payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تحلیل. حداقل برخی از پهپادهای مورد استفاده در این تهاجم از نوع ژربرا بودند. به گفته دو تحلیلگر که توسط بی‌بی‌سی وریفای نقل قول شده‌اند، «... مقیاس تهاجم نشان می‌دهد که تقریباً مطمئناً یک اقدام عمدی از سوی روسیه بوده است.» پس از تهاجم ۹–۱۰ سپتامبر، "ژزپوسپولیتا" اظهار داشت که نوسازی سیستم ضد پهپاد «اسکای سی تی آرال» در لهستان به دلیل کمبود بودجه توسط وزارت دفاع لهستان به مدت هجده ماه به تعویق افتاده است و این سیستم عملاً غیرفعال است. "ژزپوسپولیتا" اظهار داشت که انتظار دارد وزارت دفاع بودجه مورد نیاز را پیدا
که انتظار دارد وزارت دفاع بودجه مورد نیاز را پیدا کند، اما برای اجرا چندین ماه زمان لازم است.
در ۲۳ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱:۳۸ بعد از ظهر به وقت محلی (UTC+03:00)، یک پهپاد کامی‌کازه که گفته می‌شود منشأ ایرانی داشته، به یک پایگاه ائتلاف در فرودگاه ابوحجر در نزدیکی رمیلان، استان حسکه در شمال شرقی سوریه حمله کرد. در پاسخ، ارتش ایالات متحده به دستور رئیس جمهور جو بایدن با استفاده از جنگنده‌های مک‌دانل داگلاس اف-۱۵ ایگل یک سری حملات انجام داد. در ۲۴ مارس ۲۰۲۳، دو حمله تلافی‌جویانه به نزدیکی میدان‌های نفتی و گازی معروف به کونوکو در مجاورت دیرالزور توسط چندین موشک و در گرین ویلیج (پایگاه نظامی ایالات متحده) توسط
و در گرین ویلیج (پایگاه نظامی ایالات متحده) توسط سه پهپاد، نیروهای ایالات متحده و ائتلاف را هدف قرار داد. حملات. در ۲۳ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱:۳۸ بعد از ظهر به وقت محلی ()، یک پهپاد انتحاری که گفته می‌شود منشأ ایرانی دارد، به یک پایگاه ائتلاف در فرودگاه ابوحجر در نزدیکی رمیلان، استان حسکه در شمال شرقی سوریه حمله کرد و باعث کشته شدن یک پیمانکار ایالات متحده و زخمی شدن پنج نظامی و پیمانکار دوم شد. نیویورک تایمز گزارش داد، مقامات آمریکایی گفتند که سیستم دفاع هوایی اصلی در این پایگاه در زمان حمله پهپادی روز پنجشنبه
در این پایگاه در زمان حمله پهپادی روز پنجشنبه "کاملاً عملیاتی" نبوده است. در تلافی، رئیس جمهور ایالات متحده جو بایدن با حمله هوایی به اهداف مرتبط با سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، از جمله یک انبار اسلحه در محله هرابیش در دیرالزور، و پست‌های نظامی در حومه میادین و البوکمال، به گفته دیدبان حقوق بشر سوریه، ۱۴ نفر از جمله نه سوری را کشت. در ۲۴ مارس، ۱۰ موشک به روستای سبز در نزدیکی میدان نفتی العمر شلیک شد که منجر به زخمی شدن یک سرباز آمریکایی دیگر شد. تا بعد از ظهر، حمله موشکی دیگری نیروهای آمریکایی را در نزدیکی
حمله موشکی دیگری نیروهای آمریکایی را در نزدیکی میدان‌های نفتی و گازی کونوکو، در شرق دیرالزور، هدف قرار داد. در ۳۰ مارس، پنتاگون فاش کرد که در مجموع دوازده آمریکایی زخمی شده‌اند و شش سرباز آمریکایی در سوریه به دلیل دو حمله شبه‌نظامیان تحت حمایت ایران دچار آسیب‌های مغزی شده‌اند. یک گروه شبه‌نظامی کمتر شناخته شده به نام لواء الغالبون (تیپ کسانی که غالب می‌شوند) مسئولیت حمله پهپادی اولیه را بر عهده گرفت، اگرچه برخی از ناظران معتقدند که این گروه صرفاً یک سازمان صوری برای یک گروه بزرگتر تحت حمایت ایران یا سپاه
صوری برای یک گروه بزرگتر تحت حمایت ایران یا سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است. واکنش و پیامدهای آن. در ۲۷ مارس، کاخ سفید اعلام کرد که این حملات باعث خروج ایالات متحده از استقرار تقریباً هشت ساله خود در سوریه نخواهد شد. در ۲۳ مارس ۲۰۲۳، فرمانده فرماندهی مرکزی ایالات متحده آمریکا مایکل کوریلا در سخنرانی خود در کمیته نیروهای مسلح مجلس نمایندگان ایالات متحده گفت که امروز ایران قدرت نظامی خود را در مقایسه با پنج سال پیش به طور تصاعدی افزایش داده است و ادعا کرد که گروه‌های تحت حمایت ایران از ژانویه ۲۰۲۱، ۷۸ بار به
تحت حمایت ایران از ژانویه ۲۰۲۱، ۷۸ بار به نیروهای آمریکایی در سوریه حمله کرده‌اند. در همین حال، وزارت امور خارجه سوریه این حملات را محکوم کرد و اظهار داشت که واشینگتن در مورد محل هدف قرار دادن دروغ گفته و متعهد شده است که "به اشغال آمریکا" در سوریه پایان دهد. وزارت امور خارجه ایران نیروهای آمریکایی را به هدف قرار دادن "اماکن غیرنظامی" متهم کرد. تا ۱۳ آوریل، تعداد پرسنل آمریکایی زخمی شده در درگیری‌ها به حداقل ۲۵ نفر رسید، از جمله نیروهایی که با ضربه مغزی تشخیص داده شده‌اند.
فرودگاه ابوحجر (، ) یک فرودگاه در نزدیکی شهر رمیلان در استان حسکه در شمال شرقی سوریه است. قبل از سال ۲۰۱۰، از آن به عنوان فرودگاه حمل و نقل کشاورزی استفاده می‌شد و متعاقباً تا پایان سال ۲۰۱۵ متروکه بود. تاریخچه. طبق گزارش‌ها، در نوامبر و دسامبر ۲۰۱۵، نیروی هوایی ایالات متحده کار بازسازی باند فرودگاه را با پشتیبانی یگان‌های مدافع خلق در منطقه آغاز کرد و دو هلیکوپتر را در این مزرعه فرود آورد. طبق گزارش‌ها، قرار بود باند فرودگاه به عرض گسترش یابد تا برای استفاده هواپیماهای نظامی آماده شود. قرار است این فرودگاه
هواپیماهای نظامی آماده شود. قرار است این فرودگاه توسط گروه ضربت مشترک ترکیبی – عملیات عزم راسخ برای ارائه پشتیبانی هوایی به نیروهای دموکراتیک سوریه مورد استفاده قرار گیرد. ایالات متحده پیش از این، از ۱۲ اکتبر ۲۰۱۵، دو روز پس از تأسیس آن، واحد ترابری هوایی تدارکات را به SDF ارسال کرده بود. در ژانویه ۲۰۱۶، SDF تحویل کنترل پایگاه هوایی از YPG به USAF را تأیید کرد. بر اساس تصاویر ماهواره‌ای، باند فرودگاه در حال ساخت بود تا از طول اولیه به گسترش یابد. ایالات متحده متعاقباً گزارش‌ها مبنی بر اینکه USAF کنترل
متحده متعاقباً گزارش‌ها مبنی بر اینکه USAF کنترل فرودگاه را به دست گرفته است، تکذیب کرد. در ماه فوریه، نیروهای دموکراتیک سوریه اعلام کردند که این پایگاه هوایی فقط به عنوان یک پایگاه حمل و نقل تدارکات نظامی با استفاده از لاکهید سی-۱۳۰ هرکولس و هلیکوپترها مورد استفاده قرار خواهد گرفت و احتمال دارد در آینده به یک پایگاه جنگی تبدیل شود. در اواخر سپتامبر، کمیته‌های هماهنگی محلی سوریه گزارش دادند که یک هلیکوپتر آمریکایی، احمدالعاصی الجربا سیاستمدار مخالف و جمال سلیمان بازیگر را از کردستان عراق به فرودگاه منتقل
سلیمان بازیگر را از کردستان عراق به فرودگاه منتقل کرده است.
دانشگاهِ آتاباسکا یک دانشگاهِ دولتیِ کانادایی است. انتشارات. انتشاراتِ دانشگاهِ آتاباسکا از زیرمجموعه‌های این دانشگاه است.
در ۲۵ فوریه ۲۰۲۱، ارتش ایالات متحده حمله‌ای هوایی به مکانی انجام داد که گمان می‌رفت توسط شبه‌نظامیان عراقی تحت حمایت ایران که از آن سوی مرز در شرق سوریه فعالیت می‌کردند، اشغال شده است. این عملیات یکجانبه در تلافی حملات موشکی متعدد اربیل علیه نیروهای آمریکایی در عراق ده روز قبل انجام شد و اولین عملیات نظامی تهاجمی شناخته شده بود که تحت رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا جو بایدن انجام شد. پیشینه. ایالات متحده در سال ۲۰۱۴ به عنوان بخشی از عملیات عزم راسخ، ائتلافی به رهبری ایالات متحده که وظیفه مبارزه با دولت
به رهبری ایالات متحده که وظیفه مبارزه با دولت اسلامی عراق و شام را بر عهده داشت، در عراق مداخله کرد. ایران نیز در این کشور مداخله کرد و از شبه‌نظامیان شیعه حمایت کرد که چندین نفر از آنها با ائتلاف به رهبری ایالات متحده دشمنی دارند. حملات موشکی علیه نیروهای آمریکایی در این کشور در طول بحران خلیج فارس ۲۰۱۹-۲۰۲۱ افزایش یافت. ایران از آغاز درگیری‌ها در سال ۲۰۱۱ در جنگ داخلی سوریه مشارکت داشته و در ابتدا به عناصر طرفدار دولت در آنجا مشاوره می‌داد، در حالی که ایالات متحده از سال ۲۰۱۲ در این درگیری‌ها نقش فعالی
متحده از سال ۲۰۱۲ در این درگیری‌ها نقش فعالی داشته است، اما تنها در سال ۲۰۱۴ رسماً به عنوان بخشی از طرح «عزم ذاتی» مداخله کرده است. در ۱۵ فوریه ۲۰۲۱، ده روز قبل از حمله هوایی، یک حمله موشکی در شهر اربیل عراق منجر به کشته شدن یک پیمانکار غیرنظامی ائتلاف عملیات «عزم ذاتی» از فیلیپین و زخمی شدن شش نفر دیگر، از جمله یک سرباز آمریکایی، شد. در ۲۰ فوریه ۲۰۲۱، حمله موشکی دیگری پایگاه شکاری بلد در استان صلاح‌الدین عراق را هدف قرار داد و یک پیمانکار غیرنظامی آفریقای جنوبی که برای ائتلاف به رهبری ایالات متحده کار
جنوبی که برای ائتلاف به رهبری ایالات متحده کار می‌کرد، زخمی شد. حمله هوایی. این حمله هوایی، مجموعه‌ای کوچک از ساختمان‌ها را در روستای الحری در نزدیکی ابوکمال هدف قرار داد که به اعتقاد وزارت دفاع ایالات متحده توسط اعضای شبه‌نظامیان کتائب حزب‌الله و کتائب سید الشهدا عراق اشغال شده بود. هفت بمب هدایت‌شونده ۵۰۰ پوندی مجهز به کیت‌های هدایت مهمات تهاجم مستقیم مشترک از دو جنگنده مک‌دانل داگلاس اف-۱۵ئی استرایک ایگل آمریکایی رها شد و نه تأسیسات را ویران و دو تأسیسات دیگر را غیرقابل سکونت کرد. مقامات دفاعی ایالات
دیگر را غیرقابل سکونت کرد. مقامات دفاعی ایالات متحده و دولت بایدن علناً بر ماهیت «محدود» این عملیات تأکید کردند و گفتند که این حمله با هدف جلوگیری از توانایی شبه‌نظامیان برای انجام حملات آینده انجام شده است. «وال استریت ژورنال» بعداً گزارش داد که پس از مشاهده «یک زن و چند کودک» در منطقه، بایدن حمله دوم را لغو کرد. تعداد کشته‌شدگان این حمله به دلیل گزارش‌های متناقض از نهادهای مختلف مشخص نیست. رویترز به گزارش‌های محلی مبنی بر کشته شدن حداقل ۱۷ نفر اشاره کرد، در حالی که دیدبان حقوق بشر سوریه از ۲۲ کشته خبر
در حالی که دیدبان حقوق بشر سوریه از ۲۲ کشته خبر داد. کتائب حزب‌الله ادعا کرد که فقط یک نفر کشته و چهار نفر دیگر زخمی شده‌اند. این اولین عملیات نظامی تهاجمی بود که توسط دولت بایدن به طور علنی تأیید شد. پیامد. پس از این حملات، جو بایدن، رئیس جمهور ایالات متحده، به ایران هشدار داد و گفت: «شما نمی‌توانید بدون مجازات عمل کنید، مراقب باشید.» پنتاگون سخنگوی جان کربی این حملات هوایی را "پاسخ نظامی متناسب" به حملات موشکی قبلی خواند. در همان زمان، وزیر دفاع لوید آستین گفت که این عملیات را به بایدن توصیه کرده است.
گفت که این عملیات را به بایدن توصیه کرده است. ایران این حمله را به عنوان "نقض حاکمیت سوریه" محکوم کرد و مسئولیت حملات موشکی به نیروهای آمریکایی در عراق را رد کرد. نماینده ایالات متحده مایکل مک‌کال این حمله هوایی را "بازدارنده ضروری" دانست و گفت که حملات به منافع ایالات متحده "تحمل نخواهد شد." با این حال، این عملیات توسط برخی در کنگره ایالات متحده به دلیل مغایرت احتمالی با قانون اساسی مورد انتقاد قرار گرفت. سناتورها تیم کین و کریس مورفی خواستار جلسه توجیهی کنگره در مورد قانونی بودن این حملات شدند و نماینده
در مورد قانونی بودن این حملات شدند و نماینده رو خانا استدلال کرد که "هیچ توجیهی برای یک رئیس جمهور وجود ندارد که بدون مجوز کنگره، حمله نظامی را که برای دفاع از خود در برابر یک تهدید قریب الوقوع نیست، مجاز کند" و افزود که این حمله هوایی، بایدن را "هفتمین رئیس جمهور متوالی ایالات متحده کرد که دستور حملات در خاورمیانه را صادر کرد". شورای امنیت ملی اعلام کرد که از قبل به کنگره اطلاع داده است و بایدن در نامه‌ای به کنگره در 27 فوریه از این عملیات دفاع کرد و با استناد به ماده 51 منشور سازمان ملل متحد، از قانونی
به ماده 51 منشور سازمان ملل متحد، از قانونی بودن آن دفاع کرد. و گفت که او دستور حملات هوایی را «برای محافظت و دفاع از پرسنل و شرکای ما» در برابر حملات موشکی آینده داده است. معاون سابق دستیار وزیر دفاع در امور خاورمیانه، "میک" مولروی، اظهار داشت که این حملات احتمالاً در سوریه به جای عراق انجام شده است تا از ایجاد مشکل برای دولت عراق جلوگیری شود.
حاجی چلبی‌خان (۱۷۰۳ – ۱۷۵۵) سیاست‌مدار، جنگاور و فرمانروا و بنیادگذار خانات شکی بود. تبار و ریشه. او در سال ۱۷۰۳م در زمان پادشاهی شاه سلطان حسین، فرزند زمین‌دار بومی‌ای به نام قربان‌بیگ زاده شد و از خانواده‌ای نجیب‌زاده بود. زندگی‌نامه‌نویس، حاجی سید عبدالحامد، او را هفتمین تبار نوادگان درویش محمدخان، واپسین خان شکی پیش از تازش صفویان به شروان، می‌داند. پژوهشگر پتروشفسکی نیز می‌گفت شاید او از مردمان اودی یا ارمنی‌تبار باشد. برخی گواه‌ها نیز نشانگر آن است که شاید از تبار شروانشاهان باشد. شورش بر نادرشاه.
که شاید از تبار شروانشاهان باشد. شورش بر نادرشاه. حاجی چلبی‌خان با پشتیبانی مردم بومی بر «ملک نجف»، فرمانروای گماشته افشاریه شورید. نام او در بن‌مایه‌های تاریخی در پیوند با جنگ‌های نادرشاه در داغستان بارها آورده شده است. نادرشاه در آغاز او را به جایگاه بازرس برای بررسی فساد مالک نجف گماشت، ولی خرده‌گرفتن نجف ، شورش مردم را در پی آورد. در روند این شورش، با اینکه ۵۰۰ خانواده به دست نادرشاه کشته شدند، حاجی چلبی توانست در سال ۱۷۴۳ نجف را بکشد. برای کیفر دادن نافرمانی، نادرشاه در سال ۱۷۴۴م به شکی تاخت و دژ
نافرمانی، نادرشاه در سال ۱۷۴۴م به شکی تاخت و دژ گلرسن-گوررسن، پناهگاه حاجی چلبی، را محاصره نمود. نام دژ به زبان آذری به معنای «بیایید و ببینید» گرفته شده و نشانگر این رویداد تاریخی است. هنگامی‌که نادرشاه فرمان تسلیم داد، حاجی چلبی پاسخ داد: «بیایید و ببینید». شاه خشمگین شد و دستور ویرانی دیگر بخش‌های شهر را داد. حاجی چلبی در دفاع از دژ، تازش دوم نادر را در فوریه ۱۷۴۵ دفع کرد. با این همه، در مارس ۱۷۴۶ تسلیم شد و درخواست بخشش کرد. نادرشاه تسلیم او را پذیرفت و او را بخشید و «ملک جعفر»، برادرزادهٔ ملک نجف، را
او را بخشید و «ملک جعفر»، برادرزادهٔ ملک نجف، را به‌جایگاه فرمانروای تازه و حاجی چلبی را به جایگاه بازرس وی گماشت. دوره فرمانروائی. او پس از کشته شدن نادرشاه در ۱۷۴۷، استقلال خود را در جایگاه خان ابراز کرد. با بهره‌وری از خلأ قدرت، حاجی چلبی به جنوب تا تبریز تاخت و با ارتشی توانمند، یکی از نیروهای بنیادین آن سرزمین شد. نخستین جایی که می‌خواست به چنگ آورد قره‌باغ در ۱۷۴۸ بود، جایی که او پیمانی میان ملک‌های قره‌باغ و شاخه‌های رقیب خاندان جوانشیر پایه گذارد، اگرچه فرجامی نداشت. این کار مایه هشدار فرمانروایان
فرجامی نداشت. این کار مایه هشدار فرمانروایان بومی شد: پناه‌خان قره‌باغ، حیدرگولو خان نخجوان، شاهوردی خان گنجه و كاظم‌خان قره‌داغ با یکدیگر هم‌پیمان شدند تا در برابر خانات شکی بجنگند. تهمورث دوم آنها را به شهر خود فراخواند تا به پیمان‌شان بپیوندد، ولی ناگهان آنها را گروگان گرفته و باج درخواست کرد. آنگاه که حاجی چلبی و ارتشش آگاه شدند به یاری دشمنان پیشین خود شتافتند. نیروهای حاجی در نبردی با هم‌پیمانِ تهمورث دوم ، شاهزاده گرجی ایراکلی دوم در ژوئن ۱۷۵۲ نزدیک رودخانه اغستافا پیروز شدند و دشمنان را تا تفلیس
رودخانه اغستافا پیروز شدند و دشمنان را تا تفلیس گریزاندند. حاجی چلبی پسرش آقاکیشی‌بیگ را به جایگاه نایب‌الحکومه بر سرزمین‌های تازه‌گشوده‌شده گنجه، قزاق و بورچالی گماشت. او سپس در ۱۷۵۵، در تلاش برای گستراندن چیرگی خود بر خانات شروان، از حسین‌علی خان قوبه شکست خورد و فرجام این شکست کاهش توان خانات شکی بود. حاجی چلبی در همان سال در پی بیماری درگذشت. سیاست دینی. او فرمانروایی‌ دین‌باور و سخت‌گیر بود و از مردمان اودی‌ باج دوبرابر به نام «دین ایپه‌یی» می‌گرفت. مسجد گیله‌لی شکی نیز در سال ۱۷۴۹ به فرمان حاجی چلبی
گیله‌لی شکی نیز در سال ۱۷۴۹ به فرمان حاجی چلبی ساخته شد. خانواده. حاجی چلبی چهار پسر داشت: حسن آقا – در نبرد با امیر اصلان خان از ارتش افشاریه کشته شد. آقاکیشی‌بیگ – نایب‌الحکومه گنجه و خان آینده شکی. عبدالقادر خان جعفر آقا
حسین علیخانی بنیان‌گذار یک سازمان مردم‌نهاد ایرانی، دانشمند علوم سیاسی و نویسنده بود که در سال ۱۹۹۲ در یک عملیات مخفی توسط مأموران مخفی خدمات گمرکی ایالات متحده آمریکا ربوده شد و پس از ۱۳۰ روز اسارت آزاد شد. زندگی و حرفه. علیخانی نویسنده کتاب‌های «در چنگال عقاب: راهنمای تحریم‌های ایالات متحده علیه لیبی» و «تحریم ایران: کالبدشکافی یک سیاست شکست‌خورده» بود و در زمینه تحریم‌های تجاری یکجانبه و قانون تحریم‌های ایران و لیبی سال ۱۹۹۶ صاحب‌نظر بود. او سازمان مردم‌نهاد مرکز گفتگوی جهانی مستقر در نیکوزیا، قبرس را
مرکز گفتگوی جهانی مستقر در نیکوزیا، قبرس را تأسیس کرد. علیخانی علی‌رغم مشکلات خودش در ایالات متحده، از طرفداران پروپاقرص بهبود روابط ایالات متحده و ایران بود و اولین ملاقات بین عباس عبدی، گروگان سابق ایرانی سفارت ایالات متحده در تهران، و گروگان سابقش، بری روزن را فراهم کرد. جلسه آشتی در سال ۱۹۹۸ توسط مرکز گفتگوی جهانی سازماندهی شد و در دفتر مرکزی یونسکو در پاریس برگزار شد. حسین علیخانی در ۴ مارس ۲۰۰۸ در سن ۶۳ سالگی پس از مبارزه با سرطان خون حاد درگذشت. یکی از فرزندان او تهیه‌کننده برنده جایزه امی، برنا
از فرزندان او تهیه‌کننده برنده جایزه امی، برنا علیخانی است. آدم‌ربایی. علیخانی در سال ۱۹۹۲ در باهاما به اتهام نقض تحریم‌های آمریکا علیه لیبی دستگیر شد و به مدت ۱۳۰ روز در بازداشت بود. دستگیری او یک "آدم‌ربایی" بود زیرا این تحریم‌ها شامل شهروندان غیرآمریکایی ساکن خارج از ایالات متحده نمی‌شد. علیخانی در ایران علیه ایالات متحده به دلیل "آدم‌ربایی" خود شکایت کرد و در اولین دعوی یک ایرانی علیه ایالات متحده به دلیل حمایت از تروریسم پیروز شد. ایران از طریق کنسولگری سوئیس در تهران به دولت ایالات متحده اطلاع داد.
سوئیس در تهران به دولت ایالات متحده اطلاع داد. طبق تصمیم دادگاه، دولت ایالات متحده موظف به پرداخت ۵۵۰ میلیون دلار به علیخانی شد. از آنجایی که ایالات متحده از پرداخت این پول خودداری کرد، علیخانی از دادگاه خواست تا سفارت آمریکا در تهران را به فروش بگذارد. علیخانی انتظار داشت تا ۲۰۰ میلیون دلار از این فروش سود ببرد، بسیار کمتر از ۵۵۰ میلیون دلاری که دادگاه تهران به او اعطا کرد. این یک پیروزی نمادین برای علیخانی بود، زیرا فروش انجام نشده بود؛ مجتمع سفارت ایالات متحده هنوز توسط سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران
متحده هنوز توسط سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران اداره می‌شود. گری سیک، متخصص ایران در دانشگاه کلمبیا، می‌گوید ایالات متحده با اجازه دادن به آمریکایی‌ها برای جمع‌آوری چنین خسارات بزرگی در این پرونده‌های بلامنازع، اشتباه کرد. آقای سیک، که در شورای امنیت ملی در دوران سه رئیس جمهور خدمت کرده است، می‌گوید: «اگر ما توانستیم این بازی را انجام دهیم، دیگران هم می‌توانند این بازی را انجام دهند.» نهادهای مستقل حقوق بشر در ایالات متحده نیز مدت‌ها پس از تصمیم‌گیری در مورد پرونده علیخانی، آن را به عنوان یکی از
در مورد پرونده علیخانی، آن را به عنوان یکی از بازداشت‌های فوق‌العاده مطرح کردند.
ویتوریا ننی (; – ) یک فعال ضدفاشیست ایتالیایی بود که در جریان مقاومت فرانسه در طول جنگ جهانی دوم فعالیت می‌کرد. او دختر سیاستمدار سوسیالیست ایتالیایی پیترو ننی بود. ویتوریا و خانواده‌اش در سال ۱۹۲۸ برای فرار از آزار و خشونت در ایتالیای فاشیست به فرانسه گریختند. ننی در فرانسه میان دو جنگ جهانی بزرگ شد و در سال ۱۹۳۷ با ناشر فرانسوی آنری دابوف ازدواج کرد. در سال ۱۹۴۲ و در دوران اشغال فرانسه توسط آلمان نازی، دابوف به دلیل چاپ اعلامیه‌های حزب کمونیست فرانسه دستگیر و تیرباران شد. ننی نیز بازداشت و به اردوگاه
و تیرباران شد. ننی نیز بازداشت و به اردوگاه آشویتس تبعید شد، جایی که هفت ماه را گذراند و سپس در اثر بیماری، احتمالاً حصبه، درگذشت. پیشینه. ویتوریا گوریتسیا ننی در آنکونا در ۳۱ اکتبر ۱۹۱۵ به دنیا آمد و سومین دختر پی‌یترو ننی، که بعدها یکی از رهبران حزب سوسیالیست ایتالیا شد و کارمن امیلیانی. در زمان تولد ویتوریا، پدرش در نبرد سوم ایزونتسو می‌جنگید. او در خانواده لقب محبت‌آمیز «ویوا» گرفت. دو خواهر بزرگ‌ترش جولیانا و اوا و یک خواهر کوچک‌تر به نام لوسیانا بودند. خانواده سرانجام به میلان نقل‌مکان کرد و ویتوریا
خانواده سرانجام به میلان نقل‌مکان کرد و ویتوریا در اکتبر ۱۹۲۲ به مدرسه رفت و گفته می‌شود در زبان ایتالیایی و ریاضیات استعداد زیادی داشت. در دههٔ ۱۹۲۰ خانوادهٔ ننی بارها توسط فاشیست‌ها مورد آزار و حمله قرار گرفتند. از جمله، در سال ۱۹۲۶ گروهی از فاشیست‌ها ویتوریا را در راه مدرسه ترساندند و یک بار وقتی به خانه برگشت، دید گروهی پیراهن‌سیاه‌ها آپارتمان خانواده را ویران کرده و تهدید کرده‌اند که پدرش را مثل ماتئوتی خواهند کشت. مجموعه‌ای از این خشونت‌ها باعث شد خانواده در سال ۱۹۲۸ به پاریس بگریزد. ویتوریا در فضای
در سال ۱۹۲۸ به پاریس بگریزد. ویتوریا در فضای سیاسی نسبتاً آزادتر فرانسه میان دو جنگ جهانی بزرگ شد، جایی که زنان می‌توانستند درس بخوانند و کار کنند. او دبیرستان را در پاریس گذراند. نسبت به خواهرانش کمتر سیاسی بود و عضو حزب سوسیالیست ایتالیا نشد، هرچند ارزش‌های دموکراتیک خانواده‌اش را داشت. در سال ۱۹۳۷ با آنری دابوف ازدواج کرد و از طریق این ازدواج تابعیت فرانسه گرفت. دابوف مدیر یک شرکت انتشاراتی بود و آن دو در خیابان رمی دو گورمون زندگی می‌کردند. مقاومت فرانسه. ننی و دابوف پس از اشغال فرانسه توسط آلمان نازی
ننی و دابوف پس از اشغال فرانسه توسط آلمان نازی در سال ۱۹۴۰ به مقاومت فرانسه پیوستند. در ۱۹۴۲ اعضای حزب کمونیست فرانسه از دابوف خواستند که از چاپخانه‌اش برای انتشار اعلامیه استفاده کند. او این موضوع را با ننی در میان گذاشت و او تشویقش کرد. در ۱۹ ژوئن ۱۹۴۲، پلیس چاپخانه را بازرسی کرد و بقایای سوخته اعلامیه‌ها را یافت و آنری را دستگیر کردند. بازداشت و مرگ. ننی هر روز برای ملاقات به زندان می‌رفت و برای همسرش غذا می‌برد. در ۲۳ ژوئن او نیز بازداشت شد. هر دو به چاپ و توزیع تبلیغات ضدنازی و همچنین انتشار تبلیغات
و توزیع تبلیغات ضدنازی و همچنین انتشار تبلیغات «ضدفرانسوی گلیستی» در دانشگاه‌ها متهم شدند. در ۱۰ اوت، مردان پرونده به فورت مون-والرین منتقل شدند و دابوف روز بعد تیرباران شد. ننی ابتدا در فورت دو رومانوویل زندانی شد. در ۲۱ یا ۲۳ ژانویه ۱۹۴۳، او همراه با ۲۳۰ زن دیگر به اردوگاه آشویتس تبعید شد. در آشویتس، شماره 31635 روی دست او خال‌کوبی شد. او دچار بیماری‌هایی از جمله تیفوس و مشکلات کلیوی شد. با وجود شرایط سخت، به درمان زندانیان دیگر کمک می‌کرد. ویتوریا ننی احتمالاً بر اثر حصبه در ۱۵ یا ۱۶ ژوئیه ۱۹۴۳ درگذشت.
بر اثر حصبه در ۱۵ یا ۱۶ ژوئیه ۱۹۴۳ درگذشت. میراث. خانوادهٔ ننی برای نجات او تلاش زیادی کردند، از جمله تماس با سفارت‌ها و صلیب سرخ. پی‌یترو ننی حتی به فکر تماس با بنیتو موسولینی افتاد. اما خانواده تا سال ۱۹۴۵ از مرگ او بی‌خبر بودند. پی‌یترو ننی در ۱۹۴۷ به آشویتس رفت تا یاد دخترش را گرامی بدارد. در ۱۹۶۵ رئیس‌جمهور جوزپه سراگات نیز او را یاد کرد. در ۱۹۷۱ دولت اسرائیل در جنگل شهیدان درختی به نام او کاشت. در ۱۹۸۸ کارت عضویت حزب سوسیالیست ایتالیا به او اختصاص داده شد و نقاشی رناتو گوتوسو روی آن چاپ شد. در ۲۰۲۰
شد و نقاشی رناتو گوتوسو روی آن چاپ شد. در ۲۰۲۰ یک اشتولپرشتاین در آنکونا نصب شد.
قانون منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای ایران مصوب ۲۰۰۰ () یک قانون کنگره ایالات متحده آمریکا است که در ۱۴ مارس ۲۰۰۰ توسط رئیس جمهور بیل کلینتون به قانون تبدیل شد. این قانون به رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا اجازه می‌دهد تا علیه افراد یا سازمان‌هایی که به برنامه‌های جنگ‌افزار کشتارجمعی در ایران کمک مادی ارائه می‌دهند، اقدامات تنبیهی انجام دهد. اصلاحیه قانون ۲۰۰۰. اصلاحیه کنگره ایالات متحده برای قانون منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای ایران سال ۲۰۰۰.
قانون منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای ایران، کره شمالی و سوریه (، INKSNA) که با نام «قانون منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای ایران سال ۲۰۰۰» نیز شناخته می‌شود، مصوبه‌ای از ۱۰۹مین کنگره ایالات متحده آمریکا است. این قانون در ابتدا با عنوان قانون منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای ایران نامگذاری شد. در سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶، سوریه و کره شمالی به ترتیب به آن اضافه شدند. سپس این قانون، قانون منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای ایران، کره شمالی و سوریه نامیده شد. چندین شرکت تحت INKSNA تحریم شده‌اند. برای اینکه ناسا بتواند خدمات پرتاب را از
شده‌اند. برای اینکه ناسا بتواند خدمات پرتاب را از روسیه خریداری کند تا از برنامه فضایی سرنشین‌دار خود در دوره چند ساله بین بازنشستگی شاتل فضایی و در دسترس بودن جانشین آن پشتیبانی کند، معافیت از مفاد این قانون الزامی شده است.
فرانچسکو پاسالاکوا (زادهٔ ) یک قاتل سریالی ایتالیایی است که از ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۷ چهار مرد را در مناطق روستایی کوزنتسا به قتل رساند. محکوم به این جرایم شد و به حبس ابد به اضافه ۲۴ سال زندان محکوم گردید. در سال ۲۰۲۱، مشمول آزادی مشروط شد، اما سه سال بعد به جرم تلاش برای قتل دوباره بازداشت شد و به زندان بازگردانده شد. دوران کودکی. فرانچسکو در سکالئا در سال ۱۹۶۸ متولد شد و سومین فرزند از شش خواهر و برادر است و در یک خانوادهٔ کشاورز بسیار فقیر بزرگ شد. دوران کودکی او به دلیل مرگ مادرش پر از مشکلات بود و در حدود سن ۲۰
دلیل مرگ مادرش پر از مشکلات بود و در حدود سن ۲۰ سالگی، پاسالاکوا شروع به سرقت و حمله به مردم کرد. دوران جنایات. ماریو مونتاسپرو. در ۳ آوریل ۱۹۹۲، پاسالاکوا و یک آشنای ۱۶ ساله برای صرف شام با ماریو مونتاسپرو، رانندهٔ ۴۵ سالهٔ کامیون، به خانهٔ او در سکالئا دعوت شدند. آن‌ها متوجه شدند مرد پول زیادی دارد و تصمیم گرفتند شب هنگام او را سرقت کنند. برای این کار، پس از ترک خانه، در ورودی را کمی باز گذاشتند و سپس نیمه‌شب بازگشتند. در آن زمان، مونتاسپرو خواب بود و پاسالاکوا و همراهش بلوک بتنی را روی سر او انداختند و
و همراهش بلوک بتنی را روی سر او انداختند و باعث مرگش شدند. سپس به دنبال پول گشتند، اما چون پیدا نکردند، چند زنجیر و ساعت دزدیدند. انتقال به وربیکارو و جنایات بعدی. پس از این حادثه، پاسالاکوا به شهر کوچک وربیکارو نقل مکان کرد و خانه‌ها و زیرزمین‌های متعددی به دست آورد. اهالی روستا از او به دلیل حضور پرهیبتش و نگاه‌های مداومش به مردم دوری می‌کردند. در ۱۶ مارس ۱۹۹۷، پاسالاکوا وارد خانهٔ سالواتوره بلمونته، کشاورز ۵۹ ساله در سانتا ماریا دل چدرو شد تا پول بدزدد. وقتی بلمونته وارد خانه شد، پاسالاکوا او را در باغ
وقتی بلمونته وارد خانه شد، پاسالاکوا او را در باغ مورد حمله قرار داد و با لگد زدن به گردنش باعث شکستگی آن شد. پس از قتل، ۳۰ خرگوش، یک تفنگ و یک هفت‌تیر سرقت کرد. دستگیری، محاکمه و حکم. در سپتامبر ۱۹۹۷، پاسالاکوا به جرم سرقت حیوانات بازداشت شد، اما چون در آن زمان مدرکی علیه او نبود، کارابینری مجبور به آزاد کردن او شدند. پس از شنود مکالمات او با دوست‌دخترش، سلاح مخفی او پیدا شد و آزمایش‌های گلوله‌گیری نشان داد که همان سلاح قتل است. در می ۲۰۰۰، او به جرم چهار قتل و دیگر جرائم مرتبط محکوم و به حبس ابد به علاوه
و دیگر جرائم مرتبط محکوم و به حبس ابد به علاوه ۲۴ سال زندان محکوم شد. آزادی مشروط و بازگشت به زندان. در سال ۲۰۲۱، دادگاه نظارت جنوا پاسالاکوا را به دلیل رفتار خوب در زندان مشمول آزادی مشروط کرد. در ژانویهٔ ۲۰۲۴، پلیس او را به جرم آتش‌سوزی در منطقه تحقیق کرد و او دوباره بازداشت شد. به مارس ۲۰۲۵، پاسالاکوا در زندان دوزا در بولونیا نگهداری می‌شود.
اسکیپر ()، عروسکی است که توسط متل (شرکت) در سال ۱۹۶۴ به عنوان خواهر کوچک باربی ساخته شد. از سال ۲۰۰۹، او رگه ای بنفش در موهایش دارد و به عنوان شخصیتی باهوش و آشنا به فناوری نشان داده می‌شود. در مقایسه با خواهرانش، اسکیپر خجالتی و ساکت است، اما در عین حال بسیار طعنه‌زن نیز هست. در برخی از فیلم‌های باربی، او دوست دارد در وبنوشت عکسی یا دی‌جی کار کند. او در سال ۲۰۲۳ در فیلم تلویزیونی باربی: کاپیتان و نقش آفرینی کرد.
باجه تلفن قرمز، نوعی باجه تلفن همگانی هست که توسط گیلز گیلبرت اسکات، معمار بنا‌های مشهوری مانند نیروگاه بترسی و کلیسای جامع لیورپول، طراحی شد. رنگ قرمز این باجه برای شناسایی آسان هست. از سال ۱۹۲۶ به بعد، علامت تاج بر سردر باجه‌های تلفن در بریتانیا حک شد تا نشان‌دهنده دولت این کشور باشد. این باجه تلفن از جلوه‌های شناخته‌شده خیابان‌های بریتانیا و سرزمین‌‌های وابسته به آن هست. علی‌رغم کاهش تعداد این باجه‌ها در سال‌های اخیر، هنوز هم در سراسر این کشور چنین باجه‌های یافت می‌شود. باجه تلفن قرمز در جهان غالبا از
یافت می‌شود. باجه تلفن قرمز در جهان غالبا از عناصر فرهنگی بریتانیایی شمرده می‌شود. در سال ۲۰۰۶، مدل K2 این باجه در یک رای‌گیری در زمره ده طراحی برتر بریتانیا قرار گرفت. در سال ۲۰۰۹، پست سلطنتی تمبری با طرح مدل K2 را در مجموعه تمبر‌های یادبود طراحی‌های کلاسیک بریتانیا چاپ کرد. بسیاری از طرح‌های باجه تلفن در بریتانیا به ثبت تجاری رسیده اند. در سال ۲۰۱۹، مدل اولیه K2 باجه تلفن قرمز، که از سال ۱۹۲۴ در لندن موجود هست، به ثبت بنا‌های فهرست‌شده بریتانیا با درجه رسید. پیشینه طراحی. مدل K1. در سال ۱۹۲۱، اولین باجه