payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ارتباطی و حمل و نقل بسیار مؤثر بود. مصریان از نیروی دریایی خود برای اولین و مهم‌ترین هدف در این راه استفاده کرده بودند. آنها سربازان را به مناطقی در سراسر مصر می‌فرستادند که کارشان سرکوب شورش‌ها یا دفع مهاجمان بود. این امر در استفاده از کشتی‌ها و قایق‌ها برای انتقال مواد غذایی و آذوقه به قلعه‌هایی که در جنوب یعنی نزدیک نوبیا مستقر بودند بسیار واضح است. این قلعه‌ها اغلب در مناطق صعب العبور قرار می‌گرفتند و از این رو برای تأمین غذای خود به جیره‌ای که از شهرهایی مانند تبس و کارناک می‌گرفتند، تکیه می‌کردند.
مانند تبس و کارناک می‌گرفتند، تکیه می‌کردند. مصریان از همان آغاز تمدنشان تا زمان پادشاهی نوین همیشه از این کشتی‌ها برای غذارسانی و تأمین امکانات نیروهای خود استفاده می‌کردند، تا جایی که آنها، نیروهای خود را که در منطقه شام مستقر بودند از طریق کشتی‌هایی دریایی تأمین می‌کردند. نبردهای دریایی معروف. در مصر باستان به دلیل اینکه تفکیکی میان نیرو دریایی و نیروی زمینی قائل نمی‌شدند و هردو را ارتش می‌دانستند تشخیص اینکه چه نبردهایی دریایی بوده‌اند و چه جنگ‌هایی زمینی، کار را بر تاریخ دانان و مصر شناسان کمی سخت
زمینی، کار را بر تاریخ دانان و مصر شناسان کمی سخت می‌کند؛ اما به کمک نقش برجسته‌ها و نقاشی‌هایی که در مصر یافت شده‌اند می‌توانیم به بعضی از آنها پی ببریم. ۱. محاصره آواریس. اهمسه در پایان دودمان هفدهم و آغاز دودمان هجدهم، پایتخت هیکسوس‌ها یعنی آواریس را محاصره کرد. یکی از روایت‌های محاصره از سرباز و ملوانی به نام احموس پسر ایبانا که در محاصره جنگیدند، آمده است. او در گزارش‌های خود بیان می‌کند که چگونه در کشتی‌ای به نام -شمالی- که در آن با ارتش مصر به سمت آواریس حرکت می‌کرد، مستقر شد. پس از نبرد، شهر را
آواریس حرکت می‌کرد، مستقر شد. پس از نبرد، شهر را محاصره کردند و آن را محاصره کردند. محاصره آواریس باید یک حمله ترکیبی دریایی و زمینی بوده باشد، زیرا آهموس پسر ایبانا ادعا کرد که «در کانال علیه پزیدکو آواریس جنگیده است». ۲. جنگ علیه مردم دریا. این جنگ شاید مشهورترین جنگ دریایی مصر باشد که به که قدرت نیروی دریایی مصر باستان را نشان می‌دهد و اولین جنگی است که به خوبی مستند شده است. در طول سلطنت رامسس سوم که از ۱۱۸۲ قبل از میلاد تا ۱۱۵۱ قبل از میلاد بود، تهدید جدیدی برای به چالش کشیدن مصریان به روشی متفاوت از
جدیدی برای به چالش کشیدن مصریان به روشی متفاوت از آنچه قبلاً به آن عادت داشتند، پدید آمد. قوم جدیدی به نام مردم دریا به منطقه شام رسیدند و شهرهای آن را ویران می‌کردند. قبلاً هیتی‌های قدرتمند توسط این مردم اسرارآمیز نابود شدند و به زودی آشکار شد که مصر با تمام ثروتش در مرحله بعدی قرار خواهد گرفت. رامسس سوم یک ناوگان دریایی قدرتمند آماده کرد و برای عقب راندن مردم دریا در نیل برنامه‌ریزی کرد. در خطی از نوشته‌های نقش برجسته معبد مدینت هابو آمده است:من دهانه رودخانه را مانند دیوار محکمی با کشتی‌های جنگی،
رودخانه را مانند دیوار محکمی با کشتی‌های جنگی، گالِی‌ها و قایق‌های سبک آماده کردم. آنها از جلو و عقب کاملاً مجهز پیاده‌نظامی از تمام برگزیدگان مصر و جنگجویان شجاعی بودند که سلاح‌های خود را حمل می‌کردند،در آن نقش برجسته، دشمن را با کشتی‌های بزرگ شان نشان می‌دهد که همگی در رود نیل می‌افتند و غرق می‌شودند و با تیرهایی که از کشتی‌های مصری پرتاب می‌شد، سوراخ می‌شوند. در همان زمان، رامسس سوم ادعا می‌کند که او دشمن را در نزدیکی ساحل نیل فریب داد، جایی که او صدها هزار تیر را بر روی آنها پرتاب کرد. مصری‌ها با
هزار تیر را بر روی آنها پرتاب کرد. مصری‌ها با قایق‌های سریع و چابک خود در برابر کشتی‌های دریایی مردم دریا پیروز شدند. سلاح‌های پرتابه‌ای. سلاح‌های پرتابه توسط مصریان باستان برای تضعیف دشمن قبل از حمله پیاده‌نظام استفاده می‌شد. از نیزه و تیر کمان استفاده می‌شد، اما تیر و کمان اولین سلاح پرتابی در تاریخ مصر بود. منجنیقی متعلق به ۱۹۰۰ قبل از میلاد. بر روی دیوارهای قلعه بوهین پیدا شد. چوب پرتابی. به نظر می‌رسد که چوب پرتابی تا حدودی در دوران پیش از سلسله مصر به عنوان یک سلاح استفاده می‌شده است، اما به نظر
به عنوان یک سلاح استفاده می‌شده است، اما به نظر می‌رسد برای این منظور چندان مؤثر نبوده است. به دلیل سادگی آنها، پیاده‌نظام ماهر به استفاده از این سلاح حداقل تا پایان پادشاهی جدید ادامه دادند. در بیشتر دوره سلسله مصر از آن به‌طور گسترده برای شکار پرندگان استفاده می‌شد. اکثر مصری‌ها قصد داشتند از این سلاح استفاده کنند، زیرا معتقد بودند استفاده از چوب پرتابی باعث افزایش بخت در موفقیت شکار می‌شود. تیر و کمان. تیر و کمان یکی از مهم‌ترین سلاح‌های مصر باستان است که از دوران پیش از سلسله و دوران پادشاهی‌ها تا
که از دوران پیش از سلسله و دوران پادشاهی‌ها تا دوره‌های مسیحی و اسلامی استفاده می‌شد. اولین کمان‌ها معمولاً «کمان شاخ» بودند که از اتصال یک جفت شاخ بز کوهی با یک قطعه چوب مرکزی ساخته می‌شدند. در آغاز دوره پادشاهی، کمان‌ها از چوب ساخته می‌شدند. آنها یک انحنا داشتند و با نخ‌های حیوانی مانند روده گوسفند یا خوک یا رشته‌های ساخته شده از الیاف گیاهی بند می‌شدند. در دوره پیش از سلسله، کمان‌ها اغلب دارای انحنای دوگانه بودند، اما در دوران پادشاهی کهن، کمان تک قوسی به کار گرفته شد. از این کمانها برای پرتاب تیرهای سه
کار گرفته شد. از این کمانها برای پرتاب تیرهای سه پر که نوک آنها از سنگ چخماق یا چوب سخت یا برنز استفاده می‌شد. خود کمان معمولاً بین یک تا دو متر طول داشت و از یک تیرک چوبی تشکیل شده بود که در دو انتها باریک می‌شد. در طول پادشاهی جدید، کمان مرکب که توسط هیکسوس‌های آسیایی معرفی شد، مورد استفاده قرار گرفت، اغلب این کمان‌ها در خود مصر ساخته نمی‌شدند، بلکه مانند سایر سلاح‌های مدرن از خاورمیانه وارد می‌شدند. با این حال، کمان قدیمی‌تر و تک منحنی در جامعه کاملاً رها نشده بودند. به عنوان مثال، به نظر می‌رسد که
رها نشده بودند. به عنوان مثال، به نظر می‌رسد که توتموس سوم و آمنهوتپ دوم همچنان از این کمان‌های قدیمی استفاده می‌کردند. یک سلاح دشوار مثل کمان تک قوسی برای استفاده موفقیت‌آمیز، نیاز به قدرت، مهارت و سال‌ها تمرین داشت. کماندار باتجربه سلاح خود را با دقت انتخاب کرد. صنعتگران مصری هرگز خود را به یک نوع چوب برای ساخت کمان محدود نکردند، برای آنها بسیار رایج بود که از چوب‌های وارداتی و مصری برای ساخت کمان‌های خود استفاده می‌کردند.
رول انجیر، یک نوع بیسکویت یا شیرینی است که از خمیر شیرینی رول شده پر از خمیر انجیر تشکیل شده است. تاریخچه. انجیر از قدیم الایام یک غذای پرطرفدار بوده و منشأ آن در نواحی دریای مدیترانه و آناتولی بوده است. ممکن است مصریان پیشین اولین رول انجیر را اختراع کرده باشند - شیرینی ساده‌ای که با خمیر انجیر و خمیری بر پایه آرد درست می‌شود. در قرون وسطی، گزارش شده است که ابن بطلان پزشک عرب، خوردن انجیر را با بیسکویت یا نان شکری توصیه می‌کرده است - نمونه‌ای اولیه از چیزی که می‌توان آن را رول انجیر در نظر گرفت. رول انجیر
که می‌توان آن را رول انجیر در نظر گرفت. رول انجیر در اواخر قرن نوزدهم در میان مهاجران بریتانیایی در ایالات متحده محبوب بود.
ابوالحسن المختار ایوانیس بن الحسن بن عبدون بن سعدون بن بطلان (; - ۸ شوال ۴۵۸ هجری قمری) که معمولاً به نام ابن بطلان شناخته می‌شود، یک پزشک عرب و متکلم مسیحی بود. او در بغداد پایتخت سابق خلافت عباسی به دنیا آمد و به سراسر بین‌النهرین، سوریه، مصر و آناتولی سفر کرد. او در این مدت به طبابت پرداخت، مطالعه کرد، کتبی تألیف کرد و در بحث‌های فکری شرکت کرد که معروف‌ترین آن بحث‌ها نبرد پزشکان با همه‌چیزدان مصری ابن رضوان بود. او در سال ۱۰۵۴ در قسطنطنیه، پایتخت امپراتوری بیزانس حضور داشت؛ که یعنی از نزدیک شاهد جدایی
بیزانس حضور داشت؛ که یعنی از نزدیک شاهد جدایی شرق و غرب در میان مسیحیت بود و به همین دلیل در بحثی با میخائیل سرولاریوس، پدرسالار قسطنطنیه، اثرات آن را شرح داد. ابن بطلان پس از اقامت در قسطنطنیه، در امپراتوری بیزانس باقی ماند و سرانجام در اواخر رنسانس مقدونی، پاتریارک‌نشین ارتدکس یونانی انطاکیه شد. او بیشتر به خاطر اثرش "تقویم الصحه،" کتاب راهنمای رژیم غذایی و بهداشت شهرت دارد. این کتاب به دلیل جداول پیچیده‌اش که همچون جدول‌های موجود در یک تقویم سالانه (به عربی: تقویم السنه) به این اسم نامگذاری شده است. او
تقویم السنه) به این اسم نامگذاری شده است. او اولین کسی بود که از جداول این چنینی در یک اثر غیر نجومی استفاده کرد و یک قالب علمی جدید ایجاد کرد. طوری که می‌توان آثاری مانند "تقویم الأبدان فی تدبیر الإنسان" از پزشک عرب ابن جزله و نیز "تقویم البلدان" از مورخ کُرد ابوالفدا را تاثیرپذیرفته از "تقویم الصحه" دانست. ترجمه‌های "تقویم الصحه" به لاتین در نسخه‌های خطی بسیاری از عصر جدید اولیه حفظ شده است و تصور می‌شود که رابطه بین رشته پزشکی قرون وسطی اروپا و جهان عرب را نشان می‌دهد. علیرغم افزایش تماس اروپایی‌ها با
را نشان می‌دهد. علیرغم افزایش تماس اروپایی‌ها با مصر و سوریه از طریق جنگ‌های صلیبی و تجارت در قرن شانزدهم، هیچ ترجمه لاتینی از متون پزشکی عربی پس از عصر ابن بطلان وجود ندارد.
مرغ مگس حرا گونه‌ای مرغ مگس در خطر انقراض در گروه «زمردی‌ها»، در تبار Trochilini از زیرتیرهٔ Trochilinae و بومی کاستاریکا است. یکی از شکل‌های صداسازی با کلمات به عنوان «صدای نرم "djt" که سریع است و در یک توییتر نزولی ارائه می‌شود» توصیف شده است. پراکندگی و زیستگاه. مرغ مگس حرا ساکن است. تنها در سواحل اقیانوس آرام کاستاریکا یافت می‌شود. این گونه در توده‌های بزرگی از حرای چای "Pelliciera rhizophorae" و گاهی رویش دوم زمینی کنار آن زندگی می‌کند. پراکندگی آن پیوسته نیست.
لامپ نور یا فوتوتیوب یا پیل فوتوالکتریک نوعی لوله پر از گاز یا خلاء است که به نور حساس است. چنین لامپی را به درستی «پیل فوتوگسیلشی» می‌نامند تا آن را از پیل‌های فتوولتائیک یا فوتورسانندگی متمایز کند. لامپ‌های نور قبلاً بیشتر مورد استفاده قرار می‌گرفتند، اما اکنون در بسیاری از کاربردها با آشکارسازهای نوری حالت جامد جایگزین می‌شوند. لامپ فوتوفزون‌گر یکی از این حساس‌ترین آشکارسازهای نور است و هنوز هم به‌طور گسترده در تحقیقات فیزیک استفاده می‌شود. اصول کاری. فوتوتیوب‌ها بر اساس اثر فوتوالکتریک عمل می‌کنند:
فوتوتیوب‌ها بر اساس اثر فوتوالکتریک عمل می‌کنند: فوتون‌های ورودی به فوتوکاتد برخورد می‌کنند و الکترون‌ها را از سطح آن بیرون می‌زنند که به یک آند جذب می‌شوند؛ بنابراین جریان به فرکانس و شدت فوتون‌های ورودی بستگی دارد. برخلاف لامپ فوتوفزون‌گر، هیچ تقویتی صورت نمی‌گیرد، بنابراین جریان عبوری از این افزاره معمولاً در حد چند میکرو آمپر است. محدوده طول موج نوری که افزاره روی آن حساس است به مواد مورد استفاده برای کاتد فتوگسیلشی بستگی دارد. یک کاتد سزیم-آنتیموان افزاره‌ای می‌دهد که در ناحیه بنفش تا فرابنفش بسیار
می‌دهد که در ناحیه بنفش تا فرابنفش بسیار حساس است و حساسیت آن را به کوری نسبت به نور قرمز کاهش می‌یابد. سزیم روی نقره اکسید شده کاتدی می‌دهد که نسبت به نور فروسرخ تا سرخ حساس‌تر است و به سمت آبی می‌افتد، جایی که حساسیت آن کم است اما صفر نیست. افزاره‌های خلاء جریان آند تقریباً ثابتی برای سطح مشخصی از روشنایی نسبت به ولتاژ آند دارند. افزاره‌های پر از گاز حساس‌تر هستند، اما پاسخ فرکانسی به روشنایی مدوله‌شده در فرکانس‌های پایین‌تر نسبت به افزاره‌های خلاء کاهش می‌یابد. پاسخ فرکانسی افزاره‌های خلاء به‌طور کلی
می‌یابد. پاسخ فرکانسی افزاره‌های خلاء به‌طور کلی توسط زمان عبور الکترون‌ها از کاتد به آند محدود می‌شود. کاربردها. یکی از کاربردهای اصلی لامپ نور، خواندن شیارهای صوتی نوری برای فیلم‌های پیش‌بینی شده بود. لامپ‌های نوری در انواع کاربردهای حسگر نور مورد استفاده قرار می‌گرفتند تا زمانی که برخی از آنها توسط مقاومت نوری و فوتودیود جایگزین شدند.
مرغ مگس شکم‌یاقوتی گونه‌ای مرغ مگس در خطر انقراض در گروه «زمردی‌ها» در تبار مگس‌مرغ‌تباران (Trochilini) از زیرتیرهٔ مکس‌مرغیان (Trochilinae) و بومی کلمبیا است.
مرغ مگس گلویاقوتی یک مرغ مگس سبز متالیک براق است که در پاناما، کلمبیا و اخیراً در کاستاریکا یافت می‌شود. مرغ مگس گلویاقوتی به سه زیرگونه تقسیم می‌شود. "Chrysuronia coeruleogularis coeruleogularis", "Chrysuronia coeruleogularis coelina", "Chrysuronia coeruleogularis conifis".
یاقوتی دم‌زرین یک گونه مرغ مگس از تیرهٔ مگس‌مرغان (Trochilidae) است که در بولیوی، برزیل، کلمبیا، اکوادور، پرو و ونزوئلا یافت می‌شود.
یاقوتی سرآبی یا مرغ مگس گری گونه‌ای مرغ مگس در تبار زمردی‌های Trochilini از زیرتیرهٔ مگس‌مرغیان (Trochilidae) است که در کلمبیا و اکوادور یافت می‌شود.
یاقوتی گلوحنایی گونه‌ای مرغ مگس در گروه «زمردی‌ها»، تبار Trochilini از زیرتیرهٔ Trochilinae است. در بولیوی، برزیل، کلمبیا، اکوادور، گویان، پرو، ونزوئلا و احتمالاً آرژانتین و پاراگوئه یافت می‌شود.
یاقوتی زرنگار ، که همچنین به عنوان مرغ مگس زرنگار شناخته می‌شود، گونه‌ای مرغ مگس در گروه «زمردی‌ها» تبار Trochilini از زیرتیرهٔ Trochilinae است. آرژانتین، بولیوی، برزیل، پاراگوئه و اروگوئه یافت می‌شود.
زمردی شکم‌ساده گونه‌ای مرغ مگس در گروه «زمردی‌ها»، تبار Trochilini از زیرتیرهٔ Trochilinae است که در برزیل، گویان و ونزوئلا یافت می‌شود.
'رینکون ده لا ویخا یک آندزیتی فعال آتشفشان مرکب در شمال غربی کاستاریکا است، حدود از لیبریا در استان گواناکاسته فاصله دارد.
عروس‌مرغابی مالاگاسی یک گونه منقرض‌شده غاز بزرگ در زیرتیرهٔ عروس‌مرغابیان است. این از بقایای رادیوکربن زیرفسیلی مربوط به حدود ۱۷۰۰۰ سال پیش که در مرکز ماداگاسکار یافت شده است، توصیف شده است.
ژیان‌مرغک سرخاکستری گونه‌ای از پرندگان در زیرتیرهٔ Elaeniinae از تیرهٔ ژیان‌مرغ (Tyrannidae) است. در کلمبیا، اکوادور، پرو و ونزوئلا یافت می‌شود.
فرهنگ دیکیس (گاهی اوقات به صورت دیکیِس) یک پیشاکلمبی مردم بومی قاره آمریکادر کاستاریکا بود که از سال ۷۰۰ میلادی تا ۱۵۳۰ میلادی شکوفا شد. واژه «دی‌کیس» به معنای «آب‌های بزرگ» یا «رودخانه بزرگ» در زبان بوروکا است. فرهنگ دیکیس بخشی از فرهنگ بزرگ چیریکی بود که از جنوب کاستاریکا تا غرب پاناما گسترده شده بود.
جهان شکن (انگلیسی: World Breaker) یک فیلم اکشن علمی-تخیلی آماده اکران به کارگردانی برد اندرسون و نویسندگی جاشوا رولینز با بازی لوک ایوانز و میلا یوویچ است. ساخت. فیلمبرداری در ۱۳ مارس ۲۰۲۴ در ایرلند شمالی آغاز شد و در ۲۲ آوریل ۲۰۲۴ به پایان رسید. انتشار. در ماه مه ۲۰۲۴، سیگنیچر اینترتینمنت حقوق پخش فیلم در بریتانیا و ایرلند را از مارشه دو فیلم به دست آورد و قصد دارد فیلم را در سال ۲۰۲۵ منتشر کند.
اشتغال بخش غیرکشاورزی (به انگلیسی: Nonfarm payroll employment؛ مخفف: NFP) به تعداد مشاغل غیرکشاورزی ایجاد شده طی یک ماه گذشته در ایالات متحده می‌گویند. تقریباً ۸۰٪ از نیروی کار را حقوق و دستمزدهای غیرکشاورزی تشکیل می‌دهند و این شاخص کارگران مزرعه، کارمندان خانوارهای خصوصی، کارکنان نظامی یا سازمان‌های غیرانتفاعی را که به‌طور فعال خدمت می‌کنند، شامل نمی‌شود. تقریباً ۱۳۱۰۰۰ کسب‌وکار و سازمان دولتی که به حدود ۶۷۰۰۰۰ کارگاه می‌رسد برای این شاخص به صورت ماهانه مورد بررسی قرار می‌گیرند. ان‌اف‌پی یک شاخص آماری و
بررسی قرار می‌گیرند. ان‌اف‌پی یک شاخص آماری و اقتصادی تأثیرگذار است که هر ماه توسط وزارت کار ایالات متحده به عنوان بخشی از یک گزارش جامع در مورد وضعیت بازار کار منتشر می‌شود. دارایی‌های مالی که بیشتر تحت تأثیر داده‌های ان‌اف‌پی قرار می‌گیرند شامل دلار آمریکا، سهام و طلا است. بازارها در زمان انتشار داده‌های ان‌اف‌پی خیلی سریع و اکثر اوقات به شکلی بسیار بی‌ثبات واکنش نشان می‌دهند. حرکات کوتاه مدت بازار نشان می‌دهد که همبستگی بسیار قوی بین داده‌های ان‌اف‌پی و قدرت دلار آمریکا وجود دارد. داده‌های تاریخچه
و قدرت دلار آمریکا وجود دارد. داده‌های تاریخچه نوسانات قیمت، همبستگی منفی کوچکی را بین داده‌های ان‌اف‌پی و شاخص دلار آمریکا نشان می‌دهد.
سواوی تدو (؛ ۲۲ فوریه ۱۹۱۵ – ) بازیگر اهل ترکیه بود.
درگیری فلسطین ممکن است به موارد زیر اشاره داشته باشد:
میزان حضور زنان در بازی‌های المپیک از زمان اولین شرکت آنها در سال ۱۹۰۰ افزایش یافته است. برخی از ورزش‌ها منحصراً برای زنان هستند، برخی دیگر هم زنان و هم مردان در آن رقابت می‌کنند، در حالی که برخی از ورزش‌های قدیمی‌تر فقط برای رقابت کردن مردان باقی مانده است. مطالعات مربوط به پوشش رسانه‌ای بازی‌های المپیک همواره تفاوت‌هایی را در شیوه‌هایی که زنان و مردان توصیف شده‌اند و شیوه‌هایی که در آن عملکرد آنها مورد بحث قرار می‌گیرد را نشان می‌دهد. حضور زنان در کمیته بین‌المللی المپیک دارای سابقه بسیار کمتری از میزان
المپیک دارای سابقه بسیار کمتری از میزان مشارکت زنان بوده است و مدت‌هاست که، هدف خود مبنی بر حضور حداقل ۲۰ درصدی زنان در کمیته خود را از دست داده است. در سال ۲۰۲۳، ۴۱٫۱ درصد از اعضا زن هستند. المپیک ۲۰۲۴ پاریس برجسته بود به خاطر اینکه اولین موردی است که هدف آن دستیابی به برابری جنسیتی بین مردان و زنان بود. تاریخچه حضور زنان در المپیک. ۱۹۰۰. اولین بازی‌های المپیک نوین که در آن ورزشکاران زن حضور یافتند، بازی‌های ۱۹۰۰ پاریس بود. الن دو پورتالس از سوئیس اولین زنی نام گرفت که در بازی‌های المپیک به رقابت پرداخت و
نام گرفت که در بازی‌های المپیک به رقابت پرداخت و به عنوان عضوی از تیم برنده در رشته قایق‌رانی ۱ تا ۲ تُن که در روز ۲۲ مه ۱۹۰۰ برگزار شد، به اولین زن قهرمان المپیک شناخته شد. شارلوت کوپر بریتانیایی با برنده شدن در مسابقات تنیس انفرادی زنان که در روز ۱۱ ژوئیه برگزار شد، اولین زنی نام گرفت که در رقابت انفرادی قهرمان شد. ورزش تنیس و گلف تنها رشته ورزشی بودند که زنان می‌توانستند در بخش انفرادی به رقابت بپردازند. در بازی‌های المپیک ۱۹۰۰، ۲۲ زن به رقابت پرداختند که ۲٫۲ درصد از کل شرکت کنندگان در مسابقات بود. زنان
۲٫۲ درصد از کل شرکت کنندگان در مسابقات بود. زنان در کنار قایق‌رانی، تنیس و گلف توانستند در بخش کروکت به رقابت بپردازند. این اولین باری بود که زنان در بازی‌های المپیک به رقابت می‌پرداختند. در رده زنان، مارگارت ابوت از باشگاه گلف شیکاگو قهرمان شد. او با زدن ۴۷ ضربه اول شد و اولین زن آمریکایی برنده مدال طلا در بازی‌های المپیک نام گرفت، هر چند به جای اهداء مدال به او، پیاله چینی طلا کاری شده داده شد. او همچنین دومین زن آمریکایی لقب گرفت که توانست در بازی‌های المپیک مدال کسب کند. همچنین ماری ابوت، مادر مارگارت
مدال کسب کند. همچنین ماری ابوت، مادر مارگارت ابوت در این بازی‌ها به رقابت پرداخت و با ۶۵ ضربه در مقام هفتم قرار گرفت. آنها اولین و تنها مادر و دختری نام گرفتند که همزمان در یک رویداد المپیک به رقابت پرداختند. مارگارت هرگز نمی‌دانست که آنها در المپیک به رقابت پرداخته‌اند بلکه تصور کرده بود که یک تورنمنت معمولی گلف است و بدون اینکه چیزی بداند به دیار باقی شتافت. موفقیت تاریخی او تا هنگامی که پائولا ولش، استاد دانشگاه فلوریدا مبادرت به تحقیق پیرامون تاریخچه المپیک کرد و متوجه شد که مارگارت ابوت اولین زن
المپیک کرد و متوجه شد که مارگارت ابوت اولین زن آمریکایی برنده مدال طلا است، مشخص نبود. بعد از مدتی او با فرزندان ابوت تماس گرفت و آنها را از این موفقیت مادرشان مطلع ساخت. جین مولن (Jane Moulin) و اِلویرا گِوِرا در مسابقات اسب‌سواری بخش ترکیبی هک و هانتر (hacks and hunter combined) بازی‌های ۱۹۰۰ به رقابت پرداختند. در ابتدا تنها مسابقات پرش با اسب به عنوان «المپیک» قلمداد می‌شد ولی کمیته بین‌المللی المپیک با افزودن بخش هک و هانتر، و همچنین میل کوچ (mail coach) به فهرست رسمی مسابقات ۱۹۰۰، با در نظر گرفتن عطف
به فهرست رسمی مسابقات ۱۹۰۰، با در نظر گرفتن عطف به ماسبق، مولِن و گِوِرا در بین اولین زنان حاضر در المپیک قرار گرفتند. ۱۹۰۴–۱۹۱۶. در المپیک ۱۹۰۴، مسابقات تیراندازی با کمان به رقابت‌ها اضافه شد که گامی مهم برای حضور زنان در مسابقات المپیک بود. در زمان برگزاری المپیک ۱۹۰۸ لندن، ۳۷ ورزشکار زن در رشته‌های تیراندازی با کمان، تنیس و پاتیناژ به رقابت پرداختند. این امر نمایانگر مشارکت رو به رشد ولی همچنان محدود زنان در بازی‌ها بود. با در پیش بودن المپیک ۱۹۱۲ استکهلم، حضور زنان به ۴۷ نفر افزایش یافت و رشته‌های
حضور زنان به ۴۷ نفر افزایش یافت و رشته‌های ورزشی مانند شنا و شیرجه مرسوم شدند. اگر چه رشته‌های پاتیناژ و تیراندازی با کمان در این دوره از رقابت‌ها حذف شد. علیرغم این تغییرات، مسابقات هنری جزو رویدادهای المپیک استکهلم ۱۹۱۲ قرار داشت که حضور زنان در آن آزاد بود، اگر چه اطلاعات سابقه شرکت کنندگان به‌طور دائم نگهداری نمی‌شد. روند پیشرفت حضور زنان تا رقابت‌های استکهلم ۱۹۱۲ نمایانگر گسترش تدریجی هم از لحاظ تعداد رشته‌های ورزشی و هم ورزشکاران حاضر در رقابت‌ها است، اگر چه با مشارکت فراگیری که در بازی‌های المپیک
اگر چه با مشارکت فراگیری که در بازی‌های المپیک امروزی می‌بینیم فاصله زیادی داشت. این سالهای ابتدایی گامهای بنیادین برای ورزش زنان در المپیک بود که بازتاب دهنده تغییر جهت اجتماعی به سمت برابری جنسیتی بیشتر در مسابقات ورزشی است. المپیک تابستانی ۱۹۱۶ قرار بود در برلین برگزار شود ولی به دنبال آغاز جنگ جهانی اول لغو گردید. ۱۹۲۰–۱۹۲۸. در سال ۱۹۲۰، ۶۵ زن در بازی‌های المپیک به رقابت پرداختند. رشته تیراندازی با کمان دوباره به برنامه رقابت‌ها اضافه شد. در المپیک ۱۹۲۴ پاریس، ۱۳۵ ورزشکار زن به رقابت پرداختند. در
۱۹۲۴ پاریس، ۱۳۵ ورزشکار زن به رقابت پرداختند. در المپیک تابستانی ۱۹۲۴ که در پاریس برگزار شد، رشته شمشیر بازی زنان برای اولین بار به رقابت‌ها افزوده شد که الین اوسیه دانمارکی مدال طلای آغازین را کسب کرد. رشته تیراندازی با کمان دوباره از برنامه رقابت‌ها حذف شد. دوروتی مارگارت استوارت به اولین زنی تبدیل شد که در بخش هنری صاحب مدال شد، او در دسته ژانرهای ادبیات (Mixed Literature) مدال نقره دریافت کرد. در سال ۱۹۲۴، اولین دوره المپیک زمستانی برگزار شد و مسابقات زنان تنها در رشته پاتیناژ برگزار شد. هرما تسابو به
تنها در رشته پاتیناژ برگزار شد. هرما تسابو به اولین زنی تبدیل شد که توانست در مسابقات المپیک زمستانی در مسابقات انفرادی بانوان به مقام قهرمانی برسد. المپیک زمستانی ۱۹۲۸ در سنت موریتز برگزار شد و هیچ تغییری در مسابقات زنان صورت نگرفت. سونیا هنی با پانزده سال سن، در افتتاحیه سه مدال طلای المپیک را کسب کرد. در المپیک تابستانی ۱۹۲۸ آمستردام در بخش دو ۸۰۰ متر که به تازگی برای زنان به مسابقات افزوده شده بود، لینا رادکه (فرد سمت راست در تصویر) قهرمان شد، به خاطر اینکه این بخش از مسابقات برای زنان نامناسب تشخیص
اینکه این بخش از مسابقات برای زنان نامناسب تشخیص داده شد تا سال ۱۹۶۰ دیگر جزو مسابقات در نظر گرفته نشد. در این سال همچنین شاهد افزایش حضور زنان ورزشکار، از کمتر از ۵ درصد کل ورزشکاران در سال‌های قبل به ۱۰ درصد در سال ۱۹۲۸ بود. در رقابت‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۸، رشته‌های دو و میدانی و ژیمناستیک زنان برای اولین بار به برنامه بازی‌های اضافه شد. در دو و میدانی، زنان در بخش‌های ۱۰۰ متر، ۸۰۰ متر، ۴ در ۱۰۰ متر امدادی، پرش ارتفاع و پرتاب دیسک به رقابت پرداختند. مسابقه دو ۸۰۰ متر به خاطر اینکه بسیاری از شرکت
مسابقه دو ۸۰۰ متر به خاطر اینکه بسیاری از شرکت کنندگان وامانده شده بودند یا نتوانستند به خط پایان برسند چالش‌برانگیز شد. در نتیجه، کمیته بین‌المللی المپیک تصمیم گرفت تا بخش دو ۸۰۰ متر را از برنامه بازی‌ها حذف کند و تا سال ۱۹۶۰ که دوباره به برنامه بازی‌های افزوده شد، این بخش جزو بازی‌ها قرار نداشت. هالینا کونوپاسکا از لهستان با قرارگیری در جایگاه نخست در بخش پرتاب دیسک، به اولین زنی تبدیل شد که توانست در رشته دو و میدانی المپیک قهرمان شود. در مسابقات ژیمناستیک تیم هلند که میزبان بازی‌ها بود اولین مدال طلای
تیم هلند که میزبان بازی‌ها بود اولین مدال طلای زنان را در این رشته کسب کرد. رشته تنیس از برنامه مسابقات حذف شده بود. ۱۹۳۲–۱۹۳۶. المپیک تابستانی ۱۹۳۲ که در لس آنجلس برگزار شد بسیار مهم بود، رشته‌های پرتاب نیزه و ۸۰ متر با مانع برای اولین بار وارد برنامه بازی‌ها شد که دورنمای ورزشی را گسترش داد. یک بخش جالب توجه مربوط به بیب دیدریکسون زاهاریاس ورزشکار آمریکایی بود که دو مدال طلا در رشته‌های پرتاب نیزه و ۸۰ متر با مانع، و نیز یک مدال نقره در پرش ارتفاع کسب کرد که باعث توجه فراوان به رشته دو و میدانی زنان شد.
که باعث توجه فراوان به رشته دو و میدانی زنان شد. چهار سال بعد در المپیک زمستانی ۱۹۳۶ که در شهر گارمیش-پارتنکیرشن برگزار شد، زنان برای اولین بار در رشته اسکی آلپاین ترکیبی به رقابت پرداختند که کریستل کرانتس از آلمان مدال طلا را در روز افتتاحیه کسب کرد، این امر گام مهم رو به جلویی برای حضور زنان در المپیک زمستانی بود. در المپیک تابستانی ۱۹۳۶ که در برلین برگزار شد این پیشرفت با قرار گرفتن دوباره رشته ژیمناستیک در برنامه رقابت‌های زنان تداوم یافت و تعهد به فراگیری و تنوع در رشته‌های ورزشی را به نمایش گذاشت.
و تنوع در رشته‌های ورزشی را به نمایش گذاشت. این نقاط عطف در مسیر المپیک بر ماهیت در حال تکامل بازی‌ها تأکید دارد که به‌طور مدام در تلاش است تا تمام ورزشکاران با هر سابقه و جنس در جهان را دربر گرفته و اجازه خودنمایی دهد. نکته قابل ملاحظه المپیک تابستانی ۱۹۳۶ مربوط به فانی بلانکرس-کون دونده هلندی بود که توانست در چهار بخش ۱۰۰ متر، ۲۰۰ متر، ۴ در ۱۰۰ متر امدادی، ۴ در ۴۰۰ متر امدادی مدال طلا کسب کند و ماهیت رو به رشد رقابت در ورزشکاران زن را به نمایش بگذارد. ۱۹۴۰–۱۹۴۴. طبق برنامه قبلی قرار بود المپیک زمستانی
طبق برنامه قبلی قرار بود المپیک زمستانی ۱۹۴۰ در شهر ساپورو ژاپن، المپیک تابستانی ۱۹۴۰ در توکیو، المپیک زمستانی ۱۹۴۴ در کورتینا دامپتزو ایتالیا و المپیک تابستانی ۱۹۴۴ در لندن برگزار شود که به علت وقوع جنگ جهانی دوم لغو شدند. شش ورزشکار زن المپیک در اتفاقات مرتبط با درگیری جنگ جهانی دوم از دنیا رفتند که مشخصات آنها در جدول ذیل ذکر شده است. ۱۹۴۸–۱۹۵۶. در المپیک زمستانی ۱۹۴۸ که در شهر سنت موریتز، سوئیس برگزار شد زنان برای اولین بار در رشته اسکی سرعت و اسکی مارپیچ به رقابت پرداختند، این در حالی بود که در المپیک
به رقابت پرداختند، این در حالی بود که در المپیک زمستانی ۱۹۳۶ تنها در رشته اسکی ترکیبی مسابقه داده بودند. در سال ۱۹۴۸، زنان همانند مردان در تمام رشته‌های اسکی به رقابت پرداختند. باربارا آن اسکات از کانادا در مسابقات پاتیناژ انفرادی بانوان به مقام قهرمانی رسید، این اولین بار بود که یک ورزشکار غیر اروپایی در این رشته مدال طلا را کسب کرد. در المپیک تابستانی ۱۹۴۸ که در لندن برگزار شد، زنان برای اولین بار در بخش قایق‌رانی به رقابت پرداختند. زنان در رشته ۵۰۰K-1 متر مسابقه دادند. آلیس کوچمن در رشته پرش ارتفاع زنان
مسابقه دادند. آلیس کوچمن در رشته پرش ارتفاع زنان در المپیک تابستانی ۱۹۴۸ صاحب مدال طلا شد، او اولین زن سیاه‌پوست آفریقایی‌تبار (Black woman) بود که توانست برای ایالات متحده مدال طلا کسب کند. در المپیک زمستانی ۱۹۵۲ که در اسلو برگزار شد، زنان برای اولین بار در رشته اسکی صحرانوردی به رقابت پرداختند. آنها در بخش مسافت ۱۰ کیلومتر مسابقه دادند. در المپیک تابستانی ۱۹۵۲ که در هلسینکی برگزار گردید، برای اولین بار زنان اجازه یافتند در رشته سوارکاری به رقابت بپردازند. آنها در بخش درساژ، که هم مردان و هم زنان در آن
آنها در بخش درساژ، که هم مردان و هم زنان در آن حضور داشتند، مسابقه دادند. سوارکار زن از دانمارک به نام لیس هرتل، در بخش مسابقه انفرادی که مردان هم در آن به رقابت پرداختند برنده مدال نقره شد. در المپیک زمستانی ۱۹۵۶ که در کورتینا دامپزو برگزار شد، مسابقه اسکی ۳ در ۵ کیلومتر صحرانوردی امدادی به برنامه رقابت‌ها اضافه شد. المپیک تابستانی ۱۹۵۶ که در ملبورن برگزار شد بدون هیچ تغییری در برنامه رقابت‌ها، همانند دوره قبل برگزار شد. ۱۹۶۰–۱۹۶۸. اسکیت سرعت در رده زنان، برای اولین بار در المپیک زمستانی ۱۹۶۰ که در شهر