payamvha/North_RAG huggingface dataset:
امنیت داخلی اسرائیل، شین بت، اعلام کرد که یک توطئه حزب‌الله برای ترور یک مقام ارشد سابق دفاعی با استفاده از یک دستگاه انفجاری را خنثی کرده است. پیش از این حمله، حزب‌الله برند جدیدی از پیجرها به نام را خریداری کرد که اخیراً به لبنان وارد شده بود. "نیویورک تایمز" گزارش داد که سرویس‌های اطلاعاتی اسرائیل محموله‌ها را رهگیری کردند و مقادیر کمی مواد منفجره را در پیجرها جعل کردند. به گفته یک منبع امنیتی ارشد لبنانی، سرویس‌های اطلاعاتی اسرائیل مسئول این امر است. موساد یک برد داخل دستگاه تزریق کرد که دارای مواد
موساد یک برد داخل دستگاه تزریق کرد که دارای مواد منفجره است که کد دریافت می‌کند و تشخیص آن حتی از طریق دستگاه یا اسکنر بسیار سخت است. یک مقام آمریکایی افزود که این دستگاه‌ها قبل از رسیدن به لبنان دستکاری شده بودند. بر اساس گزارش‌ها، مواد منفجره در هر پیجر در کنار باتری، همراه با یک سوئیچ که می‌توانست از راه دور دستگاه را منفجر کند، پنهان شده بود. حدود ۲۴ ساعت پس از انفجارهای اولیه، موج دومی از انفجار واکی‌تاکی‌ها در لبنان رخ داد. گزارش‌هایی از انفجار در بیروت، دره بقاع، و جنوب لبنان منتشر شد. حزب‌الله
بیروت، دره بقاع، و جنوب لبنان منتشر شد. حزب‌الله اعلام کرد که واکی‌تاکی‌ها در این عملیات استفاده شدند. در این انفجارها ۲۰ نفر از اعضای حزب‌الله کشته و بیش از ۴۵۰ نفر زخمی شدند. بر اساس اخبار مجتبی امانی سفیر ایران در لبنان، بر اثر انفجار پیجر شخصی‌اش، یک چشم خود را از دست داد. همچنین ۱۹ عضو سپاه پاسداران انقلاب اسلامی پس از انفجار پیجرهایشان کشته شدند و ۱۵۰ عضو دیگر سپاه زخمی شدند. پیشینه. یک روز پس از حمله ۷ اکتبر حماس به اسرائیل، سازمان نظامی حزب‌الله مورد حمایت ایران در حمایت از حماس با شلیک به مواضع
حمایت ایران در حمایت از حماس با شلیک به مواضع اسرائیلی وارد درگیری شد. از آن زمان، حزب‌الله و اسرائیل درگیر تبادلات نظامی مرزی شده‌اند که خسارات قابل توجهی به ساختمان‌ها و زمین‌ها در امتداد مرز وارد کرده است. تا ۵ ژوئیه ۲۰۲۴، اسرائیل گزارش داده که حدود ۳۶۶ عضو حزب‌الله را کشته است. طبق گزارش سازمان ملل متحد، بیش از ۹۰٬۰۰۰ نفر در لبنان مجبور به ترک خانه‌های خود شده‌اند، در حالی که در اسرائیل، ۶۰٬۰۰۰ غیرنظامی تخلیه شده‌اند. اسرائیل و حزب‌الله حمله‌های خود را در سطحی حفظ کرده‌اند که آسیب قابل توجهی وارد
را در سطحی حفظ کرده‌اند که آسیب قابل توجهی وارد می‌کند، بدون اینکه به یک جنگ تمام عیار تبدیل شود. از ۷ اکتبر ۲۰۲۳ تا ۲۱ ژوئن ۲۰۲۴، اسرائیل ۶٬۱۲۴ بار به لبنان حمله کرده است. حزب‌الله و سایر نیروهای لبنانی ۱٬۲۵۸ بار به اسرائیل حمله کرده‌اند. پیش‌تر در همان روز، کابینهٔ امنیتی اسرائیل یک هدف جنگی جدید تعیین کرد: بازگشت ایمن ساکنان آواره به شمال. این هدف به دو هدف موجود - از بین بردن حماس و تضمین آزادی گروگان‌های گرفته شده در حملهٔ ۷ اکتبر - اضافه شد. آژانس امنیت داخلی اسرائیل، شین بت، ادعا کرد که یک توطئهٔ
داخلی اسرائیل، شین بت، ادعا کرد که یک توطئهٔ حزب‌الله برای ترور یک مقام ارشد سابق دفاعی با استفاده از یک دستگاه انفجاری را خنثی کرده است. پیش از انفجارها، سید حسن نصرالله، دبیرکل حزب‌الله، از اعضا خواسته بود استفاده از گوشی‌های هوشمند را متوقف کنند و به توانایی اسرائیل برای نفوذ به این دستگاه‌ها اشاره کرده بود. در شهریورماه ۱۴۰۲ ایران از کشف و خنثی‌سازی خرابکاری صنعتی توسط موساد در صنایع موشکی پرده برداشت. طبق اعلام رسانه‌ها موساد با جاسازی یک مدار الکتریکی در شیارهای ریز قطعهٔ انتقال دهنده (کانتور) که در
در شیارهای ریز قطعهٔ انتقال دهنده (کانتور) که در حکم سیستم هدایت و عصبی موشکی هست، درصدد ایجاد اختلال در سیستم هدایت و کنترل موشک بود. علت انفجار. روزنامهٔ دیلی میل می‌نویسد: «این احتمال وجود دارد که نیروهای اسرائیلی یا بازیگر دیگری این دستگاه‌ها را هک کرده و از راه دور باتری را بیش از حد شارژ کرده و باعث فرار گرمایی شود. پیجرها اغلب از کانال‌های ارتباطی رمزگذاری نشده و نرم‌افزارهای قدیمی استفاده می‌کنند که آن‌ها را به اهداف بسیار آسانی برای حمله تبدیل می‌کند. پیجرهای یک طرفه گیرنده‌های غیرفعال هستند و
پیجرهای یک طرفه گیرنده‌های غیرفعال هستند و بنابراین نمی‌توان آنها را ردیابی کرد، اما زمانی که پیامی ارسال می‌شود، هر فرستنده پیجر در منطقه را فعال می‌کند. با ربودن سیگنال پخش، دشمن می‌توانست هر پیجر را در شبکه به‌طور همزمان آلوده کند.» کارشناسان گفته‌اند که باتری به تنهایی نمی‌تواند چنین انفجاری ایجاد کند و به احتمال فراوان اسرائیل به زنجیره تأمین پیجرها نفوذ کرده و مواد منفجره نیز در آن کار گذاشته است. تلفات. حداقل ۱۱ نفر در پی این حمله‌ها کشته شدند، و بیش از ۲۷۵۰ نفر زخمی شدند. در میان کشته‌شدگان و
و بیش از ۲۷۵۰ نفر زخمی شدند. در میان کشته‌شدگان و مجروحان، غیرنظامیان حضور داشتند که کشته شدن یک کودک ده ساله تأیید شد. فراس ابیاد وزیر بهداشت لبنان گفت که اکثریت قریب به اتفاق افرادی که در اورژانس تحت درمان قرار می‌گیرند، لباس غیرنظامی دارند و وابستگی آنها به حزب‌الله نامشخص است. وی افزود: تلفات شامل افراد مسن و همچنین کودکان خردسال است. به گفته وزارت بهداشت لبنان، کارکنان مراقبت‌های بهداشتی نیز مجروح شده‌اند و به همه کارکنان مراقبت‌های بهداشتی توصیه کرده است که پیجرهای خود را دور بیندازند. برخی رسانه‌ها
است که پیجرهای خود را دور بیندازند. برخی رسانه‌ها خبر از کشته‌شدن نعیم قاسم، دومین فرمانده حزب‌الله دادند اما حزب‌الله بعداً تأیید کرد که او تنها مجروح شده است. در حملهٔ دوم، که حدود ۲۴ ساعت پس از انفجارهای اولیه بود، از انفجار بیسیم‌های دستی که توسط اعضای حزب‌الله استفاده می‌شد.۲۰ نفر از اعضای حزب‌الله کشته و بیش از ۴۵۰ نفر زخمی شدند. تلفات ایرانی. مجتبی امانی سفیر ایران در لبنان، بر اثر انفجار پیجر شخصی‌اش، زخمی شد. در نتیجه انفجار پیجر، امانی یک چشم خود را از دست داد و چشم دیگرش به شدت آسیب دید. این
را از دست داد و چشم دیگرش به شدت آسیب دید. این دیپلمات در یک تماس تلفنی گفت:من مفتخرم که در نتیجه جنایت تروریستی هولناکی که دیروز، لبنان برادر ما را هدف قرار داد، خون من با خون مردم شریف لبنان یکی شد. این کشور شریف از روز اول با عزت و سربلندی ایستاده است.. دو نفر از کارکنان سفارت ایران نیز همراه او مجروح شدند. تلفات در ناحیهٔ صورت خاصه چشم بوده که منجر به از دست رفتن بینایی یا تخلیه چشم شده است؛ همچنین، تلفات در ناحیه اندام تناسلی بوده که منجر به مرگ شده‌اند. بنابر گزارش یک منبع خبری عربستانی، ۱۹ عضو سپاه
بنابر گزارش یک منبع خبری عربستانی، ۱۹ عضو سپاه پاسداران انقلاب اسلامی پس از انفجار پیجرهایشان کشته شدند و ۱۵۰ عضو دیگر سپاه زخمی شدند. سخنگوی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، این گزارش را رد کرد. پیامدهای حمله. ایرفرانس و لوفت‌هانزا پروازهای خود به تل آویو، بیروت و تهران را به دلیل وضعیت امنیتی ناشی از این حمله‌ها متوقف کردند. بیمارستان‌های لبنان. حدود ۱۵۰ بیمارستان در سراسر لبنان قربانیان این حمله را خدمت‌رسانی کردند. برخی شاهدان عینی، از فاجعهٔ بزرگ در بیمارستان‌ها خبر دادند. بیمارستان‌های جنوب لبنان، درهٔ
خبر دادند. بیمارستان‌های جنوب لبنان، درهٔ بقاع و حومهٔ جنوبی بیروت مملو از بیمارانی بودند که بسیاری از آن‌ها از آسیب‌های صورت، دست‌ها و شکم رنج می‌برند. وزارت بهداشت لبنان از کارکنان بهداشت و درمان این کشور خواست تا به محل کار خود مراجعه کنند و از آن‌ها خواست از دستگاه‌های بی‌سیم استفاده نکنند. خبرگزاری دولتی لبنان خواستار اهدای خون شد. خدمهٔ آمبولانس از شهرهای شمالی طرابلس و قلمون برای کمک به بیروت اعزام شدند. انتقال برخی از مجروحان به ایران. پیرحسین کولیوند، رئیس جمعیت هلال احمر ایران از انتقال ۹۵ نفر از
رئیس جمعیت هلال احمر ایران از انتقال ۹۵ نفر از مصدومان به ایران خبر داد. چند روز بعد، دومین گروه از مجروحان لبنانی که متشکل از ۱۲۰ نفر بودند، به تهران منتقل شدند. در بین مجروحان انتقالی به ایران، سه کودک ۳، ۷ و ۱۱ ساله دیده می‌شد. مسعود پزشکیان با حضور در بیمارستان چشم‌پزشکی فارابی، از تعدادی از مجروحان انفجار پیجرهای اعضای حزب‌الله لبنان که برای درمان به ایران منتقل شده‌اند، عیادت کرد. تحلیل‌ها. هدف حمله. "سی‌ان‌ان" تحلیل کرد که این عملیات احتمالاً برای القای ترس در میان اعضای حزب‌الله، تضعیف تلاش‌های
القای ترس در میان اعضای حزب‌الله، تضعیف تلاش‌های آن‌ها برای استخدام و تضعیف اعتماد به رهبری حزب‌الله و توانایی آن برای محافظت از پرسنل آن بوده است. "اکونومیست" در طرح یک تئوری، اعلام کرد که احتمالاً بمب‌های پیجر مقدمه‌ای برای حمله بزرگ‌تر اسرائیل خواهد بود که هدف آن مختل کردن فرماندهی و ارتباطات حزب‌الله در آماده‌سازی برای تهاجم احتمالی است. نظریهٔ دیگر این است که اسرائیل پیشگیرانه عمل کرد تا از کشف آسیب‌پذیری حزب‌الله جلوگیری کند. واکنش‌ها. سازمان ملل متحد. جنین هنیس-پلاسخارت، هماهنگ‌کنندهٔ ویژهٔ سازمان
جنین هنیس-پلاسخارت، هماهنگ‌کنندهٔ ویژهٔ سازمان ملل در لبنان، این حمله را محکوم کرد و گفت: «غیرنظامیان هدف نیستند و باید همیشه از آن‌ها محافظت شود». نشست ویژهٔ شورای امنیت سازمان ملل. به درخواست الجزایر روز جمعه ۳۰ شهریور نشست ویژهٔ شورای امنیت سازمان ملل برگزار گردید. در این نشست فولکر تورک رئیس کمیساریای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد نیز اقدامات اسرائیل را مصداق جنایت جنگی دانست. وی در نشست شورای امنیت سازمان ملل در این باره گفت: استفادهٔ جنگ‌افزاری از وسایل ارتباطی معمولی نشان‌دهندهٔ پیشرفت جدیدی در جنگ
ارتباطی معمولی نشان‌دهندهٔ پیشرفت جدیدی در جنگ است و هدف قرار دادن هزاران لبنانی با استفاده از پیجرها، بیسیم‌های دو طرفه و تجهیزات الکترونیکی بدون اطلاع آن‌ها، نقض قوانین بین‌المللی حقوق بشر است… کسانی که دستور داده و این حملات را انجام داده‌اند باید پاسخگو باشند. ساموئل ژبوگار نمایندهٔ اسلوونی نیز تبدیل وسایل ارتباطی به تلهٔ انفجاری را خلاف قوانین بین‌المللی دانست. عبدالله بوحبیب نمایندهٔ لبنان در سازمان ملل و امیرسعید ایروانی نمایندهٔ ایران در سازمان ملل بر ارتکاب اسرائیل به جنایت جنگی تأکید کردند. قصی
بر ارتکاب اسرائیل به جنایت جنگی تأکید کردند. قصی آل ضحاک نمایندهٔ سوریه نیز اقدام اسرائیل را محکوم کرد. استفان دوجاریک، سخنگوی دبیرکل، گفت که سازمان از تلفات غیرنظامیان ابراز تأسف می‌کند و نسبت به خطرات تشدید تنش در منطقه هشدار داد. انتقادات. این عملیات همچنین مغایر با کنوانسیون مربوط به استفاده از تلهٔ انفجاری (Convention on Certain Conventional Weapons) است که اسرائیل نیز آن را امضا کرده است. این کنوانسیون مشخصا «تله انفجاری یا سایر وسایل به شکلِ اشیاء قابلِ حملِ ظاهراً بی‌خطر، که به‌طور خاص حاوی مواد
قابلِ حملِ ظاهراً بی‌خطر، که به‌طور خاص حاوی مواد منفجره طراحی و ساخته شده‌اند.» را ممنوع کرده است. سارا لی ویتسون وکیل و مدیر بخش خاورمیانه و شمال آفریقا در دیده‌بان حقوق بشر نیز این اقدام را خلاف قوانین بین‌المللی می‌داند و می‌گوید: «دقیقاً به همین دلیل است که تله‌های انفجاری اشیاء عادی غیرنظامی غیرقانونی است - زیرا نه تنها باعث آسیب جسمی می‌شود، بلکه باعث آسیب روانی می‌شود.» مجلهٔ فرانسوی انگلیسی زبان Worldcrunch ضمن توصیف این حمله‌ها به عنوان جنایت جنگی می‌نویسید: "«"این عمل از کدام زمینه اخلاقی سرچشمه
می‌نویسید: "«"این عمل از کدام زمینه اخلاقی سرچشمه گرفته است؟ اکثر اعضای حزب‌الله هدف قرار گرفته خارج از سنگرهای جنگ زندگی می‌کردند و تصمیم برای کشتن همه آنها به این معنی است که هدف فقط کشتن آنها نبود، بلکه گسترش دایره مرگ به زادگاهشان بود. این همان رویکرد نسل‌کشی است که ۴۰۰۰۰ فلسطینی را در غزه کشته است. از این رو، این حمله جدید که هدف آن «شهر زادگاه» آن‌ها بود، به عنوان یک جنایت جنگی شناخته می‌شود، زیرا هدف فراتر از جنگجویان است و به خانواده‌ها و فرزندان آن‌ها می‌رسد. تصاویر دو کودک مقتول در میان قربانیان
می‌رسد. تصاویر دو کودک مقتول در میان قربانیان روز سه‌شنبه، فاطمه عبدالله و محمد کنج، چشمگیرترین گواه آن است. انفجارهای هدفمند انفرادی نوعی اقدام تلافی‌جویانه است و درد ناشی از آن فراتر از شمارش مرگ و میر است. پاره شدن چشم‌ها نوعی شکنجه است و قطع انگشتان دستی که بمب‌ها باعث شد نه تنها به رزمندگان بلکه به خانواده‌ها و اقوام آن‌ها ضربه می‌زند.» این نشریه معتقد است که اقدام اسرائیل تنها تهدیدی علیه حزب‌الله لبنان نیست بلکه گسترش این روش می‌تواند تهدیدی برای همه کشورها باشد و وسایل روزمرهٔ زندگی را به ابزار قتل
کشورها باشد و وسایل روزمرهٔ زندگی را به ابزار قتل تبدیل کند. Luigi Daniele مدرس حقوق بین‌الملل بشردوستانه در Nottingham Trent University نیز معتقد است که عملیات اسرائیل احتمالاً حاوی دو نوع جنایت جنگی بوده است یکی هدف قرار دادن افراد شاخهٔ سیاسی حزب‌الله لبنان (دیپلمات‌ها و ..) که ناقض بند هشتم (2) (b) (i) از اساسنامهٔ دیوان کیفری بین‌المللی بر مبنای اساسنامه رم و دومین مورد از جنایات جنگی اسرائیل که بسیار مهم است هدف قرار دادن عمدی و ایجاد آسیب بیش از حد در تأسیسات غیرنظامی است و اخیر نیز دیوان بین‌المللی
تأسیسات غیرنظامی است و اخیر نیز دیوان بین‌المللی در جریان جنگ روسیه و اوکراین حکمی را پیرامون هدف قرار دادن شبکه‌های برق صادر کرده است. این اقدام نیز ناقض بند هشتم (2)(b)(iv) اساسنامهٔ دیوان است. این بند نه تنها کشتن بلکه آسیب زدن به غیر نظامیان را نیز شامل می‌شود. Giacomo Biggio مدرس حقوق در دانشگاه بریستول نیز می‌نویسد که اقدامات اسرائیل به دلیل حمله به اعضای شاخهٔ سیاسی حزب‌الله لبنان و همچنین غیرنظامیان جنایت جنگی است. همچنین اسرائیل در برابر نیروهای شاخهٔ نظامی حزب‌الله نیز می‌بایست اصل تناسب
شاخهٔ نظامی حزب‌الله نیز می‌بایست اصل تناسب Proportionality in Attack را رعایت می‌کرده است که آن را نقض کرده است. «انجام یک حمله با آگاهی از این که باعث آسیب جانبی بیش از حد می‌شود نیز جنایت جنگی محسوب می‌شود.» Ben Saul مدرس حقوق بین‌الملل در شورای تحقیقات استرالیا و دانشگاه سیدنی در بیانیه‌ای که از ژنو منتشر شد و در روزنامهٔ سیدنی مورنینگ هرالد بازتاب یافت بر ارتکاب اسرائیل بر جنایت جنگی و نقض فاحش قوانین بشر دوستانه تأکید دارد. روزنامهٔ سیدنی مورنینگ هرالد ضمن بازتاب خبر از دست رفتن یک چشم سفیر ایران در
ضمن بازتاب خبر از دست رفتن یک چشم سفیر ایران در لبنان و آسیب به چشم دیگرش، بخشی از بیانیهٔ حقوقدان استرالیایی را منتشر کرده است که در آن آمده است: «این حملات حقوق بشر برای زندگی را نقض می‌کند، بدون اینکه نشانه‌ای مبنی بر اینکه قربانیان یک تهدید مرگبار قریب‌الوقوع برای دیگران در آن زمان بوده‌اند وجود داشته باشد. چنین حملاتی به تحقیقات مستقل و سریع نیاز دارد تا حقیقت را مشخص کند و پاسخگویی را برای جنایت قتل فراهم کند» کارشناس مستقل سازمان ملل نیز در بیانیه‌ای عملیات را نقض فاحش حقوق بین‌الملل توصیف کرده و
عملیات را نقض فاحش حقوق بین‌الملل توصیف کرده و آورده است: «حملات هم‌زمان توسط هزاران وسیله قوانین بشردوستانه را نقض می‌کند، با نارسایی در راستی‌آزمایی هر هدف، و تمایز قائل شدن بین غیرنظامیان محافظت‌شده و کسانی که به‌طور بالقوه ممکن است به دلیل مشارکت مستقیم در خصومت‌ها مورد حمله قرار گیرند.» او خواستار تحقیقات «سریع، مؤثر، کامل، بی‌طرفانه و شفاف» در این باره شده است. ادوارد اسنودن انفجارهای پیجر در لبنان را محکوم کرد و آن را «تروریسم بی‌پروای اسرائیل» خواند.
دو و میدانی بخش مهمی از زندگی فرهنگی یونانیان باستان بود. تصاویری از بوکس و جهش از روی گاو را می‌توان در آثار عصر برنز یونانیان یافت. در این سرزمین بناهایی وجود داشته که کاربرد آن‌ها صرفاً محلی برای برگزاری ورزش‌های دو و میدانی بوده است، از جمله استادیوم‌ها، پالائستراها و ژیمناسیوم‌ها. در آغاز دورهٔ باستان، بازی‌های پان‌هلنیک، از جمله بازی‌های المپیک، به صورت منظم و هر ساله، برگزار می‌شدند. این بازی‌ها به مردم سراسر دنیای یونانی این شانس را می‌داد تا با استفاده از مهارت‌های ورزشی خود، به شهرت دست یابند. دو
از مهارت‌های ورزشی خود، به شهرت دست یابند. دو و میدانی در یونان به یکی از بخش‌های اساسی زندگی روزمره تبدیل شده بود و این مسئله در هنر یونانی نیز انعکاس یافته بود. معماری و ورزش. معماری اُلمپیا، به عنوان محل بازی‌های المپیک باستان، به شدت تحت تأثیر موضوع دو و میدانی است. به عنوان مثال، معبد زئوس با حاشیه‌هایی از تصاویر خان‌های هرکول تزئین شده، که گمان می‌رود با بنیانگذاری بازی‌های المپیک به دست هرکول، مرتبط باشد. در جای دیگری از این معبد، سنگ‌فرشی با نقش اسطورهٔ پلوپس مشاهده می‌شود که یکی دیگر از داستان‌های
پلوپس مشاهده می‌شود که یکی دیگر از داستان‌های توضیح‌دهندهٔ منشأ بازی‌های المپیک را به تصویر می‌کشد. مکان اصلی محل برگزاری بازی‌های المپیک، استادیوم المپیا بود که در شرق معبد زئوس قرار دارد. ابعاد فیزیکی استادیوم شامل ۲۱۲٫۵۴ متر طول و ۳۰ تا ۳۴ متر عرض است که عمدتاً برای مسابقات دویدن که سریع‌ترین فرد جهان را تعیین کنند، استفاده می‌شد. این پیست با خاک رُس سخت مفروش شده تا کشش مناسبی برای دوندگان به وجود آورد. همچنین سایت باستانی نمئا، هم در استفاده کاربردی و هم در شکل تشریفاتی خود، معماری ورزشی حرم‌های
و هم در شکل تشریفاتی خود، معماری ورزشی حرم‌های پان‌هلنیک را در شیوهٔ یادبود سازی هلنیستی به نمایش می‌گذارد. حمام‌های نمئان شامل اتاق غربی با حمام‌های حوض‌دار و یک حمام شیروانی شرقی است. اتاق حوض غربی از همان نوع حمام‌های قرن چهارمی است که در سراسر یونان مرسوم بوده است و احتمالاً محلی است که ورزشکاران شرکت کننده می‌توانستند در طول اقامت خود، در آنجا خود را بشویند. با این حال، حمام شرقی شکل خاصی دارد و یکی از چهار حمام مشابهی است که در یونان کشف شده‌اند و همگی آن‌ها در مکان‌های که مسابقات پان‌هلنیک برگزار
آن‌ها در مکان‌های که مسابقات پان‌هلنیک برگزار می‌شده، یافت شده‌اند. اگرچه عملکرد دقیق این معماری خاص ناشناخته است، اما ماهیت عمومی آن نشان می‌دهد که ممکن است یک جزء آیینی در بازی‌ها بوده یا بخشی از مراسم ورزشی باشد. نمئا همچنین دارای یک استادیوم است که در آن ورزشکاران، به ویژه برای استادیون (مسابقه دویدن)، در بازی‌ها شرکت می‌کردند. تصاویر بازی‌ها. در طول عصر برنز، مینوسی‌ها ورزش‌های مختلفی از جمله کشتی، پرش از روی گاو نر، آکروباتیک و بوکس را انجام می‌دادند. این امر در چندین اثر هنری، از نقاشی‌های دیواری
این امر در چندین اثر هنری، از نقاشی‌های دیواری گرفته تا بر سفال، مشهود است. نگاره‌ای از دو پسر جوان در "فرسکو بوکسِر آکروتیری" نشان داده که ورزشکاران از همان سال‌های ابتدایی زندگی خود شروع به تمرین می‌کردند و ورزش برای جامعه مینوسی بسیار مهم تلقی می‌شد. حتی گفته شده است که ورزش دو و میدانی به دلیل فراگیر شدن در جامعه نقش مذهبی ایفا می‌کرد. در نهایت، جوانی ورزشکاران در بسیاری از آثار هنری، نشان می‌دهد که رقابت‌های ورزشی ممکن است در سنین گذر به بزرگسالی، برای مینوسی‌ها یک آیین بوده باشد. یکی از محبوب‌ترین و
مینوسی‌ها یک آیین بوده باشد. یکی از محبوب‌ترین و معروف‌ترین ورزش‌های رزمی در یونان باستان، بوکس بود. بوکس در یونان باستان بسیار کمتر از بوکس مدرن قوانین داشت؛ حریفان به‌طور تصادفی، بدون توجه به وزن یا سن، به مصاف یکدیگر می‌رفتند و مسابقات تا زمانی که یکی از رقبا شکست را بپذیرد یا بیهوش شود، ادامه می‌یافت. مبارزان غالباً از حال می‌رفتند. برای مثال، یکی از آسیب‌های بوکس که معمولاً به تصویر کشیده می‌شود، گوش گل کلمی بود که تصویر آن در یک قطعه حکاکی به جای مانده است. بسیاری از کسانی که در این مسابقات بوکس
مانده است. بسیاری از کسانی که در این مسابقات بوکس باستانی شرکت می‌کردند به شدت مجروح می‌شدند و حتی احتمال مرگ ورزشکار وجود داشت. با وجود این، بوکس در میان جمعیت یونان باستان بسیار محبوب بود و بنابراین اغلب در آثار هنری بازتاب یافته است. یکی دیگر از تصویرهای قابل توجه، یک پیکرهٔ کامل از یک بوکسور باستانی است که "بوکسور در حال استراحت" نام دارد و ورزشکاری را نشان می‌دهد که به تازگی یک مسابقه را به پایان رسانده است. همچنین یک ظرف سفالی سه‌پایه و کوتون از گروهی رقصنده اهل بوئوتی در دست است که دو مرد برهنه را
رقصنده اهل بوئوتی در دست است که دو مرد برهنه را در حال بازی بوکس نشان می‌دهد. رویدادهای ورزشی، به ویژه جشنواره‌های پان‌هلنیک، هم ورزشکاران و هم تماشاگران را به خود جذب می‌کردند. وقوع مسابقات ورزشی اولین بار توسط هومر، بزرگ‌ترین شاعر یونانیان، در منظومهٔ "ایلیاد" ثبت شده است. گویا مسابقات ورزشی، در نظر مردمان آن عصر با جنگ و آموزش نظامی ارتباط داشت. لذا در تصویر کشیدن رویدادهای ورزشی در هنر باستان، گاهی اوقات ورزشکاران را با زره پوش ترسیم می‌کردند تا ارتباط بین ورزشکاران و جنگجویان را نشان دهند. تصاویری از
بین ورزشکاران و جنگجویان را نشان دهند. تصاویری از رویدادهای ورزشی نیز بر روی قطعات سفالی که برای زندگی روزمره کاربرد داشتند، به تصویر کشیده شده است. هنرمندانی مانند اونسیموس و فوندری نقاش صحنه‌هایی مانند در هم تنیدن ورزشکاران پانکریشن و کشتی را بر روی کیلیکس‌ها به تصویر کشیده‌اند که چنین ظروفی در سمپوزیوم‌ها یا مهمانی‌های مشروب‌خوری مردانه استفاده می‌شد. هر دوی این نقاشان از تکنیک شکل قرمز، که در سال ۵۳۰ قبل از میلاد در آتن توسعه یافته بود، در کار خود استفاده می‌کردند و این تکنیک به آن‌ها اجازه می‌داد با
می‌کردند و این تکنیک به آن‌ها اجازه می‌داد با آزادی بیشتری حرکت، احساسات و آناتومی را در آثارشان نمایان کنند. تصاویر رویدادهای ورزشی در هنر، همگام با گسترش رویدادهای مهم ورزشی، گسترش یافت. در سال ۷۰۸ پیش از میلاد، ورزش پنج‌گانه به بازی‌های المپیک اضافه شد. از آنجایی که این مسابقه به مهارت‌های پنج مسابقه ورزشی مختلف (پرتاب دیسک، پرتاب نیزه، پرش طول، دویدن و کشتی) نیاز داشت، این ورزشکاران در جامعه مورد توجه بیشتری قرار گرفتند. پس از این دوره، معمول شد که یک کیلیکس یا آمفورا این ورزشکاران را به تصویر بکشد و
کیلیکس یا آمفورا این ورزشکاران را به تصویر بکشد و هنر به نوبه خود ورزشکاران در این رشته‌ها را ستایش کند. آمفورای سفالی جایزهٔ پاناتنائیک اثر کلئوفرادس (حدود ۵۰۰ سال قبل از میلاد) نمونه‌ای از به رسمیت شناختن موفقیت در تلاش‌های ورزشی است. در بازی‌های پاناتنائیک، به برندگان یک آمفورا پر از کالای لوکس آن روزگار، مانند روغن زیتون، جایزه تعلق می‌گرفت. بر روی خود این آمفورا، نگاره‌ای از آتنا پروماچوس یا آتنا هست که به عنوان یک رهبر نظامی، نیروها را به سمت نبرد هدایت می‌کند و رویداد ورزشی که در آن فرد برنده مسابقه
می‌کند و رویداد ورزشی که در آن فرد برنده مسابقه می‌دهد را به تصویر می‌کشد. به رسمیت شناختن تلاش‌ها و موفقیت‌های ورزشی با به تصویر کشیدن خود رویداد همان‌طور که بر روی این آمفورا نشان داده شده، نشان می‌دهد که گرایش به ورزش تا چه میزان برای یونانیان باستان اهمیت داشته است. نمونه دیگری از بسیاری از آمفوراهای جایزهٔ پاناتنایک، آمفورای نقاش پاناتنایی یوفیلتوس (۵۳۰ قبل از میلاد) است. این آمفورای پاناتنائیک که با شکل سیاه رنگ آمیزی شده است، یک رقابت استادیون در بازی‌های پاناتنائیک را به تصویر می‌کشد. مانند سایر
پاناتنائیک را به تصویر می‌کشد. مانند سایر آمفوراهای جوایز، این آمفورا نیز برای تأکید بر ورزشکار و برندگان این رویدادها چنین ترسیم شده است. توصیفات ورزش زنان در دوره باستانی عمدتاً از منابع ادبی آمده است و چند نمونه از رویدادهای ورزشی زنان وجود دارد. یکی از محبوب‌ترین شکل‌های فعالیت بدنی زنان یونان باستان دویدن بود. مجسمه‌های برنزی دختر اسپارتی ورزشکار، که زنان جوان اسپارتایی را در بازی‌های رقابتی به تصویر می‌کشد، شواهد مادی برای گزارش‌های رقابت‌های مختلف زنان در یونان باستان فراهم می‌کند. تقدیم‌های ورزشی.
در یونان باستان فراهم می‌کند. تقدیم‌های ورزشی. برجسته کردن مطالب موضوعی ورزشی در هنر یونان تصادفی نیست. حتی مجسمه‌هایی که به آن تقدیم‌های ورزشی می‌گویند، به عنوان راهی برای جاودانه‌کردن ورزشکاران یونانی و بازی‌های ورزشی پدید آمدند. رویدادهای ورزشی و هنر به قدری با هم مرتبط بودند که عادت معمول ورزشکاران این بود که پیروزی‌های خود را به صورت هنری یادآوری کنند. یکی از نمونه‌های آن پایه آپوباتس مرمری است که به یاد پیروزی در مسابقه ارابه سواری در بازی‌های پاناتنائیک طراحی شده است. اینچنین یک ورزشکار برای جشن
طراحی شده است. اینچنین یک ورزشکار برای جشن گرفتن پیروزی ورزشی خود، موقوفه‌ای را وقف می‌کرد و در یک مکان مقدس یا پان‌هلنیک قرار می‌داد. این تقدیم‌های ورزشی، تصاویری هنری از مهارت‌های ورزشی بود که هر یونانی می‌توانست آن را مشاهده کند. به عنوان یکی از بازی‌هایی که در المپیا برگزار می‌شد، افراد زیادی در مسابقات پنج‌گانه، رقابتی متشکل از پنج ورزش، شرکت می‌کردند. پنج‌گانه المپیک باستان شامل پرتاب دیسک، پرش طول با وزنه‌های متصل به پا، پرتاب نیزه، دویدن (استادیون) و کشتی بود. بسیاری از برندگان مسابقه پنج‌گانه
و کشتی بود. بسیاری از برندگان مسابقه پنج‌گانه جوایزی مانند موارد انحصاری که به‌طور خاص برای برنده ساخته شده بود را دریافت می‌کردند. برای مثال، آمفوراهای بازی‌های پاناتنائیک، که اغلب با روغن زیتون گران‌قیمت پر می‌شدند و بر رویشان آتنا ترسیم شده بود که با شمشیر و سپر ایستاده بود و پیروزی آنها در بازی‌ها را نشان می‌داد. از آنجایی که بازی‌های المپیک به زئوس تقدیم شده بود، اغلب این جوایز به نذری در راه او تبدیل می‌شد. پرتاب کننده دیسک برنزی ("دیسکوبولوس") یک اثر هنری و کالای کمیاب بود که از دوران پایان جنگ‌های
هنری و کالای کمیاب بود که از دوران پایان جنگ‌های ایران بر جای مانده است و نمونه‌های همچون آن، بسیار نادر هستند. خود این قطعه هنوز هم علیرغم اینکه مربوط به دوره کلاسیک اولیه (۴۸۰–۴۶۰ قبل از میلاد) است، بسیاری از ویژگی‌های هنر باستانی را به نمایش می‌گذارد. ورزشکار حاضر در این تندیس، یک شرکت‌کنندهٔ ورزش پرتاب دیسک بود، که یک رویداد بسیار محبوب در یونان باستان و حتی المپیک امروزی بوده است.
بوکسور در حال استراحت ، که همچنین با نام‌های دیگری همچون بوکسور تِرمه، بوکسور نشسته، بوکسور شکست خورده یا بوکسور کویرینال نیز نامیده شده است، یک مجسمه برنزی و اصیل از دوران یونان عصر هلنیستی است. این پیکره یک ورزشکار بوکسور را برهنه و نشسته در حال استراحت نشان می‌دهد که هنوز دستکش‌های چرمی "هیمانت" () خود را به تن دارد. تاریخ‌های مختلفی در بازه زمانی حدود ۳۳۰ تا ۵۰ قبل از میلاد برای زمان ساخت این اثر پیشنهاد داده شده است. در سال ۱۸۸۵ میلادی، طی یک حفاری در رم کشف شد و اکنون در مجموعه موزه ملی رم قرار دارد و
کشف شد و اکنون در مجموعه موزه ملی رم قرار دارد و معمولاً در محل پلازو ماسیمو آله ترمه به نمایش گذاشته می‌شود. "بوکسور در حال استراحت" یکی از بهترین نمونه‌های مجسمه‌های برنزی است که از دنیای باستان، به صورت کامل باقی مانده‌اند. بقایای آن دوره نادر هستند؛ زیرا آنها به راحتی ذوب می‌شدند و به اشیاء جدید تبدیل می‌شدند. این اثر از دوره‌ای از هنر یونان می‌آید که در آن هنرمند به دور از تصویرهای ایده‌آل گرایانه و اساطیری از بدن و جوانی، به کاوش در مضامین عاطفی و روان‌شناختی و نزدیک‌تر به رئالیسم پرداخته است. این
و نزدیک‌تر به رئالیسم پرداخته است. این ویژگی‌ها نمونه‌ای از هنر هلنیستی هستند و نمونهٔ این سبک به‌طور کامل در این مجسمه نشان داده شده است، و آن را به نشانه‌ای از سبک هلنیستی بدل می‌کند. اکتشاف. بوکسور یکی از دو قطعهٔ برنزی نامرتبط بود (دیگری "شاهزاده هلنیستی" ناشناس است)، که در دامنهٔ تپهٔ کویرینال در فاصله یک‌ماهه از یکدیگر در سال ۱۸۸۵ میلادی کشف شدند و احتمالاً از بقایای حمام کنستانتین در آن حوالی بوده‌اند. به نظر می‌رسد که هر دو اثر در دوران باستان به دقت دفن شده بودند. رودولفو لانچیانی باستان‌شناس که
دفن شده بودند. رودولفو لانچیانی باستان‌شناس که در کشف این مجسمه حضور داشت، نوشت:من در طول فعالیت طولانیم در زمینه باستان‌شناسی شاهد اکتشافات بسیاری بوده‌ام. من شگفتی پشت سر هم را تجربه کرده‌ام. من گاهی اوقات و به‌طور غیرمنتظره با شاهکارهای واقعی روبرو شده‌ام. اما من هرگز چنین تأثیر خارق‌العاده‌ای را دیگر احساس نکرده‌ام؛ زمانی که می‌دیدم این نمونه باشکوه از یک ورزشکار نیمه وحشی، به آرامی از زمین بیرون می‌آید، گویی از آرامشی طولانی پس از مبارزات شجاعانه‌اش برمی‌خیزد. جزئیات. این مجسمه یک شاهکار حرفه‌ای مربوط