payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شهری مانند کاخ مونته دی سانتا ترزا (۱۷۸۲)، لا زکا (ضرابخانه؛ ۱۷۷۸-۱۷۸۰) و پرورشگاه پسران (۱۷۷۵-۱۷۸۰) در سن پیترو این گِزاته، تأثیر قابل توجهی بر ظاهر میلان داشت. او در کاخ بررا، سالن بزرگ کتابخانه عمومی (۱۷۸۰) را طراحی کرد. در سال ۱۷۷۶ به عنوان استاد معماری در آکادمی بررا منصوب شد و در سال ۱۷۷۷ پس از معرفی «طرح جدید راه‌ها» توسط ملکه ماریا ترزا اتریش، مسئولیت تمام ساختمان‌های جدید و نوسازی‌ها را بر عهده گرفت. او همچنین مسئول بهبود بخشیدن به بخشهای شهری در مقیاسی بسیار بزرگتر، از ایجاد اولین باغ‌های عمومی
مقیاسی بسیار بزرگتر، از ایجاد اولین باغ‌های عمومی شهر یا بوشِتی (۱۷۸۲)، در کورسو دی پورتا اورینتاله (که اکنون کورسو ونیز نامیده می‌شود) گرفته تا چیدمان مغازه‌ها در میدان آرسیِوسکووادو (که اکنون میدان فونتانا نامیده می‌شود) بود که با یک فواره عمومی، معروف به فواره پیرمارینی، که توسط پیرمارینی طراحی و توسط فرانچی ساخته شده بود، نیز مزین شده بود. پس از ورود نیروهای فرانسوی به میلان (۱۷۹۶)، پیرمارینی مدتی در وظایف خود باقی ماند و حتی برنامه‌ریزی طاق ریکونوسنزا و تزئینات شهری برای جشن دیفسای ژوئیه ۱۷۹۷ را بر
و تزئینات شهری برای جشن دیفسای ژوئیه ۱۷۹۷ را بر عهده داشت. با این حال، بعداً به فولینو بازگشت، جایی که علاوه بر آثار معماری مانند تئاتر دی ماتلیکا (۱۸۰۳-۱۸۱۲)، تغییراتی در کلیسای جامع ایجاد کرد و پروژه‌ای برای کاپلا دل ساکرامنتو در کلیسای سن لورنزو در اسپلو آماده کرد. پیرمارینی در سال ۱۸۰۸ در فولینو درگذشت. از جمله شاگردان او می‌توان به جاکومو آلبرتولی، برادرزاده‌ی همکار پیرمارینی در تزئینات گچبری کاخ‌ها، یعنی جوکوندو آلبرتولی، اشاره کرد. جاکومو جانشین او به عنوان استاد معماری در آکادمی بررا شد.
در ۲۱ نوامبر ۲۰۲۴، پس از تحقیقات در مورد جنایات جنگی و جنایات علیه بشریت، دادگاه بین‌المللی کیفری حکم بازداشت دو مقام ارشد اسرائیلی، بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، و یوآف گالانت، وزیر دفاع سابق اسرائیل، را صادر کرد و آنها را به مسئولیت در جنایت جنگی گرسنگی دادن به عنوان روشی برای جنگ و جنایات علیه بشریت قتل، آزار و اذیت و سایر اقدامات غیرانسانی در طول جنگ غزه متهم کرد. حکم بازداشت علیه نتانیاهو اولین حکم علیه رهبر یک کشور دموکراتیک تحت حمایت غرب به دلیل جنایات جنگی است. تمام ۱۲۵ کشور عضو دیوان کیفری
جنایات جنگی است. تمام ۱۲۵ کشور عضو دیوان کیفری بین‌المللی، از جمله فرانسه و بریتانیا، موظفند در صورت ورود نتانیاهو و گالانت به خاک این کشور، آنها را دستگیر کنند. دیوان کیفری بین‌المللی همچنین حکم بازداشت محمد ضیف، فرمانده نظامی حماس، را که در ۱۳ ژوئیه ۲۰۲۴ در یک حمله هوایی اسرائیل کشته شد، صادر کرد، اما مرگ او در آن زمان تأیید نشد. تا ژانویه ۲۰۲۵ حماس مرگ ضیف را تأیید کرد و چند هفته بعد دیوان کیفری بین‌المللی حکم بازداشت او را لغو کرد. ممکن است هنوز احکامی علیه افسران ارشد دیگر ارتش اسرائیل که در جنگ غزه
علیه افسران ارشد دیگر ارتش اسرائیل که در جنگ غزه دخیل بوده‌اند، صادر شود. پیشینه. دیوان کیفری بین‌المللی در سال ۲۰۰۲ برای پیگرد قانونی جنایات جنگی، جنایات علیه بشریت، نسل‌کشی و جرم تجاوز در مواردی که کشورهای عضو مایل یا قادر به انجام آن نیستند، تأسیس شد. این دیوان همچنین می‌تواند جنایاتی را که توسط اتباع یا در قلمرو هر یک از ۱۲۴ کشور عضو آن انجام شده است، پیگرد قانونی کند. در حال حاضر، این دیوان در حال بررسی جنایات انجام شده در اوکراین، اوگاندا و سایر کشورها نیز هست. سرزمین‌های فلسطینی در سال ۲۰۱۵ به عنوان
نیز هست. سرزمین‌های فلسطینی در سال ۲۰۱۵ به عنوان یک کشور عضو پذیرفته شدند و این امر امکان تحقیقات را فراهم کرد، اگرچه اسرائیل عضو آن نیست و صلاحیت قضایی آن را به رسمیت نمی‌شناسد. تمام ۱۲۴ کشور عضو دیوان کیفری بین‌المللی (ICC) طبق توافق‌نامه‌های خود با اساسنامه دادگاه‌ها، موظفند هر فردی را که حکم بازداشت فعال دیوان کیفری بین‌المللی را دارد، در صورت شناسایی در قلمرو خود، دستگیر و تحویل دهند. دیوان کیفری بین‌المللی هیچ راهی برای اجرای مستقیم دستگیری ندارد و هیچ اختیاری بر هیچ نیروی پلیسی ندارد. دیوان کیفری
هیچ اختیاری بر هیچ نیروی پلیسی ندارد. دیوان کیفری بین‌المللی می‌تواند یک کشور عضو غیر همکار را تحریم کند. در ۲۰ دسامبر ۲۰۱۹، فاتو بنسودا، دادستان دیوان کیفری بین‌المللی، تحقیقاتی را در مورد جنایات جنگی که گفته می‌شود از ۱۳ ژوئن ۲۰۱۴ توسط اعضای نیروهای دفاعی اسرائیل یا حماس و سایر گروه‌های مسلح فلسطینی در فلسطین مرتکب شده است، اعلام کرد. از زمان آغاز تحقیقات در سال ۲۰۱۵، اسرائیل از سازمان‌های اطلاعاتی خود برای نظارت، فشار و تهدید کارکنان ارشد دیوان کیفری بین‌المللی استفاده کرده است. جنگ غزه. در ۱۲ اکتبر
بین‌المللی استفاده کرده است. جنگ غزه. در ۱۲ اکتبر ۲۰۲۳، کریم خان، دادستان کل دیوان کیفری بین‌المللی، اظهار داشت که هم جنایات جنگی که توسط فلسطینی‌ها در خاک اسرائیل و هم توسط اسرائیلی‌ها در خاک فلسطین در طول جنگ غزه مرتکب شده است، در صلاحیت تحقیقات فلسطین دیوان کیفری بین‌المللی خواهد بود. در ۲۹ دسامبر ۲۰۲۳، آفریقای جنوبی پرونده‌ای علیه اسرائیل در دیوان بین‌المللی دادگستری تشکیل داد و ادعا کرد که رفتار اسرائیل معادل نسل‌کشی است. در اواخر آوریل ۲۰۲۴، کارکنان دیوان کیفری بین‌المللی با کارکنان بیمارستان‌های
دیوان کیفری بین‌المللی با کارکنان بیمارستان‌های فلسطینی نوار غزه در مورد جنایات جنگی احتمالی مصاحبه کردند. احکام بازداشت. در ۲۰ مه ۲۰۲۴، خان اعلام کرد که درخواست صدور حکم بازداشت علیه رهبران حماس ، یحیی سینوار، محمد ضیف و اسماعیل هنیه و رهبران اسرائیل ، بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر و یوآو گالانت، وزیر دفاع، را ارائه خواهد کرد. درخواست صدور حکم بازداشت علیه هنیه پس از ترور او در ۳۱ ژوئیه ۲۰۲۴ و درخواست صدور حکم بازداشت علیه سینوار پس از کشته شدن او در ۱۶ اکتبر ۲۰۲۴ پس گرفته شد. دادستان اظهار داشت که در تلاش
۲۰۲۴ پس گرفته شد. دادستان اظهار داشت که در تلاش است تا قتل ادعایی ضیف در ۱۳ ژوئیه ۲۰۲۴ را تأیید کند، که در این صورت درخواست صدور حکم بازداشت پس گرفته خواهد شد. حکم بازداشت ضیف در فوریه ۲۰۲۵، چند هفته پس از تأیید مرگ او توسط حماس، لغو شد. در ۲۱ نوامبر ۲۰۲۴، قضات شعبه اول مقدماتی دیوان کیفری بین‌المللی، نیکولاس گیو (رئیس، فرانسه)، رین آلاپینی-گانسو (بنین) و بتی هولر (اسلوونی) به درخواست دادستان کل خان، در رابطه با «فعالیت‌های نهادهای دولتی و نیروهای مسلح اسرائیل علیه جمعیت غیرنظامی در فلسطین، به ویژه
اسرائیل علیه جمعیت غیرنظامی در فلسطین، به ویژه غیرنظامیان در غزه» برای بنیامین نتانیاهو، یوآو گالانت و محمد ضیف، حکم بازداشت صادر کردند. شعبه اول پیش از محاکمه اظهار داشت که دلایل معقولی یافته است که از «حداقل ۸ اکتبر ۲۰۲۳ تا حداقل ۲۰ مه ۲۰۲۴» نتانیاهو و گالانت «به عنوان مرتکبان مشترک برای ارتکاب اعمال مشترک با دیگران: جنایت جنگی گرسنگی دادن به عنوان یک روش جنگی؛ و جنایات علیه بشریت قتل، آزار و اذیت و سایر اعمال غیرانسانی» و «به عنوان مافوق‌های غیرنظامی برای جنایت جنگی هدایت عمدی حمله علیه جمعیت غیرنظامی»
جنایت جنگی هدایت عمدی حمله علیه جمعیت غیرنظامی» مسئولیت کیفری دارند. و اینکه ضیف مسئولیت مستقیم و فرماندهی «جنایات علیه بشریت قتل، نابودی، شکنجه و تجاوز و سایر اشکال خشونت جنسی؛ و همچنین جنایات جنگی قتل، رفتار ظالمانه، شکنجه، گروگان‌گیری، هتک حرمت کرامت شخصی و تجاوز و سایر اشکال خشونت جنسی» را بر عهده دارد. این شعبه دلایل معقولی یافته است که «جنایات علیه بشریت بخشی از یک حمله گسترده و سیستماتیک به رهبری حماس و سایر گروه‌های مسلح علیه جمعیت غیرنظامی اسرائیل» بوده است. "گاردین" در ۲۸ آوریل ۲۰۲۵ به نقل از
بوده است. "گاردین" در ۲۸ آوریل ۲۰۲۵ به نقل از مقامات ناشناس دادگاه که با تحقیقات آشنا بودند، گزارش داد که خان در حال آماده شدن برای درخواست حکم بازداشت برای مظنونان اسرائیلی بیشتر است. این گزارش همچنین ادعا کرد که قضات دیوان کیفری بین‌المللی دستور سکوت صادر کرده‌اند که خان را از افشای عمومی درخواست این حکم‌ها منع می‌کند. ظاهراً این دستور سکوت توسط اعضای کارکنان خان درخواست شده بود که احساس می‌کردند اعلام عمومی حکم‌های قبلی برای نتانیاهو و گالانت توسط او «از رویه استاندارد منحرف شده و بر قضاتی که
او «از رویه استاندارد منحرف شده و بر قضاتی که درخواست‌های حکم را بررسی می‌کنند، فشار وارد می‌کند». پیش از مرخصی نامحدود از دفتر دادستانیدر ماه مه ۲۰۲۵، بنا به گزارش‌ها، خان در حال تهیه پیش‌نویس حکم بازداشت برای ایتامار بن گویر و بزالل اسموتریچ به دلیل مشارکت آنها در ساخت شهرک‌های غیرقانونی بود. به گفته منابعی در دادگاه کیفری بین‌المللی، خان قبل از مرخصی خود، درخواست‌های حکم را تکمیل کرده بود، اما معاونان او هنوز آنها را به دادگاه ارائه نکرده بودند. گرسنگی به عنوان سلاح جنگی. یکی از ادعاهای کلیدی «استفاده
به عنوان سلاح جنگی. یکی از ادعاهای کلیدی «استفاده از گرسنگی به عنوان سلاح جنگی» بود. استفاده از گرسنگی به عنوان سلاح جنگی توسط سازمان ملل متحد ممنوع شده است. از آن زمان تاکنون، این سلاح هم در غزه و هم در سودان استفاده شده است. در اواسط سال ۲۰۲۳، مقامات دولت آلمان نیز روسیه را به استفاده از گرسنگی به عنوان سلاح متهم کردند. یوآو گالانت در اوایل اکتبر ۲۰۲۳، اندکی پس از حملات حماس به اسرائیل که جرقه جنگ را زد، سخنرانی عمومی ایراد کرد و گفت: «دیگر برق، غذا و سوخت وجود نخواهد داشت… ما علیه حیوانات انسان‌نما
سوخت وجود نخواهد داشت… ما علیه حیوانات انسان‌نما می‌جنگیم و بر این اساس رفتار خواهیم کرد.» چند هفته قبل از صدور احکام دستگیری، گزارش‌هایی از غارت در مناطق تحت کنترل ارتش اسرائیل نیز منتشر شد. احتمال اجرای احکام بازداشت. سفر احتمالی ژانویه ۲۰۲۵ به لهستان. در دسامبر ۲۰۲۴ و ژانویه ۲۰۲۵، احتمال سفر نتانیاهو به لهستان، که عضو اساسنامه رم است مطرح شد. این سفر قرار بود در در ۲۷ ژانویه، که هشتادمین سالگرد آزادسازی اردوگاه کار اجباری آشویتس است انجام شود. در ۵ دسامبر ۲۰۲۴، آندژی سژینا، معاون وزیر امور خارجه، در
۲۰۲۴، آندژی سژینا، معاون وزیر امور خارجه، در جلسه کمیته امور خارجه اظهار داشت که لهستان موظف به همکاری با دیوان کیفری بین‌المللی است. او گفت سران کشورها در چارچوب دیوان کیفری بین‌المللی هیچ مصونیتی ندارند. در ۹ ژانویه ۲۰۲۵، آندژی دودا، رئیس‌جمهور لهستان، از دولت به رهبری دونالد توسک درخواست کرد که در صورت تمایل نتانیاهو برای شرکت در مراسم سالگرد، او دستگیر نشود. در همان روز، دولت قطعنامه ای منتشر کرد مبنی بر اینکه «شرکت آزادانه و ایمن در مراسم را برای بالاترین نمایندگان اسرائیل تضمین می‌کند» ().
برای بالاترین نمایندگان اسرائیل تضمین می‌کند» (). "OKO.press" اظهار داشت که قطعنامه دولت به صراحت از نتانیاهو نامی نبرده است. دونالد توسک، نخست‌وزیر، تفسیر خود از این قطعنامه را به رسانه‌ها بیان کرد که بر اساس آن هر نماینده اسرائیلی که از این دیدار بازدید کند، چه «نخست وزیر» باشد و چه رهبر دیگری، بازداشت نخواهد شد. سخنگوی دیوان کیفری بین‌المللی در پاسخ اظهار داشت که اجرای تصمیمات دیوان کیفری بین‌المللی برای کشورهای عضو، چه در قبال دیوان کیفری بین‌المللی و چه در قبال سایر کشورهای عضو، الزامی است. این سخنگو
در قبال سایر کشورهای عضو، الزامی است. این سخنگو اظهار داشت که کشورهایی که در مورد تعهدات خود نگرانی دارند، می‌توانند با دیوان کیفری بین‌المللی مشورت کنند، اما مجاز نیستند که به‌طور یکجانبه اعتبار تصمیمات حقوقی دیوان کیفری بین‌المللی را تعیین کنند. کارولینا ویرژینسکا، پیوتر هوفمانسکی و عمر بارتوف، کارشناسان حقوقی، اظهار داشتند که در صورت بازدید نتانیاهو از لهستان، او باید دستگیر شود. توماس ترلا، عضو شورای شهر، اظهار داشت که نتانیاهو باید «فوراً» به محض عبور از مرز لهستان دستگیر شود. طبق قانون لهستان،
عبور از مرز لهستان دستگیر شود. طبق قانون لهستان، اساسنامه رم یک تعهد معاهده‌ای بین‌المللی با اولویت قانونی بالاتر از قطعنامه کابینه است. رویه مربوط به یک فراری دیوان کیفری بین‌المللی در فصل 66e قانون لهستان تعریف شده است. قانون آیین دادرسی کیفری مرتبط با قانون مجازات لهستان. به گفته هانا کوچینسکا، محقق حقوقی، اگر یک فراری دیوان کیفری بین‌المللی از طریق فرودگاه بین‌المللی کراکوف وارد لهستان شود، وزیر دادگستری باید از دادستان درخواست کند که دستور بازداشت شخص توسط پلیس و انتقال او به دادگاه ناحیه کراکوف را
توسط پلیس و انتقال او به دادگاه ناحیه کراکوف را صادر کند، که در مورد انتقال فراری به لاهه تصمیم خواهد گرفت. تصمیم دادگاه ناحیه به شدت توسط اساسنامه رم محدود خواهد شد. مرکز بین‌المللی عدالت برای فلسطینیان نامه‌هایی به مقامات لهستانی ارسال کرد و اظهار داشت که در صورت عدم رعایت تعهدات قانونی لهستان تحت اساسنامه رم، «اقدامات قانونی فوری و قاطعی را در دادگاه‌های لهستان انجام خواهد داد». این مرکز دیدگاه خود را بیان کرد که «هرگونه تلاش قوه مجریه برای جلوگیری یا ممانعت از روندهای قضایی، نقض جدی حاکمیت قانون
یا ممانعت از روندهای قضایی، نقض جدی حاکمیت قانون [لهستان] خواهد بود». بازدید آوریل ۲۰۲۵ از مجارستان. نتانیاهو در ۳ آوریل ۲۰۲۵ وارد مجارستان شد. ویکتور اوربان، نخست‌وزیر مجارستان، اندکی پس از صدور حکم، نتانیاهو را به مجارستان دعوت کرده و اظهار داشت که این حکم در مجارستان «هیچ اثری» نخواهد داشت. پیش از این سفر، سازمان عفو بین‌الملل اعلام کرد که در صورت انجام سفر نتانیاهو، مقامات مجارستانی موظف به دستگیری و تحویل او به دیوان کیفری بین‌المللی خواهند بود. بنیاد هند رجب (HRF) اعلام کرد که خواستار صدور احکامی
هند رجب (HRF) اعلام کرد که خواستار صدور احکامی برای جلوگیری از پرواز نتانیاهو از طریق حریم هوایی کشورهای اروپایی عضو اساسنامه رم خواهد شد و در صورت فرود یا عبور نتانیاهو از این کشورها، با تیم‌های حقوقی برای آغاز مراحل دستگیری نتانیاهو هماهنگی می‌کند. HRF اظهار داشت که از دادستان کل مجارستان درخواست خواهد کرد تا طبق رویه‌های حقوق کیفری مجارستان که مقامات مجارستانی را ملزم به دستگیری فراریان دیوان کیفری بین‌المللی و انتقال آنها به بازداشتگاه دیوان کیفری بین‌المللی می‌کند، مراحل دستگیری علیه نتانیاهو را آغاز
می‌کند، مراحل دستگیری علیه نتانیاهو را آغاز کند. در جریان سفر نتانیاهو، اوربان اعلام کرد که مجارستان از دیوان کیفری بین‌المللی خارج خواهد شد. طبق اساسنامه رم، مجارستان باید رسماً به دبیرکل سازمان ملل متحد اطلاع دهد. این خروج یک سال بعد به صورت رسمی اجرایی خواهد شد. اعلام اوربان تأثیری بر تعهد مجارستان برای دستگیری نتانیاهو نداشت. در تاریخ ۳ آوریل، دیوان بین‌المللی دادگستری شکایتی رسمی به وزیر دادگستری مجارستان ارائه داد و در آن اظهار داشت که مقامات مجارستانی موظف به دستگیری نتانیاهو مطابق با تعهدات
موظف به دستگیری نتانیاهو مطابق با تعهدات مجارستان به عنوان یک کشور عضو اساسنامه رم، طبق ماده ۸۶ اساسنامه که آن را ملزم به همکاری با دیوان بین‌المللی کیفری می‌کند، هستند. تحلیل و تفسیر حقوقی. الیاو لیبلیچ، استاد حقوق بین‌الملل از دانشگاه تل‌آویو، این تصمیم را «چشمگیرترین تحول حقوقی در تاریخ اسرائیل» توصیف کرد و به دیدگاه خود مبنی بر اینکه همه ۱۲۴ کشور عضو اساسنامه رم، از جمله «بیشتر متحدان نزدیک اسرائیل»، از نظر قانونی موظف به دستگیری نتانیاهو و گالانت در صورت حضور در سرزمین‌های خود هستند، اشاره کرد. ماتیاس
حضور در سرزمین‌های خود هستند، اشاره کرد. ماتیاس گلدمن و کای آمبوس، اساتید حقوق بین‌الملل، به "روزنامه تاگس‌اشپیگل" گفتند که آلمان از نظر قانونی موظف به اجرای احکام دستگیری است. آلن درشویتز، وکیل مدافع و استاد دانشگاه آمریکایی، اظهار داشت که حاکمیت قانون با تصمیم دیوان کیفری بین‌المللی «بی‌آبرو» شده است. او «اتهامات واهی» را محکوم کرد و اعلام کرد که قصد دارد تیمی از وکلای برجسته را برای دفاع از رهبران اسرائیل در لاهه گرد هم آورد. ایروین کاتلر، مدافع حقوق بشر کانادایی و وزیر دادگستری سابق، از کریم خان،
بشر کانادایی و وزیر دادگستری سابق، از کریم خان، دادستان دیوان کیفری بین‌المللی، به دلیل رویکردش نسبت به رهبران اسرائیل انتقاد کرد و اظهار داشت که خان با صدور حکم بازداشت برای آنها و در عین حال با ملایمت نسبت به نیکولاس مادورو، رهبر ونزوئلا، اصول همکاری و مکمل بودن را نقض کرده است. مقاله‌ای در "مجله بین‌المللی صلح‌بانی از" دیوان کیفری بین‌المللی به دلیل عدم لحاظ کردن جنایت علیه بشریت در خصوص کوچ اجباری در میان اتهامات علیه رهبران اسرائیل انتقاد کرد. در سال ۲۰۲۴، کریم خان، دادستان دیوان کیفری بین‌المللی، با
کریم خان، دادستان دیوان کیفری بین‌المللی، با اتهامات سوء رفتار جنسی مواجه شد، که او آن را رد کرد و آن را بخشی از یک کارزار بدنام‌سازی در بحبوحه تحقیقات دیوان در مورد اسرائیل خواند. در ماه نوامبر، دیوان کیفری بین‌المللی یک تحقیق خارجی را آغاز کرد، و خان در ماه مه ۲۰۲۵ به‌طور موقت از سمت خود کناره‌گیری کرد. فرانچسکا آلبانیزی، گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور حقوق بشر در سرزمین‌های اشغالی فلسطین، از کشورهایی که به بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، اجازه پرواز از حریم هوایی خود به ایالات متحده را داده‌اند،
از حریم هوایی خود به ایالات متحده را داده‌اند، انتقاد کرد و گفت که آنها ممکن است تعهدات خود را طبق قوانین بین‌المللی نقض کرده باشند. واکنش‌ها. دولت‌ها. داخلی. پس از آن که اسرائیل بی‌طرفی بتی هوهلر، قاضی دیوان کیفری بین‌المللی را زیر سؤال برد، دیوان کیفری پاسخ داد که در زمان حضورش در دفتر دادستانی، هیچ دخالتی در تحقیقات مربوط به فلسطین نداشته و «به هیچ سند، مدرک یا پرونده مخفی مربوط به این موضوع دسترسی نداشته است.»
تئاتر رجو دوکاله ، از ۲۶ دسامبر ۱۷۱۷ تا ۲۵ فوریه ۱۷۷۶، زمانی که در جریان یک جشن کارناوال به آتش کشیده شد، ساختمان اپرایی در میلان بود. اولین ساختمان‌های اپرا در میلان، تئاترهای درباری بودند که به طور متناوب در حیاط کاخ سلطنتی قرار داشتند: سالن مارگاریتا، که در سال ۱۵۹۸ ساخته شد و در ۵ ژانویه ۱۷۰۸ در آتش سوخت، و تئاتر رجیو دوکال، که با هزینه اشراف میلانی و با طرحی از جان دومنیکو باربیری، از شاگردان فرانچسکو گالی دا بیبینا ساخته شد. شروع ساخت و ساز در ۲۶ آوریل ۱۷۱۷، همزمان با ورود اولین فرماندار اتریشی،
آوریل ۱۷۱۷، همزمان با ورود اولین فرماندار اتریشی، ماکسیمیلیان چارلز آلبرت از لوونشتاین-ورتهایم-روشفور، به شهر بود و بنابراین می‌توان آن را به عنوان یک عملیات سیاسی هوشمندانه تفسیر کرد. دولت جدید با ارائه ساختمانی جدید به یکی از والاترین مظاهر فرهنگی شهر، در پی ایجاد گسست بین سلطه قدیم و جدید و در عین حال، جلب نظر تأثیرگذارترین بخش جامعه بود. این سالن، با پلان U شکل و بال‌های کمی واگرا، شامل چهار ردیف سی و شش تایی و یک گالری، در 26 دسامبر همان سال با نمایش «کوستانتینو» اثر فرانچسکو گاسپارینی افتتاح شد. صحنه
اثر فرانچسکو گاسپارینی افتتاح شد. صحنه و جایگاه‌ها توسط دو راه پله بزرگ به هم متصل می‌شدند تا بتوان از اولی برای رقص استفاده کرد. در بالای صحنه دو مدالیون قرار داشت، یکی امپراتور کارل ششم و دیگری ققنوس، پرنده‌ای که از خاکستر خود دوباره متولد شده است. یک اتاق رقص (Ridottino)‌ در کنار تئاتر ساخته شدند، اتاق‌هایی که برای قمار استفاده می‌شدند، اما همچنین شیرینی‌فروشی‌ها، شراب‌فروشی‌ها و مغازه‌هایی که جواهرات و ماسک می‌فروختند. فضای ساختمان‌های اپرا در آن زمان بسیار اجتماعی و دوستانه بود و تئاتر سلطنتی دوک‌ها
بسیار اجتماعی و دوستانه بود و تئاتر سلطنتی دوک‌ها نیز از این قاعده مستثنی نبود. چارلز برنی، جهانگرد و نویسنده موسیقی انگلیسی، میزهای بازی قمار فارو آن را اینگونه توصیف می‌کند: تئاتر اینجا بسیار بزرگ و باشکوه است؛ در هر طرف پنج ردیف صدتایی لژ؛ و به موازات این‌ها، یک راهروی وسیع وجود دارد... به عنوان مسیری به هر ردیف جایگاه: هر جایگاه گنجایش شش نفر را دارد که در طرفین و روبروی یکدیگر می‌نشینند. و هر جایگاه یک اتاق کامل، شامل یک شومینه و تمام امکانات رفاهی برای پذیرایی و ورق‌بازی، به موازات راهرو دارد. در
برای پذیرایی و ورق‌بازی، به موازات راهرو دارد. در ردیف چهارم، در هر طرف، یک میز فارو وجود دارد که در طول اجرای اپرا استفاده می‌شود. بسیاری از آهنگسازان مشهور و اپراهای آنها با این مکان مرتبط هستند، از جمله نخستین اجرای اپراهای مهرداد، شاه پونتوس و آسکانیو در آلبا و لوچو سیلا اثر ولفگانگ آمادئوس موتزارت؛ و کورش در ارمنستان اثر ماریا ترزا آنیزی پینوتینی، یکی از اولین اپراهای موفق یک آهنگساز زن (در سال ۱۷۵۳). همچنین اپراهای سیفاس،‌ اثر نیکولا پورپورا، قلعه در محک آزمایش، اثر توماسو آلبینونی، اپراهای اردشیر،
محک آزمایش، اثر توماسو آلبینونی، اپراهای اردشیر، دموفون، سوفونیسبا و هیپولیتوس، اثر کریستوف ویلیبالد گلوک و تیمورلنگ کبیر، اثر جوزف میزلیوچک در این تئاتر به روی صحنه رفتند. پس از اجرای نمایش «لا مِروپه» اثر توماسو تراتّا، فصل کارناوال ۱۷۷۶ با برگزاری مراسم رقص در ۲۴ فوریه، به پایان رسید. شاید به دلیل سهل‌انگاری یا نیت بدخواهانه (فعالیت‌های تئاتری پر سر و صدا بود و نزدیکی جمعیتی که هر شب در طول فصل تئاتر در چند قدمی اتاق‌های او جمع می‌شدند برای فرماندار خطرناک بود)، بعدازظهر دوشنبه‌ی بعد آتش‌سوزی رخ داد. پس
بود)، بعدازظهر دوشنبه‌ی بعد آتش‌سوزی رخ داد. پس از آتش گرفتن و تخریب تئاتر سلطنتی دوک‌ها، که بخشی از کاخ سلطنتی میلان (Palazzo Reale) بود، دو تئاتر جدید در نزدیکی محل آن ساخته شد که هر دو توسط جوزپه پیرمارینی طراحی شده بودند: نخست، تئاتر آلا اسکالا نوئو رِجو دوکال، که امروزه لا اسکالا نامیده می‌شود، در ۳ آگوست ۱۷۷۸ افتتاح شد؛ و تئاتر آلا کانوبیانا، که پس از بازسازی‌های متاخر، تئاتر لیریکو جورجو گابر نام گرفته، در ۲۱ آگوست ۱۷۷۹ افتتاح شد. پانویس. Cited sources Other sources
منطقهٔ ویژه اقتصادی میرجاوه یکی از مناطق ویژه اقتصادی در شهرستان میرجاوه استان سیستان و بلوچستان است. این منطقه به مساحت ۳۷۸.۵ هکتار، با صدور پروانه بهره‌برداری فاز اول این منطقه به مساحت ۵۷ هکتار، در کنار گذرگاه مرزی میرجاوه مجوز دریافت سند اراضی این فاز و صدور مجوز سرمایه‌گذاری را دریافت نموده است.
شیخ رضوان، منطقه‌ای از شهر غزه است که در فاصله تقریباً در شمال غربی مرکز شهر واقع شده است. این منطقه از جنوب غربی با اردوگاه الشاطی، از جنوب با ریمال و از شرق با جبالیا هم‌مرز است. گورستان شیخ رضوان در این منطقه واقع شده است. این گورستان شامل صدها قبر برای فلسطینی‌هایی است که در درگیری فلسطین و اسرائیل کشته شده‌اند، از جمله رهبران حماس، احمد یاسین، عبدالعزیز الرنتیسی و سعید صیام. تاریخچه. این منطقه به نام شیخ رضوان نامگذاری شده است که "مزار" او (مقبره) بر فراز تپه‌ای در این منطقه با ارتفاع واقع شده است.
فراز تپه‌ای در این منطقه با ارتفاع واقع شده است. بالاتر از سطح دریا. این مقبره قبلاً به عنوان مسجد مورد استفاده قرار می‌گرفت، اما در حال حاضر غیرفعال است. دیوارهای آن از سنگ‌های ساختمانی باستانی و قطعاتی از تخته سنگ‌های مرمر که کاربرد ثانویه داشتند، ساخته شده‌اند. در قرن نوزدهم، اطراف آن را درختان کهنسال احاطه کرده بودند. ویکتور گرن، کاوشگر فرانسوی، که در سال ۱۸۶۳ از آن بازدید کرد، گمانه‌زنی کرد که این بنا می‌توانسته یک صومعه باستانی باشد و باغ‌های اطراف آن، بقایای باغ آن بوده‌اند. تعدادی روایت در مورد
آن، بقایای باغ آن بوده‌اند. تعدادی روایت در مورد هویت شیخ رضوان وجود دارد. محققان مسیحی او را به عنوان پیتر ایبریایی و مقبره را صومعه پطرس می‌دانند. یکی از روایات محلی می‌گوید که این مقبره متعلق به "والی" (قدیس صوفی) رضوان بن رسلان، پسر شیخ برجسته محلی، محمد البطحی، در قرن چهاردهم است. روایت دیگری ادعا می‌کند که رضوان برادر البطحی و شیخ عجلین بوده است که همگی از نوادگان خلیفه دوم مسلمانان، عمر بن خطاب، بوده‌اند. پیش از ساخت مسجد سید الهاشم در محله الدراج و زندگینامه‌های مدرن پیامبر اسلام، محمد، در قرن
و زندگینامه‌های مدرن پیامبر اسلام، محمد، در قرن نوزدهم، روایت مسلمانان محلی این بود که مقبره امروزی شیخ رضوان، محل دفن هاشم بن عبدمناف، جد بزرگ محمد، بوده است. مورخ موشه شارون، روایات مختلف را به «تمایل مؤمنان به جستجوی مقبره‌های مقدسین» نسبت می‌دهد. دوران مدرن. در سال ۱۹۷۱، دولت اسرائیل طرح اسکان مجدد گسترده‌ای را برای کنترل جمعیت پناهندگان و جلوگیری از خشونت‌های جدایی‌طلبانه دنبال کرد. ایده این بود که پناهندگان به مسکن‌های بهتر منتقل شوند تا مناطق اردوگاه بتوانند بازسازی و بهبود یابند. این طرح بخشی از ۹
بتوانند بازسازی و بهبود یابند. این طرح بخشی از ۹ طرح جابجایی در نوار غزه بود، بخش‌هایی از اردوگاه الشاطی در نزدیکی آن با بولدوزر تخریب شد و یک پروژه مسکن در شیخ رضوان آغاز شد. در ابتدا، مهاجرت پناهندگان به شیخ رضوان غیرارادی بود زیرا مقامات اسرائیلی بیش از ۲۰۰۰ پناهگاه در اردوگاه‌ها را برای تعریض جاده‌ها به «دلایل امنیتی» تخریب کردند و از صدور مجوز برای ساکنان برای بازسازی خانه‌هایشان خودداری کردند. حدود ۸۰۰۰ پناهنده به پروژه‌های مسکن شیخ رضوان نقل مکان کردند. آنروا و سازمان آزادی‌بخش فلسطین در مخالفت با
آنروا و سازمان آزادی‌بخش فلسطین در مخالفت با اقدام اسرائیل، با صدای بلند گفتند که این اسکان مجدد اجباری است. پس از شروع انتفاضه اول، شیخ رضوان فعال‌ترین منطقه در غزه بود. عبدالعزیز الرنتیسی، دبیرکل حماس، در ۱۷ آوریل ۲۰۰۴ پس از شلیک یک هلیکوپتر آپاچی اسرائیلی به وسیله نقلیه‌اش در شیخ رضوان ترور شد. یکی از پسران و دو محافظ رنتیسی نیز کشته شدند. در ۳ اکتبر ۲۰۰۵، اعضای مسلح حماس به ایستگاه پلیس فلسطین در شیخ رضوان حمله کردند که منجر به مرگ هیام محمد نصار، ۳۰ ساله، در حالی که در حیاط بالکن مجاور ایستاده بود،
ساله، در حالی که در حیاط بالکن مجاور ایستاده بود، شد. اعضای گردان‌های شهدای الاقصی تحت کنترل فتح برای دفاع از ایستگاه پلیس وارد شدند و شبه‌نظامیان حماس متعاقباً عقب‌نشینی کردند. از زمان تصرف نوار غزه توسط حماس در سال ۲۰۰۷، شیخ رضوان به عنوان دژی برای این سازمان در نظر گرفته شده است. در ۱۷ مه ۲۰۰۷، اسرائیل به‌طور ناموفقی یکی از اعضای ارشد حماس را در این منطقه هدف قرار داد و در عوض یک شبه‌نظامی را کشت و هشت نفر دیگر را زخمی کرد. در جریان جنگ غزه (۲۰۰۸–۲۰۰۹)، حمله هوایی اسرائیل به خانه‌ای در شیخ رضوان منجر به
هوایی اسرائیل به خانه‌ای در شیخ رضوان منجر به کشته شدن سه غیرنظامی و زخمی شدن ۲۵ نفر شد. این گورستان در طول جنگ به دلیل کمبود مکان‌های خالی برای دفن، بسته شد و پس از اصابت موشک اسرائیلی به گورستان، سی قبر تخریب شد. در طول جنگ غزه، این محله مورد بمباران شدید اسرائیل قرار گرفت که منجر به «ویرانی بی‌سابقه» از جمله تخریب خانه‌ها، مساجد و اماکن عمومی شد. در اوت ۲۰۲۴، گزارش شد که تالاب شیخ رضوان در نتیجه آسیب دیدن سیستم‌های بهداشتی منطقه در اثر جنگ غزه، توسط فاضلاب و آب باران راکد آلوده شده است. فقدان زیرساخت‌ها
و آب باران راکد آلوده شده است. فقدان زیرساخت‌ها منجر به افزایش بیماری‌های منتقله از طریق آب، از جمله فلج اطفال، هپاتیت ای، وبا و عفونت‌های پوستی شده است. سازمان ملل متحد در نوامبر ۲۰۲۴ یک کلینیک واکسیناسیون در شیخ رضوان تأسیس کرد تا واکسن فلج اطفال را به کودکان فلسطینی توزیع کند. این کلینیک چند ساعت پس از افتتاح بمباران شد و دو بزرگسال و چهار کودک را زخمی کرد. نیروهای دفاعی اسرائیل و حماس هر دو مسئولیت این حمله را انکار کردند.
مورتا (با نام کامل مورتا فانسه) یک قهوه داغ معمول از فانو، در استان‌های پزارو و اوربینو، ایتالیا است و در مناطق ماهیگیری نزدیک به سواحل محبوب است. این قهوه قوی و شیرین است و معمولاً بعد از وعده‌های غذایی به عنوان یک دسر یا به عنوان یک نوشیدنی داغ در بعدازظهرهای سرد سرو می‌شود. تاریخچه. ملوانان و ماهیگیران از بندر فانو ممکن است این نوشیدنی را ابداع کرده باشند، زیرا آنها از مواد مشابهی برای گرم کردن و تقویت خود در محل کار استفاده می‌کردند. در گذشته، افراد فقیر صرفه‌جویی می‌کردند، بنابراین باقی‌مانده‌ها به