payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سلبریتیهای هالیوود و اعضای خانواده کلسی را به پادکست دعوت کرده است. این برنامه به صورت ویدئویی از یوتیوب و به صورت صوتی از پلتفرم‌های اصلی پادکست منتشر می‌شود. تاریخچه. این پادکست در ۸ سپتامبر ۲۰۲۲ منتشر شد. پس از گذشت چند هفته پس از انتشار، "نیو هایتس" به پر مخاطب‌ترین پادکست ورزشی در اسپاتیفای و سومین پادکست ورزشی پر مخاطب در اپل پادکستس تبدیل شد. در ژانویه ۲۰۲۳ این برنامه به دلیل حضور همزمان تراویس و جیسون در سوپر بول فصل ۲۰۲۲ محبوبیت بیشتری پیدا کرد. این برای اولین بار در تاریخ سوپر بول بود که دو برادر
برای اولین بار در تاریخ سوپر بول بود که دو برادر مقابل یکدیگر بازی کنند. این پادکست زمانی که تراویس کلسی رابطه‌ای عاشقانه را با خواننده آمریکایی، تیلور سوئیفت آغاز کرد دوباره شاهد افزایش محبوبیت دیگری بود. این پادکست به‌طور منظم در "Monday Night Football" ای‌اس‌پی‌ان و "Sunday Night Football" ان‌بی‌سی پخش می‌شود. تا پایان سال ۲۰۲۴ این پادکست به ۲٬۵ میلیون مشترک در شبکه‌های اجتماعی رسیده بود.
فرزین فرازمند کارشناس فناوری اطلاعات، طراح وب و بنیان‌گذار برند فرازتکنو است. او فعالیت حرفه‌ای خود را با طراحی سایت، توسعه نرم‌افزار و آموزش مهارت‌های کامپیوتری آغاز کرد و با ایجاد برند فرازتکنو در سال ۱۴۰۳، وارد حوزه خدمات و محصولات هوش مصنوعی شد. زندگی. فرزین فرازمند سال‌ها در حوزه فناوری اطلاعات فعالیت کرده و تخصص او شامل طراحی وب‌سایت، برنامه‌نویسی موبایل، توسعه رابط کاربری (UI/UX) و آموزش فناوری است. او با انتشار مقالات آموزشی و معرفی ابزارهای دیجیتال، نقش فعالی در ارتقای آگاهی کاربران فارسی‌زبان از
نقش فعالی در ارتقای آگاهی کاربران فارسی‌زبان از فناوری داشته است.
هرمان سیم (متولد ۲۹ مه ۱۹۴۷) رئیس سابق اداره امنیت وزارت دفاع استونی و یک جاسوس محکوم شده روس است. پرونده سیم اولین پرونده از زمان استقلال مجدد استونی در سال ۱۹۹۱ بود که در آن یک مأمور واقعی شناسایی، محاکمه و به جرم خیانت محکوم شد. حرفه و جاسوسی. سیم در سور-جانی متولد شد و در سال ۱۹۷۰ به عنوان افسر شبه‌نظامی به وزارت کشور شوروی پیوست و تا سال ۱۹۹۱ در جمهوری سوسیالیستی استونی خدمت کرد و به درجه سرهنگی رسید. پس از استقلال استونی، که در طی آن نقش مهمی در سازماندهی مقاومت استونی در برابر تجاوز نظامی روسیه ایفا
مقاومت استونی در برابر تجاوز نظامی روسیه ایفا کرد، سمت‌های مختلفی را در وزارت کشور و هیئت پلیس، از جمله مدیرکل هیئت، بر عهده داشت و در سال ۱۹۹۵ به عنوان رئیس دفتر تحلیل اطلاعات اداره سیاست دفاعی، کار خود را در وزارت دفاع آغاز کرد. در سال ۲۰۰۱، او به عنوان رئیس اداره تازه تأسیس حفاظت از اسرار دولتی معروف به اداره امنیت ملی ( منصوب شد) و مسئول حفاظت از تمام ارتباطات طبقه‌بندی‌شده بین استونی و متحدانش بود. سیم به عنوان رئیس اداره امنیت وزارت دفاع، وظیفه هماهنگی حفاظت از اسرار دولتی را بر عهده داشت. این اداره
حفاظت از اسرار دولتی را بر عهده داشت. این اداره همچنین مسئول صدور دسترسی به اطلاعات طبقه‌بندی‌شده و مدیریت داده‌های سازمان‌های بین‌المللی، از جمله ناتو، اتحادیه اروپا و سایر شرکای دفاعی استونی است. او همچنین در طراحی سیستم‌های حفاظت از اطلاعات اتحادیه اروپا و ناتو مشارکت داشت. در ۲۱ سپتامبر ۲۰۰۸، سیم به همراه همسرش هیته سیم به ظن جمع‌آوری غیرقانونی و انتقال اطلاعات طبقه‌بندی‌شده به یک دولت خارجی ناشناس دستگیر شد. اعتقاد بر این است که خسارات وارده توسط هرمان سیم به امنیت استونی محدود نشده است. از سال ۲۰۰۱
سیم به امنیت استونی محدود نشده است. از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۶، سیم مرتباً برای مذاکره در مورد توافق‌نامه‌های حفاظت از اطلاعات طبقه‌بندی شده با کشورهای عضو ناتو و اتحادیه اروپا به خارج از کشور سفر می‌کرد. هرمان سیم همچنین در توسعه امنیت اطلاعاتی با ناتو و اتحادیه اروپا مشارکت داشت، جایی که از سایر کشورها دعوت می‌کرد تا سیستم‌های امنیتی خود را بررسی کنند. در ژوئن ۲۰۰۳، برای او گذرنامه دیپلماتیک صادر شد که به حاملان اطلاعات طبقه‌بندی شده ارائه می‌شد. در نوامبر ۲۰۰۶، هرمان سیم از سمت رئیس اداره حفاظت از اسرار دولتی
هرمان سیم از سمت رئیس اداره حفاظت از اسرار دولتی استعفا داد، اما به عنوان مشاور وزیر دفاع به کار خود ادامه داد و دسترسی به اطلاعات طبقه‌بندی شده را حفظ کرد. تحقیق و محکومیت. این پرونده جنایی توسط دفتر دادستانی عمومی استونی و هیئت پلیس امنیتی که با هیئت اطلاعات و وزارت دفاع همکاری می‌کنند، رسیدگی شد. (طبق قانون مجازات، خیانت به کشور مجازات حبس از سه تا پانزده سال را دارد) در ۶ نوامبر ۲۰۰۸، دفتر دادستانی استونی برخی از اسناد تحقیقات را منتشر کرد که طبق آن، رابط سیم ممکن است یک افسر سرویس اطلاعات خارجی
آن، رابط سیم ممکن است یک افسر سرویس اطلاعات خارجی (روسیه) بوده باشد که از هویت جعلی یک شهروند اتحادیه اروپا استفاده می‌کرده است. در ۲۵ فوریه ۲۰۰۹، سیم به جرم خیانت اعتراف کرد و به دوازده سال و نیم حبس و پرداخت ۲۰٬۱۵۵٬۰۰۰ کرون سوئد (۱٬۲۸۸٬۰۰۰ یورو) غرامت محکوم شد. دادگاه شهرستان هارجو مشخص نکرد که سیم این اطلاعات محرمانه را به کدام کشور تحویل داده است؛ اما دادستان کل، نورمن آس، گفت که سیم از سال ۱۹۹۵ تا زمان دستگیری‌اش در سال ۲۰۰۸، «اطلاعات طبقه‌بندی‌شده استونی و ناتو را جمع‌آوری و به سرویس اطلاعات خارجی
و ناتو را جمع‌آوری و به سرویس اطلاعات خارجی روسیه ارسال کرده است». آس همچنین گفت: «او اطلاعات شخصی برخی از افراد استونیایی را منتقل کرده است، چیزی که ممکن است به منافع استونی آسیب برساند.» به‌طور غیررسمی ادعا شده است که استونی توسط یک کشور دیگر مطلع شده است. رایوو آئگ، رئیس پلیس امنیتی، گفت که سیم سالی سه یا چهار بار در حداقل ۱۵ کشور اروپایی با رابطان سرویس اطلاعات خارجی (روسیه) خود، که به عنوان والری زنتسوف و سرگئی یاکوولف شناسایی شده‌اند، ملاقات می‌کرد. آئگ همچنین گفت که حکم بازداشت بین‌المللی برای دومی
همچنین گفت که حکم بازداشت بین‌المللی برای دومی صادر شده است، که با هویت جعلی پرتغالی به عنوان آنتونیو د خسوس آمورت گراف نیز شناخته می‌شود. ورشکستگی. در ۲۳ مارس ۲۰۰۹، سیم درخواست ورشکستگی شخصی کرد. سیم ارزش کل دارایی‌های نقدشونده خود را ۵٫۴ میلیون کرون سوئد (تقریباً ۳۴۰٬۰۰۰ یورو) تخمین زده است، اما وزارت دفاع (که توسط دادگاه‌ها تأیید شد) ادعا کرد که کل دارایی‌ها ۲۱٫۶ میلیون کرون سوئد است و سیم ۲٫۱ میلیون کرون سوئد به یک بانک ناشناس بدهکار است. دادگاه، لی مورسو را به عنوان متولی موقت سیم منصوب کرد و تاریخ
را به عنوان متولی موقت سیم منصوب کرد و تاریخ جلسه رسیدگی به ورشکستگی را ۱۷ آوریل ۲۰۰۹ تعیین کرد. در همین حال، سیم از فروش هرگونه دارایی خود بدون اجازه متولی منع شده است. روند ورشکستگی سیم به دلیل فقدان توافق پیش از ازدواج بین هرمان سیم و همسرش هیت سیم پیچیده است. در ۲۳ آوریل ۲۰۰۹، دادگاه شهرستان هارجو درخواست ورشکستگی سیم را پذیرفت و سیم را ورشکسته اعلام کرد. پیامدهای سیاسی. در ۲۹ آوریل ۲۰۰۹، ناتو دستور اخراج دو دیپلمات روسی را صادر کرد، که به گفته "فایننشال تایمز" تلافی فعالیت‌های سیم بود. یکی از روس‌های
تایمز" تلافی فعالیت‌های سیم بود. یکی از روس‌های اخراج شده پسر ولادیمیر چیژوف، سفیر روسیه در اتحادیه اروپا، بود. او و دیپلمات دیگر که اخراج شد، به نمایندگی روسیه در ناتو وابسته بودند و گمان می‌رود که به عنوان مأمور اطلاعاتی مخفی کار می‌کردند. آزادی مشروط. دادگاه شهرستان تارتو با صدور حکمی در تاریخ ۵ دسامبر ۲۰۱۹، تصمیم به آزادی زودهنگام سیم با آزادی مشروط گرفت. دادگاه او را تا ۱۸ مارس ۲۰۲۱ به آزادی مشروط محکوم کرد. دادگاه خطر تکرار جرم او را پایین ارزیابی کرد و دریافت که دسترسی سیم به اطلاعات
ارزیابی کرد و دریافت که دسترسی سیم به اطلاعات طبقه‌بندی‌شده‌ای که بالقوه برای کشورهای خارجی جالب است، فوق‌العاده محدود است. او در ۲۳ دسامبر ۲۰۱۹ از زندان تارتو آزاد شد.
اسب رمیده یا اسب یله به اسبی گفته می‌شود که آزادانه زندگی می‌کند، اما ریشه در نژادهای اهلی دارد. بنابراین، اصطلاح اسب رمیده به معنای دقیق زیست‌شناسی، به جانوری با پیشینه و اجداد غیر اهلی اشاره دارد و هر اسب وحشی را شامل نمی‌شود. با این حال، برخی جمعیت‌های اسب رمیده در چارچوب حیات‌وحش مدیریت می‌شوند و در کاربرد عامیانه، اغلب با عنوان «اسب وحشی» شناخته می‌گردند. اسب‌های رمیده عموماً از اسب‌های اهلی منشأ می‌گیرند که سرگردان شده، از اسارت گریخته یا عمداً در طبیعت رها شده‌اند و توانسته‌اند در آن زیست‌بوم به بقا
رها شده‌اند و توانسته‌اند در آن زیست‌بوم به بقا و تولیدمثل ادامه دهند. دوری از انسان در طول زمان موجب می‌شود الگوهای رفتاری این جانوران به ویژگی‌های رفتاری اسب‌های وحشی شباهت بیشتری پیدا کند. شماری از این اسب‌ها که به‌صورت آزاد زندگی می‌کنند، اما گهگاه به‌ویژه در مالکیت خصوصی تحت کنترل یا مدیریت انسان قرار دارند، در ردهٔ «نیمه‌وحشی» طبقه‌بندی می‌شوند. اسب‌های وحشی در دسته‌هایی زندگی می‌کنند که در منابع مختلف با عناوینی همچون «گله»، «گروه» یا «دسته» شناخته می‌شوند. گله‌های اسب وحشی، مشابه همتایان غیر اهلی
می‌شوند. گله‌های اسب وحشی، مشابه همتایان غیر اهلی خود، معمولاً از گروه کوچکی تشکیل شده‌اند که تحت رهبری یک مادیان غالب قرار دارند. این ساختار معمولاً شامل چند مادیان دیگر، کره‌های آن‌ها و اسب‌های نابالغ از هر دو جنس است. در اغلب موارد، تنها یک نر غالب در رأس گله قرار دارد، هرچند گاهی ممکن است چند نر کم‌غلبه نیز در گروه باقی بمانند. در زیستگاه طبیعی، «گله»‌ها را بهتر می‌توان به‌عنوان مجموعه‌ای از چندین گروه کوچک توصیف کرد که قلمرویی مشترک را در اختیار دارند. این گروه‌ها معمولاً کوچک بوده و بین سه تا پنج رأس
این گروه‌ها معمولاً کوچک بوده و بین سه تا پنج رأس عضو دارند، هرچند در مواردی تعداد اعضا به بیش از دوازده نیز می‌رسد. ترکیب اعضای گروه در گذر زمان تغییر می‌کند؛ به‌عنوان نمونه، جانوران جوان پس از رسیدن به سن معینی از گروه زادگاهی خود رانده شده و به گروه‌های دیگر می‌پیوندند، یا نرهای جوان با به چالش کشیدن نرهای مسن‌تر در پی کسب تسلط بر می‌آیند. با این حال، در زیست‌بوم‌های بسته – نظیر پناهگاه‌های ایزوله که امروزه بیشتر اسب‌های وحشی در آن زندگی می‌کنند – حفظ حداقلی از اندازهٔ جمعیت برای جلوگیری از کاهش تنوع
حداقلی از اندازهٔ جمعیت برای جلوگیری از کاهش تنوع ژنتیکی ضروری است. بر اساس مطالعات، برای پایداری جمعیتی در بلندمدت، شمار اسب‌ها یا الاغ‌های آزادگرد باید دست‌کم بین ۱۵۰ تا ۲۰۰ رأس باشد.
پلنگ دم‌دراز با نام اصلی مارسوپیلامی شخصیتی در قالب کتاب‌های کمیک و گونه‌ای جانوری خیالی است که توسط آندره فرانکوین خلق گردیده است. نخستین حضور این شخصیت به ژانویهٔ ۱۹۵۲ و شمارهٔ ۳۱ مجلهٔ کامیکس فرانسوی-بلژیکی "اسپیرو" بازمی‌گردد. از آن زمان، این شخصیت به‌طور مستمر در مجموعهٔ کمیک محبوب بلژیکی "اسپیرو و فانتازیو" به‌عنوان حیوان خانگی شخصیت‌های اصلی حضور یافت، تا آن‌که فرانکوین فعالیت خود را بر روی این مجموعه متوقف ساخت. واپسین حضور این شخصیت در دوران حیات فرانکوین به سال ۱۹۷۰ بازمی‌گردد. در اواخر دههٔ ۱۹۸۰،
به سال ۱۹۷۰ بازمی‌گردد. در اواخر دههٔ ۱۹۸۰، شخصیتی دیگر از همان گونه، مجزا از مارسوپیلامی خانگی متعلق به "اسپیرو و فانتازیو"، صاحب مجموعهٔ فرعی موفقی از مجموعه‌های کمیک با عنوان "مارسوپیلامی" گردید. نگارش این مجموعه بر عهدهٔ گِرِگ، یان و دوگومیه بوده و تصویرگری آن را باتم انجام داده است. انتشار نخستین مجموعه "مارسوپیلامی" در سال ۱۹۸۷، به‌منزلهٔ نخستین اثر منتشرشدهٔ انتشارات مارسو پروداکشنز محسوب می‌شود؛ مؤسسه‌ای که نام خود را از این شخصیت برگرفته است. از آن زمان، "مارسوپیلامی" به یک مجموعه چندرسانه‌ای
آن زمان، "مارسوپیلامی" به یک مجموعه چندرسانه‌ای تبدیل شده است که شامل چندین مجموعه انیمیشن، یک فیلم سینمایی، یک بازی ویدیویی سگا مگا درایو و انواع محصولات دیگر می‌شود. سیارک ۹۸۴۹۴ مارسوپیلامی به افتخار این شخصیت کارتونی نامگذاری شده است.
میخائیل فیلانتویچ اسلینکین (روسی: Слинкин, Михаил Филантьевич) (۵ دسامبر ۱۹۲۵، روستای کاما، ناحیه کوندینسکی، روسیه شوروی ـ ۱۰ اگست ۲۰۰۷، سیمفروپول، اوکراین) کارمند دولت شوروی، خاورشناس، تاریخ‌دان و شرق‌شناس شوروی و اوکراینی، متخصص در تاریخ و سیاست افغانستان و زبان‌شناسی شرقی بود. تحصیلات و خدمت نظامی. میخائیل اسلینکین در فاصلهٔ سال‌های ۱۹۴۳ تا ۱۹۷۱ در ارتش شوروی خدمت کرد. او دانشگاه نظامی را در سال ۱۹۴۴ به پایان رساند و در جنگ جهانی دوم با درجهٔ ستوان به عنوان فرمانده گروهان آتش‌بار خمپاره‌انداز فعالیت داشت
فرمانده گروهان آتش‌بار خمپاره‌انداز فعالیت داشت و در تسخیر برلین شرکت کرد. اسلینکین همچنین دانشکده ویژه مؤسسهٔ نظامی زبان‌های خارجی را در سال ۱۹۵۶ به پایان رساند. درجهٔ نظامی او سرهنگ دوم بود و به زبان‌های انگلیسی، فارسی و دری مسلط بود. او کارشناس ارشد تاریخ شد و در سال ۱۹۷۳ موفق به کسب مدرک کاندیدای علوم تاریخ با رساله‌ای تحت عنوان «نیروهای مسلح افغانستان در سال‌های ۱۹۵۵ تا ۱۹۷۱» گردید. سپس در سال ۲۰۰۰ مدرک دکترای علوم تاریخ را با رساله‌ای با موضوع «به قدرت رسیدن و بحران رژیم چپ‌گرای ترکی ـ امین در
قدرت رسیدن و بحران رژیم چپ‌گرای ترکی ـ امین در افغانستان» دریافت کرد. فعالیت‌های تخصصی و تدریس. میخائیل اسلینکین بین سال‌های ۱۹۵۷ تا ۱۹۹۰ چندین بار در ماموریت‌های طولانی‌مدت در افغانستان حضور داشت و در نقش‌های مختلفی از جمله مترجم ارشد، مشاور ارشد، مشاور سیاسی برای مقامات عالی‌رتبه دولت و حزب خلق افغانستان و مشاور سفارت شوروی در کابل فعالیت کرد. به عنوان مشاور سیاسی، او جایگزینی ببرک کارمل را با نجیب‌الله در سمت رهبر جمهوری دموکراتیک افغانستان در سال ۱۹۸۶ (۱۳۶۵) که به ابتکار کمیتهٔ امنیت دولتی شوروی (KGB)
که به ابتکار کمیتهٔ امنیت دولتی شوروی (KGB) انجام شد، غیرمنطقی و نامناسب می‌دانست. از سال ۱۹۷۳ (۱۳۵۲)، اسلینکین به عنوان استاد تاریخ خاور و زبان فارسی در دانشگاه ملی تاوریک (کریمه) تدریس می‌کرد. او استاد دانشکده تاریخ جدید و معاصر کشورهای خارجی و دانشکده زبان‌شناسی شرقی بود. جوایز و نشان‌ها. اسلینکین در طول زندگی خود چندین نشان و مدال رسمی دریافت کرد، از جمله:
ارتدکس، خودکامگی، و ملیت ( (به انگلیسی: Pravoslávie, samoderzhávie, naródnost') که با نام ناسیونالیسم رسمی نیز شناخته می‌شود، دکترین ایدئولوژیک غالب امپراتوری نیکلاس اول، امپراتور روسیه بود. این دکترین به دنبال وحدت امپراتوری تحت مسیحیت ارتدکس و اقتدار مطلق امپراتور بود، در حالی که ایده‌هایی را که برای آن وحدت مخرب تلقی می‌شدند، سرکوب می‌کرد. این دکترین از یک روند ارتجاعی گسترده‌تر اروپایی پیروی می‌کرد که به دنبال بازیابی و دفاع از نهادهای سیاسی بود که در جنگ‌های ناپلئونی سرنگون شده بودند. «سه‌گانه» ملیت
جنگ‌های ناپلئونی سرنگون شده بودند. «سه‌گانه» ملیت رسمی در ابتدا توسط وزیر آموزش و پرورش، سرگئی اوواروف، در نامه‌ای به مربیان زیردست در تاریخ ۲ آوریل ۱۸۳۳ پیشنهاد شد. این پیشنهاد به زودی توسط نیکلاس و تشکیلات او پذیرفته شد و به رسمیت شناخته شد و مورد حمایت گسترده عموم قرار گرفت و روشنفکرانی مانند میخائیل پوگودین، فئودور تایتچف، و نیکولای گوگول از آن حمایت کردند. منتقدان این سیاست، این اصل را به عنوان فراخوانی برای روسی‌سازی می‌دیدند. با این حال، وجود این اصل، به عنوان اولین ایدئولوژی سیاسی سراسری روسیه از
به عنوان اولین ایدئولوژی سیاسی سراسری روسیه از قرن شانزدهم، نشان‌دهنده گذار قریب‌الوقوع این ملت به مدرنیته بود. جستجوی ایدئولوژی. نیکلاس اول در پی شورش دکابریست‌ها به عنوان امپراتور ظهور کرد؛ تحقیقات بعدی ثابت کرد که بی‌وفایی عمیقاً در میان اشراف - تنها پایه و اساس خاندان رومانوف - ریشه دوانده است. پدر و پدربزرگ او توسط نگهبانان و دولتمردان خود در کودتاهای کاخ کشته شدند. نیکلاس که مشتاق ریشه‌کن کردن شورشیان و تضمین امنیت فیزیکی خود بود، با دقت روند تحقیقات دکابریست‌ها را مطالعه کرد و از نقص‌های دولت سلف
دکابریست‌ها را مطالعه کرد و از نقص‌های دولت سلف خود که به شورش دامن می‌زد، آگاه بود. «از یک نظر، سلطنت نیکلاس اول، مقدمه‌ای طولانی بر قیام دکابریست‌ها بود.» نیکلاس، در راستای اسلاف مطلق‌گرای خود در عصر روشنگری، یک سیستم آموزشی دولتی ایجاد کرد و تدوین قانون را به پایان رساند. او یک سیستم دولتی بسیار منظم اما در نهایت ناکارآمد با «تمرکزگرایی نگران‌کننده» ایجاد کرد، که خود داور اصلی بین دولتمردان رقیب بود. سیستمی که توسط نیکلاس اول ایجاد شده بود، نادرست و ناکارآمد بود، زیرا امپراتور نمی‌توانست شخصاً بر تمام
بود، زیرا امپراتور نمی‌توانست شخصاً بر تمام امور دولتی نظارت کند و تمام اسناد امضا شده را بررسی کند. امپراتور خود را زندانی سیستم خود می‌دید، بنابراین در بیشتر فعالیت‌های روزمره‌اش فقط می‌توانست به مقامات عالی‌رتبه خود تکیه کند. مقامات بالاتر به مقامات رده پایین‌تر متکی بودند. در بیشتر موارد، مقامات دولتی، حتی وزرا، کارها را خودشان انجام می‌دادند و توجه کمی به دستورالعمل‌های کلی امپراتور در یک مورد یا مورد دیگر داشتند. مقامات دولتی ("چینوونیکی‌ها") از استبداد به نفع خود سوءاستفاده می‌کردند. در واقع،
استبداد به نفع خود سوءاستفاده می‌کردند. در واقع، استبداد به پوششی برای پنهان کردن اعمال مقامات در تمام سطوح تبدیل شد. در آن روزها، "چینوونیکی‌ها" بودند که قدرت واقعی را در دست داشتند، اما امپراتور قدرت واقعی را نداشت، زیرا امپراتور چیزی جز وضع‌کننده قوانین نبود. با این وجود، اگر قانونی خاص برای مقامات دولتی سودآور نبود یا به ضرر آنها بود، ایجاد موانع قانونی برای اجرای چنین قانونی مشکلی ایجاد نمی‌کرد. گاهی یک قانون بدون اطلاع امپراتور به سادگی لغو می‌شد، همان‌طور که معمولاً در مورد قوانین امپراتور در مورد
که معمولاً در مورد قوانین امپراتور در مورد تنظیم فعالیت تجاری مذاکره‌کنندگان سن پترزبورگ ("کوپتسی") اتفاق می‌افتاد. در هر صورت، امپراتور همیشه گزارشی دریافت می‌کرد که همه چیز به خوبی پیش رفته و تمام دستورالعمل‌های او اجرا شده است. اما او همچنین بی‌وفایی اشراف را به توطئه‌ای در سراسر اروپا با هدف نابودی سلطنت‌های حاکم، دین و اخلاق نسبت می‌داد. طبق دیدگاه او، روسیه در جنگ‌های ناپلئونی موفق شد در حالی که رژیم‌های پیشرفته‌تر شکست خوردند و اروپا را از فرورفتن در زوال و الحاد نجات دادند. مقایسه با پوتینیسم.
در زوال و الحاد نجات دادند. مقایسه با پوتینیسم. تعدادی از مفسران ، ایدئولوژی ولادیمیر پوتین، حاکم روسیه از سال ۱۹۹۹، را با دکترین ارتدکس، استبداد و ملیت مقایسه کرده‌اند. فیث هیلیس از دانشگاه شیکاگو استدلال کرده است که پوتین «می‌خواهد امپراتوری روسیه و ایدئولوژی‌های راهنمای آن را که ارتدکس، استبداد و ملیت بودند، بازسازی کند - البته اکنون، تحت قدرت یک دولت پلیسی بسیار پیچیده.» مقاله‌ای در سال ۲۰۱۴ در مجله مطالعات اوراسیا استدلال کرد که «پوتین بر میهن‌پرستی، قدرت و دولت‌گرایی برای توجیه تمرکز قدرت و سیاست‌های
و دولت‌گرایی برای توجیه تمرکز قدرت و سیاست‌های اقتدارگرایانه تأکید کرده است. سیاست‌ها و لفاظی‌های پوتین شباهت زیادی به سیاست‌های نیکلاس دارد.» استن گرانت از دانشگاه چارلز استورت استدلال کرده است که «این دیدگاه امروز پوتین همچنان پابرجاست. کلیسا و دولت از هم جدا نیستند. رهبر ارتدکس روسیه، پاتریارک کریل، پوتین را «معجزه خدا» نامیده است.» مایکل هیرش، روزنامه‌نگار فارن پالیسی، اظهار داشته است که این سیاست «در سخنرانی‌ها و نوشته‌های پوتین ذکر نشده است - او هنوز دوست دارد وانمود کند که روسیه یک دموکراسی است -
دوست دارد وانمود کند که روسیه یک دموکراسی است - اما توسط متفکران راست افراطی که گفته می‌شود بر پوتین تأثیر می‌گذارند، از جمله الکساندر دوگین، لِو گومیلِف، ایگور شافارویچ، ایوان ایلین، کنستانتین لئونتیف، سرگئی پتروویچ تروبتسکوی و دیگران که قدمت آنها به ۲۰۰ سال پیش برمی‌گردد، مورد استناد قرار گرفته است.»
رنه باست (متولد ۲۴ ژوئیه ۱۸۵۵ - متوفی ۴ ژانویه ۱۹۲۴) خاورشناس فرانسوی، متخصص زبان بربر و زبان عربی بود. زندگی‌نامه. رنه باسه اولین مدیر «مدرسه ادبیات الجزایر» بود که در سال 1879 در دوران استعمار فرانسه بر الجزایر تأسیس شد. او که عضو انجمن آسیایی پاریس و همچنین انجمن‌های لایپزیگ و فلورانس بود، با مجله آسیایی همکاری می‌کرد و اسلام چینی را مطالعه می‌کرد. آندره باسه و هنری باسه پسران او بودند.
آرنت جان ونسینک (متولد ۷ اوت ۱۸۸۲ در آرلندروین؛ درگذشته ۱۹ سپتامبر ۱۹۳۹ در لیدن) اسلام‌شناس هلندی، مورخ الهیات عرفانی سوریه و استاد زبان‌های سامی بود. زندگی‌نامه. آرنت یان ونسینک، فرزند یوهان هرمان ونسینک، یک کشیش اصلاح‌طلب هلندی، و همسرش آنا سارا گیرترویدا ورمیر، در ابتدا راه پدرش را دنبال کرد و پس از گذراندن دبیرستان در آمرسفورت و لیدن، در سال ۱۹۰۱ شروع به تحصیل در رشته الهیات در دانشگاه اوترخت کرد. با این حال، یک ترم بعد، تصمیم گرفت زبان‌های سامی را مطالعه کند و اولین امتحان خود را در سال ۱۹۰۲ با نمره
کند و اولین امتحان خود را در سال ۱۹۰۲ با نمره عالی گذراند. او این مطالعات را از ژوئیه ۱۹۰۴ در دانشگاه لیدن زیر نظر مایکل یان دِ گویجه، عرب‌شناسان، و کریستین اسنوک هورگرونیه ادامه داد و دکترای خود را در ۳۰ آوریل ۱۹۰۶ دریافت کرد. علاوه بر عبری و آرامی، او زبان‌های سریانی و عربی را نیز آموخت، در سخنرانی‌هایی در برلین و هایدلبرگ شرکت کرد و در ۱۸ مارس ۱۹۰۸ دکترای خود را با پایان‌نامه‌ای با عنوان «محمد و یهودیان مدینه» دریافت کرد. او کار حرفه‌ای خود را با تدریس زبان عبری در مدارس متوسطه و به عنوان مدرس خصوصی
زبان عبری در مدارس متوسطه و به عنوان مدرس خصوصی لهجه‌های سریانی و آرامی غربی در اوترخت آغاز کرد. در همان زمان، او در اوترخت الهیات خواند و بعداً به ترک‌شناس مارتین هوتسما روی آورد. در سال ۱۹۱۲، ونسینک به عنوان استاد زبان عبری در دانشگاه لیدن منصوب شد. در ۳ اکتبر همان سال، او با ماریا الیزابت دوبانتون ازدواج کرد. این زوج صاحب دو پسر و دو دختر شدند. در سال‌های ۱۹۲۷/۲۸، او به عنوان رئیس دانشگاه لیدن خدمت کرد. ونسینک در طول زندگی خود ارتباط نزدیکی با کلیسای اصلاح‌شده هلند داشت. کمی قبل از مرگش در سال ۱۹۳۹،
اصلاح‌شده هلند داشت. کمی قبل از مرگش در سال ۱۹۳۹، جزوه‌ای با عنوان «De Nederlandsch-Hervormde Kerk en de Gemeente van Christus» نوشت که در آن بینش‌های خود را در مورد مراسم مذهبی به اشتراک گذاشت. ونسینک، محققی آرام و گوشه‌گیر، زندگی آرامی داشت و بزرگترین سرگرمی‌اش موسیقی بود که در آن آرامش می‌یافت. ونسینک در میان همکارانش از شهرت بالایی برخوردار بود.
غیبت عدن فیلمی محصول سال ۲۰۲۳ و به کارگردانی مارکو پرگو است. در این فیلم بازیگرانی همچون زوئی سالدانا، گرت هدلند، آدریا آرجونا و تام ویتس ایفای نقش کرده‌اند.
ونوس () چهارمین آلبوم استودیویی خواننده سوئدی، زارا لارسن است. این آلبوم در ۹ فوریه ۲۰۲۴ از طریق سامر هاوس و اپیک رکوردز منتشر شد. "ونوس" آلبومی در سبک دنس پاپ است که موضوعاتی مانند عشق، شکست عشقی و همچنین روابط شخصی لارسن با خانواده و دوستانش را بررسی می‌کند. لارسن این آلبوم را «یک سواری کامل هیجانی و احساسی» توصیف کرده است. این آلبوم با چهار تک‌آهنگ پشتیبانی شد: «Can't Tame Her»، «End of Time»، «On My Love» با همکاری دیوید گتا و «You Love Who You Love». ترانهٔ «Can't Tame Her» بلافاصله پس از انتشار، به
ترانهٔ «Can't Tame Her» بلافاصله پس از انتشار، به موفقیت در پخش رادیویی اروپا رسید و «On My Love» در چند کشور به جمع بیست آهنگ برتر رسید. پس از انتشار آلبوم، واکنش منتقدان عموماً مثبت بود. بیشتر منتقدان ترانه‌های پرانرژی و اجرای وکال لارسن را تحسین کردند، در حالی که نسبت به آهنگ‌های آرام‌تر واکنش‌های متفاوتی داشتند. برای تبلیغ این آلبوم، لارسن به تور ونوس رفت که از ۱۶ فوریه ۲۰۲۴ در منچستر، بریتانیا آغاز شد و در ۷ نوامبر ۲۰۲۴ در نیویورک، ایالات متحده پایان یافت. علاوه بر این، او به عنوان هنرمند افتتاحیه در
علاوه بر این، او به عنوان هنرمند افتتاحیه در کنسرت‌های آمریکایی تور جهانی ۲۰۲۴ کیگو حضور داشت. پیش‌زمینه. در ۳۰ دسامبر ۲۰۲۲، زارا لارسن اعلام کرد که آلبوم جدیدش در آن زمان حدود ۷۰٪ تکمیل شده است. برای این پروژه، لارسن از ترانه‌سرایان و تهیه‌کنندگان کِیسی اسمیت، ریک نوولز و دنجا دعوت کرد تا به او در «ثبت دقیق» صداهایی که می‌خواست در آلبوم بگنجاند کمک کنند. ناولز به ویژه در ایجاد «پایه و اساس» برای آلبوم جدید لارسن نقش داشت و به او این امکان را داد که «کمی از این و کمی از آن» را امتحان کند. لارسن در
«کمی از این و کمی از آن» را امتحان کند. لارسن در مصاحبه‌ای با شرکت جدول‌های رسمی در آوریل ۲۰۲۳ به طرفداران گفت که می‌توانند انتظار «آهنگ‌های رقص شاد و پرانرژی» و همچنین «تعادل احساسی» را داشته باشند. او این پروژه را یک «سواری کامل هیجانی و احساسی» توصیف کرد. در مه ۲۰۲۳، لارسن این آلبوم را «بسیار سرگرم‌کننده» نامید و آن را مجموعه‌ای از «موسیقی واقعاً خوب» توصیف کرد که از بالادها تا آهنگ‌های «رقص‌محور» را شامل می‌شود. لارسن رسماً در ۲۶ اکتبر ۲۰۲۳ از طریق اینستاگرام انتشار آلبوم را اعلام کرد. آلبوم "ونوس"
انتشار آلبوم را اعلام کرد. آلبوم "ونوس" نشان می‌دهد که خواننده «کنترل بیشتری» بر آثار خود دارد. یک بیانیه مطبوعاتی، این اثر را «آلبومی پاپ شایستهٔ یک الهه» توصیف کرده و می‌گوید لارسن با این آلبوم بخشی از «برنامه شخصی خود» را مشخص می‌کند، تا حدی با «نگاهی به مسیر گذشته‌اش». این آلبوم شامل تک‌آهنگ‌های «Can't Tame Her", "End of Time» و «On My Love» است. انتشار آلبوم هم‌زمان با برگزاری تور اروپایی اصلی، یعنی تور ونوس بود که از فوریه تا ژوئیه ۲۰۲۴ برگزار شد.
بن‌بست (به انگلیسی: The Stalemate) یک فیلم وسترن و کمدی درام آمریکایی آماده اکران به نویسندگی و کارگردانی نیکلاس آریولی با بازی بن فاستر، فیونا شو و منی جاسینتو است. خلاصه داستان. در مرزهای غرب قدیم، تعقیب و گریزی بین یک دزد و یک کلانتر شکل می‌گیرد. ساخت. فیلمبرداری اصلی در نیمه اول سال ۲۰۲۵ در سانتافه (نیومکزیکو) انجام شد.
سنکا - دربارهٔ پیدایش زلزله فیلمی محصول سال ۲۰۲۳ و به کارگردانی روبرت شونتکه است. در این فیلم بازیگرانی همچون جان مالکوویچ، لوئیس هوفمان، جرالدین چاپلین، تام زاندر، جولیان سندز، اندرو کوجی، لیلیت اشتاننبرگ، مری-لوئیز پارکر، الکساندر فلینگ و ساموئل فینتسی ایفای نقش کرده‌اند.
میخائیل پاولوویچ تومْسْکی با نام اصلی میخائیل پاولوویچ یفرِموف ‏(۳۱ اکتبر ۱۸۸۰ – ۲۲ اوت ۱۹۳۶)، کارگر کارخانه، فعال اتحادیه‌های کارگری و سیاستمدار شوروی بود. او در دههٔ ۱۹۲۰ رئیس شورای مرکزی اتحادیه‌های کارگری سراسر اتحاد جماهیر شوروی بود. تومسکی در جوانی، تومسکی در کارخانهٔ مهندسی اسمیرنوف در سن‌پترزبورگ کار می‌کرد، اما سرانجام به دلیل تلاش برای سازمان‌دهی یک اتحادیهٔ کارگری از آن شغل اخراج شد. در سال ۱۹۰۴ به‌عنوان یک کارگر مبارز به حزب سوسیال دموکرات کارگری روسیه پیوست و در نهایت به جناح بلشویک این حزب
روسیه پیوست و در نهایت به جناح بلشویک این حزب ملحق شد. پیش از هر چیز فعالیت خود را وقف ایجاد اتحادیه‌های کارگری در روسیه کرد: او در سال ۱۹۰۵ اتحادیهٔ کارگران فلز در روِفل و نیز اتحادیهٔ حفاران و کارگران چاپ سنگی را در سن‌پترزبورگ بنیان گذاشت. فعالیت‌های کارگری او باعث شد دیدگاه‌های سیاسی‌اش رادیکال شود و به سوسیالیسم گرایش پیدا کند. در سال ۱۹۰۷ به‌عنوان نمایندهٔ حزب کارگر سوسیال دموکرات روسیه در پنجمین کنگرهٔ آن در لندن انتخاب شد و پس از بازگشت به روسیه، برای در امان ماندن از سرکوب حکومت تزاری، به فعالیت
در امان ماندن از سرکوب حکومت تزاری، به فعالیت مخفی روی آورد. تومسکی زمانی که حرفهٔ چاپ را در پیش گرفت، یک بلشویک بود، و از آنجا که اتحادیهٔ کارگران چاپخانه از پایگاه‌های اصلی بلشویک‌ها به‌شمار می‌رفت، او در تمام زندگی سیاسی خود در جناح راست حزب باقی ماند. او یکی از چهره‌های برجستهٔ جناح راست، در کنار نیکلای بوخارین و آلکسی رایکوف، و از نسل قدیمی بلشویک‌ها که استالین آنان را تصفیه کرد، شمرده می‌شود. در سال ۱۹۰۸ بازداشت و زندانی شد و به اردوگاه تبعید فرستاده شد تا اینکه انقلاب ۱۹۱۷ روسیه او را آزاد کرد. پس