payamvha/North_RAG huggingface dataset:
RFC یوکاریوتهایی مانند مخمر، موش، مگس سرکه، تیموس گاوی، انسان، برنج و گیاه آرابیدوپسیس، همگی دارای پنج زیرواحد هستند. ژن‌هایی مانند 13q12.3-q13و 3q27 و p140 [RFC1], p40[RFC2], p38[RFC3], p37[RFC4],p36 [RFC5] روی قطعاتی از کروموزوم‌های انسان مربوط به زیرواحدهای این فاکتور هستند. جعبه‌های RFC (1 تا ۸) توالی‌هایی از آمینواسید هستند که در فاکتور همانندسازی C انسانی یافت می‌شوند. زیرواحد RFC1 بزرگ‌ترین زیرواحد است که هشت جعبه RFC دارد. دیگر زیرواحدهای RFCهمچنین حاوی هفت جعبه RFC می‌باشند. RFC box 1 حاوی توالی
حاوی هفت جعبه RFC می‌باشند. RFC box 1 حاوی توالی ۹۰ آمینواسیدی است در حالیکه RFC box 2 زیرواحدی محافظت شده از لحاظ توالی است. RFC box 3 شامل یک لوپ متصل شده به فسفات است. RFC box 5 دومین جعبه محافظت شده در این فاکتور همانندسازی می‌باشد. عملکرد فیزیولوژیکی RFC در انسان. RFC در حفاظت و نگهداری از تلومرها، همانندسازی DNA هسته‌ای، ترمیم نابرابر DNA و ترمیم برش نوکلئوتید (NER) دخیل است. فاکتور همانندسازی C یک فاکتور پشتیبان ضروری برای DNAپلیمرازهاست و در حضور ATP، فاکتور RFC می‌تواند آنتی‌ژن هسته ای سلول در حال
فاکتور RFC می‌تواند آنتی‌ژن هسته ای سلول در حال تکثیر (PCNA) و DNAپلیمراز را بارگیری کرده و کمپلکس DAN-RFC-PCNA-DNApolymerase را تشکیل دهد که موجب ماندگاری و افزایش توان همانندسازی می‌شود. پروتئین RFC بعنوان یک نقطه وارسی یا Checkpoint برای همانندسازی DNA عمل می‌کند و فرایندهای ترمیمی مختلف (NER و MMR) را آغاز می‌کند. زیرواحد RFC1 یک ناحیه اتصالی دارد که به PCNA متصل می‌شود که همچنین با سندروم هوچینسون گیلفورد پروژریا (HGPS) مرتبط است. RFC با کمک به استیله کردن لیزین ۵۶ از هیستون H3 از فروپاشی چنگال
کردن لیزین ۵۶ از هیستون H3 از فروپاشی چنگال همانندسازی متوقف شده و در نتیجه مرگ سلولی، جلوگیری می‌کند. زیرواحد RFC2 می‌تواند PCNA را در حین همانندسازی روی کروماتین سوار کرده و همچنین در فرآیندهای ترمیم و نقاط وارسی چرخه سلولی نقش دارد. پروتئین RFC به عنوان نقطه بازرسی. جهت به حداقل رساندن جهش‌های ژنتیکی سلول‌های سوماتیک، مکانیزم نقاط بازرسی باعث می‌شود که چرخه سلولی در هر مرحله ای که آسیب به DNA یا هر ساختار سلولی وارد شود، متوقف شده و این توقف تا زمانیکه مشکل برطرف نشود، حفظ می‌گردد. RFC5 و RFC2 در نقاط
مشکل برطرف نشود، حفظ می‌گردد. RFC5 و RFC2 در نقاط بازرسی آسیب DNA و همانندسازی آن دخیل هستند. به نظر می‌رسد که پروتئین‌های RFC جهت انتقال سیگنال‌ها برای گذر از مراحل چرخه سلولی و مخصوصاً G2/M مهم هستند.
مافیا! یا مافیای جین آستن! فیلمی محصول سال ۱۹۹۸ و به کارگردانی جیم آبراهامز است. در این فیلم بازیگرانی همچون جی مهر، لوید بریجز، المپیا دوکاکیس، کریستینا اپل‌گیت، بیلی برک، لوئیس ماندیلور، جیسون فوکس، پاملا گیدلی، سوفیا میلوس، جو ویترلی، تونی لو بیانکو، وینسنت پاستوره، ماریسول نیکولز، کارول سوزی، گرگوری سیرا و کاترین لوید برنس ایفای نقش کرده‌اند. این فیلم نقیضه مجوعه فیلم‌های پدرخوانده به کارگردانی فراسیس فورد کاپولا، و برخی فیلم‌های مافیایی دیگر مانند کازینو به کارگردانی مارتین اسکورسیزی است. همچنین به
به کارگردانی مارتین اسکورسیزی است. همچنین به فیلم‌های دیگری مانند فارست گامپ نیز اشاره می‌کند.
داگ‌هاوس رکوردز () یک ناشر موسیقی آمریکایی مستقر در نیویورک است که در سال ۱۹۸۷ تأسیس شده است.
رینو انترتینمنت () یک ناشر موسیقی آمریکایی مستقر در لس آنجلس، کالیفرنیا است که در سال ۱۹۸۷ تأسیس شده است. رینو انترتینمنت اکنون بخش کاتالوگ گروه موسیقی وارنر است.
اوگوستن روبسپیر (; – ) یا روبسپیر جوان سیاست‌مدار و حقوقدان اهل فرانسه بود. وی برادر کوچکتر ماکسیمیلیان روبسپیر رهبر انقلاب فرانسه بود و از سال ۱۷۹۲ تا ۱۷۹۴ عضو کنوانسیون ملی فرانسه بود. روبسپیر در ۲۷ ژوئیه ۱۷۹۴ به‌همراه برادرش و ۲۰ نفر دیگر دستگیر و توسط دادگاه انقلابی به اعدام با گوتین محکوم شد، این حکم یک روز بعد به اجرا درآمد.
فرانسوا آنریو (; ; – ) سخنران عمومی و فرمانده گارد ملی در جریان انقلاب فرانسه بود. او نقشی حیاتی در شورش ۳۱ مه – ۲ ژوئن ۱۷۹۳ و متعاقب آن سقوط ژیروندن‌ها ایفا کرد. در ۲۷ ژوئیه ۱۷۹۴ او سعی کرد ماکسیمیلین روبسپیر را که توسط کنوانسیون دستگیر شده بود آزاد کند. او روز بعد - همراه با روبسپیر، دو سن-ژوست و کوتون - بر اساس قوانین قانون ۲۲ پریریال اعدام شد.
عمر بردونی (؛ زادهٔ ) بازیگر مراکشی است. او در تعدادی فیلم بلند از جمله "" (۲۰۰۳)، "سلول هامبورگ" (۲۰۰۴)، "یونایتد ۹۳" (۲۰۰۶)، "پادشاهی" (۲۰۰۷)، "کاپیتان فیلیپس" (۲۰۱۳)، "انتبه" (۲۰۱۸)، و "تفسیر فوق‌العاده" (۲۰۰۷) به کارگردانی جیم تریپلتون بازی کرده است. او همچنین در "یک مشت دروغ" (۲۰۰۸) با بازی لئوناردو دی‌کاپریو و گلشیفته فراهانی ظاهر شد. در سال ۲۰۰۹، او نقش احمد را در سریال "اشغال" بی‌بی‌سی (فصل ۱، قسمت ۳) بازی کرد. او همچنین در فیلم فرانسوی "جنگجویان آسمان" در سال ۲۰۰۵ و "منطقه سبز" در سال ۲۰۱۰ بازی
آسمان" در سال ۲۰۰۵ و "منطقه سبز" در سال ۲۰۱۰ بازی کرد.
از ابتدای جنگ اسرائیل و حزب‌الله در ۸ اکتبر ۲۰۲۳، اسرائیل سه روزنامه‌نگار لبنانی را در حوادث متعدد در نزدیکی مرز لبنان و اسرائیل کشته و حداقل هفت نفر را زخمی کرده است. حوادث. ۱۳ اکتبر. گروهی از خبرنگاران رویترز، خبرگزاری فرانسه و الجزیره در حال پخش تصاویر زنده از یک پایگاه ارتش اسرائیل در یک کیلومتری علما الشعب با دو گلوله تانک هدف قرار گرفتند. با اولین گلوله عصام عبدالله عکاس رویترز فوراً کشته شد. حمله دوم بسیار قوی‌تر بود و به منفجر شدن خودروی تویوتای سفید که روزنامه نگاران الجزیره، کارمن جوخادار و الی
که روزنامه نگاران الجزیره، کارمن جوخادار و الی براخیا و همچنین همکار آنها در خبرگزاری فرانسه دیلن کالینز در کنار آن ایستاده بودند انجامید. کریستینا عسی، عکاس رویترز نیز به شدت مجروح شد و پایش قطع شد. ارتش لبنان گفته است که ارتش اسرائیل گلوله‌ای شلیک کرده است که عبدالله را کشته است. یکی دیگر از خبرنگاران رویترز در محل حادثه گفت که عبدالله بر اثر شلیک از سمت اسرائیل کشته شد. آخرین پست او در اینستاگرام، تصویری از شیرین ابوعاقله، روزنامه‌نگار فلسطینی الجزیره بود که در سال ۲۰۲۲ به دست ارتش اسرائیل کشته شده بود.
که در سال ۲۰۲۲ به دست ارتش اسرائیل کشته شده بود. نیروی موقت سازمان ملل متحد در لبنان در گزارش فوریه ۲۰۲۴ خود به این نتیجه رسید که یک تانک اسرائیلی با شلیک به «خبرنگاران کاملاً قابل شناسایی» عبدالله را کشته است و این ناقض قوانین بین‌المللی است. این گزارش «ارزیابی می‌کند که در زمان وقوع حادثه هیچ تبادل آتشی در سراسر خط آبی (مرز لبنان با اسرائیل و بلندی‌های جولان) صورت نگرفته است»، بدون هیچ گزارشی مبنی بر تبادل آتش در آن سوی مرز طی ۴۰ دقیقه قبل از شلیک تانک. نیروهای ارتش اسرائیل در پاسخ به گزارش سازمان ملل
نیروهای ارتش اسرائیل در پاسخ به گزارش سازمان ملل مدعی شدند که حزب‌الله به آنها حمله کرده است، بنابراین از آتش تانک برای مقابله به مثل استفاده شد. ۱۳ نوامبر. گروه دیگری از خبرنگاران لبنانی هنگام گزارش در شهر یارون مورد حمله در فاصله چند متری قرار گرفتند این حادثه توسط الجدید به صورت زنده فیلمبرداری شد. مجری شبکه که در حال گفتگوی زنده با خبرنگار اعزامی به مرز اکیل بود صدای حمله را شنید. مجری گفت: «معلوم است که راکت فقط چند متر دورتر از شما اصابت کرد، واضح است که این حمله‌ای مستقیم به خبرنگاران فعال در یارون
که این حمله‌ای مستقیم به خبرنگاران فعال در یارون بود.» درحالی که دوربین از محل حمله فیلم می‌گرفت. فقط جراحات جزئی گزارش شده است. ۲۱ نوامبر. وقتی خبرنگار شبکه المیادین آخرین تحولات مرز اسرائیل در نزدیکی طیر حرفا در جنوب لبنان را پوشش می‌داد، یک تانک اسرائیلی فرح عمر خبرنگار و ربیح معماری تصویربردار شبکه المیادین را هدف قرار داد. گلوله منجر به کشته شدن فوری عمر و معماری شد. یک راهنما در کنار خبرنگار نیز کشته شد. شبکه المیادین گفت که این حمله عمدی به علت طرفداری این شبکه از فلسطین بوده است. ۲۳ دسامبر.
طرفداری این شبکه از فلسطین بوده است. ۲۳ دسامبر. فیلمبردار المنار پس از حمله ارتش اسرائیل به جاده‌ای در منطقه الخردالی که خبرنگاران ام‌تی‌وی و خبرگزاری لبنان نیز در حال عبور بودند از ناحیه چشم زخمی شد. ارتش اسرائیل منطقه دیر میماس-خردلی را به شدت بمباران کرد و با گلوله‌باران نزدیک خودروهای عبوری، از عبور غیرنظامیان از جاده جلوگیری کرد. ۲۶ دسامبر. موشک ضد تانک حزب‌الله نزدیک گروه خبری کانال ۱۳ اصابت کرد. تحقیقات حمله ۱۳ اکتبر. تحقیقات گزارشگران بدون مرز. طی درگیری، گزارشگران بدون مرز (RSF) مدعی شد که ارتش
درگیری، گزارشگران بدون مرز (RSF) مدعی شد که ارتش اسرائیل عمداً خبرنگاران را هدف قرار داده است. تحقیقات RSF نشان می‌دهد که اسرائیل روزنامه نگاران را در حملات موشکی در ۱۳ اکتبر هدف قرار داده است که منجر به کشته شدن عصام عبدالله، خبرنگار رویترز و زخمی شدن چهار تن دیگر شد. این دو حمله موشکی اسرائیل به فاصله ۳۰ ثانیه از هم، به یک گروه هفت نفره از خبرنگاران در جنوب لبنان که در حال گزارش درگیری بین اسرائیل و حزب‌الله بودند، اصابت کرد. در یک ویدیو، خبرنگاران با جلیقه و کلاه ایمنی با نوشته سفید رنگ "PRESS" دیده
جلیقه و کلاه ایمنی با نوشته سفید رنگ "PRESS" دیده می‌شوند. این علامت گذاری روی سقف خودروی آنها نیز وجود داشت که پس از اصابت موشک دوم منفجر شد. به گفته شورای اروپا، هدف قرار دادن عمدی خبرنگاران یک جنایت جنگی است. رویترز و تی‌ان‌اُ. سازمان تحقیقات علمی کاربردی هلند (TNO) که مهمات و تسلیحات را آزمایش و تجزیه و تحلیل می‌کند، با بررسی مواد جمع‌آوری شده در محل انفجار ۱۳ اکتبر به رویترز کمک کرد و دریافت که این قطعه فلزی دنباله یک توپ ۱۲۰ میلیمتری تانک است. گلوله از فاصله ۱٫۳۴ کیلومتر دورتر از مرز از یک توپ بدون
از فاصله ۱٫۳۴ کیلومتر دورتر از مرز از یک توپ بدون خان تانک شلیک شده است. TNO گفت که تصاویر ماهواره‌ای و تصاویری که عبدالله لحظاتی قبل از حادثه ثبت کرده است هیچ نشانه‌ای از حملات قبلی در منطقه آنها را نشان نمی‌دهد که مشخص می‌کند دنباله گلوله توپ مربوط به همین حمله بوده است. TNO تصاویر ضبط شده از پخش زنده الجزیره مربوط به دو حمله و یک ضبط ویدئویی از پخش ایتالیایی RAI را که نقطه پرتاب حمله دوم را نشان می‌دهد، تجزیه و تحلیل کرد. خبرنگاران RAI در حال فیلمبرداری از گلوله‌باران برون مرزی در همان روز حمله از Alma
از گلوله‌باران برون مرزی در همان روز حمله از Alma ech Chaab بودند که دوربین آنها به سمت صدای انفجار چرخانده شد. با استفاده از صدای پخش شده الجزیره، آنها متوجه شدند که گلوله‌ها در فاصله ۱۳۴۳ متری خبرنگاران شلیک شده است و گفتند که مشخصه صوتی هر دو نمونه از حملات مطابقت دارد و نشان می‌دهد دو گلوله تانک از یک موقعیت شلیک شده است. سازمان عفو بین‌الملل. سازمان عفو بین‌الملل و دیده‌بان حقوق‌بشر هفتم دسامبر در بیروت، کنفرانس مطبوعاتی مشترکی برگزار کردند و در آن نتیجه تحقیقات خود در مورد حملهٔ ۱۳ اکتبر که منجر به
تحقیقات خود در مورد حملهٔ ۱۳ اکتبر که منجر به کشته شدن عصام عبدالله و زخمی شدن شش نفر دیگر شد، به صورت عمومی اعلام کردند. آنها به این نتیجه رسیدند که گروه خبرنگاران با گلوله تانک هدف قرار گرفتند و گفتند که این حمله مستقیم به غیرنظامیان قابل شناسایی به عنوان خبرنگار بوده و خواستار بررسی آن به عنوان جنایت جنگی شدند. بعد از بررسی، آنها متوجه شدند که محل شلیک از اسرائیل در نزدیکی روستایی به نام جوردیخ است که در شرق خبرنگاران قرار داشت. تحقیقات سازمان ملل. گزارش فوریه ۲۰۲۴ توسط نیروی موقت سازمان ملل متحد در
فوریه ۲۰۲۴ توسط نیروی موقت سازمان ملل متحد در لبنان به این نتیجه رسید که یک تانک اسرائیلی عبدالله را با شلیک به «خبرنگاران به روشنی قابل شناسایی» کشته است و این ناقض قوانین بین‌المللی است. این گزارش «ارزیابی می‌کند که در زمان وقوع حادثه هیچ تبادل آتشی در سراسر خط مرزی صورت نگرفته است»، بدون هیچ گزارشی مبنی بر تبادل آتش در آن سوی مرز طی ۴۰ دقیقه قبل از شلیک تانک. واکنش. ریچارد هخت، سخنگوی ارتش اسرائیل در واکنش به کشتن عبدالله گفت: «ما بسیار متاسفیم» اما تأیید نکرد که گلوله‌های اسرائیل به خبرنگاران اصابت
نکرد که گلوله‌های اسرائیل به خبرنگاران اصابت کرده است. ارتش اسرائیل گفت: از آتش تانک و توپخانه در منطقه‌ای قتل عبدالله برای جلوگیری از نفوذ احتمالی از لبنان استفاده می‌شده. همچنین افزودند که اقدامات آنها در پاسخ به آتش حزب‌الله در امتداد مرز اسرائیل و لبنان بوده است و این حادثه هم‌اکنون در حال بررسی است. ارتش اسرائیل همچنین تحقیقاتی را دربارهٔ شرایط مرگ عبدالله آغاز کرد. مایکل داونی، خبرنگار "نیویورک تایمز" و بی‌بی‌سی، دربارهٔ ویدئویی که کمی قبل از حادثه گرفته شده بود، اظهار داشت: «هیچ هشداری وجود نداشت،
شده بود، اظهار داشت: «هیچ هشداری وجود نداشت، این عمدی بود». لبنان کشته شدن عصام عبدالله روزنامه‌نگار رویترز را که در جریان حملهٔ اسرائیل به گروهی از خبرنگاران کشته شد، محکوم کرد. پس از مرگ عبدالله، ارتش لبنان یک ارزیابی در محل انجام داد و تأیید کرد که شلیک از اسرائیل او را کشته است. وزارت خارجه لبنان به نمایندهٔ خود در سازمان ملل در بیروت دستور داده است تا نگرانی عمیق خود را در مورد آنچه که آنها به عنوان نقض آشکار آزادی نظر و رسانه تلقی می‌کنند، اعلام کند. علاوه بر این، لبنان در حال آماده شدن برای طرح
علاوه بر این، لبنان در حال آماده شدن برای طرح شکایت رسمی به شورای امنیت سازمان ملل است که اسرائیل را به کشتن عمدی عبدالله متهم کند. تلفات. فهرست خبرنگاران و غیرنظامیان کشته یا زخمی شده در جریان جنگ ۲۰۲۳ تا کنون.
وحیدرضا دستورانی (متولد ۲۲ دی ۱۳۷۹ در سبزوار) بازیکن فوتسال باشگاه تیپ ۳۷۷ نزاجا مشهد در پست دروازه‌بان می‌باشد. وی سابقهٔ بازی در تیم‌های استعدادهای درخشان مشهد، اتحاد اراک و راگا شهرری را دارد و چندین بار به اردوهای تیم‌های ملی پایه فوتسال ایران، تیم ملی دانش‌آموزی و تیم ملی دانشجویی دعوت شده است.
محمد هادی جمالی (مشهور به هادی جمالی، همچنین بیژن جمالی)، (متولد ۱۹ اردیبهشت ۱۳۲۹، در شیراز - درگذشت ۱۵ خرداد ۱۴۰۳ ،در تهران) نقاش و استاد دانشگاه ایرانی بود. جمالی، دوره نخست دبیرستان را در دبیرستان نمازیِ شیراز طی کرد و سپس در سال ۱۳۴۷ وارد هـنرستان هنرهای‌ زیبای پسران تهران شد. او دیپلم خود را از این هنرستان، در سال ۱۳۵۰ دریافت کرد، و سپس در رشته معماری داخلی از دانشکده هنرهای تزئینی، در سال ۱۳۵۴ در مقطع کارشناسی، فارغ‌التحصیل شد. پس از آن، با تحصیل در رشته طراحی صنعتی، مدرک کارشناسی ارشد خود را از
در رشته طراحی صنعتی، مدرک کارشناسی ارشد خود را از دانشکده هنر و معماری‌ دانـشگاه‌‌ آزاد اسلامی دریافت کرد. جمالی، عضو هیأت‌ علمی دانشکده هنر و معماری‌ دانـشگاه‌‌ آزاد اسلامی و رئیس گروه طـراحی صـنعتی دانشکده هنر و معماری دانشگاه آزاد اسلامی (از ۱۳۷۸ تا ۱۳۸۳)، عضو پیوسته انجمن هنرمندان نقاش ایران، عضو سازمان نظام‌ مهندسی استان تهران، عضو جامعه معماران‌ داخلی ایران‌، عضو شورای مدیریت کمیته آموزش انجمن هنرمندان‌ نـقاشی ایران، و عضو شورای علمی دوسالانه نقاشی جهان اسلام بود. او دارای مدرک درجه‌یک‌هنری و از سال
اسلام بود. او دارای مدرک درجه‌یک‌هنری و از سال ۱۳۹۲ عضو مؤسسه هنرمندان پیشکسوت بود. او همسر منیژه صحی، نقاش ایرانی بود. سبک و فعالیت هنری. جمالی بیشتر به دلیل نقاشی‌های اکسپرسیونیستی و آبستره‌ای که از دهه ۱۳۷۰ خلق کرده بود، شناخته می‌شود. او معتقد بود که سبک آبستره اکسپرسیونیسم تأثیر بیشتری دارد و با سرعت بیشتری کار می‌شود و به نوعی خشونت بیشتری را در بر می‌گیرد. او درباره آثارش چنین گفته است: جمالی آثار خود را در نمایشگاه‌های بسیاری در داخل و خارج از کشور به نمایش گذاشته و در زمینه هنرهای تجسمی فعال بوده
به نمایش گذاشته و در زمینه هنرهای تجسمی فعال بوده است. نمای​شگاه‌ها. هادی جمالی در نمایشگاه‌های متعددی شرکت کرده بود، از جمله: گروه +۳۰: در سال ۱۳۷۹ به عضویت این گروه درآمد که هدف آن نمایش آثار هنرمندان با گرایش‌ها و سبک‌های مختلف بود. نمایشگاه‌های این گروه در کشورهای ژاپن، ایتالیا، فرانسه و ارمنستان برگزار شد. آثار او در نمایشگاه‌هایی در ژاپن، ایتالیا، فرانسه و ارمنستان به نمایش درآمده بود. او در سومین دوسالانه بـین‌المللی‌ نـقاشی مـعاصر جهان اسلام(۱۳۸۳)موفق به کسب جایزه‌ و لوح افتخار شد. تالیفات. جمالی
به کسب جایزه‌ و لوح افتخار شد. تالیفات. جمالی کتابی با عنوان «اسکیس و راندو با ماژیک و روان‌نویس» منتشر کرده است که حاصل ۲۶ سال تجربه تدریس اوست. درگذشت. جمالی در سن ۷۴ سالگی در ۱۵ خرداد ۱۴۰۳ پس از یک دوره بیماری درگذشت. سیدعباس عظیمی، مدیرعامل موسسه هنرمندان پیشکسوت، تسلیت خود را به خانواده و جامعه هنری اعلام کرد.
در طول سده بیستم، موارد ادعایی مختلفی از صابون ساخته شده از چربی بدن انسان وجود داشت. در طول جنگ جهانی اول، مطبوعات بریتانیا ادعا کردند که آلمانی‌ها کارخانه اجساد را اداره می‌کردند که در آن از بدن سربازان خود گلیسیرین و صابون درست می‌کردند. هم در طول جنگ جهانی دوم و هم پس از آن، شایعات گسترده ادعا می‌کردند که صابون از اجساد قربانیان اردوگاه‌های کار اجباری نازی‌ها که در لهستان تحت اشغال آلمان قرار داشتند، به صورت انبوه تولید می‌شود. در طول دادگاه نورنبرگ مواردی به عنوان شواهدی از چنین تولیدی ارائه شد. یادبود
به عنوان شواهدی از چنین تولیدی ارائه شد. یادبود یاد وشم اعلام کرده است که نازی‌ها صابون با چربی که از اجساد یهودیان در مقیاس صنعتی استخراج می‌شد تولید نمی‌کردند و می‌گویند نازی‌ها ممکن است زندانیان اردوگاه را با انتشار عمدی شایعاتی که در آن ادعا می‌کردند توانسته‌اند با اجساد انسان چربی استخراج کنند، آن را تبدیل به صابون، تولید انبوه و توزیع کنند ترسانده باشند. تاریخ. ۱۷۸۶. در سال ۱۷۸۰، قبرستان معصومین مقدس سابق در پاریس به دلیل استفاده بیش از حد بسته شد. در سال ۱۷۸۶، اجساد نبش قبر شدند و استخوان‌ها به
در سال ۱۷۸۶، اجساد نبش قبر شدند و استخوان‌ها به دخمه‌ها منتقل شدند. بسیاری از بدن‌ها به‌طور ناقص تجزیه شده و به ذخایر چربی تبدیل شده بودند. در حین نبش قبر، این چربی جمع‌آوری و متعاقباً به شمع و صابون تبدیل شد. جنگ جهانی اول. این ادعا که آلمانی‌ها از چربی اجساد انسان برای تولید محصولاتی از جمله صابون استفاده می‌کردند، در طول جنگ جهانی اول مطرح شد. به نظر می‌رسد این ادعا به عنوان شایعه‌ای مطرح شده است که توسط رسانه‌های انگلیسی و بلژیکی منتشر شده است. نخستین اشاره ثبت شده در سال ۱۹۱۵ صورت گرفت، زمانی که
اشاره ثبت شده در سال ۱۹۱۵ صورت گرفت، زمانی که سینتیا آسکوئیث در دفتر خاطرات خود (۱۶ ژوئن ۱۹۱۵) نوشت: «ما در مورد این شایعه بحث کردیم که آلمانی‌ها حتی اجساد خود را با تبدیل آنها به گلیسیرین با محصول جانبی صابون مورد استفاده قرار می‌دهند.» زمانی که "روزنامه تایمز" لندن در آوریل ۱۹۱۷ گزارش داد که آلمانی‌ها اعتراف کرده‌اند که اجساد سربازان مرده‌شان را برای تولید صابون و سایر محصولات به چربی تبدیل کرده‌اند، به یک داستان بین‌المللی مهم تبدیل شد. پس از جنگ ، جان چارتریس، رئیس سابق اطلاعات ارتش، گزارش شد که در یک
رئیس سابق اطلاعات ارتش، گزارش شد که در یک سخنرانی در سال ۱۹۲۵ ادعا کرد که او این داستان را اختراع کرده است. او متعاقباً تأکید کرد که اظهاراتش اشتباه گزارش شده است. این جنجال باعث شد که سر آستن چمبرلین، وزیر امور خارجه بریتانیا رسماً اعلام کند که دولت پذیرفته است که داستان «کارخانه جسد» نادرست است. این باور که انگلیسی‌ها عمداً این داستان را اختراع کرده‌اند، بعداً توسط نازی‌ها مورد استفاده قرار گرفت. جنگ جهانی دوم. شایعاتی که ادعا می‌کرد نازی‌ها از بدن زندانیان اردوگاه کار اجباری صابون تولید می‌کنند، در طول
اردوگاه کار اجباری صابون تولید می‌کنند، در طول جنگ به‌طور گسترده منتشر شد. آلمان در طول جنگ جهانی دوم از کمبود چربی رنج می‌برد و تولید صابون تحت کنترل دولت قرار گرفت. شایعات مربوط به "صابون انسانی" ممکن است به این دلیل باشد که صابون‌های صابون با حروف اول Fraktur مشخص شده بودند. (RIF)، که برخی معتقد بودند مخفف " ' " ("چربی خالص یهودی")؛ در فونت بلک‌لتتر آلمانی، I و J فقط از نظر طول متفاوت هستند ( در مقابل). با این حال، در واقع، مخفف ' بود ("مرکز ملی تامین چربی صنعتی"، سازمان دولتی آلمان که مسئول تولید و
چربی صنعتی"، سازمان دولتی آلمان که مسئول تولید و توزیع صابون و محصولات شستشو در زمان جنگ بود). صابون جایگزینی بی کیفیت برای صابون بود و حاوی هیچ گونه چربی، انسانی یا غیر آن نبود. شایعاتی در مورد منشأ صابون و معنی برچسب نیز در اردوگاه‌های کار اجباری پخش شد. نفتالی کارچمر در کتاب خود "به نام انفرادی در آشوب شدید: پنج سال به عنوان یک زندانی جنگی در پروس شرقی"، سال‌های اسارت خود را به عنوان یک اسیر یهودی-لهستانی توصیف می‌کند. او در مورد قطعات خاکستری، مستطیل شکل و بی کیفیتی از صابون می‌نویسد که او و سایر اسرا
و بی کیفیتی از صابون می‌نویسد که او و سایر اسرا با حروف " " دریافت می‌کردند. روی یک فرورفتگی مرکز حک شده است. ادعا می‌شد که اینها فقط از " "" ساخته شده‌اند " ("چربی خالص یهودی") زمانی که زندانیان از صابون کم کف و صاف شکایت کردند. نسخه‌ای از این داستان در "کتاب سیاه کامل یهودیت روسیه"، یکی از نخستین مجموعه‌های گزارش‌های دست اول هولوکاست، که توسط نویسندگان شوروی ایلیا ارنبورگ و واسیلی گروسمن گردآوری شده است، گنجانده شده است. داستان خاص بخشی از گزارشی است که با عنوان «نابودی یهودیان لووف» منسوب به ای. هرتس و
عنوان «نابودی یهودیان لووف» منسوب به ای. هرتس و نفتالی نخت است: رائول هیلبرگ گزارش می‌دهد که چنین داستان‌هایی در اوایل اکتبر ۱۹۴۲ در لوبلین پخش شد. آلمانی‌ها از انتشار این داستان‌ها آگاه بودند، زیرا هاینریش هیملر، رئیس اس‌اس، نامه‌ای دریافت کرد که در آن اعتقاد لهستانی‌ها مبنی بر اینکه یهودیان «در صابون می‌جوشند» را توصیف می‌کرد، که نشانه‌ای از این بود که لهستانی‌ها می‌ترسیدند که به سرنوشت مشابهی دچار شوند. از آنجایی که شایعات بسیار گسترده بود، برخی از بخش‌های جمعیت لهستان خرید صابون را تحریم کردند. یکی از
جمعیت لهستان خرید صابون را تحریم کردند. یکی از نخستین موارد این ادعا مربوط به اسکار دیرلوانگر بود که شایعه شده بود «زنان یهودی را بریده و آنها را با چربی اسب می‌جوشاند تا صابون درست کند». مورخ یواخیم نئاندر در مقاله‌ای آلمانی که در بیست و هشتمین کنفرانس انجمن مطالعات آلمان در واشینگتن دی سی ارائه کرد، به اظهار نظر زیر اشاره می‌کند که در نامه‌ای که هیملر به رئیس گشتاپو، هاینریش مولر نوشت، آمده است. تاریخ این نامه ۲۰ نوامبر ۱۹۴۲ است. هیملر در پاسخ به افشاگری استفان وایز که در "نیویورک تایمز" به شایعه صابون
استفان وایز که در "نیویورک تایمز" به شایعه صابون اشاره می‌کرد، نامه‌ای به مولر نوشت: به مولر دستور داده شد که اگر «سوءاستفاده» در جایی اتفاق افتاده است، تحقیق کند، و همچنین به او دستور داده شد که نتایج پژوهش‌های خود را «با سوگند اس اس» به هیملر گزارش دهد. نئاندر ادامه می‌دهد که این نامه نشان‌دهنده شواهد غیرمستقیم است که نشان می‌دهد این سیاست نازی‌ها بوده است که از پردازش اجساد به دلیل تمایل شناخته شده آنها برای مخفی نگه داشتن قتل جمعی تا حد امکان خودداری کنند. در حالی که شایعه صابون سازی به‌طور گسترده
کنند. در حالی که شایعه صابون سازی به‌طور گسترده منتشر شد و به عنوان واقعیت در کتاب‌ها و مقالات روزنامه‌های متعدد پس از جنگ منتشر شد، این افسانه برای چندین دهه از میان رفته است. مورخانی مانند دبورا لیپستاد مکرراً گفته‌اند: «این یک واقعیت است که نازی‌ها هرگز از اجساد یهودیان یا هیچ‌کس دیگری برای تولید صابون استفاده نکردند. … شایعه صابون پس از جنگ به‌طور کامل بررسی شد و ثابت شد که نادرست است.» علیرغم این واقعیت، بسیاری از «باوران» این اسطوره همچنان پابرجا هستند و یواخیم نئاندر معتقد است که آنها ناخواسته در
و یواخیم نئاندر معتقد است که آنها ناخواسته در دستان منکران هولوکاست بازی می‌کنند و به آنها فرصتی می‌دهند تا به راحتی افسانه را از میان ببرند و به آنها اجازه می‌دهد تا صحت آن را مورد تردید قرار دهند. از کل هولوکاست به عنوان چنین است. شایعات صابون سازی زیربنای چرخه جوک‌های هولوکاست آن زمان بود: «مویشه، چرا از صابون با این همه عطر استفاده می‌کنی؟" - «وقتی مرا صابون کنند لااقل بوی خوبی می‌دهم» یا «زیاد نخورید: آلمانی‌ها صابون کمتری خواهند داشت!» مؤسسه تشریحی دانزیگ. در طول آزمایش‌های نورنبرگ، زیگموند مازور،
دانزیگ. در طول آزمایش‌های نورنبرگ، زیگموند مازور، دستیار آزمایشگاه در مؤسسه تشریحی گدانسک، شهادت داد که صابون از چربی جسد در این مؤسسه ساخته شده است، و او همچنین ادعا کرد که ۷۰ تا ۸۰ کیلوگرم (۱۵۵–۱۷۵ پوند) چربی جمع‌آوری شده از ۴۰ بدن می‌تواند بیش از چربی تولید کند صابون، و صابون تمام شده توسط پروفسور رودولف اسپانر حفظ شد. دو اسیر جنگی بریتانیایی که باید وظایف کمکی را در مؤسسه انجام می‌دادند، گزارش‌هایی را ارائه کردند. الکساندر ورث در کتاب خود "روسیه در جنگ، ۱۹۴۱–۱۹۴۵" ادعا می‌کند که هنگام بازدید دانزیگ در
۱۹۴۱–۱۹۴۵" ادعا می‌کند که هنگام بازدید دانزیگ در سال ۱۹۴۵ اندکی پس از فتح آن توسط ارتش سرخ، او یک کارخانه آزمایشی در خارج از شهر برای ساخت صابون از اجساد انسان دید. به گفته ورث، آن را «یک پروفسور آلمانی به نام اسپانر» اداره می‌کرد و «منظره‌ای کابوس‌آمیز بود، با خمره‌هایش پر از سر و تنه انسان که در مقداری مایع ترشی شده بود، و سطل‌هایش پر از یک ماده پوسته‌دار - صابون انسانی». مورخ یوآخیم نئاندر اظهار می‌دارد که شایعاتی که ادعا می‌کنند نازی‌ها صابون را از اجساد یهودیانی که در اردوگاه‌های کار اجباری خود به قتل
یهودیانی که در اردوگاه‌های کار اجباری خود به قتل رسانده‌اند، تولید کرده‌اند، که مدت‌هاست کاملاً افشا شده‌اند، هنوز به‌طور گسترده باور می‌شود و منکران هولوکاست از آنها بهره‌برداری می‌کنند. با این حال، او ادامه می‌دهد که حتی محققانی که ادعای یادشده را رد می‌کنند که آلمانی‌ها صابون را از چربی انسان ساخته و آن را به صورت انبوه تولید کرده‌اند، گاهی اوقات هنوز متقاعد شده‌اند که آلمانی‌ها اقدام به تولید صابون «تجربی» در مقیاس کوچکتر در Danzig کرده‌اند و این ادعا هنوز هم چنان تکرار می‌شود که گویی یک واقعیت ثابت در
هم چنان تکرار می‌شود که گویی یک واقعیت ثابت در چندین زمینه خاطره است. او و مونیکا تومکیویچ مورخ لهستانی که در بخش تحقیق موسسه خاطره ملی (IPN) در گدانسک کار می‌کند، و پیوتر سمکوو، که پیشتر نیز کارمند IPN بود و بعداً مدرس آکادمی نیروی دریایی در گدنیا بود. ادعاهای اسپانر را که پیرامون مؤسسه تشریحی دانزیگ بود به‌طور کامل بررسی کرد و همه آنها به این نتیجه رسیدند که ادعاهای مربوط به صابون سازی مربوط به هولوکاست که پیرامون آن وجود دارد افسانه است، به ویژه توسط کتاب "مدالیونی" زوفیا نالکوفسکا در سال ۱۹۴۶، که در
"مدالیونی" زوفیا نالکوفسکا در سال ۱۹۴۶، که در آگاهی لهستانی تثبیت شده است. خواندن اجباری در لهستان تا سال ۱۹۹۰، به‌طور گسترده در بلوک شرق توزیع شد، و هنوز هم محبوب است. همه آنها ادعا کردند که چنین منابع ثانویه نقش بسیار بیشتری در انتشار اطلاعات در مورد این ادعا نسبت به پژوهش‌های علمی داشته‌اند. به گفته نئاندر و تامکیویچ و سمکوو، «صابون» ساخته شده از جسد انسان، در مؤسسه دانزیگ به وجود آمد، این صابون به جنایات ادعایی مرتبط با هولوکاست مربوط به «درو کردن» یهودیان یا لهستانی‌ها برای صابون مربوط نمی‌شد.
یهودیان یا لهستانی‌ها برای صابون مربوط نمی‌شد. هدف‌سازی، زیرا ارتباط میان «هولوکاست» از یک سو و «صابون دانزیگ» از سوی دیگر، تنها از طریق شایعات دروغین تأیید شده دربارهٔ «صابون اردوگاه‌های کار اجباری» که در طول جنگ منتشر شد، وجود دارد. این ایده که مؤسسه تشریحی دانزیگ و کار دکتر اسپانر در آن مربوط به هولوکاست است، در اصل از یافته‌های اجساد و فرآیندهای خیساندن استخوان در ایجاد مدل‌های آناتومیکی در یک ساختمان آجری کوچک در محوطه مؤسسه تشریحی سرچشمه می‌گیرد. این و گریس صابونی که برای تزریق آن به مفاصل