payamvha/North_RAG huggingface dataset:
قصر قمری ۱ ، قصر ماه ۱ یا یوگونگ-1 (به چینی: 月宫1号 یا 月宫1 یا 月宫一号 یا 月宫一؛ پینیین: "Yuègōng" یا "Yuègōng 1" یا "Yuègōng Yī hào" یا "Yuègōng Yī" ) یک مرکز تحقیقاتی چینی برای توسعه پایگاه ماه است. این یک مرکز بسته از نظر محیطی است که در آن سرنشینان می توانند یک ماموریت مستقل طولانی مدت را بدون هیچ ورودی خارجی به جز نیرو/انرژی شبیه سازی کنند. امکانات. قصر قمری ۱ یک آزمایشگاه مستقل ۱۶۰ متری ۵۰۰ متر2 در پکن را اشغال می کند که از یک منطقه پوشش گیاهی 58 متر مربعی از دو کابین، یک منطقه نشیمن 42 متر مربعی با سه اتاق
دو کابین، یک منطقه نشیمن 42 متر مربعی با سه اتاق خواب، اتاق غذاخوری، حمام و اتاق دفع زباله تشکیل شده است. این آزمایشگاه توسط لیو هونگ از دانشگاه هوانوردی و فضانوردی پکن (BUAA) طراحی شده است. این آزمایشگاه نوعی سیستم حمایت از حیات زیستی (BLSS) است که سومین آزمایشگاه در جهان و اولین در چین ساخته شده است. ماموریت ها. 2014 - اولین ماموریت تحقیقاتی. اولین ماموریت تحقیقاتی، تحقیقات اکوسیستم بسته مصنوعی (PALACE) با پشتیبانی از حیات دائمی Astrobase (با نام مستعار "قصر قمری-1")، یک ماموریت 105 روزه از سه محقق بود.
قمری-1")، یک ماموریت 105 روزه از سه محقق بود. یک مرد، دونگ چن، و دو زن، زی بیژن و وانگ مینجوان، داوطلبان BUAA، اولین پروژه تحقیقاتی طولانی مدت از این نوع را در چین، از 3 فوریه تا 20 می 2014 انجام دادند. خدمه پنج غلات ، از جمله گندم ، ذرت ، سویا ، بادام زمینی و عدس کشت کردند. 15 سبزیجات ، از جمله هویج ، خیار و اسفناج آب ؛ و یک میوه توت فرنگی . گندم منبع اصلی کالری و منبع اصلی اکسیژن بود. گوشت ماده غذایی اولیه بود. با این حال، گوشت به شکل کرم‌های زرد رنگ، منبع پروتئین اولیه خدمه، پرورش داده شد. رژیم غذایی
پروتئین اولیه خدمه، پرورش داده شد. رژیم غذایی مورد مطالعه برای تعیین اینکه آیا یک خدمه فضایی می تواند با یک رژیم غذایی با پروتئین بالا با سبزیجات و کرم های خوراکی زندگی کند یا خیر. کرم‌های خوراکی، متشکل از 3/4 پروتئین ، به دلیل مطالعه‌ای که سازمان ملل آن‌ها را به عنوان منبع غذایی برای افراد فقیر و کم‌تغذیه توصیه می‌کرد، انتخاب شدند. با این حال، با مقاومت فضانوردان غربی مواجه شد. آنها تمایل به فرار از حبس دارند. کرم‌های خوراکی در عرض چند هفته به اندازه انگشتان دست می‌رسند. کرم‌های آرد با قسمت‌های باقی‌مانده
دست می‌رسند. کرم‌های آرد با قسمت‌های باقی‌مانده و غیرقابل خوردن محصول تغذیه شدند. قرار بود سیستم اکولوژیکی این مأموریت، بستری برای آزمایش سیستم کنترل‌شده پشتیبانی از حیات اکولوژیکی (CELSS) برای ایستگاه فضایی تیانگونگ چین باشد. سیستم BLSS مورد استفاده در این ماموریت در آن زمان پیشرفته‌ترین سیستمی بود که تا به حال به میدان رفت. 2017-2018 - دومین ماموریت تحقیقاتی. برای ماموریت دوم، دو تیم چهار نفره داوطلب 370 روز را در انزوا گذراندند.
بیهانگ میفنگ ۶ (en:Bee-6) یا بوآ میفنگ-۶ یک کشتی هوایی با هوای گرم است که توسط دانشگاه هوانوردی و فضانوردی پکن طراحی و ساخته شده است. میفنگ-۶ اولین بار در 20 دسامبر 1985 پرواز کرد و حداقل چهار فروند آن ساخته شده است. موتور پیستونی Rotax 447 نه تنها نیروی محرکه را فراهم می کند، بلکه برای باد کردن پاکت نیز استفاده می شود، مشعل ها برای تامین گرما برای تغییرات شناوری استفاده می شوند.
باشگاه ورزشی مکابی () یک باشگاه ورزشی آمریکایی مستقر در لس آنجلس، کالیفرنیا بود. فعالیت اصلی این باشگاه، باشگاه فوتبال مکابی لس آنجلس بود، تیمی که به صورت حرفه‌ای در لیگ فوتبال لس آنجلس بزرگ شرکت می‌کرد. این باشگاه فوتبال به دلیل حضور هفت بار در فینال جام یو اس اوپن ایالات متحده آمریکا در تاریخ یازده ساله خود، قابل توجه است و یکی از تنها دو تیمی است که پنج بار برنده این رقابت شده است. تاریخچه. باشگاه فوتبال مکابی لس آنجلس توسط گروهی از مهاجران اسرائیلی برای خدمت به عنوان یک تیم تفریحی فوتبال تشکیل شد. این
خدمت به عنوان یک تیم تفریحی فوتبال تشکیل شد. این تیم در سال ۱۹۷۱ به عنوان بخشی از لیگ فوتبال لس آنجلس بزرگ، با اضافه شدن بازیکنان سابق تیم ملی اسرائیل که اخیراً به منطقه لس آنجلس مهاجرت کرده بودند، شروع به بازی کرد. در حالی که باشگاه از ستاره داوود و سایر نمادهای یهودی استفاده می‌کرد، بازیکنان از کشورهای مختلف می‌آمدند و بسیاری از آنها یهودی نبودند. آنها دو بار در سال‌های ۱۹۷۷ و ۱۹۷۸ با قهرمانی در لیگ فوتبال لس آنجلس بزرگ، جام ایالتی کالیفرنیا و جام یو اس اوپن، برنده تاج سه گانه شدند. آن‌ها در سال‌های ۱۹۷۴
برنده تاج سه گانه شدند. آن‌ها در سال‌های ۱۹۷۴ و ۱۹۷۸ به جام قهرمانان کونکاکاف واجد شرایط شدند، اما قبل از شرکت در هر دو بار از رقابت کنار کشیدند. مکابی لس آنجلس با بریجپورت واسکو دوگاما از کنتیکت در جام یو اس اوپن در سال ۱۹۷۸ بازی کرد و در فینال در ورزشگاه جاینتس در رادرفورد شرقی، نیوجرسی پیروز شد. مکابی لس آنجلس پس از فصل ۱۹۸۲ فعالیت خود را متوقف کرد، اما باشگاه ورزشی مکابی هنوز برای بازیکنان جوان وجود دارد.
پردیس شاهه دانشگاه بیهانگ در پارک آموزش عالی شاهه، منطقه چانگپینگ ، در فاصله ۲۶ کیلومتری از پردیس جاده زوئیوان واقع شده است. موقعیت پردیس. توجه: مسافت‌های زیر کوتاه‌ترین مسافت‌های رانندگی هستند که از Baidu Maps و بر اساس شرایط جاده‌سازی در تاریخ ۳ دسامبر ۲۰۱۶ تهیه شده است. محیط پردیس. پردیس شاهه مساحتی معادل ۹۷۰۰۰۰ متر مربع (۱۴۵۹ هکتار) با مساحت ساخت و ساز برنامه‌ریزی شده ۶۲۰۰۰۰ متر مربع را پوشش می‌دهد. از نظر تقسیمات عملکردی برنامه‌ریزی شده، مناطق زندگی دانشجویی، مناطق فعالیت فرهنگی و ورزشی، مناطق آزمایشی
مناطق فعالیت فرهنگی و ورزشی، مناطق آزمایشی تدریس، مناطق پشتیبانی لجستیک پایه، آزمایشگاه‌های ملی و مناطق آپارتمانی متخصص وجود دارد. پردیس شاهه دارای امکانات آموزشی جامعی است که اساساً نیازهای دانشجویان را برآورده می‌کند. از زمان شروع ساخت و ساز در سال ۲۰۰۷، پردیس شاهه مساحتی به مساحت حدود ۳۰۰۰۰۰ متر مربع شامل خوابگاه‌های دانشجویی، غذاخوری، ساختمان‌های آموزشی، ساختمان‌های آزمایشگاهی، اتاق‌های توزیع اصلی، اتاق‌های دیگ بخار، ایستگاه‌های تصفیه فاضلاب، مراکز آموزشی مهندسی و … ساخته است. آزمایشگاه‌های حرفه ای،
مهندسی و … ساخته است. آزمایشگاه‌های حرفه ای، آزمایشگاه ملی علوم و فناوری هوانوردی، مرکز فعالیت‌های دانشجویی دانشگاه و امکانات ورزشی و غیره. این استادیوم دارای یک زمین دوومیدانی استاندارد به طول ۴۰۰ متر، یک زمین فوتبال و یک منبر با ظرفیت ۱۰۰۰ نفر است. میله‌های افقی و میله‌های موازی. در عین حال پردیس شاهه دارای راهروی تربیت بدنی به طول ۱۸۶ متر نیز می‌باشد. پردیس شاهه محیط پردیس زیبایی دارد. این مدرسه در مجموع بیش از ۵۰۰۰ اصله درخت کاشته، سبزسازی محیط اطراف خوابگاه‌های دانش آموزی را تکمیل کرده و ۱۱۶۰۰۰ متر
خوابگاه‌های دانش آموزی را تکمیل کرده و ۱۱۶۰۰۰ متر مربع زمینی را که قرار است ساخته شود، به پایان رسانده است. این مدرسه راهروی چشم‌انداز مرکزی، ساخت دریاچه مصنوعی (دریاچه جنوبی)، ساخت «سنگ فرهنگی» با شعار مدرسه و نصب مجسمه‌هایی به ارتفاع ۶ متر با موضوع «صدای قرن» و «مدرسه» را انجام داده است. درخت شعار" در اکتبر ۲۰۱۲ در ۲۵ ام، رصدخانه ملی نجوم، با تایید کمیته نامگذاری اجرام کوچک آسمانی اتحادیه بین المللی نجوم، سیارک با شماره دائمی ۹۰۸۳۰ را "ستاره بیهنگ" نامگذاری کرد. مجسمه سازی با مضمون فلسفه مدرسه "ستاره
کرد. مجسمه سازی با مضمون فلسفه مدرسه "ستاره بیهنگ" در مرکز میدان پردیس شاهه و "درخت شعار مدرسه" به پایان رسید. ستاره‌ها» و دیگر مناظر دانشگاهی و فرهنگی همدیگر را منعکس می‌کنند و به‌طور مشترک سنت معنوی و ویژگی‌های فرهنگی مدرسه را نشان می‌دهند. علاوه بر این، در میدان فرورفته ساختمان آموزشی، دو دیوار موضوعی علم و فرهنگ و هوافضا وجود دارد. زیرساخت‌های پردیس شاهه اساساً کامل شده است. نیازهای اولیه مانند آب، برق، گاز، اینترنت، وای فای (در سراسر مدرسه با تلاش اداره حقوق و منافع اتحادیه دانش آموزی تحت پوشش قرار
حقوق و منافع اتحادیه دانش آموزی تحت پوشش قرار می‌گیرد) و همچنین زندگی دانش آموزی مانند کافه تریا، حمام، درمانگاه، رختشویخانه دانش آموزی، آرایشگاه‌ها، چاپگرها، بانک‌ها و دفاتر پست همه نیازها در دسترس هستند. تقریباً هیچ نقطه کوری در نظارت کل مدرسه وجود ندارد. ۳۲۱ کاوشگر نظارتی در محوطه دانشگاه نصب شده است (۶۴ کاوشگر در فضاهای عمومی پردیس و ۲۵۷ کاوشگر در ساختمان‌های آموزشی و خوابگاه‌های دانشجویی نصب شده است). که کل محوطه دانشگاه را پوشش می‌دهد، علاوه بر نصب تجهیزات کاوشگر در محوطه خوابگاه دانشجویی، سه سیستم
کاوشگر در محوطه خوابگاه دانشجویی، سه سیستم امنیتی پرتو مادون قرمز و سیستم کنترل دسترسی وجود دارد. لیست ساختمان‌های پردیس. توجه: داده‌های زیر مربوط به ۳۱ دسامبر ۲۰۱۶ می‌باشد. استفاده از پردیس. وضع موجود. در حال حاضر، دانشگاه بی هانگ دارای ۳۰ کالج و ۴ آکادمی است که شامل موارد زیر است: چشم‌انداز. بر اساس طرح احداث پردیس شاهه، در آینده با رفع مشکل اسکان ، کلیه دانشجویان مقطع کارشناسی و تعدادی از دانشجویان فوق لیسانس در پردیس شاهه تحصیل و زندگی خواهند کرد و پردیس جاده Xueyuan به پایگاه علمی پژوهشی تبدیل خواهد
جاده Xueyuan به پایگاه علمی پژوهشی تبدیل خواهد شد. . به شوخی. توجه: نام‌های شوخی زیر توسط دانش‌آموزان تحقیرآمیز است و اظهارات رسمی مدرسه نیست.
کالج پرواز دانشگاه بیهانگ که پیشتر با نام کالج پرواز دانشگاه هوانوردی و فضانوردی پکن شناخته می‌شد، در سال ۱۹۹۳‌میلادی با همکاری دانشگاه بیهانگ و شرکت‌هواپیمایی جنوبی چین تاسیس شد. این کالج عمدتاً خلبانانی را برای خطوط هوایی چین جنوبی، خطوط هوایی چین شرقی، ایر چاینا و سایر خطوط هوایی آموزش می دهد.
دانشکده ریاضیات و علوم سیستمی دانشگاه بی هانگ در اوایل سال 2009 تاسیس شد و در می 2009 به طور رسمی راه اندازی شد. اولین رئیس، پروفسور لی شانگجی، رئیس گروه ریاضیات دانشگاه علم و صنعت چین و رئیس علوم در دانشگاه بیهانگ بود. مدرسه ریاضیات و علوم سیستمی تأسیس شد و دانشکده علوم منسوخ شد. تأسیس دانشکده ریاضیات و علوم سیستم‌ها نشان‌دهنده تحول عظیمی در رشته ریاضیات از یک واحد آموزشی به یک کالج است که تأکید یکسان بر تحقیق و تدریس علمی دارد. پروفسور لی شانگجی در طول تصدی خود به عنوان رئیس، تحت هدایت هدایت ایدئولوژیک
خود به عنوان رئیس، تحت هدایت هدایت ایدئولوژیک ایجاد یک جامعه هماهنگ، توسعه آموزش و تحقیقات علمی را بسیار ارتقا داد و جهت کار آینده کالج را اشاره کرد. رئیس فعلی پروفسور ژنگ ژیونگ است. در حال حاضر، کالج به یک نیروی مهم در رشته های علمی بیهانگ و یک نیروی جدید در ساخت یک دانشگاه در سطح جهانی با ویژگی های هوافضا و تحقیقات سطح بالا تبدیل شده است.
انتشارات دانشگاه بیهانگ که پیشتر با نام انتشارات دانشگاه هوانوردی و فضانوردی پکن شناخته می‌شد٬ در ۲۴ فوریه ۱۹۸۵ میلادی در پکن،‌چین تاسیس شد. این نهاد یک شرکت مرتبط با مسائل آموزشی از دانشگاه بیهانگ است. تاریخ. مرجع ذی صلاح کمیسیون علم، فناوری و صنعت دفاع ملی است و حامی آن دانشگاه هوانوردی و فضانوردی پکن است که یک انتشارات مرکزی سطح اول است. کدهای شابک 7-81012, 7-81077. مالک مجله "MCU and Embedded System Applications" است.
مایل عربی یا میل عربی () یکای طول تاریخی عربی بود که جغرافیدانان و اخترشناسان عرب قرون وسطی از آن استفاده می‌کردند. طول دقیق آن مورد بحث و اختلاف‌نظر بوده و از تا متغیر است. این یکا به عنوان نیای مایل دریایی امروزی، از یکای مایل رومی برای تناسب با تقریب نجومی ۱ دقیقه قوسی از عرض جغرافیایی اندازه‌گیری‌شده در امتداد نصف‌النهار شمالی-جنوبی گسترش یافته بود. فاصله بین دو ستون که عرض‌های جغرافیایی آن‌ها در جهت شمال به جنوب ۱ درجه متفاوت است، با استفاده از میخ‌های قابل رویت در امتداد یک شدت بیابانی مسطح
میخ‌های قابل رویت در امتداد یک شدت بیابانی مسطح اندازه‌گیری می‌شد. مایل عربی برابر با ۴٬۰۰۰ ارش (ذرع) بوده است. اگر ابن کثیر فرغانی از ذراع قانونی به عنوان یکای اندازه‌گیری خود استفاده کرده باشد، آنگاه طول مایل عربی برابر با ۱٬۹۹۵ متر است. در صورت استفاده ابن کثیر از ذرع مأمونی، طول مایل عربی برابر با ۱٬۹۲۵ متر خواهد بود. در دوره خلافت اموی (۶۶۱ تا ۷۵۰ میلادی)، هر "مایل یا میل اموی" تقریباً برابر با یا اندکی بیشتر از یا حدود ۲ مایل بابلی بود. اندازه‌گیری قوس مأمون. در حدود سال ۸۳۰ میلادی، مأمون خلیفه
قوس مأمون. در حدود سال ۸۳۰ میلادی، مأمون خلیفه عباسی، گروهی از جغرافی‌دانان و اخترشناسان مسلمان را مأمور اندازه‌گیری قوس میان پالمیرا تا رقه در سوریه امروزی کرد. آنها دریافتند که این شهرها با یک درجه عرض جغرافیایی از هم جدا شده‌اند و فاصله قوس نصف‌النهاری آنها ⅔۶۶ مایل عربی است. بدین ترتیب محیط زمین باید باشد. با استفاده از این اندازه‌گیری، و با دانستن این‌که محیط زمین ۴۰٬۰۰۷٫۶۸۳ کیلومتر است، طول مایل عربی کمی بیشتر از ۱٬۶۶۶٫۹۹۴ متر به‌دست می‌آید. مجدالدین فیروزآبادی در لغت‌نامه معروف خود به نام
مجدالدین فیروزآبادی در لغت‌نامه معروف خود به نام قاموس‌اللغه می‌گوید که یک مایل برابر است با ۳۰۰۰ ذرع قدیم، این باعث می‌شود ذرع حدود ۰٫۵۵۵۶۶۴۷ متر باشد که با این سنت که ارتفاع کعبه ۲۷ ذرع و ارتفاع فعلی آن ۱۵ متر است، مطابقت دارد. تخمین دیگری که منجمان مأمون ارائه کردند ⅔56 مایل عربی (برابر با برای هر درجه) بود که مربوط به اندازه برای محیط زمین است. این اعداد به مقدار امروزی برای هر درجه و برای محیط زمین بسیار نزدیک است.
پردیس جاده شویوان دانشگاه بیهانگ پردیس اصلی دانشگاه بیهانگ است که در خیابان Huayuan، منطقه هایدیان، پکن، در گوشه شمال غربی خارج از دیوار شهر یواندادو و در سمت غربی جاده شویوان واقع شده است. تاریخچه ساخت و ساز. پردیس جاده شویوان دانشگاه بیهانگ در اکتبر ۱۹۵۳ افتتاح شد. این ساختمان یکی از هشت ساختمان کالج در جاده شویوان در آن زمان بود که رو به کالج پزشکی پکن (مرکز علوم بهداشت دانشگاه پکن امروزی) در سراسر جاده شویوان بود. پردیس در آن زمان در بایانژوانگ ساخته شد. پس از انتخاب محل مدرسه در ماه مه ۱۹۵۳، ساخت و ساز
پس از انتخاب محل مدرسه در ماه مه ۱۹۵۳، ساخت و ساز در یک قطعه زمین کشاورزی و یک قبرستان بدون جاده در اطراف آن به‌طور رسمی آغاز شد و ۶۰۰۰۰ متر مربع در طول نیم سال به پایان رسید. در مهرماه همان سال، همه دانشجویان و تعدادی از اساتید و کارکنان به مدرسه جدید نقل مکان کردند و شروع به مطالعه و کار عادی کردند. کارهای ساخت و ساز سرمایه برنامه‌ریزی شده اساساً تا سال ۱۹۵۷ با مساحت تکمیل شده ۱۳۵۲۴۵ متر مربع، ۶۴۱۶۰ متر مربع جاده ساخته شده و سرمایه‌گذاری بیش از ۳۵٫۶ میلیون یوان تکمیل شد. بعداً دانشگاه بیهانگ به عنوان
یوان تکمیل شد. بعداً دانشگاه بیهانگ به عنوان بزرگداشت در ساخت ساختمان بایان سرمایه‌گذاری کرد. چیدمان معماری. سبک معماری اولیه پردیس جاده شویوان دانشگاه بیهانگ در آن زمان یک طرح معمولی یک محوره و سه منطقه ای بود: در محور اصلی پردیس شرقی-غربی، ساختمان‌های مختلف در منطقه آموزشی، منطقه نشیمن و منطقه خانواده به ترتیب از شرق به غرب چیده شد. منطقه نشیمن نیز دارای محور شمالی-جنوبی خود در تقاطع دو محور، یک پارک در محوطه دانشگاه، باغ سبز - امکانات. ورودی مدرسه. پردیس جاده Xueyuan دانشگاه بی هانگ دارای ۱۱ دروازه است.
جاده Xueyuan دانشگاه بی هانگ دارای ۱۱ دروازه است. از ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۹، سیستم کنترل دسترسی به‌طور کامل در ۱۱ گیت کارت پذیرش مدرسه مدرسه فعال شده است. محوطه اصلی آموزش دارای یک لایه دیگر حصار و ۶ دروازه است. ساختمان آموزش. مجموعه ساختمان اصلی. مجموعه ساختمان اصلی در شرق پردیس جاده Xueyuan، رو به روی جاده Xueyuan واقع شده است. پایه و اساس آن در سال ۱۹۵۳ گذاشته شد. گذرگاه‌هایی وجود دارد که هر ساختمان را به هم متصل می‌کند. ساختمان اصلی جدید. ساختمان آموزشی و پژوهشی (ساختمان اصلی جدید) دانشگاه بیهانگ در جنوب غربی
(ساختمان اصلی جدید) دانشگاه بیهانگ در جنوب غربی مدرسه قرار دارد که در نیمه دوم سال ۱۳۸۵ تکمیل و مورد بهره‌برداری قرار گرفته است. محوطه خوابگاه. سه خوابگاه در پردیس جاده شویوان دانشگاه بیهانگ وجود دارد که عبارتند از: ناحیه جنوبی، ناحیه شمالی واقع در محوطه دانشگاه و دهکده یونیورسیاد در خارج از محوطه دانشگاه. ۲۷ ساختمان خوابگاهی و ۳ ساختمان خدماتی وجود دارد. منطقه خانواده. منطقه خانوادگی در ضلع غربی پردیس واقع شده است و حدود یک سوم از محوطه دانشگاه را اشغال می‌کند. برخی از رهبران قدیمی، کارشناسان و دانشگاهیان
برخی از رهبران قدیمی، کارشناسان و دانشگاهیان در منطقه خانواده زندگی می‌کنند. اموال مدرسه. در حال حاضر چهار ساختمان اداری تجاری در اطراف پردیس بیهانگ متعلق به بیهانگ، یعنی ساختمان بایان و ساختمان درخشان در ضلع جنوب غربی پل Xueyuan در جاده حلقه چهارم شمالی در گوشه شمال شرقی، و ساختمان ویشی و ساختمان ژیژن در سمت شمال غربی پل Xuezhi در گوشه جنوب شرقی ساختمان.
آزمایشگاه ملی دینامیک سیالات محاسباتی () که به عنوان آزمایشگاه کلیدی علوم و فناوری دفاع ملی دینامیک سیالات محاسباتی نیز شناخته می‌شود، یک آزمایشگاه کلیدی علوم و فناوری دفاع ملی جمهوری خلق چین ‌‌‌‌‌‌است که در دانشگاه بیهانگ و توسط اداره کل تسلیحات می شود و به طور مشترک توسط دانشگاه بیهانگ و مرکز تحقیقات و توسعه آیرودینامیک چین در اوایل دهه ۱۹۹۰ساخته شده است ، اولین کمیته تخصصی هوافضا در برنامه 863 تصمیم به تأسیس آزمایشگاه دینامیک سیالات محاسباتی ملی گرفت که توسط کمیسیون علوم، فناوری و صنعت برای دفاع ملی در
توسط کمیسیون علوم، فناوری و صنعت برای دفاع ملی در ماه می ۱۹۹۸ تصویب شد و در آوریل ۱۹۹۸ تکمیل و به دنیای خارج باز شد. جهت های تحقیقاتی آزمایشگاه شامل تئوری محاسباتی، تحقیقات مکانیزم جریان، آیرودینامیک هواپیما و غیره می باشد. مدیر آزمایشگاه لی چون ژوان ، یکی از اساتید آکادمی مهندسی چین است.
"نگاه کردن به ستاره ها" ( &lt;/link&gt; ) شعری است که توسط ون جیابائو ، عضو کمیته دائمی دفتر سیاسی کمیته مرکزی حزب کمونیست چین و نخست وزیر شورای دولتی جمهوری خلق چین سروده شده است . کل شعر از چهار بیت تشکیل شده است که نگرانی از سرنوشت کشور، ملت و حتی بشریت را بیان می کند. در 14 می 2007، ون جیابائو اولین سخنرانی عمومی خود را در سالن زنگ دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه تونگجی انجام داد . این شعر در ۱۳ شهریور ۱۳۸۶ در ضمیمه ادبی « روزنامه مردم » منتشر شد. متن ترانه. فیلم "Stepping Out" (با بازی لو جیانمین و شی
فیلم "Stepping Out" (با بازی لو جیانمین و شی ویجیان ) که در سال 2008 در شهرستان وونینگ، استان جیانگشی نمایش داده شد، از "به ستاره ها نگاه می کنم" به عنوان متن آهنگ موضوع فیلم استفاده کرد و هو یو، خواننده ای از گروه هنر معدن زغال سنگ چین، موسیقی را ساخته است. آواز خواندن. در 2 اکتبر 2009، در جشن شصتمین سالگرد تاسیس جمهوری خلق چین در استادیوم هونگ هوم در هنگ کنگ، خواننده مشهور جکی چونگ و یانگ پییی خواننده کودکان آهنگی به همین نام را بر اساس موسیقی متن فیلم «به ستاره ها نگاه می کنم» با 500 کودک. سرود دانشگاه
ستاره ها نگاه می کنم» با 500 کودک. سرود دانشگاه بیهانگ. در 13 می 2010، دانشگاه بیهانگ اعلام کرد که "نگاه کردن به ستاره ها" به سرود مدرسه تبدیل خواهد شد. سوالات انشایی کنکور. سوال انشا برای مقاله پکن آزمون ورودی کالج عمومی 2010 این است: "نگاه کردن به ستاره ها و نگه داشتن پاهای خود روی زمین".
رفلکس بتسولد–یاریش () یا رفلکس فون بتسولد–یاریش رفلکسی است که در آن فرآیندهای قلبی–عروقی و عصبی باعث هیپوپنه (تنفس بیش از حد کم‌عمق یا تعداد تنفس پایین به‌طور غیرطبیعی، افت فشار خون (فشار خون پایین غیرطبیعی) و برادی‌کاردی (ضربان پایین قلب در حالت استراحت به‌طور غیرطبیعی) در پاسخ به محرک‌های مضر شناسایی‌شده در بطن‌های قلب می‌شود. این رفلکس به نام آلبرت فون بتسولد و آدولف یاریش دوم نامگذاری شده است. اهمیت این کشف در این است که این نخستین شناسایی یک رفلکس شیمیایی (غیر مکانیکی) بود. این دو دانشمند علائم
شیمیایی (غیر مکانیکی) بود. این دو دانشمند علائم سه‌گانهٔ رفلکس بتسولد–یاریش (هیپوپنه+برادی‌کاردی+هیپوتانسیون) را در سال ۱۸۶۷ با تزریق وریدی آلکالوئیدهای خربق‌های کاذب ایجاد کردند و به این نتیجه رسیدند که علت این علائم فعال شدن عصب واگ است. برادی‌کاردی و هیپوپنه به ترتیب از گیرنده‌های آناتومیک متمایزی در قلب و ریه ناشی می‌شوند و امروزه اینکه آیا هیپوپنه باید به عنوان بخشی از رفلکس در نظر گرفته شود یا خیر، مورد بحث است. محل‌های ورودی کمورفلکس و بارورفلکس با هم همپوشانی دارند و شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد
همپوشانی دارند و شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد این رفلکس‌ها یکدیگر را تعدیل یا تغییر می‌دهند که اینکار احتمالاً از طریق اعمال انتقال‌دهنده‌های عصبی تحریکی و مهاری، مانند سروتونین و گاما آمینوبوتیریک اسید انجام می‌شود. اگرچه این رفلکس در ابتدا در پاسخ به آلکالوئیدهای خربق‌های کاذب ایجاد و توصیف شد، اما می‌توان آن را توسط بسیاری از مواد شیمیایی فعال بیولوژیکی، از جمله نیکوتین، کپسایسین، برادی‌کینین، پپتید ناتریورتیک دهلیزی، پروستانوئیدها، گشادکننده‌های ویریدی نیتراتی، مسدودکننده گیرنده آنژیوتانسین ۲ نوع
نیتراتی، مسدودکننده گیرنده آنژیوتانسین ۲ نوع اول و آگونیست‌های سروتونین تحریک کرد. همچنین ممکن است به پاسخ‌های پاتوفیزیولوژیکی مختلف دیده شود، مانند:
باشگاه ورزشی راسینگ آروبا، معروف به راسینگ آروبا یا آرسی‌ای، یک باشگاه فوتبال آروبان مستقر در سولیتو، اورنجستاد است که در حال حاضر در لیگ برتر آروبا بازی می‌کند.
باشگاه فوتبال دپورتیوو اونس مونیسیپال یک تیم فوتبال اهل السالوادور از اهواچوپان بود که آخرین بار در سال ۲۰۱۸ در لیگ برتر السالوادور شرکت کرد. ورزشگاه خانگی آن ورزشگاه سیمون ماگانا بود که ۵۰۰۰ نفر ظرفیت دارد.
نامیسووف (؛ ) یا در زبان آلمانی نامسلائو () شهرکی در استان اوپوله لهستان است که روزگاری جزء خاک امپراتوری آلمان بود. این شهر مرکز شهرستان نامیسووف است و در سال ۲۰۱۹ جمعیتی بالغ بر ۱۶٬۵۵۱ داشت. آلمانی‌ها از دورهٔ اوست‌زیدلونگ در این شهر ساکن شدند و در ادوار گوناگون تاریخی، این شهر جزء خاک امپراتوری لهستان، امپراتوری آلمان، پادشاهی مجارستان، پادشاهی بوهم، پادشاهی هابسبورگ و آرشیدوک‌نشین اتریش بود. این شهر مابین ۱۳۴۱ تا ۱۳۴۸ میلادی، مستقیما تحت حکمرانی کاژیمیش کبیر قرار گرفت. سپس طی معاهده‌ای کاژیمیش کبیر آن
کبیر قرار گرفت. سپس طی معاهده‌ای کاژیمیش کبیر آن را به کارل چهارم واگذار کرد. این شهر مرکز آبجوسازی و تولید لباس بود. این شهر در جریان جنگ سی‌ساله توسط نیروهای امپراتوری سوئد ویران شد. سپس لئوپولد یکم، امپراتور مقدس روم، ماخی در این شهر به شوالیه‌های تتونیک در آنجا یک کومندا برای خود راه بیندازند. سپس پادشاهی پروس شهر را تسخیر کرد. بعدها در جریان جنگ هفت‌ساله، نیروهای امپراتوری روسیه و اتریش آن را به تصرف خود درآوردند و پس از این واقعه در سال‌های ۱۸۰۶ تا ۱۸۰۷ طی جنگ‌های ناپلئونی نیروهای امپراتوری اول
تا ۱۸۰۷ طی جنگ‌های ناپلئونی نیروهای امپراتوری اول فرانسه آن را تسخیر کردند. این شهر در جریان متحدسازی آلمان در سال ۱۸۷۱ جزئی از امپراتوری آلمان شد. در طول جنگ جهانی دوم، آلمان نازی یک اردوگاه فرعی از اردوگاه کار اجباری گروس‌روزن را در نزدیکی شهر راه‌اندازی کرد اما در همین هنگام این شهر یکی از مراکز فعالیت جنبش مقاومت لهستان در جنگ جهانی دوم شد. در ۲۱ ژانویهٔ ۱۹۴۵ شهر سرانجام توسط سربازان ارتش سرخ تسخیر شد و بیشتر ساختمان‌های آن ویران گشت. از ماه آوریل همان سال دولت لهستان کنترل آن را به‌دست گرفت و پس از
سال دولت لهستان کنترل آن را به‌دست گرفت و پس از جنگ رسماً به انضمام خاک لهستان درآمد. بازسازی شهر قدیمی نامیسووف پس از جنگ آغاز شد، اما کلیسای پروتستان که در سال ۱۷۸۹ ساخته شده بود شد، در سال ۱۹۶۳ با خاک یکسان شد.
جام قهرمانان کونکاکاف ۱۹۷۸ چهاردهمین دوره مسابقات بین‌المللی فوتبال باشگاهی سالانه جام قهرمانان کونکاکاف بود که در منطقه کونکاکاف (آمریکای شمالی، آمریکای مرکزی و دریای کارائیب) برگزار شد. این مسابقات از ۱ مه تا ۱۷ سپتامبر ۱۹۷۸ برگزار شد. مسابقات تحت سیستم رفت و برگشت انجام شد. تیم‌ها به ۳ منطقه (آمریکای شمالی، آمریکای مرکزی و کارائیب) تقسیم شدند، که هر کدام تیم برنده را برای شرکت در مسابقات نهایی فرستادند؛ جایی که برنده مناطق شمالی و مرکزی یک بازی پلی آف انجام دادند تا مشخص شود چه تیمی به مصاف برنده کارائیب
دادند تا مشخص شود چه تیمی به مصاف برنده کارائیب در فینال می‌رود. از آنجایی که مسابقات نهایی به دلیل مشکلات اداری لغو شد، سه تیم، کامیونیکیشنس (گواتمالا) دیفنس فورس (ترینیداد و توباگو) و لئونس نیگروس ده گوادالاخارا (مکزیک) توسط کونکاکاف قهرمان اعلام شدند. منطقه آمریکای شمالی. مرحله اول. ۱ مکابی لس آنجلس انصراف داد. فینال. مسابقات نهایی لغو شد و سه تیم برنده مراحل مقدماتی به دلیل مشکلات اداری و اختلاف نظر بر سر تاریخ برگزاری مسابقات، قهرمان مشترک شدند.
دوستان پرشور () یک فیلم درام عاشقانهٔ بریتانیایی محصول سال ۱۹۴۹ به کارگردانی دیوید لین و با بازی آن تاد، کلود رینس و تروور هاوارد است. این فیلم بر اساس رمان تربیتی داستان دوستان پرشور اثر اچ. جی. ولز ساخته شده است. فیلم داستان یک مثلث عشقی را توصیف می کند که در آن یک زن نمی تواند رابطه خود را با مرد دیگری رها کند.&lt;br&gt; دوستان پرشور در بخش جایزه بزرگ جشنواره فیلم کن ۱۹۴۹ با ۲۷ فیلم دیگر رقابت کرد.
آلفرد بیلشوفسکی (؛ – ) چشم‌پزشک و استاد دانشگاه اهل آلمان بود که در زمینهٔ فیزیولوژی و آسیب‌شناسی چشم، به‌ویژه پژوهش‌های مرتبط با حرکات چشم و درک فضایی و آسیب به عصب حرکتی چشمی تخصص داشت. وی پزشکی را در دانشگاه برسلاو، دانشگاه هایدلبرگ و دانشگاه هومبولت برلین فرا گرفت و مدتی از شاگردان تئودور لبر بود و سرانجام مجوز طبابت خود را در مارس ۱۸۹۳ دریافت کرد. وی پس از تکمیل تحصیلات خود در دانشگاه لایپزیگ، درجهٔ شایستگی علمی خود را در ۱۹۰۰ گرفت. در لایپزیک مدتی زیر نظر اوالد هرینگ کار کرد و پژوهش‌هایی در زمینهٔ
نظر اوالد هرینگ کار کرد و پژوهش‌هایی در زمینهٔ پارزی ماهیچه مایل بالایی چشم انجام داد. او از سال ۱۹۱۲ رئیس دپارتمان چشم‌پزشکی دانشگاه ماربورگ شد. بیلشوفسکی در جریان جنگ جهانی اول یک بخش بیمارستانی برای درمان سربازانی که دچار آسیب چشمی بودند، دایر کرد و بابت این خدمتش به کشور، پس از جنگ از پاول فون هیندنبورگ نشانِ صلیب آهنین دریافت کرد و امپراتور ویلهلم دوم هم به او لقب افتخاری «مشاور پزشکی خصوصی» داد. او در سال ۱۹۲۳ رئیس بخش دپارتمان چشم‌پزشکی دانشگاه برسلاو شد و مقاله‌ای مهم دربارهٔ اختلالات ماهیچه‌های
شد و مقاله‌ای مهم دربارهٔ اختلالات ماهیچه‌های بیرونی چشم نوشت. آلفرد بیلشوفسکی به سبب تبار یهودی خود و سیاست نژادی آلمان نازی در سال ۱۹۳۴ از کارش اخراج شد و به ایالات متحده آمریکا مهاجرت کرد. وی در سال ۱۹۳۷ رئیس «مؤسسه چشم دارتموث» در کالج دارتموث واقع در هانوفر، نیوهمپشایر شد و در سال ۱۹۴۰ به‌طور ناگهانی درگذشت. نام او امروزه در آزمون سه مرحله‌ای پارکز–بیلشوفسکی ماندگار شده است که در آغاز «تست کج کردن سر بیلشوفسکی» نام داشت و روشی برای ارزیابی فلج ماهیچه مایل بالایی در اثر آسیب به عصب قرقره‌ای مغز است.
آزمون سه مرحله‌ای پارکز–بیلشوفسکی () که با نام تست کج کردن سر بیلشوفسکی نیز شناخته می‌شود، روشی است که برای تفکیک ماهیچه‌های بیرونی چشم دچار فلج حرکتی، به‌ویژه بررسی ضعف ماهیچه مایل بالایی در اثر آسیب به عصب قرقره‌ای (چهارمین عصب مغز) در مبتلایان به دوبینی عمودی اکتسابی استفاده می‌شود. آزمونی که امروزه استفاده می‌شود، توسط مارشال ام پارکز توسعه داده شد. آزمون اصلی را آلفرد بیلشوفسکی و هافمن در سال ۱۹۳۵ تشریح کرده بودند.
زینورا پولادوا (؛ زاده ۳۰ اوت ۱۹۸۲) خواننده اهل تاجیکستان است. زندگی. زینورا پولادوا در شهر دوشنبه متولد شد. اعضای خانواده او از هنرمندان مشهور تاجیکستان هستند. پدرش حاتم پولادف آهنگساز مشهوری بود. زینورا پس از پایان تحصیلات متوسطه وارد مؤسسه دولتی فرهنگ و هنر تاجیکستان به عنوان کارگردان وارد شد و تحصیلات خود را با موفقیت ادامه داد. زینورا همزمان با فعالیت هنری خود به عنوان کارمند در وزارت امور داخله جمهوری تاجیکستان فعالیت می‌کند. او دو دختر (سونیا و سومیا) دارد.
باشگاه فوتبال آرنت گاردنز یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای اهل جامائیکا مستقر در کینگستون است که در حال حاضر در لیگ برتر جامائیکا بازی می‌کند.