payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اعتلای کردستان انتخاب شد ، با انتخاب عبدالقادر عبیدالله به عنوان رئیس جمهور مخالفت کرد. اما مناقشات ادامه یافت زیرا عبیدالله از خودمختاری در داخل یک دولت ترکیه آینده دفاع می کرد، در حالی که امین علی بدرخان طرفدار استقلال کردستان بود و همچنین از طرف دولت آتی کردستان به عنوان خلیفه سلطان عثمانی به رسمیت شناخته شد. امین علی همچنین در مذاکرات کنفرانس صلح پاریس شرکت فعال داشت . او با مخالفت با شریف پاشا که نماینده انجمن اعتلای کردستان در مذاکرات صلح پاریس بود، بر این عقیده بود که استان وان باید در یک کردستان
بر این عقیده بود که استان وان باید در یک کردستان گنجانده شود. او نامه ای به رئیس کنفرانس صلح در پاریس نوشت و همچنین به ریچارد وب، نماینده بریتانیا در استانبول، نقشه مناطقی را که او به عنوان بخشی از یک دولت کردی در آینده تصور می کرد، ارائه کرد. امین علی در ادامه انجمن سازمان های اجتماعی کرد را تأسیس کرد که از کردستان مستقل دفاع می کرد. او از آرمان کردها دست نکشید و با دیپلمات های یونانی که توانست حمایت آنها را جلب کند، روابط برقرار کرد. سپس او و پسرش سلادت بدرخان نیز برای تسهیل قیام کردها در موصل از انگلیس
نیز برای تسهیل قیام کردها در موصل از انگلیس درخواست حمایت کردند ، اما آنها از حمایت از این امر خودداری کردند. از آنجایی که ایجاد جمهوری ترکیه قریب الوقوع بود، او به مصر تبعید شد و در سال 1926 در آنجا درگذشت
فی گیل AO (۱۳ ژوئن ۱۹۳۲ – ۳ مه ۲۰۰۸) یک جغرافی‌دان فرهنگی استرالیایی و استاد بازنشسته بود. او از مدافعان فرصت‌های برابر برای زنان و مردم بومی استرالیا بود. پیشینه. او با نام گوئندولین فی گیلدینگ در بالاکلاوا، استرالیای جنوبی از پدر و مادری به نام جاسپر و کاتلین گیلدینگ به دنیا آمد. پدر او یک واعظ متدیست بود. پروفسور گیل اولین فارغ‌التحصیل افتخاری در رشته جغرافیا از دانشگاه آدلاید بود. پروفسور گیل به خاطر بسیاری از آثار علمی از جمله اولین رساله دکتری که بر مردم نیمه‌بومی تمرکز داشته و به مسائل همگون‌سازی
مردم نیمه‌بومی تمرکز داشته و به مسائل همگون‌سازی پرداخته است، شناخته می‌شود. رساله او با عنوان "مطالعه‌ای دربارهٔ همگون‌سازی: بومیان نیمه‌استرالیایی در استرالیای جنوبی" در سال ۱۹۶۰ در آدلاید منتشر شد و پس از پذیرفته‌شدن گسترده به‌عنوان یک متن انسان‌شناسی، در سال ۱۹۶۴ مجدداً منتشر شد. این رساله در دانشگاه‌های متعدد به کار برده شد. او برای کمک‌هایش به عرصه علمی و نقش زنان در دانشگاه‌ها بسیار مورد تقدیر قرار گرفته است. در سال ۱۹۸۹، او برای «خدماتش به علوم اجتماعی، به‌ویژه در حوزه‌های جغرافیا و مطالعات بومیان»
به‌ویژه در حوزه‌های جغرافیا و مطالعات بومیان» نشان افسر استرالیا را دریافت کرد. در سال ۱۹۷۸، او اولین زنی بود که به عنوان استاد در دانشگاه آدلاید در رشته جغرافیا منصوب شد. در سال ۱۹۸۸، او معاون رئیس در دانشگاه آدلاید شد و در سال ۱۹۹۰، رئیس دانشگاه دانشگاه استرالیای غربی شد. در سال ۱۹۹۷، او به عنوان رئیس آکادمی علوم اجتماعی استرالیا منصوب شد و اولین زنی بود که این موقعیت را داشت. گیل تأثیر زیادی از رابطه خود با خواهرخوانده‌اش ادنا واکر، یکی از اعضای نسل ربوده‌شده گرفت و یکی از سخنرانان و فعالان اولیه برای
گرفت و یکی از سخنرانان و فعالان اولیه برای تغییر در رفتار با بومیان استرالیا بود. زمانی که در سال ۱۹۵۷ با میلتون گیل ازدواج کرد، دو ساقدوش او زنان بومی، گلادیس لانگ و لیندا ویل بودند. فعالیت‌های تحقیقاتی اولیه او در میان جوامع بومی در بسیاری از موارد تنها سوابق مکتوب برخی افراد را نمایان می‌کند. این تحقیقات بخشی از کارهایی بود که کمیسیون سلطنتی جزیره هندمارش برای تصمیم‌گیری به آن تکیه کرد. این موضوع موجب انتقاد دیگران از صحت مطالب شد. راد لوکاس این رفتار را در 'شکست انسان‌شناسی' بحث می‌کند. در زمان حضورش
در 'شکست انسان‌شناسی' بحث می‌کند. در زمان حضورش در دانشگاه استرالیای غربی، گیل نقش مهمی در توسعه پیشرفت‌های چشم‌گیر در حوزه برابری جنسیتی ایفا کرد. در سال ۱۹۷۲، گیل به عنوان مدرس میهمان در مدرسه جغرافیا در دانشگاه آکسفورد حضور داشت، زیرا بورسیه کاترین هلن اسپنس برای سفر به خارج از کشور را دریافت کرده بود. در سال ۱۹۷۸، او استاد میهمان در دانشگاه واشینگتن بود. در سال ۱۹۹۱، گیل با ایان لاو همکاری کرد تا سخنرانی‌های بویِر آن سال را تحت عنوان "تغییر استرالیا (تغییرات از طریق فناوری)" ارائه دهد. گیل دیم روما
(تغییرات از طریق فناوری)" ارائه دهد. گیل دیم روما میچل را یکی از مربیان کلیدی خود می‌دانست. مشهور شدن. او اولین زن معاون رئیس دانشگاه آدلاید و اولین رئیس زن دانشگاه استرالیای غربی بود. این اولین انتصاب یک زن در استرالیای غربی و دومین در سراسر استرالیا بود، اما اولین انتصاب در دانشگاه‌های ماسه‌سنگی یا گروه هشت دانشگاه استرالیا محسوب می‌شد. او اولین زن بود که به عنوان رئیس مؤسسه جغرافی‌دانان استرالیا انتخاب شد و اولین زن بود که به عنوان رئیس کمیته رؤسای دانشگاه‌های استرالیا انتخاب شد.
کارولین لوگر زیست‌شیمیدان و زیست‌فیزیکدان اتریشی-آمریکایی است که به‌خاطر پژوهش‌هایش دربارهٔ نوکلئوزوم‌ها و کشف ساختار سه‌بعدی کروماتین شناخته می‌شود. او استاد ممتاز دانشگاه کلرادو بولدر در دانشکده زیست‌شناسی شیمیایی است. زندگی. لوگر کوچک‌ترین فرزند خانواده پس از چند برادر بود. با این‌که به ریاضی، الکترونیک یا فیزیک مانند برادرانش علاقه‌ای نداشت، اما مجذوب زیست‌شناسی شد. او گفته‌است که در دوران مدرسه راهنمایی تصمیم گرفت دانشمند شود، زیرا متوجه شد که «هنوز همه‌چیز شناخته‌شده نیست». در دوران جوانی در اتریش،
شناخته‌شده نیست». در دوران جوانی در اتریش، لوگر به یک دبیرستان زبان‌های خارجی رفت و در آن‌جا در رشتهٔ زبان‌های خارجی تخصص یافت. لوگر ازدواج کرده و یک دختر دارد. تحصیلات. لوگر مدرک کارشناسی علوم خود را در رشتهٔ میکروبیولوژی و مدرک کارشناسی ارشد علوم را در رشتهٔ زیست‌شیمی از دانشگاه اینسبروک دریافت کرد. او مدرک دکترای تخصصی خود را در رشته‌های زیست‌شیمی و زیست‌فیزیک از دانشگاه بازل اخذ کرد. حرفه. در سال ۱۹۹۷، لوگر به‌عنوان پژوهشگر پسادکترا همراه با تیموتی جی. ریچموند، نویسندهٔ اول مقاله‌ای شد که نخستین ساختار
نویسندهٔ اول مقاله‌ای شد که نخستین ساختار تعیین‌شده برای نوکلئوزوم را توصیف کرد. این ساختار با استفاده از پراش پرتو ایکس کشف شد. او همچنین پیشنهاد کرد که پیوندهای بین هیستون و دی‌ان‌ای در نقاطی که تماس کمتری میان هیستون و دی‌ان‌ای وجود دارد، ضعیف‌تر هستند؛ این فرضیه در مقاله‌ای در سال ۲۰۰۹ توسط میشل وانگ تأیید شد. پس از چند سال فعالیت در مؤسسه فناوری فدرال سوئیس، لوگر در سال ۱۹۹۹ توسط دانشگاه ایالتی کلرادو استخدام شد. پژوهش‌های او در آن‌جا شامل بررسی‌های گسترده‌تری بر ساختار سه‌بعدی نوکلئوزوم بود.
گسترده‌تری بر ساختار سه‌بعدی نوکلئوزوم بود. نوکلئوزوم، واحد بنیادی ماده ژنتیکی کروماتین که کروموزوم‌ها را تشکیل می‌دهد، از دی‌ان‌ای پیچیده‌شده به دور دیسکی از پروتئین‌ها ساخته شده‌است. در سال ۲۰۰۵، لوگر و کنت کی با استفاده از پراش پرتو ایکس سازوکار ویروسی را تعیین کردند که باعث سارکوم کاپوزی می‌شود؛ نوعی سرطان که بافت پیوندی زیرپوستی را تحت تأثیر قرار می‌دهد. این ویروس به کروماتین می‌چسبد و ماده ژنتیکی خود را وارد می‌کند، که سپس همراه با دی‌ان‌ای سلول نسخه‌برداری می‌شود. لوگر و کی نشان دادند که ویروس
نسخه‌برداری می‌شود. لوگر و کی نشان دادند که ویروس می‌تواند از کروماتین به‌عنوان یک «سکوی لنگر» استفاده کند. از سال ۲۰۱۰، لوگر مطالعات گسترده‌ای دربارهٔ هیستون‌ها انجام داده و به بررسی ارتباط میان پروتئین شپرون آن‌ها و استیلاسیون، همچنین ساختارهای واریانت، پرداخته‌است. هیستون‌ها در روند بیان ژن نقش دارند و موقعیت آن‌ها که توسط پروتئین‌های شاپرون تعیین می‌شود، در ایفای این نقش حیاتی است. این پروتئین‌ها همچنین می‌توانند ساختار کلی نوکلئوزوم را تغییر دهند. تغییرات ایجادشده در هیستون‌ها، از جمله استیلاسیون،
ایجادشده در هیستون‌ها، از جمله استیلاسیون، متیلاسیون و فسفریلاسیون، به‌دلیل نقش آن‌ها در فعال‌سازی یا غیرفعال‌سازی ژن‌ها، بسیار اهمیت دارند. در سال ۲۰۰۸، لوگر مطالعه‌ای منتشر کرد که نشان داد تغییرات فیزیکی در نوکلئوزوم هنگام متیله‌شدن دی‌ان‌ای رخ نمی‌دهند. پژوهش‌های لوگر تا سال ۲۰۱۲ شامل حوزه‌های دیگری نیز در زمینه کروماتین می‌شوند، از جمله روندهای تکثیر دی‌ان‌ای، رونویسی، بازآرایی دی‌ان‌ای و ترمیم دی‌ان‌ای در کروماتین. گروه پژوهشی او همچنین آزمون‌های گوناگونی برای بررسی ساختار کروماتین طراحی کرده‌اند تا
برای بررسی ساختار کروماتین طراحی کرده‌اند تا به‌عنوان مکمل پراش پرتو ایکس سنتی به کار روند. یکی دیگر از زمینه‌های پژوهشی مرتبط برای گروه او، علت ژنتیکی سندرم رت است که ژن MECP2 را دربرمی‌گیرد. این ژن پروتئینی را رمز می‌کند که به گروه‌های متیل در کروماتین متصل می‌شود و ساختار آن را تغییر می‌دهد. افتخارات. لوگر در طول دوران حرفه‌ای خود جوایز بسیاری دریافت کرده‌است. او در سال ۱۹۹۹، نخستین سال حضورش به‌عنوان استاد در دانشگاه ایالتی کلرادو، برندهٔ جایزهٔ پژوهشگر سرل شد. در سال ۲۰۰۳، او به‌عنوان استاد مونفورت
سرل شد. در سال ۲۰۰۳، او به‌عنوان استاد مونفورت ("Monfort)" انتخاب شد و از سوی دانشگاه، سالانه ۷۵٬۰۰۰ دلار به مدت دو سال برای تحقیقاتش دریافت کرد. دو سال بعد، لوگر به‌عنوان پژوهشگر مؤسسه پزشکی هاورد هیوز منصوب شد. در سال ۲۰۰۷، او جایزهٔ علمی ایالت "فورآرلبرگ" اتریش را دریافت کرد. از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲، لوگر عضو هیئت مشاوران مؤسسهٔ ملی علوم پزشکی عمومی بود. او همچنین در طول حرفه‌اش، چندین کمک‌هزینهٔ پژوهشی معتبر دریافت کرده‌است، از جمله کمک‌هزینهٔ پنج‌ساله از سوی «مؤسسهٔ ملی سلامت» و کمک‌هزینه‌ای به مبلغ ۱٫۲
سوی «مؤسسهٔ ملی سلامت» و کمک‌هزینه‌ای به مبلغ ۱٫۲ میلیون دلار از «بنیاد دابلیوام کِک». در سال ۲۰۰۷، لوگر به‌عنوان «استاد ممتاز دانشگاه ایالتی کلرادو» معرفی شد. در سال ۲۰۱۲، لوگر به‌عنوان سخنران ملی نشست سال ۲۰۱۳ انجمن زیست‌فیزیک برگزیده شد. در سال ۲۰۱۴، لوگر به‌عنوان پژوهشگر برجستهٔ سال از سوی انجمن زیست‌فیزیک برگزیده شد. در سال ۲۰۱۷، لوگر به عضویت فرهنگستان آمریکایی هنرها و علوم درآمد. در سال ۲۰۱۸، لوگر به عضویت فرهنگستان ملی علوم انتخاب شد. در سال ۲۰۲۳، لوگر به‌عنوان استاد ممتاز دانشگاه کلرادو معرفی شد.
به‌عنوان استاد ممتاز دانشگاه کلرادو معرفی شد. در همین سال، لوگر همراه با دانیلا رودز و تیموتی جِی. ریچموند برندهٔ جایزهٔ انجمن برندگان جهان را برای کشف ساختار نوکلئوزوم در سطح اتمی شدند.
مارتین دو برترو، که به نام بارونس دو بوسولی نیز شناخته می‌شود (حدود ۱۶۰۰ – پس از ۱۶۴۲)، اولین کانی‌شناس زن ثبت‌شده و همچنین مهندس معدن به همراه همسرش، ژان دو چاستله بود. او در سراسر اروپا به جستجوی ذخایر معدنی و آب زیرزمینی تازه تحت استخدام اشراف و سلطنت‌ها سفر کرد. در دوران حکومت پادشاه فرانسه، لوئی سیزدهم، مارتین و همسرش محل‌های بالقوه معدن در فرانسه را بررسی کردند. در یکی از مأموریت‌های معدنی، مارتین و خانواده‌اش به جادوگری متهم شدند و به مجارستان گریختند. بعدها، مارتین، همسر و دختر بزرگش دستگیر شدند و
بعدها، مارتین، همسر و دختر بزرگش دستگیر شدند و سرانجام پس از سال ۱۶۴۲ در زندان درگذشتند. در طول زندگی خود، او چندین اثر ادبی تولید کرد که عمدتاً از کتاب معماری مهندس رومی ویتروویوس، اقتباس شده بود. نوشته‌های او استفاده از عصاهای جادویی، مشابه یافتن آب، و همچنین دیگر ایده‌های علمی زمان خود را توصیف می‌کند. مارتین دو برترو درباره استفاده از ایده‌های علمی مختلف صریح نبود و ترجیح داد که عموم مردم باور کنند که او از جادو یا ایده‌های علمی باستانی مشهور استفاده می‌کند. موفقیت او ناشی از توسعه درک او از جهان
می‌کند. موفقیت او ناشی از توسعه درک او از جهان زمین‌شناختی اطرافش بود. دلیل تصمیم او برای پنهان کردن روش‌های واقعی موفقیتش نامشخص است. آثار ادبی او نگاه منحصر به فردی به هنر و مهارت‌های مورد نیاز برای معدن‌کاری در قرن هفدهم ارائه می‌دهد. زندگی. مارتین دو برترو از خانواده‌ای اشرافی و معدنی در تورَن فرانسه بود. پدرش، پیر دو برترو، یک شوالیه و ارباب مونتیگنی بود. در سال ۱۶۱۰، او با ژان دو چاستله، بارون دو بوسولی و دوفنباخ که یک متخصص معدن بود، ازدواج کرد. آن‌ها چندین فرزند داشتند. دختر بزرگ‌ترشان، که با مادرش
چندین فرزند داشتند. دختر بزرگ‌ترشان، که با مادرش در زندان درگذشت، و پسر بزرگ‌ترشان، هرکول (که به هرکول ترجمه می‌شود)، تنها افرادی هستند که اطلاعاتی از آن‌ها موجود است. از سال ۱۶۱۰ تا ۱۶۲۶، آن‌ها زمان خود را خارج از کشور سپری کردند. در طول این مدت، آن‌ها از اقیانوس اطلس عبور کرده و به پوتوسی، بولیوی، برای بازدید از معادن سفر کردند. امپراتور مقدس روم، رودلف، ژان را به عنوان کمیسر کل معادن مجارستان منصوب کرد. در این نقش، آن‌ها برای ۱۶ سال در جستجوی ذخایر غنی سنگ معدن به طور گسترده‌ای در اروپا و احتمالاً
غنی سنگ معدن به طور گسترده‌ای در اروپا و احتمالاً آمریکای جنوبی سفر کردند. در سال ۱۶۲۶، آن‌ها به فرانسه فراخوانده شدند تا کار خود را برای احیای صنعت معدن فرانسه آغاز کنند. در سال ۱۶۲۷، هرکول دچار بیماری "گرمای سوزان در روده‌ها" شد و پس از چند هفته در شهر شاتو تیری بهبود یافت. در این زمان، مارتین یک چشمه طبیعی کشف کرد و ادعا کرد که این چشمه دارای خواص درمانی است. او این موضوع را به پزشک محلی اطلاع داد و حقانیتش اثبات شد. این شهر به جاذبه‌ای تبدیل شد که بیماران و ثروتمندان از آن بازدید می‌کردند. امروزه، مورخ
و ثروتمندان از آن بازدید می‌کردند. امروزه، مورخ زمین‌شناسی، مارتینا کلبل-ابرت ثابت کرده است که این موضوع شکلی طولانی‌مدت از تقلب علمی بوده است. دلیل تلاش برای متقاعد کردن مردم به توانایی‌های عرفانی و شانس ظاهری آن‌ها نامشخص است، اگرچه ممکن است روشی بوده باشد که آن‌ها باور داشتند مشتریان ثروتمندتر بیشتر علاقه‌مند خواهند بود. در حالی که آن‌ها در شاتو تیری بودند، پزشک محلی نسبت به دلایل مارتین مشکوک بود و باور نداشت که او چشمه را با استفاده از عصای جادویی پیدا کرده باشد. عصاهای جادویی، که به یافتن آب شناخته
کرده باشد. عصاهای جادویی، که به یافتن آب شناخته می‌شوند، وسیله‌ای بود که تصور می‌شد به یافتن آب زیرزمینی کمک می‌کند. این وسیله شامل دو میله فلزی خمیده بود که توسط کاربر نگه داشته می‌شد. شواهد علمی کمی درباره این روش وجود دارد و به عنوان یک ایده علمی قرون وسطایی تلقی می‌شود، مانند تخته اویجا، و توسط کاربر کنترل می‌شود. پزشک به جای باور به عصای جادویی، قادر بود تشخیص دهد که مارتین آب معدنی غنی را از طریق دنبال‌کردن ذخایر آهن قرمز در سنگفرش تا منبع آب پیدا کرده است. این تشخیص توسط پزشک باعث شروع فروپاشی حرفه
است. این تشخیص توسط پزشک باعث شروع فروپاشی حرفه آن‌ها شد. پس از این رویداد، مردم به روش‌های آن‌ها مشکوک شدند و فعالیت آن‌ها در روحانیون منطقه‌ای شک و تردید ایجاد کرد. در پایگاه معدنی در مورلکس در برتانی که این زوج توسعه دادند، یک کشیش، پرووت منطقه‌ای به نام توش-گریپه دستور داد که یک بالیف قلعه آن‌ها را برای یافتن مواد مجرم‌انگیز جستجو کند. پس از پیدا کردن تحقیقات، نمودارها و دیگر مواد، روحانیون تصمیم گرفتند که روش‌های آن‌ها شامل جادوگری بوده است و مارتین و همسرش را به جادوگری متهم کردند. هیچ اتهامی مطرح
و همسرش را به جادوگری متهم کردند. هیچ اتهامی مطرح نشد اما این زوج مجبور شدند فرانسه را ترک کنند و از سال‌های ۱۶۲۸-۱۶۲۹ به آلمان و سپس مجارستان فرار کردند. پس از عدم توانایی در کاهش خسارت‌هایشان، آن‌ها به فرانسه بازگشتند.
سات‌آمون (؛ ؛ "دختر آمون") یک شاهدخت در مصر باستان و همسر بزرگ سلطنتی در دودمان هجدهم مصر بود. خانواده. سات‌آمون به عنوان دختر بزرگ فرعون آمنهوتپ سوم و همسر بزرگ سلطنتی او تیه در نظر گرفته می‌شود. او بعداً در حدود سال ۳۰ سلطنت آمنهوتپ سوم با پدرش ازدواج کرد. این باور که سات‌آمون دختر آمنهوتپ سوم و تیه است بر اساس وجود اشیایی است که در مقبره یویا و تویا والدین ملکه تیه، به ویژه صندلی‌ای که لقب او به عنوان دختر پادشاه را دارد، پیدا شده است. زندگی‌نامه. وجود سات‌آمون به خوبی تصدیق و تأیید شده است، به ویژه در
به خوبی تصدیق و تأیید شده است، به ویژه در مقبره یویا و تویا که در آن سه صندلی ظریف ساخته شده بودند. از آنجایی که این صندلی‌ها مورد استفاده قرار می‌گرفتند، و اندازه آنها به تدریج بزرگتر می‌شد، فرض بر این است که آنها متعلق به سات‌آمون در دوران رشد او بوده‌اند. سپس آنها را به رسم قرار دادن اشیایی که در زندگی فرد متوفی معنی داشت، در آرامگاه پدربزرگ و مادربزرگ او قرار دادند. او همچنین بر روی سنگ یادبود دایه‌اش «نبت‌کابنی» به تصویر کشیده شده است. تقریباً هیچ چیز از زندگی او به جز بزرگ‌ترین دختر یک ملکه قدرتمند
از زندگی او به جز بزرگ‌ترین دختر یک ملکه قدرتمند (و عمر طولانی) شناخته شده نیست. در دهه آخر سلطنت پدرش، او به مقام همسر بزرگ سلطنتی ارتقا یافت. شواهد این ازدواج عبارت است از لوله سرمه آبی فایانس با کارتوهای آمنهوتپ سوم و سات‌آمون کاسه‌ای از جنس سنگ مرمر که در عمارنه با همان کارتوش‌ها یافت شده و کتیبه‌هایی با برچسب کوزه از کاخ الملقطه. ارتقای سات‌آمون به عنوان همسر بزرگ سلطنتی پدرش آمنهوتپ سوم، در اوایل سال ۳۰ سلطنت وی از روی برچسب کوزه کتیبه شماره ۹۵ که در کاخ سلطنتی کشف شد، تأیید شده است. او اتاق‌های خود
کاخ سلطنتی کشف شد، تأیید شده است. او اتاق‌های خود را در مجموعه کاخ الملقطه نگهداری می‌کرد و آمنهوتپ، پسر حاپو به عنوان مباشر املاک او در اینجا منصوب شد. او بر روی مجسمه کرنک آمنهوتپ، پسر حاپو (اکنون در موزه مصر قاهره) گواهی شده است، جایی که از او به عنوان همسر بزرگ سلطنتی پادشاه یاد شده است. او همچنین بر روی نقش برجسته‌ای از معبد مردگان آمنهوتپ سوم، که توسط ویلیام متیو فلندرز پتری (اکنون در موزه پتری) پیدا شده است، ظاهر می‌شود. نام و تصویر سات‌آمون در میان تعداد انگشت‌شماری است که در اواخر سلطنت آمنهوتپ
تعداد انگشت‌شماری است که در اواخر سلطنت آمنهوتپ سوم ظاهر می‌شود. این دوره‌ای از تاریخ مصر بود که در آن زنان نقش‌های برجسته‌تر و قدرتمندتری داشتند و همسر آمنهوتپ سوم، مادر سات‌آمون، تیه نمونه‌ای خاص بود. قبل از سلطنت تیه «هیچ ملکه قبلی هرگز در طول زندگی شوهرش چنین برجسته نبود». تیه به‌طور منظم علاوه بر آمنهوتپ سوم در مجسمه‌ها، نقش برجسته‌های مقبره و معبد و سنگ‌نماها ظاهر می‌شود، در حالی که نام او بر روی اشیاء کوچک متعدد، مانند ظروف و جواهرات، و همچنین اسکراب‌های بزرگ یادبودشان در کنار این فرعون قرار گرفته
بزرگ یادبودشان در کنار این فرعون قرار گرفته است. سات‌آمون به عنوان دختر بزرگ یک ملکه قدرتمند، برای یک نقش سیاسی آماده می‌شد، اما علیرغم داشتن دارایی خود در کاخ الملقطه و موقعیت والای او در دربار، هرگز از این پتانسیل استفاده نکرد. یک احتمال این است که او با وارثی ازدواج کرده بود که هرگز تاج و تخت را به دست نگرفت. احتمال دیگر این است که او پس از پادشاه شدن برادرش آخناتون پیش از موعد مرده یا به انزوا رفته است. او عمه توت‌عنخ‌آمون بود. او در پایان سلطنت آمنهوتپ سوم ناگهان ناپدید می‌شود و در زمان سلطنت آخناتون
سوم ناگهان ناپدید می‌شود و در زمان سلطنت آخناتون نامی از او ذکر نشده است. یک اتاق جداگانه برای او در مقبره آمنهوتپ سوم در دره پادشاهان حک شده بود، اما هیچ مدرکی دال بر دفن او در آنجا وجود ندارد.
ایزوبل مویرا دانبار (۳ فوریه ۱۹۱۸ – ۲۲ نوامبر ۱۹۹۹) یک یخ‌شناس اسکاتلندی-کانادایی و پژوهشگر یخ دریایی در قطب شمال بود. زندگی شخصی. دانبار در سال ۱۹۱۸ در ادینبرا، اسکاتلند به دنیا آمد. او در استورنووی، استرات‌پفر و کیل‌مارناک بزرگ شد و در مدرسه دخترانه کرانلی تحصیل کرد. پدرش، ویلیام جان دانبار، یک کلانتر محبوب و مدافع کانون وکلای اسکاتلند بود. برادرش، مکسول، یک زیست‌شناس دریایی بود که به عنوان عضو FRSC و OC نیز شناخته شد. دانبار همچنین یک خواهر به نام الیزابت جنکینز (نام خانوادگی سابق دانبار) داشت. پس از
جنکینز (نام خانوادگی سابق دانبار) داشت. پس از مهاجرت به کانادا و یافتن شغل در دولت فدرال، دانبار در سال ۱۹۵۸ به عنوان زبان‌شناس در زبان روسی گواهی دریافت کرد. او همچنین به زبان‌های آلمانی و فرانسوی مسلط بود. در سال ۱۹۶۴، او با یک تیم دولتی به روسیه رفت تا عملیات شکستن یخ آن‌ها را مشاهده کند. دانبار در سال ۱۹۷۸ به عنوان مدیر بخش علوم زمین بازنشسته شد. پس از بازنشستگی، دانبار بیشتر وقت خود را در خانه روستایی خود در دون‌روبین، انتاریو گذراند. دانبار در تاریخ ۲۲ نوامبر ۱۹۹۹ در نپیان، انتاریو، در سن ۸۱ سالگی
۲۲ نوامبر ۱۹۹۹ در نپیان، انتاریو، در سن ۸۱ سالگی درگذشت. او زمین‌هایی که در لیماوادی، شهرستان لندوندری، مالک آن بود را به بنیاد ملکه واگذار کرد. تحصیلات و زندگی پیش از حرفه. دانبار تحصیلات خود را در مدرسه دخترانه کرانلی در ادینبرا، اسکاتلند، آغاز کرد و از پایه اول تا دوازدهم در این مدرسه تحصیل کرد. او بعدها برای تحصیل جغرافیا در کالج سنت آن در دانشگاه آکسفورد پذیرفته شد و در سال ۱۹۳۹ مدرک لیسانس هنر (افتخاری) خود را در جغرافیا دریافت کرد. دانبار سپس در سال ۱۹۴۸ مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته جغرافیا به
۱۹۴۸ مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته جغرافیا به پایان رساند. هنگام تحصیل در دانشگاه آکسفورد، دانبار با گروه تئاتر دانشگاه آکسفورد اجرا داشت. پس از فارغ‌التحصیلی، دانبار در صنعت تئاتر کار کرد، و در طول جنگ جهانی دوم در برنامه‌های نمایشی برای ارتش بریتانیا شرکت کرد. او سپس با گروه تئاتر انگلیسی به عنوان بازیگر و مدیر صحنه در سراسر بریتانیا سفر کرد. دانبار بعدها اظهار داشت که او «به‌عنوان بازیگر جوان بی‌تجربه کاملاً بی‌امید بود» و او را «به‌عنوان شخصیت جوان» می‌شناختند. حرفه. دانبار در سال ۱۹۴۷ با ویزای
می‌شناختند. حرفه. دانبار در سال ۱۹۴۷ با ویزای بازدیدکننده به کانادا سفر کرد و متوجه شد که دولت کانادا به جغرافی‌دانان آموزش‌دیده نیاز دارد. او به دفتر مشترک اطلاعات پیوست و حرفه خود را با ویرایش کتابی دربارهٔ توصیف‌ها و عکس‌های مناطق قطبی و یخ‌های دریایی آغاز کرد که توسط دو ناوبر نیروی هوایی سلطنتی کانادا، کیث گریناوی و سیدنی ای. کولتورپ به‌دست‌آمده بود. مطالعات دانبار از از مناطق قطبی که در سال ۱۹۴۷ توسط RCAF نقشه‌برداری شده بود، به همراه که در سال بعدی نقشه‌برداری شد، به نقشه‌های کانادا زمین اضافه کرد و
شد، به نقشه‌های کانادا زمین اضافه کرد و تنها ۱۵ درصد از منطقه تحت قلمرو شمالی کانادا در عرض جغرافیایی بالاتر از ۷۵ درجه باقی‌مانده بود که هنوز از هوا نقشه‌برداری نشده بود. در سال ۱۹۵۲، دانبار به هیئت تحقیقات دفاعی در سمت افسر علمی بخش تحقیقات قطب شمال پیوست. او در یخ‌های دریایی و ناوبری در آب‌های یخ‌زده قطب شمال تخصص داشت. در سال ۱۹۵۴، او برای پیوستن به گروه دانشمندان در یک کشتی‌شکن یخ نیروی دریایی سلطنتی کانادا که به قطب شمال سفر می‌کرد، درخواست داد، اما درخواست او رد شد، زیرا در آن زمان زنان اجازه
اما درخواست او رد شد، زیرا در آن زمان زنان اجازه نداشتند در کشتی‌های نیروی دریایی سلطنتی حضور داشته باشند. علیرغم شایستگی‌های گسترده دانبار، او با تبعیض جنسیتی مواجه شد و در ابتدا نمی‌توانست در مأموریت‌های هوایی و دریایی که عموماً مختص مردان بود، شرکت کند. او همچنان درخواست‌های خود را ادامه داد تا در نهایت در سال ۱۹۵۵ اجازه یافت به یک کشتی‌شکن یخ با اداره حمل و نقل کانادا بپیوندد. او در تعداد زیادی از کشتی‌های شکستن یخ خدمت کرد و ۵۶۰ ساعت را در هواپیماهای نیروی هوایی سلطنتی کانادا صرف مطالعه تشکیل یخ در
نیروی هوایی سلطنتی کانادا صرف مطالعه تشکیل یخ در قطب شمال گذراند. در طول حضور در کشتی‌های شکستن یخ، او از رادار جانبی برای شناسایی هوایی استفاده کرد و چگونگی حرکت یخ‌ها را با فرایند عکس‌برداری از یخ‌ها در زمان‌های مختلف روز و سال بررسی کرد. تحلیل او از شرایط یخ و اندازه‌گیری تصاویر مختلف به او این امکان را داد تا موقعیت یخ‌ها را در زمان‌های مختلف سال تعیین کند.
لیزا ماکوفسکی هایز یک بیوشیمیدان تغذیه‌ای آمریکایی است. به عنوان استاد در دانشگاه تنسی، تحقیقات او بر روی چگونگی تأثیر استرس متابولیک و التهاب بر پیشرفت بیماری‌ها، به ویژه چاقی و سرطان، متمرکز است. زندگی اولیه و تحصیلات. ماکوفسکی هایز در فلوریدا به دنیا آمد و بزرگ شد و سپس برای دریافت مدرک کارشناسی علوم در زیست‌شناسی از کالج بوستون به کالیفرنیا رفت. پس از فارغ‌التحصیلی، او به کالیفرنیا منتقل شد و برای شرکت جرون کار کرد، جایی که روی سلول‌های بنیادی و تحقیقات سرطان متمرکز شد. در سال دوم حضورش در این شرکت،
سرطان متمرکز شد. در سال دوم حضورش در این شرکت، ماکوفسکی هایز به خانه بازگشت تا به مادر بیمار خود کمک کند و سپس در مدرسه پزشکی هاروارد و کالج بهداشت عمومی هاروارد تی‌اچ چان ثبت‌نام کرد. پس از دریافت مدرک پزشکی، ماکوفسکی هایز در مرکز تغذیه و متابولیسم سارا دبلیو. استدمن در دانشگاه دوک دوره پسادکتری گذراند. حرفه. پس از اتمام دوره پسادکتری، ماکوفسکی هایز به هیئت علمی بخش بیوشیمی در دانشگاه کارولینای شمالی در چپل هیل (UNC) پیوست و آزمایشگاه خود را در مرکز تحقیقات مایکل هوکر تأسیس کرد. آزمایشگاه ماکوفسکی بر
مایکل هوکر تأسیس کرد. آزمایشگاه ماکوفسکی بر متابولیسم و التهاب گلبول‌های سفید به نام ماکروفاژها و ارتباط آن با چاقی و سرطان تمرکز دارد. فراتر از تحقیقات سرطان، ماکوفسکی هایز و آزمایشگاه تحقیقاتی‌اش همچنین شروع به مطالعه اپیدمی چاقی در ایالات متحده کردند. در سال ۲۰۰۷، ماکوفسکی هایز و ملیسا تروستر به عنوان محققان اصلی یک مطالعه از برنامه تحقیقات سرطان سینه و محیط زیست مؤسسه ملی علوم بهداشت محیط در مورد چگونگی تأثیر عواملی مانند بارداری و چاقی بر حساسیت سرطان سینه که در بیماران جوان آفریقایی-آمریکایی رایج‌تر
سینه که در بیماران جوان آفریقایی-آمریکایی رایج‌تر است، شدند. در سال ۲۰۱۱، او نشان داد که تغذیه موش‌ها با رژیم غذایی غربی که شامل غذاهای خوش‌طعم و پر انرژی است، باعث افزایش وزن شدید، التهاب بافت و دیابت می‌شود. او همچنین نشان داد که مصرف شکر می‌تواند نقش مهمی در ترویج مقاومت به انسولین مرتبط با چاقی ایفا کند و همبستگی بین کاهش وزن و کاهش پیشرفت سرطان سینه باسال را یافت. برای یافتن این همبستگی، تیم تحقیقاتی او تغییرات بافت غده پستانی را که عوامل پیشرفت سرطان سینه باسال بودند، پیگیری کردند. ماکوفسکی هایز
سینه باسال بودند، پیگیری کردند. ماکوفسکی هایز ادامه داد تا در طول مدت حضورش در دانشگاه کارولینای شمالی در چپل هیل با تروستر همکاری کند و وب‌سایت myBCrisk را راه‌اندازی کرد تا به زنان کمک کند تا از خطر ابتلا به سرطان سینه خود آگاه شوند. این وب‌سایت به‌طور خاص بر افزایش خطر سرطان در میان زنان سیاه‌پوست تمرکز داشت و ابزاری برای ارزیابی عوامل خطر شخصی و ویدیوهایی از بازماندگان جوان سرطان سیاه‌پوست شامل می‌شد. این پروژه توسط مؤسسه ملی علوم بهداشت محیط با حمایت مؤسسه ملی سرطان و بنیاد آون تأمین مالی شد. او
مؤسسه ملی سرطان و بنیاد آون تأمین مالی شد. او همچنین یک موقعیت استاد یار در مرکز علوم بهداشتی دانشگاه تنسی پذیرفت، جایی که برای پروژه‌اش نقش متابولیسم زیرلایه ماکروفاژها در آترواسکلروز از انجمن قلب آمریکا کمک مالی از "گرنت این‌اید" دریافت کرد. در طول دنیاگیری کووید-۱۹ در آمریکای شمالی، ماکوفسکی هایز و جوزف ف. پیر یک کمک مالی پنج‌ساله به مبلغ ۲٫۱ میلیون دلار از مؤسسه ملی سرطان دریافت کردند تا بررسی کنند چگونه میکروبیوم بر سیستم ایمنی و پاسخ به ایمنی‌درمانی برای سرطان سینه منفی سه‌گانه تأثیر می‌گذارد.
برای سرطان سینه منفی سه‌گانه تأثیر می‌گذارد. تحقیقات او همچنین با یک کمک مالی ۱۰۰٬۰۰۰ دلاری از بنیاد مری کی پشتیبانی شد. زندگی شخصی. ماکوفسکی هایز با انکولوژیست و پزشک-دانشمند دی. نیل هایز ازدواج کرده است و سه فرزند مشترک دارند.
مری انگل پنینگتون (; – ) شیمیدان باکتری‌شناس، دانشمند علوم غذایی و مهندس تبرید آمریکایی بود. او پیشگام در زمینه نگهداری، حمل‌ونقل و ذخیره‌سازی مواد غذایی فاسدشدنی و اولین زنی بود که به عنوان رئیس آزمایشگاه در سازمان غذا و داروی ایالات متحده خدمت کرد. او موفق به دریافت ۵ حق اختراع شد (۳ مورد به صورت مشترک)، مدال خدمات برجسته را از رئیس‌جمهور هربرت هوور دریافت کرد و مدال گاروین-اولین را از انجمن شیمی آمریکا کسب نمود. پنینگتون در تالار مشاهیر مخترعین ملی، تالار مشاهیر زنان ملی و تالار مشاهیر اشری به رسمیت