payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در نیمه راه سفر بازگشت، نظرش عوض شد و به جای آن فرار کرد. بعداً، پول «گمشده» را در جیب‌هایش پیدا کرد. جسد زن سرانجام توسط مقامات پیدا شد و آنها تحقیقات برای دستگیری قاتل او را آغاز کردند. پس از آخرین قتل، او اولان-اود را ترک کرد و در منطقه ایولگینسکی ساکن شد و در آنجا به عنوان کارگر مشغول به کار شد. در ۲۰ سپتامبر، او تصمیم گرفت به دیدار زنی ۵۳ ساله ساکن نیژنیایا ایولگا برود، زنی که قبلاً تعمیراتی برای او انجام داده بود. پس از یک مکالمه کوتاه، او پیشنهاد رابطه جنسی با او را داد، اما به سرعت مورد اصابت گلوله
جنسی با او را داد، اما به سرعت مورد اصابت گلوله قرار گرفت. اورونبایف که خشمگین شده بود، شروع به مشت و لگد زدن به سر زن کرد و او را تا سر حد مرگ کتک زد. کگاشبک پس از قتل قربانی، جسد را به یک ساختمان متروکه در همان نزدیکی کشید، جایی که با جسد او رابطه جنسی برقرار کرد، سپس آن را از شکمش بیرون آورد و تا حدی مثله کرد. هنگامی که کار بی‌رحمانه‌اش تمام شد، امعاء و احشاء قربانی را به سگ همسایه خوراند و روستا را ترک کرد و به اولان-اود بازگشت. در این زمان، تیم تحقیق شواهد کافی برای دستگیری را جمع‌آوری کرده بود و تیمی
کافی برای دستگیری را جمع‌آوری کرده بود و تیمی از افسران را اعزام کرد که چهار روز بعد، اورونبایف را بلافاصله روی یک پل، زمانی که قصد عبور از منطقه تارباگاتایسکی را داشت، دستگیر کردند. در جریان تحقیقات، محکومیت‌های قبلی اورونبایف در قتل آشکار شد و او بعداً پس از آزادی به دو قتلی که مرتکب شده بود اعتراف کرد. او اعتراف کرد که هر یک از این قتل‌ها در حالت مستی و پس از امتناع از رابطه جنسی انجام شده است. او همچنین اعتراف کرد که برخی از روده‌های بیرون ریخته قربانیان را نگه داشته و سپس آنها را مصرف می‌کرده است. به
را نگه داشته و سپس آنها را مصرف می‌کرده است. به او دستور داده شد که معاینه روان‌پزشکی انجام دهد، که پزشکان تشخیص دادند که او عاقل است، اما دارای ویژگی‌های روان‌پریشی آشکاری بوده و از اختلال سادیسم جنسی رنج می‌برده است که منجر به ماهیت وحشتناک قتل‌های او شده است. به دلیل شدت جنایاتش، به حبس ابد محکوم شد که در زندان دلفین سیاه در اورنبورگ در حال گذراندن آن است. در نوامبر ۲۰۲۲، اورونبایف به اولین قتل شناخته‌شده‌اش که در خارج از بوریاتیا مرتکب شده بود و قدیمی‌ترین قتلی که تا به امروز به او نسبت داده شده بود،
قتلی که تا به امروز به او نسبت داده شده بود، اعتراف کرد. پس از آنکه مشخص شد اعترافاتش با پروندهٔ مختومه مطابقت دارد، پس از یک محاکمهٔ کوتاه، او محکوم و به حبس ابد دیگری محکوم شد.
اوخت یغتسی (؛ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر پترتسیک، استان آسکران جمهوری آرتساخ می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۲ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
نویسنده - فیلم نامه نویس - کارآفرین محمد سلطانی یگانه نویسنده، فیلمنامه‌نویس و کارآفرین ایرانی است. او مالک برند «لوکس‌کاران» و مدیرعامل شرکت «ارس پروفیل البرز» است. زندگی و فعالیت‌ها. محمد سلطانی یگانه فعالیت‌های فرهنگی و تجاری متعددی داشته‌است. نخستین کتاب‌های او در حوزهٔ مدیریتی با نام‌های "مردن قبل از مردن" و "کاتالوگ زندگی" در انتشارات مانیان منتشر شد که در وبگاه‌های طاقچه، دیجی‌کالا و گیسوم نیز عرضه شده‌اند. او همچنین فیلمنامهٔ "بازگشت" را با الهام از شاهنامه منتشر کرده که در وبگاه اختصاصی خود قرار
شاهنامه منتشر کرده که در وبگاه اختصاصی خود قرار دارد. این اثر نخستین کتابی است که همراه با کالکشن NFT منتشر شده‌است. در حوزهٔ صنعت ساختمان، سلطانی یگانه مجری پروژهٔ نمای آلومینیوم دو رنگ پودری در پارک علم و فناوری پردیس بوده‌است که برای نخستین بار در جهان با متراژ بالا به گونه‌ای اجرا شد که از هر سو به رنگ متفاوت دیده می‌شود. او همچنین از پیشگامان بازاریابی دیجیتال در صنعت درب و پنجره در ایران است و مدیریت وبگاه "TopUPVC.com" را برعهده داشته که به‌عنوان نخستین سایت سئو شده در این حوزه شناخته می‌شود. در
نخستین سایت سئو شده در این حوزه شناخته می‌شود. در حوزهٔ استارتاپ نیز او بنیان‌گذار وبگاه "سه‌جداره" بود که به‌عنوان یکی از نخستین پلتفرم‌های نمایشگاهی اینترنتی صنفی در ایران شناخته می‌شود، هرچند به دلیل عدم آشنایی اصناف با تجارت اینترنتی در آن زمان به موفقیت تجاری نرسید. وی همچنین برای نخستین بار چالش «بهترین داستان دنیا» را مطرح کرده است و گارانتی کیفیت محتوا برای مجموعه داستانی "بازگشت" ارائه داد. او اعلام کرده اگر خواننده‌ای از لحاظ محتوا و جذابیت داستانی بهتر ار مجموعه بازگشت معرفی کند، جایزه‌ای بزرگ
بهتر ار مجموعه بازگشت معرفی کند، جایزه‌ای بزرگ دریافت خواهد کرد؛ با وجود رسانه‌ای شدن این چالش، تاکنون فردی موفق به کسب جایزه نشده است.
لوئیس انگلنس (زادهٔ ۱۱ مارس ۲۰۰۷ در هامبورگ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است که در پست هافبک برای پادربورن ۰۷ در بوندس‌لیگا ۲ بازی می‌کند. دوران باشگاهی. انگلس فوتبال را از سه سالگی در هوفلهافر اس‌وی آغاز کرد. او در سال ۲۰۱۶ به آکادمی پادربورن ۰۷ پیوست و در بوندس‌لیگای نوجوانان و سپس بوندس‌لیگای جوانان آلمان به میدان رفت. در تابستان ۲۰۲۴ به تیم اصلی پادربورن در بوندس‌لیگا ۲ ارتقا یافت. او نخستین بازی حرفه‌ای خود را در ۱۹ اکتبر ۲۰۲۴ مقابل کایزرسلاوترن انجام داد و در دقیقه ۸۸ به جای سانتیاگو کاستانیدا وارد زمین
و در دقیقه ۸۸ به جای سانتیاگو کاستانیدا وارد زمین شد. در ۸ اوت ۲۰۲۵، انگلس نخستین گل حرفه‌ای خود را در دیدار برابر پروسیا مونستر به ثمر رساند. زندگی شخصی. او پسر دنیل فارکه، سرمربی فوتبال آلمانی است. انگلنس در سال ۲۰۲۵ موفق به دریافت دیپلم دبیرستان از مدرسهٔ ریسمن-پادربورن شد.
رافائل پینتو پدروسا (زادهٔ ۳۰ سپتامبر ۲۰۰۷ در فورتسهایم) بازیکن فوتبال آلمانی–پرتغالی است که به عنوان مدافع کناری برای کارلسروهه در بوندس‌لیگا ۲ بازی می‌کند. دوران باشگاهی. پدروسا فوتبال خود را از اس‌وی کیکرز فورتسهایم در زادگاهش آغاز کرد. او در ۹ سالگی به آکادمی کارلسروهه پیوست و تمامی رده‌های پایه این باشگاه را تا تیم زیر ۱۹ سال طی کرد. در زمستان ۲۰۲۴ به اردوی تمرینی تیم اصلی دعوت شد و پس از پایان فصل نیز به اردوی تابستانی تیم اضافه شد. او نخستین بازی خود در بوندس‌لیگا ۲ را در ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۴ مقابل شالکه
در بوندس‌لیگا ۲ را در ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۴ مقابل شالکه ۰۴ انجام داد؛ جایی که در دقایق پایانی به جای سباستین یونگ مصدوم وارد زمین شد. در آن زمان او با ۱۶ سال و ۱۱ ماه و ۱۴ روز پنجمین بازیکن جوان تاریخ بوندس‌لیگا ۲ شد. در فصل ۲۰۲۴–۲۵ او چندین بار دیگر نیز به میدان رفت، اما نتوانست جایگاه یونگ را در ترکیب اصلی بگیرد. در آوریل ۲۰۲۵ نخستین قرارداد حرفه‌ای بلندمدت خود را امضا کرد. دوران ملی. پدروسا در مارس ۲۰۲۴ نخستین بازی ملی خود را برای تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال آلمان در مسابقات انتخابی قهرمانی اروپا مقابل کرواسی
در مسابقات انتخابی قهرمانی اروپا مقابل کرواسی انجام داد. در سپتامبر همان سال، با وجود داشتن سن بازی برای تیم زیر ۱۷ سال، نخستین بازی خود را برای تیم ملی فوتبال زیر ۱۸ سال آلمان انجام داد. زندگی شخصی. او دارای تابعیت آلمان و پرتغال است و در دبیرستان اتو-هان کارلسروهه تحصیل می‌کند. علاقه‌مند به شنیدن موسیقی اسپانیایی است.
آب و هوای کارولینای شمالی به دلیل موقعیت جغرافیایی متنوع آن، از اقیانوس اطلس تا کوهستان‌های آپالاش، به طور کلی به عنوان اقلیم نیمه‌گرمسیری مرطوب (طبقه‌بندی اقلیمی کوپن: Cfa) توصیف می‌شود. این ایالت تجربه فصول متمایز را دارد، با تابستان‌هایی گرم و مرطوب و زمستان‌هایی نسبتاً معتدل در مناطق پست، اما سرد و برفی در مناطق کوهستانی غرب. موقعیت ساحلی آن را در معرض سیستم‌های آب و هوایی استوایی و همچنین الگوهای طوفانی قاره‌ای قرار می‌دهد که منجر به تنوع قابل توجهی در شرایط جوی در سراسر ایالت می‌شود. اقلیم‌های
در شرایط جوی در سراسر ایالت می‌شود. اقلیم‌های منطقه‌ای. کارولینای شمالی را می‌توان به سه منطقه اقلیمی اصلی تقسیم کرد: ساحلی، پیرامونی و کوهستانی. منطقه ساحلی. منطقه ساحلی شرقی، شامل Outer Banks، تحت تأثیر شدید اقیانوس اطلس قرار دارد. این نفوذ اقیانوسی باعث تعدیل دما می‌شود، که منجر به تابستان‌های کمی خنک‌تر و زمستان‌های معتدل‌تر در مقایسه با مناطق داخلی می‌شود. با این حال، رطوبت در تابستان بسیار بالا است. این منطقه بیشترین میزان بارندگی سالانه را در ایالت دریافت می‌کند، که اغلب به صورت رگبارهای بعد از ظهر
می‌کند، که اغلب به صورت رگبارهای بعد از ظهر در تابستان یا باران‌های مداوم ناشی از سیستم‌های کم فشار در زمستان ظاهر می‌شود. بادهای دریایی نیز یک ویژگی ثابت هستند. منطقه پیرامونی ( Piedmont). منطقه پیرامونی مرکزی، که شامل شهرهای بزرگی مانند شارلوت و رالی می‌شود، اقلیمی نیمه‌گرمسیری مرطوب کلاسیک را دارد. تابستان‌ها گرم و مرطوب هستند، با دمای بالا که اغلب به بالای ۳۲ درجه سانتیگراد (۹۰ درجه فارنهایت) می‌رسد و شاخص گرما می‌تواند به دلیل رطوبت بالا بسیار شدید باشد. زمستان‌ها نسبتاً کوتاه و معتدل هستند، اما
باشد. زمستان‌ها نسبتاً کوتاه و معتدل هستند، اما دوره‌های سرما با یخبندان و بارش برف گاه‌به‌گاه رخ می‌دهد. بارش در طول سال به خوبی توزیع شده است. منطقه کوهستانی. منطقه کوهستانی غرب، متشکل از رشته کوه آپالاش، دارای یک اقلیم قاره‌ی مرطوب (طبقه‌بندی اقلیمی کوپن: Dfb) است که تحت تأثیر ارتفاع قرار دارد. این منطقه به طور کلی دارای خنک‌ترین دماهای ایالت است. تابستان‌ها بسیار مطبوع و خنک هستند، در حالی که زمستان‌ها سرد و برفی هستند. بارش برف به طور منظم رخ می‌دهد و برخی از مناطق مرتفع، به ویژه در نزدیکی گرندفاتر
و برخی از مناطق مرتفع، به ویژه در نزدیکی گرندفاتر مونتین و میشن ریدج، میانگین بارش برف سالانه بیش از ۱۰۰ سانتیمتر (۴۰ اینچ) را دریافت می‌کنند. این منطقه اغلب به عنوان یک "دوربین برفی" برای ایالت عمل می‌کند. دما و بارش. میانگین دمای سالانه در کارولینای شمالی از حدود ۱۴ درجه سانتیگراد (۵۷ درجه فارنهایت) در مناطق کوهستانی غرب تا بیش از ۱۷ درجه سانتیگراد (۶۳ درجه فارنهایت) در مناطق ساحلی شرق متغیر است. بارش در سراسر ایالت نسبتاً فراوان است، با میانگین سالانه بین ۱۲۰۰ تا ۱۲۵۰ میلی‌متر (۴۷ تا ۵۰ اینچ) در مناطق
۱۲۰۰ تا ۱۲۵۰ میلی‌متر (۴۷ تا ۵۰ اینچ) در مناطق مرکزی و بیش از ۱۵۰۰ میلی‌متر (۶۰ اینچ) در برخی از مناطق ساحلی و کوهستانی. هیچ فصل خشک مشخصی وجود ندارد، اگرچه پاییز معمولاً خشک‌ترین فصل است. رویدادهای آب و هوایی شدید. کارولینای شمالی به دلیل آسیب‌پذیری خود در برابر رویدادهای آب و هوایی شدید مشهور است. تغییر اقلیم. مانند بسیاری از مناطق جهان، کارولینای شمالی اثرات تغییر اقلیم را مشاهده می‌کند. روندهای مشاهده شده و پیش‌بینی شده شامل: این تغییرات چالش‌های قابل توجهی را برای مدیریت ساحلی، زیرساخت‌ها و
قابل توجهی را برای مدیریت ساحلی، زیرساخت‌ها و برنامه‌ریزی اضطراری در ایالت ایجاد می‌کند.
مرحله حذفی جام لیگ‌ها ۲۰۲۵ دومین و آخرین مرحله این رقابت‌ها بود که پس از مرحله لیگ برگزار شد. مرحله حذفی از ۲۰ اوت آغاز شد و با فینال در ۳۱ اوت به پایان رسید. ۴ تیم برتر هر رده‌بندی به مرحله حذفی راه یافتند تا در یک تورنمنت تک‌حذفی با هم رقابت کنند. در مرحله حذفی ۸ مسابقه برگزار شد، از جمله یک بازی پلی‌آف برای کسب مقام سوم بین دو تیم بازنده نیمه نهایی. فرمت. جام لیگ‌ها ۲۰۲۵ بین ۱۸ تیم از لیگا ام‌اکس و ۱۸ تیم از لیگ برتر فوتبال (ام‌ال‌اس) از بین ۳۰ تیم برگزار شد. از بین ۳۶ تیمی که در این تورنمنت شرکت کردند،
شد. از بین ۳۶ تیمی که در این تورنمنت شرکت کردند، تنها هشت تیم به دور بعدی صعود کردند، چهار تیم از هر لیگ. مسابقات در مرحله حذفی تا پایان بازی برگزار می‌شود. اگر نتیجه یک مسابقه در پایان ۹۰ دقیقه مساوی شود، وقت اضافه‌ای در کار نخواهد بود و نتیجه مسابقه با ضربات پنالتی مشخص می‌شود. تیم‌های راه یافته. چهار تیم برتر هر لیگ به مرحله حذفی راه یافتند. فینال. هردو تیم فینالیست به جام قهرمانان کونکاکاف ۲۰۲۶ راه پیدا می‌کنند، و برنده مستقیما وارد مرحله یک‌هشتم نهایی می‌شود.
اتحاد جماهیر شوروی یکی از کشورهای شرکت‌کننده در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ بود که از ۲۶ اوت تا ۱۱ سپتامبر ۱۹۷۲ در مونیخ، آلمان غربی برگزار شد. این کشور متشکل از ۳۷۱ ورزشکار (۲۹۷ مرد و ۷۴ زن) در ۲۲ رشته ورزشی حاضر شد. اتحاد شوروی با کسب ۹۹ مدال، شامل ۵۰ مدال طلا، ۲۷ نقره و ۲۲ برنز، در صدر جدول مدال‌های این دوره از بازی‌ها قرار گرفت. این دوره از المپیک به دلیل حادثه تروریستی سپتامبر سیاه و همچنین برخی از رقابت‌های جنجالی، به طور ویژه در تاریخ المپیک ثبت شده است. زمینه. اتحاد شوروی پس از حضور موفقیت‌آمیز
است. زمینه. اتحاد شوروی پس از حضور موفقیت‌آمیز خود در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۵۲، به عنوان یکی از قدرت‌های برتر ورزشی جهان شناخته می‌شد. در دوره قبل (مکزیکو سیتی ۱۹۶۸)، این کشور با ۸۰ مدال در رده دوم جدول مدال‌ها قرار گرفته بود. هدف کنفدراسیون شوروی در مونیخ، بازپس‌گیری جایگاه اول از ایالات متحده آمریکا بود. برجسته‌ترین عملکردها. ژیمناستیک. تیم ژیمناستیک شوروی dominance خود را ادامه داد و ۹ مدال طلا کسب کرد. دو و میدانی. کاروان شوروی با ۲۳ مدال، موفق‌ترین کشور در این رشته بود. وزنه‌برداری. شوروی در هفت
کشور در این رشته بود. وزنه‌برداری. شوروی در هفت وزن از نه وزن حاضر به قهرمانی رسید و برتری مطلق خود را نشان داد. قهرمانانی مانند واسیلی آلکسیف (سوپر سنگین‌وزن) که رکورد جهانی نیز به ثبت رساند، و یان تالتس (۷۵ کیلوگرم) از ستاره‌های این رشته بودند. بسکتبال. پایان بازی فینال بسکتبال مردان بین ایالات متحده و شوروی، به یکی از جنجالی‌ترین لحظات در تاریخ ورزش جهان تبدیل شد. در ثانیه‌های پایانی بازی، با وجود برتری آمریکا، با اعتراض شوروی به وقفه‌ای در بازی، زمان برای سه ثانیه دیگر بازی مجدداً آغاز شد. در سومین
برای سه ثانیه دیگر بازی مجدداً آغاز شد. در سومین attempt برای restart بازی، الکساندر بلوف با یک پاس از خط وسط، موفق به ثبت سبدی شد که نتیجه را به ۵۱–۵۰ به نفع شوروی تغییر داد. این نتیجه نهایی اعلام شد و طلای المپیک به شوروی رسید. تیم آمریکا هرگز مدال‌های نقره را نپذیرفت و این رویداد تا دهه‌ها به عنوان "بازی هیجان انگیز" مورد بحث باقی ماند. حواشی و رویداد تروریستی. در ۵ سپتامبر ۱۹۷۲، هشت تروریست از گروه سپتامبر سیاه به دهکده المپیک نفوذ کردند و به آپارتمان تیم اسرائیل حمله کردند. آنها دو ورزشکار اسرائیلی را
اسرائیل حمله کردند. آنها دو ورزشکار اسرائیلی را به قتل رساندند و ۹ نفر دیگر را به گروگان گرفتند. در نهایت، در یک عملیات نافرجام نجات در فرودگاه فورستنفلدبروک، تمام گروگان‌ها، یک افسر پلیس آلمانی و پنج تروریست کشته شدند. این حادثه منجر به تعلیق بازی‌ها به مدت ۳۴ ساعت و برگزاری مراسم یادبود در استادیوم اصلی شد. بسیاری از ورزشکاران شوروی و کشورهای بلوک شرق تحت محافظت شدید قرار گرفتند. میراث. عملکرد اتحاد شوروی در المپیک ۱۹۷۲، اوج قدرت این کشور در عرصه ورزش جهان بود. آنها نه تنها از نظر تعداد مدال‌های طلا،
جهان بود. آنها نه تنها از نظر تعداد مدال‌های طلا، بلکه از نظر تعداد کل مدال‌ها (۹۹) برتری کامل خود را نشان دادند. موفقیت آنان حاصل سرمایه‌گذاری گسترده در سیستم ورزشی دولتی، شناسایی استعدادها از سنین پایین و تمرینات فوق‌العاده متمرکز بود. اگرچه این دوره از المپیک تحت الشعاع تراژدی تروریستی قرار گرفت، اما دستاوردهای ورزشی تیم شوروی به عنوان بخشی از تاریخ المپیک ثبت شده است.
دِق یا خال خالکوبی‌های سنتی کردها هستند. دق بیشتر در بین زنان کرد یافت می‌شود، اما در بین مردان‌هم نیز مشاهده می‌شود. با این حال، به دلیل نفوذ اسلام، رسم دِق کم‌رنگ شده و حنا جایگزین آن شده است. برخلاف حنا، رنگ و جوهر دِق موقتی نیست. تلاش‌هایی برای احیای استفاده از دق به عنوان راهی برای تأکید مجدد بر هویت کُردی انجام شده است. دق همچنین توسط کُردهای ایزدی انجام می‌شود. تاریخچه. منشأ دق نامعلوم است. در اوایل قرن ششم میلادی، آتیوس از آمیدا در مورد دق و چگونگی تهیه آن نوشت که آن را در اثر خود به نام اصول
تهیه آن نوشت که آن را در اثر خود به نام اصول مدیتیشن آرتیس منتشر کرد. او در این اثر توضیح داد که ماده دق با خرد کردن و مخلوط کردن چوب درخت کاج (ترجیحا پوست آن)، مقداری برنز خوردهشده، صمغ و روغن درختان تهیه شده است. در کنار این مخلوط، برنز خورده شده نیز با سرکه مخلوط شد تا مخلوط دومی ایجاد شود. سپس شیره و آب با هم مخلوط می‌شوند. سپس محل تاتو توسط این مخلوط آب لیمو تمیز می‌شود، طرحی با سوراخ کردن کشیده می‌شود و سپس مخلوط ترکیبی روی پوست قرار می‌گیرد. ژاک د مورگان در سال ۱۸۹۵ نیز خالکوبی زنان کُرد را مشاهده
در سال ۱۸۹۵ نیز خالکوبی زنان کُرد را مشاهده کرد و اشاره نمود که زنان مسن بیشترین تعداد خالکوبی را داشتند و گاهی تمام بدنشان خالکوبی شده بود. در مورد مردان، خالکوبی بیشتر بر روی دست‌ها انجام می‌شد و به‌ندرت بر روی صورت دیده می‌شد. هنری فیلد نیز در دهه ۱۹۵۰ هنگام سفر به استان‌های کردستان و کرمانشاه این پدیده را مشاهده کرد. معنا و کاربرد. رسم «دق» (خالکوبی سنتی) پیش از اسلام در میان کردها وجود داشته و بخشی از آیین‌ها و باورهای محلی به‌شمار می‌رود. معنا و کاربرد آن بسته به محل خالکوبی متفاوت است؛ گاهی صرفاً
آن بسته به محل خالکوبی متفاوت است؛ گاهی صرفاً جنبهٔ زیبایی دارد، گاهی برای حفاظت معنوی و دور کردن ارواح خبیث به کار می‌رود و در مواردی نشانه‌ای از وابستگی قبیله‌ای است. در میان زنان، دق بیشتر بر روی صورت، گردن، دست‌ها و پاها دیده می‌شود و کمتر بر روی سینه یا نزدیک اندام تناسلی. باور بر این است که خالکوبی‌های صورت موجب سلامتی، باروری و دوری از بلا می‌شوند. با این حال، استفاده از دق قوانین خاصی دارد؛ برای نمونه زنان مطلقه یا زنانی که فرزند مرده به دنیا آورده باشند، اجازهٔ انجام این خالکوبی را نداشته‌اند. در
باشند، اجازهٔ انجام این خالکوبی را نداشته‌اند. در خالکوبی زنان، خالکوب ابتدا طرح را با سوزنی که در جوهر زده شده روی پوست می‌کشد و آن را در پوست فرومی‌کند. جوهر از شیر (معمولاً شیر مادر) ساخته می‌شود و طرح‌ها معمولاً شامل خط‌ها، ستاره‌ها، سواستیکا، خورشید، نیم‌دایره‌ها، مستطیل‌ها، لوزی‌ها و صلیب‌ها هستند. دایره‌ها به‌طور خاص با باروری ارتباط دارند، در حالی که صلیب‌ها برای دور کردن ارواح خبیث دانسته می‌شوند و لوزی‌ها قدرت به همراه می‌آورند. دق را می‌توان همچون یک دفترچهٔ خاطرات برای زن دانست. معمولاً مردان
یک دفترچهٔ خاطرات برای زن دانست. معمولاً مردان خالکوبی را روی دست‌ها، پاها، گردن، سینه و صورت انجام می‌دهند (خالکوبی‌های گیجگاهی رایج است.) معانی اصلی خالکوبی‌ها در مردان جنبهٔ درمانی و حفاظتی دارد. در گذشته، خالکوبی‌های دق می‌توانستند نشان دهند یک کُرد متعلق به کدام قبیله است. الگوها در میان کُردهای ایزدی. الگوهای خالکوبی در میان کُردهای ایزدی شامل شانه، صلیب، آهو، حیوانی به نام دَقایه، پای مرغ‌سان (سَندگروس)، ماه (تمام یا هلال)، عروسک، دوک، شکل معکوس V که رَس دَق نامیده می‌شود و دیملیچ (شکلی شبیه کیسه با
رَس دَق نامیده می‌شود و دیملیچ (شکلی شبیه کیسه با دو رشته) هستند.
روموآلد گوت (؛ – ) معمار، مهندس طراحی شهر و استاد دانشگاه اهل لهستان بود. آثار او در بخشِ معماریِ رقابت هنری بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۳۶ شرکت داشت. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه افتخاری انجمن معماران لهستان شده است.
بنای یادبود لنین (به آلمانی: "Lenin-Denkmal") بنای یادبود ولادیمیر لنین در برلین شرقی بود که توسط مجسمه‌ساز روس شوروی، نیکولای تومسکی، ساخته شد. این بنا در ۱۹ آوریل ۱۹۷۰ به مناسبت صدمین سالگرد تولد لنین افتتاح شد. پس از اتحاد مجدد آلمان، شورای منطقه فریدریش‌هاین با وجود تظاهرات و درخواست‌های ساکنان محله و طرفداران حفظ آثار تاریخی، به حذف آن رأی داد. روند تخریب در نوامبر ۱۹۹۱ آغاز شد و تا فوریه ۱۹۹۲ این بنای یادبود به‌طور کامل برچیده شد و قطعات آن در حومه برلین دفن شد. در سال ۲۰۱۵، سر مجسمه از خاک بیرون
برلین دفن شد. در سال ۲۰۱۵، سر مجسمه از خاک بیرون آورده شد و از سال ۲۰۱۶ به عنوان بخشی از نمایشگاه دائمی بناهای سیاسی برلین در ارگ اشپاندائو برلین به نمایش گذاشته شده است. پیشینه. این بنای یادبود توسط نیکولای تامسکی، مجسمه‌ساز روسی اهل شوروی، ساخته شده است که مسئول تعدادی از مجسمه‌های یادبود اختصاص داده شده به چهره‌های تاریخی روسیه، از جمله چندین بنای یادبود لنین، است. در زمان رونمایی از این بنای یادبود، تامسکی رئیس آکادمی هنر اتحاد جماهیر شوروی بود. هنرمندان محلی به انتخاب تامسکی برای تکمیل این سفارش
محلی به انتخاب تامسکی برای تکمیل این سفارش اعتراض کردند و سبک یادبودی را که او در آن تخصص داشت با زیبایی‌شناسی دوران نازی مقایسه کردند. این مجسمه ۱۹ متری از گرانیت قرمز تراشیده شده بود و لنین را در مقابل یک پرچم نشان می‌داد. در طرف مقابل، نقش برجسته‌ای از کارگران آلمانی و شوروی در حال دست دادن دیده می‌شد. قرار بود این مجسمه در مقابل یک پروژه مسکن جدید در فریدریش‌هاین که توسط معمار برجسته هرمان هنسلمن طراحی شده بود، قرار گیرد. میدانی که این بنای یادبود در آن قرار داشت، میدان لنین (به آلمانی: "Leninplatz")،
قرار داشت، میدان لنین (به آلمانی: "Leninplatz")، قبلاً در سال ۱۹۵۰ افتتاح شده بود. فداکاری. مراسم افتتاحیه در ۱۹ آوریل ۱۹۷۰ به مناسبت صدمین سالگرد تولد لنین برگزار شد و ۲۰۰۰۰۰ نفر در آن شرکت کردند. والتر اولبریشت، رهبر آلمان شرقی، و پیتر آبراسیموف، سفیر شوروی، هر دو در این مراسم سخنرانی کردند و آبراسیموف از این بنای یادبود به عنوان نمادی از اتحاد آلمان شرقی و شوروی یاد کرد. بحث و حذف. پس از اتحاد مجدد آلمان در سال ۱۹۸۹، این بنای یادبود موضوع بحث و جدل شد. خرابکاران مرتباً این بنای یادبود را هدف قرار
شد. خرابکاران مرتباً این بنای یادبود را هدف قرار می‌دادند و در ۱۹ سپتامبر ۱۹۹۱، شورای منطقه فریدریش‌هاین به برچیدن این بنای یادبود رأی داد. ظرف یک ماه، شورای شهر برلین مجسمه را از فهرست بناهای تاریخی رسماً حفاظت‌شده حذف کرد و راه را برای تخریب هموار نمود. حامیان این بنای یادبود شامل دانشجویان هنر، برنامه‌ریزان شهری، طرفداران حفظ آثار تاریخی، ساکنان محلی و احزاب سیاسی چپ‌گرا بودند. آن‌ها استدلال می‌کردند که این مجسمه باید به عنوان یادآوری تاریخ حفظ شود و حذف این بنای یادبود بدون نظر جامعه، تجاوزی
شود و حذف این بنای یادبود بدون نظر جامعه، تجاوزی اقتدارگرایانه از سوی دولت است. آن‌ها برای نشان دادن مخالفت خود با حذف این بنای یادبود، طومارهایی را منتشر کردند، اعتراضات مسالمت‌آمیزی را ترتیب دادند و شب‌زنده‌داری برگزار کردند. بیوه تامسکی نیز در دادگاه به‌طور ناموفقی حذف این بنای یادبود را به چالش کشید. موافقان برداشتن این بنای یادبود، میراث تاریخی لنین را مورد انتقاد قرار دادند و تخریب مجسمه را ادامه انقلاب ۱۹۸۹ دانستند. ابرهارد دیپگن، شهردار وقت برلین، این تخریب را پایان یک «مستبد و قاتل» خواند. روند
این تخریب را پایان یک «مستبد و قاتل» خواند. روند برچیدن رسماً در ۸ نوامبر ۱۹۹۱، در آستانه دومین سالگرد سقوط دیوار برلین، آغاز شد. برداشتن این بنای یادبود ۵۰۰۰۰۰ مارک آلمان هزینه داشت و اندازه و وزن مجسمه، کار را دشوار می‌کرد. این بنای یادبود تا فوریه ۱۹۹۲ به‌طور کامل برداشته شد و در ۱۲۹ قطعه در یک منطقه جنگلی در خارج از برلین دفن شد. پس از برداشتن بنای یادبود، میدان لنین به میدان ملل متحد (آلمانی: "Platz der Vereinten Nationen) تغییر نام داد." یک فواره کوچک که نمایانگر پنج قاره مسکونی بود، در جایی که زمانی
که نمایانگر پنج قاره مسکونی بود، در جایی که زمانی پایه مجسمه قرار داشت، نصب شد. نمایشگاه. در سال ۲۰۰۹، ارگ اشپانداو از شورای شهر برلین درخواست اجازه برای حفاری سر این بنای یادبود را کرد. شورا در ابتدا امتناع کرد، سپس بعداً تصمیم خود را لغو کرد و در سپتامبر ۲۰۱۵ سر از خاک بیرون آورده شد. از آوریل ۲۰۱۶، این سر به عنوان بخشی از نمایشگاه دائمی «پرده‌برداری شده: برلین و بناهای تاریخی آن» در ارگ به نمایش گذاشته شده است. مکان. میدان لنین سابق در محله فریدریش‌هاین در بخش فریدریش‌هاین-کروزبرگ واقع شده است. این
در بخش فریدریش‌هاین-کروزبرگ واقع شده است. این میدان در شمال میدان اشتراوسبرگر واقع شده است. از شمال و شرق به خیابان فریدن‌اشتراسه و از جنوب و غرب به خیابان پالیسادن‌اشتراسه و خیابان لیختن‌برگر اشتراسه محدود می‌شود. این میدان توسط کوچه مول‌اشتراسه-لندزبرگر در جهت غرب به شرق قطع می‌شود.
اکس ("ex, extended")، یک ویرایشگر خط برای سامانه‌های یونیکس است که در آغاز بدست بیل جوی در سال ۱۹۷۶ نوشته شده است و با یک برنامه کهن‌تر نوشته شده بدست چارلز هیلی آغاز می‌شود. پیاده‌سازی‌های پرشماری از این برنامه وجود دارد؛ آنها بدست پازیکس استاندارد شده‌اند. تاریخچه. ویرایشگر اصلی یونیکس ed در دهه‌ی ۱۹۷۰ همراه با نسخه‌های آزمایشگاه‌های بل این سیستم عامل پخش شد. جورج کولوریس از کالج کوئین مری لندن، که یونیکس را در سال ۱۹۷۳ نصب کرده بود، در سال ۱۹۷۵ نسخه بهبود یافته‌ای به نام em را توسعه داد که می‌توانست از
یافته‌ای به نام em را توسعه داد که می‌توانست از ترمینال‌های ویدیویی بهره ببرد. کولوریس هنگام بازدید از برکلی، برنامه خود را به بیل جوی ارائه داد که آن را اصلاح کرد تا فشار کمتری بر پردازنده بیاورد. نسخه جوی به ex تبدیل شد و در توزیع نرم‌افزار برکلی (بی‌اس‌دی) جای گرفت. در سرانجام به ex یک رابط بصری تمام صفحه (با افزودن به عملیات خط فرمان محور آن) داده شد و در نتیجه به ویرایشگر نوشتار وی‌آی تبدیل شد. در سال‌های اخیر، ex به عنوان بخشی از برنامه vi پیاده‌سازی شده است؛ بیشتر انواع وی‌آی هنوز دارای " حالت ex"
شده است؛ بیشتر انواع وی‌آی هنوز دارای " حالت ex" هستند که با کاربری از دستور codice_1 یا از داخل vi برای یک دستور با تایپ کاراکتر codice_2 (دونقطه) فراخوانی می‌شود. اگرچه بین قابلیت‌های ex و vi همپوشانی وجود دارد، اما برخی کارها فقط با دستور‌های ex قابل انجام هستند، بنابراین هنگام استفاده از وی‌آی مفید باقی می‌ماند. ارتباط با vi. دستورهای اصلی ex که مربوط به جستجو و جایگزینی هستند برای vi ضروری هستند. برای مثال، دستور ex هر نمونه از ... را جایگزین می‌کند. با و در وی‌آی نیز کار می‌کند. به معنی هر خط در فایل
و در وی‌آی نیز کار می‌کند. به معنی هر خط در فایل است. 'g' مخفف global است و به معنی جایگزینی هر نمونه در هر خط است (اگر مشخص نشده باشد، فقط اولین نمونه در هر خط جایگزین می‌شود). فراخوانی خط فرمان. خلاصه. ex [-rR] [-s|-v] [-c "command"] [-t "tagstring"] [-w "size"] ["file"...]
ناصر علی سرهندی (زادهٔ ۱۰۴۸ هجری قمری – درگذشتهٔ حدود ۱۱۰۸ هجری قمری) شاعر فارسی‌زبان سبک هندی در دورهٔ گورکانیان هند بود. او از شاعران برجستهٔ قرن یازدهم هجری به‌شمار می‌آید و به دلیل خیال‌پردازی‌های لطیف، مضمون‌های تازه و زبان ساده، لقب «صائب ثانی» را گرفته‌است. زندگی. ناصر علی در سال ۱۰۴۸ هجری قمری در شهر سرهند واقع در پنجاب هند زاده شد. پدرش رجب علی، با تخلص «حالی»، نیز شاعر بود. ناصر علی در جوانی به دربار سیف‌خان بدخشی راه یافت و سپس در دربار اورنگ‌زیب عالمگیر حضور داشت. او بیشتر عمر خود را در هند
عالمگیر حضور داشت. او بیشتر عمر خود را در هند گذراند و در شهرهای مختلف از جمله دهلی و لاهور به سر برد. تاریخ دقیق وفات او مشخص نیست، اما بیشتر منابع سال ۱۱۰۸ هجری قمری / حدود ۱۶۹۶ میلادی را ذکر کرده‌اند. برخی نیز سال ۱۱۰۱ هجری قمری را محتمل دانسته‌اند. سبک شعری. ناصر علی از شاعران برجستهٔ سبک هندی است. شعر او سرشار از تصویرسازی‌های خیال‌انگیز، مضمون‌های عرفانی و عاشقانه، و زبان روان و محاوره‌ای است. او در غزل‌سرایی مهارت ویژه‌ای داشت و از تکرار تأکیدی و ترکیب‌های تازه بهره می‌برد. شعرهایش گاه با طنز لطیف و
تازه بهره می‌برد. شعرهایش گاه با طنز لطیف و گاه با اندوهی عارفانه همراه‌اند. آثار. از ناصر علی سرهندی دیوانی به زبان فارسی برجای مانده‌است که شامل غزل‌ها، قطعات، رباعیات و قصاید است. نسخه‌هایی از دیوان او در کتابخانه‌های هند و ایران موجود است. نسخه‌ای از دیوان او با تصحیح حمید کرمی در ایران منتشر شده‌است. نمونه شعر. یکی از غزل‌های مستند و معروف او: &lt;poem&gt; در دل شب، آتش سودا به سرم بود، هنوز شعله‌زن، آتش دل در شررم بود، هنوز گفتم از عشق تو دل برکشم، نتوانم تا نفس بود، تمنای ترم بود، هنوز هر که از کوی
تا نفس بود، تمنای ترم بود، هنوز هر که از کوی تو بگذشت، به جان سوخت مرا ناله‌ام در دل آن رهگذرَم بود، هنوز با غمت ساخت دلم، لیک ز جانم نرود آنچه در پردهٔ دل، محشرم بود، هنوز &lt;/poem&gt;