payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سیده سارا کاسیمونا شاکولووا (؛ ۲۷ ژوئیه ۱۸۸۷–۵ سپتامبر ۱۹۶۴) ریاضیدان روسی و اولین ریاضیدان زن با تبار تاتار بود. شاکولووا در "کالج رئال زارایسک" در استان ریازان (۱۹۱۵–۱۹۱۶) با حقوق ۱۱۲–۱۸۵ روبل، کالج تجاری زنانه شهری کازان (۱۹۱۶–۱۹۱۹)، مدرسه تاتار آیتووا و مدرسه زنانه خوسینووا ریاضی تدریس کرد. در سال‌های ۱۹۱۹–۱۹۲۳، او به عنوان معاون کمیسر خلق برای آموزش و پرورش و رئیس دفتر اصلی آموزش فنی حرفه‌ای جمهوری سوسیالیستی شوروی باشقیرستان کار کرد. او از سال ۱۹۱۲ تا ۱۹۱۵ معلم خصوصی بود و به زبان‌های تاتاری، روسی و
۱۹۱۵ معلم خصوصی بود و به زبان‌های تاتاری، روسی و فرانسوی صحبت می‌کرد. در سال ۱۹۲۳، به دعوت کمیساریای خلق برای آموزش، او به مسکو نقل مکان کرد و در آنجا به عنوان بازرس مدارس غیرروسی زبان مشغول به کار شد. همزمان، در مدارس و مؤسسات آموزش عالی ریاضی تدریس می‌کرد. از سال ۱۹۲۵، او مدیر مدرسه تاتار شماره ۱ ن. نریمانوف در مسکو بود. مادر او به نام اف.ای. شکولوا، ۳۰ سال از او بزرگتر بود، برادری به نام اخمتا که ۳ سال از او بزرگتر بود، و خواهرانی به نام‌های لیلا و آمینه که به ترتیب ۱۲ و ۱۴ سال از او کوچکتر بودند.
گارد تشریفاتی () گارد تشریفات یا گارد افتخار گروهی از افراد، معمولاً از نیروهای مسلح، هستند که برای انجام وظایف تشریفاتی مانند پذیرایی یا محافظت از رئیس دولت یا سایر مقامات، تشییع جنازه کشته‌شدگان در جنگ، یا شرکت در مراسم‌های دولتی، انتخاب می‌شوند. در عروسی‌های نظامی، به ویژه عروسی‌های افسران درجه‌دار، یک گارد، که معمولاً از اعضای خدمتی همان شاخه تشکیل شده است، طاق شمشیر را تشکیل می‌دهد. در اصل، هر واحد نظامی می‌تواند به عنوان گارد تشریفات عمل کند. در برخی از کشورها، واحدهای خاصی به طور ویژه برای انجام
از کشورها، واحدهای خاصی به طور ویژه برای انجام وظایف گارد تشریفاتی یا سایر وظایف عمومی اختصاص داده شده‌اند. به گارد جمهوری، گارد سلطنتی و گارد پیاده نیز اغلب وظایف تشریفاتی محول می‌شود. گارد تشریفاتی همچنین در دنیای غیرنظامی برای افسران پلیس، آتش‌نشانان و سایر کارمندان دولت که جان خود را از دست داده‌اند، خدمت می‌کند. پرسنل آتش‌نشانی و نیروهای انتظامی با لباس فرم، سلام نظامی می‌دهند و گاردهای رنگی در مراسم تشییع جنازه و یادبود آتش‌نشانان، پرسنل نیروی انتظامی و سایر کارمندان دولت، رنگ‌ها را اهدا می‌کنند.
و سایر کارمندان دولت، رنگ‌ها را اهدا می‌کنند. برخی از نهادهای مذهبی، به ویژه کلیساهای عشای انگلیکان و جنبش متدیسم، سنت تشکیل گارد افتخار در مراسم تشییع جنازه را دارند که در آن سایر ریش سفیدان منصوب حاضر، "از خط" بین درب کلیسا و قبر محافظت می‌کنند، یا اگر قرار است متوفی در جای دیگری دفن شود یا سوزانده شود، به‌عنوان نعش‌کش عمل می‌کنند. فرقه‌های شوالیه‌گری کاتولیک، مانند فرقه مزار مقدس اورشلیم و نظام شوالیه‌های مالت، در طول مراسم تشییع جنازه، گارد تشریفات برای شوالیه‌ها و افسران عالی‌رتبه متوفی تشکیل می‌دهند.
شوالیه‌ها و افسران عالی‌رتبه متوفی تشکیل می‌دهند. رسم تشکیل گارد افتخار به عنوان نشانه‌ای از احترام، در ورزش نیز، به ویژه در سراسر کشورهای مشترک‌المنافع، دیده می‌شود.
خط آبی یا بلولاین ممکن است به موارد زیر اشاره داشته باشد:
پلی آف مقدماتی لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۱۳ در ۹ و ۱۳ فوریه ۲۰۱۳ برگزار شد تا سه سهمیه از ۳۲ سهیمه در مرحله گروهی تعیین شود. قرعه‌کشی. قرعه‌کشی مرحله پلی آف مقدماتی در تاریخ ۶ دسامبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۶:۰۰ به وقت ، در ساختمان ای‌اف‌سی در کوالا لامپور، مالزی برگزار شد. شش تیم زیر (چهار تیم از منطقه غرب، دو تیم از منطقه شرق) در قرعه‌کشی مرحله پلی آف مقدماتی قرار گرفتند: فرمت. هر مسابقه به صورت تک‌بازی برگزار می‌شد و در صورت لزوم از وقت اضافه و ضربات پنالتی برای تعیین برنده استفاده می‌شد. برندگان هر مسابقه به مرحله گروهی
استفاده می‌شد. برندگان هر مسابقه به مرحله گروهی راه می‌یافتند تا به جمع ۲۹ تیم راه یافته به مرحله گروهی بپیوندند. مسابقات. !colspan="3"|منطقه غرب !colspan="3"|منطقهٔ شرق
مرحله گروهی لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۱۳ از ۲۶ فوریه تا ۱ مه ۲۰۱۳ برگزار شد. در مجموع ۳۲ تیم در مرحله گروهی به رقابت پرداختند. قرعه‌کشی. قرعه‌کشی مرحله گروهی در تاریخ ۶ دسامبر ۲۰۱۲، ساعت ۱۶:۰۰ به وقت ، در ساختمان ای‌اف‌سی در کوالا لامپور، مالزی برگزار شد. ۳۲ تیم در هشت گروه چهار تیمی قرار گرفتند. تیم‌های یک فدراسیون نمی‌توانستند در یک گروه قرار بگیرند. ۳۲ تیم زیر (۱۶ تیم از منطقه غرب، ۱۶ تیم از منطقه شرق) در قرعه‌کشی مرحله گروهی شرکت کردند که شامل ۲۹ تیم راه‌یافته به مرحله مقدماتی و سه تیم راه‌یافته به پلی آف بود
به مرحله مقدماتی و سه تیم راه‌یافته به پلی آف بود که هویت آنها در زمان قرعه‌کشی مشخص نبود: فرمت. در مرحله گروهی، هر گروه به صورت رفت و برگشت و در قالب نوبت‌گردشی برگزار شد. تیم‌های اول و دوم هر گروه به مرحله یک‌هشتم نهایی راه یافتند. معیارهای تساوی‌شکن. باشگاه‌ها بر اساس امتیاز رتبه‌بندی می‌شوند و معیارهای تساوی‌شکن به ترتیب زیر است:
زیباترین روزها () یک فیلم کمدی ایتالیایی به کارگردانی ماریو ماتولی است که در سال ۱۹۵۶ منتشر شد.
مرکز نمایشگاه‌های استانبول () یک نمایشگاه در نزدیکی فرودگاه آتاتورک در محله یشیل‌کوی از توابع باقرکوی در استانبول، ترکیه است. این مرکز متعلق به "مرکز تجارت جهانی استانبول،" بخشی از "شبکه جهانی انجمن مراکز جهانی" با بیش از ۳۰۰ مکان در حدود ۱۰۰ کشور جهان است. مساحت فضای سرپوشیده این نمایشگاه ۲۵۰ هزار مربع است که شامل یازده سالن با مساحت قابل اجاره ۹۸ هزار متر مربعی می‌باشد. هشت سالن از این تعداد توسط CNR Expo و سه سالن باقی مانده توسط WTC Istanbul اداره می‌شوند. هرساله حدود ۱۰۰ نمایشگاه تجاری ملی و بین‌المللی
هرساله حدود ۱۰۰ نمایشگاه تجاری ملی و بین‌المللی در مرکز نمایشگاه‌های استانبول برگزار می‌شود. مرکز نمایشگاه دارای یک کانال تلویزیونی آنلاین (IFM TV) است که رویدادهای نمایشگاه را پخش می‌کند. این نمایشگاه توسط خط ام۱ متروی استانبول در ایستگاه دی‌تی‌ام—مرکز نمایشگاه‌های استانبول سرویس‌دهی می‌شود.
در ۱۹ اوت ۲۰۱۴، نیروی هوایی اسرائیل خانهٔ محمد ضیف، رهبر گردان‌های عزالدین قسام را بمباران کرد. ضیف آسیبی ندید، اما همسرش، وداد عصفوره، و دو فرزندشان کشته شدند. پیشینه. ضیف، که با نام محمد دیاب ابراهیم المصری متولد شد، در سال ۱۹۸۷، چند هفته پس از تأسیس حماس در جریان انتفاضه اول، به این سازمان پیوست. او در سال ۱۹۸۹ توسط مقامات اسرائیلی به دلیل مشارکت در این سازمان دستگیر شد. پس از ۱۶ ماه بازداشت، در جریان تبادل اسرا آزاد شد. اندکی پس از آزادی، او به تأسیس گردان‌های عزالدین قسام، شاخه نظامی حماس، کمک کرد. ضیف
عزالدین قسام، شاخه نظامی حماس، کمک کرد. ضیف پس از ترور صلاح شحاده توسط اسرائیل در ژوئیه ۲۰۰۲، رئیس گردان‌های عزالدین قسام شد. بین ژوئیه ۲۰۰۶ و نوامبر ۲۰۱۲، پس از آنکه ضیف در یک سوءقصد اسرائیل به شدت زخمی شد، فرماندهی مؤثر آن بر عهده احمد الجعبری، معاون ضیف، بود. محمد ضیف با وِداد عصفوره ازدواج کرد، که گاهی اوقات در سال ۲۰۰۷ یا ۲۰۱۱ با نام وداد ضیف شناخته می‌شد. وداد بیوه بود (شوهر قبلی او یک مبارز قسامی بود که کشته شد). او و ضیف چهار فرزند داشتند، و ضیف دو پسر دیگر به نام‌های بها و خالد دارد. ویداد همچنین
پسر دیگر به نام‌های بها و خالد دارد. ویداد همچنین از شوهر مرحومش دو پسر داشت. حملهٔ هوایی. در ۱۹ اوت ۲۰۱۴، اسرائیل در حمله هوایی به خانه ضیف در محله شیخ رضوان شهر غزه، تلاش کرد او را ترور کند. حمله به خانه خانوادگی ضیف، همسر ۲۷ ساله او (ویداد عصفوره) و دو فرزندشان، یک دختر ۳ ساله (سارا محمد ضیف) و پسر ۷ ماهه (علی ضیف)، و سه عضو دیگر خانواده. این حمله همچنین یک مادر و دو پسر نوجوانش از خانواده آل دالو را کشت. مرکز حقوق بشر فلسطین ادعا کرد که این همان خانه‌ای است که قبلاً در سال ۲۰۱۲ ویران شده بود و بنا به
است که قبلاً در سال ۲۰۱۲ ویران شده بود و بنا به گزارش‌ها چندین عضو خانواده آل دالو در آن کشته شدند. با این حال، این حمله منجر به مرگ محمد ضیف نشد. اطلاعات اسرائیل در آوریل ۲۰۱۵ به این نتیجه رسید که ضیف از سوءقصد، پنجمین تلاش اسرائیل برای کشتن او، جان سالم به در برده است. در همان روز، ارتش اسرائیل ۳ رهبر دیگر را ترور کرد: (۴۱ ساله)، رائد العطار (۴۰ ساله) و محمد برهوم (۴۵ ساله). تشییع جنازه و واکنش‌های مردمی در غزه. چندین هزار نفر در مراسم تشییع جنازه همسر و پسر ضیف در غزه شرکت کردند و با عصبانیت خواستار
و پسر ضیف در غزه شرکت کردند و با عصبانیت خواستار انتقام از اسرائیل شدند و تیر هوایی شلیک کردند. اجساد ویداد و علی از خانه خانواده همسر برای نماز به مسجدی در اردوگاه پناهندگان جبالیا منتقل شد و سپس در شن و ماسه یک گورستان به خاک سپرده شد. دختر ضیف، در همان روز برادرش به خاک سپرده نشد زیرا جسدش تقریباً تا ظهر پنجشنبه، روز بعد از تشییع جنازه برادرش و دو روز بعد از حملهٔ هوایی، از زیر آوار بیرون کشیده نشد. انتقاد در اسرائیل از اقدام به ترور. علاوه بر خشم عمومی در غزه، برخی در داخل اسرائیل نیز از این حمله
در غزه، برخی در داخل اسرائیل نیز از این حمله انتقاد کردند. جدعون لوی، در مقاله خود با عنوان «اسرائیل به جای حماس چه می‌کرد؟» برای هاآرتص، این سؤال را مطرح کرد که اگر حماس همسر و فرزندان یکی از رهبران اسرائیل را بکشد، اسرائیل چه واکنشی نشان خواهد داد. لوی همچنین خاطرنشان کرد که حتی اگر این ترور موفقیت‌آمیز بود، بر اساس حملات موفقیت‌آمیز گذشته به احمد یاسین و دیگران، ضیف جایگزین می‌شد و کسی افراطی‌تر جای او را می‌گرفت.
اعتراضات عراق ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
اپوزیسیون عراق می‌تواند به سه مورد اشاره کند:
مدولاسیون متقابل‌فاز (ایکس‌پی‌اِم) یا مدولاسیون فازمتقابل یک اثر نوری غیرخطی است که در آن یک طول‌موج نور می‌تواند از طریق اثر نوری کر، فاز طول‌موج دیگری از نور را تحت تأثیر قرار دهد. وقتی توان نوری یک طول‌موج بر ضریب شکست تأثیر می‌گذارد، تأثیر ضریب شکست جدید بر طول‌موج دیگر به عنوان ایکس‌پی‌اِم شناخته می‌شود. کاربردهای ایکس‌پی‌اِم. مدولاسیون متقابل‌فاز می‌تواند به عنوان فنّی برای افزودن اطلاعات به جریان نور با تغییردادن فاز یک پرتو نوری همدوس با پرتو دیگر از طریق برهمکنش در یک محیط غیرخطی مناسب مورد استفاده
طریق برهمکنش در یک محیط غیرخطی مناسب مورد استفاده قرار گیرد. این تکنیک در مخابرات فیبر نوری کاربرد دارد. اگر هر دو پرتو طول‌موج یکسانی داشته باشند، این نوع مدولاسیون متقابل‌فاز، تبهگنی (degenerate) است. ایکس‌پی‌اِم یکی از رایج‌ترین فنون مورد استفاده برای اندازه‌گیری‌های غیرتهاجمی کوانتومی است. از دیگر کاربردهای مفید ایکس‌پی‌اِم می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: معایب ایکس‌پی‌اِم. ایکس‌پی‌اِم در کاربردهای دی‌دبلیودی‌اِم. در کاربردهای مالتی‌پلکسینگ تقسیم طول‌موج متراکم (دی‌دبلیو دی‌اِم) با مدولاسیون شدت و
متراکم (دی‌دبلیو دی‌اِم) با مدولاسیون شدت و آشکارسازی مستقیم (IM-DD)، اثر ایکس‌پی‌اِم یک فرایند دو مرحله‌ای است: ابتدا سیگنال توسط سیگنال دومِ هم‌زادساز (copropagating)، مدوله فاز می‌شود. در مرحله دوم، پاشش منجر به تبدیل مدولاسیون فاز به یک تغییر توان می‌شود. علاوه بر این، پاشش منجر به فاصله‌گذاری بین‌کانال‌ها می‌شود و در نتیجه اثر ایکس‌پی‌اِم را کاهش می‌دهد.
جنگ داخلی عراق ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
موزه منطقه‌ای پرم، که با نام موزه افسانه‌های محلی پرم نیز شناخته می‌شود، موزه‌ای است که در پرم، سرزمین پرم، روسیه واقع شده است. این موزه که در سال ۱۸۹۰ تأسیس شد، قدیمی‌ترین و بزرگ‌ترین موزه پرم است. این موزه تعدادی نمایشگاه دائمی و موقت را در خود جای داده و یک جاذبه گردشگری است. توضیحات. تاریخچه. در سال ۱۸۷۰، گروهی از روشنفکران روسی انجمن دوستداران علوم طبیعی اورال را در یکاترینبورگ تأسیس کردند. این انجمن به مطالعه علوم طبیعی، به ویژه علوم مرتبط با تاریخ طبیعی کوه‌های اورال و مناطق اطراف آن اختصاص داشت. این
کوه‌های اورال و مناطق اطراف آن اختصاص داشت. این انجمن به گسترش حوزه‌های مطالعاتی و عضویت خود ادامه داد و در نهایت کمیسیون‌هایی را در چندین شهر تأسیس کرد. در نوامبر ۱۸۹۰، یک کمیسیون جدید اولین جلسه خود را در پرم برگزار کرد و این تاریخ به عنوان تاریخ تأسیس موزه مدرن پرم در نظر گرفته می‌شود. این کمیسیون شروع به کار بر روی ایجاد یک موزه عمومی در پرم کرد و این اولین ساختمان در ۲۵ ژانویه ۱۸۹۴ برای عموم افتتاح شد. در سال ۱۸۹۷، موزه به مکان جدیدی در خیابان پتروپاولوفسکایا منتقل شد. همزمان با این جابجایی، انجمن
منتقل شد. همزمان با این جابجایی، انجمن جدیدی تأسیس شد که نام موزه را به موزه علمی و صنعتی پرم تغییر داد. موزه جدید دوره‌های آموزشی رایگان و سخنرانی‌هایی از دانشمندان برجسته ارائه می‌داد. در سال ۱۹۰۱، موزه از برنامه‌ای (موزه سیار مواد آموزشی) برای کمک به مدارس محلی در آموزش ادبیات آموزشی حمایت مالی کرد. طبق گفته موزه، این موزه تا زمان تأسیس دانشگاه ایالتی پرم در سال ۱۹۱۶، تنها مؤسسه آموزش عالی در پرم بود. پس از انقلاب روسیه و متعاقباً تشکیل اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۱۹، موزه توانست به فعالیت خود ادامه
در سال ۱۹۱۹، موزه توانست به فعالیت خود ادامه دهد. با این حال، در سال ۱۹۲۰ بودجه دولتی به موزه به شدت کاهش یافت و موزه تنها پول کافی برای نگهداری و گرمایش ساختمان داشت. در دوران شوروی، موزه چندین بار جابجا شد، ابتدا در سال ۱۹۲۰ به محل سکونت سابق اسقف، سپس در سال ۱۹۳۱ به یک کارخانه سابق خرازی و در سال ۱۹۴۱ به خوابگاه یک مؤسسه پزشکی سابق. با این حال، به تدریج املاکی از جمله ساختمان‌های متروکه و زمین‌هایی که قبلاً متعلق به کلیسا بودند، به موزه واگذار شد. علاوه بر این، موزه توانست اکثر مجموعه خود را دست نخورده
بر این، موزه توانست اکثر مجموعه خود را دست نخورده نگه دارد و آثار باستانی جدیدی را به دست آورد. این موزه در سال ۱۹۵۷ به موزه منطقه‌ای پرم برای فرهنگ محلی تغییر نام داد این موزه در اواخر دوران شوروی به گسترش خود ادامه داد و برخی از املاک قدیمی خود را دوباره به دست آورد و برخی از موزه‌های کوچک‌تر منطقه را نیز جذب کرد. این مؤسسه از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی جان سالم به در برد و در فدراسیون روسیه رونق گرفت و با همکاری موزه تاریخی دولتی در مسکو، میزبان نمایشگاه بزرگی در مورد پرم در سال ۲۰۰۰ بود. این موزه نام
بزرگی در مورد پرم در سال ۲۰۰۰ بود. این موزه نام فعلی خود را در سال ۲۰۰۷ به دست آورد و در نوامبر همان سال، ساختمان اصلی موزه به مکان فعلی خود، خانه تاریخی مشکوف، منتقل شد. مجموعه. این موزه به تدریج در طول تاریخ یک قرنی خود، مجموعه خود را تکمیل کرد. این موزه تعدادی از آثار باستانی و فرهنگی (که برخی از آنها توسط افراد برجسته محلی اهدا شده بود) و همچنین مجموعه‌ای گسترده از فسیل‌ها و استخوان‌ها را به دست آورد. علاوه بر مجموعه اصلی در ساختمان اصلی موزه، این موزه نه شعبه دیگر در پرم و مناطق اطراف آن دارد.
مرحله حذفی لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۱۳ از ۱۴ مه تا ۹ نوامبر ۲۰۱۳ برگزار شد. در مجموع ۱۶ تیم در مرحله حذفی به رقابت پرداختند. تیم‌های راه یافته. تیم‌های اول و دوم هر یک از هشت گروه مرحله گروهی به مرحله حذفی راه یافتند. هر دو منطقه غرب و شرق هشت تیم راه یافته به مرحله بعد داشتند. فرمت. در مرحله حذفی، ۱۶ تیم به صورت تک‌حذفی به رقابت پرداختند. هر مسابقه به صورت نوبت‌گردشی و رفت و برگشت برگزار شد. در صورت لزوم، از قانون گل زده در خانه حریف، وقت اضافه (گل زده در خانه حریف در وقت اضافه لحاظ نمی‌شود) و ضربات پنالتی برای
در وقت اضافه لحاظ نمی‌شود) و ضربات پنالتی برای تعیین برنده استفاده شد. برنامه. برنامه هر دور به شرح زیر بود. نمودار. در مرحله یک‌هشتم نهایی، برندگان یک گروه با تیم‌های دوم گروه دیگر در همان منطقه بازی کردند و برندگان گروه‌ها میزبان بازی برگشت بودند. مسابقات به شرح زیر تعیین شد: قرعه‌کشی مرحله یک‌چهارم نهایی، نیمه نهایی و فینال (برای تعیین ترتیب دو بازی رفت و برگشت) در تاریخ ۲۰ ژوئن ۲۰۱۳، ساعت ۱۶:۰۰ به وقت ، در ساختمان ای‌اف‌سی در کوالا لامپور، مالزی برگزار شد. در این قرعه‌کشی، تیم‌های مناطق مختلف
برگزار شد. در این قرعه‌کشی، تیم‌های مناطق مختلف می‌توانستند با یکدیگر بازی کنند و قانون «حمایت از کشور» اعمال شد: اگر دقیقاً دو تیم از یک فدراسیون وجود داشته باشند، نمی‌توانند در مرحله یک‌چهارم نهایی با یکدیگر بازی کنند. با این حال، اگر بیش از دو تیم از یک فدراسیون وجود داشته باشند، می‌توانند در مرحله یک‌چهارم نهایی با یکدیگر بازی کنند. یک‌هشتم نهایی. بازی‌های رفت در ۱۴ و ۱۵ مه ۲۰۱۳ و بازی‌های برگشت در ۲۱ و ۲۲ مه ۲۰۱۳ برگزار شد. !colspan=5|منطقه غرب !colspan=5|منطقه شرق بازی برگشت. "سئول در مجموع ۳–۱ برنده
شرق بازی برگشت. "سئول در مجموع ۳–۱ برنده شد." "بوریرام یونایتد ۲–۱ برنده شد." "الاهلی در مجموع ۳–۱ برنده شد." "الشباب در مجموع ۵–۱ برنده شد." "کاشیوا ریسول در مجموع ۵–۲ برنده شد." "گوانگژو اورگراند در مجموع ۵–۱ برنده شد." "لخویا در مجموع ۳–۲ برنده شد." "استقلال در مجموع ۴–۲ برنده شد." یک‌چهارم نهایی. بازی‌های رفت در ۲۱ اوت ۲۰۱۳ و بازی‌های برگشت در ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۳ برگزار شدند. بازی برگشت. "سئول در مجموع ۲–۱ برنده شد." "استقلال در مجموع ۳–۱ برنده شد." "گوانگژو اوگراند در مجموع ۶–۱ برنده شد." "۳–۳ در مجموع؛
اوگراند در مجموع ۶–۱ برنده شد." "۳–۳ در مجموع؛ کاشیوا ریسول با گل زده در خانه حریف برنده شد." نیمه نهایی. بازی‌های رفت در ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۳ و بازی‌های برگشت در ۲ اکتبر ۲۰۱۳ برگزار شدند. بازی برگشت. "گوانگژو اورگراند در مجموع ۸–۱ برنده شد." "سئول در مجموع ۴–۲ برنده شد." فینال. بازی رفت در ۲۶ اکتبر ۲۰۱۳ و بازی برگشت در ۹ نوامبر ۲۰۱۳ برگزار شد. "۳–۳ در مجموع؛ گوانگژو اورگراند با گل زده در خانه حریف برنده شد."
&lt;templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt; پرم-۳۶ (همچنین با نام ITK-6 شناخته می‌شود) یک کلنی کار اجباری اتحاد جماهیر شوروی بود که در نزدیکی روستای کوچینو واقع شده بود، ۱۰۰ کیلومتر (۶۰ مایل‌ها) در شمال شرقی شهر پرم در روسیه. این اردوگاه بخشی از سیستم بزرگ اردوگاه‌های کار اجباری بود که توسط اتحاد جماهیر شوروی سابق در دوران استالین تأسیس شد و به گولاگ معروف بود. از سال ۱۹۷۲، این اردوگاه به عنوان یک اردوگاه «رژیم سختگیرانه» و «رژیم ویژه» (строгого режима، особого режима)
و «رژیم ویژه» (строгого режима، особого режима) تعیین شد که منحصراً برای زندانی کردن «جنایتکاران دولتی به ویژه خطرناک»، عمدتاً مخالفان شوروی، استفاده می‌شد. این اردوگاه که در سال ۱۹۴۶ ساخته شد و در دسامبر ۱۹۸۷ بسته شد، در سال ۱۹۹۴ توسط سازمان تاریخ بشر و حقوق بشر روسیه، مموریال، حفظ شد. در سال ۱۹۹۵ و سال بعد، به عنوان موزه "پرم-۳۶" تاریخ سرکوب سیاسی (که عموماً با نام موزه گولاگ شناخته می‌شود) برای عموم افتتاح شد.این مکان توسط یک سازمان غیردولتی به نام «"مرکز یادبود سرکوب سیاسی پرم-۳۶»" اداره می‌شد. این
یادبود سرکوب سیاسی پرم-۳۶»" اداره می‌شد. این تنها نمونه باقی‌مانده از اردوگاه کار اجباری گولاگ بود، بقیه اردوگاه‌ها قبل از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی توسط دولت شوروی متروکه یا تخریب شده بودند. این موزه یکی از اعضای بنیانگذار ائتلاف بین‌المللی اماکن تاریخی وجدان بود. و سالانه به‌طور متوسط ۳۵۰۰۰ بازدیدکننده داشت. امیدهایی وجود داشت که این موزه به عنوان یک میراث جهانی یونسکو ثبت شود. با این حال، در سال ۲۰۰۴، صندوق جهانی بناهای تاریخی، پرم ۳۶ را در فهرست ۱۰۰ مکان در معرض خطر قرار داد. بعداً، نهادهای مختلف دولت
در معرض خطر قرار داد. بعداً، نهادهای مختلف دولت سرزمین پرم، حمایت و تأمین مالی موزه را قطع کردند و این موزه را مجبور به تعطیلی در آوریل ۲۰۱۴ کردند. پرم-۳۶ در دوره شوروی. گروه‌ها و افراد در اردوگاه‌های پرم در گزارشی در سال ۱۹۷۴ که توسط نشریه سامیزدات با عنوان «وقایع‌نامه رویدادهای جاری» منتشر شد، توصیف شدند. پس از مقدمه‌ای بر اردوگاه‌ها و شرح برخی از افراد نگهداری شده در پرم-۳۵، گزارش به ۹۵ زندانی در پرم-۳۶ پرداخت. این گزارش آنها را در هشت گروه که به جرم‌های مختلف دستگیر و زندانی شده بودند، فهرست کرد: جرایم
مختلف دستگیر و زندانی شده بودند، فهرست کرد: جرایم سامیزدات، اعتراضات و دادخواست‌ها، مانند سمیون گلزمن (۷ سال، به علاوه ۳ سال تبعید)؛ عضویت در «سازمان‌های ضد شوروی»، مانند ایوان کندیبا (سال‌ها)؛ صهیونیست‌ها، مانند برخی از کسانی که به دلیل نقش خود در محاکمه هواپیماربایان در سال ۱۹۷۰ و «ماجرای هواپیما» در لنینگراد در سال ۱۹۷۱ به ۱۰ تا ۱۲ سال زندان محکوم شدند؛ افرادی که سعی در ترک اتحاد جماهیر شوروی داشتند؛ ملی‌گرایان اوکراینی «و کسانی که محکوم به چنین مجازاتی شدند»، مانند واسیل استوس (۵ سال، به علاوه ۳ سال
شدند»، مانند واسیل استوس (۵ سال، به علاوه ۳ سال تبعید)؛ جنبش ملی لیتوانی، مانند یووزاس یوسیس (۱۲ سال) و هفت نفر که در حال گذراندن دوره ۲۵ ساله بودند؛ جنایتکاران جنگی؛ و کسانی که به «جرایم بسیار خطرناک علیه دولت» محکوم شدند، مانند تیموراز چانتوریشویلی، شاعر گرجی (۱۲ سال). جدی‌ترین جرم «مخالف» بین سال‌های ۱۹۶۰ تا ۱۹۸۷، تحریک ضد شوروی (ماده ۷۰) بود. این جرم در قانون جزای پس از استالین در میان «جرایم بسیار خطرناک علیه دولت»، یعنی خیانت، قاچاق و غیره گنجانده شده بود. انجمن «پیلوراما». از سال ۲۰۰۵ به بعد، یک
شده بود. انجمن «پیلوراما». از سال ۲۰۰۵ به بعد، یک گردهمایی بین‌المللی سالانه در پرم-۳۶ با نام «پیلوراما» (به معنای «کارخانه اره‌کشی» یا به‌طور دقیق‌تر «نیمکت اره ») برگزار می‌شد که شامل جلسات، نمایش فیلم، نمایشگاه‌ها و کنسرت‌ها بود و هزاران نفر از جمله زندانیان سابق و فعالان حقوق بشر، از جمله ولادیمیر لوکین، کمیسر حقوق بشر در روسیه را به خود جذب می‌کرد. «کارخانه اره‌کشی» مورد توجه همه نبود. این مکان مورد انتقاد و حمله نگهبانان سابق زندان پرم-۳۶ و برخی از جنبش‌های اجتماعی با محوریت استالین قرار گرفت. آنها
اجتماعی با محوریت استالین قرار گرفت. آنها استدلال می‌کردند که برگزارکنندگان این گردهمایی عمداً شدت بازداشت را «برای تبلیغات ضد شوروی» اغراق کرده‌اند، در حالی که به گفته خودشان، سوابق زندان و شواهد خود نگهبانان را نادیده گرفته‌اند. تصاحب. در پاییز ۲۰۱۳، یک سازمان غیردولتی مستقل که خود را «موزه یادبود پرم-۳۶ تاریخ سرکوب سیاسی» می‌نامید، به عنوان یک سازمان غیردولتی فدرال شناخته شد و این موزه در فهرست «اماکن ملی یادبود» روسیه قرار گرفت. سال بعد، یک موزه دولتی با نامی مشابه ایجاد شد و به تدریج مدیریت موزه
با نامی مشابه ایجاد شد و به تدریج مدیریت موزه پرم-۳۶ را به عهده گرفت. این تغییرات که در دوره‌ای از نوستالژی برای اتحاد جماهیر شوروی در روسیه و میهن‌پرستی ناشی از الحاق کریمه رخ داد، توسط بسیاری به عنوان یک کمپین سازمان‌یافته علیه موزه اصلی «سرکوب سیاسی» تلقی شد. رسانه‌های رسمی روسیه و برخی از سازمان‌های ملی‌گرا شروع به توصیف موزه تأسیس‌شده در سال ۱۹۹۵ به عنوان ستون پنجم کردند. این سازمان غیردولتی سرانجام پس از مشاجرات مکرر با مقامات پرم-۳۶ منحل شد. موزه و نمایشگاه‌های آن برای حذف اشارات به استالین مرمت
و نمایشگاه‌های آن برای حذف اشارات به استالین مرمت شدند.
کودتای ترکیه ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
گردان‌های عبدالقادر حسینی () که به نام عبدالقادر الحسینی نامگذاری شده بود، شاخه نظامی فتح در نوار غزه بود. این گروه با گردان‌های قدس و گردان‌های ناصر صلاح‌الدین رابطه دارد. تاریخچه. پس از آنکه حماس در سال ۲۰۰۷ فعالیت‌های فتح در نوار غزه را غیرقانونی اعلام کرد، بنیانگذاران مشترک گردان‌های شهدای الاقصی در سال ۲۰۱۲ گردان‌های عبدالقادر الحسینی را تأسیس کردند. حماس بدون اجازه صریح به این سازمان، به آن اجازه فعالیت داد. در جنگ‌های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۴ شرکت داشت.[ "" ] آنها در اعتراضات مرزی غزه در سال‌های ۲۰۱۸–۲۰۱۹ و بحران
در اعتراضات مرزی غزه در سال‌های ۲۰۱۸–۲۰۱۹ و بحران اسرائیل و فلسطین در سال ۲۰۲۱ شرکت داشتند. آنها در کریدور نتزاریم و رفح با نیروهای دفاعی اسرائیل جنگیدند. آنها در سال ۲۰۲۲ به اسرائیل موشک شلیک کردند.
کریسترون میول فراستادوتیر ( تلفظ ایسلندی: [ˈkʰrɪstrun ˈmjœtl̥ ˈfrɔstaˌtouhtɪr̥] ؛ متولد ۱۲ مه ۱۹۸۸) سیاستمدار و اقتصاددان ایسلندی است که از دسامبر ۲۰۲۴ به عنوان نخست وزیر ایسلند خدمت کرده و رهبر فعلی اتحاد سوسیال دموکرات است. او در انتخابات پارلمانی ۲۰۲۱ به عضویت آلثینگ انتخاب شد . او در سن سالگی، جوانترین رهبر ایالتی در جهان است. زندگینامه. اوایل زندگی. کریسترون در ریکیاویک از فراستی فیفیل یوهانسون، مردم‌شناس، و استاینون گودنی اچ. یونسدوتیر، پزشک، متولد شد. او از کالج جونیور ریکیاویک فارغ‌التحصیل شد . سپس
او از کالج جونیور ریکیاویک فارغ‌التحصیل شد . سپس مدرک لیسانس خود را از دانشگاه ایسلند ؛ مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته مطالعات بین‌الملل از دانشکده امور جهانی ییل جکسون ؛ و مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته اقتصاد از دانشگاه بوستون دریافت کرد . شغل. او به عنوان روزنامه‌نگار برای روزنامه تجاری "نمایش/پنهان کردن" کار کرده و در بخش تحلیل بانک آریون کارمند بوده است. او ابتدا در نیویورک و سپس در لندن ، متخصص مورگان استنلی بود . او در سال ۲۰۱۷ به عنوان اقتصاددان اصلی اتاق بازرگانی ایسلند خدمت کرد و در سال
اصلی اتاق بازرگانی ایسلند خدمت کرد و در سال ۲۰۱۸، اقتصاددان اصلی بانک Kvika شد . او تا سال ۲۰۲۱ خدمت کرد، زمانی که برای قرار گرفتن در فهرست اتحاد سوسیال دموکرات در حوزه انتخابیه ریکیاویک جنوبی درخواست داد . پارلمان. او در انتخابات پارلمانی ۲۰۲۱ به عنوان عضوی از حوزه انتخابیه آلتینگ ریکیاویک جنوبی انتخاب شد . در انتخابات زودهنگام ۲۰۲۴ ، او به عنوان نماینده حوزه انتخابیه ریکیاویک شمالی انتخاب شد . پیش از نخست وزیر شدن، او بین سال‌های 2021 تا 2024 در کمیته بودجه عضویت داشت و در سال 2023 نیز مدت کوتاهی در
بودجه عضویت داشت و در سال 2023 نیز مدت کوتاهی در کمیته امور اقتصادی و تجارت مشغول به کار بود. رهبری حزب. او نامزدی خود را برای رهبری حزب در اوت 2022 اعلام کرد و بعداً در کنگره حزب در ماه اکتبر بدون رقیب و با 94 درصد آرا انتخاب شد. نخست وزیر ایسلند (۲۰۲۴–تاکنون). نوشتار اصلی: کابینه کریسترون فراستادوتیر کریسترون حزب خود را در انتخابات زودهنگام 2024 رهبری کرد و 20.8 درصد آرا و 15 کرسی در مجلس عوام را به دست آورد . او مذاکرات ائتلافی را با حزب ویراین و حزب مردم برگزار کرد که در 4 دسامبر آغاز شد و هفده روز بعد
برگزار کرد که در 4 دسامبر آغاز شد و هفده روز بعد به پایان رسید، زمانی که او به همراه کابینه‌اش به عنوان نخست وزیر منصوب شد. زندگی شخصی. کریسترون با اینار برگور اینگوارسون ازدواج کرده است و آنها دو فرزند دارند که در سال‌های ۲۰۱۹ و ۲۰۲۳ متولد شده‌اند
بنای یادبود بوریس یلتسین در یکاترینبورگ ( بنای یادبود بوریس یلتسین، اولین رئیس‌جمهور روسیه، حزب شوروی، رهبر سیاسی و دولتی روسیه و یکی از بنیانگذاران روسیه پس از شوروی، در یکاترینبورگ، مرکز استان منطقه زادگاهش، جایی که مدت‌ها در آنجا زندگی و کار کرد، قرار دارد. این بنای یادبود در نزدیکی مرکز ریاست جمهوری بوریس یلتسین واقع شده است. این بنای یادبود مرتباً در معرض خرابکاری قرار دارد. اطلاعات عمومی. این بنای یادبود در خیابان بوریس یلتسین در منطقه تجاری یکاترینبورگ در مرکز شهر، روبروی سالن کنگره دمیدوف-پلازا واقع
در مرکز شهر، روبروی سالن کنگره دمیدوف-پلازا واقع شده است، جایی که مرکز یادبود و اطلاع‌رسانی میراث ریاست جمهوری یلتسین، که توسط صندوق دولتی «مرکز ریاست جمهوری یلتسین» و صندوق خیریه «مرکز اورال یلتسین» (شاخه‌ای از صندوق یلتسین اولین رئیس‌جمهور روسیه) سرپرستی می‌شود، در آن قرار دارد. این بنای یادبود، یک ستون سنگی ده متری است که نقش برجسته یلتسین در اندازه کامل بر روی پایه‌ای به رنگ خاکستری تیره بر روی پله‌های منتهی به پرون در مقابل میدان دمیدوف قرار دارد. لازم است ذکر شود که تصویر یلتسین با حرکت و نگاهش به
است ذکر شود که تصویر یلتسین با حرکت و نگاهش به سمت جلو هدایت می‌شود، در حالی که سنگ مرمر و شکل بنای یادبود به خوبی با آب و هوای اورال سازگار است. این بنای یادبود توسط مجسمه‌ساز مسکو گئورگی فرانگولیان ساخته شده است. که قبلاً سنگ قبر یلتسین را ساخته بود. به گفته فرانگولیان، «نه برنز یا گرانیت سنتی، بلکه مرمر سفید انتخاب شد، زیرا ماده‌ای زنده و نیمه‌شفاف است؛ این بنای یادبود یک هرم سنگی نیست، بلکه یک تخته سنگ است، تخته سنگی در حال حرکت، مانند بوریس نیکولایویچ.» تاریخچه. این بنای یادبود در اول فوریه ۲۰۱۱، در