payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ماتئوس زاریفیان (؛ ؛ زادهٔ - درگذشته )، شاعر اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۶ ژانویهٔ ۱۸۹۴ در کنستانتینوپل به دنیا آمد. وی برادر Seza بود. در مدرسه بربریان تحصیل نمود و در سال ۱۹۱۳ برای یک سال در آدانا تدریس نمود. در جنگ جهانی اول در ارتش عثمانی خدمت نمود در سال ۱۹۱۹ به عنوان مترجم برای ارتش بریتانیا فعالیت نمود. و وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون شده‌است. وی در ۹ آوریل ۱۹۲۴ در سن ۳۰ سالگی در استانبول درگذشت. منابع.
اوانجلوس "ونجلیس" پاولیدیس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل یونان است که در پست مهاجم برای باشگاه بنفیکا در لیگ برتر پرتغال و تیم ملی یونان بازی می‌کند. افتخارات. باشگاهی. بنفیکا
سارگیس سروبیان (؛ زادهٔ - درگذشته )، نویسنده، لغت‌شناس و ویراستار اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۹۳۵ در استانبول به دنیا آمد . وی در ۲۸ مارس ۲۰۱۵ در سن ۸۰ سالگی در استانبول درگذشت.
آرن هاروتیونیان (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار مرد اهل ارمنستان است .
گاروش آوتیکی هاریانتس (؛ زادهٔ )، شاعر، کارگردان نمایش، نمایشنامه‌نویس و کاریکاتوریست اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۷ مه ۱۹۴۷ در هاتسیک به دنیا آمد و در سال ۱۹۷۷ از انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان فارغ‌التحصیل گشت وی در تئاتر دراماتیک دولتی وارطان آجمیان گیومری، (۱۹۸۸–۱۹۸۶) و انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان فعالیت کرد. وی در لس آنجلس سکونت دارد.
نشان ملی مورد استفاده جمهوری متحد عربی، رنگ‌های پان‌عرب پرچم جمهوری متحد عربی (به شکل عمودی) را بر روی سپری که توسط عقاب صلاح‌الدین حمل می‌شد، نشان می‌داد. در زیر، یک طومار سبز رنگ متن عربی برای «جمهوری متحد عربی» الجمهوریة العربیة المتحدة پس از پایان اتحاد مصر و سوریه در سال ۱۹۶۱، مصر نام «جمهوری متحد عربی» را حفظ کرد و به استفاده از این نشان ملی ادامه داد، تا اینکه پروژه اتحاد جماهیر عربی در سال ۱۹۷۲ تغییری ایجاد کرد.
بیوزاند یغیایان (؛ زادهٔ - درگذشته )، تاریخ‌نگار و نویسنده اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۹۰۰ در آدانا به دنیا آمد وی از قتل‌عام ارامنه در آدانا و نسل‌کشی ۱۹۱۵ جان سالم به در برد و در سنت پل در طرسوس و در کالج بین‌المللی در اسمیرنا تحصیل نمود. وی از دانشگاه ژنو فارغ‌التحصیل گشت. در اوایل دهه ۱۹۲۰ ازمیر را ترک کرد و تحصیلات خویش را در مدرسه دینی در آتن و در مؤسسه بین‌المللی هاوتس در ژنو ادامه داد. در مدرسه‌ها و موسسات مختلفی در خاورمیانه تدریس نمود. از سال ۱۹۳۱ تا هنگام بازنشستگی کاتولیکوس کلیسای
از سال ۱۹۳۱ تا هنگام بازنشستگی کاتولیکوس کلیسای کیلیکیه در انطلیاس، لبنان بود. وی در ۱۹۹۵ در سن ۹۵ سالگی درگذشت.
گئورگ «ژورا» بارسقی هاکوبیان (؛ زادهٔ )، نویسنده و کارشناس علوم پرورشی اهل ارمنستان بود. زندگی. وی در سال ۱۹۳۲ در ورین ساسناشن به دنیا آمد .
ستاد مشترک نیروهای مسلح چین () ارگان فرماندهی و ستاد ارتش آزادیبخش خلق است که جایگزین اداره ستاد کل ارتش آزادیبخش خلق شده است. این اداره در تاریخ ۱۱ ژانویه ۲۰۱۶، تحت اصلاحات نظامی شی جین پینگ، رئیس کمیسیون مرکزی نظامی، تأسیس شد. قرارگاه مرکزی ستاد مشترک نیروهای مسلح چین در پکن مستقر است. این ستاد تحت رهبری مطلق کمیسیون مرکزی نظامی قرار دارد و به‌عنوان یک رابط نهادی بین اعضای کمیسیون مرکزی نظامی و فرماندهی‌های صحنه نبرد عمل می‌کند. وظایف اصلی ستاد مشترک نیروهای مسلح شامل انجام برنامه‌ریزی پشتیبانی رزمی و
مسلح شامل انجام برنامه‌ریزی پشتیبانی رزمی و پشتیبانی فرماندهی رزمی، مطالعه و تدوین استراتژی و الزامات نظامی، سازماندهی ارزیابی توانایی رزمی، ترتیب و آموزش آموزش‌های مشترک و آمادگی رزمی و کارهای معمول آمادگی جنگی است.
سوقومون آدامی یغیازاروف (؛ زادهٔ - درگذشته یا اواخر )، نویسنده، اقتصاددان، تاریخ‌نگار اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱ ژانویهٔ ۱۸۵۲ در آرارات به دنیا آمد و در ۱۸۸۰ از دانشگاه دولتی مسکو فارغ‌التحصیل گشت. وی در دانشگاه اودسا، مدرسه نرسیسیان، ، دانشگاه قازان (از ۱۴ دسامبر ۱۸۸۷) و (از ۱۸۹۳) فعالیت می‌کرد. وی در ۲ دسامبر ۱۹۱۴ یا اواخر ۱۹۲۲ در سن ۶۲ سالگی در درگذشت. منابع. =*
سرگئی آرامی یرمیانتس-گاندزاکتسی (؛ زادهٔ )، نویسنده، روزنامه‌نگاری اعتقاد، قوم‌شناس، تاریخ‌نگار و توده‌شناس اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۱۲ دسامبر ۱۹۵۵ در گنجه به دنیا آمد و در سال ۱۹۷۶ از دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان فارغ‌التحصیل گشت.
لئو ژنلی (؛ زادهٔ ۱۹۶۴) ارتشبد نیروی زمینی ارتش آزادی‌بخش خلق است، که از سپتامبر ۲۰۲۲ به‌عنوان شانزدهمین رئیس ستاد مشترک نیروهای مسلح چین فعالیت می‌کند. ژنلی فعالیت نظامی را از سال ۱۹۸۳ در نیروی زمینی ارتش آزادی‌بخش خلق آغاز کرد، از ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۵ فرماندهی ارتش ۳۸ را برعهده داشت، از ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۶ رئیس ستاد پلیس چین بود، در فاصله سال‌های ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۱ به‌عنوان رئیس ستاد نیروی زمینی ارتش آزادی‌بخش خلق فعالیت می‌کرد و از ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۲ فرماندهی نیروی زمینی ارتش آزادی‌بخش خلق را برعهده داشت.
زبان گوگوریو یا گوگوریویی () (۳۷ ق. م - ۶۶۸ م)، زبان امپراتوری گوگوریو یکی از سه پادشاهی کره، بود. تاریخ‌های آغازین چینی بیان می‌کنند که این زبان شبیه به زبان‌های بویو، اوکجو و یه بوده است. «لی کیمون» این چهار زبان را به عنوان زبان‌های بویو دسته‌بندی کرده است. این تاریخ‌ها همچنین تفسیر می‌کردند که این زبان‌ها با زبان‌های ییلو و مالگال فرق داشتند. هیچ‌کدام از این زبان‌ها به جز گوگوریو، که شواهد مربوط به آن محدود و بحث‌برانگیز است، تأیید نشده‌اند. بیشترین مدرک مورد استناد، مجموعه‌ای از توضیحات مربوط به نام
مورد استناد، مجموعه‌ای از توضیحات مربوط به نام مکان‌ها در "سامگوک ساگی" است. بیشتر محققان در کره، با تصور اینکه مردم گوگوریو به گویشی از زبان کره‌ای باستان صحبت می‌کردند، این کلمات را کره‌ای دانسته‌اند، در حالی که سایر محققان بر شباهت‌های آنها با زبان‌های ژاپنی تأکید کرده‌اند. لی و رمزی بر این باورند که این زبان، زبانی میانی بین این دو خانواده بوده است. نویسندگان دیگر بر این باورند که این نام مکان‌ها منعکس کننده زبان‌های مردمان دیگر در بخشی از کره مرکزی است که در قرن پنجم توسط گوگوریو تصرف شد، نه خود
است که در قرن پنجم توسط گوگوریو تصرف شد، نه خود گوگوریو. شواهد دیگر بسیار پراکنده هستند و به ویژگی‌های عجیب و غریب در زبان چینی کتیبه‌های گوگوریو و تعداد بسیار کمی از کلمات گوگوریو که در متون چینی توضیح داده شده‌اند، محدود می‌شوند. وووین و اونگر معتقدند که این شکل اولیه زبان کره‌ای بوده که متعاقباً جایگزین زبان‌های ژاپنی در جنوب شبه جزیره شده است. برخی دیگر معتقدند که این زبان تونگوزی بوده است، یا اینکه شواهد کافی برای اثبات این وابستگی وجود ندارد. توضیح منابع چینی. تاریخ‌های چینی تنها توصیفات همزمان از
منابع چینی. تاریخ‌های چینی تنها توصیفات همزمان از مردمان شبه‌حزیره کره و شرق منچوری در سده‌های نخستین میلادی را ارائه می‌دهند. آنها حاوی اظهارات برداشت‌گرایانه‌ای دربارهٔ زبان‌های منطقه بر اساس گزارش‌های دست دوم هستند و گاهی اوقات با یکدیگر متناقضند. کتاب‌های تاریخی بعدی کره، مانند "سامگوک ساگی"، زبان‌های سه پادشاهی را توصیف نمی‌کنند. دولت بویو، در حوضه شمال سونگهوا، از سده سوم پیش از میلاد برای چینی‌ها شناخته شده بود. فصل ۳۰ «شرح بربرهای شرقی» از "اسناد سه پادشاهی،" بررسی انجام شده توسط دولت چینی سائو وی
پادشاهی،" بررسی انجام شده توسط دولت چینی سائو وی پس از شکست گوگوریو در سال ۲۴۴ میلادی را ثبت می‌کند. نسخه دیگری از این گزارش، احتمالاً از یک منبع مشترک، در فصل ۸۵ "تاریخ هان متاخر" (سده پنجم) یافت می‌شود. این گزارش بیان می‌کند که زبان‌های بویو، گوگوریو و یه مشابه بوده‌اند و زبان اوکجو تنها کمی با آنها متفاوت بوده است. گوگوریو که در اصل در دره رودخانه هون ساکن بود، خود را شاخه‌ای جنوبی از بویو می‌دانست. طی چند صده بعدی، آنها گسترش یافتند و بر بخش بزرگی از منچوری شرقی و شمال شبه‌جزیره کره حکومت کردند. در
منچوری شرقی و شمال شبه‌جزیره کره حکومت کردند. در جنوب فرمانداری چینی لیلانگ، سامهان (سه هان)، ماهان، بیون‌هان و جین‌هان قرار داشتند که "اسناد سه پادشاهی،" آنها را با اصطلاحاتی کاملاً متفاوت از بویو و گوگوریو توصیف می‌کند. بر اساس این متن، «لی کیمون» زبان‌های رایج در شبه‌جزیره کره در آن زمان را به گروه‌های بویو و هان تقسیم کرد. در همان متن آمده است که زبان ییلوها در شمال شرقی با زبان بویو و گوگوریو متفاوت بوده است. فصل ۹۴ کتاب "تاریخ دودمان‌های شمالی" (تألیف شده در سال ۶۵۹ میلادی) بیان می‌کند که زبان مالگال
شده در سال ۶۵۹ میلادی) بیان می‌کند که زبان مالگال در همان منطقه با زبان گوگوریو متفاوت بوده است. این زبان‌ها کاملاً اثبات نشده‌اند، اما بر اساس موقعیت مکانی و توصیف مردم، گمان می‌رود که تونگوزی بوده‌اند. "کتاب لیانگ" (۶۳۵ میلادی) بیان می‌کند که زبان پادشاهی بکجه همان زبان گوگوریو بوده است. طبق تاریخ سنتی کره، پادشاهی بکجه توسط مهاجرانی از گوگوریو که ماهان را تصرف کردند، تأسیس شد. نام مکان‌ها در سامگوک ساگی. بیشترین استناد در مورد گوگوریو فصل ۳۷ از سامگوک ساگی است، تاریخچه ای از دوره سه پادشاهی که به زبان
است، تاریخچه ای از دوره سه پادشاهی که به زبان چینی کلاسیک نوشته شده و درسال ۱۱۴۵ میلادی از سوابق قبلی که دیگر موجود نیستند گردآوری شده است. این فصل بخشی از گوگوریو را که توسط سیلا ضمیمه شده است، با مدخل‌هایی مانند بررسی می‌کند: عبارت «» دو نام جایگزین برای یک مکان جدا می‌کند. بخش اول، «» را می‌توان در چینی به عنوان «شهرستان هفت‌گانه» خواند، در حالی که «» بی‌معنی است، و از این رو به نظر می‌رسد از حروف چینی برای نمایش صدای نام استفاده می‌کند. از نمونه‌های دیگر، محققان چنین استنباط می‌کنند که «» به معنای
دیگر، محققان چنین استنباط می‌کنند که «» به معنای «هفت» و «» به معنای «تا، لایه» است، در حالی که بخش «شهرستان» از براق نمایش داده نمی‌شود. به این ترتیب واژگانی بین ۸۰ تا ۱۰۰ کلمه از این نام مکان‌ها استخراج شده است. اگرچه تلفظ‌های ضبط‌شده با استفاده از نویسه‌های چینی دشوار است، اما برخی از این واژه‌ها به نظر می‌رسد شبیه کلمات کره‌ای، ژاپنی و تونگوزی هستند. به‌طور کلی پذیرفته شده است که این لغت‌ها نشان می‌دهند که زمانی به زبان‌های ژاپنی در بخشی از شبه جزیره کره صحبت می‌شده است، اما دربارهٔ هویت گویندگان اتفاق
صحبت می‌شده است، اما دربارهٔ هویت گویندگان اتفاق نظر وجود ندارد. محققانی که این کلمات را به عنوان نمایانگر زبان گوگوریو می‌دانند، به طیف وسیعی از نتایج در مورد این زبان رسیده‌اند. اکثر محققان کره ای آن را شکلی از کره‌ای باستان می‌دانند و بر تفسیرهای کره ای داده‌ها تمرکز می‌کنند. در اوایل قرن بیستم، محققان ژاپنی مانند نایتو کونان و شینمورا ایزورو به شباهت‌های ژاپنی اشاره کردند، به ویژه در تنها اعداد تأیید شده، ۳، ۵، ۷ و 10: داده‌های دیگر. داده‌های دیگر در مورد زبان گوگوریو بسیار پراکنده است، و وابستگی آن
مورد زبان گوگوریو بسیار پراکنده است، و وابستگی آن هنوز مشخص نیست. تعداد کمی کتیبه در قلمرو گوگوریو یافت شده است، از جمله سنگ یادبود گوانگ‌گه‌تو بزرگ (که در سال ۴۱۴ میلادی در جی‌آن نصب شده است)، چهار کتیبه بر روی دیوارهای دژ پیونگ‌یانگ و یک سنگ یادبود در جونگوون، چونگجو (دهه ۵۹۰ میلادی). همه به زبان چینی نوشته شده‌اند، اما برخی از آنها حاوی بی‌نظمی‌هایی هستند، از جمله چند نمونه از ترتیب مفعول-فعل (همان‌طور که در کره‌ای و دیگر زبان‌های آسیای شمال شرقی یافت می‌شود) به جای ترتیب فعل-مفعول معمول چینی، و برخی از
به جای ترتیب فعل-مفعول معمول چینی، و برخی از کاربردهای کاراکترهای «» و «» که برخی از نویسندگان آن را به کاربرد آنها برای نشان دادن حروف اضافه کره‌ای در متون بعدی خط ایدو از شیلای متحد مرتبط دانسته‌اند. «بکویث» دوازده نام مکان و افراد را در تاریخ‌های چینی شناسایی کرد که به گفتهٔ او، کلماتی گوگوریو هستند. «باینگتون» در نقد خود بر «کتاب بکویث»، مبانی تاریخی این شناسایی‌ها و همچنین نظریه‌های بکویث در مورد ریشه‌های گوگوریو در غرب لیاونینگ را مورد انتقاد قرار داده است. تاریخ‌های چینی شامل چند تفسیر از کلمات
داده است. تاریخ‌های چینی شامل چند تفسیر از کلمات گوگوریو هستند: الکساندر ووین همچنین به وام‌واژه‌های کره‌ای در زبان‌های جورچن و مانچو اشاره کرد و استدلال کرد که زبان گوگوریو جد زبان کره‌ای بوده و به سمت جنوب گسترش یافته و جایگزین زبان‌های ژاپنی سامهان شده است. جیمز اونگر مدل مشابهی را بر اساس مبانی تاریخی پیشنهاد کرده است. نویسندگان دیگر معتقدند که زبان گوگوریو یک زبان تونگوزی بوده است.جوها جانهونن بر اساس شواهد تاریخی مبنی بر اینکه جورچن‌های دودمان جین و بعدها منچوهای دودمان چینگ که از قلمرو سابق گوگوریو
منچوهای دودمان چینگ که از قلمرو سابق گوگوریو برخاستند، به زبان تونگوزی صحبت می‌کردند، از وابستگی تونگوزی به این زبان دفاع می‌کند.
«هیس» () ترانه‌ای از تئو اِوان، خواننده و ترانه‌پرداز اهل قبرس است. این قطعه توسط دیمیتریس کونتوپولوس، الکه تی‌یل، السی بی، لاسه نیمان و لیندا دیل نوشته شده است. «هیس» در ۱۱ مارس ۲۰۲۵ منتشر شد و نمایندهٔ قبرس در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۲۵ بود. پیش‌زمینه و آهنگسازی. «هیس» توسط دیمیتریس کونتوپولوس، الکه تی‌یل، السی بی، لاسه نیمان و لیندا دیل نوشته شده است. این قطعه و اجرای صحنه‌ای آن از اثر مشهور مرد ویترویوسی الهام گرفته‌اند. مسابقهٔ آواز یوروویژن. انتخاب داخلی. در ژوئیهٔ ۲۰۲۴ گزارش شد که روند جست‌وجوی
داخلی. در ژوئیهٔ ۲۰۲۴ گزارش شد که روند جست‌وجوی نمایندهٔ قبرس برای مسابقهٔ یوروویژن ۲۰۲۵ آغاز شده است. این بار، برخلاف نمایندگان سال‌های ۲۰۲۳ (اندرو لامبرو) و ۲۰۲۴ (سیلیا کاپسیس)، هدف شبکهٔ سی‌وای‌بی‌سی انتخاب هنرمندی ساکن قبرس بود. فرایند انتخاب توسط گروهی متمرکز شامل کارشناسان موسیقی و متخصصان یوروویژن انجام شد. تا اواخر اوت ۲۰۲۴، گزارش‌هایی منتشر شد مبنی بر اینکه هنرمند و ترانه انتخاب شده‌اند. در ۲ سپتامبر، نام تئو اِوان به عنوان نمایندهٔ رسمی اعلام شد. ترانهٔ «هیس» نیز در ۱۱ مارس منتشر گردید. در
شد. ترانهٔ «هیس» نیز در ۱۱ مارس منتشر گردید. در یوروویژن. مسابقهٔ آواز یوروویژن ۲۰۲۵ در بازل، سوئیس برگزار شد. این دوره شامل دو نیمه‌نهایی در تاریخ‌های ۱۳ و ۱۵ مه و یک فینال در ۱۷ مه ۲۰۲۵ بود. طبق قرعه‌کشی اختصاصی که در ۲۸ ژانویه برگزار شد، قبرس به نیمه‌نهایی اول و اجرای در نیمهٔ دوم این برنامه اختصاص یافت. با این حال، این کشور موفق به راه‌یابی به مرحلهٔ فینال نشد.
گوستاوو کارابایو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است که در حال حاضر برای اورلاندو سیتی در پست هافبک بازی می‌کند. دوران باشگاهی. اورلاندو سیتی بی. در ۱۴ اوت ۲۰۲۳، کارابایو با اورلاندو سیتی بی در ام‌ال‌اس نکست پرو، تیم رزرو وابسته به اورلاندو سیتی قرارداد امضا کرد. در سن ۱۴ سال و ۱۱ ماه و ۱۶ روزگی، کارابایو جوان‌ترین بازیکنی شد که با این باشگاه قرارداد حرفه‌ای امضا کرده‌است. در ۲۸ اوت ۲۰۲۴، کارابایو نخستین بازی حرفه‌ای‌اش را انجام داد، زمانی‌که در دقیقهٔ ۹۱ به جای خورخه آلماگر وارد زمین شد،
در دقیقهٔ ۹۱ به جای خورخه آلماگر وارد زمین شد، در دیداری که با شکست ۵–۲ برابر نیویورک سیتی اف‌سی ۲ همراه بود. در نخستین فصل حضور کارابایو، او تنها دو بار به عنوان بازیکن تعویضی در دقایق پایانی بازی وارد زمین شد. در ۱۷ مه ۲۰۲۵، کارابایو نخستین گل خود در لیگ حرفه‌ای را به ثمر رساند، که گل اول در پیروزی ۳–۰ مقابل رقیب محلی اینتر میامی ۲ بود. اورلاندو سیتی. در ۲۵ ژانویهٔ ۲۰۲۵، کارابایو برای نخستین‌بار به‌طور غیررسمی با تیم اصلی بازی کرد، زمانی‌که در دیداری دوستانه از سری رقابت‌های جام فلوریدا برابر آتلتیکو
از سری رقابت‌های جام فلوریدا برابر آتلتیکو مینیرو در ترکیب اصلی به میدان رفت. در ۲۲ فوریه، کارابایو قراردادی کوتاه‌مدت با اورلاندو سیتی امضا کرد تا پیش از آغاز فصل و بازی نخست برابر باشگاه فوتبال فیلادلفیا یونیون در فهرست تیم قرار گیرد. کارابایو در آن مسابقه روی نیمکت باقی ماند و تیم با نتیجهٔ ۴–۲ شکست خورد. در بازی بعدی در ۱ مارس، کارابایو در دقیقهٔ ۹۷ به جای رامیرو انریکه وارد زمین شد و در پیروزی ۴–۲ برابر تورنتو اف‌سی نخستین بازی رسمی خود را برای تیم اصلی انجام داد. با این بازی، کارابایو در سن ۱۶ سال و
انجام داد. با این بازی، کارابایو در سن ۱۶ سال و ۱۸۴ روزگی جوان‌ترین بازیکن تاریخ باشگاه شد که برای تیم اصلی به میدان می‌رود، رکوردی که پیش‌تر در سال ۲۰۲۳ توسط آلخاندرو گرانادوس ثبت شده بود. در ۱۴ مارس، کارابایو قراردادی بلندمدت با تیم اصلی امضا کرد که تا سال ۲۰۲۷ اعتبار دارد، به‌همراه گزینه‌ای برای تمدید تا ۲۰۲۸؛ این قرارداد او را به هجدهمین بازیکن پرورشی و جوان‌ترین بازیکن پرورشی تاریخ باشگاه بدل کرد که چنین قراردادی را امضا می‌کند. در ۷ مه، کارابایو برای نخستین‌بار به عنوان بازیکن اصلی در ترکیب تیم قرار
نخستین‌بار به عنوان بازیکن اصلی در ترکیب تیم قرار گرفت و با زدن دو گل در پیروزی ۵–۰ برابر تمپا بی راوودیز در جام آزاد آمریکا درخشید. این گل‌ها باعث شد کارابایو در سن ۱۶ سال و ۲۵۱ روزگی به جوان‌ترین گلزن تاریخ باشگاه تبدیل شود، رکوردی که پیش از آن متعلق به کایل لرین در سن ۱۹ سال و ۳۶۰ روز بود. زندگی شخصی. کارابایو فرزند بازیکن ملی‌پوش ونزوئلایی گوستاوو کارابایو سینیور است که به‌طور حرفه‌ای در ونزوئلا بازی می‌کرد.
مکرتیچ شاهنی هاجیان (؛ زادهٔ - درگذشته )، نویسنده، مخترع، و نقاش اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۱ ژانویهٔ ۱۹۱۵ در گیوه یا کنستانتینوپل به دنیا آمد و در در کنستانتینوپل (۱۹۳۳) تحصیل نمود. وی همچنین مقالات متعددی در زمینه موسیقی، نقاشی و نقد ادبی نوشت. سه دهه آخر عمرش را در مکزیک گذراند وی در ۲۵ نوامبر ۱۹۸۵ در سن ۷۰ سالگی در مکزیکوسیتی درگذشت.
صمون نوعی نان مخمری است که بیشتر در عراق مصرف می شود. صمون در تنورهای سنگی سنتی پخته می‌شود. این نان در کنار خوبز یکی از رایج‌ترین نان‌ها در عراق است. صمون معمولاً با انواع غذاها مانند حمص، کباب و شاورما سرو می‌شود. این نان یکی از محبوب ترین نان‌های مورد استفاده در عراق و در سراسر شام است و انواع آن را می‌توان در سوریه و لبنان نیز یافت. همچنین در سایر کشورهای خاورمیانه و اروپا نیز یافت می‌شود. یک تمایز کلیدی در بیشتر موارد پخت صمون، استفاده از ماست پروبیوتیک به عنوان خمیرمایه است. به جز این، فرآیند تهیۀ آن
به عنوان خمیرمایه است. به جز این، فرآیند تهیۀ آن تقریباً شبیه نان پیتا است، زیرا از آرد، مخمر، آب و گاهی کمی نمک تهیه می‌شود. خمیر باید پس از ورز دادن و قبل از این‌که به شکل لوزی درآورده شود، استراحت داده می‌شود. سپس در یک کورۀ آجری با دمای بالا پخته می‌شود که در نتیجۀ آن پوسته‌ای ترد و فضای داخلی نرم و بخارکرده ایجاد می‌شود. ریشه‌شناسی. اعتقاد بر این است که واژۀ صمون از یک کلمۀ ترکی سرچشمه گرفته که آن نیز به نوبۀ خود ریشه در اصطلاحی یونانی برای نان دارد. تصور می شود که شکل مدرن لوزی صمون توسط نانوایان
تصور می شود که شکل مدرن لوزی صمون توسط نانوایان عراقی در اوایل قرن بیستم ایجاد شده است. در ایران. تولید و مصرف نان صمون توسط معاودین از عراق به فرهنگ غذایی مردم ایلام راه یافته است. این نان در ایلام هم مصرف خانگی دارد و هم در اغذیه‌فروشی‌ها به عنوان نان ساندویچ مورد استفاده قرار می‌گیرد.
لیگ کونکاکاف ۲۰۱۹ (که برای اهداف حمایت مالی رسماً با نام لیگ کونکاکاف اسکوشیابانک ۲۰۱۹ شناخته می‌شود) سومین دوره لیگ کونکاکاف بود، یک رقابت باشگاهی فوتبال که توسط کونکاکاف، نهاد حاکم منطقه‌ای آمریکای شمالی، آمریکای مرکزی و کارائیب، سازماندهی شده بود. این مسابقات برای نسخه ۲۰۱۹ از ۱۶ به ۲۲ تیم افزایش یافت و یک مرحله مقدماتی نیز به آن اضافه شد. شش تیم جدید شامل پنج تیم از آمریکای مرکزی بودند که پیش از این مستقیماً به لیگ قهرمانان کونکاکاف راه یافته بودند و یک تیم از کانادا که در لیگ برتر کانادا بازی می‌کرد،
تیم از کانادا که در لیگ برتر کانادا بازی می‌کرد، که تعداد کل تیم‌های حاضر در لیگ کونکاکاف/لیگ قهرمانان را از ۳۱ به ۳۲ رساند. علاوه بر این، در مجموع شش تیم از لیگ کونکاکاف به لیگ قهرمانان کونکاکاف راه یافتند، به این معنی که برندگان لیگ کونکاکاف ۲۰۱۹ و پنج تیم برتر بعدی به لیگ قهرمانان کونکاکاف ۲۰۲۰ راه یافتند. ساپریسا در فینال موتاگوا را شکست داد و برای اولین بار قهرمان لیگ کونکاکاف شد. هردیانو مدافع عنوان قهرمانی بود، اما در دور یک‌هشتم نهایی توسط واترهاوس حذف شد. نحوه صلاحیت. در مجموع ۲۲ تیم در مسابقات
حذف شد. نحوه صلاحیت. در مجموع ۲۲ تیم در مسابقات حضور یافتند: بنابراین، تیم‌های ۱۰ یا ۱۱ کشور از ۴۱ فدراسیون عضو کونکاکاف می‌توانند در لیگ کونکاکاف شرکت کنند. آمریکای شمالی. تنها سهمیه منطقه آمریکای شمالی (نافو) از طریق لیگ برتر کانادا به اتحادیه فوتبال کانادا اختصاص داده شد. از آنجایی که قرار نبود فصل اول لیگ برتر کانادا در سال ۲۰۱۹ تا شروع لیگ کونکاکاف ۲۰۱۹ به پایان برسد، سهمیه لیگ کونکاکاف کانادا برای این فصل توسط قهرمان مسابقات خانگی و خارج از خانه در فصل بهار لیگ برتر کانادا بین ادمونتون، فورج و والور،
بهار لیگ برتر کانادا بین ادمونتون، فورج و والور، سه "تیم افتتاحیه" لیگ برتر کانادا، تعیین شد. آنها دومین نماینده کانادا بودند که در مسابقات کونکاکاف شرکت کردند، علاوه بر قهرمانان قهرمانی کانادا که به لیگ قهرمانان کونکاکاف راه یافتند. در فصل‌های آینده، قهرمانان لیگ برتر کانادا در سال قبل به لیگ کونکاکاف راه پیدا می‌کردند. آمریکای مرکزی. ۱۸ سهمیه برای اتحادیه فوتبال آمریکای مرکزی (اونکاف)، که شامل هفت انجمن عضو بود، به شرح زیر اختصاص داده شد: سه سهمیه برای هر یک از کشورهای کاستاریکا، السالوادور، گواتمالا،
هر یک از کشورهای کاستاریکا، السالوادور، گواتمالا، هندوراس، پاناما، دو سهیمه برای نیکاراگوئه و یک سهمیه برای بلیز. تمام لیگ‌های آمریکای مرکزی از یک فصل تقسیم‌شده با دو تورنمنت در یک فصل استفاده می‌کنند، بنابراین تیم‌های زیر واجد شرایط لیگ کونکاکاف هستند: اگر تیم‌هایی از هر یک از فدراسیون‌های آمریکای مرکزی حذف شوند، تیم‌هایی از سایر فدراسیون‌های آمریکای مرکزی جایگزین آنها می‌شوند که این فدراسیون‌ها بر اساس نتایج مسابقات قبلی لیگ کونکاکاف و لیگ قهرمانان کونکاکاف انتخاب می‌شوند. کارائیب. سه سهمیه اتحادیه
انتخاب می‌شوند. کارائیب. سه سهمیه اتحادیه فوتبال کارائیب (سی‌اف‌یو) که شامل ۳۱ انجمن عضو است، از طریق جام باشگاه‌های کارائیب و مسابقات باشگاهی کارائیب، مسابقات سطح اول و دوم باشگاه‌های شبه‌قاره کارائیب، اختصاص داده می‌شود. از سال ۲۰۱۸، جام باشگاه‌های کارائیب برای تیم‌های لیگ‌های حرفه‌ای و مسابقات باشگاهی کارائیب برای تیم‌های لیگ‌های غیرحرفه‌ای آزاد است. برای واجد شرایط بودن برای جام باشگاه‌های کارائیب، تیم‌ها باید در فصل قبل به عنوان قهرمانی یا نایب قهرمانی لیگ انجمن مربوطه خود به پایان برسند، در حالی که
لیگ انجمن مربوطه خود به پایان برسند، در حالی که برای واجد شرایط بودن برای مسابقات باشگاهی کارائیب، تیم‌ها باید در فصل قبل به عنوان قهرمانی لیگ انجمن مربوطه خود به پایان برسند. علاوه بر قهرمان جام باشگاه‌های کارائیب کونکاکاف که به لیگ قهرمانان کونکاکاف راه یافت، تیم‌های نایب قهرمان و سوم جام باشگاه‌های کارائیب کونکاکاف و برنده بازی پلی آف بین تیم چهارم جام باشگاه‌های کارائیب کونکاکاف و قهرمان مسابقات باشگاهی کونکاکاف، به لیگ کونکاکاف راه یافتند. برای اینکه قهرمان مسابقات باشگاهی کارائیب کونکاکاف واجد شرایط
مسابقات باشگاهی کارائیب کونکاکاف واجد شرایط حضور در پلی آف باشند، باید حداقل الزامات صدور مجوز باشگاه‌های کونکاکاف برای لیگ کونکاکاف را رعایت می‌کردند. تیم‌ها. ۲۲ تیم زیر (از یازده فدراسیون) به این مسابقات راه یافتند. نکات قرعه کشی. قرعه کشی لیگ کونکاکاف ۲۰۱۹ در تاریخ ۳۰ مه ۲۰۱۹، ساعت ۲۰:۰۰ به وقت شرقی (۱۸:۰۰ به وقت محلی)، در هتل گرند تیکال فوتورا در گواتمالاسیتی، گواتمالا برگزار شد. قرعه کشی، هر بازی در مرحله مقدماتی (شماره ۱ تا ۶) بین یک تیم از گلدان ۱ و یک تیم از گلدان ۲ را که هر کدام شامل شش تیم بودند،
تیم از گلدان ۲ را که هر کدام شامل شش تیم بودند، تعیین کرد. «گلدان‌های موقعیت نمودار» (گلدان A و گلدان B) شامل موقعیت‌های نمودار شماره ۱ تا ۶ مربوط به هر بازی بودند. به تیم‌های گلدان ۱، یک موقعیت نمودار از گلدان A و به تیم‌های گلدان ۲، یک موقعیت نمودار از گلدان B اختصاص داده شد. تیم‌های یک انجمن نمی‌توانستند در مرحله مقدماتی در مقابل یکدیگر قرار بگیرند، به جز تیم‌های «وایلدکارد» که جایگزین تیمی از انجمن دیگر می‌شدند. قرعه کشی همچنین هر بازی در مرحله یک‌هشتم نهایی (شماره ۱ تا ۸) بین یک تیم از گلدان ۳ و یک
نهایی (شماره ۱ تا ۸) بین یک تیم از گلدان ۳ و یک تیم از گلدان ۴ را مشخص کرد، که هر کدام شامل هشت تیم بودند، و شش برنده مرحله مقدماتی که هویت آنها در زمان قرعه کشی مشخص نبود، در گلدان ۴ قرار گرفتند. "گلدان‌های موقعیت نمودار" (گلدان A و گلدان B) شامل موقعیت‌های نمودار شماره ۱ تا ۸ مربوط به هر بازی بودند. به تیم‌های گلدان ۳ یک موقعیت نمودار از گلدان A و به تیم‌های گلدان ۴ یک موقعیت نمودار از گلدان B اختصاص داده شد. سیدبندی تیم‌ها بر اساس شاخص باشگاهی کونکاکاف انجام شد. شاخص باشگاهی کونکاکاف، به جای رتبه‌بندی
انجام شد. شاخص باشگاهی کونکاکاف، به جای رتبه‌بندی هر تیم، بر اساس عملکرد درون زمینی تیم‌هایی بود که جایگاه‌های واجد شرایط مربوطه را در پنج دوره قبلی لیگ کونکاکاف و لیگ قهرمانان کونکاکاف اشغال کرده بودند. برای تعیین کل امتیازات اعطا شده به یک جایگاه در هر دوره از لیگ کونکاکاف یا لیگ قهرمانان کونکاکاف، کونکاکاف از فرمول زیر استفاده کرد: تیم‌ها بر اساس معیارهای تعیین‌شده توسط انجمن خود (مثلاً قهرمان مسابقات، نایب قهرمان، قهرمان جام) واجد شرایط لیگ کونکاکاف شدند و در نتیجه برای هر تیم یک جایگاه (مثلاً CRC1،
و در نتیجه برای هر تیم یک جایگاه (مثلاً CRC1، CRC2) تعیین شد. ۲۲ تیم به شرح زیر در گلدان‌ها توزیع شدند: فرمت. در لیگ کونکاکاف، ۲۲ تیم در یک تورنمنت تک‌حذفی بازی کردند. هر بازی به صورت رفت و برگشت برگزار می‌شد. برنامه مسابقات. برنامه مسابقات به شرح زیر بود: مرحله مقدماتی. بازی‌های رفت در تاریخ ۳۰ ژوئیه تا ۱ اوت و بازی‌های برگشت در تاریخ ۶ تا ۸ اوت ۲۰۱۹ برگزار شدند. یک‌هشتم نهایی. بازی‌های رفت در تاریخ ۲۰ تا ۲۲ اوت و بازی‌های برگشت در تاریخ ۲۷ تا ۲۹ اوت ۲۰۱۹ برگزار شدند. یک‌چهارم نهایی. بازی‌های رفت در تاریخ
شدند. یک‌چهارم نهایی. بازی‌های رفت در تاریخ ۲۴ تا ۲۶ سپتامبر و بازی‌های برگشت در تاریخ ۱ تا ۳ اکتبر ۲۰۱۹ برگزار شدند. نیمه نهایی. تیم‌های راه‌یافته به نیمه نهایی هر مرحله که در دوره‌های قبلی عملکرد بهتری داشتند، میزبان بازی برگشت بودند.&lt;onlyinclude&gt; &lt;/onlyinclude&gt; بازی‌های رفت در ۲۴ اکتبر و بازی‌های برگشت در ۳۱ اکتبر ۲۰۱۹ برگزار شدند. فینال. در فینال (برنده ن‌ن۱ در مقابل برنده ن‌ن۲)، فینالیستی که در دوره‌های قبلی عملکرد بهتری داشت، میزبان بازی برگشت بود. &lt;onlyinclude&gt; &lt;/onlyinclude&gt;
بود. &lt;onlyinclude&gt; &lt;/onlyinclude&gt; بازی رفت در ۷ نوامبر و بازی برگشت در ۲۶ نوامبر ۲۰۱۹ برگزار شد. راهیابی به لیگ قهرمانان کونکاکاف. &lt;onlyinclude&gt; &lt;/onlyinclude&gt; جوایز. در پایان مسابقات جوایز زیر اهدا شد:
زمان () یک مجموعه تلویزیونی درام آنتولوژی بریتانیایی است که توسط جیمی مک‌گاورن، با همکاری هلن بلک، ساخته و نویسندگی شده است. هر فصل از این مجموعه، سناریویی جدید را روایت می‌کند که بر زندگی زندانیان و کارکنان درون سیستم زندان‌های سلطنتی بریتانیا تمرکز دارد. فصل نخست این مجموعه با بازی شان بین و استیون گراهام، نخستین‌بار در ۶ ژوئن ۲۰۲۱ از شبکهٔ بی‌بی‌سی وان پخش شد و در ۲۰ ژوئن ۲۰۲۱ به پایان رسید. فصل دوم نیز با بازی جودی ویتاکر، تامارا لورنس و بلا رمزی، در ۲۹ اکتبر ۲۰۲۳ از همین شبکه پخش شد و در ۱۲ نوامبر ۲۰۲۳
۲۰۲۳ از همین شبکه پخش شد و در ۱۲ نوامبر ۲۰۲۳ به پایان رسید. فصل نخست این مجموعه با بازخوردهای عمدتاً مثبتی از سوی منتقدان همراه بود و بسیاری از اجراهای دو بازیگر اصلی آن تمجید کردند. در جوایز تلویزیونی بفتا ۲۰۲۲، این فصل موفق به کسب جایزهٔ بهترین مینی‌سریال شد و شان بین جایزهٔ بهترین بازیگر مرد را دریافت کرد؛ در حالی‌که استیون گراهام نیز نامزد دریافت جایزهٔ بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد. فصل دوم نیز نقدهایی مشابه و مثبت دریافت کرد.