payamvha/North_RAG huggingface dataset:
پادشاهان نام برده شده در فهرست پادشاهان مدینت هابو. صحنه به دو بخش تقسیم شده است، در سمت چپ، ۷ مجسمه از پیشینیان در یک ردیف حمل می‌شوند و در سمت راست ۹ پادشاه قرار دارند. این بنا همچنان در جایگاه خود در ستون دوم شرقی در حیاط دوم، در ردیف بالایی دیوار شرقی، باقی مانده است. همچنین برخی آن را به عنوان ضمیمه‌ای به فهرست پادشاهان ابیدوس می‌دانند، زیرا فهرست مدینت هابو شامل برخی از فراعنه رامسید است که پس از تهیه فهرست پادشاهان ابیدوس سلطنت کردند.
سی. ای. لوژون (; – ) روزنامه‌نگار، و منتقد سینما اهل بریتانیا بود. نویسنده‌ای بریتانیایی بود که بیشتر به خاطر فعالیتش به عنوان منتقد فیلم برای «آبزرور» از سال ۱۹۲۸ تا ۱۹۶۰ شناخته می‌شود. او از اولین منتقدان فیلم روزنامه در بریتانیا و یکی از اولین زنان بریتانیایی در این حرفه بود. او در اوایل دوران حرفه‌ای خود با آلفرد هیچکاک دوستی پایداری برقرار کرد، «زمانی که او در حال نوشتن و تزئین زیرنویس برای فیلم‌های صامت بود»، همان‌طور که بعداً نوشت.
سارا ملا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال زن اهل ایتالیا است که در حال حاضر برای ساسولو در پست مدافع بازی می‌کند. دوران باشگاهی. سارا ملا از رده‌های جوانان باشگاه شهر زادگاهش پوردنونه شروع کرد و اولین بازی خود در سری آ را در ۱ مارس ۲۰۱۴ به عنوان بازیکن جانشین در یک باخت ۷–۰ خارج از خانه مقابل قهرمانان نهایی هلاس ورونا انجام داد. پوردنونه در آن فصل در رتبه هفتم از ۱۶ تیم قرار گرفت اما فصل بعد با قرار گرفتن در رده دوم از پایین و یک باخت دیگر ۷–۰ مقابل ورونا به دسته پایین‌تر سقوط کرد. ملا در تابستان همان سال به
پایین‌تر سقوط کرد. ملا در تابستان همان سال به ویتوریو ونتو منتقل شد، اما در پایان فصل ۲۰۱۵–۲۰۱۶ باز هم سقوط به دسته پایین‌تر را تجربه کرد و در آغاز ۲۰۱۷ برای پیوستن به تاواگناکّو رفت. دو فصل قابل توجه دنبال شد که در آن تاواگناکّو در فصل ۲۰۱۶–۲۰۱۷ در رتبه ششم و در فصل ۲۰۱۷–۲۰۱۸ پس از یوونتوس و بروسیا در جایگاه سوم قرار گرفت. سپس ملا از ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۱ به باشگاه بازنام‌گذاری شده ASD ورونا منتقل شد و برای فصل ۲۰۲۱–۲۰۲۲ به امپولی پیوست. ملا در آغاز فصل ۲۰۲۲–۲۰۲۳ به ساسولو منتقل شد و تیم را به صدر گروه بازی‌های
به ساسولو منتقل شد و تیم را به صدر گروه بازی‌های پلی‌آف سقوط رساند و در پایان فصل در جایگاه ششم قرار گرفت. در فصل بعد، ملا به ساسولو کمک کرد تا با کسب رتبه چهارم در سری آ زنان بهترین جایگاه مشترک تاریخ باشگاه را تجربه کند. دوران ملی. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال و زیر ۱۷ سال و زیر ۱۸ سال بازی کرده است.
جیمز اس. اولسون (؛ زادهٔ ) نویسنده اهل ایالات متحده آمریکا است. یک نویسنده دانشگاهی و نامزد جایزه پولیتزر است. در سال ۱۹۹۴ به عنوان استاد ممتاز تاریخ در دانشگاه ایالتی سم هیوستن در هانتسویل (تگزاس) منصوب شد.
انتشارات دانشگاه ویرجینیا ()، یک انتشارات دانشگاهی است که بخشی از دانشگاه ویرجینیا می‌باشد. این انتشارات در سال ۱۹۶۳ به عنوان انتشارات دانشگاه ویرجینیا، به ابتکار رئیس وقت دانشگاه، ادگار اف. شانون جونیور، تأسیس شد. ویکتور رینولدز، که پیش از این مدیر انتشارات دانشگاه کرنل بود، اولین مدیر آن بود.
جیان‌جیاکومو فلترینلی (۱۹ ژوئن ۱۹۲۶ – ۱۴ مارس ۱۹۷۲) ناشر، تاجر و فعال سیاسی برجستهٔ ایتالیایی بود که در دوران بین جنگ جهانی دوم و سال‌های سرب فعالیت داشت. او کتابخانه‌ای گسترده از اسناد به‌ویژه در حوزهٔ تاریخ جنبش‌های بین‌المللی کارگران و سوسیالیسم بنیان گذاشت. فلترینلی شاید بیش از همه به دلیل تصمیمش برای ترجمه و انتشار رمان دکتر ژیواگو در غرب پس از خروج نسخهٔ خطی از اتحاد جماهیر شوروی در اواخر دههٔ ۱۹۵۰ شناخته شود. او در سال ۱۹۷۲ به شکلی مرموز و خشونت‌آمیز درگذشت. زندگی اولیه. جیان‌جیاکومو فلترینلی در سال
درگذشت. زندگی اولیه. جیان‌جیاکومو فلترینلی در سال ۱۹۲۶ در یکی از ثروتمندترین خانواده‌های ایتالیا به دنیا آمد، خانواده‌ای که احتمالاً اصالتش به فلتری برمی‌گشت. پدرش، کارلو فلترینلی، کنترل چندین شرکت از جمله "Credito Italiano"، ادیسون و "Legnami Feltrinelli" را برعهده داشت که دارای منابع چوبی وسیع در اروپای مرکزی بود، برخی از آن‌ها برای توسعهٔ خطوط راه‌آهن ایتالیا در قرن نوزدهم استفاده شده بودند. کارلو در سال ۱۹۳۵ درگذشت. به پیشنهاد مادر مونوچریست جیان‌جیاکومو، جیانالیزا، دیکتاتور ایتالیایی بنیتو موسولینی او
جیانالیزا، دیکتاتور ایتالیایی بنیتو موسولینی او را در سن ۱۲ سالگی توسط پادشاه ویتور امانوئل سوم به عنوان مارکِز دی گارگنانو منصوب کرد. در سال ۱۹۴۰، مادرش با لوئیجی بارزینی جونیور ازدواج کرد، سردبیر روزنامهٔ ایتالیایی "کوریره دلا سرا". در دوران جنگ جهانی دوم، خانواده ویلای فلترینلی در گارگنانو را ترک کرده و به مونته آرژنتاریو نقل مکان کردند تا از تصرف موسولینی در امان باشند. جنگ جهانی دوم. فلترینلی جوان نخستین بار با شرایط زندگی فقرا و طبقهٔ کارگر از طریق گفتگو با کارکنان املاک خانوادگی آشنا شد و به این
گفتگو با کارکنان املاک خانوادگی آشنا شد و به این باور رسید که در سرمایه‌داری اکثر مردم هیچ‌گاه به امتیازات او دست نخواهند یافت و مجبورند نیروی کار خود را با دستمزد اندک به صنعتی‌ها و مالکین بفروشند. در مراحل پایانی جنگ، فلترینلی به ارتش هم‌جبههٔ ایتالیا و گروه رزمی "لگنانو" پیوست و در حزب کمونیست ایتالیا (PCI) ثبت‌نام کرد، با نیروهای اشغالگر آلمانی "ورماخت" و بازماندگان رژیم فاشیست موسولینی جنگید. در دوران پس از جنگ، PCI از حمایت و نفوذ سیاسی بالایی برخوردار بود و پس از ۱۹۴۸ به اصلی‌ترین حزب مخالف تبدیل
بود و پس از ۱۹۴۸ به اصلی‌ترین حزب مخالف تبدیل شد. ایتالیا در ویرانی اقتصادی به سر می‌برد و مخالفت حزب با موسولینی محبوبیت زیادی برای آن کسب کرده بود. PCI تا ۱۹۴۷ در ائتلاف حضور داشت. میراث. وصیت‌نامهٔ کارلو فلترینلی، جیان‌جیاکومو را وارث سه‌چهارم دارایی‌هایش کرد که کنترل کامل آن‌ها در سن ۲۱ سالگی در سال ۱۹۴۷ به او رسید. "بانکا یونیونه" (پیش‌تر "بانکا فلترینلی") تا ۱۹۶۸ تحت کنترل جیان‌جیاکومو بود، زمانی که توسط میکله سیندونا خریداری شد. برخی معتقدند که این خرید تحت فشار بانک واتیکان، سهامدار اقلیت، انجام
خرید تحت فشار بانک واتیکان، سهامدار اقلیت، انجام شد. کتابخانه. از ۱۹۴۹ فلترینلی اسناد را برای کتابخانهٔ جیان‌جیاکومو فلترینلی در میلان جمع‌آوری کرد، که تاریخ اندیشه‌ها، به‌ویژه جنبش‌های بین‌المللی کارگران و سوسیالیسم را مستند می‌کرد. این کتابخانه بعدها به مؤسسه و سپس به بنیاد جیان‌جیاکومو فلترینلی تبدیل شد و دارای حدود ۲۰۰٬۰۰۰ کتاب نادر و مدرن، مجموعهٔ گسترده‌ای از روزنامه‌ها و مجلات، و بیش از یک میلیون منبع اصلی بود. نشر. نزدیک پایان ۱۹۵۴، فلترینلی شرکت نشر "جیان‌جیاکومو فلترینلی انتور" را در میلان تأسیس
"جیان‌جیاکومو فلترینلی انتور" را در میلان تأسیس کرد. اولین کتاب منتشرشده، خودزندگی‌نامهٔ جواهرلال نهرو، نخستین نخست‌وزیر هند بود. "دکتر ژیواگو". در اواخر ۱۹۵۶، یک خبرنگار ایتالیایی نسخهٔ خطی رمان "دکتر ژیواگو" نوشتهٔ بوریس پاسترناک را به فلترینلی نشان داد. مشاور زبان‌های اسلاوی به او گفت که انتشار کتاب واجب است و خودداری از آن «جرم علیه فرهنگ» خواهد بود. کتاب فوراً به یک پرفروش بین‌المللی تبدیل شد. فلترینلی حق اقتباس فیلم را به Metro-Goldwyn-Mayer به مبلغ ۴۵۰٬۰۰۰ دلار فروخت. اقتباس سال ۱۹۶۵ به یکی از
۴۵۰٬۰۰۰ دلار فروخت. اقتباس سال ۱۹۶۵ به یکی از پرفروش‌ترین و تحسین‌شده‌ترین فیلم‌ها تبدیل شد. فعالیت سیاسی. جیانجیاکومو فلتزینلی از دههٔ ۱۹۴۰ وارد فعالیت سیاسی شد و به عنوان یک ناشر، ابزار تأثیرگذاری فرهنگی و سیاسی را برای ترویج اندیشه‌های چپ و مارکسیستی به کار گرفت. او پس از پایان جنگ جهانی دوم، به حمایت از جنبش‌های ضدفاشیستی و سوسیالیستی در ایتالیا پرداخت و به سرعت به یکی از چهره‌های برجستهٔ جناح چپ ایتالیایی بدل شد. او با انتشار کتاب‌ها و مقاله‌هایی که بر مبارزه با فقر و نابرابری اجتماعی تمرکز داشتند، و
مبارزه با فقر و نابرابری اجتماعی تمرکز داشتند، و حمایت از کارگران و اتحادیه‌های کارگری، نقش مهمی در شکل‌دهی به گفتمان سیاسی دوران خود ایفا کرد. فلتزینلی همچنین در برقراری ارتباط با گروه‌های کمونیست و سوسیالیست بین‌المللی نقش داشت و تلاش می‌کرد تا از طریق نشر، اندیشه‌های انقلابی و ضدسرمایه‌داری را در ایتالیا ترویج دهد. در دههٔ ۱۹۶۰، فلتزینلی به دلیل حمایت از جنبش‌های چپ رادیکال، به‌ویژه گروه‌های دانشجویی و توده‌های کارگری، تحت نظر شدید دولت و سرویس‌های امنیتی قرار گرفت. فعالیت‌های او به عنوان یک ناشر و فعال
قرار گرفت. فعالیت‌های او به عنوان یک ناشر و فعال سیاسی، او را به یکی از اهداف مهم مخالفان سیاسی بدل کرد و سرانجام منجر به مرگ مرموزش در ۱۹۷۲ شد.
یوجین دبلیو. هیکاک (؛ زادهٔ ) سیاستمدار اهل ایالات متحده آمریکا است. او معاون وزیر آموزش و پرورش ایالات متحده سابق است که از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۵ در زمان ریاست جمهوری جورج دبلیو بوش خدمت می‌کرد، و همچنین وزیر سابق وزارت آموزش و پرورش پنسیلوانیا است که از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۱ در زمان فرمانداری پنسیلوانیا خدمت می‌کرد تام ریج. او استاد کمکی در دانشگاه ریچمن است. =تحصیلات== هیکاک فارغ‌التحصیل سال ۱۹۷۲ از کالج همپدن-سیدنی است.ref&gt;&lt;/ref&gt;
دیوید رندال (; – ) روزنامه‌نگار، و مؤلف (پدیدآور) اهل بریتانیا بود.
باب توماس (; – ) Biographer، روزنامه‌نگار اهل ایالات متحده آمریکا بود. زندگی‌نامه‌نویس و گزارشگر صنعت فیلم آمریکایی بود که از سال ۱۹۴۴ تا ۲۰۱۰ برای آسوشیتد پرس کار می‌کرد. از سال ۲۰۱۴، او دو بار در فهرست «رکوردهای جهانی گینس» برای طولانی‌ترین حرفه گزارشگری و برای متوالی‌ترین برنامه‌های جوایز اسکار که توسط یک گزارشگر سرگرمی پوشش داده می‌شود، ثبت شد.
ادوارد برکوویتز (؛ زادهٔ ) هیئت علمی اهل ایالات متحده آمریکا است. استاد تاریخ در دانشگاه جرج واشنگتن است.
جورجیو آمبروسولی (؛ – ) وکیل ایتالیایی بود که در جریان بررسی تخلفات بانکی میکله سیندونا به ضرب گلوله کشته شد. تصفیهٔ امپراتوری مالی سیندونا. آمبروسولی به عنوان تصفیه‌کننده بانکا پریواتا ایتالیانا، یکی از بانک‌های ایتالیایی تحت کنترل بانکدار سیسیلی میکله سیندونا که به اجبار منحل شده بود، توسط دادگاه منصوب شد. او شواهدی از دست‌کاری‌های جنایی یافت. او مدارکی را به وزارت دادگستری ایالات متحده ارائه کرد تا سیندونا برای نقش خود در سقوط بانک فرانکلین محکوم شود. به گفته آمبروسولی، سیندونا کمیسیونی به مبلغ ۵٫۶
به گفته آمبروسولی، سیندونا کمیسیونی به مبلغ ۵٫۶ میلیون دلار به «یک اسقف آمریکایی و یک بانکدار میلان» پرداخت کرده بود. منابع رسمی ایتالیا تأیید کردند که منظور پل مارچینکوس از بانک واتیکان و روبرتو کالوی، رئیس بانکو آمبروزیانو بوده است. مرگ. در ۱۱ ژوئیه ۱۹۷۹، تنها چند ساعت پس از گفت‌وگو با مقامات آمریکایی، آمبروسولی توسط سه عضو مافیا که توسط میکله سیندونا مأمور شده بودند به ضرب گلوله کشته شد. سیندونا بیم آن داشت که آمبروسولی دست‌کاری‌های او در پروندهٔ بانکا پریواتا ایتالیانا را افشا کند. اندکی قبل از قتل،
پریواتا ایتالیانا را افشا کند. اندکی قبل از قتل، ضارب ویلیام آریکو، که محکوم به سرقت بانک بود، در تماس تلفنی تهدیدآمیز که توسط آمبروسولی ضبط شد، نام جولیو آندروتی، سیاستمدار برجستهٔ مسیحی دموکرات نزدیک به سیندونا را به میان آورد. آریکو در سال ۱۹۸۴ هنگام تلاش برای فرار از زندان فدرال نیویورک سقوط کرد و کشته شد. آندروتی بعدها در مصاحبه‌ای گفت که آمبروسولی «کسی بود که، به گفتهٔ رومی‌ها، دنبال همین بود». در سال ۱۹۸۶، سیندونا به جرم سفارش قتل به حبس ابد محکوم شد. درگیری مافیا در قتل. به گفتهٔ فرانچسکو ماریو
شد. درگیری مافیا در قتل. به گفتهٔ فرانچسکو ماریو مانویا، مافیا سابق که به شاهد دولت تبدیل شد (پنتیتو), سیندونا درآمد حاصل از قاچاق هروئین شبکهٔ بونتاده-اسپاتولا-اینزرلیو-خانوادهٔ گامبیینو را پول‌شویی می‌کرد. آمبروسولی بلافاصله پس از گفت‌وگو با رئیس پلیس پالرمو، بوریس جولینو، که چک‌ها و اسناد دیگری را کشف کرده بود که نشان می‌داد سیندونا درآمد حاصل از فروش هروئین توسط مافیا را از طریق بانک واتیکان به بانک Amincor در سوئیس منتقل می‌کرد، کشته شد. ده روز پس از قتل آمبروسولی، جولینو نیز در ۲۱ ژوئیه ۱۹۷۹ توسط
قتل آمبروسولی، جولینو نیز در ۲۱ ژوئیه ۱۹۷۹ توسط مافیا به قتل رسید. آمبروسولی پس از مرگ نشان شجاعت مدنی دریافت کرد. در سال ۱۹۹۵ فیلمی با عنوان "یک قهرمان طبقه متوسط" دربارهٔ او ساخته شد که توسط میکله پلاچیدو کارگردانی شد.
شلدون هال (؛ زادهٔ ) منتقد سینما اهل بریتانیا است. او در دانشکده علوم انسانی دانشگاه شفیلد هالام مستقر است.
رجستر-گارد () یک روزنامه در شمال‌غربی ایالات متحده است که در یوجین (اورگن) منتشر می‌شود. این سازمان در سال ۱۹۳۰ از ادغام دو مقاله یوجین، «گارد روزانه یوجین» و «رجستر صبح» تشکیل شد. این مقاله به منطقه یوجین-اسپیرینگ فیلد (اورگن)، و همچنین ساحل اورگان، رودخانه Umpqua و مناطق اطراف آن خدمات می‌دهد. از سال ۲۰۱۹، تیراژ فرضی آن ۱۸۸۸۶ روزانه بود.
لئو گاسمن (؛ زادهٔ ) خواننده، ترانه‌سرا و بازیگر اهل ایتالیا است. وی از سال ۲۰۱۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی و حرفه. لئو گاسمن در تاریخ ۲۲ نوامبر ۱۹۹۸ در رم متولد شد، او پسر بازیگران آلساندرو گاسمن و سابرینا نافلیتز و نوه بازیگران ویتوریو گاسمن و ژولیت مانیل است. او سال ۲۰۱۸، در دوازدهمین دوره مسابقات "ایکس فاکتور" ایتالیا شرکت کرد؛ در نهایت پنجم شد و اولین تک‌آهنگ خود با نام «پیومه» را منتشر کرد. گاسمن با آهنگ «Vai bene così» در بخش تازه واردان جشنواره موسیقی سانرمو سال ۲۰۲۰ شرکت کرد و برنده
جشنواره موسیقی سانرمو سال ۲۰۲۰ شرکت کرد و برنده شد. اولین آلبوم استودیویی او "با نام" "«Strike»" در ۷ فوریه ۲۰۲۰ منتشر شد. در ۴ دسامبر ۲۰۲۲، رسماً اعلام شد که او در جشنواره موسیقی سانرمو سال ۲۰۲۳ شرکت خواهد کرد.
رابسونیئن ()، یک روزنامه است که در لامبرتن (کارولینای شمالی)، سه شنبه تا جمعه بعد از ظهر و شنبه و یکشنبه صبح منتشر شده است.
الهام حیدریان (زادهٔ ۱۳۶۶ در ارومیه) بازیگر، کارگردان و مجری ایرانی است که بیشتر در زمینه تئاتر، تلویزیون و نمایشنامه‌خوانی فعالیت دارد. او یکی از چهره‌های فعال هنرهای نمایشی در استان آذربایجان غربی بوده و در جشنواره‌های مختلف تئاتری شرکت کرده‌است. زندگی‌نامه. الهام حیدریان متولد ارومیه است و تحصیلات خود را در رشته گرافیک به پایان رسانده‌است. او عضو هیئت رئیسه انجمن هنرهای نمایشی آذربایجان غربی نیز بوده‌است. فعالیت هنری. تئاتر. او در نمایش‌های متعددی نقش‌آفرینی کرده‌است، از جمله: کارگردانی: دیدگاه‌ها. او در
کرده‌است، از جمله: کارگردانی: دیدگاه‌ها. او در مصاحبه‌ای با رسانه‌ها، کمبود امکانات و نبود سالن‌های استاندارد تئاتر در استان آذربایجان غربی را از موانع پیشرفت تئاتر منطقه دانسته‌است.
راشل مارتین (؛ – ) روزنامه‌نگار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی از سال ۲۰۰۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. و پیش از این مجری مشترک برنامه «نسخه صبحگاهی» بود و پیش از این تهیه‌کننده و گزارشگر KQED در سانفرانسیسکو بود.
کاتوساوانک (؛ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر هوچانتس، استان کاشاتاق جمهوری آرتساخ می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۶ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
شاهد ۱۰۷، پهپادی ایرانی از خانواده شاهد است. مشخصات. پهپاد شاهد ۱۰۷، نوعی پهپاد انتحاری است که بر اساس تصاویر منتشر شده از آن، با موتور پیستونی کار می‌کند. تخمین زده شده که این پهپاد بیش از 1500 کیلومتر برد داشته باشد.‌ اسکای‌نیوز گزارشی را در خصوص این پهپاد منتشر کرده است که بر اساس آن، این پرنده قادر به شناسایی در منطقه نبرد است تا بتواند به راکت‌اندازها هجوم ببرد.‌‌ برخی منابع امنیتی در مصاحبه با اسکای نیوز تایید کردند که طول حدودی این پهپاد ۲.۵ متر و طول بال آن ۳ متر است. این پهپاد از خانواده هواپیماهای
بال آن ۳ متر است. این پهپاد از خانواده هواپیماهای بدون سرنشین شاهد ۱۰۱ است و دم «وی» شکل (V) دارد. این پهپاد می‌تواند از روی یک وسیله نقلیه پرتاب شود. خبرگزاری‌ها مدعی هستند که این سری پهپادها به یک فرستنده پخش زنده برای انتقال ویدئو مجهز شده اند. تاریخچه. در دیماه ۱۴۰۳، خبرگزاری‌هایی همچون یورونیوز، از طراحی و ساخت پهپاد جدیدی از خانواده شاهد سخن گفتند. به گفته این منابع، این پهپادها برای روسیه طراحی شده بودند و در اختیار ارتش این کشور قرار گرفته است تا در جنگ اوکراین مورد استفاده قرار گیرد. در ۲۶ خرداد
جنگ اوکراین مورد استفاده قرار گیرد. در ۲۶ خرداد ۱۴۰۴، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران از نسخه ۱۰۷ پهپادهای شاهد رونمایی کرد. در میانه جنگ ۱۲ روزه ایران و اسرائیل، ارتش اسرائیل تصویری از هجوم این پهپاد به سیستم‌های دفاعی منتشر کرد.‌
فلاویو برونو پاردینی (؛ زادهٔ ) که با نام حرفه‌ای گازل شناخته می‌شود، خواننده و ترانه‌سرا اهل ایتالیا است. وی از سال ۲۰۱۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. حرفه. اولین تک‌آهنگ او با نام «Quella te» در اواخر سال ۲۰۱۶ منتشر شد. در آن زمان، او از حضور یا افشای هرگونه جزئیاتی در مورد خودش خودداری کرد. او بعداً توضیح داد که می‌خواهد حریم خصوصی خود را حفظ کند و یک قدم از آهنگ‌هایش فاصله بگیرد تا مردم بتوانند روی موسیقی او تمرکز کنند. هویت و تصویر واقعی او در مارس ۲۰۱۷، زمانی که اولین آلبوم خود به نام
او در مارس ۲۰۱۷، زمانی که اولین آلبوم خود به نام «"Superbattito»" را منتشر کرد و اولین تور کنسرت خود را آغاز کرد، منتشر شد. یک سال بعد، این آلبوم با نام «"Megasuperbattito»" دوباره منتشر شد و شامل تک‌آهنگ‌های «Sayonart»، «Stelle filanti» و «Martelli» بود. دومین آلبوم استودیویی او به نام «"پانک»" پیش از تک‌آهنگ‌های «Tutta la vita»، «Sopra» و «Scintille» منتشر شد. او در مارس ۲۰۱۸، برای اولین بار در ورزشگاه‌های مدیولانوم فوروم در میلان و پالالوتوماتیکا در رم اجرا کرد. نسخه جدیدی از آلبوم «"Post Punk»" در
رم اجرا کرد. نسخه جدیدی از آلبوم «"Post Punk»" در اواخر سال ۲۰۱۹ منتشر شد. این آلبوم همچنین شامل تک‌آهنگ‌های «Polynesia»، «Settembre» و «Una canzone che non so» بود. به منظور تبلیغ آلبوم، او در ژانویه و فوریه ۲۰۲۰ یک تور داخلی را آغاز کرد. او با آهنگ «Tutto qui» در جشنواره موسیقی سانرمو سال ۲۰۲۴ شرکت کرد. در مارس ۲۰۲۴، او تور ملی خود را در یک اجرا در پادووا در روز جهانی زنان که تمام بلیت‌هایش فروخته شده بود، آغاز کرد. پنجمین آلبوم او با نام «"Indi»" در ۲۴ ژانویه ۲۰۲۵ منتشر شد.
مورنینگ ادیشن ()، یک برنامه تلویزیونی آمریکایی روزنامه تلویزیونی است که توسط آن پیش‌آر تهیه و توزیع می‌شود. این برنامه صبح‌های روزهای هفته (دوشنبه تا جمعه) پخش می‌شود و به مدت دو ساعت ادامه دارد و بسیاری از ایستگاه‌ها یک یا هر دو ساعت را تکرار می‌کنند. این برنامه از ساعت ۵:۰۰ تا ۹:۰۰ صبح منطقه زمانی شرقی به صورت زنده پخش می‌شود و تا ظهر فیدها و به‌روزرسانی‌های لازم را ارائه می‌دهد. این برنامه برای اولین بار در ۵ نوامبر ۱۹۷۹ پخش شد؛ نسخه آخر هفته آن «نسخه آخر هفته» است. «[نسخه صبح]» و «همه چیز در نظر گرفته
هفته» است. «[نسخه صبح]» و «همه چیز در نظر گرفته شده» از جمله پربیننده‌ترین برنامه‌های رادیویی عمومی هستند.
توماسو تمنزا (۹ مارس ۱۷۰۵۱۴ ژوئن ۱۷۸۹) یک معمار و نویسنده نئوکلاسیک ایتالیایی بود. او در ونیز متولد شد و هم در شهر زادگاهش و هم در شهرهای سرزمین اصلی جمهوری ونیز فعالیت داشت. از آثار او می‌توان به کلیسای "سانتا مارگریتا" (حدود ۱۷۴۸) در پادووا؛ نمازخانهٔ خصوصی در محوطهٔ ویلا کونتارینی واقع در پیاتزولا سول برنتا؛ و یک "لوژیا" برای کازا زنوبیو دلی آرمنی در ونیز اشاره کرد. با این حال، شاهکارهای او کلیساهایی در ونیز هستند، از جمله کلیسای استوانه‌ای سانتا ماریا مادلنا (که آرامگاه او نیز در آنجا قرار دارد)، کلیسای
(که آرامگاه او نیز در آنجا قرار دارد)، کلیسای سان سروولو و نمازخانهٔ ساگره‌دو در سان فرانچسکو دلا وینیا. پروژهٔ نیمه‌تمام نمای کازا ساگره‌دو در ونیز نیز از او باقی مانده است. تمنزا همچنین به خاطر کتاب زندگینامه‌ای خود دربارهٔ معماران ونیزی با عنوان "زندگی مشهورترین معماران و نویسندگان ونیزی" (۱۷۷۸) شناخته می‌شود. زندگی‌نامه. اوایل زندگی و تحصیلات. توماسو تمنزا در ۹ مارس ۱۷۰۵ در ونیز به دنیا آمد. پدرش، آنتونیو تمنزا، معمار بود، همانند عمویش جووانی آنتونیو اسکالفاروتو، که او نزد او آموزش دید و طراح کلیسای
اسکالفاروتو، که او نزد او آموزش دید و طراح کلیسای سان سی‌مئونه پیکولو (۱۷۱۸–۱۷۳۸) بود؛ بنایی که به‌عنوان «ترکیبی از پانتئون با بیزانس و پالادیو» توصیف شده است. ساخت این کلیسا باید همزمان با کارآموزی تمنزا بوده باشد و به او نخستین آشنایی با نوع خاصی از نئوکلاسیسیسم ونیزی را بخشید. او همچنین ریاضیات را نزد آندریاس موسالوس، استاد دانشگاه ونیز، و سپس نزد ریاضی‌دان نامدار جووانی پولنی در دانشگاه پادووا آموخت. تمنزا همواره خود را مدیون پولنی می‌دانست و او را «استاد بسیار محبوبم» می‌نامید. در ونیز او هیدرولیک را
بسیار محبوبم» می‌نامید. در ونیز او هیدرولیک را نزد برناردینو زندرینی مشهور آموخت که مانند سایر استادانش در معماری نیز صاحب‌نظر بود. آثار تمنزا بازتاب‌دهندهٔ گرایش علمی آموزش‌های او بود: او در نگارش "Vite" به شدت بر ضرورت بررسی و صحت‌سنجی آگاه بود و از روش نسبتاً مدرن رجوع به اسناد اصلی استفاده می‌کرد. آغاز دوران کاری. نخستین کار معماری تمنزا در ونیز یک لاباو در کلیسای سان سی‌مئونه پیکولو (۱۷۲۹) بود. در سال ۱۷۳۵ او همراه با اسکالفاروتو به ریمینی رفت، جایی که مطالعه‌ای بر آثار باستانی محلی انجام داد و
که مطالعه‌ای بر آثار باستانی محلی انجام داد و یافته‌های خود را بعدتر در کتاب "دربارهٔ باستانی‌های ریمینی" (۱۷۴۱) منتشر کرد. تا سال ۱۷۳۸، که تاریخ آن بر روی جلد نوشته شده، او یک دفترچه یادداشت یا زیبالدونه داشت؛ نسخهٔ خطی آن با عنوان «زیبالدون خاطرات تاریخی مربوط به استادان هنرهای زیبا» در کتابخانهٔ سمیناریوی پاتریارکال در ونیز نگهداری می‌شود. این نسخه شامل اطلاعاتی است که تمنزا در بیشتر طول زندگی خود دربارهٔ هنرمندان معاصر یادداشت کرده بود (آخرین مدخل، دربارهٔ پیرانزی، در ۱۷۷۸ نوشته شده است)، همراه با
دربارهٔ پیرانزی، در ۱۷۷۸ نوشته شده است)، همراه با اصلاحات و بازبینی‌های متعدد. چهار زیبالدونهٔ دیگر (همچنان در همان کتابخانه) وجود دارد که در قالبی متفاوت نوشته شده و حاوی اطلاعات مرتبط با کار او به عنوان مهندس هیدرولیک و همچنین مطالبی است که برای کتاب "Vite" او در ۱۷۷۸ در نظر گرفته شده بود. در ۱۷۴۲ تمنزا به عنوان بازرس منصوب شد و در ۱۷۴۷ مأمور بازسازی پل باسانو گردید؛ او تلاش کرد آن را به شکل اصلی معماری پالادیویی بازگرداند، اما به دلیل خستگی از انتقادها و گرفتاری‌های دیگر، در نهایت کار را به ریاضی‌دان
و گرفتاری‌های دیگر، در نهایت کار را به ریاضی‌دان بارتولومئو فراتسینا واگذار کرد. اثر شاخص. نخستین بنای مهم تمنزا در ونیز کلیسای سانتا ماریا مادلنا بود که تاریخ ساخت آن را پژوهشگران مختلف به ۱۷۴۸ (تیمه–بکر)، ۱۷۴۸–۱۷۶۳ و ۱۷۶۳ نسبت داده‌اند. به گفتهٔ گراسی، پروژه در سال ۱۷۶۰ آغاز شد، ساخت در ۱۷۶۳ شروع شد و تا ۱۷۷۸ تقریباً تکمیل شده بود. این بنا یک ساختمان کوچک، گنبددار و دایره‌ای است که در نهایت از پانتئون الهام گرفته، اما با ارجاع به سان سی‌مئونه پیکولوی اسکالفاروتو. با این حال، الهام مستقیم‌تر آن نمازخانهٔ
با این حال، الهام مستقیم‌تر آن نمازخانهٔ نجات‌دهنده پالادیو در مازر (۱۵۷۹–۸۰) بود. این کلیسا در یک "کامپو" کوچک قرار گرفته و به‌دلیل محدودیت فضا در سبکی کلاسیک و فروتن‌تر از کلیسای اسکالفاروتو ساخته شد. برای پورتیکو فضایی وجود نداشت: دو جفت نیم‌ستون بدون شیار، سردر ورودی را نگه می‌دارند. بیرون استوانه بدون تزئین است، جز دو نوار افقی قالب‌سازی که بر دایره‌ای بودن بنا تأکید می‌کند. در داخل، «دیوار درونی استوانه با ریتم منظم ستون، طاقچهٔ قوسی، طاقچه، ستون و غیره حرکت می‌کند… که به شدت یادآور پالادیو است، حتی
حرکت می‌کند… که به شدت یادآور پالادیو است، حتی در ترکیب رنگی دوگانهٔ آن». حدود ۱۷۵۰ تمنزا نمای کلیسای کوچک سانتا مارگریتا در پادووا را بازسازی کرد. در دههٔ ۱۷۶۰ او دو بار به رم سفر کرد؛ سفر دوم (در ۱۷۶۷) برای مشاوره به پاپ کلمنت سیزدهم دربارهٔ مهار سیلاب‌های رود رنو بود که به سرزمین‌های پاپی آسیب می‌زد. در این سفرها او با جووانی گائتانو بوتاری، دانشمند و هنرشناسی، و معمار و نظریه‌پرداز فرانچسکو میلیزیا دیدار کرد؛ میلیزیا او را بهترین معمار زمان خود می‌دانست. نامه‌نگاری تمنزا با این دوستان و به‌ویژه با
نامه‌نگاری تمنزا با این دوستان و به‌ویژه با مجموعه‌دار بزرگ فرانسوی پیر-ژان ماریه (که برای او طراحی‌ها، چاپ‌ها، کتاب‌های تازه و اطلاعات تاریخ هنر می‌فرستاد) منبعی ارزشمند برای تاریخ‌نگاران هنر فراهم کرده است. حدود ۱۷۶۵–۶۷ تمنزا در ساخت پلی در دولو بر روی رود برنتا مشارکت داشت و در اوایل دههٔ ۱۷۷۰ آخرین مأموریت معماری خود را انجام داد: غرفهٔ باغ (که هاوارد آن را خانهٔ باغبان توصیف کرده و اکنون به کتابخانه تبدیل شده است) در کازا زنوبیو دلی آرمنی، ونیز. سادگی ظریف این بنا، با ساختار مستطیلی ساده و یک "لوژیا"ی
این بنا، با ساختار مستطیلی ساده و یک "لوژیا"ی زیبا، بر بااستعدادترین شاگردش جیان آنتونیو سلوا تأثیر گذاشت که بعدها تئاترو لا فنیچه (۱۷۹۰–۹۲) را طراحی کرد. در سال ۱۷۶۹ او به عضویت آکادمی سلطنتی معماری در پاریس انتخاب شد. کتاب. در سال ۱۷۷۸ کتاب تمنزا با عنوان "زندگی مشهورترین معماران و پیکرتراشان" منتشر شد. این نخستین مجموعهٔ زندگینامه‌ای توسط یک تاریخ‌نگار هنر بود که به معماران و پیکرتراشان ونیز اختصاص داشت. این اثر که سرشار از اطلاعات دقیق و با رعایت امانت علمی است، همواره به‌عنوان منبعی ارزشمند شناخته
علمی است، همواره به‌عنوان منبعی ارزشمند شناخته می‌شود. کتاب در دو بخش تنظیم شده است: بخش نخست به هنرمندان سدهٔ پانزدهم که تمنزا آنان را پیشگامان «عصر زرین» می‌دانست اختصاص دارد؛ همچون فرانچسکو کولونا (۱۴۳۳–۱۵۲۷)، فرا جووانی جوکوندو، پیترو لومباردو، بارتولومئو بون، آنتونیو آبوندی، تولیو لومباردو و دیگران؛ بخش دوم به استادان بزرگ سدهٔ شانزدهم: میکله سانمیکلی، یاکپو سانسووینو، پیترو دی جاکومو کاتائنو، وینچنزو اسکاموتسی، الساندرو ویتوریا، آنتونیو دا پونته و جیولامو کامپاگنا، و در نهایت زندگی و آثار پالادیو.
کامپاگنا، و در نهایت زندگی و آثار پالادیو. (بخش‌های مربوط به سانسووینو، پالادیو و اسکاموتسی نسخه‌های بازبینی‌شدهٔ زندگینامه‌هایی بودند که او پیش‌تر در ۱۷۵۲، ۱۷۶۲ و ۱۷۷۰ منتشر کرده بود) سال‌های پایانی. سال‌های پایانی زندگی تمنزا به پژوهش اختصاص یافت. در ۱۷۸۱ او نتایج تحقیقات خود در زمینهٔ تاریخ و توپوگرافی ونیز را در قالب شرحی بر یک نقشهٔ قدیمی با عنوان "نقشهٔ باستانی شهر ونیز" منتشر کرد. تمنزا در ۱۴ ژوئن ۱۷۸۹ در ونیز درگذشت.
در ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۵، آشور سارنایا، یک مرد ۴۵ ساله آشوری مسیحی معلول اهل عراق، در شهر لیون فرانسه در حالی که مشغول پخش زنده در تیک‌تاک دربارهٔ مسیحیت بود، با ضربات چاقو به قتل رسید. پس‌زمینه. آشور سارنایا، متولد سال ۱۹۷۹، اصالتاً اهل عنکاوه، منطقه‌ای آشوری-کلدانی-سریانی در اربیل، کردستان عراق بود. پس از حمله داعش به عراق، سارنایا و خانواده‌اش به‌عنوان پناهنده به فرانسه گریختند. او به خاطر برگزاری جلسات زنده در تیک‌تاک شناخته شده بود که در آن‌ها دربارهٔ مسیحیت صحبت می‌کرد و گروه‌های اسلامی را نقد می‌کرد. همین
صحبت می‌کرد و گروه‌های اسلامی را نقد می‌کرد. همین موضوع باعث دریافت تهدید به مرگ و حمله به او در مارس ۲۰۲۵ شد. قتل. به گفته یک شاهد، مردی در پایین ساختمان منتظر سارنایا، که از ویلچر استفاده می‌کرد، بود. او پس از رسیدن سارنایا، ضربه‌ای با چاقو به شریان کاروتید او وارد کرد و متواری شد. سارنایا در زمان حمله مشغول پخش زنده در تیک‌تاک بود و در فیلم ضبط‌شده، صورتش غرق در خونی بود که از بینی و دهانش می‌آمد. اندکی پیش از ساعت ۱۰:۳۰ شب، به نیروهای اورژانس اطلاع داده شد که حمله‌ای در خیابان سارژان میشل برته، در