payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شیمیایی در موجودات زنده است و تاریخچهٔ آن شامل کشف و درک اجزای پیچیدهٔ حیات و روشن‌سازی مسیرهای فرایندهای بیوشیمیایی می‌شود. بخش عمده‌ای از بیوشیمی به بررسی ساختار و عملکرد اجزای سلولی مانند پروتئین‌ها، کربوهیدرات‌ها، لیپیدها، اسیدهای نوکلئیک و سایر زیست‌مولکول‌ها اختصاص دارد؛ همچنین به مسیرهای متابولیکی و جریان انرژی شیمیایی در طی متابولیسم می‌پردازد؛ و بررسی می‌کند که چگونه مولکول‌های زیستی فرایندهایی را در درون سلول‌های زنده به‌وجود می‌آورند. بیوشیمی همچنین بر فرایندهای بیوشیمیاییِ دخیل در کنترل جریان
بر فرایندهای بیوشیمیاییِ دخیل در کنترل جریان اطلاعات از طریق پیام‌دهی بیوشیمیایی تمرکز دارد و بررسی می‌کند این فرایندها چگونه با کارکرد کل ارگانیسم مرتبط‌اند. در طول حدود ۴۰ سال گذشته [تا زمان نامشخص]، این رشته توانسته است فرایندهای حیاتی را تا اندازه زیادی توضیح دهد؛ به‌طوری که امروزه تقریباً تمامی شاخه‌های علوم زیستی، از گیاه‌شناسی گرفته تا پزشکی، به نوعی درگیر پژوهش‌های بیوشیمیایی هستند. در میان شمار فراوان زیست‌مولکول‌های گوناگون، بسیاری از آن‌ها مولکول‌هایی بزرگ و پیچیده هستند که "پلیمر" نامیده
مولکول‌هایی بزرگ و پیچیده هستند که "پلیمر" نامیده می‌شوند و از واحدهای تکرارشوندهٔ مشابهی به نام "مونومر" تشکیل شده‌اند. هر دسته از زیست‌پلیمرها، مجموعه‌ای متفاوت از انواع مونومرها را داراست. برای مثال، "پروتئین" پلیمری است که زیرواحدهای آن از میان مجموعه‌ای متشکل از بیست نوع یا بیشتر "اسید آمینه" انتخاب می‌شوند؛ "کربوهیدرات‌ها" از قندهایی به نام "مونوساکاریدها"، "الیگوساکاریدها" و "پلی‌ساکاریدها" ساخته می‌شوند؛ "لیپیدها" از "اسیدهای چرب" و "گلیسرول‌ها" تشکیل شده‌اند؛ و "اسیدهای نوکلئیک" از "نوکلئوتیدها"
شده‌اند؛ و "اسیدهای نوکلئیک" از "نوکلئوتیدها" ساخته می‌شوند. بیوشیمی به مطالعهٔ خواص شیمیایی زیست‌مولکول‌های مهمی مانند پروتئین‌ها می‌پردازد و به‌ویژه بر شیمی واکنش‌هایی که به‌وسیلهٔ آنزیم‌ها کاتالیز می‌شوند تمرکز دارد. بیوشیمی "متابولیسم سلولی" و "سامانهٔ درون‌ریز (اندوکرین)" به‌طور گسترده‌ای توصیف و بررسی شده است. سایر حوزه‌های بیوشیمی شامل کد ژنتیکی (DNA, RNA)، بیوسنتز پروتئین، انتقال فعال سلولی و ترارسانی است. پروتو-بیوشیمی. به یک معنا، می‌توان شروع مطالعه بیوشیمی را در دوران باستان دانست، برای مثال
بیوشیمی را در دوران باستان دانست، برای مثال زمانی که زیست‌شناسی برای اولین بار مورد توجه جامعه قرار گرفت - زیرا چینی‌های باستان یک سیستم پزشکی مبتنی بر یین و یانگ و همچنینوو شینگ ایجاد کردند که هر دو ناشی از علایق کیمیاگری و بیولوژیکی بودند. آغاز آن در فرهنگ هند باستان با علاقه به پزشکی مرتبط بود، زیرا آنها مفهوم سه مزاج را که شبیه به چهار مزاج یونانیان بود، توسعه دادند (به مزاج مراجعه کنید). آنها همچنین به این موضوع پرداختند که بدن از بافت‌ها تشکیل شده است. برداشت یونانیان باستان از بیوشیمی با ایده‌های
برداشت یونانیان باستان از بیوشیمی با ایده‌های آنها در مورد ماده و بیماری مرتبط بود، جایی که تصور می‌شد سلامتی از تعادل چهار عنصر و مزاج در بدن انسان ناشی می‌شود. همانند اکثر علوم اولیه، جهان اسلام سهم قابل توجهی در پیشرفت‌های اولیه زیست‌شناسی و همچنین پیشرفت‌های کیمیاگری داشت؛ به ویژه با معرفی کارآزمایی بالینی و داروشناسی بالینی که در "کتاب قانون" ابن سینا ارائه شده است. در حوزه شیمی، پیشرفت‌های اولیه عمدتاً به کاوش در علایق کیمیاگری نسبت داده می‌شد، اما موارد دیگری نیز در این زمینه دخیل بودند: متالورژی،
دیگری نیز در این زمینه دخیل بودند: متالورژی، روش علمی و نظریه‌های اولیه مکتب اتم‌گرایی. در دوران اخیر، مطالعه شیمی با نقاط عطفی مانند توسعه جدول تناوبی مندلیف، نظریه اتمی دالتون و نظریه پایستگی جرم مشخص شده است. این مورد آخر از بین این سه مورد، بیشترین اهمیت را دارد، زیرا این قانون، شیمی را به صورت درهم تنیده با ترمودینامیک در هم می‌آمیزد. آنزیم‌ها. از اواخر قرن هجدهم و اوایل قرن نوزدهم، هضم گوشت توسط ترشحات معده و تبدیل نشاسته به قند توسط عصاره‌های گیاهی و بزاق دهان شناخته شده بود. با این حال، سازوکار
و بزاق دهان شناخته شده بود. با این حال، سازوکار دقیق این فرایندها هنوز شناسایی نشده بود. در قرن نوزدهم، لویی پاستور هنگام مطالعه تخمیر در فرآوری غذایی توسط مخمر، به این نتیجه رسید که این تخمیر توسط نیروی حیاتی موجود در سلول‌های مخمر به نام "حیات‌گرایی" کاتالیز می‌شود، که به نظر او فقط در موجودات زنده عمل می‌کند. او نوشت که «تخمیر الکلی عملی است که با حیات و سازماندهی سلول‌های مخمر مرتبط است، نه با مرگ یا گندیدگی سلول‌ها.»
تاریخچهٔ ژنتیک به اروپای دوران باستان بازمی‌گردد و شامل مشارکت‌هایی از سوی اندیشمندانی چون فیثاغورس، بقراط، ارسطو، اپیکور و دیگران است. ژنتیک نوین با پژوهش‌های گرگور مندل، راهب محفل سنت آگوستین، آغاز شد. آثار او بر روی گیاه نخودفرنگی که در سال ۱۸۶۶ منتشر شد، نخستین شواهدی را ارائه داد که با بازکشف آن در دههٔ ۱۹۰۰ میلادی، به پایه‌گذاری نظریهٔ قوانین مندل انجامید. در یونان باستان، بقراط پیشنهاد کرد که تمامی اندام‌های بدن والدین، "«دانه‌هایی» نامرئی" منتشر می‌کنند؛ اجزای کوچک‌شده‌ای که در جریان آمیزش جنسی
می‌کنند؛ اجزای کوچک‌شده‌ای که در جریان آمیزش جنسی منتقل شده و در رحم مادر با یکدیگر ترکیب می‌شوند تا نوزاد را شکل دهند. در اوایل عصر جدید اولیه، کتاب ویلیام هاروی با "عنوان دربارهٔ نسل حیوانات" با نظریه‌های زیست‌شناسی ارسطو در تضاد بود. بازکشف آثار مندل در سال ۱۹۰۰ توسط هوگو د فریس، کارل کورنز و اریش فون چرماک منجر به پیشرفت‌های سریع در زمینهٔ ژنتیک شد. تا سال ۱۹۱۵، اصول پایهٔ ژنتیک مندل در گونه‌های متعددی از موجودات مطالعه شده بود که برجسته‌ترین آن‌ها مگس سرکه بود. تحت رهبری توماس هانت مورگان و همکارانش
سرکه بود. تحت رهبری توماس هانت مورگان و همکارانش که به دروسوفیلیست‌ها معروف بودند، ژنتیک‌دانان قوانین مندل را توسعه دادند که تا سال ۱۹۲۵ به‌طور گسترده پذیرفته شد. همزمان با پژوهش‌های تجربی، ریاضیدانان چارچوب آماری ژنتیک جمعیت را توسعه دادند که فرگشت را وارد مطالعهٔ فرایندهای تکاملی کرد. با مشخص شدن الگوهای اساسی وراثت ژنتیکی، بسیاری از زیست‌شناسان به بررسی ماهیت فیزیکی ژن روی آوردند. در دهه ۱۹۴۰ و اوایل دهه ۱۹۵۰، آزمایش‌ها به دی‌ان‌ای به عنوان بخشی از کروموزوم‌ها (و شاید سایر نوکلئوپروتئین‌ها) که ژن‌ها را
(و شاید سایر نوکلئوپروتئین‌ها) که ژن‌ها را در خود جای داده‌اند، اشاره کردند. تمرکز بر ارگانیسم‌های مدل جدید مانند ویروس‌ها و باکتری‌ها، همراه با کشف ساختار مارپیچ دوگانه DNA در سال ۱۹۵۳، نشانگر گذار به دوران ژنتیک مولکولی بود. در سال‌های بعد، شیمی‌دانان تکنیک‌هایی را برای تعیین توالی اسیدهای نوکلئیک و پروتئین‌ها توسعه دادند، در حالی که بسیاری دیگر رابطه بین این دو شکل از مولکول‌های زیستی را کشف کردند و رمز ژنتیکی را کشف کردند. تنظیم بیان ژن در دهه ۱۹۶۰ به یک موضوع محوری تبدیل شد؛ تا دهه ۱۹۷۰ بیان ژن
به یک موضوع محوری تبدیل شد؛ تا دهه ۱۹۷۰ بیان ژن می‌توانست از طریق مهندسی ژنتیک کنترل و دستکاری شود. در دهه‌های پایانی قرن بیستم، بسیاری از زیست‌شناسان بر پروژه‌های ژنتیک در مقیاس بزرگ، مانند تعیین توالی کل ژنوم‌ها، تمرکز کردند. ایده‌های پیش از مندل در مورد وراثت. نظریه‌های باستانی. تأثیرگذارترین نظریه‌های اولیه در مورد وراثت، نظریه‌های بقراط و ارسطو بودند. نظریه بقراط (که احتمالاً مبتنی بر آموزه‌های آناکساگوراس بود) مشابه ایده‌های بعدی داروین در مورد پان‌ژنز بود که شامل ماده وراثتی است که از سراسر بدن جمع
بود که شامل ماده وراثتی است که از سراسر بدن جمع می‌شود. زیست‌شناسی ارسطو در عوض اظهار داشت که نظریه اشکال یک موجود زنده از طریق منی (که او آن را نوعی خون تصفیه‌شده می‌دانست) و خون قاعدگی مادر منتقل می‌شود که در رحم با هم تعامل دارند تا رشد اولیه یک موجود زنده را هدایت کنند. هم برای بقراط و هم برای ارسطو - و تقریباً همه دانشمندان غربی تا اواخر قرن نوزدهم - لامارکیسم یک واقعیت ظاهراً تثبیت‌شده بود که هر نظریه مناسب وراثت باید آن را توضیح می‌داد. در عین حال، گونه‌های منفرد ذات‌باوری داشتند؛ چنین تغییرات ارثی
منفرد ذات‌باوری داشتند؛ چنین تغییرات ارثی صرفاً سطحی بودند. فیلسوف آتنی، اپیکور، خانواده‌ها را مشاهده کرد و سهم هر دو جنس نر و ماده را در ویژگی‌های ارثی ("اتم‌های اسپرم") مطرح کرد، به انواع غالب و مغلوب وراثت توجه کرد و تفکیک و دسته‌بندی مستقل "اتم‌های اسپرم" را توصیف کرد. لوکرتیوس شاعر و فیلسوف رومی در اثر خود «از ماهیت چیزها» به توصیف وراثت می‌پردازد.از این اسپرم، وینس ویژگی‌های متنوعی را تولید می‌کند و ویژگی‌های اجداد بیان، صدای یا مو را تولید می‌نماید؛ این ویژگی‌ها، و همچنین چهره، بدن و اندام ما،
این ویژگی‌ها، و همچنین چهره، بدن و اندام ما، همچنین توسط اسپرم خاص خویشاوندان ما تعیین می‌شود.به همین ترتیب، مارکوس ترنتیوس وارو در کتاب «سه کتاب دربارهٔ امور روستایی» و پابلیوس ورژیلیوس مارو پیشنهاد می‌کنند که زنبورها و زنبورهای عسل از حیواناتی مانند اسب، گوساله و الاغ سرچشمه می‌گیرند، به طوری که زنبورها از اسب و زنبورها از گوساله یا الاغ می‌آیند. در سال ۱۰۰۰ میلادی، پزشکی در جهان اسلام، ابوالقاسم زهراوی (که در غرب با نام آلبوکازیس شناخته می‌شود) اولین پزشکی بود که به وضوح ماهیت ارثی هموفیلی را در "کتاب
بود که به وضوح ماهیت ارثی هموفیلی را در "کتاب «التصریف»" خود توصیف کرد. در سال ۱۱۴۰ میلادی، یهودا هلوی صفات ژنتیکی غالب و مغلوب را در کتاب «کوزاری» شرح داد.
جزیره سیلیکون یک جزیره مصنوعی است که در حال حاضر در سواحل جنوبی جزیره پنانگ در ایالت پنانگ مالزی در دست ایجاد است. این جزیره در فاصله ۳۵۰ متر (۱٬۱۵۰ فوت) از خط ساحلی جزیره پنانگ واقع شده است و در حوزه قضایی جرج تاون قرار دارد. اگرچه فعالیت‌های تداوم دار احیای جزیره سیلیکون رسماً در سال ۲۰۲۳ آغاز شد، اما این پروژه که بخشی از طرح جامع جزایر جنوبی پنانگ (PSI) است، از سال ۲۰۱۵ در دست برنامه‌ریزی بود و به دلیل نگرانی‌های اجتماعی-اقتصادی و تحولات سیاسی با تأخیر مواجه شد. جزیره سیلیکون مساحتی بالغ بر را در برخواهد
شد. جزیره سیلیکون مساحتی بالغ بر را در برخواهد گرفت و قرار است به عنوان توسعه منطقه آزاد صنعتی بایان لپاس (منطقه آزاد تجاری بایان لپاس) عمل کند.
الا روبین (؛ زادهٔ ) بازیگر سینما و تلویزیون اهل ایالات متحده آمریکا است. او کار خود را به عنوان یک بازیگر کودک در فیلم "بازنویسی" (۲۰۱۴) آغاز کرد. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "ایده تو" (۲۰۲۴)، "آنورا" (۲۰۲۴) و "آنتیل داون" (۲۰۲۵) اشاره کرد.
یورش خونین نیروهای نظامی به روستای گونیچِ خاش یک حملۀ نظامی هماهنگ به روستای گونیچ از توابع خاش در ۱۰ تیرماه ۱۴۰۴ بود که منجر به کشته و زخمی شدن ۱۲ زن از جمله «خان‌بی‌بی بامری» و «لال‌بی‌بی بامری» شد. این حمله توسط نیروهای ایرانی، از جمله واحدهای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی (سپاه) و نیروهای امنیتی دولتی، سازماندهی شد. طبق گزارش سازمان‌های حقوق بشر و رسانه‌های دیگر، ۲ زن کشته شدند، ۱۰ نفر زخمی و بیش از ۵۰ نفر دستگیر شدند. حملۀ گونیچ به عنوان بخشی از الگوی گسترده‌تر خشونت دولتی علیه اقلیت‌های قومی در ایران
خشونت دولتی علیه اقلیت‌های قومی در ایران تفسیر شده است. تحلیلگران موازات‌هایی با حادثۀ «جمعه خونین زاهدان» سال ۱۴۰۱ کشیده‌اند که طی آن نیروهای امنیتی ایران دهها تن از معترضان بلوچ را به قتل رساندند. حمله. در ۱۰ تیرماه ۱۴۰۴ (۱ ژوئیه ۲۰۲۵)، نیروهای نظامی و امنیتی اطلاعات سپاه و نیروی انتظامی حملۀ مرگباری را علیه غیرنظامیان در گونیچ، روستای کوچکی در شهرستان خاش واقع در استان سیستان و بلوچستان ایران، هماهنگ کردند. این حمله که در ساعات اولیۀ ۱۰ تیرماه آغاز شد، در طول تقریباً ۵ ساعت ادامه یافت. نیروهای ایرانی
در طول تقریباً ۵ ساعت ادامه یافت. نیروهای ایرانی بدون حکم دادگاه وارد گونیچ شدند، در حالی که همۀ مردان روستا غایب بودند. آنها به خانه‌های روستاییان یورش برده و طبق گزارش‌های حقوق بشری، تیراندازی کردند. در تلاش برای جلوگیری از حملۀ خشونت‌آمیز، زنان ورودی روستای خود را مسدود کرده و لاستیک سوزاندند تا از ورود نیروهای مسلح جلوگیری کنند. در تصاویر رسانه‌های اجتماعی، زنان معترض با فریاد و سنگ‌پرانی در مقابل نیروهای امنیتی ایستادگی کردند که این نیروها با تیراندازی و استفاده از سلاح‌های کنترل جمعیت پاسخ دادند. ۱۱
و استفاده از سلاح‌های کنترل جمعیت پاسخ دادند. ۱۱ زن زخمی، ۲ زن کشته و ۵۰ نفر دستگیر شدند. در میان زنان زخمی، یک زن به دلیل جراحاتی که از حمله متحمل شد، سقط جنین کرد. گزارش‌ها ادعا می‌کنند که هدف این یورش خانوادۀ بامری بود که به دلیل فعالیت‌های اجتماعی‌شان علیه جمهوری اسلامی شناخته شده بودند. تلفات. مرگ خان‌بی‌بی بامری، زن ۴۰ ساله‌ای که در طول یورش هدف گلوله قرار گرفت. مرگ لال‌بی‌بی بامری، زن ۴۰ ساله‌ای که بر اثر تیراندازی به شدت زخمی شد و بعداً بر اثر جراحاتش جان باخت. در میان ۱۱ نفر زخمی، چهار نفر دختران
جان باخت. در میان ۱۱ نفر زخمی، چهار نفر دختران زیر ۱۸ سال بودند. مجروحان، برخی در وضعیت بحرانی، به بیمارستان خاش منتقل شدند. گزارش‌ها حاکی است که حداقل یک زن باردار، ریحانه بامری، به دلیل جراحاتی که در طول یورش متحمل شد, از جمله ضربه و شلیک ساچمه توسط نیروهای امنیتی, سقط جنین کرد که این امر بر ماهیت بی‌تفاوت و خشونت‌آمیز این عملیات تأکید می‌کند. واکنش‌ها. طبق گزارش‌ها، این اقدام مقاومت صرفاً خودجوش نبود، بلکه میراث یک سرکشی نسل‌به‌نسل توسط جامعه‌ای بود که مدت‌ها در معرض بی‌توجهی سیستماتیک، تبعیض و خشونت
مدت‌ها در معرض بی‌توجهی سیستماتیک، تبعیض و خشونت قرار داشته است. گزارش‌ها یورش گونیچ را با خاطرات قتل‌عام «جمعه خونین زاهدان» و «جمعه خونین خاش» سال ۱۴۰۱ در زاهدان مقایسه می‌کنند، جایی که دهها معترض بلوچ توسط نیروهای امنیتی ایران کشته شدند. این یورش خشم گروه‌های جامعۀ مدنی و سازمان‌های حقوق بشر را دوباره برانگیخته که این حمله را بخشی از الگوی گسترده‌تر سرکوب سیستماتیک و خشونت با انگیزۀ قومی توسط رژیم ایران می‌بینند. مرکز حمایت و مطالعات بلوچ با مقر لندن در بیانیه‌ای، کاربرد «نیروی کشنده و مفرط غیرقانونی از
کاربرد «نیروی کشنده و مفرط غیرقانونی از سوی نیروهای امنیتی و نظامی جمهوری اسلامی ایران علیه زنان غیرنظامی در دهکده گونیچ» را شدیداً محکوم کرد. این مرکز همچنین تأکید کرد که «حکومت ایران از شرایط فعلی، پس از جنگ اسرائیل و ایران، برای تشدید فشارها و سرکوب‌های علیه ملت بلوچ استفاده ابزاری می‌کند.» شماری از ریش‌سفیدان و بزرگان قبایل بلوچ با بیان موضع خود، عمق نارضایتی مردم را منعکس کردند. سردار یوسف نارویی در پاسخ به رخداد گونیچ اظهار داشت: «بلوچ نجیب است، اما صبر او بی انتها نیست. آتش خشم مردم با گلوله
اما صبر او بی انتها نیست. آتش خشم مردم با گلوله نمی‌توان خاموش کرد. زنان ما خط قرمز ما هستند.» همچنین علی رضا شه بخش این واقعه را محکوم کرد و گفت: «زن بلوچ، خط قرمز و نقطه مقدس ماست. تعرض به جایگاه زنان بلوچ به هیچ‌وجه قابل قبول نیست و ما اجازه نخواهیم داد چنین اقدامات نادرست و آسیب‌زننده‌ای ادامه یابد.» ایل بزرگ براهویی و سردار حاجی امان‌الله‌خان براهویی محمدحسنی نیز با انتشار بیانیه‌ای رسمی، حادثه گونیچ را به‌شدت محکوم کردند. این بیانیه که در تاریخ ۱۲ تیرماه ۱۴۰۴ منتشر شد، حاوی پیام‌های قوی در خصوص
تیرماه ۱۴۰۴ منتشر شد، حاوی پیام‌های قوی در خصوص جایگاه زنان بلوچ و عدالت اسلامی است: «فرزندان ایل براهویی، تیراندازی به سوی زنان بی‌دفاع بلوچ در گونیچ را جنایتی نابخشودنی و فراموش‌ناشدنی می‌دانیم... عدل، صفت الهی است و ظلم، گناهی نابخشودنی. ستم به بندگان خدا، به‌ویژه ستمی چنین فاحش بر زنان بی‌سلاح، بی‌تردید بی‌پاسخ نخواهد ماند.» وی در پایان خواستار تحقیق در این رویداد و اجرای عدالت شد: «هیچ‌کس نمی‌تواند انتظار داشته باشد که ملت بلوچ در برابر چنین جنایتی سکوت کند. ما از تمامی نهادهای مسئول می‌خواهیم بی‌درنگ
کند. ما از تمامی نهادهای مسئول می‌خواهیم بی‌درنگ به این جنایت رسیدگی کرده و عاملان این ستم را به‌سزای اعمال خود برسانند. اگر امروز عدالت اجرا نشود، فردا گریبان‌گیر همه خواهد شد.»
ساره محمد ابونعمه القاضی مشهور به الساره (۱۹۸۲) خواننده، ترانه‌سرا و موسیقی‌شناس قومی سودانی-آمریکایی است. او رهبر گروه «الساره و نوباتونز» است و با گروه‌های دیگری مانند «پروژهٔ نیل» نیز اجرا داشته است. نام هنری او ترکیبی است از نام اصلی‌اش به علاوهٔ حرف تعریف عربی ال. زندگی اولیه. الساره در خارطوم، سودان در سال ۱۹۸۲ به دنیا آمد. هر دو والدین او فعّالِ حقوق بشر بودند. وقتی او هشت‌ساله بود، خانواده‌اش در جریان کودتای ۱۹۸۹ که توسط عمر البشیر (رئیس‌جمهور آیندهٔ سودان) انجام شد، از کشور گریختند تا از کشته شدن
سودان) انجام شد، از کشور گریختند تا از کشته شدن به‌عنوان مخالف سیاسی در امان بمانند. آن‌ها ابتدا در تعز، یمن زندگی کردند، اما به‌دلیل جنگ داخلی ۱۹۹۴ یمن، بار دیگر مجبور به فرار شدند. سپس وارد ایالات متحده شدند و با درخواست پناهندگی سیاسی در آن‌جا اقامت یافتند و در نهایت در بوستون ساکن شدند. در این دوران پرآشوب، او اغلب به موسیقی پناه می‌جست؛ در یمن به نسخه‌های قاچاقی از آثار موسیقی گوش می‌داد و به‌صورت غیررسمی کلاس پیانو را نزد یکی از دوستان خانوادگی آغاز کرد. در ایالات متحده، الساره در چندین گروه کرِ
کرد. در ایالات متحده، الساره در چندین گروه کرِ موسیقی ملل آواز خواند و در دبیرستان مدرسهٔ عمومی هنرهای نمایشی پایونیر ولی تحصیل کرد. او در دانشگاه وسلین رشتهٔ موسیقی‌شناسی قومی را آموخت و پایان‌نامهٔ دورهٔ کارشناسی خود را دربارهٔ موسیقی زار سودانی نوشت. حرفه. پس از فارغ‌التحصیلی در سال ۲۰۰۴، الساره به شهر نیویورک نقل مکان کرد و به‌طور حرفه‌ای به آوازخوانی به زبان عربی پرداخت، در حالی که از طریق انجام شغل‌های متفرقه، هزینه‌های زندگی خود را تأمین می‌کرد. او خوانندهٔ گروه زنگباری «صوت الطرب» بود. الساره و
خوانندهٔ گروه زنگباری «صوت الطرب» بود. الساره و نوباتونز. الساره در سال ۲۰۱۰ گروه «الساره و نوباتونز» را تشکیل داد؛ با خواهرش ناهِد به‌عنوان خوانندهٔ پشتیبان، ماوئنا کودجووی نوازندهٔ گیتار بیس، لوثیر هایک مانوکیان نوازندهٔ عود (که پس از درگذشتش توسط براندون ترزیک جایگزین شد)، و رامی العاصِر نوازندهٔ سازهای کوبه‌ای از گروه کافه آنتارسیا. آن‌ها نخستین اثر خود را با عنوان آلبوم کوتاه (EP) «Soukura» در سال ۲۰۱۴ منتشر کردند و در همان سال، آلبوم کاملشان با عنوان «Silt» را نیز روانه بازار کردند. ترانهٔ «Soukura»
«Silt» را نیز روانه بازار کردند. ترانهٔ «Soukura» که در هر دو آلبوم حضور دارد، دارای یک ویدئوی موسیقی نیز هست که در تاریخ ۲۵ مارس ۲۰۱۴ منتشر شد. گروه الساره و نوباتونز تاکنون در کشورهای مجارستان، پرتغال، فرانسه، امارات متحده عربی، مغرب، مصر، لبنان، سوئد و لیتوانی تور موسیقی برگزار کرده‌اند. سایر فعالیت‌ها. در سال ۲۰۱۰، الساره ویدئوی موسیقی‌ای با عنوان «رأی بده!» منتشر کرد که در آن رَپر آمریکایی، اودیسی نیز حضور داشت. هدف از این اثر، تشویق شهروندان سودانی به شرکت در انتخابات آتی کشور بود. او همچنین با زک
به شرکت در انتخابات آتی کشور بود. او همچنین با زک فردمن، نوازندهٔ آمریکایی عود و دانشجوی خاخامی، در تهیهٔ آلبوم «One Bead» (۲۰۱۲) همکاری کرد که نخستین اثر گروه او به نام «The Epichorus» بود. در سال ۲۰۱۳، الساره آلبومی با عنوان «Al Jawal» منتشر کرد؛ این آلبوم حاصل همکاری او با تهیه‌کنندهٔ فرانسوی، دیبرویت بود و توسط شرکت ساوندوی ریکوردز منتشر شد. او در جشنوارهٔ موسیقی آشتی که توسط گروه سومالیایی Waayaha Cusub برگزار شد، اجرا کرد؛ این رویداد، نخستین جشنواره موسیقی در موگادیشو پس از ۲۰ سال بود. الساره همچنین
در موگادیشو پس از ۲۰ سال بود. الساره همچنین ترانهٔ «سلام نوبیه» را برای آلبوم «آسوان» متعلق به پروژهٔ نیل به رهبری مینا جرجِس و مِکلیت هادِرو اجرا کرد؛ این آلبوم در یک اجرای زنده در اسوان، مصر ضبط شده بود. او در مستند «ضرب‌آهنگ‌های آنتونوف» که در سال ۲۰۱۴ ساخته شد، حضور داشت. این مستند موفق شد جایزهٔ منتخب تماشاگران برای بهترین مستند را در جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم تورنتو ۲۰۱۴ به‌دست‌آورد. هنر و سبک. الساره، حمزه علاءالدین و عبدالقادر سالم را از جمله هنرمندان محبوب نوبه‌ای و سودانی خود معرفی کرده است. او
محبوب نوبه‌ای و سودانی خود معرفی کرده است. او همچنین از فیروز خوانندهٔ لبنانی، جون بایز خوانندهٔ فولکلور آمریکایی، و موسیقی یمنی و موسیقی بالکان را به‌عنوان بخش‌هایی از مسیر رشد موسیقایی‌اش یاد کرده است. الساره کار خود با گروه نوباتونز را این‌گونه توصیف کرده است: «موسیقی سول از شرق آفریقا».
سرزمین کیر مکانی است که در کتاب مقدس عبری ذکر شده و گفته می‌شود که آرامی‌ها از آنجا آمده‌اند. همچنین این محل، جایی است که تیگلات-پیلسر سوم از آشور پس از تصرف شهر دمشق و فتح پادشاهی پادشاهی آرام-دمشق اسیران آرامی را به آنجا برد (؛ ؛ ). در این مکان همراه با تمدن ایلام آمده که دلالت بر ارتباط میان این دو دارد. این «کیر» در شرق فرات یا دجله واقع شده است. برخی از پژوهشگران گمان کرده‌اند که کیر نوعی از کوش (سوسیانا) است که در جنوب تمدن ایلام قرار دارد. پژوهشگران دیگری معتقدند سرزمین کیر مکانی است در کارما، شهری
دیگری معتقدند سرزمین کیر مکانی است در کارما، شهری باستانی در کرانه‌های رود ماردوس در ایران کنونی، یا منطقه‌ای در رود کورا در بخش‌های شمالی ارمنستان باستان. برخی از دانشمندان یهودی سرزمین کیر را در آیهی دکیرا، مکانی در شرق رود فرات و در نیمه‌راه بین عانة و بابل (دولت‌شهر)، نزدیک هیت (عراق) در عراق کنونی می‌دانند. آنها آزادسازی آرامیان از کیر را معادل گسترش غربی آنها در دوران پادشاهی متحد یا کنترلشان بر نینوا پس از فتح توسط تیگلات-پیلسر یکم در آیهی دکیرا می‌دانند.
اثر تازگی، تأثیر یا پدیده‌ای است که از معرفی عناصر نو بر روی یک فعالیت یا رفتار حاصل می‌شود. تعریف در عملکرد. در زمینه عملکرد انسان، به گرایش عملکرد برای بهبود اولیه هنگام به‌کارگیری فناوری نو اشاره می‌کند، نه به علت بهبود واقعی در یادگیری یا پیشرفت، بلکه در پاسخ به افزایش علاقه به فناوری نو. کنسرسیوم آموزش و تحقیقات متروپولیتن دانشگاه ویرجینیا کامنولث اظهار می‌کند: «اگرچه ممکن است بتوان دامنه توجه بالاتر را به اثر تازگی نسبت داد، حتی پس از اینکه تازگی اولیه از بین می‌رود، سطح علاقه به کتاب کار خودکار هنوز
از بین می‌رود، سطح علاقه به کتاب کار خودکار هنوز بیشتر از کتاب کار معمولی است. افزایش توجه دانش‌آموزان گاهی منجر به افزایش تلاش یا پشتکار می‌شود که منجر به دستاوردهای پیشرفت تحصیلی می‌شود. اگر این دستاوردها به دلیل اثر تازگی باشد، با آشنایی بیشتر دانش‌آموزان با رسانه نو، این دستاوردها کاهش می‌یابد. این مورد در بررسی‌های فناوری آموزشی در سطح دبیرستان، پایه‌های ۶ تا ۱۲، مشاهده شد.» در یادگیری. در زمینه یادگیری، اثر تازگی به افزایش موقت در مشارکت یا توجه پس از معرفی یک ابزار یا فناوری آموزشی نو اشاره دارد.
از معرفی یک ابزار یا فناوری آموزشی نو اشاره دارد. این اثر اغلب به دلیل هیجان یا علاقه اولیه ناشی از خودِ نوآوری رخ می‌دهد تا اثربخشی ذاتی ابزار یا روش. با گذشت زمان، با از بین رفتن تازگی، ممکن است میزان مشارکت یا عملکرد کاهش یابد که نشان‌دهنده محدودیت‌های مداخله یادگیری است. تحقیقات همچنین نشان می‌دهد که این امر به دلیل تداخل تازگی با انگیزه خودمختار فرد است: همان‌طور که حس کنجکاوی یا لذت اولیه مرتبط با تازگی کاهش می‌یابد، انگیزه ذاتی یادگیرنده نیز کاهش می‌یابد، مگر اینکه آن وظیفه از نظر درونی معنادار شود.
مگر اینکه آن وظیفه از نظر درونی معنادار شود. مطالعات متعددی در زمینه فناوری‌ها و محیط‌های آموزشی گوناگون، اثر نوآوری را نشان داده‌اند. بیورکمن و همکاران (۲۰۱۹) پذیرش دستگاه‌های یادگیری سیار (ام ال دی) را در بین رزیدنت‌های رادیولوژی بررسی کردند و دریافتند که اکثر شرکت‌کنندگان پس از معرفی ام ال دی‌ها، افزایش زمان صرف شده برای مطالعه را گزارش کرده‌اند. این تأثیر در طول شش ماه اول برجسته‌تر بود، با این حال، بعداً کاهش انگیزه ناشی از اثر تازگی مشاهده شد. این موضوع با تردمیل لذت‌گرایانه توضیح داده می‌شود که نشان
با تردمیل لذت‌گرایانه توضیح داده می‌شود که نشان می‌دهد کاربران به سرعت با محرک‌های نو سازگار می‌شوند و باعث می‌شوند تجربیات جذاب اولیه روتین به نظر برسند و با گذشت زمان کمتر رضایت‌بخش باشند. این امر باعث کاهش استفاده یا تعامل با ابزارهای یادگیری دیجیتال می‌شود. اثر نوآوری در محیط‌های یادگیری بازی‌وارسازی‌شده نیز مشاهده می‌شود. رودریگز و همکاران (۲۰۲۲) یک مطالعه طولی روی دانش‌آموزان برزیلی رشته‌های STEM با استفاده از پلتفرم‌های بازی‌وارسازی‌شده و غیربازی‌وارسازی‌شده در هفت بازه یادگیری انجام دادند. آنها
در هفت بازه یادگیری انجام دادند. آنها دریافتند که اثرات بازی‌وارسازی از یک منحنی U شکل پیروی می‌کند، که در آن میزان مشارکت اولیه پس از چهار هفته کاهش می‌یابد (مطابق با اثر تازگی) اما سپس به دلیل اثر آشنایی دوباره افزایش می‌یابد، که به موجب آن یادگیرندگان با سیستم سازگار می‌شوند و از آن ارزش مداومی به دست می‌آورند که تأثیر مثبتی بر آنها دارد. محدودیت‌ها. اگرچه اثر تازگی در طیف وسیعی از زمینه‌ها نشان داده شده است، اما استفاده از آن ممکن است به خطر بیفتد زیرا مشخص شده است که ابزارها و وسایل یادگیری نو حواس
مشخص شده است که ابزارها و وسایل یادگیری نو حواس افراد را پرت می‌کنند و مانع از توانایی آنها در تمرکز بر یادگیری می‌شوند. برای مثال، در مطالعه‌ای در مورد واقعیت مجازی فراگیر (iVR)، دانش‌آموزانی که آموزشی در مورد نحوه استفاده از این فناوری دریافت نکرده بودند، رضایت کمتری داشتند و توانایی کمتری برای تمرکز بر اهداف یادگیری داشتند. در محیط‌های فراگیر مانند iVR، نوآوری ممکن است منجر به افزایش بار شناختی، به خصوص برای مبتدیان، شود. کاربران اغلب به جای درگیر شدن با اهداف اصلی یادگیری، بر تسلط بر رابط کاربری تمرکز
اهداف اصلی یادگیری، بر تسلط بر رابط کاربری تمرکز می‌کنند. این امر منابع شناختی آنها را منحرف می‌کند و یادگیری واقعی را کاهش می‌دهد. در حافظه. در زمینه حافظه، اثر تازگی به افزایش یادآوری محرک‌های نو در مقایسه با محرک‌های آشنا اشاره دارد، زیرا محرک‌های نو اغلب در حافظه اولویت‌بندی می‌شوند. فرضیه رمزگذاری نو، که توسط تولوینگ و کرول (۱۹۹۵) ارائه شده است، نشان می‌دهد که اطلاعات نو نسبت به اطلاعات آشنا، به‌طور مؤثرتری در حافظه بلندمدت رمزگذاری می‌شوند. این به دلیل افزایش فعالیت هیپوکامپ در مواجهه با محرک‌های نو
افزایش فعالیت هیپوکامپ در مواجهه با محرک‌های نو است. در محیط‌های آزمایشی، شرکت‌کنندگان آنها با استفاده از فهرست کلمات، دقت بالاتری را در وظایف تشخیص صریح کلمات نو نسبت به کلمات آشنا نشان دادند. محرک‌های نو به دلیل برجستگی ذاتی‌شان که می‌توانند خطر یا پاداش بالقوه را نشان دهند، توسط مغز اولویت‌بندی می‌شوند. این تأثیر می‌تواند فراتر از خود محرک باشد، زیرا نشان داده شده است که قرار گرفتن در معرض چیزهای نو، نه تنها حافظه را برای مطالب نو، بلکه برای اطلاعاتی که بلافاصله قبل یا بعد از تجربه نو ارائه می‌شوند نیز
بلافاصله قبل یا بعد از تجربه نو ارائه می‌شوند نیز تقویت می‌کند. نشان داده شده است که نوآوری فضایی، که شامل مواجهه با یک محیط یا طرح فضایی نو است، انعطاف‌پذیری مغز را افزایش داده و یادگیری و رمزگذاری حافظه را بهبود می‌بخشد. مکانیسم‌های بیولوژیکی. هیپوکامپ نقش اساسی در تشخیص تازگی و آغاز فرآیندهایی دارد که شکل‌گیری حافظه را تقویت می‌کنند. وقتی اطلاعات نو شناسایی می‌شود، هیپوکامپ را درگیر می‌کند که به نوبه خود به مناطق دوپامینرژیک سیگنال می‌دهد. این تعامل منجر به آزادسازی دوپامین می‌شود که آستانهٔ تقویت
منجر به آزادسازی دوپامین می‌شود که آستانهٔ تقویت طولانی‌مدت (LTP) را کاهش می‌دهد: این افزایش طولانی‌مدت در قدرت اتصالات سیناپسی در مغز در هیپوکامپ است؛ بنابراین، این امر شکل‌گیری حافظه را تسهیل می‌کند. مطالعات تصویربرداری عصبی نشان داده‌اند که نواحی گیجگاهی و آهیانه مغز در پاسخ به موارد نو در مقایسه با موارد آشنا، فعالیت بیشتری نشان می‌دهند که نشان‌دهنده افزایش پردازش شناختی مورد نیاز برای اطلاعات نو است. علاوه بر این، کاوش در محیط‌های نو ، انعطاف‌پذیری سیناپسی را افزایش می‌دهد، به ویژه در هیپوکامپ. این