payamvha/North_RAG huggingface dataset:
علوم و فناوری وزارت امنیت داخلی (DHS)، تحقیق، توسعه، آزمایش و ارزیابی را به منظور درک بهتر و کاهش تهدیدات فعلی و آینده امنیت داخلی انجام می‌دهد. برنامه‌های استقرار آزمایشی NUSTL نه تنها فناوری‌های امنیت داخلی را از مراحل توسعه و آزمایش به آزمایش‌های میدانی عملیاتی منتقل می‌کند، بلکه یک رابط علمی حیاتی با پلیس نیویورک، پلیس فدرال نیویورک، پلیس نیوجرسی و پلیس ایالت کنتیکت و تعداد زیادی از کاربران نهایی محلی دیگر در این زمینه فراهم می‌کند.» این آزمایشگاه با آزمایش، ارزیابی و سنجش فناوری‌ها و سیستم‌های مقابله
ارزیابی و سنجش فناوری‌ها و سیستم‌های مقابله با تروریسم، آمادگی، واکنش و بازیابی، مستقیماً از امدادگران پشتیبانی می‌کند. بخشی از این کار شامل برنامه ارزیابی و اعتبارسنجی سیستم برای امدادگران اورژانس (SAVER) می‌شود. و یک سیستم مدیریت فوریت‌های رادیولوژیکی. این آزمایشگاه میزبان انجمن علوم و فناوری منطقه نیویورک است که کنسرسیومی از سازمان‌های دولتی فدرال، ایالتی و محلی و گروه‌های بخش خصوصی است که به‌طور منظم برای بحث در مورد پیشرفت‌ها در کاربردهای علم و فناوری تشکیل جلسه می‌دهند. آزمایشگاه ملی فناوری امنیت
تشکیل جلسه می‌دهند. آزمایشگاه ملی فناوری امنیت شهری، رویدادهای آزمایش عملیاتی را برگزار می‌کند که هدف آنها «ایجاد بستری است که در آن کاربران نهایی بتوانند فناوری‌های نوظهور را در سناریوهای واقع‌بینانه در یک محیط شهری عملیاتی ارزیابی کنند.» طبق یک بیانیه مطبوعاتی در سال ۲۰۱۷، «موقعیت استراتژیک آزمایشگاه‌ها در شهر نیویورک این امکان را فراهم می‌کند که سیستم‌ها و فناوری‌های نوآورانه قبل از پیاده‌سازی در مقیاس ملی، توسط اولین امدادگران محلی آزمایش شوند.»
پایگاه داده میراث استرالیا یک پایگاه داده آنلاین قابل جستجو از مکان‌های میراث در استرالیا است که اطلاعات بیش از ۲۰٬۰۰۰ مکان میراثی را در بر می‌گیرد. این پایگاه داده شامل مکان‌های میراث طبیعی، تاریخی و بومی است که در فهرست‌های جداگانه نگهداری می‌شوند. این فهرست‌ها شامل فهرست میراث جهانی، فهرست میراث ملی، فهرست میراث مشترک‌المنافع، فهرست املاک ملی، و فهرست مکان‌های تاریخی خارج از استرالیا هستند. این پایگاه داده توسط وزارت کشاورزی، آب و محیط زیست استرالیا مدیریت می‌شود و با مشورت شورای میراث استرالیا
مدیریت می‌شود و با مشورت شورای میراث استرالیا به‌روزرسانی می‌شود. اطلاعات موجود در این پایگاه داده شامل وضعیت قانونی مکان‌ها، اهمیت تاریخی و فرهنگی، شرایط فیزیکی، تاریخچه، موقعیت جغرافیایی، و تصاویر مرتبط است. برخی از مکان‌های ثبت‌شده در این پایگاه داده دارای اهمیت جهانی هستند و در فهرست میراث جهانی قرار دارند. علاوه بر این، فهرست‌های منطقه‌ای نیز برای مکان‌های دارای ارزش ملی و فرهنگی نگهداری می‌شود و اطلاعات هر مکان همراه با گزارش‌های تفصیلی و اسناد تاریخی منتشر می‌شود. از ویژگی‌های این پایگاه داده
تاریخی منتشر می‌شود. از ویژگی‌های این پایگاه داده می‌توان به امکان جستجوی پیشرفته اشاره کرد که کاربران را قادر می‌سازد تا مکان‌های میراثی را بر اساس نام، موقعیت جغرافیایی، نوع میراث، و وضعیت قانونی جستجو کنند. همچنین، این پایگاه داده شامل کتابخانه تصویری میراث استرالیا است که تصاویر مکان‌های ثبت‌شده را ارائه می‌دهد. توضیحات. مکان‌ها یا موارد زیر در پایگاه داده گنجانده شده‌اند: عکس‌ها. کتابخانه عکاسی میراث استرالیا یکی از منابع مهم برای مشاهده تصاویر مکان‌های ثبت‌شده در پایگاه داده میراث استرالیا است. این
ثبت‌شده در پایگاه داده میراث استرالیا است. این کتابخانه شامل هزاران تصویر از مکان‌های تاریخی، طبیعی و فرهنگی است که در فهرست‌های مختلف میراثی ثبت شده‌اند. تصاویر موجود در این کتابخانه به محققان، دانشجویان، علاقه‌مندان به محیط‌زیست و تاریخ‌نگاران کمک می‌کند تا درک بهتری از این مکان‌ها داشته باشند و جزئیات مربوط به معماری، شرایط محیطی و ویژگی‌های فرهنگی آن‌ها را بررسی کنند. کاربران می‌توانند از طریق امکان جستجوی پیشرفته تصاویر را بر اساس نام مکان، موقعیت جغرافیایی، نوع میراث، وضعیت قانونی و دوره تاریخی جستجو
نوع میراث، وضعیت قانونی و دوره تاریخی جستجو کنند. این ابزار جستجو به ویژه برای پژوهشگران و مورخان سودمند است زیرا دسترسی سریع به تصاویر آرشیوی، نقشه‌های تاریخی، و مدارک تصویری مرتبط را فراهم می‌آورد. این کتابخانه نه‌تنها شامل تصاویر هوایی و زمینی از مکان‌های میراثی است، بلکه نقشه‌های تعاملی، تصاویر ثبت‌شده توسط نهادهای دولتی و عکاسان حرفه‌ای، و داده‌های مرتبط با تغییرات محیطی را نیز ارائه می‌دهد. برخی از تصاویر دارای توضیحات دقیق هستند که اطلاعاتی دربارهٔ اهمیت فرهنگی مکان، شرایط حفاظت، تاریخچه تغییرات، و
فرهنگی مکان، شرایط حفاظت، تاریخچه تغییرات، و ثبت‌های قانونی ارائه می‌دهند. علاوه بر این، کاربران می‌توانند تصاویر مرتبط با مراحل بازسازی و مرمت مکان‌های تاریخی را مشاهده کنند، که به معماران و متخصصان حفاظت از میراث فرهنگی در برنامه‌ریزی‌های حفاظتی کمک می‌کند. این تصاویر همچنین برای اهداف آموزشی، مستندسازی، گردشگری، و تحقیقات تاریخی مورد استفاده قرار می‌گیرند. یکی از ویژگی‌های منحصربه‌فرد این پایگاه داده امکان بارگذاری و اشتراک‌گذاری تصاویر توسط کاربران است، به این معنا که پژوهشگران و علاقه‌مندان به میراث
به این معنا که پژوهشگران و علاقه‌مندان به میراث می‌توانند تصاویر جدید را به کتابخانه اضافه کنند. همچنین، برخی از تصاویر دارای توضیحات صوتی و متن‌های تفصیلی هستند که به درک بهتر اهمیت مکان کمک می‌کنند.
بهار شکوفه‌های هلو () یا داستان بهار شکوفه‌های هلو یا سرزمین شکوفه‌های هلو، افسانه‌ای نوشتۀ تائو ژیان در سال ۴۲۱ میلادی بود. داستان این افسانه دربارۀ کشف اتفاقی یک آرمان‌شهر اثیری بود که مردمان آن برای قرن‌های متمادی یک زندگی ایده‌آل در هماهنگی با طبیعت، و بدون اطلاع از دنیای بیرون، داشتند. عبارت "بهار شکوفه‌های هلو" می‌تواند برای توصیف مکانی ایده‌آل و زیبا و آرامش‌بخش به کار رود، اگرچه گاهی اوقات برای اشاره به رویایی غیرواقعی نیز به کار می‌رود.
مدیریت جنگل‌های هم‌سن، مجموعه‌ای از روش‌های مدیریتی در جنگلداری است که با هدف ایجاد گروهی از درختان جنگلی با سن تقریباً یکسان به کار می‌رود. این شیوهٔ مدیریت اغلب برای کاهش هزینه‌های بهره‌برداری چوب توسط چوب‌برها انجام می‌شود. در برخی موارد، روش‌های مدیریت جنگل‌های هم‌سن با کاهش تنوع زیستی و سایر آسیب‌های زیست‌محیطی در ارتباط هستند. با این حال، این نوع مدیریت می‌تواند در بازسازی توالی طبیعی گونه‌های بومی نیز مفید باشد. فرایند. اولین گام در مدیریت جنگل‌های هم‌سن، انتخاب توده‌ای مناسب برای برداشت است. درختان
انتخاب توده‌ای مناسب برای برداشت است. درختان باید از گونه‌ای مطلوب، دارای اندازه‌ای قابل فروش و در منطقه‌ای قابل دسترسی برای تجهیزات برداشت باشند. پس از انتخاب، توده جنگلی برداشت می‌شود (معمولاً با استفاده از ماشین‌آلاتی مانند فِلِر-بانچر، اسکیدر و پروسسور). درختان قابل فروش (یعنی درختانی با تنه‌هایی به اندازه‌ای که قابل فروش به کارخانه چوب‌بری باشند) برداشت و فرآوری می‌شوند، در حالی که درختان غیرقابل فروش (که یا خیلی کوچک‌اند یا از گونه‌ای نامطلوب هستند) یا با ماشین‌آلات خرد می‌شوند یا بریده می‌شوند تا
یا با ماشین‌آلات خرد می‌شوند یا بریده می‌شوند تا حرکت تجهیزات آسان‌تر شود. این فرایند قطع یکسره نام دارد و نتیجه آن بلوک بریده‌شده خواهد بود. در این مرحله، شرکت جنگلداری موظف است همان نسبت از گونه‌های درختی که پیش از برداشت وجود داشتند را دوباره بکارد. معمولاً از تکنیک‌های سیلوی‌کالچر (کشت و پرورش هدفمند جنگل) برای اطمینان از بقای گونه‌ها و رشد آن‌ها با نسبت‌های صحیح استفاده می‌شود. گونه‌های نورپسند مانند سپیدار آمریکایی و نی‌علفزار باتلاقی در شرایط باز حاصل از قطع یکسره به خوبی رشد می‌کنند و می‌توانند
حاصل از قطع یکسره به خوبی رشد می‌کنند و می‌توانند گونه‌های سایه‌دوست مانند نوئل کانادایی را کنار بزنند. برای حمایت از رشد گونه‌های سایه‌دوست، معمولاً آماده‌سازی مکانیکی زمین و استفاده از علف‌کش‌ها در ابتدا صورت می‌گیرد. به این ترتیب، گونه‌های سایه‌دوست فرصت رشد اولیه می‌یابند و گونه‌های نورپسند به‌مرور زمان و پس از توقف تیمارهای سیلوی‌کالچر به آن‌ها می‌رسند. نتیجه نهایی، توده‌ای از درختان با سن یکسان و با لایه‌بندی عمودی اندک خواهد بود. پیامدهای اقتصادی. مدیریت جنگل‌های هم‌سن در بسیاری از نقاط جهان
مدیریت جنگل‌های هم‌سن در بسیاری از نقاط جهان به‌عنوان سیستم برداشت ترجیحی مورد استفاده قرار می‌گیرد، چرا که اغلب تنها روش اقتصادی قابل اجرا در نظر گرفته می‌شود. عملیات جنگلداری دارای هزینه‌های متغیر بسیار بالایی است – هزینه‌های ساعتی برای ماشین‌آلات برداشت و هزینه‌های هر کیلومتر برای حمل‌ونقل چوب، بخش بزرگی از هزینه کل برداشت یک توده را تشکیل می‌دهند. بنابراین، شرکت‌ها باید بیشترین بهره‌وری ممکن را از تجهیزات ساعتی خود کسب کنند تا سودآور باشند. در مقابل، تکنیک‌های مدیریت جنگل‌های ناهم‌سن – مانند سیستم
تکنیک‌های مدیریت جنگل‌های ناهم‌سن – مانند سیستم پناه‌بُر (shelterwood) که در آن فقط برخی درختان برداشت می‌شوند – دارای همان هزینه‌های ساعتی هستند، اما تعداد درختان کمتری در هر ساعت برداشت می‌شود. این واقعیت توضیح می‌دهد که چرا، برای مثال در کانادا، ۹۰٪ از جنگل‌های برداشت‌شده به‌صورت قطع یکسره و در قالب مدیریت جنگل‌های هم‌سن انجام می‌گیرد. ملاحظات حیات وحش. تجزیه و تحلیل اکولوژیکی نشان می‌دهد که حتی مدیریت الوارهای قدیمی نیز می‌تواند نتایج نامطلوبی برای تنوع زیستی و فراوانی حیات وحش داشته باشد. بعضی از
تنوع زیستی و فراوانی حیات وحش داشته باشد. بعضی از گونه‌ها در توزیع ناهموار یا طبیعی درختان جنگلی رشد می‌کنند. برای مثال، بوقلمون وحشی زمانی رشد می‌کند که ارتفاع ناهموار و تنوع تاج پوشش وجود داشته باشد و تعداد آن با مدیریت یکنواخت الوارها کاهش می‌یابد.
ساختمان سبز سیسیل و آیدا که با نام ساختمان سبز یا ساختمان ۵۴ نیز شناخته می‌شود، یک ساختمان دانشگاهی و تحقیقاتی در موسسه فناوری ماساچوست (MIT) در کمبریج، ماساچوست است. این ساختمان محل قرارگیری دپارتمان علوم زمین، جو و سیاره (EAPS) است. این ساختمان یکی از بلندترین ساختمان‌های کمبریج است. ساختمان سبز توسط آی. ام. پی، که مدرک لیسانس معماری خود را در سال ۱۹۴۰ از دانشگاه MIT دریافت کرد، و آرالدو کوسوتا طراحی شد. سیسیل هاوارد گرین، اهداکننده اصلی، مدرک لیسانس و فوق لیسانس خود را از دانشگاه MIT دریافت کرده و از
فوق لیسانس خود را از دانشگاه MIT دریافت کرده و از بنیانگذاران شرکت تگزاس اینسترومنتس بود. معماری. ساختمان سبز طی سال‌های ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۴ با استفاده از بتن مسلح ساخته شد. این برج ۱۸ طبقه دارد که معادل ۲۱ طبقه یا بلند، با نمای بتنی که شبیه سنگ آهک و بتن ساختمان‌های قدیمی‌تر MIT در نزدیکی آن است. زیرزمین ساختمان پایین‌تر از سطح دریا است و به سیستم تونل MIT متصل می‌شود. سه آسانسور در ساختمان سبز کار می‌کنند. در دو ضلع شرقی و غربی راه‌پله‌هایی وجود دارد که نمای بیرونی آنها، پهنه‌ای وسیع و بدون پنجره را نشان می‌دهد
آنها، پهنه‌ای وسیع و بدون پنجره را نشان می‌دهد که تنها با پنل‌های بتنی توکار به ارتفاع یک طبقه، جلوه‌گر شده است. اولین فضای اشغال شده بالای ورودی طبقه همکف، طبقه "LL" است که شامل سالن سخنرانی بزرگ اتاق ۵۴–۱۰۰ می‌شود. طبقه دوم قبلاً کتابخانه لیندگرن، بخشی از سیستم کتابخانه‌ای MIT، را در خود جای داده بود، اما این مرکز جداگانه در سال ۲۰۰۹ در کتابخانه دیگری ادغام شد. ساختمان سبز از زمان تکمیلش در سال ۱۹۶۴، بلندترین ساختمان کمبریج بود، تا اینکه در سال ۲۰۱۹، سایت ۴ در نزدیکی میدان کندال از آن پیشی گرفت. هنگام
۴ در نزدیکی میدان کندال از آن پیشی گرفت. هنگام ساخت آن، قانون کمبریج تعداد طبقات ساختمان‌های بلند را محدود کرده بود. بنابراین، ساختمان سبز به گونه‌ای طراحی شد که روی پایه‌هایی قرار گیرد و اولین طبقه اشغال شده تقریباً بالاتر از سطح زمین، به منظور «دور زدن» این قانون و به حداکثر رساندن ارتفاع ساختمان. مساحت هر طبقه تنها است. که گروه‌های تحقیقاتی به سرعت از آن پیشی گرفتند و برخی از آنها را مجبور به پراکنده شدن در جاهای دیگر دانشگاه کردند. ارتفاع ساختمان هدف کاربردی خاصی دارد. سقف آن از ابزارهای هواشناسی و
کاربردی خاصی دارد. سقف آن از ابزارهای هواشناسی و تجهیزات ارتباطات رادیویی، به علاوه یک رادوم کروی سفید که دستگاه رادار هواشناسی از راه دور را در بر می‌گیرد، پشتیبانی می‌کند. این تجهیزات فنی همگی برای برد و دقت بهینه به یک نقطه دید مستقیم نیاز دارند؛ بدون ساختمان سبز، برای عملکرد صحیح آنها نیاز به ساخت نوعی برج بود. برای به حداقل رساندن تداخل با سیگنال‌های رادیویی، سایر ساختمان‌های پردیس مرکزی MIT کمتر از نصف ارتفاع ساختمان سبز هستند و برج‌های خوابگاه وست‌گیت، خانه مک‌گرگور و ساختمان‌های بلندمرتبه در میدان
خانه مک‌گرگور و ساختمان‌های بلندمرتبه در میدان کندال حداقل ارتفاع دارند. دور. در سال ۲۰۱۹، دانشگاه MIT طرحی ۶۰ میلیون دلاری برای بازسازی ساختمان سبز آغاز کرد. این بازسازی دیگر به مساحت ساختمان اضافه می‌کند. فضا برای تحقیقات علوم زیست‌محیطی، شامل الحاقیه‌ای دارای گواهینامه پیشرو در طراحی محیطی و انرژی به ساختمان. بخشی از بودجهٔ نوسازی شامل کمک مالی ۳ میلیون دلاری از شرکت نفت و گاز شل بود، که منجر به انتقاد چندین گروه در MIT شد. دانشجویان و کارکنان به مشارکت این شرکت در انکار تغییرات اقلیمی اشاره کردند و
این شرکت در انکار تغییرات اقلیمی اشاره کردند و اخلاق پذیرش کمک مالی شل را زیر سؤال بردند و استفاده از پول سوخت‌های فسیلی برای تأمین مالی تحقیقات زیست‌محیطی را «سبزشویی» نامیدند. اشغال. ساختمان سبز، مرکز اصلی دپارتمان علوم زمین، جو و سیاره (EAPS) است که با نام دوره ۱۲ نیز شناخته می‌شود. دفتر مرکزی دپارتمان در طبقه نهم ساختمان قرار دارد. طبقات پایین ساختمان شامل بخش علوم سیاره‌ای است. طبقات میانی شامل بخش علوم زمین (زمین‌شناسی، ژئوفیزیک و ژئوشیمی) است. طبقات بالا بخش علوم جوی (که شامل اقیانوس‌شناسی و
طبقات بالا بخش علوم جوی (که شامل اقیانوس‌شناسی و اقلیم‌شناسی نیز می‌شود) را در خود جای داده‌اند. مشکلات. وقتی ساختمان سبز برای اولین بار افتتاح شد، برجستگی دورافتاده ساختمان و نزدیکی نسبی آن به حوضه رودخانه چارلز منجر به سرعت بالای باد در طاق ورودی آن شد. بادهای شدید گاهی اوقات مانع از ورود یا خروج افراد از ساختمان از طریق درهای اصلی لولایی می‌شد و ساکنان را مجبور می‌کرد از یک تونل زیرزمینی که به ساختمان‌های دیگر متصل بود، استفاده کنند. پانل‌های چوبی بزرگی به‌طور موقت در راهروی باز نصب شدند تا جلوی باد را
به‌طور موقت در راهروی باز نصب شدند تا جلوی باد را بگیرند و بعداً درهای گردان در ورودی‌های طبقه همکف نصب شدند تا تا حدودی مشکل را برطرف کنند. چندین پنجره ترک خوردند و حداقل یک شیشه بزرگ پنجره در طبقه بالا، تا حدی به دلیل اثرات باد، از جا کنده شد و در نهایت نیاز به تعویض تمام پنجره‌ها پیش آمد. چند سال بعد، مشکلات مشابهی در برج جان هنکاک بوستون، یک آسمان‌خراش ۶۰ طبقه که توسط همان شرکت معماری طراحی شده بود، رخ داد. پس از آشکار شدن مشکلات باد، آزمایش‌های مدل آیرودینامیکی در تونل باد برادران رایت دانشگاه MIT
آیرودینامیکی در تونل باد برادران رایت دانشگاه MIT انجام شد. در سال ۲۰۱۳، یک مطالعه دینامیک سیالات محاسباتی (CFD) جریان هوای پیچیده اطراف و درون ساختمان را دوباره بررسی کرد. مطالعات، داستان‌های نقل‌شده در مورد بادهای غیرمعمول و شدید در پایه ساختمان را تأیید کردند و این پدیده را نتیجهٔ یک آشفتگی بزرگ فشار سکون در وجه جنوبی ساختمان دانستند. یک افسانه رایج اما نادرست بیان می‌کند که مجسمه "بادبان بزرگ (La Grande Voile)" اثر الکساندر کالدر در جلوی ساختمان نصب شده تا بادهای شدید را منحرف کند. مطالعه CFD سال ۲۰۱۳
تا بادهای شدید را منحرف کند. مطالعه CFD سال ۲۰۱۳ نشان داد که مجسمه در فاصله بسیار دوری قرار گرفته است تا جریان باد در پایه ساختمان را به‌طور قابل توجهی تغییر دهد. هک‌ها. به دلیل ارتفاع و دید آن از محلهٔ بوستون بک بی در آن سوی حوضهٔ رودخانهٔ چارلز، به علاوهٔ شبکهٔ مستطیلی شکل آن از صفحات بزرگ پنجره‌های تک‌جداره مستطیلی عمودی که یک نمایشگر ماتریس نقطه‌ای خام ۹ × ۱۸ را تشکیل می‌دهند، ساختمان سبز محل بسیاری از هک‌ها یا شوخی‌ها بوده است. در سال ۱۹۹۳، یک هک گسترده، نه پنجره طبقه آخر را به عنوان یک VU متر دیجیتال
نه پنجره طبقه آخر را به عنوان یک VU متر دیجیتال عظیم برای کنسرت سنتی چهارم جولای ارکستر بوستون پاپز تغییر کاربری داد. چندین ترفند ساده‌تر دیگر از کل آرایه پنجره برای نمایشگرهای ثابت استفاده کرده‌اند؛ این عمل به اندازه‌ای رایج است که اصطلاح «سخن سبز» را به خود گرفته است (که نباید با اظهارات مبهم معروف رئیس سابق بانک فدرال رزرو، آلن گرینسپن، اشتباه گرفته شود). در سپتامبر ۲۰۱۱، هکرها ۱۵۳ (= ۹ × ۱۷) چراغ LED پرقدرتِ سفارشیِ تغییر رنگ‌دهندهٔ بی‌سیمِ کنترل‌شده را در تمام پنجره‌های بالای طبقهٔ اول نصب کردند. آنها
در تمام پنجره‌های بالای طبقهٔ اول نصب کردند. آنها در طول شب ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۱، به یاد حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، پرچم آمریکا را در اهتزاز درآوردند. برای مدت کوتاهی در اوایل صبح ۱۲ سپتامبر، چراغ‌ها یک بازی تتریس را به نمایش گذاشتند و بدین ترتیب یک پیشنهاد هک قدیمی، " جام مقدس " هک‌ها، محقق شد. سخت‌افزار نمایشگر گاهی اوقات دچار اشکالاتی می‌شد و از ۱۳ سپتامبر برطرف شد. طراحی سخت‌افزار و نرم‌افزار برای قابلیت اطمینان بهتر، بیشتر توسعه داده و اصلاح شد. در ۲۰ آوریل ۲۰۱۲، هکرهای MIT با موفقیت ساختمان سبز را به یک بازی
هکرهای MIT با موفقیت ساختمان سبز را به یک بازی تتریس بزرگ و قابل بازی تبدیل کردند که از یک تریبون کنترل بی‌سیم در فاصله دید مناسب در جلوی ساختمان اداره می‌شد. از بازدیدکنندگان آخر هفته پیش‌نمایش دانشگاه (گردهمایی برای دانشجویان سال اولی که پذیرفته شده‌اند) دعوت شد تا این بازی را در زمین عظیم انجام دهند. شبکه نمایش، که ادعا می‌شد دومین نمایشگر ویدیویی تمام رنگی بزرگ در ایالات متحده است. هکرها به جای نصب موقت و یکباره، یک مرکز دائمی طراحی و ساخته‌اند که می‌تواند بارها توسط جامعه MIT مورد استفاده مجدد قرار
بارها توسط جامعه MIT مورد استفاده مجدد قرار گیرد. با دپارتمان علوم زمین، اتمسفر و سیاره‌ای (EAPS) که دفتر مرکزی آن در ساختمان سبز قرار دارد، تفاهمی حاصل شده است تا سخت‌افزار نمایشگر نور در هر پنجره نصب بماند. برای جلوگیری از آزار ساکنین و امکان «انصراف» کارکنانی که دیر کار می‌کنند، هر نمایشگر نور به یک دکمهٔ لغو دستی مجهز شده است که پس از فشردن آن، نور پیکسلی آن پنجره را برای چند ساعت غیرفعال می‌کند. علاوه بر این، هکرها ابزارهای نرم‌افزاری متن‌بازی را منتشر کرده‌اند که برای توسعه الگوهای نمایشی جدید
منتشر کرده‌اند که برای توسعه الگوهای نمایشی جدید استفاده می‌شوند، به طوری که دیگران می‌توانند با همکاری مهندسان هکر، تصاویر ثابت یا متحرک جدید را طراحی و پیاده‌سازی کنند. شب بعد از بمب‌گذاری در ماراتن بوستون، نورپردازی ساختمان سبز، طرحی از پرچم آمریکا را به نمایش گذاشت. پس از تیراندازی و مرگ مأمور گشت پردیس MIT، شان کالیر، توسط بمب‌گذاران ادعایی، چند روز بعد، یک طرح روبان مشکی به یاد او نمایش داده شد.
«احساس فوق‌العاده‌ای دارم» یک موزیک ویدئو ویروسی و سوررئالیستی می‌باشد که توسط جان برژرون در سال ۲۰۰۴ ساخته شد. در این ویدئو یک ربات انیماترونیکی به‌نام تارا اندروید به نمایش گذاشته شده است که تلاشی برای خلق «اولین ستاره پاپ اندرویدی جهان» محسوب می‌شود. «احساس فوق‌العاده‌ای دارم» (یا «لطفاْ») یکی از پنج ویدئو ساخته شده توسط جان است که ویدئوهای دیگر او در وبگاهش قرار دارند و نیز به صورت دی‌وی‌دی عرضه شده‌اند. یکی از ویدئوها در سال ۲۰۰۹ توسط کانال Creepyblog بدون هیچ توضیحی با عنوان «احساس فوق‌العاده‌ای دارم»
هیچ توضیحی با عنوان «احساس فوق‌العاده‌ای دارم» مجدداً در یوتیوب بارگذاری شد و به‌سرعت به‌خاطر حالت وهم‌انگیز ربات اندروید و فضای ترسناک ویدئو محبوب شد.
شبکه آزمایشگاهی فناوری‌های راهبردی، با نام اختصاری لبزنت (Labsnet)، یک شبکه ملی ایرانی متشکل از آزمایشگاه‌های دانشگاهی، تحقیقاتی و صنعتی است که در تیر ۱۳۹۳ زیر نظر معاونت علمی و فناوری ریاست‌جمهوری تأسیس شد. این شبکه با هدف به‌اشتراک‌گذاری توانمندی‌های آزمایشگاهی کشور، تسهیل دسترسی به خدمات تخصصی، و ارتقاء کیفیت تحقیقات علمی و صنعتی ایجاد شده‌است. تاریخچه. در پی گسترش تقاضای خدمات تخصصی آزمایشگاهی از سوی محققان، شرکت‌های دانش‌بنیان و مراکز دانشگاهی، معاونت علمی ریاست‌جمهوری در سال ۱۳۹۲ مطالعات اولیه برای
علمی ریاست‌جمهوری در سال ۱۳۹۲ مطالعات اولیه برای راه‌اندازی یک شبکه ملی آزمایشگاهی را آغاز کرد. نهایتاً، «شبکه آزمایشگاهی فناوری‌های راهبردی» در تابستان ۱۳۹۳ با عضویت آزمایشگاه‌هایی از دانشگاه‌های برتر ایران مانند دانشگاه تهران، صنعتی شریف، دانشگاه علوم پزشکی ایران، پژوهشگاه‌ها و مراکز تحقیقاتی نظیر پژوهشگاه پلیمر و پژوهشگاه مواد و انرژی شکل گرفت. در سال‌های بعد، با تصویب طرح‌های توسعه‌ای، تعداد اعضای شبکه از ۲۰ مرکز به بیش از ۱۷۰ آزمایشگاه گسترش یافت. بر اساس گزارش ایرنا در سال ۱۴۰۲، مدیریت این شبکه به
اساس گزارش ایرنا در سال ۱۴۰۲، مدیریت این شبکه به عهدهٔ دکتر شیدا محمدی است که جایگزین مهندس رضا اسدی شد. اهداف. لبزنت با اهداف کلان زیر راه‌اندازی شده‌است: خدمات و زیرساخت‌ها. مهم‌ترین امکانات ارائه‌شده توسط لبزنت: اعضای شاخص. در میان اعضای این شبکه، برخی آزمایشگاه‌های برجسته به‌صورت فعال شناخته می‌شوند: تعاملات ملی و بین‌المللی. لبزنت تاکنون با مراکز استان‌های مختلف مانند خراسان رضوی، اصفهان و البرز همکاری کرده‌است. همچنین تلاش‌هایی برای پیوستن به شبکه‌های بین‌المللی آزمایشگاهی منطقه‌ای (مانند ECO) انجام
بین‌المللی آزمایشگاهی منطقه‌ای (مانند ECO) انجام شده‌است.
حفاظت از سمور دریایی در اوایل قرن بیستم آغاز شد، زمانی که این جانور به دلیل شکار گسترده تجاری، در آستانه انقراض قرار گرفته بود. در گذشته، سمور دریایی به‌طور فراوان در ناحیه‌ای وسیع در امتداد شمال اقیانوس آرام – از شمال ژاپن تا آلاسکا و تا مکزیک – یافت می‌شد. اما تا سال ۱۹۱۱، شکار این حیوان به‌خاطر خز بسیار گران‌قیمتش، جمعیت سمورهای دریایی را به کمتر از ۲۰۰۰ فرد، آن هم تنها در دورافتاده‌ترین و صعب‌العبورترین مناطق زیست آن، کاهش داده بود. اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت (IUCN)، سمور دریایی را جزو گونه‌های
از طبیعت (IUCN)، سمور دریایی را جزو گونه‌های در معرض خطر انقراض طبقه‌بندی کرده است. از جمله تهدیدات مهم برای بقای این گونه می‌توان به آلودگی نفتی اشاره کرد؛ چرا که یک نشت بزرگ نفتی می‌تواند در مدت کوتاهی هزاران سمور دریایی را از بین ببرد. در طول قرن بیستم، جمعیت سمورهای دریایی از جمعیت‌های باقی‌مانده در شرق دور روسیه، غرب آلاسکا و کالیفرنیا بازیابی شد. از دهه ۱۹۶۰، تلاش‌هایی برای انتقال سمورهای دریایی به زیستگاه‌های پیشین آن‌ها نیز آغاز شد و این اقدامات در بازگرداندن این جانور به سایر نقاط سواحل غربی
در بازگرداندن این جانور به سایر نقاط سواحل غربی آمریکای شمالی موفقیت‌آمیز بود. امروزه، جمعیت سمورهای دریایی در برخی مناطق به‌خوبی رشد کرده‌اند و احیای این گونه یکی از بزرگ‌ترین موفقیت‌های حفاظت دریایی در جهان به‌شمار می‌رود. با این حال، در دو بخش مهم از زیست‌گاه سمور دریایی، جمعیت این گونه اخیراً کاهش یافته یا در سطحی پایین باقی مانده است. در جزایر آلیوتی، از دهه ۱۹۸۰ به بعد، کاهش گسترده و غیرمنتظره‌ای در جمعیت سمورهای دریایی رخ داده است. علت دقیق این کاهش مشخص نیست، اما الگوی مشاهدات با افزایش شکار توسط
مشخص نیست، اما الگوی مشاهدات با افزایش شکار توسط نهنگ قاتل (ارکاها) سازگار به نظر می‌رسد. در دهه ۱۹۹۰، رشد جمعیت سمورهای دریایی کالیفرنیا متوقف شد، اما احتمال می‌رود که دلایل آن متفاوت از مشکلاتی باشد که سمورهای آلاسکا را تهدید می‌کند. در کالیفرنیا، شیوع بالای بیماری‌های عفونی در میان نوزادان و بزرگسالان یکی از عوامل اصلی مرگ‌ومیر این حیوانات شناخته شده است. یکی از این عوامل، انگلی کشنده است که در مدفوع گربه‌ایان و وحشی یافت می‌شود و می‌تواند به‌راحتی برای سمورهای دریایی مرگبار باشد. پیشینه. سمور دریایی
سمورهای دریایی مرگبار باشد. پیشینه. سمور دریایی پستاندار دریایی است که در نزدیکی سواحل اقیانوس آرام زندگی می‌کند؛ از شمال ژاپن، جزایر کوریل و شبه‌جزیره کامچاتکا گرفته تا شرق، در امتداد جزایر آلیوتی و سواحل آمریکای شمالی تا مکزیک. این جانور پُرزدارترین خز را در میان تمام حیوانات دارد. بین سال‌های ۱۷۴۱ تا ۱۹۱۱، دوره‌ای از شکار گسترده برای پوست سمورهای دریایی، که به «شکار بزرگ» معروف است، جمعیت جهانی این گونه را به ۱۰۰۰ تا ۲۰۰۰ فرد کاهش داد؛ آن هم تنها در بخش کوچکی از زیستگاه تاریخی آن. از آن زمان، اغلب اشکال
از زیستگاه تاریخی آن. از آن زمان، اغلب اشکال شکار تجاری این گونه ممنوع شده است، اگرچه شکار محدود توسط بومیان محلی همچنان مجاز است. سمور دریایی عمدتاً از بی‌مهرگانی مانند خارپشت‌های دریایی، انواع نرم‌تنان، سخت‌پوستان و برخی گونه‌های ماهی تغذیه می‌کند. در بیشتر زیستگاه‌های خود، این جانور جزو گونه‌های کلیدی محسوب می‌شود؛ به این معنا که نقشی حیاتی و تثبیت‌کننده در اکوسیستم محلی ایفا می‌کند، نقشی که فراتر از اندازه و تعداد جمعیت آن است. به‌طور خاص، سمورهای دریایی جمعیت خارپشت‌های دریایی را کنترل می‌کنند. در
جمعیت خارپشت‌های دریایی را کنترل می‌کنند. در نبود این شکارچیان، جمعیت خارپشت‌ها به شدت افزایش می‌یابد و منجر به تخریب شدید جنگل کتانجک (جلبک‌های غول‌پیکر) خواهد شد؛ اکوسیستم‌هایی که گونه‌های ساحلی بسیاری برای زیست و تغذیه به آن‌ها وابسته‌اند. مسائل مربوط به حفاظت. پژوهش‌های انجام‌شده توسط سازمان زمین‌شناسی ایالات متحده (U.S. Geological Survey) نشان می‌دهد که دسترس‌پذیری غذا، عامل اصلی رشد جمعیت سمورهای دریایی است. اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت (IUCN) تهدیدات مهم برای این گونه را شامل آلودگی نفتی، شکار
مهم برای این گونه را شامل آلودگی نفتی، شکار توسط نهنگ‌های قاتل (ارکا)، شکار غیرقانونی و تعارض با فعالیت‌های شیلاتی می‌داند. سمورهای دریایی ممکن است در صورت گیر افتادن در تجهیزات ماهیگیری غرق شوند. همچنین، حتی تماشاگران انسان با نیت خوب، اگر بیش از حد به این جانوران نزدیک شوند، می‌توانند موجب استرس و اختلال رفتاری در آن‌ها شوند. با این حال، بزرگ‌ترین تهدید برای سمورهای دریایی، نشت نفت است. برخلاف بیشتر پستانداران دریایی، سمورهای دریایی چربی زیرپوستی بسیار کمی دارند و عمدتاً برای حفظ گرما و عایق بودن بدن در
دارند و عمدتاً برای حفظ گرما و عایق بودن بدن در برابر سرما، به خز تمیز، متراکم و ضدآب خود متکی هستند. وقتی خز آن‌ها با نفت آلوده شود، توانایی نگهداری هوا و آب‌گریزی خود را از دست می‌دهد. همچنین، سمورهای دریایی با استنشاق یا بلع نفت هنگام لیسیدن بدن خود، دچار آسیب در کبد، کلیهها و ریه‌ها می‌شوند. این آلودگی خز، خاصیت عایق بودن آن را از بین می‌برد و در نتیجه، حیوان دچار هیپوترمی (افت شدید دمای بدن) و مرگ می‌شود.
از سال ۲۰۱۸، انرژی‌های تجدیدپذیر ۷۹ درصد از برق تولید شده داخلی مورد استفاده در برزیل را تشکیل می‌دادند. برزیل ۶۵٪ از برق خود را از نیروگاه‌های برق‌آبی (هیدروالکتریک) تأمین می‌کند، و دولت این کشور قصد دارد سهم انرژی بادی (در حال حاضر ۱۱٪)، انرژی خورشیدی (در حال حاضر ۲٫۵٪) و زیست‌توده (بیومس) را به‌عنوان منابع جایگزین افزایش دهد. طبق طرح جامع انرژی برزیل برای سال‌های 2016-2026 (PDE2016-2026)، انتظار می‌رود برزیل ۱۸٫۵ گیگاوات تولید برق بادی اضافی نصب کند که ۸۴ درصد آن در شمال شرقی و ۱۴ درصد آن در جنوب خواهد
درصد آن در شمال شرقی و ۱۴ درصد آن در جنوب خواهد بود. برزیل پس از شوک‌های نفتی دهه ۱۹۷۰، تمرکز خود را بر توسعه منابع جایگزین انرژی، به‌ویژه اتانول نیشکر قرار داد. مزارع وسیع نیشکر در این کشور، توسعه این سوخت را تسهیل کردند. در سال ۱۹۸۵، ۹۱٪ از خودروهای تولیدی برزیل با اتانول نیشکر کار می‌کردند. موفقیت خودروهای سوخت انعطاف‌پذیر (flex-fuel) که از سال ۲۰۰۳ معرفی شدند، همراه با اجباری بودن استفاده از ترکیب E25 (۲۵٪ اتانول در بنزین) در سراسر کشور، باعث شد که تا فوریه ۲۰۰۸، مصرف سوخت اتانول در برزیل به ۵۰٪ از