payamvha/North_RAG huggingface dataset:
پخش شد. گرگ دی‌ انجلو و جیمز لومنزو در ژوئن ۱۹۹۱ هنگامی که از تور اروپا بازگشتند، گروه را ترک کردند و دلیل آن را «اختلاف‌های موسیقی» مطرح کردند، اما وایت لاین با نوازندهٔ بیس تامی تی-بون کارادونا و درامر جیمی دی‌گراسو (یک عضو سایدمن گروه‌های مگادث، آلیس کوپر، سویسایدال تندنسیز، Y&amp;T و فیونا) ادامه داد. جدایی. پس از تور کوتاهی برای حمایت از "جاذبهٔ یال"، ترمپ و براتا تصمیم گرفتند گروه را منحل کنند، آخرین نمایش آنها در بوستون در کلوپ شبانهٔ the Channel در سپتامبر ۱۹۹۱ برگزار شد. درست یک سال بعد، در
در سپتامبر ۱۹۹۱ برگزار شد. درست یک سال بعد، در سپتامبر ۱۹۹۲، اولین آلبوم تلفیقی گروه با عنوان بهترین‌های وایت لاین منتشر شد. ترمپ در مصاحبه‌های بعدی گفته است که گروه به دلیل عدم علاقه به شرکت ضبط، مشکلات مدیریت گروه و مهم‌تر از همه ورود موسیقی گرانج از هم جدا شد. یک آلبوم ویدیویی/دی‌وی‌دی حاوی فیلم‌های کنسرت، مصاحبه‌های پشت صحنه و تمام موزیک ویدیوهای گروه نیز با عنوان "فرار از بروکلین" منتشر شد. وقتی از ترمپ پرسیده شد که اگر او و ویتو براتا آلبوم دیگری پس از "جاذبهٔ یال" منتشر می‌کردند، آلبوم چگونه بود،
از "جاذبهٔ یال" منتشر می‌کردند، آلبوم چگونه بود، ترمپ گفت که این آلبوم به رشد و تکامل آنها اشاره می‌کرد و آنها را از صدای دههٔ ۸۰ دورتر می‌کرد. او اظهار نظر کرد: بعد از وایت لاین. جیمز لومنزو و گرگ دی‌آنجلو در اواسط دههٔ ۱۹۹۰ به گروه زک وایلد، Lynyrd Skynhead، پیوستند که وقتی برایان تیچی جایگزین گرگ دی‌آنجلو شد، به گروه Pride &amp; Glory تبدیل شد. Pride &amp; Glory یک آلبوم منتشر کرد، سپس جیمز لومنزو گروه را ترک کرد. جیمز به همراه دیوید لی راث، خوانندهٔ سابق ون هیلن، با گروه‌های زک وایلد Black Label
سابق ون هیلن، با گروه‌های زک وایلد Black Label Society، مگادث از پیشگامان ترش متال، به ضبط و تور ادامه داد و در سال ۲۰۱۳ به گروه انفرادی جان فوگرتی پیوست. ویتو براتا مدت کوتاهی در آتلانتیک رکوردز ماند تا به تولید آلبومی برای CPR کمک کند و بعداً سعی کرد یک گروه موسیقی جدید تشکیل دهد که هرگز موفق نشد. ویتو علیرغم پیروی اختصاصی از طرفداران گیتار در سراسر جهان، از سال ۱۹۹۲ تا زمان مصاحبهٔ زنده‌اش با ادی ترانک در ۱۶ فوریه ۲۰۰۷ از دید عموم ناپدید شد. ویتو تنها مالک کاتالوگ موسیقی وایت لاین است و حقوق قانونی و
مالک کاتالوگ موسیقی وایت لاین است و حقوق قانونی و توزیع هر چهار آلبوم اصلی را حفظ می‌کند. زمانی که ترمپ در اواسط دههٔ ۱۹۹۰ سهم خود را فروخت، مجوز این ماده به‌طور کامل به شرکت براتا Vavoom Music, Inc رسید. گروه فریک آو نیچر. مایک ترمپ در ادامه گروه موسیقی آلت راک/هوی متال فریک آو نیچر (به انگلیسی: Freak of Nature) را تشکیل داد. این گروه به‌طور قابل توجهی سنگین‌تر و تیره‌تر از وایت لاین بود که شامل دو نوازندهٔ گیتار و آهنگ‌های سرشتی با پایه‌های ریتمیک قوی بود. گروه بین سال‌های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۸ سه آلبوم با
بود. گروه بین سال‌های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۸ سه آلبوم با نام‌های "Freak of Nature" و "Gathering of Freaks" و "Outcasts" را منتشر کرد. گروه در سال ۱۹۹۳ با هلووین و دیو استیج‌هایی در اروپا به اشتراک گذاشتند. فریک آو نیچر سرانجام در سال ۱۹۹۶ منحل شد. ترمپ اغلب فریک آو نیچر را بهترین گروهی که در آن عضویت داشته نام می‌برد و همچنین گفته است که می‌خواهد از صدای دههٔ ۸۰ دور شود. حرفهٔ انفرادی مایک ترمپ. به دنبال فریک آو نیچر، ترمپ یک حرفهٔ انفرادی را آغاز کرد و اولین آلبوم خود را به عنوان یک هنرمند انفرادی در سال ۱۹۹۸ با
خود را به عنوان یک هنرمند انفرادی در سال ۱۹۹۸ با نام "Capricorn" منتشر کرد. در این آلبوم، هم گروه‌های سابق فریک آو نیچر، گیتاریست کنی کوراد و نوازندهٔ بیس جری بست حضور داشتند. جیمز لومنزو گیتاریست بیس سابق وایت لاین به اجرای همخوان در این آلبوم پرداخت. آهنگ «Better Off» به عنوان اولین تک آهنگ ترمپ منتشر شد و اولین موزیک ویدیوی انفرادی او را در خود دارد. این آلبوم همچنین دارای تک آهنگ‌های «Already Gone» و «If I Live Tomorrow» و «Take a Little Time» است. پنج سال قبل از بازگشت ترمپ به استودیو برای ضبط آلبوم
سال قبل از بازگشت ترمپ به استودیو برای ضبط آلبوم بعدی خود به نام «"بازیابی سال‌های هدر رفته"» می‌گذشت، در این مدت او به استرالیا نقل مکان کرد تا پسرش را به دور از سختی‌های زندگی شهری بزرگ کند و برای حرکت شغلی بعدی خود برنامه‌ریزی کند. "بازیابی سال‌های هدر رفته" در سال ۲۰۰۲ منتشر شد و تک‌آهنگ‌های «Living a Lie» و «Endless Highway» که هر دو شامل موزیک ویدیوهای زنده بودند را به نمایش گذاشت. در سال ۲۰۰۳، ترمپ آلبوم سوم خود را با نام "بیشتر از این به زندگی" دنبال کرد، که ترمپ بار دیگر آن را خودش تولید کرد، اما
کرد، که ترمپ بار دیگر آن را خودش تولید کرد، اما با تکیه بر تهیه‌کننده/مهندس فلمینگ راسموسن (متالیکا) جلسات را در استودیو Sweet Silence خود، مهندسی و میکس کرد. آهنگ عنوان آلبوم، «بیشتر از این به زندگی»، و «نمی‌خواهم شب بخیر بگویم» هر دو به عنوان تک آهنگ منتشر شدند. موزیک ویدیوی ساخت استرالیا برای آهنگ Lay Down My Life For You منتشر شد. همچنین در سال ۲۰۰۳، ترمپ آلبوم زندهٔ دو دیسکی "Rock 'N' Roll Alive" را منتشر کرد که شامل اجرای نسخه‌های زندهٔ آهنگ‌های وایت لاین، فریک آو نیچر و آلبوم‌های انفرادی او بود. در
لاین، فریک آو نیچر و آلبوم‌های انفرادی او بود. در سال ۲۰۰۴، ترمپ آلبوم انفرادی خود "Songs I Left Behind" را منتشر کرد. وایت لاین جدید و مسائل حقوقی. در سال ۱۹۹۹، پس از شروع کار انفرادی خود، مایک ترمپ، همراه با تمام نوازندگان جدید، "یادبود وایت لاین" را نیز منتشر کرد، که نسخه‌های جدیدی از برخی از آهنگ‌های کلاسیک وایت لاین را به نمایش گذاشت و نبردی طولانی را برای بازسازی وایت لاین آغاز کرد. در سال ۲۰۰۰، شتاب برای وایت لاین جدید با انتشار دومین آلبوم برتر با نام "White Lion Hits" ادامه یافت و پس از آن یک
با نام "White Lion Hits" ادامه یافت و پس از آن یک مجموعهٔ به‌روز شده وایت لاین با عنوان "The Essential White Lion" منتشر شد. در اکتبر ۲۰۰۳، ترمپ بدون تأیید اینکه چه کسی در ترکیب خواهد بود، یک اتحاد مجدد وایت لاین را اعلام کرد. بعداً ترمپ گفت که ویتو براتا نمی‌خواهد کاری با اتحاد مجدد داشته باشد. در حالی که فستیوال‌های تابستانی در اروپا از قبل رزرو شده بودند، ترمپ تلاش کرد یک «وایت لاین جدید» را با اعضای سابق، جیمز لومنزو و جیمی دی‌گراسو، همراه با وارن دی‌مارتینی از گروه رت جمع کند. ویتو براتا با ادعای
از گروه رت جمع کند. ویتو براتا با ادعای مالکیت جزئی نام گروه شکایت کرد و تور لغو شد. ترمپ بعداً اظهار داشت که علیرغم تمایل او، «هیچ وقت یک تجدید دیدار اصلی وایت لاین وجود نخواهد داشت». در سال ۲۰۰۴ به دلیل مشکلات حقوقی، آلبوم "یادبود وایت لاین" با عنوان جدید "Last Roar" با نام گروه وایت لاین ترمپ دوباره منتشر شد. در اواخر سال ۲۰۰۴، مایک ترمپ گروه دیگری از نوازندگان ناشناس را سازماندهی کرد و با وایت لاین جدید تحت عنوان "وایت لاین ترمپ" (به انگلیسی: TWL) ادامه داد. علیرغم تمام مشکلات، وایت لاین ترمپ (معروف به
داد. علیرغم تمام مشکلات، وایت لاین ترمپ (معروف به وایت لاین ۲) آهنگ‌های وایت لاین را پخش و دوباره ضبط کرد، یک کلکسیون جعبه‌ای با عنوان "The Bootleg Series" در سال ۲۰۰۴ و یک سی دی دوگانه با عنوان "Rocking the USA" در سال ۲۰۰۵ به تور و انتشار داد. گروه در اواخر سال ۲۰۰۵ کنسرت‌های متعددی را لغو کرد، زیرا همکاران ترمپ به دلیل تهدید احتمالی پیگرد قانونی کنار کشیدند و تا پایان سال ترمپ تقریباً به‌طور کامل از وایت لاین منصرف شد، اما شش ماه بعد تصمیم گرفت که به رزرو کردن ادامه دهد. یک تور اروپایی برای نوامبر و
رزرو کردن ادامه دهد. یک تور اروپایی برای نوامبر و دسامبر ۲۰۰۶. وایت لاین ترمپ در چندین تاریخ در اروپا از جمله سوئد، نروژ، اسپانیا، ایتالیا، یونان، ترکیه، آلمان، هلند، بلژیک و دانمارک اجرا کرد. در سال ۲۰۰۵، یک دی‌وی‌دی "گلچین کنسرت" منتشر شد و پس از آن آلبوم "گلچین ۱۹۸۹-۱۹۸۳" در سال ۲۰۰۶ منتشر شد که در آن آهنگ‌های هرگز منتشر نشده و نسخه‌های نمایشی آهنگ‌های کلاسیک وایت لاین از آلبوم‌های قبلی بود. در ۱۶ فوریه ۲۰۰۷، ویتو براتا در برنامهٔ رادیویی ادی ترانک در نیویورک ظاهر شد و اظهار داشت که علیرغم گفته‌های مایک
ظاهر شد و اظهار داشت که علیرغم گفته‌های مایک ترمپ، او هرگز از دیدار مجدد وایت لاین خودداری نکرده است و تنها دلیلی که نتوانسته در آن شرکت کند به دلیل بیماری پدرش بوده، او افزود که همچنان به روی این ایده باز خواهد بود و در را برای بازگشت دوباره به صنعت موسیقی نبسته است. ترانک تصریح کرد که مشارکت براتا در نمایش چیزی بود که او از زمانی که وایت لاین برای اولین بار در سال ۱۹۹۱ جدا شد، می‌خواست اتفاق بیفتد. براتا نزدیک به سه ساعت در تماس قرار گرفت و به سوالات طرفداران پاسخ داد. در ۶ و ۷ آوریل ۲۰۰۷، در نمایشگاه
پاسخ داد. در ۶ و ۷ آوریل ۲۰۰۷، در نمایشگاه L'Amours Reunion در نیویورک، براتا اولین حضور عمومی موسیقی خود را در بیش از ۱۵ سال انجام داد. سه هفته بعد، مایک ترمپ با همان برنامه از استرالیا تماس گرفت و در مورد براتا و آلبوم جدید گروه، از جمله تاریخ‌های تور که اخیراً وایت لاین ترمپ تأیید کرده بود، صحبت کرد. ترمپ گفت که از اینکه براتا بالاخره به سوالات طرفداران پاسخ داد، سپاسگزارم، همان سوالاتی که از خود او بارها در ۱۵ سال گذشته پرسیده شده است. آلبوم بازگشت غرور. مجموعه‌ای از وایت لاین "The Definitive Rock
غرور. مجموعه‌ای از وایت لاین "The Definitive Rock Collection" در سال ۲۰۰۷ منتشر شد و گروه برای یک تور تابستانی با پویزن و رت آماده شد. تور تنها پس از تهدید ویتو براتا، گیتاریست سابق وایت لاین، توسط اسپانسر تور کنار گذاشته شد. در پاسخ به شایعات پیرامون تور تابستانی وایت لاین و پویزن/رت، ترمپ بیانیه‌ای صادر کرد که در آن توضیح داد که تصمیم برگزارکنندگان تور Live Nation بر اساس هیچ بحثی در مورد اینکه آیا مایک ترمپ حق قانونی اجرای به عنوان وایت لاین را دارد یا خیر، نیست. تصمیم Live Nation بر اساس شکایت تهدید
خیر، نیست. تصمیم Live Nation بر اساس شکایت تهدید شده توسط ویتو براتا بود. اگرچه Live Nation معتقد بود که شکایت براتا بیهوده است و تأیید کرده بود که مایک ترمپ حق قانونی اجرای نقش وایت لاین را دارد، آنها نمی‌خواستند «یک دلار» را برای دعوا خرج کنند. در مواجهه با لغو توری که قرار بود ظرف چند هفته آغاز شود، وکلای گروه با ویتو براتا معامله کردند تا از شکایت تهدید شده او صرفنظر کنند. با این حال، حتی با از بین رفتن تهدید دعوا، Live Nation وایت لاین را از تور بازگرداند. ترمپ که از این تصمیم بسیار ناراحت شده بود، از
ترمپ که از این تصمیم بسیار ناراحت شده بود، از طرفداران زیادی که در سراسر ایالات متحده که از تصمیم Live Nation نیز ناامید شده بودند، قدردانی کرد. علیرغم تهدید به اقدام قانونی و حذف گروه از تور پویزن/رت، وایت لاین همچنان در تور خود ادامه داد و بسیاری از نمایش‌های سرنخ خود را در ایالات متحده که بین نمایش‌های پویزن برنامه‌ریزی شده بودند، از جمله جشنوارهٔ Rocklahoma با گروه‌های پویزن، رت، کوایت رایت، Slaughter , Y&amp;T Gypsy Pistoleros , Dirty Penny , Greg Leon Invasion و Zendozer را برآورده کرد. آلبوم جدید
Invasion و Zendozer را برآورده کرد. آلبوم جدید استودیویی با عنوان "بازگشت غرور" در ۱۴ مارس ۲۰۰۸ منتشر شد و گروه اکنون بار دیگر به سادگی با نام وایت لاین شناخته می‌شود. گروه یک تور جهانی برای حمایت از آلبوم انجام داد. وایت لاین به هند سفر کرد و با ۴۲۰۰۰ نفر در شیلونگ، مگالایا و ۳۰۰۰۰ تماشاگر در ورزشگاه دیماپور در ناگالند اجرا کرد. گروه توسط رئیس خانوادهٔ سلطنتی تریپورا، مهاراجه Kirit Pradyot Deb Burman به هند دعوت شد. این آلبوم شامل تک‌آهنگ‌های «رؤیا» و «زندگیت را زندگی کن» است. یک دی وی دی زنده در ۵ دسامبر
را زندگی کن» است. یک دی وی دی زنده در ۵ دسامبر ۲۰۰۸ با عنوان "Bang Your Head Festival 2005" منتشر شد. وایت لاین: فعالیت‌های نهایی. پس از انتشار آلبوم "بازگشت غرور"، ترمپ با زمان پرفراز و نشیبی از بلاتکلیفی حرفه‌ای مواجه شد، زیرا سعی می‌کرد بین ادامه کار انفرادی خود یا ریختن انرژی خود به وایت لاین تصمیم بگیرد. با توقف دوبارهٔ وایت لاین، ترمپ به حرفهٔ انفرادی خود ادامه داد و در سال ۲۰۱۳ در چندین مصاحبه اعلام کرد که دیگر وایت لاین از هر نوع، از جمله وایت لاین جدید یا هر گونه دیدار مجدد احتمالی وجود نخواهد
جدید یا هر گونه دیدار مجدد احتمالی وجود نخواهد داشت. در سال ۲۰۱۴، ترمپ بار دیگر تأیید کرد که دیگر وایت لاین وجود نخواهد داشت. معضلات اجتماعی. وایت لاین آهنگ‌هایی گاه به گاه را ضبط کرد که به موضوعات اجتماعی یا سیاسی مانند آپارتاید («فریاد برای آزادی»)، جنگ در السالوادور («السالوادور») و تأثیر طلاق بر کودکان («خانهٔ شکسته») می‌پرداخت. آهنگ «جنگجوی کوچولو» در مورد "رینبو واریر" بود، کشتی متعلق به گروه محیط زیست صلح سبز که توسط دولت فرانسه منهدم شد.
سایتو توشیتاکا ، تولد احتمالاً ۱۵۳۷ میلادی، یک فرمانده نظامی و دایمیو از دوره سنگوکو تا دوره آزوچی-مومویاما. پسر چهارم سایتو دوسان و خواهرزاده اینابا یوشی‌میچی بود. نام رایج گنبا است. او خواهر و برادرش یوشیتاسو، ماگوشیرو، کیهیجی، توشیهارو و نوهیمه هستند.
موزه کلانتان (مالایی:Muzium Kelantan) یک موزه در شهر کوتا بهارو، ایالت کلانتان، مالزی است. تاریخچه. موزه در ساختمان سابق شورای شهر کوتا بهارو ایجاد شد. فضای اندرونی ساختمان با افزودن یک نیم طبقه و چند اتاق جهت نمایشگاه موزه، بازسازی گردید. این موزه در روز ۶ اوت ۱۹۹۰ توسط سلطان کلانتان، اسماعیل پترا افتتاح شد. نمایشگاه. در این موزه، فرهنگ، هنر و تاریخچه ایالت کلانتان در معرض دید گذاشته شده است. رویداد. موزه به‌طور منظم رویدادهای مختلفی همچون آیین رونمایی از کتاب را برگزار می‌کند.
رئیس‌جمهور کنیا () رئیس کشور و رئیس دولت کنیا است. رئیس‌جمهور همچنین فرمانده کل نیروهای دفاعی کنیا است. ویلیام روتو، رئیس‌جمهور فعلی این کشور از ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۲ در این سمت فعالیت می‌کند.
راشل لین گابریلا کوزاک-سالمی (زاده ۲۶ مه ۱۹۷۶)، که بیشتر با نام هنری خود هکات شناخته می‌شود، یک نوازنده اینداستریال تجربی آمریکایی و اتریشی است که در حال حاضر در وین مستقر است. نام هنری او از هکات، الهه جادوگری یونانی سرچشمه گرفته است. او با بیش از ۲۰ سال فعالیت و بیش از ۳۰ انتشار به نام خود، یکی از پرکارترین تولیدکنندگان زن موسیقی الکترونیک زیرزمینی محسوب می‌شود.
جینگ چانگ (Chinese) خواننده تایوانی است. چانگ در ۶ سپتامبر ۱۹۸۳ در تایپه، تایوان به دنیا آمد. نام تولد او یکسان تلفظ می‌شود، اما با کاراکترهای مختلف نوشته می‌شود (張芸菁). او در رشته طراحی گرافیک تحصیل کرد و از دبیرستان بازرگانی سانگ شان فارغ‌التحصیل شد. قبل از ورود به سوپر آیدل، او یک طراح گرافیک بود. او با سازهای زیادی مانند گیتار، درام و "یوئقین" (یک ساز سنتی چینی) آشنا است.
شتاب طیفی () یا SA، یکایی است که در g (شتاب ناشی از گرانش زمین، معادل نیروی g) اندازه‌گیری می‌شود و حداکثر شتاب در یک زمین‌لرزه بر روی یک جسم، به‌ویژه یک نوسانگر هماهنگ میرا که دریک بعد فیزیکی حرکت می‌کند را توصیف می‌کند. این پارامتر می‌تواند در بسامدهای مختلف نوسان یا درجات متفاوت میرایی اندازه‌گیری یا مشخص شود، اگرچه معمولاً میرایی ۵٪ در نظر گرفته می‌شود. شتاب طیفی در بسامدهای مختلف ممکن است برای تشکیل یک طیف پاسخ رسم شود. شتاب طیفی با مقدار مربوط به فرکانس طبیعی ارتعاش ساختمان در مهندسی زمین‌لرزه به‌کار
طبیعی ارتعاش ساختمان در مهندسی زمین‌لرزه به‌کار می‌رود و تقریب نزدیک تری به جنبش یک ساختمان یا سازه دیگری در زمین‌لرزه نسبت به مقدار اوج شتاب جنبش زمین می‌دهد، اگرچه معمولاً یک همبستگی (کوتاه مدت) میان شتاب طیفی (SA) و اوج شتاب جنبش زمین (PGA) وجود دارد. برخی نقشه‌های خطر زمین‌لرزه نیز با استفاده از شتاب طیفی تهیه می‌شوند.
رئیس اتحادیه آفریقا () رئیس تشریفاتی اتحادیه آفریقا است که توسط مجمع سران دولت‌های این اتجادیه و برای یک دوره یک ساله انتخاب می‌شود. یک نامزد باید با اجماع یا حداقل دو سوم آرا توسط کشورهای عضو انتخاب شود. انتظار می‌رود رئیس اتحادیه، یک دوره را بدون وقفه کامل کند، از این رو روسای کشورهای دارای انتخابات قریب‌الوقوع واجد شرایط انتخاب شدن نیستند. رئیس فعلی این اتحادیه، رئیس جمهور موریتانی محمد ولد غزوانی است. آنگولا و بوتسوانا نیز برای ریاست بر این اتحادیه در سال ۲۰۲۵، با هم رقابت می‌کنند.
کلودیا بروکن (زاده ۷ دسامبر ۱۹۶۳) خواننده و ترانه‌سرای آلمانی است. او خواننده اصلی گروه سینت پاپ تبلیغات است. در سال ۱۹۹۶، بروکن با پاول هامفریس، بنیانگذار ارکسترال مانور در تاریک، ابتدا بدون نام و از سال ۲۰۰۴ به عنوان یک دو شروع به کار کرد. در مارس ۲۰۱۳، بروکن و هامفریس کار و زندگی مشترک خود را متوقف کردند و او متعاقباً به حرفه انفرادی خود بازگشت.
الین ییو (زاده ۲۱ نوامبر ۱۹۸۰ در هنگ کنگ بریتانیا) بازیگر و مجری تلویزیونی هنگ کنگی است که با تی‌وی‌بی قرارداد دارد. الین ییو در مؤسسه سلطنتی فناوری ملبورن در رشته علوم کامپیوتر تحصیل کرد. او یک خواهر به نام سندی ییو دارد که در Now TV (هنگ کنگ) به عنوان مجری اخبار کار می‌کند. زندگی شخصی. ییو بهترین دوست با میولی وو، نانسی وو، پیزلی وو، مندی ونگ و سلنا لی است. آنها گروه دوستی "胡說八道會" را تشکیل داده بودند و یک برنامه سفر را با هم فیلمبرداری کرده بودند. به دلیل علاقه مشترکشان به دویدن در مسافت‌های طولانی، ییو
علاقه مشترکشان به دویدن در مسافت‌های طولانی، ییو به همراه بنجامین یوئن، جوئل چان، برایان تسه، ، نانسی وو، پیزلی وو، سلنا لی و مندی ونگ گروه «دونده دیوانه» را تشکیل دادند.
ایمی فرانچینی (متولد ۱۹۷۰، در پترسون، کالیفرنیا) یک هنرمند و طراح معاصر آمریکایی است. فعالیت او طیف گسترده‌ای از رسانه‌ها از جمله طراحی، مجسمه‌سازی، طراحی، هنر شبکه، هنر عمومی و باغبانی را در بر می‌گیرد. فرانچینی در سال ۲۰۰۹ همچنین برنده جایزه سرمایه خلاق در رشته زمینه‌های نوظهور بود. فرانچینی در سال ۱۹۹۵ Futurefarmers را به عنوان راهی برای گرد هم آوردن هنرمندان چند رشته‌ای تأسیس کرد. در سال ۲۰۰۲ او تحصیلات تکمیلی خود را در دانشگاه استنفورد آغاز کرد
محمد لطیف انصاری (۱۹۷۹–۱۸۸۷) محقق، شاعر، مورخ و روحانی مسلمان شیعه قرن بیستم اهل پاکستان بود. انصاری در هند به دنیا آمد اما بلافاصله پس از استقلال پاکستان به پاکستان تازه تأسیس مهاجرت کرد. در پاکستان در شهر وزیرآباد اقامت گزید. او بیشتر عمر خود را در کنیا گذراند، جایی که تا به امروز توسط جامعه شیعه به خاطر آوردن تشیع فعال و سازمان یافته به کشور یاد می‌شود. انصاری ده سال آخر عمرش را نیمه فلج گذراند. اگرچه او نویسنده ای پرکار بود، اما بسیاری از کتاب‌هایش منتشر نشدند.
محمد دوکن (زاده ۲۰ ژوئیه ۱۹۹۳) یک دونده مسافت طولانی اهل موریس است. در سال ۲۰۱۶ در مسابقات دو و میدانی قهرمانی آفریقا در سال ۲۰۱۶ که در دوربان آفریقای جنوبی برگزار شد در دو ۸۰۰ متر و ۱۵۰۰ متر مردان شرکت کرد. در سال ۲۰۱۸، او به نمایندگی از موریس در بازی‌های مشترک المنافع در سال ۲۰۱۸ که در گلد کوست استرالیا برگزار شد، حضور داشت. او در ماده ۱۵۰۰ متر مردان شرکت کرد. او شرایط حضور در فینال را نداشت.
محمد شامی (زاده ۳ سپتامبر ۱۹۹۰) یک کریکت باز بین‌المللی هندی است. او برای بنگال در کریکت داخلی و برای چهار تیم در لیگ برتر هند (IPL) بازی کرده است. یکی از ثابت‌ترین ویکت‌گیران در کریکت جهان معاصراست. شامی در روستای ساهاسپور در امروها، اوتار پرادش، یکی از پنج فرزند بزرگ شد. پدرش تاوسیف علی یک کشاورز بود که در جوانی خود یک توپ انداز سریع بود.
بیشاپ یک توپ خودکششی ساخت بریتانیا بود که در میانه جنگ جهانی دوم بر پایه تانک والنتین طراحی و به شکل محدود در کارزار شمال آفریقا به کار برده شد. پیشاپ نخستین توپ خودکششی ساخت بریتانیا جنگ جهانی دوم بود. طراحی و کاربرد. بریتانیایی‌ها با مشاهده کاربرد موفق توپ‌های خودکششی توسط آلمانی‌ها در کارزار شمال آفریقا در پشتیبانی از پیاده‌نظام، به فکر طراحی نمونه‌ای برای خود افتادند. طرحی برای نصب یک توپ-هوئیتزر ۲۵-پوندر بر روی شاسی یکی از تانک‌های موجود ارائه گردید. ماه ژوئن سال ۱۹۴۱ از شرکت واگن‌سازی بیرمنگام خواسته
ژوئن سال ۱۹۴۱ از شرکت واگن‌سازی بیرمنگام خواسته شد طراحی خودروی مورد نظر را بر پایه تانک والنتین در اولویت قرار دهد. پیش‌نمونه‌ای به سرعت تولید شد و ماه اوت همان سال آماده کارآزمایی بود. خودروی حاصل طراحی بسیار ساده‌ای داشت که در آن یک توپ ۲۵-پوندر در یک برجک ثابت با یک حفاظ مکعبی سقف باز نصب شد. کارآزمایی‌ها موفق بود اما چندین تغییر در آن درخواست شد که مشخصا به منظور افزایش حفاظت از خدمه بود. عنوان بیشاپ بر توپ خودکششی والنتین گذاشته شد. این نخستین توپ خودکششی بریتانیا در جنگ جهانی دوم بود. ماه نوامبر سال
بریتانیا در جنگ جهانی دوم بود. ماه نوامبر سال ۱۹۴۱ تولید ۱۰۰ اراده سفارش شد. سفارش‌های بیشتری هم در نظر بود. با این وجود فرستادگان بریتانیا در ایالات متحده، ماه مارس سال ۱۹۴۲ نمونه آمریکایی ام۷ پریست را بررسی کردند و برای استفاده در بریتانیا سفارش دادند. ام۷ بر پایه تانک متوسط ام۳، نمونه بسیار بهتری نسبت به تانک والنتین با یک توپ ۲۵-پوندر بود. بدین ترتیب سفارش‌های بیشتر از لغو شد. به هر ترتیب، ماه ژوئیه سال ۱۹۴۲ که وضعیت میدانی در صحرای آفریقا برای بریتانیایی‌ها در بدترین حالت بود، از سر ناچاری ۵۰ فروند از
در بدترین حالت بود، از سر ناچاری ۵۰ فروند از توپ خوددکشی والنتین دوباره سفارش داده شد. تا این زمان ۸۰ اراده از سفارش اولیه تحویل شده بود و تعدادی از آن‌ها برای ارتش هشتم بریتانیا در شمال آفریقا فرستاده شده بود. از همین هنگام توپ‌های خودکششی ام۷ نیز در تعداد زیاد وارد خدمت در بریتانیایی‌ها شد. بیشاپ تا پایان کارزار آفریقا در سال ۱۹۴۳ به‌کار رفت. سطح مقطع بسیار بلند یکی از اشکالات آن برای نبرد صحرایی بود. در این مدت همواره زیر سایه ام۷ بود. زان پس غالباً برای آموزش استفاده می‌شد.
اینابا ماساکاتسو ؛ ۱۵۹۷ – ۲۲ فوریه ۱۶۳۴) دایمیو، سامورایی در دوره ادو اهل ژاپن بود. او برادر تنی اینابا ماساتوشی (تولد ۱۶۰۳) و اینابا ماساسادا (تولد ۱۶۰۰) بود. اینابا ماساکاتسو بزرگ‌ترین پسر کاسوگا نو تسوبونه، دایه شوگون توکوگاوا ایه‌میتسو و دومین پسر اینابا ماساناری بود. او با ایه‌میتسو به عنوان یکی از همبازی‌ها و محرمان دوران کودکی خود بزرگ شد. در سال ۱۶۲۴، او یک ملک ۵۰۰۰ ککو در ناحیه ماکابه، ولایت هیتاچی دریافت کرد، که با اضافه شدن به دارایی‌های موجود، او را از مرز ۱۰۰۰۰ککو عبور داد تا به دایمیو تبدیل
او را از مرز ۱۰۰۰۰ککو عبور داد تا به دایمیو تبدیل شود.
آموند هونورابل نوعی تنبیه در فرانسه بود که در آن از فرد توهین کننده خواسته می‏‌شد پابرهنه و تنها با یک پیراهن، با مشعلی در دست و طنابی بر برگردن که در دست جلاد است به کلیسا یا محل اجتماعات رفته برای عذرخواهی از خداوند، پادشاه و کشورش زانو بزند. این عبارات امروزه برای عذرخواهی رضایتمندانه و یا جبران مافات به کار می‏‌رود.
هوتتا ماساتوشی ; – ) سامورایی، دایمیو در ولایت شیموسا اهل ژاپن بود. او مشاور و مقام ارشد دولتی در شوگون‌سالاری توکوگاوا ژاپن. او به عنوان روجو (مشاور اصلی) شوگون توکوگاوا ایه‌تسونا از سال ۱۶۷۹ تا ۸۰، و به عنوان تایرو (ژاپن) (رئیس شورای روناکوشی توگوا) خدمت کرد. تحت فرمان توکوگاوا تسونایوشی از روز دوازدهم یازدهمین ماه قمری سال ۱۶۸۱ تا زمان مرگ او در ۷ اکتبر ۱۶۸۴.
مائدا هاروناگا (; – ) سامورایی، دایمیو در قلمرو کاگا در منطقه هوکوریکو، یازدهمین رهبر خاندان مائدا اهل ژاپن در دوره ادو بود.
داستان لوک چنی تو نازارین
رفتار بی‌فایده و احمقانه فیلمی محصول سال ۲۰۱۸ و به کارگردانی دیوید وین است. در این فیلم بازیگرانی همچون ویل فورته، دامنل گلیسون، مارتین مول، جوئل مک‌هیل، توماس لنون، مت والش، ریک گلاسمن، جان دالی، ست گرین، امی رسوم، هری گرونر، ماکس گرینفیلد، کاملی گویتی، اد هلمز، جو لو ترولیو، مت لوکاس، دیوید وین، انت اوتول، فین ویتراک، مت لوکاس، ریک اورتون، مارک متکلف، دیوید کرامهولتز، کری کنی-سیلور، باب استیفنسن، آرمن وایتزمن، برایان هاسکی، ریچ سومر، کارلا گالو و کریس رد ایفای نقش کرده‌اند. داستان. خط زمانی فیلم از سال
ایفای نقش کرده‌اند. داستان. خط زمانی فیلم از سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۸۰ را در بر می‌گیرد و با جشن گرفتن داگلاس کنی و همکلاسی‌اش هنری بیرد برای انتشار کتابشان، "Bored of the Rings"، همراه با اعضای نشریهٔ "هاروارد لمپون" آغاز می‌شود. پس از فارغ‌التحصیلی از هاروارد، کنی بیرد را متقاعد می‌کند که به‌جای رفتن به دانشکده حقوق، یک مجلهٔ ماهانه منتشر کنند: "نشنال لمپون". با اینکه کنی چهرهٔ خلاق اصلی مجله بود، اما این مجله بدون هدایت بیرد شکل نمی‌گرفت. کنی نویسندهٔ طنز اصلی می‌شود و بیرد مدیر اجرایی و تجاری؛ و در عین حال، بخش
و بیرد مدیر اجرایی و تجاری؛ و در عین حال، بخش طراحی مجله نیز رونق می‌گیرد. آن‌ها برای تأمین مالی، به متی سیمونز رجوع می‌کنند. تمام نویسندگان سخت تلاش می‌کنند تا مطالب بامزه بنویسند و ضرب‌الاجل‌ها را رعایت کنند. فضای کار حالتی مهمانی‌وار دارد و مصرف مواد مخدر غیرقانونی رایج است. مجله در آغاز چندان موفق نیست، تا اینکه تهدید به شکایت از سوی شرکت والت دیزنی، فولکس‌واگن، کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخرالزمان و بسیاری دیگر از نهادهای بزرگ مطرح می‌شود. با هر شماره، دنیای کمدی دگرگون می‌شود و پذیرش عمومی طنز و هجو
دنیای کمدی دگرگون می‌شود و پذیرش عمومی طنز و هجو افزایش می‌یابد. کنی بر اثر فرسودگی شغلی ناگهان و بدون توضیح، برای نه ماه ناپدید می‌شود و تنها یادداشتی یک‌خطی برای بیرد می‌گذارد. در این مدت، مجله تحت مدیریت بیرد همچنان موفق می‌ماند. پس از پنج سال، سیمونز با واگذاری مجله موافقت می‌کند و هر یک از آن‌ها ۳٫۵ میلیون دلار دریافت می‌کنند؛ درخواستی که از ابتدا شرط هر دوی آن‌ها بود. بیرد که دچار نارضایتی و فشار روانی شدید است، چک را می‌گیرد و بلافاصله از مجله جدا می‌شود. "نشنال لمپون" به یک برنامهٔ رادیویی یک‌ساعته
"نشنال لمپون" به یک برنامهٔ رادیویی یک‌ساعته گسترش می‌یابد که کمدین‌های برجسته‌ای مانند چوی چیس، بیل موری و گیلدا رادنر را جذب می‌کند. اما لورین مایکلز همهٔ آن‌ها را برای برنامهٔ "Saturday Night Live" جذب می‌کند. شماره‌های ویژه‌ای از مجله منتشر می‌شود، از جمله یکی که سالنامه‌های دبیرستانی را به‌طنز می‌گیرد. سپس کنی وارد دنیای سینما می‌شود و در سال ۱۹۷۸ فیلم‌نامهٔ "خانهٔ حیوانات (Animal House)" را می‌نویسد. با موفقیت این فیلم، کوکائین بر زندگی او چیره می‌شود. هم‌زمان با ادامهٔ اختلاف با مدیران استودیو، کنی
هم‌زمان با ادامهٔ اختلاف با مدیران استودیو، کنی فیلم‌نامهٔ "کدی‌شک (Caddyshack)" را می‌نویسد. اما چون از نتیجهٔ کارش رضایت ندارد، در یک نشست خبری با حالتی مست و نشئه خود را رسوا می‌کند. کنی، بیرد و کریس هافمن مجلهٔ "نشنال لمپون" را به شرکت «ارتباطات قرن بیست و یکم» متعلق به سیمونز می‌فروشند. اعتیاد کنی به کوکائین شدت می‌گیرد. چوی چیس برای کمک به ترک اعتیاد، او را به هاوایی می‌برد، اما کنی دوباره دچار عود می‌شود. در سال ۱۹۸۰، جسد کنی در سن ۳۳ سالگی در پای یک صخره در هاوایی پیدا می‌شود، در حالی که عینک و
یک صخره در هاوایی پیدا می‌شود، در حالی که عینک و کفش‌هایش به‌طرزی منظم در لبهٔ بالا چیده شده بودند. او که در طول فیلم روایتگر زندگی خود بوده، از اینکه همه در مراسم تدفینش غمگین هستند ناراضی است. فیلم با صحنه‌ای به پایان می‌رسد که بیرد در مراسم ترحیم یک جنگ غذایی راه می‌اندازد، درست مانند کاری که سال‌ها پیش در "هاروارد لمپون" انجام داده بودند.
کارملو هیس (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر کشتی حرفه‌ای اهل ایالات متحده آمریکا است.
ایفا کیوزَک (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر حرفه‌ای اهل جمهوری ایرلند است. او در حال حاضر با دبلیودبلیوئی قرارداد داشته و در برند راو با نام لایرا والکیریا فعالیت می‌کند. او سابقه قهرمانی عنوان بین قاره‌ای زنان دبلیودبلیوئی و قهرمانی تگ تیم زنان به همراه بکی لینچ را داراست. او قبل از حضور در برند راو، در برند آموزشی ان‌اکس‌تی فعالیت می‌کرد و یک‌بار قهرمان شد.
تانگا لوآ (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر کشتی حرفه‌ای اهل ایالات متحده آمریکا است.
آندراده الماس (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر کشتی حرفه‌ای اهل مکزیک است.
جیکوب فاتو (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر کشتی حرفه‌ای اهل ایالات متحده آمریکا است.
سوزانا رویز سروتی (; – ) وکیل، حقوق‌دان و دیپلمات اهل آرژانتین بود. وی از ۲۶ مه ۱۹۸۹ تا ۸ ژوئیه ۱۹۸۹ وزیر امور خارجه این کشور بود. سوزانا رویز سروتی در ۲۴ ژوئن ۲۰۲۴، در سن ۸۳ سالگی درگذشت.