payamvha/North_RAG huggingface dataset:
زنان نروژ انجام داده بود که در آن یک کارت زرد دریافت کرد. هیلمسث در سال ۲۰۱۰ با استابک قهرمان لیگ برتر فوتبال زنان نروژ شد و در طی ۲۲ مسابقه فصل تنها هشت گل دریافت کرد. این تیم در سال ۲۰۱۱ برای بازی در لیگ قهرمانان اروپا واجد شرایط شد. همچنین در سال ۲۰۱۰، او رکورد جدیدی را با عدم دریافت گل در خانه در طول یک فصل کامل ثبت کرد. در سال ۲۰۱۱، استابک دوباره با قرار گرفتن در رتبه دوم در لیگ برتر فوتبال زنان نروژ برای لیگ قهرمانان واجد شرایط شد و همچنین در ۵ نوامبر در یک مسابقه که به وقت اضافه و پنالتی رفت، جام
در یک مسابقه که به وقت اضافه و پنالتی رفت، جام نروژ را به دست آورد. نقش هیلمسث در این مسابقه حیاتی بود و او دو پنالتی را در ضربات نهایی نجات داد. هیلمسث در لیست تیم ملی نروژ برای یورو ۲۰۱۳ توسط اون پلرود، مربی باتجربه، برگزیده شد. او در فینال مسابقات در بازی کرد که نروژ ۱–۰ به تیم ملی فوتبال زنان آلمان باخت. قبل از جام جهانی فوتبال زنان ۲۰۱۵، هیلمسث، دروازه‌بان باتجربه، اعتراف کرد که اگر عملکرد نروژ نتواند جواز حضور در المپیک تابستانی ۲۰۱۶ ریو را کسب کند، به فکر بازنشستگی است. او قصد داشت پس از پایان دوران
فکر بازنشستگی است. او قصد داشت پس از پایان دوران ملی‌اش به بازی در پست‌های دیگر در لیگ‌های پایین‌تر بپردازد.
ساموسادکا () یک شهرک در شهرستان بیرسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
شمس‌الدین () یک شهرک در شهرستان بیرسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
پیتیاکوو () یک شهرک در شهرستان بیرسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
پنکوو () یک شهرک در شهرستان بیرسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
پچنکینو () یک شهرک در شهرستان بیرسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
تأثیر ادیان بر دین زرتشتی, مقاله ای در مورد تأثیر ادیان بر باورها و اعمال زرتشتی که ناشی از ورود عقاید به دین و شکل گیری فرقه های زرتشتی مانند خرمی ها و آذرکیوانیان است. آیین زروانی. بعضی از محققان بر آنند که آیین زروانی سنتی است متعلق به پیش از زرتشت اما این نظریه نیز رواج دارد که کیش زروانی در دورهٔ هخامنشی بر اثر نفوذ عقاید بابلی پیدا شده‌است. در لوحه‌های بابلی مربوط به قرن پانزدهم پیش از میلاد از ایزدی به نام زروان سخن رفته‌است همچنین در قرن چهاردهم پیش از میلاد در الواح کشف‌شده در یونان، نامی به شکل
از میلاد در الواح کشف‌شده در یونان، نامی به شکل زروانوس dZa-ar-va-na یافت شده‌است. اسناد مستقیم دربارهٔ آیین زروانی تقریباً بدون استثناء مربوط به زمان ساسانیان هستند ولی یکی دو تا از افسانه‌های دینی زروان که به دست ما رسیده‌است، به اندازه‌ای ابتدایی هستند که باید به عنوان بازمانده‌ای از دیرینگی بسیار نگریست و احتمالاً نخستین گونهٔ باورهای زروانی را بازگو می‌کنند. در معتقدات زروانی اهورا و اهریمن از زروان پدید آمده‌اند. بدین ترتیب که خدای نخستین در مدت هزار سال قربانی کرد تا پسری برایش بیاید و نام او را
سال قربانی کرد تا پسری برایش بیاید و نام او را اورمزد نهد اما عاقبت وی در مورد تأثیر قربانی خود به شک افتاد و این شک باعث شد که دو فرزند در بطن او پدید آید. اورمزد برای قربانی و اهریمن برای شک. زروان وعده کرد که پادشاهی زمین را به فرزندی دهد که زودتر متولد شود. اهریمن رحم مادر را شکافت و خود را بدو نمود که به علت بوی بد زروان او را به فرزندی نشناخت و گفت «تو فرزند من نیستی.» تا اینکه اورمزد با بوی خوش خود را بدو نمود که زروان او را بشناخت. اهریمن وعدهٔ پدر را به خاطر او آورد، زروان پاسخ داد که سلطنت جهان
را به خاطر او آورد، زروان پاسخ داد که سلطنت جهان را مدت ۹ هزار سال به اهریمن و پس از انقضای مدت مزبور، برای ابد به اهورامزدا خواهد سپرد. پس اهورامزدا و اهریمن در کار پدیدآوردن هستی آفریده شدند و هرچه که اورمزد می‌کرد همه خوب بود و راست و هرچه اهریمن می‌کرد پلید و وارونه. لحن بدبینانه‌ای از افسانه‌های زروان بگوش می‌خورد. در قطعات زروانی در ادبیات پهلوی اشاره‌هایی بر اینکه اورمزد یک خدای دردکش است، کم نیست. این لحن بدبینانه با نگرش دین‌های دیگر باستانی ایران تفاوت دارد. در این افسانه‌ها، اهریمن یک خدای بسیار
دارد. در این افسانه‌ها، اهریمن یک خدای بسیار توانا است. البته در زمان‌های بعد آیین زروانی دین تازه‌ای در مقابل آیین مزدیسنا محسوب نمی‌شد بلکه بیشتر یک طرز تلقی دیگر از مسئلهٔ خیر و شر بود و نوعی مذهب کلامی در آیین مزدیسنا به‌شمار می‌آمد. تغییر آموزه‌های زرتشت. آشنایی ما با باورهای ایرانی از راه اوستاست. به سبب فقدان آگاهی‌های تاریخی هنوز نمی‌توان از روی تفسیر و گزارش اوستا زمان و محل نشئت آیین زرتشت را به‌طور دقیق تعیین کرد یا از چگونگی گسترش آیین مزدیسنا در ایران باستان آگاه شد. در این موارد بحث و تردید
در ایران باستان آگاه شد. در این موارد بحث و تردید بسیار است. در این ناآگاهی آثار نویسندگان یونانی و رومی و قراین و شواهد نوشته‌های آنان کمک به‌شمار می‌رود. با تمام کوششی که در تنظیم و بررسی این نوشته‌ها صورت گرفته، گاه تعبیرات و گزارش‌ها در مواردی مهم و اساسی با یکدیگر متناقض است. در این تناقض عامل زمان و مکان نقش مؤثری دارد. باورهای ایرانی در پهنای یک شاهنشاهی بزرگ و در طول قرون متمادی با تاریخی پرماجرا دستخوش تغییراتی شده و دگرگونی‌های فراوانی را پذیرفته‌است. این نکته را باید در نظر داشت که مورد گسترش
این نکته را باید در نظر داشت که مورد گسترش آیین زرتشتی در زمان باستان اغراق شده‌است، به احتمال زیاد آیین زرتشت در آغاز یک نهضت محلی در ایران شرقی بوده‌است که هنوز مرزهای آن مشخص نشده‌است. این آیین نو با مقاومت و مقابلهٔ شدید کیش‌های رایج مواجه شد و برای مدتی دراز نتوانست به برتری و چیرگی کامل برسد و چون گسترش یافت، دگرگون شد. آیین زرتشت با آیین‌هایی که در پی انداختن آن‌ها برخاسته بود، درآمیخت و مزدیسنا به گونه‌ای بسیار متفاوت در ایران انتشار یافت.
آنی پاچن (به تبتی: ཨ་ནེ་དཔའ་ཆེན، زاده ۱۹۳۳ گونجو، چین – درگذشته ۲ فوریه ۲۰۰۲ دارمشالا، هند) مبارز و فعال تبتی بود. اوایل زندگی. پاچن دولما در حدود سال ۱۹۳۳ در شهرستان گونجو، خم، در شرق تبت به دنیا آمد. او تنها فرزند پسر ارشد پومدا گونور از قبیله لمدا، از خانواده فومدا تسانگ بود. پاچن زمانی که ۸ ساله بود به دَرمَه پناه برد و متعاقباً در عمل الهی دورجه فوربا، سنت ناینگما، آغاز شد. زمانی که ۱۷ ساله بود، متوجه برنامه‌های پدرش برای ازدواج او شد و سعی کرد به صومعه گیالسای رینپوچه در ترومخوگ فرار کند. اما پس‌از
گیالسای رینپوچه در ترومخوگ فرار کند. اما پس‌از چند روز مسافرت با قول پدرش مبنی‌بر لغو نامزدی بازگشت. دالایی لاما چهاردهم و جمهوری خلق چین در سال ۱۹۵۱ قرارداد هفده بندی را به‌طور رسمی امضا کردند. افزایش تنش‌ها باعث شد که پدرش او را در استفاده از سلاح گرم آموزش دهد و سازماندهی مقاومت ستیزه‌جویان را آغاز کند. پاچن در چند سال آینده در جلسات اداری پدرش با روسای محلی شرکت می‌کرد. در سال ۱۹۵۴، پاچن و مادرش ۶ ماه را در صومعه گیالسای رینپوچه گذراندند، که در طی آن او نگاندرو یا آموزش مقدماتی مذهبی را به پایان رساند.
نگاندرو یا آموزش مقدماتی مذهبی را به پایان رساند. او به درخواست پدرش که می‌خواست رسماً وظایف مربوط به وارث بودن یک رئیس قبیله را به او بیاموزد، بازگشت. شورش. تا پایان سال ۱۹۵۶، ده‌ها هزار خمپا (جنگجو) مسلح برای مقاومت مسلحانه به تپه‌های اطراف رفته بودند. هنگامی که پدرش در سال ۱۹۵۸ درگذشت، او نقش خود را به‌عنوان رئیس قبیله لمدا بر عهده گرفت. در سال ۱۹۵۹، او در راس ۶۰۰ مبارز مقاومت قرار گرفت و بر تپه‌های مجاور سوار شد. افراد دیگری از درگه و لینگخا شیپا به قبیله او پیوستند. پس‌از خبر حمله چینی‌ها، پاچن به
قبیله او پیوستند. پس‌از خبر حمله چینی‌ها، پاچن به لمدا بازگشت تا به خانواده‌اش هشدار دهد و اشیای قیمتی آنها را جمع کند. گروه آنها به هزاران نفر افزایش یافت زیرا خانواده‌هایی از شهرهای درگه، لینگخا شیپا و مارکام با نقشه نهایی پیوستن به گروه چریکی چوشی گنگدروک، گروه مقاومت اصلی که در آن زمان در لاسا متمرکز بود، فرار کردند. پس‌از پیوستن مجدد به مبارزان مقاومت لمدا، پاچن در تقسیم پناهندگان به گروه‌های کوچک‌تر و کمتر قابل مشاهده، سازمان‌دهی و اعزام گشت‌های دفاعی و فعالانه درگیر جنگ‌های مسلحانه کمک کرد. در طول
و فعالانه درگیر جنگ‌های مسلحانه کمک کرد. در طول این مهاجرت، گروه او تحت حمایت شبه نظامی سیا قرار گرفت. اردوگاه آنها در اواخر سال ۱۹۵۹، مدت کوتاهی پس‌از شنیدن شکست چوشی گانگدروک، توسط نیروهای چینی در منطقه اطراف روستای پلبار در شهرستان تینگری مورد حمله قرار گرفت. پاچن، مادر، عمه و مادربزرگش به جنگلی نزدیک پناه بردند. آنها طی ۲۵ روز آینده با موفقیت به‌سمت هند سفر کردند تا اینکه به‌همراه حدود ۳۰۰ پناهجو دیگر توسط نیروهای چینی دستگیر شدند. حبس. بلافاصله پس‌از دستگیری، پاچن و خانواده‌اش در خانه‌های متروکه مجاور
پاچن و خانواده‌اش در خانه‌های متروکه مجاور که به‌عنوان زندان موقت عمل می‌کردند، نگهداری شدند. در طول یک هفته، پاچن مورد بازجویی و ضرب و شتم قرار گرفت. بلافاصله پس‌از آن، بسیاری از زنان، کودکان و افراد مسن (ازجمله مادر، عمه و مادربزرگ او) آزاد شدند و پاچن به یک «مرکز جمع‌آوری» در لهودزونگ منتقل شد، جایی که او به‌مدت یک ماه در آنجا نگهداری شد. او گزارش داد که تنها زنی است که در آنجا نگهداری می‌شود. پس‌از آن، پاچن به صومعه‌ای در چامدو منتقل شد که به‌عنوان زندان چینی‌ها مورد استفاده قرار می‌گرفت. برای ۱۰ ماه
چینی‌ها مورد استفاده قرار می‌گرفت. برای ۱۰ ماه آینده، او مرتباً مورد بازجویی قرار می‌گرفت تا اینکه به بخش دیگری از صومعه، معروف به دیونگ نانگ منتقل شد، جایی که بیشتر مورد بازجویی قرار گرفت و مجبور شد برای بیش از یک سال پابند بپوشد. او از سال ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۳ در آنجا بود. در سال ۱۹۶۳، او به سیلتوگ تانگ منتقل شد، «جایی که کسانی که… مجرم شناخته می‌شدند برای جدی‌ترین جنایات فرستاده می‌شدند»، واقع میان مکونگ (معروف به رودخانه زاچو در تبت) و رودخانه نگومچو (یکی از شاخه‌های مکونگ). در سیلتوگ تانگ، او براساس جنسیت و
مکونگ). در سیلتوگ تانگ، او براساس جنسیت و سطح ارادت به بخش دیگری رفت. او همچنین پس‌از امتناع از تقبیح دین و سرزنش یک افسر به‌مدت ۹ ماه در انزوا بود. پاچن پس‌از شنیدن اینکه مادرش در کونگپو زندگی و کار می‌کند و تعدادی از زندانیان به آنجا فرستاده می‌شوند، افسران زندان را متقاعد کرد که او را نیز منتقل کنند. او یک سال را در آنجا گذراند و در سال ۱۹۶۵ به زندان دراپچی، یکی از بدنام‌ترین زندان‌های چین، منتقل شد. او به مدت ۱۱ سال در آنجا نگهداری شد. در دراپچی، او گزارش داد که زندانیان مجبور به پوشیدن یونیفورم چینی
داد که زندانیان مجبور به پوشیدن یونیفورم چینی می‌شوند و از صحبت کردن به زبان تبتی، نماز خواندن یا انجام آداب و رسوم تبتی منع می‌شوند. پس‌از مرگ مائو تسه‌تونگ، پاچن به لشکر ۵ ترامو دزونگ در کونگپو نیینگچی منتقل شد. او در سال ۱۹۸۱ پس از ۲۱ سال زندان آزاد شد. او در آن زمان ۴۸ ساله بود. آزادی. پس‌از آزادی از زندان در ژانویه ۱۹۸۱، پاچن به زیارت رفت. او از صومعه‌های سرا، درپونگ و گاندن که همگی در دوران زندانش در انقلاب فرهنگی چین ویران شده بودند، دیدن کرد. در طول سال بعد، او از صومعه‌های لهوکا، شدرا، درولما
طول سال بعد، او از صومعه‌های لهوکا، شدرا، درولما لاخانگ، دالاخامپو بازدید کرد و هشت ماه در صومعه سامی ماند. در آنجا، او قبل از تصمیم به بازگشت به لاسا برای ادامه حمایت از آرمان استقلال تبت، تمرین بودایی چود لن یا استخراج ذات و تمرین چود را آموخت. او قبل از فرار به هند در سه تظاهرات مهم تبلیغ کرد و در آن شرکت کرد. تظاهرات ۲۷ سپتامبر و ۱ اکتبر ۱۹۸۷ و تظاهرات ۵ مارس ۱۹۸۸. در سال ۱۹۸۹، او متوجه شد که قرار است دوباره دستگیر شود و برای فرار از کوه کایلاش به نپال برنامه‌ریزی کرد. پس از ۲۵ روز، او را با هواپیما به
کرد. پس از ۲۵ روز، او را با هواپیما به دارمشالا بردند. رؤیای او برای ملاقات با دالایی لاما زمانی محقق شد که بلافاصله پس‌از ورودش به او دیدار شخصی اعطا شد. او در صومعه گیدن چولینگ در دارمشالا، هند ساکن شد. خودزندگی‌نامه. خودزندگی‌نامه آنی پاچن، "کوه اندوه: سفر راهبه جنگجو تبتی"، در سال ۲۰۰۰ منتشر شد و او در ایالات متحده و اروپا به تور رفت. در سال ۲۰۰۱، او به دعوت انجمن تبت از بریتانیا بازدید کرد و راهپیمایی سالانه را در مرکز لندن برای بزرگداشت قیام لاسا رهبری کرد. مرگ. آنی پاچن در دوم فوریه ۲۰۰۲ در دارمشالا
کرد. مرگ. آنی پاچن در دوم فوریه ۲۰۰۲ در دارمشالا بر اثر نارسایی قلبی در سن ۶۹ سالگی درگذشت.
جونگ سون وون (؛ زادهٔ ۲۷ ژانویه ۱۹۸۷) بازیگر اهل کره جنوبی است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در "ترولی" (۲۰۲۲) و "شیطان من" (۲۰۲۳) شناخته می‌شود.
جنایات عاشقانه کابل یک فیلم مستند محصول 2011 است که دربارهٔ موارد منتخب زندانیان در زندان زنان باغ بادام در کابل، افغانستان، که نیمی از زنان در آنجا به دلیل «جرایم اخلاقی» مانند زنا، رابطه جنسی قبل از ازدواج و فرار از خانه زندانی هستند، ساخته شده است. یکی از زندانبانان در ابتدای فیلم می‌گوید: «اگر آنها زنان خوبی بودند، اینجا نبودند.» پذیرایی. با توجه به سایت جمع‌آوری منتقدان راتن تومیتوز، این فیلم ۵۸ درصد امتیاز منتقدان را به خود اختصاص داده است و در نقدها آن را «خیره کننده»، «جذاب» و «تکان دهنده» خوانده
آن را «خیره کننده»، «جذاب» و «تکان دهنده» خوانده شده است.
روز خوب (؛ ) ورایتی شوی محصول کره جنوبی به میزبانی جی دراگون، لیدر گروه بیگ بنگ است. این برنامه از ۱۶ فوریه ۲۰۲۵ از ام‌بی‌سی و به‌طور همزمان از پلتفرم‌های اوتی‌تی دیزنی پلاس و آی‌چی‌یی در مناطق منتخب پخش شد. مرور کلی. "روز خوب" یک پروژه موسیقی است که در آن جی دراگون، «نماد یک دوران»، به عنوان تهیه‌کننده موسیقی فعالیت می‌کند. او با چهره‌های مشهور از زمینه‌های مختلف همکاری می‌کند تا یک آهنگ یادبود برای سال بسازد. این برنامه به فرایند خلاقانه ساخت آهنگ می‌پردازد و تغییر داستان‌های شخصی به موسیقی را به تصویر
و تغییر داستان‌های شخصی به موسیقی را به تصویر می‌کشد. سود حاصل از این آهنگ به سازمان‌های خیریه اهدا خواهد شد. علاوه بر این، این پروژه داستان‌هایی از زندگی روزمره جی دراگون و تعاملات او با افراد مختلف از حوزه‌های گوناگون را نمایش می‌دهد.
مادر و مامان (؛ ) مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی سال ۲۰۲۵ به نویسندگی سونگ یون آه و جو وون دونگ، به کارگردانی کیم چول گیو و با بازی جون هه جین، جو مین سو، جونگ جین یونگ و جون سوک هو است. این مجموعه از ۳ تا ۲۵ مارس ۲۰۲۵، روزهای دوشنبه و سه‌شنبه ساعت ۲۲:۰۰ (کی‌اس‌تی) از ئی‌ان‌ای پخش شد و به‌طور همزمان برای استریم از جینی تی‌وی در دسترس قرار گرفت.
بدون برقع پشت میله‌ها یک فیلم مستند بلند سوئدی محصول سال ۲۰۱۲ است که توسط مریم ابراهیمی و نیما سروستانی در مورد زندگی زنان در زندان افغانستان ساخته شده است. در زندان تخار افغانستان، ۴۰ زن همراه با ۳۴ فرزندشان پشت میله‌های زندان محبوس شده‌اند. همه آنها در چهار سلول مشترک جای داده شده‌اند. این فیلم از طریق داستان‌های خود زندانیان به بررسی چگونگی استفاده از «جرائم اخلاقی» برای کنترل زنان در افغانستان می‌پردازد. این فیلم نشان می‌دهد که زنانی که از دست شوهرانشان فرار می‌کنند، نسبت به کسانی که مرتکب قتل شده‌اند
فرار می‌کنند، نسبت به کسانی که مرتکب قتل شده‌اند مجازات طولانی‌تری دارند. برقع در بیرون از خانه از سر تا پای زنان افغانستان را می‌پوشاند و هویت آنها را هم پوشانده و آنان را در جامعه بی چهره و بی صدا می‌کند، مگر زمانی که در زندان هستند. سیما در ده سالگی مجبور به ازدواج شد و در ۲۰ سالگی صاحب پنج فرزند گردید. او به همراه فرزندانش به مدت ۱۵ سال زندانی است. جرم او فرار از شوهر آزارگرش است که قبلاً یکی دیگر از همسران و فرزندشان را به قتل رسانده بود. سارا، یکی از شخصیت‌های اصلی فیلم، به دلیل عاشق شدن در زندان
از شخصیت‌های اصلی فیلم، به دلیل عاشق شدن در زندان است. نجیبه، لطیفه، و بسیاری از نام‌های دیگر - همگی حکایت‌هایی دارند که قدرت و وقار درونی انسان را در مواجهه با شرایط زندگی ناپسند نشان می‌دهد. این فیلم برای اولین بار در جشنواره بین‌المللی فیلم مستند آمستردام ۲۰۱۲ به نمایش درآمد.
دنیای زنان () نام یک ترانه از هفتمین آلبوم استودیویی کیتی پری خواننده آمریکایی به نام ۱۴۳ است. پری پس از الهام گرفتن از ترانه‌ای به نام "الهی زنانه"، این آهنگ را با پیامی فمینیستی منتشر کرد. برخی از موفق‌ترین آهنگ‌های حرفه‌ای کیتی پری مانند آتش‌بازی (ترانه) (۲۰۱۰) و غرش (ترانه) (۲۰۱۳) با هدف "پیام‌رسانی" منتشر شدند. با این حال، انتشار این آهنگ با واکنش‌های متفاوتی از سوی کاربران شبکه‌های اجتماعی مواجه شد. پس از آن که خواننده کشا اتهامات آزار جنسی علیه دکتر لوک را مطرح کرد، نقش دکتر لوک در این آهنگ مورد
لوک را مطرح کرد، نقش دکتر لوک در این آهنگ مورد انتقاد قرار گرفت. "دنیای زنان" پس از انتشار به‌طور کلی نقدهای منفی از سوی منتقدان موسیقی دریافت کرد، که ترانه‌سرایی و تولید این قطعه توسط دکتر لوک را محکوم کردند. از نظر تجاری، این تک آهنگ در کرواسی و اسرائیل به رتبه ۱۰ ترانه برتر، در اسلواکی و ونزوئلا به ۳۰ ترانه برتر، در بریتانیا به رتبه ۴۷، در ایالات متحده به رتبه ۶۳ و در چارت بیلبورد جهانی ۲۰۰ به رتبه ۶۵ رسید. این موزیک ویدیو که پری را با لباسی شبیه به رزی پرچ‌کن نشان می‌داد، شکایت‌هایی نیز دریافت کرد و به
نشان می‌داد، شکایت‌هایی نیز دریافت کرد و به عنوان تلاشی ضعیف برای انتقال یک پیام فمینیستی لقب گرفت. پری از این ویدیو دفاع کرد و گفت قصدش تنها بیان موضوع به زبان طنز بوده است. انتشار و پخش. پری در ۱۷ ژوئن ۲۰۲۴ یک تیزر پانزده ثانیه ای از همخوانی با این آهنگ را در پلتفرم‌های مختلف رسانه‌های اجتماعی خود منتشر کرد. این هنرمند همچنین اثر هنری روی جلد آهنگ که او را در شلوار فلزی «فضایی مانند» که توسط ویکتور کلاولی طراحی شده بود را با یک تاپ بیکینی سفید، که توسط جک بریگدلند عکاسی شده بود منتشر کرد. او همچنین اعلام
بریگدلند عکاسی شده بود منتشر کرد. او همچنین اعلام کرد که این آهنگ در ۱۱ ژوئیه منتشر خواهد شد و آن را برای پیش‌سفارش و ذخیره از طریق وب‌سایت خود و سرویس‌های مختلف پخش آنلاین در دسترس قرار داد. این ترانه که در آلبومی به نام ۱۴۳ قرار گرفته بود در تاریخ ۱۲ ژوئیه به صورت سی‌دی در دسترس عموم قرار گرفت. مشارکت دکتر لوک در پروسه تولید این آهنگ با انتقاداتی مواجه شد. کشا قبلاً او را به آزار جنسی، فیزیکی و عاطفی متهم کرده بود. جاستین کورتو، که برای نشریه ولچر می‌نویسد پرسید: "اوه، آیا ما خوش شانس هستیم که در چنین
پرسید: "اوه، آیا ما خوش شانس هستیم که در چنین دنیایی برای زنان زندگی می‌کنیم؟" رانیا آنیفتوس از بیلبورد نیز به واکنش‌های منفی کاربران شبکه‌های اجتماعی به نقش‌آفرینی دکتر لوک در این آهنگ اشاره کرد. عملکرد تجاری. «دنیای زنان» در رتبه ۶۳ در بیلبورد هات ۱۰۰ ایالات متحده در اولین هفته انتشار قرار گرفت اما هفته بعد به‌طور کامل از جدول خارج شد. این آهنگ در سطح بین‌المللی به رتبه ۷۷ در ۱۰۰ تک‌آهنگ داغ کانادا، شماره ۴۷ در جدول تک‌آهنگ‌های بریتانیا و شماره ۱۶۳ در فرانسه رسید، و در کرواسی، اسرائیل و پاراگوئه در بین
رسید، و در کرواسی، اسرائیل و پاراگوئه در بین ده آهنگ برتر قرار گرفت. پس از عملکرد ضعیف این آهنگ، روزنامه نگاران متعددی این ترانه را به عنوان یک بازگشت ناموفق برای پری توصیف کردند.
دیو بارونارک () (देवबरनार्क)، روستایی است با قدمت امپراتوری مائوریا این یک روستای بزرگ در طراری بلوک بخش بوجپور (هند)، بیهار، هند است. این روستا در مجموع ۷۳۵ خانوار دارد. سنگ نوشته. مورخان در اینجا یک کتیبه دوره گوپتا (Jivitagupta II) یافتند که منبع ارزشمند اطلاعات این منطقه است. پادشاه جیویتاگوپتا پسر ویشنوگوپتا و ملکه او ایجادوی بود. یک معبد خورشید باستانی در این روستا وجود دارد که در دوره حکومت پادشاه سامودراگوپتا ساخته شده است. طبق اسناد تاریخی، این معبد از گوتاس و حاکمان موخاری کمک‌های زمینی دریافت
از گوتاس و حاکمان موخاری کمک‌های زمینی دریافت کرد. محتویات آن نسخه ای از یک سند مسی از نیمه اول قرن هشتم است. با این حال، محتویات سند اصلی مسی، اهدای قبلی روستا به معبدی را که به خدای روستا اختصاص داده بود، تأیید کرد. این کتیبه نشان می‌دهد که این روستا در اصل توسط بلادیتیادوا ناراسی هاگوپتا (حدود ۵۱۰) از سلسله گوپتا اهدا شده است، و این اهدای متعاقباً توسط سه پادشاه بعدی که بر منطقه حکومت می‌کردند تأیید شد. نام چهار بوجاکا به‌عنوان دریافت‌کنندگان کمک هزینه در طول سلطنت هر یک از چهار پادشاهی که اهداکننده
در طول سلطنت هر یک از چهار پادشاهی که اهداکننده شدند، ظاهر می‌شود. چهار نگهبان این معبد عبارت بودند از سوریامیترا، هاسامیترا، شمیترا و دوردارامیترا. و در نام آنها کلمات سوریا خدای خورشید و یکی از نام‌های جایگزین او به نام هانسا آمده است؛ بنابراین، آنها را همان گروه ماگا-بوجاکاها، خورشید پرستان پوراناها می‌دانند.
آلین برتا دورک(۲۹ مارس ۱۹۲۰ – ۲۱ ژوئیه ۲۰۱۸) سال ۱۹۷۲ به اولین دریاسالار زن در نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا تبدیل شد. او همچنین از سال ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۵ مدیر نیروهای پرستاری نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا بود. او در سال ۱۹۷۴ جایزه فارغ‌التحصیلی ممتاز دانشکده پرستاری فرانسیس پین بولتون دانشگاه کیس وسترن رزرو را دریافت کرد. اوایل زندگی و تحصیل. دورک در ۲۹ مارس ۱۹۲۰ در دفیانس، اوهایو، در خانواده آلبرت و اما دورک به دنیا آمد. او آموزش پرستاری را در دانشکده پرستاری بیمارستان تولدو گذراند و در سال ۱۹۴۱ دیپلم خود
بیمارستان تولدو گذراند و در سال ۱۹۴۱ دیپلم خود را از آنجا دریافت کرد. پیشه. در ۲۳ ژانویه ۱۹۴۳، او به‌عنوان پرچمدار در نیروهای پرستاری نیروی دریایی ایالات متحده منصوب شد. پس‌از دریافت مأموریت در سال ۱۹۴۳، او در مارس همان سال به‌عنوان پرستار بخش در مرکز پزشکی نیروی دریایی پورتسموث، پورتسموث، ویرجینیا منصوب شد. در ژانویه ۱۹۴۴، او با سمتی مشابه به بیمارستان نیروی دریایی در بتزدا، مریلند منتقل شد و در می ۱۹۴۵ به پیوست. آن کشتی که در نزدیکی آب‌سنگ حلقوی انوتاک لنگر انداخته بود، بیماران و مجروحانی را که از عملیات
انداخته بود، بیماران و مجروحانی را که از عملیات ناوگان سوم علیه ژاپن بازگردانده شده بودند پذیرفت. و بعداً برای آخرین حملات خود علیه دشمن به ناوگان سوم پیوست. پس‌از توقف خصومت‌ها، آن کشتی بیمارستانی در آب‌های ژاپن در نزدیکی یوکوسوکا باقی ماند تا به پردازش اسیران جنگی آزاد شده متفقین کمک کند. "یواس‌اس‌اس" "بنولنس" با سربازان مجروح در اواخر سال ۱۹۴۵ به ایالات متحده بازگشت. در ژانویه ۱۹۴۶ به بیمارستان نیروی دریایی، گریت لیکس، ایلینویز منصوب شد. او در دانشکده پرستاری فرانسیس پی. بولتون در دانشگاه کیس وسترن
پرستاری فرانسیس پی. بولتون در دانشگاه کیس وسترن رزرو، کلیولند، اوهایو تحصیل کرد و در سال ۱۹۴۸ مدرک لیسانس علوم را در مدیریت بخش و تدریس، پرستاری پزشکی و جراحی دریافت کرد. او به‌عنوان سرپرست و مربی پرستاری پزشکی در بیمارستان عمومی هایلند پارک (میشیگان) استخدام شد و تا سال ۱۹۵۱ در آنجا ماند. هنگامی که آنجا بود، او در سال ۱۹۴۸ به یک واحد ذخیره نیروی دریایی آماده در دیترویت، میشیگان پیوست. او در ژوئن ۱۹۵۱ به‌عنوان پرستار بخش در بیمارستان نیروی دریایی، پورتسموث، ویرجینیا گزارش داد که به خدمت فعال نیروی دریایی
ویرجینیا گزارش داد که به خدمت فعال نیروی دریایی بازگردد. او در سپتامبر ۱۹۵۱ به دانشکده نیروی دریایی ارتش، پورتسموث منتقل شد و تا اکتبر ۱۹۵۶ به‌عنوان مربی پرستاری در آنجا مشغول به کار بود، تا زمانی که او به‌عنوان هماهنگ‌کننده آموزش بین خدماتی در بیمارستان نیروی دریایی، فیلادلفیا، پنسیلوانیا انتخاب شد. از ژوئن ۱۹۵۸ تا مه ۱۹۶۱ او به‌عنوان افسر برنامه پرستاری در ایستگاه استخدام نیروی دریایی، شیکاگو، ایلینوی خدمت کرد و پس‌از آن به‌عنوان پرستار مسئول در بیمارستان ایستگاه نیروی دریایی ایالات متحده، خلیج سوبیک،
ایستگاه نیروی دریایی ایالات متحده، خلیج سوبیک، جمهوری فیلیپین مشغول به کار شد. در آوریل ۱۹۶۲ او به‌عنوان دستیار پرستار ارشد در بیمارستان نیروی دریایی ایالات متحده، یوکوسوکا، ژاپن منصوب شد. در طول دوره می ۱۹۶۳ تا ژوئن ۱۹۶۵، او افسر ارشد نیروهای پرستاری در بیمارستان ایستگاه دریایی، لانگ بیچ، کالیفرنیا بود. پس‌از انتصاب به‌عنوان رئیس شعبه پرستاری در دانشکده بیمارستان نیروی دریایی، سن دیگو، کالیفرنیا، او در می ۱۹۶۶ به‌عنوان دستیار برای استخدام پرستار در دفتر دستیار قائم‌مقام وزیر دفاع (بهداشت و پزشکی)،
دفتر دستیار قائم‌مقام وزیر دفاع (بهداشت و پزشکی)، واشینگتن دی.سی. گزارش داد. رابط قرارگیری (نیروهای پرستاری)، دفتر پرسنل نیروی دریایی، اداره نیروی دریایی. سپس به بیمارستان نیروی دریایی، گریت لیکز بازگشت و در آنجا مدیر بخش پرستاری نیروی دریایی، دفتر پزشکی و جراحی بخش نیروی دریایی شد. با پیشرفت تدریجی در رتبه، او در ۱ ژوئیه ۱۹۶۷ به درجه کاپیتان رسید. او در سال ۱۹۷۲ به اولین دریاسالار زن در نیروی دریایی آمریکا تبدیل شد. دورک در سال ۱۹۷۵ بازنشسته شد. او در ۲۱ ژوئیه ۲۰۱۸ در سن ۹۸ سالگی در فلوریدا مرکزی درگذشت.
۲۰۱۸ در سن ۹۸ سالگی در فلوریدا مرکزی درگذشت. جوایز و تزیینات. دورک مدارک افتخاری زیر را نیز دریافت کرد: ادای احترام. در سال ۲۰۱۳، کالج پرستاری دانشگاه مرکزی فلوریدا از مجسمه برنزی دورک رونمایی کرد و در آنجا به نمایش گذاشته شد. آن دانشگاه همچنین بورسیه پرستاری اعطایی آلین دورک وی‌ان‌دی را ارائه می‌دهد. زندگی شخصی و دوران بازنشستگی. با شنیدن ترفیع او به دریاسالار عقب از رادیو در ماشینش، یک اپراتور باجه عوارض اولین کسی بود که دورک با آن در موردش صحبت کرد. اما زمانی که او به خانه رسید، خانواده از قبل تماس
اما زمانی که او به خانه رسید، خانواده از قبل تماس گرفته بودند و مطبوعات منتظر او بودند. از آن زمان به بعد احساس کرد که نه‌تنها یک دریاسالار است، بلکه سخنگوی همه زنان نیروی دریایی است. در آن نقش، او مکرراً در حمایت از زنان نیروی دریایی خود، برای افزایش دستمزد، شرایط بهتر و استخدام پرستاران، اظهاراتی داشت. مدت کوتاهی پس‌از ارتقاء خود، او در برنامه بازی برای گفتن حقیقت ظاهر شد. پس‌از بازنشستگی، او در اوایل دهه ۱۹۹۰ به هیئت مدیره انجمن پرستاران مهمان پیوست که بعداً در سال ۱۹۹۷ به بنیاد پرستار مهمان تبدیل شد و
در سال ۱۹۹۷ به بنیاد پرستار مهمان تبدیل شد و نزدیک به ۲۵ سال در هیئت مدیره آن خدمت کرد. هیئت مدیره صندوق کمک هزینه تحصیلی دریاسالار آلین دورک را به افتخار او در دانشگاه فلوریدا مرکزی تأسیس کرد. گرچه او به خانواده‌اش بسیار نزدیک بود، اما هرگز ازدواج نکرد و صاحب فرزندی نشد.
مریم ابراهیمی (زاده ۲۸ مه ۱۹۷۶) روزنامه‌نگار، مستندساز، تهیه‌کننده و کارگردان ایرانی سوئدی است. زندگی‌نامه. ابراهیمی در ۷ خرداد ۱۳۵۵ در تهران به دنیا آمد. او یک روزنامه‌نگار و تهیه‌کننده تلویزیون مقیم سوئد است. وی گزارش‌های متعددی در سراسر جهان، به ویژه در خاورمیانه ارائه کرده است. او به دلیل پخش مستندهایش از شبکه‌های تلویزیونی بین‌المللی شناخته می‌شود. مستند "بدون برقع پشت میله‌ها" که در افغانستان فیلمبرداری شد، برنده جایزه بین‌المللی امی در سال ۲۰۱۴ شد. در سال ۲۰۱۸ او در جشنواره بین‌المللی برنامه‌های سمعی
سال ۲۰۱۸ او در جشنواره بین‌المللی برنامه‌های سمعی و بصری در بیاریتز برای مستند "قوی تر از گلوله" جایزه طلا را دریافت کرد.
&lt;mapframe text="Find spot of the Mandvayapura Pratihara inscriptions, with the dynasty's capitals" width="290" height="400" zoom="5" longitude="73" latitude="26"&gt; "type": "FeatureCollection", "features": [ "type": "Feature", "properties": { "marker-symbol": "monument", "title": "Ghantiyala" }, { "type": "Feature", "properties": { "marker-symbol": "monument", "title": "جودپور" }, { "type": "Feature", "properties": { "marker-symbol": "star", "marker-color": "000080", "title": "مرتا سیتی" }, { "type":
"000080", "title": "مرتا سیتی" }, { "type": "Feature", "properties": { "marker-symbol": "star", "marker-color": "000080", "title": "Mandore" }, ] &lt;/mapframe&gt; پراتیهاراس مانداویاپورا ()، سلسله‌ای بودند که بین قرن ششم و نهم بر بخش‌هایی از راجستان کنونی حکومت می‌کردند. آنها ابتدا پایتخت خود را در Mandavyapura (مدرن Mandore) تأسیس کردند و بعداً از Medantaka (امروزه مرتا سیتی) حکومت کردند.
نوویانتوزووو () یک شهرک در شهرستان بیرسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
نووپتروو () یک شهرک در شهرستان بیرسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
نووکلوچوبایوو () یک شهرک در شهرستان بیرسکی باشقیرستان کشور روسیه است.