payamvha/North_RAG huggingface dataset:
برش دادن هر چیزی از میگوی ریز گرفته تا کدو تنبل بزرگ استفاده شود. تغییرات و نام‌ها. نسخه بزرگتر این ابزار با تیغه بزرگتر برای تخلیه شکم و بریدن ماهی استفاده می‌شود. نسخه دیگری از این ابزار شامل "ناریال خوروچنی" (رنده نارگیل) به شکل یک رویه گرد مسطح با دندانه‌های کوچک کوسه مانند در اطراف آن است تا نارگیل را اره کند. "دائو" یا "داا" (یکی از انواع مختلف نام‌های این چاقو در بنگلادش، به‌طور خاص در استان‌های چیتاگونگ و سلهت است) گونه ای از بوتی دستی است. این ابزار برش مختص بنگال نیست و در مناطق سراسر شبه قاره
برش مختص بنگال نیست و در مناطق سراسر شبه قاره هند از آن استفاده می‌شود. در زبان‌های مختلف با نام‌های مختلفی شناخته می‌شود. این نام‌ها در زبان‌ها یا مناطق مختلف هندی عبارتند از: هدف. این ابزار برای آشپزها طراحی شده است تا بتوانند به راحتی روی زمین بنشینند و سبزیجات و گوشت را در حالی که یک پا روی پایه چوبی تا شده و پای دیگر کشیده است، برش دهند. خراش نارگیل در تمام ایالت‌هایی که در بالا ذکر شد وجود دارد که نارگیل بیشتری تولید و در آشپزی استفاده می‌کنند.
اعدام فیل در آمریکا به پدیده گسترده‌ای اشاره دارد که در آن فیل‌ها به روش‌های مختلف (همچون دار زدن با جرثقیل یا برق گرفتگی) اعدام می‌شدند. اعدام فیل‌ها بیشتر طی دورهٔ کارناوال-سیرک، تقریباً بین سال‌های ۱۸۵۰ تا ۱۹۵۰ رخ می‌داد. حداقل ۳۶ فیل بین دههٔ ۱۸۸۰ و ۱۹۲۰ اعدام شدند.
مونسان (؛ ) یک نام مبدأ حفاظت‌شده برای شراب در استان تاراگونا است و ۱۲ منطقهٔ شهرداری را تحت پوشش خود دارد. مونسان پیش‌تر به عنوان زیرمنطقه فالست از نام «مبدأ حفاظت‌شده تاراگونا» شناخته می‌شد و در اوایل دهه ۲۰۰۰ به عنوان یک نام مبدأ مستقل در نظر گرفته شد. بازرسی و تأیید منطقه‌ای در سال ۲۰۰۱ به‌پایان رسید و از سال ۲۰۰۲ شراب‌ها به جای نشان تاراگونا به‌عنوان مونسان فروخته شدند. مونسان نام خود را از رشته کوه‌های مونسان در این منطقه گرفته است. تحت نظارت نام مبدأ حفاظت‌شده مونسان، منطقه شاهد رشد سریعی در صنعت
حفاظت‌شده مونسان، منطقه شاهد رشد سریعی در صنعت شراب بوده است، که با ۲۸ سرداب رسمی در سال ۲۰۰۲ آغاز شد که در حال حاضر به ۵۵ عدد افزایش یافته است. تقریباً ۹۴٪ از تولید این منطقه، شراب قرمز است که ۶۲٪ صادرات به خارج از اسپانیا صادر می‌شود، ۲۸٪ در کاتالونیا مصرف می‌شود و ۱۰٪ به بقیه نقاط اسپانیا فروخته می‌شود.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;41719760&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-05-11T18:22:48Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;کوروش سوم&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;محتوا در استان کرمانشاه#&lt;بخش آب و هوا&gt; ادغام شد. برای اطلاعات بیشتر را ببینید.&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;41757051&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt;
هنرپیشه یا بازیگر (انگلیسی: The Actor) یک فیلم معمایی، جنایی و درام آمریکایی محصول سال ۲۰۲۵ به کارگردانی دوک جانسون بر اساس فیلمنامه‌ای که وی با همکاری استیون کوونی بر اساس رمان خاطره نوشته دانلد ای وستلیک در سال ۲۰۱۰ نوشته است. این فیلم نخستین کارگردانی انفرادی جانسون و نخستین فیلم لایو اکشن او به‌شمار می‌رود، داستان فیلم روایتگر یک بازیگر نیویورکی مبتلا به فراموشی در دهه ۱۹۵۰ در اوهایو را دنبال می‌کند که در یک شهر کوچک مرموز سرگردان می‌شود و تلاش می‌کند تا به خانه بازگردد و زندگی و هویت خود را بازیابد.
تا به خانه بازگردد و زندگی و هویت خود را بازیابد. اندره هلند و جما چان در نقش‌های اصلی این فیلم بازی می‌کنند. بازیگران مکمل عبارتند از می قلماوی، آسیم چودری، جو کول، فابین فرانکل، آلون فوئره، ادوارد هاگ، توبی جونز، یوسف کرکور، سایمن مک‌برنی، تانیا رینولدز، تریسی آلمن و اسکات الکساندر یانگ. این فیلم توسط کمپانی نئون در ۱۴ مارس ۲۰۲۵ در سینماها به‌نمایش درآمد. در اولین آخر هفته اکرانش از ۲۳ سالن سینما ۲۰٫۹۴۱ دلار به دست آورد. ساخت. در ابتدا قرار بود فیلمبرداری در ۶ سپتامبر ۲۰۲۱ در لس آنجلس آغاز شود، اما به
در ۶ سپتامبر ۲۰۲۱ در لس آنجلس آغاز شود، اما به اواسط ژانویه ۲۰۲۲ به تعویق افتاد. فیلمبرداری در بوداپست، مجارستان در نوامبر ۲۰۲۲ آغاز شد، و در آوریل ۲۰۲۳ به پایان رسید.
نام مبدأ حفاظت‌شده () یکی از انواع نشان‌های جغرافیایی اتحادیه اروپا با هدف حفظ نام مبدأ جغرافیایی محصولات مرتبط با مواد غذایی است. این انتصاب در سال ۱۹۹۲ ایجاد شد و هدف اصلی آن تعیین محصولاتی است که در یک منطقه جغرافیایی خاص با استفاده از دانش شناخته شده تولیدکنندگان محلی و مواد تشکیل دهنده منطقه مورد نظر تولید، پردازش و توسعه یافته‌اند. از اول آوریل ۲۰۱۹، پایگاه داده آنلاین eAmbrosia توسط کمیسیون اروپا راه اندازی شد که اطلاعاتی را در مورد شراب‌ها، نوشیدنی‌های الکلی تقطیری و مواد غذایی محافظت شده در اتحادیه
الکلی تقطیری و مواد غذایی محافظت شده در اتحادیه اروپا فهرست می‌کند و در ۳۱ دسامبر ۲۰۱۹ جایگزین سه پایگاه داده مختلف پیشین، یعنی E-SPIRIT-DRINKS, DOOR و E-BACCHUS شد.
نشان جغرافیایی () یا نشانه جغرافیایی نام یا نشانی است که بر روی محصولاتی که مربوط به یک مکان یا مبدأ جغرافیایی خاص (مثلاً یک شهر یا منطقه) هستند استفاده می‌شود. استفاده از نشان جغرافیایی، به عنوان نشانی از منبع محصول، همچون گواهی‌نامه است که نشان می‌دهد یک محصول دارای کیفیت‌های خاصی است، طبق روش‌های سنتی آن منطقه و مردم ساخته شده است یا به دلیل منشأ جغرافیایی از شهرت خوبی برخوردار است. ماده ۲۲٫۱ موافقت‌نامه جنبه‌های تجاری حقوق مالکیت فکری نشان‌های جغرافیایی را این گونه تعریف می‌کند: «... نشان‌هایی که مبدأ
را این گونه تعریف می‌کند: «... نشان‌هایی که مبدأ تولید یا ساخت کالا را در قلمرو یک عضو سازمان تجارت جهانی، یا منطقه یا محلی در آن قلمرو مشخص شده، تعیین می‌کند، به نحوی که کیفیت، شهرت یا سایر ویژگی‌های کالا اساساً به منشأ جغرافیایی آن نسبت داده می‌شود». نام مبدأ حفاظت‌شده ("نام مبدأ") یکی از انواع نشان‌های جغرافیایی است که در آن کیفیت، روش، و شهرت یک محصول از منطقه کاملاً مشخص (تعریف‌شده در ثبت حقوق مالکیت فکری آن) سرچشمه می‌گیرد.
هواکسیا ()، مفهومی تاریخی است که نمایانگر چانگوا مینزو است و از خودآگاهی فرهنگ توسط جمعیت‌های اجدادی مردم مردم هان آمده است. ریشه‌شناسی. اولین گواهی معتبر موجود از مفهوم هواکسیا در زو ژوان، یک روایت تاریخی و تفسیر است که قبل از ۳۰۰ قبل از میلاد نوشته شده است. در زو ژوان، هواکسیا به ایالت‌های مرکزی (中國 zhōngguó (نام چین) در دره رودخانه زرد، که مردم هواکسیا در آن زندگی می‌کردند، اشاره دارد. از نظر قومی معادل چینی مردم هان در گفتمان‌های پیش از امپراتوری است که گفته می‌شود نوادگان امپراتور زرد هستند.
هو ()، مردم هو (胡人, "Hu people)، قبیله هو یا هوزو (胡族, "Hu tribes")، یک اصطلاح نسبتاً مبهم برای تعیین گروه‌های باستانی از مردم، یعنی جمعیت‌های فراتر از دشت‌های مرکزی (ژانگیوان)، به‌طور کلی در شمال و غرب قلمرو هواکسیا (مردم چین) بود. هوها معمولاً عشایر اسب یا سوار بودند. به گفته هیل (۲۰۰۹): اصطلاح hu 胡 برای نشان دادن جمعیت‌های چینی غیر مردم هان استفاده می‌شد. به‌طور غیر رضایت‌بخشی، معمولاً به عنوان «بربر» ترجمه می‌شود. در حالی که گاهی به این روش کلی برای توصیف افراد غیر هان تبار استفاده می‌شد و دارای همان
افراد غیر هان تبار استفاده می‌شد و دارای همان معنای منفی اصطلاح انگلیسی بود، اما همیشه اینطور نبود. بیشتر اوقات، از آن برای نشان دادن افرادی استفاده می‌شد که معمولاً دارای ظاهر قفقازی یا جزئی قفقازی بودند که در شمال و غرب چین زندگی می‌کردند. سلسله‌های چینی باستانی مانند دودمان شانگ و دودمان ژو در دوره بهار و پاییز برخوردهای متعدد با قبایل کوچ‌نشین استپ‌های شمالی و دیگر قبایل بیگانه را بازگو می‌کنند. در آن زمان، اصطلاح ترجیحی برای تعیین آنها «چهار بربر» () بود، که هر کدام برای یک جهت اصلی نامگذاری شده
() بود، که هر کدام برای یک جهت اصلی نامگذاری شده بودند: در طول دودمان هان (۲۰۲ پ.م. -۲۲۰ پس از میلاد) و دودمان جین (۴۲۰–۲۶۵) (۲۶۶–۴۲۰ پس از میلاد)، «هو» به پنج بربر (五胡) اشاره می‌کند که عبارتند از: بعدها، «هو» همچنین برای تعیین گروه‌های مختلف ایرانیان چین، به‌ویژه سغد استفاده شد که شیوه‌های فرهنگی آن‌ها به عنوان «هو» شناخته می‌شد، مانند رقص آنها «هوتنگ» (胡腾، «پرش بربرها»)، یا رقص چرخشی سغدی胡旋舞، "Húxuănwǔ"، "رقص بربرهای چرخان")، اما برای دانشمندان غربی به عنوان «رقص چرخش سغدی» یا به سادگی «گرداب سغدی»
به عنوان «رقص چرخش سغدی» یا به سادگی «گرداب سغدی» شناخته می‌شود. "جیهو (قوم هو)" (稽胡) ساکنان بومی Shaanbei و غربی شانشی در قرن هفتم پس از میلاد بودند. هه‌چو (راهب کره‌ای) در اثرش سفر به پنج پادشاهی هند دربارهٔ ملل هو 胡 (Hu) می‌نویسد: «یکی از بدترین رسومشان، ازدواج با خویشان نزدیک است، [که اجازه می‌دهد] شخص، مادر و خواهر خویش را به همسری برگزیند، پارسیان نیز مادران خود را به همسری می‌گیرند» او همچنان می‌نویسد: از کشور تخارستان در کاپیشا (Kāpiśa یا کابل) در بامیان، و زابلستان، ده، پنج، سه یا دو برادر مشترکاً
و زابلستان، ده، پنج، سه یا دو برادر مشترکاً با یک زن ازدواج می‌کنند. آنها مجاز به گرفتن یک زن به صورت جداگانه نیستند؛ زیرا می‌ترسند که این عمل به اقتصاد داخلی آنها لطمه بزند.
چهار بربر ()، اصطلاحی بود که توسط رعایای سلسله‌های دودمان ژو و دودمان هان برای اشاره به چهار گروه اصلی مردمی که در خارج از مرزهای هواکسیا (مردم چین) زندگی می‌کردند، استفاده می‌کردند. چهار بربر. سلسله‌های چینی باستانی مانند دودمان شانگ و دودمان ژو در دوره بهار و پاییز برخوردهای متعدد با قبایل کوچ‌نشین استپ‌های شمالی و دیگر قبایل بیگانه را بازگو می‌کنند. در آن زمان، اصطلاح ترجیحی برای تعیین آنها چهار بربر () بود، که هر کدام برای یک جهت اصلی نامگذاری شده بودند:
پارادوکس چرخش سکه () یک مسئلهٔ ریاضی غیر شهودی است که وقتی یک سکه به دور لبهٔ سکهٔ دیگری با اندازهٔ مساوی با خود می‌چرخد، سکهٔ متحرک پس از دور زدن سکهٔ ثابت، وقتی از یک چارچوب مرجع خارجی مشاهده می‌شود، نه یک چرخش کامل بلکه دو چرخش کامل را انجام داده است. با استفاده از سکه‌هایی با شعاع‌های مختلف نیز این پارادوکس می‌تواند تعمیم یابد. توضیح انجام. با دو سکه یکسان که روی یک میز یکدیگر را لمس می‌کنند، به طوری که طرف "سر" سکه نمایش داده شود و با حرکت موازی شروع می‌شود. با ثابت نگه داشتن سکهٔ A، سکهٔ B را به دور A
با ثابت نگه داشتن سکهٔ A، سکهٔ B را به دور A می‌چرخانیم، نقطهٔ تماس را بدون لغزش نگه می‌داریم. با رسیدن سکهٔ B به طرف مقابل، می‌بینیم که دو سر دوبار با هم موازی خواهند شد؛ B یک دور چرخیده است. ادامهٔ حرکت B آن را به موقعیت شروع باز می‌گرداند و چرخش دوم را کامل می‌کند. به طور متناقضی به‌نظر می‌رسد که سکهٔ B مسافتی دو برابر محیط خود را طی کرده است. در واقع، از آنجایی که محیط هر دو سکه برابر است، بنا به تعریف سکهٔ B فقط مسافتی برابر با محیط خود را طی کرده است. چرخش دوم از این واقعیت ناشی می‌شود که مسیری که در
چرخش دوم از این واقعیت ناشی می‌شود که مسیری که در امتداد آن چرخیده است یک دایره است. این شبیه به چرخش سکهٔ B در "درجا" است. یکی از راه‌های تجسم اثر این است که دور سکهٔ A را تصور کنیم که به صورت یک خط مستقیم "مسطح شده" است، به این معنی که می‌توان مشاهده کرد که سکهٔ B تنها یک بار در طول مسیر خود که اکنون صاف است، چرخیده است. این "اولین چرخش" است. به همین ترتیب، لغزش سکهٔ B در اطراف محیط سکهٔ A، به جای چرخاندن آن، در حالی که نقطه تماس خاص فعلی خود را حفظ می‌کند، یک نماینده چرخشی از "چرخش دوم" در سناریوی اصلی
یک نماینده چرخشی از "چرخش دوم" در سناریوی اصلی ایجاد می‌کند. همانطور که سکهٔ B می‌چرخد، هر نقطه در محیط آن یک منحنی کاردیوئید را توصیف می‌کند (حرکت می‌کند). کاربرد. این پارادوکس به زمان نجومی (Sidereal time) مربوط است: یک روز نجومی (غیرواقعی) مدت‌زمانی است که طول می‌کشد تا زمین نسبت به یک ستارهٔ دوردست (ثوابت)٬ درست به‌همان موقعیت در آسمان برگردد، در حالی که یک روز خورشیدی مدت‌زمانی است تا خورشید به همان موقعیت برگردد. تجزیه‌وتحلیل و راه حل. از ابتدا تا انتها، مرکز سکهٔ متحرک یک مسیر دایره‌ای را طی می‌کند.
مرکز سکهٔ متحرک یک مسیر دایره‌ای را طی می‌کند. محیط سکهٔ ثابت و مسیر - مرکز دو دایرهٔ متحدالمرکز را تشکیل می‌دهند. شعاع دایرهٔ بیرونی مجموع شعاع سکه‌ها است. از این رو، محیط مسیر مرکز متحرک دو برابر محیط هر سکه است. مرکز سکهٔ متحرک دو برابر دور سکه بدون لغزش حرکت می‌کند. بنابراین، سکهٔ متحرک دو چرخش کامل انجام می‌دهد.اینکه سکهٔ متحرک در طول مسیر چند بار به دور مرکز خود می‌چرخد یا در چه جهتی این چرخش را انجام می‌دهد٬ در جهت یا خلاف جهت عقربه‌های ساعت باشد، تأثیری بر طول مسیر ندارد.
درویش عبدالقادر المقدادی (۱۸۹۸ – ۱۴ مارس ۱۹۶۱) تاریخ‌نگار، استاد دانشگاه و فعال سیاسی فلسطینی بود. او در عراق زیست و از دوستان ساطع الحصری بود و پس از اخذ تابعیت عراق در آموزش و پرورش عراق مشغول به کار شد. او چندین انجمن ملی در آنجا تأسیس کرد و در تأسیس یک گروه سیاسی نام «منهج قومی» مشارکت داشت. او در سال ۱۹۴۱ با جنبش رشید علی الکیلانی همدردی و از آن حمایت کرد، از سوی مقامات قیمومت بریتانیا از عراق اخراج شد. زندگی و پیشه. درویش عبدالقادر المقدادی در روستای طیبه بنی صعب، ناحیهٔ طولکرم، سنجق نابلس، ولایت
طیبه بنی صعب، ناحیهٔ طولکرم، سنجق نابلس، ولایت بیروت، امپراتوری عثمانی در سال ۱۸۹۸ به دنیا آمد. خانوادهٔ او در روستا به نام حاج ابراهیم معروف هستند، درویش لقب «مقدادی» را به این دلیل انتخاب کرد که این خانواده از نسل مقداد بن الاسود صحابی‌اند. تحصیلات ابتدایی خود را در دانشکدهٔ اسلامی و دانشگاه آمریکایی بیروت گذراند، او در رشته تاریخ، ادبیات و جامعه‌شناسی تحصیل کرد و در سال ۱۹۲۲ فارغ‌التحصیل شد. او به عنوان معلم در دارالمعلمین دولتی در قدس (۱۹۲۲–۱۹۲۵) منصوب شد، سپس از آن استعفا داد زیرا مقامات قیمومیت
شد، سپس از آن استعفا داد زیرا مقامات قیمومیت بریتانیا به او اجازه تشکیل یک گروه پیشاهنگی به نام خالد بن الولید را ندادند. وی برای تدریس در دانشکدهٔ اسلامی که توسط مجلس اعلای اسلامی تأسیس شده بود، جابجا شد و یک سال تحصیلی را در آنجا گذراند. سپس در سال ۱۹۲۷ فلسطین را به مقصد عراق ترک کرد تا در دانشکده‌های معلمان بغداد و موصل تدریس کند و با همکاری دوستش ساطع الحصری در اصلاح نظام آموزشی، توسعهٔ آن و تحمیل نظام فتوت در مدارس عراق فعالیت کرد. او چندین انجمن ملی مانند انجمن «پیشگامان» در موصل و انجمن «جوال» در
مانند انجمن «پیشگامان» در موصل و انجمن «جوال» در بغداد را تأسیس کرد و و در تأسیس یک گروه سیاسی شامل الحصری، سامی شوکت و دیگران به نام «منهج قومی» مشارکت داشت. او در سال ۱۹۲۹ به فلسطین بازگشت و در انقلاب آن سال شرکت کرد و با تحریک و دعوت به مبارزه با بریتانیایی‌ها، دستگیر و زندانی شد. سپس با قرار وثیقه آزاد شد و به عراق بازگشت و به‌طور غیابی به زندان محکوم شد. او در بغداد دائماً با متفکران و فعالان ملی‌گرا در تماس بود. در سال ۱۹۳۵ با آنها باشگاه المثنی را تأسیس کرد. در سال ۱۹۳۶ برای تکمیل تحصیلات به برلین
کرد. در سال ۱۹۳۶ برای تکمیل تحصیلات به برلین رفت، اما وقوع جنگ جهانی دوم او را از رسیدن به هدفش بازداشت، بنابراین به بغداد بازگشت و در دانشگاه آن به تدریس پرداخت و ریاست گروه‌های فتوت عراق را بر عهده گرفت. هنگامی که جنبش رشید علی الکیلانی به وجود آمد، درویش مقدادی از آنها خواست تا از او حمایت کنند. هنگامی که الکیلانی شکست خورد، مقامات بریتانیا او را در عراق دستگیر کردند و به زندان نقرة السلمان انداختند و چهار سال در آنجا گذراند، سپس به بازداشتگاهی در نزدیکی قدس منتقل شد. در سال ۱۹۴۶ آزاد شد و به عنوان مدیر
قدس منتقل شد. در سال ۱۹۴۶ آزاد شد و به عنوان مدیر دفتر عربی در قدس و عضوی از پروژهٔ ساختمان‌سازی عربی منصوب شد. پس از نکبت ۱۹۴۸ به دمشق نقل مکان کرد و به عنوان مدیر تاریخ دانشگاه آن منصوب شد. سپس به عنوان مدیر ادارهٔ آموزش کویت (۱۹۵۰–۱۹۵۲) و دستیار مدیر آن (۱۹۵۳–۱۹۶۱) انتخاب شد. درویش المقدادی در کویت به بیماری لاعلاجی مبتلا شد، از این رو برای درمان به لندن رفت، اما در حالی که از بهبودی ناامید شده بود به بیروت بازگشت و در شب ۱۴ مارس ۱۹۶۱ درگذشت. پیکرش در الاوزاعی به خاک سپرده شد و در بغداد، طولکرم و کویت
به خاک سپرده شد و در بغداد، طولکرم و کویت مراسم یادبودی برای وی برگزار شد. بزرگداشت. در شهر طیبه در روز ۶ دسامبر ۲۰۱۸ مراسم بزرگداشتی برای او از سوی شهرداری در سالن تئاتر برگزار شد. شعاع منصور، شهردار طیبه از ماندگار شدن نام این مؤرخ در خیابان مجاور خانه قدیمی‌اش در محله شرقی خبر داد. زندگی شخصی. همسرش ربیحة الدجانی (۱۹۲۴–۲۰۲۰) بود. آثار. از وی تعدادی کتاب، مقاله و پژوهش در موضوعات مختلف ملی، تاریخی، آموزشی و اجتماعی از خود به جای گذاشته است. از جمله عناوین عربی کتاب‌های او:
بیدی ()، گروه‌های قومی مختلفی بودند که در شمال قلمرو چینی ("هواکسیا (مردم چین)") در طول دودمان ژو زندگی می‌کردند. اگرچه در ابتدا به عنوان کوچ نشین توصیف می‌شد، اما به نظر می‌رسد که آنها اقتصاد مرکب دامداری، کشاورزی و شکار را انجام می‌دادند و از عشایر کوچ‌نشین اوراسیایی استپ اوراسیا که در شمال خود زندگی می‌کردند متمایز بودند.
خوراک سنتی یا غذای سنتی () به خوراک‌ها و غذاهایی گفته می‌شود که نسل به نسل منتقل می‌شوند یا طی نسل‌های زیادی مصرف می‌شوند. این خوراک‌ها ماهیت سنتی دارند و ممکن است سابقۀ تاریخی و ریشه در یک غذای ملی، روش آشپزی سنتی منطقه‌ای یا روش آشپزی محلی داشته باشند. غذاها و نوشیدنی‌های سنتی ممکن است به صورت خانگی، توسط رستوران‌ها و تولیدکنندگان کوچک، و توسط کارخانه‌های بزرگ پردازش مواد غذایی تولید شوند. برخی از غذاهای سنتی دارای نشان‎های جغرافیایی و تخصیص‌های سنتی در اروپا بر اساس طرح‌های اتحادیه اروپا از نشان‌های
اروپا بر اساس طرح‌های اتحادیه اروپا از نشان‌های جغرافیایی و غذاهای سنتی هستند: نام مبدأ حفاظت‌شده (PDO)، نشان‌های جغرافیایی حفاظت‌شده (PGI) و غذاهای سنتی تضمین‌شده (TSG). هدف از برقراری این استانداردها ترویج و حفاظت از نام محصولات کشاورزی و مواد غذایی با کیفیت است.
۹ دولت شهر سغد (昭武九姓 zhāowǔ jiǔxìng)، شوبوکیوسی،، به ۹ واحه دولت شهر (粟特) در سغد در دوره‌های دودمان‌های شمالی و جنوبی (۴۲۰–۵۸۹)، دودمان سوئی (۵۸۱–۶۱۸) و دودمان تانگ (۶۱۸–۹۰۷). این نه دودمان را «نه دودمان هو (مردم)» (九姓胡 jiǔ xìng hú) نیز می‌نامیدند. این ۹ دولت شهر بر اساس تاریخ تانگ جدید عبارت بودند از: سمرقند (康国)، آنگوئو یا بخارا (安国)، کابودان (曹国)، تاشکند (石国)، مایمروگ (米国 Maymurgh) ، کوشانی (何国)، نامشخص (火尋国)، نامشخص (戊地国) و شهر سبز (史国)
راه مال‌رو () راه یا مسیری است که دام‌ها از مکانی به مکان دیگر طی می‌کنند؛ مثلاً مسیر یک بازار محلی فروش احشام، یا مسیر منتهای به یک چراگاه تابستانی یا زمستانی (رمه‌گردانی را هم ببینید). بسیاری از راه‌های مال‌رو مسیرهای باستانی با قدمت ناشناخته بودند و قدمت برخی دیگر به قرون وسطی یا زمان‌های اخیر بازمی‌گردد. مسیرهای مال‌رو اغلب عریض‌تر از مسیرهای دیگر هستند و می‌توانند گله‌ها یا گله‌های بزرگ را در خود جای دهند؛ برخلاف مسیرهای اسب سواری که کاملاً باریک بودند زیرا اسب‌ها به صورت تکی حرکت می‌کردند، در حالی که
زیرا اسب‌ها به صورت تکی حرکت می‌کردند، در حالی که مسیرهای مال‌رو دستکم ۱۲ متر طول و تا ۲۷ متر عرض داشتند. در بریتانیا، جایی که بسیاری از راه‌های اصلی مال‌رو به جاده‌های فلزی روسازی‌شدهٔ منفرد تبدیل شده‌اند، لبه‌های عریض غیرمعمول اغلب نشانه‌ای از مال‌رو بودن آن جاده در قدیم است. در ولز، بخش آغازین بسیاری از راه‌های مال‌رو اغلب در حومه شهر و روستاها واقع است و با دیوارهای خاکی بلند یا پرچین‌ها قابل تشخیص هستند. شاخص‌ترین ویژگی این جاده‌ها پیچش تند گاه و بیگاه جاده است که در باران یا برف شدید حفاظی برای
بیگاه جاده است که در باران یا برف شدید حفاظی برای حیوانات و مردان فراهم می‌کرد. برخی از راه‌های مال‌رو از کوه‌ها می‌گذشت. این احتمال وجود دارد که مسیر موسوم به «پله‌های رومی» در رشته کوه‌های راینوگید در ولز نمونه‌ای از یک راه مال‌رو کهن باشد. در بریتانیا این مسیرها از دوران فرهنگ رومی بریتانیایی و طی قرون وسطای آغازین وجود داشته است. راه‌های مال‌روی بریتانیا در طول قرن نوزدهم، به دلیل مختلفی از جمله تغییرات کشاورزی، آغاز حمل و نقل ریلی از دهه ۱۸۴۰، بیماری احشام، و استفاده بیش از حد از چراگاه‌ها و دشت و
احشام، و استفاده بیش از حد از چراگاه‌ها و دشت و صحرا و اتمام ذخایر پس از صدها سال، کاهش و رو به افول رفت.
کانیادا رئال مجموعه‌ای از راه‌های مال‌رو سلطنتی در اسپانیا است. این مسیرهای مال‌روی سلطنتی آن دسته از راه‌های مال‌رو هستند که به‌طور سنتی برای جابجایی احشام و رمه‌گردانی در اسپانیا مورد استفاده قرار می‌گرفتند که نظارت بر آنها با فرمان سلطنتی آلفونسوی دهم، پادشاه کاستیا و لئون در سال ۱۲۷۳ آغاز و زیر نظر حکومت پادشاهی قرار گرفت. این مسیرهای مال‌رو که لقب سلطنتی بعدها به آن اضافه شد، از زمان‌های قدیم برای رمه‌گردانی گله‌داران استفاده می‌شدند. فرمان آلفونسوی دهم فقط برای راه‌هایی بود که به سبب اهمیت، میزان
دهم فقط برای راه‌هایی بود که به سبب اهمیت، میزان استفاده و مکان خاص‌شان، نیازمند حفاظت، نظارت، سامان‌دهی و مصون ماندن از تخلفات احتمالی بود؛ بنابراین، همراه با ایجاد انجمن مستا مسیرهای مال‌روی سلطنتی نیز تعریف و تعیین شد. یک مسیر مال‌روی سلطنتی می‌بایست ۹۰ یارد کاستیلیا (۷۲٫۲۲ متر) عرض داشته و بسیار طولانی (بیش از ۵۰۰ کیلومتر) می‌بود و عمدتاً در جهت شمال به جنوب با محدودیت‌های منطقی ناشی از جغرافیای خاص آن منطقه پیش می‌رفت. با اِعمال مقررات سلطنتی، کاهش عرض مسیر که معمولاً توسط صاحبان املاک مجاور با جابجا
مسیر که معمولاً توسط صاحبان املاک مجاور با جابجا کردن نشانگرهای مرزی انجام می‌شد نیز ممنوع شد. یکی از معروف‌ترین مسیرهای یادشده «کانیادا رئال گالیانا» نام دارد که مابین سیوداد رئال و لاریوخا امتداد یافته است و در مادرید به شش بخش تقسیم می‌شود. این مسیر نواری‌شکل بزرگ‌ترین سکونت‌گاه غیررسمی در اروپا است و حدود ۳۰۰۰۰–۴۰۰۰۰ نفر در شهرک‌های کوچک حوالی آن زندگی می‌کنند که البته رسماً غیرقانونی است. بسیاری از مردم به این دلیل در آنجا زندگی می‌کنند زیرا دیگر نمی‌توانند اقساط آپارتمان یا اجاره‌بهای خود را به دلیل
اقساط آپارتمان یا اجاره‌بهای خود را به دلیل بحران‌های شخصی یا عمومی اقتصادی پرداخت کنند. ساکنان خواستار قانونی شدن شهرک‌ها از سوی شهرداری‌ها هستند. از ۲ اکتبر ۲۰۲۰، برق رسانی به بخش‌های ۵ و ۶ قطع شده است که منجر به فقر شدید انرژی برای هزاران نفر از ساکنان آن شده است. شبکه گسترده مسیرهای دامداری و راه‌های مال‌رو علاوه بر کانیادا رئال مشتمل بر مسیرهای انشعابی باریک دیگر هم هست: کوردل (تا ۳۷٫۵ متر)، بِرِدا (تا ۲۰ متر)، کولادا (کمتر از ۲۰ متر). در نابارا به جاده‌های فرعی پسادا و تراویسا می‌گویند. این مسیرهای
فرعی پسادا و تراویسا می‌گویند. این مسیرهای مال‌روی سلطنتی از سال ۲۰۰۷، با عنوان «کانیادا رئال» (مسیرهای دامداری فلات مِستا) در فهرست مقدماتی یونسکو، یعنی مرحله اولیهٔ برای نامزدی آینده آنها برای ثبت در میراث جهانی، گنجانده شده‌اند.
کتاب قدیمی تانگ () یا کتاب تانگ، اولین اثر تاریخی کلاسیک در مورد دودمان تانگ، شامل ۲۰۰ فصل، و یکی از بیست و چهار تاریخ است. در اصل در طول دوره پنج دودمان و ده پادشاهی (قرن دهم پس از میلاد) گردآوری شده است، این کتاب سپس توسط تاریخ تانگ جدید، که در سلسله دودمان سونگ گردآوری شده بود، جایگزین شد، اما بعداً مورد پذیرش قرار گرفت.
کتاب لیانگ () یا لیناگ شو (Liáng Shū) یا تاریخ لیانگ، زیر نظر یائو سیلیان گردآوری شد و در سال ۶۳۵ تکمیل شد. یائو به شدت به نسخه خطی اصلی پدرش یائو چا تکیه کرد که به‌طور مستقل باقی نمانده است، اگرچه نظرات یائو چا در چندین فصل نقل شده است. کتاب لیانگ بخشی از قانون بیست و چهار تاریخ تاریخ چین است. منابع. اگرچه کتاب لیانگ در نهایت به یائو سیلیان نسبت داده شد، اما تعدادی از افراد روی آن کار کردند. در ابتدا، امپراتور وندی به یائو چا 姚察 (۵۳۳–۶۰۶) دستور داد تا کتاب لیانگ را گردآوری کند اما یائو چا بدون اینکه بتواند
را گردآوری کند اما یائو چا بدون اینکه بتواند آن را کامل کند درگذشت. یائو چا قبل از مرگ از پسرش یائو سیلیان درخواست کرد تا کار را تکمیل کند.
وی شو (; – ) نویسنده، و مورخ از مردم چینی و گردآوردنده کتاب وی که در سال ۵۵۴ تکمیل شد.
لیگ قهرمانان اقیانوسیه ۲۰۲۵ بیست و چهارمین دوره مسابقات قهرمانی باشگاه‌های اقیانوسیه، مسابقات فوتبال باشگاهی برتر در اقیانوسیه بود که توسط کنفدراسیون فوتبال اقیانوسیه (اواف‌سی) سازماندهی شد و نوزدهمین فصل با نام فعلی لیگ قهرمانان اقیانوسیه بود. اوکلند سیتی قهرمان مسابقات شد و جواز حضور در جام بین قاره‌ای فیفا ۲۰۲۵ را کسب کرد. آنها همچنین این شانس را خواهند داشت که به عنوان بهترین برنده لیگ قهرمانان اقیانوسیه در رده بندی ۴ ساله اواف‌سی از ۲۰۲۵ تا ۲۰۲۸ به جام جهانی باشگاه‌ها ۲۰۲۹ جواز کسب کنند. تیم‌ها. در
جهانی باشگاه‌ها ۲۰۲۹ جواز کسب کنند. تیم‌ها. در مجموع ۱۰ تیم از ۱۰ انجمن اواف‌سی در مسابقات حضور یافتند. مرحله گروهی. مسابقات مرحله گروهی در ابتدا قرار بود در فیجی برگزار شود. با این حال، به دلیل مشکلات در دسترس بودن مکان، مرحله گروهی به هونیارا، جزایر سلیمان منتقل شد و از ۳۰ مارس تا ۱۲ آوریل ۲۰۲۵ برگزار می‌شود. مرحله حذفی. چهار تیم حاضر در مرحله حذفی به صورت تک‌حذفی بازی کردند و هر مسابقه به صورت تک‌بازی در ورزشگاه ملی جزایر سلیمان انجام شد.&lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt;
چاقوی برقی یک وسیله برقی آشپزخانه است که برای برش دادن غذا استفاده می‌شود. این دستگاه از دو تیغه دندانه دار تشکیل شده که به هم متصل شده‌اند. هنگامی که دستگاه روشن می‌شود، تیغه‌ها به‌طور مداوم در طول حرکت می‌کنند تا عمل اره را انجام دهند. این چاقوها در دهه ۱۹۷۰ در بریتانیا محبوب بودند. اختراع. معمولاً اختراع این چاقو به جروم ال موری نسبت داده می‌شود، اما مدعیان دیگری نیز وجود دارند، مانند کلم ای. کوسترمن، که در سال ۱۹۳۹ یک حق اختراع در این زمینه به ثبت رساند. چاقوهای برقی می‌توانند سیمی یا بی‌سیم باشند.
چاقوهای برقی می‌توانند سیمی یا بی‌سیم باشند. استفاده‌های دیگر. همچنین گاهی از این چاقوها برای مقاصد دیگری، از جمله مجسمه‌سازی با پلی اورتان، برش چوب، برش فلز و سایر مواد جامد یا نیمه جامد استفاده می‌شوند.
آشپزی گینه‌ای شامل غذاهای سنتی گینه مانند "فوفو"، انبه پخته، پلانتین سرخ شده، "پاتات" و پای کدو تنبل است. مواد اصلی. ذرت یک ماده غذایی اصلی است که آماده‌سازی‌ها و مواد اولیه آن در مناطق مختلف: گینه میانی، گینه علیا، گینه ساحلی، گینه جنگلی، و منطقه پایتخت (کوناکری) متفاوت است. این سبک بخشی از آشپزی آفریقای غربی است و شامل "فوفو"، ذرت جولوف، "ماافه" و نان "تاپالاپا" است. مواد اولیه شامل برگ کاساوا پخته نیز می‌شود. در مناطق روستایی، غذا در فضای باز و در یک ظرف بزرگ سرو و با دست خورده می‌شود. دسرها در این آشپزی
سرو و با دست خورده می‌شود. دسرها در این آشپزی غیر معمول هستند. آشپزی گینه‌ای در خارج از کشور نیز محبوبیت زیادی به دست آورده و رستوران‌های گینه‌ای در شهر نیویورک وجود دارد. غذاهای قابل توجه. غذاهای سنتی گینه عبارتند از: سس‌ها. سس‌های سنتی گینه عبارتند از: نوشیدنی‌ها. نوشیدنی‌های سنتی گینه عبارتند از:
غذاهای باسوتو (مردم لسوتو) دارای سنت‌های آشپزی آفریقایی و تحت نفوذ آشپزی بریتانیایی است. لسوتو توسط کشور آفریقای جنوبی احاطه شده است و شیوه‌های آشپزی را با همسایه خود به اشتراک می‌گذارد. فرهنگ غذایی لسوتو شامل "لیخوبه" (خورشی با لوبیا، انواع توت‌ها و سورگوم)، گوشت و سبزیجات است. غذاهای مبتنی بر ذرت، شامل "پاپا" و "موتوهو" (فرنی سورگوم تخمیر شده) است. آشپزی باسوتو شامل سس‌هایی است که معمولاً نسبت به سایر کشورهای آفریقایی تندی کمتری دارند. سالاد چغندر و هویج از غذاهای جانبی رایج هستند. در این آشپزی دسرهای
از غذاهای جانبی رایج هستند. در این آشپزی دسرهای بریتانیایی را می‌توان یافت. سایر غذاهای سنتی عبارتند از: