payamvha/North_RAG huggingface dataset:
زورنا یکی از سازهای بادی سنّتی ارمنستان و سایر مناطق قفقاز است. این ساز از چوب ساخته شده و شکلی مخروطی دارد که در انتهای آن یک زبانهٔ دوگانه، قرار گرفته است. زورنا به‌طور معمول در موسیقی‌های فرهنگی-سنّتی (فولکلوریک)، جشن‌ها و مراسم‌های مختلف استفاده می‌شود و صدایی قوی و پر طنین دارد که می‌تواند در فضاهای باز نیز، به خوبی شنیده شود. تاریخچهٔ استفاده از زورنا به دوران باستان برمی‌گردد و این ساز، هنوز هم به عنوان یکی از نمادهای فرهنگی و موسیقایی ارمنستان، شناخته می‌شود. نوازندگان زورنا معمولاً تکنیک‌های خاصّی
می‌شود. نوازندگان زورنا معمولاً تکنیک‌های خاصّی برای نفس‌گیری و نواختن این ساز استفاده می‌کنند که اجرای موسیقی را، بسیار منحصر به فرد و دلنشین، می‌کند. واژه‌شناسی. نام این ساز، «سرنا»، سرنخ‌هایی از منشأ آن ارائه می‌دهد. یک نظریه پیشنهاد می‌کند که «سرنا» از کلمهٔ فارسی «سورنای» مشتق شده است که از ترکیب «سور» (به معنای: جشن، مهمانی) و «نای» (به معنای: نی، نی‌لبک) تشکیل شده است. این ریشه‌شناسی به ارتباط تاریخی سرنا با مناسبت‌های جشن، اشاره دارد. نظریهٔ دیگری بیان می‌کند که اصطلاح ارمنی زورنا از واژهٔ هیتی یا
می‌کند که اصطلاح ارمنی زورنا از واژهٔ هیتی یا لوویایی «زورنی» به معنای «شاخ» گرفته شده است. این ارتباط نشان‌دهندهٔ پیوند احتمالی با سازهای باستانی آناتولی است. تاریخچه و منشأ. سرنا یک ساز بادی دو زبانه است که تاریخی غنی دارد و طی هزاران سال در مناطق جغرافیایی وسیعی، رواج یافته است. باور بر این است که این ساز از آسیای مرکزی و آناتولی باستان منشأ گرفته است. این امر با حضور سازهای مشابه سرنا در آثار هنری هیتی‌ها که به ۲۰۰۰ تا ۱۲۰۰ پیش از میلاد باز می‌گردد، تأیید می‌شود. تصاویر ساز مشابهی با نام «کرنا» نیز در
می‌شود. تصاویر ساز مشابهی با نام «کرنا» نیز در آثار باستانی ایران از قرن ششم پیش از میلاد یافت شده است. سرنا تا قرن ششم پس از میلاد به عنوان یکی از سازهای برجسته در ایران شناخته می‌شد و محبوبیّت آن با گسترش اسلام بین قرون هفتم تا پانزدهم میلادی، افزایش یافت. امپراتوری عثمانی که تحت تأثیر فرهنگ ایران، قرار داشت؛ سرنا را به عنوان عنصری کلیدی در موسیقی مهتر (گروه‌های نظامی) خود پذیرفت. گسترش و تنوع‌یابی. گسترش وسیع امپراتوری عثمانی به‌طور قابل توجهی به انتشار سرنا در مناطق مختلف کمک کرد: گسترش به شرق: سرنا در
در مناطق مختلف کمک کرد: گسترش به شرق: سرنا در قرن شانزدهم به چین رسید، جایی که به نام «سونا» شناخته می‌شود. گسترش به غرب: سرنا از طریق عثمانی‌ها به بالکان و بخش‌هایی از اروپای غربی معرفی شد و منجر به ایجاد تنوعات منطقه‌ای مانند «زورلا» در مقدونیه شد. تأثیر در شمال آفریقا: سازهای مشابهی در شمال آفریقا ظهور کردند، مانند «زمّار» در تونس و طنجه. تأثیر ترکیه در سوریه. در سوریه، این ساز به جای «مزمار» عربی، «سرنا» نامیده می‌شود. این ترجیح برای نام‌گذاری ترکی ممکن است به دلیل تأثیرات تاریخی و فرهنگی ترکیه در این
است به دلیل تأثیرات تاریخی و فرهنگی ترکیه در این منطقه باشد. استفاده از سرنا در گروه‌های «عراضه» سوریه نیز، این ارتباط ترکی را، بیشتر نشان می‌دهد. میراث سرنا. تأثیر سرنا فراتر از گسترهٔ جغرافیایی آن، است. این ساز به عنوان پیشروی «شوم» اروپایی در نظر گرفته می‌شود که در نهایت به «اوبوا»ی مدرن تبدیل شد. این تبار، سهم مهم سرنا در توسعه سازهای موسیقی غربی را نشان می‌دهد. با وجود منشأ باستانی‌اش، سرنا همچنان بخشی حیاتی از سنت‌های موسیقی فولکلور در بسیاری از نقاط جهان است. حضور پایدار آن نشان‌دهندهٔ اهمیّت فرهنگی
است. حضور پایدار آن نشان‌دهندهٔ اهمیّت فرهنگی ماندگارش و صدای قدرتمند و برانگیزاننده‌ای است که تولید می‌کند.
در پایین صفحه فهرستی از مهرهای دمونها جمع‌آوری شده است. در دیوشناسی سیگیل‌ها امضاهای تصویری هستند که به دیوها، فرشتگان و دیگر جانداران فراطبیعی نسبت داده می‌شود. در دوره قرون وسطی سیگیل‌ها در جادوی مراسمی برای احضار این شیاطین مورد استفاده قرار می‌گرفت.
دوباره می‌سازمت وطن از مشهورترین شعرهای سیمین بهبهانی است. او این شعر را در روزهای آخر اسفند ۱۳۶۰ سرود که فضای ایران درگیر ناملایمات گوناگون بود. بهبهانی در نامه به صدرالدین الهی، فضای سرایش این شعر را توصیف کرد و گفت که آن را به سیمین دانشور هدیه داده است. اجرا. داریوش اقبالی این شعر را در آلبوم دوباره می‌سازمت وطن اجرا کرده است. او دربارهٔ این ترانه می‌گوید: «من همهٔ آهنگهام رو دوست داشتم که خوندمشون ولی به آهنگ «دوباره می سازمت وطن» افتخار می‌کنم.» همچنین شهرام ناظری این شعر را در مراسم درگذشت سیمین
شهرام ناظری این شعر را در مراسم درگذشت سیمین بهبهانی به آواز اجرا کرد.
داوید ریگون (؛ زادهٔ ) راننده خودروی مسابقه‌ای اهل ایتالیا است.
انجمن‌های اسلامی-مسیحی سازمان‌های سیاسی عرب فلسطینی بودند که در سال ۱۹۱۸ به عنوان بخشی از تلاش‌های جنبش ملی فلسطین برای ایجاد یک نهاد سیاسی مخالف صهیونیسم تشکیل شدند. هدف تشکیل آن «تلاش برای استقلال و اتحاد عربی، دفاع از حقوق عرب‌ها و اماکن مقدس آنها از نظر اقتصادی، سیاسی و اجتماعی، تلاش برای امنیت عرب‌ها از راه‌های مشروع مسالمت‌آمیز، کار برای پیشرفت عربها از منظر اخلاقی و مادی» اعلام شد. بستر اصلی این گروه‌ها عبارت بودند از: استقلال‌خواهی، مخالفت با اعلامیهٔ بالفور و ایدهٔ خانه ملی یهودیان در فلسطین، و
بالفور و ایدهٔ خانه ملی یهودیان در فلسطین، و مخالفت با مهاجرت گسترده یهودیان به فلسطین. انجمن‌های مسلمان-مسیحی به عنوان اولین مظاهر جنبش ناسیونالیستی فلسطینی با پایهٔ گسترده تلقی می‌شوند. در پایان دهه ۱۹۲۰ آنها دیگر اهمیت نداشتند. اعضای آن از طبقات بالای اجتماعی بودند و ثابت کردند که در متوقف کردن پیشرفت‌های صهیونیست‌ها بی‌اثر بودند و نتوانستند رهبری برای مردمی که به‌طور فزاینده‌ای نگران آینده بودند، فراهم کنند. تاریخ. در سال ۱۹۱۸، به دنبال شکست بریتانیا از ارتش عثمانی و ایجاد حکومت نظامی در فلسطین، تعدادی
ارتش عثمانی و ایجاد حکومت نظامی در فلسطین، تعدادی باشگاه سیاسی به نام انجمن‌های مسلمانان و مسیحیان در تمام نقاط اصلی شهرها تأسیس شدند. انجمن‌های اسلامی-مسیحی فلسطینی در سال ۱۹۱۸ تشکیل یافتند. علی‌رغم روشن بودن هویت ملی عربی این انجمن‌ها، بنیانگذاران آنها مجبور شدند برای اجتناب از اعلام گرایش عربی در نامگذاری، تسلیم تمایل بریتانیا شوند که با توجه به اعلامیهٔ بالفور با عرب‌های فلسطین بر این اساس رفتار می‌شد که آنها «جمعیت غیر یهودی» فلسطین هستند، هرچند عرب‌ها ادر آن زمان اکثریت قریب به اتفاق جمعیت فلسطین را
ادر آن زمان اکثریت قریب به اتفاق جمعیت فلسطین را تشکیل می‌دادند. فشار بریتانیا در نظام انجمن که در اوایل سال ۱۹۱۹ توسط مقامات تصویب شد، نیز منعکس شده است. اولین انجمن مسلمان-مسیحی در نیمه اول سال ۱۹۱۸ در یافا به ریاست راغب ابوالسعود الدجانی و عضویت افراد سرشناس، تجار و برخی از روشنفکران یافا تأسیس شد. سپس این انجمن به ریاست عارف پاشا الدجانی در قدس تأسیس شد که اعضای آن شامل انجمن‌های لاتین و ارتدکس و برخی از نمایندگان مردم روستاهای مجاور قدس بود. این انجمن‌ها گسترش یافت و همهٔ شهرهای فلسطین را دربر گرفت.
گسترش یافت و همهٔ شهرهای فلسطین را دربر گرفت. از جمله اعضای سرشناس، نجیب نصار، روزنامه‌نگار و سیاست‌مدار بود. او در سومین کنفرانس عرب فلسطین که در دسامبر ۱۹۲۰ در حیفا برگزار شد، به عنوان نمایندهٔ انجمن‌های اسلامی-مسیحی در طبریه شرکت کرد؛ وی در آن کنفرانس بر ضرورت تشکیل نهادهای کارگری و دهقانی برای مقابله با شهرک‌سازی صهیونیست‌ها تأکید کرد.همچنین در چهارمین کنفرانس عرب فلسطین که در ماه مه تا ژوئن ۱۹۲۱ در قدس برگزار شد، به عنوان نمایندهٔ انجمن‌های اسلامی-مسیحی در حیفا شرکت کرد. این انجمن‌ها توانستند اولین
در حیفا شرکت کرد. این انجمن‌ها توانستند اولین کنگرهٔ ملی فلسطین را در سال ۱۹۱۹ در قدس برگزار کنند و به نمایندگی از عرب‌های فلسطین سخنرانی کنند. تلاش کردند بر سیاست در حال توسعهٔ بریتانیا در فلسطین تأثیر بگذارد و با نفوذ کمیسیون صهیونیستی که در آوریل ۱۹۱۸ از فلسطین بازدید کرد، مقابله کند. در سخنرانی در کنفرانس صلح پاریس، به سازماندهی افکار عمومی در مقابل کمیتهٔ کینگ رکراین، اعتراض به ادعاها و اقدامات صهیونیست‌ها، مخالفت با سیاست میهن ملی یهود، ترک سرزمین‌ها و مهاجرت یهودیان پرداختند. انجمن‌های اسلامی-مسیحی
و مهاجرت یهودیان پرداختند. انجمن‌های اسلامی-مسیحی به سازماندهی برخی تظاهرات جهانی، طومارنویسی‌ها، درخواست‌ها و تقاضای دولت نمایندهٔ ملی کردند بدون اینکه به خشونت در روش‌های آن دست بزنند. به دلیل ترکیب طبقاتی و فرقه‌ای رهبران مربوطه، این انجمن‌ها و رهبران نتوانستند مخالفت عربی فلسطینی با صهیونیسم را مؤثر جلوه دهند. این انجمن‌ها با افزایش کنترل جوانان بر اقدامات ملی فلسطین و ظهور امین الحسینی در صحنهٔ سیاسی به تدریج از بین رفتند.
فیزوستوم ها (physostome)، ماهی هایی هستند که دارای یک مجرای پنوماتیکی هستند. این مجرا بادکنک شنا را به لوله گوارشی متصل می کند و اجازه می دهد تا بادکنک شنا از طریق دهان پر یا تخلیه شود. این امکان نه تنها به ماهی اجازه می دهد تا مثانه خود را با تنفس دهانی (بلعیدن هوا) پر کند، بلکه میتواند به سرعت به سمت بالا و سطح آب بالا رود بدون اینکه مثانه تا نقطه ترکیدن منبسط شود. در مقابل، ماهیانی که بادکنک هوا ندارند، فیزوکلیستی نامیده می شوند. ماهی هایی که دارای فیزوستوم هستند شامل پرباله‌ماهیان، ماهی سرسوسماری ، بعضی
هستند شامل پرباله‌ماهیان، ماهی سرسوسماری ، بعضی از گونه های کپور، قزل آلا، شاه‌ماهی، گربه ماهی، مارماهی و شش ماهی است. در حالی که بادکنک شنا در ماهی به طور عمده به عنوان یک اندام شناوری عمل می کند، برخی از فیزوستوم ها (اگرچه نه همه) می توانند از بادکنک شنای خود به عنوان ریه استفاده کنند. این مکانیزم به آنها اجازه می دهد در شرایطی که سطح اکسیژن آب به حدی کاهش یافته است که منجر به مرگ ماهی های دیگر می شود، از اکسیژن بلعیده شده از اتمسفر و موجود در بادکنک شنا استفاده کرده و زنده بمانند.
جنایت در آفریقای جنوبی شامل تمامی جنایات خشونت‌آمیز و غیرخشونت‌آمیز است که در این کشور یا تحت صلاحیت آن رخ می‌دهند. هنگامی که این کشور با کشورهای دیگر مقایسه می‌شود، آفریقای جنوبی دارای سطح های بالای جنایات‌های خشونت‌آمیز است و شهرت دارد که همواره یکی از بالاترین سطح های قتل در جهان را دارد. این کشور همچنین نسبت به سایر کشورها سطح های بالای جرم‌های سازمان‌یافته را تجربه می‌کند. مجریان قانون و عدالت. آفریقای جنوبی به یک سیستم عدالت کیفری وابسته است که درگیر مشکلات زیادی است، از جمله ناکارآمدی، فساد و
درگیر مشکلات زیادی است، از جمله ناکارآمدی، فساد و قطب‌بندی داخلی. پلیس. یک نظرسنجی در سال ۲۰۱۹ توسط Global Corruption Barometer نشان داد که پلیس آفریقای جنوبی (SAPS) به عنوان فاسدترین نهاد در کشور شناخته می‌شود. در سال ۲۰۲۰، اندرو ویتفیلد از حزب Democatic Alliance این نیرو را «فاسد تا اعماق» توصیف کرد و پیشنهاد تشکیل کمیته موقت پارلمانی برای بررسی فساد در پلیس آفریقای جنوبی (SAPS) را مطرح کرد. بسیاری از افسران (SAPS) رشوه‌هایی از دنیای زیرزمینی جرم قبول می‌کنند، به‌ویژه زمانی که مقامات عالی‌رتبه آن‌ها نیز
به‌ویژه زمانی که مقامات عالی‌رتبه آن‌ها نیز در فساد مشهود هستند. افسران با درجات مختلف در اشکال مختلف فساد، از جمله تقلب، باج‌خواهی، کمک به فرار زندانیان یا اعطای غیرقانونی قراردادها، دست داشته‌اند. تا سال ۲۰۲۰، ۲۸۶ پرونده فساد که شامل ۵۶۴ افسر پلیس می‌شد، در حال رسیدگی بودند. جنایات خشونت آمیز. آفریقای جنوبی دارای نرخ بسیار بالای قتل، خشونت مبتنی بر جنسیت، سرقت و درگیری‌های خشونت‌آمیز است. یک نظرسنجی برای دوره ۲۰۰۰–۱۹۹۰ که توسط دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم سازمان ملل متحد گردآوری شده است، آفریقای جنوبی
سازمان ملل متحد گردآوری شده است، آفریقای جنوبی را از نظر حمله و قتل (به هر وسیله) به‌صورت سرانه در رتبه دوم و از نظر تجاوزات جنسی در رتبه اول بین ۶۰ کشور قرار داده است. جرم و جنایت کلی به‌صورت سرانه در میان این ۶۰ کشور در رتبه دهم قرار داشت. مؤسسه بین‌المللی تحقیقات جرم و عدالت سازمان ملل متحد پژوهشی را انجام داده است که نشان می‌دهد وضعیت جرم و جنایت در آفریقای جنوبی بیشتر شبیه به کشورهای در حال توسعه است. بر اساس آمار پلیس آفریقای جنوبی (SAPS) و آمار آفریقای جنوبی (SSA)، نرخ افزایش جرایم خشونت‌آمیز در
جنوبی (SSA)، نرخ افزایش جرایم خشونت‌آمیز در آفریقای جنوبی (۲۰۱۶–۲۰۲۰) روند کندتری پیدا کرده بود، اما تا سال ۲۰۱۹/۲۰ معمولاً میزان این نوع جرایم به‌صورت سالانه افزایش می‌یافت. در آوریل ۲۰۲۲، نومبیو گزارش داد که ۵ مورد از ۲۰ شهر خطرناک جهان در آفریقای جنوبی قرار دارند. در سال ۲۰۲۳، شاخص جهانی صلح IEP، آفریقای جنوبی را از نظر صلح در رتبه ۱۳۰ از ۱۶۳ کشور (۳۲ از ۴۴ کشور در آفریقای جنوب صحرایی) قرار داد و هزینه خشونت در سال ۲۰۲۲ حدود ۳.۳۰ تریلیون راند (۱۷۶.۴۹ میلیارد دلار) یا ۱۵٪ تولید ناخالص داخلی کشور برآورد
دلار) یا ۱۵٪ تولید ناخالص داخلی کشور برآورد شد. قتل. در سه ماه آخر سال ۲۰۲۳، حدود ۸۵ نفر در روز در آفریقای جنوبی به قتل رسیدند. نرخ قتل در اواخر دهه ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰ به‌سرعت افزایش یافت. در سال ۲۰۰۱، احتمال کشته شدن یک شهروند آفریقای جنوبی در قتل بیشتر از مرگ در تصادف خودرو بود، اما نرخ قتل بین سال‌های ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۹ به نصف کاهش یافت و از ۶۷ به ۳۴ قتل در هر ۱۰۰,۰۰۰ نفر رسید. بین سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۵، این نرخ به حدود ۳۲ قتل در هر ۱۰۰,۰۰۰ نفر تثبیت شد، هرچند تعداد کل کشته‌شدگان به دلیل افزایش جمعیت افزایش
تعداد کل کشته‌شدگان به دلیل افزایش جمعیت افزایش یافت. در سال ۲۰۱۶/۱۷، نرخ قتل به ۵۲ نفر در روز رسید و ۱۹,۰۱۶ قتل بین آوریل ۲۰۱۶ تا مارس ۲۰۱۷ ثبت شد. در سال ۲۰۲۲، نرخ قتل ۴۵.۵۳ در هر ۱۰۰,۰۰۰ نفر بود که چهارمین نرخ بالای جهان به گزارش UNODC محسوب می‌شد. استان‌های کیپ شرقی، کیپ غربی و کوازولو-ناتال بالاترین نرخ قتل را در کشور دارند. چهار شهر آفریقای جنوبی (پورت الیزابت، دوربان، کیپ‌تاون و ژوهانسبورگ) در میان ۵۰ شهر خطرناک جهان قرار دارند (شهرهایی با جمعیت بیش از ۳۰۰,۰۰۰ نفر و بالاترین نرخ قتل، طبق گزارش شورای
۳۰۰,۰۰۰ نفر و بالاترین نرخ قتل، طبق گزارش شورای شهروندی برای امنیت عمومی و عدالت کیفری مکزیک در رده‌بندی ۲۰۲۳/۲۰۲۴). در پس‌زمینه فعالیت‌های ناپایدار باندها، تعداد مرگ‌ومیر افراد بی‌گناه که در تیراندازی‌های متقاطع گرفتار شده‌اند، به‌شدت افزایش یافته است. عدالت گروهی به طور منظم در سکونتگاه‌های غیررسمی اجرا می‌شود، جایی که بی‌اعتمادی به پلیس و نارضایتی از سطح بالای جرایم بسیار بالاست. در سراسر کشور، حدود ۱,۳۵۰ قتل به اعمال عدالت گروهی و vigilantism در سال مالی ۲۰۲۰/۲۱ نسبت داده شد. تیراندازی‌های مرگبار از
۲۰۲۰/۲۱ نسبت داده شد. تیراندازی‌های مرگبار از داخل خودرو، با انگیزه‌های مشخص یا نامشخص، به طور منظم رخ می‌دهد. در سپتامبر ۲۰۱۹، رئیس‌جمهور نیجریه اجلاس اقتصادی آفریقا در کیپ‌تاون را به دلیل شورش‌های ضد خارجیان که به کشته شدن بسیاری انجامید، تحریم کرد. امدادگران و پلیس اغلب مجبورند برای کمک به قربانیان تیراندازی وارد محیط‌های ناامن شوند، و برخی از امدادگران استفاده از جلیقه‌های ضدگلوله را آغاز کرده‌اند. امدادگران کیپ‌تاون در دهه ۱۹۹۰ با حملات اندک یا بدون حمله مواجه بودند، اما در سال ۲۰۱۶ با ۲۸۸ حمله، ۲۲
حمله مواجه بودند، اما در سال ۲۰۱۶ با ۲۸۸ حمله، ۲۲ حمله در سال ۲۰۱۹، حدود ۶۸ حمله در سال ۲۰۲۰ و بیش از ۶۰ حمله در سال ۲۰۲۱ روبرو شدند. پرستاران در حال خدمت نیز قربانی قتل شده‌اند و اتحادیه خدمات عمومی (PSA) خواستار امنیت شدیدتر در مراکز بهداشتی شده است. زنان متهم به جادوگری در فواصل منظم کشته می‌شوند، روندی که با فقر و بی‌سوادی مرتبط است. از آنجا که سرقت‌ها جان بسیاری را گرفته‌اند، دادگاه‌ها حداکثر مجازات‌ها را اعمال می‌کنند. گزارش‌های خبری متعددی درباره دستکاری آمار جرایم منتشر شده است که به وجود
دستکاری آمار جرایم منتشر شده است که به وجود انگیزه‌هایی برای عدم ثبت جرایم خشونت‌آمیز اشاره دارند. با این حال، آمار قتل‌های بزرگسالان به‌طور کلی دقیق در نظر گرفته می‌شود. برآورد می‌شود که هر ساله ۸۰۰ تا ۹۰۰ کودک به قتل می‌رسند، اما یک مطالعه در سال ۲۰۱۴ نشان داد که قتل‌های کودکان به‌طور قابل توجهی در آمار پلیس کمتر از آنچه که هست گزارش می‌شود. مرگ نوزادان به دلیل رها کردن یا قتل به عنوان «پنهان‌سازی تولد» در پلیس ثبت می‌شود که به این ترتیب به نقص در آمار رسمی کمک می‌کند. تعداد بیمارانی که در مراکز مراقبت
کمک می‌کند. تعداد بیمارانی که در مراکز مراقبت خانگی به دلیل بی‌توجهی جنایی می‌میرند، مشخص نیست، اما به الگویی از سوءاستفاده نسبت داده می‌شود که گسترده و کم‌گزارش است. تجاوز جنسی و خشونت جنسی. آفریقای جنوبی یکی از بالاترین نرخ‌های تجاوز در جهان را دارد، با گزارش حدود ۶۵,۰۰۰ تجاوز و سایر حملات جنسی برای سال پایان یافته در مارس ۲۰۱۲، معادل ۱۲۷.۶ مورد به ازای هر ۱۰۰,۰۰۰ نفر در کشور. وقوع بالای تجاوز باعث شده است که این کشور به عنوان «پایتخت تجاوز جهان» شناخته شود. یک سوم از ۴,۰۰۰ زنی که توسط جامعه اطلاعات،
شود. یک سوم از ۴,۰۰۰ زنی که توسط جامعه اطلاعات، توانمندسازی و شفافیت مورد پرسش قرار گرفتند، اعلام کردند که در سال گذشته مورد تجاوز قرار گرفته‌اند. بیش از ۲۵٪ از مردان آفریقای جنوبی که در یک نظرسنجی منتشر شده توسط شورای تحقیقات پزشکی (MRC) در ژوئن ۲۰۰۹ شرکت کردند، به تجاوز اعتراف کردند؛ از این میان، تقریباً نیمی گفتند که بیش از یک نفر را تجاوز کرده‌اند. سه نفر از هر چهار نفر که به تجاوز اعتراف کرده بودند، اشاره کردند که برای اولین بار در دوران نوجوانی دست به حمله زده‌اند. آفریقای جنوبی یکی از بالاترین
به حمله زده‌اند. آفریقای جنوبی یکی از بالاترین نرخ‌های تجاوز به کودکان و نوزادان را در جهان دارد،[ و خشونت جنسی همچنان یک آفت در مراکز مراقبت روزانه، مدارس، کالج‌ها، دانشگاه‌ها و کلیساها باقی می‌ماند. تجاوز قانونی به وضوح شایع است، به طوری که تقریباً ۷۰۰ تولد در سال ۲۰۲۰ ثبت شد که مادران آن‌ها ۹ یا ۱۰ ساله بودند. یک واحد رفتار جنسی برای SANDF در نظر گرفته شده است که تعدادی از سربازان را به دلیل تجاوز جنسی محکوم کرده و اخراج کرده است.
ماهسیر طلایی (Tor putitora)، یا ماهسیر هیمالیا، گونه‌ای در حال انقراض از ماهی‌های خانواده کپورماهیان است که در نهرهای با جریان تند، برکه‌های رودخانه‌ای و دریاچه‌های منطقه هیمالیا یافت می‌شود. محدوده بومی آن حوضه رودخانه‌های سند، گنگ و برهماپوترا است. گزارش شده است که در رودخانه سالوین، مرز طبیعی بین تایلند و میانمار نیز یافت می‌شود، اما تعداد آن بسیار نادر است بطوری که فقط سه بار در طول ۲۸ سال اخیر دیده شده است. این گونه همه چیزخوار به‌طور کلی در نزدیکی سطح در آبهایی که دمای آن متغیر است، یافت می‌شود. این
در آبهایی که دمای آن متغیر است، یافت می‌شود. این گونه یک ماهی پرطرفدار و بزرگ‌ترین گونه ماهسیر است که می‌تواند به و برسد، اگرچه امروزه بیشتر آنها بسیار کوچکتر از این هستند.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;41598116&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-08-26T20:19:52Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;EmausBot&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;minor /&gt; &lt;comment&gt;ربات:: اصلاح تغییرمسیر دوتایی به اجاق (آلبوم)&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;42492184&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt;
شَهَنْشاه‌نامه یک تاریخ منظوم حماسه‌گونه دربارهٔ زندگانی دو پادشاه نخست خاندان صفوی، یعنی اسماعیل یکم و تهماسب یکم است. این منظومه به‌دستور شاه تهماسب توسط محمدقاسم قاسمی گنابادی در ۹۹۲۱ بیت در بحر متقارب مثمن محذوف سروده شد. منظومه مذکور که شاهنامه قاسمی نیز خوانده شده، از جمله منظومه‌هایی است که از شاهنامه فردوسی و اسکندرنامه نظامی گنجوی تقلید کرده‌اند. شاه اسماعیل در سال ۹۱۷ ه‍.ق هنگام دیدار با هاتفی خرجردی، ناظم حماسه تیمورنامه، از هاتفی خواست که زندگی‌نامه او نیز به‌صورتی حماسی به‌نظم کشیده شود. هاتفی
او نیز به‌صورتی حماسی به‌نظم کشیده شود. هاتفی تا زمان مرگش در سال ۹۲۷ ه‍.ق تنها کمی بیشتر از ۱۰۰۰ بیت دراین‌باره سرود و اثر ناتمام ماند. چندی پس از آن قاسمی گنابادی که از شاگردان هاتفی بود، سرودن یک اثر نو را آغاز کرد و آن را در دو دفتر جداگانه به سرانجام رساند: ارزیابی. به‌طور کلی، شهنشاه‌نامه قاسمی گنابادی از کارهای ادبی ارزنده دوره صفوی است که از جهاتی به اشعار غنایی و معرفتی نزدیکی بیشتری دارد تا اشعار حماسی. چند ساقی‌نامه نیز درون این اثر وجود دارد که از تأثیرات اشعار نظامی گنجوی بر قاسمی گنابادی است.
تأثیرات اشعار نظامی گنجوی بر قاسمی گنابادی است. درمیان حماسه‌های منظوم فارسی، نخستین‌بار شهنشاه‌نامه به‌توصیف تفنگ به‌عنوان یک سلاح جنگی به‌صورت «تفگ» پرداخته است: از آنجا که شهنشاه‌نامه یک اثر مدیحه‌سرایانه است، سراینده همزمان با بزرگنمایی قدرت، شکوه و کامیابی‌های شاهان ممدوح خود، از ذکر ناکامی‌ها و ضعف‌هایشان خودداری کرده تا بتواند چهره‌ای آرمانی از آن‌ها ترسیم کند. ازاین‌رو برای نمونه ذکری از رفتارهای خشونت‌آمیز و نامتعارف شاه اسماعیل با دشمنان شکست‌خورده‌اش در این کتاب نیست و به جنگ چالدران حتی اشاره
در این کتاب نیست و به جنگ چالدران حتی اشاره هم نشده است. بخش دوم این منظومه دارای اطلاعات قابل‌توجه‌ای پیرامون وضع شهر قزوین و دربار شاه تهماسب در روزگار شاعر است. نفوذ فرهنگ اسلامی و شیعی در شهنشاه‌نامه چشمگیر است و از شاهان اساطیری ایران و پهلوانان ایرانی شاهنامه نیز در جای‌جای کتاب یادشده است.
راه من می‌تواند به موارد زیر اشاره کند:
«راه من» ترانه‌ای فارسی است که به‌صورت مجزا توسط داریوش اقبالی و ابی اجرا شده است. این ترانه را می‌توان نسخهٔ فارسی ترانهٔ راه من از فرانک سیناترا دانست. حق معنوی. بحث‌هایی بر سر حق معنوی این ترانه وجود دارد. ابی دربارهٔ این ترانه می‌گوید: فرید زلاند در این باره می‌گوید:
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;timestamp&gt;2024-11-26T14:58:46Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Pirhayati&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;تغییرمسیر به راه من (ترانه فارسی)&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;40675313&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt;
دارکوب زبله به اردوگاه می‌رود با نام اصلی وودی دارکوب به کمپ می‌رود فیلمی لایو اکشن/پویانمایی کمدی بزن‌بکوب محصول سال ۲۰۲۴ است که توسط جان روزنبام بر اساس شخصیت کارتونی با همین نام کارگردانی شده است و دنباله فیلم ۲۰۱۷ "دارکوب زبله" و دومین قسمت از مجموعه فیلم‌های لایو اکشن دارکوب زبله است و توسط استیون مازور نوشته شده و توسط جان کایپر تهیه شده است. این فیلم توسط یونیورسال ۱۴۴۰ انترتینمنت و استودیوهای انیمیشن یونیورسال تولید و توسط نتفلیکس توزیع شده است‌. این فیلم در ۲۳ اوت ۲۰۲۴ منتشر شد. تولید و انتشار. در
فیلم در ۲۳ اوت ۲۰۲۴ منتشر شد. تولید و انتشار. در سال ۲۰۲۱، یونیورسال پیکچرز و یونیورسال ۱۴۴۰ انترتینمنت دنباله‌ای را برای فیلم ۲۰۱۷ "دارکوب زبله" اعلام کردند. این فیلم در ملبورن و در سراسر مناطق منطقه‌ای ویکتوریا از سپتامبر تا دسامبر همان سال فیلم‌برداری شد. این فیلم در ۱۲ آوریل ۲۰۲۴ در نتفلیکس منتشر شد. پذیرایی. در وبگاه بازبینی جمعی راتن تومیتوز، ۱۷٪ درصد از نظرات ۶ منتقد مثبت هستند، با میانگین امتیاز ۴٫۲/۱۰. دنباله احتمالی. در مصاحبه‌ای با جان روزنبام، او اظهار داشت که ممکن است فیلم سومی نیز در این
او اظهار داشت که ممکن است فیلم سومی نیز در این فرنچایز وجود داشته باشد.
انجمن قحطانی اولین انجمن سیاسی انقلابی عربی مخفی با اهداف مشخص در دوران مدرن بوده است که در سال ۱۹۰۹ در استانبول تأسیس شد. این انجمن به گسترش افکار ملی‌گرایانۀ عربی در میان دانشجویان و افسران عرب پیش از جنگ جهانی اول می‌پرداخت. برای تبدیل شدن سلطهٔ عثمانی که در کنترل تورانیان و ترک‌گرایان بود، به حکومتی مشارکتی ترکی-عربی با الگوبرداری از امپراتوری اتریش-مجارستان تلاش می‌کرد که دارای قانون اساسی، پارلمان و دولت باشد و زبان رسمی آن عربی. به دلیل مواضع و سختگیریِ گروهِ ترک‌گرای حاکم اتحاد و ترقی، فعالیت‌های
گروهِ ترک‌گرای حاکم اتحاد و ترقی، فعالیت‌های انجمن قحطانی به شدت مخفیانه بود. با این حال، به پنج پایتخت عربی گسترش یافت. از بنیانگذاران آن می‌توان به سلیم الجزایری، عزیز علی المصری، جرج آنتونیوس و برخی از افسران عرب در ارتش عثمانی اشاره کرد. رهبران انجمن پس از کشف وجود یک خائن در بین اعضای وابسته به آن، تصمیم به انحلال آن گرفتند. سپس به جای آن انجمن العهد را تشکیل دادند. تشکل‌های افسری تأثیر برجسته‌ای در تشویق شورش عرب‌ها در سال ۱۹۱۶ داشتند و شمار بسیاری از سربازان و افسران عرب در ارتش عثمانی به صفوف ارتش
سربازان و افسران عرب در ارتش عثمانی به صفوف ارتش عربی هاشمی پیوستند که به آزادی مشرق عربی در کنار ارتش متفقین کمک کردند. تاریخ. انجمن قحطانی در اواخر سال ۱۹۰۹ در استانبول تأسیس شد و اولین انجمن مخفی عرب محسوب می‌شود. از نام آن، «قحطانی» چنین برمی‌آید که به سوی ملی‌گرایی عربی و بازگرداندن تاریخ عرب به پیش از اسلام، دورهٔ قحطانی، گرایش داشتند. در مورد مؤسس آن اختلاف نظر وجود دارد، برخی معتقدند که او افسر عزیز المصری است، در حالی که مجلهٔ «جنگ بزرگ» ذکر کرده است که مؤسس آن یکی از این چهار نفر است: عبدالکریم
است که مؤسس آن یکی از این چهار نفر است: عبدالکریم الخلیل، خلیل حماده، عبدالحمید الزهراوی و سلیم الجزائری. شکل‌گیری آن در چارچوب واکنش عرب‌ها به سیاست انجمن اتحاد و ترقی و تبدیل رفتار اعضا و هواداران آن به موضعی ناسازگار در برخورد با عرب‌ها صورت گرفت. اهمیت آن از این جهت برجسته است که این انجمن، اولین تلاش گسترده برای جذب سربازان عرب در ارتش عثمانی و استخدام آنها برای حمایت از یک پروژهٔ سیاسی عربی بود. این انجمن در سال اول فعالیت گسترده‌ای انجام داد و به غیر از شعبهٔ اصلی خود در استانبول، پنج شعبه در
به غیر از شعبهٔ اصلی خود در استانبول، پنج شعبه در کشورهای عربی تأسیس کرد، به دلیل سخت‌گیری در انتخاب اعضای مورد اعتماد، مخفی ماند. مسئولان انجمن قحطانی برای آشنایی بین اعضای خود، ژستی مخفیانه ابداع کردند؛ به طوری که عضو باید انگشت همکار خود را فشار داده و انگشت اشاره و انگشت میانی را روی بازوی چپ خود قرار دهد و بقیه انگشتان را پنهان کند. او باید کلمهٔ «هلال» را زمزمه می‌کرد و اگر اولی حرف «هاء» را می‌گفت دومی با حرف «ل» جواب می‌داد تا اولی کلمه «الف» را کامل کند، تا اینکه کلمهٔ «هلال» تمام شود. از جمله
کامل کند، تا اینکه کلمهٔ «هلال» تمام شود. از جمله اهداف این انجمن: برابری‌خواهی میان ترک‌ها با عرب‌ها در امپراتوری عثمانی، مشابه امپراتوری اتریش-مجارستان، به طوری که هر دو، هر یک کشور جداگانه داشته باشند، با پارلمان، دولت و زبان رسمی خود، و زبان «عربی برای عرب‌ها» استفاده شود؛ سلطان ترک‌ها همانند امپراتور اتریش-مجارستان، پادشاه یا سلطان دو کشور خواهد بود و اعطای استقلال «خود مختار» به کشورهای عربی در محدودهٔ امپراتوری عثمانی. علاوه بر این، مقابله با گرایش نژادپرستانه ترکی به وسیلهٔ گرایش ملی‌گرایانهٔ عربی؛
ترکی به وسیلهٔ گرایش ملی‌گرایانهٔ عربی؛ برای اینکه عرب‌ها بتوانند نهادهای کشورهای عربی را کنترل کنند. برخی معتقدند که بیش از یک سال یعنی تا سال ۱۹۱۰ دوام نیاورد. در حالی که دیگران، از جمله محقق اردنی علی المحافظه، معتقدند که این انجمن به مدت پنج سال، تا آغاز جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۴ ادامه داشت. علت از بین رفتن آن، ترس اعضا از کشف مواضع آنها و افتادن آنها به دست مقامات ترک بود که اعضای آن به یکی از اعضا مشکوک شده بودند که ممکن بود اخبار آنان را فاش سازد. اعضای آن بعداً به انجمن‌های الفتاة و العهد پیوستند.
آن بعداً به انجمن‌های الفتاة و العهد پیوستند. اعضای آن. این انجمن شامل تعداد زیادی افسر عرب بود. از جمله اعضای برجستهٔ این انجمن به ترتیب سال تولد:
رود آرشالی () یک رودخانه در استان آق‌مولای کشور قزاقستان است.
رود بوقسیق () یک رودخانه در استان آق‌مولای کشور قزاقستان است.
رود گیدا () یک رودخانه در ناحیه خودگردان یامالو-ننتس کشور روسیه است.
لوایا ختا () یک رودخانه در ناحیه خودگردان یامالو-ننتس کشور روسیه است.
مسویاخا () یک رودخانه در ناحیه خودگردان یامالو-ننتس کشور روسیه است.
رود پورپه () یک رودخانه در ناحیه خودگردان یامالو-ننتس کشور روسیه است.