payamvha/North_RAG huggingface dataset:
روسیه. او به عنوان بخشی از گروه صدای آرتساخ است. L.E.V.O.N. «L.E.V.O.N» یک آهنگ از خواننده نوجوان ارمنستانی-روسی، لئون گالستیان است. او ارمنستان را در مسابقه آواز یوروویژن نوجوانان ۲۰۱۸ نمایندگی کرد و در جایگاه نهم با ۱۲۵ امتیاز قرار گرفت. در یوروویژن جوانان. در مراسم افتتاحیه و قرعه‌کشی ترتیب اجرا که هر دو در ۱۹ نوامبر ۲۰۱۸ برگزار شدند، ارمنستان در ۲۵ نوامبر ۲۰۱۸ برای اجرا در رتبه هفدهم قرار گرفت، پس از مقدونیه و پیش از ولز. رای‌دهی. همان سیستم رأی‌گیری که در نسخه ۲۰۱۷ معرفی شده بود، مورد استفاده قرار
که در نسخه ۲۰۱۷ معرفی شده بود، مورد استفاده قرار گرفت، جایی که نتایج بر اساس ۵۰٪ رأی‌گیری آنلاین و ۵۰٪ رأی‌گیری هیئت داوران تعیین می‌شد. هر کشور یک هیئت داوری ملی داشت که از سه حرفه‌ای صنعت موسیقی و دو نوجوان بین ۱۰ تا ۱۵ سال که شهروندان کشوری بودند که نمایندگی می‌کردند، تشکیل شده بود. رتبه‌بندی‌های آن داوران برای تعیین ده تیم برتر نهایی ترکیب می‌شد. رأی‌گیری آنلاین شامل دو مرحله بود. مرحله اول رأی‌گیری آنلاین در ۲۳ نوامبر ۲۰۱۸ آغاز شد، زمانی که خلاصه‌ای از تمام اجراهای تمرینی در وب‌سایت مسابقه
خلاصه‌ای از تمام اجراهای تمرینی در وب‌سایت مسابقه Junioreurovision.tv پخش شد و سپس بینندگان می‌توانستند رأی دهند. پس از این، رأی‌دهندگان همچنین این گزینه را داشتند که کلیپ‌های یک‌دقیقه‌ای طولانی‌تری از هر تمرین شرکت‌کنندگان تماشا کنند. این دور اول رأی‌گیری در ۲۵ نوامبر ساعت ۱۵:۵۹ به وقت محلی به پایان رسید. مرحله دوم رأی‌گیری آنلاین در طول برنامه زنده و بلافاصله پس از آخرین اجرا آغاز شد و به مدت ۱۵ دقیقه باز بود. بینندگان بین‌المللی می‌توانستند حداقل برای سه و حداکثر برای پنج آهنگ رأی دهند. آنها همچنین
سه و حداکثر برای پنج آهنگ رأی دهند. آنها همچنین می‌توانستند برای آهنگ کشور خود رأی دهند. این رأی‌ها سپس به امتیاز تبدیل شدند که بر اساس درصد آراء دریافتی تعیین می‌شد. به‌طور مثال، اگر یک آهنگ ۱۰٪ از آراء را دریافت می‌کرد، ۱۰٪ از امتیازات موجود را دریافت می‌کرد.
جان آکوریو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اکوادور است که در پست مهاجم برای باشگاه ورزشی بارسلونا در سری آ اکوادور بازی می‌کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال اکوادور بازی کرده است.
ماتیاس آکونا (؛ – ۴ ژانویهٔ ۲۰۲۵) بازیکن فوتبال اهل اروگوئه بود، که در پست مهاجم برای لامیا در سوپر لیگ فوتبال یونان بازی می‌کرد. آکونا در ۴ ژانویهٔ ۲۰۲۵، در سن ۳۲ سالگی درگذشت. گفته می‌شود که دلیل مرگ وی، خودکشی بوده‌است.
اولگا سورکین-هورنونگ (؛ زادهٔ ) دانشمند روس در زمینه رایانش است.
مینا چئون (؛ زادهٔ ) هنرمند اهل کره جنوبی است.
هرمان میلر (؛ ۱۰ نوامبر ۱۹۱۹ – ۱۸ آوریل ۱۹۹۹) یک فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی دانش‌آموختهٔ دانشگاه کالیفرنیای جنوبی بود. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است می‌توان به مک‌کلاود و ویرجینیایی اشاره نمود.
ارمنستان در مسابقه آواز یوروویژن نوجوانان ۲۰۱۵ در صوفیه، بلغارستان شرکت کرد. در تاریخ ۱۱ ژوئن ۲۰۱۵ تأیید شد که آن‌ها از روش انتخاب داخلی استفاده خواهند کرد. مایکل وارووسیان (میکا) به عنوان نماینده ارمنستان در تاریخ ۱۴ ژوئیه با ترانه «عشق» انتخاب شد که در تاریخ ۶ اکتبر به‌طور رسمی این انتخاب اعلام گردید. ارمنستان در این مسابقات در نهایت با ۱۷۶ امتیاز در فینال، مقام دوم را کسب کرد. پیش از یوروویژن نوجوانان. انتخاب داخلی. در تاریخ ۱۱ ژوئن ۲۰۱۵، پخش‌کننده عمومی ارمنستان، تلویزیون دولتی ارمنستان (ARMTV)،
عمومی ارمنستان، تلویزیون دولتی ارمنستان (ARMTV)، برنامه‌های خود را برای شرکت در مسابقه آواز یوروویژن نوجوانان ۲۰۱۵ در پایتخت بلغارستان، صوفیه اعلام کرد. پخش‌کننده برای انتخاب هنرمند و ترانه‌ای که ارمنستان را در نوامبر نمایندگی کند، روش انتخاب داخلی را برگزیده بود. پخش‌کننده در تاریخ ۱۴ ژوئیه اعلام کرد که مایکل وارووسیان، پسر ۱۲ ساله، به عنوان نماینده ارمنستان در بلغارستان انتخاب شده است. او در واقع عضو گروه کامپاس بند، که نمایندگان ارمنستان در سال ۲۰۱۲ بودند، بود. در سال ۲۰۱۲ به دلیل ۹ ساله بودنش نتوانست
بود. در سال ۲۰۱۲ به دلیل ۹ ساله بودنش نتوانست در مسابقه شرکت کند. وارووسیان از سال ۲۰۱۳ در مسابقات انتخاب ملی ارمنستان شرکت کرده بود، اما هیچ‌گاه موفق به کسب مجوز نمایندگی کشورش در مسابقه نوجوانان نشد. در تاریخ ۱۹ سپتامبر، اعلامیه‌ای از طرف پخش‌کننده عمومی منتشر شد که نشان می‌داد نماینده ارمنستان در یوروویژن نوجوانان ۲۰۱۵، مایکل وارووسیان، ترانه «عشق» را اجرا خواهد کرد. این ترانه در تاریخ ۶ ژوئیه به‌طور رسمی ارائه شد. اطلاعات هنرمند و ترانه. مایکل وارووسیان. مایکل وارووسیان ()، که بیشتر با نام میکا ()
مایکل وارووسیان ()، که بیشتر با نام میکا () شناخته می‌شود، یک خواننده نوجوان ارمنی است که ارمنستان را در مسابقه آواز یوروویژن نوجوانان ۲۰۱۵ نمایندگی کرد. میکا حرفه موسیقی خود را از شش سالگی آغاز کرد، آن هم پس از اینکه در رسته هنر تحصیل کرد. وارووسیان در فستیوال‌های مختلف موسیقی بین‌المللی شرکت کرده است، از جمله مسابقه انتخاب ملی ارمنستان با عنوان "موج جدید" در ۲۰۱۲ و در ۲۰۱۳ در فستیوال "درخشش طلایی" که در وارنا برگزار شد. عشق. عشق ترانه‌ای است از خواننده نوجوانان ارمنی مایکل وارووسیان، که با نام میکا نیز
ارمنی مایکل وارووسیان، که با نام میکا نیز شناخته می‌شود. این ترانه نماینده ارمنستان در مسابقه آواز یوروویژن نوجوانان ۲۰۱۵ در بلغارستان بود و او با کسب ۱۷۶ امتیاز مقام دوم را کسب کرد که بالاترین امتیاز برای یک نماینده ارمنی بدون برد در بخش مقدماتی بود. در یوروویژن نوجوانان. در قرعه‌کشی ترتیب اجرا که در تاریخ ۱۵ نوامبر ۲۰۱۵ برگزار شد، ارمنستان برای اجرا در ردیف یازدهم در تاریخ ۲۱ نوامبر ۲۰۱۵ انتخاب شد (پس از و پیش از ). فینال. میکا یک کت صورتی و پیراهن سفید به تن داشت، و همخوان‌ها و رقصندگان او نیز لباس‌های
تن داشت، و همخوان‌ها و رقصندگان او نیز لباس‌های صورتی با زرق و برق پوشیده بودند. اجرا با یک نمای وسیع از صحنه و تماشاگران در آرنا آرمیک آغاز شد و سپس دوربین به صحنه نزدیک شد، جایی که یک زمین بزرگ که بر روی پس‌زمینه‌ها نمایش داده شده بود به دور خود چرخید و قلب‌های پیکسلی به همراه نماد میکا ظاهر شدند. پس‌زمینه‌های ارمنستان بسیار پویا بودند به‌طوری که همه می‌توانستند رنگ‌های صورتی و خاکی را ببینند، کلمه «عشق» که بر روی پس‌زمینه نوشته شده بود و نورهای سفید صحنه را زینت می‌بخشیدند. در پایان اجرا نیز از آتش‌بازی
را زینت می‌بخشیدند. در پایان اجرا نیز از آتش‌بازی استفاده شد. در پایان رای‌دهی، ارمنستان مقام دوم را با ۱۷۶ امتیاز کسب کرد. رای‌دهی. رای‌دهی در فینال شامل ۵۰ درصد رای عمومی و ۵۰ درصد رای هیئت داوران بود. هیئت داوران متشکل از پنج حرفه‌ای صنعت موسیقی بودند که شهروند کشورهایی بودند که نمایندگی می‌کردند و نام‌های آن‌ها پیش از مسابقه منتشر شد تا شفافیت رعایت شود. از این هیئت خواسته شد که هر شرکت‌کننده را بر اساس معیارهای زیر قضاوت کند: توانایی صوتی؛ اجرای صحنه‌ای؛ ترکیب و اصالت ترانه؛ و تأثیر کلی از اجرا. علاوه
ترکیب و اصالت ترانه؛ و تأثیر کلی از اجرا. علاوه بر این، هیچ‌کدام از اعضای هیئت داوران ملی نباید به هیچ‌وجه با هیچ‌یک از شرکت‌کنندگان ارتباط داشته باشند تا بتوانند به‌طور بی‌طرفانه و مستقل رای دهند. رده‌بندی فردی هر عضو هیئت داوران یک ماه پس از فینال منتشر شد. پس از انتشار نتایج تفکیکی کامل رای‌دهی توسط اتحادیه پخش اروپا پس از پایان مسابقه، مشخص شد که ارمنستان در رای عمومی و در رای هیئت داوران هر دو مقام دوم را کسب کرده است. در رای عمومی، ارمنستان ۱۳۴ امتیاز کسب کرد، در حالی که در رای هیئت داوران، ارمنستان
کسب کرد، در حالی که در رای هیئت داوران، ارمنستان ۱۴۹ امتیاز به دست آورد. در زیر، تفکیک امتیازاتی که به ارمنستان داده شده و امتیازاتی که ارمنستان در فینال به آن‌ها داده است، به همراه تفکیک رای هیئت داوران و رای عمومی در فینال آورده شده است. نتایج دقیق رای‌گیری. اعضای هیئت داوران ارمنستان به شرح زیر بودند:
وانگ لودن (؛ زادهٔ ) بازیگر، و خواننده اهل چین است. وی از سال ۲۰۰۴ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
الخاندرا باروس (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل مکزیک است.
جایزه بزرگ لاس وگاس ۲۰۲۴ (به‌طور رسمی با عنوان جایزه بزرگ فرمول ۱ هاینکن نقره ای لاس وگاس ۲۰۲۴ شناخته می‌شود) یک مسابقه اتومبیلرانی خودروهای فرمول یک بود که در ۲۳ نوامبر ۲۰۲۴ در پیست استریپ لاس وگاس در پارادایس، نوادا، ایالات متحده آمریکا برگزار شد. این مسابقه بیست و دومین دور از مسابقات فرمول یک فصل ۲۰۲۴ بود. جورج راسل از تیم مرسدس بنز در این مسابقه پول پوزیشن را به دست آورد، او همچنین پیش از هم تیمی اش لوییس همیلتون به پیروزی رسید و کارلوس ساینز جونیور از فراری سکو را تکمیل کرد. ماکس فرستاپن با تیم ردبول
فراری سکو را تکمیل کرد. ماکس فرستاپن با تیم ردبول ریسینگ پنجم شد و چهارمین قهرمانی متوالی رانندگان جهان خود را به دست آورد. مرسدس بنز به ۶۰مین مسابقه یک و دو خود دست یافت. تعیین خط. تعیین خط مسابقه در ۲۲ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۲:۰۰ به وقت محلی () برگزار شد. مسابقه. این مسابقه در ۲۳ نوامبر ۲۰۲۴ در ساعت ۲۲:۰۰ به وقت محلی () به مدت ۵۰ دور برگزار شد.
لوسیانو کاسترو (; ) بازیگر اهل آرژانتین بود.
ناتاشا کلاوس (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل کلمبیا است.
خوانا ویاله (؛ زادهٔ ) بازیگر و مجری اهل آرژانتین است.
مینا چون (، با نام کره‌ای چون مین جونگ ؛ زادهٔ ۱۹۷۳) هنرمند رسانه‌های جدید، دانشور و آموزگار کره‌ای آمریکایی است. او از سال ۱۹۹۷، بین بالتیمور، نیویورک و سئول زندگی می‌کند. اوایل زندگی و تحصیلات. چون زادهٔ سئول، کره جنوبی است. او که دختر یک دیپلمات و رایزن فرهنگی اهل کره جنوبی بود، در شهرهای سئول، نیویورک، کپنهاگ و اتاوا بزرگ شد.
وانگ لودان (؛ زادهٔ ۳۰ ژانویه ۱۹۸۴) بازیگر و خواننده اهل چین است. او به خاطر ایفای نقش در مجموعه تلویزیونی "مبارزه" (۲۰۰۷) به شهرت رسید. او در سال ۲۰۱۴ به جایگاه شماره ۷۴ فهرست ۱۰۰ سلبریتی چینی فوربز رسید. از جمله آثاری که در آنها ایفای نقش کرده است می‌توان به "تأسیس یک حزب" و "قاره" اشاره کرد. اوایل زندگی و تحصیلات. وانگ زادهٔ چی‌فنگ، مغولستان داخلی، چین است. او در سال ۲۰۰۵ از آکادمی فیلم پکن فارغ‌التحصیل شد.
ماه میراث سیک یک ماه یادبود سالانه در کانادا است. این ماه میراث، بزرگداشت و تجلیل از هنر، فرهنگ و میراث سیک در جامعه سیک کانادا است. ماه میراث سیک هر سال در ماه آوریل در کانادا جشن گرفته می‌شود که از سوی دولت کانادا به رسمیت شناخته شده است. به رسمیت شناختن. همراه با به رسمیت شناختن ماه آوریل به عنوان ماه میراث سیک توسط دولت کانادا، استان‌ها و شهرهای دیگر نیز ماه میراث سیک را در کانادا به رسمیت می‌شناسند.
ژانگ شویینگ (؛ زادهٔ ۱۸ ژوئن ۱۹۹۷) همچنین با نام سوفی ژانگ () نیز شناخته می‌شود، بازیگر اهل چین است. از آثاری که در آنها ایفای نقش کرده است می‌توان به "بی‌باک"، "شمشیرزن" و "دختر گردباد" اشاره کرد.
ویکی چن ون‌چی (؛ زاده ی ۱۰ اوت ۲۰۰۳) که بیشتر با نام هنری ون چی () شناخته می‌شود، بازیگر اهل تایوان است. او نامزد جایزه بهترین بازیگر زن در سن ۱۴ سالگی برای فیلم "فرشتگان سفید می‌پوشند" شد.
الک سو یو-پنگ (چینی: 蘇有朋؛ پین‌یین: Sū Yǒupéng؛ زادهٔ ۱۱ سپتامبر ۱۹۷۳) بازیگر، خواننده، تهیه‌کننده و کارگردان اهل تایوان است. سو در دههٔ ۱۹۸۰ به عنوان عضو گروه پسرانه شیائو هو دوییبه شهرت رسید. او به عنوان "Obedient Tiger" (乖乖虎) شناخته می‌شود. از آثاری که در آنها ایفای نقش کرده است می‌توان به "پیام"، "قاتلان" و "بازگشت به ۱۹۴۲" اشاره کرد. او همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه صد گل شده است.
ژنگ شوانگ (؛ زادهٔ ژنگ یی‌هان در ۲۲ اوت ۱۹۹۱) بازیگر اهل چین است. او به خاطر ایفای نقش در "بارش شهاب‌سنگ" (۲۰۰۹) به شهرت رسید و به جوان‌ترین بازیگر زن تبدیل شد که نامزد جایزه بهترین بازیگر زن در جوایز تلویزیونی عقاب زرین چین می‌شود. در سال ۲۰۲۱، حرفهٔ بازیگری ژانگ پس از درگیر شدن در رسوایی‌های فرار مالیاتی و رحم جایگزین به حالت تعلیق درآمد.
دینگ یوشی (؛ زادهٔ ۲۰ ژوئیه ۱۹۹۵) همچنین با نام رایان دینگ () نیز شناخته می‌شود، بازیگر اهل چین است.
جیمی لین (؛ زادهٔ ) بازیگر، خوانندگی، race car driver، کارآفرینی، عکاس اهل تایوان است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "نیمی خدایی و نیمی شیطانی"، "پروانه و شمشیر" اشاره کرد.
شیوالیکا اوبروی (زاده ۲۴ ژوئیه ۱۹۹۵) یک هنرپیشه هندی است که در فیلم‌های هندی نقش‌آفرینی می‌کند. فیلم‌هایی که او در ابتدای حرفه بازیگری حضور داشت، "عشق لعنتی" (۲۰۱۹) و "خداحافظ" (۲۰۲۰) است. دوران اولیه زندگی و تحصیل. مادر اوبروی، سارینا اوبروی، معلم بود. پدربزرگش مهاویر اوبروی، که وقتی پدرش خیلی جوان بود درگذشت، در سال ۱۹۶۷ یک فیلم بالیوودی به نام "شبا و هرکول" را تولید کرده بود اوبروی در مدرسه آریا ویدیا ماندیر و مدرسه جمنابای نرسی در بمبئی تحصیل کرد. او از دانشگاه بمبئی فارغ‌التحصیل شد که در آنجا در
او از دانشگاه بمبئی فارغ‌التحصیل شد که در آنجا در رشته‌های انگلیسی و روان‌شناسی تحصیل کرد. در حالی که او فارغ‌التحصیل می‌شد یک دوره ۳ ماهه مدرک دیپلم را در مؤسسه "آموزش بازیگری انوپم کهیر" گذراند. زندگی شخصی. گزارش شده بود که شیوالیکا در روز ۱۵ ژانویه ۲۰۱۸ با بازیگر کرم راجپال، دوست پسر خود که خیلی وقت بود رابطه داشتند، نامزد کرده است. او در ماه نوامبر ۲۰۱۹، گزارش مبنی بر نامزدی خود را تکذیب کرد و این گزارش‌ها را نادرست خواند. در روز ۲۴ ژوئیه ۲۰۲۲، اوبروی با فیلمساز آبیشک پاتاک نامزد کرد. در ماه فوریه
با فیلمساز آبیشک پاتاک نامزد کرد. در ماه فوریه ۲۰۲۳، آنها در گوا ازدواج کردند. فیلم‌شناسی. فیلم موزیک ویدئو
اویانگ نانا (؛ زادهٔ ۱۵ ژوئن ۲۰۰۰) بازیگر، خواننده و موسیقی‌دان اهل تایوان است. او به خاطر ایفای نقش در "فولاد خونین" (۲۰۱۷) شناخته می‌شود.
جینگ چائو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل چین است. وی از سال ۲۰۰۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
جریان () فیلم پویانمایی ماجراجویی فانتزی محصول ۲۰۲۴ به کارگردانی گینتس زیلبالودیس و نویسندگی زیلبالودیس و ماتیس کازا است. این فیلمِ بدون دیالوگ، یک گربه، سگ، برگچه‌خوار و لمور دم‌حلقه‌ای را در دنیایی ظاهراً پساانسانی دنبال می‌کند که سعی می‌کنند با بالا رفتن چشمگیر سطح آب در اطرافشان زنده بمانند. تولید این فیلم از سال ۲۰۱۹ آغاز شد و پنج سال و نیم به طول انجامید. ساخت پویانمایی با استفاده از نرم‌افزار آزاد و متن‌باز بلندر انجام شده است. این فیلم محصول مشترک لتونی، فرانسه و بلژیک است. پس از نخستین نمایش در
لتونی، فرانسه و بلژیک است. پس از نخستین نمایش در جشنواره فیلم کن ۲۰۲۴، این فیلم مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و افتخارات متعددی از جمله جوایز بهترین فیلم پویانمایی در جوایز اسکار، گلدن گلوب، جوایز فیلم اروپا، حلقه منتقدان فیلم نیویورک، انجمن منتقدان فیلم لس آنجلس و هیئت ملی بازبینی را به خود اختصاص داد.
رالی کاتالونیا یک مسابقه رالی است که در منطقه کاتالونیا اسپانیا ، در تقویم رالی قهرمانی جهان برگزار می‌شود. این رالی اکنون در جاده‌های آسفالت گسترده، هموار و گسترده اطراف شهر سالو ، کوستا داورادا برگزار می‌شود، قبلاً در اطراف منطقه کوستا برابا برگزار می‌شد. رالی کاتالونیا برای اولین بار در سال ۱۹۵۷ در تقویم مسابقات رالی قهرمانی جهان قرار گرفت و برگزار شد. رالی کاتالونیا در سال 1988 با رالی کاستا براوا ادغام شد و به "رالی کاتالونیا - کاستا براوا" تغییر نام داد.
اعتراضات ۲۰۱۳ ارمنستان () گروه‌های مختلف سیاسی و مدنی حضور داشتند. اولین سری اعتراضات پس از انتخابات ریاست‌جمهوری ارمنستان (۲۰۱۳) و توسط رفیع هوانیسیان نامزد سابق ریاست جمهوری برگزار شد. هوانیسیان، که طبق نتایج رسمی، به سرژ سرکیسیان، رئیس‌جمهور فعلی شکست خورد، نتایج را محکوم کرد و ادعا کرد که تقلب شده است. از ۱۹ فوریه، هوانیسیان و هوادارانش تظاهرات گسترده‌ای را در میدان آزادی ایروان و دیگر شهرها برگزار کردند. در ۱۰ مارس، هوانیسیان اعتصاب غذا را آغاز کرد و از رئیس‌جمهور منتخب سرکیسیان خواست تا قبل از ۹
و از رئیس‌جمهور منتخب سرکیسیان خواست تا قبل از ۹ آوریل، روز تحلیف، استعفا دهد. هوانیسیان خواستار حل این مسئله اساسی فراملی بی‌سابقه قبل از ۹ آوریل شد. طی مصاحبه ای در ۱۸ مارس ۲۰۱۳، سرکیسیان گفت که به دیدار هوانیسیان نخواهد رفت و ادعاهای وی را "متکبرانه " توصیف کرد. سرگسیان در ۹ آوریل ۲۰۱۳ به عنوان رئیس‌جمهور سوگند یاد کرد، در حالی که هوونیسیان و هزاران نفر از مردم در خیابان‌های ایروان جمع شده بودند تا اعتراض کنند و با نیروهای پلیس که راه به سوی اقامتگاه ریاست‌جمهوری جمهوری ارمنستان را مسدود کرده بودند،
ریاست‌جمهوری جمهوری ارمنستان را مسدود کرده بودند، درگیر شدند. حرکت هوونیسیان "بارِولوشن" نامیده شد، ترکیبی از کلمهٔ "بارِو" (բարև، به معنی "سلام") و انقلاب، که به عادت هوفیسیان در راهپیمایی‌های انتخاباتی اشاره داشت که به مردم نزدیک می‌شد و آنها را با سلام کردن می‌نوازید. از اوایل ماه مه ۲۰۱۳، تعدادی از گروه‌های مخالف غیررسمی، مانند کهنه سربازان جنگ اول قره باغ کوهستانی، علیه دولت سرژ سرکیسیان تظاهرات کردند. ابتکار مدنی پیش از پارلمان همچنین تعدادی تظاهرات در ایروان و دیگر شهرها برگزار کرد و خواستار مبارزه
ایروان و دیگر شهرها برگزار کرد و خواستار مبارزه بدیل علیه دولت شد. پس از اعلام در ۲۰ ژوئیه ۲۰۱۳ مبنی بر افزایش کرایه‌های حمل و نقل عمومی، فعالان جوان (عمدتاً دانشجویان) اعتراضات مختلفی را در سراسر مرکز ایروان علیه این تصمیم برگزار کردند. این اولین اقدام نافرمانی مدنی در تاریخ مستقل ارمنستان توصیف شد. در ۵ نوامبر، یک تظاهرات خشونت‌آمیز کوچک در مرکز ایروان برگزار شد که توسط فعال مخالف، شانت هاروتونیان سازماندهی شد و خواستار سرنگونی دولت شد. سلسله‌ای از تجمعات اعتراضی علیه عضویت آینده ارمنستان در اتحادیه
اعتراضی علیه عضویت آینده ارمنستان در اتحادیه گمرکی اوراسیا بلاروس، قزاقستان و روسیه برگزار شد. از جمله این تجمعات می‌توان به اعتراضات ۲ دسامبر، همزمان با سفر ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه، به ایروان و اعتراضات ۲۳ دسامبر علیه توافق گازی با روسیه اشاره کرد. بارروولوشن. رفیع هوانیسیان نایب قهرمان انتخابات مشروعیت انتخابات را به رسمیت نشناخته و در اواخر شب ۲۷ بهمن ۱۳۹۲ در یک کنفرانس مطبوعاتی مدعی پیروزی شد و با بیان اینکه «همه می‌دانیم که پیروز شده‌ایم»، ادامه داد: «برای اولین بار در ۲۰ سال است که شهروندان
داد: «برای اولین بار در ۲۰ سال است که شهروندان به قانون اساسی ما، به حاکمیت قانون، به دموکراسی و آینده ما بله گفته‌اند.» با این حال، ناظران بین‌المللی ارزیابی کلی مثبتی از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری دادند که در آن سرژ سرکیسیان برای دومین دوره انتخاب شد. سرکیسیان همچنین از اتحادیه اروپا، شورای اروپا، ناتو و همچنین روسای جمهور قدرت‌های بزرگی مانند ایالات متحده، روسیه، بریتانیا، فرانسه، ایران، ترکیه و بسیاری دیگر تبریک دریافت کرد. ۱۹ فوریه تا ۱۰ مارس. در ۱۹ فوریه، توده ای از هواداران او در میدان آزادی
۱۹ فوریه، توده ای از هواداران او در میدان آزادی ایروان تجمع کردند، جایی که هووانیسیان از رئیس‌جمهور سرکیسیان خواست «پیروزی مردم» را بپذیرد و شکست خود را بپذیرد. هرانت باگراتیان، نخست‌وزیر سابق ارمنستان که در جایگاه سوم قرار گرفت، مدعی شد که «مقامات تلاش کردند تا از پیروزی هووانیسیان جلوگیری کنند» و روز بعد از هووانیسیان و سرکیسیان خواست تا پای میز مذاکره بنشینند و اظهار داشت که انتخابات برگزار شد. وی از رففی هوانیسیان و سرژ سرکیسیان خواست پشت میز مذاکره بنشینند و برای خروج از این وضعیت تلاش کنند در غیر این
و برای خروج از این وضعیت تلاش کنند در غیر این صورت اجتناب از تشدید و درگیری بیشتر غیرممکن خواهد بود. در ۱۹ فوریه ۲۰۱۳، چند فعال وارد کنفرانس مطبوعاتی ناظران انتخابات سازمان امنیت و همکاری اروپا شدند و فریاد زدند «به مشروعیت بخشیدن به انتخابات تقلبی در ارمنستان دست بردارید». ناظران از سالن خارج شدند و خواستار بیانیه کتبی فعالان به زبان ارمنی یا انگلیسی شدند. در ۲۰ فوریه ۲۰۱۳، هوانیسیان و هوادارانش در میدان آزادی تجمع کردند. هوانیسیان یک بار مدعی پیروزی شد و از مردم خواست تا فردا در میدان بمانند و با
شد و از مردم خواست تا فردا در میدان بمانند و با رئیس‌جمهور سرکیسیان ملاقات کنند که انتظار می‌رود حزب حاکم در آنجا تجمعی برگزار کند. نیکول پاشینیان، سیاستمدار اپوزیسیون به هوانیسیان پیوست و در میدان آزادی برای مردم سخنرانی کرد. در ۲۱ فوریه ۲۰۱۳، هوانیسیان و سرکیسیان در کاخ ریاست جمهوری در ایروان دیدار کردند. او ابتدا به جمعی از هواداران خود گفت که برای مذاکره با سرکیسیان در حال حرکت است، سپس به سمت کاخ ریاست جمهوری در خیابان باقرامیان حرکت کرد. دیدار با رئیس‌جمهور فعلی بیش از دو ساعت به طول انجامید. به گفته
فعلی بیش از دو ساعت به طول انجامید. به گفته هوانیسیان، آنها در مورد راه‌های پایان دادن به اختلافات پس از انتخابات گفتگو کردند. پس از خروج هوانیسیان از کاخ، وی خطاب به جمعی از هواداران خود گفت که «سرژ در مقابل رفی نیست» و ادامه داد که «ما به پیروزی خود متعهد هستیم و مردم ارمنستان فردا پیروزی خود را خواهند داشت.» او بعداً به هواداران خود در میدان آزادی اعلام کرد که فردا جزئیات جلسه را افشا خواهد کرد. تظاهرات در ۲۲ فوریه ۲۰۱۳ ادامه یافت، و رافی هووانیسیان اعلام کرد که روز قبل با رئیس‌جمهور وقت، سرژ سرگسیان،
کرد که روز قبل با رئیس‌جمهور وقت، سرژ سرگسیان، دیدار کرده است. به گفته هووانیسیان، او از سرگسیان خواسته بود اراده مردم را بپذیرد، اما سرگسیان پاسخ «نه» داده است. آرمن مارتیروسیان، نماینده سابق مجلس از حزب میراث متعلق به هووانیسیان، ادعا کرد که آشوت گیزیریان، فرماندار حزب جمهوری‌خواه ارمنستان استان شیراک، جایی که هووانیسیان بیشترین حمایت را کسب کرده بود، به دلیل «تقلب انتخاباتی ناکافی» استعفا داده است. در حالی که گیزیریان خودش اظهار داشت: «من شکست را پذیرفتم و استعفا دادم. اکنون بگذارید رافی شکست خود را
و استعفا دادم. اکنون بگذارید رافی شکست خود را بپذیرد.» حزب اپوزیسیون اصلی دیگر، فدراسیون انقلابی ارمنی، به تجمع رافی هووانیسیان پیوست. آرمن روستامیان، عضو شورای فدراسیون، خطاب به جمعیت گفت: «این یک حرکت غیرقابل توقف برای برقراری حاکمیت مردم است.» آندریاس قوکاسیان، یکی از نامزدهای انتخابات که به‌طور فعال در انتخابات شرکت نکرد زیرا در اعتراض به «انتخابات ساختگی» دست به اعتصاب غذا زده بود، بعداً به تجمع پیوست و اظهار داشت: «انتخابات ساختگی نشان داد که دولت نمی‌تواند عادلانه باشد، اما مردم اراده خود را نشان
عادلانه باشد، اما مردم اراده خود را نشان دادند و برای تبریک به رافی هووانیسیان که توانست جامعه ارمنی را متحد کند، آمدند.» روبن هاخوردیان، خواننده و ترانه‌سرای مشهور ارمنی، نیز در این تجمع حضور داشت. به ویژه اظهارات او مانند «نظر آن‌هایی که در رأس قدرت هستند برایم اهمیتی ندارد» شور و شوق زیادی در میان جمعیت ایجاد کرد.
اعتراضات ۲۰۱۱ ارمنستان () مجموعه ای از تظاهرات مدنی با هدف تحریک اصلاحات سیاسی و امتیازاتی از سوی دولت ارمنستان و دولت مدنی ایروان، پایتخت و بزرگ‌ترین شهر آن بود. معترضان از رئیس‌جمهور سرژ سرکیسیان خواستند زندانیان سیاسی را آزاد کند، کسانی را که مسئول مرگ فعالان مخالف پس از انتخابات ریاست‌جمهوری ارمنستان (۲۰۰۸) بودند محاکمه کند و اصلاحات دموکراتیک و اجتماعی-اقتصادی از جمله حق سازماندهی در میدان آزادی در مرکز شهر ایروان را ایجاد کند. آنها همچنین به کارن کاراپتیان شهردار ایروان به دلیل ممنوعیت حضور مخالفان در
شهردار ایروان به دلیل ممنوعیت حضور مخالفان در میدان آزادی و ممانعت از دستفروشان و تجار در خیابان‌های شهر اعتراض کردند. بلوک اپوزیسیون کنگره ملی ارمنی که نقش مهمی در سازماندهی و رهبری تظاهرات داشته است نیز خواستار برگزاری انتخابات زودهنگام و استعفای دولت شده بود. دولت با اعطای چندین امتیاز به معترضان، از جمله پذیرش خواسته‌های مخالفان برای تحقیق دربارهٔ مرگ‌های اعتراضات سال ۲۰۰۸، صدور مجوز برای برگزاری تجمع در میدان آزادی، و آزادی چندین فعال زندانی، به اعتراضات پاسخ داد. اعتراض دست فروشان خیابانی. فروشندگان
پاسخ داد. اعتراض دست فروشان خیابانی. فروشندگان خیابانی در ایروان که از تصمیم شهردار کاراپتیان در ۱۳ ژانویه برای شروع اجرای ممنوعیت شدید تجارت خیابانی خشمگین بودند، در ۱۹ ژانویه در مقابل دفاتر شهرداری پایتخت تظاهرات کردند. مقامات شهر اصرار داشتند که این ممنوعیت برای سلامت و ایمنی عمومی ضروری است، اما تظاهرکنندگان شعارهایی در انتقاد از کاراپتیان، یکی از مقامات حزب جمهوریخواه ارمنستان که توسط مجمع شهرداری در دسامبر ۲۰۱۰ برای پایان دوره ناقص انتخاب شد، فریاد زدند، و شکایت کردند که ممنوعیت شهرداری باعث شده است
و شکایت کردند که ممنوعیت شهرداری باعث شده است که بسیاری از آنها نتوانند پول کافی برای تأمین غذا و سرپناه خود و خانواده‌شان به دست آورند. برخی از معترضان که نشانه‌های بسیاری از آنها بر نیات مسالمت آمیز آنها تأکید داشت، از کاراپتیان خواستند یا با آنها ملاقات کند یا استعفا دهد. اعتراضات در مقابل ادارات شهرداری به زودی به یک پدیده روزمره تبدیل شد که تا بهمن ماه ادامه یافت. اعتراضات سیاسی. با ادامه اعتراضات جزئی در ایروان و گسترش موج انقلابی در سراسر شمال آفریقا و غرب آسیا، سیاستمداران اپوزیسیون مانند استپان
و غرب آسیا، سیاستمداران اپوزیسیون مانند استپان صفریان از حزب میراث و رئیس‌جمهور سابق لوون تر-پتروسیان، که توسط رئیس‌جمهور کنونی سرکیسیان در انتخابات مورد مناقشه سال ۲۰۰۸ شکست خورد. کنگره ملی ارمنی (HAK) در اوایل فوریه پیشنهاد کرد که تحولات سیاسی ممکن است در ارمنستان رخ دهد. تر-پتروسیان خواستار تجمع مخالفان در میدان آزادی ایروان در ۱۸ فوریه نه فقط برای اعتراض به دولت کاراپتیان، بلکه برای اعتراض به دولت رئیس‌جمهور سرژ سرکیسیان شد. دولت در پاسخ گفت که میدان آزادی به دلیل «رویدادهای ورزشی و فرهنگی» ممنوع است.
به دلیل «رویدادهای ورزشی و فرهنگی» ممنوع است. کنگره ملی ارمنی گفت که قصد دارد در میدان تجمع کند بدون توجه به اینکه آیا دولت شهر و دولت ملی به آن اجازه انجام این کار را داده‌اند یا خیر. تحلیلگران سیاسی می‌گویند که رهبران اپوزیسیون ملی مانند تر-پتروسیان در حال مهار موج موجود ناآرامی هستند که الهام گرفته از انقلاب تونس و اعتراضات در مصر است و در رویدادهایی مانند تظاهرات مداوم دست فروشان خیابانی مشهود است و برخی پیش‌بینی می‌کنند که شرایط برای تظاهرات بزرگ مناسب است. ۱۸ فوریه. در ۱۸ فوریه، کنگره ملی ارمنی
مناسب است. ۱۸ فوریه. در ۱۸ فوریه، کنگره ملی ارمنی تظاهرات بزرگی را بین ۵۰۰۰ تا ۱۰۰۰۰ نفر در مرکز شهر ایروان برگزار کرد. معترضان، از جمله تر-پتروسیان، از دستمزدهای پایین، بیکاری، تورم، فساد، و کاهش کیفیت زندگی شکایت داشتند. سخنرانان در این تجمع همچنین به شبح انقلاب‌های تونس و مصر اشاره کردند و تر-پتروسیان دولت سرکیسیان را با آن رژیم‌های سقوط کرده مقایسه کرد. رئیس‌جمهور پیشین گفت: مصیبت مردم ما بهتر از مصیبت مردم آن کشورها نیست و رژیم ارمنستان کمتر از رژیم‌های آن کشورها دیکتاتور و منفور نیست. او از دولت
آن کشورها دیکتاتور و منفور نیست. او از دولت خواست استعفا دهد و خواستار قیام مشابهی شد که در کشورهای عربی نزدیک ارمنستان دیده می‌شود. تر-پتروسیان همچنین از دست فروشان خیابانی و دیگرانی که در اعتراض به سیاست‌های دولت سازماندهی شده‌اند، خواست تا تجمعات خود را «سیاسی» کنند و با مخالفان ملی در خواستار تغییرات گسترده بپیوندند. ۱ مارس. کنگره ملی ارمنی تجمع دیگری را در ۱ مارس در ایروان ترتیب داد. بر اساس برآوردهای مخالفان، بیش از ۵۰۰۰۰ شهروند در این تجمع شرکت کردند. این تظاهرات سومین سالگرد خشونت‌های پس از
کردند. این تظاهرات سومین سالگرد خشونت‌های پس از انتخابات پس از پیروزی مورد مناقشه سرکیسیان در سال ۲۰۰۸ بود که ۱۰ معترض در آن کشته شدند. معترضان دوباره خواستار برگزاری انتخابات زودهنگام شدند و خواستار استعفای سرکیسیان شدند. ترپتروسیان در این تظاهرات سخنرانی کرد و دولت را «رژیم راهزنی [که] قدرت را از طریق انتخابات پارلمانی و ریاست جمهوری جعلی و جنایت خونین ۱ مارس ۲۰۰۸ به دست گرفت» خواند و مطالبات مطرح شده در اعتراض ۱۸ فوریه را تکرار کرد. او همچنین علناً خواستار لغو ممنوعیت تجارت خیابانی شد و خواستار اصلاحات