payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تفنگ در بوته، پیام‌های مربوط به نظارت بصری بر منطقه‌ای که تفنگ در آن رها شده بود، و پیامی که به رها کردن تفنگ پیچیده شده در حوله اشاره داشت» مورد بحث قرار گرفته است. این پیام‌ها همچنین به دوربین و گلوله‌های حکاکی شده اشاره داشتند. پس از تیراندازی، در یک گفتگوی گروهی خصوصی در دیسکورد، شخصی گفت که او شبیه مردی است که در تصاویر مظنون اولیه دیده می‌شود. بنا به گزارش‌ها، رابینسون به شوخی گفته است که یک بدل دارد که سعی دارد او را به دام بیندازد، گروه باید بخشی از پاداش اف‌بی‌آی برای لو دادن او را به او بدهد، از
پاداش اف‌بی‌آی برای لو دادن او را به او بدهد، از رفتن به مک‌دونالد (اشاره به لوئیجی منجیونی، که در مک‌دونالد در آلتونا، پنسیلوانیا دستگیر شد) خودداری کند و از شر مانیفست و تفنگش خلاص شود. یکی دیگر از پیام‌های بازیابی‌شده که بعداً در همان روز منتشر شد، این بود: «سلام بچه‌ها، خبر بدی برای همه شما دارم. دیروز در دانشگاه UVU بودم. بابت همه این اتفاقات متاسفم. من تا چند لحظه دیگر از طریق یکی از دوستان کلانترم تسلیم می‌شوم، از همه لحظات خوب و خنده‌هایتان متشکرم، همه شما فوق‌العاده بودید، از همه شما بابت همه چیز
همه شما فوق‌العاده بودید، از همه شما بابت همه چیز متشکرم.» دیسکورد حساب او را مسدود کرد. یکی از دوستان در گروه دیسکورد صبح روز بعد نوشت که به نظر می‌رسد اعتراف درست بوده است، ضمن اینکه خواستار دعا، هم برای توبه رابینسون و هم برای خانواده کرک شد. در ۱۵ سپتامبر، اف‌بی‌آی اعلام کرد که دی‌ان‌ای رابینسون با دی‌ان‌ای یافت‌شده روی حوله‌ای که تفنگ مظنون را پیچیده بود و پیچ‌گوشتی‌ای که روی سقف محل شلیک گلوله پیدا شده بود، مطابقت دارد. انگیزه. در ۱۴ سپتامبر، فرماندار کاکس گفت که رابینسون دیدگاه‌های سیاسی بسیار
کاکس گفت که رابینسون دیدگاه‌های سیاسی بسیار متفاوتی نسبت به خانواده محافظه‌کارش دارد و آشکارا به «ایدئولوژی چپ» پایبند است، اگرچه جزئیات بیشتری ارائه نداد. به گفته کاکس، به نظر می‌رسد رابینسون پس از ترک تحصیل از دانشگاه ایالتی یوتا رادیکال شده و ممکن است تحت تأثیر جنبه‌هایی از فرهنگ اینترنتی قرار گرفته باشد. کاکس همچنین گفت که یکی از بستگان رابینسون به بازرسان گفته است که در یک شام خانوادگی، رابینسون از کرک ابراز بیزاری کرده و دربارهٔ سفر قریب‌الوقوع او به دانشگاه یوتا ولی صحبت کرده است. در ۱۶ سپتامبر،
به دانشگاه یوتا ولی صحبت کرده است. در ۱۶ سپتامبر، دادستان جف گری اظهار داشت که «مظنون به‌طور فزاینده‌ای نگران حقوق همجنسگرایان و تراجنسیتی‌ها شده بود» و اینکه او از دیدگاه‌های سیاسی پدرش فاصله گرفته بود. گری همچنین جزئیات پیامک‌هایی را که دادستان معتقد است رابینسون برای هم‌اتاقی خود ارسال کرده بود، تشریح کرد که در آنها آمده بود که او کمی بیش از یک هفته برای تیراندازی برنامه‌ریزی کرده بود. وقتی هم‌اتاقی‌اش پرسید که چرا رابینسون این کار را کرده، او پاسخ داد: «از نفرت او خسته شده‌ام. بعضی از نفرت‌ها را
داد: «از نفرت او خسته شده‌ام. بعضی از نفرت‌ها را نمی‌شود با مذاکره حل کرد.» مراحل قانونی. پس از دستگیری، رابینسون به زندان شهرستان یوتا در اسپنیش فورک منتقل شد، جایی که قاضی دستور بازداشت بدون وثیقه او را صادر کرد. او اولین حضور خود در دادگاه را از طریق ویدئو در ۱۶ سپتامبر در دادگاه عدالت شهرستان یوتا در پروو انجام داد. رابینسون که در انفرادی زندانی بود، روپوش ضد خودکشی به تن داشت در طول دادرسی خونسرد بود و تنها در صورت درخواست دادگاه برای تکرار نامش صحبت می‌کرد. قاضی تونی گراف سپس اتهامات رابینسون را
می‌کرد. قاضی تونی گراف سپس اتهامات رابینسون را قرائت کرد. رابینسون به قتل کرک، و همچنین یک فقره جرم استفاده از سلاح گرم، دو فقره ممانعت از اجرای عدالت و دستکاری در شهادت، و یک فقره خشونت در حضور یک کودک متهم شد. دادستان‌های ایالت یوتا اعلام کردند که با استناد به عوامل تشدیدکننده، درخواست مجازات اعدام خواهند کرد؛ رابینسون ظاهراً کرک را به دلیل ابراز عقیده سیاسی‌اش هدف قرار داده و با علم به اینکه کودکان شاهد قتل خواهند بود، این کار را انجام داده است. پس از بررسی اظهارنامه وضعیت مالی رابینسون، گراف رابینسون
اظهارنامه وضعیت مالی رابینسون، گراف رابینسون را بی‌بضاعت تشخیص داد و حق او را برای داشتن وکیل مدافع عمومی تأیید کرد. او از وکلایی که برای رابینسون تعیین شده بودند، خواست تا خلاصه‌ای از صلاحیت‌های خود برای پرونده‌های اعدام را ارائه دهند. از آنجا که وکیل مدافع عمومی محلی برای کار در زمینه مجازات اعدام استخدام نشده بود، جستجوی وکیل واجد شرایط آغاز شد و چندین نامزد در ۱۶ سپتامبر با رابینسون ملاقات کردند. گراف جلسه بعدی رسیدگی، یعنی «جلسه اعراض»، را برای ۲۹ سپتامبر تعیین کرد و از رابینسون دعوت کرد تا به او
سپتامبر تعیین کرد و از رابینسون دعوت کرد تا به او بپیوندد. جستارهای وابسته. تیراندازی‌های ۲۰۲۵ به نمایندگان مجلس مینه‌سوتا
هفتاد و هفتمین جوایز امی ساعات پربیننده () بهترین برنامه‌های تلویزیونی ساعات پربیننده آمریکا را که بین ۱ ژوئن ۲۰۲۴ تا ۳۱ مه ۲۰۲۵ پخش شده بودند، به انتخاب آکادمی علوم و هنرهای تلویزیون مورد تقدیر قرار داد. این مراسم در ۱۴ سپتامبر ۲۰۲۵ در تماشاخانه پیکاک واقع در داون‌تاون لس آنجلس، کالیفرنیا برگزار شد و پخش آن بر عهدهٔ شبکهٔ سی‌بی‌اس و سرویس اینترنتی پارامونت پلاس بود. اجرای این رویداد را نیت بارگتسی بر عهده داشت. نامزدهای هفتاد و هفتمین دوره جوایز امی اصلی در تاریخ ۱۵ ژوئیه ۲۰۲۵ در سالن ولف آکادمی تلویزیون
تاریخ ۱۵ ژوئیه ۲۰۲۵ در سالن ولف آکادمی تلویزیون در نورث هالیوود، لس آنجلس اعلام شدند. این مراسم با اجرای بازیگر هاروی گی‌ین و بازیگر هاروی گی‌ین و با حضور رئیس آکادمی تلویزیون، کریس آبرگو، برگزار شد. نامزدهای بخش برنامه مسابقه واقع‌نمای برجسته و برنامه گفتگو برجسته چند ساعت قبل‌تر در برنامه "CBS Mornings" معرفی شده بودند. با احتساب نامزدهای هفتاد و هفتمین دوره جوایز خلاقانه امی، سریال "جداسازی" با ۲۷ نامزدی پیشتاز همه برنامه‌ها بود و پس از آن "پنگوئن" با ۲۴ نامزدی قرار داشت. سریال کمدی "استودیو" به
با ۲۴ نامزدی قرار داشت. سریال کمدی "استودیو" به پرنامزدی‌ترین سریال کمدی سال اول خود در تاریخ این جوایز تبدیل شد و با ۲۳ نامزدی رکورد سریال ورزشی کمدی "تد لاسو" (که آن هم روی اپل تی‌وی پلاس بود) را که در سال ۲۰۲۱ با ۲۰ نامزدی ثبت شده بود، شکست. این سریال همچنین با ۲۳ نامزدی با "خرس" در سال گذشته برابر شد که بیشترین نامزدی برای یک سریال کمدی در یک فصل به‌شمار می‌رود. اطلاعات مراسم. در ۵ مارس ۲۰۲۵، آکادمی علوم و هنرهای تلویزیون که با نام آکادمی تلویزیون نیز شناخته می‌شود، اعلام کرد که هفتاد و هفتمین جوایز
شناخته می‌شود، اعلام کرد که هفتاد و هفتمین جوایز امی ساعات پربیننده در ۱۴ سپتامبر برگزار شد. شبکهٔ سی‌بی‌اس پخش زندهٔ این مراسم را بر عهده دارد؛ این پخش بخشی از توافق‌نامهٔ چرخشی میان چهار شبکهٔ بزرگ آمریکا (ای‌بی‌سی، سی‌بی‌اس، فاکس و ان‌بی‌سی) است که در سال ۲۰۱۸ به امضا رسید. همچنین اعلام شد که این مراسم به صورت زنده و در قالب محتوای ویدئو به‌درخواست از طریق سرویس استریم پارامونت پلاس متعلق به پارامونت اسکای‌دنس کورپوریشن نیز در دسترس بود. این مراسم برای سومین سال پیاپی توسط جسی کالینز انترتینمنت (با
سومین سال پیاپی توسط جسی کالینز انترتینمنت (با تهیه‌کنندگی جسی کالینز، دیون هارمون و جنی روزان-کلی) تولید می‌شود. در ۱۶ آوریل نیز اعلام شد که کمدین نیت بارگتسی اجرای این دوره را بر عهده داشت. دسته‌بندی‌ها و تغییرات قوانین. در ۸ ژانویه، آکادمی تلویزیون تغییراتی در قوانین مربوط به جوایز کارگردانی و بازیگر مهمان اعلام کرد. از هفتاد و هفتمین دوره به بعد، افراد یا گروه‌های کارگردانی مجازند چندین قسمت را در بخش‌های کارگردانی ارائه کنند، مشروط بر آنکه قسمت‌ها متعلق به برنامه‌های متفاوت باشند. در سال‌های گذشته،
به برنامه‌های متفاوت باشند. در سال‌های گذشته، کارگردان‌ها یا تیم‌های کارگردانی تنها می‌توانستند یک اثر را در هر بخش نامزد کنند. همچنین بر اساس این تغییرات، هر بازیگری که پیش‌تر در بخش‌های بازیگر اصلی یا مکمل نامزد یا برنده شده باشد، دیگر نمی‌تواند اجرای همان شخصیت را در همان مجموعه برای بخش بازیگر مهمان در سال‌های بعدی نامزد کند. در ۲۲ ژوئیه ۲۰۲۵ اعلام شد که جایزهٔ فیلم‌نامه‌نویسی برتر برای یک مجموعهٔ ورایتی در مراسم اصلی اهدا شد و جایزهٔ فیلم‌نامه‌نویسی برتر برای ویژه‌برنامهٔ ورایتی در مراسم امی هنرهای
برتر برای ویژه‌برنامهٔ ورایتی در مراسم امی هنرهای خلاق در ۷ سپتامبر اعطا شد. دو هفته بعد، آکادمی اعلام کرد که جایزهٔ ویژه‌برنامهٔ ورایتی (زنده) برتر نیز در مراسم اصلی اعطا شد.
فرشته به سوی خانه نظر کن: داستانی از زندگی مدفون، رمانی نوشته‌ی توماس ولف است که در سال ۱۹۲۹ میلادی منتشر شد. این نخستین رمان ولف است و یک داستان آمریکایی با حال و هوای زندگینامه‌ایِ قوی در مورد بلوغ است. عموماً باور بر این است که شخصیت یوجین گانت در کتاب، تصویری از خودِ ولف است. این رمان به طور خلاصه، اوایل زندگی پدر یوجین را روایت می‌کند، اما عمدتاً بازه زمانیِ تولد یوجین در سال ۱۹۰۰ تا عزیمت قطعی او از خانه در سن ۱۹ سالگی را پوشش می‌دهد. صحنه‌پردازی داستان، اقتباسی تخیلی از شهر زادگاه نویسنده، اشویل در
اقتباسی تخیلی از شهر زادگاه نویسنده، اشویل در کارولینای شمالی است که در رمان، آلتامونت نامیده می‌شود. نسخه‌ای مرمت‌شده از نسخه خطی اصلی «فرشته به سوی خانه نظر کن"»" با عنوان "«ای گمشده"» در سال ۲۰۰۰ منتشر شد.
ایکس فاکتور ایتالیا () یک برنامه تلویزیونی و مسابقه خوانندگی ایتالیایی است که بر اساس برنامه تلویزیونی بریتانیایی "ایکس فاکتور" و بخشی از مجموعه "ایکس فاکتور" است که توسط سایمون کاول ساخته شده است. اولین فصل این برنامه در ۱۰ مارس ۲۰۰۸ به نمایش درآمد و توسط رای دو پخش شد، اما از فصل پنجم آن که در ۲۰ اکتبر ۲۰۱۱ آغاز شد، به اسکای اونو منتقل شد و به اولین نسخه از این مجموعه تبدیل شد که توسط یک کانال تلویزیونی پولی پخش می‌شود. در هر فصل از این برنامه، خوانندگان آماتور از هر سن و پیشینه‌ای در مقابل هیئت داورانی
آماتور از هر سن و پیشینه‌ای در مقابل هیئت داورانی که به دلیل نقششان در صنعت موسیقی ایتالیا یا بین‌المللی انتخاب شده‌اند، تست می‌دهند. طی چندین مرحله گزینش، هر داور مجموعه‌ای از خوانندگان را برای راهنمایی انتخاب می‌کند. خوانندگان منتخب بعداً در برنامه‌های زنده با هم رقابت می‌کنند و با رأی عمومی، این شرکت‌کنندگان یکی پس از دیگری حذف می‌شوند تا برنده نهایی اعلام شود. مجری "ایکس فاکتور" در ابتدا فرانچسکو فاچینتی (فصل ۱ تا فصل ۴) بود. از فصل ۵ تا فصل ۱۴، الساندرو کاتلان مجری این برنامه بود و پس از او لودوویکو
کاتلان مجری این برنامه بود و پس از او لودوویکو ترسینی (فصل ۱۵)، فرانچسکا میچلن (فصل ۱۶ و ۱۷) و جورجیا (فصل ۱۸) به ترتیب مجریان این برنامه بودند. این برنامه سکوی به شهرت رسیدن چند خواننده محبوب ایتالیایی از جمله جوزی فرری (فصل ۱)، نومی (فصل۲)، مارکو منگونی (فصل ۳)، فرانچسکا میچلن (فصل ۵)، کیارا گالیاتزو و محمود (فصل ۶)، میشل براوی (فصل ۷)، لورنزو فراگولا (فصل ۸)، انریکو نیجیوتی و منسکین (فصل ۱۱) بود. فصل‌ها. فصل اول (۲۰۰۸). در اولین دوره که در بازه زمانی ۱۰ مارس ۲۰۰۸ تا ۲۷ مه ۲۰۰۸ برگزار شد، شرکت‌کنندگان
مارس ۲۰۰۸ تا ۲۷ مه ۲۰۰۸ برگزار شد، شرکت‌کنندگان مورگان (گروه‌های آواز) با عنوان «شرکت‌کنندگان سبز پاستلی»، شرکت‌کنندگان سیمونا (۲۵+ سال) با عنوان «شرکت‌کنندگان صورتی» و شرکت‌کنندگان مارا (۱۶ تا ۲۴ سال) با عنوان «شرکت‌کنندگان آبی پاستلی» نامگذاری شدند. فصل دوم (۲۰۰۸—۲۰۰۹). فصل دوم بین ۲۵ نوامبر ۲۰۰۸ و ۱۹ آوریل ۲۰۰۹ برگزار شد. سه داور همان ترکیب فصل اول بودند. سیمونا ونتورا مربی ۱۶ تا ۲۴ سال، مورگان مربی مثبت ۲۵ سال و مارا مربی گروه‌های آواز بودند. برنده ماتئو بکوچی از دسته مثبت ۲۵ سال بود. فصل سوم (۲۰۰۹).
بکوچی از دسته مثبت ۲۵ سال بود. فصل سوم (۲۰۰۹). در سومین دوره که از ۱۶ ژوئن ۲۰۰۹ تا ۲ دسامبر ۲۰۰۹ برگزار شد، داور سیمونا ونتورا جای خود را به کلودیا موری داد. شرکت‌کنندگان مورگان (۱۶ تا ۲۴ سال) «شرکت‌کنندگان آبی»، شرکت‌کنندگان کلودیا (۲۵+ سال) «شرکت‌کنندگان نارنجی» و گروه مارا از گروه‌های آوازی «شرکت‌کنندگان قرمز» لقب گرفتند. گروه مارا، توسط آندره‌آ و کیارا تشکیل شد. با این حال، کیارا بعداً به دلیل مقرراتی که پسران و دختران کارمندان را از ورود به نمایش منع می‌کرد، از حضور در نمایش محروم شده و با دانیل ویت
می‌کرد، از حضور در نمایش محروم شده و با دانیل ویت جایگزین شد. فصل چهارم (۲۰۱۰). از این سال به بعد، چهار دسته با داوران مربوطه وجود دارد: فصل پنجم (۲۰۱۱—۲۰۱۲). فصل پنجم "ایکس فاکتور" از ۲۰ اکتبر ۲۰۱۱ تا ۵ ژانویه ۲۰۱۲ از تلویزیون پخش شد. برای اولین بار، این برنامه به جای رای۲ توسط اسکای اونو پخش شد. آزمون‌های ورودی از ۵ ژوئیه تا ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۱ برگزار شد. فصل ششم (۲۰۱۲). فصل ششم "ایکس فاکتور" در ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۲ آغاز شد. این برنامه به صورت زنده توسط اسکای اونو پخش می‌شد و نسخه کوتاهی از آن نیز از تلویزیون
پخش می‌شد و نسخه کوتاهی از آن نیز از تلویزیون دیجیتال رایگان سیلو پخش می‌شد. فصل هفتم (۲۰۱۳). فصل هفتم "ایکس فاکتور" در ۲۶ سپتامبر ۲۰۱۳ آغاز شد. این برنامه به صورت زنده توسط اسکای اونو پخش می‌شد. فصل هشتم (۲۰۱۴). فصل هشتم "ایکس فاکتور" در ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۴ آغاز شد. این برنامه به صورت زنده توسط اسکای اونو پخش می‌شد. فصل نهم (۲۰۱۵). نهمین فصل از "ایکس فاکتور" در ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۵ آغاز شد. این برنامه به صورت زنده توسط اسکای اونو پخش می‌شد. فصل دهم (۲۰۱۶). فصل دهم "ایکس فاکتور" در ۲۲ سپتامبر ۲۰۱۶ آغاز شد. این
دهم "ایکس فاکتور" در ۲۲ سپتامبر ۲۰۱۶ آغاز شد. این برنامه به صورت زنده توسط اسکای اونو پخش شده و نسخه ضبط شده آن از کانال دیجیتال رایگان تی‌وی۸ پخش شد. فصل یازدهم (۲۰۱۷). یازدهمین فصل از "ایکس فاکتور" در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۷ آغاز شد. این برنامه به صورت زنده توسط اسکای اونو پخش شده و نسخه ضبط شده آن از کانال دیجیتال رایگان تی‌وی۸ پخش می‌شد. فینال فصل که در ۱۴ دسامبر ۲۰۱۷ پخش شد، پیروزی لورنزو لیچیترا در برابر مانسکین را رقم زد و به پربیننده‌ترین برنامه زنده ایکس فاکتور ایتالیایی تا به امروز تبدیل شد. فصل دوازدهم
ایتالیایی تا به امروز تبدیل شد. فصل دوازدهم (۲۰۱۸). دوازدهمین فصل از "ایکس فاکتور" در ۶ سپتامبر ۲۰۱۸ آغاز شد. این برنامه به صورت زنده توسط اسکای اونو پخش شده و نسخه ضبط شده آن از کانال دیجیتال رایگان تی‌وی۸ پخش شد. در قسمت آخر آن، آناستازیو برنده شد. این دومین پیروزی متوالی مارا مایونچی بود. در این فصل آزیا آرجنتو به عنوان قاضی حضور داشت، پیش از آنکه پس از متهم شدن به سوء رفتار جنسی توسط جیمی بنت اخراج شود. فصل سیزدهم (۲۰۱۹). سیزدهمین فصل از "ایکس فاکتور" در ۱۲ سپتامبر ۲۰۱۹ آغاز شد. این برنامه به صورت زنده
۱۲ سپتامبر ۲۰۱۹ آغاز شد. این برنامه به صورت زنده توسط اسکای اونو پخش شده و نسخه ضبط شده آن از کانال دیجیتال رایگان تی‌وی۸ پخش می‌شد. فصل چهاردهم (۲۰۲۰). چهاردهمین فصل از "ایکس فاکتور" در ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۰ آغاز شد. این برنامه به صورت زنده توسط اسکای اونو و نسخه ضبط شده آن از کانال دیجیتال رایگان تی‌وی۸ پخش شد. در این فصل کاسادیلیگو برنده شد. این اولین پیروزی هل راتون بود. فصل پانزدهم (۲۰۲۱). پانزدهمین فصل از "ایکس فاکتور" در ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۱ آغاز شد و در ۹ دسامبر با پیروزی بالتیمورا به پایان رسید و دومین و
با پیروزی بالتیمورا به پایان رسید و دومین و آخرین پیروزی هل راتون را رقم زد. فصل شانزدهم (۲۰۲۲). شانزدهمین فصل از "ایکس فاکتور" در ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۲ آغاز شد و در ۸ دسامبر با پیروزی سانتی فرانچزی به پایان رسید که تنها پیروزی برای رکومی بود. فصل هفدهم (۲۰۲۳). هفدهمین فصل از "ایکس فاکتور" در ۱۴ سپتامبر ۲۰۲۳ آغاز شد و در ۷ دسامبر با پیروزی سارافین به پایان رسید که دومین برد فدز را رقم زد. پس از چهارمین اجرای زنده، مورگان به دلیل رفتار نامناسب با تهیه‌کنندگان و دیگر داوران از سمت داوری اخراج شد. این دومین بار در
داوران از سمت داوری اخراج شد. این دومین بار در تاریخ این برنامه بود که یک داور در اواسط فصل اخراج می‌شود. فصل هجدهم (۲۰۲۴). هجدهمین فصل از "ایکس فاکتور" در ۱۲ سپتامبر ۲۰۲۴ آغاز شد و در ۵ دسامبر با پیروزی میمی کاروسو به پایان رسید و اولین برد مانوئل آنیلی را رقم زد. در این فصل، آکیله لائورو اولین داور در تاریخ این برنامه شد که سه اجرا را به فینال رساند.
دختر قاصدک‌ها فیلم کوتاه درام ایرانی به نویسندگی و کارگردانی آزاده مسیح زاده محصول سال ۲۰۲۵ (١۴٠۴-١۴٠٣) است. داستان. فیلم روایتگر بخشی از زندگی دختری است که با وجود موانع وارد دنیای فوتبال می‌شود و با ایستادگی‌اش در زمین تعادل را برهم می‌زند.
نورا المَطروشی (۱۹۹۳) نخستین زن فضانورد اماراتی و عرب است که به عنوان بخشی از دومین گروه برنامهٔ فضانوردی امارات انتخاب شد. در سال ۲۰۲۴، او از برنامهٔ آموزشی کلاس نامزدهای فضانورد ناسا فارغ‌التحصیل شد و نشان فضانوردی خود را دریافت کرد و به این ترتیب به عنوان یک فضانورد کاملاً واجد شرایط برای مأموریت‌های فضایی آینده شناخته شد. زندگی و پیشه. نورا المطروشی در سال ۱۹۹۳ در امارت شارجه متولد شد.در المپیاد بین‌المللی ریاضیات سال ۲۰۱۱ موفق شد رتبهٔ اول کشور امارات را کسب کند. او توسط برنامهٔ سفرای جوان امارات
را کسب کند. او توسط برنامهٔ سفرای جوان امارات انتخاب شد تا به گروهی از جوانان بپیوندد که به کرهٔ جنوبی سفر کردند تا در یک سفر آموزشی و حرفه‌ای شرکت کنند. این برنامه تحت حمایت و نظارت دفتر امور آموزش در دیوان ولی‌عهد ابوظبی برگزار شد. او دارای مدرک کارشناسی در مهندسی مکانیک از دانشگاه امارات در سال ۲۰۱۵ است و همچنین دورهٔ آموزشی را در دانشگاه علوم کاربردی واسا در فنلاند گذرانده است.نورا المطروشی در دوران تحصیل دانشگاهی خود عضو مؤسسهٔ تکاتف برای داوطلبی بود و همچنین یکی از اعضای تیمی بود که رویداد فرمول ۱ در
همچنین یکی از اعضای تیمی بود که رویداد فرمول ۱ در ابوظبی را در سال‌های ۲۰۱۵، ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷ سازمان‌دهی کرد.او بر اجرای چندین پروژه با هدف توانمندسازی جوانان نظارت داشت و نمایندهٔ جوانان امارات در کنفرانس جوانان سازمان ملل در تابستان ۲۰۱۸ و زمستان ۲۰۱۹ بود.او همچنین یکی از اعضای تیمی بود که امارات را در نمایشگاه اکسپو میلان ۲۰۱۵ نمایندگی کرد. علاوه بر این، المطروشی در سازماندهی المپیاد ویژهٔ بازی‌های منطقه‌ای در سال ۲۰۱۸ شرکت داشت و یکی از داوطلبان سازماندهی المپیاد ویژهٔ جهانی در سال ۲۰۱۹ نیز بود. پیشه. پیش
ویژهٔ جهانی در سال ۲۰۱۹ نیز بود. پیشه. پیش از آغاز مسیر حرفه‌ای خود به‌عنوان فضانورد، المطروشی به عنوان مهندس خطوط لوله در شرکت ملی پیمانکاری نفت فعالیت می‌کرد و در پروژه‌های مهمی با شرکت‌های ادنوک امارات و آرامکو سعودی همکاری داشت. در دوران تصدی سه دورهٔ متوالی به‌عنوان معاون رئیس شورای جوانان شرکت، جایی که او چندین ابتکار را اجرا کرد، توسعهٔ استعدادها و نوآوری میان متخصصان جوان را تقویت کرد. بعدها او به عنوان متخصص فنی در ادنوک مشغول به کار شد و تمرکز خود را بر مهندسی و مدیریت پروژه‌ها گذاشت. فضانوردی.
را بر مهندسی و مدیریت پروژه‌ها گذاشت. فضانوردی. علاقهٔ نورا المطروشی به دنیای فضا از زمانی شروع شد که کودک بود و علاقه داشت در بسیاری از رویدادهای مشاهدهٔ ستارگان شرکت کند و درس‌های مرتبط با علوم فضایی نیز از دروس مورد علاقهٔ او در دوران تحصیل مدرسه‌ای بودند. با گذشت زمان، این علاقه در او بیشتر شد و او رؤیا داشت روزی نخستین زن فضانورد اماراتی شود. المطروشی در سال ۲۰۲۱ به‌عنوان بخشی از دومین گروه برنامهٔ فضانوردی امارات انتخاب شد. او نخستین زن فضانورد اماراتی شد که از میان بیش از ۴۰۰۰ متقاضی انتخاب شد.
شد که از میان بیش از ۴۰۰۰ متقاضی انتخاب شد. آموزش فشردهٔ خود را در مرکز محمد بن راشد برای فضانوردی آغاز کرد و سپس به مرکز فضایی جانسون ناسا در هیوستون منتقل شد، جایی که به برنامهٔ نامزدهای فضانوردی سال ۲۰۲۱ پیوست. در طول دورهٔ آموزش، او مهارت‌های اساسی مانند راه رفتن در فضا در آزمایشگاه شناوری خنثی، کار با ربات‌ها، سیستم‌های ایستگاه فضایی بین‌المللی و خلبانی هواپیمای T-38 را کسب کرد. همچنین آموزش‌های بقا در فورت نووسل ایالت آلاباما و آموزش زمین‌شناسی دریافت کرد که او را به‌طور جامع برای مأموریت‌های آیندهٔ
کرد که او را به‌طور جامع برای مأموریت‌های آیندهٔ اکتشاف سیارات آماده ساخت. در سال ۲۰۲۴، المطروشی از برنامهٔ فضانوردی ناسا فارغ‌التحصیل شد و نشان فضانوردی را دریافت کرد، که او را برای مشارکت در مأموریت‌های فضایی آینده واجد شرایط کرد. این دستاوردها نقش او را به‌عنوان یک زن پیشروی اماراتی و عرب در بخش فضا تثبیت کرد. زندگی شخصی. علاوه بر علاقه به رصد ستارگان از طریق تلسکوپ، به سرگرمی‌های دیگر نیز می‌پردازد، از جمله نقاشی، مطالعه، نویسندگی و سوارکاری.
اسب سیاه ()، اسب سیاه، شخص، تیم یا چیزی است که قبلاً کمتر شناخته شده بوده و در موقعیتی، به ویژه در رقابتی که شامل چندین رقیب است، به شهرت می‌رسد، که بعید است موفق شود اما شانس مبارزه دارد، برخلاف اسب ضعیف‌تر که انتظار می‌رود ببازد. این اصطلاح از اصطلاحات مسابقه اسب‌دوانی و شرط‌بندی اسب برای هر اسب جدید اما امیدوارکننده گرفته شده است. از آن زمان، این اصطلاح بیشتر در سایر ورزش‌ها، شرط‌بندی‌های ورزشی و روزنامه‌نگاری ورزشی و به میزان کمتری در محیط‌های تجاری نوپا، مانند فناوری‌های تجربی و شرکت‌های نوپا، استفاده
مانند فناوری‌های تجربی و شرکت‌های نوپا، استفاده شده است. سیاست. این مفهوم در زمینه‌های سیاسی در کشورهایی مانند ایران، فیلیپین، , روسیه، مصر، فنلاند کانادا، بریتانیا، و و ایالات متحده به کار رفته است.
ونوس و آدونیس اثری از تیسین، نقاش ونیزی دوره رنسانس است که بارها توسط وی، شاگردانش و همچنین سایر هنرمندان بازآفرینی شده است. در مجموع حدود ۳۰ نسخه از این اثر وجود دارند که قدمت آن‌ها به قرن شانزدهم میلادی بازمی‌گردد و محبوبیت آنها تا حد زیادی ناشی از برهنگی ونوس است. مشخص نیست که کدام‌یک از نقاشی‌های موجود، نسخه اصلی یا اولیه است. میزان مشارکت مستقیم تیسین نیز در خلق نسخه‌های به‌جا مانده، محل بحث است. تنها نسخه‌ای که دارای تاریخ دقیق است، در موزه پرادو در مادرید نگهداری می‌شود و در مکاتبات میان تیسین و
مادرید نگهداری می‌شود و در مکاتبات میان تیسین و فلیپه دوم در سال ۱۵۵۴ به آن اشاره شده است. با این حال، مشخص شده که آن نسخه بازآفرینی یک اثر قدیمی‌تر است که احتمالاً در دهه ۱۵۲۰ میلادی کشیده شده است. نقاشی نسخه پرادو صحنه‌ای در هنگام طلوع آفتاب را نشان می‌دهد که در آن، آدونیس جوان در حال جدا شدن از معشوقه‌اش، ونوس، است. او نیزه‌ای پر‌دار یا «پیکان» در دست دارد؛ که در قرن شانزدهم برای شکار بسیار رایج بوده. قلاده‌های سه سگ شکاری‌اش به دور بازوی راستش پیچیده شده‌اند. زیر درختان پشت سر آن‌ها در سمت چپ، کوپیدو
زیر درختان پشت سر آن‌ها در سمت چپ، کوپیدو به خواب فرو رفته و کمان و ترکش تیرهایش از درخت آویزان‌اند؛ گویی اکنون زمان عشق نیست. در آسمان بالای سرشان، شخصیتی بر ارابه دیده می‌شود؛ که چهره‌اش ممکن است به ونوس (در صحنه‌ای از ادامه داستان)، آپولون یا سول (نمادهای طلوع) تعلق داشته باشد. برخلاف روایت رایج، ونوس نه با کت نظامی، بلکه با پارچه‌ای فاخر و منقش به نوارهای طلایی بر صخره نشسته. همچنین، شیپوری از کمربند آدونیس آویزان است و طرح لباسش برگرفته از مجسمه‌های کلاسیک رومی است. به‌احتمال زیاد، منبع اصلی این روایت
رومی است. به‌احتمال زیاد، منبع اصلی این روایت اووید بوده؛ هرچند منابع ادبی و تصویری دیگر نیز مطرح شده‌اند. طبق کتاب دهم "دگردیسی‌ها" اثر اووید، آدونیس در قالب جوانی زیبا و یتیم از خانواده سلطنتی به تصویر کشیده شده که وقت خود را صرف شکار می‌کند. پس از آن‌که یکی از تیرهای کوپیدو به‌اشتباه به ونوس برخورد می‌کند، وی دل‌باختهٔ آدونیس می‌شود. آن‌ها با هم به شکار می‌روند؛ اما ونوس از حیوانات درنده دوری می‌کند و آدونیس را نیز از خطر آن‌ها برحذر می‌دارد؛ که اشاره‌ای به داستان آتالانتا است. بالاخره روزی آدونیس
به داستان آتالانتا است. بالاخره روزی آدونیس به‌تنهایی به شکار می‌رود و توسط یک گراز زخمی مورد حمله قرار می‌گیرد. ونوس، که در آسمان سوار بر ارابه است، صدای فریادهای او را می‌شنود ولی نمی‌تواند نجاتش دهد. در سمت راست برخی نسخه‌ها، صحنهٔ مرگ آدونیس در دوردست به‌تصویر کشیده شده است. طبق روایت اووید، این ونوس است که ابتدا محل ملاقات را ترک می‌کند؛ اما در نقاشی تیسین، آدونیس خود را از ونوس دور می‌سازد. این موضوع که به‌نظر می‌رسد ابداع خود تیسین بوده، مورد انتقاد برخی قرار گرفته است. هارولد وتی (پژوهشگر هنر) دو
برخی قرار گرفته است. هارولد وتی (پژوهشگر هنر) دو نوع ترکیب‌بندی برای نقاشی ونوس و آدونیس معرفی و آن‌ها را نوع پرادو و نوع فارنزه نام‌گذاری کرده. نوع پرادو رایج‌تر است و پیش‌تر شرح داده شد. گاهی این دو نوع با عناوین «نسخه سه‌سگی» و «نسخه دو‌سگی» نیز شناخته می‌شوند. در بیشتر موارد، این دو نسخه مشابه‌اند، اما نوع فارنزه دارای قاب‌بندی فشرده و افقی است و بخش عمده‌ای از آسمان نیز از آن حذف شده است. در این نسخه، دست آدونیس نزدیک به لبهٔ تصویر قرار دارد و پرهای نیزه هم دیده نمی‌شوند. در این نسخه ارابهٔ آسمانی نیز
هم دیده نمی‌شوند. در این نسخه ارابهٔ آسمانی نیز حذف شده؛ هرچند خورشید همچنان از میان ابرها می‌تابد. در آن همچنین فقط دو سگ دیده می‌شوند و ظرف طلایی سمت چپ نیز حذف شده است. کوپیدو به زوج حاضر در نقاشی نزدیک‌تر شده و این‌بار بیدار است و کبوتری در دست دارد. نسخه‌های نوع پرادو. ارتفاع نسخه‌های مختلف این اثر بین ۱۶۰ تا ۲۰۰ سانتی‌متر متغیر هستند؛ اما عرض آن‌ها معمولاً ثابت و در حدود ۱۹۰ تا ۲۰۰ سانتی‌متر است. همه نسخه‌های فارنیزه به‌طور قابل‌توجهی کوچک‌تر هستند و همین قاب‌بندی فشرده‌تر باعث شده اندازهٔ پیکره‌ها
همین قاب‌بندی فشرده‌تر باعث شده اندازهٔ پیکره‌ها تقریباً مشابه با نسخه‌های پرادو باشند. نسخه پرادو، مادرید. از نسخه‌ای که اکنون در موزه پرادو در مادرید نگهداری می‌شود، به‌عنوان قدیمی‌ترین نسخهٔ به‌جا مانده یاد می‌شود. هرچند این اثر تا سال ۱۶۲۶ میلادی به‌طور رسمی ثبت نشده بود؛ اما همان اثری محسوب می‌شود که تیسین در سپتامبر ۱۵۵۴ میلادی از لندن برای فلیپه دوم (پادشاه اسپانیا) فرستاد. در آن زمان، فلیپه با ماری تودور ازدواج کرده بود و هنوز پادشاه اسپانیا نبود؛ بلکه پادشاه انگلستان بود. فلیپه این نقاشی را در ماه
پادشاه انگلستان بود. فلیپه این نقاشی را در ماه دسامبر دریافت کرد و در نامه‌ای به یکی از درباریان از «تاخوردگی ناشی از بسته‌بندی» شکایت کرد. در نقاشی نسخه پرادو، درز محل دوخت دو قطعه بوم کاملاً مشهود است. ویلیام راجر ریاریک نظریه‌ای مطرح کرده مبنی بر این که نسخهٔ نخست در واقع نسخهٔ لوزان بوده و تیسین بعدها نسخهٔ دیگری — همان نسخهٔ پرادو — را ارسال کرده است. اما نیکلاس پنی این نظریه را رد کرده و موضوع همچنان محل بحث است. در نسخهٔ پرادو، آدونیس نسبت به نسخه‌های دیگر مسن‌تر به‌نظر می‌رسد و بدن ونوس کوچک‌تر شده
دیگر مسن‌تر به‌نظر می‌رسد و بدن ونوس کوچک‌تر شده است. نسخه‌های بعدی ممکن است با الگوبرداری از نسخهٔ لندن، که در کارگاه تیسین در ونیز نگهداری می‌شد، کشیده شده باشند. نسخهٔ پرادو عمدتاً توسط خود تیسین نقاشی شده؛ هرچند پنی معتقد است که سر ونوس «ناامیدکننده» کشیده شده است.، این نقاشی بخشی از مجموعه آثار اسطوره‌ای با عنوان «اشعار» بود که تیسین برای فلیپه دوم طراحی کرد. نقاشی ونوس و آدونیس برای نمایش در کنار نقاشی دانائه — نخستین اثر این مجموعه که در سال ۱۵۵۳ ارسال شده بود — طراحی شد؛ هرچند این دو نقاشی
۱۵۵۳ ارسال شده بود — طراحی شد؛ هرچند این دو نقاشی هم‌اندازه نیستند. نسخه‌ی متأخر دانائه اکنون در یکی از تالارهای موزه پرادو در کنار سایر آثار تیسین به نمایش گذاشته شده است. تیسین در نامه‌ای به فلیپه توضیح داده بود که این دو نقاشی، نمای جلو و پشت بدن برهنهٔ ونوس را به‌صورت متضاد نشان می‌دهند تا نقاشی بتواند با مجسمه‌سازی رقابت کند. افزون بر این، گزارش‌های معاصر نشان می‌دهند که این آثار تأثیر عمیقی بر بینندگان مرد داشته‌اند. حالت نشستهٔ ونوس و شکل فشردهٔ بدن او در این حالت، در آن زمان نوآورانه و بسیار