payamvha/North_RAG huggingface dataset:
که جان خود را برای ایمان، میهن و مردم فدا کردند.» جاذبه‌های گردشگری. این پارک نمایانگر یک باغ بلوط معمولی در منطقه مسکو است. این پارک دارای یک طرح آزاد با شبکه‌ای توسعه‌یافته از مسیرها و جاده‌ها است. این منطقه در سال ۱۹۸۶ بازسازی و در سال‌های ۱۹۹۵، ۲۰۰۷ و ۲۰۱۹ بازسازی‌های اساسی انجام شد. از جمله جاذبه‌های اصلی می‌توان به خیابان پوشیده از درختان بلوط، برکه‌ها و کلیسای سنت نیکلاس معجزه‌گر در سولومنایا استوروژکا اشاره کرد. این کلیسا که در سال ۱۹۹۷ ساخته شده است، کپی یک کلیسای تابستانی چوبی است که در ابتدا در
کپی یک کلیسای تابستانی چوبی است که در ابتدا در سال ۱۹۱۶ در همان نزدیکی ساخته شده بود. این کلیسا توسط معمار فئودور شختل طراحی و توسط هنگ ۶۷۵ پیاده‌نظام تولا، فرمانده آن سرهنگ A.A. موزالوفسکی، متولی کلیسا ششم. زاگلوخیپسکی، و ساکنان تابستانی شهرک پتروسکو-رازوموفسکویه تأمین مالی شده است. ساختمان اصلی در دوران شوروی رو به زوال گذاشت و در دهه ۱۹۶۰ تخریب شد. به مناسبت پنجاه و پنجمین سالگرد پیروزی در جنگ بزرگ میهنی، بنای یادبودی به افتخار ساکنان ناحیه تیمیریازوفسکی که در خطوط مقدم جان باختند، در این پارک برپا شد.
که در خطوط مقدم جان باختند، در این پارک برپا شد. دو برکه در پارک توسط یک کانال باریک (حدود ۳ متر عرض) که توسط یک پل چوبی از روی آن عبور می‌کند، به هم متصل شده‌اند. سواحل با شمع‌های چوبی تقویت شده‌اند. در تابستان، برکه‌ها دارای فواره‌های فعال هستند و اردک‌ها در آنها زندگی می‌کنند. این پارک همچنین شامل زمین‌های بازی کودکان، مناطق ورزشی و اسب‌سواری آخر هفته است. نوسازی. این پارک تحت برنامه بهسازی شهری «منطقه من» بازسازی شد و کار در سال ۲۰۱۹ به پایان رسید. به درخواست ساکنان محلی، تصمیم گرفته شد که طرح فضای سبز
ساکنان محلی، تصمیم گرفته شد که طرح فضای سبز تغییر نکند و فقط زیرساخت‌های فرسوده به روز شوند. سه زمین بازی کودکان با سطوح ایمنی از جنس لاستیک نرم، به همراه سه منطقه تمرین در فضای باز - یکی در نزدیکی کلیسای سنت نیکلاس در سولومنایا استوروژکا، دیگری در قسمت غربی پارک و سومی در منطقه تفریحی شمالی - نصب شد. یک زمین هاکی با جایگاه تماشاگران و یک غرفه اجاره تجهیزات، به همراه سه میز تنیس روی میز و زمین‌های تنیس تازه ساخته شده اضافه شد. در بخش مرکزی پارک، چندین ویژگی نمادین، از جمله ساختمان مدور و ستون، بازسازی
نمادین، از جمله ساختمان مدور و ستون، بازسازی شدند. خاکریز برکه بهبود یافت و کاشی‌های سنگفرش تزئینی در اطراف منطقه آبی قرار داده شد. یک زمین والیبال در نزدیکی برکه‌ها ساخته شد و یک مسیر دوچرخه‌سواری در امتداد ایوانوفسکی پرویزد در ضلع شرقی پارک ساخته شد.
پارک مرکزی فرهنگ و تفریح گورکی (روسی: Центральный парк культуры и отдыха имени Горького) یک پارک شهری مرکزی در روستوف آن دون، منطقه روستوف، روسیه است که به نام ماکسیم گورکی نامگذاری شده است. این قدیمی‌ترین پارک در روستوف-در دون است. این پارک در سال ۱۸۱۳ در حاشیه‌های شهر تأسیس شد. اکنون در مرکز روستوف در دون بین خیابان پشکینسکا (گورکی پارک شمال)، خیابان بولشایا سادویا (گورقی پارک جنوب)، خیابان بودیونوفسکی (گورکی پارک غرب) و خیابان سماسکو (گورکی پارک شرقی) واقع شده است. از سال ۱۹۹۸ این پارک به عنوان یک شی از
شده است. از سال ۱۹۹۸ این پارک به عنوان یک شی از میراث فرهنگی با ارزش منطقه ای محافظت می‌شود. تاریخچه. این پارک در منطقهٔ واش، جایی که نهرهای کثیف جاری بودند و محل دفن زباله‌های شهر، تأسیس شد. شهردار روستوف-نا-دونو، الکساندر یاشچنکو، مالک این قطعه زمین بود و آن را به قاضی شهر اهدا کرد. سازمان‌های خصوصی مختلف، این منطقه را بهبود بخشیدند و اولین درختان، درختچه‌ها و سایر گیاهان را کاشتند. در ابتدا چندین باغ وجود داشت که در پارک شهری جدید ادغام شدند. پارک پایینی (پارک نیژنی) و پارک بالایی (پارک ورنی) توسط زمین
(پارک نیژنی) و پارک بالایی (پارک ورنی) توسط زمین مشخص شده‌اند. این تقسیم‌بندی فضایی، امکان طراحی منظم مسیرها، فضاهای تفریحی و مناطق سبز را فراهم کرد و به توسعه پایدار شهری کمک نمود. ساختمان چوبی اولین تئاتر شهرداری در دهه ۱۸۴۰ در ضلع شمالی پارک افتتاح شد. در سال ۱۸۶۴، یک ساختمان مدور چوبی برای استراحت شهروندان ساخته شد. در سال ۱۸۹۳، این ساختمان با یک ساختمان سنگی واقع در خیابان پوشکینسکایا در کنار ورودی اصلی پارک جایگزین شد. معمار نیکولای دوروشنکو، یک حصار باز و ورودی جلویی را به شکل دروازه‌های قلعه طراحی
باز و ورودی جلویی را به شکل دروازه‌های قلعه طراحی کرد. ورودی جدید در خیابان بولشایا سادووایا قرار داشت. معمار ولادیمیر شکیتکو اولین فواره روستوف-نا-دونو به نام «پسری با لگن» را طراحی کرد. مراسم افتتاحیه همزمان با جابجایی شورای شهر به ساختمان جدید (خانه ماکسیموف) برگزار شد. این فواره رسماً توسط پروژکتور لوله آب تیموفی پتروویچ کوشکا افتتاح شد. استخر و آلاچیق‌ها با مجسمه‌هایی که در ایوان میانی پارک باز شده بودند، تزئین شده بودند. در پارک پایینی یک غار سنگی، مخزنی با قوها و فواره‌های زنده وجود داشت. این عناصر
با قوها و فواره‌های زنده وجود داشت. این عناصر تزئینی، جلوه‌ای شاعرانه و آرامش‌بخش به فضای پارک می‌بخشیدند و بازدیدکنندگان را به تأمل و استراحت در دل طبیعت شهری دعوت می‌کردند. تزئینات گل مرتباً بازسازی می‌شدند. منطقه بزرگی از گیاهان و گل‌های عجیب و غریب جدید چیده شده بود. درختان نخل و گز از خارج از کشور آورده می‌شدند و با دقت در کنار مسیرهای سنگ‌فرش‌شده و نیمکت‌های چوبی کاشته می‌شدند. توضیحات. این پارک با محیط ، مساحتی بالغ بر ۱۲٫۲ هکتار (۳۰) را اشغال می‌کند. هکتارها). در حالی که کاشت گیاهان و شکل زمین در
هکتارها). در حالی که کاشت گیاهان و شکل زمین در بیشتر پارک طبیعی به نظر می‌رسد، در واقع تقریباً به‌طور کامل محوطه‌سازی شده است. این پارک شامل مسیرهای پیاده‌روی گسترده، هفت فواره، ساختمان مدور، زمین‌های بازی، وسایل تفریحی، کافه، غرفه شطرنج و مسیرهای پارک است که با مجسمه‌ها تزئین شده‌اند. جاذبه‌های داخلی شامل رصدخانه، بنای یادبود لنین و بنای یادبود انقلاب کبیر اکتبر است. علاوه بر این، یک گالری روباز وجود دارد که میزبان نمایشگاه‌های هنرهای کاربردی و آثار هنرمندان روستوف است.
سرخیو پریس-منچتا (؛ زادهٔ ) بازیگر و کارگردان نمایش اهل اسپانیا است. زندگی‌نامه. اوایل زندگی. لوئیس سرخیو پریس-منچتا باریو در ۷ آوریل ۱۹۷۵ در مادرید به دنیا آمد؛ فرزند پدری اسپانیایی و مادری اهل مسکو که دختر تبعیدیان اسپانیایی بود. او بازیکن راگبی ۱۵ نفره برای تیم لیسئو فرانسس بود و همچنین عضو تیم‌های بین‌المللی که چندین قهرمانی کسب کردند و کاپیتان تیم جوانان خود بود. پس از پایان تحصیلات متوسطه، در دانشگاه کارلوس سوم مادرید ثبت‌نام کرد، اما در حین شرکت در گروه تئاتر دانشگاه که به کارگردانی اینس پاریس بود،
تئاتر دانشگاه که به کارگردانی اینس پاریس بود، علاقه‌مند به بازیگری شد. حرفه. در سال ۱۹۹۸، پریس-منچتا نقش خود را در سریال تلویزیونی درام نوجوانان "پس از کلاس" به‌دست‌آورد که برای او محبوبیت زیادی به همراه داشت. او نقش دانی داروکا، یکی از دانش‌آموزان مدرسه سیته روبلز را بازی کرد. او اولین حضور خود در فیلم بلند را با «"خارا"» (۱۹۹۹) تجربه کرد، که در آن کنار اولیویا مولینا که او نیز در این فیلم اولین تجربه‌اش بود و بازیگر باتجربه آنخلا مولینا ایفای نقش کرد. او نقش تاتو را بازی کرد، مردی که زنی اسرارآمیز و زیبا
تاتو را بازی کرد، مردی که زنی اسرارآمیز و زیبا (خارا) را می‌یابد که از کودکی به تنهایی در جنگل زندگی می‌کند و رابطه‌ای مبهم بین آن‌ها شکل می‌گیرد. زندگی شخصی. در سال ۲۰۱۷، او با بازیگر مارتا سولاس ازدواج کرد که حاصل این ازدواج دو فرزند است. در ژانویه ۲۰۲۴، پریس-منچتا اعلام کرد که به نوعی نامشخص از سرطان مبتلا شده است؛ بیماری‌ای که بعدها «لوسمی میلومونوسیتیک مزمن» (CMML) تشخیص داده شد.
پارک می دی ( پارکی در روستوف-نا-دونو است که در سال ۱۸۵۵ تأسیس شد. این پارک در منطقه شهری کیروفسکی در محل قلعه سابق سنت دیمیتری روستوف واقع شده است. پارک روز اول ماه مه، همان‌طور که در ابتدا در نیمه دوم قرن نوزدهم سازماندهی شده بود، برنامه‌ریزی تاریخی و تا حدودی محوطه‌سازی خود را حفظ کرده است. این پارک دارای سازه‌های زیرزمینی است، بنابراین یک مکان باستان‌شناسی نیز محسوب می‌شود. قلعه و پارک از جمله میراث فرهنگی با اهمیت فدرال هستند و تحت حفاظت وزارت فرهنگ روسیه قرار دارند و ثبت ملی شده‌اند. تاریخچه و توضیحات.
قرار دارند و ثبت ملی شده‌اند. تاریخچه و توضیحات. قلمرو قلعه سابق سنت دیمیتری روستوف در سال ۱۸۵۵ به مالکیت باشگاه تجاری تابستانی روستوف-نا-دونو درآمد. مالکان تصمیم گرفتند از آقای پیترز، معمار اهل سنت پترزبورگ، برای تهیه پیش‌نویس پروژه‌ای برای چیدمان باغ دعوت کنند. در طول کارهای ساختمانی، سازندگان، خانه‌های چوبی و تونل‌هایی را کشف کردند. پیترز این موضوع را در نظر گرفت: وقتی او نقشه خود را می‌کشید، تصمیم گرفت تمام سازه‌های عظیم را در بخش‌هایی که عاری از سازه‌های زیرزمینی بودند، قرار دهد؛ بنابراین، بالای
زیرزمینی بودند، قرار دهد؛ بنابراین، بالای تونل‌ها کوچه باغ‌هایی وجود داشت و یک فواره بالای اتاق زیرزمینی دو طبقه ساخته شد. کوچه اصلی پارک به شکل یک خط مورب از ساختمان مدور تا باغ گل سنگفرش شد. در قلمرو باغ جدید، زمین‌های ورزشی ساخته شد، یک گلخانه ایجاد شد و کوچه‌ای از درختان لیمو کاشته شد. در سال ۱۹۰۱، یک ساختمان مدور با ۶ ستون به سبک نوکلاسیسیسم نیز در آنجا ساخته شد. سازندگان از آجرهای قلعه قدیمی استفاده کردند و نویسنده این پروژه معمار نیکولای الکساندروویچ دوروشنکو بود. در زیر زیرزمین ساختمان مدور یک اتاق
دوروشنکو بود. در زیر زیرزمین ساختمان مدور یک اتاق زیرزمینی وجود داشت. در سال‌های ۱۹۱۲–۱۹۱۳ در قسمت غربی باغ، یک ساختمان آجری سه طبقه از باشگاه تجاری تابستانی به سبک آرت نوو ساخته شد که توسط معمار گئورگی گلات طراحی شده بود. در آغاز قرن بیستم، این باغ که بعدها به پارک روز کارگر معروف شد، مکان مورد علاقه ساکنان روستوف-نا-دونو و ناخیجوان-نا-دونو بود. در تابستان، یک ارکستر در اینجا می‌نواخت، اجراهای هنری و کنسرت‌های موسیقی مختلفی برگزار می‌شد. در گلخانه‌ها درختان نخل پرورش می‌یافت و در اینجا چراغانی می‌شد. در
نخل پرورش می‌یافت و در اینجا چراغانی می‌شد. در میان بازدیدکنندگان، افراد بانفوذ شهر، بازرگانان و مقامات دولتی محلی حضور داشتند. در گذشته، این پارک حصار داشت، اما اکنون نیاز به مرمت دارد. در دهه ۱۹۲۰، ترکیبات باغ و پارک با الگوهای هندسی تعبیه شده در آنها هنوز در پارک باقی مانده بود. همچنین یک تقویم گل وجود داشت که مرتباً به روز می‌شد. در دهه ۱۹۷۰، نمایشگاه‌های گل در آنجا برگزار می‌شد. در سال ۱۹۸۶، به دلیل آتش‌سوزی، گلخانه آسیب دید و متعاقباً در محل آن یک پارکینگ ایجاد شد. در قلمرو پارک، یک کوچه نمدار وجود
ایجاد شد. در قلمرو پارک، یک کوچه نمدار وجود دارد که قدمت آن بیش از ۱۲۰ سال است. در سال ۲۰۰۰، یک کوچه جدید از ۵۵ نهال نمدار کاشته شد. تا ماه مه ۲۰۰۵، پنج درخت دیگر نیز کاشته شد. در اکتبر ۲۰۱۵ اعلام شد که این پارک با کمک سرمایه‌گذاران جذب‌شده بازسازی خواهد شد.
کْراس‌اُوِر (CrossOver) یک نرم‌افزار لایه سازگاری مایکروسافت ویندوز است که برای لینوکس ، مک‌او‌اِس و کْرُم‌او‌اِس در دسترس است. این لایه سازگاری بسیاری از برنامه‌های مبتنی بر ویندوز را توانا می‌سازد تا روی کنش‌سامانه‌های لینوکس، مَک‌او‌اِس و کْرُم‌او‌اِس اجرا شوند. کراس‌اور بدست شرکت کدویورز ساخته داده شده و تجاری است و بر اساس نرم‌افزار متن‌باز وایْن، یک لایه سازگاری متن‌باز ویندوز، ساخته شده است. کدویورز کد منبع وایْن را تغییر می‌دهد، وصله‌های سازگاری را اعمال می‌کند، ابزارهای پیکربندی کاربرپسندتر،
را اعمال می‌کند، ابزارهای پیکربندی کاربرپسندتر، اسکریپت‌های نصب خودکار را اضافه می‌کند و پشتیبانی فنی ارائه می‌دهد. همه‌ی بهبود‌های ایجاد شده در کد منبع وایْن تحت پوشش پروانه کم‌تر جامع همگانی گنو و در دسترس عموم است. شرکت کدویورز یک پایگاه داده آنلاین دارد که نحوه عملکرد برنامه‌های مختلف ویندوز را تحت نرم‌افزار کراس‌اور فهرست می‌کند. نسخه‌ها. کراس‌اوور لینوکس. کراس‌اوور لینوکس نسخه اصلی کراس‌اوور است. هدف آن ادغام مناسب با محیط‌های دسکتاپ گنوم و کی‌دی‌ئی است تا برنامه‌های ویندوز به طور یکپارچه روی
است تا برنامه‌های ویندوز به طور یکپارچه روی توزیع‌های لینوکس اجرا شوند. قبل از نسخه ۶، کراس‌اوور آفیس نامیده می‌شد. کراس‌اوور لینوکس در ابتدا در نسخه‌های استاندارد و حرفه‌ای ارائه می‌شد. کراس‌اوور لینوکس استاندارد برای یک حساب کاربری واحد روی یک دستگاه طراحی شده بود. کراس‌اوور لینوکس حرفه‌ای ویژگی‌های استقرار و مدیریت پیشرفته‌ای را برای کاربران شرکتی و چندین حساب کاربری در هر دستگاه ارائه می‌داد. با انتشار کراس‌اوور لینوکس ۱۱ در سال ۲۰۱۲، این نسخه‌های مختلف در یک محصول واحد کراس‌اوور لینوکس ادغام شدند.
در یک محصول واحد کراس‌اوور لینوکس ادغام شدند. کراس‌اوور مک. در سال ۲۰۰۵، اپل از گذار از پردازنده‌های پاور‌پی‌سی به پردازنده‌های اینتل در رایانه‌های خود خبر داد که به شرکت کدویورز توانایی داد تا نسخه‌ای از کراس‌اور آفیس برای مک‌او‌اس با نام «CrossOver Mac» توسعه دهد. کراس‌اوور مک در ۱۰ ژانویه ۲۰۰۷ منتشر شد. با انتشار کراس‌اوور مک ۷ در ۱۷ ژوئن ۲۰۰۸، کراس‌اوور مک مانند کراس‌اوور لینوکس به نسخه‌های استاندارد و حرفه‌ای تقسیم شد. نسخه استاندارد شامل شش ماه پشتیبانی و ارتقا بود، در حالی که نسخه حرفه‌ای شامل یک
و ارتقا بود، در حالی که نسخه حرفه‌ای شامل یک سال پشتیبانی و ارتقا، به همراه یک نسخه همراه از بازی‌های کراس‌اوور بود. با انتشار کراس‌اوور مک ۱۱ در سال ۲۰۱۲، این نسخه‌های مختلف همگی در یک محصول کراس‌اوور مک ادغام شدند. در سال ۲۰۱۹، macOS Catalina فقط به نسخه ۶۴ بیتی ارتقا یافت و پشتیبانی از برنامه‌ها و کتابخانه‌های ۳۲ بیتی را حذف کرد. در دسامبر ۲۰۱۹، Codeweavers CrossOver 19 را منتشر کرد که از برنامه‌های ۳۲ بیتی ویندوز در سیستم عاملی که هیچ کتابخانه ۳۲ بیتی نداشت، پشتیبانی می‌کرد و این مشکل را حل می‌کرد. این
پشتیبانی می‌کرد و این مشکل را حل می‌کرد. این تکنیک که با نام "wine32on64" شناخته می‌شود، نیاز به استفاده از ال‌ال‌وی‌ام اصلاح‌شده برای ساخت کد thunk اضافی دارد که امکان اجرای برنامه‌های ۳۲ بیتی را در واین ۶۴ بیتی فراهم می‌کند. در آغاز ژوئن سال ۲۰۲۳، شرکت کدویورز اعلام کرد که گام‌های نخستین پشتیبانی از دایرکت‌اکس ۱۲ در مک‌او‌اس در کراس‌اور۲۳ در دسترس خواهد بود در کنفرانس کنفرانس جهانی توسعه‌دهندگان شرکت اپل ۲۰۲۳، شرکت اپل از نرم‌افزار Game Porting Toolkit مبتنی بر کراس‌اور برای آوردن بازی‌های ویندوز به
مبتنی بر کراس‌اور برای آوردن بازی‌های ویندوز به مک‌او‌اس رونمایی کرد. شرکت اپل در ساخت این جعبه‌ابزار با شرکت کد‌ویورز همکاری نکرد. در سپتامبر ۲۰۲۳، شرکت کدویورز نسخه ۲۳.۵ از کراس‌اور را منتشر کرد که از D3DMetal از Game Porting Toolkit و همچنین چارچوب رسانه‌ای GStreamer پشتیبانی می‌کند. جزئیات نسخه‌های کامپوننت. به عنوان مثالی از پیچیدگی بسته نهایی: کالا‌های متوقف شده. یک نسخه استاندارد از کراس‌اور اکنون شامل قابلیت‌های نسخه‌های CrossOver Games، CrossOver Standard و CrossOver Professional است. این نسخه‌های
و CrossOver Professional است. این نسخه‌های قدیمی‌تر کراس‌اور از آن زمان تاکنون منسوخ شده‌اند. CrossOver Games که در ۱۰ مارس ۲۰۰۸ معرفی شد، محصولی بود که با ارائه پچ‌های واین به کاربران امکان اجرای طیف وسیعی از بازی‌ها را می‌داد. انتظار می‌رفت که این کالا به گونه‌ی هفتگی یا ماهانه به‌روزرسانی شود تا نوترین کارهای برنامه‌نویسی واین که پذیرفته می‌شوند را در خود جای دهد. در مقابل، کالای عمومی کراس‌اور آفیس بیشتر بر نرم‌افزارهای پایداری و بهره‌وری تمرکز داشت و برنامه بتا و انتشار بسیار کندتری داشت. CrossOver
برنامه بتا و انتشار بسیار کندتری داشت. CrossOver Games قادر به انتشار به‌روزرسانی‌ها با فرکانس کافی برای توجیه مسیر تولید جداگانه خود نبود و در سال ۲۰۱۲ متوقف شد. این کالا دوباره در یک کالای کراس‌اور یکپارچه ادغام شد. کراس‌اوور سرور (CrossOver Server) یک نسخه تخصصی از کراس‌اوور لینوکس بود که به برنامه‌های ویندوز اجازه می‌داد تا روی سیستم‌های تین‌کلاینت (thin-client) اجرا شوند. این نسخه در سال ۲۰۰۷ متوقف شد زیرا بسیاری از ویژگی‌های آن در نسخه کراس‌اوور لینوکس پرو (CrossOver Linux Pro) وجود داشت. جایزه
لینوکس پرو (CrossOver Linux Pro) وجود داشت. جایزه نرم‌افزاری. در ۲۸ اکتبر ۲۰۰۸، در نتیجه چالش اردک لنگ، کدویورز تمام محصولات خود را به صورت رایگان عرضه کرد. صفحه اصلی کدویورز به دلیل ترافیک غیرمعمول بالای آن روز، موقتاً جایگزین شد. طبق گفته کدویورز، دست‌کم ۷۵۰،۰۰۰ نام‌نویسی کالا در روز ۲۸ اکتبر انجام شد. در ۳۱ اکتبر ۲۰۱۲، شرکت کدویورز دومین مسابقه نرم‌افزاری خود را با عنوان «جمع کردن رأی‌دهندگان» برگزار کرد. کدویورز در کنشی غیرحزبی برای تشویق به فعالیت، قول داد که اگر ۱۰۰۰۰۰ رأی‌دهنده آمریکایی در روز
قول داد که اگر ۱۰۰۰۰۰ رأی‌دهنده آمریکایی در روز انتخابات رأی دهند، چنین مسابقه‌ای برگزار خواهد کرد. بیش از ۱۰۰۰۰۰ نفر متعهد شدند، بنابراین کدویورز به هر شهروندی در جهان اجازه داد تا یک نسخه از کراس‌اور لینوکس یا کراس‌اور مک را دانلود و نام‌نویسی کند.
سارانسک پایتخت جمهوری موردوویا، یک جمهوری اداری روسیه است. این شهر مرکز تجارت و امور مالی، فرهنگ، ورزش و سرگرمی در این جمهوری است. سارانسک یکی از تمیزترین و سبزترین شهرهای موردوویا و کل روسیه است. ۴ میدان اصلی در مرکز شهر وجود دارد، میدان کمونیستی، میدان سووتسکایا، میدان پریوکزالنایا و میدان پیروزی. میدان سووتسکایا. میدان سووتسکایا میدان اصلی سارانسک است. این میدان در مرکز شهر، در خیابان سووتسکایا، در تقاطع خیابان‌های تولستوی، ولودارسکی، مسکوسکایا و لنین پراسپکت واقع شده است. این میدان در اواسط قرن هفدهم
واقع شده است. این میدان در اواسط قرن هفدهم ساخته شده است. این مکان در دوره‌های مختلف نام‌های مختلفی داشته است - سوبورنایا (میدان کلیسای جامع)، سوبورنایا-تورگووایا (میدان کلیسای جامع و تجارت)، بازارنایا (میدان بازار) و ورهنه-بازارنایا (میدان بازار بالا). اولین نام به زمان تأسیس سارانسک برمی‌گردد. در سنت روسی قرار بود هر کلیسا یک میدان در کنار خود داشته باشد، بنابراین میدان سوبورنایا در کنار کلیسای روی تپه ساخته شد. در سال ۱۸۵۲ بخش بزرگی از سارانسک در آتش سوخت و بسیاری از کلیساها ویران شدند. پس از مدتی،
سوخت و بسیاری از کلیساها ویران شدند. پس از مدتی، تاجری به نام ایوان کروتکوف ساخت یک میدان جدید را آغاز کرد. ساخت آن مدت زیادی طول کشید و بسیاری از مردم شهر از او حمایت مالی کردند. کلیسای جامع اسپاسکی سرانجام در سال ۱۸۸۵ به عنوان جایگزین کلیسای جامع مسیح منجی در مسکو به پایان رسید. یک میدان جدید سوبورنایا بزرگتر شد که شامل دو میدان کوچک دیگر - روژدستونسکایا (میدان کریسمس) و بازارنایا (میدان بازار) بود. در نیمه دوم قرن نوزدهم، منطقه بزرگ خیابان بازارنایا، میدان‌های سوبورنایا، روژدستونسکایا و بازارنایا نامیده
سوبورنایا، روژدستونسکایا و بازارنایا نامیده می‌شد. در پایان قرن نوزدهم و آغاز قرن بیستم، تعداد زیادی فروشگاه، ساختمان‌ها و خانه‌های جدید در این میدان ساخته شد. نام «میدان بازارنایا» رایج شد. پس از انقلاب، قدیمی‌ترین میدان شهر به میدان انقلاب تغییر نام داد. این میدان به مکان اصلی برگزاری رویدادهای عمومی، تظاهرات، جلسات، راهپیمایی‌ها و رژه‌های ارتش سرخ در سارانسک تبدیل شد. نام مدرن میدان، میدان سووتسکایا، از سال ۱۹۱۹ مورد استفاده قرار گرفته است. این میدان در مقابل کلیسای جامع اوشاکوف واقع شده است. میدان
در مقابل کلیسای جامع اوشاکوف واقع شده است. میدان کمونیستی. میدان کمونیستیچسکایا بین خیابان بولشویستسکایا، خیابان کمونیستیچسکایا و میدان لنین واقع شده است. این میدان حاصل بازسازی مرکز شهر بود. پیش از آن، این منطقه دارای دکه‌های روزنامه‌فروشی، پیاده‌روهای چوبی و خانه‌های ساکنان قدیمی سارانسک بود. در ضلع شمالی، ساختمان اداری شورای وزیران موردوویا و هتل «سارانسک» قرار دارد. چمن‌های سبز، باغچه‌های گل و فواره «اودوانچیک» (قاصدک) در سال ۱۹۷۹ در آنجا ساخته شدند و جلوه زیبایی به میدان بخشیدند. میدان پریوکزالنایا.
جلوه زیبایی به میدان بخشیدند. میدان پریوکزالنایا. در سال ۱۸۹۳، راه‌آهن و یک ایستگاه راه‌آهن در سارانسک ساخته شد. ایستگاه راه‌آهن یک طبقه بود، با ساختمان‌های چوبی در ضلع‌های شمالی و جنوبی و میدان پریوکزالنایا در قسمت غربی. پس از جنگ جهانی دوم، ایستگاه بازسازی شد. طرح بازسازی داخلی و خارجی توسط تیم انجمن هنرمندان کیف تهیه شد. این طرح شامل اتاق انتظار، سالن مسافران ترانزیت، دکه روزنامه، کافه، بوفه و غرفه‌های تولید بود. در طبقه دوم، اتاق‌های هتل برای مسافران قرار داشت. در وسط میدان، بنای یادبود استراتوناتس
قرار داشت. در وسط میدان، بنای یادبود استراتوناتس (سارانسک) وجود دارد. بنای یادبود پروازکنندگان استراتوسفر که به افتخار قهرمانان آندری بوگدانوویچ واسنکو ساخته شده است، پاول فدوروویچ فدوزنکو و ایلیا اوسیسکین. (تلفظ: ru) میدان پیروزی. میدان پیروزی نام خود را در سال ۱۹۷۲ گرفت. این میدان در مرکز شهر در خیابان سووتسکایا واقع شده است و توسط خیابان‌های بولشویستسکایا و تولستوی محدود شده است. بنای یادبودی به افتخار سربازان جمهوری موردوویا که در جنگ جهانی دوم کشته شدند، ساخته شده است. میدان پیروزی از شرق و غرب با
شدند، ساخته شده است. میدان پیروزی از شرق و غرب با درختان پوشیده شده است. ساختمان‌های کمیته اجرایی شورای شهر و یک فروشگاه بزرگ نیز در این میدان قرار دارند.
کلویی ایست (؛ زادهٔ ۱۶ فوریه ۲۰۰۱) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. او فعالیت هنری خود را در کودکی آغاز کرد و در سال ۲۰۱۳ در دو قسمت از مجموعه "خون حقیقی" حضور یافت. ایست در فصل نخست مجموعه "آیس" (۲۰۱۶–۲۰۱۷) و مجموعهٔ درام "نسل" (۲۰۲۱) ایفای نقش کرده است. او همچنین در فیلم نیمه‌زندگی‌نامه‌ای "خانواده فیبلمن" (۲۰۲۲) به کارگردانی استیون اسپیلبرگ و فیلم ترسناک "مرتد" (۲۰۲۴) حضور داشته است. اوایل زندگی. کلویی ایست در سال ۲۰۰۱ در سن کلمنته، کالیفرنیا زاده شد. او دو برادر دارد. ایست از دو سالگی رقص را آغاز کرد
دو برادر دارد. ایست از دو سالگی رقص را آغاز کرد و به‌عنوان یک رقاص جوایز متعددی کسب کرده است. او در کودکی عضو کلیسای عیسی مسیح مقدسین آخرین زمان بود، اما اکنون به این آیین پایبند نیست. حرفه. ایست از ۹ سالگی فعالیت در عرصهٔ مدلینگ را آغاز کرد و در ۱۱ سالگی بازیگری را با حضور در مجموعه تلویزیونی "خون حقیقی" از شبکهٔ اچ‌بی‌او شروع کرد. از دیگر نقش‌های او می‌توان به جسیکا دارلینگ در اقتباس سینمایی "فهرست آی‌تی جسیکا دارلینگ" و نقش دوره‌ای وال در مجموعه "لیو و مدی" از شبکهٔ دیزنی اشاره کرد. در سال ۲۰۱۶، او در
مدی" از شبکهٔ دیزنی اشاره کرد. در سال ۲۰۱۶، او در فصل نخست مجموعه درام "آیس" از شبکهٔ آدینس نتورک، در نقش ویلو پیرس ایفای نقش کرد. در مارس ۲۰۱۷، حضور او برای بازی در نقش ریس، خواهرزادهٔ شخصیت کوین در مجموعه درام "کوین (شاید) جهان را نجات می‌دهد" از شبکهٔ ای‌بی‌سی تأیید شد که در فصل تلویزیونی ۲۰۱۸–۲۰۱۷ پخش شد. در میانهٔ سال ۲۰۱۸، او در فیلم رقص "مرحلهٔ بعدی" بازی کرد که در سال ۲۰۱۹ اکران شد. در ۲۰۲۰، در نقش جنا در فیلم "گرگ هالو برفی" ظاهر شد. در سال ۲۰۲۱، ایست در فیلم درام بلوغ "خانواده فیبلمن" به
۲۰۲۱، ایست در فیلم درام بلوغ "خانواده فیبلمن" به کارگردانی استیون اسپیلبرگ ایفای نقش کرد که در سال ۲۰۲۲ به نمایش درآمد. شخصیت او با نام مونیکا شروود، که در نیمهٔ دوم فیلم به دوست‌دختر شخصیت اصلی، سَمی فیبلمن (گبریل لابل) تبدیل می‌شود، ویژهٔ فیلم خلق شده بود و الهام‌گرفته از یک دوست‌دختر دبیرستانی خیالی برای اسپیلبرگ بود که شخصیت سَمی بر پایهٔ او شکل گرفته است. در همان سال، او برای بازی در فیلم "رفتن به جاهای تازه" انتخاب شد. در سپتامبر ۲۰۲۲، ایست فیلم‌برداری فیلم کمدی خانوادگی "نظریهٔ محبوب" را به پایان
فیلم کمدی خانوادگی "نظریهٔ محبوب" را به پایان رساند. در ۲۰۲۴، او در فیلم ترسناک "مرتد" در کنار هیو گرانت و سوفی تاچر ایفای نقش کرد. ایست به همراه تاچر در این فیلم نقش دو مبلغ کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخرالزمان را بازی می‌کنند که وارد خانهٔ شخصیت گرانت می‌شوند؛ فردی که باعث تردید آن‌ها در ایمانشان شده و آن‌ها را به وحشت می‌اندازد. هر دو بازیگر در کودکی در این کلیسا پرورش یافته بودند؛ موضوعی که به گفتهٔ اسکات بیک، یکی از کارگردانان فیلم، به باورپذیری نقش‌هایشان کمک کرده است. زندگی شخصی. کلویی ایست در اکتبر
کمک کرده است. زندگی شخصی. کلویی ایست در اکتبر ۲۰۲۱ با ایثن پری‌کورت ازدواج کرد.
جسی بیسیوو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک است که در حال حاضر برای کلوب بروژ در پست مهاجم بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال، زیر ۱۷ سال و زیر ۱۸ سال بلژیک بازی کرده است. دوران باشگاهی. جسی بیسیوو که محصول آکادمی جوانان کلوب بروژ است، در چهارده سالگی اجازه پیدا کرد در یک دیدار دوستانه برای تیم اصلی که در زمان برگزاری جام جهانی زمستانی قطر تمرین می‌کرد، به میدان برود. او در فصل ۲۰۲۳–۲۰۲۴، هنگامی که پانزده سال داشت، برای کلوب نکست در لیگ حرفه‌ای چلنجر بازی کرد. در فصل بعد، عملکردهای او
حرفه‌ای چلنجر بازی کرد. در فصل بعد، عملکردهای او از جمله گلی چشمگیر مقابل بی‌ورن که با دویدن در تقریباً تمام طول زمین همراه بود و گلی مقابل لیژ در آوریل ۲۰۲۵ که در آن تیمش از شکست ۰–۱ بازگشت و در وقت‌های تلف شده ۲–۱ پیروز شد باعث جلب توجه شد. او در فصل ۲۰۲۴–۲۰۲۵ قرارداد خود را با کلوب بروژ تمدید کرد. دوران ملی. بیسیوو که بازیکن ملی جوانان بلژیک است، برای فهرست تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال بلژیک در رقابت‌های قهرمانی اروپا فوتبال زیر ۱۷ سال ۲۰۲۵ انتخاب شد. سبک بازی. او به دلیل توانایی دریبل‌زنی در کناره‌ها
بازی. او به دلیل توانایی دریبل‌زنی در کناره‌ها شناخته می‌شود و لقب «مارپیچ‌کار» را دریافت کرده است. سبک بازی او با خلیلو فادیگا مقایسه شده است.
آسیر بونل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل اسپانیا است که در حال حاضر برای اوساسونا بی در پست مهاجم بازی می‌کند. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به اوساسونا و اوساسونا بی اشاره کرد. دوران ملی. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال زیر ۱۷ سال و زیر ۱۸ سال اسپانیا بازی کرده‌است. دوران باشگاهی. بونل در آکادمی جوانان اوساسونا رشد کرد. او عمدتاً به عنوان مهاجم بازی می‌کند. برادر بزرگترش، آیمار بونل، نیز یک فوتبالیست است. برای فصل ۲۶–۲۰۲۵، او به همراه برادرش از سوبیزا به اوساسونا پرومس ارتقا یافت.
آیمار بونل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است که در حال حاضر برای اوساسونا بی در پست هافبک بازی می‌کند. زندگی شخصی. او برادر بزرگتر دیگر بازیکن فوتبال، آسیر بونل است. پیش از فصل ۲۶–۲۰۲۵، او به همراه برادر کوچکترش از سوبیزا به اوساسونا پرومس ارتقا یافت.
مارکوس مایتان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است که در حال حاضر برای باشگاه ورزشی مونگاس در پست مدافع بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال و زیر ۱۷ سال ونزوئلا بازی کرده است. دوران باشگاهی. مایتان در سال ۲۰۲۴ با مونگاس، یکی از باشگاه‌های پیشرو در شرق ونزوئلا، اولین بازی حرفه‌ای خود را انجام داد. او که به خاطر فیزیک بدنی قدرتمند و توانایی در نبردهای هوایی شناخته می‌شود، نخستین حضورهای خود را در فصل ۲۵–۲۰۲۴ لیگ برتر فوتبال ونزوئلا تجربه کرد که شامل دیداری برابر استودیانتس ده میراندا نیز بود. او
دیداری برابر استودیانتس ده میراندا نیز بود. او با وجود تجربه محدود، توان بالقوه و تعهد قابل توجهی را در زمین نشان داد. دوران ملی. در سال ۲۰۲۵، مایتان توسط سرمربی اوسوالدو ویزکاروندو به فهرست تیم زیر ۱۷ سال ونزوئلا برای قهرمانی فوتبال زیر ۱۷ سال آمریکای جنوبی ۲۰۲۵ که در کلمبیا برگزار شد دعوت شد. ونزوئلا در این تورنمنت پس از شکست دادن زیر ۱۷ سال شیلی در مرحله پایانی، در جایگاه سوم قرار گرفت و مایتان در دقیقه ۵۱ این دیدار گلزنی کرد تا مدال برنز را قطعی کند.