payamvha/North_RAG huggingface dataset:
پس از فعالیت سیاسی خود در عراق، جایی که بخشی از نیروهای حشد شعبی بود که علیه داعش می‌جنگیدند، به عنوان پناهنده به سوئد رفت. او در ویدئوهایی با لباس شبه‌نظامی ظاهر شده و با کتائب امام‌علی، شاخهٔ مسلح نهضت اسلامی عراق که زیر نظر نیروهای حشد شعبی فعالیت می‌کرد، بیعت کرده است. سپس خود را به عنوان افسر گروه شبه‌نظامی کتائب روح‌الله عیسی بن مریم معرفی کرد. مومیکا در سال ۲۰۱۸ در سوئد درخواست روادید داد و در آوریل ۲۰۲۱ به عنوان پناهنده از عراق پذیرفته شد و اجازهٔ اقامت سه ساله به او اعطا شد. او از سال ۲۰۱۷ که
اقامت سه ساله به او اعطا شد. او از سال ۲۰۱۷ که روادید شنگن گرفته بود در سوئد ظاهر شده بود و در تصاویر خارج از ریکسداگ به همراه رابرت هالف، نمایندهٔ حزب دموکرات مسیحی در مجلس دیده می‌شد. او همچنین با جولیا کرونلید، نماینده دموکرات‌های سوئد دیداری داشت. مومیکا بعداً اعلام کرد که می‌خواهد به عنوان کاندیدای حزب در انتخابات شرکت کند. پس از اعطای مجوز اقامت در سوئد، او مردی را که با او در محل اقامت مشترک بود با چاقو تهدید کرد که در نتیجهٔ آن، سال بعد به دلیل تهدیدهای غیرقانونی به مشروطیت و خدمات اجتماعی محکوم
غیرقانونی به مشروطیت و خدمات اجتماعی محکوم شد. قرآن‌سوزی. در سال ۲۰۲۳، مومیکا مجموعه‌ای از تظاهرات را برای نقد اسلام ترتیب داد. در این تظاهرات، او با سوزاندن قرآن زیر نظر حفاظت پلیس سوئد، آن را هتک حرمت کرد. قرآن‌سوزی با حمله به مومیکا از سوی جامعه همراه بود. در سال ۲۰۲۳، آژانس مهاجرت سوئد تصمیم گرفت که مومیکا از کشور اخراج و به عراق برگردانده شود. اما به دلیل تهدیداتی که علیه وی در عراق وجود داشت، مومیکا اخراج نشد و به همین دلیل، اجازهٔ اقامت موقت جدید او تا آوریل ۲۰۲۴ تمدید شد. در اواخر مارس ۲۰۲۴، گزارش
تا آوریل ۲۰۲۴ تمدید شد. در اواخر مارس ۲۰۲۴، گزارش شد که مومیکا سوئد را به مقصد کشور نروژ ترک کرده است. مدت کوتاهی پس از خروج وی از سوئد، در شبکه‌های اجتماعی گزارش شد که جسد او در ساختمانی در نروژ پیدا شده است؛ اما پلیس نروژ این شایعات را رد کرد. قتل. طبق گزارش رسانه‌های سوئدی، سلوان مومیکا در ۲۹ ژانویهٔ ۲۰۲۵ در آپارتمان خود در شهر سودرتلیه به ضرب گلوله کشته شد.
آی. ای-۶۳ پامپا یک جت آموزشی پیشرفته با قابلیت رزمی است که در آرژانتین توسط فابریکا آرخنتینا دی آویونس (FAdeA) با کمک دورنیر آلمان تولید شده است. طراحی و توسعه. در سال ۱۹۷۸ شرکت آرژانتینی فابریکا میلیتار دی اویونز (اف.ام. ای)، به درخواست نیروی هوایی آرژانتین، مطالعات طراحی اولیه برای جایگزین جت آموزشی ام. اس-۷۶۰ پاریس را آغاز نمود. این مطالعات منجر به طرحی پیشنهادی شد که دارای بالهای مستقیم نصب شده در بالای بدنه بوده و از یک موتور توربوفن تی.اف. ئی ۷۳۱ استفاده می‌نمود. در همان زمان (اف.ام. آ) قرارداد
استفاده می‌نمود. در همان زمان (اف.ام. آ) قرارداد مشارکتی بادورنیر آلمان برای توسعه هواپیمای جدید امضا کرد. گرچه طراحی پامپا تحت تأثیر طراحی هواپیمای داسو/دورنیه آلفا جت می‌باشد، اما پامپا هواپیمایی کوچکتر است، همچنین تک موتوره بوده و به جای بالهای رو به عقب آلفا جت دارای بال‌های مستقیم، نصب شده در بالا است. این هواپیما عمدتاً از آلیاژ آلومینیم ساخته شده از پلیمر تقویت شده با الیاف کربن برای قطعاتی مانند ورودی هوا استفاده شده است. دو سرنشین هواپیما پشت سرهم و در زیر یک کاناپی (آسمانه) یک پارچه صدفی شکل می
و در زیر یک کاناپی (آسمانه) یک پارچه صدفی شکل می نشینتد. سیستم‌های اویونیک نیز ساده‌تر از هواپیماهای فرانسوی-آلمانی بوده، که نقش ثانویه رزمی مهمی دارد. نمونه اولیه پامپا اولین بار در ۶ اکتبر ۱۹۸۴ پرواز کرد. گونه‌ها. تولید سری اولیه به دلیل وضعیت اقتصاد آرژانتین به تعویق افتاد و با مشکل مواجه شد و در نتیجه تنها ۱۸ هواپیمای تولیدی در دسته اول (۱۹۸۸ تا ۱۹۹۰) و شش فروند در دسته دوم (۲۰۰۶ الی ۲۰۰۷) برای نیروی هوایی آرژانتین، تولید شد. اولین تحویل در آوریل ۱۹۸۸ انجام شد. ۱۸ فروند که همگی مدرن و به روزرسانی
انجام شد. ۱۸ فروند که همگی مدرن و به روزرسانی شده‌اند در خدمت نیروی هوایی آرژانتین هستند، که در تیپ چهارم هوایی در مندوسا مستقر بوده و برای نقش آموزش پیشرفته خلبانان مورد استفاده قرار می‌گیرند. . در سالهای ۱۹۹۰ ال.تی. وی/ووت هواپیمای آی. ای-۶۳ را به عنوان پایه برای پروژه "پامپا ۲۰۰۰" انتخاب نمود، که ووت با آن در رقابت "سیستم مشترک هواپیمای آموزشی اولیه " (JPATS) برای نیروی هوایی ایالات متحده شرکت کرد. پامپا ۲۰۰۰ در این رقابت شکست خورد و بیچ‌کرفت تی-۶ تکسان ۲ توسط نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا برگزیده شد.
توسط نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا برگزیده شد. در سال ۱۹۹۵ با تصاحب سهام اف.ام. آ توسط لاکهید مارتین، پامپا با یک موتور جدید و اویونیک پیشرفته تر سازگار با ای-۴ای‌آر و همچنین سیستم تسلیحاتی ارتقا یافت. این پروژه جدید ای. تی-۶۳ پامپا «فاز۲» (با کاربری تهاجمی-آموزشی) نام گرفت و بازاریابی بروی آن توسط لاکهید مارتین انجام شد. در ۱۰ اکتبر ۲۰۱۳ خبر تولید دسته سوم شامل چهل فروند جدید پامپا بازطراحی شده، توسط فابریکا آرخنتینا دی آویونس FAdeA اعلام شد. پس از مدت‌ها تأخیر، سرانجام در سال ۲۰۱۵ نمونه اولیه سومین
تأخیر، سرانجام در سال ۲۰۱۵ نمونه اولیه سومین نسخه از پامپا به مطبوعات معرفی شد. با این حال، تورم افسارگسیخته و رکود اقتصادی شدید، تأمین مالی برای ساخت هر یک از هواپیماهای وعده داده شده را برای دولت آرژانتین غیرممکن کرده است. در سال ۲۰۱۶، دولت جدید آرژانتین اجازه پیشرفت پروژه را داد و اولین پرواز "پامپا ۳" در همان سال انجام شد.از جولای ۲۰۱۷، پامپا-۳ نشانه‌های کمی از پیشرفت را نشان می‌دهد. بر اساس داده‌های ماهنامه (نیروهای هوایی)، FAdeA برای تکمیل ۳ فروند پامپا-۳ که برای سال ۲۰۱۷ برنامه‌ریزی شده بود، از
پامپا-۳ که برای سال ۲۰۱۷ برنامه‌ریزی شده بود، از قطعات هواپیمای پامپا-۲ که از خدمت خارج می‌شدند، استفاده نمود. در ماه فوریه ۲۰۱۸ وزارت دفاع آرژانتین (در پی فاش شدن قرارداد برای اولین بار در دسامبر ۲۰۱۷)، قراردادی به ارزش ۳۰٫۳ میلیون دلار را با FAdeA برای تولید سه فروند دیگر پامپا فاز ۳ منعقد ساخت. اولین پامپا-۳، با سریال E-824، اولین پرواز خود را در ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۸ انجام داد. دو هواپیمای اول پامپا-۳ در فوریه ۲۰۱۹ به نیروی هوایی آرژانتین تحویل داده شدند.آخرین فروند از مجموع ۶ پامپا-۳ در ۲۷ مارس ۲۰۲۰ تحویل
فروند از مجموع ۶ پامپا-۳ در ۲۷ مارس ۲۰۲۰ تحویل داده شد. در ۳ ژوئیه ۲۰۱۹، گواتمالا قراردادی به ارزش ۲۸ میلیون دلار برای خرید دو فروند جت آموزشی پامپا-۳ را امضا کرد. این قرار داد نیروی هوایی گواتمالا را به اولین مشتری صادراتی پامپا-۳ تبدیل می‌نمود. اما یک روز پس از خرید، نماینده محلی سازمان شفافیت بین‌الملل رئیس‌جمهور جیمی مورالس را متهم نمود که از قوانین محلی در مورد خریدهای عمومی اجتناب می‌کند. این امر باعث شد تا حسابرس کل گواتمالا خرید را لغو کند. بر اساس گزارش FAdeA، آنها همچنان در تلاش برای باز کردن قفل
FAdeA، آنها همچنان در تلاش برای باز کردن قفل خرید هستند و دولت آرژانتین در حال بررسی اقدامات قانونی است.
محمد کاظم (زادهٔ ۱۹۶۹) یک هنرمند معاصر اماراتی است که در دبی، امارات متحده عربی کار می‌کند. او عمدتاً با ویدئو، هنر صدا، عکاسی، اشیاء یافت شده و هنرهای اجرایی کار می‌کند. کاظم یکی از پنج هنرمند مفهومی اماراتی است که آثارش به صورت گروهی در نمایشگاه «۵ امارات» در موزه لودویگ آخن در سال ۲۰۲۲ شناخته شد. دیگر هنرمندان این گروه عبارتند از: حسن شریف، حسین شریف، عبدالله اسعدی و محمد احمد ابراهیم. سنین جوانی و تحصیل. کاظم متولد ۱۹۶۹ و فرزند یک راننده تاکسی بود. کاظم در ۱۴ سالگی تصمیم گرفت درس را رها کند و به ارتش
در ۱۴ سالگی تصمیم گرفت درس را رها کند و به ارتش بپیوندد. او هنر را وسیله‌ای برای فرار از واقعیت و بیان خود در نوجوانی می‌دانست، او به عنوان هنرمندی مشتاق به بررسی محیط اطراف خود برای کشف روش‌های جدید هنری پرداخت. حرفه. در سال ۱۹۸۴، او به‌طور رسمی به مربی و دوست آینده خود، حسن شریف، بنیانگذار آتلیه هنر دبی که اولین مرکز اختصاصی برای هنرمندان جوان، و پیشگام صحنه هنر مفهومی در اوایل دهه ۷۰ در امارات متحده عربی است، معرفی شد. در سال ۱۹۸۷، کاظم مدرک نقاشی را از انجمن هنرهای زیبای امارات گرفت و بعداً به دانشگاه
انجمن هنرهای زیبای امارات گرفت و بعداً به دانشگاه هنر در فیلادلفیا پیوست و در سال ۲۰۱۲ کارشناسی ارشد خود را در هنرهای زیبا گرفت. کاظم به خاطر اثر مفهومی «جهت‌ها» (۲۰۰۵–۲۰۱۳) و «زندگی‌نامه» (۱۹۹۷–اکنون) شناخته شده است. مجموعه‌ها. آثار کاظم در مجموعه‌های خصوصی و عمومی متعدد از جمله مثاف: موزه هنر مدرن عرب در دوحه، موزه هنر شارجه، بنیاد هنری بارجیل، مرکز هنری سیتارد، مجموعه جی پی مورگان چیس و مجموعه دویچه بانک نگهداری می‌شود.
یک ناشناختهٔ کامل یک فیلم درام موزیکال زندگی‌نامه‌ای آمریکایی محصول ۲۰۲۴ به کارگردانی جیمز منگولد است که فیلم‌نامهٔ آن را با جی کاکس نوشت. این فیلم زندگی باب دیلن از زمان موفقیت در موسیقی فولک تا بحث و جدل سرنوشت‌ساز پیرامون استفاده‌اش از سازهای الکتریکی را به تصویر می‌کشد. تیموتی شالامی (که تهیه‌کننده هم هست) نقش اصلی را بازی می‌کند و ادوارد نورتون، ال فانینگ، مونیکا باربارو، بوید هالبروک، دن فوگلر، نوربرت لئو بوتس و اسکوت مک‌نری در نقش‌های مکمل حضور دارند. "یک ناشناختهٔ کامل" نخستین بار در ۱۰ دسامبر ۲۰۲۴
"یک ناشناختهٔ کامل" نخستین بار در ۱۰ دسامبر ۲۰۲۴ در سالن تئاتر دالبی لس آنجلس به نمایش درآمد و در ۲۵ دسامبر ۲۰۲۴ توسط سرچلایت پیکچرز در ایالات متحده منتشر شد. نقدهای فیلم عموماً مثبت بودند و اجرای شالامی را تحسین کردند. "یک ناشناختهٔ کامل" از سوی انستیتوی فیلم آمریکا و هیئت ملی بازبینی به‌عنوان یکی از ده فیلم برتر سال ۲۰۲۴ برگزیده شد. این فیلم در هشتاد و دومین مراسم گلدن گلوب نامزد جوایز بهترین فیلم – درام، بهترین بازیگر مرد برای شالامی و بهترین بازیگر نقش مکمل مرد برای نورتون شد. زمینه داستان. این فیلم
مکمل مرد برای نورتون شد. زمینه داستان. این فیلم ورود باب دیلن ۱۹ ساله به شهر نیویورک در سال ۱۹۶۱ به دنبال یافتن قهرمان خود، وودی گاتری بیمار را نشان می‌دهد. او توسط صحنه عامیانه نیویورک (گاتری، پیت سیگر، جون بایز و دیگران) که استعداد او را تشخیص می‌دهند، در آغوش گرفته می‌شود. او در کلوبهای مرکز شهر اجرا می‌کند و به زودی با قراردادی با کلمبیا رکوردز تبدیل به یک تجلی می‌شود. این فیلم صعود دیلن به یک پدیده فرهنگی، روابط قوی او در دنیای موسیقی فولکلور و انتقال نهایی او از موسیقی فولکلور، تشکیل یک گروه، سردرگم
نهایی او از موسیقی فولکلور، تشکیل یک گروه، سردرگم کردن طرفدارانش و ناامید کردن جامعه موسیقی را به تصویر می‌کشد. تولید. پیش تولید. در ژانویه ۲۰۲۰ اعلام شد که جیمز منگولد در حال نوشتن و کارگردانی یک فیلم زندگی‌نامه‌ای دربارهٔ باب دیلن است، که به‌طور خاص حول جنجال‌های مربوط به تغییر گیتار الکتریک او با بازی تیموتی شالامی در نقش اصلی متمرکز است. در آن زمان از این فیلم با عنوان «"Going Electric"» یاد می‌شد. در ماه اکتبر، فیلمبردار فدون پاپامیکائیل اظهار داشت که دنیاگیری کووید-۱۹ روند پروژه را زیر سؤال برده است.
کووید-۱۹ روند پروژه را زیر سؤال برده است. شالامی این مدت زمان را صرف تحقیق دربارهٔ دیلن، بازدید از خانه‌های سابق دیلن در شهر نیویورک و مشاوره با کارگردان جوئل کوئن کرد. منگولد همچنین دربارهٔ این فیلم با دیلن ملاقات کرده بود و اظهار داشت که او فیلمنامه را حاشیه نویسی کرده و در عین حال یادداشت‌هایی را برای شالامی ارائه کرده است. در مصاحبه‌ای در اکتبر ۲۰۲۳، شالامی اظهار داشت که با همان تیمی از مربیان آواز و حرکت کار می‌کند که با آستین باتلر برای اجرای او در "الویس" (۲۰۲۲) کار می‌کردند. در نوامبر ۲۰۲۲، شالامی
(۲۰۲۲) کار می‌کردند. در نوامبر ۲۰۲۲، شالامی اظهار داشت که هنوز به فیلم وابسته است و به‌طور فعال برای آن آماده می‌شود و پروژه پس از توقف دوباره شتاب گرفته است. نام فیلم در فوریه ۲۰۲۳ به‌طور رسمی "یک ناشناخته کامل" عنوان شد و قرار شد که منگولد پس از تعهداتش به "ایندیانا جونز و گردانه سرنوشت" کار روی پروژه را آغاز کند. مونیکا باربارو برای ایفای نقش جون بایز در ماه آوریل وارد مذاکرات نهایی شد. در ماه مه، ال فانینگ برای ایفای نقش سیلوی روسو انتخاب شد، و منگولد اعلام کرد که بندیکت کامبربچ در این فیلم نقش پیت
اعلام کرد که بندیکت کامبربچ در این فیلم نقش پیت سیگر را بازی خواهد کرد. باربارو همچنین برای نقش خود تأیید شد و شروع به آموزش خوانندگی و گیتار کرد. منگولد در ماه جولای اعلام کرد که این فیلم لزوماً بر روی یک فیلم زندگی‌نامه‌ای دیلن نبوده، بلکه یک درام گروهی به سبک رابرت آلتمن است. بوید هالبروک و نیک آفرمن نیز در آن زمان به بازیگران پیوستند. در ماه اکتبر، پی. جی. برن به عنوان یکی از بازیگران شناخته شد. در ژانویه ۲۰۲۴، ادوارد نورتون برای به تصویر کشیدن نقش سیگر، به جای کامبربچ که به دلیل مشکلات برنامه‌ریزی آن
به جای کامبربچ که به دلیل مشکلات برنامه‌ریزی آن را ترک کرده بود، مشخص شد. بازیگران دیگر شامل اسکوت مک‌نری، دن فوگلر و چارلی تاهان در ماه مارس اعلام شدند. فیلمبرداری. منگولد در آوریل ۲۰۲۳ اظهار داشت که احتمالاً تصویربرداری اصلی در اوت ۲۰۲۳ در شهر نیویورک و مونترال آغاز خواهد شد، اما فیلمبرداری در ژوئیه به دلیل اعتصابات ۲۰۲۳ سگ-افترا به تعویق افتاد. تا اوایل سال ۲۰۲۴، قرار بود فیلمبرداری در اواخر مارس ۲۰۲۴ آغاز شود و انتظار می‌رفت که در سراسر نیوجرسی انجام شود. فیلمبرداری در نهایت در ۱۶ مارس آغاز شد.
گائوسو یوسف سیبی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
مامادی سانو (؛ زادهٔ ۱۹۴۴) بازیکن فوتبال اهل گینه بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
آمادو سانکون (؛ زادهٔ ۱۹۴۳) بازیکن فوتبال اهل گینه است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
محمد ساکو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال دنیزلی اسپور، باشگاه فوتبال ستاره ساحلی، باشگاه فوتبال هورویا، باشگاه فوتبال المپیک باجی، باشگاه فوتبال المپیک اسفی، و باشگاه فوتبال هافیا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
ابراهیما سوری سانکون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
آنجلا ادیسون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل انگلستان است. او در پست مهاجم برای چارلتون اتلتیک و در مسابقات قهرمانی زنان فوتبال انگلیس بازی می‌کند. وی در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال زنان انگلستان و زیر ۲۳ سال زنان انگلستان بازی کرده است.
پتیت سوری (؛ زادهٔ ۱۹۴۵) بازیکن فوتبال اهل گینه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال هافیا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
ابراهیما سوری سواره (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال رن اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
مامادی سواره (؛ زادهٔ ) بازیکن سابق و مربی فوتبال اهل گینه است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
شریف سلیمان (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال هافیا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
علی بادارا سوماه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
ابراهیما سوری سوماه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
ایسیگا سوماه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال حمام الانف اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
مامادوبا سوماه (؛ زادهٔ ۱۹۴۲) بازیکن فوتبال اهل گینه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال هافیا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
مومو واندل سوماه (; – ) بازیکن فوتبال اهل گینه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال ستاره ساحلی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
مورلای سوماه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال باستیا و باشگاه فوتبال والنسین اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
نبی سوماه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال الفیصلی، باشگاه فوتبال هورویا، باشگاه فوتبال هجر، و باشگاه فوتبال صفاقسی اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
سکو سوماه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل کشور گینه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال ویلم دوم اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
سیدوبا سوماه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال اسلوان براتیسلاوا، باشگاه ورزشی القادسیه کویت، و باشگاه فوتبال آژاکس کیپ‌تاون اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
سوریبا سوماه (؛ ۱۹۴۶ – ) بازیکن فوتبال اهل گینه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال هافیا اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال گینه، و گینه، بازی کرده است.
عبدالسلام سو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه ورزشی الغرافه، باشگاه فوتبال چونام دراگونز، باشگاه فوتبال کورتریک، باشگاه فوتبال آنکاراگوچو، باشگاه فوتبال بلننسس، باشگاه ورزشی القطر، و باشگاه فوتبال هافیا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
ملیسا مارتینز، (نام کامل: ملیسا ماریا مارگاریتا مارتینز رومرو؛ زاده ۱۴ نوامبر ۱۹۷۹، در بارانکیا)، یک هنرپیشه و مهماندار آمریکایی متولد کلمبیا است. او در بارانکیا، کلمبیا، دختر نلی رومرو سوسا، روزنامه‌نگار، بازیگر و شخصیت رادیویی، و همچنین گیلرمو مارتینز ناوارو، روزنامه‌نگار و شخصیت رادیویی به دنیا آمد. او علاقه خود را به صنعت هنری در ۸ سالگی آغاز کرد، زمانی که مادرش او را برای شرکت در صحنه برنامه تلویزیونی کمدی که در شهر بارانکیلا به نام «کوه سینته» بازی می‌کرد، برد.
ویکتوریا یوجنیا هرناندز اوره آ، معروف به ویکتوریا سور، خواننده، نوازنده و آهنگساز کلمبیایی متولد ارمنستان، بخش کیندیو است. او در سال ۲۰۲۱ نامزد جوایز گرمی لاتین در بخش بهترین آلبوم کودکان لاتین شد. ویکتوریا در ارمنستان، مرکز بخش کوئیندیو به دنیا آمد. او فعالیت موسیقی خود را در سن ده سالگی آغاز کرد. در سال ۱۹۹۴ در جشنواره موسیقی مونو نونیز در بخش بهترین دوئت آواز جایزه دریافت کرد.
فلاویا الساندرا مارتینز دا کوستا (زاده ۷ ژوئن ۱۹۷۴) یک هنرپیشه برزیلی است که بیشتر به خاطر ایفای نقش در فیلم‌های تلویزیونی، سریال‌های تلویزیونی و فیلم‌ها شناخته می‌شود. فلاویا الساندرا دختر یک معلم به نام راکل و یک فرمانده نیروی دریایی هلیو است. او کوچک‌ترین فرزند از سه برادرش در کنار کیلا و هلیو است. او در آرایال دو کابو، ایالت ریودوژانیرو به دنیا آمد.
گابریلا دوارت فرانکو (زاده ۱۵ آوریل ۱۹۷۴) یک هنرپیشه اهل برزیل است. او همچنین دختر بازیگر رجینا دوارته است. او دختر رجینا دوارته بازیگر و تاجر مارکوس فلاویو کونا فرانکو است. زندگی شخصی. او در سال ۲۰۰۲ با عکاس جایرو گلدفلوس ازدواج کرد. در سال ۲۰۰۶، اولین دخترش، مانوئلا، و در ۱۷ دسامبر ۲۰۱۱، اولین پسرش، فردریکو به دنیا آمد.
دنیای پیچ‌خوردهٔ کودکی ، یک دنیای سینمایی و تداوم مشترک یک سری فیلم‌های مستقل است که از اقتباس‌های ترسناک از شخصیت‌های رسانه‌ای افسانه‌ای مختلف کودکان در مالکیت عمومی تشکیل شده است. این دنیای سینمایی توسط ریس فریک-واترفیلد طراحی و ساخته شد و توسط استودیوی فیلمسازی جگد اِج پروداکشنز تهیه شده است. داستان حول محور شخصیت‌های محبوب داستان‌های دوران کودکی است که از طریق لنز داستان‌گویی این شخصیت‌ها به هیولاهای قاتل تاریک تبدیل شده‌اند. قسمت اول این فرنچایز، ""، با استقبال گسترده منفی منتقدان و طرفداران مواجه شد،
استقبال گسترده منفی منتقدان و طرفداران مواجه شد، اگرچه در گیشه سودآور بود. کیفیت فیلم زیر سؤال رفت و نقدهایی به فیلمنامه، بازیگری، فیلمبرداری و استفاده از طنز آن وارد شد. در پاسخ به این موضوع، کارگردان اعلام کرد که مصمم است استاندارد را با فیلم‌های آینده این فرنچایز بالا ببرد. توسعه. در سال ۲۰۲۲، پس از ورود "وینی پو" به مالکیت عمومی، جگد اِج پروداکشنز تولید یک اقتباس ترسناک را آغاز کرد. با انتشار اولین تصاویر تبلیغاتی، این فیلم تبدیل به یک سر و صدا در اینترنت شد. پس از اکران محدود فیلم، در نهایت یک موفقیت
شد. پس از اکران محدود فیلم، در نهایت یک موفقیت مالی تلقی شد و ۵ میلیون دلار در مقابل بوجه اندک ۱۰۰٫۰۰۰ دلاری خود فروش داشت. پس از این سود پولی، جگد اِج پروداکشنز اعلام کرد که قصد دارد دنباله‌ای با بودجه بالاتری تولید کند، در حالی که همچنین اعلام کرد که یک دنیای سینمایی که در آن زمان نامش مشخص نشده بود، دارای شخصیت‌هایی از داستان‌های مختلف کودکان در حال توسعه می‌باشد. در فوریه ۲۰۲۳، همچنین بیان شد که شخصیت‌های هر یک از فیلم‌های منفرد در نهایت صفحه نمایش را در قالب یک تقاطع به اشتراک خواهند گذاشت. در مارس
در قالب یک تقاطع به اشتراک خواهند گذاشت. در مارس ۲۰۲۴، جگد اِج پروداکشنز رسماً اعلام کرد که این فرنچایز با عنوان «The Twisted Childhood Universe» نامگذاری شده است، در حالی که فهرست کاملی از فیلم‌ها را نیز اعلام کرد که در یک فیلم متقاطع به اوج خود می‌رسد.
خلیفه القطان (ژانویه ۱۹۳۴ – ۲۷ ژوئیه ۲۰۰۳) هنرمند پیشگام کویتی بود. او اولین هنرمند کویتی بود که نمایشگاه انفرادی در کویت برگزار کرد. در اوایل دهه ۱۹۶۰، او یک نظریه هنری جدید به نام «سیرکلیسم» را پایه‌گذاری کرد. خانه او به یک موزه هنری در کویت به نام خانه آینه تبدیل شد. این یک جاذبه گردشگری محبوب است.
شینی جاردین (زادهٔ ۵ اوت ۱۹۷۰) یک وبلاگ نویس، مفسر رسانه‌های دیجیتال و روزنامه‌نگار فناوری اهل ایالات متحده آمریکا است. او به عنوان یکی از سردبیران سابق وبلاگ "بویینگ بویینگ"، یکی از فعالان سابق "مجله وایرد" و خبرنگار سابق برنامه رادیویی ان‌پی‌آر نیز شناخته می‌شود. او همچنین به عنوان مفسر مهمان در اخبار فناوری برای شبکه‌های تلویزیونی‌ای همچو پی‌بی‌اس، سی‌ان‌ان، فاکس نیوز، ام‌اس‌ان‌بی‌سی و ای‌بی‌سی نیوز کار کرده است. زندگی و حرفه. جاردین در تاریخ ۵ اوت سال ۱۹۷۰ در ریچموند ویرجینیا به دنیا آمد. پدرش، یک
۱۹۷۰ در ریچموند ویرجینیا به دنیا آمد. پدرش، یک هنرمند به نام گلن بی هام جونیور بود که در اوت ۱۹۸۰ بر اثر بیماری اسکلروز جانبی آمیوتروفیک درگذشت. او در ۱۴ سالگی خانه را ترک کرد اما همچنان برای تحصیل در مدرسه ریچموند ماند. برادر او، کارل ام. هام، یک برگزار کننده و دی‌جی دیسکو مستقر در ریچموند، ویرجینیا است که با نام هنری «دی جی کارل هام» کارهای خود را اجرا می‌کند. جاردین قبلاً گفته بود که نام «شینی جاردین» را به نام اصلی خود ترجیح می‌دهد. «شینی» مخفف «شنیفلورس» است و «جاردین» نیز یک کلمه اسپانیایی-فرانسوی به
است و «جاردین» نیز یک کلمه اسپانیایی-فرانسوی به معنای «باغ» است. در ماه مه ۲۰۲۱، جاردین اظهار داشت که فردی که از او سوء استفاده جنسی کرده است، این نام را به او داده است و او اکنون به صورت قانونی این نام را بر روی خود گذاشته است. قبل از اینکه روزنامه‌نگار شود، جاردین سردبیر سایت آژانس مسافرتی "تراول‌تراست" و سپس سرپرست بخش فناوری وب در شرکت لاتام و واتکینز بوده است و قبل از آن نیز مشغول کار در شرکت کوارتز بود. حرفه او به عنوان یک روزنامه‌نگار در سال ۱۹۹۹ آغاز شد، زمانی که او با جیسون کالاکانیس در "روزنامه
شد، زمانی که او با جیسون کالاکانیس در "روزنامه محلی سیلیکون"، ابتدا به عنوان یک سردبیر، و بعد به عنوان نایب رئیس شرکت مادر "سیلیکون آلای در" رایزینگ تاید در حال فعالیت بود. در سال ۲۰۰۱ او به عنوان نویسنده مستقل برای "وایرد" و چند مجلات دیگر مشغول به کار شد و در سال ۲۰۰۲ پس از اینکه مارک فراونفلدر با او در یک مهمانی ملاقات کرد و از او برای سردبیری مشترک دعوت کرد، همکاری در "بویینگ بویینگ" را به عنوان سردبیر آغاز کرد. جاردین برای "نیویورک تایمز" و "لس آنجلس تایمز" چندین مقاله نوشته است. او منبع اصلی مقاله‌ای
چندین مقاله نوشته است. او منبع اصلی مقاله‌ای در "دی ایج" بوده است که در مورد ارتباط فرهنگی مقالات ویکی‌پدیا صحبت می‌کند و منبع مقاله "نیویورک تایمز" است که در مورد نقش "بویینگ بویینگ در" ایجاد میم اینترنتی هیولای اسپاگتی پرنده بحث می‌کند. جاردین در کارهای تلویزیونی و رادیویی نیز فعالیت دارد. در سال ۲۰۰۳، او شروع به مشارکت در بخش "Xeni Tech" برای برنامه "روزانه" ان‌پی‌آر کرد و به عنوان مهمان در "پی‌بی‌اس" نیز دعوت شد تا دربارهٔ تصمیم "واشینگتن پست در" حذف بخش نظرات خود صحبت کند، کاری که رسانه "بوئینگ
حذف بخش نظرات خود صحبت کند، کاری که رسانه "بوئینگ بوئینگ" نیز انجام داده بود. او در سی‌ان‌ان، فاکس نیوز، ام‌اس‌ان‌بی‌سی و "ای‌بی‌سی نیوز" اجرا کرده است و در رادیو بی‌بی‌سی نیز در مورد کارهای خود در "بویینگ بویینگ" صحبت می‌کند. جاردین مجری و تهیه‌کننده سریال بویینگ بویینگ ویدئو است و برای این کار خود جایزه وبی را دریافت کرده است. بویینگ بویینگ ویدئو در ابتدا به‌طور انحصاری در پروازهای ویرجین آمریکا در سال ۲۰۰۷ به نمایش درآمد. جاردین در کنار موضوعات فناوری، عواقب و جنایات ناشی از جنگ داخلی گواتمالا را از سال
و جنایات ناشی از جنگ داخلی گواتمالا را از سال ۲۰۰۷ در خبرهای خود پوشش داده است. در سال ۲۰۰۸، جاردین تهیه‌کننده یک سریال اینترنتی بود. جنجال ژوئن ۲۰۰۸ بر سر حذف همه پست‌ها و پیوندهای مرتبط با وبلاگ‌نویس موضوعات جنسی، ویولت بلو، توسط جاردین از دید عموم، در پی اختلاف نظر منجر به بحث‌هایی دربارهٔ اخلاق و استانداردهای روزنامه‌نگاری و شفافیت رسانه‌ها شد. در ۱ دسامبر ۲۰۱۱، او ماموگرافی خود را به صورت زنده در وبلاگ منتشر کرد که تشخیص مثبت سرطان سینه را نشان می‌داد. از زمان درمان و بهبودی، او به یک مدافع صریح لایحه
از زمان درمان و بهبودی، او به یک مدافع صریح لایحه حفاظت از بیمار و مراقبت مقرون‌به‌صرفه تبدیل شده است. در سال ۲۰۱۲، جاردین به یکی از حامیان اولیه بنیاد آزادی مطبوعات تبدیل شد. در دسامبر ۲۰۱۶، پس از اختلاف با جولیان آسانژ در مورد روابط احتمالی بین ویکی لیکس و کمپین ترامپ، او به دلایل سلامتی از هیئت مدیره آن مجموعه استعفا داد. در فوریه ۲۰۲۱، جاردین "بوینگ بوینگ را" ترک کرد. در سال ۲۰۱۹، جاردین در توییتر پس از ادعای این که نانسی پلوسی دونالد ترامپ را "دلقک" خطاب می‌کند، در توییتر پاسخ داد: "چه چیزی تو را از
می‌کند، در توییتر پاسخ داد: "چه چیزی تو را از آن متمایز کرده است؟". همچنین توییت‌های او که ادعا می‌کرد جفری اپستین و گیسلین ماکسول هر دو همجنس‌گرا هستند با واکنش‌های رسانه‌ای قابل توجهی مواجه شد.
آلفا عمر سو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل سنگال بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال سنگال بازی کرده است.
آلفا عمر سو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
سایدو سو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
عبدالکریم سیلا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال لوکرن اوست والاندرن، باشگاه فوتبال اوتارادیت، باشگاه فوتبال آسک میموساس، باشگاه فوتبال هافیا، و باشگاه فوتبال دیاربکرسپور اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
عبدالکریم سیلا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال هورویا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
عبدالله کاپی سیلا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
عبدالکریم سیلا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال نانت اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.
ابوبکر سیلا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل گینه بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال گینه بازی کرده است.