payamvha/North_RAG huggingface dataset:
(گیاه‌درمانی) و دعا (واژه). بهداشت عمومی: آب، خاک و هوا. حکومت‌های باستانی توجه ویژه‌ای به تصفیه آب، دفع زباله، نظافت محیط زندگی و جلوگیری از آلودگی هوا داشتند. قواعد جمع‌آوری پسماند، جلوگیری از نفوذ حشرات و حفظ سلامت آب شرب نظام‌مند پیاده‌سازی می‌شد. تأسیس مراکز درمانی و آموزش پزشکی. شاهان هخامنشی و ساسانی خود مؤسس یا حامی مراکز درمانی بودند و پزشکی را بخشی از بودجه دولتی می‌دانستند. در دوره ساسانی، شهر جندی‌شاپور به‌عنوان یکی از نخستین مراکز آموزش و درمان پزشکی تأسیس شد. طبقه‌بندی پزشکان و پزشکی تخصصی.
پزشکی تأسیس شد. طبقه‌بندی پزشکان و پزشکی تخصصی. در منابع اوستایی، پزشکان به پنج تخصص تقسیم می‌شدند: اشوپزشک (پزشکی معنوی و بهداشتی)، دادپزشک (پزشک قانونی)، کاردپزشک (جراح)، اوروپزشک (گیاه‌درمانگر)، مانتره‌پزشک (درمان با دعا). داروشناسی و گیاه‌درمانی. استفاده گسترده از گیاهان دارویی (مانند کندر، شیرین‌بیان)، روغن‌های طبیعی و اسانس‌ها رایج بود و به‌عنوان بخشی از درمان‌های پیشگیرانه و درمانی مورد استفاده قرار می‌گرفت. نقش طب سنتی ایران در دوران معاصر. امروزه طب سنتی که برگرفته از دستاوردهای ایران باستان است،
سنتی که برگرفته از دستاوردهای ایران باستان است، در ایران از طریق دانشکده‌های طب ایرانی، سلامتکده‌ها و سیاست‌های رسمی مانند سند توسعه طب سنتی به رسمیت شناخته شده است. این طب در سطح بین‌المللی نیز به‌تدریج جایگاهی یافته است. مراکز درمانی و پزشکی در ایران باستان. در ایران باستان، به‌ویژه در دورهٔ ساسانیان، ساختارهایی منسجم برای آموزش، پژوهش و درمان وجود داشت که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به آکادمی گندی‌شاپور اشاره کرد. این مراکز نه‌تنها در حوزهٔ پزشکی، بلکه در زمینه‌های فلسفه، نجوم، داروسازی و ترجمه آثار علمی
زمینه‌های فلسفه، نجوم، داروسازی و ترجمه آثار علمی نیز فعال بودند و نقش مهمی در انتقال دانش به دنیای اسلامی و سپس اروپا ایفا کردند. بیمارستان و دانشگاه گندی‌شاپور. دانشگاه گندی‌شاپور یکی از نخستین مراکز دانشگاهی و درمانی جهان باستان بود که در سدهٔ سوم میلادی، به دستور شاپور یکم ساسانی در شهر گندی‌شاپور (واقع در خوزستان امروزی) بنیان‌گذاری شد. این مرکز شامل دانشگاه، بیمارستان، داروخانه، کتابخانه و رصدخانه بود و ترکیبی از دانش پزشکی یونانی، هندی و ایرانی را گرد هم می‌آورد. پزشکان، استادان و مترجمان برجسته‌ای
هم می‌آورد. پزشکان، استادان و مترجمان برجسته‌ای از فرهنگ‌های گوناگون در این نهاد فعالیت داشتند و آموزش پزشکی در آن مبتنی بر حضور در بیمارستان و تجربهٔ عملی بوده است. روش آموزش در این مؤسسه پیشرو بود: دانشجویان پزشکی در بیمارستان زیر نظر هیئت علمی آموزش می‌دیدند و برای دریافت مجوز طبابت باید در آزمون‌هایی شرکت می‌کردند. دیگر مراکز علمی و درمانی. علاوه بر گندی‌شاپور، در سایر شهرهای ایران همچون ری، همدان و نیشابور نیز مراکز درمانی کوچک‌تری وجود داشت که تحت نظارت موبدان و پزشکان زرتشتی اداره می‌شد. در این
نظارت موبدان و پزشکان زرتشتی اداره می‌شد. در این مراکز، طب سنتی ایرانی همراه با آموزه‌های اوستایی در زمینهٔ سلامت، پاکی بدن و پیشگیری از بیماری‌ها آموزش داده می‌شد.
پسر زیبا یک فیلم درام آمریکایی محصول سال ۲۰۱۰ با بازی مایکل شین و ماریا بلو است. این فیلم برای اولین بار در سپتامبر ۲۰۱۰ در جشنواره بین‌المللی فیلم سن سباستین به نمایش درآمد و در ۳ ژوئن ۲۰۱۱ به صورت محدود در سینماهای آمریکای شمالی اکران شد. خلاصه داستان. زوجی که در آستانه جدایی هستند، با شنیدن خبر تیراندازی گسترده پسر ۱۸ ساله‌شان در دانشگاه و سپس خودکشی او، دچار بحران می‌شوند. تولید. فیلمساز، شان کو، ابتدا تصور می‌کرد که این فیلم دربارهٔ یک زوج متأهل با رابطه‌ای پرتنش است، اما تصمیم گرفت عنصر تیراندازی در
پرتنش است، اما تصمیم گرفت عنصر تیراندازی در مدرسه را به آن اضافه کند و بر والدین مجرم تمرکز کند، زیرا این سناریوی خاص قبلاً روی پرده سینما به تصویر کشیده نشده بود.
شکریه آخوندزاده و یا شکریه جواد ( ۱۹۰۲، باتومی - ۱۹۳۳، چینارلی، شهرستان شمکر) همسر شاعر آذربایجانی، احمد جواد و قربانی سرکوب‌های استالینیستی در آذربایجان. در سال ۱۹۳۷ همراه با همسرش، احمد جواد زندانی شد. بعدها محکوم به ۸ سال تبعید شد. او دوران محکومیت خود را در اردوگاه همسران خائنین به وطن آکمولا در قزاقستان کنونی گذراند. او در سال ۱۹۴۵ آزاد شد و در سال ۱۹۵۵ پس از اینکه بی‌گناه شناخته شد، تبرئه شد. چندین نمایشنامه، کتاب و ترانه مربوط به زندگی او نوشته شده و اجراهایی در تئاترهای مختلف به روی صحنه رفته است.
اجراهایی در تئاترهای مختلف به روی صحنه رفته است. درباره‌ او. شکریه سلیمان قیزی بیجانیدزه، در سال ۱۹۰۲ در خانواده اشرافی مسلمان گرجی در شهر باتومی گرجستان کنونی به دنیا آمد. او مقطع دبیرستان را در باتومی به اتمام رساند. به زبان های گرجی، آجاری، ترکی و روسی مسلط بود. احمد جواد مدتی در باتومی زندگی کرد زیرا دبیر صندوق امداد ارتش ترکیه بود. او در همین زمان با شکریه آشنا شد. با وجود تلاش احمد جواد برای ازدواج با شکریه، پدر شکریه با ازدواج مخالفت کرد به همین دلیل احمد جواد و شکریه به شهر گنجه در آذربایجان کنونی
احمد جواد و شکریه به شهر گنجه در آذربایجان کنونی فرار کرده و تشکیل خانواده دادند. پس از حمله ارتش سرخ به آذربایجان در سال ۱۹۲۰، احمد جواد به عنوان معلم به شهرستان قوسار فرستاده شد. شکریه جواد همراه با خانواده‌اش به روستای خولوق شهرستان قوسار نقل مکان کرد. آن ها تا سال ۱۹۲۲ در آنجا زندگی کردند. بعدها به باکو، پایتخت جمهمری سوسیالیستی آذربایجان رفتند. در شب ۳ ژوئن سال ۱۹۳۷ احمد و همسرش، شکریه به اتهام تلاش برای گسترش ناسیونالیسم الهام گرفته از حزب مساوات در میان شاعران جوان آذربایجانی دستگیر شدند. چند روز
میان شاعران جوان آذربایجانی دستگیر شدند. چند روز بعد شکریه آزاد شد. در اکتبر سال ۱۹۳۷ مجددا او را دستگیر کردند. بعد از دستگیری احمد جواد، به شکریه جواد پیشنهاد طلاق از همسرش و بازگشت به نام خانوادگی خود داده شد. گفتند اگر پیشنهاد طلاق را قبول کند کاری با او نخواهند داشت وگرنه تبعید خواهد شد. با این حال شکریه از طلاق خودداری کرد. بعد از مدتی در زندان در ۹ دسامبر به ۸ سال حبس محکوم شد. او را به عنوان «عضو خانواده‌‌ی دشمن ملت» به اردوگاه کار اجباری فرستادند. در ۲ فوریه سال ۱۹۳۸ برای گذراندن دوران محکومیت به
در ۲ فوریه سال ۱۹۳۸ برای گذراندن دوران محکومیت به کمپ «همسران خائنین به وطن» در آکمولای قزاقستان کنونی رسید. در ۱۴ اکتبر ۱۹۴۵ بعد اتمام دوران محکومیت از زندان آزاد شد. چون به او اجازه اقامت در باکو را نداند، به شهر شمکر رفت. وی بعد از بازگشت از تبعید، چندین سال بر این باور بود که همسرش زنده است و برای ملاقات با تو در زندان، چندین بار به مقامات مختلف ایلاتی و رئیس شورای وزیران اتحاد جماهیر شوروی مراجعه کرد. در سال ۱۹۵۵، او بعد از ۱۸ سال خبر کشته شدن همسرش در سال ۱۹۳۷ را دریافت کرد. او در دسامبر سال ۱۹۵۵
در سال ۱۹۳۷ را دریافت کرد. او در دسامبر سال ۱۹۵۵ تبرئه شد. او در اکتبر سال ۱۹۹۳ در روستای چینارلی شهر شمکر درگذشت. یادبود. در سال ۱۹۱۷ احمد جواد، شعر «برای شکریه‌ام» را برای همسرش سرود. بعدها امین ثابت‌اوغلو برای این شعر آهنگ ساخت که این آهنگ توسط خوانندگان زیادی با نام « طالعم شکریه» اجرا شد. در سال ۲۰۱۸، معرفی کتاب «داستان جواد و شکریه» نوشته سئوینج عدالت‌قیزی برگزار شده است. در موزه «قربانیان سرکوب سیاسی» که در سال ۲۰۱۹ در باکو افتتاح شد، نسخه‌ای از سند مربوط به دستگیری شکریه آخوندزاده در گوشه‌ای که به
مربوط به دستگیری شکریه آخوندزاده در گوشه‌ای که به زنان قربانی اختصاص دارد، نگهداری میشود. در سال ۲۰۲۱ الویه طاهر درباره شکریه و زندگی وی در تبعید رمانی تاریخی به اسم «طالعم شکریه» نوشته است. در ۱۷ دسامبر سال ۲۰۲۲، در تئاتر دولتی تماشاگران جوان جمهوری آذربایجان، درباره حوادثی که برای همسران زندانیان سیاسی‌ که در دوران سرکوب استالینیستی در آذربایجان زندانی شده اند رخ داده است، تئاتر «همسران خائنین به وطن» بر روی صحنه رفته است. این تئاتر همچنین زندگی تراژیک شکریه جواد را به نمایش گذاشته است. در ۳۰ ژوئن سال
شکریه جواد را به نمایش گذاشته است. در ۳۰ ژوئن سال ۲۰۲۳، در تئاتر درام ملی آکادمی دولت آذربایجان، نمایش «شکریه» بر روی صحنه رفته است. این نمایش بر اساس نمایشنامه «شکریه» جاوید زیناللی ساخته شده و درباره زندگی در تبعید شکریه آخوندزاده در قزاقستان است. مدیر تولید این نمایش بهرام عثمان‌اف است. خانواده‌. پدرش سلیمان بیگ بیجانیدزه، از نسل اشرافیان آجار بود. اصالتا اهل روستای زندیدی بود. در اینجا صاحب قبرستان خانوادگی، املاک و بنادر بودند. شکریه و احمد جواد صاحب ۵ فرزند به اسم های نیازی، آیدین، توقای، ییلماز و
۵ فرزند به اسم های نیازی، آیدین، توقای، ییلماز و آلماز بودند. در سال ۱۹۳۶ دخترشان آلماز در سن ۱۶ سالگی به دلیل ابتلا به بیماری سارکوم فوت کرد. پس از قتل احمد جواد و تبعید شکریه آخوندزاده، ییلماز ۲ ساله به پرورشگاه توگای ۱۴ ساله به یتیم خانه‌ای که برای کودکان با تربیت دشوار در نظر گرفته شده و آیدین ۱۶ ساله نیز به زندان کشلا فرستاده شدند
ام کلثوم (تولد ۱۸۹۹ نوخانی، باکو - مرگ ۱۹۴۴ شماخی) شاعر آذربایجانی. او خواهر محمدعلی رسول‌زاده، از پایه‌گذاران حزب مساوات و دخترعموی بنیان‌گذار حزب مساوات و صدر شورای ملی جمهوری خلق آذربایجان، محمدامین رسول‌زاده است. زندگی. ام کلثوم، دختر عبدالعزیز صادق‌زاده، در سال ۱۸۹۹‌ در روستای نوخانی در خانواده‌ای مذهبی چشم به جهان گشود. وی از پدرش زبان عربی و فارسی را آموخت. از سال ۱۹۰۸ نوشتن شعر را آغاز کرد. شعرها و داستان‌هایش در مجلات «اقبال» ، «یئنی اقبال»، «آچیق گؤز»، «قورتولوش»، «دیریلیک»، «مکتب»، «قارداش
گؤز»، «قورتولوش»، «دیریلیک»، «مکتب»، «قارداش کؤمکی»، «آذربایجان» چاپ شده است. داستا‌ن‌های او از سال ۱۹۱۴ در مطبوعات منتشر شد. در سال ۱۹۱۵ داستان وی با نام «سولغون چیچک» در مسابقه‌‌ی مجله «قورتولوش» برنده جایزه شد. در سال‌های ۱۹۱۸ تا ۱۹۲۰، به مناسب تاسیس جمهوری خلق آذربایجان شعرهایی با نام «تورک اردوسو»، «ای تورک اوغلو»، «چکیل، دفع اول!»، «عسگر آناسینا»، «دردلی نغمه»، «یوردوموزون قهرمانلیغینا»، «یوللارینی بکلدیم» سرود. بعد از تهاجم ارتش سرخ به آذربایجان شعرهای «هجران»، «بایراغیم ائنرکن» را علیه اشغالگری
«هجران»، «بایراغیم ائنرکن» را علیه اشغالگری نوشت. شعر «بایراغیم ائنرکن» به مناسبت پایین آوردن پرچم آذربایجان از ساختمان مجلس سروده شده است. در سال‌های ۱۹۲۰-۱۹۳۰ این اشعار بین مهاجران سیاسی ترکیه و آذربایجان رواج یافته و محمدامین رسول‌زاده در سال‌های مهاجرت خود از آن‌ها یاد کرده است. بعد از اشغال، وی با خانواده‌اش به شهر خیزی کوچ کرد. در سال ۱۹۳۷، پس از دستگیری همسرش سید حسین به عنوان همسر «دشمن مردم» دستگیر و به زندان بایل منتقل شد. پس از دستگیری اموال او مصادره و آثارش توقیف شد. در زمانی که در زندان بایل
و آثارش توقیف شد. در زمانی که در زندان بایل بود، خاطراتی به نام «خاطرات قلعه» نوشت. بعد از چند ماه بازداشت در زندان بایل محکوم به ۸ سال زندان شده و به اردوگاه اصلاح تملاق در جمهوری خودمختار سوسیالیستی موردوویا فرستاده شد. در سال ۱۹۴۳ با مراجعه به کمیساریای خلق برای امور داخلی اتحاد جماهیر شورووی، طلب آزادی خود را کرد. او در آوریل سال ۱۹۴۴ از زندان آزاد شد.‌ پس از چند روز اقامت در باکو، اجازه زندگی کردن در باکو به او داده نمیشود. به همین دلیل او به شهر شماخی می‌رود. بعد از چند ماه اقامت در شماخی در ماه
می‌رود. بعد از چند ماه اقامت در شماخی در ماه سپتامبر سال ۱۹۴۴ در ۴۵ سالگی فوت میشود. وی در گورستان شاه‌خندان دفن شده است. خانواده. او خواهر محمدعلی رسول‌زاده، از پایه‌گذاران حزب مساوات و دخترعموی بنیان‌گذار حزب مساوات و صدر شورای ملی جمهوری خلق آذربایجان، محمدامین رسول‌زاده است. در سال ۱۹۱۶ در اولین اجرای نمایشنامه «مردگان» جلیل محمدقلی‌زاده در تئاتر تقی‌اف با همسرش، سید حسین آشنا شد. آن ها بعدا در سال ۱۹۲۰ ازدواج کردند. حاصل این ازدواج یک دختر و سه پسر بود. دخترش قومرال صادق‌زاده نویسنده و پسرهایش اوگتای
دخترش قومرال صادق‌زاده نویسنده و پسرهایش اوگتای و طغرل نقاش شدند. اوگتای صادق‌زاده عنوان افتخار نقاش خلق آذربایجان را دارد. پسر کوچک او چیغاتای در سن ۲۴ سالگی مبتلا به بیماری سل شده و فوت شد. یادبود وی. دخترش قومرال صادق‌زاده در رمان «آخرین خانه‌اش خزر شد» که به پدرش تقدیم کرده بود به طور مفصل درباره مادرش، ام کلثوم صحبت کرده است. در روز ۱۸ ماه دسامبر سال ۲۰۲۲، در گالری هنر باکو نمایشگاهی به نام «چمن آیری‌سی» به یاد ام کلثوم برگزار شده است. در ۱۷ دسامبر سال ۲۰۲۲، در تئاتر دولتی تماشاگران جوان جمهوری
سال ۲۰۲۲، در تئاتر دولتی تماشاگران جوان جمهوری آذربایجان، درباره حوادثی که برای همسران زندانیان سیاسی‌ که در دوران سرکوب استالینیستی در آذربایجان زندانی شده اند رخ داده است، تئاتر «همسران خائنین به وطن» بر روی صحنه رفته است. این تئاتر همچنین زندگی تراژیک ام کلثوم صادق‌زاده را به نمایش گذاشته است.
فانوم دونگ راک () جنوب‌غربی‌ترین بخش از استان سورین در شمال‌شرقی تایلند است. تاریخچه. این ناحیه در روز ۱ آوریل ۱۹۹۵، از منطقه کاپ‌ چوئنگ جدا شد و به منطقه فرعی تبدیل شد‌. در روز ۱۵ مه ۲۰۰۷، همه ۸۱ منطقه فرعی به منطقه کامل ارتقا یافتند. در روز ۲۴ اوت همان سال این ارتقای نواحی به طور رسمی اعلام شد.
اسمیخان رحیم‌اف (18 سپتامبر 1925، باکو – 15 دسامبر 2004، باکو) مترجم، زبان‌شناس و یکی از بنیان‌گذاران سازمان ضد شوروی «ایلدریم» بود. او به همراه حاجی زینال‌اف و گول‌حسین حسین‌اوغلو، به دلیل تأسیس یک سازمان دانشجویی ملی‌گرا علیه اشغال شوروی و فعالیت‌هایشان، به مصادره تمام اموال، 5 سال محرومیت از حق رأی و 25 سال زندان محکوم شد. وی دوران محکومیت خود را در اردوگاه کار اجباری در سیبری سپری کرد. اسمیخان تحصیلات متوسطه و عالی خود را با نمرات ممتاز و زودتر از موعد به پایان رساند. او در زمینه آموزش زبان انگلیسی روش
پایان رساند. او در زمینه آموزش زبان انگلیسی روش منحصر به فردی داشت و چندین کتاب و فرهنگ‌نامه در حوزه زبان‌شناسی تألیف کرده بود. در 28 اکتبر 2000، به دلیل خدماتش در زمینه آموزش در آذربایجان، نشان «شهرت» به او اعطا شد و از سال 2002، مستمری‌بگیر شخصی رئیس‌جمهور جمهوری آذربایجان شد. زندگی‌نامه. اسمیخان رحیم‌اف، فرزند محمد، در 18 سپتامبر 1925 در شهر باکو متولد شد . پدرش، علی‌بنده شاهوردی‌اف، تاجری بود که در سال 1937 توسط رژیم شوروی دستگیر و اعدام شد . اسمیخان در سال 1931 وارد مدرسه شد و یک سال زودتر از موعد و
سال 1931 وارد مدرسه شد و یک سال زودتر از موعد و با نمرات عالی تحصیلات خود را به پایان رساند. او در سال 1941 وارد مؤسسه زبان‌های خارجی شد و در سال 1943 با دیپلم ممتاز فارغ‌التحصیل شد. سپس در دانشکده زبان و ادبیات دانشگاه دولتی آذربایجان و هم‌زمان در مؤسسه پزشکی آذربایجان پذیرفته شد. او در سال 1946 تحصیلات خود را در رشته زبان و ادبیات با نمرات ممتاز به پایان رساند و به دلیل پذیرش در دوره دکتری، تحصیل پزشکی را متوقف کرد . در سال 1942، اسمیخان رحیم‌اف به همراه حاجی زینال‌اف و گل‌حسین حسین‌اوغلو یک سازمان
حاجی زینال‌اف و گل‌حسین حسین‌اوغلو یک سازمان دانشجویی ملی‌گرا و مخفی علیه اشغال شوروی در آذربایجان تأسیس کرد . بعدها، موسی عبدالله‌اف، کمال علی‌یف، آذر علی‌عسگروف، آیدین واحدوف و کامیل رضا‌یف نیز به این گروه پیوستند . این سازمان که متشکل از دانشجویان بود شامل هشت عضو بود و برنامه و سوگندنامه خاص خود را داشت. مراسم سوگند در اوایل سال 1944 در منزل آیدین واحدوف برگزار شد و متن سوگند توسط اسمیخان رحیم‌اف نوشته شد. اهداف اصلی اعضای این سازمان استقلال آذربایجان، حفظ و گسترش استفاده از زبان ترکی آذربایجانی،
حفظ و گسترش استفاده از زبان ترکی آذربایجانی، ارتقای مقام زبان آذربایجانی به زبان رسمی دولت و انتصاب افراد آذربایجانی به مقامات عالی دولتی بود. همچنین، خواستار بررسی مجدد پرونده نویسندگانی بودند که در سال‌های 1937-1938 دستگیر و به عنوان دشمن مردم شناخته شده، به سیبری تبعید یا اعدام شده بودند. در 10 مه 1944، در مراسمی که توسط اتحادیه نویسندگان آذربایجان برگزار شد، صمد وورغون از عدم پیشرفت مناسب ادبیات انتقاد کرد و در سخنرانی خود به مسائل ملی، هویت ملی و آگاهی ملی پرداخت . اعضای سازمان از این سخنرانی تحت
ملی پرداخت . اعضای سازمان از این سخنرانی تحت تأثیر قرار گرفته و در 11 مه نامه‌ای به صمد وورغون نوشتند و از او خواستند تا به عنوان راهنمای سازمان آن‌ها باشد . این نامه به دستور گل‌حسین حسین‌اوغلو و با دست‌خطی شبیه به حروف چاپی توسط اسمیخان رحیم‌اف نوشته شد تا هویت نویسنده فاش نشود. آن‌ها در این نامه از صمد وورغون پرسیدند که چرا اتحادیه نویسندگان تنها 60 عضو دارد، حقوق ملی آذربایجانی‌ها تأمین نمی‌شود و کتاب‌های علمی به زبان آذربایجانی ترجمه نمی‌شوند . سپس در نامه اعلام کردند که تا آخرین لحظه برای استقلال
در نامه اعلام کردند که تا آخرین لحظه برای استقلال مردم آذربایجان مبارزه خواهند کرد و حمایت خود را از صمد وورغون اعلام کردند. آن‌ها همچنین درخواست کردند که اگر صمد وورغون با نظراتشان موافق است، شعری با عنوان «وطن اولدوزلاری - ستارگان وطن» بسراید . هیچ اطلاعاتی در دست نیست که آیا این نامه به دست صمد وورغون رسیده است یا نه در سال 1946، به دلیل اختلافات بین اعضای سازمان، فعالیت آن متوقف شد. در سال 1945، پس از اینکه نامه به دست کمیساریای خلق در امور داخلی (NKVD) افتاد، آن‌ها با بررسی دستخط تمام دانشجویان
(NKVD) افتاد، آن‌ها با بررسی دستخط تمام دانشجویان دانشگاه‌های آذربایجان، نویسنده نامه را شناسایی کردند . در نهایت، در 26 سپتامبر 1948، اسمیخان رحیم‌اف سپس حاجی زینال‌اف دستگیر شد و پس از مدتی ۶ عضو دیگر گروه نیز دستگیر شدند . در 21-22 ژانویه 1949، دادگاه عالی جمهوری شوروی آذربایجان احکام را صادر کرد و اسمیخان رحیم‌اف به همراه حاجی زینال‌اف و گولحسین حسین‌اوغلو به 25 سال زندان و پنج عضو دیگر به 10 سال زندان محکوم شدند .اسمیخان رحیم‌اف که به اردوگاه کار اجباری در سیبری تبعید شده بود، در آنجا به عنوان دستیار
در سیبری تبعید شده بود، در آنجا به عنوان دستیار پزشک (فِلدشر) فعالیت می‌کرد. پس از مرگ استالین، او در سال 1955 آزاد شد و در سال 1956 تبرئه گردید. پس از بازگشت به باکو، اسمیخان رحیم‌اف تحصیلات خود را در دوره دکتری از سر گرفت و در سال 1959 از رساله‌ای که به آثار جورج بایرون اختصاص داشت، دفاع کرد. او باقی عمر خود را به تدریس و علم وقف کرد. رحیم‌اف رئیس بخش و همچنین رئیس دانشکده در مؤسسه دولتی زبان‌های خارجی آذربایجان بود. وی یک روش منحصر به فرد برای یادگیری سریع زبان انگلیسی ابداع کرد و چندین کتاب و
سریع زبان انگلیسی ابداع کرد و چندین کتاب و فرهنگ‌نامه در حوزه زبان‌شناسی تألیف کرده است. در 28 اکتبر 2000، به دلیل خدماتش در حوزه آموزش در آذربایجان، نشان «شهرت» به او اعطا شد. از سال 2002، او مستمری‌بگیر شخصی رئیس‌جمهور جمهوری آذربایجان بود. اسمیخان رحیم‌اف در 15 دسامبر 2004 در باکو درگذشت. یادبود. اولین بار 42 سال پس از تأسیس سازمانی که توسط اسمیخان رحیم‌اف بنیان‌گذاری شده بود، ضیا بنیادوف درباره آن نوشت. او در شماره 17–18 مارس 1990 روزنامه «آذربایجان گنجلری» مقاله‌ای جامع با عنوان «ایلدریم» منتشر کرد که
مقاله‌ای جامع با عنوان «ایلدریم» منتشر کرد که در آن به فعالیت‌های این سازمان پرداخت. در سال 1993، در کتابی که با عنوان «ترور سرخ» منتشر کرد، اطلاعات بیشتری درباره این سازمان ارائه داد و همچنین بازجویی‌ها، پروتکل‌ها و سایر اطلاعات مربوط به آن را نیز افزود . در سال 2002، فیلم مستندی با نام «ایلدریم» به کارگردانی آصف قلی‌اف ساخته شد و در سال 2003، فیلم مستند دیگری با نام «مسافران راه پر رعد و برق» به کارگردانی مسلّم حسن‌اف تولید شد. در سال 2017، در دانشگاه زبان آذربایجان، یک سالن به نام اسمیخان رحیم‌اف افتتاح
آذربایجان، یک سالن به نام اسمیخان رحیم‌اف افتتاح شد. منابع.
خارپشت و روباه یا با عنوان کامل خارپشت و روباه؛ جستاری در دیدگاه تولستوی دربارهٔ تاریخ ، عنوان جستاری است از فیلسوف روسی-بریتانیایی آیزایا برلین. این جستار در سال ۱۹۵۴ در قالب یک کتاب در دسترس عموم قرار گرفت و با استقبال بسیار زیاد علاقه مندان روبرو شد. برلین درباب این جستار عنوان کرده بود «من این جستار را به عنوان یک بازی لذت بخش روشنفکرانه در نظر گرفته بودم اما آن جدی گرفته شد». این کتاب را نجف دریابندری به فارسی برگردانده است. همچنین ترجمه جدیدی توسط علی رضابخش از نشر نقش جهان تهران در مرداد ۱۴۰۴ روانه
رضابخش از نشر نقش جهان تهران در مرداد ۱۴۰۴ روانه بازار شده است. در بخشی از این ترجمه جدید، با استناد به متن اصلی،ایرادات درشت ترجمانی ترجمه‌های پیشین آورده شده است. چکیده. عنوان این مقاله با اشاره به قطعه باقی مانده از شاعر یونان باستان آرخیلوخوس انتخاب شده است (آرخیلوخوس در سخنی حکیمانه می‌گوید که روباه خیلی چیزها می‌داند، اما خارپشت تنها یک چیز مهم می‌داند). برلین با بسط این ایدهٔ باستانی بر آن شد تا نویسندگان و اندیشمندان را بر دو دسته تقسیم‌بندی کند: دسته اول جوجه تیغی ها؛ کسانی که به جهان از یک
دسته اول جوجه تیغی ها؛ کسانی که به جهان از یک چشم‌انداز مشخص و معین می‌نگریستند. افرادی چون افلاطون، لوکرتیوس، بلز پاسکال، مارسل پروست و فرناند برودل در این تقسیم‌بندی قرار می‌گیرند. دسته دوم روباه‌ها؛ آنها افرادی هستند که جهان را منحصر به یک ایده نمی‌کنند و براساس ایده‌ها و تجربیات فراوانی جهان را معنا می‌کنند مانند ارسطو، دسیدریوس اراسموس و گوته. در باب لئون تولستوی نیز برلین ادعا می‌کند که در نگاه نخست تعریف تولستوی از درون یکی از این دو گروه گریزان است. او این فرض را دارد که استعداد تولستوی از گونه
او این فرض را دارد که استعداد تولستوی از گونه روباه است اما باورهای او خارپشت گونه می‌باشد.
صنایع گیربکس پولادین پارت یکی از شرکت‌های فعال در زمینه تولید گیربکس صنعتی در ایران است که در سال ۱۳۸۰ تأسیس شد. این شرکت در شهرک صنعتی پرند مستقر می‌باشد. تاریخچه. بر اساس گزارش خبرگزاری ایلنا، این شرکت در سال ۱۳۹۵ با انتقال خط تولید به شهرک صنعتی پرند، توسعه یافت. فعالیت‌ها. طبق گزارش روزنامه دنیای اقتصاد، این شرکت در زمینه تولید انواع گیربکس‌های صنعتی فعالیت دارد: رویدادها. این شرکت در نمایشگاه بین‌المللی صنعت و معدن سال ۱۴۰۱ حضور داشته است.
ماریلین ویلسون-رادرفورد (زاده ) خواننده آمریکایی است.فرزندان او کارنی ویلسون و وندی ویلسون هستند.
کارنی ویلسون (زاده ) خواننده، مجری تلویزیون آمریکایی است.او فرزند ماریلین ویلسون-رادرفورد و برایان ویلسون است.او خواهر وندی ویلسون است.
«بیگاری» () ترانه‌ای از خواننده و ترانه‌پرداز انگلیسی، پاریس پالوما است که در ۲۴ مارس ۲۰۲۳ منتشر شد. این ترانه تک‌آهنگ آغازین نخستین آلبوم استودیویی او با نام "کاکفنی" (۲۰۲۴) است. متن ترانه توسط پالوما نوشته شده است. «بیگاری» به‌عنوان یک سرود اعتراضی توصیف شده است که به نابرابری جنسیتی در ساختارهای اجتماعی می‌پردازد. آهنگسازی. «بیگاری» یک بالاد در سبک ایندی فولک و آلترناتیو فولک است. این ترانه با تنظیمی آکوستیک، شامل گیتار و گیتار بیس و همراهی گروهی از خوانندگان پس‌زمینه اجرا می‌شود. مضمون ترانه به رابطه‌ای
پس‌زمینه اجرا می‌شود. مضمون ترانه به رابطه‌ای ناسالم و آزاردهنده می‌پردازد که در آن، نیازهای عاطفی خواننده نادیده گرفته شده و تحت سلطهٔ انتظارات شوهرش برای انجام کارهای عاطفی و فیزیکی قرار می‌گیرد. این ترانه به تاریخچهٔ کار خانگیِ بدون دستمزد زنان، به ویژه خانه‌داری و فرزندپروری می‌پردازد و انتظارات پدرسالارانه از زنان در چارچوب ازدواج را به چالش می‌کشد. ترانه همچنین مفاهیمی چون ناتوانی عمدی برای طفره رفتن از مسئولیت و چرخهٔ سوءاستفاده را بررسی می‌کند.
پاریس پالوما (؛ زادهٔ ۱۷ نوامبر ۱۹۹۹) خواننده و ترانه‌پرداز انگلیسی است. او با تک‌آهنگ «بیگاری» (۲۰۲۳) به شهرت رسید. نخستین آلبوم استودیویی او با نام "کاکفنی" در سال ۲۰۲۴ منتشر شد. زندگی اولیه. پاریس پالوما در اشبورن، دربی‌شر، انگلستان بزرگ شد و در یک مدرسهٔ شبانه‌روزی مخصوص دختران تحصیل کرد. او در گلداسمیت، دانشگاه لندن در رشتهٔ هنرهای زیبا و تاریخ هنر تحصیل کرد و در سال ۲۰۲۲ موفق به دریافت مدرک کارشناسی هنرهای زیبا (بی‌اف‌ای) شد. حرفه. پالوما نخستین آلبوم چندآهنگهٔ خود با عنوان "cemeteries and socials" را
خود با عنوان "cemeteries and socials" را در سال ۲۰۲۱ منتشر کرد. او به انتشار تک‌آهنگ‌هایی ادامه داد که از آن میان می‌توان به «د فروتس» و «It's Called: Freefall» (بازخوانی اثری از گروه رین‌بو کیتن سوپرایز) اشاره کرد. بازخوانی او از ترانهٔ «Tell It to My Heart» اثر هوزیر در شبکه‌های اجتماعی معرفی و تحسین شد. پالوما سپس در سال ۲۰۲۲ قراردادی با شرکت نت‌ورک امضا کرد و از طریق این شرکت، نخستین آثار رسمی خود را منتشر کرد: تک‌آهنگ «Forsaken» در دسامبر ۲۰۲۲ و «نوتر دام» در فوریه ۲۰۲۳. در مارس ۲۰۲۳، پالوما با انتشار
در فوریه ۲۰۲۳. در مارس ۲۰۲۳، پالوما با انتشار تک‌آهنگ «بیگاری» به شهرت گسترده‌تری دست یافت؛ ترانه‌ای که از آن به‌عنوان سرودی فمینیستی دربارهٔ کار خانگی بدون دستمزد زنان در طول تاریخ یاد شده است. این قطعه در ۲۴ ساعت نخست انتشار، بیش از ۱ میلیون بار در اسپاتیفای پخش شد و ۱ میلیون بازدید در یوتیوب به دست آورد. به دنبال آن، روندی پربازدید در تیک‌تاک شکل گرفت که در آن، زنان از نقاط مختلف جهان تجربیات شخصی خود از تبعیض جنسیتی را با مضمون ترانه در میان می‌گذاشتند. «بیگاری» نخستین اثر پالوما بود که وارد جدول‌های
«بیگاری» نخستین اثر پالوما بود که وارد جدول‌های موسیقی در بریتانیا و همچنین "بیلبورد" در ایالات متحده شد. پس از «بیگاری»، پالوما تک‌آهنگ‌های دیگری منتشر کرد؛ از جمله «Yeti» با همکاری اُلد سی بریج در ژوئیه، «As Good a Reason» در سپتامبر و «Drywall» در اکتبر. او در چندین جشنواره موسیقی در سال ۲۰۲۳ اجرا داشت، از جمله بونارو، سامرفست، تی‌آران‌اس‌ام‌تی، آل پوینتس ایست و لایو اَت لیدز. در آغاز سال ۲۰۲۴، پالوما تک‌آهنگ «ذهن من (اکنون)» را منتشر کرد. در فوریه همان سال، او به‌عنوان هنرمند پشتیبان، در تور اروپایی
سال، او به‌عنوان هنرمند پشتیبان، در تور اروپایی "تور جادوگر خوب" از میسی پیترز حضور داشت. پس از آن، تور پنج روزهٔ مستقل خود را در بریتانیا در ماه مه برگزار کرد و سپس اجراهایی را در ایالات متحده آغاز کرد. پالوما نخستین بار در جشنواره موسیقی گلاستونبری ۲۰۲۴ روی استیج بی‌بی‌سی اینترودوسینگ اجرا کرد. همچنین از سوی رادیو بی‌بی‌سی ۱، به‌عنوان هنرمند آینده‌دار معرفی شد. او در جشنواره‌هایی همچون بست کپت سیکرت، بی‌اس‌تی هاید پارک (در پشتیبانی از استیوی نیکس)، اسپلندور این د گراس و ریدینگ اند لیدز نیز حضور یافت. در
این د گراس و ریدینگ اند لیدز نیز حضور یافت. در پایان اوت ۲۰۲۴، پالوما نخستین آلبوم استودیویی خود با عنوان "کاکفنی" را از طریق نت‌ورک منتشر کرد. پیش از انتشار این آلبوم، قطعه‌ای به نام «The Warmth» از آن منتشر شد. در سپتامبر، تور مستقل خود را در اروپا آغاز کرد که با همراهی سارا جولیا به‌عنوان هنرمند پشتیبان همراه بود. پالوما همچنین ترانه‌ای اورجینال با عنوان «The Rider» را برای موسیقی متن انیمیشن "" (۲۰۲۴) اجرا کرد؛ اثری که توسط دیوید لانگ ساخته شده بود. او در سال ۲۰۲۵، تور خود را با ۱۵ تاریخ به آمریکای
او در سال ۲۰۲۵، تور خود را با ۱۵ تاریخ به آمریکای شمالی خواهد برد.
فاطمه بنت خطاب ، زنی اهل عربستان از تیره بنی‌عدی قبیله قریش و از صحابه محمد پیامبر اسلام بود. او خواهر عمر () و زید بن خطاب و کوچک‌ترین دختر خطاب بن نفیل بود که او را به ازدواج برادرزاده‌اش، سعید بن زید درآورد. فاطمه به همراه همسرش هر دو همزمان به اسلام گرویدند. زندگی‌نامه. فاطمه دختر خطاب بن نفیل و مادرش حنتمه بنت هشام بود. او و شوهرش سعید حداکثر تا سال ۶۱۴ میلادی مسلمان شدند. شوهرش سعید را مردی قدبلند، پرمو و تیره‌پوست توصیف کرده‌اند. فاطمه نیز از نخستین کسانی بود که به اسلام گروید. در ابتدا آنها ایمان