payamvha/North_RAG huggingface dataset:
فرنک رزنبلت پدر یادگیری ژرف است. زندگی شخصی و حرفه‌ای. روزنبلات در یک خانواده یهودی در نیو راشل، نیویورک به عنوان پسر دکتر فرانک و کاترین روزنبلات متولد شد. پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان علوم برانکس در سال ۱۹۴۶، به دانشگاه کرنل رفت و در آنجا مدرک کارشناسی در سال ۱۹۵۰ و دکترا در سال ۱۹۵۶ را گرفت. او برای پایان‌نامه دکترای خود یک کامپیوتر سفارشی ساخت به نام رایانه تجزیه و تحلیل مشخصات الکترونیکی (EPAC)، برای انجام تجزیه و تحلیل چند بعدی برای روانسنجی. او بین سال‌های ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۳ از آن برای تجزیه و تحلیل
بین سال‌های ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۳ از آن برای تجزیه و تحلیل داده‌های روان‌سنجی جمع‌آوری‌شده برای پایان‌نامه دکترای خود استفاده کرد. داده‌ها از یک نظرسنجی پولی و ۶۰۰ موردی از بیش از ۲۰۰ دانشجوی کارشناسی کرنل جمع‌آوری شد. کل هزینه محاسباتی ۲٫۵ میلیون عملیات محاسباتی بود که استفاده از CPC IBM را نیز ضروری می‌کرد. گفته شد که ۱۵ دقیقه پردازش داده‌ها فقط ۲ ثانیه طول می‌کشد. او متعاقباً به آزمایشگاه هوانوردی کورنل در بوفالو، نیویورک نقل مکان کرد، جایی که متوالی روان‌شناس پژوهشی، روان‌شناس ارشد و رئیس بخش سیستم‌های شناختی
روان‌شناس ارشد و رئیس بخش سیستم‌های شناختی بود. در آنجا بود که او همچنین کارهای اولیه روی پرسپترون‌ها را انجام داد، که در سال ۱۹۶۰ به توسعه و ساخت سخت‌افزار Mark I Perceptron، که اساساً اولین رایانه ای بود که می‌توانست مهارت‌های جدید را با آزمون و خطا، با استفاده از نوعی شبکه عصبی که فرآیندهای فکری انسان را شبیه‌سازی می‌کند، یاد بگیرد، انجام داد. علایق تحقیقاتی روزنبلات بسیار گسترده بود. در سال ۱۹۵۹ به عنوان مدیر برنامه تحقیقاتی سیستم‌های شناختی و مدرس دپارتمان روان‌شناسی به پردیس ایتاکای کرنل رفت. در سال
روان‌شناسی به پردیس ایتاکای کرنل رفت. در سال ۱۹۶۶ او به عنوان دانشیار به بخش نوروبیولوژی و رفتار در بخش تازه تأسیس علوم زیستی پیوست. همچنین در سال ۱۹۶۶، او مجذوب انتقال رفتار آموخته‌شده از موش‌های آموزش‌دیده به موش‌های ساده لوح با تزریق عصاره‌های مغز شد، موضوعی که در سال‌های بعد در مورد آن به‌طور گسترده منتشر کرد. در سال ۱۹۷۰ او نماینده میدانی برای رشته تحصیلات تکمیلی نوروبیولوژی و رفتار شد و در سال ۱۹۷۱ ریاست بازیگری بخش نوروبیولوژی و رفتار را به عهده گرفت. فرانک روزنبلات در ژوئیه ۱۹۷۱ در ۴۳ سالگی خود در
فرانک روزنبلات در ژوئیه ۱۹۷۱ در ۴۳ سالگی خود در یک حادثه قایق‌سواری در خلیج چساپیک درگذشت. سناتور سابق یوجین مک‌کارتی از او در صحن مجلس نمایندگان تجلیل کرد.
فمینیسم هیپ‌هاپ زیرمجموعه‌ای از فمینیسم سیاه‌پوستی است که بر موقعیت‌های موضوعی مربوط به نژاد و جنسیت متمرکز است، به گونه‌ای که تضادهای موجود در فمینیسم سیاه‌پوستی را تصدیق می‌کند، مانند لذت بردن زنان سیاهپوست از موسیقی و فرهنگ هیپ هاپ، به‌جای تمرکز بر قربانی شدن زنان سیاه‌پوست در فرهنگ هیپ‌هاپ به‌دلیل سیستم‌های درهم‌تنیده ستم‌ مربوط به نژاد، طبقه و جنسیت. این اصطلاح توسط نویسنده آمریکایی جوآن مورگان، برای زنان سیاه‌پوستی که در دوران پس از جنبش حقوق مدنی و جنبش فمینیستی دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ بزرگ شده‌اند،
و جنبش فمینیستی دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ بزرگ شده‌اند، ابداع شد. مورگان توضیح می‌دهد که اصطلاح فمینیسم هیپ‌هاپ را به این دلیل ابداع کرده است که قادر به شناسایی کامل فمینیسم بدون اذعان و پذیرش لذت از موسیقی هیپ‌هاپ زن ستیز و عناصر مردسالاری نبوده است. او توضیح می‌دهد که اصطلاح فمینیسم هیپ‌هاپ برای بیان ابهامات و تناقضات یک فمینیست سیاهپوست بودن استفاده می‌شود که هنوز از جنبه‌های خاصی از جامعه مردسالار و زن‌‌ستیز لذت می‌برد. آیشا دورهام، بریتانی سی کوپر و سوزانا موریس در "کتاب «فمینیسم هیپ‌هاپ ساخته‌شده در صحنه:
در "کتاب «فمینیسم هیپ‌هاپ ساخته‌شده در صحنه: مقاله جهت‌گیری‌های جدید»"، فمینیسم هیپ‌هاپ را به‌عنوان شکلی از فمینیسم سیاه‌پوستی تعریف می‌کنند که ریشه در تجارب زیسته فمینیست‌های سیاه‌پوست و اعضای دیاسپورای آفریقایی همراه با حق‌های سیاسی پیشین فمینیست‌ها دارد. آن‌ها بر اهمیت باقی ماندن زنان و دختران سیاه‌پوست و زنان و دختران رنگین‌پوست در تحلیل فرهنگ هیپ‌هاپ تأکید می‌کنند.
چقاطرمخانواده‌های بیات در روستای چغاترم،(روستای چغاطرم) از توابع بخش پاچه لک شرقی شهرستان الیگودرز در استان لرستان، از طوایف اصیل و ریشه‌دار لر فیلی به شمار می‌روند. برخلاف برخی طوایف بیات در نقاط دیگر ایران که ترک‌زبان هستند، بیات‌های چغاترم به لحاظ قومی و زبانی، لر و عمدتاً وابسته به طایفهٔ ساکی شناخته می‌شوند. بیات های روستای علی اباد ،برناباد با بیات های دیگر در شهرستان ازنا و الیگودرز نسبت خوشاوندی ندارند تاریخچه و تبارشناسی. طایفه بیات در لرستان، به ویژه در شهرستان الیگودرز، سابقه‌ای چند صد ساله دارد
در شهرستان الیگودرز، سابقه‌ای چند صد ساله دارد و به عنوان یکی از شاخه‌های تاریخی طایفه ساکی مطرح است. این طایفه از لحاظ هویتی با بیات‌های ترک‌زبان در دیگر مناطق ایران متفاوت است و به جامعه لرهای فیلی تعلق دارند. پراکندگی جغرافیایی. علاوه بر روستای چغاترم، خانواده‌های بیات در مناطق دیگری از شهرستان الیگودرز مانند دورود و روستاهای اطراف ساکن‌اند. در دهه‌های اخیر، بخشی از این طایفه به شهرهای بزرگ مانند تهران، ایلام، اهواز و خرم‌آباد مهاجرت کرده‌اند. فعالیت‌های اقتصادی. طایفه بیات در چغاترم عمدتاً در زمینه‌های
اقتصادی. طایفه بیات در چغاترم عمدتاً در زمینه‌های کشاورزیو دامداری فعالیت دارند. برخی از اعضای این خانواده‌ها نیز در مشاغل دولتی، نظامی، آموزش و پرورش و حوزه‌های آزاد مشغول به کار هستند. روستای چغاترم. روستای چغاترم در پاچه لک شرقی واقع شده و دارای آب‌وهوای سردسیری و طبیعتی کوهستانی است. این روستا محل سکونت طوایف متعددی از جمله بیات، عیسوند، ذلقی، موسوی، خلیلی، کمره‌ای، ایرانشاهی و دیگر خانواده‌های بومی است.
ماجرای «ارسال تسلیحات به عراق» مربوط به افشای فروش تسلیحات توسط شرکت‌های بریتانیایی به عراق، با تأیید دولت بریتانیا، در دوران حکومت صدام حسین بود. این رسوایی به نارضایتی فزاینده از دولت محافظه‌کار جان میجر دامن زد و فضایی از فساد و بی‌اعتمادی ایجاد کرد که در نهایت به پیروزی قاطع حزب کارگر به رهبری تونی بلر در انتخابات عمومی سال ۱۹۹۷ انجامید. این ماجرا همچنین ضعف رویهٔ عرفی «پاسخگویی فردی وزرا» را آشکار کرد، که بعدها توسط دولت بلر به‌صورت رسمی در قالب «کد رفتاری وزرا» (Ministerial Code) تدوین شد. پس از پایان
وزرا» (Ministerial Code) تدوین شد. پس از پایان جنگ اول خلیج فارس در سال ۱۹۹۱، توجه‌ها به نقش شرکت‌های بریتانیایی در تأمین تجهیزات برای دولت صدام حسین جلب شد. در این میان، چهار مدیر شرکت «ماتریکس چرچیل»، سازنده ابزارها ماشین‌های خاص، به اتهام فروش تجهیزات و انتقال دانش فنی به عراق محاکمه شدند. اما این محاکمه در سال ۱۹۹۲ متوقف شد، چرا که مشخص شد دولت خود به شرکت مشاوره داده بود که چگونه به عراق سلاح بفروشد. در نهایت، به برخی از مدیران شرکت غرامت پرداخت شد. ماتریکس چرچیل. شرکت ماتریکس چرچیل یک شرکت مهندسی
ماتریکس چرچیل. شرکت ماتریکس چرچیل یک شرکت مهندسی مستقر در کاونتری بود که در طراحی و ساخت ابزارهای دقیق ماشین‌های خاص تخصص داشت. این شرکت در سال ۱۹۱۳ توسط والتر تاتلر و باجناقش سر هری هارلی تأسیس شد و فعالیت خود را با تولید گیج و ابزار آغاز کرد. نام اولیه شرکت، Walter Tattler Ltd بود. در سال ۱۹۸۹، به دنبال تسویه بدهی، شرکت به‌طور رایگان به «منافع عراقی» واگذار شد. مدیران جدیدی منصوب شدند، از جمله دو نفر که وابسته به سرویس‌های امنیتی عراق بودند. پس از آن، شرکت شروع به ارسال قطعات برای برنامه مخفی تسلیحاتی
شروع به ارسال قطعات برای برنامه مخفی تسلیحاتی صدام حسین کرد. به گفته آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، محصولات این شرکت که در عراق پیدا شدند، از باکیفیت‌ترین نمونه‌ها در جهان بودند. این ماشین‌آلات کاربرد دوگانه داشتند؛ یعنی می‌توانستند هم برای مصارف صنعتی و هم برای ساخت تسلیحات مانند گلوله‌های توپخانه و قطعات موشک‌های میان‌برد استفاده شوند. یکی از مدیران شرکت ادعا کرد که برای سرویس‌های اطلاعاتی بریتانیا کار می‌کرده است. در همین راستا، وزارت دفاع بریتانیا به شرکت مشاوره داده بود که چگونه برای گرفتن مجوز صادرات
مشاوره داده بود که چگونه برای گرفتن مجوز صادرات مواد حساس (که می‌توانستند در ساخت مهمات به کار روند) اقدام کند، به‌گونه‌ای که توجه جلب نشود. در جریان محاکمه، آلن کلارک، وزیر سابق دفاع، در دادگاه اعتراف کرد که در پاسخ به سؤالات مربوط به سیاست صادرات سلاح به عراق، مدعی شد بخشی از واقعیت را نگفته است. این اعتراف موجب فروپاشی پرونده و آغاز تحقیق و گزارش اسکات شد که در سال ۱۹۹۶ گزارش خود را منتشر کرد. این پرونده همچنین موضوع مصونیت در راستای منافع عمومی (Public Interest Immunity) را برجسته کرد؛ فرایندی که در آن
Immunity) را برجسته کرد؛ فرایندی که در آن اطلاعاتی که از نظر امنیتی بسیار حساس تلقی می‌شوند، از دسترس عموم خارج می‌شوند. برای جلوگیری از افشای چنین اطلاعاتی، وزیر مربوط باید "گواهی مصونیت در منافع عمومی" صادر کند.
چو بیونگ-کوان (زادهٔ ۵ مه ۱۹۸۱) کشتی‌گیر پیشین اهل کره جنوبی در دستهٔ وزنی ۷۴ کیلوگرم کشتی آزاد است. او برندهٔ یک مدال طلا (۲۰۰۲) و یک نقره (۲۰۰۶) از بازی‌های آسیایی است و همچنین یک مدال طلای مسابقات قهرمانی کشتی آسیا (۲۰۰۸) را کسب کرده‌است. او در مسابقات المپیک ۲۰۰۸ پکن شرکت کرد و در مرحلهٔ یک شانزدهم به بوویسار سایتیف از روسیه باخت، اما به دور برگشت راه یافت. در آنجا او احمد گولهان ترکیه‌ای را شکست داد اما سپس به ایوان فاندورا از کوبا باخت و به مقام دهم رسید.
فمینیست‌ها مدت‌هاست با مدل کلاسیک رشد جنسیت و هویت زیگموند فروید که بر عقده ادیپ متمرکز است، دست و پنجه نرم کرده‌اند. مدل فروید، که جزء جدایی‌ناپذیر روان‌کاوی شد، نشان می‌دهد، از آن‌جایی که زنان فاقد اندام تناسلی قابل مشاهده مانند مرد هستند، احساس می‌کنند اصلی‌ترین ویژگی لازم برای به‌دست آوردن ارزش خودشیفتگی را از دست داده‌اند، بنابراین احساس نابرابری جنسیتی و حسادت آلت تناسلی در خود ایجاد می‌کنند. فروید در نظریه متأخر خود در مورد زنان، دلبستگی لیبیدویی اولیه و پایدار دختر به مادر را در مراحل پیش ادیپی
اولیه و پایدار دختر به مادر را در مراحل پیش ادیپی تشخیص داد. روان‌کاوان فمینیست با این ایده‌ها (به‌ویژه رابطه زن با فالوس واقعی، خیالی و نمادین) روبه‌رو شده و به نتایج متفاوتی رسیده‌اند. برخی عموماً با طرح کلی فروید موافق هستند و آن را از طریق مشاهدات مرحله پیش از ادیپی اصلاح می‌کنند. برخی دیگر نظریه‌های فروید را به‌طور کامل‌تری بازفرموله می‌کنند. هلن دویچ. هلن دویچ (۱۸۸۴–۱۹۸۲) یکی از اولین دانش‌آموزان زن فروید و اولین تحلیل‌گری بود که یک مطالعه زمانی و یکپارچه از رشد روان‌شناختی زن انجام داد. به طور
و یکپارچه از رشد روان‌شناختی زن انجام داد. به طور خلاصه، دویچ ادعا می‌کند که زنان دارای تمایلات جنسی منفعل-مازوخیستی هستند، آن‌ها برای تولیدمثل متولد شده‌اند و باید رشد آن‌ها را متفاوت از رشد مردان دانست. ملانی کلاین. ملانی کلاین، مبتکر مکتب روان‌کاوی کلاینی، با ساختار اساسی وضعیت ادیپی موافق بود، اما استدلال کرد که این وضعیت در ۶ ماهگی آغاز می‌شود، درحالی‌که متعاقباً در طول زمانی که فروید قبلاً بیان کرده بود، ادامه می‌یابد. او شناسایی روابط مثلثی را به‌عنوان منشأ در این دوران با شروع آگاهی روزافزون نوزاد
منشأ در این دوران با شروع آگاهی روزافزون نوزاد از روابط مادر با دیگران شناسایی کرد. نانسی چودروف. نانسی چودروف عنوان کرد که فروید معتقد بود که مردان برتری فیزیکی دارند و شخصیت زن ناگزیر به‌دلیل نداشتن آلت تناسلی تعیین می‌شود. چودروف مانند فروید تأکید می‌کند که بحران ادیپ زنانه بر خلاف بحران مردانه به‌طور کامل حل نمی‌شود: یک دختر نمی‌تواند مادرش را به نفع مردان طرد کند، اما رابطه دلبستگی خود را با او ادامه می‌دهد. قدرت و کیفیت رابطه او با پدرش کاملاً به قدرت و کیفیت رابطه او با مادرش بستگی دارد. چودروف ادعا
و کیفیت رابطه او با مادرش بستگی دارد. چودروف ادعا می‌کند که بیشتر زنان از نظر جنسی دگرجنس‌گرا هستند، اما روابط عمیق دیگری با فرزندان خود و با زنان دیگر دارند که در نتیجه رابطه اولیه با مادر است. بنابراین، یک دختر نه وابستگی پیشاادیپی و نه دلبستگی ادیپی خود را به مادرش و نه دلبستگی ادیپی خود را به پدرش سرکوب می‌کند. این بدان معناست که او با مشغله‌های مداوم بیشتری به روابط درونی و روابط خارجی بزرگ می‌شود. از آن‌جایی که دختر مجبور نیست وابستگی پیش از ادیپی و ادیپی خود را به پدر و مادر سرکوب کند، نسبت به پسرها
خود را به پدر و مادر سرکوب کند، نسبت به پسرها به حساسیت نسبتاً بیشتری می‌رسد. چودروف از طریق مطالعات نشان می‌دهد که مردان عاشقانه عشق می‌ورزند (و عاشق می‌شوند)، و زنان عاشقانه و منطقی عاشق می‌شوند و عشق می‌ورزند. لوس ایریگاره. در مدل فروید جایی برای زنانگی نیست مگر این‌که به مردانگی مرتبط باشد. لوس ایریگاره، شاگرد ژاک لاکان، با افکاری در مورد اهمیت آلت تناسلی و قضیب برای زنان مخالف است. او این فرضیه را مطرح می‌کند که دلیل ممتاز بودن آلت تناسلی در مدل فروید این است که قابل مشاهده است. به همین دلیل است که
این است که قابل مشاهده است. به همین دلیل است که جنسیت مردانه در لاکانیسم اولیه بر داشتن (آلت تناسلی) و جنسیت زنانه بر فقدان استوار است. در پارادایم فروید، میل زنانه میل به جایگزینی آلت تناسلی برای نوزاد است، بنابراین لذت زنانه از تولید مثل ناشی می‌شود. ایریگاره مخالف این است که: «چگونه می‌توانیم بپذیریم که تمام تمایلات جنسی زنانه توسط کمبود و حسادت آلت تناسلی کنترل می‌شود؟» تمایلات جنسی زنانه صرفاً به تولید مثل مربوط نمی‌شود، اما در تولید مثلارزش کمتری دارد و بنابراین نباید از قدرت اجتماعی کمتری برخوردار
و بنابراین نباید از قدرت اجتماعی کمتری برخوردار باشد. علاوه بر این، او می‌گوید که فروید در حال فراموش کردن رابطه مادر و دختر است. برای ورود به عقده ادیپ، یک دختر باید از مادرش متنفر باشد. ایریگاره می‌گوید این دیدگاه باعث می‌شود که دختر نتواند به رابطه با مادرش معنا بدهد.
مخلمه غذای عراقی است که از تخم‌مرغ، گوشت چرخ‌کرده و گوجه فرنگی تشکیل شده است و تا حدودی مشابه به املت است. برای پخت آن نخست پیازهای خردشده با حرارت ملایم در ماهی‌تابه سرخ می‌شود تا پخته شود. سپس گوشت چرخ‌کرده به پیاز سرخ‌شده افزوده می‌شود تا پخته شود. پس از آن گوجه‌فرنگی و تخم‌مرغ نیز افزوده می‌شود و هم زده می‌شود تا تخم‌مرغ‌ها با همه مواد مخلوط شوند. در پایان آن را روی حرارت نگه می‌دارند تا همه طعم‌ها و مزه‌ها در هم آمیخته شود. مخلمه را معمولاً با نان یا به‌طور مشخص با نان پیتا برای صبحانه یا شام می‌خورند.
مشخص با نان پیتا برای صبحانه یا شام می‌خورند. خانواده‌های مختلف آن را به شکل‌های مختلفی تهیه می‌کنند. برخی به آن تخم‌مرغ نمی‌افزایند و در برخی مناطق عراق به آن «حمیسه» می‌گویند. برخی نیز گوجه فرنگی نمی‌افزایند. مخلمه ممکن است حاوی گوشت نباشد، اما معمولاً در آن تخم‌مرغ و گوجه فرنگی وجود دارد یا می‌توان گوشت را با سیب‌زمینی جایگزین کرد. مخلمه ممکن است حاوی مواد دیگری باشد تا طعم بهتری به آن دهد. مواد اصلی مخلمه. مخلمه را با مواد مختلفی درست می‌کنند و گاهی نیز دستور پخت‌های خانوادگی برخی مواد را به آن
نیز دستور پخت‌های خانوادگی برخی مواد را به آن نمی‌افزایند. ولی معمولا مخلمه حتما تخم‌مرغ، گوشت چرخ‌کرده و گوجه فرنگی را دارد. مواد اصلی مخلمه اینها هستند: طعم‌دهنده‌ها یا سبزیجات نیز ممکن است به آن افزوده شود. مانند:
اورکیته (از کلمه ایتالیایی "orecchia" به معنای «گوش» و پسوند "-etta") نوعی پاستا است که مختص منطقه آپولی در ایتالیا است. نام آن از شکلش گرفته شده که به گوش کوچک شباهت دارد. توصیفات. یک اورکیته به شکل گنبدی کوچک با مرکزی نازک‌تر از لبه‌اش و سطحی زبر است. مانند سایر انواع پاستا، اورکیته‌ها از گندم دوروم و آب تهیه می‌شوند و به ندرت در آنها از تخم‌مرغ استفاده می‌گردد. در آشپزی سنتی ایتالیایی جنوبی، خمیر را رول کرده و سپس به شکل مکعب‌هایی برش می‌زنند. هر مکعب با چاقو فشار داده می‌شود و در حین کشیدن آن روی تخته،
چاقو فشار داده می‌شود و در حین کشیدن آن روی تخته، به سمت داخل می‌پیچند (که به آن "کواتلو" می‌گویند). سپس شکل آن روی انگشت شست برعکس می‌شود. نام‌ها و تغییرات. در زبان عامیانه تارانتو به آنها یا می‌گویند. در سیسترنینو، اورکیته‌ها از گندم دوروم تهیه می‌شوند؛ آن‌ها بزرگ‌تر هستند و شکل متفاوتی دارند، با شیارهای داخلی عمیق که بسیار شبیه به گوش است. به آن‌ها (به معنای واقعی «گوش‌های کشیش») گفته می‌شود. غذای سنتی تعطیلات، اورکیته با راگو خرگوش است. "کواتلی"، "استراسیناتی" (در زبان باری به آن گفته می‌شود) و
"استراسیناتی" (در زبان باری به آن گفته می‌شود) و "سنسیونی" مانند اورکیته تهیه می‌شوند، اما مرحله نهایی شکل‌دهی به شکل گود (مقعر) در آن وجود ندارد. استراسیناتی و سنسیونی معمولاً بزرگ‌تر از اورکیته هستند. در چین، نوع مشابهی از پاستا به نام ("māo ěr duǒ", به معنای واقعی «گوش‌های گربه») شناخته می‌شود. غذاها. اورکیته معمولاً با گوشتی مانند گوشت خوک، کپر و یک شراب سفید شفاف سرو می‌شود. یک غذای سنتی از آپولی "اورکیته آله چیمه دی رپا" است، که شامل اورکیته و راپینی، که به آن‌ها سر کلم نیز گفته می‌شود، است. بروکلی
که به آن‌ها سر کلم نیز گفته می‌شود، است. بروکلی یا گل کلم نیز به عنوان جایگزین به‌طور گسترده‌ای استفاده می‌شود. به ویژه در اطراف کاپیتاناتا و سالنتو، اورکیته به‌طور سنتی با سس گوجه‌فرنگی () سرو می‌گردد، گاهی با کوفته قلقلی گوشت‌چرخ‌کرده‌های کوچک یا پاشیدن "ریکوتا" یا "ریکوتا فورت سرو می‌شود". کتاب آشپزی ایتالیایی "Il cucchiaio d'argento" ("قاشق نقره‌ای") پیشنهاد می‌کند که اورکیته برای سس‌های سبزیجات ایده‌آل است. اورکیت در قرن ۲۱. در سال ۲۰۱۹، روزنامه نیویورک تایمز مقاله‌ای با عنوان “جرم پاستاً منتشر کرد.
تایمز مقاله‌ای با عنوان “جرم پاستاً منتشر کرد. یک رستوران در باری، ایتالیا، به استفاده از اورکیته‌های غیرقابل ردیابی متهم شد. باری به خاطر خیابان‌هایش که پر از «نونا» های مادربزرگ است که پاستای خانگی می‌فروشند، شناخته شده است. طبق قوانین ایتالیا، فروش کیسه‌های کوچک به افراد مجاز است، اما ارسال به رستوران‌ها بدون مجوز فروش، غیرقانونی است. در سال ۲۰۲۳، برند دولچه و گابانا یک تبلیغ در آپولی برای مجموعه‌های Alta Moda, Alta Sartoria و Alta Gioielleria خود فیلمبرداری کرد. اورکیته‌های دست‌ساز در این تبلیغ به
کرد. اورکیته‌های دست‌ساز در این تبلیغ به نمایش درآمدند. طراح تاریخچه اورکیته را در وب‌سایت خود معرفی کرده است.
گزارش اسکات (با عنوان کامل «گزارش تحقیق دربارهٔ صادرات تجهیزات دفاعی و کالاهای با کاربرد دوگانه به عراق و پیگردهای مرتبط») یک تحقیق قضایی بود که در سال ۱۹۹۲ و در پی انتشار گزارش‌هایی دربارهٔ فروش تسلیحات ممنوعه به عراق در دهه ۱۹۸۰ توسط شرکت‌های بریتانیایی، آغاز شد. این گزارش به ریاست سر ریچارد اسکات، که در آن زمان قاضی دادگاه استیناف بود، انجام گرفت و در سال ۱۹۹۶ منتشر شد. بخش زیادی از این گزارش به عنوان محرمانه طبقه‌بندی شد. پیش زمینه. در اواخر دهه ۱۹۸۰، شرکت ماتریکس چرچیل، تولیدکنندهٔ ابزارهای ماشین‌های
ماتریکس چرچیل، تولیدکنندهٔ ابزارهای ماشین‌های خاص با کیفیت هوافضا در کاونتری بریتانیا، که توسط دولت عراق خریداری شده بود، ماشین‌آلاتی را به عراق صادر می‌کرد که در ساخت تسلیحات به کار می‌رفتند. به گفتهٔ آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، محصولاتی که بعدها در عراق کشف شدند، از باکیفیت‌ترین نمونه‌ها در جهان بودند. این ماشین‌آلات کاربرد دوگانه داشتند؛ یعنی هم برای اهداف غیرنظامی و هم نظامی، مانند تولید قطعات تسلیحات، قابل استفاده بودند. چنین صادراتی تحت کنترل دولت قرار دارد و ماتریکس چرچیل با توجه به کاهش
دولت قرار دارد و ماتریکس چرچیل با توجه به کاهش محدودیت‌های صادراتی در سال ۱۹۸۸، مجوزهای لازم را دریافت کرده بود. با این حال، این تغییر سیاست به اطلاع پارلمان نرسیده بود. هنگامی که در پارلمان دربارهٔ کاهش محدودیت‌ها سؤال شد، وزیر بازرگانی و صنایع به اشتباه پاسخ داد که این محدودیت‌ها کاهش نیافته‌اند. ماتریکس چرچیل بعدها توسط اداره گمرک و مالیات بریتانیا (HM Customs and Excise) تحت ظن صادرات قطعات تسلیحات به عراق بدون مجوز مورد بازجویی قرار گرفت. با وجود داشتن مجوز، دولت منکر وجود این مجوز شد، مطابق با سیاست
مجوز، دولت منکر وجود این مجوز شد، مطابق با سیاست رسمی اعلام‌شدهٔ قبلی. در نتیجه، مدیران ماتریکس چرچیل در سال ۱۹۹۱ به اتهام نقض قوانین صادرات تحت پیگرد قرار گرفتند. محاکمه به نفع دولت پیش نرفت. قاضی دادگاه استفادهٔ دولت از "گواهی مصونیت در راستای منافع عمومی،" که برای پنهان کردن برخی شواهد حیاتی صادر شده بود (ظاهراً به دلایل امنیت ملی)، را رد کرد و دستور داد این اسناد به وکلای مدافع تحویل داده شود. در نهایت، محاکمه فرو پاشید؛ چرا که آلن کلارک، وزیر پیشین، در دادگاه اعتراف کرد که در پاسخ به پرسش‌های پارلمانی
دادگاه اعتراف کرد که در پاسخ به پرسش‌های پارلمانی دربارهٔ مجوزهای صادرات به عراق، حقیقت کامل را نگفته است. گزارش. گزارش اسکات شاید جامع‌ترین مطالعه‌ای بود که تا آن زمان دربارهٔ "مسئولیت فردی وزرا در برابر پارلمان" انجام شده بود. اسکات در گزارش خود به سختی‌های به‌دست آوردن اسناد مورد نیاز از وزارتخانه‌ها (در مجموع حدود ۱۳۰ هزار سند) اشاره کرد و خاطرنشان ساخت که اداره گمرک و مالیات حتی نتوانسته بود از سیاست صادراتی وزارت دفاع آگاهی یابد و گزارش‌های اطلاعاتی نیز به دست افراد مسئول نمی‌رسیدند. نشریه
اطلاعاتی نیز به دست افراد مسئول نمی‌رسیدند. نشریه "اکونومیست" دربارهٔ این گزارش این گونه بود: «سر ریچارد دستگاهی دولتی را افشا کرد که بیش از حد پنهان‌کار، گرفتار بی‌کفایتی، بی‌صداقت در بیان واقعیت و آماده برای فریب دادن پارلمان بود.» این گزارش، ماهیت عملکرد دولت را اینگونه توصیف کرد: «اهداف اصلی دولت‌ها اجرای سیاست‌هایشان و به چالش کشیدن اپوزیسیون است؛ آن‌ها به‌طور طبیعی تمایلی به پذیرش محدودیت‌های ناشی از پاسخگویی ندارند… دولت‌ها معمولاً تمایلی به ارائه اطلاعاتی که ممکن است آن‌ها را در معرض انتقاد قرار
اطلاعاتی که ممکن است آن‌ها را در معرض انتقاد قرار دهد ندارند… اجرای پاسخگویی تا حد زیادی بستگی به توانایی پارلمان در استخراج اطلاعات از دولت‌هایی دارد که در برابر افشاگری‌های احتمالی رفتاری دفاعی و پنهان‌کارانه از خود نشان می‌دهند.» اسکات سه حوزهٔ اصلی نگرانی دموکراتیک را شناسایی کرد: ۱. قانون اختیارات واردات، صادرات و گمرکات (دفاع) مصوب ۱۹۳۹: این قانون اضطراری که در آغاز جنگ جهانی دوم تصویب شده بود، به دولت اجازه می‌داد بدون نیاز به تصویب پارلمان، مقرراتی وضع کند که صادرات برخی کالاها به برخی کشورها را
وضع کند که صادرات برخی کالاها به برخی کشورها را جرم تلقی کند. این قانون که باید پس از پایان جنگ در سال ۱۹۴۵ لغو می‌شد، همچنان به قوت خود باقی مانده بود تا اینکه در سال ۱۹۹۰ تغییر کرد و بخشی از قانون کنترل واردات و صادرات شد. ۲. شکست در اجرای اصل پاسخگویی وزرا: دولت نتوانسته بود اصل سنتی مبنی بر این که «هر اقدامی از سوی کارگزاران دولت باید توسط یک وزیر در برابر پارلمان پاسخ داده شود» را رعایت کند. ۳. استفاده از گواهی‌های مصونیت در راستای منافع عمومی:** در جریان محاکمه ماتریکس چرچیل، دولت از این گواهی‌ها
جریان محاکمه ماتریکس چرچیل، دولت از این گواهی‌ها استفاده کرده بود تا مانع از دسترسی وکلای مدافع به اسنادی شود که می‌توانستند بی‌گناهی متهمان را اثبات کنند. اسکات تأکید کرد که بسیاری از این اسناد شامل اطلاعات امنیتی حساس نبودند، بلکه صرفاً مکاتبات داخلی بودند که برای محافظت از وزرا و کارمندان دولتی صادر شده بودند، نه برای حمایت واقعی از منافع عمومی. اسکات در این زمینه نوشت: «دولت آشکارا تمایل دارد همچنان از ادعای «طبقه‌بندی» برای محافظت از مکاتبات میان وزرا و کارمندان دولتی در برابر افشاگری‌های قضایی
وزرا و کارمندان دولتی در برابر افشاگری‌های قضایی استفاده کند. یکی از دلایل مطرح شده این است که در غیر این صورت، صداقت لازم در این مکاتبات آسیب می‌بیند. من باید بگویم که این استدلال «صداقت» را غیرقابل قبول می‌دانم.» انتشار. انتشار گزارش اسکات توسط بسیاری به عنوان "نقطهٔ اوج بحران دومین دولت جان میجر" تلقی شد. پیش از انتشار گزارش، به وزیرانی که مورد انتقاد قرار گرفته بودند فرصت داده شد تا نظرات خود را ارائه دهند و درخواست اصلاحاتی کنند. گزارش که ۱۸۰۶ صفحه داشت، ساعت ۳:۳۰ بعدازظهر همراه با یک بستهٔ خبری منتشر
ساعت ۳:۳۰ بعدازظهر همراه با یک بستهٔ خبری منتشر شد. در این بسته خبری، چند بخش نسبتاً مثبت از گزارش انتخاب شده بود و طوری ارائه شد که گویی این گزیده‌ها نمایندهٔ کل گزارش هستند. با توجه به گرایش عمدتاً طرفدار دولت در رسانه‌های آن زمان، این روش مؤثر واقع شد و مانع از تحلیل گسترده و فوری گزارش در رسانه‌ها شد. گزارش باید در پارلمان مورد بحث قرار می‌گرفت. وزیرانی که در گزارش مورد انتقاد قرار گرفته بودند، پیشاپیش نسخه‌ای از گزارش را دریافت کرده و به‌طور مفصل آموزش دیده بودند که چگونه از خود در برابر انتقادات دفاع
دیده بودند که چگونه از خود در برابر انتقادات دفاع کنند. در مقابل، طبق گفتهٔ رابین کوک، نمایندهٔ ارشد حزب کارگر، مخالفان تنها دو ساعت وقت داشتند تا گزارش بیش از "یک میلیون کلمه‌ای" را مرور کنند، آن هم تحت نظارت شدید و بدون اجازهٔ تهیهٔ کپی از متن. در نهایت، نخست‌وزیر جان میجر اعلام کرد که رأی علیه دولت در این مناظره معادل با رأی عدم اعتماد به دولت خواهد بود؛ به همین دلیل نمایندگان محافظه‌کار از رأی دادن علیه دولت خودداری کردند، و رأی موافق به منزلهٔ تبرئهٔ دولت از هرگونه تخلف تلقی شد. رابین کوک به همراه
دولت از هرگونه تخلف تلقی شد. رابین کوک به همراه تیمی از پژوهشگران، متن گزارش را با دقت بررسی کرد و به گفتهٔ بسیاری، در پارلمان "نمایشی خیره‌کننده" از خود به جای گذاشت. با این حال، دولت با اختلاف بسیار ناچیز ۳۲۰ به ۳۱۹ در رأی‌گیری پیروز شد.
لازانیوت نوعی از پاستا صاف و پهن است. این نوع پاستا بسیار شبیه به "لازانیاته" است و در تهیه غذاها به همان شیوه‌ای که "لازانیاته" استفاده می‌شود، به کار می‌رود؛ با این حال، "لازانیوت" طولانی‌تر است و یک لبه موج‌دار فقط در یک طرف دارد.
فینال جام حذفی فوتبال ایتالیا ۲۰۲۵ هفتاد و هشتمین فصل از رقابت‌های کوپا ایتالیا بود.این بازی در تاریخ ۱۴ مهٔ ۲۰۲۵ بین آ.ث. میلان و بولونیا در ورزشگاه المپیک رم برگزار شد. که در نهایت باشگاه فوتبال بولونیا بود که برای سومین بار قهرمان کوپا ایتالیا شد.
روابط بحرین و بریتانیا به روابط دوجانبه میان بحرین و بریتانیا اشاره دارد. بحرین دارای سفارتخانه‌ای در لندن است و بریتانیا یکی از تنها چهار کشور اروپایی است که در منامه سفارت دارد. بحرین در سال ۱۹۷۱ از بریتانیا استقلال یافت و از آن زمان تاکنون، روابط دیپلماتیک، نظامی و تجاری قوی خود را با بریتانیا حفظ کرده است. پیش‌زمینه. قراردادهای اولیه. در آغاز قرن نوزدهم، بریتانیا که در آن زمان قدرت غالب منطقه بود، تلاش می‌کرد تا دزدی دریایی در خلیج فارس را برای تأمین مسیرهای تجاری دریایی به کمپانی هند شرقی در هند متوقف
تجاری دریایی به کمپانی هند شرقی در هند متوقف کند. در سال ۱۸۰۵، خاندان حاکم آل خلیفه پیشنهاد کردند که در ازای دریافت کمک‌های گاه‌به‌گاه از ناوهای توپدار بریتانیایی، از بریتانیا علیه ایرانیان حمایت کنند. این درخواست توسط نماینده بریتانیا در مسقط حمایت شد، اما دولت هند آن را رد کرد. در سال ۱۸۱۶، ویلیام بروس، نماینده سیاسی بریتانیا (اقامتگاه خلیج فارس)، توافق‌نامه‌ای غیررسمی با آل خلیفه امضا کرد که در آن بریتانیا متعهد شد در جنگ بین عمان و بحرین بی‌طرف بماند. چهار سال بعد، بروس از تضمین توافق آتش‌بس بین بحرین
سال بعد، بروس از تضمین توافق آتش‌بس بین بحرین و عمان خودداری کرد. در سال ۱۸۲۰، بریتانیا معاهده عمومی دریایی را با رؤسای قبایل خلیج فارس، از جمله آل خلیفه (به درخواست آن‌ها)، امضا کرد. با امضای این معاهده، بریتانیا آل خلیفه را به عنوان «حاکمان مشروع» بحرین به رسمیت شناخت. در سال ۱۸۲۲، بریتانیا به‌طور مسالمت‌آمیز از وقوع جنگی قریب‌الوقوع بین بحرین و عمان جلوگیری کرد. بین سال‌های ۱۸۲۰ تا ۱۸۵۰، آل خلیفه بارها تلاش کردند تا مقامات بریتانیایی را متقاعد کنند که حمایت کامل از بحرین در برابر تهدیدات خارجی فراهم