payamvha/North_RAG huggingface dataset:
انفجار بزرگ (به انگلیسی: The Great Explosion) یک رمان علمی‌تخیلی نوشتهٔ اریک فرانک راسل است نویسندهٔ انگلیسی است که اولین بار در سال ۱۹۶۲ منتشر شد. داستان این کتاب به سه بخش تقسیم می‌شود. بخش پایانی آن بر اساس داستان کوتاهی از راسل به نام «... و سپس هیچ‌کس نبود» (And Then There Were None) که در سال ۱۹۵۱ منتشر شده بود، نوشته شده است. بیست و سه سال پس از انتشار این رمان، برندهٔ جایزهٔ «تالار مشاهیر پرومتئوس» (Prometheus Hall of Fame Award) شد. این رمان با رویکردی طنزآمیز به موضوعاتی مانند جامعه، سیاست و
رویکردی طنزآمیز به موضوعاتی مانند جامعه، سیاست و رفتارهای انسانی می‌پردازد و در ژانر علمی‌تخیلی جای می‌گیرد. راسل در این اثر با استفاده از داستان‌های جذاب و شخصیت‌های متنوع، نقدی اجتماعی را در قالب داستانی سرگرم‌کننده ارائه می‌دهد. خلاصه داستان. این داستان به بررسی جوامع مختلف در سیاره‌های گوناگون پس از گسترش انسان‌ها در کهکشان می‌پردازد. در این داستان، فناوری پیشرفتهٔ «پیشرانهٔ بلیدر» (Blieder drive) که امکان سفر سریع‌تر از نور را فراهم می‌کند، به انسان‌ها اجازه داده تا کهکشان را تسخیر کرده و سیاره‌های
اجازه داده تا کهکشان را تسخیر کرده و سیاره‌های مختلف را به مستعمره‌های خود تبدیل کنند. هر سیاره به یک گروه اجتماعی خاص اختصاص یافته است. چهارصد سال پس از این گسترش (که به «انفجار بزرگ» معروف است)، یک سفینهٔ فضایی از زمین به سه سیاره سر می‌زند تا اولین گام‌ها را برای ایجاد یک امپراتوری جدید در کهکشان بردارد. سفینه حاوی دو هزار نفر از ساکنان زمین است، از جمله مقامات مغرور، ارتش بوروکرات‌ها، نیروهای نظامی و خدمهٔ سفینه که برخی از آن‌ها افراد نامناسب و عجیب‌وغریبی هستند. اما اوضاع آن‌طور که انتظار می‌رود پیش
هستند. اما اوضاع آن‌طور که انتظار می‌رود پیش نمی‌رود، زیرا مقامات نظامی نالایق و مستبد سفینه با سه جامعهٔ کاملاً متفاوت مواجه می‌شوند.
گونسالو دِ کاسترو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسپانیا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "برج سوسو"، "خانواده بی‌نقص"، "بی‌گناه"، "۷ زندگی"، "سوپرلوپز" و "خرس‌ها چه فایده‌ای دارند؟" اشاره کرد.
دیگو آنیدو (؛ زادهٔ ) نمایشنامه‌نویس و بازیگر اهل اسپانیا است. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "جانوران" و "مأمور مخفی" اشاره نمود.
غذای قحطی یا غذای فقر هر نوع غذای ارزان قیمت یا در دسترس است که برای تغذیه مردم در مواقع گرسنگی و قحطی، خواه ناشی از فقر شدید، مانند زمان رکود اقتصادی یا جنگ، یا بلایای طبیعی مانند خشکسالی مورد استفاده قرار می‌گیرد. غذاهای مرتبط با قحطی نیازی نیست که کمبود مواد مغذی داشته یا بدمزه باشد. افرادی که غذای قحطی را به مقدار زیاد در مدت زمان طولانی می‌خورند ممکن است به مرور زمان نسبت به آن حس بیزاری پیدا کنند. در زمان وفور نسبی، این غذاها ممکن است دچار وا پس‌زدگی اجتماعی و مایه ننگ محسوب شوند. برای مثال،
پس‌زدگی اجتماعی و مایه ننگ محسوب شوند. برای مثال، فرهنگ‌هایی که گربه‌ها و سگ‌ها را غذاهای ممنوعه می‌دانند، از لحاظ تاریخی آنها را در زمان‌های قحطی مصرف می‌کنند. توصیف برخی از مواد غذایی به عنوان غذای «قحطی» یا «فقر» می‌تواند اجتماعی باشد. به عنوان مثال، خرچنگ و سایر سخت‌پوستان در برخی جوامع غذای فقر و در برخی دیگر بسته به دوره زمانی و موقعیت، غذای لوکس محسوب می‌شوند.
سن-پاردون-د-کونک (؛ ) یک کمون در دپارتمان ژیروند واقع در ناحیهٔ نوول-آکیتن فرانسه است.
ماری کولوم (؛ زادهٔ ۱۹۹۵) بازیگر اهل فرانسه است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته است می‌توان به "جانوران" اشاره کرد.
دیابت در ایران یکی از چالش‌های مهم بهداشت عمومی در ایران محسوب می‌شود که با روندی رو به رشد، سلامت میلیون‌ها نفر را تحت تأثیر قرار داده است. این بیماری مزمن که ناشی از اختلال در تولید یا عملکرد انسولین است، در صورت کنترل نشدن می‌تواند منجر به عوارض جدی از جمله بیماری‌های قلبی-عروقی، نارسایی کلیه، آسیب‌های عصبی و مشکلات بینایی شود. در سال‌های اخیر، افزایش شیوع دیابت در ایران به دلایل مختلفی از جمله تغییر سبک زندگی، کم‌تحرکی، رژیم غذایی ناسالم و افزایش نرخ چاقی، نگرانی‌های گسترده‌ای در حوزه سلامت ایجاد کرده
نگرانی‌های گسترده‌ای در حوزه سلامت ایجاد کرده است. بر اساس آمارهای رسمی، میزان مبتلایان به دیابت در کشور رو به افزایش است و برنامه‌های مختلفی برای پیشگیری، تشخیص زودهنگام و مدیریت این بیماری در حال اجراست. در ایران ۱۴/۲ درصد افراد بالغ کشور مبتلا به دیابت و ۲۴/۸ درصد مبتلا به پیش دیابت هستند و شیوع دیابت از متوسط جهانی (۱۲/۲ درصد) بالاتر است. وضعیت. برآوردها نشان می‌دهد که دست‌کم ۶ میلیون نفر در ایران به دیابت مبتلا هستند، در حالی که بیش از ۹ میلیون نفر در مرحله پیش‌دیابت قرار دارند. سالانه حداقل ۵۰۰ هزار
مرحله پیش‌دیابت قرار دارند. سالانه حداقل ۵۰۰ هزار نفر به جمعیت دیابتی‌های کشور اضافه می‌شود. حدود ۱۴ درصد از جمعیت بالای ۲۵ سال کشور به دیابت مبتلا هستند و شمار آن‌ها بیش از ۷٫۵ میلیون نفر تخمین زده می‌شود. اگر افراد دارای اختلال تحمل گلوکز (پیش‌دیابتی‌ها) را نیز در نظر بگیریم، تعداد کل مبتلایان به دیابت و افراد در معرض خطر این بیماری در جمعیت بالای ۲۵ سال به حدود ۲۰ میلیون نفر می‌رسد. به عبارتی، بیش از ۲۰ میلیون نفر از جمعیت بزرگسال کشور یا به دیابت مبتلا هستند یا در معرض ابتلا به آن قرار دارند. در ایران
هستند یا در معرض ابتلا به آن قرار دارند. در ایران از هر ۶ نفر افراد بالغ یک نفر قند خون بالا دارند. این امار در کلان‌شهر تهران از هر ۳ نفر یک است. بنابر آمار وزارت بهداشت ایران، از آخرین مطالعه کشوری در سال ۱۴۰۰، برآورد شد که سهم زنان ۱۴٫۷۱ درصد و سهم مردان ۱۳٫۴۴ درصد بوده است. همچنین شیوع پیش دیابت نیز در همین جمعیت، ۲۴٫۷۹ درصد بوده است که سهم زنان ۲۳٫۵۴ درصد و سهم مردان ۲۶٫۳۵ درصد بود. شیوع دیابت در ایران. نیمی از بیماران دیابتی از بیماری خود آگاه نیستند و عدم کنترل دقیق بیماری می‌تواند منجر به افزایش
و عدم کنترل دقیق بیماری می‌تواند منجر به افزایش عوارض در آینده شود. شیوع دیابت در جمعیت بالغ ایران ۱۴٫۲ درصد و بالاتر از متوسط جهانی است. به بیان مشاور سازمان جهانی بهداشت در ۲۰ مرداد ۱۴۰۳ در ۳۰ سال گذشته تعداد دیابتی‌های کشور ۲ برابر شده است. به گفته وی: «مطالعه قند و لیپید تهران نشان داده که هر سال یک درصد به دیابتی‌ها و ۴ درصد به پیش‌دیابتی‌ها اضافه می‌شود و اگر تغییری در سبک زندگی افراد ایجاد نشود، سالیانه حدود ۵۰۰ هزار نفر به دیابتی‌های کشور افزوده خواهد شد.» شیوع دیابت نوع ۲ در شهرهای تهران و اصفهان
شد.» شیوع دیابت نوع ۲ در شهرهای تهران و اصفهان بین ۷ تا ۸ درصد گزارش شده، در حالی که در شهر یزد ۱۶٫۳ درصد و در بندر بوشهر ۱۳٫۶ درصد برآورد شده است. این در حالی است که در مناطق روستایی، شیوع دیابت پایین‌تر بوده و در حدود ۳٫۰۷ درصد تخمین زده می‌شود. عوارض و پیامدها. عوارض قلبی_عروقی یکی از علل اصلی مرگ در مبتلایان به دیابت است. اعظم کوه‌کن، مدیر کلینیک دیابت پژوهشگاه رویان، با تأکید بر اینکه عوارض دیابت فراتر از سکته‌های قلبی و مغزی است، بیان کرد که زخم پای دیابتی یکی از جدی‌ترین پیامدهای این بیماری محسوب
دیابتی یکی از جدی‌ترین پیامدهای این بیماری محسوب می‌شود و حدود ۱۵ درصد از افراد دیابتی به آن دچار می‌شوند. وی افزود که قطع عضو از پیامدهای ناگوار دیابت است و حدود ۲۵ درصد از مبتلایان به زخم پای دیابتی ممکن است با این عارضه مواجه شوند. کوه‌کن همچنین به رتینوپاتی دیابتی، یکی از شدیدترین بیماری‌های چشمی ناشی از دیابت، اشاره کرد که به دلیل آسیب به رگ‌های خونی شبکیه چشم ایجاد شده و فرد را در معرض نابینایی قرار می‌دهد. برآوردها نشان می‌دهد که حدود ۱۱ تا ۱۲ درصد از بیماران دیابتی به مشکلات چشمی و نابینایی مبتلا
از بیماران دیابتی به مشکلات چشمی و نابینایی مبتلا می‌شوند. وی همچنین درگیری کلیه و مشکلات کلیوی را از دیگر عوارض رایج در میان دیابتی‌ها دانست. سیاست‌های بهداشتی و درمانی. در سال‌های اخیر، طرح‌های گسترده‌ای برای پیشگیری اولیه، ثانویه و ثالثیه از دیابت در کشور اجرا شده است. با این حال، به نظر می‌رسد شیوع و بروز دیابت در ایران رو به افزایش باشد که این امر نیاز به آموزش عمومی در خصوص اصلاح شیوه زندگی، رژیم غذایی مناسب و افزایش فعالیت بدنی را نشان می‌دهد. در سال ۲۰۱۱، هزینه کلی دیابت نوع ۲ در ایران ۳٫۷۸ میلیارد
۲۰۱۱، هزینه کلی دیابت نوع ۲ در ایران ۳٫۷۸ میلیارد دلار برآورد شد که شامل ۲٫۰۴ میلیارد دلار هزینه‌های مستقیم پزشکی و غیرپزشکی و ۱٫۷۳ میلیارد دلار هزینه‌های غیرمستقیم بود. این آمار نشان‌دهنده بار اقتصادی قابل‌توجه این بیماری بر سیستم بهداشتی و اقتصادی کشور است. پویش ملی غربالگری پرفشاری خون و دیابت. پویش ملی غربالگری پرفشاری خون و دیابت یک برنامه سراسری در ایران است که با هدف شناسایی و پیشگیری از بیماری‌های غیرواگیر، به‌ویژه دیابت و فشار خون بالا، در جمعیت بالای ۱۸ سال اجرا می‌شود. این پویش از ۲۰ آبان تا ۱۵
۱۸ سال اجرا می‌شود. این پویش از ۲۰ آبان تا ۱۵ دی ۱۴۰۲ برگزار شد و در طی آن، بیش از ۴۶ میلیون نفر مورد غربالگری قرار گرفتند. در این برنامه، افراد با تکمیل پرسش‌نامه‌هایی دربارهٔ سابقه دیابت و فشار خون بالا، دارای پرونده سلامت شدند و در صورت تشخیص بیماری، تحت مراقبت و درمان قرار گرفتند. نتایج این پویش نشان داد که ۸۵۷٬۲۸۴ نفر با احتمال پرفشاری خون و ۴۷۴٬۶۷۷ نفر با احتمال دیابت شناسایی شدند که از بیماری خود آگاه نبودند. همچنین، ۱۰٬۴۶۰٬۰۴۵ نفر در مرحله پیش‌پرفشاری خون و ۳٬۱۰۷٬۷۶۶ نفر در مرحله پیش‌دیابت تشخیص
خون و ۳٬۱۰۷٬۷۶۶ نفر در مرحله پیش‌دیابت تشخیص داده شدند. این آمارها نشان‌دهنده اهمیت بالای چنین برنامه‌هایی در ارتقای سلامت عمومی و پیشگیری از عوارض جدی ناشی از این بیماری‌ها است. در این پویش تکمیل پرونده سلامت الکترونیک و غربالگری دیابت و پرفشاری خون برای ارتقای برنامه سلامت خانواده مورد توجه بود.
پدرو ایتورالده (؛ ۱۳ ژوئیه ۱۹۲۹ – ) موسیقی‌دان، آهنگساز و مدرس موسیقی اهل اسپانیا بود. وی دانش‌آموختهٔ «کنسرتوار سلطنتی موسیقی» در مادرید و کالج موسیقی برکلی در بوستون بود. او همچنین مابین سال‌های ۱۹۷۸ تا ۱۹۹۴ مدرس ساکسوفون در هنرستان عالی سلطنتی موسیقی مادرید بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "سفر به هیچ‌کجا" اشاره نمود.
پتی خوبزا () پتی‌های سرخ شده‌ای است که از خوبزا، نوعی گل خطمی (بومی منطقه شام) ترکیب شده با بلغور، خرده‌ها نان پیتا، تخم‌مرغ، ادویه جات، سیر و پیاز تهیه می‌شود. تاریخچه. در زمان محاصره اورشلیم، هنگامی که کاروان‌های غذا نمی‌توانست به شهر وارد شود، ساکنان اورشلیم برای چیدن خوبزا، سبزی وحشی که سرشار از آهن و ویتامین است، به مزارع می‌رفتند. ایستگاه رادیویی اورشلیم کول هاماگن دستور پخت آن را پخش کرد. این پخش که در اردن نیز دریافت شد، اعراب را متقاعد نمود که یهودیان از گرسنگی می‌میرند و پیروزی نزدیک است. تغییرات.
از گرسنگی می‌میرند و پیروزی نزدیک است. تغییرات. به جای خوبزا می‌توان از برگ خطمی یهودی (مولوکیا) استفاده کرد.
ماریبل مارتین (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسپانیا است. از فیلم‌هایی که وی در آنها نقش داشته‌است می‌توان به "خانواده بزرگ"، "سه عضو صلیب سرخ" و "سفر به هیچ‌کجا" اشاره کرد.
آکادمی هنرهای دراماتیک آمریکا () یک مدرسه نمایش خصوصی با دو مکان، یکی در شهر نیویورک و دیگری در لس آنجلس است. این آکادمی مدرک کاردانی در مطالعات شغلی می‌دهد و در آموزش نمایش و هنرهای مرتبط در زمینه‌های تئاتر، فیلم و تلویزیون فعالیت دارد. دانش‌جویان همچنین این فرصت را دارند که برای شرکت در تئاتر سه‌ساله که استعدادهای آینده را به معرض نمایش مدرسه و جامعه می‌گذارد، تست بدهند. در صورت تمایل، دانشجویان معمولاً می‌توانند واحدهای تکمیل‌شده را به کالج یا دانشگاه دیگری انتقال دهند تا مدرک کارشناسی را به پایان
دیگری انتقال دهند تا مدرک کارشناسی را به پایان برسانند.
در تاریخ ۶ فوریه ۲۰۲۵، پرواز ۴۴۵ شرکت هواپیمایی برینگ ایر، یک هواپیمای سسنا ۲۰۸بی گرند کاراوان که از فرودگاه اونالاکلیت به سمت فرودگاه نوم در حال پرواز بود، هنگام عبور از منطقه خلیج نورتون ناپدید شد. این هواپیما ده نفر سرنشین داشت و گارد ساحلی ایالات متحده جستجو برای یافتن آن را آغاز کرد. لاشه هواپیما یک روز بعد پیدا شد و همه ۱۰ سرنشین هواپیما کشته شده بودند. شرح حادثه. پرواز ۴۴۵ در ساعت ۲:۳۷ بعدازظهر به وقت آلاسکا از فرودگاه اونالاکلیت برخاست و قرار بود ساعت ۴:۲۰ بعدازظهر به فرودگاه نوم برسد، اما در ساعت
۴:۲۰ بعدازظهر به فرودگاه نوم برسد، اما در ساعت ۳:۲۰ بعدازظهر ارسال موقعیت خود را متوقف کرد. هواپیما. هواپیما یک سسنا ۲۰۸ کاروان با شماره ثبت N321BA متعلق به برینگ ایر بود.
بازگشت طولانی و که با عنوان چهل سال انتظار نیز شناخته می‌شود فیلمی محصول سال ۱۹۷۵ و به کارگردانی پدرو لاثاگا است. در این فیلم بازیگرانی همچون مارک برنس، لین فردریک، چارو لوپز، ریکاردو مرینو، ژرژ ریگو، آدریانو دومینگس و خوان دیه‌گو ایفای نقش کرده‌اند. داستان. آنا (لین فردریک)، دانشجوی جوان و پرانرژی، در یک کنسرت توجه معمار جوانی به نام دیوید اورتگا (مارک برنس) را جلب می‌کند. او به سرعت عاشق دیوید می‌شود و به دنبال برقراری ارتباط با او می‌رود. با وجود بی‌میل بودن اولیهٔ دیوید، آنا در نهایت قلب او را تسخیر
بودن اولیهٔ دیوید، آنا در نهایت قلب او را تسخیر می‌کند. این دو عاشق می‌شوند و ازدواج می‌کنند. پس از ماه عسل‌شان در ونیز، رفتار آنا ناگهان تغییر می‌کند؛ او دچار خستگی مفرط، گیجی و از دست دادن حافظه (حتی فراموشی بهترین دوستش) می‌شود. سرانجام آنا در بیمارستان بستری می‌شود و پزشکان بیماری نادر و کشندهٔ او را «لیپوماتوز سیستم عصبی» تشخیص می‌دهند که به سرعت در حال نابودی اوست. در بیمارستان، در حالی که دیوید کنار تختش نشسته، آنا ناگهان به کما می‌رود. پزشکان به دیوید می‌گویند که همسرش تنها چند روز زنده خواهد ماند
می‌گویند که همسرش تنها چند روز زنده خواهد ماند و او با التماس از آنها می‌خواهد هر کاری ممکن است انجام دهند. پزشکان تنها راه نجات آنا را قراردادن او در حالت «خواب سرمایشی عمیق دائمی» عنوان می‌کنند تا بیماری‌اش پیشروی نکند و روند پیری‌اش کند شود و تا زمانی که درمانی برای این بیماری پیدا شود در حالت خواب قرار می‌گیرد. دیوید با امیدواری این پیشنهاد را می‌پذیرد و آنا به خواب مصنوعی فرستاده می‌شود. به مدت چهل سال دردناک، دیوید به آنا وفادار می‌ماند و در انتظار کشف درمان است. در همین حال، دوستان و خانوادهٔ آنا به
درمان است. در همین حال، دوستان و خانوادهٔ آنا به زندگی خود ادامه می‌دهند و حتی با وجود خواب مصنوعی او، خواهان قطع دستگاه‌های حمایت حیاتی و دفنش می‌شوند. سرانجام ۴۰ سال بعد در سال ۲۰۱۴ درمان کشف می‌شود و آنا با موفقیت از خواب بیدار و کاملاً درمان می‌شود. او در بیمارستان تحت نظر قرار می‌گیرد و پیوسته درخواست می‌کند همسرش را ببیند، بدون آنکه بداند دیوید اکنون میانسال است و او چهل سال در خواب بوده. پزشکان درخواستش را رد می‌کنند. وقتی بهترین دوستش، ایرن (که اکنون بیش از ۶۰ سال دارد)، به دیدارش می‌آید و اتفاقهای
بیش از ۶۰ سال دارد)، به دیدارش می‌آید و اتفاقهای چهار دههٔ گذشته را برایش تعریف می‌کند (مانند مرگ والدین آنا و تغییرات ناشی از پیری دیوید)، واقعیت بر آنا آشکار می‌شود. پس از ترخیص، ایرن او را نزد دیوید می‌برد و آنا با عشق و محبت فراوان از او استقبال می‌کند. آن شب، دیوید نگرانی و عذاب وجدان خود از اختلاف سنی کنونی‌شان را بیان می‌کند، اما آنا به او اطمینان می‌دهد که عشقش به دیوید نه تنها باقی است، بلکه به خاطر وفاداری او قوی‌تر شده‌است. این دو تنها چند روز با هم وقت می‌گذرانند که دیوید از دنیا می‌رود
روز با هم وقت می‌گذرانند که دیوید از دنیا می‌رود (احتمالاً مرگ به دلیل نارسایی قلبی یا پیری است). پس از مرگش، پزشک آنا به خانه‌شان می‌آید و از این بیوهٔ غمزده می‌پرسد حالا چه برنامه‌ای دارد. آنا با اندوه پاسخ می‌دهد: «به زندگی ادامه می‌دهم.» سپس خاطره‌ای از اولین قرارشان با دیوید برایش زنده می‌شود، زمانی که دیوید شعار زندگی‌اش را به او یاد داد: «امروز اولین روز از بقیهٔ زندگی‌ات است.» آنا با چشمانی اشک‌آلود به پزشک نگاه می‌کند و می‌گوید: «امروز اولین روز از بقیهٔ زندگی‌ام است»، چون می‌داند دیوید می‌خواهد
بقیهٔ زندگی‌ام است»، چون می‌داند دیوید می‌خواهد او به زندگی‌اش ادامه دهد.
اِستر گارسیا (؛ زادهٔ ۱۹۵۶ میلادی) تهیه‌کننده فیلم و بازیگر اهل اسپانیا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "برف در بنیدورم"، "زنان در آستانه فروپاشی عصبی"، "منو ببند!"، "کیکا"، "زندگی‌ام بدون من"، "آغوش‌های گسسته"، "همه چیز درباره مادرم"، "با او حرف بزن"، "تربیت بد"، "زندگی پنهان کلمات"، "قصه‌های وحشیانه" و "جولیتا" اشاره کرد.
سپاه پاسداران انقلاب اسلامی (IRGC) نفوذ خود را به بخش‌های وسیع اقتصادی گسترش داده است، به طوری که از ساخت و ساز تا کشاورزی را کنترل می‌کند. این شیوه‌های اقتصادی این امکان را می‌دهد که قدرت خود را تقویت کند و قدرت نظامی خود را تقویت کند. پس‌زمینه: کنترل بر اقتصاد. به گفته خانه آزادی ، ایران کشوری «غیرآزاد» تلقی می‌شود که در آن قدرت نهایی در دستان رهبر معظم کشور، آیت‌الله علی خامنه‌ای ، و نهادهای غیرانتخابی تحت کنترل وی است. وزارت امور خارجه ایالات متحده ایران را به عنوان حکومت دینی تحت حاکمیت یک رژیم خودکامه
را به عنوان حکومت دینی تحت حاکمیت یک رژیم خودکامه تعریف می کند. یک خودکامه از طریق ارتش، پلیس و سرویس های مخفی بر مردم کنترل می کند، اما نمی تواند همان سطح نفوذ را بر خود این نیروها اعمال کند. برای حفظ جان و رژیم خود، یک دیکتاتور باید وفاداری نیروهای نظامی و امنیتی را تضمین کند، زیرا اکثر کودتاهای موفق نتیجه خیزش های مردمی خودجوش نیستند، بلکه توسط افسران عالی رتبه رهبری می شوند. دیکتاتورها برای جلوگیری از کودتایی که می تواند به قیمت جان او و خانواده اش تمام شود، مخالفان را سرکوب می کنند، رقابت سیاسی را
شود، مخالفان را سرکوب می کنند، رقابت سیاسی را غیرقانونی می دانند، آزادی بیان را به شدت محدود می کنند و هرگونه انتقاد از دولت را ممنوع می کنند. با این حال، سرکوب می تواند به عنوان یک شمشیر دو لبه عمل کند. از یک طرف، ترس را در مردم ایجاد می کند و سازماندهی جنبش های خرابکارانه را چالش برانگیزتر می کند. از سوی دیگر، حقیقت حمایت واقعی دیکتاتور را در میان مردم پنهان می کند. حتی نزدیکترین مشاوران دیکتاتور اغلب در انتقال حقایق ناخوشایند تردید دارند و حاکم را در یک حباب عایق رها می کنند. با توجه به این مشکل سیگنال
حباب عایق رها می کنند. با توجه به این مشکل سیگنال دهی متقابل بین دیکتاتور و اتباعش، دیکتاتور با اعطای مزایای سخاوتمندانه به مراکز قدرت دولت، به ویژه ارتش و پلیس، حمایت و وفاداری را به دست می آورد. در یک دیکتاتوری، کسانی که این مراکز قدرت را کنترل می کنند، معمولاً مزایایی دریافت می کنند که بسیار بیشتر از سهم اقتصادی آنهاست، در حالی که دیگران کمتر از سهم خود دریافت می کنند. به عنوان مثال، مقامات ارشد در اتحاد جماهیر شوروی از خانه های بزرگ و سبک زندگی خارج از دسترس شهروندان عادی لذت می بردند. در آلمان نازی ،
دسترس شهروندان عادی لذت می بردند. در آلمان نازی ، هیتلر - که به عنوان یک ولگرد فقیر از اتریش وارد آلمان شد - ثروت شخصی قابل توجهی جمع کرد و از بودجه دولتی به گونه ای استفاده کرد که گویی مال خودش بود. او همچنین به پرسنل نظامی و مقامات عالی رتبه در ساختار قدرت آلمان املاک و املاک اعطا کرد. علاوه بر این، هیتلر با کنترل قراردادهای دولتی وفاداری صنعتگران آلمانی را تضمین کرد. بین ژانویه و مارس 1933، شرکت‌هایی که ارتباط قوی با حزب نازی داشتند، شاهد افزایش ۵ تا ۸ درصدی سود بیشتر از شرکت‌های مشابهی بودند که چنین
درصدی سود بیشتر از شرکت‌های مشابهی بودند که چنین ارتباطاتی نداشتند. در مصر ، سیستم مشابهی وجود دارد، جایی که ارتش نه تنها به عنوان یک نیروی مسلح، بلکه به عنوان یک امپراتوری اقتصادی، دارای کارخانه ها، مدارس، ساختمان های مسکونی و غیره عمل می کند. الگوهای مشابهی در سایر کشورهای آفریقایی مشاهده می شود.هودلر و راشکی (۲۰۱۴) خاطرنشان کردند که در چنین رژیم‌هایی، سرمایه‌گذاری در آموزش و مراقبت‌های بهداشتی اغلب به سمت مناطق ساکن قبیله حاکم یا جمعیت‌های نزدیک به قومیت هدایت می‌شود. به طور مشابه، فرانک و راینر (۲۰۱۲)
هدایت می‌شود. به طور مشابه، فرانک و راینر (۲۰۱۲) دریافتند که رهبران آفریقایی در کشورهای جنوب صحرا تمایل دارند تا نتایج بهداشت و آموزش را در درجه اول در گروه‌های قومی خود بهبود بخشند. همانطور که ماکیاولی در کتاب شاهزاده مشاهده کرد، یک حاکم دانا نه تنها وفاداری مراکز قدرت را تضمین می کند، بلکه به دنبال جلب حمایت مردم نیز می باشد. یکی از راهبردهای رایج در بین دیکتاتورها برای دستیابی به این هدف از طریق کیش شخصیت است. به عنوان مثال، دانیل گلداگن در کتاب خود با نام جلادهای مایل هیتلر: آلمانی‌های معمولی و
با نام جلادهای مایل هیتلر: آلمانی‌های معمولی و هولوکاست می‌نویسد که هیتلر علیرغم داشتن نیروی پلیس مخفی نسبتاً کوچک با حقوق، توانست مخالفان داخلی را خنثی کند، و در عوض به خبرچین‌های غیررسمی که مخالفان را به دلیل تحسین از او در سال‌های اولیه زندگی خود گزارش می‌دادند، تکیه می‌کرد. علاوه بر این، دیکتاتورها اغلب هر چه بیشتر در قدرت بمانند محبوبیت پیدا می کنند. دستگاه اقتصادی سپاه. در ایران ، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی (سپاه پاسداران انقلاب اسلامی) از یک نهاد صرفا نظامی به یک مجموعه تجاری بزرگ تبدیل شده است که
نظامی به یک مجموعه تجاری بزرگ تبدیل شده است که بخش‌های متعددی را در اقتصاد ایران کنترل می‌کند. گزارش رند ، "ظهور پاسداران" و گزارش جینز جزئیات این دگرگونی را نشان می دهد و نشان می دهد که چگونه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به یک بازیگر مسلط اقتصادی و سیاسی در ایران تبدیل شده است. این گزارش ظهور سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را به ترکیبی از شبکه های اجتماعی غیررسمی، اقدامات انحصاری تحریم شده توسط دولت و بهره برداری از شرایط ژئوپلیتیکی و اقتصادی ایران نسبت می دهد. سپاه از عوامل مختلف پس از انقلاب، از جمله
می دهد. سپاه از عوامل مختلف پس از انقلاب، از جمله بازسازی دوران جنگ، برای گسترش فعالیت های تجاری خود در بخش هایی مانند نفت، ساخت و ساز، مهندسی، تولید و کشاورزی بهره برده است. این گسترش نه تنها درآمد قابل توجهی را تضمین می کند، بلکه به ایجاد پایگاهی وفادار در میان جمعیت فقیرتر و روستایی ایران نیز کمک می کند. ریشه ها و رشد نهادی. سفر سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به حوزه های اقتصادی اندکی پس از جنگ ایران و عراق آغاز شد، زمانی که رهبر معظم انقلاب آیت الله خامنه ای ساختار سلسله مراتبی در سپاه را رسمیت بخشید. این
ساختار سلسله مراتبی در سپاه را رسمیت بخشید. این تغییر راه را برای فرهنگ امتیازات و شرایط اقتصادی برای رهبری آن هموار کرد و مراحل اولیه ورود آن به تجارت را نشان داد. گسترش سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در دهه ۱۳۶۹ در دوران ریاست جمهوری رفسنجانی شتاب گرفت، و او بر نهادهای دولتی فشار آورد تا برای جبران بودجه دولتی به فعالیت های اقتصادی بپردازند. در اواخر دهه ۱۳۶۹، منافع بازرگانی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به شدت تثبیت شد و دامنه آن به سرعت رشد کرد، به ویژه در دوران ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد (۱۳۸۴-۱۳۹۲).
دوران ریاست جمهوری محمود احمدی نژاد (۱۳۸۴-۱۳۹۲). دولت احمدی نژاد قراردادهای بدون مناقصه متعددی را به شرکت های مرتبط با سپاه پاسداران، به ویژه در بخش های حیاتی مانند استخراج نفت و ساخت خط لوله اعطا کرد و عملاً یک انحصار محافظت شده برای سازمان ایجاد کرد. بنیادها. بنیادهای ایران، یا بنیادهای شبه دولتی که منابع و دارایی های عظیم را مدیریت می کنند، جزئی از گستره اقتصادی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی هستند. در حالی که به طور مستقیم توسط سپاه اداره نمی شود، بنیادهای بزرگی مانند بنیاد مستضعفان و بنیاد شهید روابط
بزرگی مانند بنیاد مستضعفان و بنیاد شهید روابط نزدیکی با این سازمان دارند. به عنوان مثال بنیاد مستضعفان منابع گسترده ای را در کشاورزی، گردشگری و صنعت کنترل می کند، در حالی که بنیاد شهید (بنیاد شهید و امور ایثارگران) در درجه اول از خانواده های جانبازان و ایثارگران حمایت می کند و خود را با منافع سپاه همسو می کند. از طریق این بنیادها، سپاه نفوذ خود را بر بسیاری از بخش‌های اقتصاد ایران حفظ می‌کند و قدرت خود را تقویت می‌کند و جریان‌های درآمدی را تضمین می‌کند که اغلب نظارت و پاسخگویی عمومی را دور می‌زند. ارتباط
اغلب نظارت و پاسخگویی عمومی را دور می‌زند. ارتباط سپاه پاسداران انقلاب اسلامی با این بنیادهای خیریه با معرفی خود به عنوان نهادی متعهد به رفاه اجتماعی و توسعه اقتصادی، به حفظ مشروعیت عمومی کمک می کند. خاتم‌الانبیا و پروژه‌های عمومی. قرارگاه سازندگی خاتم الانبیا (ص) یکی از ارکان حیاتی عملیات اقتصادی سپاه است. این سازمان که برای مدیریت پروژه های بازسازی پس از جنگ تأسیس شد، از آن زمان به بزرگترین پیمانکار مهندسی و توسعه ایران تبدیل شده است. خاتم الانبیا با منابع گسترده و هزاران کارمند، پروژه های زیربنایی مهمی
گسترده و هزاران کارمند، پروژه های زیربنایی مهمی از جمله ساخت خطوط لوله، جاده ها، سدها و شبکه های حمل و نقل شهری را در دست دارد. بزرگترین پروژه های آن اغلب توسط دولت بدون مناقصه رقابتی اعطا می شود و به آن اجازه می دهد انحصار پروژه های زیرساختی و انرژی حیاتی را حفظ کند. به عنوان مثال، قرار داد ۱.۳ میلیارد دلاری بدون پیشنهاد برای ساخت خط لوله گاز از عسلویه به ایرانشهر و چندین میلیارد دلار برای کار در میدان نفتی پارس جنوبی به خاتم الانبیا منعقد شد. این پروژه‌ها نه تنها بازده مالی پرسودی برای سپاه پاسداران
نه تنها بازده مالی پرسودی برای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی فراهم می‌کنند، بلکه نفوذ اجتماعی آن را با ایجاد اشتغال در مناطق روستایی و همسو کردن عملیات آن با اهداف توسعه گسترده‌تر تقویت می‌کنند. بسیج ، یک شبه نظامی داوطلب زیر نظر سپاه پاسداران، از بسیاری از این پروژه ها حمایت می کند و شهرت سپاه را به عنوان قهرمان رشد اقتصادی روستایی افزایش می دهد. سپاه پاسداران با سرمایه گذاری در مناطق روستایی، حمایت مردمی را تضمین می کند و از پروژه های توسعه ای به عنوان ابزاری برای ادغام جمعیت های محلی در شبکه های حمایتی
برای ادغام جمعیت های محلی در شبکه های حمایتی خود استفاده می کند. بازار سیاه و عملیات غیرقانونی. علاوه بر فعالیت‌های اقتصادی رسمی، اعتقاد بر این است که سپاه پاسداران یک اقتصاد گسترده بازار سیاه را کنترل می‌کند. اتهامات چهره های سیاسی اصلاح طلب، مانند مهدی کروبی ، مدعی است که سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بسیاری از بنادر غیررسمی یا "اسکله های نامرئی" را اداره می کند که در آنها واردات و صادرات کالاهای قاچاق را تسهیل می کند. ظاهراً، این شبکه‌های غیرقانونی به سپاه اجازه می‌دهند اقلام ممنوعه‌ای مانند مشروبات الکلی
اجازه می‌دهند اقلام ممنوعه‌ای مانند مشروبات الکلی و مواد مخدر را قاچاق کند و از کالاهای بدون مالیات سود قابل توجهی کسب کند. برخی برآوردها نشان می دهد که این فعالیت های بازار سیاه ممکن است میلیاردها دلار به درآمد سالانه سپاه کمک کند. علیرغم فقدان شواهد ملموس، دسترسی سپاه به مرزها و تأسیسات ساحلی بدون نظارت، زیرساخت های لازم برای چنین فعالیت هایی را فراهم می کند. این عملیات به اقتصاد سایه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی وارد می‌شود و راهی برای درآمدهای غیررسمی فراهم می‌کند که نه تنها از ثروت شخصی رهبران آن، بلکه
می‌کند که نه تنها از ثروت شخصی رهبران آن، بلکه از ابتکارات نظامی و اهداف استراتژیک، از جمله تحقیقات هسته‌ای و حمایت از متحدان منطقه‌ای پشتیبانی می‌کند. ادراک عمومی و تأثیر اجتماعی - سیاسی. تسلط سپاه بر اقتصاد ایران و شبکه‌های حمایتی گسترده آن، تا کنون، آن را از نظارت گسترده عمومی محافظت کرده است. بسیاری از ایرانیان از میزان کنترل سپاه بر اقتصاد بی اطلاع هستند، تا حدی به دلیل مدیریت مخفیانه این سازمان در امور تجاری خود. سپاه پاسداران با انحصار اقتصاد توانسته است برخی از حمایت های عمومی را حفظ کند، به ویژه