payamvha/North_RAG huggingface dataset:
della giovinezza»" را در سال ۲۰۰۰ منتشر کرد. پس از نقل مکان به میلان برای کار به عنوان روزنامه‌نگار، او به انتشار آلبوم‌های خود با این گروه ادامه داد و در عین حال با هنرمندانی مانند ویرجینیا میلر همکاری کرد. و همچنین تهیه‌کنندگی آهنگ‌های افراد در صحنه موسیقی ایتالیا از جمله ایرنه گراندی، نومی، پائولا تورچی و آنا اوکسا را بر عهده داشته است. در سال ۲۰۲۰، او اولین آلبوم انفرادی خود به نام «"Forever»" را منتشر کرد و به دنبال آن در سال ۲۰۲۲ آلبوم "«Accade»" را منتشر کرد.
ساخت بمب اتمی ()، یک کتاب تاریخی است که توسط روزنامه‌نگار و مورخ آمریکایی ریچارد رودز نوشته شده و اولین بار توسط سیمون و شوستر در سال ۱۹۸۷ منتشر شد. این کتاب جوایز متعددی از جمله جایزه پولیتزر برای کتاب‌های غیرداستانی عمومی را از آن خود کرد. این روایت، افراد و وقایعی را از اکتشافات اوایل قرن بیستم که منجر به علم شکافت هسته‌ای شد، تا پروژه منهتن و بمباران اتمی هیروشیما و ناگاساکی پوشش می‌دهد. پیشینه. ریچارد رودز پیش از نوشتن «ساخت بمب اتمی»، چندین کتاب داستانی نوشته بود و به عنوان روزنامه‌نگار مستقل کار
نوشته بود و به عنوان روزنامه‌نگار مستقل کار می‌کرد. او به نویسندگی علمی علاقه داشت، هرچند به گفته خودش، تنها آموزش او «دوره‌ای در دانشگاه ییل بود که ما آن را فیزیک برای شاعران می‌نامیدیم». وقتی شروع به کار روی کتاب کرد، متوجه شد که «مقالات اولیه در فیزیک هسته‌ای بسیار واضح نوشته شده‌اند».
الگوریتم درشت‌سازی گراف (به انگلیسی: Graph Coarsening Algorithm) خانواده‌ای از الگوریتم‌های فراابتکاری است که برای کاهش اندازه و پیچیدگی یک گراف بزرگ، ضمن حفظ ویژگی‌های ساختاری کلیدی آن، به کار می‌رود. این الگوریتم‌ها هسته اصلی چارچوب‌های چندسطحی (Multilevel Frameworks) را تشکیل می‌دهند که مسائل بهینه‌سازی پیچیده بر روی گراف‌های عظیم را به مسائلی کوچک‌تر و قابل حل تبدیل می‌کنند. فرایند درشت‌سازی شامل ادغام گره‌های گراف در مجموعه‌هایی به نام ابرگره (Supernode) و تجمیع یال‌های بین این مجموعه‌ها برای ساخت یک
و تجمیع یال‌های بین این مجموعه‌ها برای ساخت یک گراف جدید و کوچک‌تر است. این فرایند به صورت تکراری انجام می‌شود تا گراف به اندازه مطلوب کوچک شود. سپس، مسئله اصلی (مانند افراز یا خوشه‌بندی) روی گراف کوچکِ نهایی حل شده و راه‌حل به دست آمده به تدریج به گراف اصلی و بزرگ‌تر نگاشت داده می‌شود. مفاهیم اصلی. هدف اصلی درشت‌سازی، ساخت دنباله‌ای از گراف‌ها formula_1 است که در آن formula_2 گراف ورودی است و هر گراف formula_3 نسخه کوچک‌تری از formula_4 می‌باشد، به طوری که تعداد گره‌ها به شدت کاهش می‌یابد: formula_5. این
تعداد گره‌ها به شدت کاهش می‌یابد: formula_5. این فرایند بر دو عملیات اصلی استوار است: کیفیت درشت‌سازی به این بستگی دارد که گراف کوچک‌شده چقدر بتواند ویژگی‌های مهم گراف اصلی (مانند ساختار برش‌ها) را حفظ کند. استراتژی‌های درشت‌سازی. انتخاب گره‌ها برای ادغام، مهم‌ترین بخش الگوریتم است و تأثیر مستقیمی بر کیفیت راه‌حل نهایی دارد. این انتخاب معمولاً از طریق الگوریتم‌های تطبیق (Matching) در گراف انجام می‌شود. تطبیق یال سنگین (Heavy Edge Matching - HEM). این روش یکی از مؤثرترین و پرکاربردترین استراتژی‌هاست که در
از مؤثرترین و پرکاربردترین استراتژی‌هاست که در بسته‌های نرم‌افزاری معروفی مانند Metis و Scotch استفاده می‌شود. در HEM، گره‌هایی که با یال‌های پروزن (سنگین) به هم متصل‌اند، برای ادغام اولویت دارند. منطق این استراتژی آن است که گره‌های با ارتباط قوی، به احتمال زیاد باید در یک بخش (Partition) یا خوشه باقی بمانند. مراحل کلی الگوریتم HEM به شرح زیر است: تطبیق تصادفی (Random Matching - RM). در این استراتژی، گره‌ها به صورت تصادفی با یکی از همسایگان خود جفت می‌شوند. این روش بسیار سریع است اما ممکن است ویژگی‌های
این روش بسیار سریع است اما ممکن است ویژگی‌های ساختاری مهم گراف را نادیده بگیرد، زیرا یال‌های سنگین و سبک را به یک چشم می‌بیند. RM معمولاً در مواردی که سرعت بر کیفیت اولویت دارد یا گراف بدون وزن است، استفاده می‌شود. نقش در چارچوب افراز چندسطحی. درشت‌سازی به ندرت به تنهایی استفاده می‌شود و معمولاً فاز اول از یک چارچوب سه‌مرحله‌ای به نام افراز چندسطحی (Multilevel Partitioning) است. این چارچوب برای حل مسائل NP-سخت مانند افراز گراف بسیار مؤثر است. این رویکرد ترکیبی، به الگوریتم امکان می‌دهد هم دیدگاه کلی
ترکیبی، به الگوریتم امکان می‌دهد هم دیدگاه کلی (Global) از ساختار گراف (در فاز درشت‌سازی) و هم دیدگاه محلی (Local) برای بهینه‌سازی دقیق (در فاز پالایش) داشته باشد. تکنیک‌های پیشرفته درشت‌سازی. با ظهور کاربردهای جدید در یادگیری ماشین و تحلیل داده‌های پیچیده، روش‌های درشت‌سازی سنتی با رویکردهای نوین تکمیل شده‌اند: کاربردها. الگوریتم‌های درشت‌سازی در زمینه‌های مختلفی کاربرد دارند:
انتشارات دانشگاه توکیو ، یک نشر دانشگاهی وابسته به دانشگاه توکیو در ژاپن ژاپن است. این دانشگاه در سال ۱۹۵۱، به دنبال سازماندهی مجدد دانشگاه پس از جنگ جهانی دوم تأسیس شد.
روابط خارجی ایالات متحده ()، مجموعه کتابی است که توسط دفتر مورخان در وزارت امور خارجه ایالات متحده منتشر شده است. این مجموعه، مستند رسمی سوابق تاریخی از تصمیمات مهم سیاست خارجی ایالات متحده و فعالیت‌های دیپلماتیک مهم را ارائه می‌دهد. این مجموعه در سال ۱۸۶۱ آغاز شد و اکنون شامل بیش از ۴۵۰ جلد مجزا است. جلدهای منتشر شده در دو دهه گذشته به‌طور فزاینده‌ای شامل سوابق از طبقه‌بندی خارج شده از تمام آژانس‌های امور خارجه است. مرور کلی. جلدهای «روابط خارجی» شامل اسنادی از کتابخانه‌های ریاست جمهوری، وزارتخانه‌های امور
از کتابخانه‌های ریاست جمهوری، وزارتخانه‌های امور خارجه و دفاع، شورای امنیت ملی، آژانس اطلاعات مرکزی، آژانس توسعه بین‌المللی و سایر آژانس‌های امور خارجه و همچنین اسناد خصوصی افراد دخیل در تدوین سیاست خارجی ایالات متحده است.
سال عبری ۶۰۰۰ بر اساس منابع کلاسیک یهودی خاخامی، آخرین زمان برای آغاز عصر مسیحایی است. تلمود، میدراش، "پیرکی د-ربی الیزر"، و "زوهر" تصریح می‌کنند که تاریخی که مسیح در سال ۶۰۰۰ پس از خلقت ظهور خواهد کرد. طبق سنت، تقویم آنو موندی از زمان خلقت، یعنی ۳۷۶۱ سال قبل از میلاد، آغاز شده است. سال عبری فعلی (۲۰۲۴/۲۰۲۵) برابر با ۵۷۸۵ است. با این محاسبه، آغاز شش هزارمین سال در شبانگاه ۲۹ سپتامبر ۲۲۳۹ و پایان آن در شبانگاه ۱۶ سپتامبر ۲۲۴۰ در تقویم میلادی خواهد بود.
مرحله حذفی ای‌اف‌سی کاپ ۲۰۱۹ از ۱۷ ژوئن تا ۴ نوامبر ۲۰۱۹ برگزار شد. در مجموع ۱۱ تیم در مرحله حذفی برای تعیین قهرمان ای‌اف‌سی کاپ ۲۰۱۹ به رقابت پرداختند. تیم‌های راه یافته. تیم‌های زیر از مرحله گروهی راه یافتند: فرمت. در مرحله حذفی، ۱۱ تیم یک تورنمنت تک‌حذفی را برگزار کردند و تیم‌ها تا نیمه نهایی پلی‌آف بین منطقه‌ای به پنج منطقه تقسیم شدند. هر مسابقه به صورت رفت و برگشت برگزار شد، به جز فینال که به صورت تک‌بازی برگزار شد. در صورت لزوم، از قانون گل زده در خانه حریف (برای مسابقات رفت و برگشت)، وقت اضافه (گل
حریف (برای مسابقات رفت و برگشت)، وقت اضافه (گل زده در خانه حریف در وقت اضافه اعمال نمی‌شود) و ضربات پنالتی برای تعیین برنده استفاده شد (ماده ۱۱.۳ آیین‌نامه). برنامه. برنامه مسابقات به شرح زیر بود (غ: منطقه غرب آسیا؛ آ: منطقه آسه‌آن). مسابقات در منطقه غرب آسیا روزهای دوشنبه و سه‌شنبه برگزار شد، در حالی که مسابقات در منطقه آسه‌آن و پلی‌آف بین منطقه‌ای روزهای سه‌شنبه و چهارشنبه برگزار شد. نمودار. نمودار مسابقات به شرح زیر است: این نمودار پس از قرعه‌کشی فینال‌های منطقه‌ای و نیمه نهایی پلی‌آف بین منطقه‌ای، که
منطقه‌ای و نیمه نهایی پلی‌آف بین منطقه‌ای، که در تاریخ ۲ ژوئیه ۲۰۱۹، ساعت ۱۵:۰۰ به وقت وقت مالزی (یوتی‌سی ۸+) در ساختمان ای‌اف‌سی در کوالا لامپور، مالزی برگزار شد، تعیین شد. نیمه نهایی منطقه‌ای. خلاصه. در نیمه نهایی منطقه‌ای، چهار تیم واجد شرایط از منطقه غرب آسیا (گروه‌های A تا C) در دو بازی رفت و برگشت و چهار تیم واجد شرایط از منطقه آسه‌آن (گروه‌های F تا H) در دو بازی رفت و برگشت به مصاف هم رفتند که قرعه‌کشی مرحله گروهی و شناسایی بهترین تیم دوم، ترتیب مسابقات و مراحل را مشخص می‌کرد. منطقه غرب آسیا. "العهد
و مراحل را مشخص می‌کرد. منطقه غرب آسیا. "العهد در مجموع ۱–۰ برنده شد." "الجزیره در مجموع ۴–۳ برنده شد." منطقه آسه‌آن. "هانوی در مجموع ۳–۲ برنده شد." "۲–۲ در مجموع. بکامکس بین دونگ با گل زده بیشتر در خانه حریف برنده شد." فینال منطقه‌ای. خلاصه. قرعه‌کشی فینال منطقه‌ای در ۲ ژوئیه ۲۰۱۹ برگزار شد. در فینال‌های منطقه‌ای، دو برنده نیمه نهایی منطقه‌ای غرب آسیا با یکدیگر بازی کردند و دو برنده نیمه نهایی منطقه‌ای آسه‌آن با یکدیگر بازی کردند و ترتیب مراحل با قرعه‌کشی مشخص شد. برنده فینال منطقه‌ای غرب آسیا به فینال
مشخص شد. برنده فینال منطقه‌ای غرب آسیا به فینال راه یافت، در حالی که برنده فینال منطقه‌ای آسه‌آن به نیمه نهایی پلی‌آف بین منطقه‌ای راه یافت. منطقه غرب آسیا. "العهد در مجموع ۱–۰ برنده شد." منطقه آسه‌آن. "هانوی در مجموع ۲–۰ برنده شد." نیمه نهایی پلی‌آف بین منطقه‌ای. خلاصه. قرعه‌کشی نیمه نهایی پلی‌آف بین منطقه‌ای در ۲ ژوئیه ۲۰۱۹ برگزار شد. در نیمه نهایی پلی‌آف بین منطقه‌ای، چهار برنده منطقه‌ای به غیر از منطقه غرب آسیا در دو گروه بازی کردند، یعنی برنده منطقه آسیای مرکزی (گروه D)، برنده منطقه جنوب آسیا (گروه
آسیای مرکزی (گروه D)، برنده منطقه جنوب آسیا (گروه E)، برنده منطقه شرق آسیا (گروه I) و برنده فینال منطقه‌ای آسه‌آن (که هویت آن در زمان قرعه‌کشی مشخص نبود)، و مسابقات و ترتیب مراحل با قرعه‌کشی و بدون هیچ گونه سیدبندی مشخص شد. مسابقات. "هانوی در مجموع ۵–۴ برنده شد." "۲۵ آوریل در مجموع ۵–۴ برنده شد." فینال پلی‌آف بین منطقه‌ای. خلاصه. در فینال پلی‌آف بین منطقه‌ای، دو برنده نیمه نهایی پلی‌آف بین منطقه‌ای با یکدیگر بازی کردند و ترتیب مراحل توسط قرعه‌کشی نیمه نهایی پلی‌آف بین منطقه‌ای تعیین شد. برنده فینال پلی‌آف
پلی‌آف بین منطقه‌ای تعیین شد. برنده فینال پلی‌آف بین منطقه‌ای به فینال راه یافت. مسابقات. "۲–۲ در مجموع. ۲۵ آوریل با گل زده بیشتر در خانه حریف برنده شد." فینال. در فینال، برنده فینال منطقه‌ای غرب آسیا و برنده فینال پلی‌آف بین منطقه‌ای با یکدیگر بازی کردند، و تیم میزبان (برنده فینال پلی‌آف بین منطقه‌ای) به تناوب فینال فصل قبل را برگزار کرد. این مسابقه در ابتدا قرار بود توسط ۲۵ آوریل در ورزشگاه کیم ایل-سونگ در پیونگ‌یانگ، کره شمالی در تاریخ ۲ نوامبر ۲۰۱۹ برگزار شود. با این حال، در ۲۲ اکتبر ۲۰۱۹، به دلیل
برگزار شود. با این حال، در ۲۲ اکتبر ۲۰۱۹، به دلیل تصمیم کره شمالی برای ممنوعیت پخش تلویزیونی بازی‌های فوتبال، ای‌اف‌سی اعلام کرد که فینال در شانگهای، چین برگزار می‌شود تا مسابقه پخش شود. در ۲۵ اکتبر ۲۰۱۹، مسابقه از ۲ نوامبر به ۴ نوامبر تغییر زمان داد و شهر میزبان از شانگهای به کوالا لامپور، مالزی منتقل شد.
روجرو تراکیا (; – ) ژنرال ایتالیایی در طول جنگ دوم ایتالیا و اتیوپی و جنگ جهانی دوم بود. او بیشتر دوران کاری خود را در مستعمرات آفریقایی ایتالیا گذراند. زندگی‌نامه. پس از ثبت نام در ارتش سلطنتی ایتالیا و افسر شدن، در سال ۱۹۰۹ به اریتره اعزام شد. در سال‌های ۱۹۱۱–۱۹۱۲ با درجه ستوان در جنگ ایتالیا-ترکیه شرکت کرد و در طول نبرد زنزور مدال برنز شجاعت نظامی را کسب کرد. پس از پایان خصومت‌ها علیه امپراتوری عثمانی، او در لیبی ماند و در نبرد علیه شورشیان سنوسی شرکت کرد و در این نبرد زخمی شد و در دسامبر ۱۹۱۳ مدال نقره
و در این نبرد زخمی شد و در دسامبر ۱۹۱۳ مدال نقره شجاعت نظامی دریافت کرد. در سال ۱۹۱۶ در نبرد سنوسی شرکت کرد و بعداً به ایتالیا بازگشت و در مراحل پایانی جنگ جهانی اول با درجه سرگردی در مونته گراپا جنگید و به دلیل نقشش در نبردهای ژانویه و ژوئن ۱۹۱۸، مدال نقره و برنز دیگری کسب کرد. او پس از جنگ به کار خود ادامه داد و در سال ۱۹۳۰ به عنوان فرمانده هنگ سی‌ام پیاده‌نظام «پیزا» منصوب شد. در سال ۱۹۳۵ با درجه سرهنگی در فتح اتیوپی در راس تیپ دوم اریتره شرکت کرد و در نبردهای تمبین و میچیف شرکت کرد. او خود را در نبرد
نبردهای تمبین و میچیف شرکت کرد. او خود را در نبرد برجسته کرد و برای شایستگی جنگ در می ۱۹۳۶ به سرتیپی ارتقا یافت. پس از اشغال آدیس آبابا، او در راس کمیساریای دبره برهان قرار گرفت و وظیفه سرکوب مقاومت توسط قوم حبشه که اسلحه خود را در اسکیو به زمین نگذاشته بودند. در میان آنها آببه آریگای و برادران کاسا بودند که از سلالی کاسا اسلحه‌ها را برای چریک‌ها تأمین می‌کردند. کاروا کاسی در نزدیکی جاده ای که آدیس آبابا را به گوجام متصل می‌کرد، کار می‌کرد و جریان تدارکات به پایتخت را تهدید می‌کرد. تشدید اقدامات افراد
به پایتخت را تهدید می‌کرد. تشدید اقدامات افراد آرگای، فرماندهی ایتالیا را به برنامه‌ریزی عملیات اف با هدف تصرف فیچه به منظور تأمین امنیت جاده‌های منتهی به آدیس آبابا سوق داد، اما تا اوایل دسامبر ۱۹۳۶ هیچ کاری انجام نشده بود، بنابراین تراکیا تصمیم گرفت که خود شخصاً وارد عمل شود و با نیروهایی که در اختیار داشت، وارد عمل شود. در ۹ دسامبر، او مندیدا را که خالی از سکنه یافت، اشغال کرد. با این وجود، ساختمان‌ها و محصولات خانواده آرگای و هوادارانش را به آتش کشید. بلافاصله پس از آن، دانبو را اشغال کرد و در آنجا
بلافاصله پس از آن، دانبو را اشغال کرد و در آنجا ستونی به رهبری سرهنگ آمدئو توستی به او پیوست. در ۱۳ دسامبر، نیروهای ایتالیایی روستاهای عبداله و دیرما را اشغال کردند و در آنجا با آربگنوک درگیر شدند. ۸۸ چریک در عملیات کشته و بیست و سه نفر پس از تصرف اعدام شدند و دو روستا با خاک یکسان شدند. در مجموع، از ۹ تا ۱۵ دسامبر، نیروهای تراکیا ۱۲۶ نفر از آربگنوک‌ها را در نبرد کشتند و ۷۲ نفر دیگر را پس از تصرف به ضرب گلوله کشتند و یک مسلسل سنگین، نه مسلسل سبک و ۱۵۵۷ تفنگ را به غنیمت گرفتند. تلفات ایتالیایی‌ها به ده
تفنگ را به غنیمت گرفتند. تلفات ایتالیایی‌ها به ده آسکاری رسید. تراکیا سپس به پیشروی خود به سمت فیچه ادامه داد و چندین روستا را یافت که توسط نیروهای عقب‌نشینی آرگای به آتش کشیده شده بودند. روستاهایی که سالم مانده بودند، در صورت مشکوک بودن به پنهان کردن سلاح، نابود شدند و مردان اعدام شدند. در ۲۱ دسامبر، آبرا و آسفاوسن کاسا تسلیم تراکیا شدند، زیرا هایلو تکله هایمانوت (از طرف نایب‌السلطنه رودولفو گراتزیانی) به آنها قول داده بود که به آنها آسیبی نخواهد رسید. اما تراکیا آنها را در همان روز در میدان اصلی فیچه
اما تراکیا آنها را در همان روز در میدان اصلی فیچه تیرباران کرد. پس از آن، تراکیا یک پادگان نظامی در فیچه تأسیس کرد و سرهنگ آردوینو گارلی را به عنوان وزیر مقیم در آنجا گذاشت. او از روحانیون محلی اطاعت کرد، دستور بازگشایی مدرسه امهری، تأسیس یک بیمارستان غیرنظامی و توزیع یارانه بین روحانیون و غیرنظامیان را داد. در مجموع، ۲۲۱ چریک اتیوپیایی در طول نبرد کشته و ۱۶۲ نفر دیگر اعدام شدند؛ یک تانک، یک توپ صحرایی، شصت و یک مسلسل و ۶۰۷۳ تفنگ به غنیمت گرفته شد. تلفات ایتالیایی‌ها به ۱۰۱ کشته شدند. در ۴ ژانویه ۱۹۳۷،
ایتالیایی‌ها به ۱۰۱ کشته شدند. در ۴ ژانویه ۱۹۳۷، تراکیا از فیچه به سمت نیل آبی پیشروی کرد تا کل منطقه را مطیع خود کند. رهبران مقاومت مانند ایلما ولدیسوس و هایله سلاسیه زروفو دستگیر و تیرباران شدند. در ۸ مارس، تراکیا با سرهنگ پیراهن مشکی فروچیو گاتی به عنوان فرمانده پادگان دبره برهان جایگزین شد و پادگان گور سلاسیه را به دست گرفت. پس از سوء قصد به جان نایب‌السلطنه گراتزیانی در آدیس آبابا در ۱۹ فوریه ۱۹۳۷، تراکیا دستور انجام عملیات تلافی‌جویانه علیه صومعه دبره لیبانوس را دریافت کرد، اما این اقدام تا ماه مه به
لیبانوس را دریافت کرد، اما این اقدام تا ماه مه به تعویق افتاد و در نهایت توسط ژنرال پیترو مالتی انجام شد. تراکیا به خاطر نقشش در فتح اتیوپی، دو نشان نقره شجاعت نظامی دیگر دریافت کرد. پس از بازگشت به ایتالیا، تراکیا قبل از اینکه معاون فرمانده لشکر ۳۲ موتوریزه ترنتو شود، در اختیار وزارت مستعمرات بود. سپس از اوت تا سپتامبر ۱۹۳۸ به سپاه بولزانو، از سپتامبر ۱۹۳۸ تا فوریه ۱۹۳۹ به سپاه رم و از فوریه تا مه ۱۹۳۹ به سپاه تورین پیوست. در ۵ مه ۱۹۳۹، تراکیا فرماندهی لشکر ۵۹ پیاده‌نظام کالیاری، مستقر در ورچلی را بر عهده
۵۹ پیاده‌نظام کالیاری، مستقر در ورچلی را بر عهده گرفت و تا ۲۸ مه ۱۹۴۰ (که در اوت ۱۹۳۹ به درجه سرلشکری ارتقا یافت) در این سمت باقی ماند، زمانی که فرماندهی لشکر ۶۲ پیاده‌نظام «مارماریکا» مستقر در لیبی به او داده شد. در سپتامبر ۱۹۴۰، او به همراه لشکر خود در حمله ایتالیا به مصر شرکت کرد و سپس در جنوب سولوم موضع گرفت. پس از شروع ضدحمله بریتانیا در دسامبر ۱۹۴۰، لشکر مارماریکا به باردیا عقب‌نشینی کرد. در ۳ ژانویه ۱۹۴۱، نیروهای کشورهای مشترک‌المنافع حمله خود را به باردیا آغاز کردند که پس از دو روز نبرد سقوط کرد.
باردیا آغاز کردند که پس از دو روز نبرد سقوط کرد. در ۴ ژانویه، تراکیا و ژنرال الساندرو دِ گوئیدی، فرمانده لشکر ۶۳ پیاده‌نظام «سیرنه»، پیشنهاد تسلیم هیئت بریتانیایی را که با هدف جلوگیری از خونریزی بیشتر ارائه شده بود، رد کردند، اما روز بعد در مقر خود به اسارت درآمدند. تراکیا به یک اردوگاه اسرای جنگی در مصر و بعداً به هند منتقل شد و تا سال ۱۹۴۴ در اسارت بریتانیا باقی ماند، تا اینکه پس از امضای آتش‌بس کاسیبیل آزاد شد. در سال ۱۹۵۰، او توسط دولت اتیوپی به جنایات جنگی متهم شد، اما هرگز تحت پیگرد قانونی قرار
جنگی متهم شد، اما هرگز تحت پیگرد قانونی قرار نگرفت. او در سال ۱۹۵۵ در رم درگذشت. عملیات پلیس استعماری. پس از اشغال آدیس آبابا، که به فرماندهی ایستگاه پلیس دبره برهان منصوب شده بود، درگیر عملیات پلیس استعماری در شوا علیه راسی‌های حبشی بود که سلاح‌های خود را زمین نگذاشته بودند. از سلاله، دو برادر کاسا، پسران راس کاسا دارگیه، به تأمین آذوقه برای همه راسی‌هایی که سلاح‌های خود را زمین نگذاشته بودند، از جمله بالامباراها آببه آرگای، ادامه دادند. دجیاک‌های آورا و آسفائوسن کاسیا در ۲۲ دسامبر ۱۹۳۶، در منطقه فیچه، پس
کاسیا در ۲۲ دسامبر ۱۹۳۶، در منطقه فیچه، پس از دریافت تضمین‌هایی که توسط ژنرال‌های گرازیانی و خود تراکیا امضا شده بود، مبنی بر اینکه جانشان نجات خواهد یافت، تسلیم ایتالیایی‌ها شدند. برادران با اطمینان حدود ساعت ۶ بعد از ظهر آن روز خود را معرفی کردند. ژنرال تراکیه، که به نام ایتالیا تسلیم آنها را پذیرفته و جانشان را تضمین کرده بود، آنها را در آنجا پذیرفت، به چادر خود دعوت کرد، آنها را نشاند، به آنها قهوه تعارف کرد، راس هلیلو را فرستاد و چند دقیقه بعد، ساعت ۶:۳۵ بعد از ظهر، آنها را تیرباران کرد. دقیقاً به
۶:۳۵ بعد از ظهر، آنها را تیرباران کرد. دقیقاً به همین دلیل، امپراتوری در آستانه شورش بود؛ حبشی‌ها همیشه به قول خود اهمیت اساسی می‌دادند، اما این در مورد ژنرال مورد بحث صدق نمی‌کرد. مقاومت اتیوپیایی که در نزدیکی جاده‌ای که آدیس آبابا را به گوجام متصل می‌کرد، شکل گرفت، تدارکات را به پایتخت در وضعیت بحرانی قرار داد. تشدید اقدامات افراد آرگای، فرماندهی ایتالیا را در موقعیتی قرار داد که مجبور بود عملیات F را تا دسامبر با هدف اشغال فیچه برای بازگرداندن ارتباطات آماده کند، اما تا دسامبر هیچ کاری انجام نشده بود،
آماده کند، اما تا دسامبر هیچ کاری انجام نشده بود، بنابراین صبح ۹ دسامبر، پس از درخواست حمایت از سرهنگ توستی، عملیات را به‌طور مستقل و تنها با نیروهای در اختیار خود آغاز کرد. عصر همان روز، مندیدا را اشغال کرد که خالی از سکنه یافت، اما به هر حال به آتش زدن خانه‌ها و مزارع خانواده آرگای و هوادارانش ادامه داد. بلافاصله پس از آن، دانبو را اشغال کرد و ستون توستی به آنها پیوست. در طول تثبیت مواضع، اقدامات تسلیم متعددی از سوی مردم محلی آغاز شد و تحویل سلاح‌هایی که طبق گزارش‌های او «عمدتاً در وضعیت عالی» بودند،
که طبق گزارش‌های او «عمدتاً در وضعیت عالی» بودند، آغاز شد. در ۱۳ دسامبر، واحدهای ایتالیایی همچنین عبدالا و دیرما را اشغال کردند که در آنجا درگیری‌هایی با آربگنوک‌ها رخ داد که از این تعداد، ۸۸ نفر در جریان درگیری‌ها کشته و ۲۳ نفر اعدام شدند. این دو روستا با خاک یکسان شدند. تا ۱۵ دسامبر، در مجموع ۱۲۶ نفر از آربگنوک‌ها در نبرد کشته شدند، در حالی که ۷۲ نفر تیرباران شدند. یک مسلسل سنگین، ۹ مسلسل سبک و ۱۵۵۷ تفنگ نیز به غنیمت گرفته شد، در حالی که تلفات ایتالیایی‌ها در مجموع ۱۰ آسکاری بود. در ۱۶ دسامبر، واحدهای
در مجموع ۱۰ آسکاری بود. در ۱۶ دسامبر، واحدهای ایتالیایی دوباره به سمت فیچه حرکت کردند و تلاش کردند تا در اسرع وقت به محل سکونت برسند تا از فرار دشمن جلوگیری کنند. در دو روز اول، ستون تراکیا تسلیم کلیسای دبره لیبانوس شد، اما تقریباً تمام روستاهای رسیده قبلاً توسط آببه آرگای سوزانده شده بودند. تعداد کمی که زنده مانده بودند، به ظن پنهان کردن سلاح، توسط ایتالیایی‌ها نابود شدند و مردانشان تیرباران شدند. از ۱۸ دسامبر، اوضاع تغییر کرد و روستاهای متعددی با شادی از ایتالیایی‌ها استقبال کردند. در ۱۹ دسامبر، تراکیا
ایتالیایی‌ها استقبال کردند. در ۱۹ دسامبر، تراکیا به سیونگورت رسید، جایی که غبی آورا کاسا را تصرف کرد و روز بعد به سلاله، مرکز سیاسی قلمرو کاسا، رسید. در عوض، ستونی که توسط راس هایلو تکله هایمانوت رهبری می‌شد، توسط تراکیا مستقر شد تا مسیرهای فرار احتمالی را مسدود کند. روز بعد، هر دو برادر کاسا، آورا و آسفائوسن، در میدان اصلی فیچه زندانی و تیرباران شدند. سرهنگ آردوینو گارلی توسط او به عنوان ساکن فیچه منصوب شد و با واحدهای خودش، یک پادگان تشکیل شد تا به‌طور دائم برای دفاع از فیچه باقی بماند، به همراه یک واحد
برای دفاع از فیچه باقی بماند، به همراه یک واحد سیار دیگر برای ادامه سلطه بر منطقه. در همین حال، تمام روحانیون فیچه و دبره لیبانوس تسلیم ایتالیایی‌ها شدند و دستور بازگشایی مدرسه امهری و همچنین افتتاح یک درمانگاه غیرنظامی و یارانه‌های متعدد توزیع شده بین روحانیون و غیرنظامیان صادر شد. در مجموع ۶۰۷۳ تفنگ، ۱ توپ، ۶۱ مسلسل و یک تانک توقیف شد. دویست و بیست و یک اتیوپیایی در نبرد کشته و ۱۶۲ نفر تیرباران شدند، در حالی که ایتالیایی‌ها ۱۰۱ تلفات متحمل شدند. در ۴ ژانویه ۱۹۳۷، با ترک پادگانی در فیچه، او واحدهای خود را
۱۹۳۷، با ترک پادگانی در فیچه، او واحدهای خود را به سمت نیل آبی هدایت کرد با هدف مطیع کردن کل منطقه که در آن چندین گروه متخاصم هنوز در حال فعالیت بودند، که برخی از آنها، مانند بالامباراها ایلما اولدئیسوس و فیتاوراری آیله سلاسیه زروفو، دستگیر و تیرباران شدند. پس از این آخرین عملیات نظامی، تراکیا به دبره برهانه بازگشت، زیرا متقاعد شده بود که کل منطقه را آرام کرده است، اما این صلح تنها مدت کوتاهی دوام آورد. در ۸ مارس، کنسول ام‌وی‌اس‌ان، فروچیو گاتی، به عنوان فرمانده پادگان دبره برهانه جایگزین او شد و پادگان
فرمانده پادگان دبره برهانه جایگزین او شد و پادگان گور سلاسیه را به دست گرفت. پس از حمله ۱۹ فوریه ۱۹۳۷ در آدیس آبابا علیه والی اتیوپی، رودولفو گراتزیانی، او دستور حمله به صومعه دبره لیبینوس را دریافت کرد، اما به دلایلی، این اقدام در ماه مه توسط ژنرال پیترو مالتی، که در این فاصله جایگزین او شده بود، رهبری شد. او که در اختیار وزارت مستعمرات قرار گرفته بود، بعداً معاون فرمانده لشکر ۱۰۲ پیاده‌نظام «ترنتو» شد. بین ۱ آگوست و ۱ سپتامبر ۱۹۳۸، در اختیار سپاه ارتش بولزانو، از ۱ سپتامبر تا ۲۵ فوریه ۱۹۳۹ در اختیار سپاه
از ۱ سپتامبر تا ۲۵ فوریه ۱۹۳۹ در اختیار سپاه ارتش رم و از ۵ فوریه تا ۵ آوریل در اختیار سپاه ارتش تورین قرار گرفت. جنگ جهانی دوم. در ۵ آوریل ۱۹۳۹، او به عنوان فرمانده لشکر ۵۹ پیاده‌نظام «کالیاری» مستقر در ورچلی منصوب شد، سمتی که تا ۲۸ مه ۱۹۴۰ در اختیار داشت، زمانی که فرماندهی لشکر ۶۲ پیاده‌نظام «مارماریکا» در شمال آفریقا را به دست گرفت. در ۱۷ آگوست ۱۹۳۹، او به درجه سرلشکری ارتقا یافت. در سال ۱۹۴۰، او در لشکرکشی شمال آفریقا شرکت کرد، اما در ۵ ژانویه ۱۹۴۱، در طول نبرد باردیا، توسط متفقین اسیر شد. او زندانی
طول نبرد باردیا، توسط متفقین اسیر شد. او زندانی بود اما بعداً در سال ۱۹۴۴ آزاد شد. در سال ۱۹۵۰، او توسط دولت اتیوپی به همراه دیگر رهبران و پرسنل نظامی مانند پیترو بادولیو به جنایات جنگی متهم شد. الساندرو لسونا، الساندرو پیرزیو بیرولی، گوگلیلمو ناسی، کارلو ژلوسو، سباستیانو گالینا، گیدو کورتز و انریکو سرولی.
کلیسای مریم مقدس (تسپنی) (؛ Ծպնիի եկեղեցի) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر ، استان قارص ترکیه می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۷ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای استپانوس مقدس (کوش) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر کوش، استان آراگاتسوتن ارمنستان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۷ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
ماریو جیروتی (; – ) ژنرال آلپینی ارتش سلطنتی ایتالیا در طول جنگ جهانی دوم بود. زندگی‌نامه. او در ۲ سپتامبر ۱۸۸۵ در تورین، پسر لوئیجی جیروتی و کریستینا لوسیاتی، متولد شد. پس از افسر شدن در ۱۴ سپتامبر ۱۹۰۶، در سال ۱۹۱۴ در لیبی خدمت کرد و سپس با درجه سروانی و بعداً سرگرد در جنگ جهانی اول شرکت کرد و مدال نقره (برای عملیاتی در کوه‌های آلپ کارنیک در ژوئن ۱۹۱۶) و نشان برنز شجاعت نظامی (به خاطر رفتارش در طول اولین نبرد مونته گراپا در دسامبر ۱۹۱۷) را به دست آورد. از دسامبر ۱۹۱۸ تا آوریل ۱۹۱۹، به عنوان سرگرد در گردان
۱۹۱۸ تا آوریل ۱۹۱۹، به عنوان سرگرد در گردان آلپینی «مونته آنتلائو»، در بازسازی خاکریزهای رودخانه پیاوه کار کرد. در سال ۱۹۲۲ او فرمانده گردان آلپینی «سوسا»، سپس هنگ ۷۴ «لومباردیا» و بعداً هنگ ۴ آلپینی شد. در ژانویه ۱۹۳۱ به درجه سرهنگی ارتقا یافت و به عنوان رئیس دفتر بازرسی نیروهای آلپینی منصوب شد و جایگزین سرهنگ وینچنزو پائولینی شد، پستی که تا سال ۱۹۳۹ در اختیار داشت. او به سرتیپ ارتقا یافت و در ۱۰ ژوئن ۱۹۴۰، پس از ورود ایتالیا به جنگ جهانی دوم، فرماندهی گروه آلپینی «لوانا» را که از سه گردان آلپینی تشکیل
آلپینی «لوانا» را که از سه گردان آلپینی تشکیل شده بود و در طول حمله به فرانسه در بخش اورکو-بالتئا-استورا مستقر شده بود، به عهده گرفت. در سپتامبر ۱۹۴۰ او فرماندهی لشکر سوم آلپین جولیا را بر عهده گرفت، که آن را در نبردهای تلخ در کوه‌های اپیروس در طول جنگ یونان و ایتالیا رهبری کرد و در نبرد پیندوس و نبرد گذرگاه کلیسورا بین اکتبر ۱۹۴۰ و ژانویه ۱۹۴۱ شرکت داشت. در آغاز لشکرکشی، لشکر جولیا پیشروی ایتالیا به یونان را رهبری می‌کرد، اما در نبرد پیندوس توسط ضدحمله یونانی‌ها محاصره و قطع شد. جیروتی موفق شد محاصره را
محاصره و قطع شد. جیروتی موفق شد محاصره را بشکند و بیشتر لشکر را از نابودی حتمی نجات دهد و به همین دلیل در ۱۵ فوریه به خاطر شایستگی جنگی به درجه سرلشکر ارتقا یافت. در اواخر فوریه، این لشکر حمله یونانی‌ها را که با هدف تصرف تپه‌لنه انجام می‌شد، دفع کرد که به خاطر آن به جیروتی نشان نقره شجاعت نظامی اعطا شد. در ۱۵ نوامبر همان سال، او فرماندهی لشکر ششم تازه تأسیس آلپی گرای را بر عهده گرفت که از مارس ۱۹۴۲ به یوگسلاوی منتقل شده و در عملیات ضد پارتیزانی بین دانیلوفگراد (جایی که ستاد لشکر تأسیس شده بود) و پودگوریتسا
(جایی که ستاد لشکر تأسیس شده بود) و پودگوریتسا و در منطقه نیکشیچ مونته‌نگرو به کار گرفته شد. به خاطر رهبری او در طول این عملیات، به جیروتی نشان صلیب شوالیه نشان نظامی ساووی اعطا شد. او بعداً توسط یوگسلاوی در فهرست جنایتکاران تحت تعقیب کروکاس به دلیل جنایات جنگی مرتکب شده توسط نیروهایش در مونته‌نگرو قرار گرفت. این لشکر در ژانویه ۱۹۴۳ به وطن بازگردانده شد و در جنوب لیگوریا مستقر شد و وظیفه دفاع از پایگاه دریایی لا اسپزیا را بر عهده داشت و در ۱۵ آگوست ۱۹۴۳، جیروتی با ژنرال ماریو گورلیه جایگزین شد و به وزارت
با ژنرال ماریو گورلیه جایگزین شد و به وزارت جنگ در رم منصوب شد، جایی که او در زمان اعلام آتش‌بس کاسیبیله در ۸ سپتامبر در آنجا بود. جیروتی پس از اشغال رم توسط آلمان، به جبهه نظامی مخفی پیوست و به فعالیت‌های مقاومت پرداخت تا اینکه توسط نازی‌ها دستگیر، زندانی و سرانجام پس از بازجویی‌های بی‌رحمانه و بی‌ثمر به اعدام با جوخه آتش محکوم شد، اما رم قبل از اجرای حکم آزاد شد. بدین ترتیب او آزاد شد و در ۱۷ ژوئیه ۱۹۴۴ به عنوان فرمانده بخش جبهه مخفی ارتش سلطنتی ایتالیا منصوب شد و وظیفه جمع‌آوری و مطالعه مطالب مربوط به