payamvha/North_RAG huggingface dataset:
انگلیسی از دانشگاه علامه طباطبایی در سال ۱۳۷۶ دریافت کرد. سپس تحصیلات کارشناسی ارشد و دکتری خود را در رشتهٔ جامعه‌شناسی با گرایش فرهنگ در دانشگاه تربیت مدرس به ترتیب در سال‌های ۱۳۷۹ و ۱۳۸۶ به پایان رساند. فعالیت‌های دانشگاهی. مهرآیین سابقهٔ تدریس در دانشگاه‌های مختلفی از جمله دانشگاه تربیت مدرس، دانشگاه علم و فرهنگ، مؤسسه پژوهشی امام خمینی و دانشگاه آزاد اسلامی (واحد علوم و تحقیقات) را دارد. وی پس از اخذ مدرک دکتری، به‌عنوان پژوهشگر در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی مشغول به‌کار شد. از دیگر
انسانی و مطالعات فرهنگی مشغول به‌کار شد. از دیگر فعالیت‌های او می‌توان به همکاری در تدوین دانشنامه‌های علوم اجتماعی و تأسیس مؤسسهٔ تحقیقاتی «رخداد تازه» در سال ۱۳۹۰ اشاره کرد که تا پایان سال ۱۳۹۳ فعال بود. فعالیت‌های اجتماعی و سیاسی. مهرآیین از جمله چهره‌های دانشگاهی منتقد به جمهوری اسلامی ایران به‌شمار می‌رود. حضور او در مناظره‌ای تلویزیونی با مهدی جمشیدی در بهمن ۱۴۰۲ که در آن به نقد «استبداد سیاسی» در ایران پرداخت، واکنش‌های گسترده‌ای در فضای عمومی برانگیخت. در اسفند ۱۴۰۳، وی نامه‌ای سرگشاده خطاب به علی
در اسفند ۱۴۰۳، وی نامه‌ای سرگشاده خطاب به علی خامنه‌ای منتشر کرد و ضمن نقد سیاست‌های کلان جمهوری اسلامی، خواستار برگزاری همه‌پرسی دربارهٔ نوع حکومت، کناره‌گیری رهبر جمهوری اسلامی و آغاز مذاکرات مستقیم با ایالات متحده آمریکا شد. مهرآیین در نامه‌ای دیگر که پس از تشکیل پرونده قضایی علیه وی و احضارش به دادسرای فرهنگ و رسانه منتشر شد، با اشاره به تجربهٔ آفریقای جنوبی، علی خامنه‌ای را به کناره‌گیری مسالمت‌آمیز از قدرت و پذیرش بخشایش دعوت کرد. او پس از نوشتن نامه به رهبر جمهوری اسلامی در مصاحبه‌ای با رادیو فردا
به رهبر جمهوری اسلامی در مصاحبه‌ای با رادیو فردا عنوان کرد: «خامنه‌ای دور از دسترس اما عامل اصلی تمام تنش‌ها است» پس از آن بیش از ۱۰۰ استاد دانشگاه به احضار مصطفی مهرآیین واکنش نشان داده و آن را نقض آزادی اندیشه و بیان دانستند.
جان موردخای گاتمن (زاده ۲۶ آوریل ۱۹۴۲) روان‌شناس آمریکایی، استاد بازنشسته روان‌شناسی دانشگاه واشینگتن است. تحقیقات او بر پیش‌بینی طلاق و ثبات زناشویی از طریق تحلیل روابط متمرکز است. کار گاتمن در حوزه مشاوره روابط و زوج درمانی قرار دارد زندگی شخصی. جان گاتمن در ۲۶ آوریل ۱۹۴۲ در جمهوری دومینیکن از پدر و مادری یهودی ارتدکس به دنیا آمد. پدر او پیش از جنگ جهانی دوم در وین خاخام بود. دو ازدواج ابتدایی او به طلاق ختم شد. اما وی در سال ۱۹۸۷ با جولی شوارتز، روان درمانگر ازدواج کرد. او یک دختر به نام موریا گاتمن
درمانگر ازدواج کرد. او یک دختر به نام موریا گاتمن دارد. جان و جولی گاتمن در ایالت واشینگتن زندگی می‌کنند. تحصیلات و حرفه. جان در سال ۱۹۶۲ مدرک کارشناسی خود را در رشته ریاضی-فیزیک از دانشگاه فرلی دیکینسون دریافت کرد. . در سال ۱۹۶۴، مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته ریاضیات-روان‌شناسی از موسسه فناوری ماساچوست گرفت و دومین مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته روان‌شناسی بالینی-ریاضی در سال ۱۹۶۷ و دکترای روان‌شناسی بالینی را در سال ۱۹۷۱ از دانشگاه ویسکانسین دریافت کرد. گاتمن در دانشگاه فرلی دیکنسون به عنوان مربی
کرد. گاتمن در دانشگاه فرلی دیکنسون به عنوان مربی برای بخش ریاضیات، دستیار پژوهشی برای بخش فیزیک و محقق برای دانشکده مهندسی کار کرد. در آزمایشگاه ملی لارنس برکلی، او به عنوان برنامه‌نویس کامپیوتر و ریاضیدان کار می‌کرد. او یک ارزیاب برنامه و طراح تحقیق برای دپارتمان آموزش عمومی ویسکانسین بود. در سال ۱۹۸۱، گاتمن استاد روان‌شناسی در دانشگاه ایلینوی شد. علاوه بر این، او به مدت ۱۶ سال استاد روان‌شناسی در دانشگاه واشینگتن بود. از سال ۲۰۰۲، گاتمن به عنوان استاد ممتاز روان‌شناسی برای دانشگاه واشینگتن و به عنوان
ممتاز روان‌شناسی برای دانشگاه واشینگتن و به عنوان مدیر اجرایی مؤسسه تحقیقاتی رابطه در سیاتل کار کرده است. جوایز و افتخارات. از جوایزی که دکتر گاتمن موفق به کسب آنها شده است می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: همچنین علاوه بر این، گاتمن جزو ۱۰ درمانگر برتر ربع قرن گذشته که توسط شبکه روان‌درمانی فهرست شده‌اند جای دارد.
ملکهٔ قرنه () زنی از مصر باستان بود که در دوران دودمان هفدهم مصر، حدود سال‌های ۱۶۰۰ تا ۱۵۰۰ پیش از میلاد، زندگی می‌کرد. مومیایی او اکنون در موزه ملی اسکاتلند نگهداری می‌شود. او در هنگام مرگ، در اواخر نوجوانی یا اوایل بیست‌سالگی بود، و مومیایی و تابوتش در الکُهر، در نزدیکی دره پادشاهان کشف شد. تابوت او آسیب دیده بود (احتمالاً به دلیل قرار گرفتن تابوت دیگری روی آن)، و همین باعث شده نام او از بین برود. کیفیت بالای اشیای تدفینی و محل دفن، این احتمال را تقویت کرده‌اند که صاحب این آرامگاه، یکی از اعضای خاندان
کرده‌اند که صاحب این آرامگاه، یکی از اعضای خاندان سلطنتی بوده است. اگر این فرضیه درست باشد، آن‌گاه مجموعهٔ مومیایی‌ها، تابوت‌ها و اشیای تدفینی این مکان، تنها آرامگاه سلطنتی کاملاً سالمی خواهد بود که به‌طور کامل از مصر خارج شده است. مومیایی. ملکهٔ قرنه حدود ۱۵۰ سانتی‌متر قد داشته و در اواخر نوجوانی یا اوایل بیست‌سالگی درگذشته است. او در زمان دودمان هفدهم مصر زندگی می‌کرد. بررسی نسبت‌های نیتروژن در اسکلت او نشان می‌دهد که رژیم غذایی‌اش ترکیبی از غذاهای مصری و کوشی بوده است. مشخص نیست که این امر به این دلیل
و کوشی بوده است. مشخص نیست که این امر به این دلیل بوده که او در نوبه متولد شده و دوران کودکی‌اش را آن‌جا گذرانده، یا اینکه صرفاً در مصر زندگی می‌کرده و مقدار زیادی غذای نوبیایی مصرف می‌کرده است. همچنین، وجود سفالینه‌هایی از پادشاهی کوش در میان اشیای تدفینی او، نشانهٔ دیگری از ارتباط او با این منطقه است. در هنگام کشف، او گوشواره‌هایی از طلا، دستبندهای طلا و یک طوق طلایی به همراه داشت. همچنین، کمربندی از حلقه‌های الکتروم (آلیاژی از طلا و نقره) نیز همراهش بود. آن طوق به سبک اولیهٔ شِبیو (Shebyu) طراحی شده و
آن طوق به سبک اولیهٔ شِبیو (Shebyu) طراحی شده و دارای محیط خارجی ۳۸ سانتی‌متر است. فرایند مومیایی کردن بدن او موفق نبوده و هیچ‌گونه بافت نرم باقی نمانده؛ تنها اسکلت او حفظ شده است. تابوت او از نوع ریشی (rishi) بود؛ نیمی از آن (پایین) از چوب درخت انجیر مصری و درِ آن از چوب درخت گز ساخته شده بود. درِ تابوت با رنگ‌های آبی و زرد نقاشی شده و دارای تزئینات طلایی بود. کشف و پیامدها. زن مومیایی‌شده و تابوت او در جریان حفاری‌ای به رهبری فلندرز پتری در تاریخ ۲۹ دسامبر ۱۹۰۸ کشف شدند. ملکه قرنه در آرامگاهش با تابوت و
۱۹۰۸ کشف شدند. ملکه قرنه در آرامگاهش با تابوت و مومیایی کودکی بین دو تا دو و نیم ساله دفن شده بود. مدت کوتاهی پس از حفاری، مومیایی زن باز شد. سپس، شورای عالی آثار باستانی مصر با انتقال محتویات آرامگاه به خارج از کشور موافقت کرد، به شرط آن‌که این مجموعه به‌صورت کامل و یکجا حفظ شود. مومیایی این زن، به همراه دیگر اشیای تدفینی، به موزه سلطنتی اسکاتلند منتقل شد و تا سپتامبر ۱۹۰۹ به آن‌جا رسید. اشیای طلایی آرامگاه حدود ۳۰ پوند (معادل تقریبی ۳۹۵۰ پوند در سال ۲۰۲۳) ارزش‌گذاری شدند که در آن زمان، بیشترین میزان
ارزش‌گذاری شدند که در آن زمان، بیشترین میزان طلایی بود که دولت مصر تا آن زمان اجازه داده بود از کشور خارج شود. در سال ۱۹۶۹، تابوت مورد مرمت قرار گرفت و شکاف‌های آن با خمیر فایبرنایل پر شد. سپس در سال ۲۰۱۸، تابوت تحت عملیات حفاظت و پایدارسازی قرار گرفت تا برای نمایش دوباره در سال ۲۰۱۹ در گالری «مصر باستان بازکشف‌شده» آماده شود.
سویسایدال تندنسیز (به انگلیسی: Suicidal Tendencies) یک گروه کراس‌اور ترش آمریکایی است که در سال ۱۹۸۰ در ونیز، کالیفرنیا، توسط خواننده مایک مویر تشکیل شد. گروه دستخوش تغییرات مختلفی در ترکیب شده است و مویر تنها عضو اصلی باقی مانده است. ترکیب فعلی آنها شامل مویر، نوازندگان گیتار دین پلیزنت و بن واینمن، نوازندهٔ بیس تای تروهیو و درامر جی وینبرگ است. نوازندگان برجسته‌ای که در استودیو یا فعالیت‌های زندهٔ گروه مشارکت داشته‌اند شامل نوازندگان گیتار راکی جورج و مایک کلارک؛ نوازندگان بیس لوئیش مایورگا، رابرت تروهیو،
کلارک؛ نوازندگان بیس لوئیش مایورگا، رابرت تروهیو، را دیاز، جاش پل و استفان «تاندرکت» برونر؛ و درامرها آمری اسمیت، جیمی دی‌گراسو، بروکس واکرمن، دیوید هیدالگو جونیور، توماس پریجن، ران برونر، اریک مور، دیو لومباردو، براندون پرتزبورن، گریسون نکروتمن و نوازندهٔ جلسه‌ای، جاش فریز هستند. در کنار گروه‌های DRI و Corrosion of Conformity و Stormtroopers of Death، سویسایدال تندنسیز اغلب به عنوان یکی از «پدرهای کراس‌اور ترش» شناخته می‌شود. آنها چهارده آلبوم استودیویی (چهار تای آنها از مطالب ضبط شده یا قبلاً منتشر شده
تای آنها از مطالب ضبط شده یا قبلاً منتشر شده تشکیل شده است)، دو آلبوم چندآهنگه، چهار آلبوم تقسیم شده، چهار آلبوم گردآوری‌شده و دو ویدیوی بلند منتشر کرده‌اند. گروه اولین موفقیت خود را با اولین آلبوم خود "سویسایدال تندنسیز" در سال ۱۹۸۳ به دست آورد؛ تک‌آهنگ «نهادینه شده است» را تولید کرد که یکی از اولین ویدیوهای هاردکور پانک بود که پخش قابل توجهی در ام‌تی‌وی دریافت کرد. محبوبیت سویسایدال تندنسیز به‌طور تصاعدی در دههٔ بعد افزایش یافت و با دومین آلبوم استودیویی آنها "به ارتش بپیوندید" (۱۹۸۷) که اولین آلبوم آنها
"به ارتش بپیوندید" (۱۹۸۷) که اولین آلبوم آنها در جدول "بیلبورد" ۲۰۰ بود، گروه شروع به آزمایش صدای سنگینی کرد که به ایجاد، توسعه و محبوبیت ژانر کراس اور ترش کمک کرد. سه آلبوم اول سویسایدال تندنسیز در ناشر بزرگ اپیک رکوردز — "چگونه فردا بخندم وقتی امروز نمی‌توانم لبخند بزنم" (۱۹۸۸)، "کنترل شده توسط نفرت/احساس شیت... دژا وو" (۱۹۸۹) و "چراغ‌ها... دوربین... انقلاب!" (۱۹۹۰) — در جوامع ترش متال و هوی متال به خوبی مورد استقبال قرار گرفت و دو مورد اخیر سویسایدال تندنسیز گواهینامه طلایی توسط آرآی‌ای‌ای را دریافت
تندنسیز گواهینامه طلایی توسط آرآی‌ای‌ای را دریافت کردند. ششمین آلبوم استودیویی گروه با نام "هنر شورش" (۱۹۹۲) به بزرگ‌ترین موفقیت جدول تبدیل شد و در رتبهٔ ۵۲ "بیلبورد" ۲۰۰ قرار گرفت، و شامل سه تا از بزرگ‌ترین موفقیت‌های آنها «روی چرخ بخواب»، «هیچ‌کس نمی‌شنود» و «بهتر ازت متنفرم» بود. آن آلبوم، همراه با آلبوم قبلی و جانشینانش "هنوز سایکو بعد از این همه سال" (۱۹۹۳) و "خودکشی برای زندگی" (۱۹۹۴)، گروه با صداها و تأثیرات مختلف از ترش متال گرفته تا موسیقی پراگرسیو متال و فانک متال را تجربه کردند. سویسایدال
متال و فانک متال را تجربه کردند. سویسایدال تندنسیز در سال ۱۹۹۵ پس از قطع رابطه با اپیک منحل شد. با این حال، مویر (به همراه کلارک) یک سال بعد با یک ترکیب جدید، گروه را اصلاح کرد و آلبوم‌های "فریدامب" (۱۹۹۹) و "روحت را آزاد کن و ذهن من را نجات بده" (۲۰۰۰) را منتشر کرد. خروجی ضبط شدهٔ سویسایدال تندنسیز در بقیهٔ دههٔ ۲۰۰۰ بسیار کم بود، و بیشتر به عنوان یک گروه اجرای زنده ادامه داد، اگرچه گاهی آهنگ‌های جدیدی را در کنسرت اجرا می‌کرد و آنها را در آلبوم‌های تقسیم شده یا آلبوم‌های گردآوری‌شده، از جمله "دوستان و
شده یا آلبوم‌های گردآوری‌شده، از جمله "دوستان و خانواده، جلد. ۲" (۲۰۰۱) و "سال سایکوس" (۲۰۰۸) منتشر کرد. گروه در دههٔ ۲۰۱۰ به انتشار آلبوم‌های استودیویی جدید بازگشت و با آلبومی از مطالب ضبط‌شدهٔ مجدد به نام "نو مرسی فول!/خانواده خودکشی" (۲۰۱۰) شروع کرد، به دنبال آن دو آلبوم با مطالب اصلی کاملاً جدید: "۱۳" (۲۰۱۳) و "جهان دیوانه شده است" (۲۰۱۶)؛ هر دو آلبوم با استقبال خوبی از سوی منتقدان مواجه شدند و به عنوان بازگشتی برای سویسایدال تندنسیز در نظر گرفته شدند. جدیدترین نسخه‌های آنها آلبوم چندآهنگه "مبارزه خود
جدیدترین نسخه‌های آنها آلبوم چندآهنگه "مبارزه خود را دریاب!" است و یک آلبوم شامل مطالب منتشر نشده و دوباره ضبط شده، "بعد از این همه سال هنوز سایکوپانک"، که هر دو در سال ۲۰۱۸ منتشر شدند. گروه در حال حاضر روی مطالب جدید برای پانزدهمین آلبوم استودیویی خود کار می‌کند. سبک و تأثیر. در حالی که مطالب اولیهٔ آنها، از جمله اولین آلبوم آنها، "سویسایدال تندنسیز"، هاردکور پانک در نظر گرفته می‌شود، گروه به دلیل ترکیب عناصر ترش متال با فانک، پانک راک و آلترناتیو راک شناخته شده است. منتقدان همچنین سویسایدال تندنسیز را به
شده است. منتقدان همچنین سویسایدال تندنسیز را به عنوان «پدرخوانده‌های» ژانر کراس‌اور ترش توصیف کرده‌اند، که به همراه گروه‌های تگزاسی DRI و Stormtroopers of Death مستقر در نیویورک اعتبار ایجاد کرده‌اند. هنرمندان مختلفی تحسین خود را از سویسایدال تندنسیز ابراز کرده‌اند یا آنها را به عنوان تأثیرگذار ذکر کرده‌اند، از جمله: انترکس، بادی کانت، چیلدرن آو بادم، گرین دی، جینز ادیکشن، کیل‌سوئیچ انگیج، مگادث، نوئف‌اکس، آف‌اسپرینگ، ریج اگنست د ماشین، سپولترا، سونداست، اسکریلکس، اسلیر، اسلپ‌نات، سول‌فلای، استیند، و
اسکریلکس، اسلیر، اسلپ‌نات، سول‌فلای، استیند، و Terror.
لورالی کریستن بل (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. او بیشتر برای ایفای نقش در سریال‌های تلویزیونی "جوان و بی‌قرار" و "جسور و زیبا" شناخته می‌شود. از دیگر فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "کسل"، "واکر، رنجر تگزاس، ، افشای مرگبار (۲۰۱۷)، خانم شکارچی (۲۰۱۸) و یاقوت و مروارید در غبار" ساخته وی سی اندروز اشاره کرد. وی خواهر بردلی بل است.
سوبارتو (زبان اکدی|𒋗𒁈𒌷 Šubartum/Subartum/ina Šú-ba-ri، زبان آشوری باستان|مات Šubarri) یا سوبار ، ) در ادبیات عصر برنز ذکر شده است. این نام همچنین به صورت «سوباری» در نامه‌های آمارنا و به شکل «Šbr» در اوگاریت ظاهر می‌شود. سوبارتو ظاهراً پادشاهی در جزیره (بین‌النهرین) در بالای رود دجله بوده و بعدها به منطقه‌ای از بین‌النهرین اشاره می‌کرد. بیشتر محققان معتقدند که سوبارتو نام اولیه برای مردمان بین‌النهرین شمالی در امتداد دجله و مناطق غربی آن است، اگرچه نظرات دیگری نیز وجود دارد که آن را کمی شرقی‌تر و/یا
دیگری نیز وجود دارد که آن را کمی شرقی‌تر و/یا شمالی‌تر قرار می‌دهند. مکان دقیق آن هنوز شناسایی نشده است. از دیدگاه امپراتوری اکد، سوبارتو نشان‌دهنده افق جغرافیایی شمال بود، همان‌طور که آمورو، عیلام و سومر به ترتیب نشان‌دهنده «غرب»، «شرق» و «جنوب» بودند و به عنوان اصطلاحی برای معنی «شمال» عمل می‌کرد. نام شناسی. نام سوبارتو در سنگ نبشته‌های سومری به صورت سوبور (Subur) و در متون زبان اکدی به صورت شوبارتو (Šubartu) ثبت شده است. تاریخچه. نخستین اشاره‌ها به «چهار منطقه» توسط پادشاهان اکد، از سوبارتو به عنوان یکی
منطقه» توسط پادشاهان اکد، از سوبارتو به عنوان یکی از این مناطق در اطراف اکد نام برده‌اند، در کنار مارتو، عیلام و سومر. به نظر می‌رسد سوبارتو در نخستین متون تاریخی، کشاورزان ساکن کوهستان‌ها بوده‌اند که اغلب برای برده‌داری مورد حمله قرار می‌گرفتند. اناتوم از لاگاش گفته شده که سوبارتو یا شوبور را شکست داد و این منطقه به عنوان یکی از استان‌های امپراتوری لوگال-آن-موندو فهرست شده است. در دوره‌ای بعدتر، سارگون اکدی به سوبار لشکرکشی کرد و نوه‌اش نارام-سین اکدی سوبار را در کنار آرمانی - که با حلب شناسایی شده‌است -
را در کنار آرمانی - که با حلب شناسایی شده‌است - در فهرست سرزمین‌های تحت کنترل خود آورد. ایشبی-ارا از ایسین و حمورابی نیز ادعای پیروزی بر سوبار را داشتند. سه نامه از نامه‌های آمارنا مربوط به قرن چهاردهم پیش از میلاد - مکاتبات اکدی به خط میخی که در مصر یافت شده‌اند - به «سوباری» به عنوان یک مکان جغرافیایی اشاره می‌کنند. همه این نامه‌ها خطاب به آخناتون هستند؛ در دو نامه (EA 108 و 109)، ریب-هدا، پادشاه بیبلوس، شکایت می‌کند که عبدی-آشیرتا، حاکم آمورو، اسیران را به سوباری فروخته است، در حالی که نامه دیگر (EA
را به سوباری فروخته است، در حالی که نامه دیگر (EA 100) از شهر ارقاته، نیز به انتقال کالاهای غنیمتی به سوباری اشاره دارد. همچنین در قرن هشتم پیش از میلاد در «اشعار ارا» (IV، 132) به «سوبارتو» اشاره شده است، در کنار دیگر سرزمین‌هایی که بابلی‌ها را آزار می‌دادند در دوران بابل نو (در زمان نبوپولاسار، نبوکدنصر دوم و نبونعید). به نظر می‌رسد سوبارتو در حوزه نفوذ عمومی هوری‌ها قرار داشته‌است. دوره سومری. اولین اشاره‌ها به سوبارتو در دوره سلسله‌های نخستین سومری (حدود ۲۹۰۰–۲۳۵۰ پ.م) دیده می‌شود. دوره اکدی. در زمان
۲۹۰۰–۲۳۵۰ پ.م) دیده می‌شود. دوره اکدی. در زمان سارگون اکدی، سوبارتو بخشی از امپراتوری اکد شد. فرهنگ. مهم‌ترین ویژگی‌های فرهنگی سوبارتوها:
زبان سوبارتو زبانی منقرض شده از خانواده احتمالی زبان‌های هوری-اورارتویی بود که توسط مردم سوبارتو در شمال بین‌النهرین در هزاره سوم پیش از میلاد تکلم می‌شد. طبقه‌بندی زبانی. زبان سوبارتو به احتمال زیاد به خانواده زبان‌های هوری-اورارتویی تعلق داشت: مدارک زبانی. مهم‌ترین شواهد این زبان شامل: ویژگی‌های زبانی. بر پایه تحقیقات، این زبان دارای ویژگی‌های زیر بود:
کتیبه‌های اکدی به متون نوشته شده به زبان اکدی با استفاده از خط میخی اشاره دارد که از حدود ۲۵۰۰ تا ۵۰۰ پیش از میلاد در میانرودان ایجاد شده‌اند. تاریخچه. کتیبه‌های اکدی پس از اقتباس خط میخی از سومریان توسعه یافتند: انواع کتیبه‌ها. مهم‌ترین انواع کتیبه‌های اکدی شامل:
خط آشوری گونه‌ای از خط میخی بود که برای نوشتن گویش آشوری زبان اکدی در امپراتوری آشور استفاده می‌شد. این خط از سده ۲۰ تا ۶ پیش از میلاد کاربرد داشت. تاریخچه. خط آشوری از این مراحل تکامل یافت: ویژگی‌ها. مهم‌ترین مشخصات این خط: کاربردها. این خط برای نوشتن:
جولی شوارتز گاتمن (زاده ۷ آوریل ۱۹۵۱) روان‌شناس، محقق، سخنران و نویسنده آمریکایی است. او به همراه همسر و همکارش، دکتر جان گاتمن، یکی از بنیانگذاران مؤسسه گاتمن است - سازمانی که به تقویت روابط از طریق محصولات و برنامه‌های مبتنی بر تحقیق اختصاص دارد. او یکی از خالقان تئوری زوج درمانی به روش گاتمن است. دوران اولیه زندگی و تحصیل. جولی شوارتز در پورتلند، در ایالت اورگان به دنیا آمد. او مدرک لیسانس خود را در رشته روان‌شناسی در کالج کلرادو در سال ۱۹۷۴ دریافت کرد. در سال‌های بعد از کالج، مدرک دکتری خود را در زمینه
سال‌های بعد از کالج، مدرک دکتری خود را در زمینه مشاوره سلامت روان اجتماعی از دانشکده تحصیلات تکمیلی دانشگاه نورث ایسترن در سال ۱۹۷۶ به پایان رساند و بعد از آن، یک سال در هند و نپال زندگی کرد که شامل خدمت به افراد فقیر در کلکته بود. پس از بازگشت به ایالات متحده در سال ۱۹۷۹، او سپس در سال ۱۹۸۱ مدرک کارشناسی ارشد (MA) خود را در روان‌شناسی بالینی و دکترای خود را از دانشکده روان‌شناسی حرفه ای کالیفرنیا، سن دیگو در سال ۱۹۸۵ دریافت کرد شغلی. جولی شوارتز گاتمن کار حرفه ای خود را در دوران تحصیل در کالج آغاز کرد،
حرفه ای خود را در دوران تحصیل در کالج آغاز کرد، جایی که به تأسیس یک مرکز مشاوره برای بازماندگان تجاوز جنسی، کهنه سربازان جنگی و سایر نیازمندان کمک کرد. پس از نقل مکان به بوستون، او با بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی یا اعتیاد به هروئین در یک برنامه سرپایی بیمارستان عمومی ماساچوست در «منطقه رزمی» بوستون کار کرد. بین سال‌های ۱۹۷۶ و ۱۹۷۸، او به‌عنوان کارمند روان‌پزشکی در واحد بحران روان‌پزشکی مرکز پزشکی اورگان خدمت کرد و در آنجا به درمان افراد فقیر مبتلا به بیماری‌های روانی جدی ادامه داد. پس از بازگشت از هند، کار
روانی جدی ادامه داد. پس از بازگشت از هند، کار بالینی او شامل درمان اقامتی برای بزرگسالان جوان مبتلا به اسکیزوفرنی، و کار فردی و گروهی با بازماندگان زنای با محارم بود. او بعداً در کار با مشتریان کم درآمد، بازماندگان زنای با محارم و تجاوز جنسی، کهنه سربازان جنگی، و بیماران سرطانی و خانواده‌هایشان تخصص یافت. در سال ۱۹۸۳، او به توسعه و اجرای برنامه ای برای درمان و پیشگیری از آزار جنسی در محوطه دانشگاه در دانشگاه کالیفرنیا در سن دیگو کمک کرد. افتخارات و جوایز. در سال ۲۰۰۲، انجمن روان‌شناسی ایالت واشینگتن (WSPA)
سال ۲۰۰۲، انجمن روان‌شناسی ایالت واشینگتن (WSPA) جولی شوارتز گاتمن را با جایزه روان‌شناس برجسته سال تجلیل کرد. او همچنین در سال ۲۰۰۵ گواهی قدردانی از ارتش ایالات متحده دریافت کرد. دکتر جان و جولی گاتمن توسط The Atlantic به عنوان «متخصصان مشهور در ثبات زناشویی» معرفی شدند.
سنسنب (؛ ) مادر فرعون تحوتموس یکم در دوران حکمرانی دودمان هجدهم مصر بود. چون او عنوان رسمی «مادر پادشاه» را داشت مشخص است که فردی عادی بوده است. در بوهن در وادی حلفا قطعه سنگ ماسه سنگی مربوط به سال اول تحوتموس یکم دربارهٔ او نوشته «"سرپرست سرزمین بیگانه جنوبی تری"» و "سنسنب، مادر پادشاه". او در حال سوگند وفاداری به عنوان "مادر پادشاه" در مراسم تاجگذاری پسرش تحوتموس یکم نشان داده شده است. در دیر البحری، سنسنب نیز بر روی نقش برجسته‌های نقاشی شده از معبد حتشپسوت به تصویر کشیده شده است. در اینجا او لقب "معشوقه
به تصویر کشیده شده است. در اینجا او لقب "معشوقه دو سرزمین" را دارد. در یک هرم خوابیده سنگ آهکی متعلق به کشیش «تتی» به مادر پادشاه، سنسنب و جحوتی، پسر کشیش لکتور که حامی این بنا بود اشاره شده است. مجسمه ای از سنگ آهک مردی نشسته با نام سلطنتی تحوتموس یکم متعلق به کشیشِ اختصاصی «مادر پادشاه» و کشیش‌پدر حاثور، بانوی هو، آمنمهات. این مجسمه همچنین به «سنسنب مادر پادشاه» اشاره می‌کند.
سات‌رع ان () یا سات‌رع انیت () که در دره پادشاهان دفن شده، دایهٔ حتشپسوت بود. مجسمه‌ای به اندازه واقعی از او که حتشپسوت را در دست دارد و مسئولیت او را روی استراکون بارها تکرار کرده، اکنون در وین نگهداری می‌شود. اگرچه عضوی از خانواده سلطنتی نبود، اما افتخار دفن در قبرستان سلطنتی را یافت. تابوت او دارای کتیبه‌ای است که او را به عنوان «دایه بزرگ سلطنتی، ان» معرفی می‌کند.
سات‌جحوتی/ساتیبو (؛ ؛ متوفی ۱۵۵۰/۱۵۰۰ قبل از میلاد) شاهدخت و ملکه اواخر دودمان هفدهم مصر بود. او دختر فرعون سناختن‌رع تائو یکم و ملکه تتی‌شری بود. او همسر برادرش سِقِنِن‌رَع تائو دوم و مادر شاهزاده احمس بود. زندگی. بر روی تابوت او نوشته شده که او دختر تتی‌شری است. نام دیگر او ساتیبو است. گمان می‌رود که سات‌جحوتی دختر فرعون سناختن‌رع تائو یکم و خواهر فرعون سِقِنِن‌رَع تائو دوم و ملکه اعح‌حتپ یکم و احمس انحابی بود. او با برادر (ناتنی) خود سِقِنِن‌رَع تائو دوم ازدواج کرد و برای او یک دختر به نام احمس به دنیا
ازدواج کرد و برای او یک دختر به نام احمس به دنیا آورد. مومیایی سات‌جحوتی در حدود سال ۱۸۲۰ به همراه تابوت، ماسک طلایی، اسکراب قلب و کتانی اهدایی خواهرزاده‌اش ملکه احمس نفرتاری کشف شد. روی کتانی این متن نوشته شده است:
بانو رعی (؛ ؛ حوالی ۱۵۷۰/۱۵۶۰ ق. م – حوالی ۱۵۳۰ ق. م) زنی از مصر باستان در آغاز دودمان هفدهم مصر بود که به‌عنوان دایهٔ ملکه احمس نفرتاری (۱۵۶۲–۱۴۹۵ پیش از میلاد) خدمت می‌کرد؛ ملکه‌ای که نقشی کلیدی در بنیان‌گذاری عصر نوین مصر پس از طرد هیکسوس‌ها ایفا کرد. پیکر مومیایی‌شدهٔ بانو رعی در سال ۱۸۸۱ میلادی در آرامگاهی واقع در تبس کشف شد. پژوهشگران با بررسی بقایای او، سن تقریبی‌اش را در زمان مرگ میان ۳۰ تا ۴۰ سالگی برآورد کردند و زمان درگذشت او را حوالی ۱۵۳۰ پیش از میلاد دانستند. در سال ۱۹۰۹ میلادی، پزشک و
پیش از میلاد دانستند. در سال ۱۹۰۹ میلادی، پزشک و پاتولوژیست برجسته، گرافتن الیوت اسمیت مومیایی وی را گشود و آن را «کامل‌ترین نمونهٔ مومیایی‌سازی شناخته‌شده از آغاز دودمان هجدهم مصر — یا شاید از هر دوره‌ای از تاریخ مصر» توصیف کرد. وی همچنین او را در میان مومیایی‌های زنِ به‌جامانده، «کم ناخوشایندترین» دانست و نوشت که بانو رعی زنی بود باریک‌اندام، خوش‌هیکل، با قامتی حدود ۱٫۵۱۰ متر (۴ فوت و ۱۱٫۴ اینچ) و دستانی کوچک و کودک‌مانند. در سال ۲۰۰۹ میلادی، یک تیم پزشکی با بهره‌گیری از تصویربرداری سی‌تی اسکن دریافت که
با بهره‌گیری از تصویربرداری سی‌تی اسکن دریافت که بانو رعی از بیماری در قوس آئورت رنج می‌برده و بدین‌سان، نخستین مومیایی شناخته‌شده در تاریخ است که نشانه‌هایی از بیماری تصلب شرایین را نشان می‌دهد. نکته‌ای جالب در کشف او آن است که مومیایی احمس انحابی — شاهزاده و ملکه‌ای از اواخر دودمان هفدهم و عمهٔ ملکه احمس نفرتاری — در تابوت بیرونی بانو رعی قرار داشت؛ که این امر می‌تواند دلالت بر جایگاه اجتماعی والای بانو رعی در دربار آن عصر داشته باشد.
دوک ریچاردسون (؛ زادهٔ ۱۹۶۴) ژنرال نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا است، که از ژوئن ۲۰۲۲ فرماندهی تجهیزات نیروی هوایی را برعهده دارد. ریچاردسون فعالیت نظامی را از سال ۱۹۸۳ در نیروی هوایی آمریکا آغاز کرد، از ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۷ مدیر اداره هواپیماهای سوخت‌رسان مرکز مدیریت چرخه حیات نیروی هوایی بود، از ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹ به‌عنوان مدیر اداره ترابری هوایی ریاست جمهوری و مدیر اجرایی مرکز مدیریت چرخه حیات نیروی هوایی فعالیت می‌کرد و در فاصله سال‌های ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۲ معاون نظامی دستیار وزیر نیروی هوایی در امور اکتساب، فناوری و
دستیار وزیر نیروی هوایی در امور اکتساب، فناوری و لجستیک بود.
حتحورحُتِپ () دختر پادشاه مصر باستان در اواخر دودمان دوازدهم مصر در دوران پادشاهی میانه مصر بود. او احتمالاً با پادشاه آمنمهات سوم مرتبط باشد. در دهشور، حتحورحُتِپ تنها از روی یک کوزهٔ کانوپی آسیب‌دیده که نام و عنوان او را بر خود دارد و در هرم تدفینی پادشاه آمنمهات سوم (حدود ۱۸۶۰–۱۸۱۴ قبل از میلاد) یافت شده است، شناخته شده است. وجود این کوزه در این مکان ممکن است نشاندهنده آن باشد که او در اینجا دفن شده است، و بنابراین ممکن است دختر آمنمهات سوم باشد.
اثر ایدئوموتور (به انگلیسی: "Ideomotor effect") یک پدیدهٔ روان‌شناختی است که در آن، یک ایده یا تصور ذهنی، می‌تواند بدون آگاهی یا تصمیم آگاهانهٔ فرد، باعث ایجاد حرکت عضلانی شود. این حرکات معمولاً بسیار خفیف و غیرقابل تشخیص هستند و ممکن است فرد آن‌ها را به نیروهای خارجی یا ماورایی نسبت دهد. ریشه‌شناسی. اصطلاح «ایدئوموتور» از ترکیب دو واژه لاتین "ideo" (ایده یا تصور ذهنی) و "motor" (حرکت یا فعالیت عضلانی) ساخته شده است. این واژه برای نخستین بار در قرن نوزدهم به منظور توصیف رابطه میان ذهن و حرکت بدنی به کار
به منظور توصیف رابطه میان ذهن و حرکت بدنی به کار رفت. تاریخچه. اثر ایدئوموتور نخستین بار توسط پزشک بریتانیایی ویلیام بنجامین کارپنتر در سال ۱۸۵۲ به‌طور نظام‌مند توصیف شد. او نشان داد که چگونه تفکر یا تمرکز ذهنی می‌تواند منجر به حرکات عضلانی غیرارادی شود. هم‌زمان، جیمز برید، از بنیان‌گذاران هیپنوتیزم مدرن، مفهوم «پاسخ ایدودینامیک» را مطرح کرد که بیان‌گر تأثیر ایده‌ها بر واکنش‌های فیزیولوژیکی بدن بود. نمونه‌ها و کاربردها. اثر ایدئوموتور در بسیاری از پدیده‌های شبه‌علمی یا سرگرمی‌های روان‌شناختی مشاهده می‌شود:
شبه‌علمی یا سرگرمی‌های روان‌شناختی مشاهده می‌شود: در مطالعات علمی. تحقیقات روان‌شناسی تجربی نشان داده‌اند که این پدیده نتیجهٔ ارتباطات نورونی میان نواحی ادراکی و حرکتی مغز است. اثر ایدئوموتور نقش مهمی در درک نحوه عملکرد تلقین، هیپنوتیزم و حرکات غیرارادی دارد.
مُد سامانه‌های الکترومغناطیسی الگوی میدان امواج منتشر شده را توصیف می‌کند. برخی از طبقه‌بندی‌های مُدهای الکترومغناطیسی عبارتند از: نام مدها گاهی با پیشوند "شِبه" قرار می‌گیرند، به این معنی که مُد کاملاً خالص نیست. به عنوان مثال، مُد شبه TEM یک مولفه کوچک از میدان طولی دارد.
مسجد خالد بن ولید ()، مسجدی در حمص سوریه است که در پارکی در امتداد "خیابان حماه" در میدان الشهدا واقع شده است. این مسجد به خالد بن ولید، یک فرمانده نظامی عرب که رهبری فتح شام به‌دست مسلمانان در قرن هفتم پس از نبرد سرنوشت‌ساز یرموک، که به حکومت بیزانس در سوریه پایان داد، اختصاص دارد. مزار سر گنبد او در گوشه‌ای از نمازخانه قرار دارد و زیارتگاه بوده است. دو مناره بلند با گالری‌های باریک که از ردیف‌های افقی متناوب سنگ سفید و سیاه ساخته شده‌اند، در حاشیه‌های شمال غربی و شمال شرقی ساختمان قرار دارند و سبک معماری
غربی و شمال شرقی ساختمان قرار دارند و سبک معماری سنتی اسلامی شام را منعکس می‌کنند. مکان. این مسجد در پارکی در کنار خیابان حما در حدود در شمال خیابان شکری القوتلی، در جنوب غربی بیمارستان ملی و از "بازار" میدان شهدا واقع شده است. در حیاط از سنگ کاری به سبک ابلق مملوک استفاده شده است. قبرستان قدیمی که زمانی دور تا دور مسجد را احاطه کرده بود جابجا شد و به جای آن باغ بزرگی ایجاد شده است. تاریخچه. ظاهراً در سده هفتم مسجد کوچکی در مجاورت آرامگاه خالد بن ولید ساخته شد. زیارتگاه داخلی کنونی که مقبره خالد را در خود