payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و عبادیه همگی از ناحیه کمر و هیام از ناحیه پا یا لگن مورد اصابت گلوله قرار گرفتند. شورشیان توافق کرده بودند که ولیعهد و نخست وزیر باید کشته شوند، اما در مورد اینکه با پادشاه چه باید کرد، نظرات متفاوتی وجود داشت و هیچ تصمیمی در مورد اعضای زن خانواده گرفته نشده بود. پس از کشتار، اجساد را به ماشین‌ها بردند تا به وزارت دفاع منتقل کنند. طبق گزارش‌ها، پادشاه، عابدیه و هیام هنوز زنده بودند، اما پادشاه در طول سفر درگذشت. ماشین‌ها متوقف شدند و اجساد پادشاه و ولیعهد بیرون آورده شد، اولی به دار آویخته شد، دومی مورد
بیرون آورده شد، اولی به دار آویخته شد، دومی مورد بی‌حرمتی قرار گرفت و در خیابان‌ها کشیده شد.
خوزه دومینگو د لا مار کورتاسار (۱۲ مه ۱۷۷۶، ۱۱ اکتبر ۱۸۳۰) یک رهبر نظامی و سیاستمدار پرویی بود که به عنوان سومین رئیس‌جمهور پرو از آوست ۱۸۲۷ تا ژانویه ۱۸۲۹ خدمت کرد. زندگی‌نامه. اوایل زندگی. لا مار در ۱۲ مه ۱۷۷۶ در کوئنکا، جایی که امروزه اکوادور نامیده می‌شود، متولد شد. او فرزند مارکوس د لا ماری میگورا (۱۷۳۶–۱۷۹۴) و همسرش جوزفا پائولا کورتازار لاواین (۱۷۴۸–۱۸۱۵) بود و دوران کودکی خود را در اسپانیا گذراند. دوران نظامی در اسپانیا، فرانسه و پرو (۱۷۹۴–۱۸۲۰). لا مار با کمک عموی بانفوذش، به عنوان ستوان دوم هنگ
مار با کمک عموی بانفوذش، به عنوان ستوان دوم هنگ ساووی وارد ارتش اسپانیا شد. در سال ۱۷۹۴، او در لشکرکشی روسیون علیه جمهوری فرانسه، تحت فرماندهی کنت اتحادیه، شرکت کرد و پس از آن به درجه سروانی ارتقا یافت (۱۷۹۵). سپس در عملیات نظامی مختلفی علیه فرانسه انقلابی شرکت کرد و با شروع جنگ ملی اسپانیا علیه تهاجم ناپلئون (۱۸۰۸)، سرهنگ دوم بود. او در دفاع از ساراگوسا تحت فرماندهی سرهنگ پالافوکس (۱۸۰۸–۱۸۰۹) شرکت کرد. او به شدت مجروح شد و اگرچه آن شهر سرانجام تسلیم شد، عنوان «قهرمان ملت» ("Benemérito de la Patria en
عنوان «قهرمان ملت» ("Benemérito de la Patria en grado heroico") را به دست آورد و به درجه سرهنگی ارتقا یافت. در سال ۱۸۱۲، او به رهبری ژنرال خواکین بلیک به جبهه والنسیا منتقل شد و ستونی متشکل از ۴۰۰۰ نارنجک‌انداز کهنه‌کار ("ستون لا مار") را اعزام کرد. دوباره زخمی شد و به بیمارستانی در تودلا منتقل شد، جایی که توسط فرانسوی‌ها اسیر شد. به محض بهبودی، او را به فرانسه بردند و در قلعه سمور-آن-اوکسوا (بورگوندی) محبوس کردند، جایی که او به مطالعه آثار کلاسیک فرهنگ فرانسه پرداخت. پس از مدتی، او موفق به فرار شد، به
فرانسه پرداخت. پس از مدتی، او موفق به فرار شد، به همراه سرتیپ خوان ماریا مونوز ای مانیتو، از سوئیس و سپس تیرول عبور کرد و به بندر تریسته، در دریای آدریاتیک رسید، جایی که با کشتی به اسپانیا بازگشت. در سال ۱۸۱۵، فردیناند هفتم او را به سرتیپ ارتقا داد، نشان صلیب سنت هرمنژیلدو را به او اعطا کرد و او را به عنوان بازرس معاون نایب‌السلطنه پرو با عنوان فرماندار کالائو منصوب کرد. او در سال ۱۸۱۶ به این شهر رسید. در سال ۱۸۱۹، به درجه ماریسکال د کامپو ارتقا یافت. جنگ استقلال (۱۸۲۱–۱۸۲۵). در روزهای اولیه جنگ استقلال
استقلال (۱۸۲۱–۱۸۲۵). در روزهای اولیه جنگ استقلال پرو، او به پادشاه وفادار ماند و از قلعه رئال فیلیپه در کالائو، بندر اصلی نایب‌السلطنه، برای سلطنت‌طلبان دفاع کرد. او حمله دریایی میهن‌پرستان به فرماندهی توماس کاکرین را در مارس ۱۸۱۹ و دوباره در سپتامبر ۱۸۱۹ و اکتبر ۱۸۲۰ دفع کرد. در سال ۱۸۲۱، نیروهای شورشی به سمت لیما پیشروی کردند و نایب‌السلطنه خوزه د لا سرنا در ۶ ژوئن ۱۸۲۱ پایتخت را ترک کرد و د لا مار را با دستور صریح مقاومت و انتظار برای نیروهای کمکی تنها گذاشت. او با موفقیت تقریباً ۴ ماه در برابر تمام
گذاشت. او با موفقیت تقریباً ۴ ماه در برابر تمام تلاش‌ها برای تصرف قلعه مقاومت کرد. یک ارتش امدادی سلطنت‌طلبان، به فرماندهی ژنرال خوزه کانتراک، نتوانست محاصره را بشکند یا تدارکات و نیرو به داخل قلعه ارسال کند و به کوهستان عقب‌نشینی کرد. در ۱۹ سپتامبر، لا مار و پادگانش به دلیل کمبود تدارکات مجبور به تسلیم شدند. تنها دو روز بعد، لا مار سرانجام پای چپ خود را قطع کرد، زیرا در ابتدا از درمان انگشت قانقاریایی خود امتناع ورزیده بود. پس از تسلیم باکیخانو در کالائو، لا مار به نیروهای شورشی پیوست. خوزه د سن مارتین به
مار به نیروهای شورشی پیوست. خوزه د سن مارتین به او عنوان «سرلشکر» اعطا کرد، عنوانی که او با اکراه پذیرفت. در مارس ۱۸۲۲، او به عنوان مارشال بزرگ پرو منصوب شد. لا مار از ۲۲ سپتامبر ۱۸۲۲ تا ۲۷ فوریه ۱۸۲۳ به عنوان یکی از سه مرد در شورای عالی حکومت جمهوری پرو خدمت کرد. او تلاش‌های زیادی برای تأمین مالی یک لشکرکشی برای تصرف بنادر جنوبی پرو انجام داد. ارتشی به فرماندهی ژنرال رودسیندو آلوارادو به سمت جنوب حرکت کرد، اما در نبردهای توراتا و موکوگوا کاملاً شکست خورد. ژنرال سلطنت‌طلب خوزه کانتراک، با دیدن شهر لیما
ژنرال سلطنت‌طلب خوزه کانتراک، با دیدن شهر لیما بی‌دفاع، از کوه‌های مرکزی پایین آمد و پایتخت پرو را به راحتی اشغال کرد. شکست فاحش این لشکرکشی، اعتمادی را که سیاستمداران پرویی به لا مار داشتند، خدشه‌دار کرد. کنگره، با اصرار ارتش پرو، هیئت عالی دولت را منحل کرد و سه نفر را از تمام مسئولیت‌های سیاسی خود برکنار کرد. لا مار از نوامبر ۱۸۲۳ تا دسامبر ۱۸۲۳ به عنوان رئیس کنگره خدمت کرد. لا مار با ورود سیمون بولیوار به پرو، که او را مأمور تشکیل و آموزش نیروهای جدید در تروخیو (۱۸۲۴) کرد، وظایف نظامی خود را از سر گرفت.
تروخیو (۱۸۲۴) کرد، وظایف نظامی خود را از سر گرفت. بولیوار پس از انجام موفقیت‌آمیز این مأموریت، فرماندهی لشکر پرو از ارتش آزادی‌بخش را به لا مار سپرد. بولیوار دستور حمله نهایی به نیروهای سلطنت‌طلب را داد و ارتش میهن‌پرستان را به کوه‌های پرو هدایت کرد. هر دو ارتش در دشت‌های جونین (۶ اوت ۱۸۲۴) به هم رسیدند و لا مار نقش تعیین‌کننده‌ای در رهبری حمله‌ای داشت که در نبرد جونین به پیروزی طرف میهن‌پرست منجر شد. او همین نقش را در نبرد آیاکوچو (۹ دسامبر ۱۹۲۴) ایفا کرد، زیرا دستورات او بود که شکست نهایی را به
ایفا کرد، زیرا دستورات او بود که شکست نهایی را به اسپانیایی‌ها و دستیابی به استقلال پرو تحمیل کرد. پرو مستقل. با برکناری نیروهای سلطنت‌طلب از نایب‌السلطنه سابق پرو، بولیوار شورای حکومتی (۱۸۲۵) را تشکیل داد که قرار بود در زمان سفر او به کلمبیا، جایگزین او در رهبری دولت شود. خوزه د لا مار به همراه خوزه فاستینو سانچز کاریون و هیپولیتو اونانوئه، به عنوان یکی از سه مرد مسئول هدایت دولت منصوب شدند. لا مار تنها بین ۵ ژانویه تا ۲۵ فوریه ۱۸۲۶ رئیس هیئت مذکور بود، زیرا وضعیت سلامتی وخیم او مانع از ادامه فعالیت در
زیرا وضعیت سلامتی وخیم او مانع از ادامه فعالیت در جهت سیاست پرو شد. لا مار با مرخصی پزشکی، بلافاصله در جستجوی محیطی آرام و صلح‌آمیز به گوایاکیل بازنشسته شد. لا مار از ۲۲ اوت ۱۸۲۷ تا ۷ ژوئن ۱۸۲۹ به عنوان رئیس‌جمهور قانونی جمهوری پرو بازگشت. در طول دو سالی که ریاست جمهوری او ادامه داشت، لا مار مجبور شد با چندین قیام، توطئه و دو درگیری مسلحانه روبرو شود: یکی با جمهوری جدید بولیوی و دیگری با کلمبیای بزرگ. او پس از کمتر از دو سال، با کودتایی به رهبری ژنرال آگوستین گامارا از ریاست جمهوری پرو برکنار شد و در ۱۱
گامارا از ریاست جمهوری پرو برکنار شد و در ۱۱ اکتبر ۱۸۳۰ در تبعید اجباری در کاستاریکا درگذشت.
شاهدخت جلیله بنت علی (۱۹۲۳–۱۹۵۵) یک شاهدخت حجازی و عراقی بود. او دختر علی، پادشاه حجاز و شاهدخت نفیسه بود. خواهر بزرگترش عالیه، ملکه عراق، همسر ملک غازی عراق و مادر ملک فیصل دوم عراق بود. برادرش عبدالاله، نایب‌السلطنه و ولیعهد عراق بود. زندگی. پدرش در سال ۱۹۲۵ از سلطنت برکنار شد و او به همراه خانواده‌اش به عراق تبعید شد، جایی که عمویش در سال ۱۹۲۱ به سلطنت رسیده بود. برادرش عبدالاله در سال ۱۹۳۹ به جای خواهرزاده‌شان، ملک فیصل دوم، نایب‌السلطنه عراق شد. او با شریف الحسین بن علی بن عبدالله ازدواج کرد. در سال
شریف الحسین بن علی بن عبدالله ازدواج کرد. در سال ۱۹۵۸، برادر، خواهر و بقیه اعضای خانواده سلطنتی در جریان انقلاب ۱۴ ژوئیه در قتل عام خانواده سلطنتی به قتل رسیدند.
شاهدخت راجحه بنت فیصل عراق (۱۹۰۷–۱۹۵۹) یک شاهدخت عراقی بود. او دختر ملک فیصل اول، پادشاه عراق، و ملکه حزیمه بنت ناصر، و خواهر ملک غازی، پادشاه عراق، بود. زندگی. او دوران کودکی خود را در مکه گذراند. در سال ۱۹۲۰، پدرش فیصل به عنوان پادشاه سوریه اعلام شد و همسر و فرزندانش به کاخ سلطنتی تازه تأسیس در دمشق نقل مکان کردند. تنها پس از چهار ماه سلطنت، پادشاهی سوریه پس از جنگ فرانسه و سوریه منحل شد. در سال ۱۹۲۱، دولت بریتانیا تصمیم گرفت فیصل را به عنوان پادشاه پادشاهی جدید عراق، که بر آن قیمومیت بین‌المللی داشتند،
جدید عراق، که بر آن قیمومیت بین‌المللی داشتند، منصوب کند. او پذیرفت و به عنوان پادشاه عراق اعلام شد. خانواده سلطنتی به بغداد، پایتخت پادشاهی جدید، منتقل شدند. پس از ورود ملکه و دخترانش به بغداد در سال ۱۹۲۴، گرترود بل اولین کسی بود که به او اجازه ورود داده شد. بل از طرف پادشاه برای اداره امور خانه خانواده‌اش به او سپرده شده بود. بل ترتیب داد تا مادام جودت بیگ چرکسی به عنوان ندیمه یا بانوی تشریفات ملکه منصوب شود و خانم فیرلی، معلم خصوصی انگلیسی ولیعهد، به شاهدخت‌ها آداب و رسوم اروپایی را آموزش دهد. گرترود بل
آداب و رسوم اروپایی را آموزش دهد. گرترود بل ملکه و دخترانش را زیبا، حساس و خجالتی توصیف کرد. ملک فیصل از نظر سیاسی عاقلانه نمی‌دانست که ملکه و شاهدخت‌ها به شیوه غربی در زندگی عمومی شرکت کنند. ملکه حزیمه و دخترانش در ویلای حارثیه در حجاب زندگی می‌کردند و در ملاء عام یا در هیچ جمع مختلطی ظاهر نمی‌شدند. در حالی که پادشاه از مهمانان مرد در کاخ پذیرایی می‌کرد، ملکه و دخترانش از مهمانان زن در ویلای حارثیه پذیرایی می‌کردند و از مهمانان زن بازدید می‌کردند. آنها در ملاء عام با حجاب ظاهر می‌شدند، اما زیر حجاب خود به
عام با حجاب ظاهر می‌شدند، اما زیر حجاب خود به سبک غربی سفارش داده شده از لندن لباس می‌پوشیدند و فقط در مهمانی‌های مخصوص زنان دیده می‌شدند. او در سال ۱۹۳۷ در قصر الرحاب، حارثیه، بغداد، با عبدالجبار محمود آلتایی، که زمانی ستوان پرواز نیروی هوایی سلطنتی عراق بود، ازدواج کرد. او در زمان انقلاب ۱۴ ژوئیه در سوئیس و ایالات متحده تحت درمان سرطان بود. او در لوزان سوئیس بر اثر سرطان درگذشت.
ماریا می مید (به انگلیسی: Mariah May Mead؛ زاده ۴ اوت ۱۹۹۸) کشتی‌گیر حرفه‌ای انگلیسی است. او در حال حاضر با دبلیودبلیوئی قرارداد دارد و با نام بلیک مونرو (به انگلیسی: Blake Monroe) در برند ان‌اکس‌تی فعالیت می‌کند. مید ابتدا در سال ۲۰۱۸ به عنوان گوینده رینگ شروع به کار کرد و سپس در سال ۲۰۱۹ با نام ماریا می به عنوان کشتی‌گیر حرفه‌ای، فعالیت خود را آغاز کرد و در پروموشن‌های مستقل بریتانیا مشغول به کار شد. او در سال ۲۰۲۲ اولین حضور خود را در پروموشن تمام زنانه ژاپنی استاردوم تجربه کرد و به همراه مینا شیراکاوا،
استاردوم تجربه کرد و به همراه مینا شیراکاوا، قهرمان عنوان تگ تیم این شرکت شد. سپس از سال ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۵ به ای‌ئی‌دبلیو پیوست و در آنجا یک بار قهرمان عنوان جهانی زنان ای‌ئی‌دبلیو شد.
این فهرست شخصیت‌های سریال «سوپرانوها» محصول شبکه HBO و فیلم پیش‌درآمد آن «قدیسان فراوان نیوآرک» است. زندگینامه شخصیت‌های اصلی. سالواتوره "بیگ پوسی" بونپنسیرو. سالواتوره "بیگ پوسی" بونپنسیِرو توسط وینسنت پاستوره بازی شده است. بیگ پوسی دوست صمیمی و مأمور اجرایی تونی سوپرانو بود و همچنین با همکارانش در خانواده جنایی دیمیو، پائولی "پائولی والناتس" گوآلتیِری و سیلویو دانته رابطه نزدیکی داشت. او زمانی دوست صمیمی کورادو "جونیور" سوپرانو، عموی تونی نیز بود. در بازی ویدئویی مرتبط با سریال، فاش می‌شود که او پسری
ویدئویی مرتبط با سریال، فاش می‌شود که او پسری نامشروع به نام جویی لاروکا دارد. سامسون موآکیولا نقش جوانی بونپنسیِرو را در فیلم پیش‌درآمد سال ۲۰۲۱، «قدیسین فراوان نیوآرک» بازی کرده است. پسر لینو بونپنسیِرو، سالواتوره بونپنسیِرو کار خود را به عنوان یک دزد حرفه‌ای شروع کرد و به دلیل مهارت‌هایش با محبت "پوسی" (گربه) خطاب می‌شد. او را "بیگ پوسی" صدا می‌زدند تا از جنارو "لیتل پوسی" مالنگا متمایز شود. سال با همسرش آنجی و سه فرزندش زندگی می‌کرد و یک تعمیرگاه خودرو به همراه برادرش ادوارد "دوک" بونپنسیِرو اداره
به همراه برادرش ادوارد "دوک" بونپنسیِرو اداره می‌کرد. او یک سرباز در گروه سوپرانو بود و از خواسته‌های "جانی بوی" سوپرانو برای تبدیل شدن تونی به کاپو پس از مرگ جانی در سال ۱۹۸۶ حمایت کرد. برای تأمین هزینه تحصیل فرزندانش، به صورت مخفیانه هروئین خرید و فروش می‌کرد. بین سال‌های ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۸، توسط اف‌بی‌آی دستگیر شد و برای جلوگیری از حبس ابد، تصمیم گرفت علیه گروه سوپرانو اطلاعات دهد. مأمور اسکیپ لیپاری به عنوان مسئول او تعیین شد. در قسمت «Do Not Resuscitate» فاش شد که او یک خبرچین است. در فلش‌بک‌های سال ۱۹۹۵،
شد که او یک خبرچین است. در فلش‌بک‌های سال ۱۹۹۵، نشان داده می‌شود که سال در ترتیب یک مذاکره بین ارشد جونیور سوپرانو و رئیس موقت جکی آپریل نقش کلیدی داشت. در سال ۱۹۹۸، در یک بازی کارتی که توسط خانواده سوپرانو، جیمی آلتیری برگزار می‌شد، دستگیر شد. او سعی کرد فرار کند اما کمردرد شدیدی گرفت و دستگیر شد. به زودی آزاد شد، اما به دلیل آسیب دیدگی در خانه محبوس شد. پلیس فاسد وین مکزین به تونی گفت که در سازمانش یک خبرچین وجود دارد و انگشت اتهام را به سمت سال گرفت. تونی به پائولی گوآلتیِری مأموریت داد تا تحقیق کند و
به پائولی گوآلتیِری مأموریت داد تا تحقیق کند و در صورت یافتن مدرک قطعی، سال را بکشد. در یک حمام عمومی، سال از درآوردن لباس‌هایش خودداری کرد و فشار خون بالا و کمردرد را بهانه آورد، اما این موضوع شک‌ها را بیشتر کرد، به‌ویژه وقتی که او ناپدید شد. پس از ناپدید شدن سال، پائولی مسئول جمع‌آوری بدهی‌های او شد و گروه آلتیری را کشتند، چون فکر می‌کردند او خبرچین بوده است. سال در سال ۲۰۰۰ در خانه تونی ظاهر شد و ادعا کرد برای درمان کمردردش در پورتوریکو بوده است. او شروع به دروغ گفتن به مأمور لیپاری کرد و از دادن
شروع به دروغ گفتن به مأمور لیپاری کرد و از دادن اطلاعات خودداری نمود. وقتی آشنایشان جیمی بونز، سال را با مأمور لیپاری دید، سال او را کشت تا از افشای اطلاعات جلوگیری کند. پس از بازگشت سال، رابطه او و همسرش آنجی دچار مشکل شد. آنجی با کارملا دربارهٔ ترک سال صحبت کرد، اما کارملا او را منصرف کرد و آنجی به خوابیدن در اتاق‌های جداگانه رضایت داد. وقتی تونی به عنوان رئیس موقت انتخاب شد، سیلویو را به عنوان مشاور و پائولی را به عنوان کاپو منصوب کرد و فوریو جیونتا را هم‌رده سال قرار داد، در صورتی که سال، سال‌ها خدمت
هم‌رده سال قرار داد، در صورتی که سال، سال‌ها خدمت کرده بود. سال در مراسم تأیید اِی. جِی. سیم گذاشت، اما بیشتر وقتش را به صحبت‌های خصوصی با اِی. جِی. گذراند تا گفت‌وگوهای کاری با گروه. پس از تیراندازی به کریستوفر مولتیسانتی توسط متیو بیویلاکوا و شان جیزمونته، سال دوباره به نقش وفادارانه‌اش بازگشت و بیویلاکوا را تعقیب و همراه تونی کشت. در نهایت، سال اطلاعاتی دربارهٔ کلاهبرداری بلیط‌های هواپیمای تونی به لیپاری داد که منجر به دستگیری کوتاه‌مدت تونی شد. تونی پس از یک رؤیای نمادین که در آن سال به شکل یک ماهی
پس از یک رؤیای نمادین که در آن سال به شکل یک ماهی سخنگو ظاهر شد (اشاره به اصطلاح مافیا "sleep with the fishes")، به شک‌هایش دربارهٔ سال اطمینان پیدا کرد. او در خانه سال به دنبال مدرک گشت و سیم را در جعبه سیگار یافت. سپس در یک قایق، همراه سیلویو و پائولی، نقشه ترور سال را کشید. پس از یک نوبت نوشیدنی که در آن تونی از سال پرسید آیا زن بدکاره‌ای که ادعا می‌کرد در پورتوریکو دیده واقعی بوده یا نه، و سال اعتراف کرد که "گند زده"، تونی، پائولی و سیلویو سال را کشتند، جسدش را در کیسه‌های پلاستیکی، زنجیر و وزنه
کشتند، جسدش را در کیسه‌های پلاستیکی، زنجیر و وزنه پیچیدند و به دریا انداختند. پس از مرگش، سال در رؤیاها و فلش‌بک‌ها چندین بار ظاهر شد. تونی و دیگر اعضای گروه به دوستان و خانواده سال گفتند که او پس از ورود به برنامه حفاظت از شهود ناپدید شده است. ریچی آپریل. ریچارد «ریچی» آپریل توسط دیوید پروال بازی شده است. ریچی برادر بزرگتر جکی آپریل سینیور، رئیس موقت خانواده جنایی دیمئو بود و پیش از آنکه به ده سال زندان محکوم شود، کاپو (سردسته) در این خانواده جنایی بود. ریچی قبلاً ازدواج کرده بود و صاحب پسری به نام ریچی
قبلاً ازدواج کرده بود و صاحب پسری به نام ریچی آپریل جونیور شد. پس از آزادی از زندان، ریچی به خانواده‌ای کاملاً متفاوت بازگشت؛ جایی که تونی سوپرانو اکنون رئیس بود — کسی که ریچی از قبل، حتی پیش از آنکه تونی به عضویت رسمی مافیا درآید، او را می‌شناخت. ریچی معتقد بود به‌خاطر سال‌هایی که در زندان گذرانده، سزاوار کنترل بیشتر و جایگاه بالاتری در خانواده است. آرتی بوکو. آرتور «آرتی» بوکو جونیور توسط جان ونتیمیلیا بازی شده است. آرتی رستوران‌دار و آشپز است و دوست دوران کودکی تونی سوپرانو محسوب می‌شود که هر دو در
دوران کودکی تونی سوپرانو محسوب می‌شود که هر دو در دوران دبستان با هم همکلاس بودند. او در طول سریال، از اولین تا یکی مانده به آخرین قسمت حضور دارد. آرتی و همسرش، شارمین بوکو، سه فرزند دارند: کیارا بوکو، ملیسا بوکو و آرتور «آرت» بوکو سوم. شارمین اغلب نگران جذب شدن آرتی به زندگی خلافکارانه تونی است و بارها او را از هرگونه تمایل به درگیر شدن در این امور برحذر می‌دارد. با وجود دوستی نزدیک آرتی بوکو و تونی سوپرانو، رابطه آنها شاهد لحظات تلخی بوده است. در پایان فصل اول، آرتی از زبان لیویا (مادر تونی) می‌فهمد که
اول، آرتی از زبان لیویا (مادر تونی) می‌فهمد که تونی مسئول آتش‌سوزی رستوران قبلی او (وزوویو) در اسکس کانتی بوده است. این اتفاق زمانی رخ داد که عمو جونیور اصرار داشت ترور «پوسی کوچولو» مالانگا را در همان رستوران انجام دهد، اما تونی با آتش زدن رستوران هم از این اتفاق جلوگیری کرد و هم به آرتی امکان داد با پول بیمه رستوران جدیدی بسازد. فصل ۱: رویارویی تلخ آرتی که به رستوران پدری اش دلبستگی عمیقی داشت، با تفنگ به پارکینگ ساترلز رفت تا با تونی تسویه حساب کند. با وجود انکارهای مکرر تونی، این اتفاق باعث تنش بین
وجود انکارهای مکرر تونی، این اتفاق باعث تنش بین آنها شد، اما تا پایان فصل رابطه آنها بهبود یافت. فصل ۳: بحران میانسالی آرتی به آدریانا (میزبان رستورانش) دل باخت و پس از ترک کار او توسط آدریانا، سعی ناموفقی در جلب توجه او داشت. این موضوع باعث جدایی موقت او از شارمین شد. فصل ۴: فریب فرانسوی آرتی در دام یک کلاهبردار فرانسوی به نام ژان-فیلیپ افتاد که با وعده واردات مشروب Armagnac 50 هزار دلار از او گرفت. وقتی آرتی متوجه کلاهبرداری شد، به ژان-فیلیپ حمله کرد اما شکست خورد و پس از مصرف بیش از حد الکل و قرص، اقدام
خورد و پس از مصرف بیش از حد الکل و قرص، اقدام به خودکشی کرد. تونی او را نجات داد و بدهی ۶۰۰۰ دلاری اش در رستوران را بخشید. فصل ۵: همخانه شدن با تونی پس از جدایی از شارمین، آرتی در موتل ۶ زندگی می‌کرد تا اینکه تونی پیشنهاد داد در خانه مادرش (که پس از جدایی از کارمل در آن زندگی می‌کرد) ساکن شود. این پیشنهاد باعث آشتی دوباره دو دوست قدیمی شد. فصل ۶: مشکلات جدید - استخدام مارتینا (مهاجر غیرقانونی آلبانیایی) به عنوان میزبان جدید و علاقه نامشروع آرتی به او - رقابت با رستوران جدید «دا جووانی» - کلاهبرداری
- رقابت با رستوران جدید «دا جووانی» - کلاهبرداری کارت‌های اعتباری توسط مارتینا و بنی فازیو - درگیری فیزیکی آرتی و بنی که به سوختگی دست آرتی در دیگ سس داغ منجر شد - میزبانی مهمانی نامزدی کریستوفر مولتیسانتی بدون بروز مشکل جدید با بنی شارمین بوکو. شارمین بوکو با بازی کاترین ناردوچی همسر آرتی بوکو و دوست دوران کودکی کارملا و تونی سوپرانواست. او به همراه همسرش رستوران نووو وزوویو را مدیریت می‌کند - شارمین مسئول بخش پذیرایی و آرتی سرآشپز اصلی رستوران است. در طول سریال به تحصیلات شارمین اشاره می‌شود: در قسمت
طول سریال به تحصیلات شارمین اشاره می‌شود: در قسمت "The Test Dream" فاش می‌شود که او سردفتر اسناد رسمی است و در قسمت "Everybody Hurts" مشخص می‌شود که او در مدرسه بازرگانی وارتون تحصیل کرده است. شارمین و آرتی سه فرزند دارند: کیارا بوکو، ملیسا بوکو و آرتور "آرت" بوکو سوم. در فصل اول، رابطه شارمین و کارملا کمکم سرد می‌شود. شارمین از این موضوع ناراحت است که کارملا از زندگی مرفه‌ای بهره می‌برد که تنها از طریق فعالیت‌های غیرقانونی همسرش ممکن شده است. او آرتی را از معاشرت با تونی به خاطر سبک زندگی مجرمانه‌اش منع
معاشرت با تونی به خاطر سبک زندگی مجرمانه‌اش منع می‌کند. وقتی کارملا از بوکوها می‌خواهد در یک حراج خیریه در خانه سوپرانو پذیرایی کنند، با شارمین مانند یک خدمتکار رفتار می‌کند. این موضوع باعث می‌شود شارمین فاش کند که در دبیرستان با تونی رابطه داشته و همزمان با شروع رابطه تونی و کارملا (که آن تابستان را در لانگ بیچ آیلند می‌گذراند) با او رابطه جنسی داشته است. پس از یک سری بحث‌های شدید، آرتی و شارمین از هم جدا می‌شند. آرتی از خانه می‌رود، اما آنها با اکراه به همکاری در رستوران ادامه می‌دهند. نهایتاً در فصل ششم
در رستوران ادامه می‌دهند. نهایتاً در فصل ششم شارمین و آرتی آشتی می‌کنند. رالف سیفارتو. رالف «رالفی» سیفارتو توسط جو پانتولیانو به تصویر کشیده شده است. رالف در فصل‌های ۱ و ۲ حضور ندارد، زیرا مدت‌ها در میامی، فلوریدا زندگی می‌کرد و در دلری بیچ فلوریدا ساکن بود. او اولین بار به عنوان یک سرباز در گروه آپریل در قسمت دوم فصل ۳ با عنوان «پروشای، لیوشکا» ظاهر می‌شود. رالف به عنوان فردی درآمدزای قوی اما بی‌ثبات و مستعد خشونت معرفی می‌شود. او در سال ۲۰۰۰ پس از ناپدید شدن ریچی آپریل به نیوجرسی بازمی‌گردد. به عنوان یک
شدن ریچی آپریل به نیوجرسی بازمی‌گردد. به عنوان یک سرباز ارشد، او تلاش می‌کند کنترل گروه را به دست بگیرد، با وجود اینکه تونی تمایلی به دادن مقام کاپیتانی به او ندارد. رالف مدام به آن گروه به عنوان «گروه من» اشاره می‌کرد. تونی او را فردی آزاردهنده و گستاخ می‌دانست، بنابراین از ارتقای او خودداری کرد و در عوض جیجی چستونه را به عنوان گروه آپریل انتخاب کرد. پس از مرگ چستونه بر اثر حمله قلبی، تونی با اکراه رالف را به عنوان کاپو منصوب می‌کند. یوجین پونته‌کوروو. یوجین پونته‌کورو با بازی رابرت فونارو یکی از اعضای
پونته‌کورو با بازی رابرت فونارو یکی از اعضای رسمی گروه آپریل در خانواده جنایی دی‌میو بود. هش رابکین در گفتگو با اعضای خانواده ساپرانو اشاره می‌کند که پدر یوجین در سن ۵۲ سالگی با خفگی ناشی از گاز بی‌اثر در خودروی خود خودکشی کرده بود. به نظر می‌رسد او اهل نورث برگن، نیوجرسی بوده است. ورود به سریال: یوجین اولین بار در قسمت «پروشای، لیوشکا» به عنوان همکار خانواده جنایی ساپرانو معرفی شد. در قسمت بعدی با عنوان «پسر خوش‌شانس»، او به همراه کریستوفر مولتیسانتی به عنوان عضو رسمی (made man) سوگند یاد کرد. میراث و
عنوان عضو رسمی (made man) سوگند یاد کرد. میراث و فشارهای زندگی: در قسمت آغازین فصل ششم با عنوان «اعضای تنها»، یوجین ۲ میلیون دلار از عمهٔ مرحومش به ارث برد. همسرش مدام به او فشار می‌آورد تا از تونی اجازه بگیرد و به فورت مایرز، فلوریدا نقل مکان کنند. وقتی یوجین این موضوع را با تونی در میان گذاشت، تونی با اشاره به سوگند یوجین، به‌طور غیرمستقیم مخالفت خود را اعلام کرد. تلاش برای رضایت تونی: یوجین سعی کرد با هدیه دادن ساعت‌های دیوید یورمن به تونی، کارمل، میدو و اِی. جی. رضایت او را جلب کند. او حتی بخشی از
و اِی. جی. رضایت او را جلب کند. او حتی بخشی از ارثیه را نیز به تونی پیشنهاد داد. مأموریت قتل: کریستوفر مولتیسانتی به عنوان کاپو به یوجین مأموریت داد تدی اسپیروداکیس در بوستون را که بدهی خود را پرداخت نکرده بود، به قتل برساند. یوجین اگرچه بی‌میل بود، اما دستور را اجرا کرد و تدی را در یک رستوران فست‌فود با شلیک به سر کشت. همکاری با اف‌بی‌آی: مشخص شد یوجین مدتی به عنوان منبع اطلاعاتی اف‌بی‌آی فعالیت می‌کرد. پس از مرگ ری کورتو (یکی دیگر از اطلاعات‌دهندگان) بر اثر سکته مغزی، اف‌بی‌آی به یوجین گفت که اجازه ترک
اثر سکته مغزی، اف‌بی‌آی به یوجین گفت که اجازه ترک نیوجرسی را ندارد، چرا که به شهادت او برای پرونده علیه تونی نیاز دارند. تراژدی پایان: وقتی سیلویو به یوجین اطلاع داد که تونی درخواست او برای نقل مکان به فلوریدا را رد کرده است، یوجین که از فشارهای زندگی مافیایی، مخالفت اف‌بی‌آی و مشکلات خانوادگی به ستوه آمده بود، در زیرزمین خانه‌اش خود را حلق‌آویز کرد. این عمل او را تنها راه نجات خانواده و استفاده از ارثیه برای زندگی بهتر می‌دانست. اگرچه شخصیت‌های مختلف نظرات خود را دربارهٔ خودکشی او بیان کردند، اما هیچ‌گاه
خود را دربارهٔ خودکشی او بیان کردند، اما هیچ‌گاه ماهیت واقعی مرگش به تونی گفته نشد. فوریو جیونتا. فوریو جیونتا با بازی فدریکو کاستلوچیو، یک گانگستر ایتالیایی (معروف به "زیپ") است که برای تونی سوپرانو کار می‌کند. او اولین بار در فصل ۲ در قسمت "کومنداتوری" ظاهر می‌شود، زمانی که تونی به ایتالیا سفر می‌کند و فوریو به عنوان مترجم او عمل می‌کند. در ایتالیا، تونی با آنالیزا زوکا، رئیس کامورای ناپلی مذاکره می‌کند تا فوریو به نیوجرسی منتقل شود و در عملیات سرقت بین‌المللی خودروها برای تونی کار کند. برای گرفتن ویزای
خودروها برای تونی کار کند. برای گرفتن ویزای فوریو، تونی ابتدا او را به عنوان سازنده موزارلا در رستوران نووو وزوویو استخدام می‌کند و به آرتی بوکو قول می‌دهد که حقوق فوریو را خودش پرداخت خواهد کرد. فوریو به یکی از ترسناک‌ترین مجریان تونی تبدیل می‌شود که بدهکاران تونی را مرعوب و کتک می‌زند و همچنین به عنوان راننده و محافظ تونی عمل می‌کند. اولین مأموریت او گرفتن پول از صاحب یک سالن برنزه‌کننده است که همسرش او را از پرداخت بدهی منع کرده بود. فوریو با چوب بیسبال بازوی او را می‌شکند و به زانویش شلیک می‌کند، که
بازوی او را می‌شکند و به زانویش شلیک می‌کند، که تأثیر مثبتی روی تونی می‌گذارد. در فصل ۳ در قسمت «عشق دیوانه‌وار»، فوریو توسط جکی آپریل جونیور در پا مورد اصابت گلوله قرار می‌گیرد، هنگامی که جکی و دوستانش بازی کارت رالف چیفارتو را برای به دست آوردن اعتبار در خانواده مافیا سرقت می‌کنند. در فصل ۴ در قسمت «همه درد می‌کشند»، فوریو مأمور می‌شود تا بدهی ۵۰٬۰۰۰ دلاری تونی را از ژان-فیلیپ، یک فرانسوی حیله‌گر، پس بگیرد. فوریو به تدریج عاشق کارملا، همسر تونی، می‌شود و کارملا نیز همین احساس را دارد. اگرچه این دو هرگز
کارملا نیز همین احساس را دارد. اگرچه این دو هرگز رابطه عاشقانه‌ای را آغاز نمی‌کنند، اما تنش جنسی شدیدی بین آنها ایجاد می‌شود. کارملا به بهانه‌های مختلف به دیدار فوریو می‌رود، از جمله کمک به او برای خرید و تزیین خانه و برنامه‌ریزی برای مهمانی خانه‌گرمی. در این مهمانی، آنها رقصی پر از تنش جنسی دارند. فوریو بعداً ادعا می‌کند که عینک آفتابی خود را در خانه سوپرانوها جا گذاشته است، فقط بهانه‌ای برای صحبت با کارملا. پس از مرگ پدر فوریو، او برای مراسم تشییع جنازه به ایتالیا بازمی‌گردد. او از عموی خود، که او نیز
به ایتالیا بازمی‌گردد. او از عموی خود، که او نیز عضو مافیاست، مشورت می‌گیرد و به او می‌گوید که ایتالیا دیگر مانند خانه به نظر نمی‌رسد و عاشق همسر رئیس خود شده است. عموی او به وضوح به او می‌گوید که باید یا از این احساس عبور کند یا رئیس خود را بکشد. در قسمت «الویز» از فصل ۴، فوریو خیانت تونی را در یک شب در کازینو به چشم می‌بیند. در حالی که تونی در حال مستی روی زمین ادرار می‌کند، فوریو ناگهان او را از یقه می‌گیرد و به فکر می‌افتد که تونی را به داخل پره‌های هلیکوپتر پرتاب کند. اما در آخر او را می‌کشد و وانمود
پرتاب کند. اما در آخر او را می‌کشد و وانمود می‌کند که تونی خیلی نزدیک ایستاده بود. فوریو که دیگر نمی‌تواند بار این تعارض درونی را تحمل کند (احساساتش در تضاد با شرافت و احترامش به سلسله‌مراتب خانواده)، ناگهان خانه خود را می‌فروشد و به ایتالیا بازمی‌گردد. کارملا ویران می‌شود و در نهایت احساسات خود را نسبت به فوریو در یک مشاجره با تونی فاش می‌کند. تونی به او می‌گوید: «اگر افراد خاصی او را ببینند، مرده است.» در فصل ۵، تونی ادعا می‌کند که افرادی را در ایتالیا برای پیدا کردن او گماشته است. سرنوشت فوریو در نهایت