payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مشعل الاحمد الجابر الصباح، امیر کویت، شیخ محمد صباح السالم الصباح را به عنوان نخست‌وزیر کویت منصوب کرد. او در ۱۷ ژانویه ۲۰۲۴ سوگند یاد کرد و اولین بار در ۲۰ سال گذشته بود که یکی از نوادگان شاخه بانو سلیم از خاندان حاکم کویت این سمت را بر عهده گرفت. شیخ احمد عبدالله الاحمد الصباح در ۱۵ آوریل ۲۰۲۴ به عنوان نخست‌وزیر معین منصوب شد. تصدی مسئولیت او منوط به تشکیل کابینه و سوگند او در مجلس شورای ملی بود. پس، پس از این انتصاب، شیخ محمد به عنوان سرپرست نخست‌وزیر خدمت می‌کرد. زندگی شخصی. الصباح با فریال دوائج آل
خدمت می‌کرد. زندگی شخصی. الصباح با فریال دوائج آل سلمان الصباح ازدواج کرده و دارای چهار فرزند است.
یگان ۷۰۰، یک بخش مخفی لجستیکی و قاچاق در درون نیروی قدس است که شاخه عملیات خارجی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران (سپاه) می‌باشد. این یگان با هدف تسهیل انتقال تجهیزات نظامی و حمایت از نیروهای نیابتی منطقه‌ای ایران، به‌ویژه حزب‌الله لبنان و شبه‌نظامیان مختلف در سوریه تأسیس شده و دارای نقش محوری در راهبرد ایران، برای گسترش نفوذ در خاورمیانه می‌باشد. وظایف و عملیات کلیدی. انتقال تسلیحات و لجستیک یگان ۷۰۰، مسئول قاچاق تسلیحات، تجهیزات و منابع مالی به گروه‌های تحت حمایت ایران است. این یگان در هماهنگی نزدیک با
تحت حمایت ایران است. این یگان در هماهنگی نزدیک با دیگر واحدهای نیروی قدس، به‌ویژه یگان ۱۹۰ و یگان ۴۴۰۰ حزب‌الله، فعالیت می‌کند و شبکه‌ای جامع برای توزیع تسلیحات ایجاد کرده است. استفاده از پوشش بشردوستانه گزارش‌ها حاکی از آن است که این یگان، از بحران‌های بشردوستانه، به عنوان پوششی برای فعالیت‌های خود بهره‌برداری می‌کند. برای نمونه، پس از زلزله سال ۲۰۲۳ در شمال سوریه، یگان ۷۰۰، ظاهراً تسلیحات و نیروها را تحت پوشش ارسال کمک‌های بشردوستانه، بآن کشور قاچاق کرده است. مسیرهای دریایی قاچاق در واکنش به افزایش نظارت
مسیرهای دریایی قاچاق در واکنش به افزایش نظارت و دشواری‌های مسیرهای زمینی، ایران به مسیرهای دریایی برای قاچاق تسلیحات روی آورده است. یگان ۷۰۰، همراه با یگان ۱۹۰، مسئولیت این عملیات دریایی را بر عهده دارد و از بنادری چون بیروت، برای انتقال سلاح به حزب‌الله استفاده می‌کند. رهبری و تحریم‌های بین‌المللی. گزارش‌ها حاکی از آن است که یگان ۷۰۰، تحت رهبری گال فراست اداره می‌شود؛ مقام پیشین نیروی قدس که روابط گسترده‌ای با ایران، سوریه و لبنان دارد. در سپتامبر ۲۰۲۴، بریتانیا تحریم‌هایی علیه این یگان اعمال کرد و آن را
تحریم‌هایی علیه این یگان اعمال کرد و آن را به دلیل مشارکت در فعالیت‌هایی با هدف بی‌ثبات‌سازی دیگر کشورها و از جمله خود بریتانیا، هدف قرار داد. این تحریم‌ها، شامل مسدودسازی دارایی‌ها و محدودیت در تعامل با این یگان می‌شوند. اهمیت راهبردی. عملیات یگان ۷۰۰، یک بخش حیاتی از راهبرد گسترده‌تر ایران، برای حمایت از گروه‌های نیابتی خود و با هدف گسترش نفوذ و مقابله با دشمنان منطقه‌ای‌اش به‌شمار می‌روند. این یگان، با تسهیل انتقال مخفیانه منابع نظامی، امکان ادامه عملیات گروه‌هایی چون حزب‌الله را فراهم می‌سازد و بر
گروه‌هایی چون حزب‌الله را فراهم می‌سازد و بر تحولات ژئوپولیتیکی خاورمیانه تأثیر می‌گذارد.
در علوم و مهندسی، یک سطح توان یا تراز توان و یک سطح میدان (که سطح توان‌ریشه یا سطح جَذرتَوان نیز نامیده می‌شود) مقادیر لگاریتمی کمیت‌های خاصی هستند که به یک مقدار مرجع استاندارد از همان نوع ارجاع داده می‌شوند. نوع سطح و انتخاب یکاها، مقیاس‌بندی لگاریتم نسبت بین کمیت و مقدار مرجع آن را نشان می‌دهد، اگرچه لگاریتم را می‌توان یک کمیت بدون‌بُعد در نظر گرفت. مقادیر مرجع برای هر نوع کمیت اغلب توسط استانداردهای بین‌المللی مشخص می‌شوند. سطوح توان و میدان در مهندسی الکترونیک، مخابرات، آکوستیک و رشته‌های مرتبط استفاده
مخابرات، آکوستیک و رشته‌های مرتبط استفاده می‌شوند. سطوح توان برای توان سیگنال، توان نویز، توان صدا، میزان درمعرض‌گذاری صدا و غیره استفاده می‌شوند. سطوح میدان برای ولتاژ، جریان، فشار صدا استفاده می‌شوند. سطح توان. سطح یک کمیت "توانی"، که با "LP" نشان داده می‌شود، به صورت زیر تعریف می‌شود "." که دراینجا سطح میدان (یا توان‌ریشه). سطح یک کمیت "توان‌ریشه (جَذرتَوان)" (که به عنوان کمیت "میدان" نیز شناخته می‌شود) که با "L""F" نشان داده می‌شود، به صورت تعریف می‌شود. که اگر کمیت توان "P" متناسب با "F2" باشد، و اگر
که اگر کمیت توان "P" متناسب با "F2" باشد، و اگر مقدار مرجع کمیت توان، "P0"، به همان نسبت با "F0" باشد، سطوح "L""F" و "L""P" برابر هستند. نپر، بل و دسی‌بل (یک دهم بل) واحدهای سطح هستند که اغلب برای کمیت‌هایی مانند توان، شدت یا بهره به کار می‌روند. نپر، بل و دسی‌بل با رابطهٔ به هم مرتبط هستند. استانداردها. سطح و واحدهای آن در استاندارد ایزو ۸۰۰۰۰–۳ تعریف شده‌اند. استاندارد ایزو هر یک از کمیت‌های سطح توان و سطح میدان را بدون‌بُعد تعریف می‌کند، به‌طوری که باشد. این امر با ساده‌سازی عبارات مربوطه، مانند
باشد. این امر با ساده‌سازی عبارات مربوطه، مانند سامانه‌های یکاهای طبیعی، انگیزه می‌گیرد. کمیت‌های مرتبط. کمیت نسبت لگاریتمی. کمیت‌های توان و میدان بخشی از یک دسته بزرگتر به نام کمیت‌های نسبت لگاریتمی هستند. استاندارد ای‌ان‌اس‌آی/ای‌اس‌ای اس۱٫۱–۲۰۱۳ دسته‌ای از کمیت‌ها را تعریف می‌کند که آن را "سطوح یا تَرازگان" می‌نامد. این معادله، سطحی از کمیت "Q" را که با "L""Q" نشان داده می‌شود، به صورت زیر تعریف می‌کند که اینجا برای سطح یک کمیت توان‌ریشه، پایه لگاریتم است. برای سطح یک کمیت توان، پایه لگاریتم است. نسبت
برای سطح یک کمیت توان، پایه لگاریتم است. نسبت فرکانس لگاریتمی. نسبت فرکانس لگاریتمی (که به عنوان سطح فرکانس نیز شناخته می‌شود) دو فرکانس، لگاریتم نسبت آنهاست و می‌توان آن را با استفاده از واحد "اکتاو" (نماد: oct) مربوط به نسبت ۲ یا واحد "دهه" (نماد: dec) مربوط به نسبت ۱۰ بیان کرد: در تئوری موسیقی، اکتاو واحدی است که با پایه لگاریتم ۲ (به نام "فاصله") استفاده می‌شود. نیم‌پرده، یک دوازدهم اکتاو است. یک سنت، یک صدم نیم‌پرده است. در این زمینه، فرکانس مرجع C در نظر گرفته می‌شود، چهار اکتاو پایین‌تر از دو میانی.
چل نیلسون (؛ زادهٔ )وزنه‌بردار کلاس المپیک و بازیگر اهل سوئد است. شناخته‌شده‌ترین نقش او در سال ۱۹۸۱ و بازی در نقش «هیومانگس»، رهبر باند راهزنان بیابانی در فیلم "مکس دیوانه ۲" است. زندگی و حرفه. نیلسون که وزنه‌بردار سطح المپیک بود، در یوتبری، سوئد به دنیا آمد. او در سال ۱۹۸۰ به استرالیا رفت تا ورزشکاران سوئدی را برای المپیک تابستانی ۱۹۸۰ آموزش دهد. در استرالیا با بازیگر استرالیایی، کیت فرگوسن، آشنا شد و این دو در سوئد ازدواج کردند. کیت او را متقاعد کرد به استرالیا بازگردد و به دنبال شغلی در سینمای استرالیا
بازگردد و به دنبال شغلی در سینمای استرالیا بگردد. در فیلم اکشن آخرالزمانی و علمی-تخیلی "مکس دیوانه ۲" (۱۹۸۱) – که با نام "Mad Max: The Road Warrior" نیز شناخته می‌شود – نیلسون نقش شخصیت منفی اصلی «هیومانگس» را بازی کرد؛ رهبر گروهی از راهزنان که مجتمع سکونتی ساکنان را در بیابان‌های استرالیا محاصره نظامی می‌کنند. او گروهی آشفته از موتورسواران وحشی را هدایت می‌کند و در حالی‌که از جنگ روانی بهره می‌گیرد، با سخنرانی‌های خود ساکنان را به تسلیم شدن ترغیب می‌کند. ریچارد کورلیس از مجلهٔ "تایم" دربارهٔ بازی نیلسون
ریچارد کورلیس از مجلهٔ "تایم" دربارهٔ بازی نیلسون نوشت: «شرارت در عضلات سینه‌ای عظیم او جاری است و زیر پوست بخیه‌خورده و طاس سرش قابل مشاهده می‌تپد». یک سال بعد، او در فیلم موزیکال و کمدی "The Pirate Movie" (۱۹۸۲) به کارگردانی کن آناکین و با بازی کریستوفر اتکینز و کریستی مک‌نیکول نقش‌آفرینی کرد. در سال ۱۹۸۴ در فیلم تلویزیونی "Man of Letters" ایفای نقش کرد و در سال ۱۹۸۷ نیز در فیلم "The Edge of Power" در نقش یک پرستار ظاهر شد.
بهره‌وری نیروی کار، میزان کالاها و خدماتی است که گروهی از کارگران در مدت زمان معینی تولید می‌کنند و یکی از چندین نوع بهره‌وری است که اقتصاددانان آنها را اندازه‌گیری می‌کنند. بهره‌وری نیروی کار را می‌توان برای یک سازمان یا شرکت، یک فرایند، یک صنعت یا یک کشور محاسبه کرد. سازمان توسعه و همکاری اقتصادی (اوای‌سی‌دی) بهره‌وری را به عنوان «نسبت بین حجم خروجی و حجم ورودی‌ها» تعریف می‌کند. معیارهای حجم تولید معمولاً تولید ناخالص داخلی (جی‌دی‌پی) یا ارزش افزودهٔ ناخالص (جی‌وی‌اِی) هستند که با قیمت‌های ثابت بیان
ناخالص (جی‌وی‌اِی) هستند که با قیمت‌های ثابت بیان می‌شوند، یعنی با توجه به تورم تعدیل شده‌اند. سه معیار ورودی که معمولاً استفاده می‌شوند عبارتند از:
یا (۲۰۰۴) یک "فیلم صورتی" ژاپنی به کارگردانی هیدکازو تاکاهارا و با بازی سولا آئویی است. این فیلم در ژوئیه ۲۰۰۹ به‌صورت دی‌وی‌دی در ایالات متحده منتشر شد. خلاصه داستان. تسوموگی، دختری که به معلمش علاقه دارد، متوجه می‌شود که او با معلم دیگری رابطه دارد. پس از آنکه تسوموگی موفق می‌شود توجه معلم را جلب کند، ماجرا پیچیده‌تر می‌شود، چرا که او به یک هم‌کلاسی نیز دل می‌بندد. جوایز. "تسوموگی" به‌عنوان چهارمین فیلم برتر "صورتی" سال ۲۰۰۴ در «جوایز آکادمی فیلم صورتی»، یعنی "گرند پری صورتی"، انتخاب شد. سولا آئویی نیز در
"گرند پری صورتی"، انتخاب شد. سولا آئویی نیز در این مراسم، به‌خاطر بازی در این فیلم، جایزه «بهترین بازیگر تازه‌وارد» را دریافت کرد. دسترسی. این فیلم نخستین‌بار در تاریخ ۲۷ ژوئیه ۲۰۰۴ به‌صورت سینمایی در ژاپن اکران شد. شرکت پینک‌ایگا نسخه دی‌وی‌دی این فیلم را در ایالات متحده در تاریخ ۱ ژوئیه ۲۰۰۹ در دو نسخه، استاندارد و نسخه ویژه منتشر کرد. نسخه ویژه شامل پشت‌صحنه، مصاحبه با سولا آئویی، کلیپ‌های موسیقی و صدای فراگیر ۵٫۱ کاناله است.
درآمد ملی پایدار یا درآمد ملی پایا (به انگلیسی: Sustainable national income؛ مخفف: SNI) شاخصی برای پایداری محیط زیست است که تخمینی از سطح تولیدی را ارائه می‌دهد که در آن - با فناوری موجود در سال محاسبه - عملکردهای زیست‌محیطی «برای همیشه» در دسترس باقی می‌مانند. نمای کلی. درآمد ملی یک کشور، تخمینی از تولید سالانه کالاها و خدمات است. از دست دادن کاربردهای ممکن محیط فیزیکی غیرانسانی، که کارکردهای محیطی نامیده می‌شوند و بشریت در تمام اعمال خود به آنها وابسته است، خارج از برآورد باقی می‌ماند. همچنین تولید حال و
خارج از برآورد باقی می‌ماند. همچنین تولید حال و آینده به این کارکردهای زیست‌محیطی وابسته است. درآمد ملی پایدار در یک سال معین، تخمینی از سطح تولیدی است که در آن - با فناوری موجود در سال محاسبه - عملکردهای زیست‌محیطی «برای همیشه» در دسترس باقی می‌مانند. درآمد ملی پایدار در یک سال خاص به صورت زیر تعریف می‌شود:
دروازه کشمیری دروازه‌ای تاریخی است که در دهلی قدیم، دهلی، هند واقع شده است. این دروازه به عنوان ورودی شمالی به شهر محصور شاه‌جهان‌آباد، پایتخت امپراتوری مغول، عمل می‌کرد. این دروازه که توسط شاه جهان، امپراتور مغول در اواسط قرن هفدهم ساخته شد به دلیل نزدیکی به جاده‌ای که به کشمیر منتهی می‌شد به این نام خوانده می‌شود. این بنا نه تنها به خاطر شکوه معماری‌اش، بلکه به خاطر نقشی که در رویدادهای مهم از جمله شورش ۱۸۵۷ هند داشته، اهمیت تاریخی دارد. امروزه، دروازه کشمیری یک بنای برجسته در دهلی است که چندین جاده اصلی
یک بنای برجسته در دهلی است که چندین جاده اصلی را به هم متصل می‌کند و به عنوان قطبی برای شبکه حمل و نقل شهری عمل می‌کند. دروازه کشمیری نام خود را از مناطق اطراف آن در شمال دهلی، واقع در منطقه دهلی قدیم، گرفته است. کلیسای سنت جیمز. کلیسای سنت جیمز که به نام کلیسای اسکینر هم معروف است به دستور کلنل جیمز اسکینر (۱۷۷۸–۱۸۴۱)، افسر نظامی مشهور آنگلو-هندی که هنگ سواره نظام اسکینر را تأسیس و فرماندهی کرد، ایجاد شد. این کلیسا توسط سرگرد رابرت اسمیت طراحی شد و بین سال‌های ۱۸۲۶ تا ۱۸۳۶ ساخته شد.
مرگ عجیب اروپا: مهاجرت، هویت، اسلام کتابی است که در سال ۲۰۱۷ توسط روزنامه‌نگار و مفسر سیاسی بریتانیایی، داگلاس ماری، نوشته شده است. این کتاب در ماه مه ۲۰۱۷ در بریتانیا و در ژوئن ۲۰۱۷ در ایالات متحده منتشر شد. عنوان کتاب از اثر کلاسیک تاریخ سیاسی جورج دنجرفیلد، "مرگ عجیب انگلستان لیبرال"، منتشر شده در سال ۱۹۳۵، الهام گرفته شده است. نظریه. ماری معتقد است که تمدن اروپایی به شکلی که در طول تاریخ وجود داشته، دوام نخواهد آورد. او دو عامل را در توضیح این موضوع بررسی می‌کند: عامل اول ترکیبی از مهاجرت انبوه مردمان
می‌کند: عامل اول ترکیبی از مهاجرت انبوه مردمان جدید به اروپا به همراه نرخ پایین زاد و ولد در بین اروپاییان است؛ عامل دوم چیزی است که ماری آن را «این واقعیت که… همزمان اروپا ایمان خود را به باورها، سنت‌ها و مشروعیت خود از دست داد» توصیف می‌کند. بازخوردها. "«مرگ عجیب اروپا»" با واکنش‌های متفاوتی از سوی منتقدان و مفسران مواجه شد. مایکل برندن دوگرتی در نشریه "نشنال ریویو"، آن را تحسین کرد و نوشت: «این کتاب با گزارش‌های واقعی از سراسر قاره و کیفیت نگارشی که همزمان هم سرزنده و هم سوگوارانه است، آگاهانه نوشته شده
هم سرزنده و هم سوگوارانه است، آگاهانه نوشته شده است. ماری همچنین دارای ذهنیتی واقعاً لیبرال است؛ به این معنا که او از قدرت تابوهایی که بر مسئله اروپا تأثیر می‌گذارند، آزاد است، اما حتی کوچک‌ترین نشانه‌ای از واپس‌گرایی یا بدخواهی در او دیده نمی‌شود.» راد لیدل از "روزنامه ساندی تایمز" این کتاب را «کتابی درخشان، مهم و عمیقاً افسرده‌کننده» توصیف کرد. در "روزنامه دیلی تلگراف"، جولیت ساموئل کتاب ماری را با این جمله خلاصه کرد: «نظریه کلی او، مبنی بر اینکه اروپای خسته و تحت تأثیر احساس گناه، با پذیرش مهاجرت در این
و تحت تأثیر احساس گناه، با پذیرش مهاجرت در این مقیاس، به ارزش‌های مدرن و گرانبهای خود بازی خطرناکی می‌کند، سخت قابل رد کردن است.» جان اوسالیوان، مفسر سیاسی محافظه‌کار، در نقد خود نتیجه گرفت که «اروپا به سمت اورابیا در حرکت است». از دیگر مفسران و نویسندگانی که دربارهٔ این کتاب نظر مثبتی داشتند می‌توان به راجر اسکروتون و نیک کوهن اشاره کرد. در نقد و بررسی‌های منفی کتاب، گبی هینسلیف، روزنامه‌نگار سیاسی، در "گاردین"، کتاب "«مرگ عجیب"» را «بیگانه‌هراسیِ اشرافی‌شده» توصیف کرد و «فصل پشت فصل به همان موضوعات
توصیف کرد و «فصل پشت فصل به همان موضوعات تکراری می‌پردازد: مهاجرانی که تجاوز، قتل و ترور می‌کنند؛ ستایش‌هایی از مسیحیت؛ مباحث طولانی دربارهٔ اینکه چگونه اروپا به‌خاطر 'فرسودگی از تاریخ' و احساس گناه استعماری، توان مقابله با یک نبرد دیگر را ندارد و بنابراین به مهاجمانی که با اطمینان کامل به باورهای خود می‌آیند، اجازه ورود می‌دهد.». او همچنین اشاره کرد که ماری تعریف روشنی از فرهنگ اروپایی که ادعا می‌کند در معرض تهدید است، ارائه نمی‌دهد. نقد پانکاج میشرا در "نیویورک تایمز،" این کتاب را «خلاصه‌ای دم‌دستی از
"نیویورک تایمز،" این کتاب را «خلاصه‌ای دم‌دستی از کلیشه‌های جناح راست افراطی» توصیف کرد. مرتضی حسین در "«اینترسپت»"، لحن «به‌طور بی‌وقفه پارانوئید» آثار موری را مورد انتقاد قرار داد و گفت که ادعاهای مربوط به جرم و جنایت گسترده توسط مهاجران «چنان محدودنگرانه است که به سطح تبلیغات می‌رسد.» او همچنین به جذابیت کتاب برای جناح راست افراطی اشاره کرد. ایان آلموند، استاد دانشگاه جورج تاون، در نشریه "«میدل ایست آی»" این کتاب را «جریانی به‌طرز شگفت‌آوری یک‌جانبه از آمارها، مصاحبه‌ها و مثال‌هاً توصیف کرد که
از آمارها، مصاحبه‌ها و مثال‌هاً توصیف کرد که نشان‌دهنده یک تصمیم آشکار برای تبدیل کتاب به یک ادعای بلاغی است مبنی بر اینکه اروپا محکوم به خودتخریبی است.». یک بررسی آمیخته در "مجله اکونومیست" بیان کرد که این کتاب «به برخی حقایق ناخوشایند اشاره می‌کند"»"، اما «تصویری ناقص از اروپا امروز نشان می‌دهد."»" علاوه بر این، اشاره شد که «کتاب می‌توانست از گزارش‌دهی بسیار بیشتری بهره‌مند شود"»" و ادعا شد که ماری اغلب «به ترس اجازه می‌دهد بر تحلیل غلبه کند"»" و «مستعد اغراق است."»"
وزیر دفاع هند () مدیر وزارت دفاع و یکی از وزرای عالی‌رتبه دولت هند است. وزیر دفاع یکی از ارشدترین مناصب در شورای وزیران اتحادیه و همچنین وزیری عالی‌رتبه در کابینه اتحادیه است. وزیر دفاع علاوه بر این، به عنوان رئیس مؤسسه پژوهش‌ها و تحلیل‌های دفاعی هند و همچنین رئیس مؤسسه دفاعی فناوری پیشرفته و دانشگاه ملی دفاع نیز فعالیت می‌کند. وزیر دفاع اغلب توسط یک وزیر مشاور در امور دفاع و یک معاون وزیر دفاع که رتبه پایین‌تری دارد، یاری می‌شوند. اولین وزیر دفاع هند مستقل، بالدیو سینگ بود که در کابینه جواهر لعل نهرو،
بالدیو سینگ بود که در کابینه جواهر لعل نهرو، نخست‌وزیر هند، از سال ۱۹۴۷ تا ۱۹۵۲ خدمت کرد. راجنات سینگ وزیر دفاع فعلی هند است.
تریومف اسپرینت اس‌تی یک یک موتور سیکلت اسپرت است که در بریتانیا توسط موتورسازی تریومف بین سال‌های ۱۹۹۹ تا ۲۰۱۰ تولید شد. این موتورسیکلت با داشتن یک موتور سه سیلندر چهارزمانه ۱۰۵۰ سی‌سی در بازار با هوندا وی‌اف‌آر۸۰۰ رقابت کرد. در سال ۲۰۱۰ این محصول توسط تریومف اسپرینت جی‌تی جایگزین شد.
ماری سوفی هینگست ( – ) بلاگر (وبلاگ‌نویس)، ویراستار، و مدیر پروژه اهل آلمان بود. او به دروغ ادعا می‌کرد از بازماندگان هولوکاست است. او که در ویتنبرگ در یک خانواده پروتستان به دنیا آمده بود، پیشینه یهودی برای خود جعل کرد و مدارکی را برای ۲۲ تن از بستگان تحریف‌شده یا غیرواقعی خود، که ادعا می‌کرد قربانیان هولوکاست بوده‌اند، به یادبود رسمی هولوکاست ید وشم فرستاد. هینگست وبلاگ «بخوان عزیزم، بخوان» را اداره می‌کرد و در آن دربارهٔ پیشینه و هویت یهودی فرضی خود، همراه با تجربیاتش به عنوان یک مهاجر آلمانی در ایرلند،
با تجربیاتش به عنوان یک مهاجر آلمانی در ایرلند، جایی که در سال ۲۰۱۳ به آنجا نقل مکان کرد، می‌نوشت. این وبلاگ صدها هزار بازدید داشت و او در سال ۲۰۱۷ توسط «دی گلدنن بلاگر» (وبلاگ‌نویسان طلایی) به عنوان «وبلاگ‌نویس سال» انتخاب شد. هینگست در طول زندگی خود، بسیاری از پیشینه، ارتباطات و دستاوردهای خود را جعل کرد. او ادعا کرد که در زمینه آموزش جنسی سابقه دارد و ظاهراً بیمارستانی در دهلی نو تأسیس کرده و در زمینه آموزش جنسی به پناهندگان در آلمان فعالیت داشته است. هینگست از مدارک جعلی خود برای کسب جوایز و شناخت
هینگست از مدارک جعلی خود برای کسب جوایز و شناخت استفاده کرد؛ علاوه بر جایزه «وبلاگ‌نویس سال»، او برای روزنامه آلمانی «دی تسایت» می‌نوشت، یکی از برندگان پروژه «آینده اروپا» فایننشال تایمز در سال ۲۰۱۷ بود و مناصب معتبری در جوامع یهودی سراسر اروپا داشت. در ژوئن ۲۰۱۹، مارتین دوئری، روزنامه‌نگار اشپیگل، با کمک تیمی از مورخان و بایگانان، ادعاهای هینگست را دروغین افشا کرد. او در رسانه‌های آلمان مورد انتقاد شدید قرار گرفت و منجر به نابودی شهرتش شد. یک ماه پس از افشاگری دوئری، هینگست در ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۹ در سن ۳۱ سالگی
دوئری، هینگست در ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۹ در سن ۳۱ سالگی خودکشی کرد. کلاهبرداری و مرگ او توجهات را در سراسر اروپا به خود جلب کرد. پوشش آلمانی و ایرلندی هینگست متفاوت بود: رسانه‌های آلمانی بر حساسیت شدید موضوعی که او دربارهٔ آن دروغ گفته بود و اینکه چرا باید زودتر جلوی او گرفته می‌شد، تمرکز کردند؛ رسانه‌های ایرلندی بر سلامت روان او ابراز تاسف کردند و دوئری را به نادیده گرفتن آسیب‌پذیری او متهم کردند. او با زنان دیگری که سوابقشان نادرست از آب درآمده بود، مانند آنا دلوی و ریچل دولزال، مقایسه شد. شباهت خاص بین هینگست و
و ریچل دولزال، مقایسه شد. شباهت خاص بین هینگست و دولزال، به عنوان افرادی که ادعا می‌کردند با تبعیض قومی روبرو شده‌اند، بحث‌هایی را در مورد نقش سیاست‌های هویتی در چنین ادعاهایی برانگیخت. اوایل زندگی، وبلاگ‌نویسی و حرفه. ماری سوفی هینگست در ۲۰ اکتبر ۱۹۸۷ در ویتنبرگ، شهری در زاکسن-آنهالت در جمهوری دموکراتیک آلمان (آلمان شرقی کنونی) متولد شد. او در خانواده‌ای تحصیل‌کرده با پیشینه مسیحی پروتستان بزرگ شد؛ پدربزرگش یک کشیش بود. هینگست پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان لیبوریوس در دسائو، در دانشگاه‌های برلین، لیون،
لیبوریوس در دسائو، در دانشگاه‌های برلین، لیون، لس‌آنجلس و در نهایت دوبلین به تحصیل در رشته تاریخ پرداخت و در سال ۲۰۱۳ به دوبلین نقل مکان کرد. او در ترینیتی کالج دوبلین تحصیل کرد و دکترای خود را دریافت کرد؛ از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷، او پژوهشگر در مؤسسه تحقیقات علوم انسانی ترینیتی لانگ روم هاب بود. در سال ۲۰۱۳، او وبلاگ «بخوان عزیزم، بخوان» را تأسیس کرد و در آن دربارهٔ زندگی خود به عنوان یک مهاجر آلمانی در ایرلند و پیشینه و هویت یهودی ادعایی خود می‌نوشت. هینگست در سال ۲۰۱۷ توسط «دی گلدنن بلاگر» (وبلاگ‌نویسان
در سال ۲۰۱۷ توسط «دی گلدنن بلاگر» (وبلاگ‌نویسان طلایی) به عنوان «وبلاگ‌نویس سال» انتخاب شد و در ژوئن ۲۰۱۹، «در تاگس اشپیگل» گزارش داد که «بخوان عزیزم، بخوان» ۲۴۰٬۰۰۰ «خواننده ثابت» داشته است. هینگست از هیچ طرف خانواده‌اش نسب یهودی نداشت. او ادعا می‌کرد که مادرش یک امدادگر فرانسوی-اسرائیلی پزشکان بدون مرز بوده که وقتی هینگست ۱۶ ساله بود خودکشی کرده و مادر غیریهودی‌اش نامادری او بوده است. او همچنین برای پدربزرگ و مادربزرگ پدری‌اش پیشینه یهودی ساخت و آنها را بازماندگان هولوکاست توصیف کرد که والدینشان در
را بازماندگان هولوکاست توصیف کرد که والدینشان در نسل‌کشی جان باختند. هینگست ۲۲ تن از بستگانی را که ادعا می‌کرد در هولوکاست کشته شده‌اند به ید وشم، یادبود رسمی هولوکاست اسرائیل، گزارش داد؛ بعدها مشخص شد که بیشتر این افراد هرگز وجود نداشته‌اند و بقیه نیز پیشینه یهودی نداشته یا قربانی هولوکاست نبوده‌اند. طبق گزارش‌های بعدی، او این داستان ساختگی را اندکی پس از نقل مکان به دوبلین ساخت. مطالب وبلاگ «بخوان عزیزم، بخوان» جزئیات این تاریخچه خانوادگی فرضی را شرح می‌دهد. هینگست ادعا می‌کرد که پدربزرگ و مادربزرگ
می‌دهد. هینگست ادعا می‌کرد که پدربزرگ و مادربزرگ پدری‌اش هر کدام تنها بازمانده خانواده‌هایشان بودند؛ پدربزرگش ظاهراً کوچک‌ترین پسر از پنج پسر و مادربزرگش کوچک‌ترین دختر از پنج دختر بود که هر دو والدین و خواهر و برادرهای بزرگتر خود را در اردوگاه کار اجباری آشویتس از دست داده بودند. او جزئیاتی از زمان قتل بسیاری از بستگانش ارائه داد که با تاریخ‌های تاریخی مغایرت داشت، به عنوان مثال، گزارش داد که تبعید پدربزرگش و خانواده‌اش در فوریه ۱۹۴۰ رخ داده است، در حالی که تبعید یهودیان به آشویتس تنها در مارس ۱۹۴۲ آغاز
که تبعید یهودیان به آشویتس تنها در مارس ۱۹۴۲ آغاز شد. اظهارات هینگست گاهی با یکدیگر ناسازگار بود؛ ادعاهای او دربارهٔ تعداد بستگان کشته شده بین وبلاگ و اظهاراتش در ید وشم متفاوت بود. تمرکز اصلی وبلاگ بر مادربزرگش بود که او را به عنوان زنی قوی و با اراده نشان می‌داد که «محدودیت‌های سنت یهودی» را رد می‌کرد. طبق گزارش‌ها، مادربزرگ هینگست هر ساله مهمانی‌های چای تابستانی برای سایر بازماندگان آشویتس در آلمان برگزار می‌کرد؛ گفته می‌شد که هینگست در کودکی دعوت‌نامه‌های این رویدادها را تنظیم می‌کرد و برای شنیدن
این رویدادها را تنظیم می‌کرد و برای شنیدن روایت‌های مهمانان در آنها شرکت می‌کرد. این داستان ساختگی تنها تمرکز وبلاگ نبود. هنگامی که دنیز یوجل، روزنامه‌نگار ترک-آلمانی، در سال ۲۰۱۷ در ترکیه زندانی شد، هینگست روزانه کارت پستال‌هایی برای ابراز حمایت از او می‌فرستاد. او اسکن هر کارت پستال را در «بخوان عزیزم، بخوان» منتشر می‌کرد و نسخه‌هایی از آنها را برای خود نگه می‌داشت که پس از آزادی یوجل به او داد. هینگست همچنین برای مشاله تولو، روزنامه‌نگار آلمانی دیگری که به همراه پسر خردسالش در ترکیه زندانی شده بود، نامه
همراه پسر خردسالش در ترکیه زندانی شده بود، نامه نوشت. هینگست علاوه بر این، چندین دستاورد زندگی را نیز جعل کرد. او در وبلاگ خود اظهار داشت که در سال ۲۰۰۷، در سن ۱۹ سالگی، بیمارستانی در دهلی نو تأسیس کرده که آموزش جنسی ارائه می‌دهد. این دستاورد ادعایی منجر به نوشتن او برای «دی تسایت» دربارهٔ تجربیاتش، تحت نام مستعار سوفی روزنبلات، شد. تجربیات ادعایی او در زمینه ارائه آموزش جنسی شامل کار در مطب پزشکی در ویتنبرگ بود، جایی که او در پاسخ به سوالات ناشناس آموزش جنسی پناهندگان تخصص داشت. این ادعاها به‌طور
آموزش جنسی پناهندگان تخصص داشت. این ادعاها به‌طور غیرانتقادی توسط آثاری مانند کتاب نظریه فمینیستی «تجاوز: از لوکرتیا تا #من‌هم» نوشته میتو سانیال، منتشر شده در سال ۲۰۱۹ توسط ورسو بوکز، تکرار شد. هینگست علاوه بر جایزه «وبلاگ‌نویس سال» و انتشار در «دی تسایت»، در سال ۲۰۱۷ برنده پروژه «آینده اروپا» فایننشال تایمز نیز شد. مقاله برنده او، «اروپایی‌ها نباید هویت جمعی را رها کنند»، در وب‌سایت آنها منتشر شد. او در سخنرانی پذیرش خود به خانواده یهودی‌اش اشاره کرد. او در مقاطع مختلف، مجری جلسات یادبود یهودیان مقتول
در مقاطع مختلف، مجری جلسات یادبود یهودیان مقتول اروپا، عضو انجمن یهودیان ترینیتی کالج و کارمند مرکز مطالعات یهودیت سلما استرن برلین-براندنبورگ بود. در سال ۲۰۱۸، هینگست یک هشتگ ویروسی در توییتر به نام #KunstGeschichteAlsBrotbelag («تاریخ هنر روی ساندویچ») راه‌اندازی کرد که بر اساس بازسازی آثار هنری مشهور و عکس‌های تاریخی با غذا بود. پس از محبوبیت این هشتگ، او یک کتاب عکس در این زمینه با انتشارات دومون بوخ‌ورلاگ در مارس ۲۰۱۹ منتشر کرد. این کتاب از نظر تجاری موفق بود. در زمان انتشار گزارش اشپیگل در ژوئن ۲۰۱۹،
بود. در زمان انتشار گزارش اشپیگل در ژوئن ۲۰۱۹، او در اینتل در دوبلین به عنوان یک «مخل» خودخوانده کار می‌کرد، نقشی که او آن را به موفقیت خود در رسانه‌های اجتماعی نسبت می‌داد. سفر به اشپیگل. خوانندگان وبلاگ هینگست به دلیل مشاهده «ناهمگونی‌ها» در ادعاهای او، به مطالبش مشکوک شدند. در سال ۲۰۱۸، گابریله برگنر، مورخ، به همراه یک وکیل، یک بایگان و یک تبارشناس، جزئیات مطالب وبلاگ هینگست را با سایر محققان بررسی کردند. در دسامبر همان سال، برگنر با مارتین دوئری، روزنامه‌نگار اشپیگل، تماس گرفت و برداشت خود مبنی بر
اشپیگل، تماس گرفت و برداشت خود مبنی بر اینکه هینگست پیشینه خود را نادرست جلوه می‌دهد، ابراز کرد. دوئری، که مادربزرگش لیلی یان خود در آشویتس به قتل رسیده بود، به دلیل تجربه‌اش در این زمینه مورد توجه قرار گرفت؛ او سال قبل به افشای ولفگانگ سایبرت، رهبر جامعه یهودی محلی پینه‌برگ، به عنوان عامل یک کلاهبرداری مشابه کمک کرده بود. تحقیقات برگنر، دوئری و بایگانان Stadtarchiv Stralsund در نیمه اول سال ۲۰۱۹ منجر به این نتیجه شد که ادعاهای هینگست مبنی بر نسل از بازماندگان هولوکاست جعلی بوده است. در ژوئن ۲۰۱۹، دوئری
هولوکاست جعلی بوده است. در ژوئن ۲۰۱۹، دوئری مقاله «تاریخ‌دانی که ۲۲ قربانی هولوکاست را اختراع کرد»، افشای ادعاهای هینگست، را در وب‌سایت اشپیگل به زبان‌های آلمانی و انگلیسی منتشر کرد. این داستان تحقیقاتی را ارائه می‌داد که نشان می‌داد هینگست پیشینه یهودی، کار پزشکی در هند و فعالیت‌های آموزش جنسی به پناهندگان در آلمان را جعل کرده است. این مطلب اشپیگل توسط سایر رسانه‌های خبری در کشورهای آلمانی‌زبان اروپا نیز بازتاب یافت؛ در تاگس اشپیگل او را با آنا دلوی، کلاهبردار روسی-آمریکایی، مقایسه کردند. نوئه تسورخر
روسی-آمریکایی، مقایسه کردند. نوئه تسورخر تسایتونگ دربارهٔ پیامدهای این پرونده برای اعتبار تحریریه بحث کرد و خاطرنشان کرد که هینگست در دی تسایت منتشر شده بود و اشاره کرد که خود اشپیگل نیز سال قبل فریب روزنامه‌نگار کلاهبردار کلاس رلوتیوس را خورده بود. هینگست وبلاگ خود را حذف کرد و وکیل گرفت، که در بیانیه‌ای مطبوعاتی اعلام کرد که «بخوان عزیزم، بخوان» «درجه قابل توجهی از آزادی هنری را ادعا می‌کرد». او در بیانیه‌ای برای روزنامه دانشجویی ترینیتی، تایمز دانشگاه، «به شدت تمام اتهامات» اشپیگل را رد کرد و گفت که
«به شدت تمام اتهامات» اشپیگل را رد کرد و گفت که «هرگز چیزی را جعل نکرده است». دی تسایت مقاله او را پس گرفت؛ سایر سازمان‌هایی که به او تریبون داده بودند، مانند زودوست‌روندفونک و دویچلندفونک نووا، نیز به‌طور مشابه حمایت خود را از او پس گرفتند. جایزه گلدنن بلاگر از او پس گرفته شد. مقاله‌ای در ویکی‌پدیای آلمانی ایجاد شد که هینگست را به عنوان «وبلاگ‌نویس و کلاهبردار» توصیف می‌کرد. پس از انتشار مقاله دوئری در اشپیگل، درک اسکالی از آیریش تایمز با هینگست مصاحبه کرد و قصد داشت مقاله‌ای دربارهٔ او منتشر کند. اسکالی