payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ایران به‌شدت سانسور می‌شوند. به همین دلیل منتقدان محافظه‌کار از این برنامه به‌شدت انتقاد کردند. علیرضا شریفی یزدی، جامعه‌شناس در گفت‌وگو با روزنامه "همشهری" گفت: «برنامه یوتیوبی "عشق ابدی" بار دیگر نقاط ضعف فرهنگ‌سازی در ایران را نشانه گرفت و با سوار شدن بر یک موج توهمی، خود را در شبکه اجتماعی عرضه کرد.» شهره سلطانی، بازیگر سینما و تلویزیون این برنامه را نمایشی سطحی و توهین‌آمیز به مفهوم واقعی عشق دانست و اظهار داشت که چنین تولیداتی با اهداف تجاری، تأثیرات منفی بر جوانان دارند. یک مشاور روان‌شناس در
منفی بر جوانان دارند. یک مشاور روان‌شناس در گفت‌وگو ب‍ا "ایسنا" دربارهٔ عشق ابدی گفت: «این برنامه مفهومی آمیخته با ثبات، تعهد، شناخت و رشد مشترک است؛ اما در چنین بستری، به یک شعار توخالی تقلیل پیدا می‌کند که بیشتر از آنکه مخاطب را به تأمل دربارهٔ عشق واقعی دعوت کند، او را به هیجان، قضاوت سریع و تنوع‌طلبی عاطفی سوق می‌دهد. این استفاده ابزاری از واژه‌ها، فرایند فرسایش معنایی را در ذهن مخاطب رقم می‌زند و باعث می‌شود ارزش‌های اصیل روابط انسانی کم‌رنگ یا حتی بی‌معنا شود.» مسعود فراستی، منتقد سینمایی گفت: «این
شود.» مسعود فراستی، منتقد سینمایی گفت: «این برنامه آن‌قدر شنیع است که انسان از نگاه کردن به آن شرم می‌کند. عشق ابدی توهینی به ایرانی و زن است.» رسانه‌های داخلی. روزنامه "فرهیختگان" در مطلبی با عنوان «عشق لجنی» به انتقاد از این برنامه پرداخت و نوشت: «شاید عشق ابدی بخواهد خود را بازتابی از روابط مدرن جوانان جا بزند، اما آنچه واقعاً ترویج می‌کند چیزی جز ابتذال در نگاه به انسان و فروکاستن رابطه به یک رقابت کم‌مایه و نازل نیست.» روزنامه "خراسان" نوشت: «این برنامه تلاش می‌کند با تقلید از نمونه‌های خارجی، چند
تلاش می‌کند با تقلید از نمونه‌های خارجی، چند جوان را در یک جزیره زیبا گرد هم بیاورد تا بتوانند عشق زندگی‌شان را پیدا کنند؛ یک نمایش رقابتی همراه با لحظات به‌ظاهر احساسی که بیش از آن‌که مفهوم واقعی عشق را بازتاب دهد، به نظر می‌رسد اهدافی تجاری داشته باشد.» روزنامه "جوان"، وابسته به سپاه پاسداران، در واکنش به پخش برنامه "عشق ابدی" نوشت: «اتاق فکر رسانه‌ای دشمن با تهدیدهای نرم‌افزاری و رسانه‌ای بر کیان خانواده ایرانی می‌تازد. این عشق نیست بلکه ابتذال ابدی است.» "ایسکانیوز" نوشت: «برنامه‌هایی مانند عشق ابدی،
"ایسکانیوز" نوشت: «برنامه‌هایی مانند عشق ابدی، در ظاهر سرگرم‌کننده و دلنشین‌اند و هرچند ممکن است از منظر تجاری موفق و پرطرفدار باشند، اما در باطن حامل پیام‌هایی ویرانگر برای نهاد خانواده، اخلاق عمومی و هویت فرهنگی جامعه هستند.» روزنامه اینترنتی "فراز" در خصوص بازدیدهای میلیونی برنامه نوشت: «مخاطب امروزی دیگر منتظر تأیید نهادهای نظارتی نمی‌ماند؛ در چنین شرایطی، سانسور و توقیف نه‌تنها کارکرد بازدارنده ندارند بلکه به محرکی برای جلب توجه و حتی تبلیغ غیرمستقیم بدل می‌شوند. شاید وقت آن رسیده باشد که به‌جای کنترل
می‌شوند. شاید وقت آن رسیده باشد که به‌جای کنترل محتوا، گفت‌وگویی واقعی دربارهٔ کارکرد رسانه در عصر دیجیتال آغاز شود.» نشریه "گزاره۲۴" در سرتیتر خود نوشت: «عشق ابدی ترکیبی از سطحی‌نگری، ابتذال و تأثیر منفی بر نگاه جوانان به عشق و تعهد است؛ بازدید میلیونی در کنار انتقادات، نشان می‌دهد چگونه محتواهای زرد و ساختگی همچنان مخاطب را جذب می‌کنند.» "خبرگزاری تسنیم" نوشت: «با وجود پذیرش عمومی نسبت به ابتذال و سطحی‌نگری حاکم بر "عشق ابدی"، این برنامه میلیون‌ها بیننده دارد. حتی بسیاری از مخاطبان آن، علناً به بی‌محتوا
دارد. حتی بسیاری از مخاطبان آن، علناً به بی‌محتوا بودن آن اذعان دارند اما باز هم اعتراف می‌کنند که به تماشای این برنامه اعتیاد پیدا کرده‌اند. همچین برنامه‌هایی پیش‌تر در قالب سریال‌های ترکیه‌ای در میان مخاطبان ایرانی مورد توجه قرار گرفته بودند. اما آنچه امروز رخ می‌دهد، یک مرحله جلوتر است؛ «بومی‌سازی ابتذال» با مخاطب و مجری ایرانی.» حواشی. حضور داشتن یکی از شرکت‌کننده‌ها در برنامه‌ای با موضوع حجاب پخش‌شده از شبکه سه صداوسیمای جمهوری اسلامی حاشیه‌هایی را به‌وجود آورد. انتشار تصویری از چند شرکت‌کننده در کنار
آورد. انتشار تصویری از چند شرکت‌کننده در کنار رضا رشیدپور، مجری تلویزیونی صداوسیما، پرسش‌های جدیدی را دربارهٔ پشت‌پرده تولید این برنامه و ارتباط آن با برخی چهره‌های داخلی ایجاد کرد. انتقادهای زیادی به رضا رشیدپور برای حضور در کنار عوامل عشق ابدی صورت گرفت. تصویر رشیدپور تنها به‌دلیل ماهیت برنامه عشق ابدی پرحاشیه نشد، بلکه شایعات و گمانه‌زنی‌هایی دربارهٔ ارتباط او با برخی از اسپانسرهای برنامه نیز مطرح شد. رشیدپور به حواشی انتشار این عکس واکنش نشان داد و گفت من با آن‌ها ارتباطی ندارم و صرفاً عکس گرفتیم.
گفت من با آن‌ها ارتباطی ندارم و صرفاً عکس گرفتیم. روزنامه "خراسان" این تصویر را «عجیب و غیرقابل توجیه» توصیف کرد و نوشت: «این دیدار نه تنها نسبتی با جایگاه و وجهه رشیدپور ندارد، بلکه لطمه مهمی نیز به آن وارد می‌کند.» "خبرگزاری مهر" نوشت: «"عشق ابدی" در ترکیه ضبط و تصویربرداری شده و رضا رشیدپور در چند سال گذشته در آنجا مشغول ضبط و مصاحبه و رایزنی با برخی چهره‌ها بود. پس نمی‌توان گفت عکس او با عوامل این برنامه صرفاً تصادف است اتفاقاً او به‌طور کامل در جریان رویکردهای این برنامه بوده است و از این حیث ضریب
رویکردهای این برنامه بوده است و از این حیث ضریب خطای این عکس و اشتباه رشیدپور صدچندان می‌شود.» برخی از صحبت‌های مجری برنامه پرستو صالحی در شبکه‌های اجتماعی با واکنش فعالان زنان و برابری خواهان روبه‌رو شد که با ذوق و خوشحالی مفاهیمی مثل «ناموس»، «غیرت» و «کنترل‌گری» را به عنوان «عشق» و «دوست‌داشتن» معرفی و از آنها دفاع می‌کند. واکنش‌ها به این برنامه بعد از برخورد فیزیکی و کلامی یکی از شرکت کنندگان مرد در قبال یکی از شرکت کنندگان زن، به‌دلیل نمایش خشونت و رفتارهای کنترل‌گرایانه علیه زنان در شبکه‌های اجتماعی
کنترل‌گرایانه علیه زنان در شبکه‌های اجتماعی افزایش یافت. ادعای محدثه مرادی، یکی از شرکت‌کننده‌های برنامه دربارهٔ سابقه عضویت در تیم ملی دو و میدانی ایران و حضور در تیم گالاتسرای ترکیه با واکنش برخی از اهالی دو میدانی مواجه شد. زهرا مرادی، عضو پیشین تیم ملی دو و میدانی که با تیم ۴ در ۴۰۰ متر ایران به مدال نقره بازی‌های داخل سالن آسیا رسیده بود، با انتشار چند استوری، ادعای محدثه مرادی را زیر سؤال برد. همچنین در وبسایت باشگاه گالاتاسرای و رسانه‌های ترکیه نیز نامی از ورزشکاری به نام محدثه مرادی در بین اعضای
نامی از ورزشکاری به نام محدثه مرادی در بین اعضای این باشگاه به چشم نمی‌خورد.
نیروهای مسلح شاهنشاهی ایران از ۳ سازمان نظامی شامل ارتش شاهنشاهی ایران ، ژاندارمری شاهنشاهی ایران و شهربانی شاهنشاهی ایران در دوران شاهنشاهی پهلوی تشکیل شده بود. وزارت جنگ نیز مسئولیت هماهنگی و برنامه ریزی برای نیروهای نظامی را بر عهده داشت. با وقوع انقلاب در ایران در سال ۱۳۵۷ نیروهای مسلح جمهوری اسلامی جایگزین آن شد و هم اکنون در این قالب به فعالیت خود ادامه می دهد. نیروهای مسلح شاهنشاهی در مجموع حدود ۶۵۰٬۰۰۰ (بدون احتساب شهربانی) پرسنل فعال هستند. کلیه شاخه های نیروهای مسلح تحت امر ستاد کل نیروهای مسلح (
های نیروهای مسلح تحت امر ستاد کل نیروهای مسلح ( ستاد بزرگ‌ارتشتاران ) است . وزارت جنگ و تدارکات نیروهای مسلح مسئول برنامه ریزی تدارکات و تامین مالی نیروهای مسلح است و با فرماندهی عملیات نظامی در میدان دخالت ندارد. نیروهای مسلح شاهنشاهی ایران در سال های آخر حکومت پهلوی با داشتن بیش از ۶۵۰ هزار نفر کارکنان فعال و بیش از ۳۵۰ هزار نفر نیروی ذخیره بزرگ ترین نیروهای مسلح در آسیا محسوب می شد. نیروهای فعال. نیروهای مسلح شاهنشاهی ایران با در اختیار داشتن حدود ۶۹۰ هزار نفر نیروی فعال و بیش از ۳۷۰ هزار نفر نیروی
هزار نفر نیروی فعال و بیش از ۳۷۰ هزار نفر نیروی ذخیره، یکی از بزرگ‌ترین نیروهای مسلح را در غرب آسیا در اختیار داشت. محمدرضا شاه و فرماندهان نیروهای مسلح در نظر داشتند تا سال ۱۳۶۱ نیروهای فعال را به ۹۰۰ هزار نفر برسانند. نیروی انسانی. ارتش شاهنشاهی ایران. ارتش شاهنشاهی ایران، نخستین ارتش ایران از نوع منظم محسوب می‌شود که حدوداً دارای ۵۴۰ هزار نفر نیرو داشت. از این رو، ارتش شاهنشاهی ایران خود، از چهار زیر مجموعه تشکیل می‌شد که به آن‌ها قوای چهارگانه ارتش می‌گویند. شهربانی کشور شاهنشاهی ایران. شهربانی
می‌گویند. شهربانی کشور شاهنشاهی ایران. شهربانی شاهنشاهی ایران حدود ۴۰ هزار نفر نیرو داشته و به ۵ زیر مجموعه تقسیم می‌شود. ژاندارمری کشور شاهنشاهی ایران. ژاندارمری کشور شاهنشاهی ایران حدود ۷۰ هزار نفر نیرو داشته و دارای چندین زیرمجموعه است. بودجه. بودجه. تا سال ۱۳۰۹ خورشیدی ، دولت وقت ایران به طور منظم تا ۵۰ درصد از تولید ناخالص ملی ایران را صرف ارتش و نیروهای نظامی می کرد. بر اساس ارقام رسمی، بین سالهای ۱۳۰۰ تا ۱۳۲۰ ، بیش از ۳۳.۵ درصد از کل درآمد دولت، بدون احتساب درآمدهای نفتی، که مقوله جداگانه ای را
بدون احتساب درآمدهای نفتی، که مقوله جداگانه ای را تشکیل می داد، صرف امور نظامی می شد. مخارج رسمی دفاعی بیشترین سهم از هزینه های دولت را در دهه های ۶۰ و ۷۰ میلادی به خود اختصاص داد، اگرچه بسیاری از پروژه های نظامی مانند ساخت جاده ها، فرودگاه ها و بیمارستان ها اغلب با همکاری سایر وزارتخانه ها اجرا می شد و بودجه های تخصیص یافته تجمیع می شد. بودجه دفاعی از ۱.۱۶۰ میلیارد دلار (۸.۲ درصد از تولید ناخالص ملی) به ۹.۵۰۳ میلیارد دلار (۱۴.۲ درصد از تولید ناخالص ملی) رسید که نشان دهنده افزایش ۲۵ برابری هزینه های نظامی
که نشان دهنده افزایش ۲۵ برابری هزینه های نظامی در یک دهه است. افزایش هزینه های دفاعی همزمان با افزایش درآمدهای نفتی شروع بود. از سال ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۵ ، زمانی که قیمت نفت در طول بحران نفت به شدت افزایش یافت، هزینه های دفاعی تقریباً ده برابر شد.ایران بزرگترین واردکننده تسلیحات در جهان شد. در سال ۱۹۷۴ ، ایران تنها 3 میلیارد دلار برای خرید تسلیحات از ایالات متحده هزینه کرد. از سال ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۷ ، بودجه رسمی بودجه نظامی ایران تقریباً ۴۶ میلیارد دلار بود (نمودار زیر را ببینید). این علاوه بر سایر خریدهای تسلیحاتی بدون
ببینید). این علاوه بر سایر خریدهای تسلیحاتی بدون بودجه بود. رتبه بندی. ارتش شاهنشاهی ایران در سال های آخر حکومت پهلوی پنجمین نیروی نظامی دنیا از نظر تعداد نفرات و ارزش تجهیزات بود و پنجمین ارتش قدرتمند جهان محسوب می شد. نیروی هوایی ایران با در اختیار داشتن ۴۷۸ جنگنده مدرن قدرتمندترین نیروی هوایی غرب آسیا بود. نیروی دریایی نیز بزرگ ترین نیروی دریایی خلیج فارس و قدرت اول خاورمیانه بود. نیروی زمینی ارتش نیز با داشتن ۲۷۶۸ تانک هفتمین دارنده تانک در جهان بوده و همچنین لشکر ۹۲ زرهی اهواز بزرگترین لشکر خاورمیانه
همچنین لشکر ۹۲ زرهی اهواز بزرگترین لشکر خاورمیانه بوده و اکنون نیز می باشد.
جوزپه پلا (; – ) یک سیاستمدار اهل ایتالیا بود. وی از ۱۷ اوت ۱۹۵۳ تا ۱۹ ژانویه ۱۹۵۴ نخست‌وزیر این کشور بود. جوزپه پلا در ۳۱ مه ۱۹۸۱، در سن ۷۹ سالگی درگذشت.
کابینه کویت، نهاد اجرایی ارشد کشور کویت است. چهل و چهارمین کابینه در تاریخ کویت در ۱۸ ژوئن ۲۰۲۳ منصوب شد. در ۱۳ ژوئن ۲۰۲۳، امیر کویت، شیخ نواف احمد جابر الصباح، طی حکمی، شیخ احمد نواف احمد الصباح را به عنوان نخست‌وزیر منصوب کرد. امیر همچنین به نخست‌وزیر مأموریت داده است تا ترکیب کابینه را برای انتصاب آنها ارجاع دهد. در ۱۸ ژوئن ۲۰۲۳، ترکیب جدید کابینه پس از تأیید امیر در یک فرمان امیری اعلام شد. در ۱۲ ژوئیه ۲۰۲۳، ولیعهد استعفای وزیر دارایی را پذیرفت. در ۱۸ ژوئیه ۲۰۲۳، ولیعهد استعفای وزیر آموزش و پرورش را
ژوئیه ۲۰۲۳، ولیعهد استعفای وزیر آموزش و پرورش را پذیرفت. در ۳ سپتامبر ۲۰۲۳، وزیر دارایی و وزیر آموزش و پرورش منصوب شدند. در تاریخ ۳۰ اکتبر ۲۰۲۳، حکمی مبنی بر پذیرش استعفای وزیر امور عمومی و حکم دیگری مبنی بر انتصاب وزیر برق، آب و انرژی‌های تجدیدپذیر به عنوان سرپرست وزارت امور عمومی صادر شد. در ۲۰ دسامبر ۲۰۲۳، نخست‌وزیر شیخ احمد نواف احمد الصباح نامه استعفای دولت را به امیر جدید کویت شیخ مشعل الاحمد الجابر الصباح ارائه کرد.
پاتریک رایدر () سرلشکر نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا است، که از اوت ۲۰۲۲ به‌عنوان دبیر مطبوعاتی پنتاگون و سخنگوی وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا فعالیت می‌کند. رایدر فعالیت نظامی را از سال ۱۹۹۲ در نیروی هوایی آمریکا آغاز کرد. وی در فاصله سال‌های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۲ مدیر روابط عمومی نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بود. وی در جنگ‌های یوگسلاو (جنگ کوزوو، عملیات نیروی عمدی و بمباران یوگسلاوی توسط ناتو)، جنگ علیه تروریسم، جنگ عراق، عملیات آزادی پایدار و عملیات عزم راسخ حضور داشت.
چوایچیرو کاواراساکی – )، او یک بازیگر ژاپنی است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "۱۳ آدم‌کش (فیلم ۱۹۶۳)" در نقش «ماکینو یاسوئه» (牧野妥女) اشاره کرد.
هاکی کارر (۱۹۵۰، اولوبی - ۱۹۷۷، غازی عینتاب ) یک فعال چپ‌گرای ترک بود و در تاریخچه حزب کارگران کردستان چهره‌ای محوری محسوب می‌شود . زندگینامه. اوایل زندگی. هاکی کارر در سال ۱۹۷۷ در خانواده ای ترک در شهر ولوبی استان اردو ترکیه به دنیا آمد تحصیلات اولیه را در زادگاه خود گذراند سپس در دانشگاه آنکارا در رشته فیزیک تحصیل کرد و از این دانشگاه فارغ تحصیل شد فعالیت سیاسی. در سال 1972، زمانی که با کمال پیر زندگی می‌کردند، از عبدالله اوجالان دعوت کردند تا پس از آزادی از زندان در ماماک ، با آنها زندگی کند . پس از
از زندان در ماماک ، با آنها زندگی کند . پس از مذاکرات سیاسی تأثیرگذار بین آنها و دیگر چپ‌گرایان، تصمیم به تشکیل یک جنبش سیاسی گرفتند. در سال 1973، گروه کوچکی از افراد پیرامون عبدالله اوجالان و هاکی کارر با نام انقلابیون کردستان تشکیل شد. در نوامبر 1973، انجمن دموکراتیک آموزش عالی آنکارا ( Ankara Demokratik Yüksek Öğrenim Demeği ، "ADYÖD" ) تأسیس شد و اندکی پس از آن، هاکی کارر به عضویت هیئت مدیره آن انتخاب شد. "ADYÖD" عمر کوتاهی داشت اما تا زمان تعطیلی آن در دسامبر 1974 به شدت فعال بود. جنبش انقلابی به
در دسامبر 1974 به شدت فعال بود. جنبش انقلابی به مبارزه خود ادامه داد و در سال 1976 تصمیم گرفته شد که اوجالان رئیس جنبش و کارر همکار او شوند. پس از آن، او به غازی عینتاب نقل مکان کرد و در آنجا به کار سیاسی خود ادامه داد. مرگ. کارر در 18 مه 1977 در قهوه‌خانه‌ای در غازی عینتاب کشته شد. جسد او به زادگاهش اولوبی منتقل و در آنجا به خاک سپرده شد. نزدیکان کارر، علاءالدین کاپلان، عضو جنبش کردی "ستاره سرخ، را به قتل کارر متهم کردند. کاپلان بعداً در" اسکندرون کشته شد .
کونیئو کاگا – )، او یک بازیگر ژاپنی است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "۱۳ آدم‌کش (فیلم ۱۹۶۳)" در نقش «هیگوچی گنای» (樋口源内) یک بازرس فرعی. ۳۳ ساله. پس از اینکه توسط هانبی مورد ضرب و شتم قرار گرفت، درگذشت، اشاره کرد.
درجه‌های نیروهای مسلح شاهنشاهی ایران به درجات نظامی موسوم به نیروهای مسلح ایران در زمان پادشاهی پهلوی اشاره دارد، که از ۳ سازمان نظامی شامل: ارتش شاهنشاهی ایران، شهربانی کشور شاهنشاهی ایران، ژاندارمری کشور شاهنشاهی ایران تشکیل می‌شد. درجه‌های ارتش به ۳ نیرو شامل: نیرو زمینی، نیروی هوایی، نیروی دریایی تقسیم می‌شد. برابر قدیمی درجه‌ها. در دورهٔ پادشاهی پهلوی با برپایی فرهنگستان زبان فارسی نام‌های درجه‌های ارتشی نیز دگرگون شد. پس از تشکیل قشون متحدالشکل به سال ۱۳۰۰، درجات و مناصب سابق لغو و درجات جدید به این
۱۳۰۰، درجات و مناصب سابق لغو و درجات جدید به این شرح تعیین گردید: پس از تشکیل فرهنگستان ایران در فروردین ماه ۱۳۱۴، واژه‌های جدیدی برای ارتش برگزیده شد و از همان سال استعمال آن‌ها در واحدهای نظامی اجباری شد. در جدول زیر برابرهای امروزی و قدیمی این درجات می‌آید:
سرویس امنیت مرکزی () یک آژانس پشتیبانی رزمی وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا است، که در سال ۱۹۷۲ از ادغام آژانس امنیت ملی و سرویس اجزای رمزنگاری نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا تأسیس شد. این سازمان در زمینه شنود الکترونیک، رمزنگاری و تضمین اطلاعات در سطح تاکتیکی فعالیت می‌کند. در سال ۲۰۰۲ سرویس امنیت مرکزی تقریباً ۲۵ هزار عضو یونیفرم‌پوش داشت. سرویس امنیت مرکزی بخشی از جامعه اطلاعاتی ایالات متحده آمریکا است. ستاد مرکزی سرویس امنیت مرکزی در شهر فورت جورج جی. مید، مریلند قرار دارد.
شونجی کاسوگا – مرگ نامشخص، او یک بازیگر ژاپنی است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "۱۳ آدم‌کش (فیلم ۱۹۶۳)" در نقش «هیوکی یاسوکیچی» (日置八十吉) یک بازرس. ۲۳ ساله اشاره کرد.
هوانیروز ارتش شاهنشاهی ایران (سرواژه هواپیمایی نیروی زمینی) از زیرمجموعه‌های نیروی زمینی شاهنشاهی ایران است، که وظیفه جابه‌جایی و پشتیبانی نیروهای زمینی ارتش را برعهده دارد. رسته از نیروی زمینی شاهنشاهی ایران بود و بخشی از نیروهای مسلح شاهنشاهی ایران بود. هوانیروز توسط نیروی زمینی شاهنشاهی سال ۱۳۴۱ تأسیس شد.با وقوع انقلاب ۱۳۵۷ هوانیروز ارتش جمهوری اسلامی جایگزین آن شد. هسته اولیه هوانیروز در سال ۱۳۴۱ پایه‌گذاری گردید. در این سال ۱۰ نفر از افسران فنی و خلبانی از بین داوطلبان برگزیده و به منظور فراگیری و
از بین داوطلبان برگزیده و به منظور فراگیری و آموزش به ایالات متحده اعزام شدند. پس از آن تا سال ۱۳۴۲ به ترتیب هر ۴ ماه ۶ نفر برای آموزش اعزام می‌شدند. در آغاز سال ۱۳۴۱ هواپیمایی نیروی زمینی شاهنشاهی ایران با شش فروند هواپیمای یک موتوره سسنا ۱۸۰(U-17) و شش خلبان در شهر اصفهان تشکیل شد. شمار وسایل پرندهٔ این نیرو تا سال ۱۳۴۵ به ۳۰ فروند رسید. پس از آن هوانیروز که یک گردان هوایی بود به یک گردان هواپیمایی و یک گروهان نگهداری تقسیم شد. تا اینکه در سال ۱۳۴۵ ۱۷ فروند بالگرد H-۴۳ نیز به گردان افزوده و در سال ۱۳۴۸
بالگرد H-۴۳ نیز به گردان افزوده و در سال ۱۳۴۸ گردان هواپیمایی به هنگ هواپیمایی که محل آن در اصفهان بود تبدیل شد. برای تکمیل و تجهیز آن شماری بالگرد آگوستا- بل ۲۰۵ و بل ۲۰۶ به ایتالیا سفارش داده شد و هم‌زمان با آن نیروهای مورد نیاز برای گذراندن دوره خلبانی و فنی به آن کشور اعزام شدند. در سال ۱۳۵۰ گروهی از مستشاران آمریکایی به ایران آمدند و پس از بازدید و ارزیابی مناطق گوناگون ایران از دیدگاه موقعیت جغرافیایی وسعت سرزمینی و شرایط اقلیمی تصمیم گرفته شد که هواپیمایی نیروی زمینی به سه گروه رزمی یک گروه پشتیبانی
نیروی زمینی به سه گروه رزمی یک گروه پشتیبانی عمومی و یک مرکز آموزش خلبانی و فنی گسترش یابد. در چارچوب اجرای این طرح ۲۰۲ فروند بالگرد کبرا و بیش از ۳۰۰ فروند بل ۲۱۴ از کشور آمریکا خریداری شد. اندک اندک گروه‌های هوانیروز کرمانشاه، مسجد سلیمان، کرمان، گروه پشتیبانی عمومی اصفهان و مرکز آموزش (پایگاه وطن پور) به ترتیب در شهرهای یاد شده پایه‌گذاری گردید. تاریخچه. یگان هوانیروز نخست در تهران و اصفهان به ترتیب در پادگان‌های باغشاه و پادگان جنوبی اصفهان جای گرفت. نخستین فرمانده این یگان سرتیپ والی، سپس برای کوتاه
فرمانده این یگان سرتیپ والی، سپس برای کوتاه زمانی سرتیپ خاصیان، و سرانجام فرماندهی این یگان نوبنیاد به یکی از تیمسارهای خوش نام نیروی هوایی شاهنشاهی، سرلشکر عباس قندهاری پیشینه در پرواز و خدمت نیروی هوایی داشت، سپرده شد. همزمان با پیشرفت و گسترش سازمان هوانیروز، نیروی زمینی شاهنشاهی ایران بر آن شد که یکی از افسران خود را برای پست فرماندهی هوانیروز آموزش دهد. بنابراین، سرهنگ منوچهر خسروداد که در آن زمان معاونت فرماندهی تیپ هوابرد شیراز را به گردن داشت، برای انجام این مهم برگزید. سرهنگ منوچهر خسروداد برای
انجام این مهم برگزید. سرهنگ منوچهر خسروداد برای گذراندن دوره خلبانی هلی کوپتر و بررسی سازمان‌های مربوطه در آمریکا به ایالات متحده فرستاده شد و در بازگشت به ایران به فرماندهی یگان هوانیروز گمارده شد. در آغاز کار فرمانده نوین، سازمان هوانیروز دربرگیرنده دو گردان هلیکوپتر بود که یک گردان آن در تهران در کنار فرودگاه قلعه مرغی و گردان دیگر در پادگان جنوبی شهر اصفهان جای گرفت. این دو یگان با هلی کوپترهای شناسایی نمونه ۲۰۶ و هلی کوپترهای نفربَر نمونه ۲۰۵ و چند فروند هواپیمای یک موتوره «سسنا» و هوایپمای دو موتوره
هواپیمای یک موتوره «سسنا» و هوایپمای دو موتوره سبک از گونه «توربو کماندر» مجهز بودند. در سال ۱۳۵۰ خورشیدی نیروی زمینی شاهنشاهی به سبب تجاوزهای پیوسته نیروی هوایی شوروی بر فراز خاک ایران بر آن شد که سازمان هوانیروز ایران را بر پایه سازمان هوانیروز آمریکا، سازمان دهند و برای هر یک از لشکرهای نیروی زمینی یک گروه رزمی هوانیروز ویژه سازند و آن لشکر بتواند همه ترابری‌های رزمی خود را با این گروه انجام دهد. بدین روی، پیشنهاد گسترش هوانیروز مورد تصویب قرار گرفت و سازمان هوانیروز از سال ۱۳۵۲ خورشیدی دگرگون شد.
و سازمان هوانیروز از سال ۱۳۵۲ خورشیدی دگرگون شد. اهداف. به دنبال اهداف و اندیشه اولیه آن گسترش هوانیروز و تجهیز کردن هواپیمایی نیروی زمینی به سه گروه رزمی و یک گروه آن با نمونه‌های گوناگون وسایل پرنده در آغاز در سال ۱۳۵۰ بررسیهای لازم انجام شد. نتیجه این بررسیها آن بود که هوانیروز نیروی زمینی بتواند: ستاد فرماندهی هوانیروز. الف - ستاد فرماندهی هوانیروز - ستاد فرماندهی و رکن‌های وابسته و یگان پشتیبانی مستقر در پادگان باغشاه تهران ب - گروه رزمی شماره یک تهران دربرگیرنده: ۱- یک گردان هلیکوپتر از گونه ۲۰۵ ،
دربرگیرنده: ۱- یک گردان هلیکوپتر از گونه ۲۰۵ ، ۲۰۶ و ۲۱۴ ۲- یک گردان هوایی دربرگیرنده هواپیماهیا یک موتوره سسنا و دو موتوره توربوکماندر و هواپیمای دو موتوره جت از گونه هواپیمای فالکن پ - گروه رزمی شماره دو کرمانشاه دربرگیرنده: ۱- یک گردان تک (حمله) با هلی کوپترهای تاکتیکی کبرای دو موتوره ۲- یک گردان هجومی مجهز به هلیکوپترهای نفربر دو مموتوره نمونه ۲۱۴ «شنوک» ۳- یک گردان تعمیر و نگهداری سرویس‌های تعمیرات فنی ت - گروه رزمی کرمان در شهر کرمان دربرگیرنده: ۱- یک گردان تک با هلیکوپترهای تاکتیکی دو موتوره کبرا ۲-
گردان تک با هلیکوپترهای تاکتیکی دو موتوره کبرا ۲- یک گردان هجومی با هلیکوپترهای نفربر دو موتوره نمونه ۲۱۴ «شنوک» ۳- یک گروهان شناسایی مجهز به چند فروند هلیکوپترهای شناسایی نمونه ۲۰۶ و نفربر نمونه ۲۰۵ ۴- یک گردان تعمیر و نگهداری سرویس‌های فنی ث - گروه رزمی مسجد سلیمان، در مسجد سلیمان خوزستان دربرگیرنده: ۱- یک گردان تک (حمله) با هلیکوپترهای تاکتیکی دو موتوره کبرا ۲- یک گردان هجومی با هلیکوپترهای نفربر دو موتوره نمونه ۲۱۴ «شنوک» ۳- یک گروهان شناسایی مجهز به چند فروند هلیکوپترهای شناسایی نمونه ۲۰۶ و نفربر
چند فروند هلیکوپترهای شناسایی نمونه ۲۰۶ و نفربر نمونه ۲۰۵ ۴- یک گردان تعمیر و نگهداری شامل سرویس‌های تعمیرات فنی ج- گروه رزمی پشتیبانی عمومی اصفهان در پادگان جنوبی شهر اصفهان دربرگیرنده: ۱- یک گردان تک (حمله) مجهز به هلیکوپترهای تاکتیکی دو موتوره کبرا ۲- یک گردان هجومی با هلیکوپترهای نفربر دو موتوره نمونه ۲۱۴ «شنوک» ۳- یک گروهان شناسایی مجهز به چند فروند هلیکوپترهای شناسایی نمونه ۲۰۶ و نفربر نمونه ۲۰۵ ۴- یک گردان تعمیر و نگهداری. مرکز آموزش ویژه هوانیروز. مرکز آموزش ویژه هوانیروز افزون بر یکان‌های رزمی یاد
آموزش ویژه هوانیروز افزون بر یکان‌های رزمی یاد شده، هوانیز یک مرکز آموزش ویژه راه اندازی نمود که در آن همه آموزش‌های خلبانی و فنی هلیکوپترها را به پرسنل هوانیروز آموزش می‌دادند و تا نیمه سال ۱۳۵۰ خورشیدی چنان خودکفا شده بود که دیگر نیازی به فرستادن دانشجو به آمریکا یا اروپای مرکزی نبود. این مرکز در پادگان نوبنیاد جنوبی شهر اصفهان (آغاز راه اصفهان به شیراز) بنیاد نهاده شد که کیفیت آموزشی آن بالاتر از «مرکزهای آموزش‌های هلیکوپتری آمریکا» قرار داشت که یکی از افتخارات نیروی زمینی شاهنشاهی ایران به شمار می‌آمد.
نیروی زمینی شاهنشاهی ایران به شمار می‌آمد. هم چنین پروژه‌هایی در دست بود که مراکز آموزشی هوانیروز به کشورهای همسایه با ایران و به ویژه کشورهای دیگر آموزش دهد و این مرکز یکی از مرکزهای بزرگ آموزشی هلیکوپترها در منطقه گردد. شرکت آمریکایی بل هلیکوپتر در ایجاد و توسعه صنایع هلیکوپترسازی فعالیت گسترده داشت. هم چنین نیروی دریایی شاهنشاهی ایران سازمان جداگانه‌ای داشت که یک سر زیر امر فرماندهی نیروی دریایی شاهنشاهی انجام وظیفه می‌کرد. این سازمان «هوادریا» نام دارد. بل اِی اِچ ۱ جی تی معروف به سی ( دریایی) کُبرا و
بل اِی اِچ ۱ جی تی معروف به سی ( دریایی) کُبرا و بِل اِی اِچ ۱ دبلیو معروف به سوپر کبرا یک هلیکوپتر جنگنده دوموتوره آمریکایی محصول شرکت بل هلیکوپتر است که برای نخستین بار در سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا به کار گرفته شد. نمونه صادراتی ای اچ ۱جی به سی کبرا بین‌المللی معروف شد و خود دارای دو مدل با قابلیت شلیک و هدایت موشک‌های ضدتانک تاو معروف به "تاو کبرا" در دماغه هلیکوپتر و نمونه بدون قابلیت شلیک و هدایت این موشک‌های ضدتانک، معروف به "نان تاو" بود . شمار ۱۶۰ فروند از مدل نان تاو و ۶۲ فروند از
بود . شمار ۱۶۰ فروند از مدل نان تاو و ۶۲ فروند از مدل تاو هلیکوپتر سی کبرا در قراردادی به ارزش ۳۶۵ میلیون دلار از آمریکا در سال ۱۳۵۰ خریداری گردید و آخرین فروند آن در اردیبهشت سال ۱۳۵۴ خورشدی به هوانیروز ارتش شاهنشاهی ایران واسپرده شد. هدف از خرید این هلیکوپترها مقابله با توان زرهی کشورهای عراق و شوروی بود. تیپ هوابرد نیروی زمینی شاهنشاهی ایران با توسعه و تکمیل آموزش‌های نیازین و دریافت اسلحه و تجهیزات پیشرفته می‌توانست هدف‌های استراتژیکی و نقاط حساسی را در ژرفای جبهه دشمن تسخیر نماید و سپس با سازمان دادن
ژرفای جبهه دشمن تسخیر نماید و سپس با سازمان دادن یگان‌های چریک و کماندو آماده سازی و رهبری آنها، در پشت جبهه‌های دشمن به سود نیروهای خودی وارد کارزار شود. گسترش ناوگان. در سال ۱۳۴۹ خورشیدی و به‌دنبال برنامه‌های گسترده برای گسترش توان رزمی هوانیروز (هواپیمایی نیروی زمینی) از راه گسترش ناوگان هلیکوپترهایش، هلیکوپتر سی اِچ-۴۷سی شینوک خریداری شد. بنا بود تیپ پشتیبانی عمومی هوانیروز که در حال تشکیل در اصفهان بود، تا سال ۱۳۵۳ به یک گردان ۱۶ فروندی از این هلیکوپتر تجهیز شود. اما هوانیروز تنها نیرویی نبود که بنا
تجهیز شود. اما هوانیروز تنها نیرویی نبود که بنا بود به هلیکوپترهای شینوک مجهز شود. قرار بود در کنار تجهیز این نیرو به ۱۶ فروند از این هلیکوپتر، چهار فروند نیز برای نیروی هوایی شاهنشاهی خریداری شود. بنابراین نخستین سفارش ایران برای بیست فروند هلیکوپترهای سی اِچ-۴۷سی در سال ۱۳۴۹ خورشیدی به نماینده ایتالیایی بوئینگ ورتول داده شد. شعبه‌ای از کارخانه هلیکوپترسازی آگوستا در ایتالیا کار ساخت بیست فروند شینوک سفارشی ایران را آغاز کرد. نخستین دو فروند هلیکوپتر شینوک ایران را نیروی هوایی شاهنشاهی در تاریخ ۲۰ مهر
ایران را نیروی هوایی شاهنشاهی در تاریخ ۲۰ مهر ۱۳۵۰ تحویل گرفت و در پایگاه یکم مستقل ترابری در فرودگاه مهرآباد قرار داد. دو فروند شینوک دیگر نیز در سال ۱۳۵۴ به نیروی هوایی واسپرده شدند. با استفاده از این چهار فروند هلیکوپتر گردان ۱۱ شینوک شکل گرفت. نظر به دستاوردهای گردان ۱۱ شینوک نیروی هوایی ارتش با استفاده از چهار فروند هلیکوپترهای سی اِچ-۴۷سی، در پنج سال نخستین فعالیتش، تصمیم به افزایش شمار هلیکوپترهای این گردان از چهار فروند به ۱۰ فروند تا سال ۱۳۵۸ گرفته شد. سپس در سال ۱۳۵۶ شمار ۵۰ فروند شینوک دیگر از
شد. سپس در سال ۱۳۵۶ شمار ۵۰ فروند شینوک دیگر از مدل سی اِچ-۴۷سی به کمپانی بوئینگ و آگوستا به مبلغ ۴۲۵ میلیون دلار سپارش داده شد. این سپارش در سال ۱۳۵۷ به ۷۵ فروند افزایش یافت و بنا بود از این مدل پنج فروند به نیروی هوایی ارتش و مابقی به هوانیروز ارتش واسپرده شود. بر اساس برنامه‌های ستاد بزرگ ارتشتاران بنا بود تا سال ۱۳۶۲ هوانیروز ارتش دستکم هشتاد فروند شینوک برای تجهیز پنج گردان ۱۶ فروندی در خدمت داشته باشد. از این میان بنا بود که دو گردان در پایگاه چهارم پشتیبانی عمومی در اصفهان و سه گردان در پایگاه‌های
پشتیبانی عمومی در اصفهان و سه گردان در پایگاه‌های یکم، دوم و سوم پشتیبانی رزمی در کرمانشاه، مسجد سلیمان و کرمان مستقر شوند. تا شهریور ماه ۱۳۵۷ ، شمار ۳۴ فروند از مجموع ۷۵ فروند هلیکوپتر شینوک سپارشی تحویل داده شدند. از این میان یک فروند در سال ۱۳۵۶ به نیروی هوایی شاهنشاهی واگذار شد و شمار هلیکوپترهای شینوک آن به پنج فروند افزایش یافت. در انقلاب سال ۱۳۵۷ بسیاری از برنامه‌های نظامی ایران را بازایستاند. بسیاری از قراردادهای خرید تسلیحات از سوی دولت بختیار و سپس دولت موقت بازرگان لغو شد و شماری دیگر نیز که