payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جهنم سپاه یک نمایشگاه ساخته شده توسط سپاه پاسداران در شهرستان فومن، استان گیلان است. این نمایشگاه همچنین با نام‌های ساعت به وقت بهشت و جهنم فومن نیز شناخته می‌شود و شامل بازسازی مفاهیمی مانند جهنم، پل صراط، وضعیت قبر و مواجهه با نکیر و منکر است. ساختار. این نمایشگاه در پادگان حسینکوه در شهرستان فومن اجرا شده است. بازدیدکنندگان در این پروژه از مراحلی مانند ورود به آرامستان، عبور از پل صراط فلزی، مواجهه با نکیر و منکر و ورود به فضای شبیه‌سازی‌شدهٔ جهنم عبور می‌کنند. در این نمایشگاه از آتش واقعی، جلوه‌های
می‌کنند. در این نمایشگاه از آتش واقعی، جلوه‌های صوتی، نورپردازی، موسیقی زنده و انفجارهای کنترل‌شده برای ایجاد تجربه‌ای حسی و چندبُعدی استفاده شده است. محسن جعفری، فرمانده سپاه فومن، اعلام کرده است که در این پروژه، بهشت نیز با فضایی بزرگ‌تر از جهنم و با حضور پرنده‌هایی مانند طاووس و قرقاول بازسازی شده است. اطلاعات دقیقی دربارهٔ وسعت و هزینهٔ این پروژه به‌طور رسمی منتشر نشده است. با این حال، گزارش‌هایی از تخریب پوشش گیاهی و خاک‌برداری گسترده در منطقه منتشر شده است، که نگرانی‌هایی دربارهٔ تأثیرات زیست‌محیطی
است، که نگرانی‌هایی دربارهٔ تأثیرات زیست‌محیطی این پروژه ایجاد کرده است. به گفته مسئولان این نمایشگاه، مراجع تقلید قم این پروژه را تأیید کرده‌اند. واکنش‌ها. این پروژه با واکنش‌های زیادی روبه‌رو شده است، چراکه درحالی به اجرا درآمده که بسیاری معتقدند خودِ ایران، به‌دلیل وضعیت وخیم اقتصادی و معیشتی، سال‌هاست به جهنم واقعی تبدیل شده؛ بنابراین ساختن «جهنم مصنوعی» در چنین شرایطی، نه‌تنها ضروری نبوده، بلکه نوعی بی‌توجهی به رنج‌های واقعی مردم تلقی می‌شود. این نمایشگاه در شهرستان فومن، منطقه‌ای که به دلیل طبیعت
در شهرستان فومن، منطقه‌ای که به دلیل طبیعت زیبا و آرامش معروف به بهشت ایران است، فضایی شبیه‌سازی‌شده از جهنم با آتش واقعی ایجاد کرده است. این اقدام واکنش‌های شدیدی را به دنبال داشته، زیرا ساخت چنین جهنمی در مکانی که بهشت نامیده می‌شود، تناقضی آشکار است و موجب ایجاد ترس و هراس در مردم شده است. همچنین این پروژه، به جای ایجاد امید و آرامش، تصویری از عذاب و وحشت را به نمایش گذاشته و با شرایط سخت معیشتی و اجتماعی کشور نیز همخوانی ندارد. این موضوع همچنین بحث گسترده‌ای دربارهٔ تناسب چنین اقداماتی با روح دین و
دربارهٔ تناسب چنین اقداماتی با روح دین و آموزه‌های پیامبران به راه انداخته است. برخی از کاربران شبکه‌های اجتماعی و فعالان سیاسی نیز این اقدام را مورد انتقاد قرار داده‌اند.
راندولف پیت (; – ) ژنرال سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا بود، که در فاصله سال‌های ۱۹۵۶ تا ۱۹۵۹ به‌عنوان بیست و یکمین فرمانده سپاه تفنگداران دریایی فعالیت می‌کرد. پیت فعالیت نظامی را از سال ۱۹۱۸ در نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا آغاز کرد، از ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۳ فرمانده نیروی ذخیره سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا بود، از ۱۹۵۳ تا ۱۹۵۴ به‌عنوان فرمانده لشکر ۲ تفنگداران دریایی فعالیت می‌کرد و از ۱۹۵۴ تا ۱۹۵۶ فرماندهی لشکر ۱ تفنگداران دریایی را برعهده داشت.
صلیب نیروی دریایی () یا صلیب دریایی از مدال‌ها و جایزه‌های نیروهای مسلح است، که دومین نشان نظامی عالی‌رتبه نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا است و به ملوانان و تفنگداران دریایی اعطا می‌شود که خود را به خاطر قهرمانی خارق‌العاده در نبرد با نیروی مسلح دشمن متمایز می‌کنند. این نشان، معادل صلیب خدمات برجسته ارتش، صلیب نیروهای هوایی و فضایی و صلیب گارد ساحلی است. صلیب نیروی دریایی توسط وزیر نیروی دریایی ایالات متحده اعطا می‌شود و همچنین می‌تواند به اعضای سایر نیروهای مسلح آمریکا و پرسنل نظامی خارجی در حین خدمت در
مسلح آمریکا و پرسنل نظامی خارجی در حین خدمت در نیروی دریایی ایالات متحده اعطا شود. صلیب نیروی دریایی توسط قانون کنگره (قانون عمومی ۶۵–۲۵۳) تأسیس و در ۴ فوریه ۱۹۱۹ تصویب شد.
لموئل شپرد (; – ) ژنرال سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا بود، که در فاصله سال‌های ۱۹۵۲ تا ۱۹۵۵ به‌عنوان بیستمین فرمانده سپاه تفنگداران دریایی فعالیت می‌کرد. شپرد فعالیت نظامی را از سال ۱۹۱۷ در سپاه تفنگداران دریایی آمریکا آغاز کرد، از ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۳ فرماندهی هنگ ۹ تفنگداران دریایی را برعهده داشت و از ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۵ فرمانده تیپ ۱ تفنگداران دریایی بود. وی از ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۷ به‌عنوان فرمانده لشکر ۶ تفنگداران دریایی فعالیت می‌کرد، از ۱۹۴۷ تا ۱۹۴۹ فرماندهی مدرسه تفنگداران دریایی را برعهده داشت و از ۱۹۴۹ تا
تفنگداران دریایی را برعهده داشت و از ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۱ جانشین فرمانده سپاه تفنگداران دریایی بود. او در جنگ جهانی اول، جنگ موز، جنگ جهانی دوم، جنگ داخلی چین و جنگ کره حضور داشت و در سال ۱۹۵۹ پس از ۴۲ سال خدمت، از نیروهای مسلح آمریکا بازنشسته شد.
تاکاهاشی دیشو ؛ ۱۵ مارس ۱۸۳۵ – ) سیاستمدار، سامورایی و خوشنویس بود. پس از ترور کیوکاوا هاچیرو در ماه آوریل ۱۸۶۲، رفقایش یکی پس از دیگری دستگیر شدند، بنابراین روشیگومی هدف خود را به عنوان یک سازمان از دست داد و شوگون‌سالاری آن را به عنوان شینچوگومی سازماندهی مجدد کرد. دفتر مرکزی آن در هونجو، ادو (بخش سومیدا، توکیو) بود و تتاکاهاشی دیشو و یامائوکا تتسوتارو مسئول نظارت بر آن بودند.
ماتسودایرا یاسوهیده (; – ) سیاستمدار و اومه‌تسوکه (در سال ۱۸۶۴ میلادی)، بوگیو و روجو در دوره ادو اهل ژاپن بود.
ایوار فردریک لاسی (۱۸ نوامبر ۱۸۸۹–۴ ژوئن ۱۹۳۸) نویسنده و انسان‌شناس فنلاندی بود که در احزاب سوسیالیست و کمونیست فعال بود. لاسی در سال ۱۹۲۳ به اتحاد جماهیر شوروی نقل مکان کرد و در جریان پاکسازی بزرگ کشته شد. لاسی ابتدا عضو حزب سوسیال دموکرات بود اما خیلی زود به حزب کمونیست غیرقانونی فنلاند پیوست. سوسیال دموکرات‌های جریان اصلی او را بیش از حد رادیکال یافتند، اما نظرات متمایز او کمونیست‌ها را نیز راضی نکرد. لاسی در تحقیقات خود، مردم ترک قفقاز و بعداً تاریخ اخلاق جنسی را مطالعه کرد، اگرچه به دلیل پیوستن به
اخلاق جنسی را مطالعه کرد، اگرچه به دلیل پیوستن به سرخ‌ها در جنگ داخلی فنلاند در سال ۱۹۱۸ از محافل دانشگاهی اخراج شد. زندگی. سال‌های اولیه. لاسی در باکو متولد شد. پدر او به عنوان کاپیتان کشتی نفتی برای شرکت برانوبل در باکو کار می‌کرد. در سن ده سالگی، لاسی برای تحصیل به فنلاند فرستاده شد. در سال ۱۹۰۹، لاسی وارد دانشگاه هلسینکی شد. در این دانشگاه زبان‌های شرقی را زیر نظر کنوت تالکویست، زیبایی‌شناسی را زیر نظر یرجو هیرن و فلسفه را زیر نظر ادوارد وسترمارک آموخت. در بهار ۱۹۱۶ دکترای خود را در رشته سنت‌های
آموخت. در بهار ۱۹۱۶ دکترای خود را در رشته سنت‌های عامیانه آذربایجانی دریافت کرد. پایان‌نامه او با نام «اسرار محرم در میان ترک‌های آذربایجانی قفقاز» بر اساس کار میدانی‌اش (بین سال‌های ۱۹۱۳ تا ۱۹۱۵ طی چندین سفر تحقیقاتی انسان‌شناسی) در قفقاز بود. در سال ۱۹۱۷، لاسی کتاب «اسرار ایرانی» (Persiska mysterier)، نسخه‌ای محبوب از پایان‌نامه‌اش، و کتاب سفر «پشت میله‌های زندان و عبا» (Bakom gallret och slöjan) را منتشر کرد. زبان اول لاسی زبان سوئدی بود. او به زبان فنلاندی مسلط بود و روسی، آلمانی، انگلیسی، فرانسوی،
مسلط بود و روسی، آلمانی، انگلیسی، فرانسوی، فارسی و عربی را آموخته بود. دیدگاه‌های سیاسی اولیه لاسی تحت تأثیر فیلسوفانی مانند روسو بود. او همچنین تا حدودی به جناح چپ گرایش داشت، اگرچه شخصاً با سوسیالیست‌ها در ارتباط نبود. در طول جنگ جهانی اول، روشنفکران فنلاندی عمدتاً طرفدار آلمان بودند، اما لاسی عضو گروه کوچکی بود که از متفقین حمایت می‌کرد. جنگ داخلی و سیاست. با شروع جنگ داخلی فنلاند در ژانویه ۱۹۱۸، لاسی خدمات خود را برای هیئت مردمی ارائه داد و توسط یرجو سیرولا به عنوان مترجم استخدام شد. به گفته خودش، به
به عنوان مترجم استخدام شد. به گفته خودش، به سرخ‌ها پیوست زیرا انقلاب کارگری را به عنوان موضوعی برای تحقیقات انسان‌شناسی می‌دید، اما خیلی زود با درک خواسته‌های آنها، جذب این جنبه شد. پس از نبرد هلسینکی، لاسی توسط سفیدها دستگیر و به جرم خیانت به ۹ سال زندان محکوم شد، اما در نوامبر ۱۹۱۸ عفو شد. در اردوگاه زندان سومنلینا، لاسی توسط هم‌سلولی‌هایش سولو وولیجوکی و تاوی تاینیو با سوسیالیسم آشنا شد. در بهار ۱۹۱۹، لاسی آژانس خبری روزنامه‌های کارگری (Työväenlehtien uutistoimisto) را تأسیس کرد. مطالب خبری آن کمونیستی
را تأسیس کرد. مطالب خبری آن کمونیستی بود. در همان سال، لاسی شروع به نوشتن مقالاتی در روزنامه Kansan Sanomat در تامپره با نام مستعار Sapiens کرد. او، از جمله، در مورد کار گروه پارلمانی حزب کارگران سوسیالیست فنلاند (Suomen Sosialistinen Työväen Puolue, SSTP) و در مورد فعالیت‌های پارلمان به‌طور کلی نوشت. او از تلاش‌های ناچیز حزب برای شکل‌گیری حکومت انتقاد کرد. لاسی به حزب سوسیال دموکرات پیوست و در مخالفت رادیکال آن فعال شد. او از سال ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۴ به عنوان سردبیر مجله Sosialistinen Aikakauslehti (مجله
سردبیر مجله Sosialistinen Aikakauslehti (مجله سوسیالیستی) کار می‌کرد و به اداره مسیر قاچاق کمونیست‌ها بین استکهلم و پتروگراد کمک می‌کرد. در اکتبر ۱۹۱۹، لاسی به جان رید، روزنامه‌نگار آمریکایی، در عبور از مرز روسیه کمک کرد. در سال ۱۹۲۰، لاسی به دلیل نزدیک به ۲ سال فعالیت سیاسی به زندان فرستاده شد. در طول مدت اقامتش در اردوگاه کار اجباری تامیساری، لاسی از سوسیال دموکرات‌ها جدا شد و به حزب کارگران سوسیالیست، یک سازمان جبهه‌ای که توسط حزب کمونیست تبعیدی فنلاند تأسیس شده بود، پیوست. در اتحاد جماهیر شوروی. در سال
شده بود، پیوست. در اتحاد جماهیر شوروی. در سال ۱۹۲۳، او به اتحاد جماهیر شوروی نقل مکان کرد. لاسی در پتروزاودسک اقامت گزید و در آنجا به عنوان کمیسر خلق برای آموزش جمهوری سوسیالیستی شوروی کارلیا و مدیر مدرسه حزبی مشغول به کار شد. در سال ۱۹۲۸، لاسی به مسکو منتقل شد. او به عنوان مترجم در شرکت انتشاراتی کمینترن و مدیر بخش اسکاندیناوی دانشگاه کمونیستی اقلیت‌های ملی غرب کار کرد. در سال‌های ۱۹۳۲ تا ۱۹۳۵، لاسی محقق زبان‌های شرقی در دانشگاه دولتی مسکو بود. از سال ۱۹۳۶، او در انتشارات پروگرس مشغول به کار شد و مدیر بخش
او در انتشارات پروگرس مشغول به کار شد و مدیر بخش خارجی گلاولیت بود. آثار ادبی لاسی شامل کتاب فنلاندی «مبانی مارکسیسم» (Marxismin perusteet) محصول ۱۹۳۱ است که بعداً به عنوان اثری ضدانقلابی اعلام شد. او همچنین بخش اول کتاب «مبانی لنینیسم» استالین را به سوئدی ترجمه کرد. لاسی در فوریه ۱۹۳۸ به جرم جاسوسی برای فنلاند دستگیر شد. او در ژوئن در میدان تیر بوتوو اعدام شد. زندگی خصوصی. اولین همسر لاسی، الن آلفهیلد سودرمن، دختر کارل سودرمن تاجر بود. آثار. این کتاب نخستین بار در سال ۱۹۱۷ توسط شرکت انتشاراتی هولگرا شیلدت
بار در سال ۱۹۱۷ توسط شرکت انتشاراتی هولگرا شیلدت (Holger Schildts) در هلسینکی به چاپ رسید. ۱۱۸ صفحه داستان‌های صادقانه دربارهٔ دوستان ایرانی من افسانه، شعر، نمایش و مراسم با بیش از پنجاه تصویرسازی پس از عکس‌های اصلی و سنگ‌نگاره‌های ایرانی یادبود. محمدرضا شاه پهلوی در ۲ تیر ۱۳۴۹ در سفر به هلسینکی از ایوار لاسی به این شکل یاد کرد: «بسیاری از دانشمندان کشور شما در قرن گذشته و در آغاز قرن حاضر به ایران سفر کردند که از جمله آنها می‌باید از دکتر ایوارلاسی نام برد که یک سال در کشور ما به سر برد و در بازگشت به
برد که یک سال در کشور ما به سر برد و در بازگشت به فنلاند چند سفرنامه جالب دربارهٔ ایران انتشار داد.»
اجلاس جزیره فرمانداران نشستی بین رئیس جمهور ایالات متحده، رونالد ریگان، و دبیر کل حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی، میخائیل گورباچف ​​بود. در 7 دسامبر 1988 برگزار شد. معاون رئیس جمهور ایالات متحده و رئیس جمهور منتخب جورج اچ دبلیو بوش نیز در آن حضور داشتند. گورباچف ​​به محض اطلاع از زلزله ای که در همان روز جمهوری شوروی ارمنستان را لرزاند، سفر خود به ایالات متحده را کوتاه کرد.
هفت خدمتکار فیلمی کمدی است از داریوش شکوف با بازیِ آنتونی کوئین.
افسر بهینی (که با نام گردان افسر نیز شناخته می‌شود) زیرمجموعه‌ای از نیروهای مبارز موسوم به "مکتی بهینی" در جریان جنگ استقلال بنگلادش بود. سرگرد "افسرالدین احمد"، این گردان را با سازمان‌دهی نیروهای مبارز در منطقه میمن‌سینگ تشکیل داد. اعضای این گروه به‌طور مخفیانه اقدام به جمع‌آوری سلاح از ارتش پاکستان می‌کردند و مناطقی را که به تصرف خود درمی‌آوردند، توسعه می‌دادند. این گروه دارای ۴٬۵۰۰ عضو بود. سرگرد افسرالدین احمد فرمانده ارشد این گروه به‌شمار می‌رفت.
نونا گاریکی گابریلیان (؛ زادهٔ ) نقاش، مجسمه‌ساز نویسنده اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۲۷ ژانویه ۱۹۴۴ در تفلیس به دنیا آمد و در سال ۱۹۶۸ از انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان فارغ‌التحصیل شد. وی عضو اتحادیه هنرمندان ارمنستان می‌باشد. نگارخانه. نقاشی‌ها مجسمه‌ها
جورج آگوست والین (، همچنین , مشهور به عبدالوالی;; – ) جهانگرد، زبان‌شناس، و استاد اهل فنلاند بود. یادبود. محمدرضا شاه پهلوی در ۲ تیر ۱۳۴۹ در سفر به هلسینکی از والین به این شکل یاد کرد: «همچنین باید از والین خاورشناس معروف فنلاندی نام برد که یکصدوبیست سال پیش در اصفهان زبان فارسی آموخت و مکتب ایران‌شناسی فنلاند را با آموزش زبان و ادبیات پارسی به بسیاری از دانشمندان این کشور بنیاد نهاد.»
آرماس سالونن (; – ) آشورشناس فنلاندی بود. سالونن در سال ۱۹۳۳ از دبیرستان فارغ‌التحصیل شد. او در دانشگاه هلسینکی زیر نظر پروفسور کنوت تالکویست تحصیل کرد. پس از گرفتن مدرک کارشناسی در سال ۱۹۳۶، تحصیلات خود را در آلمان و بعداً در ایالات متحده ادامه داد، در آن جا در سال ۱۹۴۷ به مؤسسه شرقی دانشگاه شیکاگو پیوست. در آنجا او در پروژه فرهنگ لغت آشوری شیکاگو زیر نظر پروفسور ای. لئو اوپنهایم، با تمرکز بر منابع ریشه‌شناسی، شرکت کرد. سالونن دکترای خود را در سال ۱۹۵۰ دریافت کرد. از سال ۱۹۴۹ تا ۱۹۷۸، سمت دانشیار
۱۹۵۰ دریافت کرد. از سال ۱۹۴۹ تا ۱۹۷۸، سمت دانشیار زبان‌شناسی آشوری و سامی را در دانشگاه هلسینکی بر عهده داشت. علایق تحقیقاتی او بر فرهنگ مادی و زندگی روزمره بین‌النهرین، مانند کشتی‌ها، وسایل نقلیه و درهای آن متمرکز بود. بخش بزرگی از آثار او شامل واژه‌نامه‌های موضوعی اصطلاحات تخصصی است. او اولین ترجمه فنلاندی از حماسه گیلگمش را در سال ۱۹۴۳ منتشر کرد. او همچنین به تاریخ ایران و مصر باستان علاقه‌مند بود و به زبان عربی نیز تسلط داشت. در سال ۱۹۵۷، به همراه جوسی آرو، اولین ترجمه فنلاندی از قرآن را منتشر کرد.
آرو، اولین ترجمه فنلاندی از قرآن را منتشر کرد. سالونن در سال ۱۹۵۰ به عنوان عضو آکادمی علوم و ادبیات فنلاند و در سال ۱۹۷۵ به عنوان عضو افتخاری انجمن مصرشناسی فنلاند انتخاب شد. یادبود. محمدرضا شاه پهلوی در ۲ تیر ۱۳۴۹ در سفر به هلسینکی از سالونن به این شکل یاد کرد: «هم اکنون نیز مکتب ایران‌شناسی فنلاند از فعال‌ترین نمونه‌های نوع خود در دنیای غرب است و من در این فرصت خوشوقتم که به پروفسور آرماس سالونن ایران‌شناس معروف کشور شما که ما چند سال پیش در کنگره جهانی ایران‌شناسان در تهران خوشوقتی پذیرایی از او را
ایران‌شناسان در تهران خوشوقتی پذیرایی از او را داشتیم و تألیفات متعدد وی در زمینه ایران‌شناسی مورد احترام جامعه علمی ما است، به مناسبت کارهای ارزنده او تبریک بگویم.»
کنوت لئونارد تالکویست (۱۶ مارس ۱۸۶۵، کرکونومی - ۱۶ اوت ۱۹۴۹، هلسینکی) محقق فنلاندی فرهنگ‌های سامی و استاد ادبیات شرقی در دانشگاه هلسینکی بود. او به ویژه به عنوان محقق آشورشناسی شناخته می‌شد. زندگی‌نامه. والدین تالکویست، دین یوهان استفان تالکویست و یوهانا صوفیا ریندل بودند. برادر بزرگتر کنوت تالکویست، یوزف ورنر تالکویست (۱۸۶۲–۱۹۶۰) در دهه ۱۹۲۰ استاد کمکی اقتصاد و آمار در دانشگاه هلسینکی بود. خانواده سوئدی زبان بودند، اما مکاتبات باقی مانده نشان می‌دهد که کنوت تالکویست عملاً دو زبانه بوده است. تالکویست در سال
تالکویست عملاً دو زبانه بوده است. تالکویست در سال ۱۸۸۳ از Helsingin suotsalainen normalallyseo|Swedish Normal Lyceum فارغ التحصیل شد و در سال ۱۸۸۷ با مدرک لیسانس فلسفه، در سال ۱۸۹۰ با مدرک کارشناسی ارشد و لیسانس و در سال ۱۸۹۴ با مدرک دکترا فارغ التحصیل شد. او در سال ۱۸۸۹–۱۸۹۰ در لایپزیگ، آلمان آشورشناسی خواند و در سال‌های ۱۸۹۳ تا ۱۸۹۵ سفری تحقیقاتی به سوریه، فلسطین و مصر انجام داد. تالکویست از سال ۱۸۹۱ تا ۱۸۹۹ به عنوان استاد آشورشناسی و زبان‌های سامی در دانشگاه هلسینکی، از سال ۱۸۹۹ تا ۱۹۳۳ به عنوان استاد
هلسینکی، از سال ۱۸۹۹ تا ۱۹۳۳ به عنوان استاد ادبیات شرقی، از سال ۱۹۲۰ تا ۱۹۳۰ به عنوان رئیس گروه تاریخ و زبان‌شناسی و از سال ۱۹۰۴ تا ۱۹۳۵ به عنوان رئیس گروه تاریخ و زبان‌شناسی خدمت کرد. او در سال ۱۹۳۲ مدیر دانشکده فلسفه دانشگاه بود و در سال ۱۹۱۸ از دانشگاه لوند دکترای افتخاری دریافت کرد. تالکویست از سال ۱۹۱۲ تا ۱۹۱۳ رئیس انجمن فنلاند و از سال ۱۹۲۳ عضو هیئت مدیره انجمن بود. او از سال ۱۹۱۷ عضو معاون انجمن‌های علمی و از سال ۱۹۳۶ نایب رئیس هیئت نمایندگی بود. تالکویست همچنین یکی از بنیانگذاران انجمن شرقی فنلاند
همچنین یکی از بنیانگذاران انجمن شرقی فنلاند بود و از سال ۱۹۱۷ تا ۱۹۴۹ به عنوان رئیس انجمن خدمت کرد. تالکویست عضو افتخاری انجمن فنلاندی-اوگری و انجمن سلطنتی آسیایی بریتانیای کبیر و ایرلند بود. تالکویست از سال ۱۸۹۵ تا ۱۹۳۹ با ایرن بکستروم (متوفی ۱۹۳۹) ازدواج کرد. آنها صاحب سه فرزند شدند. گئورگ ناتانیل تالکویست (متولد ۱۹۰۳) پزشک متخصص جراحی و ارولوژی شد. گفته می‌شود تالکویست به عنوان یک استاد، سخت‌گیر و نسبت به دانشجویان دختر نسبتاً بی‌ادب بوده است. او آشورشناسی را «کار بسیار سختی» ('benhårt arbete') توصیف
را «کار بسیار سختی» ('benhårt arbete') توصیف کرد و به دانشجویان توصیه کرد که در پیاده‌روی‌های یکشنبه خود، زدن نوک پیکان با عصا در شن و ماسه را تمرین کنند. یادبود. محمدرضا شاه پهلوی در ۲ تیر ۱۳۴۹ در سفر به هلسینکی از تالکویست به این شکل یاد کرد: «از نظر علمی ما به خصوص قسمتی از بهترین مطالعات بین‌المللی مربوط به خطوط میخی را به دانشمندان عالی‌قدر کشور شما از قبیل لاگوس و انه‌برگ و مخصوصاً تالکویست که تا آخر عمر ریاست انجمن خاورشناسی فنلاند را بر عهده داشت، مدیون هستیم.»
خزانه بخارایی یکی از محله‌های جنوبی شهر تهران و از محله‌های منطقهٔ ۱۶ شهرداری تهران است. این محله از شمال به بزرگراه بعثت، از جنوب به خیابان شوش، از شرق به محله نازی‌آباد و از غرب به بزرگراه نواب صفوی محدود می‌شود. محله‌ی خزانه در جنوب‌شرقی تهران، واقع در منطقه ۱۶ شهرداری تهران، از محله‌های قدیمی شهر محسوب می‌شود. ساکنان این محله عمدتاً از طبقات کم‌درآمد جامعه هستند. پیشینه. نام «خزانه» از گذشته در منابع محلی دیده شده و به منطقه‌ای در جنوب تهران اطلاق می‌شده است. خزانه از نظر قدمت تاریخی محله‌ای نوسازتر از
است. خزانه از نظر قدمت تاریخی محله‌ای نوسازتر از علی‌آباد شمالی، نازی‌آباد و یاخچی‌آباد است. نام اولیهٔ آن «فرح‌آباد» بود، اما بعدها به‌دلیل نقش دو برادر به نام‌های مهدی و عباس خزانه در آبادانی این محله، نام «خزانه» بر آن گذاشته شد. این دو برادر در مقبرهٔ خانوادگی خود در گورستان ابن‌بابویه به خاک سپرده شده‌اند. واژهٔ «بخارایی» پس از مرگ محمد بخارایی، یکی از اعضای گروه فداییان اسلام، به نام محله افزوده شد. در سال‌های اولیه، این منطقه میزبان دو کارخانه‌ مهم بود: «کارخانه روغن نباتی قو» که در سال ۱۳۳۳ تأسیس
بود: «کارخانه روغن نباتی قو» که در سال ۱۳۳۳ تأسیس شد و «چیت‌سازی تهران» که در سال ۱۳۲۷ راه‌اندازی گردید. پس از احداث این تأسیسات صنعتی، روزگاری مزارع و روستاهای موجود جای خود را به زاغه‌های کارگری، کوره‌پزخانه‌ها و سکونت‌گاه‌های کارگران دادند . در دهه ۱۳۵۰، ساخت بزرگراه بعثت و پارک بعثت تحولات زیربنایی قابل‌توجهی در محله ایجاد کرد. این بزرگراه شهرک افسریه را به محل کشتارگاه متصل می‌کرد. در سال‌های اخیر نیز خطوط مترو توسعه‌یافته و برخی خاک‌برداری‌ها مانند گود حسین تفتی تخریب شده‌اند، که به جای آن‌ها پارک
گود حسین تفتی تخریب شده‌اند، که به جای آن‌ها پارک یادواره شهدا ساخته شد . برخی ساختارهای باقی‌مانده از هویت محله عبارت‌اند از کارخانه روغن نباتی قو و انبارهای اطراف آن و نیز کارخانه متروک آدامس خروس. «فلکه چالّی‌ها». «فلکه محقق»، واقع در نزدیکی فلکه سوم خیابان خزانه بخارایی در منطقه ۱۶ تهران، علیرغم نام تابلو رسمی، نزد اهالی محله با نام «فلکه چالّی‌ها» شناخته می‌شود. این نام‌گذاری به حضور گستردهٔ مهاجران قزوینی که اصالتی شالی (چالی) داشتند، بازمی‌گردد. اهالی اولیه، از جمله کسانی مانند حاج حسین همتی‌خو، با
اولیه، از جمله کسانی مانند حاج حسین همتی‌خو، با اصالت از شال قزوین، نقش برجسته‌ای در آبادانی محله ایفا کردند؛ او با جمع‌آوری کمک‌های مردمی، ساخت و بهبود معابر و تأمین امکانات عمومی را به انجام رساند. در گذشته، اطراف فلکه شامل باغ میوه، کانال آب و قنات بود. همچنین، مشاغل سنتی مانند کوره‌پزخانه‌ها، گلدان‌سازی و دامداری توسط مهاجران قزوینی، به ویژه حوزه دامداری و پرورش طیور، از ویژگی‌های فرهنگی و اقتصادی این محله بود . با گذشت زمان، به‌ویژه پس از انقلاب، میدان به‌تدریج تغییر چهره داد: مشاغل مرتبط با خودرو،
به‌تدریج تغییر چهره داد: مشاغل مرتبط با خودرو، مانند صاف‌کاری و فروش قطعات یدکی، جایگزین مشاغل سنتی شدند. در عین حال، حس تعلق‌خاطر و پیوستگی فرهنگی مهاجران قزوینی حفظ شده است؛ حتی برنامه‌های مذهبی همچون هیئت محلی که در دهه ۱۳۵۰ توسط اهالی آغاز و حسینیه‌ای نیز توسط حاج اصغر رنجبر وقف شد، همچنان ادامه دارد. جمعیت و بافت اجتماعی. خزانه بخارایی یکی از مناطق پرجمعیت تهران به‌شمار می‌رود. ترکیب جمعیتی این محله عمدتاً از اقوام مختلف ایرانی تشکیل شده‌است. فضای فرهنگی و اجتماعی آن متأثر از سنت‌های جنوب شهر تهران
و اجتماعی آن متأثر از سنت‌های جنوب شهر تهران است. مراسم مذهبی، فعالیت‌های خیریه و بازارچه‌های محلی در این منطقه رواج دارد. دسترسی. این محله از نظر دسترسی شهری در موقعیت مناسبی قرار دارد. ایستگاه مترو خزانه (واقع در خط ۱ مترو تهران) و همچنین دسترسی به بزرگراه بعثت و بزرگراه نواب صفوی، امکان تردد آسان به سایر مناطق پایتخت را فراهم کرده‌اند. معماری و نوسازی. بافت ساختمانی خزانه بخارایی عمدتاً قدیمی و سنتی است، اما در سال‌های اخیر پروژه‌هایی برای نوسازی و بهسازی فضای شهری در این محله اجرا شده‌است. برخی از
فضای شهری در این محله اجرا شده‌است. برخی از خیابان‌ها و کوچه‌های آن هنوز بافت سنتی خود را حفظ کرده‌اند. چهره‌های شناخته‌شده. این محله زادگاه یا محل رشد تعدادی از چهره‌های ورزشی و فرهنگی، به‌ویژه در حوزه فوتبال، بوده‌است. همچنین برنامه‌نویسان و فعالان حوزه فناوری اطلاعات نیز در این محله زندگی و فعالیت می‌کنند.
ایان گیبونز (۶ مارس ۱۹۴۶ – ۲۳ مه ۲۰۱۳) یک زیست‌شیمیدان و محقق زیست‌شناسی مولکولی اهل بریتانیا بود که به عنوان مدیر ارشد علوم شرکت آمریکایی ترانوس، که توسط الیزابت هولمز تأسیس شده بود، خدمت می‌کرد. گیبونز پیش از پیوستن به ترانوس در سال ۲۰۰۵، بیش از ۳۰ سال در زمینه درمان‌های پزشکی و آزمایش‌های تشخیصی تحقیق می‌کرد. او تلاش کرد تا در مورد عدم دقت دستگاه‌های آزمایش ترانوس، با مدیریت آنها مشکل ایجاد کند. در سال ۲۰۱۳، ایان گیبونز شب پیش از آن‌که قرار بود برای ادای شهادت در یک پرونده حقوقی مرتبط با شرکت ترانوس حاضر
در یک پرونده حقوقی مرتبط با شرکت ترانوس حاضر شود، به‌طور عمدی دوز بالایی از داروی استامینوفن مصرف کرد. او به مدت چند روز در بیمارستان بستری بود و در نهایت بر اثر نارسایی کبدی درگذشت. شرکت ترانوس در سال ۲۰۱۸، پس از افشاگری‌های روزنامه‌نگار جان کریرو در "وال‌استریت ژورنال"، فروپاشید. کریرو در گزارش‌های خود نشان داد که دستگاه‌های آزمایش خون انقلابی این شرکت که ادعا می‌شد تنها با یک قطره خون از نوک انگشت می‌توانند طیف گسترده‌ای از آزمایش‌ها را انجام دهند، هرگز آن‌گونه که معرفی شده بودند، عمل نمی‌کردند. گیبونز
آن‌گونه که معرفی شده بودند، عمل نمی‌کردند. گیبونز تلاش کرده بود تا مقامات ارشد ترانوس، از جمله الیزابت هولمز، بنیان‌گذار شرکت را از نقص‌های اساسی فناوری آن‌ها آگاه سازد، اما مدیران شرکت بارها به هشدارهای او بی‌توجهی کردند. دوران فعالیت گیبونز در شرکت ترانوس در کتاب "خون بد: اسرار و دروغ‌ها در یک استارتاپ سیلیکون‌ولی" اثر جان کریرو، و همچنین در قسمت دوم پادکست خبری "The Dropout" از شبکه ABC News مستند شده است. در مجموعهٔ درام زندگینامه‌ای "The Dropout" که بر پایه همین پادکست ساخته شده، بازیگر بریتانیایی،
بر پایه همین پادکست ساخته شده، بازیگر بریتانیایی، استیون فرای، نقش ایان گیبونز را ایفا کرده است.
تاریخ جهان () یک مجموعهٔ تلویزیونی محدود آمریکایی در ژانر کمدی طرح‌دار (اسکچ کمدی) است که توسط مل بروکس، واندا سایکس، نیک کرول، آیک بارینهولتز و دیوید استَسِن نوشته و تهیه شده است. این مجموعه دنباله‌ای بر فیلم "تاریخ جهان" تولید شده در سال ۱۹۸۱ به نویسندگی و کارگردانی مل بروکس است و در قالب طرح‌هایی طنزآمیز، به بازسازی و هجو رویدادهایی از دوره‌های مختلف تاریخ و افسانه‌های بشری می‌پردازد. این مجموعه در تاریخ ۶ مارس ۲۰۲۳ از شبکهٔ هولو پخش شد. بازیگران. بازیگران این مجموعه شامل گروه بزرگی از افراد هستند که
این مجموعه شامل گروه بزرگی از افراد هستند که هستهٔ اصلی آن را چند بازیگر ثابت تشکیل می‌دهند؛ این افراد همچنین از نویسندگان سریال نیز به‌شمار می‌روند. انتشار. دو قسمت نخست این مجموعه در تاریخ ۶ مارس ۲۰۲۳ در سرویس هولو پخش شد و قسمت‌های باقی‌مانده در سه روز بعد منتشر شدند. این مجموعه به‌طور هم‌زمان در سطح بین‌المللی نیز به‌عنوان یک سریال اوریجینال در دیزنی پلاس، در بخش ویژهٔ استار (دیزنی پلاس)، در دیزنی پلاس هات‌استار در هند، و در استار پلاس در آمریکای لاتین منتشر شد.
مارک راوینا (؛ زادهٔ ) مورخ اهل ایالات متحده آمریکا است. دانشمند اوایل مدرن شوگون‌سالاری توکوگاوا و تاریخ ژاپن و مطالعات ژاپنی در دانشگاه تگزاس در آستین است، که از سال ۲۰۱۹ در آنجا تدریس کرده است.
چیئه ناکانه (; – ) انسان‌شناس، و نویسنده اهل ژاپن بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون شخصیت دارای شایستگی فرهنگی و نشان فرهنگ شده است.
مک‌دونالدی شدن جامعه کتابی از جورج ریتزر (زادهٔ ۱۹۴۰، نیویورک) جامعه‌شناس و نظریه‌پرداز آمریکایی و استاد ممتاز جامعه‌شناسی دانشگاه مریلند است. او اصطلاح مک‌دونالدی شدن را نخستین بار در مقاله‌ای برای "مجله فرهنگ آمریکایی" مطرح کرد. و در سال ۱۹۹۳ او در کتابی با همین نام، آن را گسترش داد. ریتزر باورمند است که در اواخر سده بیستم، شکل ساختاریافته اجتماعی رستوران فست فود به نیروی سازمانی تبدیل شده است که فرآیند عقلانی شدن را به قلمرو تعامل روزمره و هویت فردی نشان و گسترش می‌دهد. مک‌دونالد دهه ۱۹۹۰ به عنوان مدل
و گسترش می‌دهد. مک‌دونالد دهه ۱۹۹۰ به عنوان مدل موردی عمل می‌کند. این کتاب اصطلاح مک‌دونالدی شدن را به عنوان روشی برای توصیف یک فرآیند اجتماعی به گفتمان علمی معرفی کرد که بر اساس بررسی یک متن دانشگاهی مرتبط در سال ۲۰۰۲، «یکنواختیِ کسالت‌آور» ایجاد می‌کند. در «مک‌دونالدی شدن»، ریتزر عناصر اصلی آثار ماکس وبر را گسترش داده و به‌روز می‌کند و تحلیلی انتقادی از تأثیر تغییر اجتماعی-ساختاری بر تعامل و هویت انسان ارائه می‌دهد. موضوع اصلی در تحلیل وبر از جامعه مدرن، فرآیند عقلانی شدن بود؛ فرآیندی گسترده که در آن
فرآیند عقلانی شدن بود؛ فرآیندی گسترده که در آن شیوه‌های سنتی تفکر با تحلیل هدف/وسیله که به کارایی و کنترل اجتماعی رسمی مربوط می‌شود، جایگزین شدند. وبر استدلال کرد که کهن‌الگو تجلی این فرآیند، بوروکراسی بود؛ یک سازمان بزرگ و رسمی که با ساختار اقتدار سلسله مراتبی، تقسیم کار تثبیت‌شده، قوانین و مقررات مکتوب، غیرشخصی بودن و نگرانی برای شایستگی فنی مشخص می‌شود. سازمان‌های بوروکراتیک نه تنها نمایانگر فرآیند عقلانی شدن هستند بلکه ساختاری که آنها بر تعامل و تفکر انسان تحمیل می‌کنند، این فرآیند را پیش می‌برد و منجر
تحمیل می‌کنند، این فرآیند را پیش می‌برد و منجر به جهانی می‌شود که به طور فزاینده‌ای عقلانی شده است. این فرآیند بر تمام جنبه‌های زندگی روزمره تأثیر می‌گذارد. کاربردها و جایگزین‌های مفهوم مک‌دونالدی شدن. مک‌دونالدی شدن در بیش از ۸۶۰۰ نشریه ذکر شده و در مؤسسات بی‌شماری از بایگانی‌ها گرفته تا دانشگاه‌ها و باغ‌وحش‌ها به کار گرفته شده است. تز مک‌دونالدی شدن وارد فرهنگ گردیده و به طور گسترده پذیرفته شده است. با این حال، مفهوم مک‌دونالدی شدن منتقدانی نیز دارد. آرون آهوویا و الیف ایزبرک-بیلگین استدلال می‌کنند در