payamvha/North_RAG huggingface dataset:
جزئیات کمی در مورد شکل‌گیری این واحد نظامی در دسترس است، اما بر اساس گزارش‌ها، بنیان‌گذار این واخد ویاچسلاو اشبا بوده است است، که در ابتدا در این نیرو از چندین هواپیمای آموزشی یاک-۵۲ مجهز به تیربار استفاده شد. اولین مأموریت رزمی این نیرو در ۲۷ اوت ۱۹۹۲ انجام شد که در آبخازستان به عنوان «روز هوانوردی» جشن گرفته می‌شود.نیروی هوایی آبخازستان ادعا می‌نماید که در طی جنگ ۱۹۹۲–۱۹۹۳ آبخازستان و گرجستان ،۴۰۰ سورتی پرواز عملیاتی انجام داده است.تلفات جنگی نیروی هوایی آبخازستان در طی جنگ داخلی نامشخص است، اما شامل از
آبخازستان در طی جنگ داخلی نامشخص است، اما شامل از دست دادن یک فروند یاک-۵۲، در یک مأموریت شناسایی در نزدیکی سوخومی در ۴ ژوئیه ۱۹۹۳ است. بر اساس گزارش‌ها در پاییز سال ۲۰۰۱، نیروی هوایی آبخازستان دارای ۲۵۰ پرسنل، ۱ فروند سوخو-۲۵، ۲ فروند ال-۳۹، ۱ فروند یاک-۵۲، و ۲ فروند بالگرد میل-۸ بود.نمایش سه فروند ال-۳۹ در یک مراسم سان و رژه در سال ۲۰۰۴، حاکی از خرید احتمالی اخیر آن هواپیماها بود.در فوریه سال ۲۰۰۷ بر اساس گزارش یک وب سایت روسی، نیروی هوایی آبخازستان دارای ۲ فروند جنگنده سوخو-۲۷، ۱ فروند یاک-۵۲، ۲
دارای ۲ فروند جنگنده سوخو-۲۷، ۱ فروند یاک-۵۲، ۲ هواپیمای تهاجمی سوخو-۲۵، ۲ فروند هواپیمای آموزشی/تهاجمی رزمی ال-۳۹، ۱ فروند هواپیمای ترابری سبک آنتونوف-۲، ۷ فروند هلیکوپتر میل-۸ و ۳ فروندبالگرد تهاجمی میل-۲۴ بود.با این حال، در سال ۲۰۰۷ یک منبع آبخازی بدون تاریخ در سال، موجودی نیروی هوایی آبخازستان را به عنوان ۱۶ فروند میگ-۲۱، ۴۶ فروند سوخو-۲۵، ۲ فروند ال-۳۹، ۱ فروند یاک-۵۲ و ۲ فروند بالگرد میل-۸ اعلام نموده است. در مارس ۲۰۰۸، یک وب سایت علاقه‌مند به هوانوردی نظامی این فهرست را تکرار نموده و ۹ فروند
هوانوردی نظامی این فهرست را تکرار نموده و ۹ فروند هلیکوپتر تهاجمی میل-۳۵/۲۴ را نیز به آن افزود.در سال ۲۰۲۱، رئیس‌جمهور اصلان بژانیا قصد خود را برای به روز آوری و مدرن سازی نیروی هوایی اعلام نمود. تجهیزات. به دلیل جمعی از عوامل از جمله، وضعیت مورد مناقشه آبخازستان، فقدان اطلاعات رسمی در دسترس، درگیری‌های متعدد در طول مدت زمان، دخالت منظم هواگردها و خلبانان روسیه در درگیری‌های منطقه. محاسبه دقیق انواع، تعداد و تاریخ خدمات هواگردهایی که در نیروی هوایی آبخازستان خدمت می‌کنند، دشوار است. به‌طور کلی، نیروی هوایی
خدمت می‌کنند، دشوار است. به‌طور کلی، نیروی هوایی آبخازستان به هواگردهای به ارث رسیده از نیروهای شوروی سابق مستقر در منطقه و کمکهای احتمالی در سال‌های اخیر از روسیه با هواپیماهای دست دوم متکی است. نشان و علائم هواگردها. نشان‌ها و علامت‌گذاری‌های متفاوتی در این نیرو مورد استفاده قرار می‌گیرند.
حمید دامغانی سرتیپ دوم سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است، که هم‌اکنون فرماندهی سپاه قدس گیلان را برعهده دارد. وی از ۱۳۹۱ تا ۱۳۹۳ مسئول كانون جوانان بسيج شاهرود بود، از ۱۳۹۳ تا ۱۳۹۶ به‌عنوان فرمانده سپاه شهرستان شاهرود (فرمانده بسیج ناحیه شاهرود) فعالیت می‌کرد، از ۱۳۹۶ تا ۱۳۹۷ معاون هماهنگ‌کننده سپاه سیدالشهدا استان تهران بود، در فاصله سال‌های ۱۳۹۷ تا ۱۴۰۲ فرماندهی سپاه قائم آل محمد سمنان را برعهده داشت و از مهرماه ۱۴۰۲ فرمانده سپاه قدس گیلان است. دامغانی در سال ۱۳۹۸ درجه سرتیپ‌دومی دریافت کرد.
تحمل ایمنی () یا تولرانس ایمونولوژیک حالتی از بی‌پاسخی سیستم ایمنی بدن است که در اثر برخورد قبلی با آنتی‌ژن به وجود آمده است که قواعد مرسوم برانگیختن پاسخ ایمنی در آن پیروی نمی‌شود. تحمل ایمنی بسته به جایگاه القای آن طبقه‌بندی می‌شود؛ تحمل مرکزی در تیموس و مغز استخوان و تحمل محیطی که در بافت‌های دیگر و گره‌های لنفاوی رخ می‌دهد. هرچند سازوکارهای القای تحمل مرکزی و محیطی متفاوت است اما نتیجه آن همسو و در جهت تعدیل سیستم ایمنی خواهد بود. تحمل ایمنی برای حفظ وضعیت نرمال کارکرد بدن و هم‌ایستایی الزامی است. تحمل
نرمال کارکرد بدن و هم‌ایستایی الزامی است. تحمل مرکزی این قابلیت را به سیستم ایمنی می‌دهد تا بین آنتی‌ژن‌های خودی و غیرخودی تمایز قائل شود تا پدیده خودایمنی رخ ندهد. تحمل محیطی نیز نقش به‌سزایی در جلوگیری از ازدیاد واکنش به عوامل محیطی مانند آلرژن‌ها یا میکروبیوم روده ایفا می‌کند. بروز نواقص چه در تحمل مرکزی یا در تحمل محیطی می‌تواند منجر به بیماری‌های خودایمنی شود که در میان آنها می‌توان به لوپوس اریتماتوس منتشر، روماتیسم مفصلی، دیابت نوع ۱، سندرم پلی‌اندوکراین خودایمن نوع ۱ (APS-1) و همچنین سندرم اختلال
خودایمن نوع ۱ (APS-1) و همچنین سندرم اختلال ایمنی وابسته به X همراه با انتروپاتی با پلی‌اندوکرینوپاتی (IPEX) اشاره کرد. علاوه بر این، اختلالات تحمل ایمنی می‌تواند در گسترش بیماری‌های همچون آسم، آتوپی و بیماری التهابی روده نقش داشته باشد. در رابطه با بارداری، جنین حاوی ژن‌هایی است که از پدر به ارث رسیده و برای مادر آلوژنیک است و دراینجا تحمل ایمنی با تخفیف دادن واکنش‌های ایمنی سازوکاری حیاتی برای حفظ روند حاملگی به‌شمار می‌رود که از سقط خودبه‌خودی جلوگیری خواهد کرد. در عین حال، تحمل ایمنی هم می‌تواند
خواهد کرد. در عین حال، تحمل ایمنی هم می‌تواند مشکلاتی برجای بگذارد؛ به‌طور مثال ممکن است اجازه شکل‌گیری عفونتی موفق توسط میکروب‌های بیماری‌زا را که سیستم ایمنی را دور زدند، بدهد. علاوه بر این القای تحمل محیطی راهبرد بسیاری از سرطان‌ها برای جلوگیری از تشخیص و تخریب‌شان توسط سیستم ایمنی است.
جیشا-بوگیو ، در دوره ادو ژاپن، «کمیسیون» یا «ناظر» شوگون‌سالاری توکوگاوا بود. این عنوان باکوفو (شوگون‌سالاری) یک مقام مسئول برای نظارت بر زیارتگاه‌ها و معابد را مشخص می‌کند. انتصاب‌ها در این دفتر برجسته همیشه از دایمیوهای فودای، پایین‌ترین رتبه در میان دفاتر شوگونی بودند که در این حد محدود شده بودند.
کانجو-بوگیو ، مقام‌های شوگون‌سالاری توکوگاوا در دوره ادو ژاپن بودند. انتصابات در این دفتر برجسته معمولاً دایمیوهای فودای بودند. تفاسیر متعارف این عناوین ژاپنی را به عنوان «کمیسیون» یا «ناظر» یا «فرماندار» تعبیر کرده‌اند. کار عمدتاً در دفتر حساب انجام می‌شد. این عنوان باکوفو (شوگون‌سالاری) یک مقام مسئول در امور مالی را مشخص می‌کند. این یک دفتر عالی‌رتبه بود که تقریباً معادل و برابر با یک گایگوکو-بوگیو بود در اواخر دوره شوگون‌سالاری توکوگاوا بود. تعداد کانجو بوگیو متفاوت بود، معمولاً پنج یا شش نفر در اواخر
بوگیو متفاوت بود، معمولاً پنج یا شش نفر در اواخر دوره توکوگاوا بود. در نظر گرفته شد که کانجو-بوگیو تقریباً با گونکان-بوگیو رتبه داشته است. کانجو-گینمیاکو از مقامات باکوفوی درجه پایینی بودند که تابع کانجو-بوگیو بودند.
شروران () یک فیلم ترسناک کمدی سیاه آمریکایی محصول سال ۲۰۱۹ به نویسندگی و کارگردانی دن برک و رابرت اولسن است. داستان. یک زوج، میکی و ژول به طور ناشیانه یک ایستگاه بنزین را غارت کرده و به سمت فلوریدا فرار می‌کنند و آخرین عملیات خود را جشن می‌گیرند. در حین رانندگی در جنگل، ماشین آنها از بنزین خالی می‌شود. این زوج یک خانه بزرگ و منزوی را پیدا می‌کنند که هیچ نشانه‌ای از صاحبان آن وجود ندارد. با دیدن یک وسیله نقلیه در گاراژ، آنها درب ورودی را شکسته و به دنبال یک کان بنزین می‌گردند. در زیرزمین، آنها یک دختر کوچک
کان بنزین می‌گردند. در زیرزمین، آنها یک دختر کوچک کثیف و لال را پیدا می‌کنند که به ستون زنجیر شده است. با بازگشت به طبقه بالا برای پیدا کردن راهی برای آزاد کردن دختر، این دو با صاحبان خانه جرج، گلوریا و پسر نوزادشان اتان مواجه می‌شوند. جرج و گلوریا به آرامی پول پیشنهاد می‌دهند، اما ژول مصر است که بداند چرا دختر کوچک در زیرزمین است. جرج توضیح می‌دهد که "سوییت‌پای" آنها در آنجا برای تنبیه است. میکی آنها را با اسلحه تهدید می‌کند، اما جرج آنها را متقاعد می‌کند که بنشینند و صحبت کنند. جرج به آرامی به زوج
که بنشینند و صحبت کنند. جرج به آرامی به زوج می‌گوید که وسیله نقلیه خود را بردارند و بروند. میکی پیشنهاد آنها را رد می‌کند و خواسته ژول برای آزاد کردن دختر را تأیید می‌کند. پس از اینکه جرج زنجیر سوییت‌پای را باز می‌کند، میکی سعی می‌کند او را ترغیب کند که جلو بیاید، اما او دست میکی را گاز می‌گیرد. جرج او را بیهوش می‌کند و گلوریا ژول را مهار می‌کند. میکی با دست‌بند به تختخواب بسته می‌شود. گلوریا او را وسوسه می‌کند، اما وقتی او را برانگیخته نمی‌کند، ناراحت می‌شود. در بازدید بعدی گلوریا، میکی عذرخواهی می‌کند.
در بازدید بعدی گلوریا، میکی عذرخواهی می‌کند. او گلوریا را وسوسه می‌کند و او را متقاعد می‌کند که دستبندها را باز کند، سپس او را کنار می‌زند و فرار می‌کند. با این حال، جرج او را در پا می‌زند و او را در زیرزمین با ژول می‌بندد. میکی از حلقه زبان ژول برای باز کردن دستبند خود استفاده می‌کند. با این حال، ژول حلقه خود را می‌شکند تا دستبند میکی را باز کند. او از طریق دریچه لباسشویی از زیرزمین فرار می‌کند. با پیدا کردن ژول، جرج میکی را برای اطلاعات کتک می‌زند. میکی به جرج می‌گوید که ژول در نقطه ملاقات آنها منتظر است
جرج می‌گوید که ژول در نقطه ملاقات آنها منتظر است و اگر او ظاهر نشود، به پلیس خواهد رفت. جرج موافقت می‌کند که میکی را آزاد کند. ژول که در اتاق نوزاد مخفی شده است، متوجه می‌شود که "نوزاد اتان" در واقع یک عروسک چینی است. با شنیدن صحبت‌های میکی و جرج در طبقه پایین، ژول سوءتفاهم می‌کند و فکر می‌کند جرج قصد کشتن میکی را دارد. ژول از "اتان" به عنوان اهرم استفاده می‌کند و تهدید می‌کند که عروسک را پایین بیندازد و خواستار آزادی میکی می‌شود. گلوریا به سمت او شلیک می‌کند و باعث می‌شود که ژول عروسک را بیندازد و بشکند.
و باعث می‌شود که ژول عروسک را بیندازد و بشکند. اسیران با نوار چسب به میز ناهارخوری بسته می‌شوند در حالی که گلوریا غذا می‌پزد. جرج توضیح می‌دهد که گلوریا همیشه خواهان داشتن فرزند بوده است، اما آنها قادر به داشتن آن نبوده‌اند. آنها سوییت‌پای را در سن جوانی ربوده‌اند، اما کار نکرده است. گلوریا خواستار کشتن او بوده است، اما جرج او را در زیرزمین زندانی کرده است. میکی و ژول شروع به احساس سبکی سر می‌کنند از خوردن غذای مخدر. جرج توضیح می‌دهد که قصد دارد پس از بیهوش شدن آنها به آنها یک اوردوز هروئین بدهد. قبل از
شدن آنها به آنها یک اوردوز هروئین بدهد. قبل از اینکه جرج و گلوریا بتوانند اقدام کنند، آنها با ورود یک افسر پلیس که در مورد سرقت ایستگاه بنزین تحقیق می‌کند، منحرف می‌شوند. ژول هوشیار می‌شود، کوکائین را از کیف خود بیرون می‌آورد و آن را استشمام می‌کند و با استفاده از این حالت تهییج‌شده، توانایی غلبه بر داروهای آرام‌بخش را پیدا می‌کند. او به همین روش میکی را بیدار می‌کند. با پیدا کردن اتاق خالی و پنجره باز، جرج و گلوریا به بیرون می‌روند تا به دنبال میکی و ژول بگردند. با این حال، این زوج همچنان در داخل خانه
بگردند. با این حال، این زوج همچنان در داخل خانه هستند. آنها سوییت‌پای را می‌گیرند و سوار ماشین جرج می‌شوند. جرج مانع فرار آنها می‌شود و میکی را به ضرب گلوله می‌کشد قبل از اینکه زیر ماشین له شود. جرج، با وجود مجروح شدن اما زنده ماندن، سعی می‌کند ژول را خفه کند، اما شیرین‌پای با اسلحه خود جرج را به قتل می‌رساند. گلوریا جرج را در آغوش می‌گیرد و زمزمه می‌کند که او فقط استراحت می‌کند. ژول و سوییت‌پای از آنجا دور می‌شوند و سوار ماشینی به سمت فلوریدا می‌شوند. تولید. فیلمنامه "شروران" (Villains) توسط دن برک و
تولید. فیلمنامه "شروران" (Villains) توسط دن برک و رابرت اولسن در فهرست سیاه سال ۲۰۱۶ قرار گرفت، که فهرستی از محبوب‌ترین فیلمنامه‌های غیرتولید شده آن سال است. توسعه این پروژه با انتخاب بیل اسکاشگورد و مایکا مونرو در نقش‌های اصلی در مارس ۲۰۱۸ آغاز شد. دو هفته بعد، کایرا سدگویک و جفری دونووان به بازیگران پیوستند و فیلمبرداری اصلی در همان هفته در شهر نیویورک آغاز شد. در ۱۳ آوریل ۲۰۱۸، دونووان در توییتر اعلام کرد که برای فیلم "ویلن‌ها" کار خود را به پایان رسانده است.
سان بوگیو ، به سه قاضی اداره رژیم تویوتومی - مائدا گنئی، ماشیتا ناگاموری و ناتسوکا ماساایه اشاره دارد. ای سه نفر در زمان نبرد سکیگاهارا پس از سرنگونی ایشیدا میتسوناری و آسانو ناگاماسا در پایان سیستم گو-بوگیو (هیئت پنج نفره)، به عنوان قاضی باقی ماندند. سه قاضی شوگون‌سالاری ادو - اصطلاح عمومی برای جیشا-بوگیو (قضات معبد و عبادتگاه)، کانجو-بوگیو قضات حسابداری، و ماچی-بوگیو قضات شهر هستند. «سانبوگیو» سه مدیر: جیشا بوگیو «قاضی معبد و زیارتگاه» هستند که معابد و زیارتگاه‌ها و قلمرو معابد و زیارتگاه‌ها را مدیریت
زیارتگاه‌ها و قلمرو معابد و زیارتگاه‌ها را مدیریت می‌کردند. ماچی بوگیو مسئولیت اداره شهر شامل قانون گذاری، اداره، پلیس و ادارات آتش‌نشانی در شهر ادو را بر عهده داشت. کانجو بوگیو که مسئول امور مالی ادو شوگونات و مالیات، امور مالی و اداره مناطق تحت کنترل مستقیم شوگون سالاری بودند. تنریو، گون دای و دایکان. «سان بوگیو» با هم در شورایی به نام هوجوشو‏ جلسه تشکیل می‌دادند. در این مقام، آنها مسئول اداره تنریو (املاک شوگون)، نظارت بر گوندای، دایکان، کورا-بوگیو و همچنین رسیدگی به پرونده‌های مربوط به سامورایی‌ها
همچنین رسیدگی به پرونده‌های مربوط به سامورایی‌ها بودند. گوندای دامنه‌های توکوگاوا با درآمد بیش از ۱۰۰۰۰ ککو را مدیریت می‌کرد در حالی که دایکان مناطقی با درآمد بین ۵۰۰۰ تا ۱۰۰۰۰ ککو را مدیریت می‌کرد. شوگون مستقیماً در مناطق مختلف ژاپن زمین‌ها را در اختیار داشت. اینها به نام تنریو (شی‌هایشو) شناخته می‌شدند. از دوره میجی، اصطلاح "تنریو"، (به معنای واقعی کلمه سرزمین امپراتور) مترادف شده است، زیرا زمین‌های شوگون به امپراتور بازگردانده شد. علاوه بر قلمرویی که ایه‌یاسو قبل از نبرد سکیگاهارا در اختیار داشت، شامل
قبل از نبرد سکیگاهارا در اختیار داشت، شامل زمین‌هایی بود که در آن نبرد و همچنین زمین‌هایی که در نتیجه [[محاصره اوساکا] به دست آورد. شهرهای بزرگی مانند ناگاساکی و اوساکا و [[معدن]]ها، از جمله [[ولایت سادو]] [[استخراج طلا]] نیز در این دسته قرار می‌گیرند. منابع. [[رده:کارمندان شوگون‌سالاری توکوگاوا]]
اوئوکا تاداسوکه (; – ) سامورایی، و قاضی، ماچی-بوگیو در شهر ادو در زمان شوگون‌سالاری توکوگاوا اهل ژاپن بود. بعداً به سمت جیشا-بوگیو پیش رفت و متعاقباً به دایمیو‌ی قلمرو نیشی-اوشیرا تبدیل شد.
کورا-بوگیو ، یک مقام بود که در دوره ادو مسئول انبارهای برنج حکومت شوگون سالاری در شهرهای بزرگی مانند ادو و آساکوسا بود. به آن میکورا بوگیو نیز می‌گویند. «اوکورا»، انبارهای برنج تأسیس شده توسط شوگون‌سالاری ادو، در ادو، اوساکا، کیوتو و غیره بود. این انبارها عموماً توسط یک قاضی اداره می‌شد، اما در برخی مناطق مواردی وجود داشت که چندین قاضی آن را اداره می‌کردند.
فانتزی شماره ۳ در ر مینور، K.۳۹۷/۳۸۵g، قطعه‌ای برای پیانو هست که در سال ۱۷۸۲ توسط ولفگانگ آمادئوس موتسارت نوشته شد. این قطعه از آثار مشهور موتسارت به حساب می‌آید؛ هرچند که آهنگساز دیگری این اثر را تکمیل کرد‌. نسخه دستنویس اصلی قطعه بجا نمانده هست و میزان‌های پایانی اثر نیز توسط موتسارت تکمیل نشد. گفته می‌شود «آگوست ابرهارد مولر»، آهنگساز آلمانی و یکی از علاقه‌مندان موتسارت، پایان فعلی اثر (ده میزان آخر) را نوشته هست. همچنین میتسوکو اوچیدا پایان دیگری، مشابه با ابتدای قطعه نوشته هست.
چین دنی–مورگان () یا خط دنی–مورگان یا چین زیر پلک چین یا خطی در پوست زیر پلک پایینی است. چین دنی–مورگان ممکن است یک ویژگی قومی/ژنتیکی باشد، اما در یک مطالعه معلوم شد که در ۲۵٪ از بیماران مبتلا به درماتیت آتوپیک هم رخ می‌دهد. طبق یک پژوهش مشخص شد که حضورِ چین‌های دنی–مورگان می‌تواند یک نشانگر تشخیصی برای آلرژی باشد،که طبق یک مطالعه، برای درماتیت آتوپیک حساسیت ۷۸٪ و ویژگی ۷۶٪ دارد و البته مطالعه دیگری هم نشان داد که چین دنی–مورگان در درماتیت آتوپیک اهمیت تشخیصی دارد. چین دنی–مورگان را چارلز کلیتون دنی و دیوید
دارد. چین دنی–مورگان را چارلز کلیتون دنی و دیوید بی. مورگان در سال ۱۹۴۸ توصیف کردند. پاتوفیزیولوژی این پدیده نامشخص است. یک مکانیسم پیشنهادی این است که اسپاسم مداوم ماهیچه نگهدار بالایی و ادم پوست ممکن است به دلیل هیپوکسی ناشی از گردش خون ناکافی باشد. چین دنی–مورگان را نباید با تیرگی آلرژیک زیر چشم اشتباه گرفت که تغییر رنگ کبود-خاکستری زیر چشم در افراد مبتلا به آلرژی است و دلیلش، تجمع خون و سایر مایعات در شیار زیرچشمی در اثر گرفتگی بینی است.
کبودی آلرژیک () یا چشم کبود آلرژیک یک تغییر رنگ تیره زیر چشم است که با التهاب مخاط بینی آلرژیک همراه است و اغلب همراه با چین‌های دنی- مورگان دو طرفه دیده می‌شود. این تعییر رنگ در اثر احتقان وریدی در شیار زیرچشمی، به ویژه در بینی ایجاد می‌شوند. تغییر رنگ مشخصه زیرچشمی ناشی از آلرژی به دلیل پس زدنِ خون در شبکه وریدی است که غشاهای مخاطی حفره‌های بینی و اطراف بینی را خونرسانی می‌کند که خونشان عمدتاً از طریق شاخه‌های وریدهای اسفنوپالاتین که به سمت عقب به شبکهٔ وریدی پتریگوئید می‌روند، تخلیه می‌شود. این نشانه با
پتریگوئید می‌روند، تخلیه می‌شود. این نشانه با آنکه یک یافته کلاسیک در کودکان مبتلا به التهاب مخاط بینی آلرژیک است، اگر آلرژی آنها با موفقیت درمان نشود، این تغییر رنگ خاص تا بزرگسالی باقی خواهد ماند. این پدیده نخستین بار در سال ۱۹۳۰ ثبت شد و این اصطلاح پزشکی در سال ۱۹۵۴ ابداع شد.
بونیفاس OSB (زاده وینفرث؛ ۶۷۵ – ۵ ژوئن ۷۵۴) یک راهب انگلیسی بندیکتین و چهره پیشرو در مأموریت آنگلوساکسون در بخش‌های آلمانی فرانسیا در طول قرن هشتم بود. او پایه‌های مهم کلیسا را در آلمان سازماندهی کرد و توسط پاپ گریگوری سوم اسقف ماینز شد. او در سال ۷۵۴ در فریزیا به همراه ۵۲ نفر دیگر به شهادت رسید و بقایای او به فولدا بازگردانده شد و در گور سنگیای که همچنان محل زیارت مسیحیان است آرام می‌گیرند. زندگی و مرگ بونیفاس و همچنین کار او به‌طور گسترده‌ای شناخته شد، زیرا مواد زیادی در دسترس بود - تعدادی ، به خصوص
زیرا مواد زیادی در دسترس بود - تعدادی ، به خصوص تقریباً معاصر، اسناد حقوقی، احتمالاً برخی خطبه‌ها، و بالاتر از همه مکاتبات او. او به عنوان یک قدیس در کلیسای مسیحی مورد احترام قرار می‌گیرد و قدیس حامی آلمانیا، معروف به «رسول آلمانی‌ها» شد. نورمن کانتور به سه نقشی که بونیفاس ایفا کرد، اشاره می‌کند که او را به «یکی از آفرینندگان واقعاً برجسته اروپای اول تبدیل کرد، به عنوان رسول آلمانیا، اصلاح کننده کلیسای فرانک، و مشوق اصلی اتحاد بین پاپ و خانواده کارولینژیان.» از طریق تلاش‌های خود برای سازماندهی مجدد و تنظیم
از طریق تلاش‌های خود برای سازماندهی مجدد و تنظیم کلیسای فرانک‌ها، او به شکل‌گیری کلیسای لاتین در اروپا کمک کرد، و بسیاری از اسقف‌های پیشنهادی او امروز باقی مانده‌اند. پس از شهادت، به سرعت در فولدا و سایر مناطق آلمان و انگلستان به عنوان قدیس مورد استقبال قرار گرفت. امروزه نیز کاتولیک‌ها در آلمان و سراسر دیاسپورای آلمانی او را به شدت مورد احترام قرار می‌دهند. بونیفاس به عنوان یک مبلغ مذهبی تجلیل می‌شود. او را متحد کننده اروپا می‌دانند و کاتولیک‌های رومی آلمان او را یک شخصیت ملی می‌دانند. در سال ۲۰۱۹ شورای
او را یک شخصیت ملی می‌دانند. در سال ۲۰۱۹ شورای شهرستان دوون، با حمایت اسقف انگلیکن اکستر، اسقف کاتولیک رومی پلیموث، و رهبران محلی دوون کلیساهای ارتدکس، متدیست و جماعت، سنت بونیفاس را رسماً به عنوان قدیس حامی دوون به رسمیت شناخت.
باشگاه فوتبال کوکسی () یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای آلبانیایی است که در شهر کوکس مستقر است. این باشگاه بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه کوکس برگزار می‌کند و در حال حاضر در لیگ دسته اول فوتبال آلبانی، دومین سطح لیگ فوتبال آلبانی رقابت می‌کند. این باشگاه برای بیشتر تاریخ خود از سال ۱۹۳۰ در لیگ‌های پایین‌تر بازی می‌کرد، تا اینکه در سال ۲۰۱۲ به سوپر لیگ فوتبال آلبانی ارتقا یافت، جایی که یک بار قهرمان شده و شش بار نایب‌قهرمان شده است. تاریخچه. سال‌های اولیه. این باشگاه در ۴ مارس ۱۹۳۰ در کوکس تحت نام "Shoqëria
باشگاه در ۴ مارس ۱۹۳۰ در کوکس تحت نام "Shoqëria Sportive Kosova" تأسیس شد، زمانی که فوتبال در آلبانی در حال محبوب شدن بود. باشگاه در ابتدا متشکل از جوانان از ناحیه هاس، لومه و گوره بود که علاوه بر فوتبال، در ورزش‌هایی مثل دو و میدانی و کشتی نیز شرکت می‌کردند. اولین بازی این باشگاه در ۲۰ آوریل ۱۹۳۰ برگزار شد که با تساوی ۰–۰ مقابل اینترناتی کرومه به پایان رسید. در ۱۳ ژوئیه، این باشگاه برای اولین بار در برابر دیبره در پشکوپی شکست خورد که با نتیجه ۴–۱ به سود حریف به پایان رسید. در اوت ۱۹۳۱، این باشگاه در یک
حریف به پایان رسید. در اوت ۱۹۳۱، این باشگاه در یک تورنمنت محلی شرکت کرد که در آن به مصاف کالابکو، شکلزنی و تیم‌های نظامی رفت. با تأسیس فدراسیون فوتبال آلبانی در سال ۱۹۳۲ ثبت شد. با این حال، آنها در هیچ‌یک از مسابقات ملی آن زمان شرکت نکردند. در سال ۱۹۴۹، پس از پایان جنگ جهانی دوم، فدراسیون فوتبال آلبانی مسابقات خود را از سر گرفت. در سال ۱۹۵۳، برای اولین بار در یک رقابت ملی شرکت کردند و در لیگ‌های منطقه‌ای حضور یافتند. پرپاریمی. در سال ۱۹۵۸، این باشگاه برای اولین بار به لیگ دسته اول فوتبال آلبانی ارتقا یافت
بار به لیگ دسته اول فوتبال آلبانی ارتقا یافت و نام خود را به «باشگاه ورزشی پرپاریمی» تغییر داد. اولین جام بزرگ این باشگاه در سال ۱۹۶۷ به دست آمد، زمانی که آنها قهرمان کاتگوریا ای دوته شدند و دوباره به لیگ دسته اول فوتبال آلبانی ارتقا یافتند. آنها به مدت یک دهه در این لیگ باقی ماندند تا اینکه در سال ۱۹۷۷ قهرمان شدند، که بزرگ‌ترین دستاورد این باشگاه از زمان تأسیس در سال ۱۹۳۰ به حساب می‌آید. با وجود سقوط سریع، باشگاه در سال ۱۹۸۲ دوباره قهرمان لیگ سوم شد و به دسته دوم آلبانی بازگشت. دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ توسط
دسته دوم آلبانی بازگشت. دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ توسط بسیاری به عنوان دوران طلایی این باشگاه در نظر گرفته می‌شود. با سقوط کمونیسم در آلبانی، باشگاه با مشکلات مالی بزرگی روبرو شد زیرا برای سال‌ها به تأمین مالی دولتی برای اداره باشگاه متکی بود. پس از پایان رژیم کمونیستی آلبانی، شهرداری کوکس همراه با کارآفرینان محلی شروع به تأمین مالی تیم کردند، اما به دلیل کمبود بودجه، باشگاه به مدت تقریباً دو دهه پس از کمونیسم موفقیتی به دست نیاورد. کوکسی. در سال ۲۰۱۰، باشگاه تحت یک بازسازی کامل قرار گرفت و برای سومین بار نام
یک بازسازی کامل قرار گرفت و برای سومین بار نام خود را به «باشگاه فوتبال کوکسی» تغییر داد. نماینده کوکس در مجلس آلبانی و عضو حزب دموکرات آلبانی، فاتوس هوژا، به عنوان رئیس باشگاه انتخاب شد. باشگاه فوتبال کوکسی هدف رسیدن به سوپر لیگ فوتبال آلبانی را برای اولین بار در تاریخ خود داشت و برای فصل ۲۰۱۰–۲۰۱۱ به شدت سرمایه‌گذاری کرد تا از لیگ دوم ارتقا یابد. فاتوس هوژا و شهرداری کوکس شاهین بربری را به عنوان مربی باشگاه استخدام کردند و به او پشتیبانی مالی دادند تا بازیکنان زیادی را به خدمت بگیرد تا به ارتقا دست یابد.
زیادی را به خدمت بگیرد تا به ارتقا دست یابد. بربری نیز همین کار را انجام داد و باشگاه فوتبال کوکسی در پایان فصل ۲۰۱۰–۲۰۱۱ قهرمان کاتگوریا ای دوته شد. در فصل بعد، باشگاه دوباره به شدت سرمایه‌گذاری کرد، این بار برای دستیابی به هدف بازی در لیگ برتر، هدفی که در پایان فصل ۲۰۱۱–۲۰۱۲ محقق شد، زمانی که باشگاه فوتبال کوکسی دوم جدول شد و به‌طور خودکار به سوپر لیگ فوتبال آلبانی برای فصل ۲۰۱۳–۲۰۱۲ ارتقا یافت. سوپر لیگ فوتبال آلبانی. اولین بازی لیگ برتر باشگاه در برابر تازه‌ارتقا یافته لوفتتاری گیروکاستر در ورزشگاه
تازه‌ارتقا یافته لوفتتاری گیروکاستر در ورزشگاه زقیر یمری در ۲۶ اوت ۲۰۱۲ برگزار شد و با تساوی بدون گل در برابر بیش از ۲٬۵۰۰ تماشاگر به پایان رسید. آنها در ۱۰ بازی اول لیگ شکست نخوردند، از جمله یک برد خارج از خانه مقابل پرافتخارترین تیم آلبانی، باشگاه فوتبال تیرانا. این بی‌شکست‌ی در سوپر لیگ فوتبال آلبانی در ۱۷ نوامبر با شکست ۲–۰ مقابل فلامورتاری فلوره پایان یافت. آنها فصل را در رتبه دوم پشت اسکندربو به پایان رساندند که در آخرین روز فصل ۴–۳ شکست دادند. فصل کوکسی به عنوان یک موفقیت بزرگ در نظر گرفته شد با
کوکسی به عنوان یک موفقیت بزرگ در نظر گرفته شد با توجه به تاریخ متواضع این باشگاه، که مانع از آن نشد که در طول فصل پیروزی‌های به یادماندنی را به دست آورند، از جمله پیروزی ۶–۱ مقابل فلامورتاری فلوره و پیروزی ۵–۱ مقابل اشکمبینی پکین. آنها به عنوان بسته سورپرایز یوفا در نظر گرفته شدند، زیرا تنها تیمی بودند که فصل را بدون شکست در خانه به پایان رساندند و رتبه دوم آنها به آنها یک جای در دور مقدماتی اول لیگ اروپا را داد. آنها فصل را با رکورد ۱۵ برد، ۷ تساوی و ۴ شکست، با ۵۲ امتیاز و تفاضل گل مثبت ۲۴ به پایان
۴ شکست، با ۵۲ امتیاز و تفاضل گل مثبت ۲۴ به پایان رساندند.
آنتوان برنار-ژان مارفان (؛ – ) پزشک متخصص نوزادان و کودکان اهل فرانسه بود. وی تحصیلات خود را در تولوز و پاریس انجام داد و در سال ۱۸۸۶ فارغ‌التحصیل شد. پس از پایان خدمت نظامی، به عنوان استاد بهداشت نوزادان در یک کلینیک پزشکی کودکان در دانشگاه پاریس مشغول به‌کار شد و در همان هنگام به‌عضویت فرهنگستان ملی پزشکی درآمد. او در سال ۱۸۹۶ نوعی ناهنجاری ژنتیکی بافت همبند را شرح داد که بعدها نشانگان مارفان نام گرفت. این نام را نخستین بار پزشک هلندی «هنریکوس یاکوبوس ماری ویفه» ساکن اوترخت در سال ۱۹۳۱ به‌کار برد. البته
ویفه» ساکن اوترخت در سال ۱۹۳۱ به‌کار برد. البته امروزه تصور بر آن است که بیمار مارفان (دختر پنج ساله‌ای به نام گابریل) به اختلالِ مشابهِ دیگری به نام «آراکنوداکتیلی انقباضی مادرزادی» مبتلا بوده است و نه به سندرم مارفان. آنتوان مارفان پژوهش‌هایی هم بر روی سل، دیفتری و تغذیه کودکان انجام داد و با همکاری ژاک-ژوزف گرانشه و ژول کومبی «"رساله‌ای در مورد بیماری‌های دوران کودکی"» را تألیف کرد.
باشگاه فوتبال فلامورتاری () یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای آلبانیایی است که در شهر ولورا مستقر است. این باشگاه در لیگ دسته اول فوتبال آلبانی بازی می‌کند که دومین سطح لیگ فوتبال در این کشور است. این باشگاه در سال ۱۹۲۳ تأسیس شد و یکی از قدیمی‌ترین باشگاه‌های آلبانی است و همچنین یکی از موفق‌ترین باشگاه‌ها است، زیرا یک بار قهرمان سوپر لیگ فوتبال آلبانی در سال ۱۹۹۱ شده، چهار بار قهرمان جام حذفی فوتبال آلبانی و دو بار قهرمان سوپرجام فوتبال آلبانی شده است. فلامورتاری همچنین به دلیل حضور در رقابت‌های اروپایی در دهه ۱۹۸۰
به دلیل حضور در رقابت‌های اروپایی در دهه ۱۹۸۰ شناخته شده است، جایی که به طور معروف به مرحله یک‌شانزدهم نهایی جام یوفا ۱۹۸۷–۸۸ راه یافت و در ولورا تیم بزرگ بارسلونا را شکست داد اما در مجموع دو بازی حذف شد. تاریخچه. سال‌های اولیه. کی اس فلامورتاری ولورا در ۲۳ مارس ۱۹۲۳ با نام "Shoqeria Sportive Vlorë" تأسیس شد، با میلتو کورچاری به عنوان اولین رئیس باشگاه، در حالی که مالو اسماعیلی نقش دبیر و فاسلی زوگا نقش مالی را داشتند. باشگاه برای سازماندهی و محبوب کردن ورزش، با تمرکز بر فوتبال تأسیس شد. نیازهای مالی آن از
با تمرکز بر فوتبال تأسیس شد. نیازهای مالی آن از طریق کمک‌های اعضا یا فعالیت‌های مختلف در شهر ولورا تأمین می‌شد. شوکریا اسپورتیو اولین بازی فوتبال خود را مقابل شوکریا اسپورتیو جروم دی رادا، تیم محلی متشکل از دانشجویان ولورا، انجام داد که با نتیجه ۲-۲ به پایان رسید. در دهه ۱۹۲۰ باشگاه چندین بازی دوستانه با تیم‌های دیگر آلبانیایی و خارجی انجام داد. بازی‌های جالب توجه مقابل کرنوگوراک ستینیه و تیم فوتبال موسسه دریایی لیوورنو بود که هر دو با نتایج ۱-۰ و ۳-۲ به نفع ناوگان قرمز و سیاه به پایان رسید. شوکریا
به نفع ناوگان قرمز و سیاه به پایان رسید. شوکریا اسپورتیو ولورا یکی از بنیان‌گذاران فدراسیون فوتبال آلبانی بود و در اولین قهرمانی شرکت کرد. اولین بازی رسمی آن‌ها مقابل کی اف اسکندربو کورچه در ولورا بود که با نتیجه ۲-۰ به پیروزی رسید. کاپیتان تیم در این بازی رسمی جانی کوستا بود. در اولین قهرمانی، شوکریا اسپورتیو در انتهای جدول قرار گرفت با دو پیروزی (مقابل اسکندربو کورچه در خانه ۲-۰ و مقابل اورانی البسان در خارج ۲-۱)، دو تساوی (مقابل اسکندربو کورچه در خارج ۰-۰ و مقابل باشکیمی شکودران در خانه ۱-۱) و شش شکست.