payamvha/North_RAG huggingface dataset:
درخواست بدهد. حرفه. پس از فارغ‌التحصیلی، فیلیپس به‌عنوان دانشمند آزمایشگاهی به شرکت داو کمیکال پیوست. او توسعهٔ دوپاشی دایره‌ای را آغاز کرد و شروع به کار روی آنتی‌بیوتیک‌ها و علف‌کش‌ها نمود. فیلیپس در شرکت داو کمیکال به دانشجویان دانشگاه ایالتی میشیگان کمک کرد تا آنتی‌بیوتیک‌های موجود در خوراک دام را تحلیل کنند. او تأثیر این ترکیبات بر رشد حیوانات را بررسی و مشخص کرد. فیلیپس مخترع چندین اختراع ثبت‌شده در این زمینه است، از جمله روشی برای بهبود شیردهی و دیگری برای بهینه‌سازی استفاده از خوراک. فیلیپس در سال
برای بهینه‌سازی استفاده از خوراک. فیلیپس در سال ۱۹۸۴ به شرکت واترز پیوست و تا سال ۱۹۹۶ در بخش تحقیق و توسعه فعالیت کرد. او در شرکت واترز عضوی از بخش تحقیقات و توسعه شیمیایی بود و روی توسعهٔ مواد بسته‌بندی برای کروماتوگرافی و جداسازی‌های زیستی کار کرد. تحت رهبری او، تیم تحقیقاتی بسته‌بندی‌های تبادل یونی "اکسل‌پلاس" را توسعه داد که برای جداسازی پروتئین‌ها به کار می‌رفت. او به همکاری با شرکت زیست‌فناوری شرکت میلی‌پور پرداخت و برای ارائهٔ دستاوردهای شرکت واترز به سراسر جهان سفر کرد. حوزهٔ کاری او به
واترز به سراسر جهان سفر کرد. حوزهٔ کاری او به کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا نیز گسترش یافت. فیلیپس همچنین روی مولکول‌های کوچک، از جمله داروی سیلدنافیل تحقیق کرد. او به‌عنوان مدیر بازاریابی بالینی و مدیر بازاریابی راهبردی خدمت کرد. فیلیپس در توسعهٔ ستون‌های "متقارن" و کارتریج‌های اویسیس شرکت واترز نقش داشت. در هر دو شرکت شرکت داو کمیکال و شرکت واترز، او از پژوهش و توسعه به مدیریت تجاری انتقال یافت. فیلیپس پس از نزدیک به سی سال فعالیت حرفه‌ای، در سال ۲۰۱۳ به‌عنوان مدیر بازاریابی راهبردی از شرکت واترز
به‌عنوان مدیر بازاریابی راهبردی از شرکت واترز بازنشسته شد.
ماریا لوئیزا (ویچا) کراوفورد یک زمین‌شناس و سنگ‌شناس آمریکایی بود. او در ۱۸ ژوئیه ۱۹۳۹ در بورلی، ماساچوست متولد شد و در ۴ نوامبر ۲۰۲۳ در هاورفورد، پنسیلوانیا درگذشت. در سال ۱۹۶۰، کراوفورد مدرک کارشناسی هنر خود را در رشته زمین‌شناسی از کالج برین ماور در پنسیلوانیا دریافت کرد. پنج سال بعد، او مدرک دکترای خود را از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی دریافت کرد، جایی که با همسرش، ویلیام کراوفورد، آشنا شد. پس از فارغ‌التحصیلی، کراوفورد در دپارتمان زمین‌شناسی کالج برین ماور مشغول به کار شد. در طول دوران حرفه‌ای خود، او
مشغول به کار شد. در طول دوران حرفه‌ای خود، او علایق گسترده‌ای داشت و به عنوان یکی از اولین دانشمندانی شناخته می‌شود که از میکروپروب الکترونی برای مطالعه سنگ‌های دگرگونی استفاده کرد. کراوفورد همچنین به سنگ‌شناسی ماه و ژئوشیمی علاقه‌مند بود. در این زمینه، او به مطالعه تبلور گدازه‌هایی پرداخت که به نظر می‌رسید دهانه‌های ماه را پر کرده‌اند. علایق شخصی. ماریا لوئیزا کراوفورد برای اولین بار به علوم زمین علاقه‌مند شد زمانی که برای تکمیل الزامات گزینه علمی خود در کالج برین ماور یک کلاس مقدماتی زمین‌شناسی را
در کالج برین ماور یک کلاس مقدماتی زمین‌شناسی را گذراند. این علاقه ایجاد شده باعث شد که او زندگی خود را به حوزه علوم زمین اختصاص دهد. در سال ۱۹۶۰،کراوفورد یک سال مرخصی بین دوره‌های کارشناسی و تحصیلات تکمیلی خود گرفت که در این مدت به نروژ سفر کرد. این معرفی به سفر، شور و شوقی مادام‌العمر در او به وجود آورد که او را به مطالعه مناطق دورافتاده آلاسکا و بریتیش کلمبیا سوق داد. پس از بازگشت به تحصیلات تکمیلی، کراوفورد با همسر آینده‌اش، زمین‌شناس ویلیام ای. کراوفورد آشنا شد. این دو در زمان تحصیلات تکمیلی با یکدیگر
آشنا شد. این دو در زمان تحصیلات تکمیلی با یکدیگر ازدواج کردند و در کالج برین ماور به تدریس زمین‌شناسی مشغول شدند. علیرغم بازنشستگی از کالج برین ماور در سال ۲۰۰۶، کراوفورد همچنان عضو فعال جامعه علوم زمین باقی مانده است. شور و شوق او برای سفر و زمین‌شناسی باعث شده که به همکاری با گروه‌های مدرسه‌ای و دانشجویان کارشناسی ادامه دهد. او امروزه اغلب با گروه‌های دانشجویی به کشورهای مختلف سفر می‌کند تا زمین‌شناسی را مطالعه کند. ماریا لوئیزا کراوفورد همچنین از مدافعان بزرگ زنان در حوزه علم است. او و همسرش بورسیه کمپ
بزرگ زنان در حوزه علم است. او و همسرش بورسیه کمپ میدانی کراوفورد را بنیان‌گذاری کردند که توسط انجمن زنان زمین‌شناس به زنانی که حرفه خود را در علوم زمین دنبال می‌کنند، اهدا می‌شود. به عنوان یکی از معدود زنان در حوزه خود، کراوفورد دشواری‌های کار در یک حرفه تحت سلطه مردان را درک می‌کند و از تجربه حرفه‌ای خود برای راهنمایی و باز کردن درهای موفقیت برای زنان جوان استفاده می‌کند. تحصیلات. همان‌طور که پیش‌تر اشاره شد، ماریا لوئیزا کراوفورد ابتدا در کالج برین ماور در پنسیلوانیا تحصیل کرد، جایی که یک کلاس زمین‌شناسی
پنسیلوانیا تحصیل کرد، جایی که یک کلاس زمین‌شناسی را به عنوان یک گزینه گذراند و متوجه شد که واقعاً از آن لذت می‌برد، بنابراین در نهایت رشته اصلی خود را به زمین‌شناسی تغییر داد. در سال ۱۹۶۰، کراوفورد با مدرک کارشناسی هنر در زمین‌شناسی از کالج برین ماور فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۹۶۰–۱۹۶۱، او با فلوشیپ فولبرایت در دانشگاه اسلو در نروژ فعالیت کرد، پیش از آن که تحصیلات تکمیلی خود را آغاز کند. در حالی که در نروژ بود، او همچنین در یک موزه کار کرد و به مطالعات کانی‌شناسی کمک کرد. کراوفورد از تحصیلات تکمیلی خود به
کمک کرد. کراوفورد از تحصیلات تکمیلی خود به دلیل امکان یادگیری و تمرکز بر سنگ‌شناسی دگرگونی، لذت می‌برد. در سال ۱۹۶۵، او دکترای خود را از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی دریافت کرد. مدت کوتاهی پس از آن، او به عنوان استاد زمین‌شناسی در کالج برین ماور منصوب شد و در سال‌های ۱۹۸۵–۱۹۹۲ به عنوان استاد برجسته زمین‌شناسی ویلیام آر. کنان جونیور نامگذاری شد. حرفه. در طول حرفه ۴۰ ساله‌اش، ماریا لوئیزا کراوفورد ۶۸ مقاله جداگانه در مجلات مختلف نوشت. زمینه تحقیقاتی او در طول حرفه‌اش چندین بار تغییر کرد. با این حال، عمده کارهای
چندین بار تغییر کرد. با این حال، عمده کارهای کراوفورد بر درک فرآیندهای زمین‌شناسی گذشته مرتبط با پوسته زمین متمرکز بود. دوره‌ای از زمان وجود داشت که کراوفورد علاقه زیادی به سنگ‌شناسی ماه پیدا کرد. او در مطالعه چندین سنگ ماه که طی ماموریت‌های آپولو به زمین آورده شده بودند، شرکت داشت. با مطالعه این سنگ‌ها، او توانست تعیین کند که در بخشی از تاریخ ماه، شهاب‌سنگ‌های بزرگ به سطح آن برخورد کرده و باعث ایجاد گدازه‌های سیلابی شده‌اند. کاری که او با سنگ‌های ماه انجام داد، همچنان در مطالعات قمری تا به امروز ذکر
انجام داد، همچنان در مطالعات قمری تا به امروز ذکر می‌شود. در مراحل بعدی حرفه‌اش، ماریا لوئیزا کراوفورد در مطالعه ACCRETE که در آلاسکا و بریتیش کلمبیا انجام شد، شرکت داشت. این مطالعه تغییری از کار قبلی او بر روی سنگ‌شناسی ماه بود. این بار او در حال مطالعه برخورد قاره‌ای بود. این پژوهش بخشی از یک مطالعه بزرگ‌تر بود که نحوه تشکیل یک قاره کاملاً جدید از طریق یک سری برخورد بین قطعات قاره‌ها را شرح می‌داد. به‌طور کلی، جامعه زمین‌شناسی این مطالعه ACCRETE را پذیرفت و تحسین کرد.
آن هاید (؛ ۱۲ مارس ۱۶۳۷ – ) نخستین همسر جیمز، دوک یورک بود که بعدها مبدل به جیمز دوم، پادشاه انگلستان شد. وی دختر یکی از اشراف انگلیسی - ادوارد هاید (که بعداً ارل کلرندون شد) - بود و زمانی که هر دو در هلند در تبعید زندگی می‌کردند، با شوهر آینده‌اش آشنا شد. او در سال ۱۶۶۰ با جیمز، دوک یورک ازدواج کرد و دو ماه بعد اولین فرزند این زوج را به دنیا آورد که خارج از ازدواج قانونی زاده شده بود. برخی از ناظران این ازدواج را تأیید نکردند، اما برادر جیمز، چارلز دوم پادشاه انگلستان خواستار این بود که این ازدواج رسمی
انگلستان خواستار این بود که این ازدواج رسمی شود. یکی دیگر از دلایل عدم تأیید، محبت عمومی جیمز نسبت به آن هاید بود. آنها هشت فرزند داشتند که شش فرزندشان در اوایل کودکی درگذشتند. آن دو کودکی به سن بزرگسالی رسیدند ماری دوم، ملکه انگلستان و ملکه آن بودند. جیمز یک مرد زنباره و هوسباز بود که معشوقه‌های زیادی داشت و به همین سبب آن هاید اغلب او را سرزنش می‌کرد، و جیمز فرزندان نامشروع بسیاری داشت. آن هاید که در اصل یک انگلیکان بود، بلافاصله پس از ازدواج با جیمز به مذهب کاتولیک گروید. او در جریان بازدید از هلند و
مذهب کاتولیک گروید. او در جریان بازدید از هلند و فرانسه با مذهب کاتولیک آشنا و به شدت جذب آن شده بود. تا حدودی به دلیل نفوذ آن هاید، همسرش جیمز نیز به کاتولیک گروید، که در نهایت به انقلاب شکوهمند منجر شد. او بعدها به سرطان پستان پیشرفته مبتلا شد و اندکی پس از تولد هشتمین فرزندش درگذشت. سالهای اولیه (۱۶۳۷–۱۶۶۰). در سال ۱۶۲۹، ادوارد هاید با همسر اول خود، آن آیلیف اهلِ گریتنهام ازدواج کرد. شش ماه پس از ازدواج، همسرش آبله گرفت، سقط جنین کرد و درگذشت. سه سال بعد، هاید با فرانسیس آیلسبری ازدواج کرد. دختر بزرگ
هاید با فرانسیس آیلسبری ازدواج کرد. دختر بزرگ این زوج در سال ۱۶۳۷ در کرنبورن لانژ در وینزر، بارکشر به دنیا آمد. والدین او را به نام همسر اول ادوارد هاید، «آن» نام نهادند. تقریباً هیچ چیز از زندگی او قبل از سال ۱۶۴۹، زمانی که خانواده‌اش پس از اعدام شاه مخلوع چارلز یکم به هلند گریختند، در دست نیست. در طول نخستین جنگ داخلی انگلستان پدرش مشاور برجسته چارلز اول بود، سپس در سال ۱۶۴۶ با پسرش چارلز دوم به تبعید رفت. مانند بسیاری از پناهندگان، آنها در بردا ساکن شدند، جایی که «مری اورانژ» به بسیاری از فراریان
شدند، جایی که «مری اورانژ» به بسیاری از فراریان انگلیسی پناه داد. مری ظاهراً برخلاف میل مادرش هنریتا ماریا که از هاید متنفر بود، آن هاید را به عنوان خدمتکار افتخاری منصوب کرد. آن هاید در میان افرادی که در لاهه یا در خانه روستایی شاهزاده اورانژ در تیلینگن ملاقات می‌کرد، محبوب عموم شد. او جذاب و شیک بود و مردان بسیاری را به خود جذب کرد. یکی از اولین مردانی که عاشق آن هاید شد، اسپنسر کامپتون، پسر ارل نورث همپتون بود. با این حال، دیری نپائید که آن هاید عاشق هنری جرمین شد که او هم متقابلاً احساسات خود را به آن
جرمین شد که او هم متقابلاً احساسات خود را به آن هاید نشان داد. وی هنگامی که با جیمز، دوک یورک، پسر شاه مخلوع ملاقات کرد، آن به همان سرعت جرمین را کنار گذاشت. در ۲۴ نوامبر ۱۶۵۹، دو یا سه سال پس از اولین ملاقات او، جیمز دوم به رغم مخالفت بسیاری از جمله پدرش، که آن هاید را در اتاقی حبس کرد و ظاهراً از چارلز خواست تا او را اعدام کند، قول داد که با آن هاید ازدواج کند. چارلز این توصیه را رد کرد و گفت که شخصیت قوی آن هاید تأثیر مثبتی بر برادر ضعیف او خواهد داشت. مرگ و میراث. آن هاید به مدت ۱۵ ماه پس از تولد
مرگ و میراث. آن هاید به مدت ۱۵ ماه پس از تولد کوچک‌ترین پسرش، ادگار، بیمار بود. او هنریتا را در سال ۱۶۶۹ و کاترین را در سال ۱۶۷۱ به دنیا آورد، اما هرگز پس از تولد کاترین بهبودی کامل نیافت. او که مبتلا به سرطان پستان بود، در ۳۱ مارس ۱۶۷۱ درگذشت. در بستر مرگ، برادرانش هنری و لورنس سعی کردند یک کشیش انگلیسی را بیاورند تا او را شفاعت کرده و مراسم عشای ربانی را به جا آورد، اما آن هاید امتناع کرد و به‌جایش مراسم «ویتاکوم» را از کشیش کلیسای کاتولیک دریافت کرد. دو روز پس از مرگ او، جسد مومیایی شده او در سرداب
دو روز پس از مرگ او، جسد مومیایی شده او در سرداب ماری، ملکه اسکاتلند در نمازخانهٔ کوچک هنری هفتم در کلیسای وست‌مینستر دفن شد. در ژوئن ۱۶۷۱، تنها پسر بازمانده آن، ادگار، به دلایل طبیعی درگذشت، و به دنبال آن کاترین در دسامبر درگذشت و ماری و آن را به عنوان وارثان دوک یورک باقی گذاشت. پس از مرگ آن هاید، پرتره‌ای از او توسط ویلم ویزینگ به سفارش مری دوم ملکهٔ آینده کشیده شد. این قبلاً بالای درب اتاق نشیمن ملکه در گاردن هاوس واقع در قلعه وینزر آویزان بود. دو سال پس از مرگ همسر اولش، جیمز دوم، پادشاه انگلستان با
پس از مرگ همسر اولش، جیمز دوم، پادشاه انگلستان با یک شاهزاده خانم کاتولیک به نام ماری مدنا ازدواج کرد. ماری مدنا تنها پسر او، جیمز فرانسیس ادوارد استوارت را به دنیا آورد که تا بزرگسالی زنده ماند. جیمز در سال ۱۶۸۵ پادشاه انگلستان، ایرلند و اسکاتلند شد، اما در جریان انقلاب شکوهمند سال ۱۶۸۸ از قدرت خلع شد. سپس پارلمان انگلیس تاج و تخت را به دختر بزرگ آن هاید یعنی مری و همسرش ویلیام سوم پیشنهاد کرد. پس از مرگ مری در سال ۱۶۹۴ و ویلیام در سال ۱۷۰۲، تنها فرزند بازمانده آن هاید، ملکه آن ملکه سه پادشاهی انگلستان،
آن هاید، ملکه آن ملکه سه پادشاهی انگلستان، ایرلند و اسکاتلند شد و در سال ۱۷۰۷، اولین حاکم پادشاهی متحد بریتانیای کبیر شد.
آن ل. پلنت یک بیوشیمیست آمریکایی است. او عضو مؤسسه موسسه ملی استانداردها و فناوری است که پیش از این رئیس بخش زیست‌سیستم‌ها و بیومواد بود. پلنت به بررسی اندازه‌گیری‌ها و مدل‌های جمعیت‌های سلولی می‌پردازد. او دریافت‌کننده مدال‌های مدال نقره وزارت بازرگانی ایالات متحده و مدال برنز وزارت بازرگانی ایالات متحده است. پلنت عضو مؤسسه آمریکایی مهندسی پزشکی و زیست‌شناسی و انجمن پیشبرد علم آمریکا است. تحصیلات. پلنت در سال ۱۹۷۶ با افتخار بورسیه دانشگاهی در رشته زیست‌شناسی و با گرایش‌های فرعی ریاضیات و شیمی از دانشگاه
و با گرایش‌های فرعی ریاضیات و شیمی از دانشگاه آریزونا فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۹۷۸، او کارشناسی ارشد خود را در رشته تغذیه انسانی از دانشگاه نبراسکا-لینکلن تحت نظر استاد کنستنس کیس دریافت کرد. پایان‌نامه او با عنوان "اثر مکمل‌های مس و فیبر بر استفاده از مس در انسان‌ها" بود. پلنت در سال ۱۹۸۳ دکترای خود را در رشته بیوشیمی از دانشکده پزشکی بیلر دریافت کرد. مشاور دکتری او لوئیس سی. اسمیت بود. پایان‌نامه او با عنوان "انتقال فازی آبی هیدروکربن‌های آروماتیک پلی‌سیلیکلیک در غشای مدل و سلول‌ها" بود. حرفه و تحقیق. از
در غشای مدل و سلول‌ها" بود. حرفه و تحقیق. از سال ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۵، پلنت شیمی‌دان تحقیقاتی در موسسه ملی استانداردها و فناوری (NIST) بود که به عنوان رهبر پروژه گروه چندرشته‌ای بیوسنسورها فعالیت می‌کرد. در این مدت، او همچنین به عنوان دانشمند بازدیدی در مرکز هلمولتس برای تحقیقات عفونت حضور داشت. او از سال ۱۹۹۳ تا ۱۹۹۶ در کمیته مشاوره تحقیقاتی مدیر مؤسسه ملی فناوری و استانداردها عضویت داشت و برای دوره ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۶ ریاست این کمیته را بر عهده داشت. پلنت از ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۵ مشاور علمی مدیر آزمایشگاه علوم و فناوری شیمیایی
مشاور علمی مدیر آزمایشگاه علوم و فناوری شیمیایی مؤسسه ملی فناوری و استانداردها بود. از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۱، پلنت رهبر گروه مواد بیومولکولی بود و تحقیقات را با بودجه‌ای تقریبی ۲ میلیون دلار هماهنگ و هدایت می‌کرد. او به عنوان دانشمند بازدیدی در مؤسسه مکس پلانک مخصوص تحقیقات پلیمر فعالیت داشت. او از ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۱ به عنوان محقق بازدیدی در دپارتمان زیست‌شناسی دانشگاه جان هاپکینز حضور داشت و تأثیر ماتریکس خارج‌سلولی بر شکل سلول و بیان ژن را با مایکل ادیدین تحقیق کرد. پلنت نماینده مؤسسه ملی فناوری و استانداردها در
پلنت نماینده مؤسسه ملی فناوری و استانداردها در شورای ملی علم و فناوری از ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۵ بود. او از ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۲ رهبر گروه علوم سیستم‌های سلولی در بخش علوم بیوشیمی در مؤسسه ملی فناوری و استانداردها بود. از ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۷، او رئیس بخش زیست‌سیستم‌ها و بیومواد در مؤسسه ملی فناوری و استانداردها بود که در آنجا به بررسی بهبود تضمین اندازه‌گیری‌ها برای سیستم‌های زیستی پیچیده می‌پرداخت. بخش او شامل حدود ۸۰ نفر پرسنل و همکاران با بودجه‌ای معادل ۱۶ میلیون دلار بود. , پلنت عضو مؤسسه ملی فناوری و استانداردها است که در آنجا
عضو مؤسسه ملی فناوری و استانداردها است که در آنجا به تحقیق در زمینه اندازه‌گیری‌ها و مدل‌های جمعیت‌های سلولی می‌پردازد. شاخه تحقیقاتی پلنت به بررسی اندازه‌گیری‌های سلول‌های تک از میکروسکوپ سلول زنده و توسعه رویکردهای نظری می‌پردازد که به درک پیش‌بینی‌کننده سیستم‌های سلولی پیچیده منتهی می‌شود. در حال حاضر، پلنت به بررسی شبکه‌های مولکولی کوچک در سلول‌های بنیادی القایی پرتوان مهندسی شده با مدل ترمودینامیک آماری می‌پردازد. ناهمگنی فنوتیپ‌های سلولی در جمعیت‌های ایزوژنیک، پنجره‌ای به تنوع روش‌های عمل دستگاه
ایزوژنیک، پنجره‌ای به تنوع روش‌های عمل دستگاه سلولی برای پردازش اطلاعات می‌دهد. این تنوع در بیان بازتاب‌دهنده نوسانات استوکیستیکی است که در آن متغیرهای شبکه‌های مرتبط با یکدیگر تعامل دارند تا تنظیم بالا و پایین را انجام دهند. اهداف آزمایشگاه پلنت شامل اندازه‌گیری ثابت‌های سینتیکی این نوسانات و همبستگی‌های میان آنهاست تا مبنای ترمودینامیکی برای درک این که کدام اندازه‌گیری‌های سلولی برای کنترل یک فنوتیپ خاص مهم‌ترین هستند، فراهم شود. این کار به چالشی اساسی در ویژگی‌های درمان‌های مبتنی بر سلول می‌پردازد، یعنی
ویژگی‌های درمان‌های مبتنی بر سلول می‌پردازد، یعنی اینکه باید چه چیزهایی اندازه‌گیری شوند که اطلاعات پیش‌بینی‌کننده‌ای دربارهٔ محصول سلولی فراهم کنند تا عملکرد مطلوب تضمین شود. انجام این مطالعه شامل تعداد زیادی از همکاران مؤسسه ملی فناوری و استانداردها است که به بررسی چالش‌ها در تصویربرداری کمی سریع و بدون مداخله، ویرایش ژنوم CRISPR-Cas در خطوط گزارشگر iPSC، تحلیل تصاویر از جمله استفاده از استنتاج CNN و مدل‌سازی نظری می‌پردازند. جوایز و افتخارات. در سال‌های ۱۹۹۱ و ۲۰۱۱، پلنت مدال برنز وزارت بازرگانی ایالات
۱۹۹۱ و ۲۰۱۱، پلنت مدال برنز وزارت بازرگانی ایالات متحده را دریافت کرد. او در سال ۲۰۰۷ مدال نقره وزارت بازرگانی ایالات متحده را دریافت کرد. پلنت در سال ۲۰۱۳ به عنوان عضو مؤسسه آمریکایی مهندسی پزشکی و زیست‌شناسی انتخاب شد. او در سال ۲۰۱۶ به عضویت انجمن پیشبرد علم آمریکا درآمد.
استل رزماری رامی (; – ) یک غددشناس، فیزیولوژیست و فمینیست آمریکایی بود که به‌طور بین‌المللی به‌خاطر رد ادعاهای ادگار برمن، جراح و رهبر حزب دموکرات، مشهور شد. برمن ادعا کرده بود زنان به‌خاطر «عدم تعادل‌های هورمونی شدید» شایستگی تصدی مناصب عالی عمومی را ندارند. نگرش متعادل رامی به زندگی در این نقل‌قول بعدی او تجلی یافت: «من عشق ورزیده‌ام. و مورد عشق قرار گرفته‌ام. و باقی همه موسیقی پس‌زمینه است.» زندگی اولیه. رامی با نام استلا رزماری روبین در دیترویت، میشیگان از والدین مهاجر یهودی متولد شد و پس از نقل‌مکان
از والدین مهاجر یهودی متولد شد و پس از نقل‌مکان خانواده‌اش در دوران نوزادی، در بروکلین، نیویورک بزرگ شد. مادرش که مهاجری فرانسوی با تحصیلات کلاس سوم و بی‌سواد بود، او را به معنای «ستاره» نامگذاری کرده بود. در طول کودکی، مادر رامی او و خواهر و برادرهایش را به تحصیل تشویق می‌کرد. در دوران مدرسه، معلمی اصرار داشت نام او را به صورت رسمی «استل» ثبت کند. پدر رامی زمانی که او نوجوان بود درگذشت. تحصیلات. رامی در ۱۵ سالگی از دبیرستان فارغ‌التحصیل شد و در ۱۹ سالگی مدرک لیسانس خود را در ریاضیات و زیست‌شناسی از کالج
لیسانس خود را در ریاضیات و زیست‌شناسی از کالج بروکلین دریافت کرد. در اوج رکود بزرگ، او بورسیه‌ای ۷۵۰ دلاری برای تدریس در کالج کوئینز نیویورک به‌دست‌آورد و سپس در سال ۱۹۴۰ مدرک کارشناسی ارشد خود را در شیمی فیزیک از دانشگاه کلمبیا دریافت کرد. در سال ۱۹۴۱ با جیمز تی. رامی، وکیل، ازدواج کرد و صاحب دو فرزند شد. در سال ۱۹۵۰، دکترای فیزیولوژی خود را از دانشگاه شیکاگو دریافت کرد. در طول عمرش، ۱۴ مدرک افتخاری به او اعطا شد. او اولین عضو زن هیئت علمی دانشکده پزشکی دانشگاه شیکاگو بود. تدریس و پژوهش. در سال ۱۹۴۱، رامی
شیکاگو بود. تدریس و پژوهش. در سال ۱۹۴۱، رامی برای شغل در دپارتمان شیمی دانشگاه تنسی درخواست داد، اما به او گفته شد «باید به خانه برود و از شوهرش مراقبت کند.» چند ماه پس از آن، پس از ورود ایالات متحده به جنگ جهانی دوم، رئیس دپارتمان به رامی پیشنهاد تدریس ترمودینامیک و بیوشیمی به دانشجویان نظامی را داد. رامی استاد بازنشسته فیزیولوژی و بیوفیزیک در دانشکده پزشکی دانشگاه جرج‌تاون بود. جنجال سیاسی. در سال ۱۹۷۰، دکتر ادگار برمن، جراح بازنشسته، در جلسه کمیته اولویت‌های ملی حزب دموکرات، درخواست پتسی مینک، نماینده
ملی حزب دموکرات، درخواست پتسی مینک، نماینده کنگره، برای اقدام دربارهٔ حقوق زنان را رد کرد. برمن با تأکید بر آنچه تفاوت‌های شدید بین مردان و زنان می‌دانست، اصرار داشت که «توفان‌های ماهانه عدم تعادل هورمونی» زنان را برای مناصب عالی ناشایست می‌کند. او گفت: «فرض کنید یک رئیس‌جمهور زن یائسه داشتیم که باید دربارهٔ خلیج خوک‌ها تصمیم می‌گرفت؟... با وجود همه شرایط برابر، باز هم ترجیح می‌دادم یک مرد مثل جان اف. کندی در بحران موشکی کوبا تصمیم می‌گرفت تا یک زن همسن.» به‌عنوان یک غددشناس، رامی نامه‌هایی به واشینگتن
به‌عنوان یک غددشناس، رامی نامه‌هایی به واشینگتن ایونینگ استار و واشینگتن پست نوشت و ادعاهای برمن را مورد انتقاد قرار داد. در یکی از نامه‌ها نوشت: «متعجب شدم که بفهمم هورمون‌های تخمدانی برای سلول‌های مغزی سمی هستند»، و همچنین اشاره کرد که در طول بحران موشکی کوبا، جان اف. کندی از بیماری آدیسون رنج می‌برد و داروهای او برای این اختلال هورمونی شدید می‌توانستند نوسانات شدید خلقی ایجاد کنند. باشگاه ملی مطبوعات زنان میزبان مناظره‌ای بین رامی و برمن بود که برمن با این جمله آغاز کرد: «من واقعاً زنان را دوست دارم.»
این جمله آغاز کرد: «من واقعاً زنان را دوست دارم.» رامی پاسخ داد: «هنری هشتم هم همین‌طور بود.» بر اساس گزارش واشینگتن پست، رامی در این مناظره بر برمن غلبه کرد. پس از این مناظره، برمن از کمیته ملی دموکرات استعفا داد و رامی به یک سخنران عمومی در مورد حقوق زنان تبدیل شد.
آلووا کریستین الیسر (۱۸۹۲–۱۹۶۴) یک زمین‌شناس و یکی از اولین چینه‌شناسان زن در آمریکای شمالی بود. اوایل زندگی. آلووا سی. الیسر در ۲۶ آوریل ۱۸۹۲ در گلوستون، تگزاس متولد شد. او در سن هشت‌سالگی از طوفان بزرگ گلوستون ۱۹۰۰ جان سالم به در برد. دو برادر نوزادش در این رویداد کشته شدند. الیسر که شاگرد ممتاز کلاس خود بود، بعدها در سال ۱۹۱۵ به‌عنوان دانشجوی ممتاز در زمین‌شناسی از دانشگاه تگزاس فارغ‌التحصیل شد و یکی از دو زنی بود که در این رشته فارغ‌التحصیل شدند. پس از فارغ‌التحصیلی، الیسر در دبیرستان بال موقعیت تدریس
فارغ‌التحصیلی، الیسر در دبیرستان بال موقعیت تدریس داشت. این موقعیت کوتاه‌مدت بود زیرا او تصمیم گرفت به دانشگاه بازگردد و به امید تبدیل‌شدن به استاد، به تحصیل ادامه دهد. همزمان با تحصیل، الیسر در زمینه زمین‌شناسی تحت نظارت استادان خود، پروفسور فرانسیس ال. ویتنی و پروفسور هال پی. بایبی تحقیق می‌کرد. یکی از اولین مقالات پژوهشی او کمی پس از آن، در سال ۱۹۱۸ منتشر شد که شامل کشفیات متعدد سنگواره‌های او بود. همین سنگواره‌ها در کتاب راهنمای فسیل‌های کرتاسه تگزاس، توسط دبلیو. اس. آدکین (۱۹۲۸) گنجانده شدند. در همان
دبلیو. اس. آدکین (۱۹۲۸) گنجانده شدند. در همان سال، الیسر به‌عنوان استاد در دانشگاه کانزاس مشغول به تدریس زمین‌شناسی شد و در سال ۱۹۱۹ توانست تجربه خود را در همکاری با بررسی زمین‌شناسی کانزاس اعمال کند. حرفه. در سال ۱۹۲۰، آلووا سی. الیسر دوباره حرفه خود را تغییر داد و شروع به کار برای شرکت نفت و پالایش هومبل کرد. او به‌طور خاص توسط والاس پرت برای طراحی یک آزمایشگاه زیرسطحی استخدام شد که برای نشان دادن توسعه نفت و گاز طبیعی و همچنین سایر مواد معدنی فعالیت می‌کرد. این همان جایی بود که او واقعاً توانست در زمینه
این همان جایی بود که او واقعاً توانست در زمینه مطالعه زمین‌شناسی نفت نامی برای خود بسازد و دستاوردهای زیادی را برای زنان در زمین‌شناسی رقم بزند. الیسر آزمایشگاهی طراحی و افتتاح کرد که بر دوره‌های زمانی ترشیاری و کرتاسه متمرکز بود. تنها چند ماه پس از افتتاح آزمایشگاه، او یک کشف عمده از فرامینیفرها در یکی از چاه‌های شرکت در گوس کریک انجام داد. مطالعات او بر روی فرامینیفرها به وجود صخره‌های مرجانی دوره الیگوسن در گنبد نمکی دامون ماوند در شهرستان برازوریا اشاره کرد. برخی از نمونه‌های او در مجموعه نوع NPL
اشاره کرد. برخی از نمونه‌های او در مجموعه نوع NPL نگهداری می‌شوند. او یکی از اولین کسانی بود که پتانسیل استفاده از فرامینیفرها برای همبستگی سنگ‌ها از مغزه‌های حفاری را دید. این یافته‌ها اساس برخی از معروف‌ترین نوشته‌های او در سال‌های آینده بود. آلووا سی. الیسر یکی از اولین چینه‌شناسان زن و یکی از برجسته‌ترین میکروپالئونتولوژیست‌های اقتصادی در ایالات متحده بود و تأثیر پایداری در زمینه زمین‌شناسی بر جای گذاشت و راه را برای بسیاری از زنان در این حوزه هموار کرد. هنگامی که او توسط شرکت نفت و پالایش هومبل برای
هنگامی که او توسط شرکت نفت و پالایش هومبل برای کار در یک آزمایشگاه زیرسطحی استخدام شد، اولین زنی شد که برای یک شرکت در این حوزه فعالیت کرد – و همزمان توانست در ایجاد انجمن زمین‌شناسی هوستون کمک کند. در مجلات متعدد خود با جوزف آگوستین کوشمن، آن‌ها فرامینیفرهای موجود را مطالعه کردند و پانزده گونه جدید و هفت گونه متفاوت را کشف کردند. با وجود مشارکت‌هایش، او برای کشف خود در زمینه فرامینیفرها در کتاب "سفر جویندگان نفت" نوشته ادوین اوون اعتبار نگرفت، که تنها از جِی. اِی. آدن، ادوین تی. دامبل، جوزف آگوستین کوشمن
اِی. آدن، ادوین تی. دامبل، جوزف آگوستین کوشمن و جسی جی. گالووی نام برد. با این حال، این چهار نفر تنها با استفاده از تحقیقات خود الیسر و نویسندگان مشترکش استر اپلین و هدویگ کنیکر توانستند به نتایج خود دست یابند. الیسر، همراه با اپلین و کنیکر، همگی ایده استفاده از میکروفسیل‌ها برای شناسایی و یافتن نفت را پیشنهاد دادند. آلووا سی. الیسر به‌طور مستقل همچنان تأثیرگذار بود و کارهایش توسط بسیاری از سازمان‌های زمین‌شناسی معروف در ایالات متحده منتشر شد. از دستاوردهای برجسته او می‌توان به عضویت در انجمن زمین‌شناسی
برجسته او می‌توان به عضویت در انجمن زمین‌شناسی آمریکا و معاونت انجمن زمین‌شناسی هوستون به مدت دو سال اشاره کرد. الیسر بیش از بیست سال برای شرکت نفت و پالایش هومبل کار کرد تا اینکه در سال ۱۹۴۷ بازنشسته شد. او در طول حرفه خود در اقدامات خیریه شرکت داشت و کتابخانه زمین‌شناسی خود شامل ۳۰۰۰ جلد را به دانشگاه تگزاس اهدا کرد. او در تاریخ ۲۲ سپتامبر ۱۹۶۴، در سن هفتادودو سالگی در گلوستون، تگزاس درگذشت.
گورزادیان (زبان ارمنی: ), یکی از نام‌های خانوادگی رایج در میان ارمنیان می‌باشد.
ماریا موریساوا (۲ نوامبر ۱۹۱۹ – ۱۰ ژوئن ۱۹۹۴) یک ژئومورفولوژیست آمریکایی بود. موریساوا بخش مهمی از انقلاب در این حوزه که در دهه ۱۹۵۰ آغاز شد، بود. او ژئومورفولوژی رودخانه‌ها، مناطق فعال گسل‌ها، تکتونیک صفحه‌ای، ژئومورفولوژی ساحلی، مخاطرات زمین‌شناسی، و ژئومورفولوژی محیطی را مطالعه کرد. اوایل زندگی و تحصیلات. موریساوا در ۲ نوامبر ۱۹۱۹ متولد شد و در تاریخ ۱۰ ژوئن ۱۹۹۴ در اثر تصادف تک‌خودرویی درگذشت. او در تولدو، اوهایو از پدری ژاپنی و مادری آمریکایی به دنیا آمد. او در سال ۱۹۴۱ مدرک کارشناسی ریاضیات را از کالج
او در سال ۱۹۴۱ مدرک کارشناسی ریاضیات را از کالج هانتر با گرایش شیمی دریافت کرد. سپس مدرک کارشناسی ارشد الهیات را دریافت کرد و پس از آن به زمین‌شناسی روی آورد و مدرک کارشناسی ارشد خود را از دانشگاه وایومینگ در سال ۱۹۵۲ گرفت. او از سال ۱۹۵۵ تا ۱۹۵۹ در کالج برین ماور تدریس کرد. در سال ۱۹۶۰، موریساوا دکترای خود را از دانشگاه کلمبیا دریافت کرد. آرتور نیوئل استرالر مشاور او در کار دکتری‌اش دربارهٔ ژئومورفولوژی کمی جریان‌های پنسیلوانیا بود. تمایل موریساوا به درک دنیای طبیعی در بررسی‌های علمی متنوع او نمایان
درک دنیای طبیعی در بررسی‌های علمی متنوع او نمایان می‌شود. او علاقه‌ای خاص به گیاهان، حیوانات، زیبایی و ارزش زیبایی‌شناسی مناظر داشت. حرفه. موریساوا در سال ۱۹۵۹ به عنوان استادیار در دانشگاه مونتانا فعالیت خود را آغاز کرد. پس از آن، از ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۲ در واشینگتن، دی.سی. برای سازمان زمین‌شناسی ایالات متحده مشغول به کار بود. او از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۹ به تدریس در کالج انتیاک ادامه داد. موریساوا به عنوان مشاور انجمن زمین‌شناسی آمریکا و انجمن کواترنری آمریکا فعالیت داشت. همچنین، او چندین بار به عنوان رئیس بخش