payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ستوان مایکل گروو، جانشین فرمانده، فعالیت داشت. در طول جنگ جهانی دوم، او از سال ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۴ به عنوان کاپیتان در سپاه توپخانه بریتانیا حضور داشت. در طول جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل او فرمانده گردان در تیپ گولانی بود. در ۱۲ مه، گردان او در طول عملیات گیدئون، بیت‌شئان را تصرف کرد. در طول بحران سوئز، او فرماندهی تیپ ۹ عودید ارتش اسرائیل، یک تیپ پیاده نظام موتوری را برعهده داشت که او آن را در ۵ نوامبر ۱۹۵۶ در پیشروی به جنوب سینا برای تصرف شرم‌الشیخ رهبری کرد. یوفه بین سال‌های ۱۹۵۷ و ۱۹۵۸ ریاست بخش آموزش و فرمانده
بین سال‌های ۱۹۵۷ و ۱۹۵۸ ریاست بخش آموزش و فرمانده مدرسه افسران را بر عهده داشت.
اوسلیباش () یک شهرک در شهرستان استرلیتاماکسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
اوست-زیگان () یک شهرک در شهرستان استرلیتاماکسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
ودنوفکا () یک شهرک در شهرستان استرلیتاماکسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
ودرنیکوفسکی () یک شهرک در شهرستان استرلیتاماکسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
ورخنیه اوسلی () یک شهرک در شهرستان استرلیتاماکسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
یابلونوفکا () یک شهرک در شهرستان استرلیتاماکسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
یسلفسکی () یک شهرک در شهرستان استرلیتاماکسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
استارویه باریاتینو () یک شهرک در شهرستان استرلیتاماکسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
جمال الشرع برادر بزرگ‌تر احمد الشرع، رئیس‌جمهور سوریه است. اوایل زندگی و تحصیلات. اطلاعات کمی در مورد جمال الشرع وجود دارد، جز اینکه او زمانی در حوزه آموزش فناوری اطلاعات کار می‌کرد و حدود سال ۲۰۱۳ به مصر نقل مکان کرد. جنجال‌ها. مهمان‌سرای المرسومی. اولین حضور عمومی الشرع در ۱۷ آوریل ۲۰۲۵ بود، زمانی که او در کنار وزیر فرهنگ، محمد یاسین صالح، در مهمانخانه شیخ فرحان المرسومی در استان دیرالزور ظاهر شد. این دیدار به دلیل شهرت المرسومی به عنوان یک وفادار سرسخت به شبه‌نظامیان تحت حمایت ایران و دست داشتن ادعایی او
شبه‌نظامیان تحت حمایت ایران و دست داشتن ادعایی او در قاچاق مواد مخدر و نقض جدی حقوق بشر علیه مردم محلی، جنجال زیادی به پا کرد. المرسومی به‌طور گسترده به عنوان یک چهره اصلی مرتبط با سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در شرق سوریه شناخته می‌شد. او نقش مهمی در جذب جوانان به هنگ ۴۷، یک واحد تحت حمایت ایران، و تحکیم نفوذ تهران بر ساختارهای نظامی و اجتماعی منطقه ایفا کرد. علاوه بر این، طبق گزارش‌ها، المرسومی بر شبکه‌های قاچاق اسلحه و مواد مخدر در مقیاس بزرگ نظارت داشته است که تحت حمایت لشکر چهارم زرهی فعالیت می‌کردند و
که تحت حمایت لشکر چهارم زرهی فعالیت می‌کردند و از روابط نزدیک خود با ماهر اسد بهره می‌بردند. در ۲۰ آوریل ۲۰۲۵، ریاست‌جمهوری سوریه بیانیه‌ای در مورد جنجال پیرامون گردهمایی در مهمانخانه المرسومی منتشر کرد. در پاسخ به بحث‌های گسترده در مورد حضور چهره‌های دولتی در این رویداد، ریاست جمهوری تصریح کرد که جمال الشرع هیچ مقام یا عنوان رسمی دولتی ندارد و از هیچ امتیاز رسمی برخوردار نیست. نکته قابل توجه این است که این بیانیه هیچ اشاره‌ای به صالح نکرد و منحصراً بر روشن شدن این نکته تمرکز داشت که جمال الشرع هیچ مقام
شدن این نکته تمرکز داشت که جمال الشرع هیچ مقام رسمی دولتی ندارد و به عنوان یک شهروند عادی که توسط برگزارکنندگان دعوت شده بود، به صورت شخصی در این رویداد شرکت کرد.
موئت هنسی یک شرکت هلدینگ است که بخش شراب و مشروبات الکلی گروه ال‌وی‌ام‌اچ را تشکیل می‌دهد. موئت هنسی که در ابتدا از دو شرکت موئت اند شاندون و هنسی تشکیل شده بود، اکنون ۲۵ برند از جمله "وو کلیکو"، "کروگ"، "دام پرینیون"، "روینارت"، "گلنمورانژی" و "بلودر" را گرد هم آورده است.
یوری ساگی (؛ زادهٔ ) سرلشکر بازنشسه نیروهای دفاعی اسرائیل است، که در فاصله سال‌های ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۶ به‌عنوان فرمانده ستاد فرماندهی جنوبی اسرائیل فعالیت می‌کرد و از ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۵ رئیس اداره اطلاعات نظامی ارتش اسرائیل (آمان) بود. ساگی فعالیت نظامی را از سال ۱۹۶۱ در نیروی زمینی اسرائیل آغاز کرد. وی از ۱۹۷۶ تا ۱۹۷۸ فرمانده تیپ ۱ گولانی را برعهده داشت، از ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۱ فرمانده لشکر ۳۶ زرهی گاش بود و از ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۵ به‌عنوان فرمانده نیروی زمینی اسرائیل فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. اوری ساگی در سال ۱۹۴۳ دوران قیمومت
زندگی‌نامه. اوری ساگی در سال ۱۹۴۳ دوران قیمومت بریتانیا بر فلسطین در کریات بیالیک زاده شد، او نسل هفتمی از اهالی فلسطین بود. او با گیلا ازدواج کرده و سه فرزند دارد. ساگی در سال ۱۹۶۱ به ارتش اسرائیل فراخوانده شد و خدمت سربازی خود را در تیپ گولانی گذراند و در سال‌های ۱۹۷۶ تا ۱۹۷۷ فرمانده آن شد. او به عنوان سرباز و سرجوخه در این تیپ خدمت کرد. در سال ۱۹۶۳ پس از اتمام دوره افسری و بازگشت به تیپ گولانی، به عنوان افسر پیاده نظام مشغول به کار شد. در جنگ شش روزه، او به عنوان فرمانده گروهان در گردان ۵۱ تیپ گولانی
او به عنوان فرمانده گروهان در گردان ۵۱ تیپ گولانی خدمت کرد و در ارتفاعات گولان جنگید. پس از آن، او در طول جنگ فرسایشی، فرماندهی گروهان شناسایی تیپ گولانی را بر عهده داشت. ساگی در طول جنگ یوم کیپور، فرماندهی گردان ۱۳ تیپ گولانی را بر عهده داشت و در اداره عملیات ارتش اسرائیل خدمت کرد. ساگی فرماندهی تیپ گولانی را بر عهده داشت و در عملیات انتبه، رهبری نیرویی از افسران و سربازان تیپ را بر عهده داشت. پس از آن، او فرماندهی لشکر ۳۶ زرهی، فرماندهی جنوبی ارتش اسرائیل و فرماندهی نیروی زمینی اسرائیل را برعهده داشت. در
و فرماندهی نیروی زمینی اسرائیل را برعهده داشت. در سال ۱۹۹۱، او به عنوان رئیس اداره اطلاعات نظامی اسرائیل منصوب شد. ساگی در سال ۱۹۹۵ بازنشسته شد.
فریاد یکی از نخستین روزنامه‌های منتشرشده در شهر ارومیه بود که نخستین شمارهٔ آن در روز چهارشنبه ۲۱ محرم ۱۳۲۵ هجری قمری برابر با ۲۱ فوریهٔ ۱۹۰۷ میلادی منتشر شد. این روزنامه در مطبعهٔ آمریکایی ارومیه به‌صورت هفتگی، در چهار صفحه و به قطع متوسط وزیری چاپ می‌شد و توزیع آن روزهای یکشنبه انجام می‌گرفت. مدیریت کل روزنامه با میرزا حبیب ارومیه‌ای بود. میرزا محمود غنی‌زاده دیلمقانی به‌عنوان منشی اداره و میرزا عبدالعلی حرری دیلمقانی به‌عنوان ناظم اداره معرفی شده بودند. محل اداره در سرای حاج ابراهیم در ارومیه قرار داشت.
اداره در سرای حاج ابراهیم در ارومیه قرار داشت. خط‌مشی و محتوای نشریه. در سرمقالهٔ شمارهٔ نخست که با امضای «م. ع» منتشر شد، نویسنده با زبانی ادیبانه به شرح نیت انتشار روزنامه پرداخت و موضع سیاسی آن را مشخص کرد. "فریاد" خود را جریده‌ای ملی می‌دانست که خواهان سعادت ملت و ترقی ایران بر پایهٔ مشروطه بود. نویسندهٔ مقاله تأکید می‌کند که در آن زمان جریدهٔ فارسی مسلکی جز «طرفداری از ترقی ملت و استقلال دولت به‌طور مشروطه» ندارد. از دیگر مطالب این شماره می‌توان به مقاله‌ای در تعریف واژهٔ «ملک» و بررسی مسلک‌های مختلف
در تعریف واژهٔ «ملک» و بررسی مسلک‌های مختلف سیاسی در اروپا اشاره کرد. مضامین کلی روزنامه بیشتر بر محورهای سیاسی، اجتماعی و ملی قرار داشت. در شمارهٔ دوم مقاله‌ای تحت عنوان «احتیاجات ارومیه بسیار است» منتشر شد که به مشکلات شهری و نارسایی‌های محلی ارومیه پرداخته بود. اشعاری با مضامین انتقادی و اجتماعی، اخبار محلی ارومیه و سلماس، و فعالیت‌های انجمن ولایتی نیز بخش‌هایی از محتوای روزنامه را تشکیل می‌داد. در اعلامیه‌ای که در شمارهٔ دوم چاپ شد، مدیران روزنامه به واکنش اولیهٔ مردم نسبت به شمارهٔ نخست اشاره کردند و
اولیهٔ مردم نسبت به شمارهٔ نخست اشاره کردند و نوشتند که برخی از مردم، به‌سبب ناآشنایی با پدیدهٔ روزنامه، در دریافت آن تردید یا ترس نشان داده‌اند. ازاین‌رو، شمارهٔ نخست به‌صورت رایگان برای آشنایی اهالی به افراد مختلف اهدا شد و از شمارهٔ دوم دریافت آبونه الزامی اعلام گردید. شمارگان و توقف انتشار. بر اساس اطلاعات محمدعلی تربیت در "دانشمندان آذربایجان"، این روزنامه تا شمارهٔ ۲۳ ادامه یافته است. رضا براهنی نیز شمارهٔ ۲۲ آن را که به تاریخ ۲۷ شعبان ۱۳۲۵ قمری منتشر شده بود، در اختیار داشته است. از این اطلاعات
شده بود، در اختیار داشته است. از این اطلاعات برمی‌آید که شمارهٔ ۲۳ احتمالاً آخرین شماره بوده است. جایگاه در تاریخ مطبوعات. فریاد نخستین روزنامه‌ای بود که در ارومیه انتشار یافت و به‌همین‌سبب از اهمیت تاریخی برخوردار است. این روزنامه بازتاب‌دهندهٔ فضای فرهنگی و سیاسی دوران مشروطه در یکی از شهرهای شمال غربی ایران بود و با انتشار مطالبی در زمینهٔ حقوق مردم، آزادی مطبوعات و انتقادهای اجتماعی، سهمی در ترویج مفاهیم جدید اجتماعی و سیاسی در آن منطقه ایفا کرد.
سانتوری گلوبال اسپیریتس که قبلاً با نام بیم سانتوری شناخته می‌شد، یک شرکت نوشیدنی آمریکایی است که زیرمجموعه شرکت سانتوری، یک شرکت چندملیتی نوشیدنی ژاپنی، می‌باشد. این شرکت نوشیدنی‌های الکلی تولید می‌کند. این شرکت سومین تولیدکننده بزرگ نوشیدنی‌های تقطیری در سراسر جهان، پس از دیاجیو و پرنود ریکارد است. محصولات اصلی این شرکت شامل ویسکی بوربن، ویسکی ژاپنی، ویسکی اسکاتلندی، ویسکی ایرلندی، ویسکی کانادایی، تکیلا، ودکا، کنیاک، رام، لیکور و کوکتلهای آماده مصرف از پیش مخلوط شده است.
در ۷ ژوئیه ۲۰۲۵، حوثی‌ها به کشتی ایترنیتی سی ( Eternity C)، یک کشتی باری با پرچم لیبریا، در دریای سرخ جنوبی حمله کردند. این کشتی با استفاده از پهپادهای دریایی و نارنجک‌های پرتابی مورد حمله قرار گرفت و به شدت آسیب دید. حوثی‌ها اعلام کردند که به کشتی مذکور حمله کرده‌اند زیرا اپراتور کشتی به ادامه سفرهای بندری به اسرائیل با کشتی‌های دیگر ادامه می‌دهد، و همچنین ادعا کردند که تعدادی از خدمه را به “محل امنی” منتقل کرده‌اند. این کشتی در مونرویا ثبت شده و متعلق و تحت مدیریت Cosmo Ship Management مستقر در آتن، یونان
مدیریت Cosmo Ship Management مستقر در آتن، یونان است. این کشتی پس از آن هدف قرار گرفت که شرکت مالک، ارتباط و همکاری با بندر ام الرشراش(ایلات) را که نقض آشکار ممنوعیت تردد به سمت بندرهای فلسطین اشغالی است، ازسرگرفته بود. در همین مدت، کشتی تجاری Magic Seas نیز پس از حمله‌ای به دست نیروهای مسلح یمن غرق شد. این کشتی نیز ممنوعیت سفر به سمت بندرهای اسراییل را نادیده گرفته بود. پیش زمینه. بحران دریای سرخ. از نوامبر ۲۰۲۳، یمنی ها در راستای وادار کردن اسراییل به توقف حمله به مردم غزه و پایان دادن به محاصره آنها،
حمله به مردم غزه و پایان دادن به محاصره آنها، حملاتی را علیه کشتی‌های تجاری و نظامی به مقصد اسراییل انجام داده‌اند. این حملات شرکت‌ها را مجبور به توقف حمل و نقل در دریای سرخ کرد، که قبلاً ۱۲٪ از تجارت جهانی را شامل می‌شد. کشتی ایترنیتی سی. کشتی مذکور یک کشتی باری بود که تحت پرچم لیبریا حرکت می‌کرد. بندر ام الرشراش(ایلات) مقصد این کشتی ذکر شده است. حمله. کشتی مذکور در بعدازظهر ۷ ژوئیه ۲۰۲۵ توسط پهپادهای دریایی و نارنجک‌های پرتابی که از قایق‌های کوچک شلیک شده بودند، مورد حمله قرار گرفت. این کشتی در شب ۸
شده بودند، مورد حمله قرار گرفت. این کشتی در شب ۸ ژوئیه ۲۰۲۵ دوباره مورد حمله قرار گرفت. کشتی یونانی ایترنیتی سی که به درخواست‌ها و هشدارهای نیروی دریایی یمن توجه نکرده و در حال حرکت به سمت بندر ایلات در جنوب اسراییل بود با چند تیر موشک بالستیک و کروز هدف قرار گرفت و در نهایت غرق شد. نکته بسیار مهم و قابل توجه دقت نقطه زنی موشک‌های یمنی بود که هر دو تیر موشک بالستیک ضد کشتی با دقت هرچه تمام‌تر به فاصله بسیار اندکی از هم در نزدیکی ساختمان اصلی کشتی و مرکز هدایت و فرماندهی آن اصابت کرد. همچنین وشک‌های کروز
و فرماندهی آن اصابت کرد. همچنین وشک‌های کروز نیز به بدنه این کشتی و آبخور آن اصابت و باعث غرق نهایی آن گردید. طبق گفته مقامات آمریکایی، ۲۵ نفر در کشتی ایترنیتی سی حضور داشتند. واحد رسانه جنگی یمن تصاویری از لحظه حمله به کشتی و غرق شدن کامل آن منتشر کرد.
نبرد سوم کوه هرمون () این نبرد در شب ۲۱ و ۲۲ اکتبر ۱۹۷۳، بین نیروهای دفاعی اسرائیل و ارتش سوریه بر فراز کوه هرمون، در آخرین روزهای جنگ یوم کیپور، رخ داد. نیروهای سوری در ۶ اکتبر، پایگاه نیروهای دفاعی اسرائیل در این کوه را تصرف کرده و به مدت دو هفته آن را در اختیار داشتند. در سومین نبرد، با نام رمز عملیات دسر، نیروهای اسرائیلی پایگاه اسرائیلی و پایگاه سوری را تصرف کردند. پیشینه. پس از از دست دادن کنترل کوه هرمون در ۶ اکتبر و عدم موفقیت در بازپس‌گیری آن در ۸ اکتبر، ارتش اسرائیل و به ویژه تیپ گولانی، مصمم به
اکتبر، ارتش اسرائیل و به ویژه تیپ گولانی، مصمم به بازپس‌گیری آن شدند. از دست دادن این کوه، ضربه سنگینی به جمع‌آوری اطلاعات اسرائیل در طول جنگ وارد کرد. ساعت ۱۰:۱۵ شب ۱۹ اکتبر، داوید الازار، رئیس ستاد کل اسرائیل (راماتکال)، در حال عزیمت به فرماندهی شمالی اسرائیل بود تا حمله به هرمون را زیر نظر داشته باشد. در آن زمان، ستاد کل از ابلاغیه هنری کیسینجر، وزیر امور خارجه ایالات متحده، مبنی بر آتش‌بس فوری جنگ مطلع شد. از الازار خواسته شد تا به تل‌آویو بازگردد، جایی که او با موشه دایان، وزیر دفاع، دیدار کرد و آنها
که او با موشه دایان، وزیر دفاع، دیدار کرد و آنها توافق کردند که بازپس‌گیری هرمون از اولویت‌های اصلی است.
ام‌وی "مورنینگ برد" () یک کشتی فرابر بود که با بیش از ۵۰ مسافر در ۲۹ ژوئن ۲۰۲۰ در رود بوری‌گانگا واقع در داکا، بنگلادش غرق شد و در پی این حادثه ۳۴ نفر کشته شدند. این حادثه در ساعت ۹:۳۰ صبح به وقت محلی در نزدیکی منطقهٔ شیام‌بازار و در پی برخورد این کشتی با با یک کشتی دیگر با نام "مایور-۲" رخ داد. در زمان این حادثه، "مورنینگ برد" از مونشیگانج صدار عازم بند داکا در صدارقت بود.
در ۱۳ ژوئیه ۲۰۲۵، درگیری‌های مسلحانه میان گروه‌های دروزی و بادیه‌نشین در شهر سویدا و روستاهای پیرامون آن در جنوب سوریه آغاز شد. دولت انتقالی سوریه در ۱۴ تا ۱۶ ژوئیه، نیروهای تحریرالشام را که اکنون تحت نام نیروهای مسلح سوریه فعالیت می‌کنند را برای آنچه بازگرداندن نظم خوانده، به این منطقه اعزام کرد. در ۱۵ ژوئیه توافقی میان برخی رهبران دروزی و جولانی حاصل شد، در حالی که برخی رهبران دروزی همچون حکمت هجری بر مقاومت تأکید کرد. در همین حال اسرائیل نیز با ادعای دفاع از دروزی‌ها، حملاتی هوایی را برضد نیروی‌های
دفاع از دروزی‌ها، حملاتی هوایی را برضد نیروی‌های جولانی که به سویدا اعزام شده بودند انجام داد. اسرائیل اخیراً به منطقه حائل خود با جنوب غرب سوریه حمله کرده و خواستار خروج نیروهای جولانی و غیرنظامی سازی این منطقه بود. وزارت خارجه سوریه نیز ادعا کرد، که اقدامات اسرائیل به شعله‌ور کردن تنش‌های فرقه‌ای و تضعیف دولت جدید سوریه منجز شده است. در ۱۶ ژوئیه توافق آتش‌بس دیگری حاصل شد و نیروهای جولانی از سویدا خارج شدند. پس از خروج نیروها، بعضی رسانه‌ها ادعا کردند که گروه‌های دروزی وابسته به حکمت هجری مرتکب کشتار
که گروه‌های دروزی وابسته به حکمت هجری مرتکب کشتار قبایل بادیه‌نشین محلی شده، که این مسئله منجر به مهاجرت گسترده آنان به استان همجوار، یعنی درعا گردید. این درگیری‌ها بخشی از پیامدهای جنگ داخلی سوریه محسوب می‌شود. پیش‌زمینه. دروزی‌ها، که حدود سه درصد از جمعیت سوریه را تشکیل می‌دهند، در طول جنگ داخلی این کشور که از سال ۲۰۱۱ آغاز شد، عمدتاً بی‌طرف باقی ماندند. جوامع دروزی در لبنان و در اسرائیل، در جلیل و در بلندی‌های جولان اشغالی نیز وجود دارند. شهروندان دروزی اسرائیل به ارتش اسرائیل (IDF) فراخوانده می‌شوند.
اسرائیل به ارتش اسرائیل (IDF) فراخوانده می‌شوند. در حالی که بیشتر دروزی‌های اسرائیل خود را شهروند اسرائیلی می‌دانند، دروزی‌های ساکن جولان اشغالی همچنان خود را سوری می‌دانند و با خانواده‌های خود در آن سوی مرز ارتباط نزدیک دارند. گروه‌های دروزی پیش از این در سال جاری درگیر درگیری‌هایی بودند، از جمله درگیری‌هایی در ماه فوریه با دولت سوریه در جرمانا، حومه دمشق، و با قبایل بادیه‌نشین که در آوریل آغاز شد و تا مه ادامه داشت. این درگیری‌ها حدود هفت ماه پس از سقوط نظام اسد در دسامبر ۲۰۲۴ رخ داد. پس از این تغییر در
اسد در دسامبر ۲۰۲۴ رخ داد. پس از این تغییر در رهبری، رئیس‌جمهور خودخوانده سوریه، احمد شرع (جولانی)، قول داد که از اقلیت‌ها در سراسر کشور حمایت کند. گروه‌های دروزی در سوریه در رویکرد خود به مقامات جدید متفاوت هستند و این رویکرد از احتیاط تا رد کامل متغیر است. بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، به دلیل تعهد تاریخی اسرائیل به شهروندان دروزی خود و ارتباطات تاریخی و خانوادگی آن‌ها با دروزی‌های سوریه، و همچنین برای اطمینان از غیرنظامی کردن منطقه نزدیک به مرز با سوریه، متعهد شد که از آسیب دیدن دروزی‌ها در سوریه
سوریه، متعهد شد که از آسیب دیدن دروزی‌ها در سوریه جلوگیری کند. منابع و محققان مختلف مواضع متفاوتی در مورد دلایل مداخله اسرائیل در سوریه اتخاذ کرده‌اند. یکی از دلایل، امنیت مرز شمالی اسرائیل بوده است، به دلیل نگرانی‌ها در مورد خلاء قدرت در جنوب سوریه که به عنوان یک تهدید بالقوه، به ویژه از جانب ایجاد شبه‌نظامیان جولانی در مرز شمالی آن، در نظر گرفته می‌شود. دلیل دیگر، به حمایت از ایجاد یک سیستم فدرال در سوریه نسبت داده شده است. دلیل دیگر نیز فشار از سوی جمعیت دروزی اسرائیل برای محافظت از دروزی‌های سوری در
دروزی اسرائیل برای محافظت از دروزی‌های سوری در صورت حمله است. اسرائیل و سوریه درگیر مذاکرات پنهانی بوده‌اند. اسرائیل در حال تلاش برای دستیابی به یک توافق‌نامه امنیتی به‌روز شده با سوریه بر اساس توافق‌نامه قطع درگیری سال ۱۹۷۴ بین دو کشور بود. سوریه اعلام کرده است که هدف از مذاکرات، اجرای مجدد توافق‌نامه ۱۹۷۴ است.
دروزی‌ها سومین دین بزرگ در سوریه هستند، به‌طوری‌که بر اساس آمار سال ۲۰۱۰، پیروان این دین ۳٫۲ درصد از جمعیت سوریه را تشکیل می‌دادند. دروزی‌ها عمدتاً در مناطق روستایی و کوهستانی شرق و جنوب دمشق، به‌ویژه در منطقه‌ای موسوم به کوه الدروزی تمرکز یافته‌اند. دین دروزی یک دین یکتاپرست و ابراهیمی است. سوریه دارای بیشترین جمعیت دروزی‌ها در جهان است. بسیاری از دروزی‌های سوری قرن‌هاست که در خارج از این کشور زندگی می‌کنند، به‌طور خاص در ونزوئلا.
(CEV U16 Volleyball European Championship 2025 - Men) در ۲۳ ژوئیه تا ۳ اوت ۲۰۲۵ در ایروان پایتخت جمهوری ارمنستان برگزار شد. در چارچوب این مسابقات، در مجموع ۶۰ مسابقه در مجموعه آموزشی گازپروم آرمنیا و گیمنازیوم دانشگاه روسی-ارمنی در ایروان برگزار شد. قرعه‌کشی. قرعه‌کشی گروه‌های مرحله گروهی در ۲۹ آوریل ۲۰۲۵ در لوکزامبورگ برگزار شد. مرحله گروهی. "تمامی زمان‌ها زمان محلی (ارمنستان; ) می‌باشد."
سد و قفل کشتیرانی چوئبده، سازه‌ای استراتژیک برای کنترل پیشروی آب شور خلیج فارس به پایین‌دست رودخانه بهمن‌شیر و کارون است که در انتهای رودخانه بهمن‌شیر در حاشیه جنوب شرقی جزیره آبادان درحال ساخت است. این پروژه به عنوان حلقه نهایی و حیاتی «طرح جامع کنترل شوری و احیای آبراهه‌های جنوب استان خوزستان» طراحی شده است. با وجود نقش مهم این پروژه در کنترل پیشروی آب دریا به درون ساحل، به دلیل کندی فرایند بوروکراتیک (به ویژه در سازمان حفاظت محیط زیست) با کندی در تخصیص بودجه و احداث مواجه بوده است. برخی فعالان محیط زیست
و احداث مواجه بوده است. برخی فعالان محیط زیست علی‌رغم مطالعات انجام شده در مورد سد چوئبده، به شدت با ساخت آن در پایین‌دست بهمن‌شیر مخالف هستند و آن را را ضربه دیگری بر رود کارون دانسته‌اند. پیشینه و ضرورت طرح. معضل پیشروی آب شور خلیج فارس به بالادست رود کارون و بهمن‌شیر از ابتدای دهه ۱۳۴۰ ایجاد و موجب آسیب به نخلستان‌ها شد و درنتیجه از سال ۱۳۴۶ تدوین طرح برای جلوگیری از این معضل در دستور کار قرار گرفت و ساخت سازه‌های جلوگیری از پیشروی آب دریا رسماً از سال ۱۳۸۴ شروع شد. در دهه‌های اخیر، کاهش جریان آب شیرین
شروع شد. در دهه‌های اخیر، کاهش جریان آب شیرین از یک سو و نفوذ آب شور دریا در هنگام جزر و مد از سوی دیگر، باعث افزایش شدید شوری و تخریب تدریجی بخش‌های وسیعی از نخلستان‌ها و اراضی کشاورزی منطقه شده است. این بحران، اقتصاد مبتنی بر کشاورزی منطقه، به ویژه در شهرستان‌های آبادان و خرمشهر را با یک تهدید وجودی مواجه کرده و ضرورت یک مداخله مهندسی در مقیاس بزرگ را آشکار ساخته است. طراحی و عملکرد. موفقیت طرح جامع کنترل شوری و احیای آبراهه‌های جنوب استان خوزستان به عملکرد یکپارچه سه سازه اصلی وابسته است که در بین
عملکرد یکپارچه سه سازه اصلی وابسته است که در بین آن‌ها، سد چوئبده نقش دفاعی نهایی را ایفا می‌کند: مشخصات. عملیات اجرایی سد چوئبده به صورت رسمی در تیرماه ۱۳۹۶ آغاز شد. با این حال، پروژه تقریباً بلافاصله در یک بن‌بست اداری-مالی پیچیده گرفتار شد که دلیل اصلی توقف طولانی‌مدت آن است. بر اساس قوانین ایران، تخصیص بودجه برای پروژه‌های بزرگ عمرانی منوط به کسب مجوز نهایی از سازمان حفاظت محیط زیست است. به گفته مسئولان، فرایند بررسی و صدور مجوز ارزیابی اثرات زیست‌محیطی (EIA) این طرح جامع، برای مدتی نزدیک به پنج سال در
(EIA) این طرح جامع، برای مدتی نزدیک به پنج سال در این سازمان متوقف ماند. این تأخیر طولانی در فرایند بوروکراتیک، مسیر قانونی برای دریافت بودجه مصوب از سازمان برنامه و بودجه کشور را با مشکل مواجه کرد. سد و قفل کشتیرانی چوئبده یک سازه ترکیبی است که از دو بخش اصلی تشکیل شده است:
حمله ۲۰۲۴ به حمص ()، عملیاتی نظامی بود که توسط نیروهای دولت نجات سوریه در جریان حملات ۲۰۲۴ اپوزیسیون سوریه، مرحله‌ای از جنگ داخلی سوریه، آغاز شد. این عملیات توسط فرماندهی عملیات نظامی پس از تصرف حماة در ۵ دسامبر ۲۰۲۴ در جریان حمله حما در سال ۲۰۲۴ آغاز شد. این حمله با تصرف شهر توسط نیروهای اپوزیسیون در شب ۷ و ۸ دسامبر پس از ترک شهر توسط نیروهای دولتی، به پایان رسید. پیشینه. در ۵ نوامبر ۲۰۲۴، حملات هوایی اسرائیل انبارهای سلاح حزب‌الله لبنان در شهر قصیر را هدف قرار داد. در ۱۶ نوامبر ۲۰۲۴، دور دوم حملات هوایی
قرار داد. در ۱۶ نوامبر ۲۰۲۴، دور دوم حملات هوایی اسرائیل علیه اهداف حزب‌الله در منطقه القصیر انجام شد. اماکن نظامی سوریه نیز هدف قرار گرفتند. این حملات چندین پل، از جمله پل روی رودخانه اورونتس که قصیر و چندین شهر در حومه شرقی و غربی حمص را به هم متصل می‌کند، را تخریب کرد. در ۲۷ نوامبر ۲۰۲۴، گروه‌های اپوزیسیون به رهبری هیئت تحریر شام حمله‌ای را در شمال غربی سوریه علیه نیروهای دولت بشار اسد آغاز کردند. این اولین حمله بزرگ توسط هر جناحی در این درگیری از زمان آتش‌بس ادلب در مارس ۲۰۲۰ بود. در ۵ دسامبر، نیروهای
ادلب در مارس ۲۰۲۰ بود. در ۵ دسامبر، نیروهای اپوزیسیون، حماة را تصرف کردند. با شنیدن خبر پیشروی شورشیان، هزاران نفر از ساکنان حمص با نزدیک شدن نیروهای اپوزیسیون، از شهر گریختند.
قصیر ممکن است به موارد زیر اشاره داشته باشد:
نحمیا تاماری (؛ ۱۷ نوامبر ۱۹۴۶ – ۱۲ ژانویه ۱۹۹۴) سرلشکر نیروهای دفاعی اسرائیل بود، که در فاصله سال‌های ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۴ به‌عنوان فرمانده ستاد فرماندهی مرکزی اسرائیل فعالیت می‌کرد. تاماری فعالیت نظامی را از سال ۱۹۶۵ در تیپ ۳۵ چترباز نیروی زمینی اسرائیل آغاز کرد، از ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۴ فرمانده سایرت متکل بود، از ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۶ فرماندهی تیپ ۵۵ چترباز را برعهده داشت و در فاصله سال‌های ۱۹۸۶ تا ۱۹۸۸ به‌عنوان فرمانده تیپ ۹۳۳ نهال فعالیت می‌کرد. وی از ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۰ فرمانده تیپ ۳۵ چترباز بود و از ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۳ فرماندهی لشکر ۹۱
۳۵ چترباز بود و از ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۳ فرماندهی لشکر ۹۱ گالیل را برعهده داشت. تاماری در ۱۲ ژانویه ۱۹۹۴ در یک سانحه هلیکوپتر کشته شد. هلیکوپتر بل ۲۰۶ حامل وی، هنگام تلاش برای فرود در محل فرود هلیکوپتر ستاد فرماندهی مرکزی، واقع در نیوه یاکوف، اورشلیم شرقی، سقوط کرد.
لی کایگو (李楷固)، یا لی هه‌گو که از سال ۷۰۰ تا ۷۰۵ با نام وو کایگو (武楷固) نیز شناخته می‌شد، و رسماً دوک یان (燕公) نامیده می‌شد، در دوران سلطنت وو زتیان ژنرال بود. او از نژاد خیتان بود. پیشه. در سال ۶۹۶، خیتان‌ها تحت رهبری لی جین ژونگ و برادر همسرش سان وانرونگ علیه هژمونی چین قیام کردند. در آن زمان، لی کایگو ژنرالی تحت فرماندهی لی جین ژونگ بود. تا سال ۶۹۷، لی جین‌ ژونگ درگذشت و سان شکست خورد و کشته شد. لی کایگو و دیگر ژنرال خیتان، لو وو ژنگ (駱務整)، تسلیم سلسله ژو وو زتیان شدند. در ابتدا، ژنرال‌های ژو می‌خواستند
وو زتیان شدند. در ابتدا، ژنرال‌های ژو می‌خواستند لی کایگو و لوئو وو ژنگ را به تلافی پیروزی‌هایشان بر نیروهای ژو به قتل برسانند، اما صدراعظم دی رنجیه مداخله کرد و وو زتیان را متقاعد کرد که آنها را ژنرال خود کند. لی کایگو متعاقباً توانست نیروهای باقی‌مانده خیتان را سرکوب کند. در سال ۷۰۰، لی کایگو به عنوان دوک یان منصوب شد و متعاقباً نام خانوادگی "وو" را برای خود برگزید. (احتمالاً او پس از آنکه پسر وو زتیان، امپراتور ژونگ زونگ از سلسله تانگ، در سال ۷۰۵ پس از کودتایی که سلسله را احیا کرد، به تخت سلطنت بازگشت،
که سلسله را احیا کرد، به تخت سلطنت بازگشت، نام خانوادگی خود را به "لی" تغییر داد.) لی کایگو نتوانست ته جویونگ را که در نهایت پادشاهی بالهائه را تأسیس کرد، شکست دهد. تاریخ مرگ لی کایگو مشخص نیست. لی گوانگبی، ژنرال مشهور تانگ، از طریق دخترش نوه لی کایگو بود. نبرد تیانمنلینگ. نبرد نجومی یا نبرد تیانمنلینگ در سال ۶۹۸ بین گائوچینگ دائوجونگونگ و سلسله تانگ رخ داد. پس از نابودی گوگوریو توسط تانگ و شیلا، ته جویونگ به همراه پدرش به نزد ارباب حزب رفت. در ماه مه سال ۶۹۶، هنگامی که لی جین ژونگ و سان وان رونگ از
سال ۶۹۶، هنگامی که لی جین ژونگ و سان وان رونگ از شورشیان در سلسله تانگ شورش کردند، در این آشفتگی گرفتار شدند. سپس، علیرغم سیاست رهایی‌بخش هوان تنگ وو، گوگوریو نیرویی را در شرق ایجاد کرد. سلسله تانگ نیرویی مسلح فرستاد. ته جویونگ با بسیج گانواله، گروهی از مردم مالگالی و گوگوریو، آنها را شکست داد. دائه آنها را در دربار سلطنتی شکست داد و پایه‌های ایجاد بالهائه را بنا نهاد. در سال ۶۹۸ میلادی، دائه این عمارت را در زیر قلعه دونگمو-سان در جی‌لین ساخت.
در اوایل سدهٔ هفتم ه‍.ق و به‌درخواست «ابوالقاسم علی بن حسین»، وزیر «جمال‌الدین آی‌ابه اُلُغ باربک» حاکم عراق عجم، یکی از منشیان چیره‌دست او در زبان‌های فارسی و عربی به‌نام «ابوالشرف ناصح بن ظفر بن سعد منشی جُرفادِقانی»، تاریخی را که محمد عُتبی پیرامون سلطنت سبکتگین و پسرش سلطان محمود به‌زبان عربی نگاشته بود، با نام ترجمهٔ تاریخ یمینی به فارسی برگرداند، و دنباله‌ای دربرگیرندهٔ حوادث عراق عجم بین سال‌های ۵۸۲ تا ۶۰۳ ه‍.ق را بدان ضمیمه کرد، که منبعی مهم برای بررسی تاریخ خطهٔ یادشده در آن سالیان است. ترجمهٔ
بررسی تاریخ خطهٔ یادشده در آن سالیان است. ترجمهٔ تاریخ یمینی، از واپسین کارهای برجسته در زمینهٔ نثر فارسی، در دوران پیش از حملهٔ مغول به ایران محسوب می‌شود. علی‌رغم آن‌که، نثر ادبی که جرفادقانی، برای ترجمهٔ این اثر به‌کاربرده بود، مورد تحسین ادیبان پس از خودش قرار گرفت، ولی بنابر نوشتهٔ سعدالدین وراوینی، مترجم مرزبان‌نامه به فارسی، او درنهایت پاداش درخوری، بابت کارش دریافت نکرد. این ناسپاسی، در حق جرفادقانی را وراوینی با ماجرای فردوسی و سلطان محمود قیاس‌کرده، و سپس بیتی عربی از جرفادقانی را که در مذمت
و سپس بیتی عربی از جرفادقانی را که در مذمت خودش، برای انجام این کار سروده را در دیباچهٔ ترجمه‌اش از مرزبان‌نامه نقل کرده است: ترجمهٔ تاریخ یمینی ظاهراً از همان زمان مترجم شهرت یافت و مورد استفادهٔ مورخان قرار گرفت؛ به‌طوری‌که برخی از اشعار و عبارات آن عیناً در آثاری چون تاریخ طبرستان از ابن اسفندیار، جامع‌التواریخ از رشیدالدین فضل‌الله و تاریخ وصاف شیرازی به‌کاررفته است. در امپراتوری عثمانی، ترجمهٔ جرفادقانی توسط «درویش حسن» به‌زبان ترکی عثمانی برای سلطان مراد سوم ترجمه شد. «جیمز رنولدز» از کار جرفادقانی
مراد سوم ترجمه شد. «جیمز رنولدز» از کار جرفادقانی سال ۱۸۵۸ ترجمه‌ای انگلیسی در لندن به‌نشر رساند. از تاریخ یمینی، به‌جز ترجمهٔ جرفادقانی، دست‌کم دو ترجمهٔ دیگر نیز صورت‌گرفته است؛ یکی را در هندوستان انجام داده و به «ترجمهٔ امینی» نامور است، دیگری را «عبدالکریم اهری» سال ۱۲۶۱ ه‍.ق برای بهمن میرزا پسر عباس میرزا ترتیب داده است. ملحقات کتاب. بخش‌های حاشیه‌ای تاریخ یمینی را، جرفادقانی به فارسی برنگرداند؛ گویا به این دلیل که می‌خواست با ترجمهٔ آن‌ها به‌دست دیگران، توان و ظرافت نثر خود را در قیاس با دیگر مترجمان