payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به شیوه پیوسته است. همچنین تعداد مقاله‌های چند نویسنده نسبت به تک‌نویسنده در طی این سال‌ها افزایش یافته است. در طی ۳۲ سال ذکرشده، بیشترین کلیدواژه‌ها در مقاله‌های این مجله شامل سرطان پستان، بارداری، سل و فشار خون بالا بود. شاخص‌های علم‌سنجی این مجله در طول سال‌های انتشار آن رشد داشته و در سال ۲۰۲۳ شاخص اچ ان به ۳۵ ارتقا یافته و طبق رتبه‌بندی مجلات در سال ۲۰۲۲، در بین ۸۳۰ مجله عمومی پزشکی، به رتبه ۳۸۰ دست یافته است. همچنین آن از ۰/۲۶ در سال ۲۰۱۳ میلادی به ۲/۱ در سال ۲۰۲۲ افزایش یافته است. همچنین رتبه مجله
در سال ۲۰۲۲ افزایش یافته است. همچنین رتبه مجله در رتبه‌بندی سایمگو از ۰/۱۲۳ در سال ۲۰۱۳ به ۰/۳۵۰ در سال ۲۰۲۳ ارتقا یافته است. شاخص اسنیپ () از ۰/۳۹۸ در سال ۲۰۱۳ به ۰/۵۱۲ در سال ۲۰۲۲ افزایش یافته است. نمایه. این مجله توسط پایگاه‌های داده‌های کتاب‌شناختی زیر نمایه می‌شود: همچنین جستجوی مقاله‌های این مجله توسط موتور جستجوگر گوگل اسکالر امکان‌پذیر است.
کتاب کلاسیک () کتابی است که نمونه یا قابل توجه باشد. چیزی که یک کتاب را «کلاسیک» می‌کند، دغدغه‌ای است که نویسندگان مختلف از ایتالو کالوینو گرفته تا مارک تواین با آن درگیر بوده‌اند و باعث شده برای سؤالاتی از قبیل «چرا کلاسیک‌ها را بخوانیم؟» و «کلاسیک چیست؟» توسط نویسندگانی از ژانرها و دوره‌های مختلف (از جمله کالوینو، تی. اس. الیوت، شارل آگوستن سنت بوو) مقاله‌ها نوشته شود. توانایی یک کتاب کلاسیک در بازتفسیر و تجدید چاپ شدن برای نسل‌های بعد از خود، موضوعی است که در نوشته‌های منتقدان ادبی از جمله مایکل دیردا،
که در نوشته‌های منتقدان ادبی از جمله مایکل دیردا، ازرا پاوند، و سنت‌بوو دیده می‌شود. این کتاب‌ها را می‌توان به‌صورت مجموعه منتشر کرد، یا به صورت فهرستی؛ مانند فهرست کتاب‌های هارولد بلوم که قانون غرب را تشکیل می‌دهند، ارائه شوند. اگرچه این اصطلاح با غرب مرتبط است، اما می‌توان آن را برای آثار ادبی از همه سنت‌ها، مانند کلاسیک‌های چینی یا وداهای هندی به کار برد. بسیاری از دانشگاه‌ها این کتاب‌ها را در برنامه‌های درسی خود گنجانده‌اند، مانند «فهرستی برای مطالعه» ‌در کالج سنت جان، دانشگاه راتگرز، یا دانشگاه بودایی
کالج سنت جان، دانشگاه راتگرز، یا دانشگاه بودایی دارما ریلم. مطالعه این متون کلاسیک هم به دانش‌آموزان اجازه می‌دهد و آن‌ها را تشویق می‌کند تا با برخی از معتبرترین نویسندگان در طول تاریخ آشنا شوند. این به‌معنای دسترسی دانشجویان و دانش‌پژوهان جدید به منابع زیادی برای استفاده در طول تحصیل است. در سال ۱۸۵۰، شارل آگوستن سنت بوو (۱۸۰۴–۱۸۶۹) پاسخ خود را به این سؤال که "کلاسیک چیست؟" این‌گونه بیان کرد:کلاسیک دلالت بر چیزی دارد که تداوم و استمرار دارد و وحدت و سنت ایجاد می‌کند، مد می‌شود و خود را منتقل می‌کند و
ایجاد می‌کند، مد می‌شود و خود را منتقل می‌کند و پایدار می‌ماند. یک کلاسیک واقعی، همان‌طور که دوست دارم تعریفش را بشنوم، نویسنده‌ای است که ذهن انسان را غنی کرده، گنجینه آن را افزایش داده و باعث شده است تا یک گام پیش برود. کسی که حقیقتی اخلاقی و غیر مبهم را کشف کرده است، یا شور و اشتیاق ابدی‌ای که در قلب او کشف شده است، آشکار کرده است. کسی که اندیشه، مشاهده یا اختراع خود را به هر شکلی بیان کرده باشد، فقط به شرطی که وسیع و بزرگ، ظریف و معقول، عاقلانه و زیبا باشد. او با همه به سبک خاص خود صحبت کرده است، سبکی
او با همه به سبک خاص خود صحبت کرده است، سبکی که به‌نظر می‌رسد سبک تمام جهان است، سبکی جدید فارغ از واژه‌های، جدید و قدیمی، که به راحتی با همه زمان‌ها معاصر است.
کتی الن منینگ (زاده ۳ دسامبر ۱۹۵۶) یک وکیل و سیاستمدار آمریکایی اهل کارولینای شمالی است که در حال حاضر نماینده منطقه ششم کنگره شمالی این ایالت است. او در انتخابات ۲۰۱۸ نامزد منطقه ۱۳ کنگره کارولینای شمالی بود و پس از حکم دادگاه برای انتخاب مجدد در انتخابات ۲۰۲۰ نامزد شد و در انتخابات ۲۰۲۰ رتبه ششم را به دست آورد. منینگ در ۳ دسامبر ۱۹۵۶ در یک خانواده یهودی در دیترویت، میشیگان به دنیا آمد. پدرش به مدت ۴۰ سال در شرکت خودروسازی فورد کار کرد و مادرش معلم مدرسه دولتی بود. منینگ در دانشگاه هاروارد تحصیل کرد و در
بود. منینگ در دانشگاه هاروارد تحصیل کرد و در آنجا با رادکلیف پیچز آواز کاپلا خواند. او همچنین در دانشکده حقوق دانشگاه میشیگان تحصیل کرد و دکترای حقوقی گرفت.
آل شل پریش () یک گروه دث‌کور آمریکایی از اوکلند، کالیفرنیا است که در سال ۲۰۰۲ آغاز به کار کرد.
امیور () یک گروه متال‌کور آمریکایی از نیو فیرفیلد، کنتیکت است که در سال ۲۰۰۳ آغاز به کار کرد.
د فیسلس () یک گروه تکنیکال دث متال آمریکایی از انسینو، لس آنجلس است که در سال ۲۰۰۴ آغاز به کار کرد.
فیت فور ان اتوپسی () یک گروه دث‌کور آمریکایی از جرزی سیتی، نیوجرسی است که در سال ۲۰۰۸ آغاز به کار کرد.
داستان ادبی () برچسبی است که در تجارت کتاب، به رمان‌های بازاری اشاره می‌کنند. که مشخصاً در یک ژانر تثبیت‌شده نمی‌گنجد (به ادبیات عامه‌پسند مراجعه کنید). یا به رمان‌هایی مراجعه کنید که شخصیت‌محور هستند نه طرح محور، و وضعیت انسان را بررسی می‌کنند، و زبان را به شیوه‌ای تجربی یا شاعرانه به‌کار می‌برند، یا صرفاً هنر محسوب می‌شوند. داستان ادبی به‌عنوان مترادفی برای ادبیات استفاده می‌شود، به معنای انحصاری نوشته‌هایی که دارای شایستگی هنری قابل‌توجهی هستند. درحالی‌که ادبیات تخیلی معمولاً از نظر هنری برتر از ادبیات
ادبیات تخیلی معمولاً از نظر هنری برتر از ادبیات عامه‌پسند در نظر گرفته می‌شود، این دو با هم منافاتی ندارند و شخصیت‌های ادبی از ژانرهای علمی تخیلی، جنایی، عاشقانه و غیره برای خلق آثار ادبی استفاده کرده‌اند. علاوه بر این، مطالعه ژانر داستانی در دهه‌های اخیر در دانشگاه توسعه یافته است. ژانر جریان پس‌رو گاهی اوقات در بین داستان‌های ژانری و غیر ژانری قرار می‌گیرد.
لورنا شور () یک گروه دث کور آمریکایی از نیوجرسی است که در سال ۲۰۰۹ آغاز به کار کرد.
بنجامین فرانکلین تیلی (; – ) افسر نیروی دریایی آمریکا بود که از پایان جنگ داخلی آمریکا تا جنگ اسپانیا و آمریکا خدمت کرد. او اولین فرماندار موقت ساموآی آمریکا و همچنین اولین فرماندار نیروی دریایی این منطقه بود. تیلی در اوج جنگ داخلی وارد آکادمی نیروی دریایی آمریکا شد. او به تدریج درجات را طی کرد و به عنوان ستوان در سرکوب نظامی ایالات متحده علیه اعتصاب کنندگان در پی اعتصاب بزرگ راه‌آهن در سال ۱۸۷۷ شرکت کرد. او و گروه کوچکی از ملوانان و تفنگداران دریایی از کنسولگری آمریکا در سانتیاگو، شیلی در طول سال ۱۸۹۱ در
آمریکا در سانتیاگو، شیلی در طول سال ۱۸۹۱ در جنگ داخلی شیلی دفاع کردند.
یک تولید یا قاعده تولید در علوم رایانه، یک قاعده بازنویسی است که یک جایگزینی نماد را تعیین می‌کند که آن را می‌توان به صورت بازگشتی اعمال کرد تا ترتیب‌های نمادی جدیدی ساخت. مجموعه متناهی از قواعد تولید formula_1 مولفه اصلی در تعیین یک دستور صوری است (مخصوصا دستور زایشی). مولفه‌های دیگر یک مجموعه متناهی formula_2 از نمادهای غیرپایانی، یک مجموعه متناهی (که الفبا هم نامیده می‌شود) formula_3 از نمادهای پایانی که از formula_2 مجزا هستند، و یک نماد متمایز formula_5 که «نماد شروع» نامیده می‌شود، است.
بلید فرام ویتین () یک گروه هوی متال اسکاتلندی از همیلتون، لانارکشر جنوبی است که در سال ۲۰۰۵ آغاز به کار کرد.
مُلوی رمانی اثر ساموئل بکت است که ابتدا به فرانسوی نوشته شد و در سال ۱۹۵۱ در پاریس انتشار یافت. نسخهٔ انگلیسی آن نیز در سال ۱۹۵۵ با همکاری بکت و پاتریک بولز به چاپ رسید. مُلوی، بخشی از سه‌گانه. مُلوی اولین رمان از سه رمانی است که در ابتدا بین سال‌های ۱۹۴۷ و ۱۹۵۰ در پاریس نوشته شده است. این مجموعه که شامل «مالون می‌میرد» و «ننامیدنی» نیز می‌شود، به‌طور کلی با نام «سه‌گانه» یا «سه‌گانهٔ بکت» شناخته می‌شود. بکت هر سه کتاب را به فرانسوی نوشت و سپس، به‌جز همکاری با پاتریک بولز در ترجمهٔ «مُلوی»، خود به‌تنهایی
با پاتریک بولز در ترجمهٔ «مُلوی»، خود به‌تنهایی مسئولیت ترجمهٔ آثارش به زبان انگلیسی را برعهده گرفت؛ کاری که او برای اکثر نمایشنامه‌هایش نیز انجام داد. همان‌طور که پل استر توضیح می‌دهد، «ترجمه‌های بکت از آثار خودش هرگز بازآفرینی‌های کلمه‌به‌کلمه و کاملاً وفادار به متن اصلی نیست. این ترجمه‌ها بازآفرینی‌های آزاد و بسیار مبتکرانه‌ای از متن اصلی است ــ یا شاید دقیق‌تر بگوییم، «بازگشت» از یک زبان به زبان دیگر، از یک فرهنگ به فرهنگ دیگر است. در واقع، او هر کتاب را دو بار می‌نوشت، و هر نسخه نشانگر ردپای غیرقابل
را دو بار می‌نوشت، و هر نسخه نشانگر ردپای غیرقابل انکار خود است.» این سه کتاب مرتبط از نظر موضوعی، کمدی‌های اگزیستانسیالیستی تاریکی هستند «که موضوع ظاهری آن‌ها مرگ است»، اما همان‌طور که سلمان رشدی می‌گوید، «در واقع کتاب‌هایی دربارهٔ زندگی‌اند، نبرد مادام‌العمر زندگی علیه سایه‌اش، نمایش زندگی نزدیک به پایان نبرد، با تمام زخم‌هایی که در طول عمر بر جای گذاشته است.» با پیش‌رفتن کتاب‌ها، نثر به‌طور فزاینده‌ای برهنه و ساده می‌شود و همان‌طور که بنجامین کانکل اشاره می‌کند، آن‌ها «به‌دلیل چیزهایی که حذف شده‌اند، در
می‌کند، آن‌ها «به‌دلیل چیزهایی که حذف شده‌اند، در تاریخ رمان مشهور گشته‌اند: ابزارهای رمان‌نویسی معمول مانند پیرنگ، صحنه‌ها و شخصیت‌ها. … به‌نظر می‌رسد در این‌جا، معادل رمان‌نویسیِ نقاشی انتزاعی را شاهد هستیم.» خلاصهٔ داستان. در نگاه اول، کتاب به‌نظر دربارهٔ دو شخصیت متفاوت است که هر دو در کتاب تک‌گویی درونی دارند. با پیش‌رفتن داستان، این دو شخصیت تنها از طریق نام از هم قابل تشخیص می‌شوند، زیرا تجربیات و افکارشان مشابه است. رمان در مکانی نامشخص روایت می‌شود که اغلب با ایرلند، زادگاه بکت، همسان‌سازی می‌شود.
که اغلب با ایرلند، زادگاه بکت، همسان‌سازی می‌شود. بخش اعظم قسمت اول از تفکرات درونی مُلوی درهم‌آمیخته با رویدادهای داستانی شکل گرفته است. این بخش به دو پاراگراف تقسیم می‌شود: پاراگراف اول کمتر از دو صفحه طول دارد؛ پاراگراف دوم بیش از هشتاد صفحه است. در پاراگراف اول، تصویری مبهم از محیطی که مُلوی در آن می‌نویسد به ما داده می‌شود. به ما گفته می‌شود که او اکنون در اتاق مادرش زندگی می‌کند، هرچند به‌نظر می‌رسد فراموش شده است که او چگونه به آن‌جا رسیده است یا این‌که مادرش قبل از اقامت او یا در طول آن مرده است.
مادرش قبل از اقامت او یا در طول آن مرده است. همچنین مردی هر یکشنبه می‌آید تا نوشته‌های مُلوی را بگیرد و نوشته‌هایی را که هفتهٔ قبل برده بود، با «علامت‌گذاری‌هایی» برگرداند، هرچند مُلوی هرگز زحمت خواندن‌شان را به خود نمی‌دهد. او هدف خود را از نوشتن، «حرف‌زدن از چیزهایی که باقی مانده، خداحافظی‌کردن [با آن‌ها]، تمام‌کردن مردن» توصیف می‌کند. در پاراگراف دوم، او سفری را توصیف می‌کند که مدتی قبل از آمدن به آن‌جا برای پیداکردن مادرش انجام داده است. بخش زیادی از این سفر را با دوچرخه می‌گذراند، به‌دلیل استراحت‌کردن
سفر را با دوچرخه می‌گذراند، به‌دلیل استراحت‌کردن روی دوچرخه به‌شیوه‌ای که ناشایست تلقی می‌شود، دستگیر می‌شود، اما بی‌سروصدا آزاد می‌گردد. او در مسیر خود از شهر به شهری ناشناس و در حومه‌های بی‌نام، با مجموعه‌ای از شخصیت‌های عجیب‌وغریب روبه‌رو می‌شود: پیرمردی با عصا؛ یک پلیس؛ یک کارمند خیریه؛ زنی که او با دوچرخه‌اش از روی سگش رد می‌شود و او را می‌کشد (اسم زن هرگز به‌طور کامل مشخص نمی‌شود: «یک خانم لوی… یا لوس، فراموش کردم، اسم کوچک چیزی شبیه سوفی»)، و زنی دیگر که عاشقش می‌شود («روت» یا شاید «ایدت»)؛ او
دیگر که عاشقش می‌شود («روت» یا شاید «ایدت»)؛ او دوچرخه‌اش را رها می‌کند (که دیگر آن را «دوچرخه» صدا نمی‌زند)، بدون جهت خاصی پیش می‌رود، با «پیرمرد جوانی» ملاقات می‌کند؛ یک زغال‌پز که در جنگل زندگی می‌کند و به او حمله می‌کند و وحشیانه کتکش می‌زند. بخش دوم را کارآگاهی خصوصی به نام جک موران روایت می‌کند که از رئیس مرموزش، یودی، مأموریت می‌یابد تا مُلوی را پیدا کند. این روایت (بخش دوم) با این جمله آغاز می‌شود: نیمه‌شب‭ ‬است‭. ‬باران‭ ‬به‭ ‬پنجره‌ها‭ ‬می‌خورَد‭. ‬ او به‌همراه پسر سرکش خود که او هم جک نام دارد،
‬ او به‌همراه پسر سرکش خود که او هم جک نام دارد، به راه می‌افتد. آن‌ها در سراسر حومهٔ شهر سرگردان‌اند، با آب‌وهوا و کمبود غذا و فرسودگی ناگهانی بدن موران، بیشتر و بیشتر گرفتار می‌شوند. او پسرش را برای خرید دوچرخه می‌فرستد و درحالی‌که پسرش رفته است، موران با دو مرد عجیب‌وغریب برخورد می‌کند که او یکی از آن‌ها را به قتل می‌رساند (به‌شیوه‌ای مشابه با مُلوی) و سپس جسد او را در جنگل پنهان می‌کند. در نهایت پسر ناپدید می‌شود و او به‌سختی به خانه بازمی‌گردد. در این بخش از اثر، موران شروع به طرح پرسش‌های عجیب
این بخش از اثر، موران شروع به طرح پرسش‌های عجیب الهیاتی می‌کند که به‌نظر می‌رسد او را در حال دیوانه‌شدن نشان می‌دهد. موران که اکنون به خانهٔ خود بازگشته است که در وضعیتی ویران و غیرقابل استفاده قرار دارد، به بحث دربارهٔ وضعیت کنونی‌اش روی می‌آورد. شروع به استفاده از عصا کرده است، درست مانند کاری که مُلوی در ابتدای رمان انجام می‌دهد. همچنین صدایی که به‌طور پراکنده در سراسر بخش او از متن ظاهر شده بود، به‌طور قابل توجهی شروع به هدایت اعمال او می‌کند. رمان با توضیح موران دربارهٔ این که صدا به او گفته است
با توضیح موران دربارهٔ این که صدا به او گفته است «گزارش را بنویس» به پایان می‌رسد: بعد برگشتم توی خانه و نوشتم، نیمه‌شب است. باران به پنجره‌ها می‌خورَد. نیمه‌شب نبود. باران نمی‌آمد. بدین ترتیب، موران واقعیت را رها می‌کند و شروع به فرورفتن در فرمان این «صدا» می‌کند که ممکن است در واقع نشانگر آفرینش واقعی مُلوی باشد. به‌دلیل توالی کتاب از بخش اول به بخش دوم، خواننده به این باور هدایت می‌شود که زمان به روشی مشابه می‌گذرد؛ بااین‌حال، بخش دوم را می‌توان مقدمه‌ای بر بخش اول خواند. اهمیت ادبی و میراث. سه‌گانهٔ
بر بخش اول خواند. اهمیت ادبی و میراث. سه‌گانهٔ بکت به‌طور کلی به‌عنوان یکی از مهم‌ترین آثار ادبی قرن بیستم و مهم‌ترین اثر غیرنمایشی در کل آثار او در نظر گرفته می‌شود. تیم پارکسِ رمان‌نویس، در نوشته‌ای در روزنامهٔ تلگراف، تأثیر این اثر بر خود را توصیف می‌کند: «مُلوی کاملاً حس مرا نسبت به آنچه می‌توان با ادبیات انجام داد، دگرگون کرد. شما با صدایی فوق‌العاده جذاب و طنزآمیز روبه‌رو هستید که رویدادهای دور در زندگی راوی را به یاد می‌آورد ــ تلاشی برای یافتن مادرش برای درخواست پول از او ــ بااین‌حال، همان‌طور که
برای درخواست پول از او ــ بااین‌حال، همان‌طور که می‌خوانید، هر فرضیهٔ معمولی که دربارهٔ رمان‌ها دارید از شما سلب می‌شود، محیط، هویت شخصیت‌ها، طرح زمانی، و حتی واقعیت خود رویدادها. در نهایت، هیچ چیز جز این قطعی نیست که صدا همچنان به تلاش برای کنارهم‌گذاشتن یک زندگی و درک آن تا زمانی که مرگ داستان را تمام می‌کند، ادامه دهد.» نیویورک تایمز با مقایسهٔ «مُلوی» با رمان‌های پیش از آن نوشت که این تجربه «شگفت‌زده‌شدن دوباره از سرعت و پیش‌برنده‌گی نثر بود. انرژی ناگهان فوری و به کاوش در یک منظر درونی، کاوشی پرشور و
فوری و به کاوش در یک منظر درونی، کاوشی پرشور و وسواس‌آمیز دربارهٔ هستی، هدایت می‌شود.» برایان ایونسون در مصاحبه‌ای گفت: «به نظر من اگر نویسندگان بیشتری «مُلوی» را می‌شناختند، داستان‌های معاصر آمریکایی جالب‌تر می‌شدند.» ولادیمیر نابوکوف آن را یکی از کتاب‌های مورد علاقهٔ خود از بکت می‌دانست.
رمان دانشنامه‌ای () مفهومی ادبی است که توسط ادوارد مندلسون در دو مقاله «روایت دانشنامه‌ای» و «دانشنامه جاذبه» در سال ۱۹۷۶ رایج شد، و به اثری داستانی با دامنه و سبک نوشتاری جامع و دانشنامهای اشاره دارد. در فرمول‌بندی مندلسون، رمان‌های دانشنامه‌ای «طیف کاملی از دانش و باورهای یک فرهنگ ملی را ارائه می‌دهند، درحالی‌که دیدگاه‌های ایدئولوژیکی را که آن فرهنگ از آن‌ها دانش خود را شکل می‌دهد و تفسیر می‌کند، شناسایی می‌کنند». به‌طور کلی‌تر، رمان دانشنامه‌ای یک اثر داستانی طولانی و پیچیده است که اطلاعات گسترده‌ای (که
طولانی و پیچیده است که اطلاعات گسترده‌ای (که گاهی تخیلی است) از رشته‌های تخصصی علوم و علوم انسانی را در خود جای داده است. مقالات مندلسون گرایش دانشنامه‌ای در تاریخ ادبیات را با توجه به "کمدی الهی"، "دن کیشوت"، "فاوست"، "موبی دیک"، و "جنگ و صلح"، و با تأکید بر "اولیس" و "رنگین‌کمان جاذبه" بررسی می‌کند. نمونه‌های رایج رمان‌های دانشنامه‌ای در دوره پست‌مدرن، علاوه بر پینچون، "دگرگونی‌های اشکال طلا" (۱۹۹۱) اثر ریچارد پاورز، "شوخی بی‌نهایت" از دیوید فاستر والاس (۱۹۹۶) و "دنیای زیرین" دان دلیلو (۱۹۹۷) هستند.
(۱۹۹۶) و "دنیای زیرین" دان دلیلو (۱۹۹۷) هستند. منتقدان ادبی دیگر از آن زمان به بررسی این مفهوم پرداختند و تلاش کردند تا کارکرد و تأثیر روایات «دانشنامه‌ای» را درک کنند و اصطلاحات مرتبط با «رمان سیستمی» و رمان ماکسیمالیستی ابداع کردند.
هیون شل برن () یک گروه اکستریم متال آلمانی از زالفلد، تورینگن است که در سال ۱۹۹۵ آغاز به کار کرد.
تنوع زیستی غنا متشکل از تنوع زیستی گیاگان و زیاگان این کشور است. زیاگان. غنا مجموعه گسترده‌ای از زیاگان را در خود جای داده است که از اهمیت بالایی برخوردار هستند؛ زیرا برخی از زیاگان غنا به‌خاطر نرخ کاهشی کنونی در تعداد و توزیعشان وضعیت حفاظتی کسب کرده‌اند. زیاگان اکوسیستم خشکی غنا متشکل از مجموعه‌ای گوناگون از گونه‌ها شامل چندین مورد است که نگرانی حفاظتی نسبت به آن‌ها وجود دارد. آنچه در غنا ثبت شده، نشان می‌دهد که ۲۲۱ گونه دوزیست و خزنده، ۷۲۴ گونه پرنده و ۲۲۵ گونه پستاندار در این کشور وجود دارند که ۹۳ مورد
گونه پستاندار در این کشور وجود دارند که ۹۳ مورد آن‌ها طبق ثبت‌ها در مناطق اکولوژیکی ساوانای غنا زیست می‌کنند.
سلیا کاپسیس با نام کامل واسیلیکی سیلیا کاپسیس (زاده ) خواننده، ترانه‌سرا، رقصنده و بازیگر استرالیایی است. او نماینده قبرس در یوروویژن ۲۰۲۴ بود.
لیگ بسکتبال زنان لیتوانی (لیتوانیایی: Lietuvos Moterų Krepšinio Lyga) دارای هفت تیم است.
تیمو کیستری (زاده ) دی‌جی فنلاندی است. او نماینده فنلاند در یوروویژن ۲۰۲۴ بود.
ژوائو تومه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است که در حال حاضر برای باشگاه ورزشی بنفیکا بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال پرتغال، زیر ۱۶ سال پرتغال، زیر ۱۷ سال پرتغال، زیر ۱۸ سال پرتغال، زیر ۱۹ سال پرتغال و زیر ۲۰ سال پرتغال بازی کرده است.
تراشه MRK؛ یک طرح تایید شده برای ساخت و توسعه اولین تراشه برای تولید نامحدود انرژی الکتریکی است که در سال 1400 هجری شمسی معرفی شد.این طرح اولین بار از سوی مهدی خدامرادی یک ایده پرداز جوان در سال ۹۹ معرفی شد. عملکرد تراشه MRK. در سال ۱۳۹۹ برای اولین بار یک رویکرد نواورانه با عنوان اولین تراشه تولید نامحدود انرژی الکتریکی معرفی شد؛عملکرد این تراشه برخلاف بسیاری از طرح های دیگر مشخص شد و با توجه به اطلاعاتی که از سوی خبرگزاری شرکت فروهر ارایه شد رویکردی جدید با فناوری علوم مواد و فیزیک کوانتوم روبرو بود. بر
با فناوری علوم مواد و فیزیک کوانتوم روبرو بود. بر اساس انچه که تاکنون مشخص شده است این تراشه با رویکرد تونل زنی کوانتومی و تمرکز بر شاخص حرکت الکترون ها کار میکند.
رناتو ویگا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پرتغال است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال یوونتوس به صورت قرضی بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۹ سال پرتغال، زیر ۲۰ سال پرتغال و زیر ۲۱ سال پرتغال بازی کرده است.
داستان حیوانات () یا افسانه حیوانات یک داستان کوتاه یا شعر است که در آن حیوانات صحبت می‌کنند. حیوانات ممکن است ویژگی‌های انسانی دیگری نیز از خود نشان دهند، مانند زندگی در جامعه‌ای شبیه جوامع انسانی. این سبک یک شکل سنتی از نوشتن تمثیلی است. داستان‌های حیوانات شمولیت جهانی دارند و همه می‌توانند آن را درک کنند؛ که گونه‌های حیوانی چگونه با یکدیگر ارتباط دارند؛ بنابراین، خوانندگان آن می‌توانند انگیزه‌های شخصیت‌ها را درک کنند، حتی اگر از پیشینه فرهنگی یکسان با نویسنده برخوردار نباشند. داستان‌های حیوانات را
با نویسنده برخوردار نباشند. داستان‌های حیوانات را می‌توان در زمان‌ها و مکان‌هایی نیز یافت که از ریشه‌هایشان دور هستند. آثار مهم پیشین در افسانه‌های جانوران "پانچاتانترا" و "کلیله و دمنه" (سانسکریت، عربی و فارسی)، ازوپ (یونانی)، "هزار و یک شب" (عربی و فارسی) و آثاری با شخصیت‌های اسطوره‌ای فریبکار در آفریقایی غربی و جوامع بومی آمریکا یافت می‌شوند. تمثیل‌های قرون وسطایی فرانسه، "رومن دو رینارت"، با شخصیت رینارد روباه، داستان حیوانات است. افسانه‌های حیوانات معمولاً برای اهداف آموزشی بین زبان‌های مختلف ترجمه
برای اهداف آموزشی بین زبان‌های مختلف ترجمه می‌شوند. برای مثال، نسخه‌های لاتین حکایت‌های ازوپ، در قرون وسطی اروپا، بیش از یک هزار سال پس از نگارش، مواد آموزشی معتبری بودند. به‌دلیل فقدان بافت اجتماعی انسانی، داستان‌های حیوانات می‌توانند به آسانی از فرهنگی به فرهنگ دیگر سرایت کنند. داستان‌های عمو رموس، شخصیت فریبکار به سبک آفریقایی را به فرهنگ آمریکایی معرفی کردند. «خرگوش برٍه» از بسیاری از شخصیت‌هایی که با آن‌ها روبه‌رو می‌شود کوچکتر و ضعیف‌تر است، اما با زیرکی دیگران را شکست می‌دهد، شبیه به شخصیت‌های
با زیرکی دیگران را شکست می‌دهد، شبیه به شخصیت‌های فریبکار فولکلور آفریقایی، مثل آنانسی.
سیگنال درخواست کمک (یا سیگنال کمک در برابر خشونت خانگی) یک حرکت تک‌دستی است که می‌تواند در تماس تصویری یا حضوری توسط یک فرد استفاده شود تا به دیگران هشدار دهد که احساس تهدید می‌کند و نیاز به کمک دارد. این علامت در اصل به‌عنوان ابزاری برای مقابله با افزایش موارد خشونت خانگی در سراسر جهان ایجاد شد که به اقدامات قرنطینه و خودایزوله‌سازی مرتبط با همه‌گیری کووید-۱۹ مربوط بود. سیگنال کمک با بالا گرفتن یک دست، خم کردن شست به داخل کف دست و سپس تا کردن چهار انگشت دیگر روی شست (به‌طور نمادین به دام انداختن شست توسط
روی شست (به‌طور نمادین به دام انداختن شست توسط بقیه انگشت‌ها) اجرا می‌شود. این حرکت به‌طور عمدی به‌عنوان یک حرکت پیوسته طراحی شده، نه یک علامت ثابت، تا به‌راحتی دیده شود. سیگنال کمک توسط بنیاد زنان کانادا طراحی و در ۱۴ آوریل ۲۰۲۰ معرفی شد. به‌زودی از طریق پلتفرم ویدیویی تیک‌تاک گسترش یافت و توسط شبکه بین‌المللی زنان پذیرفته شد. این اقدام از سوی رسانه‌های کانادایی و بین‌المللی به‌عنوان راه‌حلی مدرن برای مقابله با افزایش خشونت خانگی مورد تحسین گسترده قرار گرفت. با توجه به نگرانی‌ها مبنی بر اینکه ممکن است
گرفت. با توجه به نگرانی‌ها مبنی بر اینکه ممکن است آزاردهندگان از چنین کمپین‌های آنلاین گسترده‌ای آگاه شوند، بنیاد زنان کانادا و سازمان‌های دیگر توضیح دادند که این علامت «چیزی نیست که روز را نجات دهد» بلکه صرفاً ابزاری برای کمک گرفتن است. هدف کمپین این است که علامت به معنای «با خیال راحت با من تماس بگیر» باشد و توصیه می‌شود اگر کسی در تماس تصویری این علامت را دید، از طریق روشی دیگر (مثل پیامک یا ایمیل) با فرد تماس بگیرد و بپرسد چه نیازی دارد. کمپین توصیه می‌کند فقط زمانی با خدمات اضطراری تماس گرفته شود که
فقط زمانی با خدمات اضطراری تماس گرفته شود که فرد سیگنال‌دهنده صریحاً چنین درخواستی کند. پرسیدن سؤالات بله-خیر خطر را کاهش می‌دهد و پاسخ دادن را برای فرد آسان‌تر می‌کند. اقدامات. بسیاری از کاربران شبکه‌های اجتماعی می‌گویند که پس از گزارش خشونت خانگی و با رسیدن پلیس، قربانیان آنها را مواخذه کرده و می‌گویند که در زندگی‌شان دخالت نکنند و به همین خاطر ترجیح می‌دهند که حتی با مشاهده آزار و اذیت خانگی با مراجع قانونی تماس نگیرند. به عقیده کارشناسان، قربانیان این نوع خشونت‌ها به قدر آسیب پذیر و دچار ترس هستند که
نوع خشونت‌ها به قدر آسیب پذیر و دچار ترس هستند که نمی‌توانند در لحظ واکنش مناسب نشان دهند. گزارش این آزارها توسط اطرافیان و آشنایان می‌تواند از وقوع اتفاقات منجر به آسیب شدید جسمانی یا حتی مرگ جلوگیری کند. اما در مواردی که خود این افراد با رساندن علامت درخواست می‌کنند جای هیچ شک و شبهه‌ای باقی نمی‌ماند. آندرئا گانراج، بنیاد زنان کانادا می‌گوید وقتی این علامت دست را از سوی دوست، آشنا یا همراهی در شبکه‌های اجتماعی مشاهده کردید، قبل از تماس با پلیس با کم خطرترین راه ممکن با خود او تماس برقرار کنید. این تماس
راه ممکن با خود او تماس برقرار کنید. این تماس می تواند از طریق اس‌ام‌اس یا پیام‌رسان‌ها باشد. وی توصیه می‌کند که با دریافت این علامت به قربانی اطمینان قلبی دهید و از او بپرسید که چه کاری برایش می‌توانید انجام دهید؛ از او بپرسید آیا می‌خواهد با پلیس تماس بگیرید یا تمایل دارد که به مراکز اورژانس اجتماعی و پناهگاه قربانیان خشونت خانگی اطلاع دهید اگر شما چنین علامتی را از سوی یک قربانی خشونت خانگی در ایران دریافت کردید و یا خودتان به نحوی از آن مطلع شدید می‌توانید با اورژانس اجتماعی ۱۲۳ تماس بگیرید.
ننامیدنی رمانی از ساموئل بکت است که در سال ۱۹۵۳ منتشر شد. این اثر ابتدا به زبان فرانسوی منتشر شد و بعداً خود نویسنده نسخهٔ انگلیسی آن را منتشر کرد. ننامیدنی، بخشی از سه‌گانه. بکت، پس از تکمیل «مالون می‌میرد» در سال ۱۹۴۸، سه ماه را صرف نوشتن نمایش «در انتظار گودو» کرد و سپس کار روی «ننامیدنی» را آغاز کرد و در سال ۱۹۵۰ آن را به پایان رساند. «ننامیدنی» آخرین جلد از «سه‌گانه» رمان‌های بکت است که با «مُلوی» آغاز می‌شود و با «مالون می‌میرد» ادامه می‌یابد. همان‌طور که بنجامین کانکل اشاره می‌کند، «سه‌گانه با
که بنجامین کانکل اشاره می‌کند، «سه‌گانه با فروپاشی پیش می‌رود. تک‌گویی‌های متوالی بکت که در مجموعه‌ای از اتاق‌های کوچک محدود شده‌اند، سعی می‌کنند داستان‌های خود را روایت کنند و شکست می‌خورند؛ و سپس هر راوی به عنوان نام مستعار و هر داستان به عنوان توجیه دیگری آشکار می‌شود، تا جایی که با پایین کشیدن تمام آفرینش‌های اولیهٔ بکت روی سرِ ناموجودش، تنها صدای مجسم‌ندیدهٔ ننامیدنی باقی می‌ماند.» " به این ترتیب، به گفتهٔ گابریل جوزفوویچی، «سه‌گانهٔ بکت ما را به ادبیات شفاهی، به هنری صادق‌تر و فوری‌تر از رمان
ادبیات شفاهی، به هنری صادق‌تر و فوری‌تر از رمان بازمی‌گرداند.» " بیشتر از هر جای دیگری در سه‌گانه، مضامین «ننامیدنی» صراحتاً معنوی هستند و به جست‌وجوی خویشتن، معنای هستی و علت و توقف رنج می‌پردازند. … حالا به سویم بازمی‌گردد، این اصلاً چه می‌تواند باشد، و اصلاً از کجا می‌تواند بیاید، چون این‌جا همه‌چیز ساکت است، و دیوارها ضخیم، و چگونه از عهده برمی‌آیم، بدون آن‌که گوشی را متعلق به خودم احساس کنم، یا سری، یا بدنی، یا روحی را، چگونه از عهده برآیم، برای انجام چه کاری، چگونه از عهده برآیم، واضح نیست، عزیز
چه کاری، چگونه از عهده برآیم، واضح نیست، عزیز عزیز، تو می‌گویی واضح نیست، چیزی لازم است تا این را واضح کند، جست‌وجو می‌کنم، آنچه لازم است، تا همه‌چیز واضح شود، همیشه در جست‌وجوی چیزی‌ام، در انتها خسته‌کننده می‌شود، و این فقط تازه اول کار است، چگونه از عهده برآیم، تحت چنین شرایطی، برای انجام آنچه دارم انجام می‌دهم، چه دارم می‌کنم، باید بفهمم چه کاری دارم انجام می‌دهم، به من بگو مشغول انجام چه کاری هستی و من ازت می‌پرسم این چگونه ممکن می‌شود، می‌شنوم، می‌گویی می‌شنوم، و آنچه در جست‌وجویش هستم، دروغ است، در
می‌شنوم، و آنچه در جست‌وجویش هستم، دروغ است، در جست‌وجوی چیزی نیستم، دیگر هیچ… ساختار و خلاصه داستان. ننامیدنی کاملاً از یک تک‌گویی گسسته از دیدگاه شخصیتی بی‌نام (احتمالاً ننامیدنی) و بی‌حرکت تشکیل شده است: بدن راوی به‌طور متوالی به صورت جنینی و در حالت جنینی، بدنی بدون اندام گیر افتاده در یک شیشه عمیق و موجودی بی‌چهره شبیه تخم‌مرغ توصیف می‌شود. هیچ طرح یا صحنهٔ مشخصی وجود ندارد، و این قابل بحث است که آیا شخصیت‌های دیگر («ماهود» [قبلاً «بزیل»]، «مادلِن» و «ورم») واقعاً وجود دارند یا وجوهی از خود راوی
و «ورم») واقعاً وجود دارند یا وجوهی از خود راوی هستند. راوی همچنین ادعا می‌کند که خالق شخصیت‌های اصلی دو رمان قبلی سه‌گانه، و همچنین رمان‌های قبلی بکت «مرفی»، «مرسیه و کامیه» و «وات» است. «ننامیدنی» ترکیبی از خاطرات و تأملات اگزیستانسیالیستی راوی است، که بسیاری از آن‌ها به‌طور خاص به این احتمال مربوط می‌شود که راوی توسط زبانی که صحبت می‌کند ساخته شده است: در کلمات هستم، ساخته‌شده از کلمات، کلمات دیگران، کدام دیگران، مکان هم، هوا، دیوارها، زمین، سقف، تمام کلمات، تمامی دنیا این‌جا با من است، هوا هستم،