payamvha/North_RAG huggingface dataset:
قضایی ابزار اصلی برای حفظ نظم اجتماعی و تقویت اقتدار اشرافیت در غیاب یک بوروکراسی حقوقی دولتی بود. در جامعه‌ای جنگجو مانند گوگوریو، چنین سازوکار قضایی قدرتمند و رعب‌آوری برای حفظ نظم ضروری بود. جگا با در دست داشتن قدرت مرگ و زندگی و توانایی به بردگی کشاندن کل خانواده‌ها، نه تنها مجرم را مجازات می‌کردند، بلکه بیانیه‌ای صریح درباره اقتدار مطلق خود در سلسله مراتب اجتماعی صادر می‌کردند.نفوذ بر جانشینی سلطنتی در دوره اولیه که قدرت سلطنتی ضعیف بود و جانشینی به طور دقیق موروثی نشده بود، شورای جگا نقشی تعیین‌کننده
دقیق موروثی نشده بود، شورای جگا نقشی تعیین‌کننده در انتخاب یا تأیید پادشاه جدید ایفا می‌کرد.این قدرت، نهایی‌ترین جلوه کنترل اشرافیت بر سلطنت بود و تضمین می‌کرد که رهبر منتخب، مورد قبول جناح‌های قدرتمند قبیله‌ای باشد. شورای جدید. قرن چهارم به بعد. تمرکزگرایی سلطنتی و تحول بوروکراتیک از حدود قرن چهارم میلادی، گوگوریو شاهد یک تحول سیاسی عمیق بود. پادشاهان جاه‌طلب تلاش‌های نظام‌مندی را برای تمرکز قدرت و تبدیل کنفدراسیون قبیله‌ای به یک امپراتوری یکپارچه آغاز کردند. پادشاهانی مانند تِه‌جو، گوکچئون و به ویژه
کردند. پادشاهانی مانند تِه‌جو، گوکچئون و به ویژه سوسوریم در این فرآیند نقشی اساسی داشتند. از رؤسای قبایل تا درباریان. جذب جگا استراتژی کلیدی سلطنت برای تضعیف پایگاه قدرت مستقل رؤسای قبایل، نابودی آنها نبود، بلکه جذب و ادغام آنها در یک نظام بوروکراتیک متمرکز جدید بود.پادشاه با اعطای مناصب و رتبه‌های رسمی (مانند گوان‌دونگ) به جگا، آنها را از متحدان مستقل به مقامات دولتی تبدیل کرد. این اقدام، آنها را از رؤسای قبایل مستقل به کارگزاران دولت تبدیل کرد که اقتدارشان، حداقل تا حدی، از پادشاه نشأت می‌گرفت نه صرفاً
حداقل تا حدی، از پادشاه نشأت می‌گرفت نه صرفاً از تبار قبیله‌ای‌شان.این فرآیند، انحلال تدریجی شورای جگای اولیه را رقم زد، زیرا کارکردهای آن با یک شورای جدید متشکل از مقامات عالی‌رتبه دولتی و اشراف جایگزین شد. این یک استراتژی هوشمندانه برای همسوسازی بود؛ اشرافیت از بین نرفت، بلکه دگرگون شد. آنها قدرتمند باقی ماندند، اما قدرتشان اکنون در چارچوب دولت متمرکز اعمال می‌شد، نه به موازات آن.تغییر در رهبری: ظهور گوک‌سانگ و ته‌-دِ،روبا افزایش قدرت سلطنتی، پادشاه دیگر به عنوان یک همتا در شورا ریاست نمی‌کرد. در اواخر
به عنوان یک همتا در شورا ریاست نمی‌کرد. در اواخر قرن دوم، پادشاه شروع به انتصاب یک نخست‌وزیر با عنوان گوک‌سانگ کرد تا ریاست جلسات شورا را بر عهده بگیرد.این یک حرکت مهم بود که یک منصوب سلطنتی را در رأس هیئت اشرافی قرار می‌داد. بعدها، این منصب به ته‌-دِ،رو(نخست‌وزیر)تکامل یافت که نقش و روند انتخاب آن در بخش بعدی به تفصیل بررسی خواهد شد. ابلاغ مجموعه قوانین (یول‌لیونگ) در سال ۳۷۳ میلادی در دوران سلطنت پادشاه سوسوریم. گوگوریو رسماً یک مجموعه قوانین به سبک چینی به نام یول‌لیونگ (یا همان قانون و فرمان) را
چینی به نام یول‌لیونگ (یا همان قانون و فرمان) را پذیرفت. این یک رویداد برجسته بود که نشان‌دهنده گذار از قوانین عرفی و نانوشته که توسط شورای جگا قضاوت می‌شد، به یک نظام حقوقی رسمی و دولتی بود که توسط یک دولت مرکزی اداره می‌شد. این اقدام عملاً شورا را از برتری قضایی سنتی خود، که سنگ بنای قدرت اولیه‌اش بود، خلع کرد. نخست‌وزیر (ته‌-دِ،رو). منصبی انتخابی در اوج قدرتبا تکامل ساختار سیاسی گوگوریو، منصب نخست‌وزیر به عنوان بالاترین مقام اجرایی در بوروکراسی پدیدار شد. این منصب، که در ابتدا گوک‌سانگ نامیده می‌شد،
شد. این منصب، که در ابتدا گوک‌سانگ نامیده می‌شد، بعدها به ته‌‌-دِ،رو تغییر نام داد و ویژگی‌های منحصربه‌فردی پیدا کرد.منصب ته‌‌-دِ،رو بالاترین جایگاه در بوروکراسی گوگوریو و عملاً معادل نخست‌وزیر بود.این عنوان احتمالاً از عنوان عالی‌رتبه قدیمی‌تر تِه‌رو تکامل یافته است.ته‌‌-دِ،رو ریاست شورای اشراف را بر عهده داشت و رئیس اداره مرکزی دولت بود. برخی منابع او را رئیس پیونگ‌ده، یک سازمان اداری کلیدی که توسط پنج مقام عالی اداره می‌شد، نیز ذکر کرده‌اند. نظام انتخاباتی منحصربه‌فرد، برجسته‌ترین ویژگی این منصب، روش
منحصربه‌فرد، برجسته‌ترین ویژگی این منصب، روش انتخاب آن بود. منابع تاریخی معتبر،که بر متون اولیه تکیه دارد، بیان می‌کنند که ته‌‌-دِ،رو توسط مقامات هم‌رده خود برای یک دوره سه ساله انتخاب می‌شد. انتخاب‌کنندگان، دیگر اشراف عالی‌رتبه بودند که احتمالاً در شورایی که جانشین شورای جگا بود، مانند «گردهمایی بزرگان» (دِین هویی) که در منابع متأخر ذکر شده، گرد هم می‌آمدند. این دوره سه ساله، یک سازوکار کنترلی قدرتمند هم بر قدرت نخست‌وزیر و هم بر قدرت پادشاه بود. این سیستم مانع از آن می‌شد که یک فرد به طور نامحدود بر این
مانع از آن می‌شد که یک فرد به طور نامحدود بر این منصب تسلط یابد و تضمین می‌کرد که این مقام در برابر اشرافیت گسترده‌تر پاسخگو باقی بماند. دوره متأخر. احیای شورای اشرافی و کشمکش‌های قدرتدر دوره متأخر گوگوریو، سنت شورای جگا توسط یک شورای اشرافی جدید به نام دِین هویی(شورای بزرگان) ادامه یافت.این شورا از عالی‌رتبه‌ترین اشراف، معروف به دِین یا همان بزرگان، تشکیل شده بود. کارکرد اصلی آن، انتخاب و انتخاب مجدد ته‌‌-دِ،رو بود. این شورا به عنوان یک نظام شورایی عمل می‌کرد که در آن اشراف به طور جمعی ته‌‌-دِ،رو را به
که در آن اشراف به طور جمعی ته‌‌-دِ،رو را به عنوان نماینده خود تأیید می‌کردند.این نشان می‌دهد که حتی در دوره متأخر، حکومت مشورتی اشرافی همچنان یک ویژگی اصلی سیاست گوگوریو بود.مطالعه موردی: هژمونی خاندان «یون» و براندازی سیستم نظام انتخابی ته‌‌-دِ،رو که برای جلوگیری از تمرکز قدرت طراحی شده بود، به طرزی متناقض به ابزاری برای یک خاندان جهت دستیابی به سلطه مطلق تبدیل شد. خاندان یون یک دودمان اشرافی قدرتمند بود که منصب ته‌‌-دِ،رو را برای نسل‌ها در اختیار داشت.یون جا-یو منصب مانگ‌نیجی، عنوان دیگری برای یک وزیر
جا-یو منصب مانگ‌نیجی، عنوان دیگری برای یک وزیر عالی‌رتبه که گاهی با ته‌‌-دِ،رو به جای یکدیگر استفاده می‌شد را در اختیار داشت.پسرش، یون تِه‌جو، به عنوان مانگ‌نیجی و ته‌‌-دِ،رو جانشین او شد.این امر نشان می‌دهد که این منصب در عمل در حال موروثی شدن بود و اصل انتخابی بودن آن را تضعیف می‌کرد.پس از مرگ یون تِه‌جو، اشراف دیگر در ابتدا مانع از به ارث بردن این منصب توسط پسرش، یون گه‌سومون ، شدند.این نشان‌دهنده تلاش کوتاهی از سوی اشراف برای بازپس‌گیری ماهیت انتخابی این منصب بود.با این حال، یون گه‌سومون، از طریق یک
این منصب بود.با این حال، یون گه‌سومون، از طریق یک کودتا در سال ۶۴۲ میلادی، پادشاه یئونگ نیو را سرنگون کرد، مخالفان سیاسی خود را کشت و برادر زاده پادشاه قبلی یعنی بوجانگ را بر تخت نشاند. او سپس عنوان عالی و جدید ده مانگ‌نیجی(نخست‌وزیر اعظم) را برای خود برگزید و یک دیکتاتوری نظامی برقرار کرد که تا زمان مرگش ادامه یافت. نظام سیاسی اواخر گوگوریو یک تناقض اساسی را به نمایش می‌گذارد:سازوکارهای آن برای کنترل قدرت (منصب انتخابی ته‌‌-دِ،رو) به همان ابزارهایی تبدیل شدند که تمرکز بی‌سابقه قدرت را ممکن ساختند و به
شدند که تمرکز بی‌سابقه قدرت را ممکن ساختند و به فروپاشی سلطنت منجر شدند. نظام انتخابی، رقابت میان خاندان‌های اشرافی را نهادینه کرد. یک خاندان به اندازه کافی قدرتمند و بی‌رحم مانند خاندان یون توانست این فرآیند انتخاباتی را از طریق نفوذ، ارعاب و ثروت تحت سلطه خود درآورد. هنگامی که بقیه اشراف تلاش کردند تا از سیستم همانطور که طراحی شده بود استفاده کنند (با ممانعت از جانشینی یون گه‌سومون)، ضعف سیستم آشکار شد. هیچ سازوکار مسالمت‌آمیزی برای اجرای تصمیم خود در برابر شخصیتی که مایل به استفاده از نیروی نظامی بود،
شخصیتی که مایل به استفاده از نیروی نظامی بود، وجود نداشت.و درگیری‌های داخلی پس از مرگ او مستقیماً به سقوط گوگوریو کمک کرد و برآورد میشود که ۶۰ تا ۸۰ درصد فروپاشی گوگوریو مرتبط با انزوای داخلی اش رقم خورد. استیضاح در مجلس. مسئله استیضاح و پاسخگویی مقاماتیکی از پرسش‌های کلیدی در مورد هر نظام سیاسی، وجود سازوکارهایی برای پاسخگو کردن و عزل مقامات قدرتمند است. در حالی که مفهوم مدرن استیضاح در گوگوریو وجود نداشت، مکانیسم‌های دیگری برای کنترل قدرت عمل می‌کردند.منابع کره‌ای که به تان‌هک اشاره می‌کنند، همگی به
کره‌ای که به تان‌هک اشاره می‌کنند، همگی به تاریخ مدرن کره جنوبی مربوط می‌شوند. بنابراین، باید به صراحت بیان کرد که مفهوم «استیضاح» به عنوان یک رویه قانونی در گوگوریو وجود نداشت.سازوکارهای عملی عزل و پاسخگویی به جای استیضاح رسمی، قدرت از طریق ابزارهای دیگری که اغلب بی‌ثبات‌تر و خشونت‌آمیزتر بودند، کنترل و مقامات عزل می‌شدند. دوره انتخاباتی سه ساله. نهادینه‌ترین و مسالمت‌آمیزترین روش پاسخگویی برای ته‌‌-دِ،رو. یک نخست‌وزیر نامحبوب یا ناکارآمد می‌توانست پس از پایان دوره‌اش توسط همتایان اشرافی خود از مقامش کنار
دوره‌اش توسط همتایان اشرافی خود از مقامش کنار گذاشته شود. مجازات قضایی. همانطور که در پیونگ‌اویی شورای اولیه دیده شد، مقاماتی که مرتکب جرم می‌شدند، می‌توانستند تحت مجازات سریع و مرگبار توسط همتایان خود یا پادشاه قرار گیرند. پاکسازی‌های سیاسی و درگیری‌های جناحی. در کشمکش‌های شدید جناحی دربار، شکست در یک مبارزه قدرت اغلب به معنای مرگ یا تبعید بود. این یک شکل وحشیانه اما مؤثر از عزل بود، همانطور که در درگیری میان جناح‌های شمال و جنوب در زمان یون تِه‌جو دیده شد. کودتا و ترور. نهایی‌ترین ابزار کنترل قدرت.مورد
کودتا و ترور. نهایی‌ترین ابزار کنترل قدرت.مورد یون گه‌سومون نمونه بارز آن است که در آن او پادشاه و کل جناح مخالف خود را از میان برداشت.فقدان یک فرآیند استیضاح رسمی، ماهیت شخصی و سیاست گوگوریو را برجسته می‌کند. قدرت با اصول حقوقی انتزاعی کنترل نمی‌شد، بلکه با قدرت عینی جناح‌ها و افراد رقیب مهار می‌شد. این امر توضیح‌دهنده درجه بالای بی‌ثباتی سیاسی در اواخر گوگوریو است. بدون یک راه مسالمت‌آمیز و نهادینه برای حل اختلافات سیاسی سطح بالا، درگیری‌ها ناگزیر به خشونت کشیده می‌شد و دولت را از درون تضعیف می‌کرد.زمینه
کشیده می‌شد و دولت را از درون تضعیف می‌کرد.زمینه مقایسه‌ای و میراث برای درک بهتر ویژگی‌های منحصربه‌فرد شورای جگا، مقایسه آن با نهادهای مشابه در دو پادشاهی دیگر کره، یعنی بکجه و شیلا، ضروری است. گوگوریو، بکجه و شیلا: روایتی از سه شورا در سه پادشاهی از دل ساختارهای قبیله‌ای بیرون آمدند و بنابراین، همگی دارای نوعی شورای اشرافی بودند، اما هر یک ویژگی‌های متمایزی داشت. این شورا با خاستگاه خود در یک کنفدراسیون قبیله‌ای، نقش قضایی قدرتمند و تکامل بعدی به یک نظام انتخاباتی برای نخست‌وزیر مشخص می‌شود. انتخاب وزیر
انتخاباتی برای نخست‌وزیر مشخص می‌شود. انتخاب وزیر ارشد، مشورت در امور دولتی جنگ/دیپلماسی، جانشینی/خلع پادشاه، سیاست‌های کلان دولتی رابطه با سلطنت از شورایی از همتایان به ابزاری برای کنترل قدرت سلطنتی از طریق نخست‌وزیر انتخابی تکامل یافت و در نهایت توسط یک دیکتاتور نظامی برانداخته شد.شورای اشرافی که قوه مجریه را انتخاب می‌کرد، که نشان‌دهنده محدودیت قابل توجهی بر پادشاه است.به دلیل قاعده اجماع، کنترل قدرتمندی بر سلطنت داشت؛ می‌توانست پادشاهان را خلع کند.میراث ماندگار سنت حکومت مشورتی اشرافی که در شورای جگا
ماندگار سنت حکومت مشورتی اشرافی که در شورای جگا تجسم یافته بود، یک ویژگی پایدار در فرهنگ سیاسی گوگوریو باقی ماند. حتی زمانی که سلطنت در اوج قدرت خود بود، نمی‌توانست بدون رضایت و همکاری خاندان‌های قدرتمند اشرافی حکومت کند. این میراث یک اشرافیت قدرتمند به سلسله جانشین، یعنی گوریو، که صراحتاً خود را وارث رسمی امپراتوری گوگوریو می‌دانست.
دونوسا () یک جزیره و جامعه سابق در واحد منطقه‌ای سیکلادس در یونان است. از زمان اصلاحات حکومت محلی در سال ۲۰۱۱، این جزیره بخشی از شهرداری نکسوس و جزایر کوچک سیکلادس شده‌است و به‌عنوان یک واحد شهرداری تابع آن عمل می‌کند. دونوسا شرقی‌ترین جزیره در میان جزایر کوچک سیکلادس به‌شمار می‌رود.
مأموریت اکسیوم ۱ (یا به اختصار Ax-1) یک ماموریت سرنشین‌دار با بودجه خصوصی و مدیریت‌شده به ایستگاه فضایی بین‌المللی (ISS) بود. این ماموریت توسط شرکت فضایی اکسیوم و از مرکز کنترل مأموریت MCC-A اکسیوم در هوستون، تگزاس، انجام شد. این پرواز در ۸ آوریل ۲۰۲۲ از مرکز فضایی کندی در فلوریدا انجام شد. فضاپیمای مورد استفاده، یک دراگون سرنشین‌دار اسپیس‌اکس بود. خدمه این پرواز شامل فضانوردان مایکل لوپز-آلگریا، یک فضانورد اسپانیایی-آمریکایی و آموزش دیده حرفه‌ای که توسط شرکت اکسیوم استخدام شده بود، ایتان استیب از اسرائیل،
اکسیوم استخدام شده بود، ایتان استیب از اسرائیل، لری کانر از ایالات متحده، و مارک پاتی از کشور کانادا بودند.
علی با نام هنری آلن اسلاموویچ (زاده ۱۷ اوت ۱۹۵۷) خواننده راک بوسنیایی است. او بیشتر به عنوان خواننده اصلی گروه‌های راک بوسنیایی و یوگسلاویایی از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۶ شناخته می شود. علیا اسلاموویچ با نام اصلی آلن اسلاموویچ در بیهاچ در خانواده‌ای بوسنیایی از روستای مجاور سوکولاتس به دنیا آمد، جایی که دو سال و نیم اول دوران نوزادی خود را در آنجا گذراند. این کودک خردسال با یک برادر بزرگتر بزرگ شد. به محض اینکه پدرشان در بیهاچ کاری پیدا کرد، تمام خانواده به شهر مهاجرت کردند. اسلاموویچ اولین بار در اواخر دهه ۱۹۶۰ از
کردند. اسلاموویچ اولین بار در اواخر دهه ۱۹۶۰ از طریق برادرش که یک صفحه گرامافون به خانه آورده بود، به موسیقی آشنا شد. زندگی شخصی. اسلاموویچ در حال حاضر در بیهاچ زندگی می کند. او متاهل و دارای دو دختر است. او بودجه ساخت باشگاه تنیس اونا جم در بیهاچ را تأمین کرد و رئیس آن است.
کوپر فلگ (؛ زادهٔ ) بازیکن بسکتبال اهل ایالات متحده آمریکا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به بسکتبال مردان دوک بلو دولز اشاره کرد. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
بن دور (؛ زادهٔ ) راننده مسابقه‌ای اهل آلمان است.
لوکا استولز (؛ زادهٔ ) راننده خودروی مسابقه‌ای اهل آلمان است.
جام یوفا ۰۵–۲۰۰۴، سی و چهارمین فصل از جام یوفا، مسابقات فوتبال باشگاهی سطح دوم اروپا بود که توسط یوفا سازماندهی شد و با قهرمانی زسکا مسکو به پایان رسید.
گورستان سنت مارکس () در منطقه لندشتراسه، وین، اتریش قرار دارد. این گورستان که مابین سال‌های ۱۷۸۴ تا ۱۸۷۴ میلادی مورد استفاده قرار میگرفته محل دفن افراد مطرحی همچون ولفگانگ آمادئوس موتسارت می‌باشد.
فهرست افراد مصری ترک‌تبار (؛در زیر فهرستی از چهره‌های برجسته مصری با اصالت ترک آمده است.
قانون الزام دولت به تعلیق همکاری با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی یک قانون مصوب مجلس شورای اسلامی در سال ۱۴۰۴ است. به موجب این قانون، دولت جمهوری اسلامی ایران مکلف است هرگونه همکاری با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی را بر اساس معاهده منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای و پادمان مبتنی بر آن، تا حصول تضمین امنیت تأسیسات هسته‌ای ایران به حالت تعلیق درآورد. ایران از سال ۱۳۳۷ به عضویت آژانس بین‌المللی انرژی اتمی درآمده و قراردادهای دوجانبه برای همکاری با این نهاد سازمان ملل متحد امضا کرده است. مجلس ایران ۴ تیر ۱۴۰۴ و فردای
متحد امضا کرده است. مجلس ایران ۴ تیر ۱۴۰۴ و فردای اجرای آتش‌بس در جنگ ۱۲ روزه اسرائیل و ایران، این طرح را بدون رای مخالف و با ۲۲۱ رای موافق و یک رای ممتنع تصویب کرد. پیشتر کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی این طرح را تأیید و گزارش آژانس دربارهٔ برنامه هسته‌ای ایران را زمینه‌ساز حمله اسرائیل و حملات ایالات متحده آمریکا به سایت‌های هسته‌ای ایران خوانده بود. مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور ایران، ۱۱ تیر ۱۴۰۴ این قانون را برای اجرا به سازمان انرژی اتمی، شورای عالی امنیت ملی و وزارت خارجه ایران ابلاغ
شورای عالی امنیت ملی و وزارت خارجه ایران ابلاغ کرد. به دنبال این ابلاغ، آلمان این تصمیم را «ارسال علامتی فاجعه‌بار» خواند و اسرائیل هم خواستار فعال کردن مکانیسم ماشه برای بازگرداندن تحریم‌های شورای امنیت علیه جمهوری اسلامی ایران شد.
معبد کوما (ژاپنی: 高麗神社، کوما جینجا) یک معبد شینتو است که در شهر هیداکا، سایتاما واقع شده است. کلمه "کوماً که در کره‌ای به صورت "کوریو (گوریو)" تلفظ می‌شود، نام باستانی ژاپنی برای کره، به ویژه پادشاهی باستانی کره‌ای گوگوریو است،و کامی معبد اصلی این معبد، مربوط به شاهزاده کو یاکوانگ، (高若光) که پسر آخرین پادشاه گوگوریو (پادشاه بوجانگ) واقع گردیده است. این معبد توسط مهاجران گوگوریو پس از سقوط آن در سال ۶۶۸ ساخته شد. گردشگری. این مکان از نظر تاریخی و زیبایی ارزش زیادی دارد و از این بابت گردشگران زیادی را مجذوب
زیادی دارد و از این بابت گردشگران زیادی را مجذوب خود می‌کند. گفته می‌شود سالانه ۴۰۰٬۰۰۰ گردشگر از این مکان تاریخی دیدن می‌کنند. دیدگاه معنوی. یک ضرب‌المثل معروف وجود دارد که می‌گوید: «اگر می‌خواهید موفق شوید، به معبد کوما بروید و دعا کنید.» از آنجایی که اوساچی هاماگوچی، ریجیرو واکاتسوکی، ماکوتو سایتو، کونیاکی کویسو، کیجورو شیدهارا و ایچیرو هاتویاما پس از بازدید از این معبد به عنوان نخست‌وزیر منصوب شدند، این معبد به عنوان شوسی‌میوجین 出世明神 ) مورد احترام است در دهه ۱۹۹۰ گفته می‌شد که «اگر حادثه بزرگی رخ داد،
دهه ۱۹۹۰ گفته می‌شد که «اگر حادثه بزرگی رخ داد، باید از معبد کوما دیدن کنید و دعا کنید تا حادثه آسیبی وارد نکند». دادستان‌های دفتر دادستانی عمومی ناحیه توکیو و دفتر دادستانی عمومی عالی توکیو یکی پس از دیگری از این معبد بازدید می‌کردند. سالانه حدود ۴۰۰٬۰۰۰ نفر از این معبد بازدید می‌کنند و بسیاری از افراد مشهور و هنرمندان مرتباً از این معبد بازدید می‌کنند. اقامتگاه خاندان کوما. اقامتگاه خاندان کوما (高麗家住宅، "Koma-ke jyutaku") که در مجاورت محوطه معبد واقع شده است، در دوران کیچو (۱۵۹۶–۱۶۱۵) ساخته شده است. این
است، در دوران کیچو (۱۵۹۶–۱۶۱۵) ساخته شده است. این ساختمان با سقف کاهگلی و سقف شیروانی به سبک «ایریمویا» ساخته شده و در سال ۱۹۷۶ به عنوان یک اثر فرهنگی مهم ملی تعیین شد. جستارهای وابسته. قبیله کوما گوگوریو پادشاه بوجانگ
توپخانه ساحلی () شاخه‌ای از نیروهای مسلح است که با توپخانه ضد کشتی یا آتشبارهای ثابت در استحکامات ساحلی سروکار دارد. از قرون وسطی تا جنگ جهانی دوم، توپخانه ساحلی و توپخانه دریایی به شکل توپ برای امور نظامی بسیار مهم بودند و عموماً حوزه‌هایی با بالاترین فناوری و هزینه سرمایه در میان تجهیزات را نشان می‌دادند. ظهور فناوری‌های قرن بیستم، به ویژه هوانوردی نظامی، هوانوردی دریایی، هواپیماهای جت و موشک‌های هدایت‌شونده، برتری توپ‌ها، ناوهای جنگی و توپخانه ساحلی را کاهش داد. در کشورهایی که توپخانه ساحلی منحل نشده
کاهش داد. در کشورهایی که توپخانه ساحلی منحل نشده است، این نیروها قابلیت‌های آبی-خاکی به دست آورده‌اند. در جنگ‌های ساحلی، توپخانه ساحلی متحرک مسلح به موشک‌های سطح به سطح هنوز هم می‌تواند برای جلوگیری از استفاده از خطوط دریایی مورد استفاده قرار گیرد. مدت‌ها به‌عنوان یک قاعده کلی پذیرفته شده بود که یک توپ ساحلی معادل سه توپ دریایی با کالیبر یکسان است، به دلیل پایداری توپ ساحلی که دقت بسیار بالاتری نسبت به توپ‌های دریایی داشت. توپ‌های زمینی نیز در بیشتر موارد از حفاظت اضافی دیوارها یا تپه‌های خاکی بهره‌مند
از حفاظت اضافی دیوارها یا تپه‌های خاکی بهره‌مند می‌شدند. برد توپخانه ساحلی مبتنی بر باروت نیز نقشی فرعی در حقوق بین‌الملل و دیپلماسی دارد، که در آن محدودیت سه مایلی "آب‌های ساحلی" یک کشور طبق قوانین آن کشور یا ایالت به رسمیت شناخته می‌شود.
بهترین دوست انسان () هفتمین آلبوم استودیویی خوانندهٔ آمریکایی، سابرینا کارپنتر است که در ۲۹ اوت ۲۰۲۵ از طریق آیلند رکوردز منتشر شد. کارپنتر این آلبوم را همراه با جک آنتونوف و جان رایان تهیه کرد؛ کسانی که پیش‌تر در آلبوم استودیویی قبلی او، "مختصر و مفید" (۲۰۲۴) نیز همکاری داشتند. تک‌آهنگ آغازین این آلبوم با عنوان «من‌چایلد» در ایرلند، بریتانیا و ایالات متحده به رتبهٔ اول جدول‌های موسیقی رسید. تصویر روی جلد آلبوم جنجال و توجه رسانه‌ای قابل‌توجهی به دنبال داشت. برخی آن را به دلیل جذابیت برای نگاه مردان و به
برخی آن را به دلیل جذابیت برای نگاه مردان و به زعم آن‌ها آسیب‌رسان برای زنان مورد انتقاد قرار دادند. در مقابل، گروهی دیگر این جلد را نوعی طنز و چالشی علیه انتظارات زن‌ستیزانه از رفتار جنسی زنان تفسیر کردند. کارپنتر در ادامه نسخهٔ جایگزینی از جلد آلبوم را به طور مستقیم برای مخاطبان عرضه کرد که خودش آن را «تأییدشده از سوی خدا» توصیف کرد. زمینه. در سال ۲۰۲۴، سابرینا کارپنتر با ششمین آلبوم استودیویی خود، "مختصر و مفید"، به موفقیت تجاری بزرگی دست یافت و این آلبوم برای اولین بار در جایگاه نخست جدول "بیلبورد" ۲۰۰
برای اولین بار در جایگاه نخست جدول "بیلبورد" ۲۰۰ قرار گرفت. این آلبوم همچنین در جوایز گرمی ۲۰۲۵ چندین نامزدی دریافت کرد و جایزه گرمی بهترین آلبوم آواز پاپ را به دست آورد؛ تک‌آهنگ اصلی آن، «اسپرسو»، نیز جایزه گرمی بهترین اجرای پاپ تک‌نفره را کسب کرد. در ۱۱ ژوئن ۲۰۲۵، کمتر از یک سال پس از انتشار آلبوم "مختصر و مفید"، کارپنتر در یک پخش زنده در اینستاگرام به آلبوم بعدی خود اشاره کرد. او در این پخش زنده در حال ورق زدن مجموعه‌ای از صفحه‌های موسیقی هنرمندانی چون دانا سامر، آبا و دالی پارتن بود تا اینکه به صفحهٔ
دانا سامر، آبا و دالی پارتن بود تا اینکه به صفحهٔ خودش رسید. در همان روز اعلام شد که "بهترین دوست انسان" در ۲۹ اوت منتشر خواهد شد. تصویر روی جلد آلبوم. تصویر روی جلد آلبوم، کارپنتر را در حالی که با یک لباس کوتاه مشکی و کفش پاشنه‌بلند روی دست‌ها و زانوهایش ژست گرفته نشان می‌دهد، در حالی که یک فرد ناشناس، که از کادر تصویر بریده شده، موهای او را در دست گرفته است. تصویر تبلیغاتی دیگری نیز یک سگ را نشان می‌دهد که نام آلبوم روی قلاده‌اش نوشته شده است. این تصویر جنجال‌ساز شد و برخی کاربران در شبکه‌های اجتماعی آن
شد و برخی کاربران در شبکه‌های اجتماعی آن را مورد انتقاد قرار دادند. برخی آن را توهین‌آمیز و جذاب برای نگاه مردان به شکلی آسیب‌رسان برای زنان دانستند. سازمان خیریهٔ «گلسگو ویدمنز اِید»، که از قربانیان خشونت خانگی حمایت می‌کند، این تصویر را «پس‌رَو» و «تسلیم شدن به نگاه مردانه و ترویج کلیشه‌های زن‌ستیزانه» با «عنصری از خشونت و کنترل» توصیف کرد. کوبا شاند-باپتیست از نشریهٔ "آی پِیپر" نوشت: «در بهترین حالت، جلد آلبوم کارپنتر نمونهٔ بدی از طنز است. این تصویر برای کسانی که معتقدند زنان فرودست هستند، تحریک‌کننده
کسانی که معتقدند زنان فرودست هستند، تحریک‌کننده است.» آرْوا مهدوی از "گاردین" نیز گفت که این جلد «نه ظریف است و نه مثبت در زمینهٔ مسائل جنسی، بلکه صرفاً پورن نرم برای جلب نگاه مردانه است» و مفهوم گرفتن موها را بی‌ملاحظه دانست. در مقابل، برخی این جلد را نوعی طنز و راهی برای به چالش کشیدن «انتظارات زن‌ستیزانه از زنان» و آغاز گفت‌وگویی دربارهٔ خواسته‌های جنسی زنان دانستند. آدریان هورتون از "گاردین" معتقد بود که کارپنتر «به وضوح در سنت مدونا از تحریک جنسی به منظور تحریک و تمسخر کلیشه‌ها و تعصبات مردم با صراحتی
تحریک و تمسخر کلیشه‌ها و تعصبات مردم با صراحتی جذاب عمل می‌کند.» دومینیک سیسلی از نشریهٔ "دیزد" نوشت: «اینکه یک تصویر در اینترنتی پر از پورنوگرافی سخت، جایی که مردان می‌توانند به راحتی دیپ‌فیک بسازند یا با استفاده از هوش مصنوعی دنیایی از وحشت خلق کنند، این‌قدر تأثیرگذار تلقی شود، کمی غیرواقعی به نظر می‌رسد.» جسیکا کلارک از "مامامیا" معتقد بود که جلد و عنوان آلبوم در کنار هم پیامی دربارهٔ استفادهٔ تحقیرآمیز از واژهٔ «بیچ» (bitch) در فرهنگ عامه دارند و افزود: «او نه در حال تقویت شیءانگاری، بلکه در حال به
«او نه در حال تقویت شیءانگاری، بلکه در حال به سخره گرفتن آن است [...] این یک شوخی بزرگ است و کارپنتر نه سوژهٔ آن، بلکه اجراکنندهٔ آن است.» هلن کافی از "ایندیپندنت" باور داشت که منتقدان این جلد «تقریباً هیچ‌چیز دربارهٔ کارپنتر، موسیقی او یا بِرندش نمی‌دانند.» اما اسپکتر از "وگ" این جنجال را نتیجهٔ «جامعه‌ای به شدت متعصب» دانست. تیلور کرامپتون از "تایم" نیز این نظر را تأیید کرد و گفت: «دیگر کسی رابطهٔ جنسی ندارد» و نتیجه گرفت که «کارپنتر مشکل نیست. مشکل، فقدان ارگاسم ماست.» کارلی سایمون، که آلبوم سال ۱۹۷۵ او
ارگاسم ماست.» کارلی سایمون، که آلبوم سال ۱۹۷۵ او "Playing Possum"، جنجال مشابهی به دنبال داشت، از این جلد دفاع کرد و گفت: «به نظرم خیلی ملایم است. جلدهای بسیار پرزرق‌وبرق‌تری از این وجود داشته‌اند. [...] نمی‌دانم چرا او این‌قدر مورد انتقاد قرار گرفته است.» کارپنتر در ۲۵ ژوئن ۲۰۲۵ به این جنجال پاسخ داد و نسخه‌های جایگزین جلد آلبوم را برای پیش‌خرید منتشر کرد. او به شوخی این آثار جایگزین را «تأییدشده توسط خدا» نامید. این تصاویر او را در لباسی رسمی در یک رویداد، در حالی که بازوی یک مرد کت‌وشلوارپوش را گرفته و
در حالی که بازوی یک مرد کت‌وشلوارپوش را گرفته و به خارج از کادر نگاه می‌کند، نشان می‌دهند.
داگ اس. لی استاد علوم رایانه و (از سال ۲۰۲۵) رئیس بخش علوم رایانه در دانشگاه ایالتی نیویورک در اوسویگو است، جایی که او در برنامه‌نویسی همزمان و طراحی ساختارهای داده همزمان تخصص دارد. او در کمیته اجرایی فرآیند جامعه جاوا (Java Community Process) عضویت داشت و ریاست JSR 166 را بر عهده گرفته بود، که ابزارهای همزمانی را به زبان برنامه‌نویسی جاوا اضافه کرد. در ۲۲ اکتبر ۲۰۱۰، داگ لی به کمیته اجرایی فرآیند جامعه جاوا اطلاع داد که برای انتخابات مجدد نامزد نخواهد شد. لی در سال ۲۰۱۲ دوباره به عنوان عضو آزاد هیئت مدیره
در سال ۲۰۱۲ دوباره به عنوان عضو آزاد هیئت مدیره اوپن‌جی‌دی‌کی انتخاب شد. انتشارات. او کتاب «برنامه‌نویسی همزمان در جاوا: اصول و الگوهای طراحی» را نوشت که یکی از اولین کتاب‌ها در این زمینه است. در سال ۲۰۰۰، ویرایش دوم آن منتشر شد. او همچنین نویسنده دی‌ال‌مالوک، یک پیاده‌سازی عمومی و پرکاربرد از مالوک است. جوایز. در سال ۲۰۱۰، او جایزه ارشد دال-نیگارد را از آن خود کرد. در سال ۲۰۱۳، او به عضویت انجمن ماشین‌های حسابگر درآمد.
معبد بزرگ تایوان (، ژاپنی: 村方村) عالی‌ترین معبد شینتو ژاپنی در تایوان در دوران استعمار ژاپن بود. این مکان در تایهوکو، تایوان، که اکنون ناحیه ژونگشان تایپه است، قرار داشت. در میان معابد شینتو که رسماً در تایوان مورد تأیید قرار گرفته‌اند، معبد بزرگ تایوان بالاترین رتبه را در بین همه آنها داشت. گراند هتل در محل سابق حرم قرار دارد. تاریخچه. پس از مرگ شاهزاده یوشی‌هیسا در سال ۱۸۹۵، فرماندار کل تایوان، نوگی مرسوکه، برنامه‌ریزی برای ساخت یک زیارتگاه به افتخار یوشی‌هیسا را آغاز کرد. در ابتدا، قرار بود این زیارتگاه
را آغاز کرد. در ابتدا، قرار بود این زیارتگاه در پارک یوانشان (圓山公園، که اکنون بخشی از پارک نمایشگاه تایپه است) ساخته شود. با این حال، جانشین نوگی، کوداما گنتارو، و طراح ارشد گوتو شینپی، تصمیم گرفتند آن را از طریق رودخانه کیلونگ به کوه جیانتان (劍潭山) منتقل کنند تا این مکان در ارتفاع بالاتری قرار گیرد. این نقطه دید به زیارتگاه اجازه می‌داد تا بر کل شهر مشرف باشد و آن را به نمادی برای قدرت استعماری امپراتوری ژاپن تبدیل کند. ساخت و ساز بین سال‌های ۱۹۰۰ تا ۱۹۰۱ به طول انجامید و زیارتگاه تکمیل شده به یوشی‌هیسا و
طول انجامید و زیارتگاه تکمیل شده به یوشی‌هیسا و کایتاکو سانجین (開拓三神، "سه خدای کامی پیشگام") اختصاص یافت. در سال ۱۹۱۵، یک ایستگاه راه‌آهن به نام ایستگاه میانوشیتا (宮ノ下乘降場؛ اکنون ایستگاه متروی جیانتان) در دامنه کوه جیانتان برای خدمت‌رسانی به این زیارتگاه قرار گرفت. در ۱۲ آوریل ۱۹۲۳، ولیعهد هیروهیتو، که سه سال بعد امپراتور شوا شد، سفری دو هفته‌ای به تایوان آغاز کرد. در آماده‌سازی برای بازدید او از زیارتگاه، جاده چوکوشی (勅使街道، "چوکوشی کایدو"؛ جاده شمالی چانگشان امروزی) از شهر به زیارتگاه منتهی شد و پل میجی
امروزی) از شهر به زیارتگاه منتهی شد و پل میجی (明治橋) از روی رودخانه کیلونگ عبور کرد. این زیارتگاه در سال ۱۹۴۴ (شووا ۱۹) با تقدیس آماتراسو به مقام زیارتگاه بزرگ ("جینگو") ارتقا یافت و به بالاترین مقام زیارتگاه در تایوان تبدیل شد. مراسم افتتاحیه زیارتگاه جدید قرار بود در ۲۸ اکتبر برگزار شود. با این حال، در ۲۳ اکتبر ۱۹۴۴، یک هواپیمای باری کنترل خود را از دست داد و در بالای کوهی که زیارتگاه بزرگ تایوان در آن قرار داشت، سقوط کرد و تقریباً نیمی از زیارتگاه را به شدت آسیب رساند. به دلیل تسلیم ژاپن پس از جنگ جهانی