payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و چارچوب‌های جدید). نمونه‌هایی از ابزارهای پژوهش الکترونیک شامل ویکی آزمون از راه دور (Remote Testing Wiki), آزمون سریع خودکار قابل حمل (PART)، ارزیابی لحظه‌ای بوم‌شناختی (EMA) و صداسنج NIOSH است. تعدادی از ابزارها را می‌توان به صورت آنلاین یافت. نرم‌افزارها و ابزارها. نرم‌افزارها و مجموعه داده‌های بزرگ برای توسعه و پذیرش شنوایی‌شناسی محاسباتی مهم هستند. همانند بسیاری از زمینه‌های محاسبات علمی، بخش بزرگی از حوزه شنوایی‌شناسی محاسباتی به‌طور حیاتی به نرم‌افزار متن‌باز و نگهداری، توسعه و پیشرفت مداوم آن
متن‌باز و نگهداری، توسعه و پیشرفت مداوم آن وابسته است. زمینه‌های مرتبط. زیست‌شناسی محاسباتی، پزشکی محاسباتی، و آسیب‌شناسی محاسباتی همگی رویکردهای میان‌رشته‌ای به علوم زیستی هستند که از رشته‌های کمی مانند ریاضیات و علوم اطلاعات بهره می‌برند.
فرضیه پناهگاه آلودگی بیان می‌کند که وقتی کشورهای بزرگ صنعتی به دنبال راه‌اندازی کارخانه یا دفتر در خارج از کشور هستند، اغلب به دنبال ارزان‌ترین گزینه از نظر منابع و نیروی کار هستند که زمین و دسترسی به مواد مورد نیاز آنها را فراهم کند. با این حال، این اغلب به قیمت شیوه‌های نادرست زیست‌محیطی تمام می‌شود. کشورهای در حال توسعه با منابع و نیروی کار ارزان، معمولاً مقررات زیست‌محیطی کمتری دارند و برعکس، کشورهایی که مقررات زیست‌محیطی سختگیرانه‌تری دارند، به دلیل هزینه‌های مرتبط با رعایت این استانداردها، برای
هزینه‌های مرتبط با رعایت این استانداردها، برای شرکت‌ها گران‌تر می‌شوند؛ بنابراین، شرکت‌هایی که تصمیم می‌گیرند به صورت فیزیکی در کشورهای خارجی سرمایه‌گذاری کنند، تمایل دارند (به کشورهایی با پایین‌ترین استانداردهای زیست‌محیطی یا ضعیف‌ترین اجرای قوانین) نقل مکان کنند. سه مقیاس فرضیه. مقیاس‌های ۱ و ۲ از پشتوانه تجربی برخوردارند، اما اهمیت این فرضیه نسبت به سایر عوامل سرمایه‌گذاری و تجارت هنوز بحث‌برانگیز است. یک مطالعه نشان داد که مقررات زیست‌محیطی، به‌ویژه در صنایع با آلودگی بالا، وقتی با اشتغال سنجیده
در صنایع با آلودگی بالا، وقتی با اشتغال سنجیده می‌شود، تأثیر منفی شدیدی بر سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی یک کشور دارد. با این حال، همان مطالعه نشان داد که مقررات زیست‌محیطی موجود در کشورهای همسایه یک کشور، تأثیر ناچیزی بر جریان‌های تجاری آن کشور دارد. فرمول و تغییرات. در فرمول بالا، Y فعالیت اقتصادی، R سخت‌گیری نظارتی، X مجموع سایر ویژگی‌هایی است که بر Y تأثیر می‌گذارند و ε یک عبارت خطا است. از لحاظ تئوری، با تغییر مقدار R شما، تحلیلگران قادر خواهند بود تأثیر مورد انتظار بر فعالیت اقتصادی را محاسبه کنند. طبق
مورد انتظار بر فعالیت اقتصادی را محاسبه کنند. طبق فرضیه پناهگاه آلودگی، این معادله نشان می‌دهد که مقررات زیست‌محیطی و فعالیت اقتصادی همبستگی منفی دارند، زیرا مقررات، هزینه نهاده‌های کلیدی برای کالاهایی با تولیدات شدیداً آلوده‌کننده را افزایش داده و مزیت نسبی حوزه‌های قضایی را در این کالاها کاهش می‌دهند. این فقدان مزیت نسبی باعث می‌شود شرکت‌ها به کشورهایی با استانداردهای زیست‌محیطی پایین‌تر نقل مکان کنند و Y را کاهش دهند. این فرمول بسط‌یافته این موضوع را در نظر می‌گیرد که آیا آزادسازی تجارت (یعنی سطح موانع
نظر می‌گیرد که آیا آزادسازی تجارت (یعنی سطح موانع تجاری موجود در یک کشور که با T مشخص می‌شود) همبستگی منفی بین فعالیت اقتصادی (Y) و سخت‌گیری نظارتی (R) را افزایش می‌دهد یا خیر. برخی از نویسندگان ادعا می‌کنند که موانع تجاری به‌طور نامتناسبی بر محیط زیست تأثیر می‌گذارند و این معادله تلاش می‌کند تا تعامل بین موانع تجاری و سخت‌گیری نظارتی و تأثیر مربوطه را با توجه به تولید در یک اقتصاد، کمّی کند. ارتباط با منحنی زیست‌محیطی کوزنتس. منحنی زیست‌محیطی کوزنتس (EKC) یک مدل مفهومی است که نشان می‌دهد غلظت آلودگی یک
یک مدل مفهومی است که نشان می‌دهد غلظت آلودگی یک کشور با توسعه و صنعتی شدن تا یک نقطه عطف افزایش می‌یابد و پس از آن دوباره کاهش می‌یابد، زیرا کشور از ثروت افزایش یافته خود برای کاهش غلظت آلودگی استفاده می‌کند، که نشان می‌دهد محیط زیست پاک‌تر در کشورهای توسعه‌یافته به قیمت محیط زیست کثیف‌تر در کشورهای در حال توسعه تمام می‌شود. از این نظر، EKC به‌طور بالقوه بازتابی از فرضیه پناهگاه آلودگی است، زیرا یکی از عواملی که ممکن است باعث افزایش تخریب محیط زیست مشاهده شده در اقتصادهای پیش از صنعتی شدن شود، هجوم زباله
شده در اقتصادهای پیش از صنعتی شدن شود، هجوم زباله از اقتصادهای پس از صنعتی شدن است. همین انتقال شرکت‌های آلاینده از طریق تجارت و سرمایه‌گذاری خارجی می‌تواند منجر به کاهش تخریب محیط زیست شود که در بخش نزولی EKC مشاهده می‌شود، که اقتصادهای پساصنعتی (خدماتی) را مدل‌سازی می‌کند. این مدل در موارد توسعه ملی صادق است، اما لزوماً نمی‌تواند در مقیاس محلی اعمال شود. مثال دنیای واقعی. باتری‌های مصرف‌شده‌ای که آمریکایی‌ها برای بازیافت تحویل می‌دهند، به‌طور فزاینده‌ای به مکزیک فرستاده می‌شوند، جایی که سرب درون آنها با
مکزیک فرستاده می‌شوند، جایی که سرب درون آنها با روش‌های خامی که در ایالات متحده غیرقانونی است، استخراج می‌شود. این افزایش جریان صادرات نتیجهٔ استانداردهای سختگیرانهٔ جدید آژانس حفاظت از محیط زیست در مورد آلودگی سرب است که بازیافت داخلی را در ایالات متحده دشوارتر و گران‌تر می‌کند، اما شرکت‌ها را از صادرات این کار و خطر به کشورهایی که استانداردهای زیست‌محیطی پایین و اجرای آن سهل‌انگارانه است، منع نمی‌کند. از این نظر، مکزیک در حال تبدیل شدن به پناهگاه آلودگی برای صنعت باتری ایالات متحده است، زیرا مقامات محیط
صنعت باتری ایالات متحده است، زیرا مقامات محیط زیست مکزیک اذعان دارند که فاقد پول، نیروی انسانی و ظرفیت فنی برای کنترل این جریان هستند. طبق گزارش "نیویورک تایمز" در سال ۲۰۱۱، ۲۰ درصد از باتری‌های فرسوده خودرو و صنعتی آمریکایی به مکزیک صادر می‌شد که نسبت به ۶ درصد در سال ۲۰۰۷ افزایش یافته است، به این معنی که تقریباً ۲۰ میلیون باتری در آن سال از مرز عبور می‌کرد. بخش قابل توجهی از این جریان پس از برچسب‌گذاری نادرست به عنوان قراضه فلز، قاچاق می‌شد. نقشه جهانی که در اینجا نشان داده شده است، نحوه قرارگیری محل‌های
در اینجا نشان داده شده است، نحوه قرارگیری محل‌های دفن زباله‌های الکترونیکی (یا محل‌هایی که شهروندان یا شرکت‌های چندملیتی کشورهای صنعتی، دستگاه‌های الکترونیکی استفاده‌شده خود را در آنجا دفن می‌کنند) را به همراه سرانه تولید ناخالص داخلی (GDP) بر اساس برابری قدرت خرید (PPP) آن کشورها نشان می‌دهد. اگرچه سرانهٔ تولید ناخالص داخلی (GDP) بر اساس برابری قدرت خرید (PPP) شاخص کاملی برای توسعهٔ اقتصادی نیست، و محل‌های دفن زباله‌های الکترونیکی تنها یک جنبهٔ کوچک از چیزی هستند که می‌تواند یک پناهگاه آلودگی بزرگ‌تر
چیزی هستند که می‌تواند یک پناهگاه آلودگی بزرگ‌تر باشد، این نقشه نشان می‌دهد که چگونه محل‌های دفن زباله‌های الکترونیکی اغلب در کشورهای فقیرتر و نسبتاً پیشاصنعتی قرار دارند، که تا حدودی از فرضیهٔ پناهگاه آلودگی پشتیبانی می‌کند. با وجود سایت‌های دفع زباله‌های الکترونیکی در آمریکای جنوبی، هنوز موارد بیشتری برای بررسی وجود دارد، منطقه شرق آسیا که بیشتر تولیدات جهانی در آن اتفاق می‌افتد. شرکت‌های خارجی کارخانه‌های خود را به مناطقی منتقل خواهند کرد که حداقل مقررات زیست‌محیطی در آنها وجود داشته باشد و در هزینه‌های
زیست‌محیطی در آنها وجود داشته باشد و در هزینه‌های دفع زباله و نیروی کار صرفه‌جویی کنند. گوییو، شهری در چین که به دلیل فقدان مقررات زیست‌محیطی و نیروی کار ارزان، به مرکزی برای پردازش زباله‌های الکترونیکی تبدیل شده و زباله‌های کشورهای توسعه‌یافته را به خود جذب می‌کند. عملیات بازیافت غیررسمی منجر به آلودگی قابل توجه محیط زیست شد، به طوری که نمونه‌های آب، سطح سرب را ۱۹۰ برابر بیشتر از استانداردهای ایمنی سازمان بهداشت جهانی نشان دادند. تقریباً ۸۰٪ از کودکان در گوییو از مسمومیت با سرب رنج می‌بردند که نشان دهنده
از مسمومیت با سرب رنج می‌بردند که نشان دهنده تأثیرات بهداشتی آن بر جمعیت‌های آسیب‌پذیر است. در سال ۱۹۷۹، شرکت Asia Rare Earth (ARE)، که بخشی از آن متعلق به شرکت Mitsubishi Chemical Industries Ltd است، یک کارخانه استخراج عناصر خاکی کمیاب در بوکیت مرا، پراک، مالزی تأسیس کرد. این تأسیسات در سال ۱۹۸۲ فعالیت خود را آغاز کرد و ایتریم را از مونازیت استخراج می‌کرد، فرآیندی که منجر به تولید زباله‌های رادیواکتیو می‌شد. دفع این زباله‌ها منجر به آلودگی شدید محیط زیست و در نتیجه مشکلات بهداشتی برای ساکنان محلی شد.
و در نتیجه مشکلات بهداشتی برای ساکنان محلی شد. میتسوبیشی یکی از شرکت‌های برتر ژاپنی است که وسایل نقلیه تولید می‌کند و خودروهای آنها در بسیاری از کشورها مانند ژاپن، تایلند، اندونزی، چین، فیلیپین، ویتنام و روسیه تولید می‌شوند. واضح است که مالزی در این فهرست نیست و قصد آنها برای بهره‌برداری از معادن استخراج مواد شیمیایی رادیواکتیو در مالزی، به دلیل فقدان مقررات زیست‌محیطی، آشکار است. زمینه‌های اختلاف نظر. اولین حوزه بحث‌برانگیز در رابطه با نظریه پناهگاه آلودگی مربوط به فرمول‌های فوق است. یافتن معیار مناسبی
مربوط به فرمول‌های فوق است. یافتن معیار مناسبی برای شدت مقررات (R) ساده نیست، زیرا می‌خواهیم بدانیم که تولید در یک حوزه قضایی خاص به دلیل مقررات زیست‌محیطی آن حوزه قضایی، چقدر نسبت به سایر حوزه‌ها پرهزینه‌تر است. با این حال، هزینه‌های انطباق ناشی از این مقررات می‌تواند به شکل مالیات‌های زیست‌محیطی، تأخیرهای نظارتی، تهدید یا اجرای دعاوی حقوقی، طراحی مجدد محصول یا محدودیت‌های انتشار گازهای گلخانه‌ای باشد. این گسترش سبک‌های هزینه، تعیین کمیت R را دشوار می‌کند. یکی دیگر از انتقادات عمده به فرمول دوم این است که
یکی دیگر از انتقادات عمده به فرمول دوم این است که اندازه‌گیری سخت‌گیری نظارتی و موانع تجاری دشوار است زیرا این دو اثر احتمالاً درون‌زا هستند، بنابراین مطالعات کمی تلاش کرده‌اند تا اثر غیرمستقیم آزادسازی تجارت بر پناهگاه‌های آلودگی را تخمین بزنند. علاوه بر این، دولت‌ها گاهی اوقات با تضعیف استانداردهای زیست‌محیطی خود، برای جذب صنایع آلاینده، وارد رقابت ناکارآمد می‌شوند. با این حال، طبق نظریه اقتصادی متعارف، دولت‌های حداکثرکننده رفاه باید استانداردهایی را تعیین کنند که مزایا، هزینه‌های حاشیه‌ای را توجیه کنند.
کنند که مزایا، هزینه‌های حاشیه‌ای را توجیه کنند. این بدان معنا نیست که استانداردهای زیست‌محیطی در همه جا برابر خواهند بود، زیرا حوزه‌های قضایی ظرفیت‌های جذب، هزینه‌های کاهش و نگرش‌های اجتماعی متفاوتی در مورد محیط زیست دارند، به این معنی که ناهمگونی در استانداردهای آلودگی قابل انتظار است. به‌طور کلی، این بدان معناست که مهاجرت صنعت به حوزه‌های قضایی با سخت‌گیری کمتر، ممکن است نگرانی‌هایی را در مورد کارایی از نظر اقتصادی ایجاد نکند. آخرین حوزه مورد بحث این است که آیا فرضیه پناهگاه آلودگی از پشتوانه تجربی
است که آیا فرضیه پناهگاه آلودگی از پشتوانه تجربی برخوردار است یا خیر. برای مثال، مطالعات شواهد آماری معناداری یافته‌اند که نشان می‌دهد کشورهایی با کیفیت هوای نامناسب، صادرات خالص زغال‌سنگ بالاتری دارند، اما میزان تأثیر آن نسبت به سایر متغیرها اندک است. پل کروگمن، اقتصاددان برنده جایزه نوبل، در مورد اینکه آیا پناهگاه‌های آلودگی از پشتوانه تجربی در نظریه اقتصادی برخوردارند یا خیر، تردید دارد، زیرا می‌نویسد: «در حال حاضر، ارائه نمونه‌های عمده‌ای از صنایعی که در آنها پدیده پناهگاه آلودگی، تا حدی که رخ می‌دهد،
آنها پدیده پناهگاه آلودگی، تا حدی که رخ می‌دهد، منجر به اثرات خارجی منفی بین‌المللی می‌شود، دشوار است. با این حال، این بدان معنا نیست که چنین نمونه‌هایی در آینده نمی‌توانند رخ دهند.» مقیاس ۳ که در بالا ذکر شد، به ویژه در ۲۰ سال گذشته، استدلال‌های تجربی علیه آن مطرح شده است. برخی اقتصاددانان معتقدند که به محض اینکه استانداردهای زیست‌محیطی بالاتری در یک کشور معرفی شود، شرکت‌های چندملیتی بزرگ‌تر حاضر در آن کشور احتمالاً برای اجرای این استانداردها تلاش خواهند کرد تا مزیت هزینه‌ای شرکت‌های کوچک‌تر محلی را کاهش
تا مزیت هزینه‌ای شرکت‌های کوچک‌تر محلی را کاهش دهند. این اثر، کشورهایی با استانداردهای سختگیرانه زیست‌محیطی را به پناهگاهی برای شرکت‌های بزرگی تبدیل می‌کند که اغلب با سطوح بالاتری از آلودگی مرتبط هستند، به این معنی که عوامل آلاینده ممکن است شرکت‌های کوچک‌تر باشند، نه شرکت‌های چندملیتی بزرگ‌تر، همان‌طور که توسط دیگر طرفداران فرضیه پناهگاه آلودگی مطرح شده است.
چت ماس یک منطقه وسیع از باتلاق‌های خلاش است که بخشی از شهر سالفورد، ناحیه کلان‌شهری ویگان و ترافورد در منچستر بزرگ، انگلستان را تشکیل می‌دهد. این منطقه همچنین شامل بخش‌هایی از ناحیه کلان‌شهر مستقل سنت هلنز در مرزیساید و وارینگتون در شهرستان چشر می‌باشد. این باتلاق در شمال کانال کشتی‌رانی منچستر و رود مرزی (انگلستان)، در فاصله ۸ کیلومتری (۵ مایلی) غرب منچستر واقع شده و مساحتی حدود ۲۷٫۵ کیلومتر مربع (۱۰٫۶ مایل مربع) را در بر می‌گیرد. آن‌گونه که امروزه شناخته می‌شود، سن تقریبی چت ماس حدود ۷ هزار سال تخمین زده
سن تقریبی چت ماس حدود ۷ هزار سال تخمین زده شده است، اما روند شکل‌گیری پوده (تورب) در این منطقه ظاهراً از پایان آخرین عصر یخبندان، یعنی حدود ۱۰ هزار سال پیش، آغاز شده است. عمق پوده در این ناحیه بین ۷ تا ۹ متر (۲۴ تا ۳۰ فوت) متغیر است. در قرن نوزدهم، حجم قابل‌توجهی از عملیات آبادسازی سرزمین در این منطقه انجام شد، اما هنوز هم برای جلوگیری از بازگشت زمین به حالت باتلاقی، شبکه‌ای گسترده از کانال‌های زهکشی مورد نیاز است. در سال ۱۹۵۸، کارگرانی که در حال استخراج پوده بودند، در بخش شرقی باتلاق، نزدیک وزلی، سالفورد،
بودند، در بخش شرقی باتلاق، نزدیک وزلی، سالفورد، سر جداشده‌ای را کشف کردند که احتمالاً متعلق به فردی از فرهنگ رومی بریتانیایی بوده و شاید قربانی یک مراسم آیینی بوده باشد. بخش زیادی از چت ماس اکنون به عنوان زمین کشاورزی درجه‌یک مورد استفاده قرار می‌گیرد، گرچه کشاورزی در این ناحیه رو به کاهش است. در سال ۱۹۸۹، محدوده‌ای به وسعت ۹۲ هکتار (۲۲۸ جریب) از این منطقه، به‌عنوان ذخیره‌گاه علمی با اهمیت ویژه تحت عنوان «مناطق باتلاقی آستلی و بدفورد» به ثبت رسید. این منطقه، همراه با باتلاق‌های نزدیک ریسلی ماس و هولکرافت
همراه با باتلاق‌های نزدیک ریسلی ماس و هولکرافت ماس، همچنین تحت عنوان منطقه ویژه حفاظت اتحادیه اروپا با نام «باتلاق‌های منچستر» شناخته می‌شود. چت ماس زمانی تهدیدی جدی برای تکمیل خط راه‌آهن لیورپول به منچستر به‌شمار می‌رفت، اما جرج استیونسن، با مشاوره رابرت استنارد، متخصص باتلاق‌های شرق انگلستان، در سال ۱۸۲۹ موفق شد خط راه‌آهن را از این منطقه عبور دهد. راهکار او این بود که مسیر ریل را بر بستری از شاخه‌ها و خلنگ‌های بسته‌شده، که با قیر اندود و با سنگ‌ریزه پوشیده شده بود، «شناور» کند. آزادراه ام۶۲، که در سال
شده بود، «شناور» کند. آزادراه ام۶۲، که در سال ۱۹۷۶ تکمیل شد، از بخش شمالی باتلاق در نزدیکی ایِرلم عبور می‌کند. همچنین بزرگراه آ ۵۸۰ نیز از این منطقه می‌گذرد و مرز نواحی لی، منچستر بزرگ، لاوتون و آستلی (کلان‌شهر مستقل ویگان) را با وارینگتون، کالچث، گلازبری، کرافت و کنیون تشکیل می‌دهد. تاریخچه. چت ماس (Chat Moss) ممکن است نام خود را ازسنت چد، اسقف قرن هفتم میلادی مرسیا، گرفته باشد؛ اما از آنجا که این منطقه زمانی بخشی از یک دریاچه بزرگ با حاشیه‌هایی پر از درخت بوده است ــ که بقایای متعدد چوب در لایه‌های زیرین
بوده است ــ که بقایای متعدد چوب در لایه‌های زیرین پوده (تورب) گواه آن است ــ احتمال بیشتری دارد که این نام از واژهٔ سلتیِ "ced" به‌معنای چوب یا جنگل گرفته شده باشد. همچنین ممکن است نام چت ماس از ترکیب چت (یک نام شخصی در زبان انگلیسی باستان) و ماس (به‌معنای باتلاق) مشتق شده باشد. این منطقه در اسناد تاریخی سال ۱۲۷۷ با نام کاتموس و در سال ۱۳۲۲ با نام چتموس ثبت شده است. واژهٔ ماس در گویش محلی به معنای باتلاق پوده‌ای (تورب‌زار) است. دانیل دفو در سال ۱۷۲۴، در مسیر خود از وارینگتون به منچستر، از این منطقه بازدید
خود از وارینگتون به منچستر، از این منطقه بازدید کرد: چت ماس در سال ۱۸۲۶ چالشی بزرگ برای مهندسان سازندهٔ راه‌آهن لیورپول به منچستر ایجاد کرد؛ زیرا تأمین یک بستر محکم برای نصب ریل، به‌ویژه در نقطه‌ای موسوم به بلکپول هول، بسیار دشوار بود. مهندس اصلی این پروژه جورج استیفنسون بود. طرح اولیه او این بود که حجم زیادی از نخاله (خاک و مصالح اضافی) را درون باتلاق بریزند تا به بستر زیرین برسد. اما این روش در عمل ناکارآمد بود؛ چرا که حالت روان و سیال باتلاق باعث می‌شد نخاله‌ها از محل مورد نظر پراکنده شوند و نتوان بر
نخاله‌ها از محل مورد نظر پراکنده شوند و نتوان بر روی آن ریل‌گذاری کرد. راه‌حل نهایی، ساخت مسیر بر پایه‌ای «شناور» از چوب و سنگ بود؛ اقدامی که به‌عنوان یک «پیروزی بزرگ مهندسی» مورد تحسین قرار گرفت. نخستین قطار در سال ۱۸۳۰ از چت ماس عبور کرد و این مسیر تا به امروز نیز مورد استفاده قرار دارد.
در امنیت رایانه‌ای، ماشین عجیب (به انگلیسی: "Weird Machine") یک ساختار محاسباتی است که در آن امکان اجرای کد اضافی خارج از مشخصات اصلی برنامه وجود دارد. این مفهوم ارتباط نزدیکی با "دستورهای عجیب" ("weird instructions") دارد که بلوک‌های سازندهٔ یک اکسپلویت بر پایهٔ داده‌های ورودی دست‌کاری‌شده هستند. مفهوم ماشین عجیب یک چارچوب نظری برای درک وجود اکسپلویت‌ها در آسیب‌پذیری‌های امنیتی فراهم می‌کند. اکسپلویت‌ها به‌صورت تجربی وجود داشته‌اند، اما پیش از ظهور این چارچوب، از دیدگاه نظری مورد بررسی قرار نگرفته بودند.
از دیدگاه نظری مورد بررسی قرار نگرفته بودند. نظریه. ماشین‌های عجیب به‌دلیل پیچیدگی‌های موجود در مدل محاسباتی و عوامل خارجی نسبت به مدل مورد نظرِ محاسبه پدید می‌آیند. برای نمونه، یک ماشین عجیب ممکن است به این دلیل وجود داشته باشد که قالب ورودی تورینگ-کامل است، یا به‌دلیل آسیب‌پذیری‌های خرابی حافظه در برنامه، یا این‌که سخت‌افزاری که برنامه روی آن اجرا می‌شود رفتاری متفاوت از آنچه مدل محاسباتی پیش‌بینی کرده، نشان دهد. از دیدگاه نظری، ظهور ماشین‌های عجیب زمانی بهتر درک می‌شود که نرم‌افزار به‌عنوان ابزاری برای
بهتر درک می‌شود که نرم‌افزار به‌عنوان ابزاری برای "محدود کردن" تعداد حالات قابل دسترسی و گذارهای حالت یک رایانه در نظر گرفته شود: واحد پردازش مرکزی همه‌منظوره (CPU) از طریق نرم‌افزار به‌گونه‌ای تخصصی‌سازی می‌شود که یک ماشین با حالت محدود (هرچند با فضای حالتی بسیار بزرگ) را شبیه‌سازی کند. بسیاری از حالت‌هایی که CPU می‌تواند در آن‌ها قرار گیرد حذف می‌شوند، و برخی گذارهای حالت نیز کنار گذاشته می‌شوند – برای مثال، گذارهایی که با الزامات امنیتی نرم‌افزار ناسازگارند. هنگامی‌که سامانه به‌نحوی به حالتی وارد شود که
هنگامی‌که سامانه به‌نحوی به حالتی وارد شود که از دیدگاه ماشین با حالت محدود بی‌معنا است (مثلاً از طریق خرابی حافظه، نقص سخت‌افزاری یا خطاهای برنامه‌نویسی دیگر)، نرم‌افزار همچنان این حالت شکسته را به حالت‌های شکستهٔ دیگری تبدیل می‌کند که با ورودی‌های بیشتر کاربر تحریک می‌شوند. در این حالت، یک ابزار محاسباتی جدید شکل می‌گیرد: ماشین عجیب، که می‌تواند به حالت‌هایی از CPU برسد که برنامه‌نویس هرگز انتظارش را نداشته و این کار را در واکنش به ورودی‌هایی انجام می‌دهد که توسط مهاجم کنترل می‌شوند. کاربردها. عملکرد
که توسط مهاجم کنترل می‌شوند. کاربردها. عملکرد ماشین عجیب از طریق ورودی‌های غیرمنتظره فعال می‌شود. در حالی‌که ورودی معتبر و مورد انتظار باعث فعال شدن عملکرد عادی و مورد نظر در یک برنامه رایانه‌ای می‌شود، ورودی‌ای که برای توسعه‌دهندهٔ برنامه غیرمنتظره باشد، ممکن است باعث فعال شدن عملکرد ناخواسته گردد. ماشین عجیب از همین عملکرد ناخواسته تشکیل شده که می‌توان آن را از طریق ورودی‌های خاص، در قالب یک اکسپلویت برنامه‌ریزی کرد. در یک حملهٔ کلاسیک که از سرریز بافر پشته بهره می‌برد، ورودیِ داده‌شده به یک برنامهٔ
پشته بهره می‌برد، ورودیِ داده‌شده به یک برنامهٔ آسیب‌پذیر به‌گونه‌ای طراحی و ارسال می‌شود که خودش به‌عنوان کد منبع اجرا شود. با این حال، اگر نواحی داده‌ای حافظهٔ برنامه محافظت شده باشند به‌طوری‌که مستقیماً حفاظت از فضای آدرس اجرایی نباشند، ورودی ممکن است به‌جای آن، به‌شکل اشاره‌گرهایی به قطعاتی از کد برنامهٔ موجود ظاهر شود که سپس به‌شکلی غیرمنتظره اجرا شده و عملکرد مورد نظر اکسپلویت را تولید کنند. این قطعات کد که توسط اکسپلویت استفاده می‌شوند، در زمینهٔ برنامه‌نویسی بازگشت محور (return-oriented
زمینهٔ برنامه‌نویسی بازگشت محور (return-oriented programming) با عنوان گجت شناخته می‌شوند. از طریق تفسیر داده به‌عنوان کد، عملکرد ماشین عجیب — که طبق تعریف، خارج از مشخصات اصلی برنامه است — همچنین می‌تواند با استفاده از کد حمل اثبات (PCC) به‌دست آید؛ روشی که به‌طور رسمی ثابت شده که در شرایط خاصی قابل اجرا است. این تفاوت عمدتاً ناشی از شکاف میان مدل‌سازی انتزاعی رسمی یک برنامه رایانه‌ای و نمونهٔ واقعی آن در جهان بیرونی است؛ حالتی که می‌تواند تحت تأثیر عواملی قرار گیرد که در مدل اولیه در نظر گرفته نشده‌اند،
قرار گیرد که در مدل اولیه در نظر گرفته نشده‌اند، مانند خطاهای حافظه یا قطع برق. رفتارهای ماشین عجیب حتی در سخت‌افزار نیز مشاهده شده‌اند. برای مثال، نشان داده شده که می‌توان تنها با استفاده از دستورهای MOV در x86 عملیات محاسباتی انجام داد. کاهش اثر. دو دستهٔ اصلی از روش‌های کاهش مشکلات ناشی از عملکرد ماشین عجیب شامل اعتبارسنجی ورودی درون نرم‌افزار و محافظت در برابر مشکلات ناشی از بستری است که برنامه روی آن اجرا می‌شود، مانند خطاهای حافظه. اعتبارسنجی ورودی با هدف محدود کردن دامنه و نوع ورودی‌های غیرمنتظره
با هدف محدود کردن دامنه و نوع ورودی‌های غیرمنتظره انجام می‌شود؛ برای نمونه از طریق فهرست سفید ورودی‌های مجاز، تا نرم‌افزار در هنگام تفسیر داخلی داده‌ها به وضعیت غیرمنتظره دچار نشود. به‌همین ترتیب، به‌کارگیری شیوه‌های برنامه‌نویسی ایمن مانند محافظت در برابر سرریز بافر احتمال تفسیر نادرست داده‌های ورودی توسط لایه‌های پایین‌تر (مانند سخت‌افزاری که برنامه روی آن اجرا می‌شود) را کاهش می‌دهد.
در آب‌شناسی، بازیافت رطوبت (به انگلیسی: Moisture recycling) یا بازیافت بارش (به انگلیسی: Precipitation recycling) به فرآیندی اشاره دارد که طی آن بخشی از آب باریده‌شده که از یک منطقهٔ معین تبخیر و تعرق یافته است، دوباره به بارندگی تبدیل شده و بر بارش آن منطقه نثش ایفا می‌کند؛ بنابراین بازیافت رطوبت جزئی از چرخهٔ آب است. مفهوم بازیافت رطوبت به‌ویژه در مناطقی با پوشش گیاهی انبوه مانند جنگل‌های استوایی، اهمیت بیشتری می‌یابد؛ زیرا در چنین مناطقی سهم تبخیر و تعرق از کل ورودی رطوبت به جو بسیار زیاد بوده و در نتیجه
کل ورودی رطوبت به جو بسیار زیاد بوده و در نتیجه سهم آن در تولید بارش نیز قابل توجه است. . از دیدگاه کمی، نسبت میزان بارشی که منحصراً از منابع تبخیر و تعرق محلی ناشی شده است (') به کل بارش رخ‌داده در آن منطقه (')، به‌عنوان نسبت بازیافت یا ضریب بازیافت رطوبت تعریف می‌گردد. این نسبت با نماد "" نمایش داده شده و به‌صورت زیر بیان می‌شود: formula_1 نسبت بازیافت یکی از شاخص‌های کلیدی در مطالعات اقلیم‌شناسی و آب‌شناسی است که به‌عنوان معیاری تشخیصی برای سنجش میزان تعامل میان هیدرولوژی سطح زمین و اقلیم منطقه‌ای مورد
میان هیدرولوژی سطح زمین و اقلیم منطقه‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرد. این نسبت، میزان سهم رطوبت تبخیر و تعرق‌یافته محلی را که دوباره به صورت بارش در همان منطقه بازمی‌گردد، نسبت به کل بارندگی منطقه نشان می‌دهد. اهمیت این شاخص در تحلیل اثرات متقابل بین سطح زمین و جو به‌ویژه در مواجهه با تغییرات کاربری زمین نمایان می‌شود. اقداماتی نظیر جنگل‌زدایی، گسترش کشاورزی یا شهرسازی گسترده می‌توانند تعادل رطوبتی یک منطقه را برهم زده و منجر به کاهش یا افزایش بارندگی شوند. نسبت بازیافت در مقیاس جهانی برابر با یک است؛ چرا که
بازیافت در مقیاس جهانی برابر با یک است؛ چرا که در مقیاس کل زمین، تمام تبخیر و تعرق سرانجام به بارش بازمی‌گردد. اما در مقیاس نقطه‌ای یا محلی، این نسبت به صفر میل می‌کند، زیرا سهم رطوبت بازیافتی نسبت به کل رطوبت بسیار ناچیز است. بر اساس مطالعات صورت گرفته، مقدار این نسبت برای حوضهٔ رود آمازون بین ۲۴٪ تا ۵۶٪ و برای حوضهٔ رود می‌سی‌سی‌پی در حدود ۲۱٪ تا ۲۴٪ برآورد شده است. این ارقام نشان‌دهندهٔ نقش قابل توجه منابع رطوبتی محلی در تداوم بارش در این مناطق هستند. مفهوم بازیافت رطوبت به‌طور مستقیم با مفهوم پیوند
مفهوم بازیافت رطوبت به‌طور مستقیم با مفهوم پیوند دارد و در واقع در دل آن جای گرفته است. حوضهٔ بارندگی به ناحیه‌ای اطلاق می‌شود—اعم از اقیانوس‌ها یا خشکی‌ها—که در جهت مخالف باد نسبت به یک مکان مشخص قرار دارد و از طریق فرایند تبخیر و تعرق، در تأمین رطوبت لازم برای بارندگی آن مکان نقش دارد. به بیان دیگر، همان‌گونه که حوضهٔ آبخیز از نظر هیدرولوژیکی منطقه‌ای است که رواناب سطحی را از طریق توپوگرافی به یک نقطه مشخص هدایت می‌کند، حوضهٔ بارندگی نیز منطقه‌ای آماری و جوی است که تبخیر و تعرق صورت‌گرفته در آن، از طریق
جوی است که تبخیر و تعرق صورت‌گرفته در آن، از طریق بازیافت رطوبت، به بارش در نقطه‌ای خاص منجر می‌شود. این مفهوم نقش مهمی در درک تعاملات بین کاربری زمین، اقلیم منطقه‌ای و پایداری منابع آب ایفا می‌کند. حوضهٔ بارندگی به‌ویژه در بررسی اثرات پدیده‌هایی مانند جنگل‌زدایی یا تغییر اقلیم اهمیت دارد، چراکه هرگونه تغییر در الگوهای تبخیر و تعرق در این مناطق می‌تواند مستقیماً میزان و الگوی بارش را در مناطق تحت تأثیر خود دگرگون سازد. از این رو، تحلیل حوضه‌های بارندگی در کنار نسبت بازیافت، ابزار مهمی در مدیریت پایدار
در کنار نسبت بازیافت، ابزار مهمی در مدیریت پایدار منابع آب و سیاست‌گذاری‌های محیط‌زیستی به‌شمار می‌رود.
درختان چندکاره به درختانی اطلاق می‌شود که با هدف دستیابی به چندین کارکرد و بهره‌برداری هم‌زمان، به‌صورت هدفمند کاشته، پرورش یافته و مدیریت می‌شوند. این درختان می‌توانند طیفی از محصولات و خدمات را به‌طور هم‌زمان ارائه دهند. از جمله مهم‌ترین خروجی‌های آن‌ها می‌توان به تولید مواد غذایی نظیر میوه، دانه‌های خوراکی (مغزها) و برگ‌هایی که به‌عنوان سبزیجات مصرف می‌شوند، اشاره کرد. افزون بر این، این درختان توانایی تأمین منابع سوختی مانند هیزم، بهبود کیفیت خاک از طریق تثبیت نیتروژن، حفاظت از منابع طبیعی، کنترل فرسایش،
نیتروژن، حفاظت از منابع طبیعی، کنترل فرسایش، ایجاد سایه و پناه برای محصولات زراعی یا دام، و نیز افزایش تنوع زیستی را دارند. کاربرد واژهٔ «درخت چندکاره» عمدتاً در ادبیات علمی و عملی دارکشت‌ورزی مطرح می‌شود؛ به‌ویژه در مناطق گرمسیری که غالباً کشاورزان معیشتی نقش اصلی در بهره‌برداری از این درختان ایفا می‌کنند. در این مناطق، درختان چندکاره نه‌تنها بخشی از منابع تأمین معیشت خانوارهای روستایی به‌شمار می‌آیند، بلکه در بهبود پایداری محیط‌زیست و افزایش بهره‌وری زمین‌های کشاورزی نیز نقش مهمی دارند. استفاده از درختان
کشاورزی نیز نقش مهمی دارند. استفاده از درختان چندکاره در نظام‌های کشاورزی، راهکاری مؤثر برای مقابله با چالش‌هایی مانند فقر، ناامنی غذایی، تخریب منابع طبیعی و تغییرات اقلیمی به‌شمار می‌رود. این درختان با فراهم کردن منابع متنوع، کاهش وابستگی کشاورزان به منابع محدود و افزایش تاب‌آوری معیشتی آن‌ها، سهم قابل توجهی در توسعهٔ پایدار روستایی ایفا می‌کنند. درختان و درختچه‌های چوبی چندساله تنها به کارکردهای اصلی خود محدود نمی‌مانند، بلکه فراتر رفته و نقش‌های گسترده‌تری در نظام‌های کشاورزی و زیست‌محیطی ایفا می‌کنند؛
در نظام‌های کشاورزی و زیست‌محیطی ایفا می‌کنند؛ به‌گونه‌ای که تأثیر آن‌ها به میزان قابل توجهی مورد توجه کشاورزان و جوامع محلی قرار گرفته و موجب افزایش پذیرش و بهره‌گیری از آن‌ها در سطح وسیع‌تری شده است. اگرچه می‌توان ادعا کرد که تمامی درختان به‌نحوی دارای چندین کارکرد هستند—مانند فراهم کردن زیستگاه برای حیات‌وحش، ایجاد سایه، یا بهبود ساختار و حاصل‌خیزی خاک—درختان چندمنظوره به‌طور ویژه‌ای از این قاعده فراتر می‌روند. آن‌ها با تأمین هم‌زمان چندین نیاز اساسی انسانی، تأثیر مستقیمی بر بهبود معیشت کشاورزان و رفاه