payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جنوب پیش از جنگ داخلی ()، دوره ای در تاریخ جنوب ایالات متحده آمریکا بود که از پیمان گنت از جنگ ۱۸۱۲ تا آغاز جنگ داخلی آمریکا امتداد داشت. این دوره با برده‌داری در ایالات متحده آمریکا و هنجارهای اجتماعی مرتبط با آن مشخص شد. در طول این دوره، رهبران جنوب دستخوش دگرگونی در دیدگاه خود در مورد برده داری شدند. در ابتدا به عنوان یک نهاد ناهنجار و موقت در نظر گرفته شد، به تدریج به یک مفهوم دفاع شده تبدیل شد، با طرفدارانی که برای مزایای مثبت آن استدلال می‌کردند، در حالی که همزمان به شدت با جنبش لغو برده‌داری در
در حالی که همزمان به شدت با جنبش لغو برده‌داری در ایالات متحده مخالفت می‌کردند. جامعه طبقاتی، نابرابر و از نظر مهاجران فاقد فرصت‌های شغلی بود. در نتیجه، پایگاه تولیدی از پایگاه تولیدی ایالت‌های غیر برده‌داری عقب ماند. نابرابری ثروت با تصاحب سهم بیشتر زمین‌داران بزرگتر از سود حاصل از بردگان، افزایش یافت که این امر به تثبیت قدرت آنها به عنوان یک طبقه سیاسی نیز کمک کرد.
لاورنس جیانی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که در حال حاضر برای استوک سیتی در پست مدافع بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال، زیر ۱۷ سال و زیر ۱۸ سال ایتالیا بازی کرده است. زندگی‌نامه. جیانی در ۱۱ مارس ۲۰۰۸ در کرو، انگلستان زاده شد و در نورث‌ویچ، انگلستان بزرگ شد. او پسر مارچلو جیانی است و دو برادر بزرگ‌تر دارد. او در کودکی پائولو مالدینی را به‌عنوان الگوی فوتبالی خود می‌دانست و طرفدار تیم آ.ث. میلان در سری آ بود. دوران باشگاهی. جیانی به‌عنوان بازیکن جوان به آکادمی جوانان استوک
جیانی به‌عنوان بازیکن جوان به آکادمی جوانان استوک سیتی پیوست و در سال ۲۰۲۴ به تیم اصلی باشگاه راه یافت. در ۲۹ اکتبر ۲۰۲۴، برای نخستین بار به‌عنوان بازیکن ذخیره در شکست ۲–۳ مقابل ساوت‌همپتون در ای‌اف‌ال کاپ روی نیمکت نشست. دوران ملی. جیانی بازیکن ملی جوانان ایتالیا است. او در تابستان ۲۰۲۵ در ترکیب زیر ۱۷ سال ایتالیا در مسابقات فوتبال زیر ۱۷ سال اروپا ۲۰۲۵ بازی کرد. سبک بازی. جیانی در پست مدافع و با پای چپ بازی می‌کند. وبگاه ایتالیایی "موند و پرایماورا" در سال ۲۰۲۵ نوشت: «او به دلیل سرعت، شدت و قدرت بدنی
سال ۲۰۲۵ نوشت: «او به دلیل سرعت، شدت و قدرت بدنی خوبش با توجه به قد ۱۷۸ سانتی‌متری‌اش متمایز است. این ویژگی‌ها به او امکان می‌دهد هم در دفاع و هم در حمله مؤثر باشد. او همچنین تکنیک بالایی دارد».
لایل آر. ویلر (; – ) طراح صحنه اهل ایالات متحده آمریکا بود. از جمله آثار تلویزیونی او می‌توان به سریال طولانی مدت «پری میسون» از شبکه سی‌بی‌اس اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اسکار بهترین طراحی صحنه شده است.
توماس تی. مولتون (; – ) مهندسی صدا، و مهندس اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه اسکار بهترین صداگذاری شده است. فیلمشناسی برگزیده. مولتون پنج جایزه اسکار برای بهترین صدا، یازده جایزه دیگر در همین بخش و چهار جایزه دیگر برای بهترین جلوه‌های ویژه دریافت کرد:
جک کازگرو (; – ) جلوه‌های ویژه اهل ایالات متحده آمریکا بود. فیلم‌شناسی برگزیده. کازگرو نامزد پنج جایزه اسکار شد:
فرد آلبین (; – ) مهندسی صدا اهل ایالات متحده آمریکا بود. او نامزد دریافت جایزه جوایز اسکار برای جایزه اسکار بهترین جلوه‌های تصویری در فیلم "بربادرفته (فیلم ۱۹۳۹) در دوازدهمین دوره جوایز اسکار شد. او در سال ۱۹۴۰ همچنین برنده جایزه اسکار برای دستاورد فنی همراه با بخش فنی توماس شد. از استودیو ساموئل گلدوین برای پیدایش و استفاده از تست db Delta برای ضبط صدا در تصاویر متحرک.
آرتور جانز (; – ) مهندسی صدا اهل ایالات متحده آمریکا بود. فیلم‌شناسی برگزیده. جانز برنده جایزه اسکار بهترین جلوه‌های ویژه و نامزد دریافت سه جایزه دیگر نیز شد:
جایزه اسکار برای دستاورد فنی ()، یکی از سه جایزه علمی و فنی است که هر از گاهی توسط آکادمی علوم و هنرهای سینمایی اهدا می‌شود. (دو جایزه دیگر، جایزه علمی و مهندسی و جایزه شایستگی آکادمی هستند.)جایزه دستاورد فنی، جایزه‌ای افتخاری است که سالانه به کسانی که دستاوردهای فنی خاص آنها به پیشرفت صنعت سینما کمک کرده است، اهدا می‌شود.
برندون مچل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال کلوب بروژ اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال بلژیک و بلژیک بازی کرده است.
نیکلاس راسکین (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال خنت و باشگاه فوتبال استاندارد لیژ اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال بلژیک، Belgium national under-18 football team، زیر ۱۹ سال بلژیک، زیر ۲۱ سال بلژیک، و بلژیک بازی کرده است.
ارتوین د ولف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال اوپن، باشگاه فوتبال زولته وارخم، باشگاه فوتبال رویال آنتورپ، باشگاه فوتبال مشلان، و باشگاه فوتبال لوکرن اوست والاندرن اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال بلژیک بازی کرده است.
خواکین سیز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال بلژیک و Belgium national under-18 football team بازی کرده است.
کیلیان ساردلا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال اندرلشت اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Belgium national under-15 football team، زیر ۱۷ سال بلژیک، زیر ۱۷ سال بلژیک، زیر ۱۹ سال بلژیک، زیر ۲۱ سال بلژیک، و بلژیک بازی کرده است.
متی اسمتز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال بلژیک، زیر ۲۱ سال بلژیک، و بلژیک بازی کرده است.
آرنه انگلز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Belgium national under-15 football team، زیر ۱۷ سال بلژیک، زیر ۱۹ سال بلژیک، زیر ۲۱ سال بلژیک، و بلژیک بازی کرده است.
یوری باس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پادشاهی هلند است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال هلند، زیر ۱۷ سال هلند، زیر ۱۹ سال هلند، زیر ۱۹ سال هلند، و زیر ۲۱ سال هلند بازی کرده است.
کارلتون ماس (; – ) کارگردان فیلم، کارگردان نمایش، و فیلم‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا بود.
ملوین بی. تولسون (; – ) شاعر اهل ایالات متحده آمریکا بود. شاعر، معلم، مقاله‌نویس و سیاستمدار آمریکایی بود. او به عنوان یک شاعر هم تحت تأثیر [[نوگرایی] و هم از زبان و تجربیات [[سیاه‌پوستان آمریکا]] بود و عمیقاً تحت تأثیر مطالعه [[رنسانس هارلم]] بود. منابع. [[رده:اهالی مارشال (تگزاس)]] [[رده:اهالی منطقه کلان‌شهری کانزاس‌سیتی]] [[رده:اهالی موبرلی، میزوری]] [[رده:دانش‌آموختگان دانشگاه کلمبیا]] [[رده:درگذشتگان ۱۹۶۶ (میلادی)]] [[رده:زادگان ۱۸۹۸ (میلادی)]] [[رده:شاعران آفریقایی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا]]
آفریقایی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا]] [[رده:شاعران سده ۲۰ (میلادی) اهل ایالات متحده آمریکا]] [[رده:هیئت علمی کالج وایلی]]
عمو تام ، شخصیت اصلی رمان «کلبه عمو تام» نوشته‌ی «هریت بیچر استو» در سال ۱۸۵۲ است. این شخصیت در رمان دوره ویکتوریا به عنوان یک حمله ادبی پیشگامانه علیه «انسانیت‌زدایی» بردگان دیده شد. تام یک واعظ مسیحی عمیقاً مذهبی برای بردگان دیگر است که از «عدم مقاومت» استفاده می‌کند، اما حاضر است تا سر حد مرگ بمیرد تا اینکه با اطلاع‌رسانی علیه مسیری که دو زن تازه از بردگی فرار کرده‌اند، از آن استفاده می‌کنند، قانون سکوت مزرعه را زیر پا بگذارد. با این حال، این شخصیت همچنین به دلیل مهربانی غیرقابل توضیحش با برده‌داران
به دلیل مهربانی غیرقابل توضیحش با برده‌داران سفیدپوست، به‌ویژه بر اساس تصویر او در دراماتیزه‌های طرفدار شفقت، مورد انتقاد قرار گرفت. این منجر به استفاده از عبارت «عمو تام» شد که گاهی به صورت خلاصه فقط «یک تام» نوشته می‌شود.
وی‌ان اکسپرس یک روزنامه آنلاین ویتنامی است که توسط گروه اف‌پی‌تی اداره می‌شود. این نخستین روزنامه در ویتنام بود که به‌صورت چاپی منتشر نمی‌شد. بر اساس آمار الکسا اینترنت، این وب‌سایت یکی از محبوب‌ترین سایت‌ها در ویتنام است. در سال ۲۰۲۰، وب‌سایت این روزنامه ۱۰ میلیارد بازدید داشت و بیش از ۵ میلیون نظر دریافت کرد، با میانگین مدت زمان بازدید کاربران پنج دقیقه و ۴۴ ثانیه. "وی‌ان اکسپرس" همچنین نسخه‌ای به زبان انگلیسی با نام "VnExpress International" منتشر می‌کند.
موزه گالیله که قبلاً با نام مؤسسه و موزه تاریخ علم شناخته می‌شد در فلورانس، ایتالیا، در میدان جودیچی، در امتداد رودخانه آرنو و نزدیک به گالری اوفیتزی واقع شده است. این موزه که به گالیله، ستاره‌شناس و دانشمند، اختصاص داده شده است، در کاخ کاستلانی، ساختمانی مربوط به قرن یازدهم که در آن زمان با نام قلعه آلتافرونته شناخته می‌شد، قرار دارد. موزه گالیله یکی از بزرگ‌ترین مجموعه‌های ابزارهای علمی جهان را در اختیار دارد که گواهی بر نقشی است که دوک‌های بزرگ مدیچی و لورن برای علم و دانشمندان قائل بودند. موزهٔ «داستان
برای علم و دانشمندان قائل بودند. موزهٔ «داستان علوم» پس از دو سال تعطیلی به دلیل طراحی مجدد و کارهای نوسازی، از ۱۰ ژوئن ۲۰۱۰ با نام جدید "«موزه گالیله»" برای عموم بازگشایی شده است. تغییر نام آن به مناسبت چهارصدمین سالگرد انتشار "کتاب" «"پیام‌آور ستاره‌ای"» گالیله است که اولین بار در مارس ۱۶۱۰ منتشر شد. موزه. این موزه ابزارهای علمی ارزشمندی از مجموعه‌های مدیچی را به نمایش می‌گذارد که برای اولین بار در اتاق ریاضیات در گالری اوفیتزی به نمایش گذاشته شدند. این ابزارها بعداً به موزه فیزیک و تاریخ طبیعی که توسط
ابزارها بعداً به موزه فیزیک و تاریخ طبیعی که توسط گراند دوک پیتر لئوپولت در سال ۱۷۷۵ تأسیس شد، منتقل شدند. در دوران سلطنت گراند دوک‌های لورن، ابزارهای جدیدی به مجموعه‌های علمی اضافه شد. در سال ۱۹۲۹، اولین نمایشگاه ایتالیایی تاریخ علم در فلورانس، اهمیت مجموعه‌های علمی را در میراث فرهنگی ایتالیا برجسته کرد. در نتیجه، در سال ۱۹۳۰ ، دانشگاه فلورانس مؤسسه تاریخ علم و موزه وابسته به آن را تأسیس کرد. این مؤسسه در پالاتزو کاستلانی قرار داشت و مجموعه ابزارهای سلسله‌های مدیچی و لورن به آن سپرده شده بود. نمایشگاه
مدیچی و لورن به آن سپرده شده بود. نمایشگاه دائمی بر اساس مسیرهای زمانی و موضوعی ترتیب داده شده است. مدیران موزه. ۱۹۳۰–۱۹۶۱ آندره‌آ کورسینی ۱۹۶۱–۱۹۸۱ ماریا لوئیزا ریگینی بونلی ۱۹۸۲–۲۰۲۱ پائولو گالوزی از سال ۲۰۲۱ روبرتو فراری (مدیر اجرایی) از ژوئیه تا دسامبر ۲۰۲۱ مارکو سیاردی (مدیر علمی) از دسامبر ۲۰۲۱ فیلیپو کامروتا (مدیر علمی) مجموعه مدیچی. نه اتاق طبقه اول به مجموعه‌های مدیچی اختصاص داده شده است که قدمت آنها به قرن پانزدهم تا هجدهم میلادی برمی‌گردد. نمایشگاه دائمی شامل تمام آثار منحصر به فرد گالیله است،
دائمی شامل تمام آثار منحصر به فرد گالیله است، از جمله تنها دو تلسکوپ باقی مانده او و عدسی شیئی قاب‌دار تلسکوپی که با آن قمرهای گالیله‌ای مشتری را کشف کرد؛ دماسنج‌های مورد استفاده اعضای آکادمی دل سیمنتو؛ و مجموعه‌ای خارق‌العاده از کرات زمینی و آسمانی، از جمله استرلاب سانتوچی، یک استرلاب گوی‌شکل غول‌پیکر که توسط آنتونیو سانتوچی طراحی و ساخته شده است. مجموعه لورین. نه اتاق در طبقه دوم، ابزارها و دستگاه‌های آزمایشگاهی جمع‌آوری‌شده توسط سلسله لورن (قرن ۱۸–۱۹) را در خود جای داده‌اند که گواه سهم قابل توجه توسکانی
در خود جای داده‌اند که گواه سهم قابل توجه توسکانی و ایتالیا در پیشرفت برق، الکترومغناطیس و شیمی هستند. این نمایشگاه‌ها شامل مدل‌های مومی زایمان از بیمارستان سانتا ماریا نوئووا، کابینت شیمی دوک بزرگ پیتر لئوپولد و ماشین‌های زیبایی است که در کارگاه موزه فیزیک و داستان طبیعی برای نشان دادن قوانین اساسی فیزیک ساخته شده‌اند. تحقیق و مستندسازی. موزه گالیله در زمینه تاریخ علم و فناوری و همچنین در زمینه حفظ و بهبود مجموعه‌های موزه‌ای، به تحقیق و مستندسازی می‌پردازد. مجموعه کتاب‌های کتابخانه و تعدادی از منابع
مجموعه کتاب‌های کتابخانه و تعدادی از منابع آنلاین برای محققان در دسترس است. این موزه با مؤسسات مهمی مانند آکادمی سلطنتی علوم سوئد، بنیاد نوبل، مؤسسات انجمن ماکس پلانک و دانشگاه هاروارد همکاری دارد و از چندین پروژه تحقیقاتی حمایت مالی می‌کند. همچنین کنفرانس‌های بسیاری در زمینه موزه‌شناسی علمی و تاریخ علم و فناوری برگزار و در آنها شرکت می‌کند. نمایشگاه‌های موقت. موزه گالیله سال‌هاست که به ترویج و گسترش فرهنگ علمی می‌پردازد. برای تحقق مؤثر این تعهد، نمایشگاه‌هایی در مورد تاریخ علم و رابطه بین علم، فناوری و
در مورد تاریخ علم و رابطه بین علم، فناوری و هنر برگزار می‌کند. از جمله مهم‌ترین نمایشگاه‌ها در ایتالیا و جهان می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: "مهندسان رنسانس: از برونلسکی تا لئوناردو داوینچی"؛ "ذهن لئوناردو: نابغه جهانی در کار"؛ "مدیچی و علم"؛ "تلسکوپ گالیله: ابزاری که جهان را تغییر می‌دهد"؛ "گالیله: تصاویر جهان از دوران باستان تا تلسکوپ"؛ "شراب ناب: هنر، علم و اسطوره‌های شراب در فرهنگ‌های مدیترانه‌ای باستان"؛ "ارشمیدس: هنر و علم اختراع"، و جدیدترین (۲۰۱۹–۲۰۲۰) "آب به عنوان میکروسکوپ طبیعت: نسخه خطی
"آب به عنوان میکروسکوپ طبیعت: نسخه خطی لئوناردو داوینچی لستر"، "لئوناردو و کتاب‌هایش: کتابخانه نابغه جهانی"، "لئوناردو داوینچی و حرکت دائمی"، "هنر ساخت یک شاهکار: ستون تراژان". انتشارات. موزه گالیله آثار علمی تاریخی و دو مجله منتشر می‌کند که عبارتند از "«نُنسیوس: مجله تاریخ مادی و بصری علم»" و "«گالیله آن»" که به تحقیقات در مورد شخصیت، آثار و یافته‌های علمی گالیله اختصاص دارد. مجموعه کتابخانه نُنسیوس نتایج تحقیقات اصیل در تاریخ علم و فناوری و همچنین ویرایش منابع را منتشر می‌کند، در حالی که مجموعه کتابخانه
منابع را منتشر می‌کند، در حالی که مجموعه کتابخانه گالیله آن مقالات انتقادی، مجموعه اسناد و ویرایش‌های متنی مربوط به گالیله و سناریوی فرهنگی اوایل دوره مدرن را منتشر می‌کند. همچنین باید به آرشیو مکاتبات دانشمندان ایتالیایی و مجموعه کتابخانه علوم ایتالیا اشاره کرد. علاوه بر این، موزه کاتالوگ‌های مربوط به مجموعه‌های خود و نمایشگاه‌های موقتی که برگزار می‌کند را منتشر می‌کند. کتابخانه. این کتابخانه - که از زمان تأسیس بخشی از مؤسسه بوده است - در سال ۲۰۰۲ به‌طور کامل بازسازی شد و به طبقه سوم کاخ کاستلانی منتقل
کامل بازسازی شد و به طبقه سوم کاخ کاستلانی منتقل شد. به معماری جدید آن جایزه اهدا شد. این کتابخانه حدود ۱۵۰٬۰۰۰ اثر مربوط به تاریخ علم را در خود جای داده است. مجموعه کتاب‌های عتیقه شامل تقریباً ۵۰۰۰ اثر است. این مجموعه شامل مجموعه مدیچی-لورن است که از کتاب‌های علمی عمدتاً در مورد فیزیک و ریاضیات تشکیل شده و توسط سلسله‌های توسکانی طی پنج قرن جمع‌آوری شده است. این کتابخانه همچنین محل نگهداری چندین مجموعه بایگانی مربوط به قرن ۱۸ تا ۲۰ و یک بایگانی عکس مربوط به تاریخ مجموعه‌های موزه، ابزارهای باستانی و
به تاریخ مجموعه‌های موزه، ابزارهای باستانی و مکان‌های مورد علاقه علمی است. مجموعه معاصر شامل کتاب‌هایی به زبان ایتالیایی و زبان‌های اصلی اروپایی است و سالانه حدود ۱۸۰۰ کتاب جدید به آن اضافه می‌شود. تمام مطالب کتابخانه را می‌توان در کاتالوگ آنلاین جستجو کرد. از جمله فعالیت‌های این کتابخانه می‌توان به گردآوری کتابشناسی‌ها - به ویژه کتابشناسی بین‌المللی گالیله - و فهرست‌نویسی اسناد مربوط به تاریخ علم، حتی اسنادی که در اختیار کتابخانه نیستند، اشاره کرد. در سال ۲۰۰۴، یک کتابخانه دیجیتال برای حفظ و انتشار
سال ۲۰۰۴، یک کتابخانه دیجیتال برای حفظ و انتشار مجموعه‌های دیجیتالی با اهمیت تاریخی-علمی ایجاد شد. آزمایشگاه چندرسانه ای. موزه گالیله با آگاهی از اهمیت روزافزون فناوری‌های اطلاعات و ارتباطات، آزمایشگاه چندرسانه‌ای خود را در سال ۱۹۹۱ راه‌اندازی کرد. این آزمایشگاه برنامه‌های تعاملی آفلاین و آنلاین مرتبط با انتشار و مستندسازی مجموعه‌های دائمی و نمایشگاه‌های موقت تولید می‌کند. همچنین آرشیوهای دیجیتالی برای تحقیقات علمی تاریخی ایجاد می‌کند. منابع. &lt;templatestyles
تاریخی ایجاد می‌کند. منابع. &lt;templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt;
سیوکولاتو دی مودیکا (شکلات مودیکا یا شکلات مودیکا، که با نام "سیوکولاتا مودیکانا" نیز شناخته می‌شود) یک شکلات مخصوص ایتالیایی با نشان جغرافیایی حفاظت‌شده (PGI) است، که مختص "کومونه" مودیکا در سیسیل است و با یک دستور پخت باستانی و اصیل با استفاده از آسیاب دستی (به جای کنچینگ) مشخص می‌شود که به شکلات بافت دانه‌ای خاص و طعم معطری می‌دهد. به عنوان یک محصولات کشاورزی-غذایی سنتی (PAT)، این یک تخصص است که رسماً توسط وزارت کشاورزی، غذا و سیاست‌های جنگلداری ایتالیا به رسمیت شناخته شده است. شکلات مودیکا به روش «سرد»
رسمیت شناخته شده است. شکلات مودیکا به روش «سرد» و بر اساس دستور سنتی تهیه می‌شود و فرایند کنچینگ در آن به کار نمی‌رود. تاریخچه و ویژگی‌ها. این محصول ویژه توسط اسپانیایی‌ها در دوران سلطه‌شان بر جنوب ایتالیا در شهرستان مودیکا معرفی شد. خاندان اشرافی آنها در قرن شانزدهم، در دوران سلطه اسپانیا بر سیسیل، تأثیرگذارترین قدرت فئودالی در جنوب ایتالیا بود. حتی امروزه نیز نوع مشابهی از تهیه آن در اسپانیا به شکل "شکلات آ لا پیدرا" وجود دارد؛ چنین گونه‌هایی در مکزیک و گواتمالا نیز شناخته شده هستند. به گفته لئوناردو
و گواتمالا نیز شناخته شده هستند. به گفته لئوناردو شیاشیا، دستور تهیه آن از آلیکانته آمده است؛ در ابتدا فقط دو نوع تهیه وجود داشت، با دارچین و با وانیل. قبل از اینکه این محصول به یک محصول ویژه بین‌المللی تبدیل شود، یک دسر تعطیلات در خانواده‌های اشرافی بود. اسپانیایی‌ها احتمالاً تکنیک فرآوری دانه‌های کاکائو را از طریق استفاده از کابیله از آزتک‌ها آموخته‌اند. با این حال، شکلات مودیکا علاوه بر کاکائو از شکر نیز استفاده می‌کند، ماده‌ای که برای آزتک‌ها در دسترس نبود. شکلات مودیکا تنها در سال ۱۹۹۹ در سطح ملی
نبود. شکلات مودیکا تنها در سال ۱۹۹۹ در سطح ملی شناخته شد، زمانی که فرانکو روتا، شکلات‌ساز، مقاله‌ای در روزنامه منتشر کرد و متعاقباً در "برنامه تلویزیونی مائوریتزیو کاستانزو" ظاهر شد. روتا مدیر عامل "آنتیکا دولچریا بوناجوتو" بود که در سال ۱۸۸۰ تأسیس شد و تا سال ۱۹۹۲ با نام "کافه روما" شناخته می‌شد. از سال ۲۰۱۶ این شرکت در دست پسر فرانکو روتا، پیرپائولو روتا، بوده است. همزمان با حضور روتا در تلویزیون، سریال پلیسی محبوب "بازرس مونتالبانو"، که بخشی از آن در مودیکا فیلمبرداری شده بود، از تلویزیون ایتالیا پخش
فیلمبرداری شده بود، از تلویزیون ایتالیا پخش شد. "کومونه" مودیکا با میزبانی یک نمایشگاه سالانه شکلات این تبلیغات را تقویت کرد. در مدت کوتاهی ۷۵ شرکت در مودیکا به تولید یا فروش شکلات مشغول شدند؛ بنابراین صنعت شکلات به بزرگ‌ترین کارفرمای شهر تبدیل شد. در سال ۲۰۰۳، ۲۰ تولیدکننده محلی را برای محافظت از این شکلات به عنوان یک نشان جغرافیایی حفاظت شده (PGI) تأسیس کردند. در سال ۲۰۱۷، این کنسرسیوم همچنین برای حفاظت در سطح اتحادیه اروپا به عنوان نشان جغرافیایی حفاظت‌شده برای همان عنوان، درخواست داد که در اکتبر ۲۰۱۸
برای همان عنوان، درخواست داد که در اکتبر ۲۰۱۸ با آیین‌نامه اجرایی (EU) 2018/1529 اعطا شد. فروشگاه "آنتیکا دولچریا بوناجوتو"، که قدیمی‌ترین فروشگاه شکلات‌سازی هنوز فعال در منطقه محسوب می‌شود، در این کنسرسیوم شرکت نکرد. در عوض، خانواده روتا از این مشخصات به عنوان ناکافی انتقاد کردند و پس از انتشار PGI، شکلات‌هایی را به عنوان یک اقدام تحریک‌آمیز با نام شکلات از روستایی نزدیک راگوسا تولید کردند. تولید. شکلات مودیکا به صورت سرد فرآوری می‌شود و کره کاکائو به آن اضافه نمی‌شود، در دمای ۴۵ درجه سانتیگراد و بدون
اضافه نمی‌شود، در دمای ۴۵ درجه سانتیگراد و بدون فرایند کنچینگ، شکر حل نمی‌شود؛ به همین دلیل بافت متفاوتی دارد؛ بنابراین شکلات نهایی دارای بافتی دانه‌دار و زبر است و حباب‌های هوای کوچکی در آن وجود دارد؛ هنگام شکستن خرد می‌شود. هنگام فروش، به دلیل کره کاکائویی که از آن خارج شده است، سطح شکلات کمی خاکستری است. در دهان، شکلات عطر کاکائوی شدیدی را منتشر می‌کند. طبق فرایند کار سرد قدیمی مودیکا، تمام خواص مفید کاکائو دست نخورده باقی می‌ماند. کاکائوی آسیاب شده که کره کاکائو از آن استخراج نشده است، حداکثر تا گرم
کره کاکائو از آن استخراج نشده است، حداکثر تا گرم می‌شود. . شکر به توده اضافه می‌شود و احتمالاً ادویه‌ای مانند دارچین، وانیل، زنجبیل، فلفل چیلی، بادام آسیاب شده یا آجیل یا پوست مرکبات رنده شده نیز به آن اضافه می‌شود. میزان کاکائو ۴۵ تا ۹۰ درصد است. در تهیه دستی سنتی، توده در قالبی هلالی شکل و گرم شده از سنگ گدازه در چند مرحله با غلتک‌هایی با ضخامت‌های مختلف پهن می‌شد تا به غلظت دلخواه برسد. امروزه این کار توسط ماشین‌آلات انجام می‌شود. سپس توده شکلات گرم و آماده شده به شکل میله‌های ضخیم در قالب‌های قلعی
و آماده شده به شکل میله‌های ضخیم در قالب‌های قلعی ریخته می‌شود. شکلات مودیکا اغلب دارای یک لایه سفید رنگ است و تمایل به خرد شدن دارد. شکوفه زدن کره کاکائو، خواص ارگانولپتیک سنتی محصول را تغییر می‌دهد. به غیر از مواد ذکر شده، شکلات مودیکا حاوی هیچ ماده دیگری، به ویژه بدون شیر، بدون کره، بدون چربی گیاهی و بدون لسیتین نیست.
روابط ایتالیا و مولداوی به روابط خارجی بین مولداوی و ایتالیا گفته می‌شود. ایتالیا در کیشیناو سفارت دارد. هر دو کشور عضو شورای اروپا هستند. ایتالیا عضو اتحادیه اروپا است که مولداوی در سال ۲۰۲۲ برای عضویت در آن درخواست داده است. تاریخچه. در سال ۱۹۹۲، ایتالیا یکی از اولین کشورهایی بود که مولداوی را به رسمیت شناخت. در سال ۲۰۱۴، وزیر امور خارجه ایتالیا از مولداوی به خاطر انتخاب «مسیر حرکت به سمت غرب اما در عین حال حفظ روابط خوب با شرق» تمجید کرد. در ۵ دسامبر ۲۰۲۴، ایتالیا و مولداوی یک توافقنامه همکاری دفاعی امضا
ایتالیا و مولداوی یک توافقنامه همکاری دفاعی امضا کردند.
شول یا گُردشول یکی از قبایل کهن پارسی‌تبار در زاگرس میانی و جنوب ایران بود که در دوره‌های ساسانی، اسلامی و پس از آن نقش مهمی در تاریخ سیاسی و نظامی ایران ایفا کردند. در منابع تاریخی، از آنان به‌عنوان گُردشول (به‌معنای پهلوانان شول) نیز یاد شده‌است و مورخان، سران این قوم را به نسل پهلوانان اساطیری ایران همچون گیو و گودرز، نوادگان کاوه آهنگر و خاندان کارن پیوند داده‌اند.[1][2] جغرافیا و پراکندگی. خاستگاه تاریخی شولان در نواحی فارس، خوزستان و کهگیلویه بوده و سرزمین آنان را «شولستان» یا «تیرمردیان» و گاه
و سرزمین آنان را «شولستان» یا «تیرمردیان» و گاه «باجول» و «دربند پارس» نامیده‌اند.[3] قبایل شول در طول تاریخ به دلایل سیاسی و نظامی به نواحی مختلف پراکنده شدند و حضور آنان در استان‌های فارس، بوشهر، خوزستان، کهگیلویه و بویراحمد، کرمان، لرستان و کردستان گزارش شده‌است. شماری از طوایف شول بعدها به عراق (موصل و شهرزور)، فلسطین و سواحل جنوبی خلیج فارس کوچیدند و قلعه‌هایی چون «قلعه شولان» در شهرزور بنا کردند.[4] جایگاه فرهنگی و نظامی. شول‌ها همواره به‌عنوان قومی جنگاور، مهمان‌نواز و پایبند به عهد معرفی
قومی جنگاور، مهمان‌نواز و پایبند به عهد معرفی شده‌اند.[10] بسیاری از منابع آنان را «ارتش آمادهٔ ایران» خوانده‌اند که در برابر اعراب، سلجوقیان، مغولان، تیموریان و عثمانیان مقاومت کردند. پیشهٔ اصلی برخی طوایف شول تجارت و بازرگانی بود، هرچند لقب «مرشکال» (میرشکار) نیز در میان طوایفشان رواج داشته‌است. بازتاب در منابع. شاعران و مورخانی چون ابوریحان بیرونی، حمدالله مستوفی، شبانکاره‌ای، حافظ اَبرو، نیشابوری و حسنی یزدی از دلاوری‌های شول‌ها یاد کرده‌اند و اشعار متعددی در وصف پهلوانان شول در منابعی چون "سلجوق‌نامه"
در وصف پهلوانان شول در منابعی چون "سلجوق‌نامه" و "ظفرنامه" آمده‌است.[11]
روابط اقلیم کردستان عراق و ایتالیا، روابط دوجانبه بین اقلیم کردستان عراق و ایتالیا است. ایتالیا یک کنسولگری عمومی در اربیل دارد، در حالی که اقلیم کردستان در رم نمایندگی دارد. روابط «قوی» توصیف شده و ایتالیا در اقلیم کردستان حضور نظامی دارد. حدود ۸۰۰ سرباز ایتالیایی در سال ۲۰۱۸ در کردستان حضور داشتند. تاریخچه. دیدارهای سطح بالایی بین ایتالیا و اقلیم کردستان برگزار شده است. در نوامبر ۲۰۰۵ و سال ۲۰۰۹، مسعود بارزانی، رئیس اقلیم کردستان عراق، با سیلویو برلوسکونی، نخست‌وزیر ایتالیا، در رم دیدار کرد. در سپتامبر
نخست‌وزیر ایتالیا، در رم دیدار کرد. در سپتامبر ۲۰۱۲، رئیس‌جمهور بارزانی با جولیو ترسی، وزیر امور خارجه ایتالیا، در رم دیدار کرد تا در مورد روابط اقتصادی و فرهنگی گفتگو کند. بارزانی در ماه مه ۲۰۱۴ دوباره از ایتالیا بازدید کرد و با فدریکا موگرینی، وزیر امور خارجه، دیدار کرد. سه ماه بعد، نخست‌وزیر ماتئو رنتسی برای تقویت روابط سیاسی و نظامی از اربیل بازدید کرد. در فوریه ۲۰۲۰، مسرور بارزانی، رئیس اقلیم کردستان، توسط جوزپه کونته، رئیس‌جمهور ایتالیا، برای گفتگو در مورد امنیت منطقه و روابط اقتصادی پذیرفته شد. دو
مورد امنیت منطقه و روابط اقتصادی پذیرفته شد. دو طرف در ژوئیه ۲۰۱۷ یک توافق‌نامه زیست‌محیطی امضا کردند که هدف آن کمک به دولت کردستان در زمینه فناوری مربوط به تغییرات اقلیمی بود. نخست‌وزیر جورجا ملونی در اواخر دسامبر ۲۰۲۲ برای دیدار با همتای کرد خود و همچنین بازدید از پایگاه نظامی کمپ سینگارا که سربازان ایتالیایی در آن اقامت دارند، از منطقه کردستان عراق بازدید کرد. کمک نظامی ایتالیا به اقلیم کردستان. در دسامبر ۲۰۱۵، نخست‌وزیر رنزی تصمیم گرفت ۴۵۰ سرباز ایتالیایی را به منطقه کردستان اعزام کند تا از سد موصل تحت
را به منطقه کردستان اعزام کند تا از سد موصل تحت کنترل کردها در حین بازسازی توسط یک شرکت ایتالیایی محافظت کنند. علاوه بر این، سربازان ایتالیایی تا ژانویه ۲۰۱۷ حدود ۷۰۰۰ سرباز کرد را آموزش داده‌اند. در مورد کمک‌های نظامی، ایتالیا ۱۰۰ مسلسل، مقدار نامشخصی موشک ضد تانک و یک هلیکوپتر بوئینگ سی‌اچ-۴۷ شینوک به کردستان ارسال کرده است. سایر کمک‌ها شامل ۲۰۰۰ نارنجک‌انداز و یک میلیون گلوله مهمات است که ایتالیا در سال ۱۹۹۴ از یک کشتی که عازم محاصره صربستان بود، توقیف کرد منطقه کردستان همچنین پایگاه ۸ هلیکوپتر
توقیف کرد منطقه کردستان همچنین پایگاه ۸ هلیکوپتر ایتالیایی است؛ چهار هلیکوپتر آگوستا ای۱۲۹ مانگوستا و چهار هلیکوپتر ان‌اچ‌اینداستریز ان‌اچ۹۰. در آوریل ۲۰۱۷، سرنا مورونی، کنسول کل ایتالیا، اظهار داشت که ایتالیا ۱۱ سرباز زخمی کرد را برای درمان پزشکی مناسب دریافت خواهد کرد. روبرتا پینوتی، وزیر دفاع ایتالیا، در سفر خود به اربیل در ژوئیه ۲۰۱۵ اظهار داشت که «ایتالیا در «چالش مشترک» مبارزه با گروه دولت اسلامی، پشت کردستان ایستاده است». در سال ۲۰۱۸، نچیروان ادریس بارزانی، رئیس اقلیم کردستان، از ایتالیا بازدید کرد
رئیس اقلیم کردستان، از ایتالیا بازدید کرد و با لورنزو گوئرینی، وزیر دفاع، دیدار کرد.
خارج از شبکه فیلمی محصول سال ۲۰۲۵ و به کارگردانی جانی مارتین است. در این فیلم بازیگرانی همچون جاش دوهامل، گرگ کینر، ماریا الیزا کامارگو، مایکل پاپاجان و پیتر استورماره ایفای نقش کرده‌اند.
روابط ایتالیا و کوزوو، روابط خارجی بین جمهوری ایتالیا و جمهوری کوزوو است. کوزوو، استقلال خود را از صربستان در ۱۷ فوریه ۲۰۰۸ اعلام کرد و ایتالیا آن را در ۲۱ فوریه ۲۰۰۸ به‌رسمیت شناخت. ایتالیا از ۱۵ مه ۲۰۰۸ سفارت خود را در پریشتینا دارد. کوزوو سفارت خود را در رم افتتاح خواهد کرد. دو کشور از روابط دوستانه‌ای برخوردارند. روابط نظامی. ایتالیا در بمباران یوگسلاوی توسط ناتو شرکت داشت که منجر به اداره کوزوو توسط سازمان ملل و سپس استقلال نهایی آن شد. ایتالیا در حال حاضر ۱۹۳۵ سرباز دارد که به عنوان نیروهای حافظ صلح
حاضر ۱۹۳۵ سرباز دارد که به عنوان نیروهای حافظ صلح در نیروی کوزوو به رهبری ناتو خدمت می‌کنند. در ابتدا ۵۰۰۰ سرباز ایتالیایی در کفور حضور داشتند. کارلو کابیگیوسو چهارمین فرمانده کفور از ۱۶ اکتبر ۲۰۰۰ تا ۶ آوریل ۲۰۰۱ بود. فابیو مینی هفتمین فرمانده کفور از ۴ اکتبر ۲۰۰۲ تا ۳ اکتبر ۲۰۰۳ بود. جوزپه والوتو دهمین فرمانده کفور از ۱ سپتامبر ۲۰۰۵ تا ۱ سپتامبر ۲۰۰۶ بود. همچنین جوزپه امیلیو گی فرمانده فعلی کفور از ۲۹ اوت ۲۰۰۸ است. ایتالیا ۶۰۰ سرباز را برای خدمت به عنوان نیروهای حافظ صلح؛ یک مأموریت پلیس، غیرنظامی و