payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سوالاتی که خشونت را با عشق توجیه می‌کنند. پاسخ‌ها مشابه بود و ارتباط منطقی با واقعیت داشت. کسانی که نمرهٔ بالایی در این پرسشنامه گرفتند، بیشتر درگیر خشونت رابطه‌ای بودند و کیفیت روابطشان پایین‌تر بود. برای نمونه، "اگر کسی همسرش را کنترل نکند، یعنی واقعاً دوستش ندارد؟" پاسخ: «بله» (نمرهٔ بالا در دستهٔ "عشق-خشونت") که این شخص احتمالاً کنترل‌گری سایبری را طبیعی می‌داند. محققان در مطالعه‌ای که در مجلهٔ نوجوانی منتشر شد، ۴۴۸ نوجوان اسپانیایی را بررسی کردند. از این نوجوانان خواسته شد تا پرسشنامه‌های مقیاس درک
این نوجوانان خواسته شد تا پرسشنامه‌های مقیاس درک سوءاستفاده و مقیاس باورها، تصورات غلط و سوءبرداشت‌ها دربارهٔ عشق رومانتیک را تکمیل کنند. نتایج نشان داد رابطه منفی معناداری بین اعتقاد به باورهای عاشقانه و درک شدت رفتارهای سوءاستفاده‌آمیز وجود دارد. در پسران نوجوان، اعتقاد به باور مربوط به مالکیت، وفاداری و انحصارطلبی، با درک کمتر رفتارهای سوءاستفاده‌آمیز مرتبط بود. در دختران نوجوان، اعتقاد به باور مربوط به قدرت مطلق حل مشکلات توسط عشق، با درک کمتر شدت رفتارهای سوءاستفاده‌آمیز همراه بود؛ بنابراین، هر دو
سوءاستفاده‌آمیز همراه بود؛ بنابراین، هر دو گروه پسران و دختران که به برخی از باورهای نادرست عشق رمانتیک اعتقاد داشتند، کمتر متوجه خطر رفتارهای سوءاستفاده‌آمیز بودند. گروهی از محققان اسپانیایی در مطالعه‌ای که در مجله بین‌المللی تحقیقات محیطی و سلامت عمومی منتشر شد، از شرکت‌کنندگان که نوجوانان بودند خواسته شد پرسشنامه‌ای را پر کنند که نگرش آن‌ها نسبت به عشق و جنسیت را ارزیابی می‌کرد. نتایج نشان داد که شرکت‌کنندگانی که نمره بالایی در «تعصب جنسیتی» داشتند، چه از نوع به ظاهر محبت‌آمیز، مثل زنان موجودات لطیفی
از نوع به ظاهر محبت‌آمیز، مثل زنان موجودات لطیفی هستند که باید حمایت شوند و چه از نوع خصمانه مثل زنان زیردست مردانند، احتمال اعتقاد به باورهای عاشقانه در آن‌ها بیشتر بود. شرکت‌کنندگان صرف نظر از جنسیت در رفتارهای کنترل‌گرانه آنلاین در روابط، هم در نقش کنترل‌گر ظاهر شدند (مثلاً: اصرار بر دسترسی به پیام‌های خصوصی شریک زندگی) و هم در نقش قربانی (مثلاً: تحمل نظارت دائمی شریک بر فعالیت‌های آنلاینشان). نقش‌های جنسیتی. گابریلا چرتی، پژوهشگر مطالعات جنسیتی، استدلال می‌کند که برای زنان، ایده‌آل‌سازی‌های ناشی از
می‌کند که برای زنان، ایده‌آل‌سازی‌های ناشی از باورهای عاشقانه آن‌ها را ترغیب می‌کند تا اهداف و آرزوهای دیگر زندگی را نادیده بگیرند و عشق را به‌مثابه میدانی برای فداکاری شخصی و راهی برای کسب هویت ببینند. برای مردان، این باورها عرصهٔ عشق را حیطه‌ای معرفی می‌کنند که تنها مردان آغازگر رابطه باشند و هدایت کامل رابطه پس از شروع با آنها است، در حالی که همزمان حساسیت‌های عاطفی مردان را سرکوب می‌کند. یافته‌های محققی به نام سانچز-سیسیلیا نشان داد که افراد تک‌همسر و کسانی که هیچ‌گاه رابطه عاشقانه نداشتند، بیشترین
و کسانی که هیچ‌گاه رابطه عاشقانه نداشتند، بیشترین اعتقاد را به باورهای عاشقانه داشتند. افراد غیرتک‌همسر و/یا دوجنس‌گرا در مقایسه با افراد دگرجنس‌گرا و همجنس‌گرا، اعتقاد کم‌تری به این باورها نشان دادند. محققان هرنیا گارسیا و انکارناسیون سوریانو با بررسی افراد در روابط بنفیت دریافتند که این افراد حسادت کم‌تری تجربه می‌کردند، اما اعتقاد به سایر باورهای عاشقانه در آن‌ها به‌اندازهٔ عموم جامعه بالا بود. علیرغم طراحی این روابط برای فرار از انتظارات جنسیتی عشق، اکثر افراد همچنان به‌طور مداوم در معرض باورهای نادرست
افراد همچنان به‌طور مداوم در معرض باورهای نادرست عشق قرار می‌گیرند و نهایتاً آن‌ها را درونی و می‌پذیرند.
جانی برشتولد (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "سگ گمشده، ریچر و" "ورشکسته" اشاره کرد.
پرستشگاه باربار () یک مکان باستانی واقع در روستای باربار در کشور بحرین است که بخشی از تمدن دیلمون محسوب می‌شود. جدیدترین پرستشگاه از سه پرستشگاه باربار در سال ۱۹۵۴ توسط یک تیم باستان‌شناسی دانمارکی کشف شد. دو پرستشگاه دیگر نیز در این مکان کشف شد که قدیمی‌ترین آنها مربوط به ۳۰۰۰ سال پیش از میلاد مسیح است. این پرستشگاه‌ها از بلوک‌های سنگ آهک ساخته شده‌اند که گمان می‌رود از جزیره جده تراشیده و آورده شده‌اند. تاریخ. سه پرستشگاه یکی بر فراز دیگری ساخته شده‌اند، به‌طوری که پرستشگاه دوم حدود ۵۰۰ سال پس از نخستین
به‌طوری که پرستشگاه دوم حدود ۵۰۰ سال پس از نخستین پرستشگاه و سومی نیز در فاصلهٔ میان ۲۱۰۰ تا ۲۰۰۰ پیش از میلاد به بنا افزوده شده است. گمان می‌رود که این پرستشگاه‌ها برای پرستش انکی خدای خرد و آب شیرین، و همسرش نانخورساک (نینهورساگ) ساخته شده باشند. این پرستشگاه شامل دو قربانگاه و چشمه‌ای طبیعی از آب است که به باور پرستش‌کنندگان، از اهمیت معنوی برخوردار بوده است. در جریان کاوش‌های باستان‌شناسی این محوطه، ابزارها، سلاح‌ها، سفالینه‌ها و قطعات کوچکی از طلا کشف شد که امروزه در موزه ملی بحرین به نمایش گذاشته
شد که امروزه در موزه ملی بحرین به نمایش گذاشته شده‌اند. مشهورترین یافتهٔ این کاوش‌ها، سر یک گاو از جنس مس بود. این محوطه در فهرست موقت میراث جهانی یونسکو قرار دارد. باستان‌شناسی. این محوطه در سال ۱۹۵۴ توسط پی.وی. گلوب کشف شد. کاوش‌های باستان‌شناسی توسط تیمی دانمارکی به سرپرستی هلموت اندرسن و پدر مورتنسن از همان سال آغاز شد و تا سال ۱۹۶۲ ادامه یافت. در زمستان ۱۹۵۵، بخش بالایی، تپه‌ای پوشیده از شن و ریگ برداشته شد و دیوارها در ماه‌های فوریه و مارس ۱۹۵۶ مورد کاوش قرار گرفتند. فعالیت‌های باستان‌شناسی در این
کاوش قرار گرفتند. فعالیت‌های باستان‌شناسی در این محوطه در سال ۲۰۰۴ از سر گرفته شد. منابع. پانویس
مارتیروس خاچاطوری بادالیان (؛ زاده ) نقاش اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۲۶ ژوئیهٔ ۱۹۵۲ در بانانتس در به دنیا آمد و از کالج دولتی هنرهای زیبای پانوس ترلمزیان (۱۹۷۲)، انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان (۱۹۷۵) فارغ‌التحصیل گشت. وی از سال ۱۹۶۴ در شهر ایروانسکونت دارد. وی عضو اتحادیه نقاشان ارمنستان می‌باشد. وی همچنین برنده جوایزی همچون نقاش شایسته جمهوری ارمنستان (۲۰۲۰) شد.
گری اُدانا‌هیو یک روزنامه‌نگار بریتانیایی است که در واشینگتن، دی.سی. به‌عنوان خبرنگار ارشد سیاسی آمریکای شمالی برای بی‌بی‌سی نیوز کار می‌کند. او نابینا است. اوایل زندگی. اُدانا‌هیو در سال ۱۹۶۸ در لندن به دنیا آمد. پدرش بازیکن فوتبال نیمه‌حرفه‌ای بود که همچنین به‌عنوان راننده تاکسی کار می‌کرد و مادرش رقص باله را آموزش می‌داد. اُدانا‌هیو ابتدا بینایی جزئی داشت، اما تا سن هشت‌سالگی کاملاً نابینا شد. او در کالج وُرستر برای نابینایان تحصیل کرد، جایی که فوتبال نابینایان را برای تیم ملی انگلستان بازی می‌کرد. سپس
را برای تیم ملی انگلستان بازی می‌کرد. سپس در کالج مسیح، آکسفورد فلسفه و زبان‌های مدرن خواند. حرفه. اُدانا‌هیو دورهٔ کارآموزی را در بی‌بی‌سی گذراند. پس از فارغ‌التحصیلی، به بی‌بی‌سی پیوست و به‌عنوان گزارشگر جوان در برنامهٔ "Today" رادیو ۴ بی‌بی‌سی فعالیت کرد. او در طول دوران حرفه‌ای خود، از آفریقا، آسیا، اروپا و ایالات متحده برای بی‌بی‌سی نیوز گزارش تهیه کرده‌است. در سال ۲۰۰۴، به‌عنوان خبرنگار سیاسی مستقر در وست‌مینستر منصوب شد. در سال ۲۰۰۷، او خبر بازگشت زودهنگام نخست‌وزیر بریتانیا، گوردون براون، را منتشر
نخست‌وزیر بریتانیا، گوردون براون، را منتشر کرد. اما این خبر به همکار دیگری سپرده شد و در سال ۲۰۰۸ بی‌بی‌سی به دلیل تبعیض مبتنی بر معلولیت، مبلغی به او پرداخت کرد. در سال ۲۰۱۴، اُدانا‌هیو به واشینگتن دی.سی. منتقل شد و خبرنگار ارشد سیاسی آمریکای شمالی بی‌بی‌سی نیوز شد. او دورهٔ اول ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ و سپس جو بایدن را پوشش داد. در ۱۳ ژوئیه ۲۰۲۴، او هنگام پوشش تجمع انتخاباتی ترامپ در باتلر (پنسیلوانیا) شاهد تلاش برای ترور دونالد ترامپ (۲۰۲۴) بود و بلافاصله از محل حادثه گزارش زنده فرستاد. در مارس ۲۰۲۵،
از محل حادثه گزارش زنده فرستاد. در مارس ۲۰۲۵، بی‌بی‌سی انتصاب اُدانا‌هیو را به‌عنوان خبرنگار ارشد جدید خود در آمریکای شمالی اعلام کرد. زندگی شخصی. اُدانا‌هیو و شریک زندگی‌اش، سارا لوس‌ویت، در یورکشایر زندگی می‌کنند و یک دختر دارند.
روبن سرگئی آروتچیان (؛ زاده - درگذشته ) نقاش و معمار اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های ۱۹۷۶ تا ۲۰۲۲ میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در ۱۸ ژوئن ۱۹۴۷ در ایروان به دنیا آمد و از کالج دولتی هنرهای زیبای پانوس ترلمزیان (۱۹۶۴) و دانشگاه ملی پلی‌تکنیک ارمنستان (۱۹۷۰) فارغ‌التحصیل گشت. سرگئی آروتچیان و میکائیل آروتچیان پدر و پسر وی بودند. وی عضو اتحادیه معماران ارمنستان (۱۹۷۶) و اتحادیه معماران ارمنستان (۱۹۷۴) می‌باشد. وی همچنین برنده جوایزی همچون نقاش شایسته جمهوری ارمنستان (۲۰۱۲) شد. وی در ۱۶ ژانویهٔ ۲۰۲۲ در
ارمنستان (۲۰۱۲) شد. وی در ۱۶ ژانویهٔ ۲۰۲۲ در سن ۷۴ سالگی در ایروان درگذشت.
تیگران وارتگسی آرزومانیان (؛ زاده ) مجسمه‌ساز اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۲۷ ژانویهٔ ۱۹۴۵ ‏ در ایروان در به دنیا آمد و از انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان (۱۹۶۹) فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون نقاش شایسته جمهوری ارمنستان (۲۰۱۱) شد.
آناتولی قوندی آوتیان (؛ زاده ) نقاش، مجسمه‌ساز اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۵ سپتامبر ۱۹۵۲ در شهرستان پروکوپیفسکی در به دنیا آمد و از کالج دولتی هنرهای زیبای پانوس ترلمزیان (۱۹۷۲) و (۱۹۷۶) فارغ‌التحصیل گشت. وی عضو اتحادیه نقاشان ارمنستان می‌باشد. وی همچنین برنده جوایزی همچون نقاش شایسته جمهوری ارمنستان (۲۰۰۹) و نقاش مردمی جمهوری ارمنستان (۲۰۱۷) شد.
آرائیک ژُرایی آلکیان (؛ زاده ) مجسمه‌ساز اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۹ اوت ۱۹۵۹ در ودی در به دنیا آمد و از کالج دولتی هنرهای زیبای پانوس ترلمزیان (۱۹۷۹) و انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان (۱۹۸۵) فارغ‌التحصیل گشت. وی عضو اتحادیه نقاشان ارمنستان (1988) می‌باشد. وی همچنین برنده جوایزی همچون نقاش شایسته جمهوری ارمنستان (۲۰۱۱) شد.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;42237157&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-08-07T02:56:17Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Luckie Luke&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;minor /&gt; &lt;comment&gt;انتقال از به &lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;42376304&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; خاچاطور سورنی آزیزیان (؛ زاده ) نقاش اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۱۹ ژوئن ۱۹۴۸ ‏ در ایروان در به دنیا آمد
وی در ۱۹ ژوئن ۱۹۴۸ ‏ در ایروان در به دنیا آمد و از کالج دولتی هنرهای زیبای پانوس ترلمزیان (۱۹۶۸) و انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان (۱۹۷۴) فارغ‌التحصیل گشت. پدر وی بود. وی عضو اتحادیه نقاشان ارمنستان (۱۹۷۹) می‌باشد. وی همچنین برنده جوایزی همچون نقاش شایسته جمهوری ارمنستان (۲۰۱۶) و مدال یادبود نخست‌وزیر ارمنستان شد.
ولادیمیر اونیکی آبرویان (؛ زاده ) نقاش، کاریکاتوریست اهل ارمنستان است. زندگی‌نامه. وی در ۲۳ سپتامبر ۱۹۳۹ در تفلیس به دنیا آمد . وی عضو اتحادیه نقاشان ارمنستان (۱۹۶۰) می‌باشد. وی همچنین برنده جوایزی همچون نقاش شایسته جمهوری ارمنستان شد.
پیشکش موسیقایی (به آلمانی: "Musikalisches Opfer"؛ به انگلیسی: "The Musical Offering"), به شمارهٔ BWV 1079، مجموعه‌ای شگرف از کانن‌ها، فوگ‌ها و دیگر قطعات موسیقی اثر نابغهٔ بزرگ موسیقی، یوهان سباستیان باخ است. تمامی قطعات این مجموعه بر پایهٔ یک تِم (زمینه) موسیقایی واحد ساخته شده‌اند؛ تِمی که از سوی فردریک کبیر، پادشاه پروس، به باخ اهدا شد و این اثر نیز به خود او تقدیم گردیده است. این مجموعه در سپتامبر ۱۷۴۷ به چاپ رسید. نقطه اوج این اثر، «ریچرکار اِی سِکس» (Ricercar a 6)، یک فوگ شش‌صدایی است که بسیاری آن را
a 6)، یک فوگ شش‌صدایی است که بسیاری آن را قلهٔ تمام این مجموعه می‌دانند. موسیقی‌شناس برجسته، چارلز روزن، این قطعه را به عنوان مهم‌ترین اثر نوشته‌شده برای سازهای کلاویه‌ای در طول تاریخ معرفی کرده است (تا حدی به این دلیل که از نخستین نمونه‌های تاریخ است). این ریچرکار گاه با نام «فوگ پروسی» نیز خوانده می‌شود؛ نامی که خود باخ نیز از آن استفاده کرده است. تاریخچه. ریشه‌های این مجموعه به دیداری تاریخی میان باخ و فریدریش کبیر در تاریخ ۷ مه ۱۷۴۷ بازمی‌گردد. این ملاقات در اقامتگاه پادشاه در پوتسدام شکل گرفت، زیرا
در اقامتگاه پادشاه در پوتسدام شکل گرفت، زیرا پسر باخ، کارل فیلیپ امانوئل باخ، در آنجا به عنوان موسیقی‌دانِ دربار مشغول به کار بود. فریدریش مشتاق بود تا به باخِ پدر، پدیده‌ای نوظهور را نشان دهد: فورته‌پیانو. سازی که با وجود اختراعش در ۴۷ سال پیش از آن، هنوز مقبولیتی جهانی نیافته بود (خودِ باخ نیز تا حدود سال ۱۷۳۶ با آن مواجه نشده بود). با این حال، پادشاه خود چندین نمونه از این سازهای تجربی را که توسط گوتفرید زیلبرمن در حال توسعه بود، در اختیار داشت. در طول این دیدار مورد انتظار در کاخ پوتسدام، باخ که به
این دیدار مورد انتظار در کاخ پوتسدام، باخ که به مهارت افسانه‌ایش در بداهه‌نوازی شهره بود، یک تِم موسیقی طولانی و بسیار پیچیده از فریدریش دریافت کرد تا بر اساس آن یک فوگ سه صدایی را بی‌درنگ بداهه‌نوازی کند. باخ این خواسته را با استادی تمام به انجام رساند، اما فریدریش پا را فراتر نهاد و او را به چالشی دشوارتر فراخواند: بداهه نواختن یک فوگ شش صدایی بر پایهٔ همان تِم. باخ پاسخ داد که برای خلق چنین شاهکاری، نیازمند کار بر روی پارتیتور است و آن را پس از آماده شدن برای پادشاه ارسال خواهد کرد. با این حال، برای
شدن برای پادشاه ارسال خواهد کرد. با این حال، برای آنکه قدرت خویش را در همان مجلس به نمایش بگذارد، باخ تِم دیگری را برگزید و این بار نیز به صورت کاملاً بداهه، یک فوگ شش صدایی بر روی آن اجرا کرد که با همان چیره‌دستیِ فوگ سه صدایی، تحسین شگفت‌زدهٔ تمام حاضران را برانگیخت. او سپس به لایپزیگ بازگشت تا «تِمِ شاهانه» (Thema Regium یا «تِم پادشاه») را بر روی کاغذ آورد و آن را به اوج شکوه هنری خود برساند: &lt;score sound="1"&gt;\relative c'{ \clef treble \key c \minor \time 2/2 \set Staff.midiInstrument =
c \minor \time 2/2 \set Staff.midiInstrument = "harpsichord" c'2 ees | % 1 g aes | % 2 b, r4 g' | % 3 fis2 f | % 4 e ees~ | % 5 ees4 d des c | % 6 b a8 g c4 f | % 7 ees2 d \bar "|" | % 8 c4 }&lt;/score&gt; چهار ماه پس از آن دیدار، باخ مجموعه‌ای از قطعات را بر اساس همان تِم شاهانه منتشر کرد که امروز آن را با نام پیشکش موسیقایی می‌شناسیم. باخ بر روی این اثر یک کتیبهٔ لاتین نگاشت: «Regis Iussu Cantio Et Reliqua Canonica Arte Resoluta» (به معنای: «نغمه به فرمان پادشاه، و باقی به شیوهٔ کاننیک حل‌شده»)؛ یک
فرمان پادشاه، و باقی به شیوهٔ کاننیک حل‌شده»)؛ یک نوشتهٔ کتیبه‌ای هوشمندانه که حروف نخست آن، واژهٔ ریچرکار (RICERCAR) را می‌سازد؛ یکی از ژانرهای شناخته‌شده و فاضلانهٔ آن دوران. خاستگاه احتمالی تِم شاهانه. هامفری اف. ساسون، تِمی را که فریدریش دوم ارائه کرده بود، با تِم یک فوگ در لا مینور (HWV 609) اثر جورج فریدریک هندل که در مجموعهٔ «شش فوگ یا ولونتاری برای ارگ یا هارپسیکورد» منتشر شده بود، مقایسه کرده است. ساسون اشاره می‌کند که «تِمِ هندل بسیار کوتاه‌تر از تِمِ پادشاه است، اما 'معماری' موسیقایی آن به طرزی
تِمِ پادشاه است، اما 'معماری' موسیقایی آن به طرزی شگفت‌آور مشابه است: پرش‌هایی که با یک گام کروماتیک پایین‌رونده دنبال می‌شوند.» او همچنین به شباهت‌های دیگر میان این دو می‌پردازد که ساسون را به این نتیجه رساند که باخ احتمالاً از فوگ لا مینورِ هندل به عنوان یک مدل ساختاری یا راهنما برای "ریچرکار اِی ۶" (a 6) در "پیشکش موسیقایی" استفاده کرده و مفاهیم موسیقایی آن ممکن است بر پردازش "ریچرکار اِی ۳" (a 3) توسط باخ نیز تأثیر گذاشته باشد. با این وجود، "ریچرکار اِی ۶" طولانی‌تر و به مراتب پیچیده‌تر از فوگ هندل
اِی ۶" طولانی‌تر و به مراتب پیچیده‌تر از فوگ هندل است. آرنولد شونبرگ، در مقاله‌ای که در سال ۱۹۵۰ دربارهٔ باخ نوشت، این نظریه را مطرح کرد که «تِم شاهانه» در واقع به دستور پادشاه توسط پسرِ باخ، کارل فیلیپ امانوئل، به عنوان یک تلهٔ از پیش آماده‌شده برای شرمسار کردن یوهان سباستیان باخ ساخته شده بود. ساختار و سازبندی. "پیشکش موسیقایی" در شکل نهایی خود، شامل اجزای زیر است: به استثنای تریو سونات که برای فلوت، ویولن و باسو کنتینو نوشته شده است، سایر قطعات دستورالعمل مشخصی برای سازبندی ندارند؛ هرچند امروزه این
مشخصی برای سازبندی ندارند؛ هرچند امروزه این نظریه قوت گرفته است که این قطعات، مانند بسیاری دیگر از آثار منتشرشدهٔ باخ، برای ساز شستی‌دار سولو در نظر گرفته شده‌اند. ریچرکار‌ها و کانن‌ها به شیوه‌های گوناگونی اجرا شده‌اند. ریچرکار‌ها بیشتر از کانن‌ها روی سازهای شستی‌دار نواخته می‌شوند، در حالی که کانن‌ها اغلب توسط یک آنسامبل موسیقی مجلسی با سازبندی مشابه تریو سونات اجرا می‌گردند. از آنجا که نسخهٔ چاپی این تصور را ایجاد می‌کند که برای سهولت در ورق زدن هنگام نوازندگی از روی پارتیتور سازماندهی شده، ترتیب قطعات
از روی پارتیتور سازماندهی شده، ترتیب قطعات مورد نظر باخ ("اگر" ترتیب خاصی مد نظر بوده باشد) نامشخص باقی مانده است؛ اگرچه مرسوم است که مجموعه با "ریچرکار اِی ۳" آغاز شود و تریو سونات در اواخر آن نواخته شود. "کانن‌های روی تِم شاهانه" نیز معمولاً با هم اجرا می‌شوند. معماهای موسیقایی. برخی از کانن‌های "پیشکش موسیقایی" در پارتیتور اصلی تنها با یک ملودی مونودیک (تک‌صدایی) کوتاه چند میزانی، همراه با یک نوشتهٔ کم و بیش رمزآلود به زبان لاتین در بالای آن، نمایش داده شده‌اند. این قطعات، فوگ‌های معمایی (یا گاهی به شکل
این قطعات، فوگ‌های معمایی (یا گاهی به شکل مناسب‌تر، "کانن‌های معمایی") نامیده می‌شوند. از اجراکننده (گان) انتظار می‌رود که ضمن حل کردن «معما»، موسیقی را به عنوان یک قطعهٔ چندبخشی (قطعه‌ای با چندین ملودی درهم‌تنیده) تفسیر و اجرا کنند. برخی از این معماها بیش از یک «راه‌حل» ممکن دارند، هرچند امروزه اکثر نسخه‌های چاپی پارتیتور، یک راه‌حل واحد و کم و بیش «استاندارد» برای معما ارائه می‌دهند تا نوازندگان بتوانند بدون نگرانی دربارهٔ زبان لاتین یا خودِ معما، صرفاً به نوازندگی بپردازند. یکی از این "کانن‌های معمایی"،
نوازندگی بپردازند. یکی از این "کانن‌های معمایی"، موسوم به «in augmentationem» (یعنی با افزایش، جایی که دیرند نت‌ها طولانی‌تر می‌شود)، با این عبارت تقدیس شده است: «Notulis crescentibus crescat Fortuna Regis» (باشد که بخت و اقبال پادشاه همچون دیرند نت‌ها فزونی یابد)، در حالی که یک کانن مدوله‌شونده که یک پرده بالاتر از جایی که آغاز شده به پایان می‌رسد، با این نوشته همراه است: «Ascendenteque Modulatione ascendat Gloria Regis» (همان‌طور که مدولاسیون اوج می‌گیرد، باشد که شکوه پادشاه نیز اوج گیرد). کانن با گردش
باشد که شکوه پادشاه نیز اوج گیرد). کانن با گردش تن‌ها (کانن بی‌پایان بالارونده). کانن با گردش تن‌ها، نسخه‌ای دیگر از تِم پادشاه را در برابر یک کانن دوصدایی در فاصلهٔ پنجم قرار می‌دهد. با این حال، این قطعه مدولاسیون انجام می‌دهد و یک پرده کامل بالاتر از نقطهٔ شروع خود به پایان می‌رسد و در نتیجه، فاقد کادانس نهایی است. سرشت الهیاتی. در میان نظریه‌های مربوط به منابع تأثیرگذار بیرونی، مایکل مریسن توجه را به امکان وجود مفاهیم الهیاتی جلب می‌کند. مریسن نوعی ناهماهنگی میان تقدیم‌نامهٔ رسمی به فریدریش کبیر و تأثیر
میان تقدیم‌نامهٔ رسمی به فریدریش کبیر و تأثیر کلی موسیقی که اغلب مالیخولیایی و حتی سوگوارانه است، مشاهده می‌کند. تریو سونات یک "سونات دا کیه‌زا" کنترپوانتیک است که سبکش با ذائقهٔ سکولار فریدریش در تضاد بود. نوشتهٔ "Quaerendo invenietis" (با جستجو خواهی یافت) که بر بالای کانن شماره ۹ یافت می‌شود، به موعظه سر کوه اشاره دارد («بجویید تا بیابید»، انجیل متی ۷:۷، انجیل لوقا ۱۱:۹). عنوان اصلی، "Opfer" («پیشکش» یا «قربانی»)، این امکان را فراهم می‌آورد که این چرخه به عنوان یک پیشکش در معنای مذهبی کلمه نگریسته شود.
عنوان یک پیشکش در معنای مذهبی کلمه نگریسته شود. مریسن همچنین اشاره می‌کند که از آنجا که رویه‌های کاننیک اغلب تداعی‌گر الزامات سخت‌گیرانهٔ شریعت موسوی هستند، ده کانن اثر احتمالاً به ده فرمان اشاره دارند. مریسن معتقد است که باخ در تلاش بوده تا فریدریش کبیر را به سوی ایمان مسیحی بشارت دهد و او را متوجه الزامات شریعت موسوی کند. در تحقیقی جدیدتر، زولتان گونتس اشاره کرده است که دستور مؤلف برای جستجو کردن نه تنها به کانن‌های معمایی، بلکه به "ریچرکار" شش‌صدایی نیز مربوط می‌شود که عنوان کهن آن نیز به معنای "جستجو
مربوط می‌شود که عنوان کهن آن نیز به معنای "جستجو کردن" است. چندین نقل‌قول کتاب مقدس در این موومان پنهان شده‌اند و کشف آنها به دلیل مانورهای آهنگسازی گوناگون، به ویژه دشوار شده است. ساختار فرمال منحصربه‌فرد این فوگ، سرنخی به دست می‌دهد: برخی ناهنجاری‌ها و ناسازگاری‌های ظاهری به تأثیرات بیرونی و غیرموسیقایی اشاره دارند. از جمله وظایف باخ در دوران تصدی خود در لایپزیگ (۱۷۲۳–۵۰)، تدریس زبان لاتین بود. اورزولا کرکندیل بر وجود ارتباطی نزدیک با کتاب راهنمای دوازده جلدی فن خطابه، "Institutio Oratoria"، اثر خطیب
جلدی فن خطابه، "Institutio Oratoria"، اثر خطیب رومی، کوئنتیلی که مورد تحسین فریدریش کبیر بود، استدلال کرده است. یوهان ماتیاس گسنر، زبان‌شناس و رئیس مدرسهٔ توماس در لایپزیگ که باخ در سال ۱۷۲۹ یک کانتات برای او تصنیف کرد، نسخهٔ قابل توجهی از آثار کوئنتیلی را با یک پاورقی طولانی به افتخار باخ منتشر کرده بود. اقتباس‌ها و ارجاعات. «تِم شاهانه» به عنوان تِم برای موومان‌های اول و آخر سونات شماره ۷ در ر مینور اثر فریدریش ویلهلم روست، نوشته‌شده در حدود ۱۷۸۸، و همچنین به عنوان تِم برای واریاسیون‌های پیچیده‌ای اثر
به عنوان تِم برای واریاسیون‌های پیچیده‌ای اثر جووانی پایسیلو در اثرش «وداع دوشس بزرگ روسیه»، نوشته‌شده در حدود ۱۷۸۴ هنگام ترک دربار کاترین کبیر، ظاهر می‌شود. «ریچرکار اِی ۶» بارها به تنهایی تنظیم شده است که برجسته‌ترین تنظیم‌کنندهٔ آن آنتون وبرن بود. او در سال ۱۹۳۵ نسخه‌ای برای ارکستر کوچک ساخت که به خاطر سبک کلانگفاربن‌ملودی شهرت دارد (یعنی خطوط ملودی پس از هر چند نت از یک ساز به ساز دیگر منتقل می‌شوند و هر نت، «رنگ صوتی» سازی را که آن را می‌نوازد، به خود می‌گیرد): تنظیم وبرن به تهیه‌کنندهٔ موسیقی و رهبر
می‌گیرد): تنظیم وبرن به تهیه‌کنندهٔ موسیقی و رهبر ارکستر بی‌بی‌سی، ادوارد کلارک تقدیم شد. نسخهٔ دیگری از "ریچرکار اِی ۶" در سال ۱۹۴۲ توسط سی. اف. پیترز در تنظیمی برای ارگ از موسیقی‌شناس هرمان کلر که در آن زمان در اشتوتگارت مستقر بود، منتشر شد. ایگور مارکویچ اجرایی برای سه گروه ارکسترال و برای موومان‌های سونات، یک کوارتت سولو (ویولن، فلوت، ویولنسل و هارپسیکورد)، نوشت که در سال‌های ۱۹۴۹–۵۰ تصنیف شد. مادرن جاز کوارتت یکی از کانن‌ها را (که در اصل «برای دو ویولن هم‌صدا» بود) به عنوان مقدمه‌ای برای اجرای خود از
هم‌صدا» بود) به عنوان مقدمه‌ای برای اجرای خود از آهنگ استاندارد «به نرمی طلوع یک خورشید» در آلبومشان "کونکورد" (۱۹۵۵) به کار بردند. تِم شاهانه توسط کنترباس نواخته می‌شود و میلت جکسون (ویبرافون) و جان لوئیس (پیانو) دو صدای کنترپوانتیک تقلیدی را بر فراز آن می‌بافند: ایسانگ یون قطعهٔ «تم شاهانه برای ویولن سولو» را تصنیف کرد که یک پاساکالیا بر روی تِم شاهانه با تأثیرات آسیایی و دوازده‌نغمه‌ای است و در سال ۱۹۷۰ نوشته شد. بارت برمن سه کانن جدید بر روی تِم شاهانهٔ "پیشکش موسیقایی" تصنیف کرد که در سال ۱۹۷۸ به
"پیشکش موسیقایی" تصنیف کرد که در سال ۱۹۷۸ به عنوان یک ضمیمهٔ ویژهٔ تعطیلات برای مجلهٔ موسیقی هلندی "Mens &amp; Melodie" (ناشر: Het Spectrum) منتشر شد. سوفیا گوبایدولینا از تِم شاهانهٔ "پیشکش موسیقایی" در کنسرتو ویولن خود، "اوفِرتوریوم" (۱۹۸۰) استفاده کرد. این تِم که در تنظیمی مشابه کار وبرن ارکستراسیون شده، نت به نت از طریق یک سری واریاسیون‌ها واسازی شده و به عنوان یک سرود کلیسای ارتدکس روسی بازسازی می‌شود. لزلی هوارد اجرای جدیدی از "پیشکش موسیقایی" را تولید کرد که آن را در سال ۱۹۹۰ در فنلاند ارکستراسیون و
کرد که آن را در سال ۱۹۹۰ در فنلاند ارکستراسیون و رهبری نمود. ژان گی‌یو، نوازندهٔ ارگ، کل اثر را در سال ۲۰۰۵ برای ارگ رونویسی کرد.
شورش فدائیان فلسطین () یک درگیری مسلحانه فرامرزی و بخشی از درگیری فلسطین و اسرائیل و نیز درگیری اسرائیل و اعراب بود که بین سال‌های ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۶ به اوج خود رسید و شامل اسرائیل و شبه‌نظامیان فلسطینی اتفاق افتاد که عمدتاً در نوار غزه مستقر بودند و تحت کنترل اسمی «سرزمین تحت‌الحمایه سراسری فلسطین» - یک دولت وابسته فلسطینی به مصر که در اکتبر ۱۹۴۸ اعلام موجودیت کرد - قرار داشتند و به نقطه کانونی فعالیت فداییان فلسطینی تبدیل شدند. صدها نفر در جریان این درگیری کشته شدند که پس از بحران سوئز در سال ۱۹۵۶ کاهش یافت.
شدند که پس از بحران سوئز در سال ۱۹۵۶ کاهش یافت. فدائیان که از میان پناهندگان فلسطینی که در نتیجه جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸ از روستاهای خود گریخته یا اخراج شده بودند، ظهور کردند، در اواسط دهه ۱۹۵۰ شروع به انجام عملیات فرامرزی به داخل اسرائیل از سوریه، مصر و اردن کردند. اولین نفوذها اغلب به منظور دسترسی به زمین‌ها و محصولات کشاورزی که فلسطینیان در نتیجه جنگ از دست داده بودند، انجام می‌شد و بعداً به حملات به اهداف نظامی و غیرنظامی اسرائیل تغییر یافت. حملات فداییان به مرزهای غزه و سینا با اسرائیل معطوف
فداییان به مرزهای غزه و سینا با اسرائیل معطوف شد و در نتیجه اسرائیل اقدامات تلافی‌جویانه‌ای را انجام داد و فداییان را هدف قرار داد که اغلب شهروندان کشورهای میزبان خود را نیز هدف قرار می‌دادند و این به نوبه خود باعث حملات بیشتر می‌شد.
ولادیمیر سمباتی آبراهامیان (؛ زاده - درگذشته ) نقاش اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۲۵ نوامبر ۱۹۴۱ در بجنی در به دنیا آمد و از کالج دولتی هنرهای زیبای پانوس ترلمزیان (۱۹۶۶) انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان (۱۹۷۱) فارغ‌التحصیل گشت. وی عضو اتحادیه نقاشان ارمنستان می‌باشد. وی همچنین برنده جوایزی همچون نقاش شایسته جمهوری ارمنستان (۲۰۱۳) شد. وی در ۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ در سن ۷۸ سالگی در ایروان درگذشت.
اسرائیل جلیلی (؛ ۱۰ فوریه ۱۹۱۱ – ) یا یسرائیل گلیلی نظامی و سیاست‌مدار اهل اسرائیل بود، که در فاصله سال‌های ۱۹۴۶ تا ۱۹۴۸ ریاست ستاد کل هگانا را برعهده داشت. وی از ۱۹۶۶ تا ۱۹۶۷ وزیر سیار بود، از ۱۹۶۷ تا ۱۹۶۹ به‌عنوان وزیر اطلاعات اسرائیل فعالیت می‌کرد و در فاصله سال‌های ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۶ برای بار دوم وزیر سیار بود. زندگی‌نامه. ییسرائل برچنکو (که بعدها گالیلی نام گرفت) در شهر بریلیو در امپراتوری روسیه (اوکراین فعلی) متولد شد. خانواده‌اش وقتی او سه ساله بود به فلسطین مهاجرت کردند و در یافا ساکن شدند. وی در آنجا به
مهاجرت کردند و در یافا ساکن شدند. وی در آنجا به مدرسه رفت و در چاپخانه شاگردی کرد. گالیلی یکی از بنیانگذاران گروه جوانان هانوار هاوِد ("جوانان کارگر") و نان، کیبوتصی که تا زمان مرگش در آنجا زندگی می‌کرد، بود. دوران نظامی. جلیلی دوران نظامی خود را در سال ۱۹۲۷، زمانی که در هاگانا ثبت نام کرد، آغاز کرد . او در سال ۱۹۳۵ به کمیته رهبری این سازمان منصوب شد و بعداً مسئول تدارکات و تسلیحات شد. در طول جنگ جهانی دوم ، او در آماده‌سازی برای مقابله با حمله پیش‌بینی‌شده آلمان به فلسطین مشارکت داشت. او در سال ۱۹۴۶ به
آلمان به فلسطین مشارکت داشت. او در سال ۱۹۴۶ به عنوان رئیس ستاد هاگانا منصوب شد و تا ژوئن ۱۹۴۸ در این سمت خدمت کرد تا اینکه توسط دیوید بن گوریون در آنچه "شورش ژنرال‌ها" نامیده شد، برکنار شد. حرفه سیاسی. او از سال ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۱ در کنست اول و سپس از سال ۱۹۵۵ تا ۱۹۷۷، ابتدا به نمایندگی از حزب مپام ، قبل از اینکه بخشی از انشعابی باشد که احدوت هاآوودا را تشکیل داد و بعداً در حزب اتحاد ادغام شد، خدمت کرد . او مدت کوتاهی به عنوان وزیر اطلاعات خدمت کرد و در چندین دولت وزیر بدون سمت بود . او یکی از مشاوران ارشد نخست