payamvha/North_RAG huggingface dataset:
میلی‌متر جیوه، میزان مرگ و میر برای هر دو بیماری ایسکمیک قلبی، سرطان و سکته دو برابر می‌شود. پیامدهای اورژانس فشار خون بالا پس از افزایش طولانی مدت فشار خون و اختلال عملکرد اندام انتهایی همراه است. آسیب حاد اندام انتهایی ممکن است رخ دهد که بر سیستم‌های عصبی، قلبی عروقی، کلیه یا سایر اندام‌ها تأثیر بگذارد. برخی از نمونه‌های آسیب عصبی عبارتند از انسفالوپاتی فشار خون بالا، سکته مغزی / انفارکتوس مغزی، خونریزی زیر عنکبوتیه، و خونریزی داخل جمجمه. آسیب سیستم قلبی عروقی می‌تواند شامل ایسکمی / انفارکتوس میوکارد،
عروقی می‌تواند شامل ایسکمی / انفارکتوس میوکارد، اختلال عملکرد حاد بطن چپ، ادم حاد ریوی و دایسکشن آئورت باشد. سایر آسیب‌های اندام انتهایی می‌تواند شامل نارسایی یا نارسایی حاد کلیه، رتینوپاتی، اکلامپسی، سرطان ریه، سرطان مغز، لوسمی و کم خونی همولیتیک میکروآنژیوپاتیک باشد. اپیدمیولوژی. در سال ۲۰۰۰، تخمین زده شد که ۱ میلیارد نفر در سراسر جهان به فشار خون بالا مبتلا هستند که آن را به شایع‌ترین بیماری در جهان تبدیل می‌کند. تقریباً ۶۰ میلیون آمریکایی دارای فشار خون مزمن هستند که ۱٪ از این افراد یک دوره فوریت فشار
مزمن هستند که ۱٪ از این افراد یک دوره فوریت فشار خون بالا دارند. در بخش‌های اورژانس و کلینیک‌ها در سراسر ایالات متحده، شیوع موارد مشکوک اورژانس فشار خون بالا بین ۳–۵٪ است. ۲۵ درصد از بحران‌های فشار خون بالا هنگام مراجعه به اورژانس به عنوان اورژانس فشار خون بالا در مقابل فوریت‌های آن تشخیص داده شده است. عوامل خطر اورژانس فشار خون بالا عبارتند از: سن، چاقی، عدم رعایت استفاده از داروهای ضد فشار خون، جنسیت زن، نژاد قفقازی، دیابت یا بیماری عروق کرونر از قبل موجود، بیماری روانی و سبک زندگی بی‌تحرک. در چندین
موجود، بیماری روانی و سبک زندگی بی‌تحرک. در چندین مطالعه به این نتیجه رسیده‌اند که آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار نسبت به سفیدپوستان غیراسپانیایی دارای شیوع بیشتر فشار خون و عوارض و مرگ و میر بیشتری در اثر بیماری فشار خون هستند، با این حال بحران‌های فشار خون بالا در قفقازی‌ها شیوع بیشتری دارد. اگرچه فشار خون شدید در افراد مسن شایع تر است، اما ممکن است، احتمالاً به دلیل اختلال متابولیک یا هورمونی در کودکان (هر چند بسیار نادر) رخ دهد. در سال ۲۰۱۴، یک بررسی سیستماتیک نشان داد که خطر ابتلا به بحران فشار خون در
نشان داد که خطر ابتلا به بحران فشار خون در زنان کمی بیشتر از مردان است. با استفاده از داروهای ضد فشار خون، میزان اورژانس‌های فشار خون بالا از ۷٪ به ۱٪ بیماران مبتلا به فوریت‌های فشار خون کاهش یافته است. ۱۶ درصد از بیمارانی که با فشار خون اورژانسی مراجعه می‌کنند، ممکن است هیچ سابقه شناخته شدهای از فشار خون بالا نداشته باشند.
باغ نیمه‌شب تام یا رؤیای باغ در نیمه‌شب فیلمی محصول سال ۱۹۹۹ و به کارگردانی ویلارد کارول است. در این فیلم بازیگرانی همچون جوآن پلورایت، آنتونی وی، گرتا اسکاکی، فلورانس هواث، نایجل لو وایان، مل مارتین، جیمز ویلبی، لیز اسمیت، دیوید بردلی، پنلوپه ویلتون و نوآ هانتلی ایفای نقش کرده‌اند. این فیلم براساس باغ نیمه‌شب تام، نوشته فیلیپا پیرس ساخته شده است.
کارولین پاول (زاده ۲۹ ژوئیه ۱۹۶۳، در نیویورک سیتی) یک نویسنده آمریکایی است که زمینه فعالیت وی در ادبیات داستانی و غیرداستانی می‌باشد. سالهای ابتدایی زندگی و تحصیلات. کارولین پاول در نیویورک سیتی متولد شده و در پاریس (فرانسه) و سپس در کورنوال، کنتیکت بزرگ شد. پدرش به شغل سرمایه‌گذاری در بانک مشغول بود و مادرش نیز مددکار اجتماعی بود. او در دانشگاه استنفورد در رشته‌های روزنامه‌نگاری و فیلم‌سازی مستند تحصیل کرد. شغل. پاول مدتی را به‌عنوان خبرنگار در ایستگاه رادیوی سراسری KPFA در برکلی فعالیت کرد و پس از آن در
سراسری KPFA در برکلی فعالیت کرد و پس از آن در سال ۱۹۸۸ به ایستگاه آتش‌نشانی سان‌فرانسیسکو (به انگلیسی: San Francisco Fire Department) پیوست؛ جایی که در آن، وی به عنوان یکی از اولین زنانی بود که در این سازمان استخدام شده بودند. او بخش عمده‌ای از دوران حرفه‌ای خود را در تیم جست‌وجو و نجات سپری نمود. نخستین کتاب غیرداستانی کارولین پاول، «مبارزه با آتش» (به انگلیسی: Fighting Fire) بود که در سال ۱۹۹۸ منتشر شد. این کتاب به مرحله نهایی جایزه کتاب شمال کالیفرنیا راه یافت و به‌عنوان یکی از گزینه‌های جایگزین باشگاه
یافت و به‌عنوان یکی از گزینه‌های جایگزین باشگاه کتاب ماه انتخاب شد. دومین کتاب او، رمان تاریخی «باد شرقی وزیدن گرفته، باران در راه است» که در سال ۲۰۰۶ منتشر شد، بر اساس حادثه نیهاو نوشته شده است؛ رویدادی تاریخی که در آن، یک خلبان ژاپنی پس از حمله به پرل هاربر، در یک جزیره خصوصی به نام نیهاو در هاوایی سقوط کرد. نیویورک تایمز در نقد این کتاب نوشت: «وقتی کتاب تمام می‌شود، نمی‌خواهیم آن را پایین بگذاریم.» سومین کتاب او، گربه گمشده؛ داستان واقعی عشق، ناامیدی و فناوری GPS ، در سال ۲۰۱۳ منتشر شد و توسط وندی
و فناوری GPS ، در سال ۲۰۱۳ منتشر شد و توسط وندی مک‌ناتن ، هنرمند و همسر پاول، منتشر شد. این کتاب به ماجرای جستجوی پاول و مک‌ناتن با استفاده از تکنولوژی و فناوری برای یافتن گربه گمشده‌شان می‌پردازد. مجله ساعت خبر PBS با نام (PBS Newshour) دربارهٔ این کتاب می‌نویسد: «این یک داستان احساسی و طنزآمیز دربارهٔ عشقی عمیق است که انسان‌ها می‌توانند نسبت به حیوانات خانگی خود داشته باشند و راه‌های عجیب و غریبی را که این عشق و دلبستگی می‌تواند آن‌ها را به آنجا بکشاند، نشان می‌دهد؛ اما این کتاب فراتر از روابط میان
نشان می‌دهد؛ اما این کتاب فراتر از روابط میان انسان‌ها و حیوانات خانگی آنها رفته و دیدگاهی کلی دربارهٔ تمامی روابط انسانی و نقش افرادی که در زندگی‌مان آنها را دوستشان داریم -و گاهی دوست نداریم- ارائه می‌کند.» کارولین پاول، در سال ۲۰۱۶، کتاب «» که در نیویورک تایمز در رده کتاب‌های پر فروش قرار گرفت، را منتشر کرد. این کتاب به عنوان کتابی درباره‌ی «تمایلات شخصی دختران در سنین نوجوانی» توصیف شده است که نه فقط در بحث شغل و فعالیت اجتماعی، بلکه در هر جایی همچون دوچرخه سواری، بالا رفتن از درختان، کایاک‌سواری و
دوچرخه سواری، بالا رفتن از درختان، کایاک‌سواری و صخره‌نوردی اتفاق می‌افتد. … این کتاب، هم‌چنین ترکیبی از خاطرات و راهکارهایی برای قرار گذاشتن را نیز در بر گرفته که از طریق تعریف داستان‌های پرماجرا، درس‌هایی از زندگی را نیز می‌آموزد. او همچنین مقاله‌ای در نیویورک تایمز منتشر نموده که مفاهیمی را که در کتاب دختر شجاع آمده است، برای والدین توضیح می‌دهد. عنوان این مقاله "چرا به دختران می‌آموزیم که ترسیدن آنها را جذاب می‌کند؟" است که پس از انتشار به سرعت فراگیر شد. کارولین پاول در مورد تربیت دختران سالم و با
شد. کارولین پاول در مورد تربیت دختران سالم و با اعتماد به نفس از طریق تشویق به شجاعت، یک سخنرانی انگیزشی نیز ارائه نموده که بیش از ۲ میلیون بازدید داشت. وی در سال ۲۰۱۸، با همکاری سباستین بک‌ویت ، که یک کارشناس در زمینه چای است، کتابی درباره یک فنجان چای (به انگلیسی: A Little Tea Book) را منتشر نمود. در دوران پاندمی، کارولین پاول با وندی مک‌ناتن در پروژه‌ای به نام "با هم نقاشی بکشیم" همکاری کرد. این پروژه شامل یک کلاس آموزش نقاشی بود که به صورت پخش زنده (Live) و در قسمت‌هایی نیم‌ساعته در اینستاگرام پخش
(Live) و در قسمت‌هایی نیم‌ساعته در اینستاگرام پخش می‌شد. هدف این مجموعه، کمک به کودکان و والدین در دوران تعطیلی مدارس، برای آموزش بود که توسط مک‌ناتن طراحی و اجرا شد. پاول تمام این مجموعه مصاحبه‌ها و دیگر محتواهای مربوط به آن را با تلفن همراه فیلمبرداری و ویرایش می‌کرد. Draw Together در مجموع با تولید ۷۰ برنامه نیم‌ساعته، به دست ده‌ها هزار کودک در سراسر جهان رسید؛ این برنامه بیش از یک سال ادامه یافت. کارولین پاول، در طی همان مدت، کتاب جدید خود با عنوان "Tough Broad: From Boogie Boarding to Wing Walking,
Broad: From Boogie Boarding to Wing Walking, How Outdoor Adventure Improves Our Lives as We Age" را نوشت. پاول در این کتاب به بررسی آخرین تحقیقات و یافته‌ها در علوم اجتماعی در مورد دوران پیری اشاره می‌کند. وی برای تألیف این کتاب به ماجراجویی‌های زیادی دست می‌زند. این ماجراجویی‌ها شامل غواصی با یک فرد هشتاد ساله، پیاده‌روی با یک فرد ۹۳ ساله و تماشای پرندگان با افراد مسن می‌شود. این کتاب به این نکته مهم اشاره دارد که ارتباط با طبیعت، به‌ویژه برای زنان در سال‌های پایانی زندگی، تأثیر عمیقی بر جسم و ذهن آنها
پایانی زندگی، تأثیر عمیقی بر جسم و ذهن آنها دارد. دایانا نیاد (به انگلیسی: Diana Nyad) که یک شناگر است، دربارهٔ این کتاب می‌گوید: «این کتاب حاصل تلاش‌های خطرناکی است که توسط کارولین پاول، سخت‌کوش‌ترین زنی که می‌شناسم، به دست آمده است … کارولین ما را که در سن بالا و در دوران پیری هستیم، به این امید واقع‌گرایانه می‌رساند که هنوز چیزهای زیادی برای کشف کردن وجود دارد.» کارولین پاول عضو قدیمی انجمن The Writers Grotto نیز می‌باشد؛ جایی که اعضای برجسته‌ای مانند نوآ هاولی (به انگلیسی: Noah Hawley) (نویسنده
نوآ هاولی (به انگلیسی: Noah Hawley) (نویسنده سریال‌های تلویزیونی Fargo و Legion)، بنی تسویی (به انگلیسی: Bonnie Tsui) (نویسنده کتاب Why We Swim)، مری روچ (به انگلیسی: Mary Roach) (نویسنده کتاب‌هایی که در نیویورک تامیز جزو پرفروش‌ترین‌ها بودند، مانند Stiff: The Curious Lives of Human Cadavers و Packing for Mars: The Curious Science of Life in the Void) و کاترین ما (به انگلیسی: Kathryn Ma) (نویسنده کتاب The Chinese Groove) نیز در آن عضویت دارند. زندگی شخصی. در سال ۲۰۱۸، کارولین پاول با وندی مک‌ناتن ازدواج
در سال ۲۰۱۸، کارولین پاول با وندی مک‌ناتن ازدواج کرد؛ اما این دو پس از ۱۵ سال زندگی مشترک، در سال ۲۰۲۳ از هم جدا شدند. دوقلوی همسان کارولین، الکساندرا پاول نام دارد که در سریالی به Baywatch بازی کرده است. به دلیل شهرت الکساندرا در این سریال، اغلب کارولین پاول را با خواهر دوقلویش اشتباه می‌گیرند؛ حتی زمانی که او در آتش‌نشانی خدمت می‌کرد. این موضوع باعث شد که او یک داستان کوتاه، با نام Almost Her را بنویسد که در آن به بررسی کسانی می‌پردازد که به شکلی عجیب و غریب به شهرت می‌رسند و همچنین در این کتاب به آخرین
به شهرت می‌رسند و همچنین در این کتاب به آخرین یافته‌ها در علوم تحقیقاتی دربارهٔ دوقلوها می‌پردازد. این دو خواهر در سال ۱۹۹۸ در مقاله‌ای از مجله People تحت عنوان "Seeing Double" با موضوع دوقلوها معرفی شدند. برادر کارولین، جاناتان پاول ، یکی از رهبران گروه زیرزمینی حقوق حیوانات به نام Animal Liberation Front بود. این گروه حیوانات آزمایشگاهی را از آزمایشگاه‌های پزشکی و سمورهای آبی را از مزارع پرورش آزاد می‌ساخت و حتی یک بار یک کشتارگاه اسب را به آتش کشید. او به خاطر اقداماتش، برای چهار سال به زندان افتاد.
به خاطر اقداماتش، برای چهار سال به زندان افتاد. کارولین پاول خلبان نیز است و در اوقات فراغت با ژیروکوپتر (نوعی هلیکوپتر) پرواز می‌کند. پسرعموی کارولین، به نام جان پاول ، بازیکن تیم ملی کریکت دومینیکا و تیم کریکت جزایر لیوارد است.
تمدن مصر باستان مدیون رودخانه نیل و طغیان سالیانه آن بود. قابل پیش‌بینی بودن این طغیان سالیانه رود نیل و خاک حاصلخیز اطراف این رودخانه به مصریان اجازه داد تا بر اساس کشاورزی، امپراتوری بزرگ خود را بسازند. مصریان باستان به عنوان یکی از اولین جمعیت‌های بشری شناخته می‌شوند که کشاورزی را در مقیاس وسیع انجام دادند. این امر به دلیل نبوغ مصریان در توسعه آبیاری حوضچه‌ای امکان‌پذیر شد. که در این روش سیلاب سالیانه نیل در تابستان اتفاق می‌افتاد، گودال‌هایی را که مصریان حفر کرده بودند را پر می‌کرد شیوه‌های کشاورزی آنها
حفر کرده بودند را پر می‌کرد شیوه‌های کشاورزی آنها به آنها اجازه می‌داد تا محصولات غذایی اصلی و استراتژیک، به ویژه غلاتی مانند گندم و جو، و محصولات صنعتی مانند کتان و پاپیروس را کشت کنند. آغاز کشاورزی. در غرب دره نیل، صحرای شرقی محل ظهور چندین تمدن نوسنگی بود. در طول دوره پر بارش نوسنگی، این منطقه از لحاظ پوشش گیاهی غنی بود و جمعیت انسان در صحرا در حدود هشت هزار سال قبل از میلاد به‌طور قابل توجهی افزایش یافته بود. آنها با شکار و ماهیگیری در دریاچه‌های محلی و با جمع‌آوری غلات وحشی صحرا که فراوان بود، زندگی
و با جمع‌آوری غلات وحشی صحرا که فراوان بود، زندگی می‌کردند. غلاتی مانند براکیاریا، سورگوم دورنگ و اورچلوآ منبع مهمی از غذا بودند. دوره پر بارش نوسنگی به تدریج رو به پایان بود و در حدود ۶۰۰۰ تا ۵۰۰۰ سال پیش به پایان رسید. خیلی قبل‌تر از آن زمان، گله‌داران مهاجر به مناطق دیگر آفریقا رفتند، بعضی هم به دلتای نیل نیز رفتند، جایی که مستعد شروع کشاورزی و دامداری بود. واحه داخله در نیمه غربی رود نیل (مصر) واقع شده است. در ۳۵۰ کیلومتری رود نیل بین واحه‌های فرافره و الخارجه قرار دارد. در داخله، مردم باشندی در دوره
الخارجه قرار دارد. در داخله، مردم باشندی در دوره پر بارش نوسنگیعشایر دامدار بودند. آن‌ها در سکونتگاهی ساخته‌شده با تخته سنگ زندگی می‌کردند. در جاهای دیگر در صحرای نیمه غربی مصر، گروه‌هایی شبیه باشندی نیز در واحه فرافره و نبتا پلایا در جنوب ساکن شده‌اند. باشنی‌ها از آسیاب‌های ماسه سنگی برای آسیاب ارزن وحشی محلی و سورگوم استفاده می‌کردند. در واحه فرافره، یک بز متعلق به حدود ۶۱۰۰ سال قبل از میلاد در روستای دره پنهان پیدا شد. در نابتا پلایا، بقایای گوسفند، بز و گاو در حدود ۶۰۰۰ سال قبل از میلاد یافت شد. با این
گاو در حدود ۶۰۰۰ سال قبل از میلاد یافت شد. با این حال، بزها و گاوها تقریباً تنها عناصر عصر نوسنگی از خاور نزدیک هستند که ساکنان واحه آن را پذیرفته بودند. واحه فیوم نیز شواهدی برای کشاورزی در همان دوره را ارائه می‌دهد. گوسفند، بز، خوک و گاو از چارپایان اهلی اینجا بودند. قدمت حضور گوسفندان در محل قصرالسقا به ۵۳۵۰ سال قبل از میلاد و بز و گاو در سال ۵۱۵۰ قبل از میلاد می‌رسد. قدمت کشت محصولات زراعی در فیوم مانند گندم دو دانه و جو در سایتهای باستان‌شناسی Kom K و Kom W، به تاریخ۴۲۰۰–۴۵۰۰ قبل از میلاد بر می‌گردد
Kom W، به تاریخ۴۲۰۰–۴۵۰۰ قبل از میلاد بر می‌گردد نیل و کاشت در زمین‌های کشاورزی. تمدن مصر باستان در آب و هوای خشک شمال آفریقا توسعه یافت. این منطقه با صحراهای عربستان و لیبی است. نیل طولانی‌ترین رودخانه جهان است که از دریاچه ویکتوریا در به سمت شمال جریان دارد و در نهایت به دریای مدیترانه می‌ریزد. رود نیل دو شاخه اصلی دارد: نیل آبی که از اتیوپی سرچشمه می‌گیرد و نیل سفید که از اوگاندا می‌ریزد. در حالی که نیل سفید در نظر گرفته می‌شود طولانی‌تر و آسان‌تر از آن عبور کرد، نیل آبی در واقع حدود دو سوم حجم آب
آن عبور کرد، نیل آبی در واقع حدود دو سوم حجم آب رودخانه را به خود اختصاص می‌دهد. نام این دو شاخه نیل برگرفته شده از رنگ آبی است که دیده می‌شود. این دو شاخه در خارطوم گرد هم می‌آیند و نیل بزرگ را و با رسیدن به مصر دوباره شاخه می‌شوند و دلتای نیل را تشکیل می‌دهند. مصریان باستان از الگوی دوره طغیان سالیانه طبیعی رود نیل استفاده می‌کردند. طغیان رود نیل نتیجه بارش‌های موسمی سالانه بین ماه‌های مه و آگوست است. از آنجایی که این سیل کاملاً قابل پیش‌بینی بود، مصری‌ها توانستند شیوه‌های کشاورزی خود را بر اساس این
توانستند شیوه‌های کشاورزی خود را بر اساس این سیلاب، در اطراف نیل توسعه دهند. سطح آب رودخانه از ماه آگوست تا ماه سپتامبر افزایش می‌یابد و دشت سیلابی و دلتا در اوج سیل توسط ۱/۵ متر آب، زیر آب می‌رود. این طغیان سالانه رودخانه با کاهش سیل در ماه اکتبر، کشاورزان مصری را با حفره‌های پرآب و خاک حاصلخیز برای کاشت محصولات خود، روبرو می‌کردند. خاک به جا مانده از سیل به عنوان سیلت شناخته می‌شود که از ارتفاعات اتیوپی توسط رود نیل آورده شده است. کاشت در ماه اکتبر یعنی پس از پایان سیل انجام می‌شد و محصولات با حداقل
پس از پایان سیل انجام می‌شد و محصولات با حداقل مراقبت رشد کردند تا زمانی که بین ماه‌های مارس و مه به بار بنشینند. در حالی که طغیان رود نیل بسیار قابل پیش‌بینی تر و آرام‌تر از رودخانه‌های دیگر مانند دجله و فرات بود، اما همیشه هم آرام و کنترل شده نبود. سیلاب‌های زیاد مخرب بود و می‌توانست کانال‌هایی را که برای آبیاری ساخته شده بودند از بین ببرد. همچنین نبودن طغیان سالیانه نیل یک مسئله خطرناک و جدی را ایجاد کرد زیرا مصریان در صورت نبود این طغیان، از قحطی رنج می‌بردند. سیستم‌های آبیاری در مصر باستان. مصریان
می‌بردند. سیستم‌های آبیاری در مصر باستان. مصریان باستان برای استفاده بهینه از آب رودخانه نیل، سیستم‌های آبیاری خود را توسعه دادند. آبیاری به مصریان این امکان را می‌داد که از آب‌های رود نیل برای اهداف مختلف استفاده کنند. به‌طور قابل توجهی، آبیاری به آنها توانایی کنترل و مدیریت بیشتری بر کارهای کشاورزی خود داد. آب‌های سیلاب از مناطق خاصی مانند شهرها و باغ‌ها دور می‌شدند تا از ایجاد خسارت توسط سیل جلوگیری شود. از آبیاری برای تأمین آب آشامیدنی مصری‌ها نیز استفاده می‌شد. با وجود این که آبیاری برای موفقیت و
می‌شد. با وجود این که آبیاری برای موفقیت و پیشرفت در کشاورزی مصریان باستان بسیار مهم بود، امّا هیچ مقررات حکومتی یا قوانین ایالتی در مورد کنترل و مدیریت منابع آبی وجود نداشت. بلکه تعیین میزان و نوع آبیاری بر عهده خود کشاورزان و کشت‌کاران مصری بود. با این حال، اولین و مشهورترین اشاره به آبیاری در باستان‌شناسی مصر بر روی سر گرز پادشاه عقرب یافت شده است که تقریباً به ۳۱۰۰ سال قبل از میلاد مسیح، بر می‌گردد. سر گرز، پادشاه عقرب دوم را در حال حفر خندقی نشان می‌دهد که بخشی از شبکه آبیاری است. این تصویر از او،
که بخشی از شبکه آبیاری است. این تصویر از او، اهمیت آبیاری و مصر را برجسته می‌کند. آبیاری حوضچه ای. مصریان باستان نوعی مدیریت آب را به نام آبیاری حوضچه ای توسعه دادند و از آن استفاده کردند. این عمل به آنها اجازه داد تا بالا و پایین رفتن سطح آب رودخانه را کنترل کنند تا به بهترین وجه نیازهای کشاورزی خود را برآورده کنند. شبکه ای متقاطع از دیوارهای خاکی در کشتزارهای خود ایجاد می‌کردند. هنگامی که سیل می‌آمد، آب در حوضچه‌ها و گودال‌هایی که دیوارها تشکیل می‌دادند گیر می‌افتاد. این شبکه آب را بیشتر از آنچه که
گیر می‌افتاد. این شبکه آب را بیشتر از آنچه که به‌طور طبیعی باقی می‌ماند، نگه می‌داشت و به زمین اجازه می‌داد تا برای کاشت بعدی کاملاً اشباع از آب شود. هنگامی که خاک به‌طور کامل آبیاری می‌شد، آبی که در حوضچه بالادست باقی می‌ماند اساساً به حوضچه پایین دست دیگری که به آب بیشتری نیاز داشت وارد می‌شد. باغداری و باغبانی در مصر باستان. علاوه بر کاشت بذر در کشتزارها، در دشت‌های سیلابی، باغ‌ها نیز توسعه یافت. این باغ‌ها عموماً دورتر از دشت سیلابی نیل ساخته می‌شدند و در نتیجه، کار بسیار بیشتری را می‌طلبید. آبیاری
و در نتیجه، کار بسیار بیشتری را می‌طلبید. آبیاری دائمی مورد نیاز باغ‌ها، کشاورزان را مجبور می‌کرد تا آب را به صورت دستی از چاه یا رودخانه نیل برای آبیاری محصولات باغ خود حمل کنند. علاوه بر این، در حالی که رود نیل گل و لای می‌آورد که به‌طور طبیعی دره را بارور می‌کرد، اما باغ‌ها به دلیل دوری از رودخانه می‌بایست با کود کبوتر بارور می‌شدند. این باغ‌ها عموماً برای پرورش سبزیجات، انگور و درختان میوه استفاده می‌شدند. از درختان در باغ‌ها برای تولید میوه و سایه استفاده می‌شد. ۱۹ گونه مختلف درخت در باغ‌های اینه-نی،
می‌شد. ۱۹ گونه مختلف درخت در باغ‌های اینه-نی، معمار فرعون توتموس یکم (۱۵۰۴–۱۴۹۲ قبل از میلاد) یافت شد. درختان گز صورتی، آکاسیا و بید در باغ‌ها رایج بودند. درختان چنار و گز گاهی در جلوی معابد کاشته می‌شدند، همان‌طور که در معبد نبه‌پترا، از قرن یازدهم قبل از میلاد، کاشته می‌شد. مصریان باستان درخت چنار را از دوران پیش سلسله‌ای و از آغاز هزاره سوم پیش از میلاد کشت می‌کردند. اعتقاد بر این بود که این درخت زندگی است که در بین سرزمین زندگی و مرگ کاشته شده است. برخی از صندوق‌های مومیایی‌ها در مصر از چوب این درخت
از صندوق‌های مومیایی‌ها در مصر از چوب این درخت ساخته شده‌اند. رایج‌ترین درختان میوه، انجیر و خرما بودند. درخت انار در دوران پادشاهی نوین معرفی شد و به دلیل عطر و رنگ قرمز آن، بسیار ارزشمند بود. از دیگر میوه‌های کشت شده در باغ‌ها عناب، زیتون و هلو بود. سبزیجات برای غذا یا برای آیین‌های مذهبی کاشته می‌شدند. کاهوی رومی مقدس در نظر گرفته می‌شد و با خدای تولید مثل مرتبط بود و اعتقاد بر این بود که یک داروی مقوی قوی است. از انگور برای تهیه کشمش و شراب استفاده می‌شد. نقاشی‌های مقبره نشان می‌دهد که انگورهای انگور
نقاشی‌های مقبره نشان می‌دهد که انگورهای انگور گاهی در بالای آلاچیق‌ها کاشته می‌شدند تا سایه ای برای باغ ایجاد کنند. گل‌ها را در باغ‌ها برای ساخت بوته‌های تزئینی و برای استفاده در مراسم مذهبی پرورش می‌دادند. گل‌های رایج باغ عبارت بودند از: مهرگیاه و مینای چمنی، گل داوودی، شقایق و خشخاش، یاس و گل رز. برکه‌ها و حوض‌های مصری اغلب نیلوفر آبی و سفید و با پاپیروس تزئین شده بودند. محصولات کشاورزی. محصولات غذایی. مصریان انواع محصولات کشاورزی از جمله غلات، سبزیجات و میوه‌ها را برای مصرف کشت می‌کردند. با این حال،
و میوه‌ها را برای مصرف کشت می‌کردند. با این حال، رژیم غذایی آنها حول چندین محصول اصلی، به ویژه گندم و جو می‌چرخید. غلات عمده کشت شده شامل گندم تک‌دانه و گندم دو دانه بود که برای تهیه نان کشت می‌شدند. سایر مواد اولیه برای اکثریت جمعیت شامل لوبیا، عدس و بعداً نخود و باقله بود. محصولات زیر زمینی، مانند پیاز، سیر و تربچه، همراه با سبزیجات، مانند کاهو و جعفری رشد می‌کردند. میوه‌ها یکی از بن مایه‌های رایج آثار هنری مصری بودند که نشان می‌دهد رشد آن‌ها نیز با توسعه فناوری کشاورزی این تمدن، کانون اصلی تلاش‌های
فناوری کشاورزی این تمدن، کانون اصلی تلاش‌های کشاورزی و باغداری بوده است. برخلاف غلات و حبوبات، میوه به تکنیک‌های کشاورزی پیچیده‌تر و سخت‌تر از جمله استفاده از سیستم‌های آبیاری، شبیه‌سازی، تکثیر و آموزش نیاز داشت. در حالی که اولین میوه‌های کشت شده توسط مصریان احتمالاً بومی بوده‌اند، مانند خرما و سورگوم، میوه‌های بیشتری به عنوان سایر تأثیرات فرهنگی معرفی شدند. میوه‌هایی مانند انجیر، چنار، خرما و سیاه تلو، انگور و هندوانه در سرتاسر مصر قبل از سلسله یافت می‌شد، خرنوب، زیتون، سیب و انار در زمان پادشاهی جدید به
خرنوب، زیتون، سیب و انار در زمان پادشاهی جدید به مصریان معرفی شد. بعدها در دوره یونانی-رومی هلو و گلابی نیز کشت شد. محصولات صنعتی و الیافی. مصریان برای چیزی بیش از تولید غذا به کشاورزی متکی بودند. آنها از گیاهان برای دارو، به عنوان بخشی از اعمال مذهبی خود و در تولید لباس استفاده می‌کردند. گیاهان شاید متنوع‌ترین گزینه‌های مصرف را داشته باشند. از آنها در آشپزی، پزشکی، لوازم آرایشی و در فرایند مومیایی کردن استفاده می‌کردند. بیش از ۲۰۰۰ گونه مختلف از گیاهان گلدار یا معطر در مقبره‌ها یافت شده است. پاپیروس یک
یا معطر در مقبره‌ها یافت شده است. پاپیروس یک محصول بسیار متنوع بود که به صورت وحشی رشد می‌کرد و همچنین کشت می‌شد. ریشه‌های این گیاه به عنوان غذا مصرف می‌شد، اما در درجه اول به عنوان یک محصول صنعتی برای کاغذسازی استفاده می‌شد. از ساقه این گیاه برای ساختن قایق، حصیر و کاغذ استفاده می‌شد. گیاه کتان یکی دیگر از محصولات مهم صنعتی بود که کاربردهای متعددی داشت. استفاده اولیه آن در تولید طناب و پارچه‌ای بود که ماده اصلی تولید پارچه برای لباس‌های مصریان باستان بود. حنا برای تولید رنگ کشت می‌شد. دامداری. گاوداری.
حنا برای تولید رنگ کشت می‌شد. دامداری. گاوداری. گاوهای مصر باستان چهار نوع اصلی داشتند: شاخ بلند، شاخ کوتاه، بدون شاخ و کوهان دار. قدیمی‌ترین شواهد وجود گاو در مصر مربوط به منطقه فیوم است که قدمت آن به هزاره پنجم قبل از میلاد می‌رسد. مرغداری. دستگاه‌های جوجه کشی ساخته شده توسط انسان، به نام اجاق تخم مرغ مصری، به قرن چهارم قبل از میلاد برمی گردد و برای تولید انبوه جوجه‌ها استفاده می‌شد. کشاورزی و مذهب در مصر باستان. در مصر باستان، مذهب یکی از جنبه‌های بسیار مهم زندگی روزمره بود. بسیاری از مراسم مذهبی مصریان
زندگی روزمره بود. بسیاری از مراسم مذهبی مصریان بر مشاهدات آنها از طبیعت، رود نیل و کشاورزی متمرکز بود. آنها از دین به عنوان راهی برای توضیح پدیده‌های طبیعی، مانند طغیان‌های چرخهای رود نیل و رشد محصولات کشاورزی استفاده کردند. اگرچه رودخانه نیل مستقیماً مسئول خوش شانسی یا بدبختی مصریان بود ولی آنها خود نیل را نمی‌پرستیدند. بلکه از خدایان خاص برای هر خوشبختی خود تشکر می‌کردند. مصریان باستان نامی برای رودخانه نگذاشتند و به سادگی از آن به عنوان «رود» یاد می‌کردند. اصطلاح «نیل» منشأ مصری ندارد. نقش خدایان در
اصطلاح «نیل» منشأ مصری ندارد. نقش خدایان در کشاورزی. مصریان باستان طغیان رود نیل را مرتبط با خدایی به نام هاپی می‌دانستند. با وجود این واقعیت که طغیان آب برای بقای کشاورزی و زندگی آنها بسیار مهم بود، اما هاپی به عنوان خدای اصلی در نظر گرفته نمی‌شد. او به‌عنوان چهره‌ای دارای اضافه وزن به تصویر کشیده شد که طغیان سالیانه نیل و سایر محصولات فراوان را به فراعنه تقدیم می‌کرد. معبدی هرگز به‌طور خاص برای هاپی ساخته نشد، اما زمانی که طغیان نیل آغاز می‌شد، با قربانی کردن و خواندن سرود او را پرستش می‌کردند. خدای
کردن و خواندن سرود او را پرستش می‌کردند. خدای اوزیریس نیز ارتباط نزدیکی با رود نیل و حاصلخیزی زمین داشت. در طول جشنواره‌های روزهای طغیان نیل، پیکرهای گلی ازیریس با جو کاشته می‌شد. نظر تاریخدانان دربارهٔ کشاورزی در مصر. هرودوت، همان گونه که این مردم را در سال ۴۵۰ ق‌م دیده، آنان را با روح خوشبینی چنین وصف می‌کند:"آنان میوه‌های زمین را، با تحمل رنجی کمتر از هر ملت دیگر، به دست می‌آورند» … چه آنان ناچار نیستند زمین را خیش کنند یا بیل بزنند یا هر نوع کاری که دیگران برای به دست آوردن محصولی از دانه می‌کنند انجام
برای به دست آوردن محصولی از دانه می‌کنند انجام دهند؛ این از آن جهت است که در آن هنگام که آب نیل خود به خود زیاد می‌شود، زمینهای آنان را آبیاری می‌کند، و چون آب پس می‌نشیند، هر کس بر زمین خود دانه می‌افشاند و خوکهای خود را بر آن رها می‌کند؛ چون این خوکها با دست و پای خویش دانه‌ها را در زمین نشاندند، وی منتظر می‌ماند تا هنگام درو برسد، آنگاه… محصول را جمع می‌کند." "همان گونه که خوکها دانه را با دست و پای خود می‌کاشتند، بوزینگان را نیز چنان آموخته بودند که میوه‌ها را از درختان بچینند؛ همین نیل، که زمین را
میوه‌ها را از درختان بچینند؛ همین نیل، که زمین را آبیاری می‌کرد، هنگام پس نشستن، در برکه‌ها و مردابها مقدار زیادی ماهی ذخیره می‌کرد؛ دامی که هنگام روز برای صید ماهی به کار می‌رفت شبها از آن برای نگاهداری کشاورزان از شر گزش پشه استفاده می‌شد. ولی باید دانست که بخشندگی نیل بهره کشاورز نبود، چه هر جریبی از زمین مصر ملک فرعون به‌شمار می‌رفت و هیچ‌کسی بی‌اجازه او نمی‌توانست از آن بهره‌برداری کند. هر تعداد ساکنان مصر را، در قرن چهارم قبل از میلاد، در حدود ۷ میلیون نفر تخمین کرده‌اند." "برزگر ناچار بود مالیات
نفر تخمین کرده‌اند." "برزگر ناچار بود مالیات سالانه‌ای میان ده یک تا پنج یک محصول به شاه بپردازد. اشراف، زمینداران و ثروتمندان دیگر زمینهای پهناوری در اختیار داشتند؛ برای آنکه اندازه‌ای از بزرگی این گونه املاک به دست آید، می‌گوییم که یکی از این گونه زمینداران هزار و پانصد ماده گاو داشته است. دانه بار و ماهی و گوشت عنوان خوراک اصلی مردم را داشت. در بازمانده‌ای از یک کتیبه چنین آمده است که شاگرد مدرسه چه چیزها حق دارد بخورد، و در آن نام سی و سه نوع گوشت جانور و مرغ، چهل و هشت نوع غذای پخته، و بیست و چهار نوع
و مرغ، چهل و هشت نوع غذای پخته، و بیست و چهار نوع نوشیدنی آمده است. ثروتمندان بر خوراک خود شراب می‌پاشیدند و می‌خوردند و درویشان از شراب جوی تخمیر شده استفاده می‌کردند." "کشاورزان زندگی سخت و محقری داشتند. کشاورز «آزاد» تنها سرو کارش با تحصیلدار مالیات بود، و این شخص، بنابریک اصل اقتصادی که با گذشت زمان مستقر شده بود، با وی رفتار می‌کرد؛ یعنی «هر چه را قابل حمل و نقل بود» از وی می‌گرفت. نویسنده ظریفی از آن زمان، در باره مردانی که خوراک مصر را در زمان او فراهم می‌آورده‌اند، چنین می‌نویسد:" "آیا در خیال خود