payamvha/North_RAG huggingface dataset:
میراث جهانی در کامبوج تا فوریه ۲۰۲۵ شامل ۴ اثر فرهنگی ثبت‌شده در کشور کامبوج است. کامبوج در ۲۸ نوامبر ۱۹۹۱ با امضای کنوانسیون به آن پیوست؛ و تا سال ۲۰۲۵ افزون بر ۴ سایت فرهنگی ثبت شده ۷ سایت دیگر نیز از این کشور در فهرست آزمایشی قرار گرفته است. سایت‌های سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد (یونسکو)، مکان‌هایی فرهنگی و طبیعی با ارزش برجسته از میراث جهانی هستند. طبق پیمان‌نامه کنوانسیون میراث جهانی یونسکو سال ۱۹۷۲، هر اثری پس از ثبت توسط این کمیته باید از سوی کشور نگهدارنده مورد توجه ویژه قرار گیرد و انجام
کشور نگهدارنده مورد توجه ویژه قرار گیرد و انجام هرگونه دخل و تصرف یا اقدامی که باعث به خطر افتادن آن شود، ممنوع است. میراث فرهنگی شامل بناهای تاریخی مانند آثار معماری، مجسمه‌ها، کتیبه‌ها، مجموعه‌های ساختمانی و محوطه‌های باستانی است. میراث طبیعی نیز به ویژگی‌های طبیعی (فیزیکی و زیستی)، شکل‌های زمین‌شناسی و فیزیوگرافی (شامل زیستگاه گونه‌های جانوری و گیاهی در معرض خطر) و مکان‌های طبیعی که از نظر علمی، حفاظتی یا زیبایی با اهمیت هستند؛ اطلاق می‌شود کامبوج چهار سایت در این فهرست دارد. سایت انگکور در سال ۱۹۹۲،
سایت در این فهرست دارد. سایت انگکور در سال ۱۹۹۲، زمانی که کشور کامبوج پس از جنگ کامبوج و ویتنام در راستای توافقنامه صلح پاریس ۱۹۹۱ برای مدت کوتاهی توسط هیئت سازمان ملل متحد اداره می‌شد؛ در فهرست میراث فرهنگی یونسکو قرار گرفت. این سایت پس از ثبت، بلافاصله در فهرست میراث جهانی در معرض خطر قرار گرفت تا به سرعت و کارآمد با مشکلات فوری حفاظت مقابله کند. در سال ۲۰۰۴، انگکور از لیست در معرض خطر حذف شد. معبد پره ویهار در سال ۲۰۰۸، مجموعه معابد سامبور پری کوک در سال ۲۰۱۸، و کوه کر در سال ۲۰۲۳ به ثبت رسید هر چهار
۲۰۱۸، و کوه کر در سال ۲۰۲۳ به ثبت رسید هر چهار سایت فرهنگی هستند. علاوه بر این، کامبوج هفت سایت در فهرست آزمایشی خود دارد. میراث جهانی. سایت‌ها با ده معیار فهرست می‌شوند. هر ورودی باید دست‌کم یکی از معیارها را داشته باشد. فهرست آزمایشی. افزون بر مکان‌هایی که در فهرست میراث جهانی ثبت می‌شوند، کشورهای عضو می‌توانند فهرستی پیشنهادی از مکان‌های پیشنهادی خود تهیه کنند. تنها آثاری که ابتدا در این فهرست قرار گرفته باشند، امکان ثبت در فهرست میراث جهانی را خواهند داشت. کامبوج ۷ مکان را در فهرست آزمایشی خود فهرست
داشت. کامبوج ۷ مکان را در فهرست آزمایشی خود فهرست کرده است.
کانون رمان تصویری ژاپنی است که توسط کی توسعه یافته و در ۴ ژوئن ۱۹۹۹ برای ویندوز منتشر شد. بعدها نسخه‌های دریم‌کست، پلی‌استیشن ۲، پلی‌استیشن همراه و نینتندو سوئیچ بازی نیز منتشر شدند. داستان دربارهٔ زندگی یویچی آیزاوا، یک دانش‌آموز دبیرستانی است که به شهری بازمی‌گردد که آخرین بار هفت سال قبل از آن بازدید کرده بود و از وقایع آن زمان به یاد می‌آورد. او با چند دختر آشنا می‌شود و آرام آرام خاطرات از دست رفته‌اش را به دست می‌آورد. گیم پلی در "کانون" از یک خط داستانی غیرخطی پیروی می‌کند که سناریوهای از پیش تعیین
غیرخطی پیروی می‌کند که سناریوهای از پیش تعیین شده را با انتخاب کاربر ارائه می‌دهد و بر جذابیت پنج شخصیت اصلی زن تمرکز می‌کند. این بازی زمانی به عنوان دومین بازی پرفروش رایانه‌های شخصی فروخته شده در ژاپن رتبه‌بندی شد و پس از آن چندین بار در جدول ۵۰ بازی برتر کشوری قرار گرفت. "کانون" بیش از ۳۰۰۰۰۰ نسخه در چندین پلتفرم فروخته است. از این اثر چند رسانه دیگر نیز تولید شده مانند دو مجموعه مانگا، لایت ناول و کتاب‌های هنری و درام‌های صوتی و چندین آلبوم موسیقی. استودیو توئی انیمیشن یک مجموعه تلویزیونی انیمه اقتباسی
توئی انیمیشن یک مجموعه تلویزیونی انیمه اقتباسی در ۱۳ قسمت در سال ۲۰۰۲ و یک قسمت اووی‌ای در سال ۲۰۰۳ منتشر کرد. همچنین استودیو کیوتو انیمیشن مجموعه تلویزیونی انیمه در ۲۴ قسمت در سال ۲۰۰۶ نیز منتشر کرد.
ساوت ولز اکو یک روزنامه است که در کاردیف، ولز منتشر می‌شود و در سراسر منطقه توزیع می‌گردد. تیراژ آن ۶۰۲۶ نسخه است. تاریخچه. این روزنامه در سال ۱۸۸۴ تأسیس شد و مقر آن در تامسون هاوس، مرکز شهر کاردیف بود. این روزنامه توسط انتشارات "مدیا ولز" که قبلاً به نام وسترن میل شناخته می‌شد بخشی از گروه ریچ پلیس، منتشر می‌شود. در سال ۲۰۰۸، "مدیا ولز" نقل مکان کرد و از تامسون هاوس درتقاطع خیابان هاولاک و خیابان پارک، به خیابان سیکس پارک و جاده اسکات در جنوب استادیوم پرنسیپیتی نقل مکان کرد. یک نسخه آخر آن هفته هر شنبه
نقل مکان کرد. یک نسخه آخر آن هفته هر شنبه منتشر می‌شود. در میان بسیاری از نویسندگان دیگر، کن فولت رمان‌نویس، برایان جی. فورد نویسنده علمی، گرن جونز کاریکاتوریست، سو لاولی روزنامه‌نگار و مایکل بورک خواننده خبری، بخشی از کار خود را با "اکو" گذرانده‌اند. اکو فوتبال. یک مجله مرتبط بود به نام "اکو فوتبال" که بعداً به نام "اکو اسپورت" تغییر نام پیدا کرد، این مجله بعدازظهرهای شنبه از سال ۱۹۱۹ تا ۲۰۰۶ در محل روی کاغذ صورتی چاپ می‌شد و بلافاصله پس از سوت پایان مسابقات راگبی و فوتبال منتشر می‌شد و در سراسر خیابان در
راگبی و فوتبال منتشر می‌شد و در سراسر خیابان در دسترس بود. "اکو فوتبال" در اوج بازی‌ها تا ۸۰۰۰۰ نسخه به فروش می‌رفت.
در دیوشناسی اوس (به انگلیسی: Ose) یکی از رئیس‌جمهورهای دوزخ است که بر ۳ لژیون شیاطین فرماندهی می‌کند. او انسان‌ها را در فنون متحرر باخرد می‌کند و به تمام سوال‌هایی که راجب امور الهی و پنهانی‌است پاسخ‌های درست می‌دهد؛ او همچنین می‌تواند در صورت درخواست احضار کننده‌اش افراد را به جنون برساند، به شکلی که قربانی تصور کند که تبدیل به پاپ یا پادشاهی با تاج بر سر شده است. با این حال طلسم‌های او تنها ۱ ساعت در روز کار می‌کند. علاوه براین اوس توانایی تبدیل کردن افراد به حیوانات را دارد، به شکلی که قربانی متوجه طلسم
به حیوانات را دارد، به شکلی که قربانی متوجه طلسم نمی‌شود و از تبدیل‌شدنش به یک حیوان غافل می‌ماند. اوس به شکل یک پلنگ به تصویر کشیده شده است که پس از مدتی شکل انسانی به خود می‌گیرد.
سامانه نیروگاه خورشیدی پشت‌بامی، یا سامانه فتوولتائیک پشت‌بامی، یک سامانه فتوولتائیک (PV) است که پنل‌های خورشیدی تولیدکننده برق خود را بر روی پشت‌بام یک ساختمان یا سازه مسکونی یا تجاری نصب کرده است. اجزای مختلف چنین سامانه‌ای شامل ماژول‌های فتوولتائیک، سامانه‌های نصب، کابل‌ها، سامانه‌های ذخیره‌سازی باتری اینورترهای خورشیدی، شارژ کنترلر، سامانه‌های مانیتورینگ، سامانه‌های قفسه‌بندی و نصب، سامانه‌های مدیریت انرژی، سامانه‌های اندازه‌گیری شبکه، سوئیچ‌های قطع‌کننده، تجهیزات روی زمین، دستگاه‌های محافظ، جعبه‌های
تجهیزات روی زمین، دستگاه‌های محافظ، جعبه‌های ترکیب کننده، محفظه‌های مقاوم ضدآب و سایر لوازم جانبی الکتریکی است. سامانه‌های نصب شده روی پشت‌بام در مقایسه با نیروگاه‌های فتوولتائیک خورشیدی مقیاس سودمند روی زمین با ظرفیت‌هایی در محدوده مگاوات، کوچک تلقی می‌شوند از این رو نوعی تولید پراکنده می‌باشند. یک مطالعه جامع تجزیه و تحلیل چرخه عمر نشان داد که نیروگاه خورشیدی پشت‌بامی نسبت به نیروگاه خورشیدی مقیاس-سودمند برای محیط زیست بهتر است. اکثر ایستگاه‌های فتوولتائیک پشت‌بامی، سامانه‌های برق فتوولتائیک متصل به شبکه
پشت‌بامی، سامانه‌های برق فتوولتائیک متصل به شبکه هستند. سامانه‌های فتوولتائیک پشت‌بامی در ساختمان‌های مسکونی معمولاً دارای ظرفیتی در حدود ۵–۲۰ کیلووات (کیلووات) هستند، در حالی که آنهایی که روی ساختمانهای تجاری نصب می‌شوند اغلب ظرفیت آنها به ۱۰۰ کیلووات تا ۱ مگاوات (MW) می‌رسد. سقف‌های بسیار بزرگ می‌توانند سامانه‌های فتوولتائیک در مقیاس صنعتی را در محدوده ۱–۱۰ مگاوات در خود جا دهند. از سال ۲۰۲۲، حدود ۲۵ میلیون خانوار در سراسر جهان به نیروگاه خورشیدی پشت‌بامی متکی هستند. استرالیا به مراتب بیشترین ظرفیت سرانه
متکی هستند. استرالیا به مراتب بیشترین ظرفیت سرانه نیروگاه خورشیدی پشت‌بامی را دارد. نصب. محیط شهری مقدار زیادی فضای خالی پشت‌بام در دسترس قرار می‌دهد و به‌طور ذاتی می‌تواند از دلواپسی‌های زیست‌محیطی و ظرفیت بهره‌برداری زمین دوری کند. برآورد تابش دریافتی از خورشید در پشت‌بام روندی چند بعدی است، زیرا مقادیر تابش دریافتی در پست‌بام تحت تأثیر عوامل ذیل است: روش‌های مختلفی برای محاسبه پتانسیل سامانه سقفی فتوولتائیک وجود دارد که روش‌های لیدار و ارتوفتو از آن جمله هستند. اجزای یک آرایه خورشیدی پشت‌بام بخش ذیل
هستند. اجزای یک آرایه خورشیدی پشت‌بام بخش ذیل شامل متداول‌ترین اجزای مورد استفاده در یک آرایه خورشیدی پشت‌بامی است. هر چند طرح‌ها ممکن است بر اساس نوع سقف (به عنوان مثال فلزی یا توفال)، زاویه سقف و نگرانی ایجاد سایه ممکن است متفاوت باشند. بیشتر آرایه‌ها با توجه به برخی تفاوت‌ها، در اجزای ذیل تشکیل شده‌اند. توفال خورشیدی. توفال‌های خورشیدی یا توفال‌های فتوولتائیک، پنل‌های خورشیدی طراحی شده‌ای هستند که شباهت و کارکردی همانند مصالح بام متداول همچون توفال آسفالت یا سنگ لوح دارند در عین حال برق هم تولید
آسفالت یا سنگ لوح دارند در عین حال برق هم تولید می‌کنند. توفال‌های خورشیدی نوعی راه حل انرژی خورشیدی هستند که به عنوان ساختمان یکپارچه فتوولتائیک (BIPV) شناخته می‌شوند. سامانه هیبریدی. نیروگاه خورشیدی فتوولتائیک پشت‌بامی (هم در وضعیت متصل به شبکه برق و هم وضعیت خارج از شبکه) را می‌توان همراه با سایر عناصر تولید برق همچون دیزل ژنراتور، توربین بادی، باتری‌ها و سایر موارد استفاده کرد. این سامانه‌های خورشیدی هیبریدی ممکن است قادر به تأمین یک منبع مداوم برق باشند. مزایا. افرادی که نیروگاه خورشیدی پشت‌بامی را بر
مزایا. افرادی که نیروگاه خورشیدی پشت‌بامی را بر پشت‌بام ملک خود نصب کرده‌اند، حق دارند برق خورشیدی را وارد شبکه عمومی کنند و از این رو به ازای هر کیلووات ساعت برق تولید شده، تعرفه پاداش مناسبی دریافت می‌کنند که منعکس کننده مزایای برق خورشیدی برای جبران هزینه‌های اضافی فعلی برق فتوولتائیک است. برای مصرف‌کنندگان، یک سامانه فتوولتائیک خورشیدی می‌تواند به آنها کمک کند تا با بهره‌بردن از انرژی رایگان خورشید برای تولید برقی که می‌توانند در خانه خود از آن استفاده کنند، اتکای خود به سوخت فسیلی را کاهش دهند؛
کنند، اتکای خود به سوخت فسیلی را کاهش دهند؛ بنابراین فتوولتائیک خورشیدی می‌تواند به صاحبان خانه کمک کند تا تأثیرگذاری کربن خود بر محیط را کاهش دهند و همچنین از طریق قبض‌های خدمات رفاهی همچون قبض برق، در هزینه خود صرفه جویی کنند.
عاشق‌پیشه به معنای داشتن علائم روحی و جسمی مرتبط با عاشق شدن است: "عاشق پیشه … یعنی از عشق ضربه خوردن … قلبت با شور عشق می‌زند.» در حالی که در طول تاریخ به عنوان یک اختلال روانی کوتاه مدت که به دلیل تغییرات شدید مرتبط با عشق رمانتیک ایجاد می‌شود، تلقی می‌گشت، این دیدگاه از زمان کنار گذاشته شدن مدل هومورال و از زمان ظهور روان‌پزشکی علمی مدرن، کنار گذاشته شده است. استعاره‌ها. این مفهوم با مجموعه‌ای از استعاره‌ها مرتبط است که سعی می‌کنند سرعت و شدت عاشق شدن را با توصیف آن به‌عنوان یک فرایند فیزیکی مانند سقوط
با توصیف آن به‌عنوان یک فرایند فیزیکی مانند سقوط یا مصیبت دیدن، منتقل کنند. متناوباً، عاشق شدن اغلب با اشاره به پیکان کوپیدو توصیف می‌شود. منابع دیگر، مانند "تریسترام شاندی"، این روند را با اشاره به تیراندازی با اسلحه توصیف می‌کنند: «من عاشق خانم وادمن هستم، به نقل از عمویم توبی.او یک توپ را در اینجا جا گذاشته استعمویم توبی را اضافه کردبه سینه اش اشاره می‌کند.»
انجمن مخفی دوم‌زادگان سلطنتی فیلمی ابرقهرمانی و علمی‌فانتزیِ آمریکایی محصول سال ۲۰۲۰ به کارگردانی آنا ماسترو و با فیلمنامه‌ای از الکس لیتاک و اندرو گرین، بر اساس داستانی از لیتاک، گرین و آستین وینزبرگ است. زان دِوین، مایک کارز و نیز وینزبرگ تهیه‌کنندگان این اثر می‌باشند. پیتون الیزابت لی، نایلز فیچ، ایزابلا بلیک توماس، اولیویا دیبل، نواه لومکس، فالی راکوتوهاوانا، اشلی لیائو، سام پیج، گرگ بریک، الودی یونگ و اسکایلار آستین بازیگرانی‌اند که در این فیلم به ایفای نقش پرداخته‌اند. فیلم با مشارکت شبکه دیزنی تهیه و
نقش پرداخته‌اند. فیلم با مشارکت شبکه دیزنی تهیه و تولید شده و عموماً نقدهای متفاوتی از منتقدان دریافت کرده هرچند برخی آن را تنها یکی دیگر از آثار کلیشه‌ای اورجینال شبکه دیزنی قلمداد کردند. فیلم در ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۰ در دیزنی + منتشر شد. داستان. در پادشاهی ایلیریا، شاهدخت سامانتا(سَم) فرزند دوم خاندان سلطنتی به‌همراه دوستش، مایک، با اجرای کنسرت‌های خیابانی موسیقی راک علیه پادشاهی مستبد قلمرو فعالیت‌های اعتراضی می‌کند. در این میان خواهر بزرگتر او، ولیعهد النور، قرار است پس از درگذشت پدر و عمویشان جانشین
النور، قرار است پس از درگذشت پدر و عمویشان جانشین مادرشان، کاترین نایب‌السلطنه شود. در یکی از شب‌هایی که سم و مایک مشغول گشت‌وگذار در بیرون از کاخ بودند، سم در یکی از این کنسرت‌های زیرزمینی کنترل احساسات و قدرت‌هایش را از دست داده و خرابی به بار می‌آورد. پس از اینکه موفق شدند تا سیستم اطفای حریق فعال‌شده را قطع کنند، به همراه مایک دستگیر می‌شوند. روز بعد، کاترین به او خبر می‌دهد که باید برای جبران غیبت‌اش در امتحان تاریخ در ترم تابستانی مدرسه شرکت کند. سم ترم تابستانی مدرسه را در کنار جَنیوِری به‌شدت
سم ترم تابستانی مدرسه را در کنار جَنیوِری به‌شدت صمیمی، متیوی ساکت و اجتماع‌گریز، تومای مغرور و پرطرفدار، و رُکسانای ازخودراضی و "خورهٔ فضای مجازی" آغاز می‌کند. معلم آنها، پروفسور جیمز مورُو، بلافاصله فاش می‌کند که: آنها آنجا نیستند تا در ترم تابستانی شرکت کنند، بلکه برای آزموده شدن در پیوستن به انجمن مخفی دوم‌زادگان سلطنتی اینجا گردآورده شدند! انجمنی از اشخاص با قدرت‌های مافوق‌بشری که خود را وقف حفاظت از جهان و خدمت به نظام‌های سلطنتی مختلف کرده‌اند. مورو قدرت‌های خودش، "توانایی تکثیرشدن" را نیز نمایش
قدرت‌های خودش، "توانایی تکثیرشدن" را نیز نمایش داده تا امر بر کودکان مشتبه شده و فضا را جدی بگیرند. فاش شدن این حقایق و این مسئله که مادرش کاترین هم عضوی از این انجمن است، سم را بیش از پیش به شوک فرو می‌برد. کاترین به او گوش‌زد می‌کند که خواهرش النور هرگز نباید در مورد انجمن چیزی بداند و سپس به مورو دستور می‌دهد که بلافاصله تمرینات‌شان را شروع کند! ... تولید. در ماه مه ۲۰۱۹، گزارشی منتشر شد که فیلمی با عنوان "انجمن مخفی دوم‌زادگان سلطنتی" در حال توسعه برای استریم دیزنی+ با تهیه‌کنندگان اجرایی آستین وینزبرگ
دیزنی+ با تهیه‌کنندگان اجرایی آستین وینزبرگ و مایک کارز، به کارگردانی آنا ماسترو، و نویسندگی الکس لیتوک و اندرو گرین است. در همان ماه، زِن دیوین و جولیانا جینز به ترتیب به عنوان تهیه‌کننده اجرایی و تهیه‌کننده مشترک قرارداد امضا کردند. فیلمنامه بر اساس داستانی از لیتاک، گرین و وینسبرگ نوشته شده‌است. الودی یونگ در اواخر آن ماه اعلام کرد که برای بازی در این فیلم انتخاب شده است. مدتی بعد فهرست بازیگران فیلم با حضور پیتون الیزابت لی در نقش اصلی و گرگ بریک به عنوان آنتاگونیست اصلی فیلم منتشر شد. تصویربرداری اصلی
آنتاگونیست اصلی فیلم منتشر شد. تصویربرداری اصلی در تورنتو، انتاریو درون دانشگاه تورنتو انجام شد و از ۶ مه تا ۲۹ ژوئن ۲۰۱۹ نزدیک به دو ماه به طول انجامید. انتشار. "انجمن مخفی دوم‌زادگان سلطنتی" در ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۰ به‌صورت انحصاری در استریم دیزنی پلاس منتشر شد. قبل از این قرار بود تا در تاریخ ۱۷ ژوئیه ۲۰۲۰ انتشار صورت بگیرد، اما برنامه‌های شبکه با تغییر روبه‌رو شد. این فیلم اولین نمایش مستمر خود را در ۲۶ فوریه ۲۰۲۳ از شبکه دیزنی در ایالات متحده انجام داد. پیوند به بیرون. __نمایه__
مسجد ابودلف (Abu Dulaf Mosque، جامع أبو دلف)، مسجدی است در نزدیکی سامرا که به دستور خلیفه المتوکل ساخته شده است. در سال ۸۳۶ میلادی، خلیفه المعتصم به دلایل مختلف از جمله تنش‌های داخلی و تعصبات مذهبی، پایتخت خلافت عباسی را از بغداد به سامرا منتقل کرد. این جابجایی نه تنها ناشی از شرایط اجتماعی بود، بلکه خلیفه المعتصم با ساخت بناهای باشکوه و عظیم در سامرا قصد داشت نام خود را جاودانه سازد. مسجد ابو دلف که در نزدیکی سامرا قرار دارد، یکی از مهم‌ترین آثار معماری این دوران است. این مسجد، نمونه‌ای از شکوه و عظمت
این دوران است. این مسجد، نمونه‌ای از شکوه و عظمت خلافت عباسی است و با مسجد جامع سامرا شباهت دارد. اهمیت مسجد ابو دلف تنها به جنبه‌های عبادی آن محدود نمی‌شود، بلکه از نظر معماری و شهرسازی نیز جایگاه ویژه‌ای دارد. به ویژه مناره مارپیچ آن، که به نام «ملويه»(به معنای مارپیچ، گردان) شناخته می‌شود، یکی از ویژگی‌های منحصر به فرد این بنا به شمار می‌آید. تاریخ. بنیان‌گذار مسجد ابو دلف، متوکل، یکی از بزرگ‌ترین سازندگان دوران خلافت عباسی در سامرا بود. پس از مرگ خلیفه المعتصم، مؤسس شهر سامرا، الواثق به خلافت رسید و پس
مؤسس شهر سامرا، الواثق به خلافت رسید و پس از مرگ الواثق در سال ۲۳۲ هجری قمری، المتوکل جانشین او شد و در سامرا، پایتخت آن دوره، به حکومت پرداخت. دوره حکومت او با ساخت‌وساز، از جمله ساخت مسجد بزرگ سامرا، مسجد ابو دلف، شهر المتوکلیه و کاخ‌های متعدد شناخته می‌شود. الجعفریه. المتوکل چند سال بعد از ساختن مسجد جامع سامرا اقدام به ساخت شهر جدیدی در شمال سامرا کرد. نام شهر جدید را الجعفریه نهادند. بقایای الجعفریه را ارنست هرتسفلد شناسایی کرد. به گفته او دیوارهای خشتی، محوطه‌ای به شکل چندضلعی نامنظم به مساحت حدود
محوطه‌ای به شکل چندضلعی نامنظم به مساحت حدود ۱٫۵ کیلومتر مربع را میان ساحل بلند دجله و یک کانال، احاطه کرده است. ساخت‌وساز در سال ۲۴۵ هجری قمری شروع شد. شارع‌الاعظم یا همان خیابان بزرگ سامرا به اندازه سه فرسخ ادامه پیدا کرد به طوری که انتهای این راه به کاخ الجعفریه رسید. گفته شده که قصر المحمدیه مکان نظارت و هدایت کار ساخت مسجد بود. ساخت‌وساز در یک سال به پایان رسید و دوسال بعد در یکم محرم ۲۴۷ المتوکل به آنجا نقل مکان کرد. بازارها در مکانی جداگانه مستقر شدند و در هر مربع یا بخش از شهر یک بازار وجود داشت.
و در هر مربع یا بخش از شهر یک بازار وجود داشت. هنگامی که به تماشای اثرش نشست گفت: «حال می‌دانم که به واقع یک پادشاه هستم چرا‌که شهری بنا کردم و در آن زندگی می‌کنم.» المتوکل پس از حدود نُه ماه سکونت در کاخ الجعفریه در سوم شوال ۲۴۷ به قتل رسید. محمد المنتصر جانشین او شده و به سامرا بازگشت و به مردم دستور داد بناهای شهر را تخریب کنند و مصالح آن را به سامرا بازگردانند و دوباره در این شهر ساکن شوند. بدین ترتیب کاخ الجعفریه، خانه‌ها، سکونتگاه‌ها و مغازه‌ها به‌سرعت ویران شدند و محوطهٔ این شهر مخروبه شده است. مسجد
ویران شدند و محوطهٔ این شهر مخروبه شده است. مسجد ابودلف به عنوان مسجد شهر جدید الجعفریه ساخته شد. داخل این مسجد به‌خوبی حفظ شده، اما برجستگی‌های بلند باقی‌مانده گواهی است بر دیوارهای خشتی بیرون آن، به‌جز در جناح شمالی که این برجستگی‌ها تا ارتفاع ۵ تا ۷ متر حفظ شده‌اند. این وضعیت درست برعکس مسجد جامع سامرا است که فقط دیوارهای خارجی آن باقی مانده و فضای داخلی آن خالی است. منابع الهام و اقتباس. مناره‌های مربوط به مسجد جامع سامرا و مسجد ابودلف به خاطر شکل مارپیچشان، مشهورترین سازه‌های ابتدای دوره عباسی هستند و
مشهورترین سازه‌های ابتدای دوره عباسی هستند و به آنها مناره‌الملویه یا ملویه (به معنای مارپیچ) می‌گویند. با وجود اینکه ساختارشان بی‌شک از معماری خاور نزدیک باستان نشأت گرفته، همچنان مبدأ دقیق آن نیاز به بررسی بیشتر دارد. قرارگیری مناره در امتداد محور محراب، در سرتاسر سرزمین‌های اسلامی استفاده شده است و در برخی موارد حتی آن را ارتقا داده‌اند مسجد المنصورة. با کمی تأمل و ارزیابی، می‌توان به ارتباط ملویه‌هایی که در ابتدای دوره عباسی ساخته شده‌اند با الگوهای مشابه ایرانی پی برد. همان‌گونه که دژ اخیضر یا شهر
مشابه ایرانی پی برد. همان‌گونه که دژ اخیضر یا شهر دایره‌ای بغداد برگرفته از نمونه‌های مشابه ایرانی خود بوده‌اند. بقایای برجی با بدنه مربعی‌شکل که شیب‌راهه‌ای خارجی به دور آن پیچیده شده در فیروزآباد به جا مانده است. این سازه در واقع آتشکده زرتشتیان بوده است. به همین خاطر این فرضیه به‌وجود آمده که آن‌ها از شکل سازه‌های مقدسِ مرتبط با ادیان پیشین استفاده کرده‌اند و آن را در معماری مناره به کار برده‌اند. زیگورات های بین‌النهرین که به عنوان برج-معبد هم شناخته می‌شوند، یکی دیگر از منابع این دو مناره فرض می‌شوند.
یکی دیگر از منابع این دو مناره فرض می‌شوند. بیشتر زیگورات‌ها به‌صورت پلکان‌هایی مربعی بالا رفته و در هر مرحله اندازه آن کوچک‌تر می‌شود. برخی از این زیگورات‌ها متشکل از پایه‌ای مستطیلی با استوانه‌ای بزرگ بر مرکز آن است که شیب‌راهه به دورش می‌چرخد و صعود می‌کند. این که معماران اسلامی ایده‌های خود را از سازه‌هایی متعلق به گذشته‌های دورتر می‌گرفتند و درواقع این سازه‌ها الهامی برای ملویه‌های سامرا از جمله ابو دلف بودند، بسیار بعید است، چرا که در این صورت آن‌ها می‌بایست ایده خود را به‌جای گذشته نزدیک از گذشته
می‌بایست ایده خود را به‌جای گذشته نزدیک از گذشته بسیار دور گرفته باشند. با وجود اینکه مسجد ابودلف از لحاظ مساحت و اندازه نسبت به مسجد جامع سامرا کوچک‌تر است، تنها نمونهٔ مشابه و حائز اهمیت ملویه‌ها، از ابودلف برگرفته شده است. این مناره را شخصی به نام احمد ابن طولون که در دربار عباسی تربیت شده بود در قاهره ساخت. در مصر از این مناره به عنوان سازه‌ای شگفت‌آور، یاد می‌شود بنا بر باور عامه شکل مناره از پیچیده شدن کاغذ دور انگشت مؤسس آن (ابن طولون) برای بنای یادبود معماری او نشأت می‌گیرد. متأسفانه منارهٔ حال
معماری او نشأت می‌گیرد. متأسفانه منارهٔ حال حاضر بازسازی‌ای از اوخر قرن سیزدهم – اوایل قرن چهاردهم میلادی است. ویژگی‌های معماری. در رابطه با ابعاد کلی بنا، ضلع شمالی-جنوبی آن ۲۱۳ متر و ضلع شرقی-غربی ۱۳۵ متر است. صحن آن مستطیلی به ابعاد ۱۵۵٫۸۰ در ۱۰۳٫۹۳ است که در رواقی احاطه شده و طاق‌ها در راستای شمالی-جنوبی کشیده شده‌اند. شانزده ردیف پنج‌طاقی با متوسط دهانهٔ ۳٫۱۳ متر مسجد را به هفده راهرو تقسیم کرده‌اند. طاق‌گانی عرضی متشکل از هفده راهرو به فاصله ۱۰٫۴۵ از دیوار جنوبی قرار دارد که شانزده ردیف طاق مذکور، بر
جنوبی قرار دارد که شانزده ردیف طاق مذکور، بر آن عمود هستند. شبستان و صحن. مشابه آنچه در ضلع جنوبی اتفاق می‌افتد، دوازده طاق‌گان نیز در ضلع شمالی بر دیوار شمالی عمود هستند که به جرز T شکل می‌رسند که در نمای صحن قابل مشاهده است. میانگین عرض دهانه‌ها ۴٫۱۶ متر است به‌جز وسطی که با دهانه ۵٫۱۹ بزرگتر است. عمق شبستان شامل طاق‌گان‌های عرضی، ۲۹٫۲۰ متر است. با احتساب فاصلهٔ ۱۰٫۴۵ متر از دیوار که پیش‌تر به آن اشاره شد عمق کل شبستان ۳۹٫۶۵ متر است. زمانی دربارهٔ ایستایی طاق‌ها بخاطر دهانهٔ بزرگ ابهامی وجود داشت، اما
طاق‌ها بخاطر دهانهٔ بزرگ ابهامی وجود داشت، اما کشف دو جرز مستطیل شکل به ابعاد ۳٫۸۰ در ۱٫۵۵ متر نشان می‌دهد که طاق‌گان‌های عرضی‌ای وجود داشته‌اند که راهرو اصلی را به دو بخش در حدود ۴٫۵ متر تقسیم می‌کردند. در دو طرف صحن دو طاق‌گان بسیار طولانی قرار دارد که تا دیوار شمالی امتداد یافته و رواق‌هایی با عمق چهارده متر را شکل می‌دهد. این طاق‌گان‌ها نوزده طاق را در هر دو جهت شرق و غرب درصحن به نمایش می‌گذارند. متوسط عرض دهانهٔ آنها مانند طاق‌های نمای شبستان ۴٫۱۵ متر است، البته بجز طاق مرکزی در سمت غرب که ۴٫۹۱ متر
است، البته بجز طاق مرکزی در سمت غرب که ۴٫۹۱ متر عرض دارد و لازم است ذکر شود که طاق میانی سمت شرقی از بین رفته است و عرض دهانه آن در دسترس نیست. تمام جرزهای بنا از آجر ساخته شده‌اند. بیشتر جرزهای شبستان و رواق شمالی مقطع مربعی به ترتیب با ابعادی حدود ۲٫۱۰ در ۱٫۷۳ و ۲٫۱۸ در ۱٫۵۲ متر دارند. اما جرزهایی که حامل طاق‌گان‌های رواق‌های کناری هستند، مقطعشان مستطیلی، و در اندازهٔ ۴٫۰۳ در ۱٫۵۷ متر است. همانند شبستان در رواق شمالی شانزده طاق‌گان با عرض دهانه متوسط ۳٫۱۰ متر وجود دارد، با این تفاوت که هر کدام قوسی
۳٫۱۰ متر وجود دارد، با این تفاوت که هر کدام قوسی سه‌پره هستند. این طاق‌گان به دیوار صحن با جرزهایی با پایه‌های تی شکل می‌رسند که طاق‌گانی عرضی تشکیل داده‌اند؛ اما در شمال صحن به دیواری با جرزهایی با پایه‌های ساده از جنس آجر می‌رسند که در دیواری از جنس خشت با عمق ۲۵ سانتی‌متر درگیر شده‌اند. راهروی مرکزی شبستان و رواق شمالی صحن، نسبت به بقیه راهروها عرض بیشتری دارند، عرض این راهروها ۷٫۳۰ متر است درصورتی‌که بقیهٔ آنها عرض ۶٫۲۰ متر دارند. دیوارهای خارجی. دیوارها که بهتر از باقی عناصر، به‌جا مانده‌اند، ضخامتی
که بهتر از باقی عناصر، به‌جا مانده‌اند، ضخامتی در حدود ۱٫۶۰ دارند. اندازه دقیق را می‌توان با توجه به انتهای راهروی سوم شرقی به دست آورد، جایی که دیوار خشتی با پوششی ضخیم از گچ در دو سمت آن دیده می‌شود. مانند مسجد جامع سامرا دیوارها را ‌های نیم‌دایره‌ای تقویت کرده‌اند که سه تای آنها را می‌توان در ضلع جنوبی مشاهده کرد. باستیان‌ها دارای عرض ۳ متر و بیرون زدگی ۱٫۲۰ متر هستند و مانند در بغداد با آجر پوشیده شده‌اند. این سازه به‌طور کلی چهل باستیان را شامل می‌شود و چینش آن‌ها به این صورت است: میانگین طولی
می‌شود و چینش آن‌ها به این صورت است: میانگین طولی دیواره‌ها برابر با چهارده متر است. در برخی قسمت‌های دیواره‌های شمالی، مشابه مسجد جامع سامرا، برای لوله‌های تخلیه، شیارهایی به عمق ۲۰ و عرض ۱۸ سانتی ساخته شده است. این بنا شش درب ورودی در دو جناح شرقی، غربی و سه درب در جناح شمالی آن دارد. هر در چهارچوبی دارد که با محور طاق‌های متصل به رواق هم‌راستا است و هیچ‌کدام در میانهٔ دیواره‌ها قرار نگرفته و جنس چهارچوب‌ها از آجر است که بعضی از آن‌ها در طول زمان حفظ شده‌اند. زیاده. زیاده محوطه‌ای به عرض ۱۰۸ گام است که
زیاده. زیاده محوطه‌ای به عرض ۱۰۸ گام است که بنای اصلی مسجد در آن واقع شده و تالارهایی با عمق ۴۲ گام آن را احاطه کرده است. این تالارها از آجرهای گلی ساخته شده‌اند که به وضوح نمی‌توان آن را تشخیص داد. اکتشافات ساره و ارنست هرتسفلد در سال‌های ۱۹۱۲ و ۱۹۱۳ باعث شد که اطلاعات دقیق تری در رابطه با ابعاد مجموعه به دست بیاوریم به صورتی که امروزه می‌دانیم محدوده‌ای ۳۵۰ در ۳۶۲ متر را اشغال کرده است. مناره. مناره مارپیچ کوچکی که براساس توصیفات جان راس به سبک «ملويه» (به معنای:پیچاپیچ، پیچیده، گردان)، روی پایه‌ای مربعی
معنای:پیچاپیچ، پیچیده، گردان)، روی پایه‌ای مربعی به ضلع ۱۱٫۲۰ متری و با ارتفاع ۲٫۵۰ متر قرار گرفته است. این بنا در زیاده شمالی واقع شده است به‌صورتی‌که با دیوار شمالی مسجد فاصله‌ای به اندازه ۹٫۶۰ متر برقرار کرده است که بر محوراصلی شمالی-جنوبی بنا واقع است. در تمام اضلاع این پایه، سلسله سیزده یا چهارده‌تایی از طاقچه‌های کوچک قرار گرفته، به‌جز ضلعی که در آن، ورودی شیبراهه واقع شده است. در جبهه جنوبی بنای مناره، که ورودی شیب‌راهه وجود دارد فقط سری ۱۰تایی از این طاقچه‌های کوچک تعبیه شده است. ورودی این شیب‌راهه
طاقچه‌های کوچک تعبیه شده است. ورودی این شیب‌راهه مارپیچ که عرضی معادل با ۱٫۱۷ متر دارد، در وسط ستون‌پایه است. این مسیر مارپیچ بالاتر از پایه شروع می‌شود و بلافاصله به سمت راست می‌پیچد به طوری که تا ارتفاع ۱۶ متری بالا رفته و سه دور کامل در خلاف جهت عقربه‌های ساعت می‌زند. این مارپیچ در یک چهارم اولیه چرخش از آجرکاری‌های پاسنگ می‌گذرد ولی در سه چهارم آخر مسیر غیرقابل صعود می‌شود. سازه. به‌طور کلی در عراق به دلیل نبود سنگ، از آجر به عنوان منبع اصلی در ساختن بناها استفاده می‌شود. از نظر ارنست هرتسفلد سقف به
بناها استفاده می‌شود. از نظر ارنست هرتسفلد سقف به گونه‌ای طراحی شده که پوششی حصیری روی تیرهای چوبی از جنس درخت خرما گذاشته و در نهایت با قرار دادن لایه‌ای ضخیم از خشت بر بالا، آن را تکمیل کرده‌اند. همین بافت باعث می‌شود که سقف در روزهای بارانی کارایی نداشته باشد زیرا که آب باران به دلیل فقدان شیب نمی‌تواند تخلیه شود. در صحن هم از آجر جلا داده شده برای سنگ‌فرش استفاده شده است. جرزهایی که رو به صحن قرار دارند در نیمه بالاییشان دارای تزییناتی با تو‌نشستگی‌های ظریف و قوسی‌شکل هستند. قوس‌ها از دو حلقه متشکل از