payamvha/North_RAG huggingface dataset:
معتبر سازگار نیست. به گفتهٔ ممتازعلی تاج‌دین، چنین به نظر می‌رسد که او عمیقاً به اسماعیلیه پای‌بند بود و تا پایان عمر وفاداری به امامان زمان خود نشان داد. به‌نقل از "دایرةالمعارف مختصر اسلام": «تا آنجا که بتوان تشخیص داد، نمی‌توان او را بنیان‌گذار فرقه‌ای نو دانست، زیرا به امام زمان خود وفادار باقی ماند.» امام‌شاه در سال ۹۲۶ هجری / ۱۵۲۰ میلادی درگذشت و در پیرانا، جنوب‌شرق احمدآباد، شهری که خود در نزدیکی احمدآبادِ گجرات بنیان نهاد، درگذشت و در آرامگاهی که برایش ساخته شد، به خاک سپرده شد. وی چهار پسر داشت:
ساخته شد، به خاک سپرده شد. وی چهار پسر داشت: سید عالم‌شاه، سید علی‌شاه، سید باقرشاه و سید نور محمدشاه، و دختری به نام شمس خاتون.
رابه آندرس گرونبلوم (; – ) کارآفرین، و تاجر اهل فنلاند (فنلاندی- سوئدی) بود که تجارت پیتزای موفقی را در واسای فنلاند آغاز کرد. اولین شرکت او یک پیزریا به نام O sole mio بود که در سال ۱۹۷۶ در مرکز واسا تأسیس شد و هنوز فعالیت می‌کند. سپس حق امتیاز پیتزایی زنجیره‌ای را گسترش داد که ابتدا Pizzeria N:o 1 نام داشت. او به عنوان "امپراتور پیتزا" شناخته می‌شد، زیرا او بنیانگذار حق امتیاز پیتزای زنجیره‌ای معروف به نام کوتی پیتزا (Kotipizza) بود که نام جدید Pizzeria N:o 1 بود که به سرعت در خارج از واسا گسترش یافت.
N:o 1 بود که به سرعت در خارج از واسا گسترش یافت. گفته می‌شود این زنجیره بزرگترین زنجیره در کشورهای شمال اروپا است. او همچنین بنیانگذار شرکت حمل و نقل RG Line، هتل‌های زنجیره‌ای Omenahotelli و پیتزای زنجیره‌ای دیگری به نام Golden Rax Pizzabuffet بود. بیشتر شرکت‌های او زیرمجموعه Grönblom International LTD هستند که Rabbe Grönblom به عنوان مدیر در آن فعالیت می‌کرد. با این حال، پیتزا بوفه گلدن رکس امروزه بخشی از بزرگترین شرکت هتل و رستوران فنلاندی Restel Oy Ltd است، جایی که رابه گرونبلوم عضو هیئت مدیره آن بود.
است، جایی که رابه گرونبلوم عضو هیئت مدیره آن بود. او همچنین از سال ۲۰۰۳ عضو هیئت مدیره شرکت لاستیک فنلاندی Nokian Renkaat بود.
ام‌بالا انزولا (زاده ۱۸ اوت ۱۹۹۶) یک فوتبال حرفه‌ای آنگولایی است که به عنوان مهاجم به صورت قرضی از باشگاه سری آ فیورنتینا برای باشگاه لیگ ۱ لانس و تیم ملی تیم ملی آنگولا بازی می‌کند. عملکرد باشگاهی. در ۲۸ ژانویه ۲۰۱۵، انزولا اولین بازی حرفه‌ای خود را برای آکادمیکا در یک بازی از جام اتحادیه پرتغال در فصل ۱۵–۲۰۱۴ مقابل پورتو انجام داد و به عنوان بازیکن تعویضی در شکست ۴–۱ خارج از خانه به میدان آمد. در ۷ اوت ۲۰۱۶، او به باشگاه سری سی ایتالیا باشگاه فوتبال ویرتوس فرانچاویلا پیوست. در ۷ اوت ۲۰۱۷، پس از کمک به
فرانچاویلا پیوست. در ۷ اوت ۲۰۱۷، پس از کمک به ویرتوس فرانچاویلا برای رسیدن به پلی‌آف لیگ دسته اول، انزولا قراردادی چهار ساله با باشگاه فوتبال کارپی امضا کرد. در ۱۶ اوت ۲۰۱۸، او به صورت قرضی به مدت یک فصل به باشگاه تراپانی در سری سی پیوست. تراپانی موظف بود در صورت صعود تراپانی به سری بی، او را در پایان مدت قرارداد قرضی از کارپی خریداری کند. در ۱۵ ژوئن، او اولین گل پیروزی تراپانی مقابل پیاچنزا را به ثمر رساند و پس از آن، تراپانی پس از دو سال حضور در سری سی، به سری بی صعود کرد. در ۱۳ ژانویه ۲۰۲۰، او به صورت
به سری بی صعود کرد. در ۱۳ ژانویه ۲۰۲۰، او به صورت قرضی با حق خرید به باشگاه اسپتزیا در سری بی پیوست. در ۷ اکتبر ۲۰۲۰، انزولا قراردادی سه ساله با اسپتزیا امضا کرد. در ۱۰ اوت ۲۰۲۳، او به تیم دیگر ایتالیایی، فیورنتینا، پیوست. عملکرد ملی. انزولا که در آنگولا متولد شده اما در فرانسه بزرگ شده بود، واجد شرایط بازی در هر دو کشور در سطح بین‌المللی بود. در مارس ۲۰۲۱، چند ماه پس از ابراز تمایل خود برای نمایندگی آنگولا، او اولین دعوت خود را به تیم ملی دریافت کرد. چند روز پس از آن، در ۲۵ مارس ۲۰۲۱، او اولین بازی خود را
پس از آن، در ۲۵ مارس ۲۰۲۱، او اولین بازی خود را برای پالانکاس نگراس در مقابل گامبیا، در یک مسابقه مقدماتی جام ملت‌های آفریقا، انجام داد. زندگی شخصی. انزولا در کابیندا، یک منطقه برون‌بومی آنگولا، متولد شد و در کودکی به فرانسه مهاجرت کرد.
اسماء بنت شهاب (؟ - ۱۰۸۷م/ ۴۶۷ق) ملکهٔ یمن، همسر بنیان‌گذار سلسلهٔ صُلَیحی، علی بن محمد صُلیحی، بود. پسرش، المکرّم احمد، در سال ۴۵۹ هجری / ۱۰۶۷ میلادی، دومین حاکم صُلیحی شد. همچنین او مسئول تربیت و آموزش اولیهٔ اَرویٰ بنت احمد صُلَیحی در کاخ بود؛ کسی که بعدها با المکرّم ازدواج کرد و سپس حاکم واقعی دولت صُلیحی در یمن شد. اسماء نقشی فعال در امور دولت صُلیحی در دوران حکومت همسر و پسرش ایفا کرد و این نقش تا زمان وفاتش ادامه داشت. منابع تاریخی او را بانویی نجیب و بزرگ‌منش توصیف کرده‌اند که از شاعران در دربار
و بزرگ‌منش توصیف کرده‌اند که از شاعران در دربار صُلیحی حمایت می‌کرد. او ملکه و حاکم مشترک یمن بود که ابتدا با پسرعموی خود و همسرش، علی صُلیحی، و سپس با پسرش احمد المکرّم و عروسش أروی الصُّلیحی، از سال ۱۰۴۷ تا ۱۰۸۷ میلادی به‌طور مشترک حکومت کرد. عنوان کامل او به‌عنوان فرمانروا، «السَّیدة الحُرّة» بود که به معنای «بانوی نجیبِ آزاد و مستقل، زنِ فرمانروایی که در برابر هیچ اقتدار برتری سر فرود نمی‌آورد» است. اسماء بنت شهاب به‌عنوان یک حاکم زن، جایگاهی تقریباً منحصربه‌فرد در تاریخ دارد: گرچه در دنیای اسلام زنان
در تاریخ دارد: گرچه در دنیای اسلام زنان پادشاه دیگری نیز بوده‌اند، اما اسماء بنت شهاب و أروی الصُّلیحی تنها زنان فرمانروای دنیای عرب اسلامی بودند که خطبه به نام آنان به‌عنوان حاکم خوانده می‌شد. زندگی. اسماء بنت شهاب با پسرعموی خود، علی الصُّلیحی، سلطان و بنیان‌گذار سلسلهٔ صُلَیحی، ازدواج کرد. گفته می‌شود که ازدواج علی و اسماء ازدواجی شاد و موفق بود و علی در مسیر رسیدن به قدرت، بر حمایت اسماء تکیه داشت. او همچنین در کنار علی در پذیرش سختی‌ها و فداکاری‌هایی که ایمان دینی‌اش بر او تحمیل می‌کرد، مشارکت
که ایمان دینی‌اش بر او تحمیل می‌کرد، مشارکت می‌نمود. دوران نخستین سلطنت. زمانی که علی در سال ۱۰۴۷م به پادشاهی رسید، او را نه‌تنها به‌عنوان همسرش، بلکه رسماً به‌عنوان ملکه، شریک سیاسی و حاکم مشترک خود منصوب کرد؛ کسی که در کنار او بر قلمرو یمن حکومت می‌کرد. در تأیید این جایگاه، نام او همراه با نام همسرش در خطبه — که امتیاز سنتی فرمانروای یک دولت اسلامی است — اعلام می‌شد. خطبه‌ها از منابر مساجد یمن به نام شوهرش و همچنین به نام او خوانده می‌شدند، پس از ذکر نام خلیفه ی فاطمی و شوهرش، گفته می‌شد: «خداوند روزگار
خلیفه ی فاطمی و شوهرش، گفته می‌شد: «خداوند روزگار الحُرّهٔ کامل را دراز گرداند، آن‌که با دقت امور مؤمنان را تدبیر می‌کند.» این نخستین‌بار در تاریخ بود که نام یک زن در خطبه اعلام می‌شد. یکی دیگر از موارد تقریباً بی‌سابقه این بود که ملکه اسماء بنت شهاب «در جلسات شورا با چهره‌ای گشوده حاضر می‌شد»؛ یعنی بدون پوشاندن صورت (بی‌نقاب). محمد الثور او را چنین توصیف کرده است: «او از مشهورترین و نیرومندترین زنان روزگار خود بود. زنی بخشنده بود و شاعره‌ای که شعر می‌سرود. از جمله ستایش‌هایی که شاعران از شوهرش، الصلیحی،
از جمله ستایش‌هایی که شاعران از شوهرش، الصلیحی، می‌کردند، این بود که همسری چون او داشت… زمانی که شوهرش به کمال شخصیت او پی برد، ادارهٔ امور دولتی را به او سپرد. او به ندرت تصمیمی برخلاف نظر اسماء می‌گرفت و [...] احترام بسیار زیادی برای او قائل بود و هیچ نظری را بر نظر او مقدم نمی‌داشت.» در سال ۱۰۶۷م، در جریان حج به مکه، طایفهٔ بنی نجاح به رهبری سعید بن نجاح، امیر زَبید، به کاروان علی و اسماء حمله کردند. علی را کشتند و اسماء را به اسارت گرفتند. او در زندانی مخفی در زبید محبوس شد و بنا بر گزارش‌ها، سرِ
مخفی در زبید محبوس شد و بنا بر گزارش‌ها، سرِ بریدهٔ شوهرش را بر سر نیزه‌ای در برابر سلول او نصب کردند تا او ببنید. پس از یک سال اسارت، او توانست پیامی به پسر و عروسش در صنعاء برساند، و پسرش با حمله به زبید، او را آزاد کرد. دوران دوم سلطنت. اسماء به قلمرو خود بازگشت و تا زمان وفاتش در مدیریت امور کشور به پسرش احمد المکرّم و عروسش أروی الصُلیحی کمک می‌کرد.هنگامیکه که او با پسرش المکرّم دیدار کرد، او را به‌عنوان جانشین پدرش تأیید نمود، اما زمانی که او کمی بعد دچار فلج شد، دوباره کنترل امور را به‌عنوان حاکم
دچار فلج شد، دوباره کنترل امور را به‌عنوان حاکم مشترک در کنار عروسش اَرویٰ به‌دست گرفت. طبق وصیت پسرش، اروی قرار بود شریک حکومت او باشد، زیرا خود المکرّم به‌دلیل وضعیت جسمانی‌اش قادر به حکومت کردن نبود. میراث. ملکه اسماء گاه به مهربانی، «ملکهٔ کوچک سبا» لقب داده می‌شد. محمد الثور نوشته است: «برخی شاعران، که از تحسین خود نسبت به اسماء سرمست شده بودند، حتی گفته‌اند اگر تخت ملکه سبا باشکوه بوده است، تخت اسماء از آن هم باشکوه‌تر بوده است.» این نکته تا حدی شگفت‌انگیز است، زیرا ملکهٔ سبا متعلق به دوران جاهلیت
است، زیرا ملکهٔ سبا متعلق به دوران جاهلیت بود، زمانی پیش از اسلام که به‌طور سنتی به‌عنوان دوره‌ای منفی دیده می‌شد. نام دیگری که هم برای او و هم برای عروسش و شریک حکومتی‌اش به کار می‌رفت، «ملکهٔ حازمه» بود: «حازم» لقب یا توصیفی بود که به افرادی داده می‌شد که در امور سیاسی بیشترین حکمت و قضاوت را نشان می‌دادند.
پیزریا () رستورانی است که بر پیتزا تمرکز دارد. پیزریا ممکن است غذای بیرون‌بر ارائه دهد، که در آن مشتری غذای خود را از قبل یا در رستوران سفارش می‌دهد و سپس غذای آماده شده را در یک جعبه پیتزا با خود می‌برد. پیزریا ممکن است غذا را به منزل مشتری تحویل دهد. در ایتالیا، پیتزا به طور سنتی غذای فقرا بود و بنابراین مواد اولیه کم و ارزانی داشت. با محبوبیت آن پس از جنگ جهانی دوم، بیشتر به یک غذای کاربردی تبدیل شد که سریع و آسان آماده می‌شد. پیتزا با اختراع پیتزای منجمد و تحویل پیتزا، بیشتر در دسترس قرار گرفت.
کای هاهتو (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان اهل فنلاند است. وی از سال ۱۹۹۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
تویوو کوولا (; – ) رهبر (موسیقی)، و آهنگساز اهل فنلاند بود. زندگی و حرفه. او در روستای وکاکوسکی از توابع شهر آلاووس متولد شد و در زمانی که فنلاند هنوز یک دوک‌نشین بزرگ تحت حکومت روسیه بود، نام او به عنوان بومی شهر واسا (که در آن زمان نیکولاینکائوپونکی نام داشت) ثبت شد. او به عنوان کسی که تصویر رنگارنگ و پرشور از طبیعت و مردم فنلاند ارائه کرده، شناخته می‌شود.
واسا () یک جامعه ثبت نشده در منطقه ایست کوتنی در جنوب شرقی بریتیش کلمبیا است. این مکان، در ساحل شرقی رودخانه کوتنی در شمال دهانه نهر لوئیس، دریاچه واسا را ​​احاطه کرده است. این محل، در بخش ادغام شده بزرگراه‌های ۹۳ و ۹۵، از طریق جاده حدود ۳۶ کیلومتری (۲۲ مایل) شمال کرنبروک و ۲۱۱ کیلومتری (۱۳۱ مایل) جنوب شرقی گولدن قرار دارد.
متدیسم در فنلاند () در دهه ۱۸۶۰ از طریق ملوانان اوستروبوتنیایی وارد فنلاند شد. متدیسم به ویژه در اوستروبوتنیای سوئدی زبان گسترش یافت. اولین جماعت متدیست در سال ۱۸۸۱ در واسا و اولین جماعت فنلاندی‌زبان در سال ۱۸۸۷ در پری تأسیس شد. از سال ۱۹۲۵، کلیساهای ملی متدیست‌ها، کلیسای متحد متدیست فنلاندی در فنلاند و کلیسای متحد متدیست سوئدی در فنلاند بوده‌اند. کلیساهای متدیست فنلاند متعلق به شورای جهانی متدیست هستند. هر دو کلیسا تابع اسقف کشورهای نوردیک و بالتیک هستند. هر دو کلیسای متدیست همچنین متعلق به شورای جهانی
هر دو کلیسای متدیست همچنین متعلق به شورای جهانی فنلاند و شورای مسیحیان آزاد فنلاند هستند. کلیساهای متدیست فنلاند رسماً حدود ۲۰۰۰ عضو دارند.
ورزشگاه ۱۱ نوامبر ، یک ورزشگاه چند منظوره در تالاتونای آنگولا، (نزدیک لوآندا) است. این ورزشگاه که در سال ۲۰۱۰ پیش از جام ملت‌های آفریقا ۲۰۱۰ تکمیل شد، میزبان ۹ مسابقه در طول مسابقات، از جمله پنج مسابقه گروه A، یک مسابقه گروه B، یک مسابقه یک چهارم نهایی، یک مسابقه نیمه نهایی و یک مسابقه فینال بود. هزینه تخمینی آن حدود ۲۲۷ میلیون دلار آمریکا است. در حال حاضر، این ورزشگاه به طور منظم توسط باشگاه‌های فوتبال پریمیرو د آگوستو، پترو اتلتیکو و بنفیکا لوآندا که در لیگ گیرابولا بازی می‌کنند، مورد استفاده قرار
در لیگ گیرابولا بازی می‌کنند، مورد استفاده قرار می‌گیرد. ظرفیت آن ۴۸٬۰۰۰ نفر است. نام این ورزشگاه از تاریخ استقلال آنگولا گرفته شده است. این ورزشگاه در شهرداری تالاتونا در بزرگراه اطراف لوآندا در کنار جاده واقع شده است. حادثه پس از بازی پریمیرو آگوستو مقابل مازمبه. بنا به گزارش‌ها، پس از مسابقه‌ای با حضور ۴۵٬۰۰۰ تماشاگر در روز شنبه ۱۵ سپتامبر ۲۰۱۸، پنج نفر کشته شدند، از جمله دو کودک که هنگام خروج از ورزشگاه زیر دست و پا له یا خفه شدند. پیش از شروع مسابقه، هواداران از ترس وقوع یک تراژدی و با توجه به پشت سر
از ترس وقوع یک تراژدی و با توجه به پشت سر گذاشتن مصائب مشابه در گذشته، با یک ایستگاه رادیویی تماس گرفتند و از سازمان مربوط خواستند که پس از پایان مسابقه، تمام دروازه‌ها را باز کند. وزارت جوانان و ورزش آنگولا از این حادثه ابراز تاسف کرد، به بستگان قربانیان تسلیت گفت و قول داد که تحقیقات را آغاز کند. مدیریت باشگاه قول داد که به بستگان در هزینه‌های مراسم تشییع جنازه کمک کند.
ویلای اصفهان (یا دانشگاه) که امروزه با نام مستعار و بیشتر با نام ویلای اصفهان شناخته می‌شود، ساختمانی به سبک معماری ایرانی دوران زیبا در مونِگِتی، موناکو، در بلوار ۵۷ ژاردن اِگزوتیک است. این بنا در سال ۱۹۱۰ توسط دیپلمات ایرانی، پرنس ارفع ساخته شد. این ویلا با الگوبرداری از مسجد شاه (اصفهان) در ایران، با مناره‌های آبی ساخته شده به این صورت که با موزاییک، شیشه‌های رنگی و نقوشی از جمله نشان شیر و خورشید ایرانی تزئین شده است. ویلای اصفهان که در دهه ۱۹۶۰ موزه هنر و فرهنگ ایران بود، در سال ۲۰۱۹ با ۹ اتاق در زمینی
و فرهنگ ایران بود، در سال ۲۰۱۹ با ۹ اتاق در زمینی به مساحت ۵۴۸ متر مربع برای فروش گذاشته شد. ساختمان موزه هنر، محلی برای نمایش مجسمه‌ها و آثار هنری ایرانی بود که توسط بارونس ماری روز ترنک، نوه خواننده شهیر اپرا ماری روز، اداره می‌شد. مجموعه شاهزاده آرفا توسط ساتبیز در سال ۱۹۸۳ فروخته شد. ویلای اصفهان مدتی (پیش از سال ۲۰۲۳) محل کنسولگری اندونزی در موناکو بوده است.
پرستار جنگ () یک فیلم در ژانر جنگی به کارگردانی ادگار سلوین محصول سال ۱۹۳۰ میلادی کشور ایالات متحده آمریکا است.
جون واکر (; - ) بازیگر تئاتر، تلویزیون و سینما اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "نابخشوده"، "میلیونر" و "پرستار جنگ" اشاره کرد.
پایان سفر () یک فیلم جنگی به کارگردانی سال دیب محصول سال ۲۰۱۷ کشور بریتانیا است. این فیلم در بخش نمایش‌های ویژه جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو ۲۰۱۷ به نمایش درآمده است.
آشپزی نائورویی، سبک آشپزی سنتی نائورو یک کشور جزیره‌ای در اقیانوس آرام است. نائورو بالاترین نرخ چاقی در جهان را دارد. غذاهای اصلی. مردم نائورو مانند دیگر همسایگان جزیره‌ای خود، غذای دریایی و همچنین غذاهای تهیه شده از نارگیل و میوه پاندانوس بسیار زیادی مصرف می‌کنند. شیر نارگیل نیز به شکل گسترده‌ای در نائورو مورد استفاده قرار می‌گیرد. ماهی نارگیل (ماهی خام، اغلب ماهی تن، که در شیر نارگیل و با چاشنی سرو می‌شود) یک غذای سنتی است. نام‌های بومی نائورو برای محصولات سنتی عبارتند از: تأثیرات. آشپزی نائورو تا حد
سنتی عبارتند از: تأثیرات. آشپزی نائورو تا حد زیادی تحت تأثیر غذاهای چینی قرار گرفته است. چینی‌ها جامعه اصلی خارجی‌های این کشور را تشکیل می‌دهند و تعدادی رستوران چینی در این جزیره وجود دارد که مهم‌ترین آنها در یارن است. آشپزی نائورو نیز معمولاً تأثیر بسیاری از سبک‌های غربی، به ویژه از استرالیا را نشان می‌دهند. سنت‌ها. اکثر مردم نائورو مسیحی و عضو کلیسای جماعت نائورو هستند. آنها اغلب کریسمس را با کیک‌های کریسمسی که از موز و نارگیل تهیه می‌شوند، جشن می‌گیرند.
فلات شیموسا ، یک فلات در دشت کانتو در مرکز هونشو، ژاپن است. این فلات بیشتر شمال استان چیبا را در بر می‌گیرد. این فلات از نظر تاریخی دارای کشاورزی غنی بود، اما در قرن بیستم، فلات غربی و مرکزی شیموسا به یکی از مناطق صنعتی اصلی ژاپن تبدیل شد، و همچنین به یک شهر رفت و آمد در منطقه شهری توکیو تبدیل شد.
پایان سفر () فیلمی جنگی به کارگردانی جیمز ویل محصول سال ۱۹۳۰ کشورهای بریتانیا و ایالات متحده آمریکا است.
ایان مک‌لارن (؛ ۱ مه ۱۸۷۵ – ۱۰ آوریل ۱۹۵۲) بازیگر اهل بریتانیا بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "بینوایان"، "آخرین موهیکان"، "مردی با نقاب آهنین"، "کلئوپاترا"، "درنده باسکرویل"، "اگر پادشاه بودم"، "شاهزاده و گدا، و "جسم و روح" اشاره کرد.
یوشیدا توشیمارو ، او در پایان دوره ادو (پایان شوگون‌سالاری توکوگاوا) از فعالان قلمرو چوشو بود. نام او ایتارو بود و بعداً نام خود را به توشیمارو تغییر داد. او به عنوان یکی از سه شاگرد بزرگ شوین به همراه کوساکا گنزوی و تاکاسوگی شینساکو شناخته می‌شود و همچنین به عنوان یکی از چهار شاگرد بزرگ شوین به همراه ایری کیویچی شناخته می‌شود.
کریستوس پاپادوپولوس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یونان است که در حال حاضر برای یوونتوس نکست جن در پست هافبک بازی می‌کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال یونان بازی کرده است.
لوسی پارسونز (Lucy Parsons)، زادۀ ۱۸۵۱ و درگذشتۀ ۱۹۴۲، یکی از برجسته‌ترین فعالان آنارشیست، فعالان حقوق کارگران و مدافعان عدالت اجتماعی در اواخر قرن نوزده و اوایل قرن بیستم در آمریکا بود. او به‌دلیل فعالیت‌های رادیکال خود علیه سرمایه‌داری، استبداد و نژادپرستی، تأثیر عمیقی بر جنبش‌های کارگری و آزادی‌خواهانه گذاشت. زندگی شخصی. لوسی پارسونز از مادری برده متولد شد. در طول سالیان، او نام‌های مختلفی داشت و میراث‌های زیادی از جمله مکزیکی و بومی آمریکایی را از خود به جا گذاشت. او در سال ۱۸۷۳ در تگزاس با آلبرت
خود به جا گذاشت. او در سال ۱۸۷۳ در تگزاس با آلبرت پارسونز (Albert Richard Parsons)، روزنامه‌نگار نامی، ازدواج کرد. با این حال، قوانین ازدواج بین نژادی خیلی زود آنها را مجبور به نقل مکان به شمال شیکاگو کرد. در آنجا، لوسی به‌عنوان خیاط کار می‌کرد و در عین حال برای مجلات و روزنامه‌های مختلف اتحادیه‌ای و سوسیالیستی می‌نوشت. همکاری با جنبش آنارشیسم. لوسی که سخنوری زبردست بود، پس از ازدواج با پارسونز به جنبش رادیکال متمایل شد و در سردبیری روزنامۀ مشهور آلارم (The Alarm) به او یاری رساند. او در سازماندهی
(The Alarm) به او یاری رساند. او در سازماندهی اعتصاب‌های کارگری، از جمله جنبش ۸ ساعت کار در روز، نقش کلیدی داشت. در جریان رویداد هی‌مارکت (Haymarket massacre)، او و همسرش رهبر اعتراضات کارگران شیکاگو برای محدود ساختن ساعات کار به ۸ ساعت بودند، که با سرکوب خونین رو‌به‌رو شد. هشت فعال آنارشیست به اتهام واهی انفجار بمب محاکمه و محکوم به اعدام شدند که یکی از آنان در زندان خودکشی کرد و چهار نفر دیگر، از جمله آلبرت پارسونز، اعدام شدند. این کشتار و اعدام‌ها سبب شد روز اول می به‌عنوان روز جهانی کارگر در تاریخ ثبت
روز اول می به‌عنوان روز جهانی کارگر در تاریخ ثبت شود. پس از اعدام آلبرت، لوسی به فعالیت‌های سیاسی رادیکالش ادامه داد؛ در بنیان‌گذاری «سازمان کارگران صنعتی جهان» (IWW) نقش چشمگیری داشت و یکی از بنیان‌گذاران «فدراسیون کارگری آمریکا» (.A.F. of L) و از فعالان برجستۀ جنبش کارگری بود. او از آنارشیست‌هایی بود که به‌جای نظریه‌پردازی، بر کنش مستقیم تأکید داشت. نظرات او دربارۀ مبارزۀ طبقاتی و لزوم شورش علیه نظام سرمایه‌داری، بر جنبش‌های آنارشیستی و سوسیالیستی تأثیر گذاشت. برخلاف بسیاری از فمینیست‌های سفیدپوست زمان
گذاشت. برخلاف بسیاری از فمینیست‌های سفیدپوست زمان خود، او معتقد بود که رهایی زنان بدون رهایی کل طبقۀ کارگر امکان‌پذیر نیست. او به‌ویژه از زنان کارگر و فقیر دفاع می‌کرد و بر اهمیت مبارزۀ طبقاتی در کنار مبارزۀ جنسیتی تأکید داشت. او که خود از تبار آفریقایی-آمریکایی، مکزیکی و بومی آمریکایی بود، با نژادپرستی ساختاری در آمریکا مقابله می‌کرد. با وجود این‌که از نژادپرستی آسیب دیده بود، او بیشتر بر ستم طبقاتی تمرکز داشت تا صرفاً بر مسائل نژادی. آثار. دولت آمریکا بارها تلاش کرد او را سانسور کند، اما او همواره برای
تلاش کرد او را سانسور کند، اما او همواره برای آزادی مطبوعات و حق اعتراض مبارزه کرد. نوشته‌ها و سخنرانی‌های او الهام‌بخش نسل‌های بعدی فعالان اجتماعی شد. آثار لوسی پارسونز در این کتاب‌ها منتشر شده‌اند: زندگینامه. کتاب «لوسی پارسونز: روح زنانۀ انقلاب» (رهبر آنارشیست سندیکاهای کارگری آمریکا) اثر کارولین اَشباو که با برگردان نازیتا شا‌ه‌اسماعیلی‌نژاد در نشر مردمنگار منتشر خواهد شد، به زندگی این زن انقلابی می‌پردازد. این کتاب نخستین بار در سال 1976 و در انتشارات چارلز اچ. کر (Charles H. Kerr Publishing Company)
چارلز اچ. کر (Charles H. Kerr Publishing Company) چاپ شد و ویرایش دوم آن در سال 2013 در انتشارات هی‌مارکت (Haymarket Books) منتشر گردید. زندگینامۀ دیگری متأثر از این کتاب با عنوان «الهۀ آنارشیسم: زندگی و زمانۀ لوسی پارسونز، آنارشیست رادیکال» (Goddess of Anarchy: The Life and Times of Lucy Parsons, American Radical) اثر ژاکلین جونز (Jacqueline Jones) نیز منتشر شده است.
شوگون‌سالاری سابق یا کیو-باکوفو ، مجله‌ای ماهانه که توسط افراد مرتبط با شوگون‌سالاری ادو سابق در دوره میجی منتشر می‌شد. بررسی اجمالی. مجله کیو-باکوفو از آوریل ۱۸۹۷ توسط توگاوا آتاکا ، روزنامه‌نگاری از خاندان سابق هاتاموتو (ملازم سامورایی) که یک کشیش مسیحی در ژاپن نیز بود منتشر می‌شد. پس از دوران اصلاحات میجی، توگاوا ایده انتشار یک مجله را مطرح کرد زیرا احساس می‌کرد تاریخ اصلاحات از دیدگاه تاریخی یک‌جانبه‌ای از جناح پیروز قلمرو ساتسوما-قلمرو چوشو نوشته شده است و ۳۰ سال از سقوط شوگون‌سالاری ادو گذشته است و
است و ۳۰ سال از سقوط شوگون‌سالاری ادو گذشته است و افرادی که زمانی به آن خدمت می‌کردند، اکنون مسن شده‌اند و لازم است شهادت‌ها و سوابق آنها به جا گذاشته شود. او این مجله را با حمایت و کمک مقام‌های سابق شوگون‌سالاری مانند کیمورا کایشو، کاتسو کایشو، انوموتو تاکه‌آکی، اوتوری کیسوکه، کوریموتو جوئون و موکایاما کوسون تأسیس کرد. این مجله عمدتاً شامل تحقیقاتی در مورد دستاوردها و تاریخ شوگون‌سالاری ادو، اسناد و عکس‌های تاریخی مربوط به پایان دوره ادو، خاطراتی از مقام‌های سابق شوگون‌سالاری، زندگینامه‌ها، مقالات تاریخی،
سابق شوگون‌سالاری، زندگینامه‌ها، مقالات تاریخی، خوشنویسی و نقاشی بود. انتشار این مجله با هفتمین شماره (در مجموع چهل و هشتمین شماره) از جلد ۵ در اوت ۱۹۰۱ متوقف شد. توگاوا متعاقباً مجله جانشین، بوشی جیدای را در مارس ۱۹۰۲ منتشر کرد، اما مجبور شد با نهمین شماره انتشار آن را متوقف کند. چاپ مجدد آن در سال ۱۹۷۱ توسط رینکاوا شوتن در ۴ کتاب (جلدهای ۴ و ۵ در یک کتاب ترکیب شدند) در مجموع ۵ جلد منتشر شد.
وسلی گسولینا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است که در حال حاضر برای اتلتیک در پست مدافع بازی می‌کند. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به یوونتوس نکست جن اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال و زیر ۱۷ سال برزیل بازی کرده است.
لیند مک‌کورمیک (؛ ۱۲ اوت ۱۸۹۵ – ) ادمیرال نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا بود، که در فاصله سال‌های ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۱ به‌عنوان ششمین جانشین فرمانده عملیات نیروی دریایی آمریکا فعالیت می‌کرد و از ژوئیه تا اوت ۱۹۵۶ سرپرست فرمانده عملیات نیروی دریایی آمریکا بود. مک‌کورمیک فعالیت نظامی را از سال ۱۹۱۵ در نیروی دریایی آمریکا آغاز کرد، از ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۰ فرمانده یواس‌اس بیرمنگام و از ۱۹۲۰ تا ۱۹۲۱ فرمانده یواس‌اس بیوکنن بود و از ۱۹۲۴ تا ۱۹۲۵ فرماندهی یواس‌اس آر-۱۰ را برعهده داشت. وی از ۱۹۵۴ تا ۱۹۵۶ فرمانده کالج جنگی نیروی
داشت. وی از ۱۹۵۴ تا ۱۹۵۶ فرمانده کالج جنگی نیروی دریایی بود و در فاصله سال‌های ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۴ فرماندهی نیروهای ناوگان ایالات متحده آمریکا را برعهده داشت.
کیمورا کایشو (؛ – ) پرسنل نظامی و یکی از هیئت اعزامی ژاپن به ایالات متحده آمریکادر دوره شوگون‌سالاری توکوگاوا ژاپن بود.
از دست رفتن بار () در یک شبکه برق به وضعیتی گفته می‌شود که ظرفیت تولید موجود کمتر از بار سیستم باشد. چندین شاخص قابلیت اطمینان احتمالی برای سیستم‌های تولید برق، از دست دادن بار را در تعاریف خود به کار می‌برند که محبوب‌ترین آن‌ها احتمال از دست دادن بار (LOLP) است. این شاخص، احتمال وقوع از دست دادن بار در طول یک سال را مشخص می‌کند. رویدادهای از دست دادن بار قبل از انجام اقدامات کاهشی (مانند خرید برق از سایر سیستم‌ها یا قطع بار) محاسبه می‌شوند، بنابراین از دست دادن بار لزوماً به معنای قطعی برق نیست. شاخص‌های
دادن بار لزوماً به معنای قطعی برق نیست. شاخص‌های قابلیت اطمینان مبتنی بر از دست دادن بار. چندین شاخص قابلیت اطمینان برای تولید برق، بر اساس از دست دادن بار که در یک بازه زمانی طولانی (یک یا چند سال) با افزایش‌های نسبتاً کوچک (یک ساعت یا یک روز) مشاهده/محاسبه می‌شود، بنا شده‌اند. تعداد کل افزایش‌ها در بازه زمانی طولانی به عنوان N مشخص می‌شود (به عنوان مثال، برای یک بازه یک ساله، اگر افزایش روز باشد، N = ۳۶۵، و اگر افزایش ساعت باشد، N = ۸۷۶۰):
موکویاما کوسون ؛ – ) پرسنل نظامی و شاعر در دوره شوگون‌سالاری توکوگاوا ژاپن بود. یک مقام شوگونی و شاعر چینی از پایان دوره ادو تا دوره میجی. نام کوچک او ایچیری، تخلص ادبی‌اش کینبون بود و معمولاً با نام‌های ایگورو و هایاتو ماسا شناخته می‌شد. شینکیچی موکایاما، معاون دریاسالار، پسرخوانده او بود.
منبع مبتنی بر اینورتر () یا منبع مبتنی بر اینورتر منبعی از شبکه برق است که به‌طور ناهم‌زمان از طریق یک مبدل قدرت الکترونیکی (اینورتر) به شبکه برق متصل می‌شود. دستگاه‌های این دسته، که به عنوان تولید واسط مبدل (CIG) و منبع واسط الکترونیک قدرت نیز شناخته می‌شوند، شامل انرژی تجدیدپذیر متغیر (بادی، خورشیدی) و ایستگاه‌های برق ذخیره‌سازی باتری هستند. این دستگاه‌ها فاقد رفتارهای ذاتی (مانند پاسخ اینرسی یک ژنراتور سنکرون) هستند و ویژگی‌های آن‌ها تقریباً به‌طور کامل توسط الگوریتم‌های کنترلی تعریف می‌شود، که با افزایش
الگوریتم‌های کنترلی تعریف می‌شود، که با افزایش نفوذ آن‌ها چالش‌های خاصی را برای پایداری سیستم ایجاد می‌کند. به عنوان مثال، یک خطای نرم‌افزاری منفرد می‌تواند همه دستگاه‌های یک نوع خاص را در یک رویداد پیش‌بینی‌نشده تحت تأثیر قرار دهد. منبع مبتنی بر اینورترها گاهی اوقات ژنراتورهای آسنکرون نامیده می‌شوند. طراحی اینورترها برای منبع مبتنی بر اینورترها عموماً از استانداردهای IEEE 1547 و NERC PRC-024-2 PRC-024-2 پیروی می‌کند. اینورتر پیرو شبکه. یک اینورتر پیرو شبکه (Grid-following) با ولتاژ شبکه محلی هم‌زمان
شبکه (Grid-following) با ولتاژ شبکه محلی هم‌زمان می‌شود و یک بردار جریان الکتریکی هم‌تراز با ولتاژ تزریق می‌کند (به عبارت دیگر، مانند یک منبع جریان عمل می‌کند). اینورترهای پیرو شبکه در اکثریت قریب به اتفاق دستگاه‌های مبتنی بر اینورتر نصب‌شده تعبیه شده‌اند. به دلیل ماهیت پیرو بودنشان، دستگاه پیرو شبکه در صورت مشاهده یک اختلال بزرگ ولتاژ/فرکانس خاموش می‌شود. دستگاه‌های پیرو شبکه نمی‌توانند به قدرت شبکه، تضعیف نوسانات توان اکتیو یا تأمین اینرسی کمک کنند. شکل‌دهنده شبکه. یک اینورتر شکل‌دهنده شبکه
کنند. شکل‌دهنده شبکه. یک اینورتر شکل‌دهنده شبکه (Grid-forming) تا حدی رفتار یک ژنراتور سنکرون را تقلید می‌کند: ولتاژ آن توسط یک نوسان‌ساز آزاد کنترل می‌شود که با خروج انرژی بیشتر از دستگاه، کند می‌شود. برخلاف یک ژنراتور معمولی، دستگاه شکل‌دهنده شبکه ظرفیت اضافه جریان ندارد و بنابراین در وضعیت اتصال کوتاه واکنش بسیار متفاوتی نشان خواهد داد. افزودن قابلیت شکل‌دهنده شبکه به یک دستگاه پیرو شبکه از نظر قطعات گران نیست، اما بر درآمد تأثیر می‌گذارد: برای پشتیبانی از پایداری شبکه با ارائه توان اضافی در صورت نیاز،
از پایداری شبکه با ارائه توان اضافی در صورت نیاز، نیمه‌رساناهای قدرت باید بیش از حد بزرگ انتخاب شده و ذخیره‌ساز انرژی اضافه شود. با این حال، مدل‌سازی نشان می‌دهد که امکان اجرای یک سیستم قدرت وجود دارد که تقریباً به‌طور کامل بر اساس دستگاه‌های پیرو شبکه است. ترکیبی از ایستگاه برق ذخیره‌سازی باتری شکل‌دهنده شبکه و کندانسور سنکرون (SuperFACTS) در حال تحقیق است. شبکه اپراتورهای سیستم انتقال برق اروپا (ENTSO-E) دستگاه‌های شکل‌دهنده شبکه را به سه کلاس از ۱ تا ۳ گروه‌بندی می‌کند، که کلاس ۱ در پایین‌ترین سطح کمک