payamvha/North_RAG huggingface dataset:
۸۳ درصد از والدین از CSE (آموزش جامع جنسی) حمایت کردند که هم پیشگیری و هم پرهیز از بارداری را آموزش می‌دهد. این نظرسنجی حمایت مردمی از آموزش جامع جنسی را نشان داد. شانس والدینی که CSE را به عنوان روشی مؤثرتر برای آموزش جنسی نسبت به برنامه درسی فقط پرهیز می‌پسندند، ۱۴٫۳ تا ۰٫۱۱ بود. این نظرسنجی نشان داد که والدین برای گنجاندن موضوعات فردی خاص در آموزش جنسی مبتنی بر مدرسه نیز بالا بوده و از ۹۸٫۶٪ تا ۶۳٫۴٪ متغیر است. اکثر والدین همچنین احساس می‌کردند که آموزش جنسی مبتنی بر مدرسه باید از دوران راهنمایی یا
جنسی مبتنی بر مدرسه باید از دوران راهنمایی یا زودتر شروع شود. یک نظرسنجی در کالیفرنیا در سال ۲۰۰۶ از ۱۲۸۴ والدین کودکان مدرسه‌ای که به‌طور تصادفی با شماره‌گیری دیجیتالی انتخاب شده بودند، در مورد دیدگاه‌هایشان در مورد موضوعات مختلف در مورد آموزش جنسی مدرسه‌ای سؤال شد. وقتی در مورد اولویت برنامه درسی سؤال شد، ۸۹٪ از والدین به‌طور کلی آموزش جنسی جامع را به ۱۱٪ که برنامه درسی فقط پرهیز را ترجیح می‌دادند ترجیح دادند. در میان تمام مناطق مورد بررسی، ۸۷٪ - ۹۳٪ از والدین از CSE حمایت کردند. این نظرسنجی نشان داد که
از CSE حمایت کردند. این نظرسنجی نشان داد که ۶۴ درصد از ۱۱ درصد از پاسخ دهندگانی که از برنامه درسی فقط پرهیز حمایت می‌کردند، دلایل مطلق گرایانه مانند نگرانی‌های اخلاقی مبتنی بر خلوص را به عنوان مبنای ترجیح خود ذکر کردند. از حامیان CSE، ۹۴٪ حداقل یکی از سه دلیل زیر را ذکر کردند. «آنهایی که بر پیامدهای اعمال، اهمیت ارائه اطلاعات کامل، بر اجتناب ناپذیر بودن درگیر شدن نوجوانان در رابطه جنسی تمرکز کردند.» بودجه فدرال. بودجه فدرال سال مالی ۲۰۱۶. در سال مالی ۲۰۱۶، کنگره ۱۷۶ میلیون دلار بودجه فدرال برای برنامه‌های
کنگره ۱۷۶ میلیون دلار بودجه فدرال برای برنامه‌های آموزش جنسی که هم از نظر پزشکی دقیق و هم برای سن مناسب بودند، ارائه کرد. بودجه شامل انتشار لایحه بودجه همه‌جانبه در سال مالی ۲۰۱۶، قانون تخصیص تلفیقی در ۱۶ دسامبر ۲۰۱۵ است. لایحه Omnibus شامل ۱۰۱ میلیون دلار بودجه سطحی برای TPP، برنامه پیشگیری از بارداری نوجوانان از دفتر سلامت نوجوانان (OAH) است. بودجه ارزیابی در لایحه Omnibus سال مالی ۲۰۱۶ مانند سال مالی ۲۰۱۵، ۶٫۸ میلیون دلار باقی ماند. بخش مدرسه و بهداشت نوجوانان مرکز کنترل بیماری (DASH) با افزایش ۲ میلیون
مرکز کنترل بیماری (DASH) با افزایش ۲ میلیون دلاری نسبت به سطح بودجه سال قبل، بودجه ۳۳٫۱ میلیون دلاری را از بودجه فدرال دریافت کرد. ۷۵ میلیون دلار به برنامه آموزش مسئولیت شخصی، یک برنامه آموزشی فراگیر که اطلاعاتی در مورد پیشگیری از بارداری و پیشگیری از بارداری و بیماری‌های مقاربتی و پرهیز از بارداری ارائه می‌دهد، تأمین شد. در سال مالی ۲۰۱۶، ۸۵ میلیون دلار به برنامه‌های آموزش پرهیز از خودداری، از جمله دوبرابر کردن بودجه سالانه برای برنامه‌های "AOUM" به ۱۰ میلیون دلار، که ممکن است فقط به برنامه‌هایی اختصاص
دلار، که ممکن است فقط به برنامه‌هایی اختصاص یابد که فقط آموزش جنسی پرهیز را ترویج می‌کنند، و اهمیت پرهیز از هر نوع رفتار جنسی اختصاص داده شد. تماس تا زمان ازدواج، "(برای اطلاعات بیشتر به زیر عنوان AOUM مراجعه کنید)." کنگره همچنین ۷۵ میلیون دلار به برنامه آموزش پرهیز از Title V اختصاص داد، که شامل تعریف هشت ماده‌ای از آموزش صرفاً پرهیز است، و آموزش می‌دهد که صرف نظر از سن یا شرایط، جنسیت خارج از ازدواج منجر به "اثرات جسمی و روانی مضر" خواهد شد. " بودجه پیشنهادی سال مالی ۲۰۱۷. "از ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۶:" در ۷ ژوئیه
سال مالی ۲۰۱۷. "از ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۶:" در ۷ ژوئیه ۲۰۱۶، کمیته فرعی خانه تخصیص کار، بهداشت و خدمات انسانی و آموزش (LHHS) پیش نویس بودجه فدرال خود را تصویب کرد که برنامه TPP را حذف کرد که در سال مالی ۲۰۱۶ با بودجه ۱۰۱ میلیون دلار و عنوان X تأمین شد. برنامه تنظیم خانواده که در سال مالی ۲۰۱۶ به مبلغ ۲۸۶٫۵ میلیون دلار تأمین شده است. در نسخه LHHS از لایحه، این برنامه‌ها باید با ۲۰ میلیون دلار ارائه شده به «جلوگیری از خطر جنسی» یا برنامه کمک هزینه تحصیل پرهیز جایگزین شود. برنامه پیشگیری از بارداری نوجوانان از زمان
شود. برنامه پیشگیری از بارداری نوجوانان از زمان اجرای آن در سال ۲۰۱۰ به کاهش موفقیت‌آمیز ۳۵ درصدی در میزان بارداری نوجوانان کمک کرده است، که بیش از دو برابر کاهش نرخ بارداری نوجوانان نسبت به سایر برنامه‌های آموزش جنسی در ایالات متحده است. سنا نسخه خود از این لایحه را پیشنهاد کرد که یک ماه قبل بودجه ای را برای برنامه‌ریزی خانواده TPP و Title X ارائه می‌کرد. لایحه سنا شامل ۱۵ میلیون دلار بودجه برای برنامه کمک هزینه تحصیلی رقابتی پرهیز و ۵ میلیون دلار افزایش بودجه در سال مالی ۲۰۱۶ بود، در مقابل پیشنهاد LHHS
بودجه در سال مالی ۲۰۱۶ بود، در مقابل پیشنهاد LHHS 20 میلیون دلار برای برنامه کمک هزینه تحصیلی رقابتی پرهیز و افزایش ۱۰ میلیون دلاری نسبت به سال مالی ۲۰۱۶. از ۱۱ ژوئیه ۲۰۱۶، مجلس مهلتی برای تصمیم‌گیری در مورد اینکه آیا لایحه به‌طور رسمی تصویب می‌شود و بودجه TPP و برنامه Family X را قطع می‌کند یا نسخه سنا از این لایحه را بررسی می‌کند، منتشر نکرده است. تغییر سیاست بودجه فدرال در سال ۲۰۱۰. در سال ۲۰۱۰، کنگره دو برنامه فدرال را که بودجه آموزش فقط پرهیز را تأمین می‌کردند، حذف کرد. زندگی خانوادگی نوجوانان (AFL)
می‌کردند، حذف کرد. زندگی خانوادگی نوجوانان (AFL) برنامه پیشگیری و برنامه آموزش پرهیز مبتنی بر جامعه (CBAE). به ترتیب ۱۳ میلیون دلار و ۹۹ میلیون دلار در سال، برای مجموع ۱۱۲ میلیون دلار در سال. برنامه CBAE در قانون تخصیص تلفیقی سال مالی ۲۰۱۰ با بودجه ۱۱۴٫۵ میلیون دلاری که شامل ۷۵ میلیون دلار است برای "تکرار برنامه‌هایی که از طریق ارزیابی دقیق برای کاهش بارداری نوجوانان یا عوامل خطر زمینه ای یا مرتبط با آن به اثبات رسیده‌اند، جایگزین شد. pot (25 میلیون دلار) برای توسعه استراتژی‌های نوآورانه‌ای در نظر گرفته
برای توسعه استراتژی‌های نوآورانه‌ای در نظر گرفته شده است که حداقل تا حدودی وعده داده است، و ۱۴٫۵ میلیون دلار اضافی برای آموزش، کمک‌های فنی، ارزیابی، اطلاع‌رسانی و فعالیت‌های اضافی حمایت از برنامه در نظر گرفته شده است. در همان سال، دو برنامه جدید آموزش جنسی مبتنی بر شواهد آغاز شد. برنامه آموزش مسئولیت شخصی (PREP), و ابتکار پیشگیری از بارداری نوجوانان (TPP). به ترتیب ۵۵ میلیون دلار و ۱۰۰ میلیون دلار، در مجموع ۱۵۵ میلیون دلار در سال. بودجه برای عنوان پنجم، بخش ۵۱۰ آموزش فقط پرهیز در سال ۲۰۰۹ منقضی شده بود،
۵۱۰ آموزش فقط پرهیز در سال ۲۰۰۹ منقضی شده بود، اما با ماده ای در قانون اصلاحات مراقبت‌های بهداشتی ۲۰۱۰ توسط سناتور اورین هچ دوباره برقرار شد. اگرچه این بودجه ۵۰ میلیون دلار در سال است، اما به نظر می‌رسد تنها ۳۳ میلیون دلار در واقع اعطا شده است. از بهار ۲۰۱۶، در اجرای بودجه فدرال در سطح ایالتی، ایالتی، ناحیه و هیئت مدیره مدرسه تعیین و تخصیص می‌یابد. در سال ۲۰۱۴، CDC مطالعه‌ای با عنوان «سیاست‌ها و شیوه‌های بهداشت مدرسه» انجام داد که نشان داد، به‌طور متوسط، مدارس به ارائه تقریباً ۶٫۲ ساعت آموزش در مورد
مدارس به ارائه تقریباً ۶٫۲ ساعت آموزش در مورد تمایلات جنسی انسان، با ۴ ساعت یا کمتر اطلاعات در مورد بیماری‌های مقاربتی، HIV و پیشگیری از بارداری نیاز دارند. A.O.U.M. "A.O.U.M" مخفف "فقط خودداری تا ازدواج" است. A.O.U.M یک سیاست با بودجه فدرال برای آموزش جنسی است که در دهه ۱۹۹۰ به عنوان بخشی از اصلاحات رفاهی، تا حدی در واکنش به رشد و توسعه برنامه‌های آموزشی جنسی و HIV در نوجوانان در دهه‌های ۱۹۶۰، ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ ایجاد شد. تحقیقات عمیق نشان داده است که سیاست A.O.U.M تأثیر کمی بر جلوگیری از مشارکت دانش‌آموزان در
تأثیر کمی بر جلوگیری از مشارکت دانش‌آموزان در فعالیت جنسی دارد، در کاهش «رفتارهای مخاطره آمیز جنسی» بی‌اثر است و در بهبود نتایج بهداشتی ناشی از افزایش استفاده از روش‌های پیشگیری از بارداری و کاهش میزان بارداری نوجوانان ناکام است. علیرغم عدم کارایی، کنگره ایالات متحده به تأمین مالی A.O.U.M ادامه داده است و بودجه را به ۸۵ میلیون دلار در سال در سال مالی ۲۰۱۶ افزایش داده است. پرزیدنت باراک اوباما به دلیل «۱۰ سال مخالفت و نگرانی متخصصان پزشکی و بهداشت عمومی، مربیان مسائل جنسی و جامعه حقوق بشر مبنی بر اینکه
مربیان مسائل جنسی و جامعه حقوق بشر مبنی بر اینکه A.O.U.M اطلاعات مربوط به کاندوم و پیشگیری از بارداری را مخفی می‌کند، ایدئولوژی‌های مذهبی و کلیشه‌های جنسیتی را ترویج می‌کند و انگ می‌کند، تلاش ناموفقی برای پایان دادن به A.O.U.M داشت. نوجوانان با هویت جنسی غیر هترونرماتیک.» بحث‌های تربیت جنسی. «مناظره‌های آموزش جنسی» که توسط نانسی کندال ابداع شده است، به مکالمه دوتایی کنونی پیرامون آموزش جنسی در ایالات متحده اشاره دارد. این دو طرف که ظاهراً در تقابل مستقیم با یکدیگر قرار دارند، معمولاً به عنوان «فقط پرهیز در
یکدیگر قرار دارند، معمولاً به عنوان «فقط پرهیز در مقابل آموزش جنسی جامع» شناخته می‌شوند. به گفته کندال، این بحث عمدتاً مربوط به این است که کدام سبک تدریس برای نوجوانان در مدارس خصوصی و دولتی «مؤثر» و «مناسب» است. بحث خود شامل این است که هر یک از طرفین به‌طور مستمر از طرف دیگر به دلیل کاهش ندادن میزان حاملگی‌های برنامه‌ریزی نشده، انتقال بیماری‌های مقاربتی و به تعویق انداختن اولین فعالیت جنسی در دانش آموزان انتقاد می‌کنند. این انتقادات عموماً در قالب مطالعات انجام شده یا حمایت شده توسط مدافعان صرفاً پرهیز یا
شده یا حمایت شده توسط مدافعان صرفاً پرهیز یا جامع، با این هدف که یک بار برای همیشه طرف مقابل را به آموزش ناکارآمد محکوم کنند، پرداخته می‌شود. بحث‌های تربیت جنسی به عنوان عامل اصلی نارسایی بیشتر برنامه‌های درسی فعلی مورد انتقاد قرار گرفته است. این برنامه‌های درسی به جای آموزش در مورد مولفه‌های احساسی تمایلات جنسی، اکثریت مطالب خود را صرف وسواس در مورد پیشگیری از بیماری‌های مقاربتی و بارداری نوجوانان می‌کنند. این مؤلفه‌های عاطفی شامل موضوعات رضایت، لذت، عشق و تکنیک‌های گفتگوی سازنده است، اما محدود به آنها
و تکنیک‌های گفتگوی سازنده است، اما محدود به آنها نیست. کندال بیان می‌کند که در میان عوامل دیگر، بحث‌ها تأثیرات مخربی بر تجربیات معلمان و دانش آموزان در کلاس درس آموزش جنسی دارد. چرخه بحث‌های آموزش جنسی (تلاش‌های به ظاهر بی‌پایان برای رد روش «دیگری») در حال حاضر کانون توجه حوزه آموزش جنسی است و ایجاد و انتشار مطالب بالقوه غنی‌کننده را کند می‌کند. آموزش جامع جنسی. مطالعه‌ای که در سال ۲۰۰۲ توسط انجام شد نشان داد که ۵۸ درصد از مدیران مدارس متوسطه برنامه درسی آموزش جنسی خود را توصیف می‌کنند. انجمن روان‌شناسی
آموزش جنسی خود را توصیف می‌کنند. انجمن روان‌شناسی آمریکا، انجمن پزشکی آمریکا، , آکادمی اطفال آمریکا، , انجمن پزشکی نوجوانان و همگی حمایت رسمی از آموزش جامع جنسی را اعلام کرده‌اند. برنامه‌های درسی جامع آموزش جنسی برای کاهش بیماری‌های مقاربتی و بارداری‌های خارج از ازدواج یا نوجوانان در نظر گرفته شده است. با توجه به پاسخ‌های نوظهور ۲۰۰۷: یافته‌های پژوهشی در مورد برنامه‌های کاهش بارداری نوجوانان و بیماری‌های مقاربتی توسط داگلاس کربی، دکترا، «مجموعه بزرگی از تحقیقات ارزیابی به وضوح نشان می‌دهد که برنامه‌های
تحقیقات ارزیابی به وضوح نشان می‌دهد که برنامه‌های آموزشی جنسی و اچ‌آی‌وی که در این بررسی گنجانده شده‌اند، باعث افزایش جنسی نمی‌شوند. فعالیت - آنها شروع رابطه جنسی را تسریع نمی‌کنند، دفعات رابطه جنسی را افزایش نمی‌دهند و تعداد شرکای جنسی را افزایش نمی‌دهند. پروژه آینده آموزش جنسی (FoSE) در ژوئیه ۲۰۰۷ آغاز شد، زمانی که کارکنان ، پاسخ و شورای اطلاعات و آموزش جنسی ایالات متحده () برای اولین بار برای بحث در مورد آینده آموزش جنسی در ایالات متحده ملاقات کردند. در آن زمان، هر سازمانی به آینده‌ای بدون بودجه فدرال
آن زمان، هر سازمانی به آینده‌ای بدون بودجه فدرال پرهیز فقط تا زمان ازدواج نگاه می‌کرد و به‌طور همزمان در حال بررسی این سؤال بود که چگونه می‌توان آموزش جامع جنسی را در مدارس به بهترین نحو پیش برد. در مه ۲۰۰۸، Advocates, Answer و SIECUS این بحث‌ها را با بودجه ، و بنیاد گروو رسمیت دادند و پروژه FoSE راه اندازی شد. هدف از این پروژه ایجاد گفتگوی ملی در مورد آینده آموزش جنسی و ترویج نهادینه سازی آموزش جامع جنسی در است. جسیکا فیلدز در کتاب «آموزش جنسی در ایالات متحده: ایده‌های فرهنگی مشترک بر سر یک شکاف سیاسی»
متحده: ایده‌های فرهنگی مشترک بر سر یک شکاف سیاسی» بحث می‌کند که آموزش جنسی به دنبال تغییر رفتار است و معتقد است که بیان آن با عبارات خاص می‌تواند شفاف و خنثی باشد. در قلب بحث‌های جنسی، تمرین و آموزش جنسی، یک رابطه پایدار، منطقی و بدون ابهام بین دانش و رفتار نهفته است. طرفداران این رویکرد استدلال می‌کنند که رفتار جنسی پس از بلوغ یک امر مسلم است، و بنابراین ارائه اطلاعات در مورد خطرات و چگونگی به حداقل رساندن آنها بسیار مهم است. آنها معتقدند که صرفاً پرهیز از رابطه جنسی و اخلاقی سازی محافظه کارانه فقط دانش
رابطه جنسی و اخلاقی سازی محافظه کارانه فقط دانش آموزان را بیگانه می‌کند و در نتیجه پیام را ضعیف می‌کند. هنگامی که اطلاعاتی در مورد خطر، پیشگیری و رفتار مسئولانه ارائه می‌شود، تصمیم‌گیری سالم را در جوانان ارتقا می‌دهد. گزارشی که توسط وزارت بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده آمریکا منتشر شده است نشان می‌دهد «مستقیم‌ترین و واضح‌ترین یافته این است که آموزش جنسی باعث نمی‌شود نوجوانان رابطه جنسی را آغاز کنند، در حالی که در غیر این صورت این کار را نمی‌کردند.» همین گزارش همچنین دریافت که: برنامه‌های درسی جامع
همین گزارش همچنین دریافت که: برنامه‌های درسی جامع آموزش جنسی، داده‌های پزشکی را ارائه می‌دهد که به شیوه ای مناسب سن ارائه شده است. طیف گسترده‌ای از موضوعات در این برنامه‌ها پوشش داده می‌شود که شامل پرهیز، پیشگیری از بارداری، روابط، تمایلات جنسی و پیشگیری از بیماری (Siecus) می‌شود. تمرکز اصلی بر آموزش جوانان است تا بتوانند در مورد فعالیت جنسی و سلامت خود تصمیمی آگاهانه بگیرند. تقریباً ۲/۳ از ۴۸ برنامه جامعی که از پرهیز و استفاده از کاندوم و داروهای ضدبارداری برای نوجوانان فعال جنسی حمایت می‌کردند، اثرات
برای نوجوانان فعال جنسی حمایت می‌کردند، اثرات مثبتی را نشان دادند. با توجه به پاسخ‌های نوظهور ۲۰۰۷: یافته‌های تحقیق در مورد برنامه‌های کاهش بارداری نوجوانان و بیماری‌های مقاربتی توسط داگلاس کربی، دکتری، «بیش از ۴۰ درصد از برنامه‌ها شروع رابطه جنسی را به تأخیر انداخت، تعداد شرکای جنسی را کاهش داد و کاندوم را افزایش داد. یا استفاده از داروهای ضدبارداری؛ تقریباً ۳۰ درصد دفعات رابطه جنسی (از جمله بازگشت به پرهیز) را کاهش داد. و بیش از ۶۰ درصد رابطه جنسی محافظت نشده را کاهش داد. مطالعات نشان داده‌اند که
محافظت نشده را کاهش داد. مطالعات نشان داده‌اند که برنامه‌های جامع برای جمعیت جوان در سراسر طیف کار می‌کند. افراد بی تجربه، با تجربه، مرد، زن، اکثریت اقوام و جوامع مختلف همه از این نوع برنامه درسی بهره‌مند شدند. با این حال، برخلاف همتای خود، برنامه‌های جامع آموزش جنسی به دلیل قوانینی که علیه آموزش جوانان در مورد پیشگیری از بارداری وجود دارد، واجد شرایط دریافت بودجه فدرال نیستند. قانون پیشنهادی آموزش مسئولانه دربارهٔ زندگی ( و ) بودجه فدرال را برای برنامه‌های آموزش جنسی جامع که شامل اطلاعاتی در مورد پرهیز و
آموزش جنسی جامع که شامل اطلاعاتی در مورد پرهیز و پیشگیری از بارداری و کاندوم است، فراهم می‌کند. از ۲ تا ۶ نوامبر ۲۰۱۳، انجمن بهداشت عمومی آمریکا جلسه ای را در بوستون، MA در مورد یک روش آموزشی جدید انقلابی در رابطه با آموزش جنسی برگزار خواهد کرد. این برنامه در سال ۲۰۰۸ در لس آنجلس توسط مرکز بهداشت جهانی هنر و دانشگاه UCLA و مدارس دولتی لس آنجلس توسعه یافت. شناخته شده به عنوان Sex or Sex-Ed Squads)، توصیفات افراد HIV مثبت، و یک جلسه مذاکره تعاملی کاندوم." ارائه در نوامبر برای جلب حمایت از این ایده است که این
در نوامبر برای جلب حمایت از این ایده است که این رویکردهای مبتنی بر هنر ابزاری توانمند برای آموزش در حوزه بهداشت عمومی هستند آموزش جنسی فقط پرهیز. آموزش جنسی فقط پرهیز، که به آن «فقط پرهیز تا زمان ازدواج» (AOUM) نیز گفته می‌شود، رویکردی است که بر پرهیز جنسی قبل از ازدواج به استثنای سایر انواع آموزش‌های بهداشت جنسی و باروری، به‌ویژه در مورد پیشگیری از بارداری تأکید می‌کند. و رابطه جنسی ایمن به نوجوانان توصیه می‌شود تا قبل از ازدواج از نظر جنسی پرهیز کنند و اطلاعاتی در مورد پیشگیری از بارداری در اختیار آنها
در مورد پیشگیری از بارداری در اختیار آنها قرار نمی‌گیرد. آموزش صرفاً پرهیز از دهه ۱۹۸۰ با قانون زندگی خانوادگی نوجوانان کنگره آغاز شد که جوانان را در ایالات متحده تشویق می‌کرد تا قبل از بزرگسالی و ازدواج از رابطه جنسی خودداری کنند. نفوذ آموزش صرفاً پرهیز عمدتاً توسط ایده‌آل‌های مسیحی غیرقانونی دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ ایجاد شد که می‌خواست مدارس دولتی بر آموزه‌های کتاب مقدس تمرکز کنند. این راه خاص برای آموزش جنسی با این ایده که آموزش جنسی که بر سلامت باروری متمرکز است (به عنوان مثال کاندوم، کنترل بارداری
متمرکز است (به عنوان مثال کاندوم، کنترل بارداری هورمونی) نگرش سریع و شل را در مورد رابطه جنسی نوجوانان ترویج می‌کند، اهمیت بیشتری پیدا کرد. برخلاف ارائه منابع برای نوجوانان برای شرکت در فعالیت جنسی، جنبش فقط پرهیز عمدتاً بر راه‌هایی برای اجتناب از فشار جنسی و بیان مزایای درک شده از پرهیز تمرکز داشت. در حال حاضر، سی و هشت ایالت از پنجاه ایالت، آموزش جنسی ارائه می‌دهند و سی و هشت ایالت از این سی و هشت ایالت، حداقل تا پایان دوره نوجوانی دانش آموز، بر پرهیز از خودداری تمرکز دارند، حتی برخی از آنها پرهیز از
از خودداری تمرکز دارند، حتی برخی از آنها پرهیز از فعالیت جنسی تا زمان ازدواج را ترویج می‌کنند. از نظر قانونی، آموزش صرفاً امتناع در اواخر دهه ۱۹۸۰ با پرونده دادگاه عالی "Bowen V. Kendrick تغییر کرد." در "Bowen V. Kendrick،" دادگاه باید تصمیم می‌گرفت که آیا اولین متمم نقض قانون زندگی خانوادگی نوجوانان وجود دارد یا خیر تا از سازمان‌های مذهبی و دولتی مختلف برای دریافت بودجه برای ادامه پیام خود بخواهد. دادگاه تصمیم گرفت که هیچ تخلفی وجود نداشته باشد و مانع بزرگی را برای جنبش حامی پرهیز از بین برد. علاوه بر
را برای جنبش حامی پرهیز از بین برد. علاوه بر این، تنها در دهه ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۰ که در آن ایدز/HIV افزایش یافت، فقط آموزش پرهیز توجه گسترده‌ای را به خود جلب کرد. مردم می‌دانستند که چیست و چه موعظه می‌کند. فقط پرهیز و آموزش جنسی نقش بزرگ و در عین حال بحث‌برانگیزی در پیامدهای سلامت جنسی جوانان دارد. این تا حد زیادی بر خطر بارداری نوجوانان و همچنین بیماری‌های مقاربتی تأثیر می‌گذارد. فقط پرهیز - آموزش تا حد زیادی مخالف استفاده از داروهای ضدبارداری است و ایده عدم داشتن رابطه جنسی خارج از ازدواج را ترویج می‌کند. هر
رابطه جنسی خارج از ازدواج را ترویج می‌کند. هر نوع بحثی که در آن دربارهٔ سلامت جنسی یا روابط سالم صحبت می‌شود، حذف می‌شود. رابطه جنسی قبل از ازدواج غیراخلاقی تلقی می‌شود و اطمینان حاصل می‌کند که پیام آنها برای مخاطبان جوان تر، کسانی که در حال حاضر شروع به فعالیت جنسی کرده‌اند، آشکار و واضح است. این به نوجوانان می‌آموزد که شرکت نکردن در هیچ نوع فعالیت جنسی تا زمان ازدواج تنها راه اخلاقی و مطمئن برای رفتن به عنوان رابطه جنسی قبل از ازدواج غیراخلاقی تلقی می‌شود. بسیاری از مردم معتقدند که این درست است زیرا از
بسیاری از مردم معتقدند که این درست است زیرا از هر نوع بارداری غیرمنتظره جلوگیری می‌کند. افراد دیگر استدلال می‌کنند که این بر اساس اعتقادات مذهبی است تا شواهد علمی. علاوه بر این، آنها معتقدند که اطلاعات نادرستی را ارائه می‌دهد و ترویج می‌کند که سلامت کلی جنسی نوجوانان را کاهش می‌دهد. تحقیقات نشان داده است که آموزش‌های پیشگیری از بارداری با افزایش خطر فعالیت جنسی نوجوانان ارتباطی ندارد. فقط برنامه‌های پرهیز نشان داده شد که فعالیت جنسی را به تأخیر نمی‌اندازد. از سوی دیگر نشان داده شده است که رفتارهای مخاطره
از سوی دیگر نشان داده شده است که رفتارهای مخاطره آمیز با توجه به اینکه در آموزه‌های آن مورد تأکید قرار گرفته کاهش می‌یابد. علاوه بر این، در مقاله "فقط پرهیز و آموزش جنسی جامع و شروع فعالیت جنسی و بارداری نوجوان" نشان می‌دهد که نوجوانانی که آموزش جنسی دریافت کرده‌اند به‌طور قابل توجهی کمتر از آنهایی که آموزش جنسی رسمی دریافت نکرده‌اند احتمال بارداری نوجوانان را گزارش می‌کنند. نتیجه‌گیری شد که آموزه‌های مربوط به پیشگیری از بارداری با افزایش خطر فعالیت جنسی نوجوانان یا STD ارتباطی ندارد. نوجوانانی که آموزش
نوجوانان یا STD ارتباطی ندارد. نوجوانانی که آموزش جنسی دریافت می‌کنند، خطر بارداری کمتری داشتند و تمایل کمتری برای انجام رفتارهای پرخطر داشتند. آموزش فقط پرهیز با لایحه "" مرتبط است زیرا هر دو موضوع بحث‌برانگیز مربوط به آموزش جنسی در ایالات متحده هستند. به نظر می‌رسد رویکردهای آنها سکوت را ترجیح می‌دهند، زیرا تمایل دارند از بحث و آموزش جامع آموزش جنسی اجتناب کنند. هر دوی آنها در ارائه آموزش به جوانان در مورد بدن و تمایلات جنسی خود کوتاهی می‌کنند. دولت ایالات متحده از طریق بودجه مستقیم و مشوق‌های کمک هزینه
متحده از طریق بودجه مستقیم و مشوق‌های کمک هزینه مشابه، بیش از ۱٫۵ میلیارد دلار را به برنامه‌های آموزشی صرفاً پرهیز بین سال‌های ۱۹۹۶ تا ۲۰۱۰ هدایت کرد. در سال ۱۹۹۶، دولت فدرال ماده‌ای را به قانون اصلاح رفاه ملحق کرد که برنامه‌ای از کمک‌های بلاعوض ویژه به ایالت‌ها را برای برنامه‌های پرهیز تا زمان ازدواج ایجاد می‌کرد. برنامه، عنوان V، § ۵۱۰ (ب) قانون تأمین اجتماعی (اکنون به عنوان تدوین شده است.)، معمولاً به عنوان عنوان V شناخته می‌شود. شرایط بسیار خاصی را برای دریافت کنندگان کمک هزینه ایجاد می‌کند. بر اساس
دریافت کنندگان کمک هزینه ایجاد می‌کند. بر اساس این قانون، اصطلاح «آموزش پرهیز» به معنای برنامه آموزشی یا انگیزشی است که: برنامه‌هایی که با عنوان V تأمین می‌شد اجازه حمایت یا بحث در مورد روش‌های پیشگیری از بارداری را نداشتند مگر اینکه بر میزان شکست آنها تأکید کنند. در سال ۲۰۰۰، دولت فدرال برنامه بزرگ دیگری را برای تأمین مالی آموزش پرهیز از خود به نام آموزش پرهیز مبتنی بر جامعه (CBAE) آغاز کرد. CBAE با اعطای ۱۱۵ میلیون دلار برای سال مالی ۲۰۰۶، به بزرگ‌ترین منبع تأمین مالی فدرال تبدیل شد. جوایز CBAE دولت‌های
تأمین مالی فدرال تبدیل شد. جوایز CBAE دولت‌های ایالتی را دور می‌زند و کمک‌های مالی فدرال را مستقیماً به سازمان‌های ایالتی و محلی ارائه می‌دهد که برنامه‌های آموزشی فقط پرهیز از خودداری ارائه می‌دهند. بسیاری از این دریافت کنندگان کمک هزینه، سازمان‌های غیرانتفاعی مذهبی یا کوچک هستند، از جمله ، که از کمک‌های مالی خود برای ارائه برنامه‌ها و خدمات فقط پرهیز در مدارس دولتی و خصوصی محلی و به گروه‌های اجتماعی استفاده می‌کنند. در سال ۲۰۱۰، دولت اوباما و کنگره دو برنامه فدرال صرفاً پرهیز از خودداری را حذف کردند -
فدرال صرفاً پرهیز از خودداری را حذف کردند - برنامه کمک هزینه آموزش پرهیز مبتنی بر جامعه (CBAE) و برنامه پیشگیری از (AFLA). برنامه Title V تنها برنامه آموزش پرهیز فدرال است. شواهد اثربخشی A.O.U.M. در حالی که آموزش جنسی صرفاً خودداری یک موضوع بحث‌برانگیز است، این واقعیت که خودداری کامل (حتی در دوران ازدواج) مؤثرترین اقدام پیشگیرانه در برابر بارداری و عفونت‌های مقاربتی است هرگز مورد بحث قرار نگرفته است. آنچه مورد مناقشه است این است که آیا آموزش جنسی صرفاً پرهیز واقعاً موفق به افزایش پرهیز می‌شود یا خیر.
پرهیز واقعاً موفق به افزایش پرهیز می‌شود یا خیر. تحلیل‌های مختلف نشان می‌دهد که برنامه‌های مبتنی بر پرهیز تأثیر کمی بر سن شروع جنسی، تعداد شرکای جنسی، یا میزان پرهیز، استفاده از کاندوم، رابطه جنسی واژینال، بارداری یا بیماری‌های مقاربتی ندارند. تحقیقات عمیق نشان داده است که سیاست A.O.U.M تأثیر کمی بر جلوگیری از مشارکت دانش‌آموزان در فعالیت‌های جنسی دارد، در کاهش «رفتارهای مخاطره آمیز جنسی» بی‌اثر است و در بهبود نتایج سلامت ناشی از افزایش استفاده از روش‌های پیشگیری از بارداری و کاهش نرخ بارداری نوجوانان
پیشگیری از بارداری و کاهش نرخ بارداری نوجوانان ناکام است. علیرغم عدم کارایی، کنگره ایالات متحده به تأمین مالی A.O.U.M ادامه داده است و بودجه را به ۸۵ میلیون دلار در سال در سال مالی ۲۰۱۶ افزایش داده است. پرزیدنت باراک اوباما به دلیل «۱۰ سال مخالفت و نگرانی متخصصان پزشکی و بهداشت عمومی، مربیان مسائل جنسی و جامعه حقوق بشر مبنی بر اینکه A.O.U.M اطلاعات مربوط به کاندوم و پیشگیری از بارداری را مخفی می‌کند، ایدئولوژی‌های مذهبی و کلیشه‌های جنسیتی را ترویج می‌کند و رفتار تبعیض آمیزی علیه نوجوانان با هویت جنسی غیر
رفتار تبعیض آمیزی علیه نوجوانان با هویت جنسی غیر هترونرماتیک دارد، تلاش ناموفقی برای پایان دادن به A.O.U.M داشت.» انتقاد از آموزش جنسی فقط پرهیز در کنگره ایالات متحده. دو مطالعه عمده توسط کنگره، حجم انتقادات پیرامون آموزش صرفاً پرهیز را افزایش داده است. در سال ۲۰۰۴، هنری واکسمن، نماینده کنگره ایالات متحده از کالیفرنیا، گزارشی را منتشر کرد که چندین نمونه از اطلاعات نادرست را در برنامه‌های آموزش جنسی که صرفاً با بودجه فدرال تأمین می‌شود، ارائه می‌دهد. این گزارش ادعای کسانی را تقویت کرد که استدلال می‌کردند
ادعای کسانی را تقویت کرد که استدلال می‌کردند برنامه‌های صرفاً پرهیز، نوجوانان را از اطلاعات انتقادی در مورد تمایلات جنسی محروم می‌کند. خطاهای ادعا شده عبارتند از: از میان ۱۳ برنامه دریافت کمک هزینه که در مطالعه ۲۰۰۴ مورد بررسی قرار گرفت، تنها دو برنامه فاقد "خطاها و تحریفات عمده" عبارت بودند از "مدیریت فشارهای جنسی" و "مدیریت فشارها قبل از ازدواج" که هر کدام توسط پنج دریافت کننده کمک هزینه استفاده شد و آنها را به دو مورد از کمترین‌ها تبدیل کرد. برنامه‌های پرکاربرد در مطالعه به استثنای برنامه "FACTS"، که
پرکاربرد در مطالعه به استثنای برنامه "FACTS"، که توسط ۵ اعطاکننده نیز استفاده می‌شود، برنامه‌هایی که حاوی خطاهای جدی هستند، به‌طور گسترده‌تری مورد استفاده قرار گرفتند، از ۷ دریافت کننده کمک هزینه (برنامه‌های "Navigator" و "Why KNOw") تا ۳۲ دریافت‌کننده ("انتخاب بهترین زندگی") برنامه). سه مورد از پنج برنامه برتر پرکاربرد، از جمله دو مورد برتر، نسخه‌های استفاده شده از یک کتاب درسی، "انتخاب بهترین"، از ۲۰۰۳ ("انتخاب بهترین زندگی") یا ۲۰۰۱ ("انتخاب بهترین مسیر" - دومین برنامه پرکاربرد با ۲۸ دریافت کننده کمک
- دومین برنامه پرکاربرد با ۲۸ دریافت کننده کمک هزینه - و "انتخاب بهترین راه"، پنجمین برنامه پرکاربرد با ۱۱ جایزه). در سال ۲۰۰۷، مطالعه‌ای به دستور کنگره نشان داد که دانش‌آموزان دبیرستانی که در برنامه‌های آموزش جنسی صرفاً پرهیز از خودداری شرکت می‌کنند، به همان اندازه احتمال دارد که در سنین نوجوانی خود رابطه جنسی داشته باشند. از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۶، این مطالعه بیش از ۲۰۰۰ دانش آموز از سنین ۱۱ یا ۱۲ تا ۱۶ سالگی را مورد بررسی قرار داد. این مطالعه شامل دانش آموزانی بود که در یکی از چهار برنامه آموزش پرهیز شرکت
بود که در یکی از چهار برنامه آموزش پرهیز شرکت کرده بودند، و همچنین یک گروه کنترل که در چنین برنامه ای شرکت نکرده بودند. در سن ۱۶ سالگی، حدود نیمی از دانش‌آموزان هر گروه در برنامه فقط پرهیز و همچنین دانش‌آموزان گروه کنترل هنوز پرهیز داشتند. شرکت کنندگان در برنامه پرهیز که در طول دوره مطالعه ۷ ساله از نظر جنسی فعال شدند، گزارش کردند که تعداد شرکای جنسی مشابهی با همسالان خود داشتند. علاوه بر این، آنها برای اولین بار تقریباً در همان سن سایر دانش آموزان رابطه جنسی داشتند. این مطالعه همچنین نشان داد که
رابطه جنسی داشتند. این مطالعه همچنین نشان داد که دانش‌آموزانی که در برنامه‌های صرفاً پرهیز شرکت می‌کردند، به همان اندازه احتمال استفاده از روش‌های پیشگیری از بارداری در هنگام داشتن رابطه جنسی را داشتند. طرفداران آموزش فقط پرهیز مدعی هستند که این مطالعه بسیار محدود بوده است، زمانی که برنامه‌های درسی فقط پرهیز در مراحل ابتدایی خود بودند آغاز شد و سایر مطالعاتی را که اثرات مثبت نشان داده‌اند نادیده گرفتند. انتقادهای دیگر از آموزش جنسی فقط پرهیز شامل تأکید بر هنجارهای متعارف جنسیتی و دگرجنس گرایی و بیان، به