payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مسیرها از نظر تکاملی «» هستند، به این معنی که این مسیرها در گونه‌های جانوری از مگس میوه گرفته تا انسان مشابه هستند.&lt;ref name="doi10.1016/0092-8674(92)90630-U"&gt;&lt;/ref&gt; تا به امروز سه مسیر پیام‌رسانی سلولی وینت مشخص شده است: مسیر وینت متعارف (کانونی)، مسیر نامتعارف (غیرکانونی) قطبیت سلول مسطح، و مسیر وینت/کلسیم نامتعارف. هر سه مسیر با اتصال یک لیگاند پروتئین-وینت به یک گیرندهٔ خانواده فریزلد فعال می‌شوند که سیگنال بیولوژیکی را به پروتئین داخل سلولی دی‌شِـوِلد منتقل می‌کند. مسیر متعارف وینت منجر به
دی‌شِـوِلد منتقل می‌کند. مسیر متعارف وینت منجر به تنظیم رونویسی ژن می‌شود و تصور می‌شود که تا حدودی توسط ژن SPATS1 تنظیم منفی می‌شود. مسیر نامتعارف (غیرکانونی) قطبیت سلول مسطح، اسکلت سلولی را که تضمین‌کنندهٔ شکل سلول است، تنظیم می‌کند. وظیفهٔ مسیر وینت/کلسیم نامتعارف، تنظیم پیام‌رسانی کلسیمی داخل سلول است. مسیر پیام‌رسانی سلولی وینت نخستین بار در جریان پژوهش‌ها جهت درک نقش آن در سرطان‌زایی و سپس هنگام بررسی عملکرد آن در رشد رویان جانوری شناسایی شد. فرآیندهای جنینی که تحت کنترل این مسیر است شامل الگودهی
جنینی که تحت کنترل این مسیر است شامل الگودهی محور بدن، تعیین سرنوشت سلولی، تکثیر سلولی و مهاجرت سلولی است. این فرایندها برای شکل‌گیری مناسب بافت‌های مهم بدن از جمله استخوان، قلب و ماهیچه ضروری هستند. نقش آن در رشد جنینی زمانی کشف شد که جهش‌های ژنتیکی در پروتئین‌های مسیر وینت، رویان‌های غیرعادی مگس سرکه را تولید کردند. پژوهش‌های بعدی نشان داد که ژن‌های مسئول این ناهنجاری‌ها بر رشد سرطان پستان در موش‌ها نیز تأثیر می‌گذارند. مسیر پیام‌رسانی وینت همچنین بازسازی بافت را در مغز استخوان، پوست و روده بزرگسالان
بافت را در مغز استخوان، پوست و روده بزرگسالان کنترل می‌کند. اهمیت بالینی این مسیر با جهش‌هایی که منجر به بیماری‌های مختلفی از جمله سرطان پستان، سرطان پروستات، گلیوبلاستوما، دیابت نوع ۲ و غیره می‌شود، نشان داده شده است. در سال‌های اخیر، پژوهشگران نخستین استفاده موفقیت‌آمیز از مهارکننده‌های مسیر وینت را در مدل‌های بیماری در موش‌ها گزارش کردند.
گُزده تورکر (به ترکی استانبولی: Gözde" Türker"؛ زاده ۱۷ سپتامبر ۱۹۹۵) بازیگر اهل ترکیه است. زندگی و تحصیلات. تورکر در ۱۷ سپتامبر ۱۹۹۵ در شهر بورسا متولد شد، وی در خانواده‌ای کم جمعیت متولد شد و یک خواهر بزرگتر از خود دارد.تورکر در رشته‌ی تئاتر از دانشگاه هنرهای زیبای معمار سنان فارغ‌التحصیل شد. حرفه. تورکر ار ۹ سالگی وارد عرصه بازیگری شد. او بازیگری حرفه‌ای را در ۱۸ سالگی با ایفای نقش صفیه در مجموعه تلویزیونی حریم سلطان آغاز کرد، سپس در مجموعه‌های پویراز کارایل و عروس استانبولی حضور یافت، تورکر با ایفای نقش
و عروس استانبولی حضور یافت، تورکر با ایفای نقش هاریکا مانیاسلی در مجموعه تلویزیونی خواهر و برادرانم به شهرت بسیاری رسید. زندگی شخصی. گزده تورکر در ۲۴ ژوئیه ۲۰۲۱ با آنیل گولر تاجر ترک ازدواج کرد. او هم اکنون در شبکه‌اجتماعی اینستاگرام ۱/۴ میلیون دنبال‌کننده دارد.
ابراهیم زدران (زادهٔ ) بازیکن کریکت اهل افغانستان است. او اولین تست کریکت خود را در تیم ملی کریکت افغانستان در سپتامبر ۲۰۱۹ انجام داد.
دانشگاه زنان دوکسانگ () یک دانشگاه خصوصی در سئول، کره جنوبی است که در سال ۱۹۲۰ تأسیس شد.
جوسانت یا ژوسانت یک بازی ویدئویی پازل سکوبازی است که توسط دونت‌ناد انترتینمنت ساخته و منتشر شده است. در ژوسانت بازیکنان کنترل یک سرگردان تنها و بی‌نام و نشان را به‌دست می‌گیرند، در حالی که باید از برجی متروک، پر از مصنوعات دست‌ساختهٔ تمدن‌های گذشته بالا روند. این بازی در ۳۱ اکتبر ۲۰۲۳، برای پلتفرم‌های مایکروسافت ویندوز، پلی‌استیشن ۵ و ایکس‌باکس سری اکس/اس منتشر شده است. بازی با واکنش‌های مثبتی از سوی منتقدان همراه بود، اما یک ناکامی تجاری برای دونت‌ناد انترتینمنت بود. روند بازی. "ژوسانت" اثری معمایی و
انترتینمنت بود. روند بازی. "ژوسانت" اثری معمایی و سکوبازی است که به بازیکن وظیفه می‌دهد تا به بالای یک برج صعود کند، که به زیست‌بوم‌های مختلف تقسیم می‌شود و هر کدام دارای مکانیک‌ها و چالش‌های منحصربه‌فرد پیمایش هستند. هنگامی که بازیکن از برج بالا می‌رود، اطلاعات بیشتری در مورد تمدنی که در آنجا زندگی می‌کردند و آنچه که بر سر آن‌ها آمده است را به دست می‌آورد. بازیکن قادر است میخچه‌های کوه‌نوردی را با زدن دکمه در دیوار قرار دهد و در صورت افتادن یا اتمام استقامت آن‌ها را بگیرد. تریگرهای دسته برای قرار دادن دست
آن‌ها را بگیرد. تریگرهای دسته برای قرار دادن دست در هنگام بالا رفتن استفاده می‌شوند. با نگه داشتن یک دکمه، شخصیت بازی می‌پرد و مقدار زیادی استقامت در این فرآیند مصرف می‌کند. به صورت دوره‌ای، بازیکن می‌تواند طناب‌ها را به مناطقی که قبلاً از آن‌ها عبور کرده‌اند رها کند و پیمایش پس‌گرد را آسان‌تر کند. در طول بازی، بازیکن توسط یک همراه به نام «بالاست» همراهی می‌شود که توسط تیم به عنوان «موجودی که به‌طور کامل از آب ساخته شده» توصیف می‌شود. بالاست سرنخ‌ها و «ویک نیچر» را آشکار می‌کند و مسیرهای جدیدی را برای
نیچر» را آشکار می‌کند و مسیرهای جدیدی را برای استفاده و اکتشاف بازیکنان آزاد می‌سازد. بازی فاقد دیالوگ است و به همین دلیل به‌شدت بر داستان سرایی محیطی متکی می‌باشد. بازیکن همچنین در حین بالا رفتن از یک ارتفاع بلند، با مشکل تنفس مواجه می‌شود. توسعه و انتشار. "ژوسانت" توسط استودیوی فرانسوی دونت‌ناد انترتینمنت توسعه یافته و منتشر شده است. این بازی برای اولین بار در نمایشگاه ایکس‌باکس گیم شوکیس سال ۲۰۲۳ در ۱۱ ژوئن ۲۰۲۳، برای انتشار در پاییز معرفی شد. دونت‌ناد به‌طور همزمان پلتفرم‌های مورد نظر برای انتشار را
به‌طور همزمان پلتفرم‌های مورد نظر برای انتشار را فاش کرد و مدت کوتاهی پس از اعلام یک نسخه دمو در استیم منتشر کرد. در نهایت بازی در ۳۱ اکتبر ۲۰۲۳، برای مایکروسافت ویندوز، پلی‌استیشن ۵ و ایکس‌باکس سری اکس/اس عرضه شد. همچنین بر روی سرویس ایکس‌باکس گیم‌پس برای کلاود، کنسول و رایانهٔ شخصی راه‌اندازی شد.
رومینا مالاسپینا (؛ زادهٔ ) مدل (شخص)، مجری تلویزیون، روزنامه‌نگار، بازیگر، تأثیرگذار، شوگرل، و خواننده اهل آرژانتین است. پیوند به بیرون. در حال تهیهٔ متن مقاله، کمی صبر کنید
سِلسته سید (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل آرژانتین است. وی از سال ۱۹۹۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "کوچولوها"، "زنان قاتل" و "مجردمانده‌ها" اشاره نمود.
یروومارتوفسی یا به فارسی اولین راهپیمایان (؛ یک اصطلاح مرکب می‌باشد که معنای واقعی آن "آن ها در ۱ مارس" است) انقلابیون روسیه، اعضای "نارودنایا ولیا"، طراحان و مجریان ترور الکساندر دوم روسیه (۱ مارس ۱۸۸۱) و سوء قصد به جان الکساندر سوم روسیه (۱ مارس ۱۸۸۷، همچنین به عنوان «دومین اول مارس» شناخته می‌شود) بودند.
مارسلا کلوستربور (؛ زادهٔ ) بازیگر و خواننده اهل آرژانتین است. وی از سال ۱۹۹۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
مکا اورتیز (; – ) بازیگر اهل آرژانتین بود. وی بین سال‌های ۱۹۳۶ تا ۱۹۷۶ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "پدربزرگ و مادربزرگ"، "مادام بوواری" اشاره کرد.
در اقتصاد و اقتصادسنجی، تابع تولید کاب-داگلاس () شکل عملکردی خاصی از تابع تولید است که به‌طور گسترده برای نشان دادن رابطه فن آوری بین مقادیر دو یا چند ورودی (به ویژه سرمایه فیزیکی و نیروی کار) و مقدار خروجی (میزان تولید) است. فرم کاب-داگلاس بین سال‌های ۱۹۲۷ و ۱۹۴۷ توسط چارلز کاب و پل داگلاس ایجاد شد؛ طبق گفته داگلاس، شکل عملکردی این تابع قبلاً توسط فیلیپ ویکستید توسعه داده شده شده بود. فرمول. استانداردترین شکل تابع تولید کاب-داگلاس به صورت زیر است: formula_1 که در آن: سرمایه و نیروی کار دو «عامل تولید» تابع
که در آن: سرمایه و نیروی کار دو «عامل تولید» تابع تولید کاب-داگلاس هستند.
الکساندرا می (؛ زادهٔ ) بازیگر، خوانندگی، مدل، تهیه‌کننده اهل ونزوئلا است.
انریکو بومبا (؛ –۱ نوامبر ۱۹۹۵) با نام مستعار «هنری بِـی» کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، و تهیه‌کننده فیلم اهل ایتالیا بود. بومبا در سال ۱۹۶۲ در ایتالیا با جین منسفیلد، در همان زمانی که همسر میکی هارگیتای رابطه نامشروع داشت. وی کمی بعد با صداپیشه ایتالیایی گرمانا دومینیچی (دختر آرتورو دومینیچی) ازدواج کرد که با هم صاحب یک دختر به نام فدریکا بومبا شدند. انریکو بومبا در ۱ نوامبر ۱۹۹۵ در سن ۷۳ سالگی درگذشت. همسرش در ۳ ژانویه ۲۰۲۴ در سن ۷۷ سالگی درگذشت. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "آرتینو و
وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "آرتینو و استدلال‌هایش در مورد روسپی‌های درباری، زنان شوهردار و… مردان بی‌غیرت"، "... و فقط پیترو آرتینو نجات پیدا کرد، با یک دست در جلو و دست دیگر پشت…" و "اوه اسلام" اشاره نمود.
کورین فاکس (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "تعطیلات آلآستار" اشاره کرد.
... و فقط پیترو آرتینو نجات پیدا کرد، با یک دست در جلو و دست دیگر پشت… () که در کشورهای انگلیسی‌زبان با نام داستان‌های آرتینو دربارهٔ سه دختر شهوت‌انگیز منتشر شد، یک فیلم کمدی سکسی سبک ایتالیایی به کارگردانی سیلویا آمادیو است که در سال ۱۹۷۲ شد.
پریدویژنیکی (، )، که به آن سرگردانان یا دوره گردان نیز می‌گویند، گروهی از هنرمندان واقع‌گرای روسی بودند که در اعتراض به محدودیت‌های آکادمیک، یک تعاونی هنرمندان تشکیل دادند. در سال ۱۸۷۰ به "انجمن نمایشگاه‌های هنری مسافرتی"، به طور خلاصه "پریدویژنیکس"، تکامل یافت. در سال ۱۸۶۳ گروهی متشکل از چهارده دانشجو تصمیم گرفتند آکادمی امپریال هنر در سنت پترزبورگ را ترک کنند. دانش آموزان قوانین آکادمی را محدود کننده یافتند؛ معلمان محافظه کار بودند و بین هنر بالا و پایین فاصلۀ زیادی وجود داشت. در تلاش برای رساندن هنر به
فاصلۀ زیادی وجود داشت. در تلاش برای رساندن هنر به مردم، دانشجویان یک جامعه هنری مستقل تشکیل دادند، تعاونی هنرمندان پترزبورگ (آرتل). در سال ۱۸۷۰، این سازمان تا حد زیادی توسط انجمن نمایشگاه‌های هنری مسافرتی (پریدویژنیکی) موفق شد تا به مردم استان‌ها فرصتی دهد تا دستاوردهای هنر روسیه را دنبال کنند و به مردم بیاموزد که از هنر قدردانی کنند. این جامعه استقلال خود را از حمایت دولتی حفظ کرد و هنری را که از زندگی معاصر مردم مسکو و سنت پترزبورگ به تصویر می‌کشید به استان‌ها آورد. از سال ۱۸۷۱ تا ۱۹۲۳، انجمن ۴۸ نمایشگاه
آورد. از سال ۱۸۷۱ تا ۱۹۲۳، انجمن ۴۸ نمایشگاه سیار در سنت پترزبورگ و مسکو ترتیب داد و پس از آن در کی‌یف، خارکوف، کازان، اریول، ریگا، اودسا و شهرهای دیگر به نمایش درآمد.
تیم پاکسازی (به انگلیسی: The Clean Up Crew) یک فیلم اکشن، جنایی و دلهره‌آور آمریکایی محصول سال ۲۰۲۴ به نویسندگی متیو راجرز و کارگردانی جان کییز است. در این فیلم جاناتان ریس میرز، سوئن تمل، اکاترینا بیکر، ملیسا لیو و آنتونیو باندراس به ایفای نقش پرداخته‌اند. داستان. پس از اینکه یک تیم پاکسازی در صحنه جرم، کیفی پر از پول را پیدا می‌کنند، ناخواسته وارد جنگ با یک ارباب جنایتکار فاسد، قاتل، گانگستر و مأموران دولتی فاسد می‌شوند که همه آنها قصد دارند پول را پس بگیرند. ساخت. در آگوست ۲۰۲۲، اعلام شد که فیلمبرداری در
ساخت. در آگوست ۲۰۲۲، اعلام شد که فیلمبرداری در ایرلند به پایان رسیده است. و میرز، لیو و باندراس برای بازی در این فیلم بازی کرده‌اند. انتشار. در ژانویه ۲۰۲۳، گزارش شد که صبان فیلمز حقوق توزیع جهانی را در همه مناطق به جز اسپانیا و ایتالیا به دست آورد. این فیلم به صورت ویدئو به‌درخواست در ۲۰ اوت ۲۰۲۴ منتشر شد. بازخوردها. هوپ مدن در نقد منفی خود نوشت: «تیم پاکسازی یک کمدی است که خنده‌دار نیست، یک فیلم هیجان‌انگیز بدون هیجان، و یک فیلم اکشن متوسط که به‌طور سرگیجه‌آوری برای چند بازیگری که لایق بهتری هستند، به هم
برای چند بازیگری که لایق بهتری هستند، به هم وصل شده‌اند.»
دانشگاه زنان دوک‌سونگ (؛ ) یک دانشگاه خصوصی در کره جنوبی است که در سال ۱۹۲۰ تأسیس شد. تاریخچه. دانشگاه زنان دوک‌سونگ یک دانشگاه خصوصی چهار ساله برای زنان در کره جنوبی است. پردیس اصلی این دانشگاه در ناحیه دوبونگ در سئول قرار دارد و دانشکده تحصیلات تکمیلی و یک شرکت نیز در ناحیه جونگ‌نو واقع شده‌اند. دانشگاه زنان دوک‌سونگ اولین دانشگاه ویژه زنان است که توسط یک فعال زن در زمینهٔ استقلال تأسیس شده است. این دانشگاه به‌ویژه در حوزه آموزش کودکان پیش‌دبستانی شهرت دارد. اختصارات انگلیسی این دانشگاه عبارتند از:
دارد. اختصارات انگلیسی این دانشگاه عبارتند از: Duksung, DSU و DSWU. ایستگاه مترویی که در مسیر حمل‌ونقل اطراف دانشگاه زنان دوک‌سونگ قرار دارد، ایستگاه گورستان ملی ۱۹ آوریل (ایستگاه دانشگاه زنان دوک‌سونگ) در خط یی شین‌سول متروی سئول است. این کالج در سال ۱۹۲۰ به‌عنوان بخشی از تلاش‌ها برای بهبود آموزش که از جنبش اول مارس نشأت گرفت، تأسیس شد. بنیان‌گذار آن، چا می‌ری‌سا (차미리사، ۱۸۸۰–۱۹۵۵)، معلم و رهبر جامعه آموزش زنان چوسان بود. در آن زمان، این دانشگاه به نام آکادمی گون‌هوا شناخته می‌شد. چون نام «گون‌هوا» (근화;
گون‌هوا شناخته می‌شد. چون نام «گون‌هوا» (근화; 槿花) به گل ملی کره اشاره دارد، تحت فشار مقامات ژاپنی در سال ۱۹۳۸ به «دوک‌سونگ» تغییر نام یافت. دوک‌سونگ در سال ۱۹۵۰ به‌طور رسمی به‌عنوان کالجی در محل کاخ اون‌هیون‌گونگ تأسیس شد. همان سال، کالج دخترانه دوک‌سونگ نیز تأسیس شد و دپارتمان‌های ادبیات کره‌ای و اقتصاد خانه آغاز به کار کردند. دکتر سونگ گوم سون به عنوان نخستین رئیس دانشگاه منصوب شد. دوک‌سونگ در سال ۱۹۵۲ به یک کالج چهار ساله تبدیل شد. در سال ۱۹۸۴، پردیس اصلی به مکان فعلی خود در ناحیه دوبونگ منتقل شد و در
به مکان فعلی خود در ناحیه دوبونگ منتقل شد و در نهایت در سال ۱۹۸۷ به دانشگاه تبدیل گردید. در سال ۲۰۲۰، کره‌پست (KoreaPost) تمبری به مناسبت صدمین سالگرد تأسیس دانشگاه زنان دوک‌سونگ منتشر کرد.
تاکسی هنگ کنگ در هنگ کنگ تعداد کمی از تاکسی‌ها به‌طور مستقل در اختیار افراد اداره می‌شوند، اکثریت قریب به اتفاق آن‌ها متعلق به ۱۷ شرکت تاکسیرانی مستقل است که تاکسی‌ها را به صورت شیفتی به ۴۰۰۰۰ راننده خوداشتغال اجاره می‌دهند. تا سال ۲۰۲۴، ۱۸۱۶۳ تاکسی در هنگ کنگ وجود دارد که از این تعداد ۱۵۲۵۰ تاکسی شهری، ۲۸۳۸ تاکسی مناطق جدید و ۷۵ تاکسی Lantau بودند. آنها هر روز به ترتیب به حدود ۱٫۱ میلیون نفر خدمات ارائه می‌دهند. تاریخچه. قرن ۱۹. در دوران استعمار اولیه، صندلی‌های سدان تنها شکل حمل و نقل عمومی بودند.
صندلی‌های سدان تنها شکل حمل و نقل عمومی بودند. صندلی‌های عمومی طبق تعرفه‌هایی که به‌طور برجسته نمایش داده می‌شد، مجوز گرفتند و شارژ شدند. صندلی‌های صندلی در همه هتل‌ها، اسکله‌ها و چهارراه‌های اصلی یافت می‌شد و صندلی‌های محکم برای حمایت منظم فریاد می‌زدند. دقیقاً مانند اتومبیل‌های موتوری امروزه، صندلی‌های شخصی وجود داشتند و نشانگر مهمی از وضعیت یک فرد بودند. وضعیت یک افسر مدنی با تعداد حاملان متصل به صندلی او مشخص می‌شد. تعداد آنها در حدود سال ۱۹۲۰ به اوج خود رسید، زمانی که ۱۲۱۵ صندلی سدان ثبت شده در
اوج خود رسید، زمانی که ۱۲۱۵ صندلی سدان ثبت شده در جاده‌ها بودند. ریکشا اولین بار در سال ۱۸۷۰ توسط یک تاجر آمریکایی از ژاپن وارد شد. آنها برای سالهای متمادی یک نوع حمل و نقل محبوب بودند و در اوایل قرن بیستم به بیش از ۷۰۰۰ نفر رسیدند. ریکشاها با صندلی‌های سدان برای مشتریانی که بسته به بودجه، عجله یا زمینی که باید مورد مذاکره قرار گیرند، رقابت می‌کردند. ریکشا سریع‌تر بود، اما برای بالا رفتن از شیب‌های جزیره هنگ کنگ مناسب نبود. قبل از اینکه تراموا پیک هنگ کنگ در سال ۱۸۸۸ راه اندازی شود، ساکنان ثروتمند The Peak
سال ۱۸۸۸ راه اندازی شود، ساکنان ثروتمند The Peak با صندلی‌های سدان توسط افراد سردسیر از مسیرهای شیب دار به محل اقامت خود، از جمله خانه تابستانی فرماندار سابق سر ریچارد مک دانل، که می‌توانستند از آب و هوای خنک تر استفاده کنند، حمل می‌شدند. با این حال، محبوبیت ریکشاها پس از جنگ جهانی دوم کاهش یافت. از سال ۱۹۷۵ هیچ مجوز جدیدی برای ریکشاها صادر نشده است و مجوزها غیرقابل انتقال شدند؛ بنابراین، یک نژاد در حال مرگ از تنها چند مرد مسن هنوز تجارت خود را در اسکله فری ادینبورگ، عمدتاً برای گردشگران انجام می‌دهند.
فری ادینبورگ، عمدتاً برای گردشگران انجام می‌دهند. کشوهای ریکشا ۳۰۰ دلار هنگ کنگ برای دور زدن بلوک می‌گرفتند. در سال ۱۹۹۸ حدود هشت مورد وجود داشت و تنها چهار مورد در سال ۲۰۰۲ و دو مورد در سال ۲۰۱۱ باقی مانده بود. طبق گزارش‌ها آخرین صندلی سدان در سال ۱۹۶۵ رها شد و از زمان جابجایی اسکله Central Star Ferry در پایان سال ۲۰۰۶ ریکشاها ناپدید شدند. قرن ۲۰. نام چینی تاکسی مورد استفاده در هنگ کنگ، dik si (的士)، ترجمه کانتونی کلمه انگلیسی «تاکسی» است. اولین پیشگام سرویس تاکسی مدرن ممکن است وو زونگ (胡忠) باشد. در سال
تاکسی مدرن ممکن است وو زونگ (胡忠) باشد. در سال ۱۹۴۱، اعتقاد بر این است که او ۴۰ تاکسی، از جمله ۱۰ کارت سفید، که به دولت اجاره داده بود، داشت. هنگامی که اشغال هنگ کنگ توسط ژاپن در دسامبر همان سال آغاز شد، او عملیات حمل و نقل خود را به حالت تعلیق درآورد. او پس از جنگ با ۱۰۰ ماشین کار خود را از سر گرفت. این سرویس اولین بار به‌طور رسمی توسط دولت در سال ۱۹۴۷ با ۳۲۹ اتومبیل ثبت شد. در سال ۱۹۶۰ این سرویس به‌طور رسمی مناطق جدید را تحت پوشش قرار داد و خدمات به ۱۰۲۶ خودرو افزایش یافت. تعداد تاکسی‌ها در سال ۱۹۸۰ در
خودرو افزایش یافت. تعداد تاکسی‌ها در سال ۱۹۸۰ در ۱۰۰۰۰ ضرب می‌شود. قبل از سال ۱۹۷۴، رنگ تاکسی‌ها در هنگ کنگ به رنگ‌های انتخاب شده توسط دارندگان مجوز بستگی داشت، اگرچه اداره حمل و نقل به سردرگمی قابل توجهی برای مسافران ناشی از تکثیر رنگ‌ها و اختلاط با وسایل نقلیه شخصی اشاره کرده بود و تا دسامبر ۱۹۶۹ شروع به بررسی یک لباس فرم کرد. در ۱۳ سپتامبر ۱۹۷۴، دولت رنگ‌های استاندارد - نقره ای برای نیمه بالایی و قرمز برای نیمه پایین - را برای تمام تاکسی‌ها در هنگ کنگ تعیین کرد تا تاکسی‌های غیرقانونی را از بین ببرد. از
کرد تا تاکسی‌های غیرقانونی را از بین ببرد. از آنجایی که بیشتر وسایل نقلیه در کولون به دلیل مرکز جمعیت بودن آن جمع می‌شدند و تقاضا در مناطق جدید توسط اپراتورهای غیرقانونی تأمین می‌شد، یک سرویس تاکسی مجاز که فقط برای مناطق جدید تهیه می‌کرد در ۵ ژوئن ۱۹۷۶ اعلام شد. از آن زمان به بعد. تاکسی‌های «معمولی» (قرمز) مجاز خواهند بود در مناطق جدید و همچنین جزیره کولون و هنگ کنگ به فعالیت خود ادامه دهند. تاکسی‌های سرزمین‌های جدید - نقره ای برای نیمه بالایی و سبز برای نیمه پایین - از ورود به مناطق شهری منع خواهند شد.
نیمه پایین - از ورود به مناطق شهری منع خواهند شد. دسته ای از ۲۰ تاکسی آبی که به جزیره لانتائو خدمات می‌دهند در سال ۱۹۸۳ شروع به کار کردند.
دانشگاه سونگ‌شیل (؛ اس‌اس‌یو (SSU)) نخستین دانشگاه مدرن در کره جنوبی است که پیشینهٔ آن به سال ۱۸۹۷ برمی‌گردد. این دانشگاه توسط مبلغ مسیحی ویلیام ام. برد تأسیس شد. پردیس این دانشگاه در دونگ‌جانگ گو، سئول، کره جنوبی واقع شده است.
دانشگاه کوک‌مین (؛ ؛ کی‌ام‌یو (KMU)) یک دانشگاه خصوصی تحقیقاتی است که در سال ۱۹۴۶ در سونگ‌بوک گو، سئول، کره جنوبی تأسیس شد. این دانشگاه از اهمیت تاریخی برخوردار است، زیرا توسط دولت در تبعید کره تأسیس شد و اولین دانشگاه خصوصی است که پس از آزادی جمهوری کره از ژاپن تأسیس گردید. فعال برجسته جنبش استقلال کره، کیم کو، ارتباط نزدیکی با این دانشگاه دارد. دانشگاه کوک‌مین شامل ۱۴ دانشکده دوره کارشناسی، چندین دانشکده تحصیلات تکمیلی و ۱۰ دانشکده فنی و حرفه‌ای است. این دانشگاه برنامه‌های تحصیلی، بورسیه‌ها و کنفرانس‌هایی
برنامه‌های تحصیلی، بورسیه‌ها و کنفرانس‌هایی را ارائه می‌دهد. رتبه و شهرت بین‌المللی آن در حال بهبود است.
دانشگاه هونگ‌ایک (؛ به صورت عامیانه با نام هونگ‌ده نیز شناخته می‌شود) یک دانشگاه واقع شده در ماپو، سئول، کره جنوبی است. این دانشگاه در سال ۱۹۴۶ تأسیس شد. این دانشگاه همچنین یک واحد پردیس در سجونگ سیتی دارد. نام محاوره‌ای دانشگاه، «هونگ‌ده»، کنایه‌ای از محله هونگ‌ده است. این دانشگاه کمی پس از جنبش استقلال کره تأسیس شد.
دانشگاه کیونگ‌گی (؛ ، کی‌جی‌یو (KGU)) یک دانشگاه خصوصی در کره جنوبی است که در سال ۱۹۴۷ تأسیس شد. این دانشگاه ابتدا به عنوان یک مدرسه در سئول بنیان‌گذاری شد و بعدها به کالج و سپس به دانشگاه ارتقا یافت. این دانشگاه دو پردیس دارد: پردیس اصلی در سو وون، استان گیونگ‌گی و پردیس سئول در ناحیه سوده‌مون. دانشگاه کیونگ‌گی بیش از ۱۷٬۰۰۰ دانشجوی کارشناسی و تحصیلات تکمیلی در این دو پردیس دارد. دانشگاه کیونگ‌گی شامل ۱۱ دانشکده است که ۶۳ برنامه تحصیلی و ۱۲ دانشکده تحصیلات تکمیلی را در بر می‌گیرد. آموزش و پژوهش در این
تکمیلی را در بر می‌گیرد. آموزش و پژوهش در این دانشگاه بر روی رشته‌هایی مانند گردشگری، مهمان‌داری، هنر و طراحی، بازرگانی، مطالعات بین‌المللی، مهندسی محیط‌زیست و مهندسی معماری تمرکز دارد. همچنین برخی از دروس این دانشگاه به زبان انگلیسی تدریس می‌شود. دانشگاه کیونگ‌گی با ۱۵۲ دانشگاه در ۳۱ کشور همکاری نی‌کند. این دانشگاه برنامه زبان کره‌ای را ارائه می‌دهد و بیش از ۶۵۰ دانشجوی بین‌المللی در آن تحصیل می‌کنند.
دانشگاه سانگ‌میونگ (؛ ) یک دانشگاه خصوصی در کره جنوبی است که پردیس اصلی آن در ناحیه جونگ‌نو، سئول و پردیس فرعی آن در چونان، استان چونگ‌چونگ جنوبی واقع شده است. این دانشگاه در سال ۱۹۳۷ تأسیس شد و کالج زنان سانگ‌میونگ در سال ۱۹۶۵ و کالج زنان سانگ‌میونگ در چونان در سال ۱۹۸۵ تأسیس شدند. در سال ۱۹۸۷، این کالج به دانشگاه ارتقا یافت و نام آن به دانشگاه زنان سانگ‌میونگ تغییر کرد. در سال ۱۹۹۶، این دانشگاه به سیستم آموزش مختلط تبدیل شد و نامش به دانشگاه سانگ‌میونگ تغییر یافت.
دانشگاه میونگ‌جی (؛ ) یک دانشگاه خصوصی مسیحی است که در سال ۱۹۴۸ در کره جنوبی تأسیس شد. این دانشگاه تحصیلات عالی در رشته‌های مهندسی، علوم و علوم انسانی ارائه می‌دهد. دانشگاه میونگ‌جی دو پردیس دارد: پردیس علوم اجتماعی که در سئول است و پردیس علوم طبیعی که در یونگین، ۳۵ کیلومتر (۲۲ مایل) جنوب پایتخت قرار دارد. این دانشگاه شامل ۱۰ کالج، ۴۲ دپارتمان، ۷ دانشکده و ۸ رشته تخصصی در مقطع تحصیلات تکمیلی است. دانشگاه میونگ‌جی در نیم قرن گذشته به عنوان مرکز انسان‌گرایی عملی شناخته شده است و هم‌زمان با برقراری تبادل با
عملی شناخته شده است و هم‌زمان با برقراری تبادل با ۱۵۰ دانشگاه در ۲۲ کشور، برنامه‌های متنوع و عملی جهانی‌سازی را اجرا می‌کند.
دانشگاه کوانگ‌وون (؛ ؛ اختصاری: کوانگ‌وون، کی‌دابلیو و کی‌دابلیویو (KWU)) یک دانشگاه خصوصی پژوهشی است که در ناحیه نو وون، سئول، کره جنوبی واقع شده است و برنامه‌های تحصیلی کارشناسی و تحصیلات تکمیلی ارائه می‌دهد. مرکز آموزش رادیویی چوسان، پیش‌ساز دانشگاه کوانگ‌وون، اولین مؤسسه‌ای بود که مطالعات مهندسی الکترونیک را در کره تدریس کرد. بنیاد این دانشگاه آکادمی کوانگ‌وون است که یک مؤسسه آموزشی رسمی به‌شمار می‌رود. دانشگاه کوانگ‌وون تا سال ۲۰۱۹، تعداد ۱۱۵۰۰ دانشجوی کارشناسی و ۱۲۹۲ دانشجوی کارشناسی ارشد داشته است.
کارشناسی و ۱۲۹۲ دانشجوی کارشناسی ارشد داشته است. دانشگاه کوانگ‌وون به خاطر اعتبار علمی‌اش در زمینه‌های مهندسی و فناوری اطلاعات شناخته شده است. این دانشگاه در سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵ در حوزه مهندسی، رتبه ۵۶ آسیا را از سوی کواکوارلی سیموندز (Quacquarelli Symonds) (QS) کسب کرد و در سال ۲۰۱۵ در حوزه علوم و مهندسی، رتبه ۱۶ در کره را از سوی کوریا اکونومیک دیلی به دست آورد.
دانشگاه زنان سوک‌میونگ (؛ ) یک دانشگاه خصوصی پژوهشی است که در ناحیه یونگ‌سان، سئول، کره جنوبی واقع شده است. دانشگاه سوک‌میونگ که در سال ۱۹۰۶ تأسیس شد، نخستین مؤسسه آموزشی سلطنتی خصوصی برای زنان در کره است. سوک‌میونگ یکی از بزرگ‌ترین مؤسسه‌های آموزشی زنان در جهان است. نام این دانشگاه از کاراکترهای هانجای «سوک» و «میونگ» گرفته شده است که به ترتیب به معنی «ظریف» و «درخشان» هستند.
بارت وینفیلد سیبرل (انگلیسی: Bart Winfield Sibrel) زاده ۶۴ یا ۱۹۶۵م، یک نویسنده و فیلمساز آمریکایی است. سرشناسی وی بیشتر مدیون نظریاتی است که او در مورد جعل برنامه فضایی آپولو توسط ناسا و تحت سرپرستی سیا پرداخته است. او تا به حال چهار فیلم مستقل برای ترویج ایده‌های خود ساخته است که اولین آنها بود. سیبرل در یکی از آثارش ضمن فیلم‌برداری از خود از فضانوردان مختلف آپولو می‌خواهد دست خود را روی کتاب مقدس بگذارند و قسم بخورند که واقعاً روی ماه قدم زده‌اند. در یک مورد دیگر سیبرل به بهانه ای دروغین با باز آلدرین
مورد دیگر سیبرل به بهانه ای دروغین با باز آلدرین فضانورد آپولو ۱۱ در بورلی هیلز ملاقات کرد. این ملاقات منجر به از کوره دررفتن فضانورد و حواله مشتی به سیبرل فیلمساز شد که بیش از پیش به شهرت فیلمساز و تئوریهای توطئه اش افزود.
ناویا نایر (زاده ) بازیگر هندی است. از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم آتش زیبا و گاه‌شماری اشاره کرد.
دانشگاه ملی پوسان (پی‌ان‌یو) (PNU) همچنین با نام دانشگاه ملی بوسان نیز شناخته می‌شود، یکی از ده دانشگاه ملی مراکز استان در کره جنوبی است. این دانشگاه در بوسان واقع شده است. نام انگلیسی این دانشگاه ترجمه‌ای از نام کره‌ای سابق این دانشگاه، «گونگ‌نیپ پوسان دهاک‌گیو» (국립 부산 대학교) است. این دانشگاه چهار پردیس دارد: پردیس جانگجون، پردیس ارتش، پردیس میریانگ و پردیس یانگ‌سان. این پردیس‌ها در بوسان و استان گیونگ‌سانگ جنوبی واقع شده‌اند. دانشگاه ملی پوسان برای دپارتمان‌های مهندسی، از جمله مهندسی مکانیک مشهور است.
رود کوبنا () یک رودخانه در استان ولوگدای کشور روسیه است.
رود لژا () یک رودخانه در استان ولوگدای کشور روسیه است.
رود دوینیتسا () یک رودخانه در استان ولوگدای کشور روسیه است.
رود سیامژنا () یک رودخانه در استان ولوگدای کشور روسیه است.
رود تولشما () یک رودخانه در استان ولوگدای کشور روسیه است.
رود اوفتیوگا () یک رودخانه در استان ولوگدای کشور روسیه است.
رود ولوگدا () یک رودخانه در استان ولوگدای کشور روسیه است.
رود ول () یک رودخانه در استان آرخانگلسک کشور روسیه است.
کاروان المپیکی نیکاراگوئه، یکی از کاروان‌های شرکت‌کننده در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این دوره از بازی‌ها از ۲۶ ژوئیه تا ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۵ تا ۲۱ امرداد ۱۴۰۳ خورشیدی) به میزبانی پاریس، پایتخت فرانسه برگزار شد. این حضور، پانزدهمین تجربه کاروان نیکاراگوئه در المپیک بود. این کاروان پس از نخستین حضور در المپیک ۱۹۶۸، در همه‌ی ادوار المپیک به جز المپیک ۱۹۸۸ سئول در پی حمایت از تحریم کره شمالی، شرکت کرده است. این کاروان متشکل از ۶ زن و ۱ مرد بود که از دید نسبت ورزشکاران زن به مرد،‌ بی‌همتا بود. شرکت‌کنندگان.
ورزشکاران زن به مرد،‌ بی‌همتا بود. شرکت‌کنندگان. فهرست زیر به ورزشکاران این کاروان اشاره دارد.
رود اوستیا () یک رودخانه در استان آرخانگلسک کشور روسیه است.
رود سولاندا () یک رودخانه در استان آرخانگلسک کشور روسیه است.
رود پویا () یک رودخانه در استان آرخانگلسک کشور روسیه است.
رود پژما () یک رودخانه در استان آرخانگلسک کشور روسیه است.
رود لد () یک رودخانه در استان آرخانگلسک کشور روسیه است.
جان رودنیتسکی (زاده ) بازیگر و کمدین آمریکایی است. از کارهای معروف او می‌توان به بازی در فیلم راز کوچک ما اشاره کرد. فیلم‌شناسی. فهرست برخی از فیلم‌هایی که جان رودنتیسکی در آن‌ها به ایفای نقش پرداخته است:
رود یو () یک رودخانه در جمهوری کومی کشور روسیه است.
رود سیسولا () یک رودخانه در جمهوری کومی کشور روسیه است.
رود کلتمای شمالی () یک رودخانه در جمهوری کومی کشور روسیه است.
رود بردیشفکا () یک رودخانه در استان آرخانگلسک کشور روسیه است.
رود ایلشا () یک رودخانه در جمهوری کومی کشور روسیه است.
رود کیچمنگا () یک رودخانه در استان ولوگدای کشور روسیه است.
کاروان المپیکی تانزانیا، یکی از کاروان‌های شرکت‌کننده در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این دوره از بازی‌ها از ۲۶ ژوئیه تا ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۵ تا ۲۱ امرداد ۱۴۰۳ خورشیدی) به میزبانی پاریس، پایتخت فرانسه برگزار شد. پس از نخستین حضور این کاروان در المپیک ۱۹۶۴ تحت نام تانگانیا، ورزشکاران این کاروان در همه‌ی ادوار المپیک به جز المپیک ۱۹۷۶ مونترال (بخشی از تحریم‌کنندگان معروف به کانگولیز) شرکت کرده است. شرکت‌کنندگان. ورزشکاران این کاروان در ورزش‌های زیر به رقابت پرداختند.