payamvha/North_RAG huggingface dataset:
که به‌صورت نیم‌دایره‌هایی تقریباً متمرکز بر محور لخته‌ها دیده می‌شود و ممکن است دایره‌های کامل تشکیل دهند. همچنین فرورفتگی‌ها و برآمدگی‌های نامنظم کوچکتری در لخته‌ها وجود دارد که تقارن دارند و ویژگی‌های مشابهی در هر دو لخته دیده می‌شود. این شامل برآمدگی‌های تختی در عرض جغرافیایی حدود ۱۰ درجه و برآمدگی‌های کوچکتری نزدیک به کمربند استوایی است. جرم سحابی را نمی‌توان به‌طور مستقیم تعیین کرد، اما مقدار غبار به‌دقت قابل اندازه‌گیری است و می‌توان نسبت گاز به غبار را برای محاسبه جرم کل استفاده کرد. جرم کل غبار
را برای محاسبه جرم کل استفاده کرد. جرم کل غبار حدود برآورد شده است که منجر به تخمین‌هایی از وجود تا گاز در خود سحابی آدمک می‌شود. تقریباً مقدار مشابهی از مواد در مواد بیرونی شناسایی شده است که در زمان‌های قبل‌تر، اما در هزار سال گذشته، تشکیل شده‌اند. محاسبات قدیمی‌تر تخمین‌هایی بین ارائه کرده بودند. گره‌های وایگلت. مطالعات اولیه از طریق اسپکل اینترفرومتری نشان داد که منطقه مرکزی سحابی آدمک شامل چهار منبع نقطه‌ای است که ابتدا به نام‌های A1، A2، A3 و A4 شناخته شدند. این منابع بعداً به‌عنوان A, B، C و D
شناخته شدند. این منابع بعداً به‌عنوان A, B، C و D شناخته شدند. مطالعات با وضوح بالاتر نشان داد که تنها منبع درخشان‌تر A یک منبع ستاره‌ای واقعی است و سه منبع دیگر، تراکم‌های کوچک سحابی هستند. این سه «گره وایگلت» (Weigelt Blob) بیشتر در نوری که مستقیماً از ستاره‌های اتا شاه‌تخته بازتاب می‌شود، دیده می‌شوند. گره‌ها به‌نظر می‌رسد که در نزدیکی صفحه استوایی سیستم ستاره‌ای قرار دارند، اما منشأ آن‌ها مشخص نیست. سرعت آن‌ها اندازه‌گیری شده است، اما با عدم قطعیت‌هایی می‌تواند به فوران سال ۱۸۹۰ یا رویداد ۱۹۴۱ نسبت
می‌تواند به فوران سال ۱۸۹۰ یا رویداد ۱۹۴۱ نسبت داده شود. مسئله با توجه به شتاب حرکت آهسته آن‌ها به دلیل بادهای ستاره‌ای شدید پیچیده‌تر می‌شود. طیف. طیف سحابی آدمک پیچیده است و از اجزای بازتابی، حرارتی و گسیلی در طول‌موج‌های مختلف طیف الکترومغناطیسی تشکیل شده است. ویژگی غالب آن تابش جسم سیاه از غباری است که توسط ستارگان درون سحابی گرم شده است. بر روی این تابش، مقداری نور بازتابی از ستارگان وجود دارد که عمدتاً از ویژگی‌های متراکم درون سحابی بازتاب می‌یابد و خطوط طیفی قوی در بخش مرئی و فرابنفش را در حالت گسیل
طیفی قوی در بخش مرئی و فرابنفش را در حالت گسیل نشان می‌دهد. همچنین خطوط گسیلی از گاز یونیزه‌شده وجود دارد که هنگام برخورد با مواد کندتر یا تحریک‌شدن توسط تابش الکترومغناطیسی با انرژی بالا از ستارگان، ایجاد می‌شود. انتشار یونیده (یونیزه) شبیه به سحابی سیاره‌نما است اما در سطح پایین‌تر از یونش به دلیل دمای کمتر ستارگان مرکزی رخ می‌دهد. خطوط قوی شامل [Fe ] و [N ] است که مشابه با بادهای ستاره‌ای خود ستارگان هستند اما با پروفیل‌های باریک‌تر. امواج شوک در لبه‌های بیرونی مواد پرتاب‌شده تا میلیون‌ها کلوین گرم
بیرونی مواد پرتاب‌شده تا میلیون‌ها کلوین گرم می‌شوند و تابش پرتو ایکس ایجاد می‌کنند. لخته‌های سحابی آدمک، امواج رادیویی زیادی از جمله تابش در خط هیدروژن منتشر می‌کنند. طیف بازتابی لخته‌های سحابی آدمک بسته به موقعیت متفاوت است زیرا ستاره مرکزی تابش متفاوتی در عرض‌های جغرافیایی مختلف سطح خود ایجاد می‌کند. این تنها ستاره‌ای است که چنین تأثیری را می‌توان در آن مشاهده کرد. فاصله. فرض بر این است که سحابی آدمک و اتا شاه‌تخته تقریباً در همان فاصله‌ای قرار دارند که ترومپلر ۱۶ و سحابی شاه‌تخته، اما فاصله این اجرام
ترومپلر ۱۶ و سحابی شاه‌تخته، اما فاصله این اجرام با دقت زیادی مشخص نیست. در عوض، فاصله خود سحابی آدمک را می‌توان با استفاده از اندازه‌گیری‌های انبساط آن محاسبه کرد. سرعت نقاط خاصی درون پوسته نازک لخته‌های سحابی آدمک با استفاده از اثر دوپلر خطوط طیفی در آن نقاط اندازه‌گیری می‌شود، با فرض اینکه لخته‌ها متقارن هستند. در طیف، دو جابجایی دوپلر مختلف قابل مشاهده است: یکی برای خطوط گسیل مستقیم؛ و دیگری برای خطوط بازتابی از اتا شاه‌تخته A. جابجایی دوپلر خطوط مستقیم، سرعت انبساط پوسته را در راستای خط دید نشان
سرعت انبساط پوسته را در راستای خط دید نشان می‌دهد. با فرض منشأ آن در فوران بزرگ اتا شاه‌تخته و سرعت انبساط ثابت، این اندازه‌گیری فاصله خطی پوسته از ستاره مرکزی را در راستای خط دید مشخص می‌کند. تفاوت بین سرعت جابجایی دوپلر خطوط بازتابی و خطوط مستقیم نیز فاصله پوسته از ستاره مرکزی را نشان می‌دهد، باز هم با فرض انبساط با سرعت ثابت از زمان فوران بزرگ. مشاهدات طیف سحابی آدمک در یک فاصله زاویه‌ای خاص از ستاره مرکزی نشان داده است که فاصله خطی واقعی آن نقطه از ستاره مرکزی چیست، که این فاصله را تعریف می‌کند. مقادیر
مرکزی چیست، که این فاصله را تعریف می‌کند. مقادیر به‌دست‌آمده با استفاده از این روش حدود با حاشیه خطای حدود هستند. همین محاسبات همچنین زاویه محور سحابی آدمک را نسبت به خط دید تعیین می‌کند. این زاویه برابر با ۴۱ درجه است، یا ۴۹ درجه نسبت به صفحه آسمان، که به این معناست که این سحابی کمی بیشتر «رو به جلو» از «پهلو» دیده می‌شود.
ریومن سوکونا ، یک شخصیت تخیلی و یکی از آنتاگونیست‌های اصلی (هماورد (داستان)) سریال مانگا و انیمه جوجوتسو کایسن است که توسط گگه آکوتمی ساخته شده است. او که یک جادوگر دوره هی‌آن بود، زمانی معروف به پادشاه نفرین‌ها و به عنوان بزرگ‌ترین جادوگر تاریخ شناخته می‌شد. اگرچه سوکونا در اصل انسان بود، اما پس از مرگ، خود را به عنوان یک جسم نفرین شده مهر و موم کرد که در آن قدرت عظیم الهی او در ۲۰ انگشت تقسیم شد. همچنین او ساتورو گوجو را شکست داده و به قوی ترین شخصیت جوجوتسو کایسن تبدیل شد
مجلس نمایندگان ایالات متحده و سنای ایالات متحده در ژانویه ۱۹۸۷ کمیته‌هایی را برای تحقیق در مورد ماجرای ایران-کنترا تشکیل دادند. کمیته‌ها جلسات مشترکی برگزار کردند و گزارش مشترکی را صادر کردند. جلسات استماع از ۵ مه ۱۹۸۷ تا ۶ اوت ۱۹۸۷ برگزار شد و گزارش در نوامبر منتشر شد، با گزارش مخالف اقلیت که توسط شش نماینده جمهوری‌خواه کنگره و دو سناتور جمهوری‌خواه امضا شد. پروسه بررسی. کمیته‌ها در ژانویه ۱۹۸۷ تشکیل شدند و بر سر ضرب الاجل تحقیقات در ۷ اوت، زمانی که کنگره قرار بود به تعویق بیفتد، با چندین ماه دیگر برای
قرار بود به تعویق بیفتد، با چندین ماه دیگر برای تهیه گزارش نهایی موافقت کردند. به گفته یکی از شرکت کنندگان در این جلسات، کمیته سنا در همان ابتدا تصمیم گرفت که رئیس‌جمهور را تعقیب نکند، نه تنها به این دلیل که او خیلی مسن بود و توانایی ذهنی برای درک کامل اتفاقات رخ داده را نداشت و زمان بسیار کمی برای ریاست جمهوری باقی مانده بود، بلکه به دلیل اینکه سناتورها «صادقانه فکر می‌کردند که کشور به واترگیت دیگری نیاز ندارد. آنها فوراً امیدوار بودند که از یک بحران جلوگیری کنند.» جلسات دادرسی از ۵ مه ۱۹۸۷ تا ۶ اوت ۱۹۸۷
کنند.» جلسات دادرسی از ۵ مه ۱۹۸۷ تا ۶ اوت ۱۹۸۷ برگزار شد. در طول جلسات استماع، نماینده هنری هاید از الیور نورث و جان پویندکستر که به کنگره دروغ می‌گفتند، دفاع کرد. دو معترض در اعتراض به دخالت ادعایی ایالات متحده در تأمین مالی مواد مخدر در نیکاراگوئه وارد دادگاه شدند. این دو قبل از اینکه مجازات‌های سخت یک سال یا بیشتر برایشان صادر شود، اخراج شدند. در طول جلسات استماع اولیه کنگره در اواخر سال ۱۹۸۶، قبل از تشکیل کمیته‌ها، نورث در تهیه یک گاهشماری گمراه کننده از ماجرای ایران-کنترا کمک کرد. یکی دیگر از اعضای
از ماجرای ایران-کنترا کمک کرد. یکی دیگر از اعضای شورای امنیت ملی این زمان را به کنگره ارائه کرد. هیئت منصفه نورث را به دلیل کمک و مشارکت در ممانعت از کار کنگره محکوم کرد. دادگاه استیناف برای دایره دی سی اعلام کرد که او می‌تواند به دلیل ایجاد مانع در تحقیقاتی که به‌طور رسمی آغاز نشده بود، محکوم شود، اما محکومیت او را لغو کرد زیرا از شهادتش در کمیته‌ها علیه او استفاده شده بود که مصونیت استفاده را نقض کرده بود. یافته‌ها. گزارش اکثریت. گزارش اکثریت به این نتیجه رسید که "کارکنان شورای امنیت ملی برای انجام امور
رسید که "کارکنان شورای امنیت ملی برای انجام امور دولتی به احزاب خصوصی و کشورهای ثالث روی آوردند. بودجه رد شده توسط کنگره توسط دولت از کشورهای ثالث و شهروندان خصوصی به دست آمده است. فعالیت‌هایی که معمولاً توسط سرویس‌های اطلاعاتی حرفه ای انجام می‌شود - که پاسخگو هستند. به کنگره - به [ژنرال بازنشسته ریچارد] سکورد و [آلبرت] حکیم تحویل داده شدند. گزارش اقلیت. گزارش اقلیت تضاد بین قوه مجریه و مقننه را بر سر سیاست خارجی مقصر دانسته است: "دموکرات‌های کنگره سعی کردند از قوانین مبهم و دائماً در حال تغییر برای تحمیل
از قوانین مبهم و دائماً در حال تغییر برای تحمیل سیاست‌هایی در آمریکای مرکزی استفاده کنند که فراتر از خود قانون بود. به نوبه خود، دولت تصمیم گرفت تا در چارچوب قانون کار کند. به جای تحمیل یک رویارویی علنی و اصولی که در درازمدت سالم‌تر می‌شد، قانون را به صورت پنهانی می‌خواند». [۱] نماینده هنری هاید، یکی از امضاکنندگان گزارش اقلیت، نوشت که «همه ما گاهی با تضاد بین حقوق و وظایف، بین انتخاب‌هایی که بد هستند و کمتر بد هستند، مواجه می‌شویم، و به سختی تصور اخلاقی را با برچسب زدن از بین می‌بریم. هر نادرستی و هر
را با برچسب زدن از بین می‌بریم. هر نادرستی و هر نیرنگی ظلم است." پیامد. ریچارد سکورد بعداً به دلیل شهادت دروغ در کمیته‌ها محاکمه شد. در سال ۱۹۸۹ کمیته اطلاعات سنا بررسی کرد که چرا اسنادی که در محاکمه اولیور نورث ظاهر شده بود به کمیته‌ها ارائه نشده است. به این نتیجه رسید که عدم ارسال عمدی نبوده است. در سال ۱۹۹۱ تحقیقات لارنس والش نشان داد که مقالات از کمیته‌های کنگره پنهان شده بود. این منجر به کیفرخواست برای جرایم مربوط به پنهانکاری علیه کاسپار واینبرگر، وزیر دفاع، کلر جورج، رئیس خدمات مخفی سیا، و دوان
وزیر دفاع، کلر جورج، رئیس خدمات مخفی سیا، و دوان کلاریج، رئیس بخش اروپایی سیا شد. جورج در اواخر سال ۱۹۹۲ محکوم شد. محاکمه واینبرگر و کلاریج که قرار بود در اوایل سال ۱۹۹۳ برگزار شود، پس از عفو رئیس‌جمهور مستعفی جورج اچ. دبلیو بوش، تمام کسانی که در این امر دخیل بودند، متوقف شد.
«خداوند نگهدار تزار باد!» () سرود ملی امپراتوری روسیه بود. این آهنگ در یک مسابقه که در سال ۱۸۳۳ برگزار شد انتخاب گردید و اولین بار در تاریخ ۱۸ دسامبر ۱۸۳۳ اجرا شد. این قطعه توسط ویولونیست آلکسی لیووف آهنگسازی شد و اشعار آن توسط شاعر درباری واسیلی ژوکوفسکی نوشته شد. این سرود تا انقلاب فوریه سال ۱۹۱۷ سرود ملی بود. پس از آن، مارسیز کارگران به عنوان سرود ملی جدید پذیرفته شد تا زمانی که دولت موقت روسیه توسط بلشویک‌ها در انقلاب اکتبر همان سال سرنگون شد. اهمیت. بسیاری از آهنگسازان از این تم در آثار خود استفاده
بسیاری از آهنگسازان از این تم در آثار خود استفاده کرده‌اند، به ویژه چایکوفسکی که آن را در قطعاتی مانند اوورتور ۱۸۱۲، مارش اسلاو، شاه کریستیان نزد دکل رفیع ایستاد، سرود ملی دانمارک و مارش تاجگذاری جشن به کار برده است. در دوران شوروی، مقامات موسیقی چایکوفسکی (مانند اوورتور ۱۸۱۲ و مارش اسلاو) را تغییر دادند و به جای «خداوند نگهدار تزار باد» از ملودی‌های میهن‌پرستانه دیگری مانند گروه‌سرای «شکوه» از اپرای «زندگی برای تزار» اثر میخائیل گلینکا استفاده کردند. شارل گونو نیز این تم را در اثر خود «فانتزی بر سرود ملی
گونو نیز این تم را در اثر خود «فانتزی بر سرود ملی روسیه» به کار گرفته است. موسیقی ویلیام والتون برای فیلم «سه خواهر» (۱۹۷۰) که بر اساس نمایشنامه‌ای از چخوف ساخته شده، به شدت از این تم الهام گرفته است. نویسنده انگلیسی هنری چورلی در سال ۱۸۴۲ سرودی با نام «خداوند قادر مطلق!» نوشت که بر اساس ملودی لیووف ساخته شد و در سرودنامه‌های قرن ۱۹ و ۲۰ به عنوان «سرود روسی» منتشر گردید. ملودی «سرود روسی» همچنان در سرودنامه‌های مدرن انگلیسی‌زبان ظاهر می‌شود، مانند سرودنامه‌های کلیسای متحد متدیست، کلیسای پرسبیتری، کتاب
کلیسای متحد متدیست، کلیسای پرسبیتری، کتاب سرودهای عبادی لوتری کلیسای انجیلی لوتری در آمریکا، یا با نام «روسیه» در «سرودنامه ۱۹۸۲» کلیسای اسقفی آمریکا. همان ملودی با اشعار مختلف برای سرودهای مختلف سازمانی نیز استفاده شده است: «دوکسولوژی فی گاما دلتا»، «برادری شریف» فی کاپا سای، سرود «آلما ماتر» دانشگاه وست چستر، «درود، پنسیلوانیا!» (سرود آلما ماتر دانشگاه پنسیلوانیا)، «مک‌آلستر قدیمی عزیز» (سرود آلما ماتر کالج مک‌آلستر)، «درود، دلتا اپسیلون» (سرود انجمن دلتا اپسیلون)، «استوار در برادری» (سرود رسمی نظم تیر و
اپسیلون)، «استوار در برادری» (سرود رسمی نظم تیر و کمان)، سرود دبیرستان دانشگاه سانتو توماس در مانیل، و سرود آلما ماتر دانشگاه زنان تگزاس، دبیرستان مقدماتی یسوعیان در دالاس، تگزاس، مدرسه وست‌اوور در میدلبری، کانتیکت با عنوان «اکنون برای وست‌اوور بایستید»، آکادمی تِیبور در ماریون، ماساچوست، دبیرستان دیمیت در دیمیت، تگزاس، دبیرستان گرنت در پورتلند، اورگن، دبیرستان یسوعیان در تامپا، فلوریدا، دبیرستان منطقه‌ای ویندبر در ویندبر، پنسیلوانیا، و دبیرستان سابق سنت پیتر در مک‌کیسپورت، پنسیلوانیا. موسیقی متن موریس ژار
در مک‌کیسپورت، پنسیلوانیا. موسیقی متن موریس ژار برای فیلم دکتر ژیواگو (۱۹۶۵) از این ملودی در چندین قطعه به ویژه در اوورتور استفاده کرده است. این سرود که توسط گروه موسیقی گارد ولزی اجرا شد به عنوان موسیقی تیتراژ برای اقتباس تلویزیونی حماسی بی‌بی‌سی از جنگ و صلح در سال ۱۹۷۲ استفاده شد. گروه سلطنتی اسکاتس دراگون گاردز همچنان «خداوند نگهدار تزار باد!!» را در مراسم رسمی به عنوان ادای احترام به نیکلای دوم، فرمانده کل پیشین خود، اجرا می‌کنند. الکساندر گرادسکی یکی از مشهورترین هنرمندان موسیقی راک دوران شوروی در
از مشهورترین هنرمندان موسیقی راک دوران شوروی در سال ۱۹۹۸ پیشنهاد کرد که این ملودی دوباره به عنوان سرود ملی روسیه اما با اشعاری کاملاً متفاوت از آنچه ژوکوفسکی نوشته بود به کار گرفته شود. استفاده در بلغارستان. این آهنگ به عنوان سرود سلطنتی شاهزاده‌نشین بلغارستان استفاده می‌شد که توسط دولت موقت روسیه و فرماندهان ارتش روسیه اعمال شده بود. استفاده از این آهنگ در بلغارستان پس از اعلام استقلال این کشور در سال ۱۹۰۸ متوقف شد. متن ترانه. &lt;score vorbi=""&gt; \new PianoStaff « \new Staff \relative c' { \key f
PianoStaff « \new Staff \relative c' { \key f \major c'2 \f d4 d c4. a8 f2 f'2 e4 d c2-&gt; d-&gt; bes c4 c a2 a4 b c2 b-&gt; a \new Voice { \voiceTwo { a2 bes4 bes a4. a8 f2 d'2 c4 bes a2 a g2 g4 g f2 f4 a a2 gis a \notemode {b2 \rest} \bar ":|." » \new Staff \relative c'{ \key f \major f2 \f f4 f f4. f8 f2 bes,2 bes4 d f2-&gt; fis-&gt; g2 e4 e f2 f4 d e2 e2-&gt; a,2 r2 » &lt;/score&gt;
تاخین کلاسیکو () که بیشتر با نام ساده تاخین () شناخته می‌شود، یک چاشنی مکزیکی است که عمدتاً از لیمو ترش، فلفل تند و نمک تهیه می‌شود و به اشکال گوناگون استفاده می‌شود. اصولاً ترکیب فلفل قرمز و لیمو سبز ترش، یک ترکیب کلاسیک در غذاهای سنتی مکزیکی است و معمولاً با میوه‌ها و سبزیجات استفاده می‌شود. ترکیب شوری و شیرینی به‌طور کلی جزء اصلی آشپزی مکزیکی است. تاخین کلاسیکو در سال ۱۹۸۵ توسط «اوراسیو فرناندس» خلق شد که می‌خواست طعم سس ساخته‌شده توسط مادربزرگش را به صورت پودری بازآفرینی کند. فرناندس نام این محصول را از
پودری بازآفرینی کند. فرناندس نام این محصول را از مکان باستان‌شناسی دوران پیشاکلمبی «تاخین» در استان وراکروز در شرق مکزیک الهام گرفت که در سال ۱۹۸۵ از آن بازدید کرده و تحت تأثیر آن قرار گرفته بود و متوجه شده بود که واژهٔ ají (آخی) به معنای فلفل قرمز دارای سه حرف مشابه است. تاخین کلاسیکو در سال ۱۹۹۳ وارد بازار ایالات متحده آمریکا شد و یک کارخانه در هیوستون ساخت و از آن پس تاخین به یک چاشنی محبوب در تگزاس مبدل شد. در دهه ۲۰۰۰ میلادی، این برند در سطح بین‌المللی پخش شد. این پودر دانه‌ای، رنگی مایل به قرمز دارد
پخش شد. این پودر دانه‌ای، رنگی مایل به قرمز دارد با ترکیبی از طعم‌های شیرین، شور و ترش و یک تندی ملایم ناشی از فلفل قرمز. طعم لیموترش، طعم اصلی تاخین است و طعم فلفل قرمز آن را کمی تلطیف و متعادل می‌کند. هنگام مصرف این چاشنی، ظروف آشپزی یا غذارنگ مایل به قرمز به خود می‌گیرند. تاخین هنگامی که به عنوان چاشنی یا گارنیش استفاده می‌شود، به غذا یا میوه بافت دانه‌‌دار خاصی می‌بخشد. علاوه بر میو‌ها و سبزیجات و دسر، تاخین را به لبهٔ لیوان حاوی مارگاریتا یا مارگاریتا هم می‌زنند. تاخین همچنین می‌توان برای آماده‌سازی و
می‌زنند. تاخین همچنین می‌توان برای آماده‌سازی و طعم‌دادن به گوشت، مرغ یا ماهی به روی آنها مالیده شود. گاهی تاخین به عنوان جایگزینی برای نمک در املت یا پاپ کورن هم استفاده می‌شود.
سبزه، خوش‌هیکل، به‌دنبال مردی پولدار () یک فیلم کمدی سکسی سبک ایتالیایی به کارگردانی آلبرتو کاردونه است که در سال ۱۹۷۳ منتشر شد. این آخرین فیلمِ این کارگردان است. موسیقی متن آن توسط نیکو فیدنکو ساخته شده و گروه موسیقی «لا روزا دی وِنتی» که ترانه‌ی پایانی فیلم با عنوان «در مرز شب» را اجرا می‌کنند، او را همراهی کرده‌اند. این فیلم در فرانسه با عنوان "میهمانی جنسی گروهی" اکران شد. فیلم در نسخه اولیه‌اش که با عنوان «برونا، خوش‌اندام، به‌دنبال مردی بسیار توانمند برای تانگو در میلان» نام‌گذاری شده بود، توسط هیئت
برای تانگو در میلان» نام‌گذاری شده بود، توسط هیئت سانسور رد شد. تهیه‌کنندگان پس از آن فیلم را دوباره تدوین کردند و چندین صحنه را حذف نمودند، از جمله صحنه‌ای که در آن مردی کاملاً برهنه از پشت، در جریان یک اُرجی دیده می‌شود، و همچنین برخی دیالوگ‌هایی که بیش از حد بی‌پرده بودند. علاوه بر این، عنوان فیلم نیز به عنوان فعلی «سبزه، خوش‌هیکل، به‌دنبال مردی پولدار» تغییر یافت.
جمع‌آوری مه، انباشت مه یا مه‌گیری فرایندی است که طی آن آب موجود در مه با استفاده از توری‌های مشبک عمودی بزرگ برداشت می‌شود. این توری‌ها باعث می‌شوند قطرات مه به سمت یک آبراهه در پایین شبکه جریان پیدا کنند. این سیستم به نام‌های دیوار مه، مه‌گیر یا توری مه شناخته می‌شود. از طریق تقطیر، بخار آب موجود در هوا روی سطوح سرد به قطرات آب مایع، که به آن شبنم گفته می‌شود، تبدیل می‌شود. این پدیده عمدتاً روی اشیای نازک، صاف و در معرض هوا، از جمله برگ‌های گیاهان و تیغه‌های علف قابل مشاهده است. زمانی که سطح در معرض هوا به
علف قابل مشاهده است. زمانی که سطح در معرض هوا به دلیل تابش گرمای خود به سمت آسمان سرد می‌شود، رطوبت موجود در هوا با سرعت بیشتری نسبت به تبخیرش تقطیر می‌شود، که این امر منجر به تشکیل قطرات آب می‌گردد. آب روی مجموعه‌ای از سیم‌های موازی می‌چکد و در پایین تور جمع می‌شود. این فرایند نیازی به انرژی خارجی ندارد و به‌طور طبیعی از طریق نوسانات دمایی تسهیل می‌شود، که این ویژگی آن را برای استفاده در مناطق کمتر توسعه‌یافته جذاب می‌کند. اصطلاح "فنس یا حصار مه" از شکل مستطیل بلند آن گرفته شده که شبیه به یک حصار است، اما
بلند آن گرفته شده که شبیه به یک حصار است، اما مه‌گیرها محدود به این نوع ساختار نمی‌شوند. بازدهی مه‌گیر به مواد شبکه، اندازه سوراخ‌ها و رشته‌ها و پوشش شیمیایی آن بستگی دارد. مه‌گیرها می‌توانند از ۲٪ تا ۱۰٪ رطوبت موجود در هوا را جمع‌آوری کنند، بسته به کارایی آن‌ها. مکان ایده‌آل برای نصب مه‌گیر منطقه‌ای با ارتفاع زیاد و خشک در نزدیکی جریان‌های سرد دریایی است، جایی که مه معمول است، و به این ترتیب، مه‌گیر می‌تواند بالاترین بازده را تولید کند. خاستگاه تاریخی. جمع‌آوری منظم شبنم یا تقطیر از طریق فرآیندهای طبیعی
منظم شبنم یا تقطیر از طریق فرآیندهای طبیعی یا کمکی یک عمل باستانی است، از نوشیدن آب تجمع یافته در استخرهای تقطیر جمع‌آوری شده در ساقه‌های گیاهان (که هنوز هم توسط زنده‌ماندگان انجام می‌شود) گرفته تا آبیاری طبیعی در مقیاس بزرگ بدون بارش باران، مانند در صحرای آتاکاما و نامیب. اولین مه‌گیرهای دست‌ساز به دوران امپراتوری اینکاها بازمی‌گردند، جایی که سطل‌هایی زیر درختان قرار می‌گرفت تا از تقطیر استفاده شود. چندین دستگاه دست‌ساز مانند تپه‌های سنگی باستانی در اوکراین، برکه‌های شبنم قرون وسطی در جنوب انگلستان و
برکه‌های شبنم قرون وسطی در جنوب انگلستان و پوشش‌های سنگی آتشفشانی بر روی مزارع لانزاروتههمگی به‌عنوان دستگاه‌های احتمالی برای جمع‌آوری شبنم در نظر گرفته شده‌اند. یکی از اولین پروژه‌های ثبت‌شده جمع‌آوری مه در سال ۱۹۶۹ در آفریقای جنوبی به عنوان منبع آب برای یک پایگاه نیروی هوایی بود. ساختار این پروژه از دو حصار به مساحت هرکدام ۱۰۰ مترمربع (۱۰۰۰ فوت مربع) تشکیل شده بود. بین این دو حصار، به‌طور متوسط در طول ۱۴ ماه مطالعه، ۱۱ لیتر (۲٫۵ گالن) آب روزانه تولید می‌شد که معادل ۱۱۰ میلی‌لیتر آب برای هر مترمربع (⅓
که معادل ۱۱۰ میلی‌لیتر آب برای هر مترمربع (⅓ اونس مایع برای هر فوت مربع) است. مطالعه بزرگ بعدی در سال ۱۹۸۷ توسط دانشگاه ملی کاتولیکا شیلی و انجام شد. صد حصار مه به مساحت ۴۸ مترمربع (۵۲۰ فوت مربع) در شمال ایتالیا نصب شد. این پروژه توانست به‌طور متوسط ۰٫۵ لیتر آب برای هر مترمربع (۱٫۵ اونس مایع برای هر فوت مربع) تولید کند، یا ۳۳ لیتر (۸ گالن) برای هر یک از ۳۰۰ روستایی در هر روز. در طبیعت. اولین بار مه‌گیرها در طبیعت به عنوان یک تکنیک جمع‌آوری آب توسط برخی حشرات و برگ‌ها مشاهده شدند. سوسک‌های صحرای نامیب از آب
و برگ‌ها مشاهده شدند. سوسک‌های صحرای نامیب از آب موجود بر روی بال‌های خود که به دلیل الگوی متناوب نواحی هیدروفیلی (جذب‌کننده آب) و هیدروفوبیک (دافع آب) ایجاد می‌شود، تغذیه می‌کنند. جنگل‌های درختان سرخ‌چوب قادر به زنده ماندن با بارش محدود باران هستند به دلیل جمع‌آوری تقطیر روی سوزن‌ها که به ریشه درختان منتقل می‌شود. قطعات یک جمع‌کننده مه. مه‌گیر از سه بخش اصلی تشکیل شده است: قاب، توری مشبک و آبراهه یا حوضچه. قاب آن توری مشبک را پشتیبانی می‌کند و می‌تواند از مواد مختلفی مانند میله‌های فولادی ضدزنگ تا بامبو
مواد مختلفی مانند میله‌های فولادی ضدزنگ تا بامبو ساخته شود. شکل قاب می‌تواند متفاوت باشد. هندسه‌های پیشنهادی شامل اشکال خطی (مشابه حصار) و استوانه‌ای هستند. قاب‌های خطی به شکل مستطیل بوده و نقاط عمودی آن‌ها در زمین فرومی‌روند. این قاب‌ها دارای پشتیبانی از طریق طناب‌هایی هستند که در بالای قاب متصل شده و به زمین میخ‌کوب می‌شوند تا ثبات را فراهم کنند. توری مشبک جایی است که قطرات آب به صورت تقطیر ظاهر می‌شوند. این توری از رشته‌هایی که با یکدیگر بافته شده‌اند و دارای سوراخ‌های کوچک است، تشکیل شده و با یک پوشش
دارای سوراخ‌های کوچک است، تشکیل شده و با یک پوشش شیمیایی برای افزایش تقطیر پوشانده شده است. برای ساختار مشبک از استفاده می‌شود چرا که می‌توان آن را در کشورهای کمتر توسعه‌یافته به‌راحتی تهیه کرد. رشته‌ها به‌گونه‌ای پوشش داده شده‌اند که هم هیدروفیلی (جذب‌کننده آب) و هم هیدروفوبیک (دافع آب) باشند، که باعث جذب و دفع آب برای افزایش تقطیر می‌شود. این توری می‌تواند ۲٪ رطوبت موجود در هوا را جمع‌آوری کند. کارایی آن با کاهش اندازه رشته‌ها و سوراخ‌ها افزایش می‌یابد. بهینه‌ترین توری مشبک از رشته‌های فولادی ضدزنگ به
بهینه‌ترین توری مشبک از رشته‌های فولادی ضدزنگ به اندازه سه تا چهار موی انسان ساخته می‌شود و سوراخ‌ها دو برابر اندازه رشته‌ها هستند. این توری با یک پوشش شیمیایی پوشانده شده که زاویه تماس قطرات آب را کاهش می‌دهد، که باعث می‌شود قطرات کوچکتری تشکیل شوند. این نوع توری می‌تواند ۱۰٪ رطوبت موجود در هوا را جذب کند. زیر توری مشبک یک دیوار مه، یک آبراهه کوچک برای جمع‌آوری آب وجود دارد. آب از آبراهه به سمت نوعی ظرف ذخیره‌سازی یا سیستم آبیاری برای استفاده جریان می‌یابد. اگر مه‌گیر دایره‌ای باشد، آب در یک حوضچه که در
اگر مه‌گیر دایره‌ای باشد، آب در یک حوضچه که در پایین توری قرار دارد، جمع‌آوری می‌شود. اصول کار. مه معمولاً حاوی ۰٫۰۵ تا ۱ گرم آب در هر متر مکعب (⅗ تا ۱۲ دانه در هر یارد مکعب) است، با قطراتی به اندازه ۱ تا ۴۰ میکرومتر. این قطرات به آرامی ته‌نشین می‌شوند و توسط باد حمل می‌شوند؛ بنابراین، یک حصار مه‌گیر کارآمد باید روبه‌روی بادهای غالب قرار گیرد و باید مشبک باشد، زیرا باد از اطراف یک دیوار محکم عبور کرده و مه را با خود می‌برد. قطرات آب در مه روی توری قرار می‌گیرند. توری دوم که با توری اول در تماس است باعث
توری دوم که با توری اول در تماس است باعث می‌شود قطرات آب به هم متصل شده و به پایین توری‌ها سرازیر شوند، جایی که آب جمع‌آوری شده و به سمت خارج هدایت می‌شود. مزایا و معایب. مزایا. آب می‌تواند در هر محیطی جمع‌آوری شود، از جمله محیط‌های بسیار خشک مانند صحرای آتاکاما، یکی از خشک‌ترین مکان‌های زمین. آب جمع‌آوری‌شده ممکن است از آب‌های زیرزمینی امن‌تر برای نوشیدن باشد. جمع‌آوری مه به عنوان یک روش با نگهداری کم در نظر گرفته می‌شود زیرا نیاز به انرژی خارجی ندارد و تنها به تمیز کردن گاه‌به‌گاه توری‌ها برای حفظ
و تنها به تمیز کردن گاه‌به‌گاه توری‌ها برای حفظ پاکیزگی آن‌ها نیاز است. قطعات این دستگاه‌ها گاهی اوقات می‌توانند به‌طور محلی در کشورهای کمتر توسعه‌یافته تهیه شوند، که این امکان را می‌دهد که در صورت خرابی، دستگاه تعمیر شود و در وضعیت غیرقابل استفاده قرار نگیرد. برای تعمیر دستگاه نیازی به آموزش عمیق نیست. مه‌گیرها نسبت به سایر روش‌های تأمین آب هزینه کمتری برای اجرا دارند. معایب. حصارهای مه به‌دلیل شرایط اقلیمی و توپوگرافی منطقه محدود به تعداد هستند و نمی‌توانند بر اساس تقاضا آب بیشتری تولید کنند. تولیدات
بر اساس تقاضا آب بیشتری تولید کنند. تولیدات آنها در طول سال ثابت نیست و تحت تأثیر وضعیت آب و هوای محلی و نوسانات آب و هوای جهانی (مانند ال نینو) قرار می‌گیرند. تأمین آب آنها ممکن است هنوز توسط گرد و غبار حمل‌شده توسط باد، پرندگان و حشرات آلوده شود. رطوبت جمع‌آوری‌شده می‌تواند باعث رشد قارچ‌ها و سایر میکروارگانیسم‌های ممکن است سمی روی توری شود. روش‌های نوین. در اواسط دهه ۱۹۸۰، سرویس هواشناسی کانادا (MSC) شروع به ساخت و استقرار دستگاه‌های بزرگ جمع‌آوری مه در در کبک کرد. این ابزارهای ساده شامل یک تکه بزرگ بوم
کبک کرد. این ابزارهای ساده شامل یک تکه بزرگ بوم (معمولاً ۱۲ متر طول و ۴ متر ارتفاع) بودند که بین دو تیر چوبی به طول ۶ متر با کابل‌های مهار نگه‌داشته شده بود و یک کانال بلند زیر آن قرار داشت. آب از مه بر روی بوم متراکم می‌شد، به قطرات تبدیل می‌شد و سپس به پایین می‌لغزید تا از پایین بوم بچکد و در کانال جمع‌آوری زیر آن بریزد. پروژه شیلی. هدف پروژه کانادایی صرفاً استفاده از دستگاه‌های جمع‌آوری مه برای مطالعه اجزای مه جمع‌آوری‌شده بود. با این حال، موفقیت آنها موجب جلب توجه دانشمندان سازمان ملی جنگلداری شیلی
موجب جلب توجه دانشمندان سازمان ملی جنگلداری شیلی (CONAF) و دانشگاه کاتولیکای شیلی شد تا از ابرهای کامانچاکا یا گاروآ که سواحل شمالی شیلی را در زمستان نیم‌کره جنوبی می‌پوشانند، بهره‌برداری کنند. با تأمین بودجه از سوی ، مرکز MSC با دانشمندان شیلی همکاری کرد تا آزمایش طرح‌های مختلف تأسیسات جمع‌آوری را در کوه ال توفو در شمال شیلی آغاز کند. پس از تکمیل طرح، حدود ۵۰ دستگاه نصب شد و برای آبیاری نهال‌ها در دامنه کوه به‌منظور احیای جنگل‌ها استفاده شد. پس از استقرار پوشش گیاهی، این گیاهان باید شروع به جمع‌آوری مه
پوشش گیاهی، این گیاهان باید شروع به جمع‌آوری مه برای خود می‌کردند، مانند بسیاری از جنگل‌های ابری در آمریکای جنوبی، تا به‌عنوان یک سیستم خودکفا رشد کنند. موفقیت پروژه احیای جنگل‌ها مشخص نیست، اما تقریباً پنج سال پس از شروع پروژه، روستای نزدیک به چانگونو شروع به فشار آوردن برای نصب یک خط لوله به سمت پایین کوه به سوی روستا کرد. اگرچه این موضوع در حیطه وظایف CONAF نبود و این سازمان در این مرحله از پروژه خارج شد، اما توافق شد تا تأسیسات جمع‌آوری به ۹۴ جمع‌آورنده مش nylon و با تانک ذخیره و لوله‌کشی گسترش یابد تا
مش nylon و با تانک ذخیره و لوله‌کشی گسترش یابد تا آب مورد نیاز ۳۰۰ نفر از ساکنان چانگونو تأمین شود. IDRC گزارش می‌دهد که ده سال بعد در سال ۲۰۰۲، تنها ۹ دستگاه باقی مانده بودند و سیستم به‌طور کلی در وضعیت بسیار ضعیفی قرار داشت. در مقابل، MSC در مقاله خود بیان می‌کند که این مرکز در سال ۲۰۰۳ هنوز کاملاً فعال بوده است، اما هیچ جزئیاتی در پشت این بیانیه ارائه نمی‌کند. در ژوئن 2003 IDRC گزارش داد که برنامه‌هایی برای احیای سایت در ال توفو وجود دارد. دار سی حماد. در مارس 2015 دار سی حماد (DSH)، یک سازمان غیردولتی