payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آزاد با محیط‌های خود عمل می‌کنند. لایه‌ها و سطوح چندگانه سامانه‌ها ممکن است برای تشکیل یک زیست‌بوم کامل ادغام شوند. این سامانه‌ها شامل منابع دانش به هم پیوسته، پایگاه‌های داده، متخصصان انسانی و عوامل دانش مصنوعی هستند که در مجموع دانش آنلاین را برای انجام وظایف سازمانی در هر مکان و هر زمان فراهم می‌کنند. در دسترس بودن دانش در هر مکان و هر زمان، مرز بین یادگیری و عملکرد کاری را محو می‌کند. هر دو می‌توانند به طور همزمان و گاهی به جای یکدیگر رخ دهند. هسته فناوری‌ها. زیست‌بوم‌های دانش بر اساس دو گونه هسته
فناوری‌ها. زیست‌بوم‌های دانش بر اساس دو گونه هسته فناوری عمل می‌کنند - یکی شامل محتوا یا دانش اساسی صنعت و دیگری شامل سخت‌افزار و نرم‌افزار رایانه - ارتباطات از راه دور، که به‌عنوان "فناوری رویه‌ای" برای انجام عملیات عمل می‌کنند. این فناوری‌ها قابلیت‌های مدیریت دانشی را ارائه می‌دهند که بسیار فراتر از توانمندی‌های فردی انسان است. در یک زمینه آموزشی شرکتی، یک فناوری اساسی، دانش مربوط به کارکردهای مختلف تجاری، وظایف، محصولات فرآیند تحقیق و توسعه، بازارها، امور مالی و روابط خواهد بود. تحقیق، کدگذاری،
امور مالی و روابط خواهد بود. تحقیق، کدگذاری، مستندسازی، انتشار و اشتراک‌گذاری منابع الکترونیکی، این دانش زمینه‌ای را ایجاد می‌کند. ارتباطات رایانه به رایانه و انسان به انسان، زیست‌بوم‌های دانش را توانا می‌سازد تا در یک جامعه بزرگتر و زیرسامانه‌های آن، تعاملی و پاسخگو باشند.
روزهای طلایی ما (؛ ) یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی به کارگردانی کیم هیونگ سوک، به نویستدگی سو هیون کیونگ و با بازی جونگ ایل وو، جونگ این سون، چون هو جین و لی ته ران است. داستان این مجموعه دربارهٔ درامی گرم و احساسی است که در آن نسل‌های قدیم و جدید با درک متقابل و سهیم شدن در دردهای یکدیگر، به معنای واقعی خانواده پی می‌برند. این مجموعه از ۹ اوت ۲۰۲۵، روزهای شنبه و یکشنبه ساعت ۲۰:۰۰ (کی‌اس‌تی) از از شبکهٔ کی‌بی‌اس۲ پخش خواهد شد. بازیگران. مکمل. خانواده لی جی هیوک خانواده جی اون اوه خانواده سونگ جه
لی جی هیوک خانواده جی اون اوه خانواده سونگ جه تولید. در آوریل ۲۰۲۵، یون هیون مین به عنوان یکی از بازیگران اصلی به تیم بازیگری مجموعه اضافه شد. در ۲۵ ژوئن ۲۰۲۵، تصاویری از جلسهٔ فیلم‌نامه خوانی منتشر شد. در ۲۷ ژوئن ۲۰۲۵، شبکهٔ کی‌بی‌اس به‌طور رسمی بازیگران اصلی مجموعه را معرفی کرد. کارگردان کیم هیونگ سوک، نویسنده سو هیون کیونگ و بازیگر باسابقه چون هو جین پس از هشت سال، بار دیگر با یکدیگر همکاری می‌کنند؛ همکاری پیشین آن‌ها در سال ۲۰۱۷ شبکهٔ کی‌بی‌اس۲ با عنوان "زندگی طلایی من" بود. انتشار. در ۱ ژوئیه ۲۰۲۵، با
"زندگی طلایی من" بود. انتشار. در ۱ ژوئیه ۲۰۲۵، با انتشار پوستر تیزر، تاریخ پخش این مجموعه مشخص شد. "روزهای طلایی ما" قرار است از ۹ اوت ۲۰۲۵ از طریق شبکهٔ کی‌بی‌اس۲ پخش شود.
وندی موتن (زاده ) خواننده و ترانه‌سرا آمریکایی است.
فهرست هان ()، یا دامنه‌های موجود در دوره ادو (۱۶۰۳–۱۸۶۸) هر از گاهی در طول دوره ادو تغییر می‌کرد. هان تیول (اروپا) بودند که اساس مؤثر اداره در دوران توکوگاوا ژاپن را تشکیل دادند. هان‌ها بر اساس منطقه/شهر قلعه‌شان بر اساس منطقه مدرن ("-chihō"، تقریباً قابل مقایسه با مدارهای باستانی، "-dō") و ولایت باستانی ("kuni/-shū"، تقریباً قابل مقایسه با استان‌های مدرن، "-to/-dō/-fu/-ken") داده می‌شوند. "هان" معمولاً شامل مناطقی در اطراف / نزدیک پایتخت بود، اما فراتر از آن در بسیاری از موارد در چندین ولایت توزیع شده بود.
در بسیاری از موارد در چندین ولایت توزیع شده بود. لغو سیستم هان توسط دولت میجی در سال ۱۸۷۱، زمانی که تمام «-هان» های باقی مانده به «-کن» ("استان‌ها") تبدیل شدند. در چندین موج ادغام، تجزیه و انتقال سرزمینی - اولین ادغام بزرگ بلافاصله در سال‌های ۱۸۷۱/۷۲ رخ داد - استان‌ها برای دربر گرفتن سرزمین‌های پیوسته و فشرده، که دیگر شبیه هان دوره ادو نبودند، اما در بسیاری از موارد از نظر سرزمینی با استان‌هایی که حتی در دوران فئودالی همچنان مهم‌ترین تقسیم‌بندی جغرافیایی اولیه بودند، یکسان بودند، سازماندهی مجدد شدند.
نایکا با نام اصلی ویکتوریا نایکا ریچارد (زاده ) خواننده و ترانه‌سرا فرانسوی-هائیتی متولد آمریکا است.
آرامگاه پادشاه گونگمین (کره ای: 공민왕릉) که به‌طور صحیح‌تر با نام آرامگاه سلطنتی هیون‌جونگ‌نونگ شناخته می‌شود، آرامگاهی مربوط به قرن چهاردهم است که در روستای هائسون، در شهر کائسون، کره شمالی واقع شده است. این یکی از آرامگاه‌های سلطنتی سلسله گوریو است. در میان مقبره‌های سلطنتی گوریو، مقبره پادشاه گونگمین بهترین نمونه حفظ شده است و از نظر روش ساخت، نمونه کاملی از مقبره سلطنتی از اواخر گوریو محسوب می‌شود. این مقبره دارای سنگ‌تراشی‌های ظریف و متنوعی است و مقبره اصلی مقبره‌های سلطنتی چوسون محسوب می‌شود. این مکان
مقبره‌های سلطنتی چوسون محسوب می‌شود. این مکان شامل دو تپه تدفین جداگانه است، «هیونونگ» که شامل بقایای گونگمین، سی و یکمین پادشاه سلسله گوریو، و «جونگونگ» که شامل ملکه ایندئوک، متولد شاهزاده خانم مغولی بوداشیری، است. این مقبره که نامزد ثبت در فهرست میراث جهانی شده است، یکی از بهترین مقبره‌های سلطنتی حفظ‌شده در کره شمالی است که در حالت اولیه خود باقی مانده و از مرمت گسترده در دوران حکومت کمونیستی در امان مانده است. پیشینه. ساخت مقبره‌ها پس از مرگ ملکه ایندئوک در سال ۱۳۶۵ آغاز شد و هفت سال بعد در سال ۱۳۷۲ به
در سال ۱۳۶۵ آغاز شد و هفت سال بعد در سال ۱۳۷۲ به پایان رسید. مقبره‌ها شامل یک پایه گرانیتی تراشیده شده هستند که بر فراز آن یک تپه کوچک قرار دارد. آنها با مجسمه‌های گوسفند و ببر احاطه شده‌اند. ببرها نمایانگر درندگی و گوسفندان نمایانگر ملایمت هستند؛ به عبارت دیگر، اوم و یانگ. «جاده روح» تا مقبره‌ها با مجسمه‌های افسران نظامی و مقامات کنفوسیوسی پوشیده شده است. محل قرارگیری آنها برای پادشاه بسیار مهم بود و با بسیاری از رمالان، طالع‌بینان و ریاضیدانان مشورت شد تا مطمئن شوند که این مکان از فنگ‌شویی خوبی (که در
تا مطمئن شوند که این مکان از فنگ‌شویی خوبی (که در کره‌ای به عنوان "پونگ سو" شناخته می‌شود) برخوردار است. یک داستان محلی نقل می‌کند که چگونه کوه روبروی مقبره‌ها نام خود را از آن گرفته است؛ وقتی همسر گونگمین درگذشت، او رمال‌هایی را استخدام کرد تا مکانی ایده‌آل برای قرار دادن مقبره او پیدا کنند. او که از اینکه هیچ‌کدام از آنها او را راضی نمی‌کردند، ناراحت می‌شد، دستور داد که اگر نفر بعدی موفق شود، هر چه می‌خواهد به او داده شود. با این حال، اگر موفق نشوند، او را درجا خواهد کشت. وقتی یک رمال جوان به او گفت که
را درجا خواهد کشت. وقتی یک رمال جوان به او گفت که مکانی را در خارج از که سونگ بررسی کند، گونگمین مخفیانه به مشاورانش گفت که اگر دستمال خود را تکان دهد، رمال را اعدام خواهند کرد. در حالی که رمال، رعایای پادشاه را به مکانی که اکنون مقبره در آن قرار دارد، می‌برد، گونگ‌مین از کوه روبرو بالا رفت تا محل را بررسی کند. وقتی خسته به بالای کوه رسید، پیشانی‌اش را پاک کرد و منطقه را بررسی کرد. با خوشحالی، آن را بی‌نقص یافت و آماده شد تا شخصاً به مرد جوان تبریک بگوید. با این حال، پس از پایین آمدن از کوه، متوجه شد که
با این حال، پس از پایین آمدن از کوه، متوجه شد که مرد اعدام شده است. رعایا دیده بودند که او پیشانی‌اش را پاک می‌کند و فکر می‌کردند که او می‌خواسته مرد اعدام شود. پادشاه با شنیدن حماقت او، فریاد زد: «وای!»؛ رعایای او سپس این کوه را به عنوان یادبودی از این داستان نامگذاری کردند. متأسفانه، آثار باستانی مقبره در سال ۱۹۰۵، زمانی که اتاق مقبره با دینامیت منفجر و توسط ژاپنی‌ها غارت شد، از بین رفت؛ اعتقاد بر این است که بیشتر آثار باستانی داخل آن به ژاپن برده شده است، اگرچه تابوت گونگمین در حال حاضر در موزه گوریو در
اگرچه تابوت گونگمین در حال حاضر در موزه گوریو در کائسونگ به نمایش گذاشته شده است. ویژگی. مقبره‌های پادشاه گونگمین و پرنسس نوگوک به طور جداگانه ساخته شده‌اند تا با تپه دفن متناسب باشند. در مرکز طرفین دو مقبره، گذرگاهی وجود دارد که آنها را از داخل به هم متصل می‌کند. معماری و طراحی این مقبره، اوج ریاضیات ، نجوم، جغرافیا، معماری سنگی و هنرهای تجسمی سلسله گوریو در آن زمان است . به منظور برجسته کردن باشکوه کاخ‌ها، مقبره‌ها و سایر بناها در طول سلسله گوریو، تکنیک چیدمان بخش‌های معماری در چندین سطح معرفی شد. تپه
چیدمان بخش‌های معماری در چندین سطح معرفی شد. تپه مقبره در بالاترین سطح قرار گرفت و چندین سطح در زیر آن ساخته شد، در حالی که مجسمه‌ها و امکانات به طور مناسب چیده شده بودند تا فضایی باشکوه ایجاد شود. ارتفاع مقبره‌های دوقلو، جئونگ‌نئونگ و هیون‌ریونگ، حدود ۶۵۰ سانتی‌متر و قطر آن حدود ۱۳۰۰ سانتی‌متر است. در پایین مقبره، یک صفحه سنگی ۱۲ ضلعی وجود دارد و انواع مختلفی از سنگ‌ها در بالا و پایین آن قرار گرفته‌اند تا صفحه سنگی را محکم کنند. جستارهای وابسته. پادشاه گونگمین
در اقتصاد، منحنی قیمت-مصرف نشان می‌دهد که که وقتی قیمت یک کالا تغییر می‌کند (در حالی که درآمد، سلیقه‌ها و قیمت کالاهای دیگر ثابت می‌ماند)، مصرف‌کننده ترکیب کالاهایی که مصرف می‌کند را چگونه تغییر می‌دهد. این منحنی‌ها را با رسم نقاط تعادل حاصل از تقاطع منحنی‌های بی‌تفاوتی و خطوط بودجه ترسیم می‌کنند. منحنی‌های قیمت-مصرف به منظور پیوند دادن مفاهیمی همچون مطلوبیت، منحنی‌های بی‌تفاوتی و خطوط بودجه به مدل‌های عرضه و تقاضا استفاده می‌شوند. در هر سطح قیمتی، مقدار مشخصی از هر کالا وجود دارد. با در نظر گرفتن کالایی با
از هر کالا وجود دارد. با در نظر گرفتن کالایی با قیمت متغیر به عنوان کالای هدف، و کالایی با قیمت ثابت به عنوان سایر کالاها، می‌توان از منحنی قیمت-مصرف برای ترسیم منحنی تقاضای فردی برای آن کالای خاص استفاده کرد. مدل‌های مشابه (در واقع، یکسان) می‌توانند برای تعیین چگونگی تعیین ترکیب کم‌هزینه‌ترین عوامل تولید توسط شرکت‌ها در یک اقتصاد برای استفاده در تولید کالاها مورد استفاده قرار گیرند. وقتی از منحنی‌های قیمت-مصرف در این زمینه استفاده می‌شود، به آنها منحنی‌های قیمت-عامل گفته می‌شود و به جای منحنی‌های
قیمت-عامل گفته می‌شود و به جای منحنی‌های بی‌تفاوتی و خط بودجه، با منحنی‌های ایزوکوانت و خطی که نسبت بین قیمت عوامل تولید را نشان می‌دهد، ساخته می‌شوند.
امداد هوایی سوئیس (به آلمانی: "Schweizerische Rettungsflugwacht"، فرانسوی: "Garde aérienne suisse de sauvetage") یک سرویس امداد هوایی خصوصی و غیرانتفاعی است که کمک‌های پزشکی اورژانسی را در سوئیس ارائه می‌کند. شرکت رگا در ۲۷ آوریل ۱۹۵۲ توسط رودولف بوخر تأسیس شد، کسی که معتقد بود سرویس نجات سوئیس به یک شاخه هوایی تخصصی نیاز دارد. رگا عمدتاً در عملیات نجات کوهستان کمک می‌کند، اما در صورت لزوم، به ویژه در مواقع اضطراری که زندگی فرد در خطر است، در سایر مناطق نیز فعالیت می‌کند. رگا همچنین خدمات بازگشت به وطن و
فعالیت می‌کند. رگا همچنین خدمات بازگشت به وطن و مشاوره پزشکی را برای اعضایی که در خارج از کشور با فوریت‌های پزشکی مواجه می‌شوند و درمان محلی در دسترس نیست، ارائه می‌دهد. رگا همچنین به کشاورزان آلپ در نجات دام‌ها و بازیابی حیوانات مرده کمک در ماه‌های تابستان می‌کند. به عنوان یک بنیاد غیرانتفاعی، رگا از هیچ دولتی کمک مالی دریافت نمی‌کند. آنها در اروپا کاملاً غیرمعمول هستند و اکثر هزینه‌های آنها از طریق حق عضویت سالانهٔ اهداکنندگان خصوصی پرداخت می‌شود (از سال ۲۰۱۶: ۳٫۲ میلیون نفر، ۳۸٪ از جمعیت). در عوض، شرکت
۲۰۱۶: ۳٫۲ میلیون نفر، ۳۸٪ از جمعیت). در عوض، شرکت رگا هیچ هزینه‌ای برای جستجو، نجات و بازگرداندن افراد به کشورشان از مشارکت‌کنندگان دریافت نمی‌کند. یکی دیگر از جنبه‌های نادر رگا این است که افراد در شرایط اضطراری می‌توانند مستقیماً با هلیکوپتر (شماره تلفن ۱۴۱۴) تماس بگیرند و درخواست کمک کنند. دفتر مرکزی، مرکز رگا، (محل مرکز عملیات رگا که تمام ماموریت‌ها در آن هماهنگ می‌شوند) یک آشیانه هواپیما است که در بخش شمال شرقی فرودگاه زوریخ در محدوده شهرداری کلوتن واقع شده است؛ این آشیانه مستقیماً به باندهای فرودگاه
شده است؛ این آشیانه مستقیماً به باندهای فرودگاه دسترسی دارد. تمام هلیکوپترهای رگا سه خدمه دارند: یک خلبان، یک پزشک اورژانس و یک امدادگر که برای کمک به خلبان در ارتباطات رادیویی، ناوبری، اجتناب از عوارض زمینی/اشیاء و عملیات وینچ نیز آموزش دیده است. نام. نام رگا با ترکیب حروف نام «گارد نجات هوایی سوئیس» (Swiss Air Rescue Guard) ساخته شده است. تصمیم به تغییر نام در سال ۱۹۷۹ گرفته شد تا نامی واحد و مختصرتر برای گویشوران این سه زبان ایجاد شود. خلبانان. اورسولا بوهلر هدینگر، اولین زن سوئیسی که مجوز پرواز با جت
بوهلر هدینگر، اولین زن سوئیسی که مجوز پرواز با جت را داشت و اولین مربی پرواز زن سوئیسی که بیش از ۲۵ سال برای REGA پرواز کرد.
آن-کلر نیور (زاده ) خواننده و ترانه‌سرا آمریکایی است.
یک زیست‌بوم استارتاپ توسط افرادی در استارتاپ‌ها در مراحل مختلف آن‌ها و انواع مختلف سازمان‌ها در یک مکان (فیزیکی یا مجازی) تشکیل می‌شود که به‌عنوان یک سامانه برای ایجاد و توسعه شرکت‌های استارتاپی جدید در تعامل هستند. این سازمان‌ها را می‌توان به دسته‌هایی مانند دانشگاه‌ها، سازمان‌های تأمین مالی، سازمان‌های حمایتی (مانند مراکز رشد، شتاب‌دهنده‌ها، فضاهای کار اشتراکی و غیره)، سازمان‌های تحقیقاتی، سازمان‌های ارائه‌دهنده خدمات (مانند خدمات حقوقی، مالی و غیره) و شرکت‌های بزرگ تقسیم کرد. دولت‌های محلی و سازمان‌های
بزرگ تقسیم کرد. دولت‌های محلی و سازمان‌های دولتی مانند ادارات بازرگانی/صنعت/توسعه اقتصادی نیز نقش مهمی در یک زیست‌بوم استارتاپ ایفا می‌کنند. سازمان‌های مختلف معمولاً بر بخش‌های خاصی از عملکرد زیست‌بوم و استارتاپ‌ها در مرحله(های) توسعه خاص خود تمرکز می‌کنند. زیست‌بوم‌های استارتاپ نوظهور بیشتر با به‌کارگیری معیارهای ملموسی مانند محصولات جدید، ثبت اختراعات و بودجه سرمایه‌گذاری خطرپذیر ارزیابی می‌شوند. با این حال، هانیگان و همکاران (۲۰۲۲) استدلال می‌کنند که درک این زیست‌بوم‌ها مستلزم درنظر گرفتن عوامل فرهنگی
این زیست‌بوم‌ها مستلزم درنظر گرفتن عوامل فرهنگی در کنار عوامل مادی است. آن‌ها تأکید می‌کنند که عناصر فرهنگی، مانند مشارکت اجتماعی و ارزش‌های مشترک، نقش حیاتی در رشد و موفقیت زیست‌بوم‌های نوپای استارتاپ ایفا می‌کنند. با درنظر گرفتن هر دو دیدگاه فرهنگی و مادی، سیاست‌گذاران می‌توانند انگیزه‌ها و مقررات بهتری را برای تقویت رشد اقتصادی و نوآوری در این زیست‌بوم‌ها طراحی کنند. این رویکرد نشان می‌دهد که ایجاد زیرساخت‌های فرهنگی به اندازه حمایت مالی و فنی در توسعه محیط‌های کارآفرینی پررونق اهمیت دارد. سیلیکون ولی،
کارآفرینی پررونق اهمیت دارد. سیلیکون ولی، نیویورک، سنگاپور و تل‌آویو نمونه‌هایی از زیست‌بوم‌های جهانی استارتاپی به‌شمار می‌روند. رتبه‌بندی و زیست‌بوم‌های جهانی استارتاپ. شهرها و قطب‌های بسیاری به‌عنوان زیست‌بوم‌های جهانی استارتاپ توصیف شده‌اند. Startup Genome سالانه رتبه‌بندی زیست‌بوم‌های جهانی استارتاپ را منتشر می‌کند. این مطالعه سالانه گزارش‌هایی از رتبه‌بندی ۴۰ مرکز برتر استارتاپی جهان ارائه می‌دهد. علاوه‌بر این، StartupBlink، سالانه شاخص رتبه‌بندی زیست‌بوم‌های استارتاپ جهانی را منتشر می‌کند که بیش از
استارتاپ جهانی را منتشر می‌کند که بیش از ۱۰۰۰ شهر در سراسر جهان ارزیابی می‌شوند.
آموزش دربارهٔ تغییر اقلیم به آموزشی گفته می‌شود که هدفش پرداختن به تغییر اقلیم و شکل دادن پاسخ‌های تأثیرگذار به آن است. این کمک می‌کند که مردم علل و عواقب تغییر اقلیم را بفهمند؛ آنها را آماده می‌کند که با تأثیرات تغییر اقلیم زندگی کنند و ایشان را قادر می‌سازد که اقدامات مناسبی را برای پیش گرفتن سبک‌های زندگی پایدار انجام دهند. تغییر اقلیم و آموزش در این باره چالش‌هایی جهانی هستند که می‌توانند در برنامه درسی گنجانده شوند تا منجر به آموختن محلی شده و تغییر ذهنیت در مورد چگونگی کاهش تغییر اقلیم را گسترش دهند.
در مورد چگونگی کاهش تغییر اقلیم را گسترش دهند. در چنین مواردی، آموزش چیزی بیش از سواد درباره تغییر اقلیم و همچنین شامل راه‌های مقابله با آن است.
شانشی کاجی-۵۰۰ (چینی: 空警-۵۰۰؛ پین‌یین: Kōngjǐng Wǔbǎi؛ به‌معنای تحت‌اللفظی: «هشدار هوایی ۵۰۰») یک هواگرد آواکس نسل سوم است که توسط نیروی هوایی ارتش آزادی‌بخش خلق چین (PLAAF) استفاده می‌شود. این هواگرد توسط شرکت هواگرد شانشی ساخته شده است و بر پایهٔ بدنهٔ وای-۹ توسعه یافته است. توسعه. از آغاز قرن ۲۱، برد شناسایی و دقت رادارهای هوابرد پیوسته افزایش یافته‌اند و جنگنده‌هایی که به انواع مختلف موشک هوا به هوا و موشک کروز ارتفاع پایین مجهز هستند، همچنان در حال بهبود عملکرد خود هستند. این وضعیت باعث ایجاد نیاز به
عملکرد خود هستند. این وضعیت باعث ایجاد نیاز به یک سامانهٔ هشدار زودهنگام و کنترل هوابرد (AEW&amp;C) توانمندتر شد. برای پاسخ به این نیاز، چین در اواخر دههٔ ۲۰۰۰ توسعهٔ هواگرد کاجی-۵۰۰ را آغاز کرد. برای کاجی-۵۰۰ سه ویژگی اصلی در نظر گرفته شده بود: توانایی شناسایی مناسب، قدرت تشخیص بالا و واکنش سریع. همچنین قرار بود این هواگرد به‌عنوان نیروی مرکزی سامانهٔ نبرد اطلاعاتی ایفای نقش کند. فناوری به‌کاررفته در آن دارای چهار ویژگی اصلی است: شبکه‌محور بودن، چندکاربردی بودن، یکپارچگی بالا، و سبک‌وزنی. این هواگرد دارای
بودن، یکپارچگی بالا، و سبک‌وزنی. این هواگرد دارای یک گنبد ثابت در پشت بدنه است که سه رادار آرایه اسکن الکترونیکی فعال را در خود جای داده است و پوشش ۳۶۰ درجه فراهم می‌کند. گفته می‌شود این سامانه از طراحی آرایهٔ دوبُعدی موسوم به «پرتو تعادلی» که در مدل پیشین کاجی-۲۰۰ استفاده می‌شد، کارآمدتر است. تولید انواع قدیمی‌تر آواکس‌ها در سال ۲۰۱۸ متوقف شد، چرا که کاجی-۵۰۰ به توان عملیاتی کامل رسیده بود. تاریخچه عملیاتی. در مارس ۲۰۲۲، ژنرال کن ویلسباخ، فرمانده نیروی هوایی اقیانوس آرام ایالات متحده، هواگرد کاجی-۵۰۰ را
اقیانوس آرام ایالات متحده، هواگرد کاجی-۵۰۰ را به‌عنوان پشتیبان موشک‌های هوا به هوای دوربرد چین معرفی کرد. مشخصات. برخی از مشخصه‌های عملکردی محدود هواگرد کاجی-۵۰۰ به‌شرح زیر منتشر شده‌اند:
جنگ گوگوریو–شیلا، نبردی است که در اواسط قرن هفتم میلادی رخ داد، در این جنگ حملات بسیار زیادی توسط ائتلاف گوگوریو–بکجه به پادشاهی شیلا انجام شد. زمینه. سه پادشاهی قرن‌ها در درگیری مداوم با یکدیگر بودند و برای کنترل شبه‌جزیره کره رقابت می‌کردند. قلمروهای کلیدی مانند دره رودخانه هان از نظر استراتژیک حیاتی بودند و مکرراً دست به دست می‌شدند. بکجه، تحت فرمان پادشاه اویجا، به ویژه در برابر شیلا تهاجمی بود و در سال ۶۴۲ میلادی و دوباره در سال ۶۴۵ میلادی دژهای متعددی را تصرف کرد. گوگوریو نیز تحت حاکمیت بالفعل ژنرال
را تصرف کرد. گوگوریو نیز تحت حاکمیت بالفعل ژنرال یونگه سومون، موضعی تهاجمی حفظ می‌کرد. تشکیل ائتلاف ها. ائتلاف بکجه-گوگوریو. این ائتلاف در پاسخ به تهدید فزاینده از سوی سلسله تانگ و شیلا شکل گرفت. با وجود اینکه متحد بودند، دره رودخانه هان از نظر جغرافیایی گوگوریو و بکجه را از هم جدا می‌کرد و مانعی برای کمک به موقع به یکدیگر در زمان جنگ بود. این جدایی جغرافیایی به این معنی بود که حتی با وجود اتحاد رسمی، هماهنگی و پشتیبانی لجستیکی بین دو پادشاهی می‌توانست در مواقع بحرانی به چالش کشیده شود. ائتلاف شیلا-تانگ.
مواقع بحرانی به چالش کشیده شود. ائتلاف شیلا-تانگ. شیلا، که با حملات بی‌امان هم از سوی بکجه و هم از سوی گوگوریو مواجه بود، مکرراً از امپراتوری تانگ درخواست کمک نظامی می‌کرد. پادشاه مویول نقش مهمی در ایجاد این اتحاد ایفا کرد و در سال ۶۵۰ میلادی به تانگ سفر کرد. تانگ در ابتدا بر گوگوریو تمرکز داشت اما به این دلیل که نتوانست لیائودونگ را فتح کند، استراتژی خود را تغییر داد تا ابتدا بکجه را فتح کند و از سمت جنوب به پیونگ یانگ حمله کند و بدون درگیری شدید، به هدف خود برسد. تهاجم مداوم و هماهنگ از سوی گوگوریو و
خود برسد. تهاجم مداوم و هماهنگ از سوی گوگوریو و بکجه، شیلا را مجبور کرد تا استراتژی‌های اتحاد سنتی کره را کنار بگذارد و به طور کامل به یک قدرت خارجی متعهد شود. این یک قمار بزرگ بود، زیرا به معنای دعوت یک امپراتوری قدرتمند خارجی به شبه‌جزیره بود، اما در نهایت برای بقای شیلا و تلاش‌های آینده‌اش برای اتحاد تعیین‌کننده شد. شرح نبرد. در سال ۶۵۵ میلادی، نیروهای متحد گوگوریو و بکجه یک حمله بزرگ را علیه شیلا آغاز کردند. این حمله بخشی از یک دوره طولانی تهاجمات علیه شیلا بود که تا سال ۶۵۹ میلادی ادامه یافت. این
شیلا بود که تا سال ۶۵۹ میلادی ادامه یافت. این تهاجم نه تنها به دنبال کسب قلمرو بود، بلکه هدف آن تضعیف مداوم شیلا و جلوگیری از توانایی آن برای مقاومت در برابر ائتلاف گوگوریو-بکجه بود. مهمترین نتیجه فوری این حملات، تصرف ۳۰ تا ۳۳ دژ شیلا توسط نیروهای متحد بود. این یک شکست سرزمینی قابل توجه برای شیلا بود که مرزهای آن را به عقب راند و آسیب‌پذیری آن را افزایش داد. از دست دادن این تعداد دژ نشان‌دهنده عمق نفوذ نیروهای متحد و ضعف دفاعی شیلا در برابر چنین حمله‌ای هماهنگ بود. در این عملیات، نبرد دژ جوچئون یک درگیری
بود. در این عملیات، نبرد دژ جوچئون یک درگیری قابل توجه بود. پادشاه مویول از شیلا، که از تجاوزات مرزی بکجه و گوگوریو خشمگین بود، یک ضدحمله را برنامه‌ریزی کرد و نیروهایی از جمله ژنرال کیم هوم-اون را اعزام کرد. دژ جوچئون یک پایگاه استراتژیک در شیلا بود که در یونگ‌دونگ‌گون، چونگ‌چئونگ‌بوک‌دو امروزی قرار داشت و یک مسیر حیاتی به قلمرو بکجه را کنترل می‌کرد. در طول این نبرد، شیلا با یک حمله شبانه غافلگیرکننده توسط نیروهای بکجه مواجه شد. ژنرال کیم هوم-اون، یک اشراف‌زاده بلندپایه شیلا که به دلیل تقسیم سختی‌ها با
بلندپایه شیلا که به دلیل تقسیم سختی‌ها با سربازانش شناخته شده بود، شجاعانه جنگید اما در میدان نبرد کشته شد. چوییدو، یک راهب سابق که داوطلبانه به ارتش شیلا پیوسته و نام خود را تغییر داده بود، نیز شجاعانه جنگید و در این نبرد جان باخت. سامگوک ساگی به صراحت بیان می‌کند که شیلا در اوت ۶۵۵ میلادی بیش از ۳۰ دژ را از دست داد،نتیجه‌ای پرهزینه و نامطلوب، که این موضوع شکست شیلا را تقویت می‌کند.در مواجهه با این تلفات قابل توجه و مداوم، پادشاه مویول از شیلا فرستادگانی را به سلسله تانگ اعزام کرد تا فوراً درخواست کمک
را به سلسله تانگ اعزام کرد تا فوراً درخواست کمک نظامی کند. این درخواست مجدد برای مداخله تانگ، نتیجه مستقیم حملات سال ۶۵۵ میلادی و فشار گسترده‌تر بر مرزهای شیلا بود.
هوندا سی‌بی۶۵۰ یک موتورسیکلت ژاپنی با حجم ۶۲۷ سی‌سی (۳۸٫۳ اینچ مکعب) است که از سال ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۵ تولید می‌شد. این موتورسیکلت دارای یک انجین، چهارسیلندر خطی، چهارزمانه، میل‌سوپاپ بالاسری، هواخنک (بدون‌رادیاتور) و کارتر مرطوب با دو سوپاپ در هر سیلندر بود. این محصول نمونه توسعه‌یافته سی‌بی۵۰۰ فور بود که خود از سی‌بی۵۵۰ حتی قدیمی‌تر مشتق شده بود. سی‌بی۶۵۰ آخرین سری موفق موتورهای چهار سیلندر، چهارزمانه، هوا خنک بود که در سال ۱۹۶۹ با سی‌بی۷۵۰ آغاز شد. برای صرفه‌جویی در هزینه، سی‌بی۶۵۰ طوری طراحی شد که در همان خط
در هزینه، سی‌بی۶۵۰ طوری طراحی شد که در همان خط تولید مدل قبلی سی‌بی۵۵۰ و با استفاده از ابزارهای موجود تولید شود. بلوک سیلندر سی‌بی۶۵۰ طراحی جدیدی داشت، اما سوراخ‌های گل‌میخ موتورسیکلت قبلی را به اشتراک می‌گذاشت، که ممکن است توضیح دهد که چرا این موتورسیکلت نمی‌توانست یک موتورسیکلت کامل ۶۵۰ سی‌سی باشد. به همین ترتیب، بدنه تقریباً مشابه سی‌بی۵۵۰ بود. اهرم‌های فرمان و ابزارها (سرعت‌سنج و دورسنج) نیز از مدل قبلی منتقل شده بودند. سی‌بی۶۵۰ طبق ادعا ۶۳ اسب بخار (۴۷ کیلووات) در ۹٫۰۰۰ دور بر دقیقه قدرت تولید می‌کرد.
شانشی کاجی-۲۰۰۰ (؛ که در ناتو با نام Mainring شناخته می‌شود) یک هواگرد نسل دوم آواکس ساخت چین است که توسط شرکت هواگرد شانشی توسعه یافته و نخستین سامانهٔ آواکس فعال در خدمت نیروی هوایی ارتش آزادی‌بخش خلق به‌شمار می‌رود. این هواگرد بر پایهٔ بدنهٔ اصلاح‌شدهٔ ایلیوشین ایل-۷۶ ساخته شده و از اوویونیک ساخت داخل و یک گنبد راداری ثابت بهره می‌برد که دارای سه رادار آرایه اسکن فعال الکترونیکی (AESA) است و هر کدام ۱۲۰ درجه از یک بخش کروی را پوشش می‌دهند. توسعه. کاجی-۲۰۰۰ یک هواگرد آواکس نسل دوم است که در چین توسعه
یک هواگرد آواکس نسل دوم است که در چین توسعه یافت؛ پس از آن‌که پروژهٔ ناموفق کاجی-۱ به‌دلیل اصلاحات اقتصادی چین در اواخر دههٔ ۱۹۷۰ و کاهش بودجه نظامی لغو شد. با آشکار شدن ضرورت نوسازی ارتش آزادی‌بخش خلق، به‌ویژه پس از نمایش برتری فناورانهٔ ناتو در جنگ خلیج فارس، نیروی هوایی ارتش آزادی‌بخش خلق نیاز روزافزونی به سامانه‌های عملیاتی آواکس را احساس کرد تا بتواند برتری هوایی را در برابر تهدیدهای احتمالی خارجی حفظ کند. برنامهٔ توسعهٔ کاجی-۲۰۰۰ پس از لغو قرارداد آ-۵۰آی با روسیه و اسرائیل در ژوئیهٔ ۲۰۰۰ آغاز شد؛
آ-۵۰آی با روسیه و اسرائیل در ژوئیهٔ ۲۰۰۰ آغاز شد؛ قراردادی که تحت فشار شدید آمریکا به‌دلیل مخالفت با صادرات رادار اسرائیلی ئی‌ال/ام ۲۰۷۵ که قرار بود در پروژه به کار گرفته شود، لغو شد. در پی مسدود شدن مسیر واردات، چین تصمیم گرفت یک هواگرد آواکس داخلی تولید کند و نخستین نمونهٔ آن در سال ۲۰۰۳ نخستین پرواز خود را انجام داد. تا کنون چهار فروند کاجی-۲۰۰۰ شناسایی شده‌اند، اما احتمال دارد تولید نمونه‌های جدید با تأخیر مواجه شود، چرا که وابسته به تأمین بدنه‌های ایل-۷۶ است. در حال حاضر، شرکت روسی صادرکنندهٔ تجهیزات
است. در حال حاضر، شرکت روسی صادرکنندهٔ تجهیزات دفاعی روس‌اوبورون‌اکسپورت، با وجود قراردادهای پیشین افزایش چشم‌گیری در قیمت تمامی هواگردهای ایل-۷۶ صادراتی به چین و هند اعمال کرده است. تا اوایل سال ۲۰۰۸، هر دو کشور در حال مذاکره با روسیه برای حل این موضوع بودند. در مارس ۲۰۱۱، مذاکرات چین و روسیه به توافقی تازه منجر شد که بر پایهٔ آن تولید ایل-۷۶ به شرکت‌های چینی واگذار شود. از این طریق انتظار می‌رود تولید بدنه‌ها بدون مانع در خاک چین ادامه یابد. با این حال، به‌دلیل اتکای نامطمئن به تأمین‌کنندگان خارجی، چین
به‌دلیل اتکای نامطمئن به تأمین‌کنندگان خارجی، چین یک طراحی پشتیبان موسوم به کاجی-۲۰۰ را توسعه داد که در آن، سامانه‌ای ساده‌شده روی بدنهٔ کوچکتر شانشی وای-۸ (گونهٔ داخلی آنتونوف ای‌ان-۱۲) نصب شده است. کاجی-۲۰۰ دارای پیکربندی مشابه با کاجی-۲۰۰۰ است و با سه سکان عمودی شناخته می‌شود، اما به‌جای گنبد دیسکی، از آرایهٔ اسکن جانبی موسوم به «پرتو تعادلی» مشابه با رادار اری‌آی شرکت ساب استفاده می‌کند. چین همچنین شانشی وای-۹ را توسعه داد که نمونه‌ای بزرگ‌تر از وای-۸ بود و بعدها به‌عنوان پایه‌ای برای توسعهٔ کاجی-۵۰۰،
و بعدها به‌عنوان پایه‌ای برای توسعهٔ کاجی-۵۰۰، مورد استفاده قرار گرفت؛ همچنین شیان وای-۲۰، نیز برای تغییر کاربری به آواکس در دست توسعه قرار دارد. طراحی. هواگرد هشدار زودهنگام چین دارای سامانهٔ راداری آرایه فازی (PAR) است که در یک گنبد راداری بشقابی‌شکل قرار دارد. بر خلاف مدل آمریکایی ئی-۳ سنتری و مدل روسی برئیف آ-۵۰ ــ که هر دو هواگردهای آواکس هم‌اندازه با گنبد چرخان (rotodome) هستند و اسکن ۳۶۰درجه انجام می‌دهند ــ گنبد راداری هواگرد هشدار زودهنگام چین ثابت است. در عوض، سه ماژول رادار آرایه فازی درون گنبد
است. در عوض، سه ماژول رادار آرایه فازی درون گنبد بشقابی‌شکل در پیکربندی مثلث متساوی‌الاضلاع قرار گرفته‌اند و هر یک ۱۲۰ درجه از بخش کروی را پوشش می‌دهند تا مجموعاً پوشش ۳۶۰درجه‌ای فراهم شود. این رادار دوپلر پالس سه‌بعدی چندمنظوره توسط مؤسسهٔ تحقیقات الکترونیک نانجینگ (NRIET)، که زیرمجموعه‌ای از شرکت فناوری الکترونیک چین (CETC) است، توسعه یافته است. این رادار برای شناسایی و ره‌گیری اهداف هوایی و سطحی طراحی شده است، در بازهٔ فرکانسی ۱۲۰۰ تا ۱۴۰۰ مگاهرتز فعالیت می‌کند و حداکثر برد شناسایی هوایی آن است.
فعالیت می‌کند و حداکثر برد شناسایی هوایی آن است. کاجی-۳۰۰۰. گزارش شده است که گونه‌ای جدید با رادار ثابت نسل ۳ در سال ۲۰۱۳ مشاهده شده است. تاریخچه عملیاتی. نخستین هنگ آواکس نیروی هوایی ارتش آزادی‌بخش خلق در اواخر سال ۲۰۰۴، به دلایل امنیتی، در فرودگاهی کوچک و دورافتاده در جنوب چین تأسیس شد. فرمانده‌ای که برای این هنگ برگزیده شد، ژانگ گوانگجیان (张广建) بود، خلبانی با بیش از ۶٬۰۰۰ ساعت پرواز با انواع هواگردها، از جمله ایل-۷۶. این پایگاه برای پذیرش کاجی-۲۰۰۰ بازسازی و تجهیز شد و نخستین فروند از این هواگرد در سال