payamvha/North_RAG huggingface dataset:
داشته باشند. استخوان تالوس ممکن است با رنگ‌های روشن رنگ آمیزی شود. چنین استخوان‌هایی در طول تاریخ مورد استفاده قرار گرفته‌اند و گمان می‌رود شکل اولیه‌ای از تاس باشند. بازی‌های شاگای به ویژه در جشن‌های تابستانی مغولستان محبوب هستند. وقتی شاگای پرتاب شد، به‌طور کلی ممکن است در یکی از چهار وجه خود فرود می‌آید: اسب، شتر، گوسفند یا بز. سمت پنجم، گاو، در زمین ناهموار امکان‌پذیر است. مغول‌ها هنوز هم امروزه شاگای را به عنوان نشانه دوستی مبادله می‌کنند. شاگای ممکن است در یک کیسه کوچک نگهداری شود. علاوه بر این،
است در یک کیسه کوچک نگهداری شود. علاوه بر این، مغول‌ها (معمولاً مردان) شاگای گرگ (در این مورد پاشنه پای گرگ) را جمع‌آوری می‌کنند که احتمالاً به دلیل شباهت سطحی استخوان به اندام تناسلی نرینه است که به عنوان نشانه‌های خوش شانسی در نظر گرفته می‌شوند. فال. در بخت گشایی، چهار شاگای بر روی زمین می‌غلطند. دو طرف محدب، اسب و گوسفند، خوش شانس در نظر گرفته می‌شوند و اسب خوش شانس‌ترین وجه تاس است. اضلاع با تورفتگی مقعر بز و شتر را نشان می‌دهند و بدشانس تلقی می‌شوند. غلت زدن هر چهار طرف در یک پرتاب نشان دهنده خوش
غلت زدن هر چهار طرف در یک پرتاب نشان دهنده خوش شانسی است. بازی‌ها. طیف گسترده‌ای از بازی‌های سنتی مغولی با استفاده از قطعات شاگای انجام می‌شود. بسته به بازی، استخوان‌های مچ پا ممکن است مانند تاس پرتاب شوند، مانند تیله تکان داده شوند، با تیر به سمت آنها شلیک شود، در دست‌ها گیر بیفتند، یا به سادگی بر اساس چرخش قالب جمع شوند. در بسیاری از بازی‌ها، طرفی که قطعه پرتاب شده روی آن فرود می‌آید (اسب، گوسفند، شتر یا بز) اهمیت دارد. برای یکی از محبوب‌ترین این بازی‌ها، تورنمنتی عمومی برگزار می‌شود که بیشتر در طول
تورنمنتی عمومی برگزار می‌شود که بیشتر در طول جشنواره سنتی نادام در مغولستان برگزار می‌شود. در این بازی، مهره‌ها با انگشت وسط یک دست، در امتداد یک تخته چوبی ("خاشلگا" = ریل حصار) که در دست دیگر نگه داشته می‌شود، تکان داده می‌شود. هدف ضربه زدن به یک هدف از فاصله حدود ۱۰ متری است. بازی‌های مبتنی بر چوکو در قرقیزستان و در بین قرقیزها بسیار محبوب است. بازی تیراندازی به این استخوان، به نام اوردو () در بازی‌های جهانی عشایر از سال ۲۰۱۴ میلادی برگزار گردید. در فارسی تاجیکستان به استخوان تالوس، «بجول» و به بازی آن
تاجیکستان به استخوان تالوس، «بجول» و به بازی آن «بجول‌بازی» می‌گویند.
جمهوری ریف (به انگلیسی: Republic of the Rif ) یک جمهوری کنفدراسیونی در ریف، مراکش بود که بین سال‌های ۱۹۲۱ تا ۱۹۲۶ وجود داشت.
اقلیم مرکزی () اقلیم مرکزی یا یک سازمان خبری غیرانتفاعی است که به تجزیه و تحلیل اطلاعات علمی دربارهٔ تغییرات اقلیم می‌پردازد. این سازمان متشکل از دانشمندان و روزنامه‌نگارانی است، که در مورد مسائل مربوط به تغییرات اقلیم و انرژی تحقیقات می‌کنند و گزارشات تولید شده آنها به وسیله وب‌سایت و شرکای مطبوعاتی‌شان منتشر می‌شود. اقلیم مرکزی در منابع خبری مانند نیویورک تایمز، آسوشیتدپرس، رویترز، اخبار شبانه ان بی سی، تایم، رادیو عمومی ملی، پی بی اس، ساینتیفیک امریکن و واشینگتن پست انعکاس یافته است. تاریخچه. در سال ۲۰۰۵
پست انعکاس یافته است. تاریخچه. در سال ۲۰۰۵ در کنفرانسی که توسط دانشکده جنگل‌داری و مطالعات زیست‌محیطی ییل در آسپن، کلرادو برگزار شد، بیش از صد دانشمند، سیاست‌گذار، روزنامه‌نگار، بازرگانان عمده، رهبران مذهبی و جامعه مدنی به نیاز و ضرورت حیاتی به یک منبع معتبر مرکزی جهت دسترسی به اطلاعات مربوط به تغییرات اقلیمی دست یافتند. گروه وسیعی از کارشناسان اقلیم بعداً این نیاز را در جلسه نوامبر ۲۰۰۶ نیویورک که توسط جیمز گوستاو اسپث، رئیس دانشکده جنگل‌داری برگزار شد، تأیید کردند. تقریباً در همان زمان، در پالو آلتو،
تأیید کردند. تقریباً در همان زمان، در پالو آلتو، کالیفرنیا، پروژه ساعت یازدهم با مأموریت عمومی کردن اطلاعات قابل اعتماد در مورد راه حل‌های گرمایش جهانی، با استفاده از توانمندی دانشمندان، کارآفرینان و مخترعان تغییر وضعیت فهرست محتویات سیلیکون‌ولی شروع به سازماندهی کرد. این سازمان همچنین از کلاس‌هایی برای هواشناسان حمایت می‌کند و گرافیک‌های اقلیمی را جهت استفاده در اختیار ایستگاه‌های تلویزیونی هواشناسی قرار می‌دهد. این کار تا حدی به دلیل استقبال از علم تغییر اقلیم در میان پیش‌بینی‌کنندگان هواشناسی محلی و
اقلیم در میان پیش‌بینی‌کنندگان هواشناسی محلی و تمایل آن‌ها برای اشتراک‌گذاری آنها در برنامه‌های خود انجام می‌شود. رئیس، مدیر عامل و دانشمند ارشد بنیامین اشتراوس است که در آوریل ۲۰۱۸ جایگزین پائول هانله گردید. پیوند به بیرون. Official site – contains original multimedia content on climate change, including daily news and blogs, long form video, Web videos, and infographics.
توغوز کورگول (به ، به معنی تحت‌اللفظی: "نُه پشکل") یا توغیز کومالاک (به ، به معنی تحت‌اللفظی: "نُه سنگ‌ریزه") یا دوکوز کورگلیک بازی دو نفره از خانواده منقله است که در آسیای مرکزی بازی می‌شود. صفحه. بازی روی تخته ای با دو ردیف نُه سوراخه انجام می‌شود. در بین این ردیف‌ها دو «کَزنه» وجود دارد که برای جمع‌آوری سنگ‌های اسیر شده هر کاربر، جدا از هم تعبیه شده است. در ابتدا، به جز کزنه که خالی است، نه سنگ در هر سوراخ وجود دارد؛ بنابراین بازیکنان در مجموع به ۱۶۲ سنگ نیاز دارند. شروع بازی. کناره‌های تخته به صورت سیاه
دارند. شروع بازی. کناره‌های تخته به صورت سیاه و سفید مشخص شده‌اند. بازیکنی که در سمت سفید نشسته است همیشه ابتدا بازی را شروع می‌کند. مراحل بازی. طرفین بازی، به‌طور نوبتی بازی می‌کنند. یک حرکت شامل برداشتن سنگ‌ها از یک سوراخ و توزیع آن‌ها به سوراخ‌های دیگر است. یک بازیکن در نوبت خود، تمام سنگ‌های یکی از سوراخ‌های خود را که توز نیست (نگاه کنید به زیر) می‌گیرد و آنها را در خلاف جهت عقربه‌های ساعت، یکی یکی در سوراخ‌های پس از آن تقسیم می‌کند. اولین سنگ را باید در سوراخی که تازه تخلیه شده است انداخت. اما
باید در سوراخی که تازه تخلیه شده است انداخت. اما استثنائاً اگر حرکت از سوراخی شروع شود که فقط یک سنگ داشته باشد، این سنگ در سوراخ بعدی قرار می‌گیرد. اگر آخرین سنگ به سوراخی در سمت حریف بیفتد که این سوراخ حاوی تعداد سنگ‌هایی زوج باشد، این سنگ‌ها تبدیل به امتیاز شده و از بازی خارج می‌شود و در کزنهٔ بازیکن ذخیره می‌شود. اگر سنگ آخر به سوراخ حریف بیفتد که دارای سه سنگ است، سوراخ به عنوان «توز» (به معنی «نمک» در قرقیزی) نامگذاری می‌شود. چند محدودیت برای ایجاد توز وجود دارد: سنگ‌هایی که به داخل توز می‌افتند،
توز وجود دارد: سنگ‌هایی که به داخل توز می‌افتند، توسط صاحب آن اسیر می‌شوند. او می‌تواند هر زمانی که دوست داشت، سنگ‌ها را به کزنه خود منتقل کند یا نکند. بازی زمانی به پایان می‌رسد که یک بازیکن نتواند در نوبت خود حرکت کند، زیرا تمام سوراخ‌های سمت او که توز نیستند، خالی شوند. وقتی بازی تمام شد، سنگ‌های باقی‌مانده که هنوز در کزنه یا توز نیستند، توسط بازیکنی که در سمت او هستند امتیاز شمارده می‌شود. برنده بازیکنی است که در پایان بازی، تعداد سنگ‌های بیشتری را در توز و کزنه خود جمع کرده باشد. تنها در حالتی که هر
توز و کزنه خود جمع کرده باشد. تنها در حالتی که هر بازیکن تعداد ۸۱ سنگ داشته باشد، بازی مساوی می‌شود. مسابقات. اولین تورنمنت معاصر این بازی‌ها در سال ۱۹۴۸ میلادی، در شهر آلماتی، در جمهوری سوسیالیستی شوروی قزاقستان برگزار شد و در مورد قوانین بازی که در آن دوره هنوز استاندارد نشده بودند، اختلافات زیادی وجود داشت که منجر به یکسان‌سازی و استانداردسازی قوانین در سال ۱۹۴۹ میلادی شد. اولین دوره مسابقات جهانی توغیز مکومالاک در تاریخ ۱ تا ۷ نوامبر ۲۰۱۰ در آستانه، قزاقستان برگزار شد. ۲۵ بازیکن مرد، از چهارده کشور
قزاقستان برگزار شد. ۲۵ بازیکن مرد، از چهارده کشور آنتیگوا و باربودا، چین، آلمان، گرجستان، قزاقستان، قرقیزستان، مغولستان، روسیه، اسپانیا، سوئیس، ترکیه، ترکمنستان، ایالات متحده آمریکا و ازبکستان در این مسابقات قهرمانی شرکت کردند. در بخش بانوان هم هجده بازیکن از ده کشور آذربایجان، چین، جمهوری چک، قزاقستان، قرقیزستان، مغولستان، روسیه، ترکیه، ترکمنستان و ازبکستان حضور داشتند. چهار کشور تیم‌های کامل (۳ بازیکن) را در هر جنسیت فرستادند: قزاقستان، قرقیزستان، مغولستان و روسیه. ازبکستان هم یک تیم کامل در بخش مردان
و روسیه. ازبکستان هم یک تیم کامل در بخش مردان داشت. از آن پس مانند شطرنج، گو و چکرز، مسابقات قهرمانی جهان در این بازی وجود دارد که بازیکنان را از سراسر جهان جذب می‌کند. فدراسیون توغوز کورگول در بیشکک جمهوری قرقیزستان در سال ۱۹۹۳ میلادی تأسیس شد. مسابقات جهانی توگیزکومالاک هر دو سال یکبار برگزار می‌شود که آخرین آن‌ها در پاردوبیتسه در کشور جمهوری چک در سال ۲۰۱۲ برگزار شد. قهرمانان فعلی توغیز کومالاک / توغوز کورگول جهان، آسل دالیوا (زنان) و نوربک کبیف (مردان) هستند. بهترین بازیکن غیر آسیایی جوریج نولد (آلمان)
بهترین بازیکن غیر آسیایی جوریج نولد (آلمان) بود. مسابقات زیادی در سطح محلی، منطقه ای و ملی در آسیای مرکزی برگزار می‌شود. علاوه بر این، مسابقات سالانه در برخی از کشورهای اروپایی از جمله انگلستان (لندن)، آلمان (شواینفورت)، سوئیس (لتور دو پلز) و جمهوری چک (پراگ و پاردوبیتسه) برگزار می‌شود. توغوز کورگول همچنین یکی از ورزش‌های حاضر در برنامه مسابقات جهانی عشایر است. این بازی در قرقیزستان و قزاقستان یک ورزش ملی محسوب می‌شود. تخمین زده می‌شود که تنها در قزاقستان حدود ده هزار بازیکن سازمان یافته و حدود دویست مربی
ده هزار بازیکن سازمان یافته و حدود دویست مربی رسمی وجود دارد.
جمهوری کانادا(به انگلیسی:Republic of Canada) دولتی بود که توسط ویلیام لاین مکنزی در ۵ دسامبر ۱۸۳۷ اعلام موجودیت کرد.
دیاگوراس، اهل جزیرهٔ رودس (تلفظ: ؛ به ) یک بوکسور در یونان باستان از قرن پنجم قبل از میلاد بود که به خاطر پیروزی‌های خود و همچنین پیروزی‌های پسران و نوه‌هایش مورد تجلیل قرار گرفت. او یکی از اعضای خانواده اراتیدئا در لالیسوس در جزیرهٔ رودس بود. زندگی‌نامه. دیاگوراس از تبار داماژتوس، پادشاه لالیسوس، بود و از طرف مادرش تبار او از نسل قهرمان مسنیایی و پادشاه آریستومنس بود. دیاگوراس دو بار در بازی‌های المپیک، چهار بار در ایستمی، دو بار در نمئان و حداقل یک بار در بازی‌های پیتیان، قهرمان رشتهٔ بوکس شد. شهرت
در بازی‌های پیتیان، قهرمان رشتهٔ بوکس شد. شهرت دیاگوراس و نوادگانش توسط پیندار (در "قصاید المپین هفتم") به ثبت رسیده است و تاکنون برجای مانده. امروزه، یک باشگاه فوتبال محلی به اسم دیاگوراس اف سی، و فرودگاه بین‌المللی رودس، "دیاگوراس" به نام او نامگذاری شده‌اند. سه پسر او نیز قهرمان المپیک بودند. بزرگ‌ترین پسرش، داماژتوس، در سالهای ۴۵۲ و ۴۴۸ قبل از میلاد قهرمان رشتهٔ پانکریشن شد. آکوسیلائوس، پسر دوم، در سال ۴۴۸ قبل از میلاد در بوکس به قهرمانی رسید. این دو با بر روی دوش گرفتن پدرشان در اطراف ورزشگاه دور
با بر روی دوش گرفتن پدرشان در اطراف ورزشگاه دور افتخار می‌زدند و با تشویق شدید تماشاگران، پیروزی خود را جشن می‌گرفتند. افسانه‌ها حاکی از آن است که حین تشویق پیروزمندانه دیاگوراس بر شانه‌های پسرانش، یکی از تماشاچیان فریاد زد: «بمیر دیاگوراس، تو به جز این به المپوس صعود نخواهی کرد» یعنی به نهایت موفقیتی که یک انسان می‌تواند، دست یافته‌ای و بیش از این چیزی برای کسب موفقیت تو نمانده است. کوچک‌ترین پسر او، دوریوس، حتی از برادرانش نیز موفق تر بود. طبق افسانه دیگری که توسط پوسانیاس روایت شده، دختر دیاگوراس،
دیگری که توسط پوسانیاس روایت شده، دختر دیاگوراس، کالیپاتیرا (معنی نامش "دختری از پدر زیبا") تنها زن غیر روحانی بود که اجازه یافت وارد ورزشگاه بازی‌های المپیک شود. به جز کشیش دمتر، همه زنان از تماشای مسابقات منع می‌شدند، زیرا ورزشکاران به صورت برهنه بازی می‌کردند. پیسیرهودوس، پسر کالیپاتیرا و همچنین برادرزاده‌اش اوکلس، هر دو در بازی‌های المپیک پیروز شده بودند. زمانی که کالیپاتیرا تصمیم گرفت مخفیانه به‌صورت یک مرد در میان جمعیت حاضر شود، هویت او را کشف کردند و نزد "هلانودیکای" (داوران بازی‌ها) آوردند تا
و نزد "هلانودیکای" (داوران بازی‌ها) آوردند تا به‌خاطر توهین به مقدسات، به جزای مرگ محاکمه شود. در آنجا او اعلام کرد که اگر قرار باشد یک زن بتواند اجازه داشته باشد که از این ممنوعیت سرپیچی کند، اوست زیرا که یک پدر، سه برادر، یک پسر و یک برادرزاده او جمعاً هشت بار به قهرمانی مسابقات المپیک رسیده‌اند. قضات تعجب کردند و او نهایتاً تبرئه شد. با این حال، طبق گفته پوسانیاس، قانونی تصویب شد که مربیان آینده باید قبل از ورود به میدان، برهنه شوند. بر اساس گزارش خیلون از اسپارتا، ظاهراً دیاگوراس روزی که پسرش جایزه
از اسپارتا، ظاهراً دیاگوراس روزی که پسرش جایزه بوکس بازی‌های المپیک را به دست آورد، از شادی مُرد. مقبره. در سال ۲۰۱۸، مقالاتی در مطبوعات ترکیه ادعا کردند که مقبره دیاگوراس کشف شده است. بنای هرمی شکل بر روی تپه ای در نزدیکی روستای تورگوت در جنوب غربی مارماریس، که توسط مردم محلی به عنوان قبر یک قدیس شناخته می‌شد، توسط باستان شناسان ناشناسی به عنوان مقبره او شناسایی شد. بسیاری از مردان جوان ترک قبل از پیوستن به ارتش برای تکمیل خدمت سربازی خود، یک مشت خاک از اطراف مقبره را به عنوان شگون برمی‌دارند. کتیبه
از اطراف مقبره را به عنوان شگون برمی‌دارند. کتیبه یونانی، با حروف دوره هلنیستی، به دیاگوراسی اشاره دارد که در جنگ کشته شده است. آنها همچنین از همسرش آریستوماچا یاد می‌کنند، زنی که به خاطر فرزندان و اعتدال خود شناخته شده بود. این کتیبه که برای چندین دهه شناخته شده بود و توسط محققان قبلی با چهرهٔ رودسی معروف قرن پنجم مرتبط دانسته نمی‌شد، زیرا با توجه به فاصله آن از جزیره رودس و متن یونانی با خط مرتبط به دورهٔ پس از کلاسیک نوشته شده. روزنامه ترکی "ملیت" گزارش داد که کتیبه ای در مقبره که در آن نوشته شده بود
داد که کتیبه ای در مقبره که در آن نوشته شده بود «در بالای قبر هوشیار خواهم بود تا مطمئن شوم هیچ بزدلی نتواند بیاید و این قبر را خراب کند» توسط کارشناسان رونویسی شده است.
ببرک ارغند، نویسندۀ برون‌مرزی رئالیست، زاده افغانستان بود. وی در ۲۲ اوت سال ۲۰۱۹ میلادی درگذشت. ارغند از مهم‌ترین نویسندگان چپ دههٔ شصت افغانستان بود که با اندیشه رئالیسم-سوسیالیستی می‌نوشت. او عضو اتحادیۀ نویسندگان و عضو اتحادیۀ ژورنالیستان جمهوری افغانستان بود. ارغند اولین مدیر مسئول هفته‌نامۀ «درفش جوانان» و همچنین مجلۀ فرهنگی «وطن» بود. همچنین ببرک مدیر مسئول مجلۀ «زراعت دهقان» نیز بوده است. وی از سال ۱۳۵۹ تا سال ۱۳۷۰ در پست ریاست ترویج و تبلیغ وزارت زراعت، آبیاری و مالداری انجام وظیفه می کرده است.
زراعت، آبیاری و مالداری انجام وظیفه می کرده است. زندگی‌نامه. ببرک ارغند، دین نامدر سال ۱۹۴۹ میلادی در شهر کابل دیده به جهان گشود. مادرش خورشید و پدرش غلام محی الدین نام داشت. زادگاه پدری ببرک ارغند روستای ارغندهِ ولسوالی پغمان ولایت کابل است؛ این روستا در بیست کیلومتری شهر کابل قرار دارد. خانوادهٔ پدری‌ او از ریشه سلیمانخیل و از شاخهٔ ستانکزایی می‌باشند که همان ارغند یوال‌های امروزی محسوب می‌شوند. تخلص موصوف نیز در همین واژه ریشه دارد. اجداد مادری موصوف با پانصد فامیل از اقارب و خویشاوندان خود، در زمان
با پانصد فامیل از اقارب و خویشاوندان خود، در زمان زمام‌داری احمدشاه بابا بنا بر دلایل سیاسی از سمرقند و بخارا به افغانستان کوچیدند و پس از توافق شاه مذکور، در منطقهٔ کوهدامن شمالی، به خاطر مطبوع بودن آب و هوای آن سکونت کردند. احمد شاه بابا به رئیس این خانواده لقب «نواب» اعطا کرده است و به همین دلیل خانواده مادری وی «نوابی» تخلص می‌کنند. آموزش. ببرک ارغند دوره ابتدایی و متوسط خود را در ولایت بلخ و دوره عالیه را در لیسه حبیبیه کابل به اتمام رساند. وی دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی را در کابل به پایان رسانده و
ادبیات و علوم انسانی را در کابل به پایان رسانده و دکترای خود را در رشتهٔ روزنامه‌نگاری از دانشگاه صوفیهِ بلغارستان دریافت کرده است. آتار هنری. آثار هنری مشهور ببرک ارغند «پهلوان مراد و اسبی که اصیل نبود» و «کفتربازان» است. رُمان «پهلوان مراد و اسبی که اصیل نبود» ، در سال (۱۳۸۶)خورشیدی تجدید چاپ شد.آثار داستانی موصوف را به صورت کل می‌شود به دو بخش جدا نمود: آثار قبل از مهاجرت و آثار بعد از مهاجرت. آثار قبل از مهاجرت (به اروپا). داستان‌های کوتاهِ «مردی که حامله بود»، «صبحگاه در خانهٔ قنات»، «کوچه‌های آتش
حامله بود»، «صبحگاه در خانهٔ قنات»، «کوچه‌های آتش گرفته» تعداد دیگر از نوشته‌های وی در مطبوعات کشور به صورت پراکنده به چاپ رسیده‌اند. تعداد دیگر از داستانهای کوتاهش به‌طور مثال: «میرزا و دوستش حمزه»، «حافظ من و زمزمه»، «خواستم پشک داشته باشم» و داستانِ «فیروزه بانو» در گیرو دار حوادث و جنگهای داخلی کشور از میان رفته‌اند. آثار بعد از مهاجرت. فیلم هنری لحظه‌ها بر اساس داستان همین نویسنده روی نوار آمده است. ۱۴- «لبخندِ شیطان» رمُان دوجلدی در (۱۱۴۹) صفحه؛ ۱۵- «خانواده ما»، رمان در ...صفحه. درگذشت. ارغند از
«خانواده ما»، رمان در ...صفحه. درگذشت. ارغند از ناگزیری در سال ۱۳۷۰ ترک افغانستان نموده در کشور هلند اقامت گزید. وی به تاریخ ۲۲ اوت سال ۲۰۱۹ در اثر بیماری که درگیرش بود در سن ۷۳ سالگی در هلند درگذشت.
سیا کونوری (به انگلیسی:Seia Kunori، متولد ۳۱ مارس ۲۰۰۱)، فوتبالیست حرفه‌ای ژاپنی است که به عنوان مهاجم یا هافبک هجومی بازی می کند.
البروه روستایی در شرق شهر عکا در فلسطین است. البروه همان روستایی است که ناصر خسرو نیز از آنجا عبور کرده و می‌نویسد: «به دهی رسیدم که آن را بروه می‌گفتند. در آنجا مقبره عیش و شمعون علیهماالسلام را زیارت کردم». محمود درویش در ۱۳ مارس ۱۹۴۱ در این روستا به دنیا آمد. اسرائیلی‌ها این دهکده را آتش زدند. محمود درویش در شش سالگی به همراه خانواده‌اش به لبنان پناهنده شد. سرانجام پس از مقاومت‌های بسیار ساکنان منطقه، دهکده «بروه» از دست اسرائیلی‌ها خارج شد و هنگامی که اهالی دوباره به آن وارد شدند همه چیز در آن نابود شده
دوباره به آن وارد شدند همه چیز در آن نابود شده بود.
فریک‌ها و گیک‌ها () یک مجموعه تلویزیونی کمدی-درام آمریکایی است که در سال‌های ۱۹۹۹–۲۰۰۰ از ان‌بی‌سی پخش شد. موضوع «فریکس‌ها و گیک‌ها» منعکس کننده «بی انصافی غم‌انگیز و خنده دار زندگی نوجوانان» است. این مجموعه در ابتدای پخش، به دلیل برنامه‌ریزی نامنظم در پخش قسمت‌ها و درگیری بین سازندگان و ان‌بی‌سی با موفقیت کمی مواجه بود، پس از پخش ۱۲ قسمت از ۱۸ قسمت آن، متوقف شد. این سریال طرفداران زیادی پیدا کرد و به همین خاطرآپاتو میراث نمایش را با حضور بازیگران در تولیدات بعدی ادامه داد. داستان. لیندسی ویر نوجوان و برادر
بعدی ادامه داد. داستان. لیندسی ویر نوجوان و برادر کوچکترش سم، در سال تحصیلی ۱۹۸۰–۱۹۸۱ در دبیرستان ویلیام مک‌کینلی شرکت می‌کنند. لیندزی به گروهی از دوستانی می‌پیوندد که از آنها به عنوان «فریک‌ها» یاد می‌شود - دانیل دساریو، کن میلر، نیک آندوپولیس و کیم کلی - در حالی که دوستان سم، نیل شوایبر و بیل هاورچاک، «گیکها را تشکیل می‌دهند.» پدر و مادر ویر، هارولد و جین، در هر قسمت حضور دارند، و میلی کنتنر، دوست صمیمی سابق لیندسی و بسیار مذهبی، یک شخصیت تکرارشونده است، و همچنین سیندی سندرز، محبوب هله‌چی که سم در مورد
و همچنین سیندی سندرز، محبوب هله‌چی که سم در مورد او نقش دارد. لیندزی می‌بیند که تلاش می‌کند زندگی‌اش را به‌عنوان یک دانش‌آموز حرفه‌ای، ستاره «ریاضی‌دان» و دختر جوان به یک نوجوان سرکش تبدیل کند که با کسانی مشکل معاشرت می‌کند. روابط او با دوستان جدیدش و اصطکاک آنها با والدینش و تصویری که از خودش ایجاد می‌کند، یکی از رشته‌های اصلی نمایش را تشکیل می‌دهد. دیگری سام و گروه دوستان گیک او را دنبال می‌کند که در بخش دیگری از جهان اجتماعی حرکت می‌کنند و سعی می‌کنند خود را با آن‌ها هماهنگ کنند. بازیگران و شخصیت‌ها.
خود را با آن‌ها هماهنگ کنند. بازیگران و شخصیت‌ها. بازیگران مهمان و حضورهای کوتاه. بازیگران مهمان شامل: تهیه‌کنندگان نمایش در برابر بازی‌های بدلکاری مقاومت نشان دادند. برای مثال، آنها در برابر پیشنهاد شبکه مبنی بر اینکه بریتنی اسپیرز به عنوان پیشخدمت در یک قسمت ظاهر شوند، مقاومت کردند. آنها فکر می‌کردند چنین ظاهری از واقع گرایی نمایش می‌کاهد. چند تن از فیلمنامه نویسان در این برنامه حضور داشتند. مایک وایت نقش برادر مجروح کیم کلی را بازی کرد و اولین بار در قسمت ۴، «کیم کلی دوست من است» ظاهر شد. پال فیگ، گیب
۴، «کیم کلی دوست من است» ظاهر شد. پال فیگ، گیب ساکس و آهنگساز سریال مایکل اندروز به‌عنوان اعضای گروه داستانی Dimension در «من با گروه هستم» نام‌گذاری شده‌اند. بازیگران متعددی که در «فریکس‌ها و گیک‌ها» بازی کردند، بعداً در سریال تلویزیونی بعدی جاد آپاتو «اعلام نشده» ظاهر شدند، از جمله روگن، سیگل، لوین، استار، فیلیپس و ملنیک و چندین نفر دیگر. قسمت‌ها. فیلمنامه اپیزود آزمایشی «فریکس‌ها و گیک‌ها» توسط پال فیگ به عنوان یک فیلم‌نامه گمانی نوشته شده است. فیگ فیلمنامه را به تهیه‌کننده جاد اپتاو داد و او آن را به
را به تهیه‌کننده جاد اپتاو داد و او آن را به دریم‌ورکس فروخت، جایی که آپاتو تحت قرارداد کلی قرار داشت. DreamWorks آن را به ان‌بی‌سی که چراغ سبز یک قسمت آزمایشی فروخت. قبل از فیلمبرداری فیلمنامه، فیگ به دستور آپاتو قسمت دوم را نوشت. او این فیلمنامه دوم را به آپاتو و کارگردان خلبان جیک کاسدان نشان داد و آنها به او پیشنهاد کردند که این دو قسمت را با هم ترکیب کند تا خلبانی قوی‌تر تشکیل دهد. موارد قابل توجه شامل معرفی کیم کلی و خاطرات لیندسی از مرگ مادربزرگش است. فیگ پیش نویس نهایی را پس از خوانش با بازیگران
فیگ پیش نویس نهایی را پس از خوانش با بازیگران نوشت، این بار با ترکیب اولین ملاقات بین لیندزی و فریک‌ها (در پیش نویس‌های قبلی، لیندزی قبلاً بخشی از گروه بود). این سریال در ۱۸ قسمت پخش شد که سه قسمت آن - «کیم کلی دوست من است»، «سگ‌های مرده و معلمان ورزشگاه» و «نوشینگ و موشینگ» - توسط NBC پخش نشد و تا قبل از فریفورم (شبکه تلویزیونی) دیده نشد. نمایش را در سال ۲۰۰۰ اجرا کرد. سه قسمت پایانی قبل از پخش در تلویزیون در موزه تلویزیون و رادیو به نمایش درآمد. لیست زیر بر اساس زمان‌بندی خط داستانی مرتب شده است.
زیر بر اساس زمان‌بندی خط داستانی مرتب شده است. بازخورد. اتحاد مجدد اتحادیه و بازیگران. در ژوئن ۲۰۱۰، اعلام شد که آی‌اف‌سی حقوق پخش «فریکس و گیک‌ها» و «اعلام نشده» را به دست آورده است. اجرای ۱۸ قسمتی "Freaks and Geeks" در IFC به پایان رسید و همه قسمت‌ها از تاریخ ۲۹ اکتبر ۲۰۱۰ پخش شدند. ۲۰۱۰. هر دو نمایش نیز از ۱۳ ژوئن ۲۰۱۱ به ترکیب TeenNick پیوستند. در ۱۲ مارس ۲۰۱۱ در PaleyFest مرکز رسانه‌های پالی گردهمایی مجدد چندین بازیگر و تهیه‌کننده هر دو نمایش انجام شد.
کائولی واست (؛ زادهٔ ) موج‌سوار متولد پلی‌نزی فرانسه اهل فرانسه است.
جک رابینسون (؛ زادهٔ ) موج‌سوار اهل استرالیا است.
گابریل مدینا (؛ زادهٔ ) موج‌سوار اهل برزیل است.
ژوان دوفه (؛ زادهٔ ) موج‌سوار زن اهل فرانسه است.
تاتیانا وستون-وب (؛ زادهٔ ) موج‌سوار زن اهل برزیل است.
خندۀ سرخ رمانی است تکان‌دهنده و کم‌نظیر از یکی از مشهورترین نویسندگان عصر نقره‌ای ادبیات روسیه، «لیانید آندری‌یف» که برای اولین‌بار در سال 1905 منتشر شد. «خندۀ سرخ» از همان ابتدای انتشارش در مجله (دانش) در روسیه، با استقبال گستردۀ خوانندگان و منتقدان مواجه شد و حتی نویسندگان بزرگی همچون (ماکسیم گورکی) از این کتاب به صورت مفصل تمجید کرده‌اند.
کنگرۀ جهانی ارمنی (، ) که همچنین با عنوان کنگرۀ سازمان‌های جهانی ارمنی نیز شناخته می‌شود، یک اتحادیۀ بین‌المللی از سازمان‌های همگانی ارمنی است. تاریخچه. کنگرۀ جهانی ارمنی در اکتبر ۲۰۰۳ به عنوان اتحادیه‌ای برای سازمان‌های غیردولتی ارمنی تأسیس شد و از آن زمان به جایگاهی بین‌المللی رسیده است. مقر کنگره در ایروان واقع شده است. شاخۀ جوانان این سازمان که با عنوان "انجمن سازمان‌های جوانان کنگرۀ جهانی ارمنی" شناخته می‌شود در سال ۲۰۰۶ تأسیس شده است. این سازمان به‌طور مرتب نشست‌هایی را برای اعضای بین‌المللی خود
مرتب نشست‌هایی را برای اعضای بین‌المللی خود سازماندهی می‌کند. اولین کنگره در اکتبر ۲۰۰۸ برگزار شد. تمرکز این اجلاس بر تقویت ارتباطات بین ارمنستان با ارمنی‌های روسیه بود. در در دومین کنگرۀ جهانی ارمنی که در ۱۵ اکتبر ۲۰۱۲ در ایروان میزبانی شد، ۱۴۷ نماینده حضور داشتند. سرژ سارگسیان رئیس جمهور سابق ارمنستان در جمع نمایندگان سخنرانی کرد. رئیس‌جمهور تصریح کرد: به لطف سازمان‌های غیردولتی مختلف، اعم از سازمان‌های سیاسی، خیریه، فرهنگی یا حرفه‌ای، که در چهار گوشۀ جهان وجود دارد، می‌توان از جامعۀ مدنی ارمنی‌های جهان
وجود دارد، می‌توان از جامعۀ مدنی ارمنی‌های جهان صحبت کرد و این موفقیتی‌ست که همۀ ما باید به آن افتخار کنیم." همچنین آرا آبرامیان، رئیس کنگرۀ جهانی ارمنی نیز اظهار داشت: "برنامۀ در اولویت ما حفظ و توسعۀ هویت ملی ارمنی، به‌طور مشترک با سازمان‌های دیاسپورا و ساختارهای جوامع، تدوین و اجرای برنامه‌های هدفمند با هدف اتحاد ارمنی‌ها بوده و خواهد بود." در جریان اعتراضات ۲۰۲۰-۲۰۲۱ ارمنستان، آرا آبرامیان و کنگرۀ جهانی ارمنی از نخست‌وزیر نیکول پاشینیان خواستند استعفا دهد. اهداف. اهداف اصلی کنگرۀ جهانی ارمنی تقویت
دهد. اهداف. اهداف اصلی کنگرۀ جهانی ارمنی تقویت روابط بین ارمنستان و دیاسپورای ارمنی، کمک به توسعۀ اقتصادی ارمنستان، دستیابی به حل و فصل مسالمت‌آمیز مناقشۀ قره‌باغ کوهستانی و حمایت از استقلال آرتساخ، و همچنین حمایت از به‌رسمیت شناختن بین‌المللی نسل‌کشی ارمنی‌ها است. رهبری. ریاست کنونی کنگرۀ جهانی ارمنی را آرا آبرامیان، تاجر ارمنی-روسی بر عهده دارد. آبرامیان همچنین رهبری سازمان اتحادیۀ ارمنی‌های روسیه را نیز بر عهده دارد.
کتیبه هرکول میشان یک کتیبه دوزبانه به یونانی و پارتی بر ران‌های تندیسی برنزی از هرکول است. این تندیس با ۸۵٫۵ سانتی‌متر ارتفاع و حداکثر ۲۱ سانتی‌متر عرض، سال ۱۹۸۴ در ویرانه‌های سلوکیه پیدا شد و امروزه در موزه ملی عراق نگهداری می‌شود. کتیبه دوزبانه آن دربارهٔ فتح پادشاهی میشان به‌دست بلاش چهارم، شاهنشاه اشکانی است. خود تندیس به‌شیوه ریخته‌گری توخالی ساخته‌شده و سبک آن به عصر هلنی و احتمالاً حدود نیمه دوم سده ۲ پ.م تعلق دارد. مطابق متن یونانی که سالم‌تر مانده، در سال ۴۶۲ گاه‌شماری سلوکی، یعنی برابر با سال ۱۵۰
در سال ۴۶۲ گاه‌شماری سلوکی، یعنی برابر با سال ۱۵۰ یا ۱۵۱ میلادی، بلاش چهارم لشکرکشی موفقی را بر علیه شاه یاغی میشان با نام رهبری کرده است. هردو متن بیان می‌کنند که بلاش توانست مهرداد را از میشان براند و پس از عزیمت به سلوکیه، تندیس مذکور که منطقاً بایستی در پرستشگاه سلطنتی میشان نگهداری می‌شده، به‌عنوان غنیمت جنگی همراه خود آورده و آن را به پرستشگاه آپولون تقدیم کرده است. محتوای متون نشان می‌دهند که مهرداد مورد بحث پسر پاکور دوم و احتمالاً عموی بلاش چهارم به‌حساب می‌آمده است. فرهنگ تلفیق دینی اشکانی در
به‌حساب می‌آمده است. فرهنگ تلفیق دینی اشکانی در کتیبه هرکول میشان نیز خود را نشان داده و جای هرکول و آپولون در متن پارتی نام‌های بهرام و تیشتر ذکر شده‌اند. هرکول در میشان که باورهای میان‌رودانی در آن رواج داشته با نرگال یکی می‌شد.
جمهوری کومانگچا،(به انگلیسی : Komancza Republic)همچنین به‌عنوان جمهوری لمکو شرقی، جمهوری ویسلیک، و جمهوری لمکو شناخته می‌شود، یک ایالت کوچک کوتاه‌مدت بود، کشوری متشکل از سی و سه روستای لمکو، مستقر در کومانگچا در در شرق منطقه لمکو، که بین ۴ نوامبر ۱۹۱۸ و ۲۴ ژانویه ۱۹۱۹ وجود داشت.
اولیویا ماری آتنز (زادهٔ ۱ اوت ۱۹۹۸) یک بازیکن حرفه‌ای "فوتبال" اهل آمریکا است که در پست هافبک برای تیم سیاتل رین اف‌سی در لیگ ملی فوتبال زنان ("NWSL") بازی می‌کند. اوایل زندگی. آتنز در استنفورد، کالیفرنیا به دنیا آمد و در نزدیکی آترتون بزرگ شد. او به مدرسه سکرد هارت پرپ رفت و در آنجا به مدت دو فصل برای تیم "فوتبال" مدرسه بازی کرد. او در دوران حضورش در تیم مدرسه ۳۳ گل زد و ۳۰ پاس گل داد. در سال اول حضورش در تیم، به عنوان بازیکن تیم اول لیگ انتخاب شد و در سال دوم به عنوان "مهاجم" برتر لیگ شناخته شد. او برای