payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تحت قطعنامه 1244 شورای امنیت سازمان ملل متحد تحت مدیریت سازمان ملل متحد قرار گرفت . کوزوو در سال 2008 به طور یکجانبه استقلال خود را اعلام کرد که توسط 108 کشور به رسمیت شناخته شده است . با این حال، صربستان معتقد است که کوزوو همچنان بخشی از قلمرو آن است. گفتگوی بین کوزوو و صربستان با میانجیگری اتحادیه اروپا در مارس 2011 آغاز شد. از صربستان و کوزوو خواسته شد تا مذاکرات را در بروکسل ادامه دهند، اما صربستان موظف به شناسایی کوزوو در طول این فرآیند نبود. مذاکرات. ده دور مذاکره در دفتر سرویس اقدام خارجی اروپا در
ده دور مذاکره در دفتر سرویس اقدام خارجی اروپا در بروکسل برگزار شد. کاترین اشتون، نماینده عالی اتحادیه اروپا ، به مدت دو سال ریاست این مذاکرات را بر عهده داشت و پس از او فدریکا موگرینی ریاست آن را بر عهده گرفت. عادی‌سازی روابط با کشورهای همسایه پیش‌شرط اصلی برای کشورهایی است که مایل به پیوستن به اتحادیه اروپا هستند؛ توافق‌نامه بروکسل صربستان را به مذاکرات الحاق به اتحادیه اروپا و کوزوو را به آغاز توافقنامه ثبات و همکاری (SAA) نزدیک کرد. SAA در اکتبر ۲۰۱۵ توسط موگرینی و عیسی مصطفی، نخست‌وزیر کوزوو، امضا شد .
موگرینی و عیسی مصطفی، نخست‌وزیر کوزوو، امضا شد . دیپلمات‌های ایالات متحده از گفتگوهای تحت رهبری اتحادیه اروپا حمایت کرده‌اند. هیلاری کلینتون، وزیر امور خارجه ایالات متحده ، بارونس اشتون را برای سفر به بالکان دعوت کرد و آنها در اکتبر ۲۰۱۲ سفرهای مشترکی به بلگراد ، پریشتینا و سارایوو داشتند. کمیسیون اروپا پس از انعقاد توافق، آغاز یک توافق‌نامه‌ی الحاق با کوزوو را توصیه کرد و مذاکرات الحاق با صربستان آغاز شد. این توافق‌نامه توسط اتحادیه اروپا، ناتو ، سازمان امنیت و همکاری اروپا و سازمان ملل متحد حمایت شد
امنیت و همکاری اروپا و سازمان ملل متحد حمایت شد توافق‌نامه. این توافق‌نامه دو صفحه‌ای ۱۵ بند دارد. بندهای ۱ تا ۶ مربوط به تأسیس، دامنه و وظایف طرح جامعه شهرداری‌های صرب است . بندهای ۷ تا ۹ مربوط به پلیس و امنیت است و یک نیروی پلیس برای کل کوزوو (از جمله شمال) به نام پلیس کوزوو را مشخص می‌کند . بند ۱۱ تصریح می‌کند که انتخابات شهرداری‌ها در سراسر کوزوو طبق قانون کوزوو برگزار خواهد شد. بند ۱۲ ایجاد یک طرح اجرایی را پیش‌بینی می‌کند و تاریخی (که اکنون گذشته است) را برای پایان یافتن این طرح مشخص می‌کند. بند ۱۳
را برای پایان یافتن این طرح مشخص می‌کند. بند ۱۳ متعهد به تشدید بحث‌ها در مورد انرژی و مخابرات است. طبق بند ۱۴، «هیچ یک از طرفین مانع پیشرفت طرف دیگر در مسیرهای مربوط به اتحادیه اروپا نخواهد شد یا دیگران را به مسدود کردن آن تشویق نخواهد کرد.» بند ۱۵ ایجاد یک کمیته اجرایی با تسهیل اتحادیه اروپا را پیش‌بینی می‌کند. این سند با ادغام شهرداری‌های با اکثریت صرب در شمال کوزوو در نظام حقوقی کوزوو، با دو ضمانت موافقت می‌کند: صحبت‌های بعدی. پس از امضای توافق‌نامه، جلساتی به طور منظم برای اجرای مفاد آن برگزار شده است.
به طور منظم برای اجرای مفاد آن برگزار شده است. در فوریه ۲۰۱۵ یک توافق قضایی حاصل شد و پس از آن توافقاتی در مورد اپراتورهای انرژی و مخابرات حاصل شد. در ۲۵ آگوست همان سال، توافقی برای تأسیس انجمن جوامع صربستان منعقد شد. نگرانی‌هایی در مورد نحوه برگزاری انتخابات محلی کوزوو در سال 2013 وجود داشت ، چرا که دولت صربستان با هرگونه ذکر «ایالت کوزوو» در برگه‌های رأی مخالفت می‌کرد؛ با این حال، دولت صربستان موافقت کرد که باید صرب‌های شمال کوزوو را به شرکت در انتخابات محلی تشویق کند. در اکتبر همان سال، ترتیباتی برای
محلی تشویق کند. در اکتبر همان سال، ترتیباتی برای بازدید مقامات صرب از شمال کوزوو داده شد. توافق شد که نهادهای انتخاباتی در کوزوو شامل نمایندگان صرب‌های کوزوو باشند، و کد بین‌المللی +383 به کوزوو اختصاص داده شود. پس از مدتی تأخیر، کد تلفن جغرافیایی جدید در دسامبر 2016 اجرا شد. واکنش صربستان. محققانی مانند اسمیلجا آوراموف و النا گوسکووا معتقدند که این توافق‌نامه قانون اساسی صربستان و منشور سازمان ملل را نقض می‌کند و به طور غیرمستقیم استقلال کوزوو را به رسمیت می‌شناسد. مجلس کوزوو این توافق‌نامه را تصویب کرده،
مجلس کوزوو این توافق‌نامه را تصویب کرده، آن را به قانون تبدیل کرده و آن را به عنوان یک "توافق‌نامه بین‌المللی" می‌شناسد. مجلس ملی صربستان این توافق را بین‌المللی ندانسته و آن را که رویه صربستان برای تصویب یک توافق بین‌المللی است، تصویب نکرده است با این حال، گزارش دولت در مورد «روند تاکنونی گفتگوی سیاسی و فنی با نهادهای موقت در پریشتینا با میانجیگری اتحادیه اروپا، از جمله روند اجرای توافقات حاصل شده» را پذیرفته است دادگاه قانون اساسی در بلگراد به سؤالی در مورد قانون اساسی بودن این توافق پاسخ نداد و در
در مورد قانون اساسی بودن این توافق پاسخ نداد و در دسامبر 2014 گفت که این موضوع یک مسئله سیاسی است و نه حقوقی. الکساندر ووچیچ، رئیس جمهور صربستان، در سال 2018 گفت که این توافق، مصالحه‌ای دشوار برای صربستان است، ووچیچ گفت که صربستان به تمام تعهدات خود عمل کرده است. در 24 مارس 2022، الکساندر ووچیچ، رئیس جمهور صربستان ، ادعا کرد که توافق بروکسل «دیگر وجود ندارد» و دلیل اصلی آن را تعلیق رئیس دادگاه میتروویکا، لیجیلیانا استوانوویچ، توسط شورای قضایی کوزوو و برنامه‌های ادعایی برای حذف همه فرماندهان صرب از نیروی
ادعایی برای حذف همه فرماندهان صرب از نیروی پلیس کوزوو عنوان کرد. نخست وزیر آنا برنابیچ اظهارات مشابهی داشت و ادعا کرد که حقوق اولیه بشر جامعه صرب در کوزوو رعایت نمی‌شود.
پاپا ال پومودورو (به ایتالیایی: Pappa al pomodoro) یک سوپ نان غلیظ توسکانی است که معمولاً با گوجه‌فرنگی تازه، نان، روغن زیتون، سیر، ریحان و سایر مواد تازه تهیه می‌شود. این غذا معمولاً با نان بیات یا باقی‌مانده نان تهیه می‌شود و می‌تواند داغ، در دمای اتاق یا سرد سرو شود. این غذا ریشه‌های باستانی دارد، اگرچه عمدتاً توسط انتشار کتاب "«ایل جورنالینو دی جیان بوراسکا»" در سال ۱۹۱۱ و نسخه تلویزیونی آن، که در آن ریتا پاوونه آهنگ معروف «ویوا لا پاپا کول پومودورو» را خواند، محبوبیت یافت.
آبیلوف اقبال (۱۲ دسامبر ۱۹۸۹، روستای کولاتان، شهرستان ماسالی، جمهوری شوروی سوسیالیستی آذربایجان) یک پژوهشگر علمی، محقق تالش، سردبیر «منادی آکادمی ملی تالش» و پژوهشگر در حوزه آکادمی ملی تالش بوده است. زندگی‌نامه. اقبال شاهینی آبیلوف در سال ۱۹۸۹ در روستای کولاتون، شهرستان ماسالی، جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی متولد شد. در سن ۸ سالگی، خانواده‌اش به کشور بلاروس نقل مکان کردند و اقبال در آنجا به کلاس دوم رفت. در سال ۲۰۰۷، او از مدرسه فارغ‌التحصیل شد و در سال ۲۰۱۲ از دانشکده روابط بین‌الملل دانشگاه دولتی
سال ۲۰۱۲ از دانشکده روابط بین‌الملل دانشگاه دولتی بلاروس فارغ‌التحصیل گردید. بعدها، با ادامه تحصیل، مدرک کارشناسی ارشد خود را در سال ۲۰۱۳ و مدرک تحصیلات تکمیلی خود را در سال ۲۰۱۶ از همان دانشکده دریافت کرد. او نویسنده کتاب‌ها، نشریات و مقالات و همچنین شرکت‌کننده در کنفرانس‌های علمی در زمینه تاریخ و قوم‌نگاری قفقاز جنوبی، ترکیه و ایران است. در سال‌های ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۱، او مدرس دانشکده روابط بین‌الملل دانشگاه دولتی بلاروس بود. در سال‌های ۲۰۲۱–۲۰۲۳ او در مؤسسه حقوق بلاروس تدریس می‌کرد. بازداشت. اقبال آبیلوف در ۱۴
بلاروس تدریس می‌کرد. بازداشت. اقبال آبیلوف در ۱۴ ژوئن ۲۰۲۴ برای شرکت در عروسی پسر عمویش و استراحت به آذربایجان سفر کرد. در ۲۲ ژوئن، مأموران امنیت دولتی که به روستا رسیده بودند، آبیلوف را به اداره خدمات امنیت دولتی ناحیه ماسالی بردند و در آنجا به مدت ۶ ساعت مورد بازجویی قرار گرفت. در ۲۷ ژوئن، هنگامی که او سعی می‌کرد از باکو به بخارست (در مسیر بلاروس) پرواز کند، به او اجازه سوار شدن به هواپیما داده نشد، گذرنامه و ۲ تلفن همراهش ضبط شد. در ۲۲ ژوئیه، آبیلوف دوباره به بهانه بازگرداندن گذرنامه و تلفن‌هایش به
دوباره به بهانه بازگرداندن گذرنامه و تلفن‌هایش به اداره خدمات امنیت دولتی منطقه ماسالی احضار شد. با این حال، بدون اطلاع بستگانش، آبیلوف به باکو برده شد. پس از تماس با بازرس ویژه، به والدین او اطلاع داده شد که آبیلوف طبق مواد ۲۷۴ ("خیانت بزرگ")، ۲۸۱٫۳ ("تبلیغات عمومی علیه دولت، که به دستور سازمان‌های خارجی یا نمایندگان آنها انجام شده است") و ۲۸۳٫۱ ("تحریک نفرت و دشمنی ملی، نژادی، اجتماعی یا مذهبی") قوانین جزایی آذربایجان، متهم شده است. دادستانی هیچ مدرک عمومی برای تأیید این اتهامات ارائه نکرد. به گفته
عمومی برای تأیید این اتهامات ارائه نکرد. به گفته بستگان آبیلوف، او به اتهامات واهی بازداشت شده بود و دلیل واقعی آزار و اذیت او، مطالعه او در مورد اقلیت‌های ملی مختلف، از جمله مردم تالشی زبان آذربایجان، است. پدر اقبال گفت که پسرش از کودکی در بلاروس زندگی می‌کرد: «پسرم درگیر سیاست نبود. او فقط تحقیقات علمی گسترده‌ای انجام داده. تحقیقات او نه تنها به تالش، بلکه به کل منطقه وسیعی از چین گرفته تا ترکیه مربوط می‌شود.» در ۲۴ ژوئیه ۲۰۲۴، در باکو، با حکم دادگاه (شماره تصمیم ۴ (۰۰۹) -۳۸۸/۲۰۲۴) اقبال به مدت چهار ماه
تصمیم ۴ (۰۰۹) -۳۸۸/۲۰۲۴) اقبال به مدت چهار ماه در طول مدت تحقیقات بدون امکان ملاقات با بستگانش، در بازداشت موقت قرار گرفت. در سپتامبر ۲۰۲۵ او به هجده سال زندان محکوم شد.
خوان کارلوس گارسیا رولفو سولانا (به انگلیسی: Juan Carlos García Rulfo Solana؛ زادهٔ ۱۷ ژوئیهٔ ۱۹۸۱) بازیکن سابق فوتبال اهل مکزیک است که در پست دروازه‌بان بازی می‌کرد.
هبه سلیم ( (متولد ۱۹۴۷-۱۹۷۴) یک زن مصری و از بانفوذترین عوامل سرویس اطلاعاتی موساد در مصر بود. تصویر او حتی در ساختمان موساد در تل‌آویو نصب شده است. زندگینامه. هبه سلیم در خانواده‌ای مرفه و با نفوذ در محله المهندسن قاهره بزرگ شد. پس از فارغ‌التحصیلی از دبیرستان، در سال ۱۹۶۸ برای ادامه تحصیل به پاریس رفت. در فرانسه، تحت تأثیر دوستان یهودی خود، به‌ویژه دختری از خانواده‌ای یهودی-لهستانی، به تدریج به ایدئولوژی‌های صهیونیستی جذب شد و به فعالیت جاسوسی برای موساد پرداخت. در یکی از سفرهای خود به مصر، هبه با فاروق
پرداخت. در یکی از سفرهای خود به مصر، هبه با فاروق عبد الحمید الفقی، افسر ارشد ارتش مصر، آشنا شد. او با استفاده از جذابیت شخصی و روابط عاطفی، فاروق را فریب داد و از طریق او توانست اطلاعات حساس نظامی، از جمله موقعیت سامانه‌های موشکی سام-۶، را به اسرائیل منتقل کند. در طول فعالیت جاسوسی، هبه سلیم اطلاعات متعددی از مصر به موساد منتقل کرد که شامل موقعیت دقیق سامانه‌های دفاع موشکی، داده‌های فنی و مهندسی مربوط به سیستم‌های دفاعی، اطلاعات درباره استقرار نیروهای نظامی ارتش و سایر اسناد محرمانه داخلی بود. میزان درز
ارتش و سایر اسناد محرمانه داخلی بود. میزان درز این اطلاعات به حدی بود که سازمان‌های امنیتی مصر تمامی منابع خود را برای شناسایی عوامل آن به‌کار گرفتند. شناسایی و اعدام. هبه سلیم پیش از دستگیری در خارج از مصر، احتمالاً در فرانسه اقامت داشت. رفتارهای مشکوک فاروق عبد الحمید، به‌ویژه ارتباطات غیرمعمول او با هبه، توجه مقامات امنیتی مصر را جلب کرد. در محل اقامت فاروق الفقی، اسناد محرمانه و تجهیزات ارتباطی که توسط هبه استفاده می‌شد، کشف شد. سرویس‌های امنیتی مصر با همکاری سازمان اطلاعات لیبی، طرحی برای فریب هبه و
همکاری سازمان اطلاعات لیبی، طرحی برای فریب هبه و بازگرداندن او به مصر ترتیب دادند. از طریق سفیر مصر در پاریس، هبه متقاعد شد که به طرابلس سفر کند تا با پدر بیمار خود ملاقات کند. بلافاصله پس از ورود به لیبی، دستگیر و به سرویس امنیتی مصر تحویل داده شد. در دوران زندان، سلیم از روحیه بالایی برخوردار بود و امید داشت که نفوذ اسرائیل بتواند موجب آزادی او شود. هبه سلیم پس از مدت کوتاهی محاکمه و در سال ۱۹۷۴ میلادی با چوبه دار اعدام شد. نامزد او نیز در پی این ماجرا تیرباران شد.
کوزوو در سال ۲۰۰۸ به طور یکجانبه استقلال خود را از صربستان اعلام کرد ، اقدامی که صربستان به شدت آن را رد می‌کند. صربستان کوزوو را به عنوان یک کشور مستقل به رسمیت نشناخته و همچنان آن را به عنوان استان خودمختار کوزوو و متوهیا ادعا می‌کند . با این حال، اختلافات و مناقشات همچنان پابرجاست، در حالی که کوزوو شمالی تا حدی تحت نفوذ صربستان باقی مانده است. در ابتدا، هیچ رابطه‌ای بین این دو وجود نداشت، اما در سال‌های بعد، گفتگوها افزایش یافته است . اگرچه کوزوو عضو سازمان ملل متحد نیست ، اما همچنان کشوری است که تا
سازمان ملل متحد نیست ، اما همچنان کشوری است که تا حدودی به رسمیت شناخته شده و ۱۰۸ کشور از ۱۹۳ کشور عضو سازمان ملل، استقلال آن را به رسمیت شناخته‌اند . طبق قوانین بین‌المللی و قطعنامه ۱۲۴۴ که به جنگ کوزوو پایان داد، صربستان آن را به عنوان استان خودمختار کوزوو و متوهیا ادعا می‌کند . مذاکرات تسهیل‌شده توسط اتحادیه اروپا منجر به توافق‌نامه بروکسل در سال ۲۰۱۳ در مورد عادی‌سازی روابط بین دولت‌های کوزوو و صربستان شد. این توافق‌نامه دو طرف را متعهد می‌کرد که در روند الحاق به اتحادیه اروپا مانع یکدیگر نشوند ،
روند الحاق به اتحادیه اروپا مانع یکدیگر نشوند ، ساختار پلیس و انتخابات محلی را در تمام نقاط کوزوو تعریف کرد و همچنین پیشنهاد جامعه شهرداری‌های صرب را مطرح نمود . مذاکرات دیپلماتیک با میانجیگری ایالات متحده در مورد اتصال ترافیک هوایی، قطار و جاده به توافق رسید، در حالی که هر دو طرف توافق‌نامه ۲۰۲۰ در مورد عادی‌سازی روابط اقتصادی را امضا کردند. انتظار می‌رود کوزوو و صربستان بخشی از بازار واحد ، معروف به بالکان آزاد، شوند . هر دو طرف در گفتگو با میانجیگری اتحادیه اروپا در فوریه 2023 با یک توافقنامه عادی سازی
اروپا در فوریه 2023 با یک توافقنامه عادی سازی پیشنهادی موافقت کردند و از طریق مذاکرات بیشتر، یک نقشه راه و جدول زمانی برای اجرای آن در ماه بعد را پذیرفتند. واکنش به اعلام استقلال. همچنین ببینید: وضعیت سیاسی کوزوو ، اعلامیه استقلال کوزوو در سال ۲۰۰۸ ، اعتراضات ۲۰۰۸ علیه اعلامیه استقلال کوزوو ، و سابقه استقلال کوزوو صربستان به شدت با اعلامیه استقلال کوزوو که در 17 فوریه 2008 اعلام شد، مخالفت کرد. در 12 فوریه 2008، دولت صربستان یک طرح اقدام برای مقابله با اعلامیه قریب‌الوقوع کوزوو تدوین کرد که از جمله موارد
قریب‌الوقوع کوزوو تدوین کرد که از جمله موارد دیگر، فراخواندن سفرای صربستان برای مشورت در اعتراض به هر کشوری که کوزوو را به رسمیت می‌شناسد، را تصریح می‌کرد، که همواره این کار را انجام داده است. فعالیت‌های سفرای کشورهایی که استقلال را به رسمیت شناخته‌اند، محدود به ملاقات با مقامات پایین‌تر وزارت امور خارجه است. وزارت کشور صربستان در 18 فوریه 2008 به اتهام خیانت بزرگ، حکم بازداشت هاشم تاچی ، فاتمیر سِجدیو و یاکوپ کراسنیقی را صادر کرد. در 8 مارس 2008، وویسلاو کوشتونیتسا، نخست وزیر صربستان ، استعفا داد و دولت
کوشتونیتسا، نخست وزیر صربستان ، استعفا داد و دولت ائتلافی را منحل کرد و گفت که این دولت بر سر وضعیت کوزوو بیش از حد دچار اختلاف نظر است و نمی‌تواند به کار خود ادامه دهد. انتخابات پارلمانی پیش از موعد در 11 مه 2008 به همراه انتخابات محلی برگزار شد . رئیس جمهور بوریس تادیچ اظهار داشت که دولت "به دلیل عدم توافق در مورد ادغام بیشتر در اتحادیه اروپا" سقوط کرد. در 24 مارس 2008، اسلوبودان ساماردزیچ ، وزیر کوزوو و متوهیا، پیشنهاد تقسیم کوزوو بر اساس خطوط قومی را مطرح کرد و از سازمان ملل خواست تا اطمینان حاصل کند
کرد و از سازمان ملل خواست تا اطمینان حاصل کند که بلگراد می‌تواند نهادها و عملکردهای کلیدی را در مناطقی که صرب‌ها اکثریت را تشکیل می‌دهند، کنترل کند اما سایر اعضای دولت و رئیس جمهور این ادعاها را رد کردند. در 25 مارس 2008، وویسلاو کوشتونیتسا، نخست وزیر سابق، اظهار داشت که عضویت در اتحادیه اروپا باید "کنار گذاشته شود" تا زمانی که بروکسل اعلام کند که آیا صربستان را در مرزهای موجود خود به رسمیت می‌شناسد یا خیر. در 24 ژوئیه 2008، دولت تصمیم گرفت سفرای خود را به کشورهای اتحادیه اروپا بازگرداند. پس از نتیجه مثبت
کشورهای اتحادیه اروپا بازگرداند. پس از نتیجه مثبت رأی‌گیری در مجمع عمومی سازمان ملل، سفرای دیگر نیز بازگردانده شدند . [ "نیازمند منبع" ] صربستان نمایندگی‌های دیپلماتیک تمام کشورهای همسایه که متعاقباً استقلال کوزوو را به رسمیت شناختند، اخراج کرده است: آلبانی ، بلغارستان ، کرواسی ، مجارستان ، مونته‌نگرو و مقدونیه شمالی . در 15 آگوست 2008، ووک یرمیچ، وزیر امور خارجه صربستان ، درخواستی را به سازمان ملل متحد ارائه داد و خواستار نظر مشورتی غیر الزام‌آور دیوان بین‌المللی دادگستری در مورد اینکه آیا اعلامیه
بین‌المللی دادگستری در مورد اینکه آیا اعلامیه استقلال، ناقض حقوق بین‌الملل است یا خیر، شد. مجمع عمومی سازمان ملل متحد این پیشنهاد را در 8 اکتبر 2008 تصویب کرد. در ژوئیه 2010، دیوان بین‌المللی دادگستری نظر خود را صادر کرد که در آن اعلام استقلال کوزوو «نقض حقوق بین‌الملل» تلقی شده بود. تاریخچه. ۲۰۰۸–۲۰۱۳. همچنین ببینید: گفتگوی بلگراد-پریشتینا از زمان اعلام استقلال، صربستان از تعامل مستقیم با جمهوری کوزوو خودداری کرد و تنها از طریق واسطه‌های بین‌المللی UNMIK و EULEX ] با این حال، تا حدودی روابط عادی‌سازی شده
EULEX ] با این حال، تا حدودی روابط عادی‌سازی شده است؛ از سال 2011، یک تیم از اتحادیه اروپا، صربستان را متقاعد کرد تا در مورد برخی مسائل مرزی جزئی با کوزوو بحث کند؛ در فوریه 2013، روسای جمهور کوزوو و صربستان در بروکسل ملاقات کردند. افسران رابط نیز مبادله می‌شوند. از بلگراد و پریشتینا خواسته شده است که مذاکرات را در بروکسل ادامه دهند ، اما صربستان در هیچ مرحله‌ای از این فرآیند موظف به شناسایی کوزوو نیست . در 27 مارس 2012، چهار صرب کوزوو، از جمله شهردار ویتینا ، هنگام تلاش برای عبور از مرز مورد مناقشه در بلا
، هنگام تلاش برای عبور از مرز مورد مناقشه در بلا زملیا و بازگشت به کوزوو با مواد تبلیغاتی برای انتخابات آینده، توسط پلیس کوزوو دستگیر شدند. آنها متعاقباً به "تحریک نفرت و عدم تحمل در میان گروه‌های قومی" متهم شدند. روز بعد، حسن آبازی، فعال اتحادیه کارگری ، به همراه دیگر فعال اتحادیه، آدم اورسلی، توسط پلیس صربستان که گذرگاه مرکزی صربستان/کوزوو را در نزدیکی جیلان کنترل می‌کرد، دستگیر شدند . آبازی به جاسوسی و اورسلی به قاچاق مواد مخدر متهم شدند. ایویکا داچیچ، وزیر کشور صربستان، در مورد این دستگیری‌ها اظهار
وزیر کشور صربستان، در مورد این دستگیری‌ها اظهار داشت که "پلیس صربستان نمی‌خواست این رویکرد را در پیش بگیرد، اما بدیهی است که وضعیت دیگر نمی‌تواند بدون تلافی ادامه یابد... اگر کسی می‌خواهد در دستگیری‌ها رقابت کند، ما پاسخ را داریم". به گفته وکیلش، آبازی سپس در سلول انفرادی نگهداری شد. در 30 مارس، دادگاه عالی صربستان در ورانیه دستور داد که آبازی به اتهام جاسوسی مربوط به حادثه‌ای در سال 1999 که در آن گفته می‌شود آبازی به ناتو اطلاعات داده است، به مدت سی روز بازداشت شود. بازداشت اباضی توسط عفو بین‌الملل و
بازداشت شود. بازداشت اباضی توسط عفو بین‌الملل و دیده‌بان حقوق بشر به عنوان «خودسرانه» و « تلافی‌جویانه » مورد اعتراض قرار گرفت. در 19 اکتبر 2012، مذاکرات عادی‌سازی روابط با میانجیگری اتحادیه اروپا در بروکسل با حضور ایویکا داچیچ، نخست‌وزیر صربستان ، و هاشم تاچی، نخست‌وزیر کوزوو ، آغاز شد. در این مذاکرات، دو نخست‌وزیر دور میز نشستند و مذاکراتی را در مورد عادی‌سازی روابط بین پریشتینا و بلگراد آغاز کردند. دستیابی به چنین توافقی شرط لازم برای نامزدی صربستان در اتحادیه اروپا بود . دولت‌ها به آرامی در زمینه‌های
اتحادیه اروپا بود . دولت‌ها به آرامی در زمینه‌های مختلف، مانند آزادی رفت و آمد، مدارک دانشگاهی، نمایندگی منطقه‌ای و تجارت و گمرکات بین‌المللی به توافقات و توافقاتی دست یافتند. در بروکسل، صربستان و کوزوو توافق کردند که اجرای توافق مرزی از 10 دسامبر 2012 آغاز شود. در 6 فوریه 2013، یک جلسه تاریخی برگزار شد، زمانی که تومیسلاو نیکولیچ، رئیس‌جمهور صربستان، و آتیفت یاهجاگا، رئیس‌جمهور کوزوو، برای اولین بار از زمان اعلام استقلال کوزوو، دور یک میز نشستند. پس از توافق دسامبر ۲۰۱۲، دو کشور افسران رابط خود را که در
دسامبر ۲۰۱۲، دو کشور افسران رابط خود را که در ساختمان‌های اتحادیه اروپا در دو پایتخت کار می‌کردند، مبادله کردند. پریشتینا از این افسران به عنوان «سفیر» یاد می‌کرد، اما بلگراد چنین عنوانی را رد کرد. مقامات ارشد صربستان در 11 مارس 2013 با کاترین اشتون، نماینده عالی اتحادیه اروپا در امور خارجه و سیاست امنیتی ، در بروکسل دیدار کردند. نیکولیچ، رئیس جمهور صربستان، گفت که صربستان و کوزوو به امضای توافق‌نامه‌ای که روابط آنها را بهبود می‌بخشد، بسیار نزدیک هستند. در 19 آوریل 2013، دو دولت توافقنامه بروکسل را تکمیل
19 آوریل 2013، دو دولت توافقنامه بروکسل را تکمیل کردند که به عنوان گامی بزرگ در جهت عادی‌سازی روابط مورد ستایش قرار گرفت و به صربستان و کوزوو اجازه پیشرفت در ادغام اروپا را می‌دهد. گزارش شده است که این توافقنامه هر دو کشور را متعهد می‌کند که «مانع پیشرفت طرف مقابل در مسیرهای مربوطه اتحادیه اروپا نشوند یا دیگران را به مسدود کردن آن تشویق نکنند.» صربستان می‌تواند کوزوو را در سازمان‌های بین‌المللی مسدود کند، اما نمی‌تواند مانع روند ادغام اروپایی کوزوو شود. در میان سایر اقدامات، این توافقنامه یک فرمانده پلیس
میان سایر اقدامات، این توافقنامه یک فرمانده پلیس ویژه (فرمانده توسط پریشتینا از فهرستی که توسط صرب‌ها ارائه می‌شود منصوب خواهد شد) و یک دادگاه تجدیدنظر (طبق قوانین و رویه‌های پریشتینا) برای اقلیت صرب در کوزوو ایجاد می‌کند، اما به معنای به رسمیت شناختن استقلال کوزوو توسط بلگراد نیست. در گزارش‌های خبری از اشتون نقل شده است که گفته است: «آنچه می‌بینیم، گامی به سوی گذشته و برای هر دوی آنها، گامی به سوی اروپا است»، در حالی که تاچی اعلام کرد: «این توافق به ما کمک می‌کند تا زخم‌های گذشته را التیام بخشیم، اگر خرد
می‌کند تا زخم‌های گذشته را التیام بخشیم، اگر خرد و دانش لازم برای اجرای عملی آن را داشته باشیم.» این توافق‌نامه همچنین ساختار پلیس و انتخابات محلی را تعریف کرد، ادغام نهادهای صرب در پلیس و مقامات قضایی کوزوو را در چارچوب قانونی کوزوو خواستار شد و همچنین پیشنهاد جامعه شهرداری‌های صرب را مطرح کرد . جامعه شهرداری‌های صرب شامل چهار شهرداری شمالی تحت کنترل صرب‌ها یعنی میتروویکای شمالی، لپوساویچ ، زوچان و زوبین پوتوک می‌شد . این توافق‌نامه خروج صرب‌ها از شمال را در ازای گسترش خودگردانی برای صرب‌های کوزوو
را در ازای گسترش خودگردانی برای صرب‌های کوزوو پیش‌بینی می‌کرد. این توافق‌نامه در 28 ژوئن 2013 توسط مجلس کوزوو تصویب شد. توافق‌نامه بروکسل ۲۰۱۳. نوشتار اصلی: توافق‌نامه بروکسل ۲۰۱۳ مذاکرات کوزوو و صربستان پس از توافق حاصل شده در بروکسل با مشکلاتی روبرو شد. در 7 آگوست 2013، توافقی بین دو دولت برای ایجاد گذرگاه‌های مرزی دائمی بین صربستان و کوزوو در طول سال 2014 اعلام شد. اینها مسائل پیچیده و بسیار حساسی هستند که جزئیات آنها را می‌توان به تدریج و همگام با فرآیندهای الحاق کوزوو و صربستان به اتحادیه اروپا بررسی
الحاق کوزوو و صربستان به اتحادیه اروپا بررسی کرد. برای پنج کشور عضو، مسئله استقلال کوزوو به خودی خود مربوط به کوزوو نیست: این یک مسئله مربوط به سیاست‌های محلی است. در 9 سپتامبر 2013، توافقی حاصل شد تا به کوزوو اجازه داده شود کد تلفن بین‌المللی خود را درخواست کند. دو روز بعد، دولت صربستان انحلال مجامع اقلیت صرب را که در شمال کوزوو ایجاد کرده بود، اعلام کرد تا امکان ادغام اقلیت صرب کوزوو در جمعیت عمومی کوزوو را فراهم کند. به منظور تسهیل ادغام اقلیت صرب در شمال در جامعه کوزوو، پارلمان کوزوو قانون عفو ​​عمومی
در جامعه کوزوو، پارلمان کوزوو قانون عفو ​​عمومی را تصویب کرد که اقدامات مقاومت گذشته در برابر مقامات کوزوو را عفو می‌کرد. این اصل در اوایل دسامبر به اجرا درآمد، زیرا دولت‌های صربستان و کوزوو با انتصاب یک صرب کوزوو به عنوان رئیس پلیس در منطقه صرب‌نشین شمال کوزوو موافقت کردند. دو دولت همچنین به طور اصولی به توافق رسیدند که به کوزوو اجازه دهند پس از آغاز مذاکرات الحاق دولت صربستان به اتحادیه اروپا، برای کد تلفن بین‌المللی خود درخواست دهد. در 19 سپتامبر، یک افسر EULEX در منطقه صرب نشین کوزوو در اثر تیراندازی
EULEX در منطقه صرب نشین کوزوو در اثر تیراندازی از داخل خودرو کشته شد، این قتل به عنوان اقدامی از سوی مخالفان آشتی تلقی شد. در اواخر سال 2014، مذاکرات کوزوو و صربستان به دلیل تغییر دولت در کوزوو که اکنون رویکردی سختگیرانه‌تر نسبت به صربستان اتخاذ کرده بود، به بن‌بست رسید. مشکلات بیشتری در دسامبر 2014 ایجاد شد، زیرا رئیس جمهور صربستان، تومیسلاو نیکولیچ، با بیان اینکه هرگونه تصمیمی در مورد کوزوو باید به همه‌پرسی گذاشته شود، با موضع دولت مخالفت کرد. در 26 آگوست 2015، کوزوو و صربستان مجموعه‌ای از توافق‌نامه‌ها
2015، کوزوو و صربستان مجموعه‌ای از توافق‌نامه‌ها را در زمینه‌های کلیدی امضا کردند که گامی بزرگ در جهت عادی‌سازی روابط بود. وزیر امور خارجه کوزوو ادعا کرد که این به رسمیت شناختن استقلال کوزوو "به صورت دوفاکتو است،" در حالی که نخست وزیر صربستان گفت که این امر نمایندگی صرب‌های قومی را در کوزوو تضمین می‌کند. در نتیجه این توافق‌نامه‌ها، صربستان اکنون می‌تواند مذاکرات خود را برای پیوستن به اتحادیه اروپا پیش ببرد. با این حال، دولت صربستان هنوز با هرگونه ابتکار عمل دولت کوزوو برای پیوستن به آژانس‌های سازمان ملل
دولت کوزوو برای پیوستن به آژانس‌های سازمان ملل مخالف است و ابتکار عمل کوزوو در مورد عضویت در یونسکو با اعتراض بلگراد روبرو شد. جامعه شهرداری‌های صربستان. مقاله اصلی: جامعه شهرداری‌های صرب در ۱۳ دسامبر ۲۰۱۶، در سی و پنج و یازدهمین جلسه شورای اتحادیه اروپا ، نمایندگان از "کوزوو خواستند که به سرعت و با حسن نیت، سهم خود را از تمام توافقات گذشته، به ویژه تأسیس انجمن/جامعه شهرداری‌های اکثریت صرب، اجرا کند و در تدوین و اجرای توافقات آینده با صربستان به طور سازنده تعامل داشته باشد" . در ۲۹ دسامبر ۲۰۱۶، ایویکا
تعامل داشته باشد" . در ۲۹ دسامبر ۲۰۱۶، ایویکا داچیچ، وزیر امور خارجه ، بر اهمیت حفظ گفتگو و اجرای تمام توافقات، به ویژه توافقاتی که در مورد تأسیس جامعه شهرداری‌های صرب اعمال می‌شود، تأکید کرد. در ۳۰ دسامبر ۲۰۱۶، هاشم تاچی، رئیس جمهور کوزوو ، اظهار داشت که امیدوار است مسائل مربوط به جامعه در آغاز سال ۲۰۱۷ حل شود. اما این اتفاق هرگز رخ نداد و اختلافات عمیقی در درون دولت به وجود آمد. حادثه قطار ۲۰۱۷. نوشتار اصلی: حادثه قطار بلگراد-میترویتسا در ژانویه 2017، از عبور قطاری که با رنگ‌های پرچم صربستان و با عبارت "
قطاری که با رنگ‌های پرچم صربستان و با عبارت " کوزوو، صربستان است " نقاشی شده بود، به داخل کوزوو جلوگیری شد . تومیسلاو نیکولیچ، رئیس جمهور صربستان ، اظهار داشت که در صورت حمله به صرب‌های کوزوو، صربستان ارتش خود را به کوزوو اعزام خواهد کرد. کوزوو این قطار را به عنوان یک اقدام تحریک‌آمیز تلقی کرد. هم صربستان و هم کوزوو نیروهای نظامی خود را در امتداد مرز کوزوو و صربستان بسیج کردند. دستگیری سیاستمدار صرب در کوزوو در سال ۲۰۱۸. پلیس ویژه کوزوو، مارکو ژوریچ، سیاستمدار صرب را که در مارس 2018 از شمال میتروویکا
صرب را که در مارس 2018 از شمال میتروویکا بازدید می‌کرد، دستگیر کرد. با وجود ممنوعیت ورود به کوزوو و هشدارهای پلیس کوزوو، ژوریچ تصمیم گرفت از بخش شمالی میتروویکا بازدید کند. پلیس کوزوو مسلح به تفنگ و به دنبال آن EULEX وارد محل برگزاری جلسه سیاستمداران محلی صرب شدند و ژوریچ را دستگیر کردند. به گفته پاکولی، ژوریچ به دلیل "تشویق نفرت" از ورود به آنجا منع شده است. رئیس جمهور ووچیچ در اظهار نظر در مورد این رویداد، دولت و پلیس کوزوو را تروریست خواند و گفت که آنها قصد دارند شمال کوزوو را تصرف کنند. تحریم‌های تجاری
دارند شمال کوزوو را تصرف کنند. تحریم‌های تجاری (۲۰۱۸-۲۰۲۰). [ ویرایش ] در 6 نوامبر 2018، کوزوو مالیات 10 درصدی بر کالاهای وارداتی از صربستان و بوسنی و هرزگوین اعلام کرد . توجیه رسمی برای تعرفه جدید ، شیوه‌های تجاری ناعادلانه و رفتارهای مخرب علیه کوزوو بود. در 21 نوامبر 2018، کوزوو اعلام کرد که نرخ مالیات را به 100٪ افزایش می‌دهد. اعتقاد بر این است که این سیاست جدید پاسخی به سومین تلاش ناموفق کوزوو برای عضویت در اینترپل بوده است ، نتیجه‌ای که مقامات دولتی کوزوو آن را به طور گسترده به تبلیغات صربستان نسبت