payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بزرگراه آیت‌الله هاشمی رفسنجانی "(با نام سابق میثاق)" که به افتخار علی‌اکبر هاشمی رفسنجانی نام‌گذاری شده است، بزرگراهی تازه تأسیس که منطقه ۱۰ (شهرک غرب) را از منطقه ۱۲ (الهیه) جدا می‌کند و بزرگراه پیامبر اعظم را به تقاطع آزادگان متصل می‌کند. طول این بزرگراه ۷ کیلومتر می‌باشد و از بزرگراه‌های غربی مشهد به حساب می‌آید. میثاق متشکل از ۲ باند اصلی و ۲ باند کنارگذر می‌باشد و در مجموع ۱۲ لاین دارد.
آنتونیو پاسکوالینو (به لاتین: Antonio Pasqualino) یک تاجر و بازرگان ابریشم ونیزی در قرن پانزدهم میلادی بود. او بیشتر به‌عنوان یک مجموعه‌دار آثار هنری شناخته می‌شود و دارای آثاری از هنرمندانی همچون جنتیله دا فابریانو، جووانی بلینی، جورجونه و آنتونلو دا مسینا بوده است.
گابریل سروبی پاتکانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) مورخ، نثرنویس، آموزگار اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۲۶ فوریه در تفلیس به دنیا آمد پدر و رافائل پاتکانیان پسر وی بودند. وی در ۱۳ آوریل ۱۸۸۹ در سن ۸۷ سالگی در سنت پترزبورگ درگذشت.
در ۲۱ آوریل ۲۰۲۵ (دوشنبه عید پاک)، ساعت ۰۷:۳۵ به وقت ساعت تابستانی اروپای مرکزی، پاپ فرانسیس در سن ۸۸ سالگی در خانهٔ مقدس مارتا در شهر واتیکان درگذشت. مرگ او توسط کاردینال کوین فارل، در یک پخش از رسانه واتیکان و در یک بیانیه ویدئویی در ساعت ۰۹:۴۵ همان روز اعلام شد. فرانسیس از زمان انتخابش در ۱۳ مارس ۲۰۱۳ به مدت دوازده سال به عنوان پاپ، رئیس کلیسای کاتولیک خدمت کرده بود. او پس از ژان پل دوم در سال ۲۰۰۵، دومین پاپی بود که در قرن بیست و یکم در مقام خود درگذشت. مرگ فرانسیس به دنبال یک اقامت پنج هفته ای در
مرگ فرانسیس به دنبال یک اقامت پنج هفته ای در بیمارستان یک ماه قبل اتفاق افتاد، جایی که او از عفونت دستگاه تنفسی و ذات الریه رنج می‌برد. علت مرگ او به‌طور رسمی سکته مغزی و ایست قلبی غیرقابل برگشت عنوان و ثبت شد. مراسم مرثیه فرانسیس در ۲۶ آوریل، پنج روز پس از مرگ او برگزار شد. انتظار می‌رود که نشست پاپ که جانشین فرانسیس را تعیین می‌کند، بین ۶ تا ۱۲ می تشکیل شود. پیش زمینه. فرانسیس که در سال ۲۰۱۳ و در سن ۷۶ سالگی انتخاب شده بود، در آن زمان سالم بود اما به دلیل آسیب مزمن ریوی که بخشی از آن ناشی از برداشت بخشی
آسیب مزمن ریوی که بخشی از آن ناشی از برداشت بخشی از ریه در جوانی بود، مشکلاتی داشت. پزشکان او گفته بودند که برداشتن آن بخش از بافت ریه تأثیر قابل توجهی بر سلامت او نخواهد داشت. تنها نگرانی، کاهش ظرفیت تنفسی در صورت ابتلا به عفونت‌های تنفسی بود. در چند سال پایانی زندگی، او در زمستان‌ها مستعد ابتلا به آنفلوآنزا و برونشیت بود. مشکلات زانو و سیاتیک باعث شده بود که او اغلب از ویلچر، واکر یا عصا استفاده کند. در سال ۲۰۲۱، مشکلات سلامت فرانسیس شایعاتی دربارهٔ احتمال کناره‌گیری او برانگیخت، که فرانسیس آن‌ها را رد
کناره‌گیری او برانگیخت، که فرانسیس آن‌ها را رد کرد. در ژوئن ۲۰۲۲، پس از درمان زانوی خود، سفرهای برنامه‌ریزی‌شده به جمهوری دموکراتیک کنگو و سودان جنوبی را لغو کرد. او در مصاحبه‌ای با رویترز در همان ماه گفت که به استعفا فکر نکرده است، اما اگر وضعیت سلامتی‌اش اداره کلیسا را غیرممکن کند، استعفا خواهد داد. در جریان سفرش به جمهوری دموکراتیک کنگو در فوریه ۲۰۲۳، فرانسیس گفت که استعفا «در حال حاضر در برنامه او نیست». در مارس ۲۰۲۳، فرانسیس به دلیل عفونت تنفسی در رم بستری شد. او در آوریل برای برگزاری مراسم عشای شب
بستری شد. او در آوریل برای برگزاری مراسم عشای شب عید پاک بازگشت. در ژوئن، فرانسیس به دلیل ابتلا به فتق تحت عمل جراحی شکم قرار گرفت. او از سال ۲۰۲۲ به‌طور عمومی از ویلچر استفاده می‌کرد، در ابتدا به دلیل درد مداوم زانو که نیاز به جراحی داشت. فرانسیس اذعان کرد که مشکلات حرکتی مکرر او آغاز «مرحله‌ای جدید و کندتر از دوران پاپی‌اش» را رقم زده است؛ با این حال، از سوی کاتولیک‌های دارای معلولیت به خاطر اینکه «معلولیت خود را به بخشی از هویت آشکارش تبدیل کرده» مورد تحسین قرار گرفت. روزهای پایانی و درگذشت. بیماری
تحسین قرار گرفت. روزهای پایانی و درگذشت. بیماری نهایی. در ۱۴ فوریه ۲۰۲۵، فرانسیس به دلیل برونشیت در بیمارستان جمِلی رم بستری شد. مدت بستری او به دلیل ابتلا به عفونت چندمیکروبی دستگاه تنفسی و سینه‌پهلو دوطرفه تمدید شد. خبرگزاری واتیکان وضعیت او را بحرانی توصیف کرد و گزارش داد که به او انتقال خون و اکسیژن با جریان بالا داده شده است. در ۲۳ فوریه اعلام شد که فرانسیس به نارسایی کلیه در مراحل اولیه مبتلا شده، هرچند وضعیت او «تحت کنترل» باقی مانده است. در ۲۶ فوریه بهبودی جزئی نشان داد، اما دو روز بعد دچار اسپاسم
بهبودی جزئی نشان داد، اما دو روز بعد دچار اسپاسم برونش شد که باعث استنشاق استفراغ و نیاز به تهویه غیرتهاجمی شد؛ واتیکان اعلام کرد که پیش‌آگهی او همچنان محتاطانه است. در ۳ مارس گزارش شد که او از دستگاه تهویه جدا شده و در حال بهبودی است. واتیکان فاش کرد که فرانسیس دو بار دچار «نارسایی حاد تنفسی» شده بود. پس از این رخداد، که سومین افت شدید در وضعیت پاپ بود، استفاده از دستگاه تهویه مجدداً در همان بعدازظهر آغاز شد. در ۱۹ مارس گزارش شد که فرانسیس دیگر در طول شب از دستگاه تهویه مکانیکی استفاده نمی‌کند و پزشکان او
دستگاه تهویه مکانیکی استفاده نمی‌کند و پزشکان او اعلام کردند که عفونت ریوی او تحت کنترل است، اگرچه به‌طور کامل از بین نرفته است. او در ۲۳ مارس از بیمارستان ترخیص شد. بلافاصله پس از دعا و برکت جمعیت از بالکن خود؛ انتظار می‌رفت که او دست‌کم دو ماه را برای بهبودی در خانه‌اش در دوموس سانکتائه مارتائه در شهر واتیکان سپری کند. در روز یکشنبه عید پاک، ۲۰ آوریل، فرانسیس با جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور ایالات متحده، دیدار تا تبریکات عید پاک را مبادله کند. فرانسیس برگزاری مراسم سنتی عشای عید پاک را به کاردینال آنجلو
مراسم سنتی عشای عید پاک را به کاردینال آنجلو کوماستری واگذار کرد، اما برای اعطای برکت عمومی "اوربی ات اوربی" شخصاً حضور یافت و در میدان سن پیترو با مردم در خودروی پاپی ملاقات کرد. آخرین مقام سیاسی که پیش از درگذشت فرانسیس با او دیدار کرد، آندری پلنکوویچ، نخست‌وزیر کرواسی بود. آخرین سخنان فرانسیس نیز پیامی از قدردانی به پرستارش، ماسیمیلیانو استراپتی، برای فراهم کردن امکان حضورش در میدان بود. فرانسیس سپس آن بعدازظهر استراحت کرد و شام خورد. مرگ. سلامتی فرانسیس به‌طور ناگهانی در ساعت ۰۵:۳۰ صبح روز ۲۱ آوریل
به‌طور ناگهانی در ساعت ۰۵:۳۰ صبح روز ۲۱ آوریل (دوشنبهٔ عید پاک) به وقت CEST رو به وخامت گذاشت، در طی آن او آخرین حرکت وداع‌آمیز خود را به سوی پرستارش انجام داد و سپس بیهوش شد. پزشک او، دکتر سرجیو آلفیری، بلافاصله فراخوانده شد. او پاپ را در حالی یافت که چشمانش باز بود و به‌طور طبیعی نفس می‌کشید، اما به محرک‌ها واکنشی نشان نمی‌داد. به سرعت یک سکته مغزی شدید تشخیص داده شد. پس از بحثی کوتاه، تصمیم گرفته شد که فرانسیس به بیمارستان منتقل نشود، چراکه باور داشتند وضعیت پاپ مرگبار است و کاری برای او نمی‌توان انجام
پاپ مرگبار است و کاری برای او نمی‌توان انجام داد. هیچ نشانه‌ای از رنج جسمانی دیده نمی‌شد. او در ساعت ۰۷:۳۵ در محل اقامت خود در شهر واتیکان و در سن ۸۸ سالگی درگذشت. خبر درگذشت او توسط کاردینال کوین فارل، کامرلنگوی کلیسای کاتولیک رم، در بیانیه‌ای که از رسانه واتیکان از نمازخانه اقامتگاه پاپ در دوموس سانکتائه مارتائه پخش شد، اعلام گردید. A گواهی فوتی که بعدها در همان روز توسط واتیکان منتشر شد تأیید کرد که فرانسیس بر اثر سکته مغزی که منجر به کما و ایست قلبی غیرقابل برگشت شده بود، درگذشته است. در این گواهی
غیرقابل برگشت شده بود، درگذشته است. در این گواهی همچنین ذکر شده بود که او به دیابت نوع دوم و فشار خون بالا مبتلا بوده است. در ۲۲ آوریل، واتیکان نخستین تصاویر از پاپ فرانسیس را که در حالت تدفین در نمازخانه دوموس سانکتائه مارتائه قرار داشت، منتشر کرد؛ او در این تصاویر تاج اسقفی (میترا)، پالیوم، لباس‌های قرمز و کفش‌های مشکی معمول خود را به تن داشت. آپارتمان‌های پاپی در کاخ رسولی و اقامتگاه شخصی پاپ فرانسیس در دوموس سانکتائه مارتائه، پس از درگذشت او توسط کاردینال کامرلنگو مهر و موم شدند. پس از درگذشت او،
کامرلنگو مهر و موم شدند. پس از درگذشت او، وصیت‌نامه روحانی فرانسیس که به تاریخ ۲۹ ژوئن ۲۰۲۲ نوشته شده بود، منتشر شد. این وصیت‌نامه نشان می‌داد که او آرزو داشته است در بازلیکای سانتا ماریا ماجوره، به‌طور مشخص «در محفظه تدفینی در راهروی جانبی بین نمازخانه پلین (نمازخانه سالوس پوپولی رومانی) و نمازخانه اسفورتزا در بازلیکا» به خاک سپرده شود. وصیت‌نامه او با این جمله پایان یافت: «"خداوند پاداشی شایسته به همه کسانی عطا کند که مرا دوست داشته‌اند و همچنان برایم دعا می‌کنند. رنجی که بخش پایانی زندگی مرا دربر گرفته
می‌کنند. رنجی که بخش پایانی زندگی مرا دربر گرفته است، به درگاه پروردگار تقدیم می‌کنم؛ برای صلح در جهان و برادری میان ملت‌ها".» شصت کاردینال در تاریخ ۲۲ آوریل جلسه‌ای سازمانی برگزار کردند. در ۲۳ آوریل ساعت ۰۹:۰۰ صبح، پیکر پاپ فرانسیس از دوموس سانکتائه مارتائه به کلیسای سن پیترو منتقل شد و برای بازدید عمومی سه‌روزه در حالت تدفین قرار گرفت؛ این بازدید از همان روز ساعت ۱۱:۰۰ آغاز شد و تا ساعت ۱۹:۰۰ روز ۲۵ آوریل ادامه داشت. پس از آن، تابوت در مراسمی مذهبی در ساعت ۲۰:۰۰ روز ۲۵ آوریل مهر و موم شد. در هشت ساعت و
۲۰:۰۰ روز ۲۵ آوریل مهر و موم شد. در هشت ساعت و نیم ابتدایی این بازدید عمومی، بیش از ۱۹٬۰۰۰ نفر برای وداع با فرانسیس آمدند و صف‌ها تا خیابان ویا دلا کنچیلیاتزیونه امتداد یافت. تا عصر همان روز، تعداد بازدیدکنندگان به ۹۰٬۰۰۰ نفر رسید که باعث شد مقامات، زمان تعطیلی بازدید را در صبح روز ۲۴ آوریل به مدت ۱٫۵ ساعت برای نظافت کوتاه کنند و سپس کلیسا را تمام شب باز نگه دارند. تا ۲۵ آوریل، شمار بازدیدکنندگان به بیش از ۲۵۰٬۰۰۰ نفر رسید. خواهر روحانی فرانسوی-آرژانتینی، ژنوویو ژاننگروس، که از دوستان شخصی پاپ فرانسیس بود،
ژاننگروس، که از دوستان شخصی پاپ فرانسیس بود، اجازه یافت به طرز غیرمعمولی به تابوت نزدیک شود و ادای احترام کند. در تاریخ ۲۸ آوریل، یک هفته پس از درگذشت فرانسیس، تأیید شد که کنگره پاپی سال ۲۰۲۵ برای انتخاب جانشین پاپ فرانسیس، در تاریخ ۷ مه تشکیل خواهد شد. دفن. پس از مراسم تشییع با پاپ‌موبیل، فرانسیس در کلیسای سانتا ماریا ماجوره در رم به خاک سپرده شد، «در محل تدفین واقع در راهروی جانبی میان نمازخانهٔ پائولین (نمازخانهٔ سالوس پوپولی رومانی) و نمازخانهٔ اسفورزا در این باسیلیکا». او ارادتی ویژه به تصویر سالوس
در این باسیلیکا». او ارادتی ویژه به تصویر سالوس پوپولی رومانی که در آن کلیسا نگهداری می‌شود، داشت. فرانسیس هشتمین پاپی بود که در باسیلیکای سانتا ماریا ماجوره به خاک سپرده می‌شود و نخستین پاپی بود که از زمان پاپ لئو سیزدهم در سال ۱۹۰۳ بیرون از واتیکان دفن می‌شود. زمانی که تابوت چوبی و رویی او از پله‌های کلیسا بالا برده می‌شد، ۴۰ سوگوار از فقیرترین و به‌حاشیه‌رانده‌شده‌ترین اقشار – از جمله زندانیان در مرخصی روزانه، قربانیان قاچاق انسان، زنان ترنس، مهاجران، کارگران جنسی، و بی‌خانمان‌ها – به استقبال تابوت
کارگران جنسی، و بی‌خانمان‌ها – به استقبال تابوت رفتند. در ۲۷ آوریل، دومین یکشنبهٔ عید پاک، اعضای انجمن کاردینال‌ها بر سر مزار پاپ فرانسیس حاضر شدند و دعای عشای دوم را در آن‌جا برگزار کردند. واکنش‌ها. پس از درگذشت فرانسیس، بسیاری از رهبران سیاسی و مذهبی در سراسر جهان پیام تسلیت فرستادند و به او ادای احترام کردند. همچنین چندین کشور دوره‌هایی از عزای عمومی را به مناسبت درگذشت پاپ فرانسیس اعلام کردند.
گیورجی ناوه (؛ زادهٔ ؟ - درگذشته )، عاشوق اهل ارمنستان شرقی بود. زندگی‌نامه. وی با نام اصلی ساهاک آبراهامی سوقومونیان () در سال ۱۸۱۸ در ایروان به دنیا آمد . وی در ۱۸۴۰ در سن ۴۲ سالگی در ایروان درگذشت.
مراسم تشییع جنازه پاپ فرانسیس در ۲۶ آوریل ۲۰۲۵ با حضور نمایندگان حداقل ۱۱۶ کشور از ۱۹۳ کشور عضو سازمان ملل متحد، همراه با جمهوری چین، کوزوو، فلسطین و نظام مستقل مالت برگزار شد. این مراسم شامل ۶۱ رئیس‌جمهور، ۳۷ نماینده از روسای کشورها و ۳۱ رئیس دولت بود. پس از درگذشت فرانسیس پنج روز پیش، بسیاری از رهبران خارجی حضور خود را در مراسم مسیحی آمرزانه او تأیید کردند، برخی حتی از روز درگذشت او. چندین کاردینال انتخابی در کنکلاو پاپ ۲۰۲۵ که جانشین فرانسیس را تعیین خواهد کرد، نیز در این مراسم حضور داشتند، همچنان که
کرد، نیز در این مراسم حضور داشتند، همچنان که نمایندگان دیوسیزهای کاتولیک، نمایندگان دیگر فرقه‌های مسیحی و رهبران دیگر ادیان نیز حضور داشتند.
سطح مقطع نوری (اوسی‌اِس) مقداری است که حداکثر میزان شار نوری تابیده به منبع را توصیف می‌کند. یکای اندازه‌گیری استاندارد m2/sr است. اوسی‌اِس به هندسه و بازتابندگی در طول‌موج خاص از یک جسم وابسته است. مقطع نوری در زمینه‌هایی مانند لیدار مفید است. در زمینه رادار به این سطح مقطع راداری می‌گویند. اشیایی مانند پلاک خودروها دارای سطح مقطع نوری بالایی هستند تا بازگشت لیزر به تفنگ آشکارساز سرعت را به حداکثر برسانند. آینه تخت. مقطع نوری یک آینه تخت با بازتابندگی معین در یک طول‌موج خاص formula_1 را می‌توان با فرمول
در یک طول‌موج خاص formula_1 را می‌توان با فرمول بیان کرد که formula_3 قطر سطح مقطع است. توجه داشته باشید که جهت نور باید عمود بر سطح آینه باشد تا این فرمول معتبر باشد، در غیر این صورت بازگشت از آینه دیگر به منبع آن بازنمی‌گردد. به منظور به حداکثر رساندن بازگشت از یک بازتابنده گوشه‌ای استفاده می‌شود. هم‌ترازی یک بازتابنده گوشه‌ای با توجه به منبع به اندازه هم‌ترازی یک آینه تخت مهم نیست. سایر افزاره‌های نوری. سطح مقطع نوری به سطوح بازتابنده محدود نمی‌شود. افزاره‌های نوری مانند تلسکوپ و دوربین‌ها مقداری از شار
نوری مانند تلسکوپ و دوربین‌ها مقداری از شار نوری را به منبع برمی‌گردانند، زیرا دارای تجهیزات اپتیکی هستند که مقداری نور را بازتاب می‌کنند. سطح مقطع نوری دوربین می‌تواند در طول زمان به دلیل باز و بسته شدن شاتر دوربین تغییر کند.
در دوران حکومت پهلوی (۱۹۲۵–۱۹۷۹)، همجنس‌گرایی به‌طور رسمی در قوانین مدنی ایران جرم‌انگاری نشده بود، اما رفتارهای مرتبط با آن تحت عناوینی مانند «اعمال منافی عفت» و «فساد اخلاقی» قابل پیگرد قانونی بود. طبق قانون مجازات عمومی ایران مصوب ۱۳۰۴ خورشیدی، اعمالی که بر خلاف عفت عمومی تلقی می‌شدند، می‌توانستند منجر به مجازات‌هایی همچون زندان، شلاق یا تبعید شوند. اگرچه قانون مستقیمی علیه گرایش جنسی یا هویت جنسیتی وجود نداشت، ولی نیروهای امنیتی مانند ساواک در برخی موارد افرادی که به «فساد اخلاقی» یا «رفتار غیراخلاقی»
افرادی که به «فساد اخلاقی» یا «رفتار غیراخلاقی» متهم می‌شدند را بازداشت یا مجبور به تبعید می‌کردند. این اقدامات غالباً بدون محاکمه رسمی انجام می‌شد و هدف از آن حفظ ظاهر عمومی و ارزش‌های سنتی جامعه بود. مقدمه. وضعیت حقوقی افراد ال‌جی‌بی‌تی در دوره پهلوی ، شامل بررسی دیدگاه قانونی و اجتماعی حکومت پهلوی (۱۳۰۴–۱۳۵۷) نسبت به گرایش‌های جنسی و هویت‌های جنسیتی است. در این دوران، همجنس‌گرایی به صورت مستقیم در قوانین جرم‌انگاری نشده بود، اما رفتارهای مرتبط با آن تحت عنوان‌هایی مانند «اعمال منافی عفت» و «فساد اخلاقی»
مانند «اعمال منافی عفت» و «فساد اخلاقی» قابل تعقیب و مجازات بود. پیش‌زمینه. با آغاز حکومت پهلوی و تلاش برای مدرن‌سازی جامعه ایران، قوانین جدیدی بر مبنای حقوق مدنی و جنایی تدوین شد. با این حال، بسیاری از ارزش‌های سنتی دربارهٔ رفتارهای جنسی در جامعه باقی ماند و حکومت همچنان رفتارهای غیرمتعارف جنسی را با شدت سرکوب می‌کرد. قوانین مرتبط. در قانون مجازات عمومی مصوب ۱۳۰۴ خورشیدی، به‌طور خاص اشاره‌ای به همجنس‌گرایی نشده بود، اما اعمالی که «منافی عفت عمومی» تلقی می‌شدند، می‌توانستند جرم محسوب شوند و مجازات‌هایی
می‌شدند، می‌توانستند جرم محسوب شوند و مجازات‌هایی مانند زندان، شلاق یا تبعید به دنبال داشتند. برخوردهای اجتماعی و امنیتی. در دوره پهلوی، علاوه بر برخوردهای قضایی، نهادهای امنیتی مانند ساواک نسبت به رفتارهای غیراخلاقی حساسیت ویژه‌ای داشتند. گزارش‌هایی از بازداشت، بازجویی، فشار اجتماعی و در برخی موارد تبعید افراد به دلیل اتهام به رفتارهای همجنس‌گرایانه وجود دارد. تحقیقات و منابع تاریخی. مطالعات تاریخی نشان می‌دهد که هرچند سیاست رسمی حکومت پهلوی نسبت به مسائل جنسی سکوت بیشتری داشت نسبت به حکومت‌های بعدی، اما
جنسی سکوت بیشتری داشت نسبت به حکومت‌های بعدی، اما فشارهای اجتماعی و مذهبی مانع از پذیرش علنی گرایش‌های جنسی متنوع بود. تأثیرات بلندمدت. سرکوب اجتماعی و قانونی در دوران پهلوی زمینه‌های فرهنگی و اجتماعی‌ای ایجاد کرد که پس از انقلاب ۱۳۵۷ شدت بیشتری یافت و به جرم‌انگاری شدیدتر و حتی مجازات اعدام برای همجنس‌گرایی در جمهوری اسلامی منجر شد. جستارهای وابسته. تاریخ ال‌جی‌بی‌تی در ایران
نیروی هوایی پنجم () یک نیروی هوایی شماره‌گذاری شده در نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا در اقیانوس آرام و زیرمجموعه نیروهای هوایی اقیانوس آرام است. قرارگاه مرکزی آن در پایگاه هوایی یاکوتا، ژاپن قرار دارد. این سازمان قدیمی‌ترین نیروی هوایی شماره‌گذاری شده نیروی هوایی ایالات متحده است که به‌طور مداوم در حال خدمت می‌باشد. این نیرو از زمان تأسیس در سپتامبر ۱۹۴۱ به‌عنوان زیرمجموعه نیروی هوایی نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا و از ۱۹۴۷ به‌عنوان بخشی از نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا به‌طور مداوم خدمات نیروی هوایی
متحده آمریکا به‌طور مداوم خدمات نیروی هوایی را برای منطقه اقیانوس آرام فراهم کرده است. نیروی هوایی پنجم، برنامه‌ریزی، اجرا، کنترل و هماهنگی عملیات هوایی تعیین شده توسط فرماندهی اقیانوس هند-آرام، همچنین برنامه‌ریزی، تمرین و اجرای عملیات هوایی مشترک با ژاپن را برعهده دارد.
مرحله گروهی لیگ قهرمانان کونکاکاف ۱۵–۲۰۱۴ از ۵ اوت تا ۲۳ اکتبر ۲۰۱۴ برگزار شد. در مجموع ۲۴ تیم در مرحله گروهی با هم رقابت کردند تا ۸ تیم نهایی که به مرحله قهرمانی صعود می‌کردند را مشخص کنند. قرعه کشی. قرعه کشی مرحله گروهی در ۲۸ مه ۲۰۱۴ ساعت ۱۹:۰۰ () در هتل اینترکانتیننتال دورل، میامی برگزار شد. ۲۴ تیم در هشت گروه سه تیمی قرار گرفتند که هر گروه شامل یک تیم از هر سه گلدان بود. تخصیص تیم‌ها در گلدان‌ها بر اساس اتحادیه ملی و جایگاه انتخابی آنها بود. تیم‌های یک انجمن (به استثنای تیم‌های «عام» که جایگزین تیمی از
(به استثنای تیم‌های «عام» که جایگزین تیمی از یک انجمن دیگر می‌شوند) نمی‌توانستند با یکدیگر در مرحله گروهی قرعه‌کشی شوند، و هر گروه تضمین شده بود که دارای تیمی از ایالات متحده یا مکزیک باشد، به این معنی که تیم‌های ایالات متحده و مکزیک نمی‌توانند در مرحله گروهی با یکدیگر بازی کنند. سیدبندی. سیدبندی مرحله گروهی که شامل ۲۴ تیم که به لیگ قهرمانان راه یافتند بود، به شرح زیر است: نکات فرمت. در مرحله گروهی، هر گروه به صورت نوبت‌گردشی برگزار شد. تیم‌های برتر هر گروه به مرحله قهرمانی راه یافتند. تساوی‌شکن‌ها. در هر
به مرحله قهرمانی راه یافتند. تساوی‌شکن‌ها. در هر گروه، تیم‌ها بر اساس امتیاز (۳ امتیاز برای برد، ۱ امتیاز برای تساوی، ۰ امتیاز برای باخت) رتبه بندی می‌شوند. اگر دو تیم در امتیازات مساوی باشند، تساوی‌شکن‌ها به ترتیب زیر اعمال می‌شود: گروه‌ها. روزهای بازی ۵ تا ۷ اوت، ۱۹ تا ۲۱ اوت، ۲۶ تا ۲۸ اوت، ۱۶ تا ۱۸ سپتامبر، ۲۳ تا ۲۵ سپتامبر و ۲۱ تا ۲۳ اکتبر ۲۰۱۴ بود. "همه زمان‌ها به وقت تابستانی شرقی ایالات متحده ()"
ساموئل پرسکات بوش (; – ) مدیر اجرایی، صنعت‌گر و کارآفرین اهل ایالات متحده آمریکا و بزرگ خانواده بوش بود. او پدر سناتور آمریکایی پرسکات بوش، پدربزرگ جرج اچ. دابلیو. بوش؛ رئیس‌جمهور سابق ایالات متحده و جد پدری جرج دابلیو. بوش؛ رئیس‌جمهور سابق و جب بوش، فرماندار سابق فلوریدا بود. وی در اورنج شرقی، نیوجرسی زاده شد و پس از فارغ‌التحصیلی از مؤسسه فناوری استیونز، خود را به‌عنوان یکی از صنعت‌گران برجسته دوران خود تثبیت کرد. بوش در دهه ۱۹۳۰ از اعضای هیئت مدیره بانک فدرال رزرو کلیولند و هانتینگتون بانکشیرز بود.
یک مجموعه مانگای ژاپنی اثر ماچیکو کیوست. این مانگا از مارس ۲۰۰۹ تا مه ۲۰۱۰ در مجلهٔ آکیتا شوتن منتشر شد. یک انیمهٔ بلند تلویزیونی توسط استودیو ساسایوری ساخته و در مارس ۲۰۲۵ نمایش داده شد. خلاصه داستان. داستانی بر پایهٔ زندگی واقعی گروهی از دانش‌آموزان معروف به دانش‌آموزان هیمه‌یوری.
آرام گارگینی یرمیان (؛ زادهٔ - درگذشته )، نویسنده، ادیب و تاریخ‌نگار هنر اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۲ مارس ۱۸۹۸ در مرزیفون به دنیا آمد و از دانشکده تاریخ دانشگاه وین فارغ‌التحصیل گشت. وی در ۳ اوت ۱۹۷۲ در سن ۷۴ سالگی در بندر پهلوی درگذشت.
پرواز بر فراز وین یک عملیات هوایی در طول جنگ جهانی اول بود که توسط شاعر و ملی‌گرای ایتالیایی گابریله دآنونزیو در ۹ آگوست ۱۹۱۸ انجام شد. او به همراه ۱۱ هواپیمای آنسالدو اس‌وی‌ای از تیم خود، اسکادران ۸۷م موسوم به "لا سرنیسیما" (ونیز) که همگی نشان شیر سن مارک را بر بدنه داشتند، سفری رفت و برگشتی به طول بیش از ۱۲۰۰ کیلومتر از فرودگاه نظامی خود در "دو کاراره" به سوی وین انجام دادند تا هزاران برگ اعلامیه تبلیغاتی را بر فراز شهر پخش کنند. این عملیات یک سال پیش‌تر برنامه‌ریزی شده بود اما مشکلات فنی، از جمله ظرفیت
برنامه‌ریزی شده بود اما مشکلات فنی، از جمله ظرفیت سوخت هواپیماها، اجرای آن را به تعویق انداخت. اولین تلاش در ۲ آگوست ۱۹۱۸ صورت گرفت اما به دلیل مه شدید، هواپیماها بازگشتند. تلاش دوم در ۸ آگوست ۱۹۱۸ به علت وزش باد شدید لغو شد و در نهایت عملیات در ۹ آگوست ۱۹۱۸ با موفقیت انجام شد. آن‌ها بر فراز وین پرواز کردند و ۵۰ هزار اعلامیه را بر روی کارت‌های سه‌رنگ (سبز، سفید و قرمز: رنگ‌های پرچم ایتالیا) پخش کردند. متن این اعلامیه را خود دآنونزیو نوشته بود و به آلمانی ترجمه نشده بود. در آن آمده بود: منتقدان پیشین
ترجمه نشده بود. در آن آمده بود: منتقدان پیشین دآنونزیو می‌گفتند: «او فقط می‌نویسد ولی عمل نمی‌کند.» پس از این اقدام، فردیناندو مارتینی به شوخی گفت: «اکنون او عمل می‌کند ولی نمی‌نویسد.» در واقع، آن‌ها همچنین ۳۵۰ هزار اعلامیه دیگر، نوشته اوگو اویتی، را که به آلمانی ترجمه شده بود، پخش کردند:
نوفرت ملکه همسر مصر باستان در اوایل دوران دودمان سیزدهم مصر بود. وی احتمالاً همسر فرعون آمنی کیماو بود. گواه تاریخی. او تا کنون تنها از یک سنگ یادبود که در ابیدوس یافت شده شناخته می‌شود و هم‌اکنون در موزه مصر در قاهره نگهداری می‌شود. این سنگ یادبود احتمالاً به دوره دودمان سیزدهم مصر تعلق دارد و مربوط به فرمانده گروه حکومتی {3tw n tt hq3} نِدِجِس‌عنخ/ایو است. همسر او، شاهدخت حتشپسوت بود. در متن آمده است که حتشپسوت از همسر پادشاه، «نوفرت» به دنیا آمده است. اطلاعات زیادی در مورد او وجود ندارد و همسر سلطنتی او
زیادی در مورد او وجود ندارد و همسر سلطنتی او هنوز به‌طور قطعی شناسایی نشده است. در دهشور هرمی متعلق به دختر پادشاه حتشپسوت با پادشاه آمنی کیماو مرتبط شده است که این موضوع نوفرت را به عنوان همسر احتمالی این پادشاه مطرح می‌کند. اگر همسر و دختر او در دهشور دفن شده باشند، احتمالاً او نیز در این مکان دفن شده باشد.
میهران تر-استپانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) نویسنده اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۸۹۹ به دنیا آمد . وی در ۱۹۶۴ در سن ۶۵ سالگی درگذشت.
ستراک تر-سارگسنتس (؛ زادهٔ ۱۸۴۵ - درگذشته ۱۹۳۸)، نویسنده، روزنامه‌نگار اعتقادی و سیاستمدار اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۸۴۵ در وان به دنیا آمد . و برادران وی بودند. وی در ۱۹۳۸ در سن ۹۳ سالگی در نیس درگذشت.
محمد ادیب العامری (۱۹۰۷ – ۱۵ دسامبر ۱۹۷۸) سیاستمدار و نویسندهٔ فلسطینی و یکی از فعالان عرصهٔ آموزش و سیاست در فلسطین و اردن بود.او تعدادی از مناصب ارشد را در دولت اردن، از رئیس دیوان کارمندان گرفته تا معاون وزیرِ بیش از یک وزارتخانه و مدیر رادیوی اردن، بر عهده داشت. العامری طی سال‌های ۱۹۶۷، ۱۹۶۸ و ۱۹۶۹، وزیر امور خارجه، وزیر آموزش و پرورش، سفیر در مصر و سپس وزیر فرهنگ و اطلاعات شد تا اینکه در ۳۰ ژوئن ۱۹۶۹ استعفا داد و بازنشسته شد. او در ژوئیه ۱۹۷۷ به عنوان رئیس انجمن نویسندگان اردن انتخاب شد و تا زمان مرگش
انجمن نویسندگان اردن انتخاب شد و تا زمان مرگش در این سمت باقی ماند.العامری به عنوان نویسنده نیز شناخته می‌شد. او اولین نوشته‌های خود را در سنین پایین منتشر کرد و با وجود تعداد کم نوشته‌هایش، کتاب‌هایش متمایز شدند. او مقالات و داستان‌های خود را در تعداد زیادی از روزنامه‌ها و مجلات، از جمله «الصراط المستقیم»، «الجامعه العربیه» و «الفجر»، «السیاسة الاسبوعیة»، «الرسالة»، «الثقافة»، «المقتطف»، «الأدیب» و «الدفاع» منتشر شد. زندگی و پیشه. محمد ادیب العامری در سال ۱۹۰۷ در یافا متولد شد. به مکتب پیوست سپس به مدرسهٔ
در یافا متولد شد. به مکتب پیوست سپس به مدرسهٔ ابتدایی امیریه و پس از آن در مدرسهٔ راهنمایی یافا درس خواند. تحصیلات متوسطه خود را در سال ۱۹۲۴ در دبیرستان همان شهر به پایان رساند. او مدرک لیسانس خود را در رشتهٔ علوم طبیعی از دانشگاه آمریکایی بیروت در سال ۱۹۲۹ و در رشتهٔ شیمی و فیزیک در سال ۱۹۳۰ دریافت کرد. او به همراه تعدادی از هموطنانش در یافا، باشگاه فرهنگی دانشجویی را تأسیس کرد که هستهٔ اصلی کمپین استقلال بود، کمپینی که حمدی الحسینی بعداً در تأسیس آن مشارکت داشت. او عضو انجمن العروة الوثقی و اتحادیه
مشارکت داشت. او عضو انجمن العروة الوثقی و اتحادیه دانشجویان بود و در سال ۱۹۲۷ رئیس باشگاه فلسطینیان شد. با وجود فعالیت سیاسی قابل توجهش در دانشگاه، به حزب سیاسی خاصی تعلق نداشت. او در دوران ریاستش بر این باشگاه، رهبری مبارزه علیه صهیونیسم و قیمومت بریتانیا را بر عهده داشت تا اینکه در جریان انقلاب ۱۹۲۹ دستور دستگیری او صادر شد و او به ماوراء اردن پناه برد. او در وزارت آموزش و پرورش اردن به عنوان معلم در مدرسهٔ راهنمایی السلط، سپس به عنوان مدیر آن و پس از آن به عنوان بازرس علوم در این وزارتخانه مشغول به کار
به عنوان بازرس علوم در این وزارتخانه مشغول به کار شد. العامری به فلسطین بازگشت و به عنوان دستیار مدیر ایستگاه رادیویی در اورشلیم مشغول به کار شد. در سال ۱۹۵۰ مدرک دیپلم حقوق خود را از مؤسسهٔ حقوق فلسطین در اورشلیم دریافت کرد.پس از نکبت ۱۹۴۸، او به اردن بازگشت و مدیر رادیوی اردن و نمایندهٔ اردن در کمیسیون بین‌المللی آتش‌بس شد. در طول دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، او تعدادی از مناصب ارشد دولتی را در وزارت امور خارجه، وزارت آموزش و پرورش، ادارهٔ واردات و صادرات، وزارت سازندگی و بازسازی، ادارهٔ خدمات کشوری و ادارهٔ
سازندگی و بازسازی، ادارهٔ خدمات کشوری و ادارهٔ حسابرسی بر عهده داشت.وی تعدادی از مقالات خود را در روزنامه‌ها و مجلات منتشر کرد، از جمله: هفته‌نامهٔ «السیاسة»، و «الرسالة»، و «الثقافة»، و «المقتطف»، و مجلهٔ لبنانی «الأدیب». پس از وقایع عراق در سال ۱۹۵۸، چندین دستگیری از اعضای احزاب همسو با کودتاچیان صورت گرفت. این شامل العامری هم می‌شد که رسماً به هیچ حزبی وابسته نبود. پس از مدتی آزاد شد و یک دفتر وکالت باز کرد و به مدت چهار سال به این حرفه مشغول شد. در دوران حکومت وصفی التل، در سال ۱۹۶۱ به عنوان مدیر شرکت
حکومت وصفی التل، در سال ۱۹۶۱ به عنوان مدیر شرکت دباغی منصوب شد. العامری از ۲ اوت ۱۹۶۷ تا ۷ اکتبر ۱۹۶۷ وزیر امور خارجه در دولت سعد جمعه، از ۷ اکتبر ۱۹۶۷ تا ۲۵ آوریل ۱۹۶۷ وزیر آموزش و علوم در دولت بهجت التلهونی، از ۲۶ دسامبر ۱۹۶۸ تا ۲۴ مارس ۱۹۶۹ وزیر فرهنگ، اطلاعات، گردشگری و آثار باستانی در دولت بهجت التلهونی، از ۲۴ مارس ۱۹۶۹ تا ۳۰ ژوئن ۱۹۶۸ دوباره در همین در همان دولت گمارده شد. محمد ادیب العامری یکی از بنیانگذاران انجمن نویسندگان اردن در سال ۱۹۷۴ بود و بیش از یک بار به عنوان رئیس آن انتخاب شد. در دوران
از یک بار به عنوان رئیس آن انتخاب شد. در دوران ریاستش بر این انجمن، دعوتنامه‌ای برای سفر به چکسلواکی جهت امضای قرارداد همکاری فرهنگی دریافت کرد، بنابراین به پراگ رفت. در حالی که در پراگ بود، دچار حمله قلبی شد و به بیمارستان منتقل شد. با این حال، او خیلی زود در ۱۵ دسامبر ۱۹۷۸ درگذشت و جسدش به امّان منتقل شد و در گورستان سحاب به خاک سپرده شد. آثار. او علاوه بر تعدادی کتاب درسی و ترجمه، کتاب‌های زیادی منتشر کرد، از جمله مهم‌ترین آنها: