payamvha/North_RAG huggingface dataset:
بوربن یک رقم از "قهوه عربیکا" است. این یکی از دو واریته اصلی است که ارقام جدید زیادی از آن پرورش می‌یابند، دیگری تیپیکا است. منشأ هر دو گونه یمن است. قهوه بوربن برای اولین بار در جزیره رئونیون که قبل از سال ۱۷۸۹ با نام جزیره بوربن شناخته می‌شد تولید شد. فرانسوی‌ها بعداً آن را به سرزمین اصلی آفریقا و آمریکای لاتین بردند. بوربن در ارتفاعات بین ۱۱۰۰ تا ۲۰۰۰ متر بهترین رشد را دارد و ۲۰ تا ۳۰ درصد بازدهی بالاتری نسبت به تیپیکا داراست، اما قهوه با کیفیت مشابهی تولید می‌کند. بوربن دارای پتانسیل بازده تجاری و نمود
می‌کند. بوربن دارای پتانسیل بازده تجاری و نمود رشدی است اما مستعد بیماری و آفات نیز هست. کیفیت بوربن به‌طور کلی از استاندارد تا خوب پذیرفته شده است. این درخت می‌تواند بلند مرتبه شود و دارای پتانسیل بازدهی متوسط، در میوه‌های با کیفیت بسیار خوب است. همچنین مستعد ابتلا به بیماری‌های عمده قهوه است.
ندوکا اوزوکوو (Nduka Morrisson Ozokwo) زاده ۲۵ دسامبر ۱۹۸۸) یک بازیکن فوتبال اهل کشور نیجریه است. حرفه باشگاهی. اوزوکوو در انوگو نیجریه به دنیا آمد و کار خود را در تیم محلی انوگو رنجرز آغاز کرد، او به تیم فرانسوی OGC Nice رفت و مدت کوتاهی قبل از بسته شدن پنجره نقل و انتقالات تابستان ۲۰۰۷ قراردادی یک ساله امضا کرد، در باشگاه کوت دازور او در کنار هموطنش اونیکاچی آپام، که همچنین بازیکن سابق انوگو رنجرز بود، بازی کرد. نیس تصمیم گرفت قرارداد خود را در تابستان ۲۰۰۹ تمدید نکند، بنابراین اوزوکوو تا پایان سال به
۲۰۰۹ تمدید نکند، بنابراین اوزوکوو تا پایان سال به انوگو رنجرز بازگشت در ژانویه ۲۰۱۰، او با قراردادی شش‌ماهه به تیم لیگ اول بولوسپور TFF پیوست. حرفه بین‌المللی. نماینده کشورش در مسابقات قهرمانی جوانان آفریقا در سال ۲۰۰۷ بود که تیمش تا کنگو نایب قهرمان شد. پس از آن، او در جام جهانی ۲۰۰۷ زیر ۲۰ سال در کانادا کاپیتان تیم شد، جایی که پیراهن شماره ۹ را به تن کرد و تیم در مرحله یک چهارم نهایی خارج شد.
نبرد تایکندروگا یک رویارویی کوچک در قلعه کاریلون (که بعدها به قلعه تایکندروگا تغییر نام داد) در تاریخ ۲۶ و ۲۷ ژوئیه ۱۷۵۹، در طول جنگ فرانسویان و سرخپوستان بود. یک نیروی نظامی بریتانیایی با بیش از ۱۱٬۰۰۰ نفر به فرماندهی ژنرال سر جفری آمهرست توپخانه خود را به ارتفاعات بالای قلعه، که توسط یک پادگان ۴۰۰ نفری فرانسوی به فرماندهی سرتیپ فرانسوا-شارل دو بورلاماک دفاع می‌شد، منتقل کرد. به جای دفاع از دژ، فرمانده د بورلامک که تحت دستورهای ژنرال لویی-ژوزف دو مونتکام و فرماندار فرانسه نو، مارکی دو وودرویل، عمل می‌کرد،
فرماندار فرانسه نو، مارکی دو وودرویل، عمل می‌کرد، نیروهای خود را به عقب کشید و قصد داشت دژ را منفجر کند. اگرچه انبار باروت دژ نابود شد، اما دیوارهای آن به‌طور جدی آسیب ندیدند. سپس بریتانیایی‌ها دژ را تصرف کرده و آن را به نام تایکندروگا نامیدند. آنها بهبودهای زیادی در منطقه ایجاد کردند و شروع به ساخت ناوگانی برای انجام عملیات نظامی در دریاچه چمپلین نمودند. تاکتیک‌های فرانسوی کافی بودند تا ارتش امهرست را از پیوستن به جیمز وولف در نبرد دشت‌های آبراهام بازدارند. با این حال، این تاکتیک‌ها ۳۰۰۰ نفر از نیروهای
با این حال، این تاکتیک‌ها ۳۰۰۰ نفر از نیروهای خودشان را هم مشغول کرد که نتوانستند در دفاع از کبک کمک کنند. تصرف دژی که پیش‌تر یک سال قبل یک ارتش بزرگ بریتانیایی را عقب رانده بود، به چیزی که بریتانیایی‌ها آن را «سال شگفت‌انگیز» ۱۷۵۹ نامیدند، کمک کرد. پیشینه. جنگ فرانسویان و سرخپوستان که در سال ۱۷۵۴ بر سر اختلافات ارضی در مناطق غربی پنسیلوانیا و شمال ایالت نیویورک آغاز شد، سرانجام در سال ۱۷۵۸ پس از رشته‌ای از شکست‌ها در سال‌های ۱۷۵۶ و ۱۷۵۷ جنگ به نفع بریتانیایی‌ها تغییر کرد. بریتانیایی‌ها موفق شدند پیروزی در
تغییر کرد. بریتانیایی‌ها موفق شدند پیروزی در محاصره لوئیزبرگ (۱۷۵۸) و نبرد قلعه فرانتناک را در سال ۱۷۵۸ به دست آورند. تنها پیروزی مهم فرانسوی‌ها در سال ۱۷۵۸ زمانی بود که یک ارتش بزرگ بریتانیایی به فرماندهی جیمز ابرکرومبی توسط ارتش کوچکتری از فرانسوی‌ها در نبرد کاریلون شکست خورد. در زمستان پس از آن، فرماندهان فرانسوی بیشتر پادگان را از قلعه کاریلون (که توسط بریتانیایی‌ها قلعه تایکندروگا نامیده می‌شد) برای دفاع از شهر کبک، مونترال و قلعه‌های تحت کنترل فرانسوی‌ها در دریاچه‌های بزرگ و رودخانه سن‌لورانعقب
در دریاچه‌های بزرگ و رودخانه سن‌لورانعقب کشیدند. کارایلون که در نزدیکی انتهای جنوبی دریاچه چمپلین واقع شده، حتی پیش از آنکه ساموئل دو شامپلن در سال ۱۶۰۹ به آن برسد، اهمیت استراتژیکی داشت و به مسیر بارکش کلیدی بین چمپلین و دریاچه جورج در مسیر اصلی سفر میان دره رودخانه هادسون و رودخانه سن‌لورانس قرار داشت. با آغاز جنگ، این منطقه به بخشی از مرز بین استان نیویورک و استان کانادا فرانسه تبدیل شد، و بریتانیایی‌ها در نبرد دریاچه جورج (۱۷۵۵) پیشروی‌های بیشتر فرانسوی‌ها به سمت جنوب را متوقف کردند. با این حال، قلعه
به سمت جنوب را متوقف کردند. با این حال، قلعه در موقعیتی دشوار بنا شد؛ فرانسوی‌ها برای ساختن آن بر روی صخره، قلعه را نسبتاً دور از دریاچه و در زیر قله‌های نزدیک قرار دادند. برنامه‌ریزی بریتانیایی‌ها. برای جنگ ۱۷۵۹، وزیر امور خارجه بریتانیا، ویلیام پیت، به ژنرال جفری امهرست، که در لوئیزبرگ پیروز شده بود، دستور داد تا با استفاده از قایق در دریاچه چمپلین، ارتشی را به کانادا هدایت کند، در حالی که نیروی دوم تحت فرماندهی جیمز وولف، که در لوئیزبرگ تحت فرماندهی امهرست خدمت کرده و هدفش از طریق رودخانه سن‌لورانس،
خدمت کرده و هدفش از طریق رودخانه سن‌لورانس، دستیابی به شهر کبک بود. دستورالعمل‌هایی به فرمانداران سیزده مستعمره ارسال شد تا ۲۰٬۰۰۰ نفر از میلیشیاهای استانی را برای این ماموریت آماده کنند. حدود ۸٬۰۰۰ نفر از مردان استانی به آلبانی فرستاده شدند که از استان‌هایی همچون پنسیلوانیا و نیوجرسی تا جنوب بود. نیویورک ۳٬۰۰۰ نفر نیرو و نیوجرسی ۱٬۰۰۰ نفر نیرو فرستاد. ماساچوست ۶٬۵۰۰ نفر نیرو را جمع‌آوری کرد؛ حدود ۳٬۵۰۰ نفر به آلبانی رفتند، در حالی که باقی‌مانده به خدمت در کبک تحت فرماندهی وولف یا خدمت در نوا اسکوشیا اعزام
تحت فرماندهی وولف یا خدمت در نوا اسکوشیا اعزام شدند. توازن نیروهای استانی از دیگر استان‌های نیوانگلند و پنسیلوانیا آمد. هنگامی که کوئیکرهای پنسیلوانیا از فرستادن هر گونه نیرویی امتناع کردند، امهرست آنها را با تهدید به بازگرداندن نیروها از دژهای دره رودخانه اوهایو در مرز غربی استان که به‌طور منظم در معرض تهدیدات از سوی بومیان و فرانسوی‌ها قرار داشتند، مجبور به جمع‌آوری نیروها برای نبرد کرد. هنگامی که آمهرست از طریق سِر ویلیام جانسون دریافت که اتحادیه ایروکوا آماده است تا از تلاش‌های بریتانیا برای بیرون
آماده است تا از تلاش‌های بریتانیا برای بیرون راندن فرانسوی‌ها از دژهای مرزی‌شان حمایت کند، تصمیم گرفت تا نیرویی به منظور تصرف قلعه نیاگارا اعزام کند. او ۲٬۰۰۰ نفر از نیروهای استانی را از آلبانی به سمت غرب و به همراه ۳٬۰۰۰ نفر از نیروهای ارتش منظم تحت فرماندهی بریگادیر ژنرال جان پرایدیوس در ماه مه اعزام کرد. آمهرست خود و بقیه نیروهای استانی، که عمدتاً شامل مردان ماساچوست، نیوجرسی و کنتیکت بودند را به سوی شمال به فور ادوارد هدایت نمود، جایی که به ۶٬۰۰۰ نیروی منظم پیوستند. این نیروها شامل حدود ۲٬۰۰۰ نفر از
منظم پیوستند. این نیروها شامل حدود ۲٬۰۰۰ نفر از هایلندرهای رویال، و همچنین هنگ‌های ۱۷، ۲۷ و ۵۳ پیاده‌نظام، هنگ ۶۰ ام و ۱۰۰ نفر از توپخانه‌ی سلطنتی بودند. علاوه بر این، ۷۰۰ نفر از رنجرهای راجرز و ۵۰۰ نفر از پیاده‌نظام سبک تحت فرماندهی توماس گیج نیز در این ترکیب نیرو قرار داشتند. برنامه‌ریزی فرانسوی‌ها. در سال ۱۷۵۹، استراتژیست‌های نظامی فرانسه بیشتر منابع نظامی خود را به جبهه اروپایی جنگ هفت‌ساله اختصاص دادند. در ماه فوریه، وزیر جنگ فرانسه، مارشال بل-ایل، به ژنرال لویی-ژوزف دو مونتکام که مسئول دفاع از کانادا
لویی-ژوزف دو مونتکام که مسئول دفاع از کانادا بود، اطلاع داد که به دلیل تسلط دریایی انگلیس بر اقیانوس اطلس و خطرات مرتبط با ارسال نیروی نظامی بزرگ، هیچ حمایتی از سوی فرانسه دریافت نخواهد کرد. بل-ایل به مونکالم تأکید کرد که حفظ حداقل یک پایگاه در آمریکای شمالی ضروری است، چراکه در غیر این صورت بازپس‌گیری این سرزمین تقریباً غیرممکن خواهد بود. مونکالم پاسخ داد، مگر اینکه ما شانس غیرمنتظره‌ای داشته باشیم، یا در جای دیگری در آمریکای شمالی اقدامی گمراه‌کننده‌ای انجام دهیم، کانادا در طول دوره مبارزات آینده سقوط
انجام دهیم، کانادا در طول دوره مبارزات آینده سقوط خواهد کرد. انگلیسی‌ها ۶۰٬۰۰۰ نیرو دارند، ما ۱۱٬۰۰۰ نفر داریم. مونکالم تصمیم گرفت نیروی انسانی فرانسوی را بر دفاع از مناطق اصلی کانادا متمرکز کند: مونترآل، شهر کبک و دره رودخانه سن لورنس. او ۳۰۰۰ نفر از نیروهای هنگ‌های لارن و بری را تحت فرماندهی بریگادیر ژنرال فرانسوا-شارل دو بورلاماک برای دفاع از جنوب مونترآل قرار داد، که حدود ۲۳۰۰ نفر از آن‌ها به محافظت از قلعه کاریلون اختصاص داده شدند. مونکالم (پس از تجربه خود در نبرد سال قبل) می‌دانست که این نیرو برای
خود در نبرد سال قبل) می‌دانست که این نیرو برای نگه داشتن کاریلون در برابر حمله جدی توسط نیرویی با فرماندهان نظامی کارآمد بسیار کوچک و کم است. دستورهای مونکالم و فرماندار فرانسه نو، مارکی دو وودرویل، به بورلاماک این بود که تا حد ممکن کاریلون را حفظ کند و سپس آن را به همراه فورت سنت فردریک که در نزدیکی آن است، پیش از عقب‌نشینی به مونترآل، نابود کند. پیشروی بریتانیا و عقب‌نشینی فرانسه. با اینکه به ژنرال امهرست دستور داده شده بود تا نیروهای خود را در اوایل سال، حدوداً یا در تاریخ ۷ مه، در صورتی که شرایط اجازه
حدوداً یا در تاریخ ۷ مه، در صورتی که شرایط اجازه دهد، حرکت دهد، ارتش ۱۱٬۰۰۰ نفرهٔ امهرست تا ۲۱ ژوئیه سواحل جنوبی دریاچه جورج، نیویورک را ترک نکرد. دلایل متعددی برای این تأخیر وجود داشت. یکی از آن‌ها مسائل لجستیکی بود؛ اعزام پریدو به استحکامات اوسویگو و نیاگارا نیز از آلبانی آغاز شد؛ و دیگری، ورود آهستهٔ میلیشیای استانی بود. وقتی نیروهای امهرست به قلعه رسیدند و شروع به پیشروی کردند، امهرست با خوشحالی متوجه شد که فرانسوی‌ها دفاعیات بیرونی را ترک کرده‌اند. با این حال، او همچنان با احتیاط حرکت کرد و در ۲۲
با این حال، او همچنان با احتیاط حرکت کرد و در ۲۲ ژوئیه خطوط قدیمی فرانسوی‌ها از نبرد ۱۷۵۸ را تصرف کرد، در حالی که گزارش‌هایی مبنی بر بارگیری قایق‌ها توسط فرانسوی‌ها در قلعه وجود داشت. برنامه اصلی امهرست حمله از جناح به قلعه بود تا راه فرار به قلعه سنت فردریک را برای فرانسوی‌ها مسدود کند. با این حال، در نبود مقاومت فرانسوی‌ها در خارج از قلعه، او تصمیم گرفت توجه خود را بر روی تصرف خود قلعه متمرکز کند. برای سه روز بعد، بریتانیایی‌ها سنگرهایی ساختند و خطوط محاصره‌ای را برای استقرار در مواضع نزدیک به قلعه ایجاد
را برای استقرار در مواضع نزدیک به قلعه ایجاد کردند. این کار با توجه به کمبود زمین قابل حفاری در نزدیکی قلعه، پیچیده شد و نیاز به کیسه‌های شنی برای حفاظت از سنگرها داشت. در این مدت، آتشبارهای توپخانه فرانسوی گاه‌گاهی و به شدت مواضع بریتانیایی را بمباران کردند. در ۲۵ ژوئیه، یک گروه از رنجرهای راجرز چند قایق را به دریاچه شمال قلعه فرستادند و یک مانع چوبی را که فرانسوی‌ها برای جلوگیری از حرکت کشتی‌ها به سمت شمال دریاچه قرار داده بودند، قطع کردند. تا ۲۶ ژوئیه، بریتانیایی‌ها توپخانه خود را تا فاصله از دیوارهای
بریتانیایی‌ها توپخانه خود را تا فاصله از دیوارهای قلعه پیش کشیدند. با آگاهی از نزدیک شدن نیروهای بریتانیایی، بورلاماک با تمامی نیروهایش به جز ۴۰۰ نفر از افراد خود به قلعه سنت فردریک عقب‌نشینی کرد. آتش توپخانهٔ این نیروی کوچک، پنج نفر را کشت و ۳۱ نفر دیگر از بریتانیایی‌های محاصره‌کننده را مجروح کرد. کاپیتان لوئیس-فیلیپ له دوسو دِهبکور، که فرماندهی قلعه را بر عهده داشت، در شب ۲۶ ژوئیه تصمیم گرفت که زمان ترک قلعه فرا رسیده است. نیروهایش توپ‌های قلعه را به سوی دیوارهای آن نشانه رفتند، مین‌ها را کار گذاشتند و
دیوارهای آن نشانه رفتند، مین‌ها را کار گذاشتند و خطی از باروت تا انبار بیش از حد پر شدهٔ انبار باروت ایجاد کردند. سپس فیتیله را روشن کردند و قلعه را ترک کردند، در حالی که پرچم فرانسه همچنان برافراشته بود. بریتانیایی‌ها از طریق فرار سربازان فرانسوی از این اقدام مطلع شدند. ژنرال امهرست برای هر نیرویی که مایل بود وارد قلعه شود و فیتیله را خاموش کند، ۱۰۰ گینی پیشنهاد کرد؛ اما هیچ‌کس حاضر به قبول این پیشنهاد نشد. اواخر همان شب با صدای مهیبی کل قلعه منفجر شد. انبار باروت نابود شد و تعدادی از سازه‌های چوبی به
انبار باروت نابود شد و تعدادی از سازه‌های چوبی به دلیل جرقه‌های پرتاب شده آتش گرفت، اما دیوارهای قلعه آسیب چندانی ندیدند. پس از انفجار، تعدادی از نیروهای سبک گِیج به سرعت وارد قلعه شدند و پرچم فرانسه را بازیابی کردند. آتش‌سوزی در قلعه تا دو روز به‌طور کامل خاموش نشد. پسایند. بریتانیایی‌ها روز بعد قلعه را اشغال کردند. به دلیل عقب‌نشینی عجولانهٔ نیروهای فرانسوی از کاریلون، یکی از گروه‌های دیده‌بان فرانسوی به قلعه بازگشتند با این تصور که قلعه هنوز در دست فرانسوی‌ها است؛ و چهل نفر از آنان به اسارت
در دست فرانسوی‌ها است؛ و چهل نفر از آنان به اسارت بریتانیایی‌ها درآمدند. فرانسوی‌های در حال عقب‌نشینی در ۳۱ ژوئیه قلعه سنت فردریک را تخریب کردند، که راه را برای آغاز عملیات نظامی بریتانیایی‌ها در دریاچه چمپلین باز کرد (دلیل وجود هر دو قلعه، جلوگیری از دسترسی بریتانیایی‌ها به چمپلین بود). اما فرانسوی‌ها یک ناوگان کوچک مسلح داشتند که باید ابتدا مهار می‌شد. زمانی که برای تصرف و تعمیر دو قلعه و ساخت کشتی‌های مورد نیاز برای استفاده در دریاچه چمپلین صرف شد، نیروهای امهرست را بیشتر به تأخیر انداخت و مانع از
نیروهای امهرست را بیشتر به تأخیر انداخت و مانع از پیوستن او به ژنرال وولف در محاصره کبک شد. امهرست که نگران بود عقب‌نشینی بورلاماک او را به دام بیندازد، ماه‌های اوت و سپتامبر را به نظارت بر ساخت یک نیروی دریایی کوچک، قلعه کراون پوینت (یک قلعه جدید در کنار خرابه‌های قلعه سنت فردریک) و راه‌های تدارکات از انگلیس نو به این منطقه می‌گذشتند. در ۱۱ اکتبر، ارتش امهرست شروع به حرکت به سمت شمال دریاچه چمپلین برای حمله به مواضع بورلاماک در ایل-او-نوکس در رودخانه ریشلیو کرد. طی دو روز بعد، یکی از کشتی‌های فرانسوی
کرد. طی دو روز بعد، یکی از کشتی‌های فرانسوی تسخیر شد؛ فرانسوی‌ها برای جلوگیری از دستگیری کشتی‌های دیگرشان، آن‌ها را رها کرده و سوزاندند. در ۱۸ اکتبر، امهرست خبر سقوط کبک را دریافت کرد. با توجه به «ظهور زمستان» (برخی از بخش‌های دریاچه شروع به یخ زدن کرده بودند) و با توجه به نزدیک شدن به پایان دوره استخدام شبه‌نظامیان استانی تا اول نوامبر، امهرست حمله خود را لغو کرد، نیروهای شبه‌نظامی را مرخص کرد و ارتش را به قرارگاه‌های زمستانی بازگرداند. بریتانیا به‌طور قطعی کنترل کانادا را با تسلیم مونترال در سال ۱۷۶۰ به
کنترل کانادا را با تسلیم مونترال در سال ۱۷۶۰ به دست آورد. قلعه کاریلون، که همیشه توسط بریتانیایی‌ها "تایکندروگا" نامیده می‌شد (به‌خاطر محلی که قلعه در آن قرار دارد)، تا پایان جنگ فرانسویان و سرخ‌پوستان در اختیار آنان بود. پس از آن جنگ، قلعه توسط پایگاه‌های کوچکی از سربازان نگهداری می‌شد تا اینکه در سال ۱۷۷۵، در اوایل جنگ انقلابی آمریکا، توسط شبه‌نظامیان آمریکایی تسخیر شد.
شعله تولید یک روش و روش فعلی برای دفع مقادیر زیادی از گازهای نفتی مرتبط (APG) در طول استخراج نفت خام توسط مشعل سوزی است. گاز ابتدا از مایعات و جامدات پایین دست سر چاه جدا می‌شود، سپس در یک پشته شعله رها می‌شود و در جو زمین (معمولاً در شعله باز) احتراق می‌شود. در صورت انجام، گاز ناخواسته (بیشتر گاز طبیعی که متان بر آن غالب است) غیرمفید تلقی می‌شود که با شعله‌های ایمنی و تعمیر و نگهداری یا سایر روش‌های شعله‌ور شدن که با مدت زمان کوتاه‌تر یا حجم کمتر دفع گاز مشخص می‌شود، نباید اشتباه گرفته شود. سالانه ۱۴۵
مشخص می‌شود، نباید اشتباه گرفته شود. سالانه ۱۴۵ میلیارد متر مکعب گاز طبیعی در سال ۲۰۱۸ تخمین زده شد که در مشعلها میسوزد. اکثر ان به‌طور معمول در هزاران محل چاه شعله‌ور می‌شود و برابر با مصرف گاز طبیعی آمریکای جنوبی و مرکزی است. بزرگ‌ترین هفت کشور سوزاننده مشعل روسیه، عراق، ایران، ایالات متحده، الجزایر، ونزوئلا و نیجریه هستند. مناطق دورافتاده روسیه بیشترین میزان را دارد. مشغل سوزی در ایران. در ایران در سال ۱۴۰۳ تخمین زده شد که سالانه ۱۶ میلیارد متر مکعب گاز مشعل سوزانده می‌شود که معادل ۴ میلیارد دلار اتلاف
مشعل سوزانده می‌شود که معادل ۴ میلیارد دلار اتلاف مالی است علاوه بر آلودگی هوا. یعنی حدود ده درصد از مشعل سوزی جهان.
قهوه بلو مانتین جامائیکا یا قهوه کوه آبی جامائیکا یک طبقه‌بندی از قهوه است که در کوه‌های آبی جامائیکا رشد می‌کند. قهوه در سال ۱۷۲۸ به جامائیکا راه یافت. این قهوه یک نوع دانه قهوه عربیکا به نام تیپیکا است، که خاستگاه آن جنوب غربی اتیوپی است. طعم ملایم و عدم تلخی آن بیشترین خاصه‌ای است که مورد توجه قرار می‌گیرد. در طول چند دهه گذشته، این قهوه شهرتی پیدا کرده که آن را به یکی از گران‌ترین و پرطرفدارترین قهوه‌های جهان تبدیل کرده است. بیش از ۸۰ درصد از کل این قهوه به ژاپن صادر می‌شود. دانه‌ها علاوه بر استفاده
به ژاپن صادر می‌شود. دانه‌ها علاوه بر استفاده برای قهوه دم کرده، پایه طعم دهنده لیکور قهوه، تیا ماریا نیز هستند.
پروانهٔ علم طراحی (SL ) یک مجوز کپی لفت برای هر نوع محتوای آزاد مانند متن، تصویر، یا موسیقی است. برخلاف سایر مجوزهای آزاد، DSL برای استفاده در هر نوع اثر دارای حق تکثیر، از جمله اسناد و کد منبع در نظر گرفته شده بود. این پروانه، اولین مجوز «کپی لفت تعمیم یافته» به حساب می‌آید و توسط میشل استاتز نوشته شده است. پروانهٔ DSL در دهه ۹۰ میلادی و پیش از تشکیل کرییتیو کامنز منتشر شد. به محض ورود کرییتیو کامنز، استاتز اعلام کرد که زمان استفاده از DSL به پایان رسیده و دیگر استفاده از آن را توصیه نمی‌شود.
قهوه بنگوئه که با نام عربیکا بنگوئه نیز شناخته می‌شود، یک نوع قهوه تک خاستگاه است که از قرن نوزدهم در ارتفاعات کوردیلرا در شمال فیلیپین رشد می‌کند. متعلق به گونه "قهوه عربیکا" از گونه تیپیکا است. این قهوه یکی از محصولات اصلی کشاورزان در استان بنگوئه است که دارای آب و هوای بسیار مناسب برای کشت عربیکا است. قهوه بنگوئه در فهرست بین‌المللی خزانه طعم، از میرات غذایی در معرض خطر توسط جنبش غذای آهسته فهرست شده است.
استون مارتین والکیری ای‌ام‌آر-ال‌ام‌اچ یک خودرو مسابقه است که توسط گروه استون مارتین ریسینگ و مولتی‌ماتیک برای رقابت در مسابقات جهانی استقامتی در کلاس هایپرکار و مسابقات قهرمانی خودروهای ورزشی ایمسا در کلاس جی‌تی‌پی توسعه یافته است. این خودرو یک نسخه مسابقه ای به شدت اصلاح شده و مطابق با قوانین کلاس لمانز هایپرکار بر اساس خودروی والکیری ای‌ام‌آر-پرو استون مارتین است. این خودرو قرار است برای اولین بار در مسابقه دیتونا ۲۴ ساعته ۲۰۲۵ توسط این تیم معرفی شود. تاریخچه. طرح‌های اولیه. آستون مارتین یکی از اولین
تاریخچه. طرح‌های اولیه. آستون مارتین یکی از اولین تولیدکنندگانی بود که در سال ۲۰۱۹ متعهد به ورود به کلاس لمانز هایپرکار شد و قصد داشت با حداقل دو خودرو در این مسابقات شرکت کند. در کنار ورودی‌های کارخانه، دو خودروی دیگر نیز قرار بود توسط R-Motorsport در مسابقات حضور پیدا کند.
ماراکاتورا یک قهوه هیبرید برزیلی پربازده از دو گوه ماراگو و کاتورا است. اعتقاد بر این است پیوند این دو گونه طور طبیعی در اواخر دهه ۱۸۰۰ رخ داده و عمدتاً در برزیل، السالوادور و نیکاراگوئه یافت می‌شود. این قهوه دانه‌ها و برگ‌های بزرگی دارد. اصل و نسب کاتورا آن به طعم قهوه و بازده بالای آن کمک می‌کند. درخت این گونه دارای ارتفاع کم و شاخ و برگ فراوان است که باعث شده در برابر آسیب باد مقاوم باشد. این گونه نسبت به زنگ برگ قهوه حساس است و از این رو به نگهداری بالایی نیاز دارد. مشخصات طعم آن شامل میوه‌های استوایی و
نیاز دارد. مشخصات طعم آن شامل میوه‌های استوایی و اسیدی تیز است. کشت آن در مناطقی که ۱۴۰۰ تا ۱۶۰۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارند، صورت می‌گیرد.
این مقاله فهرستی از دانشکده‌های دامپزشکی در سراسر جهان بر اساس کشور ارائه می‌دهد. ژاپن. هفده مؤسسه در ژاپن دارای دانشکده دامپزشکی هستند: ایالات متحده. سی و سه کالج دامپزشکی دارای اعتبار در ایالات متحده هستند:
ماراگوگیپ نوعی قهوه عربیکا است که به عنوان «دانه قهوه فیل» نیز شناخته می‌شود. اعتقاد بر این است که این قهوه جهشی خود به خودی از گونه تیپیکا است که در ماراگوگیپ، باهیا در برزیل اتفاق افتاده است. دانه قهوه این گونه، اندازه بسیار بزرگتری در مقایسه با سایر دانه‌های قهوه عربیکا دارد. طعم قهوه ماراگوگیپ بسته به خاکی که در آن رشد می‌کند، متفاوت است. خاک‌های ضعیف قهوه ای با طعم کم تولید می‌کنند. به همین دلیل است که اغلب از آن به عنوان قهوه ای با «طعم نه چندان زیاد» یاد می‌شود، اما با اجازه دادن به خشک شدن دانه‌های
یاد می‌شود، اما با اجازه دادن به خشک شدن دانه‌های این قهوه با قندهای طبیعی‌اش، می‌توان طعم آن را بهبود بخشید. ماراگوگیپ گونه‌ای کمیاب در دنیای قهوه است و طرفداران قهوه از آن استقبال می‌کنند.
قهوه مولوکای به یک نشانه جغرافیایی حفاظت شده قانونی از قهوه‌ای اطلاق می‌شود که در جزیره مولوکای در شهرستان مائوئی، هاوایی رشد می‌کند و طبق استانداردهای مشخص و قانونی تعریف شده فراوری می‌شود. مانند قهوه کونا، قهوه مولوکای نام بازاری برای محصولی با منشأ خاص و با کیفیت مشخص است. الزامات قهوه مولوکای نه تنها منشأ و کیفیت را تعیین می‌کند، بلکه طراحی برچسب و قرار دادن آن را روی بسته‌بندی محصول را نیز مشخص می‌کند. هاوایی یکی از معدود ایالت‌های ایالات متحده است که تولید قهوه در آن صنعت اقتصادی قابل توجهی است. قهوه
قهوه در آن صنعت اقتصادی قابل توجهی است. قهوه دومین محصول بزرگی است که در آنجا تولید می‌شود. ارزش برداشت قهوه بین سال‌های ۲۰۱۹–۲۰۲۰ در هاوایی ۱۰۲٫۹۱ میلیون دلار بود.
شرکت یا سندیکای «زرد» یک تشکل کارگری است که تحت تسلط یا نفوذ نابجای یک کارفرما است و بنابراین یک اتحادیه کارگری مستقل نیست. اتحادیه‌های شرکتی مغایر با قانون کار بین‌المللی هستند (به کنوانسیون ILO 98، ماده ۲ مراجعه کنید). آنها در ایالات متحده توسط قانون روابط کار ملی §۸ (آ) (۲) ۱۹۳۵، به دلیل استفاده از آنها به عنوان عوامل دخالت کننده در اتحادیه‌های مستقل غیرقانونی شدند. با این حال، اتحادیه‌های شرکتی در بسیاری از کشورها وجود دارند و به کار خود ادامه می‌دهند.
سانتا کروز واریرز، تیم وابسته به گلدن استیت واریرز در جی-لیگ ان بی ای است که در سانتاکروز، کالیفرنیا قرار دارد. این تیم در سالهای ۲۰۰۷ و ۲۰۱۵ توانست فاتح لیگ ترقی (جی-لیگ) شود. این تیم در گذشته داکوتا ویزاردز نام داشت و در دی-لیگ ان بی ای فعال بود. این تیم بازی‌های خود را در کایسر پرماننته آرنا برگزار می‌کند. این تیم توانسته در هر سه دسته پایین‌تر ان بی ای قهرمان شود. همچنین این تیم تنها تیم در تاریخ لیگ ترقی است که توانسته سه سال متوالی قهرمان شود. این تیم در آی بی ای و سی بی ای هم توانسته بود در ۳ دوره
در آی بی ای و سی بی ای هم توانسته بود در ۳ دوره قهرمان شود. تغییر نام. تیم از ابتدای پیدایش تا انتهای فصل ۱۲–۲۰۱۱ با عنوان داکوتا ویزاردز شناخته می‌شد، در سال ۲۰۱۲ گلدن اسیت واریرز به‌طور رسمی اعلام کرد که قرارداد وابستگی با ویزاردز بسته شده و این تیم به سانتاکروز واریرز تغییر نام خواهد داد. تیم از فصل ۱۳–۲۰۱۲ به صورت رسمی تحت نام فعلی خود به فعالیت پرداخت و در سال ۲۰۱۵ برای اولین بار با این نام قهرمان لیگ ترقی شد.
در سایهٔ سرو انیمیشن کوتاه ایرانی محصول ۱۴۰۲ به کارگردانی مشترک شیرین سوهانی و حسین ملایمی محصول کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان است. این انیمیشن روایتگر زندگی یک ناخدا و دختر اوست که در خانه‌ای کوچک دور از مردم زندگی می‌کنند. "در سایه سرو" در نود و هفتمین دورهٔ جوایز اسکار در سال ۲۰۲۵ برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین انیمیشن کوتاه شد. این انیمیشن پس از "جدایی نادر از سیمین" (۱۳۸۹) و "فروشنده" (۱۳۹۴)، سومین اثر تاریخ سینمای ایران است که جایزهٔ اسکار را به دست آورده است. داستان. یک ناخدا که از اختلال استرس پس
آورده است. داستان. یک ناخدا که از اختلال استرس پس از سانحه رنج می‌برد، با دخترش در خانه‌ای کوچک در کنار دریا و دور از مردم زندگی می‌کند. آن‌ها باید با چالش‌های یک زندگی سخت روبرو شوند. افتخارات و جوایز. "در سایهٔ سرو" در نود و هفتمین دوره جوایز اسکار در سال ۲۰۲۵ نامزد اسکار بهترین انیمیشن کوتاه شد و در نهایت این جایزه را کسب کرد. تولید. طبق اعلام معاون تولید کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، این انیمیشن سال ۱۳۹۵ در کانون کلید زده شد و تولید آن حدود ۵ سال زمان برد و کانون هیچ تغییری در فیلمنامه این
۵ سال زمان برد و کانون هیچ تغییری در فیلمنامه این انیمیشن ایجاد نکرد. اسم موقت این انیمیشن در طرح اولیه، «دختر جنوبی» بود.
وُل کرانه‌ای یا ول دم‌کوتاه یک ول کوچک با خز قرمز مایل به قهوه ای-خاکستری است که دم آن تقریباً نصف طول بدنش است. این جونده در مناطق درختزار زندگی می‌کند و طولی در حدود صد میلی‌متر (۳٫۹ اینچ) دارد. ول کرانه‌ای در ایرلند به‌طور تصادفی پیدا شد و بیشتر اروپا و در شمال غربی آسیا یافت می‌شود و بومی بریتانیا است و اکنون در بخش زیادی از جنوب و جنوب غربی ایرلند یافت می‌شود. ول کرانه‌ای در درختزارها، پرچین‌ها و سایر گیاهان متراکم مانند کرف و تمشک زندگی می‌کند. محفظه زیرزمینی این جونده با خز و الیاف گیاهی پوشانده شده
این جونده با خز و الیاف گیاهی پوشانده شده و حاوی انباری از مواد غذایی است. ول کرانه‌ای می‌تواند هجده ماه تا دو سال در طبیعت و بیش از ۴۲ ماه در اسارت زندگی کند و بیشتر گیاهخوار است و جوانه، پوست، دانه، آجیل، برگ و میوه و گاهی حشرات و سایر بی مهرگان کوچک را می‌خورد. به آسانی از درختچه‌ها و شاخه‌های کم ارتفاع درختان بالا می‌رود، اگرچه به اندازه یک موش همه‌کاره نیست. در گودال‌های کم عمق تولیدمثل می‌کند و ماده در طول تابستان حدود چهار توله زایش کند.
ادواردو ریدل (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل برزیل است.
استاد یک قاضی با صلاحیت محدود در دادگاه‌های تمیز در انگلستان و ولز و در خیلی از حوزه‌های قضایی دیگر برپایهٔ نظام کامن لا است. صلاحیت استاد عموماً محدود به دادرسی مدنی است. استادها معمولاً در رسیدگی به انواع تخصصی محاکمات، مدیریت پرونده و در برخی حوزه‌های قضایی حل اختلاف یا قضاوت دربارهٔ موضوعات خاص ارجاع شده توسط قضات، شرکت دارند. علاوه بر دادگاه‌های انگلستان و ولز، استادان ممکن است در جمهوری ایرلند، استرالیا، نیوزیلند، هنگ کنگ، چندین کشور حوزه کارائیب و تعدادی از استان‌های کانادا یافت شوند. چندین دادگاه
از استان‌های کانادا یافت شوند. چندین دادگاه ایالتی در ایالات متحده آمریکا، از استادان یا افسران مشابه استفاده می‌کنند و همچنین از استادان ویژه استفاده گسترده‌ای می‌کنند. در برخی حوزه‌های قضایی مانند دادگاه فدرال در کانادا، مقام منشی ارشد دادگاه مشابه مقام استاد است. در برخی کشورها، نام این مقام به قاضی وابسته تغییر یافته است. تا به امروز، این اتفاق در چندین ایالت استرالیا، در نیوزیلند و در استان انتاریو کانادا افتاده داده است.
دیتونا ۲۴ ساعته ۲۰۲۵ یک مسابقه اتومبیلرانی اسپرت استقامتی است که توسط انجمن بین‌المللی ورزش‌های موتوری (IMSA) تأیید شده و برگزار خواهد شد. این مسابقه در پیست ترکیبی دیتونا اینترنشنال اسپیدوی در دیتونا بیچ، فلوریدا، در تاریخ ۲۳ تا ۲۵ ژانویه ۲۰۲۵ برگزار خواهد شد. این مسابقه شصت و سومین مسابقه ۲۴ ساعت دیتونا تاریخ خواهد بود.
ویلفرانش-دی-روئرگ () یک کمون در بخش آویرون در جنوب فرانسه است.
جامعه آفریقای شرقی () یک سازمان بین‌المللی در شرق آفریقا است. اعضای EAC از هشت ایالت تشکیل شده: جمهوری دموکراتیک کنگو، جمهوری فدرال سومالی، جمهوری‌های بوروندی، کنیا، رواندا، سودان جنوبی، اوگاندا و تانزانیا. ویلیام روتو، رئیس‌جمهور کنیا، رئیس فعلی EAC است. این سازمان در سال ۱۹۶۷ تأسیس شد، در سال ۱۹۷۷ منحل شد و دوباره در ۷ ژوئیه ۲۰۰۰ احیا شد. هدف اصلی EAC تقویت یکپارچگی اقتصادی منطقه ای است. در سال ۲۰۰۸، پس از مذاکره با جامعه توسعه جنوب آفریقا (SADC) و بازار مشترک برای شرق و جنوب آفریقا (COMESA), EAC با گسترش