payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بینی‌متینیب () که با نام تجاری مکتووی به فروش می‌رسد،یک داروی ضد سرطان است که برای درمان سرطان‌های مختلف استفاده می‌شود. بینی‌متینیب یک مهارکننده انتخابی ام‌ئی‌کِی است که نوعی کیناز مهم در مسیر پیام‌رسانی MAPK که محرک تومور محسوب می‌شود. فعال‌سازی نامناسب این مسیر پیام‌رسانی سلولی در بسیاری از سرطان‌ها اثبات شده است. سازمان غذا و داروی آمریکا در ژوئن ۲۰۱۸ این دارو را در ترکیب با انکورافنیب برای درمان بیماران مبتلا به ملانوم BRAF V600E غیرقابل برداشت یا متاستازداده یا دارای جهش مثبت V600K تأیید کرد. سازمان
یا دارای جهش مثبت V600K تأیید کرد. سازمان غذا و داروی آمریکا در اکتبر ۲۰۲۳، این دارو را برای درمان سرطان ریه غیر سلول کوچک با جهش BRAF V600E در ترکیب با انکورافنیب تأیید کرد.
جایزه بزرگ استرالیا ۲۰۲۳ (که با عنوان رسمی جایزه بزرگ فرمول ۱ رولکس استرالیا ۲۰۲۳ شناخته میشود) یک مسابقه اتومبیلرانی فرمول یک بود که در ۲ آوریل ۲۰۲۳ در پیست آلبرت پارک در ملبورن، ویکتوریا، استرالیا برگزار شد. این مسابقه سومین دور از مسابقات فرمول یک فصل ۲۰۲۳ بود. ماکس فرستاپن در این مسابقه به پیروزی رسید و لوئیس همیلتون رده دوم را کسب کرد و فرناندو آلونسو در جایگاه سوم ایستاد. این رویداد در آن زمان رکورد جدیدی برای حضور طرفداران در پیست را در یک آخر هفته با ۴۴۴۶۳۱ تماشاگر به ثبت رساند و آن را تبدیل به
با ۴۴۴۶۳۱ تماشاگر به ثبت رساند و آن را تبدیل به پربیننده ترین رویداد ورزشی تاریخ در ملبورن تبدیل کرد.
ماسروتس آناپات (؛ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر دزوراگیوغ، استان گغارکونیک ارمنستان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۰ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
جایزه بزرگ عربستان سعودی ۲۰۲۳ (به طور رسمی با عنوان جایزه بزرگ فرمول ۱ STC عربستان سعودی ۲۰۲۳ شناخته می شود) یک مسابقه اتومبیلرانی از سری مسابقات فرمول یک بود که در ۱۹ مارس ۲۰۲۳ در پیست خیابانی جده در جده، عربستان سعودی برگزار شد. این مسابقه دومین دور از مسابقات فرمول یک فصل ۲۰۲۳ بود. تاریخچه. این پیست به عنوان سریع‌ترین پیست خیابانی در فرمول یک شناخته می‌شود، همچنین سومین پیست طولانی در تقویم فرمول یک بعد از پیست اسپا-فرانکورشان و پیست استریپ لاس وگاس است. این مسیر دارای سه منطقه ذی‌آراس متوالی است. این
این مسیر دارای سه منطقه ذی‌آراس متوالی است. این پیست در جده در مجاورت دریای سرخ واقع شده است. این مدار توسط کارستن تیلکه، پسر طراح معروف پیست ها موتوراسپرت، هرمان تیلکه، طراحی شده است. در نوامبر ۲۰۲۲، جده میزبان مسابقه اخر فصل مسابقات جهانی خودروهای تور ۲۰۲۲ بود که در مسیر کوتاه تری در این پیست برگزار شد.
جایزه بزرگ بحرین ۲۰۲۳ (به طور رسمی با عنوان جایزه بزرگ فرمول ۱ خلیج ایر بحرین ۲۰۲۳ شناخته می شود) یک مسابقه اتومبیلرانی از سری مسابقات فرمول یک بود که در ۵ مارس ۲۰۲۳ در پیست بین‌المللی بحرین در صخیر، بحرین برگزار شد. این مسابقه افتتاحیه مسابقات فرمول یک فصل ۲۰۲۳ بود.
اِنکورافنیب () که با نام تجاری براف‌تووی فروخته می‌شود، دارویی است که برای درمان برخی از سرطان‌های پوست از نوعِ ملانوما استفاده می‌شود. انکورافنیب یک مولکول کوچک مهارکننده BRAF است که آنزیم‌های مهم در مسیر پیام‌رسانی سلولی MAPK را هدف قرار می‌دهد. این مسیر پیام‌رسانی در بسیاری از سرطان‌های مختلف از جمله ملانوما و سرطان روده بزرگ دیده می‌شود. شایع‌ترین عوارض جانبی (بیش از ۲۵٪) شامل خستگی، حالت تهوع، اسهال، استفراغ، درد شکم و درد مفاصل است. اِنکورافنیب توسط نوارتیس و اَری بیوفارما ساخته شد یافته است. سازمان
و اَری بیوفارما ساخته شد یافته است. سازمان غذا و داروی آمریکا در ژوئن ۲۰۱۸، اِنکورافنیب را در ترکیب با بینی‌متینیب برای درمان افراد مبتلا به ملانوم BRAF V600E غیرقابل برداشت یا متاستاز داده یا دارای جهش مثبت V600K تأیید کرد. این ترکیب همچنین برای درمان سرطان ریه از نوع سلول غیرکوچک هم مورد پذیرش واقع شده است. اِنکورافنیب فسفریلاسیون ئی‌آرکِی را کاهش داده و موجب کاهش فعالیت سایکلین دی۱ می‌گردد. این مسئله موجب توقف چرخهٔ سلولی در فاز G1، پیرشدگی سلول بدون آپوپتوز می‌شود. اِنکورافنیب تنها در ملانوم‌های دارای
می‌شود. اِنکورافنیب تنها در ملانوم‌های دارای جهش BRAF که ۵۰ درصد از ملانوم‌ها را تشکیل می‌دهند، مؤثر است. نیمه عمر حذف پلاسمایی انکورافنیب تقریباً ۶ ساعت است که عمدتاً از طریق متابولیسم از طریق آنزیم‌های سیتوکروم پی ۴۵۰ رخ می‌دهد.
سر رونالد فرگوسن تامسونRonald Ferguson Thomson (۲۶ ژوئن ۱۸۳۰ – ۱۵ نوامبر ۱۸۸۸) دیپلمات و فرستاده فوق‌العاده و وزیر تام‌الاختیار بریتانیا در ایران بود. تامسون تمام زندگی حرفه ای خود را در وزارت امور خارجه بریتانیا در تهران گذراند. وی ابتدا به عنوان به عنوان دبیر هیئت (درجه سوم) سپس یه عنوان در ۵ ژانویه ۱۸۵۲ به سمت آتاشه در سفارت بریتانیا در تهران فعالیت کرد. پس از کناره‌گیری برادرش ویلیام تیلور تامسون از سمت فرستاده فوق‌العاده و وزیر تام‌الاختیار بریتانیا در تهران در سال ۱۸۷۹ به این سمت منصوب شد و تا دوران
تهران در سال ۱۸۷۹ به این سمت منصوب شد و تا دوران بازنشستگی یعنی ۱۸۸۷ در این سمت باقی ماند. او عضو انجمن جغرافیایی سلطنتی بود و در گورستان منطقه کریستال پالاس به خاک سپرده شد. وی همچنین به عنوان شوالیه دارنده عنوان فرمانده نشان سنت مایکل و سنت جورج مفتخر شد.
ادویۀ مفرده اصطلاحی است در طب سنتی که در مقابل ادویۀ مرکبه قرار می‌گیرد. ادویۀ مفرده به داروهایی گفته می‌شود که که در آن ترکیب صناعی نباشد. ادویۀ مفرده علاوه بر اینکه خود دارو هستند، برای ساخت داروهای مرکب نیز به کار می‌روند. انواع ادویۀ مفرده. ادویۀ مفرده در سه دستۀ زیر قرار می‌گیرند: در کتاب‌ها. بیش از ۸۰ داروی مفرده با خاصیت درمانی در کتاب مخزن‌الادویه وجود دارد که می‌توان آن‌ها را به سه دستۀ کلی داروهای با منشأ گیاهی (۴۶ دارو: ۳۳ داروی موضعی، ۸ داروی خوراکی، و ۵ داروی با مصرف هم موضعی و هم خوراکی)، با
و ۵ داروی با مصرف هم موضعی و هم خوراکی)، با منشأ حیوانی (۳۰ دارو: ۲۹ داروی موضعی و یک داروی خوراکی) و با منشأ معدنی (۵ داروی موضعی) طبقه‌بندی نمود. "المقالة فی الادویة المفردة" و "جوامع کتاب الادویة المفردة" دو کتاب از جالینوس هستند که به حوزه ادویۀ مفرده می‌پردازند. در بخش ادویه‌شناسی کتاب قانون ابن سینا اسامی ادویۀ مفرده شرح داده شده است. علاوه بر این سلیمان ابن احمد کتاب "الادویة المفردة فی کتاب القانون فی الطب" را از روی کتاب قانون نوشته و منتشر کرده است. کتابی پنج جلدی با نام ادویۀ مفرده از ابن سمجون
کتابی پنج جلدی با نام ادویۀ مفرده از ابن سمجون موجود است. چهار جلد از این کتاب در مناطق مختلفی شناسایی و یافت شده بود اما اثری از جلد اول کتاب نبود تا اینکه به همت کتابخانه ملی این جلد از کتاب نیز پیدا شد.
سعدی از زمانِ زندگیِ خودش تا بعدها بسیار مشهور بود و آثارش ستایندگان و نکوهندگانِ فراوان داشته است. نکوهشِ کارِ سعدی در دورهٔ تجدّد تا بدان جا رسید که کامیار عابدی در اواخرِ قرنِ چهاردهمِ هجریِ خورشیدی کتابی به نامِ "جدال با سعدی در عصر تجدد" درباره‌اش نوشت. انتقادِ متجدّدان. با آغازِ جنبشِ مشروطهٔ ایران در دههٔ ۱۲۸۰، انتقاد از سعدی در میان برخی از روشنفکران رواج یافت. ناقدان آموزه‌های اخلاقی و حکمی سعدی را کهنه و ناسازگار با هنجارهای اجتماعی جدید قلمداد کرده و مورد نقد قرار داده‌اند. در این زمان که نبردی
و مورد نقد قرار داده‌اند. در این زمان که نبردی بین سنت و مدرنیته شکل گرفته بود، سعدی به عنوان یکی از نمادهای سنت مورد هجمهٔ نوگرایانی مانند میرزا فتحعلی آخوندزاده، میرزا عبدالرحیم طالبوف تبریزی، میرزا آقاخان کرمانی و دیگران قرار گرفت. همایون کاتوزیان، تاریخ‌نگار و منتقد ادبی معاصر، حجم انتقادات و تبلیغات منفی نوگرایان معاصر به اشعار "سعدی" در سال‌های بعد از ۱۳۲۰ را به حدی وسیع می‌داند که بسیاری از افراد بی‌آن که شعری از سعدی بخوانند، آثار او را مزخرف قلمداد می‌کردند. وی از این جریان به عنوان یکی از
قلمداد می‌کردند. وی از این جریان به عنوان یکی از پدیده‌های عجیب قرن بیستم در ایران یاد می‌کند و آن را «پدیدهٔ سعدی‌کُشی در ایران» می‌نامد. در مقابل، کسانی مانندِ محمّدعلی فروغیِ سیاست‌مدار و محمّدتقی بهارِ شاعر به سعدی ارادت می‌ورزیدند. گروهی از ناقدان آثار سعدی را دچار تناقض و فاقد نظم سیستماتیک دانسته‌اند. برای نمونه، علی دشتی در کتاب "قلمرو سعدی"، اطلاق "کتاب اخلاقی" به "گلستان" را مورد تردید قرار می‌دهد؛ چراکه برخی از حکایات آن را فاقد هرگونه نکتهٔ تربیتی و برخی را حتی مخالف اصول اخلاقی می‌شمرد. به
و برخی را حتی مخالف اصول اخلاقی می‌شمرد. به عقیدهٔ وی هرچند که نکات اخلاقی و پند و اندرز به‌وفور در "گلستان" به‌چشم می‌خورَد، اما این کتاب — برخلاف دیگر کتاب‌هایی که به‌عنوان کتاب اخلاق شناخته‌می‌شوند — فاقد یک سیر مدون برای تبیین اصول اخلاقی از جهات و زاویه‌های مختلف است. دشتی، اگرچه به برخی تناقض‌گویی‌ها در آثار وی اشاره می‌کند، اما سخنوری سعدی را می‌ستاید و خود را «منتقد» سعدی یا "گلستان" نمی‌داند؛ چنان‌که در کتاب "قلمرو سعدی" می‌نویسد: «هدف انتقاد "گلستان" نیست، بلکه طرز پذیرش "گلستان" است… اگر
"گلستان" نیست، بلکه طرز پذیرش "گلستان" است… اگر "گلستان" را چنان‌که هست قبول کنند؛ یعنی مجموعه ملاحظات و لطایف، و پند و موعظه و بیان اوضاع روحی و اخلاقی زمان… دیگر ایرادی باقی نمی‌مانَد.» یان ریپکا نیز نظر مشابهی دارد و سعدی را فاقد مکتب فلسفهٔ اخلاق و نظام منسجم فکری می‌داند. گروهی دیگر از منتقدان نیز با تکیه بر برخی از حکایت‌ها و اشعار سعدی، دیدگاه‌های وی را مبتنی بر برخی از ضدارزش‌های امروزی؛ مانند تقدیرگرایی، عدم برابری حقوق اجتماعی زن و مرد و مواردی از این دست می‌دانند. اسماعیل خویی بر گرایش‌های
از این دست می‌دانند. اسماعیل خویی بر گرایش‌های سازش‌کارانه و محافظه‌کارانهٔ سعدی انگشت گذاشته و از این لحاظ، وی را سزاوار نقد می‌بیند. احمد کسروی یکی از منتقدان جدی سعدی به‌شمار می‌آید که در کل حرفهٔ شاعری را کاری بیهوده و ضداجتماعی می‌دانست و دربارهٔ بیشتر شاعران ایرانی بدگویی می‌کرد. از نظر کسروی، «سعدی اندیشه‌های پست و بی‌خردانهٔ زمان خود را به قالب سخن ریخته» و به‌صورت پند و اندرز بیان کرده است. وی تیر نقد را به سمت گرایش‌های جنسی سعدی نیز نشانه گرفته و او را از این منظر مورد سرزنش قرار داده است. علی
و او را از این منظر مورد سرزنش قرار داده است. علی شریعتی نیز در کتاب "زن در چشم و دل محمد" (که برگرفته از یکی از سخنرانی‌های اوست) در جایی که شواهدی مبنی بر روابط جنسی همجنس‌گرایانه در گذشته ارائه می‌کند، به استناد برخی از حکایات سعدی از جمله "حکایت مسجد جامع کاشغر" و "حکایت قاضی همدان"، به روابط عاشقانه سعدی با پسران اشاره و آن را تقبیح می‌کند. آرش نراقی، نویسنده و مترجم ایرانی نیز «عشق ورزیدن و مغازله ورزیدن‌های جنسی با کودکان و نوجوانان» در اشعار سعدی را سزاوار تقبیح می‌داند. وی اگرچه این موضوع را نوعی
سزاوار تقبیح می‌داند. وی اگرچه این موضوع را نوعی سنت ادبی در روزگار سعدی می‌داند، معتقد است که او در آثارش از این مناسبات با لذت و تحسین یاد کرده است. میرزا آقاخان کرمانی ابیات عاشقانهٔ سعدی را مورد نقد اخلاقی قرار داده است. بخشی از دیدگاه‌های انتقادی که متوجه آثار سعدی شده، از جانب شاعران نوپرداز بوده که تلقی متفاوت و جدیدی از شعر و فرم پردازش آن داشته‌اند. احمد شاملو، شاعر نوپرداز معاصر، سعدی را اگرچه «ناظم» بزرگی می‌دانست؛ اما معتقد بود که آثار وی با معیارها و استنباط امروزی از شعر، مغایرت دارد. وی
معیارها و استنباط امروزی از شعر، مغایرت دارد. وی معتقد بود که سعدی تابع احساس نیست و عمیق نمی‌اندیشد؛ بلکه تنها مطالب را به زیبایی بیان می‌کند. از نظر نیما یوشیج، شاعر در پرداخت غنایی شعر به جای این که "بگوید"، باید "نشان دهد". درحالی که به عقیدهٔ وی، اشعار "سعدی" فاقد چنین ظرافتی در خلاقیت معنایی و مفهومی است؛ برای نمونه به جای این که اندوه را غیرمستقیم به تصویر بکشد، سر راست به سراغ واژگانی چون "ناله"، "گریه"، "روز وداع" و عبارت‌هایی از این دست رفته است.
شوغاگاوانک (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در ، ایروان ارمنستان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۹ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
تاریخ حیفا به پیش از قرن سوم پیش از میلاد برمی‌گردد. از آن زمان، تمدن‌های مختلفی از جمله کنعانیان، ایرانیان، رومی‌ها، بیزانسی‌ها، مسلمانان، صلیبیون، ممالیک، ترک‌های عثمانی و بریتانیایی‌ها بر آن حکومت کرده‌اند. امروزه حیفا یکی از شهرهای مهم اسرائیل است. تاریخ اولیه. در اواخر عصر برنز (قرن ۱۴ پیش از میلاد)، یک شهر بندری کوچک به نام تل ابو هوام در منطقه حیفا وجود داشت. اسکیلاکس، جغرافی‌دان قرن ششم پیش از میلاد، شهری را «بین خلیج و دماغه زئوس» (یعنی کوه کرمل) توصیف می‌کند که ممکن است اشاره‌ای به سکونتگاهی در
توصیف می‌کند که ممکن است اشاره‌ای به سکونتگاهی در محل حیفا امروزی در دوره ایرانیان باشد. در دوره هلنیستی، پس از آنکه بندر قدیمی با گل و لای مسدود شد، شهر به مکانی جدید در جنوب بات گالیم امروزی منتقل شد. محوطه باستانی شیکمونا در جنوب غربی محله بات گالیم حیفا قرار دارد. کوه کرمل و رودخانه کیشون نیز در کتاب مقدس ذکر شده‌اند. زمین‌شناسی کوه کرمل باعث شده است که این کوه پر از غار باشد. غاری در بالای کوه کرمل به عنوان «غار الیاس» شناخته می‌شود که به‌طور سنتی با الیاس و شاگردش الیشع مرتبط است. در زبان عربی،
با الیاس و شاگردش الیشع مرتبط است. در زبان عربی، بلندترین قله رشته کوه کرمل، المحرقه یا «محل سوزاندن» نامیده می‌شود که یادآور قربانی‌ها و پیشکش‌های سوزانده شده در این تپه در دوران پیش از یهود است. باورهایی بر این است که این نقطه، محل رویارویی حضرت الیاس با صدها کاهن بعل بوده است؛ بعل مورد نظر احتمالاً ملکارت بوده است. در مورد مکان دقیق حیفای اولیه اختلاف نظر وجود دارد و بسیاری از محققان بر این باورند که نام «حیفا» با سکونتگاهی که بقایای آن در منطقه‌ای که از بیمارستان رامبام امروزی تا قبرستان در خیابان یافو
بیمارستان رامبام امروزی تا قبرستان در خیابان یافو امتداد دارد، پیدا شده است، یکسان است. تصور می‌شود که ساکنان این زمان عمدتاً در صنایع ساحلی مختلف از جمله ماهیگیری و کشاورزی و همچنین به عنوان بندر فعالیت می‌کردند. پیش از سال ۶۰۰ میلادی، تصور می‌شود که جمعیت حیفا به‌طور گسترده در سراسر منطقه پراکنده بوده است. این شهر تا قرن سوم میلادی در ادبیات یهود ذکر نشده است. جمعیت هلنی‌شده در این زمان در امتداد ساحل زندگی می‌کردند و به تجارت مشغول بودند. حیفا در نزدیکی شهر شیکمونا، شهر اصلی آن زمان در منطقه، قرار داشت.
شیکمونا، شهر اصلی آن زمان در منطقه، قرار داشت. در زمان حکومت بیزانس، حیفا به شکوفایی خود ادامه داد، اگرچه به دلیل نزدیکی به عکا هرگز به اهمیت زیادی نرسید. سده‌های میانه. حکومت بیزانس در سدهٔ هفتم میلادی پایان یافت، زمانی که شهر توسط ساسانیان و سپس توسط مسلمانان در دهه ۶۴۰ میلادی فتح شد. در اوایل حکومت اعراب، حیفا به نفع بندر عکا تا حد زیادی نادیده گرفته شد. در زمان خلافت راشدین، شهر شروع به توسعه کرد و در قرن نهم تحت خلافت عباسی، حیفا روابط بازرگانی با بنادر مصر برقرار کرد و این شهر شامل چندین کارخانه
بنادر مصر برقرار کرد و این شهر شامل چندین کارخانه کشتی‌سازی بود. ساکنان به تجارت و بازرگانی دریایی مشغول بودند. تولید شیشه و رنگرزی از حلزون‌های دریایی از سودآورترین صنایع شهر بودند. ناصرخسرو در سال ۱۰۴۷ از حیفا دیدن کرد. او خاطرنشان کرد که «حیفا در ساحل دریا قرار دارد و در اینجا نخلستان‌ها و درختان زیادی وجود دارد. در این شهر کشتی‌سازانی هستند که کشتی‌های بسیار بزرگی می‌سازند.» در سال ۱۱۰۰، پس از نبردی شدید با ساکنان یهودی و پادگان ساراسن، دوباره توسط صلیبیون فتح شد. در زمان حکومت صلیبیون، این شهر بخشی از
فتح شد. در زمان حکومت صلیبیون، این شهر بخشی از شاهزاده‌نشین جلیل بود تا اینکه ممالیک مسلمان در سال ۱۲۶۵ آن را تصرف کردند. کرملی‌ها در قرن دوازدهم در کوه کرمل تأسیس شدند و نام خود را از آن گرفته‌اند. از آن زمان، در قله کوه در نزدیکی حیفا، ساختمانی وجود داشته است که به‌طور متناوب مسجد، صومعه و بیمارستان بوده است. در قرن نوزدهم، به عنوان یک صومعه کرملی بازسازی شد و غاری که در آنجا قرار دارد و به عنوان گورابه صومعه عمل می‌کند، به عنوان غار الیاس در نظر گرفته شد. دوران عثمانی. در سال ۱۷۶۱، ظاهر العمر، حاکم عرب
دوران عثمانی. در سال ۱۷۶۱، ظاهر العمر، حاکم عرب عکا و الجلیل، شهر قدیمی حیفا به نام «حیفا العتیقه» را ویران کرد و شهر را در مکانی جدید بازسازی کرد و آن را با دیواری احاطه کرد. این رویداد به عنوان آغاز دوران معاصر شهر شناخته می‌شود. پس از مرگ ظاهر العمر در سال ۱۷۷۵، این شهر تا سال ۱۹۱۸ تحت حکومت امپراتوری عثمانی باقی ماند، به جز دو دوره کوتاه: در سال ۱۷۹۹، ناپلئون بناپارت حیفا را به عنوان بخشی از لشکرکشی ناموفق خود برای فتح فلسطین و سوریه فتح کرد، اما در همان سال عقب‌نشینی کرد. و بین سال‌های ۱۸۳۱ و ۱۸۴۰،
سال عقب‌نشینی کرد. و بین سال‌های ۱۸۳۱ و ۱۸۴۰، محمدعلی پاشا، نایب‌السلطنه مصر، پس از آنکه پسرش ابراهیم محمدعلی پاشا کنترل را از عثمانی‌ها گرفت، بر حیفا حکومت کرد. در سال‌های پس از اشغال مصر، جمعیت و اهمیت حیفا افزایش یافت در حالی که عکا دچار افول شد. ورود تمپلرهای آلمانی در سال ۱۸۶۸ که در جایی که اکنون به عنوان مستعمره آلمانی حیفا شناخته می‌شود، ساکن شدند، نقطه عطفی در توسعه حیفا بود. تمپلرها یک نیروگاه بخار ساختند و راه‌اندازی کردند، کارخانه‌ها را افتتاح کردند و خدمات کالسکه را به عکا، ناصره و طبریه افتتاح
و خدمات کالسکه را به عکا، ناصره و طبریه افتتاح کردند و نقش کلیدی در نوسازی شهر ایفا کردند. در اواخر قرن نوزدهم بود که این منطقه در بهائیت اهمیت پیدا کرد زیرا بقایای سید علی‌محمد باب ابتدا به عکا و در سال ۱۹۰۹ به حیفا منتقل شد و در آنجا مقبره‌ای ویژه برای این منظور در کوه کرمل توسط عبدالبهاء ساخته شد. حیفا همچنان یک مکان مهم عبادت، زیارت‌گاه‌های بهائی و اداره برای اعضای این دین است. مرکز جهانی بهائی (شامل مقام اعلی، باغ‌های بهائی حیفا و ساختمان‌های مرکز جهانی بهائی) همگی در دامنه شمالی کوه کرمل قرار دارند.
بهائی) همگی در دامنه شمالی کوه کرمل قرار دارند. قرارگیری اماکن مقدس بهائی در حیفا ریشه در تبعید بنیانگذار این دین، بهاءالله، به منطقه حیفا/عکا در زمان حکومت امپراتوری عثمانی بر فلسطین دارد. اماکن مقدس بهائی همچنین پربازدیدترین جاذبه گردشگری در حیفا هستند. در اوایل قرن بیستم، مسلمانان احمدیه اولیه به کبابیر، حومه کوچکی از حیفا، مهاجرت کردند که امروزه متشکل از یهودیان و احمدی‌ها است. در طول سال‌ها، جامعه توسعه یافت و اکنون به عنوان مرکز عرب جامعه عمل می‌کند. این جامعه برنامه‌های خود را از طریق کانال مسلم
این جامعه برنامه‌های خود را از طریق کانال مسلم تلویزیون احمدیه اینترنشنال از حیفا به جهان عرب پخش می‌کند. کبابیر همچنین به خاطر مسجد محمود، یک بنای معماری منحصر به فرد، شناخته شده است. قرن بیستم. در آغاز قرن بیستم، حیفا به عنوان یک شهر بندری صنعتی و مرکز جمعیتی رو به رشد ظاهر شد. خط آهن حجاز و تخنیون در آن زمان تأسیس شدند. منطقه حیفا محل سکونت تقریباً ۲۰ هزار نفر بود که ۹۶ درصد عرب (۸۲ درصد مسلمان و ۱۴ درصد مسیحی) و چهار درصد یهودی بودند. با افزایش مهاجرت به اسرائیل، این تعادل تغییر کرد. تا سال ۱۹۴۵، جمعیت
اسرائیل، این تعادل تغییر کرد. تا سال ۱۹۴۵، جمعیت ۵۳ درصد عرب (۳۳ درصد مسلمان و ۲۰ درصد مسیحی) و ۴۷ درصد یهودی بود. سرشماری سال ۱۹۲۲ جمعیت ۲۵ هزار نفری را در حیفا ثبت کرد که بیش از ۹ هزار نفر مسلمان، کمی کمتر عرب مسیحی و بیش از ۶ هزار نفر یهودی بودند. طبق سرشماری سال ۱۹۳۱، این شهر شامل ۵۰۴۰۳ نفر جمعیت بود که حدود ۲۰ هزار نفر مسلمان، ۱۵۹۲۳ نفر یهودی و حدود ۱۴ هزار نفر مسیحی بودند. در سال ۱۹۴۷، جمعیت شامل ۷۰۹۱۰ عرب (۴۱۰۰۰ مسلمان و ۲۹۹۱۰ مسیحی) و ۷۴۲۳۰ یهودی بود. مسیحیان عمدتاً به کلیسای ارتدکس یونانی (مسیحیان
مسیحیان عمدتاً به کلیسای ارتدکس یونانی (مسیحیان عرب) تعلق دارند. حیفا در طرح سازمان ملل برای تقسیم فلسطین در سال ۱۹۴۷ که پیشنهاد تقسیم قیمومت بریتانیا بر فلسطین به دو کشور را می‌داد، به عنوان بخشی از کشور یهود تعیین شد. در ۲۴ دسامبر ۱۹۴۷، تک تیراندازان عرب چهار یهودی را در حیفا کشتند. در تلافی، شبه نظامیان یهودی چهار عرب را کشتند. در ۳۰ دسامبر، گروه شبه نظامی یهودی سازمان نظامی ملی در سرزمین اسرائیل دو بمب را به سمت گروهی از اعراب که در خارج از گروه بازان در حیفا منتظر کارهای ساختمانی بودند، پرتاب کردند که
حیفا منتظر کارهای ساختمانی بودند، پرتاب کردند که شش نفر را کشت و چهل و دو نفر را زخمی کرد. شورش‌هایی رخ داد که در آن ۲۰۰۰ کارمند عرب سی و نه نفر از همکاران یهودی خود را در آنچه به عنوان قتل‌عام پالایشگاه نفت حیفا شناخته می‌شود، کشتند. نیروهای یهودی در ۳۱ دسامبر ۱۹۴۷ با حمله به روستای عرب کشتار بلد الشیخ تلافی کردند. کنترل حیفا یک هدف حیاتی در جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل بود، زیرا این شهر بندر صنعتی اصلی کشور بود. بریتانیایی‌ها در حیفا در ۲۱ آوریل ۱۹۴۸ مستقر شدند و از بیشتر شهر عقب‌نشینی کردند در حالی که
شدند و از بیشتر شهر عقب‌نشینی کردند در حالی که همچنان کنترل تأسیسات بندری را در دست داشتند. این شهر در ۲۳ آوریل ۱۹۴۸ توسط تیپ کارملی هاگانا که پس از سه ماه حملات ناموفق نیروهای عرب توسط مردخای مکلِف در ساعت ۱۰:۳۰ صبح ۲۱ آوریل دستور اقدام دریافت کردند، تصرف شد. بیشتر جمعیت مسلمان از طریق بندر تحت کنترل بریتانیا گریختند. با این حال، تا ژوئن ۱۹۴۸، ۲۰۰۰ مسیحی و ۱۳۰۰ مسلمان هنوز در این شهر زندگی می‌کردند. در پایان ژوئن، نیروهای باقی مانده بریتانیا حیفا را ترک کردند. امروزه حیفا حدود ۲۶۶۳۰۰ نفر جمعیت دارد.
کردند. امروزه حیفا حدود ۲۶۶۳۰۰ نفر جمعیت دارد. تقریباً ۹۰ درصد از جمعیت را یهودیان اسرائیلی تشکیل می‌دهند که عمدتاً کسانی هستند که طبقه‌بندی مذهبی ندارند و بیشتر مهاجران اتحاد جماهیر شوروی سابق از خانواده‌های ازدواج مختلط با اصالت یهودی هستند. طبق سازمان مرکزی آمار اسرائیل، شهروندان عرب اسرائیل ۹ درصد از جمعیت حیفا را تشکیل می‌دهند که اکثریت آنها در محله‌های وادی نیسناس، عباس و هالیسا زندگی می‌کنند. باستان‌شناسی. در سال ۲۰۲۰، باستان شناسان مؤسسه مطالعات دریایی لئون رکاناتی در دانشگاه حیفا کشتی ۲۵ متری
دریایی لئون رکاناتی در دانشگاه حیفا کشتی ۲۵ متری مربوط به قرن هفتم را کشف کردند. این کشتی با استفاده از روش «پوسته اول» ساخته شده است که حاوی بزرگ‌ترین مجموعه سرامیک‌های بیزانس و اوایل اسلام کشف شده در اسرائیل است. کتیبه‌های زیادی به خط یونانی و عربی، نام الله و صلیب‌های مسیحی متعددی از جمله ۱۰۳ آمفورا با ۶ نوع که ۲ نوع آن قبلاً هرگز کشف نشده بود، کشف شد.
تور تایلا () نخستین تور کنسرت خواننده اهل آفریقای جنوبی، تایلا است که برای حمایت از نخستین آلبوم استودیویی او به نام "تایلا" (۲۰۲۴) برگزار شد. این تور قرار بود در ۲۱ مارس ۲۰۲۴ در اسلو، نروژ آغاز شود و در ۲۸ مه ۲۰۲۴ در مینیاپولیس، ایالات متحده به پایان برسد. دو هفته قبل از آغاز تور، تایلا اعلام کرد که بخش اروپایی تور به تعویق افتاده است و بخش آمریکای شمالی تور به دلیل آسیبی که او قبل از آغاز تور از آن رنج می‌بُرد، لغو شده است.
تایلا، خواننده اهل آفریقای جنوبی، چندین جایزه و افتخار دریافت کرده است. تایلا به عنوان جوان‌ترین خواننده انفرادی آفریقایی شناخته شده است که در جوایز گرمی ۲۰۲۴ برندهٔ جایزه شد.
ترانه‌شناسی تایلا، خواننده اهل آفریقای جنوبی، شامل یک آلبوم استودیویی، دوازده تک‌آهنگ (شامل یک تک‌آهنگ به عنوان آرتیست همکار)، سه تک‌آهنگ تبلیغاتی و ده موزیک ویدئو است.
«داره دیر میشه» () نخستین تک‌آهنگ تایلا، خواننده اهل آفریقای جنوبی با همکاری خواننده کول‌درینک است. تهیه‌کنندگی ترانه بر عهدهٔ کول‌درینک و روگان کلی بوده است و در ۲۵ اکتبر ۲۰۱۹ منتشر شد. موزیک ویدئوی این ترانه تا مه ۲۰۲۱ به بیش از ۲ میلیون بازدید رسید و سپس تایلا با اپیک رکوردز قرارداد امضا کرد.
قبیله زِبولون یکی از دوازده قبیله اسرائیل بود که در زمان‌های کتاب مقدس، قوم اسرائیل را تشکیل می‌دادند که بعدها به قوم یهود تبدیل شدند. این قبیله به نام زبولون، ششمین پسر یعقوب و همسر اولش، لیه، نامگذاری شد. پس از اینکه بنی‌اسرائیل سرزمین موعود را تصرف کردند، یوشع قلمرو را بین ۱۲ قبیله تقسیم کرد و به قبیله زبولون بخشی حاصلخیز از زمین تقریباً در شمال شرقی دشت یزرعیل اختصاص داد. پس از مرگ پادشاه سلیمان (۹۲۲ قبل از میلاد)، بنی‌اسرائیل به پادشاهی شمالی اسرائیل (نماینده ۱۰ قبیله) و پادشاهی یهودا در جنوب تقسیم
(نماینده ۱۰ قبیله) و پادشاهی یهودا در جنوب تقسیم شدند. پادشاهی شمالی در سال ۷۲۱ قبل از میلاد توسط آشوریان فتح شد و قبایل آن پراکنده شدند؛ بنابراین افسانه‌های یهودی، قبیله زبولون را یکی از ده قبیله گمشده اسرائیل می‌دانند. در تورات، زبولون به عنوان یک قبیله دریانورد توصیف شده است که در تجارت و بازرگانی دریایی مهارت دارند. آنها همچنین به خاطر شجاعت و مهارت‌های نظامی خود شناخته می‌شدند و در بسیاری از نبردهای مهم در تاریخ اسرائیل شرکت داشتند. امروزه، هیچ مدرک قطعی مبنی بر وجود بازماندگان قبیله زبولون وجود
قطعی مبنی بر وجود بازماندگان قبیله زبولون وجود ندارد، اما برخی از گروه‌های یهودی ادعا می‌کنند که از نوادگان این قبیله هستند.
سندرم کلیپل–ترینونه () یا سندرم کلیپل–ترینونه–وبر نوعی ناهنجاری مادرزادی نادر است که در آن رگ‌های خونی یا رگ‌های لنفی یا هردو، به‌درستی شکل نمی‌گیرند. سه تظاهر اصلی این بیماری خال لکه‌شرابی، ناهنجارهای وریدی-لنفاوی و هیپرتروفی بافت نرم در اندام مبتلاست. علائم و نشانه‌ها. سه‌گانه کلاسیک سندرم کلیپل–ترینونه شامل موارد زیر است: ژنتیک. این نقص مادرزادی مردان و زنان را به‌طور مساوی تحت تأثیر قرار می‌دهد و به هیچ گروه نژادی محدود نمی‌شود. مشخص نیست که آیا سندرم کلیپل–ترینونه ماهیت ارثی دارد با خیر، اگرچه
سندرم کلیپل–ترینونه ماهیت ارثی دارد با خیر، اگرچه پژوهش‌هایی در این زمینه در حال انجام است. شواهدی وجود دارد مبنی بر اینکه ممکن است با جابه‌جایی قطعات ژنی میان کروموزوم‌های ۸ و ۱۴ مرتبط باشد. برخی از پژوهشگران معتقدند که این بیماری با ژن "AGGF1" در ارتباط است. یکی از تشخیص‌های افتراقی این بیماری، سندرم پروتئوس است. درمان. در حال حاضر، بسیاری از علائم بیماری را می‌توان مدیریت کرد، اما هیچ درمان قطعی برای سندرم کلیپل–ترینونه وجود ندارد. تاریخچه. این بیماری نامش را از پزشکان فرانسوی موریس کلیپل و پُل ترینونه
را از پزشکان فرانسوی موریس کلیپل و پُل ترینونه می‌گیرد که نخستین بار در سال ۱۹۰۰ میلادی آن را تشریح کردند. متخصص پوست آلمانی-بریتانیایی فردریک پارکز وبر مواردی از بیماری را در سال‌های ۱۹۰۷ و ۱۹۱۸ توصیف کرد که مشابه بیمارانی بود که توسط کلیپل و ترینونه توصیف شده بود، اما یکسان نبودند.
«در حال فکر کردن» () تک‌آهنگی از تایلا، خواننده اهل آفریقای جنوبی است. این ترانه در ۲۷ ژانویه ۲۰۲۳ توسط فکس و اپیک رکوردز منتشر شد. این ترانه با همکاری ترانه‌سرایان و تهیه‌کنندگان آمریکایی، تریکی استوارت و ترون توماس ساخته شده است. این ترانه اولین اثر تایلا است که وارد جدول بیلبورد می‌شود و به جایگاه شماره ۳۶ در جدول مین‌استریم آراندبی/هیپ هاپ ایرپلی در مه ۲۰۲۳ رسید.
درهٔ زِبولون () یک منطقه ساحلی حاصلخیز در شمال اسرائیل است که بخشی از دشت ساحلی اسرائیل در امتداد خلیج حیفا است. طول این دره ۱۴ کیلومتر و حداکثر عرض آن تا ۹ کیلومتر است. از نظر زمین‌شناسی، این منطقه یک دره نیست، بلکه دشتی است که ادامه گسلی است که مسیری پست از رود اردن به خلیج حیفا ایجاد می‌کند - که شامل مرج ابن عامر (که آن هم به معنای سنتی دره نیست)، دره هرود و دره بیت شان نیز می‌شود. دره زبولون از شمال به رودخانه نعمان، از جنوب به رشته کوه کوه کرمل، از غرب به دریای مدیترانه/خلیج حیفا و از شرق به تپه‌های
به دریای مدیترانه/خلیج حیفا و از شرق به تپه‌های الونیم - شفا امر الجلیل پایین محدود می‌شود. رودخانه کیشون در امتداد ضلع جنوبی منطقه به خلیج حیفا می‌ریزد. نام این منطقه به اشتباه انتخاب شده است، زیرا طبق توصیفات کتاب یوشع، قبیله زبولون در مرج ابن عامر قرار داشتند، در حالی که سرزمین مورد نظر متعلق به قبیله اشر بود. در غرب دره، شهرهای خوشه کرایوت قرار دارند، مرکز آن توسط شهرک‌های شورای منطقه‌ای زبولون اشغال شده است، در شرق کیبوتص یاگور و کفار حسیدیم (هر دو تحت صلاحیت شورای منطقه‌ای زبولون)، ریخاسیم و برخی