payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در ۱۲ نوامبر ۲۰۰۸، پرز در نشست مجمع عمومی سازمان ملل در مورد گفتگوی بین ادیان، حمایت خود را از این ابتکار تکرار کرد: در کنفرانس سیاست کمیته روابط عمومی آمریکا و اسرائیل (آیپک) در سال ۲۰۰۹، رئیس جمهور شیمون پرز از "چرخش" در نگرش کشورهای عربی نسبت به صلح با اسرائیل همانطور که در ابتکار عربستان منعکس شده است ابراز خرسندی کرد، اگرچه او اظهارات خود را با صلاحیت بیان کرد. وی گفت: "اسرائیل شریکی برای بیان این ابتکار نبوده است. بنابراین لازم نیست با هر کلمه موافقت کند." با این وجود، اسرائیل به تغییر عمیق احترام
کند." با این وجود، اسرائیل به تغییر عمیق احترام می‌گذارد و امیدوار است که به عمل تبدیل شود. پرز افزود: من اعتماد دارم که رهبری پرزیدنت اوباما راه را برای توافق منطقه ای و مذاکرات دوجانبه معنادار هموار خواهد کرد. «اسرائیل با دست‌های باز ایستاده است و دست‌هایش برای صلح با همه ملت‌ها، با همه کشورهای عربی، با همه مردم عرب باز است». رئیس جمهور اعلام کرد. پرز گفت: «برای کسانی که هنوز مشت گره کرده اند، فقط یک کلمه برای گفتن دارم: بس است. جنگ بس است. ویرانی بس است. نفرت بس است. اکنون زمان تغییر است.» اسرائیل امروز
نفرت بس است. اکنون زمان تغییر است.» اسرائیل امروز آماده است تا صلح را نزدیک‌تر کند. امروز." دیگر اظهارات اسرائیل. آویگدور لیبرمن وزیر امور خارجه و معاون نخست وزیر اسرائیل در ۲۱ آوریل ۲۰۰۹ گفت که این طرح "پیشنهاد خطرناکی است، دستوری برای نابودی اسرائیل". زلمان شوال ، سخنگوی حزب لیکود، در مارس ۲۰۰۷ گفت که اسرائیل هرگز بازگشت آوارگانی را که در قبل از ۱۹۶۷ در خاک اسرائیل زندگی می‌کردند، نمی پذیرد و گفت: «اگر ۳۰۰.۰۰۰ تا ۴۰۰.۰۰۰، یا شاید یک میلیون، فلسطینی ها به این کشور حمله کنند، این امر باعث خواهد شد. پایان
این کشور حمله کنند، این امر باعث خواهد شد. پایان دولت اسرائیل به عنوان یک کشور یهودی... به همین دلیل ما این کشور را ایجاد نکردیم." نخست وزیر ایهود اولمرت نیز در آن ماه اظهار داشت که "من هرگز راه حلی را نمی پذیرم که مبتنی بر بازگشت آنها به اسرائیل باشد. این یک موضوع اخلاقی در بالاترین حد است. اما به طور کلی، اولمرت این ابتکار را یک «تغییر انقلابی» توصیف کرده است. یوسی آلفر ، مشاور سیاسی و نویسنده و مشاور ارشد سابق ایهود باراک، نخست وزیر اسرائیل، در نوامبر ۲۰۰۸ گفت: "این ابتکار از نظر "بازده" جامعی که به
۲۰۰۸ گفت: "این ابتکار از نظر "بازده" جامعی که به اسرائیل ارائه می‌دهد و در مورد پناهندگان، هم غیبت بی نظیر است. از هر گونه اشاره مستقیم به حق بازگشت و به رسمیت شناختن اینکه توافق اسرائیل با راه حل باید درخواست شود، نشان دهنده پیشرفت عظیمی از روزهای سال ۱۹۶۷ است. کارولین بی. گلیک ، روزنامه نگار آمریکایی-اسرائیلی، سردبیر روزنامه انگلیسی زبان "جروزالم پست،" در مارس ۲۰۰۷ گفت که "هیچ شانسی وجود ندارد که ابتکار عربستان صلح را به ارمغان آورد" و آن را "دستورالعملی برای نابودی اسرائیل" نامید. تزیپی لیونی ، رئیس
برای نابودی اسرائیل" نامید. تزیپی لیونی ، رئیس کادیما ، با توجه به مخالفت سازش ناپذیرش با بازگشت آوارگان فلسطینی ، از آن فاصله گرفته است. در اکتبر ۲۰۰۸، یووال اشتاینیتز ، عضو کنست لیکود ، که در کمیته امور خارجه و دفاع خدمت می‌کرد، از راه اندازی مجدد ابتکار سال ۲۰۰۷ به عنوان یک اقدام غیرشروع یاد کرد و اظهارات حمایتی ایهود باراک، وزیر دفاع وقت، را "یک ژست سیاسی توخالی" خواند. در مطالعه اخیر جاشوا تیتلباوم، برای مرکز امور عمومی اورشلیم ، او از اسرائیل می‌خواهد که این طرح را بر اساس نگرش "همه یا هیچ" رد کند و
که این طرح را بر اساس نگرش "همه یا هیچ" رد کند و تأکید کرد که صلح واقعی با مذاکره حاصل خواهد شد. واکنش‌های فلسطینی‌ها. نظرسنجی‌های مردم فلسطین حمایت زیادی از این طرح ایجاد کرده است. حمایت‌ها پس از جنگ غزه اندکی کاهش یافت. با این حال، اکثریت همچنان موافق هستند. تشکیلات خودگردان فلسطین. طرح صلح عربی مورد حمایت کامل محمود عباس و تشکیلات خودگردان فلسطین قرار گرفته است که حتی در ۲۰ نوامبر ۲۰۰۸ اقدام به درج آگهی در روزنامه های اسرائیلی برای تبلیغ آن کردند. تشکیلات خودگردان فلسطین اعلامیه های تمام صفحه ای را به
خودگردان فلسطین اعلامیه های تمام صفحه ای را به زبان عبری در چهار روزنامه بزرگ اسرائیلی منتشر کرد که متن ابتکار را به طور کامل بازتولید کرد و افزود: «پنجاه و هفت کشور عربی و اسلامی در ازای یک اقدام، روابط دیپلماتیک و روابط عادی با اسرائیل برقرار خواهند کرد. توافقنامه صلح کامل و پایان اشغال». یک نظرسنجی از نوامبر تا دسامبر توسط مرکز فلسطینی برای تحقیقات سیاست و بررسی در رام الله و موسسه تحقیقاتی هری ترومن برای پیشرفت صلح در اورشلیم نشان داد که تنها 25٪ از اسرائیلی ها تبلیغات را دیده اند و فقط 14٪ واقعاً
اسرائیلی ها تبلیغات را دیده اند و فقط 14٪ واقعاً خوانده اند. آنها صلح اکنون ژست تشکیلات خودگردان فلسطین را با انتشار تبلیغات خود در مطبوعات فلسطین متقابلاً انجام داد. محمود عباس پس از اجلاس سال ۲۰۰۷ گفت: «این ابتکار صرفاً به اسرائیل می‌گوید: «سرزمین‌های اشغالی را رها کنید و در دریای صلح زندگی خواهید کرد که از نواکشوت آغاز می‌شود و به اندونزی ختم می‌شود». صائب عریقات ، مذاکره کننده فلسطینی، حمایت کامل خود را از ابتکار صلح عربی ارائه کرده و در موارد متعدد از اسرائیل خواسته است که از آن حمایت کند. اخیراً، در
اسرائیل خواسته است که از آن حمایت کند. اخیراً، در بیانیه ای در 19 اکتبر ۲۰۰۸، عریقات گفت که "من فکر می‌کنم اسرائیل باید از سال ۲۰۰۲ [از ابتکار عمل] حمایت می‌کرد. این استراتژیک ترین ابتکار عملی است که از سال ۱۹۴۸ از سوی جهان عرب انجام شده است... من از آنها می‌خواهم. این ابتکار را مجدداً بررسی کنیم و با آن همراهی کنیم زیرا راه صلح را کوتاه می‌کند.» در آگوست و سپتامبر ۲۰۲۰، تشکیلات خودگردان فلسطین و حماس از توافق عادی سازی اسرائیل و امارات متحده عربی و توافق دیگر با بحرین انتقاد کردند و آنها را "خیانت" به
دیگر با بحرین انتقاد کردند و آنها را "خیانت" به آرمان فلسطین و تضعیف طرح صلح عربی توصیف کردند. حماس. این ابتکار از زمان آغاز به کار خود در سال ۲۰۰۲، سازمان را عمیقاً تقسیم کرد. در حالی که برخی از رهبران به طور مثبت در مورد آن صحبت کرده اند، برخی دیگر ابتکار عمل را که اردن و مصر را از خود دور کرد، نپذیرفتند. برخی گزارش های بعدی حاکی از آن است که حماس این ابتکار عمل را پذیرفته است. تا سال ۲۰۰۶، حماس قراردادهایی را با فتح امضا کرد که با مرزهای 1967 به عنوان مبنایی برای تشکیل کشور فلسطین موافقت می‌کرد، و تا
مبنایی برای تشکیل کشور فلسطین موافقت می‌کرد، و تا سال ۲۰۱۷ حماس منشور جدیدی را منتشر کرد که یک کشور فلسطینی را در مرزهای ۱۹۶۷ می‌پذیرفت. اسماعیل ابوشنب، سخنگوی حماس در آوریل ۲۰۰۲ "به سانفرانسیسکو کرونیکل" گفت که این سازمان آن را می‌پذیرد و گفت: «این برای همه گروه‌های نظامی فلسطینی رضایت‌بخش خواهد بود تا کشور ما را بسازند، در امور خود مشغول باشیم و کارهای خوبی داشته باشیم. همسایگی با اسرائیلی‌ها». خبرنگارانی که با شنب مصاحبه کردند پرسیدند که آیا او از طرف کل سازمان حماس صحبت می‌کند و شنب پاسخ داد "بله".
کل سازمان حماس صحبت می‌کند و شنب پاسخ داد "بله". آنها سپس سعی کردند با دیگر رهبران حماس تماس بگیرند تا اظهارات شنب را تایید کنند، اما یا نتوانستند با آنها ارتباط برقرار کنند و یا تمایلی به اظهار نظر در مورد این موضوع نداشتند. یکی از شروط محمود عباس، رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین برای تشکیل دولت ائتلاف ملی با حماس پس از انتخابات ۲۰۰۶ این بود که حماس باید این ابتکار را به رسمیت بشناسد، اما او ناموفق بود. محمود الزهار، وزیر خارجه حماس در ژوئن ۲۰۰۶ گفت که این سازمان این ابتکار را رد می‌کند. نخست وزیر اسماعیل
سازمان این ابتکار را رد می‌کند. نخست وزیر اسماعیل هنیه در اکتبر ۲۰۰۶ گفت که "مشکل ابتکار صلح عربی این است که شامل به رسمیت شناختن کشور اسرائیل است، چیزی که دولت فلسطین آن را رد می‌کند" و آن را رد کرد. در آن ماه، محمود الزهار به صراحت اعلام کرد: «حماس هرگز موضع خود را بدون توجه به شدت فشار تغییر نخواهد داد» و «ما هرگز ابتکار عمل عربی را به رسمیت نخواهیم شناخت». در ژانویه ۲۰۰۷، خالد مشعل، رهبر حماس، در مصاحبه‌ای گفت که حماس از "موضع عربی" حمایت می‌کند، احتمالاً با اشاره به طرح صلح عربی. پس از احیای ابتکار
با اشاره به طرح صلح عربی. پس از احیای ابتکار عمل در مارس ۲۰۰۷، حماس به سیاست ابهام خود ادامه داد و بسیاری از مقامات پاسخ های متفاوتی دادند. فوزی برهوم، سخنگوی حماس به "هاآرتص" گفت: "مساله "آری" یا "نه" حماس در مورد ابتکار عمل نیست. ما به تلاش های اعراب برای دستیابی به حقوق فلسطینیان احترام می‌گذاریم و در چارچوب اجماع عربی عمل خواهیم کرد. ابتکار را رد کنیم و قبل از پذیرفته شدن موضع خود را نسبت به آن تعیین نخواهیم کرد.» منابع "هاآرتص" در فلسطین بیان می‌کنند که حماس می‌خواست آشکارا با این ابتکار مخالفت کند،
که حماس می‌خواست آشکارا با این ابتکار مخالفت کند، اما این کار را نکرد زیرا نمی‌خواست از دولت عربستان سعودی جدا شود. در نوامبر ۲۰۰۸، دپارتمان امور مذاکرات ساف آگهی‌هایی را برای ترویج ابتکار صلح عربی در روزنامه‌های اسرائیل منتشر کرد. مشعل در پاسخ گفت: «حقوق فلسطینی ها تنها با مقاومت به دست می‌آید نه تبلیغات». با این حال، مشعل در مصاحبه ای با جرمی بوون از بی بی سی در آوریل ۲۰۰۸، از این ابتکار حمایت کرد. "تایم" در ژانویه ۲۰۰۹ اعلام کرد که "در جهان عرب، تنها حماس و حزب الله با حمایت تهران طرح صلح اعراب را رد
و حزب الله با حمایت تهران طرح صلح اعراب را رد می‌کنند." مفسر چپ اسرائیلی و وزیر سابق دادگستری یوسی بیلین نیز در ژانویه ۲۰۰۹ گفت که "حماس پایبندی خود را به سه "نه" خارطوم مصوب سال ۱۹۶۷، که کل جهان عرب برای پذیرش ابتکار صلح عربی آن را کنار گذاشت می‌داند. وجه تمایز اصلی آن فتح است. "خلیج تایمز" در دسامبر ۲۰۰۸ سرمقاله خود را منتشر کرد که «طرح صلح عربی بهترین و عملی‌ترین راه حل برای درگیری فلسطین و اسرائیل است... حتی اگر حماس و جهاد اسلامی آمادگی پذیرش چیزی جز فلسطین اشغالی را ندارند. در دهه ۱۹۴۰، اگر این طرح
فلسطین اشغالی را ندارند. در دهه ۱۹۴۰، اگر این طرح توسط اسرائیل و آمریکا پذیرفته شود، اعراب احتمالاً می‌توانند اسلام‌گرایان را نیز متقاعد کنند که از آن استقبال کنند. در ماه مه ۲۰۱۷، حماس میثاق خود را به روز کرد و تمایل خود را برای پذیرش یک کشور فلسطینی در مرزهای ۱۹۶۷ اعلام کرد. با این حال، مواضع خود را در مورد چندین موضوع کلیدی حفظ کرد: تعهد خود به مقاومت و گزینه نظامی علیه اسرائیل برای دستیابی به کشور فلسطین را رها نکرد، بر حق بازگشت آوارگان فلسطینی ۱۹۴۸ و آواره‌های ۱۹۶۷ به تمام سرزمین‌های فلسطینی پافشاری
آواره‌های ۱۹۶۷ به تمام سرزمین‌های فلسطینی پافشاری کرد. و جهاد را گزینه ای مشروع و راهبردی برای دفاع و بازپس گیری حقوق فلسطینیان می‌دانست. واکنش های اعراب. بسیاری از سیاست گذاران عرب، روسای دولت ها و مفسران از سال ۲۰۰۲ در حمایت از این ابتکار نوشته اند. ترکی الفیصل ، وزیر امور خارجه عربستان سعودی، اندکی پس از پیروزی باراک اوباما در انتخابات ۲۰۰۸ در "واشنگتن پست" نوشت. الفیصل اظهار داشت که "دلایلی برای خوش بین بودن وجود دارد" و "بهترین دارویی که تاکنون برای مناقشه اسرائیل و فلسطین تدوین شده است، ابتکار صلح
مناقشه اسرائیل و فلسطین تدوین شده است، ابتکار صلح اعراب است". او همچنین این طرح را "بهای گزافی برای صلح" از دیدگاه اعراب خواند. علاوه بر این، شش عضو شورای همکاری خلیج فارس در ۲۰ مه طی یک نشست مشورتی که در دمام برگزار شد، حمایت خود را از این ابتکار اعلام کردند. آندره آزولای ، مشاور یهودی پادشاه مراکش، محمد ششم ، از طرح صلح عربی نیز حمایت کرد. در ۲۸ اکتبر ۲۰۰۸، آقای آزولای در کنفرانسی در تل آویو گفت: "من یک یهودی متعهد هستم." "من یک یهودی عرب هستم. من به پادشاه مراکش توصیه می‌کنم... جریان اصلی عرب، اسرائیل
مراکش توصیه می‌کنم... جریان اصلی عرب، اسرائیل را به عنوان طرف مسئول جلوگیری از صلح می‌بیند، نه اعراب... [طرح صلح] چیزی است که اسرائیلی ها به ده امیدوار بودند. سال‌ها پیش، چه کسی ابتکار عمل را در دست خواهد گرفت و آن را توضیح خواهد داد باید دوباره صبر کرد." محمد رعد، رئیس بلوک حزب الله در پارلمان لبنان ، طرح صلح را محکوم کرد و گفت: «این گزینه دیگر در جهان عرب و اسلام قابل تبلیغ نیست». شیخ نعیم قاسم رهبر حزب الله نیز اظهارات مشابهی را بیان کرد. در ژوئن ۲۰۰۹، حسنی مبارک، رئیس جمهور مصر، بر حمایت خود از طرح صلح
مبارک، رئیس جمهور مصر، بر حمایت خود از طرح صلح تاکید کرد. وی همچنین بیان کرد که حمایت او به معنای به‌رسمیت شناختن حق موجودیت اسرائیل به عنوان یک کشور یهودی نیست زیرا که چنین چیزی به معنای چشم‌پوشی از حق بازگشت فلسطینیان است. میشل سلیمان، رئیس جمهور لبنان نیز سخنان مشابهی را گفت و از جامعه جهانی درخواست کرد تا اسرائیل را به سمت پذیرش طرح صلح سوق دهد. هر دو رهبر به سخنان نخست‌وزیر اسرائیل بنیامین نتانیاهو پاسخ داده بودند. واکنش‌های بین‌المللی. فراتر از خاورمیانه، ابتکار صلح عربی مورد تمجید روسای کشورهای
ابتکار صلح عربی مورد تمجید روسای کشورهای سراسر جهان، سازمان‌های بین‌المللی و شمار بسیاری از مفسران سیاسی متخصص در مناقشه اسرائیل و فلسطین قرار گرفته است. بان کی‌مون، دبیر کل سازمان ملل متحد حمایت خود را از این طرح را چندین بار بیان کرده بود. وی در سخنرانی خود در اجلاس سران اتحادیه کشورهای عربی در ۲۸ مارس ۲۰۰۷ گفت: ابتکار صلح عربی در ۳۰ آوریل ۲۰۰۳ توسط گروه چهارجانبه درباره خاورمیانه تأیید شد و آن را برای نقشه راه برای صلح مهم تشخیص داده بود. بیانیه مشترکی که توسط گروه چهارجانبه در ۳۰ می ۲۰۰۷ صادر شد، بیان
توسط گروه چهارجانبه در ۳۰ می ۲۰۰۷ صادر شد، بیان می‌کند که: گوردون براون نخست وزیر بریتانیا نیز در یک کنفرانس مطبوعاتی که در ۱۵ دسامبر ۲۰۰۸ در مجمع تجاری لندن برای تجارت و سرمایه‌گذاری در فلسطین در خیابان داونینگ برگزار شده بود از این ابتکار حمایت کرد. نخست وزیر گفت: در ۲۴ نوامبر ۲۰۰۸ دیوید میلیبند وزیر امور خارجه بریتانیا حمایت خود را در سخنرانیش در مرکز مطالعات و تحقیقات استراتژیک امارات در ابوظبی تکرار کرد: تمامی ۵۷ کشور عضو سازمان همکاری اسلامی (سازمان کنفرانس اسلامی سابق) حمایت خود را از ابتکار صلح
کنفرانس اسلامی سابق) حمایت خود را از ابتکار صلح عربی اعلام کرده‌اند. اعضای سازمان تقریباً در هر جلسه خود از جمله سی و سومین اجلاس کنفرانس اسلامی وزرای امور خارجه نشست هماهنگی حقوق، آزادی‌ها و عدالت که در ۱۹ تا ۲۱ ژوئن برگزار شد، مجدداً حمایت خود را در باکو، آذربایجان تأیید کرد. آیپک با این ابتکار مخالفت کرد و آن را یک «اولتیماتوم» معرفی کرد. حمایت تحلیلگران خاورمیانه. تعداد زیادی از مفسران برجسته در مورد مسائل خاورمیانه نیز از ابتکار حمایت کرده‌اند. در ۹ آوریل ۲۰۰۷، نوام چامسکی اندکی پس از تصویب مجدد
۹ آوریل ۲۰۰۷، نوام چامسکی اندکی پس از تصویب مجدد بیانیه بیروت توسط اتحادیه کشورهای عربی فکرهای خویش را به این شکل بیان کرد: کمی پیش از این که اعلامیه بیروت توسط اتحادیه عرب در سال ۲۰۰۷ تصویب شود، توماس فریدمن در "نیویورک تایمز" نوشت: در ۲۱ نوامبر ۲۰۰۸، برنت اسکوکرافت و زبیگنیو برژینسکی در مقاله‌ای در "واشنگتن پست" نوشتند که از بخش‌های کلیدی ابتکار حمایت می‌کنند و افزون بر آن شرایطی را اضافه کردند که تاکنون توسط کشورهای عربی حمایت‌کننده آن رد شده است. در این نوشته بیان شده است: هنری زیگمن، عضو ارشد سابق و
نوشته بیان شده است: هنری زیگمن، عضو ارشد سابق و مدیر پروژه آمریکا و خاورمیانه (USMEP) در شورای روابط خارجی و مدیر اجرایی سابق کنگره یهودیان آمریکا در ۲۶ آوریل ۲۰۰۷ در "فایننشال تایمز" نوشت: ایان بلک ، سردبیر خاورمیانه "گاردین" ، در ۱۸ اکتبر ۲۰۰۸ نوشت: جاناتان فریدلند، همچنین از "گاردین"، در ۱۷ دسامبر ۲۰۰۸۰ نوشت: روزی که قرار بود ابتکار صلح عرب در سال ۲۰۰۷ دوباره در اتحادیه عرب تصویب شود دونالد مکینتایر در "ایندیپندنت" نوشت: گروه تحقیقاتی آکسفورد جلسه‌ای را در اکتبر ۲۰۰۸ ترتیب داد که سیاست‌گذاران و
را در اکتبر ۲۰۰۸ ترتیب داد که سیاست‌گذاران و تحلیلگران ارشد در آن حضور داشتند تا در مورد ابتکار صلح عربی بحث کنند. گزارشی در نوامبر ۲۰۰۸ به منظور جمع‌بندی یافته‌های جلسه منتشر شد که شامل موارد زیر بود: در ۲۶ مارس ۲۰۱۲ در آستانه دهمین سالگرد ابتکار صلح، آکیوا الدار از روزننامه "هاآرتص" نوشت که ناکامی اسرائیل در ارائه یک پاسخ مناسب به پیشنهاد اعراب بخشی از «بدترین فرصت از دست رفته» اسرائیل است. حق بازگشت. ابتکار صلح عربی که در اجلاس سران عرب در بیروت در مارس ۲۰۰۲ به تصویب رسید اصولی را برای توافق در مناقشه
۲۰۰۲ به تصویب رسید اصولی را برای توافق در مناقشه اسرائیل و اعراب ارائه کرد و به مشکل پناهندگان فلسطینی اشاره کرد. بخش مربوطه در تصمیمات خود در این مورد مقرر داشته است: «باید توافق کرد که راه حلی عادلانه و مورد موافقت برای مشکل آوارگان فلسطینی مطابق با قطعنامه ۱۹۴ پیدا شود» و «رد همه اشکال بازگشت فلسطینی‌ها که با شرایط ویژه کشورهای میزبان عرب در تضاد است.» مرکز روابط عمومی اورشلیم می گوید که با رد کردن «حق بازگشت به میهن» (توطین به عربی) یا اسکان مجدد پناهندگان در هر کشور عربی، ابتکار صلح عربی اساساً هر
در هر کشور عربی، ابتکار صلح عربی اساساً هر پناهنده‌ای را مجبور می‌کند که تنها گزینه‌اش رفتن به خود اسرائیل باشد. به گفته همین مرکز، کشورهای عربی در این مورد در بیانیه نهایی که همراه با ابتکارشان صادر شده، زبان صریح‌تری استفاده کرده‌اند و این ابتکار هر گونه راه حلی را که شامل "اسکان مجدد فلسطینی‌ها خارج از خانه‌هایشان" باشد، رد کرده است. به نظر مرکز امور عمومی اورشلیم، این بدان معناست که ابتکار صلح عربی با نگه‌داشتن هر گونه جمعیت پناهنده فلسطینی در لبنان، سوریه یا اردن مخالف است؛ همچنین تصور نمی‌کند که
سوریه یا اردن مخالف است؛ همچنین تصور نمی‌کند که پناهندگان فلسطینی در یک دولت فلسطینی در کرانه باختری و غزه اسکان مجدد یابند. وضعیت فعلی. اردن و مصر به‌عنوان نمایندگان اتحادیه عرب برای دیدار با رهبران اسرائیل و ترویج ابتکار انتخاب شدند. این کشورها به‌خاطر این انتخاب شدند که مصر و اردن تنها کشورهای عربی هستند که روابط دیپلماتیک با اسرائیل دارند. وزیر امور خارجه اردن عبدالله خطیب وزیر امور خارجه اردن و احمد ابوالغیط وزیر امور خارجه مصر با ایهود اولمرت نخست وزیر سابق اسرائیل، تزیپی لیونی وزیر امور خارجه و
وزیر سابق اسرائیل، تزیپی لیونی وزیر امور خارجه و ایهود باراک وزیر دفاع در ۲۵ ژوئیه ۲۰۰۷ در اورشلیم دیدار کردند که برای نخستین بار بود که اسرائیل با یک مقام رسمی از اتحادیه عرب را پذیرفت. اتحادیه عرب همچنین نامه‌ای رسمی به اوباما رئیس جمهور منتخب فرستاد که توسط شاهزاده سعود الفیصل وزیر خارجه عربستان امضا و از طریق یک دستیار به اوباما تحویل داده شد. سخنگوی اتحادیه عرب توضیح داد: در نوامبر ۲۰۰۸ "ساندی تایمز" گزارش داد که باراک اوباما رئیس جمهور منتخب ایالات متحده، قصد دارد از این طرح حمایت کند و به محمود عباس
قصد دارد از این طرح حمایت کند و به محمود عباس در جریان سفر ژوئیه ۲۰۰۸ خود به خاورمیانه گفت: «اسرائیلی ها دیوانه خواهند بود که این طرح را نپذیرند. صلح را با جهان اسلام از اندونزی تا مراکش به آنها بدهید." اوباما پس از اینکه رئیس‌جمهور شد به "العربیه" گفت: «شاید با برخی جنبه‌های این پیشنهاد موافق نباشم ولی نیاز به شجاعت زیادی داشت... که چیزی به این اندازه مهم مطرح شود.» جورج میچل فرستاده ویژه ایالات متحده در خاورمیانه، در مارس ۲۰۰۹ اعلام کرد که دولت اوباما قصد دارد این ابتکار را در سیاست خاورمیانه‌ای خود
قصد دارد این ابتکار را در سیاست خاورمیانه‌ای خود "ادغام" کند. همچنین در مارس ۲۰۰۹ گزارش شده بود که وزارت امور خارجه ایالات متحده در حال آماده‌سازی طرحی برای بازاریابی ابتکار عمل به اسرائیلی‌ها است و سندی را منتشر خواهد کرد که به نکات مثبتی که کشورهای عربی تحت این ابتکار عمل توافق کرده‌اند، اشاره می‌کند. این گزارش مشخص کرد که هدف این است که "ابتکار صلح عربی را به جزئیات آن تقسیم کنیم و آن را به عنوان یک چارچوب صرفاً نظری رها نکنیم." در ۶ مه ۲۰۰۹ "روزنامه عربی‌زبان القدس العربی" لندن گزارش داد که بنا به
عربی‌زبان القدس العربی" لندن گزارش داد که بنا به درخواست رئیس جمهور ایالات متحده باراک اوباما، اتحادیه عرب در حال حاضر در حال تجدید نظر در ابتکار عمل است تا اسرائیل را به پذیرش آن تشویق کند. برای موافقت با آن بازنگری‌های جدید شامل غیرنظامی‌کردن دولت آینده فلسطین و همچنین سلب حق بازگشت فلسطینیان به اسرائیل است. بر اساس این اصلاحات بخشی از آوارگان به کشور آینده فلسطین منتقل می‌شوند و بقیه در سایر کشورهای عربی تابعیت خواهند شد. در ۳۰ آوریل ۲۰۱۳ اتحادیه عرب مجدداً ابتکار صلح عربی را با شرایط به‌روزشده تأیید
ابتکار صلح عربی را با شرایط به‌روزشده تأیید کرد که توافقنامه صلح اسرائیل و فلسطین باید بر اساس راه‌حل دو کشور بر اساس مرزهای ۴ ژوئن ۱۹۶۷ باشد و امکان مبادله‌های زمینی جزئی بین سرزمین‌های با ارزش برابر و مورد توافق دوجانبه بین اسرائیل و فلسطین در آن وجود داشت. فلسطین‌ ها از توافق صلح اسرائیل-امارات متحده عربی و توافق عادی‌سازی روابط بحرین-اسرائیل که در سپتامبر ۲۰۲۰ امضا شد انتقاد کرده‌اند. زیرا می‌ترسند این اقدامات باعث تضعیف طرح صلح عربی شود و اقدام امارات متحده عربی را «خیانت» تلقی کنند.
رالی ژاپن یک رویداد رالی است که در هوکایدو، ژاپن برگزار می‌شود. این رویداد اولین حضور خود را در مسابقات رالی قهرمانی جهان در طول فصل ۲۰۰۴ انجام داد. از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۷، این رویداد در جاده‌های شنی پر پیچ و خم و باریک منطقه توکاچی در نزدیکی اوبیهیرو برگزار شد. برای فصل ۲۰۰۸، این رویداد به منطقه نزدیک به ساپورو، شهر اصلی هوکایدو منتقل شد. رالی ژاپن در سال ۲۰۰۹ برگزار نشد، اما در سال ۲۰۱۰ به مدت یک سال بازگشت. رالی ژاپن قرار بود در سال ۲۰۲۰ با مکان جدید ناگویا بازگردد، اما در ۱۹ آگوست به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹
اما در ۱۹ آگوست به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹ در ژاپن لغو شد. مسابقات فصل ۲۰۲۱ نیز لغو شد اما این رویداد به عنوان آخرین رالی فصل ۲۰۲۲ به تقویم مسابقات بازگشت.
اورخان اصلانف (؛ زادهٔ ) ورزشکار آذربایجانی رشتهٔ پرش طول تی-۱۳ است. وی دو بار در بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۰ و بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۴ قهرمان جهان و برنده دو مدال طلا شد. ورزش حرفه‌ای. ۲۰۲۱. اورخان اصلانف در ماه اوت سال ۲۰۲۱ در بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۰ در کشور ژاپن موفق شد با پرشی به میزان ۷٫۳۶ متر مدال طلا را به دست آورد. به دستور الهام علی اف، رئیس جمهوری آذربایجان، به تاریخ ۶ سپتامبر سال ۲۰۲۱، از اورخان اصلانف در پاس دست‌آوردهایش در بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۰ و خدماتش به ورزش
بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۰ و خدماتش به ورزش آذربایجان با اعطای نشان برای خدمت به میهن درجه ۱ تقدیر به عمل آمد. ۲۰۲۴. اورخان اصلانف در بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۴ در پاریس حضور و با پرشی به میزان ۷٫۲۹ به مقام قهرمانی دست یافت. به دستور الهام علی اف، رئیس‌جمهوری آذربایجان، مورخ ۱۰ سپتامبر سال ۲۰۲۴، به اورخان اصلانف به خاطر قهرمانی‌اش در بازی‌های یاد شده جایزه ۲۰۰ هزار منات آذربایجانی و به مربی‌اش ۱۰۰ هزار منات آذربایجانی اهدا شد. علاوه بر این، ابر اساس همان فرمان، از اورخان اصلانف به اعطای نشان
اساس همان فرمان، از اورخان اصلانف به اعطای نشان شهرت تقدیر شد.
اَل بروکس (متولد ۲۳ فوریه ۱۹۵۲) یک دکتر آمریکایی، تحلیلگر فنی، تاجر حرفه‌ای، مؤلف، مدرس، ارائه‌دهندهٔ اتاق بازرگانی و مشارکت‌کنندهٔ مجلهٔ فیوچرز است. او بیشتر به خاطر سبک خاصی از پرایس اکشن که ارائه داد شناخته شده است. بروکس در دوران جوانی به حرفهٔ چشم‌پزشکی علاقه داشت و در دانشگاه شیکاگو تحصیلات خود را ادامه داد و مدرک خود را دریافت کرد. وی بیش از ۱۰ مقاله در حوزهٔ چشم و جراحی نوشته است و تا سن ۳۹ سالگی، به عنوان معلم و استاد در دانشگاه اموری و دانشکدهٔ بالینی UCLA فعالیت می‌کرد، اما از سن ۴۰ سالگی به بعد
UCLA فعالیت می‌کرد، اما از سن ۴۰ سالگی به بعد تصمیم گرفت حرفهٔ پزشکی خود را رها کرده و به عنوان یک معامله‌گر تمام وقت در بازارهای مالی فعالیت کند. در واقع به دلیل سابقهٔ موفقی که در آموزش داشت، مصمم شد که در بازارهای مالی نیز به عنوان مربی و منتور فعالیت کند. او توانسته است دوره‌ها و کتاب‌های فراوانی در زمینهٔ اسکالپینگ و پرایس اکشن ارائه دهد. او تکنیک‌های پیشرفتۀ اسکالپینگ را در بورس کالای شیکاگو تدریس کرده و به صورت منظم در برنامهٔ مانی‌شو و کنفرانس‌های نمایشگاه معامله‌گران، سخنرانی می‌کند. او با چاپ
نمایشگاه معامله‌گران، سخنرانی می‌کند. او با چاپ چهار کتاب و دورهٔ آموزشی لقب «بهترین مدرس در جهان» را دارد و مجلهٔ فیوچرز لقب «معامله‌گر معامله‌گران» را به او داده. او برای سال‌ها تحلیلگر فنی آن‌ها بوده است.
کارل بیسینگر (; – ) یک عکاس آمریکایی بود که اواسط قرن بیستم بیشتر به خاطر پرتره‌هایش از چهره‌های برجسته در دنیای هنر پس از جنگ جهانی دوم و با سفرهای منظم و ویژگی‌های مد در مجلات مشهور شناخته می‌شود. حرفه بیسینگر به عنوان یک عکاس بعد از فعالیت‌های او برای جریان‌های مقاومت در جنگ جهانی دوم و سایر سازمان‌های صلح‌طلب قرار داشت. زندگی‌نامه. سال‌های اولیه کارل بیسینگر در سال ۱۹۱۴ در سینسیناتی، اوهایو به دنیا آمد. او به عنوان دانش‌آموز دبیرستانی در موزه هنر سینسیناتی هنر خواند و به منهتن نقل مکان کرد، جایی که در
هنر خواند و به منهتن نقل مکان کرد، جایی که در اواخر دهه ۱۹۳۰ در اتحادیه دانشجویان هنر نیویورک به تحصیل نقاشی پرداخت. حرفه. اولین ارتباط بیسینگر با عکاسی زمانی بود که او یک متخصص مد برای استودیوهای انتشارات کوند ناست بود، جایی که او با برخی از عکاسان پرتره و مد، از جمله سیسیل بیتون، جورج هوینینگن-هوینه، اروینگ پن و جان رالینگ رابطه برقرار کرد. او بخشی از گروهی بود که با ریچارد اودان در جزیره آتش زندگی می‌کردند، ریچارد یک دوربین به او قرض داد و او را تشویق کرد که عکس بگیرد. اولین سوژه‌های عکاسی او همسر و
کرد که عکس بگیرد. اولین سوژه‌های عکاسی او همسر و نویسنده اودان، جیمز بالدوین بود. اودان تحت تأثیر کار بیسینگر قرار گرفت و او را نزد لیلیان باسمن، مدیر هنری جونیور بازار فرستاد. اولین ماموریت او به عنوان عکاس برای جونیور بازار بود و به گرفتن پرتره و عکاسی مد برای "هارپرز بازار"، تیاتر آرتز، تاون اند کانتری و "وگ پرداخت". بیسینگر به صحنه هنر علاقه پیدا کرد و از ترومن کاپوتی در صحنه فیلمبرداری در پاریس و مارلون براندو جلوی پنجره آپارتمانش در شهر نیویورک عکس گرفت. سال‌های بعد. بیسینگر در دهه ۱۹۵۰ عکاسی را به
سال‌های بعد. بیسینگر در دهه ۱۹۵۰ عکاسی را به عنوان یک حرفه ترک کرد و بر مسائل سیاسی تمرکز کرد و در تعدادی از سازمان‌های صلح مشارکت کرد. او با جولیان بک و جودیت مالینا، بنیانگذاران د لیوینگ تی‌یاتر، در یک تظاهرات در اوایل دهه ۱۹۶۰ ملاقات کرد و از اجراهای آنها عکس گرفت. مرگ و میراث. بیسینگر در سن ۹۴ سالگی در ۱۹ نوامبر ۲۰۰۸ در خانه‌اش در منهتن در جامعه هنرمندان وستبث درگذشت. علت مرگ فاش نشده است.
اعتراضات ۱۴۰۳ کشاورزان ایران شامل اعتراضات کشاورزان در مناطق مختلف کشور مانند خوزستان، کرمانشاه، اصفهان، ورزنه، میناب، سیستان، ... که به دلایل و معضلاتی مانند: کمبود آب، مطالبات مربوط به حق‌آبه، تاخیرات دولت در پرداخت بدهی خود به کشاورزان گندم‌کار، قطع مکرر برق و عدم توجه مسئولان به خسارات و صدمات به محصولات، کم شدن سهمیه سوخت ماشین‌آلات کشاورزی یا به دلیل عدم رسیدگی به درخواست‌های کشاورزان صورت گرفته است، که با برپایی تجمع‌های اعتراضی یا تظاهرات خیابانی خواستار رسیدگی به مطالبات خود شده‌اند. اعتراضات. ۱۶
رسیدگی به مطالبات خود شده‌اند. اعتراضات. ۱۶ فروردین. گروهی از کشاورزان اصفهان در میدان خوراسگان این شهر در اعتراض به کمبود و معضل آب و اینکه احتمال دارد زاینده رود با پایان مهلت ۱۲ روزه مجدداً قطع شود تجمع اعتراضی برپا کردند. به گزارش شبکه اجتماعی «اعتراض مدنی بازار»، در این تجمع، کشاورزان معترض تراکتورهای خود را نیز به فلکه خوراسگان آورده بودند. روزنامه هم میهن قبل نوشته بود که آب به روی کشاورزان اصفهانی بسته شده و آنها برای مطالبه حق‌آبه و اجرا شدن قانون، بارها اعتراض کرده‌اند؛ اما نه‌تنها جواب نگرفتند