payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دیوارهای یک دژ کوهستانی به صورت لایه لایه روی هم چیده شده‌اند. بررسی آرامگاه شماره ۲۱۰۰ در ماسونگو تا پایین پایه انجام شد. به‌طور کلی، قبل از ساخت آرامگاه، زمین از طریق کار تراز کردن، تراز و فشرده می‌شود، اما در مورد آرامگاه سنگی، دقیقاً مشخص نیست که کار تراز کردن تا چه حد انجام شده است، اما گزارش شده است که سنگ‌های بزرگی در زیر هر گوشه پایه قرار داده شده‌اند تا تکیه‌گاه را تکمیل کنند. این می‌تواند گواهی بر این باشد که قبل از شکل یک پی با سنگ‌های مرتب در زیر پایه، مانند جانگچونچونگ یا تاوانگ‌نونگ، وجود
زیر پایه، مانند جانگچونچونگ یا تاوانگ‌نونگ، وجود داشته است. همانند تمام مراحل قبل از تاوانگ‌نونگ و چونچوچونگ، اتاق خاکسپاری تنها به‌طور مبهم به عنوان یک گوانگ‌سیل ارائه شده و جزئیات دقیقی ندارد. اگر آن را به عنوان یک اتاق سنگی با شیب عمودی در نظر بگیریم، قضاوت در مورد آن دشوار است زیرا اتاق سنگی کج‌گوشه‌ای شکل، که آویز پرده نامیده می‌شود و در یک اتاق سنگی با شیب افقی استفاده می‌شود، تأیید شده است. از سوی دیگر، قضاوت در مورد آن آسان نیست زیرا گودال قسمت بالایی اتاق سنگی کم‌عمق است. با این وجود، تنها یک دلیل
اتاق سنگی کم‌عمق است. با این وجود، تنها یک دلیل وجود دارد که چرا آرامگاه شماره ۲۱۰۰ ماسونگو، نسبت به آرامگاه شماره ۹۹۲ اوسانها، سودا چونگ و آرامگاه شماره ۲۱۱ چیلسونگسان، یک آرامگاه با اتاق سنگی جدیدتر در نظر گرفته می‌شود. تعداد تاشه‌های کاوش شده از آن پس از تاوانگ‌نونگ، دومین آرامگاه بزرگ است و بیشتر آنها مربوط به اواخر قرن چهارم هستند. با توجه به گاهشماری کاشی‌های سقف، یک کاشی سقف با طرح چرخشی ظاهر می‌شود، اما این یک شکل کامل در میان کاشی‌های سقف با طرح چرخشی است، یعنی متعلق به دوره متأخر است و یک کاشی
چرخشی است، یعنی متعلق به دوره متأخر است و یک کاشی سقف با طرح ابر ملی می‌باشد. همچنین از نظر شکل نسبتاً طولانی است و جدیدتر از سه آرامگاه سنگی ذکر شده در بالا است؛ بنابراین، معمولاً آن را یک آرامگاه سنگی قدیمی‌تر از آرامگاه چونچو و جدیدتر از اوسانها شماره ۹۹۲ می‌دانند، اما در مقایسه با سایر آرامگاه‌ها قطعی نیست. با این حال، به‌طور کلی توافق شده است که از اواسط تا اواخر قرن چهارم باشد. دیگر. این بنا برای یک آرامگاه سلطنتی از قرن چهارم به بعد بسیار کوچک است. بنابراین برخی از محققان آن را به طور کلی از آرامگاه
برخی از محققان آن را به طور کلی از آرامگاه سلطنتی جدا می‌کنند، اما تصمیم‌گیری در مورد آن آسان نیست زیرا بسیاری از آثار باستانی برنزی-طلاکاری شده در اینجا کاوش شده‌اند. تصمیم‌گیری آسان در مورد آن دشوار است زیرا به تنهایی واقع شده است و با وجود کوچک بودن در مدت بعد از سده چهارم، به وضوح یک آرامگاه بزرگ است. این جسته ها، شبیه بحث در مورد این است که آیا آرامگاه گومگوانچونگ آرامگاه ماریپگان در شیلا است یا خیر .
کواک چانگ ،یک نظامی از سلسله یان از زیردستان مورونگ رن است که به امپراتوری گوگوریو گریخت. هنگامی که مورونگ رن، که از جانشینی برادرش هوانگ بر تخت سلطنت ناراضی بود، شورش کرد اما شکست خورد، زیردست او، گواک چانگ، در سال ۳۳۷ به همراه همکارش دونگسو (冬壽) به گوگوریو گریخت. با این بهانه، سلسله یان به گوگوریو حمله کرد.
جاده منطقه‌ای ۵۵۱ فنلاند (، , ) یا جاده آبی (, ) یک جاده شرقی-غربی در ساوونیای شمالی، فنلاند است که در شرق از پیتکالاهتی کوئوپیو واقع در بزرگراه ۵ (جاده ئی۶۳ اروپا) شروع می‌شود و به سمت غرب از طریق مراکز کارتولا، تروو و وسانتو تا روستای آهونینن ادامه می‌یابد. جاده آسفالت شده و دو خطه به طول ۸۰ کیلومتر، بخشی از بزرگراه آبی است که به عنوان مسیر گردشگری شناخته می شود.
فینورا () یک شرکت تأمین مالی دولتی فنلاند است. این شرکت، سازمان رسمی اعتبار صادراتی فنلاند است. فینورا وام، اعتبار و ضمانت ارائه می‌دهد. در سال ۲۰۱۳، فینورا حدود ۳۵۰۰ شرکت نوپا را تأمین مالی کرد. این شرکت در قبال وزارت اشتغال و اقتصاد فنلاند مسئول است. تاریخچه. فینورا در سال ۱۹۹۹ از طریق ادغام Kera Plc و هیئت ضمانت فنلاند تأسیس شد. کمیسیون اروپا به فینورا حق حمایت از صادرات فنلاند را داده است. در نیمه اول سال ۲۰۱۱، فینورا بیش از دو میلیارد یورو صادرات و ضمانت ارائه داد. در سپتامبر ۲۰۱۴، فینورا تحت برنامه
ارائه داد. در سپتامبر ۲۰۱۴، فینورا تحت برنامه اوراق قرضه میان‌مدت یورو، اوراق قرضه ۵۰۰ میلیون یورویی منتشر کرد.
سپاه خیش () خیئل هاسادیه یا هیش سپاهی بود که توسط هگانا در سال ۱۹۳۹ در فلسطین تحت قیمومیت بریتانیا، پس از انحلال نیروی بسیج‌شده کوچک‌تری به نام پوش، تشکیل شد. این سپاه، در کنار حیم و پالماخ، سپاه اصلی هاگانا در سطح زمین (نیروی زمینی) بود. سپاه خیش در سال ۱۹۴۸ منحل شد و یگان‌های آن به نیروهای دفاعی اسرائیل منتقل شدند. تاریخچه. سال ۱۹۳۹ نقطه عطفی برای نیروهای دفاع یهود بود. اورد وینگیت از فلسطین خارج شد و سازمان فوش با یک "نیروی/سپاه میدانی" کم‌تحرک‌تر اما دائمی، بنام خیئل هاسادیه یا سپاه خیش، جایگزین شد. این
بنام خیئل هاسادیه یا سپاه خیش، جایگزین شد. این نیروها با مردانی با آموزش نظامی پایه در واحدهای گارد داخلی، هایل میشن و هیم، تشکیل شدند. پلوگوت میوهادوت (پوم) به عنوان "گروهان‌های ویژه" مخفی برای انجام جنگ ضد تروریستی علیه اعراب تشکیل شدند. سپاه خیش ۹۵۰۰ عضو داشت که عمدتاً آموزش ندیده و بین ۱۸ تا ۲۵ سال سن داشتند. سپاه خیش از تیپ لوانونی، تیپ کارملی، تیپ گولانی، تیپ کریاتی، تیپ الکساندرونی، تیپ اتزیونی، تیپ گیواتی و تیپ عودید تشکیل می‌شد. این یگان‌ها بعدها پس از تشکیل نیروهای دفاعی اسرائیل تحت امر نیروی
پس از تشکیل نیروهای دفاعی اسرائیل تحت امر نیروی زمینی اسرائیل قرار گرفتند.
تاهکوووئوری () که با نام Tahko نیز شناخته می‌شود، یک تفریحگاه واقع در شهر کوئوپیو، فنلاند است. این مکان حدود ۷۰ کیلومتری شمال مرکز شهر واقع شده و در تمام طول سال باز است. تاهکو شهری کوچک با رستوران‌ها و امکانات ورزش‌های زمستانی است. مناطق نزدیک نیلسیا و شمال شرقی ساوونیا صدها کیلومتر مسیر مشخص شده برای اسنوموبیل دارند. همچنین یک منطقه حفاظت از جنگل از هوتاوانهلما (Huutavanholma) در جنوب غربی شهر وجود دارد. می‌توان از طریق یک مسیر پیاده‌روی از میان جنگل‌ها عبور کرد. یک منطقه متروکه استخراج نواری در نزدیکی آن
کرد. یک منطقه متروکه استخراج نواری در نزدیکی آن اکنون به مکانی برای اجرای اپرا تبدیل شده است. اقامتگاه‌ها. در این تفرجگاه ۸۵۰۰ تخت در خانه‌های تعطیلات، هتل آپارتمان‌ها و هتل‌ها وجود دارد. در این مکان مجتمع‌های کلبه‌ای زیادی وجود دارد. از جمله تپه‌های تاهکو و تفرجگاه طلایی تاهکو فعالیت‌ها. فعالیت‌های زیادی در تفرجگاه تاهکو وجود دارد: زیپ‌لاین تاهکو طولانی‌ترین زیپ‌لاین در فنلاند است.
دریاچه سووری () یک دریاچه با اندازه متوسط در فنلاند است. این دریاچه در منطقه ساوونیای شمالی ، در شهرداری‌های کوئوپیو و لاپین‌لاهتی واقع شده است. این دریاچه متعلق به حوضه آبریز اصلی رودخانه ووئوکسی است.
تعمیر گوشی آب خورده با برنج، غوطه‌ور کردن دستگاه موبایل در برنج، توصیه‌ای رایج برای دستگاه‌های آسیب‌دیده توسط آب است، اما مطالعات نشان داده‌اند این تکنیک در تعمیر دستگاه مؤثر نیست. استفاده از جاذب‌رطوبت ممکن است نسبت به خشک‌شدن طبیعی در هوا برتری داشته باشد یا نداشته باشد. برنج خام در مقایسه با جاذب‌های رطوبت مانند سیلیکا ژل یا خاک گربه عملکرد ضعیف‌تری دارد. پشتیبانی اپل نیز هشدار می‌دهد که ذرات ریز برنج ممکن است به گوشی آسیب بزنند. برنج به‌طور سنتی برای حفظ تجهیزات دوربین و فیلم‌ها در محیط‌های مرطوب
حفظ تجهیزات دوربین و فیلم‌ها در محیط‌های مرطوب استوایی استفاده می‌شد. در ژوئیه ۲۰۰۷، کم‌تر از یک‌ماه پس از عرضه آیفون اولیه، کاربری در مک‌رومرز، موضوعی با عنوان «آیفونم را در آب انداختم» ایجاد کرد و ادعا کرد با «ترفند برنج» دستگاهش را نجات داده است. به‌نظر می‌رسد این اولین نمونه مستند از استفاده این روش برای آیفون باشد.
شورش‌های یافا () شورش‌های خشونت‌آمیز در فلسطینِ تحت قیمومیت، از ۱ تا ۷ مه ۱۹۲۱، مجموعه‌ای از شورش‌های خشونت‌آمیز بودند که در ابتدا به عنوان درگیری بین دو گروه یهودی آغاز شد، اما به حمله اعراب به یهودیان و سپس حملات تلافی‌جویانه یهودیان به اعراب تبدیل شد. این شورش در یافا آغاز شد و به سایر نقاط کشور گسترش یافت. این شورش منجر به کشته شدن ۴۷ یهودی و ۴۸ عرب و زخمی شدن ۱۴۶ یهودی و ۷۳ عرب شد.
گانگوا ، یک مقام رسمی سلسله وی شمالی بود که برای فرار از شورش شش جین در پایان سلسله وی شمالی به گوگوریو گریخت
گودو یک مقام گوگوریو بود که مقام بیریوبوجانگ را در امپراتوری گوگوریو بر عهده داشت. حرفه. او به ترتیب به امپراتور جومونگ و پادشاه تموشین خدمت کرد و مقام ریاست بیریوبو را بر عهده داشت. در دوران تصدی خود، اموال و کنیزان مردم را به سرقت برد که این امر خشم عمومی را برانگیخت و سرانجام پس از ۳۲ سال از سمت خود به عنوان رئیس اداره بیریو برکنار شد. پس از آن، او برای طلب بخشش به دیدن چو بال-سو، که به تازگی سمت رئیس اداره بیریو را بر عهده گرفته بود، رفت و آنها با هم دوست شدند.
در ایران، سگ‌گردانی حداقل در ۱۱ شهر ممنوع است که عمدتاً به دلیل تفسیرهای مختلف از مذهب رسمی کشور، یعنی اسلام شیعه، است. این أمر منجر به انتقاد، مقاومت، دستگیری و جریمه بسیاری از ایرانیان شده است. در برخی موارد، شهرداری‌ها در شهرهای بزرگ مانند تهران باعث کشتار سگ‌ها بوده‌اند. پیشینه. در ایران، قوانین خاصی برای کنترل و نگهداری حیوانات خانگی، از جمله سگ‌ها، وجود ندارد. علاوه بر فقدان قوانین سختگیرانه برای نگهداری آنها، سگ‌گردانی جرم‌انگاری نشده است. فقدان فرهنگ و مسئولیت‌پذیری از سوی تعداد زیادی از صاحبان
و مسئولیت‌پذیری از سوی تعداد زیادی از صاحبان حیوانات خانگی، عدم جمع‌آوری فضولات، باز کردن قلاده سگ‌ها، عبور یا ورود به زمین‌های بازی کودکان، نادیده گرفتن نگهداری آنها در آپارتمان‌ها، فقدان قوانین کنترل دقیق، مکان‌های استفاده از آنها و برخوردهای سلیقه‌ای به جای قانون، از جمله مشکلات این حوزه است. در ایران، سگ نگهبان خطرناک دوبرمن هیچ تفاوتی با سگ کوچک گلدن رتریور ندارد زیرا هیچ‌کدام از آنها شامل قانونی نمی‌شوند. قوانین. قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران ممنوعیت سگ‌گردانی را در برخی استان‌های کشور اعلام کرده
سگ‌گردانی را در برخی استان‌های کشور اعلام کرده است. بررسی دستورهای دادستانی در استان‌های مختلف نشان می‌دهد که این ممنوعیت در معابر عمومی، پارک‌ها و وسایل نقلیه اعمال خواهدشد. نگهداری سگ یا حیوان‌های خانگی به‌طور کلی ممنوع نشده است. با این حال، مشخص نیست که چگونه سگی را می‌توان در خانه نگهداری کرد. طبق آماری که سال گذشته توسط یک خبرگزاری دولتی منتشر شد، در حال حاضر از هر ۱۰ ایرانی یک نفر حیوان خانگی دارد که از این بین سگ‌ها و گربه‌ها محبوب‌ترین هستند. موضوع مبارزه با سگ‌گردانی از طریق مجاری انتظامی و قضایی
مبارزه با سگ‌گردانی از طریق مجاری انتظامی و قضایی حداقل بیش از یک دهه قدمت دارد. مبارزه با سگ‌گردانی بخشی از طرح امنیت اجتماعی در اوایل دهه ۸۰ بود. پس از آن، این ممنوعیت در چندین مقطع اعلام شد و درگیری‌هایی وجود داشت، اما معمولاً طرح‌های مذکور ادامه نمی‌یافت. از سوی دیگر، افزایش نگهداری حیوان‌های خانگی در ۱۵ سال گذشته نشان می‌دهد که این طرح‌ها لزوماً به نتیجه نمی‌رسند. واکنش. شکایت‌های مردمی. مقام‌های قضایی تأکید می‌کنند که شکایت‌های متعدد مردم در این مورد منجر به اعلام ممنوعیت و اقدام‌های آتی شده است.
منجر به اعلام ممنوعیت و اقدام‌های آتی شده است. تجربه زندگی در شهرهای بزرگ نشان می‌دهد که علاقه افراد از گروه‌های مختلف اجتماعی به نگهداری حیوان‌های خانگی از جمله سگ افزایش یافته است و البته بسیاری از موارد بدیهی مربوط به این علاقه توسط آنها رعایت نمی‌شود. تجربه‌های شخصی در این زمینه نیز نشان می‌دهد که اعتراض افراد به یکدیگر در این زمینه اغلب منجر به ناراحتی صاحب حیوان می‌شود. چندی پیش، تصویری در شبکه‌های اجتماعی وایرال شد که در آن دختری دو سگ خانگی را در زمین بازی کودکان روی تاب گذاشته و از آنها عکس گرفته
بازی کودکان روی تاب گذاشته و از آنها عکس گرفته است. تصویری با متنی محبت‌آمیز که با واکنش‌های بسیار شدیدی مواجه شد. در ۲۵ خرداد ۱۴۰۳، در پارکی در مشهد، یک مأمور امنیتی به فردی در مورد سگش هشدار داد و فرد مورد نظر را به شدت مورد ضرب و شتم قرار داد.
نووالکسیوکا () یک شهرک در شهرستان میاکینسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
نیکولسکویه () یک شهرک در شهرستان میاکینسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
نیکولایفکا () یک شهرک در شهرستان میاکینسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
نووی میر () یک شهرک در شهرستان میاکینسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
نوونیکولایفکا () یک شهرک در شهرستان میاکینسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
نوومیخایلوفکا () یک شهرک در شهرستان میاکینسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
تیمیاشوو () یک شهرک در شهرستان میاکینسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
نیمه گمشده یا سول‌میت (Soulmate) ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
نیمه گمشده () یک مجموعه تلویزیونی علمی تخیلی بریتانیایی است که بر اساس رمانی به همین نام نوشته جان مارس در سال ۲۰۱۶ ساخته شده است. این سریال توسط هاوارد اورمن ساخته شده و در ۱۲ مارس ۲۰۲۱ از نتفلیکس منتشر شد.
محاکمه هیئت منصفه یا محاکمه توسط هیئت منصفه نوعی روند قانونی است که در آن، هیئت منصفه تصمیم‌گیری یا تشخیص واقعیت‌ها را بر عهده دارد. این نوع دادگاه با دادگاه قاضی‌محور تفاوت دارد، جایی که قاضی یا هیئت قضات، تمامی تصمیم‌ها را اتخاذ می‌کنند. دادگاه‌های هیئت منصفه در بسیاری از نظام‌های حقوقی مبتنی بر حقوق عرفی در درصد قابل‌توجهی از پرونده‌های کیفری جدی به‌طور فزاینده‌ای مورد استفاده قرار می‌گیرند، هرچند نه در همه آن‌ها. هیئت منصفه یا قضات غیرحرفه‌ای همچنین در نظام‌های حقوقی بسیاری از کشورهای دارای قانون مدنی
نظام‌های حقوقی بسیاری از کشورهای دارای قانون مدنی نیز برای رسیدگی به پرونده‌های کیفری گنجانده شده‌اند. استفاده از دادگاه‌های هیئت منصفه، که در نظام‌های کامن لا شکل گرفته‌اند و نه در نظام‌های قانون مدنی، تأثیر عمیقی بر ماهیت آیین دادرسی مدنی و آیین دادرسی کیفری در ایالات متحده گذاشته است، حتی اگر در یک پرونده خاص، دادگاه قاضی‌محور مدنظر باشد. به‌طور کلی، امکان درخواست برای دادگاه هیئت منصفه (در صورت مطالبه صحیح) موجب شکل‌گیری سیستمی شده است که در آن فرایند کشف حقیقت در یک جلسه دادگاه متمرکز می‌شود، نه در
کشف حقیقت در یک جلسه دادگاه متمرکز می‌شود، نه در چندین جلسه استماع، و نظارت تجدیدنظرخواهی بر تصمیمات دادگاه بدوی بسیار محدود است. در کشورهایی که فاقد نظام کامن لا هستند، دادگاه‌های هیئت منصفه اهمیت بسیار کمتری دارند (یا اصلاً اهمیتی ندارند). تاریخچه. یونان. در آتن باستان سازوکاری به نام دیکاستای ("dikastaí") وجود داشت تا اطمینان حاصل شود که هیچ‌کس نتواند اعضای هیئت منصفه را برای دادگاه خود انتخاب کند. در پرونده‌های عادی، دادگاه‌ها از دیکاستاهایی متشکل از حداکثر ۵۰۰ شهروند تشکیل می‌شدند. در پرونده‌های کیفری
۵۰۰ شهروند تشکیل می‌شدند. در پرونده‌های کیفری جدی—که شامل مجازات مرگ، از دست دادن آزادی، تبعید، محرومیت از حقوق مدنی یا مصادره اموال می‌شدند—محاکمه در برابر هیئتی شامل ۱٬۰۰۱ تا ۱٬۵۰۱ "دیکاستای" برگزار می‌شد. در چنین هیئت‌های بزرگی، رأی‌گیری بر پایه اکثریت صورت می‌گرفت. اعضای هیئت منصفه با قرعه‌کشی منصوب می‌شدند. رأی‌گیری آن‌ها با استفاده از قرص‌های سرامیکی‌ای انجام می‌شد که در مرکز آن‌ها محوری قرار داشت؛ این محور یا توخالی بود یا توپر. به این ترتیب رأی آن‌ها محرمانه باقی می‌ماند، زیرا رأی‌دهنده قرص را با
محرمانه باقی می‌ماند، زیرا رأی‌دهنده قرص را با انگشت شست و اشاره از ناحیه محور نگه می‌داشت و نوع محور را پنهان می‌کرد. از زمان پریکلس به بعد، دیکاستاها برای حضور در دادگاه دستمزد روزانه‌ای برابر با یک روز کار دریافت می‌کردند. نهاد محاکمه توسط هیئت منصفه به‌صورت نمادین توسط آشیلوس در نمایشنامهٔ "ائومنیدس" ("The Eumenides")، سومین و آخرین نمایش از سه‌گانهٔ اورستیا، به تصویر کشیده شده است. در این نمایش، این نوآوری توسط الهه آتنا معرفی می‌شود؛ او دوازده شهروند را فرا می‌خواند تا به‌عنوان اعضای هیئت منصفه خدمت
را فرا می‌خواند تا به‌عنوان اعضای هیئت منصفه خدمت کنند. آپولو به‌عنوان وکیل مدافع اورستس در محاکمه شرکت می‌کند و الهه‌های انتقام نقش دادستان را در قبال قتل کلیتمنسترای بر عهده دارند. در صورتی که رأی هیئت منصفه برابر (۶ به ۶) شود، آتنا حکم می‌دهد که از این پس چنین مواردی با حکم تبرئه به پایان برسند. جمهوری و امپراتوری روم. از آغاز جمهوری روم و در اغلب پرونده‌های مدنی تا اواخر دوران امپراتوری روم، دادگاه‌هایی با ویژگی‌هایی مشابه هیئت منصفه برگزار می‌شدند، به این معنا که قضات رومی افراد غیرنظامی، فاقد تخصص
این معنا که قضات رومی افراد غیرنظامی، فاقد تخصص حقوقی و حرفه‌ای نبودند. محاکمه‌های کیفری در برابر صدها یا هزاران «هیئت منصفه» در مجامعی به نام "کمیسیا" یا "قرون" برگزار می‌شدند، مشابه آنچه در محاکم آتن باستان دیده می‌شد. حقوق روم پیش‌بینی کرده بود که هر سال گروهی از "قضات" ("judices") انتخاب شوند که مسئولیت رسیدگی به دعاوی را با ایفای نقش هیئت منصفه بر عهده بگیرند، در حالی که "پرایتور" بسیاری از وظایف قضایی را انجام می‌داد. مقامات بلندپایه دولتی و بستگانشان به دلیل تضاد منافع از ایفای نقش به‌عنوان
به دلیل تضاد منافع از ایفای نقش به‌عنوان "judices" محروم بودند. همچنین کسانی که پیش‌تر به جرایم سنگین محکوم شده بودند ("felonies") و نیز گلادیاتورهای مزدبگیر که احتمالاً برای داوری از طریق محاکمه با نبرد استخدام می‌شدند، از این مسئولیت محروم بودند. قانون چنین بیان می‌داشت: قانون اسلامی. در فقه اسلامی کلاسیک، طرفین دعوی در دادگاه می‌توانند اظهارات محضری از سه تا دوازده شاهد تهیه کنند. هنگامی که اظهارات تمامی شهود با یکدیگر سازگار باشد، سردفتران متفق‌القول آن شهادت را در یک سند قانونی تأیید می‌کنند که
آن شهادت را در یک سند قانونی تأیید می‌کنند که می‌تواند برای پشتیبانی از ادعای خواهان مورد استفاده قرار گیرد. وظیفه سردفتران این است که قاضی را از شنیدن وقت‌گیر شهادت تک‌تک شهود معاف کنند و اسناد آن‌ها به‌منزله اعتباربخشی قانونی به هر یک از شهادت‌های شفاهی است. مکتب فقه اسلامی مالکی در برخی دعاوی، از جمله ازدواج‌های ثبت‌نشده و اختلافات ملکی، حضور دو عدل را برای جمع‌آوری حداقل دوازده شهادت عینی لازم می‌داند. جان مکدیسی این رویه را با محاکمه‌های هیئت منصفه در حقوقی عرفی انگلستان در دوره هنری دوم مقایسه کرده و
عرفی انگلستان در دوره هنری دوم مقایسه کرده و احتمال داده است که میان اصلاحات پادشاه و نظام حقوقی پادشاهی سیسیل ارتباطی وجود داشته باشد. امپراتوری مقدس روم و آلمان مدرن. در فرمان‌نامه‌ای از منطقه سوابیایی در سال ۱۵۶۲، احضار اعضای هیئت منصفه ("Urtheiler") پیش‌بینی شده بود، و روش‌های مختلفی برای این منظور در شهرهای امندینگن، اوپناو و اوبرکیرش به کار گرفته می‌شد. منشور هاونشتاین در سال ۱۴۴۲ حق محاکمه در تمامی دعاوی توسط ۲۴ هم‌رتبه و هم‌طبقه را تضمین کرده بود، و در فرایبورگ، هیئت منصفه از ۳۰ شهروند و اعضای شورا
در فرایبورگ، هیئت منصفه از ۳۰ شهروند و اعضای شورا تشکیل می‌شد. شکل مدرن دادگاه هیئت منصفه نخستین بار در سال ۱۷۹۸ در استان‌های راین معرفی شد، که معمولاً شامل دادگاهی با حضور ۱۲ شهروند بود. سیستمی که در آن شهروندان توسط همتایان خود، انتخاب‌شده از کل جامعه، در دادگاهی علنی محاکمه می‌شدند، به تدریج در آلمان جای خود را به سیستم قضات حرفه‌ای داد که روند تحقیق در آن بیشتر یا کمتر محرمانه بود و احکام توسط قضاتی صادر می‌شد که توسط دولت منصوب می‌شدند. در کنستانس، محاکمه با هیئت منصفه توسط فرمان پادشاهی هابسبورگ در
با هیئت منصفه توسط فرمان پادشاهی هابسبورگ در سال ۱۷۸۶ ممنوع شد. قانون اساسی فرانکفورت در جریان انقلاب‌های شکست‌خورده ۱۸۴۸ خواستار محاکمه‌های هیئت منصفه برای «جرایم جدی‌تر و کلیه جرایم سیاسی» شده بود، اما پس از انحلال پارلمان فرانکفورت توسط دراگون‌های وورتمبرگ، هرگز به اجرا گذاشته نشد. پیش‌نویس قانون آیین دادرسی کیفری سال ۱۸۷۳ که توسط وزارت دادگستری پروس تهیه شده بود، پیشنهاد لغو هیئت منصفه و جایگزینی آن با سیستم مختلط را ارائه داد که بحث سیاسی قابل توجهی را برانگیخت. در جمهوری وایمار، هیئت منصفه توسط
را برانگیخت. در جمهوری وایمار، هیئت منصفه توسط اصلاحات اِمینگر در ۴ ژانویه ۱۹۲۴ لغو شد. بین سال‌های ۱۹۴۸ تا ۱۹۵۰ در آلمان تحت اشغال آمریکا و جمهوری فدرال آلمان، ایالت بایرن به نظام محاکمه با هیئت منصفه بازگشت، همان‌گونه که پیش از فرمان‌های اضطراری سال ۱۹۳۳ وجود داشت. اما در سال ۱۹۵۰ با تصویب قانون یکسان‌سازی ("Vereinheitlichungsgesetz") برای جمهوری فدرال، این نظام دوباره لغو شد. در سال ۱۹۷۹، ایالات متحده متهمان هواپیماربایی پرواز ۱۶۵ شرکت LOT شرق آلمان را در دادگاه ایالات متحده برای برلین در غرب برلین
را در دادگاه ایالات متحده برای برلین در غرب برلین محاکمه کرد؛ این دادگاه اعلام کرد که متهمان حق برخورداری از محاکمه با هیئت منصفه تحت قانون اساسی ایالات متحده را دارند، و بنابراین توسط یک هیئت منصفه آلمانی غربی محاکمه شدند. انگلستان و ولز. بر اساس نظر در کتاب "تاریخ مختصر انگلستان"، در دوران اشغال وایکینگ‌ها: پادشاه انگلیسی، «اتلرد بدسگال»، از طریق «قانون وانتیج» (Wantage Code) یک نظام حقوقی اولیه را پایه‌گذاری کرد، که در یکی از بندهای آن مقرر شده بود دوازده تن از «تگن‌ها» (نجیب‌زادگان کوچک) هر «واپنتیک»
تن از «تگن‌ها» (نجیب‌زادگان کوچک) هر «واپنتیک» (واحدی کوچک منطقه‌ای) موظف بودند قسم یاد کنند که بدون تعصب به تحقیق در جرایم خواهند پرداخت. این هیئت منصفه با نوع مدرن متفاوت بود؛ زیرا اعضای آن خود موظف به جمع‌آوری اطلاعات بودند و به جای کسب اطلاعات از طریق دادگاه، خود باید پرونده را بررسی می‌کردند. در قرن دوازدهم، هنری دوم گام بزرگی در توسعه نظام هیئت منصفه برداشت. هنری دوم سیستمی برای حل اختلافات ملکی با استفاده از هیئت منصفه ایجاد کرد. هیئتی متشکل از دوازده مرد آزاد مأمور شدند تا در این اختلافات داوری
مرد آزاد مأمور شدند تا در این اختلافات داوری کنند. مانند نظام ساکسون، این افراد مسئول کشف حقایق پرونده به صورت مستقل بودند و به جای شنیدن استدلال‌ها در دادگاه، خود باید واقعیت‌ها را بررسی می‌کردند. هنری دوم همچنین چیزی را که امروزه به عنوان «هیئت منصفه بزرگ» شناخته می‌شود، از طریق «قانون کلارندون» معرفی کرد. بر اساس این قانون، هیئتی از مردان آزاد موظف بودند هر جرم شناخته شده در حوزه خود (هر «هاندرد») را به «قاضی سیار» (justice in eyre) گزارش دهند، قاضی‌ای که به‌طور دوره‌ای بین مناطق مختلف حرکت می‌کرد.
که به‌طور دوره‌ای بین مناطق مختلف حرکت می‌کرد. متهمی که توسط این هیئت منصفه متهم می‌شد، تحت محاکمه به وسیله ور قرار می‌گرفت. در سال ۱۲۱۵، کلیسا مشارکت روحانیون در محاکمه از طریق ور را ممنوع کرد. بدون مشروعیت مذهبی، این نوع محاکمه از هم فرو پاشید. از آن پس، هیئت منصفه‌هایی که طبق «قوانین اعزامی» (assizes) فعالیت می‌کردند، علاوه بر طرح اتهام، دربارهٔ گناهکار بودن نیز تصمیم‌گیری می‌کردند. در همان سال، محاکمه با هیئت منصفه به‌طور صریح به عنوان یک حق در یکی از تأثیرگذارترین بندهای منشور کبیر (Magna Carta)
از تأثیرگذارترین بندهای منشور کبیر (Magna Carta) گنجانده شد. بند ۳۹ منشور کبیر چنین می‌گوید: این بند توسط لیساندر اسپونر در مقاله‌اش با عنوان "محاکمه با هیئت منصفه" این‌گونه ترجمه شده است: اگرچه در متن آمده است «یا طبق قانون سرزمین»، اما این عبارت به هیچ‌وجه نمی‌تواند چنین تفسیر شود که صرف وجود یک قانون مصوب از سوی پادشاه برای اقدام قانونی علیه یک شهروند کافی است. منظور از «قانون سرزمین» همان قانون مدنی بود که بر پایهٔ رسوم و رضایت رعایای پادشاه جان استوار بود. و از آنجا که در آن زمان پارلمانی وجود نداشت،
بود. و از آنجا که در آن زمان پارلمانی وجود نداشت، این بدان معنا بود که نه پادشاه و نه بارون‌ها نمی‌توانستند بدون رضایت مردم قانونی وضع کنند. بر اساس برخی منابع، در دوران ادوارد سوم، عبارت «طبق قانون سرزمین» جای خود را به «با طی روند قانونی» داد؛ که در آن زمان به معنای محاکمه توسط دوازده نفر از هم‌رتبه‌ها بود. در سال ۱۲۱۵، منشور کبیر بیش از پیش حق متهمان را برای دریافت رأی از «مردان معتبر محله» یا «همتایانشان» تضمین کرد و اعلام داشت که: در میانهٔ قرن چهاردهم، افرادی که در هیئت منصفهٔ ارائه‌دهنده (در اصطلاح
افرادی که در هیئت منصفهٔ ارائه‌دهنده (در اصطلاح امروزی، هئیت منصفه عالی) شرکت داشتند، از حضور در هیئت منصفهٔ محاکمه برای همان جرم منع شدند. (25 Edw. 3. Stat 5. c. ۳) (۱۳۵۳). هیئت‌های منصفه در قرون وسطی «خودآگاه» بودند، به این معنا که افراد به‌عنوان منصفه انتخاب می‌شدند چون یا طرفین و جزئیات پرونده را می‌شناختند، یا وظیفه داشتند آن‌ها را کشف کنند. این امر هزینهٔ حقیقت‌یابی را از دوش دولت برمی‌داشت. با گذر زمان، هیئت‌های منصفهٔ انگلیسی کم‌کم از حالت خودآگاه فاصله گرفتند و بیشتر به اطلاعات ارائه‌شده در دادگاه
گرفتند و بیشتر به اطلاعات ارائه‌شده در دادگاه تکیه کردند. منصفه‌ها تا قرن هفدهم همچنان آزاد بودند که به‌طور مستقل در مورد پرونده تحقیق کنند. پس از گذشت چند دوره پادشاهی مهربان (یا احتمالاً پادشاهی‌هایی که توسط هیئت منصفه و بارون‌ها محدود شده بودند و تنها بر پایهٔ قوانینی حکومت می‌کردند که مورد پذیرش آن‌ها بود)، منشور کبیر به فراموشی سپرده شد و پادشاهان از طریق قضات سلطنتی شروع به گسترش نفوذ خود بر هیئت منصفه و پادشاهی کردند. دیوید هیوم در کتاب "تاریخ انگلستان" چیزهایی دربارهٔ اختیاراتی که پادشاهان پس از
چیزهایی دربارهٔ اختیاراتی که پادشاهان پس از منشور کبیر گرد آورده بودند، امتیازات تاج‌وتخت، و منابع قدرت عظیمی که در اختیار این پادشاهان بود، بیان می‌کند: بند نخست این قانون که دادگاه ستار چمبر را لغو کرد، بند مربوط به حق شهروند برای محاکمه توسط همتایان خود را چنین تکرار می‌کند: در سال ۱۶۷۰، دو عضو فرقه کوئیکر، ویلیام پن و ویلیام مید به اتهام تجمع غیرقانونی محاکمه شدند و هیئت منصفه آنها را بی‌گناه تشخیص داد. سپس قاضی هیئت منصفه را به‌دلیل اهانت به دادگاه به خاطر صدور حکمی برخلاف یافته‌های خود مجازات مالی
خاطر صدور حکمی برخلاف یافته‌های خود مجازات مالی کرد و تا پرداخت جریمه، اعضای هیئت منصفه را به زندان فرستاد. ادوارد باشل، یکی از اعضای هیئت منصفه، با این حکم مخالفت کرد و از دادگاه عمومی درخواست قرار احضار زندانی کرد. رای دادگاه در پرونده باشل این بود که هیئت منصفه نمی‌تواند صرفاً به خاطر رأیی که صادر کرده است، مجازات شود. بسیاری از مستعمرات بریتانیا، از جمله ایالات متحده، سیستم حقوقی عرفی انگلیس را پذیرفتند که محاکمه با هیئت منصفه بخش مهمی از آن است. محاکمه با هیئت منصفه در پرونده‌های کیفری یکی از حقوق
با هیئت منصفه در پرونده‌های کیفری یکی از حقوق محافظت‌شده در قانون اساسی اولیه ایالات متحده بود و متمم‌های پنجم، ششم و هفتم قانون اساسی آمریکا این حق را برای محاکمه با هیئت منصفه در امور کیفری و حقوقی گسترش داده‌اند و همچنین برای پرونده‌های جدی، هیئت منصفه بزرگ را مقرر کرده‌اند. نقش. در بیشتر حوزه‌های قضایی حقوق عرفی، هیئت منصفه مسئول کشف حقایق پرونده است، در حالی که قاضی وظیفه تعیین و تفسیر قانون را بر عهده دارد. این «همتایان متهم» مسئول شنیدن اختلاف، ارزیابی شواهد ارائه شده، تصمیم‌گیری دربارهٔ حقایق و
شواهد ارائه شده، تصمیم‌گیری دربارهٔ حقایق و اتخاذ رأی مطابق با قواعد حقوقی و دستورالعمل‌های هیئت منصفه هستند. معمولاً هیئت منصفه تنها در مورد گناهکار یا بی‌گناه بودن متهم حکم می‌دهد و تعیین مجازات واقعی بر عهده قاضی است. احکام مختلف. روسیه. پس از اصلاحات قضایی الکساندر دوم در روسیه، برخلاف محاکمه‌های هیئت منصفه مدرن، اعضای هیئت منصفه نه تنها دربارهٔ گناهکار یا بی‌گناه بودن متهم تصمیم می‌گرفتند، بلکه گزینه سوم نیز داشتند: «گناهکار، اما بدون مجازات»، زیرا الکساندر دوم معتقد بود که عدالت بدون اخلاق نادرست