payamvha/North_RAG huggingface dataset:
گروه‌بندی می‌کند، که کلاس ۱ در پایین‌ترین سطح کمک به پایداری شبکه قرار دارد (طبقه‌بندی اصلی اعداد را برعکس داشت، به طوری که کلاس ۱ بالاترین بود). کلاس ۲ بیشتر به ۲A, 2B و ۲C تقسیم می‌شود، که ۲A اساسی‌ترین از این سه است: ویژگی‌ها. انطباق با استاندارد IEEE ۱۵۴۷ باعث می‌شود که منبع مبتنی بر اینورتر از ویژگی‌های ایمنی پشتیبانی کند: هنگامی که یک منبع مبتنی بر اینورتر از ارائه برق بازمی‌ایستد، می‌تواند تنها به تدریج بازگردد و خروجی خود را از صفر تا توان کامل افزایش دهد. ماهیت الکترونیکی منبع مبتنی بر اینورترها
دهد. ماهیت الکترونیکی منبع مبتنی بر اینورترها قابلیت اضافه بار آن‌ها را محدود می‌کند: تنش حرارتی باعث می‌شود که اجزای آن‌ها حتی به‌طور موقت نتوانند بیش از ۱–۲ برابر ظرفیت نامی کار کنند، در حالی که ماشین‌های سنکرون می‌توانند به‌طور مختصر اضافه باری تا ۵–۶ برابر توان نامی خود را تحمل کنند. یک خرابی معمولی ژنراتور سنکرون (مانند از دست دادن موتور محرک) کند است (چند ثانیه طول می‌کشد)، در حالی که منبع مبتنی بر اینورتر به دلیل حاشیه کم برای اضافه بار باید به سرعت قطع شود. شرکت قابلیت اطمینان برق آمریکای شمالی
قطع شود. شرکت قابلیت اطمینان برق آمریکای شمالی (NERC) اشاره می‌کند که منبع مبتنی بر اینورتر، مانند ژنراتورهای معمولی، می‌تواند خدمات ضروری قابلیت اطمینان را ارائه دهد. عملکردهای حفاظتی. دستگاه‌های منبع مبتنی بر اینورتر دارای عملکردهای حفاظتی بسیاری هستند که در اینورترها تعبیه شده‌اند. تجربه اواخر دهه ۲۰۱۰ و اوایل دهه ۲۰۲۰ نشان داده است که برخی از این حفاظت‌ها غیرضروری هستند، زیرا با انتظار یک شبکه قوی با نفوذ کم منبع مبتنی بر اینورتر طراحی شده بودند. دستورالعمل‌های NERC در سال ۲۰۱۸ حذف برخی از این بررسی‌ها
NERC در سال ۲۰۱۸ حذف برخی از این بررسی‌ها را برای جلوگیری از قطع‌های غیرضروری (تریپ‌ها) منبع مبتنی بر اینورترها پیشنهاد کرد و دستگاه‌های جدیدتر ممکن است آن‌ها را نداشته باشند. بررسی‌های باقی‌مانده برای خودحفاظتی اینورترها ضروری هستند، زیرا در مقایسه با یک ژنراتور سنکرون، تحمل نسبتاً کمی در برابر اضافه ولتاژ و اضافه جریان دارند. حفاظت‌های معمول شامل موارد زیر است: هنگامی که منبع مبتنی بر اینورترها قطع می‌شوند، بر اساس یک تایمر یا از طریق مداخله دستی مجدداً راه‌اندازی می‌شوند. تنظیم معمول تایمر در محدوده
راه‌اندازی می‌شوند. تنظیم معمول تایمر در محدوده ثانیه تا دقیقه است (پیش‌فرض IEEE-۱۵۴۷، ۳۰۰ ثانیه است). آسیب‌پذیری‌ها. چالش‌های جدیدی برای پایداری سیستم با افزایش نفوذ منبع مبتنی بر اینورترها به وجود آمد. مواردی از قطع اتصال در طول رویدادهای پیش‌بینی‌نشده که انتظار عبور از ولتاژ پایین وجود داشت، و تضعیف ضعیف نوسانات زیرسنکرون در شبکه‌های ضعیف گزارش شد. یکی از عمده‌ترین رویدادهای پیش‌بینی‌نشده در سیستم قدرت که شامل منبع مبتنی بر اینورترها می‌شد و بیشترین مطالعه روی آن انجام شده است، آتش‌سوزی بلوب کات در سال
روی آن انجام شده است، آتش‌سوزی بلوب کات در سال ۲۰۱۶ در کالیفرنیای جنوبی بود، که منجر به از دست دادن موقت بیش از یک گیگاوات توان فتوولتائیک در مدت زمان بسیار کوتاهی شد. آتش‌سوزی بلوب کات. آتش‌سوزی بلوب کات در گذرگاه کاجون در ۱۶ اوت ۲۰۱۶، چندین خط انتقال برق ولتاژ بالا (۵۰۰ کیلوولت و ۲۸۷ کیلوولت) را که از میان دره عبور می‌کردند، تحت تأثیر قرار داد. در طول روز، سیزده خطا در خطوط انتقال ۵۰۰ کیلوولت و دو خطای ۲۸۷ کیلوولت ثبت شد. خود خطاها گذرا بودند و در مدت زمان کوتاهی (۲–۳٫۵ چرخه، کمتر از ۶۰ میلی‌ثانیه)
زمان کوتاهی (۲–۳٫۵ چرخه، کمتر از ۶۰ میلی‌ثانیه) خودبه‌خود برطرف شدند، اما ویژگی‌های غیرمنتظره الگوریتم‌های موجود در نرم‌افزار اینورترهای فتوولتائیک، منجر به از دست دادن‌های گسترده و متعدد برق شد، که بزرگ‌ترین آن تقریباً ۱٬۲۰۰ مگاوات در ساعت ۱۱:۴۵:۱۶ صبح بود و برای چندین دقیقه ادامه داشت. تحلیل انجام شده توسط شرکت قابلیت اطمینان الکتریکی آمریکای شمالی نشان داد که: در نتیجه این حادثه، شرکت قابلیت اطمینان الکتریکی آمریکای شمالی چندین توصیه شامل تغییرات در طراحی اینورتر و اصلاح استانداردها را صادر کرد.
کنترل ولتاژ و مدیریت توان راکتیو () دو جنبه از یک خدمت جانبی هستند که قابلیت اطمینان شبکه‌های انتقال انرژی الکتریکی را امکان‌پذیر ساخته و بازار برق را در این شبکه‌ها تسهیل می‌کنند. هر دو جنبه این فعالیت در هم تنیده‌اند (تغییر ولتاژ در یک شبکه جریان متناوب (AC) از طریق تولید یا جذب توان راکتیو صورت می‌گیرد)، بنابراین در این مقاله، اصطلاح کنترل ولتاژ عمدتاً برای نامیدن این فعالیت اساساً واحد به کار خواهد رفت. کنترل ولتاژ شامل تزریق توان راکتیو برای میرا کردن نوسانات شبکه نمی‌شود؛ این موارد بخشی از یک خدمت
نوسانات شبکه نمی‌شود؛ این موارد بخشی از یک خدمت جانبی جداگانه به نام خدمت پایداری سیستم هستند. انتقال توان راکتیو به دلیل ماهیت آن محدود است، بنابراین کنترل ولتاژ از طریق تجهیزاتی که در سراسر شبکه قدرت توزیع شده‌اند، فراهم می‌شود، برخلاف کنترل فرکانس که مبتنی بر حفظ توازن کلی توان اکتیو در سیستم است. نیاز به کنترل ولتاژ. سه دلیل برای نیاز به کنترل ولتاژ ذکر شده است: استفاده از دستگاه‌های تخصصی کنترل ولتاژ در شبکه همچنین پایداری سیستم قدرت را با کاهش نوسانات زاویه روتور یک ژنراتور سنکرون (که ناشی از تأمین
زاویه روتور یک ژنراتور سنکرون (که ناشی از تأمین یا دریافت توان راکتیو توسط ژنراتورها است) بهبود می‌بخشد. شین‌های قدرت و سیستم‌هایی که هنگام تغییر شرایط توان راکتیو، تغییرات ولتاژ زیادی از خود نشان می‌دهند، سیستم‌های ضعیف نامیده می‌شوند، در حالی که آنهایی که تغییرات نسبتاً کمتری دارند، قوی هستند (از نظر عددی، قدرت به عنوان نسبت اتصال کوتاه بیان می‌شود که برای سیستم‌های قوی‌تر، بالاتر است). جذب و تولید توان راکتیو. دستگاه‌ها در صورتی انرژی راکتیو را جذب می‌کنند که ضریب توان پس‌فاز (مانند سلف) داشته باشند و
که ضریب توان پس‌فاز (مانند سلف) داشته باشند و در صورتی انرژی راکتیو تولید می‌کنند که ضریب توان پیش‌فاز (مانند خازن) داشته باشند. واحدهای تجهیزات شبکه الکتریکی معمولاً توان راکتیو را تأمین یا مصرف می‌کنند: در یک شبکه الکتریکی معمولی، اصول کنترل ولتاژ توسط ژنراتورهای سنکرون فراهم می‌شود. این ژنراتورها به تنظیم‌کننده‌های خودکار ولتاژ مجهز هستند که میدان تحریک را تنظیم کرده و ولتاژ در پایانه‌های ژنراتور را در محدوده هدف نگه می‌دارند. وظیفه جبران‌سازی اضافی توان راکتیو (همچنین به عنوان جبران‌سازی ولتاژ شناخته
راکتیو (همچنین به عنوان جبران‌سازی ولتاژ شناخته می‌شود) به دستگاه‌های جبران‌ساز واگذار می‌شود: دستگاه‌های جبران‌ساز غیرفعال می‌توانند به‌طور دائم متصل باشند، یا به صورت دستی، با استفاده از یک تایمر، یا به‌طور خودکار بر اساس داده‌های حسگر، سوئیچ (متصل و قطع) شوند. دستگاه‌های فعال ذاتاً خودتنظیم هستند. ترانسفورماتورهای تپ چنجر با قابلیت تغییر تپ زیر بار (ULTC) می‌توانند برای کنترل مستقیم ولتاژ استفاده شوند. عملکرد تمام ترانسفورماتورهای تپ چنجر در سیستم باید بین ترانسفورماتورها و با کاربرد خازن‌های موازی
بین ترانسفورماتورها و با کاربرد خازن‌های موازی هماهنگ شود. با توجه به ماهیت محلی توازن توان راکتیو، رویکرد استاندارد، مدیریت توان راکتیو به صورت محلی (روش غیرمتمرکز) است. گسترش ریزشبکه ممکن است رویکرد متمرکز انعطاف‌پذیر را اقتصادی‌تر کند. ذخایر توان راکتیو. سیستم باید قادر به تأمین مقادیر اضافی توان راکتیو به سرعت باشد (نیازمندی دینامیکی) زیرا یک خرابی منفرد یک ژنراتور یا یک خط انتقال (که باید برای آن برنامه‌ریزی شود) پتانسیل افزایش فوری بار بر روی برخی از خطوط انتقال باقیمانده را دارد. ماهیت خطوط انتقال
خطوط انتقال باقیمانده را دارد. ماهیت خطوط انتقال هوایی این است که با افزایش بار، خطوط شروع به مصرف مقدار فزاینده‌ای از توان راکتیو می‌کنند که باید جایگزین شود؛ بنابراین یک سیستم انتقال بزرگ به همان اندازه که به ذخایر توان حقیقی نیاز دارد، به ذخایر توان راکتیو نیز نیازمند است. از آنجا که توان راکتیو به خوبی توان حقیقی از طریق سیم‌ها منتقل نمی‌شود، انگیزه‌ای برای متمرکز کردن تولید آن نزدیک به بار وجود دارد. تجدید ساختار سیستم‌های قدرت الکتریکی این بخش از شبکه قدرت را از دست شرکت‌های برق یکپارچه خارج می‌کند،
قدرت را از دست شرکت‌های برق یکپارچه خارج می‌کند، بنابراین روند به سمت سوق دادن مشکل به سمت مشتری و الزام بار به کار با ضریب توان نزدیک به واحد است.
هیالورونیت سدیم یا سدیم هیالورونیت نمک سدیم از هیالورونیک اسید است که به صورت یک گلیکوزآمینوگلیکان در بافت های بدن انسان یافت می شود
ناواتا کازوئو ؛ – او به عنوان منتقد ادبی و گلچین‌نویس ژاپنی، گلچین‌های زیادی از شاهکارهای رمان تاریخی منتشر کرده است. او عضو سابق باشگاه هواداران مجله Gen'ei-jo با نام "Kai no Kai" است. او عضو سابق کمیته انتخاب جایزه ادبیات یوشیهیده ناکایاما، عضو انجمن تحقیقات ادبیات عامه‌پسند (که بعدها رئیس آن شد)، عضو انجمن ادبیات مدرن ژاپن و نماینده سابق باشگاه فهرست مجلس است. از آثار او می توان به کتاب «"همه چیز درباره چوشینگورا به روایت کانه‌ئو ایکه‌گامی"»، ۱۹۹۴ نام برد.
تودا اوجیتاکا ; – ) سیاستمدار در دوره باکوماتسو اهل ژاپن بود.
ماتسودایرا مونه‌تاکه ; – ) یک ارباب فئودال در اواخر دوره ادو و عضوی از اشراف (ویسکونت) در دوره میجی. هفتمین (آخرین) ارباب و اولین (آخرین) فرماندار قلمرو میازو در ولایت تانگو. پس از اصلاحات میجی، او به نام خانوادگی هونجو بازگشت و نام خود را به هونجو (یا هونجو) مونه تاکه تغییر داد..
تاریخ یهودیان در لسوتو با جامعهٔ یهودیان در کشور همسایه، آفریقای جنوبی، پیوند نزدیکی دارد. جامعهٔ یهودیان لسوتو بسیار کوچک است. تاریخچه. تاریخ حضور یهودیان در لسوتو به جنگ دوم بوئر در سال‌های ۱۸۶۴ تا ۱۸۶۵ بازمی‌گردد، زمانی که یک مهاجر یهودی-آلمانی به نام «موریس لِویزور» در کنار نیروهای ایالت آزاد اورنج که به لسوتو (در آن زمان باسوتولند) حمله کرده بودند، جنگید. در دوران استعمار لسوتو، برخی از یهودیان اروپایی در این کشور ساکن شدند. پس از جنگ جهانی دوم، پناهجویان یهودی که از اروپا تحت سلطه نازی‌ها گریخته
یهودی که از اروپا تحت سلطه نازی‌ها گریخته بودند، به‌طور موقت باعث افزایش جمعیت یهودیان در لسوتو شدند. با این حال، از آن زمان تاکنون، بیشتر یهودیانی که در لسوتو زندگی کرده‌اند، با اهداف تجاری و به‌صورت موقت در این کشور اقامت داشته‌اند. با وجود جمعیت اندک، در سال ۱۹۹۹ جامعهٔ یهودی لسوتو نماینده‌ای را به کنفرانس کنگره یهودیان کشورهای مشترک‌المنافع در لندن اعزام کرد. کنگره جهانی یهودیان گزارش داده‌است که تنها تعداد اندکی از یهودیان لسوتو عضو جامعهٔ یهودیان این کشور هستند که به این نهاد جهانی وابسته است.
این کشور هستند که به این نهاد جهانی وابسته است. تقریباً تمامی یهودیان لسوتو در ماسرو، پایتخت کشور، زندگی می‌کنند. در سال ۲۰۰۵، لتسی سوم، پادشاه لسوتو، هیئتی از کنگره یهودیان آفریقا را در کاخ سلطنتی خود در ماسرو پذیرا شد. این کنگره که زیر نظر شورای نمایندگان یهودیان آفریقای جنوبی فعالیت می‌کند، به‌عنوان نهاد هماهنگ‌کننده جوامع یهودی در جنوب آفریقا عمل می‌کند. این هیئت شامل خاخام موشه سیلبرافت، رهبر معنوی کنگره، و «یهودا دانزیگر»، ساکن باسابقه ماسرو بود. بر اساس گزارشی در سال ۲۰۲۰ از سوی وزارت امور خارجه
اساس گزارشی در سال ۲۰۲۰ از سوی وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا، لسوتو دارای جامعه‌ای کوچک از یهودیان بوده‌است و هیچ موردی از یهودستیزی گزارش نشده‌است.
چینی‌های لسوتو گروهی از مهاجران و بازرگانان اهل چین هستند که در لسوتو اقامت دارند. این گروه عمدتاً در بخش خُرده‌فروشی، تولید پوشاک و مشاغل خدماتی مشغول به کار هستند. تاریخچه. در دههٔ ۱۹۹۰، تنش‌هایی میان شهروندان محلی و صاحبان کسب‌وکار خارجی در لسوتو شکل گرفت. در سال ۱۹۹۱، مرگ یک زن محلی که توسط نگهبانان یک فروشگاه تحت مالکیت آفریقای جنوبی مورد ضرب‌وشتم قرار گرفت، موجب بروز خشم ملی‌گرایانه در میان طبقهٔ فرودست شهری در ماسرو شد. این خشم علیه کسب‌وکارهای متعلق به مهاجران کره‌ای، تایوانی و همچنین لسوتویی‌های
به مهاجران کره‌ای، تایوانی و همچنین لسوتویی‌های هندی‌تبار ابراز شد. در نوامبر ۲۰۰۷، شورش‌هایی در پایتخت رخ داد که طی آن برخی بازرگانان محلی، فروشگاه‌های متعلق به چینی‌ها را هدف حمله قرار دادند. برخی سیاستمداران اپوزیسیون و رسانه‌ها نیز گفتمان ضدچینی را تشویق می‌کردند. کسب‌وکار. بیشتر مهاجران چینی در لسوتو در حوزه‌های خرده‌فروشی، عمده‌فروشی، فروشگاه‌های چندمنظوره و تولید پوشاک فعالیت دارند. در بسیاری از شهرها و حتی روستاهای کوچک لسوتو، کسب‌وکارهایی با مدیریت چینی‌ها وجود دارد. یکی از بزرگ‌ترین صنایع داخلی
چینی‌ها وجود دارد. یکی از بزرگ‌ترین صنایع داخلی لسوتو، صنعت نساجی است که عمدتاً تحت مدیریت مهاجران تایوانی اداره می‌شود. ادغام و جامعه. به‌گزارش نشریهٔ "اکونومیست"، حتی در مناطق دورافتاده‌ای چون موخوتلونگ، حضور بازرگانان چینی مشهود است. در این مناطق، مشاغلی نظیر جایگاه سوخت، سوپرمارکت، فروشگاه ابزارآلات، عمده‌فروشی‌ها و فروشگاه‌های لوازم خانگی به‌وسیلهٔ مهاجران چینی اداره می‌شوند. رئیس انجمن بازرگانان چینی در لسوتو مدعی است که جامعهٔ چینی به‌خوبی با فرهنگ محلی تطبیق یافته، زبان سوتو را می‌آموزند و با مردم
تطبیق یافته، زبان سوتو را می‌آموزند و با مردم محلی روابط مناسبی دارند. با این حال، انتقادهایی نسبت به عملکرد برخی کسب‌وکارهای چینی مطرح شده است. برخی شهروندان از کیفیت پایین کالاها و تخطی از قوانین کار و مالیات توسط برخی فروشگاه‌های چینی شکایت دارند. در سرمقاله‌ای از روزنامهٔ "Lesotho Times" نیز چنین نگرانی‌هایی بیان شده است.
شیرای کیوجی ; – ) نویسنده رمان تاریخی ژاپنی بود. هیروشی اینوئه، که کارگردانی سریال‌های تاریخی «گل زندگی» و «آکو روشی» را برای شبکه ان‌اچ‌کی بر عهده داشت، پسر بزرگ اوست.
پیوپیو (به انگلیسی Piopio) یا تورناگراها (به لاتین Turnagra) یک سردهٔ منقرض‌شده از پرندگان گنجشک‌سان در تیرهٔ پری‌شاهرخان هستند که بومی نیوزیلند بوده‌اند. پیوپیو که گاهی به عنوان توکای نیوزیلندی توصیف می‌شود، تنها شباهتی تصادفی و گذرا به تیرهٔ توکایان داشت. گونه‌های منقرض‌شده. سردهٔ "Turnagra" دارای دو گونه منقرض‌شده بود:
تزارسکی تیتولیارنیک با نام کامل کتاب حاکم بزرگ یا ریشهٔ حاکمان روسیه که گاهی عنوان‌نامه تزار هم خوانده می‌شود، یک کتاب عنوان‌نامه روسی در سال ۱۶۷۲ میلادی است که حاوی نگاره‌ها و توضیحات گوناگون دربارهٔ کشور روسیه می‌باشد. این اثر در زمان تزار الکسی یکم و تحت نظارت وزیر او آرتامون ماتویف، رئیس پوزولسکی پریکاز (دفتر سفارت)، تهیه شده است. "تزارسکی تیتولیارنیک" همچنین شامل شرح حال‌های مختصر، تصاویری از نشان‌های ملی و پرتره‌هایی از انواع شخصیت‌های روسی و خارجی است. معرفی. توسعهٔ حکومت مسکووی در قرن‌های چهارده تا
معرفی. توسعهٔ حکومت مسکووی در قرن‌های چهارده تا هفدهم میلادی، با برقراری ارتباطات دیپلماتیک با کشورهای غربی و شرقی همراه بود. اعزام سفیران و انجام مکاتبات دیپلماتیک روس‌ها، مستلزم آگاهی از آداب و رسوم درباری و بومی کشور آنها بود که نقض آن می‌توانست منجر به ایجاد مشکلاتی در روابط روسیه با کشورهای خارجی شود. اینجا بود که استفاده از «عنوان‌نامه‌ها» به‌کار می‌آمد. عنوان‌نامه یا تیتولیارنیک نوع خاصی از کتاب مرجع است که شامل فهرست عناوین حاکمان روسی و خارجی جهت معرفی آنها می‌باشد. مشهورترین عنوان‌نامه روسی "کتاب
آنها می‌باشد. مشهورترین عنوان‌نامه روسی "کتاب حاکم بزرگ یا ریشهٔ حاکمان روسیه" است. کتاب "تزارسکی تیتولیارنیک" اثر دست‌نویس مجللی است که بر روی ۲۴۷ برگ نوشته شده است. در صحافی کتاب از تخته‌های چوبی پوشیده شده با مخمل قرمز استفاده شده و گوشه‌ها با قفل‌های نقره‌ای طلاکاری شده تزئین شده است. در جریان مرمت کتاب در آینده، مخمل‌ها با چرم قهوه‌ای جایگزین شد. این نسخهٔ خطی به‌طور غنی مصور شده است. "تزارسکی تیتولیارنیک" شامل ۱۱۵ مینیاتور با تصاویری از حاکمان و بزرگان روسی و خارجی است. اگرچه بیشتر نگاره‌ها پرتره
روسی و خارجی است. اگرچه بیشتر نگاره‌ها پرتره نیستند؛ اما بسیاری از آنها با ظرافت و ریزبینی قابل توجهی کشیده شده‌اند که آنها را از سایر آثار مشابه پیش از خود متمایز می‌کند. این کتاب همچنین شامل تصاویری از نمادهای دولتی، نشان‌های ملی سرزمین‌ها و شهرهای روسیه است. طراحی کتاب با تزئینات گل‌های متنوع به سبک باروک مسکووی و حروف بزرگ نوشته شده با طلا، تکمیل شده است. متن "تزارسکی تیتولیارنیک" شامل اطلاعات مختصری در مورد تاریخ روسیه، اطلاعات مرجع در مورد عناوین حاکمان خارجی، نشان‌ها و مهرهای گوناگون است. این کتاب
خارجی، نشان‌ها و مهرهای گوناگون است. این کتاب توسط بهترین استادان آن زمان روسیه تزاری نوشته شده است؛ نویسندگان متن کتاب کارمندان دفتر آرتامون، نیکولای گاوریلوویچ میلسکو-اسپافاری و منشی پیوتر واسیلیویچ دولگوو بودند. متن نهایی توسط ایوان ورشچاگین خوشنویس روس بازنویسی شد. پرتره‌های مینیاتور توسط تمثال‌نگاران، ایوان ماکسیموف و دیمیتری لووف خلق شده‌اند. زرکوبی و تزئینات توسط نقاشان طلاکار ماتوی آندریف، فئودور لوپوف و غیره و به سرپرستی گریگوری آنتونوویچ بلاگوشین ایجاد شدند. صحافی هم توسط یوهان النگوز و جواهرساز
ایجاد شدند. صحافی هم توسط یوهان النگوز و جواهرساز آرموری، دانیلا کوزمین انجام شده است. "تزارسکی تیتولیارنیک" در ۲۳ مهٔ ۱۶۷۲ توسط آرتامون ماتویف، رئیس پوزولسکی پریکاز و دوست نزدیک تزار الکسی میخائیلوویچ، به او تقدیم شد. پس از آن، کتاب در دفتر سفارت باقی ماند و به یک کتاب مرجع رسمی حاوی اطلاعات دیپلماتیک تبدیل گشت. این اثر امروزه در بایگانی اسناد کهن دولت روسیه نگهداری می‌شود.
سایر اقدامات حفاظتی مؤثر مبتنی بر منطقه مکان‌هایی خارج از مناطق حفاظت‌شده هستند که به گونه‌ای اداره و مدیریت می‌شوند که حفاظت بلندمدت از تنوع زیستی را در محل ارائه می‌دهند. تا مارس ۲۰۲۳، ۸۵۶ مورد از این مکان‌ها به پایگاه داده جهانی سایر اقدامات حفاظتی مؤثر مبتنی بر منطقه، که توسط مرکز نظارت بر حفاظت جهانی برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد مدیریت می‌شود، گزارش شده است، ۱٬۹۹۲٬۷۲۹ کیلومتر مربع (۷۶۹٬۳۹۷ مایل مربع) از سطح زمین را پوشش می‌دهند که ۱٬۵۸۹٬۰۹۰ کیلومتر مربع (۶۱۳٬۵۵۰ مایل مربع) در خشکی و ۴۰۳٬۶۳۹ کیلومتر
(۶۱۳٬۵۵۰ مایل مربع) در خشکی و ۴۰۳٬۶۳۹ کیلومتر مربع (۱۵۵٬۸۴۶ مایل مربع) در اقیانوس را شامل می‌شوند. تعریف و معیارها. توسط کنوانسیون تنوع زیستی به صورت زیر تعریف می‌شود: منطقه‌ای با تعریف جغرافیایی غیر از منطقه حفاظت‌شده که به شیوه‌هایی اداره و مدیریت می‌شود که به نتایج مثبت و پایدار بلندمدت برای حفاظت از تنوع زیستی در محل، همراه با عملکردها و خدمات اکوسیستمی مرتبط و در صورت لزوم، ارزش‌های فرهنگی، معنوی، اجتماعی-اقتصادی و سایر ارزش‌های محلی مرتبط، دست یابد. چهار معیار برای شناسایی وجود دارد: این منطقه به سهم
معیار برای شناسایی وجود دارد: این منطقه به سهم پایدار و مؤثری در حفاظت از تنوع زیستی در محل خود دست می‌یابد تحت چهار معیار فوق، ۲۶ زیرمعیار وجود دارد. تاریخچه. اصطلاح «سایر اقدامات حفاظتی مؤثر مبتنی بر منطقه» برای اولین بار در هدف ۱۱ طرح استراتژیک تنوع زیستی کنوانسیون تنوع زیستی، که در سال ۲۰۱۰ در ناگویا، ژاپن، مورد توافق قرار گرفت، استفاده شد. هدف ۱۱ بیان می‌کرد: تا سال ۲۰۲۰، حداقل ۱۷ درصد از مناطق خشکی و آب‌های داخلی و ۱۰ درصد از مناطق ساحلی و دریایی، به ویژه مناطقی که از نظر تنوع زیستی و خدمات اکوسیستمی
مناطقی که از نظر تنوع زیستی و خدمات اکوسیستمی اهمیت ویژه‌ای دارند، از طریق سیستم‌های مناطق حفاظت‌شده با مدیریت مؤثر و عادلانه، معرف بوم‌شناسی سیستم‌ها و به خوبی مرتبط و سایر اقدامات حفاظتی مؤثر مبتنی بر منطقه، حفاظت شده و در چشم‌اندازها و چشم‌اندازهای دریایی گسترده‌تر ادغام شوند. (تأکید اضافه شده است) در سال ۲۰۱۴، هری جوناس، آشیش کوتاری و دیگر نویسندگان وابسته به کنسرسیوم ICCA - ICCA مخفف "منطقه حفاظت‌شده بومی و محلی" است - استدلال کردند که "تعریف 'سایر اقدامات حفاظتی مؤثر مبتنی بر منطقه' فرصتی بی‌نظیر
اقدامات حفاظتی مؤثر مبتنی بر منطقه' فرصتی بی‌نظیر برای شناخت بهتر مناطقی است که حفاظت از تنوع زیستی را در خارج از مناطق حفاظت‌شده ارائه می‌دهند. در سال ۲۰۱۵، کمیسیون جهانی مناطق حفاظت‌شده اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت، یک گروه ویژه به ریاست مشترک هری جوناس و کتی مک‌کینون (۲۰۱۶–۲۰۲۰) برای ارائه مشاوره فنی به کنوانسیون تنوع زیستی تأسیس کرد. این گروه مشاوره خود را در ژانویه ۲۰۱۸ به دبیرخانه کنوانسیون تنوع زیستی ارائه داد. این مشاوره، همراه با گزارشی در مورد دریایی، در دو کارگاه آموزشی که توسط دبیرخانه
مورد دریایی، در دو کارگاه آموزشی که توسط دبیرخانه کنوانسیون تنوع زیستی در فوریه ۲۰۱۸ برگزار شد، مورد بررسی قرار گرفت. اعضای کنوانسیون تنوع زیستی در بیست و دومین نشست نهاد فرعی مشاوره علمی، فنی و فناوری، پیش‌نویس تصمیمی را مورد مذاکره قرار دادند و در چهاردهمین نشست کنفرانس اعضا، تصمیم ۱۴/۸ در مورد «مناطق حفاظت‌شده و سایر اقدامات حفاظتی مؤثر مبتنی بر منطقه» را تصویب کردند که شامل تعریف و معیارهای شناسایی است. «سایر اقدامات حفاظتی مؤثر مبتنی بر منطقه» در هدف ۳ چارچوب جهانی تنوع زیستی ذکر شده است. این چارچوب
۳ چارچوب جهانی تنوع زیستی ذکر شده است. این چارچوب در دسامبر ۲۰۲۲ در پانزدهمین کنفرانس اعضای کنوانسیون تنوع زیستی سازمان ملل متحد در مونترال، کانادا مورد توافق قرار گرفت. در اهداف جهانی تنوع زیستی، موضوع بحث در آستانه کنفرانس بود. هدف ۳ از اعضای کنوانسیون تنوع زیستی می‌خواهد که: «اطمینان حاصل کنید و این امکان را فراهم کنید که تا سال ۲۰۳۰ حداقل ۳۰ درصد از مناطق خشکی، آب‌های داخلی و مناطق ساحلی و دریایی، به ویژه مناطقی که از اهمیت ویژه‌ای برای تنوع زیستی و عملکردها و خدمات اکوسیستم برخوردارند، از طریق
و عملکردها و خدمات اکوسیستم برخوردارند، از طریق سیستم‌های مناطق حفاظت‌شده با نماینده بوم‌شناسی سیستم‌ها، به خوبی مرتبط و عادلانه و سایر اقدامات حفاظتی مؤثر مبتنی بر منطقه، به‌طور مؤثر حفاظت و مدیریت شوند، به طوری که در صورت لزوم، قلمروهای بومی و سنتی به رسمیت شناخته شده و در چشم‌اندازهای وسیع‌تر، چشم‌اندازهای دریایی و اقیانوس ادغام شوند، ضمن اینکه اطمینان حاصل شود که هرگونه استفاده پایدار، در صورت لزوم در چنین مناطقی، کاملاً با نتایج حفاظت سازگار باشد و حقوق مردم بومی و جوامع محلی، از جمله بر قلمروهای سنتی
مردم بومی و جوامع محلی، از جمله بر قلمروهای سنتی آنها، به رسمیت شناخته و رعایت شود.» وسعت جهانی. پایگاه داده جهانی در مورد سایر اقدامات حفاظتی مؤثر مبتنی بر منطقه توسط مرکز نظارت بر حفاظت جهانی برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد مدیریت می‌شود. تا آوریل ۲۰۲۴، ۸۵۶ سایت شناسایی و به پایگاه داده جهانی گزارش شده است. مناطق حفاظت‌شده مساحتی بالغ بر ۱٬۹۹۲٬۷۲۹ کیلومتر مربع (۷۶۹٬۳۹۷ مایل مربع) از سطح زمین را پوشش می‌دهند که شامل ۱٬۵۸۹٬۰۹۰ کیلومتر مربع (۶۱۳٬۵۵۰ مایل مربع) در خشکی و ۴۰۳٬۶۳۹ کیلومتر مربع (۱۵۵٬۸۴۶ مایل
در خشکی و ۴۰۳٬۶۳۹ کیلومتر مربع (۱۵۵٬۸۴۶ مایل مربع) در اقیانوس است. مناطق دریایی با مدیریت محلی یکی از اشکال هستند؛ نمونه‌هایی از این مناطق در موزامبیک و ماداگاسکار وجود دارد.
سِر توماس ارپینگهم ( (حدود ۱۳۵۷–۲۷ ژوئن ۱۴۲۸) یک شوالیه و فرمانده نظامی انگلیسی بود که به‌خاطر فرماندهی کمانداران در نبرد مشهور آزینکورت در سال ۱۴۱۵ شهرت یافت. او در نمایشنامه «هنری پنجم» اثر ویلیام شکسپیر نیز به‌عنوان شخصیتی وفادار و خردمند ظاهر می‌شود. زندگی و فعالیت‌های نظامی. ارپینگهم در نورفک انگلستان به دنیا آمد و در جوانی شوالیه شد. او در خدمت جان آو گانت، دوک لنکستر و عموی ریچارد دوم، در اسپانیا و اسکاتلند خدمت کرد و همراه با پسر او، هنری بولینگبروک (بعدها هنری چهارم)، در جنگ‌های صلیبی در لیتوانی،
(بعدها هنری چهارم)، در جنگ‌های صلیبی در لیتوانی، پروس و سرزمین مقدس شرکت داشت. در سال ۱۳۹۸، ارپینگهم بولینگبروک را در تبعید همراهی کرد و در بازگشت او به انگلستان در سال ۱۳۹۹ برای بازپس‌گیری ارثیه‌اش به‌عنوان دوک لنکستر حضور داشت. پس از به‌قدرت رسیدن هنری چهارم، ارپینگهم به‌عنوان نگهبان قلعه دوور و فرماندار بنادر سینک منصوب شد و سپس به مقام رئیس دربار سلطنتی رسید. او در سرکوب شورش اپیفانی نقش داشت و به‌عنوان سرپرست پسر دوم هنری، توماس، دوک کلارنس، منصوب شد. در سال ۱۴۱۵، ارپینگهم به‌عنوان شوالیه پرچمدار در
در سال ۱۴۱۵، ارپینگهم به‌عنوان شوالیه پرچمدار در ارتش هنری پنجم خدمت کرد و در محاصره هارفلو و سپس در نبرد آزینکورت شرکت داشت. در این نبرد، او فرماندهی کمانداران انگلیسی را بر عهده داشت و در کنار پادشاه در میدان نبرد حضور یافت. میراث و زندگی شخصی. ارپینگهم دو بار ازدواج کرد، اما فرزندی نداشت. او در شهر نوریچ خیریه‌های متعددی انجام داد، از جمله ساخت دروازه ارپینگهم در سال ۱۴۲۰ که هنوز پابرجاست. او در ۲۷ ژوئن ۱۴۲۸ درگذشت و در کلیسای جامع نوریچ به خاک سپرده شد. در فرهنگ عامه. ارپینگهم به‌عنوان شخصیتی در
شد. در فرهنگ عامه. ارپینگهم به‌عنوان شخصیتی در نمایشنامه «هنری پنجم» ویلیام شکسپیر ظاهر می‌شود و در اقتباس‌های سینمایی این اثر نیز حضور دارد. در فیلم‌های لارنس الیویه (۱۹۴۴) و کنت برانا (۱۹۸۹)، نقش او به‌عنوان مشاوری وفادار و خردمند به تصویر کشیده شده است.
درخت کفش، درختی (یا گاهی، تیر برق یا هر شیء چوبی دیگری) است که با کفش‌های قدیمی، عموماً از طریق عمل پرتاب کفش، تزیین شده است. درخت‌های کفش معمولاً در کنار یک گذرگاه محلی اصلی قرار دارند و ممکن است یک درونمایه (تِم) (مانند کفش‌های پاشنه‌بلند) داشته باشند. در سال ۲۰۱۷ حداقل چهل و پنج درخت کفش از این نوع در ایالات متحده وجود داشت. فروشگاه "مانتین کِراسینگز" ("گذرگاه‌های کوهستانی)" در مسیر آپالاچی، که در دهه ۱۹۳۰ ساخته شده است، درختی در بیرون دارد که کوهنوردان طبق سنت، پس از پیاده‌روی در مسیر، چکمه‌های خود را
طبق سنت، پس از پیاده‌روی در مسیر، چکمه‌های خود را در آنجا آویزان می‌کنند و رها می‌کنند.
ادوینینپولکو یک منطقه تفریحی در فضای باز در واسا، فنلاند است. این منطقه در مرز بین آسولی‌کولا و پورولا واقع شده است و به خاطر آثار هنری فضای باز ادوین هوونکسکی در طول مسیرش مشهور است. این آثار را می‌توان به عنوان هنر بیرونی یا هنر ITE (زندگی خودساخته) طبقه‌بندی کرد. ادوینینپولکو در سال ۱۹۸۱ تأسیس شد. این منطقه با هدف ساخت مسیر پیاده‌روی در حال ساخت بود و هِوُنکوسکی آثار خود را به کناره‌های مسیر آن منتقل کرد. این منطقه در اوج خود، حدود ۳۰۰ اثر داشت، اما به مرور آثار ساخته شده از چوب تا حدی تخریب شدند،
به مرور آثار ساخته شده از چوب تا حدی تخریب شدند، بنابراین تعداد آثار اکنون تنها بیش از ۱۰۰ اثر است. این آثار از چوب، ضایعات فلزی و مواد بازیافتی ساخته شده‌اند. اولین آثار در سال ۱۹۸۳، چند سال پس از تأسیس ادوینینپولکو، تکمیل شدند. این منطقه همچنین یک موزه زیرزمینی دارد.
یاکو پوورو (; – ) فعال تجاری اهل فنلاند بود. او شرکت پویری(نزدک نوردیک: POY1V) را تأسیس کرد و شخصاً بر رشد آن از یک دفتر مهندسی کوچک به یک شرکت مشاوره و مهندسی جهانی با تمرکز بر انرژی، صنعت جنگلداری و بخش‌های زیرساخت و محیط زیست نظارت داشت. نام این شرکت در سال ۲۰۰۶ از گروه یاکو پویری تغییر یافت. دفتر مرکزی این شرکت در وانتا، فنلاند قرار دارد.
کاری کایرامو (; – ) فعال تجاری اهل فنلاند بود. او رئیس و مدیرعامل شرکت نوکیا و فردی مهم و محبوب در این صنعت بود که به طور فعال در سیاست خارجی فنلاند نیز مشارکت داشت.
کازیمیر ارنروت (; – ) فعال تجاری، و مدیر کارآفرین اهل فنلاند بود. او یک ثروتمند فنلاندی و رئیس سابق شرکت نوکیا بود. فعالیت تجاری او در صنعت جنگلداری آغاز شد و بعدها مدیر یوپی‌ام و نوردیا بود.
کارلو فورنو (؛ ۲ دسامبر ۱۹۲۱ – ) کاردینال اهل ایتالیا بود.
تیلور سوئیفت (زادهٔ ۱۳ دسامبر ۱۹۸۹) خواننده-ترانه‌سرای آمریکایی است. تیلور سوئیفت همچنین ممکن است به موارد زیر اشاره داشته باشد: