payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سوریه اولین بار در سال ۱۹۴۸ در بازی‌های المپیک شرکت کرد. زهیر شوربیگی شناگر سوری، تنها شرکت کننده از این کشور در آن دوره بود که توانست در بخش شیرجهٔ مردان به مقام دهم دست یابد. سپس سوریه چهار المپیک بعدی را از دست داد (اگرچه در سال ۱۹۶۰ این کشور به عنوان بخشی از جمهوری عربی متحده همراه با مصر در قالب یک تیم متحد رقابت کردند). سوریه در سال ۱۹۶۸ به بازی‌های المپیک بازگشت و از آن پس، به جز یک دوره، همواره ورزشکارانی را برای شرکت در بازی‌های المپیک تابستانی فرستاده است؛ به جز بازی‌های المپیک ۱۹۷۶. این در حالی
است؛ به جز بازی‌های المپیک ۱۹۷۶. این در حالی است که سوریه هرگز در بازی‌های المپیک زمستانی شرکت نداشته است. کمیته ملی المپیک سوریه در سال ۱۹۴۸ ایجاد شد و کمیته بین‌المللی المپیک (IOC) به مورخهٔ ۳۱ ژانویه ۱۹۴۸ در سنکت موریتز و در نشست کمیته بین‌المللی المپیک، این کمیتهٔ ملی را به رسمیت شناخت. ورزشکاران سوریه‌ای در مجموع چهار مدال در چهار رشته ورزشی دو و میدانی، کشتی آزاد، وزنه‌برداری و بوکس کسب کرده‌اند. تاریخچه. سوریه برای اولین بار به عنوان یک کشور مستقل در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۴۸ در لندن شرکت کرد.
بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۴۸ در لندن شرکت کرد. زهیر شوربیگی، شناگر سوری، تنها شرکت کننده از این کشور در آن دوره بود که توانست در بخش شیرجهٔ مردان به مقام دهم دست یابد. در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۰ در شهر رم، ورزشکاران سوری به عنوان بخشی از جمهوری متحد عربی (متحد با ورزشکاران مصری) در رقابت‌های المپیک شرکت کردند. در سال ۱۹۶۱ میلادی، سوریه مجدداً اتحاد خود را با مصر برهم زد و پس از آن، در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۴ در توکیو شرکت نکرد. سوریه پس از مدت‌ها، در مکزیکوستی به بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۸
در مکزیکوستی به بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۸ بازگشت و پس از این دوره، تنها در بازی‌های المپیک مونترال در سال ۱۹۷۶ بود که شرکت در رقابت‌ها را از دست داد. در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ در مسکو (که توسط کشورهای بسیاری تحریم شده بود) سوریه بیشترین ورزشکار تاریخ خود را به المپیک اعزام کرد ولی موفق به کسب هیچ مدالی در این دوره از رقابت‌ها نشد. سوریه سپس علی‌رغم تحریم متقابل برخی کشورها، در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۴ در لس آنجلس هم شرکت کرد و در این سال اولین مدال المپیک خود را کسب کرد؛ این مدال نقره توسط
مدال المپیک خود را کسب کرد؛ این مدال نقره توسط جوزف عطیه در رشتهٔ کشتی آزاد مردان به دست آمد. در طول بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۶ در آتلانتا، غاده شعاع نخستین فرد سوری بود که موفق شد مدال طلا را برای این کشور در دو و میدانی و در رشتهٔ هفت‌گانهٔ زنان، با مجموع امتیاز ۶۷۸۰، به دست بیاورد. این زن تاکنون تنها قهرمانی المپیک از کشور سوریه است. سوریه همچنین در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ به سومین مدال خود دست یافت و این مدال برنز توسط ناصر الشامی، بوکسور ملی‌پوش، در رشته بوکس مردان کسب گردید. در نهایت چهارمین
در رشته بوکس مردان کسب گردید. در نهایت چهارمین مدال توسط معن اسعد در مسابقات وزنه‌برداری به دست آمد که به سبب کسب مقام سومی در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ در توکیو بود (که به خاطر همه‌گیری کووید-۱۹ در سال ۲۰۲۱ بگزار می‌شد). در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ در پاریس، کاروان سوریه تنها شامل شش ورزشکار (پنج مرد و یک زن) می‌شد که هیچ‌کدام آن‌ها در رشتهٔ مشابهی به المپیک راه نیافته بودند و در این دوره سوریه هیچ مدالی کسب نکرد.
یک میگا رمپ، یا مگا رمپ, سازه‌ای بزرگ از نوع رمپ عمودی است که معمولاً در اسکیت بوردینگ و فری‌استایل بی‌ام‌ایکس استفاده می‌شود. میگا رمپ‌ها در دهه‌های ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰ ساخته شدند و اندازه آن‌ها دو برابر یا بیشتر از رمپ‌های عمودی قبلی است. ساختار. سازه‌های امروزی معمولاً از اسکافولد فلزی با سطح چوبی پوشیده شده با اسکیت لایت ساخته می‌شوند و از دو یا سه بخش تشکیل شده‌اند. رایج‌ترین تنظیمات رمپ، که توسط مگا رمپ نیز استفاده می‌شود، شامل سه بخش میگا رمپ است: یک بخش رول-این، یک بخش پرش شکاف و یک بخس کوارتر پایپ عمودی.
یک بخش پرش شکاف و یک بخس کوارتر پایپ عمودی. تا به حال میگا رمپ‌های نیم‌پایپ عمودی نیز ساخته شده‌اند، اما نسبتاً نادر و کم استفاده هستند. رول-این بخش رول-این بخشی است که از ارتفاع ۱۲ متری (۴۰ فوت) یا بیشتر پایین می‌آید. رول-این به ورزشکاران اجازه می‌دهد تا سرعت لازم برای مواجهه با سایر بخش‌های رمپ را به‌دست آورند. بخش شکاف بخش دوم می‌تواند یک کوارتر پایپ باشد، اما بیشتر به صورت یک بخش شکاف دار با فاصله ۷٫۵ (۲۵ فوت) تا ۲۱ متر (۷۰ فوت) است. این بخش بین بخش پرتاب و بخش فرود است که به سمت جلو شیب‌دار است تا اثر
و بخش فرود است که به سمت جلو شیب‌دار است تا اثر برخورد را کاهش دهد. کوارتر پایپ بخش سوم کوارتر پایپ است. ارتفاع کوارتر پایپ‌ها می‌تواند تا ۵٫۴ متر (۱۸ فوت) یا بیشتر باشد و به عنوان یک ترمز سرعت عمل کند یا به عنوان نقطه پرتاب دیگری عمل کند که ورزشکار از لبه بالای رمپ به صورت عمودی به هوا پرتاب می‌شوند و سپس دوباره بر روی کوارتر پایپ فرود می‌آیند. تغییرات و افزودنی‌های دیگری نیز بر روی میگا رمپ‌ها امتحان شده است، مانند فلکس باکس بلند با ریل رنگین کمانی که به میگا رمپ مسابقات پوینت ایکس اضافه شده بود. طول کل
میگا رمپ مسابقات پوینت ایکس اضافه شده بود. طول کل این سازه‌ها از حدود ۶۰ متر (۲۰۰ فوت) تا ۱۰۸ متر (۳۶۰ فوت) متغیر است. تاریخچه. اولین سازه رمپ بزرگ توسط فری استایلر بی‌ام‌ایکس متیو هافمن در حیاط خانه‌اش در اوکلاهاما بین سال‌های ۱۹۹۱ و ۱۹۹۲ طراحی و ساخته شد. این رمپ تنها یک پایپ عمودی به ارتفاع ۶٫۳ متر (۲۱ فوت) بود. به دلیل عدم وجود رمپ رول-این، هافمن با استفاده از یک موتور سیکلت به سرعت کشیده می‌شد. در سال ۱۹۹۲، هافمن رکورد هوایی فری استایل بی‌ام‌ایکس را با ارتفاع حدود ۷٫۰۵ متر (۲۳٫۵ فوت) ثبت کرد. هافمن
با ارتفاع حدود ۷٫۰۵ متر (۲۳٫۵ فوت) ثبت کرد. هافمن بعداً یک نیم‌پایپ عمودی با ابعاد مشابه، از جمله رمپ رول-این به ارتفاع ۱۲ متر، با استفاده از سقف انبارش ساخت. دنی وی طراحی فعلی "مگا رمپ" شامل رمپ رول-این، پرش شکاف، و رمپ نهایی پایپ عمودی را پیشنهاد داد. این طراحی برای اولین بار در مسابقات پوینت ایکس در برنامه ویژه "OP King Of Skate" در سال ۲۰۰۲ به نمایش درآمد. این طراحی برای ویدیوی ۲۰۰۳ «دی‌سی‌شوز» از شرکت دی‌سی‌شوز به نام مگا رمپ ساخته شد. وی دو رکورد جهانی را در یک اجرا ثبت کرد: طولانی‌ترین پرش (۷۵ فوت)
را در یک اجرا ثبت کرد: طولانی‌ترین پرش (۷۵ فوت) و بیشترین ارتفاع (۲۳٫۵ فوت). در سال ۲۰۰۵، وی از یک میگا رمپ، بزرگ‌ترین سازه رمپ ساخته شده تا آن زمان، برای پرش از دیوار بزرگ چین استفاده کرد و اولین فردی شد که بدون کمک وسیله نقلیه موتوری از دیوار پرش کرد و به‌طور موفقیت‌آمیز فرود آمد. بعد از یک تلاش تمرینی، او پرش خود را چهار بار در برابر تماشاگران چینی و مقامات، همراه با خانواده، دوستان و هزاران نفر از مردم محلی، به پایان رساند. در سال ۲۰۱۲، تام شار با استفاده از میگا رمپ اولین حرکت ۱۲۶۰ درجه را انجام داد و
از میگا رمپ اولین حرکت ۱۲۶۰ درجه را انجام داد و فرود آمد و رکورد تونی هاوک را که در سال ۱۹۹۹ با حرکت ۹۰۰ ثبت شده بود، شکست. در اوت ۲۰۱۹، میتی براسکو با استفاده از میگا رمپ بار دیگر حرکت ۱۲۶۰ درجه را انجام داد و رکورد شار را شکست. اسکیت بورد سوار حرفه‌ای باب برنکویست دارای میگا رمپی به ارتفاع ۶۰ فوت است. مگا رمپ در ایکس گیمز. مگا رمپ از سال ۲۰۰۴ در رویداد «بیگ ایر» در مسابقات ایکس گیمز برای اسکیت بورد و از سال ۲۰۰۶ برای فری‌استایل بی‌ام‌ایکس استفاده شده است. در سال ۲۰۰۷، جیک براون در مسابقات ایکس گیمز از
در سال ۲۰۰۷، جیک براون در مسابقات ایکس گیمز از ارتفاع ۴۵ فوت به پایین رمپ سقوط کرد.
کیتی گرایمز (؛ زادهٔ ) ورزشکار شنای اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال طلا، ۴ مدال نقره، ۱ مدال برنز شده است.
۲۰۱۰. دسامبر. در پی خودسوزی محمد بوعزیزی، اعتراضات در تونس به راه افتاد. در ۲۹ دسامبر، اعتراضات در الجزایر آغاز شد. ۲۰۱۱. ژانویه. تظاهرات در عمان، یمن، اردن، مصر، سوریه و مراکش به راه افتاد. دولت زین‌العابدین بن‌علی در ۱۴ ژانویه ۲۰۱۱ در تونس سرنگون شد. در ۲۵ ژانویه ۲۰۱۱، هزاران معترض در مصر در میدان تحریر در قاهره تجمع کردند. آنها خواستار استعفای رئیس‌جمهور حسنی مبارک شدند. فوریه. در ۱ فوریه، پادشاه اردن، عبدالله دوم، سمیر الرفاعی، نخست‌وزیر و کابینه او را برکنار کرد. در ۳ فوریه، رئیس‌جمهور الجزایر،
او را برکنار کرد. در ۳ فوریه، رئیس‌جمهور الجزایر، عبدالعزیز بوتفلیقه، قول داد که وضعیت اضطراری ۱۹ ساله را لغو کند. در ۱۱ فوریه، رئیس‌جمهور مصر، حسنی مبارک، استعفا داد و اختیارات خود را به شورای عالی نیروهای مسلح مصر، منتقل کرد. در ۱۲ فوریه، اعتراضات در عراق آغاز شد. در ۱۴ فوریه، اعتراضات در بحرین آغاز شد که در ابتدا با هدف دستیابی به آزادی سیاسی بیشتر و احترام به حقوق بشر بود و هدف، تهدید مستقیم سلطنت نبود. در ۱۵ فوریه، اعتراضات علیه رژیم معمر قذافی در بنغازی لیبی آغاز و خیزش را آغاز کرد که به زودی به جنگ
لیبی آغاز و خیزش را آغاز کرد که به زودی به جنگ داخلی در لیبی تبدیل شد. در ۱۷ فوریه، پلیس به میدان لؤلؤ در منامه، جایی که معترضان در حال تظاهرات بودند، یورش برد و چهار معترض، کشته شدند. در ۱۹ فوریه، اعتراضات در کویت آغاز شد. در ۲۶ فوریه، سلطان عمان، قابوس بن سعید، امتیازات اقتصادی می‌دهد. مارس. در ۳ مارس، نخست‌وزیر وقت مصر، احمد شفیق نیز پس از اعتراضات، استعفا داد. در ۱۳ مارس، سلطان قابوس قول داد که به مجلس منتخب عمان، اختیارات قانونگذاری، اعطا کند. در ۱۴ مارس، نیروهای شورای همکاری خلیج فارس (متشکل از
۱۴ مارس، نیروهای شورای همکاری خلیج فارس (متشکل از نظامیان سعودی و امارات متحده عربی) توسط دولت بحرین درخواست شد و آنها کشور را اشغال کردند. در ۱۵ مارس، قیام در سوریه آغاز شد. در ۱۸ مارس، دولت بحرین، بنای یادبود میدان لؤلؤ را تخریب کرد. آوریل. در آوریل، عبدالله دوم در اردن، کمیته سلطنتی را برای بازنگری قانون اساسی با دستورالعمل‌هایی برای بازنگری مطابق با درخواست‌های اصلاحات، ایجاد می‌کند. ژوئن. در ۳ ژوئن، علی عبدالله صالح، رئیس‌جمهور یمن، در یک سوءقصد نافرجام، زخمی شد. او به‌طور موقت، معاون خود، عبدربه
زخمی شد. او به‌طور موقت، معاون خود، عبدربه منصور هادی را به عنوان سرپرست ریاست‌جمهوری منصوب کرد. در ژوئن، دادگاه قانون اساسی کویت اعلام کرد که انتخابات مجلس ملی در فوریه ۲۰۱۲، «غیرقانونی» است و مجلس قبلی که طرفدار دولت بود را احیا کرد. در ۲۶ ژوئن، هزاران کویتی در میدان الاراده برای اعتراض به حکم دادگاه که مجلس تحت سلطه مخالفان را منحل کرد، تظاهرات کردند. ژوئیه. در ۱ ژوئیه، همه‌پرسی قانون اساسی در مراکش برگزار می‌شود. اوت. بین ۲۰ و ۲۸ اوت، نبرد طرابلس در لیبی رخ داد. نیروهای شورشی، پایتخت لیبی، طرابلس را
رخ داد. نیروهای شورشی، پایتخت لیبی، طرابلس را تصرف و عملاً کنترل آن را به دست گرفتند و دولت معمر قذافی را سرنگون کردند. در ۲۷ اوت، حدود ۳۰۰۰ نفر، عمدتاً مردانی با لباس سنتی کویتی، در مقابل مجلس، در میدان الاراده، برای اعتراض به تغییرات قانون انتخابات، تجمع کردند. سپتامبر. عبدالله دوم، در ۳۰ سپتامبر، تغییراتی را در تمام ۴۲ اصل قانون اساسی، تصویب کرد. اکتبر. در ۹ و ۱۰ اکتبر، مسیحیان قبطی مصر در اعتراض به تخریب یک کلیسا، تظاهرات کردند. ارتش با حمله به معترضان با تانک پاسخ داد و بسیاری را کشت. در ۲۰ اکتبر،
با تانک پاسخ داد و بسیاری را کشت. در ۲۰ اکتبر، معمر قذافی توسط شورشیان در شهر سرت، دستگیر و کشته شد. در ۲۳ اکتبر، شورای ملی انتقالی، رسماً پایان جنگ داخلی ۲۰۱۱ لیبی را اعلام کرد. در ۲۴ اکتبر، عبدالله دوم، معروف البخیت، نخست‌وزیر اردن و کابینه وی را برکنار کرد. نوامبر. در ۱۹ نوامبر، سیف‌الاسلام قذافی، پسر معمر قذافی، سرانجام پس از پنهان شدن در نیجریه، دستگیر شد. بین ۱۹ و ۲۱ نوامبر، بسیاری از مردم، بار دیگر در میدان تحریر قاهره تظاهرات کردند و خواستار تسریع روند انتقال به یک دولت غیرنظامی‌تر از سوی شورای
روند انتقال به یک دولت غیرنظامی‌تر از سوی شورای عالی نیروهای مسلح مصر شدند؛ سپس درگیری بین معترضان و سربازان ادامه یافت و تعداد زیادی زخمی و کشته شدند. در ۲۳ نوامبر، کمیسیون مستقل تحقیق بحرین، گزارش خود را در مورد تحقیقات خود از وقایع، منتشر کرد و متوجه شد که دولت، به‌طور سیستماتیک، زندانیان را شکنجه و سایر حقوق بشر را نقض کرده است. همچنین ادعاهای دولت، مبنی بر تحریک اعتراضات توسط ایران را رد کرد. در ۲۸ نوامبر، ناصر الصباح، نخست‌وزیر کویت، استعفا داد. دسامبر. در ۲۰ دسامبر، بسیاری از زنان در مصر، علیه نقض
در ۲۰ دسامبر، بسیاری از زنان در مصر، علیه نقض حقوق بشر، تظاهرات کردند. ۲۰۱۲. ژانویه. در ۱۰ ژانویه، بشار اسد، رئیس‌جمهور سوریه، سخنرانی کرد و در آن خیزش را به گردن بیگانگان انداخت و گفت که برای متوقف کردن شورشیان، به همکاری همه سوری‌ها نیاز دارد. در ۲۴ ژانویه، فیلد مارشال مصری و رهبر ارتش، محمد حسین طنطاوی، اعلام کرد که وضعیت اضطراری چند دهه گذشته، تا حدی در روز بعد، لغو خواهد شد. فوریه. از ۳ فوریه، دولت سوریه، حمله به شهر حمص را آغاز کرد. در ۲۷ فوریه، رئیس‌جمهور یمن، علی عبدالله صالح، رسماً استعفا داد و
یمن، علی عبدالله صالح، رسماً استعفا داد و اختیارات خود را به معاون خود، عبدربه منصور هادی، منتقل کرد. آوریل. در ۲۰ آوریل، بسیاری از مردم، بار دیگر در میدان تحریر قاهره تظاهرات کردند و خواستار انتقال سریع‌تر قدرت، به رئیس‌جمهور جدید شدند. مه. در ۲ مه، با ادامه اعتراضات، عون الخصاونه، استعفا داد و پادشاه، فایز الطراونه را به عنوان نخست‌وزیر جدید اردن، منصوب کرد. مردم مصر در ۲۳ و ۲۴ مه، در دور نخست انتخابات ریاست‌جمهوری، رای دادند. احمد شفیق و محمد مرسی، دو برنده این انتخابات بودند. در ۲۵ مه، دولت سوریه در
برنده این انتخابات بودند. در ۲۵ مه، دولت سوریه در کشتار حوله، ۱۰۸ نفر را کشت. ژوئن. در ۲ ژوئن، حسنی مبارک، رئیس‌جمهور سابق مصر، توسط دادگاه مصر، به حبس ابد، محکوم شد. در ۱۳ ژوئن، زین‌العابدین بن‌علی، رئیس‌جمهور سابق تونس، توسط دادگاه تونس، به زندان محکوم شد. در ۱۶ و ۱۷ ژوئن، مردم مصر، در دور دوم انتخابات ریاست‌جمهوری، رای دادند که در آن، محمد مرسی، بیشترین آرا را به دست آورد. در ۲۴ ژوئن ۲۰۱۲، کمیسیون انتخابات مصر اعلام کرد که نامزد اخوان‌المسلمین، محمد مرسی، در دور دوم انتخابات ریاست‌جمهوری مصر، پیروز شده
در دور دوم انتخابات ریاست‌جمهوری مصر، پیروز شده است. مرسی، با اختلاف اندکی بر احمد شفیق، آخرین نخست‌وزیر در زمان حسنی مبارک، رئیس‌جمهور عزل شده، پیروز شد. این کمیسیون اعلام کرد که مرسی، ۵۱٫۷ درصد از آرا را در مقابل ۴۸٫۳ آرای شفیق، به دست آورده است. ژوئیه. در ۱۲ ژوئیه، ارتش سوریه، قتل‌عامی را در روستای تریمسه انجام داد که ۲۲۵ نفر کشته شدند. در ۱۵ ژوئیه، کمیته بین‌المللی صلیب سرخ، رسماً اعلام کرد که قیام سوریه، اکنون یک جنگ داخلی است. در ۱۸ ژوئیه، یک بمب‌گذاری در دمشق، بسیاری از اعضای حلقه داخلی رئیس‌جمهور،
در دمشق، بسیاری از اعضای حلقه داخلی رئیس‌جمهور، بشار اسد، از جمله برادر همسرش، آصف شوکت را کشت. در ۱۹ ژوئیه، معاون سابق رئیس‌جمهور مصر، عمر سلیمان، بر اثر سکته قلبی در بیمارستانی در کلیولند، اوهایو در ایالات متحده آمریکا درگذشت. از ۲۷ ژوئیه، نیروهای دولتی و شورشیان، نبرد را برای تصرف بزرگ‌ترین شهر سوریه، حلب، آغاز کردند. سازمان ملل متحد گزارش می‌دهد که بیش از ۲۰۰٬۰۰۰ پناهجوی سوری از زمان آغاز جنگ، کشور را ترک کرده‌اند. سپتامبر. در اواخر سپتامبر، ارتش آزاد سوریه، مقر فرماندهی خود را از جنوب ترکیه به مناطق
سوریه، مقر فرماندهی خود را از جنوب ترکیه به مناطق تحت کنترل شورشیان در شمال سوریه، منتقل کرد. ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۲، شبه‌نظامیان اسلام‌گرا، به نمایندگی دیپلماتیک آمریکا در بنغازی در لیبی، حمله کردند و سفیر آمریکا، کریستوفر استیونز و افسر مدیریت اطلاعات سرویس خارجی آمریکا، شان اسمیت را کشتند. اکتبر. در ۹ اکتبر، ارتش آزاد سوریه، کنترل معره نعمان، یک شهر استراتژیک در استان ادلب در بزرگراهی که دمشق را به حلب، متصل می‌کند، به دست گرفت. در ۱۸ اکتبر، ارتش آزاد سوریه، شهرستان دوما، بزرگ‌ترین شهرستان استان دمشق را تصرف
دوما، بزرگ‌ترین شهرستان استان دمشق را تصرف کرد. در ۱۰ اکتبر، عبدالله دوم، برای برگزاری انتخابات زودهنگام جدید، مجلس را منحل کرد و عبدالله النسور را به عنوان نخست‌وزیر جدید، منصوب کرد. در ۱۹ اکتبر، وسام الحسن، سرتیپ نیروهای امنیت داخلی لبنان، به همراه چند تن دیگر، در بمب‌گذاری ۲۰۱۲ بیروت جان باختند. نوامبر. در ۲۲ نوامبر ۲۰۱۲ تظاهرات در مصر با صدها هزار معترض علیه رئیس‌جمهور مصر، محمد مرسی، پس از اعطای اختیارات نامحدود به خود برای حفاظت از ملت و قدرت قانونگذاری بدون نظارت قضائی یا بازبینی اعمال او، آغاز شد.
بدون نظارت قضائی یا بازبینی اعمال او، آغاز شد. ۲۰۱۳. ژانویه. در ۲۵ ژانویه، اعتراضات علیه محمد مرسی در سراسر مصر، در دومین سالگرد انقلاب ۲۰۱۱، از جمله در میدان تحریر، جایی که هزاران معترض در آن تجمع کردند، گسترش یافت. حداقل ۶ غیرنظامی و یک افسر پلیس در شهر سوئز مصر، به ضرب گلوله کشته و ۴۵۶ نفر دیگر در سراسر کشور، زخمی شدند. فوریه. در اوایل فوریه، شورشیان سوری، حمله به دمشق را آغاز کردند. در ۱۲ فوریه ۲۰۱۳، سازمان ملل متحد اعلام کرد که تلفات جنگ داخلی سوریه، از ۷۰٬۰۰۰ نفر، فراتر رفته است. مارس. در ۶ مارس،
از ۷۰٬۰۰۰ نفر، فراتر رفته است. مارس. در ۶ مارس، شورشیان سوری، در نبردی، رقه، نخستین شهر بزرگی که در جنگ داخلی سوریه تحت کنترل خود گرفتند را تصرف کردند. در همین حال، ائتلاف ملی سوریه، عضویت کرسی سوریه در اتحادیه عرب را دریافت کرد. آوریل. در ۲۴ آوریل، مناره مسجد جامع حلب ساخته شده در سال ۱۰۹۰، در جریان تبادل آتش سلاح‌های سنگین بین نیروهای دولتی و شورشیان، ویران شد. ژوئن. در ۵ ژوئن، نیروهای دولتی سوریه، شهر استراتژیک قصیر را پس گرفتند. ژوئیه. محمد مرسی، در کودتایی به دنبال درگیری بین نیروهای امنیتی و معترضان،
به دنبال درگیری بین نیروهای امنیتی و معترضان، از ریاست‌جمهوری مصر، برکنار شد. اوت. در ۱۴ اوت، نیروهای امنیتی مصر به فرماندهی رئیس‌جمهور موقت، عدلی منصور، به دو اردوگاه معترضان در قاهره، یورش بردند. در حملات شیمیایی غوطه در ۲۱ اوت ۲۰۱۳، چندین منطقه مورد مناقشه یا تحت کنترل اپوزیسیون سوریه، مورد اصابت راکت‌های حاوی ماده شیمیایی سارین قرار گرفتند. تخمین زده می‌شود که تعداد قربانیان از حداقل ۲۸۱ تا ۱۷۲۹ تلفات، متغیر است. دسامبر. در ۳۰ دسامبر، جنگ داخلی عراق رسماً آغاز شد. ۲۰۱۴. ژانویه. درگیری بین اپوزیسیون
رسماً آغاز شد. ۲۰۱۴. ژانویه. درگیری بین اپوزیسیون سوریه و داعش آغاز شد. فوریه. دولت مصر، استعفا داد و راه را برای فرمانده نظامی، عبدالفتاح سیسی، برای نامزدی ریاست‌جمهوری، هموار کرد. مه. شورشیان سوری، از محاصره حمص، عقب‌نشینی کردند. سپتامبر. در ۸ سپتامبر، حیدر عبادی، پس از انتخابات، به عنوان نخست‌وزیر عراق، انتخاب شد.
بازی‌های المپیک بزرگ‌ترین رویداد ورزشی جهان است. آفریقای جنوبی به بازی‌های ۱۹۶۴ دعوت نشد، در حالی که دعوت آن برای بازی‌های ۱۹۶۸ پس از تهدید چندین کشور آفریقایی دیگر به تحریم بازی‌ها به دلیل آپارتاید لغو شد. آفریقای جنوبی تا سال ۱۹۹۲ اجازه بازگشت به بازی‌های المپیک را نداشت. رودزیا همچنین از ورود به بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ ممانعت به عمل آورد که کمیته بین‌المللی المپیک در پی اعتراض سایر کشورهای آفریقایی دعوت آن را پس گرفت. نیمی از آفریقا بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۶ را به دلیل ناکامی نیوزلند در تحریم
تابستانی ۱۹۷۶ را به دلیل ناکامی نیوزلند در تحریم آفریقای جنوبی تحریم کردند. یحتمل مهم‌ترین و معروفترین تحریم المپیک مربوط به سال‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۸۴ است که در خلال جنگ سرد و وقایعی همچون جنگ شوروی در افغانستان، بسیاری از کشورها المپیک را تحریم جمعی نمودند. در ۲۰۲۱, برخی از کشورها بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۲۲ را در اعتراض به نسل‌کشی اویغورها تحریم دیپلماتیک کردند، بنابراین بسیاری از مقامات دولتی از حضور رسمی در بازی‌ها منع می‌شوند و در عین حال به ورزشکاران اجازه رقابت می‌دادند.بعداً، هند به بایکوت بر سر تصمیم
رقابت می‌دادند.بعداً، هند به بایکوت بر سر تصمیم چین برای انتخاب Qi Fabao، یک فرمانده هنگ در ارتش آزادی‌بخش خلق به عنوان یک مشعل‌دار برای این رویداد پیوست. لیست عدم حضور مقامات دولتی یا تحریم‌های دیپلماتیک بازی‌های المپیک. در زیر فهرست کشورهایی است که هیئت های رسمی به بازی ها نفرستادند، اما اجازه حضور ورزشکاران خود را دادند: دیگر موارد. طی بازی‌های پارالمپیک زمستانی ۲۰۱۴ در روسیه، ایالات متحده آمریکا و بریتانیا به صورت دیپلماتیک و کل هیئت اوکراینی، به جز پرچمدارش در مراسم افتتاحیه، به دلیل الحاق روسیه به
در مراسم افتتاحیه، به دلیل الحاق روسیه به کریمه و نقض آتش‌بس المپیک این مراسم را تحریم کردند.
در فرهنگ مائوری‌های نیوزلند، توهونگا (زبان مائوری | tohunga) (توهوکا در گویش مائوری جنوبی) کاروَری متخصص در هر مهارت یا هنر، خواه مذهبی یا غیر مذهبی است. توهونگا شامل کشیشان متخصص، شفا دهنده‌ها، دریانوردان، مُنَبَّت کاران، سازندگان، معلمان و مشاوران است. یک توهونگا ممکن است رئیس یک خانواده (خانواده) نیز باشد، اما اغلب یک رانگاتیرا (رئیس) و یک اریکی (نجیب‌زاده) نیز بوده است. معادل و هم خانواده در فرهنگ هاوایی کاهوناو تاهوئا در تاهینی است.
تنیس روی میز معلولین یک ورزش معلولین است که از قوانین تعیین شده توسط فدراسیون بین‌المللی تنیس روی میز (ITTF) پیروی می‌کند. قوانین معمول تنیس روی میز با تغییرات جزئی برای ورزشکاران ویلچری اعمال می‌شود. ورزشکاران از گروه‌های مختلف معلولیت می‌توانند شرکت کنند. ورزشکاران در طبقه‌بندی‌های بین ۱ تا ۱۱ قرار می‌گیرند. کلاس‌های ۱ تا ۵ برای کسانی است که دارای ویلچر هستند و کلاس‌های ۶ تا ۱۰ برای کسانی که معلولیت‌هایی دارند که به آنها امکان بازی در حالت ایستاده را می‌دهد. در این گروه‌ها، طبقه‌بندی بالاتر به معنای
می‌دهد. در این گروه‌ها، طبقه‌بندی بالاتر به معنای عملکرد بیشتر ورزشکار است. کلاس ۱۱ برای بازیکنان با معلولیت ذهنی تعریف شده است. طبقه‌بندی. طبقه‌بندی‌ها برای تعیین صلاحیت ورزشکاران معلول برای رقابت و گروه‌بندی منصفانه آنها برای اهداف رقابت است. ورزشکاران بر اساس توانایی عملکردی ناشی از معلولیت آنها گروه‌بندی می‌شوند. قوانین تنیس روی میز در ویلچر. هیچ استثنایی برای قوانین تنیس روی میز برای بازیکنان ایستاده با معلولیت وجود ندارد. همه بازیکنان بر اساس قوانین و مقررات ITTF بازی می‌کنند. داور ممکن است الزامات
و مقررات ITTF بازی می‌کنند. داور ممکن است الزامات سرویس صحیح را در صورت تشخیص خود از معلولیت فیزیکی، سبک کند. سرویس. اگر گیرنده در ویلچر باشد، سرویس تحت شرایط زیر به عنوان لت تلقی می‌شود: اگر گیرنده توپ را قبل از عبور از خط جانبی یا گرفتن دومین پرش در سمت خود از سطح بازی ضربه بزند، سرویس به عنوان سرویس درست در نظر گرفته می‌شود و لت نامیده نمی‌شود. دو نفره. هنگامی که هردو بازیکن که در ویلچر هستند در بازی دو نفره بازی می‌کنند، سرویس‌دهنده ابتدا سرویس می‌دهد، سپس گیرنده توپ را بازگشت می‌دهد اما پس از آن هر یک
گیرنده توپ را بازگشت می‌دهد اما پس از آن هر یک از بازیکنان معلول می‌توانند به توپ ضربه بزنند. با این حال، هیچ بخشی از ویلچر بازیکن نباید از خط مرکزی میز جلوتر باشد. اگر این اتفاق بیفتد، داور امتیاز را به بازیکن حریف اعطا می‌کند. موقعیت اندام. اگر هر دو بازیکن سوار بر ویلچر باشند، بازیکن امتیاز می‌گیرند اگر: ویلچرها. ویلچرها باید حداقل دو چرخ بزرگ و یک چرخ کوچک داشته باشند. اگر چرخ‌های ویلچر بازیکن جابجا شوند و ویلچر بیش از دو چرخ نداشته باشد، بازی باید بلافاصله متوقف شود و امتیاز به حریف اهدا شود. ارتفاع
متوقف شود و امتیاز به حریف اهدا شود. ارتفاع یک یا حداکثر دو بالشتک محدود به ۱۵ سانتی‌متر در شرایط بازی است و هیچ افزوده دیگری در ویلچر وجود ندارد. در مسابقات تیمی و کلاسی، هیچ بخشی از بدن بالای زانوها نباید به صندلی متصل شود زیرا این کار می‌تواند تعادل را بهبود بخشد. تجهیزات و شرایط بازی. بازیکن معمولاً نباید در حین بازی از گرمکن استفاده کند. بازیکنی که دارای معلولیت جسمی است، می‌تواند در حین بازی، چه روی ویلچر باشد چه ایستاده، شلوار گرمکن بپوشد، اما استفاده از شلوار جین مجاز نیست. پایه‌های میز باید حداقل
از شلوار جین مجاز نیست. پایه‌های میز باید حداقل ۴۰ سانتی‌متر از خط انتهایی میز برای بازیکنان سوار بر ویلچر فاصله داشته باشد. در مسابقات بین‌المللی، فضای بازی نباید کمتر از ۱۴ متر طول و ۷ متر عرض داشته باشد و کف‌پوش زمین نباید بتن باشد. فضای مسابقات ویلچر ممکن است به ۸ متر طول و ۶ متر عرض کاهش یابد. کف‌پوش همچنین ممکن است برای مسابقات با ویلچر بتن باشد اما در سایر موارد ممنوع است. مسابقات. ۵ سطح مسابقات تأیید شده در سطح بین‌المللی وجود دارد. بازیکنان در مسابقات قهرمانی منطقه‌ای (Fa50) باید ۵۰ امتیاز اعتبار
قهرمانی منطقه‌ای (Fa50) باید ۵۰ امتیاز اعتبار کسب کنند. اعتبار مسابقات برای بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۲۰۱۲ ۸۰ امتیاز است که باید در دوره‌ای که از ۴ نوامبر ۲۰۱۰ تا ۳۱ دسامبر ۲۰۱۱ آغاز شده است، برآورده شده باشد. همچنین اعتبار مسابقات حداقلی برای انتخاب در مسابقات قهرمانی جهانی تنیس روی میز معلولین لازم است.
کمیته‌های ملی المپیک که مایل به میزبانی بازی‌های المپیک باشند، شهرهایی را در قلمرو کشور خود انتخاب می‌کنند تا برای بازی‌های المپیک پیشنهاد میزبانی دهند. برگزاری بازی‌های پارالمپیک به‌طور خودکار در قالب یک مناقصه گنجانده شده است. از زمان ایجاد کمیته بین‌المللی المپیک (IOC) در سال ۱۸۹۴ میلادی، که با موفقیت نام المپیک یونان باستان را برای ایجاد یک رویداد ورزشی مدرن به خود اختصاص داد، شهرهای علاقه‌مند به میزبانی این رقابت‌ها، برای انتخاب به عنوان محل برگزاری بازی‌های المپیک تابستانی یا زمستانی با هم رقابت
بازی‌های المپیک تابستانی یا زمستانی با هم رقابت کرده‌اند. تاکنون ۵۱ شهر مختلف برای میزبانی بازی‌های المپیک مدرن انتخاب شده‌اند: سه شهر در اروپای شرقی، پنج شهر در شرق آسیا، یک شهر در آمریکای جنوبی، سه شهر در اقیانوسیه، نُه شهر در آمریکای شمالی و الباقی در غرب اروپا. هنوز هیچ شهری نتوانسته از مناطق آمریکای مرکزی، آفریقا، آسیای مرکزی، خاورمیانه، آسیای جنوبی یا آسیای جنوب شرقی برای میزبانی المپیک انتخاب شود. با توجه به تغییرهای اخیر در منشور المپیک، تصمیمات برای گزینش شهر میزبان در جلسه‌های کمیته بین‌المللی
گزینش شهر میزبان در جلسه‌های کمیته بین‌المللی المپیک بین هفت تا یازده سال پیش از بازی‌ها اتخاذ می‌گردد. به عنوان مثال، بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ در ۷ سپتامبر ۲۰۱۳ به توکیو، المپیک زمستانی ۲۰۲۲ در ۳۱ ژوئیه ۲۰۱۵ به پکن، بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ و بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۸ به‌طور مشترک به پاریس و لس آنجلس در ۱۷ سپتامبر ۲۰۱۳ تفویض شدند. بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۲۶ در ۲۴ ژوئن ۲۰۱۹ به میلان - کورتینا دامپتزو و بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۳۲ در ۲۱ ژوئیه ۲۰۲۱ به بریزبن داده شد. آخرین تصمیم شهر میزبان
۲۰۲۱ به بریزبن داده شد. آخرین تصمیم شهر میزبان بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۳۴ بود که در ۲۴ ژوئیه ۲۰۲۴ به سالت لیک سیتی اهدا شد. همکاری IOC - IPC. بازی‌های پارالمپیک با داستان‌هایی کاملاً متفاوت، اما با اهدافی مشترک، در اواخر دهه ۱۹۸۰ میلادی آغاز شدند و رویکرد انتخاب شهر میزبان برای برگزاری مسابقات پارالمپیک، به تدریج به یک سازمان مشترک و همکار برای المپیک تبدیل شدند. نخست در بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۱۹۹۲ در بارسلون و مادرید که در کشور اسپانیا برگزار شد و پس از آن در پارالمپیک زمستانی ۱۹۹۴ در لیلهامر،
و پس از آن در پارالمپیک زمستانی ۱۹۹۴ در لیلهامر، نروژ، رویکرد میزبانی پارالمپیک به شکل مشترک با المپیک اتخاذ شد. این روند ادامه داشت تا در پارالمپیک زمستانی ۱۹۹۸ که در ناگانو، ژاپن برگزار می‌شد و بازی‌های پارالمپیک تابستانی ۲۰۰۰ پل‌هایی ساخته شود تا کمیته بین‌المللی المپیک (IOC) و کمیته بین‌المللی پارالمپیک (IPC) بتوانند با یکدیگر در ژوئن ۲۰۰۱ توافق‌نامه‌ای حاصل کنند که اطمینان برقرار شود که محل برگزاری بازی‌های پارالمپیک به‌طور خودکار همان محل میزبانی بازی‌های المپیک باشد و این توافق تضمین کرد تا بازی‌های