payamvha/North_RAG huggingface dataset:
گارگین باخشیی پطروسیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) ریاضی‌دان در زمینه تاریخ ریاضیات، سیاستمدار، استاد اهل ارمنستان از تاریخ تا تاریخ ریاست دانشگاه دولتی ایروان را برعهده داشت. وی نماینده دوره سوم شورای عالی جمهوری شوروی سوسیالیستی ارمنستان و عضو مجمع چهارم شورای عالی اتحاد شوروی نیز بود. زندگی‌نامه. وی در در گوریس به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۲۹) فارغ‌التحصیل گشت. وی عضو بود وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار نشان جنگ میهنی شده است. وی در ۴ دسامبر ۱۹۹۷ در سن ۹۵ سالگی در ایروان درگذشت و در
دسامبر ۱۹۹۷ در سن ۹۵ سالگی در ایروان درگذشت و در آرامستان شاهومیان به خاک سپرده شد.
بالاترو () یک بازی پوکرمی باشد که در فوریه ۲۰۲۴ برای مایکروسافت ویندوز، نینتندو سوئیچ، پلی‌استیشن ۴، پلی‌استیشن ۵، ایکس‌باکس وان، ایکس‌باکس سری اکس و سری اس در فوریه ۲۰۲۴ برای مک‌اواس و در سپتامبر ۲۰۲۴ برای اندروید و آی‌اواس منتشر شده است. در این بازی بازیکنان توانایی مقایسه دست‌ها در پوکر جهت کسب امتیاز را دارد.
آرشاویر مسروپی شاوارشیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) دانشمند، کارشناس آموزشی اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در در نور بایزید به دنیا آمد و از مدرسه نرسیسیان، دانشکده علوم الهی گئورگیان، دانشگاه لایپزیگ و دانشگاه ینا فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار و دانشمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۵۴) شده است. وی در ۱۱ سپتامبر ۱۹۶۰ در سن ۷۶ سالگی در ایروان درگذشت و در آرامستان مرکزی ایروان (توخماخ) به خاک سپرده شد.
روبن هوسپی یولیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) جراح و سیاست‌مدار اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در در گوریس به دنیا آمد و دانشگاه ملی تاراس شفچنکو کی‌یف فارغ‌التحصیل گشت. از سال ۱۹۴۶ عضو مکاتبه‌ای بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون دانشمند افتخاری ارمنستان شوروی ()، نشان لنین، نشان پرچم سرخ کار و نشان ستاره سرخ شده است. وی در ۱ ژوئیهٔ ۱۹۵۵ در سن ۶۱ سالگی در ایروان درگذشت.
آرمناک (آرمن) گئورگی نازاروف (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک استاد و آکادمیسین اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. در در پاریس به دنیا آمد و از دانشگاه فنی گرجستان (۱۹۳۲) فارغ‌التحصیل شد. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. وی همچنین برنده نشان پرچم سرخ کار، نشان لنین، جایزه دولتی ارمنستان شوروی (۱۹۷۴) و دانشمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۵۸) شده است. وی در ۱۱ ژوئن ۱۹۸۳ در سن ۷۵ سالگی در ایروان درگذشت.
یغیشه موُسسی موسیسیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) شیمی‌دان، استاد اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در در وان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۲۷) فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار و دانشمندان شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۶) شده است. وی در ۷ ژانویهٔ ۱۹۷۳ در سن ۷۳ سالگی در ایروان درگذشت.
آبگار خاچاطوری موسیسیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) دانشمند و کارشناس آموزشی اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱ آوریل ۱۹۰۵ در به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان جنگ میهنی (درجه یک)، نشان پرچم سرخ کار و دانشمند شایسته ارمنستان شوروی () شده است. وی در ۲۱ سپتامبر ۱۹۶۷ در سن ۶۲ سالگی در ایروان درگذشت.
آرمناک منجویان (؛ زادهٔ - درگذشته ) شیمی‌دان، آکادمیسین اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۲۳ نوامبر ۱۹۰۴ در ساری‌قمیش به دنیا آمد و از دانشکده شیمی دانشگاه دولتی مسکو فارغ‌التحصیل گشت. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، نشان لنین، قهرمان کار سوسیالیست، نشان ستاره سرخ، دانشمند شایسته ارمنستان شوروی ()، جایزه دولتی ارمنستان شوروی (9 شده است. وی در ۲۰ فوریهٔ ۱۹۷۰ در سن ۶۵ سالگی در ایروان درگذشت.
سیمون هاکوبی میرزویان (؛ زادهٔ - درگذشته ) داروساز اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در در تفلیس به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. از سال ۱۹۶۰ عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، مدال نیکلای کراکوف، نشان برجسته افتخار و دانشمند شایسته ارمنستان شوروی () شده است. وی در ۲۲ سپتامبر ۱۹۹۳ در سن ۸۳ سالگی درگذشت و در آرامستان مرکزی ایروان (توخماخ) به خاک سپرده شد.
لیودویگ واسیلی میرزویان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک اخترشناس، اخترفیزیک‌دان، فیزیک‌دان و آکادمیسین اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. در ۱ مهٔ ۱۹۲۳ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۴۷) فارغ‌التحصیل شد. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان، اتحادیه بین‌المللی اخترشناسی و ؟ بود. وی همچنین برنده نشان پرچم سرخ کار و دانشمند شایسته ارمنستان شوروی () شده است. وی در ۲۰ ژوئیهٔ ۱۹۹۹ در سن ۷۶ سالگی در ایروان درگذشت.
گارگین هوهانسی میرزویان (؛ زادهٔ - درگذشته ) پزشک، استاد اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۹۰۲ در تفلیس به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۲۳) فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار و دانشمند شایسته ارمنستان شوروی () شده است. وی در ۲۵ ژوئن ۱۹۹۰ در سن ۸۸ سالگی در ایروان درگذشت و در آرامستان مرکزی ایروان (توخماخ) به خاک سپرده شد.
امیل هایکی میرزابکیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک فیزیک‌دان اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. در ۱۲ دسامبر ۱۹۲۲ در ایروان از والدینی به نام‌های هایک میرزابکیان (Հայկ Միրզաբեկյան) و آناهیت میرزابکیان (Անահիտ Միրզաբեկյան) به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۴۵–۱۹۵۰) فارغ‌التحصیل شد. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. وی همچنین برنده نشان ستاره سرخ، نشان انقلاب اکتبر و نشان جنگ میهنی (درجه دو) شده است. وی در ۱۶ سپتامبر ۱۹۸۰ در سن ۵۷ سالگی در مسکو درگذشت و در ایروان به خاک سپرده شد.
آندرانیک هامبارتسومی میهرابیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) روان‌پزشک اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در در شاهومیانی به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی روسیه فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار و دانشمند شایسته ارمنستان شوروی () شده‌است. وی در ۱۸ فوریهٔ ۱۹۸۶ در سن ۸۱ سالگی درگذشت.
کاراپت ملیک-اوهانجانیان (؛ در روستای کلر - در ایروان) استاد دانشگاه، لغت‌شناس، خاورشناس، فارسی‌پژوه و مترجم اهل ارمنستان بود. وی دانشگاه هومبولت برلین فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون دانشمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۲) شد. زندگی‌نامه. کاراپت فرزند آچابک. در ۱۹۱۲م انستیتوی زبان‌های شرقی را به پایان رساند. از ۱۹۱۴ تا ۱۹۱۹م در آلمان به ادامهٔ تحصیل پرداخت. در ۱۹۲۱۱م ریاست هیئت علمانی پژوهشگاه اچمیادزین را برعهده گرفت. از ۱۹۲۲ تا ۱۹۲۶م و از ۱۹۳۵ تا ۱۹۳۷م استاد دانشگاه بود. از ۱۹۳۲ تا ۱۹۳۵م در پژوهشگاه
استاد دانشگاه بود. از ۱۹۳۲ تا ۱۹۳۵م در پژوهشگاه فرهنگ مادی به کار سرگرم بود. در ۱۹۳۵م به درجهٔ پروفسوری رسید. از ۱۹۳۶ تا ۱۹۳۷م مدیر بخش ادبیات و فوکلور ارمنی باستانی پژوهشگاه تاریخ و تاریخ ادبیات آکادمی علوم جمهوری ارمنستان واز ۱۹۴۶ تا ۱۹۴۸م استاد انستیتوی دولتی آموزگاری روسی ایروان بود. در ۱۹۶۲م ارباب شایستهٔ علم ارمنستان دانسته شد و در ۱۹۶۵م به عضویت پیوستهٔ آکادمی علوم ارمنستان درآمد. آثار. از آثارش: صفحات منتخب ادبیات ارمنی به روسی (ایروان، ۱۹۴۶)؛ داود ساسونی که با همکاری م. آبیگیان در دو جلد تألیف شده
که با همکاری م. آبیگیان در دو جلد تألیف شده و جلد یکم آن در ۱۹۳۶م و جلد دوم آن در ۱۹۵۱م به چاپ رسیده است فردوسی به ارمنی (ایروان، ۱۹۳۴م)
هوهانس (ایوان) گئورگی ماقاکیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) زمین‌شناسی، آکادمیسین اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در در تفلیس به دنیا آمد و از انستیتو دولتی کانی‌شناسی سن پترزبورگ فارغ‌التحصیل گشت. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان ستاره سرخ، نشان برجسته افتخار، نشان پرچم سرخ کار، مدال دفاع از قفقاز، مدال به خاطر پیروزی مقابل آلمان در جنگ بزرگ میهنی (۱۹۴۵–۱۹۴۱)، مدال کار شجاعانه در جنگ بزرگ میهنی (۱۹۴۵–۱۹۴۱)، جایزه استالین (۱۹۵۰)، مدال به مناسبت یکصدمین سالگرد تولد ولادیمیر
مدال به مناسبت یکصدمین سالگرد تولد ولادیمیر ایلیچ لنین، دانشمند افتخاری ارمنستان شوروی (۱۹۶۱)، جایزه دولتی ارمنستان شوروی (۱۹۷۶) و زمین‌شناس شایسته ارمنستان شوروی شده است. وی در ۱۴ فوریهٔ ۱۹۸۲ در سن ۶۷ سالگی در ایروان درگذشت.
آرارات ساهاکی قاریبیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) زبان‌شناس، لغت‌شناس، استاد، آکادمیسین اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۲۷ ژانویهٔ ۱۸۹۹ در آیگزارد به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۲۷) فارغ‌التحصیل گشت. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، دانشمند شایسته ارمنستان شوروی () و جایزه دولتی ارمنستان شوروی () شده است. وی در ۱ مارس ۱۹۷۷ در سن ۷۸ سالگی در ایروان درگذشت.
گئورگ باگراتی قاریبجانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) مورخ در زمینه تاریخ ارمنستان، سیاستمدار، علوم ادبی، آکادمیسین اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۵ مهٔ ۱۹۲۰ در آلکساندراپول به دنیا آمد و دانشکده تاریخ دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۴۱) فارغ‌التحصیل گشت. وی در حزب کمونیست ارمنستان (اتحاد شوروی)، دانشگاه دولتی ایروان، دانشگاه ملی پلی‌تکنیک ارمنستان و دانشگاه پزشکی دولتی ایروان فعالیت می‌کرد. وی عضو از ۱۹۷۴، فرهنگستان ملی علوم ارمنستان از ۱۹۶۵، از ۱۹۶۰ و ? از ۱۹۷۵؟ بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون دانشمند شایسته
بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون دانشمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۸)، شهروند افتخاری گیومری (۱۹۶۸)، ، نشان جنگ میهنی (درجه یک و درجه دو (۱۹۸۵))، نشان پرچم سرخ کار (۱۹۶۰ و ۱۹۶۶)، نشان دوستی خلق (۱۹۸۰)، نشان برجسته افتخار (۱۹۷۱)، و مدال شجاعت (روسیه) (۱۹۴۶) شده است. وی در ۲۸ دسامبر ۱۹۹۹ در سن ۷۹ سالگی در ایروان درگذشت و در آرامستان مرکزی ایروان (توخماخ) به خاک سپرده شد.
آرام تیگرانی قانالانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک فولکوریست، ارمنستان‌شناس، لغت‌شناس و آکادمیسین اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. در ۱۲ فوریهٔ ۱۹۰۹ در آخالتسیخه به دنیا آمد و از دانشکده تاریخ دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۳۱) فارغ‌التحصیل شد. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. وی همچنین برنده دانشمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۷) و نشان برجسته افتخار شده است. وی در ۹ ژوئن ۱۹۸۳ در سن ۷۴ سالگی در ایروان درگذشت و در آرامستان مرکزی ایروان (توخماخ) به خاک سپرده شد.
روملا میکائیلی قالاچیان (؛ ؛ - ) میکروبیولوژیست اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در در خوقند به دنیا آمد و از دانشگاه ملی علوم کشاورزی ارمنستان (۱۹۳۲) فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون دانشمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۷۰) شد. وی در ۳۰ ژوئن ۱۹۹۶ در سن ۸۵ سالگی در ایروان درگذشت.
هاکوب گارگینی هوهانیسیان (؛ Hakob Hovhannisian زاده - درگذشته ) بیوشیمی‌دان و شیمی‌دان و استاد اهل ارمنستان که از تاریخ ۱۹۲۲ تا تاریخ ۱۹۳۰ ریاست دانشگاه دولتی ایروان را برعهده داشت. وی از تاریخ ۱۹۳۰ تا تاریخ ۱۹۳۶ ریاست انستیتو پزشکی ایروان را برعهده داشت. زندگی‌نامه. وی در در شوشی به دنیا آمد و از ، دانشگاه هومبولت برلین و دانشگاه هایدلبرگ فارغ‌التحصیل شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون دانشمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۳۵) شد. وی از سال ۱۹۱۷ عضو حزب کمونیست اتحاد شوروی بود. وی در ۲۲ دسامبر ۱۹۴۱ در سن ۶۶
اتحاد شوروی بود. وی در ۲۲ دسامبر ۱۹۴۱ در سن ۶۶ سالگی در جریان پاکسازی بزرگ کشته شد.
مانوئل گارگینی مانوئلیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک شیمی‌دان و استاد دانشگاه اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. در ۱۳ مهٔ ۱۹۱۳ در وان به دنیا آمد و از دانشگاه ملی پلی‌تکنیک ارمنستان (۱۹۳۵) فارغ‌التحصیل شد. وی در دانشگاه ملی پلی‌تکنیک ارمنستان (۱۹۳۳–۱۹۴۰) و فرهنگستان ملی علوم ارمنستان (۱۹۳۵–۱۹۵۷) فعالیت می‌کرد و عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان (۱۹۶۳) بود. وی همچنین برنده نشان پرچم سرخ کار، نشان برجسته افتخار، نشان پرچم سرخ، دانشمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۷۰) شده است. وی در ۱۹۸۵ در سن ۷۲ سالگی در ایروان درگذشت.
آرتاشس آلکساندری ملیک-آدامیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) پزشک، استاد اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در در شاهومیانی به دنیا آمد و از دانشگاه ملی پزشکی خارکف (۱۹۱۱) فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار و دانشمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۴۰) شده است. وی در ۱۰ مارس ۱۹۴۹ در سن ۶۳ سالگی در ایروان درگذشت.
هاروتیون کاراپتی پانوسیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) میکروب‌شناس اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۴ اوت ۱۹۰۶ در توقات به دنیا آمد و در دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۲۸) فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان لنین، نشان پرچم سرخ کار، نشان برجسته افتخار و دانشمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۶) شده است. وی در ۱۳ آوریل ۱۹۷۳ در سن سالگی در ایروان درگذشت.
لوون میکائیلی جانپولادیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) دانشمند و استاد اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱ ژوئیهٔ ۱۹۱۲ در ایروان به دنیا آمد و از (۱۹۳۶) فارغ‌التحصیل گشت. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون دانشمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۷)، نشان پرچم سرخ کار و نشان برجسته افتخار شده است. وی در ۵ اکتبر ۱۹۹۷ در سن ۸۵ سالگی در ایروان درگذشت و در آرامستان مرکزی ایروان (توخماخ) به خاک سپرده شد.
در مخابرات و علم ساعت‌سازی، ساعت فرعی، ساعتی است که به یک ساعت دیگر، یعنی ساعت اصلی، وابسته است. ساعت‌های مدرن از طریق اینترنت یا سیگنال‌های رادیویی زمان، با زمان هماهنگ جهانی (UTC) هماهنگ می‌شوند. زمان UTC بر اساس شبکه‌ای از ساعت‌های اتمی در کشورهای مختلف تنظیم می‌شود. برای اهداف علمی، ساعت‌های دقیق می‌توانند از طریق کانال‌های ماهواره‌ای اختصاصی با دقتی در حد نانوثانیه هماهنگ شوند. هماهنگ‌سازی ساعت‌های فرعی معمولاً از طریق قفل فاز سیگنال ساعت فرعی به سیگنال دریافت‌شده از ساعت اصلی انجام می‌شود. برای جبران
دریافت‌شده از ساعت اصلی انجام می‌شود. برای جبران زمان انتقال سیگنال از ساعت اصلی به ساعت فرعی، فاز ساعت‌های فرعی تنظیم می‌شود تا هر دو ساعت هم‌فاز شوند. به این ترتیب، نشانگرهای زمانی هر دو ساعت در خروجی آن‌ها به‌طور همزمان رخ می‌دهند. پیشینیان ساعت‌های اتمی، ساعت‌های کامپیوتری و ساعت‌های دیجیتال، این ساعت‌های الکتریکی بودند که با یک پالس الکتریکی همگام‌سازی می‌شدند و از طریق سیم به ساعت اصلی در همان مکان متصل بودند. به همین دلیل اصطلاحات «ساعت اصلی» و «ساعت فرعی» به کار می‌رفت. از اواخر قرن نوزدهم تا اواسط
فرعی» به کار می‌رفت. از اواخر قرن نوزدهم تا اواسط قرن بیستم، سیستم‌های ساعت اصلی/فرعی الکتریکی نصب شدند، به طوری که تمام ساعت‌های یک ساختمان یا مجموعه از طریق سیم‌های الکتریکی با یک ساعت اصلی مرکزی هماهنگ می‌شدند. ساعت‌های فرعی یا به‌طور مستقل زمان را حفظ می‌کردند و به‌طور دوره‌ای توسط ساعت اصلی اصلاح می‌شدند، یا برای عملکرد خود به پالس‌های ارسالی از ساعت اصلی وابسته بودند. بسیاری از این ساعت‌های فرعی در سراسر جهان در مدارس، دفاتر، پایگاه‌های نظامی، بیمارستان‌ها، شبکه‌های راه‌آهن، مراکز تلفن و کارخانه‌ها
شبکه‌های راه‌آهن، مراکز تلفن و کارخانه‌ها مورد استفاده قرار می‌گرفتند. در مدارس، زنگ‌ها در سراسر پردیس هماهنگ می‌شدند و سیستم به گونه‌ای طراحی شده بود که ساعت اصلی در دفتر مدیر مدرسه قرار داشت، در حالی که واحدهای فرعی در کلاس‌های درس و ساختمان‌های دیگر بودند. در کارخانه‌ها، سیستمی با زنگ یا بوق می‌توانست پایان یک شیفت کاری، زمان ناهار یا وقت استراحت را اعلام کند. بسیار اندک از این سیستم‌های الکتریکی آنالوگ در قرن بیست و یکم باقی مانده‌اند و بیشتر سیستم‌های مشابه در این قرن دیجیتالی هستند.
آتاکسین-۱ یک پروتئین متصل شونده به دی‌ان‌ای است که در انسان توسط ژن "ATXN1" کد می‌شود. جهش‌ها در این پروتئین منجر به بیماری آتاکسی مغزی-مخچه‌ای نوع ۱ یا اسپینوسربلار آتاکسی ۱ می‌شود که نوعی بیماری ارثی عصبی است و موجب از دست رفتن نورون‌های عصبی مخچه به‌ویژه نورون‌های پورکنژ می‌گردد. ژنتیک. ژن "ATXN1" میان چندین گونه از جمله انسان، موش و دروزوفیلا (مگس سرکه) محافظت شده است. در انسان، ژن "ATXN1" بر روی بازوی کوتاه کروموزوم ۶ قرار دارد. این ژن حاوی ۹ اگزون است که دوتای آن‌ها کدکنندهٔ پروتئین هستند. همچنین
است که دوتای آن‌ها کدکنندهٔ پروتئین هستند. همچنین تکرارهای سه نوکلئوتیدی از CAG در توالی کدکنندهٔ این ژن شناسایی شده است که در انسان به مراتب بلندتر از دیگر گونه‌هاست (۶ تا ۳۸ تکرار CAG در یک فرد سالم در مقابل ۲ تکرار در ژن موشی). این تکرار سه نوکلئوتیدی این ژن را مستعد خطای همانندسازی دی‌ان‌ای می‌کند و بین افراد می‌تواند با اندازه‌های متفاوتی وجود داشته باشد. ساختار. بخش‌ها و ویژگی‌های حائز اهمیتِ ساختار آتاکسین-۱ شامل: عملکرد. عملکرد آتاکسین-۱ هنوز به‌طور کامل مشخص نشده است. به نظر می‌رسد که این پروتئین
کامل مشخص نشده است. به نظر می‌رسد که این پروتئین به دلیل جایگاهش در هستهٔ سلول، ارتباطش با ناحیهٔ پروموتر چندین ژن و برهمکنش‌هایش با تنظیم‌کنندگان رونویسی و جزئی از سیستم پیرایش آران‌ای بودن؛ در تنظیم بیان ژن دخیل باشد. برهمکنش‌ها. مشخص شده است که آتاکسین-۱ با پروتئین‌های زیر برهمکنش دارد: نقش در بیماری. "ATXN1" ژن جهش یافته در بیماری آتاکسی مغزی-مخچه‌ای نوع ۱ یا SCA1، یک بیماری ژنتیکی کشنده با وراثت غالب، است. بیماری‌ای که در آن نورون‌های مخچه و ساقهٔ مغز طی سال‌ها یا دهه‌ها از بین می‌روند. SCA1 یک اختلال
سال‌ها یا دهه‌ها از بین می‌روند. SCA1 یک اختلال تکرار سه نوکلئوتیدی است که به علت گسترش تکرارهای CAG در ژن "ATXN1" که منجر به تشکیل یک دم پلی‌گلوتامینی گسترش یافته می‌شود، رخ می‌دهد. این طویل شدن دم پلی‌گلوتامینی در اندازه‌های متنوعی رخ می‌دهد به‌طوری‌که از ۶ تکرار تا ۸۱ تکرار در انسان گزارش شده است. جهش‌هایی با تکرار سه نوکلئوتیدی CAG بالای ۳۹ بار، بیماری‌زا هستند و هر چه تکرارها بیشتر شود، بروز بیماری در سنین پایین‌تر رخ خواهد داد. اینکه چگونه گسترش پلی‌گلوتامین در آتاکسین-۱ موجب آسیب عصبی و تخریب
پلی‌گلوتامین در آتاکسین-۱ موجب آسیب عصبی و تخریب نورون‌ها می‌شود، همچنان نامشخص است زیرا این بیماری در پی ترکیب چندین فرایند سلولی اتفاق می‌افتد. تجمع. پروتئین آتاکسین-۱ جهش یافته خود به خود بد تا خورده (misfolded) و مانند دیگر پروتئین‌های بد تاخورده در دیگر بیماری‌ها از قبیل پروتئین تاو، بتا آمیلوئید و هانتینگتین؛ درون سلول‌ها تجمع می‌یابد. این موضوع موجب طرح فرضیه‌ای شد که بیان می‌کرد این تجمعات پروتئینی برای نورون‌ها سمی هستند و موجب آسیب‌های عصبی می‌شوند. با این حال، مشخص شده است که این تجمعات در
با این حال، مشخص شده است که این تجمعات در سلول‌های موش برای بیماری‌زایی کافی نیست. دیگر پروتئین‌های نورونی می‌توانند تجمع آتاکسین-۱ را تعدیل کنند و این موضوع می‌تواند روی سمیّت حاصل از تجمعات پروتئینی اثرگذار باشد. برهمکنش‌های پروتئین-پروتئین تغییریافته. آتاکسین-۱ محلول برای فعالیتش با پروتئین‌های مختلفی برهمکنش می‌کند. گسترش غیرطبیعی دم پلی‌گلوتامینی در آتاکسین-۱ می‌تواند این برهمکنش‌ها را تحت تأثیر بگذارد. گاهی موجب کاهش و از دست رفتن عملکرد (زمانی که پروتئین دیگر قادر نیست یکی از فعالیت‌های طبیعی خود را
دیگر قادر نیست یکی از فعالیت‌های طبیعی خود را انجام دهد) و گاهی موجب بروز عملکردی جدید اما سمی و مخرب (زمانی که پروتئین با پیوندهای بسیار قوی و محکم به هدفش متصل شود یا به هدفی غیر از هدف خود بچسبد) می‌شود. به نوبهٔ خود این برهم خوردن برهمکنش‌ها می‌تواند موجب تغییر بیان ژن‌هایی که تحت کنترل آتاکسین-۱ هستند شود و منجر به بیماری گردد. ارتباط با HMGB1. در یک مدل موشی از بیماری SCA1، آتاکسین-۱ جهش‌یافته، کاهش و مهار پروتئین HMGB1 یا High Mobility Group Box1 را در میتوکندری‌های سلول‌های عصبی تعدیل می‌کرد. HMGB1
میتوکندری‌های سلول‌های عصبی تعدیل می‌کرد. HMGB1 پروتئینی هسته‌ای است که برای تنظیم بازسازی دی‌ان‌ای لازم برای سیستم ترمیم آسیب دی‌ان‌ای و رونویسی ضروری است. اختلال در عملکرد این پروتئین (HMGB1) باعث افزایش آسیب‌های ژنوم میتوکندریایی می‌شود. در مدل موشی SCA1، افزایش بیان پروتئین HMGB1 توسط وکتورهای ویروسی حاوی این ژن چندین نتیجه را در موش‌های حاوی آتاکسین-۱ جهش‌یافته به همراه داشت: ۱- تسهیل ترمیم آسیب‌های ژنوم میتوکندریایی ۲- بهبود آسیب‌های عصبی و اختلالات حرکتی ۳- افزایش طول عمر موش‌های بیمار.
فناوری نرخ چهاربرابر داده‌ها یا (QDR) یک تکنیک سیگنال‌ دهی ارتباطی است که در آن داده‌ها در چهار نقطه از چرخه ساعت انتقال پیدا می کنند: در لبه‌ صعودی، لبه نزولی و در دو نقطه میانی بین آنها. نقاط میانی توسط یک سیگنال ساعت دوم که با ۹۰ درجه اختلاف فاز نسبت به سیگنال ساعت اول عمل می‌کند، تعریف می‌شوند. این روش امکان انتقال چهار بیت داده را در هر خط سیگنال در هر چرخه ساعت فراهم می‌کند. در یک سیستم نرخ چهار برابر داده‌ها، خطوط داده با فرکانسی دو برابر فرکانس سیگنال ساعت عمل می‌کنند. این در مقابل سیستم‌های نرخ دو
ساعت عمل می‌کنند. این در مقابل سیستم‌های نرخ دو برابر داده‌ها (DDR) است که در آنها خطوط ساعت و داده با یک فرکانس عمل می‌کنند. فناوری نرخ چهار برابر داده‌ها برای اولین بار توسط اینتل در پردازنده‌های Pentium 4 با هسته Willamette معرفی شد و سپس در سری پردازنده‌های Atom، Pentium 4، Celeron، Pentium D و Core 2 این شرکت به کار گرفته شد. این فناوری به اینتل این قابلیت را داد که چیپست‌ها و پردازنده‌هایی تولید کند که با نرخ داده‌ای مشابه فناوری طیف کامل فرکانسی (FSB) با سرعتی بین 400 MT/s تا 1600 MT/s با یکدیگر
با سرعتی بین 400 MT/s تا 1600 MT/s با یکدیگر ارتباط برقرار می‌کنند، در حالی که فرکانس واقعی ساعت در بازه‌ای پایین‌تر و پایدارتر (100 مگاهرتز تا 400 مگاهرتز) حفظ می‌شود. پیش زمینه. دلایل استفاده از QDR نسبت به DDR کاملاً متفاوت از دلایلی است که برای حرکت از نرخ تکی داده‌ها (SDR) به DDR مطرح می‌شود. استفاده از DDR به تولید کنندگان حافظه امکان داد تا داده‌ها را با نرخی برابر با بیت ساعت منتقل کنند (یک انتقال خط داده برای هر انتقال خط ساعت)، در حالی که SDR تنها می‌توانست داده‌ها را با نرخ چرخه ساعت (یک انتقال
می‌توانست داده‌ها را با نرخ چرخه ساعت (یک انتقال خط داده برای هر لبه صعودی ساعت) منتقل کند. با این وجود، پیاده‌سازی ساده QDR می‌تواند باعث شود نرخ داده بالاتر از نرخ ساعت باشد، که این وضعیت مزیت‌های الکتریکی ساده را نقض می‌کند. مزیت‌های QDR زمانی مشخص می‌شوند که با محدودیت در استفاده از گذرگاه مواجه باشیم. در یک کامپیوتر مدرن، ممکن است چندین پردازنده و دستگاه‌های ورودی/خروجی هم‌زمان به حافظه دسترسی داشته باشند. برای مدیریت صحیح این دسترسی‌ها، سیستم‌های مدرن به گونه‌ای طراحی می‌شوند که سیگنال‌ها بین همه
به گونه‌ای طراحی می‌شوند که سیگنال‌ها بین همه اجزای متصل در یک چرخه ساعت انتقال یابند، در حالی که محدودیتی جدی بر نرخ ساعت اعمال می‌شود. اما پس از حل این رقابت، انتقال داده می‌تواند به‌ صورت یک انتقال ساده نقطه‌ به‌ نقطه و یک‌ جهته انجام شود. در چنین انتقالی، نیازی نیست که سیگنال‌ها به‌طور کامل در یک چرخه منتقل شوند؛ بلکه کافی است به‌طور هماهنگ و با استفاده از سیگنالی خاص به نام “استروب” (strobe) کنترل شوند. این کاهش نیاز به یکپارچگی کامل سیگنال، باعث می‌شود انتقال داده QDR با سرعتی دو برابر نرخ ساعت (در
انتقال داده QDR با سرعتی دو برابر نرخ ساعت (در مقایسه با DDR که سرعتی برابر با نرخ ساعت دارد) انجام شود.
ساختمان مؤسسه اسمیتسونین، که بیشتر با نام قلعه اسمیتسونین یا به زبان ساده «قلعه» شناخته می‌شود، ساختمانی در مرکز خرید ملی می‌باشد که دفاتر اداری و مرکز اطلاعات مؤسسه اسمیتسونین را در خود جای داده است. این بنا که به عنوان اولین ساختمان موزه اسمیتسونین ساخته شده است، از ماسه سنگ قرمز سنکا به سبک احیای نورمن ساخته شده است (یادآوری ترکیبی از نقوش رومی اواخر و اوایل گوتیک در قرن دوازدهم با تلفیقی از سبک‌های احیای گوتیک و رومانسک). این ساختمان در سال ۱۸۵۵ تکمیل شده و در سال ۱۹۶۵ به عنوان یک مکان تاریخی ملی تعیین
و در سال ۱۹۶۵ به عنوان یک مکان تاریخی ملی تعیین گردید. تاریخچه. ساختمان اسمیتسونین توسط معمار جیمز رنویک جونیور طراحی شد، از دیگر آثار او می‌توان به کلیسای جامع سن پاتریک در شهر نیویورک و گالری اسمیتسونین رنویک اشاره کرد، همچنین در سال ۱۸۴۶ در واشینگتن دی سی کمیته ساختمان یک مسابقه طراحی سراسری برگزار کرد و طرح رنویک به اتفاق آرا انتخاب شد. طرح دوم رنویک، که به سبک احیاء گوتیک بود، در طراحی کلیسای اسقفی ترینیتی استفاده شده است. یک مدل مقوایی از طرح برنده رنویک باقی مانده و در قلعه به نمایش گذاشته شده است.
باقی مانده و در قلعه به نمایش گذاشته شده است. رنویک توسط رابرت میلز به ویژه در چیدمان داخلی ساختمان کمک شد. شرح. رنویک ساختمان اسمیتسونین را به عنوان یک منظره زیبا در نقطه کانونی مرکز خرید ملی با الگوبرداری از بناهای تاریخی معماری آلمان ساخته گئورگ مولر طراحی کرد. رنویک در ابتدا قصد داشت جزئیات ساختمان را به سبک مجسمه‌سازی کاملاً آمریکایی به شیوه کار بنجامین هنری لاتروب در کاپیتول ایالات متحده بسازد، اما در کار نهایی از طرح‌های کتاب الگوی معمولی استفاده کرد.
فرح می‌تواند به موارد زیر اشاره داشته‌باشد:
دنیاهای رؤیایی (که به آن قلمروهای رؤیایی، قلمروهای وهمی یا منظره رؤیایی نیز گفته می‌شود) روشی است که معمولاً در آثار تخیلی مورد استفاده قرار می‌گیرد، به ویژه در داستان‌های علمی تخیلی و فانتزی. غرق شدن در دنیای خیالی شرایطی را فراهم می‌کند که در آن یک شخصیت (یا گروهی از شخصیت‌ها) در محیطی عجیب و غیرمنتظره قرار می‌گیرد و برای خروج از آن باید با چالش‌های شخصی متعددی روبرو شود و بر آن‌ها غلبه کند. دنیای رؤیایی همچنین معمولاً برای آموزش برخی از درس‌های اخلاقی یا مذهبی برای پیشبرد داستان شخصیتی که آن را تجربه
یا مذهبی برای پیشبرد داستان شخصیتی که آن را تجربه می‌کند استفاده دارد. به گفته جی آر آر تالکین، دنیاهای رؤیایی در تضاد با دنیاهای فانتزی هستند که در آن جهان مستقل از شخصیت‌های موجود در آن وجود دارد. با این حال، نویسندگان دیگر از فرایند رؤیا به عنوان راهی برای دستیابی به جهانی استفاده کرده‌اند که در چارچوب داستان، به اندازه واقعیت فیزیکی، ثبات و تداوم دارد.
شناسایی مواد آتش‌زا () فرآیندی است که یک کارشناس آتش‌نشانی برای تعیین این‌که آیا از مواد آتش‌زا در صحنه آتش‌سوزی استفاده شده است یا خیر استفاده می‌کند. این فرایند ترکیبی از کار میدانی و تجزیه و تحلیل آزمایشگاهی توسط محققان و شیمی‌دانان آتش‌نشانی است. برای شناسایی تحلیل مواد آتش‌زا هم کار میدانی و هم تجزیه و تحلیل آزمایشگاهی باید انجام شود. این کار به این دلیل است که وقتی از مواد آتش‌زا استفاده می‌شود، فقط باقی‌مانده مایع قابل اشتعال در صحنه باقی می‌ماند، و این وظیفه شیمی‌دان است که این باقی‌مانده‌ها را
و این وظیفه شیمی‌دان است که این باقی‌مانده‌ها را شناسایی کند و وظیفه بازرسان این است که مشخص کنند آیا آن‌ها به عنوان تسریع‌کننده آتش استفاده شده‌اند یا فقط در شرایط عادی در صحنه بوده‌اند. مواد آتش‌زا در مقابل مایع قابل اشتعال. متداول است که عبارت‌های مواد آتش‌زا و مایع قابل اشتعال به‌صورت مترادف به‌کار می‌روند. مایع قابل اشتعال مایعی است که وقتی در معرض منبع اشتعال قرار می‌گیرد به‌راحتی مشتعل می‌شود، درحالی‌که ماده آتش‌زا ماده‌ای است که برای افزایش سرعت احتراق برای موادی که به‌راحتی نمی‌سوزند استفاده
احتراق برای موادی که به‌راحتی نمی‌سوزند استفاده می‌شود. مایعات قابل اشتعال همیشه شتاب‌دهنده آتش نیستند، بلکه ممکن است در شرایط عادی در صحنه حضور داشته باشند. بنزین رایج‌ترین شتاب‌دهنده آتش‌سوزی است که استفاده می‌شود، اما به‌دلیل این‌که بنزین سوخت رایجی است، می‌تواند به‌عنوان مایع قابل اشتعال نیز در صحنه حضور داشته باشد. اگرچه مایعات قابل اشتعال رایج‌ترین تسریع‌کننده آتش هستند، اما سایر مواد شیمیایی مانند پروپان یا گاز طبیعی نیز می‌توانند برای تسریع آتش استفاده شوند. تشخیص استفاده از مواد آتش‌زا در صحنه جرم