payamvha/North_RAG huggingface dataset:
توسط بولدر مدیا) و یک مجموعه تلویزیونی دنباله‌دار، اعلام کرد. برخلاف تغییرات نسل‌های قبلی که معمولاً با مجموعه‌ای کاملاً جدید از شخصیت‌ها همراه بودند، نسل پنجم بر جهان و داستان‌های نسل چهار و "دوستی معجزه است" بنا شده است، اما با یک جهش زمانی، شخصیت‌ها و موضوعات جدیدی را معرفی می‌کند. به گفته امیلی تامپسون، معاون مدیریت برند جهانی انترتینمنت وان، این خط تولید جدید نسل آلفا را هدف قرار داده است که «هوش هیجانی بالاتری دارند و انتظارات بیشتری از سرگرمی‌های خود دارند». به همین دلیل، موضوعات این نمایش حول محور
دارند». به همین دلیل، موضوعات این نمایش حول محور تنوع و شمول خواهد بود، اما همچنان شامل اشارات و ایستر اگ به نسل قبلی است. فیلم و مجموعه در زمانی پس از پایان "دوستی معجزه است" اتفاق می‌افتند، جایی که «دوستی و هماهنگی جای خود را به سوءظن و بی‌اعتمادی داده» و گونه‌های مختلف پونی‌ها از یکدیگر جدا شده و در قبایل خود زندگی می‌کنند. شخصیت‌های اصلی نسل پنجم عبارتند از سانی استاراسکات، یک پونی زمینی ماده؛ ایزی مونبو، یک تک‌شاخ ماده؛ و هیچ تریل‌بلیزر، یک پونی زمینی نر، به همراه دو خواهر و برادر پگاسوس به نام‌های
نر، به همراه دو خواهر و برادر پگاسوس به نام‌های پیپ پتالز و زیپ استورم. این فیلم نخست قرار بود توسط شرکت پارامونت پیکچرز در سینما اکران شود، اما به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹، اکران آن لغو شد. سپس حقوق آن به نتفلیکس فروخته شد و تاریخ انتشار فیلم ۲۴ سپتامبر ۲۰۲۱ تعیین شد. نتفلیکس همچنین ساخت مجموعه پویانمایی سه‌بعدی دنباله آن را نیز تأیید کرد که قرار است در همین سرویس پخش شود. فیلم با یک برنامه ویژه و یک مجموعه تلویزیونی استریم‌شده با عنوان "پونی کوچولوی من: نشان خود را بگذار" به ترتیب در ماه‌های مه و سپتامبر
خود را بگذار" به ترتیب در ماه‌های مه و سپتامبر ۲۰۲۲ دنبال شد. همچنین یک برنامه ویژه با مضمون کریسمس به نام "پونی کوچولوی من: روز آرزوی زمستانی" در نوامبر همان سال در نتفلیکس منتشر شد. یک مجموعه انحصاری برای یوتیوب با عنوان "پونی کوچولوی من: داستانت را بگو" در آوریل ۲۰۲۲ پخش شد. فصل دوم "نشان خود را بگذار"، به همراه برنامه ویژه ۴۴ دقیقه‌ای آن با نام "برایدل‌ووداستاک"، در ژوئن ۲۰۲۳ منتشر شد. قسمت‌های پایانی "نشان خود را بگذار"، به همراه برنامه ویژه "اسرار استارلایت"، در ۲۳ نوامبر ۲۰۲۳ منتشر شدند. یک برنامه
در ۲۳ نوامبر ۲۰۲۳ منتشر شدند. یک برنامه ویژه از "داستانت را بگو" با عنوان "بلاک‌یوواکی‌ها" در ۴ آوریل ۲۰۲۴ منتشر شد. در ۱۵ ژوئیه ۲۰۲۵، ساخت یک فیلم لایو اکشن بر اساس این مجموعه اعلام شد. این فیلم توسط آمازون ام‌جی‌ام استودیوز و هاسبرو اینترتینمنت تولید خواهد شد. طرفداران بزرگسال. گردآورندگان. اسباب‌بازی‌های "پونی کوچولوی من" از زمان عرضه اولیه، توجه کلکسیونرها را به خود جلب کردند. پوشش رسانه‌ای در دهه ۲۰۰۰، گزارش‌هایی از گردهمایی‌های کلکسیونرها منتشر می‌کرد و این موضوع را که زنان بزرگسال به "پونی کوچولوی
و این موضوع را که زنان بزرگسال به "پونی کوچولوی من" علاقه‌مند هستند، عجیب می‌دانست. در گردهمایی کلکسیونرهای "پونی کوچولوی من" در سال ۲۰۰۴، تنها یک مرد در میان شرکت‌کنندگان حضور داشت. هنگام به‌روزرسانی خط تولید اسباب‌بازی‌ها، هاسبرو به کلکسیونرها اطمینان داد که نسخه‌های "پونی کوچولوی من" ویژه‌ای برای آن‌ها تولید خواهد کرد. بیش از ۴۰۰۰ شیء از مجموعه پونی کوچولوی من تا سال ۲۰۲۵ در نمایشگاهی به نام "آن‌گونه که واقعاً هستی بیا" در کرویدون، لندن به نمایش گذاشته شده‌اند. فندوم "دوستی معجزه است". با وجود اینکه
شده‌اند. فندوم "دوستی معجزه است". با وجود اینکه گروه مخاطب هدف هاسبرو دختران جوان و والدین آن‌ها بودند، نسخه چهارم این مجموعه به یک پدیده فرهنگی و اینترنتی تبدیل شد. مجموعه تلویزیونی ، یک جامعه هواداری غیرمنتظره به وجود آورد که شامل طرفداران مرد بسیاری در سنین ۱۳ تا ۳۵ سال بود. این طرفداران یک پایگاه هواداری بزرگ و پرشور، به همراه آثار خلاقانه متعدد، سایت‌های هواداری و گردهمایی‌های مخصوص به خود ایجاد کردند. آن‌ها برای توصیف خود از نام برونی استفاده کردند که ترکیبی از دو واژه «برادر» (Bro) و «پونی» (Pony)
ترکیبی از دو واژه «برادر» (Bro) و «پونی» (Pony) است. وجود این پایگاه هواداری بزرگسال برای هاسبرو و دست‌اندرکاران این مجموعه غافلگیرکننده بود. آن‌ها از این هواداری استقبال کرده و آن را پذیرفتند و اشاراتی به این طرفداران در داخل مجموعه و اسباب‌بازی‌ها قرار دادند. شریلین کانلی و برخی دیگر اشاره کرده‌اند که برونی‌ها با تمرکز بر روی خود جامعه هواداری به جای تمرکز بر روی خود مجموعه، باعث می‌شوند سایر طرفداران این مجموعه احساس بیگانگی کنند. تأثیر فرهنگی. مصرف‌گرایی. غالباً از "پونی کوچولوی من" به دلیل ترویج
غالباً از "پونی کوچولوی من" به دلیل ترویج مصرف‌گرایی انتقاد می‌شود. زمانی که اقتباس‌های رسانه‌ای این مجموعه برای نخستین بار پخش شدند، بحث و جدل‌های زیادی در ایالات متحده در مورد تبلیغات تلویزیونی هدفمند برای کودکان وجود داشت. در دهه ۱۹۸۰، مقررات مربوط به ارجاع متقابل بین برنامه‌ها و تبلیغات تسهیل شد و این امر به تولید برنامه‌هایی بر پایه اسباب‌بازی‌ها مانند "هی‌من و اربابان جهان" از متل و "تبدیل‌شوندگان"، "جی.آی. جو" و بعدها "پونی کوچولوی من و دوستان" از شرکت هاسبرو منجر شد. با اینکه نخست "هی‌من" بیشترین
هاسبرو منجر شد. با اینکه نخست "هی‌من" بیشترین جنجال را به دنبال داشت، "پونی کوچولوی من" برای دهه‌ها بعد، حتی زمانی که تولید نمی‌شد، بحث‌برانگیز باقی ماند. انتقادها از آن بسیار شدیدتر و ماندگارتر از مجموعه‌های مشابهی بودند که خط تولید اسباب‌بازی داشتند. شریلین کانلی به نقل از نویسندگان و روزنامه‌نگارانی اشاره می‌کند که "پونی کوچولوی من" را به‌طور خاص به دلیل ارتباطش با اسباب‌بازی‌ها و کالاها هدف قرار می‌دهند و اغلب آن را «در خط مقدم انتقاد» قرار می‌دهند، در حالی که از فرنچایزهای مذکور هاسبرو یا فرنچایزهای
حالی که از فرنچایزهای مذکور هاسبرو یا فرنچایزهای دیگری مانند "جنگ ستارگان"، "داستان اسباب‌بازی" و "لگو" انتقاد مشابهی نمی‌کنند. کانلی اشاره می‌کند که متخصصانی که با کودکان کار می‌کنند، مانند روان‌شناسان و کتابداران، اغلب دید مثبتی به این مجموعه دارند. جان روزموند، روانشناس، اسباب‌بازی‌های "پونی کوچولوی من" را به عنوان «اسباب‌بازی‌های فوق‌العاده، آرامش‌بخش و مناسب برای اوقات آرام» توصیف کرده و معتقد است که آن‌ها هیچ‌گونه خشونت یا ماهیت جنسی‌ای که در سایر مجموعه‌های اسباب‌بازی دیده می‌شود، ندارند. اولین
مجموعه‌های اسباب‌بازی دیده می‌شود، ندارند. اولین مجموعه پویانمایی این فرنچایز اغلب به عنوان بدترین مثال از کارتون‌های صبح شنبه شناخته می‌شود، با وجود اینکه هرگز در صبح‌های شنبه پخش نشد. حتی در طول دهه ۱۹۹۰ که هیچ اقتباسی از "پونی کوچولوی من" در تلویزیون پخش نمی‌شد و هیچ اسباب‌بازی‌ای از آن تولید نمی‌شد، این مجموعه همچنان اغلب به عنوان مثالی معاصر از بازاریابی تهاجمی از طریق تلویزیون مطرح می‌شد. زنانگی. کانلی استدلال می‌کند که "پونی کوچولوی من" نه به خاطر تفاوت خاصی در روش‌های تجاری یا استانداردهای محتوایی،
خاصی در روش‌های تجاری یا استانداردهای محتوایی، بلکه به دلیل اینکه آشکارا دخترانه است، مورد انتقاد قرار می‌گیرد. در پاسخ به این انتقاد که "پونی کوچولوی من" «بی‌ارزش» است، در حالی که "جنگ ستارگان" از «یکپارچگی و دیدگاه خلاقانه» سرچشمه می‌گیرد، کریگ مک‌کراکن، کارتونیست، خاطرنشان کرد که هر دو مجموعه می‌توانند یکپارچگی داشته باشند یا بی‌ارزش باشند، و این بستگی به نحوه تولید آن‌ها دارد. کریس بتل، طراح شخصیت، اشاره کرد که اقتباس رسانه‌ای "پونی کوچولوی من" به دلیل اینکه دختران را هدف قرار داده، کمتر معتبر تلقی
اینکه دختران را هدف قرار داده، کمتر معتبر تلقی می‌شود. لورن فاوست، کارگردان و توسعه‌دهنده خلاقانه نسخه راه‌اندازی مجدد "پونی کوچولوی من" در سال ۲۰۱۰، نوشت که انتظار دارد افرادی که حتی مجموعه پویانمایی را ندیده‌اند، «فوراً آن را دخترانه، احمقانه، بی‌ارزش، بچه‌گانه یا یک آگهی بازرگانی شیطانی برچسب بزنند.» فاوست معتقد است که زنانگی این مجموعه باعث می‌شود که صرف‌نظر از سایر ویژگی‌هایش، به هدف تمسخر تبدیل شود. الن سایتر، استاد مطالعات رسانه، مشاهده کرد که برنامه‌های تلویزیونی دخترانه، نوعی جداسازی فرهنگی برای
تلویزیونی دخترانه، نوعی جداسازی فرهنگی برای فرهنگ دختران است و حملات به این برنامه‌ها اغلب زنانگی آن‌ها را هدف قرار می‌دهد. "پونی کوچولوی من" به ویژه در بریتانیا، به عنوان نمادی از زنانگی و «دخترانگی» شناخته شده است. رسانه‌های بریتانیا به تناوب این مجموعه را هم فاقد جنسیت و هم بیش از حد جنسی توصیف کرده‌اند. جنسی‌سازی ساخته طرفداران. فندوم مذکور به دلیل تولید آثار پورنوگرافیک و شهوانی متعدد توسط طرفداران، که به طور کلی با عنوان "کلاپ" شناخته می‌شوند، شهرت دارد. این آثار شامل هنر، داستان‌های فن فیکشن و
دارد. این آثار شامل هنر، داستان‌های فن فیکشن و بازی‌ها هستند. اصطلاح "کلاپ" که بر اساس صدای سم اسب (clop) است، در این زمینه به معنای خودارضایی نیز به کار می‌رود. محتوای "کلاپ" در حدود سال ۲۰۱۲ در وب ظاهر شد و معمولاً بیشتر بر روی روابط عاشقانه شخصیت‌ها تمرکز دارد. یک مطالعه نشان می‌دهد که حدود ۱۹ درصد از این طرفداران به «کلاپینگ» مشغول هستند. منتقدان این جنبه را یک بخش مشکل‌ساز از فندوم می‌دانند و نگرانند که ممکن است به اعتبار این جامعه هواداری لطمه بزند.
هیپوتلوریسم (Hypotelorism) به کاهش غیرطبیعی فاصله بین دو اندام یا قسمت‌های بدن گفته می‌شود که معمولاً مربوط به حدقه چشم (اوربیت) است و به عنوان هیپوتلوریسم مداری نیز شناخته می‌شود وارونه این بیماری هایپرتلوریسم نامیده می‌شود. سبب شناسی. این سندرم ممکن است در نتیجه سندرم الکل جنینی (FAS) که در اثر مصرف زیاد الکل در ماه اول بارداری ایجاد شود. این بیماری می‌تواند با تریزومی ۱۳ که به عنوان سندرم پاتو نیز شناخته می‌شود، و همچنین آمیوتروفی عصبی ارثی مرتبط باشد. همچنین می‌تواند با سندرم X شکننده و سندرم پرادر-ویلی
می‌تواند با سندرم X شکننده و سندرم پرادر-ویلی مرتبط باشد. سینوستوز متوپیک، بسته شدن زودهنگام درز متوپیک در طول رشد جمجمه در کودکان، همچنین می‌تواند باعث هیپوتلوریسم شود.
دور سوم مسابقات مقدماتی جام ملت‌های آسیا ۲۰۲۷ از ۲۵ مارس ۲۰۲۵ تا ۳۱ مارس ۲۰۲۶ برگزار می‌شود. فرمت. در مجموع ۲۴ تیم (۳ تیم بازنده برتر دور اول + ۱۸ تیم سوم و چهارم دور دوم + ۳ تیم برنده دور پلی‌آف) در دور سوم شرکت خواهند کرد تا برای شش سهمیه نهایی جام ملت‌های آسیا ۲۰۲۷ رقابت کنند. این ۲۴ تیم به شش گروه چهار تیمی تقسیم می‌شوند تا بازی‌های رفت و برگشت رفت و برگشت را انجام دهند. فقط برندگان هر گروه به جام ملت‌های آسیا ۲۰۲۷ راه پیدا می‌کنند و به ۱۸ تیمی که مستقیماً از دور دوم صعود کرده‌اند، می‌پیوندند. تیم‌ها.
از دور دوم صعود کرده‌اند، می‌پیوندند. تیم‌ها. تیم‌های بازنده برتر دور نخست: تیم‌های سوم و چهارم گروه‌های دور دوم: برندگان پلی‌آف: گلدان‌ها. قرعه‌کشی در تاریخ ۹ دسامبر ۲۰۲۴ در ساختمان کنفدراسیون فوتبال آسیا در کوالا لامپور، مالزی، ساعت ۱۵:۰۰ () برگزار شد. تیم‌ها در شش گروه چهار تیمی قرار گرفتند و سیدبندی آنها بر اساس رتبه‌بندی جهانی فیفا در نوامبر ۲۰۲۴ انجام شد. تقویم. برنامه مسابقات به شرح زیر است. قوانین. برنده هر گروه به مسابقات نهایی راه پیدا می‌کند و به جمع ۱۸ تیمی که مستقیماً به این مسابقات راه
و به جمع ۱۸ تیمی که مستقیماً به این مسابقات راه یافته‌اند (از جمله میزبان) می‌پیوندد. تیم‌ها بر اساس امتیاز رتبه‌بندی می‌شوند (۳ امتیاز برای برد، ۱ امتیاز برای تساوی، ۰ امتیاز برای باخت). در صورت تساوی امتیازها، جدول امتیازات به ترتیب زیر اعمال می‌شود (ماده ۷٫۳ آیین‌نامه): گروه A. &lt;onlyinclude&gt; گروه B. &lt;onlyinclude&gt; گروه C. &lt;onlyinclude&gt; گروه D. &lt;onlyinclude&gt; گروه E. &lt;onlyinclude&gt; گروه F. &lt;onlyinclude&gt; &lt;noinclude&gt;
ادواردو سونزونیو (۲۱ آوریل ۱۸۳۶ میلان – ۱۴ مارس ۱۹۲۰ میلان) یک ناشر ایتالیایی بود. وی با ایجاد پرتیراژترین روزنامه زمانه خود، افتتاح یک انتشارات موسیقی بسیار موفق و معروف، حمایت از جنبش اپرای وریسمو، بزشازی و بازگشایی تئاتر لیریکو میلان و فعالیت‌های خیرخواهانه خود، از چهره‌ای کلیدی فرهنگ و موسیقی ایتالیا بود. سال‌های نخستین. ادواردو، فرزند ترزا و لورنزو سونزونیو در ۲۱ آوریل ۱۸۳۶ در میلان زاده شد. او از خانواده‌ای از چاپخانه‌داران و کتابفروشان بود که به مدت سه نسل (از اواخر قرن هجدهم) در میلان فعالیت داشتند.
نسل (از اواخر قرن هجدهم) در میلان فعالیت داشتند. سونزونیو جوان، در سال ۱۸۶۱ کسب و کار خانوادگی، شامل یک شرکت انتشاراتی به نام «خانه [انتشارات] سونزوگنو» (Casa Sonzogno) و یک کتابفروشی را به دست گرفت. او که در جوانی روزنامه‌نگار و بازیگر بود، هم به عنوان ناشر روزنامه و کتاب و هم به عنوان مدیر تئاتر و عاشق اپرا در سراسر اروپا شناخته می‌شد. نخستین نشریه او، هفته‌نامه طنز «Lo spirito folletto» در سال ۱۸۶۱ بود، اما اندکی بعد، از سال ۱۸۶۱، دست به انتشار روزنامه «ایل سکولو» (Il Secolo، به معنی «قرن») زد که خود
«ایل سکولو» (Il Secolo، به معنی «قرن») زد که خود مالک و مدیر بود. این روزنامه که در بیشتر این مدت، سردبیری آن (تا آخرین انتشار آن در سال ۱۹۰۹) را ارنستو تئودورو مونتا بر عهده داشت، برای سال‌های متمادی پرتیراژترین روزنامه ایتالیا بود. موضع سیاسی رادیکال او، برخلاف روزنامه محافظه‌کار «پشتکار» (La Perseveranza)، به‌ویژه تا زمان ظهور روزنامه میانه‌رو «ایل کوریره دلا سرا»، در بین عموم مردم میلان محبوب بود. او همچنین یکی از اولین ناشران ایتالیا بود که نسخه‌های جیبی از آثار نویسندگان کلاسیک از سراسر جهان را منتشر
از آثار نویسندگان کلاسیک از سراسر جهان را منتشر کرد، مجموعه‌ای که او آن را «کتابخانه جهانی» نامید. قیمت این کتاب‌های کوچک (۱۱.۵ × ۱۷.۵ سانتی‌متر) آنقدر پایین ( از ۱ تا ۳.۵ لیر) بود که هر کسی به راحتی می‌توانست یک کتابخانه شخصی از آثار کلاسیک، داستانی و غیرداستانی داشته باشد. انتشارات موسیقی. سونزونیو پس از به ارث بردن کسب و کار پدرش، در سال ۱۸۷۴، یک موسسه موسیقی به نام «کازا موزیکال سونزونیو» (Casa Musicale Sonzogno، در معنای «خانه موسیقی سونزونیو») را افتتاح کرد و امینتوره گالی را به عنوان مدیر هنری آن
کرد و امینتوره گالی را به عنوان مدیر هنری آن منصوب کرد. سونزونیو در آغاز، با انتشار نت‌های آهنگسازان جوان اپرای فرانسوی، مانند ژرژ بیزه و ژول ماسنه، خود را عمدتاً به عنوان ناشر ایتالیایی آنان برجسته کرد. گالی نیز با انتشار ماهانه‌ی مجموعه‌هایی از آثار به قول گالی، «مجموعه شاهکارهای با قیمت مناسب از استادان بزرگ»، در پی ایجاد خط تحریر متمایزی از انتشاراتی‌های «کازا ریکوردی» (Casa Ricordi) و «فرانچسکو لوکا» (Francesco Lucca)، نزدیک‌ترین رقبای سونزونیو بود, در آوریل ۱۸۸۳، ایل سکولو مسابقه‌ای را برای یک اپرای
آوریل ۱۸۸۳، ایل سکولو مسابقه‌ای را برای یک اپرای جدید و اجرا نشده «الهام گرفته از بهترین سنت‌های اپرای ایتالیایی» اعلام کرد که می‌توانست «شاد، جدی یا کمیک» باشد که آثار توسط هیئتی شامل گالی و آمیلکاره پونچیلی داوری می‌شد. این مسابقه دو برنده داشت: اپرای «آنا و گوآلبرتو» اثر لوئیجی ماپلی و «پری شمال» ("La fata del nord") اثر گولیلمو زوئلی. نکته‌ی قابل توجه این که «لا ویلی» اثر جاکومو پوچینی به دلیل ناخوانا بودن نسخه خطی‌اش رد صلاحیت شد، اثری که بعدها توسط «جولیو ریکوردی»، رقیب سونزونیو، خریداری شد. دومین
«جولیو ریکوردی»، رقیب سونزونیو، خریداری شد. دومین مسابقه در ژوئیه ۱۸۸۸ آگهی شد که توسط هیئتی شامل گالی و آنتونیو گیسلانزونی داوری می‌شد. اپرای «غیرت روستایی» اثر پیترو ماسکانی در رقابت با هفتاد و دو اپرای دیگر، از جمله Labilia اثر نیکولا اسپینلی و Rudello اثر وینچنزو فرونی، جایزه نخست را از آن خود کرد. موفقیت این اپرا، دوران اپرای وریسمو را آغاز کرد که سونزونیو خود از فعال‌ترین مروجان آن بود و آثار متعددی را در راستای همین روند، آثاری را به آهنگسازان جوان دیگری که به موفقیت چشمگیری دست یافته بودند (از
دیگری که به موفقیت چشمگیری دست یافته بودند (از روجرو لئونکاوالو گرفته، تا اومبرتو جوردانو و فرانچسکو چیلئا)، سفارش داده، و در انتشار و توزیع آن کوشید. ادواردو سونزونیو، به ویژه در دو دهه آخر قرن نوزدهم، چه به عنوان ناشر برخی از مشهورترین آهنگسازان اپرای آن دوران و چه از طریق دو مجله موسیقی «ایل تئاترو ایلاستراتو» (Il Teatro Illustrato) و «لا موزیکا پوپولاره» (La Musica Popolare)، چهره‌ای کلیدی در حیات موسیقی ایتالیا بود. تئاتر لیریکو. در سال ۱۸۹۴ او با خرید «تئاتر آلا کانوبیانا» میلان، و بازسازی و تأمین
«تئاتر آلا کانوبیانا» میلان، و بازسازی و تأمین مالی، آن را با نام «تئاتر لیریکو اینترناسیوناله» (که در میان مردم شهر به شکل «تئاتر لیریکو») بازگشایی کرد که باعث شکوفایی این تئاتر شد. این تئاتر کماکان تا سال ۱۹۲۶ که توسط شهرداری میلان تصاحب شد، (در کنار تئاتر لا اسکالا) یکی از دو تئاتر عمده شهر باقی مانده و برای اجراهای فراوان اپرا، باله و نمایش مورد استفاده قرار گرفت. پایان زندگی. ادواردو سونزونیو، سرانجام در سال ۱۹۰۹، مدیریت کسب و کار را به برادرزاده‌هایش رنزو و ریکاردو سونزونیو سپرد، وی سرانجام در سال
رنزو و ریکاردو سونزونیو سپرد، وی سرانجام در سال ۱۹۲۰ در میلان درگذشت. سونزونیو، مطابق با رویکرد مردمی که همیشه به عنوان یک ناشر دنبال می‌کرد، از طرفداران فعال کمک به محرومان بود. از این رو در سال ۱۸۸۴، «پناهگاه‌های شبانه» را که به نام والدینش ترزا و لورنزو سونزونیو نامگذاری شده بود، برای اسکان بی‌خانمان‌ها افتتاح کرده و ترویج داد. پانویس.
پل تسیه (اوت ۱۹۱۷ - ۶ ژوئن ۲۰۰۸) جراح فک و صورت فرانسوی و یکی از بنیانگذاران جراحی پلاستیک بود. او پدر جراحی مدرن جمجمه و صورت محسوب می‌شد. زندگی. تسیه، متولد هریک، لوآر-آتلانتیک، ابتدا در مدرسه پزشکی نانت، لوآر-آتلانتیک، تحصیل کرد و سرانجام در سال ۱۹۴۳ مدرک دکترای پزشکی خود را از دانشکده پزشکی پاریس دریافت کرد. در سال ۱۹۴۲، در طول دوره کارآموزی، شروع به جراحی افراد مبتلا به شکاف لب و شکاف کام و انقباض دوپویترن کرد. او در سال ۱۹۴۴ به بخش جراحی کودکان در بیمارستان سنت جوزف در پاریس پیوست. از اواخر سال ۱۹۴۴
سنت جوزف در پاریس پیوست. از اواخر سال ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۶، در مرکز جراحی فک و صورت منطقه نظامی پاریس در بیمارستان پوتو مشغول به کار شد. در سال ۱۹۴۹، به نانت بازگشت تا مشاور جراحی در چشم پزشکی شود. دکتر تسیه در اواسط دهه ۱۹۵۰ شروع به بهبود تکنیک‌های جراحی برای اصلاح بدشکلی‌های جمجمه و صورت کرد. او اولین عمل جراحی جمجمه و صورت خود را در سال ۱۹۶۷ انجام داد. در طول دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، او روش‌های زیر را توسعه داد: ●استفاده از پیوند استخوان اتوژن (خود بیمار) به جای سیلیکون یا اکریلیک برای اصلاح خطوط جمجمه و صورت. [[پل
یا اکریلیک برای اصلاح خطوط جمجمه و صورت. [[پل تسیه (اوت ۱۹۱۷ - ۶ ژوئن ۲۰۰۸) جراح فک و صورت فرانسوی و یکی از بنیانگذاران جراحی پلاستیک بود. او پدر جراحی مدرن جمجمه و صورت محسوب می‌شد. ●اصلاح ترانس کرانیال و ساب کرانیال هیپرتلوریسم حدقه چشم. ●تکنیک‌های اصلاح سندرم تریچر کالینز. ●اصلاح شکاف‌های جمجمه و صورت. در دهه ۱۹۷۰، او برای نشان دادن روش‌های خود به ایالات متحده سفر کرد. امروزه، تکنیک‌های او نه تنها در جراحی پلاستیک و فک و صورت، بلکه در سایر تخصص‌ها مانند تروما و جراحی مغز و اعصاب نیز به کار می‌رود. او
تروما و جراحی مغز و اعصاب نیز به کار می‌رود. او عضو افتخاری کالج جراحان آمریکا، کالج سلطنتی جراحان لندن و انجمن جراحان پلاستیک آمریکا بود. منابع. [[رده:جراحان]] [[رده:جراحان اهل فرانسه]]
تئاتر هنرستان آمریکایی ()، ؛ یک شرکت تئاتر غیرانتفاعی در سان فرانسیسکو، کالیفرنیا، ایالات متحده است که هم نمایش‌های کلاسیک و هم آثار معاصر را روی صحنه می‌برد. این مجموعه همچنین یک هنرستان آموزش بازیگری تابعه را اداره می‌کند. تئاتر هنرستان آمریکایی در سال ۱۹۶۵ در پیتسبرگ، پنسیلوانیا، توسط کارگردان تئاتر و اپرا ویلیام بال و با همکاری «پیتسبرگ پلی‌هاوس» و «دانشگاه کارنگی ملون» بنیان‌گذاری شد. گروه بازیگری اولیهٔ اِی‌سی‌تی شامل ۲۷ عضو بود که از جمله می‌توان به رنی اوبرژنوا، پیتر دونات، ریچارد دیسارت، مایکل
به رنی اوبرژنوا، پیتر دونات، ریچارد دیسارت، مایکل لرنید، پل شنار، و کیتی وین اشاره کرد. در میانهٔ دههٔ ۱۹۷۰، برخی از تولیدات بال از جمله "رام کردن زن سرکش" اثر ویلیام شکسپیر با بازی مارک سینگر و "سیرانو دو برژراک" اثر روستان با بازی پیتر دونات و مارشا ماسون، توسط شبکهٔ پی‌بی‌اس ضبط و پخش شد.
سرزمین‌های مرزی ۴ () یک بازی نقش‌آفرینی اکشن تیراندازی اول شخص ساخته شده توسط گیرباکس سافت‌ور و منتشر شده توسط ۲کی می باشد که در اکبر ۲۰۲۵ برای پلی‌استیشن ۵، مایکروسافت ویندوز، ایکس‌باکس سری اکس و سری اس و نینتندو سوئیچ ۲ منتشر شد. این بازی ادامه نسخه سرزمین‌های مرزی ۳ می باشد که در سال ۲۰۱۹ منتشر شده است.
زَند و پازند: سوگند عاشقانه در شعر فارسی کلاسیک سوگند در شعر فارسی، به ویژه در قالب عاشقانه، همواره نقش مهمی در انتقال شدت احساسات داشته است. شاعران کلاسیک با بهره‌گیری از تصاویری از بدن و اعضای مختلف آن، عاطفه و شور عاشقانه را به مخاطب منتقل می‌کردند. اصطلاح «زَند و پازند» یکی از این سوگندهای عاشقانه است که به مچ و آرنج اشاره دارد و در شعر فارسی کلاسیک جایگاه ویژه‌ای یافته است. برای من، مدت‌ها سوال بود که «سوگند به زَند و پازند» دقیقاً یعنی چه و چرا در شعرهای عاشقانه به کار رفته است. بررسی منابع ادبی و
عاشقانه به کار رفته است. بررسی منابع ادبی و نمونه‌های شعر کلاسیک نشان داد که این سوگند، نوعی تعهد عاشقانه است و تصویر ملموسی از وفاداری و شدت احساسات ایجاد می‌کند. استفاده از اعضای بدن برای تأکید عاطفی در شعر فارسی، یک ابزار تصویری قدرتمند است. سوگند به زَند و پازند، برخلاف سوگندهای صرفاً کلامی یا دینی، تجربه عاطفی را ملموس می‌کند و برای مخاطب تصویری زنده از شدت عشق ترسیم می‌نماید. زَند، به معنای مچ دست و پازند، به معنای آرنج است و شاعران کلاسیک از این دو عضو برای تأکید بر وفاداری، صمیمیت و اتصال عاطفی
عضو برای تأکید بر وفاداری، صمیمیت و اتصال عاطفی استفاده می‌کردند. این تصویرسازی به ویژه در شعر عاشقانه فارسی، شدت احساسات عاشقانه را به خوبی منتقل می‌کند. اصطلاح «زَند و پازند» ریشه‌ای در قرون ۶ تا ۹ هجری دارد و در شعر فارسی میانه و کلاسیک رواج داشته است. در دیوان حافظ و آثار سعدی، نمونه‌هایی از سوگندهایی به اعضای بدن مشاهده می‌شود که شدت وفاداری و عشق را نشان می‌دهند. همچنین در موسیقی سنتی ایران، از جمله اجراهای تاج اصفهانی، این اصطلاح برای انتقال شور عاشقانه استفاده شده و پیوند شعر و موسیقی را در انتقال
استفاده شده و پیوند شعر و موسیقی را در انتقال احساسات نشان می‌دهد. سوگند به اعضای بدن، ابزاری تصویری است که علاوه بر بیان تعهد، مخاطب را با تصویر ذهنی از شدت و صمیمیت عشق مواجه می‌کند. این نوع سوگند، برخلاف سوگندهای دینی که جنبه مقدس دارند، ماهیتی انسانی و عاشقانه دارد و هدف آن تأکید بر عاطفه و شور عاشقانه است. با تأکید بر زَند و پازند، شاعر می‌تواند شدت عاطفه و التزام عاشقانه را به شکلی ملموس و قابل درک برای مخاطب ارائه دهد و تجربه‌ای نزدیک به زندگی واقعی عشق ایجاد کند. نمونه معروف این سوگند در اجرای تاج
عشق ایجاد کند. نمونه معروف این سوگند در اجرای تاج اصفهانی عبارت است از: «قسم به زَند و پازند»، که بیانگر تعهد و شدت احساسات عاشقانه است. در دیوان حافظ و آثار سعدی نیز مصرع‌هایی مشابه مشاهده می‌شود که با سوگند به دست و اعضای بدن، وفاداری و عشق را نشان می‌دهند. این اصطلاح، نه تنها یک ابزار ادبی است، بلکه بخش مهمی از فرهنگ عاشقانه فارسی را تشکیل می‌دهد و جایگاه ویژه‌ای در موسیقی سنتی و شعر کلاسیک دارد. استفاده از آن در شعر و موسیقی، نشان‌دهنده اهمیت انتقال احساس و شدت عاطفه در فرهنگ ادبی ایران است و نمونه‌ای
و شدت عاطفه در فرهنگ ادبی ایران است و نمونه‌ای برجسته از هنر شاعری ایرانی است که عشق را با تصویرسازی بدنی و صادقانه بیان می‌کند. منابع دهخدا، علی‌اکبر. لغت‌نامه دهخدا. تهران: انتشارات دانشگاه تهران، ۱۳۷۷. حافظ، شمس‌الدین محمد. دیوان حافظ. بررسی محمد قزوینی و قاسم غنی، تهران: بنیاد فرهنگ ایران، ۱۳۷۰. سعدی، ابوالمعالی. گلستان و بوستان. تهران: انتشارات علمی و فرهنگی، ۱۳۶۵. قائمی، احمد. تصویرسازی در شعر فارسی کلاسیک. تهران: نشر نی، ۱۳۸۵. نصراللهی، مهدی. شعر عاشقانه و سوگند در ادبیات فارسی. تهران: مرکز
شعر عاشقانه و سوگند در ادبیات فارسی. تهران: مرکز پژوهش‌های ایرانی، ۱۳۹۰. شفیعی کدکنی، احمد. تاریخ ادبیات فارسی. تهران: نشر قطره، ۱۳۸۰.
اوروال هوبارت مورر (۲۳ ژانویهٔ ۱۹۰۷ – ۲۰ ژوئن ۱۹۸۲) روان‌شناس آمریکایی و استاد روان‌شناسی در دانشگاه ایلینوی از سال ۱۹۴۸ تا ۱۹۷۵ بود که به‌خاطر پژوهش‌هایش در زمینهٔ رفتاردرمانی شناخته می‌شود. مورر در ناحیه کلان‌شهری شمپین–اوربانا و در بیمارستان پژوهشی ایالتی گیلزبرگ به روان‌درمانی می‌پرداخت. در سال ۱۹۵۴ مورر ریاست انجمن روان‌شناسی آمریکا را بر عهده داشت. او گروه‌های «تمامیت» (گروه‌های جامعه‌درمانی مبتنی بر اصول صداقت، مسئولیت و درگیری هیجانی) را بنیان گذاشت و در شکل‌گیری گروه‌های گرو در ایالات متحده آمریکا
و در شکل‌گیری گروه‌های گرو در ایالات متحده آمریکا نقشی مؤثر داشت. یک نظرسنجی در نشریهٔ "مرور روان‌شناسی عمومی" که در سال ۲۰۰۲ منتشر شد، مورر را در جایگاه نودوهشتمِ فهرست پراستنادترین روان‌شناسان قرن بیستم قرار داد. دوران کودکی و تحصیلات. مورر سال‌های نخست زندگی خود را در مزرعهٔ خانوادگی نزدیک یونیون‌ویل، میزوری گذراند. پدرش زمانی که هابارت به سن مدرسه رسید از کشاورزی بازنشسته شد و خانواده را به شهر برد. مرگ پدر هنگامی که هابارت ۱۳ سال داشت، زندگی او را به‌کلی دگرگون کرد. یک سال بعد نخستین مورد از رشته
به‌کلی دگرگون کرد. یک سال بعد نخستین مورد از رشته افسردگی‌های شدید در زندگی او رخ داد که در سال‌های بعد نیز بازمی‌گشت. با این همه، او در دبیرستان موفق بود و در سال ۱۹۲۵ وارد دانشگاه میزوری شد. مورر که تصمیم گرفته بود روان‌شناسی را به‌عنوان حرفهٔ خود برگزیند، دستیار آزمایشگاهی نخستین و تنها استاد روان‌شناسی دانشگاه، ماکس فریدریش مایر شد. مایر پیش‌تر در آلمان دکترای فیزیک گرفته بود و در دههٔ ۱۸۹۰ به ایالات متحده مهاجرت کرده بود و یک رفتارگرای سختگیر به‌شمار می‌رفت. هرچند امید آغازین مورر این بود که
به‌شمار می‌رفت. هرچند امید آغازین مورر این بود که روان‌شناسی به او در درک خود و مشکلاتش یاری رساند، اما او به‌سرعت با رویکرد رفتاری مایر سازگار شد. مورر دوران دانشجویی را با باورهای مسیحی محافظه‌کارانه آغاز کرد، اما به‌تدریج با پذیرش دیدگاه‌های علمی و پیشرو رایج در دانشگاه ایمان خود را از دست داد. در سال پایانی تحصیل، به‌عنوان پروژه‌ای برای یک درس جامعه‌شناسی، مورر پرسش‌نامه‌ای برای بررسی نگرش‌های جنسی در میان دانشجویان تدوین کرد. این پرسش‌نامه به‌طور ناشناس توزیع شد و قرار بود پاسخ‌ها نیز ناشناس
ناشناس توزیع شد و قرار بود پاسخ‌ها نیز ناشناس بازگردانده شود. پرسش‌نامه با نامه‌ای همراه بود که از سوی یک «ادارهٔ پژوهش پرسنلی» ساختگی نوشته شده بود و چنین آغاز می‌شد: دانشجوی عزیز دانشگاه: در چند دههٔ اخیر به‌طور فزاینده روشن شده است که در نظام سنتی ازدواج در این کشور اشکال جدی‌ای وجود دارد. اما متأسفانه، کل موضوع چنان درهم‌تنیده با آموزه‌های دینی، احساسات اخلاقی و انواع و اقسام قید و بندهای متعارف خشک بوده است که به‌سختی می‌توان با دقتی کافی دلایل این وضعیت را دریافت. پرسش‌نامه‌ها برای زنان و مردان
وضعیت را دریافت. پرسش‌نامه‌ها برای زنان و مردان تفاوت‌های اندکی در واژه‌گزینی داشت، اما هر دو شامل یازده گروه پرسش بود که نظر دانشجویان را دربارهٔ روابط جنسی نامشروع، آمادگی برای ازدواج با فردی که پیش‌تر روابط جنسی داشته، واکنش به بی‌وفایی در ازدواج، تجربهٔ بازی‌های جنسی در کودکی یا روابط جنسی در بزرگسالی و همچنین دیدگاه دربارهٔ قانونی شدن «ازدواج آزمایشی» یا «ازدواج همراهانه» جویا می‌شد. برخی دانشجویان پرسش‌نامه‌ها را برای والدین خود فرستادند و آنان به مدیریت شکایت کردند. دو استاد از پرسش‌نامه باخبر بودند