payamvha/North_RAG huggingface dataset:
پایتخت، نواکشوت ، توسط هواپیماهای FAIM در حالی که هنوز به سمت هدف خود در حرکت بود، شناسایی شد. کاروان پولیساریو، شامل حدود 100 وسیله نقلیه، مجبور به عقب‌نشینی زودهنگام شد. علاوه بر این، هواپیماهای FAIM BN-2 Defenders بارها کاروان را در حین حرکت به سمت مرز الجزایر مورد آزار و اذیت قرار دادند. با این حال، این هواپیماها در برابر آتش زمینی آسیب‌پذیر بودند و در 29 دسامبر، یک فروند Defender توسط یک سامانه پدافند هوایی همراه استرلا ۲ سرنگون شد و تمام خدمه آن کشته شدند. مورد دیگری در ۱۶ ژوئیه ۱۹۷۷ رخ داد که یک نفر
مورد دیگری در ۱۶ ژوئیه ۱۹۷۷ رخ داد که یک نفر کشته شد. دو بازمانده از دستگیری توسط پولیساریو جان سالم به در بردند. سومین پدافند در ۱۰ ژانویه ۱۹۷۸ توسط یک استرلا ۲ سرنگون شد و خلبان آن کشته شد. در اوایل فوریه همان سال، مدافعان به تخلیه ده‌ها سرباز زخمی از پادگان ارتش تیچله که در برابر حمله پولیساریو مقاومت کرده بود، کمک کند. جنگ علیه جبهه پولیساریو فشار زیادی بر بودجه ملی موریتانی وارد کرد و باعث نارضایتی روزافزون در کشور، از جمله در داخل نیروهای مسلح آن شد. دو کودتای نظامی موفق به ترتیب در سال‌های ۱۹۷۸ و
دو کودتای نظامی موفق به ترتیب در سال‌های ۱۹۷۸ و ۱۹۷۹ رخ داد. در حالی که جنگ با پولیساریو ادامه داشت، در ۲۷ مه ۱۹۷۹، احمد ولد بوسیف، مرد قدرتمند حکومت نظامی ، در سقوط هواپیمای FAIM DHC-5D که او را به اجلاس جامعه اقتصادی کشورهای غرب آفریقا در داکار می‌برد ، به همراه ۱۱ سرنشین دیگر کشته شد. دولت جدید موریتانی سپس تصمیم گرفت دخالت این کشور در صحرای غربی را متوقف کند و در ماه اوت پیمان صلحی بین موریتانی و جبهه پولیساریو امضا شد. از دهه ۱۹۸۰ تا امروز. ویرایش مدرسه نیروی هوایی اخیراً اطار تأسیس شده است . این
مدرسه نیروی هوایی اخیراً اطار تأسیس شده است . این مدرسه برای آموزش خلبانان، مکانیک‌ها و سایر خدمه نیروی هوایی تأسیس شده است. خریدهای جدیدتر از چین به شکل هواپیماهای ترابری توربوپراپ هاربین وای-۱۲ بوده است که در سپتامبر ۱۹۹۵ تحویل داده شدند، یکی از آنها در آوریل 1996 سقوط کرد. دومی در ۱۲ ژوئیه ۲۰۱۲ سقوط کرد. شیان وای-۷ (نوعی تحت لیسانس از آنتونوف-۲۴ ) از اکتبر ۱۹۹۷ تحویل داده شد که در مه ۱۹۹۸ سقوط کرد. و یک SF.260 در مه ۲۰۲۴ سقوط کرد.
سوئومن نیتو (، ) یک جشنواره زیبایی سنتی فنلاندی بود که در دهه‌های ۱۹۵۰، ۱۹۶۰، ۱۹۸۶ و از ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۷ برگزار می‌شد. این مسابقه در سال ۱۹۵۲ آغاز شد، زمانی که آرمی کوسلا به عنوان اولین سوئومن نیتو تاجگذاری کرد، که او را واجد شرایط برای اولین دوره دوشیزه جهان کرد، جایی که او اولین دارنده عنوان شد. از سال ۱۹۸۶ تا ۲۰۰۶، برندگان سوئومن نیتو نماینده فنلاند در مسابقه دوشیزه دنیا بودند. با این حال، در سال ۲۰۰۷، با معرفی یک فرآیند انتخاب جدید، اهمیت این مسابقه کاهش یافت و منجر به انحلال آن شد. در سال‌های ۱۹۶۲ و ۱۹۹۱،
و منجر به انحلال آن شد. در سال‌های ۱۹۶۲ و ۱۹۹۱، مسابقات زیبایی سوئومن نیتو همزمان با مسابقات دوشیزه فنلاند برگزار شد. دوشیزه فنلاند (به فنلاندی: Miss Suomi) که در سال ۱۹۳۱ تأسیس شد، قدیمی‌ترین و برجسته‌ترین مسابقات زیبایی در فنلاند است.
دی آی پیپر () که تا دسامبر ۲۰۲۴ با نام آی (i) شناخته می‌شد، یک روزنامه ملی بریتانیایی است که توسط دیلی میل اند جنرال تراست (دی‌ام‌جی‌تی) در لندن منتشر و در سراسر بریتانیا توزیع می‌شود. این روزنامه مخاطبان خود را «خوانندگان و خوانندگان پیشین» در همه گروه‌های سنی و به ویژه مسافران روزانه با وقت محدود معرفی کرده و نخستین بار در سال ۲۰۱۰ به‌عنوان روزنامه خواهر "ایندیپندنت" راه‌اندازی شد. در سال ۲۰۱۶، پس از آنکه "ایندیپندنت" تنها به نسخه دیجیتال تغییر یافت، روزنامه "آی" توسط شرکت جانستون پرس خریداری شد. یک روز
"آی" توسط شرکت جانستون پرس خریداری شد. یک روز پس از آنکه جانستون پرس در ۱۶ نوامبر ۲۰۱۸ اعلام ورشکستگی کرد، مالکیت "آی" به شرکت جی‌پی‌آی‌مدیا منتقل شد. در ۲۹ نوامبر ۲۰۱۹، نسخه چاپی و وبگاه این روزنامه توسط دیلی میل اند جنرال تراست به مبلغ ۴۹٫۶ میلیون پوند خریداری گردید. چند روز بعد، در ۶ دسامبر ۲۰۱۹، سازمان رقابت و بازارها دستور اجرایی اولیه‌ای صادر کرد که بر اساس آن دی‌ام‌جی‌تی و دی‌ام‌جی مدیا لیمیتد ملزم شدند تا پیش از پایان تحقیقات، این روزنامه را به‌طور مستقل اداره کنند. "آی پیپر" در بازار مطبوعات
مستقل اداره کنند. "آی پیپر" در بازار مطبوعات بریتانیا در رده روزنامه‌های «کیفیت» طبقه‌بندی می‌شود، اما در قالب نیم‌قطع منتشر می‌گردد. این روزنامه از آغاز فعالیت تاکنون بخش‌بندی و پوشش خود را گسترش داده و با افزودن ویژه‌نامه‌ها برای رویدادهای مهم و بازطراحی نسخه آخر هفته، دامنه انتشار خود را توسعه داده است. میانگین تیراژ روزانهٔ آن در مارس ۲۰۱۳ حدود ۳۰۲٬۷۵۷ نسخه بود؛ رقمی به مراتب بالاتر از "ایندیپندنت"، اما این آمار در سال‌های بعد کاهش یافت و در سال ۲۰۲۴ به ۱۲۶٬۳۰۸ نسخه رسید. از نظر سیاسی، "آی پیپر" مدعی
۱۲۶٬۳۰۸ نسخه رسید. از نظر سیاسی، "آی پیپر" مدعی است رویکردی بی‌طرفانه دارد و از سال ۲۰۱۵ در هیچ‌یک از انتخابات سراسری بریتانیا از هیچ حزب سیاسی حمایت نکرده است. این روزنامه خود را تنها روزنامه ملی بریتانیا می‌داند که چنین رویکردی را در پیش گرفته است.
در ۲۳ نوامبر ۲۰۱۵، رناتا کامبولینا، دانش‌آموز ۱۶ ساله روسی، در اوسوریسک خودکشی کرد. مرگ او در فضای مجازی توجه زیادی را به خود جلب کرد، به ویژه آخرین پست او در وی‌کی (که در آن با نام رینا پالنکووا شناخته می‌شد) که در آن نوشته بود «نیا. خداحافظ». مرگ کامبولینا تحت تأثیر " گروه‌های مرگ " روسی قرار گرفته و توسط آنها مورد سوءاستفاده قرار گرفته است، گروه‌هایی که نوجوانان را به خودکشی تشویق می‌کنند. پیشینه. رناتا ایگورونا کامبولینا () در ۱۸ دسامبر ۱۹۹۸ در اوسوریسک متولد شد. در سال ۲۰۱۵، پس از دریافت گواهینامه
متولد شد. در سال ۲۰۱۵، پس از دریافت گواهینامه آموزش عمومی پایه از مدرسه شماره ۲۸، برای تخصص در شبکه‌های کامپیوتری وارد دانشکده فنی خاور دور اوسوریسک شد. او در دوران تحصیل در مدرسه و دانشگاه، به «مدرسه موسیقی راک» اوسوریسک رفت و در آنجا به همراه دوستانش که به افتخار سریال انیمه‌ای با همین نام، نام «بی‌نیاز» را برای خود برگزیده بودند، هنر نواختن سازهای کوبه‌ای را فرا گرفت. مرگ و کشش آنلاین. در ۲۳ نوامبر ۲۰۱۵، این نوجوان ساعت ۱۰:۳۰ به وقت محلی در ساعت ۹۱۷۹ به محل عبور قطار رسید. کیلومتری راه‌آهن سراسری سیبری
محل عبور قطار رسید. کیلومتری راه‌آهن سراسری سیبری به نقطه‌ای نزدیک پل رودخانه کوماروفکا، نزدیک ایستگاه ساخزاوود. او با نزدیک شدن قطار، گردن خود را روی ریل گذاشت و سرش از تنش جدا شد. بیست و چهار ساعت قبل از خودکشی، او با عنوان «نه. پوکا.» که تقریباً به معنای «نیا. خداحافظ» بود، منتشر کرده بود. اما این پست تا زمان مرگش توجه کسی را جلب نکرد تا اینکه صفحه کشف شد. سپس مرگ او در انجمن‌های اینترنتی و گروه‌های مختلف مورد بحث قرار گرفت. افراد ناشناس به صورت آنلاین لینک‌هایی به صفحات رناتا و بستگانش ارسال کردند.
لینک‌هایی به صفحات رناتا و بستگانش ارسال کردند. رناتا به یک بت مجازی خودکشی تبدیل شد. نوجوانان از سراسر کشور شروع به نوشتن پیام به دوستان رناتا کردند و برای عکس گرفتن از دختر یا اطلاعات اضافی پول پیشنهاد دادند. مردم محلی به مزار رفتند و از آنجا فیلم گرفتند. تحقیقات. کمیته تحقیقات، تحقیقات جنایی در مورد مرگ رناتا را آغاز کرد. مادر رناتا طبق ماده ۱۱۰ قانون جزای فدراسیون روسیه به جرم «تحریک او رناتا به خودکشی» متهم شد. در ۲۱ مه ۲۰۱۶، مدارک پرونده رناتا از ولادی وستوک برای تحقیقات بیشتر به مسکو منتقل شد. به
وستوک برای تحقیقات بیشتر به مسکو منتقل شد. به گفته بازپرس، «احتمالاً به دلیل اعتراض عمومی، پایتخت درخواست بررسی پرونده جنایی را داده است.» در اواخر سال ۲۰۱۶، کمیته تحقیقات روسیه تحقیقات در مورد مرگ رناتا را مختومه اعلام کرد و به این نتیجه رسید که او داوطلبانه خودکشی کرده است. به گفته مادر دختر مقتول، تحقیقات در مورد عکس‌های منتشر شده از صحنه حادثه به اینترنت نیز مختومه اعلام شد. هیچ مجرمی پیدا نشد. طبق اظهارات آشنایان قربانی، یکی از دلایل خودکشی می‌توانست مشکلات در رابطه او با یک مرد جوان باشد. مادر رناتا
در رابطه او با یک مرد جوان باشد. مادر رناتا با طرح شکایتی علیه دانشگاهی که دخترش در آن تحصیل می‌کرد، به دادگاه مراجعه کرد، زیرا به نظر او، دانشگاه وظایف خود را به درستی انجام نداده بود. به گفته او، دانشگاه والدین را در مورد عدم حضور و غیبت کودکان در کلاس‌ها مطلع نکرده بود و کادر آموزشی باید تمایلات خودکشی را شناسایی و به والدین گزارش می‌دادند. کالج فنی خاور دور با این ادعا در دادگاه کاملاً موافق نبود و ادعا کرد که شواهد جمع‌آوری‌شده به عنوان بخشی از پرونده جنایی نشان می‌دهد که رناتا در وضعیت مزمن خودکشی
جنایی نشان می‌دهد که رناتا در وضعیت مزمن خودکشی قرار دارد. آنها ادعا کردند که او آرام و بی‌تعارض بوده و در طول حضورش در مدرسه هیچ تمایلی به خودکشی در او مشاهده نکرده‌اند. این دختر با مادرش اختلاف نظر داشته، با پسری به نام الکسی ملاقات کرده و همچنین با او رابطه‌ای متشنج داشته و با مادرش صحبت نکرده و در مورد وضعیت خانواده با غریبه‌ها صحبت نکرده است. کودکان در چارچوب تحصیل در مدرسه در فعالیت‌های مختلفی شرکت می‌کنند، اما رناتا تمایلی به شرکت در مسابقات مختلف اعلام نکرده و از همان روزهای اول تحصیل در مرخصی
اعلام نکرده و از همان روزهای اول تحصیل در مرخصی استعلاجی بوده است. دادگاه همچنین دریافت که استدلال‌های شاکی مبنی بر اینکه کارکنان راه‌آهن روسیه، به ویژه کنترل‌کننده مسیر راه‌آهن، در مرگ دخترش مقصر بوده‌اند، زیرا به نظر او، آنها برای نجات دخترش تلاشی نکردند، بی‌اساس است. پیامدها. پس از مرگش، کامبولینا به نوعی نماد نوجوانان افسرده در شبکه‌های اجتماعی تبدیل شد. موارد جدید خودکشی به داستان‌های این گروه اضافه شد. در آوریل ۲۰۱۶، گالینا مورسالیوا، روزنامه‌نگار روسی، برای اولین بار در مقاله‌ای که در روزنامه روسی
برای اولین بار در مقاله‌ای که در روزنامه روسی نوایا گازتا منتشر شد، دربارهٔ «گروه‌های مرگ» نوشت. این مقاله گروه‌های «اف۵۷» را در شبکه اجتماعی روسی وی‌کی توصیف کرد که ادعا می‌شد ۱۳۰ نوجوان را به خودکشی تحریک کرده‌اند. در میان صفحات دیگر، رناتا در گروه اف۵۷، گروهی با محتوای روانگردان، عضو بود. پس از مرگ او، این گروه به‌طور فعال در اینترنت به عنوان یک فرقه تبلیغ شد که رناتا اولین قربانی آن بود. به شرکت‌کنندگان پیشنهاد می‌شد که از طریق خودکشی «حقیقت را بیاموزند». سازندگان این گروه که گفته می‌شود متعلق به فردی
سازندگان این گروه که گفته می‌شود متعلق به فردی با نام مستعار «دریای نهنگ‌ها» است، مدیران انجمن‌های مشابه دیگری نیز بودند. آنها یک «بازی» راه‌اندازی کردند: آنها شماره‌هایی را در صف خودکشی قرار دادند و روش آن را مشخص کردند. یک خودکشی دسته‌جمعی اعلام شد که قرار بود در ۸ دسامبر ۲۰۱۵ انجام شود. کمیته تحقیقات یک پرونده جنایی به اتهام تحریک و سوق دادن کسی به خودکشی تشکیل داد. معلوم شد که هیچ فرقه‌ای وجود ندارد، رناتا عضو آن نبوده و سازندگان گروه فقط از داستان او استفاده کرده‌اند. تغییرات قانونی. وزارت امور داخلی
کرده‌اند. تغییرات قانونی. وزارت امور داخلی فدراسیون روسیه به درخواست النا میزولینا، معاون رئیس کمیته قانونگذاری قانون اساسی شورای فدراسیون، تحقیقاتی را در مورد فعالیت‌های انجمن‌های خودکشی در شبکه اجتماعی وی‌کی آغاز کرد. در ۷ ژوئن ۲۰۱۷، روسیه قانونی را تصویب کرد که ایجاد «گروه‌های مرگ» آنلاین که باعث تحریک خودکشی می‌شوند را جرم‌انگاری کرده و مجازاتی تا شش سال زندان برای آن تعیین کرد. مادر دختر پس از حادثه. پس از مرگ دخترش، مادر کامبولینا مصاحبه‌های متعددی انجام داد و در برنامه‌های تلویزیونی ظاهر شد. در
انجام داد و در برنامه‌های تلویزیونی ظاهر شد. در مصاحبه‌ای با «تلویزیون رن»، این مادر توضیح داد که چرا دخترش پس از مرگش در فضای مجازی محبوب شد. به نظر او، دلیل محبوبیت او عکس‌هایی بود که از صحنه حادثه گرفته و در اینترنت منتشر شده بود. پس از مرگ دخترش، مادر رناتا شروع به استفاده از شبکه‌های اجتماعی کرد. جایی که او با افرادی که مانند خودش فرزندان خود را از دست داده بودند ارتباط برقرار می‌کرد و به افشای گروه‌های «مرگبار» کمک می‌کرد. به گفته این مادر، نوجوانان در اینترنت صفحات جعلی از دخترش ایجاد می‌کنند و
در اینترنت صفحات جعلی از دخترش ایجاد می‌کنند و صفحات را به نام او می‌نامند. «آنها با عکس او میم می‌سازند، آنها فقط او را مسخره می‌کنند». مادر رناتا اظهار داشت که می‌خواهد با کسانی که مرگ دخترش را در اینترنت تأیید کرده‌اند، مبارزه کند و دیگر نباید از تصویر او سوءاستفاده شود.
مسیحیان کُرد به کُردهایی اطلاق می‌شود که پیرو دین مسیحیت هستند. برخی از کُردها در طول تاریخ پیرو مسیحیت بودند و زمانی‌که بیشتر کُردها به اسلام گرویدند، همچنان مسیحی باقی ماندند؛ با این‌حال، اکثریت مسیحیان کُرد امروزی نوکیش (تازه‌مسیحی‌شده) هستند. از نظر تاریخی، کُردهایی که به مسیحیت گرویدند، از پیشینه‌های متنوعی از جمله دین ایران باستان، زرتشت، اسلام و ایزدی بودند. تاریخ. در سدهٔ دهم میلادی، شاهزادهٔ کُرد، ابن‌الزحّاک که دژ الجعفری را در اختیار داشت، از اسلام به مسیحیت ارتدوکس گروید و بیزانسی‌ها در برابر
به مسیحیت ارتدوکس گروید و بیزانسی‌ها در برابر این تغییر دین، به او زمین و یک دژ واگذار کردند. در سال ۹۲۷ میلادی، او و خانواده‌اش در جریان یورشی به‌دست ثمل الدلفی، حاکم طرسوس، اعدام شدند. در اواخر سدهٔ یازدهم و اوایل سدهٔ دوازدهم میلادی، مسیحیان کُرد اقلیتی از نیروی‌نظامی دژ شَیزَر در نزدیکی حماة، سوریه را تشکیل می‌دادند. زاکاریان، یک دودمان ارمنی–گرجی با تبار کُردی بود. این دودمان، در سدهٔ سیزدهم میلادی بر بخش‌هایی از ارمنستان شمالی حکومت می‌کرد و با بنیان‌گذاری صومعه‌های تازه، کوشید تا فعالیت‌های علمی و
صومعه‌های تازه، کوشید تا فعالیت‌های علمی و فرهنگی را رونق بخشد. مارکو پولو در کتاب خود آورده‌است که در بین کُردهای مسلمانی که در نواحی کوهستانی موصل ساکن بودند، اقلیتی نیز مسیحی بودند. کُردهایی که به مسیحیت می‌گرویدند، معمولاً به کلیسای مشرق وابسته بودند. پژوهشگران انجمن سلطنتی جغرافیا در سیواس گزارش دادند که یک طایفهٔ محلی کُرد، برخی آداب و رسوم مسیحی را حفظ کرده و گاهی خود را مسیحی معرفی می‌کردند. بخش بزرگی از کُردهایی که به مسیحیت گرویدند، پیشینه ایزدی داشتند. تو قرن هفدهم، گروه‌های مذهبی مثل کرملی‌ها،
تو قرن هفدهم، گروه‌های مذهبی مثل کرملی‌ها، فرانسیسکن‌ها و یسوعی‌ها به مناطق ایزدی‌نشین، به‌ویژه سنجار و سوریه، رفت‌وآمد کردند. برخی ایزدی‌های عثمانی به دلیل مسائل اجتماعی مرتبط با ایزدی‌گری به مسیحیت گرویدند. در سدهٔ نوزدهم، هر دو گروه مبلغان پروتستان و کاتولیک به ایزدی‌ها علاقه‌مند شدند. در امپراتوری عثمانی، ترک اسلام جرم بود، اما از آنجا که ایزدی‌ها مسلمان نبودند، گرویدن آن‌ها به مسیحیت و تبلیغ مسیحیت در میان آن‌ها جرم محسوب نمی‌شد، و فعالیت‌های مذهبی مسیحی در جوامع ایزدی رونق گرفت. در دههٔ ۱۸۸۰، دولت
در جوامع ایزدی رونق گرفت. در دههٔ ۱۸۸۰، دولت عثمانی مبلغان اسلامی را برای ایزدی‌ها فرستاد و ادعا کرد که از آنجا که جوامع ایزدی پذیرای مبلغان مسیحی هستند، می‌توانند پذیرای مبلغان اسلامی نیز باشند. مبلغان مسیحی بعداً توجه جهانی‌را به ایزدی‌ها جلب کردند، که جامعه‌ای نسبتاً منزوی و جدا از دیگران بودند. در سده‌های نوزدهم و بیستم، حدود ۲۰۰ مبلغ مسیحی در کردستان زندگی می‌کردند. شمار اندکی از آنان به زبان کُردی سخن می‌گفتند یا آشنایی نزدیکی با کُردها داشتند. فعالیت‌های تبلیغی مسیحیان در کُردستان به دلایل گوناگون
تبلیغی مسیحیان در کُردستان به دلایل گوناگون شکست‌خورده تلقی شد. مبلغان پروتستان کوشیدند مسیحیان آشوری و ارمنی را برای این کار به‌کار گیرند، با این باور که کُردها با آنان بیشتر خو می‌گیرند تا با خارجیان. با این‌حال، مسیحیان آشوری و ارمنی از تبلیغ مسیحیت در میان کُردها خودداری کردند و کسانی‌هم که پذیرفتند، کمتر از خودِ مبلغان پروتستان موفق بودند؛ در حالی‌که پروتستان‌ها نیز طی بیش‌از یک سده فعالیت، هیچ پیشرفتی در کُردستان به‌دست نیاورده‌بودند. مبلغان کاتولیک در ایجاد روابط با جوامع آشوری، کلدانی و ارمنی
در ایجاد روابط با جوامع آشوری، کلدانی و ارمنی کامیاب بودند، اما هنگامی که به تبلیغ در میان کُردها پرداختند و چند ایزدی را به مسیحیت گرواندند، مسیحیان محلی از شرکت در آیین‌های مذهبی آنان خودداری کردند. در نتیجه، مبلغان کاتولیک همهٔ فعالیت‌های تبلیغی در میان کُردها را متوقف کردند و تنها بر دیگر جوامع مسیحی متمرکز شدند. آشوریان و ارمنیان نیز از پذیرش کُردها در کلیساهای خود سر باز زدند؛ به‌ویژه آشوریان که به‌عنوان «دشمنان موروثی» کُردها توصیف می‌شدند. پس‌از ناکامی پروتستان‌ها در به‌کارگیری آشوریان و ارمنیان
پروتستان‌ها در به‌کارگیری آشوریان و ارمنیان برای تبلیغ در میان کُردها، مبلغان مستقیماً خود به تبلیغ میان کُردها پرداختند، اما موفقیتی کسب نکردند و بسیاری از آنان کشته‌شدند و بدین‌ترتیب، فعالیت‌هایشان پایان‌یافت. مسیحیان کُرد معاصر. بخشی از "عهد جدید" نخستین‌بار در سال ۱۸۵۶ به زبان کُردی ترجمه و منتشر شد. کلیسای مسیح کوردزمان (کُردی‌زبان) در اواخر سال ۲۰۰۰ در هەولێر (اربیل) بنیان‌گذاری شد و در استان‌های سلیمانیه و دهوک نیز شعبه‌هایی دارد. این کلیسا نخستین کلیسای انجیلی کُردی در عراق به‌شمار می‌رود. نشان این
انجیلی کُردی در عراق به‌شمار می‌رود. نشان این کلیسا از خورشیدی زرد و یک صلیب تشکیل شده‌است که از پشت رشته‌کوهی برمی‌آید. بنا بر گفتهٔ یکی از نوکیشان‌های کُرد، از سال ۲۰۰۶ تاکنون حدود ۵۰۰ جوان مسلمان کُرد در سراسر کُردستان به مسیحیت گرویده‌اند. همچنین یک سرباز کُرد عراقی که مسیحی شده‌بود و ادعا می‌کرد سلاح‌های کشتار جمعی جابه‌جا کرده، گفته‌بود که در کردستان عراق موجی از گرایش کُردها به مسیحیت شروع شده‌است. پس‌از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، موجی از گرویدن کُردها به مسیحیت پدیدآمد. در کشورهای پساشوروی، بیشتر
به مسیحیت پدیدآمد. در کشورهای پساشوروی، بیشتر کُردهایی که به مسیحیت گروییده‌بودند، ایزدی بودند. تا سال ۲۰۱۹، حدود ۳۶۰۰ ایزدی در ارمنستان به مسیحیت گرویدند. ایزدی‌هایی که به مسیحیت گرویده بودند، توسط جامعهٔ ایزدی طرد و مورد بدرفتاری قرار گرفتند. در سال ۲۰۲۳، یک گروه مبلغ انجیلی پس‌از برپایی مراسم دعا در یک معبد ایزدی برای نابودی ایزدی‌گری، جنجالی ایجاد کرد. پس‌از نسل‌کشی ایزدی‌ها، موجی از گرویدن ایزدی‌ها به مسیحیت شکل گرفت که عمدتاً از طریق مبلغان مسیحی بود. فیان دخیل خواستار ممنوعیت مبلغان مسیحی در منطقهٔ
فیان دخیل خواستار ممنوعیت مبلغان مسیحی در منطقهٔ کردستان شد، اما دولت اقلیم کردستان این درخواست را رد کرد و دفتر امور مسیحیان اقلیم اعلام کرد که مبلغان فعالیت‌های خود را به‌صورت اخلاقی انجام داده‌اند. مبلغان مسیحی مهاجرت ایزدی‌های آواره به منطقهٔ کردستان را فرصتی طلایی برای گرویدن آنان می‌دانستند، زیرا ایزدی‌ها به‌طور تاریخی آن‌چنان منزوی بوده‌اند که حتی مبلغان بومی عراق نیز قادر به گرواندن آن‌ها نبودند. تا اواخر سال ۲۰۱۵، حدود ۸۰۰ ایزدی به مسیحیت گروییده بودند و بیش از ۷۰٪ از نوکیشان مسیحی در اردوگاه‌های
و بیش از ۷۰٪ از نوکیشان مسیحی در اردوگاه‌های پناهندگان ایزدی بودند. ولید شویبات، مبلغان مسیحی و فیان دخیل و تلاش‌های او برای ممنوعیت تبلیغ مسیحیت را مورد انتقاد قرار داد و مدعی شد که دخیل ترجیح می‌دهد «به شیطان پرستش کند تا عیسی». ایزدی‌ها به‌طور تاریخی نسبت به مسیحیت و به‌ویژه مبلغان مسیحی، دیدگاه خصمانه داشته‌اند. مدای مامدی، ایزدی اهل گرجستان که به کلیسای ارتدوکس گرجی گرویده بود، در فوریهٔ ۲۰۲۳ توسط اسقفیّهٔ آمریکای شمالی کلیسای ارتدوکس گرجستان کشیش شد و بدین ترتیب نخستین کُردی بود که به‌عنوان کشیش
شد و بدین ترتیب نخستین کُردی بود که به‌عنوان کشیش ارتدوکس مسیحی منصوب شد. برخی از ارمنی‌های پنهانی که فرهنگ و زبان کُردی را پذیرفته و مسلمان شده‌بودند، برای برگشتن به ریشه‌های ارمنی خود دوباره به مسیحیت گرویدند. بسیاری از مسیحیان کُرد، از لحاظ قومی کُرد نبودند، بلکه ارمنی یا آشوری بودند که در کردستان سکونت داشتند، به زبان کردی صحبت می‌کردند و به‌عنوان مسیحیان کُرد شناخته می‌شدند. در سال ۲۰۱۹، حدود ۸۰ تا ۱۰۰ کُرد در شهر کوبانی به مسیحیت گرویدند. یک کشیش انجیلی اهل حلب اظهار داشت که کُردهایی که به مسیحیت
اهل حلب اظهار داشت که کُردهایی که به مسیحیت گروییده بودند، اغلب به دلیل سیاست‌های ضدکُردی رجب طیب اردوغان، که اسلام‌گرایی و ملی‌گرایی ترکی را ترویج می‌کرد، و همچنین جنایاتی که اسلام‌گرایان تحت حمایت ترکیه علیه کُردها در جریان جنگ داخلی سوریه مرتکب شدند، از اسلام ناراضی بودند و به مسیحیت گروییدند.
ضربه هاکی روی یخ ضربه هاکی روی یخ (انگلیسی: Slap shot) یکی از قوی‌ترین و سریع‌ترین انواع شوت در ورزش هاکی روی یخ است که در آن بازیکن با بلند کردن چوب هاکی به بالا و سپس ضربه زدن محکم به توپ (پاک) در حالی که چوب با سطح یخ تماس پیدا می‌کند، باعث شتاب گرفتن شدید توپ می‌شود. این نوع شوت به دلیل سرعت بسیار بالا و قدرت نفوذش، به عنوان یک سلور تهاجمی مهم در هاکی محسوب می‌شود. تاریخچه. اعتقاد بر این است که ضربه هاکی برای اولین بار در دهه ۱۹۵۰ توسط بازیکن هاکی معروف، برنارد "بوم" جفریون از مونترال کانادینز ابداع شد.
برنارد "بوم" جفریون از مونترال کانادینز ابداع شد. اگرچه برخی منابع نیز از میکيیون کوک به عنوان مخترع این ضربه نام می‌برند. بدون توجه به مخترع دقیق، ضربه هاکی به سرعت به یکی از عناصر کلیدی هاکی روی یخ تبدیل شد و تحولی در شیوه بازی و گلی ایجاد کرد. تکنیک اجرا. اجرای صحیح ضربه هاکی نیازمند هماهنگی کامل بین دست‌ها، پاها و بدن بازیکن است. مراحل اجرای آن به شرح زیر است: 1. آماده‌سازی: بازیکن چوب هاکی را با هر دو دست می‌گیرد و آن را تا حد امکان بالا می‌برد. در این حالت، بدن او به سمت عقب می‌چرخد تا انرژی ذخیره
حالت، بدن او به سمت عقب می‌چرخد تا انرژی ذخیره کند. 2. پایین آوردن چوب: بازیکن با استفاده از نیروی بدن و عضلات کمر و بازو، چوب را با سرعت و قدرت به سمت پایین و به طرف پاک می‌آورد. 3. تماس با یخ: پیش از برخورد با پاک، چوب هاکی برای یک لحظه کوتاه با سطح یخ تماس پیدا می‌کند. این تماس باعث خم شدن چوب می‌شود و انرژی الاستیک در آن ذخیره می‌گردد. 4. رهاسازی انرژی: چوب هاکی که مانند یک فنر فشرده شده است، انرژی ذخیره شده را به پاک منتقل می‌کند و آن را با سرعت بسیار زیاد به سمت دروازه پرتاب می‌نماید. 5. پیگیری: پس
زیاد به سمت دروازه پرتاب می‌نماید. 5. پیگیری: پس از ضربه، بازیکن حرکت چوب را به سمت هدف ادامه می‌دهد تا دقت و قدرت ضربه را افزایش دهد. فیزیک ضربه هاکی. سرعت بالای ضربه هاکی ناشی از دو پدیده فیزیکی اصلی است: سرعت ضربه هاکی در سطح حرفه‌ای می‌تواند به بیش از ۱۶۰ کیلومتر بر ساعت (۱۰۰ مایل بر ساعت) برسد. رکورد سریع‌ترین ضربه هاکی در آلاستار گیم ان‌اچ‌ال متعلق به زدنو چارا با سرعت ۱۰۸٫۸ مایل بر ساعت (۱۷۵٫۱ کیلومتر بر ساعت) است. بازیکنان معروف. بازیکنان زیادی به خاطر ضربه هاکی قدرتمند و دقیق خود مشهور هستند. برخی
ضربه هاکی قدرتمند و دقیق خود مشهور هستند. برخی از آن‌ها عبارتند از:
اِل رابال ( ) محله‌ای در منطقهٔ سویتاد بیا در شهر بارسلون، پایتخت بخش خودگردان کاتالونیا در پادشاهی اسپانیا است. این محله، به‌ویژه بخشی از آن که در نزدیکی پورت بل قرار دارد، در گذشته به‌طور غیررسمی محله چینی‌ها (Barri Xinès) نامیده می‌شد. جمعیت ال رابال در حدود ۵۰ هزار نفر است.
آورو کانادا سی‌اف-۱۰۵ آرو یک هواپیمای رهگیر بال‌دلتا بود که توسط شرکت آورو کانادا طراحی و ساخته شد. این هواپیما نوید سرعت ۲ ماخ را در ارتفاع بیش از می‌داد و قرار بود به عنوان رهگیر اصلی نیروی هوایی سلطنتی کانادا (RCAF) در دهه ۱۹۶۰ و پس از آن خدمت کند. سی‌اف-۱۰۵ آرو حاصل مجموعه‌ای از مطالعات طراحی بود که در سال ۱۹۵۳ آغاز شده بودند و نسخه‌های بهبود یافته‌ای از هواپیمای آورو کانادا سی‌اف-۱۰۰ کاناک را بررسی می‌کردند. پس از مطالعات فراوان، نیروی هوایی سلطنتی کانادا طرحی بسیار قدرتمندتر را انتخاب کرد و توسعهٔ جدی
طرحی بسیار قدرتمندتر را انتخاب کرد و توسعهٔ جدی آن در مارس ۱۹۵۵ آغاز شد. قرار بود این هواپیما مستقیماً از خط تولید ساخته شود و مرحلهٔ سنتی ساخت نمونهٔ اوّلیهٔ دست‌ساز را کنار بگذارد. نخستین مدل سی‌اف-۱۰۵ آرو با کد اختصاری Mk.1 RL-201، در ۴ اکتبر ۱۹۵۷، همزمان با پرتاب اسپوتنیک-۱ به‌طور عمومی رونمایی شد. آزمایش پرواز با RL-201 در ۲۵ مارس ۱۹۵۸ آغاز شد و این طرح، هندلینگ و عملکرد عالی خود را سریعاً نشان داد و توانست به سرعت ۱٫۹ ماخ در حالت پرواز افقی با موتور پرت اند ویتنی جی۷۵ برسد. چهار مدل Mk.1 تکمیل شدند:
اند ویتنی جی۷۵ برسد. چهار مدل Mk.1 تکمیل شدند: RL-202، RL-203، RL-204 و RL-205. موتور سبک‌تر و قدرتمندتر Orenda Iroquois به‌زودی برای آزمایش آماده شد و نخستین Mk.2 RL-206 با موتور Iroquois تا اوایل سال ۱۹۵۹ برای آزمایش‌های پرواز و تأیید توسط خلبانان نیروهای هوایی سلطنتی کانادا آماده شد. ساخت سی‌اف-۱۰۵ آرو واکنشی مستقیم به تهدیدات بالقوه‌ای از جانب اتحاد جماهیر شوروی پس از جنگ جهانی دوم بود. هدف از تولید آن، ساخت هواپیمایی با سرعت بالا، برد زیاد و توانایی رهگیری بمب‌افکن‌های شوروی در شمال کانادا قبل از
رهگیری بمب‌افکن‌های شوروی در شمال کانادا قبل از رسیدن به این کشور بود. کانادا تلاش داشت تا سی‌اف-۱۰۵ آرو را به ایالات متحده آمریکا و بریتانیا بفروشد؛ امّا در نهایت، هیچ توافقی حاصل نشد. در ۲۰ فوریه ۱۹۵۹، جان دیفن‌بیکر نخست‌وزیر کانادا، ناگهان و قبل از اینکه بررسی برنامه‌ریزی‌شدهٔ پروژه برای ارزیابی سی‌اف-۱۰۵ آرو بتواند برگزار شود، توسعهٔ این هواپیما و موتورهای آن یعنی Iroquois را متوقف کرد. دو ماه بعد، دستور نابودی خط مونتاژ، ابزارها، نقشه‌ها، بدنه‌های موجود و موتورها صادر شد. در آن زمان، لغو این پروژه و
و موتورها صادر شد. در آن زمان، لغو این پروژه و سپس از بین بردن هواپیماهای در حال تولید، موضوع بحث‌های سیاسی فراوانی بود و هم‌اکنون نیز موضوعی برای بحث در میان مورخان و کارشناسان صنعت است. این اقدام عملاً باعث ورشکستگی و تعطیلی شرکت آورو شد و کارکنان بسیار ماهر بخش مهندسی و تولید آن نیز پراکنده شدند.
کلیسای هاروتیون مقدس (هادروت) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر هادروت، استان هادروت جمهوری آرتساخ می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۷ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای منجی مقدس (تالیش) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر تالیش، استان مارتاکرت جمهوری آرتساخ می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۹ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
جیمز سیمپسون (; ۱۷۹۲ – ۱۸۶۸) نظامی اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. او یک افسر ارتش بریتانیا در قرن نوزدهم بود. او از ژوئن تا نوامبر ۱۸۵۵، پس از مرگ فیلد مارشال لرد راگلان، فرماندهی نیروهای بریتانیایی در کریمه را بر عهده داشت. شایستگی سیمپسون در رهبری نیروها در طول درگیری کریمه توسط معاصرانش مورد انتقاد قرار گرفت. وی برندهٔ جوایزی همچون نشان گرمابه شده است.
کلیسای مریم مقدس (مغرتسوتس) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر شوشی، استان شوشی جمهوری آرتساخ می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۹ (سال ۱۸۳۸) میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
مایراکاغاک (تیرامایر) وانک (؛ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر واغوهاس، استان مارتاکرت جمهوری آرتساخ می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سال ۱۲۱۵ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
چوخت بروادزار وانک (؛ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر تاغاوارد، استان مارتونی جمهوری آرتساخ می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۱ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کارمیراوان (صومعه) (؛ ) یک صومعه متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر واغوهاس، استان مارتاکرت جمهوری آرتساخ می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۳ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای شهید بزرگ (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در بین شهر‌های آشان/نورشن، استان جمهوری آرتساخ می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۷ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.