payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به‌گونه‌ای تغییر یا بهبود یابد که کاربران آن را ترجیح دهند یا از آن بهره‌مند شوند. حامیان کاربر ممکن است دانشمندان یا مهندسانی باشند که از روش علمی برای ایجاد بهبودهایی استفاده می‌کنند که منجر به افزایش آسانی استفاده، صرفه‌جویی در زمان، بهبود سطح رضایت کاربران یا سایر معیارهای متمرکز بر کاربر می‌شود. یک حامی، فردی است که برای یک علت یا سیاست استدلال می‌کند یا از آن حمایت می‌کند. یک حامی کاربر می‌تواند یک فرد باشد، همانند در یک مطالعه تحقیقاتی؛ یک شخصیت، شخصیت‌های خیالی که نماینده یک مشتری یا بخش خاص از
شخصیت‌های خیالی که نماینده یک مشتری یا بخش خاص از پایگاه مشتریان هستند؛ یا یک جامعه، مانند شرکت‌کنندگان در یک تابلو بحث عمومی. ریشه‌ها. ایده حمایت از کاربر از پروژه‌های توسعه نرم‌افزار در مقیاس بزرگ به وجود آمد. در چنین تیم‌هایی، توافقی در مورد نقش‌های طراح محصول (یا طراح سیستم) و تحلیلگر تجربه کاربری (UX) صورت می‌گیرد، به‌طوری‌که این دو نقش (طراح و تحلیلگر UX) نمی‌توانند به‌طور مؤثر توسط یک فرد یا افراد مشابه انجام شوند به دلیل منافع متعارض ذاتی آن‌ها. یک مثال از این نوع تضاد منافع، دفاع طراح از تصمیم
یک مثال از این نوع تضاد منافع، دفاع طراح از تصمیم طراحی خود در مورد بهبود محصول در مقابل تصمیم جایگزینی است که می‌تواند به تجربه کاربری بهتری منجر شود، اما تصمیم اولیه طراح را در مورد چگونگی بهبود محصول نادیده می‌گیرد. تعامل طراح با کاربران واقعی در چنین پروژه‌های بزرگی غالباً برای برخی طراحان به عنوان یک فرایند پرهزینه و ناکارآمد در نظر گرفته می‌شود، اما دیدگاه جایگزین نشان می‌دهد که برخی طراحان و برخی شرکت‌ها به تعامل با کاربران واقعی ارزش نمی‌دهند. برخی متخصصان پیشنهاد کرده‌اند که طراحان و توسعه‌دهندگان
پیشنهاد کرده‌اند که طراحان و توسعه‌دهندگان ممکن است حتی نسبت به کاربران واقعی contempt (تحقیر) داشته باشند. در پروژه‌های بزرگ مقیاس، اغلب یک ضرورت عملی برای تقسیم کار وجود دارد، اما این نباید بهانه‌ای برای عدم درگیر کردن کاربران در هر مرحله از چرخه زندگی توسعه نرم‌افزار باشد. فرد مسئول طراحی یک محصول ممکن است از توسعه آن محصول دور باشد و حتی بیشتر از مطالعات تجربه کاربری سنتی، که تحلیل می‌کند کاربران چگونه با یک محصول تعامل دارند در مقایسه با نحوه طراحی آن برای استفاده. درجات جدایی ذاتی در این پروژه‌های
برای استفاده. درجات جدایی ذاتی در این پروژه‌های بزرگ می‌تواند باعث ایجاد فاصله‌ای بین طراحان جاه‌طلب شود که در خطر ایجاد محصولات ناکارآمد هستند که ترجیح می‌دهند طراحی کنند، به جای طراحی آنچه کاربران می‌خواهند و به آن نیاز دارند. باید دقت شود که در هر مرحله از چرخه طراحی، کاربر درگیر گردد، تا نیازهای کاربر نادیده گرفته نشود و طراحی محصولی غیرقابل قبول منجر نشود. ایده مشاوری با تخصص که با یک گروه مشتری کار می‌کند، ریشه‌های نظری در مدل‌های مشاوره‌ای پروسه دارد که بر توسعه روابط نزدیک برای حل‌ و فصل مشترک
دارد که بر توسعه روابط نزدیک برای حل‌ و فصل مشترک تمرکز دارد. توسعه شخصیت‌های کاربری به منظور حمایت از کاربر. یکی از روش‌های حمایت از کاربر از طراحان می‌خواهد تا کاربران خود را به‌طور جمعی تعریف کنند، همچون یک فرد یا یک شخصیت، و ویژگی‌ها و خصایص مشترک کاربران معمولی خود را در نظر بگیرند. این کار شامل بررسی انواع مختلف سناریوهای کاربردی است که کاربران به‌طور معمول با آن‌ها مواجه می‌شوند تا به پیش‌بینی نیازها و انتظارات کاربران کمک کند. از این شخصیت و ویژگی‌های مرتبط با آن، تمایلات، سناریوهای کاربردی،
مرتبط با آن، تمایلات، سناریوهای کاربردی، نیازهای عملکردی و انتظارات کاربران استخراج می‌شود و مشخصات دقیقی برای بهبودهای محصولی که باید توسعه یابند، فراهم می‌شود. این روش به‌طور اساسی دسترسی طراحان محصول به کاربران را از طریق نمایاندن نیازهای آن‌ها در قالب یک شخصیت یا شخصیت خیالی هدایت می‌کند. در ارتباطات فنی. ارتباطات فنی به‌عنوان حامیان کاربران در طراحی محصولات اطلاعاتی عمل می‌کنند. آن‌ها از طریق شخصیت‌های کاربری، آزمایش‌های قابلیت استفاده و طراحی متمرکز بر کاربر، میان کارشناسان موضوع و کاربران میانجی‌گری
کاربر، میان کارشناسان موضوع و کاربران میانجی‌گری می‌کنند. ارتباطات فنی از کاربران بر اساس سه استاندارد برای طراحی محصول حمایت می‌کند: - قابل استفاده: طراحی‌ها بصری، ایمن و آسان برای استفاده هستند. - کاربردی: طراحی‌ها به نیازهای کاربران که از طریق آزمایش‌های قابلیت استفاده و شخصیت‌های کاربری تعیین شده، پاسخ می‌دهند. - جذاب: طراحی‌ها برای کاربران جذاب هستند و استفاده از محصول را تشویق می‌کنند. ارتباطات ریسک نیز یک زیرمجموعه از حمایت از کاربر است که بر روی ارتباط و کاهش ریسک‌ها در محصولات و محیط‌ها متمرکز
ارتباط و کاهش ریسک‌ها در محصولات و محیط‌ها متمرکز است. مزایا. حمایت از کاربر همچنین کمک می‌کند تا اثرات تصمیمات طراحی آسان‌تر قابل اندازه‌گیری باشد، زیرا ویژگی‌ها و خصایص شخصیت‌های کاربری معمولاً شامل پیشنهاد های جمع‌آوری‌شده از کاربران واقعی است. پیشنهاد ها برای بهبود به‌صورت عمومی و بر اساس فراوانی، شدت یا هم‌راستایی با ابتکارات شرکتی اولویت‌بندی می‌شوند. در نتیجه، تصمیمات طراحی کمتر به یک طراح مربوط می‌شود و بیشتر به برآورده کردن نیازهای کاربران وابسته است، زیرا پیشنهاد ها برای بهبود معمولاً مستقیماً
است، زیرا پیشنهاد ها برای بهبود معمولاً مستقیماً توسط خود کاربران ارائه می‌شود.
اِدمون الیاس شِحاده (۳ فوریه ۱۹۳۳ – ۱۷ دسامبر ۲۰۱۷) شاعر و نمایشنامه‌نویس فلسطینی بود. در شهر حیفا به دنیا آمد. وی پس از پایان دبیرستان در موسسات خصوصی تحصیلات تکمیلی را آموخت و کتابخانه‌ای در شهر ناصره در سال ۱۹۷۰ افتتاح کرد. از راه آن با نویسندگان و شاعران محلی آشنا شد. او یکی از اعضای مؤسس و عضو کمیتهٔ اجرایی انجمن نویسندگان عرب فلسطین بود و در برنامه‌های فرهنگی و ادبی مختلفی شرکت نمود. آثار خود ابتدا را در مجلات و ضمیمه‌های ادبی روزنامه‌های محلی، عربی و اروپایی منتشر کرد. زندگی و پیشه. او در ۳ فوریه
و اروپایی منتشر کرد. زندگی و پیشه. او در ۳ فوریه ۱۹۳۳ در حیفا، ناحیهٔ لیدا، قیمومیت بریتانیا بر فلسطین، به دنیا آمد، پدرش الیاس حنا شحاده و مادرش نظیره بولس دیاب نام داشتند و خانواده‌ای مسیحی متوسط الحال از مهاجرین جنوب لبنان تشکیل می‌دادند. ادمون پنجمین فرزندشان بود که شمار آنان بعدها نه نفر شد. او در مؤسسات خصوصی تحصیل کرد و در سال ۱۹۳۶ به همراه خانواده اش در ناصره ساکن شد. او در آغاز متواضعانه زیست و بیست سال به کار نجاری پرداخت. سپس در شهر ناصره کتابخانه‌ای تأسیس کرد و در آنجا مشغول به کار شد. در سال
تأسیس کرد و در آنجا مشغول به کار شد. در سال ۱۹۵۰ از کالج ترانسانتا در ناصره فارغ‌التحصیل شد. او در سال ۱۹۷۰ کتابخانهٔ نوین را در حیفا افتتاح کرد و مدیریت آن را بر عهده گرفت و مجلهٔ «المواکب الأدبیة» را منتشر کرد.افتتاح کتابخانهٔ مدرن برای فروش کتاب و لوازم التحریر در اوت ۱۹۷۰ نقطه عطفی در کار ادبی او بود، زیرا نویسندگان و شاعران شروع به رفت و آمد در آن کردند و رابطهٔ شحاده با بیشتر آنها تقویت شد تا اینکه او را تشویق کردند تا اولین مجموعه شعرش را در سال ۱۹۷۳ چاپ کند. در ادبیات. او در چندین دوره ادبی شرکت
چاپ کند. در ادبیات. او در چندین دوره ادبی شرکت کرد و طی آن به فراگیری شاخه‌های مختلف ادبیات پرداخت. در اواسط دههٔ ۱۹۶۰ به عنوان یکی از اعضای گروه تئاتر مدرن شرکت کرد و در زمینه دکوراسیون و نورپردازی نیز به عنوان دستیار کارگردان مشغول به کار بود. او در طول فعالیت خود در تئاتر، مقالات انتقادی و تحلیلی را در مجلات و ضمیمه‌های روزنامه‌ها منتشر می‌کرد و نمایشنامه‌هایی را که عرضه می‌شد، نقد می‌کرد. شحاده به بسیاری از فعالیت‌های ادبی علاقه نشان داد و شعر، نمایشنامه، ترانه و رمان نوشت. نخستین مجموعهٔ شعری‌اش را در
ترانه و رمان نوشت. نخستین مجموعهٔ شعری‌اش را در سال ۱۹۷۳ با عنوان منتشر کرد. سال بعد نخستین مجموعه نمایشنامه‌هایش را، چاپ کرد. آثار او برنده جوایز بسیاری شده است و نمایشنامه‌های او روی صحنه رفته است. نبیه قاسم منتقد ادبی، شعر او را به ویژه به خاطر حفظ فضای آرام شعری و دوری از واژگان ابتذال ستود. شعر او با شاعران انقلابی فلسطینی تفاوت دارد. شحاده عضو مؤسس و عضو کمیتهٔ اجرایی انجمن نویسندگان عرب فلسطین بوده است. شحاده همچین عضو انجمن جهانی قلم بود. او در سال ۱۹۷۷ برندهٔ جایزه اول تولید تئاتر در حیفا، و جایزه
برندهٔ جایزه اول تولید تئاتر در حیفا، و جایزه تمام‌وقت ادبیات عرب از وزارت آموزش و پرورش و فرهنگ در سال ۱۹۸۹ و سپر خانهٔ فرهنگ عرب برای شاعران ملی در سال ۱۹۹۲ شد. درگذشت. ادمون شحاده در ۱۷ دسامبر ۲۰۱۷ در سن ۸۴ سالگی در ناصره درگذشت. پیکرش از کلیسای مارونی شهر ناصره به سمت آرامگاهش تشییع شد. آثار. از جمله عناوین عربی آثار وی، مجموعه‌های شعر: نمایشنامه: رمان:
قهوه دی اولا () یک نوشیدنی قهوه سنتی مکزیکی است. برای تهیه کافه دی اولا، استفاده از ظروف سفالی سنتی ضروری است، زیرا این کار طعم خاصی به قهوه می‌دهد. این نوع قهوه عمدتاً در آب و هوای سرد و در مناطق روستایی مصرف می‌شود.
یوئنیونگ () یک نوشیدنی است که از مخلوط چای و قهوه تهیه می‌شود. منشأ آن از کشور هنگ‌کنگ است و در آنجا همچنان محبوب است.
باشگاه فوتبال اینتر میلان در فصل ۲۵–۲۰۲۴ در سری آ و کوپا ایتالیا به همراه لیگ قهرمانان اروپا حضور دارد. این فصل ۱۱۷ اُمین سال فعالیت این تیم در فوتبال ایتالیا و ۱۰۹ اُمین حضور تیم در بالاترین سطح فوتبال این کشور است.
گئورگی کنستانتینوویچ مارتیروسیان (به روسی:Георгий Константинович Мартиросиан)(به ارمنی:Գևորգ Կոստանդինի Մարտիրոսյան)(همچنین به صورت مارتیروسیان نوشته می‌شود)(زادهٔ حدود ) یک مورخ محلی ارمنی‌تبار بود. تک‌نگاری او با عنوان "تاریخ اینگوشیا" که در سال ۱۹۳۳ منتشر شد، یکی از آثار پرارجاع در مطالعات مدرن تاریخ اینگوش است. زندگی‌نامه. گئورگی در سال ۱۸۹۵ در تفلیس، مرکز اداری استان تفلیس در امپراتوری روسیه، در یک خانواده ارمنی‌تبار به دنیا آمد. در سال ۱۹۲۴، به‌عنوان یکی از اعضای انجمن علمی مؤسسه آموزشی کوهستانی،
یکی از اعضای انجمن علمی مؤسسه آموزشی کوهستانی، گئورگی در یادداشتی مختصر کتاب‌شناختی، تلاش کرد دانش موجود دربارهٔ روزنامه‌ها و مجلات محلی را خلاصه کند: او به‌عنوان دستیار و سپس دانشیار در مؤسسه کشاورزی کوهستانی در ولادی‌قفقاز فعالیت کرد و همچنین معاون مدیر مؤسسه تحقیقاتی تاریخ محلی اینگوش بود. در سال ۱۹۳۵ دستگیر و به کولیما تبعید شد. در ۸ مارس ۱۹۳۸، کمیساریای خلق در امور داخلی برای دال‌استروی او را به اتهام مشارکت در فعالیت‌های یک سازمان شورشی ضدانقلابی به اعدام محکوم کرد. این حکم در ۱۰ مارس در قلمرو منطقه
محکوم کرد. این حکم در ۱۰ مارس در قلمرو منطقه مدرن ماگادان اجرا شد. در ۷ سپتامبر ۱۹۵۶، درحالی که او کشته شده بود تبرئه شد. ارزیابی. مریم دولگیوا، ماگومد کارتوئف، نوردین کودزویف و تیمور ماتایف: مکا آل‌بوگاچیووا، والری تیشکوف، لیوبوف سولووِوا:
مسابقات غیر رسمی فوتبال جهان (یواف‌وی‌سی) روشی غیررسمی برای محاسبه بهترین تیم بین‌المللی فوتبال در جهان است که از سیستم عنوان حذفی مشابه آنچه در بوکس حرفه‌ای استفاده می‌شود استفاده می‌کند. یواف‌وی‌سی توسط همکاران بنیاد آماری سند. ورزش. فوتبال. (آراس‌اس‌اس‌اف) در سال ۲۰۰۲ رسمیت یافت و توسط روزنامه‌نگار انگلیسی پل براون در سال ۲۰۰۳ در مقاله فورفورتو منتشر شد. براون یک صفحه وب برای یواف‌وی‌سی ایجاد کرد و به همراه آراس‌اس‌اس‌اف پیشرفت مسابقات را دنبال می‌کنند. این عنوان در حال حاضر در اختیار الجزایر است که در
این عنوان در حال حاضر در اختیار الجزایر است که در ۱۷ نوامبر ۲۰۲۴ آن را از لیبریا به دست آورد. پیش زمینه. این ایده در اصل از سوی برخی از طرفداران اسکاتلند و بخش‌هایی از رسانه‌ها سرچشمه می‌گیرد که به شوخی ادعا می‌کردند که چون انگلیس (که جام جهانی ۱۹۶۶ را برده بود) را در مسابقات قهرمانی خانگی بریتانیا در ۱۵ آوریل ۱۹۶۷ شکست دادند (اولین باخت انگلیس پس از قهرمانی در جام جهانی فوتبال)، آنها «قهرمان غیر رسمی جهان» بودند. در سال ۲۰۰۲، آماردانان فوتبال، جیمز آلنات، پل کرانکشاو، جوستین نیگارد و روبرتو دی ماجیو
پل کرانکشاو، جوستین نیگارد و روبرتو دی ماجیو قوانین یواف‌وی‌سی را تعریف کردند، نسب آن را ردیابی کردند و آن را در وبسایت بنیاد آماری سند. ورزش. فوتبال. منتشر کردند. سال بعد، روزنامه‌نگار آزاد پل براون مقاله‌ای در مورد یواف‌وی‌سی در مجله فوتبال فورفورتو نوشت. در سال ۲۰۱۱، براون کتابی در این زمینه نوشت. براون همچنین وبسایت مسابقات را ایجاد کرد که پیشرفت آن را دنبال می‌کند. یواف‌وی‌سی توسط فیفا تحریم نشده است و هیچ گونه حمایت رسمی نیز ندارد.
کاستریوت ایمری زادهٔ () یک بازیکن فوتبال اهل سوئیس است که برای باشگاه ورزشی یانگ بویز به عنوان هافبک در سوپر لیگ فوتبال سوئیس بازی می کند.
یک ناک باکس (به‌طور غیررسمی به عنوان «بشکه ضربه‌ای»، «ستون قهوه»، «قطعه ضربه‌ای» یا «بنگ بنگ» شناخته می‌شود) وسیله ای است که برای ذخیره‌سازی تفاله‌های مصرف‌شده اسپرسو، که به آن پَک گفته می‌شود، پس از گرفتن یک شات اسپرسو استفاده می‌شود. این دستگاه معمولاً از استیل ضدزنگ یا پلاستیک ساخته می‌شود و دارای یک میله محکم به نام «میله ضربه‌ای» است که پورتافیلتر به آن ضربه زده می‌شود تا پَک آزاد شود. از آنجا که پَک اسپرسو معمولاً پس از استخراج بسیار داغ است، ناک باکس‌ها باید محکم باشند. علاوه بر این، آن‌ها همچنین تحت
باید محکم باشند. علاوه بر این، آن‌ها همچنین تحت تأثیر کوبیدن و ضربه‌های مکرر برای جدا کردن اسپرسو پس از استفاده قرار می‌گیرند، بنابراین لاستیک و استیل ضدزنگ متداول‌ترین مواد مورد استفاده هستند. در کافه‌های مختلف، آن‌ها به صورت کشوهایی دیده می‌شوند که جزئی از ساختار بار هستند، یا به عنوان جعبه‌های استیل ضدزنگ که معمولاً برای راحتی نزدیک آسیاب قرار دارند.
هایکانوش مارگاری مارک (؛ ؛ زادهٔ ۱۸۸۴ - ) نویسنده، شاعر، روزنامه‌نگار نظر و چهره عمومی فمینیست اهل ارمنستان بود. در کنستانتینوپل به دنیا آمد و در همان‌جا نیز تحصیل نمود. گاهنامه‌های Tzałik (۱۹۰۵–۰۷) و Hay kin (۱۹۱۹–۳۲) را ویراستاری نمود. اوایل زندگی. هایکانوش مارک از نسل ارمنی بود و وی با نام اصلی ؛ در سال ۱۸۸۴ در کنستانتینوپل به دنیا آمد. پدرش مارکار توپوزیان، یک دلال از وان بود که در سال ۱۸۵۰ یا ۱۸۵۱ میلادی به دنیا آمده بود، و مادرش یبراقسه در استانبول در سال ۱۸۵۳ یا ۱۸۵۴ میلادی به دنیا آمده بود. پس از
سال ۱۸۵۳ یا ۱۸۵۴ میلادی به دنیا آمده بود. پس از تصویب قانون "نام خانوادگی" در ترکیه در سال ۱۹۳۴، او نام خانوادگی "مارک" را که کوتاه‌شدهٔ "مارکار" بود، برگزید. او در مدرسه ابتدایی و دبیرستان "اسایان" تحصیل کرد. برای پنج سال از زبان‌شناس هاگوب کورکن دروس زبان ارمنی آموخت که توجه او را در آخرین سال تحصیلی دبیرستان جلب کرده بود. سپس به مدت چهار سال به عنوان دستیار معلم در یتیم‌خانه بیمارستان ارمنی یدیکوله فعالیت کرد. حرفه. اولین مقاله او در نشریه "منظومهٔ افکار" که یک نشریه ارمنی-ترکی بود، منتشر شد. به‌خاطر
که یک نشریه ارمنی-ترکی بود، منتشر شد. به‌خاطر این مقاله، پیشنهادها شغلی از نشریاتی مانند "پوراغ"، "هنراکیداک"، "پوزانسیون" و "پاناسر" دریافت کرد. او حتی قبل از بیست سالگی در مسابقهٔ شعر که توسط روزنامه "مایسیس" برگزار شده بود، مقام دوم را کسب کرد. در سال ۱۹۰۵، مارک سردبیری مجلهٔ ارمنی زنانه قسطنطنیه‌ای "دزاغیغ" را آغاز کرد. در آن زمان، بیشتر کسانی که برای این مجله می‌نوشتند مرد بودند. نویسندگان مرد در این نشریه از نام‌های مستعار زنانه استفاده می‌کردند. مارک که از جنبش‌های فمینیستی در فرانسه آگاهی داشت،
که از جنبش‌های فمینیستی در فرانسه آگاهی داشت، می‌خواست که این مجله تنها توسط زنان منتشر شود و برای زنان باشد. در همین زمان، او با واهان توشیگیان، مدیر اجرایی نشریه "منظومهٔ افکار"، ازدواج کرد و شغل خود را در یتیم‌خانه ترک کرد. این نشریه به مدت دو سال دیگر منتشر شد، اما زمانی که مارک به همراه همسرش به ازمیر نقل‌مکان کرد، انتشار آن متوقف شد. در آنجا، او دربارهٔ مسائل زنان در مجلات محلی مانند "آرشالویس" و "آروولک" مطلب می‌نوشت. در سال ۱۹۰۹، این زوج به قسطنطنیه بازگشتند. مارک رئیس کمیته ادبی اتحادیه زنان ارمنی
بازگشتند. مارک رئیس کمیته ادبی اتحادیه زنان ارمنی ملی‌گرا شد که به تازگی تأسیس شده بود. او برای باز کردن مدارس ارمنی در استان‌ها و فراهم کردن آموزش برای دختران آماده شد. در نتیجه این تلاش‌ها، تعداد مدارس ارمنی در آناتولی به ۳۲ عدد رسید. در سال ۱۹۱۹، او نشریهٔ دو هفته‌نامه فمینیستی "های کین" (به ارمنی:Հայ Կին) را شروع به انتشار کرد. تفاوت رویکرد او این بود که این بار نه تنها زنان، بلکه هر دو جنس باید در انتشار این نشریه مشارکت داشته باشند. او از ایدهٔ جدا کردن مردان و زنان دست کشید. او هرگز از استقلال خود
مردان و زنان دست کشید. او هرگز از استقلال خود دست نکشید و می‌گفت: در سال ۱۹۲۳، محیی‌الدین اوستونداغ، نمایندهٔ استانبول، در یک سمینار اتحادیه زنان ترک گفت که «برابری جنسیتی وجود ندارد چون زنان در فهرست سربازان نیستند». در حالی که هیچ‌کس به این گفته واکنشی نشان نداد، مارک در روزنامهٔ "هلال احمر" به شدت آن را نقد کرد و گفت «مادران در هنگام زایمان جان خود را از دست می‌دهند و زنان همچنین به عنوان پرستار در میدان‌های جنگ خدمت می‌کنند». فعالیت نشریه او به مدت ۱۳ سال ادامه یافت تا در سال ۱۹۳۲ توسط دولت ترکیه بسته
ادامه یافت تا در سال ۱۹۳۲ توسط دولت ترکیه بسته شد. گفته شده است که این نشریه مجبور به تعطیلی شد زیرا به اتهام حمایت از دشمنان ترک‌ها به دلیل حمایت از متفقین در سال‌های پس از جنگ جهانی اول، متهم شد. فمینیسم. مارک با «زن شدن مرد به نام آزادی» مخالف بود. او می‌گفت: «زنان باید کار کنند و آزادی اقتصادی خود را به دست آورند، در این مسیر نیازی به آمادگی برای بی‌ادب بودن یا تخریب وجود ندارد». به گفتهٔ او «عشق در ذهن است». او اشاره می‌کرد که «سیستم آموزشی از دیدگاه مردانه طراحی شده است» و اظهار می‌داشت که «مشارکت
مردانه طراحی شده است» و اظهار می‌داشت که «مشارکت زنان در مرحلهٔ تهیه برنامه‌های درسی امری ضروری است». مارک می‌گفت که «مردان و زنان متفاوت و برابر هستند و زنان باید تفاوت‌های خود را برای خود و بشریت مطالبه کنند». درگذشت. هایکانوش مارک در سال ۱۹۶۶ در سن ۸۱ سالگی در بیمارستان ارمنی یدیکوله درگذشت. او در بستر مرگ، به دوستی گفت «بنویس! همیشه برای میهن، ملت و بشریت بنویس و با آنها خوشبخت باش!». او در گورستان ارامنه شیشلی در استانبول به خاک سپرده شد. روی سنگ قبر او عنوان مجله‌اش یعنی‌های کین نوشته شده است.
نِک‌بیرد () در معنای واژه (ریش گردن) اصطلاحی تحقیرآمیز و کلیشه‌ای برای مرد بالغ یا پسر نوجوان است که ویژگی‌هایی مانند کم‌رویی، ناهنجاری اجتماعی، کم‌کاری، خودنمایی، تنبلی و بهداشت فردی ضعیف و مراقبت کلی از خود را نشان می‌دهد. این اصطلاح از سبک ریش گردن موهای صورت گرفته شده است که به‌طور کلیشه‌ای با مردان جوانی با گرایش‌های درون‌گرا مرتبط است که ممکن است آرایش اجتماعی صورت را نادیده بگیرند و با خرده‌فرهنگ‌های نرد، گیمر یا گیک شناسایی شوند. این اصطلاح با کاربران ضد زن اینترنتی نیز همراه بوده است.
در تاریخ ۲۹ نوامبر ۲۰۲۴، گروه تحریرالشام، به همراه گروه‌های متحد تحت حمایت ترکیه در فرماندهی عملیات نظامی، وارد شهر حلب تحت کنترل دولت سوریه شدند. این نبرد در سومین روز از یک تهاجم گسترده شورشیان آغاز شد. این اولین بار بود که از زمان نبرد قبلی، که در سال ۲۰۱۲ آغاز شد و در سال ۲۰۱۶ با بیرون راندن شورشیان توسط دولت اسد از شهر پایان یافت، در این شهر درگیری رخ داد. در ۳۰ نوامبر ۲۰۲۴، گروه‌های اپوزیسیون در میان فروپاشی نیروهای طرفدار دولت، بیشتر شهر را تصرف کردند. همزمان با تصرف برق‌آسای حلب، شورشیان به حومه
همزمان با تصرف برق‌آسای حلب، شورشیان به حومه شمالی حماه پیشروی کردند؛ کل شهر حماه در نهایت در ۵ دسامبر به دست شورشیان سقوط کرد.
کوادریلاترو دلا مدا ()، () ( چهارسوی مد) یا محلۀ مد خیابان مونته‌ناپولئونه ؛ یک منطقۀ خرید در مرکز شهر ایتالیایی میلان است که در سراسر جهان به عنوان منطقه‌ای از فعالیت‌های تجاری لوکس شناخته می‌شود، جایی که جواهر فروشی‌ها، بوتیک‌ها و نمایشگاه‌های منحصر به فرد مد ایتالیایی و برندهای بین‌المللی شناخته شده و گران‌قیمت‌ترین پوشاک، طراحی و مبلمان در آن متمرکز شده‌اند. اضلاع چهارسو، واقع در جنوب طاق‌های پورتا نووا، توسط خیابان مونته‌ناپولئونه ()، خیابان مانتسونی ()، خیابان اسپیگا () و کورسو ونتسیا () تشکیل شده
()، خیابان اسپیگا () و کورسو ونتسیا () تشکیل شده است. توضیحات. این محله که در داخل شهرداری ۱ میلان، در مرکز شهر قرار دارد؛ که با نام «چهارسوی طلایی مد» نیز شناخته می‌شود، به این دلیل است که توسط چهار خیابان معروف احاطه شده است: خیابان مونته‌ناپولئونه، خیابان مانتسونی، خیابان اسپیگا و کورسو ونتسیا. یک مرکز خرید لوکس مهم و قلب تپندۀ رویدادهای مرتبط با هفتۀ مد میلان، میزبان فروشگاه‌های پوشاک متعدد از مهم‌ترین برندهای مد، آتلیه‌ها، استودیوها و نمایشگاه‌هایی است که گردشگران را از سراسر جهان جذب می‌کنند. قلب
است که گردشگران را از سراسر جهان جذب می‌کنند. قلب «کوادریلاترو دلا مدا» از طریق مونته ناپولئونه است - که نام آن به سال ۱۸۰۴ میلادی، در زمان تسلط ناپلئون باز می‌گردد - که به نظر می‌رسد سومین گران‌ترین و معتبرترین خیابان جهان با توجه به "«خیابان‌های اصلی در سراسر جهان»" باشد. که گران‌ترین خیابان‌های خرید را در سطح بین‌المللی طبقه‌بندی می‌کند. داخل محله با خیابان‌های بسیار زیبا، مانند: خیابان بورگوسپسو، خیابان سانتو اسپیریتو ( روح القدس)، خیابان جِزاو ( عیسی)، خیابان سنت‌آندره‌آ، خیابان باگوتا و خیابان وِرّی
خیابان سنت‌آندره‌آ، خیابان باگوتا و خیابان وِرّی غنی شده است. علاوه بر این، کل این منطقه از نظر فرهنگی نیز سرزنده است. از جمله ساختمان‌های مختلف تاریخی و معتبر از نظر معماری می‌توان به این موارد اشاره کرد: خانه-موزه‌های پولدی پتسولی و باگاتی والسکی، کاخ موراندو، گراند هتل ات دو میلان، کلیسای سن فرانچسکو دی پائولا، ساختمان گالاراتی اسکوتی و ساختمان بورومئو دآدا. از ژوئن ۲۰۲۴ میلادی دسترسی افراد غیر مقیم برای استفاده از خودرو در این محله ممنوع خواهد بود.
آناتومی وابستگی یا "آمائه نو کوزو" ، کتابی است در سال ۱۹۷۱ توسط تاکه‌ئو دوی، روانکاو ژاپنی، که به‌طور مفصل مفهوم دوی از «آمائه» را مورد بحث قرار می‌دهد، که او آن را به عنوان یک نیاز منحصر به فرد ژاپنی توصیف می‌کند که به نفع مردم اطراف خود باشد و بتواند به آنها وابسته باشد. او این را به رفتار کودکانه با این فرض تشبیه می‌کند که والدین شما در به دست آوردن دل فرزند زیاده‌روی می‌کنند (Doi 2001:16)، و ادعا می‌کند که رابطه ایده‌آل رابطه والد-کودک است و همه روابط دیگر باید برای این درجه از نزدیکی تلاش کنند (Doi
دیگر باید برای این درجه از نزدیکی تلاش کنند (Doi 2001: 39). مفهوم اصلی. «آمائه»Amae (甘え) شکل اسمی فعل آمائه‌رو amaeru (甘える) است که دوی برای توصیف یک نوع رفتار شخصی است که شخص تلاش می‌کند شخصیتی دارای اقتدار مانند والدین، همسر، معلم یا سرپرست را وادار کند تا از او مراقبت کند. این کلمه به ندرت در مورد خود استفاده می‌شود، بلکه به صورت توصیفی برای رفتار افراد دیگر به کار می‌رود. شخصی که آمائه را انجام می‌دهد ممکن است خواهش کند یا التماس کند، یا به جای آن، خودخواهانه عمل کند، در حالی که مطمئن است که شخص دیگر او
عمل کند، در حالی که مطمئن است که شخص دیگر او را مراقب خواهد کرد. رفتار کودکان نسبت به والدینشان شاید رایج‌ترین مثال آمی باشد، اما دوی استدلال کرد که شیوه‌های فرزندپروری در دنیای غرب به دنبال متوقف کردن این نوع وابستگی است، در حالی که در ژاپن این نوع وابستگی تا بزرگسالی در انواع روابط اجتماعی ادامه دارد. با این حال، این مفاهیم فرهنگی برای فرهنگ‌های بومی ژاپن، مانند قوم آینو (ژاپن) یا مردم ریوکیو، کاربرد ندارد. در زمینه ادبی. دوی این ایده را برای توضیح و توصیف بسیاری از انواع رفتار ژاپنی توسعه داد. با این
بسیاری از انواع رفتار ژاپنی توسعه داد. با این حال، دوی بیان می‌کند که در حالی که «آمائه» فقط یک پدیده ژاپنی نیست، ژاپنی‌ها تنها افرادی هستند که واژگان گسترده‌ای برای توصیف آن دارند. دلیل این امر این است که «آمائه» یک عامل اصلی در تعامل و آداب و رسوم ژاپنی است. او استدلال می‌کند که حدس‌های همدلانه غیرکلامی آساشی ( "sasshi")، علاقه به توافق یکپارچه در تصمیم‌گیری، ابهام و تردید در ابراز وجود «انریو» ( "enryo")، و هوننه و تاته‌مائه پویایی، تظاهرات ارتباطی روان‌شناسی «آمائه» مردم ژاپن است. دوی «آمائه رو» را به
«آمائه» مردم ژاپن است. دوی «آمائه رو» را به عنوان «متکی کردن و فرض بر خیرخواهی دیگران» ترجمه می‌کند. برای دوی، «درماندگی و میل به دوست داشته شدن» را نشان می‌دهد. «آمائه رو» همچنین می‌تواند به عنوان «آرزوی دوست داشته شدن» تعریف شود و به نیاز به وابستگی اشاره دارد. «آمائه» در اصل، درخواستی برای ارضای نیازهای درک شده است. دوی می‌گوید: به گفته دوی و دیگران، در ژاپن نوع رابطه مبتنی بر این نمونه اولیه، مدلی از روابط انسانی به‌طور کلی ارائه می‌کند، به ویژه (اگرچه نه منحصراً) زمانی که یک فرد از دیگری ارشد است.
نه منحصراً) زمانی که یک فرد از دیگری ارشد است. همان‌طور که نویسنده دیگری می‌گوید: پذیره. کار دوی به شدت توسط دانشگاهیان متخصص در مطالعات نیهونجینرون به عنوان یک کار داستانی و پر از نادرستی مورد انتقاد قرار گرفته است. کار دوی توسط روان‌پزشک آمریکایی فرانک جانسون که یک مطالعه کامل کتاب را به دوی و منتقدانش اختصاص داده است، به عنوان کمکی متمایز به روانکاوی مورد ستایش قرار گرفته است.
تامرازیان (زبان ارمنی: ), یکی از نام‌های خانوادگی رایج در میان ارمنیان می‌باشد.
ارکستر نوای آفتاب از ارکسترهای خصوصی و فعال در ایران است. رهبر و سرپرست و موسس این ارکستر امین سالمی است که از سال 1387 در ایران ارکستر های مختلفی تاسیس و یا رهبری کرده است زندگی‌نامه. نوای آفتاب در سال ۱۴۰۲ خورشیدی توسط امین سالمی رهبر و سرپرست ارکستر در تهران تأسیس شد و از دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مجوز فعالیت دریافت کرد. این ارکستر در ادامه مسیر ارکستر آکادمیک تهران بود که از سال ۱۳۸۷ تا ۱۳۹۴ توسط امین سالمی تأسیس شده بود و به اجرای کنسرت‌های متنوع در تهران پرداخت اما در سال ۱۳۹۴ این ارکستر
متنوع در تهران پرداخت اما در سال ۱۳۹۴ این ارکستر تعطیل شد. کنسرت ها و قطعات اجرا شده. خلوتگه خورشید 50 سال عاشقانه های موسیقی ایران کنسرت موسیقی فیلم های ایران و جهان 1 کنسرت موسیقی فیلم های ایران و جهان 2 کنسرت ارکستر نوای آفتاب و محمدرضا منصوری سفر به دهه شصت کنسرت جشنواره فجر ارکستر نوای آفتاب کنسرت حمید حامی و ارکستر نوای آفتاب
یا سوارکاران سونیک یک بازی ویدئویی مسابقه‌ای توسعه‌یافته توسط سونیک تیم و نو پروداکشن می‌باشد که در سال ۲۰۰۶ توسط سگا برای گیم‌کیوب، پلی‌استیشن ۲ و ایکس‌باکس منتشر گردید. این بازی در فوریهٔ سال ۲۰۰۶ در ژاپن و آمریکای و در ماه بعد در اروپا نیز به انتشار رسید، نسخهٔ ویندوز نیز در پایان آن سال منتشر گردید.
یا مسابقهٔ تیم سونیک بازی مسابقه کارتینگ توسعه‌یافته توسط سومو دیجیتال می‌باشد که در سال ۲۰۱۹ توسط سگا منتشر گردید. این بازی اسپین‌آفی از مجموعهٔ "سونیک خارپشت" می‌باشد و در مهٔ سال ۲۰۱۹ برای نینتندو سوئیچ، پلی‌استیشن ۴، ویندوز و ایکس‌باکس وان منتشر گردید. نسخهٔ ساده‌شدهٔ بازی نیز در سپتامبر سال ۲۰۱۹ برای آی‌اواس تحت نام سونیک ریسینگ از سوی اپل ارکید منتشر گردید. این بازی بعدها در مارس سال ۲۰۲۱ بر روی آمازون لونا منتشر گردید. بازیکنان با انتخاب یکی از ۱۵ شخصیت موجود در این مجموعه، به وسیلهٔ خودروهای اسپرت
موجود در این مجموعه، به وسیلهٔ خودروهای اسپرت به رقابت می‌پردازند. گیم‌پلی از زاویه دید سوم‌شخص ارائه می‌شود و بازیکنان می‌توانند حرکات نمایشی انجام دهند، دریفت کنند و آیتم‌های پاور-آپ جمع‌آوری نمایند. تیم سونیک ریسینگ با بازی‌های مسابقه کارتینگ معمولی فرق دارد چرا که بر همکاری تیمی متمرکز می‌باشد؛ مشابه آنچه در بازی‌های "اسپلاتون" (۲۰۱۵) و "اورواچ" (۲۰۱۶) مشاهده شده‌است — بازیکنان در این بازی به‌عنوان بخشی از یک تیم به رقابت می‌پردازند و بردن مسابقات نه فقط به سرعت بلکه به کارایی تیم نیز بستگی دارد. بازی