payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شده‌اند. گزارش اصلی به زبان کره‌ای نه به اسب تک‌شاخ، بلکه به یک (یا به زبان چینی)، یک جانور اسطوره‌ای شبیه به کایمرا با «بدن گوزن، دم گاو، سم و یال» و همچنین یک شاخ روی سرش اشاره داشت. نقل می‌شود این جانور وسیله نقلیه دوست داشتنی امپراتور جومونگ بوده است. مکان مذکور کرینگول یا «غار کرین» نام دارد. با وجود این نام، قرار نبود که این وهله اول در معنای حقیقی واژه محل زندگی "" باشد، بلکه عنوانی افسانه‌ای شبیه به گذرگاه غول‌ها در ایرلند شمالی بود. گزارشی در "io9" اشاره کرد که کرینگول در واقع در نخست هرگز گم نشده
اشاره کرد که کرینگول در واقع در نخست هرگز گم نشده بود. یک تونل غیر طبیعی در پیونگ یانگ پایتخت کره شمالی توسط محقق جئون کوان سو در سال 2009 در مقاله ای با عنوان " " ("مطالعه اسطوره کرینگول")، که در مجله کره ای منتشر شد، بیان گشت. گزارش کره شمالی در سال ۲۰۱۲ در مورد اینکه آیا کشف مربوط به خود غار، کتیبه‌ای کهن تر که مکان آن را مشخص می‌کند، یا صرفاً محل توصیف‌شده‌ی قبلی کرینگول است، مبهم بود.این یعنی حتی مشخص نیست که آیا پایتخت باستانی امپراتوری گوگوریو در وهله اول در پیونگ یانگ واقع شده است یا خیر. مفسران
اول در پیونگ یانگ واقع شده است یا خیر. مفسران خاطرنشان کردند که در بیانیه کره شمالی عنصر قابل توجهی از تبلیغات وجود دارد. همانطور که سیک‌سیانگ وانگ، محقق کره‌ای، اشاره می‌کند: «قرار بود کرین برای حاکمان خردمند به نظر برسد. مقامات کره شمالی ممکن است امیدوار بوده‌اند که ارتباط پیونگ یانگ را با امپراتوری باستانی گوگوریو تضمین کنند، با وجود اینکه که بین رهبر خود، کیم جونگ اون ، و حاکمان بزرگ و نیرومند پیشین پیوند برقرار می‌کنند.» یک استاد مطالعات کره‌ای در دانشگاه تافتس ، این یافته را «نمادین» خواند و خاطر
تافتس ، این یافته را «نمادین» خواند و خاطر نشان کرد که مردم کره شمالی آن را عمدتاً به نام یک «تقویت‌کننده» روحیه می‌پذیرند. پیوند کیم جونگ اون، رهبر جدید کره شمالی با این امپراتوری باستانی، به او «مشروعیتی را که فاقد آن است» می‌دهد. "سیاست خارجی" همچنین به تلاش‌های رژیم کره شمالی برای مرتبط کردن رهبرانش با پادشاهان باستانی کره، مانند بازسازی مقبره امپراتور جومونگ و پخش روایات تبلیغاتی که کیم جونگ اون را به سنت‌های امپراتوری گوگوریو پیوند میدهد، اشاره کرد. دولت کره شمالی همچنین از ادعاهای تبلیغاتی خود در
دولت کره شمالی همچنین از ادعاهای تبلیغاتی خود در مورد میراث امپراتوری گوگوریو برای امتیازگیری علیه چین و ژاپن ، رقبای سنتی خود، در اختلافات زمینی و سیاسی با این کشورها بهره برداری کرده است.
گردش آب مصب رودخانه‌ها توسط جریان ورودی رود، جزر و مد، باران و تبخیر سطحی، باد و سایر رویدادهای اقیانوسی مانند بالا آمدن آب، گرداب و طوفان‌ها کنترل می‌شود. الگوهای گردش آب مصب رودخانه تحت تأثیر اختلاط عمودی و لایه‌بندی قرار می‌گیرند و می‌توانند بر زمان اقامت و زمان مواجهه تأثیر بگذارند. زمان اقامت. "زمان ماندگاری" آب، به ویژه در برابر تنش‌های ناشی از فعالیت‌های انسانی، متغیر کلیدی تعیین‌کننده سلامت پای‌رود است. شستشوی سریع تضمین می‌کند که زمان کافی برای تجمع رسوب یا کاهش اشباع اکسیژن در مصب وجود نداشته
تجمع رسوب یا کاهش اشباع اکسیژن در مصب وجود نداشته باشد؛ بنابراین، یک مصب با شستشوی خوب، ذاتاً مقاوم‌تر از یک مصب با شستشوی ضعیف است. زمان ماند همچنین بر پارامترهای دیگری مانند فلزات سنگین، مواد مغذی محلول، مواد جامد معلق و شکوفایی جلبکی که ممکن است بر سلامت مصب‌ها تأثیر بگذارند، تأثیر می‌گذارد. یک روش ساده برای محاسبه زمان ماندگاری، استفاده از یک مدل کلاسیک و ساده مصب است که می‌تواند برای دستیابی به درک مفهومی از مصب مفید باشد، اما از نظر زمانی و مکانی دقیق نیست. یک مصب کلاسیک دارای اجزای زیر است: ۱) جریان
نیست. یک مصب کلاسیک دارای اجزای زیر است: ۱) جریان ورودی آب شیرین با دبی و شوری (آب) (عموماً )؛ ۲) جریان ورودی اقیانوسی با دبی و شوری ؛ و ۳) جریان خروجی به اقیانوس با دبی و شوری . جریان ورودی و خروجی آب برابر است زیرا جرم پایسته است. نمک نیز پایسته است، بنابراین، شارهای ورودی و خروجی شوری نیز برابرند. اگر ورودی‌های آب زیرزمینی و تبخیر نادیده گرفته شوند، معادله پیوستگی به صورت زیر خواهد بود: زمان ماندگاری برابر است با حجم آب شیرین درون مصب تقسیم بر دبی رودخانه، و می‌توان آن را به صورت تقریبی به صورت زیر بیان
و می‌توان آن را به صورت تقریبی به صورت زیر بیان کرد: که در آن Vol حجم کل آب درون مصب است. مدت زمان قرارگیری در معرض بیماری. زمان ماند، مدت زمانی را در نظر می‌گیرد که طول می‌کشد تا ذرات آب از مصب خارج شوند، با این حال، برخی از ذرات آب که در طول جزر و مد از مصب خارج می‌شوند، ممکن است در طول جزر و مد سیلابی دوباره وارد سیستم شوند. مدت زمانی که یک ذره آب در مصب رودخانه می‌ماند تا زمانی که دیگر برنگردد "، زمان مواجهه" نامیده می‌شود. اگر ذرات آب با جزر و مد خارج شوند و با جزر و مد برگردند، زمان قرار گرفتن در
شوند و با جزر و مد برگردند، زمان قرار گرفتن در معرض تابش می‌تواند بسیار بیشتر از زمان ماندگاری باشد. نسبت بین تعداد ذرات آب برگشتی به مصب و تعداد ذرات آب خروج شده "، ضریب برگشت"، ، نامیده می‌شود. برای تعیین زمان مواجهه، باید گردش آب در خارج از مصب تعیین شود. با این حال، گردش آب در نزدیکی دهانه خور به دلیل فرآیندهای اختلاط جزر و مدی که بین آب‌های خور و اقیانوس رخ می‌دهد، پیچیده است. اگر ساحل ناهموار و دارای دماغه باشد، موزاییکی از میدان‌های جریان پیچیده شامل گرداب‌ها، جت‌ها و مناطق رکود ایجاد می‌شود که
شامل گرداب‌ها، جت‌ها و مناطق رکود ایجاد می‌شود که الگوهای گردش آب در خارج از مصب را پیچیده‌تر می‌کند. در مواردی که دلتا (جغرافیا) یا تالاب‌هایی وجود دارند که به چندین نهر جزر و مدی می‌ریزند، مانند خلیج میشنری، استرالیا، آبی که در زمان جزر از یک نهر خارج می‌شود، ممکن است در طول جزر و مد سیلابی وارد مصب دیگری شود. وقتی مجموعه‌ای از مصب‌ها درگیر باشند، اگر جریان جزر و مدی از یک مصب در طول جزر و مد سیلابی دوباره وارد مصب دیگری شود، زمان نوردهی زیادی (بزرگتر از زمان نوردهی هر مصب) رخ خواهد داد. با این حال، در
زمان نوردهی هر مصب) رخ خواهد داد. با این حال، در امتداد خط ساحلی ناهموار با دماغه‌ها، اختلاط آب‌های مصب و اقیانوس می‌تواند شدید باشد. وقتی آب مصب از مصب خارج می‌شود، به آب‌های ساحلی سرازیر می‌شود، بنابراین زمان مواجهه و زمان ماندگاری تقریباً برابر است. در برخی موارد، می‌توان جریان حجم، نمک و دما را در دهانه یک مصب در طول یک چرخه جزر و مدی اندازه‌گیری کرد. با استفاده از این داده‌ها، می‌توان محاسبه کرد ( ضریب بازگشت است): این ضریب برابر است با کسری از حجم آب حجم متوسط منشور جزر و مدی) که در هنگام جزر از مصب
حجم متوسط منشور جزر و مدی) که در هنگام جزر از مصب خارج می‌شود و قبل از ورود مجدد به سیستم با آب‌های ساحلی جایگزین می‌شود. وقتی باشد، همان آب دوباره وارد مصب می‌شود و اگر باشد، آب مصب که در هنگام جزر از مصب خارج شده است، با آب‌های ساحلی که در هنگام جزر وارد مصب می‌شوند، جایگزین شده است. زمان مواجهه به صورت زیر تخمین زده می‌شود: . به عنوان میانگین حجم مصب و دوره جزر و مد تعریف می‌شود. کل جریان آب شور از طریق دهانه رودخانه در طول وقایع جزر و مدی اغلب بسیار بیشتر (اغلب با ضریب ۱۰ تا ۱۰۰) از جریان حجمی ناشی از
(اغلب با ضریب ۱۰ تا ۱۰۰) از جریان حجمی ناشی از جریان ورودی رودخانه است؛ بنابراین، اگر اندازه‌گیری‌ها دقیق نباشند، تخمین شار خالص غیرقابل اعتماد خواهد بود. اندازه‌گیری‌های مستقیم ضریب بازگشت اغلب به دلیل رویدادهای اقیانوسی ناپایدار مانند بالاآمدگی، عبور گرداب یا طوفان‌ها پیچیده می‌شوند، بنابراین موفقیت در اندازه‌گیری مستقیم صحیح ضریب بازگشت نادر است. اختلاط عمودی و لایه بندی. زمان ماندگاری آب در یک مصب به گردش آب در مصب بستگی دارد که ناشی از اختلاف چگالی ناشی از تغییرات شوری و دما است. آب شیرین با چگالی
ناشی از تغییرات شوری و دما است. آب شیرین با چگالی کمتر روی آب شور و آب گرم‌تر روی آب سردتر (با دمای بیشتر از ۴ درجه سانتیگراد) شناور می‌شود. درجه سانتیگراد). در نتیجه، آب‌های نزدیک سطح و نزدیک کف می‌توانند مسیرهای متفاوتی داشته باشند که منجر به زمان‌های ماند متفاوتی می‌شود. "اختلاط عمودی" تعیین می‌کند که شوری (آب) و دما از بالا به پایین چقدر تغییر خواهد کرد و عمیقاً بر گردش آب تأثیر می‌گذارد. اختلاط عمودی در سه سطح رخ می‌دهد: از سطح به پایین توسط نیروهای باد، از کف به بالا توسط تلاطم ایجاد شده در مرز
باد، از کف به بالا توسط تلاطم ایجاد شده در مرز (اختلاط مرزی مصب و اقیانوسی)، و در داخل توسط اختلاط متلاطم ناشی از جریان‌های آبی که توسط جزر و مد، باد و جریان ورودی رودخانه هدایت می‌شوند. انواع مختلف گردش آب در مصب رودخانه‌ها ناشی از اختلاط عمودی است: خور نمکی گوه ای. این مصب‌ها با یک سطح مشترک چگالی تیزبین لایه بالایی آب شیرین و لایه پایینی آب شور مشخص می‌شوند. آب رودخانه در این سیستم غالب است و اثرات جزر و مدی نقش کمی در الگوهای گردش آب دارند. آب شیرین روی آب دریا شناور است و به تدریج با حرکت به سمت دریا
آب دریا شناور است و به تدریج با حرکت به سمت دریا رقیق می‌شود. آب دریا که چگالی بیشتری دارد، در امتداد کف به سمت بالای مصب حرکت می‌کند و یک لایه گوه‌ای شکل تشکیل می‌دهد و با حرکت به سمت خشکی، نازک‌تر می‌شود. با ایجاد اختلاف سرعت بین دو لایه، نیروهای برشی امواج داخلی را در سطح مشترک ایجاد می‌کنند و آب دریا را به سمت بالا با آب شیرین مخلوط می‌کنند. به عنوان مثال می‌توان به مصب رودخانه می‌سی‌سی‌پی اشاره کرد. خور تا حدی لایه لایه. با افزایش نیروی جزر و مدی، کنترل جریان رودخانه بر الگوی گردش آب در مصب رودخانه
جریان رودخانه بر الگوی گردش آب در مصب رودخانه کمتر می‌شود. اختلاط آشفته ناشی از جریان، شرایط لایه‌بندی‌شدهٔ متوسطی ایجاد می‌کند. گرداب‌های متلاطم، ستون آب را مخلوط می‌کنند و انتقال جرمی از آب شیرین و آب دریا را در هر دو جهت در سراسر مرز چگالی ایجاد می‌کنند؛ بنابراین، سطح مشترک جداکننده توده‌های آب بالایی و پایینی با یک ستون آب با افزایش تدریجی شوری از سطح به پایین جایگزین می‌شود. با این حال، یک جریان دو لایه هنوز وجود دارد، با حداکثر گرادیان شوری در عمق میانی. مصب‌های نیمه‌لایه معمولاً کم‌عمق و عریض هستند
مصب‌های نیمه‌لایه معمولاً کم‌عمق و عریض هستند و نسبت عرض به عمق بیشتری نسبت به مصب‌های گوه نمکی دارند. به عنوان مثال می‌توان به رودخانه تیمز اشاره کرد. خور همگن عمودی. در این مصب‌ها، جریان جزر و مدی نسبت به دبی رودخانه بیشتر است، که منجر به ستون آب با اختلاط خوب و ناپدید شدن گرادیان شوری عمودی می‌شود. مرز آب شیرین-آب دریا به دلیل اختلاط شدید آشفته و اثرات گردابی حذف می‌شود. نسبت عرض به عمق خورهای عمودی همگن زیاد است، و عمق محدود آن، برش عمودی کافی در کف دریا ایجاد می‌کند تا ستون آب را به‌طور کامل مخلوط
دریا ایجاد می‌کند تا ستون آب را به‌طور کامل مخلوط کند. اگر جریان‌های جزر و مدی در دهانه یک مصب به اندازه کافی قوی باشند که اختلاط آشفته ایجاد کنند، اغلب شرایط همگن عمودی ایجاد می‌شود. فیوردها. آبدره‌ها نمونه‌هایی از مصب‌های بسیار لایه‌بندی‌شده هستند؛ آن‌ها حوضه‌هایی با آستانه‌ها هستند و جریان آب شیرین ورودی آن‌ها بسیار بیشتر از تبخیر است. آب اقیانوسی در یک لایه میانی وارد شده و با آب شیرین مخلوط می‌شود. آب شور حاصل سپس به لایه سطحی صادر می‌شود. ممکن است جریان آهسته‌ای از آب دریا از روی آستانه جریان یابد و
آهسته‌ای از آب دریا از روی آستانه جریان یابد و به کف آبدره (لایه عمیق) فرورود، جایی که آب تا زمانی که توسط طوفان‌های گاه به گاه شسته شود، راکد می‌ماند. خور معکوس. مصب‌های معکوس در آب و هوای خشک رخ می‌دهند که در آن تبخیر به میزان قابل توجهی از جریان آب شیرین ورودی بیشتر است. یک منطقه با حداکثر شوری تشکیل می‌شود و آب رودخانه‌ای و اقیانوسی هر دو از نزدیکی سطح به سمت این منطقه جریان می‌یابند. این آب به سمت پایین رانده می‌شود و در امتداد کف، هم به سمت دریا و هم به سمت خشکی پخش می‌شود. حداکثر شوری می‌تواند به
به سمت خشکی پخش می‌شود. حداکثر شوری می‌تواند به مقادیر بسیار بالایی برسد و زمان ماندگاری می‌تواند چندین ماه باشد. در این سیستم‌ها، منطقه حداکثر شوری مانند یک مانع عمل می‌کند و از اختلاط آب‌های مصب و اقیانوس جلوگیری می‌کند تا آب شیرین به اقیانوس نرسد. آب با شوری بالا به سمت دریا فرومی‌رود و از مصب رودخانه خارج می‌شود. مصب‌های معکوس همچنین در آب و هوای مرطوب با بارندگی زیاد رخ می‌دهند، جایی که ورودی آب شیرین به منطقه ساحلی در انتهای رو به دریا مصب بیشتر است. به عنوان مثال می‌توان به خلیج سانیچ (یک آبدره) در
به عنوان مثال می‌توان به خلیج سانیچ (یک آبدره) در ساحل جنوب شرقی جزیره ونکوور اشاره کرد. در اینجا، ورودی آب شیرین از رودخانه‌های فریزر و کوویچان، که در نزدیکی و خارج از فیورد قرار دارند، بیشتر از رودخانه‌های کوچک‌تری است که به فیورد می‌ریزند. گردش خون حاصل در داخل فیورد بسیار ضعیف است و عموماً برعکس گردش خون مثبت مصب رودخانه است.
نبرد ساسو که با نام نبرد مار و آب نیز شناخته می‌شود. نبرد بزرگی که میان دودمان چینی تانگ و نیروهای کره‌ای گوگوریو بود که در سال ۶۶۲ میلادی رخ داد. ارتش چینی تانگ، که عمدتاً از سربازان لینگنان تشکیل شده بود، توسط ژنرال پانگ شیاوتای رهبری می‌شد، در حالی که ارتش گوگوریو توسط ژنرال یون گه‌سومون رهبری می‌شد. ارتش گوگوریو با استراتژی ای که یون گه‌سومون طراحی کرده بود، در نبرد پیروز شد و ارتش تانگ در هم کوبیده شد. بعد از شکست سنگین تانگ سو دینگفانگ نیروهای خود را عقب کشید و عقب‌نشینی کرد. در این نبرد پانگ شیاوتای
کشید و عقب‌نشینی کرد. در این نبرد پانگ شیاوتای و ۱۳ پسرش همگی کشته شدند. بعد از این نیروهای امپراتوری تانگ این را متوجه شدند که تا وقتی که یون گه‌سومون زنده است تصرف گوگوریو غیرممکن بوده و تا زمان مرگ یون گه‌سومون هرگز به گوگوریو حمله نکرد. پیش‌زمینه. گائوزونگ امپراتور تانگ، جانشین پدرش تایزونگ شد و بر تخت سلطنت نشست و با این کار، رویاهایش برای فتح امپراتوری گوگوریو، که در طول سلطنتش شکست خورده بود، محقق شد. او در سال ۶۶۰ میلادی جنگ را از سر گرفت و ۳۵۰٫۰۰۰ سرباز را به همراه کمک در تدارکات و آذوقه از
سرباز را به همراه کمک در تدارکات و آذوقه از پادشاهی شیلا، که با آن متحد بود فرستاد. ارتش تهاجمی چین به نیروهای مختلفی تقسیم شد، یک نیرو به رهبری دریاسالار سو دینگفانگ متشکل از ۱۳۰٫۰۰۰ سرباز با چندین هزار کشتی که از طریق دریای زرد و از طریق چندین هزار کشتی از شبه‌جزیره شاندونگ به پادشاهی بکجه که فتح کردند، حرکت می‌کردند، در حالی که نیروی دیگر به رهبری ژنرال‌های پانگ شیاوتای و لیو دمین از طریق شبه‌جزیره لیائودونگ در امتداد جاده قدیمی اوکجو با ۱۰۰٫۰۰۰ سرباز از لینگنان به سمت پیونگ‌یانگ پایتخت گوگوریو حرکت
از لینگنان به سمت پیونگ‌یانگ پایتخت گوگوریو حرکت کردند. زمستان اواخر سال ۶۶۱ میلادی برای نیروهای تانگ بسیار سخت بود و منجر به استقرار آنها در اقامتگاه‌های زمستانی در هر نزدیکترین سکونتگاه اشغالی گوگوریو شد. آنچه که قرار بود یک حرکت گازانبری با هدف قرار دادن پیونگ‌یانگ باشد، طبق برنامه پیش نرفت، زیرا بخش زیادی از ارتشی که بکجه را در جنوب فتح کرده بود، مشغول مقابله با شورشیان طرفدار احیای قدرت به رهبری گویشیل بوکشین بود که اکنون با مداخله ژاپن اوضاع بدتر شده بود و آنها بویو پونگ شاهزاده تبعیدی بکجه، را برای
بود و آنها بویو پونگ شاهزاده تبعیدی بکجه، را برای رهبری شورش به آنجا بازگرداندند. در حالی که ارتش سو دینگ‌فانگ که اکنون بسیار کاهش یافته بود، مشغول محاصره پیونگ‌یانگ بود و به دلیل هوای سرد شدید و تعداد کمتر از حد نیاز خود، قادر به غلبه بر استحکامات آن نبود، به طوری که مرزهای شمالی شهر بازماند. شورش گائوجو در لبه غربی امپراتوری چین اوضاع را بدتر کرد و امپراتور تانگ را مجبور کرد تا برخی از نیروهای خود را که قبلاً به گوگوریو حمله کرده بودند، برای سرکوب آن اعزام کند و در نتیجه تعداد آنها در جبهه کاهش یافت.
کند و در نتیجه تعداد آنها در جبهه کاهش یافت. اوضاع را بدتر کرد. با این خبر که از طریق پیشاهنگان و پیک‌ها اطلاع داده شده بود، فرصتی برای یون گه‌سومون پیش آمد تا تمام نیروهای باقی‌مانده پادشاهی را در پیونگ‌یانگ، جمع کند تا نیروهای پانگ شیوتای را که در نزدیکی رودخانه ساسو (که احتمالاً رودخانه پوتونگ امروزی در شمال است) گیر افتاده بودند، از بین ببرد، پیش از آنکه بتوانند با نیروهای سو دینگ‌فانگ در جنوب متحد شوند و پیونگ‌یانگِ در محاصره را به‌طور کامل محاصره کنند. نبرد. یون گه‌سومون در ۲۱ فوریه ۶۶۲ میلادی ارتش
نبرد. یون گه‌سومون در ۲۱ فوریه ۶۶۲ میلادی ارتش گوگوریو را رهبری کرد و ارتش تانگ را در کنار رودخانه ساسو متوقف و آن را نابود کرد. پانگ شیاوتای ژنرال تانگ و تمام ۱۳ پسرش کشته شدند. یون گه‌سومون با امن شدن جبهه شمالی برای کمک به پیونگ‌یانگ بازگشت. سو دینگ‌فانگ با وجود کولاک شدید، نیروهای خود را عقب کشید و به محاصره پایان داد. محدودیت‌های اسناد تاریخی. برخلاف جنگ نخستین گوگوریو–تانگ در سال ۶۴۵ میلادی رخ داد، تقریباً هیچ سندی از جنگ دوم گوگوریو–تانگ که از سال ۶۶۱ تا ۶۶۲ میلادی رخ داد، باقی نمانده است. مورخان
۶۶۱ تا ۶۶۲ میلادی رخ داد، باقی نمانده است. مورخان کره‌ای معتقدند از آنجایی که بخش زیادی از محتوای جنگ نخست گوگوریو–تانگ، از جمله نبرد لیائودونگ، نبرد دژهای شین و جیانان و نبرد کوه جوپیل، مفقود شده است، بسیار محتمل است که نویسنده‌های تانگ تنها جنگ‌هایی را که در آنها پیروزی‌های بزرگی داشته در اسناد تاریخی خود ثبت کرده و سوابق سایر شکست‌های بزرگ را حذف یا بسیار کاهش داده باشدند. تحرکات نیروی اعزامی بویو که در طول جنگ دوم گوگوریو–تانگ به سمت لیائودونگ پیشروی کردند، کاملاً ناشناخته است و معدود اسنادی که باقی
کردند، کاملاً ناشناخته است و معدود اسنادی که باقی مانده‌اند، شکست ارتش گوگوریو تحت فرماندهی یون نامسنگ توسط ارتش تانگ تحت فرماندهی «گپیل هاریوک» در نزدیکی رودخانه آمنوک و نابودی نیروی اعزامی اوکجو توسط «پانگ شیاوتای» و ۱۳ پسرش در ساسو است. اینها تنها اسناد موجود در اسناد تاریخی چین، "سامگوک ساگی" کره و "نیهون شوکی" ژاپن هستند. بنابراین، فرماندهان دقیقی که در آن زمان فرماندهی نبرد را بر عهده داشتند نیز ناشناخته هستند، و این فرض که یون گه‌سومون، در طول جنگ دوم گوگوریو–تانگ بیمار بوده است نیز مبتنی بر هیچ
دوم گوگوریو–تانگ بیمار بوده است نیز مبتنی بر هیچ مدرک دقیقی نیست، زیرا فرض بر این است که یون گه‌سومون چند سال بعد درگذشته است. پیامدها. گوگوریو زمان کمی برای جشن گرفتن پیروزی در ساسو داشت، زیرا توسط دهه‌ها جنگ مداوم ویران شده بود. یون گه‌سومون چهار سال بعد درگذشت و شش سال بعد گوگوریو توسط دودمان تانگ فتح شد.
داریوش معمار (زادهٔ ۹ اردیبهشت ۱۳۵۸ در آبادان) شاعر، روزنامه‌نگار، منتقد ادبی و فعال فرهنگی ایرانی است. او از چهره‌های شاخص نسل شاعران دههٔ ۸۰ ایران محسوب می‌شود و تاکنون بیش از ده مجموعه شعر و کتاب نقد ادبی منتشر کرده‌است. زندگی و فعالیت‌ها. داریوش معمار فعالیت حرفه‌ای خود را از سال ۱۳۷۵ با نوشتن در هفته‌نامهٔ "اروند آبادان" آغاز کرد. او با نشریاتی چون "کارنامه"، "گوهران"، "خوانش"، "نافه"، "بایا"، "کلک"، "نامه"، "پیام شمال"، "گیلوا" و "عصر پنج‌شنبه" همکاری داشته‌است. معمار سردبیر مجله ادبی ارمغان فرهنگی
داشته‌است. معمار سردبیر مجله ادبی ارمغان فرهنگی بود که با حکم دادستانی و به‌دلیل شکایت وزارت اطلاعات تعطیل شد. او همچنین بنیان‌گذار سایت خبری–تحلیلی فیدوس و مدیر سایت ادبی عصر آدینه بود. او مدیرمسئول و بنیان‌گذار دوماهنامه فرهنگی روزنه فرهنگی نیز بوده‌است. داریوش معمار عضو کانون نویسندگان ایران، کانون نویسندگان در تبعید و انجمن قلم ایران در تبعید است. او به دلیل فعالیت‌های رسانه‌ای، فرهنگی و انتقادی‌اش در ایران بازداشت شد و پس از فشارهای امنیتی، کشور را ترک کرد. وی اکنون ساکن آلمان است و به فعالیت‌های ادبی
کرد. وی اکنون ساکن آلمان است و به فعالیت‌های ادبی و رسانه‌ای ادامه می‌دهد. فعالیت روزنامه‌نگاری. "او با رسانه‌هایی چون "اعتماد"، "شرق"، "کارگزاران"، "عصر مردم"، "ارمغان بازار" و "پیام جنوب" همکاری داشته‌است. وی اکنون خارج از ایران عضو تحریریه رسانهٔ "ایندیپندنت فارسی" است و با "رادیو فردا" به عنوان کارشناس همکاری دارد ." ناشران همکار. نشر نگاه، بوتیمار، چشمه، آهنگ دیگر، ورا، نورهان
ژئومونگو ، نام دیگرش هیونگئوم یک ساز سنتی کره‌ای با مضراب و سنتور است که هم دارای خرک و هم دارای پرده است. "ژئومونگو" یک ساز زهی نمونه است که پیش از قرن پنجم در امپراتوری گوگوریو اختراع گشته است. پژوهشگران معتقدند که این عنوان به امپراتوری گوگوریو اشاره دارد و در فارسی «زیتر گوگوریو» ترجمه می‌شود یا اینکه به رنگ آن اشاره دارد و به «زیتر درنای سیاه» ("هیون هاک گئوم" ، 현학금 /玄鶴琴) ترجمه می‌شود. جایگاه ژئومونگو در فرهنگ کره که به طور سنتی ابزاری برای خودسازی پژوهشگران است، بسیار به کاری که چینی‌های باستان با
است، بسیار به کاری که چینی‌های باستان با گوچین در چین انجام می‌دادند، شباهت دارد. با این وجود، کره‌ای‌ها هیچوقت گوچین را به عنوان یک ساز فولکلور نپذیرفتند،در مقابل، دانش کنفوسیوسی و ادبی گوچین را به طور کامل به ارث بردند و آن را در دانش ژئومونگو خود به کار گرفتند. تاریخچه. ساز "گئومونگو" حدود قرن چهارم (به مقبره آناک شماره ۳ در زیر مراجعه کنید) تا قرن هفتم از امپراتوری گوگوریو، سرچشمه گرفته است، اگرچه می‌توان ریشه این ساز را به قرن چهارم نسبت داد. بر اساس "سامگوک ساگی" (وقایع سه پادشاهی) که در سال ۱۱۴۵
"سامگوک ساگی" (وقایع سه پادشاهی) که در سال ۱۱۴۵ نگاشته گشته است، ژئ"ومونگو" در قرن ششم توسط نخست وزیر وانگ سان-آک با مرمت شکل ساز باستانی چینی "گوکین" ( "گوگئوم" که "چیل‌هیونگوم" نیز عنوان می‌شود، به معنای واقعی واژه "زیتر هفت سیم") ابداع گشت. پس از مرگ او، این ساز به اوک بوگو، سون میونگ-دئوک، گوی گئوم، آن جانگ، چئونگ جانگ و گئوک جونگ رسید و در سراسر امپراتوری گوگوریو به طور گسترده مورد استفاده قرار گرفت.ولی، مرکز ملی گوگاک کره این فرضیه را تفسیر می‌کند که ژئومونگو از یک ساز موسیقی سنتی گوگوریو پیش از
که ژئومونگو از یک ساز موسیقی سنتی گوگوریو پیش از معرفی گوچین سرچشمه گرفته باشد. در همین حال، محققان ژاپنی مدعی است که جدِ ژئومونگو، وو کونگو (卧箜篌)، یک ساز پل پرده‌دار بوده که حداقل از زمان دودمان هان غربی در چین مورد بهره برداری قرار می‌گرفته است، و دیدگاه در مورد جدِ ژئومونگو هنوز هم در بین محققان شرق آسیا مورد مناقشه است. کهن الگوی این ساز در آرامگاه های گوگوریو نقاشی شده است. آنها در آرامگاه مویونگچونگ و مقبره شماره 3 آناک کشف شده‌اند. ساخت و ساز. "ژئومونگو" تقریباً ۱۶۲ است طول و ۲۳ سانتی‌متر سانتی‌متر
تقریباً ۱۶۲ است طول و ۲۳ سانتی‌متر سانتی‌متر عرض (۶۳.۷۵ اینچ طول، ۹ اینچ عرض) دارد و دارای پل‌های متحرکی به نام "آنجوک" و ۱۶ پرده به نام "گوائه" (از چپ به راست از ۱ تا ۱۶ شماره‌گذاری شده‌اند) است. این ساز دارای بدنه ای تو خالی است که صفحه جلویی ساز از چوب پالونیا و صفحه پشتی آن از الوار شاه بلوط سخت ابداع گشته است. شش سیم آن که از ابریشم تابیده ساخته شده‌اند، از صفحه پشتی آن رد شده‌اند. پیک از چوب بامبو به اندازه مداد معمولی خانگیاختراع گشته است. حوالی خرک، قسمتی پوشیده از چرم به عنوان "دایمو" وجود دارد که
قسمتی پوشیده از چرم به عنوان "دایمو" وجود دارد که سطح ساز را از برخورد چوب "سولدائه" مراقبت می‌کند. عناوین شش سیم (از نزدیک‌ترین سیم به نوازنده به سمت بیرون) "مون‌هیون،" "یوه‌هیون، دائه‌هی‌یئون"، گواسانگ‌چئونگ "است." و به ترتیب از 1 تا 6 شماره گذاری شده اند (یا 文、方、大、上、中、下 در شکل تابلا).[ "" ] سیم‌های ۲ تا ۴ از روی فرت ۱ عبور می‌کنند و روی فرت‌ها قرار می‌گیرند، در حالی که سیم‌های ۱، ۵ و ۶ توسط خرک‌های "آنجوک" پشتیبانی می‌شوند. سیم‌های ۲ و ۳ برای نواختن نت‌های استاپد استفاده می‌شوند و بقیه سیم‌ها به صورت
استاپد استفاده می‌شوند و بقیه سیم‌ها به صورت باز یا بم نواخته می‌شوند (حتی سیم ۴ که بالای پرده‌ها قرار دارد، هرچند گاهی اوقات در برخی قطعات به صورت استاپد نواخته می‌شود). ضخامت سیم‌ها به ترتیب نیست: معمولاً ضخیم‌ترین سیم، "دائه‌هیون" است و پس از آن "مون‌هیون" و "موهیون" قرار دارند. "یوهیو" معمولاً نازک‌ترین سیم است و پس از آن "گوائسانگچئونگ" و "گوائهچئونگ" قرار دارند، هرچند برخی "گوائسانگچئونگ را" نازک‌ترین سیم می‌دانند و پس از آن "یوهیون" قرار می‌گیرد. ژئومونگوی مدرنیزه شده(امروزی)، تعداد سیم‌ها را به ۱۱
مدرنیزه شده(امروزی)، تعداد سیم‌ها را به ۱۱ افزایش داده که از نایلون درست شده اند. مانند نسخه سنتی، سه سیم روی فرت‌ها قرار دارند و باقی سیم‌ها باز هستند. اما نسخه سنتی ژىومونگو شش سیم دارد که سه تای آنها روی پرده‌ها قرار دارد. اخیراً، "ژئومونگوی" شش سیمه سنتی با ظهور ژئومونگوی الکترونیکی (전자 거문고) تغییرات بسیاری کرده است. این ساز با آرشه "هوالده" (활대 거문고) نواخته می گشته است، مثل نواختن "آجانگ" )، و برخی نسخه‌ها سیم‌های بیشتری دارند.[ "" ] وو کونگو چینی ۷ سیم دارد با این وجود که ژئومونگوی سنتی تنها ۶ سیم
سیم دارد با این وجود که ژئومونگوی سنتی تنها ۶ سیم دارد. در شکوفایی فرهنگ، علاوه بر هنرمندان حافظ میراث فرهنگی که میراث‌دار آداب و رسوم فرهنگی حاکنیت هستند، هنرمندانی نیز وجود دارند که فرهنگ سنتی ملت را تغییر داده و مدرن می‌کنند. روش اجرا. "ژئومونگو" معمولاً در حالت نشسته روی زمین نواخته می‌شود. سیم‌ها با یک مضراب کوتاه از جنس چوب بامبو موسوم به سول‌دائه نواخته می‌شوند. که میان انگشتان اشاره و میانی دست راست نگه داشته می‌شود، با این وجود که دست چپ با کشیدن یا هل دادن سیم‌ها (عمدتاً سیم‌های ۲ و ۳) برای تولید
هل دادن سیم‌ها (عمدتاً سیم‌های ۲ و ۳) برای تولید زیر و بمی‌های گوناگون با به کار گیری از انگشت شست و چهار انگشت اول فشار می‌آورد. انگشت حلقه دست چپ معمولاً یک انگشت چرمی (به نام "گلمو" ) می‌پوشد تا مانند اهرم عمل کند، زیرا سیم‌ها بالاتر از پرده‌ها قرار دارند و فشار دادن محکم آنها روی پرده‌ها سخت است. نوازنده قادر است در حین نواختن مضراب از چوب به جهت ضربه زدن به محافظ چرمی "دایمو" بهره ببرد تاجلوه‌های کوبه‌ای ایجاد کند. عادی‌ترین کوک سیم‌های باز به جهت نواختن موسیقی درباری سنتی کره (از سیم نزدیک به نوازنده
موسیقی درباری سنتی کره (از سیم نزدیک به نوازنده به جهت بیرون) به شکل Eb، Ab، Db، Bb، Bb و Bb یک اکتاو پایین‌تر از آوای اصلی است. برای موسیقی سنجو و فولک، سیم Eb تا فا بالا می‌رود (به‌علاوه، امکان دارد که همگی سیم‌ها یک ماژور بالاتر برده شوند). این ساز در موسیقی سنتی درباری کره و سبک‌های فولک سانجو و سیناوی نواخته می‌شود. به دلیل آوای کوبه‌ای خاص و شیوه نواختن پرانرژی‌اش، این ساز در مقایسه با گای‌آگوم ۱۲ سیمی یا ۲۴ سیمی (یکی دیگر از سنتورهای کره‌ای) «مردانه‌تر» به دید میرسد؛ با این وجود، هر دو ساز توسط
به دید میرسد؛ با این وجود، هر دو ساز توسط نوازندگان مرد و زن به کار گرفته و نواخته میشوند. ژئومونگو طیف بزرگی از آواهای قابل پخش و همچنین طیف بزرگی از ترانه ها را دارد. از لحاظ تاریخی، سیستم نت‌نویسی ژئومونگو مشابه ساختار "نت‌نویسی جیانزیپوی" هفت سیمی چینی گوچین بود، با این وجود این سیستم با نت‌نویسی مدرن جایگزین شده است. جین هی کیم ، نوازنده و آهنگساز "ژئومونگو" ، زاده کره و ساکن آمریکا، علاوه بر ساز معمولی، یک "ژئومونگوی" برقی اختصاصی نیز به کار گرفته و می نوازند. یک ژئومونگو در موزیک ویدیوی گروه کی-پاپ
نوازند. یک ژئومونگو در موزیک ویدیوی گروه کی-پاپ کره‌ای بلک‌پینک با عنوان « زهر صورتی » وجود داشت که جیسو در اول ویدیو آن را استفاده کرد و نواخت.
مثلث انرژی یک طرح استخراج گاز طبیعی بین سه کشور متحد قبرس، اسرائیل و یونان است.این سه کشور توافق کردند که از میدان‌های گازی تامار، لویاتان و آفردیت استفاده کنند که به ترتیب در سال‌های ۲۰۰۹، ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ کشف شدند. حدود ۴۰ تریلیون فوت مکعب (tcf) گاز طبیعی بین قبرس و اسرائیل یافت شده است که به هر دو کشور در تجارت منطقه‌ای برتری می‌دهد. اروپا سالانه به ۱۹ تریلیون فوت مکعب گاز طبیعی نیاز دارد و دولت قبرس معتقد است که منطقه اقتصادی انحصاری آن (EEZ) حدود ۶۰ تریلیون فوت مکعب گاز دارد؛ قبرس این گزینه مالی سودآور را