payamvha/North_RAG huggingface dataset:
رایج است. میلیون‌ها کودک و خانواده از این نوع خشونت رنج می‌برند. حوادث مربوط به این خشونت در تمام کشورها و مناطق جهان گزارش شده است. مقدار. بسیاری از دولت‌ها و سازمان‌ها در سراسر جهان در تلاشند تا اطلاعات قابل اعتمادی در مورد خشونت جنسیتی مرتبط با مدرسه به دست آورند، زیرا ثابت شده است که این یک موضوع فوری است که باید حل شود. بر اساس تمام داده‌های مربوط به خشونت مبتنی بر جنسیت (SRGBV) در سراسر جهان که جمع‌آوری شده‌اند، تلاش برای یافتن راه‌حل‌هایی برای مقابله با این مشکل مهم است. برای مثال، گزارش یونیسف "با
با این مشکل مهم است. برای مثال، گزارش یونیسف "با عنوان «پنهان در دیدرس»" شامل بزرگ‌ترین مجموعه داده‌های مربوط به خشونت علیه کودکان بود. همان‌طور که گفته شد، این گزارش چگونگی وقوع سوء استفاده جسمی و جنسی در مدارس را اثبات می‌کند. رایج‌ترین انواع سوء استفاده شامل موارد زیر است: علل ریشه‌ای. باورهای اجتماعی بر روابط جنسیتی در تمام کشورهای جهان تأثیر می‌گذارند. از این نظر، ریشه خشونت علیه کودکان به ساختار اجتماعی و نحوه رفتار مردم در قبال مسائل مربوط به جنسیت بستگی دارد. برخی از مشکلات ریشه‌ای عبارتند از:
بستگی دارد. برخی از مشکلات ریشه‌ای عبارتند از: پیامدها. قرار گرفتن در معرض یا تجربه خشونت علیه زنان (خشونت جنسیتی مرتبط با مدرسه) می‌تواند تأثیرات مهمی بر رشد کودکان داشته باشد. به خصوص از نظر سلامت روان و جسم، از جمله سلامت کودکان (HIV و اوایل بارداری). نشان داده شده است که قربانیان خشونت پس از تحمل خشونت، بیشتر احتمال دارد که انواع رفتارهای پرخاشگرانه را بپذیرند یا خودشان خشونت کنند. این یک دور باطل ایجاد می‌کند که در آن خشونت به غلط قابل قبول می‌شود. خشونت مبتنی بر جنسیت (SRGBV) می‌تواند پیامدهای منفی و
مبتنی بر جنسیت (SRGBV) می‌تواند پیامدهای منفی و بلندمدتی برای آینده جوانان داشته باشد، زیرا شخصیت بزرگسالانه آنها را شکل می‌دهد. چالش‌های پرداختن به خشونت مبتنی بر جنسیت. پرداختن به خشونت جنسیتی مرتبط با مدرسه چالش‌های مهمی را ایجاد می‌کند و بسیار پیچیده است. این مفهوم برای بسیاری قابل درک نیست و برای بسیاری حساس تلقی می‌شود. فعالان بخش آموزش، دولت‌ها و سیاست‌گذاران و افرادی که در مدارس حضور دارند، با چالش‌های متعددی در رابطه با خشونت مبتنی بر جنسیت (SRGBV) مواجه هستند. این موارد عبارتند از: هنجارهای
مواجه هستند. این موارد عبارتند از: هنجارهای فرهنگی اجتماعی. گزارش‌دهی در مورد وضعیت‌های خشونت مبتنی بر جنسیت در سراسر جهان به ویژه دشوار شده است، زیرا هنجارهای اجتماعی و فرهنگی این عمل را ترویج نمی‌کنند. علاوه بر این، آنها به‌طور ضمنی آن را منع می‌کنند. بسیاری از بازیگران جامعه از جمله معلمان؛ مدیران مدارس و سیاست‌گذاران هنوز از صحبت آشکار با کودکان در مورد جنسیت؛ خشونت و رابطه جنسی اجتناب می‌کنند. آنها به دلیل تابوی موجود در جامعه، از تبلیغ مطالب حساس برای کودکان می‌ترسند. برای غلبه بر ایده‌های کلیشه‌ای
کودکان می‌ترسند. برای غلبه بر ایده‌های کلیشه‌ای که توسط والدین در جوامعشان ترویج می‌شود، کار، زمان و صبر لازم است. برای ایجاد نتایج واقعی و پایدار، لازم است گفتگوهای واقعی و صادقانه با کودکان آغاز شود. نابرابری جنسیتی. نابرابری‌های جنسیتی به بی‌ارزش کردن و تبعیض علیه زنان و دختران در یک جامعه اشاره دارد. این منجر به قدرت بیشتر دادن به مردان و پسران، در عین حال تحقیر زنان و دختران می‌شود. یک مطالعه در اتیوپی نشان داد که اگرچه ۹۳ درصد از دانش‌آموزان پسر خشونت علیه دختران را غیرقانونی می‌دانند، حدود ۳۳ درصد
علیه دختران را غیرقانونی می‌دانند، حدود ۳۳ درصد فکر می‌کنند که دانش‌آموزان پسر می‌توانند هر آنچه را که می‌خواهند داشته باشند و برای رسیدن به آن به جذابیت یا زور خود متوسل شوند. محدودیت‌های ظرفیت. محدودیت‌های ظرفیت در سیستم‌های آموزشی نیز مسئول کند کردن پیشرفت مربوط به پیشگیری از خشونت مبتنی بر جنسیت هستند. یکی از مهم‌ترین چالش‌ها، آموزش معلمانی است که ابزارها و حساسیت لازم برای آموزش برنامه‌های درسی علیه خشونت و ترویج برابری جنسیتی را داشته باشند. برای اینکه تغییر واقعی رخ دهد، لازم است این ابزارهای جدید
تغییر واقعی رخ دهد، لازم است این ابزارهای جدید به آرامی معرفی شوند و تحلیل شود که چه کسی برای انتقال این عناصر بهترین است و چه مهارت‌ها و دانشی مورد نیاز است. علاوه بر این، داشتن منابع کافی برای اجرای تغییر بسیار مهم خواهد بود. سازوکارهای هماهنگی و نظارت ضعیف. یکی دیگر از عواملی که پیشرفت مربوط به توقف خشونت جنسیتی مرتبط با مدرسه را محدود می‌کند، هماهنگی ضعیف و سازوکارهای نظارتی غیرقابل اعتماد است. این موارد همکاری بین وزارتخانه‌های آموزش و پرورش، پلیس، خدمات اجتماعی، حمایت از کودکان و موارد دیگر را دشوار
اجتماعی، حمایت از کودکان و موارد دیگر را دشوار می‌کند. این مهم است زیرا اگر این همکاری روان نباشد، متوقف کردن خشونت جنسیتی مرتبط با مدرسه دشوار خواهد بود. برای غلبه بر چالش‌ها، از جمله بوروکراسی که جریان اشتراک دانش را مختل می‌کند، به تجدید نظر در چشم‌انداز فرهنگی سازمان نیاز خواهد بود. پشتیبانی ضعیف خدمات برای قربانیان. دسترسی محدود به خدمات باکیفیت، از جمله خدمات حمایت از کودکان و خدمات اجتماعی (که اغلب وجود ندارند) به دلیل کیفیت خدمات است. این امر به ویژه جوامع آسیب‌پذیر را نگران می‌کند. فقدان
به ویژه جوامع آسیب‌پذیر را نگران می‌کند. فقدان حکومتداری. در اکثر کشورها، در حال حاضر هیچ قانونی وجود ندارد که کودکان را از خشونت در مدرسه محافظت کند، به این معنی که در صورت وقوع چنین اتفاقی، کار زیادی نمی‌توان انجام داد. با این حال، اخیراً برخی کشورها قوانینی را به‌طور خاص برای مدارس وضع کرده‌اند. با این اوصاف، جنبه‌های مرتبط با قانون‌گذاری به یک چالش واقعی تبدیل شده‌اند. برای جلوگیری از خشونت مبتنی بر جنسیت، عاملان آن باید مجازات شوند. شواهد محدود. شواهد نوظهور، اما محدود، بر اساس آنچه مؤثر است، اگرچه
نوظهور، اما محدود، بر اساس آنچه مؤثر است، اگرچه این حوزه‌ای است که توجه فزاینده‌ای را به خود جلب می‌کند. معدود ارزیابی‌هایی که در حال حاضر از مداخلات مربوط به خشونت جنسیتی مرتبط با مدرسه وجود دارد، از نظر روش‌شناسی، دقت، مقیاس و دامنه بسیار متفاوت هستند. این امر شناسایی بهترین شیوه‌ها و نتیجه‌گیری در مورد استراتژی‌های مؤثری که بتوان آنها را به سایر محیط‌ها تعمیم داد، دشوار می‌کند. همچنین مجموعه‌ای رو به رشد از شیوه‌های نویدبخش و دانش موجود وجود دارد که هنوز به‌طور کامل مستند نشده‌اند. داده‌ها و تحقیقات
به‌طور کامل مستند نشده‌اند. داده‌ها و تحقیقات ناکافی. همان‌طور که قبلاً ذکر شد، بسیاری از چالش‌ها، گزارش‌دهی را کند می‌کنند و بر کیفیت ارائه داده‌های قابل اعتماد در مورد انواع خاصی از خشونت تأثیر می‌گذارند. این نشان می‌دهد که داده‌ها در زمینه‌هایی مانند گرایش جنسی، نژاد/قومیت و معلولیت و موارد دیگر ناقص هستند. این مهم است زیرا همه این زمینه‌ها برای مبارزه با خشونت جنسیتی مرتبط با مدرسه مهم هستند. بر اساس مطالعه‌ای که اخیراً توسط آژانس توسعه بین‌المللی آمریکا انجام شده است، برای مقابله با خشونت جنسیتی مرتبط
انجام شده است، برای مقابله با خشونت جنسیتی مرتبط با مدرسه (خشونت علیه زنان) لازم است به مطالعات در مقیاس بزرگ تکیه شود که شامل یافته‌هایی باشد که بتوان آنها را در کشورهای مختلف مقایسه کرد؛ مطالعاتی که اشکال مختلف خشونت جنسیتی مرتبط با مدرسه، ارتباط بین تغییر رفتار و اختلاف بین تحقیق و عمل را نشان می‌دهند. لازم است روی ابزارهای قوی سیستم مدیریت داده سرمایه‌گذاری شود که داده‌ها را تقسیم‌بندی کرده و تجزیه و تحلیل آنها را برای افراد آسان‌تر کند.
جیانلوکا کوستانتینی (؛ زادهٔ ) کارتونیست اهل ایتالیا است. زندگی‌نامه. جیانلوکا کوستانتینی یک تصویرگر و کارتونیست ایتالیایی است که آموزش خود را در آکادمی هنرهای زیبای راونا گذراند. فعالیت حرفه‌ای او در سال ۱۹۹۳ آغاز شد، زمانی که در نشریات "Schizzo" (اشیتسو) در کرمونا و روزنامه ایل مانیفستو مطلب منتشر کرد. از سال ۲۰۰۰ او به آزمایش با استفاده از وب در زبان کمیک از طریق پروژه "inguine.net" (اینگوینه.نت) پرداخت که بعدها منجر به انتشار مجله "inguineMAH!gazine" (اینگوینه مَگ!زین) توسط Coniglio Editore شد. در سال
مَگ!زین) توسط Coniglio Editore شد. در سال ۲۰۰۲، نمایشگاه جو ساکو در ایتالیا و در سال ۲۰۰۳ نمایشگاه مرجان ساتراپی را برگزار کرد. در سال ۲۰۰۵ همراه با الکترا استامبولیس، جشنواره کومیکازن (کمیک‌های واقع‌گرا) را سازمان‌دهی کرد که تا سال ۲۰۱۶ ادامه داشت. از سال ۲۰۱۰، جیانلوکا کوستانتینی در آکادمی هنرهای زیبای بولونیا در رشتهٔ تخصصی «زبان‌های کمیک» تدریس هنر کمیک را آغاز کرد. او از ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۰ در فعالیت‌های دی‌ام۲۵ (جنبش دموکراسی در اروپا ۲۰۲۵) به رهبری یانیس واروفاکیس مشارکت داشت و همچنین با هنرمند چینی آی
واروفاکیس مشارکت داشت و همچنین با هنرمند چینی آی وی‌وی همکاری کرد. در سال ۲۰۰۹ در گالری Lazarides لندن نمایشگاه داشت و در سال ۲۰۱۰ در و کاروسل لوور پاریس شرکت کرد. در ۲۰۱۴ آثار خود را در مرکز هنر معاصر "Dox" پراگ و موزه طنز دیوژنس تابوردا در بوئنوس آیرس به نمایش گذاشت. در ایتالیا نیز در سال ۲۰۱۳ همراه با آثار آلیگیه‌رو بئتی در موزه هنر معاصر لیسونه نمایشگاه داشت. طراحی‌ها برای حقوق بشر. از سال ۲۰۰۴، جیانلوکا کوستانتینی با اختصاص آثار خود به رخدادهای سیاسی و اجتماعی جهانی شناخته شد. فعالیت هنری او با همکاری
اجتماعی جهانی شناخته شد. فعالیت هنری او با همکاری در پرتال ایندی‌مدیا آغاز شد که تمرکز آن بر رخدادهای سیاسی مهم همچون اعتراضات خیابانی و انقلاب‌ها بود. از برجسته‌ترین آثار او می‌توان به طراحی‌هایی درباره انقلاب مصر در قاهره (۲۰۱۱)، اعتراضات گزی استانبول (۲۰۱۳)، و همچنین اعتراضات هنگ‌کنگ در سال‌های ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰ اشاره کرد. از ۲۰۱۴، او تمرکز خود را بر حقوق بشر قرار داد و به‌ویژه شرایط زندانیان در کشورهایی مانند بحرین، عربستان سعودی، چین، ترکیه و مصر را در آثارش بازنمایی کرد. در ۲۰۱۸، او کشتار در دفتر روزنامه
بازنمایی کرد. در ۲۰۱۸، او کشتار در دفتر روزنامه کپیتال گازت در آناپولیس مریلند را با طراحی‌های خود به تصویر کشید. در ۲۰۱۹ او با پن اینترنشنال همکاری کرد و مجموعه‌ای از طراحی‌ها درباره مسائل حقوق بشری در اریتره ارائه داد. او با سازمان‌های حقوق بشری بین‌المللی همچون عفو بین‌الملل، اکشن‌اید، اس‌او‌اس مدیترانه و Arci همکاری داشته‌است. در ۲۰۱۹ جایزه «هنر و حقوق بشر» از عفو بین‌الملل را دریافت کرد. در ۲۰۲۳ کتاب "Human Rights Portraits" (پرتره‌های حقوق بشر) را منتشر کرد که هم‌زمان با شصتمین سالگرد عفو بین‌الملل
کرد که هم‌زمان با شصتمین سالگرد عفو بین‌الملل ارائه شد و شامل متونی از ریکاردو نوری بود. این کتاب سهم مهمی در مستندسازی مبارزات انسانی و چالش‌های مرتبط با حقوق بشر دارد. پرونده پاتریک زاکی. جیانلوکا کوستانتینی خالق تصویر نمادین پرونده پاتریک زاکی بود. این طراحی در ۷ فوریه ۲۰۲۰، هم‌زمان با بازداشت او منتشر شد. به مدت دو سال، این تصویر در کمپین آزادی عفو بین‌الملل استفاده شد و در شهرهای مختلف ایتالیا در قالب نصب‌های شهری دیده شد. در مه ۲۰۲۰، ویرجینیو مرولا، شهردار بولونیا، نسخه‌ای از آن را در میدان ماجوره
شهردار بولونیا، نسخه‌ای از آن را در میدان ماجوره نصب کرد. همان ماه، کتابخانه آرکی‌جینازیو به سفارش دانشگاه بولونیا میزبان نمایشگاهی بر اساس این تصویر شد. در ۲۰۲۲، کوستانتینی رمان گرافیکی با متن لاورا کاپون منتشر کرد با عنوان "Patrick Zaki, una storia egiziana" (پاتریک زاکی، یک داستان مصری) که توسط انتشارات فلترینلی چاپ شد. اتهام تروریسم از سوی دولت ترکیه. در ژوئیه ۲۰۱۶، پس از شکست کودتای ترکیه، آثار کوستانتینی در اینترنت در ترکیه سانسور شد. در ۲۸ ژوئیه او غیابی در دادگاه "Golbasi" محاکمه و به اتهام تروریسم
در دادگاه "Golbasi" محاکمه و به اتهام تروریسم متهم شد. طراحی‌های دادگاه آی وی‌وی در پرونده فولکس‌واگن. در سال ۲۰۱۹، هم‌زمان با رسیدگی قضایی آی وی‌وی علیه شرکت فولکس‌واگن در کپنهاگ، کوستانتینی به‌عنوان مستندساز بصری فعالیت کرد و رویدادها را از طریق طراحی ثبت نمود. این همکاری بنا به درخواست مستقیم آی وی‌وی صورت گرفت، زیرا جلسات دادگاه پشت درهای بسته بود و حفظ مستندات تصویری از آن اهمیت داشت. او با طراحی‌های خود به ثبت بصری این پرونده مهم کمک کرد. طراحی‌ها برای اعتراضات مهسا امینی. در سال ۲۰۲۲، کوستانتینی
برای اعتراضات مهسا امینی. در سال ۲۰۲۲، کوستانتینی شروع به بازنمایی تصویری اعتراضات ایران در واکنش به قتل مهسا امینی کرد؛ رخدادی که جامعه جهانی را تکان داد. او طی یک سال پس از آن به مستندسازی «انقلاب زنان ایران» و اعدام‌های حکومتی ادامه داد. هدف او از این آثار، تقویت صدای زنان ایران و جلب توجه جهانی به مسائل آزادی و حقوق بشر بود. آثار او در شهرهای مختلف جهان از جمله پاریس، میلان، لندن، برلین، دنور، لس‌آنجلس، ونکوور، فریبورگ، تالین و اتاوا به نمایش درآمد. نمایشگاه انفرادی او با عنوان "La strage dei fiori"
انفرادی او با عنوان "La strage dei fiori" (کشتار گل‌ها) توجه زیادی برانگیخت و فرصتی برای بازاندیشی درباره وضعیت ایران فراهم کرد. در ساختمان‌های شهرداری‌های مختلف ایتالیا نیز بنر «Liberty for Women in Iran» (آزادی برای زنان ایران) نصب شد. در ۲۰۲۳، جین کمپیون در جشنواره فیلم ونیز با پوشیدن لباسی حاوی طراحی کوستانتینی بر روی فرش قرمز ظاهر شد. انتشارها. جیانلوکا کوستانتینی از سال ۱۹۹۳ شروع به انتشار کمیک کرد و ابتدا با مجلات ایتالیایی در حوزه کمیک همکاری نمود. طی سال‌ها، او رمان‌های گرافیکی متعددی خلق کرده
طی سال‌ها، او رمان‌های گرافیکی متعددی خلق کرده است. رمان‌های گرافیکی. در سال ۲۰۰۸، جیانلوکا کوستانتینی و الِترا استامبولیس در انتشار «رام‌کننده استانبول» همکاری کردند؛ یک زندگی‌نامه اختصاص یافته به عثمان حمدی بی. این زندگی‌نامه که از ترکیب روایت تصویری و متن نوشتاری شکل گرفته، ادای احترامی دقیق به این شخصیت برجسته در فضای فرهنگی عثمانی است. عثمان حمدی بی، نقاش، باستان‌شناس و موزه‌شناس، به دلیل نقش مهمش در صحنه هنری و فرهنگی امپراتوری عثمانی شناخته می‌شود. این زندگی‌نامه مصور فرصتی برای خواننده فراهم می‌کند
زندگی‌نامه مصور فرصتی برای خواننده فراهم می‌کند تا با زمینه تاریخی و فرهنگی که عثمان حمدی بی در آن فعالیت داشته، آشنا شود و فعالیت‌های متنوع و تأثیر او بر میراث هنری و موزه‌ای ترکیه را درک کند. رمان گرافیکی «جولیان آسانژ: از اخلاق هکر تا ویکی‌لیکس» نوشتهٔ جیانلوکا کوستانتینی و داریو مورگانته و منتشر شده توسط انتشارات ایتالیایی Becco Giallo در سال ۲۰۱۱، تاریخچه جولیان آسانژ و همکاران او را دنبال می‌کند. این اثر دو دهه چالش‌های رایانه‌ای را پوشش می‌دهد و بسیاری از پرسش‌ها پیرامون ویکی‌لیکس و جامعه هکرها را
از پرسش‌ها پیرامون ویکی‌لیکس و جامعه هکرها را بررسی می‌کند. متن به‌طور عمیق به تولد و توسعه ویکی‌لیکس می‌پردازد و بر جنجال‌ها و تأثیرات افشاگری‌های آن، به ویژه ویدیوی "Collateral Murder"، تمرکز می‌کند. بین سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۴، جیانلوکا کوستانتینی با نویسنده الِترا استامبولیس سه رمان گرافیکی بیوگرافیک ایجاد کرد: «شام با گرامشی»، «خداحافظ برلینگر» و «پرتینی در آسمان». این سه‌گانه با ترکیب روایت تصویری و متن، زندگی شخصیت‌های مهم تاریخ ایتالیا را به‌طور عمیق بررسی می‌کند. «کارگاه قصابی، ۱۹۱۷: دهکده‌ی بریگاد
بررسی می‌کند. «کارگاه قصابی، ۱۹۱۷: دهکده‌ی بریگاد کاتانزارو» یک رمان گرافیکی است که دوره جنگ جهانی اول را بررسی می‌کند. این اثر در سال ۲۰۱۴ توسط جیانلوکا کوستانتینی و الِترا استامبولیس برای انتشارات Eris Edizioni خلق شد و واقعیت جنگ و چالش‌های سربازان را به تصویر می‌کشد. در سال ۲۰۱۹، او رمان گرافیکی «لیبی» را منتشر کرد، یک همکاری با خبرنگار فرانچسکا مانوکچی که دینامیک‌ها و چالش‌های پیچیده لیبی را از طریق ترکیب هنر و روزنامه‌نگاری روایت می‌کند. در سال ۲۰۲۲، جیانلوکا کوستانتینی رمان گرافیکی «پاتریک زاکی، یک
جیانلوکا کوستانتینی رمان گرافیکی «پاتریک زاکی، یک داستان مصری» را با خبرنگار لورا کاپون منتشر کرد و زندگی پاتریک زاکی فعال حقوق بشر مصری را بررسی می‌کند. در سال ۲۰۲۴، او با آی‌ ویوی و الِترا استامبولیس رمان گرافیکی «زودیاک» را منتشر کرد. در همان سال، رمان گرافیکی «شی جین‌پینگ: امپراتور سکوت» با خبرنگار اریک مایر منتشر شد. طراحی برای ورزش. در سال ۲۰۱۸، جیانلوکا کوستانتینی با CNN Sport همکاری کرد و المپیک زمستانی کُره را به تصویر کشید. او سپس توجه خود را به مسابقات رولان گاروس در پاریس، فرانسه معطوف کرد و
مسابقات رولان گاروس در پاریس، فرانسه معطوف کرد و لحظات مهم مسابقات را به تصویر کشید. در نهایت، او مسابقات جام جهانی ۲۰۱۸ در روسیه را پوشش داد. کمیک‌های زیرزمینی. بین ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۰، جیانلوکا کوستانتینی به جنبش کمیک زیرزمینی ایتالیا و اروپا کمک کرد و آثار خود را در مجلات مستقل منتشر نمود، از جمله "Interzona", " کتاب‌ها و رمان‌های مصور. جیانلوکا کوستانتینی نویسنده و تصویرگر رمان‌های مصور است که تمرکز اصلی او بر مسائل اجتماعی و حقوق بشر است. برخی از آثار مهم او عبارتند از: سبک و موضوع آثار. سبک آثار کوستانتینی
عبارتند از: سبک و موضوع آثار. سبک آثار کوستانتینی ترکیبی از گزارشگری مصور، بیوگرافی، و نقد اجتماعی است. او با استفاده از تصویرسازی و گرافیک، پیام‌های اجتماعی و سیاسی را به مخاطب منتقل می‌کند و تجربه‌ای آموزشی و هنری فراهم می‌آورد. نمایشگاه‌ها و فعالیت‌های هنری. آثار او در نمایشگاه‌های بین‌المللی هنر معاصر به نمایش درآمده‌اند و برای بررسی موضوعاتی مانند حقوق بشر، تبعیض، آزادی بیان و عدالت اجتماعی مورد توجه قرار گرفته‌اند. کوستانتینی از تصویرسازی برای روایت داستان‌ها و ارائه نقدهای عمیق اجتماعی بهره می‌برد.
کامبیک (؛ Կամրիկ, Կամրիկ անապատ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر استان آدانا ترکیه می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۳ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای صلیب مقدس (ونیز) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر ونیز، استان ونیز ایتالیا می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۳ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
گوئیدو کاوالکانتی (حدود ۱۲۵۸ – ۲۹ اوت ۱۳۰۰) شاعر و فیلسوف ایتالیایی سده سیزدهم میلادی بود. او که نماینده طراز اول مکتب ادبی «سبک نوین شیرین» (dolce stil novo) بود—جریانی که مفهوم عشق را با نگرشی فلسفی و معنوی متحول ساخت—در زندگی سیاسی پرآشوب فلورانس در اواخر قرن سیزدهم نیز نقشی فعال ایفا کرد. کاوالکانتی به عنوان یکی از اعضای جناح گوئلف‌های سفید و دوست نزدیک دانته آلیگیری، شخصیتی محوری در گذار فرهنگی از قرون وسطی به دوران پیشا-رنسانس محسوب می‌شود. زندگی‌نامه. گوئیدو، فرزند کاوالکانته دِی کاوالکانتی، در
گوئیدو، فرزند کاوالکانته دِی کاوالکانتی، در خانواده‌ای اشرافی از گوئلف‌های سفید—جناحی سیاسی که از استقلال کمون‌های شهری در برابر قدرت پاپ حمایت می‌کرد—دیده به جهان گشود. این خانواده از ثروتمندترین و قدرتمندترین خاندان‌های فلورانس بود. حیات سیاسی گوئیدو، همچون دیگر هم‌عصرانش، تحت تأثیر منازعات شدید میان گوئلف‌ها و گیبلین‌ها (حامیان امپراتوری مقدس روم) قرار داشت. پس از شکست گوئلف‌ها د ر نبرد مونتاپرتی (۱۲۶۰) و تبعید پدرش، خانواده کاوالکانتی با پیروزی در نبرد بِنِوِنتو (۱۲۶۶) جایگاه برجسته خود را بازیافتند.
بِنِوِنتو (۱۲۶۶) جایگاه برجسته خود را بازیافتند. در راستای یک صلح سیاسی، گوئیدو در ۱۲۶۷ با بئاتریچه، دختر فاریناتا دلی اوبِرتی، رهبر سرسخت جناح گیبلین، پیمان زناشویی بست. گرایش‌های فلسفی و شهرت به دگراندیشی. او که از سوی معاصرانش روشنفکری برجسته به شمار می‌رفت، پیش از سال ۱۲۸۰ مورد توجه یاکوپو دا پیستویا، استاد هنر (magister artium) در بولونیا، قرار گرفت و او اثر خود، رساله در باب سعادت (Quaestio de felicitate) را که در آن سعادت از منظر ابن‌رشدگرایی بررسی می‌شود، به وی تقدیم کرد. در واقع، در آثار
بررسی می‌شود، به وی تقدیم کرد. در واقع، در آثار کاوالکانتی می‌توان رگه‌هایی از ابن‌رشدگرایی یا دست‌کم تفکر دگراندیشانه‌ای را مشاهده کرد که برای او شهرت مادی‌گرا و اپیکوری (اصطلاحی که در آن زمان عموماً به کسانی اطلاق می‌شد که به جاودانگی روح اعتقاد نداشتند و بنابراین بدعت‌گذار محسوب می‌شدند) را به ارمغان آورد. منازعات سیاسی و تبعید. کاوالکانتی در امور سیاسی فلورانس حضوری فعال داشت. او در ۱۲۸۴ عضو شورای عمومی شهر بود و طبق روایت دینو کومپانی، مورخ معاصر، سفری زیارتی به سانتیاگو دِ کومپوستلا را نیز آغاز کرد
زیارتی به سانتیاگو دِ کومپوستلا را نیز آغاز کرد که انگیزه‌های آن همچنان محل بحث است؛ بسیاری معتقدند این سفر پوششی برای اهداف سیاسی بوده است. دشمنی عمیق او با کورسو دوناتی، رهبر گوئلف‌های سیاه، به سوءقصدهای متقابل و درگیری‌های خشونت‌بار انجامید. با اجرای «فرامین عدالت» (Ordinamenti di Giustizia) در سال ۱۲۹۳، اشراف (magnati) از مشارکت مستقیم در قدرت سیاسی محروم شدند. این قوانین که با هدف تضعیف اشرافیت فئودال و تقویت طبقه نوظهور بازرگانان (بورژوازی) وضع شده بود، فضای سیاسی را بیش از پیش ملتهب ساخت. در نهایت،
فضای سیاسی را بیش از پیش ملتهب ساخت. در نهایت، در ۲۴ ژوئن ۱۳۰۰، هنگامی که دانته به مقام پریوره (از حاکمان شهر) رسیده بود، در حکمی برای آرام کردن شهر، رهبران هر دو جناح متخاصم، از جمله گوئیدو کاوالکانتی، به تبعید محکوم شدند. او به منطقه ناسالم سارتسانا فرستاده شد و اندکی پس از بازگشت به فلورانس، به دلیل ابتلا به مالاریا، در ۲۹ اوت ۱۳۰۰ درگذشت. رابطه او با دانته، که زمانی گوئیدو را «نخستینِ دوستانم» نامیده بود، در دهه پایانی قرن سیزدهم دستخوش تیرگی شد. سونِت "I' vegno 'l giorno a te 'nfinite volte" که در آن
"I' vegno 'l giorno a te 'nfinite volte" که در آن گوئیدو دانته را به «بزدلی» متهم می‌کند، گواهی بر این گسست فکری یا شخصی است. شخصیت. نویسندگان معاصر، از جمله دینو کومپانی و جووانی ویلانی، تصویری از شخصیتی مغرور، گوشه‌گیر، جسور و غرق در تأملات فکری از او ارائه داده‌اند. این شخصیت پیچیده در دو جنبه اصلی با دوستش دانته تفاوت داشت ماجرای مشهوری که بوکاچو نقل می‌کند—جایی که گوئیدو با پرشی چابک از روی یک گور خود را از دست گروهی جوان که قصد شوخی با او را داشتند، می‌رهاند—به زیبایی این دو وجه شخصیت او را به هم
می‌رهاند—به زیبایی این دو وجه شخصیت او را به هم پیوند می‌زند. این حرکت، هم نماد «سبکی» و برتری فکری او بر ابتذال روزمره است (تفسیری که ایتالو کالوینو در "درس‌های آمریکایی" ارائه می‌دهد) و هم کنایه‌ای از باورهای اپیکوری او که مرگ را پایان مطلق می‌دانست. آثار. مجموعه اشعار به جا مانده از او شامل ۵۲ قطعه (سونِت، بالّادا و چکامه) است. از آنجا که هیچ ترتیب مشخصی از آثار او از سوی خود شاعر در دست نیست، چینش کنونی بر اساس پژوهش‌های گوئیدو فاواتی، منتقد ادبی، است که تلاشی برای بازسازی یک سیر مضمونی در شعر اوست.
که تلاشی برای بازسازی یک سیر مضمونی در شعر اوست. مشهورترین آثار او عبارتند از: چکامه فلسفی Donna me prega (بانو از من می‌پرسد)، سونِت Chi è questa che vèn, ch’ogn’om la mira (کیست این که می‌آید و همگان به او می‌نگرند) و بالّادای تبعید Perch'i' no spero di tornar giammai (چون امیدی به بازگشت هرگز ندارم). مضامین. درون‌مایه اصلی شعر کاوالکانتی، همانند دیگر شاعران سبک نوین، عشق است؛ اما تحلیل او از این پدیده کاملاً متمایز و عمیقاً فلسفی است. شالوده نظری او بر ارسطوگرایی رادیکال استوار است که از طریق تفاسیر ابن
رادیکال استوار است که از طریق تفاسیر ابن رشد به غرب لاتین رسیده بود. بر اساس این دیدگاه، نفس انسان از قوای متعددی تشکیل شده است: نفس نباتی (مسئول حیات)، نفس حساسه (مسئول ادراک حسی) و نفس عاقله (مسئول تفکر). سلامت روانی انسان در گرو هماهنگی و یکپارچگی این قواست؛ مفهومی که در فلسفه ارسطویی سینولو (sinolo) یا یگانگی ماده (بدن) و صورت (نفس) نامیده می‌شود. در شعر کاوالکانتی، عشق نیرویی تراژیک و ویرانگر است که مستقیماً به نفس حساسه حمله می‌برد. این تهاجم، تعادل روانی فرد را برهم زده و به آشفتگی قوای دیگر، به
روانی فرد را برهم زده و به آشفتگی قوای دیگر، به ویژه نفس نباتی، منجر می‌شود (عاشق خواب و خوراک خود را از دست می‌دهد). نفس عاقله، که از این آشوب آگاه است، تنها می‌تواند نظاره‌گر این فروپاشی درونی باشد. این فرآیند در نهایت به نوعی «مرگ روحانی» یا بیگانگی از خود می‌انجامد. بنابراین، برخلاف شاعرانی چون گوئینیتسلی یا بعدها خود دانته که در عشق مسیری به سوی تعالی معنوی می‌یافتند، برای کاوالکانتی عشق تجربه‌ای دردناک، اضطراب‌آور و بنیان‌کن است. بانو در شعر او موجودی دست‌نیافتنی باقی می‌ماند و درام اصلی در درون روح
دست‌نیافتنی باقی می‌ماند و درام اصلی در درون روح متلاشی‌شده عاشق رخ می‌دهد. این تحلیل روان‌شناختی دقیق، که با زبانی آهنگین و ظریف بیان شده، شعر او را به یکی از پیچیده‌ترین و مدرن‌ترین دستاوردهای ادبی قرون وسطی تبدیل کرده است.
کلیسای صلیب مقدس (گاوار) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر گاوار، استان گغارکونیک ارمنستان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۳ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
توروسی وانک (؛ Խաղճունյաց վանք) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در حدود ۱۲ کیلومتری شهر بایبورد، استان بایبورد ترکیه می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۳ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای تژ (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر توغ، استان هادروت جمهوری آرتساخ می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۳ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
آنتونیتا د پاچه (; – ) میهن‌پرست، آموزگار و پرستار نظامی ایتالیایی بود. او یکی از چهره‌های برجسته در مبارزه برای آزادی و اتحاد ایتالیا به‌شمار می‌رفت. او یکی از بنیان‌گذاران کمیته سیاسی زنان ناپولی بود. زندگی‌نامه. د پاچه در گالیپولی در فوریهٔ ۱۸۱۸ به دنیا آمد. او دختر بانکدار ثروتمند ناپلی، گرگوریو د پاچه، و لویزا روچی چِراسولی بود. وقتی د پاچه هشت ساله بود، پدرش درگذشت و او و سه خواهرش، کیارا، کارلوتا و روزا، تحت مراقبت یک صومعه قرار گرفتند. روزا مدتی بعد ازدواج کرد و آنتونیتا را به همراه خود و همسرش،
ازدواج کرد و آنتونیتا را به همراه خود و همسرش، اپامینوندا والتینو، برد. وقتی والتینو در ۱۸۳۸ درگذشت، روزا، آنتونیتا و فرزندان روزا به ناپولی در جنوب ایتالیا نقل مکان کردند. آنتونیتا د پاچه در دوران پیش‌پارلمانی، به یکی از چهره‌های برجسته میان زنان میهن‌پرست ناپولی تبدیل شد. او زندگی خود را وقف خدمت مدنی و اتحاد ایتالیا کرد و بعدها بر ارتقاء موقعیت اجتماعی و فرهنگی زنان در کشور متمرکز شد.
دانیلو دولچی (; – ) شاعر، معمار و جامعه‌شناس اهل ایتالیا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه صلح لنین شده است. زندگی‌نامه. دانیلو دولچی یک کنشگر اجتماعی، جامعه‌شناس، آموزگار محبوب و شاعر اهل ایتالیا بود. او بیشتر به‌خاطر مخالفت با فقر، طرد اجتماعی و مافیا سیسیل در سیسیل شناخته می‌شود و یکی از شخصیت‌های اصلی جنبش عدم خشونت در ایتالیا محسوب می‌شود. او به عنوان "مهاتما گاندی سیسیل" شناخته شد. در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، دولچی مجموعه‌ای از کتاب‌ها را منتشر کرد (به‌ویژه ترجمه‌های انگلیسی آن‌ها، "To Feed the
(به‌ویژه ترجمه‌های انگلیسی آن‌ها، "To Feed the Hungry"، ۱۹۵۵ و "Waste"، ۱۹۶۰) که با نیروی احساسی و جزئیات دقیقی که از وضعیت فقر شدید روستایی سیسیل و قدرت مافیا سیسیل ارائه می‌کردند، توجه جهان خارج را جلب کردند. دولچی در ایالات متحده و شمال اروپا به نوعی قهرمان کالت تبدیل شد؛ به‌ویژه جوانان آرمان‌گرای او را ستایش می‌کردند و کمیته‌های حمایتی برای جمع‌آوری کمک مالی برای پروژه‌های او تشکیل شد. در سال ۱۹۵۸، او جایزه جایزه صلح لنین را دریافت کرد، با وجود اینکه صراحتاً غیرکمونیست بود. او دو بار توسط کمیته خدمات