payamvha/North_RAG huggingface dataset:
هلند تا جنگ جهانی دوم. اندکی پس از آن‌که ویلم یکم در اِسخِیفِنینگِن از کشتی پیاده شد و در ۱۱ دسامبر تاج‌گذاری کرد، خاخام اعظم لهمان از لاهه مراسم شکرگزاری ویژه‌ای برگزار کرد و در تاریخ ۵ ژانویه ۱۸۱۴ برای ارتش‌های متحد دعا کرد. بسیاری از یهودیان در نبرد واترلو شرکت کردند که طی آن ناپلئون شکست خورد و ۳۵ افسر یهودی کشته شدند. ویلیام ششم قانونی صادر کرد که نظام حقوقی فرانسه را منسوخ کرد. در هلند مستقل، یهودیان می‌توانستند پیشرفت کنند، اما این پیشرفت با برابری همراه نبود. در مناطق شهری، کارفرمایان غیر یهودی
همراه نبود. در مناطق شهری، کارفرمایان غیر یهودی کمتر تمایل به استخدام کارگران یهودی داشتند. مردان یهودی عمدتاً در صنایع الماس، توتون و خرده‌فروشی کار می‌کردند؛ زنان یهودی نیز در بیگارخانه‌ها مشغول به کار بودند. مرزهای میان یهودیان و غیریهودیان (غیریهودیان یا جنتیل‌ها) به‌تدریج کم‌رنگ شد: ازدواج‌های مختلط بیشتر شد، سکونت‌های مختلط افزایش یافت، رعایت شریعت یهودی مانند نگه‌داشتن سبت یا غذای کوشر کاهش یافت، و مشارکت مدنی و سیاسی یهودیان افزایش یافت. هلند ــ و به‌ویژه آمستردام ــ تا زمان جنگ جهانی دوم یکی از
به‌ویژه آمستردام ــ تا زمان جنگ جهانی دوم یکی از مراکز عمده جمعیت یهودی باقی ماند. یهودیان شهر آن را اورشلیم غرب می‌نامیدند. در اواخر سده نوزدهم و اوایل قرن بیستم، جمعیت یهودی افزایش یافت، زیرا یهودیان از مناطق روستایی یا "مدینه" برای یافتن فرصت‌های بهتر کاری و زندگی به شهرهای بزرگ مهاجرت کردند. در سال ۱۹۰۰، آمستردام ۵۱٬۰۰۰ یهودی داشت، که ۱۲٬۵۰۰ نفرشان نیازمند بودند؛ لاهه ۵٬۷۵۴ یهودی (با ۸۴۶ نفر نیازمند)، روتردام ۱۰٬۰۰۰ (با ۱٬۷۵۰)، گرونینگن ۲٬۴۰۰ (با ۶۱۳) و آرنهِم ۱٬۲۲۴ (با ۳۴۹ نفر نیازمند). جمعیت کل هلند
آرنهِم ۱٬۲۲۴ (با ۳۴۹ نفر نیازمند). جمعیت کل هلند در سال ۱۹۰۰ حدود ۵٬۱۰۴٬۱۳۷ نفر بود که تقریباً ۲٪ آن‌ها را یهودیان تشکیل می‌دادند. یهودیان هلندی از سده نوزدهم تا ۱۹۴۰. یهودیان هلندی بخش نسبتاً کوچکی از جمعیت کشور را تشکیل می‌دادند و گرایش زیادی به مهاجرت داخلی نشان می‌دادند. آن‌ها هرگز به‌راستی به یک «ستون» مجزا (در سامانه اجتماعی ستون‌بندی هلند) تبدیل نشدند. یکی از دلایل آن، جذب‌شدن یهودیان در ستون‌های سوسیالیستی و لیبرال پیش از هولوکاست بود، به‌جای آن‌که یک ستون یهودی مستقل شکل گیرد. به‌ویژه ظهور
آن‌که یک ستون یهودی مستقل شکل گیرد. به‌ویژه ظهور سوسیالیسم، بخشی نوین از جامعه ستون‌بندی‌شده هلند را پدیدآورد که برای یهودیانِ در پیوند با ازدواج‌های مختلط و نیز یهودیان و مسیحیانی که تعلق مذهبی خود را رها کرده بودند، جذاب بود. درون ستون‌های لیبرال و سوسیالیستی، پیشینه مذهبی یا قومی اهمیت کمتری داشت، گرچه افراد ممکن بود برخی رسوم یا آیین‌ها را همچنان حفظ کنند. شمار یهودیان در هلند از اوایل سده نوزدهم تا جنگ جهانی دوم با آهنگی اندکی کندتر از رشد جمعیت عمومی کشور افزایش یافت. میان سال‌های ۱۸۳۰ تا ۱۹۳۰، جمعیت
افزایش یافت. میان سال‌های ۱۸۳۰ تا ۱۹۳۰، جمعیت یهودی هلند تقریباً ۲۵۰٪ رشد کرد (بر پایه آمار ارائه‌شده توسط جوامع یهودی برای سرشماری)، در حالی‌که کل جمعیت هلند ۲۹۷٪ افزایش یافت. چهره‌های برجسته یهودی در این دوران. در این دوره، شماری از یهودیان برجسته هلند نقش مهمی در زندگی اجتماعی و سیاسی کشور داشتند. یکی از آنان التا جاکوبس بود که در مبارزه برای حق رأی زنان بسیار تأثیرگذار بود. تصویب قانون برابری رأی‌دهی برای زنان و مردان در سال ۱۹۱۹، حاصل روندی طولانی بود. این‌که زنان مجبور بودند برای کسب حق رأی بجنگند،
این‌که زنان مجبور بودند برای کسب حق رأی بجنگند، تا اندازه‌ای به التا جاکوبس بازمی‌گشت. در آغاز، قانون فقط شرط درآمدی برای حق رأی قائل بود. چون او نخستین پزشک زن در هلند بود، این شرط را داشت و خواستار استفاده از حق رأی شد. پس از تلاش او بود که قانوناً برای زنان نیز حق رأی به رسمیت شناخته شد. از دیگر چهره‌های برجسته یهودی هلند در این دوران می‌توان به این افراد اشاره کرد: جنگ جهانی دوم تا پایان سده بیستم. هولوکاست. هولوکاست در هلند با «سرعتی شگفت‌آور» آغاز شد، آن‌هم پس از اشغال این کشور بی‌طرف توسط آلمان
شد، آن‌هم پس از اشغال این کشور بی‌طرف توسط آلمان نازی. در کمتر از دو سال، حدود ۷۵٪ از جمعیت یهودیان هلند در هولوکاست کشته شدند. نازی‌ها به‌سرعت یهودیان هلندی و پناهندگان یهودی را از دیگر مردم جدا کردند، در فرایندی تدریجی که به تبعید آنان به اردوگاه‌های مرگ انجامید. مطابق الگوی اجراشده در آلمان، یهودیان از حقوق شهروندی محروم شدند و از بسیاری مشاغل منع گردیدند. رئیس دیوان عالی هلند به‌خاطر یهودی‌بودن مجبور به استعفا شد و همکارانش اعتراضی نکردند. یهودیان مجبور شدند خود را به‌عنوان یهودی ثبت کنند و نشانی محل
شدند خود را به‌عنوان یهودی ثبت کنند و نشانی محل زندگی‌شان اعلام گردد. کارت‌های شناسایی جدیدی برای شهروندان صادر شد که روی کارت یهودیان حرف بزرگ J درج شده بود. مقامات نازی برای اجرای قوانین خود از نهادهای اداری هلند استفاده کردند. مقاومت در برابر این اقدامات ممکن بود با خشونت پلیس هلند روبه‌رو شود. در فوریه ۱۹۴۱، وقتی مردم در اعتراض به محدودیت‌های یهودیان دست به اعتصاب زدند، پلیس هلند شماری را دستگیر کرد. نازی‌ها بلافاصله به مردم هشدار دادند که یهودیان بخشی از مردم هلند نیستند و هرکس از آنان حمایت کند
بخشی از مردم هلند نیستند و هرکس از آنان حمایت کند «عواقبش را خواهد دید.» در سال ۱۹۳۹، حدود ۱۴۰٬۰۰۰ یهودی در هلند زندگی می‌کردند که در میان آن‌ها حدود ۲۴٬۰۰۰ تا ۲۵٬۰۰۰ نفر پناهنده یهودی آلمانی بودند که در دهه ۱۹۳۰ از آلمان گریخته بودند. (برخی منابع شمار این پناهندگان را بین ۳۳٬۰۰۰ تا ۳۴٬۰۰۰ نفر می‌دانند که عمدتاً از آلمان و اتریش آمده بودند). این پناهندگان آلمانی نخستین کسانی بودند که تحت قوانین نازی‌ها قرار گرفتند، زیرا تابعیت هلندی نداشتند و آسیب‌پذیرتر بودند؛ آنان به‌طور مستقیم زیر کنترل پلیس قرار
بودند؛ آنان به‌طور مستقیم زیر کنترل پلیس قرار گرفتند. ۱۹۴۵ تا ۱۹۶۰. جمعیت یهودیان هلند پس از جنگ جهانی دوم با دگرگونی‌های چشمگیری همراه بود: سرخوردگی، مهاجرت، نرخ پایین زاد و ولد و نرخ بالای ازدواج با غیر یهودیان. پس از جنگ جهانی دوم و هولوکاست، یهودیانی که از زندگی دشوار در اختفا جان سالم به در برده بودند، با بی‌توجهی کامل جامعه نسبت به سرنوشت خود مواجه شدند و همچنین بخش بزرگی از اموالشان را برای همیشه از دست دادند. به‌ویژه خدمات سلامت روان وجود نداشت و تنها از سال ۱۹۶۰ در مرکز سینا در آمِرسفورت آغاز به
از سال ۱۹۶۰ در مرکز سینا در آمِرسفورت آغاز به کار کرد. از سال ۱۹۷۳، پروفسور بَستیاانس تلاش کرد تا قربانیان هولوکاست را با ال‌اس‌دی در مرکز '۴۵ در اوگستگیست، وابسته به دانشگاه لیدن درمان کند، که این تلاش موفقیت چندانی در پی نداشت. آگاهی عمومی نسبت به هولوکاست با پخش مجموعه‌ای از چهار مستند تلویزیونی دربارهٔ اشغال نازی‌ها در هلند، ساخته مورخ یهودی لو دِ یونگ، افزایش یافت. نخستین قسمت‌های این مجموعه در سال ۱۹۶۰ از شبکه ملی تلویزیون هلند (NTS) ـ که آن زمان تنها شبکه تلویزیونی بود ـ پخش شد و نقطه عطفی در آگاهی
شبکه تلویزیونی بود ـ پخش شد و نقطه عطفی در آگاهی عمومی بود. این مجموعه تا سال ۱۹۶۴ ادامه یافت. دکتر دِ یونگ پس از آن، تاریخ ۱۴ جلدی هلند در جنگ جهانی دوم را منتشر کرد. در سال ۱۹۶۵، ژاک پرسِر اثر مهم خود به‌نام "وندگانگ" ("زوال – آزار و نابودی یهودیان هلند") را منتشر کرد. این کتاب در همان سال اول انتشار، شش بار تجدید چاپ شد و به تیراژ بی‌سابقه ۱۵۰ هزار نسخه رسید که تا به امروز در تاریخ نشر هلند بی‌سابقه بوده است. هزاران یهودی بازمانده مهاجرت کردند یا "علیا" به قیمومت بریتانیا بر فلسطین ـ و بعدها اسرائیل ـ
به قیمومت بریتانیا بر فلسطین ـ و بعدها اسرائیل ـ انجام دادند. در ابتدا، نرخ علیا از هلند از همه کشورهای غربی بیشتر بود. امروزه حدود ۶ هزار یهودی هلندی‌تبار در اسرائیل زندگی می‌کنند. برخی دیگر به ایالات متحده مهاجرت کردند. نرخ همگرایی و ازدواج با غیر یهودیان در میان کسانی که در هلند باقی ماندند، بالا بود. در نتیجه، نرخ زاد و ولد در میان یهودیان و میزان عضویت در نهادهای سازمان‌یافته یهودی کاهش یافت. با افزایش آگاهی دربارهٔ هولوکاست، روابط یهودیان با غیر یهودیان به‌تدریج دوستانه‌تر شد. جامعه یهودی از دولت
به‌تدریج دوستانه‌تر شد. جامعه یهودی از دولت هلند غرامت‌هایی دریافت کرد. همچنین پرداخت غرامت از سوی آلمان، تحت عنوان "Wiedergutmachung"، به خانه‌های یهودی هلند نیز سرازیر شد. در سال ۱۹۴۷، دو سال پس از پایان جنگ جهانی دوم در هلند، تنها ۱۴٬۳۴۶ یهودی در سرشماری سراسری ثبت شدند (کمتر از ۱۰٪ از ۱۵۴٬۸۸۷ نفری که در سال ۱۹۴۱ توسط اشغالگران نازی سرشماری شده بودند). بعدها، سازمان‌های یهودی این عدد را در سال ۱۹۵۴ حدود ۲۴٬۰۰۰ نفر برآورد کردند. این رقم در مقایسه با جمعیت یهودی سال ۱۹۴۱، کاهش چشمگیری داشت. البته رقم سال
یهودی سال ۱۹۴۱، کاهش چشمگیری داشت. البته رقم سال ۱۹۴۱ مورد اختلاف است، زیرا اشغالگران نازی یهودیان را بر اساس تعریفی نژادی شمارش کرده بودند و صدها مسیحی با تبار یهودی را نیز در فهرست خود گنجانده بودند. طبق گفته رائول هیلبرگ در کتابش "عاملان، قربانیان، تماشاگران: فاجعه یهودیان، ۱۹۳۳–۱۹۴۵"، «در هلند … [در سال ۱۹۴۳] حدود ۱۵۷۲ پروتستان دارای‌تبار یهودی زندگی می‌کردند … همچنین حدود ۷۰۰ یهودی کاتولیک در هلند سکونت داشتند [در دوران اشغال نازی‌ها] ...». بر اساس آمار سال ۱۹۵۴، شمار یهودیان هلند در استان‌ها چنین
آمار سال ۱۹۵۴، شمار یهودیان هلند در استان‌ها چنین بود: دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰. به دلیل از دست رفتن ۷۹٪ از جمعیت، از جمله بسیاری از کودکان و جوانان، نرخ زاد و ولد یهودیان در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ کاهش یافت. نرخ ازدواج با غیر یهودیان افزایش یافت؛ در فاصله ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۹، نرخ ازدواج مردان یهودی با غیر یهودیان ۴۱٪ و زنان یهودی ۲۸٪ بود. تا دهه ۱۹۹۰، این رقم به حدود ۵۲٪ در کل ازدواج‌های یهودی افزایش یافت. در میان مردان ـ یا به اصطلاح «پدران یهودی» ـ این نرخ تا ۸۰٪ نیز می‌رسد. برخی اعضای جامعه یهودی برای مقابله با این
می‌رسد. برخی اعضای جامعه یهودی برای مقابله با این روند، فرصت‌هایی برای آشنایی یهودیان مجرد با یکدیگر فراهم کردند. وب‌سایت‌های دوست‌یابی مانند "Jingles" و "Jentl en Jewell" به همین منظور راه‌اندازی شده‌اند. طبق پژوهش‌های ()، بسیاری از یهودیان هلند تحصیلات دانشگاهی دارند. نسبت زنان یهودی شاغل نیز بیشتر از زنان غیر یهودی هلندی است. در سال ۱۹۷۰، ملکه یویلیانای هلند بنای یادبود اردوگاه انتقالی وستربورک را به‌طور رسمی افتتاح کرد. این یادبود به احترام یهودیان هلندی و دیگر گروه‌های تحت آزار که از این اردوگاه به
و دیگر گروه‌های تحت آزار که از این اردوگاه به سوی اردوگاه‌های مرگ نازی منتقل شدند، ساخته شد. اواخر سده بیستم و سده بیست‌ویکم. در سال ۲۰۲۴، پادشاه هلند در مراسم بازگشایی موزه ملی هولوکاست هلند سخنرانی کرد. همچنین یادبودها و بناهای متعددی به تاریخ یهودیان هلند اختصاص یافته‌اند. از اواخر سده بیستم، گروهی از یهودیان ـ عمدتاً اسرائیلی و روسی ـ به هلند مهاجرت کرده‌اند؛ گروه دوم پس از تسهیل مهاجرت در اتحاد جماهیر شوروی و فروپاشی آن. تقریباً یک‌سوم یهودیان هلند در خارج از این کشور به دنیا آمده‌اند. شمار یهودیان
خارج از این کشور به دنیا آمده‌اند. شمار یهودیان اسرائیلی ساکن هلند (با تمرکز در آمستردام) به هزاران نفر می‌رسد (برآوردها بین ۵۰۰۰ تا ۷۰۰۰ نفر است، اگرچه برخی منابع این رقم را تا ۱۲٬۰۰۰ نفر نیز اعلام کرده‌اند). تنها درصد کمی از این یهودیان اسرائیلی با نهادهای دینی یهودی در هلند در ارتباط‌اند. در سده بیست‌ویکم، حدود ۱۰٬۰۰۰ یهودی هلندی به اسرائیل مهاجرت کرده‌اند. تا سال ۲۰۰۶، حدود ۴۱٬۰۰۰ تا ۴۵٬۰۰۰ نفر در هلند یا خود را یهودی می‌دانند یا طبق "هلاخا" (قانون شرعی ربانی)، یعنی از مادر یهودی متولد شده‌اند، یهودی
ربانی)، یعنی از مادر یهودی متولد شده‌اند، یهودی محسوب می‌شوند. حدود ۷۰٪ این جمعیت (حدود ۳۰٬۰۰۰ نفر) مادر یهودی دارند. حدود ۳۰٪ دیگر دارای پدر یهودی هستند (تقریباً ۱۰٬۰۰۰ تا ۱۵٬۰۰۰ نفر؛ این رقم در آوریل ۲۰۰۶، حدود ۱۲٬۴۷۰ نفر برآورد شده است). یهودیان ارتدکس این افراد را یهودی نمی‌دانند مگر آن‌که طبق آیین رسمی از طریق دادگاه شرعی ارتدکس (بِت دین) به آیین یهودیت بگروند. بیشتر یهودیان هلند در شهرهای بزرگ غرب این کشور زندگی می‌کنند (آمستردام، روتردام، لاهه و اوترخت). حدود ۴۴٪ از کل یهودیان هلند در آمستردام
اوترخت). حدود ۴۴٪ از کل یهودیان هلند در آمستردام ساکن‌اند که کانون اصلی زندگی یهودی در کشور محسوب می‌شود. در سال ۲۰۰۰، ۲۰٪ از جمعیت یهودیان هلند، ۶۵ سال یا بیشتر داشتند و نرخ زاد و ولد در این جامعه پایین بود. یک استثنا در این زمینه، جمعیت در حال رشد یهودیت ارتدکس به‌ویژه در آمستردام است. در هلند حدود ۱۵۰ کنیسه وجود دارد که از این میان، تنها ۵۰ کنیسه هنوز برای عبادت مورد استفاده قرار می‌گیرند. جوامع بزرگ یهودی در آمستردام، روتردام و لاهه قرار دارند. مواردی از یهودستیزی همچنان در هلند روی می‌دهد. در سال
از یهودستیزی همچنان در هلند روی می‌دهد. در سال ۲۰۱۴، یادبودی در خورینخِم که به یهودیان این شهر (که ۷۰ نفر از آنان در جنگ جهانی دوم کشته شدند) اختصاص داشت، تخریب شد. برخی کارشناسان این وقایع را با تنش‌های جاری در خاورمیانه مرتبط می‌دانند. استر فوت، مدیر در سال ۲۰۱۴ در نشستی با کنست اعلام کرد که یهودیان هلند نسبت به افزایش احساسات ضدیهودی در کشور نگران‌اند. مواردی از یهودستیزی در سال ۲۰۱۵ نیز گزارش شد: از جمله دیوارنویسی یهودستیزانه در اوسترهاوت، آزار یک مرد یهودی در آمِرسفورت و تخریب یک گورستان یهودی در
یهودی در آمِرسفورت و تخریب یک گورستان یهودی در اود-بِیِرلاند. در ژوئن ۲۰۱۵، روزنامه "تلخراف" (De Telegraaf) نتایج گزارشی دربارهٔ یهودستیزی در میان جوانان را منتشر کرد که توسط مؤسسه «وروی یونکر» انجام شده بود. این نظرسنجی نشان داد که یهودستیزی در میان مسلمانان بیشتر است: ۱۲ درصد از پاسخ‌دهندگان مسلمان نگرشی «نه‌چندان مثبت» نسبت به یهودیان هلندی داشتند، در حالی که این رقم در میان پاسخ‌دهندگان مسیحی تنها ۲ درصد بود. حدود ۴۰٪ از پاسخ‌دهندگان مسلمان دیدگاهی «نه‌چندان مثبت» نسبت به یهودیان اسرائیلی ابراز کردند،
مثبت» نسبت به یهودیان اسرائیلی ابراز کردند، در حالی که این رقم در میان مسیحیان تنها ۶٪ بود. اتحادیه ضدافترا (Anti-Defamation League) در سال ۲۰۱۹ گزارش جهانی «ADL Global 100» را منتشر کرد، که یک نظرسنجی بین‌المللی در ۱۸ کشور برای سنجش دیدگاه‌های یهودستیزانه بود. بر اساس این نظرسنجی، ۱۰٪ از جمعیت هلند دارای دیدگاه‌های یهودستیزانه بودند. این نظرسنجی شامل یازده گزاره بود که کلیشه‌های یهودستیزانه را نمایندگی می‌کردند. برای نمونه، ۴۳٪ از جمعیت با گزاره «یهودیان بیش از کشور محل زندگی خود به اسرائیل وفادار هستند»
از کشور محل زندگی خود به اسرائیل وفادار هستند» موافق بودند، و ۲۰٪ نیز با این گزاره که «یهودیان قدرت بیش از حدی در جهان تجارت دارند» موافقت داشتند. یهودیت بازساخت‌گرا. کنیسه یهودی آزاد OJG Klal Israël در دلفت در پایان سال ۲۰۰۵ برای ایجاد خانه‌ای پذیرنده برای همه یهودیان بنیان‌گذاری شد. نخستین مراسم مذهبی در ۶ ژانویه ۲۰۰۵ در کنیسه تاریخی Koornmarkt در دلفت برگزار شد. از آن زمان، مراسم‌ها هر دو هفته یک‌بار، به‌صورت نوبتی در شامگاه جمعه یا بامداد شنبه، و نیز در تعطیلات مذهبی برگزار می‌شوند. Klal Israël از
در تعطیلات مذهبی برگزار می‌شوند. Klal Israël از نوامبر ۲۰۰۹ به بازسازی‌خواهی در یهودیت پیوست. مشارکت در فعالیت‌های این کنیسه برای هر کسی که خود را یهودی می‌داند، یهودی است یا می‌خواهد یهودی شود، آزاد است. این جامعه، جمعیتی پیشرو و برابرطلب است که در آن، زنان و مردان از حقوق مساوی برخوردارند. «سیدور» ها – کتاب‌های نماز – شامل متن عبری، رونویسی آوایی و ترجمه هلندی هستند. Klal Israël فرایند گرایش (گیور) را نیز ارائه می‌دهد. از آغاز سال عبری ۵۷۷۷ (۲ اکتبر ۲۰۱۶)، هانا ناتانز خاخام این جماعت (کهیلا) است. یهودیت
هانا ناتانز خاخام این جماعت (کهیلا) است. یهودیت محافظه‌کار. یهودیت محافظه‌کار (ماسورتی) در سال ۲۰۰۰ با تأسیس یک جامعه در شهر آلمیره وارد هلند شد. در سال ۲۰۰۵، «ماسورتی هلند» حدود ۷۵ خانواده عضو داشت که عمدتاً در نواحی آمستردام و آلمیره ساکن بودند. این جماعت از کنیسه‌ای در شهر ویسپ (هلند) که متعلق به قرن نوزدهم است استفاده می‌کند. نخستین خاخام آن دیوید سوئتن‌دورپ (متولد ۱۹۴۵) بود. یک جماعت ماسورتی دیگر نیز به نام در شهر دیفنتر وجود دارد که فعالیت خود را از سال ۲۰۱۰ آغاز کرده و مراسم‌ها و سایر فعالیت‌ها را
سال ۲۰۱۰ آغاز کرده و مراسم‌ها و سایر فعالیت‌ها را در کنیسه بزرگ دیفنتر برگزار می‌کند. تجدید یهودی. تجدید یهودی برای نخستین‌بار در دهه ۱۹۹۰ توسط کارولا د فریس روبلس در هلند معرفی شد. «HaMakor – مرکز معنویت یهودی» پایگاه کنونی این جنبش است که رهبری آن را خاخام هانا ناتانز بر عهده دارد. این مرکز حق عضویت تعیین نمی‌کند و بنابراین برای شرکت در بیشتر فعالیت‌ها، پرداخت هزینه لازم است. آموزش و جوانان یهودی در دوره معاصر. مدارس یهودی. سه مدرسه یهودی در هلند وجود دارد که همگی در آمستردام و وابسته به Nederlands
دارد که همگی در آمستردام و وابسته به Nederlands Israëlitisch Kerkgenootschap (NIK) هستند. مدرسه «Rosj Pina» برای کودکان یهودی ۴ تا ۱۲ ساله است. آموزش در این مدرسه مختلط (دختر و پسر با هم) است، هرچند به NIK وابسته است. این مدرسه بزرگ‌ترین مدرسه یهودی در هلند است و در سال ۲۰۰۷ حدود ۲۸۵ دانش‌آموز داشت. دبیرستان Maimonides بزرگ‌ترین دبیرستان یهودی در هلند است که در سال ۲۰۰۵ حدود ۱۶۰ دانش‌آموز داشت. این مدرسه هرچند وابسته به NIK است، برنامه درسی سکولار دارد. مدرسه "" که توسط مبارز مقاومت آرتور یهودا کوهن
مدرسه "" که توسط مبارز مقاومت آرتور یهودا کوهن پایه‌گذاری شد، آموزش مذهبی برای همه گروه‌های سنی ارائه می‌دهد. از میان سه مدرسه، تنها Cheider پیش‌زمینه حریدی دارد. آموزش دختران و پسران به‌صورت جداگانه انجام می‌شود. این مدرسه حدود ۲۰۰ دانش‌آموز دارد. لاهه. Tzemach Hasadeh یک مهدکودک یهودی در لاهه است که از سال ۱۹۹۷ فعال بوده و برنامه آموزشی یهودی، هلندی و اسرائیلی ارائه می‌دهد. جوانان یهودی. چندین نهاد یهودی در هلند بر جوانان یهودی تمرکز دارند که از جمله عبارت‌اند از: مراقبت‌های بهداشتی یهودیان در دوران
عبارت‌اند از: مراقبت‌های بهداشتی یهودیان در دوران معاصر. در هلند دو خانه سالمندان یهودی وجود دارد. یکی به نام «Beth Shalom» در آمستردام و در دو منطقه Buitenveldert و Osdorp قرار دارد. حدود ۳۵۰ یهودی سالمند در Beth Shalom زندگی می‌کنند. خانه سالمندان دیگر «Mr. L.E. Visserhuis» در لاهه قرار دارد. حدود ۵۰ یهودی سالمند در آن ساکن هستند. هر دو خانه سالمندان با یهودیت ارتدکس هماهنگ‌اند؛ غذای کوشر ارائه می‌شود و هر دو دارای کنیسه اختصاصی هستند. در بیمارستان «آمستل‌لند» در آمستل‌فین، یک بخش یهودی وجود دارد که در
در آمستل‌فین، یک بخش یهودی وجود دارد که در آن بیماران یهودی بر اساس قوانین ارتدکس یهودی مراقبت می‌شوند؛ غذای کوشر تنها نوع غذایی است که در این بیمارستان ارائه می‌شود. این بخش یهودی پس از ادغام بیمارستان «نیکولاس تولپ» و «مرکز مراقبت از بیماران اسرائیلی مرکزی» در سال ۱۹۷۸ تأسیس شد. «مرکز سینای» یک بیمارستان روان‌پزشکی یهودی است که در آمستردام، آمرسفورت (محل اصلی) و آمستل‌فین واقع شده و بر مراقبت‌های بهداشت روان تمرکز دارد، همچنین به افراد دارای ناتوانی ذهنی خدمات ارائه می‌دهد. این تنها بیمارستان روان‌پزشکی
خدمات ارائه می‌دهد. این تنها بیمارستان روان‌پزشکی یهودی فعال در اروپا است. در ابتدا تمرکز آن بر جمعیت یهودیان هلند، به‌ویژه بازماندگان هولوکاست با مشکلات روانی پس از جنگ جهانی دوم بود، اما امروزه مرکز سینای به قربانیان غیر یهودی جنگ و نسل‌کشی نیز خدمات ارائه می‌دهد. رسانه‌های یهودی. تلویزیون و رادیوی یهودی در هلند توسط «نیک‌مدیا» تولید می‌شوند. بخشی از نیک‌مدیا، «جودسه اومروپ» است که مستندها، داستان‌ها و مصاحبه‌هایی در موضوعات مختلف یهودی را هر یکشنبه و دوشنبه در کانال تلویزیونی Nederland 2 پخش می‌کند
دوشنبه در کانال تلویزیونی Nederland 2 پخش می‌کند (به‌جز از اواخر ماه مه تا اوایل سپتامبر). نیک‌مدیا همچنین مسئول پخش موسیقی و مصاحبه‌ها در رادیو ۵ است. «Nieuw Israëlitisch Weekblad» قدیمی‌ترین هفته‌نامه (یهودی) فعال در هلند است که حدود ۶٬۰۰۰ مشترک دارد. این نشریه منبع خبری مهمی برای بسیاری از یهودیان هلند است و بر موضوعات یهودی در سطح ملی و بین‌المللی تمرکز دارد. citeturn0search3 «جودس جورنال» (هفته‌نامه یهودی) در سال ۱۹۹۷ تأسیس شد و به‌عنوان مجله‌ای با ظاهر جذاب‌تر نسبت به NIW شناخته می‌شود. این نشریه
ظاهر جذاب‌تر نسبت به NIW شناخته می‌شود. این نشریه توجه زیادی به درگیری فلسطین و اسرائیل دارد. مجله یهودی دیگری که در هلند منتشر می‌شود، «Hakehillot Magazine» است که توسط NIK، جامعه یهودیان آمستردام و PIK منتشر می‌شود. برای مخاطبان یهودی لیبرال‌تر، NVPJ مجله‌ای به نام «Levend Joods Geloof» (ایمان زنده یهودی) را شش بار در سال منتشر می‌کند؛ همچنین، Beit Ha'Chidush مجله‌ای به نام «Chidushim» منتشر می‌کند. چندین وب‌سایت یهودی نیز بر ارائه اخبار یهودی به جامعه یهودیان هلند تمرکز دارند. برجسته‌ترین آن‌ها Joods.nl
هلند تمرکز دارند. برجسته‌ترین آن‌ها Joods.nl است که به جوامع بزرگ یهودی در هلند و همچنین به Mediene، اسرائیل و فرهنگ و جوانان یهودی توجه می‌کند. آمستردام. جمعیت جامعه یهودیان آمستردام امروزه حدود ۱۵٬۰۰۰ نفر است. تعداد زیادی از آن‌ها در محله‌های Buitenveldert, Oud-Zuid و «محله رودخانه» زندگی می‌کنند. Buitenveldert به‌عنوان محله‌ای محبوب برای زندگی در نظر گرفته می‌شود؛ این به دلیل نرخ پایین جرم و جنایت و همچنین به‌عنوان محله‌ای آرام است. به‌ویژه در محله Buitenveldert، جامعه یهودی قابل‌توجهی وجود دارد. در این
جامعه یهودی قابل‌توجهی وجود دارد. در این منطقه، غذای کوشر به‌طور گسترده‌ای در دسترس است. چندین رستوران کوشر، دو نانوایی، فروشگاه‌های یهودی-اسرائیلی، یک پیتزافروشی و برخی سوپرمارکت‌ها بخش کوشر دارند. این محله همچنین دارای خانه سالمندان یهودی، یک کنیسه ارتدکس و سه مدرسه یهودی است. تفاوت‌های فرهنگی. به‌طور منحصربه‌فرد در هلند، جوامع اشکنازی و سفاردی در نزدیکی یکدیگر همزیستی داشته‌اند. با داشتن سنت‌های فرهنگی متفاوت، این جوامع به‌طور کلی جدا از هم باقی ماندند، اما نزدیکی جغرافیایی آن‌ها منجر به تأثیرات متقابل
اما نزدیکی جغرافیایی آن‌ها منجر به تأثیرات متقابل فرهنگی شد که در جاهای دیگر دیده نمی‌شود. به‌ویژه در روزهای اولیه که گروه‌های کوچک یهودیان سعی در ایجاد جوامع داشتند، آن‌ها از خدمات ربی‌ها و مقامات دیگر از هر دو فرهنگ استفاده می‌کردند، بسته به این‌که چه کسی در دسترس بود. نزدیکی جغرافیایی دو فرهنگ اشکنازی و سفاردی در هلند باعث شد که میزان ازدواج‌های میان‌فرهنگی در این کشور از آنچه در دیگر نقاط شناخته شده بود بیشتر باشد، و در نتیجه، بسیاری از یهودیان هلندی‌تبار دارای نام‌های خانوادگی‌ای هستند که با وابستگی
دارای نام‌های خانوادگی‌ای هستند که با وابستگی دینی‌شان هم‌خوانی ندارد. تمامی یهودیان هلندی، طی قرن‌ها، فرزندان خود را به نام پدربزرگ یا مادربزرگ کودک نام‌گذاری کرده‌اند؛ این در حالی است که این سنت، به‌طور سنتی، مختص سفاردی‌ها در نظر گرفته می‌شود. (اشکنازی‌های دیگر نقاط، به‌طور سنتی از نام‌گذاری کودک به نام خویشاوند زنده پرهیز می‌کنند) در سال ۱۸۱۲، زمانی که هلند زیر فرمان ناپلئون بناپارت بود، تمامی ساکنان هلند (از جمله یهودیان) ملزم شدند تا نام خانوادگی خود را در دفاتر دولتی ثبت کنند؛ پیش از آن، تنها
خود را در دفاتر دولتی ثبت کنند؛ پیش از آن، تنها سفاردی‌ها این کار را انجام داده بودند. با این‌که اشکنازی‌ها از ثبت رسمی نام پرهیز می‌کردند، بسیاری از آن‌ها صدها سال از سامانه‌ای غیررسمی برای نام‌های خانوادگی استفاده کرده بودند. همچنین در دوران حکومت ناپلئون، قانونی در سال ۱۸۰۹ تصویب شد که مدارس یهودی هلندی را ملزم می‌کرد آموزش را به زبان هلندی و زبان عبری ارائه دهند. این قانون زبان‌های دیگر را کنار گذاشت. زبان ییدیش، که زبان میانجی اشکنازی‌ها بود، و زبان یهودی-پرتغالی، زبان پیشین سفاردی‌های پرتغالی، عملاً
زبان پیشین سفاردی‌های پرتغالی، عملاً از میان یهودیان هلند منقرض شد. شماری از واژگان ییدیش وارد زبان هلندی شد، به‌ویژه در آمستردام که جمعیت یهودی قابل‌توجهی داشت. (این شهر همچنین «موکوم» نامیده می‌شود، برگرفته از واژه عبری برای شهر یا مکان، یعنی «ماکوم».) چند واژه عبری دیگر نیز در گویش محلی یافت می‌شوند، از جمله: «Mazzel» از «mazel»، که واژه عبری برای «بخت» یا «شانس» است؛ «Tof» از «Tov»، به معنی «خوب» (مانند «מזל טוב» – Mazel tov)، و «Goochem» از «Chacham» یا خاخام، به‌معنی «خردمند»، «زیرک»، «بذله‌گو» یا
یا خاخام، به‌معنی «خردمند»، «زیرک»، «بذله‌گو» یا «باهوش»؛ در این‌جا حرف «g» هلندی، مانند حرف هشتم الفبای عبری یعنی «خِت» یا ح، به‌صورت خِش‌دار تلفظ می‌شود. شیوه تلفظ عبری اشکنازی هلندی دارای ویژگی‌هایی است که آن را از سایر تلفظ‌ها متمایز می‌کند. برجسته‌ترینِ این تفاوت‌ها تلفظ حرف "ע" (عین) به‌صورت "نگ" («نگعین») است. همچنین، برخی از واکه‌ها (مصوت‌ها) با تلفظ رایج اشکنازی متفاوت‌اند. تأثیرات اقتصادی. یهودیان نقش مهمی در توسعه مستعمره‌های هلند و تجارت بین‌المللی ایفا کردند و بسیاری از یهودیان ساکن مستعمرات
ایفا کردند و بسیاری از یهودیان ساکن مستعمرات پیشین، از تبار هلندی‌اند. با این حال، قدرت‌های استعماری اصلی در رقابت شدیدی برای تسلط بر مسیرهای تجاری بودند؛ هلندی‌ها در این رقابت چندان موفق نبودند و اقتصادشان در سده هجدهم رو به افول گذاشت. بسیاری از اشکنازی‌ها که در مناطق روستایی زندگی می‌کردند، دیگر توان گذران زندگی را نداشتند و برای یافتن شغل به شهرها مهاجرت کردند. این مهاجرت سبب شد بسیاری از جوامع کوچک یهودی به‌کلی فروبپاشند (زیرا برای اجرای آیین‌های دینی بزرگ، حضور دست‌کم ده مرد بالغ ضروری بود). جوامع
بزرگ، حضور دست‌کم ده مرد بالغ ضروری بود). جوامع کامل به شهرها مهاجرت کردند و جمعیت یهودی شهرها به‌شدت افزایش یافت. در سال ۱۷۰۰، جمعیت یهودی آمستردام ۶٬۲۰۰ نفر بود که تعداد اشکنازی‌ها و سفاردی‌ها تقریباً برابر بود. تا سال ۱۷۹۵، این رقم به ۲۰٬۳۳۵ نفر رسید که اکثریت قاطع آن‌ها اشکنازی‌های فقیری بودند که از مناطق روستایی آمده بودند. تا میانه سده نوزدهم، بسیاری از آن‌ها به کشورهای دیگر مهاجرت کردند؛ جایی که رهایی یهود، فرصت‌های بهتری را برایشان فراهم می‌کرد.
منشور ازدواج امپراتریس تئوفانو (بایگانی دولتی ولفلبوتل، 6 Urk 11) سند جهیزیه برای شاهزاده خانم بیزانسی تئوفانو است. این سند که به زبان لاتین نوشته شده، پس از ازدواج تئوفانو با امپراتور اتو دوم در سال ۹۷۲ ایجاد شد؛ ازدواجی که او را به امپراتریس امپراتوری مقدس روم تبدیل کرد. این سند توسط اتو دوم تنظیم شده و نمونه‌ای از ارتباط سیاسی و فرهنگی بین امپراتوری مقدس روم و امپراتوری بیزانس به‌شمار می‌آید. این سند نمونه‌ای از هنر رنسانس اتونی به‌شمار می‌رود، و از این نسخه خطی خوشنویسی به عنوان یکی از زیباترین اسناد
نسخه خطی خوشنویسی به عنوان یکی از زیباترین اسناد دیپلماتیک قرون وسطی نام برده می‌شود. در سال ۲۰۰۵، این سند برای ثبت در فهرست حافظه جهانی پیشنهاد شد، اما پذیرفته نشد. زمینه تاریخی. پس از سقوط امپراتوری روم غربی، امپراتوری روم شرقی (در دوران معاصر به آن امپراتوری بیزانس نیز گفته می‌شود) به عنوان ادامه بازمانده امپراتوری روم در استان‌های شرقی آن باقی ماند. تاجگذاری شاهنشاهی شارلمانی در سال ۸۰۰ روابط غرب با امپراتوری بیزانس که از قسطنطنیه اداره می‌شد را دچار تنش کرد. هنگامی که اتوی یکم در فوریه ۹۶۲ امپراتور
تنش کرد. هنگامی که اتوی یکم در فوریه ۹۶۲ امپراتور شد، بین او و امپراتوری بیزانس اختلافی به وجود آمد و این مسئله در سال ۹۶۷ بین اتو و نیکه‌فوروس دوم فوکاس بر سر تسلط بر ایتالیا دوباره شعله‌ور شد. در ۲۵ دسامبر ۹۶۷، پاپ ژان سیزدهم اتو دوم را به عنوان هم‌امپراتور اتوی اول تدهین کرد. در پاییز ۹۶۸، نبردهای میان امپراتوری مقدس روم و امپراتوری بیزانس در شاهزاده‌نشین کاپوآ، در دوک نشین بنونتو و آپولیا آغاز شد و درگیری‌ها تا سال ۹۷۰ ادامه یافت. هر دو طرف تلاش‌های زیادی برای یافتن راه‌حل دیپلماتیک انجام دادند. اتوی