payamvha/North_RAG huggingface dataset:
عمومی بود که نسبت به پادشاهی ایتالیا بی‌میلی نشان می‌داد؛ نمونه برجسته‌ای از آن، ماریا کریستینای آستوریاس، مادر ملکه با اصالت اتریش-مجارستان بود. نزدیکی میان دیکتاتوری‌های مدیترانه. پس از به قدرت رسیدن دیکتاتورها بنیتو موسولینی (۱۹۲۲) و میگل پریمو د ریورا (۱۹۲۳)، شرایط برای برقراری روابط نزدیک‌تر روشن‌تر شد و ایده نزدیکی به ایتالیا برای سیاست دولت اسپانیا جذاب‌تر شد، به‌ویژه از نظر سودی که این روابط به اسپانیا در خصوص مسئله طنجه می‌رساند. برای ایتالیا، برقراری دیکتاتوری پریمو د ریورا چشم‌اندازی برای نفوذ
دیکتاتوری پریمو د ریورا چشم‌اندازی برای نفوذ بیشتر بر کشوری فراهم کرد که اکنون به اصلاحات انجام‌شده در ایتالیای فاشیستی (۱۹۲۲ تا ۱۹۴۳) علاقه‌مند بود. روابط در این دوره اغلب در قالب یک مثلث دیپلماتیک بین جمهوری سوم فرانسه، پادشاهی ایتالیا و استقرار مجدد (اسپانیا) شکل می‌گرفت. در حالی که تمایل به دوستی و نزدیکی وجود داشت، «معاهده سازش و داوری» که در اوت ۱۹۲۶ بین دو کشور امضا شد، از لحاظ عملی نسبت به انتظارات آغاز دیکتاتوری «Primorriverista» محدود بود. با این حال، پس از امضای این معاهده، یک دوره «ماه عسل
این حال، پس از امضای این معاهده، یک دوره «ماه عسل دیپلماتیک» بین دو رژیم آغاز شد. دخالت ایتالیا در جنگ داخلی اسپانیا. پس از ۱۸ ژوئیه ۱۹۳۶ و آغاز جنگ داخلی اسپانیا، موسولینی استراتژی خود را تغییر داد و در کنار فراکسیون شورشی وارد عمل شد. لشکر نیروهای داوطلب (CTV)، یک نیروی اعزامی فاشیستی از ایتالیا، حدود ۷۸٬۰۰۰ سرباز ایتالیایی را به اسپانیا فرستاد تا به فرانکو کمک کنند و تعهد دادند اسپانیای فاشیستی و اروپای فاشیستی ایجاد کنند. در سال ۱۹۳۷، عملیات‌های مهمی که CTV در آن شرکت داشت شامل نبردهای مالاگا، برمه،
که CTV در آن شرکت داشت شامل نبردهای مالاگا، برمه، سانتاندر و فاجعه گوادالاخارا بود. بین سال‌های ۱۹۳۸ و ۱۹۳۹، به گفته مورخ رودریگو خاوییر، «ایتالیایی‌ها برای موفقیت ارتش شورشی حیاتی بودند… در شکستن و تثبیت جبهه آراگون، در تصرف بارسلون و خیرونا و در پایان کمپین لوانت». ناوهای زیرسطحی ایتالیا علیه کشتی‌های جمهوری‌خواه و همچنین بندرها مدیترانه‌ای با همکاری ناوهای سطحی اقدام کردند. "نیروی دریایی سلطنتی ایتالیا" نیز پشتیبانی لجستیکی مهمی برای شورشیان فراهم کرد، از جمله اسکورت محموله‌های تجاری حاوی تدارکات جنگی،
جمله اسکورت محموله‌های تجاری حاوی تدارکات جنگی، و برای تسهیل محاصره دریایی جمهوری، به نیروی دریایی شورشی اجازه استفاده از لنگرگاه در سیسیل و ساردینیا داده شد. نیروهای ایتالیایی در جزایر بالئاری یک پایگاه هوایی از Aviazione Legionaria در مایورکا ایجاد کردند، از آنجا به آن‌ها اجازه داده شد با تأیید مقامات شورشی، مناطقی در لوانت شبه‌جزیره تحت کنترل جمهوری بمباران کنند (از جمله بمباران‌های بارسلون که به‌عنوان جنایت علیه بشریت بررسی شد). یک "اسکوادریستی" فاشیست، Arconovaldo Bonaccorsi، سرکوب شدیدی در جزایر
Arconovaldo Bonaccorsi، سرکوب شدیدی در جزایر بالئاری رهبری کرد. جنگ جهانی دوم. در جریان جنگ جهانی دوم، ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۳، روابط اسپانیا و ایتالیا نزدیک بود. با اینکه ایتالیا در کنار آلمان جنگید، اسپانیا در حال بهبودی از یک جنگ داخلی بود و بی‌طرف ماند. در فوریه ۱۹۴۱، دیدار موسولینی و فرانکو در بوردیگه‌را انجام شد؛ در این دیدار "دوچه" از فرانکو خواست به نیروهای محور بپیوندد. سقوط موسولینی ضربه‌ای برای دولت فرانکو بود. در هفته‌های اول، مطبوعات اسپانیا با سانسور شدید، اخبار ایتالیا را به‌طور مختصر و بدون تحلیل
شدید، اخبار ایتالیا را به‌طور مختصر و بدون تحلیل منتشر می‌کردند. با این حال، پس از انتشار آتش‌بس کاسیبیله، روزنامه‌های اسپانیایی به‌طور گسترده بیانیه رسمی آلمان را نقل کردند که خیانت ایتالیا را محکوم می‌کرد. برخی افسران اسپانیایی مدال‌های نظامی ایتالیا را به سفارت ایتالیا در مادرید بازگرداندند. از اواسط سپتامبر ۱۹۴۳، دو دولت ایتالیایی، یکی به رهبری موسولینی و دیگری به رهبری پادشاه ویکتور امانوئل سوم، برای به‌رسمیت شناختن دیپلماتیک اسپانیا رقابت کردند؛ نمایندگان دیپلماتیک آلمان در مادرید از موسولینی حمایت
دیپلماتیک آلمان در مادرید از موسولینی حمایت کردند، در حالی که نمایندگان متفقین به شدت علیه آن توصیه کردند. پس از دوره‌ای از تردید، اسپانیا در اواخر سپتامبر اعلام کرد که روابط رسمی خود را با پادشاهی ایتالیا ادامه خواهد داد. سفیر ایتالیا در مادرید، پاولوچی دی کالبولی، دولت مارشال پیترو بادولیو را انتخاب کرد، اگرچه برخی کنسول‌های ایتالیا در اسپانیا وفاداری خود را به موسولینی اعلام کردند. سفیر اسپانیا در ایتالیا فاشیست، Raimundo Fernández-Cuesta، رسماً در سمت نماینده اسپانیا در پادشاهی باقی ماند، هرچند به
نماینده اسپانیا در پادشاهی باقی ماند، هرچند به مادرید بازگشت؛ در عمل، پیش از دولت بادولیو، اسپانیا توسط مقامات کم‌رتبه نمایندگی می‌شد. با این حال، اسپانیا روابط غیررسمی با جمهوری سوسیال ایتالیا حفظ کرد. کنسول سابق ایتالیا در مالاگا، اوجنیو مورّاله، به نماینده غیررسمی موسولینی در مادرید تبدیل شد؛ و کنسول اسپانیا در میلان، فرناندو شانتل، نماینده غیررسمی فرانکو در RSI شد. در عمل، اسپانیا فاصله خود را از هر دو دولت موسوم به "پادشاهی جنوب" و RSI حفظ کرد. بادولیو برای تسریع مذاکرات با متفقین به خدمات مادرید نیاز
برای تسریع مذاکرات با متفقین به خدمات مادرید نیاز داشت، اما رد شد. چهره‌های برجسته فاشیست که به دنبال گذرنامه اسپانیایی بودند تقریباً همیشه موفق به دریافت کمک نشدند. در ماه‌های پایانی جنگ، سفیران جدیدی توسط اسپانیا () و پادشاهی ایتالیا () منصوب شدند، هرچند سانگرونیز زودتر از مه ۱۹۴۵ نرسید. جنگ سرد. پس از جنگ جهانی دوم، دیکتاتوری فرانکو حمایت مالی از حزب پسافاشیست ایتالیا، Italian Social Movement (MSI)، از طریق طرحی که وزیر امور خارجه آلبرتو مارتین-آرتاجو راه‌اندازی کرده بود، فراهم کرد. از دهه ۱۹۶۰، فرانکو
کرده بود، فراهم کرد. از دهه ۱۹۶۰، فرانکو همچنین از Ordine Nuovo و National Vanguard حمایت کرد و در سال ۱۹۷۰ به یونیو والریو بورگزه، کودتاچی، پناه داد، و از آن پس اسپانیا به پناهگاهی برای برخی تروریست‌های افراطی راست ایتالیا تبدیل شد که نهایتاً نقش خود را در دوران اسپانیا در دوران انتقال به دموکراسی ایفا کردند. قرن ۲۱. امروزه، ایتالیا و اسپانیا عضو کامل اتحادیه اروپا (EU)، ناتو و اتحادیه مدیترانه (UfM) هستند. روابط دوجانبه بین دو کشور به دلیل پیوندهای تاریخی و عضویت در اتحادیه اروپا بسیار نزدیک است.
تاریخی و عضویت در اتحادیه اروپا بسیار نزدیک است. دیدارهای دولتی و در سطح کسب‌وکار مکرر برگزار می‌شود. تمامی این موارد در تبادلات اقتصادی منعکس شده که از وزن بسیار بالایی برخوردار است. روابط دیپلماتیک تحت چارچوب اتحادیه اروپا با مسائل زیرسطحی بی‌اعتمادی متقابل بین دو کشور همراه بوده است، با وجود نزدیکی فرهنگی و چالش‌های مشترک. این روابط در دوره نخست‌وزیری همزمان ماریانو راخوی و ماتئو رنتسی دچار دوره‌ای از «سرمای شدید» شد، زیرا آن‌ها از نظر شخصی با یکدیگر رابطه خوبی نداشتند. هر دو دولت برنامه‌هایی برای تقویت
خوبی نداشتند. هر دو دولت برنامه‌هایی برای تقویت محور مادرید-رم در مذاکرات اتحادیه اروپا پیرامون بازسازی پس از COVID-19 در دوره دولت دوم نخست‌وزیر ایتالیا جوزپه کونته، با حضور پدرو سانچز به عنوان همتای اسپانیایی وی، ارائه دادند. با این حال، ورود ماریو دراگی به نخست‌وزیری ایتالیا، فاصله مواضع دو کشور را بیشتر کرد، برخلاف «هماهنگی نسبی» که پیش‌تر توسط کونته پرورش یافته بود. در نوامبر ۲۰۲۱، رئیس‌جمهور ایتالیا سرجو ماتارلا به اسپانیا سفر رسمی کرد و توسط شاه فلیپه ششم در کاخ سلطنتی مادرید استقبال شد. در ژانویه
ششم در کاخ سلطنتی مادرید استقبال شد. در ژانویه ۲۰۲۲، اسپانیا پیشنهاد امضای یک پیمان دوستی بین دو کشور را به ایتالیا ارائه کرد. وزیر امور خارجه اسپانیا آلبارِس به همتای ایتالیایی خود لوئیجی دی مایو «ازسرگیری» روابط بین پارلمان‌های اسپانیا و ایتالیا را پیشنهاد داد و چشم‌انداز ایجاد یک انجمن سرمایه‌گذاری بین شرکت‌های دو کشور مرتبط با پروژه‌های بهره‌مند از بودجه اتحادیه اروپا را مطرح کرد. در نوامبر همان سال، نخست‌وزیر ایتالیا، جورجا ملونی، اعلام کرد که همکاری در زمینه انرژی، «اقتصاد واقعی» و مهاجرت ادامه خواهد
زمینه انرژی، «اقتصاد واقعی» و مهاجرت ادامه خواهد داشت و روابط دوجانبه در چارچوب مشترک اتحادیه اروپا و ناتو تقویت می‌شود. تبادل فرهنگی. در دوران عصر اکتشاف، کاوشگران و مسافران مشهور ایتالیایی بخشی از تاریخ مدرن اسپانیا بودند. از جمله آن‌ها می‌توان به آمریگو وسپوچی، کریستف کلمب و Francesco Guicciardini اشاره کرد. مهاحرت. یک نشریه یوروستت در سال ۲۰۱۶ تخمین زد که ۱۸۷٬۸۴۷ ایتالیایی در اسپانیا زندگی می‌کنند و ۱۹٬۰۹۴ اسپانیایی در ایتالیا ساکن هستند.
در روان‌شناسی، مقابله دوری‌گزینی یک مکانیسم مقابله و نوعی اجتناب تجربی است. این مکانیسم با تلاش‌های آگاهانه یا ناخودآگاه فرد برای پرهیز از مواجهه با یک عامل استرس‌زا به منظور محافظت از خود در برابر مشکلاتی که عامل استرس‌زا ایجاد می‌کند، مشخص می‌شود. مقابله دوری‌گزینی می‌تواند منجر به سوءمصرف مواد، کناره‌گیری اجتماعی و دیگر شکل‌های گریزگرایی شود. سطوح بالای رفتارهای دوری‌گزینی ممکن است سبب تشخیص اختلال شخصیت دوری‌گزین شود، اگرچه هر کسی که چنین رفتارهایی را نشان می‌دهد، در تعریف ابتلا به این اختلال قرار
را نشان می‌دهد، در تعریف ابتلا به این اختلال قرار نمی‌گیرد. مقابله دوری‌گزینی همچنین نشانه‌ای از اختلال استرس پساسانحه است و با علائم افسردگی و اضطراب مرتبط است. علاوه بر این، مقابله دوری‌گزینیی بخشی از نظریه تعارض رویکرد-دوری‌گزینی است که توسط روان‌شناس کرت لوین معرفی شده است. برخی تحقیقات و دیدگاه‌های اخلاقی نشان می‌دهند که مقابله دوری‌گزینی ممکن است الگوی گسترده‌تری را در رفتار انسان منعکس کند، که در آن افراد تسکین ناراحتی را بر جستجوی تجربیات مثبت در اولویت قرار می‌دهند. مطالعات نشان داده‌اند که افراد
قرار می‌دهند. مطالعات نشان داده‌اند که افراد از تکنیک‌های بسیار بیشتری برای فرار از خلق و خوی بد نسبت به ایجاد خلق و خوی خوب استفاده می‌کنند، که این امر شیوع انگیزه پرهیز از رنج را برجسته می‌کند.
در ۲۸ اوت ۲۰۲۵، نیروی هوایی اسرائیل، حملات هدفمندی را علیه چندین وزیر جنبش حوثی‌ها در بیت بوس، صنعا، یمن، انجام داد. احمد الرهوی، نخست‌وزیر این گروه، محمد العاطفی، وزیر دفاع و محمد عبدالکریم غماری، رئیس ستاد کل، که برای گوش دادن به سخنرانی تلویزیونی عبدالملک حوثی، رهبر حوثی‌ها، جمع شده بودند، از جمله اهداف این حمله بودند. مرگ الرهوی و چندین وزیر دیگر بعداً توسط این گروه تأیید شد. اسرائیل، این حمله را عملیات قطره شانس نامید. پیشینه. پس از حملات ۷ اکتبر حماس به اسرائیل در سال ۲۰۲۳ که منجر به جنگ غزه شد،
به اسرائیل در سال ۲۰۲۳ که منجر به جنگ غزه شد، حوثی‌های یمن شروع به پرتاب موشک و پهپاد به سمت اسرائیل و کشتیرانی بین‌المللی در دریای سرخ کردند، اقداماتی که به گفته آنها در همبستگی با فلسطینی‌ها است. در پاسخ، ائتلافی به رهبری آمریکا، کارزار بمباران هوایی علیه حوثی‌ها را آغاز کرد که پس از توافق آتش‌بس بین آمریکا و حوثی‌ها در مه ۲۰۲۵ پایان یافت. حمله مرگبار حوثی‌ها به تل‌آویو در ژوئیه ۲۰۲۴، باعث شد که اسرائیل، نخستین حملات هوایی خود را به یمن، آغاز کند. از آن زمان، اسرائیل، شروع به حملات گاه‌به‌گاه علیه
آن زمان، اسرائیل، شروع به حملات گاه‌به‌گاه علیه حوثی‌ها کرد و شهرهایی مانند صنعا و حدیده را هدف قرار داد. حملات ۲۸ اوت پس از موج شدید حملات هوایی اسرائیل در صنعا در اوایل همان هفته در ۲۴ اوت انجام شد که منجر به کشته شدن ۱۰ نفر و زخمی شدن ۱۰۲ نفر دیگر شد. از جمله اهداف مورد حمله، یک ترمینال نفتی، یک نیروگاه برق و یک پایگاه نظامی در نزدیکی کاخ ریاست‌جمهوری بود. این حملات پس از آن انجام شد که حوثی‌ها برای نخستین بار یک بمب خوشه‌ای به سمت اسرائیل شلیک کردند. به گفته کانال ۱۲ تلویزیون اسرائیل، اسرائیل آماده بود
گفته کانال ۱۲ تلویزیون اسرائیل، اسرائیل آماده بود تا در حملات ۲۴ اوت، رهبری حوثی‌ها را هدف قرار دهد، اما از این کار منصرف شد. پیش از این در ۲۸ اوت، حوثی‌ها دو پهپاد را به سمت اسرائیل پرتاب کردند که رهگیری شدند. حملات هوایی. به گزارش خبرگزاری المیادین، وابسته به حزب‌الله لبنان، در ۲۸ اوت، حداقل ده حمله هوایی اسرائیل به مناطقی در صنعا انجام شد، در حالی که حملات بیشتری در استان‌های عمران و حجه رخ داد. خبرگزاری سعودی الحدث گزارش داد که هم نیروی هوایی اسرائیل و هم نیروی دریایی اسرائیل در این حملات شرکت داشتند.
هم نیروی دریایی اسرائیل در این حملات شرکت داشتند. الشرق الاوسط گزارش داد که سه مکان هدف قرار گرفته‌اند: خانه‌ای در نزدیکی یک تصفیه‌خانه آب، مکانی در جبل عطان و مکانی در نزدیکی کاخ ریاست جمهوری تحت کنترل حوثی‌ها که برای برگزاری جلسات استفاده می‌شد؛ و یکی از ساختمان‌ها به طور کامل تخریب شده است. رهبران قبایل به آسوشیتد پرس گفتند که حمله‌ای که منجر به کشته شدن نخست‌وزیر حوثی شد، جلسه‌ای را در ویلایی در بیت بوس، جنوب صنعا، هدف قرار داد. به گفته حوثی‌ها، این جلسه بین وزرای دولت «برای ارزیابی فعالیت و عملکرد
جلسه بین وزرای دولت «برای ارزیابی فعالیت و عملکرد [دولت] در طول سال گذشته» برگزار شد. الجزیره از خساراتی در کوه عطان، تپه‌ای در جنوب غربی صنعا، خبر داد. اندکی پس از حمله، نیروهای دفاعی اسرائیل تأیید کردند که به یک پایگاه نظامی حوثی‌ها در صنعا حمله هوایی انجام داده‌اند. به گزارش رسانه‌های اسرائیلی، نیروی هوایی اسرائیل خانه‌های امنی را که ده نفر از مقامات ارشد حوثی برای تماشای سخنرانی تلویزیونی عبدالملک حوثی، رهبر حوثی‌ها، در آن جمع شده بودند، هدف قرار داد و بیش از ده موشک را در کمتر از پنج دقیقه شلیک کرد.
بیش از ده موشک را در کمتر از پنج دقیقه شلیک کرد. خبرگزاری کان اسرائیل گزارش داد که حمله به کاخ ریاست جمهوری منجر به کشته شدن چندین رهبر سیاسی حوثی شده است. نیروی دفاعی اسرائیل روز بعد تأیید کرد که وزیر دفاع و رئیس ستاد مشترک حوثی‌ها را هدف قرار داده است. "تایمز اسرائیل" گزارش داد که اسرائیل حدود ساعت ۱ بامداد اطلاعاتی دریافت کرده است. بعد از ظهر اعلام شد که ۱۰ نفر از رهبران حوثی در نزدیکی صنعا جمع شده‌اند تا به سخنرانی حوثی گوش دهند. سپس اطلاعات اسرائیل اطلاعات لحظه‌ای در مورد این تجمع ارائه داد و با وجود
لحظه‌ای در مورد این تجمع ارائه داد و با وجود تمرکز بالای پدافند هوایی، حمله هوایی را ممکن ساخت. این عملیات توسط وزیر دفاع اسرائیل، یسرائیل کاتس و رئیس ستاد ارتش اسرائیل، ایال زمیر، رصد می‌شد، در حالی که بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر، از طریق «تلفن قرمز» در جریان امور قرار گرفت. تلفات. طبق برآوردهای اسرائیل، محمد العاطفی، وزیر دفاع حوثی‌ها و محمد عبدالکریم غماری، رئیس ستاد کل، احتمالاً در حملات نزدیک کاخ ریاست‌جمهوری کشته شده‌اند، که دومی قبلاً در جنگ ایران و اسرائیل در ژوئن ۲۰۲۵ هدف قرار گرفته بود. علاوه بر
اسرائیل در ژوئن ۲۰۲۵ هدف قرار گرفته بود. علاوه بر این، طبق گزارش خبرگزاری کان و رسانه‌های یمنی، احمد الرهوی، نخست‌وزیر حوثی‌ها، به همراه چندین نفر از همکارانش در حمله‌ای به آپارتمانی در محله بیت بوس صنعا کشته شدند. به گفته منابع دولتی یمن که رویترز به آنها استناد کرده است، اسعد الشرقابی، رئیس وزارت دفاع تحت کنترل حوثی‌ها نیز کشته شده است. وای‌نت گزارش داد که اسرائیل اطمینان فزاینده‌ای دارد که «تمام نخبگان نظامی و دولتی حوثی‌ها» را کشته است، در حالی که کانال ۱۳ گفت که اسرائیل معتقد است حمله‌اش موفقیت‌آمیز
۱۳ گفت که اسرائیل معتقد است حمله‌اش موفقیت‌آمیز بوده است. به گفته "جروزالم پست"، «احتمال فزاینده‌ای» وجود دارد که وزیر دفاع و رئیس ستاد کشته شده باشند. با این حال، اینکه آیا غماری در هر یک از مکان‌های مورد هدف حضور داشته یا اینکه آیا رهبران ارشد کشته شده‌اند، هنوز تأیید نشده است. گزارش بعدی کانال ۱۲ حاکی از آن است که ارتش اسرائیل ارزیابی کرده است که کل کابینه حوثی‌ها، از جمله نخست‌وزیر و ۱۲ مقام دیگر را کشته است، اگرچه یافته‌های آن قطعی نیست. در ۳۰ اوت، حوثی‌ها بیانیه‌ای منتشر کردند که در آن مرگ رهاوی و
بیانیه‌ای منتشر کردند که در آن مرگ رهاوی و همچنین تعداد نامشخصی از وزرا را تأیید کرد، در حالی که گفتند دیگران به طور جدی یا متوسط مجروح شده‌اند. بعداً تأیید شد که ۱۲ نفر، بیش از نیمی از ۲۲ عضو کابینه، کشته شده‌اند، یعنی نخست‌وزیر، نه وزیر دیگر و دو عضو کابینه. طبق رادیو ارتش اسرائیل، در میان کشته‌شدگان، مدیر دفتر سیاسی، رئیس دفتر نخست‌وزیر، دبیر کابینه، وزیر دادگستری، وزیر اقتصاد و تجارت، جمال عامر (که وزیر امور خارجه، وزیر کشاورزی و وزیر روابط عمومی بود) نیز حضور داشتند. ارتش اسرائیل کشته شدن الرهوی به
نیز حضور داشتند. ارتش اسرائیل کشته شدن الرهوی به همراه دیگر مقامات ارشد نظامی و سیاسی را تأیید کرد. مراسم تشییع جنازه رهاوی و دیگر قربانیان این حمله در اول سپتامبر در مسجد صالح در صنعا برگزار شد. واکنش‌ها. پس از این حملات، یسرائیل کاتس، وزیر دفاع اسرائیل، با اشاره به طاعون‌های مصر در کتاب مقدس، گفت: «همان‌طور که به حوثی‌ها در یمن هشدار دادیم: پس از طاعون تاریکی، طاعون نخست‌زاده‌ها می‌آید.» او افزود: «هر کسی که علیه اسرائیل دست بلند کند، دستش قطع خواهد شد.» یک منبع دفاعی حوثی‌ها در ابتدا هدف قرار گرفتن
یک منبع دفاعی حوثی‌ها در ابتدا هدف قرار گرفتن رهبران ارشد را تکذیب کرد و در عوض ادعا کرد که این حملات غیرنظامیان یمنی را به دلیل «مواضع آنها در حمایت از غزه» هدف قرار داده است. حوثی‌ها بعداً این حملات را «جنایتکارانه و خائنانه» توصیف کردند و مهدی مشاط، رهبر شورای عالی سیاسی، قول انتقام گرفتن از این قتل‌ها را داد و به شرکت‌های بین‌المللی هشدار داد که اسرائیل را ترک کنند. عبدالملک حوثی، رهبر حوثی‌ها، قول داد که حملات موشکی و پهپادی این گروه به اسرائیل را ادامه داده و تشدید کند. سپاه پاسداران انقلاب اسلامی،
داده و تشدید کند. سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، این حمله را جنایت جنگی خواند که با هدف سرکوب حمایت یمن از فلسطینیان انجام شده است و افزود که این حمله «خشم بیشتری را شعله‌ور کرده و جغرافیای مقاومت را گسترش خواهد داد.» مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور ایران، خواستار واکنش بین‌المللی به اسرائیل شد، در حالی که غلامحسین محسنی اژه‌ای، رئیس قوه قضائیه، گفت که این حملات «ناکامی اسرائیل در شکست نظامی یمن» را نشان می‌دهد.
جاکومو ماتئوتی (; – ) سیاستمدار سوسیالیست اهل پادشاهی ایتالیا و دبیر حزب سوسیالیست متحد (PSU) بود. او سه بار در سال‌های ۱۹۱۹، ۱۹۲۱ و ۱۹۲۴ به عنوان نماینده مجلس نمایندگان انتخاب شد. در ۳۰ مه ۱۹۲۴ او آشکارا در پارلمان ایتالیا سخنرانی کرد و فاشیست‌ها را به تقلب در انتخابات عمومی ۱۹۲۴ متهم کرد و خشونتی را که آنها برای کسب رأی به کار برده بودند، محکوم کرد. یازده روز بعد، او توسط پلیس مخفی بنیتو موسولینی ربوده و کشته شد. زندگینامه. ماتئوتی در سال ۱۸۸۵ در خانواده‌ای ثروتمند در فراتا پولزینه استان روویگو در ونتو به
ثروتمند در فراتا پولزینه استان روویگو در ونتو به دنیا آمد. او در رشته حقوق از دانشگاه بولونیا فارغ‌التحصیل شد. او که یک ملحد و از همان ابتدا از فعالان جنبش سوسیالیستی و حزب سوسیالیست ایتالیا (PSI) بود، با ورود ایتالیا به جنگ جهانی اول مخالف بود و به همین دلیل در طول این درگیری در سیسیل زندانی شد. در سال ۱۹۱۲ او با ولیا تیتا آشنا شد و آنها در سال ۱۹۱۶ طی مراسمی رسمی ازدواج کردند. آنها صاحب سه فرزند شدند: جیانکارلو (۱۹۱۸-۲۰۰۶)، ماتئو (۱۹۲۱-۲۰۰۰) و ایزابلا (۱۹۲۲-۱۹۹۴). پس از ترور ماتئوتی در سال ۱۹۲۴، همسرش
پس از ترور ماتئوتی در سال ۱۹۲۴، همسرش ولیا تا سپتامبر ۱۹۳۳ در حصر خانگی بود، و سال بعد درگذشت. چندین نفر که به او کمک کرده بودند، مانند کارلو روسلی نیز زندانی شدند. پسر ماتئوتی، جیانماتئو (که با نام ماتئو نیز شناخته می‌شود)، پس از جنگ جهانی دوم به عنوان نماینده پارلمان سوسیال دموکرات منصوب شد و در سال‌های ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۲ به عنوان وزیر گردشگری ایتالیا و از سال ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۴ به عنوان وزیر تجارت خارجی خدمت کرد. ورود به سیاست. ماتئوتی سه بار در سال‌های ۱۹۱۹، ۱۹۲۱ و ۱۹۲۴ به عنوان نماینده مجلس نمایندگان انتخاب شد.
و ۱۹۲۴ به عنوان نماینده مجلس نمایندگان انتخاب شد. ماتئوتی پیرو فیلیپو توراتی، پس از انشعاب از حزب سوسیالیست ایتالیا، رهبر حزب سوسیالیست متحد (PSU) در مجلس نمایندگان ایتالیا شد. ماتئوتی آشکارا علیه فاشیسم و بنیتو موسولینی صحبت می‌کرد و مدتی رهبر مخالفان حزب ملی فاشیست (NFP) بود. در سال ۱۹۲۱ او خشونت فاشیستی را در جزوه‌ای با عنوان « "تحقیق سوسیالیستی در مورد اعمال فاشیست‌ها در ایتالیا»" محکوم کرد. یک سال پیش از کشته شدنش، «هشداری آشکار علیه او در صفحات روزنامه‌ای که خود موسولینی تأسیس کرده بود، منتشر شده
که خود موسولینی تأسیس کرده بود، منتشر شده بود.» در سال ۱۹۲۴ کتاب او "با عنوان «فاشیست‌های افشا شده: یک سال سلطه فاشیستی"» منتشر شد و او دو سخنرانی پرشور و طولانی در مجلس نمایندگان ایراد کرد و فاشیسم را محکوم کرد و اعلام کرد که انتخابات گذشته که با ارعاب و خشونت شبه‌نظامیان همراه بود، «نامعتبر» است. ماتئوتی در سخنرانی خود در ۳۰ مه ۱۹۲۴ در پارلمان، به شدت به خشونت اعتراض کرد و گفت: «در ناپل در کنفرانسی که قرار بود رئیس اپوزیسیون مشروطه برگزار کند، به دلیل لشکر مسلحی که در شهر مداخله کرد، از شرکت او جلوگیری
مسلحی که در شهر مداخله کرد، از شرکت او جلوگیری شد»، و آن را تقلب در انتخابات ۱۹۲۴ دانست (هرچند به لطف قانون آچربو، که یک سیستم انتخاباتی را برقرار کرد که اکثریت را برای فاشیست‌ها تضمین می‌کرد، حزب ملی فاشیست پیروز شد). طبق برخی نظریه‌ها، این سخنرانی تنها دلیل قتل او نبود. در واقع، طبق مقاله رنتسو د فلیچه "با عنوان «داستان فاشیسم»" ، ماتئوتی علناً اتحاد اتحادیه‌های کارگری سوسیالیستی و همتای فاشیستی خود را محکوم کرد. علاوه بر این، او ممکن است شواهدی از رشوه از شرکت نفت سینکلر به نفع موسولینی پیدا کرده باشد
از شرکت نفت سینکلر به نفع موسولینی پیدا کرده باشد تا اجازه بهره‌برداری سینکلر از مخازن نفتی تحت کنترل ایتالیا را بگیرد و موسولینی او را به دلیل ارتباطش با حزب کارگر بریتانیا خطرناک می‌دانست. آدم‌ربایی و ترور. در ۱ ژوئن ۱۹۲۴ رئیس پلیس امیلیو د بونو دستور داد اتو تیرشدل، کاشف جوخه ترور، با تلگرافی که برای وزیر کشور زده شده بود، از زندان آزاد شود: در واقع، وزیر موقت کشور، نخست وزیر بنیتو موسولینی بود. ماتئوتی در ۱۰ ژوئن ۱۹۲۴، در حالی که برای رفتن به محل کار به پارلمان می‌رفت، توسط پنج مرد به زور سوار یک
به پارلمان می‌رفت، توسط پنج مرد به زور سوار یک لانچیا کاپا شد. آنها مامور مخفی موسولینی بوده و تحت فرمان او عمل می‌کردند. ماتئوتی در داخل ماشین، در حالی که برای فرار تقلا می‌کرد، چندین ضربه چاقو با یک سوهان نجاری به او وارد شد. جسد او پس از جستجوی گسترده در نزدیکی ریانو ۲۳ کیلومتری شمال رم در ۱۶ اوت ۱۹۲۴ پیدا شد.
دوری‌گزینی تجربی به‌طور گسترده به عنوان تلاش برای دوری از افکار، احساسات، خاطرات، حس‌های فیزیکی و دیگر تجربیات درونی تعریف شده است - حتی زمانی که انجام این کار در درازمدت آسیب ایجاد می‌کند. تصور می‌شود که فرایند اجتناب تجربی از طریق تقویت منفی حفظ می‌شود - یعنی، تسکین کوتاه‌مدت ناراحتی از طریق دوری‌گزینی حاصل می‌شود و در نتیجه احتمال تداوم رفتار دوری‌گزینی افزایش می‌یابد. نکته مهم این است که مفهوم‌سازی کنونی دوری‌گزینی تجربی نشان می‌دهد که افکار، احساسات و حس‌های منفی مشکل‌ساز نیستند، بلکه شیوهٔ پاسخ فرد به
منفی مشکل‌ساز نیستند، بلکه شیوهٔ پاسخ فرد به آنهاست که می‌تواند باعث مشکلات شود. به‌طور خاص، تصور می‌شود که عدم تمایل همیشگی و مداوم به تجربه افکار و احساسات ناراحت‌کننده (و دوری‌گزینی و مهار مرتبط با این تجربیات) با طیف گسترده‌ای از مشکلات مرتبط است، برخلاف انتخاب عمدی ناراحتی که تنها سبب ناراحتی می‌شود. اختلال وسواس فکری عملی (EA) توسط نظریه‌های شناختی-رفتاری موج سوم اخیر مانند درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) رواج یافته است. با این حال، مفهوم کلی آن ریشه در بسیاری از نظریه‌های دیگر آسیب‌شناسی روانی و
در بسیاری از نظریه‌های دیگر آسیب‌شناسی روانی و مداخله دارد.
ارموپولی ( یونانی : Ερμούπολη )، که با نام رسمی قدیمی‌تر ارموپولی یا هرموپولیس ( یونانی : Ἑρμούπολις &lt; Ἑρμοῦ πόλις "شهر هرمس ") نیز شناخته می‌شود، شهری و شهرداری سابق در جزیره سیروس ، در جزایر سیکلادس ، یونان است . از زمان اصلاحات دولت محلی در سال ۲۰۱۱، این شهر بخشی از شهرداری سیروس-ارموپولی است که مرکز و یک واحد شهری آن محسوب می‌شود. همچنین پایتخت منطقه اژه جنوبی است. این واحد شهری ۱۱.۱۸ کیلومتر مربع مساحت دارد.
پاسخ دوری‌گزینی ، پاسخی است که از وقوع یک محرک آزاردهنده جلوگیری می‌کند. این نوعی تقویت منفی است. پاسخ دوری‌گزینی رفتاری است که بر اساس این مفهوم بنا شده است که جانوران از انجام رفتارهایی که منجر به نتیجه‌ای آزاردهنده می‌شوند، دوری می‌کنند. این می‌تواند شامل یادگیری از طریق شرطی‌سازی فعال باشد، زمانی که به عنوان یک تکنیک آموزشی استفاده می‌شود. این واکنشی به احساسات یا بازخورد نامطلوب است که سبب دوری از رفتاری می‌شود که به دنبال آن این محرک ناخوشایند یا ترس‌آور رخ می‌دهد. چه محرک آزاردهنده عمداً توسط دیگری
رخ می‌دهد. چه محرک آزاردهنده عمداً توسط دیگری ایجاد شود و چه به‌طور طبیعی رخ دهد، یادگیری دوری‌گزینی از موقعیت‌هایی که در گذشته نتایج منفی داشته‌اند، یک امر انطباقی است. یک مثال ساده از این، بیزاری شرطی از غذا یا بیزاری ایجادشده نسبت به غذایی است که در گذشته سبب بیماری شده است. بیزاری از غذا همچنین می‌تواند با استفاده از شرطی‌سازی کلاسیک شرطی شود، به طوری که یک جانور یادمی‌گیرد از محرکی که در گذشته خنثی بوده و با یک نتیجه منفی مرتبط بوده است، اجتناب کند. این امر تقریباً به‌طور جهانی در جانوران نشان داده
این امر تقریباً به‌طور جهانی در جانوران نشان داده می‌شود زیرا دفاعی در برابر مسمومیت احتمالی است. طیف گسترده‌ای از گونه‌ها، حتی حلزون‌ها، توانایی یادگیری بیزاری از غذا را در خود ایجاد کرده‌اند.
سحر نجفی (زادهٔ ۶ اردیبهشت ۱۳۷۱ در تهران) بازیکن بسکتبال اهل ایران است. او سابقهٔ بازی در سوپر لیگ بسکتبال ایران و حضور در تیم ملی سه‌نفره و پنج‌نفرهٔ ایران را دارد. زندگی ورزشی. نجفی از سال ۱۳۸۰ فعالیت خود را در بسکتبال آغاز کرد و در رده‌های مینی بسکتبال، نونهالان و نوجوانان به عناوین کشوری و باشگاهی دست یافت. او با تیم کشاورز قزوین در سال ۱۳۹۲ مقام سوم سوپرلیگ کشور را به‌دست آورد و در سال‌های بعد همراه تیم‌های شرکت ملی گاز، دانشگاه آزاد، مهرام و اکسون در رقابت‌های سوپرلیگ حضور داشت. نجفی همچنین با تیم ملی
سوپرلیگ حضور داشت. نجفی همچنین با تیم ملی بسکتبال ایران در مسابقات چهار جانبهٔ ترکیه (۱۳۹۴) و مسابقات سه‌نفرهٔ آسیا در قزاقستان (۱۳۹۵) شرکت کرده‌است. او در رقابت‌های بین‌المللی دانشجویی (PCU committee) در سال‌های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۳ به ترتیب در صربستان و بلژیک به مقام قهرمانی رسید.
محمد ناصر العاطفی (زادهٔ ۱۹۶۹)، افسر نظامی یمنی است که از ۲۸ نوامبر ۲۰۱۶، به عنوان وزیر دفاع دولت تحت رهبری حوثی‌ها در یمن خدمت می‌کند. اوایل زندگی و تحصیلات. محمد العاطفی در سال ۱۹۶۹ در شهر الاحنوم، که در آن زمان در یمن شمالی بود، متولد شد. او تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در استان حجه گذراند و تحصیلات عالی خود را در استان عمران ادامه داد. او در سال ۱۹۸۶ وارد دانشکده نظامی عدن شد و در سال ۱۹۸۸ با درجه ستوانی از ارتش یمن جنوبی، دانش‌آموخته شد.
وزارت دفاع یمن، یک وزارتخانه دولتی در یمن است که مسئولیت نیروهای مسلح یمن را بر عهده دارد. وزیر دفاع فعلی سپهبد محسن محمد الدائری است که در ۲۸ ژوئیه ۲۰۲۲ به این سمت منصوب شد. دفتر مرکزی این وزارتخانه در صنعا قرار دارد. اقتدار. طبق قانون اساسی یمن، رئیس‌جمهور یمن به عنوان فرمانده کل نیروهای مسلح یمن عمل می‌کند و مسئول انتصاب وزیر دفاع است. در ۱۹ دسامبر ۲۰۱۲، رئیس‌جمهور عبدربه منصور هادی، فرمان ریاست جمهوری مبنی بر بازسازی نیروهای مسلح به پنج شاخه اصلی صادر کرد: نیروی هوایی و پدافند هوایی، نیروی دریایی و
کرد: نیروی هوایی و پدافند هوایی، نیروی دریایی و پدافند ساحلی، نیروهای زمینی، گارد مرزی و نیروی ذخیره استراتژیک. این تصمیم همچنین شامل تقسیم حوزه نظامی در سراسر کشور به هفت منطقه نظامی بود.