payamvha/North_RAG huggingface dataset:
۱ES ۱۹۲۷+۶۵۴ یک کهکشان سیفرت نوع ۲ است که در فاصله ۲۷۰ میلیون سال نوری از زمین در صورت فلکی اژدها قرار دارد و دارای یک هسته کهکشانی فعال است. این کهکشان میزبان، ظاهری نسبتاً معمولی دارد. با این حال، هسته آن که توسط یک سیاهچاله کلان‌جرم تغذیه می‌شود، رفتارهایی از خود نشان داده است که نظریه‌های معمول درباره دیسک‌های برافزایشی و محیط سیاهچاله‌ها را به چالش می‌کشد و موضوع مقالات علمی متعددی است که ویژگی‌های غیرمعمول آن را تحلیل می‌کنند. سیاهچاله کلان‌جرم این کهکشان منبع تشعشعات پرتو ایکس است. 1ES ۱۹۲۷+۶۵۴ به
منبع تشعشعات پرتو ایکس است. 1ES ۱۹۲۷+۶۵۴ به دلیل رفتار غیرقابل پیش‌بینی‌اش توجه اخترشناسان را به خود جلب کرده است. تغییرات ناگهانی آن، این کهکشان را به هدفی برای رصدهای چند‌طول‌موجه تبدیل کرده و داده‌هایی از رصدخانه‌های پرتو ایکس، نوری و رادیویی در سراسر جهان جمع‌آوری شده است. این کهکشان اولین بار در طی بررسی Einstein Slew Survey که با هدف شناسایی منابع پرتو ایکس در آسمان انجام شد، فهرست‌بندی گردید. به دلیل ویژگی‌های خطوط نشری آن، به عنوان یک کهکشان سیفرت طبقه‌بندی شد. در سال ۲۰۱۷، افزایش چشمگیری در
طبقه‌بندی شد. در سال ۲۰۱۷، افزایش چشمگیری در روشنایی این کهکشان مشاهده شد، به‌طوری که در طیف فرابنفش حدود ۴۰ برابر درخشان‌تر شد. این رویداد باعث انجام مطالعات پیگیری برای بررسی علت آن گردید. در سال ۲۰۱۸، مشاهدات دقیق توسط تلسکوپ‌های پرتو ایکس و فرابنفش نشان داد که دیسک برافزایشی هسته فعال کهکشانی (AGN) دچار اختلال جزئی یا کامل شده است. دوره نوسان شبه‌متناوب (QPO) از ۱۸ دقیقه به ۷٫۱ دقیقه در طی دو سال کاهش یافت که نشان‌دهنده تکامل منحصر به فردی بود. مشاهدات آینده پرتو ایکس و امواج گرانشی برای آزمایش توضیحات
پرتو ایکس و امواج گرانشی برای آزمایش توضیحات احتمالی برنامه‌ریزی شده‌اند. در سال ۲۰۲۰، مطالعات نشان دادند که تغییرات شدید این کهکشان ممکن است با ناپایداری‌های میدان مغناطیسی اطراف سیاهچاله مرتبط باشد. این رویداد مدل‌های مربوط به برافزایش سیاهچاله‌ها را به چالش کشید و نظریه‌های جدیدی درباره فوران‌های هسته فعال کهکشانی (AGN) الهام بخشید. در سال‌های ۲۰۲۳–۲۰۲۴، تداخلسنجی بسیار طولانی‌خط‌مبنا (VLBI) تشکیل جت‌های پلاسما در نزدیکی سیاهچاله را مشاهده کرد.
یک زندگی فیلمی محصول سال ۲۰۲۳ و به کارگردانی جیمز هیوس است. در این فیلم بازیگرانی همچون آنتونی هاپکینز، هلنا بونهام کارتر، جانی فلین، لنا اولین، رامالا گری، الکس شارپ، جاناتان پرایس، سامانتا اسپیرو، ساموئل فینتسی، مارته کلر و آدریان راولینز ایفای نقش کرده‌اند.
بخارا دوزی از هنرهای دستی ایران و خراسان بزرگ است که در دوره‌های تاریخی سلجوقیان، ایلخانی، تیموری و صفویه رواج داشته است. هنرمندان بخارایی به‌دلیل وفور پنبه و ابریشم در شهر بخارا، شیوه‌ای در رودوزی‌ها ابداع کردند که به بخارادوزی معروف شد.
'کلیسای سنت ماری در کوه نارکو (; ) یک ساختمان پیشارمانسک آستوریایی است که در دامنه کوه نارکو واقع شده و در فاصله از اویدو، شمال اسپانیا قرار دارد. رامیرو اول آستوریاس دستور ساخت آن را به عنوان یک کاخ سلطنتی صادر کرد، بخشی از یک مجتمع بزرگتر که همچنین کلیسای نزدیک سن میگل د لیلو، در فاصله ۱۰۰ متر، را نیز شامل می‌شود. این کاخ در سال ۸۴۲ تکمیل شد و تا حدی عملکرد مذهبی داشت و در سال ۸۴۸ تقدیس شد. ویژگی‌های ساختاری آن، مانند طاق بشکه‌ای - با دنده‌های عرضی که یکی به یکی با کنترفرات‌های خارجی مطابقت دارند، آن را
به یکی با کنترفرات‌های خارجی مطابقت دارند، آن را به یک پیش‌کسوت ساخت‌وساز رومانک تبدیل می‌کند. تزئینات خارجی، به همراه استفاده از طاق بلند، عمودی بودن ترکیب را نشان می‌دهد.
ماکت معماری نوعی ماکت است که برای بررسی جنبه‌های یک طراحی معماری یا انتقال مفهوم طراحی ساخته می‌شود. این مدل‌ها با استفاده از مواد مختلفی از جمله کاغذ، گچ، پلاستیک، رزین، چوب، شیشه و فلز ساخته می‌شوند. ماکت‌ها یا با استفاده از تکنیک‌های سنتی دست‌ساز ساخته می‌شوند، یا از طریق فناوری‌های چاپ سه‌بعدی مانند استریولیتوگرافی، ساخت فیلامنت جوش‌خورده و زینترینگ لیزری انتخابی تولید می‌شوند. تاریخچه. استفاده از ماکت‌های معماری به دوران پیش از تاریخ بازمی‌گردد. برخی از قدیمی‌ترین ماکت‌های باقی‌مانده در معابد تارکسیین
قدیمی‌ترین ماکت‌های باقی‌مانده در معابد تارکسیین در مالت کشف شده‌اند. این ماکت‌ها اکنون در موزه ملی باستان‌شناسی مالت نگهداری می‌شوند. هدف. مدل‌های معماری توسط معماران برای اهداف مختلفی استفاده می‌شوند، از جمله: یک مدل همچنین به عنوان یک قطعه نمایشی عمل می‌کند. زمانی که یک ساختمان تکمیل می‌شود، مدل گاهی در یک منطقه مشترک از ساختمان نمایش داده می‌شود. انواع مدل‌ها عبارتند از: مدل‌سازی مجازی. ساختمان‌ها به‌طور فزاینده‌ای با استفاده از نرم‌افزارهای سیستم طراحی با کمک کامپیوتر (CAD) طراحی می‌شوند. مدل‌سازی
با کمک کامپیوتر (CAD) طراحی می‌شوند. مدل‌سازی مجازی اولیه شامل قرار دادن خطوط و نقاط دلخواه در فضای مجازی بود، عمدتاً برای تولید نقشه‌های فنی. بسته‌های مدرن شامل ویژگی‌های پیشرفته‌ای مانند پایگاه‌داده‌های اجزاء، محاسبات مهندسی خودکار، پروازهای تصویری، انعکاس‌های دینامیک، و بافت‌ها و رنگ‌های دقیق هستند. به عنوان توسعه‌ای برای CAD (طراحی با کمک کامپیوتر) و BIM (مدل‌سازی اطلاعات ساختمان)، جلسات معماری واقعیت مجازی نیز در حال پذیرش هستند. این فناوری به شرکت‌کنندگان این امکان را می‌دهد که در یک مدل مقیاس ۱:۱
این امکان را می‌دهد که در یک مدل مقیاس ۱:۱ غوطه‌ور شوند و به‌طور اساسی پیش از ساخت، تجربه‌ای از ساختمان داشته باشند. مصالح. ماکت‌های اولیه می‌توانند به‌سرعت با استفاده از مقوا، بلوک‌های چوبی، پلی‌استایرن، فوم، تخته‌های فومی و مواد دیگر ساخته شوند. چنین مدل‌هایی ابزاری کارآمد برای درک سه‌بعدی ساختار، فضا یا فرم هستند و توسط معماران، طراحان داخلی و طراحان نمایشگاه‌ها استفاده می‌شوند. مصالح رایج که برای قرن‌ها در ساخت مدل‌های معماری استفاده می‌شدند شامل کاغذ مقوا، چوب بالسا، چوب باس و چوب‌های دیگر بودند.
مقوا، چوب بالسا، چوب باس و چوب‌های دیگر بودند. سازندگان مدل‌های معماری حرفه‌ای مدرن از مواد قرن ۲۱ استفاده می‌کنند، مانند تسک‌بورد (یک تخته چوبی/فیبر فشرده و سبک)، پلاستیک‌ها، ترکیبات چوبی و چوب-پلاستیک، فوم‌ها، تخته فومی و ترکیبات اورتان. چندین شرکت قطعات آماده برای اجزای ساختاری (مانند تیرها، خرپاها)، روکش‌ها، مبلمان، مجسمه‌ها (افراد)، وسایل نقلیه، درختان، بوته‌ها و ویژگی‌های دیگر که در ماکت یافت می‌شوند، تولید می‌کنند. ویژگی‌هایی مانند وسایل نقلیه، مجسمه‌های افراد، درختان، چراغ‌های خیابانی و دیگر موارد
افراد، درختان، چراغ‌های خیابانی و دیگر موارد «عناصر مناظری» نامیده می‌شوند و نه تنها برای زیباسازی مدل بلکه برای کمک به مشاهده‌کننده در درک صحیح مقیاس و تناسباتی که مدل نمایش می‌دهد، استفاده می‌شوند. به‌طور فزاینده‌ای، تکنیک‌های نمونه‌سازی سریع مانند پرینت سه‌بعدی و ماشین‌کاری CNC برای ساخت ماکت به‌طور خودکار و مستقیماً از طرح‌های CAD استفاده می‌شوند. ماکت چوب پنبه. ماکت چوب‌پنبه‌ای یک ماکت معماری است که عمدتاً از چوب پنبه ساخته شده است. هنر مدل‌سازی چوب پنبه همچنین پله‌وپلاستی (از کلمه یونانی φελλός به
پنبه همچنین پله‌وپلاستی (از کلمه یونانی φελλός به معنی چوب پنبه) نامیده می‌شود. در ناپولی در قرن شانزدهم، از چوب پنبه برای ساخت گهواره‌های کریسمس استفاده می‌شد. در قرن ۱۸ و اوایل قرن ۱۹، محبوبیت ساخت گهواره‌ها در آنجا افزایش یافت. اختراع مدل‌های معماری ساخته شده از چوب پنبه به‌طور خودمختار به آگوستو روزا (۱۷۳۸–۱۷۸۴) نسبت داده شده است، اما جووانی آلتری (مستند ۱۷۶۶–۱۷۹۰) و آنتونیو کیکی (۱۷۴۳–۱۸۱۶) پیش از آن در رم به‌عنوان سازندگان مدل‌های چوب پنبه‌ای فعال بودند. مدل‌های کیکی توسط کارل مای (۱۷۴۷–۱۸۲۲) و پسرش
مدل‌های کیکی توسط کارل مای (۱۷۴۷–۱۸۲۲) و پسرش جورج هاینریش مای (۱۷۹۰–۱۸۵۳) کپی شدند. هنرمندان دیگری شامل لوئیجی کاروتی (رم)، کارلو لوکانجلی (۱۷۴۷–۱۸۱۲، رم، ناپل)، دومنیکو پادیلیونه و پسرانش آگاستینو و فلیچه (ناپل)، و آگوست پیلت (۱۷۸۵–۱۸۶۵، نیِم) بودند. در مارسی، چندین مدل مقیاس‌دار توسط هیپولیت آژیِه (۱۸۳۰–۱۸۸۹) (موزه تاریخ مارسی) یا استانیسلا کلستریه (۱۸۵۷–۱۹۲۵) ساخته شد که حفاری‌های باستان‌شناسی را نمایش می‌دهند. دیتر کولن یک نمونه از پله‌وپلاست‌های معاصر است که هنر مدل‌سازی چوب پنبه را ادامه می‌دهد.
است که هنر مدل‌سازی چوب پنبه را ادامه می‌دهد. مجموعه‌ها. بسیاری از ماکت‌های چوب پنبه‌ای از آثار باستانی کلاسیک در ایتالیا ساخته شده و به گردشگران در دوران گرند تور فروخته می‌شدند. چوب پنبه، به‌ویژه زمانی که با دقت رنگ‌آمیزی می‌شد، ایده‌آل برای بازسازی ظاهر فرسوده سطوح دیوارها بود. به‌طور کلی، این مدل‌ها به مقیاس بزرگ تولید می‌شدند (مدل کولوسئوم در آشافتن‌بورگ سه متر طول و یک متر ارتفاع دارد) و با دقت بالا ساخته می‌شدند. ماکت‌های چوب پنبه‌ای در دربارهای شاهزاده‌نشین قرن ۱۸ مورد احترام بودند. این مدل‌ها
شاهزاده‌نشین قرن ۱۸ مورد احترام بودند. این مدل‌ها همچنین به‌دلیل ارزش علمی‌شان در اواخر قرن ۱۸ و اوایل قرن ۱۹ توسط مدارس معماری یا مؤسساتی مانند جامعه آنتیک‌شناسان لندن و موزه بریتانیا خریداری می‌شدند، به‌عنوان راهی برای آشنایی عموم مردم با معماری باستانی. با وجود آسیب‌پذیری‌شان، مدل‌های چوب پنبه‌ای اغلب بهتر از مدل‌های چوبی که در معرض آفات چوب‌خوار بودند، باقی مانده‌اند. علاوه بر پادشاهان و شاهزاده‌ها، مدل‌های چوب پنبه‌ای توسط افرادی همچون فیلیپو فارستی (۱۷۰۳–۱۷۴۴) در ونیز، پیر گاسپارد ماری گریمود دورسه
در ونیز، پیر گاسپارد ماری گریمود دورسه (۱۷۴۸–۱۸۰۹)، و معمار لوئی-فرانسوا کاسا در فرانسه، چارلز تاونلی، یا سر جان سون در لندن جمع‌آوری شدند، کسی که خانه‌اش را به موزه تبدیل کرد، و موزه سر جان سون که مجموعه‌ای از ۱۴ مدل چوب پنبه‌ای از بناهای رومی و یونانی را در خود جای داده است. ماکت چوب پنبه‌ای کیکی در آکادمی سلطنتی هنرها در سن پترزبورگ، روسیه (۳۴ مدل ساخته‌شده در حدود ۱۷۷۴)؛ کاخ ویلهلم‌شوه، کاسل (۳۳ مدل ساخته‌شده بین ۱۷۷۷–۱۷۸۲)؛ موزه ایالتی هسه در دارمشتات (۲۶ مدل خریداری‌شده در ۱۷۹۰–۹۱)؛ و موزه دوک گوتا
(۲۶ مدل خریداری‌شده در ۱۷۹۰–۹۱)؛ و موزه دوک گوتا (۱۲ مدل خریداری‌شده پس از ۱۷۷۷–۱۷۷۸) یافت می‌شوند؛ برای اطلاعات بیشتر به ویکی‌پدیای آلمانی مراجعه کنید. بزرگ‌ترین مجموعه مدل‌های چوب پنبه‌ای کارل مای، با ۵۴ قطعه (پس از آسیب‌های جنگی)، در آشافتن‌بورگ (کاخ یوهانیس‌بورگ) قرار دارد؛ مجموعه بزرگی دیگر از مدل‌های او نیز در موزه دولتی شوِرین نگهداری می‌شود. در فرانسه، موزه آنتیک‌های ملی در سن-ژرمن-آن-له آثار روزا، لوکانده‌لی و پیلت را در خود دارد. موزه باستان‌شناسی نیِم (موزه باستان‌شناسی نیِم) و موزه تاریخ مارسی
نیِم (موزه باستان‌شناسی نیِم) و موزه تاریخ مارسی نیز مدل‌های چوب پنبه‌ای دارند. مدل‌های چوب پنبه‌ای مدرن از بناهای باستانی توسط دیتر کولن در پراتوریوم در کلن به نمایش گذاشته شده‌اند. مقیاس. مدل‌های معماری در مقیاس بسیار کوچکتری نسبت به مدل‌های ۱:۱ خود ساخته می‌شوند. مقیاس‌ها و کاربردهای معماری آن‌ها به‌طور کلی به شرح زیر هستند: گاهی از مقیاس‌های مدل راه‌آهن مانند ۱:۱۶۰ و ۱:۸۷ استفاده می‌شود به دلیل در دسترس بودن قطعات تجاری مانند انسان‌ها، وسایل نقلیه و درختان در این مقیاس‌ها، و مدل‌های ساختمان‌های بزرگ
در این مقیاس‌ها، و مدل‌های ساختمان‌های بزرگ معمولاً در حدود همین مقیاس‌ها ساخته می‌شوند به دلیل ملاحظات اندازه.
فعالیت‌های سیا در ژاپن پس از جنگ جهانی دوم و زمانی که متفقین ژاپن را اشغال کردند، آغاز شد. چارلز ویلیوبی، که مسئول اطلاعات تحت فرمان داگلاس مک‌آرتور بود، چندین گروه ژاپنی به نام «کی‌کان» را برای جمع‌آوری اطلاعات ایجاد کرد. برخی از این گروه‌ها شامل افرادی بودند که متهم به جنایات جنگی بودند. سیا همچنین برنامه‌ای به نام «تاکه‌ماتسو» را برای جمع‌آوری اطلاعات درباره کره شمالی، جزایر کوریل و ساخالین آغاز کرد و از این گروه‌های کی‌کان استفاده نمود. یکی از این گروه‌ها به رهبری تاکوشیرو هاتوری، ادعا شد که قصد داشت
به رهبری تاکوشیرو هاتوری، ادعا شد که قصد داشت دولت را سرنگون کند و نخست‌وزیر شیگرو یوشیدا را به دلیل مخالفت‌اش با ملی‌گرایی ژاپنی به قتل برساند. ویلیوبی، که برای فرماندهی خاور دور آمریکا کار می‌کرد، تیمی متشکل از بیش از ۲۵۰۰ کارمند اطلاعاتی ایجاد کرد. سیا و اطلاعات نظامی چندین سازمان غیررسمی را ایجاد کردند، مانند «سازمان کانن»، که گفته می‌شد فعالان چپ‌گرا از جمله نویسنده کاجی واتارو را ربوده و شکنجه می‌کرد. سیا نقش کلیدی در شکل‌دهی به سیستم سیاسی فعلی ژاپن داشت. آنها به تأمین مالی ایجاد حزب لیبرال با
ژاپن داشت. آنها به تأمین مالی ایجاد حزب لیبرال با استفاده از پول‌هایی که از چین گرفته شده بود، کمک کردند. همچنین برای تأثیرگذاری بر حزب لیبرال دموکرات (LDP) برای پذیرش نوبوسوکه کیشی به عنوان نخست‌وزیر تلاش کردند. سیا به LDP در مورد سیاست‌های نظامی و امنیتی مشاوره می‌داد و یک سیستم مخفی برای تأمین مالی LDP از طریق تجارت تنگستن ایجاد کرد. علاوه بر تأمین مالی LDP، گفته می‌شود که سیا علیه حزب سوسیالیست ژاپن و تظاهرات ضد آمریکایی در اوکیناوا کار می‌کرد. قبل از امضای پیمان سان فرانسیسکو، مأموران سیا به عنوان
امضای پیمان سان فرانسیسکو، مأموران سیا به عنوان بخشی از پروژه BLUEBIRD به ژاپن آمدند تا تکنیک‌های کنترل ذهن را روی مظنونان به جاسوسی آزمایش کنند. اطلاعات ایالات متحده همچنین به ایجاد و مدیریت صندوق‌های مخفی معروف به صندوق M کمک کرد. گفته می‌شود این صندوق یوشیو کوداما، رابط سیا را ثروتمند کرد و او از آن برای پرداخت به گانگسترهای یاکوزا استفاده کرد تا از رئیس‌جمهور ایالات متحده دوایت آیزنهاور در طول سفر برنامه‌ریزی شده‌اش به ژاپن در سال ۱۹۶۰ محافظت کنند، که بعداً لغو شد.
رندر معماری یا تصویرسازی معماری (که اغلب به اختصار "archviz" یا "ArchViz" نامیده می‌شود) هنر ایجاد تصاویر یا انیمیشن‌های سه‌بعدی است که ویژگی‌های یک طرح معماری پیشنهادی را نمایش می‌دهد. رندرهای تولید شده توسط کامپیوتر. تصاویری که با استفاده از نرم‌افزارهای مدل‌سازی سه‌بعدی یا سایر نرم‌افزارهای کامپیوتری برای اهداف ارائه تولید می‌شوند، معمولاً «رندرهای تولیدشده توسط کامپیوتر» نامیده می‌شوند. تکنیک‌های رندرینگ متنوع هستند. برخی روش‌ها تصاویر ساده و تخت یا تصاویری با سایه‌های ابتدایی ایجاد می‌کنند. یکی از
تصاویری با سایه‌های ابتدایی ایجاد می‌کنند. یکی از روش‌های محبوب از نرم‌افزارهای پیشرفته برای شبیه‌سازی نورپردازی و مواد واقعی استفاده می‌کند. این تکنیک اغلب «رندر فوتورئالیستیک» نامیده می‌شود. رندرها معمولاً برای ارائه، بازاریابی و تحلیل طراحی ساخته می‌شوند. انواع متداول رندرهای معماری. رندرهای معماری اغلب به سه زیرگروه تقسیم می‌شوند: رندرهای خارجی، رندرهای داخلی، و رندرهای هوایی. رندرهای خارجی به تصاویری گفته می‌شود که نقطه دید یا زاویه مشاهده آن‌ها در خارج از ساختمان قرار دارد، در حالی که رندرهای داخلی
از ساختمان قرار دارد، در حالی که رندرهای داخلی تصاویری هستند که نقطه دید یا زاویه مشاهده آن‌ها در داخل ساختمان قرار گرفته است. رندرهای هوایی مشابه رندرهای خارجی هستند، اما زاویه دید آن‌ها در خارج و بالای ساختمان قرار دارد و معمولاً به صورت مایل به سمت پایین نگاه می‌کند. یادگیری. به‌طور سنتی، تکنیک‌های رندر در یک روش آموزشی «کلاس استادانه» (مانند École des Beaux-Arts) آموزش داده می‌شد، جایی که یک دانشجو به‌صورت خلاقانه با یک مربی در زمینه هنرهای زیبا کار می‌کرد. معماران امروزی از اسکچ‌های دستی، نقاشی‌های
معماران امروزی از اسکچ‌های دستی، نقاشی‌های قلم و جوهر، و رندرهای آبرنگی برای نمایش طرح‌های خود با دید هنری استفاده می‌کنند. گرافیک‌های تولیدشده توسط کامپیوتر جدیدترین ابزار مورد استفاده توسط تصویرگران معماری است. در ۲۰ تا ۳۰ سال گذشته، بسیاری از تصویرگران حرفه‌ای معماری ابتدا در رشته معماری تحصیل کرده‌اند و سپس با پیشرفت مهارت‌هایشان در تصویرسازی (که عمدتاً به‌صورت خودآموز بوده)، وارد این حرفه شده‌اند. رندرهای دستی یا تصویرسازی معماری. تا زمانی که مدل‌سازی سه‌بعدی کامپیوتری رایج شد، رندرهای معماری به‌صورت
سه‌بعدی کامپیوتری رایج شد، رندرهای معماری به‌صورت دستی ایجاد می‌شدند. هنوز هم تصویرگران معماری وجود دارند که رندرها را کاملاً با دست ترسیم می‌کنند، و همچنین تصویرگرانی که از ترکیب نقاشی دستی و رنگ یا خطوط تولیدشده توسط کامپیوتر استفاده می‌کنند. از جمله متریال‌های رایج برای رندرهای معماری دستی می‌توان به آبرنگ، مداد رنگی، گواش، و مداد گرافیتی یا زغال اشاره کرد. جوایز. جایزه یادبود «هیو فریس» توسط انجمن تصویرگران معماری آمریکا به پاس قدردانی از برتری در نمایش گرافیکی معماری اهدا می‌شود. این جایزه بالاترین
گرافیکی معماری اهدا می‌شود. این جایزه بالاترین افتخار این انجمن محسوب می‌شود. جوایز سه‌بعدی معماری "CGarchitect" نیز توسط وب‌سایت "CGarchitect.com" به منظور تقدیر از دستاوردهای برجسته در زمینه رندرهای معماری تولیدشده توسط کامپیوتر اهدا می‌شود. این جوایز که از سال ۲۰۰۴ آغاز شده‌اند، در پنج دسته اصلی اعطا می‌شوند:
کمه‌دوزی یکی از صنایع دستی در هرمزگان است. در کمه‌دوزی با استفاده از نخ گلابتون دور پولک‌های تخت کوچک طلایی یا نقره‌ای را دوخته و در اطراف قالبی که از سوراخ کردن وسط یک پولک گرد بزرگ به‌وجود می‌آید نصب می‌نمایند. روش کار. در کمه‌دوزی پارچه‌ای را دور دایره‌ای الک‌مانند که به آن «کمان» می‌گویند می‌پیچند. سپس دور دایره را محکم با طناب می‌بندند تا مانند دف شود، با این تفاوت که به‌جای دف که دور آن پوست است، دور این کمان، پارچه قرار دارد. بعد از این‌که پارچه روی کمان محکم شد، روی آن نقاشی می‌کشند. سپس پارچه را از
محکم شد، روی آن نقاشی می‌کشند. سپس پارچه را از کمان جدا می‌کنند. گاهی نقاشی از خود پارچه هم بریده و استفاده می‌شود، گاهی هم همان پارچه را برای شلوار، کیف و … به‌کار می‌برند.
کلیسای جامع تارازونا (کلیسای جامع نوئسترا سنیورا دل اوئرتا در تارازونا، در اصل "ایگلسیا د نوئسترا سنیورا دی لا هیدریا" یا "نوئسترا سنیورا دل اوئرتا یا د لا وگا") یک کلیسای کاتولیک است که در تارازونا، استان زاراگوزا، در آراگون، اسپانیا واقع شده است. معماری کلیسای جامع نمایانگر سبک گوتیک و مودخار است و یکی از معدود نمونه‌های باقی مانده از این نوع معماری است، همراه با کلیسای جامع تروئل.
در دستورهای فارسی، شناسۀ فعل اشاره به وندهای پایانی افعال دارد که شخص فعل را آشکار می‌کنند همانند نهاد. شناسه‌های فعل در زبان فارسی این‌هایند: «ـَم، ـی، ـَد، ـیم، ـید، ـَند». شناسه بخشی از فعل است که «شخص» را تعیین می‌کند؛ یعنی نمایانگر اول شخص (گوینده)، دوم شخص (شنونده) یا سوم شخص (دیگر کس) است. شناسه نشانهٔ فعل است و همانند نهاد، شخصِ فعل را معین می‌کند. شناسه را نهاد پیوسته هم می‌گویند. شناسه در فارسی به صورت پسوند در پایان فعل جای می‌گیرد. شناسه‌ها دو دسته‌اند: شناسه‌های مفرد و شناسه‌های جمع. در فارسی
شناسه‌های مفرد و شناسه‌های جمع. در فارسی وجود شش شناسه جداگانه باعث می‌شود که ضمیرهای شخصی «من، تو، ...» در حالت عادی همراه با فعل به کار نروند. شناسه سوم شخص مفرد برای زمان گذشته تهی است اما تمایز شش‌گانهٔ شناسه‌ها همچنان مانند زمان حال برقرار است. برای مثال، در حالت عادی می‌گوییم «دیروز به سینما رفتم»، نه «من دیروز به سینما رفتم» زیرا «-ام»ای که در پایان «رفتم» آمده، شخص فعل را (اول شخص مفرد) نشان می‌دهد. استفاده از ضمیرهای شخصی تنها به هنگام تأکید و مانند آن است. چنین ویژگی‌ای در هر زبانی یافت نمی‌شود.
آن است. چنین ویژگی‌ای در هر زبانی یافت نمی‌شود. به زبان‌های دارای این ویژگی، «ضمیرانداز» می‌گویند. زبان فارسی کاملاً ضمیرانداز است. زبان‌هایی مانند اسپانیایی و ایتالیایی نیز ضمیر اندازند و زبان‌هایی مانند انگلیسی و فرانسوی ضمیرانداز نیستند.
نویز شات یا نویز پواسون نوعی نویز است که می‌توان آن را با فرایند پواسون مدل‌سازی کرد. در الکترونیک نویز شات از ماهیت گسسته بار الکتریکی سرچشمه می‌گیرد. نویز شات همچنین در شمارش فوتون در دستگاه‌های نوری رخ می‌دهد، جایی که نویز شات با ماهیت ذره‌ای نور مرتبط است. مبدأ. مفهوم نویز شات اولین بار در سال ۱۹۱۸ توسط والتر شاتکی که نوسانات جریان در لامپ‌های خلاء را مورد مطالعه قرار داد معرفی شد. سیگنال به نویز. برای اعداد بزرگ، توزیع پواسون به توزیع نرمال در مورد میانگین خود نزدیک می‌شود و رویدادهای بنیادی (فوتون‌ها،
خود نزدیک می‌شود و رویدادهای بنیادی (فوتون‌ها، الکترون‌ها و غیره) دیگر به صورت جداگانه مشاهده نمی‌شوند، به‌طور معمول باعث می‌شود که نویز شات در مشاهدات واقعی از نویز گاوسی واقعی قابل تشخیص نباشد. از آنجایی که انحراف معیار نویز شات برابر با جذر میانگین تعداد رویدادها "N" است، نسبت سیگنال به نویز (SNR) به صورت زیر به‌دست می‌آید: بنابراین هنگامی که "N" بسیار بزرگ است، نسبت سیگنال به نویز نیز بسیار بزرگ است، و هر گونه نوسانات "نسبی" در "N" به دلیل منابع دیگر، به احتمال زیاد بر نویز شات غالب است. با این حال،
به احتمال زیاد بر نویز شات غالب است. با این حال، زمانی که منبع نویز دیگر در یک سطح ثابت است، مانند نویز حرارتی، یا کندتر از formula_2، افزایش "N" (جریان DC یا سطح نور و غیره) می‌تواند منجر به تسلط نویز شات شود. ویژگی‌ها. افزاره‌های الکترونیکی. نویز شات در مدارهای الکترونیکی شامل نوسانات تصادفی جریان DC است که به دلیل جریان الکتریکی جاری از بارهای گسسته (الکترون) است. با این حال، از آنجایی که الکترون چنین بار کوچکی دارد، نویز شات در بسیاری از موارد (و نه همه) رسانش الکتریکی از اهمیت نسبی برخوردار است. با
رسانش الکتریکی از اهمیت نسبی برخوردار است. با جریان‌های بسیار کم و در نظر گرفتن مقیاس‌های زمانی کوتاه‌تر (بنابراین پهنای‌باند وسیع تر) نویز شات می‌تواند قابل توجه باشد. برای مثال، یک مدار مایکروویو در مقیاس‌های زمانی کمتر از یک نانوثانیه کار می‌کند و اگر بخواهیم جریان ۱۶ نانوآمپر داشته باشیم که تنها ۱۰۰ الکترون در هر نانوثانیه عبور می‌کند. طبق آمار پواسون، تعداد "واقعی" الکترون‌ها در هر نانوثانیه ۱۰ الکترون rms تغییر می‌کند، به طوری که یک ششم مواقع کمتر از ۹۰ الکترون از یک نقطه عبور می‌کنند و یک ششم مواقع
۹۰ الکترون از یک نقطه عبور می‌کنند و یک ششم مواقع بیش از ۱۱۰ الکترون در یک نانوثانیه شمارش می‌شود. اکنون با این جریان کوچک که در این مقیاس زمانی مشاهده می‌شود، نویز شات به ۱/۱۰ جریان DC خود می‌رسد. نتیجه شاتکی، بر اساس این فرض که آمار عبور الکترون‌ها پواسونی است، برای چگالی نویز طیفی در فرکانس formula_3 می‌خواند. که اینجا formula_5 بار الکترون است و formula_6 میانگین جریان جاری الکترونی است. توان طیفی نویز مستقل از فرکانس است، به این معنی که نویز سفید است. این می‌تواند با فرمول لاندوئر ترکیب شود، که جریان
این می‌تواند با فرمول لاندوئر ترکیب شود، که جریان متوسط را با مقادیر ویژه انتقال مرتبط می‌کند. formula_7 تماسی که از طریق آن جریان اندازه‌گیری می‌شود (formula_8 برچسب کانال‌های ترابری). در ساده‌ترین حالت، این مقادیر ویژه انتقال را می‌توان مستقل از انرژی در نظر گرفت و بنابراین فرمول لاندوئر که اینجا formula_10 ولتاژ اعمال شده است. این فراهم می‌کند معمولاً به عنوان مقدار پواسون نویز شات، formula_12 نامیده می‌شود. این یک نتیجه کلاسیک است به این معنا که الکترون‌ها از آمار فرمی دیراک پیروی نمی‌کنند. نتیجه صحیح
از آمار فرمی دیراک پیروی نمی‌کنند. نتیجه صحیح آمار کوانتومی الکترون‌ها را در نظر می‌گیرد و می‌خواند (در دمای صفر) در دهه ۱۹۹۰ توسط ویکتور کولْس، گاردی لیسانیک (به‌طور مستقل مورد تک‌کاناله)، و مارکوس بوتیکر (مورد چندکاناله) به دست آمد. این نویز سفید است و همیشه با توجه به مقدار پواسون سرکوب می‌شود. درجه سرکوبِش، formula_14 ، به عامل فانو معروف است. اثرات متقابل. در حالی که این نتیجه زمانی است که الکترون‌های کمک‌کننده به جریان به‌طور کاملاً تصادفی و بدون تأثیر با یکدیگر رخ می‌دهند، موارد مهمی وجود دارد که در
با یکدیگر رخ می‌دهند، موارد مهمی وجود دارد که در آن این نوسانات طبیعی به دلیل تجمع بار تا حد زیادی سرکوب می‌شوند. مثال قبلی را در نظر بگیرید که در آن به‌طور متوسط ۱۰۰ الکترون در هر نانوثانیه از نقطه A به نقطه B می‌روند. در طول نیمه اول یک نانوثانیه، انتظار داریم به‌طور متوسط ۵۰ الکترون به نقطه B برسند، اما در یک نیم نانوثانیه خاص ممکن است ۶۰ الکترون به آنجا برسد. این باعث ایجاد بار الکتریکی منفی‌تر در نقطه B نسبت به میانگین می‌شود، و این بار اضافی تمایل دارد جریان بیشتر الکترون‌ها را از نقطه ترک A در طول
جریان بیشتر الکترون‌ها را از نقطه ترک A در طول نیم نانوثانیه باقی‌مانده "دفع کند". بنابراین جریان خالص یکپارچه در طول یک نانوثانیه به جای نشان دادن نوسانات مورد انتظار (۱۰ الکترون rms) که ما محاسبه کردیم، تمایل بیشتری به ماندن در نزدیکی مقدار متوسط خود یعنی ۱۰۰ الکترون دارد. این مورد در سیم‌های فلزی معمولی و در مقاومت‌های فیلم فلزی است، که در آن نویز شات تقریباً به‌دلیل این پادهمبستگی بین حرکت تک‌تک الکترون‌ها که از طریق نیروی کولنی روی یکدیگر اثر می‌کنند، حذف می‌شود. با این حال، این کاهش در نویز شات زمانی
می‌شود. با این حال، این کاهش در نویز شات زمانی اعمال نمی‌شود که جریان ناشی از رویدادهای تصادفی در یک سد پتانسیل است که تمام الکترون‌ها باید به دلیل یک تحریک تصادفی، مانند کُنش گرمایی، بر آن غلبه کنند. به عنوان مثال، این وضعیت در پیوند pn است. بنابراین یک دیود نیم‌رسانا معمولاً به عنوان منبع نویز با عبور جریان DC خاص از آن استفاده می‌شود. در موقعیت‌های دیگر، اندرکُنش‌ها می‌تواند منجر به افزایش نویز شات شود که نتیجه یک آمار ابرپواسونی است. به عنوان مثال، در یک دیود تونلی رزونانس، اندرکنش الکترواستاتیکی و
یک دیود تونلی رزونانس، اندرکنش الکترواستاتیکی و چگالی حالات در چاه کوانتومی منجر به افزایش شدید نویز شات زمانی می‌شود که افزاره در ناحیه مقاومت تفاضلی منفی مشخصه‌های جریان-ولتاژ بایاس شود. از آنجایی که نویز شات یک فرایند پواسون به دلیل بار محدود یک الکترون است، می‌توان ریشه میانگین مربع نوسانات جریان را با یک بزرگی (اندازه) formula_15 محاسبه کرد. که در آن "q" بار بنیادی یک الکترون است، Δ"f" پهنای‌باند یک طرفه برحسب هرتز است که نویز روی آن در نظر گرفته می‌شود، و "I" جریان DC است که جریان دارد. برای جریان
و "I" جریان DC است که جریان دارد. برای جریان ۱۰۰ میلی‌آمپر، اندازه‌گیری نویز جریان در پهنای‌باند ۱ هرتز به دست می‌آوریم اگر این جریان نویز از طریق یک مقاومت تغذیه شود، ولتاژ نویز برابر: formula_17 تولید خواهد شد. با تزویج کردن این نویز از طریق یک خازن، می‌توان قدرت نویز formula_18 را به یک بار تطبیق‌شده، تأمین کرد https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/e/ea/Button_align_left.png
سالاد نوپالیتو، نوعی سالاد مکزیکی است که با ساقه‌های مسطح طبیعی کاکتوس گلابی خاردار یا همان انجیرتیغی هندی تهیه می‌شود. آنها به صورت تازه، بطری یا کنسرو شده و کمتر به صورت خشک شده فروخته می‌شوند. طعمی سبک و کمی ترش و بافتی ترد دارند. نوپالیتو اغلب با تخم مرغ به عنوان صبحانه یا در سالاد و سوپ به عنوان وعده ناهار و شام مصرف می‌شود.
بارباتوس (به انگلیسی: Barbatos) هشتمین شبحی است که در فهرست ۷۲ شیاطین کلید کوچکتر سلیمان نامگذاری شده است. طبق گفته کتاب‌های جادو او در دوزخ دارای درجه دوک است و مانند بوئر زمانی که خورشید در برج قوس است ظاهر می‌شود. در صورت احضار کردن بارباتوس او به همراه چهار پادشاه نجیب و همراهانشان با لشگری بزرگ از سپاهیان ظاهر میشود. بارباتوس به احضار کننده‌اش توانایی درک کردن زبان گفتاری حیوانات مانند آواز پرندگان و پارس کردن سگ‌ها را میدهد. او میتواند گنجینه‌هایی که توسط افسون جادوگران پنهان شده‌اند را نمایان کند و
توسط افسون جادوگران پنهان شده‌اند را نمایان کند و اتفاقات گذشته و آینده را بازگویی کند. بارباتوس فرماندهی ۳۰ لژیون اشباح را در دوزخ بر عهده دارد و زمانی به راسته فرشتگان با فضیلت تعلق داشت. در گریمویزر اعظم بارباتوس ششمین شبح از هجده اشباحی است که به "هفت شبح برتر" خدمت می‌کند، یعنی او به همراه پرسون، آمون و آستاروث تحت فرمان ساتاناچیا قرار دارد.