payamvha/North_RAG huggingface dataset:
از میلاد، امپراتوری گوگوریو با افزایش درگیری های داخلی و فشارهای خارجی فزاینده، به ویژه از سوی سلسله های تازه متحد شده سویی و تانگ چین، مواجه شد. با وجود مقاومت شجاعانه و پیروزی های قابل توجه، مانند نبرد رودخانه سالسو در سال 612 پس از میلاد نبرد آنسی سئونگ در 645 میلادی ،نبرد ساسو در 662 میلادی ،این امپراتوری تا سپتامپر یا همان شهریور-مهر ماه 668 میلادی مقاومت کرد ولی به دلیل آشفتگی های شدید داخلی ناشی از خیانت و کشور فروشی از هم پاشید. فرایند گوگوریویی-سازی. فرآیند گوگوریویی-سازی از طریق عناصر و ویژگی های
فرآیند گوگوریویی-سازی از طریق عناصر و ویژگی های مختلفی آشکار شد. از نظر فرهنگی، گوگوریو به طور انتخابی جنبه هایی از فرهنگ چینی، از جمله سیستم نوشتاری، سکه هایی مانند سکه های ووزو، سبک های ادبی مانند شعر چینی و عناصر معماری، به ویژه در طراحی مقبره ها را اقتباس و تطبیق کرد. نقوش هنری، مانند صور فلکی و موجودات افسانه ای، نیز نفوذ چینی را نشان می دهند. با این حال، گوگوریو هویت فرهنگی متمایز خود را توسعه داد که با پویایی و ماهیت جهان وطنی آن مشخص می شد. این فرهنگ منحصر به فرد به وضوح در نقاشی های دیواری مقبره
منحصر به فرد به وضوح در نقاشی های دیواری مقبره های پر زرق و برق به تصویر کشیده شده است که صحنه هایی از زندگی روزمره، اساطیر و مضامین بودایی را به تصویر می کشند. سبک های معماری متمایز برای قلعه ها، کاخ ها و مقبره ها بیشتر دستاوردهای فرهنگی گوگوریو را نشان می دهند. گوگوریو نقش مهمی در گسترش بودیسم به سایر پادشاهی های کره، به ویژه بائکجه در قرن چهارم پس از میلاد، ایفا کرد و به طور قابل توجهی بر باورهای مذهبی و بیان هنری آنها تأثیر گذاشت. شواهد همچنین نشان دهنده نفوذ آسیای مرکزی در موسیقی و هنرهای نمایشی
دهنده نفوذ آسیای مرکزی در موسیقی و هنرهای نمایشی گوگوریو است که احتمالاً از طریق مبادلات در امتداد جاده ابریشم تسهیل شده است و نشان دهنده شبکه گسترده تری از ارتباطات فرهنگی است. نمونه ها. چندین نمونه تاریخی فرآیند گوگوریویی-سازی را نشان می دهند. اسطوره های مشترک بنیانگذاری و حس نسب مشترک بین گوگوریو و پادشاهی بکجه، که هر دو ریشه های خود را در بویو می یابند، نشان دهنده یک قرابت فرهنگی اولیه است که ممکن است تعاملات بعدی را تسهیل کرده باشد. ادعای خاندان سلطنتی گوگوریو مبنی بر نسب از بویو نیز می توانست به
گوگوریو مبنی بر نسب از بویو نیز می توانست به حکومت آنها مشروعیت بخشد و ارتباطات با سایر گروه هایی که ادعای نسب بویو را داشتند، تقویت کند. از نظر اداری، سازماندهی مجدد پنج قبیله اولیه به مناطق تحت حکومت مرکزی (پو) تحت پادشاه تائجو، نمونه اولیه ای از ادغام گروه های متنوع در یک ساختار سیاسی متحدتر را نشان می دهد. انتصاب بعدی افسران و فرمانداران منطقه ای، اغلب با ارتباطات سلطنتی، برای اداره سرزمین های فتح شده و اجرای سیستم خراج، نمونه دیگری از سازوکارهای ادغام سیاسی و اقتصادی است. از نظر فرهنگی، انتقال بودیسم
سیاسی و اقتصادی است. از نظر فرهنگی، انتقال بودیسم از گوگوریو به بکجه و احتمالاً شیلا، گسترش نفوذ ایدئولوژیک گوگوریو را نشان می دهد. علاوه بر این، پس از سقوط گوگوریو، تأسیس پادشاهی بالهه توسط پناهندگان گوگوریو، که آگاهانه آداب و رسوم و ساختارهای اداری گوگوریو را پذیرفتند، نمونه قدرتمندی از میراث ماندگار هویت گوگوریو و نفوذ مستمر آن در منطقه است. تفاسیر علمی. تفاسیر علمی از گوگوریویی-سازی بسته به دیدگاه متفاوت است. تاریخ نگاری ملی گرایانه کره به شدت بر هویت کره ای گوگوریو و نقش حیاتی آن در شکل گیری تاریخ و
کره ای گوگوریو و نقش حیاتی آن در شکل گیری تاریخ و هویت ملی کره تأکید دارد. از این دیدگاه، نفوذ گوگوریو به عنوان گسترش طبیعی فرهنگ و قدرت کره در سراسر منطقه تلقی می شود. در مقابل، تاریخ نگاری چینی به طور فزاینده و خصمانه ای گوگوریو را به عنوان یک رژیم قومی منطقه ای در چارچوب گسترده تر تاریخ چین به تصویر کشیده و بر موقعیت جغرافیایی آن در منچوری و تعاملات آن با سلسله های چینی تأکید می کند("که این بیشتر به دلیل فشار هایی است که گوگوریو به سلسله های متعدد چینی آورده است.") این دیدگاه اغلب بر رابطه خراجگزار
آورده است.") این دیدگاه اغلب بر رابطه خراجگزار گوگوریو با چین و ماهیت چند قومی تمدن چین تأکید می کند. فراتر از این دیدگاه های ملی گرایانه، مجموعه قابل توجهی از تحقیقات دانشگاهی تجزیه و تحلیل های مفصلی از تاریخ اجتماعی-سیاسی، باستان شناسی، زبان و هنر گوگوریو ارائه می دهد. این آثار علمی بینش های ظریفی در مورد پیچیدگی های تعامل فرهنگی و ادغام سیاسی ارائه می دهند و به درک جامع تری از گوگوریو-سازی کمک می کنند. به عنوان مثال، مطالعات بر روی نقاشی های دیواری مقبره های گوگوریو سبک هنری منحصر به فرد این پادشاهی را
های گوگوریو سبک هنری منحصر به فرد این پادشاهی را نشان می دهد که از طریق پذیرش و تطبیق نفوذهای خارجی تکامل یافته و نمونه خاصی از گوگوریو-سازی در عرصه هنر را به نمایش می گذارد. پیامد ها و میراث. پیامدها و میراث گوگوریویی-سازی بسیار گسترده است.امپراتوری گوگوریو تأثیر قابل توجه و ماندگاری بر چشم انداز فرهنگی شبه جزیره کره و بخش هایی از منچوری گذاشت. دستاوردهای فرهنگی آن در هنر، معماری و مذهب عمیقاً بر توسعه فرهنگ های بعدی کره تأثیر گذاشت. گوگوریو نقش مهمی در شکل گیری هویت متمایز کره ای ایفا کرد و به نمادی از
گیری هویت متمایز کره ای ایفا کرد و به نمادی از قدرت، استقلال و مقاومت در برابر تجاوز خارجی تبدیل شد، خاطره ای که همچنان در آگاهی ملی کره طنین انداز است. قابل توجه است که خود نام "کره" از "گوریو" گرفته شده است، سلسله ای بعدی که آشکارا خود را جانشین گوگوریو می دانست، که بر اهمیت تاریخی پایدار نسبت داده شده به این پادشاهی باستانی تأکید می کند. با این حال، تاریخ و میراث گوگوریو، از جمله تفسیر نفوذ فرهنگی و سیاسی آن، همچنان موضوع اختلاف نظر علمی و سیاسی قابل توجهی بین چین و کره است. این اختلافات جاری منعکس
توجهی بین چین و کره است. این اختلافات جاری منعکس کننده روایت های ملی متفاوت و برجسته کننده تعامل پیچیده بین تاریخ، هویت ملی و ملاحظات ژئوپلیتیکی معاصر در شرق آسیا است. گوگوریویی سازی با همگرایی فرهنگی مشخص می شد، جایی که گوگوریو به طور انتخابی عناصر خارجی را پذیرفت و تطبیق داد در حالی که هویت منحصر به فرد خود را حفظ می کرد. قدرت نظامی به عنوان کاتالیزور اصلی برای گسترش و انتشار متعاقب نفوذ گوگوریو عمل کرد. توسعه یک اقتدار متمرکز و یک سیستم اداری پیچیده برای حکومت بر یک قلمرو متنوع و اجرای سیاست های متحد
حکومت بر یک قلمرو متنوع و اجرای سیاست های متحد کننده بسیار مهم بود. با وجود سقوط نهایی، امپراتوری گوگوریو میراثی ماندگار بر جای گذاشت و به طور قابل توجهی هویت کره ای را شکل داد و حتی نام ملت مدرن را فراهم کرد. با این حال، تفسیر تاریخ گوگوریو و نفوذ آن همچنان موضوع بحث و جدل است که منعکس کننده رابطه پیچیده بین روایت های تاریخی و هویت های ملی معاصر در شمال شرق آسیا است. تحقیقات بیشتر می تواند به بررسی تطبیقی گوگوریو-سازی با پدیده های مشابه در سایر امپراتوری های باستانی بپردازد تا الگوهای مشترک و ویژگی های
های باستانی بپردازد تا الگوهای مشترک و ویژگی های منحصر به فرد رویکرد گوگوریو به ادغام و نفوذ را شناسایی کند. جورچن ها. هر دو گوریو و اوایل چوسون پادشاهان مبارزه با و علیه گروه های مختلف از جورچن ها. سجونگ کبیر کره ای ها را از کره جنوبی در منطقه مرزی شمالی خود اسکان داد. جورچن ها در چوسون تشویق شدند تا با کره ای ها ازدواج کنند. کره ای سازی مدرن. با افزایش علاقه به کره و فرهنگ عامه اطراف آن، کره ای شدن به طرق مختلف در دنیای مدرن رخ می دهد. اغلب زمانی آشکار می شود که افراد ناخودآگاه عناصر کره ای را در زندگی
شود که افراد ناخودآگاه عناصر کره ای را در زندگی خود می گنجانند. این می تواند شامل، اما نه محدود به، تنظیمات در لباس، مو، آرایش و رفتار برای همسویی با هنجارهای فرهنگی کره باشد.
فرماندهی پدافند هوایی عراق () یکی از شاخه‌های نیروهای مسلح عراق است. این فرماندهی در ۱ فوریه ۱۹۹۳ تأسیس شد و مسئولیت آن حفاظت از حریم هوایی عراق است. پیش از سال ۱۹۹۳ یک نیروی قابل توجه از توپ‌های ضدهوایی و موشک‌ها ایجاد شده بود، اما تحت فرماندهی جداگانه‌ای نبودند. پس از حمله ۲۰۰۳ به عراق و انحلال تمام نیروهای مسلح عراق، این فرماندهی در سال ۲۰۱۱ سازماندهی مجدد شد. از سال ۲۰۲۳ فرماندهی پدافند هوایی برعهده سپهبد معن السعدی است. دفاع هوایی عراق با خرید توپ‌های ضدهوایی ۲۰ میلی‌متری و ۴۰ میلی‌متری برای ارتش عراق
۲۰ میلی‌متری و ۴۰ میلی‌متری برای ارتش عراق آغاز شد و هر یک از لشکرهای آن تا دهه ۱۹۵۰ یک گردان ضدهوایی داشتند. پس از آن، این نیرو شاهد رشد مداوم بود. اما پس از آنکه اسرائیلی‌ها در سال ۱۹۸۱ از طریق عملیات هوایی اپرا، رآکتور اتمی مرکز تحقیقات هسته‌ای توثیه را نابود کردند، پدافندها به طور گسترده از نو طراحی شدند. شبکه‌ای از رادارها، موشک‌های زمین به هوا و توپ‌های ضدهوایی با محوریت تأسیسات استراتژیک و صنعتی بغداد نصب شدند. در سال ۱۹۸۸ فرماندهی پدافند هوایی حدود ۱۰۰۰۰ پرسنل داشت. پس از جنگ خلیج فارس این نیرو در
۱۰۰۰۰ پرسنل داشت. پس از جنگ خلیج فارس این نیرو در سال ۱۹۹۳ به یک نیروی جداگانه تبدیل شد.
صبره یک منطقهٔ مسکونی در غرب غزه است. این سازمان در دوره قیمومیت فلسطین در فلسطین تأسیس شد. این بنا شامل نشان شهرداری شهر است که در دهه ۱۹۳۰ در جنوب خیابان عمر مختار ساخته شده است. یک مرکز بهداشت اونروا در این محله واقع شده است. در طول جنگ غزه، نیروهای دفاعی اسرائیل ده‌ها فلسطینی را در این محله کشتند.
زاروهی کاوالجیان (؛ – ) پزشک، و آموزشگر اهل ارمنستان اولین پزشک زن و اولین استاد زیست‌شناسی در ترکیه بود. زندگی‌نامه. زاروهی کاوالجیان در سال ۱۸۷۷ در شهر آداپازاری متولد شد. پدرش «سروب کاوالجیان» نیز فارغ‌التحصیل دانشکده پزشکی دانشگاه بوستون آمریکا بود و به عنوان پزشک در آداپازار و ازمیت مشغول به طبابت بود. زاروهی در سال ۱۸۹۸، از کالج دخترانه آمریکایی در آداپازار فارغ‌التحصیل شد و از آنجا که حکام عثمانی تحصیل را برای زنان منع کرده بودند جهت تحصیل عازم آمریکا شد. در سال ۹ از دانشکده پزشکی دانشگاه
عازم آمریکا شد. در سال ۹ از دانشکده پزشکی دانشگاه فارغ‌التحصیل شد و به زادگاهش در ترکیه بازگشت و به طبابت مشغول شد؛ و همزمان به عنوان اولین زن زیست‌شناس ترکیه در کالج آمریکایی مشغول به تدریس گردید. زاروهی کاوالجیان در طی سال‌های جنگ جهانی اول، بعنوان پزشک داوطلبانه جهت کمک رسانی به مجروحان و قربانیان جنگ شرکت کرد. وی در ۱۰ ژوئن ۱۹۶۹ در سن ۹۲ سالگی درگذشت.
سامجی‌یون (به کره‌ای: 혜산시) یک شهر در کره شمالی است که در استان ریانگ‌گانگ واقع شده‌است. این شهر در دامنهٔ جنوبی کوه بکتو قرار دارد. این کوه که روی مرز چین و کره شمالی قرار دارد، از اهمیت افسانه‌ای خاصی برای مردم کره‌ای (و بالاخص کره شمالی) دارد. از این سو، فرودگاه سامجی‌یون و خط ریلی سراسری، این شهر را به سایر نقاط کشور متصل می‌کنند. شهرستان سامجی‌یون در دسامبر سال ۲۰۱۹ میلادی به «شهر» ارتقاء یافت، و در این شهر تازه‌تاسیس، سرمایه‌گذاری و ساخت‌وساز گسترده برای بهبود وضعیت این شهر و آماده‌سازی آن برای تبدیل
بهبود وضعیت این شهر و آماده‌سازی آن برای تبدیل شدن به جاذبهٔ توریستی بین‌المللی در دست انجام بوده است. قرار بر این بود که در دسامبر سال ۲۰۲۴ میلادی، این شهر به روی توریست‌های خارجی گشوده شود. در همان تاریخ دسامبر ۲۰۱۹، شهرک سامجی‌یون (، ) به چهار ناحیه گوانگ‌میونگ‌سونگ، ایکّال، بونّامو، و به‌گه‌بونگ تقسیم شد. مناطق کارگری اوهومولتونگ، بکتوسان‌میریونگ، پوته، ریمیونگ‌سو، شین‌موسونگ، و موبونگ، به «ناحیه» تغییر حالت یافتند. خصوصیات. سامجی‌یون ۱٬۳۲۶٫۱۴ کیلومترمربع مساحت و ۳۱٬۴۷۱ نفر جمعیت دارد. این شهر،
مساحت و ۳۱٬۴۷۱ نفر جمعیت دارد. این شهر، کم‌جمعیت‌ترین شهر کره شمالی می‌باشد. تقسیمات اداری. شهر سامجی‌یون به ۱۰ ناحیه و ۶ روستای تابعه تقسیم شده است.
دانشگاه بین‌المللی نورث‌وست (Northwest International University) یک مؤسسه آموزش عالی خصوصی و رسمی است که در کشور ارمنستان ثبت شده و با اجازه‌نامه کتبی وزارت آموزش ارمنستان و مرکز ملی ارتقای کیفیت آموزشی گرجستان فعالیت می‌کند. این دانشگاه طیف گسترده‌ای از برنامه‌های آموزشی در رشته‌های متنوع را به دانشجویان در سراسر جهان ارائه می‌دهد. اعتبارسنجی و مجوزها. دانشگاه بین‌المللی نورث‌وست تحت اجازه‌نامه کتبی وزارت آموزش ارمنستان و مرکز ملی ارتقای کیفیت آموزشی گرجستان فعالیت می‌کند و عضو و همکار چندین نهاد معتبر
فعالیت می‌کند و عضو و همکار چندین نهاد معتبر بین‌المللی از جمله: همچنین این دانشگاه موفق به دریافت گواهینامه ISO 21001:2018 شده است. همکاری‌های منطقه‌ای و بین‌المللی. دانشگاه دارای دفاتر و پردیس‌های رسمی در کشورهای هند، نیجریه، آمریکا، کانادا و چند کشور دیگر است. در سطح منطقه‌ای، دانشگاه همکاری رسمی و تحت اجازه‌نامه کتبی وزارت آموزش و علوم قرقیزستان با مؤسسه Sapattuu Bilim را دارد که این همکاری به تایید و ارتقای کیفیت آموزشی کمک می‌کند. دانشگاه همچنین با دانشگاه‌ها و مؤسسات علمی معتبر در قاره‌های مختلف
دانشگاه‌ها و مؤسسات علمی معتبر در قاره‌های مختلف همکاری‌های گسترده علمی، آموزشی و پژوهشی دارد. اعتبار مدارک. مدارک صادره از دانشگاه بین‌المللی نورث‌وست قابلیت نوتاریز شدن توسط دفاتر رسمی نوتاری را دارا هستند که این موضوع اعتبار و پذیرش مدارک را در سطح بین‌المللی تسهیل می‌کند. برنامه‌های آموزشی. دانشگاه برنامه‌های آموزشی متنوعی را به صورت حضوری، آنلاین و ترکیبی ارائه می‌دهد که با هدف آماده‌سازی دانشجویان برای بازارهای کاری بین‌المللی و نیازهای روز دنیا طراحی شده‌اند.
مالوکاچاکوو () یک شهرک در شهرستان کالتاسینسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
ماریسکی بیکشیک () یک شهرک در شهرستان کالتاسینسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
نادژدینو () یک شهرک در شهرستان کالتاسینسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
ناراتوو () یک شهرک در شهرستان کالتاسینسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
نیژنی کاچماش () یک شهرک در شهرستان کالتاسینسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
نیژنی تیختم () یک شهرک در شهرستان کالتاسینسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
راجر وربیک (; – ) زمین‌شناس، آتشفشان‌شناس، عکاس، و دیرین‌شناس اهل پادشاهی هلند بود. شناخته‌شده‌ترین اثر او مجله «کراکاتائو» بود که در سال‌های ۱۸۸۴ و ۱۸۸۵ به دستور فرماندار کل هند شرقی هلند ویرایش شد. این مجله به فوران ۱۸۸۳ آتشفشان کراکاتوآ در سال ۱۸۸۳ می‌پردازد و دانش آتشفشان‌شناسی را به جایگاه علمی رساند. تنها دو سال قبل، وربیک در این منطقه تحقیقاتی انجام داده بود. او که در بویتنزورگ در جاوا زندگی می‌کرد خود شاهد مستقیم آن فوران بود. در مستند درام بی‌بی‌سی با عنوان «کراکاتوآ: آخرین روزها» او شخصیت اصلی است
عنوان «کراکاتوآ: آخرین روزها» او شخصیت اصلی است و کوین مک‌موناگل نقش او را بازی کرده است.
نووی اوریه‌باش () یک شهرک در شهرستان کالتاسینسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
نووی آتکول () یک شهرک در شهرستان کالتاسینسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
نووی آشیت () یک شهرک در شهرستان کالتاسینسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
نووی آمزیباش () یک شهرک در شهرستان کالتاسینسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
نوویاشوو () یک شهرک در شهرستان کالتاسینسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
نووتوکرانوو () یک شهرک در شهرستان کالتاسینسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
نووکیلباختینو () یک شهرک در شهرستان کالتاسینسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
کیرپی () یک شهرک در شهرستان کالتاسینسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
کویانوو () یک شهرک در شهرستان کالتاسینسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
کوترم () یک شهرک در شهرستان کالتاسینسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
کوشنیا () یک شهرک در شهرستان کالتاسینسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
کورگاک () یک شهرک در شهرستان کالتاسینسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
کوگارچینو () یک شهرک در شهرستان کالتاسینسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
کوچاش () یک شهرک در شهرستان کالتاسینسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
لونته بوسه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل مجارستان است که در حال حاضر برای داک ۱۹۰۴ دونایسکا استردا در پست هافبک بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال، زیر ۱۶ سال و زیر ۱۹ سال مجارستان بازی کرده است.
تغذیه و آداب آن در ایران باستان تحت تأثیر عواملی چون فراهم بودن مواد خوراکی، وضعیت معیشت مردم و ذوق زیبایی‌شناسی قرار داشت. زمین‌های حاصلخیز و تنوع آب و هوا موجب فراهم شدن انواع مواد غذایی و میوه‌ها شد. قبل از هجوم مغولان، ایران در بالاترین سطح اقتصادی قرار داشت و ذوق زیبایی‌شناسی در هنرهای مختلف نمایان بود. تعالیم زرتشتی نیز تأثیر عمیقی بر فرهنگ تغذیه و آداب غذا خوردن داشت. منابع تاریخی مانند اوستا، کتیبه‌های هخامنشی و اسناد مانوی اطلاعاتی دربارهٔ فرهنگ تغذیه در این دوران ارائه می‌دهند. در دوران باستان،
در این دوران ارائه می‌دهند. در دوران باستان، دین و دولت از هم جدا بودند، اما با ظهور ساسانیان، این جدایی کاهش یافت و دین مزدیسنی به عنوان دین رسمی کشور معرفی شد. تغذیه در دربار شاهان ایران باستان به عنوان یک موضوع جداگانه مورد بررسی قرار می‌گیرد و به غنای بحث دربارهٔ فرهنگ تغذیه در این دوره کمک می‌کند. فرهنگ تغذیه در دربار ایران باستان. فرهنگ تغذیه در دربار ایران باستان به بررسی متغیرهایی چون فرهنگ صرفه‌جویی، آداب و رعایت بهداشت، نوع ظروف و خوراک می‌پردازد. اطلاعات موجود از منابع تاریخی به تقسیم‌بندی این
اطلاعات موجود از منابع تاریخی به تقسیم‌بندی این جنبه‌ها کمک کرده و به درک بهتر شیوه‌های تغذیه و آداب مربوط به آن در این دوران می‌افزاید. فرهنگ صرفه‌جویی. گزنفون، فیلسوف و مورخ یونانی، در کتاب خود کوروش‌نامه به فرهنگ صرفه‌جویی در دربار ایران اشاره می‌کند و می‌نویسد که با وجود پخت غذا در مقیاس وسیع، توجه به حفظ طعم و مزه غذا و جلوگیری از هدر رفتن آن اهمیت زیادی داشت. آداب و رعایت بهداشت. آداب غذا خوردن در دربار ایران باستان شامل جزئیات فراوانی بود. آتنیوس در کتاب «بزم فرزانگان» به اهمیت نظافت و پاکیزگی در
کتاب «بزم فرزانگان» به اهمیت نظافت و پاکیزگی در هنگام غذا خوردن اشاره می‌کند. پادشاه از مهمانان خواسته بود که پیش از نشستن بر سر میز غذا خود را پاکیزه کنند و پیشخدمتان نیز باید قبل از سرو غذا استحمام کرده و لباس سفید بپوشند. در زمان غذا خوردن، خدمتکاران باید سکوت کنند تا بهداشت رعایت شود و از صحبت کردن خودداری کنند. همچنین، ساقی سلطنتی با دقت خاصی شراب را در جام می‌ریخت و قبل از تعارف به شاه، مقداری از آن را می‌نوشید تا از عدم وجود سم اطمینان حاصل کند. مأمور خاصی به نام «فرخشاد» نیز وظیفه داشت تا غذا را
خاصی به نام «فرخشاد» نیز وظیفه داشت تا غذا را بچشد و از سالم بودن آن اطمینان یابد. در نهایت، مهمانان نزدیک به شاه باید پرده‌ای بر روی بینی و دهان خود می‌انداختند تا نفس آن‌ها به شاه نرسد. ظروف مورد استفاده. در دربار ایران باستان، ظروف طلا و نقره به وفور در میزهای غذا وجود داشتند. این ظروف دست‌ساز و با مهارت استادکارانی از سراسر جهان ساخته شده بودند. شاه برای نوشیدن شراب از جامی تخم‌مرغی شکل استفاده می‌کرد) سیسیلی، :۱۳۸۴ ۶۲۶( انواع خوراک‌ها. خوراک‌های متنوعی در دربار هخامنشی استفاده می‌شد که از نقاط مختلف
در دربار هخامنشی استفاده می‌شد که از نقاط مختلف شاهنشاهی به پایتخت ارسال می‌گردیدند. برخی محصولات به دلیل کیفیت بالای خود تنها به مصرف دربار سلطنتی می‌رسیدند. از جمله این خوراک‌ها می‌توان به روغن گردو، شراب، خرما، و گندم اشاره کرد. آب نوشیدنی پادشاه نیز از رودخانه‌ای خاص در شوش تأمین می‌شد که به دلیل طعم و مطبوع بودنش، مورد توجه بود) بران، :۱۳۸۵ ۴۰۷–۳۰۹( تاریخ‌نگاران باستانی به تجمل و شکوه دربار هخامنشیان اشاره کرده و از وفور خوراک‌های سفره آن‌ها شگفت‌زده بودند. هرودوت نیز در گزارش‌های خود به این موضوع
بودند. هرودوت نیز در گزارش‌های خود به این موضوع پرداخته و اشاره کرده است که پارسیان در روز تولد خود گاو و اسب را به سر سفره می‌آوردند و حتی خانواده‌ها نیز در چنین مناسبت‌هایی سفره‌های خود را با دام‌های مختلف تزئین می‌کردند. فرهنگ تغذیه زرتشتیان در دوره باستانی ایران. فرهنگ تغذیه زرتشتیان در ایران باستان به مجموعه‌ای از دستورالعمل‌ها و قوانین مربوط می‌شود که بازتاب‌دهنده ارزش‌های این تمدن است. این دستورالعمل‌ها نه تنها به آماده‌سازی و مصرف غذا مربوط می‌شوند، بلکه هویت زرتشتیان را نیز شکل می‌دهند. غذا در این
بلکه هویت زرتشتیان را نیز شکل می‌دهند. غذا در این فرهنگ به عنوان نمادی قوی از هویت و تمایز از دیگران، به ویژه از «دیگری» انیرانی، محسوب می‌شود. تغذیه برای زرتشتیان منبع هویتی بوده و بر اساس آن خود را از دیگران متمایز می‌کردند. تمدن ایرانی پیش از غلبه اسلام، عمدتاً قوانین غذایی خود را از آیین زرتشتی دریافت کرده بود. این قوانین غذاها را به دو دسته تقسیم می‌کنند: غذاهایی که متعلق به جهان نیک هستند و غذاهایی که به جهان مخالف تعلق دارند. افرادی که غذاهای آلوده یا تولید شده در قلمرو دوم را مصرف می‌کنند، گناهکار
تولید شده در قلمرو دوم را مصرف می‌کنند، گناهکار و ناپاک محسوب می‌شوند)Daryaee, :2012 312-302) جوامعی که از این قوانین زرتشتی پیروی نمی‌کنند، خارجی دانسته می‌شوند و استفاده از غذاهای ممنوعه، آن‌ها را ناپاک می‌کند. به‌طور کلی، در سنت زرتشتی، توجه به اصول آیینی و رعایت پاکی در آماده‌سازی و مصرف غذا بسیار حائز اهمیت است) همان: ۲۳۰( نوع تغذیه در اسطوره‌های مربوط به زرتشتیان. تغذیه در فلسفه آغازین بشریت و به ویژه در اسطوره‌های زرتشتیان از جایگاه ویژه‌ای برخوردار است. این نوع تغذیه با روند تکامل انسان تغییراتی را
این نوع تغذیه با روند تکامل انسان تغییراتی را تجربه کرده است. در بندهش، به تغذیه نخستین جفت بشر، مشی و مشانه، اشاره می‌شود که در مراحل مختلف زندگی خود از آب، گاه، شراب و گوشت استفاده می‌کردند. در این روایت، مردم در هنگام مرگ ابتدا از گوشت و سپس از شراب و نان می‌خوردند. همچنین، پس از مرگ، به مدت هزار روز از غذاهای مختلف استفاده می‌کردند. این الگو نشان‌دهنده تغییرات در نوع تغذیه و تأثیر آن بر زندگی انسان‌ها است) بهار، ۱۳۶۹: ۱۴۵( در بندهش، تغذیه جفت آغازین حیوانی نیز به همین ترتیب توصیف شده است. آن‌ها به مدت
نیز به همین ترتیب توصیف شده است. آن‌ها به مدت سی روز از شیر و سپس از غذاهای دیگر استفاده می‌کردند. شیر به عنوان یکی از بهترین و ارزشمندترین غذاها در فرهنگ زرتشتیان شناخته می‌شود. در این راستا، گفته شده است که شیر گوسفند بهترین خوراکی است که انسان‌ها می‌توانند مصرف کنند و تأثیر مثبتی بر رشد و سلامت آن‌ها دارد) همان: ۳۱( در مرحله سوم، با خوردن گوشت، مشی و مشانه به جنگ با یکدیگر می‌پردازند و حتی فرزند خود را می‌خورند. این مرحله نشان‌دهنده جدایی انسان از اصل خود و ورود به دنیای جدیدی از تغذیه است) مختاریان،
خود و ورود به دنیای جدیدی از تغذیه است) مختاریان، :۱۳۸۹ ۱۱۲–۱۱۳(. طبق اعتقادات زرتشتیان دربارهٔ آخرالزمان، خورشید به مدت سی شبانه‌روز متوقف می‌شود و انسان‌ها به مدت هفده سال از گیاه، سی سال از آب و ده سال از خوراک مینوی تغذیه می‌کنند) میرفخرایی، :۱۳۶۷ ۳۸(. این ارزش‌گذاری‌ها در فرهنگ ایرانی، به ویژه تحت تأثیر آموزه‌های زرتشتی، در داستان‌های مختلفی مانند داستان ضحاک در شاهنامه نیز به چشم می‌خورد. در این روایت، ضحاک ابتدا از غذاهای گیاهی تغذیه می‌کند، اما با ورود ابلیس و آموزش تغذیه گوشتی، به سمت انسان‌خواری
ابلیس و آموزش تغذیه گوشتی، به سمت انسان‌خواری سوق داده می‌شود. این تغییر در نوع تغذیه نشان‌دهنده تأثیرات منفی بر هویت انسانی و اخلاقیات است. در اسطوره‌های زرتشتی، نوع تغذیه به‌ویژه در داستان ضحاک و ابلیس به‌وضوح نشان‌دهنده تأثیرات عمیق فرهنگی و فلسفی است. در این روایت، تغذیه گوشت‌خواری به عنوان یک عمل ناپسند و خطرناک معرفی می‌شود که می‌تواند به نابودی نسل بشر منجر شود. ابلیس، به عنوان نماد شر، به ضحاک آموزش می‌دهد که از گوشت تغذیه کند و این عمل به معنای دوری از هویت انسانی و در نهایت به مرگ ختم می‌شود)
دوری از هویت انسانی و در نهایت به مرگ ختم می‌شود) مختاریان، :۱۳۸۹–۱۱۷ ۱۱۵( در این زمینه، تغذیه گیاهی و لبنی به عنوان یک الگوی اهورایی و مثبت در نظر گرفته می‌شود. زرتشتیان به گاو احترام خاصی قائل بودند و قربانی کردن آن در فرهنگ پیش از زرتشت مرسوم بود. زرتشت با این عمل مخالفت کرده و تأکید داشت که عبادت باید از طریق دعا و نماز باشد، نه قربانی کردن حیوانات). پورداود، ۱۳۷۷ ۱۰۰:( در متون زرتشتی، گاو به عنوان مخلوقی مقدس و نگهبان جانوران سودمند شناخته می‌شود. زرتشت به شدت مخالف قربانی کردن گاو بود و در گاتها به
به شدت مخالف قربانی کردن گاو بود و در گاتها به کسانی که گاو را قربانی می‌کنند، نفرین می‌کند. این نشان‌دهنده اهمیت گاو و تغذیه گیاهی در فرهنگ زرتشتی است. هومباخ نیز به مفهوم عرفانی واژه «گئوشتشن» اشاره می‌کند و آن را با خشم و کشتار بیرحمانه مرتبط می‌داند. زرتشت با این واژه‌ها به احترام به سنت‌های کهن و همچنین بیان اندیشه نیک پرداخته است. در نهایت، در نظام باور زرتشتی، تغذیه گوشتی به عنوان یک عنصر منفی و غیرانسانی در نظر گرفته می‌شود و تغذیه گیاهی و لبنی به عنوان الگوی ایده‌آل معرفی می‌شود. این تأکید بر
به عنوان الگوی ایده‌آل معرفی می‌شود. این تأکید بر تغذیه سالم و اخلاقی در فرهنگ زرتشتی، نشان‌دهنده ارزش‌های عمیق انسانی و روحانی این آیین است) مختاریان، :۱۳۸۹ ۱۱۷( آداب خوردن غذا در فرهنگ زرتشتیان باستان. آداب غذا خوردن یکی از عناصر مهم فرهنگ تغذیه زرتشتیان باستان به‌شمار می‌رود. این آداب شامل موارد زیر است: نیایش پیش از غذا خوردن. در متون زرتشتی، به‌ویژه در رساله‌ای به نام «سور سخن»، آداب نیایش و سپاسگزاری پیش از غذا خوردن به وضوح بیان شده است. در این دعا، از اورمزد، امشاسپندان و ایزدان مختلف سپاسگزاری
از اورمزد، امشاسپندان و ایزدان مختلف سپاسگزاری می‌شود و همچنین به میزبان و بزرگان کشور دعا می‌شود. این نیایش نشان‌دهنده اهمیت روحانی و اجتماعی غذا خوردن در فرهنگ زرتشتیان است. رعایت بهداشت. زرتشتیان به رعایت بهداشت در هنگام غذا خوردن اهمیت زیادی می‌دادند. شستن دست‌ها قبل و بعد از غذا، استفاده از ظروف جداگانه برای هر فرد و اجتناب از شستن دست‌ها در ظرف مشترک از جمله آداب بهداشتی بود. همچنین، پس از غذا خوردن، دندان‌ها با «دندان فرشن» (مسواک) پاک می‌شد و دهان شسته می‌گشت. این آداب نشان‌دهنده توجه به پاکیزگی و
می‌گشت. این آداب نشان‌دهنده توجه به پاکیزگی و بهداشت در فرهنگ زرتشتیان است. سکوت هنگام غذا خوردن. سکوت در هنگام غذا خوردن یکی از آداب مهم زرتشتیان بود. آن‌ها معتقد بودند که باید در هنگام غذا خوردن خاموش باشند و سخن نگویند، چرا که صحبت کردن ممکن است باعث بی‌احترامی به غذا و آداب سفره شود. در متون زرتشتی، «حرف زدن هنگام غذا خوردن» به عنوان یک گناه محسوب می‌شود و این موضوع در داستان‌های مختلفی نیز به تصویر کشیده شده است. وعده‌های غذایی. در فرهنگ زرتشتی، وعده‌های غذایی به‌طور مشخصی تقسیم‌بندی شده بودند.
وعده‌های غذایی به‌طور مشخصی تقسیم‌بندی شده بودند. واژه‌های پهلوی مانند "pih" به معنای غذا و "gāh-pih" به معنای هنگام غذا خوردن، نشان‌دهنده این تقسیم‌بندی هستند. همچنین، انواع چاشنی‌ها و خوراکی‌های خاص برای عصرانه و میان‌وعده‌ها نیز وجود داشت که به تنوع غذایی و آداب مرتبط با آن اشاره دارد. این آداب نه تنها به تغذیه زرتشتیان شکل می‌داد، بلکه نشان‌دهنده ارزش‌های فرهنگی و اجتماعی آن‌ها نیز بود. رعایت این آداب به حفظ هویت و فرهنگ زرتشتیان کمک می‌کرد) مزداپور، :۱۳۸۷)۵۴–۵۵ اعتدال در خوردن و آشامیدن. زرتشتیان به
اعتدال در خوردن و آشامیدن. زرتشتیان به اعتدال در خوردن و آشامیدن بسیار اهمیت می‌دادند. آن‌ها در بزم‌ها و ضیافت‌ها از زیاده‌روی و حرص به شدت پرهیز می‌کردند و به‌ویژه از پرخوری اجتناب می‌کردند. این اعتدال به‌عنوان یک ارزش فرهنگی و اخلاقی در زرتشتیان شناخته می‌شد. به کودکان آداب غذا خوردن و قناعت در مصرف خوراک آموزش داده می‌شد. در مینوی خرد نیز تأکید شده است که «در همه کارها کوشنده و میانه‌رو باش». زرتشتیان به این باور بودند که رعایت اعتدال در خوردن می‌تواند به تندرستی و عمر طولانی منجر شود. در متون پهلوی