payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ثابت در ادبیات استدلال ابطال‌پذیر هستند. او بعداً «خود-شکنندگی» و انواع دیگر مکانیسم‌های شکست را اضافه کرد، اما تمایز اصلی همچنان محبوب‌ترین باقی مانده است. اگرچه با حمایت قوی از سوی هوش مصنوعی و چند فیلسوف همفکر معاصر (مانند دونالد نیوت، نیکلاس اشر، باب کازی) همراه بود، اما مسلم است که استدلال ابطال‌پذیر به دلیل تلاش‌های جان پالک، در مدت کوتاهی بین انتشار "دانش و توجیه" و ویرایش دوم "نظریه‌های معاصر دانش"، از حاشیه به جریان اصلی فلسفه راه یافت. "اُسکار / چگونه یک شخص بسازیم". پالک در اواخر دوران حرفه‌ای
چگونه یک شخص بسازیم". پالک در اواخر دوران حرفه‌ای خود زمان قابل توجهی را به یک پروژه نرم‌افزاری به نام "اُسکار" (OSCAR) اختصاص داد، یک نمونه اولیه نرم‌افزار هوش مصنوعی که او آن را «آرتیلکت» (artilect) می‌نامید. اُسکار عمدتاً پیاده‌سازی ایده‌های پالک در مورد استدلال ابطال‌پذیر بود، اما همچنین ایده‌های کمتر شناخته‌شده و اغلب منتشرنشده او در مورد نیت‌ها، علایق، استراتژی‌های حل مسئله و دیگر طراحی‌های معماری شناختی را در بر می‌گرفت. اُسکار یک برنامه مبتنی بر لیسپ بود که یک استدلال‌گر «مبتنی بر علاقه» داشت. پالک
بود که یک استدلال‌گر «مبتنی بر علاقه» داشت. پالک ادعا می‌کرد که کارایی اثبات‌گر قضیه او بر اساس عدم تمایلش به استنتاج نتایج «غیرجالب» است. اگرچه اُسکار از مشارکت تعداد زیادی از برنامه‌نویسان حرفه‌ای بهره‌مند نبود، اما به دلیل جاه‌طلبی مخترعش باید با پروژه‌هایی مانند سایک، سور و نوامنته مقایسه شود. پالک ویژگی‌های اصلی اُسکار را توانایی استدلال ابطال‌پذیر درباره ادراک، تغییر و تداوم، علیت، احتمالات، ساخت و ارزیابی برنامه و تصمیم‌گیری توصیف کرده است. او تکامل اُسکار را در افسانه اسکار در کتاب خود شرح داده
اُسکار را در افسانه اسکار در کتاب خود شرح داده است. اُسکار از مقدمه‌ای بر "چگونه یک شخص بسازیم" (How to Build a Person) نشأت گرفت، که همکارانش در آن زمان باید آن را استفاده‌ای شوخی‌آمیز از مفهوم شخص‌انگاری تلقی کرده باشند. با این حال، نگرش خود پالک نسبت به اُسکار بیشتر حساب‌شده بود: او در انتظار طبقه‌بندی‌های شناختی آینده بود که اُسکار را سخاوتمندانه به عنوان یک شکل انسان‌وار مشروع طبقه‌بندی کنند. "احتمال نومیک". کتاب "احتمال نومیک و مبانی استقرا" (Nomic Probability and the Foundations of Induction)،
Probability and the Foundations of Induction)، انتشارات آکسفورد، ۱۹۹۰، تحقیق عمیق پالک در مورد رابطه بین استدلال ابطال‌پذیر و تخمین احتمال از روی فراوانی‌ها (استنتاج مستقیم احتمال) بود. این کتاب بلوغ ایده‌هایی است که در ابتدا در مقاله‌ای در ژورنال "نظریه و تصمیم" در سال ۱۹۸۳ یافت می‌شد. این اثر باید با نظریه‌های احتمال هنری ای. کایبرگ مقایسه شود، اگرچه پالک معتقد بود که در حال نظریه‌پردازی در مورد طیف وسیع‌تری از استنتاج‌های آماری است.
کیث لرر (به انگلیسی: Keith Lehrer) (زادهٔ ۱۰ ژانویه ۱۹۳۶) استاد ممتاز فلسفه در دانشگاه آریزونا و استاد پژوهشی فلسفه در دانشگاه میامی است که نیمی از هر سال تحصیلی را در آنجا می‌گذراند. تحصیلات و فعالیت حرفه‌ای. لرر دکترای فلسفه خود را از دانشگاه براون دریافت کرد، جایی که زیر نظر ریچارد کلاید تیلور و رودریک چیزم تحصیل کرد. او در سال ۱۹۷۳ به هیئت علمی دانشگاه آریزونا پیوست و در آنجا به ایجاد یک برنامه تحصیلات تکمیلی مهم کمک کرد. پیش از آن، او در دانشگاه راچستر تدریس می‌کرد. علایق پژوهشی او شامل معرفت‌شناسی،
تدریس می‌کرد. علایق پژوهشی او شامل معرفت‌شناسی، اراده آزاد، اجماع عقلانی، تامس رید و اخیراً زیبایی‌شناسی است. لرر رئیس سابق بخش اقیانوسیه انجمن فلسفی آمریکا (APA) بوده و همچنین برای چندین سال به عنوان مدیر اجرایی APA خدمت کرده است. او عضو منتخب آکادمی هنر و علوم آمریکا است. لرر و همسرش، آدرین لرر، هنرمند نیز هستند. آثار آن‌ها همزمان با اقامت او در دانشگاه میامی، جایی که استاد مدعو بود، در گالری وینسنت در کوکونات گروو، فلوریدا به نمایش گذاشته شده است. کار فلسفی. لرر بیشتر برای دفاعش از نظریه انسجام‌گرایانه
لرر بیشتر برای دفاعش از نظریه انسجام‌گرایانه دانش شناخته می‌شود. به گفته لرر، «یک شخص در پذیرش یک گزاره موجه است، اگر و تنها اگر آن گزاره با بخش مربوط از نظام شناختی او انسجام داشته باشد.» اثر لرر، «چرا شک‌گرایی نه؟» (Why Not Scepticism?) در بسیاری از دوره‌های مقدماتی فلسفه به عنوان مقدمه‌ای منسجم و خوانا برای این موضوع استفاده می‌شود (۱۹۷۱، "فیلوسوفیکال فروم"، جلد دوم، صص. ۲۸۳-۲۹۸). او در بخش ششم، دیدگاه ویتگنشتاین را مبنی بر اینکه شک‌گرایی فلسفی «مهملِ پنهان» است ("پژوهش‌های فلسفی" §۴۶۴) نقد می‌کند. لرر
است ("پژوهش‌های فلسفی" §۴۶۴) نقد می‌کند. لرر در کتاب درسی خود، "مسائل و براهین فلسفی: یک مقدمه"، ویرایش چهارم، بین دو نوع مهمل، «معرفتی» و «معنایی»، تمایز قائل می‌شود و برای هر کدام مثال‌هایی ارائه می‌دهد. لرر استدلال می‌کند که شک‌گرایی به طور مضحکی کاذب به نظر می‌رسد و بنابراین تنها به معنای معرفتی مهمل است. با این حال، جملات شکاک از نظر معنایی کاملاً خوش‌ساخت و معنادار هستند. یک ویتگنشتاینی پاسخ خواهد داد که نحو خوش‌ساخت شکاک فریبنده است. لرر با استفاده نادرست از زبان روزمره معرفتی، این توهم را ایجاد
نادرست از زبان روزمره معرفتی، این توهم را ایجاد می‌کند که شک‌گرایی از نظر معنایی نیز معنادار است. اگر همانطور که لرر ادعا می‌کند نمی‌توانیم چیزی را به طور قطعی بدانیم، پس به گفته ویتگنشتاین نمی‌توانیم از معنای کلمات خود نیز مطمئن باشیم ("در باب یقین" §۱۱۴). از دیدگاه ویتگنشتاین، "هم" شک‌گرایی و "هم" نقیض آن (رئالیسم) مهملات معرفتی هستند که در نحو خوش‌ساخت زبان عادی پنهان شده‌اند. اشتباه از نظر ویتگنشتاین در این فرض نهفته است که جملات خوش‌ساخت، صرف‌نظر از نحوه استفاده از آنها در زمینه‌های فلسفی، از نظر
نحوه استفاده از آنها در زمینه‌های فلسفی، از نظر معنایی معنادار هستند. از سوی دیگر، لرر استدلال می‌کند که فیلسوفان یک جواز زبانی «فوق‌العاده» دارند که به آنها اجازه می‌دهد به طور معناداری درگیر مهملات معرفتی شوند. او هفت کتاب در موضوعات فلسفی و بیش از ۱۷۰ مقاله علمی تألیف کرده است. لرر شاید بیشتر برای دفاعش از نظریه انسجام در توجیه در معرفت‌شناسی شناخته می‌شود. او مبدع مثال بسیار مورد بحث TrueTemp است. .
دل دیوانه یا دل درد گرفت فیلمی هندی محصول سال ۱۹۶۶ و به کارگردانی عبدالرشید کاردار و دیلیپ کومار است. در این فیلم بازیگرانی همچون دیلیپ کومار، وحیده رحمان، رحمان، پران، شیاما و مراد ایفای نقش کرده‌اند.این فیلم بر اساس رمان بلندی‌های بادگیر نوشته امیلی برونته ساخته شده است.
محاصرهٔ پترو ـ الکساندروفسک یک محاصرهٔ ناموفق بود که بین ۲۴ نوامبر تا ۵ دسامبر ۱۹۱۸ (۲ تا ۱۳ قوس ۱۲۹۷) توسط نیروهای مسلمان خانات خیوه به فرماندهی جنیدخان علیه نیروهای بلشویک مسلط به شهر پترو ـ الکساندروفسک (که امروزه با نام تُرت‌کول در ازبکستان شناخته می‌شود) انجام شد. محاصره. پس از انقلاب اکتبر ۱۹۱۷، آسیای مرکزی تحت تسلط روسیه در بحران و آشفتگی قرار گرفت. برخی شهرها مانند تاشکند، پترو-الکساندروفسک و چارجو تحت کنترل بلشویک‌ها بودند، در حالی که در دیگر مناطق، نیروهای روسیه کاملاً از بین رفته و حاکمان محلی
نیروهای روسیه کاملاً از بین رفته و حاکمان محلی دوباره قدرت را در دست گرفته بودند. در خانات خیوه نیز این وضعیت برقرار بود؛ منطقه‌ای که پیش از سال ۱۸۷۳ اهمیت بسیاری داشت و سپس توسط امپراتوری روسیه تصرف شده بود. در سال ۱۹۱۸، اسفندیار خان حاکم خیوه بود، اما عملاً توسط جنید خان، سردار ترکمن، تحت‌الشعاع قرار گرفته بود؛ کسی که در بهار ۱۹۱۸ تمام تلاش‌های اصلاح‌طلبان "خیوه‌ای‌های" "جوان" را سرکوب کرده بود. سپتامبر ۱۹۱۸، جنید خان به اورگنج، که هنوز تحت کنترل روس‌ها بود، حمله کرد و چند روس را به اسارت گرفت. در پترو
بود، حمله کرد و چند روس را به اسارت گرفت. در پترو ـ‌ الکساندروفسک (تُرت‌کول) که نزدیکی زیادی به خیوه داشت، گارنیزیون روسیه با نیروهای ارتش سرخ به فرماندهی کمیسر نظامی بلشویک، نیکولای شیداکوف تقویت شده بود. شیداکوف به جنید خان دستور داد اسیران روس را آزاد کرده و اموال غصب‌شده را بازگرداند. جنید خان اسیران را در ۳۰ سپتامبر آزاد کرد، اما اموال را بازنگرداند و همچنین به شیداکوف هشدار داد که در امور خیوه دخالت نکند. او به‌خوبی می‌دانست که این گارنیزیون بلشویکی نزدیک، تهدیدی دائمی برای موقعیت اوست، اما در
نزدیک، تهدیدی دائمی برای موقعیت اوست، اما در سپتامبر حمله به آن را خطرناک می‌دانست، زیرا نیروهای کمکی روس‌ها می‌توانستند به‌سرعت از چارجو با کشتی به شهر برسند. با فرارسیدن زمستان و یخ‌بستن رودخانهٔ آمو دریا، عبور و مرور با کشتی تقریباً غیرممکن شد و جنید خان سرانجام حملهٔ خود را آغاز کرد. در ۲۴ نوامبر، نیروهای ترکمن از روی رودخانهٔ یخ‌زده عبور کرده و محاصرهٔ پترو-الکساندروفسک را آغاز کردند. اما پس از یازده روز، دو کشتی از چارجو با نیروهای کمکی از رودخانهٔ یخ‌زده عبور کردند و محاصره را شکستند. پیامدها. شکست
عبور کردند و محاصره را شکستند. پیامدها. شکست جنید خان در نزدیکی پترو ـ الکساندروفسک اهمیت سیاسی زیادی داشت و قدرت شوروی را در منطقهٔ آمو دریا تقویت کرد. پترو ـ الکساندروفسک به مرکز تمامی نیروهای ترقی‌خواه در این منطقه تبدیل شد که در برابر سیاست‌های محافظه‌کارانهٔ جنیدخان مقاومت می‌کردند. در بهار ۱۹۱۹، نیروهای بلشویک از چارجو، نیروهای ترکمن را در منطقهٔ پیتناک در کرانه چپ آمو دریا شکست دادند. خود خیوه نیز در فوریهٔ ۱۹۲۰ به دست نیروهای ارتش سرخ فتح شد. پس از آن، جنید خان جنگی پارتیزانی علیه ارتش سرخ آغاز کرد
جنید خان جنگی پارتیزانی علیه ارتش سرخ آغاز کرد که به جنبش باسماچی معروف شد و تا سال ۱۹۳۴ ادامه یافت.
حنیف سروری (زادهٔ ۱۳۶۵ در تهران) تهیه‌کنندهٔ فیلم و تئاتر اهل ایران است. او بیشتر برای تهیه‌کنندگی فیلم "پیرپسر" شناخته می‌شود که در جشنواره بین‌المللی فیلم روتردام (IFFR) برندهٔ شد. ورود به حرفه. سروری در سال ۱۳۶۵ در تهران به دنیا آمد. او کارشناسی ارشد حقوق خصوصی دارد و دانشجوی دکتری همین رشته است. فعالیت هنری خود را با بازی در تئاتر آغاز کرد و سپس وارد عرصهٔ تهیه‌کنندگی و مدیریت پروژه‌های سینمایی شد.
فاصله‌گذاری کانال ، که به‌عنوان باند محافظ نیز شناخته می‌شود، اصطلاحی است که در برنامه‌ریزی فرکانس رادیویی استفاده می‌شود. این پارامتر، اختلاف فرکانس بین تخصیص‌های مجاور در یک طرح فرکانسی را توصیف می‌کند. برای مثال، کانال‌های ایستگاه‌های رادیویی موج متوسط در گام‌های توافق‌شده بین‌المللی ۹ یا ۱۰ کیلوهرتز اختصاص داده می‌شوند: ۱۰ کیلوهرتز در منطقه 2 ITU (قاره آمریکا) و ۹ کیلوهرتز در سایر نقاط جهان.
خیوه‌ای‌های جوان یا جوانان اصلاح‌طلب خیوه یک جنبش سیاسی بود که بین سال‌های ۱۹۰۵ تا ۱۹۰۷ (۱۲۸۴ تا ۱۲۸۶) در میان ازبک‌های خانات خیوه شکل گرفت و در چارچوب جدیدیه، جنبش فرهنگی اصلاح‌طلبان مسلمان مدرن‌گرا، فعالیت می‌کردند. مسیر. در ابتدا، جوانان اصلاح‌طلب خیوه تنها در زمینه‌های فرهنگی و آموزشی فعالیت می‌کردند. در تاریخ ۵ (۱۸) آوریل ۱۹۱۷، آن‌ها توانستند اسفندیار، خان خیوه را قانع کنند تا منشوری برای تأسیس سلطنت مشروطه در قلمرو خانات خیوه صادر کند. ریاست در مجلس تازه تأسیس به عهده باباخان سلیم‌اف، یکی از
مجلس تازه تأسیس به عهده باباخان سلیم‌اف، یکی از برجسته‌ترین اعضای جوانان خیوه، قرار گرفت. با این حال، در تابستان همان سال، خان خیوه با همراهی دولت موقت روسیه در پتروگراد دوباره قدرت مطلقه را به دست گرفت و برخی از اعضای جوانان خیوه را دستگیر و اعدام کرد. سایر فعالان جنبش در ترکستان مخفی شدند و از سوی بلشویک‌ها تضمین حمایت دریافت کردند. پس از تصرف خیوه توسط جنید خان، سردار سنت‌گرای ترکمن‌ها در ژانویه ۱۹۱۸، نمایندگان جنبش جوانان خیوه مبارزه علیه او را رهبری کردند و از دسامبر ۱۹۱۹ همراه با نیروهای شوروی، در
کردند و از دسامبر ۱۹۱۹ همراه با نیروهای شوروی، در برابر ارتش او ایستادند. با انحلال خانات خیوه در فوریه ۱۹۲۰، جوانان خیوه به رهبران حزب کمونیست خوارزم (با جمعه‌نیاز سلطان‌مرادف به عنوان رئیس کمیته مرکزی) و جمهوری شوروی خلق خوارزم (با پهلوان‌نیاز خوجه یوسف‌اف به عنوان رئیس شورای وزیران) تبدیل شدند. در سپتامبر ۱۹۲۰، آنان کوشیدند تا واحدهای داوطلب ترکمن را خلع سلاح کنند و بدین‌سان قبایل ترکمن در جمهوری را به یک خیزش عمومی واداشتند. اما در مارس ۱۹۲۱، با کمک اداره سیاسی ارتش سرخ خوارزم، این گروه از قدرت کنار
سیاسی ارتش سرخ خوارزم، این گروه از قدرت کنار گذاشته شدند؛ برخی دستگیر شدند و دیگران به صفوف جنبش باسماچی پیوستند.
جوات چوبانلی (؛ – ) فرمانده نظامی ترک ارتش عثمانی و ژنرال نیروهای مسلح ترکیه بود که به خاطر وارد کردن خسارات عمده دریایی به متفقین در جریان نبرد داردانل در جنگ جهانی اول شناخته می‌شود. وی در جنگ عثمانی و ایتالیا، جنگ‌های بالکان، جنگ جهانی اول و جنگ استقلال ترکیه حضور داشت.
جک الکساندر دْرِیپِر (به انگلیسی: Jack Alexander Draper؛ متولد ۲۲ دسامبر ۲۰۰۱) تنیس باز حرفه‌ای و مدل بریتانیایی است. او در ۹ ژوئن ۲۰۲۵ در رتبه ۴ جهان در بخش انفرادی ATP و در ۲۱ آوریل ۲۰۲۵ در رتبه ۲۰۳ در بخش دوبل به بالاترین رتبه خود در دوران حرفه‌ای دست یافته است. دراپر سه عنوان قهرمانی در تور ATP، از جمله یک رویداد ATP 1000 در مسابقات آزاد ایندین ولز ۲۰۲۵، و رسیدن به نیمه‌نهایی گرند اسلم در مسابقات آزاد آمریکا ۲۰۲۴ را در کارنامه خود دارد. وی همچنین پنج عنوان قهرمانی در ای‌تی‌پی چلنجر تور و هفت عنوان
عنوان قهرمانی در ای‌تی‌پی چلنجر تور و هفت عنوان قهرمانی در تور ITF کسب کرده است. جک به عنوان یک بازیکن جوان، نایب قهرمان مسابقات قهرمانی ویمبلدون ۲۰۱۸ شد و سال را با رتبه هفتم جوانان جهان در اوج دوران حرفه‌ای خود به پایان رساند. اوایل زندگی. دریپر در ساتن، لندن متولد شد و در نزدیکی اشتید، ساری بزرگ شد. پدرش راجر دراپر، مدیر اجرایی سابق «انگلستان ورزش- » و انجمن تنیس لان() و مادرش نیکی دریپر، قهرمان سابق تنیس نوجوانان بریتانیا است. جک از چهار تا یازده سالگی در مدرسه پارک‌ساید در استوک دابرنون، کابم، تحصیل
در مدرسه پارک‌ساید در استوک دابرنون، کابم، تحصیل کرد و مربی او جاستین شرینگ بود. سپس به مدت دو سال در مدرسه رید، کابم، تحصیل کرد. زندگی شخصی. جک دریپر طرفدار باشگاه فوتبال منچستر یونایتد است و از گوش دادن به موسیقی رپ و گرایم() لذت می‌برد. از سال ۲۰۲۴، پاول جاب()، تنیسور بریتانیایی هم‌خانه اوشده است. کامرون نوری () نیز شریک تمرینی همیشگی اوست.
استعاره بعید به استفاده از یک استعاره یا همانندانگاری واحد به درازا در یک کار ادبی گفته می‌شود. تفاوت آن با استعاره ساده در درازای آن و داشتن بیش از یک نقطه تماس منفرد بین چیزی که توصیف شده و قیاسی که برای توصیف آن استفاده شده، است. این اشارات مرتباً مورد تأکید قرار می‌گیرند؛ کشف و بازکشف می‌شوند و به شیوه‌های جدید گسترش می‌یابند.
مهمت یموت (؛ ۱۸۹۰ – ۵ ژوئن ۱۹۶۱) یا مهمت نوری یموت ژنرال ارتش ترکیه بود، که از ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۰ فرماندهی نیروی زمینی ترکیه را برعهده داشت و در فاصله سال‌های ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۴ به عنوان بیستمین رئیس ستاد کل نیروهای مسلح ترکیه فعالیت می‌کرد. یموت فعالیت نظامی را از سال ۱۹۱۰ در ارتش امپراتوری عثمانی آغاز کرد. او یک افسر توپخانه بود و در سال ۱۹۴۳ به فرماندهی سپاه دوم در گالیپولی منصوب شد. در طول فرماندهی سپاه دوم، خانه خود را برای سربازان ترک که در نبرد گالیپولی کشته شده بودند، فروخت و یک آرامگاه یادبود ساخت. او از ۱۹۴۹
بودند، فروخت و یک آرامگاه یادبود ساخت. او از ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۰ به‌عنوان نخستین فرمانده نیروی زمینی ترکیه فعالیت کرد و اولین فرمانده کل نیروهای زمینی ترکیه از زمان انتقال از ارتش عثمانی به ارتش منظم مدرن بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۴ به مدت چهار سال به عنوان رئیس ستاد کل خدمت کرد. سپس بازنشسته شد و از حزب عدالت به‌عنوان نماینده استانبول وارد پارلمان ترکیه شد. پس از ۲۷ مه، فرمانده وقت نیروهای مسلح ترکیه، روشتو اردلهون، توسط افسران جوان کودتاچی مورد حمله قرار گرفت، در حالی که قهرمان جنگ استقلال؛ علی فواد چبسوی،
در حالی که قهرمان جنگ استقلال؛ علی فواد چبسوی، جانباز جنگ کره؛ تحسین یازیجی و فرمانده سابق؛ مهمت نوری یموت، دستگیر و زندانی شدند. یموت پس از کودتای ۲۸ مه دستگیر شد و در ژوئن ۱۹۶۱ در جریان دادگاه یاسیادا درگذشت.
نورالدین بارانسل (; ۱۸۹۷ – ) ژنرال نیروی زمینی ترکیه بود، که از ۱۹۵۶ تا ۱۹۵۷ فرماندهی نیروی زمینی ترکیه را برعهده داشت و در فاصله ۲۸ مه ۱۹۵۴ تا ۲۵ اوت ۱۹۵۵ به‌عنوان هفتمین رئیس ستاد کل نیروهای مسلح ترکیه فعالیت می‌کرد. بارانسل در سال ۱۸۹۷ در استانبول زاده شد، در سال ۱۹۱۲ از آکادمی نظامی ترکیه فارغ‌التحصیل شد و فعالیت نظامی را از همین سال در ارتش امپراتوری عثمانی آغاز کرد. او در سال ۱۹۳۹ به درجه سرتیپ، در سال ۱۹۴۱ به درجه سرلشکر، در سال ۱۹۴۷ به درجه سپهبد و در سال ۱۹۵۱ به درجه ژنرال چهار ستاره ارتقا یافت. وی
سال ۱۹۵۱ به درجه ژنرال چهار ستاره ارتقا یافت. وی از ۲۵ ژوئن ۱۹۵۶ تا ۱۶ سپتامبر ۱۹۵۷ دوازدهمین فرمانده ارتش اول بود و از ۴ نوامبر ۱۹۵۲ تا ۶ آوریل ۱۹۵۴ به‌عنوان یازدهمین فرمانده ارتش سوم فعالیت کرد.
نفیس گورمان (; – ) افسر ترک ارتش عثمانی و ژنرال ارتش ترکیه بود، که در فاصله سال‌های ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۰ به‌عنوان پنجمین رئیس ستاد کل نیروهای مسلح ترکیه فعالیت می‌کرد. او در طول جنگ جهانی اول در لشکرکشی قفقاز جنگید. بعداً به نیروهای آتاتورک پیوست و در جنگ استقلال ترکیه شرکت کرد. پس از بازنشستگی در سال ۱۹۴۹، تا سال ۱۹۵۹ سفیر ترکیه در کره جنوبی و سفیر ترکیه در ایران بود.
نجدت اوزل (؛ زادهٔ ۱۹۵۰) ژنرال بازنشسته نیروی زمینی ترکیه است که در فاصله سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۵ به‌عنوان بیست و هشتمین رئیس ستاد کل نیروهای مسلح ترکیه فعالیت می‌کرد. اوزل فعالیت نظامی را از سال ۱۹۶۹ در ارتش ترکیه آغاز کرد، از ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۵ فرماندهی هنگ ۱۷ پیاده‌ را برعهده داشت، از ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۷ فرمانده تیپ ۱۷۲ زرهی بود، از ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۱ به‌عنوان فرمانده لشکر ۳۹ مکانیزه فعالیت می‌کرد. وی در فاصله سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۵ فرماندهی سپاه هفتم را برعهده داشت، از ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۸ فرمانده ارتش اژه بود، از ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۰
تا ۲۰۰۸ فرمانده ارتش اژه بود، از ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۰ به‌عنوان فرمانده ارتش دوم ترکیه فعالیت می‌کرد، از ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۱ فرماندهی ژاندارمری ترکیه را برعهده داشت و از ژوئیه تا اوت ۲۰۱۱ فرمانده نیروی زمینی ترکیه بود. زندگی‌نامه. اوزل در سال ۱۹۵۰ در آنکارا زاده شد. او در سال ۱۹۶۹ از آکادمی نظامی ترکیه و در سال ۱۹۷۰ از مدرسه پیاده‌نظام فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۹۷۵ برای تحصیلات تکمیلی در رشته دیپلماسی بین‌المللی در مدرسه اقتصاد لندن شرکت کرد. وی تا سال ۱۹۷۸ به عنوان فرمانده دسته و فرمانده گروهان در واحدهای مختلف فرماندهی
دسته و فرمانده گروهان در واحدهای مختلف فرماندهی نیروهای زمینی ترکیه خدمت کرد. پس از فارغ‌التحصیلی از کالج جنگ ارتش در سال ۱۹۸۰ به عنوان افسر ستاد، به ترتیب به عنوان افسر طرح عملیات در ستاد نیروهای صلح ترکیه در قبرس، رئیس شعبه و سپس به عنوان دبیرکل دبیرخانه کل نیروهای زمینی ترکیه، رئیس ستاد در آکادمی نظامی ترکیه و به عنوان فرمانده هنگ ۱۷ پیاده‌نظام خدمت کرد. او که در سال ۱۹۹۵ به درجه سرتیپ ارتقا یافته بود، به عنوان فرمانده تیپ ۱۷۲ زرهی و رئیس اداره عملیات امنیت داخلی، خدمت کرد. پس از ارتقا به درجه سرلشکری
داخلی، خدمت کرد. پس از ارتقا به درجه سرلشکری در سال ۱۹۹۹، فرماندهی لشکر ۳۹ پیاده مکانیزه و کالج جنگ ارتش را بر عهده گرفت. در سال ۲۰۰۳، به درجه سپهبدی ارتقا یافت و در فاصله سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۵ فرماندهی سپاه هفتم را برعهده داشت و از ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۷ به عنوان جانشین فرماندهی آموزش و دکترین نیروی زمینی ترکیه فعالیت می‌کرد. اوزل از ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۸ فرمانده ارتش اژه بود، از ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۰ فرماندهی ارتش دوم ترکیه را برعهده داشت و از ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۱ به عنوان فرمانده ژاندارمری ترکیه فعالیت می‌کرد. وی پس از ۲۹ ژوئیه تا ۴ اوت
ترکیه فعالیت می‌کرد. وی پس از ۲۹ ژوئیه تا ۴ اوت ۲۰۱۱ فرمانده نیروی زمینی ترکیه بود و از ۴ اوت ۲۰۱۱ تا ۱۸ اوت ۲۰۱۵، به عنوان بیست و هشتمین رئیس ستاد کل ترکیه خدمت کرد و جایگزین خلوصی آکار شد.
افغان یک بیسکویت سنتی در آشپزی نیوزیلندی است که از آرد، کره، کورن فلکس، شکر و پودر کاکائو تهیه می‌شود و با روکش شکلاتی و نصف گردو پوشانده می‌شود. این دستور دارای نسبت بالایی از کره و شکر نسبتاً کم و بدون عامل ورآورنده است که به آن بافتی نرم، متراکم و غنی می‌دهد و تردی آن به دلیل کورن فلکس است، نه به دلیل محتوای بالای قند. محتوای بالای کره، بافتی نرم و آب‌شونده در دهان ایجاد می‌کند و شیرینی آیسینگ، قند کم و تلخی کاکائو را جبران می‌کند. [ "" ] نام. علیرغم نامش، گمان می‌رود که خاستگاه این بیسکویت نیوزیلند
نامش، گمان می‌رود که خاستگاه این بیسکویت نیوزیلند باشد. دستور پختی در "روزنامه تیمارو هرالد" برای بیسکویت افغان (بدون روکش و مغز گردو) مربوط به سال ۱۹۳۴ است، و دستور پخت بیسکویت «کورن فلکس شکلاتی» که از جهاتی کاملاً مشابه است، به همراه روکش و مغز گردو، در همان نشریه در سال قبل وجود داشت. نظریه‌های زیادی در مورد ریشه نام «افغان» وجود دارد، از جنگ اول انگلیس و افغانستان گرفته تا بافت و رنگ بیسکویت که به چشم‌انداز افغانستان تشبیه شده است، در حالی که یک نظریه نشان می‌دهد که نام آن از کلاه سنتی افغان، پکول،
نشان می‌دهد که نام آن از کلاه سنتی افغان، پکول، گرفته شده است. در پی اعتراضات جورج فلوید، شرکت گریفینز فودز، تولیدکننده نسخه تجاری بیسکویت، در ژوئن ۲۰۲۰ اعلام کرد که نام محصول را تغییر خواهد داد. در بیانیه‌ای که توسط این شرکت منتشر شد، اشاره شد که نام بیسکویت احتمالاً اشاره‌ای به رنگ «قهوه‌ای افغان» است که می‌تواند به پوست تیره مردم افغانستان اشاره داشته باشد. اگرچه آنها اذعان کردند که «نظریه‌های دیگری نیز در جریان است»، اما این امر باعث بحث در مورد این نام شد. این تصمیم در بحبوحه موجی از تغییر نام در
نام شد. این تصمیم در بحبوحه موجی از تغییر نام در نیوزیلند به دلیل مواد غذایی با نام‌هایی که توسط برخی نژادپرستانه یا از نظر فرهنگی توهین‌آمیز تلقی می‌شدند، گرفته شد. این بیسکویت سرانجام توسط گریفینز به «شیر شکلات راف» تغییر نام داد، که این تغییر نام را با شعار جدید تبلیغ می‌کرد: «همان بیسکویت. نام جدید». با این حال، نام «افغان» هنوز هم توسط سایر شرکت‌ها استفاده می‌شود.
آلکسی استپانوویچ خومیاکوف (۱۳ مه ۱۸۰۴ – ۵ اکتبر ۱۸۶۰) فیلسوف، الهی‌دان، شاعر و هنرمند آماتور روسی با گرایش‌های انسان‌گرایانه و از پیشگامان ملی‌گرایی روسی بود. او همراه با ایوان کیریفسکی جنبش «اسلاودوستی» (اسلاوفیلی) را بنیان گذاشت و به یکی از برجسته‌ترین نظریه‌پردازان آن تبدیل شد. خومیاکوف در مسکو و در خانواده‌ای اشرافی، نجیب‌زاده و ثروتمند به دنیا آمد، در دورانی که متعلق به عصر پتر کبیر بود؛ عصری که هنوز روسیه دستخوش دگرگونی‌ها و تحولات بعدی نشده بود. در آن زمان، فرهنگ تنها در انحصار قشر خاصی از جامعه قرار
زمان، فرهنگ تنها در انحصار قشر خاصی از جامعه قرار داشت، و همین امر به‌طور طبیعی این امکان را برای خمیاکوف فراهم آورد تا در دانشگاه مسکو به تحصیل ریاضیات و علوم طبیعی بپردازد. مدتی در سواره‌نظام خدمت کرد، اما در سال ۱۸۲۵ از خدمت کناره گرفت و به اروپای غربی سفر کرد. سپس در سال ۱۸۲۸ بار دیگر به ارتش بازگشت تا در آزادسازی «مسیحیان بالکان از سلطهٔ ترکان» مشارکت کند. پس از انجام این مأموریت، به املاک خود در لیپتسک بازگشت. خومیاکوف اصلاح‌طلبی بود که همواره خواهان اصلاحات اجتماعی بود. او نسبت به شرایط دشوار و
اصلاحات اجتماعی بود. او نسبت به شرایط دشوار و طاقت‌فرسایی که دهقانان در آن زندگی می‌کردند، بسیار حساس بود و تلاش می‌کرد به آنان یاری رساند؛ از جمله با آموزش اصول اولیهٔ پزشکی و کشاورزی. او برای لغو تنبیه بدنی، مجازات اعدام و نیز الغای نظام رعیتی مبارزه کرد، و برای نشان دادن عمق پایبندی‌اش به عقاید خود، بردگان املاک خویش را آزاد ساخت. از نظر دینی گرایش محافظه‌کارانه داشت و از رهبران جنبش ملی‌گرای اسلاو به‌شمار می‌رفت؛ جنبشی که با کاتولیک‌گرایی، پروتستانتیسم و به‌طور کلی با غرب سر ستیز داشت. خومیاکوف از
و به‌طور کلی با غرب سر ستیز داشت. خومیاکوف از معدود روشنفکران در روسیهٔ قرن نوزدهم بود که بیرون از دو جریان عمدهٔ فکری آن روزگار قرار داشت: جریان غرب‌گرایی که رؤیای سوق‌دادن روسیه به‌طور ریشه‌ای به سوی اروپایی‌شدن را در سر می‌پروراند؛ جریان بازگشت به سرچشمه‌های آرمانی فرهنگ ملی. علاوه بر این، خومیاکوف تحت‌تأثیر ایده‌آلیسم آلمانی قرار نگرفت، بلکه اندیشه‌اش بر تأمل در سرنوشت غرب و آیندهٔ میهن خویش متمرکز بود. او همچنین از راه اصلاحاتی که انجام داد، نقشی در تأثیرگذاری بر پتر کبیر ایفا کرد. برای خومیاکوف،
تأثیرگذاری بر پتر کبیر ایفا کرد. برای خومیاکوف، سوسیالیسم و سرمایه‌داری هر دو فرزندان منفور فساد غرب بودند. غرب در حل مشکلات معنوی انسان ناکام مانده بود، او معتقد بود که غرب در حل مشکلات معنوی انسان ناکام مانده است، زیرا تمرکز بر رقابت فردی و موفقیت شخصی، بر همکاری و همیاری اجتماعی اولویت یافته بود. به گفته خودش: «کلیسای رم [کاتولیک‌ها] وحدت را به قیمت آزادی حفظ کرد، در حالی که پروتستان‌ها آزادی داشتند اما وحدت کلیسایی و مذهبی را از دست دادند». پسرش، نیکلای، نماینده و رئیس مجلس دومای دولتی روسیه بود.
نماینده و رئیس مجلس دومای دولتی روسیه بود. خومیاکوف، در دوران حکومت سرکوبگر نیکلاس یکم زندگی می‌کرد و فرصتی برای بهره‌گیری از توانایی‌های خود در خدمت به جامعه نداشت. تا پایان عمر تنها یک کاپیتان سواره‌نظام بازنشسته باقی ماند. او بر اثر ابتلا به وبا درگذشت؛ وبایی که از دهقانانی که درمان می‌کرد، به او منتقل شد.
آمنرا () یک گروه پست متال بلژیکی است که در سال ۱۹۹۹ توسط کالین اچ. فان ایککوت (وکالیست) و متیو واندکرکهوو (گیتاریست) تشکیل شد. تاریخچه. آمنرا در سال ۱۹۹۹ در شهر کورتریک فلاندر غربی تشکیل شد. این بند توسط کالین اچ. ون ایککوت، خواننده و گیتاریست، متیو واندکرکهوو، نوازنده گیتار و کریستوف موندی، نوازنده بیس تأسیس شد. این سه در گروه پانک هاردکور اسپین‌لس بودند که در سال ۱۹۹۹ از هم جدا شدند و به‌اذعان خودشان می‌خواستند موسیقی با «قلب و روح» بیشتری خلق کنند.
انکندروماتوز به انگلیسی: Enchondromatosis، نوعیدیسپلازی استخوانی- غضروفی(استئوکندرودیسپلازی) است که با تکثیر انکندروم‌ها شناخته می‌شود. بیماری اولیر (را می‌توان مترادف انکندروماتوز در نظر گرفت. سندرم مافوچی ، انکندروماتوز به همراه همانژیوماتوز است.
اصطلاح بازار داخلی ژاپن (JDM) به بازار خودروها و قطعات خودرو در ژاپن اشاره دارد. مالکان خودروهای ژاپنی با بازرسی سخت‌گیرانه خودرو و بازار خاکستری مواجه هستند. اصطلاح JDM گاهی به اشتباه برای خودروهای ساخته‌شده در ژاپن اما فروخته‌شده در دیگر کشورها نیز استفاده می‌شود. میانگین عمر خودروهای JDM حدود ۸٫۷ سال است و در رتبه ۹ در بین ۳۰ کشور برتر از نظر تولید ناخالص داخلی قرار دارد. به گفته فدراسیون بین‌المللی اتومبیل (FIA)، یک خودرو در ژاپن سالانه به‌طور متوسط تنها بیش از ۹٬۳۰۰ کیلومتر حرکت می‌کند که کمتر از نصف
بیش از ۹٬۳۰۰ کیلومتر حرکت می‌کند که کمتر از نصف متوسط خودروهای آمریکا است. خودروهای بازار داخلی ژاپن ممکن است با خودروهایی که برای صادرات ساخته شده یا خودروهای ساخته شده در دیگر کشورها از همان پلتفرم تفاوت زیادی داشته باشند. مالکین ژاپنی بیشتر به نوآوری توجه دارند تا مالکیت بلندمدت، که تولیدکنندگان را وادار می‌کند تکنولوژی‌ها و طراحی‌های جدید را ابتدا در خودروهای داخلی پیاده کنند. برای مثال، هوندا Inspire مدل ۲۰۰۳ اولین کاربرد سیستم مدیریت سیلندر متغیر (VCM) را داشت، در حالی که هوندا Accord V6 همان سال که
را داشت، در حالی که هوندا Accord V6 همان سال که عمدتاً برای بازار آمریکای شمالی ساخته شده بود، این سیستم را نداشت. سیستم VCM در طراحی مجدد Accord V6 برای سال ۲۰۰۸ به‌طور موفقیت‌آمیز معرفی شد. در سال ۱۹۸۸، خودروهای JDM تحت محدودیت‌های داوطلبانه تولیدکنندگان به ۲۸۰ اسب بخار قدرت و سرعت ۱۸۰ کیلومتر بر ساعت محدود شدند. این محدودیت‌ها توسط انجمن تولیدکنندگان خودرو ژاپن (JAMA) برای ایمنی اعمال شد. محدودیت قدرت در سال ۲۰۰۴ برداشته شد، اما محدودیت سرعت همچنان باقی است. محدودیت قدرت و سرعت موتور سیکلت. برای سال‌ها،