payamvha/North_RAG huggingface dataset:
حفاظت از کورو و بندرش، یک برنامه عملیاتی تدوین و کمیته ملی پایش تأسیس شد. این کمیته درخواست ارزیابی تخصصی کرد و در چارچوب توافق همکاری فرانسه و یونسکو، کمک فنی به مقامات ونزوئلا ارائه شد تا در تهیه سازوکارهای مدیریتی و ایجاد ساختارهای نهادی برای حفظ و پایش این منطقه یاری‌رسان باشند. میراث جهانی. یونسکو سایت‌ها را با ده معیار فهرست می‌کند. هر ورودی باید حداقل یکی از معیارها را داشته باشد. فهرست آزمایشی. افزون بر سایت‌های موجود در فهرست میراث جهانی، کشورهای عضو می‌توانند فهرستی از سایت‌های آزمایشی را که ممکن
می‌توانند فهرستی از سایت‌های آزمایشی را که ممکن است برای نامزدی در نظر بگیرند، در این فهرست قرار دهند. نامزدها در فهرست میراث جهانی تنها در صورتی پذیرفته می‌شوند که سایت پیش‌تر در فهرست آزمایشی قرار داشته باشد. ونزوئلا ۳ نامزد در این فهرست دارد.
خیابان استخر یکی از خیابان‌های تهران است که در منطقه ۴ شهرداری تهران واقع شده است. خیابان استخر از شمال، از بزرگراه بابایی شروع شده و در جنوب به بزرگراه زین‌الدین ختم می‌شود. بخش شمالی این خیابان از میان بوستان یاس می‌گذرد.
بالدورز گیت مجموعه فرنچایز بازی‌های ویدئویی نقش‌آفرینی است که در جهان "سیاه‌چال‌ها و اژدهایان" جریان دارد.
جک باند به انگلیسی : (Jack Bond) یک کارگردان، تهیه‌کننده و نویسنده بریتانیایی است که بیشتر به خاطر رویکرد خاص، تجربی و بعضاً سوررئالیستی خود در سینما و تلویزیون شناخته می‌شود. او از چهره‌های متمایز و خلاق جریان هنر-سینمای انگلستان در قرن بیستم و بیست‌و‌یکم است و آثارش اغلب مرز بین مستند، داستانی و هنر مفهومی را محو می‌کنند جک باند فردی است با دیدگاه‌های بسیار منحصربه‌فرد نسبت به هنر، رسانه و واقعیت. او در مصاحبه‌ها و نوشته‌هایش نشان داده که بیشتر از آن‌که به روایت خطی یا استانداردهای متداول سینما علاقه‌مند
روایت خطی یا استانداردهای متداول سینما علاقه‌مند باشد، دغدغه‌اش کاوش در لایه‌های ذهن انسان، پیچیدگی‌های فرهنگی و مفاهیم فلسفی است. نگاه او بیشتر معطوف به شناخت ساختارهای پنهان در فرهنگ و رسانه است تا صرفاً جک باند شخصیتی مستقل، گاه شورشی و قطعاً کنجکاو دارد. او از کسانی است که مایل به عبور از مرزهای تثبیت‌شده‌اند، چه در فرم و چه در محتوا. سبک زندگی و نگاه او نیز با همین روحیه پیوند دارد؛ علاقه‌اش به روان‌کاوی، زبان بصری، پرفورمنس آرت و ارتباط انسان با تکنولوژی و تاریخ، همگی در ساختار شخصیتی‌اش بازتاب
تکنولوژی و تاریخ، همگی در ساختار شخصیتی‌اش بازتاب یافته‌اند. جک باند با برخی از شخصیت‌های نام‌آشنای دنیای هنر و ادبیات، به‌ویژه در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۷۰، همکاری داشته است. رابطه‌ی کاری و احساسی او با هنرمند سرشناس بریتانیایی، آنایس نین و سپس جین آردن (Jane Arden)، از مواردی است که تأثیر زیادی بر مسیر هنری‌اش گذاشته. او همواره خود را در میان گروه‌های هنری مستقل و آوانگارد قرار داده و کمتر جذب جریان‌های بدنه‌ی اصلی سینما شده است فعالیت‌ها. باند برای اولین بار، در سال ۱۹۶۵ (میلادی)، یک فیلم مستند با سالوادور
در سال ۱۹۶۵ (میلادی)، یک فیلم مستند با سالوادور دالی، در نیویورک ساخت. دالی از دهه ۱۹۳۰ به همراه همسرش گالا، در شهر نیویورک به ویژه در هتل «سنت رجیس» مستقر بود. این فیلم حول یک مصاحبه مداوم از دالی توسط آردن در مورد روند خلاقیت او می‌چرخید. باند دربارهٔ موضوع فیلمش اظهار داشت که: «دالی همیشه دقیقاً می‌دانست چه می‌خواهد و به آن می‌رسید. او به معنای واقعی کلمه، «بزرگ» بود.» سپس بعد از آن، باند با همکاری جین آردن، فیلم "جدایی" (۱۹۶۷) که برنده چندین جایزه شد، فیلم "طرف دیگر زیرین" (۱۹۷۲) و فیلم "ضد ساعت"
شد، فیلم "طرف دیگر زیرین" (۱۹۷۲) و فیلم "ضد ساعت" (۱۹۷۹) را کارگردانی کرد. این سه فیلم توسط مؤسسه فیلم بریتانیا بر روی دیسک بلوری و دی‌وی‌دی در ۱۳ ژوئیهٔ ۲۰۰۹ منتشر شدند. در سال ۱۹۸۸ نیز، باند فیلم "این نمی‌تواند اینجا اتفاق بیفتد" را با حضور گروه موسیقی پت شاپ بویز و یک موزیک ویدیو برای تک‌آهنگ آن‌ها «» را کارگردانی کرد. درگذشت. باند در ۲۱ دسامبر ۲۰۲۴، در خانه سالمندانی در توییکنهام، لندن، در سن ۸۷ سالگی درگذشت. زندگی‌شخصی. باند در سال ۱۹۸۴ با همسرش، مویرا ازدواج کرد و مدتی بعد، در حالی که از وی صاحب چهار
ازدواج کرد و مدتی بعد، در حالی که از وی صاحب چهار فرزند شده‌بود، از وی جدا شد. باند همچنین در سال ۲۰۱۸، دخترش، ربکا را از دست داد.
خیابان شهید مفتح (با نام سابق خیابان روزولت) با شماره‌گذاری معابر خیابان ۱۰۵ تهران یکی از خیابان‌های قدیمی تهران است که در منطقه ۶ شهرداری تهران واقع شده است و جهت شمالی-جنوبی دارد. خیابان شهید مفتح از شمال، از میدان هفت تیر شروع شده و در جنوب به خیابان انقلاب (دروازه دولت) ختم می‌شود. این خیابان در منطقه طرح ترافیک راهنمایی و رانندگی تهران بزرگ واقع شده است. نام این خیابان برگرفته از نام محمد مفتح، روحانی شیعه ایرانی است. ورزشگاه شهید شیرودی (امجدیه) که تا پیش از ساخت ورزشگاه آزادی ورزشگاه نخست تهران و
تا پیش از ساخت ورزشگاه آزادی ورزشگاه نخست تهران و بزرگ‌ترین ورزشگاه فوتبال در تهران بود در این خیابان واقع است. این خیابان به ایستگاه‌های مترو هفتم تیر و دروازه دولت که در دو سر آن است، دسترسی دارد. در نقطه پایانی این خیابان در تقاطع خیابان انقلاب فعلی دروازه دولت (از دروازه‌های قدیمی شمال تهران) قرار داشت.
بگو اینطور نیست فیلمی محصول سال ۲۰۰۱ و به کارگردانی جی. بی راجرز است. در این فیلم بازیگرانی همچون هدر گراهام، کریس کلاین، اورلاندو جونز، ریچارد جنکینز، سالی فیلد، جان روثمن، جک پلاتنیک، ادی سیبرین، مارک پلگرینو، ریچارد ریلی، برنت بریسکو، عزرا بوزینگتون، جولی وایت، کرتنی پلدن، لین شی، سی.ارنست هارث، سارا سیلورمن و سوزان سامرس ایفای نقش کرده‌اند.
خیابان شوش با شماره‌گذاری معابر خیابان ۱۲۸ تهران یکی از خیابان‌های قدیمی تهران است که در منطقه‌های ۱۱، ۱۲، ۱۵ و ۱۶ شهرداری تهران واقع شده است و جهت شرقی-غربی دارد. خیابان شوش از شرق، از خیابان هفده شهریور (سه‌راه تیردوقلو) شروع شده و در غرب به میدان بهداری ختم می‌شود. میدان‌های شوش و و راه‌آهن در مسیر این خیابان قرار دارند. این خیابان در منطقه طرح ترافیک راهنمایی و رانندگی تهران بزرگ واقع شده است. ایستگاه راه‌آهن تهران، بنایی مربوط به دوره پهلوی اول است که در جنوب میدان راه‌آهن جای گرفته است. این خیابان به
جنوب میدان راه‌آهن جای گرفته است. این خیابان به ایستگاه‌های مترو شوش و راه‌آهن دسترسی دارد، که متروی راه‌آهن به ایستگاه راه‌آهن تهران متصل است.
مهرداد چهارم شاه اشکانی بود. همچنین می‌تواند به افراد زیر اشاره داشته باشد:
مرا به آرامی بکش فیلمی محصول سال ۲۰۰۲ و به کارگردانی چن کایگه است. در این فیلم بازیگرانی همچون هدر گراهام، جوزف فاینز، ناتاشا مک‌الهون، اولریش تامسن، ایان هارت، جیسون هیوز، کیکا مارکهام و یاسمین بنرمن ایفای نقش کرده‌اند.
لا ولا د کورو () بندر شهر سانتا آنا د کورو در ونزوئلا است. کورو و بندرش یک مجموعه شهری را تشکیل می‌دهند، هرچند کورو در شهرداری میراندا و لا ولا در شهرداری جداگانه‌ای به نام کولینا قرار دارد. این دو سکونتگاه دوقلو در قرن شانزدهم توسط اسپانیایی‌ها بنیان‌گذاری شدند. مانند کورو، لا ولا نیز به دلیل معماری خاص خود شناخته می‌شود. در سال ۱۹۹۳، میراث جهانی برای حفاظت از مناطق تاریخی هر دو سکونتگاه تعیین شد. نزدیکی به هند غربی هلند باعث شده است که معماری محلی این منطقه، علاوه بر تأثیرات معماری استعماری هلندی، از
منطقه، علاوه بر تأثیرات معماری استعماری هلندی، از میراث معماری استعماری اسپانیایی که ویژگی معمول ونزوئلاست نیز بهره‌مند باشد. تاریخچه. در دوران سلطنت کارل پنجم، کورو به نخستین استعمار آلمان در قاره آمریکا تبدیل شد. در سال ۱۵۲۸، کارل پنجم که به بانکداران آلمانی بدهکار بود، امتیازی به خانواده بانکی ولسر از آگسبورگ اعطا کرد تا منطقه‌ای که به عنوان استان ونزوئلا شناخته می‌شد را بهره‌برداری کنند. بارتولومئوس ششم ولسر در سال ۱۵۴۶ اعدام شد و این امتیاز لغو گردید. لا ولا و پرچم ونزوئلا. لا ولا نقشی مهم در تاریخ
لا ولا و پرچم ونزوئلا. لا ولا نقشی مهم در تاریخ پرچم ونزوئلا ایفا کرد. نخستین نسخه از این پرچم سه‌رنگ در خاک ونزوئلا، در لا ولا و زمانی که فرانسیسکو د میراندا در اوت ۱۸۰۶ در آنجا پهلو گرفت، به اهتزاز درآمد. میراندا به دنبال استقلال از اسپانیا برای مستعمرات آمریکایی آن بود. او و نیروهایش به کورو پیشروی کرده و آنجا را تصرف کردند، اما حمایت مردم شهر را جلب نکردند. با داشتن تنها چند صد سرباز، میراندا مجبور شد زمانی که اسپانیایی‌ها نیروهای خود را برای مقابله با او بسیج کردند، عقب‌نشینی کند. میراندا به ترینیداد،
بسیج کردند، عقب‌نشینی کند. میراندا به ترینیداد، که در آن زمان مستعمره بریتانیا بود، رفت و ناوچه سبک خود، «لیندر»، را برای تأمین بخشی از هزینه‌های این عملیات به مزایده گذاشت.
دستگاه پرکولاتور قهوه نوعی کتری است که برای دم کردن قهوه در آن، از چرخش مداوم آب در حال جوش یا نزدیک به نقطه جوش استفاده می‌شود. آب داغ داخل لوله فیلتر بالا آمده و بر اثر نیروی جاذبه، پس از عبور از میان قهوه آسیاب‌شده دوباره به پایین می‌ریزد و این چرخه تا رسیدن به طعم قوی مدنظر ادامه می‌یابد. در این وسیله قهوه آسیاب‌شده در یک بسکت فلزی فیلتر مانند سوراخ‌دار ریخته می‌شوند.
چوئائو () روستای کوچکی است که در رشته‌کوه‌های ساحلی شمالی ونزوئلا قرار دارد و در سال ۱۶۶۰ تأسیس شده است. این روستا به دلیل درخت کاکائوهایش، مراسم رقص سنتی «دیابلو دانزانته» و سنت‌های «سان خوآنراس» شهرت دارد. چوائو از جنوب با کوه‌ها و جنگل بارانی انبوه و از شمال با دریای کارائیب احاطه شده است. در نزدیکی این روستا پارک ملی انری پیتیر، که قدیمی‌ترین پارک ملی ونزوئلا است و در سال ۱۹۳۷ تأسیس شده، قرار دارد. دسترسی به چوائو تنها از طریق قایق از چورونی امکان‌پذیر است و این روستا تقریباً ۴ کیلومتر از ساحل فاصله
است و این روستا تقریباً ۴ کیلومتر از ساحل فاصله دارد. ریشه‌شناسی. نام چوائو از یک واژه در زبان بومی‌های ونزوئلا گرفته شده که با مفهوم "آب" مرتبط است. تاریخچه. تولید کاکائو در منطقه چوائو به سال ۱۵۹۱ بازمی‌گردد، هرچند که خود روستا در سال ۱۶۶۰ تأسیس شد. از سال ۱۵۹۱ به بعد، این منطقه میزبان چندین هاسیندا بود که به کشت کاکائو می‌پرداختند. در دوران استعمار، تعدادی برده از آفریقا به این روستا آورده شدند تا تولید کاکائو در این هاسینداها افزایش یابد. فرهنگ. منطقه مرکزی ونزوئلا دارای سنت منحصر به فردی است که به جشن
ونزوئلا دارای سنت منحصر به فردی است که به جشن یادبود شام آخر مسیح مربوط می‌شود، جایی که جوانان و کودکان در مراسم «دیابلو دانزانته» شرکت می‌کنند. در این مراسم، دیوهای ماسک‌زده به یک مقام کلیسایی تسلیم می‌شوند. رقاصانی که در این جشن شرکت می‌کنند، به اعضای یک پیمان مادام‌العمر تبدیل می‌شوند که به عنوان «نگهدارندگان وعده» شناخته می‌شوند و تاریخ و سنت‌های خود را به دیگران منتقل می‌کنند. در سال ۲۰۱۲، این سنت به فهرست میراث فرهنگی ناملموس یونسکو اضافه شد. ستون دیگر روستای چوائو «سان خوآنراس» است؛ گروهی از زنان که
روستای چوائو «سان خوآنراس» است؛ گروهی از زنان که از کلیسای زیبا در میدان اصلی روستا مراقبت می‌کنند و بیشتر جشن‌های مذهبی، به‌ویژه جشن «سان خوآن» را هدایت می‌کنند. این جشن هر ساله برای سپاسگزاری از سان خوآن به دلیل برداشت خوب کاکائو برگزار می‌شود. عملیات گیدئون. در تاریخ‌های ۳ و ۴ مه ۲۰۲۰، چوائو یکی از مکان‌های عملیات گیدئون بود که گروهی کوچک که توسط یک شرکت مزدور آمریکایی سیلورکورپ USA به رهبری جردن گودرو قرارداد بسته بودند، به‌طور ادعایی تلاش کردند از طریق دریا به ونزوئلا حمله کرده و نیکلاس مادورو را به
دریا به ونزوئلا حمله کرده و نیکلاس مادورو را به اسارت بگیرند و او را از قدرت برکنار کنند. پس از فرود در چوائو، حمله‌کنندگان که شامل دو آمریکایی بودند، دستگیر شدند. اقتصاد. روستای چوائو عمدتاً از طریق ماهیگیری و شکلات زندگی می‌کند. تولید کاکائو. چوائو خانه تعدادی از مزارع کاکائو است که تاریخچه آن به سال ۱۵۹۱ بازمی‌گردد، و انواع مختلفی از کاکائو و دورگه در آن کشت می‌شود. دانه‌های چوائو به دلیل کیفیت بالای خود شناخته می‌شوند و به همین دلیل، بسیار گران‌قیمت هستند و قیمت آنها بین ۹ تا ۱۳ دلار آمریکا به ازای هر
و قیمت آنها بین ۹ تا ۱۳ دلار آمریکا به ازای هر کیلوگرم است. دانه‌های چوائو یکی از بهترین دانه‌های کاکائو ونزوئلا محسوب می‌شوند، که در کنار دانه‌های Porcelana Blanca از دریاچه ماراکایبو قرار دارند. منطقه چوائو با کوه‌ها احاطه شده است که این موضوع تماس با مردم و حشرات از سایر مناطق را کاهش می‌دهد. برخی از کارشناسان کیفیت بالای دانه‌های کاکائو چوائو را به کار سخت کارگران روستا در زمان‌های پیش از برداشت، برداشت و پس از برداشت نسبت می‌دهند. سالانه، تولید کاکائو در چوائو حدود ۲۰ تن است، اما در سال‌های اخیر این
در چوائو حدود ۲۰ تن است، اما در سال‌های اخیر این میزان بین ۱۷ تا ۲۵ تن متغیر بوده است. در نوامبر ۲۰۰۰، دانه‌های کاکائو چوائو عنوان appellation of origin را تحت عنوان "Cacao de Chuao" دریافت کردند که به تولیدکنندگان این امکان را می‌دهد تا قیمت‌های بالاتری را مذاکره کرده و جذب سرمایه‌گذاری نمایند.
خیابان حجاب با شماره‌گذاری معابر خیابان ۲۰۵ تهران که تا پیش از انقلاب اسلامی خیابان لاس وگاس تهران نام داشت، یکی از خیابان‌های قدیمی تهران است که در منطقه ۶ شهرداری تهران واقع شده است و جهت شمالی-جنوبی دارد. خیابان حجاب از شمال، از خیابان فاطمی شروع شده و در جنوب به بلوار کشاورز ختم می‌شود. این خیابان در منطقه طرح ترافیک راهنمایی و رانندگی تهران بزرگ واقع شده است. بوستان لاله، فدراسیون والیبال ایران و مرکز آفرینش‌های فرهنگی هنری کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در ضلع غربی خیابان حجاب قرار دارند.
تیاگو آدام (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است که در لیگ برتر مالت در پست مهاجم برای مارساکسلوک بازی می‌کند.
آدان گیرما (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق فوتبال اهل اتیوپی است که در پست مهاجم بازی می‌کرد. او از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۴ در تیم ملی اتیوپی حضور داشت و در ۴۵ بازی ۹ گل به ثمر رساند.
مته آدانیر (; – ) بازیکن فوتبال اهل ترکیه بود که در پست مهاجم برای باشگاه‌های انگلیس و ترکیه بازی کرده است. اتوبوس تیم صامسون‌اسپور در ۲۰ ژانویه ۱۹۸۹ در حوضه در مسیر مسابقه در ملطیه دچار سانحه رانندگی شد و مربی تیم، پنج بازیکن از جمله آدانیر و راننده اتوبوس بلافاصله کشته شدند.
فرهنگ سن آگوستین () یکی از تمدن‌های باستانی فرهنگ‌های پیشاکلمبی کلمبیا است. قدمت این فرهنگ حداقل به هزاره چهارم پیش از میلاد بازمی‌گردد. در این منطقه چند صد تک‌سنگ بزرگ کشف شده است. مطالعات علمی برای بررسی خاستگاه و ویژگی‌های این فرهنگ همچنان ادامه دارد. فرهنگ سان آگوستین در دوره خود نشان‌دهنده توسعه قابل توجهی در زمینه‌هایی مانند کشاورزی، سفالگری، طلاسازی و هنرهای مجسمه‌سازی است. محل این فرهنگ عمدتاً در محدوده تیرادنترو و پارک باستان‌شناسی سان آگوستین قرار دارد. توضیحات. خاستگاه فرهنگ سان آگوستین به قرن
دارد. توضیحات. خاستگاه فرهنگ سان آگوستین به قرن سی‌وسوم پیش از میلاد بازمی‌گردد. تاریخ‌گذاری رادیوکربن برای منطقه لاواپاتاس عدد ۳۳۰۰±۱۲۰ پیش از میلاد را نشان داده است. اکتشاف. اولین اطلاعات دربارهٔ بقایای باستان‌شناسی سان آگوستین در کتاب "شگفتی‌های طبیعت" اثر مبلغ مایورکایی، فرای خوان د سانتا خرتوردیس از فرقه فرانسیسکن آمده است. او چندین بار در سال ۱۷۵۶ از این منطقه بازدید کرد. سفرنامه او که از کارتاخنا، کلمبیا آغاز و در لیما به پایان رسید، تا سال ۱۹۵۶ در پالما د مایورکا منتشر نشد. در همان سال، نسخه‌ای از
د مایورکا منتشر نشد. در همان سال، نسخه‌ای از این دست‌نوشته به کلمبیا ارسال و منتشر شد. جغرافیا. این فرهنگ در منطقه‌ای کوهستانی در جنوب کلمبیا و در دامنه کولومبیان ماسیف قرار دارد. این منطقه شامل تپه‌های پرپیچ‌وخم و دشت‌های شیب‌دار است که به ژرف‌دره‌های باریک و عمیق ختم می‌شوند. در ناحیه سان آگوستین، مناظر ناهموار ترکیبی از اقلیم‌های گوناگون را ایجاد می‌کند. باستان‌شناسی. مجسمه‌ها و مقبره‌ها به‌عنوان مراکز آیینی شناخته می‌شوند که از یکدیگر جدا افتاده‌اند. سنت تاریخی به این مکان‌ها نام‌هایی مانند مسیتاس،
سنت تاریخی به این مکان‌ها نام‌هایی مانند مسیتاس، لاواپاتاس، اولومبه، آلتو د لوس ایدولوس، آلتو د لاس پیدراس، کینچانا، ال تابلون، لا چاکیرا، لا پارادا، کبردیاس و لاوادروس داده است. برخی از این مقبره‌ها با تخته‌سنگ‌های بزرگ پوشانده شده‌اند و درون آن‌ها سارکوفاژهای سنگی یکپارچه قرار دارند. این مقبره‌ها با تپه‌های مصنوعی پوشیده شده‌اند که قطر آن‌ها به و ارتفاعشان به می‌رسد. در برخی دیگر، مجسمه‌هایی با ارتفاع بیش از و وزنی چندین تنی دیده می‌شود. چشمگیرترین اثر سنگی این منطقه «فوئنته د لاواپاتاس» نام دارد که در
این منطقه «فوئنته د لاواپاتاس» نام دارد که در بستر صخره‌ای دره‌ای به همین نام قرار دارد. این اثر شامل چشمه آیینی پیچیده‌ای است با سه حوضچه و تعداد زیادی نقش برجسته مارمانند و دوزیست‌مانند، محصور در کانال‌های کوچک که آب از آن‌ها جریان می‌یابد. پیشنهاد شده است که این مکان به پرستش الهه‌های آبی و انجام مراسم درمانی اختصاص داشته است. آلتو د لوس ایدولوس. آلتو د لوس ایدولوس که در شهرداری ایسنوس واقع شده است، یکی از سایت‌های با تراکم بالا از مقبره‌ها، تپه‌ها و مجسمه‌ها است. این محل برای اولین بار توسط کنراد پرویس
است. این محل برای اولین بار توسط کنراد پرویس در سال ۱۹۳۱ گزارش شد. این منطقه در ۴ کیلومتری جنوب غربی شهر مدرن ایسنوس، اویلا قرار دارد. شواهدی از سکونتگاه‌هایی مشابه با فرهنگ سان آگوستین در عمق جنگل‌های آمازون، در ایالت کاکئتا، در ۱۰۰ مایلی جنوب غربی سان آگوستین، یافت شده است. بخش زیادی از این منطقه هنوز مورد کاوش قرار نگرفته است، به‌ویژه مناطقی که به سمت "دره لاس پاپاس" صعود می‌کنند، که با جنگل‌های انبوه پوشیده شده‌اند و اخیراً توسط باستان‌شناسان مورد بررسی قرار گرفته‌اند. سکونتگاه‌ها. تحقیقات باستان‌شناسی
قرار گرفته‌اند. سکونتگاه‌ها. تحقیقات باستان‌شناسی بخش زیادی از سکونتگاه‌های منطقه ماگدالنا علیا را بازسازی کرده است. باور بر این است که اقتصاد این سکونتگاه‌ها بر کشاورزی ذرت، بادام زمینی، چنتادورو (Guilielma gasipaes) و مانیوک، همراه با فعالیت‌های ماهیگیری و شکار استوار بوده است. شواهدی از این فعالیت‌ها در لایه‌های باستان‌شناسی مربوط به قرن هفتم پیش از میلاد تأیید شده است.
شکسته فیلمی محصول سال ۲۰۰۶ و به کارگردانی آلان وایت است. در این فیلم بازیگرانی همچون هدر گراهام، جرمی سیستو، راندال باتینکف، جیک بیوزی، اسکارلت چوروات، مایکل ای. گورجیان، لیندا همیلتون، تس هارپر، بیانکا لاسون، نوید نگهبان، مارک شپرد و جسیکا استروپ ایفای نقش کرده‌اند.
دانشگاه ملی کلمبیا () دانشگاهی دولتی پژوهشی در کلمبیا است، با پردیس‌های عمومی در بوگوتا، مدئین، مانیسالس و پالمیرا, و پردیس‌های ماهواره‌ای در لتیسیا, San Andrés, آراوکا، توماکو، و لاپاز. این دانشگاه در سال ۱۸۶۷ توسط یک قانون از سوی کنگره جمهوری کلمبیا، تأسیس شد، و یکی از بزرگ‌ترین دانشگاه‌های کشور است که بیش از ۵۳٬۰۰۰ دانشجو دارد. این دانشگاه مدرک‌های دانشگاهی اعطا می‌کند و ۴۵۰ برنامه تحصیلی ارائه می‌دهد، از جمله ۹۵ برنامه مقطع کارشناسی، ۸۳ تخصص آکادمیک، ۴۰ تخصص پزشکی، ۱۶۷ کارشناسی ارشد و ۶۵ دکتری. تقریباً
تخصص پزشکی، ۱۶۷ کارشناسی ارشد و ۶۵ دکتری. تقریباً ۴۴٬۰۰۰ دانشجو در مقطع کارشناسی و ۸٬۰۰۰ نفر در تحصیلات تکمیلی مشغول به تحصیل هستند. همچنین این دانشگاه یکی از معدود دانشگاه‌هایی است که از پسادکتری در کشور استفاده می‌کند. دانشگاه عضو اتحادیه دانشگاه‌های کلمبیایی (ASCUN), اتحادیه دانشگاه‌های پسادکتری ایبروآمریکا (AUIP), و شبکه دانشگاهی ایبروآمریکا Universia است. به همراه دانشگاه‌های آنتیوکیا و دانشگاه واله، بخشی از آنچه به نام مثلث طلایی آموزش عالی در کلمبیا شناخته می‌شود، می‌باشد. این دانشگاه یکی از
کلمبیا شناخته می‌شود، می‌باشد. این دانشگاه یکی از دانشگاه‌های انتخابی و رقابتی‌ترین در کشور است. رتبه‌بندی مؤسسات SCImago در منطقه ایبروآمریکا توسط گروه تحقیقاتی SCImago نشان داد که دانشگاه ملی کلمبیا بیشترین تعداد مقالات علمی منتشر شده در نشریات همتای داوری‌شده را در کشور تولید کرده است، و در سال ۲۰۱۸ در رتبه ۱۷ (۱۴ام) در آمریکای لاتین قرار گرفت. علاوه بر این، طبق رتبه‌بندی وب‌سایت‌های دانشگاهی آمریکای لاتین، دانشگاه ملی کلمبیا در حضور اینترنتی در کشور رتبه اول را دارد. این دانشگاه همچنین در میان اولین
اول را دارد. این دانشگاه همچنین در میان اولین دانشگاه‌های منطقه قرار دارد. در میان دانشگاه‌های کشورهای CIVETS، دانشگاه ملی در جایگاه دوم قرار گرفت. به‌طور کلی، این دانشگاه در رتبه‌بندی جهانی دانشگاه‌های رتبه‌بندی دانشگاهی کیواس در سال ۲۰۲۳ رتبه ۲۴۳ را کسب کرد و در آمریکای لاتین رتبه ۱۰ را به‌دست آورد، و در کلمبیا رتبه ۲ را کسب کرد. این مؤسسه انتخاب گسترده‌ای از برنامه‌های تحصیلی در سطوح کارشناسی و تحصیلات تکمیلی ارائه می‌دهد، از جمله پزشکی، پرستاری، دندان‌پزشکی، مهندسی، شیمی، داروسازی، ریاضیات، فیزیک،
مهندسی، شیمی، داروسازی، ریاضیات، فیزیک، زمین‌شناسی، زیست‌شناسی، روان‌شناسی، علوم اجتماعی، فعالیت‌های هنری (موسیقی، هنرهای زیبا), زبان، فلسفه، و قانون. این دانشگاه اولین دانشگاه در کلمبیا بود که در سال ۱۹۶۷ برنامه تحصیلات تکمیلی علوم رایانه را افتتاح کرد.
میراث جهانی در بنگلادش شامل سه اثر ثبت شده در کشور بنگلادش است که توسط میراث جهانی ثبت شده است. سایت‌های سازمان میراث جهانی آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد، یونسکو، مکان‌هایی هستند که دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی هستند، همان‌طور که در پیمان‌نامه میراث جهانی، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده است. بنگلادش این پیمان‌نامه را در ۳ اوت ۱۹۸۳ پذیرفت و از آن هنگام، مکان‌های طبیعی و فرهنگی بنگلادش واجد شرایط برای گنجانده شدن در فهرست میراث جهانی هستند. سه مکان میراث جهانی در بنگلادش، و هفت مکان دیگر در
مکان میراث جهانی در بنگلادش، و هفت مکان دیگر در فهرست آزمایشی وجود دارد. نخستین اثری که در این میان، به ثبت جهانی یونسکو رسید، مساجد شهر باگرهات بود و پس از آن نیایشگاه بودایی سمپور در ۱۹۸۵ دومین سایت فرهنگی بنگلادش شد. جدیدترین اثر بنگلادش در میراث جهانی یونسکو سونداربانس است که در ۱۹۹۷ میلادی، به عنوان یک اثر طبیعی ثبت شد. چرخند آمفان در تاریخ ۲۰ مه ۲۰۲۰ به ساحل بنگال غربی و بنگلادش رسید که شامل دو اثر میراث جهانی پارک ملی سانداربنس در هند و در بنگلادش است که به ترتیب در سال‌های ۱۹۸۷ و ۱۹۹۷ در فهرست
است که به ترتیب در سال‌های ۱۹۸۷ و ۱۹۹۷ در فهرست میراث جهانی ثبت شده‌اند. این اکوسیستم مانگروئی فرامرزی به عنوان بزرگ‌ترین زیستگاه‌های باقی‌مانده ببر بنگال و سایر گونه‌های در معرض تهدید و شاخص همچون دلفین نهنگی پوزه‌کوتاه و دلفین رودخانه‌ای گنگ شناخته می‌شود. در پی این طوفان خسارات قابل توجهی به زیرساخت‌ها و تأسیسات مرتبط با این اثر وارد آمده است. میراث جهانی. یونسکو سایت‌ها را با ده معیار فهرست می‌کند. هر ورودی باید حداقل یکی از معیارها را داشته باشد. فهرست آزمایشی. افزون بر سایت‌های موجود در فهرست میراث
آزمایشی. افزون بر سایت‌های موجود در فهرست میراث جهانی، کشورهای عضو می‌توانند فهرستی از سایت‌های آزمایشی را که ممکن است برای نامزدی در نظر بگیرند، در این فهرست قرار دهند. نامزدها در فهرست میراث جهانی تنها در صورتی پذیرفته می‌شوند که سایت پیش‌تر در فهرست آزمایشی قرار داشته باشد. بنگلادش ۷ نامزد در این فهرست دارد.
خاکستر (انگلیسی: Ash) یک فیلم دلهره‌آور و علمی تخیلی آمریکایی محصول ۲۰۲۵ به کارگردانی فلاینگ لوتس، نویسندگی جانی راملر با بازی ایزا گونزالس، آرون پال و ایکو اویس است. این فیلم در ۲۱ مارس ۲۰۲۵ در ایالات متحده اکران شد. داستان. در سیاره‌ای دور، زنی از خواب بیدار می‌شود و متوجه می‌شود که خدمه ایستگاه فضایی او کشته شده‌اند. او باید تصمیم بگیرد که آیا می‌تواند به مردی که برای نجات او فرستاده شده اعتماد کند. انتشار. در فوریه ۲۰۲۴، آمازون پرایم ویدئو حقوق توزیع بین‌المللی فیلم را در بازار فیلم اروپا به قیمت حدود
فیلم را در بازار فیلم اروپا به قیمت حدود ۱۰ میلیون دلار به دست آورد. این فیلم در ۲۱ مارس ۲۰۲۵ در ایالات متحده اکران شد.
سال نو کره‌ای () یک جشن سنتی کره‌ای و تعطیلات ملی است که اولین روز سال در گاه‌شماری شمسی–قمری را جشن می‌گیرد. این جشن یکی از مهم‌ترین تعطیلات سنتی برای کره‌ای‌هاست و در کره شمالی، کره جنوبی و همچنین در میان کره‌ای‌های سراسر جهان برگزار می‌شود. کلمه «سول» که در کره‌ای میانه به صورت «설» در هانگول نوشته می‌شود، به معنی «سال سن» است، زیرا این روز همان زمانی است که کره‌ای‌ها یک سال پیرتر می‌شوند، هرچند که از سال ۲۰۲۳ این سنت در کره جنوبی تغییر کرده است. کلمه مدرن کره‌ای برای «سن» از همان از همان ریشه‌ای گرفته
کره‌ای برای «سن» از همان از همان ریشه‌ای گرفته شده است که کلمه «سول» از آن منشأ می‌گیرد. کلمه «نال» (날) در زبان کره‌ای به معنی «روز» است و از کره‌ای باستانی *NAl گرفته شده است. اصطلاح هانجای «وون ایل» (月日) زمانی به کار می‌رود که بخواهند به تاریخ سال نو قمری در خود گاه‌شماری کره‌ای اشاره کنند. سال نو کره‌ای معمولاً در ماه‌های ژانویه یا فوریه و در دومین ماه جدید پس از انقلاب زمستانی رخ می‌دهد، مگر اینکه ماه یازدهم یا دوازدهم اضافی در تقویم قبل از سال نو وجود داشته باشد. در این صورت، سال نو در سومین ماه جدید
داشته باشد. در این صورت، سال نو در سومین ماه جدید پس از انقلاب زمستانی قرار می‌گیرد.
یوت‌نوری () که به نام‌های یوت (윷) و نیوت نیز شناخته می‌شود، یک بازی تخته‌ای سنتی است که در کره انجام می‌شود و به ویژه در جشن سال نو کره‌ای محبوب است. این بازی همچنین به نام‌های چوک‌سا (척사؛ 擲柶) یا ساهی (사희؛ 柶戲) نیز شناخته می‌شود. چوب‌های بازی. چوب‌ها پرتاب می‌شوند تا مشخص شود یک مهره چقدر می‌تواند پیش برود. امتیاز بر اساس تعداد چوب‌هایی که رو به بالا یا بر روی زمین قرار دارند، تعیین می‌شود. هر ترکیب یک نام خاص دارد. یک چوب با سمت صاف به بالا و سه چوب با سمت گرد به بالا به نام «دو» (도، خوک) شناخته می‌شود. دو
به بالا به نام «دو» (도، خوک) شناخته می‌شود. دو چوب با سمت گرد به بالا و دو چوب با سمت صاف به بالا به نام «گِه» (개، سگ) نامیده می‌شود. یک چوب با سمت گرد به بالا و سه چوب با سمت صاف به بالا به نام «گُل» (걸، گوسفند) نامیده می‌شود. وقتی همه چوب‌ها با سمت صاف به بالا باشند، به آن «یوت» (윷، گاو) می‌گویند و وقتی همه چوب‌ها با سمت گرد به بالا باشند، به آن «مو» (모، اسب) می‌گویند. «دو» معادل یک خانه پیشروی است، «گِه» معادل دو خانه پیشروی، «گُل» معادل سه خانه پیشروی، «یوت» معادل چهار خانه پیشروی و «مو» معادل پنج خانه
معادل چهار خانه پیشروی و «مو» معادل پنج خانه پیشروی است. وقتی چوب‌ها به نتیجه «یوت» یا «مو» برسند، بازیکن یک بار دیگر فرصت پرتاب دارد (این قانون اختیاری است و برخی افراد آن را در بازی اعمال نمی‌کنند). اگر «یوت» یا «مو» پشت سر هم بیاید، بازیکن دوباره پرتاب می‌کند. منابع. کتاب‌شناسی
بی‌سوک‌چی‌گی () یک دسته بازی‌های سنتی کره‌ای است که در آن افراد ماهرانه سنگ‌ها را پرتاب می‌کنند یا لگد می‌زنند. برای این بازی نام‌های مختلفی در مناطق مختلف وجود دارد، از جمله "بی‌سوک‌چاگی" (비석차기)، "بی‌سوک‌کاگی" (비석까기)، "موک‌جاکاگی" (목자까기)، "جاکاگی" (자까기)، "بی‌ساسِک‌گی" (비사색기) و غیره. خاستگاه. "بی‌سوک‌چی‌گی" بازی‌ای است با تاریخی طولانی، اما پیدا کردن سابقه‌ای از منشأ آن دشوار است؛ به همین دلیل است که این بازی با نام‌های مختلفی در مناطق مختلف شناخته می‌شود، چرا که تنها به چند سنگ صاف و یک فضای باز یا حیاط
چرا که تنها به چند سنگ صاف و یک فضای باز یا حیاط برای بازی نیاز دارد. با این حال، طبق روایت‌های شفاهی، پیشینهٔ این بازی به دوران اواخر سلسلهٔ چوسان برمی‌گردد. در سراسر کشور مکان‌های زیادی به نام «خیابان‌های یادمان» وجود دارد که این نام به مکان‌هایی اطلاق می‌شود که در آن‌ها سنگ‌نوشته‌ها کنار هم قرار دارند. روش انجام بازی. روش بازی بسته به منطقه متفاوت است.