payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در آن زمان تشکیل شد. سپس به عنوان مشاور غیرنظامی کمیسر نظامی فرستاده شده توسط دولت عربی دمشق به بیروت منصوب شد. زمانی که کنگرهٔ عمومی سوریه در دمشق برگزار شد، التمیمی یکی از نمایندگان فلسطین بود. رفیق التمیمی یکی از نمایندگان فلسطین یا سوریهٔ جنوبی در دو جلسهٔ کنگره بود که در ژوئن ۱۹۱۹ و مارس ۱۹۲۰ در دمشق تشکیل شد و خواستار استقلال کامل کشور سوریه در مرزهای طبیعی آن شد. وی بیانیهٔ بالفور، مهاجرت یهودیان به فلسطین، قیمومیت بریتانیا و فرانسه بر عرب‌ها را رد کرد و همچنین شاهزاده فیصل را به عنوان پادشاه
رد کرد و همچنین شاهزاده فیصل را به عنوان پادشاه مشروطهٔ کشور پادشاهی عربی سوریه در چارچوب نظام سیاسی نیابتی سلطنتی برگزید. فرانسوی‌ها او را به اعدام محکوم کردند. پس از ورود نیروهای فرانسوی به دمشق در ژوئیه ۱۹۲۰ و سرنگونی حکومت فیصل، رفیق التمیمی مجبور به ترک سوریه و نقل مکان به فلسطین شد و در آنجا به عنوان مدیر دانشکدهٔ اسلامی در قدس منصوب شد و سپس به یافا رفت و به عنوان مدیر مدرسهٔ متوسطهٔ عامریه کار کرد. تا زمان بازنشستگی در آنجا ماند. رفیق التمیمی به حزب عربی فلسطین و رهبری محمد امین الحسینی نزدیک بود،
عربی فلسطین و رهبری محمد امین الحسینی نزدیک بود، بنابراین پس از پایان جنگ جهانی دوم به عنوان عضو کمیتهٔ عالی عرب و مدیر دفتر آن در قدس انتخاب شد. او همچنین بین سالهای ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۷ یکی از مقامات سازمان شبه‌نظامی «النجادة» بود که بعداً در چارچوب گروه‌های «الفتوة» و سیار «سازمان جوانان عربی» ادغام شد که تبدیل به مجموعه‌ای برای تربیت جوانان و آماده‌سازی آنها برای مقابله با سازمان‌های صهیونیستی شده بود.در نوامبر ۱۹۴۷، رفیق التمیمی به نمایندگی از کمیتهٔ عالی عرب، ضرورت تشکیل کمیته‌های ملی را در شهرها و روستاهای
ضرورت تشکیل کمیته‌های ملی را در شهرها و روستاهای مختلف فلسطین اعلام کرد. کمیته به او، حسن ابوالسعود و معین الماضی وظیفهٔ تشکیل کمیته‌های ملی در سراسر فلسطین را سپرد. در ۲۲ نوامبر ۱۹۴۷، رفیق التمیمی به همراه حسن ابوالسعود در سازماندهی نشست گروهی از شخصیت‌های ملی‌گرای شهر یافا شرکت کرد که در روز بعد، کمیتهٔ ملی پانزده نفره تشکیل شد. این اولین کمیتهٔ ملی در سراسر فلسطین بود که تحت نظارت مرجع عالی عربی تشکیل می‌شد. رفیق التمیمی به دنبال صدور قطعنامهٔ بین‌المللی تقسیم فلسطین در ۲۹ نوامبر ۱۹۴۷ و آغاز درگیری بین
تقسیم فلسطین در ۲۹ نوامبر ۱۹۴۷ و آغاز درگیری بین عرب‌ها و یهودیان، نقش برجسته‌ای در تأمین دفاعیات لازم برای شهر یافا به عنوان عضو کمیتهٔ عالی عرب ایفا کرد. او را مأمور کردند تا به یافا سفر کند، در ۵ دسامبر ۱۹۴۷ او پیامی مبنی بر سلب اختیارات نظارت بر امنیت شهر از کمیتهٔ ملی و اعطای آنها به رهبر سابق سازمان «النجادة»، محمد نمر الهواری، ابلاغ کرد. الهواری به زودی از اختیارات اعطا شده به او بر اساس نامهٔ مأموریت خود، فراتر رفت که باعث شد او را به تبعید اجباری در قاهره فرا بخوانند. سپس رفیق التمیمی مأمور شد تا
قاهره فرا بخوانند. سپس رفیق التمیمی مأمور شد تا به همراه حسن سلامه در تشکیل یک پادگان نظامی برای دفاع از شهر یافا شرکت کند. پس از پایان جنگ جهانی دوم، التمیمی به عضویت کمیتهٔ عالی عرب انتخاب شد و مدیریت دفتر آن در قدس، قبل از تقسیم فلسطین را بر عهده گرفت. هنگامی که نکبت ۱۹۴۸ رخ داد، التمیمی به دمشق مهاجرت کرد و در آنجا به تدریس تاریخ در دانشگاه سوریه و به حرفهٔ وکالت مشغول به کار شد. درگذشت. رفیق التمیمی در سال ۱۹۵۷ در دمشق در سن ۶۷ سالگی درگذشت و در قبرستان جبل المهاجرین به خاک سپرده شد. او پیش از مرگ،
جبل المهاجرین به خاک سپرده شد. او پیش از مرگ، کتابخانهٔ شخصی خود را به کتابخانه الظاهریه در دمشق که وابسته به فرهنگستان زبان عربی در دمشق است، اهدا کرده بود. آثار. مؤلفاتی از او به جای مانده است، مانند:
برای شناسایی ذرات منفرد (الکترون‌ها، یون‌ها و نوترون‌ها) و فوتون‌ها (اشعه ماوراء بنفش و اشعه ایکس)، از یک صفحه میکروکانال (MCP) استفاده می‌شود. این دستگاه ارتباط زیادی با یک تکثیرگر الکترون دارد، زیرا هر دو با چند برابر کردن الکترون‌ها از طریق گسیل ثانویه ذرات یا فوتون‌های منفرد را تقویت می‌کنند. از آنجایی که یک صفحه آشکارساز میکروکانالی دارای کانال‌های مجزای زیادی است، می‌تواند وضوح فضایی را فراهم کند. طراحی ساده. یک صفحه میکروکانال یک صفحه ساخته شده از مادهٔ مقاوم (اغلب شیشه) با ضخامت ۰٫۵ تا ۲ میلی‌متر
مقاوم (اغلب شیشه) با ضخامت ۰٫۵ تا ۲ میلی‌متر است که دارای یک آرایه منظم از لوله‌های کوچک (میکروکانال‌ها) است که از یک سطح به سطح دیگر می‌رسند. میکروکانال‌ها معمولاً ۵ تا ۲۰ میکرومتر قطر دارند، موازی با هم هستند و با زاویه کمی نسبت به سطح (۸ تا ۱۳ درجه از نرمال) وارد صفحه می‌شوند. صفحات اغلب دیسک‌های گرد هستند، اما می‌توانند به هر شکلی از اندازه‌های ۱۰ میلی‌متر تا ۲۰۰ میلی‌متر برش داده شوند. آن‌ها همچنین می‌توانند خمیده باشند. نحوه کارکرد. در انرژی‌های غیر نسبیتی، ذرات منفرد معمولاً اثرات بسیار کوچکی ایجاد
ذرات منفرد معمولاً اثرات بسیار کوچکی ایجاد می‌کنند که امکان تشخیص مستقیم آن‌ها را فراهم نمی‌کند. صفحه میکروکانالی به عنوان یک تقویت کننده ذرات عمل می‌کند و یک ذره برخوردی منفرد را به ابر الکترونی تبدیل می‌کند. با اعمال یک میدان الکتریکی قوی در سراسر صفحه میکروکانالی، هر میکروکانال منفرد به یک تکثیرگر الکترون مداوم (continuous dynode) تبدیل می‌شود. ذره یا فوتونی که از طریق یک دهانه کوچک وارد یکی از کانال‌ها می‌شود، حتماً به دیواره کانال برخورد خواهد کرد، زیرا کانال با صفحه زاویه دارد. این برخورد، یک آبشاری
کانال با صفحه زاویه دارد. این برخورد، یک آبشاری از الکترون‌ها را آغاز می‌کند که از طریق کانال منتشر می‌شوند و سیگنال اولیه را با چندین مرتبه بزرگی، بسته به قدرت میدان الکتریکی و هندسه صفحه میکروکانالی، تقویت می‌کنند. پس از آبشار، میکروکانال قبل از اینکه بتواند سیگنال دیگری را تشخیص دهد، زمان نیاز دارد تا بازیابی (یا شارژ) شود. الکترون‌ها از کانال‌ها در سمت مقابل صفحه خارج می‌شوند، جایی که روی یک آند جمع‌آوری می‌شوند. برخی از آندها طوری طراحی شده‌اند که امکان جمع‌آوری یون‌ها با تفکیک فضایی را فراهم می‌کنند
جمع‌آوری یون‌ها با تفکیک فضایی را فراهم می‌کنند و تصویری از ذرات یا فوتون‌های برخورد کننده با صفحه را ایجاد می‌کنند. با وجود اینکه در بسیاری از موارد آند جمع‌آوری به عنوان عنصر آشکارساز عمل می‌کند، خود صفخه میکروکانالی نیز می‌تواند به عنوان آشکارساز استفاده شود. تخلیه و شارژ مجدد صفحه، که توسط آبشار الکترون‌ها ایجاد می‌شود، می‌تواند از ولتاژ بالا اعمال شده به صفحه جدا و اندازه‌گیری شود، تا سیگنالی مطابق با یک ذره یا فوتون منفرد ایجاد کند. بهره صفحه میکروکانالی بسیار پر سر و صدا است، به این معنی که دو ذره
بسیار پر سر و صدا است، به این معنی که دو ذره یکسان که به دنبال هم شناسایی می‌شوند، اغلب مقادیر سیگنال‌های بسیار متفاوتی تولید می‌کنند. لرزش زمانی ناشی از تغییرات ارتفاع پیک را می‌توان با استفاده از یک تفکیک کننده کسر ثابت حذف کرد؛ بنابراین، با این کاربرد، صفحه‌های میکروکانالی قادر به اندازه‌گیری زمان‌های ورود ذرات با وضوح بالا هستند، که آن‌ها را به آشکارسازهای ایده‌آلی برای طیف‌سنجی جرمی تبدیل می‌کند. شورون صفحه میکروکانال. بیشتر صفحه‌های آشکارساز میکروکانالی مدرن از دو صفحه میکروکانالی با کانال‌های
مدرن از دو صفحه میکروکانالی با کانال‌های زاویه‌دار، که ۱۸۰ درجه نسبت به هم چرخیده‌اند، تشکیل شده‌اند -شکلی کم‌عمق شورون (شبیه v) ایجاد می‌کنند. در یک صفحه میکروکانالی شورون (شبه مثلثی)، الکترون‌هایی که از صفحه اول خارج می‌شوند، آبشار را در صفحه بعدی شروع می‌کنند. زاویه بین کانال‌ها باعث کاهش بازخورد یون‌ها در دستگاه را کاهش می‌دهد و همچنین در یک ولتاژ معین افزایش قابل توجهی در مقایسه با یک کانال مستقیم MCP (صفحه میکروکانالی) ایجاد می‌کند. دو MCP یا می‌توانند به هم فشرده شوند تا وضوح فضایی حفظ شود، یا شکاف
به هم فشرده شوند تا وضوح فضایی حفظ شود، یا شکاف کوچکی بین آن‌ها برای پخش بار در چندین کانال وجود داشته باشد، که این افزایش بهره را بیشتر می‌کند. MCP پشت Z. این مجموعه‌ای از سه صفحه میکروکانال با کانال‌هایی است که به شکل Z هم راستا شده‌اند. صفحات میکروکانالی منفرد می‌توانند تا ۱۰۰۰۰ (۴۰ دسی بل) بهره داشته باشند، اما این سیستم می‌تواند ضریب تقویتی بیش از ۱۰ میلیون (۷۰ دسی بل) را داشته باشد. آشکارساز. یک تقسیم‌کننده ولتاژ خارجی برای اعمال ۱۰۰ ولت به اپتیک شتاب (برای تشخیص الکترون)، هر صفحه میکروکانال، شکاف
(برای تشخیص الکترون)، هر صفحه میکروکانال، شکاف بین صفحات میکروکانال، قسمت پشتی آخرین صفحه میکروکانال و کلکتور (آند) استفاده می‌شود. آخرین ولتاژ زمان پرواز الکترون‌ها و به این ترتیب عرض پالس را دیکته می‌کند. آند یک صفحهٔ ۰٫۴ میلی‌متری با شعاع ۰٫۲ میلی‌متری در لبه است تا از شدت میدان با مقدار بالا جلوگیری شود. این صفحه به اندازه‌ای بزرگ است که ناحیه فعال MCP را پوشش دهد، زیرا قسمت پشتی آخرین صفحه میکروکانال، آند با هم به عنوان یک خازن با فاصله ۲ میلی‌متری - و ظرفیت بزرگ سیگنال را کند می‌کند. بار مثبت در صفحه
ظرفیت بزرگ سیگنال را کند می‌کند. بار مثبت در صفحه میکروکانالی بار مثبت در فلزکاری پشت تأثیر می‌گذارد. یک چنبره توخالی این بار را در امتداد لبه صفحه آند هدایت می‌کند. چنبره بهینه‌ترین سازش بین ظرفیت کم و مسیر کوتاه است و به دلایل مشابه، معمولاً هیچ دی الکتریک (مارکور) در این ناحیه قرار نمی‌گیرد. پس از چرخش ۹۰ درجه‌ای چنبره، می‌توان یک راهنمای موج کوآکسیال (کابل کواکسیال) بزرگ را متصل کرد. یک مخروط، برای اینکه بتوان از یک شمارنده SMA استفاده کرد، اجازه می‌دهد تا شعاع را به حداقل برساند. برای صرفه جویی در فضا
تا شعاع را به حداقل برساند. برای صرفه جویی در فضا و کاهش اهمیت امپدانس، مخروط اغلب به یک مخروط کوچک ۴۵ درجه در پشت صفحه آند کاهش می‌یابد. ۵۰۰ ولت معمولی که در حالت عادی مورد استفاده قرار می‌گیرد را نمی‌توان مستقیماً بین پشت آخرین صفحه میکروکانال و آند وارد کرد. هادی داخلی یا خارجی به یک بلوک DC، یعنی یک خازن نیاز دارد. اغلب این خازن به گونه‌ای انتخاب می‌شود که در مقایسه با ظرفیت آند صفحه میکروکانالی، فقط ۱۰ برابر ظرفیت داشته باشد و به عنوان خازن صفحه‌ای اجرا می‌شود. صفحات فلزی گرد و صیقلی الکتریکی و خلاء
می‌شود. صفحات فلزی گرد و صیقلی الکتریکی و خلاء فوق‌العاده بالا، استحکام میدان بسیار بالا و ظرفیت خازنی بالا را بدون دی الکتریک فراهم می‌کند. بایاس هادی مرکزی از طریق مقاومت‌هایی که از طریق موجبر آویزان هستند اعمال می‌شود (به تی بایاس مراجعه کنید). اگر بلوک DC در هادی بیرونی استفاده شود، به موازات خازن بزرگتر در منبع تغذیه تراز می‌شود. با فرض صفحه گذاری خوب، تنها نویز فعلی، ناشی از تنظیم کننده قدرت خطی است. از آنجایی که جریان در این کاربرد کم است و فضایی برای خازن‌های بزرگ در دسترس است و همچنین به دلیل سرعت
خازن‌های بزرگ در دسترس است و همچنین به دلیل سرعت بالای خازن بلوک DC، امکان دارد نویز ولتاژ بسیار وجود داشته باشد، به طوری که حتی سیگنال‌های ضعیف صفحه میکروکانالی را می‌توان تشخیص داد. گاهی پیش تقویت کننده روی یک پتانسیل (در بالای سطح زمین) قرار دارد و قدرت خود را از طریق یک ترانسفورماتور ایزوله کم مصرف دریافت می‌کند و سیگنال خود را به صورت نوری، خارج می‌کند. بهره بردن از یک صفحه میکروکانالی، به خصوص برای ذرات منفرد، بسیار پر سر و صدا است. با دو صفحه میکروکانالی ضخیم (&gt; ۱ میلی‌متر) و کانال‌های کوچک (&lt;
ضخیم (&gt; ۱ میلی‌متر) و کانال‌های کوچک (&lt; ۱۰ میکرومتر)، اشباع اتفاق می‌افتد. به ویژه در انتهای کانال‌ها پس از چندین ضرب الکترون اشباع اتفاق می‌افتد. آخرین مراحل زنجیره تقویت کننده نیمه هادی زیر نیز به سمت حالت اشباع می‌رود. یک پالس با طول متفاوت، اما ارتفاع پایدار و یک لبه جلوییبا لرزش کم به مبدل زمان به صورت دیجیتال ارسال می‌شود. لرزش را می‌توان با استفاده از یک تفکیک کننده کسر ثابت تا حد بیشتر کاهش داد. این بدان معناست که صفحه میکروکانال و پیش تقویت‌کننده در ناحیه خطی استفاده می‌شوند (بار فضایی ناچیز
در ناحیه خطی استفاده می‌شوند (بار فضایی ناچیز است) و شکل پالس به دلیل پاسخ ضربه‌ای، با ارتفاع متغیر اما شکل ثابت، از یک ذره فرض می‌شود. از آنجا که صفحات میکروکانالی دارای یک شارژ ثابت هستند که می‌توانند در طول عمر خود آن را تقویت کنند، به خصوص MCP دوم، همیشگی دارد. مهم است که از MCPهای نازک، ولتاژ پایین و به جای ولتاژ بیشتر، تقویت کننده‌های نیمه هادی حساس‌تر و سریع‌تر بعد از آند استفاده شود.(نگاه کنید به: انتشار ثانویه#لوله‌های تقویت کننده ویژه،). با تعداد شمارش بالا یا آشکارسازهای آهسته (MCP با صفحه نمایش
بالا یا آشکارسازهای آهسته (MCP با صفحه نمایش فسفر یا فتو ضربی‌های گسسته)، پالس‌ها با یکدیگر هم همپوشانی دارند. در این حالت از یک تقویت کننده امپدانس بالا (آهسته اما کم نویزتر) و ADC استفاده می‌شود. از آنجایی که سیگنال خروجی از صفحات میکروکانال به صورت کلی کوچک است، وجود نویز حرارتی، اندازه‌گیری ساختار زمانی سیگنال MCP را محدود می‌کند. ولی با طرح‌های تقویت سریع، می‌توان اطلاعات ارزشمندی در مورد دامنه سیگنال حتی در سطوح سیگنال بسیار پایین، ولی نه در مورد ساختار زمانی سیگنال‌های باند پهن داشت. آشکارساز تأخیر
زمانی سیگنال‌های باند پهن داشت. آشکارساز تأخیر خطی. در آشکارساز تأخیر خطی، الکترون‌ها بین پشت آخرین MCP و یک شبکه تا مقدار ۵۰۰ eV شتاب می‌گیرند. آن‌ها سپس به مقدار ۵ میلی‌متر در هوا می‌مانند و در یک منطقه ۲ میلی‌متری پراکنده می‌شوند. یک شبکه آن‌ها را دنبال می‌کند. هر عنصر دارای قطر ۱ میلی‌متر است و از یک عدسی الکترواستاتیک تشکیل شده است که الکترون‌های ورودی را از طریق یک سوراخ ۳۰ میکرومتر از یک ورق آلومینیومی متصل شده به زمین متمرکز می‌کند. در پشت آن، استوانه‌ای به همان اندازه دنبال می‌شود. ابر الکترونی
به همان اندازه دنبال می‌شود. ابر الکترونی هنگام ورود به سیلندر یک پالس منفی ۳۰۰ پیکوثانیه و هنگام خروج یک پالس مثبت القا می‌کند. پس از آن یک ورق دیگر، یک استوانه دوم و آخرین ورق دنبال می‌شود. به‌طور مؤثر سیلندرها به هادی مرکزی یک خط نواری ذوب می‌شوند. ورق‌ها مکالمه متقاطع بین لایه‌ها و خطوط مجاور در همان لایه را به حداقل می‌رسانند، که منجر به پراکندگی سیگنال و زنگ می‌شود. این خطوط نواری در سراسر آند پیچ می‌خورند تا همه سیلندرها را به هم متصل کنند، به هر سیلندر امپدانس ۵۰ Ω را ارائه دهند و تأخیری وابسته به
امپدانس ۵۰ Ω را ارائه دهند و تأخیری وابسته به موقعیت ایجاد کنند. از آنجایی که چرخش‌ها خط نواری بر کیفیت سیگنال تأثیر منفی می‌گذارند، تعداد آن‌ها محدود است و برای وضوح بالاتر به چندین خط مستقل نیاز است. در هر دو انتها پیچ و خم‌ها به الکترونیک آشکارساز متصل می‌شوند. این الکترونیک‌ها تاخیرهای اندازه‌گیری شده را به X- (لایه اول) و Y- مختصات (لایه دوم) تبدیل می‌کند. گاهی از یک شبکه شش ضلعی و ۳ مختصات استفاده می‌شود. این افزونگی با کاهش حداکثر مسافت طی شده و در نتیجه حداکثر تأخیر، فضا-زمان مرده را کاهش می‌دهد و
حداکثر تأخیر، فضا-زمان مرده را کاهش می‌دهد و امکان اندازه‌گیری سریعتر را فراهم می‌کند. آشکارساز صفحه میکروکانال نباید بیش از ۶۰ درجه سانتیگراد عمل کند، در غیر این صورت به سرعت تجزیه می‌شود، انجام آن بدون ولتاژ تأثیری ندارد.""] &lt;/link&gt;[ "" ]
تأخیر سرتاسر یا تأخیر یک‌طرفه (OWD) به زمان صرف شده برای انتقال یک بسته در شبکه از مبدا به مقصد اشاره دارد. این یک اصطلاح رایج در نظارت بر شبکه IP است و با زمان رفت و برگشت (RTT) تفاوت دارد زیرا مسیر تنها در یک جهت از مبدا تا مقصد اندازه‌گیری می شود. اندازه‌گیری. ابزار پینگ RTT را اندازه‌گیری می‌کند، یعنی زمان رفت و بازگشت به میزبان. نصف مقدار RTT اغلب به عنوان تقریبی از OWD استفاده می شود، اما این کار فرض را بر این می گیرد که مسیرهای رفت و برگشت از نظر ازدحام، تعداد هاپ یا کیفیت خدمت (QoS) یکسان هستند. این
تعداد هاپ یا کیفیت خدمت (QoS) یکسان هستند. این همیشه یک فرض خوب نیست. برای جلوگیری از چنین مشکلاتی، OWD ممکن است به طور مستقیم اندازه‌گیری شود. مستقیم. OWD ها ممکن است بین دو نقطه "A" و "B" شبکه IP با استفاده از ساعت‌های همگام اندازه‌گیری شوند؛ "A" یک برچسب زمانی روی بسته ثبت می‌کند و آن را به "B" می فرستد، که زمان دریافت را یادداشت می‌کند و OWD را به عنوان تفاوت آنها محاسبه می‌کند. بسته های ارسال شده باید در مبدأ و مقصد شناسایی شوند تا از اتلاف بسته ها یا مرتب سازی مجدد بسته ها جلوگیری شود. با این حال،
مرتب سازی مجدد بسته ها جلوگیری شود. با این حال، این روش از چندین محدودیت رنج می برد، مانند نیاز به همکاری فشرده بین هر دو طرف، و دقت تأخیر اندازه‌گیری شده منوط به دقت همگام سازی است. پروتکل حداقل جفت‌ها نمونه‌ای است که در آن چند موجودیت همکار، مانند A، B و C می‌توانند تأخیر یک‌طرفه (OWD) را بین یکی از آنها و یک موجودیت چهارم کمتر همکار (مانند B و X) اندازه‌گیری کنند. تخمین. انتقال بین دو گره شبکه ممکن است نامتقارن باشد و تاخیرهای رفت و برگشت برابر نیستند. نصف مقدار RTT میانگین تاخیرهای رفت و برگشت است و
نصف مقدار RTT میانگین تاخیرهای رفت و برگشت است و بنابراین ممکن است گاهی اوقات به عنوان تقریبی برای تاخیر سرتاسر استفاده شود. دقت چنین برآوردی به ماهیت توزیع تاخیر در هر دو جهت بستگی دارد. هرقدر تاخیر در هر دو جهت متقارن تر شود، دقت بیشتر می شود. تابع جرم احتمال (PMF) خطای مطلق، "E"، بین کوچک‌ترین مقدار از OWD رفت و برگشت و میانگین آنها (یعنی RTT/2) را می‌توان به عنوان تابعی از توزیع تاخیر شبکه به صورت زیر بیان کرد: formula_1که در آن "a" و "b" لبه های رفت و برگشت هستند و "f y" ( "z" ) PMF تاخیر لبه "z" است
برگشت هستند و "f y" ( "z" ) PMF تاخیر لبه "z" است (یعنی اجزای تاخیر. تأخیر سرتاسر در شبکه‌ها از منابع مختلفی از جمله تأخیر انتقال ، تأخیر انتشار ، تأخیر پردازش و تأخیر در صف ناشی می‌شود.
صندلی لیرنا ؛ صندلی طراحی شده توسط طراحان ایتالیایی آکیله کاستیلیونی و پیر جاکومو کاستیلیونی در سال ۱۹۵۹ میلادی در لیرنا است، که توسط شرکت کاسینا ساخته شده است. «این صندلی، به دلیل سَبکی که دارد با احترام به دهکدهٔ لیرنا در دریاچهٔ کومو تقدیم شده است، که به‌طور ویژه به عنوان یک صندلی برای قرار دادن در کنار میز ناهار طراحی شده است؛ بنابراین یک تکیه‌گاه پشتی نسبتاً بلند ایجاد شده که از شانه‌های فرد محافظت می‌کند، باریک برای تسهیل حرکات کسانی که ناهار سرو می‌کنند و به خوبی با جایگاه افراد نشسته مناسب است.»
و به خوبی با جایگاه افراد نشسته مناسب است.» طراحی. صندلی لیرنا که نام آن ادای احترام به دهکده‌ای واقع در دریاچهٔ کومو است، دارای ساختاری از چوب صلب لاکی است و نشیمنی دارد که با چرم یا پارچه روکش شده است و یکی از قطعات تاریخی طراحی ایتالیایی است. با وجود اینکه از چوب صلب (توپُر) ساخته شده است، ولی صندلی بسیار سبُکی است. پروسهٔ طراحی صندلی لیرنا بسیار صریح است، یک صندلی عملگرایانه، که نمایانگر و انعکاسی از مدل‌های سنتی است، دقیقاً در امتداد مسیری که توسط جو پونتی نیز دنبال شد. یکی از مطالعات کلیدی که منجر به
نیز دنبال شد. یکی از مطالعات کلیدی که منجر به ایجاد این صندلی شد، ارگونومی است. برادران کاستیلیونی دربارهٔ صندلی لیرنا چنین اظهار نظر کردند: "«این یک صندلی است که به‌طور ویژه به عنوان یک صندلی برای قرار دادن در کنار میز ناهار طراحی شده است؛ بنابراین یک تکیه‌گاه پشتی نسبتاً بلند ایجاد شده که از شانه‌های فرد محافظت می‌کند، باریک برای تسهیل حرکات کسانی که ناهار سرو می‌کنند و به خوبی با جایگاه افراد نشسته مناسب است. این صندلی توسط ما برای کاسینا طراحی شده است و روی یک صندلی سبک می‌نشینیم که در قسمت‌های آن
و روی یک صندلی سبک می‌نشینیم که در قسمت‌های آن اتصالات به موارد ضروری محدود شده است…»" تولید. نسخهٔ اصلی صندلی تا سال ۱۹۶۰ میلادی توسط شرکت کاسینا تولید می‌شد، سپس تولید به شرکت گاوینا منتقل شد. در حال حاضر موضوع، حراجی‌های بین‌المللی متعدد است، در حالی که اخیراً نسخه‌ای اصلاحی با همکاری بنیاد کاستیلیونی ایجاد شده است. صندلی با پشتی خمیده، در اوایل دههٔ ۱۹۵۰ میلادی به عنوان راه‌حلی نوآورانه برای شیوه‌های جدید نشستن در نظر گرفته شد. این صندلی از نوع بعدی صندلیِ اصلی «لا لیرنا» الهام گرفته شده است، صندلی «لا
اصلی «لا لیرنا» الهام گرفته شده است، صندلی «لا ایرما» (زانوتا، ۱۹۷۹ میلادی) که در آن آکیله کاستیلیونی همان مفهوم را حفظ می‌کند اما چوب را با لولهٔ فولادی جایگزین می‌کند. از صندلی لیرنا است که «لا لارا» اثر جورجو کاتلان نیز الهام می‌گیرد.
پروتئین کرونا یک پوشش جدید از بیومولکول‌ها، معمولا پروتئین ها، در اطراف سطح نانوذره است که به طور خود بخود در اطراف مواد نانوکلوئیدی هنگام قرارگیری در معرض محیط های بیولوژیکی تشکیل می‌شود. پروتئین کروناها می توانند در الگوهای مختلفی تشکیل شوند که به اندازه، شکل ترکیب، بار و گروه های عملکردی سطحی آنها بستگی دارد و دارای ویژگی‌هایی هستند که در عوامل محیطی مختلف، استرس برشی، ترکیب رسانه غوطه وری و زمان قرارگیری متفاوت است. این پوشش ها همچنین بر اساس شرایط تعاملات، PH، دما، سطح بیوشیمیایی و فیزیکو شیمیایی تغییر
PH، دما، سطح بیوشیمیایی و فیزیکو شیمیایی تغییر پذیر هستند. انواع پروتئین کروناها به دو دسته تقسیم می شوند. سخت و نرم. پروتئین های سخت دارای بالاترین پیوندهای پروتئینی هستند که به طور غیر قابل برگشت به سطح نانوذره متصل شده اند. در حالی که پروتئین های نرم دارای پیوندهای پروتئینی با انرژی پایین تر هستند که به طور برگشت پذیر به سطح نانوذره متصل می شوند. این پروتئین های متصل به طور برگشت پذیر به سطح، اجازه می دهند که بیومولکول ها در "کروناهای نرم" به مرور زمان برای کاربردهای مختلف تعویض یا جدا شوند. این تعاملات
کاربردهای مختلف تعویض یا جدا شوند. این تعاملات تحت تاثیر پروتئین -نانوذره و پروتئین- پروتئین موجود در یک محلول قرار دارد و در کروناهای نرم معمول است که تبادل پروتئین‌ها در سطح مشاهده شود. پروتئین های بزرگتر با پیوندهای ضعیف تر معمولا ابتدا به سطح نانوذره تجمع می یابند و به مرور زمان، پروتئین های کوچک تر با پیوندهای قوی تر جایگزین آنها می شوند و کرونا را سخت تر می کنند که به این پدیده اثر ورمان می گویند. عوامل موثر بر تشکیل. این موضوع شناخته شده است که عوامل فیزیکوشیمیایی و بیوشیمیایی متعددی بر تشکیل و
فیزیکوشیمیایی و بیوشیمیایی متعددی بر تشکیل و ترتیب پروتئین کروناها تاثیر می گذارند. بسیاری از مطالعات قبلی بر درک این فرایندها و نحوه بهره برداری از آنها متمرکز شده اند. ترکیب و غلظت پروتئین. برای تعیین این که ترکیب و غلظت پروتئین چگونه بر پروتئین کروناها تاثیر می گذارد، یک مطالعه نانوذرات سیلیکا را به مدت 1 ساعت در محیط پلاسمایی انکوبه کرد و تشکیل کرونا را مشاهده کرد. آن‌ها دریافتند که پروتئین ها به راحتی به سطح سیلیکا جذب می شوند و الگوهای متفاوتی را بسته به مقدار پلاسما در محیط انکوباسیون نشان می دهند.
به مقدار پلاسما در محیط انکوباسیون نشان می دهند. این آزمایش با غلظت های 30 درصد، 20 درصد و 80 درصد پلاسما انجام شد و کشف شد که در مورد پلاسما که در آن غلظت بسیار بالاتری از پروتئین های با میل ترکیبی پایین تر از پروتئین های با میل ترکیبی بالا وجود دارد، پروتئین های با میل ترکیبی پایین تر تمایل به جایگزینی پروتئین های با میل ترکیبی بالاتر در سطح نانوذره داشتند، که این مسئله به دلیل فراوانی بالاتر آنها در پلاسما است. از مطالعاتی این چنینی، مشخص است که پروتئین کرونا می تواند به طور قابل توجهی بسته به وزن و
کرونا می تواند به طور قابل توجهی بسته به وزن و تمایل مولکول های بیولوژیکی در یک محیط خاص تغییر کند. قرار گیری در معرض محیط. یکی دیگر از عوامل مهمی که بر پروتئین کروناها اثر می گذارد، زمان قرار گیری در معرض یا مدت زمانی است که یک نانوذره پوشش داده شده با پروتئین ها در معرض محیط های مایع قرار می گیرد. مشخص شده است که بلافاصله پس از معرفی نانوذره به یک محیط بیومولکولی، یک پروتئین کرونا بر روی سطح آن تشکیل می شود. در همین راستا مطالعه ای صورت گرفت تا نانوذرات را در معرض مایعات بیولوژیکی مانند پلاسمای انسانی
را در معرض مایعات بیولوژیکی مانند پلاسمای انسانی قرار دهد و نتایج این مطالعه حاکی از آن بود که طول زمان قرار گیری در این محیط ها می تواند بر تشکیل کرونا تاثیر بگذارد. پس از تنها 30 ثانیه تعامل، تقریبا 300 پروتئین در حال جذب به سطح نانوذره شناسایی شدند و بیشتر این مولکول ها دارای تمایل پایین (داروشناسی) و وزن مولکولی بالا بودند. پس از 1 دقیقه یا بیشتر از قرار گیری، الگوهای مختلف پروتئین کرونا مشاهده شد و از میان پروتئین های شناسایی شده، بیشتر آنها دارای تمایل بالاتر و وزن مولکولی کوچک تر بودند که با اثر
بالاتر و وزن مولکولی کوچک تر بودند که با اثر ورمان سازگار است. بنابراین طول زمان قرارگیری نانوذره در مایع بیولوژیکی می تواند به طور قابل توجهی ترکیب و الگوهای پروتئین کرونا را تغییر دهد. علاوه بر زمان قرار گیری، عامل دیگر نیروهای برش است. در گذشته محققان تعاملات پروتئین - نانوذره را تحت شرایط بسیار ساکن مطالعه کردند تا متغیرها به راحتی قابل کنترل باشند. با این حال، این شرایط نمایانگر شرایط واقعی بدن انسان نیستند که در آن نانوذرات معمولا در معرض تنش های برشی و شرایط سیال هیدرودینامیکی قرار می گیرند.
برشی و شرایط سیال هیدرودینامیکی قرار می گیرند. بنابراین آزمایش‌هایی که شرایط مایع را در نظر می‌گرفتند، برای درک چگونگی دوام پروتئین کروناها در بدن انسان ضروری بود. یک مطالعه نشان داد که جریان سیال تنوع زیستی پروتئین کرونا را افزایش داده و شکل آن را به دلیل نیروهای برشی موجود در محیط تغییر می‌دهد. از آنجا که هر دو این عوامل تاثیر آنی بر عملکرد نانوذرات پروتئین کرونا دارند، این مشاهدات اهمیت مطالعه پروتئین کروناها در حضور شرایط سیال را اثبات کرد. دما. دما نیز می تواند به طور قابل توجهی بر تعاملات پروتئین-
می تواند به طور قابل توجهی بر تعاملات پروتئین- نانوذره تاثیر بگذارد. یک مطالعه بر روی نانوذرات مس نشان داد که با افزایش دمای محیط نانوذرات از 15 درجه سانتیگراد، 27 درجه سانتیگراد و 37 درجه سانتیگراد به 42 درجه سانتیگراد، میزان پروتئین جذب شده به سطح نانوذرات نیز افزایش یافت. این یافته به ویژه در تلاش برای استفاده از پروتئین کروناها برای درمان بیماری ها جالب بود. زیرا در معرفی این ذرات به بدن انسان، آنها باید در دماهای بالا وجود داشته و عملکرد داشته باشند. در افراد مبتلا به تب، دمای تغییر یافته بدن ممکن است
افراد مبتلا به تب، دمای تغییر یافته بدن ممکن است توزیع زیستی و دسترسی زیستی نانوذرات را تغییر دهند. بنابراین مهم است که محققان به تاثیرات دما بر پروتئین کروناها توجه کنند. تاثیرات ph. محیط نیز می تواند بر تشکیل پروتئین کرونا تاثیر بگذارد. مشخص شده است که PH عامل مهمی است که هنگام مطالعه خواص و عملکرد پروتئین ها باید در نظر گرفته شود. PH می‌تواند میل پیوند پروتئین را بر همکنش های پروتئین نانو ذره تغییر دهد. بنابراین الگوی پروتئین جذب شده در سطح نانوذره را تغییر می‌دهد و اگر از نانوذرات برای روش‌های دارو
تغییر می‌دهد و اگر از نانوذرات برای روش‌های دارو رسانی استفاده شود، این نانوذرات باید چندین تغییر PH مختلف در مسیر جذب سلولی مانند خون(PH خنثی) محیط های در معرض قرار گرفتن ( PH 6.8) مایعات درون سلولی (PH 6.9 - 7.4) و لیزوروم ها (PH ) داشته باشند. تومورهای سرطانی به ویژه برای ایجاد ریز محیط های اسیدی و همچنین حاوی انواع خاصی از پروتئین ها شناخته شده اند که می توانند تاج پروتئینی اطراف نانوذرات را تغییر دهند که می تواند پاسخ درمانی بدن به مولکول های دارو را تا حد زیادی تغییر دهد. در نهایت ترکیب خود نانوذره
تا حد زیادی تغییر دهد. در نهایت ترکیب خود نانوذره می تواند بر تشکیل پروتئین کرونا در سطح ان تاثیر بگذارد. تفاوت ها در طبیعت هیدروفیلیک با هیدروفوبیک ماده نانوذره می تواند مقدار پروتئین ها در کرونا را تعیین کند. معمولا پروتئین ها به مواد هیدروفوبیک راحت تر از مواد هیدروفیلیک جذب می شوند. در نتیجه نانوذرات هیدروفوبیک بیشتر احتمال دارد که تجمع ذرات و اوپسونیزاسیون بیشتری در بدن انسان ایجاد کنند که می تواند زمان گردش سیستمیک در خون را کاهش دهد. علاوه بر این برای کمک به تشکیل و حلالیت، نانوذرات معمولا دارای