payamvha/North_RAG huggingface dataset:
محکوم کرد. خانه‌اش در طرابلس در سال ۲۰۰۷ (۱۳۸۶) به او بازگردانده شد. همسر فاطمه، احمد شریف در ۱۹۸۳ (۱۳۶۲) درگذشت. فاطمه شریف در ۳ اکتبر ۲۰۰۹ (۱۱ مهر/میزان ۱۳۸۸) در قاهره در ۹۸ سالگی درگذشت. پیکرش به عربستان سعودی منتقل شد تا در قبرستان بقیع در مدینه، کنار همسر و پدرش دفن شود. اما عربستان به خانواده‌اش اجازه دفن او در بقیع را نداد. سرانجام، در ۷ اکتبر، پس از نماز جنازه در مسجدالنبی، پیکرش در قبرستان حمزه، نزدیک کوه احد در مدینه به خاک سپرده شد.
آندره کیمی آنتونلی ( ; زاده ۲۵ اوت ۲۰۰۶) یک راننده مسابقه ای ایتالیایی است که در مسابقات فرمول یک برای تیم مرسدس رانندگی می‌کند. آنتونلی متولد و بزرگ شده در بولونیا، پسر مارکو آنتونلی راننده اتومبیل‌های ورزشی است. آنتونلی پس از یک دوره نسبتاً خوب در کارتینگ - که با پیروزی‌های متوالی در مسابقات قهرمانی اروپا کارتینگ مستقیم در سال‌های ۲۰۲۰ و ۲۰۲۱ به اوج می‌رسید - از مسابقات فرمولا فارغ‌التحصیل شد. او اولین عنوان خود را در مسابقات قهرمانی F4 ایتالیا در سال ۲۰۲۲ با تیم پریما به واسطه شرایط مالی خوب برای حضور به
با تیم پریما به واسطه شرایط مالی خوب برای حضور به دست آورد، قبل از قهرمانی در فرمول 4 ADAC در سال ۲۰۲۲ و فرمول منطقه ای اروپا در سال ۲۰۲۳ با تیم پریما که آنها نیز با شرایط مالی خوب پدر او به دست آمده بود و همچنین فرمول منطقه ای خاورمیانه در سال ۲۰۲۳ با بمبئی فالکونز. او علاوه بر برنده شدن در مسابقات سطح پایین جی‌تی۳ ایتالیا، مدال طلا در مسابقات اتومبیلرانی FIA 2022 به نمایندگی از ایتالیا به دست آورد. آنتونلی در سال ۲۰۲۴ به واسطه شرایط مالی خوب به مسابقات مسابقات قهرمانی فرمول ۲ رفت و در چندین مسابقه پیروز
قهرمانی فرمول ۲ رفت و در چندین مسابقه پیروز شد و در اولین فصل خود با خودرو برتر در رده نه چندان خوب ششم قرار گرفت.
در ۱۳ مه ۱۹۸۱، در میدان سن پیترو در شهر واتیکان، پاپ ژان پل دوم هنگام ورود به میدان مورد اصابت دو گلوله تروریست محمدعلی آغجا قرار گرفت و زخمی شد. دو گلوله به پاپ برخورد کرد و دچار خونریزی شدید شد. آغجا بلافاصله دستگیر شد و بعداً توسط دادگاه ایتالیایی به حبس ابد محکوم شد. پاپ آغجا را به خاطر سوءقصد عفو کرد. وی به درخواست پاپ توسط رئیس‌جمهور ایتالیا کارلو آدزلیو چیامپی مورد عفو قرار گرفت و در ژوئن ۲۰۰۰ به ترکیه دیپورت شد. تلاش برای ترور. در سال ۱۹۷۹، "نیویورک تایمز" گزارش داد که آغجا، که او را «قاتل خود
تایمز" گزارش داد که آغجا، که او را «قاتل خود اعتراف کرده روزنامه‌نگار استانبول» می‌خواند (عبدی ایپکچی، سردبیر روزنامه ملیت ترکیه)، پاپ را «رهبر نقاب‌دار جنگ‌های صلیبی» توصیف کرده و تهدید کرده است که در صورت عدم لغو سفر برنامه‌ریزی شده خود به ترکیه، به او تیراندازی خواهد کرد. این روزنامه همچنین در ۲۸ نوامبر ۱۹۷۹ گفت که این قتل در انتقام تصرف مسجدالحرام در مکه، که در ۲۰ نوامبر آغاز شده بود، و او ایالات متحده یا اسرائیل را مقصر دانست است. از اوت ۱۹۸۰، «آغا» با نام مستعار «ویلپری»، در منطقه مدیترانه رفت‌وآمد
نام مستعار «ویلپری»، در منطقه مدیترانه رفت‌وآمد می‌کرد و پاسپورت‌ها و هویت‌های خود را تغییر می‌داد تا شاید مبدأ خودش در صوفیه بلغارستان را مخفی کند. در ۱۰ می ۱۹۸۱، او با قطار از میلان به رم رفت. او بعداً در شهادتش گفت که در رم با سه همدست خود ملاقات کرده که یکی اهل ترکیه و دو نفر دیگر بلغاری بودند. این عملیات تحت فرماندهی «زیلو واسیلِف»، وابسته نظامی بلغارستان در ایتالیا، برنامه‌ریزی شده بود. او گفت مأموریتش را از «بکیر چلِنک»، یک مافیای ترکیه‌ای که در بلغارستان بود، گرفته است. طبق گفته آغا، هدف این بود که
بود، گرفته است. طبق گفته آغا، هدف این بود که او و تیرانداز پشتیبان، «اورال چلیک»، پاپ را در میدان سن پیترو هدف قرار دهند و در میان آشوبی که با یک انفجار کوچک ایجاد می‌شود، به سفارت بلغارستان فرار کنند. در تاریخ ۱۳ می، آغا در میدان سنت پیترو نشسته بود، کارت‌پستال می‌نوشت و منتظر رسیدن پاپ بود. وقتی پاپ از میان جمعیت طرفداران خود عبور کرد، آغا با یک سلاح نیمه‌خودکار ۹ میلی‌متری، چهار تیر شلیک کرد که دو گلوله به پاپ برخورد کرد و باعث مجروحیت شدید پاپ شد. او در حین فرار اسلحه را زیر یک کامیون انداخت، اما توسط
حین فرار اسلحه را زیر یک کامیون انداخت، اما توسط رئیس امنیت واتیکان، یک راهبه و تعدادی از تماشاگران دستگیر شد. از چهار تیر شلیک شده، دو گلوله به پاپ برخورد کرد: یکی به ناحیه‌ای از بدنش که به اندام‌های حیاتی آسیبی نرساند و دیگری به انگشت اشاره دست چپش.دو نفر از تماشاگران نیز مجروح شدند: یکی زنی از بوفالو که گلوله‌ای به قفسه سینه‌اش اصابت کرد و دیگری زنی از ماساچوست که به بازویش آسیب مختصری وارد شد. پاپ فوراً به بیمارستان منتقل شد و مقامات شروع به جمع‌آوری شواهد کردند. چلیک، که قرار بود همراه آغا تیراندازی
کردند. چلیک، که قرار بود همراه آغا تیراندازی کند، در اثر وحشت فرار کرد و شلیکی انجام نداد. دوران محکومیت. آغا در ژوئیه ۱۹۸۱ به دلیل تلاش برای ترور پاپ به حبس ابد محکوم شد. در ژوئن ۲۰۰۰، به درخواست پاپ، توسط رئیس‌جمهور ایتالیا «کارلو آدزلیو چیامپی» عفو شد و به ترکیه دیپورت شد. در ترکیه، به خاطر قتل یک روزنامه‌نگار چپ‌گرا به نام «عبدلی ایپکچی» در سال ۱۹۷۹ و همچنین دو سرقت از بانک در دهه ۱۹۷۰ زندانی شد. با وجود درخواست آزادی زودهنگام در نوامبر ۲۰۰۴، دادگاه ترکیه اعلام کرد که وی تا سال ۲۰۱۰ واجد شرایط آزادی
اعلام کرد که وی تا سال ۲۰۱۰ واجد شرایط آزادی نیست. با این حال، او در ۱۲ ژانویه ۲۰۰۶ با آزادی مشروط آزاد شد، آغا در تاریخ ۲۰ ژانویه ۲۰۰۶ مجدداً به زندان بازگردانده شد، زیرا دیوان عالی ترکیه حکم کرد که مدت حبس او در ایتالیا نمی‌تواند از مجازات او در ترکیه کسر شود. او در نهایت، پس از گذراندن نزدیک به ۲۹ سال در زندان، در ۱۸ ژانویه ۲۰۱۰ آزاد شد. رابطه با پاپ ژان پل دوم. پس از تیراندازی، پاپ ژان پل دوم از مردم خواست که «برای برادرم آغجا دعا کنند… کسی که من او را از صمیم قلب بخشیده‌ام.» در سال ۱۹۸۳، او و آغجا در
از صمیم قلب بخشیده‌ام.» در سال ۱۹۸۳، او و آغجا در زندان ربّیبیا در رم، جایی که آغجا در آن زندانی بود، به صورت خصوصی ملاقات و گفتگو کردند. گفته می‌شود که آغجا در پایان دیدارشان حلقهٔ در دست پاپ را بوسیده است؛ برخی به اشتباه فکر می‌کردند که پاپ به اعترافات آغجا گوش می‌دهد. پاپ در طول سال‌ها با خانوادهٔ آغجا نیز در ارتباط بود و در سال ۱۹۸۷ با مادر او و یک دهه بعد با برادرش، مؤذن آغجا، دیدار کرد. اگرچه آغجا گفته بود که «برای من پاپ تجسم همه آن چیزی بود که سرمایه‌داری است» و قصد قتل او را داشت، اما آغجا با
است» و قصد قتل او را داشت، اما آغجا با پونتیف (واژه لاتین پاپ) رابطه‌ای دوستانه برقرار کرد. در اوایل فوریه ۲۰۰۵، در زمان بیماری پاپ، آغجا نامه‌ای برای پاپ فرستاد و برای او آرزوی بهبودی کرد. انگیزه برای سوءقصد. چندین نظریه متفاوت در مورد چرایی تلاش آغجا برای ترور پاپ وجود دارد. یکی از این نظریه‌ها، که ابتدا در رسانه‌های آمریکایی مطرح شد و از اوایل دهه ۱۹۸۰ توسط افرادی مانند مایکل لدین و کلیر استرلینگ به شدت حمایت شد، این بود که این تلاش برای ترور از مسکو سرچشمه گرفته و سازمان اطلاعات شوروی (کاگ‌ب) به
سرچشمه گرفته و سازمان اطلاعات شوروی (کاگ‌ب) به سرویس‌های مخفی بلغارستان و آلمان شرقی دستور اجرای این مأموریت را داده است.گفته می‌شود که سرویس مخفی بلغارستان طبق دستور سازمان کاگ‌ب مأموریت داشته است پاپ را به دلیل حمایت او از اتحادیه همبستگی سولیدارنوشچ ترور کند، زیرا این جنبش به عنوان یکی از تهدیدات مهم برای هژمونی شوروی در اروپای شرقی تلقی می‌شد. با این حال، نوآم چامسکی و ادوارد اس. هرمن در کتاب تولید رضایت (منتشر شده در ۱۹۸۸) این ادعا را به عنوان گسترش «اطلاعات نادرست به شکل خبر» توصیف کرده‌اند و
«اطلاعات نادرست به شکل خبر» توصیف کرده‌اند و می‌گویند هیچ مدرکی برای تأیید آن وجود ندارد. در همین راستا، ولفگانگ آخنر از روزنامه ایندیپندنت آن را به عنوان «یکی از موفق‌ترین موارد—و بدون شک یکی از پرمخاطب‌ترین‌ها—اطلاعات نادرست» توصیف کرده است. جاسوسان در واتیکان. در سال ۲۰۰۹، روزنامه‌نگار و افسر سابق اطلاعات نظامی ارتش آمریکا، جان او. کولر، کتاب "جاسوسان در واتیکان: جنگ سرد اتحاد جماهیر شوروی علیه کلیسای کاتولیک" را منتشر کرد. کولر، با استفاده از آرشیوهای پلیس مخفی آلمان شرقی و لهستان، با ارائه جزئیات
پلیس مخفی آلمان شرقی و لهستان، با ارائه جزئیات بیشتری دربارهٔ این موضوع ادعا می‌کند که این اقدام ترور توسط کاگ‌ب حمایت شده است.
ریکی یک فیلم درام آمریکایی محصول سال ۲۰۲۵ به کارگردانی و تهیه‌کنندگی رشاد فرت (در اولین کارگردانی‌اش)، بر اساس فیلمنامه‌ای از فرت و لین کو آیونگ ساخته شده است. استفان جیمز، شریل لی رالف، تیتوس ولیور، مالیک جانسون، ایمانی لوئیس، سیمبی کالی و آندره وارد هاموند در این فیلم ایفای نقش می‌کنند. خلاصه داستان. پس از زندانی شدن در سال‌های نوجوانی، ریکی که اکنون بالغ شده است، چالش‌های زندگی پس از حبس را بررسی می‌کند. ساخت. در ژانویه ۲۰۲۳، اعلام شد که رشاد فرت نسخه بلندی از فیلم کوتاه خود به همین نام را کارگردانی
بلندی از فیلم کوتاه خود به همین نام را کارگردانی خواهد کرد. فیلمنامه برای آزمایشگاه فیلمنامه‌نویسی مؤسسه ساندنس در سال ۲۰۲۳ انتخاب شد. انتشار. این فیلم اولین نمایش جهانی خود را در جشنواره فیلم ساندنس ۲۰۲۵ در ۲۴ ژانویه ۲۰۲۵ داشت.
مردم زیبا و زشت فیلمی محصول سال ۲۰۰۸ و به کارگردانی تیت تیلور است. در این فیلم بازیگرانی همچون میسی پایل، ملیسا مک‌کارتی، لری سولیوان، فیل لویس، جاش هاپکینز، جک نوثورتی، اکتاویا اسپنسر، فیلیپ لیتل، ویلیام ساندرسون، الیسون جنی، لری سالیوان، بن فالکون و تیت تیلور ایفای نقش کرده‌اند. داستان فیلم با صدای لوسی (میسی پایل) شروع می‌شود که در مورد چاق بودن و داشتن دوستان لاغر در دانشگاه صحبت می‌کند. او با گریه و کنایه به دوستش بکی (ملیسا مک‌کارتی) تماس می‌گیرد و می‌گوید که در حال مرگ است. او از بکی می‌خواهد که تمام
که در حال مرگ است. او از بکی می‌خواهد که تمام دوستان دانشگاهی زن را برای آخرین سفر به دیدن لوسی، که اکنون به اداره‌ی هتل هالند لیک لاج در کاندون، مونتانا کمک می‌کند، جمع کند. حلقه‌ی دوستان که توسط بکی سازماندهی شده است، در فرودگاهی در مونتانا گرد هم می‌آیند. بکی همسرش ریچارد را می‌آورد و او را برای اولین بار به تاجر کالا، جورج، ترور، تهیه‌کننده‌ی رپ نامزد جایزه گرمی، مهماندار هواپیما آستین و نماینده‌ی ایالتی ری که همسرش مری (اکتاویا اسپنسر) را نیز می‌آورد، معرفی می‌کند. وقتی گروه جمع می‌شوند، مردی به نام
معرفی می‌کند. وقتی گروه جمع می‌شوند، مردی به نام سم به گروه نزدیک می‌شود و به آنها می‌گوید که لوسی او را فرستاده تا آنها را به هتلی که در آن اقامت دارد، برساند. پس از رسیدن به هتل، گروه توسط یک زن بلوند جذاب مورد استقبال قرار می‌گیرد. وقتی کسی لوسی را نمی‌شناسد، او را به دوستانش معرفی می‌کند و می‌گوید که خودش است، دیگر چاق نیست. کمی بعد، موقع ناهار، لوسی برای دوستانش توضیح می‌دهد که عمل جراحی بای پس معده انجام داده و هنوز چهار پوند با وزن ایده‌آلش فاصله دارد. صبح روز بعد، او گروه را زود بیدار می‌کند و به
صبح روز بعد، او گروه را زود بیدار می‌کند و به آنها اطلاع می‌دهد که قرار است به یک پیاده‌روی چهار روزه بروند که در آن او چهار پوند وزن آخر خود را کم خواهد کرد. بخش عمده فیلم بر روی این سفر پیاده‌روی متمرکز است. در طول سفر، جنبه‌های مختلف زندگی همه دوستان لوسی آشکار می‌شود. جورج خود را همجنسگرا معرفی می‌کند. ری و مری از هم ناراضی هستند و مری در نهایت حلقه ازدواج خود را درمی‌آورد و به ازدواجش با ری پایان می‌دهد. به همین ترتیب، بکی و ریچارد از ازدواج خود ناراضی هستند و مشخص می‌شود که بکی با یکی از همکارانش
هستند و مشخص می‌شود که بکی با یکی از همکارانش رابطه نامشروع دارد. در پایان پیاده‌روی، لوسی قبل از اینکه سم برای سوار کردن همه در اتوبوس بیاید، برایشان شام آماده می‌کند. همه از لوسی عصبانی هستند، به خصوص بکی که پس از تماس لوسی با او، بقیه را متقاعد کرده بود که بیایند. لوسی به آنها می‌گوید که معتقد بود لاغر شدن او را به اندازه آنها خوشحال می‌کند، اما چیزی که او در این سفر متوجه شده این است که هیچ‌کدام از آنها خوشحال نیستند و این هرگز ربطی به وزن نداشته است. سم در حالی که گروه را به سمت کلبه برمی‌گرداند، دچار
در حالی که گروه را به سمت کلبه برمی‌گرداند، دچار حمله قلبی می‌شود و اتوبوس از جاده خارج می‌شود. سم می‌میرد و ریچارد در حالی که منتظر کمک است، می‌میرد. ریچارد درست قبل از مرگش از بکی به خاطر رفتاری که با او داشته عذرخواهی می‌کند. بقیه زنده می‌مانند، پس از اینکه ری برای کمک می‌دود و به مری ثابت می‌کند که به دیگران بیشتر از خودش اهمیت می‌دهد. ری به واشنگتن برمی‌گردد و در انتخابات سنا پیروز می‌شود. در صحنه‌های پایانی فیلم، همه (به جز ری) در ساحل ناهار می‌خورند، زمانی باورنکردنی پس از تصادف اتوبوس. لوسی و بکی
زمانی باورنکردنی پس از تصادف اتوبوس. لوسی و بکی که باردار است، به آب می‌افتند تا بکی بتواند خاکستر ریچارد را به دریا بریزد. پس از آن، آنها یکدیگر را در آغوش می‌گیرند
جانت کریستین دیتریش (زادهٔ ۲۸ ژوئیه ۱۹۲۶ – درگذشته در ۵ ژوئن ۲۰۰۸) خلبان آمریکایی و یکی از اعضای مأموریت مرکوری ۱۳ بود که در اوایل دهه ۱۹۶۰ آزمایش‌های ناسا را که فضانوردان مرکوری ۷ گذراندند، پشت سر گذاشت. اوایل زندگی. جانت دیتریش که در سال ۱۹۲۶ در سان‌فرانسیسکو متولد شد و با نام «جَن» نیز شناخته می‌شد، دختر ریچارد دیتریش، که در تجارت واردات فعالیت داشت، و همسرش، ماریون بود. دیتریش از سنین پایین به پرواز علاقه‌مند شد و در ۱۶ سالگی گواهینامه دانشجویی خلبانی دریافت کرد. جان و خواهر دوقلوی همسانش ماریون تنها
دریافت کرد. جان و خواهر دوقلوی همسانش ماریون تنها دختران کلاس هوانوردی در دبیرستان بورلینگیم بودند. دیتریش در دوران کارشناسی در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، رئیس باشگاه پروازی دانشگاه بود و در فرودگاه بین‌المللی اوکلند آموزش دید و در سال ۱۹۴۶ گواهینامه خلبانی خصوصی خود را دریافت کرد. در سال ۱۹۴۷، جانت دیتریش و خواهرش ماریون در مسابقه‌ای هوایی که بین چیکو تا سن ماتئو برگزار می‌شد، شرکت کردند و مقام اول را کسب کردند و خلبانان مرد باتجربه را شکست دادند. پس از کسب مقام در مسابقات محلی دیگر، این خواهران خلبان در
مقام در مسابقات محلی دیگر، این خواهران خلبان در سال ۱۹۵۱ جام مقام دوم را در مسابقه بین‌قاره‌ای زنان، معروف به دربی پودر پاف (۱۹۴۷)، دریافت کردند. آن‌ها همچنین در مسابقه سال بعد شرکت کردند و با یک استینسون ویژر که یکی از شاگردان خلبانی دیتریش، دونالد پرل، در اختیارشان گذاشته بود، پرواز کردند. اندکی پس از فارغ‌التحصیلی از برکلی در سال ۱۹۴۹، دیتریش به‌عنوان خلبان ارشد سسنا منصوب شد. در این سمت، دیتریش هواپیماهای چندموتوره را از کارخانه در ویچیتا تحویل می‌داد، پروازهای آزمایشی انجام می‌داد، پروازهای چارتر
پروازهای آزمایشی انجام می‌داد، پروازهای چارتر انجام می‌داد و بر مدارس آموزش پرواز نظارت می‌کرد. در سال ۱۹۵۳، او خلبان ارشد «سانتا مونیکا فلایرز» که یک مدرسه پرواز در سانتا مونیکا، کالیفرنیا بود، شد. در اواخر دهه ۱۹۵۰، دیتریش به‌عنوان رئیس بخش پرواز شرکت ایر اوئیسیس در فرودگاه لانگ بیچ کار می‌کرد. بعدها، او به‌عنوان ممتحن خلبانی فدرال برای اداره هوانوردی فدرال فعالیت کرد و ارزیابی‌های خلبانی را انجام داده و گواهینامه‌ها را صادر می‌کرد. برنامه زنان در فضا. در سال ۱۹۶۰، دیتریش و خواهرش در میان گروهی منتخب از
سال ۱۹۶۰، دیتریش و خواهرش در میان گروهی منتخب از زنان خلبان بودند که به کلینیک لاولیس در آلبوکرکی دعوت شدند. در این کلینیک کارشناسان، فضانوردان احتمالی ناسا را ارزیابی می‌کردند. این زنان همان آزمایش‌های پزشکی و معایناتی را گذراندند که آلن شپرد، جان گلن و سایر مردانی که در نهایت به فضا سفر کردند، پشت سر گذاشتند. این آزمایش‌های گسترده شامل همه چیز از بلعیدن یک شلنگ لاستیکی ۳ فوتی تا نوشیدن آب رادیواکتیو بود. دیتریش که تنها ۵ فوت و ۳ اینچ قد و ۱۰۰ پوند وزن داشت، همانند خواهرش و ۱۱ زن دیگر این مجموعه آزمایش‌ها
همانند خواهرش و ۱۱ زن دیگر این مجموعه آزمایش‌ها را با موفقیت پشت سر گذاشت. در حالی که این زنان در انتظار مرحله بعدی برنامه خود در ژوئیه ۱۹۶۱ بودند، آزمایش‌ها بدون هیچ هشدار یا توضیحی متوقف شد. دو دهه دیگر طول کشید تا ایالات متحده اولین زن خود، یعنی سالی راید را که یک اخترفیزیکدان تبدیل‌شده به فضانورد بود، به فضا بفرستد. دوران حرفه‌ای بعدی. در سال ۱۹۶۰، دیتریش نخستین زن در ایالات متحده شد که گواهینامه خلبانی حمل‌ونقل هوایی، که بالاترین مجوز اداره هوانوردی فدرال است، دریافت کرد. پس از آن، او در مشاغل خلبانی
است، دریافت کرد. پس از آن، او در مشاغل خلبانی تجاری مشغول شد که تا دهه ۱۹۷۰ ادامه یافت. دیتریش در ورلد ایرویز که یک شرکت مستقر در اوکلند بود و در دوران جنگ ویتنام به یک پیمانکار نظامی کلیدی تبدیل شد، کار می‌کرد. در این سمت، او پروازهای منظم بین منطقه جنگی و پایگاه ورلد در فرودگاه بین‌المللی اوکلند را انجام می‌داد. بااین‌حال، مرگ خواهر دوقلویش در سال ۱۹۷۴ باعث شد که دیتریش به فعالیت خلبانی خود پایان دهد. در سال ۲۰۰۶، موزه بین‌المللی زنان در هوا و فضا نمایشگاهی را به افتخار مرکوری ۱۳ با عنوان «زنان مرکوری:
را به افتخار مرکوری ۱۳ با عنوان «زنان مرکوری: حلقه فراموش‌شده به آینده» افتتاح کرد. در ماه مه ۲۰۰۷، زنان مرکوری ۱۳ از دانشگاه ویسکانسین-اوشکاش دکترای افتخاری علوم دریافت کردند. دیتریش در طول ۳۴ سال حرفه هوانوردی خود، بیش از ۱۲٬۰۰۰ ساعت پرواز را در کارنامه داشت. او و خواهرش هرگز ازدواج نکردند. دیتریش در ۵ ژوئن ۲۰۰۸ در سان‌فرانسیسکو بر اثر مرگ طبیعی و در سن ۸۱ سالگی درگذشت.
زهرا امامی (۱۲۵۸ خورشیدی برابر با ۱۸۷۹ میلادی – ۱۳۴۴ خورشیدی برابر با ۱۹۶۵ میلادی)، که مشهور به شمس‌السلطنه و پس از درگذشت مادرش ملقب به ضیاءالسلطنه شد، همسر دکتر محمد مصدق و از نوادگان ناصرالدین‌شاه قاجار بود. زندگی‌نامه. زهرا امامی فرزند شاهزاده ضیاءالسلطنه (دختر ناصرالدین‌شاه قاجار) و میرزا زین‌العابدین تهرانی ملقب به ظهیرالاسلام (امام جمعهٔ وقت تهران)، در ۱۲۵۸ خ. در تهران زاده شد. او که به شمس‌السلطنه شناخته می‌شد، پس از مرگ مادرش، لقب ضیاءالسلطنه را از شاه دریافت، و به ضیاءالسلطنه ثالث مشهور شد. زهرا
شاه دریافت، و به ضیاءالسلطنه ثالث مشهور شد. زهرا امامی در سال ۱۲۸۰ خورشیدی (۱۹۰۱ میلادی) به عقد دکتر محمد مصدق درآمد. ازدواج دختر امام‌جمعهٔ پایتخت و نوهٔ پادشاه وقت با جشن و چراغانی در تهران برگزار شد. حاصل این ازدواج پنج فرزند (دو پسر و سه دختر) بود. فرزندان این دو شامل ضیاء اشرف، احمد، محمود، غلامحسین، منصوره، و خدیجه بودند. ضیاءالسلطنه در طول زندگی مشترک با مصدق، شاهد رویدادهای مهمی چون نهضت ملی‌شدن صنعت نفت و کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ بود و در دوران تبعید و حصر خانگی مصدق نیز در کنار او به حمایت از وی و
و حصر خانگی مصدق نیز در کنار او به حمایت از وی و رسیدگی به امور خانواده پرداخت. وی در سال ۱۳۴۴ خورشیدی (یک سال پیش از درگذشت مصدق) در سن ۸۴ سالگی چشم از جهان فروبست. مصدق که از فقدان همسرش بسیار متأثر بود، از او به‌عنوان «"همسر عزیری که با همه‌چیز ساخت و بعد از مرگ مادرم تنها امید زندگی‌ام بود"» یاد می‌کرد.
بوفالو کالف رود وومن، یا زن شجاع، (حدود ۱۸۴۴ – ۱۸۷۹) یک زن از قبیله شمالی شاین بود که در نبرد رزباد (نامی که ایالات متحده به این نبرد داد) در ژوئن ۱۸۷۶، برادر زخمی‌اش، رئیس کامینز این سایتم، را نجات داد. اقدام او باعث شد جنگجویان شاین روحیه بگیرند و در نهایت این نبرد را پیروز شوند. او نه روز بعد در کنار همسرش در نبرد لیتل بیگ‌هورن جنگید. در سال ۲۰۰۵، راویان داستان‌های قبیله‌ای شمالی شاین پس از بیش از ۱۰۰ سال سکوت دربارهٔ این نبرد، اعلام کردند که بوفالو کالف رود وومن ضربه‌ای وارد کرد که سرهنگ جورج آرمسترانگ
رود وومن ضربه‌ای وارد کرد که سرهنگ جورج آرمسترانگ کاستر را از اسبش به زمین انداخت، پیش از آنکه او کشته شود. زندگی‌نامه. در طول نبرد رزباد، شاین‌ها و لاکوتاها که تحت رهبری کریزی هورس متحد شده بودند، در حال عقب‌نشینی بودند و رئیس زخمی‌شان، کامینز این سایتم، را در میدان نبرد رها کردند. ناگهان بوفالو کالف رود وومن با سرعت تمام به میدان نبرد تاخت و برادرش را برداشت و به مکانی امن رساند. این اقدام شجاعانهٔ او باعث شد شاین‌ها روحیه بگیرند و ژنرال جورج کراک و نیروهایش را شکست دهند. به افتخار بوفالو کالف رود وومن،
را شکست دهند. به افتخار بوفالو کالف رود وومن، شاین‌ها نبرد رزباد را «نبردی که در آن دختر برادرش را نجات داد» نامیدند. بوفالو کالف رود وومن همچنین در نبرد لیتل بیگ‌هورن نیز حضور داشت و در کنار همسرش، بلک کایوت، جنگید. در ژوئن ۲۰۰۵، شمالی‌های شاین پس از بیش از ۱۰۰ سال سکوت دربارهٔ این نبرد، خاطرات شفاهی خود را بازگو کردند. راویان قبیله‌ای اعلام کردند که این بوفالو کالف رود وومن بود که ضربه‌ای وارد کرد و کاستر را از اسبش به زمین انداخت، پیش از آنکه او در نبرد لیتل بیگ‌هورن کشته شود. در سال ۲۰۱۷، والاس بیرچام،
بیگ‌هورن کشته شود. در سال ۲۰۱۷، والاس بیرچام، مدیر خدمات قبیله‌ای شمالی‌های شاین، اشاره کرد که بوفالو کالف رود وومن یک تیرانداز عالی بود، اما او از یک شیء شبیه به چماق استفاده کرد، نه از اسلحه، تا ژنرال کاستر را از اسبش به زمین بیندازد. پس از تسلیم شدن به ایالات متحده، بوفالو کالف رود وومن، همسرش بلک کایوت و دو فرزندشان به همراه بیشتر شمالی‌های شاین به منطقهٔ شاین‌های جنوبی در قلمرو سرخپوستان (اکلاهما امروزی) منتقل شدند. در سپتامبر ۱۸۷۸، او و خانواده‌اش بخشی از خروج شمالی‌های شاین بودند. در طول راه، همسرش
از خروج شمالی‌های شاین بودند. در طول راه، همسرش یک رئیس شاین به نام بلک کرین را کشت و خانوادهٔ ۸ نفره‌شان از گروه لیتل وولف اخراج شدند. پس از این اتفاق، بلک کایوت و دو مرد دیگر شاین به دو سرباز آمریکایی در امتداد رودخانه میزپا در مونتانا حمله کردند و یکی از آنها را کشتند. سربازان از فورت کیو آمدند و خانواده را تعقیب کردند و پنج روز بعد، در ۱۰ آوریل ۱۸۷۹، آنها را دستگیر کردند. این رویداد به عنوان حادثهٔ میزپا کریک شناخته شد. گروه کوچک به مایلز سیتی، مونتانا، برده شدند، جایی که سه مرد از جمله بلک کایوت به
برده شدند، جایی که سه مرد از جمله بلک کایوت به اتهام قتل محاکمه و در ۸ ژوئن ۱۸۷۹ اعدام شدند. در حالی که همسرش در زندان بود، بوفالو کالف رود وومن در مه ۱۸۷۹ در مایلز سیتی، مونتانا، درگذشت. برخی گفته‌اند که او بر اثر بیماری سل جان باخت. وقتی بلک کایوت از این موضوع مطلع شد، در زندان خود را حلق‌آویز کرد. او همچنین با نام بوفالو کالف تریل وومن نیز شناخته می‌شد.
کاملاً مال خودمان فیلمی محصول سال ۲۰۰۵ و به کارگردانی کامرون واتسون است. در این فیلم بازیگرانی همچون الیسون جنی، شریل هاینز، جیسون ریتر، هیلاری برتون، بت گرانت، کیت کارادین، آتم ریسر، مری بدهام، فایت پرینس و دیل دیکی ایفای نقش کرده‌اند.
ری آیانامی (به ژاپنی: 綾波 レイ، به لاتین: Ayanami Rei) یک شخصیت خیالی از مجموعهٔ "نئون جنسیس اونگلیون" است که توسط استودیو گایناکس خلق شده است. در این مجموعه، ری دختری درون‌گرا است که به عنوان خلبان مرموز یک روبات غول‌پیکر به نام "اونگلیون واحد-۰۰" انتخاب شده است. در ابتدای داستان، ری شخصیتی اسرارآمیز دارد و رفتار غیرمعمولش موجب شگفتی اطرافیانش می‌شود. با پیشرفت داستان، او روابط بیشتری با اطرافیان خود، به‌ویژه هم‌کلاسی‌اش و خلبان دیگر اونگلیون، "شینجی ایکاری"، برقرار می‌کند. هیده‌آکی آنو، کارگردان مجموعهٔ
برقرار می‌کند. هیده‌آکی آنو، کارگردان مجموعهٔ تلویزیونی، ری را به‌عنوان بازتابی از ناخودآگاه خود خلق کرد. او تحت تأثیر مطالعات روان‌شناسی، به‌ویژه روان‌کاوی فرویدی قرار داشت و از نظریهٔ "عقدهٔ ادیپ" الهام گرفت. سایر عوامل الهام‌بخش در طراحی این شخصیت شامل آثار پیشین اعضای استودیو گایناکس مانند ' و رمان ' نوشتهٔ "پاول گالیکو" بودند. در نسخهٔ ژاپنی، مگومی هایاشی‌بارا صداپیشگی ری را بر عهده دارد. شخصیت ری مورد استقبال منتقدان و مخاطبان قرار گرفته و در تمامی نظرسنجی‌های محبوبیت مجموعه رتبه‌های بالایی کسب کرده
محبوبیت مجموعه رتبه‌های بالایی کسب کرده است. همچنین، در نظرسنجی‌های مربوط به محبوب‌ترین شخصیت‌های انیمه در ژاپن نیز حضور داشته است. منتقدان از هالهٔ اسرارآمیز ری و نقشش در داستان تمجید کرده‌اند. محصولات جانبی متعددی بر اساس این شخصیت، به‌ویژه فیگورهای اکشن، تولید و به محبوبیت بالایی دست یافته‌اند. برخی از منتقدان موفقیت این شخصیت را با ویژگی‌های "موئه" مرتبط دانسته‌اند، ویژگی‌هایی که پس از آن الهام‌بخش خلق بسیاری از شخصیت‌های زن در انیمه‌های بعدی شدند.
رینارد روباه یک چرخه ادبی از داستان‌های تمثیلی دوره میانه یی هلندی، انگلیسی، فرانسوی و آلمانی است. اولین نسخه‌های موجود از چرخه مربوط به نیمه دوم قرن دوازدهم است. این شیوه بیان داستانی در سراسر دوره میانه متاخر و همچنین به صورت کتاب چاپی در سراسر دوره مدرن اولیه محبوب بود. داستان‌ها بیشتر به شخصیت اصلی رینارد، یک روباه قرمز انسان‌نما، شخصیت فریبکار مربوط می‌شوند. ماجراجویی‌های او معمولاً شامل فریب سایر حیوانات انسان‌نما به نفع خود یا تلاش برای اجتناب از تلاش‌های تلافی‌جویانه آنها است. دشمن و قربانی اصلی او
تلافی‌جویانه آنها است. دشمن و قربانی اصلی او در سراسر چرخه عمویش، گرگ، لسگریم (یا یسگریم) است. در حالی که شخصیت رینارد در آثار بعدی ظاهر می‌شود، داستان‌های اصلی در دوره‌ی میانه توسط چندین نویسنده نوشته شده‌اند و اغلب به‌عنوان تقلید از ادبیات دوره میانه، مانند داستان‌های عاشقانه درباری و شعر حماسی فرانسه باستان، و همچنین طنزی از نهادهای سیاسی و مذهبی دیده می‌شوند. روباه حیله‌گر، رینارد، در جامعه‌ای از حیوانات ناطق دیگر (شیر، خرس، گرگ، الاغ و غیره) زندگی می‌کند و داستان‌ها را به یک حماسه وحش تبدیل می‌کند.
و داستان‌ها را به یک حماسه وحش تبدیل می‌کند. نسخه‌های اصلی به فرانسوی باستان نوشته شده‌اند و از آن زمان به زبان‌های مختلف ترجمه شده است. با این حال، داستان‌های رینارد از سرتاسر اروپا آمده است و هر بازگویی جزئیاتی دارد که مختص منطقه خود است. داستان‌ها صرف نظر از جایی که اتفاق می‌افتند، به گونه‌ای طراحی شده‌اند که جامعه اطراف خود را نشان دهند و ساختارهای جامعه اطراف خود را دربر گیرند، مانند دادگاه نجیب. در حالی که نویسندگان در داستان گفتن آزادی‌های زیادی قائل هستند، همه طنزها به قصد بی‌ادبی یا بدخواهانه
قائل هستند، همه طنزها به قصد بی‌ادبی یا بدخواهانه نیستند. در ایران. در کتاب‌های درسی سوم دبستان ایران نسخه‌ای منظوم از این داستان با اشعار استاد حبیب یغمایی، با عنوان «روباه و زاغ» به چاپ رسیده که بخشی از داستان رینارد را روایت می‌کند که درحال فریب کلاغی بود. شخصیت‌ها. شخصیت‌های اصلی حیوانات انسان نما هستند. نام‌های داده شده از حیوانات ریشه آلمانی باستانی است. بیشتر آنها به عنوان نام‌های شخصی در لورن دوره میانه مورد استفاده قرار می‌گرفتند. شخصیت‌های رینارد روباه بر اساس سلسله‌مراتب دوره میانه ساخته شده‌اند
بر اساس سلسله‌مراتب دوره میانه ساخته شده‌اند و در داستان‌ها به عنوان انسان رفتار می‌شود. از آنجایی که چندین نویسنده متن را نوشته‌اند، شخصیت شخصیت‌ها اغلب تغییر می‌کند. در طول داستان‌ها، این شخصیت‌ها اغلب بین شکل انسان و حیوان و اغلب بدون اطلاع قبلی تغییر می‌کنند. شخصیت‌هایی که بین شکل انسان و حیوان جابجا می‌شوند، اغلب دارای موقعیت نخبه هستند، در حالی که شخصیت‌هایی که تغییر نمی‌کنند تمایل دارند دهقان باشند. اغلب، خوانندگان خود را می‌توانند با رینارد همدلی کنند. آنها متوجه می‌شوند که موقعیت‌هایی که او در آن
آنها متوجه می‌شوند که موقعیت‌هایی که او در آن قرار دارد اغلب با زندگی خود آنها متفاوت نیست، و این در طول دهه‌ها ادامه دارد. استفاده متداول از حیوانات به‌عنوان شخصیت در داستان‌ها باعث شده است تا داستان‌هایی که به مناطق خاکستری اخلاقی برخورد می‌کنند، آسان‌تر قابل درک و پذیرش باشند. در فولکلور و ادبیات اروپای دوره میانه. روباه‌ها به‌طور کلی در فولکلور سنتی اروپا شهرت حیله‌گر دارند. تصور می‌شود که شخصیت خاص رینارد در فولکلور لورن سرچشمه گرفته است و از آنجا به فرانسه، آلمان و کشورهای پایین گسترش یافته است. [ ""