payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کوکو-باز شمالی، کوکو-باز حنایی، یا کوکو-باز هورسفیلد پرنده‌ای از تیرهٔ کوکویان (Cuculidae) است که در گذشته تصور می‌شد با کوکو-باز هاجسون ("Hierococcyx fugax") هم‌گونه است و در "این" سرده قرار می‌گیرد. در شرق چین، کره شمالی و جنوبی، شرق دور روسیه، و ژاپن یافت می‌شود. جمعیت‌های شمالی در بورنئو زمستان را می‌گذرانند.
قرار گذاشتن تفننی یا رابطه تفننی، رابطه‌ای جسمانی و عاطفی بین دو نفر است که ممکن است شامل رابطه جنسی تفننی یا رابطه‌ای نزدیک به جنسی باشد، در حالی که هر دو به یکدیگر وفادار می‌مانند، بدون اینکه لزوماً تعهدات اضافی یک رابطه عاشقانه رسمی را مطالبه یا انتظار داشته باشند. انگیزه‌های برقراری چنین روابطی متفاوت است. تفاوت‌های جنسیتی و فرهنگی قابل‌توجهی در پذیرش و گستردگی روابط تفننی وجود دارد. و همچنین در پشیمانی‌های مربوط به اقدام یا عدم اقدام در این روابط تفننی. قرار ملاقات تفننی ممکن است شامل انحصار شریک باشد
قرار ملاقات تفننی ممکن است شامل انحصار شریک باشد یا نباشد. در هر مورد، تسلط این رابطه بر زندگی افراد درگیر به‌صورت داوطلبانه محدود شده است و معمولاً این حس وجود دارد که رابطه تنها تا زمانی که هر دو طرف مایل باشند ادامه خواهد یافت. روابط تفننی گاهی شامل حمایت متقابل، محبت و لذت می‌شوند که پایه‌های دیگر اشکال رابطه عاشقانه را تشکیل می‌دهند. یک رابطه تفننی گاهی به عنوان رابطه‌ای «بدون تعهد»، «موقعیت‌محور» یا «کوتاه‌مدت» شناخته می‌شود. دانشجویان. رابطه «بدون تعهد» بیشتر در میان جوانان، مانند دانشجویان دانشگاه،
بیشتر در میان جوانان، مانند دانشجویان دانشگاه، رایج است. گذار از کودکی به بزرگسالی، کاوش‌های زیادی را در زمینه‌های مختلف به همراه دارد. یکی از این زمینه‌ها شامل روابط و فعالیت جنسی است. مطالعه رلو و همکارانش نشان می‌دهد که در بیشتر موارد، دانش‌آموزانی که در دوران دبیرستان بکارت خود را از دست داده‌اند، این کار را در یک رابطه عاشقانه انجام داده‌اند. پس از تجربهٔ رابطهٔ جنسی، بسیاری از دانشجویان به برقراری روابط جنسی تفننی با دوستان یا آشنایان جدید خود ادامه می‌دهند. برخلاف یک رابطهٔ عاشقانه، به سختی می‌توان
برخلاف یک رابطهٔ عاشقانه، به سختی می‌توان برای یک رابطهٔ تفننی، هنجارها، الگوها و انتظارات مشخصی تعیین کرد. ربکا پلانت، دانشیار کالج ایتاکا که در زمینهٔ پژوهش دربارهٔ روابط تفننی تخصص دارد، معتقد است که این نوع رابطه می‌تواند سودمند باشد. او می‌گوید که روابط تفننی می‌توانند «راهی سالم برای ارضای نیازها و تمایلات جنسی» فراهم کنند. انواع روابط عاشقانه در میان دانشجویان. جی لی دو نوع اصلی عاشق را در میان جوانان در سن دانشگاه تعریف کرده است: عاشقان «اروس» که پرشور هستند و عاشقان «لوداس» یا «لودیک» که عشق را
پرشور هستند و عاشقان «لوداس» یا «لودیک» که عشق را به‌عنوان یک بازی می‌بینند. عاشقان «اروس» افرادی هستند که خیلی سریع پیوند عاطفی عمیقی ایجاد می‌کنند. برای آن‌ها، جذابیت ظاهری مهم‌ترین عامل در شکل‌گیری علاقه است، پیش از آنکه سایر ویژگی‌های فرد را در نظر بگیرند. این نوع عاشق معمولاً به روابط جنسی تفننی نیز متعهد می‌شود. اما از آنجا که ظاهر فیزیکی عامل اصلی جذب آن‌هاست، ایجاد یک رابطهٔ عاشقانهٔ عمیق و پایدار برایشان دشوار است. در مقابل، عاشقان «لودیک» بیشتر به دنبال حس پیروزی و فتح هستند. آن‌ها معمولاً بدون
دنبال حس پیروزی و فتح هستند. آن‌ها معمولاً بدون قصد تعهد جدی وارد روابط می‌شوند یا پیوندی برقرار می‌کنند. در بسیاری از موارد، ممکن است هم‌زمان بیش از یک شریک جنسی فعال داشته باشند و به‌ندرت به یک رابطهٔ جدی فکر می‌کنند. مذاکره بین طرفین در رابطه بسیاری از روابط تفننی دارای دستورالعمل‌ها یا مجموعه‌ای از قوانین هستند. دو طرف رابطه معمولاً بر سر انتظارات خود از این رابطه به توافق می‌رسند. یکی از نگرانی‌های اصلی در این نوع روابط این است که ممکن است یکی از طرفین احساسات عاشقانه‌ای نسبت به دیگری پیدا کند. ارتباط
احساسات عاشقانه‌ای نسبت به دیگری پیدا کند. ارتباط میان دو طرف برای موفقیت چنین رابطه‌ای ضروری است. از آنجا که افراد در یک رابطهٔ تفننی معمولاً پیش از آن با یکدیگر دوست بوده‌اند، صحبت کردن دربارهٔ انتظارات و مرزها برایشان ساده‌تر خواهد بود. حفظ رابطه و دغدغه‌های دانشجویان. روابط تفننی، که ترکیبی از دوستی و رابطهٔ جنسی غیرعاشقانه هستند، باعث می‌شوند که طرفین برای حفظ یک رابطهٔ متعادل با چالش‌های مختلفی روبه‌رو شوند. بر اساس نظریهٔ مبادله، هیوز مشاهده کرد که با افزایش تبادل منابع، دانش، پاداش‌ها و هزینه‌ها
با افزایش تبادل منابع، دانش، پاداش‌ها و هزینه‌ها بین دو طرف، وابستگی یکی از آن‌ها به دیگری بیشتر می‌شود. طرفین ممکن است به توصیه‌های یکدیگر یا صرف زمانی که با هم می‌گذرانند، وابسته شوند. اما این وابستگی ممکن است یک‌طرفه باشد و همیشه هر دو نفر چنین احساسی نداشته باشند. در چنین روابطی، معمولاً فردی که وابستگی کمتری دارد، کنترل رابطه را در دست می‌گیرد. در مقابل، فرد وابسته‌تر معمولاً نقش مطیع‌تری دارد، زیرا نمی‌خواهد رابطه به پایان برسد. این وضعیت باعث می‌شود که فردی که وابستگی کمتری دارد، شرایط رابطه را
که فردی که وابستگی کمتری دارد، شرایط رابطه را مطابق میل خود تنظیم کند. او معمولاً تعیین می‌کند که چه زمانی با یکدیگر ملاقات کنند، چه زمانی رابطهٔ جنسی داشته باشند و چه فعالیت‌هایی را با هم انجام دهند. انگیزه‌ها. مطالعهٔ هیوز نشان می‌دهد که پنج انگیزهٔ اصلی وجود دارد که باعث می‌شود دانشجویان بخواهند وارد یک رابطهٔ تفننی شوند. این پنج عامل عبارت‌اند از: مشارکت جنسیتی. یک کلیشهٔ رایج دربارهٔ روابط تفننی دگرجنس‌گرایانه در دانشگاه این است که معمولاً مردان رابطهٔ جنسی را آغاز می‌کنند. کلیشهٔ دیگری نیز وجود دارد
جنسی را آغاز می‌کنند. کلیشهٔ دیگری نیز وجود دارد که می‌گوید مردان از نظر جنسی فعال‌تر هستند، در حالی که زنان رابطهٔ جنسی را به احساسات عاشقانه گره می‌زنند. با این حال، این تصورات همیشه درست نیستند، به‌ویژه در میان دانشجویان. مطالعه‌ای که توسط پل و تیم او انجام شد نشان می‌دهد که از نظر میزان مشارکت، تعداد زنانی که این روابط را آغاز می‌کنند به همان اندازهٔ مردان است. فشار دوستان و عوامل اجتماعی دیگر ممکن است دانشجویان را، صرف‌نظر از جنسیتشان، به ورود به یک رابطهٔ تفننی یا «ارتباط کوتاه‌مدت» ترغیب کند. بسیاری
تفننی یا «ارتباط کوتاه‌مدت» ترغیب کند. بسیاری از سایت‌های دوست‌یابی تفننی دارای نسبت جنسیتی نامتعادلی هستند، به‌طوری که تعداد مردان در آن‌ها بسیار بیشتر از زنان است. برخی از این سایت‌ها از روش‌های شبیه‌سازی (مانند ایجاد پروفایل‌های جعلی) برای جذب و حفظ علاقهٔ کاربران مرد استفاده می‌کنند یا آن‌ها را به خرید اشتراک‌های پولی ترغیب می‌کنند. معمولاً این سایت‌ها در شرایط استفاده (Terms of Service) خود به این موضوع اشاره می‌کنند، زیرا در غیر این صورت ممکن است به دلیل فریب کاربران تحت پیگرد قانونی قرار گیرند. با
دلیل فریب کاربران تحت پیگرد قانونی قرار گیرند. با این حال، از آنجا که اکثر کاربران هنگام ثبت‌نام در سایت‌های جدید شرایط استفاده را نمی‌خوانند، نمی‌خوانند، این موضوع برای بسیاری از آن‌ها پنهان می‌ماند. عوامل محیطی. مصرف الکل و برگزاری مهمانی‌ها اغلب در محوطه‌های دانشگاهی رایج است. همچنین، بی‌بندوباری جنسی نیز در این فضاها مشاهده می‌شود. قرار گرفتن در محیطی که بسیاری از دانشجویان در آن از نظر جنسی فعال هستند، می‌تواند باعث ایجاد فشار اجتماعی بر دیگر دانشجویان شود تا آن‌ها نیز الکل مصرف کنند، از نظر جنسی فعال
شود تا آن‌ها نیز الکل مصرف کنند، از نظر جنسی فعال شوند و وارد روابط تفننی گردند. دانشگاه‌هایی که به مصرف بالای الکل در میان دانشجویانشان مشهور هستند، معمولاً تعداد بیشتری از دانشجویانی را نیز دارند که در روابط تفننی مشارکت می‌کنند. پژوهشگران همچنان در حال بررسی این موضوع هستند که آیا "کارکرد ادراک‌شدهٔ کاهش بازدارندگی" (perceived disinhibitory function) یکی از دلایل افزایش فعالیت جنسی در این محیط‌هاست یا خیر. رابطهٔ جنسی تفننی. رابطهٔ جنسی تفننی به انواع خاصی از فعالیت‌های جنسی گفته می‌شود که خارج از
خاصی از فعالیت‌های جنسی گفته می‌شود که خارج از چارچوب یک رابطهٔ عاشقانه رخ می‌دهند. اگرچه افرادی که در یک رابطهٔ تفننی هستند ممکن است رابطهٔ جنسی تفننی هم داشته باشند، اما رابطهٔ تفننی طیف گسترده‌ای از تعاملات را شامل می‌شود که لزوماً محدود به رابطهٔ جنسی نیست. در روابط جنسی میان نوجوانان در ایالات متحده، رابطهٔ جنسی همراه با دخول معمولاً فعالیت جنسی غالب نیست. در عوض، رابطهٔ دهانی و تحریک دستی رایج‌تر هستند، زیرا این نوع فعالیت‌ها خطرات مرتبط با بی‌بندوباری جنسی، مانند بارداری و بیماری‌های مقاربتی، را
جنسی، مانند بارداری و بیماری‌های مقاربتی، را کاهش می‌دهند. برخی از نوجوانان، رابطهٔ دهانی را «رابطهٔ جنسی واقعی» محسوب نمی‌کنند و از آن به‌عنوان راهی برای حفظ چیزی که آن را «بکارت فنی» می‌دانند، استفاده می‌کنند. یکی از ویژگی‌های رایج در رابطهٔ جنسی تفننی این است که فعالیت جنسی بین دو نفر بدون هیچ تعهدی نسبت به یکدیگر اتفاق می‌افتد. این نوع رابطه در مقایسه با روابط جنسی کاملاً تصادفی، کمتر پرخطر به نظر می‌رسد، زیرا فرد تا حدی با شریک جنسی خود آشنایی قبلی دارد. در یک رابطهٔ جنسی تفننی، معمولاً فرد شناخت
دارد. در یک رابطهٔ جنسی تفننی، معمولاً فرد شناخت بیشتری از شریک خود دارد (در سطحی شخصی‌تر) نسبت به زمانی که با کسی تنها یک رابطهٔ یک‌شبه داشته است. پیوند به بیرون. فرهنگ دوستیابی گاه به گاه امروز
بلو گوست میشِن ۱ (به انگلیسی:Blue Ghost Mission 1) که توسط فایرفلای اروسپیس انجام شده، یک نقطه عطف مهم در اکتشافات قمری است، زیرا به عنوان اولین مأموریت تجاری که موفق به فرود نرم یک فضاپیما بر روی ماه شد، شناخته می‌شود. این مأموریت در ۱۵ ژانویه ۲۰۲۵ راه‌اندازی شد و در ۲ مارس ۲۰۲۵ بر روی سطح ماه فرود آمد و بخشی از برنامه خدمات بارگذاری قمری تجاری ناسا (CLPS) است که هدف آن حمایت از اکتشافات انسانی آینده تحت برنامه آرتمیس است. لندر Blue Ghost ده تحقیق علمی و نمایش فناوری را به منطقه Mare Crisium یک حوضه قمری
فناوری را به منطقه Mare Crisium یک حوضه قمری به عرض ۵۰۰ کیلومتر تحویل داد. اهداف این مأموریت شامل تجزیه و تحلیل خواص سنگ‌پوشه قمری، مطالعه ویژگی‌های ژئوفیزیکی و بررسی تعاملات بین باد خورشیدی و میدان مغناطیسی زمین است. این لندر که برای یک مأموریت عملیاتی ۶۰ روزه طراحی شده، یک محموله ۹۴ کیلوگرمی را حمل می‌کند و دارای ابزارهای پیشرفته‌ای مانند دستگاه شناسایی چسبندگی سنگ‌پوشه، یک بازتابنده قمری برای اندازه‌گیری دقیق فاصله و یک رایانه مقاوم در برابر تابش است. فایرفلای اروسپیس در فوریه ۲۰۲۱ قراردادی به ارزش ۹۳/۳
اروسپیس در فوریه ۲۰۲۱ قراردادی به ارزش ۹۳/۳ میلیون دلار از ناسا برای تحویل این محموله‌ها به ماه دریافت کرد. این شرکت به دلیل عملکرد و ظرفیت بارگذاری موشک Falcon 9 Block 5 از SpaceX به عنوان وسیله پرتاب انتخاب شد، زیرا موشک Alpha این شرکت قادر به ارائه چنین ظرفیتی نبود. مراحل توسعه لندر Blue Ghost به طور پیوسته پیشرفت کرد و بررسی آمادگی ادغام در آوریل ۲۰۲۲ تکمیل شد و آزمایش‌های محیطی در آگوست ۲۰۲۴ در آزمایشگاه پیشرانه جت ناسا آغاز شد. این مأموریت در ۱۵ ژانویه ۲۰۲۵ از مرکز فضایی کندی پرتاب شد و در ۲ مارس
۲۰۲۵ از مرکز فضایی کندی پرتاب شد و در ۲ مارس ۲۰۲۵ بر روی سطح ماه فرود آمد. این مأموریت طراحی شده است که تا ۱۴ روز زمین، تا غروب ماه ادامه یابد. لندر Blue Ghost مجهز به چهار پای فرود، سیستم‌های ارتباطی، سیستم‌های گرمایشی و انرژی خورشیدی و چندین لایه عایق است. پنل‌های خورشیدی آن که توسط SolAero By Rocket Lab تأمین شده، می‌توانند حداکثر ۴۰۰ وات انرژی تولید کنند. محموله‌های تحویلی توسط لندر Blue Ghost شامل ابزارهای علمی مختلفی است که هدف آن‌ها افزایش درک ما از ماه است. دستگاه شناسایی چسبندگی سنگ‌پوشه (RAC) به
ماه است. دستگاه شناسایی چسبندگی سنگ‌پوشه (RAC) به بررسی نحوه تعامل سنگ‌پوشه قمری با مواد مختلف می‌پردازد. بازتابنده‌های قمری نسل بعدی (NGLR) امکان اندازه‌گیری دقیق فاصله بین زمین و ماه را فراهم می‌کنند و به درک ما از درون ماه کمک می‌کنند. تصویربردار پرتو ایکس محیط قمری (LEXI) تصاویری از تعامل بین میدان مغناطیسی زمین و باد خورشیدی ثبت خواهد کرد. سایر ابزارها شامل سیستم رایانهی مقاوم در برابر تابش (RadPC) است که هدف آن نشان دادن فناوری مقاوم در برابر تابش است و دستگاه صوتی مغناطیسی قمری (LMS) که برای مطالعه
و دستگاه صوتی مغناطیسی قمری (LMS) که برای مطالعه لایه‌های داخلی ماه طراحی شده است. ابزار اندازه‌گیری حرارت داخلی ماه (LISTER) به اندازه‌گیری جریان حرارت از درون ماه می‌پردازد. در حالی که دستگاه جمع‌آوری سنگ‌پوشه قمری (LPV) به جمع‌آوری سنگ‌پوشه برای تجزیه و تحلیل کمک می‌کند. علاوه بر این، دوربین‌های استریو برای مطالعات سطحی پلاسما (SCALPSS 1.1) فرآیند فرود را مستند خواهند کرد و بایگانی AstroVault به عنوان یک بایگانی قمری برای حفظ فرهنگ و دانش بشری عمل خواهد کرد. سپر گرد و غبار الکترودینامیک (EDS) یک میدان
کرد. سپر گرد و غبار الکترودینامیک (EDS) یک میدان الکتریکی برای مدیریت گرد و غبار تولید خواهد کرد و آزمایش گیرنده GNSS قمری (LuGRE) هدف دارد تا قابلیت‌های GPS را به فاصله‌های قمری گسترش دهد. به طور کلی، مأموریت Blue Ghost Mission 1 نمایانگر یک گام مهم در اکتشافات قمری تجاری است و داده‌ها و فناوری‌های ارزشمندی را برای مأموریت‌های آینده فراهم می‌کند.
کوکو-باز بزرگ یک گونه کوکو از تیرهٔ کوکویان (Cuculidae) است. پراکنش زادآوری پهناوری از آسیای معتدل در امتداد هیمالیا تا شرق آسیا دارد. بسیاری از جمعیت‌ها در جنوب بیشتر زمستان‌گذرانی می‌کنند. آنها به دلیل صداهای بلند و تکراری خود که شبیه صدای کوکو-باز معمولی است، اما در حالت اوج بلند نمی‌شوند، شناخته شده‌اند. آنها همچنین تا حدودی بزرگ‌تر هستند و بزرگسالان را می‌توان به راحتی جدا از کوکو-باز معمولی کوچک‌تر توسط لکه سیاه روی چانه تشخیص داد. آنها انگل زادآوری لیکوها و توکاهای خندان هستند. پراکنش. در بنگلادش،
لیکوها و توکاهای خندان هستند. پراکنش. در بنگلادش، بوتان، کامبوج، چین، هند، اندونزی، لائوس، مالزی، میانمار، نپال، پاکستان، فیلیپین، سنگاپور، تایوان، تایلند و ویتنام یافت می‌شود. به عنوان یک سرگردان در جزیره کریسمس یافت شد. زیرگونه H.s. bocki از شبه جزیره مالایی، سوماترا و بورنئو معمولاً یک گونه جداگانه، کوکوباز تیره در نظر گرفته می‌شود. زیستگاه. زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های معتدله و جنگل‌های حرا نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است.
کوکو-باز تیره پرنده‌ای از تیرهٔ کوکویان (Cuculidae) است که در گذشته هم‌گونه کوکو-باز بزرگ ("Hierococcyx sparverioides") و در سردهٔ کوکوها (Cuculus) قرار می‌گرفت.
کوکو-باز معمولی ، که عموماً به عنوان پرنده تب مغزی شناخته می‌شود، کوکویی با جثه متوسط ساکن شبه‌قاره هند است. شباهت زیادی به پیغوی کوچک دارد، حتی در سبک پرواز و فرود آمدن بر روی نشیمنگاه. شباهت به بازها نام عمومی کوکو-باز را به این گروه می‌دهد. مانند بسیاری از کوکوهای دیگر، اینها انگل‌های زادآوری هستند و تخم‌های خود را در لانه‌های لیکوها می‌گذارند. در طول فصل زادآوری در تابستان، نرها صداهای سه نت بلند و تکراری تولید می‌کنند که به خوبی به عنوان "تب مغزی" ارائه می‌شود، نت دوم بلندتر و بلندتر است. این نت‌ها پیش
می‌شود، نت دوم بلندتر و بلندتر است. این نت‌ها پیش از پایان، به‌طور ناگهانی به اوج می‌رسند و پس از چند دقیقه تکرار می‌شوند. صدا ممکن است در طول روز، پس از غروب و پیش از طلوع آفتاب ادامه یابد. این گونه درختی است و به ندرت روی زمین فرود می‌آید. زیستگاه آن شامل زمین باغ، بیشه‌های درخت، جنگل‌های خزان‌دار و نیمه‌همیشه‌سبز است.
کوکو-باز سبیل‌دار گونه‌ای کوکو از تیرهٔ کوکویان (Cuculidae) است که در برونئی، اندونزی، لائوس، مالزی، میانمار و تایلند یافت می‌شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های همیشه‌سبز و ثانویه است. با روبرو شدن تهدید نابودی زیستگاه، به عنوان یک گونه نزدیک تهدید ارزیابی شده است.
کوکو-بازها (یا به انگلیسی: hawk-cuckoos) سرده‌ای از پرندگان تیرهٔ کوکویان (Cuculidae) است. آنها در جنوب، جنوب شرق و شرق آسیا پراکنده هستند. شباهت به بازها، نام عمومی کوکو-باز را به این گروه می‌دهد. گاهی در سردهٔ کوکوهای نمادین ("Cuculus") قرار می‌گیرد. گونه‌ها. هشت گونه وجود دارد.
انجل استودیوز یک شرکت رسانه‌ای مستقل و استودیوی پخش فیلم آمریکایی است که در پروو، یوتا واقع شده است. این شرکت یک سرویس بر فراز اینترنت درخواستی فیلم نیز هست. این رسانه جاری در سراسر جهان در دسترس است و می‌توان از طریق مرورگرهای وب یا از طریق نرم‌افزارهای کاربردی نصب شده روی تلفن‌های هوشمند، تبلت و تلویزیون‌های هوشمند به آن دسترسی داشت. این استودیو به خاطر فیلم‌های با مضمون مسیحی شناخته شده است؛ از جمله فیلم "صدای آزادی" و مجموعه تلویزیونی "برگزیده".
راه‌دوک بزرگ یا کوکوی دونده بزرگ پرندهای پادراز از تیرهٔ کوکویان (Cuculidae)، از منطقه Aridoamerica در جنوب غربی ایالات متحده و مکزیک است. نام علمی به معنای «کوکوی زمینی کالیفرنیایی» است. همراه با رودرانر کوچکتر، یکی از دو گونه در سردهٔ "کوکوهای دونده (Geococcyx)" است. این کوکوی دونده با نام‌های خروس چاپارال، کوکوی زمینی و مار کش نیز شناخته می‌شود.
استنت کرونر یک دستگاه لوله‌ای شکل (استنت) است که در شریان‌های کرونر قرار می‌گیرد و خون را به قلب می‌رساند تا رگ‌ها را در بیماران مبتلا به بیماری عروق کرونر قلب باز نگه دارد. اکثریت قریب به اتفاق استنت‌های مورد استفاده در کاردیولوژی مداخله‌ای مدرن، استنت‌های دارویی (DES) هستند. آنها در یک روش پزشکی به نام مداخله عروق کرونر از راه پوست (PCI) استفاده می‌شوند. استنت‌های کرونر به دو نوع کلی: استنت‌های دارویی و فلزی لخت تقسیم می‌شوند. از سال ۲۰۲۳، استنت‌های دارویی در بیش از ۹۰ درصد از تمام روش‌های PCI استفاده شده
در بیش از ۹۰ درصد از تمام روش‌های PCI استفاده شده است. استنت‌ها آنژین صدری (درد قفسه سینه) را کاهش می‌دهند و نشان داده شده است که بقای بیمار را بهبود می‌بخشد و عوارض جانبی پس از حمله قلبی را که از نظر پزشکی به آن انفارکتوس حاد میوکارد گفته می‌شود، کاهش می‌دهد. استنت‌ها و روش‌های استنت‌گذاری مشابه، در آترواسکلروز عروق شریانی اندام‌ها - به‌ویژه در پاها، مانند بیماری شریان‌های محیطی استفاده می‌شود. مصارف پزشکی. استنت گذاری قلبی با روش‌های PCI در دو موقعیت‌های پزشکی متمایز انجام می‌شود، زمانی که یک بیمار به
پزشکی متمایز انجام می‌شود، زمانی که یک بیمار به وضوح دچار حمله قلبی شده است و بنابراین PCI/استنت گذاری در شرایط اضطراری که «PCI اولیه» نامیده می‌شود، استفاده می‌گردد. همچنین روشی که در بیماران با علائم بالینی طولانی مدت تنگی عروق کرونر (آنژین صدری، شواهدی از داده‌های تست استرس، تکنیک‌های مختلف تصویربرداری و غیره) را نشان می‌دهند، استفاده می‌شود. بیمارانی که تحت PCI اولیه قرار نمی‌گیرند، معمولاً در حین قرار دادن استنت کرونر به‌هوش هستند، اگرچه برای اطمینان از عدم وجود درد، از بی‌حس کننده‌های موضعی در محل
از عدم وجود درد، از بی‌حس کننده‌های موضعی در محل ورود کاتتر استفاده می‌شود. در واقعیت، شیوه‌ها متفاوت است، اگرچه راحتی بیمار در اولویت قرار دارد. تکنیک‌های مختلف مدیریت درد و بیهوشی در طول روش‌های فعلی استنت گذاری PCI انجام می‌شود. سیستم کاتتر/استنت با نفوذ به یک شریان محیطی (یک سرخرگ واقع در بازو یا پا) به بدن وارد می‌شود و از سیستم شریانی عبور می‌کند تا استنت دارویی را به شریان کرونری مسدود شده برساند. سپس استنت منبسط می‌شود تا شریان‌های کرونری مسدود یا تنگ شده (که در اثر تجمع پلاک باریک می‌شوند) را گشاد
شده (که در اثر تجمع پلاک باریک می‌شوند) را گشاد (باز) کند، که در اثر شرایطی به نام آترواسکلروز ایجاد می‌شود. دسترسی شریانی محیطی معمولاً از طریق شریان فمورال (بالای ساق) یا شریان رادیال (بازو/مچ) و به میزان کمتر از طریق شریان بازویی یا اولنار (مچ/بازو) انجام می‌شود. از لحاظ تاریخی، کنترل خونریزی در نقطه دسترسی شریانی پس از عمل یک مسئله بود، باندهای فشار شریانی مدرن و سیستم بسته شدن شریانی که در حال حاضر وجود دارند به کنترل خونریزی پس از عمل کمک کرده است، اما خونریزی پس از عمل هنوز هم مسئله‌ای نگران کننده
خونریزی پس از عمل هنوز هم مسئله‌ای نگران کننده است. «مش لوله استنت» در ابتدا روی کاتتر «جمع می‌شود»، این کاتتر حاوی یک جزء بادکنکی است. در این حالت جمع‌شده، آنقدر کوچک است که بتواند از شریان‌های «نسبتاً باریک» عبور کند و سپس با فشار هوا وارد شده از طریق کاتتر که هنوز به آن متصل است، باد کرده و محکم به دیواره شریان بیمار فشرده می‌شود، زمان بادکردگی (تورم) و فشار در طول این روش قرار دادن، ثبت می‌شود. به مانند چتری را در نظر بگیرید که ابتدا باز نشده و سپس باز می‌شود. بسیاری از تصمیمات مهم درمانی در زمان واقعی
بسیاری از تصمیمات مهم درمانی در زمان واقعی قرار دادن استنت گرفته می‌شوند، متخصص قلب مداخله‌ای از سونوگرافی داخل عروقی (IVUS) و داده‌های تصویربرداری فلوئوروسکوپی برای ارزیابی محل دقیق، وضعیت انسداد واقعی استفاده می‌کند. یک رنگ کنتراست پرتوچگال از طریق کاتتر عبور داده می‌شود و برای تجسم شریان‌ها و ارزیابی محل رگ تنگ شده استفاده می‌گردد. این اطلاعات در زمان واقعی برای تصمیم‌گیری برای بهترین درمان انسداد(ها) استفاده می‌شود. اطلاعات مربوط به سلامت و آناتومی جریان خون کرونر جامع تر نیز می‌تواند ارزیابی شود؛ زیرا
خون کرونر جامع تر نیز می‌تواند ارزیابی شود؛ زیرا عروق کرونر از فردی به فرد دیگر متفاوت است. این داده‌ها بر روی ویدیو ضبط می‌شود و در صورت نیاز به درمان‌های بیشتر، برای بیمار لازم است. ریکاوری و توانبخشی. برای بسیاری از بیماران، استنت گذاری نیازی به بستری شدن در بیمارستان ندارد. بیشتر زمان صرف شده برای بهبودی فوری پس از استنت گذاری برای اطمینان از عدم خونریزی در محل دسترسی است. بیمار به‌طور کلی با استفاده از نوار قلب و غیره تحت نظر قرار می‌گیرد. داروهایی برای جلوگیری از تشکیل لخته خون در استنت مستقیماً پس
جلوگیری از تشکیل لخته خون در استنت مستقیماً پس از استنت گذاری به بیمار داده می‌شود، معمولاً برای دوز بارگیری فوری پلاویکس قوی ضد انعقاد (رقیق کننده خون) به صورت قرص تجویز می‌شود. سایر داروهای ضد انعقاد نیز استفاده می‌شود و ترکیب طولانی مدت آسپرین و پلاویکس یک استراتژی معمول پس از استنت گذاری است. برای بیمارانی که پس از حمله قلبی تحت PCI قرار می‌گیرند، بستری طولانی مدت در آنها بسیار به میزان آسیب ناشی از این پیامد بستگی دارد. از آنجایی که استنت/DES یک وسیله پزشکی است، به بیماران یک «کارت دستگاه پزشکی» با
پزشکی است، به بیماران یک «کارت دستگاه پزشکی» با اطلاعات مربوط به DES کاشته شده و شماره سریال دستگاه پزشکی داده می‌شود. این اقدامی مهم است که در روش‌های پزشکی بالقوه آینده مفید است. این نیز در مورد چندین سیستم بسته شدن شریانی است که آنها نیز تجهیزات پزشکی هستند. معمولاً درد در نقطه ورود به سیستم شریانی وجود دارد و هماتوم‌های نسبتاً بزرگ (کبودی قابل توجه) در آن محل بسیار شایع هستند. این درد معمولاً پس از یک هفته یا بیشتر بهبود می‌یابد. معمولاً به بیماران توصیه می‌شود برای یک یا دو هفته «استراحت کنند» و مراقب
می‌شود برای یک یا دو هفته «استراحت کنند» و مراقب باشند تا وزنه‌های سنگینی را بلند نکنند. این در درجه اول برای اطمینان از بهبود محل دسترسی است. پیگیری معاینه ظرف یک یا دو هفته پس از عمل با متخصص قلب یا ارائه دهنده مراقبت‌های اولیه/GP یک روش استاندارد است. انجام معاینات بعدی هر سه تا شش ماه در سال اول یک رویه استاندارد است، اگرچه این روش‌ها متفاوت هستند. آنژیوگرافی تشخیصی بیشتر بعد از کاشت استنت کرونر به‌طور معمول اندیکاسیون ندارد. اگر بیمار مشکوک به پیشرفت بیماری قلبی باشد، می‌توان تست استرس انجام داد.
بیماری قلبی باشد، می‌توان تست استرس انجام داد. بیمارانی که علائم داشته یا در تست استرس شواهدی از ایسکمی نشان می‌دهند، ممکن است تحت کاتتریزاسیون مجدد قلبی تشخیصی قرار گیرند. معاینه فیزیکی پس از استنت گذاری PCI نقش مهمی ایفا می‌کند. آنژیوگرافی در بیمارانی که در معرض خطر بالای عوارض هستند و بیمارانی که مشکلات عروق کرونر پیچیده‌تری دارند، ممکن است بدون توجه به یافته‌های تست‌های استرس غیرتهاجمی تجویز شود. فعالیت‌های توانبخشی قلبی به عوامل بسیاری بستگی دارد، اما تا حد زیادی به میزان آسیب عضله قلب قبل از عمل
اما تا حد زیادی به میزان آسیب عضله قلب قبل از عمل استنت گذاری مرتبط است. بسیاری از بیمارانی که تحت این روش درمانی قرار می‌گیرند، حمله قلبی نداشته‌اند و ممکن است آسیب قابل توجهی به قلب وارد نشده باشد. برخی دیگر ممکن است دچار حمله قلبی شده و میزان آسیب به توانایی قلب آنها برای تأمین خون اکسیژن دار بدن به شدت مختل شده باشد. فعالیت‌های توانبخشی متناسب با نیازهای هر فرد تجویز می‌شود. خطرات. اگرچه احتمال بروز عوارض ناشی از PCI اندک است، برخی از عوارض جدی شامل ایجاد آریتمی، واکنش‌های نامطلوب / اثرات رنگ مورد
ایجاد آریتمی، واکنش‌های نامطلوب / اثرات رنگ مورد استفاده در این روش، عفونت، تنگی مجدد، لخته شدن، آسیب عروق خونی و خونریزی در محل قرار دادن کاتتر است. انسداد مجدد. استنت‌های عروق کرونر، معمولاً یک ساختار فلزی، می‌توانند در داخل شریان قرار داده شوند تا به باز نگه داشتن آن کمک کنند. با این حال، از آنجایی که استنت یک جسم خارجی است (بومی بدن نیست)، پاسخ‌دهی سیستم ایمنی را تحریک می‌کند. این پاسخ ممکن است باعث شود بافت اسکار (تکثیر سلولی) به سرعت روی استنت رشد کند و باعث هیپرپلازی نئواینتیمال شود. علاوه بر این،
و باعث هیپرپلازی نئواینتیمال شود. علاوه بر این، اگر استنت به دیواره شریان آسیب برساند، تمایل زیادی برای تشکیل لخته در محل وجود دارد. از آنجایی که پلاکت‌ها در فرایند لخته شدن نقش دارند، بیماران باید درمان ضد پلاکتی دوگانه را بلافاصله قبل یا بعد از استنت گذاری شروع کنند: معمولاً یک آنتاگونیست گیرنده ADP (مانند کلوپیدوگرل یا تیکاگرلور) تا یک سال و آسپرین به صورت نامحدود تجویز می‌شود. با این حال، در برخی موارد، درمان ضد پلاکتی دوگانه ممکن است برای جلوگیری کامل از لخته شدن که شاید منجر به ترومبوز استنت شود،
از لخته شدن که شاید منجر به ترومبوز استنت شود، کافی نباشد. این لخته‌ها و تکثیر سلولی ممکن است گاهی باعث مسدود شدن استنت‌های استاندارد («فلزی لخت») شوند (تنگی مجدد). استنت‌های دارویی با هدف مقابله با این مشکل ساخته شدند: که با انتشار یک داروی ضد تکثیر (داروهایی که معمولاً علیه سرطان یا به عنوان سرکوب‌کننده‌های ایمنی استفاده می‌شوند)، می‌توانند به کاهش بروز «تنگی مجدد در استنت» کمک کنند. یک بررسی کاکرین در سال ۲۰۱۷ با مقایسه استنت‌های فلزی لخت و استنت‌های دارویی نشان داد که استفاده از استنت‌های دوم ممکن است
نشان داد که استفاده از استنت‌های دوم ممکن است منجر به کاهش بروز عوارض جانبی جدی شود. با این حال، در حداکثر پیگیری، هیچ تفاوتی بین این دو در مورد مرگ و میر قلبی عروقی و انفارکتوس میوکارد مشاهده نشد. تنگی مجدد. یکی از معایب استنت‌های عروقی، پتانسیل ایجاد تنگی مجدد از طریق ایجاد یک بافت عضلانی صاف ضخیم در داخل مجرا (لومن) است که به آن نئواینتیما می‌گویند. ایجاد نئواینتیما متغیر است، اما گاهی می‌تواند آنقدر شدید باشد که مجرای عروق را مجدداً مسدود نماید (تنگی مجدد)، به خصوص در مورد عروق با قطر کوچکتر، که اغلب
به خصوص در مورد عروق با قطر کوچکتر، که اغلب منجر به مداخله مجدد در آن‌ها می‌شود. در نتیجه، تحقیقات فعلی بر کاهش نئواینتیما پس از قرار دادن استنت متمرکز است. بهبودهای قابل توجهی انجام شده که از جمله آن‌ها می‌توان به استفاده از مواد زیست سازگار بیشتر، استنت‌های ضدالتهابی، استنت‌های قابل جذب و غیره اشاره کرد. تنگی مجدد را می‌توان با مداخله مجدد با استفاده از همان روش قبلی، درمان کرد. ملاحظات استفاده. ارزش استنت گذاری در افرادی که تحت حمله قلبی قرار می‌گیرند (با کاهش فوری انسداد) به وضوح در مطالعات متعدد مشخص