payamvha/North_RAG huggingface dataset:
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;42488045&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-08-26T01:57:24Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Dexbot&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;minor /&gt; &lt;comment&gt;ربات: حذف پیوندهای میان‌ویکی که در ویکی‌داده موجود است&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;42488294&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; کمیسیون تلفات بمب اتمی ، کمیسیونی بود که در سال ۱۹۴۶ مطابق با دستورالعمل
، کمیسیونی بود که در سال ۱۹۴۶ مطابق با دستورالعمل ریاست جمهوری هری اس. ترومن به آکادمی ملی علوم - شورای تحقیقات ملی برای انجام تحقیقات در مورد اثرات دیررس تشعشعات در میان بازماندگان بمباران اتمی هیروشیما و ناگاساکی تأسیس شد. از آنجایی که این کمیسیون صرفاً برای تحقیقات و مطالعات علمی، نه به عنوان ارائه دهنده مراقبت‌های پزشکی، تأسیس شده بود و همچنین به دلیل حمایت شدید ایالات متحده، ABCC عموماً مورد بی‌اعتمادی اکثر بازماندگان و ژاپنی‌ها قرار گرفت. این کمیسیون نزدیک به سی سال قبل از انحلال آن در سال ۱۹۷۵
نزدیک به سی سال قبل از انحلال آن در سال ۱۹۷۵ فعالیت کرد.
تروفومی ساساکی ، او جراح بیمارستان نهضت بین‌المللی صلیب سرخ و هلال احمر در هیروشیما بود و در فاصله ۱۶۵۰ یاردی (۱۵۱۰ متری) از مرکز انفجار بمب لیتل بوی در ۶ اوت ۱۹۴۵ قرار داشت. او که در آن سال بیست و پنج ساله بود، از میان ۳۰ مصاحبه اولیه، به یکی از شش شخصیت اصلی داستان جان هرسی در سال ۱۹۴۶ برای مجله نیویورکر تبدیل شد که متعاقباً به عنوان کتاب هیروشیما منتشر شد. او قبل از انفجار در خانه خانوادگی خود در منطقه موکایهارا زندگی می‌کرد و بدون مجوز در جوامعی با مراقبت‌های بهداشتی ضعیف طبابت می‌کرد. پس از وقوع
مراقبت‌های بهداشتی ضعیف طبابت می‌کرد. پس از وقوع انفجار، او یکی از اولین کسانی بود که «بیماری بمب اتمی» را مشاهده، ثبت و برای درمان آن تلاش کرد، که اکنون با نام سندرم حاد تشعشع شناخته می‌شود. دکتر ساساکی تحقیقات فشرده‌ای را در مورد این سندرم در هفته‌ها و ماه‌های پس از بمب‌گذاری هدایت کرد که منجر به ایجاد سه مرحله ثبت شده از این سندرم شد. در عرض ۲۵ تا ۳۰ روز پس از انفجار، ساساکی متوجه کاهش شدید تعداد گلبول‌های سفید خون شد و این کاهش را به همراه علائم تب، به عنوان استانداردهای پیش‌آگهی برای سندرم حاد تشعشع
عنوان استانداردهای پیش‌آگهی برای سندرم حاد تشعشع تعیین کرد. در سال‌های بعد، او به یکی از جراحان برجسته‌ای تبدیل شد که همچنان به مستندسازی و درمان جامعهٔ «هیباکوشا» (آسیب‌دیدگان از انفجار) ادامه داد. به عنوان منبع مهم دانش برای کمیسیون تلفات بمب اتمی، و بعداً بنیاد تحقیقات اثرات تابش، که به ترتیب مطالعه طول عمر بازماندگان بمب اتمی را آغاز و ادامه دادند.
آکادمی‌های ملی علوم، مهندسی و پزشکی ()، یک سازمان دارای مجوز کنگره است که به عنوان آکادمی ملی علمی جمعی ایالات متحده آمریکا (میانه شمال) خدمت می‌کند. این نام به دو معنا به کار می‌رود: (۱) به عنوان یک اصطلاح چتری یا سازمان مادر برای سه زیرمجموعه آن که به عنوان سازمان‌های عضو انجمن علمی افتخاری شبه مستقل با نام‌های آکادمی ملی علوم (NAS)، آکادمی ملی مهندسی (NAE) و آکادمی ملی پزشکی (NAM) فعالیت می‌کنند؛ و (۲) به عنوان نام تجاری برای مطالعات و گزارش‌هایی که توسط بازوی عملیاتی واحد سه آکادمی که در ابتدا با نام
بازوی عملیاتی واحد سه آکادمی که در ابتدا با نام شورای تحقیقات ملی (NRC) شناخته می‌شدند، منتشر می‌شود. آکادمی‌های ملی همچنین به عنوان مشاوران سیاست عمومی، مؤسسات تحقیقاتی، اندیشکده‌ها و مشاوران مدیریت عمومی در مورد مسائل با اهمیت عمومی یا بنا به درخواست دولت فعالیت می‌کنند.
پلی تروما ()، اصطلاحات پزشکی هستند که وضعیت فردی را توصیف می‌کنند که دچار آسیب‌های تروماتیک متعدد، مانند آسیب جدی به سر علاوه بر سوختگی شدید، شده است. این اصطلاح از طریق نمره شدت آسیب (ISS) برابر یا بیشتر از ۱۶ تعریف می‌شود. این اصطلاح به‌طور رایج توسط پزشکان ارتش ایالات متحده در توصیف سربازان به شدت مجروح بازگشته از حمله ۲۰۰۳ به عراق در عراق و عملیات آزادی پایدار در افغانستان به کار می‌رود. با این حال، این اصطلاح عمومی است و مدت‌هاست که برای هر موردی که شامل ترومای چندگانه باشد، استفاده می‌شود.
درمان عفونت‌ها پس از قرار گرفتن در معرض تابش یونیزان ()، عفونت‌های ناشی از قرار گرفتن در معرض تشعشعات یونیزه کننده می‌توانند بسیار خطرناک باشند و نگرانی عمومی و دولتی را به دنبال دارند. مطالعات متعدد نشان داده‌اند که حساسیت ارگانیسم‌ها به عفونت سیستمیک پس از قرار گرفتن در معرض پرتوهای یونیزان افزایش می‌یابد. خطر عفونت سیستمیک زمانی بیشتر است که ارگانیسم دچار آسیب ترکیبی مانند انفجار معمولی، سوختگی حرارتی، یا سوختگی ناشی از تشعشع. شود. یک رابطه کمی مستقیم بین میزان نوتروپنی که پس از قرار گرفتن در معرض اشعه
میزان نوتروپنی که پس از قرار گرفتن در معرض اشعه ایجاد می‌شود و افزایش خطر ابتلا به عفونت وجود دارد. از آنجا که هیچ مطالعه کنترل‌شده‌ای از مداخله درمانی در انسان در دسترس نیست، تقریباً تمام اطلاعات فعلی مبتنی بر تحقیقات حیوانی است.
فردریش کرس فون کرسنشتاین (؛ ۲۴ آوریل ۱۸۷۰ – ) نظامی اهل امپراتوری آلمان بود. وی ژنرال آلمانی اهل نورنبرگ بود. او عضوی از گروه افسران آلمانی بود که در طول جنگ جهانی اول به هدایت ارتش عثمانی کمک کردند. کرس فون کرسنشتاین بخشی از مأموریت نظامی اتو لیمان فون سندرز به امپراتوری عثمانی بود که اندکی قبل از شروع جنگ جهانی اول به آنجا رسید. او همچنین رهبر اصلی نیروی فرماندهی صحرای عثمانی بود. وی برندهٔ جوایزی همچون صلیب آهنین و پور لو مریت شده است.
جیمز اف. کرو (; – ) دانشمند در زمینه ژنتیک جمعیت اهل ایالات متحده آمریکا بود. استاد بازنشسته ژنتیک در دانشگاه ویسکانسین-مدیسون و یک متخصص برجسته ژنتیک جمعیت بود که دوران حرفه‌ای او از سنتز مدرن تا عصر ژنومیک را در بر می‌گرفت.
حساسیت به پرتو ()، حساسیت نسبی سلول‌ها، بافت‌ها، اندام‌ها یا موجودات زنده به اثرات مضر پرتوهای یونیزان است. انواع سلول‌های تحت تأثیر. سلول‌ها در فاز S، سپس فاز G1، سپس فاز G2 کمترین حساسیت را دارند و در میتوز چرخه سلول بیشترین حساسیت را دارند. این موضوع با «قانون برگونیه و تریبوندو» که در سال ۱۹۰۶ تدوین شد، توصیف می‌شود:پرتو ایکس بر سلول‌هایی که فعالیت تولید مثلی بیشتری دارند، مؤثرتر هستند. آنها از مشاهدات خود نتیجه گرفتند که سلول‌های توموری که به سرعت تقسیم می‌شوند، عموماً حساس‌تر از اکثر سلول‌های بدن
می‌شوند، عموماً حساس‌تر از اکثر سلول‌های بدن هستند. این همیشه درست نیست. سلول‌های تومور می‌توانند هیپوکسی (پزشکی) داشته باشند و بنابراین نسبت به اشعه ایکس حساسیت کمتری داشته باشند، زیرا بیشتر اثرات آنها توسط رادیکال‌های آزاد تولید شده توسط اکسیژن یونیزه کننده ایجاد می‌شود.
ارتش هشتم عثمانی () یکی از ارتش‌های میدانی ارتش عثمانی بود. این ارتش در طول جنگ جهانی اول تأسیس شد. در ژوئن ۱۹۱۷، انور پاشا گروه ارتش ییلدیریم (که با نام گروه ارتش صاعقه نیز شناخته می‌شود) را به فرماندهی ژنرال آلمانی اریش فون فالکنهاین فعال کرد و آن را با واحدهای مازاد عثمانی منتقل شده از گالیسیا، رومانی و تراکیه تقویت کرد. پس از تشکیل گروه ارتش ییلدیریم، نیروهای قابل توجهی به سوریه و فلسطین اعزام شدند، جایی که آنها همچنان به دفاع از ارتش چهارم ادامه دادند. لشکرهای پیاده‌نظام سوم، هفتم، شانزدهم و پنجاه و
لشکرهای پیاده‌نظام سوم، هفتم، شانزدهم و پنجاه و چهارم در فلسطین بودند، در حالی که لشکرهای پیاده‌نظام بیست و ششم، بیست و هفتم و پنجاه و سوم در طول تابستان رسیدند. لشکرهای پیاده‌نظام سوم، هفتم، شانزدهم و بیست و ششم در نبرد گالیپولی و لشکر سواره‌نظام سوم در نبردهای قفقاز جنگیده بودند. در ۲ اکتبر ۱۹۱۷، او ارتش هشتم جدید را به فرماندهی کرس فون کرسنشتاین فعال کرد و آن را به همراه ارتش هفتم به فرماندهی مصطفی کمال آتاترک در گروه ارتش ییلدیریم مستقر کرد. هفت لشکر پیاده‌نظام و یک لشکر سواره‌نظام که از قبل در منطقه
و یک لشکر سواره‌نظام که از قبل در منطقه فعالیت می‌کردند، ارتش هشتم عثمانی را که اخیراً فعال شده بود، تشکیل دادند.
بمباران هوایی و حقوق بین‌الملل ()، جنگ هوایی باید با قوانین و آداب و رسوم جنگ، از جمله قوانین و حقوق بین‌الملل بشردوستانه با محافظت از قربانیان درگیری و خودداری از حمله به افراد حفاظت‌شده مطابقت داشته باشد. این محدودیت‌های مربوط به جنگ هوایی تحت پوشش قوانین عمومی جنگ قرار می‌گیرند، زیرا برخلاف جنگ در زمین و دریا - که به‌طور خاص تحت پوشش قوانینی مانند کنوانسیون لاهه ۱۹۰۷ و پروتکل اول الحاقی به کنوانسیون‌های ژنو هستند که شامل محدودیت‌ها، ممنوعیت‌ها و دستورالعمل‌های مربوط می‌شوند - هیچ معاهده خاصی برای جنگ
مربوط می‌شوند - هیچ معاهده خاصی برای جنگ هوایی وجود ندارد. برای قانونی بودن، عملیات هوایی باید با اصول حقوق بشردوستانه مطابقت داشته باشد: ضرورت نظامی، تمایز و تناسب: یک حمله یا اقدام باید با هدف کمک به شکست نظامی دشمن باشد؛ باید حمله‌ای به یک هدف نظامی باشد؛ و آسیب وارده به غیرنظامیان یا اموال غیرنظامی محافظت‌شده باید متناسب باشد و در مقایسه با مزیت نظامی ملموس و مستقیم پیش‌بینی‌شده، بیش از حد نباشد. حقوق بین‌الملل تا سال ۱۹۴۵. قبل و در طول جنگ جهانی دوم (۱۹۳۹–۱۹۴۵)، حقوق بین‌الملل مربوط به بمباران هوایی
حقوق بین‌الملل مربوط به بمباران هوایی بر معاهدات ۱۸۶۴، ۱۸۹۹ و ۱۹۰۷ استوار بود که تعریف اکثر قوانین جنگ در آن زمان را تشکیل می‌دادند - که با وجود تلاش‌های دیپلماتیک مکرر، بلافاصله قبل از جنگ جهانی دوم به‌روزرسانی نشد. مرتبط‌ترین کنوانسیون‌های ۱۸۹۹ و ۱۹۰۷ لاهه است زیرا آخرین معاهده‌ای بود که قبل از ۱۹۳۹ تصویب شد و قوانین جنگ در مورد استفاده از بمباران را مشخص کرد. در کنوانسیون لاهه ۱۹۰۷، دو معاهده ارتباط مستقیمی با موضوع بمباران دارند. اینها عبارتند از «قوانین جنگ: قوانین و رسوم جنگ زمینی (لاهه چهارم)؛ ۱۸
جنگ: قوانین و رسوم جنگ زمینی (لاهه چهارم)؛ ۱۸ اکتبر ۱۹۰۷ و «قوانین جنگ: بمباران توسط نیروهای دریایی در زمان جنگ (لاهه نهم)؛ ۱۸ اکتبر ۱۹۰۷». نکته قابل توجه این است که معاهده متفاوتی وجود دارد که باید برای بمباران زمینی (لاهه چهارم) و زمینی دریایی (لاهه نهم) به آن استناد شود.[۴] لاهه چهارم، که لاهه دوم (۱۸۹۹) را مجدداً تأیید و به‌روزرسانی کرد،[۵] شامل بندهای زیر است: ماده ۲۵: حمله یا بمباران، به هر وسیله‌ای، به شهرها، روستاها، منازل مسکونی یا ساختمان‌هایی که بی‌دفاع هستند ممنوع است. ماده ۲۶: افسر فرمانده
که بی‌دفاع هستند ممنوع است. ماده ۲۶: افسر فرمانده نیروی مهاجم باید قبل از شروع بمباران، به جز در موارد تجاوز، تمام تلاش خود را برای هشدار به مقامات انجام دهد. ماده ۲۷: در محاصره و بمباران، باید تمام اقدامات لازم انجام شود تا حتی‌الامکان، ساختمان‌های اختصاص داده شده به امور مذهبی، هنری، علمی یا خیریه، بناهای تاریخی، بیمارستان‌ها و مکان‌هایی که بیماران و مجروحان در آن جمع می‌شوند، در امان بمانند، مشروط بر اینکه در آن زمان برای اهداف نظامی مورد استفاده قرار نگیرند. وظیفه محاصره‌شدگان این است که وجود چنین
نگیرند. وظیفه محاصره‌شدگان این است که وجود چنین ساختمان‌ها یا مکان‌هایی را با علائم مشخص و قابل مشاهده‌ای که از قبل به دشمن اطلاع داده می‌شود، نشان دهند. اگرچه کنوانسیون‌های چهارم لاهه ۱۹۰۷ - قوانین و عرف‌های جنگ زمینی و نهم - بمباران توسط نیروهای دریایی در زمان جنگ، بمباران مکان‌های بی‌دفاع را ممنوع کرده بودند، اما هیچ ممنوعیت بین‌المللی علیه بمباران بی‌هدف غیرنظامیان در مکان‌های دفاع‌شده وجود نداشت، نقصی در قوانین که بمباران هوایی آن را به شدت تشدید کرد.
ارتش شریفیان () نیروی نظامی پشت انقلاب بزرگ عربی بود که بخشی از جبهه خاورمیانه در جنگ جهانی اول بود. شریف حسین بن علی از پادشاهی حجاز، که در سال ۱۹۱۶ به عنوان "سلطان اعراب" اعلام شد، ارتش شریفیان را در شورشی علیه امپراتوری عثمانی با هدف نهایی متحد کردن مردم عرب تحت یک حکومت مستقل رهبری کرد. نیروهای حسین با کمک مالی و نظامی بریتانیا، به تدریج از طریق حجاز به سمت شمال حرکت کردند و در کنار نیروی اعزامی مصر که تحت کنترل بریتانیا بود، جنگیدند و در نهایت دمشق را تصرف کردند. پس از رسیدن به آنجا، اعضای ارتش شریفیان
کردند. پس از رسیدن به آنجا، اعضای ارتش شریفیان یک سلطنت کوتاه مدت به نام پادشاهی عربی سوریه به رهبری فیصل یکم، پسر حسین، تأسیس کردند.
پل آیئوی ، یک پل سه‌طرفه غیرمعمول به شکل T در هیروشیما، ژاپن است. پل اصلی که در سال ۱۹۳۲ ساخته شد، نقطه هدف‌گیری بمب اتمی هیروشیما در سال ۱۹۴۵ پسر کوچک بود. این هم به این دلیل بود که شکل آن به راحتی از هوا قابل تشخیص بود و هم موقعیت مکانی آن نزدیک به مرکز شهر بود. پل فعلی در سال ۱۹۸۳ با مشخصاتی مشابه پل اصلی ساخته شد. نام پل از این واقعیت گرفته شده است که این دو پل به یکدیگر "متصل" می‌شوند.
نبرد سینا و فلسطین () بخشی از جبهه خاورمیانه در جنگ جهانی اول بود که بین ژانویه ۱۹۱۵ و اکتبر ۱۹۱۸ رخ داد. امپراتوری بریتانیا، جمهوری سوم فرانسه و پادشاهی ایتالیا در کنار شورش اعراب در مخالفت با امپراتوری عثمانی، امپراتوری آلمان و امپراتوری اتریش-مجارستان جنگیدند. این جنگ با تلاش عثمانی برای حمله به کانال سوئز در سال ۱۹۱۵ آغاز شد و با آتش‌بس مودروس در سال ۱۹۱۸ پایان یافت که منجر به واگذاری سوریه عثمانی شد. جنگ در ژانویه ۱۹۱۵ آغاز شد، زمانی که یک نیروی عثمانی به رهبری آلمان به شبه جزیره سینا، که در آن زمان
به رهبری آلمان به شبه جزیره سینا، که در آن زمان توسط بریتانیا به عنوان بخشی از مصر تحت‌الحمایه اشغال شده بود، حمله کرد تا به کانال سوئز حمله کند، اما ناموفق بود. پس از نبرد گالیپولی، کهنه سربازان امپراتوری بریتانیا نیروی اعزامی مصر را تشکیل دادند و کهنه سربازان امپراتوری عثمانی ارتش چهارم را تشکیل دادند تا در سال ۱۹۱۶ برای شبه جزیره سینا بجنگند. در ژانویه ۱۹۱۷، ستون صحرا که به تازگی تشکیل شده بود، بازپس‌گیری سینا را در نبرد رافا به پایان رساند. پس از این بازپس‌گیری بخش قابل توجهی از خاک مصر، در ماه‌های
بازپس‌گیری بخش قابل توجهی از خاک مصر، در ماه‌های مارس و آوریل، دو شکست نیروهای نیروی اعزامی مصر در خاک عثمانی، در نبردهای اول و دوم غزه در جنوب فلسطین، رخ داد. پس از یک دوره بن‌بست در جنوب فلسطین از آوریل تا اکتبر ۱۹۱۷، ژنرال ادموند آلنبی، بئرشبع را از سپاه سوم تصرف کرد. استحکامات عثمانی تا ۸ نوامبر تصرف شد و تعقیب آغاز شد. پیروزی‌های نیروی اعزامی مصر در نبرد مغار ریج، از ۱۰ تا ۱۴ نوامبر، و نبرد اورشلیم، از ۱۷ نوامبر تا ۳۰ دسامبر، ادامه یافت. تلفات سنگین در جبهه غرب در مارس ۱۹۱۸، در جریان آفند بهاره آلمان
جبهه غرب در مارس ۱۹۱۸، در جریان آفند بهاره آلمان به فرماندهی اریش لودندورف، امپراتوری بریتانیا را مجبور به اعزام نیروهای کمکی از نیروی اعزامی مصر کرد. پیشروی متوقف شد تا اینکه نیروی آلنبی در طول مانور نبرد مجدو در ماه سپتامبر، حمله را از سر گرفت. نبردهای موفقیت‌آمیز پیاده‌نظام در طولکرم و تبسور، شکاف‌هایی در خط مقدم عثمانی ایجاد کرد و به سپاه سواره‌نظام صحرا که در حال تعقیب بود، اجازه داد تا پیاده‌نظام در حال نبرد در تپه‌های یهودا را محاصره کرده و در نبرد ناصره و نبرد سماخ بجنگد و افوله، بیسان، جنین و
ناصره و نبرد سماخ بجنگد و افوله، بیسان، جنین و طبریه را تصرف کند. در این فرایند، نیروهای نیروی اعزامی مصر سه ارتش عثمانی را در طول نبرد شارون، نبرد نابلس و حمله سوم ماوراء اردن نابود کردند و هزاران اسیر و مقادیر زیادی تجهیزات را به اسارت گرفتند. دمشق و حلب در جریان تعقیب بعدی، قبل از اینکه امپراتوری عثمانی در ۳۰ اکتبر ۱۹۱۸ با آتش‌بس مودروس موافقت کند و به لشکرکشی سینا و فلسطین پایان دهد، تصرف شدند. قیمومیت بریتانیا بر فلسطین (۱۹۲۰–۱۹۴۸) و قیمومیت سوریه و لبنان برای اداره سرزمین‌های تصرف شده ایجاد شدند. این
برای اداره سرزمین‌های تصرف شده ایجاد شدند. این لشکرکشی عموماً در طول جنگ به خوبی شناخته یا درک نشده بود. در بریتانیا، عموم مردم آن را عملیاتی کوچک و اتلاف منابع گرانبها می‌دانستند که بهتر بود در جبهه غربی خرج می‌شد، در حالی که مردم هند بیشتر به لشکرکشی بین‌النهرین و اشغال بغداد علاقه‌مند بودند. استرالیا تا زمانی که کاپیتان فرانک هرلی، اولین عکاس رسمی استرالیایی، در اوت ۱۹۱۷ پس از بازدید از جبهه غربی وارد شد، خبرنگار جنگی در این منطقه نداشت. هنری گولت، اولین خبرنگار رسمی جنگ، در نوامبر ۱۹۱۷ وارد شد. اثر
خبرنگار رسمی جنگ، در نوامبر ۱۹۱۷ وارد شد. اثر طولانی مدت این لشکرکشی، تجزیه امپراتوری عثمانی بود، زمانی که فرانسه قیمومیت سوریه و لبنان را به دست آورد، در حالی که امپراتوری بریتانیا قیمومیت بین‌النهرین و فلسطین را به دست آورد. جمهوری ترکیه در سال ۱۹۲۳ پس از پایان جنگ استقلال ترکیه و پایان امپراتوری عثمانی، به وجود آمد. قیمومیت اروپایی با تشکیل پادشاهی عراق در سال ۱۹۳۲، جمهوری لبنان در سال ۱۹۴۳، پادشاهی هاشمی ماوراء اردن و جمهوری عربی سوریه در سال ۱۹۴۶ و کشور اسرائیل در سال ۱۹۴۸ پایان یافت.
در شمن‌گرایی سامی، هوراگالس () که به صورت «هورا گالس» و «تورا گالس» (Thora Galles) نیز نوشته می‌شود و اغلب با تیرمس -Tiermes- یا آیجکه -Aijeke- (یعنی «پدربزرگ یا جد بزرگ») برابر دانسته می‌شود، خدای تندر است. او به صورت پیکره‌ای چوبی با میخی در سر و چکشی، یا گاهی بر روی طبل سامی، دو چکش به تصویر کشیده شده است. ویژگی‌ها و کارکردها. بت‌های هوراگالس از چوب ساخته شده‌اند و در سر خود میخ یا میخ و تکه‌ای سنگ چخماق دارند. او چکشی به نام وتشرا، آیجکه وتشرا -Aijeke Wetschera- یا آجکه وچچرا -Ajeke veċċera- (چکش
Wetschera- یا آجکه وچچرا -Ajeke veċċera- (چکش پدربزرگ) دارد. هوراگالس خدای آسمان، تندر و آذرخش، رنگین‌کمان، آب و هوا، اقیانوس‌ها و دریاچه‌ها است و بر زندگی، سلامت و تندرستی انسان حکومت می‌کند. او «دیوهای مضر» یا «ارواح شیطانی» (یعنی ترول‌ها) را که در صخره‌ها و کوه‌ها رفت و آمد می‌کنند، مجازات می‌کند. او آنها را با آذرخش خود نابود می‌کند، با کمان خود به آنها شلیک می‌کند یا مغزشان را با چکش خود خرد می‌کند. رنگین‌کمان، کمان او (ایجکه داگ) است. هوراگالس تصویر شده بر روی طبل‌های شمن سامی. در طبل سامی گاهی
شده بر روی طبل‌های شمن سامی. در طبل سامی گاهی هوراگالس با یک پتک در یک دست و یک چکش ضربدری در دست دیگر یا با نماد دو چکش ضربدری به تصویر کشیده می‌شود. او با یک چکش رعد و برق ایجاد کرد و با چکش دیگر آنها را بیرون کشید تا از آسیب رساندن به سامی‌ها یا حیوانات آنها جلوگیری کند. نام و ارتباط با خدایان دیگر. نام «هوراگالس» در فرهنگ لغت‌های قدیمی‌تر زبان‌های سامی، مثلاً در اواسط قرن نوزدهم، وجود ندارد و اغلب با تیرمس برابر دانسته می‌شود؛ در سال ۱۶۷۳، یوهانس شفر، که از نام هوراگالس استفاده نمی‌کرد، نوشت که وقتی
که از نام هوراگالس استفاده نمی‌کرد، نوشت که وقتی آیجکه رعد می‌زد، او را تیرمس می‌نامیدند. تنوع منطقه‌ای قابل توجهی در نام‌ها وجود دارد؛ هوراگالس (با املای مختلف آن، از جمله ثوراگالز) مشخصاً متعلق به سامی جنوبی است و رنگین‌کمان با نام‌های مختلفی که به رعد اشاره دارند، شناخته می‌شود. محققان اولیه به شباهت‌های بین هوراگالس و خدای رعد نورس، ثور، اشاره کردند و اینکه برخی از سامی‌ها او را تورون یا به طور خلاصه ثور می‌نامیدند و مطمئن نبودند که کدام یک بر دیگری تأثیر گذاشته است. اما نام هوراگالس اکنون به عنوان یک
گذاشته است. اما نام هوراگالس اکنون به عنوان یک وام‌واژه از زبان نورس باستان "Þórr Karl"، "پیرمرد ثور"، "ثور، پیر" یا "همکار ثور"، "ثور کارل" (احتمالاً ) یا ، "مرد رعد و برق" تفسیر می‌شود. همسر هوراگالس راودنا نام دارد و توت‌های قرمز درخت روآن برای او مقدس هستند. نام «راودنا» شبیه نام‌های شمال ژرمنی برای این درخت، مانند نورس باستان "reynir" است و طبق کتاب "ادای منثور" "اسکالدزکاپارمال"، روآن "نجات ثور" نامیده می‌شود زیرا ثور زمانی با چسبیدن به آن خود را نجات داد. بنابراین، این نظریه مطرح شده است که الهه
داد. بنابراین، این نظریه مطرح شده است که الهه نورس سیف، همسر ثور، زمانی به شکل یک درخت سمان تصور می‌شد که ثور به آن می‌چسبید. تیِرمِس. تیِرمِس خدای تندر و باران مردم سامی است که به آن آیِکِه یا آجِکه نیز گفته می‌شود و اغلب با هوراگالس یکی دانسته می‌شود. تیِرمِس خدای آسمان و رعد و برق، رنگین‌کمان، آب و هوا، اقیانوس‌ها و دریاچه‌ها است و بر زندگی، سلامت و رفاه انسان حکومت می‌کند. او از مردم و حیوانات آنها در برابر "دیوهای مضر" و "ارواح شیطانی" (یعنی ترول‌ها) محافظت می‌کند. بر اساس کتاب «مراسم و لباس‌های مذهبی
می‌کند. بر اساس کتاب «مراسم و لباس‌های مذهبی همه مردم جهان» در اواسط قرن هجدهم، «تیِرمِس یا تورون» اولین نفر از یک تثلیث است که اعضای دیگر آن استورجونکاره و بایور یا جومالا هستند. او همچنین آیِکِه، «پدربزرگ» یا «پدربزرگ» نامیده می‌شود؛ در سال ۱۶۷۳ یوهانس شفر نوشت که وقتی آیِکِه غرید، او را تیرمِس نامیدند. نام‌های این خدا بین مناطق مختلف به طور قابل توجهی متفاوت است، تیرمِس و گونه‌های مختلف آن معمولاً در میان سامی‌های شمالی و هوراگال‌ها و گونه‌های مختلف آن در میان سامی‌های جنوبی استفاده می‌شود. کلمه
آن در میان سامی‌های جنوبی استفاده می‌شود. کلمه «dierpmis» می‌تواند یک وام‌واژه از زبانی پیش-فینو-اوگریک باشد. پاجون. پاجون خدای رعد و برق مردم سامی است. سایر نام‌ها و گونه‌های املایی شامل باجان، پاژان و پاژانولمای است که در فنلاندی به صورت پاجاینن یافت می‌شود و همگی از کلمه "pad'd'i" به معنی «بالا» گرفته شده‌اند. به گفته زاخاریاس پلانتین، پاجون نام مستعار دوراگاس است که به نوبه خود نسخه تحریف شده هوراگالس است.
مرکز معلومات افغانستان (ACKU) مرکزی تحقیقاتی و آرشیوی در دانشگاه کابل است که در سال ۱۹۸۹ توسط نانسی هچ دوپری تأسیس شد. این مرکز با گردآوری بیش از ۴۰۰,۰۰۰ سند شامل کتاب، مجله، و اسناد تاریخی به زبان‌های دری، پشتو، و انگلیسی، به حفظ میراث فرهنگی و تاریخی افغانستان و حمایت از تحقیقات علمی می‌پردازد. ACKU از طریق دیجیتال‌سازی اسناد، برنامه‌های آموزشی مانند کتابخانه‌های سیار توانا (ABLE)، و برگزاری کنفرانس‌های علمی، به ترویج سوادآموزی و تقویت هویت ملی کمک کرده و منبعی کلیدی برای محققان و دانشجویان در منطقه محسوب
کلیدی برای محققان و دانشجویان در منطقه محسوب می‌شود. زمینه و انگیزه. نانسی هچ دوپری (۱۹۲۷–۲۰۱۷) مورخ و پژوهشگر آمریکایی بیش از پنج دهه از زندگی‌اش را در افغانستان گذراند و به‌عنوان «مادربزرگ افغانستان» شناخته می‌شود. او در سال ۱۹۶۲ به کابل آمد و با لوئیس دوپری، باستان‌شناس مشهور آمریکایی، آشنا شد. این آشنایی به ازدواج و همکاری علمی آن‌ها انجامید. آن‌ها در دهه ۱۹۸۰ میلادی در پیشاور پاکستان «مرکز منابع و اطلاعات آژانس هماهنگ‌کننده کمک‌های بشردوستانه افغانستان» (ACBAR) را تأسیس کردند. پس از بازگشت دوپری به
(ACBAR) را تأسیس کردند. پس از بازگشت دوپری به کابل در سال ۲۰۰۵، این مجموعه به دانشگاه کابل منتقل شد و در سال ۲۰۱۳ به «مرکز معلومات افغانستان»(ACKU) تغییر نام داد. فعالیت‌ها. مرکز معلومات افغانستان (ACKU) با هدف ترویج سوادآموزی، تسهیل تحقیقات علمی، و حفظ میراث فرهنگی افغانستان فعالیت‌های خود را در چهار حوزه اصلی انجام می‌دهد: جایگاه و اهمیت. مرکز معلومات افغانستان (ACKU) در دانشگاه کابل به‌عنوان یکی از مهم‌ترین مراکز آرشیوی و تحقیقاتی منطقه شناخته می‌شود که در سال ۱۹۸۹ تأسیس شد. این مرکز با گردآوری بیش از
در سال ۱۹۸۹ تأسیس شد. این مرکز با گردآوری بیش از ۴۰۰,۰۰۰ سند، شامل کتاب، مجله، اسناد تاریخی، و مواد دیداری و شنیداری، منبعی جامع برای مطالعه تاریخ، فرهنگ، و توسعه افغانستان فراهم کرده است که حدود ۴۰ درصد آن به زبان‌های محلی دری، پشتو، و ازبکی است. ACKU از طریق دیجیتال‌سازی اسناد و ارائه دسترسی رایگان به منابع، نقش مهمی در حمایت از تحقیقات علمی و آموزش در افغانستان ایفا می‌کند. برنامه‌هایی مانند کتابخانه‌های سیار توانا (ABLE) با تأسیس بیش از ۲۵۰ کتابخانه در ولایات، به گسترش سوادآموزی و دسترسی به منابع
در ولایات، به گسترش سوادآموزی و دسترسی به منابع آموزشی در مناطق دورافتاده کمک کرده است. این مرکز همچنین با برگزاری دوره‌های آموزشی پژوهش و میزبانی کنفرانس‌های علمی، بستری برای تبادل دانش میان محققان داخلی و بین‌المللی فراهم کرده و به تقویت ظرفیت‌های علمی در افغانستان یاری رسانده است. ACKU به‌عنوان مرکزی برای حفظ اسناد در دوران جنگ و بازسازی فرهنگی، اهمیت ویژه‌ای در مستندسازی تاریخ معاصر افغانستان دارد.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;timestamp&gt;2025-08-25T15:40:50Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;HP1250&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;ایجاد صفحه با ترجمه صفحه انگلیسی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح نویسه‌های عربی، اصلاح ارقام، اصلاح سجاوندی، اصلاح املا&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;42485270&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; برنامه حقوق مقامات اجرایی () سامانه‌ای از حقوق و مزایا است که به مقامات
() سامانه‌ای از حقوق و مزایا است که به مقامات منصوب‌شده عالی‌رتبه در قوه مجریه دولت ایالات متحده پرداخت می‌شود. رئیس‌جمهور ایالات متحده افراد را به این سمت‌ها منصوب می‌کند، که بیشتر آن‌ها با مشورت و رضایت سنای ایالات متحده انجام می‌شود. این مقامات شامل اعضای کابینه ایالات متحده، چندین مقام عالی‌رتبه در هر وزارتخانه اجرایی، مدیران برخی از آژانس‌های برجسته وزارتخانه‌ای و مستقل، و چندین عضو دفتر اجرایی رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا هستند. در برنامه حقوق مقامات اجرایی پنج سطح پرداخت وجود دارد که با اعداد رومی
اجرایی پنج سطح پرداخت وجود دارد که با اعداد رومی مشخص می‌شوند؛ سطح I بالاترین و سطح V پایین‌ترین است. قانون فدرال سمت‌هایی را که واجد شرایط دریافت حقوق در این برنامه هستند و سطح مربوطه را فهرست می‌کند. این قانون همچنین به رئیس‌جمهور اختیار می‌دهد که برای حداکثر ۳۴ کارمند که در فهرست ذکر نشده‌اند، وضعیت سطح IV و V را اعطا کند. عناوین شغلی خاصی معمولاً در سطوح مشخصی از این برنامه قرار می‌گیرند. برای مثال، در وزارتخانه‌های اجرایی، وزرا در سطح I قرار دارند؛ قائم مقام وزیر در سطح II؛ معاون وزیر بیشتر در سطح
قائم مقام وزیر در سطح II؛ معاون وزیر بیشتر در سطح III؛ و دستیاران وزیر، مشاور کل، بازرس کل، مدیر ارشد مالی و مدیر ارشد اطلاعات بیشتر در سطح IV. مدیران آژانس‌های وزارتخانه‌ای و مستقل در سطوح مختلفی قرار می‌گیرند و در هر سطح از I تا V نماینده دارند، در حالی که زیردستان آن‌ها در سطوح پایین‌تر قرار می‌گیرند. چند آژانس بازرس کل، مشاور کل، مدیر ارشد مالی یا مدیر ارشد اطلاعات در سطح IV مشابه همتایان وزارتخانه‌ای خود دارند، هرچند مقامات این آژانس‌ها با این عناوین ممکن است در مقیاس پرداخت دیگری مانند خدمات ارشد
ممکن است در مقیاس پرداخت دیگری مانند خدمات ارشد اجرایی ایالات متحده قرار بگیرند. محاسبه نرخ حقوق. بسیاری از مقامات منصوب سیاسی، نرخ حقوق آن‌ها در سطوح پایین‌تر مسدود شده است. بر اساس ، در آغاز اولین دوره پرداخت برای هر سمت تحت برنامه حقوق مقامات اجرایی، میزان حقوق تنظیم شده و به نزدیک‌ترین مضرب ۱۰۰ دلار گرد می‌شود. اگر این مبلغ دقیقاً در میانه دو مضرب ۱۰۰ دلار قرار گیرد، به سمت بالاتر گرد می‌شود. بخش ۷۳۸ از بخش E قانون تخصیص اعتبارات تلفیقی سال ۲۰۱۸ (قانون عمومی ۱۱۵–۱۴۱، ۲۳ مارس ۲۰۱۸)، انجماد نرخ‌های
عمومی ۱۱۵–۱۴۱، ۲۳ مارس ۲۰۱۸)، انجماد نرخ‌های پرداختی برای برخی مقامات ارشد سیاسی را در سطح سال ۲۰۱۳ تا ۵ ژانویه ۲۰۱۹ ادامه داد. عدم تصویب قانون جدید تخصیص اعتبارات می‌تواند اجازه دهد این انجماد منقضی شود. با این حال، نرخ‌های پرداختی رسمی و اعلام‌شده (یا دامنه‌های پرداخت) برای سال ۲۰۱۸ همچنان معتبر بوده و برای تعیین حقوق سایر کارمندان استفاده می‌شوند. برای اطلاعات بیشتر، به یادداشت سیاست جبران خدمت ۲۰۱۸–۰۸ در https://chcoc.gov/content/continued-pay-freeze-certain-senior-political-officials-2 مراجعه کنید.