payamvha/North_RAG huggingface dataset:
یکسانی داشته باشند تا از سازگاری و تداوم سیستم اطمینان حاصل شود. فناوری های پردازش بسته. به منظور ایجاد بسترهای تخصصی پردازش بسته، فناوری های مختلفی توسعه یافته و به کار گرفته شده اند . این فناوری‌ها، که طیفی از سخت‌افزار ها و نرم‌افزار ها را در بر می‌گیرند، همگی با هدف به حداکثر رساندن سرعت و توان کلی و در عین حال به حداقل رساندن تأخیر، طراحی شده‌اند. پردازنده های شبکه. یک واحد پردازشگر شبکه (NPU) از بسیاری جهات شبیه به پردازنده‌های هدف عمومی (به انگلیسی: general purpose processors ) میباشد که اکثر
general purpose processors ) میباشد که اکثر رایانه‌ها را تغذیه می‌کنند، اما با معماری داخلی و عملکردهای متناسب با عملیات های شبکه محور. واحد های پردازشگر شبکه معمولاً دارای توابع خاص شبکه مانند جستجوی آدرس، تطبیق الگو و مدیریت صف هستند که در ریزبرنامه سازی (به انگلیسی: microcode ) خود تعبیه شده است. عملیات های پردازش بسته سطح بالاتر مانند امنیت یا تشخیص نفوذ اغلب در معماری های NPU تعبیه شده اند . نمونه های پردازنده شبکه عبارتند از: پردازنده های چند هسته ای. یک پردازنده چند هسته ای یک بسته نیم رسانا منفرد
یک پردازنده چند هسته ای یک بسته نیم رسانا منفرد است که دارای 2 یا چند هسته میباشد که هر یک نشان دهنده یک واحد پردازش جداگانه است که قادر به اجرای کد به صورت موازی هستند. CPUهای عمومی همانند Intel Xeon ، اکنون تا 8 هسته را پشتیبانی می کنند . برخی از پردازنده‌های چند هسته‌ای قابلیت‌ها و ظرفیت های پردازش بسته اختصاصی را برای ارائه یک سیستم روی تراشه کامل ( SoC )، تلفیق می‌کنند. آنها معمولاً رابط‌های اترنت، موتورهای رمزنگاری ، موتورهای تطبیق الگو ، صف‌های سخت‌افزاری برای کیفیت خدمات( QoS ) و گاهی اوقات
سخت‌افزاری برای کیفیت خدمات( QoS ) و گاهی اوقات عملکردهای پیچیده‌تر را با استفاده از ریز هسته‌ها ادغام می‌کنند. همه این ویژگی‌های سخت‌افزاری می توانند پردازش بسته‌های نرم‌افزاری را بارگیری کنند. نمونه‌های اخیر این بسته‌های تخصصی چند هسته‌ای، همانند Cavium OCTEON II، می‌توانند از ۲ تا ۳۲ هسته پشتیبانی کنند. شتاب دهنده های سخت افزاری. برای اقدامات واضح، قابل تعریف و تکراری ، راه حل ایجاد یک شتاب دهنده اختصاصی که مستقیما در یک سخت افزار نیم رسانا ساخته شده است، در مقایسه با نرم افزاری که روی یک پردازنده با
در مقایسه با نرم افزاری که روی یک پردازنده با هدف عمومی اجرا می شود، سرعت عملیات را افزایش می دهد. در پیاده سازی های اولیه از FPGA (آرایه دروازه میدانی برنامه پذیر) یا ASICs (مدار مجتمع ویژه برنامه) استفاده می شد، اما هم اکنون عملکردهای خاصی مانند رمزگذاری و فشرده سازی هم در GPP و هم در NPU به عنوان شتاب دهنده های سخت افزاری داخلی تعبیه شده اند . نمونه‌های پردازنده‌های چند هسته‌ای کنونی با شتاب‌دهنده‌ های سخت‌افزاری مخصوص شبکه شامل Cavium CN63xx با شتاب دهنده برای امنیت، TCP/IP ، تطبیق الگو های QOS و HFA و
برای امنیت، TCP/IP ، تطبیق الگو های QOS و HFA و خانواده پردازنده‌های Netlogic Microsystems XFS با موتورهای شتاب‌دهنده شبکه ای و امنیتی هستند. بازرسی عمیق بسته. توانایی تصمیم گیری بر اساس محتوای هر بسته، طیف وسیعی ای از برنامه های کاربردی جدید مانند (PCRF) و کیفیت خدمات را امکان پذیر می کند. سیستم‌های پردازش بسته، انواع ترافیک خاص را از طریق استفاده از فناوری‌های بازرسی بسته عمیق (DPI) تفکیک می‌کنند. فناوری‌های DPI از الگوریتم‌های تطبیق الگو برای بررسی بار داخلی داده‌ها برای شناسایی محتویات هر بسته‌ای که در
داده‌ها برای شناسایی محتویات هر بسته‌ای که در یک دستگاه شبکه جریان دارد، استفاده می‌کنند . تطبیق الگوهای موفق برای هر اقدام مناسب بعدی به برنامه کنترل گزارش می شوند. نرم افزار پردازش بسته. نرم افزار سیستم عامل شامل پشته های شبکه استاندارد خاصی است که هم در محیط های تک هسته ای و چند هسته ای کار می کنند. برای اینکه بتوان معماری‌های bypass سیستم‌عامل (مسیر سریع) را پیاده‌سازی کرد، نیاز به استفاده ااز نرم‌افزارهای تخصصی پردازش بسته‌ها مانند است. این نوع نرم‌افزار مجموعه‌ای از پروتکل‌های شبکه را ارائه می‌کند که
مجموعه‌ای از پروتکل‌های شبکه را ارائه می‌کند که قادرند در چندین تیغه، پردازنده یا هسته توزیع شوند و به طور مناسب مقیاس شوند.
هیئت چمبرلین ، یک بخش از دفتر خاندان امپراتوری ژاپن است. گراند چمبرلین یکی از کارمندان ارشد دربار امپراتوری و دستیار امپراتور ژاپن است. او همچنین مهر خصوصی و مهر دولتی را حفظ می‌کند و از زمان دوره میجی یک کارمند رسمی دولتی بوده است. امروزه، گراند چمبرلین، با کمک یک معاون بزرگ چمبرلین، ریاست هیئت چمبرلین را بر عهده دارد. منصب بزرگ چمبرلین یک مقام گواهی است ( "Ninshōkan")، یعنی انتصاب و برکناری او به صلاحدید امپراتور است. تاریخچه. طبق قانون تایهو در حدود قرن هشتم، فرض بر این بود که یک کاخ‌دار متعلق به وزارت
هشتم، فرض بر این بود که یک کاخ‌دار متعلق به وزارت مرکزی باشد. هنگامی که kurōdodokoro (蔵人所) در دوره هی‌آن ایجاد شد، نقش اتاق‌نشین به سرعت کاهش یافت و به موارد آداب محدود شد. در سال ۱۸۶۹، کاخ‌دار به وزارت خانه امپراتوری آورده شد. منصب گراند چمبرلین در سال ۱۸۷۱ در سیستم شایستگی قرار گرفت و سه نفر - توکودایجی سانه‌تسونه، ماساتاکا کاواسه و هیگاشیکوزه میچیتومی - منصوب شدند. طبق قوانین دفتر خاندان امپراتوری مجلس بزرگ بر اتاق کاران نظارت می‌کند که از نزدیک به شخص منصوب شده مراجعه می‌کنند، به آن شخص گزارش می‌دهند و
شده مراجعه می‌کنند، به آن شخص گزارش می‌دهند و دستورهای خود را اعلام می‌کنند. پس از جنگ جهانی دوم، خانواده‌های مجلسی از طریق دفتر موقت خانوار امپراتوری (宮内府، kunaifu) در هیئت چمبرلین، در دفتر خاندان امپراتوری سازماندهی شدند. پس از تصویب قانون خدمات عمومی ملی (قانون شماره ۱۲۰ شووا ۲۲)، خدمه مجلس به خدمت ویژه خدمات عمومی تبدیل شد. اگرچه تمایزها بین مقام‌های درجه یک، مقام‌های درجه دو و غیره ادامه داشت، انتشار طبقاتی یک سند انتصاب دیگر پس از اصلاحات دولت مرکزی در سال ۲۰۰۱ انجام نمی‌شد.
صندلی‌راحتی سنلوکا ؛ یک صندلی راحتی است که توسط طراحان ایتالیایی پیر جاکومو کاستیلیونی و آکیله کاستیلیونی طراحی شده و در گذر زمان توسط شرکت‌های مختلف تولید شده است. اولین بار در سال ۱۹۶۰ میلادی، تولید آن توسط شرکت مبلمان ایتالیایی شرکت گاوینا و همچنین بنیانگذار آن دینو گاوینا آغاز شد؛ که به همراه دو برادر کاستیلیونی می‌توانند خود را به عنوان «پدر» صندلی خود تعریف کنند. این یکی از مرتبط‌ترین محصولات طراحی صنعتی سدهٔ بیستم میلادی است، این بخشی از مجموعهٔ دائمی موزهٔ طراحی تری‌یناله است. در چهارمین دورهٔ
دائمی موزهٔ طراحی تری‌یناله است. در چهارمین دورهٔ نمایشگاه: "«کارخانهٔ رؤیاها» به" نمایش گذاشته شد؛ و همین‌طور در بسیاری از نمایشگاه‌ها و موزه‌های بین‌المللی با موضوعیت طراحی صنعتی و طراحی ایتالیایی مانند موزهٔ هنر مدرن در نیویورک به نمایش گذاشته شده است. زمینه. اگرچه بسیاری از شایستگی‌های یک محصول را عمدتاً به شرکت و افرادی که آن را در بازار راه‌اندازی کرده‌اند نسبت می‌دهند، اما صندلی‌راحتی سنلوکا اغلب به عنوان مولد طراحی مدرن و یکی از بزرگ‌ترین تجلیات طراحی ایتالیایی شناخته می‌شود (حتی توسط خود دینو
طراحی ایتالیایی شناخته می‌شود (حتی توسط خود دینو گاوینا). سنلوکا اولین ثمرهٔ همکاری و دوستی عمیق میان دینو گاوینا و پیر جاکومو کاستیلیونی است که توسط خود گاوینا چنین تعریف شده است: «یک مشارکت فوق‌العاده». طراحی آن در سال ۱۹۵۹ میلادی انجام شد و نیاز به توسعهٔ بسیار پیچیده‌ای داشت؛ بررسی دربارهٔ قالب‌گیری با چندین مدل پلاستیکی از مواد مختلفی چون خاک رس، سپس گچ و در نهایت چوب. در سال بعد شرکت تازه تأسیس گاوینا آن را به تولید رساند. در سال ۱۹۶۹ میلادی پس از فروختن شرکت ایتالیایی به آمریکایی‌ها به دلیل پایان
شرکت ایتالیایی به آمریکایی‌ها به دلیل پایان فاجعه بار همکاری بین دینو گاوینا و یکی از شرکای آی‌آرآی (مؤسسهٔ بازسازی صنعتی)، توسط شرکت نول تولید شد. متعاقباً توسط برنینی از سال ۱۹۹۰ میلادی تولید شد و در حال حاضر، از سال ۲۰۰۴ میلادی، توسط پولترونا فراو تولید می‌شود. توضیحات محصول. پروژهٔ سنلوکا حول چند مفهومِ به خوبی تعریف‌شده می‌چرخد؛ ارگونومی اساس مفهوم (کانسپت) محصول است و به نظر می‌رسد بر هر ویژگی دیگر صندلی تأثیر گذاشته است. توجه سازندگان آن به ساخت صندلی راحتی مناسب برای تولید انبوه صنعتی نیز از اهمیت
راحتی مناسب برای تولید انبوه صنعتی نیز از اهمیت کمتری برخوردار نیست؛ در واقع، صندلی راحتی به گونه‌ای طراحی شده است که اجزای مختلف تشکیل‌دهندهٔ آن قالب‌گیری شوند. همچنین ظرافت و هماهنگی کلی فُرم‌های آن، نه به قیمت از دست دادن راحتی، یکی از مفاهیم اصلی پروژهٔ سنکلر است که با وجود ساختاری بسیار سخت و کاهش ضخامت، بسیار راحت است. این سازه که در ابتدا از فلز ساخته شده بود، اما پس از کسب حقوق تولید توسط برنینی، از چوب نیز ساخته شد (با توجه به سنت دیرینهٔ شرکت بریانتسا در تولید مبلمان چوبی)؛ از چندین جزء مستقل (با
در تولید مبلمان چوبی)؛ از چندین جزء مستقل (با درجات مختلف تودوزی) تشکیل شده است که توسط پیچ به یکدیگر متصل می‌شوند. سه نقطهٔ پشتیبانی: صندلی، تکیه‌گاه و پشتی‌سر که ساختار آن‌ها به این شکل است که به هر قسمت از بدن فرد اجازه می‌دهند تا کاملاً سازگار شوند. این منحصر به فرد بودن اجزاء باعث می‌شود که صندلی با وجود ساختاری بسیار سفت و محکم، در برابر چشم، هماهنگ و الاستیک باشد. تودوزی از فوم پلی‌اوره‌اتان (پلی‌اوره‌اتان منبسط شده) و پایه‌ها از چوب سرخ (رُزوود) تراشکاری شده است. روکش از چرم است و از سال ۲۰۰۴
تراشکاری شده است. روکش از چرم است و از سال ۲۰۰۴ میلادی، زمانی که پولترونا فراو حقوق تولید را به دست آورد، از چرم فراو (انحصاری) استفاده شده است.
پروژه محاسبات باز (OCP) یک نهاد پیشرو در تسهیل اشتراک‌گذاری طراحی‌های پیشرفته محصولات و پیاده‌سازی بهترین رویه‌های صنعتی میان شرکت‌های فعال در این حوزه است این سازمان که در سال 2011 تأسیس شده است، به‌طور چشمگیری در بهبود طراحی و بهره‌برداری از مراکز داده مقیاس بزرگ در سطح جهانی تأثیرگذار بوده و به توسعه نوآوری‌های زیرساختی و راهبردهای کارآمد در زمینه محاسبات ابری و مراکز داده کمک شایانی کرده است. تا جولای 2024، بیش از 50 شرکت در سراسر جهان به عضویت OCP درآمده‌اند که شامل شرکت‌های برجسته‌ای چون ، ، ، ، ، ، ،
که شامل شرکت‌های برجسته‌ای چون ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، , , و . ساختار. بنیاد پروژه محاسبات باز (Open Compute Project Foundation) یک نهاد غیرانتفاعی تحت طبقه‌بندی است که در ایالت دلاور، ایالات متحده آمریکا به ثبت رسیده است. این بنیاد، دارای ساختار مدیریتی چندلایه است که شامل هیئت مدیره، هیئت مشورتی و کمیته راهبری جهت مدیریت بهینه عملیات و استراتژی‌های خود می‌باشد. از جولای سال 2020، هیئت مدیره بنیاد شامل هفت عضو است که از یک عضو مستقل و شش عضو سازمانی تشکیل شده است. مارک رونیگ ( ) مدیر و رئیس هیئت مدیره
شده است. مارک رونیگ ( ) مدیر و رئیس هیئت مدیره بنیاد است. عضو مستقل است. علاوه بر مارک رونیگ که نماینده است، سایر سازمان‌های حاضر در هیئت‌ مدیره Open Compute عبارتند از: (ربکا ویکلی)، (کوشاگرا واید)، (پارتا رانگاناتان) و (جیم هاوکینز). فهرست به‌روز اعضا را می‌توان در وب‌سایت opencompute.org مشاهده کرد. تاریخچه. پروژه محاسبات باز در فیس بوک به عنوان یک پروژه داخلی در سال 2009 به نام "پروژه آزادی" آغاز شد. تیم طراحی و مهندسی سخت‌افزار توسط امیر مایکل (مدیر، طراحی سخت‌افزار) هدایت می‌شد و جاناتان هایلیگر
طراحی سخت‌افزار) هدایت می‌شد و جاناتان هایلیگر (معاون عملیات فنی) و فرانک فرانکوفسکی (مدیر، طراحی سخت‌افزار و زیرساخت) از این پروژه حمایت می‌کردند. این سه نفر بعدها طراحی‌های Project Freedom را متن‌باز کردند و پروژه Open Compute را بنیان‌گذاری کردند. این پروژه در یک رویداد مطبوعاتی در دفتر مرکزی فیس بوک در پالو آلتو در 7 آوریل 2011 معرفی شد. پروژه های OCP. بنیاد Open Compute Project تعدادی از پروژه‌های OCP را مدیریت می‌کند، از جمله: طراحی سرورها. دو سال پس از آغاز پروژه Open Compute، با تمرکز بر طراحی
پس از آغاز پروژه Open Compute، با تمرکز بر طراحی ماژولارتر سرورها، اعتراف شد که "طراحی جدید هنوز فاصله زیادی با مراکز داده واقعی دارد". با این حال، برخی جنبه‌های منتشر شده برای بهبود بهره‌وری انرژی در مرکز داده Prineville فیس بوک مورد استفاده قرار گرفت، که این بهبود با شاخص PUE (اثرگذاری استفاده از توان) تعریف‌شده توسط The Green Grid اندازه‌گیری شد. تلاش‌ها برای پیشبرد طراحی نودهای محاسباتی سرور شامل طرحی برای پردازنده‌های و طرحی دیگر برای پردازنده‌های بود. در سال 2013، ، Calxeda طراحی‌ای با پردازنده‌های
در سال 2013، ، Calxeda طراحی‌ای با پردازنده‌های مبتنی بر ارائه کرد. از آن زمان، چندین نسل از طراحی‌های سرور OCP ارائه شده‌اند، از جمله: ماژول شتاب دهنده OCP. ماژول شتاب‌دهنده OCP (OAM) یک مشخصه طراحی برای معماری‌های سخت‌افزاری است که سیستم‌های هوش مصنوعی با نیاز به پهنای باند بالای ماژول به ماژول را پیاده‌سازی می‌کند. OAM در برخی از ماژول‌های شتاب‌دهنده Instinct شرکت AMD استفاده می‌شود. طراحی رک و پاور. طراحی‌های سیستم نصب مکانیکی با هدف بهبود هم‌گرایی میان رک‌های باز و منتشر شده‌اند. این رک‌ها دارای همان
رک‌های باز و منتشر شده‌اند. این رک‌ها دارای همان عرض خارجی (600 میلی‌متر) و عمق رک‌های استاندارد هستند، اما به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که قابلیت نصب شاسی‌های عریض‌تر با عرض 537 میلی‌متر (21 اینچ) را داشته باشند. این طراحی امکان جا دادن تجهیزات بیشتر در همان حجم فیزیکی را فراهم کرده و بهبود قابل‌توجهی در جریان هوا و کاهش مقاومت حرارتی ایجاد می‌کند. اندازه‌های شاسی محاسباتی بر اساس مضارب OpenU یا OU تعریف شده است که معادل 48 میلی‌متر است و این مقدار کمی بلندتر از واحد رک معمولی 44 میلی‌متر می‌باشد. جدیدترین
از واحد رک معمولی 44 میلی‌متر می‌باشد. جدیدترین مشخصات مکانیکی پایه، به‌عنوان Open Rack V3، توسط شرکت در سال 2022 منتشر شد و مشارکت قابل‌توجهی از و ریتال در این امر صورت گرفت. هم‌زمان با انتشار این مشخصات پایه، متا همچنین مشخصات مربوط به و قفسه‌های پاور را با جزئیات بیشتری ارائه داد. مشخصات رابط نظارت بر قدرت (PMI)، که یک رابط ارتباطی برای تسهیل ارتباطات بالادستی بین و واحد پشتیبان باتری (BBU) است، نیز توسط متا در همان سال منتشر شد. به‌عنوان مشارکت‌کننده اصلی در توسعه مشخصات فنی BBU ایفای نقش کرد. از سال
در توسعه مشخصات فنی BBU ایفای نقش کرد. از سال 2020 به بعد، با افزایش نیازهای پردازشی هوش مصنوعی در مراکز داده، تقاضا برای توان الکتریکی بالاتر افزایش یافت تا بتوان نیازهای انرژی پردازنده‌های جدیدتر و پیچیده‌تر را برآورده کرد. متا در حال حاضر در حال به‌روزرسانی مشخصات رکتیفایر، قفسه پاور، واحد پشتیبان باتری و رابط مدیریت انرژی Open Rack V3 است تا بتواند این معماری‌های جدید و پیشرفته هوش مصنوعی را پشتیبانی کند. در ماه می 2024، در اجلاس منطقه‌ای Open Compute، متا و ریتال برنامه‌های خود را برای توسعه اکوسیستم
متا و ریتال برنامه‌های خود را برای توسعه اکوسیستم High Power Rack (HPR) همراه با شرکای خود در حوزه رک، انرژی و کابل اعلام کردند. این به‌روزرسانی‌ها ظرفیت توان رک را به 92 کیلووات یا بیشتر افزایش می‌دهد تا نیازهای انرژی بالای نسل جدید پردازنده‌ها را تأمین کند. در همان جلسه، و پیشرفت خود را در توسعه استانداردهای جدید Open Compute برای طراحی قفسه‌های پاور و رکتفایر برای کاربردهای HPR معرفی کردند. ریتال همچنین به تشریح همکاری خود با متا در طراحی مهار جریان هوا، طراحی و طرح‌های با الزامات جدید HPR را تشریح کرد.
طراحی و طرح‌های با الزامات جدید HPR را تشریح کرد. ذخیره سازی داده ها. لوک‌های ذخیره‌سازی Open Vault به‌عنوان یکی از پیشرفته‌ترین راهکارهای ذخیره‌سازی، تراکم بالای دیسک‌ها را با 30 دیسک در یک شاسی Open Rack با اندازه 2U ارائه می‌دهند که به‌طور خاص برای تسهیل فرآیند تعویض طراحی شده است. دیسک‌های 3.5 اینچی در دو کشو سازمان‌دهی شده‌اند، به‌طوری‌که هر کشو شامل پنج دیسک در عرض و سه دیسک در عمق می‌باشد. اتصالات از طریق فناوری SCSI متصل به سریال برقرار می‌شود که کارایی بالایی در انتقال داده‌ها ارائه می‌دهد. این
کارایی بالایی در انتقال داده‌ها ارائه می‌دهد. این معماری ذخیره‌سازی همچنین با نام "Knox" شناخته می‌شود و یک نسخه ویژه برای ذخیره‌سازی سرد نیز دارد که در آن دیسک‌های غیرفعال به‌منظور کاهش مصرف انرژی به حالت خاموش درمی‌آیند. در سال 2012، یک رویکرد طراحی دیگر توسط Hyve Solutions، یکی از بخش‌های شرکت ، معرفی شد که نقش مهمی در توسعه این فناوری ایفا کرد. در اجلاس OCP سال 2016، فیسبوک به همراه Wiwynn، که یکی از شرکت‌های منشعب از ODM کمپانی تایوانی Wistron است، راهکار "Lightning" را معرفی کردند؛ یک JBOF (مجموعه‌ای
"Lightning" را معرفی کردند؛ یک JBOF (مجموعه‌ای از فلش‌های NVMe) انعطاف‌پذیر که مبتنی بر طراحی موجود Open Vault (Knox) توسعه یافته و با هدف بهینه‌سازی بهره‌وری و انعطاف‌پذیری در ذخیره‌سازی داده‌ها طراحی شده است. دیتا سنترهای با بهره‌وری انرژی بهینه. OCP طرح‌هایی جامع برای بهینه‌سازی بهره‌وری انرژی در مراکز داده منتشر کرده است. این طرح‌ها شامل توزیع برق در ولتاژ 277 ولت AC هستند که باعث حذف یک مرحله ترانسفورماتور در طراحی سنتی مراکز داده می‌شود، و به این ترتیب بازده انرژی افزایش می‌یابد. علاوه بر این، منبع
بازده انرژی افزایش می‌یابد. علاوه بر این، منبع تغذیه با ولتاژ ثابت (12.5 ولت DC) که برای تطابق با ورودی 277 ولت AC طراحی شده است، به همراه سیستم پشتیبانی باتری با ولتاژ 48 ولت DC نیز بخشی از این طراحی‌ها است. این اصلاحات در راستای کاهش تلفات انرژی و بهبود قابلیت اطمینان سیستم‌های برق در مراکز داده ارائه شده‌اند. سوئیچ های شبکه ای باز. در تاریخ 8 می 2013، تلاشی برای تعریف باز مطرح شد. هدف این تلاش، فراهم‌سازی امکان بارگذاری ختصاصی فیسبوک بر روی سوییچ‌ها بود. گزارش‌های خبری پیش‌بینی می‌کردند که سوییچ‌های با
گزارش‌های خبری پیش‌بینی می‌کردند که سوییچ‌های با هزینه بالا و عملکرد برجسته همچنان محبوبیت خود را حفظ کنند، در حالی که محصولات ارزان‌تر، که عمدتاً به‌عنوان یک کالای رایج و غیرخاص در نظر گرفته می‌شوند (با استفاده از اصطلاح "top-of-rack")، احتمالاً این پیشنهاد را بپذیرند اولین تلاش فیسبوک برای طراحی یک سوییچ شبکه باز، با همکاری سازنده تایوانی ODM به نام Accton و با بهره‌گیری از چیپ Trident II انجام شد. این سوییچ که "Wedge" نامیده می‌شود، از سیستم‌عامل لینوکسی به نام FBOSS استفاده می‌کند. در ادامه، سوییچ‌های
به نام FBOSS استفاده می‌کند. در ادامه، سوییچ‌های پیشرفته‌تری مانند "6-pack" و "Wedge-100" معرفی شدند که بر اساس چیپ‌های Broadcom Tomahawk ساخته شده‌اند. طراحی‌های مشابه برای سوییچ‌های شبکه توسط شرکت‌هایی نظیر Accton Technology Corporation (و شرکت زیرمجموعه آن Edgecore Networks)، Mellanox Technologies، Interface Masters Technologies و Agema Systems ارائه شده‌اند. این سوییچ‌ها قادر به اجرای سازگار با محیط نصب شبکه باز (ONIE) هستند، از جمله Cumulus Linux، Switch Light OS از Big Switch Networks، و PICOS از
Light OS از Big Switch Networks، و PICOS از Pica8. همچنین پروژه مشابهی برای توسعه یک سوییچ سفارشی برای پلتفرم گوگل مطرح شده بود که به تدریج به استفاده از پروتکل تکامل یافت. سرورها. زیرپروژه مرتبط با Mezzanine () به منظور تعریف مشخصات OCP NIC 3.0 نسخه 1v00 در اواخر سال 2019 منتشر گردید و سه نوع فرم فاکتور را تعیین نمود: SFF، TSFF، و LFF. این فرم فاکتورها با هدف استانداردسازی طراحی و سازگاری زیرساخت‌های شبکه، امکان ادغام و توسعه سریع‌تر را فراهم می‌سازند. نسخه 1v00 این مشخصات به منظور بهبود کارایی و قابلیت
1v00 این مشخصات به منظور بهبود کارایی و قابلیت انعطاف‌پذیری در معماری‌های مختلف شبکه به‌ویژه در سطح مراکز داده مدرن ارائه شده است. دعاوی قضایی. در مارس 2015، گروه بلیدروم و شرکت بریپکو (بریتانیا) از فیسبوک، امرسون الکتریک و سایرین شکایت کردند و ادعا نمودند که فیسبوک اسرار تجاری مربوط به مراکز داده پیش‌ساخته آنان را در پروژه "محاسبات باز" افشا کرده است. فیسبوک درخواست رد این دعوی را مطرح نمود، اما این درخواست در سال 2017 توسط دادگاه رد شد. نهایتاً، در آوریل 2018، یک توافق محرمانه در میانه محاکمه میان طرفین
2018، یک توافق محرمانه در میانه محاکمه میان طرفین به دست آمد. پیوند به بیرون. دیتاسنترها. ویدیوها مطالعات موردی
دانشگاه شهر هیروشیما ، یک دانشگاه دولتی در هیروشیما، ژاپن است، که در سال ۱۹۹۴ تأسیس شد و هم برای دانشجویان کارشناسی و هم دانشجویان کارشناسی ارشد آموزش می‌دهد. این دانشگاه به ویژه برای برنامه مطالعات صلح خود، مطابق با وضعیت هیروشیما به عنوان یک شهر بین‌المللی صلح، متمایز است.
تامارین سیتا براون (به ؛ زادهٔ ) خواننده-ترانه‌پرداز نیوزیلندی می‌باشد که در لس آنجلس مستقر است. وی از سال ۲۰۰۸ تاکنون درحال فعالیت بوده و چهار آلبوم استودیویی، یک ئی‌پی و چندین تک‌آهنگ منتشر کرده‌است. سبک وی چند جنبه‌ای است و سبک‌هایی نظیر دریم پاپ، شوگیز، پست-پانک، گوتیک راک، سینث-پاپ و الکترونیک را در برمی‌گیرد.
ترنس-ایکس گروهٔ موسیقی سینث-پاپ کانادایی مستقر در مونترآل، کبک می‌باشد.
پخش آر سی سی ()، یک پخش کننده ژاپنی واقع در هیروشیما، ژاپن است. این وابسته به شبکه‌های رادیویی شبکه رادیویی ژاپن و شبکه رادیویی ملی (ژاپن) و شبکه تلویزیونی شبکه رادیویی ژاپن است.
نظریه مسئولیت جنگ امپراتور شووا ، به بحث در مورد مسئولیت جنگی امپراتور شووا در جنگ دوم چین و ژاپن، جنگ بزرگ آسیای شرقی و جنگ اقیانوس آرام اشاره دارد. این بحث شامل موضوع پیگرد قانونی بر اساس مسئولیت خارجی در دادگاه نظامی بین‌المللی برای خاور دور (دادگاه توکیو) توسط نیروهای متفقین پس از شکست در جنگ و مسئولیت داخلی ژاپن برای شکست در جنگ؛ و همچنین در مورد مسئولیت تشویق به ایثار و فداکاری مردم ژاپن در طی جنگ است. در مورد وجود مسئولیت هم استدلال‌های مثبت و هم منفی وجود دارد. خلاصه. بلافاصله پس از پایان جنگ،
منفی وجود دارد. خلاصه. بلافاصله پس از پایان جنگ، شیگه‌رو نانبارو در مورد تقسیم مسئولیت جنگ به دسته‌های قانونی، سیاسی و اخلاقی صحبت کرد. به گفته پژوهشگر مذهبی تتسوئو یامائوری ، «بلافاصله پس از جنگ، نظراتی مبنی بر اینکه امپراتور باید مسئول جنگ شناخته شود و او باید از سلطنت کناره‌گیری کند، وجود داشت.» طبق قانون اساسی میجی، امپراتور شووا رئیس کشور با اختیار فرماندهی نیروی زمینی امپراتوری ژاپن و نیروی دریایی امپراتوری ژاپن و همچنین فرمانده عالی (مارشال اعظم) نیروی زمینی و نیروی دریایی امپراتوری ژاپن بود، از
نیروی زمینی و نیروی دریایی امپراتوری ژاپن بود، از آنجایی که او دارای چنین مقام‌هایی، در دادگاه توکیو در صورت مطرح شدن شکایت از او، امپراتور شووا از نظر قانونی مسئول نقض قوانین بین‌المللی از طریق رهبری یک جنگ تجاوزکارانه شمرده می‌شد. پاسخگویی در قبال جنایات جنگی ژاپن. موضوع مسئولیت جنگ امپراتور هیروهیتو همواره مورد بحث بوده است. در طول جنگ، متفقین جنگ جهانی دوم اغلب هیروهیتو را با آدولف هیتلر و بنیتو موسولینی به عنوان سه دیکتاتور نیروهای محور ذکر می‌کردند. پس از جنگ، از آنجایی که ایالات متحده فکر می‌کرد که
از جنگ، از آنجایی که ایالات متحده فکر می‌کرد که حفظ امپراتور به ایجاد یک رژیم اشغالگر متفقین صلح آمیز در ژاپن کمک می‌کند، و به ایالات متحده کمک می‌کند تا به اهداف پس از جنگ خود دست یابد، آنها هیروهیتو را به عنوان یک «شخصیت بی قدرت» بدون هیچ گونه قدرتی در سیاست‌های زمان جنگ ترسیم کردند. با انتشار اسناد آرشیوی خاص در دهه ۱۹۶۰ شروع شد و پس از مرگ هیروهیتو در سال ۱۹۸۹ ادامه یافت. شواهد و مطالعات تاریخی این نظریه را مبنی بر اینکه او از نظر قدرت سیاسی شخصیتی ناتوان بوده را به چالش کشیدند. در سال‌های اخیر، بحث در
بوده را به چالش کشیدند. در سال‌های اخیر، بحث در مورد نقش امپراتور در جنگ بر سنجش دقیق دخالت او در امور سیاسی و نظامی متمرکز شده است. (اکنون به‌طور گسترده پذیرفته شده است که او حداقل درجاتی از مشارکت را در جنگ داشته است). مورخ پیتر وتزلر گفت: «بحث در مورد مشارکت هیروهیتو در امور سیاسی و نظامی در طول جنگ جهانی دوم - خواه نه (در ابتدا) و تا چه حد (بعدها) - هنوز ادامه دارد. تصدیق کنید که امپراتور، مانند همه رهبران دولت-ملت در آن زمان، عمیقاً درگیر بوده است.» جنیفر لیند، دانشیار دولت در کالج دارتموث و متخصص
جنیفر لیند، دانشیار دولت در کالج دارتموث و متخصص حافظه جنگ ژاپن، بیان می‌کند که: در طول سال‌ها، این شواهد مختلف به دست آمد و مورخان این تصویر را از مقصر بودن و نحوه انعکاس او در مورد آن جمع‌آوری کردند. «این قطعه دیگری از پازل است که به شدت تصدیق می‌کند که تصویری که قبلاً وجود داشت، این بوده است که او به شدت مقصر بود و بعد از جنگ از این بابت به شدت ناراحت بود.» مورخان به این نتیجه رسیدند که او حداقل برای شروع جنگ و جنایاتی که ارتش ژاپن در آن دوره مرتکب شده بود، مقصر بود. شواهد مقصر بودن زمان جنگ. مورخانی که
مقصر بود. شواهد مقصر بودن زمان جنگ. مورخانی که به درجه بالاتری از دخالت امپراتور در جنگ اشاره می‌کنند، بیان کرده‌اند که هیروهیتو مستقیماً مسئول جنایات جنگی ژاپن در جنگ دوم چین و ژاپن و در جنگ جهانی دوم بود. آنها گفته‌اند او و برخی از اعضای خاندان شاهنشاهی مانند برادرش یاسوهیتو، شاهزاده چیچیبو، پسرعموهایش شاهزاده‌ها شاهزاده سونیوشی تاکه‌دا و شاهزاده فوشیمی هیرویاسو و عموهایش شاهزاده‌ها شاهزاده کان این کوتوهیتو، شاهزاده یاسوهیتو آساکا، و شاهزاده ناروهیکو هیگاشیکونی، باید برای جنایت جنگی محاکمه می‌شدند. در
باید برای جنایت جنگی محاکمه می‌شدند. در مطالعه ای که در سال ۱۹۹۶ منتشر شد، مورخ میتسویوشی هیمه‌تا گفت که سه خط‌مشی ("سانکو ساکوسن "), راهبرد زمین سوخته ژاپنی، سیاست اتخاذ شده در جمهوری چین (۱۹۴۹–۱۹۱۲) که توسط خود امپراتور هیروهیتو تأیید شده است، به‌طور مستقیم و غیرمستقیم مسئول مرگ بیش از ۲٫۷ میلیون غیرنظامی چینی بود. در کتاب "هیروهیتو و ساخت ژاپن مدرن"، هربرت بیکس نوشته است «سانکو ساکوسن» نه تنها از نظر تعداد، بلکه در وحشیگری بسیار از قتل‌عام نانجینگ پیشی گرفته است. به گفته بیکس، «[این] عملیات نظامی باعث
گرفته است. به گفته بیکس، «[این] عملیات نظامی باعث مرگ و رنج در مقیاسی غیرقابل مقایسه بیشتر از عیاشی کاملاً برنامه‌ریزی نشده قتل‌عام نانجینگ بود، که بعدها نماد جنگ شد.» در حالی که قتل‌عام نانجینگ برنامه‌ریزی نشده بود، بیکس نوشته: «هیروهیتو از کمپین‌های نابودی در چین که شامل سوزاندن روستاهایی بود که تصور می‌شد پناهگاه چریک‌ها بود، اطلاع داشت و آن را تأیید کرد.» او علاوه بر احساس پشیمانی از نقش خود در جنگ، «با اجازه دادن به عناصر رادیکال ارتش برای هدایت جنگ کوتاه آمد». به همین ترتیب، در اوت ۲۰۰۰، لس آنجلس
کوتاه آمد». به همین ترتیب، در اوت ۲۰۰۰، لس آنجلس تایمز گزارش داد که مقامات ارشد دولت ایالات متحده کاملاً از نقش امپراتور در طول جنگ آگاه بودند. به گفته تاناکا یوکی، بازنشستگی افتخاری استاد پژوهشی تاریخ در دانشگاه شهر هیروشیما، سوابق جنگ در مؤسسه ملی آژانس دفاع شواهدی را ارائه می‌دهد که هیروهیتو به شدت در ایجاد سیاست‌های جنگی نقش داشته است. تاناکا همچنین اظهار داشت که مجله دولتمردان ژاپنی کیدو کوایچی به‌طور غیرقابل انکاری ثابت می‌کند که هیروهیتو نقش مهمی در تصمیم‌گیری برای جنگ علیه کشورهای متفقین در دسامبر
تصمیم‌گیری برای جنگ علیه کشورهای متفقین در دسامبر ۱۹۴۱ داشته است. به گفته فرانسیس پایک، هیروهیتو عمیقاً درگیر عملیات نظامی بود و در کاخ امپراتوری توکیو یک اتاق جنگ را برای نظارت دقیق بر فعالیت‌های نظامی ژاپن اختصاص داده بود. پایک همچنین خاطرنشان کرد که منابع گسترده مورد نیاز برای به‌روزرسانی‌های منظم امپراتور اغلب شکایات مقامات نظامی را به همراه داشت. به گفته پیتر وتزلر، او در تصمیم‌گیری برای شروع جنگ و همچنین در سایر تصمیمات سیاسی و نظامی مشارکت فعال داشت. سلاح‌های گاز سمی مانند فسژن توسط واحد ۷۳۱ تولید