payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ریشه گیاه مارچوبه در یک باغ گیاه‌شناسی در دانشگاه پنجابی در هند شناسایی کردند. "B. safensis" AS-08 فعالیت اینولیناز دارد که برای تولید فروکتوالیگوساکاریدها و شربت ذرت با فروکتوز بالا استفاده می‌شود. فروکتوالیگوساکاریدها به عنوان شیرین‌کننده‌های مصنوعی در بسیاری از محصولات غذایی تجاری یافت می‌شوند. شربت ذرت نیز در بسیاری از غذاهای فرآوری‌شده وجود دارد. داوندر کومار و همکارانش از دانشگاه کورکشترا در هند سویه DVL-43 را از نمونه‌های خاک جدا کردند. این سویه دارای لیپاز بود، که آنزیمی مهم برای هضم چربی‌ها است.
لیپاز بود، که آنزیمی مهم برای هضم چربی‌ها است. لیپازها گروهی از مواد شیمیایی هستند که در طبیعت بین گیاهان، حیوانات و میکروارگانیسم‌ها فراوان هستند و به‌طور گسترده در صنایع غذایی، تولید محصولات کاغذی، مواد شوینده و سوخت زیست‌دیزل استفاده می‌شوند. P. Ravikumar از کالج هنرهای دولتی در دانشگاه بهاراتیار هند، سویه‌ای به نام PR-2 را از نمونه‌های خاک حاوی مواد منفجره جدا کرد. این سویه با استفاده از روش توالی‌یابی به روش سنگر توسط توالی 16S rDNA شناسایی شد و در ژن‌بانک در مریلند، ایالات متحده، ثبت گردید. این سویه
در مریلند، ایالات متحده، ثبت گردید. این سویه با شماره دسترسی KP261381 و ۸۸۵ جفت‌باز DNA خطی و تعداد بازهای 175 "a"، 295 "c"، 199 "g" و 216 "t" مشخص شده است. خصوصیات فیزیکی و متابولیسم. "Bacillus safensis" یک باکتری گرم-مثبت، هاگ‌ساز و میله‌ای‌شکل است. "B. safensis" همچنین یک جاندار هوازی شیمی‌پرورد است. اندازه سلول‌های این باکتری بین ۰٫۵ تا ۰٫۷ میکرومتر قطر و ۱٫۰ تا ۱٫۲ میکرومتر طول دارد. این گونه جنبنده است و از تاژک قطبی برای حرکت استفاده می‌کند. بسیاری از سویه‌های "B. safensis" میانه‌دوست در نظر گرفته
از سویه‌های "B. safensis" میانه‌دوست در نظر گرفته می‌شوند، زیرا در دماهای بهینه رشد دارند. با این حال، برخی سویه‌ها توانایی رشد در شرایط شدید مانند شوری بالا، قرارگیری در معرض فرابنفش، رطوبت کم و دماهای بسیار زیاد را دارند. سویه "B. safensis" FO-036b در بازه دمایی بهینه رشد دارد و در قادر به رشد نیست. این سویه شوری ۰–۱۰٪ و پی‌اچ ۵٫۶ را ترجیح می‌دهد. همچنین هاگ‌های تولیدشده توسط این سویه در برابر هیدروژن پراکسید و اشعه فرابنفش مقاوم هستند. سویه VK از "B. safensis" یک میکروب مقاوم به شوری است و می‌تواند در
یک میکروب مقاوم به شوری است و می‌تواند در غلظت‌های بالای شوری رشد کند، حتی فراتر از بازه 0–10%. این سویه می‌تواند در غلظت ۱۴٪ سدیم کلرید با محدوده pH بین ۴ تا ۸ رشد کند. همچنین این سویه دارای ژن‌هایی است که آنزیم 1-aminocyclopropane-1-carboxylate deaminase را کد می‌کنند. این آنزیم با تجزیه پیش‌ساز هورمون گیاهی اتیلن، آلفا-کتوبوتیریک اسید و آمونیاک () تولید می‌کند. این توانایی به گیاه امکان تحمل شوری، فلزات سنگین و هیدروکربن آروماتیک چندحلقه‌ای را می‌دهد. به دلیل این ویژگی‌ها، "B. safensis" VK یک تولیدکننده
دلیل این ویژگی‌ها، "B. safensis" VK یک تولیدکننده قوی هورمون‌های گیاهی است. ژنوم‌شناسی. ژنوم سویه "Bacillus safensis" FO-036b دارای محتوای سیتوزین-گوانین 41.0–41.4 mol% است. ژنوم "B. safensis" VK از یک کشت ۲۴ ساعته روی آگار نوترینت به دست آمده است. این سویه با استفاده از کیت تجاری GenElute جداسازی شد و توالی‌یابی شاتگان کل ژنوم آن انجام گرفت. در این سویه، ۳۹ کانتیگ بزرگ‌تر از ۲۰۰ جفت‌باز شناسایی شد. ژنوم این سویه دارای محتوای GC برابر ۴۶٫۱٪ و یک کروموزوم دایره‌ای با اندازه 3.68 Mbp است. ۳٬۹۲۸ توالی کدکننده
با اندازه 3.68 Mbp است. ۳٬۹۲۸ توالی کدکننده پروتئین شناسایی شد که ۱٬۸۲۲ توالی از آن‌ها به یکی از ۴۵۷ زیرسامانه RAST منصوب شدند. RAST (Rapid Annotation using Subsystem Technology) یک سرور است که حاشیه‌نویسی ژنوم‌های باکتریایی و آرکئی را تولید می‌کند. ژنوم این سویه همچنین شامل ۷۳ ژن آران‌ای حامل است. توالی ژنوم "B. safensis" VK در ژن‌بانک با شماره دسترسی AUPF00000000 در دسترس است. سویه دیگری به نام DVL-43 نیز در GenBank با شماره دسترسی KC156603 ثبت شده است. سویه PR-2 نیز در ژن‌بانک با شماره دسترسی KP261381
سویه PR-2 نیز در ژن‌بانک با شماره دسترسی KP261381 یافت می‌شود. یک تحلیل فیلوژنتیکی کامل از ژنوم‌های "B. safensis", "B. pumilus" و دیگر گونه‌های Bacillota نشان داد که این باکتری‌ها به سه خوشه متمایز تقسیم می‌شوند. یکی از زیرخوشه‌های بزرگ شامل سویه‌هایی است که در مقالات به "B. safensis" نسبت داده شده‌اند و همچنین برخی از سویه‌های "B. pumilus"، که این موضوع نشان می‌دهد پروفایل‌سازی فیلوژنتیکی می‌تواند در بازنگری نام‌گذاری سویه‌ها مفید باشد. سویه‌ها. در زیر، سویه‌های شناسایی‌شدهٔ کنونی "Bacillus safensis"، از
شناسایی‌شدهٔ کنونی "Bacillus safensis"، از جمله محل کشف و سال کشف (در صورت موجود بودن) آورده شده است. تمایز بین گونه‌های مرتبط. چندین جدایه از جنس "Bacillus" تقریباً با "Bacillus pumilus" یکسان هستند. گروه جدایه‌های مرتبط با "B. pumilus" شامل پنج گونه مرتبط است: "B. pumilus", "B. safensis", "B. stratosphericus", "B. altitudinis" و "B. aerophilus". تمایز این گونه‌ها به دلیل شباهت ۹۹٫۵٪ در توالی ژن آران‌ای ریبوزومی ۱۶اس بسیار دشوار است. اخیراً دانشمندان راهی جایگزین برای تمایز بین این گونه‌های بسیار نزدیک،
جایگزین برای تمایز بین این گونه‌های بسیار نزدیک، به‌ویژه "B. pumilus" و "B. safensis" کشف کرده‌اند. دی‌ان‌ای ژیراز یک آنزیم مهم است که ابرپیچ دی‌ان‌ای منفی را به دی‌ان‌ای معرفی کرده و مسئول فرایندهای زیستی در همانندسازی دی‌ان‌ای و رونویسی (ژنتیک) است. دی‌ان‌ای ژیراز از دو زیرواحد، A و B تشکیل شده است. این زیرواحدها به ترتیب gyrA و gyrB نامیده می‌شوند. ژن gyrB، که پروتئین زیرواحد B است، یک توپویزومراز نوع II است که برای همانندسازی دی‌ان‌ای ضروری است. این ژن در میان گونه‌های باکتریایی حفظ شده است. نرخ فرگشت
در میان گونه‌های باکتریایی حفظ شده است. نرخ فرگشت در سطح مولکولی از توالی‌های مرتبط با gyrB می‌تواند با سرعت بیشتری نسبت به توالی‌های ژن 16S rRNA تعیین شود. این زیرواحدها امکان تمایز فیلوژنتیکی بین تنوع گونه‌های مرتبط با "B. pumilus"، از جمله "B. safensis" را فراهم کرده‌اند. سویه "B. safensis" DSM19292 دارای ۹۰٫۲٪ شباهت توالی gyrA با سویه "B. pumilus" است. در سال ۱۹۵۲، سویه‌ای از "B. pumilus" در DSMZ کشف شد و به‌عنوان سویه شناخته شد. این سویه پیش از کشف "B. safensis" شناسایی شده بود. در سال ۲۰۱۲، شباهت
"B. safensis" شناسایی شده بود. در سال ۲۰۱۲، شباهت توالی gyrA بین سویه "B. pumilus" و سویه "B. pumilus" ، همچنین با سویه "B. safensis" (سویه مرجع FO-36b) آزمایش شد. سویه به‌ترتیب ۹۰٫۴٪ و ۹۸٪ شباهت توالی با سویه "B. pumilus" و سویه "B. safensis" نشان داد. این نتایج نشان داد که ممکن است به‌جای سویه‌ای از "B. pumilus"، یک سویه "B. safensis" باشد. این نتایج تأیید کردند که توالی‌های gyrA می‌توانند برای تمایز بین باکتری‌های بسیار نزدیک استفاده شوند.
آشپزی مراکشی () تحت تأثیر تعاملات و تبادلات با فرهنگ‌ها و ملل مختلف در طول قرن‌ها شکل گرفته است. آشپزی مراکشی معمولاً ترکیبی از عربی، بربری، اندلسی، مدیترانه‌ای و آفریقایی است و تأثیرات کمی از آشپزی اروپایی (فرانسوی و اسپانیایی) دارد. مانند سایر آشپزی مغربی، آشپزی مراکشی بیشتر با آشپزی خاورمیانه شباهت دارد تا با سایر سبک‌های آفریقایی. ببر اساس گفته‌های سرآشپز مراکشی و پژوهشگر غذا حسین هواری، قدیمی‌ترین نشانه‌های آشپزی مراکشی که هنوز هم قابل مشاهده است به قرن هفتم قبل از میلاد برمی‌گردد. آشپزی مراکشی به خاطر
هفتم قبل از میلاد برمی‌گردد. آشپزی مراکشی به خاطر طعم‌های قوی و متنوع خود شناخته شده است که معمولاً از طریق استفاده ماهرانه از ادویه‌جاتی مانند زیره، دارچین، زردچوبه، زنجبیل و زعفران به دست می‌آید. این غذا همچنین بازتاب‌دهنده نقش تاریخی مراکش به عنوان یک تقاطع تمدن‌ها است، با تأثیرات یهودی، موری و عثمانی که در سنت‌های محلی آشپزی لایه‌لایه شده‌اند. غذاها معمولاً تعادل بین طعم‌های شیرین و شور را برقرار می‌کنند، همان‌طور که در طاجین و پاستیلا دیده می‌شود. مواد اصلی شامل کوسکوس، زیتون، لیموهای کنسرو شده و
مواد اصلی شامل کوسکوس، زیتون، لیموهای کنسرو شده و مجموعه‌ای از سبزیجات و گوشت‌های فصلی، به‌ویژه گوشت بره و مرغ است. غذاها معمولاً با مجموعه‌ای از سالادها آغاز می‌شوند که به عنوان زالوک و غیره شناخته می‌شوند و با خوبز، نانی گرد و ترد، همراه هستند. سنت‌های آشپزی مراکشی به‌طور عمیق در تنوع منطقه‌ای و فرهنگی کشور ریشه دوانده است، به‌طوری‌که هر منطقه تخصص‌ها و تنوع‌های خاص خود را در غذاهای ملی ارائه می‌دهد. شهرهای ساحلی به غذاهای دریایی تمایل دارند، در حالی که مناطق داخلی بر خورشت‌های دلچسب و گوشت‌های کبابی
مناطق داخلی بر خورشت‌های دلچسب و گوشت‌های کبابی تأکید می‌کنند. غذاهای جشن و صرف غذا به‌صورت جمعی به‌ویژه در طول تجمعات مذهبی و خانوادگی نیز نقش کلیدی در فرهنگ غذایی مراکشی دارند. مواد لازم. مراکش دامنه وسیعی از میوه‌ها و سبزیجات مدیترانه‌ای و همچنین محصولات گرمسیری مانند حلزون‌ها را تولید می‌کند. گوشت‌های رایج شامل گوشت گاو، گوشت بز، گوشت گوسفند و بره است که به همراه مرغ و غذاهای دریایی به عنوان پایه‌ای برای آشپزی استفاده می‌شوند. طعم‌دهنده‌های خاص شامل ترشی لیمو، روغن آرگان، کره فرآوری شده (سمن)، روغن
ترشی لیمو، روغن آرگان، کره فرآوری شده (سمن)، روغن زیتون و میوه‌های خشک است. غلات اصلی امروز شامل برنج و گندم است که برای تهیه نان و کوسکوس استفاده می‌شود، هرچند تا اواسط قرن بیستم، جو یک غذای اصلی مهم، به‌ویژه در جنوب، بود. انگور عمدتاً به‌صورت تازه و به عنوان دسر مصرف می‌شود؛ مصرف شراب تنها حدود ۱ لیتر به ازای هر نفر در سال است. چربی‌های سنتی برای پخت و پز شامل کره و چربی حیوانی است، هرچند که روغن زیتون اکنون در حال جایگزینی آنهاست. کره هم به‌صورت تازه، "زبدة"، و هم به‌صورت فرآوری شده، "سمن"، استفاده
"زبدة"، و هم به‌صورت فرآوری شده، "سمن"، استفاده می‌شود. طعم‌دهنده‌ها. ادویه‌جات و رأس الحانوت به‌طور گسترده‌ای در غذاهای مراکشی استفاده می‌شوند. اگرچه برخی از ادویه‌ها از طریق عرب‌ها به مراکش وارد شده و تأثیرات آشپزی ایرانی و عربی را معرفی کرده‌اند، بسیاری از مواد اولیه—مانند زعفران از تلاوین، نعناع و زیتون از مکناس، و پرتقال و لیمو از فاس—محلی هستند و به خارج از کشور صادر می‌شوند. پس از تأسیس فاس توسط ادریسی‌ها در سال ۷۸۹، که در فرهنگ عربی غالب بود، بسیاری از ادویه‌ها از شرق آورده شدند. ادویه‌های رایج
از ادویه‌ها از شرق آورده شدند. ادویه‌های رایج شامل دارچین، زیره، زردچوبه، زنجبیل، فلفل دلمه‌ای، گشنیز، زعفران، جوز هندی، میخک، رازیانه، انیس، جوز هندی، فلفل قرمز تند، شنبلیله، زیره سبز، فلفل سیاه و دانه کنجد هستند. بیست و هفت ادویه برای تهیه مخلوط ادویه مراکشی "راس الحانوت" با هم ترکیب می‌شوند. گیاهان رایج در غذاهای مراکشی شامل نعناع، جعفری، گشنیز، پونه کوهی، نعناع فلفلی، مرزنجوش، شاه پسند، مریم گلی و برگ بو است. ساختار وعده‌های غذایی. یک ناهار معمولی با مجموعه‌ای از سالادهای گرم و سرد آغاز می‌شود، که به
از سالادهای گرم و سرد آغاز می‌شود، که به دنبال آن یک "طاجین" یا "دواز" سرو می‌شود. معمولاً، برای یک وعده غذایی رسمی، یک غذای شامل گوشت بره یا مرغ بعد از آن سرو شده یا کوسکوس با گوشت و سبزیجات بعدآن قرار می‌گیرد. به‌طور سنتی، مراکشی‌ها با دست غذا می‌خورند و از نان استفاده می‌کنند. مصرف گوشت خوک و الکل به دلیل محدودیت‌های مذهبی نادر است. غذاهای اصلی. غذای اصلی مراکشی که بیشتر مردم با آن آشنا هستند، کوسکوس است؛ گوشت بره رایج‌ترین نوع گوشت در مراکش است که معمولاً در "طاجین" با انتخاب وسیعی از سبزیجات خورده
در "طاجین" با انتخاب وسیعی از سبزیجات خورده می‌شود. مرغ نیز به‌طور بسیار رایجی در "طاجین‌ها" یا به‌صورت کبابی استفاده می‌شود. آنها همچنین از مواد اضافی مانند آلو، تخم‌مرغ آب‌پز و لیمو استفاده می‌کنند. مانند غذای ملی‌شان، "طاجین" طعمی منحصر به فرد از ادویه‌های محبوب مانند زعفران، زیره، دارچین، زنجبیل و گشنیز و همچنین فلفل قرمز آسیاب شده دارد. آشپزی مراکشی دارای غذاهای دریایی فراوانی است. ساردین اروپایی به‌طور گسترده‌ای صید می‌شود، هرچند که مقدار آن در حال کاهش است. سایر گونه‌های ماهی شامل ماهی مکرل، آنچوی،
است. سایر گونه‌های ماهی شامل ماهی مکرل، آنچوی، ساردینلا و ماهی خال‌مخالی اسبی هستند. دیگر غذاهای معروف مراکشی شامل "پاستیلا" (که همچنین به‌صورت "بستیلا" یا "بستیل" نوشته می‌شود)، "تنجیا" و "رفیصه" هستند. بخش بزرگی از وعده غذایی روزانه نان است. نان در مراکش عمدتاً از سمولینای گندم دوروم به نام "خوبز" تهیه می‌شود. نانوایی‌ها در سرتاسر مراکش بسیار رایج هستند و نان تازه در هر شهر، شهرستان و روستا یک ماده غذایی اصلی است. رایج‌ترین نوع نان، نان گندم کامل با آرد درشت یا نان سفید یا باگت است. همچنین تعدادی نان تخت
یا نان سفید یا باگت است. همچنین تعدادی نان تخت و نان‌های سرخ‌کرده بدون خمیر وجود دارد. علاوه بر این، گوشت‌های خشک و نمک سود شده و گوشت‌های نمک‌زده نگهداری شده مانند "خلیا" و "گدید" (که اساساً بیکن گوسفند است) وجود دارد که برای طعم‌دهی به "طاجین‌ها" یا در "الرغیف"، که یک پنکیک خوشمزه مراکشی استفاده می‌شود. سوپ‌ها. "حریره"، یک سوپ غلیظ و متداول، در زمستان برای گرم شدن مصرف می‌شود و معمولاً برای شام سرو می‌گردد. این سوپ معمولاً با نان ساده یا با خرما در ماه رمضان صرف می‌شود. "بیساره" نیز یک سوپ بر پایه لوبیا
صرف می‌شود. "بیساره" نیز یک سوپ بر پایه لوبیا است که در ماه‌های سرد سال مصرف می‌شود. "ببوش"، یک سوپ حلزون خوشمزه و کمی تند، یک خوراکی سنتی در آشپزی مراکشی است. این سوپ با پختن حلزون‌های نرم در یک آبگوشت معطر که با مجموعه‌ای از ادویه‌های معطر مانند زیره، گشنیز و نعناع طعم‌دار شده، تهیه می‌شود. سالادها. سالادها شامل سبزیجات خام و پخته هستند که به‌صورت گرم یا سرد سرو می‌شوند. آنها شامل "زعلوک"، یک مخلوط از بادمجان و گوجه‌فرنگی، و "تکتوکا" (مخلوطی از گوجه‌فرنگی، فلفل دلمه‌ای دودی، سیر و ادویه‌ها) هستند که ویژه
فلفل دلمه‌ای دودی، سیر و ادویه‌ها) هستند که ویژه شهرهای تازا و فاس است. یک سالاد سرد دیگر به نام "بکولا" یا "خوبیزا" وجود دارد که شامل برگ‌های پنیرک است، اما می‌تواند با اسفناج یا راکولا نیز تهیه شود و با جعفری، گشنیز، لیمو، روغن زیتون و زیتون سرو می‌شود. دسرها. معمولاً، میوه‌های فصلی به جای دسرهای پخته در پایان یک وعده غذایی سرو می‌شوند. یک دسر رایج "کعب الغزال" ("مچ پاهای غزال")، یک شیرینی پر شده با خمیر بادام و روی آن با شکر تزئین شده است. دسر دیگر "حلوا چبکیا" است که خمیری به شکل گره‌ای است که سرخ شده،
چبکیا" است که خمیری به شکل گره‌ای است که سرخ شده، در عسل غوطه‌ور شده و روی آن دانه‌های کنجد پاشیده می‌شود؛ این دسر در ماه رمضان صرف می‌شود. "جوهره" یک خوراکی خاص از فاس است که با خمیر "ورق" سرخ شده، خامه و خلال بادام تفت داده شده تهیه می‌شود. کیک‌های فاج نارگیلی، 'زکر کوکو'، نیز محبوب هستند. غذاهای دریایی. مراکش با بیش از ۳۰۰۰ کیلومتر خط ساحلی غنی دارد. این آب‌های ساحلی دارای ماهی‌های فراوانی هستند که ساردین به‌عنوان یک منبع تجاری مهم شناخته می‌شود، زیرا مراکش بزرگ‌ترین صادرکننده ساردین در جهان است.
مراکش بزرگ‌ترین صادرکننده ساردین در جهان است. ساردین‌ها در تولید گاروم در لیکسوس استفاده می‌شدند. در بازارهای ماهی مراکش، می‌توان ماهی کفشکشمشیرماهی، ماهی تن، ماهی توربوت، ماهی خال مخالی، میگو، مارماهی کونگر، ماهی اسکیت، ماهی سرخو، خرچنگ عنکبوتی، لابستر و انواع نرم‌تنان را پیدا کرد. در آشپزی مراکشی، غذاهای دریایی در تهیه "تاجین‌ها", "بستیل", "بریوات" و "پائیا" گنجانده می‌شود. محبوب‌ترین نوشیدنی در مراکش چای نعناع مراکشی است که به‌طور محلی "اتای" نامیده می‌شود. به‌طور سنتی، تهیه چای نعناع خوب در مراکش
می‌شود. به‌طور سنتی، تهیه چای نعناع خوب در مراکش به‌عنوان یک هنر شناخته می‌شود و نوشیدن آن با دوستان و خانواده معمولاً یک سنت روزانه است. تکنیک ریختن چای به اندازه کیفیت خود چای اهمیت دارد. قوری‌های مراکشی دارای دهانه‌های بلند و منحنی هستند که این امکان را می‌دهد تا چای به‌طور یکنواخت از ارتفاع به داخل لیوان‌های کوچک ریخته شود. برای بهترین طعم، لیوان‌ها در دو مرحله پر می‌شوند. مراکشی‌ها به‌طور سنتی چای با حباب را دوست دارند، بنابراین در حین ریختن، قوری را بالای لیوان‌ها نگه می‌دارند. در نهایت، چای با
را بالای لیوان‌ها نگه می‌دارند. در نهایت، چای با حبه‌های قند سرو می‌شود. مراکش دارای پرتقال و نارنگی فراوانی است، بنابراین آب‌پرتقال تازه به‌راحتی پیدا می‌شود و قیمت آن نیز ارزان است. تنقلات و فست فود. فروش فست فود در خیابان‌ها مدت‌هاست که یک سنت بوده و بهترین نمونه آن میدان جمعه الفنا در مراکش است. "معقوده" یک نوع فریت از سیب‌زمینی است که در میان دانشجویان و افراد با درآمد متوسط، به‌ویژه در فاس، محبوب است. از دهه ۱۹۸۰، رستوران‌های اسنک جدید، به‌ویژه در شمال، شروع به ارائه "بوکادیلوس" (یک کلمه اسپانیایی
شروع به ارائه "بوکادیلوس" (یک کلمه اسپانیایی برای ساندویچ) کردند. فروشگاه‌های محصولات لبنی که به‌طور محلی "محلبة" () نامیده می‌شوند، در سرتاسر کشور بسیار رایج هستند. این فروشگاه‌های لبنی معمولاً انواع مختلف محصولات لبنی، آب‌میوه، اسموتی و غذاهای محلی مانند بوکادیلوس، "مسمن" و "حرشه" را ارائه می‌دهند. "خانز و بنین" ( "بدبو و خوشمزه") یک ساندویچ خیابانی ارزان و محبوب است. غذای خیابانی محبوب دیگری در مراکش حلزون‌ها هستند که در آب‌گوشت خود در کاسه‌های کوچک سرو می‌شوند و با خلال دندان خورده می‌شوند. در اواخر
می‌شوند و با خلال دندان خورده می‌شوند. در اواخر دهه ۱۹۹۰، چندین فرانچایز فست فود چندملیتی در شهرهای بزرگ رستوران‌هایی افتتاح کردند. سرآشپزها. از جمله کسانی که غذاهای مراکشی را به مخاطبان گسترده‌تری معرفی کرده‌اند، می‌توان به چومیخا، سرآشپز تلویزیونی، و الامین الحاج مصطفی النکیر، سرآشپز پادشاه سابق مراکش، حسن دوم، اشاره کرد.
انتخابات سراسری برای نخستین بار در فلسطین در ۲۰ ژانویه ۱۹۹۶ برای انتخاب رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین و اعضای مجلس قانون‌گذاری فلسطین، در کرانه باختری، نوار غزه و بیت‌المقدس شرقی برگزار شد. پس از انتخابات، دولت جدیدی به ریاست یاسر عرفات تشکیل شد.
تفایه () یک سس شیرین در غذاهای مراکشی است که با پیاز کاراملی، کشمش، دارچین و عسل درست می‌شود. اغلب روی کوسکوس سرو می‌گردد.
کارلوس میگل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال ناتینگهام فارست بازی می‌کند.
اریک دا سیلوا موریرا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال ناتینگهام فارست بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال آلمان و جوانان آلمان بازی کرده است.
اندرو اوموبامیدل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل جمهوری ایرلند است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال ناتینگهام فارست بازی می‌کند. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال نوریچ سیتی اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷، ۱۸، ۱۹ و ۲۱ سال جمهوری ایرلند و همچنین بزرگسالان جمهوری ایرلند بازی کرده است.
موریلو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال ناتینگهام فارست بازی می‌کند.
مارکو استامنیچ (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل نیوزیلند است که در حال حاضر به صورت قرضی از باشگاه فوتبال ناتینگهام فارست برای باشگاه فوتبال المپیاکوس بازی می‌کند. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال کپنهاگن اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال، زیر ۲۳ سال و بزرگسالان نیوزیلند بازی کرده است.
کریستین فلچر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایالات متحده آمریکا است که در حال حاضر به صورت قرضی از باشگاه فوتبال دی‌سی یونایتد برای باشگاه فوتبال ناتینگهام فارست بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال ایالات متحده آمریکا و زیر ۱۹ سال این کشور بازی کرده است.
در فیزیک فرمیون دیراک () یک ذره فرمیون با چرخش ۱/۲ است که با پادذره آن متفاوت است. اکثریت قریب به اتفاق فرمیون‌ها در این گروه‌بندی قرار می‌گیرند. در فیزیک ذرات، همهٔ فرمیون‌ها در مدل استاندارد دارای پادذره‌های متمایزی هستند (شاید به غیر از نوترینوها) و از این رو آنها را "فرمیون دیراک" می‌نامیم. آنها به نام پل دیراک نامگذاری شده‌اند و می‌توان آنها را با معادله دیراک مدل‌سازی کرد. فرمیون دیراک معادل دو فرمیون ویل است. همتای فرمیون دیراک، فرمیون مایورانا است؛ ذره ای که باید پادذره خودش باشد. شبه‌ذرات دیراک. در
ای که باید پادذره خودش باشد. شبه‌ذرات دیراک. در فیزیک ماده چگال، برانگیختگی‌های کم انرژی در گرافن و عایق‌های توپولوژیکی، از جمله، شبه‌ذرات فرمیونی هستند که با معادله دیراک شبه نسبیتی توصیف می‌شوند.
ترک‌های سفید حکاکی شده به عنوان یکی از پدید‌های بحرانی و پیچیده در علم مواد و مهندسی مکانیک شناخته می‌شوند که به طور قابل توجهی بر عملکرد یاتاقان‌های جعبه‌دنده توربین‌های بادی تاثیر می‌گذارند. این ترک‌ها معمولا از تغییرات ریزساختاری در فولاد یاتاقان‌ها ناشی می‌شوند و می‌توانند منجر به خرابی زودهنگام اجزا و کاهش عمر مفید آن‌ها شوند. WECs در یاتاقان‌ها و سایر تجهیزات با تنش بالا که تحت شرایط بارگذاری و دمای شدید کار می‌کنند، رایج هستند. این پدیده به طور گسترده در تحقیقات علمی مورد بررسی قرار گرفته و همچنان
در تحقیقات علمی مورد بررسی قرار گرفته و همچنان موضوع پژوهش و توسعه است . اهمیت ترک‌های WEC در یاتاقان‌های توربین بادی. توربین‌های بادی تحت شرایط کاری خاصی عمل می‌کنند و اغلب بارهای مکانیکی و تنش‌های بالایی را تجربه می‌کنند. به‌ویژه یاتاقان‌های جعبه‌دنده توربین‌های بادی مسئول تحمل بارهای سنگین و تنش‌های تماس هستند. این فشارها باعث می‌شود ترک‌های WEC به عنوان یکی از دلایل اصلی خرابی زودرس این اجزا محسوب شوند. اگر این ترک‌ها به موقع شناسایی و ترمیم نشوند، می‌توانند مشکلات جدی و پرهزینه‌ای را در بهره‌برداری از
مشکلات جدی و پرهزینه‌ای را در بهره‌برداری از توربین ایجاد کنند. خرابی ناشی از WECs ممکن است به هزینه‌های زیاد تعمیر و نگهداری و حتی توقف کامل توربین منجر شود. بنابراین، درک و مطالعه این ترک‌ها برای افزایش عمر مفید یاتاقان‌ها و بهبود قابلیت اطمینان سیستم‌های توربین بادی ضروری است . مکانیزم‌های تشکیل WEC. تنش تماس و خستگی. یکی از دلایل اصلی تشکیل WEC، تاریخچه خاص تنش‌های تماسی است که در طول عمر اولیه یاتاقان‌ها و سایر اجزای صنعتی ایجاد می‌شود. این تنش‌ها باعث ایجاد ترک‌های خستگی اولیه می‌شوند که به مرور زمان
ایجاد ترک‌های خستگی اولیه می‌شوند که به مرور زمان گسترش یافته و به تغییرات ریزساختاری در سطح تماس منجر می‌گردند. مطالعات نشان داده‌اند که تنش های فشاری بالا در نقطه تماس می‌تواند ساختار دانه و کاربید‌های فولاد را تغییر داده و مناطق حکاکی شده سفید ایجاد کند. این مناطق که تحت میکروسکوپ به‌طور خاص دیده می‌شوند، به‌طور قابل توجهی با ریزساختار طبیعی فولاد متفاوت هستند . نقش لغزش و شدت تماس. لغزش و شدت تماس نقش مهمی در فرآیند تشکیل WEC دارند. آزمایش‌های مختلف نشان داده‌اند که WECs به راحتی در شرایط لغزش منفی و
داده‌اند که WECs به راحتی در شرایط لغزش منفی و در مواقعی که ضخامت لایه روانکار متغیر است، تشکیل می‌شوند. لغزش منفی فشار‌های موضعی را در نقاط تماس افزایش می‌دهد و باعث در انتشار ترک‌ها و آسیب بیشتر می‌شود. علاوه بر این، شدت تماس و بارهای اعمال شده به میزان زیادی بر سرعت تشکیل WEC تاثیر می‌گذارند، به ویژه در شرایط روانکاری نامطلوب. شدت بالای تماس می‌تواند منجر به تشکیل و گسترش سریع ترک‌ها شود و این موضوع در صورت روانکاری ناکافی تشدید می‌شود . تغییرات ریزساختاری در WECs. مناطق سفید حکاکی شده و مناطق تیره
در WECs. مناطق سفید حکاکی شده و مناطق تیره حکاکی شده. تغییرات ریزساختاری در فولاد یاتاقان‌ها معمولا به دونوع اصلی تقسیم می‌شوند: مناطق سفید حکاکی شده (WEAs) و مناطق تیره حکاکی شده (DERs). این تغییرات ریزساختاری اغلب ناشی از خستگی در تماس‌های نوردی (RCF) هستند. مناطق تحت تاثیر خستگی دچار تغییرات قابل‌توجهی در ساختار دانه و تشکیل فازهای جدید می‌شوند، ازجمله تغییرات در کاربید‌ها و پخش غیرمعمول فازها، که منجر به تغییر رنگ سطوح و ایجاد مناطق WEAs می‌شود. مناطق تحت تاثیر RCF معمولا مقاومت کمتری در برابر آسیب و
تحت تاثیر RCF معمولا مقاومت کمتری در برابر آسیب و خرابی دارند . تاثیر مواد و پوشش‌ها. پوشش‌ها و مواد مختلف به‌طور مستقیم بر فرآیند تشکیل WEC تاثیر می‌گذارند. به عنوان مثال، پوشش‌های اکسید سیاه به عنوان یک راه‌حل صنعتی برای افزایش عمر یاتاقان‌ها درنظر گرفته می‌شوند. با این حال، شواهد نشان می‌دهند که این پوشش‌ها به طور کامل از تشکیل WEC جلوگیری نمی‌کنند. اگرچه ممکن است این پوشش‌ها در شرایط خاص، شروع ترک‌ها را کاهش دهند، اما اثربخشی کلی آن‌ها در برابر WECs محدود است. بنابراین، تحقیقات بیشتر در زمینه مواد
محدود است. بنابراین، تحقیقات بیشتر در زمینه مواد جایگزین و بهبود پوشش‌ها برای کاهش تشکیل WEC ضروری است . عوامل مؤثر بر انتشار WEC. ترکیب روانکار. ترکیب روانکار تاثیر قابل توجهی بر زمان خرابی و سرعت انتشار WEC دارد. روانکارها نقش مهمی در کاهش اصطکاک و دما در نقاط تماس دارند. با این حال، برخی افزودنی‌ها مانند زینک دی‌آلکیل‌دی‌تیوفسفات (ZDDP) می‌توانند تشکیل WEC را تسریع کنند. در مقابل، روانکارهایی با ترکیبات شیمیایی بهینه می‌توانند سرعت انتشار ترک‌ها را کاهش داده و عمر اجزا را افزایش دهند. روانکار‌های طراحی
داده و عمر اجزا را افزایش دهند. روانکار‌های طراحی شده مناسب باید اثرات منفی ریزساختاری را به حداقل برسانند و در عین حال عملکرد طولانی‌مدت سیستم را حفظ کنند . تعاملات شیمیایی و مکانیکی. ترکیب شیمیایی روانکار‌ها و شرایط لغزش و شدت تماس تنها عوامل مؤثر در تشکیل WEC نیستند. تاریخچه خاص تنش‌ها و توالی فشارهای اعمال‌شده در طول زمان عوامل اصلی در گسترش ترک‌ها هستند. به عبارت دیگر، بارهای متناوب و شرایط شدید تماس می‌توانند WECs را آغاز کنند. این تعامل پیچیده بین خواص شیمیایی و مکانیکی روانکارها نیاز به درک
بین خواص شیمیایی و مکانیکی روانکارها نیاز به درک عمیق‌‌تری از نقش آن‌ها در تشکیل WEC دارد . چالش‌ها و جهت‌گیری‌های آینده پژوهش. عدم توافق درباره مکانیزم‌ها. یکی از چالش‌های اصلی در پژوهش‌های مرتبط با WEC، نبود اجماع بر سر مکانیزم‌های دقیق تشکیل ترک است. با وجود مطالعات متعدد، فرآیندهای دقیق منجر به تشکیل WEC همچنان به‌طور کامل روشن نشده است. مدل‌های فعلی خستگی تماس نوردی برای شبیه‌سازی دقیق این مکانیزم‌ها کافی نیستند و این امر نیاز به تحقیقات بیشتر و توسعه مدل‌های پیشرفته‌تر را برجسته می‌کند . توسعه
توسعه مدل‌های پیشرفته‌تر را برجسته می‌کند . توسعه مدل‌های جدید. مدل‌های آینده باید به‌طور جامع اثرات هم‌زمان عوامل مکانیکی، شیمیایی و ریزساختاری را در تشکیل WEC در نظر بگیرند. این مدل‌ها باید قادر به پیش‌بینی دقیق زمان خرابی و شرایط عملیاتی خاص باشند. توسعه چنین مدل‌هایی می‌تواند به درک بهتر تعامل عوامل مختلف در تشکیل ترک‌ها و ایجاد WECs کمک کند . نتیجه گیری. ترک‌های سفید حکاکی شده (WECs) یکی از دلایل اصلی خرابی زودهنگام در یاتاقان‌های جعبه‌دنده توربین‌های بادی هستند. این ترک‌ها ناشی از ترکیبی پیچیده از
بادی هستند. این ترک‌ها ناشی از ترکیبی پیچیده از تنش‌‌های مکانیکی، شرایط لغزش و تاثیرات شیمیایی بوده و پیامد‌های گسترده‌ای بر عملکرد و هزینه‌های تعمیر و نگهداری دارند. بررسی بیشتر مکانیزم‌های تشکیل WEC، همراه با توسعه مواد و روانکارهای جدید، می‌تواند نرخ خرابی را کاهش داده و عمر اجزا را افزایش دهد. پژوهش‌های آینده باید بر ایجاد مدل‌های جامع‌تر و بهره‌گیری از فناوری‌های پیشرفته برای بهبود شناسایی و جلوگیری از WEC متمرکز شوند.
اجاق ()، جایی در یک خانمان است که در آن آتش به طور سنتی برای گرم کردن خانه و برای آشپزی نگهداری می‌شد، معمولاً توسط سنگی افقی تشکیل می‌شد و اغلب به درجات مختلف توسط هر ترکیبی از reredos محصور می‌شد. (یک دیوار کم و جزئی پشت یک کوره)، شومینه، فر آشپزی، دودکش یا دودکش. کوره ها معمولاً از بنایی مانند آجر یا سنگ تشکیل می شوند.