payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مچ پا مشاهده می‌شود. درد مفصلی در حدود ۹۰٪ موارد DCS گزارش‌شده به نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا رخ می‌دهد. علائم عصب‌شناسی و تظاهرات پوستی در ۱۰٪ تا ۱۵٪ موارد مشاهده می‌شوند. موارد DCS در غواصان به ندرت، تنها شش مورد گزارش شده است. جدول زیر علائم و نشانه‌های بیماری ناشی از کاهش ناگهانی فشار را طبقه‌بندی می‌کند. آمبولی هوا و باروتروما. اگر گاز فشرده در شش غواص، به‌ویژه در صورت صعود سریع، نتواند آزادانه خارج شود، بافت‌های شش ممکن است پاره شوند. این پاره‌شدن موجب بروز باروتروما (PBT) می‌شود. سپس گاز وارد
موجب بروز باروتروما (PBT) می‌شود. سپس گاز وارد دستگاه گردش خون شده و آمبولی هوا (AGE) ایجاد می‌کند؛ اثرات آن شبیه به بیماری ناشی از کاهش ناگهانی فشار شدید است. اگرچه AGE ممکن است به دلایل دیگری رخ دهد، معمولاً به عنوان عارضه ثانویه PBT شناخته می‌شود. AGE دومین علت شایع مرگ و میر در هنگام غواصی است (در حالی که غرق‌شدگی شایع‌ترین علت اعلام‌شده مرگ محسوب می‌شود). حباب‌های گازی در دستگاه گردش خون می‌توانند باعث انسداد جریان خون به هر بخشی از بدن، از جمله مغز شوند. در نتیجه، طیف وسیعی از علائم رخ می‌دهد. جدول
در نتیجه، طیف وسیعی از علائم رخ می‌دهد. جدول زیر علائم و نشانه‌هایی را که در بیش از ده درصد موارد تشخیص AGE مشاهده شده‌اند به همراه تخمین‌های تقریبی فراوانی ارائه می‌دهد. شرایط دیگری که ممکن است به واسطه باروتروما ریوی ایجاد شوند شامل پنوموتوراکس (وجود هوا یا گاز در فضای پلورال که منجر به فروپاشی ریه می‌شود)، آمپیزم مدیاستینال (تجمع هوا در فضای مدیاستینال) و آمپیزم بینابینی (وجود هوا در بافت‌های بینابینی ریه) هستند. آمپیزم بینابینی. آمپیزم بینابینی (PIE) یک بیماری نسبتاً نادر اما جدی است که عمدتاً نوزادان
بیماری نسبتاً نادر اما جدی است که عمدتاً نوزادان نارس را تحت تأثیر قرار می‌دهد، اما می‌تواند در بزرگسالان نیز توسعه یابد. وزن کم هنگام تولد و نارس بودن از عوامل خطر اصلی برای PIE هستند که نشان‌دهنده نیاز به تشخیص و مدیریت زودهنگام است. ویژگی‌های آسیب‌شناسی PIE شامل آسیب ریوی ناشی از گشادشدگی بیش از حد آلوئول‌ها و راه‌های هوایی همراه با نشت هوا است. پزشکان باید از معیارهای حذف، مانورهای مناسب معاینه فیزیکی و تصویربرداری برای افزایش شاخص شک خود استفاده کنند. نیتروژن نارکوسیس. نیتروژن نارکوسیس تغییر در
کنند. نیتروژن نارکوسیس. نیتروژن نارکوسیس تغییر در هوشیاری، عملکرد عصبی-عضلانی و رفتار است که با تنفس گازهای بی‌اثر فشرده، عمدتاً نیتروژن، ایجاد می‌شود. این پدیده همچنین با نام‌های مستی عمق، «نارکس» و شور و هیجان عمق شناخته می‌شود. این وضعیت می‌تواند منجر به کاهش توانایی غواص در تصمیم‌گیری یا انجام محاسبات شود. همچنین می‌تواند مهارت‌های حرکتی را کاهش دهد و عملکرد در وظایف نیازمند به دقت دستی را بدتر کند. با افزایش عمق، فشار و بنابراین شدت نارکوسیس نیز افزایش می‌یابد. اثرات این پدیده می‌تواند از فردی به فرد
می‌یابد. اثرات این پدیده می‌تواند از فردی به فرد دیگر و حتی برای یک غواص در روزهای مختلف متفاوت باشد. به دلیل اثرات تغییردهنده ادراک ناشی از نارکوسیس، ممکن است یک غواص از علائم آگاه نباشد، اما مطالعات نشان داده‌اند که نقصان عملکرد همچنان رخ می‌دهد. از آنجایی که انتخاب گاز تنفسی بر عمقی که نارکوسیس رخ می‌دهد تأثیر می‌گذارد، جدول زیر نمایانگر تظاهرات معمول هنگام تنفس هوا است. سندرم عصبی فشار بالا. هلیوم کمترین اثر مخدر را در بین تمام گازها دارد، و غواصان ممکن است از مخلوط‌های تنفسی حاوی درصدی از هلیوم برای
است از مخلوط‌های تنفسی حاوی درصدی از هلیوم برای غواصی در عمق‌های بیش از استفاده کنند. در دهه ۱۹۶۰ پیش‌بینی می‌شد که اثرات مخدر هلیوم از عمق ظاهر شود. با این حال، مشخص شد که علائم مختلفی، مانند لرزش، در عمق‌های کمتری حدود رخ می‌دهند. این وضعیت به عنوان سندرم عصبی فشار بالا شناخته شد و مشخص شد که اثرات آن ناشی از عمق مطلق و سرعت نزول است. اگرچه اثرات این وضعیت از فردی به فرد دیگر متفاوت است، اما برای هر فرد پایدار و قابل‌تکرار می‌باشد؛ فهرست زیر خلاصه‌ای از علائم مشاهده‌شده در زیر آب و مطالعات انجام‌شده با
علائم مشاهده‌شده در زیر آب و مطالعات انجام‌شده با شبیه‌سازی غواصی در خشکی، با استفاده از اتاق بازفشاری و نوار مغزی (EEG) ارائه می‌دهد. مسمومیت با اکسیژن. اگرچه اکسیژن برای زندگی ضروری است، اما در غلظت‌های بالاتر از حد طبیعی به سمیت تبدیل شده، دفاع‌های طبیعی بدن (آنتی‌اکسیدان)ها را از بین برده و باعث مرگ سلول‌ها در هر قسمتی از بدن می‌شود. شش‌ها و مغز به‌ویژه تحت تأثیر فشار نسبی بالای اکسیژن قرار می‌گیرند، همان‌طور که در غواصی اتفاق می‌افتد. بدن می‌تواند فشار نسبی اکسیژن حدود را به‌طور نامحدود و تا را برای
نسبی اکسیژن حدود را به‌طور نامحدود و تا را برای چندین ساعت تحمل کند، اما فشارهای نسبی بالاتر به سرعت احتمال اثر خطرناک‌ترین پیامد مسمومیت با اکسیژن، یعنی یک تشنج شبیه به حمله صرع را افزایش می‌دهند. حساسیت به مسمومیت با اکسیژن به‌طور قابل‌توجهی از فردی به فرد دیگر و در حد بسیار کم‌تر از روزی به روز دیگر برای همان غواص متغیر است. پیش از بروز تشنج، ممکن است چندین علامت وجود داشته باشد – برجسته‌ترین آن‌ها آئورا است.
ژتولیو (; – ) بازیکن فوتبال اهل برزیل بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال برزیل بازی کرده است.
ژوآو آلمیدا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال کورینتیانس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال برزیل بازی کرده است.
میگل فریرا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال فلومیننزه، باشگاه ورزشی بانگو، باشگاه ورزشی واسکو دوگاما، و باشگاه فوتبال بوتافوگو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال برزیل بازی کرده است.
آرتور ووبوس ( – 25 سپتامبر 1988) الهی‌دان ، شرق‌شناس ، محقق، نویسنده، استاد و مورخ کلیسا بود. زندگی‌نامه. آرتور ووبوس در روستای ماتجاما، شهرستان تارتو، لیوونیای امپراتوری روسیه، به عنوان فرزند یک معلم به دنیا آمد. او در سال ۱۹۲۸ تحصیلات خود را در دبیرستان هوگو ترفنر در تارتو به پایان رساند و سپس در سال ۱۹۳۲ تحصیلات خود را در دانشکده الهیات دانشگاه تارتو تکمیل کرد. در همان سال به عنوان کشیش منصوب شد. از سال ۱۹۳۳ تا ۱۹۴۰، او کشیش کلیسای انجیلی لوتری استونی در تارتو بود. آرتور ووبوس در سال ۱۹۳۴ با
استونی در تارتو بود. آرتور ووبوس در سال ۱۹۳۴ با پایان‌نامه‌ای با عنوان «مسیحی واقعی، زندگی مسیحی واقعی و کلیسای مسیحی واقعی از دیدگاه سورن کیرکگور» مدرک کارشناسی ارشد الهیات خود را دریافت کرد. به طور موازی، آرتور ووبوس در کتابخانه‌ها و مجموعه‌های نسخه‌های خطی در رم، پاریس، لندن، برلین و لایپزیگ بر روی متون الهیاتی به زبان سریانی کار کرد. مهارت‌های زبانی او در دانشگاه تحت نظر اوکو ماسینگ کسب شده بود. در سال ۱۹۳۶، او با ایلزه لوک‌سپ، دختر یک خانواده بازرگان ثروتمند، ازدواج کرد که همراه با شغلش در یک پاریش
ثروتمند، ازدواج کرد که همراه با شغلش در یک پاریش بزرگ، پایه مادی تحقیقاتش را فراهم کرد. در اواخر دهه ۱۹۳۰، ووبوس بر روی انتشار متون سریانی کار کرد. در سال ۱۹۴۰، او از اشغال شوروی استونی به آلمان فرار کرد. نگرش مخالف او باعث شد که تحت نظر گشتاپو قرار گیرد. پس از اشغال استونی توسط نیروهای آلمانی، ووبوس به استونی بازگشت. پایان‌نامه دکتری او در سال ۱۹۴۳ در دانشگاه تارتو به رهبانیت در سوریه، بین‌النهرین و پارسی پیش از قرن دهم اختصاص داشت. در سال ۱۹۴۴، ووبوس و خانواده‌اش برای بار دوم پیش از اشغال مجدد استونی
خانواده‌اش برای بار دوم پیش از اشغال مجدد استونی توسط شوروی فرار کردند. او بخشی از جنگ را در اردوگاه‌های کار اجباری سپری کرد. از سال ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۸، او به عنوان کشیش در اردوگاه‌های پناهندگان کار کرد و از ۱۹۴۶ تا ۱۹۴۸ استاد تاریخ کلیسا در دانشگاه بالتیک در پینه‌برگ، نزدیک هامبورگ بود. هنگامی که این دانشگاه تعطیل شد، او در موزه بریتانیا در لندن کار کرد. در سال ۱۹۴۸، ووبوس به ایالات متحده مهاجرت کرد و رئیس بخش عهد جدید و تاریخ کلیسای باستان در مدرسه الهیات لوتری شیکاگو (LSTC) شد، جایی که از سال ۱۹۵۱ تا
لوتری شیکاگو (LSTC) شد، جایی که از سال ۱۹۵۱ تا بازنشستگی‌اش در سال ۱۹۷۷ تدریس کرد. آرتور ووبوس عضو چندین آکادمی علمی، از جمله آکادمی سلطنتی علوم، ادبیات و هنرهای زیبای بلژیک بود. ووبوس در ۲۵ سپتامبر ۱۹۸۸ در اوک پارک، ایلینوی، ایالات متحده درگذشت. طی حرفه خود، ووبوس بیش از ۴۰ سفر جداگانه به خاورمیانه انجام داد و مجموعه‌ای از عکس‌های نسخه‌های خطی بر روی فیلم ایجاد کرد که بزرگ‌تر از هر مجموعه دیگری از تصاویر نسخه‌های خطی سریانی پیش از ظهور تصویربرداری دیجیتال بود. این مجموعه تصاویر نسخه‌های خطی اکنون به نام
بود. این مجموعه تصاویر نسخه‌های خطی اکنون به نام مجموعه نسخه‌های خطی سریانی ووبوس شناخته می‌شود. در سال ۱۹۷۹، این مجموعه از خانه ووبوس در شیکاگو به مؤسسه تازه‌تأسیس مطالعات نسخه‌های خطی سریانی (ISMS) منتقل شد که در کتابخانه JKM در LSTC قرار داشت. این مجموعه (که در آن زمان مجموعه پروفسور آرتور ووبوس از نسخه‌های خطی سریانی نامیده می‌شد) تا سال ۲۰۱۶ در ISMS نگهداری می‌شد. در سال ۲۰۱۶، به دلیل محدودیت‌های مالی، ISMS با موزه و کتابخانه نسخه‌های خطی هیل (HMML) توافقی امضا کرد و کل مجموعه به انبار میکروفیلم HMML
امضا کرد و کل مجموعه به انبار میکروفیلم HMML منتقل و ذخیره شد. HMML اکنون مسئولیت ادامه دیجیتالی‌سازی فیلم‌ها و میزبانی تصاویر را بر عهده دارد. در سال ۲۰۲۳، HMML فیلم‌های اسکن‌شده را برای مشاهده آنلاین در آدرس https://hmmlvoobus.org/ در دسترس قرار داد.
فرناندو فرتی (; – ) بازیکن فوتبال اهل برزیل بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال فلومیننزه، باشگاه ورزشی ویتوریا، باشگاه فوتبال سنترو اسپورتیوو آلاگوانو، باشگاه ورزشی واسکو دوگاما، باشگاه فوتبال اتلتیکو پارانائنزه، باشگاه ورزشی گویانینسه، باشگاه ورزشی سئارا، باشگاه فوتبال بوتافوگو، و باشگاه فوتبال سانتوس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال برزیل بازی کرده است.
شینا (; – ) با نام اصلی آدمیر اوئتا بازیکن فوتبال اهل برزیل بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال پالمیراس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال برزیل بازی کرده است.
ژوزه دوترا (؛ زادهٔ ) بازیکن و مربی فوتبال اهل برزیل بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه ورزشی واسکو دوگاما و باشگاه ورزشی ویتوریا اشاره کرد.
تیائو (؛ زادهٔ ) با نام اصلی سباستیائو کارلوس دا سیلوا بازیکن فوتبال اهل برزیل بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال کورینتیانس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال برزیل بازی کرده است.
ژرژ آلوس دا سیلوا (; – ) بازیکن فوتبال اهل برزیل بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال پالمیراس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال برزیل بازی کرده است.
لاورو ده ملو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال پالمیراس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال برزیل بازی کرده است.
ژوزه پلینیو ده گودوی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال کورینتیانس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال برزیل بازی کرده است.
کلاودیو دئوداتو (; – ) بازیکن فوتبال اهل برزیل بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال سائو پائولو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال برزیل بازی کرده است.
رائول مارسل (; – ) بازیکن فوتبال اهل برزیل بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال پالمیراس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال برزیل بازی کرده است.
تونینیو (; – ) با نام اصلی آنتونیو پدرو ده ژسوس بازیکن فوتبال اهل برزیل بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال سائو پائولو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال برزیل بازی کرده است.
دنیل اوکلیدس مورنو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال پالمیراس اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال برزیل بازی کرده است.
لوئیز انریکه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال فلامینگو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال برزیل بازی کرده است.
شانس (؛ زادهٔ ) با نام اصلی همیلتون روبیو بازیکن فوتبال اهل برزیل بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال برزیل بازی کرده است.
مارائو (; – ) با نام اصلی ماریو سلسو ده آبرئو مربی فوتبال اهل برزیل بود.
برنیکه یکم (؛ حوالی ۳۴۰ پیش از میلاد – مابین ۲۷۹ و ۲۶۸ پیش از میلاد) ملکه همسر مصر باستان از طریق ازدواج با بطلمیوس یکم سوتر بود. او بعد از اوریودیکه مصر دومین ملکه دودمان بطلمیوسی مصر باستان شد. زندگی و خانواده. برنیکه اصالتاً از ائوردئا بود. او دختر شاهدخت آنتیگونه مقدونی و یک مرد محلی ناشناس، یک اشراف‌زاده مقدونی به نام ماگاس بود. پدربزرگ مادری او یک اشراف‌زاده به نام کاسندر بود که برادر آنتیپاتر وصی و نایب‌السلطنهٔ امپراتوری اسکندر کبیر بود و از طریق مادرش به خانواده او مرتبط بود. اولین ازدواج. در سال
به خانواده او مرتبط بود. اولین ازدواج. در سال ۳۲۵ پیش از میلاد، برنیکه با یک اشراف‌زاده و افسر نظامی ناشناس به نام فیلیپ ازدواج کرد.. فیلیپ پیش از این ازدواج کرده و فرزندان دیگری نیز داشت. از طریق اولین ازدواج خود، او مادر پادشاه ماگاس سیرنه، آنتیگون که با پادشاه پیرهوس ازدواج کرد، و دختری به نام تئوکسنا شد. ماگاس در زمانی که به عنوان کشیش آپولون خدمت می‌کرد، یک کتیبه به خود و پدرش اختصاص داد. پیرهوس نام او را به یک شهر جدید به نام "برنیکیس" داد. فیلیپ حدود سال ۳۱۸ پیش از میلاد درگذشت. ملکه مصر پس از مرگ
سال ۳۱۸ پیش از میلاد درگذشت. ملکه مصر پس از مرگ همسر اولش، برنیکه به همراه فرزندانش به مصر سفر کرد و به عنوان یکی از بانوان دربار نزد نخستین دخترعمو مادرش، اوریودیکه مصر که همسر بطلمیوس اول بود، خدمت می‌کرد. بطلمیوس اول یکی از ژنرال‌های اسکندر بزرگ و بنیان‌گذار دودمان بطلمیوسی مصر باستان بود. برنیکه وارد رابطه‌ای با بطلمیوس اول شد که در سال ۳۱۷ پیش از میلاد با او ازدواج کرد. برنیکه مادر آرسینوئه دوم، فیلوترا و پسری به نام بطلمیوس دوم شد. پسر او، بطلمیوس دوم، به عنوان جانشین پدرش شناخته شد و نسبت به فرزندان
به عنوان جانشین پدرش شناخته شد و نسبت به فرزندان اوریودیکه مصر از بطلمیوس اول ترجیح داده شد. در طول سلطنت او، بطلمیوس دوم یک بندر در دریای سرخ ساخت و آن را به نام مادرش، برنیکه نامگذاری کرد. پس از مرگ او، بطلمیوس دوم و بعداً بطلمیوس چهارم فیلوپاتور فرمان‌هایی برای تقدیس او صادر کردند (تئوکریتوس، چکامه‌های شبانی ۱۵ و ۱۷).
ولادیمیر آرونوویچ لیوشیتس (به روسی: Влади́мир Аро́нович Ли́вшиц ) ( زاده ۶ اکتبر ۱۹۲۳ ، پتروگراد – درگذشته ۱۰ ژوئن ۲۰۱۷ ) زبان‌شناس شوروی و روسی، عضو مسئول آکادمی بریتانیا بود. متخصص ایران شناسی ، تاریخ زبان های ایرانی ، ریشه شناسی و قوم شناسی مردم ایران ، مترجم متون سغدی بود. زندگی‌نامه. در سال ۱۹۴۰ از دبیرستان فارغ‌التحصیل شد. در سپتامبر همان سال، وارد گروه ایران‌شناسی بخش شرقی دانشکده زبان‌شناسی دانشگاه دولتی لنینگراد شد. در جنگ بزرگ میهنی شرکت کرد (جبهه‌های لنینگراد، کالینین و جبهه اول بلاروس (آخرین
لنینگراد، کالینین و جبهه اول بلاروس (آخرین درجه: گروهبان ارشد)). به دریافت نشان جنگ میهنی درجه دوم و ۱۷ مدال مفتخر شد. در سال ۱۹۴۸ از دانشگاه دولتی لنینگراد (LGU) فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۹۵۲ رساله کاندیداتوری خود را با عنوان «ضمایر در زبان افغانی (پشتو)» دفاع کرد. از سال ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۸ در مؤسسه زبان و ادبیات آکادمی علوم جمهوری سوسیالیستی تاجیکستان کار کرد. از سال ۱۹۵۸ در بخش لنینگراد مؤسسه شرق‌شناسی آکادمی علوم اتحاد جماهیر شوروی / شعبه سن‌پترزبورگ مؤسسه شرق‌شناسی آکادمی علوم روسیه (به عنوان پژوهشگر ارشد،
آکادمی علوم روسیه (به عنوان پژوهشگر ارشد، پژوهشگر برجسته و پژوهشگر اصلی) مشغول به کار شد. در سال ۱۹۶۵ رساله دکتری خود را با عنوان «اسناد سغدی از کوه موگ، جلد دوم: اسناد حقوقی و نامه‌ها» به صورت یک تک‌نگاشت (مسکو، انتشارات ادبیات شرقی، ۱۹۶۲، ۲۲۲ صفحه) دفاع کرد. در سال ۱۹۷۹ عنوان پروفسوری در رشته «زبان پارسی» به او اعطا شد. بیش از ۲۰۰ اثر علمی منتشر کرد. اولین خوانش کتیبه ریسایکین را پیشنهاد داد. در سال ۱۹۷۷ به عنوان عضو وابسته آکادمی بریتانیا انتخاب شد و در سال ۱۹۹۲ به عضویت افتخاری آکادمی عمومی علوم طبیعی
سال ۱۹۹۲ به عضویت افتخاری آکادمی عمومی علوم طبیعی روسیه (بخش «دانشنامه») درآمد. عضو وابسته مؤسسه ایتالیایی آفریقا و شرق؛ عضو کمیته بین‌المللی «بنیاد کتیبه‌های ایرانی» (Corpus Inscriptionum Iranicarum، لندن) بود. در قبرستان کوماروو به خاک سپرده شد.
تعویض قالب در کمتر از ده دقیقه (به انگلیسی: Single-minute digit exchange of die؛ مخفف: SMED) یکی از روش‌های تولید ناب برای افزایش کارآمدی در فرایند تولید است. این یک روش سریع و کارآمد برای تغییر فرایند از تولید محصول فعلی به تولید محصول بعدی است. این یک روش کلیدی برای کاهش اندازه قطعه تولید، و کاهش جریان ناهموار (Mura)، تلفات تولید، و تنوع خروجی است. عبارت "تک دقیقه" (single minute) به این معنی نیست که همه تغییرات و راه‌اندازی‌ها فقط باید "یک" دقیقه طول بکشد، بلکه باید کمتر از ۱۰ دقیقه ("دقیقه تک رقمی") طول
بلکه باید کمتر از ۱۰ دقیقه ("دقیقه تک رقمی") طول بکشد. یک مفهوم نزدیک و در عین حال دشوارتر، تبادل قالب با یک لمس (OTED) است، که می‌گوید تغییر می‌تواند و باید کمتر از ۱۰۰ ثانیه طول بکشد. قالب ابزاری است که در تولید استفاده می‌شود. با این حال، ابزار SMED به تولید محدود نمی‌شود (به نقشه‌برداری جریان ارزش مراجعه کنید). تاریخچه. فردریک وینسلو تیلور در کتاب سال ۱۹۱۱ خود، "مدیریت فروش" (صفحه ۱۷۱) بخش‌هایی از تنظیمات (ست‌آپ‌ها) را که ارزشی اضافه نمی‌کردند، مورد تحلیل قرار داد. [۱] با این حال، او هیچ روش یا رویکرد
قرار داد. [۱] با این حال، او هیچ روش یا رویکرد ساختاریافته‌ای پیرامون آن ایجاد نکرد. فرانک بنکر گیلبرت فرآیندهای کاری را در بسیاری از صنایع مختلف، از آجرکاری تا جراحی، مطالعه کرده و بهبود بخشید. به عنوان بخشی از کار خود، او همچنین فرایندهای تغییر و تغویض را بررسی کرد. کتاب "«مطالعه حرکت»" او (همچنین از سال ۱۹۱۱) روش‌هایی را برای کاهش زمان راه‌اندازی را بررسی می‌کرد. حتی کارخانه‌های هنری فورد نیز از برخی تکنیک‌های کاهش زمان تنظیمات استفاده می‌کردند. در انتشارات سال ۱۹۱۵ با عنوان "روش‌ها و کارگاه‌های فورد"،
سال ۱۹۱۵ با عنوان "روش‌ها و کارگاه‌های فورد"، [۱] رویکردهای کاهش زمان آماده‌سازی به‌وضوح شرح داده شده‌اند. با این حال، این روش‌ها هرگز به جریان اصلی تولید تبدیل نشدند. در بیشتر بخش‌های قرن بیستم، مقدار اقتصادی سفارش (EOQ) به‌عنوان استاندارد طلایی در تعیین اندازه دسته‌های تولید شناخته می‌شد. جریان کاری تولید به‌موقع (JIT) شرکت تویوتا با مشکلی به نام تعویض ابزار روبه‌رو بود که بین دو تا هشت ساعت طول می‌کشید. کاهش زمان تنظیم و کاهش اندازه دسته‌های تولید از سال ۱۹۴۵، زمانی که تای‌ایچی اونو مدیر کارگاه‌های
سال ۱۹۴۵، زمانی که تای‌ایچی اونو مدیر کارگاه‌های ماشین‌کاری تویوتا شد، در دستور کار سیستم تولیدی این شرکت قرار گرفت. در سفری به ایالات متحده در سال ۱۹۵۵، اونو با پرس‌های ضربه‌ای Danly آشنا شد که توانایی تعویض سریع قالب را داشتند. در پی این بازدید، تویوتا چندین پرس Danly برای کارخانه موتوماچی خریداری کرد و فرایند بهبود زمان تعویض قالب‌ها را آغاز نمود. این اقدام با نام تعویض سریع قالب (Quick Die Change یا QDC) شناخته شد. تویوتا یک رویکرد ساختاریافته بر پایهٔ چهارچوبی از برنامه آموزشی "آموزش در صنعت (TWI)"
چهارچوبی از برنامه آموزشی "آموزش در صنعت (TWI)" ایالات متحده در دوران جنگ جهانی دوم توسعه داد که با نام ECRS شناخته می‌شود – حذف (Eliminate)، ترکیب (Combine)، بازچینی (Rearrange)، و ساده‌سازی (Simplify). با گذر زمان، تویوتا توانست زمان تعویض قالب را از چند ساعت به ۱۵ دقیقه در دهه ۱۹۶۰، سه دقیقه در دهه ۱۹۷۰، و نهایتاً به ۱۸۰ ثانیه در دهۀ ۱۹۹۰ کاهش دهد. در اواخر دهه ۱۹۷۰، زمانی که روش تویوتا به‌خوبی توسعه یافته بود، شیگئو شینگو در یکی از کارگاه‌های QDC شرکت کرد. پس از آنکه او بدون کسب اجازه، جزئیاتی از سیستم
پس از آنکه او بدون کسب اجازه، جزئیاتی از سیستم تولید تویوتا را منتشر کرد، ارتباط کاری‌اش با شرکت به‌طور ناگهانی قطع شد. شینگو به ایالات متحده مهاجرت کرد و به‌عنوان مشاور در حوزهٔ تولید ناب فعالیت خود را آغاز نمود. او علاوه بر آنکه مدعی شد این روش تعویض سریع را (همراه با موارد دیگر) اختراع کرده است، نام «تعویض قالب در زمان کمتر از ده دقیقه» را برای آن برگزید. وی سیستم تولید تویوتا (TPS) و SMED را در ایالات متحده ترویج داد. تکنیک‌های پیاده‌سازی. شیگئو شینگو هشت تکنیک اساسی را شناسایی کرده است که در اجرای
هشت تکنیک اساسی را شناسایی کرده است که در اجرای سیستم SMED باید مورد توجه قرار گیرند. نکته: تنظیمات خارجی بدون نیاز به توقف خط تولید قابل انجام‌اند، در حالی‌که تنظیمات داخلی مستلزم توقف خط هستند. شینگو پیشنهاد می‌کند که بهبود زمان تنظیمات در SMED باید طی چهار مرحلهٔ مفهومی صورت گیرد: الف) اطمینان از اینکه فعالیت‌های خارجی هنگام کارکرد ماشین انجام می‌شوند. ب) جداسازی فعالیت‌های داخلی و خارجی، اطمینان از عملکرد صحیح قطعات و پیاده‌سازی روش‌های مؤثر برای جابجایی قالب و سایر قطعات ج) تبدیل فعالیت‌های داخلی به
قالب و سایر قطعات ج) تبدیل فعالیت‌های داخلی به خارجی د) بهبود کلیهٔ فعالیت‌های مربوط به تنظیم و تعویض روش رسمی. برای کاهش زمان تعویض با استفاده از سیستم SMED، هفت مرحلهٔ اصلی تعریف شده است:
اوریودیکهٔ مصر () سومین همسر شناخته شدهٔ بطلمیوس یکم سوتر و در نتیجه، ملکه همسر مصر باستان بود. تصور می‌شود که اوریودیکه (حوالی ۳۳۰ - پس از سال ۲۷۹ پیش از میلاد) کوچک‌ترین فرزند شناخته‌شدهٔ آنتیپاتر باشد. تاریخ عروسی و تاریخ طلاق او نیز همانند خود طلاق، موضوعی مورد بحث است. محققان تاریخ را بین ۳۲۲ و ۳۱۹ قبل از میلاد می‌دانند و فان اوپن در مورد ۳۱۹ پیش از میلاد را درست‌تر می‌داند و به ارتقای موقعیت آنتیپاتر از نایب‌السلطنه مقدونی در اروپا به کرسی سلطنت پادشاهان در اواخر سال ۳۲۰ قبل از میلاد اشاره می‌کند.
در اواخر سال ۳۲۰ قبل از میلاد اشاره می‌کند. چهار فرزند (با یک فرزند پنجم ناشناخته احتمالی) به اوریودیکه نسبت داده می‌شوند: بطلمیوس سرانوس، ملئاگر، بطلمیوس و لیساندرا. انتظار می‌رفت بطلمیوس سرانوس وارث پدرش باشد، اما در سال ۲۸۵/۴ قبل از میلاد بطلمیوس اول کوچک‌ترین پسرش بطلمیوس دوم (که مادرش زن چهارم برنیکه یکم دخترعموی اوریودیکه بود) را انتخاب کرد. بطلمیوس سرانوس و ملئاگر هر دو به‌طور متوالی برای مدت کوتاهی قبل از کشته شدن به عنوان پادشاه مقدونیه حکومت کردند. بطلمیوس با دمتریوس اول مقدونی ازدواج کرد و
کردند. بطلمیوس با دمتریوس اول مقدونی ازدواج کرد و لیساندرا با اسکندر پنجم مقدونی و سپس آگاثوکلیس ازدواج کرد. در مورد طلاق، «بحث علمی دربارهٔ طلاق ادعایی اوریودیکه به دلیل باور غلط تک‌همسری پیاپی بطلمیوس به‌طور جدی دچار مشکل شده است». شواهد زیادی برای تأیید این ادعا وجود دارد که بطلمیوس چندهمسری سلطنتی را انجام می‌داد. پاوسانیاس تأیید می‌کند که بطلمیوس از اوریودیکه و برنیکه یکم به‌طور همزمان فرزندانی به دنیا آورد. نسب اوریودیکه با دمتریوس عادل (۲۸۵–۲۴۰/۴۹ ق. م) پسر دمتریوس پولیورستس و پتولمیاس پایان یافت.
کلئینو () موسیقی‌دان و خنیاگر درباری یونان باستان بود. او یک نوازنده حرفه‌ای فلوت بود که در شهر یونانی اسکندریه در مصر فعالیت داشت. او به مقام معتبر شراب‌دار پادشاه بطلمیوس دوم مصر منصوب شد. او به یک چهره عمومی شناخته شده در آن روزگار بود. پولیبیوس گزارش داد که چندین مجسمه عمومی از او در سراسر اسکندریه نصب شده است.
خولیو آلونسو اورتگا (متولد ۲۳ دسامبر ۲۰۰۰ در لاس پالماس، گران کاناریا) ملوان اسپانیایی و قهرمان جهان در رشته قایق‌های بادبانی دو نفره به شمار می‌رود. او در بخش اعظم دوران ورزشی‌اش برای باشگاه سلطنتی قایق‌رانی گران کاناریا مسابقه داده است، جایی که زیر نظر مربیان آرون سارمِینتو و لوییس دورِسته، دارنده دو مدال طلای المپیک، تمرین می‌کند. تحصیلات. آلونسو در کنار حرفه قایق‌رانی، تحصیلات عالی را در بریتانیا پی گرفت. او با مدرک کارشناسی علوم در مدیریت بازرگانی و کسب رتبه ممتاز از دانشگاه لنکستر فارغ‌التحصیل شد. پس
رتبه ممتاز از دانشگاه لنکستر فارغ‌التحصیل شد. پس از آن مدرک کارشناسی ارشد را در اقتصاد سیاسی بازارهای نوظهور از کینگز کالج لندن و دومین مدرک کارشناسی ارشدش را در تجارت بین‌الملل از دانشگاه آتلانتیکو مدیو، با پشتیبانی بورسیه تحصیلی از PROEXCA، دریافت کرد. حرفه قایق‌رانی. آلونسو در سن ده سالگی در کلاس اپتیمیست در موگان شروع به قایق‌رانی کرد و سپس به باشگاه سلطنتی قایق‌رانی گران کاناریا پیوست، جایی که همچنان به رقابت در آن ادامه می‌دهد. در کلاس ۴۲۰، آلونسو به موفقیت‌های قابل توجهی دست یافت. او سه مقام قهرمانی
قابل توجهی دست یافت. او سه مقام قهرمانی مسابقات قایق‌رانی اسپانیا را از آن خود کرد و در کنار لوییس دورسته، پسر ملوان برجسته لوییس دورسته و برادرزاده مانوئل دورسته، گوستاوو دورسته، و خوزه لوییس دورسته، که همگی از چهره‌های برجسته در تاریخ قایق‌رانی اسپانیا به شمار می‌آیند، به مقام دوم رسید. طی این دوره، او همچنین در مسابقات مختلف اروپایی و جهانی شرکت نموده و تجربه بین‌المللی ارزشمندی کسب کرد. از نکات برجسته دوران حضور او در کلاس ۴۲۰، نائل شدن به قهرمانی جهان در بخش مسابقات تیمی بود. این دستاورد منجر به تقدیر
بخش مسابقات تیمی بود. این دستاورد منجر به تقدیر قابل توجهی در شهر زادگاهش شد، جایی که افتخار انجام ضربه شروع نمادین در یک مسابقه فوتبال بین تیم‌های لاس پالماس و رئال مادرید در استادیوم گران کاناریا را ایفا نمود. با گذار به کلاس 29er، آلونسو مدال طلای قهرمانی مطلق اسپانیا در 29er و مدال طلای زیر ۱۹ سال در قهرمانی اسپانیا را حائز شد. این موفقیت‌ها او را واجد شرایط نمایندگی اسپانیا در قهرمانی جهانی قایق‌رانی جوانان ۲۰۱۸ در کورپوس کریستی، تگزاس کرد، جایی که در مجموع به مقام دهم رسید. همان سال، آلونسو با
که در مجموع به مقام دهم رسید. همان سال، آلونسو با «Spanish Impulse by IBEROSTAR» قرارداد امضا کرد، تیمی که رسماً برای نمایندگی اسپانیا در جام جوانان آمریکا رد بول که در برمودا برگزار شد، تشکیل شده بود. در این دوره، او همچنین اسپانیا را در فینال جهانی رد بول فویلینگ جنریشن در میامی نمایندگی کرد، در قایق‌های دوبدنه (معروف به کاتامِرَن) فلایینگ فانتوم رقابت نموده و انطباق‌پذیری خود را در رشته‌های قایق‌رانی با عملکرد بالا به معرض نمایش گذاشت. در حال حاضر، آلونسو با ماریا بووِر با هدف نمایندگی اسپانیا در کلاس
با ماریا بووِر با هدف نمایندگی اسپانیا در کلاس ترکیبی ۴۷۰ در بازی‌های المپیک همکاری می‌کند. تا به امروز، آنها به مقام چهارم در رده زیر ۲۴ سال در قهرمانی جهانی قایق‌رانی ۴۷۰ و مقام پنجم در رده زیر ۲۴ سال در قهرمانی اروپا در قایق‌رانی ۴۷۰ دست یافته‌اند.
نفرینا (؛ "به معنای خوبی به ما رسیده است") زنی بود که در حوالی سال ۲۵۰ پیش از میلاد در شهر اخمیم مصر باستان زندگی می‌کرد و احتمالاً در سال حوالی ۲۷۵ قبل از میلاد درگذشت. علت مرگ احتمالی وی از عوارض ناشی از شکستگی لگن بوده است. او به روش معمول اعیان و اشراف مومیایی شده است. پدرش، ایرتوئورو، یکی از اعضای روحانیون بود. مادرش ایرتی-رو نوازنده سیستروم (جغجغهٔ سیمی نیایشی) برای مین بود. امروز مومیایی نفرینا در حال حاضر در موزه عمومی ردینگ، پنسیلوانیا ایالات متحده آمریکا در معرض نمایش است. این موزه نفرینا را در
آمریکا در معرض نمایش است. این موزه نفرینا را در سال ۱۹۳۰ به صورت امانت از دانشگاه پنسیلوانیا دریافت کرد. مومیایی او توسط موزه در سال ۱۹۴۹ رسماً خریداری شد. با استفاده از تصاویر سی‌تی اسکن تهیه شده در سال ۲۰۰۳، چهره او در مجسمه ای توسط هنرمند پزشکی قانونی فرانک بندر بازسازی شده است.