payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دو جت نیروی هوایی پاکستان حریم هوایی هند را نقض کرده‌اند. به گفته مقامات هندی، جت‌های نیروی هوایی پاکستان بر فراز بخش‌های پونچ و کریشنا گاتی رهگیری شدند. با این حال، هیچ نبرد هوایی رخ نداد و جت‌های نیروی هوایی پاکستان به حریم هوایی خود بازگشتند. در آوریل ۲۰۱۹، یک واحد مشترک بی‌دی‌اس نیروی هوایی هند و ارتش هند ادعا کرد که یک عملیات خنثی‌سازی بمب را در مندهار، راجوری انجام داده است، جایی که آنها با موفقیت ۳–۴ بمب منفجر نشده را که از جت‌های نیروی هوایی پاکستان شلیک شده بود، خنثی کرده‌اند. نیروی هوایی هند از
شلیک شده بود، خنثی کرده‌اند. نیروی هوایی هند از عملکرد موشک‌های آر-۷۷ ناراضی بود، زیرا برد آنها توسط موشک‌های ایم-۱۲۰ آمرام مورد استفاده نیروی هوایی پاکستان کمتر بود. از این رو، آنها در حال برنامه‌ریزی برای مسلح کردن مجدد با استفاده از موشک آی-دربی ای‌آی هستند. پاکستان. آصف غفور، مدیرکل روابط عمومی ارتش پاکستان، بعداً در یک کنفرانس مطبوعاتی اظهار داشت: «از صبح امروز فعالیت‌ها در خط کنترل ادامه داشته است. امروز صبح نیروی هوایی پاکستان از داخل حریم هوایی پاکستان با شش هدف در آن سوی خط کنترل درگیر شد.» او
با شش هدف در آن سوی خط کنترل درگیر شد.» او همچنین گفت که این حملات صرفاً برای نشان دادن قابلیت‌های تهاجمی پاکستان انجام شده است. پاکستان ادعا کرد که در این عملیات از هیچ جنگنده اف-۱۶ استفاده نشده است. در ابتدا، مقامات پاکستانی اظهار داشتند که دو پرسنل نیروی هوایی هند دستگیر شده‌اند، اما بعداً اظهارات خود را اصلاح کردند و اظهار داشتند که تنها یک پرسنل نیروی هوایی هند در بازداشت آنهاست. مقامات پاکستانی اظهار داشتند که ابهامات جنگ باعث شده است که آنها باور کنند دو پرسنل نیروی هوایی هند در بازداشت آنها هستند.
دو پرسنل نیروی هوایی هند در بازداشت آنها هستند. عمران خان، نخست‌وزیر، خطاب به ملت گفت که تنها هدف ما از این اقدام، رساندن این پیام است که «اگر شما می‌توانید به کشور ما بیایید، ما هم می‌توانیم همین کار را بکنیم». خان همچنین به هند پیشنهاد مذاکرات صلح داد. ایالات متحده آمریکا. به گفته لارا سلیگمن، روزنامه‌نگار "فارین پالیسی"، مقامات آمریکایی که مستقیماً از این موضوع مطلع هستند، اظهار داشتند که ایالات متحده اخیراً شمارش فیزیکی جنگنده‌های اف-۱۶ پاکستان را تکمیل کرده و هیچ‌کدام را مفقود نیافته است. یکی از
تکمیل کرده و هیچ‌کدام را مفقود نیافته است. یکی از مقامات آمریکایی همچنین با ادعای هند مبنی بر اینکه محدودیت‌های استفاده، پاکستان را از به‌کارگیری اف-۱۶ در درگیری‌های نظامی با هند منع می‌کند، مخالفت کرد. واشینگتن پست و روزنامه هندی هندوستان تایمز گزارش دادند که سخنگوی وزارت دفاع ایالات متحده ادعا کرد که از چنین تحقیقاتی که انجام شده «اطلاعی ندارد» و اظهار داشت: «به عنوان یک سیاست، این وزارتخانه به‌طور علنی در مورد جزئیات توافقات دولت با دولت در مورد نظارت بر استفاده نهایی از اقلام دفاعی ساخت آمریکا اظهار
بر استفاده نهایی از اقلام دفاعی ساخت آمریکا اظهار نظر نمی‌کند.» با این حال، "واشینگتن پست" گزارش داد که وزارت امور خارجه مانند پنتاگون هنوز هیچ بیانیه عمومی در مورد تعداد جنگنده‌های اف-۱۶ صادر نکرده است. از سوی دیگر، طبق "گزارش دفتر ملی تحقیقات آسیایی"، "«توضیحات نادرست دولت مودی در مورد حمله هوایی فوریه ۲۰۱۹ در بالاکوت و درگیری‌های هوایی پس از آن، از جمله ادعاهای رد شده بعدی مبنی بر نابودی یک اردوگاه تروریستی در داخل پاکستان و سرنگونی یک جت اف-۱۶ پاکستانی توسط هند، در ایالات متحده آمریکا در مورد اعتبار و
توسط هند، در ایالات متحده آمریکا در مورد اعتبار و استراتژی ارتباطی دهلی نو در بحبوحه یک منطقه فوق‌العاده خطرناک، سوالاتی را مطرح کرده است.»" علاوه بر این، چندین ناظر نظامی بین‌المللی نیز ادعای هند مبنی بر سرنگونی یک فروند اف-۱۶ را رد کردند. در دسامبر ۲۰۱۹، "یواس‌نیوز" گزارش داد که ایالات متحده در ماه اوت نامه‌ای به نیروی هوایی پاکستان ارسال کرده و نگرانی خود را در مورد سوءاستفاده ادعایی از جنگنده‌های اف-۱۶ در جریان درگیری فوریه ابراز کرده است. در این نامه به تأیید وزارت امور خارجه مبنی بر نقض توافق پاکستان
تأیید وزارت امور خارجه مبنی بر نقض توافق پاکستان با ایالات متحده با استقرار جنگنده‌های اف-۱۶ و موشک‌های مکمل آن در پایگاه‌های هوایی غیرمجاز اشاره شده است. نمایشگاه. مجسمه‌ای از خلبان هندی، آبهیناندان، در موزه نیروی هوایی پاکستان در نمایشگاهی با عنوان عملیات تلافی‌جویانه سریع نصب شد. این نمایشگاه همچنین قطعات گمشده و لاشه میگ-۲۱ و همچنین یک لیوان چای را به نمایش می‌گذارد.
محمدعلی الجَعبَری (۱۹۰۰ – ۲۹ مهٔ ۱۹۸۰) سیاستمدار، وکیل و عالِم مسلمان فلسطینی بود.او یکی از مشهورترین شهرداران تاریخ الخلیل بود و برای دهه‌های متمادی در امور سیاسی و مذهبی این شهر به عنوان مرجع شناخته می‌شد. پس از نکبت ۱۹۴۸، او به عنوان یکی از صریح‌ترین سیاستمداران فلسطینی که طرفدار الحاق کرانهٔ باختری به اردن بود، ظهور کرد. پس از اشغال کرانه باختری توسط اسرائیل در سال ۱۹۶۷، او مواضع سیاسی جسورانه‌ای مطرح کرد که جنجال گسترده‌ای را در عرصهٔ فلسطینی برانگیخت. او پیشنهاد داد که اسرائیل فقط به مدت پنج سال در
او پیشنهاد داد که اسرائیل فقط به مدت پنج سال در قدرت بماند و پس از آن فلسطینی‌ها حق تعیین سرنوشت خود را برای خود محفوظ دارند. او آشکارا با ماهیت خشونت‌آمیز فدائیان مخالفت می‌کرد. زندگی و پیشه. محمدعلی الجعبری در سال ۱۹۰۰ یا ۱۹۰۱ در الخلیل، متصرفیه قدس، امپراتوری عثمانی، متولد شد. پدرش احمد نام داشت. تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در آنجا گذراند. سپس به مصر نقل مکان کرد و به دانشگاه الازهر پیوست و در سال ۱۹۱۸ گواهی صلاحیت، در سال ۱۹۲۱ گواهی عالی الازهر و در سال ۱۹۲۲ گواهی وعظ و ارشاد را از آنجا دریافت کرد.
سال ۱۹۲۲ گواهی وعظ و ارشاد را از آنجا دریافت کرد. او به الخلیل بازگشت و به عنوان معلم در مسجد ابراهیمی مشغول به کار شد. او فعالیت علنی خود را در سال ۱۹۲۴ در چارچوب انجمن اسلامی-مسیحی در الخلیل آغاز کرد. در سال ۱۹۲۸، او ریاست انجمن جوانان مسلمان را که در این شهر تأسیس شده بود، بر عهده گرفت. همزمان، او به مؤسسه حقوقی در اورشلیم پیوست و در سال ۱۹۳۱ مجوز وکالت در شریعت و حقوق عادی را دریافت کرد.او به وکالت پرداخت، در دادگاه‌های شریعت اقامه دعوی کرد و تا سال ۱۹۳۷ به عنوان سردفتر اسناد رسمی، معلم و واعظ در مسجد
به عنوان سردفتر اسناد رسمی، معلم و واعظ در مسجد ابراهیمی در الخلیل خدمت کرد. الجعبری در فعالیت‌های سیاسی فلسطین مشارکت کرد. به عنوان نمایندهٔ شهر الخلیل در هفتمین کنفرانس عربی فلسطین (ژوئن ۱۹۲۸) شرکت کرد. الجعبری در فعالیت‌های اولین کنفرانس جوانان عرب فلسطینی که در اوایل ژانویه ۱۹۳۲ در یافا برگزار شد، شرکت کرد و به عنوان عضو کمیتهٔ اجرایی آن انتخاب شد. مقامات بریتانیایی الجعبری را در ژوئیهٔ ۱۹۳۶، پس از اعلام اعتصاب عمومی، دستگیر و در اردوگاه صرفند بازداشت کردند، جایی که تا نوامبر همان سال زندانی بود.
کردند، جایی که تا نوامبر همان سال زندانی بود. شهرداری و مقامات شهر الخلیل، نامه‌ای در حمایت و پشتیبانی از او به زندان فرستادند.الجعبری یکی از امضاکنندگان بیانیه‌ای خطاب به «امت» بود که در آن از پایداری آن ستایش شده بود، و همچنین یکی از امضاکنندگان نامه‌ای خطاب به کمیتهٔ عالی عرب به تاریخ ۶ ژوئیه ۱۹۳۶ بود که از آنان می‌خواست موضعی قاطع اتخاذ کند و از تردید یا سازش بپرهیزد. او همچنین در سال ۱۹۳۷ به عنوان عضوی از هیئت نمایندگی فلسطین در کنفرانس ملی عرب در بلودان شرکت کرد. الجعبری در کنفرانس ملی عرب که در
بلودان شرکت کرد. الجعبری در کنفرانس ملی عرب که در سپتامبر ۱۹۳۷ در شهر بلودان سوریه در همبستگی با فلسطین و مبارزه برای لغو قیمومیت بریتانیا، اعلامیهٔ بالفور و ردِّ تقسیم برگزار شد، شرکت کرد. در مارس ۱۹۳۵، الجعبری به حزب عرب فلسطین به ریاست جمال الحسینی پیوست و در سال ۱۹۴۴ به عضویت دفتر مرکزی آن انتخاب شد. مقامات قیمومیت بریتانیا او را در ۲۸ اکتبر ۱۹۴۰ به عنوان شهردار الخلیل منصوب کردند و او تا ۲۵ آوریل ۱۹۴۸ در این سمت باقی ماند. الجعبری به عنوان شهردار الخلیل، در تمام کنفرانس‌های شهرداران عرب در فلسطین که
در تمام کنفرانس‌های شهرداران عرب در فلسطین که در دورهٔ ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۷ برگزار شد، شرکت کرد و ریاست برخی از آنها را بر عهده داشت. او همچنین ریاست کنفرانس شهرداران عرب ناحیهٔ اورشلیم را که در ۱۱ مهٔ ۱۹۴۶ در الخلیل برگزار شد، بر عهده داشت. پس از صدور قطعنامهٔ تقسیم در نوامبر ۱۹۴۷ و آغاز درگیری‌ها، الجعبری ریاست کمیتهٔ ملی و کمیتهٔ اضطراری در شهر الخلیل را بر عهده داشت. پس از نکبت ۱۹۴۸، الجعبری به عنوان یکی از برجسته‌ترین رهبران اپوزیسیون فلسطینی در برابر کمیتهٔ عالی عرب به رهبری امین الحسینی و دولت سراسری فلسطین
عرب به رهبری امین الحسینی و دولت سراسری فلسطین که توسط مجلس ملی فلسطین اعلام شد، ظهور کرد. این مجلس در پایان سپتامبر ۱۹۴۸ در غزه تشکیل جلسه داد و ریاست آن را امین الحسینی بر عهده داشت. در عوض، الجعبری در تضاد با آن، ریاست کنفرانس اریحا را که در اوایل دسامبر ۱۹۴۸ برگزار شد، بر عهده داشت. این کنفرانس خواستار الحاق کرانهٔ باختری به اردن شرقی و اعلام وفاداری به ملک عبدالله بن الحسین به عنوان پادشاه دولت متحد اردن-فلسطین شد. الجعبری چندین سمت رسمی در پادشاهی هاشمی اردن داشت. او در ۲۰ آوریل ۱۹۵۰ به عضویت سنا
هاشمی اردن داشت. او در ۲۰ آوریل ۱۹۵۰ به عضویت سنا درآمد و تا سال ۱۹۶۳ در این سمت باقی ماند. بین سال‌های ۱۹۵۵ تا ۱۹۶۱، او همچنین سمت‌های وزارت کشاورزی، دادگستری و آموزش را بر عهده داشت. در اواخر ماه مهٔ ۱۹۶۴، الجعبری در اولین کنفرانس فلسطینی که در اورشلیم برگزار شد، شرکت کرد که از دل آن سازمان آزادیبخش فلسطین به ریاست احمد الشقیری پدید آمد. پس از اشغال کرانه باختری، شامل بیت‌المقدس شرقی، و نوار غزه توسط اسرائیل در ژوئن ۱۹۶۷، الجعبری خواستار آن شد که این دو منطقه به مدت پنج سال تحت نظارت یک نهاد بین‌المللی
منطقه به مدت پنج سال تحت نظارت یک نهاد بین‌المللی قرار گیرند و پس از آن یک نهاد خودمختار فلسطینی تأسیس شود. او دوباره این موضوع را در اواخر سال ۱۹۶۹ با گونار جارینگ، فرستاده سازمان ملل، مطرح کرد. او عضو کمیتهٔ مقدماتی بود که در ۲۹ اکتبر ۱۹۶۷ با هدف ایجاد یک موجودیت فلسطینی تأسیس شد، اما این کمیته شکست خورد. او با برخی از مقامات اسرائیلی روابطی برقرار کرد که این امر کینهٔ عناصر ملی‌گرا را علیه او برانگیخت. وقتی این مقامات را استقبال می‌کرد، خواستار تقویت پیوندهای محبت میان عرب‌ها و یهودیان شد. الجعبری
پیوندهای محبت میان عرب‌ها و یهودیان شد. الجعبری دانشگاه الخلیل را تأسیس کرد که هستهٔ اصلی آن در سال ۱۹۷۱ دانشکدهٔ شریعت اسلامی بود. در بهار ۱۹۷۲، الجعبری در انتخابات شهرداری شرکت کرد و به عنوان شهردار الخلیل انتخاب شد. (سازمان آزادیبخش فلسطین خواستار تحریم آن انتخابات شده بود که در کرانه باختری و تحت نظارت مقامات اشغالگر اسرائیل برگزار شد) او تمایل داشت شورایی از شهرداران کرانه باختری و دیگر افراد سرشناس تشکیل دهد تا رهبری سیاسی ساکنان کرانهٔ باختری را بر عهده بگیرند و از طرف آنها صحبت کنند. الجعبری تا
عهده بگیرند و از طرف آنها صحبت کنند. الجعبری تا زمان انتخابات شهرداری در سال ۱۹۷۶، شهردار الخلیل باقی ماند. در انتخابات شهرداری که در مارس ۱۹۷۶ در کرانهٔ باختری برگزار شد، عناصر ملی‌گرا پس از طرح چندین شعار، که برجسته‌ترین آن‌ها «سرنگونی پروژهٔ خودگردانی» بود، پیروز شدند. فهد القواسمه به عنوان شهردار الخلیل از سوی بلوکی که از سازمان آزادیبخش فلسطین حمایت می‌شد، پیروز شد؛ بنابراین الجعبری در خانه‌اش گوشه‌نشین شد و فعالیت سیاسی را کنار گذاشت. در اواخر سال ۱۹۷۷ محمدعلی الجعبری دچار سکتهٔ مغزی شد که او را تا
محمدعلی الجعبری دچار سکتهٔ مغزی شد که او را تا زمان مرگش در ۲۹ مهٔ ۱۹۸۰ در بستر بیماری انداخت و قادر به حرکت نبود. هزاران نفر از مناطق مختلف فلسطین و اردن در مراسم تشییع جنازهٔ او شرکت کردند و او در شهر الخلیل به خاک سپرده شد. زندگی شخصی. پسرانش نورالدین، برهان، شریف، محمدراشد، سمیر و نبیل نام داشتند.
رابرت هیلارد بارو (; – ) ژنرال سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا بود، که در فاصله سال‌های ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۳ به‌عنوان بیست و هفتمین فرمانده سپاه تفنگداران دریایی فعالیت می‌کرد. بارو فعالیت نظامی را از سال ۱۹۴۲ در سپاه تفنگداران دریایی آمریکا آغاز کرد، از ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۶ معاون نیروی انسانی سپاه تفنگداران دریایی آمریکا بود، در فاصله سال‌های ۱۹۷۶ تا ۱۹۷۸ فرماندهی ناوگان نیروی تفنگداران دریایی اقیانوس اطلس را برعهده داشت و از ۱۹۷۸ تا ۱۹۷۹ به‌عنوان جانشین فرمانده سپاه تفنگداران دریایی فعالیت می‌کرد.
مرز لسوتو و آفریقای جنوبی مرزی به طول ۹۰۹ کیلومتر است که به‌طور کامل کشور لسوتو را احاطه کرده و یک حلقهٔ بسته تشکیل می‌دهد، چرا که لسوتو یک کشور محصور در خشکی است که کاملاً درون قلمرو آفریقای جنوبی قرار دارد. این مرز در مسیر خود از رود کالدون، خط تقسیم آب‌های رشته‌کوه دراکنسبِرگ، رود اورنج، رود ماخالنگ و رشته‌تپه‌هایی که رود ماخالنگ را دوباره به رود کالدون متصل می‌کنند، عبور می‌کند. تاریخچه. نوشتار اصلی: تاریخ لسوتو مردم باسوتو در دههٔ ۱۸۲۰ میلادی تحت رهبری موشوشو یکم، نخستین رئیس عالی‌رتبه، به شکل‌گیری یک
موشوشو یکم، نخستین رئیس عالی‌رتبه، به شکل‌گیری یک ساختار سیاسی مستقل دست یافتند. در آن دوران، قلمرو باسوتو بخش‌هایی از سرزمینی را در بر می‌گرفت که امروزه به‌عنوان ایالت آزاد (استان) در آفریقای جنوبی شناخته می‌شود. این مناطق در پی مجموعه‌ای از جنگ‌ها با بوئرهای ایالت آزاد اورنج در دهه‌های ۱۸۵۰ و ۱۸۶۰ از دست رفت. در سال ۱۸۶۸، سرزمین باسوتولند (نام پیشین لسوتو) تحت‌الحمایه بریتانیا شد. این وضعیت به‌استثنای دوره‌ای از سال ۱۸۷۱ تا ۱۸۸۴ که طی آن به مستعمره کیپ ملحق شده بود، تا زمان استقلال در سال ۱۹۶۶ ادامه
ملحق شده بود، تا زمان استقلال در سال ۱۹۶۶ ادامه یافت. در این سال، لسوتو به‌عنوان کشوری مستقل با نظام پادشاهی اعلام موجودیت کرد. مرز میان باسوتولند و ایالت آزاد اورنج در «کنوانسیون [[عآلیوال شمال»] در سال ۱۸۶۹ تعریف شد. این مرز، به همراه مرزهای باسوتولند با [[مستعمره کیپ]] و [[مستعمره ناتال]]، در اطلاعیه‌ای از سوی [[نماینده عالی بریتانیا در آفریقای جنوبی]] در تاریخ ۱۳ مه ۱۸۷۰، و اصلاحیهٔ شماره ۷۴ مورخ ۶ نوامبر ۱۸۷۱، به‌طور رسمی مشخص گردید. در آن اطلاعیه، مرزهای «باسوتولند بریتانیا» چنین توصیف شده‌اند: از
«باسوتولند بریتانیا» چنین توصیف شده‌اند: از محل تلاقی رود کورنت‌سپرویت (نام کنونی: رود ماخالنگ) با [[رود اورنج]] آغاز و در امتداد رود کورنت‌سپرویت تا نزدیک‌ترین نقطه به کوه الیفانتس‌بین امتداد می‌یابد؛ از آنجا به‌سوی نقطهٔ جنوبی رشته‌کوه لانگ‌برگ، سپس در امتداد خط‌الرأس آن تا انتهای شمال‌غربی‌اش؛ آنگاه به سوی نقطهٔ شرقی کوه جامربرگ، و در ادامه در امتداد خط‌الرأس آن تا انتهای شمال‌غربی؛ سپس با امتداد همان خط به [[رود کالدون]]؛ و از آنجا در مسیر رود کالدون به‌سمت سرچشمه‌های [[رود اورنج]] در مونت او سورس؛ سپس
سرچشمه‌های [[رود اورنج]] در مونت او سورس؛ سپس به‌سوی غرب در امتداد رشته‌کوه دراکنزبرگ، میان [[خط تقسیم آب]] رودخانه‌های اورنج و [[سنت جانز]] (که اکنون رود امزیمووبو نامیده می‌شود) تا سرچشمهٔ رود تی‌یس (نام کنونی: رود تله). سپس مسیر رود تی‌یس دنبال می‌شود تا تلاقی آن با رود اورنج، و نهایتاً در مسیر رود اورنج تا محل تلاقی‌اش با رود کورنت‌سپرویت ادامه می‌یابد. رودهای کورنت‌سپرویت، سنت جانز و تی‌یس امروزه به‌ترتیب با نام‌های رود ماخالنگ، امزیمووبو و تله شناخته می‌شوند. کوه‌های الیفانتس‌بین، لانگ‌برگ و جامربرگ
می‌شوند. کوه‌های الیفانتس‌بین، لانگ‌برگ و جامربرگ نیز از جمله ارتفاعات اصلی در ناحیه میان رودهای ماخالنگ و کالدون به‌شمار می‌آیند. جغرافیا. [[پرونده:Lesotho_Topography.png|بندانگشتی|پستی‌بلندی‌های لسوتو]] مرز میان لسوتو و آفریقای جنوبی از مونت او سورس آغاز شده و در امتداد [[خط تقسیم آب]] میان [[حوضه آبریز|حوضهٔ آبریز]] [[رود اورنج]] (که به [[اقیانوس اطلس]] می‌ریزد) و رودخانه‌هایی که از [[دراکنزبرگ]] به سوی [[اقیانوس هند]] جریان دارند، ادامه می‌یابد. این مرز تا سرچشمهٔ رود تله در نزدیکی بن مک‌دوی (آفریقای
تا سرچشمهٔ رود تله در نزدیکی بن مک‌دوی (آفریقای جنوبی) امتداد دارد؛ از آنجا مسیر رود تله را تا محل تلاقی آن با رود اورنج دنبال می‌کند و سپس در امتداد رود اورنج تا محل اتصالش با [[رود ماخالنگ]] ادامه می‌یابد. از محل تلاقی این دو رود، مرز به‌سمت بالادست رود ماخالنگ پیش می‌رود تا نقطه‌ای در غرب [[موهالس هوک]]، و سپس با عبور از رشته‌ای از تپه‌ها و قطعات مرزی مستقیم، به [[رود کالدون]] در شمال [[ویپنر]] می‌رسد. پس از آن، مرز در مسیر رود کالدون امتداد می‌یابد و از نزدیکی پایتخت لسوتو، [[ماسرو]]، و شهر
و از نزدیکی پایتخت لسوتو، [[ماسرو]]، و شهر [[فیکس‌برگ]] در آفریقای جنوبی عبور می‌کند تا به سرچشمهٔ رود کالدون برسد. این سرچشمه با علامتی در گردنهٔ [[کوانکا نک]] مشخص شده است. از آن نقطه، مرز بار دیگر در امتداد [[خط تقسیم آب]] میان حوضه‌های رود اورنج و [[رودخانه واله]] به سوی مونت او سورس بازمی‌گردد. تمام [[ناحیه‌های لسوتو|ده ناحیه لسوتو]] با این مرز تماس دارند، و در سوی دیگر، سه [[استان‌های آفریقای جنوبی|استان آفریقای جنوبی]] با این مرز هم‌مرز هستند: [[ایالت آزاد (استان)]]، [[کوازولو-ناتال]] و [[کیپ
[[ایالت آزاد (استان)]]، [[کوازولو-ناتال]] و [[کیپ شرقی]]. گذرگاه‌ها. [[پرونده:Border_Lesotho-South_Africa.jpg|بندانگشتی|پست مرزی آفریقای جنوبی در گذرگاه سانی]] مرز بین لسوتو و آفریقای جنوبی دارای ۱۴ گذرگاه مرزی رسمی است. این گذرگاه‌ها در سراسر مرز پراکنده‌اند و برخی از آن‌ها به‌صورت ۲۴ ساعته فعال‌اند، در حالی که برخی فقط در ساعات مشخصی باز هستند. منابع. [[رده:مرز آفریقای جنوبی و لسوتو]] [[رده:مرزهای آفریقای جنوبی]] [[رده:مرزهای بین‌المللی]] [[رده:مرزهای لسوتو]]
آرمینه هراندی زارائلیان (؛ ؛ ) یک پزشک و جراح اهل ارمنستان است. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در ۲۹ مهٔ ۱۹۶۵ ‏در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شد.
دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، از ۱۳ تا ۱۶ ماه مه ۲۰۲۵ (۲۳ تا ۲۶ اردیبهشت ۱۴۰۴) به خلیج فارس سفر کرد. بازدید از کشورهای عربستان سعودی، قطر و امارات متحدهٔ عربی در برنامهٔ این سفر قرار داشت. صرف نظر از سفر یک روزه به رم برای شرکت در مراسم تشییع پاپ فرانسیس، این اولین سفر خارجی ترامپ در دورهٔ دوم ریاست جمهوری او به شمار می‌رود. اهمیت سفر ترامپ به خلیج فارس. از ابتدای دولت دوم ترامپ قرار بود عربستان سعودی نخستین مقصد سفر خارجی رئیس‌جمهور آمریکا باشد (همان‌طور که در ماه مه ۲۰۱۷ در دورهٔ نخست ریاست‌جمهوری‌اش
که در ماه مه ۲۰۱۷ در دورهٔ نخست ریاست‌جمهوری‌اش نیز چنین بود) اما درگذشت پاپ فرانسیس ترامپ را به ایتالیا و واتیکان کشاند. کشورهایی که در برنامهٔ سفر قرار دارند. براساس اعلام رسمی کاخ سفید، مقاصد رئیس‌جمهور آمریکا عربستان سعودی، قطر و امارات متحدهٔ عربی است. ترامپ ۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۴ در جمع خبرنگاران کاخ سفید اعلام کرد که در این سفر قصد بازدید از اسرائیل را ندارد. گمانه‌زنی‌ها در مورد اهداف سفر. جذب سرمایه‌گذاری خارجی. برخی معتقدند که ترامپ برای مستحکم کردن موقعیت خود نیاز به دستاوردهای ملموس اقتصادی دارد و در
خود نیاز به دستاوردهای ملموس اقتصادی دارد و در این رابطه، جذب سرمایه‌گذاری خارجی و کاهش چالش‌های اقتصادی آمریکا یکی از مهم‌ترین موضوعاتی است که رئیس‌جمهور آمریکا بر آن متمرکز است. حواشی قبل از سفر. تغییر نام خلیج فارس. دونالد ترامپ روز سه‌شنبه ۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۴ در دیدار با نخست‌وزیر کانادا در کاخ سفید به خبرنگاران گفت: «ما یک اعلان خیلی خیلی بزرگ خواهیم داشت؛ بزرگتر از این نمی‌شود. به شما نمی‌گویم در چه مورد است؛ اما خیلی مثبت است. یکی از مهم‌ترین اعلان‌هایی خواهد بود که در سال‌های اخیر در مورد یک موضوع خاص
خواهد بود که در سال‌های اخیر در مورد یک موضوع خاص صادر شده است». رئیس‌جمهور ایالات متحده توضیح بیشتری در این مورد نداد و تنها گفت که این پیام مهم «پنجشنبه یا جمعه یا دوشنبه قبل از سفر ما [به خاورمیانه]» اعلام خواهد شد. پس از این سخنان ترامپ گمانه‌زنی‌ها آغاز شد و آسوشیتدپرس به نقل از دو مقام آمریکایی اعلام کرد که، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا قصد دارد در جریان سفر به عربستان سعودی اعلام کند که ایالات متحده از این پس «خلیج فارس» را «خلیج عربی» یا «خلیج عربستان» می‌نامد. پس از آن انتشار این گزارش، ۱۷
عربستان» می‌نامد. پس از آن انتشار این گزارش، ۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۴ ترامپ در جمع خبرنگاران کاخ سفید در این مورد موضع‌گیری کرد و گفت «زمانی که به خاورمیانه سفر کنم، از من دربارهٔ آن خواهند پرسید و باید دربارهٔ آن تصمیم بگیرم». واکنش‌ها به گمانه‌زنی در مورد تغییر نام خلیج فارس. شاهزاده رضا پهلوی در شبکه‌های اجتماعی خودش نوشت: «خلیج فارس فقط یک نام نیست، بلکه یک واقعیت تاریخی است. هزاران سال است که ایرانیان، اعراب و غربی‌ها این پهنهٔ آبی میان ایران و شبه‌جزیرهٔ عربستان را با نام واقعی و یگانه‌اش، خلیج فارس،
عربستان را با نام واقعی و یگانه‌اش، خلیج فارس، می‌شناسند. تصمیم گزارش‌شدهٔ رئیس‌جمهور ترامپ برای تحریف تاریخ، در صورتی که درست باشد، توهینی به مردم ایران و تمدن بزرگ ما است، اما مقصر اصلی این اقدام شرم‌آور نیز کسی جز علی خامنه‌ای و رژیم ضد ایرانی‌اش نیست که کشور ما را آن‌چنان تضعیف کرده‌اند که قدرت‌های خارجی به خود اجازه توهین به هویت ملی ایران و تحریف تاریخ جهان را می‌دهند. جمهوری اسلامی بانی این بحران ملی است و ما زیر پرچم این رژیم غاصب گرد نخواهیم آمد. بلکه همهٔ ما ایرانیان، فارغ از گرایش، باور یا
بلکه همهٔ ما ایرانیان، فارغ از گرایش، باور یا دیدگاه سیاسی، می‌بایست یک بار و برای همیشه زیر پرچم شیر و خورشید متحد شویم تا بار دیگر این پرچم را بر فراز ایران و خلیج همیشه فارس برافراشته سازیم. خلیج فارس میراث ملی ماست و دفاع از شرافت و نام آن، مسئولیتی ملی است که هر یک از ما باید به هر شکل ممکن آن را به دوش بکشیم». حامد اسماعیلیون در شبکهٔ ایکس نوشت: «نامه‌نگاری نمایشی با علی خامنه‌ای از یک سو و قصد تغییر نام خلیج فارس از سوی دیگر بخشی از مردم را به حمایت از ایدئولوژی‌های سرکوبگر جمهوری اسلامی سوق می‌دهد
از ایدئولوژی‌های سرکوبگر جمهوری اسلامی سوق می‌دهد بیش از آن‌که کمکی به پایان عمر دیکتاتور باشد. حکومت اسلامی کار را به جایی رسانده است که تاریخ ایران به تاراج هر از راه رسیده‌ای برود. تاریخ با رئیس‌جمهورهای آمریکا آغاز نمی‌شود و با آن پایان نمی‌یابد… ایران و خلیج فارس برخلاف عمر مستبدان برقرار خواهند ماند». محمد جواد ظریف در شبکهٔ ایکس نوشت «آنچه پیرامون استفاده از نام ساختگی برای خلیج فارس شنیده می‌شود هر ایرانی میهن‌دوست از هر گرایشی را به خشم می‌آورد. برای ایران، به جهانیان و ساکنان کاخ سفید نشان خواهیم
ایران، به جهانیان و ساکنان کاخ سفید نشان خواهیم داد که ایرانیان، همراه و هم‌زبان، این سوداگری کوته‌بینانه را برنمی‌تابند. شاید فردا برای این همبستگی میهنی دیر باشد». عباس عراقچی در شبکهٔ ایکس نوشت: «نام خلیج فارس، مانند بسیاری از نام‌های جغرافیایی، ریشهٔ عمیق در تاریخ بشر دارد. ایران هرگز به استفاده از نام‌هایی مانند دریای عمان، اقیانوس هند، دریای عرب یا دریای سرخ اعتراضی نداشته است. استفاده از این نام‌ها به معنای مالکیت هیچ ملت خاصی نیست، بلکه نشان‌دهندهٔ احترام مشترک به میراث جمعی بشریت است. در مقابل،
احترام مشترک به میراث جمعی بشریت است. در مقابل، اغراض سیاسی برای تغییر نام تاریخی خلیج فارس، نشان‌دهندهٔ نیت خصمانه علیه ایران و مردم آن است و به شدت محکوم می‌شود. چنین اقدامات مغرضانه‌ای، توهین به همهٔ ایرانیان، صرف نظر از پیشینه یا محل اقامت آن‌هاست. امیدوارم شایعات مضحکی که در مورد نام خلیج فارس وجود دارد، چیزی بیش از یک کمپین دروغ‌پراکنی توسط افراد «همیشه جنگ‌طلب» برای خشمگین کردن ایرانیان در سراسر جهان و تحریک آن‌ها نباشد. مطمئنم که رئیس‌جمهور آمریکا می‌داند که نام خلیج فارس قرن‌ها قدمت دارد و توسط
می‌داند که نام خلیج فارس قرن‌ها قدمت دارد و توسط همهٔ نقشه‌نگاران و نهادهای بین‌المللی به رسمیت شناخته شده است و حتی تا همین اواخر دههٔ ۱۹۶۰ توسط همهٔ رهبران منطقه در مکاتبات رسمی خود استفاده می‌شد. هرگونه اقدام کوته‌بینانه در این زمینه هیچ اعتبار یا اثر قانونی یا جغرافیایی نخواهد داشت، جز آنکه خشم همهٔ ایرانیان از هر قشر و عقیدهٔ سیاسی در ایران، ایالات متحده و سراسر جهان را به دنبال خواهد آورد».
هرگونه شیوه محاسباتی (یا گفتمان محاسباتی) که مبتنی بر مدل رایانشی، سکوی پردازشی یا ماشینی به غیر از مدلها، سکوها و ماشین های متعارف باشد. از جمله مثالهای آن می توان به رایانش مبتنی بر شبکه های عصبی، محاسبات کوانتومی، محاسبات اتوماتای سلولی، محاسبات فوتونی، محاسبات میکروفلوئیدیک، محاسبات با DNA، محاسبات با مولکولها، محاسبات نوری و فوتونیکز، محاسبات ازدحامی، محاسبات فازی، محاسبات با کلمات، محاسبات شناختی و دیگر موارد اشاره کرد. مشخصاً در خلال قرن بیستم، نوعی از ماشین های محاسباتی مرسوم یا متعارف گشت که مبتنی
ماشین های محاسباتی مرسوم یا متعارف گشت که مبتنی بر سخت افزارهای پردازش ترتیبی و گیت های منطقی و مدل‏های رایانشی مبتنی بر مفهوم ماشین حالات، ماشین تورینگ و معادل ها یا مشابه های آنها بود. بارزترین نمود این گفتمان محاسباتی متعارف را می توان در معماری سخت افزاری کامپیوترهای شخصی (IBM PC) و مدل رایانشی ماشین تورینگ مشاهده نمود.
لائورا کئوسایان (؛ ) یک بازیگر اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در ۸ فوریه ۱۹۸۲ در مسکو به دنیا آمد وی نوه ادموند کئوسیان و لائورا گئورگیان دختر می‌باشد.
ماریتا آرتاشسی گاسپاریان (؛ زاده ) یک معمار اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۱۹ فوریه ۱۹۵۲ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه ملی پلی‌تکنیک ارمنستان فارغ‌التحصیل گشت. وی در دایرةالمعارف ارمنستان شوروی ()، (), دانشگاه ملی معماری و شهرسازی ارمنستان و دانشگاه ملی معماری و شهرسازی ارمنستان () و فعالیت کرده است. وی عضو اتحادیه معماران ارمنستان می‌باشد.
باشگاه فوتبال ایندپندینته لا چوررا که همچنین به عنوان سی‌ای‌آی یا کای د لا چوررا شناخته می‌شود، یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای پانامایی مستقر در لا چوررا است که در لیگ فوتبال پاناما رقابت می‌کند.
ماریام گالستیان (؛ ؛ زادهٔ ) نقاش اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۵ مه ۱۹۹۰ در نرکین گتاشن به دنیا آمد و از آکادمی دولتی هنرهای زیبای ارمنستان (۲۰۱۲) فارغ‌التحصیل گشت. وی از سال ۲۰۱۷ عضو اتحادیه نقاشان ارمنستان می‌باشد
دیانا روبرتی گالویان (؛ ؛ زادهٔ ) اقتصاددان، و استاد اهل ارمنستان است. سمت ریاست دانشگاه دولتی اقتصاد ارمنستان را برعهده داشت. زندگی‌نامه. وی در ۴ ژانویهٔ ۱۹۸۰ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی اقتصاد ارمنستان فارغ‌التحصیل گشت.
گوشت خزندگان ۲ (انگلیسی: Carnosaur 2) یک فیلم اکشن و ترسناک آمریکایی محصول سال ۱۹۹۵ به کارگردانی لوئیس مورنو و دنباله‌ای بر فیلم "گوشت‌خزندگان" محصول ۱۹۹۳ است. این دومین قسمت از مجموعه فیلم‌های این مجموعه محسوب می‌شود. جان سوج، کلیف دیانگ، دان استراود، رایان توماس جانسون و آرابلا هولزبوگ در این فیلم ایفای نقش می‌کنند. این فیلم درباره تیمی از تکنسین ها است که برای بررسی مشکلات مربوط به برق و ارتباطات به مخزن زباله هسته‌ای کوه یوکا می‌روند. آنها متوجه می‌شوند که این مرکز توسط دایناسورهای شبیه سازی شده تسخیر
که این مرکز توسط دایناسورهای شبیه سازی شده تسخیر شده است. داستان فیلم شباهت های زیادی با فیلم "بیگانه‌ها" محصول ۱۹۸۶ دارد. قبل از تکمیل ساخت نسخه قبلی، این فیلم توسط راجر کورمن، تهیه کننده اجرایی برنامه ریزی شده بود. هنرمند جلوه‌های ویژه، جان کارل بیکلر، برای دنباله‌ای بازگشت که از مدل‌های دایناسور خود از کارنوسور اصلی استفاده کرد. فیلمبرداری در طول یک فیلمبرداری ۱۸ روزه، شامل یک هفته فیلمبرداری در یک نیروگاه برق نزدیک دریاچه کاستائیک در کالیفرنیا انجام شد. این فیلم به صورت ویدئویی در ۱۵ فوریه ۱۹۹۵ منتشر
این فیلم به صورت ویدئویی در ۱۵ فوریه ۱۹۹۵ منتشر شد. نقدهای متفاوتی دریافت کرد. انتقادات متوجه جلوه‌های ویژه آن بود، اگرچه عموماً بازیگران مورد تحسین قرار گرفتند. این فیلم با دنباله‌ای به نام "" در سال ۱۹۹۶ منتشر شد.