payamvha/North_RAG huggingface dataset:
است.» پس از تصرف سوخومی توسط آبخازی‌ها، یکی از بزرگ‌ترین قتل‌عام‌های جنگ علیه غیرنظامیان گرجی باقی مانده و به دام افتاده در شهر انجام شد. گزارش‌های سال ۱۹۹۴ وزارت امور خارجه ایالات متحده نیز صحنه‌هایی از نقض گسترده حقوق بشر را شرح می‌دهد: نیروهای جدایی‌طلب آبخازی جنایات گسترده‌ای را علیه جمعیت غیرنظامی گرجستان مرتکب شدند، بسیاری از زنان، کودکان و سالخوردگان را کشتند، برخی را به گروگان گرفتند و برخی دیگر را شکنجه کردند… آنها همچنین تعداد زیادی از غیرنظامیان گرجی را که در سرزمین‌های تصرف شده توسط آبخازی‌ها
گرجی را که در سرزمین‌های تصرف شده توسط آبخازی‌ها باقی مانده بودند، کشتند… جدایی‌طلبان حکومت وحشت را علیه اکثریت جمعیت گرجستان آغاز کردند، اگرچه ملیت‌های دیگر نیز آسیب دیدند. گزارش شده است که چچنی‌ها و دیگر قفقاز شمالی‌ها از فدراسیون روسیه به نیروهای محلی آبخازی در ارتکاب جنایات پیوستند… کسانی که از آبخازستان گریختند، ادعاهای بسیار معتبری در مورد جنایات داشتند، از جمله کشتار غیرنظامیان بدون توجه به سن یا جنس. اجساد کشف شده از قلمرو تحت کنترل آبخازی‌ها نشانه‌هایی از شکنجه گسترده را نشان می‌دهند. نتیجه.
از شکنجه گسترده را نشان می‌دهند. نتیجه. گرجستان کنترل آبخازستان را از دست داد و آبخازستان به عنوان یک منطقه مستقل اعلام شد. روابط روسیه و آبخازستان در اواخر دهه ۱۹۹۰ بهبود یافت و محاصره اقتصادی آبخازستان برداشته شد. همچنین قوانینی در روسیه تصویب شد که به کشورهای دیگر اجازه می‌داد به روسیه بپیوندند که این قوانین از نظر برخی به منزله پیشنهاد روسیه به آبخازستان و دیگر جمهوری‌های شوروی سابق برای پیوستن به روسیه بود. گرجستان مدعی شد که ارتش و اطلاعات روسیه در شکست گرجستان در جنگ آبخازستان نقش اساسی داشته‌اند و
گرجستان در جنگ آبخازستان نقش اساسی داشته‌اند و این جنگ را (در کنار جنگ داخلی گرجستان و جنگ گرجستان و اوستیا) یکی از تلاش‌های روسیه برای بازیابی نفوذ خود در منطقه پس از فروپاشی شوروی می‌داند. در پایان جنگ، آندری کوزیرف، وزیر امور خارجه روسیه، در مجمع عمومی سازمان ملل متحد گفت که هیچ سازمان یا کشوری نمی‌تواند جایگزین تلاش‌های روسیه برای حفظ صلح در منطقه شود. در رسانه‌ها و پارلمان روسیه، دیدگاه‌های مختلفی در مورد سیاست روسیه در قبال گرجستان و آبخازستان وجود دارد. لئونید رادزیکوفسکی، تحلیلگر سیاسی، معتقد است
لئونید رادزیکوفسکی، تحلیلگر سیاسی، معتقد است که روسیه نیازی به سرزمین‌های جدید ندارد. در ۲۸ اوت ۲۰۰۶، سناتور ریچارد لوگار در تفلیس، پایتخت گرجستان، از سیاستمداران گرجستانی در انتقاد از مأموریت حفظ صلح روسیه حمایت کرد و گفت که دولت ایالات متحده از درخواست دولت گرجستان برای خروج نیروهای حافظ صلح روسیه از مناطق جنگی در آبخازستان و تسخینوالی حمایت می‌کند. میانجی‌گری درگیری. نقشه درهٔ بالای کودوری در آبخازستان که پس از جنگ تحت کنترل گرجستان باقی ماند. در طول جنگ، ابتدا روسیه و سپس سازمان ملل متحد میانجیگری صلح
ابتدا روسیه و سپس سازمان ملل متحد میانجیگری صلح را بر عهده داشتند. از سال ۱۹۹۳ به بعد، فشار برای حل و فصل صلح از سوی سازمان ملل متحد، روسیه و گروه دوستان گرجستان (روسیه، ایالات متحده، فرانسه، آلمان و بریتانیا) افزایش یافت. در دسامبر ۱۹۹۳، یک آتش‌بس رسمی توسط رهبران گرجستان و آبخازستان تحت نظارت سازمان ملل متحد و با میانجی‌گری روسیه امضا شد. مذاکرات از ژنو به نیویورک و در نهایت به مسکو منتقل شد. در ۴ آوریل ۱۹۹۴ «بیانیه اقدامات برای حل و فصل سیاسی مناقشه گرجستان و آبخازیا» در مسکو امضا شد. به جای استقرار یک
و آبخازیا» در مسکو امضا شد. به جای استقرار یک نیروی سنتی حافظ صلح سازمان ملل، استقرار نیروهای حافظ صلح CIS، عمدتاً نیروهای حافظ صلح روسی، در ۱۴ مه ۱۹۹۴ در مسکو مورد توافق قرار گرفت. در ژوئن ۱۹۹۴، نیروهای حافظ صلح CIS که تنها شامل سربازان روسی بودند در امتداد مرز اداری بین آبخازستان و گرجستان مستقر شدند. هیئت سازمان ملل (UNOMIG) نیز وارد منطقه شد. با این حال، این نیروها نتوانستند از جنایات بیشتر علیه گرجی‌ها در سال‌های بعد جلوگیری کنند (حدود ۱۵۰۰ مورد مرگ توسط دولت گرجستان در دوره پس از جنگ گزارش شده است).
دولت گرجستان در دوره پس از جنگ گزارش شده است). در ۱۴ سپتامبر ۱۹۹۴، رهبران آبخا در تلویزیون محلی ظاهر شدند و خواستار خروج همه قومیت‌های گرجی از منطقه تا ۲۷ سپتامبر (سالگرد تصرف سوخومی) شدند. در ۳۰ نوامبر ۱۹۹۴، آبخازستان قانون اساسی جدیدی را اعلام کرد که استقلال منطقه جدایی‌طلب را اعلام می‌کرد. با این حال، هیچ‌یک از دولت‌های خارجی این را به رسمیت نشناختند. در ۱۵ دسامبر ۱۹۹۴، وزارت امور خارجه ایالات متحده اعلام استقلال آبخاز را محکوم کرد. در ۲۱ مارس ۱۹۹۵، کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد، شبه‌نظامیان
عالی پناهندگان سازمان ملل متحد، شبه‌نظامیان آبخازی را به شکنجه و قتل ده‌ها پناهنده قومی گرجی در منطقه گالی متهم کرد. مشارکت سازمان ملل. مأموریت ناظران سازمان ملل در گرجستان (UNOMIG) در سال ۱۹۹۳ برای نظارت بر آتش‌بس تأسیس شد و بعداً برای مشاهده عملیات نیروهای حافظ صلح CIS گسترش یافت. سازمان امنیت و همکاری اروپا (OSCE) و سایر سازمان‌های بین‌المللی نیز در نظارت بر تحولات مشارکت دارند. مذاکرات برای دستیابی به یک توافق صلح دائمی پیشرفت چندانی نداشته است، اما دولت‌های گرجستان و آبخازیا موافقت کرده‌اند که اندازه
گرجستان و آبخازیا موافقت کرده‌اند که اندازه نیروهای نظامی خود را محدود کنند و مجوز UNOMIG را تمدید کنند. در همین حال، پناهندگان گرجی یک دولت در تبعید را حفظ می‌کنند. سلاح‌ها. هر دو طرف در طول درگیری عمدتاً به سلاح‌های ساخت شوروی مجهز بودند، اگرچه نیروهای گرجستانی در آغاز جنگ سلاح‌های سنگین بسیار بیشتری داشتند، نیروهای آبخازی سلاح‌های پیشرفته زیادی را از روسیه به دست آوردند و در پایان جنگ در جنگ‌افزار برتری قاطعی داشتند و بسیاری از سامانه‌های SAM و MANPAT را به کار گرفتند، در همین حال نیروهای گرجستانی در
را به کار گرفتند، در همین حال نیروهای گرجستانی در تأمین سلاح‌ها و تجهیزات مورد نیاز نیروها در آبخازیا مشکل داشتند، عمدتاً به این دلیل که هیچ حمایت خارجی و مشکلاتی در تهیه سلاح از خارج از کشور وجود نداشت.
در آسیب‌شناسی، اجسام کانسیلمن () یا اجسام آپوپتیک به توده‌های کروی ائوزینوفیلیک در درون سلول‌های کبدی دچار آپوپتوز گفته می‌شود. این سلول‌های مُرده سرانجام توسط ماکروفاژها یا سلول‌های پارانشیمی مجاورشان بلعیده می‌شوند. اجسام کانسیلمن در کبد مبتلایان به هپاتیت‌های ویروسی، تب زرد و سایر سندرم‌های ویروسی یافت می‌شود. اجسام کانسیلمن نام خود را از آسیب‌شناس آمریکایی ویلیام توماس کانسیلمن می‌گیرد که نخستین بار آنها را کشف کرد.
نشانه کرایتون-براون () نشانه‌ای بالینی است که در آن انقباض لبه بیرونی چشم و دهان وجود دارد و یکی از نشانه‌های اولیه فلج عمومی است. این نشانه پزشکی نامش را از پزشک اسکاتلندی جیمز کرایتون براون می‌گیرد که نخستین بار آن را شرح داد.
IMP ادینبورگ یک توسعه از است که ابتدا در حدود سال‌های ۱۹۶۶-۱۹۶۹ در دانشگاه ادینبورگ اسکاتلند توسعه یافت. این زبان، یک زبان برنامه‌نویسی عمومی است که به‌طور گسترده‌ای برای برنامه‌نویسی سیستم‌ها استفاده می‌شد. به‌طور واضح‌تر، IMP بسیار شبیه به ALGOL است و شامل تمام ساختارهای به سبک ALGOL، کلمات کلیدی و انواع داده‌ها مانند آرایه‌ها و رکوردها می‌باشد. این زبان به زبان‌های به سبک ALGOL، یک نوع رشته (آرایه‌ای از کاراکترها که اندازه آن‌ها از قبل تعیین شده است) و عملگرهای داخلی برای دستکاری رشته‌ها و پردازش
و عملگرهای داخلی برای دستکاری رشته‌ها و پردازش کاراکترها اضافه می‌کند. یک تفاوت مهم این زبان با ALGOL این است که IMP از پارامترهایی که به صورت نام منتقل می‌شوند، پشتیبانی نمی‌کند، اگرچه از پارامترهایی که به صورت مرجعی منتقل می‌شوند، پشتیبانی می‌کند. IMP علاوه بر دستورهایی برای آدرس‌دهی در بخش‌هایی از کلمات، کنترل قابل توجهی بر نقشه‌برداری حافظه داده‌ها فراهم می‌کند. بیشتر کامپایلرهای IMP به‌طور پیش‌فرض، حتی در کد تولیدی، چک‌های و یک قابلیت (بازگشت به عقب) ایجاد می‌کنند. IMP اجازه می‌دهد دستورهای زبان ماشین
می‌کنند. IMP اجازه می‌دهد دستورهای زبان ماشین اسمبلر داخلی در کد منبع نیز استفاده شود. پیاده‌سازی IMP توسط ERCC برای سیستم (که به نام IMP9 شناخته می‌شود) یک قابلیت ماکرو مبتنی بر سینتکس (که توسط آلن فریمن طراحی شده بود) ارائه داد که شبیه به ویژگی‌های کامپایلر-کامپایلر ارائه شده توسط پیش‌ساز IMP، یعنی بود. کامپایلرهای اولیه IMP برای کامپیوترهای ، ، ، ، DEC ،DEC و توسعه یافتند. IMP برای پیاده‌سازی سیستم عامل (EMAS) استفاده شد و یک کامپایلر برای نوشته شد تا امکان انتقال EMAS به آن پلتفرم را فراهم کند. در
امکان انتقال EMAS به آن پلتفرم را فراهم کند. در سال‌های بعد، نسخه‌ای از IMP به نام IMP77 توسط پیتر رابرتسون در دپارتمان علوم کامپیوتر ادینبورگ توسعه یافت که یک کامپایلر قابل حمل بود و IMP را به پلتفرم‌های بیشتری آورد. در سال 2002، زبان IMP77 توسط پروژه تاریخچه کامپیوتر ادینبورگ برای سخت‌افزار Intel x86 که سیستم‌عامل‌های DOS، ویندوز و لینوکس را اجرا می‌کرد، بازسازی شد و دوباره توسط فارغ‌التحصیلان و مهاجران ادینبورگ مورد استفاده قرار گرفت. IMP و IMP77 که جدا شده بودند، بعدها با معرفی استاندارد IMP80 که توسط
شده بودند، بعدها با معرفی استاندارد IMP80 که توسط پیاده‌سازی‌های مرکز کامپیوتر منطقه‌ای ادینبورگ پشتیبانی می‌شد، به یک زبان واحد تبدیل شدند. IMP80 همچنین به چندین پلتفرم از جمله اینتل منتقل شد و تا دهه ۱۹۹۰ به‌طور فعال مورد استفاده قرار می‌گرفت. IMP ادینبورگ ارتباطی با زبان از لحاظ سینتکس IMP که توسط ادگار تی. آیرونس برای توسعه داده شده بود ندارد؛ زبانی که توسط آژانس امنیت ملی (NSA) برای سال‌ها مورد استفاده قرار می‌گرفت.
در محاسبات، Personal Storage Table (.pst) یک فرمت فایل متن‌باز است که بخشی از نرم‌افزارهای مایکروسافت مانند Microsoft Exchange Client، Windows Messaging و Microsoft Outlook برای ذخیره‌سازی کپی‌های پیام‌ها، رویدادهای تقویم و موارد دیگر استفاده می‌شود. این فرمت فایل متن‌باز است که توسط مایکروسافت کنترل می‌شود و مشخصات رایگان و مجوز فناوری غیرقابل بازگشت رایگان ارائه می‌دهد. این فرمت فایل ممکن است به عنوان Personal Folders (File) یا Post Office File شناخته شود. وقتی در ظرفیت حافظه پنهان برای ویژگی Cached
شود. وقتی در ظرفیت حافظه پنهان برای ویژگی Cached Exchange Mode Outlook عمل می‌کند، ممکن است به عنوان Off-line Storage Table (.ost) یاOff-line Folders (File) شناخته شود. بررسی اجمالی. در سرور Microsoft Exchange Server، پیام‌ها، تقویم و سایر موارد داده‌ای به سرور تحویل داده می‌شوند و در آنجا ذخیره می‌شوند. Microsoft Outlook این موارد را در فایل‌های Personal Storage Table (.pst) یا Off-line Storage Table (.ost) که در کامپیوتر محلی قرار دارند، ذخیره می‌کند. بیشتر اوقات، فایل‌های .pst برای ذخیره موارد آرشیو شده
اوقات، فایل‌های .pst برای ذخیره موارد آرشیو شده و فایل‌های .ost برای حفظ دسترسی آفلاین به موارد استفاده می‌شوند. این یک ویژگی اساسی Microsoft Outlook است. اندازه این فایل‌ها دیگر به حجم صندوق پستی کاربر اضافه نمی‌شود؛ با جابجا کردن فایل‌ها از صندوق پستی سرور به فایل‌های .pst، کاربران می‌توانند فضای ذخیره سازی را روی سرور پست الکترونیکی خود آزاد کنند. برای استفاده از فایل‌های .pst از مکان دیگر، کاربر باید بتواند به صورت مستقیم از طریق شبکه به فایل‌ها از طریق نرم‌افزار پست الکترونیکی خود دسترسی داشته باشد.
نرم‌افزار پست الکترونیکی خود دسترسی داشته باشد. هرچند این امکان وجود دارد که یک فایل .pst را از طریق شبکه باز کرده و استفاده کرد، اما این کار پشتیبانی نشده است و مایکروسافت توصیه می‌کند از این روش استفاده نشود، زیرا فایل‌های .pst در این حالت به خطا و خرابی مستعد هستند. هم فایل‌های .pst و .ost از یک روش تخصیص بلوک ثابت استفاده می‌کنند؛ فایل با یک مقدار ثابت بایت بزرگ می‌شود و فایل به طور داخلی اطلاعات درباره بلوک‌های تخصیص یافته و غیر تخصیص یافته را نگه می‌دارد. بنابراین، هنگام اضافه شدن فایل‌های داده مانند
بنابراین، هنگام اضافه شدن فایل‌های داده مانند پیام‌های ایمیل به یک فایل .pst، اندازه فایل به صورت خودکار توسط نرم‌افزار پست الکترونیکی تنظیم می‌شود (اگر لازم باشد). هنگام حذف ایمیل از یک فایل .pst، اندازه فایل .pst همچنان همان خواهد بود و فضا را به عنوان غیر تخصیص یافته نشان خواهد داد تا در آینده موارد داده‌ای را نگه دارد. موارد داده‌ای حذف شده اخیراً در واقع می‌توانند از فایل‌های .pst و .ost بازیابی شوند. برای کاهش اندازه فایل‌های .pst، کاربر باید آن‌ها را فشرده کند. دسترسی به داده ها. محافظت با رمز عبور
فشرده کند. دسترسی به داده ها. محافظت با رمز عبور می‌تواند برای حفاظت از محتوای فایل‌های .pst استفاده شود. با این حال، مایکروسافت اعتراف می‌کند که رمز عبور کمترین حفاظتی را ارائه می‌دهد، به دلیل وجود ابزارهای متداولی که می‌توانند رمز عبور را حذف یا به سادگی نادیده بگیرند. رمز عبور برای دسترسی به جدول بدون نمایش نخستین و آخرین نمایش CRC-32 نمایش عددی خود در فایل .pst ذخیره می‌شود. Outlook بررسی می‌کند تا اطمینان حاصل کند که با رمز عبور تعیین شده توسط کاربر مطابقت دارد و در صورت عدم تطابق، اجرا را رد می‌کند.
دارد و در صورت عدم تطابق، اجرا را رد می‌کند. داده‌ها توسط کد پروژه libpst قابل مشاهده هستند. مایکروسافت (MS) سه مقدار برای تنظیم رمزگذاری ارائه می‌دهد: هیچ، فشرده‌پذیر، و بالا. توجه داشته باشید که هیچ یک از حالات رمزگذاری از رمز عبور تعیین شده توسط کاربر به عنوان هر بخشی از کلید برای رمزگذاری استفاده نمی‌کنند. پشتیبانی. فرمت فایل .pst توسط چندین برنامه مشتری مایکروسافت پشتیبانی می‌شود، از جمله Microsoft Exchange Client، Windows Messaging و Microsoft Outlook؛ در دو برنامه اول، اغلب با یک فایل دفترچه تلفن
در دو برنامه اول، اغلب با یک فایل دفترچه تلفن شخصی (.pab) استفاده می‌شد که دفترچه تلفن را ذخیره می‌کرد. فرمت فایل .pst یک فرمت باز است که مایکروسافت مشخصات آن را به صورت رایگان ارائه می‌دهد و از طریق قول نامه مشخصات باز، مجوز پتنت رایگان و غیرقابل بازگشت را فراهم می‌کند. پروژه libpst شامل ابزارهایی برای تبدیل فایل‌های .pst به فرمت‌های باز مانند mbox و LDAP Data Interchange Format است. libpst تحت مجوز GPL منتشر شده است و در حال حاضر در Fedora 10 به عنوان بخشی از آن در دسترس است. MVCOM یک کامپوننت COM با
بخشی از آن در دسترس است. MVCOM یک کامپوننت COM با مجوز تجاری است که دسترسی به فایل‌های .pst را بدون استفاده از MAPI فراهم می‌کند. ابزارهایی برای تبدیل فرمت .pst به فرمت‌های دیگر یا بارگذاری آن‌ها به سرویس‌های ایمیل آنلاین مانند Gmail وجود دارد. فرمت و اندازه. فرمت فایل .pst به عنوان یک B-tree با گره‌ها و برگ‌های 512 بایتی ساختاردهی شده است. همه فایل‌های .pst با رشته جادویی چهار بایتی "!BDN"، یک عدد CRC چهار بایتی و یک رشته جادویی دو بایتی "SM" شروع می‌شوند. در اوتلوک 2002 و نسخه‌های قدیمی‌تر از آن، از
در اوتلوک 2002 و نسخه‌های قدیمی‌تر از آن، از کدگذاری ANSI (ASCII توسعه یافته با یک صفحه کد) برای فایل‌های .pst و .ost استفاده می‌شود. این فرمت حداکثر اندازه‌ای برابر با 2 گیگابایت (231 بایت) دارد و از یونیکد پشتیبانی نمی‌کند. فایل‌های بزرگتر از این اندازه احتمالاً پیام‌های خطا مانند ".pst حداکثر اندازه را برسی کرده است" را نمایش می‌دهند و ممکن است خراب شوند. از طرف دیگر، از نسخه 2003 اوتلوک به بعد، فرمت استاندارد جدید برای فایل‌های .pst و .ost یونیکد (UTF-16 little-endian) است، با استفاده از نشانگر‌های 64
little-endian) است، با استفاده از نشانگر‌های 64 بیتی به جای 32 بیتی برای امکان استفاده از اندازه‌های بزرگتر از 2 گیگابایت. حداکثر اندازه تغییر کرده و به 20 گیگابایت برای اوتلوک 2003-2007 رسیده و در نسخه 2010 به 50 گیگابایت افزایش یافته است. فایل‌های ساخته شده در فرمت پوشه‌های شخصی در اوتلوک 2003 یا نسخه‌های بعدی با نسخه‌های قبلی سازگار نیستند و نمی‌توانند توسط آن‌ها باز شوند. مانند هر فایل دیگر، فایل‌های .pst ممکن است خراب شوند. رشد فوق حد مشکل مداومی بوده است؛ .pst ANSI که بیش از 2 گیگابایت و .pst Unicode
.pst ANSI که بیش از 2 گیگابایت و .pst Unicode که بیش از 20 یا 50 گیگابایت رشد کرده باشند، قابل استفاده نخواهند بود. ابزار scanpst.exe با تمام نسخه‌های اوتلوک همراه بوده است تا خرابی پایگاه داده .pst را شناسایی و تعمیر کند، و مایکروسافت در یک زمان ابزار PST2GB را ارائه کرده که به سادگی فایل را به 2 گیگابایت قطع کند تا اجازه دهد تا اوتلوک آن را تعمیر کند. مایکروسافت انتوراژ برنامه‌ای برای ایمیل و اطلاعات شخصی برای سیستم عامل مک OS X بود (که در Microsoft Office for Mac 2011 توسط اوتلوک برای مکینتاش جایگزین
for Mac 2011 توسط اوتلوک برای مکینتاش جایگزین شد). اگرچه به ظاهر مشابه اوتلوک بود، انتوراژ یک برنامه کاملاً متفاوت بود و از یک فرمت پایگاه داده منحصر به فرد استفاده می‌کرد که نمی‌تواند وارد یا خارج شود، اگرچه داده‌های کاربر می‌توانند به و از یک فرمت منحصر به فرد به نام .rge (که شامل بسیاری از فایل‌های فردی به همراه فراداده است) وارد یا خارج شوند. نسخه فعلی انتوراژ در ماه مه 2010، نسخه 2008 است که هیچ پشتیبانی از فایل‌های .pst ندارد، هرچند ابزار واردات .pst مایکروسافت برای انتوراژ 2004 وجود دارد؛ با این
مایکروسافت برای انتوراژ 2004 وجود دارد؛ با این حال، این ابزار تنها می‌توانست فایل‌های .pst از اوتلوک برای مک 2001 را وارد کند و نمی‌توانست هیچ ورژن ویندوزی را وارد کند. جایگزین انتوراژ، اوتلوک برای آفیس 2011 برای مک‌های اینتل، قادر به واردات فایل‌های .pst از اوتلوک ویندوز بود؛ با این حال، داده‌ها به عنوان بسیاری از فایل‌های فردی ذخیره می‌شدند، به جای یک پایگاه داده تکی مانند .pst یا پایگاه داده انتوراژ. اوتلوک برای مک 2001 که در مک OS 9 یا محیط کلاسیک مک OS X اجرا می‌شود، به صورت انحصاری به سرورهای
مک OS X اجرا می‌شود، به صورت انحصاری به سرورهای Exchange متصل می‌شود و تا به امروز نزدیک‌تر به نسخه ویندوز خود است تا انتوراژ. آن به طور مستقیم با فایل‌های .pst 'Outlook 97-2002' کار می‌کند و می‌تواند به آزادی این فایل‌ها را با اوتلوک برای ویندوز تبادل کند، زیرا نسخه‌های جدید همچنان با فرمت .pst قدیمی سازگار هستند. حداکثر اندازه برای اوتلوک 2011، 10 گیگابایت است.
پناهگاه حیات وحش بروئیه یک پناهگاه حیات وحش با مساحت ۷۷۰۸۳ هکتار است که در شهرستان خاتم و شهرستان مروست در استان یزد در ایران قرار دارد. این پناهگاه حیات وحش طبق مصوبهٔ شمارهٔ ۵۹۳ در تاریخ ۱۳۸۱/۳/۲۱ در فهرست مناطق تحت حفاظت سازمان محیط زیست ایران قرار گرفت. پناهگاه حیات وحش بروئیه نخستین پناهگاه تحت مدیریت محیط زیست در استان یزد بوده و علت نامگذاری آن وجود روستای بروئیه در کنار منطقه است.
شوگر سینک (انگلیسی:SugarSync) یک سرویس ابری است که امکان همگام‌سازی فعال فایل‌ها را بین کامپیوترها و دستگاه‌های دیگر برای پشتیبان‌گیری، دسترسی، همگام‌سازی و اشتراک‌گذاری از سیستم‌عامل‌های مختلف مانند دستگاه‌های اندروید، iOS، مک او اس ایکس و ویندوز فراهم می‌کند. برای لینوکس، تنها از طریق یک افزونه غیر رسمی جداگانه در دسترس است. بررسی کلی. برنامه SugarSync با نظارت مداوم بر تغییرات فایل‌ها (اضافه‌، حذف‌، ویرایش‌) همگام‌سازی خود را به‌طور خودکار تازه‌سازی می‌کند و این تغییرات را با سرورهای SugarSync همگام
و این تغییرات را با سرورهای SugarSync همگام می‌کند. سپس هر دستگاه مرتبط با دیگری نیز با سرورهای SugarSync همگام می‌شود. فایل‌های حذف‌شده در یک پوشه به نام "Deleted Files" (فایل های حذف شده) بایگانی می‌شوند. در صورتی که پوشه همگام‌سازی محلی در دستگاهی ذخیره شده باشد که بعداً در دسترس نباشد (مانند خرابی هارد دیسک ثانویه و غیره)، برنامه SugarSync این رویداد را به‌گونه‌ای تفسیر می‌کند که انگار کاربر عمداً کل پوشه همگام‌سازی را حذف کرده است و این منجر به حذف همه فایل‌ها از حساب ذخیره‌سازی کاربر می‌شود. به‌دلیل
فایل‌ها از حساب ذخیره‌سازی کاربر می‌شود. به‌دلیل این محدودیت، بهتر است پوشه همگام‌سازی محلی فقط روی دیسک بوت ذخیره شود. فایل‌های حذف‌شده توسط کاربر در واقع تا زمانی که کاربر به‌صورت دستی این کار را انجام ندهد از سرورهای SugarSync حذف نمی‌شوند؛ با این حال، بازیابی یک ساختار پوشه تودرتو بزرگ ممکن است دشوار باشد. در ابتدا با ارائه یک طرح رایگان 5 گیگابایتی و چندین طرح پولی، شرکت در 8 فوریه 2014 به یک مدل فقط پولی منتقل شد. تحت مدل جدید، شرکت قیمت‌گذاری تبلیغاتی موقت ارائه داد و مشترکین را تشویق کرد تا از
موقت ارائه داد و مشترکین را تشویق کرد تا از تمدید خودکار اشتراک استفاده کنند. با این حال، تمدید خودکار با نرخ غیرتبلیغاتی انجام می‌شود و هیچ بازپرداختی از طریق مدل جدید مجاز نیست. علاوه بر این، اگر حساب به دلیل انقضای کارت اعتباری یا تغییر در شرایط پرداخت نتواند تمدید خودکار شود، حساب به‌طور خودکار لغو می‌شود و داده‌ها همزمان با لغو حساب از سرورهای شرکت حذف می‌شوند. اگر هشدارهای ایمیلی دریافت نشوند، SugarSync کل حساب ذخیره‌سازی ابری شرکت را حذف خواهد کرد. علاوه بر این، برای کاربر عادی، هیچ یادآوری تمدیدی
علاوه بر این، برای کاربر عادی، هیچ یادآوری تمدیدی ارسال نمی‌شود و پس از تمدید حساب، هیچ بازپرداختی ارائه نمی‌شود. تاریخچه ی شرکت. SugarSync از شرکتی به نام Sharpcast به وجود آمد که در سال 2004 توسط گیبو توماس (مدیرعامل) و بن استرانگ (مدیر فنی) تأسیس شد. در سال 2006، Sharpcast ابزار Sharpcast Photos را معرفی کرد، که ابزاری برای همگام‌سازی تصاویر بین دستگاه‌های مختلف از جمله کامپیوترها و تلفن‌های همراه بود. هر دو بنیان‌گذار در نوامبر 2008 شرکت را ترک کردند. در دسامبر 2008، لورا یسیز به عنوان مدیرعامل منصوب
در دسامبر 2008، لورا یسیز به عنوان مدیرعامل منصوب شد. یسیز و تیمش تمرکز شرکت را تغییر دادند و در سال 2009 نام آن را به SugarSync, Inc. تغییر دادند. دفتر مرکزی شرکت در سن ماتئو، کالیفرنیا قرار داشت. در مارس 2013، مایک گروسمن به عنوان مدیرعامل جدید منصوب شد. او در بلاگ معرفی خود قول داد که تمرکز کسب‌وکار را بر روی موبایل، اشتراک‌گذاری و همکاری، و بهبود قابلیت‌های همگام‌سازی و آینه‌ای کردن محصول قرار دهد. پست بلاگ او با درخواست‌های فراوان برای یک کلاینت لینوکس مواجه شد، به‌طوری که نتیجه اول جستجوی گوگل برای
مواجه شد، به‌طوری که نتیجه اول جستجوی گوگل برای موضوعات مرتبط با SugarSync در لینوکس، پیام معرفی آقای گروسمن را نشان می‌داد. SugarSync در مارس 2015 توسط J2 Global خریداری شد. تاریخچه ی محصول. اولین محصول شرکت Sharpcast Photos بود، نرم‌افزاری که برای آسان‌تر کردن مشاهده عکس‌ها در دستگاه‌های مختلف و اشتراک‌گذاری آن‌ها از طریق اینترنت طراحی شده بود. Sharpcast Photos در پایان سال 2009 تعطیل شد. به کاربران این امکان داده شد که به سرویس SugarSync مهاجرت کنند یا عکس‌های خود را بازیابی کنند. در ژوئن 2013، سامیر
عکس‌های خود را بازیابی کنند. در ژوئن 2013، سامیر مهتا در پست معرفی مدیرعامل جدید SugarSync اعلام کرد که SugarSync در حال ارزیابی یک اپلیکیشن برای لینوکس است. تا ژانویه 2015، هیچ خبری درباره یک کلاینت لینوکس برای SugarSync منتشر نشده است. در دسامبر 2013، SugarSync اعلام کرد که برنامه رایگان 5 گیگابایتی خود را متوقف می‌کند و تا فوریه 2014 به یک سرویس فقط پولی منتقل خواهد شد. API و افزونه های شخص ثالث. در مارس 2010، SugarSync یک API معرفی کرد. در نتیجه، چندین افزونه و برنامه غیررسمی برای SugarSync در دسترس
افزونه و برنامه غیررسمی برای SugarSync در دسترس بودند. این افزونه‌ها به صورت خدمات وب و افزونه‌های مرورگر و برنامه‌های دسکتاپ مانند کلاینت دسکتاپ لینوکس SugarSync (که اکنون متوقف شده است) توسط مارک ویلیس ارائه می شدند.
اسپرینگ پانچ روسی یک کوکتل مخصوص لیوان هایبال است که از ودکا و لیکور تشکیل شده است. انجمن بین المللی بارمن ها این نوشیدنی را در دسته نوشیدنی های عصر جدید خود فهرست بندی کرده است. اسپرینگ پانچ روسی در لندن، انگلستان توسط دیک برادسل در دهه ۱۹۸۰ ساخته شد. او ادعا می کند که به یاد نمی آورد که در آن زمان در کدام بار کار می کرد، اما داستانی را بیان می کند که چگونه دستور غذا را برای دوستان شخصی که مایل به برگزاری یک مهمانی کوکتل بودند و در عین حال مقدار پولی را که باید برای الکل خرج می کردند را ایجاد کرد. این نام
باید برای الکل خرج می کردند را ایجاد کرد. این نام به خاطر ودکای روسی و تام کالینز که یک نوشیدنی بهاری است، گرفته شده است.
مسلمان شدن چِرکِس‌ها از قرن هجدهم آغاز شد. در سال ۱۷۱۷، امپراتوری عثمانی اسلام آوردن چرکس‌ها (مردم آدیغه) را به یک سیاست دولتی تبدیل کرد که توسط خان‌های کریمه، دولت گیرای و قاضی گیرای، اجرا می‌شد. گسترش اسلام در بین مردم چرکس با افزایش قدرت امپراتوری عثمانی در منطقه دریای سیاه ارتباط مستقیم داشت. عثمانی از قرن پانزدهم تا قرن نوزدهم تلاش می‌کرد بر چرکس‌ها تسلط یابد اما موفق نشد. به همین دلیل، ترک‌ها تصمیم گرفتند از اسلام به عنوان ابزاری برای نفوذ سیاسی در منطقه استفاده کنند. این روند در واقع نوعی تعامل میان
استفاده کنند. این روند در واقع نوعی تعامل میان فرهنگ اسلامی و فرهنگ سنتی چرکس‌ها بود. در ابتدا، اسلام بیشتر در میان طبقات بالای جامعه چرکس رواج یافت و مردم عادی به باورهای پیشین خود پایبند ماندند. با این حال، در برخی مناطق مانند کاباردا که ساختارهای فئودالی پیشرفته‌تر بودند، اسلام زودتر پذیرفته شد. روند گرایش به اسلام فراز و نشیب‌های زیادی داشت و در برخی دوره‌ها گسترش می‌یافت و در برخی دوره‌ها رو به افول می‌رفت. به‌طورکلی، چرکس‌ها در طول سه قرن اسلام را به عنوان یک کپی‌برداری ساده پذیرفتند و سعی نکردند آن
عنوان یک کپی‌برداری ساده پذیرفتند و سعی نکردند آن را با فرهنگ خود تلفیق کنند. در نتیجه، اسلام در چرکسیه با باورهای پیش از اسلام آمیخته شد و از آموزه‌های اصلی قرآن فاصله گرفت. با وجود نفوذ اسلام در چرکسیه در پایان قرن هجدهم، همچنان بسیاری از مردم به اعتقادات پیشین خود پایبند بودند. در قرن نوزدهم، جنگ قفقاز و تبلیغات مذهبی ترکیه باعث شد اسلام به عنوان پرچم مبارزه مردم چرکس علیه روسیه و عامل اتحاد آن‌ها مطرح شود. در این دوره، گرایش به اسلام در میان چرکس‌ها به‌طور چشمگیری افزایش یافت، زیرا در مواجهه با تهدید
چشمگیری افزایش یافت، زیرا در مواجهه با تهدید روسیه، اسلام را به‌عنوان تکیه‌گاهی معنوی پذیرفتند.
فرانک ویلکینسون کرو (؛ – ) پزشک متخصص بیماری‌های پوست و مو اهل ایالات متحده آمریکا بود. او یک صاحب‌نظر مشهور جهانی برای نشانه کرو در نوروفیبروماتوز بود که به نوعی کک‌ومک زیر بغل در افراد مبتلا به نوروفیبروماتوز نوع ۱ (بیماری فون رکلینگهاوزن) گفته می‌شود. این کک‌ومک‌ها در ۳۰ درصد افراد مبتلا به این بیماری دیده می‌شود و وجود آنها یکی از هفت معیار تشخیصی نوروفیبروماتوز است. کک‌ومک همچنین می‌تواند در ناحیه تماسی پوست در نوروفیبروماتوز وجود داشته باشد، مانند چین‌های کشاله ران، نواحی زیر پستان و پشت گردن. در سال
کشاله ران، نواحی زیر پستان و پشت گردن. در سال ۱۹۵۶ کرو و همکارانش وراثت اتوزومال غالب نوروفیبروماتوز و استفاده از ۶ نقطه لکه شیرقهوه یا بیشتر برای تشخیص این بیماری را شرح دادند. در سال ۱۹۶۴ کرو مقاله‌ای در مورد نحوه استفاده از کک‌ومک زیر بغل در تشخیص بیماری منتشر کرد که اکنون به عنوان نشانه کرو شناخته می‌شود.
توماس استیون کالن (؛ – ) پزشک زنان اهل کانادا بود. وی ابتدا مدرک کارشناسی پزشکی و جراحی خود را در سال ۱۸۹۰ از دانشگاه تورنتو گرفت و سپس در دانشگاه جانز هاپکینز پزشکی خواند و برای تحصیلات تکمیلی به دانشگاه گوتینگن رفت. او از سال ۱۸۹۳ تا ۱۸۹۶ رئیس دپارتمان آسیب‌شناسی دانشگاه جانز هاپکینز و از سال ۱۹۱۹ استادتمام پزشکی زنان بود. وی پژوهش‌هایی در زمینه بیماری‌های زنان و زایمان از جمله سرطان رحم و بارداری خارج رحمی انجام داد. نشان کالن به افتخار او نام‌گذاری شده است.