payamvha/North_RAG huggingface dataset:
است یک مسابقه مجدد در آریزونا، ایالت محل زندگی حریفش وارنر انجام دهد تا یک بار برای همیشه "حسابشان را با یکدیگر تسویه کنند". این مسابقه موفق به کسب جایزه "مبارزه شب" شد. سرون در ۱۶ دسامبر ۲۰۱۰ در با کریس هورودکی روبرو شد. سرون با تکنیک چوک مثلثی (سانکاکو جیمه) موفق به تسلیم کردن حریفش شد.
مرکز چین () منطقه‌ای در چین است که استان‌های هنان، هوبئی و هونان را در بر می‌گیرد. گاهی جیانگژی نیز بخشی از این منطقه در نظر گرفته می‌شود. چین مرکزی اکنون رسماً بخشی از منطقه جنوب مرکزی چین است. در چارچوب طرح ظهور مرکز چین توسط شورای دولتی جمهوری خلق چین در سال ۲۰۰۴، استان‌های پیرامونی شامل شانشی و آن‌هوئی نیز به عنوان بخشی از مناطق توسعه مرکزی چین تعریف می‌شوند. از سال ۲۰۰۴، این استان‌ها افزایش مستمر سرمایه‌گذاری داخلی، به ویژه از مناطق ساحلی را تجربه کرده‌اند. به‌عنوان بخشی از هدف دولت شی جین پینگ برای
به‌عنوان بخشی از هدف دولت شی جین پینگ برای شهری‌سازی ۲۵۰ میلیون شهروند تا سال ۲۰۲۵ به عنوان اولین مرحله از برنامه بلندمدت نوسازی سبز، چین به دنبال اسکان مردم روستایی سابق در مراکز استان‌ها، شهرهای استانی و شهرهای سطح شهرستان در مرکز چین (و نیز چین غربی است. شهرهای با مساحت شهری بیش از یک میلیون نفر. مراکز استان‌ها به صورت پررنگ نوشته شده‌اند.
روبن کلایورت (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پادشاهی هلند است که در حال حاضر برای باشگاه ورزشی کاسا پیا بازی می‌کند. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال اوترخت و باشگاه ورزشی کاسا پیا اشاره کرد. دوران باشگاهی. اوترخت. روبن کلایورت تا سال ۲۰۱۸ در تیم جوانان آمستردامشه بازی کرد، سپس به باشگاه فوتبال اوترخت و آکادمی جوانان این باشگاه منتقل شد. او در دسامبر ۲۰۱۹ یک قرارداد حرفه‌ای تا نیمه سال ۲۰۲۲ با گزینه تمدید برای یک سال بیشتر امضا کرد. در مارس ۲۰۲۲، این قرارداد مجدداً تمدید شد و تا
در مارس ۲۰۲۲، این قرارداد مجدداً تمدید شد و تا تابستان ۲۰۲۴ گسترش یافت، که دوباره شامل گزینه تمدید برای یک سال اضافی بود. روبن کلایورت در ۲۴ ژانویه ۲۰۲۰ از طریق باشگاه فوتبال یونگ اوترخت در فوتبال حرفه‌ای به میدان رفت، این در حالی است که دو هفته قبل‌تر برای اولین بار در ترکیب تیم جوانان اوترخت قرار گرفته بود. در اولین بازی‌اش در ترکیب اصلی مقابل باشگاه فوتبال کامبور به میدان رفت. این مسابقه در نهایت با نتیجه ۳–۱ به شکست انجامید. در ۱ مه ۲۰۲۱، روبن کلایورت برای اولین بار در ترکیب تیم اصلی باشگاه فوتبال
برای اولین بار در ترکیب تیم اصلی باشگاه فوتبال اوترخت قرار گرفت و اولین بازی‌اش در تیم بزرگسالان این باشگاه در ۱۱ مه ۲۰۲۲ انجام شد. در مسابقه خانگی ۲–۲ مقابل باشگاه فوتبال آزد آلکمار، او در دقیقه ۹۰+۱۴ به جای هم‌تیمی‌اش ویلم یانسن که در این بازی از فوتبال حرفه‌ای خداحافظی کرد، به میدان رفت. در آغاز فصل ۲۰۲۲/۲۳، روبن کلایورت بیشتر در ترکیب تیم اصلی قرار گرفت. در ۲۰ اوت ۲۰۲۲، او برای اولین بار در ترکیب اصلی قرار گرفت و در مسابقه خارج از خانه مقابل باشگاه فوتبال امن (با نتیجه ۳–۲ شکست خوردند) به مدت نود دقیقه
امن (با نتیجه ۳–۲ شکست خوردند) به مدت نود دقیقه بازی کرد. اما با این حال روبن کلایورت به یک بازیکن ثابت در ترکیب اصلی تبدیل نشد. در طول آماده‌سازی برای فصل ۲۰۲۳/۲۴، روبن کلایورت به همراه سه بازیکن دیگر اوترخت، دیگر شماره پیراهنی دریافت نکرد. این موضوع می‌تواند نشان‌دهنده خروج او از اوترخت باشد. دوردرخت. به دلیل چشم‌انداز پیشرفت کم، روبن کلایورت در ۱ سپتامبر ۲۰۲۳ به باشگاه فوتبال دوردرخت منتقل شد، و قراردادی تا نیمه سال ۲۰۲۵ امضا کرد. باشگاه اعلام کرد که روبن کلایورت را به عنوان یک قدرت افزوده می‌بیند، به
کلایورت را به عنوان یک قدرت افزوده می‌بیند، به ویژه به خاطر قدرت سرزنی‌اش او مزیتی بزرگ محسوب می‌شود. در اولین بازی ممکن، او در ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۳ مقابل هم‌تیمی‌های سابقش از باشگاه فوتبال یونگ اوترخت (با نتیجه ۳–۳ به پایان رسید) به میدان رفت. در پایان سپتامبر ۲۰۲۳، روبن کلایورت دچار مصدومیت شد و بازگشت او تا نیمه ژانویه ۲۰۲۴ طول کشید. پس از بازگشت، روبن کلایورت در اولین فصلش در باشگاه فوتبال دوردرخت به یک بازیکن کلیدی تبدیل شد. با چهارده بازی بدون شکست، روبن کلایورت و یارانش در مه ۲۰۲۴ به پلی‌آف‌ها برای صعود
و یارانش در مه ۲۰۲۴ به پلی‌آف‌ها برای صعود به اردیویسه صعود کردند. در دور اول مقابل باشگاه فوتبال امن، دوردرخت پس از تساوی ۲–۲ در بازی رفت، با دلیل گل دیرهنگام در بازی برگشت از دور مسابقات حذف شد. زندگی شخصی. او در خانواده‌ای کاملا فوتبالی رشد نموده‌است. پدربزرگ او کنت کلایورت و پدرش پاتریک کلایورت، ستاره سابق تیم ملی فوتبال هلند و باشگاه فوتبال بارسلونا است. برادرانش، جاستین کلایورت و شین کلایورت نیز بازیکن فوتبال هستند.
جنوب مرکزی چین () منطقه‌ای در چین است که استان‌های گوانگ‌دونگ، هاینان، هنان، هوبئی و نیز منطقه خودمختار گوانگشی را شامل می‌شود. همچنین دو منطقه ویژه اداری هنگ کنگ و ماکائو نیز در محدوده جنوب مرکزی چین قرار دارند. به دلیل تفاوت در آداب و رسوم شهری و موقعیت جغرافیایی، جنوب مرکزی چین را می‌توان بیشتر به دو منطقه جنوب چین و مرکز چین تقسیم کرد. شهرهای با مساحت شهری بیش از یک میلیون نفر. مراکز استان‌ها به صورت پررنگ نوشته شده‌اند.
تاتیانا آناتولیونا کاسینتسوا () (زادهٔ ۱۱ آوریل ۱۹۸۶) استاد بزرگ شطرنج روسی است. او عنوان "استاد بزرگ" را از "فیده" در سال ۲۰۰۷ دریافت کرد. کاسینتسوا دو بار قهرمان زنان اروپا و سه بار قهرمان زنان روسیه شده است. او همچنین عضو تیم قهرمان الماس طلایی در المپیادهای شطرنج زنان در سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۲ و در مسابقات قهرمانی تیم شطرنج زنان اروپا در سال‌های ۲۰۰۷، ۲۰۰۹ و ۲۰۱۱ بوده است. حرفه. کاسینتسوا با عملکرد قابل‌توجه خود در رقابت‌های بین‌المللی، همواره به عنوان یکی از موفق‌ترین شطرنج‌بازان زن روسیه شناخته شده و با
از موفق‌ترین شطرنج‌بازان زن روسیه شناخته شده و با ترکیبی از تکنیک‌های قوی و استراتژی‌های هوشمندانه، توانسته است به عناوین متعدد قهرمانی در مسابقات مختلف دست یابد. او در سن ۶ سالگی شطرنج را به همراه خواهر بزرگترش "نادژدا" آغاز کرد. وقتی از کلاس‌های رقص با مادرشان به خانه بازمی‌گشتند، به‌طور تصادفی با یک باشگاه شطرنج برخورد کردند و تصمیم گرفتند که بازی شطرنج را شروع کنند. او به یاد می‌آورد که در دوران کودکی با مطالعه کتابی از بازی‌های "الکساندر آلخین"، قهرمان پیشین جهان، الهام گرفته و از بازی‌های "گاری
پیشین جهان، الهام گرفته و از بازی‌های "گاری کاسپاروف" و "بابی فیشر" نیز تحت تأثیر قرار گرفته است. در مسابقات "قهرمانی شطرنج جوانان جهان"، او موفق به کسب مدال‌های نقره در رده سنی دختران زیر ۱۰ سال (کالا گالدانا، ۱۹۹۶) و دختران زیر ۱۲ سال (کان، ۱۹۹۷) شد. کاسینتسوا همچنین در رده سنی دختران زیر ۱۰ سال در "قهرمانی شطرنج جوانان اروپا" در سال ۱۹۹۶ که در "ریماتسکا سوبوتا" برگزار شد، مدال طلا را به دست آورد. او مدال‌های نقره دیگری را نیز در رویدادهای اروپایی در "مورهک" (۱۹۹۸) و "کالیتیا" (۲۰۰۰)، در سطوح دختران زیر
(۱۹۹۸) و "کالیتیا" (۲۰۰۰)، در سطوح دختران زیر ۱۲ سال و دختران زیر ۱۸ سال، کسب کرد. در سال‌های ۲۰۰۲، ۲۰۰۴ و ۲۰۰۷، کاسینتسوا قهرمان "قهرمانی شطرنج زنان روسیه" شد. در سال ۲۰۰۶، او با نیم امتیاز کمتر از برنده، "کاترینا کربوت"، مسابقه‌ای را باخت. همچنین در سال ۲۰۰۴، کاسینتسوا در "تورنمنت زنان اکسنتوس" در "فستیوال شطرنج بیل" قهرمان شد. او در سال ۲۰۰۷ "قهرمانی شطرنج زنان فردی اروپا" را با "رتبه عملکرد" (TPR) ۲۷۷۴ به دست آورد. او دوباره در سال ۲۰۰۹ پس از پیروزی در یک پلی‌آف سریع با لیلیت مکتریان با نتیجه ۱½–½
در یک پلی‌آف سریع با لیلیت مکتریان با نتیجه ۱½–½ قهرمان شد. هر دو بازیکن با نتیجه ۸½/۱۱ تورنمنت را به پایان رساندند. در سال ۲۰۱۰، کاسینتسوا "جایزه بزرگ شطرنج زنان فیده" در "نالجیک" را با رتبه عملکرد ۲۷۳۵ برد. او با امتیاز ۹/۱۱، ۱½ امتیاز بالاتر از نزدیک‌ترین رقیبش، "هو یفان"، مسابقات را به پایان رساند. او ۱۶۰ امتیاز جایزه بزرگ در نالجیک را کسب کرد. در سال ۲۰۱۲، کاسینتسوا قهرمان "شطرنج سریع زنان اروپا" در "غازی‌عینتاپ"، ترکیه شد. در آوریل ۲۰۱۴، او مدال برنز "قهرمانی شطرنج بلتز زنان جهان" را در
او مدال برنز "قهرمانی شطرنج بلتز زنان جهان" را در "خانتیمانسیسک" کسب کرد. در همان سال، او مدال نقره "قهرمانی شطرنج فردی زنان اروپا" را در "پلودیف"، بلغارستان با کسب امتیاز ۸½/۱۱ به دست آورد. زندگی شخصی. کاسینتسوا به همراه خواهرش نادژدا در دوره‌های حقوق در "دانشگاه پومور" در زادگاهشان "آرخانگلسک" تحصیل کردند. آنها هر دو در سال ۲۰۰۸ فارغ‌التحصیل شدند.
پولکا دات من یا مرد خال‌خالی با نام اصلی ابنر کریل، یک شخصیت خیالی ابرشرور در کتاب‌های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط دی‌سی کامیکس است. این شخصیت توسط بیل فینگر و شلدون ملدوف خلق شده است و برای نخستین بار در شمارهٔ ۳۰۰ از مجموعه "کمیک‌های کارآگاهی" (فوریه ۱۹۶۲) حضور پیدا کرد. این شخصیت عمدتاً دشمن بتمن به تصویر کشیده شده است. او در فیلم "جوخه انتحار" (۲۰۲۱) با هنرنمایی دیوید دستمالچیان، "فیلم لگو بتمن" و "بتمن شجاع و جسور" ظاهر شده است و عمدتاً به عنوان یک شخصیت افتخاری و گمنام یاد می‌شود.
جوایز بی‌تی اسپورت برای زن اکشن مجموعه‌ای از جوایز ماهانه و سالانه است که توسط بی‌تی اسپورت به یک تیم ورزشکار یا زن ورزشکار، معمولاً بریتانیایی، که بهترین‌های آن ماه یا سال بوده‌اند، ارائه می‌شود. رای عمومی برای برنده از لیست نامزدهای انتخاب شده توسط بی‌تی اسپورت. زن اکشن برگزیده سال. جایزه بی‌تی اسپورت برای بهترین زن اکشن سال بر اساس رای عمومی تعیین می‌شود که فهرستی از ده نامزد انتخاب شده توسط بی‌تی اسپورت را نشان می‌دهد. هر نامزدی توسط سفیر خود حمایت می‌شود، خواه از دنیای ورزش باشد یا سرگرمی. اولین برنده
خواه از دنیای ورزش باشد یا سرگرمی. اولین برنده این جایزه در سال ۲۰۱۳ اعلام شد و در ژانویه ۲۰۱۴ در "نمایش کلر بالدینگ" این جایزه را دریافت کرد. برنده جایزه ۲۰۱۴ در اولین مراسم اهدای جوایز بی‌تی اسپورت برای بهترین زن اکشن سال که در استودیو بی‌تی اسپورت در دسامبر ۲۰۱۴ برگزار شد، معرفی و به او اهدا شد در سال ۲۰۱۵ نیز همین اتفاق خواهد افتاد. ۲۰۱۳. برگزیدگان امسال در رشته‌های ورزشی متعددی از جمله شنا، کریکت، گلف، اسکی، دو و میدانی و تنیس مقام آورده‌اند. ۲۰۱۴. برگزیدگان سال ۲۰۱۴ در رشته‌های ورزشی کریکت، تنیس،
برگزیدگان سال ۲۰۱۴ در رشته‌های ورزشی کریکت، تنیس، فوتبال انجمنی، راگبی ۱۵ نفره، روئینگ، ژیمناستیک هنری، و اسکلتون شرکت کرده بودند و در این رشته‌ها جایزه به دست آوردند. ۲۰۱۵. برندگان در سال ۲۰۱۵ صاحب مقام در رشته‌های دو و میدانی، فوتبال انجمنی، بوکس آماتور، روئینگ، دوچرخه سواری کوهستانی در سراشیبی، ماجراجویی، هاکی روی چمن، تنیس دوچرخه سواری جاده ای بوده‌اند. ۲۰۱۶. در دوره بعدی از مراسم اهدای جوایز سالانه بی تی اسپورت که به زنان اکشن داده می‌شد، برگزیدگان از رشته‌های دوچرخه سواری جاده، دوچرخه سواری پیست،
از رشته‌های دوچرخه سواری جاده، دوچرخه سواری پیست، بوکس، تکواندو، دو و میدانی و تنیس نامزد شده بودند و مقام آوردند. ۲۰۱۷. در دوره ای از مراسم اهدای جوایز سالانه که در سال ۲۰۱۷ برگزار شد، بانوان ورزشکار از رشته‌های ورزشی دو و میدانی، کریکت، اسکیت سرعت در مسیر کوتاه و راگبی ۱۵ نفره نامزد شدند و به جایزه بی تی اسپورت دست یافتند. ۲۰۱۸. برندگان جوایز بی تی اسپورت ۲۰۱۸ از رشته‌های مختلفی همچون اسکلتون، فوتبال، گلف، ورزش‌های سه‌گانه، دوچرخه سواری پیست و اسکی آلپاین نامزد شده بودند. زن اکشن برگزیده ماه. جایزه بی‌تی
نامزد شده بودند. زن اکشن برگزیده ماه. جایزه بی‌تی اسپورت برای بهترین زن اکشن برگزیده ماه بر اساس رای عمومی تعیین می‌شود که شامل لیستی از معمولاً پنج نامزدی است که توسط بی‌تی اسپورت انتخاب می‌شود. هر برنده اعلام می‌شود و جایزه خود را در "نمایش کلر بالدینگ" دریافت می‌کند. ۲۰۱۴. در سال ۲۰۱۴ که اولین دوره از برگزاری مراسم اهدای جوایز بی تی اسپورت برای زن اکشن بود که به صورت ماهانه اهدا می‌شد، بانوان ورزشکار زیادی نامزد شدند که هر کدام در رشته‌های ورزشی مختلفی فعالیت داشتند. از جمله این رشته‌ها می‌توان به
فعالیت داشتند. از جمله این رشته‌ها می‌توان به اسکلتون، کرلینگ، اسنوبورد، فرمول یک، دوچرخه سواری جاده، اسکی، اسکی آلپاین، اسکواش، گلف، دو و میدانی و سوارکاری اشاره کرد. ۲۰۱۵. دومین دوره اهدای جوایز در سال ۲۰۱۵ برگزار شد که ورزشکاران از رشته‌های اسکی، تنیس، فوتبال انجمن، ماجراجویی، دو و میدانی، دوچرخه سواری، ورزش‌های پنج‌گانه و … نامزد شدند.
علیرضا میرزائیان (زاده ۲۳ آبان ۱۳۸۲ در سبزوار استان خراسان رضوی) بازیکن تیم ملی کبدی مردان ایران است.او جزو لژیونرهای ایران در لیگ ستارگان کبدی جهان در هند می‌باشد و برای باشگاه یومومبای بمبئی این کشور بازی می‌کند.
ورونیکا مایور (; ) تیرانداز زن اهل مجارستان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۷ مدال طلا، ۵ مدال نقره، ۴ مدال برنز شده است.
اودری گونیا (؛ زادهٔ ) تیرانداز زن اهل سوئیس است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
شوال ایلایدا طارهان (؛ زادهٔ ) تیرانداز زن اهل ترکیه است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال طلا، ۲ مدال نقره، ۲ مدال برنز شده است.
سارابجوت سینگ (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل هند است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۶ مدال طلا، ۳ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده است.
اسلام ساتپایف (؛ زادهٔ ) تیرانداز اهل قزاقستان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۳ مدال نقره، ۵ مدال برنز شده است.
الکساندرا له (؛ زادهٔ ) تیرانداز زن اهل قزاقستان است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا، ۱ مدال نقره، ۳ مدال برنز شده است.
ساره عطّار (زادهٔ ۲۷ اوت ۱۹۹۲) ورزشکار دو و میدانی سعودی-آمریکایی است که در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ به عنوان یکی از اولین دو المپیکی زنِ نمایندهٔ عربستان سعودی شرکت کرد. او همچنین در المپیک ۲۰۱۶ در ماراتن شرکت کرد. سال‌های اولیه و تحصیلات. عطار تمام عمر خود را در ایالات متحده زندگی کرده است، اما از طریق پدرش که در عربستان به دنیا آمده است، دارای تابعیت دوگانهٔ آمریکایی-سعودی است. او در اسکاندیدو، کالیفرنیا، ایالات متحده به دنیا آمد و بزرگ شد.مادر او، جودی، یک شهروند آمریکایی و اهل کالیفرنیا است و پدرش
یک شهروند آمریکایی و اهل کالیفرنیا است و پدرش عامر، یک تبعهٔ عربستان سعودی است که در ایالات متحده به کالج رفت و در سال ۱۹۸۴ با مادرش ازدواج کرد. او در سال ۲۰۱۰ از دبیرستان اسکاندیدو در شهر اسکاندیدو فارغ‌التحصیل شد.او برای این مدرسه در رشتهٔ دوی صحرانوردی رقابت کرد.او سپس به دانشگاه پپرداین، یک دانشگاه مسیحی در شهرستان لس آنجلس، کالیفرنیا، نزدیک مالیبو، رفت و در آنجا مدرک بی‌ای در هنرهای استودیویی، با برنده شدن بورسیهٔ رکس همیلتون مموریال آرت دریافت کرد.عطار یکی از هشت ورزشکار از دانشگاه پپردین بود که برای
یکی از هشت ورزشکار از دانشگاه پپردین بود که برای شرکت در المپیک تابستانی ۲۰۱۲ انتخاب شد، همراه با روکسان بارکر که در تیم آفریقای جنوبی حضور داشت. او در مارس ۲۰۱۲ در دو میتینگ کالج برای پپردین شرکت کرد، در زمین ۱۵۰۰ متری در کال استیت فولرتن بن براون در ۵:۳۰٫۵۱ ساعت به مقام دوازدهم رسید و در مادهٔ ۳۰۰۰ متر در مسابقات اسپرینگ بریک در ۱۱:۳۷٫۴۱ ساعت بیست و نهم شد. پس از فارغ‌التحصیلی از پپرداین در سال ۲۰۱۴، او یک عکاس مناظر شد.در سال ۲۰۱۵، او به ماموت لیکس، کالیفرنیا نقل مکان کرد تا به‌طور تمام وقت با دوندگان
نقل مکان کرد تا به‌طور تمام وقت با دوندگان مسافتی از جمله قهرمان المپیک، دینا کاستور، همسر مربی‌اش اندرو کاستور، تمرین کند. او تمام عمر خود را در ایالات متحده زندگی کرده است و با وجود اینکه عربی صحبت نمی‌کند، سالی یک بار برای دیدار با اقوام خود به عربستان سعودی سفر می‌کند. حرفهٔ دویدن. به نمایندگی از عربستان سعودی. عطار در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ یکی از دو زن اولی بود که برای عربستان سعودی در المپیک شرکت کرد. زن دیگر نمایندهٔ عربستان، وجدان شهرکانی جودوکا بود. پیش از ژوئن ۲۰۱۲، کمیتهٔ المپیک عربستان
بود. پیش از ژوئن ۲۰۱۲، کمیتهٔ المپیک عربستان سعودی، زنان این کشور را از شرکت در المپیک منع کرده بود، اما کمیتهٔ بین‌المللی المپیک (IOC) تهدید کرده بود که عربستان را از حضور در بازی‌های المپیک محروم خواهد کرد، مگر اینکه به زنان این کشور اجازه حضور در مسابقات را بدهد. کمیتهٔ بین‌المللی المپیک تصمیم گرفت که مسابقه‌دهندگان زن عربستان سعودی مجبور نیستند استانداردهای مقدماتی المپیک را رعایت کنند. عربستان سعودی از عطار انتظار داشت لباس‌های دویدنی مطابق با قوانین اسلامی بپوشد. عکس‌های او با لباس معمولی، تاپ
اسلامی بپوشد. عکس‌های او با لباس معمولی، تاپ پوشیدن، شورت و موهایش که با روسری پوشیده نشده بود، از اینترنت حذف شد، از جمله از وب‌سایت پیست و کراس کانتری دانشگاه او. او و مادرش یک پوشش سر و گردن به همراه آستین‌های بلند و شلوار بلند برای رقابت کنار گذاشتند. عطار در ایالات متحده زندگی می‌کند و تمرین می‌کند، بدون اینکه حجاب داشته باشد یا عبایه‌ای بپوشد. محقق عربستانی علی الاحمد، که مطالعاتی در مورد ورزش زنان در عربستان سعودی منتشر کرده است، معتقد است: «حضور ورزشکاران زن [در المپیک ۲۰۱۲] اوضاع را بدتر کرد، زیرا
زن [در المپیک ۲۰۱۲] اوضاع را بدتر کرد، زیرا به عربستان اجازه داد تا از انتقاد بگریزد.»با این حال، روحانیون مذهبی محافظه‌کار سعودی به شدت مخالفت کردند و احکامی را علیه زنان سعودی که در ورزش‌های تماشاچی‌محور شرکت می‌کردند، صادر کردند و معتقد بودند که ممکن است منجر به اخلاقیات فاسد، از دست دادن باکرگی و لزبین‌گرایی شود. بازی‌های المپیک ۲۰۱۲. در مراسم افتتاحیهٔ مراسم رژهٔ ملل، عطار و شهرکانی، تنها دو زن حاضر در هیئت عربستان سعودی، بر خلاف زنان حاضر در هیئت‌های سایر ملل اسلامی، مجبور شدند پشت سر هم‌تیمی‌های مرد
ملل اسلامی، مجبور شدند پشت سر هم‌تیمی‌های مرد خود راه بروند. عطار در ماده ۸۰۰ متر زنان شرکت کرد، بدون اینکه به زمان انتخابی المپیک برسد.او در دوران دبیرستان فقط یک بار در مسابقهٔ مسافت شرکت داشت، اما نه از زمانی که در کالج تحصیل کرده بود.عطار در زمین ۶ مسابقات مقدماتی ۸۰۰ متر زنان در ۸ اوت ۲۰۱۲ شرکت کرد. او با زمان ۲:۴۴٫۹۵ و بسیار عقب‌تر از پیروزی مقدماتی جنت جپکوسگی با زمان ۲:۰۱٫۰۴ به پایان رسید.او بیش از نیم دقیقه کندتر از نزدیکترین رقیب خود که ۱۵۰ متر جلوتر از او از خط پایان عبور کرد به پایان رسید.صدها
از او از خط پایان عبور کرد به پایان رسید.صدها تماشاگر هنگام عبور عطار از خط پایان ایستادند و کف زدند. تنها یک روزنامه عربستانی به حضور او در المپیک اشاره کرد که به خاطر این کار مورد انتقاد قرار گرفت. بازی‌های المپیک ۲۰۱۶. عطار در بازی‌های المپیک ۲۰۱۶ برای عربستان سعودی در ماراتن شرکت کرد. او دوباره یک وایلد کارت دریافت کرد، که در آن مجبور نبود زمان استاندارد مقدماتی المپیک را برآورده کند. بهترین زمان ماراتن او ۳:۱۱:۲۷ در ماراتن شیکاگو ۲۰۱۵ بود که ۲۶ دقیقه کندتر از زمان انتخابی المپیک بود.وب سایت کمیته
کندتر از زمان انتخابی المپیک بود.وب سایت کمیته المپیک عربستان سعودی نامی از او یا سایر زنانی که نمایندهٔ پادشاهی عربستان سعودی خواهند بود، نبرد. او کاملاً پوشیده می‌دوید و مانند سال ۲۰۱۲ آستین بلند و شلوار بلند پوشیده بود، اما این بار به جای روسری کلاه بیسبال به سر داشت.او ماراتن را با زمان ۳:۱۶:۱۱ در مقام ۱۳۲ از بین ۱۳۳ زن به پایان رساند که ۵۲ دقیقه از برندهٔ کنیایی جمیما سومگونگ عقب بود. پس از المپیک ۲۰۱۶. در سال ۲۰۱۸، سارا عطار بهترین‌های فردی خود را در ماراتن بهبود بخشید؛ نخست در ماراتن شیکاگو، با
در ماراتن بهبود بخشید؛ نخست در ماراتن شیکاگو، با ۳:۰۷:۱۶ دویدن، سپس در نیمه ماراتن هیوستون، در ۱:۲۶:۴۷ که هر دو رکورد ملی برای مسافت‌های مربوطه بودند. مسابقات. حمایت مالی. عطار قبلاً توسط اوزل، یک شرکت پوشاک دویدن آمریکایی که ورزشکاران زن را تبلیغ و حمایت می‌کند، حمایت مالی می‌شد.
آلفرد فریدریش دلپ (۱۵ سپتامبر ۱۹۰۷-۲ فوریه ۱۹۴۵)کشیش و فیلسوف آلمانی یسوعی و عضو گروه مقاومت کرایسا بود. او به عنوان یک شخصیت برجسته در مقاومت کاتولیک در برابر نازیسم شناخته می‌شود. دلپ به اشتباه در کودتای ۲۰ ژوئیه ۱۹۴۴ برای سرنگونی آدولف هیتلر دخیل شناخته شد و دستگیر و به مرگ محکوم شد. او در سال ۱۹۴۵ اعدام‌شد.
ویل پاور ( زادهٔ ) راننده خودروی مسابقه‌ای اهل استرالیا است. او در مسابقات سری ایندی‌کار با خودرو شماره ۱۲ و برای تیم پنسکی رانندگی می‌کند. او در سال ۲۰۱۸ ایندیاناپولیس ۵۰۰ را برد و دو بار در سال های ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲ و ۲۰۲۴ قهرمان سری ایندی‌کار شده است. پاور یکی از موفق ترین رانندگان در تاریخ مسابقات اتومبیل رانی ایندی‌کار است که در حال حاضر نفر چهارم در بین رانندگان بیشترین پیروزی (۴۴)، نفر اول دارای بیشترین پول پوزیشن (۷۰) و چهارمین راننده با بیشترین تعداد سکو (۱۰۵) در این مسابقات است. مسابقات کشوری استرالیا.
(۱۰۵) در این مسابقات است. مسابقات کشوری استرالیا. ویل پاور در تووومبا، کوئینزلند متولد شد. ویل پاور، پسر راننده اتومبیلرانی، باب پاور است، پاور کار خود را در کوئینزلند و رانندگی با خودرو داتسون ۱۲۰۰ در پیست مورگان پارک، وارویک آغاز کرد. پس از سه سال حضور در مسابقات فرمولا فورد، پاور به فرمول هولدن رفت تا برای تیم رالت استرالیا متعلق به گراهام واتسون مسابقه دهد. پاور در این مسابقات با اختلاف ۵۰ امتیازی نسبت به استوارت مک کول و کسب ۷ پیروزی و ۳ پول پوزیشن قهرمانی این مسابقات را در سال ۲۰۰۲ به دست آورد. در
این مسابقات را در سال ۲۰۰۲ به دست آورد. در اواسط فصل ۲۰۰۲، پاور مجاز به رانندگی برای تیم کول‌تمپ ریسینگ در مسابقات فرمول ۳ متعلق به بیوان کریک شد او. در مسابقات قهرمانی فرمول ۳ استرالیا با خودرو دالارا-تویوتا رانندگی میکرد و با اینکه مسابقه ابتدایی و افتتاحیه را از دست داده بود تنها با یک امتیاز کمتر نسبت جیمز مندرسون قهرمانی را از دست داد.
جایزه اتحادیه ملی ورزش دانشگاهی برای بهترین زن سال جایزهی ای است ابتکاری برای قدردانی از دختران دانشجویی است که به صورت حرفه ای ورزش را دنبال می کنند. خواه این دنبال کردن تخصص در زمینه یکی از ورزش ها باشد، خواه امور خیریه و کمک به سازمان ها و ورزشکاران باشد و خواه خوب رهبری کردن یک تیم ورزشی باشد. همه این موارد شایسته تقدیر و تجلیل و همچنین دریافت جایزه از طرف اتحادیه ملی ورزش دانشگاهی هستند. هر ساله در مراسم اهدای جوایز اتحادیه ملی ورزش دانشگاهی برای بهترین زن سال، ۹ فینالیست از بین همه نامزدها، که این 9
زن سال، ۹ فینالیست از بین همه نامزدها، که این 9 نفر هر کدام جزو یک بخش از بخش های این مسابقه هستند؛ سه نفر از هر بخش، از جمله بخش یکم، بخش دوم و بخش سوم انتخاب می‌شوند. این انتخاب توسط اتحادیه ملی ورزش دانشگاهی از سال ۱۹۹۱ انجام شده است. این فینالیست‌ها دیدگاه اتحادیه ملی ورزش دانشگاهی از بهترین ورزشکاران زن دانشجو را نشان می‌دهند. برندگان جایزه. ۱۹۹۱ – بانوی ورزشکار ماری بث ریلی از دانشگاه کینسیس ۱۹۹۲ – کاترین بیرن، دانشگاه تنسی ۱۹۹۳ – ننا لینچ، دانشگاه ویلانوا ۱۹۹۴ – تانیا جونز، دانشگاه آریزونا ۱۹۹۵ –
ویلانوا ۱۹۹۴ – تانیا جونز، دانشگاه آریزونا ۱۹۹۵ – ربکا لوبو، دانشگاه کانکتیکات ۱۹۹۶ – بیلی وینست-فلچر، دانشگاه نبراسکا ۱۹۹۷ – لیزا کول، دانشگاه جورجیا ۱۹۹۸ – پگی بوتیلیه، دانشگاه ویرجینیا ۱۹۹۹ - جمیلا دمبی، دانشگاه کالیفرنیا، دیویس ۲۰۰۰ - کریستی کووال، دانشگاه جورجیا ۲۰۰۱ - کیمبرلی ای بلک، دانشگاه جورجیا ۲۰۰۲ - تانیشا سیلاس، دانشگاه کالیفرنیا، دیویس ۲۰۰۳ - اشلی جو روات کارپینوس، کالج کنیون ۲۰۰۴ - کلی آلبین، دانشگاه کالیفرنیا، دیویس ۲۰۰۵ - لورین مک کالی، دانشگاه تنسی ۲۰۰۶ - آنی برساگل، دانشگاه ویک فارست
دانشگاه تنسی ۲۰۰۶ - آنی برساگل، دانشگاه ویک فارست ۲۰۰۷ - ویتنی مایرز، دانشگاه آریزونا ۲۰۰۸ - نیکی آنوسیک، دانشگاه تنسی ۲۰۰۹ - لیسی نایمیر، دانشگاه آریزونا ۲۰۱۰ - جاستین شلانتز، دانشگاه آریزونا ۲۰۱۱ - لورا باریتو، مؤسسه فناوری استیونز ۲۰۱۲ - الیزابت فیلیپس، دانشگاه واشینگتن در سنت لوئیس ۲۰۱۳ - ایفاتو اوکافور، دانشگاه فناوری تگزاس ۲۰۱۴ - الیزابت تاکر، دانشگاه نوتردام ۲۰۱۵ - کریستین دی، دانشگاه کلاریون پنسیلوانیا ۲۰۱۶ - مارگارت گو، موسسه فناوری ماساچوست ۲۰۱۷ - لیزی کریست، دانشگاه واشینگتن در سنت لوئیس ۲۰۱۸ -
لیزی کریست، دانشگاه واشینگتن در سنت لوئیس ۲۰۱۸ - کتورا اورجی، دانشگاه جورجیا ۲۰۱۹ - آنجلا مرکوریو، دانشگاه نبراسکا ۲۰۲۰ - آسیا سیدت، دانشگاه کنتاکی ۲۰۲۱ - کندال کورنیک، دانشگاه آگوستانا ۲۰۲۲ - کارنا گروف، مؤسسه فناوری ماساچوست ۲۰۲۳ - لوگان اگلستون، دانشگاه تگزاس ۹ بانوی فینالیست برگزیده در سال ۲۰۱۸. آده آیولا، دانشگاه شیکاگو تریسی فیرودر، دانشگاه کلافلین دیلینی هیگرت، دانشگاه نیومن کایرا لیلاند، دانشگاه ویتورث کامی نورتون، دانشگاه ایالتی آنجلو کتورا اورجی، دانشگاه جورجیا سیدنی پیترز، دانشگاه مینه‌سوتا ونسا
جورجیا سیدنی پیترز، دانشگاه مینه‌سوتا ونسا شیپی، دانشگاه ایالتی اوکلاهما آملیا ویلهلم، کالج بیتس ۹ بانوی فینالیست برگزیده در سال ۲۰۱۷. سبرینا اندرسون، دانشگاه «سلیپرری راک» پنسیلوانیا سرینا بار، دانشگاه لیبرتی جنی کارمائیکل، دانشگاه اوکلاهوما ایلیانا کرافورد، کالج کینون لیزی کریست، دانشگاه واشینگتن در سنت لوئیس کارینا مارتینز دانشگاه تکزاس، دانشگاه تکزاس ای‌اندام کریستینا میلیان، دانشگاه استونی بروک ناتالی او کیف، دانشگاه باپتیست جنوب غربی جمی پرز، دانشگاه باپتیست شرق تگزاس ۹ بانوی فینالیست برگزیده در سال
باپتیست شرق تگزاس ۹ بانوی فینالیست برگزیده در سال ۲۰۱۶. مارگارت گو، موسسه فناوری ماساچوست کریستینا هیلمن، دانشگاه ایالتی آیووا بری لیپر، دانشگاه ای‌اندام تگزاس غربی موریسا لستر، کالج لایم استون کارا مک کورمک، دانشگاه میامی الاینا سیبرت، دانشگاه کارسون-نیومن هیلی تاونسند، کالج کنیون کامیشا ترنر، دانشگاه تگزاس آمی ویتی، دانشگاه میزریکوردیا ۹ بانوی فینالیست برگزیده در سال ۲۰۱۵. سوپریا دیویس، کالج سوارثمور کریستین دی، دانشگاه کلاریون پنسیلوانیا مارگو گیر، دانشگاه آریزونا کلسی گراهام، کالج ویتون مارگارت مک‌فیل،
آریزونا کلسی گراهام، کالج ویتون مارگارت مک‌فیل، دانشگاه دی پاو کولین کویگلی، دانشگاه ایالتی فلوریدا زوئی اسکندالیس، دانشگاه کالیفرنیای جنوبی تیلور اسکالا، دانشگاه راکهرست ربکا سرتوال، دانشگاه فنی آرکانزاس ۹ بانوی فینالیست برگزیده در سال ۲۰۱۴. الکسا بالتز، دانشگاه وسلیان ایلینوی ماریسا بست، دانشگاه نورث‌وسترن کریستا بلفویل، دانشگاه نورث وسترن - سنت پاول الن چمبرز، دانشگاه لین آلیسا هاسلن، دانشگاه آریزونا مگان لایت، دانشگاه اموری جکی سیلیو، دانشگاه لانگ آیلند الیزابت تاکر، دانشگاه نوتردام بیلی ورازل، دانشگاه
الیزابت تاکر، دانشگاه نوتردام بیلی ورازل، دانشگاه زنان تگزاس ۹ بانوی فینالیست برگزیده در سال ۲۰۱۳. النا کراسلی، کالج بودین الیزابت دافی، دانشگاه کنکوردیا، سنت پاول کارن هتلن، دانشگاه لوتری اقیانوس آرام کلی مجام، دانشگاه هاوایی در مانوا الکساندرا ماسکو، دانشگاه سیتون هال ایفاتو اوکافور، دانشگاه تگزاس تک کایلا شول، دانشگاه کلاریون پنسیلوانیا بریجت سوارز، دانشگاه لانگ آیلند لیا سوانر، دانشگاه باپتیست تگزاس شرقی ۹ بانوی فینالیست برگزیده در سال ۲۰۱۲. هیلاری باخ، دانشگاه ایالتی آریزونا گریس کالینز، دانشگاه بری
دانشگاه ایالتی آریزونا گریس کالینز، دانشگاه بری کیت گریویش، دانشگاه لنوآر راین کلسی کیتلسون، کالج لوتر سارا جین اوتی، آکادمی گارد ساحلی ایالات متحده پنکیک بروک، دانشگاه آلاباما الکسی پاپاس، کالج دارتموث الیزابت فیلیپس، دانشگاه واشینگتن در سنت لوئیس ورینا پرایکشاس، دانشگاه ایالتی کالیفرنیا ۹ بانوی فینالیست برگزیده در سال ۲۰۱۱. لورا باریتو، موسسه فناوری استیونز دانیل بلر، دانشگاه آلاباما میکائلا کلنان، کالج بودین آنی چندلر، دانشگاه آریزونا هیونفی الون لی، دانشگاه بریگم یانگ هیلی امریک، دانشگاه ترینیتی