰۲۳ راه یابند و تیم‌هایی که در آن شرکت نکردند، در دور اول مسابقات مقدماتی بازی کردند. مسابقات مقدماتی در مناطق غرب و شرق برگزار شد تا هشت تیمی که به 16
در مناطق غرب و شرق برگزار شد تا هشت تیمی که به 16 تیم شرکت کننده در جام فیبا آسیا ۲۰۲۲ ملحق می‌شوند، مشخص شوند. در مسابقات مقدماتی، ۲۴ تیم (۱۲ تیم در منطقه غرب و شرق) به شش گروه چهار تیمی تقسیم می‌شوند و هر منطقه سه گروه دارد. دو تیم برتر هر گروه به جام ملت‌های آسیا راه پیدا می‌کنند، در حالی که تیم‌های سوم به مسابقات نهایی مقدماتی راه پیدا می‌کنند که در آنجا دو تیم برتر هر منطقه به جام ملت‌های آسیا راه پیدا می‌کنند. از بین تیم‌های راه یافته، 13 تیم در دوره گذشته شرکت داشتند. گوام اولین حضور خود را در این
گذشته شرکت داشتند. گوام اولین حضور خود را در این مسابقات تجربه خواهد کرد و پس از استرالیا و نیوزیلند، سومین تیم اقیانوسیه خواهد بود که به این مسابقات راه می‌یابد. عراق و جام جهانی بسکتبال FIBA 2027 میزبان قطر نیز پس از عدم حضور در 2022 FIBA Asia به این مسابقات راه یافتند. جام|۲۰۲۲]]. از بین تیم‌هایی که نتوانستند به مرحله نهایی راه پیدا کنند، قزاقستان پس از حضور در چهار تورنمنت قبلی، از صعود بازماند. عدم راهیابی آنها اولین بار از زمان ۱۹۹۳ است که هیچ کشوری از آسیای مرکزی در جام ملت‌های آسیا حضور نخواهد
از آسیای مرکزی در جام ملت‌های آسیا حضور نخواهد داشت. جام ملت‌های آسیا ۲۰۲۲ و جام جهانی بسکتبال ۲۰۲۳ میزبان، اندونزی پس از شکست در تمام بازی‌های خود در مسابقات مقدماتی، از راهیابی بازماند. بحرین نیز پس از شکست در هر دو بازی خود در مرحله نهایی مقدماتی، از این رقابت‌ها کنار رفت. تیم‌های راه‌یافته. راهیابی جام فیبا آسیا ۲۰۲۵ تیم‌ های راه یافته. قرعه‌کشی در ۸ آوریل ۲۰۲۵ در جده انجام شد. هر گروه می‌توانست فقط شامل یک تیم از منطقه/زیرمنطقه‌های شرق آسیا (EABA)، خلیج فارس (GBA) و اقیانوسیه باشد. علاوه بر این، هر
فارس (GBA) و اقیانوسیه باشد. علاوه بر این، هر گروه باید حداقل یک و حداکثر دو تیم از زیرمنطقه غرب آسیا (WABA) را در خود جای می‌داد. سیدبندی در ۴ آوریل ۲۰۲۵ اعلام شد و بر اساس رتبه‌بندی جهانی مردان فیبا در ۲۸ مارس ۲۰۲۵ بود. عربستان سعودی میزبان حق انتخاب سیدبندی خود را داشت و سید ۱ را انتخاب کرد. دور مقدماتی. گروه C. &lt;section begin=GC /&gt;&lt;section end=GC /&gt;
رود تویما () یک رودخانه در استان تاتارستان کشور روسیه است.
رود سیوا () یک رودخانه در استان اودمورتیای کشور روسیه است.
رود پیز () یک رودخانه در سرزمین پرم کشور روسیه است.
دریاچه بلویه یک دریاچه در استان چوواشستان کشور روسیه است.
رود تسیویل () یک رودخانه در استان چوواشستان کشور روسیه است.
رود کوبنیا () یک رودخانه در استان چوواشستان کشور روسیه است.
رود آنیش () یک رودخانه در استان چوواشستان کشور روسیه است.
قلعه کوت (به عربی: قلعة الكوت) که بیشتر به عنوان قلعه دوحه شناخته می‌شود، یک قلعه نظامی تاریخی است که در قلب دوحه، پایتخت قطر واقع شده است. این بنا در سال ۱۹۲۷ توسط شیخ عبدالله بن جاسم آل ثانی، که از ۱۹۱۳ تا ۱۹۴۹ بر قطر حکومت کرد، ساخته شد . این قلعه بعداً به موزه تبدیل شد. صنایع دستی سنتی،‌ محصولات و عکس‌هایی از زندگی روزمره مردم قطر در این قلعه نگهداری می‌شود. تاریخچه. قلعه کوت در سال ۱۹۲۷ توسط شیخ عبدالله بن جاسم آل ثانی پس از رها شدن توسط عثمانی‌ها بازسازی شد. این قلعه ابتدا برای خدمت به عنوان پاسگاه
شد. این قلعه ابتدا برای خدمت به عنوان پاسگاه پلیس در سال ۱۸۸۰ ساخته شده و پس از آن در سال ۱۹۰۶ به عنوان زندان مورد استفاده قرار می‌گرفت، اگرچه برخی منابع ادعا می‌کنند که قلعه کوت توسط شیخ عبدالله برای محافظت از سوق واقف در برابر دزدان ساخته شده است. این قلعه در ۱۹۷۸ بازسازی شد. مکان. قلعه کوت در کوی البدع، در نزدیکی بازار واقف و کورنیش دوحه واقع شده است و اکنون یک مکان دیدنی، به ویژه برای گردشگران خارجی است.