payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کریم اسد احمد خان (زاده ) وکیل بریتانیایی متخصص در حقوق کیفری بین‌المللی و حقوق بین‌الملل حقوق بشر است که از سال ۲۰۲۱ به عنوان دادستان دیوان کیفری بین‌المللی خدمت کرده است. پس از انتصاب توسط دبیرکل سازمان ملل متحد، آنتونیو گوترش، او را به عنوان دستیار دبیرکل سازمان ملل متحد منصوب کرد. او به عنوان مشاور ویژه و رئیس گروه تحقیقاتی سازمان ملل بر پایه قطعنامه ۲۳۷۹ (۲۰۱۷) شورای امنیت برای ترویج مسئولیت‌پذیری در قبال جنایات داعش در عراق فعالیت کرد. در فوریه ۲۰۲۱ خان به عنوان دادستان ارشد دادگاه بین‌المللی کیفری
خان به عنوان دادستان ارشد دادگاه بین‌المللی کیفری (ICC) برگزیده شد. آغاز زندگی و تحصیل. کریم احمد خان در ۳۰ مارس ۱۹۷۰ در ادینبورگ زاده شد. پدر خان، پزشک متخصص پوست، زاده مردان پاکستان بود. مادر پرستار و شهروند بریتانیا بود. او در مدرسه سیلکوتس در غرب یورکشر تحصیل کرد و مدارک LLB و AKC را از کینگز کالج لندن گرفت. او بعداً در کالج ولفسون در دانشگاه آکسفورد در مقطع پی‌اچ‌دی در رشته حقوق تحصیل کرد. ولی دوره را تکمیل نکرد. کار وکالت. او در سال ۱۹۹۲ توسط Lincoln's Inn به کانون وکلای انگلستان و ولز فراخوانده شد.
Inn به کانون وکلای انگلستان و ولز فراخوانده شد. خان بین سال‌های ۱۹۹۳ و ۱۹۹۶ دادستان سلطنتی در دستگاه قضایی انگلستان و ولز بود و در سال ۱۹۹۵ به عنوان دادستان ارشد سلطنتی گماشته شد. کریم احمد خان تجربه فروانی به عنوان دادستان، مشاور قربانیان و وکیل مدافع در دادگاه‌های داخلی و بین‌المللی کیفری دارد. از جمله تجربیات وی در دیوان کیفری بین‌المللی، دادگاه بین‌المللی رسیدگی به نسل‌کشی رواندا، دادگاه بین‌المللی نسل‌کشی بوسنی، شعبه فوق‌العاده در دادگاه نسل‌کشی کامبوج، دادگاه‌های ویژه جنگ داخلی لبنان و سیرالئون دارد.
دادگاه‌های ویژه جنگ داخلی لبنان و سیرالئون دارد. او از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸ وکیل سیف‌الاسلام قذافی پسر معمر قذافی بود. کریم خان همچنین از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۸ رئیس شورای وکلای دادگاه کیفری بین‌المللی بود. وی همچنین سفیر جهانی انجمن وکلای آفریقا است. در سال ۲۰۱۸ آنتونیو گوترش او را به عنوان نخستین مشاور ویژه و رئیس گروه تحقیقاتی سازمان ملل منصوب کرد که کار آن بررسی جنایات جنگی و جنایت علیه بشریت توسط داعش در عراق بود. کریم خان در ۱۲ فوریه ۲۰۲۱ در نوزدهمین جلسه شورای کشورهای عضو قانون رم در نیویورک، به سمت دادستان
کشورهای عضو قانون رم در نیویورک، به سمت دادستان دادگاه جنایات بین‌المللی انتخاب شد. او در ۱۶ ژوئن ۲۰۲۱ سوگند یاد کرد. او سومین دادستان در تاریخ دادگاه جنایات بین‌المللی است. پیگردهای بین‌المللی. روسیه. کریم خان در سال ۲۰۲۳ به عنوان دادستان نقش اساسی در صدور حکم دستگیری ولادیمیر پوتین و ماریا لووا-بلوا کمیسر حقوق کودکان در روسیه داشت. چند روز پس از این تصمیم، روسیه شروع به تحقیق علیه کریم خان و سه قاضی دادگاه جنایات بین‌المللی کرد. حماس و اسرائیل. در پی جنگ اسرائیل و حماس، او در مه ۲۰۲۴ خواستار صدور حکم
اسرائیل و حماس، او در مه ۲۰۲۴ خواستار صدور حکم دستگیر بنیامین نتانیاهو، یوآف گالانت، و یحیی سنوار به دلیل ارتکاب جنایات جنگی در هر دو طرف شد. ۱۲ سناتور و نماینده مجلس جمهوری‌خواه آمریکا با امضای نامه‌ای او و دیگر اعضای دیوان کیفری بین‌المللی را تهدید کردند که در صورت صدور حکم پیگرد برای مقامات اسرائیلی، برای ورود این قضات و خانواده‌هایشان به ایالات متحده تحریم‌های وضع کرد. این اقدامات و تهدیدات بخشی از سیاست‌های گسترده‌تر ایالات متحده علیه دیوان کیفری بین‌المللی، است زیرا آمریکا از اعضای این دیوان نیست و
است زیرا آمریکا از اعضای این دیوان نیست و همیشه مخالفتهایی با اقدامات آن داشته است. قطع دسترسی به ایمیل اوت‌لوک. پس از صدور حکم پیگرد قضایی برای نتانیاهو از سوی دیوان کیفری بین‌المللی، کریم خان دسترسی به ایمیل اوت‌لوک.کام مایکروسافت خود را از دست داد. زندگی شخصی. خان یکی از اعضای جامعه مسلمانان احمدیه است. او ابتدا با یاسمین رحمان مونا، دختر چهارمین خلیفه جامعه مسلمانان احمدیه، میرزا طاهر احمد ازدواج کرد. سپس با "داتو" شیامالا آلاژندرا، وکیل مالزیایی ازدواج کرده است. او دو پسر دارد. او یک خواهر و دو برادر
کرده است. او دو پسر دارد. او یک خواهر و دو برادر دارد. یکی از آنها عمران احمد خان، نماینده پیشین محافظه کار بریتانیا است.
پروتئین XRCC2 ترمیم دی‌ان‌ای () یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"XRCC2"» کُدگذاری می‌شود. پروتئین کُدگذاری شده توسط این ژن عضوی از خانواده پروتئینی RecA/Rad51 است. اعضای این خانواده، پروتئین‌های حفاظت‌شده تکاملی هستند که برای ترمیم دی‌ان‌ای با نوترکیبی هم‌ساخت ضروری هستند. این پروتئین یکی از پارالوگ‌های آنزیم مهم RAD51 است و ۲۵٪ از ساختار آمینو اسیدی آنها مشابه هم است. دو علت اپی‌ژنتیکی شناخته شده برای کمبود XRCC2 وجود دارد که به نظر می‌رسد خطر سرطان را افزایش می‌دهد. اولی متیلاسیون پروموتر این ژن است
افزایش می‌دهد. اولی متیلاسیون پروموتر این ژن است (که موجب سرطان تخمدان می‌شود) و دومی سرکوب اپی‌ژنیک آن از طریق افزایش بیان پروتئین EZH2 که موجب سرطان پستان می‌شود. (۴۰٪ تا ۷۵٪ سرطان‌های پستان، بیش‌تولیدی این پروتئین را دارند). تولید پروتئین EZH2 در چندین نوع سرطان افزایش می‌یابد.
۲-فوروئیک اسید یک ترکیب آلی است که از یک حلقه فوران و یک گروه جانبی کربوکسیلیک اسید تشکیل شده است. نام این ترکیب مانند سایر فوران‌ها از کلمه لاتین "furfur" به معنای سبوس گرفته شده است که اولین بار این ترکیبات از آن تولید شده‌اند. نمک‌ها و استرهای فوروئیک اسیدها به نام فوروات شناخته می‌شوند. ۲- فوروئیک اسید به‌طور گسترده در محصولات غذایی به عنوان یک نگهدارنده و یک عامل طعم دهنده استفاده می‌شود. این ترکیب طعمی شیرین و خاکی به مواد غذایی می‌دهد.
سید محمدعلی زابلی(۱۳۳۰) یک روحانی اهل سیستان و بلوچستان بود. او پیش از انقلاب ۱۳۵۷ از مخالفان رژیم شاه محسوب می‌شد. او در دوره دوم انتخابات مجلس شورای اسلامی از زاهدان نامزد ورود به مجلس شد. در آن دوره علی اکبر ناطق نوری به عنوان وزیر کشور صلاحیت وی را برای نامزدی در انتخابات رد کرد. این امر منجر به اعتراض در زاهدان گردید. به دنبال این واقعه طرفداران زابلی دفتر امام جمعه و نماینده ولی فقیه را آتش زدند و به استانداری جمله کردند. در این شورش ۳ نفر کشته شدند. استاندار وقت سیداحمد نصری به دستور علی اکبر ناطق
استاندار وقت سیداحمد نصری به دستور علی اکبر ناطق نوری اقدام به شلیک به معترضان کرد. به دستور وزیر کشور برای برخورد با معترضان علی فلاحیان فرمانده کمیته انقلاب اسلامی، و عباس آخوندی (معاونت سیاسی و اجتماعی وزارت کشور در آن زمان) در منطقه حاضر شده و به مقابله با معترضان پرداختند. به دعوت فلاحیان و آخوندی و به بهانه صحبت با محمدعلی زابلی وی به استانداری فراخوانده شده و وی در آنجا خلع لباس و دستگیر می‌شود. روایت ناطق نوری از ماجرا. در انتخابات مجلس دوم، آقای سیدمحمدعلی زابلی از سیستان را شورای نگهبان ردّ
سیدمحمدعلی زابلی از سیستان را شورای نگهبان ردّ صلاحیت کرده بود. ایشان روحانی بود و خیلی هم قیافه علمایی داشت. برخی از سیستانی‌ها هم شورش کرده دفتر امام جمعه ـ آقای عبادی ـ را آتش زدند و سپس به طرف استانداری حرکت کرده بودند که آنجا را تصرّف کنند. آقای سیداحمد نصری، که استاندار آنجا بود، تلفن زد و گفت: "حاج آقا، دارند به طرف استان‌داری می‌آیند ما چه کار کنیم؟" گفتم: "کوتاه نیایید، برخورد کنید". جمعه ظهر بود، به آقای آخوندی که برای تشکیل شورای تأمین ویژه به ارومیه رفته بود، گفتم: مستقیماً از همان‌جا به زاهدان
رفته بود، گفتم: مستقیماً از همان‌جا به زاهدان برود. اتّفاقاً در آن جمعه، آقای شمخانی هم حضور داشتند، لذا این دو نفر، به اتّفاق، به زاهدان پرواز کردند و جمعه بعد از ظهر کنترل اوضاع را در اختیار گرفتند و آقای فلاحیان نیز روز بعد به آنها پیوست. آقای فلاحیان و آخوندی و شمخانی را با نیرو و امکانات و اختیارات به آنجا فرستادم. فردا صبح، آقای زابلی را قانع کردند که به استانداری برود. آقای آخوندی زنگ زد و گفت: "آقای زابلی اینجاست، چه کار کنیم؟" گفتم: "به ایشان احترام بگذارید، امّا عمّامه ایشان را بردارید و چشم‌هایش
بگذارید، امّا عمّامه ایشان را بردارید و چشم‌هایش را ببندید و او را به زندان بیندازید". آقای آخوندی گفت: "این کار هزینه بالایی دارد». گفتم: "همین که دستور می‌دهم عمل کنید". آنها آقای زابلی را زندان انداختند و با اغتشاش‌گران نیز برخورد کرده، سه نفر را کشتند. آقای حسینی، نماینده سیستان در مجلس، جوّسازی علیه استاندار به راه انداخت و اظهار کرد: "استاندار آدم‌کش"، لذا به مجلس رفتم و در جلسه غیرعلنی ماجرای زاهدان را برای نمایندگان تشریح کردم و گفتم: این منطقه حسّاس است و بسیاری از منافقین و فرصت‌طلبان می‌خواستند
است و بسیاری از منافقین و فرصت‌طلبان می‌خواستند از این ماجرا سوء استفاده کنند. استاندار آدم‌کش نیست، من دستور دادم تا پانصد نفر را بکشند، امّا برای پانصد و یکمین نفر باید مجدّداً دستور بگیرند. من شاه سلطان حسین نیستم که کوتاه بیایم. بنده را به جرم آدم‌کشی محاکمه کنید و به قوّه قضاییه هم اعلام کردم متّهم نه فرماندار، نه استاندار است، بلکه من هستم. و ماجرای زاهدان نیز بدین صورت پایان یافت».
پرتومانید یک آنتی بیوتیک است که برای درمان سل مقاوم به چند دارو که بر ریه‌ها تأثیر می‌گذارد استفاده می‌شود. به طور کلی همراه با بداکیلین و لینزولید استفاده می‌شود. شکل تجویز این دارو به صورت خوراکی است. شایع‌ترین عوارض جانبی شامل آسیب عصبی، آکنه، استفراغ، سردرد، افت قند خون، اسهال و التهاب کبد است. این دارو در گروه داروهای نیترو ایمیدازول قرار دارد. پرتومانید برای استفاده پزشکی در ایالات متحده در آگوست ۲۰۱۹، و در ژوئیه ۲۰۲۰ در اتحادیه اروپا تایید شد. پرتومانید توسط TB Alliance توسعه داده شد. سازمان غذا و
توسط TB Alliance توسعه داده شد. سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) آن را یک داروی First-in-class می‌داند. این دارو در فهرست داروهای ضروری سازمان بهداشت جهانی قرار دارد.
میرزا احمد امیرزاده ایرانی نماینده مردم اردبیل از استان آذربایجان شرقی در دومین دوره مجلس شورای اسلامی بود. وی به عنوان جوان‌ترین نماینده این دوره در جلسه افتتاحیه به عنوان نایب رئیس اول انتخاب شد.
افاویرنز/امتریسیتابین/تنوفوویر که با نام تجاری Atripla فروخته می‌شود، یک داروی ضد رتروویروسی ترکیبی با دوز ثابت است که برای درمان HIV/AIDS استفاده می‌شود. حاوی افاویرنز، امتریسیتابین و تنوفوویر دیزوپروکسیل است. می‌توان آن را به تنهایی یا همراه با سایر داروهای ضد رتروویروسی استفاده کرد. شکل تجویز این دارو به صورت خوراکی است. عوارض جانبی رایج عبارتند از سردرد، مشکلات خواب، خواب آلودگی و بی‌ثباتی. عوارض جانبی جدی ممکن است شامل سطوح بالای لاکتات خون، علائم روان‌پزشکی و بزرگ شدن کبد باشد. در کودکان نباید مصرف
و بزرگ شدن کبد باشد. در کودکان نباید مصرف شود. در صورت استفاده در سه‌ماهه اول بارداری ممکن است آسیبی به جنین وارد شود. افاویرنز/امتریسیتابین/تنوفوویر برای استفاده پزشکی در ایالات متحده در سال ۲۰۰۶، و در اتحادیه اروپا در سال ۲۰۰۷ تأیید شد. این دارو در فهرست داروهای ضروری سازمان بهداشت جهانی قرار دارد. افاویرنز/امتریسیتابین/تنوفوویر به عنوان یک داروی ژنریک در دسترس است.
کارهای روزمره زندگی یا کارهای زندگی روزمره یا به اختصار، «کارْز» (ADLها؛ به انگلیسی: Activities of daily living) اصطلاحی در حوزهٔ مراقبت‌های بهداشتی برای اشاره به کارهای خودمراقبتیِ روزانهٔ یک فرد به کار می‌رود. متخصصان بهداشت اغلب از توانایی یا ناتوانیِ فرد در انجامِ کارزها به عنوان معیاری برای بررسی وضعیتِ عملکردیِ مددجو بهره می‌برند. مفهومِ کارز در ابتدا در دهه ۱۹۵۰ توسط سیدنی کاتز و تیمش در بیمارستانِ بنجامین رز در کلیولندِ اوهایو پیشنهاد شد. از آن زمان تا کنون، پژوهشگرانِ پُرشماری مفهومِ کارز را گسترش
تا کنون، پژوهشگرانِ پُرشماری مفهومِ کارز را گسترش داده‌اند. مانند نمونه، بسیاری از شاخص‌هایی که کارز را ارزیابی می‌کردند، اکنون معیارهای تحرکِ مددجو را هم در خود جای داده‌اند. در سال ۱۹۶۹، لاتون و برودی، مفهوم «کارهای وسیله‌ای (ابزاری) روزانه زندگی» (کورْز، IADL) را برای به‌تصویرکشیدنِ طیف گسترده‌ای از فعالیت‌هایی که از زندگیِ مستقل پشتیبانی می‌کنند توسعه دادند. این مفهوم‌ها اغلب در مراقبت از افرادِ معلول، آسیب‌دیده و سالمندان استفاده می‌شوند. کودکانِ کوچک‌تر اغلب برای انجامِ کارز به کمک بزرگسالان نیاز
اغلب برای انجامِ کارز به کمک بزرگسالان نیاز دارند چون هنوز مهارت‌های لازم برای انجامِ مستقل آن‌ها توسعه نیافته‌اند. افزایشِ سن و ناتوانی، که افراد را در گروه‌های سنی گوناگون تحت تأثیر قرار می‌دهد، می‌تواند به اندازهٔ چشمگیری زندگیِ روزمرهٔ افراد را دگرگون کند. چنین دگرگونی‌ها باید با دقت مدیریت شوند تا به سلامت و تندرستی خدشه وارد نشود. کارهای معمولِ زندگیِ روزمره (کارزها) شامل تغذیهٔ خود، حمام‌کردن، لباس‌پوشیدن، نظافت، کارکردن، خانه‌داری و مدیریت بهداشت شخصی پس از استفاده از توالت است. شماری از
بهداشت شخصی پس از استفاده از توالت است. شماری از نظرسنجی‌های ملی در ایالات متحده، داده‌هایی را در مورد وضعیت کارزِ جمعیتِ کشورِ نام‌برده جمع‌آوری کرده‌اند. اگرچه تعاریفِ اولیهٔ کارزها مشخص شده است اما آنچه به‌طور خاص یک کارزِ ویژه را تشکیل می‌دهد می‌تواند برای هر فرد متفاوت باشد. سابقه فرهنگی و سطح تحصیلات از جمله عواملی اند که می‌توانند بر درکِ فرد از توانایی‌های عملکردیِ خودش تأثیر بگذارند. کارزها به دو دستهٔ وظایفِ اساسیِ خودمراقبتی (که معمولاً در دوران نوزادی یادگرفته می‌شوند) یا وظایف ابزاری (که
نوزادی یادگرفته می‌شوند) یا وظایف ابزاری (که عموماً در دوران نوجوانی یادگرفته می‌شوند) طبقه‌بندی می‌شوند. فردی که نمی‌تواند کارزهای ضروری را انجام دهد شاید کیفیتِ زندگیِ پایین‌تری داشته باشد یا در شرایطِ فعلیِ زندگیِ خود، ناامن باشد؛ بنابراین، ممکن است به کمک افراد دیگر و/یا وسایل مکانیکی نیاز داشته باشد. نمونه‌هایی از دستگاه‌های مکانیکی برای کمک به کارزها عبارتند از: صندلی‌های بالابر برقی، نیمکت‌های انتقالِ وان و رمپ‌ها برای جایگزینی پله‌ها. کارزهای پایه. کارزهای پایه عبارت اند از وظایف خودمراقبتی، شاملِ:
پایه عبارت اند از وظایف خودمراقبتی، شاملِ: مقیاسِ استقلالِ عملکردی (FIM) ابزاری است که در سال ۱۹۸۳ توسعه یافته‌است و از یک درجه‌بندیِ ۰ تا ۷ برای ارزیابی کارزهای مختلف بر اساس سطحِ کمکِ موردِ نیاز پیروی می‌کند. نمره ۷ می‌نمیاند که فرد مستقل است، در حالی که نمره ۰ نشان می‌دهد که فرد نمی‌تواند بدون کمک فعالیت‌هایش را انجام دهد. ۰ - درست کارش را انجام نمی‌دهد. (Activity Does Not Occur) ۱ - کاملا نیازمند یاری. (Total Assistance) ۲ - نیازمند یاری حداکثر. (Maximal Assistance) ۳ - نیازمند یاری متوسط. (Moderate
Assistance) ۳ - نیازمند یاری متوسط. (Moderate Assistance) ۴ - نیازمند یاری حداقل. (Minimal Assistance) ۵ - نیازمند نظارت. (Supervision or Setup) ۶ - نیازمند اصلاح. (Modified Independence) ۷ - کاملا مستقل. (Complete Independence) هرچند مرسوم نیست ولی یادیارِ «مرگ» هم در بازتعریفِ کارزها مشکل‌گُشا است: لباس پوشیدن/حمام‌کردن، غذاخوردن، سرِ پا بودن (حرکت/پیاده‌روی)، دستشویی‌کردن و بهداشت. کارزهای ابزاری (کورزها). کورزها (IADL) برای عملکرد اساسیِ روزانه ضروری نیستند اما فرد را قادر می‌سازند تا سطحی از استقلال
اما فرد را قادر می‌سازند تا سطحی از استقلال را در یک جامعه به دست آورد. کاردرمانگران اغلب کورزها را در طولِ ارزیابی بیمار می‌سنجند. انجمن کاردرمانی آمریکا، ۱۲ گونه کورز را شناسایی کرده‌است که ممکن است به صورت جداگانه یا به عنوان فعالیتِ مشترک با دیگران انجام شوند. درمان. کاردرمانگران، برای درمان ناتوانی‌های ناشی از افزایش سن یا آسیب‌های جسمی و روانی، مداخلاتِ درمانی برای بازسازیِ مهارت‌هایِ موردِ نیازِ حفظ، بازیابی یا افزایشِ استقلال فرد در تمام کارهای روزمره زندگی را ارزیابی کرده و از آنها استفاده
روزمره زندگی را ارزیابی کرده و از آنها استفاده می‌کنند. فیزیوتراپیست‌ها از تمرین‌هایی برای کمک به بیماران برای حفظ و بهبود استقلال در کارزها استفاده می‌کنند. برنامهٔ تمرینی، متناسب با کمبودهایِ ویژهٔ بیمار است که شاید شامل سرعتِ راه‌رفتن، قدرت، تعادل و هماهنگی بشود. سرعتِ پایینِ راه‌رفتن با افزایشِ خطر سقوط مرتبط است. بنابراین، تمرین‌هایی که سرعتِ راه‌رفتن را افزایش می‌دهند برای پیاده‌رویِ ایمن‌تر و کاربردی‌تر بسیار مهم هستند. پس از آغازِ یک برنامهٔ ورزشی، حفظِ روال مهم است در غیر این صورت، مزایای آن از
حفظِ روال مهم است در غیر این صورت، مزایای آن از بین خواهند رفت. برای بیماران ضعیف، ورزشِ منظم برای حفظ استقلالِ عملکردی و جلوگیری از نیاز به کمک خارجی یا قراردادنِ او در یک مرکز مراقبتِ طولانی‌مدت، حیاتی است. مراقبت از بیمار. مهارت‌های کمک به کارزهذ در پرستاری و سایر حرفه‌ها مانند کمک‌پرستاری در بیمارستان‌ها، خانه‌هایِ سالمندان، موسساتِ ارائهٔ تسهیلاتِ زندگیِ کمکی (لوازم پزشکی) و سایر زمینه‌های مراقباتِ طولانی‌مدت مورد نیاز اند. کمک‌رسانی‌هایی مانند آنچه پیشتر در همین مقاله گفته شده: کمک به تحرک بیمار
پیشتر در همین مقاله گفته شده: کمک به تحرک بیمار مانند وقتی که بنابر دستور پزشک باید کاملا در تخت باشد و همچنین کمک‌های بهداشتی که ممکن است شامل حمام‌کردن در رختخواب و کمک به دفع ادرار و مدفوع باشد. کمک‌مراقبانِ شخصی، ملزم به رعایت استانداردهای تعیین‌شدهٔ مراقبت هستند. برای کسانی که نیاز به کمک‌مراقبتِ بیش از ۲۰ ساعت در هفته دارند، پشتیبانی در ازای دستمزد تعریف شده‌است. یک سنجش در سال ۲۰۰۸ نمایاند که کمکِ شخصی شاید مزایایی را برای برخی از افرادِ پیر و مراقبانِ غیررسمی آنها ارائه دهد. پژوهش‌های بیشتری برای
غیررسمی آنها ارائه دهد. پژوهش‌های بیشتری برای ارزیابی کاراییِ مدل‌های گوناگونِ کمکِ شخصی و هزینه‌هایِ کلیِ آنها مورد نیاز است. نیازمندی‌های مُراقِب. در مراکزِ مراقبتِ مسکونیِ جامعه، ضروری است که دستیاران شخصی، پزشکان و پرستاران بدانند که بیماری می‌تواند وضعیتِ روانی بیمار را دچار دگرگونی کند و بَر واکنش‌های آن‌ها نسبت به تغییر، تأثیر بگذارد و احتمالاً منجر به رفتارهایی مانند بی‌حوصلگی یا هوس‌بازی شود. ارائهٔ صبورانهٔ مراقبت‌ها، درایت، تمرکز، انضباط و دلسوزی برای ایجادِ اعتمادِ متقابل با بیماران، حفظ
دلسوزی برای ایجادِ اعتمادِ متقابل با بیماران، حفظ اعتمادبه‌نفسِ ایشان و پشتیبانی از موفقیتِ درمان و بهبودی بیماران، ضروری است. افزون بر روحیه، مراقبت از ظاهرِ ماجرا هم ضروری است. لباس‌ها باید تمیز، اتوکشیده و مرتب باشند. مو باید مرتب باشد؛ دست‌ها باید تمیز باشند و ناخن‌ها باید کوتاه شده باشند. استفادهٔ معقول و متعادل از لوازمِ آرایشی، عطر و جواهرات هم سفارش می‌شود. بسیاری از مراکز بهداشتی و درمانی، لباس‌فرم‌های ویژه‌ای را برای مراقبان معرفی کرده‌اند. از آنجایی که مراقبتِ پرستاری نیاز به توجه و انرژی زیادی
که مراقبتِ پرستاری نیاز به توجه و انرژی زیادی دارد، پرستاران و بهیاران، اغلب دوره‌های اضافی‌ای برای آموزش را از سَر می‌گذرانند. مراقبت‌های پرستاری معمولا به مراقبت‌های عمومی و تخصصی تقسیم می‌شوند. مشکلاتِ خاصی هنگامِ مراقبت از بیماران وخیم‌الحال ایجاد می‌شود. یک فضای کار سالم، عاملی مهم است. اگر مراقبان بدرفتاری کنند یا عصبانیت به خرج دهند، همین برخورد را از بیماران دریافت خواهند کرد و برعکس. نیازمندی‌هایِ مراقبتِ ویژه. تحرک. بیمارانی که بی‌حرکت اند باید حداقل هر دو ساعت یکبار برای جلوگیری از پیدایشِ
حداقل هر دو ساعت یکبار برای جلوگیری از پیدایشِ زخم‌های فشاری که معمولا به عنوان زخم بستر شناخته می‌شوند، موقعیتشان را تغییر دهند. جابجاییِ بیماران بستری در بیمارستان مزایای دیگری هم مانند کاهشِ خطرِ ترومبوز سیاهرگی عمقی و کاهشِ کم‌کاریِ بدن دارد. برای محافظت از سَر بیمار در برابر آسیب در هنگام تغییر موقعیت، معمولاً یک بالش در سر تخت قرار می‌گیرد. برای بالابردن یک بیمارِ بستری در رختخواب، مراقبان از یک ملحفهٔ کاهندهٔ اصطکاک یا ابزارهای مشابه استفاده می‌کنند. حمام‌کردن. حمام در تخت شامل استفاده از پتوی حمام
حمام‌کردن. حمام در تخت شامل استفاده از پتوی حمام برای پوشاندن بیمار و حُصولِ اطمینان از صرفاً درمعرضِ دید‌بودن قسمتِ در حالِ شستشو است. این کار حریم خصوصی را حفظ می‌کند و بیمار را مطمئن و گرم نگه می‌دارد. به طور معمول، ابتدا چشم‌ها با استفاده از آبِ بی‌صابون (تا چشم‌ها نَسوزند) تمیز می‌شوند. هر چشم باید از گوشهٔ داخلیِ نزدیکِ بینی به سمت بیرون تمیز شود تا از انتقالِ زباله به مجرای اشک جلوگیری شود. برای این کار هم از قسمتِ تمیزِ پارچه استفاده می‌شود یا پارچه را پیش از تمیزکردن چشمِ دوم آب می‌کشند تا از
را پیش از تمیزکردن چشمِ دوم آب می‌کشند تا از پخش‌شدنِ هر آشغال جلوگیری شود. پس از شستشوی هر قسمت، قسمتِ شسته‌شده باید خشک شود. در مراقبت از میان‌دوراه از شیوه‌نامهٔ خاصی پیروی می‌شود تا انتقالِ ریزاندامگان به حداقل برسد. میان‌دوراه باید از کمترین آلودگی تا آلوده‌ترین ناحیه‌اش شسته شود. ششتشوی این ناحیه در زنان از ناحیه شرمگاهی به سمت ناحیه مقعدی انجام می‌شود و نه برعکس. برای مردان، ابتدا نوک آلت تناسلی و سپس طرفین (به دور از دهانهٔ مجرای ادرار) تمیز می‌شوند. اگر نَرِ موردِ مراقبت ختنه نشده باشد، پوست
اگر نَرِ موردِ مراقبت ختنه نشده باشد، پوست ختنه‌گاه را به آرامی جمع می‌کنند، می‌شویند و سپس فوراً به موقعیت اولیه خود باز می‌گردانند تا از محدود‌شدن گردشِ خون جلوگیری شود. در کودکان پوستِ ختنه‌گاه را جمع نمی‌کنند تا آسیبی وارد نشود. دستشویی‌کردن. تشتک برای دفعِ مدفوعِ بیمارانی که روی تخت بسته شده‌اند همچنین برای دفع ادرار برای خانم‌ها به کار می‌رود. سَر تخت برای کمک به اجابت مزاج بالا بُرده می‌شود. لباس‌پوشیدن. برای افرادی که یک طرفِ بدنشان (مثلاً به دلیل سکته مغزی) ضعیف‌تر از بخشِ دیگر است، توصیه می‌شود
سکته مغزی) ضعیف‌تر از بخشِ دیگر است، توصیه می‌شود که ابتدا لباسِ سمت ضعیف‌تر را با بازوی قوی‌تر بپوشانند. برعکس، هنگام درآوردن لباس، ابتدا باید لباسِ طرف قوی‌تر را از تن خارج نمود. غالبا یک طرفِ تختِ کسانی به سختی از رختخواب خارج می‌شوند، باز است. با این حال، برای بیمارانی که غلتیدن به پهلو برایشان منع شده مانند بیمارانی که پس از جراحی تعویض مفصل ران در حالِ بهبود اند، این روند جایز نیست و باید اصلاح شود. به این بیماران کمک می‌شود تا در وضعیتِ نشسته و نیمه‌نشسته قرار گیرند و حفاظِ نیمهٔ بالایی تخت هم
نیمه‌نشسته قرار گیرند و حفاظِ نیمهٔ بالایی تخت هم برایشان تعبیه می‌شود. پس از تکمیل، سپس به بیمار کمک می‌شود تا در حالی که نیمهٔ پایین تخت آماده می‌شود، دراز بکشد. غذادادن. برای حفظِ عزت نفس، بیماران تا حد امکان در مراقبت از خودشان مشارکت دارند. ترجیحاتِ ایشان برای ترتیبِ مصرفِ موادِ غذایی محترم است. چاشنی‌ها و غذاها با توجه به ترجیحاتِ هر بیمار تهیه می‌شوند. مایعات کافی هم همراه با غذای ایشان تهیه می‌شود. وسایلِ کمکیِ ضروری مانند دندان مصنوعی، سمعک و عینک، پیش از صَرفِ غذا در محل قرار می‌گیرند. بهداشتِ
پیش از صَرفِ غذا در محل قرار می‌گیرند. بهداشتِ دهان و دندان پس از غذاخوردن مهم است که شامل مسواک‌زدن، تمیزکردن دندانِ مصنوعی و استفاده از دهان‌شویه می‌شود. برای مبتلایان به دیسفاژی، بیماران باید تحت احتیاطاتِ آسپیراسیون قرار بگیرند. میزانِ تغذیه و اندازهٔ گازگرفتن با توجه به تحملِ هر بیمار تنظیم می‌شود. اصلاحاتِ رژیمِ غذایی، همانطور که توسطِ مشاورهٔ تغذیه توصیه می‌شود، می‌توانند شامل خردکردن، چرخ‌کردن، پوره‌کردن یا افزودنِ قوام‌دهندگان برای آسان‌ترکردنِ بلع باشند. برای بیمارانِ مبتلا به اختلالات بینایی،
باشند. برای بیمارانِ مبتلا به اختلالات بینایی، معمولاً از قیاس صفحه ساعت برای توصیف موقعیت مواد غذایی برایشان استفاده می‌شود. از نِی هم استفاده می‌شود مگر اینکه به خاطر دیسفاژی منع مصرف داشته باشد. جلوگیری از خودکشی. برای افرادی که مراقبتِ خودکشی دریافت می‌کنند، وعده‌های غذایی در ظروف پلاستیکی یا کاغذی همراه با ظروف پلاستیکی (به استثنای چاقو) ارائه می‌شوند و استفاده از اشیاءِ تیز فقط تحتِ نظارتِ مستمرِ کارکنان برایشان مجاز است. آماده‌سازی تخت. یک روتختی روی تشکِ تختِ بیمارستان قرار می‌گیرد. اغلب، یک ورق
تشکِ تختِ بیمارستان قرار می‌گیرد. اغلب، یک ورق کشش (Draw Sheet؛ که به عنوان ورقِ حرکت هم شناخته می‌شود) هم در زیر بیمار قرار می‌گیرد. برگه کشش معمولاً برای تسهیلِ بلندکردن یا تغییر موقعیت بیمار استفاده می‌شود. ملحفه‌هایی که در زیر بیمار قرار گرفته‌اند، به گونه‌ای که از ایجاد چین و چروک جلوگیری شود نگه‌داری می‌شوند تا به پوست آسیب نرسانند. سپس یک ملحفهٔ رویی و یک پتو روی تخت قرار می‌گیرد که گوشه‌های آن به‌خوبی کشیده شده‌است. مراقبت از زخم. پانسمان‌های زخم را می‌توان به چند نوعِ پانسمان‌های هیدروکلوئیدی،
را می‌توان به چند نوعِ پانسمان‌های هیدروکلوئیدی، هیدروژل، آلژینات، کلاژن، فوم، شفاف و پارچه‌ای تقسیم‌بندی کرد. ارزیابی. شاخص‌های پُرشماری برای ارزیابی کارهای روزمره زندگی (کارزها) و و کارهای وسیله‌ایِ (ابزاریِ) زندگی (کورزها) وجود دارند مانند مقیاس بریستول. در حوزه ناتوانی، شاخص‌هایی برای به‌دست‌آوردنِ بازیابیِ عملکردی در انجام کارزها ایجاد شده‌است مانندِ شاخص استقلال عملکردی که برای ارزیابی در طیف گسترده‌ای از ناتوانی‌ها طراحی شده‌است و همچنین شاخص استقلال آسیب نخاعی که برای ارزیابی شرکت‌کنندگانی در نوع
آسیب نخاعی که برای ارزیابی شرکت‌کنندگانی در نوع خاصی از ناتوانی طراحی شده‌است. مدل‌های خدمات مراقبتی بسیاری هم اصل ارزیابی کارزها را در خود گنجانده‌اند. فناوری محاسباتیِ فراگیری هم برای تعیینِ سلامتی سالمندانی که به طور مستقل در خانه‌های خود می‌زیَند در نظر گرفته شده‌است. پژوهش. ارزیابیِ کارزها به طور فزاینده‌ای در مطالعات همه‌گیرشناختی به‌عنوان معیاری برای سلامت در زندگی که منحصراً بر بیماری‌های خاص تمرکز نمی‌کند، استفاده می‌شود. برخلاف مطالعاتی که پیامدهای بیماریِ خاص را بررسی می‌کنند، پژوهش‌هایی که از
بیماریِ خاص را بررسی می‌کنند، پژوهش‌هایی که از ارزیابی کارزها استفاده می‌کنند به طیف وسیع‌تری از اثرات سلامت، مانندِ مواردی که سطوح تأثیرِ کمتری دارند، حساس اند. کارزها در مقیاس پیوسته اندازه‌گیری می شوند که فرآیند پژوهش را ساده‌تر می‌کند. سیدنی کاتز مطالعه‌ای بر روی ۶۴ بیمار شکستگی لگن در یک دوره ۱۸ماهه انجام داد و داده‌های جامعی را در مورد درمان، پیشرفت و نتایجِ آنها جمع‌آوری کرد. تجزیه و تحلیلِ داده‌ها نشان داد که بیمارانی که مستقل‌ترین افراد تلقی می‌شدند، قادر به انجام طیف وسیعی از کارزها بودند چه در
قادر به انجام طیف وسیعی از کارزها بودند چه در کارهای پیچیده‌تری مانند حمام‌کردن و چه در کارهای ساده‌تر مانند غذاخوردن. بر اساس این یافته‌ها، کاتز مقیاسی را برای ارزیابی ظرفیت زندگی بیماران ابداع کرد. این مقیاس نخستین بار در سال ۱۹۶۳ در مجله انجمن پزشکی آمریکا منتشر شد و از زمان انتشار بیش از ۱۰۰۰ بار مورد استناد قرار گرفته‌است. اگرچه این مقیاس معیار استاندارد شده‌ای از عملکرد روانی و زیست‌شناختی ارائه می‌دهد اما فرآیندش برای رسیدن به این فرض مورد انتقاد قرار گرفته است. به طور خاص، پورتر برای یک رویکرد
قرار گرفته است. به طور خاص، پورتر برای یک رویکرد پدیدارشناختی استدلال کرده است که: پورتر بر ماهیت احتمالی بیماری‌محور کارزها (که در مورد مذکور از بیماران شکستگی لگن مشتق شده بود)، نیاز به تعریف عینیِ کارزها را تذکر داد و بر ارزش احتمالی افزودنِ اقدامات عملکردی اضافی هم تأکید کرد. یک مرورِ نظام‌مند اثربخشی برنامه‌های طراحی‌شده برای آموزش فعالیت‌های مهارت‌های روزمره زندگی، به‌ویژه به افراد مبتلا به اسکیزوفرنی را بررسی می‌کند:
هیروگا کوجیما یک مکان تاریخی است که گفته می‌شود محل تبعید کیفری میناموتو نو یوریتومو بود. این مکان در شهر ایزونوکونی، شیزوئوکا، استان شیزوئوکا است.
مونچو-جو به معنای دفتر مونچو، مؤسسه‌ای است که در شوگون‌سالاری کاماکورا و شوگون‌سالاری موروماچی ژاپن و مسئول امور دعاوی بود. در سال ۱۱۸۴ و در زمان شوگون‌سالاری کاماکورا توسط میناموتو نو یوریتومو بنیانگذاری شد و به عنوان هیئت تحقیق و تفحص به موضوعات حقوقی مانند دعاوی و تجدیدنظر رسیدگی می‌کرد. بیشتر پرونده‌ها شامل حقوق زمین، معاملات تجاری و وام می‌شد. مونچو-جو از بسیاری از جنگ‌های غیر ضروری مبتنی بر مالکیت جلوگیری کرد. «مونچو» به معنای شنیدن و مقابله با دو طرف در دعوا و غیره یا ثبت مطالب به صورت کتبی است. به