payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تور شوگا آگوست دی () همچنین با عنوان تور شوگا آگوست دی 'روز دی (، برگرفته از نام آلبوم) نیز شناخته می‌شود، نخستین تور کنسرت جهانی از رپر و خواننده کره‌ای شوگا که همچنین با نام آگوست دی نیز شناخته می‌شود، بود و در حمایت از نخستین آلبوم استودیویی او به نام "روز دی" برگزار شد. این تور در ۲۶ آوریل ۲۰۲۳ در نیویورک آغاز شد و در ۶ اوت ۲۰۲۳ در سئول، کره جنوبی به پایان رسید.
باشگاه فوتبال توزلا سیتی () یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای است که در شهر توزلا، کشور بوسنی و هرزگوین استقرار دارد و در حال حاضر در لیگ دسته اول فوتبال بوسنی و هرزگوین، دومین سطح لیگ فوتبال در این کشور به فعالیت می‌پردازد. آن‌ها از سال ۲۰۱۸، بازی‌های خانگی خود را در توشانی سیتی استادیوم (ورزشگاه شهرداری توزلا)، مستقر در توزلا انجام می‌دهند که به اندازه ۷۲۰۰ صندلی گنجایش پذیرش تماشاگر دارد. تاریخچه. این باشگاه در سال ۱۹۵۵ به عنوان "باشگاه فوتبال اسلوگا" توسط رایکو واسیچ تأسیس شد و تا سال ۲۰۱۴ در لیگ‌های تحت نظر
واسیچ تأسیس شد و تا سال ۲۰۱۴ در لیگ‌های تحت نظر فدراسیون فوتبال کانتون دی توزلا فعالیت می‌کرد. تحولی بزرگ در تابستان ۲۰۱۲ با ورود ازمیر هوسیچ به وقوع پیوست. در فصل‌های ۲۰۱۴–۱۵ و ۲۰۱۵–۱۶، این باشگاه دو قهرمانی متوالی در گروه شمال دروگا لیگا، لیگ سوم بوسنی و هرزگوین، به دست آورد. در اولین بار این تیم نتوانست مجوز لازم برای صعود به دسته بالاتر را دریافت کند، اما در تلاش دوم موفق به صعود شد و در پلی‌آف باشگاه فوتبال کاریینا کازین را شکست دادند. (شکست ۱–۳ در بازی رفت و پیروزی ۴–۰ در وقت‌های قانونی در بازی
بازی رفت و پیروزی ۴–۰ در وقت‌های قانونی در بازی برگشت). در سال ۲۰۱۸ بزرگ‌ترین موفقیت خود را با کسب مقام قهرمانی در لیگ سته اول فوتبال بوسنی و هرزگوین به دست آورد. چندی بعد آن‌ها نام خود را به "باشگاه فوتبال توزلا سیتی" تغییر داد و بازی‌های خانگی خود را به ورزشگاه شهرداری توشانی منتقل کردند. آن‌ها در پایان فصل ۲۰۲۳–۲۰۲۴ در رتبه ماقبل آخر جدول رده‌بندی لیگ برتر فوتبال بوسنی و هرزگوین قرار گرفتند و نتوانستند به حضور خود در سطح اول فوتبال بوسنی و هرزگوین ادامه دهند و سرانجام به لیگ دسته اول فوتبال بوسنی و
دهند و سرانجام به لیگ دسته اول فوتبال بوسنی و هرزگوین، دومین سطح لیگ فوتبال در کشورشان سقوط کردند. این در حالی است که در پایان فصل ۲۰۲۲–۲۰۲۱ موفق به کسب عنوان نایب قهرمانی شده بودند. رنگ‌ها و نمادها. نمادهای رسمی. با تغییر نام در سال ۲۰۱۸، نشان باشگاه نیز تغییر کرد و در آن "Cvijat Srebrenice" (گل سربرنیتسا) که نماد نسل‌کشی معروف است، گنجانده شد. کشتار سربرنیتسا. در طول جنگ بوسنی نیروهای مسلح صرب در ژوئیه ۱۹۹۵ پس از ورود به سربرنیتسا، با جداسازی بیش از ۸ هزار نفر از مردان و پسران نوجوان مسلمان شهر، آنها را
نفر از مردان و پسران نوجوان مسلمان شهر، آنها را به قتل رساندند. این فاجعه در حالی روی داد که این منطقه زیر پوشش امنیتی نیروهای حافظ صلح سازمان ملل بود. چنین کشتاری در اروپا، از زمان پایان جنگ جهانی دوم، بی‌نظیر بوده و بررسی‌های تاریخی و حقوقی آن و نیز کشف اجساد مربوط به آن کشتار همچنان ادامه دارد. زیرساخت. ورزشگاه. تا سال ۲۰۱۸، اسلوگا بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه باره، یک ورزشگاه کوچک با ظرفیت ۱۰۰۰ نفر، که با الزامات لیگ برتر فوتبال بوسنی و هرزگوین مطابقت نداشت، برگزار می‌کرد. با رسیدن به لیگ برتر، به
نداشت، برگزار می‌کرد. با رسیدن به لیگ برتر، به ورزشگاه شهرداری توشانی در توزلا، که ورزشگاه خانگی باشگاه فوتبال اسلوبودا توزلا است، منتقل شد. این ورزشگاه دارای ظرفیت ۸۴۴۴ نفر است.
دگرشکلی یا تغییر شکل ممکن است اشاره به موارد زیر باشد:
«سکسی نوکیم» (; ) ترانه‌ای از گروه کالکتیو موسیقی اهل کره جنوبی، بالمینگ تایگر با همکاری رپر اهل کره جنوبی، آراِم از بی‌تی‌اس است. نویسندگی ترانه را اعضای گروه، بی‌جی دابلیوان‌جی‌ان، امگا ساپین، مود د استیودنت به همراه آراِم انجام داده‌اند. اعضای گروه سان یاون به همراه بی‌جی دابلیوان‌جی‌ان تهیه‌کنندگی را بر عهده داشتند. «سکسی نوکیم» به عنوان یک تک‌آهنگ دیجیتال در ۱ سپتامبر ۲۰۲۲ منتشر شد و آخرین اثر گروه قبل از آن، «لوپ؟» در سال ۲۰۲۱ بود و همچنین نخستین همکاری این گروه با یک آرتیست دیگر به‌شمار می‌آید.
بالمینگ تایگر (; ) یک گروه کالکتیو موسیقی اهل کره جنوبی متشکل از کارگردان سان یاون، رپر امگا ساپین، دی‌جی ابیس، کارگردانان موزیک ویدئو Jan'Qui و لی‌سوهو، خواننده ترانه‌پردازان سوگوم، دابلیوان‌جی‌ان و مود د استیودنت، و ادیتور هِن‌سون است. گروه در سال ۲۰۱۸ نخستین تک‌آهنگ خود را با نام «I'm Sick» منتشر کرد. بالمینگ تایگر خود را با عنوان یک «جایگزین چندملیتی گروه کی پاپ» توصیف می‌کند و از محدود شدن یا تعریف شدن با یک ژانر خاص خودداری می‌کند.
«طبیعت بی‌جان» () ترانه‌ای از خواننده اهل کره جنوبی، آراِم از بی‌تی‌اس با همکاری رپر آمریکایی اندرسون پاک است. «طبیعت بی‌جان» در ۲ دسامبر ۲۰۲۲ به عنوان دومین ترانه از نخستین آلبوم استودیویی آراِم به نام "ایندیگو" (۲۰۲۲) توسط بیگ هیت میوزیک منتشر شد.
«برگرد پیشم» () ترانه‌ای از خواننده اهل کره جنوبی، آراِم از بی‌تی‌اس برای دومین آلبوم استودیویی او به نام "مکان درست، آدم اشتباه" است. این ترانه به عنوان تک‌آهنگ آغازین این آلبوم در ۱۰ مه ۲۰۲۴ توسط بیگ هیت میوزیک منتشر شد. یک موزیک ویدئو همزمان با این تک‌آهنگ منتشر شد.
دادگاه صلح و ایستگاه پلیس خیابان بو (به ، پیشتر دادگاه پلیس خیابان بو — Bow Street Police Court —) هرکدام یکی از مشهورترین دادگاه‌های صلح و ایستگاه‌های پلیس در انگلستان بودند. در هنگام فعالیت ۲۶۶ ساله‌اش، این دادگاه بی‌درنگ ساختمان‌های مختلفی را در خیابان بو در مرکز لندن، شمال شرقی کاونت گاردن اشغال کرد، که آخرین آن‌ها در سال ۱۸۸۱ باز شد و ایستگاه پلیس پیشتر در جای دیگر خیابان گنجانده شده بود. دادگاه سرانجام سال ۲۰۰۶ بسته شد و کارش به مجموعه‌ای متشکل از چهار دادگاه صلح واگذار شد: وست‌مینستر، کامبرول گرین،
دادگاه صلح واگذار شد: وست‌مینستر، کامبرول گرین، هایبری کرنر و دادگاه صلح شهر وست‌مینستر. قاضی ارشد خیابان بو تا سال ۲۰۰۰، قاضی کل متروپولیتن بود. این ساختمان در فهرست درجه دوم قرار دارد - اماکن دادگاه اکنون یک هتل را تشکیل می‌دهند و قسمت ایستگاه، موزه پلیس خیابان بو را در خود جای داده است. تاریخچه. ۱۷۴۰–۱۸۷۵. نخستین دادگاه خیابان بو سال ۱۷۴۰ تأسیس شد، هنگامی که سرهنگ سِر توماس دی ویل که در وست‌مینستر قاضی بود، قاضی صلح خیابان بو شد و در پلاک ۴ آنجا اقامت گزید. هنری فیلدینگ رمان‌نویس و نمایشنامه‌نویس سال
گزید. هنری فیلدینگ رمان‌نویس و نمایشنامه‌نویس سال ۱۷۴۷ جانشین دی ویل شد. او سال ۱۷۴۸ قاضی صلح شهر وست‌مینستر شد، هنگامی که مشکل مصرف جین و جنایات ناشی از آن در اوج بود. هشت محل مجوزدار در خیابان بود و فیلدینگ گزارش داد که از هر چهار خانه در کاونت گاردن، یکی مغازه جین‌فروشی است. سال ۱۷۴۹، فیلدینگ در پاسخ به درخواست‌ها برای یافتن وسیله‌ای مؤثر به منظور مقابله با جنایت و بی‌نظمی فزاینده، هشت پاسبان معتمد را گرد هم آورد که با عنوان «افراد آقای فیلدینگ» شناخته می‌شدند، که به زودی به راستگویی و کارآمدی در تعقیب
که به زودی به راستگویی و کارآمدی در تعقیب مجرمان شهرت یافتند. پاسبان‌ها به افسران خیابان بو معروف شدند. برادر ناتنی نابینای فیلدینگ، سِر جان فیلدینگ (معروف به «منقارکورهٔ خیابان بو»)، سال ۱۷۵۴ جانشین برادرش در قضاوت شد و گشت را به نخستین نیروی پلیس واقعاً مؤثر پایتخت تبدیل کرد. جاکومو کازانووا از جملهٔ کسانی بود که در دادگاه محاکمه شدند. اوایل سدهٔ نوزدهم شاهد افزایش چشمگیر تعداد و گسترهٔ پلیس مستقر در خیابان بو با تشکیل گشت اسبی خیابان بو در سال ۱۸۰۵ بود که تا مرز لندن را پوشش می‌داد و نخستین واحد پلیس
که تا مرز لندن را پوشش می‌داد و نخستین واحد پلیس یونیفرم‌پوش در بریتانیا بود و در سال ۱۸۲۱ گشت پیاده از اسب که مناطق حومه شهر را پوشش می‌داد. بلافاصله پس از تأسیس این نیرو در سال ۱۸۲۹، یک ایستگاه پلیس متروپولیتن نیز در شماره‌های ۲۵ و ۲۷ تأسیس شد. افسران از آنجا برای پلیس شورش کلدبث فیلدز در سال ۱۸۳۳ فرستاده شدند. ۱۸۷۶–۱۹۹۱: دادگاه. سال ۱۸۷۶ فرانسیس راسل، نهمین دوک بدفورد محلی در ضلع شرقی خیابان بو را به کمیسیون‌های آثار و سازه‌های عمومی علیاحضرت واگذار کرد، تا ترکیبی جدید از دادگاه صلح و ایستگاه پلیس با
تا ترکیبی جدید از دادگاه صلح و ایستگاه پلیس با اجارهٔ سالانهٔ ۱۰۰ پوند بسازند. کار روی ساختمان کنونی با طرحی از نقشه‌بردار کمیسیون سِر جان تیلور، سال ۱۸۷۸ آغاز شد و سال ۱۸۸۱ به پایان رسید — تاریخ ۱۸۷۹ در سنگ‌کاری بالای درب ساختمان فعلی، سالی است که امید می‌رفت کار در آن به پایان برسد. مدخل فهرست هیستوریک اینگلند، سبک معماری را «یونانی-رومی باوقار و گلچین شده با قدری جزئیات ونبرویی و نه به شیوه پنتورن» توصیف می‌کند. در سال ۱۸۷۸ روزنامه‌نگار والتر تورنبری نوشت که این مؤسسه، که هنوز هم به طور کلی دادگاه صلح
که این مؤسسه، که هنوز هم به طور کلی دادگاه صلح نامیده می‌شود، متشکل از «سه قاضی صلح [بود] که هرکدام دو روز هفته را در آن کار می‌کردند». او افزود: در سال‌های پایانی، دادگاه دفتر قاضی ارشد ناحیه (دادگاه‌های صلح) را در خود جای داد که به موضوعات مهمی مانند پرونده‌های استرداد یا پرونده‌های وابسته به شخصیت‌های برجسته عمومی، رسیدگی می‌کرد. خیلی از متهمان مشهور در دادگاه حضور پیدا می‌کردند، اغلب پیش از فرستادن به جلسهٔ دادرسی در دادگاه کیفری مرکزی، اولد بیلی یا دیگر مراکز دادگاه‌های جزا، یا هنگامی که به اتهام
دیگر مراکز دادگاه‌های جزا، یا هنگامی که به اتهام استرداد یا تروریسم بازداشت می‌شدند. این‌ها عبارت بودند از: ۱۸۷۶–۱۹۹۲: ایستگاه. در همین حال، ایستگاه پلیس خیلی فعال بود. افسران آنجا سال ۱۸۹۰ اعتصاب کردند، مری لوید سال ۱۸۹۲ تعرضی در آنجا را گزارش کرد و ایستگاه سال ۱۹۳۹ در کمپین تروریستی اِس پلن مورد تهدید قرار گرفت. پلیس ایستگاه با سربازان مشترک‌المنافع در ۱۹۱۹ و کارگران اعتصابی در ۱۹۳۱ درگیر شدند. زندانیان سرشناسی که بلافاصله پس از دستگیری وارد سلول‌ها شدند عبارتند از کلارا لمبرت، نماینده مجلس کانینگهام
عبارتند از کلارا لمبرت، نماینده مجلس کانینگهام گراهام و برونو منسر، در حالی که افسران برجستهٔ آنجا شامل نورول رابرتز، رابرت هلمز، ایوان فلچر و کمیسران آینده جوزف سیمپسون و پیتر ایمبرت بودند. ۱۹۹۲–اکنون. وضعیت فهرست‌شده ساختمان به این معنی است که بروزرسانی آن با معیارهای نوین، اقتصادی نیست. بر این پایه، در نظر گرفته شد که دادگاه بسته شود تا امکان استفاده بهتر از ساختمان جلوی تالار اپرای سلطنتی لندن فراهم شود. ایستگاه پلیس سال ۱۹۹۲ بسته شد، منطقه آن با ایستگاه پلیس کانن رو ادغام شد و منطقه‌ای جدید با ایستگاه
پلیس کانن رو ادغام شد و منطقه‌ای جدید با ایستگاه پلیس چرینگ کراس تشکیل دادند و در سال ۲۰۰۴ مالکان مشترک دادگاه، متصدیان دادگاه‌های صلح لندن بزرگ و فرماندهی پلیس متروپولیتن دادگاه را به فروش گذاشتند. در ژوئیهٔ ۲۰۰۵ توسعه‌دهندهٔ املاک گری بارت، این محل را خرید تا به یک هتل بوتیک تبدیلش کند و دادگاه در ۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۰۶ بسته شد. آخرین پرونده‌ای که در این دادگاه به آن رسیدگی شد دربارهٔ جیسون جان هندی، ولگرد ۳۳ ساله الکلی بود که متهم به نقض دستور رفتاری ضد اجتماعی خود بود. موارد دیگر در روز آخر شامل گدایان، دزدان
خود بود. موارد دیگر در روز آخر شامل گدایان، دزدان مغازه، رانندگان غیرقانونی مینی‌کب‌ها و یک پروندهٔ تروریستی - نخستین پرونده در نوع خود - بود که در آن یک مظنون به ترور، متهم به نقض دستور کنترل خود شد. روز پایانی با حضور گستردهٔ اهالی مطبوعات برگزار شد. پرونده‌های باقی‌مانده به دادگاه صلح هورس‌فری رود منتقل شدند، که خود سال ۲۰۱۱ هنگامی که کارهایش به دادگاه قدیمی ماری‌لبون سپرده شدند، بسته شد و به دادگاه صلح وست‌مینستر تغییر نام داد. در سال ۲۰۰۸، مقر خیابان بو به توسعه‌دهندگان اتریشی فروخته شد که پروانهٔ
بو به توسعه‌دهندگان اتریشی فروخته شد که پروانهٔ ساخت‌وساز یک هتل و موزه پلیس را دریافت کردند و در عین حال، نمای خارجی ساختمان دادگاه قدیمی را حفظ کردند. در اکتبر ۲۰۱۶ این مقر باز هم فروخته شد، این بار به بازوی بریتانیایی یک شرکت سرمایه‌گذاری قطری، که از پروانهٔ ساخت‌وساز موجود استفاده کرد. هتلی ۹۱ اتاقه که شرکت زنجیره‌ای نومد مستقر در نیویورک آن را اداره می‌کند، در مهٔ ۲۰۲۱ باز شد و یک رستوران عمومی و موزه‌ای برای تاریخ پلیس لندن نیز در کنارش، فعالیت خود را آغاز کردند. پیوند به بیرون. &lt;templatestyles
را آغاز کردند. پیوند به بیرون. &lt;templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt;
کادینا کاکس (زاده ۱۰ مارس ۱۹۹۱) یک پارا ورزشکار است که در مسابقات دو سرعت پارا دو و میدانی تی۳۸ و پارا دوچرخه سواری سی۴ و مجری تلویزیون بریتانیا شرکت می‌کند. او بخشی از مسابقات جهانی دو و میدانی آی‌پی‌سی ۲۰۱۵ و مسابقات جهانی پیست پارا دوچرخه سواری یوسی‌آی در سال ۲۰۱۶ بود که در آن به ترتیب در تایم تریل تی۳۷ ۱۰۰ متر و سی۴ ۵۰۰ متر عناوین جهانی را به دست آورد. او که در پارالمپیک تابستانی ۲۰۱۶ برای بریتانیا شرکت کرد، هم در دو و میدانی و هم در دوچرخه‌سواری، مدال برنز دوی ۱۰۰ متر تی۳۸ زنان را به دست آورد، قبل از
برنز دوی ۱۰۰ متر تی۳۸ زنان را به دست آورد، قبل از کسب مدال طلا در تایم تریل دوچرخه‌سواری سی۴-۵ زنان، و یک طلا دیگر در دوی ۱۰۰ متر تی۳۸، تبدیل شدن به اولین پارالمپیک بریتانیایی که در مسابقات چند رشته ورزشی در همان بازی‌ها مدال طلا را از زمان ایزابل بار در پارالمپیک تابستانی ۱۹۸۴ کسب کرد. در سال ۲۰۲۱ او به عنوان یک شرکت کننده در برنامه "من یک سلبریتی هستم… مرا از اینجا بیرون کن!" در آی‌تی‌وی ظاهر شد. در سپتامبر ۲۰۲۱، کاکس برنده شانزدهمین سری از "سلبریتی مسترشف" بی‌بی‌سی بود. اوایل زندگی و زندگی شخصی. کاکس در
بی‌بی‌سی بود. اوایل زندگی و زندگی شخصی. کاکس در ۱۰ مارس ۱۹۹۱ در لیدز، یورک‌شر غربی، انگلستان از والدین جامائیکایی که به بریتانیا مهاجرت کرده بودند به دنیا آمد. اولین مدرسه او، دبستان براکن اج در چپل تاون، لیدز بود. او قبل از رفتن به دانشگاه متروپولیتن منچستر در دبیرستان وتربی رفت و در آنجا فیزیوتراپی خواند. حرفه ورزشی. به عنوان یک ورزشکار توانمند. کاکس در سن ۱۵ سالگی پس از اینکه مربی هاکی او به او پیشنهاد کرد این ورزش را امتحان کند، شروع به دویدن به صورت رقابتی کرد. در طول سه سال بعد، او در مسابقات منطقه
کرد. در طول سه سال بعد، او در مسابقات منطقه ای زیر ۱۷ سال شرکت کرد و چندین بار در مسابقات ۱۰۰ متر به سکو رسید. در سال ۲۰۰۷، او ۶۰ متر و ۲۰۰ متر را به کارنامه خود اضافه کرد و در مسابقات زیر ۱۷ سال هم در مسابقات آزاد منچستر و هم در مسابقات دو و میدانی آزاد انگلیس در ۶۰ متر در همان سال برنز گرفت. تا سال ۲۰۰۹ کاکس در طول فصل دو و میدانی شرکت می‌کرد و بهترین‌های شخصی ۱۲٫۶۰ ثانیه در ۱۰۰ متر و ۲۵٫۵۸ ثانیه در ۲۰۰ متر را در مسابقات قهرمانی شهرستان یورکشایر و هامبرساید ثبت کرد. در سال ۲۰۱۲ کاکس وارد مسابقات ملی شد و
ثبت کرد. در سال ۲۰۱۲ کاکس وارد مسابقات ملی شد و در مسابقات قهرمانی بی‌یوسی‌اس که در پارک المپیک برگزار شد، بهترین شخصی جدید را در دوی ۲۰۰ متر به ثبت رساند که در نتیجه او مدال برنز گرفت. در سال ۲۰۱۳، او برای اولین بار سد ۱۲ دوم را در ۱۰۰ متر شکست و زمان ۱۱٫۹۷ را در مسابقات قهرمانی دو و میدانی شمال به ثبت رساند. او پس از آن بهترین رکورد شخصی ۱۱٫۹۳ ثانیه را برای ۱۰۰ متر در همان سال به دست آورد. کاکس علاوه بر دویدن، قبل از بیماریش برای یک جایگاه در تیم اسکلت بریتانیا رقابت می‌کرد. در ۱۸ می ۲۰۱۴، کاکس وارد
بریتانیا رقابت می‌کرد. در ۱۸ می ۲۰۱۴، کاکس وارد لوفبرو اینترنشنال شد: دو روز بعد پس از نشان دادن علائم عجیب و غریب به بیمارستان منتقل شد و تشخیص داده شد که دچار سکته مغزی شده است. پس از دو ماه فیزیوتراپی، او به حالت عادی بازگشت و دوباره تمرینات خود را آغاز کرد. سپس در ۱۵ سپتامبر ۲۰۱۴، او احساس سوزش در بازوی راست خود را تجربه کرد که طی چند روز بعد به بی‌حسی در بازو و پای راست او بدتر شد و او دوباره به دلیل ظن سکته به بیمارستان منتقل شد. پس از آزمایش‌ها گسترده، تشخیص داده شد که او مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس
تشخیص داده شد که او مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس است. به عنوان دونده پاراسپرت. کاکس با هدف انجام بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۲۰۱۶ در ریو، هم به عنوان یک ورزشکار دوومیدانی تی۳۷ طبقه‌بندی شد تا به حرفه سرعت خود ادامه دهد و هم یک دوچرخه‌سوار سی2. یک ماه بعد، کاکس برای تیم دو و میدانی بریتانیا انتخاب شد تا در مسابقات جهانی دو و میدانی آی‌پی‌سی ۲۰۱۵ در دوحه شرکت کند، جایی که او وارد دوی ۱۰۰ متر و ۲۰۰ متر تی۳۷ شد. در گرمای منتهی به فینال دوی ۱۰۰ متر، کاکس زمان ۱۳٫۵۹ ثانیه را ثبت کرد تا رکورد جهانی مندی فرانسوا-الی
ثانیه را ثبت کرد تا رکورد جهانی مندی فرانسوا-الی فرانسوی را شکست دهد. بعداً در همان روز او در فینال ۱۰۰ متر تی۳۷ دوید و مدال طلا را در زمان ۱۳:۶۰ به دست آورد و هم تیمی اش جورجینا هرمیتاژ را شکست داد و به مقام دوم رسید. آخرین رویداد او در مسابقات قهرمانی، دوی ۲۰۰ متر تی۳۷، پس از اینکه یک دقیقه ثبت نام را از دست داد و از مسابقه محروم شد، با جنجال به پایان رسید. در ژوئن ۲۰۱۶، پس از کسب جایگاهی در پارالمپیک تابستانی ۲۰۱۶ به عنوان ورزشکار تی۳۷، کاکس به عنوان ورزشکار دسته تی۳۸، یک رده‌بندی برای ورزشکاران کم
ورزشکار دسته تی۳۸، یک رده‌بندی برای ورزشکاران کم معلولیت، مجدداً طبقه‌بندی شد. این امر امید او را برای مسابقه در ریو به خطر انداخت زیرا بریتانیا دو ورزشکار دیگر به نام‌های سوفی هان و اولیویا برین را که زمان‌های سریع‌تری را به عنوان دونده‌های تی۳۸ ثبت کرده بودند به میدان فرستاده بود. علیرغم تغییر رده‌بندی، کاکس برای پارالمپیک ریو در ژوئیه ۲۰۱۶ انتخاب شد. در بازی‌ها او در تی۳۸ ۱۰۰ متر طلا، یک نقره در تی۳۵-۳۸ ۴ × ۱۰۰ متر امدادی و یک برنز در تی۳۸ ۱۰۰ متر گرفت. او همچنین رکورد جهانی جدید ۱:۰۰٫۷۱ را برای کسب
او همچنین رکورد جهانی جدید ۱:۰۰٫۷۱ را برای کسب مدال طلا در تی۳۸ ۱۰۰ متر به ثبت رساند. کاکس متعاقباً در مراسم اختتامیه به عنوان پرچمدار تیم بریتانیا انتخاب شد. کاکس که اواخر به تیم بریتانیا اضافه شد، در مسابقات دوی ۱۰۰ متر تی۳۸ در بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۰ در توکیو شرکت کرد. او با زمان ۱:۰۱٫۱۶ که بهترین فصل او بود، چهارم شد. به عنوان یک پارا دوچرخه سوار. در سپتامبر ۲۰۱۵، کاکس وارد مسابقات قهرمانی ملی پیست بریتانیا شد، جایی که او مدال طلا را در تایم تریل ترکیبی دو سرعت سی۱-۵ گرفت. در مارس ۲۰۱۶، کاکس
ترکیبی دو سرعت سی۱-۵ گرفت. در مارس ۲۰۱۶، کاکس نماینده بریتانیا در مسابقات جهانی پیست پارا دوچرخه سواری یوسی‌آی در مونتیچیاری بود. علیرغم اینکه یک روز قبل از مسابقه دوباره به عنوان دوچرخه سوار سی۴ طبقه‌بندی شد، او همچنان در تایم تریل ۵۰۰ متر با رکورد جهانی ۳۷٫۴۵۶ ثانیه طلا گرفت. در ۱ اوت، کاکس در تیم بریتانیای کبیر برای شرکت در پارالمپیک ریو با پتانسیل رقابت در تایم تریل ۵۰۰ متر (سی۴/سی۵) و مسابقه جاده (سی۴/سی۵) انتخاب شد. کاکس در پارالمپیک ۲۰۱۶ در تایم تریل ۵۰۰ متر طلا گرفت: زمان ۳۴٫۵۹۸ ثانیه او همچنین یک
۵۰۰ متر طلا گرفت: زمان ۳۴٫۵۹۸ ثانیه او همچنین یک رکورد جهانی جدید ثبت کرد. در بازی‌های پارالمپیک توکیو با تأخیر، کاکس از عنوان خود در تایم تریل دفاع کرد و بار دیگر با رکورد جهانی ۳۴٫۸۱۲ ثانیه طلا گرفت. جوایز و افتخارات. کاکس در جشنواره افتخارات سال نو ۲۰۱۷ برای خدمات به دو و میدانی و افسر والامقام امپراتوری بریتانیا در جشنواره افتخارات سال نو ۲۰۲۲ به خاطر خدمات به دو و میدانی و دوچرخه سواری منصوب شد. در مارس ۲۰۱۷، کاکس در مراسم جوایز ورزشی تنوع قومیتی بریتانیایی لایکاموبایل که در هیلتون لندن در پارک لین
لایکاموبایل که در هیلتون لندن در پارک لین برگزار شد، جایزه بهترین ورزشکار سال را به نام اسپورتینگ ایکوآلز دریافت کرد. در ۵ ژوئن ۲۰۲۲، کاکس، با دوچرخه سواری در کنار کریس هوی، بخش «زمان زندگی ما» را در مسابقه جوبیلی پلاتینیوم رهبری کرد.
الرجیع مکانی در عربستان سعودی در نزدیکی النجدیه است. در زمان پیامبر اسلام محمد غزوه الرجیع در این مکان انجام شد. برخی مردها از محمد درخواست کردند که مربیانی بفرستد تا اسلام را به آنها بیاموزند، اما مردها از دو قبیله خزیمه که خواهان انتقام قتل خالد بن سفیان توسط پیروان محمد بودند، رشوه گرفتند. به گفته ویلیام مونتگومری وات ، هفت مردی که محمد فرستاده بود ممکن است جاسوسان محمد و مربی قبایل عرب بوده باشند. ادعای وات مبنی بر جاسوس بودن آنها نه مبلغ در مجموعه حدیثی اهل سنت صحیح البخاری آمده است
مقیاس فوجیتا () که مقیاس فوجیتا–پیرسون (Fujita–Pearson scale) نیز نامیده می‌شود، مقیاسی برای اندازه‌گیری شدت پیچند است. این مقیاس اساساً بر اساس آسیبی است که پیچندها به سازه‌های ساخته‌شده توسط انسان و پوشش گیاهی وارد می‌کنند. دسته‌بندی رسمی مقیاس فوجیتو توسط هواشناسان و مهندسان عمران پس از بررسی زمینی یا هوایی خسارت یا هر دو انجام می‌شود و بسته به شرایط، الگوهای چرخش زمین (علایم چرخ‌زاد)، داده‌های رادار هواشناسی، شهادت شاهدان، گزارش‌های رسانه ای و تصاویر آسیب، و نیز تصویرسنجی یا ویدئوسنجی درصورت موجود بودن
و نیز تصویرسنجی یا ویدئوسنجی درصورت موجود بودن تصاویر متحرک انجام می‌شود. مقیاس فوجیتا در ایالات متحده آمریکا از فوریه ۲۰۰۷ با مقیاس بهبودیافته فوجیتا (EF-Scale) جایگزین شده است. کانادا نیز مقیاس EF را به جای مقیاس فوجیتا همراه با ۳۱ «شاخص آسیب خاص» که توسط اداره محیط زیست و تغییر اقلیم کانادا در دسته‌بندی استفاده شده، پذیرفته است.
آخرین قطار برای کریسمس فیلمی محصول سال ۲۰۲۱ و به کارگردانی جولیان کمپ است. در این فیلم بازیگرانی همچون مایکل شین، ناتالی امانوئل، توماس لا، کری الویس، کاترین کلی، فیلیس لوگان، رابین آسکویت و هیلی میلز ایفای نقش کرده‌اند.
گامّالسونسکبی (روستای قدیم سوئدی) ; ; ; به سوئدی محلی Galsvänskbi بخشی از زمییوکا Zmiivka در استان خرسون در نزدیکی سواحل Dnieper در اوکراین است. نام این روستا از این روست که سکنه آن از روستاییان سوئدی‌تبار و از بازماندگان سوئدی- استونیایی‌هایی هستند که به اجبار به این مجل نقل مکان داده شده‌اند، برخی از آنها هنوز به زبان سوئدی صحبت می‌کنند. بنای روستای گامّالسونسکبی. اهالی دهکده قدیم سوئدی در اصل از داگو در استونی امروزی آمده بودند که تا سال ۱۷۲۱ بخشی از سوئد بود. برای حل و فصل یک اختلاف حقوقی با یک ملّاک
بود. برای حل و فصل یک اختلاف حقوقی با یک ملّاک سوئدی بنام استنبوک در داگو از طرف کاترین دوم امپراتور روسیه قطعه زمینی به وسعت حدود ۱۳۰۰۰ هکتار برای حدود ۱۰۰۰ نفر از ساکنان منطقه داگو در نظر گرفته شد. این زمین در فرمانداری جدید روسیه در جنوب اوکراین امروزی، که به تازگی روس‌ها آن را از ترک‌ها فتح کرده بودند واقع شده بود. حرکت از داگو در اوت ۱۷۸۲ آغاز شد و اهالی کوچ داده شده پس از طی یک مسیر طولانی و بسیار سخت به مدت ۹ ماه، که در طول آن بیش از نیمی از آنها به علت سرما و بیماری از بین رفته بودند، به منطقه
به علت سرما و بیماری از بین رفته بودند، به منطقه تعیین شده رسیدند. وقتی اهالی وارد آن سرزمین شدند، اثری از خانه‌هایی که وعده ساختنشان را به آنها داده بودند نیافتند. بعداً بسیاری از آنهایی که از این سفر جان سالم به در برده بودند از بین رفتند، زیرا اکثر آنها در داگو ماهیگیر بودند و به کشاورزی عادت نداشتند، طبق اسناد کلیسا، در مارس ۱۷۸۳ تنها ۱۳۵ نفر زنده مانده بودند. حفظ میراث سوئدی. در ابتدای قرن نوزدهم، روستاهای آلمانی مولهاسندرف، شلانگندرف و کلوستردرف در اطراف روستای سوئدی ساخته شدند. امروزه همه این
در اطراف روستای سوئدی ساخته شدند. امروزه همه این روستاها جزو روستای زمییوکا هستند. روستاهای آلمانی حدود ۷۵ درصد از زمین‌های سوئدی‌ها را به‌طور غیرقانونی غصب کردند. این روستا بعد از ورود آلمانی‌ها به گامّالسونسکبی معروف شد. در نتیجه، سوئدی‌ها در این منطقه در اقلیت قرار گرفتند و بسیاری از کشیش‌ها و معلمانی که در این ناحیه خدمت می‌کردند آلمانی‌زبان بودند. این قضیه، همراه با کمبود روزافزون زمین‌های زراعتی، گاهی منجر به تنش در روابط بین اهالی دهکده قدیم سوئدی با روستاهای آلمانی می‌شد. آتش‌سوزی‌ها، زلزله‌ها و
با روستاهای آلمانی می‌شد. آتش‌سوزی‌ها، زلزله‌ها و بیماری‌ها تعداد روستاییان سوئدی را کاهش می‌داد و تنها از نیمه دوم قرن نوزدهم به بعد است که می‌توان افزایش قابل توجهی در تعداد آنها مشاهده کرد. با وجود این که اهالی گامّالسونسکبی در طول یک قرن تقریباً هیج ارتباطی با سوئد نداشتند، سنت‌ها و اعتقادات لوتری خود را حفظ کردند. آنها همچنین گویش قدیمی سوئدی شرقی خود را نگهداشتند. در پایان قرن نوزدهم، پاره ای ارتباطات با سوئد از نو برقرار شد. مبالغ قابل‌توجهی هم در سوئد و هم در فنلاند برای ساختن یک کلیسای جدید سوئدی
و هم در فنلاند برای ساختن یک کلیسای جدید سوئدی جمع‌آوری گردید و کلیسا در اول ماه مه ۱۸۸۵ افتتاح شد. هزینه بنای کلیسا ۱۵۰۰۰ روبل بود، که ۶۰۰۰ آن توسط شاهزاده کارل در سوئد جمع‌آوری شده بود. بازدیدکنندگان سوئدی بیشتر و بیشتر شدند و حتی برخی از روستاییان روزنامه‌های سوئدی را مشترک شدند. انقلاب روسیه. با شروع جنگ جهانی اول، کانال‌های ارتباطی دوباره قطع شد. قحطی شدیدی گسترش یافت و اولین هیئت کمک رسانی سوئدی به رهبری ویلهلم ساروه ضروریات اولیه زندگی را از سوئد برای سکنه دهکده در سال ۱۹۲۲ به همراه آورد. پس از
برای سکنه دهکده در سال ۱۹۲۲ به همراه آورد. پس از انقلاب روسیه، سوئدی تباران خواستار حق خروج از اتحاد جماهیر شوروی و اقامت در سوئد شدند. تقاضای آنها که از طرف یک جنبش ملی مطرح شده بود مورد حمایت اسقف اعظم ناتان سودربلوم قرار گرفت. سودربلوم از ویلهلم ساروه خواست هیئت جدیدی را رهبری کند و روستاییان سوئدی را که مایل به سفر به سوئد بودند با خود به سوئد بیاورد. در ۱ اوت ۱۹۲۹، تعداد ۸۸۱ روستایی وارد سوئد شدند و در طی سال‌های ۱۹۳۰–۱۹۲۹ در یونشوپینگ در پادگان‌هایی که متعلق به هنگ یونشوپینگ بود اسکان داده شدند. این
متعلق به هنگ یونشوپینگ بود اسکان داده شدند. این پادگان‌ها، که اولین اردوگاه پناهندگان سوئد محسوب می‌شوند، در سال ۱۹۲۸، پس از انحلال هنگ مزبور که سال قبلش رخ داده بود، تخلیه شده بودند. تنها تعداد انگشت شماری ترجیح دادند در دهکده قدیم سوئدی گامّالسونسکبی باقی بمانند. در سال ۱۹۲۷، در مجموع ۸۹۵ نفر در روستا زندگی می‌کردند که از بازماندگان سوئدی‌های استونیایی بودند. از بین کسانی که آن دهکده را ترک کردند، حدود ۱۰۰ نفر بعداً تصمیم گرفتند از سوئد به کانادا بروند، کشوری که مهاجران قبلاً از دهکده گامالسونسکبی به
کشوری که مهاجران قبلاً از دهکده گامالسونسکبی به آنجا رفته بودند. بیشتر آنها در منیتوبا ساکن شدند و برخی بعداً به سوئد بازگشتند. اکثریت روستائیانی که برای اقامت به سوئد آمده بودند در گوتلند اقامت گزیدند. نوادگان آنها امروز موزه ای دربارهٔ تاریخ سوئدی- استونیایی‌ها در محله روم گوتلند بنا کرده‌اند. آنها علیرغم پیشینه مشترکشان مجاز نبودند در یک جامعه متشکل اقامت کنند و در کشوری مهاجر بودند که بحران اقتصادی شدیدی را پشت سر می‌گذاشت. گاه هم با خصومت مردم محلی مواجه می‌شدند. به زودی برخی از اهالی روستا به فکر
مواجه می‌شدند. به زودی برخی از اهالی روستا به فکر بازگشت به اتحاد جماهیر شوروی افتادند. این فکر فعالانه از جانب حزب کمونیست سوئد حمایت شد و اولین خانواده‌ها قبل از شروع سال ۱۹۲۹/۱۹۳۰ مراجعت کردند. [نیازمند منبع] جمعاً ۲۶ خانواده به اوکراین اتحاد جماهیر شوروی بازگشتند و در سال ۱۹۵۷ حدود پنجاه روستایی سوئدی موفق شدند دوباره به سوئد برگردند. بازگشت به اتحاد جماهیر شوروی. در مجموع، حدود ۲۵۰ روستایی بازگشت به اتحاد جماهیر شوروی را برگزیدند. این عده به اتفاق اعضای حزب کمونیست سوئد که توسط کمینترن، به آنجا اعزام
حزب کمونیست سوئد که توسط کمینترن، به آنجا اعزام شده بودند، یک مزرعه اشتراکی تأسیس کردند که Svedkompartija - حزب کمونیست سوئد نام گرفت. با وجود این، زندگی در اتحاد جماهیر شوروی به سوی سخت‌تر شدن پیش می‌رفت. قحطی ۱۹۳۳–۱۹۳۲ باعث شد پیشنهاد برگشتن به سوئد مطرح شود و جمعی از روستاییان لیستی از نام کسانی که خواهان ترک کشور بودند تهیه کردند این قضیه منجر به دستگیری ۲۰ نفر توسط پلیس مخفی GPU شد. [نیازمند منبع] پنج نفر از آنها به زندان افتادند. در سال‌های بعد چندین روستایی در عملیات پاکسازی‌های استالین کشته شدند.