payamvha/North_RAG huggingface dataset:
را تحسین کرد. این کتاب در سال ۲۰۱۹ به‌دلیل تصویرسازی‌هایش، جایزهٔ نشان کالدکوت را دریافت کرد. لین سعی داشت تا از هیاهوی پیرامون احتمال کالدکوت گرفتن کتاب "کیک ماه بزرگ برای ستاره کوچولو" فاصله بگیرد. او از آنجا که شانس برنده شدن را پایین تصور می‌کرد، برای زمان اعلام جوایز، یک نوبت ماساژ برنامه‌ریزی کرد تا «وقتی رؤیا به پایان می‌رسد، احساس خاص بودن کند.» زمانی که تا حوالی ظهر خبری نشنید، با خود گفت که اتفاق نخواهد افتاد، پس هنگامی که تلفنش به صدا درآمد، شگفت‌زده شد. برای لین، که به‌دلیل ارتباط کریس ون
شگفت‌زده شد. برای لین، که به‌دلیل ارتباط کریس ون آلسبرگ (برندهٔ چند جایزه کالدکوت) با مدرسه طراحی رود آیلند، در آنجا تصویرسازی خوانده بود، کالدکوت نمادی از کیفیت به‌شمار می‌رفت. "وال استریت ژورنال" اشاره کرد که این کتاب در میان مجموعه‌ای «دلپذیر» از کتاب‌های برندهٔ نشان کالدکوت قرار داشت.
کاتای ویلیامز( سپتامبر ۱۸۴۴– ۱۸۹۳) یک سرباز آمریکایی بود. او یک زن آفریقایی-آمریکایی بود که با استفاده از نام مستعار ویلیام کاتای در ارتش ایالات متحده ثبت‌نام کرد. ویلیامز اولین زنی بود که در ارتش ایالات متحده ثبت‌نام کرد و تنها زن مستند شده‌ای که در حین جنگ‌های سرخپوستان به عنوان مرد خدمت می‌کرد. اوایل زندگی. کاتای ویلیامز در سپتامبر ۱۸۴۴ در ایندیپندنس، میزوری به دنیا آمد. پدر او آزاد و مادرش در بردگی بود، که این وضعیت قانونی او را نیز برده می‌ساخت. در دوران نوجوانی، ویلیامز به عنوان برده خانگی در مزارع
نوجوانی، ویلیامز به عنوان برده خانگی در مزارع جانسون در حومه جفرسون سیتی، میزوری کار می‌کرد. در سال ۱۸۶۱، نیروهای اتحادیه جفرسون سیتی را در مراحل اولیه جنگ داخلی تصرف کردند. در آن زمان، بردگان اسیر به‌طور رسمی توسط اتحادیه به عنوان غنیمت جنگی تعیین می‌شدند و بسیاری مجبور به خدمت در نقش‌های پشتیبانی نظامی مانند آشپز، لباس‌شویی یا پرستار شدند. خدمت در ارتش ایالات متحده. به دلیل ممنوعیت خدمت زنان در ارتش، کاتای ویلیامز با نام جعلی ویلیام کاتای در ۱۵ نوامبر ۱۸۶۶ در سنت لوئیس، میزوری برای یک تعهد سه ساله ثبت
در سنت لوئیس، میزوری برای یک تعهد سه ساله ثبت نام کرد و خود را به عنوان مرد جا زد. او پس از گذراندن یک معاینه پزشکی سطحی به هنگ ۳۸ام پیاده‌نظام ایالات متحده اختصاص داده شد. تنها دو نفر دیگر بودند که از این فریب آگاه بودند، پسر عموی او و یک دوست که هر دو سرباز هم‌رزمی او بودند. باور می‌شود که او اولین زن سیاهپوستی است که به مدال حسن خدمت دست یافت. کمی پس از ثبت‌نام، ویلیامز به آبله مبتلا شد و بستری شد و سپس به واحد خود که تا آن زمان در نیومکزیکو مستقر شده بود، پیوست. احتمالاً به دلیل اثرات آبله، گرمای
بود، پیوست. احتمالاً به دلیل اثرات آبله، گرمای نیومکزیکو یا اثرات تجمعی سال‌ها راهپیمایی، بدن او شروع به نشان دادن علائم فشار کرد. او به‌طور مکرر بستری شد. جراح پست در نهایت کشف کرد که او یک زن است و فرمانده پست را مطلع کرد. او در ۱۴ اکتبر ۱۸۶۸ توسط فرمانده خود، کاپیتان چارلز ای. کلارک، از ارتش تخلیه شد. سال‌های پس از خدمت نظامی. کاتای ویلیامز به عنوان آشپز در فورت یونیون، نیومکزیکو کار کرد و سپس به پوبلو، کلرادو نقل مکان کرد. او ازدواج کرد، اما این ازدواج به طرز فاجعه‌باری پایان یافت وقتی که شوهرش پول او
به طرز فاجعه‌باری پایان یافت وقتی که شوهرش پول او و یک تیم اسب‌ها را دزدید. ویلیامز او را دستگیر کرد. او به ترینیداد، کلرادو نقل مکان کرد، جایی که به عنوان خیاط کار می‌کرد. او ممکن است مالک یک مهمانخانه نیز بوده باشد. در این زمان بود که داستان ویلیامز برای اولین بار عمومی شد. یک خبرنگار از سنت لوئیس شایعاتی دربارهٔ یک زن آفریقایی-آمریکایی که در ارتش خدمت کرده بود شنید و برای مصاحبه با او آمد. زندگی و خدمات نظامی او در "روزنامه دیلی تایمز سنت لوئیس" در ۲ ژانویه ۱۸۷۶ منتشر شد. در اواخر سال ۱۸۸۹ یا اوایل
ژانویه ۱۸۷۶ منتشر شد. در اواخر سال ۱۸۸۹ یا اوایل ۱۸۹۰، ویلیامز به یک بیمارستان محلی رفت و برای مدتی در آنجا ماند و در ژوئن ۱۸۹۱، بر اساس خدمت نظامی‌اش، برای حقوق بازنشستگی از کارافتادگی درخواست داد. ماهیت بیماری و ناتوانی او ناشناخته است. سابقه‌ای برای اعطای حقوق بازنشستگی به سربازان زن وجود داشت. دبورا سامپسون در سال ۱۸۱۶، آنا ماریا لین، و مری هیز مک کالی (که بیشتر به نام مالی پیچر شناخته می‌شود) برای خدمت خود در جنگ انقلاب آمریکا حقوق بازنشستگی دریافت کرده بودند. سلامتی رو به زوال و مرگ. در سپتامبر ۱۸۹۲،
بودند. سلامتی رو به زوال و مرگ. در سپتامبر ۱۸۹۲، یک پزشک که توسط دفتر بازنشستگی ایالات متحده استخدام شده بود، کاتای ویلیامز را معاینه کرد. با وجود اینکه او از نورالژی و دیابت رنج می‌برد، که منجر به قطع انگشتان پای او شده بود و تنها با عصا قادر به راه رفتن بود، پزشک تصمیم گرفت که او واجد شرایط دریافت کمک هزینه ناتوانی نیست. درخواست او رد شد. تاریخ دقیق مرگ ویلیامز ناشناخته است، اما احتمالاً او پس از رد شدن درخواست بازنشستگی، در حدود سال ۱۸۹۳ درگذشت. نشان قبر او احتمالاً از چوب ساخته شده و مدت‌ها پیش خراب
او احتمالاً از چوب ساخته شده و مدت‌ها پیش خراب شده است؛ بنابراین، محل نهایی دفن او ناشناخته است. افتخارات. در سال ۲۰۱۶، یک تندیس برنزی از کاتای ویلیامز که اطلاعاتی دربارهٔ او را به نمایش می‌گذارد و یک باغچه کوچک گل رز در اطراف آن قرار دارد، در خارج از مرکز فرهنگی ریچارد آلن در لون‌ورث، کانزاس رونمایی شد. در سال ۲۰۱۸، نیمکت یادبود سرباز کاتای ویلیامز در مسیر افتخار موزه ملی پیاده‌نظام رونمایی شد.
آنا فیلوسوفوا (Anna Filosofova) یکی از چهره‌های برجسته جنبش زنان در روسیه قرن نوزدهم بود. او در سال ۱۸۳۷ به دنیا آمد و در سال ۱۹۱۲ درگذشت. فیلوسوفوا به‌عنوان یک فعال اجتماعی و فمینیست، نقش مهمی در پیشبرد حقوق زنان و بهبود شرایط اجتماعی زنان در روسیه ایفا کرد. او از بنیان‌گذاران جنبش زنان در روسیه بود و در تأسیس سازمان‌های مختلفی که برای آموزش و حمایت از زنان فعالیت می‌کردند، مشارکت داشت. فیلوسوفوا به همراه دیگر فعالان زن، مانند نادژدا استاسووا و ماریا ترابیکووا، تلاش‌های زیادی برای دستیابی به برابری جنسیتی
تلاش‌های زیادی برای دستیابی به برابری جنسیتی و بهبود وضعیت زنان در جامعه روسیه انجام دادند. فیلوسوفوا همچنین در زمینه‌های مختلف اجتماعی و فرهنگی فعالیت می‌کرد و به عنوان یک شخصیت روشنفکر و پیشرو، تأثیر قابل توجهی بر جامعه روسیه گذاشت. او به عنوان یکی از پیشگامان جنبش زنان در روسیه، الهام‌بخش بسیاری از زنان دیگر برای مشارکت در فعالیت‌های اجتماعی و سیاسی بود.
ایستگاه راه‌آهن نقاب مربوط به دورهٔ پهلوی است و در شهرستان جوین، بخش مرکزی واقع شده و این اثر در سال ۱۳۹۹ خورشیدی با شمارهٔ ثبت ۳۲۸۴۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
قاعده ایزومتری، یک رابطه مهم در مورد انتگرال کاتوره ای ایتو است، که توسط Kiyoshi Itô کشف شده است. به یاری این قاعده می توان واریانس و کواریانس متغیرهای کاتوره ای ایتو را حساب کرد. صورت کلی. گیریم که formula_1 فرایند وینر باشد و Xt و Yt متغیرهای کاتوره‌ای انتگرال‌پذیر formula_2-سازگار به فیلتراسیون طبیعی وینر ، آنگاه داریم : formula_3که میانگین‌گیری بر روی اندازه احتمال وینر است، همچنین داریم:formula_4 اثبات: با گسسته‌سازی formula_5 که در آن formula_6 داریم: formula_7formula_8 قاعده ایزومتری برروی تابع. در
formula_7formula_8 قاعده ایزومتری برروی تابع. در حالت کلی‌تر، با استفاده از لم Stein، می‌توان نشان داد که: formula_9که در آن formula_10 مشتق تابع formula_11 است. اثبات: formula_12 اینجا نیاز به روشنگری است. برطبق لم Stein اگر formula_13 و formula_14 متغیرهای گاووسی با میانگین صفر باشند آنگاه formula_15 حال توجه داریم که formula_16 یک متغیر گاوسی با میانکین صفر (و البته واریانس formula_17) است.
مزار خواجه عبدالرزاق مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان چناران، ۳۵۰ متری شمال‌شرقی روستای گاه واقع شده و این اثر در سال ۱۴۰۰ خورشیدی با شمارهٔ ثبت ۳۳۳۷۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مسجد گاه مربوط به اواخر دورهٔ صفوی است و در شهرستان چناران، روستای گاه واقع شده و این اثر در تاریخ خورشیدی با شمارهٔ ثبت ۳۳۳۷۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
گور پایین فیروزآباد مربوط به دوره‌ای نامشخص است و در شهرستان زاوه واقع شده و این اثر در سال ۱۴۰۰ خورشیدی با شمارهٔ ثبت ۳۳۳۰۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه درخت سرو سرخی مربوط به دوره‌ای نامشخص است و در شهرستان زاوه واقع شده و این اثر در سال ۱۴۰۰ خورشیدی با شمارهٔ ثبت ۳۳۳۴۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
تپه زمان‌آباد مربوط به دوره‌ای نامشخص است و در شهرستان زاوه واقع شده و این اثر در سال ۱۴۰۰ خورشیدی با شمارهٔ ثبت ۳۳۳۴۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
ساختمان پاسگاه سه‌گوش خطایی مربوط به پهلوی اول است و در شهرستان صالح‌آباد، بخش جنت‌آباد واقع شده و این اثر در سال ۱۴۰۰ خورشیدی با شمارهٔ ثبت ۳۳۳۶۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
سلما دی لوتبینیه بارکهام (۸ مارس ۱۹۲۷ – ۳ مه ۲۰۲۰)، یک تاریخ‌نگار و جغرافیدان بریتانیایی-کانادایی با جایگاه بین‌المللی در زمینه‌های تاریخ دریانوردی کانادا و سرزمین باسک (منطقه خودمختار) بود. در سال ۱۹۷۲، به عنوان یک پژوهشگر مستقل، به منطقه باسک نقل مکان کرد تا تحقیقات آرشیوی دربارهٔ جنبه‌ای از تاریخ کانادا و باسک که بسیار کم شناخته شده بود: ماهیگیری باسک‌ها در قدیم ترا نوا، که امروزه تقریباً ۲۰۰۰ کیلومتر از ساحل آتلانتیک کانادا است، در قرون ۱۶ و ۱۷ انجام دهد. در سال‌های بعد، تحقیقات او در آرشیوهای باسکی،
در سال‌های بعد، تحقیقات او در آرشیوهای باسکی، اسپانیایی و پرتغالی به کشفیات مهم آرشیوی، تاریخی و باستان‌شناسی منجر شد. او هزاران سند را یافت که به کمک آن‌ها توانست فصلی کمتر شناخته شده از تاریخ کانادا و باسک، به ویژه ماهیگیری باسک‌ها در ترا نوا در قرن ۱۶ را بازسازی کند. او به وجود صنعت شکار نهنگ باسک‌ها در جنوب لابرادور و کبک مجاور در قرن ۱۶، بندرها شکار نهنگ، باقی‌مانده‌های باستان‌شناسی پایگاه‌های آن‌ها و همچنین گالیون‌های باسکی غرق شده، از جمله سن خوان (۱۵۶۵)، پی برد. در سال ۱۹۸۱، او به دلیل کارهای
(۱۵۶۵)، پی برد. در سال ۱۹۸۱، او به دلیل کارهای پیشگامانه‌اش و برای ارائه «یکی از برجسته‌ترین مشارکت‌ها، در سال‌های اخیر، به داستان این ملت» نشان کانادا را دریافت کرد. یکی از آن بندرها شکار نهنگ که توسط او کشف شد، بندر امروزی رد بی در لابرادور، به عنوان یک سایت تاریخی ملی کانادا (۱۹۷۹) و یک میراث جهانی توسط یونسکو (ژوئن ۲۰۱۳) شناخته شده است. او در سال ۲۰۱۵ به عنوان افسر منصوب شد. خانواده و جوانی. سلما هاکسلی در انگلستان در یک خانواده از روشنفکران و دانشمندان به دنیا آمد. پدر او، مایکل هاکسلی، یک دیپلمات و
به دنیا آمد. پدر او، مایکل هاکسلی، یک دیپلمات و بنیان‌گذار و سردبیر مجله جغرافیایی بود. عموزادگان او شامل نویسنده آلدوس هاکسلی و برادرش زیست‌شناس سر جولیان هاکسلی (اولین مدیر کل یونسکو) بودند. پدربزرگ بزرگ او دانشمند برجسته انگلیسی توماس هنری هاکسلی معروف به «بولداگ داروین» بود. مادر او، اوتیلی دو لوتبینیه میلز، نوه سیاستمدار و محافظ کانادایی سر هنری-گوستاو ژولی دو لوتبینیه بود که وزیر کابینه در دولت کانادا و نخست‌وزیر استان کبک بود. او دوران نوجوانی خود را در طول جنگ جهانی دوم در انگلستان و ایالات متحده
در طول جنگ جهانی دوم در انگلستان و ایالات متحده گذراند. پس از پایان جنگ، در دانشگاه‌های پاریس و لندن تحصیل کرد. از انگلستان به کانادا و کشور باسک. در سال ۱۹۵۰، او تصمیم گرفت مدتی را به دیدار بستگانش در کانادا بپردازد. در مونترال ساکن شد و در Yellow Pages کار کرد، به عنوان معلم و در نهایت به عنوان کتابدار مؤسسه قطب شمال آمریکای شمالی در دانشگاه مک‌گیل کار کرد. در سال ۱۹۵۳، او در آنجا با همسر آینده‌اش، یک معمار جوان انگلیسی به نام برایان بارکهام که علاقه عمیقی به کشور باسک داشت، آشنا شد. در تابستان ۱۹۵۰،
به کشور باسک داشت، آشنا شد. در تابستان ۱۹۵۰، برایان با موتور سیکلت از انگلستان به همراه یکی از دانشجویان دانشگاه لندن، جان استودارت، به اسپانیا سفر کرد تا معماری روستایی اندلس را مطالعه کند. اما به دلایل مختلف، او در نهایت در کشور باسک ماند و به مطالعه کاسریوها (خانه‌های روستایی) پرداخت که موضوع پایان‌نامه او شد. او و همراهش دوستان خوبی پیدا کردند و عاشق آن منطقه شدند، به طوری که در تابستان ۱۹۵۱ به کشور باسک بازگشتند. هاکسلی در آن زمان نمی‌توانست پیش‌بینی کند که آن دیدار چقدر زندگی‌اش را تغییر خواهد داد و
که آن دیدار چقدر زندگی‌اش را تغییر خواهد داد و در آینده تحقیقات خودش در مورد کشور باسک او را به کشفیات مهمی در تاریخ باسک و کانادا خواهد رساند. در سال ۱۹۵۴، این زوج تازه ازدواج کرده به اتاوا، پایتخت کانادا نقل مکان کردند، جایی که بارکهام یک دفتر معماری راه‌اندازی کرد و آن‌ها تشکیل خانواده دادند (فرزندان: توماس، اوریانا، مایکل و سرنا). دو سال بعد، آن‌ها از کشور باسک بازدید کردند، جایی که دوستشان، کشیش دون پیو دو مونتویا، با آن‌ها دربارهٔ حضور قدیمی باسک‌ها در کانادا صحبت کرد.
کشتار جمعی ۲۰۲۵ علویان سوریه، به مجموعه‌ای از قتل‌های هدفمند علیه علویان سوریه، که عمدتاً در مناطق ساحلی سوریه ساکن هستند، اشاره دارد. مهم‌ترین مجموعه کشتارها تا به امروز در اوایل مارس ۲۰۲۵ در استان لاذقیه رخ داد، جایی که به گزارش دیده‌بان حقوق بشر سوریه (SOHR)، نیروهای امنیتی سوریه پنجاه و دو نفر از علویان را در شهرهای المختاریه و الشیر در حومه لاذقیه اعدام کردند. این رویداد در دوره افزایش تنش‌ها و درگیری‌های مسلحانه بین نیروهای امنیتی دولتی و شبه‌نظامیان همسو با بشار اسد، رئیس‌جمهور سابق سوریه، رخ داد.
همسو با بشار اسد، رئیس‌جمهور سابق سوریه، رخ داد. پیشینه. مناطق ساحلی سوریه، به ویژه استان لاذقیه، از لحاظ تاریخی به عنوان قلب جامعه علوی سوریه، یک گروه مذهبی اقلیت که شاخه‌ای از اسلام شیعه محسوب می‌شود، عمل کرده است. خانواده اسد، که دهه‌ها بر سوریه حکومت کردند، متعلق به این اقلیت مذهبی هستند. پس از سقوط اسد در دسامبر ۲۰۲۴ و اجرای دولت انتقالی تحت امر احمد الشرع، امیر هیئت تحریر الشام، درگیری‌هایی بین نیروهای دولتی و وفاداران طرفدار اسد، به ویژه در مناطقی با جمعیت قابل توجه علوی، به وجود آمد. گزارش شده است
جمعیت قابل توجه علوی، به وجود آمد. گزارش شده است که دولت جدید از طریق اخراج گسترده مقامات، که بسیاری از آنها از جامعه علوی بودند، در حال بازسازی دستگاه‌های دولتی بود. به گفته فعالان علوی، اعضای جامعه آنها از زمان سقوط اسد، به ویژه در مناطق روستایی استان‌های حمص و لاذقیه، خشونت و آزار و اذیت هدفمند را تجربه کرده‌اند. علی‌رغم تعهد عمومی احمد الشرع به حکمرانی فراگیر، هیچ جلسه‌ای رسمی با نمایندگان ارشد علوی گزارش نشد، در حالی که جلسات مستند دولت با رهبران گروه‌های اقلیت دیگر از جمله کردها، مسیحیان و دروزی‌ها
اقلیت دیگر از جمله کردها، مسیحیان و دروزی‌ها گزارش شده است. در ۶ مارس ۲۰۲۵، خشونت به‌طور قابل توجهی افزایش یافت، زمانی که درگیری‌های مسلحانه شدید بین پرسنل امنیتی سوریه و گروه‌های مسلح حامی رئیس‌جمهور سابق در استان لاذقیه رخ داد. این درگیری‌ها در چندین شهر در منطقه که عمدتاً علوی‌نشین هستند، گسترش یافت. خشونت در ابتدا در اطراف منطقه جبله متمرکز بود، اما به سرعت به مکان‌های دیگر گسترش یافت. در ۷ مارس، مقامات سوری در شهرهای طرطوس و لاذقیه در سواحل سوریه مقررات منع آمد و شد اعمال کردند. ساکنان قرداحه از
مقررات منع آمد و شد اعمال کردند. ساکنان قرداحه از تیراندازی شدید مسلسل در مناطق مسکونی گزارش دادند که به دلیل درگیری‌های شدید، از خروج از خانه‌هایشان جلوگیری می‌کرد. قتل‌عام‌ها. ژانویه. در ۱۴ ژانویه ۲۰۲۵، دیده‌بان حقوق بشر سوریه (SOHR) گزارش داد که غیرنظامیان علوی تسنین واقع در حومه حمص توسط افراد مسلح که خود را به فرماندهی عملیات نظامی منتسب می‌کردند، هدف قرار گرفتند. به گفته SOHR، افراد مسلح از صبح زود تا بعد از ظهر ۱۶ ژانویه، عملیات دستگیری گسترده‌ای را به سمت روستا آغاز کردند. چندین مظنون در برابر
را به سمت روستا آغاز کردند. چندین مظنون در برابر تلاش‌های دستگیری مقاومت کردند. در جریان این عملیات، مهاجمان هفت خانه را به آتش کشیدند و شش غیرنظامی را به قتل رساندند. چندین روستایی و بزرگان در تسنین و شهرک‌های مجاور تلاش کردند قتل‌عام را به پلیس و نیروهای امنیتی دولت سوریه گزارش دهند، اما هیچ پاسخی در مورد خشونت دریافت نکردند. در ۲۳ ژانویه ۲۰۲۵، SOHR گزارش داد که فرماندهی عملیات نظامی با همکاری افراد مسلح محلی، یک کمپین امنیتی گسترده در روستاهای الحمام، الغزیله و الغربیه در حومه غربی حمص آغاز کرد. در
الغزیله و الغربیه در حومه غربی حمص آغاز کرد. در جریان این عملیات، چهار غیرنظامی به‌طور فراقضایی کشته، ده غیرنظامی زخمی و پنج نفر دیگر دستگیر شدند. نیروهای نظامی دیگر روستاییان را مورد آزار و اذیت و حمله قرار دادند و چندین نفر را مجبور کردند مانند حیوانات واق واق و عرعر کنند. نیروهای نظامی همچنین چندین سنگ قبر روستا را تخریب کردند. مارس. در ۷ مارس ۲۰۲۵، گروه‌های نظارتی از جمله SOHR گزارش دادند که نیروهای امنیتی ۵۲ مرد علوی را در حومه لاذقیه اعدام کرده‌اند. این سازمان یافته‌های خود را بر اساس شواهد ویدیویی
این سازمان یافته‌های خود را بر اساس شواهد ویدیویی که به همراه شهادت‌های جمع‌آوری شده از بستگان قربانیان تأیید کرده بود، بنا نهاد. بر اساس مستندات آنها، این قتل‌ها در مکان‌های خاص الشیر، المختاریه و الحفه رخ داده است. به گفته رامی عبدالرحمن، مدیر SOHR، افراد مسلح ۶۹ مرد را در این روستاها کشتند و زنان و کودکان را نجات دادند. شبکه لبنانی المیادین این گزارش‌ها را تأیید کرد و ادعا کرد که بیش از ۳۰ مرد تنها در مختاریه پس از جدا شدن از زنان و کودکان اعدام شدند. گزارش شده است که سیزده زن و پنج کودک نیز کشته
گزارش شده است که سیزده زن و پنج کودک نیز کشته شده‌اند. رویترز گزارش داد که تصاویر تأیید شده مکانی از شهر، حدود ۲۰ مرد را نشان می‌دهد که بسیاری از آنها به وضوح خون‌آلود هستند و در کنار یکدیگر در کنار جاده‌ای در مرکز شهر دراز کشیده‌اند. منابع متعدد فیلم‌هایی را منتشر کردند که افراد متوفی با لباس غیرنظامی را در یک حیاط مسکونی نشان می‌داد، در حالی که خون در اطراف دیده می‌شد و زنان با صدای بلند عزاداری می‌کردند. شواهد ویدئویی اضافی ظاهراً افراد مسلح با یونیفرم نظامی را نشان می‌داد که به سه نفر دستور می‌دادند
نظامی را نشان می‌داد که به سه نفر دستور می‌دادند روی زمین حرکت کنند و سپس از فاصله نزدیک به آنها شلیک می‌کردند. دیده‌بان حقوق بشر سوریه (SOHR) این ضبط‌ها را منتشر کرد، همان‌طور که فعالان محلی نیز این کار را انجام دادند. دو ویدئو که یک خودرو را در حال کشیدن یک جسد در لاذقیه نشان می‌داد توسط بی‌بی‌سی تأیید شد. ساکنان علوی محلی در خارج از یک پایگاه هوایی روسیه در نزدیکی جبله برای جستجوی محافظت تجمع کردند. گزارش شده است که شصت نفر واقع در شهر ساحلی بانیاس، از جمله ده زن و پنج کودک، در اعدام‌های دسته‌جمعی توسط
ده زن و پنج کودک، در اعدام‌های دسته‌جمعی توسط اعضای وزارت دفاع سوریه و سرویس امنیت عمومی کشته شدند، که یکی از بزرگ‌ترین کشتارهای جمعی ثبت شده در ۷ مارس را رقم زد. تا ساعات اولیه ۸ مارس، گزارش شد که سی و هشت غیرنظامی در المختاریه توسط اعضای وزارت دفاع سوریه و نیروهای سرویس امنیت عمومی اعدام شده‌اند. بیست و چهار غیرنظامی در الشیر در اعدام‌های صحرایی توسط جوخه آتش نیروهای دفاعی و امنیتی دولتی، بیست و دو نفر در قرفایس، هفت نفر در منطقه الحفه، و هفت نفر دیگر در بیت آنا و دویر بعبدا در حومه جبله کشته شدند. دو
بیت آنا و دویر بعبدا در حومه جبله کشته شدند. دو شهروند در یحمور، واقع در حومه طرطوس، به‌طور خلاصه توسط جوخه آتش کشته شدند. شیخ شعبان منصور و پسرش در اعدام صحرایی توسط جوخه آتش در سلحب، استان حما، توسط نیروهای امنیتی دولتی کشته شدند. با ترکیب گزارش قبلی از کشته شدن شصت غیرنظامی در بانیاس، دیده‌بان حقوق بشر سوریه ادعا کرد که حداقل ۱۶۲ غیرنظامی تنها در ۷ مارس در پنج کشتار جمعی جداگانه کشته شده‌اند. مشاور رئیس سابق شورای علوی، محمد ناصر، به العهد ادعا کرد که کل خانواده‌ها اعدام شده‌اند. او و منابع محلی سوریه
خانواده‌ها اعدام شده‌اند. او و منابع محلی سوریه ادعا کردند که بیش از ۱۷۰۰ غیرنظامی کشته شده‌اند. مشاور رئیس سابق شورای علوی، محمد ناصر، به العهد ادعا کرد که خانواده‌هایی به‌صورت کامل اعدام شده‌اند. او و منابع محلی سوریه ادعا کردند که بیش از ۱۷۰۰ غیرنظامی کشته شده‌اند.
ژانانگیز () یک شهرک در استان قراغندی کشور قزاقستان است.
ژاناتوغان () یک شهرک در استان قراغندی کشور قزاقستان است.
ژاناژول ()
کرتیندی () یک شهرک در استان قراغندی کشور قزاقستان است.
کولایغیر () یک شهرک در استان قراغندی کشور قزاقستان است.
تاس‌شوکی () یک شهرک در استان قراغندی کشور قزاقستان است.
ژاناقوریلیس () یک شهرک در استان قراغندی کشور قزاقستان است.
ماتاق () یک شهرک در استان قراغندی کشور قزاقستان است.
مولودژنی () یک شهرک در استان قراغندی کشور قزاقستان است.
نکروپولیس منف () یا محوطه اهرام، مجموعه‌ای ۳۰ کیلومتری (۱۹ مایلی) در فلات صحرای غربی در مجاورت پایتخت باستانی منف در مصر سفلی است که شامل مقبره‌ها، اهرام و آثار مرتبط با تدفین می‌شود. از آثار برجسته این محوطه می‌توان به مجموعه اهرام جیزه، ابوصیر، دهشور و سقاره اشاره کرد که به عنوان «ممفیس و نکروپولیس آن» در فهرست میراث جهانی یونسکو در کشور مصر ثبت جهانی شده است. افزون بر این بیشتر اهرام دوره پادشاهی کهن به همراه مصطبه‌ها در این محوطه ساخته شده‌اند.
قزل‌تو () یک شهرک در استان قراغندی کشور قزاقستان است.
کوک‌تاس () یک شهرک در استان قراغندی کشور قزاقستان است.
شکاف یا ترک فیلمی محصول سال ۱۹۹۰ و به کارگردانی خوان پیکر سیمون است. در این فیلم بازیگرانی همچون جک اسکالیا، آر. لی ارمی، ری وایز، دیورا آدایر، جان تولس بی، الی پوژه، فرانک برانیا، ادموند پاردوم، گریک هاگون و جیمز اوبری ایفای نقش کرده‌اند. این فیلم در آمریکا با نام نزول بی‌پایان نمایش داده شد.
قره‌شوقی () یک شهرک در استان قراغندی کشور قزاقستان است.
بس‌اوبا () یک شهرک در استان قراغندی کشور قزاقستان است.
بایتوغان () یک شهرک در استان قراغندی کشور قزاقستان است.
بایمیرزا () یک شهرک در استان قراغندی کشور قزاقستان است.
بایقادام () یک شهرک در استان قراغندی کشور قزاقستان است.
نکروپولیس تبای (؛ )، نکروپولیسی یا محوطه‌ای باستانی در ساحل غربی نیل، روبه‌روی تبای (اقصر) در مصر علیا است. از این محوطه برای مراسمات تدفین دورهٔ فرعونی مصر باستان به‌خصوص پادشاهی نوین استفاده می‌شده است.
توماس ج. بارفیلد (Thomas J Barfield) (متولد ۱۹۵۰)(۱۳۲۹) استاد و رئیس دپارتمان انسان‌شناسی در دانشگاه بوستون و مدیر مؤسسه مطالعات جوامع و تمدن‌های مسلمان در این دانشگاه است. او همچنین رئیس مؤسسه آمریکایی مطالعات افغانستان (AIAS) است. کتاب اخیر او، Shadow Empires (امپراتوری‌های سایه)، به بررسی این موضوع می‌پردازد که چگونه امپراطوری‌های متفاوتی در اوراسیا و آفریقا از ۲۵۰۰سال قبل به‌وجود آمدند و فروپاشیدند ولی میراث آنها همچنان بر سیاست جهانی تأثیرگذار است. او پژوهش‌های گسترده‌ای درباره افغانستان انجام داده و
پژوهش‌های گسترده‌ای درباره افغانستان انجام داده و کتاب‌هایی تألیف کرده است. فعالیت‌های پژوهشی. توماس بارفیلد در دهه ۱۹۷۰ (۱۳۵۰) پژوهش‌های میدانی گسترده‌ای را در میان کوچی‌های (عشایر) شمال افغانستان انجام داد و همچنین دوره‌های کوتاه‌مدتی را در سین‌کیانگ چین و آسیای مرکزی پس از فروپاشی شوروی پژوهش کرد. پس از ۲۰۰۱ (۱۳۸۰ و سقوط طالبان در افغانستان)، تحقیقات او بار دیگر به افغانستان معطوف شد و بر مسائل حقوقی، سازمان‌های حکومتی و توسعه اقتصادی متمرکز گردید. توماس در ۲۰۰۶(۱۳۸۵)، موفق به دریافت کمک‌هزینه گوگنهایم
در ۲۰۰۶(۱۳۸۵)، موفق به دریافت کمک‌هزینه گوگنهایم شد که به انتشار کتاب "Afghanistan: A Cultural and Political History" (۲۰۱۰) (افغانستان: تاریخ فرهنگی و سیاسی) انجامید؛ این اثر در سال ۲۰۱۱ جایزه «اثر برجسته» انجمن کتابخانه آمریکا را دریافت کرد. دیدگاه‌. ۱. بارفیلد، در کتاب "امپراتوریٰ‌های سایه" Shadow Empires: An Alternative Imperial History، مفهوم «امپراتوری سایه» را معرفی کرده: واحدهای سیاسی قدرتمند در اطراف دولت‌های مسلط که تاریخ امپراتوری را از ۲۵۰۰ سال پیش شکل دادند. این «ضد امپراتوری‌»ها با
۲۵۰۰ سال پیش شکل دادند. این «ضد امپراتوری‌»ها با امپراتوری‌های مستقر در تعامل بودند و بر توسعه و استراتژی‌های آنها تأثیر گذاشتند. بارفیلد هفت نوع از این ضد امپراتوری ها را شناسایی کرده و ظهور، سیاست، اقتصاد و طول عمر آنها را بررسی نموده است مانند شبکه‌های چادرنشین مغولستان و شیونگ نو ها در اطراف سرزمین اصلی چین؛ حاکمان روس اطراف امپراتوری تاتارها؛ قدرت‌های دریایی مانند آتن باستان یا واحدهای مرزبانی نیمه مستقل مانند عربهای اطراف ایران یا ممالیک نزدیک به فاطمیان. او استدلال آورده که در حالی که این
به فاطمیان. او استدلال آورده که در حالی که این امپراتوری‌های سایه اغلب با استخراج ثروت از امپراتوری‌های مسلط شروع می‌شدند، اما موفق‌ترین آنها به خود قدرت‌های بزرگ تبدیل شدند و مسیر تاریخ را شکل دادند. مغولها امپراتوری‌هایی که بر پایه کشاورزی بودند مانند چین و ایران را از طریق تصرف و خراج تحت تأثیر قرار دادند. آنان در چین یا در هند، با اتخاذ نهادهای محلی با موفقیت از «فاتح» به «حاکم» تبدیل شدند. بارفیلد با گسترش تحلیل خود به دوران مدرن، مانندهایی را بین امپراتوری‌های سایه گذشته و بازیگران غیردولتی معاصر
سایه گذشته و بازیگران غیردولتی معاصر (مانند گروه‌های شورشی، بازیگران غیردولتی یا قدرت‌های منطقه‌ای) ترسیم کرده که دولت‌های مسلط جهانی را به چالش می‌کشند. به‌طور کلی، کتاب بارفیلد دیدگاه تازه‌ای در مورد تاریخ امپراتوری ارائه می‌کند و تعاملات پویا بین امپراتوری‌ها و دشمنان «بربر» فرضی آنها را برجسته می‌کند. او به جای اینکه تاریخ را به عنوان یک خیابان یک طرفه ببیند که امپراتوری ها بر اطراف خود تسلط دارند، نشان می دهد که چگونه مناطق پیرامونی به اندازه مراکز قدرت، مسیر تاریخ جهانی را شکل داده اند. ۲. بارفیلد در
مسیر تاریخ جهانی را شکل داده اند. ۲. بارفیلد در کتاب "افغانستان: تاریخ فرهنگی، سیاسی افغانستان" به بررسی ماهیت متغیر مشروعیت سیاسی در افغانستان توجه کرده است. او با استفاده از آرای ابن‌خلدون، بحران مشروعیت حاکمان را تحلیل کرده و تأکید می‌کند که حاکمان داخلی و خارجی افغانستان برای ایجاد نظم باید سیاست محلی را مطابق با درک مردم مدیریت کنند. بارفیلد حکومت عبدالرحمان(۱۲۵۹ تا ۱۲۸۰خ) را اوج تلاش برای متمرکزسازی قدرت مرکزی دانسته که این اقدام هزینۀ سنگینی برای کشور داشت و میراثی نامیمون از خود برجای گذاشت. او
کشور داشت و میراثی نامیمون از خود برجای گذاشت. او نظام فدرالی را بهترین گزینه برای این کشور می‌داند، چراکه باعث کاهش وابستگی به کابل و تقویت مناطق کلیدی می‌شود. از دیدگاه او، تغییرات اقتصادی از جمله بهره‌برداری از منابع معدنی و شهرنشینی، بیش از اصلاحات سیاسی، موجب مدرن‌سازی افغانستان خواهد شد. بارفیلد در تحلیل ساختار اجتماعی افغانستان، به نظریه «رقابت عموزادگان» اشاره می‌کند که ریشه در درون‌گرایی قبایل دارد. بر اساس این نظریه، قبایل افغان هنگام وجود دشمن خارجی متحد می‌شوند، اما پس از رفع تهدید، به رقابت
خارجی متحد می‌شوند، اما پس از رفع تهدید، به رقابت داخلی بازمی‌گردند. این پدیده پس از خروج شوروی (۱۳۶۷) نیز رخ داد، جایی که گروه‌های مجاهدین که پیش‌تر متحد بودند، به رقابت و درگیری با یکدیگر پرداختند. بارفیلد این ویژگی را از عوامل کلیدی بی‌ثباتی افغانستان می‌داند. بارفیلد در مقاله "معمای قومی افغانستان" (Afghanistan's Ethnic Puzzle: Decentralizing Power Before the U.S. Withdrawal) که در ۲۰۱۱(۱۳۹۰) و پس از مطرح شدن خروج امریکایی‌ها از افغانستان نوشته شد گفته: پس از سقوط طالبان در ۲۰۰۱ (۱۳۸۰)، نگرانی از تجزیه