payamvha/North_RAG huggingface dataset:
۵۰ ساله دیگری در ۵۰۰ سال گذشته بوده و "احتمالاً" بالاترین میزان در حداقل ۱۳۰۰ سال گذشته است.» منحنی نشان داده شده در نمودارهای این بازسازی‌ها به دلیل افزایش شدید دما در طول قرن گذشته، به‌طور گسترده به عنوان نمودار چوب هاکی شناخته می‌شود. این الگوی کلی توسط بیش از دو دوجین بازسازی، با استفاده از روش‌های آماری مختلف و ترکیبی از سوابق جایگزین، با تغییراتی در میزان صاف بودن «شفت» قبل از قرن بیستم، پشتیبانی شد. پراکندگی سوابق جایگزین منجر به عدم قطعیت قابل توجهی برای دوره‌های قبلی می‌شود. داده‌های جایگزین
توجهی برای دوره‌های قبلی می‌شود. داده‌های جایگزین منفرد، مانند پهنای حلقه‌های درخت و تراکم مورد استفاده در درخت‌اقلیم‌شناسی، برای دوره همپوشانی با داده‌های دستگاهی کالیبره می‌شوند. شبکه‌هایی از چنین رکوردهایی برای بازسازی دمای گذشته مناطق استفاده می‌شوند: از شاخص‌های حلقه‌های درختی برای بازسازی دمای مناطق فراگرمسیری نیمکره شمالی استفاده شده است (در مناطق گرمسیری، درختان حلقه تشکیل نمی‌دهند) اما به مناطق خشکی محدود می‌شوند و در نیمکره جنوبی که عمدتاً اقیانوسی است، کمیاب هستند. پوشش وسیع‌تر با بازسازی‌های
است، کمیاب هستند. پوشش وسیع‌تر با بازسازی‌های چندنمایی، شامل نمایه‌هایی مانند رسوبات دریاچه، هسته‌های یخی و مرجان‌هایی که در مناطق مختلف یافت می‌شوند، و با استفاده از روش‌های آماری برای مرتبط کردن این نمایه‌های پراکنده‌تر با تعداد بیشتری از رکوردهای حلقه‌های درخت، فراهم می‌شود. روش «مقیاس‌بندی ترکیبی» (CPS) به‌طور گسترده برای بازسازی‌های چندنمایی در مقیاس بزرگ از میانگین دمای نیمکره‌ای یا جهانی استفاده می‌شود؛ این روش با روش‌های بازسازی میدان اقلیمی (CFR) تکمیل می‌شود که نشان می‌دهد چگونه الگوهای اقلیمی در
می‌شود که نشان می‌دهد چگونه الگوهای اقلیمی در مناطق مکانی بزرگ توسعه یافته‌اند و این بازسازی را برای بررسی تغییرپذیری طبیعی و نوسانات بلندمدت و همچنین برای مقایسه با الگوهای تولید شده توسط مدل‌های اقلیمی مفید می‌سازد. در طول ۱۹۰۰ سال قبل از قرن ۲۰، احتمالاً گرمترین دوره بعدی از ۹۵۰ تا ۱۱۰۰ بود، با اوج در زمان‌های مختلف در مناطق مختلف. این دوره به عنوان دوره گرم قرون وسطی شناخته شده است و برخی شواهد نشان می‌دهد که شرایط سرد تر در دوره ای در حدود قرن ۱۷ به عنوان عصر یخی کوچک شناخته شده است. در «مناقشه چوب
عنوان عصر یخی کوچک شناخته شده است. در «مناقشه چوب هکوی»، انکار کنندگان تغییرات آب و هوایی ادعا کرده‌اند که دوره گرم قرون وسطی گرمتر از زمان فعلی بوده و داده‌ها و روش‌های بازسازی آب و هوایی را مورد بحث قرار داده‌اند. تغییرات دما در ۲۰۰۰ سال گذشته. طبق ششمین گزارش هیئت بین‌دولتی تغییر اقلیم، در ۱۷۰ سال گذشته، انسان‌ها باعث شده‌اند دمای جهانی به بالاترین سطح خود در ۲۰۰۰ سال گذشته برسد. دوره چند قرن اخیر، گرم‌ترین دوره در ۱۰۰۰۰۰ سال گذشته است. دما در سال‌های ۲۰۱۱–۲۰۲۰، ۱٫۰۹ درجه سانتیگراد بوده است. درجه
۲۰۱۱–۲۰۲۰، ۱٫۰۹ درجه سانتیگراد بوده است. درجه سانتیگراد بالاتر از سال‌های ۱۸۵۹–۱۸۹۰. دمای خشکی ۱٫۵۹ درجه افزایش یافت درجه سانتیگراد در حالی که بر فراز اقیانوس ۰٫۸۸ درجه افزایش یافته است درجه سانتیگراد. در سال ۲۰۲۰ دما ۱٫۲ درجه بود درجه سانتیگراد بالاتر از دوران پیش از صنعتی شدن. در سپتامبر ۲۰۲۳ دما ۱٫۷۵ درجه بود درجه سانتیگراد بالاتر از سطح پیش از صنعتی شدن است و انتظار می‌رود در کل سال ۲۰۲۳، ۱٫۴ درجه سانتیگراد باشد. درجه سانتیگراد بالاتر از آن. تکنیک‌های عمومی و دقت. بهترین دوره مشاهده‌شده تاکنون از سال
عمومی و دقت. بهترین دوره مشاهده‌شده تاکنون از سال ۱۸۵۰ تا به امروز است که پوشش آن با گذشت زمان بهبود یافته است. در طول این دوره، داده‌های دستگاهی اخیر، که عمدتاً مبتنی بر قرائت مستقیم دماسنج است، تقریباً پوشش جهانی دارد. این نشان دهنده افزایش کلی دمای کره زمین است. قبل از این زمان باید از پروکسی‌های مختلفی استفاده شود. این شاخص‌ها نسبت به اندازه‌گیری‌های مستقیم با دماسنج دقت کمتری دارند، وضوح زمانی کمتری دارند و پوشش مکانی کمتری دارند. تنها مزیت آنها این است که امکان بازسازی رکوردهای طولانی‌تر را فراهم
است که امکان بازسازی رکوردهای طولانی‌تر را فراهم می‌کنند. از آنجایی که ثبت مستقیم دما دقیق‌تر از نمونه‌های مشابه است (در واقع، برای کالیبره کردن آنها لازم است)، در صورت وجود، یعنی از سال ۱۸۵۰ به بعد، از آن استفاده می‌شود. روش‌های کمی با استفاده از داده‌های پروکسی. از آنجا که تعداد کمی از سوابق سازنده قبل از سال ۱۸۵۰ وجود دارد، دمای قبل از آن باید بر اساس پروکسی روش‌ها یکی از این روش‌ها، بر اساس اصول دندروکلیماتولوژی، از عرض و سایر ویژگی‌های حلقه‌های درخت برای نتیجه‌گیری دما استفاده می‌کند. این ایزوتوپ
برای نتیجه‌گیری دما استفاده می‌کند. این ایزوتوپ ترکیب برف، مرجان‌ها و استالاکتیت‌ها همچنین می‌تواند برای نتیجه‌گیری دما استفاده شود. سایر تکنیک‌هایی که مورد استفاده قرار گرفته‌اند شامل بررسی سوابق زمان برداشت محصول، خط درخت در مکان‌های مختلف و سایر سوابق تاریخی برای استنباط در مورد دما است. این بازسازی‌های پروکسی نتیجه‌گیری‌های غیرمستقیم دما هستند و بنابراین تمایل دارند عدم اطمینان بیشتری نسبت به داده‌های ابزار داشته باشند. اکثر سوابق استازی باید با سوابق دمای محلی در طول دوره تداخل آنها، برای تخمین رابطه
محلی در طول دوره تداخل آنها، برای تخمین رابطه بین دمای و استازی، کالیبر شود. پس از تاریخ طولانی‌تر از استاز استفاده می‌شود تا دمای از دوره‌های قبلی بازسازی شود. اگر یک رکورد سراسری یا نیمکره‌ای مورد نظر باشد، باید به نحوی از رکوردهای نیابتی میانگین گرفته شود. روش «مقیاس‌بندی ترکیبی» (CPS) به‌طور گسترده برای بازسازی‌های چندنمایی در مقیاس بزرگ از میانگین دمای نیمکره‌ای یا جهانی استفاده می‌شود. این امر با روش‌های بازسازی میدان اقلیمی (CFR) تکمیل می‌شود که نشان می‌دهد چگونه الگوهای اقلیمی در مناطق وسیع مکانی
می‌دهد چگونه الگوهای اقلیمی در مناطق وسیع مکانی توسعه یافته‌اند. در فرایند میانگین‌گیری باید دقت زیادی به عمل آید؛ برای مثال، اگر یک منطقه خاص تعداد زیادی رکورد حلقه‌های درخت داشته باشد، میانگین ساده تمام داده‌ها به شدت آن منطقه را بیش از حد وزن می‌دهد و از تکنیک‌های آماری برای جلوگیری از چنین بیش از حد وزن‌دهی استفاده می‌شود. در بازسازی‌های CFR، از تحلیل مؤلفه‌های اصلی برای ترکیب برخی از این داده‌های منطقه‌ای قبل از ترکیب جهانی آنها استفاده شد. یک تمایز مهم بین بازسازی‌های به اصطلاح «چند-نمایه‌ای» وجود
مهم بین بازسازی‌های به اصطلاح «چند-نمایه‌ای» وجود دارد که در آن‌ها تلاش می‌شود با استفاده از چندین رکورد نماینده توزیع‌شده در سراسر جهان، بازسازی دمای جهانی و بازسازی‌های منطقه‌ای‌تر به دست آید. معمولاً، رکوردهای پروکسی مختلف به صورت حسابی و با یک میانگین وزنی ترکیب می‌شوند. اخیراً، آزبورن و بریفا از تکنیک ساده‌تری استفاده کردند و نسبت رکوردهایی را که در هر دوره زمانی مثبت، منفی یا خنثی هستند، شمارش کردند. این نتیجه، توافق کلی با مطالعات چندشاخصی مرسوم ایجاد می‌کند. گزارش ارزیابی چهارم IPCC در سال ۲۰۰۷، به
می‌کند. گزارش ارزیابی چهارم IPCC در سال ۲۰۰۷، به ۱۴ بازسازی اشاره کرد که ۱۰ مورد از آنها ۱۰۰۰ سال یا بیشتر را پوشش می‌دادند تا از نتیجه‌گیری خود مبنی بر اینکه «میانگین دمای نیمکره شمالی در نیمه دوم قرن بیستم به احتمال زیاد بالاتر از هر دوره ۵۰ ساله دیگری در ۵۰۰ سال گذشته و احتمالاً بالاترین میزان در حداقل ۱۳۰۰ سال گذشته بوده است» پشتیبانی کند. بازسازی کیفی با استفاده از سوابق تاریخی. همچنین می‌توان از داده‌های تاریخی مانند زمان برداشت انگور، دوره‌های بدون یخ دریا در بندرها و ثبت وقایع یخبندان یا موج گرما
یخ دریا در بندرها و ثبت وقایع یخبندان یا موج گرما در دفتر خاطرات، برای تعیین زمان گرم یا سرد بودن هوا در مناطق خاص استفاده کرد. کالیبراسیون این رکوردها دشوارتر است، اغلب به صورت پراکنده در طول زمان در دسترس هستند، ممکن است فقط از مناطق توسعه‌یافته در دسترس باشند و بعید است که تخمین خطای خوبی ارائه دهند. این مشاهدات تاریخی از همان دوره زمانی، دوره‌هایی از گرمایش و سرمایش را نشان می‌دهد. محدودیت‌ها. تفاوت‌های ظاهری بین رویکردهای کمی و کیفی به‌طور کامل با هم هماهنگ نیستند. بازسازی‌های ذکر شده در بالا به
هم هماهنگ نیستند. بازسازی‌های ذکر شده در بالا به فرضیات مختلف برای تولید نتایج آنها متکی هستند. اگر این فرضیه‌ها درست نباشند، بازسازی‌ها غیرقابل اعتماد خواهند بود. برای بازسازی‌های کمی، اساسی‌ترین فرضیه‌ها این است که سوابق پروکسی با توجه به دما متفاوت است و عوامل غیر دما نتایج را اشتباه نمی‌گیرند. در سوابق تاریخی نوسانات دما ممکن است در مقیاس منطقه ای باشد نه نیمکره ای. در نامه‌ای به "مجله نیچر" بردلی، به عنوان اصلی مقاله خود در سال ۱۹۹۸ با عنوان: "دمای نیمکره شمالی در طول هزاره گذشته: استنتاج‌ها، عدم
نیمکره شمالی در طول هزاره گذشته: استنتاج‌ها، عدم قطعیت‌ها و محدودیت‌ها" اشاره کردند و خاطرنشان کردند که قبل از رسیدن به نتیجه‌گیری‌های مطمئن‌تر، به داده‌های گسترده‌تر با وضوح بالا نیاز است و اینکه عدم قطعیت‌ها نکته اصلی مقاله بوده‌اند. تاریخچه. در دهه ۱۹۶۰، هوبرت لمب با تعمیم اسناد تاریخی و سوابق دمایی مرکز انگلستان، یک دوره گرم قرون وسطایی را در منطقه آتلانتیک شمالی پیشنهاد کرد که پس از آن عصر یخبندان کوچک رخ داده است. این موضوع در اولین گزارش ارزیابی مورد بحث قرار گرفت و با این هشدار همراه بود که گرمایش
بحث قرار گرفت و با این هشدار همراه بود که گرمایش قرون وسطی ممکن است جهانی نبوده باشد. استفاده از شاخص‌های جایگزین برای تخمین‌های کمی از رکوردهای دمای گذشته، از دهه ۱۹۳۰ به بعد به صورت پراکنده توسعه یافته بود، از روش «مقیاس‌بندی ترکیبی به‌علاوه» (CPS) را معرفی کرد. بازسازی آنها به سال ۱۴۰۰ که در گزارش ارزیابی دوم IPCC آمده است. بازسازی مایکل ای مان، ریموند اس. بردلی و مالکوم کی. هیوز الگوهای جهانی دمای سطح سالانه و میانگین دمای نیمکره را تا سال ۱۴۰۰ با تأکید بر عدم قطعیت‌ها نشان دهد. نسخه‌ای از نمودار
تأکید بر عدم قطعیت‌ها نشان دهد. نسخه‌ای از نمودار به‌طور برجسته در گزارش ارزیابی سوم در سال ۲۰۰۱ ارائه شد، که همچنین از جونز و همکاران در سال ۱۹۹۸ و سه بازسازی دیگر برای پشتیبانی از این نتیجه‌گیری استفاده کرد که در نیمکره شمالی، دهه ۱۹۹۰ احتمالاً گرم‌ترین دهه و سال ۱۹۹۸ گرم‌ترین سال در طول ۱۰۰۰ سال گذشته بوده است. این نمودار در تبلیغات به نمایش گذاشته شد و به کانون بحث و جدل کسانی تبدیل شد که با اجماع علمیِ رو به تقویت مبنی بر استثنایی بودن گرمای اواخر قرن بیستم مخالف بودند.
آواز اُوِرتُن (به انگلیسی: Overtone singing، overtone chanting) یا آواز هارمونیک (به انگلیسی: harmonic singing) یا آواز چندصدایی اُوِرتُن (به انگلیسی: polyphonic overtone singing) یا آواز دوصدایی (به انگلیسی: diphonic singing) مجموعه‌ای از تکنیک‌های آواز است که در آن خواننده رزونانس‌های مجرای صوتی را دستکاری می‌کند تا حس نت‌های جداگانه‌ای فراتر از فرکانس اصلی که تولید می‌شود را برانگیزد. از یک زیر و بمی بنیادی، که توسط صدای انسان ایجاد می شود، می‌توان اُوِرتُن‌های هارمونیک متعلق به آن را به طور انتخابی با
هارمونیک متعلق به آن را به طور انتخابی با تغییر مجرای صوتی تقویت کرد: ابعاد و شکل حفره‌های تشدیدکنندۀ دهان و حلق. این کوک رزونانسی به خوانندگان اجازه می‌دهد تا بیش از یک زیر و بمی را به طور همزمان ایجاد کنند (تن اصلی و یک یا چند اُوِرتُن انتخابی) و این معمولاً یک فرکانس اصلی را از تارهای آوازی خوانندگان ایجاد می‌کند. آواز اُوِرتُن را نباید با آواز حلقی اشتباه گرفت، اگرچه بسیاری از تکنیک‌های آواز حلقی آواز اُوِرتُن را نیز شامل می‌شود. آواز اُوِرتُن شامل دستکاری‌های دقیق مجرای صوتی است و آواز حلقی بیشتر به
دقیق مجرای صوتی است و آواز حلقی بیشتر به منبع صدا مربوط می‌شود.
ایستگاه پیکو () یکی از ایستگاه‌های خط ای و خط ئی متروی لس آنجلس است. این ایستگاه که در سال ۱۹۹۰ تأسیس و در سال ۲۰۱۹ بازسازی شده در خیابان فلاور در تقاطع بلوار پیکو واقع شده است.
آتش مستقیم () یا آتش خط دید به شلیک سلاح دوربردی اشاره دارد که پرتابه آن مستقیماً به سمت هدفی در خط دید کاربر شلیک می‌شود. سلاح شلیک‌کننده باید دارای دستگاه دید و تیر بدون مانع به هدف باشد، به این معنی که هیچ مانع یا واحد خودی نمی‌تواند بین آن و هدف باشد. سلاحی که در آتش مستقیم درگیر می‌شود، برعکس، خود را در معرض آتش برگشتی مستقیم از هدف قرار می‌دهد. آتش مستقیم در تضاد با آتش غیرمستقیم است که به شلیک یک پرتابه در یک مسیر بالستیک منحنی یا پرتاب مهمات خود شتاب‌دهنده با برد طولانی و درجات مختلفی از توانایی‌های
با برد طولانی و درجات مختلفی از توانایی‌های هدایت برای تغییر مسیر پرواز اشاره دارد. آتش غیرمستقیم نیازی به خط دید مستقیم به هدف ندارد زیرا شلیک‌ها معمولاً توسط یک ناظر جلویی هدایت می‌شوند. به این ترتیب، سلاح‌های آتش غیرمستقیم می‌توانند از بالای موانع یا واحدهای خودی شلیک کنند و سلاح‌ها می‌توانند از ضد آتش پنهان شوند.
سعید صادقی ممکن است یکی از موارد زیر باشد:
جونگ یونگ جو (؛ زادهٔ ۲۳ مه ۱۹۷۱) بازیگر اهل کره جنوبی است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در مجموعه‌های تلویزیونی "مون‌شاین" (۲۰۲۱)، "یک روز خوب برای سگ بودن" (۲۰۲۳)، "دونده دوست‌داشتنی" (۲۰۲۴) و "خانم شب و روز" (۲۰۲۴) شناخته می‌شود. زندگی شخصی. جونگ یونگ جو در سال ۲۰۰۰ با مردی غیر سلبریتی ازدواج کرد. آن‌ها در سال ۲۰۰۲ صاحب پسری به نام نو ته یو شدند. این زوج در سال ۲۰۱۳ از یکدیگر جدا شدند و حضانت فرزند به مادر واگذار شد. با این حال، جونگ در سال ۲۰۲۴ اعلام کرد که همچنان با مادر شوهر سابق خود در ارتباط است؛ زنی
همچنان با مادر شوهر سابق خود در ارتباط است؛ زنی که پس از طلاق در نگهداری فرزندش به او کمک زیادی کرده است. ‏ وی در دوران جوانی برای تأمین معاش، در کنار بازیگری، که در آن زمان درآمد کافی نداشت، مشاغل گوناگونی را تجربه کرد؛ از جمله کار در پمپ بنزین، بازارهای سنتی، مربیگری ایروبیک، گویندگی و غیره. ‏
هو بینگ‌چینگ (؛ زادهٔ ۲۵ ژانویه ۱۹۹۲) بازیگر اهل چین است که از مؤسسه هنرهای بصری شانگهای فارغ‌التحصیل شده است. او برای ایفای نقش مجموعه‌های تلویزیونی "دختر گردباد" (۲۰۱۵)، "افسانه چین" (۲۰۱۵) و "افسانه دوگو" (۲۰۱۸) شناخته می‌شود. حرفه. هو بینگ‌چینگ نخستین بار در سال ۲۰۱۳ با ایفای نقشی فرعی در مجموعه تلویزیونی گل طلایی و دامادش وارد عرصه بازیگری شد. او پس از موفقیت در تست بازیگری، نخستین نقش اصلی خود را در مجموعه روح کوکو که توسط پلتفرم تنسنت ویدئو تولید شده بود، ایفا کرد. در سال ۲۰۱۴، در نقش مکملی در درام
بود، ایفا کرد. در سال ۲۰۱۴، در نقش مکملی در درام تاریخی دکتر سلطنتی به تهیه‌کنندگی تانگرام مدیا ظاهر شد و سپس قراردادی را با همین شرکت امضا کرد. در سال ۲۰۱۵، به‌عنوان نقش اول زن در درام ورزشی جوانانهٔ "دختر گردباد" ایفای نقش کرد؛ این مجموعه با استقبال گسترده‌ای روبه‌رو شد و شهرت هو بینگ‌چینگ را به همراه داشت. در همان سال، در درام تاریخی ووشیای "افسانه چین" نیز در نقش دوگانه‌ای ظاهر شد. در سال ۲۰۱۷، او در یکی از اپیزودهای مجموعه‌ای در ژانر برشی از زندگی به نام "رستوران نیمه‌شب" ایفا کرد. در سال ۲۰۱۸، در
نام "رستوران نیمه‌شب" ایفا کرد. در سال ۲۰۱۸، در درام تاریخی فانتزی "زیبایی‌های درون کمد" در نقش یک روح راسو ظاهر شد. همچنین همان سال، در درام تاریخی تخیلی '"افسانه دوگو" نقش اصلی را ایفا کرد. این مجموعه با استقبال خوبی از سوی مخاطبان مواجه شد و دنبال‌کنندگان زیادی در فضای آنلاین پیدا کرد. در سال ۲۰۲۰، هو در درام تاریخی اکشن "پیش به‌سوی ابدیت" به ایفای نقش پرداخت. در سال ۲۰۲۱ در درام عاشقانهٔ دانشگاهی "عشق یک‌طرفه" بازی کرد.
حکمرانی اقتصادی دانشی متشکل از فرایندها و روش‌ها با هدف برآوردن نیازهای اقتصادی جامعه در رویکرد ملی است. حکمرانی اقتصادی،ارتباط تنگاتنگی با علوم اقتصاد ، مدیریت ،علوم سیاسی، حقوق ،ژئوپلتیک و امنیت ملی،فقه ،روابط بین الملل، روانشناسی ، سیاستگذاری ، جامعه شناسی و رسانه دارد. جایگاه آموزشی. رشته حکمرانی اقتصادی، پیوند دهنده دانش های مرتبط یاد شده در فوق برای سیاست گذاری و تدوین قوانین مناسب برای ساختارهای اقتصادی ملی است. این رشته، در دانشکده حکمرانی دانشگاه تهران و مدرسه عالی حکمرانی شهید بهشتی ارائه
تهران و مدرسه عالی حکمرانی شهید بهشتی ارائه میشود.ورود به این دانشکده ملزم بر قبولی در آزمون کارشناسی ارشد اقتصاد و مصاحبه حضوری با اعضای هیات علمی این دانشکده است.
زنگ شون‌شی (؛ زادهٔ ۹ اکتبر ۱۹۹۷) که با نام جوزف زنگ نیز شناخته می‌شود، بازیگر اهل چین است. حرفه. زنگ فعالیت خود را در سال ۲۰۱۴ به عنوان یکی از اعضای گروه پسرانهٔ فرش تینیجر گیک آغاز کرد؛ اما در سال ۲۰۱۵ برای تمرکز بر بازیگری از گروه جدا شد. او نخستین نقش‌آفرینی خود را در سال ۲۰۱۶ با مجموعه کمدی "هپی میتان" تجربه کرد. در همان سال، با فیلم اکشن "خارج از کنترل" وارد سینما شد. زنگ با ایفای نقش تانگ سی و شش در مجموعه فانتزی اکشن "مبارز سرنوشت" به شهرت رسید. او سپس نقش اصلی در مجموعه‌های نوجوانانهٔ "تا وقتی که
سپس نقش اصلی در مجموعه‌های نوجوانانهٔ "تا وقتی که جوانیم" و "برادرم رو دور کن" را ایفا کرد. در سال ۲۰۱۹، زنگ نقش ژانگ ووجی را در مجموعه ووشیای "شمشیر بهشتی و خنجر اژدها"، اقتباسی از رمان مشهور اثر جین یونگ، بازی کرد. در همان سال، در درام خانوادگی "از آن سوی دریا به سوی تو می‌آیم" ایفای نقش کرد.
چیائو رن‌لیانگ (؛ ۱۵ اکتبر ۱۹۸۷ – ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۶) که با نام کیمی چیائو (Kimi Qiao) نیز شناخته می‌شد، خواننده و بازیگر اهل چین بود. او در فصل دوم برنامهٔ تلویزیونی "قهرمان من" (加油好男儿) در سال ۲۰۰۷ شرکت کرد و به عنوان نفر دوم این رقابت شناخته شد. چیائو نخستین آلبوم چندآهنگهٔ خود را در سال ۲۰۰۸ منتشر کرد. مرگ. در ۱۶ سپتامبر ۲۰۱۶، چیائو رن‌لیانگ در آپارتمانش در خیابان چی‌شون، منطقه پوتو، شانگهای، مرده یافت شد. پس از انجام تحقیقات، پلیس و آژانس نمایندگی‌اش اعلام کردند که علت مرگ، خودکشی ناشی از افسردگی بوده است.
که علت مرگ، خودکشی ناشی از افسردگی بوده است. در زمان درگذشت، او ۲۸ سال داشت.
ائتلاف اقدام زیست‌محیطی دانشجویی (SEAC) یک گروه محیط زیست ملی آمریکایی بود که توسط دانشجویان اداره و رهبری می‌شد و در چپل هیل، کارولینای شمالی تأسیس شد. در ابتدا، این سازمان عمدتاً بر حفظ، حراست و احیای محیط طبیعی تمرکز داشت، اما بعدها سازمان‌های دانشجویی عضو محیط زیست، تعریف وسیع‌تری از محیط زیست را در پیش گرفتند که شامل نژادپرستی، تبعیض جنسی، نظامی‌گری، دگرجنس‌گرایی، عدالت اقتصادی و حقوق حیوانات می‌شود. SEAC با به چالش کشیدن ساختار قدرتی که این شرایط را تهدید می‌کند، برای ایجاد تغییرات مترقی اجتماعی و
تهدید می‌کند، برای ایجاد تغییرات مترقی اجتماعی و زیست‌محیطی در سطح محلی و جهانی تلاش کرد. در مورد مسائلی که مطرح می‌کرد، موضع سرسختانه‌ای اتخاذ می‌کرد. این سازمان مراحل مختلفی از سازماندهی را طی کرد و در نهایت به یک سازمان از پایین به بالا تبدیل شد، به طوری که دفتر مرکزی آن از شعب مختلف در سراسر کشور جهت‌گیری می‌کرد. این سازمان ملی در سال ۲۰۱۴ منحل شد، اما ده‌ها گروه محیط زیستی در دانشگاه‌ها هنوز نام آن را یدک می‌کشند. تاریخچه و دستاوردهای گذشته. در سال ۱۹۸۸، دانش‌آموزان در مجلهٔ گرین‌پیس آگهی‌ای دربارهٔ
دانش‌آموزان در مجلهٔ گرین‌پیس آگهی‌ای دربارهٔ شبکه‌سازی با دیگر فعالان جوان محیط‌زیست منتشر کردند. بعدها، اولین اقدام آنها یک کمپین نامه‌نگاری برای حمایت از قانون حفاظت از گرمایش جهانی بود. در اوایل سال ۱۹۸۹، آنها اقدام به برگزاری یک کنفرانس ملی دانشجویی محیط زیست با هدف راه‌اندازی یک جنبش دانشجویی ملی، متحد و جدید در زمینه محیط زیست در ایالات متحده آمریکا کردند. این کنفرانس تاریخی که آستانه نام داشت، در آخر هفتهٔ ۲۷ تا ۲۹ اکتبر ۱۹۸۹ برگزار شد و با موفقیت بیش از ۱۷۰۰ دانشجو از ۲۲۵ دانشگاه و مدرسه از ۴۳
بیش از ۱۷۰۰ دانشجو از ۲۲۵ دانشگاه و مدرسه از ۴۳ ایالت و چندین کشور را به خود جذب کرد. این کنفرانس عملاً به این سازمان جان بخشید و شرکت‌کنندگان آن به تشکیل اولین کمپین ملی SEAC برای نجات جنگل‌های کهن‌سال و اصلاح خدمات جنگلداری ایالات متحده رأی دادند. دفعهٔ بعدی که اعضای SEAC یک سال بعد در شمپین، ایلینوی، گرد هم آمدند، ۷۰۰۰ نفر از هر ایالت آمریکا به علاوهٔ ۱۱ کشور دیگر در آن حضور داشتند. در جلسه تابستان ۱۹۹۱ شورای ملی SEAC، این گروه بر سر دو پروژه بزرگ جدید توافق کردند: یک کنفرانس ملی دیگر (به نام «زمینه
توافق کردند: یک کنفرانس ملی دیگر (به نام «زمینه مشترک» که در بولدر کلرادو برگزار شد) و یک تلاش بین‌المللی برای تأثیرگذاری بر نتیجه اجلاس زمین که در ریودوژانیرو، برزیل در سال ۱۹۹۲ برگزار شد. شورا همچنین یک برنامه سازماندهی میدانی را تصویب کرد. کار بر روی اجلاس ریو تحت عنوان «اقدام برای همبستگی، برابری، محیط زیست و توسعه آن انجام شد و سازمان‌های جوانان از سراسر جهان در آن مشارکت داشتند. یک SEED به بزرگ‌ترین پروژه SEAC تبدیل شد، که شامل تور سخنرانی، رویدادهای آموزشی و کنفرانس‌های هماهنگ در سه ایالت و ۲۳ کشور
آموزشی و کنفرانس‌های هماهنگ در سه ایالت و ۲۳ کشور در طول یک آخر هفته و ارتباط از طریق ایمیل و فکس می‌شد. در مارس ۱۹۹۲، SEAC تظاهراتی را در سازمان ملل متحد ترتیب داد و تا ژوئن، یکی از اعضای SEAC به عنوان ناظر رسمی به هیئت نمایندگی ایالات متحده در اجلاس اضافه شد. SEAC به بازوی آمریکای شمالی شبکه ASEED تبدیل شد که در ۶۲ کشور فعالیت می‌کرد. SEAC در اوج فعالیت خود در سال ۱۹۹۱، ۱۳ کارمند تمام‌وقت استخدام کرد که بین دفتر ملی، کار روی A SEED و سازماندهی میدانی تقسیم شده بودند. در سال ۱۹۹۲، به دلیل کاهش بودجه،
تقسیم شده بودند. در سال ۱۹۹۲، به دلیل کاهش بودجه، تعداد کارکنان SEAC به پنج نفر کاهش یافت. سال ۱۹۹۲ همچنین شاهد تغییراتی در نحوهٔ ادارهٔ این گروه بود، چرا که جلسهٔ شورای ملی با درخواستِ انجمن رنگین‌پوستان SEAC (POCC) مبنی بر اعطای نمایندگی برابر به POCC در شورا موافقت کرد. در سال ۱۹۹۳، SEAC در مبارزه با قرارداد تجارت آزاد آمریکای شمالی فعالیت کرد و اولین برنامه آموزشی تابستانی خود را برگزار کرد. همچنین به کمپین آزادی برمه پیوست. در سال ۱۹۹۴، SEAC پروژه‌ای را آغاز کرد که توسط POCC پیشنهاد شده بود و ابتکار
را آغاز کرد که توسط POCC پیشنهاد شده بود و ابتکار عدالت زیست‌محیطی (EJI) نام داشت. EJI به دنبال آموزش و توانمندسازی جوانان و دانش‌آموزان دبیرستانی بود و بخشی از این ابتکار به «جوانان متحد برای اقدام اجتماعی» تبدیل شد که در سال ۱۹۹۶ به سازمان مستقلی تبدیل شد. در تابستان ۱۹۹۶، کمیته هماهنگی SEAC تصمیم گرفت برنامه‌ای را که جلسات آموزشی فعالان را در مدارس مختلف برگزار می‌کرد، به منظور صرفه‌جویی در هزینه‌ها قطع کند، اما این امر باعث از دست رفتن بودجه‌های بشردوستانه شد. در بحبوحه کشمکش داخلی کارکنان، رهبری و
شد. در بحبوحه کشمکش داخلی کارکنان، رهبری و اعضا، در نهایت تمام کارکنان ملی استعفا دادند و دفتر ملی تعطیل شد. در همین حال، سازماندهی منطقه‌ای و محلی ادامه یافت، اگرچه ظهور شبکه‌های دانشجویی بزرگ و با بودجه کافی به عنوان شاخه‌هایی از سازمان‌های زیست‌محیطی ملی جریان اصلی مانند ائتلاف دانشجویی سیرا و PIRGهای دانشجویی، موقعیت SEAC را در مرکز فعالیت‌های زیست‌محیطی دانشجویی تضعیف کرد. در سال ۱۹۹۷، داوطلبان یک دفتر ملی بسیار کوچک‌شده را در فیلادلفیا، پنسیلوانیا، بازگشایی کردند. برخی از دستاوردهای شعبه‌های SEAC
بازگشایی کردند. برخی از دستاوردهای شعبه‌های SEAC عبارتند از: "ژانویه ۱۹۹۱" - همزمان با اعتراض SEACers به جنگ عراق، کمپین استقلال انرژی نیز آغاز شد. "۱۹۹۲" - شعبه نیویورک ۱۲۰ مدرسه را برای اعتراض به سد هیدرو-کبک ۲ در کانادا گرد هم آورد. این سد می‌توانست منطقه‌ای به وسعت ۱۰۰۰ کیلومتر مربع را زیر آب ببرد و به زمین‌های قبیله بومی کری آسیب برساند. SEAC و کری دوباره در سال ۲۰۰۵ پروژه برق آبی دو میلیارد دلاری روپرت ریور را به چالش کشیدند. در ابتدا، کری‌ها توافق کرده بودند که طی ۵۰ سال، مبلغ ۷۰ میلیون دلار را به
بودند که طی ۵۰ سال، مبلغ ۷۰ میلیون دلار را به عنوان غرامت به رئیس قبیله تد موزز بپردازند. با این حال، متیو موکاش کسی است که اکنون آن را به چالش می‌کشد. در آگوست ۲۰۰۵، «هیئت‌های بررسی زیست‌محیطی فدرال و ایالتی اعلام کردند که مطالعهٔ تأثیر هیدرو-کبک عمیقاً ناقص است و این شرکت خدمات شهری ایالتی را به مرحلهٔ طراحی بازگرداند.» "۱۹۹۴" - دانشگاه ایالتی پیت و میشیگان خود را از پروژه تلسکوپ کوه گراهام در آریزونا که زیستگاه سنجاب قرمز و سرزمین مقدس آپاچی را به خطر می‌انداخت، کنار کشیدند. قاضی آلفردو مارکز که بر این
کنار کشیدند. قاضی آلفردو مارکز که بر این پرونده در دادگاه نظارت داشت، اظهار داشت که «خطرات آسیب جبران‌ناپذیر به سنجاب‌های قرمز در معرض خطر انقراض که در این محل زندگی می‌کنند» قانون گونه‌های در معرض خطر و قانون سیاست ملی محیط زیست را نقض می‌کند. "«روزهای اقدام بدون زغال سنگ»" حمایت سیتی بانک و بانک آمریکا از شرکت‌های مخرب زغال سنگ را افشا کرد، زمانی که SEACers یک «خودکشی نمایشی» انجام دادند و عملاً شعبه سیتی بانک در واشینگتن دی سی را تعطیل کردند اصول. چهارده اصل سازمانی منتشر شده: آخرین پروژه‌ها. در پایان
اصل سازمانی منتشر شده: آخرین پروژه‌ها. در پایان عمر خود، SEAC یک کمپین ملی با عنوان «چالش آب و هوای دانشگاه» و سه طرح ابتکاری داشت: «تهاجم»، «نظامی‌گری و محیط زیست» و «عدالت در کوهستان». تمپکشن کسانی که در تمپکشن شرکت می‌کنند معتقدند که تامپون‌ها و پدهای قاعدگی به افرادی که پریود می‌شوند، ظلم می‌کنند. تصور می‌شود که خود این محصولات برای محیط زیست مضر هستند. شرکت‌هایی که این محصولات را تولید می‌کنند، مظنون به ریختن سموم به اکوسیستم هستند. شرکت‌کنندگان در تمپکشن می‌خواهند بدن خود و هر آنچه که به آن مربوط
تمپکشن می‌خواهند بدن خود و هر آنچه که به آن مربوط می‌شود را بپذیرند و به یک طرز فکر طبیعی‌تر، مثلاً گیاهی، بازگردند. نظامی‌گری و محیط زیست SEAC همچنین در درگیری‌های نظامی شرکت داشت، زیرا در درگیری‌های نظامی بمب‌ها پرتاب می‌شوند و/یا از مواد شیمیایی خطرناک مانند ناپالم و سلاح‌های شیمیایی استفاده می‌شود. SEAC معتقد بود که هیچ جنگی را نمی‌توان خوب دانست. «نه جنگ، نه گرمایش» به دلیل همین نگرانی، پروژه‌ای فعال بود. هدف SEAC خلع سلاح کامل هسته‌ای و برچیدن کامل زرادخانه‌های هسته‌ای بود.
شو لو (؛ زادهٔ ۲۸ دسامبر ۱۹۹۴) که با نام لولو شو (Lulu Xu) نیز شناخته می‌شود، بازیگر و خوانندهٔ اهل چین است. حرفه. شو لو از ۱۰ سالگی در مدارس نظامی تحصیل کرد و همین زمینه‌ساز ورود او به آکادمی هنر ارتش آزادی‌بخش خلق شد؛ جایی که در رشتهٔ نمایش تحصیل کرد. او نخستین بار به عنوان بازیگر در مجموعه "رؤیای تالار سرخ" در نقش نوجوانی شوئه بائوچین ظاهر شد. اما نقطهٔ عطف حرفه‌ای او با ایفای نقش ژن یورائو در سریال تاریخی محبوب "همسران امپراتور در قصر" رقم خورد. با اینکه شخصیت او تنها در نیمهٔ دوم مجموعه وارد داستان
شخصیت او تنها در نیمهٔ دوم مجموعه وارد داستان می‌شود، ظاهر معصوم و تازه‌اش و رابطهٔ عاشقانه‌اش با آیسین-گیورو یونشی توجه بسیاری از بینندگان را جلب کرد. شو لو در سطح بین‌المللی با ایفای نقش در مجموعه عاشقانهٔ دانشجویی "یک و نیم تابستان" شناخته شد. در سال ۲۰۱۵، او در فصل نخست برنامه "ما عاشق شده‌ایم" نسخه اقتباسی چینی از برنامهٔ تلویزیونی کره‌ای "ما ازدواج کردیم" شرکت کرد. زوج مجازی او با چیائو رن‌لیانگ محبوبیت زیادی کسب کرد و این محبوبیت تا زمان درگذشت چیائو در سپتامبر ۲۰۱۶ ادامه داشت. از جمله پروژه‌های او
در سپتامبر ۲۰۱۶ ادامه داشت. از جمله پروژه‌های او در سال ۲۰۱۷ می‌توان به اقتباس کارگردان گوان هو از مجموعه‌کتاب‌های "شبح چراغ‌قوه را خاموش می‌کند" با عنوان "قبر راسو" اشاره کرد؛ همچنین در مجموعه فانتزی پرهزینهٔ "قبیله‌ها و امپراتوری‌ها: طوفان پیش‌گویی" و فیلم موزیکال جوان‌پسند "روزهای درخشان ما" نیز ایفای نقش کرد که برای آن، در جشنواره بین‌المللی فیلم شانگهای مورد تقدیر قرار گرفت. در میان آثار او در سال ۲۰۱۹ می‌توان به درام تاریخی "شکارچی جاسوس" ساختهٔ زوج نویسنده-کارگردان شناخته‌شده لی لو و ژانگ یونگ اشاره
شناخته‌شده لی لو و ژانگ یونگ اشاره کرد. همچنین در مجموعه تاریخی "طولانی‌ترین روز در چانگ‌آن"، شو لو نقش شخصیت تاریخی یانگ گویفی را بر عهده گرفت.