payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در تصاویری که در ۱۳ آوریل ۲۰۲۱ توسط بررسی نجومی مرکز گذر زوئیکی (زدتی‌اف) به دست آمد، شناسایی شد و باور کلی بر این است که به دلیل تجمع ماده در یک سیاهچاله فوق عظیم (SMBH) سنگین‌تر از صد میلیون جرم خورشیدی (M☉) است. این سیاره دارای انتقال به سرخ z = ۰٫۹۹۴۵ است[۱] که آن را در فاصله حدود هشت میلیارد سال نوری از زمین قرار می‌دهد و در صورت فلکی روباهک قرار دارد. هیچ کهکشان میزبانی برای آن شناسایی نشده است. نورسنجی اجباری تصاویر قبلی زدتی‌اف نشان داد که "ای‌تی ۲۰۲۱ال‌دبلیوایکس" تا ۱۶ ژوئن ۲۰۲۰ با نام
"ای‌تی ۲۰۲۱ال‌دبلیوایکس" تا ۱۶ ژوئن ۲۰۲۰ با نام ZTF20abrbeie شروع به روشن شدن کرده است. همچنین به‌طور مستقل در داده‌های سیستم هشدار آخرین برخورد سیارک-زمینی (ATLAS) با نام ATLAS20bkdj و تلسکوپ پیمایش پانوراما و سیستم واکنش سریع (پن-استارز) با نام PS22iin شناسایی شد. در رصدخانه فضایی نیل گرلز سوئیفت، مشاهدات پرتو ایکس با اخترشناسی پرتو ایکس و فرابنفش با تلسکوپ فرابنفش-نوری (UVOT) انجام شد.
گوشت شترمرغ () نوعی گوشت قرمز است که از شترمرغ، پرنده‌ای بزرگ و بی‌پرواز بومی آفریقا به دست می‌آید. گوشت شترمرغ که به دلیل فواید سلامتی و پایداری‌اش شناخته شده است، در سراسر جهان، به ویژه در بازارهایی که به سلامت اهمیت می‌دهند و غذاهای لذیذ عرضه می‌کنند، محبوبیت پیدا کرده است. به دلیل pH نهایی بالا، این گوشت تیره‌تر از گوشت گاو است. گوشت شترمرغ به دلیل ارزش غذایی‌اش بسیار ارزشمند است. این گوشت، گوشتی بدون چربی، با چربی کم و پروتئین بالا است. این گوشت کلسترول کمتری نسبت به گوشت گاو، گوشت خوک و گوشت گوسفند
کمتری نسبت به گوشت گاو، گوشت خوک و گوشت گوسفند دارد. گوشت شترمرغ منبع خوبی از آهن است که برای تولید گلبول‌های قرمز خون ضروری است. این گوشت حاوی مقادیر قابل توجهی ویتامین‌های گروه B، به ویژه ویتامین B12 است که برای متابولیسم انرژی و سلامت دستگاه عصبی مهم است.
طبیبِ اجباری نمایشنامه‌ای از مولیر است. پاره‌هایی از "طبیبِ پرنده" در این نمایشنامه بازسازی شده است. به فارسی. محمدحسن اعتمادالسلطنه نخستین بار این نمایشنامه را به‌ فارسی درآورد.
روغن شترمرغ () روغنی است که از چربی شترمرغ به دست می‌آید. روغن شترمرغ از ۳۶.۵۱% چربی اشباع، ۴۶.۷۵% از چربی تک غیراشباع و ۱۸.۲۴ درصد از چربی غیراشباع چندگانه تشکیل شده است. روغن شترمرغ حاوی اسیدهای چرب مانند اسید چرب امگا ۳، اسید چرب امگا ۶ و اسید چرب امگا ۹ است. این روغن همچنین حاوی ویتامین ها و مواد معدنی مانند ویتامین ئی و سلنیم است که به عنوان آنتی‌اکسیدان طبیعی عمل می‌کنند. روغن شترمرغ آمریکایی در ایالات متحده ترکیبی مشابه روغن شترمرغ دارد، اما روغن شترمرغ محتوای امگا ۳ بالاتری دارد و حاوی ۲.۱٪ در
شترمرغ محتوای امگا ۳ بالاتری دارد و حاوی ۲.۱٪ در مقایسه با ۰.۲۵٪ روغن شترمرغ است. روغن شترمرغ دارای خواص آنتی‌بیوتیکی است و برای اهداف گوناگون مراقبت از پوست، مانند کاهش التهاب استفاده می‌شود. به دلیل خواص مرطوب‌کنندگی، روغن شترمرغ در حال حاضر در فرمولاسیون‌های آرایشی و شیمی مواد غذایی استفاده می‌شود. روغن شترمرغ همچنین در صنایع غذایی استفاده می‌شود زیرا دارای اسیدهای چرب و توکوفرول‌ها و کلسترول پایین است.
ماشالله کرمی، پدر محمدمهدی کرمی است؛ معترضی که در جریان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ و در پرونده موسوم به «روح‌الله عجمیان» بازداشت و در ۱۷ دی‌ماه همان سال اعدام شد. او از مرداد ۱۴۰۲ در بازداشت به سر می‌برد. این پدر دادخواه پس از تجمیع احکام در پرونده‌های مختلف، به سه سال و هفت ماه زندان محکوم شده است. وی پیش‌تر در دو پرونده جداگانه مجموعا به بیش از پنج سال حبس محکوم شده بود. علاوه بر این، دادگاه تجدیدنظر استان البرز آقای کرمی را بابت اتهام «پولشویی و تحصیل مال نامشروع» به یک سال حبس و مصادره اموال و همچنین بابت
به یک سال حبس و مصادره اموال و همچنین بابت اتهام «اجتماع و تبانی» و «تبلیغ علیه نظام» به احکام جداگانه محکوم کرده است. ماشالله کرمی در مرداد ۱۴۰۲ توسط نیروهای امنیتی بازداشت و پس از سه ماه نگهداری در قرنطینه، به بند ۱۵ ندامتگاه مرکزی کرج منتقل شد. ماموران هنگام بازداشت، وسایل الکترونیکی خانواده و کارت‌های بانکی آن‌ها را نیز ضبط کردند. در مرداد ۱۴۰۴ دیوان عالی کشور برای دومین بار درخواست اعاده دادرسی او را رد کرد. نخستین درخواست اعاده دادرسی وی نیز در دی‌ماه سال ۱۴۰۳ رد شده بود. ماشالله کرمی اصالتا کرد است
سال ۱۴۰۳ رد شده بود. ماشالله کرمی اصالتا کرد است و قبل از بازداشت در نظرآباد استان البرز دستفروشی می‌کرد و جز محمدمهدی تنها یک فرزند معلول دارد.
نان دارنیتسکی (به روسی: Дарницкий хлеб) نوعی نان خمیر ترش است که از مخلوط چاودار و گندم تهیه می‌شود و در سال ۱۹۸۶ در اتحاد جماهیر شوروی پدید آمد. این نان به دو صورت قالبی یا کفی (پخته شده در کف تنور) و با وزن ۰٫۵ تا ۱٫۲۵ کیلوگرم تولید می‌شود. رنگ آن از قهوه‌ای روشن تا قهوه‌ای تیره متغیر است. این نان از ۶۰٪ آرد چاودار پوست‌کنده، ۴۰٪ آرد گندم درجه یک، نمک خوراکی و آب آشامیدنی تشکیل شده است. خمیر ترش آن از مجموعه کشت‌های خالص، آرد و آب تهیه می‌شود. برای عرضه در بازار، بسته‌بندی آن مجاز است. دستور پخت این نان
بازار، بسته‌بندی آن مجاز است. دستور پخت این نان در سال ۱۹۸۵ توسط متخصصان پژوهشکده صنعت نانوایی به سرپرستی فناور نیکولای ترنتیویچ چوبنکو تدوین شد. اساس کار، دستورالعمل تولید صنعتی نان با خمیر ترش مایع با استفاده از کشت‌های خالص مخمر و باکتری‌های اسید لاکتیک بود که در لنینگراد تدوین شده و از سال ۱۹۳۴ در کارخانه نان لواشوفسکی به کار گرفته می‌شد. در طول سه ماه فعالیت این گروه، انواع نان با ویژگی‌های بهبودیافته ایجاد شد. علاوه بر نان «دارنیتسکی» که به عنوان جایگزینی برای نان «اوکراینی» تولید شد، دستور پخت نان
برای نان «اوکراینی» تولید شد، دستور پخت نان «استالیچنی» (پایتختی) نیز به عنوان نسخه بهبودیافته نان «استالوی» (رومیزی) توسعه یافت. در سال ۱۹۸۶، استاندارد GOST برای نان «دارنیتسکی» منتشر شد.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;timestamp&gt;2025-08-23T00:56:05Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;WASP-Outis&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;ایجادشده به کمک انبوه و تغییرمسیرساز، ابرابزار&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;42466499&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt;
کیک لنینگرادسکی (به روسی: Ленинградский торт) یک شیرینی دوره شوروی است که از خمیر ترد، خامه کره‌ای شکلاتی سبک و کنیاک تهیه می‌شود. خاستگاه. در دهه ۱۹۵۰، تولید شاهکارهای شیرین در اتحاد جماهیر شوروی افزایش یافت. در میان این خلاقیت‌های جدید، کیک لنینگرادسکی نیز قرار داشت. این کیک توسط ویکتوریا لوونا تاتارسکایا، که در آن زمان توسعه‌دهنده دستور پخت شیرینی‌فروشی واقع در نفسکی پراسپکت در لنینگراد (اکنون سنت پترزبورگ) بود، خلق شد. نام این شیرینی‌فروشی «سِوِر» (به روسی: Север به معنی شمال) بود. در دوران شوروی، کیک
Север به معنی شمال) بود. در دوران شوروی، کیک لنینگرادسکی به دلیل استفاده از خمیر ترد که در آن زمان گران بود و تنها خانواده‌های ثروتمند یا سلطنتی توانایی خرید آن را داشتند، «کیک سلطنتی روسی» نامیده می‌شد. ترکیبات. دستور اصلی شامل تهیه چهار لایه نازک از خمیر ترد است که با کرم کره‌ای شکلاتی سبک و کنیاک پوشانده می‌شود. از فوندانت شکلاتی به عنوان روکش رویی استفاده می‌شود. روی کیک با بادام زمینی بوداده و کناره‌های آن با خرده بیسکویت برشته‌شده تزئین می‌شود. شکل اصلی این کیک مربع است و نام آن ("لنینگرادسکی" به
اصلی این کیک مربع است و نام آن ("لنینگرادسکی" به روسی: "Ленинградский") با کرم کره‌ای روی آن نوشته می‌شد. پس از ۱۹۹۱. در سال ۱۹۹۱، شهر لنینگراد به سنت پترزبورگ تغییر نام داد و نوشته روی کیک حذف شد: امروزه تنها چند طرح تزئینی روی کیک باقی مانده است.
شاه‌ماهی ته‌چین، شاه‌ماهی زیر پوستین، رشاه‌ماهی زیر کُت خَز (به روسی: Сельдь под шубой)، شوبا یا شاه‌ماهی زیر پتو) یک سالاد لایه‌ای به عنوان پیش‌غذا است که از فیله شاه‌ماهی نمک‌سود همراه با سبزیجات ریشه‌ای پخته‌شده و تخم‌مرغ آب‌پز زیر پوششی از سس مایونز تهیه می‌شود. این سالاد در آشپزی روسی و آشپزی دیگر کشورهای پساشوروی رایج است. این سالاد که یک اثر آشپزی از دوره متأخر آشپزی شوروی محسوب می‌شود، در دهه ۱۹۷۰ رواج یافت و به یک غذای جشنی و جزء جدایی‌ناپذیر سفره سال نو در کنار سالاد الیویه تبدیل شد. سالادهای
سال نو در کنار سالاد الیویه تبدیل شد. سالادهای مشابهی با نام «سالاد شاه‌ماهی»، چه به صورت لایه‌ای و چه مخلوط، از اواسط قرن نوزدهم در آشپزی اسکاندیناوی و آشپزی آلمانی شناخته شده بودند. شاه‌ماهی زیر کت خز دستورهای پخت بسیار متنوعی دارد که شامل پنیر، قارچ و سیب نیز می‌شود. در دستور پخت پایه، این سالاد شامل شاه‌ماهی خرد شده (ترجیحاً نمک‌سود و ادویه‌زده)، پیاز ریز خرد شده، و سیب‌زمینی، هویج و چغندر درشت رنده شده است. شاه‌ماهی بسیار شور را از قبل در چای غلیظ یا شیر می‌خیسانند. مواد آماده‌شده را در ظرف‌های بزرگ
شیر می‌خیسانند. مواد آماده‌شده را در ظرف‌های بزرگ تخت یا کاسه‌های گود سالاد به صورت لایه‌لایه روی هم قرار می‌دهند: شاه‌ماهی، سیب‌زمینی، مایونز، پیاز، هویج، دوباره مایونز، تخم‌مرغ، چغندر و یک بار دیگر مایونز. ترتیب لایه‌ها ممکن است تغییر کند، اما لایه زیرین همیشه باید شاه‌ماهی و لایه رویی چغندر باشد. اگر در سالاد چند لایه شاه‌ماهی وجود داشته باشد، به آن «شاه‌ماهی زیر کت خز بویار» می‌گویند. در نسخه گیاه‌خواری این سالاد، به جای شاه‌ماهی از جلبک دریایی استفاده می‌شود. سالاد باید مدتی بماند تا طعم‌ها به خورد هم
سالاد باید مدتی بماند تا طعم‌ها به خورد هم بروند و عطر شاه‌ماهی در آن بپیچد. پیش از سرو، آن را با شوید خرد شده، خرده‌های زرده تخم‌مرغ یا سفیده تخم‌مرغ رنده شده تزئین می‌کنند. خاستگاه شاه‌ماهی زیر کت خز در آشپزی شوروی را به تحولی عمیق در وینیگرت ماهی نسبت می‌دهند. سس مایونز در دهه‌های ۱۹۶۰–۱۹۷۰ و با عرضه صنعتی این محصول، به سالاد اضافه شد. ولادیمیر اوسوف افسانه‌ای را دربارهٔ ابداع «شوبا» توسط یک مهمان‌خانه‌دار به نام آریستارخ پروکوپتسف در سال قحطی‌زده ۱۹۱۸ نقل می‌کند که در آن کلمه «شوبا» (ШУБА) ارتباطی با
نقل می‌کند که در آن کلمه «شوبا» (ШУБА) ارتباطی با لباس خز ندارد، بلکه یک سرواژه برای عبارت «Шовинизму и упадку — бойкот и анафема» به معنای «به شوونیسم و انحطاط — بایکوت و انکار (تکفیر)» است. در روایتی مشابه از همان دوران، تاجر آناستاس بوگومیل‌اف به عنوان خالق این سالاد معرفی می‌شود که در نسخه او لایه رویی چغندر نماد پرچم سرخ پرولتاریا بود. در سال ۲۰۱۰، در «روز شاه‌ماهی» در کالینینگراد، یک شاه‌ماهی غول‌پیکر زیر کت خز تهیه شد. برای این غذا که ۷ متر طول و ۳۰۵ کیلوگرم وزن داشت و در کتاب رکوردهای روسیه ثبت شد،
کیلوگرم وزن داشت و در کتاب رکوردهای روسیه ثبت شد، ۵۰ کیلوگرم فیله شاه‌ماهی، ۹۸ کیلوگرم چغندر، ۹۴ کیلوگرم هویج، ۱۵۸ کیلوگرم سیب‌زمینی، ۷۲۰ عدد تخم‌مرغ، ۱۸ کیلوگرم پیاز و ۵۰ کیلوگرم مایونز استفاده شد. این رکورد در ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۵ در ساراتوف شکسته شد؛ جایی که سالاد رکوردشکن ۶۳۱ کیلوگرم وزن داشت و از ۶۴ کیلوگرم پیاز، ۱۱۰ کیلوگرم شاه‌ماهی، ۱۲۰ کیلوگرم چغندر، ۷۵ کیلوگرم هویج و ۱۱۷ کیلوگرم سیب‌زمینی، به علاوه ۱۸۵۰ عدد تخم‌مرغ و ۷۰ کیلوگرم مایونز تشکیل شده بود. در ۱۰ دسامبر ۲۰۱۸، رکورد ساراتوف در مسکو در جشنواره
۱۰ دسامبر ۲۰۱۸، رکورد ساراتوف در مسکو در جشنواره «۱۰۰ سالگی شاه‌ماهی زیر کت خز» شکسته شد: وزن سالاد تهیه‌شده به ۱۰۱۸ کیلوگرم رسید و مسکووی‌های مشتاق برای دریافت سالاد ازدحام کردند.
مرحله حذفی ای‌اف‌سی کاپ ۲۰۱۶ از ۲۴ مه تا ۵ نوامبر ۲۰۱۶ برگزار شد. در مجموع ۱۶ تیم در مرحله حذفی برای تعیین قهرمان ای‌اف‌سی کاپ ۲۰۱۶ به رقابت پرداختند. تیم‌های راه یافته. تیم‌های اول و دوم هر یک از هشت گروه مرحله گروهی به مرحله حذفی راه یافتند. هر دو منطقه غرب آسیا و منطقه شرق آسیا هشت تیم راه یافته به این مرحله داشتند. فرمت. در مرحله حذفی، ۱۶ تیم به صورت تک‌حذفی به رقابت پرداختند. در مراحل یک‌چهارم نهایی و نیمه نهایی، هر بازی به صورت رفت و برگشت برگزار شد، در حالی که در مرحله یک‌هشتم نهایی و فینال، هر بازی
حالی که در مرحله یک‌هشتم نهایی و فینال، هر بازی به صورت تک‌بازی برگزار شد. در صورت لزوم، از قانون گل زده در خانه حریف (برای بازی‌های رفت و برگشت)، وقت اضافه (گل زده در خانه حریف در وقت اضافه اعمال نمی‌شود) و ضربات پنالتی برای تعیین برنده استفاده شد. از این فصل، مرحله حذفی تا فینال بین دو منطقه تقسیم شد، مشابه لیگ قهرمانان آسیا (ماده ۱۲.۳ آیین‌نامه). برنامه. برنامه مسابقات به شرح زیر بود. نمودار. نمودار مرحله حذفی به شکل زیر بود. یک‌هشتم نهایی. در مرحله یک هشتم نهایی، برندگان یک گروه با تیم‌های دوم گروه
هشتم نهایی، برندگان یک گروه با تیم‌های دوم گروه دیگر در همان منطقه بازی کردند و برندگان گروه میزبان مسابقه بودند. !colspan=3|منطقه غرب !colspan=3|منطقه شرق یک‌چهارم نهایی. در مرحله یک‌چهارم نهایی، چهار تیم از منطقه غرب به دو گروه و چهار تیم از منطقه شرق به دو گروه دیگر تقسیم شدند و ترتیب مراحل نیز توسط قرعه‌کشی مشخص شد. قرعه‌کشی مرحله یک‌چهارم نهایی در تاریخ ۹ ژوئن ۲۰۱۶، ساعت ۱۵:۰۰ به وقت مالزی (یوتی‌سی ۸+)، در هتل هیلتون پتالینگ جایا در کوالا لامپور، مالزی برگزار شد. هیچ گونه سیدبندی یا محافظت از کشور
برگزار شد. هیچ گونه سیدبندی یا محافظت از کشور وجود نداشت، بنابراین تیم‌های یک فدراسیون می‌توانستند در یک قرعه‌کشی شرکت کنند. !colspan=5|منطقه غرب !colspan=5|منطقه شرق منطقه غرب. "نیروی هوایی در مجموع ۵–۱ برنده شد." "العهد در مجموع ۳–۰ برنده شد." منطقه شرق. "جوهر دارالتعظیم در مجموع ۳–۲ برنده شد." "بنگالورو در مجموع ۱–۰ برنده شد." نیمه نهایی. در نیمه‌نهایی، دو برنده یک‌چهارم نهایی از منطقه غرب با یکدیگر بازی کردند و دو برنده یک‌چهارم نهایی از منطقه شرق با یکدیگر بازی کردند و ترتیب مراحل بر اساس قرعه‌کشی
یکدیگر بازی کردند و ترتیب مراحل بر اساس قرعه‌کشی یک‌چهارم نهایی مشخص شد. !colspan=5|منطقه غرب آسیا !colspan=5|منطقه شرق آسیا منطقه غرب. "نیروی هوایی در مجموع ۴–۳ برنده شد." منطقه شرق. "بنگالورو در مجموع ۴–۲ برنده شد." فینال. در فینال، دو برنده نیمه نهایی با هم بازی کردند و تیم میزبان با قرعه‌کشی که پس از قرعه‌کشی مرحله یک‌چهارم نهایی برگزار شد، مشخص شد.
ژیگولیووسکویه (به روسی: Жигулёвское) یک برند آبجوی روشن شوروی بود. این آبجو در اتحاد جماهیر شوروی بسیار رایج بود (در اوج محبوبیت، ۷۳۵ کارخانه در سراسر کشور آن را تولید می‌کردند). در حال حاضر، آبجویی با نام «ژیگولیووسکویه» (اما با ترکیبات و طراحی برچسب‌های متفاوت) توسط ده‌ها کارخانه آبجوسازی در روسیه و کشورهای پساشوروی تولید می‌شود. تاریخچه. کارخانه آبجوسازی ژیگولی در سال ۱۸۸۱ توسط یک تبعه اتریشی به نام آلفرد فیلیپوویچ فون واکانو در سامارا ساخته شد. عبارت «آبجوی ژیگولی» مدت‌ها پیش از ظهور این برند، به عنوان
ژیگولی» مدت‌ها پیش از ظهور این برند، به عنوان نامی کلی برای محصولات کارخانه آبجوسازی ژیگولی در شهر کوبیشف به کار می‌رفت. در اتحاد شوروی. بر اساس یک افسانه محلی، برند «ژیگولیووسکویه» در سال ۱۹۳۴ پدید آمد: آناستاس میکویان هنگام بازدید از کارخانه در کوبیشف پرسید چرا آبجوی «وینی» (Viennese) که در آنجا تولید می‌شود، چنین نام «بورژوایی» دارد؛ پس از آن «اقدامات لازم» انجام شد. طبق روایتی دیگر، این نام به آبجوی کارخانه ژیگولی پس از پیروزی در یک رقابت سراسری آبجوسازی داده شد. به‌طور رسمی، این برند در سال ۱۹۳۵ توسط
داده شد. به‌طور رسمی، این برند در سال ۱۹۳۵ توسط متخصصان «مؤسسه پژوهشی سراسری صنایع آبجوسازی و شراب‌سازی» توسعه یافت. همراه با «ژیگولیووسکویه»، برندهای معروف دیگری مانند «مسکووسکویه»، «روسکویه»، «اوکراینسکویه» و غیره نیز توسط کمیساریای مردمی صنایع غذایی شوروی توسعه یافته و به تولید رسیدند. از سال ۱۹۳۸، «ژیگولیووسکویه» در استانداردهای شوروی حضور داشت. این محصول به عنوان یک آبجوی روشن با تخمیر در کف تعریف شده بود که باید چگالی عصاره اولیه آن حداقل ۱۱٪ و میزان الکل آن حداقل ۲٫۸٪ وزنی باشد. برای تولید آن،
الکل آن حداقل ۲٫۸٪ وزنی باشد. برای تولید آن، استفاده از ۱۵٪ مواد اولیه بدون مالت (مانند جوی پوست‌کنده، ذرت بدون چربی، گندم نرم و برنج شکسته) بدون استفاده از آنزیم، و تا ۵۰٪ با استفاده از آنزیم مجاز بود. دوره تخمیر ثانویه در تانک‌های لاگر طبق استاندارد (OCT 350-38) حداقل ۱۶ روز بود که در استانداردهای بعدی به حداقل ۲۱ روز افزایش یافت. با این حال، طبق استانداردهای بعدی، در دوره تابستان (از ماه مه تا سپتامبر) کاهش این مدت از ۲۱ به ۱۸ روز مجاز بود و در صورت وجود تجهیزات پیشرفته‌تر مانند تانک‌های
و در صورت وجود تجهیزات پیشرفته‌تر مانند تانک‌های استوانه‌ای-مخروطی، این زمان می‌توانست تا ۱۱ روز نیز کاهش یابد. در ابتدا، این آبجو به سبک لاگر وینی با طعم و عطر کاراملی مالت وینی بود. اما استفاده گسترده از مواد اولیه بدون مالت در دهه‌های ۱۹۵۰–۱۹۶۰ و تغییر تدریجی صنعت آبجوسازی شوروی به سمت فناوری‌های چکسلواکی، باعث شد تا این آبجو بخشی از رنگ، عطر و طعم اصلی خود را از دست بدهد. در دهه‌های ۱۹۷۰–۱۹۸۰، آبجوی اکثر کارخانه‌ها بیشتر شبیه لاگرهای روشن‌تر بود. برای اصلاح رنگ، استانداردهای آن زمان اجازه استفاده از
اصلاح رنگ، استانداردهای آن زمان اجازه استفاده از رنگ کاراملی (شکر سوخته) را می‌دادند. در دهه ۱۹۶۰، برخی کارخانه‌های مسکو و لنینگراد، نسخه باکیفیت‌تری به نام «ژیگولیووسکویه اوریجینالنویه» (اصل) تولید کردند که بعدها با نام «ژیگولیووسکویه با کیفیت عالی» وارد استاندارد ملی شد. در سال ۱۹۸۷، آبجوی «ژیگولیووسکویه اسپشیالنویه» (ویژه) معرفی شد که بر اساس مشخصات فنی جداگانه تولید می‌شد. در فضای پساشوروی. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، آبجویی با نام «ژیگولیووسکویه» همچنان در روسیه و سایر جمهوری‌های مستقل (مانند
همچنان در روسیه و سایر جمهوری‌های مستقل (مانند اوکراین، بلاروس، لیتوانی و لتونی) تولید می‌شد. با معرفی استاندارد جدید در روسیه (GOST R 51174-98)، الزامات مربوط به برندهای خاص حذف شد و محصولات بسیار متفاوتی با نام «ژیگولیووسکویه» به بازار عرضه شدند. یک آبجوسازی روسی به نام "TARKOS" پروژه‌ای برای بازآفرینی خط تولید تاریخی آبجوی «ژیگولیووسکویه» راه‌اندازی کرده است که تغییرات این برند در طول دهه‌ها را با افزودن سال‌های «۱۹۳۰»، «۱۹۵۰»، «۱۹۶۰»، «۱۹۷۰» و «۱۹۸۰» به نام محصول، منعکس می‌کند. نشان تجاری. حق نشان
به نام محصول، منعکس می‌کند. نشان تجاری. حق نشان تجاری «ژیگولیووسکویه» در ۲۴ ژوئیه ۱۹۹۲ برای کارخانه آبجوسازی ژیگولی به ثبت رسید. اما از آنجا که این آبجو توسط بیش از ۲۰۰ کارخانه در سراسر کشور تولید می‌شد، اتحادیه تولیدکنندگان آبجوی روسیه به این ثبت اعتراض کرد و در ۱۷ مه ۲۰۰۰، هیئت تجدیدنظر روس‌پتنت ثبت این نشان تجاری را لغو کرد. ترکیبات. میزان الکل: حداقل ۲٫۸٪ وزنی طبق استاندارد GOST 3473-69. چگالی عصاره اولیه: ۱۱٪. ارزش انرژی: ۴۲ کیلوکالری در ۱۰۰ گرم آبجو. ارزش غذایی: کربوهیدرات حداکثر ۴٫۶ گرم در ۱۰۰ گرم
ارزش غذایی: کربوهیدرات حداکثر ۴٫۶ گرم در ۱۰۰ گرم آبجو.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;42466650&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-08-23T02:56:27Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;EmausBot&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;minor /&gt; &lt;comment&gt;ربات:: اصلاح تغییرمسیر دوتایی به صومعه آگاراک&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;42466747&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt;
گارد کلداستریم () قدیمی‌ترین هنگ منظم نیروی زمینی بریتانیا است. به عنوان بخشی از لشکر خانگی، یکی از نقش‌های اصلی آن حفاظت از سلطنت است؛ به همین دلیل، اغلب در مراسم تشریفاتی دولتی شرکت می‌کند. این هنگ به‌طور مداوم در اعزام‌ها در سراسر جهان آرایش نظامی داشته و در اکثر نبردهای اصلی که ارتش بریتانیا در آن درگیر بوده، جنگیده است. این هنگ به‌طور مداوم در خدمت بوده و هرگز در هیچ یگانی ادغام نشده است. این هنگ در سال ۱۶۵۰ به عنوان «هنگ پیاده‌نظام مونک» تشکیل شد و سپس پس از بازگشت سلطنت در سال ۱۶۶۰ به «هنگ پیاده‌نظام
پس از بازگشت سلطنت در سال ۱۶۶۰ به «هنگ پیاده‌نظام لرد ژنرال» تغییر نام داد. با مرگ جورج مونک در سال ۱۶۷۰، دوباره به «هنگ پیاده‌نظام کولداستریم» تغییر نام داد، نام این هنگ برگرفته از مکانی در اسکاتلند بود که از آنجا برای کمک به بازگرداندن سلطنت در سال ۱۶۶۰ راهپیمایی کرد. نام آن در سال ۱۸۵۵ دوباره به «نگهبانان کلداستریم» تغییر یافت و هنوز هم عنوان فعلی آن همین است.
کو‌مپز یک برنامهٔ ناوبری آفلاین، رایگان و متن‌باز است که داده‌های نقشه را از OpenStreetMap (OSM) می‌گیرد. این برنامه بدون نیاز به اینترنت کار می‌کند؛ نقشه‌ها را پیشاپیش دانلود می‌کنید و سپس می‌توانید مسیرها را ببینید، جستجو کنید یا برنامه‌ریزی کنید. ویژگی‌ها. حریم‌خصوصی. کو‌مپز هیچ‌گونه اطلاعات شخصی یا مکان شما را جمع‌آوری نمی‌کند. نقشه‌های آفلاین. بعد از دانلود، تمام قابلیت‌ها—ناوبری، جستجو، برنامه‌ریزی مسیر—بدون اینترنت در دسترس‌اند. نقشه‌های جهان، مسیرهای دوچرخه‌سواری، پیاده‌روی، مسیرهای کوهستانی، خطوط
دوچرخه‌سواری، پیاده‌روی، مسیرهای کوهستانی، خطوط ارتفاعی، قله‌ها و شیب‌ها هم موجود هستند. مصرف کم باتری. طراحی برنامه به‌گونه‌ای است که در طول ناوبری باتری را کمتر مصرف کند. ناوبری. برای پیاده‌روی، دوچرخه‌سواری، رانندگی و حمل‌ونقل عمومی قابل استفاده است. راهنمایی صوتی گام‑به‑گام دارد و امکان ذخیرهٔ نشانک‌ها را می‌دهد. داده‌های OpenStreetMap. کو‌مپز از داده‌های مشارکتی OSM استفاده می‌کند و داخل برنامه یک ادیتور دارد تا کاربران بتوانند کسب‌وکارها، نقاط دیدنی و سایر اطلاعات را به‌روز کنند. تاریخچه. پروژهٔ
و سایر اطلاعات را به‌روز کنند. تاریخچه. پروژهٔ کو‌مپز پس از نارضایتی جامعهٔ کاربران Organic Maps شکل گرفت؛ آن پروژه مشکلاتی در حاکمیت، شفافیت و سودآوری برای سهامداران داشت. پس از ارسال نامه‌ای باز به سهامداران و عدم یافتن راه‌حل مناسب، گروهی از مشارکت‌کنندگان تصمیم به راه‌اندازی یک پروژه مستقل گرفتند. نسخهٔ پیش‌نمایش اولیه برای اندروید در ۱ ژوئن ۲۰۲۵ روی Codeberg منتشر شد. در ۱۹ ژوئن ۲۰۲۵ در F‑Droid قرار گرفت و در ۳ جولای ۲۰۲۵ به‌صورت رسمی در Play Store و App Store در دسترس شد. تا مه ۲۰۲۵ یک میزبان مالی در
Store در دسترس شد. تا مه ۲۰۲۵ یک میزبان مالی در Open Collective ایجاد شده و در حال بررسی تشکیل ساختار قانونی غیرانتفاعی یا تعاونی برای ادامهٔ پروژه هستند.
ساموکات (به روسی: Самокат، به معنی «اسکوتر») یک سرویس روسی تحویل فوری فروشگاه تاریک (dark store) برای مواد غذایی و کالاهای خانگی است. این شرکت که در سال ۲۰۱۷ تأسیس شد، نخستین اپراتور فروشگاه تاریک در این کشور بود. تا سال ۲۰۲۲، ساموکات حدود ۱۱۰۰ فروشگاه تاریک در ۴۹ شهر داشت و ۳۵٪ از کل تحویل‌های فروشگاه‌های تاریک در سراسر روسیه را به خود اختصاص می‌داد. تاریخچه. ساموکات توسط رودیون شیشکوف، مدیر اجرایی سابق یوتا و پست روسیه، و اسلاوا بوچاروف، معاون مدیرعامل ماگنیت، تأسیس شد. این دو شریک تجاری در اوایل دهه ۲۰۱۰
تأسیس شد. این دو شریک تجاری در اوایل دهه ۲۰۱۰ توسط ایلیا اوسکلکوف-تسنتسیپر به یکدیگر معرفی شدند و در پروژه تحول دیجیتال پست روسیه با هم همکاری کردند. آن‌ها برای اولین بار از مدل کسب‌وکار تحویل از دارک استور در پروژه "Smart.Space" در سال ۲۰۱۷ استفاده کردند که هدف آن بهبود راحتی خدمات در مراکز تجاری و مجتمع‌های مسکونی بود و تحویل ۱۵ دقیقه‌ای مجموعه‌ای محدود از مواد غذایی و کالاهای خانگی را از طریق ویترین اپلیکیشن خود "Magazinchik" (به روسی به معنای «فروشگاه کوچک») ارائه می‌داد. در اواخر ۲۰۱۷، Magazinchik به
ارائه می‌داد. در اواخر ۲۰۱۷، Magazinchik به یک اپلیکیشن مجزا تبدیل شد (و در آوریل ۲۰۱۹ به «ساموکات» تغییر نام داد) و به اولین سرویس تخصصی تحویل فوری در روسیه تبدیل شد. با سرمایه‌گذاری ۲٫۵ میلیون دلاری بنیان‌گذاران و سرمایه‌گذاران خصوصی، تا پایان سال ۲۰۱۸، این شرکت به ۵ فروشگاه تاریک در سنت پترزبورگ رسید که ماهانه ۸۰۰۰ سفارش را تحویل می‌دادند. در ژوئن ۲۰۱۹، ساموکات سرمایه‌ای ۱۰ میلیون دلاری از شاخه سرمایه‌گذاری گروه پی‌آی‌کی به نام "PIK Investments" دریافت کرد که به شرکت اجازه داد تا فعالیت خود را در مسکو
کرد که به شرکت اجازه داد تا فعالیت خود را در مسکو آغاز کرده و ۷۰ فروشگاه تاریک دیگر افتتاح کند. تا پایان ۲۰۱۹، ساموکات هر هفته بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ سفارش تحویل می‌داد. بازار تحویل فوری در طول دنیاگیری کووید-۱۹ به شدت رشد کرد: تا مه ۲۰۲۰، ساموکات به ۱ میلیون تحویل ماهانه رسید و از سایر اپلیکیشن‌های تحویل و خرده‌فروشان سنتی پیشی گرفت. در همین حال، در آوریل ۲۰۲۰، یک سرمایه‌گذاری مشترک بین گروه میل. رو و اسبربانک ۷۵٫۶٪ از سهام ساموکات را خریداری کرد. از سال ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۲، این شرکت فعالیت خود را به ۳۹ شهر گسترش داد و
این شرکت فعالیت خود را به ۳۹ شهر گسترش داد و تا ۱۰۰۰ فروشگاه تاریک افتتاح کرد. بایک. پس از موفقیت ساموکات در روسیه، شیشکوف و بوچاروف یک شرکت تحویل فروشگاه تاریک مستقر در ایالات متحده به نام بایک (Buyk) را راه‌اندازی کردند که از بخش‌هایی از زیرساخت فنی ساموکات استفاده می‌کرد. این شرکت توسط Fort Ross Ventures و صندوق سرمایه‌گذاری LVL1 متعلق به لف لویف حمایت می‌شد. بایک فعالیت خود را در نیویورک در سپتامبر ۲۰۲۱ و در شیکاگو در دسامبر ۲۰۲۱ آغاز کرد. در زمان حمله تمام‌عیار روسیه به اوکراین، بایک بین دورهای جذب
تمام‌عیار روسیه به اوکراین، بایک بین دورهای جذب سرمایه قرار داشت و کاملاً به تأمین مالی موقت از سوی بنیان‌گذارانش وابسته بود. در ۱۷ مارس ۲۰۲۲، این شرکت درخواست ورشکستگی داد. مدل کسب‌وکار. ساموکات شبکه‌ای از دارک استورها (با مساحت ۱۸۰ تا ۲۲۰ متر مربع) را در مناطق پرجمعیت اداره می‌کند. شعاع عملیاتی متوسط هر فروشگاه ۱٫۵ کیلومتر است که امکان تحویل سفارش‌ها را در عرض ۱۵ یا ۳۰ دقیقه (بسته به شرایط محلی) فراهم می‌کند. سفارش‌ها از طریق اپلیکیشن‌های موبایل ثبت شده، توسط کارکنان فروشگاه بسته‌بندی شده و توسط پیک‌های
توسط کارکنان فروشگاه بسته‌بندی شده و توسط پیک‌های دوچرخه‌سوار تحویل داده می‌شوند. ساموکات کالاهایی مشابه فروشگاه‌های محلی ارائه می‌دهد: خواربار، شیرینی‌جات، گوشت، سبزیجات، کالاهای خانگی، اقلام کودک و غذای حیوانات خانگی. تا سال ۲۰۲۲، این شرکت حدود ۸۰۰ محصول با برند اختصاصی خود، از جمله غذاهای بدون گلوتن و جایگزین، ارائه می‌کرد که ۲۰٪ از درآمد آن را تشکیل می‌دادند. در سال ۲۰۲۲، ساموکات با انجمن روسی غذاهای جایگزین برای گسترش خط تولید محصولات گیاه‌خواری خود همکاری کرد. زیرساخت فنی ساموکات شامل یک سیستم مدیریت
کرد. زیرساخت فنی ساموکات شامل یک سیستم مدیریت فروشگاه (که موجودی کالاها و تاریخ انقضا را نظارت کرده و به کارکنان در بسته‌بندی سفارش‌ها کمک می‌کند)، یک سیستم پیش‌بینی بار کاری (که تعداد سفارش‌های آینده را بر اساس رفتار مشتری و عوامل دیگر محاسبه می‌کند)، و یک سیستم کنترل تحویل برای مدیریت شبکه گسترده پیک‌ها است. شرکت. ساموکات توسط هلدینگ O2O، که بر تجارت الکترونیک متمرکز است و بخشی از سهام آن متعلق به اسبربانک است، کنترل می‌شود. شیشکوف، بوچاروف و مدیران ارشد شرکت سهامداران اقلیت هستند. تا سال ۲۰۲۲، ساموکات
شرکت سهامداران اقلیت هستند. تا سال ۲۰۲۲، ساموکات ۱۰۹۲ فروشگاه تاریک (رشد ۱۲۰٪ نسبت به سال قبل) در ۴۹ شهر روسیه داشت و بزرگ‌ترین شبکه فروشگاه تاریک در اروپا (و ایالات متحده) بود و تنها از رقیب چینی خود Missfresh عقب‌تر بود. تا دسامبر ۲۰۲۲، این شرکت بیش از ۳۰٬۰۰۰ نفر، شامل کارکنان و پیمانکاران مستقل به عنوان پیک، در استخدام داشت. در سال ۲۰۲۱، ساموکات ۷۰ میلیون سفارش (رشد ۳۰۰٪ نسبت به ۲۰۲۰) تحویل داد. تنها در اوت ۲۰۲۲، ساموکات ۱۰٫۵ میلیون تحویل انجام داد که حدود ۳۵٪ از کل تحویل‌های فوری در روسیه را شامل
که حدود ۳۵٪ از کل تحویل‌های فوری در روسیه را شامل می‌شد. طبق گزارش‌ها، در سال ۲۰۲۱، درآمد ساموکات به ۴۲٫۴ میلیارد روبل (رشد ۳۲۰٪ نسبت به سال قبل) رسید.