payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کلیسای استپانوس مقدس (کریمه قدیم) (؛ Սուրբ Ստեփանոս Նախավկա) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر کریمه قدیم، شبه‌جزیره کریمه اوکراین می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۴ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
رولو، که با نام‌های رولو نیسنو یا رول ریکوتا کالتانیستا نیز شناخته می‌شود (واژهٔ "rollò" از واژهٔ فرانسوی "roulé" به معنای «رول‌شده» گرفته شده است)، شیرینی‌ای سنتی و بومی کالتانیستا در سیسیل است که توسط شیرینی‌پزان محلی تولید می‌شود. این دسر برخلاف بسیاری از شیرینی‌های فصلی یا آیینی، به هیچ مناسبت خاصی وابسته نیست و در طول سال مصرف می‌شود. رولو، در کنار راویولای ریکوتا، از شیرینی‌های سنتی شهر کالتانیسِتا به‌شمار می‌آید و بخشی از میراث خوراکی این ناحیه محسوب می‌شود. تاریخچه. این دسر، به همراه راویولا دی
می‌شود. تاریخچه. این دسر، به همراه راویولا دی ریکوتا نیسنا، دسری است که از کالتانیستا سرچشمه گرفته است. احتمالاً رولو در دهه‌های پایانی قرن نوزدهم پدید آمد، زمانی که تأثیر شیوه‌های شیرینی‌پزی سوئیسی به شهر کالتانیسِتا رسید. این تأثیر از طریق شیرینی‌پزان مشهوری مانند لوئیجی کافلیشدر پالرمو، الساندرو کاویزل و اولریکو گروتر در کاتانیا منتقل شد. این ورود سبک‌های نوین شیرینی‌پزی، سبب شد شیرینی‌هایی مانند رولّو با تکنیک‌های پیشرفته‌تر و طعم‌های غنی‌تر در ناحیهٔ نیسِنو شکل بگیرند و به مرور به بخشی از سنت
ناحیهٔ نیسِنو شکل بگیرند و به مرور به بخشی از سنت شیرینی‌پزی محلی تبدیل شوند. رولو از نظر ساختاری شباهت‌هایی به کیک رولت سوئیسی دارد—نوعی کیک اسفنجی که در قرن نوزدهم در اروپای مرکزی ابداع شد و با کرم یا مربا پر می‌شود—اما از نظر ترکیب مواد اولیه متفاوت است. همچنین، رولو نیسِنو به سنت‌های بین‌المللی شیرینی‌های رول‌شده شباهت دارد که در بسیاری از کشورها یافت می‌شوند، از جمله کیک چوب کریسمس در ایتالیا. با این حال، ویژگی منحصر به فرد رولّو نیسِنو همچنان حفظ شده است، زیرا از مواد خاص شیرینی‌پزی سیسیلی مانند
شده است، زیرا از مواد خاص شیرینی‌پزی سیسیلی مانند ریکوتا گوسفندی و پاستا رئاله استفاده می‌کند.[ "" ] مواد لازم. مواد اصلی رولو شامل تخم‌مرغ کامل، آرد، بادام آسیاب‌شده، شکر و پودر کاکائوی تلخ است که پایهٔ کیک اسفنجی را تشکیل می‌دهند. این کیک پس از پخت، با ریکوتای گوسفندی و مرکز مارزیپان به شکل رول پیچیده می‌شود تا طعم و بافتی منسجم و لطیف ایجاد شود. علاوه بر این مواد پایه، برای تزئین و تقویت طعم رولو از موارد متنوعی استفاده می‌شود. عسل می‌تواند طعمی شیرین و ملایم به کیک اضافه کند، مارزیپان سبز جلوهٔ بصری
و ملایم به کیک اضافه کند، مارزیپان سبز جلوهٔ بصری جذابی می‌بخشد، و ریکوتای شیرین و الک‌شده لطافت و خامه‌ای بودن بافت را تقویت می‌کند. همچنین، برای ایجاد تنوع طعم و بافت، از شکلات تلخ و پسته خردشده روی سطح رولو استفاده می‌شود. این ترکیب‌ها نه تنها چشم‌نواز و خوشمزه هستند، بلکه هر قطعه رولو را به تجربه‌ای متفاوت و لذت‌بخش تبدیل می‌کنند. برخی از قنادان رولو را به‌صورت افقی برش می‌دهند تا ضخامت کیک یکنواخت باقی بماند و هر قطعه شکل و ظاهر یکسانی پیدا کند. این روش به خصوص زمانی کاربرد دارد که کیک برای پذیرایی یا
به خصوص زمانی کاربرد دارد که کیک برای پذیرایی یا بسته‌بندی‌های تجاری آماده می‌شود و زیبایی و نظم ظاهری اهمیت دارد. در مقابل، گروه دیگری از شیرینی‌پزان ترجیح می‌دهند برش‌ها را به‌صورت مایل انجام دهند، به گونه‌ای که یک سمت کیک نازک‌تر و سمت دیگر ضخیم‌تر باشد؛ این روش باعث می‌شود طعم و بافت کیک در هنگام خوردن تغییر کند و تجربهٔ متفاوتی برای مصرف‌کننده ایجاد شود.ضخامت مرکز مارزیپان سبز در رولو معمولاً متغیر است و بسته به ذائقهٔ سازنده یا سبک خاص شیرینی‌پزی ممکن است کمی بیشتر یا کمتر باشد. همچنین کیک اسفنجی
است کمی بیشتر یا کمتر باشد. همچنین کیک اسفنجی شکلاتی که پایهٔ رولو را تشکیل می‌دهد، در ضخامت خود دارای نوسان‌هایی است که می‌تواند به لطافت و بافت متفاوت هر قطعه کمک کند. تزئینات رولو نیز تنوع زیادی دارد و معمولاً شامل دانه‌های پسته برای افزودن بافت ترد و طعم ملایم مغزیجات است. برخی قنادان این دانه‌ها را با تکه‌های شکلات تلخ ترکیب می‌کنند تا تضاد طعم و رنگ ایجاد شود و ظاهر جذاب‌تری به کیک ببخشند. علاوه بر این، در برخی دستورها ممکن است از سایر تزئینات مانند پودر قند، خلال بادام یا حتی شکلات آب‌شده برای
پودر قند، خلال بادام یا حتی شکلات آب‌شده برای زیباتر کردن سطح رولو استفاده شود. این تنوع در برش، ضخامت و تزئینات باعث می‌شود هر قطعه رولو تجربه‌ای خاص از طعم و بافت ارائه دهد و شیرینی‌پزان بتوانند خلاقیت خود را در طراحی و ارائهٔ محصول نشان دهند.
کلیسای استاپانوس مقدس (تئودوسیا) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر تئودوسیا، شبه جزیره کریمه اوکراین می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۴ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
یک نوع فوکاچا شیرین است که سطح آن با کشمش، بادام، گردو و دانه کاج تزئین می‌شود. این شیرینی به‌طور سنتی به منطقهٔ ریمینی در امیلیا-رومانیا در شمال ایتالیا تعلق دارد و یکی از خوراکی‌های سنتی این ناحیه به‌شمار می‌آید. پیادا معمولاً در ماه نوامبر و به مناسبت روز ارواح درگذشته مصرف می‌شود، جشنی که در فرهنگ ایتالیایی برای بزرگداشت درگذشتگان و یادآوری روح آنان برگزار می‌گردد. این شیرینی، علاوه بر ارزش خوراکی، جنبهٔ نمادین نیز دارد و حضور آن بر سر سفره‌ها نشان‌دهندهٔ احترام به درگذشتگان و حفظ سنت‌های محلی است. نمای
احترام به درگذشتگان و حفظ سنت‌های محلی است. نمای کلی. اگرچه از نامش پیداست که یک است، یک نان مسطح سنتی که آن هم ریشه در ناحیهٔ رومانیا دارد—اما در واقع این شیرینی یک فوکاچای شیرین به‌شمار می‌آید، یعنی نانی نرم و شیرین. ارتباط پیادای مردگان با پیادینا بیشتر به شکل دایره‌ای آن بازمی‌گردد؛ همان ویژگی ظاهری که باعث شده این شیرینی نامی شبیه پیادینا دریافت کند، اگرچه از نظر مواد اولیه و طرز تهیه با پیادینا تفاوت‌های اساسی دارد. روی نان با کشمش، بادام، گردو و دانه کاج پوشانده می‌شود. میوه‌های خشک باید روی نان
کاج پوشانده می‌شود. میوه‌های خشک باید روی نان قرار گیرند نه داخل خمیر. در دستورهای سنتی، حاوی شیره انگور است، اگرچه دستورهای مدرن به جای آن، کشمش‌ها را در شراب سانچوویزه می‌خیسانند. پیادای مردگان معمولاً به‌صورت گرم سرو می‌شود و هم برای صبحانه و هم به‌عنوان میان‌وعدهٔ عصرگاهی مصرف می‌گردد. این شیرینی به‌طور سنتی در ماه نوامبر و به مناسبت روز همهٔ ارواح خورده می‌شود، اما از ماه اکتبر نیز در دسترس است. پیادای مردگان در مناسبت‌های محلی نیز حضور دارد؛ از جمله در جشن قدیس حامی ریمینی، سان گائودنزو که در ۱۴
در جشن قدیس حامی ریمینی، سان گائودنزو که در ۱۴ اکتبر برگزار می‌شود، و همچنین در فعالیت‌های مرتبط با هالووین و رسم شیرینی گرفتن. این انعطاف در زمان مصرف و حضور در مناسبت‌های مختلف نشان‌دهندهٔ جایگاه ویژهٔ پیادای مردگان در فرهنگ خوراکی و سنت‌های محلی ریمینی است. ریشه‌ها. خاستگاه مورد بحث است. در فرهنگ عامه محلی، این نان به دستور پخت‌های اجدادی از زمان سلت‌ها در رومانیا، یا سنون‌ها نسبت داده می‌شود. در شب سوون، جن‌های خانگی شبگرد شیطان که به معروف هستند، در حالی که ارواح مردگان به خانه‌ها و شهرهایشان
در حالی که ارواح مردگان به خانه‌ها و شهرهایشان بازمی‌گشتند، به خانه‌ها سر می‌زدند. به عنوان یک خوراکی لذیذ فصلی برای استقبال از ارواح درگذشتگان پدیدار شد. برخی دیگر این نان را به سیرو برونوری، شیرینی‌پز در شیرینی‌پزی آنتیکا پاستی‌سریا وکی در بورگو سن جولیانو ریمینی، از اوایل قرن بیستم نسبت می‌دهند.
رامون باتیستا اورتگا (؛ ؛ زادهٔ ) بازیگر، خواننده، سیاستمدار، تهیه‌کننده موسیقی، آهنگساز، موسیقی‌دان و کارگردان فیلم اهل آرژانتین است که بیشتر با نام پالیتو اورتگا () شناخته می‌شود. اورتگا یکی از چهره‌های نمادین موسیقی مردمی آرژانتین به‌شمار می‌رود و از مهم‌ترین نمایندگان سبک موسیقایی «موج نو» است که موسیقی اسپانیایی-آمریکایی را بین دهه‌های ۶۰ و ۷۰ میلادی تحت تأثیر قرار داد. او در دهه ۱۹۶۰، زمانی که سبک راک اند رول به زبان اسپانیایی میان نوجوانان در این منطقه رواج یافت، به شهرتی بین‌المللی دست یافت، به‌ویژه
رواج یافت، به شهرتی بین‌المللی دست یافت، به‌ویژه در آمریکای لاتین و اسپانیا. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "دانش‌آموختگان" و "شب سرقت" اشاره نمود.
کلیسای جامع عروج مریم مقدس (لویو) (؛ ) یک کلیسای جامع و صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر لویو، استان لویو اوکراین می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۴ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای سارگیس مقدس (تئودوسیا) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر تئودوسیا، شبه جزیره کریمه اوکراین می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۴ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای جمعه مقدس (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر ، شبه‌جزیره کریمه اوکراین می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۴ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای نورامانوک (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر باگراوان، استان شیراک ارمنستان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۴ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای نشان مقدس (کریمه قدیم) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر کریمه قدیم، شبه‌جزیره کریمه اوکراین می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۴ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
ماتغاوانک (وانک) (؛ Մատնավանք) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در حدود ۱۰ کیلومتری شهر ، استان وان ترکیه می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۴ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای هوهانس مقدس (کریمه قدیم) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر تئودوسیا، شبه جزیره کریمه اوکراین می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۴ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای هوهانس مقدس (ایشخانیگوم) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر ، استان وان ترکیه می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۴ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
هایکاکان وانک (تئودوسیا) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر فئودوسیا، شبه جزیره کریمه اوکراین می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۴ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
لیم آناپات (؛ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در جزیره آدیر، استان وان ترکیه می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۴ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
ایگومنیتسا ( به یونانی : Ηγουμενίτσα ، به زبان رومی : Igoumenítsa ) شهری ساحلی در شمال غربی یونان است . این شهر مرکز واحد منطقه ای تسپروتیا است .
گتامیجو وانک (؛ Ծարա վանք) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر تسار، استان شاهومیان جمهوری آرتساخ می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۴ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای گئورگی مقدس (تئودویسا) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر تئودوسیا، شبه جزیره کریمه اوکراین می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۴ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای بارتوقیمئوس مقدس (جنوا) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای کاتولیک ارمنی واقع در شهر جنوا، استان جنوا و در منطقه لیگوریای در شمال ایتالیا می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۴ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است. این کلیسا زندگی معنوی ارامنه کاتولیک ایتالیایی و سایر مؤمنان کاتولیک ساکن در شهر جنوا و شمال ایتالیا را هماهنگ می‌کند. این کلیسا در میدانی به نام سنت بارتولومیو در این شهر واقع شده است. این کلیسا در سال ۱۳۰۸ توسط گروهی از راهبان که از حمله ترکیه به جنوب ارمنستان
گروهی از راهبان که از حمله ترکیه به جنوب ارمنستان فرار کرده بودند، تأسیس شد. از بنای اصلی، محراب، گنبد و نمازخانه سمت چپ باقی مانده است؛ نمازخانه سمت راست در سال ۱۸۸۳ تخریب شد. تاریخچه. این کلیسا در سال ۱۳۰۸ توسط چندین راهب که از کوه سیاه ارمنستان کیلیکیه آمده بودند، تأسیس شد. از ساختمان اصلی، احتمالاً با یک نقشه مرکزی، فقط قسمت محراب با گنبدی در بالا و یک نمازخانه سمت چپ باقی مانده است. سمت راست که به سنت بارتولومیو اختصاص داده شده بود، در سال ۱۸۸۳ تخریب شد، زمانی که یک ساختمان مسکونی ساخته شد که کلیسا را
زمانی که یک ساختمان مسکونی ساخته شد که کلیسا را از دو طرف (نما و سمت راست) می‌پوشاند و سازه‌های خارجی را پنهان می‌کرد، که از آن فقط برج ناقوس برجسته است. این کلیسا در سال ۱۵۹۵ به‌طور قابل توجهی تغییر یافت، زمانی که با اضافه کردن یک شبستان بزرگ به محراب، بسیار بلندتر از بنای اصلی، گسترش یافت. در سال ۱۶۵۰ به بارناباها منتقل شد که هنوز در آن ساکن هستند و دوباره در سال ۱۷۷۵ بازسازی شد. تاریخچه کلیسا ارتباط نزدیکی با وقایع «چهره مقدس ادسا» یا یادگار ماندیلون دارد: تصویری از مسیح که دوک جنوا، لئوناردو مونتالدو،
تصویری از مسیح که دوک جنوا، لئوناردو مونتالدو، از امپراتور بیزانس دریافت کرد و در سال ۱۳۸۸ به راهبان تقدیم کرد. این تصویر که در یک قاب ملیله‌کاری طلا و نقره گرانبها، شاهکاری از جواهرات بیزانسی، قرار گرفته بود، هفته بعد به نمایش گذاشته شد. این تصویر در جنوا «سانتو ماندیلو» نامیده می‌شود، اما اصالت آن هنوز هم محل بحث در بین محققان است. ابزارهای تزئینی غنی هستند و عمدتاً با یادگار مقدس مرتبط هستند. عیسی رد پاهای خود را به آنانیاس می‌دهد، اثر جووانی باتیستا باگی (قرن شانزدهم) در طاق ایوان، اثر جی.بی. باگی و
(قرن شانزدهم) در طاق ایوان، اثر جی.بی. باگی و جولیو بنسو در نمای روبرو و دیوار سمت راست؛ شهادت سنت بارتولومیو اثر لازارو تاوارونه (۱۵۹۶) بسیار قابل توجه است. از میان نقاشی‌ها، برجسته‌ترین آنها «معجزه مرد نابینای اریحا» اثر جی.بی. باگی، اوراتزیو د فراری و پرتره الساندرو سائولی مقدس اثر جیاکومو بونی (۱۷۴۵) هستند. بر روی محراب اصلی، مریم مقدس تورین به همراه قدیسان و داستان‌های سنت بارتولومیو در پیشگاه کلیسا؛ بر روی دیوارهای پیشگاه کلیسا، رستاخیز (۱۵۵۹) و عروج (۱۵۶۱) اثر لوکا کامبیاسو، فرشتگان و فرشتگان اثر
(۱۵۶۱) اثر لوکا کامبیاسو، فرشتگان و فرشتگان اثر دومنیکو پیولا. دو صلیب هنوز هم شایان ذکر هستند: صلیب چوبی اثر آنتون ماریا ماراگلیانو و صلیب چوبی بزرگ باروک در محراب منسوب به جیووانی باتیستا بیسونی. نقاشی‌های دیواری قرن پانزدهم در راهروی محراب متعلق به کلیسای اولیه است که داستان‌های مصائب، مصلوب شدن، انجیل‌نویسان و پزشکان کلیسا را به تصویر می‌کشد. این کلیسا همچنین یادگار سنت بارتولومیو را در خود جای داده است. این کلیسا «چهره مقدس ادسا» را در خود جای داده است، یک یادگار خطی با نقاشی تمپرا از چهره عیسی که دوج
یک یادگار خطی با نقاشی تمپرا از چهره عیسی که دوج جنوایی، لئوناردو مونتالدو، از امپراتور بیزانس دریافت کرد و آن را به باسیلی‌ها اهدا کرد. این کلیسا آثار هنری جیووانی باتیستا پاجی، اوراتزیو د فراری، جولیو بنسو، لازارو تاوارونه، جاکومو بونی، لوکا کامبیاسی، آنتون ماریا ماراگلیانو و دیگران را در خود جای داده است.
کلاتو () یک شخصیت انسان‌نمای خیالی و فرازمینی است که بیش‌تر به‌خاطر حضورش در فیلم علمی–تخیلی "روزی که دنیا از حرکت ایستاد" (۱۹۵۱) و روزی که دنیا از حرکت ایستاد (فیلم ۲۰۰۸) شناخته می‌شود. این شخصیت تا حدی به‌دلیل جملهٔ نمادین "Klaatu barada nikto!" شهرت پیدا کرد. گروه موسیقی کلاتو که در دههٔ ۱۹۷۰ محبوب شد، نام خود را از این شخصیت گرفته است. حضورها. Farewell to the Master (۱۹۴۰). کلاتو نخستین‌بار در داستان کوتاهی از هری بیتس در اکتبر ۱۹۴۰ در مجله "علمی-تخیلی آنالوگ و واقعیت" معرفی شد. او پس از فرود در سفینهٔ
و واقعیت" معرفی شد. او پس از فرود در سفینهٔ فضایی و معرفی خود و روبات همراهش گنات، کشته می‌شود و داستان پیرامون تلاش یک انسان برای بازسازی او از طریق یک ضبط صوتی ادامه می‌یابد. روزی که دنیا از حرکت ایستاد (۱۹۵۱). در این فیلم، کلاتو (با بازی مایکل رنی) در کنار روبات همراهش گورت وارد واشینگتن دی.سی. می‌شود. سوءتفاهم یک سرباز موجب تیراندازی به او می‌شود. پس از بهبودی، او با نام مستعار «کارپنتر» زندگی می‌کند و با خانواده‌ای آشنا می‌شود. در نهایت، پس از نمایش قدرت (خاموش‌کردن برق جهانی برای ۳۰ دقیقه)، پیام خود
(خاموش‌کردن برق جهانی برای ۳۰ دقیقه)، پیام خود را به بشریت می‌دهد: یا به جامعهٔ صلح‌آمیز فضایی بپیوندید یا با نابودی روبه‌رو شوید. روزی که دنیا از حرکت ایستاد (۲۰۰۸). در نسخهٔ ۲۰۰۸، کیانو ریوز نقش کلاتو را بازی می‌کند. او در قالب انسانی ظاهر می‌شود و قصد دارد با نابودی بشر از تخریب زمین جلوگیری کند، در حالی که دیگر گونه‌های زنده در سفینه‌هایی شبیه کشتی نوح حفظ می‌شوند. اما پس از تجربهٔ زندگی با انسان‌ها، در نهایت جان خود را فدا می‌کند تا روبات ویرانگر (گورت) را متوقف سازد. تحلیل. پژوهشگر علمی–تخیلی گری
را متوقف سازد. تحلیل. پژوهشگر علمی–تخیلی گری وِستفَل نوشته است که در نسخهٔ ۱۹۵۱، منشأ کلاتو به احتمال زیاد مریخ است، زیرا او فاصلهٔ ۲۵۰ میلیون مایل (فاصلهٔ زمین و مریخ در مقابله) را برای سفر خود ذکر می‌کند و در فیلم نیز روزنامه‌ای تیتر «مردی از مریخ از بیمارستان ارتش گریخت» چاپ می‌کند. به باور وستفل، کلاتو نمونه‌ای از تصویر رایج مریخی‌ها به‌عنوان «الگوی والدین مثبت» در ادبیات علمی–تخیلی است؛ موجودی خردمند که هشدار می‌دهد و آموزه‌هایی برای بشریت دارد.
آرجواریچ (؛ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در ۸–۱۰ کیلومتری شهر آنی، استان قارص ترکیه می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۴ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
جنگ دوم مصر و عثمانی از سال ۱۸۳۹ تا ۱۸۴۱ ادامه یافت و عمدتاً در سوریه رخ داد.گاهی اوقات از آن به عنوان جنگ سوریه یا جنگ دوم سوریه یاد شده است. در سال ۱۸۳۹، امپراتوری عثمانی برای اشغال مجدد سرزمین‌هایی که در جنگ اول عثمانی و مصر به محمد علی پاشا واگذار کرده بود، اقدام کرد. این امر منجر به نبرد نصیب شد که به شکست عثمانی انجامید. در ۱ ژوئیه، ناوگان عثمانی به اسکندریه رفت و تسلیم محمد علی شد. بریتانیا، اتریش و دیگر کشورهای اروپایی، برای مداخله و مجبور کردن مصر به پذیرش پیمان صلح، شتافتند. از سپتامبر تا نوامبر
به پذیرش پیمان صلح، شتافتند. از سپتامبر تا نوامبر ۱۸۴۰، یک ناوگان دریایی ترکیبی، متشکل از کشتی‌های بریتانیایی و اتریشی، ارتباطات دریایی ابراهیم با مصر را قطع کرد و به دنبال آن بیروت و عکا توسط بریتانیایی‌ها اشغال شد. در ۲۷ نوامبر ۱۸۴۰، کنوانسیون اسکندریه برگزار شد. دریاسالار چارلز ناپیر، دریاسالار بریتانیا، با دولت مصر به توافق رسید که در آن دولت مصر ادعاهای خود را نسبت به سوریه کنار گذاشت و ناوگان عثمانی را در ازای به رسمیت شناختن محمد علی و پسرانش به عنوان تنها حاکمان مشروع مصر، بازگرداند.
چراگاه یک اثر هنری عمومی از جو فافارد، مجسمه‌ساز کانادایی است که در سال ۱۹۸۵ در مرکز تورنتو-دومینیونِ تورنتو در استان انتاریو، نصب شد. این اثر هنری شامل هفت گاو برنزی است.
آرگوس ()، یک روزنامه صبحگاهی استرالیایی در ملبورن بود که از ۲ ژوئن ۱۸۴۶ تا ۱۹ ژانویه ۱۹۵۷، و به عنوان روزنامه عمومی استرالیا در این دوره در نظر گرفته می‌شد. این روزنامه که در بیشتر تاریخ خود به عنوان یک روزنامه محافظه‌کار شناخته می‌شد، از سال ۱۹۴۹ رویکردی چپ‌گرایانه اتخاذ کرد. رقیب اصلی آرگوس، روزنامه لیبرال‌تر دیوید سایم، «ایج» بود.
اثریسم یا اثریه ( / «اهل "اثار"» (به عربی: الاثار) یک مکتب کلامی در اسلام سنی است که از حلقه‌های اهل حدیث، گروهی که الهیات عقل‌گرایانه را رد می‌کردند و به جای آن به نص‌گرایی سختگیرانه در تفسیر قرآن و حدیث روی آوردند، توسعه یافت. پیروان الهیات اثریه معتقدند که معنای ظاهر قرآن و حدیث تنها مرجع در مسائل عقیده و فقه اسلامی است؛ و استفاده از بحث منطقی، حتی اگر برای اثبات حقیقت باشد، ممنوع است. اثریان با استفاده از تفسیر استعاری در مورد توصیفات و صفات انسان‌انگارانه خداوند (تأویل) مخالفند و سعی نمی‌کنند معانی
خداوند (تأویل) مخالفند و سعی نمی‌کنند معانی قرآن را با استفاده از اصول فلسفی مفهوم‌سازی کنند، زیرا معتقدند که حقایق آن‌ها باید فقط به خدا و محمد واگذار شود (تفویض). در اصل، آن‌ها ادعا می‌کنند که معنای تحت‌اللفظی قرآن و "حدیث" باید بدون «چگونگی» (یعنی «بی‌کیفه») پذیرفته شود. الهیات اثریه در میان علمای حدیث ظهور کرد که سرانجام در جنبشی به نام "اهل حدیث" به رهبری احمد بن حنبل (۷۸۰–۸۵۵) گرد هم آمدند. در مسائل اعتقادی، آن‌ها در مقابل معتزله و دیگر جریان‌های کلامی اسلامی قرار گرفتند و بسیاری از نکات دکترین آن‌ها
اسلامی قرار گرفتند و بسیاری از نکات دکترین آن‌ها و همچنین روش‌های فلسفی مورد استفاده آن‌ها را محکوم کردند. مکتب الهیات اثریه، مکتبی است که حنبلی‌ها از آن استفاده می‌کنند. اصطلاحات. اصطلاحات متعددی برای اشاره به الهیات اثاری یا اثاریسم استفاده می‌شود. این اصطلاحات به طور متناقضی به کار می‌روند و برخی از آنها مورد انتقاد قرار گرفته‌اند. عنوان «الهیات سنت‌گرا» از کلمه «سنت» به معنای فنی آن به عنوان ترجمه اصطلاح عربی «حدیث» گرفته شده است. این اصطلاح در تعدادی از آثار مرجع یافت می‌شود. مارشال هاجسون (که اصطلاح
آثار مرجع یافت می‌شود. مارشال هاجسون (که اصطلاح «اهل حدیث» را ترجیح می‌داد) به دلیل پتانسیل آن برای سردرگمی بین معانی فنی و رایج کلمه «سنت» از آن انتقاد کرده است. اولیور لیمن همچنین در مورد تفسیر نادرست اصطلاحات «سنت‌گرایان» و «خردگرایان» به این معنی که اولی طرفدار غیرعقلانی بودن است یا دومی از حدیث استفاده نمی‌کند، هشدار می‌دهد. برخی از نویسندگان استفاده از این اصطلاحات را به عنوان برچسب برای گروه‌هایی از علما رد می‌کنند و ترجیح می‌دهند به جای آن از گرایش‌های «سنت‌گرا» و «خردگرایان» صحبت کنند. راشا العمری
«سنت‌گرا» و «خردگرایان» صحبت کنند. راشا العمری عنوان «الهیات سنت‌گرا» را به گونه‌ای به کار برده است که هم اشعری‌گرایی و هم ماتریدی را شامل می‌شود. «اثری» (از کلمه عربی «اثر» به معنای «باقیمانده» یا «تاثیر») اصطلاح دیگری است که برای الهیات سنت‌گرا به کار رفته است. اصطلاح «سنت‌گرایی» نیز به همین معنا به کار رفته است، اگرچه بنیامین آبراهاموف اصطلاح «سنت‌گرایان» را برای علمای حدیث به کار می‌برد و آن را از سنت‌گرایی به عنوان یک جریان کلامی متمایز می‌کند. اصطلاح «اهل حدیث» («اهل سنت») توسط برخی از نویسندگان به
«اهل حدیث» («اهل سنت») توسط برخی از نویسندگان به همان معنای «اثری» به کار می‌رود، در حالی که برخی دیگر آن را به مراحل اولیه این جنبش محدود می‌کنند، یا آن را به معنای وسیع‌تری برای اشاره به اشتیاق خاص به ادبیات حدیث به کار می‌برند. از آنجایی که اکثریت قریب به اتفاق علمای مسلمان در مکتب فقهی حنبلی به باور اثر (عقیده) پایبند بوده‌اند، بسیاری از منابع از آن به عنوان «الهیات حنبلی» یاد می‌کنند، اگرچه محققان غربی اسلام‌شناسی اظهار می‌کنند که مترادف دانستن مذهب اثر و حنبلی نادرست است، زیرا علمای حنبلی بوده‌اند که
و حنبلی نادرست است، زیرا علمای حنبلی بوده‌اند که صریحاً الهیات اثر را رد و با آن مخالفت کرده‌اند. با این حال، دیگران خاطرنشان می‌کنند که برخی از علمای شافعی نیز به این مکتب کلامی تعلق داشتند، در حالی که برخی از حنبلی‌های حقوقی، مکتب عقل‌گرایانه‌تری را در الهیات اتخاذ کردند. علاوه بر این، اشکال افراطی سنت‌گرایی در حنبلی‌گری محدود نشده بود و همچنین بخشی از مکاتب مالکی، شافعی و حنفی است. برخی از نویسندگان از الهیات سنت‌گرا به عنوان «سلفی‌گری کلاسیک» یا «سلفیه کلاسیک» (از سلف، به معنای «اجداد (صالح)») یاد
کلاسیک» (از سلف، به معنای «اجداد (صالح)») یاد می‌کنند. هنری لوزیر استدلال کرده است که اگرچه مذهب اکثریت حنبلی گاهی در منابع دوران کلاسیک به عنوان «سلفی» شناخته می‌شد، استفاده از اسامی مربوطه در این زمینه نابهنگام است. همچنین به عنوان الهیات سنت‌گرا یا الهیات کتاب مقدس شناخته می‌شود. این مذهب به عنوان یک مکتب الهیاتی در اواخر قرن هشتم میلادی از محافل علمی اهل حدیث، یک جنبش مذهبی اولیه اسلامی که فرمول‌بندی آموزه‌های اسلامی مشتق شده از الهیات اسلامی عقل‌گرا (کلام) را رد می‌کرد و به نفع نص‌گرایی سختگیرانه در
را رد می‌کرد و به نفع نص‌گرایی سختگیرانه در تفسیر قرآن و حدیث بود، ظهور کرد. این نام از «سنت» به معنای فنی آن به عنوان ترجمه کلمه عربی «اثار» گرفته شده است. پیروان آن با نام‌های مختلفی مانند «اهل اثار»، «اهل حدیث» و غیره شناخته می‌شوند. انتقادها. ابن حجر هیتمی، عالم اشعری قرن شانزدهم، دیدگاه‌های کلامی اثریه را به دلیل ارتباط با آموزه‌های ابن تیمیه رد کرد.
لارنس ویلیامز (; – ) یک متخصص مهندسی هسته‌ای، ایمنی و بهداشت حرفه‌ای متخصص و دانشگاهی بریتانیایی است. او در امنیت و ایمنی هسته‌ای تخصص دارد. از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۵، او بازرس ارشد تأسیسات هسته‌ای بود. وی از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۴، استاد ایمنی و مقررات هسته‌ای در دانشگاه مرکزی لانکاشر بود. او از سال ۲۰۱۲ به عنوان رئیس کمیته مدیریت زباله‌های رادیواکتیو در وزارت انرژی و تغییرات آب و هوایی و از سال ۲۰۱۳ رئیس کمیته ایمنی هسته ای دفاعی در وزارت دفاع بریتانیا بوده است.
ریکن ، یک مؤسسه ملی بنیاد پژوهشی در ژاپن است. این دانشگاه که در سال ۱۹۱۷ تأسیس شد، اکنون حدود ۳۰۰۰ دانشمند در هفت پردیس در سراسر ژاپن، از جمله سایت اصلی در واکو، سایتاما، استان سایتاما، در حومه توکیو دارد. ریکن یک مؤسسه تحقیقاتی و توسعه ملی تعیین شده است، و قبلاً یک نهاد اداری مستقل بود.
جیمی لو اشتنزه (به ؛ زادهٔ ) که بیشتر با نام هنری او/را شناخته می‌شود، خواننده-ترانه‌پرداز آنتیگویی می‌باشد. وی نخستین تک‌آهنگ خود را با نام «جنگل بتنی» در سال ۲۰۱۶ منتشر نمود که به سرعت ۱۵ میلیون بار در سراسر جهان پخش شد. او در سال ۲۰۱۸ با نسخهٔ کمل‌فت تک‌آهنگ «اتاق وحشت» که دربارهٔ مشکلات روانی نوشته بود به شهرت رسید و همان سال در تک‌آهنگ نامبر وان آلن واکر با عنوان «تاریکی» حضور داشت.
«اتاق وحشت» ترانه‌ای از خواننده-ترانه‌پرداز آلمانی او/را می‌باشد که در ۹ فوریهٔ سال ۲۰۱۸ به‌عنوان تک‌آهنگ اصلی از دومین آلبوم چندآهنگهٔ وی تحت عنوان "بازی‌های ایکس" (۲۰۱۹) منتشر گردید. این ترانه بعدها توسط تیم تهیه‌کنندهٔ انگلیسی کمل‌فت ریمیکس شد و در ۲۹ مارس سال ۲۰۱۸ منتشر گردید. نسخهٔ ریمیکس در چندین کشور، از جمله بریتانیا، در جدول‌ها صدرنشین شد و به رتبهٔ ۴۰ رسید و یک سال بعد گواهی پلاتین دریافت نمود. نسخهٔ انفرادی او/را بعدها فروش بیشتری نسبت به نسخهٔ ریمیکس داشت و در ایالات متحده نیز (با فروش بیش از
ریمیکس داشت و در ایالات متحده نیز (با فروش بیش از ۱٫۰۰۰٫۰۰۰ نسخه) گواهی پلاتین دریافت نمود.
استیک فلنک یا پهلو یا قلوه‌گاه نوعی استیک است که از عضلات شکمی گاو گرفته می‌شود و در پشت پلیت گوشت و در جلوی ربع عقبی قرار دارد. این برش، بلند و صاف است و دارای دانه‌های قابل توجهی است که به خاطر جویدنی بودن و نازکی‌اش شناخته می‌شود. به عنوان یک غذای محبوب، استیک فلنک در نقاط مختلف جهان به نام‌های متفاوتی شناخته می‌شود و در فرهنگ‌های مختلف به روش‌های گوناگونی تهیه می‌شود (یک مثال از آن کارنه آسا است). اصطلاحات. استیک فلنک در برزیل به نام‌های "بیفه دو وازیو یا پاکو" شناخته می‌شود (بسیاری از مردم آن را با
یا پاکو" شناخته می‌شود (بسیاری از مردم آن را با "فراالدینیا" که در واقع استیک فلپ است، اشتباه می‌گیرند). این نوع استیک به‌ویژه در ایالت ریو گرانده دو سول در جنوب برزیل محبوب است. این برش همچنین در کلمبیا رایج است، جایی که به آن "سوبره‌باریگا" ("بالای شکم") گفته می‌شود؛ "سوبره‌باریگا آ لا براسا" یک دستور پخت کلمبیایی برای استیک فلنک پخته شده است. هر دو کشور آرژانتین و اروگوئه استیک فلنک را "چوراسکیتو د واسیو یا بیفه د واسیو" می‌نامند. در اسپانیا و کوبا، استیک فلنک اغلب به عنوان "falda" شناخته می‌شود.