payamvha/North_RAG huggingface dataset:
باب یک مدل موی کوتاه تا متوسط برای خانم‌ها است که در آن موها معمولاً در اطراف سر و تقریباً در سطح فک کوتاه می‌شوند. موها در این مدل بیشتر از طول شانه نیست و معمولاً جلوی موها به شکل چتری کوتاه می‌شود. در مدل باب استاندارد پشت گردن پیداست و تمام موها به خوبی بالای شانه‌ها قرار می‌گیرد.
صندلی نقره‌ای مجموعه تلویزیونی محصول سال ۱۹۹۰ و به کارگردانی الکس کیربی است. در این مجموعه تلویزیونی بازیگرانی همچون دیوید توایتس، کامیلا پاور، واریک دیویس، تام بیکر، لزلی نیکل، پتسی برن، بیل والیس و جفری پری ایفای نقش کرده‌اند. این مجموعه بر اساس کتاب صندلی نقره‌ای نوشته سی. اس. لوئیس و بخشی از مجموعه سرگذشت نارنیا است.
آبرایوو () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
رالی مونت کارلو ۲۰۱۷ (به‌طور رسمی با نام ۸۵امین رالی اتومبیلرانی مونت کارلو شناخته می‌شود) یک رویداد اتومبیل رانی برای خودروهای رالی بود که طی چهار روز بین ۱۹ و ۲۲ ژانویه ۲۰۱۷ برگزار شد. این رالی هشتاد و پنجمین دوره رالی مونت کارلو و اولین دور از مسابقات رالی قهرمانی جهان ۲۰۱۷، WRC-2 و WRC-3 بود. خلاصه رالی. هیدن پادون پس از تصادف مرگباری که با یک تماشاگر روی صحنه افتتاحیه رخ داد، از رالی کنار رفت. پادون پس از برخورد با تکه ای از یخ سیاه ، کنترل خود را از دست داد، که او را به داخل خاکریز کشاند و ماشین را
دست داد، که او را به داخل خاکریز کشاند و ماشین را غلت داد. پس از اینکه پادون در ابتدا کنترل خود را از دست داد، تماشاگر ضربه خورد. رویداد متوقف شد و با اینکه مراقبت‌های پزشکی و ماشین بازیابی شد، اما تماشاگر زنده نماند. اگرچه پادون طبق مقررات رالی ۲ واجد شرایط شرکت مجدد در رالی بود، تیم تصمیم گرفت ماشین او را از این رویداد خارج کنند و از ادامه حضور در رالی خودداری کرد.
حقوق‌ها در ایران در سال‌های اخیر به‌طور قابل توجهی کاهش یافته است زیرا ایران با تحریم‌های اقتصادی و افزایش نرخ تورم دست و پنجه نرم می‌کند. نتیجه کاهش قدرت خرید حقوق است. نتیجه این است که شهروندان بیشتر و بیشتر نمی‌توانند اساسی‌ترین نیازهای خود را که توسط دولت تعریف شده است، تأمین کنند. حقوق و شکاف دستمزد جنسیتی. در سال ۱۳۸۹، متوسط حقوق خالص در ایران ۷۰۸٫۳۳ دلار بوده است. از سال ۱۴۰۲، میانگین خالص حقوق تنها ۲۵۳٫۳۶ دلار است. در سال ۱۴۰۳، متوسط حقوق در ایران تقریباً ۵۳۷٬۶۰۰٬۳۰۰ ریال در سال است که اکثر حقوق‌ها
۵۳۷٬۶۰۰٬۳۰۰ ریال در سال است که اکثر حقوق‌ها از ۱۳۵٬۶۰۰٬۳۰۰ ریال به ۱٬۲۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ ریال در سال کاهش یافته است. شکاف دستمزد براساس جنسیت در ایران وجود دارد و مردان ۱۱ تا ۱۲ درصد بیشتر از زنان درآمد دارند. به عنوان مثال، فیزیکدانان مرد تقریباً ۱٬۲۳۵٬۹۹۹٬۹۰۰ ریال ایران درآمد دارند، در حالی که زنان ۱٬۱۱۳٬۶۰۱٬۷۰۰ ریال ایران - یک شکاف ۱۱. ٪ قضات حقوق اداری مرد به‌طور متوسط ۱٬۶۱۹٬۹۹۹٬۴۰۰ ریال در مقایسه با ۱٬۴۵۲٬۰۰۱٬۶۰۰ ریال برای زنان درآمد دارند که ۱۲ درصد شکاف را نشان می‌دهد. اقتصاددانان مرد ۹۳۴٬۷۹۸٬۴۰۰ ریال درآمد
می‌دهد. اقتصاددانان مرد ۹۳۴٬۷۹۸٬۴۰۰ ریال درآمد دارند در حالی که زنان ۸۴۲٬۳۹۸٬۳۰۰ ریال درآمد دارند که نشان دهنده تفاوت ۱۱ درصدی است. کارمندان مرد در حدود ۲۴۸٬۳۹۸٬۷۰۰ ریال درآمد دارند در حالی که همتایان زن آنها ۲۲۴٬۳۹۸٬۲۰۰ ریال درآمد دارند که شکاف مشابه ۱۱ درصدی را نشان می‌دهد. حقوق در بخش دولتی. در سال ۱۴۰۴، متوسط حقوق سالانه یک کارمند دولتی در ایران تقریباً ۱۸۸٬۴۰۱٬۸۰۰ ریال است که محدوده معمول آن بین ۹۷٬۶۸۱٬۶۰۰ تا ۲۸۸٬۰۰۱٬۳۰۰ ریال در سال است. میانه حقوق سالانه ۱۸۰٬۰۰۰٬۵۰۰ ریال ایران است، حقوق در پنجاه و
۱۸۰٬۰۰۰٬۵۰۰ ریال ایران است، حقوق در پنجاه و پنجمین درصد ۱۲۴٬۷۹۹٬۱۰۰ ریال ایران است، و حقوق در هفتاد و پنج درصد ۲۲۴٬۳۹۸٬۲۰۰ ریال ایران است. حقوق با تجربه افزایش می‌یابد. پس از ۰ تا ۲ سال، یک کارمند دولتی تقریباً ۱۱۱٬۰۰۱٬۸۰۰ ریال حقوق می‌گیرد. پس از ۲ تا ۵ سال، یک کارمند دولتی حدود ۱۴۸٬۸۰۰٬۳۰۰ ریال حقوق می‌گیرد. بعد از ۵ تا ۱۰ سال، حدود ۱۹۳٬۲۰۱٬۹۰۰ ریال؛ بعد از ۱۰ تا ۱۵ سال، تقریباً ۲۳۴٬۰۰۰٬۶۰۰ ریال؛ بعد از ۱۵ تا ۲۰ سال حدود ۲۵۵٬۶۰۰٬۳۰۰ ریال و بعد از ۲۰ سال به بالا حدود ۲۶۹٬۹۹۸٬۱۰۰ ریال. سطح تحصیلات نیز بر
به بالا حدود ۲۶۹٬۹۹۸٬۱۰۰ ریال. سطح تحصیلات نیز بر میزان حقوق تأثیر می‌گذارد. یک کارمند دولتی با دیپلم متوسطه تقریباً ۱۳۱٬۹۹۸٬۳۰۰ ریال و یک کارمند دولتی با مدرک کارشناسی حدود ۱۸۸٬۴۰۱٬۸۰۰ ریال حقوق دریافت می‌کند. کارمندان دولت در ایران هر ۲۰ ماه یکبار به‌طور متوسط ۹ درصد افزایش حقوق دریافت می‌کنند که تقریباً سالانه ۵٫۴ درصد افزایش می‌یابد. تقریباً ۲۳٪ از کارمندان دولت حداقل یک پاداش را در سال گذشته دریافت کردند که نرخ پاداش بین ۱٪ تا ۳٪ بود. حقوق در نیروهای مسلح. در ایران، یک افسر نیروهای مسلح معمولاً به‌طور
در ایران، یک افسر نیروهای مسلح معمولاً به‌طور متوسط سالانه تقریباً ۴۴۷٬۶۰۱٬۴۰۰ ریال ایران (ریال ایران) حقوق دریافت می‌کند که معادل درآمد ماهانه حدود ۳۷٬۳۰۰٬۱۱۶ ریال است. حقوق در این حرفه عموماً از حداقل ۲۳۲٬۷۹۹٬۴۰۰ ریال تا حداکثر ۶۸۳٬۹۹۹٬۳۰۰ ریال در سال متغیر است. در مقایسه با بخش خصوصی، کارکنان بخش دولتی در ایران، از جمله افسران نیروهای مسلح، تقریباً ۱۰ درصد بیشتر از همتایان بخش خصوصی خود درآمد دارند میانه حقوق یک افسر نیروهای مسلح سالانه حدود ۴۲۹٬۶۰۰٬۳۰۰ ریال ایران است، که نشان می‌دهد نصف افرادی که در
ریال ایران است، که نشان می‌دهد نصف افرادی که در این سمت هستند کمتر از این مبلغ درآمد دارند و نصف دیگر بیشتر از این مقدار کسب می‌کنند. علاوه بر این، ۲۵٪ از افسران کمتر از ۲۹۷٬۵۹۹٬۶۰۰ ریال ایران درآمد دارند و ۷۵٪ بیشتر از این مقدار درآمد کسب می‌کنند. برعکس، ۷۵٪ از افسران کمتر از ۵۳۳٬۹۹۸٬۶۰۰ ریال ایران درآمد دارند، در حالی که بالاترین ۲۵٪ بیش از این مبلغ درآمد دارند. تجربه نیز بر درآمد در این زمینه تأثیر می‌گذارد. افسران با کمتر از دو سال سابقه می‌توانند میانگین حقوق سالانه تقریباً ۲۶۴٬۰۰۰٬۱۰۰ ریال را انتظار
حقوق سالانه تقریباً ۲۶۴٬۰۰۰٬۱۰۰ ریال را انتظار داشته باشند. این میانگین برای افرادی که دو تا پنج سال سابقه کار دارند به حدود ۳۵۳٬۹۹۹٬۵۰۰ ریال و برای پنج تا ده سال خدمت به حدود ۴۶۰٬۷۹۹٬۱۰۰ ریال افزایش می‌یابد. با ده تا پانزده سال سابقه، میانگین حقوق تقریباً به ۵۵۷٬۹۹۸٬۷۰۰ ریال و برای افراد با پانزده تا بیست سال به حدود ۶۰۹٬۵۹۸٬۶۰۰ ریال می‌رسد. افسرانی که بیش از بیست سال تجربه دارند می‌توانند میانگین درآمد سالانه حدود ۶۴۰٬۸۰۰٬۳۰۰ ریال را پیش‌بینی کنند. سطح تحصیلات نیز نقش مهمی در تعیین سطح حقوق ایفا می‌کند.
نیز نقش مهمی در تعیین سطح حقوق ایفا می‌کند. افسرانی که دبیرستان را به پایان رسانده‌اند به‌طور متوسط سالانه ۳۱۸٬۰۰۰٬۵۰۰ ریال درآمد دارند. کسانی که مدرک یا دیپلم دارند، به حدود ۳۶۳٬۵۹۸٬۸۰۰ ریال افزایش یافته است. یک مدرک لیسانس میانگین حقوق را به حدود ۵۱۲٬۴۰۰٬۷۰۰ ریال افزایش می‌دهد، در حالی که مدرک کارشناسی ارشد آن را به حدود ۶۲۱٬۵۹۸٬۸۰۰ ریال در سال افزایش می‌دهد. با توجه به افزایش حقوق، افسران نیروهای مسلح در ایران هر ۱۸ ماه به‌طور متوسط حدود ۱۲ درصد افزایش حقوق دریافت می‌کنند. این بالاتر از میانگین ملی در
حقوق دریافت می‌کنند. این بالاتر از میانگین ملی در همه مشاغل است که هر ۱۹ ماه حدود ۸٪ است. جوایز در این زمینه نسبتاً غیرمعمول است، به طوری که ۲۴٪ از افسران گزارش داده‌اند که حداقل یک پاداش در سال گذشته دریافت کرده‌اند. برای کسانی که پاداش دریافت می‌کردند، این مقادیر معمولاً بین ۱٪ تا ۳٪ حقوق سالانه آنها بود. حقوق در سپاه و بسیج. بر اساس گزارش‌ها، سربازان سپاه به‌طور متوسط ماهیانه حدود ۳۰۰ دلار حقوق دریافت می‌کنند که تقریباً نصف حقوق یک برنامه‌نویس کامپیوتر در ایران و کمتر از حقوق یک معلم مدرسه است. در سال
در ایران و کمتر از حقوق یک معلم مدرسه است. در سال ۱۴۰۲، ایران ساختار حقوق جدیدی را برای سربازان خود، از جمله سربازان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، با حقوق ماهانه ۶۰ تا ۱۸۰ دلار، بسته به عواملی مانند محل خدمت، وضعیت تأهل و تعداد فرزندان، معرفی کرد. یا غرامت برای پرسنل سپاه که در خارج از کشور مستقر شده‌اند متفاوت است. به عنوان مثال، در سوریه، حداکثر حقوق برای نیروهای سپاه ایران ۲۵۰ دلار در ماه گزارش شده است. اعضای فعال بسیج برای پروژه‌های خاص غرامت دریافت می‌کنند و گزارش‌های مربوط به سال ۱۳۸۹ حاکی از پرداخت
و گزارش‌های مربوط به سال ۱۳۸۹ حاکی از پرداخت حدوداً ۴۰۰ دلار در روز است که مبلغی بیش از حقوق ماهانه یک معلم در آن زمان است. حداقل دستمزد در ایران. در اسفند ۱۴۰۲، دولت ایران حداقل دستمزد پایه را ۳۵ درصد افزایش داد و آن را ۱۱۰ میلیون ریال (تقریباً ۱۸۶ دلار) با مزایای تعیین کرد. علیرغم این افزایش، دستمزد جدید تنها نیمی از ۴۰۰ دلار هزینه ماهانه مورد نیاز برای یک خانوار سه نفره در تهران را پوشش می‌دهد. ایران با نرخ تورم حدود ۵۰ درصد دست و پنجه نرم می‌کند و از سال ۱۳۹۷، ارزش ریال ۱۵ برابر شده و به پایین‌ترین حد
۱۳۹۷، ارزش ریال ۱۵ برابر شده و به پایین‌ترین حد تاریخی رسیده است. لیست‌های شغلی در تهران منعکس کننده این چالش‌های اقتصادی است، با موقعیت‌هایی مانند کارگران سوپرمارکت، کارمندان فست فود، و نظافتچی‌ها که حقوق ماهانه‌ای بین ۱۱۶ تا ۳۰۰ دلار برای ساعات کاری زیاد، اغلب بدون مزایایی مانند بیمه، ارائه می‌دهند. برخی از تبلیغات ادعا می‌کنند حقوق بالاتری دارند، اما این موارد اغلب با شرایط قابل توجهی همراه هستند یا پس از بررسی بیشتر گمراه کننده هستند. این نابرابری اقتصادی فشار شدید مالی بر کارگران ایرانی را نشان می‌دهد
فشار شدید مالی بر کارگران ایرانی را نشان می‌دهد که با وجود ساعات طولانی کار، برای تأمین نیازهای اولیه تلاش می‌کنند. حقوق و تورم. طی هفت سال گذشته، ایران شاهد افزایش نابرابری درآمد و ثروت بوده است که با افزایش تورم و کاهش ارزش پول ملی تشدید شده است. بر اساس گزارش مرکز آمار ایران، ۲۰ درصد بالای جمعیت اکنون ۴۷ درصد از ثروت کشور را در اختیار دارند در حالی که ۲۰ درصد پایین تنها ۰٫۵ درصد از ثروت کشور را در اختیار دارند. ضریب جینی، معیاری برای سنجش نابرابری اقتصادی، به ۴۰ رسیده است که با کشورهایی مانند ایالات
به ۴۰ رسیده است که با کشورهایی مانند ایالات متحده و عربستان سعودی قابل مقایسه است. این نابرابری فزاینده به عواملی مانند کاهش قابل توجه ارزش ریال نسبت داده می‌شود که باعث شده افراد دارای درآمد قابل تصرف برای حفظ ثروت خود در دارایی‌هایی مانند ارزهای خارجی، طلا و املاک سرمایه‌گذاری کنند. در نتیجه، این سرمایه‌گذاری‌ها قیمت‌ها را افزایش داده و شکاف اقتصادی را بیشتر کرده است. در همین حال، افراد با درآمد ثابت شاهد کاهش قدرت خرید خود بوده‌اند که منجر به افزایش نرخ فقر شده است و تقریباً ۳۳ درصد از ایرانیان اکنون
فقر شده است و تقریباً ۳۳ درصد از ایرانیان اکنون زیر خط فقر زندگی می‌کنند. در تاریخ ۴ فروردین ۱۴۰۴ یک سازمان دولتی نرخ سالانه ۳۵٪ را اعلام کرد. با این حال، گروه‌های کارگری و تحلیل‌گران استدلال می‌کنند که دولت اخبار منفی اقتصادی را به حداقل می‌رساند، به این معنی که نرخ تورم واقعی به میزان قابل توجهی بالاتر است. ارزش ریال ایران در شش ماه گذشته بیش از ۵۰ درصد کاهش یافته است و انتظارات برای افزایش تورم را افزایش داده است. در حال حاضر، حداقل دستمزد تقریباً ۱۲۰ دلار در ماه است، در حالی که برآوردهای نیمه رسمی نشان
در ماه است، در حالی که برآوردهای نیمه رسمی نشان می‌دهد که یک خانواده سه نفره حداقل به ۴۰۰ دلار در ماه برای رفع نیازهای اولیه خود نیاز دارد. حقوق و فقر. بر اساس گزارش مرکز تحقیقات اتاق بازرگانی ایران، تا اسفند ۱۴۰۰، بیش از ۳۲ میلیون ایرانی – بیش از یک سوم جمعیت – زیر خط فقر و با ناامنی غذایی مواجه بودند. این وضعیت با چندین دهه تورم دو رقمی تشدید شده است که از سال ۱۳۹۸ به‌طور قابل توجهی بدتر شده و از ۴۰ درصد گذشته است. این گزارش افزایش تورم را به تحریم‌های اقتصادی آمریکا که در سال ۱۳۹۷ اعمال شد، نسبت می‌دهد
آمریکا که در سال ۱۳۹۷ اعمال شد، نسبت می‌دهد که منجر به کاهش شدید ارزش پول ملی ایران و کاهش صادرات نفت شد. در نتیجه، فقر غذایی در ایران از ۱۸ میلیون نفر در سال ۱۳۹۶ به بیش از ۲۶ میلیون نفر در سال ۱۳۹۸ افزایش یافت. این مطالعه همچنین موضوعات سیستماتیکی را که به تورم دامن می‌زند، مانند ناکارآمدی دولت، هزینه‌های بیش از حد بخش عمومی، و اتکا به چاپ پول برای پوشش کسری بودجه، برجسته می‌کند. با توجه به این چالش‌ها، این گزارش پیشنهاد می‌کند که سیاست‌های پولی و مالی باید به جای دنبال کردن کاهش قابل توجه، بر تثبیت تورم
به جای دنبال کردن کاهش قابل توجه، بر تثبیت تورم برای تحریک تولید تمرکز کنند.
ایستگاه راه‌آهن سمنان در ضلع جنوبی میدان باهنر واقع در جنوب شهر سمنان قرار دارد. اداره راه‌آهن سمنان برعهده اداره راه‌آهن شمال‌شرق ۱ واقع در ایستگاه راه‌آهن شاهرود است. این ساختمان در ۲۵ خرداد سال ۱۳۱۸ افتتاح شد. تجدید بنا. در سال ۱۳۹۵، بنای نوساز ایستگاه راه‌آهن سمنان با حضور رئیس وقت مجلس شورای اسلامی افتتاح شد. در این پروژه، زمینی به وسعت سه هزار متر مربع و با زیربنای دو هزار و ۲۰۰متر مربع، شامل ۸۰۰متر فضای اداری، یک هزارو ۴۰۰ متر فضای خدماتی سالن ها رستوران و بوفه ویژه انتظار مسافران ایجاد شد.
بازگشت طولانی جونز فیلمی محصول سال ۱۹۴۵ و به کارگردانی استوارت هایسلر است. در این فیلم بازیگرانی همچون گری کوپر، لرتا یانگ، دن دوریا، ویلیام دمارست، فرانک سالی، دان کاستلو، والتر سانده، راسل سیمپسون، ویلارد رابرتسن، ری تیل، لین چندلر، ارویل آلدرسون و هنک بل ایفای نقش کرده‌اند.
آلبیه‌وو () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
آرووو () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
بابیکوو () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
باخچی () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
بالاگوشوو () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
بارسوان‌باشوو () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
بی‌کیه‌وو () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
بیلیازی () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
بیشکازی () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
بوگومولوفکا () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
بوریسکینو () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
بولیاک‌باشوو () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
چوکراکلی () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
چووالکیپوو () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
دالنی () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
اکاترینوسلاوکا () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
ایگناتوفکا () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
ایلکاشوو () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
ایساکوفکا () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
کاخنوفکا () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
کالماشوو () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
قره-یعقوبوو () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
کاوتکا () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
کوچوموو () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
کوشکوآک () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
کیزیلگا () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
لنتوفکا () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
زاوودیانکا () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
یره‌میه‌وو () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
ینگالیشوو () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
یاشی‌کی () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
یابالاکلی () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
ورخنی () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
ورخنیه ترمی () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
ورخنه‌خوزیاتوو () یک شهرک در شهرستان چیشمینسکی در استان باشقیرستان کشور روسیه است.
چپت یا چپات کفش سنتی خراسانی و صنایع دستی شهر بیرجند است. جنس آن از چرم است. طبق گفته اهالی بیرجند این کفش اصلی‌ترین پاپوش‌ مردم خراسان جنوبی از گذشته‌های دور بوده است. در صد سال گذشته به تدریج این پاپوش جایش را به انواع دیگر داده و تنها چوپانان در فصل گرم سال از آن استفاده می کردند که آن نیز در حال منسوخ شدن است.
زبیده بشیر (۶ فوریه ۱۹۳۸ – ۲۱ اوت ۲۰۱۱) شاعر تونسی بود. تحصیلات مدرسه‌ای ندید، اما به خودآموزی در خانه پرداخت. از سال ۱۹۵۸ تا ۱۹۸۴ به عنوان گوینده، تهیه‌کننده و مجری رادیو کار کرد. زبیده بشیر، اولین شاعر زن تونسی است که پس از استقلال در دوران مدرن، مجموعه شعری منتشر کرد، آن هم در سال ۱۹۶۸ با مجموعهٔ «حنین». او را یکی از برجسته‌ترین شاعران دههٔ ۱۹۵۰ تونس می‌دانند که نامش با برنامه‌های فرهنگی‌اش در رادیو درخشید سپس با خلاقیت شاعرانه‌اش که در آن زمان در مجلات مختلف منتشر می‌شد، شناخته شد. او شعرهای آزاد و
مختلف منتشر می‌شد، شناخته شد. او شعرهای آزاد و کلاسیک می‌سرود و به موضوعات مورد علاقهٔ زنان و میهن می‌پرداخت. زندگی و پیشه. زبیده بشیر در ۶ فوریه ۱۹۳۸ در ساقیه سیدی یوسف، استان کاف، به دنیا آمد. نامش در دفاتر رسمی، زبیده بنت بشیر بن محمد السوفی ثبت شد، السوفی نسبتِ زادگاه اصلی پدرش، وادی سوف در الجزایر است. پدر الجزایری او از منطقهٔ وادی سوف در استان ورقله، در جنوب الجزایر، به منطقهٔ ساقیة سیدی یوسف در استان کاف تونس مهاجرت کرد. زبیده تحصیلات مدرسه‌ای ندید، اما به خودآموزی در خانه پرداخت. پدرش شیخی را آورد
اما به خودآموزی در خانه پرداخت. پدرش شیخی را آورد که کل قرآن را به او و خواهرش آموخت و آن دو شصت جزء را به خوبی حفظ کردند، علاوه بر آنچه از احادیث و علوم آن در دسترس بود. معلم زن آنها همچنین برخی از بهترین شعرهای عرب کهن و ادبیات عرب را به آنها آموخت. او از کودکی خود را وقف مطالعه کرد، استعدادش در سنین پایین شکوفا شد و به محض رسیدن به سن ۱۶ سالگی شروع به سرودن شعرهای وجدانی کرد.شعر «پایان یک دل» اولین شعر او شمرده می‌شود. در سال ۱۹۵۷ برندهٔ جایزهٔ ادبی رادیو تونس شد. در همان سال برای اولین بار برای داستان
تونس شد. در همان سال برای اولین بار برای داستان «نغمه غمگین»، جایزهٔ ادبیات را از رادیو پاریس (در دو سال متوالی ۱۹۵۷ و ۱۹۵۸) دریافت کرد. سال بعد، با شعر «عشق گمشده» دوباره موفق به دریافت همان جایزه شد. پس از انتشار اولین مجموعه اشعار خود در سال ۱۹۶۸ با عنوان «حنین»، شروع به انتشار شعر خود با نام کوچک «حنین» و با نام مستعار «لمیاء» کرد. در سال ۱۹۶۰ به عنوان هماهنگ‌کنندهٔ برنامه در رادیو تونس کار کرد. وی سرپرستی برخی از برنامه‌های ادبی را در این مؤسسه بر عهده داشت، از جمله: دوستداران ادبیات، مرادفات، دیدار
داشت، از جمله: دوستداران ادبیات، مرادفات، دیدار با عزیزان و برنامهٔ «یک گل از هر باغ» با همکاری شاعر الشاذلی زکار. او همچنین در چندین برنامهٔ ادبی در ایستگاه‌های رادیویی صدای آمریکا، لندن و پاریس شرکت کرد، از جمله، مناظره‌های ادبی که توسط انور حدید و احمد بن عبدالله با او انجام شد. بشیر در مجامع ادبی و سمینارهای بین‌المللی در برخی از کشورهای عربی و اروپایی از جمله لیبی، بلژیک، عراق و مصر شرکت کرد، از جمله: کنگرهٔ جهانی شعر در بلژیک، ۱۹۶۲؛ نشست شاعران عرب در طرابلس، ۱۹۶۲؛ پنجمین نشست نویسندگان عرب در بغداد،
طرابلس، ۱۹۶۲؛ پنجمین نشست نویسندگان عرب در بغداد، ۱۹۶۵؛ جشن طلایی هدی شعراوی در قاهره، ۱۹۷۵. برخی از آثار ادبی خود را در مجلات و روزنامه‌های عربی و خارجی منتشر کرد، مانند: «فائزه» (نخستین مجلهٔ زنان تونسی که پس از استقلال منتشر شد)، «الخنساء»، «الهلال»، «الاهرام»، «الکواکب».برخی از اشعار او به زبان‌های فرانسوی، اسپانیایی، انگلیسی و لهستانی ترجمه شده است. به منظور قدردانی از درخشش شعری او از دههٔ ۱۹۶۰ و به دلیل پیشرو بودن در انتشار شعرهایش از زمان استقلال، کردیف (مرکز تحقیقات، مطالعات، اسناد و اطلاعات زنان)
(مرکز تحقیقات، مطالعات، اسناد و اطلاعات زنان) از سال ۱۹۹۵ تصمیم گرفت که جایزه‌ای سالانه به نام زبیده بشیر در زمینهٔ خلاقیت ادبی توسط بانوان به دو زبان عربی و فرانسوی اعطا کند. جایزهٔ زبیده بشیر جایزه‌ای ویژه برای آثار ادبی زنان تونسی (به زبان‌های عربی و فرانسوی) در مراسمی که هر ساله در هشتم مارس به مناسبت روز جهانی زن برگزار می‌شود، به زنان برجسته اهدا می‌شود. از سال ۱۹۹۷، دو جایزه برای نوشته‌های علمی برجسته اضافه شده است تا زنان تونسی را به نوشتن در زمینه‌های مختلف علم و دانش تشویق کند. در سال ۲۰۰۱،
مختلف علم و دانش تشویق کند. در سال ۲۰۰۱، جایزهٔ زبیده بشیر بخش تحقیقات علمی دربارهٔ زنان به جایزه اضافه شد که به محقق مرد یا زن اعطا می‌شود که آثار برجسته‌ای را ارائه کند که به شرایط زنان در جمهوری تونس می‌پردازد. دومین مجموعه شعری او با نام «آلاء» در ۲۰۰۲ منتشر شد. در سال ۱۹۹۴ از کار رادیویی بازنشستگی کامل گرفت. در سال‌های آخر زندگی‌اش، بیمار شد. او بیشتر اوقات در یک بیمارستان خصوصی در کما به دلیل خطای پزشکی دراز می‌کشید. در روز ۲۱ اوت ۲۰۱۱ در سن ۷۳ سالگی در بیمارستان خصوصی درگذشت. او پیش از انتقال به
در بیمارستان خصوصی درگذشت. او پیش از انتقال به بیمارستان خصوصی در شرایط وخیمی در بیمارستان نظامی تحت عمل جراحی قرار گرفته بود، اما نتیجه‌ای نداشت.
بیمارستان ولایت یک مرکز درمانی وابسته به سپاه کربلا مازندران است که در شهر ساری مرکز استان مازندران شمال ایران قرار دارد.
رالی مونت کارلو ۲۰۱۶ (به‌طور رسمی با نام ۸۴امین رالی اتومبیلرانی مونت کارلو شناخته می‌شود) یک رویداد اتومبیل رانی برای خودروهای رالی بود که طی چهار روز بین ۲۱ تا ۲۴ ژانویه ۲۰۱۶ برگزار شد. این رالی هشتاد و چهارمین دوره رالی مونت کارلو و اولین دور از مسابقات رالی قهرمانی جهان ۲۰۱۶، WRC-2 و WRC-3 بود.
السا سیسیلیا ماریا لیندبرگ-دولت (۱۳ فوریه ۱۸۷۴: ۲۴ بهمن ۱۲۵۲ – ۸ اکتبر ۱۹۴۴: ۱۶ مهر ۱۳۲۳) نویسندهٔ سوئدی و شاهزاده‌خانم ایرانی بود که با آثارش دربارهٔ زندگی در حرمسراهای قسطنطنیه شناخته می‌شود. او در سال ۱۹۰۲ با میرزا رضا خان ارفع‌الدوله، شاهزاده و دیپلمات ایرانی، ازدواج کرد و سال‌ها به‌عنوان تنها همسر در حرمسرای او در قسطنطنیه و سپس موناکو زندگی کرد. نام خانوادگی او "لیندبرگ-دولت" بازتابی از هویت پیوندخوردهٔ غربی-شرقی‌اش بود. زندگی‌نامه. السا لیندبرگ در خانواده‌ای فنلاندی‌تبار در استکهلم به دنیا آمد. او
فنلاندی‌تبار در استکهلم به دنیا آمد. او دختر کارل یوهان لیندبرگ (نوازندۀ فنلاندی ویولن) و امیلیا ویک بود. خواهر او (سیگرید) هم نوازندۀ ویولن و عضو فرهنگستان موسیقی سلطنتی سوئد بود. السا تحصیلات خود را در مدرسۀ دخترانۀ والینسکای استکهلم (Wallinska skolan) انجام داد. السا پیش از ازدواج حرفهٔ نویسندگی و روزنامه‌نگاری را آغاز کرده بود و پس از ازدواج هم به آن ادامه داد. لیندبرگ در سال ۱۸۹۸ میلادی (۱۲۷۶ یا ۱۲۷۷ خورشیدی) در سفری تفریحی روی قایق با میرزارضاخان آشنا شد و چهار سال بعد با او ازدواج کرد. السا از دولت
شد و چهار سال بعد با او ازدواج کرد. السا از دولت ایران «نشان علمی» دریافت کرد. لیندبرگ-دولت همیشه میان فرهنگ‌های شرق و غرب در نوسان بود و این دوگانگی را در زندگی و نوشته‌هایش بازتاب می‌داد. او در مکاتبات و مصاحبه‌ها گاه از محدودیت‌های زندگی در حرمسرا گله کرده و گاه آن را پذیرفته است. در یکی از نامه‌هایش در سال ۱۹۰۹ نوشت: «من زندگی محصور یک زن ترک را دارم... اما راضی‌ام.» با این حال، گاه نیز از محدودیت‌های خود گلایه کرده و زندگی‌اش را با تلخی به تصویر کشیده است. لیندبرگ پس از مرگ همسرش در سال ۱۹۳۷ (۱۳۱۶
است. لیندبرگ پس از مرگ همسرش در سال ۱۹۳۷ (۱۳۱۶ ه.خ)، به سوئد بازگشت و تا پایان عمر (۱۹۴۴) در سلتشوبدن زندگی کرد و در همان جا درگذشت. آثار. "Kvinnor från minareternas stad" (زنان شهر مناره‌ها) - ۱۹۰۸. مجموعه‌ای از هشت داستان کوتاه که با طراحی‌های ایزاک گرونوالد همراه بود. روایت‌ها زندگی زنان در حرمسرا و محصوریت‌هایشان را از دیدگاه شخصیت‌های زن بیان می‌کند. استفاده از کلمات و عبارات ترکی و توضیح آن‌ها در پاورقی، رنگ و بویی مردم‌نگارانه به داستان‌ها داده است. "Främling" (بیگانه) - ۱۹۲۴ و نسخه دوم در ۱۹۲۹.
"Främling" (بیگانه) - ۱۹۲۴ و نسخه دوم در ۱۹۲۹. رمانی با تصویرگری رنگی اینار نرمان درباره آسترید، دختر سوئدی که پس از ازدواج با یک پاشای ترک به نام انیسه تغییر می‌کند. داستان بحران هویت، تنش میان فرهنگ‌ها و جدال میان آزادی و قیدوبندهای سنتی را روایت می‌کند. طراحی جلد کتاب با خوشنویسی فارسی و عربی تأکیدی بر ریشه‌های شرقی داستان دارد. "Bakom stängda haremsdörrar" (پشت درهای بستهٔ حرمسرا) - ۱۹۳۱. این کتاب ادامهٔ «بیگانه» است که با تمرکز بیشتر بر تضادهای فرهنگی و درونی شخصیت‌ها، محدودیت‌های زنان در حرمسرا و
و درونی شخصیت‌ها، محدودیت‌های زنان در حرمسرا و تلاش برای فرار از آن را به تصویر می‌کشد. روی جلد کتاب نقاشی رقص دختری با موهای مشکی دیده می شود. دختر دست‌های خود را روی فرش گذاشته و پاهای او به سمت آسمان است. موهای دختر از دو سو به پایین ریخته‌اند. دختر تاج کوچکی با چند شاخه بر سر دارد. ابروهای دختر به هم پیوسته هستند. دختر لباس بلند قرمزی بر تن دارد و دامن بلندی هم پوشیده است. کنار تصویر نام «فاطمه» دیده می‌شود. احتمالا این نقاشی فاطمه دختر السا و پرنس ارفع را نشان می‌دهد. سمت راست او این عبارت نوشته شده
را نشان می‌دهد. سمت راست او این عبارت نوشته شده است: حرّره پرنس ارفع ابن حسن ابن ابراهیم ابن حسین ابن میرزا ابراهیم سمت چپ او نیز این شعر نوشته شده است: خیّام در صفحۀ اول کتاب نیز این دو شعر نوشته شده است: آثار چاپ‌شده در مجلات. السا لیندبرگ- دولت با اسم واقعی و اسم مستعار در مجلات مختلف داستان و مقاله می‌نوشت. او با نام مستعار Cric-Cric در روزنامه‌ها و مجلات "افتون‌بلادت"، "داگبلادت استکهلم"، "داگبلادت جنوب سوئد"، "سنیل‌پوستن"، "ایدون" مطالبی منتشر می‌کرد. داستان‌ها و مقالاتی که با نام واقعی او (السا
داستان‌ها و مقالاتی که با نام واقعی او (السا لیندبرگ-دولت) در مجلات منتشر شده‌اند عبارتند از: آثار دیگر. لیندبرگ-دولت آثار دیگری نیز دارد: آثار او با تمرکز بر شخصیت‌هایی همچون آسترید-انیسه، تصویری انتقادی از نظام حرمسرا ارائه می‌کنند. قهرمانان زن داستان‌های او در تضاد میان آزادی فردی و محدودیت‌های سنتی گرفتارند. در رمان «بیگانه»، شخصیت اصلی آسترید که پس از ازدواج نامش به انیسه تغییر می‌کند، دچار بحران هویت می‌شود و حتی ملیت و نام خود را از دست می‌دهد؛ موضوعی که بازتابی از تجربهٔ شخصی نویسنده است.
موضوعی که بازتابی از تجربهٔ شخصی نویسنده است. لیندبرگ-دولت با روایت این تضادها مرزهای میان شرق و غرب را درمی‌نوردد و نقدی بر وضعیت زنان ارائه می‌دهد. تحلیل‌ها نشان می‌دهد که جهان داستانی لیندبرگ-دولت با رویکرد زیبایی‌شناسانه‌ای خلق شده که محدودیت دید و تحرک زنان در حرمسرا را برای خوانندهٔ غربی بازنمایی می‌کند. این جهان از طریق سیستم شخصیت‌ها شکل می‌گیرد؛ جایی که زنان راوی، اندیشمند و کنشگر هستند و محدودیت‌هایی مانند پنجره‌های مشبک و پرده‌ها چشم‌انداز آن‌ها را محدود می‌کند. مضامین اصلی داستان‌ها حول دیدن و
را محدود می‌کند. مضامین اصلی داستان‌ها حول دیدن و ندیدن، و مفاهیمی چون حبس و جداسازی می‌چرخد. در حرمسرای او، زنان میان محدودیت‌های سنتی و نفوذ فرهنگ غربی سرگردان‌اند. آموزش زبان و هنرهای غربی از طریق معلم‌های سرخانه به زنان منتقل می‌شود، در حالی‌که محدودیت‌های حجاب و زندگی محصور همچنان بر آن‌ها حاکم است. در داستان‌ها عبور از مرزهای حرمسرا، خواه فیزیکی و خواه نمادین، اغلب با مرگ یا نابودی هویت همراه است. زنانی که سعی در فرار دارند، بیرون از حرمسرا با مرگ یا بی‌خانمانی مواجه می‌شوند، و شخصیت آسترید با ورود