payamvha/North_RAG huggingface dataset:
گشت هوایی غیرنظامی () یک موسسه غیرانتفاعی دارای مجوز کنگره و تحت حمایت فدرال است که به عنوان نیروی کمکی غیرنظامی رسمی نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا فعالیت می‌کند. گشت هوایی غیرنظامی یک سازمان داوطلبانه با عضویتی با گرایش هوانوردی است که شامل اعضایی از همه پیشینه‌ها می‌شود. این برنامه به عنوان یک سازمان طبق عنوان ۱۰ قانون ایالات متحده تأسیس شده و اهداف آن توسط عنوان ۳۶ تعریف شده است. عضویت در این سازمان شامل دانشجویان دانشکده افسری از ۱۲ تا کمی کمتر از ۲۱ سال و اعضای ارشد ۱۸ سال به بالا است. این دو گروه هر
و اعضای ارشد ۱۸ سال به بالا است. این دو گروه هر کدام فرصت شرکت در طیف گسترده‌ای از فعالیت‌ها را دارند. برنامه دانشجویان دانشکده افسری با یک برنامه درسی ساختار یافته و سازمانی مبتنی بر رتبه‌های نیروی هوایی ایالات متحده به توسعه گروه اول کمک می‌کند، در حالی که اعضای مسن‌تر به عنوان مربی، سرپرست و اپراتور خدمت می‌کنند. اکثر اعضا هنگام انجام وظایف خود لباس یونیفرم می‌پوشند. با این حال، یک دسته از اعضای آموزش هوافضا برای مربیان در دسترس است و این دسته، لباس فرم نمی‌پوشند و در جلسات شرکت نمی‌کنند، اما از
فرم نمی‌پوشند و در جلسات شرکت نمی‌کنند، اما از کتاب‌های درسی، طرح‌های درسی و سایر منابع ارائه شده توسط گشت هوایی غیرنظامی که به صورت حرفه‌ای تهیه شده‌اند، به عنوان مربی استفاده می‌کنند. گشت هوایی غیرنظامی در سراسر کشور، اپراتور اصلی هواپیماهای تک موتوره هوانوردی عمومی است که در اجرای ماموریت‌های مختلف خود، از جمله پروازهای توجیهی برای دانشجویان و ارائه قابلیت‌های قابل توجه خدمات اضطراری، استفاده می‌شود. به دلیل این فرصت‌های پرواز گسترده، بسیاری از اعضای گشت هوایی غیرنظامی خلبان دارای مجوز می‌شوند. سازمان
هوایی غیرنظامی خلبان دارای مجوز می‌شوند. سازمان سلسله مراتبی و کمکی نظامی توسط ستاد ملی (با اقتدار بر سازمان ملی) رهبری می‌شود و پس از آن هشت فرماندهی منطقه‌ای و ۵۲ بال (هر یک از ۵۰ ایالت به علاوه واشینگتن دی سی و پورتوریکو) قرار دارند. هر بال بر گروه‌ها و اسکادران‌های جداگانه‌ای که واحد عملیاتی اساسی سازمان را تشکیل می‌دهند، نظارت دارد.
آکا مورچیلادزه (؛ زادهٔ ) نویسنده، تاریخ‌نگار ادبیات و رمان‌نویس اهل گرجستان است که برخی از پرفروش‌ترین آثار نثر در ادبیات گرجی پس از دوران اتحاد جماهیر شوروی را نوشته است. آثار مورچیلادزه نشان‌دهنده تغییر جهت ادبیات گرجی در اوایل قرن بیست و یکم به سوی تأثیرات غربی است. زندگی‌نامه. مورچیلادزه در تفلیس به دنیا آمد و در سال ۱۹۸۸ از دانشکده تاریخ دانشگاه دولتی تفلیس فارغ‌التحصیل شد، جایی که بعدها به تدریس پرداخت. در دهه ۱۹۹۰، او به عنوان روزنامه‌نگار ورزشی و ستون‌نویس ادبیات در مطبوعات تفلیس فعالیت می‌کرد. از
ادبیات در مطبوعات تفلیس فعالیت می‌کرد. از سال ۱۹۹۸، بیست رمان و سه مجموعه داستان کوتاه مورچیلادزه توسط انتشارات سولاکاوری منتشر شده است. چندین اثر او نیز به فیلم و تئاتر تبدیل شده است.
در طراحی نرم‌افزار، مشکل دوازدهِ چشمک‌زن زمانی است که ویژگی‌های نرم‌افزار یا سامانه‌های رایانه‌ای به دلیل پیچیدگی رابط کاربری برای بیشتر کاربران کاربردناپذیر می‌شوند. این کاربرد از ویژگی «ساعت» که در بسیاری از دستگاه‌های ضبط ویدیو (VCR) ساخته شده در پایان دهه ۱۹۸۰ یا آغازین دهه ۱۹۹۰ بود، سرچشمه می‌گیرد. ساعت را می‌توان با استفاده از ترکیبی از دکمه‌های تعبیه شده روی VCR با ترتیب خاصی تنظیم کرد که برای بیشتر کاربران پیچیده بود. بنابرین کاربران VCR به‌ندرت زمان را روی ساعت VCR تنظیم می‌کردند. این امر منجر به
را روی ساعت VCR تنظیم می‌کردند. این امر منجر به چشمک زدن زمان پیش‌فرض «۱۲:۰۰» روی صفحه نمایش VCR در تمام ساعات روز می‌شد که منشأ این اصطلاح است. بنابراین «مشکل دوازده چشمک‌زن» به هر موقعیتی اشاره دارد که در آن ویژگی‌ها یا عملکردهای یک برنامه به دلایلی که طراحان هرگز پیش‌بینی نکرده‌اند، بلااستفاده می‌مانند، عمدتاً به این دلیل که توسعه‌دهندگان قادر به پیش‌بینی سطح درک کاربران از فناوری نبوده‌اند. این اصطلاح همچنین ممکن است به چالشی که توسعه‌دهندگان برای پرداختن به علل واقعی مشکلات کاربران با آن مواجه هستند،
به علل واقعی مشکلات کاربران با آن مواجه هستند، و همچنین به چالش ارائه مستندات مفید یا پشتیبانی فنی بدون دانستن اینکه کاربر از قبل چقدر مشکل خود را درک می‌کند، اشاره داشته باشد. در موارد دیگر، می‌توان از آن برای اشاره به فقدان ویژگی‌های کاربرپسند اولیه در سیستم‌های پیچیده استفاده کرد، مانند فقدان باتری پشتیبان برای حفظ تنظیم ساعت در یک دستگاه ضبط ویدیوی ۳۰۰ دلاری حتی در کوتاه‌ترین قطعی برق، در حالی که یک ساعت ۱۰ دلاری این باتری را دارد.[ "" ]
یک چارچوب آمیغی (combo box)، یا کادر ترکیبی، یک ویجت (یا کنترل) رابط کاربری گرافیکی است که پرکاربرد است. به طور سنتی، ترکیبی از یک لیست کشویی یا کادر لیست و یک کادر متن ویرایش‌پذیر تک‌خطی است که به کاربر اجازه می‌دهد تا یک مقدار را مستقیماً تایپ کند یا مقداری را از لیست انتخاب کند. واژه‌ی "کادر ترکیبی" گاهی زمان‌ها به مینای "فهرست کشویی" استفاده می‌شود. در هر دو زبان جاوا و دات نت، "چارچوب آمیغی" مترادف "فهرست کشویی" "نیست". تعریف "لیست کشویی" گاهی اوقات با عباراتی مانند "کادر ترکیبی غیر قابل ویرایش" (یا
عباراتی مانند "کادر ترکیبی غیر قابل ویرایش" (یا چیزی اینچنین) روشن می‌شود تا آن را از "کادر ترکیبی" جدا کند.
یک چارچوبِ فهرست، یک عنصر کنترل گرافیکی است که به کاربر پروانه می‌دهد یک یا چند مورد را از فهرستی که در یک کادر متنی چند خطی و ثابت جای دارد، گزینش کند. کاربر برای گزینش یک مورد، درون کادر روی آن کلیک می‌کند، که گاهی اوقات با ... نیز همراه است. یا برای انتخاب چندگانه. "کلیک کردن همزمان با کنترل" روی موردی که قبلاً انتخاب شده است، آن را از حالت انتخاب خارج می‌کند. یک چارچوب فهرست در استاندارد اکس‌فرمز(XForms)، codice_1 یا codice_2 نامیده می‌شود. Select برای این استفاده می‌شود که به کاربر اجازه دهد موارد
این استفاده می‌شود که به کاربر اجازه دهد موارد پرشماری را از یک فهرست گزینش کند در حالی که codice_2 تنها به کاربر پروانه می‌دهد یک گزینه‌ی یکتا را از یک فهرست گزینش کند. اچ‌تی‌ام‌ال. در فرم‌های وب ، عناصر HTML نمایش یک لیست‌باکس استفاده می‌شوند: &lt;select multiple&gt; &lt;option&gt;List item 1&lt;/option&gt; &lt;option&gt;List item 2&lt;/option&gt; &lt;option&gt;List item 3&lt;/option&gt; &lt;option&gt;List item 4&lt;/option&gt; &lt;option&gt;List item 5&lt;/option&gt; &lt;option&gt;List item
item 5&lt;/option&gt; &lt;option&gt;List item 6&lt;/option&gt; &lt;/select&gt;
یک فهرست کشویی (drop-down list)، منوی کشویی یا فقط کشویی - که با نام‌های منوی کشویی، لیست کشویی، فهرست گزینشی نیز شناخته می‌شود - یک عنصر کنترل گرافیکی، شبیه به یک چارچوبِ فهرست است که به کاربر اجازه می‌دهد با کلیک کردن یا نگه داشتن ماوس روی منو، یک مقدار را از یک فهرست گزینش کند. زمانی که یک فهرست کشویی غیرفعال است، یک مقدار واحد را نمایش می‌دهد. زمانی که فعال می‌شود، فهرستی از مقادیر را نمایش می‌دهد (پایین می‌کشد) که کاربر می‌تواند یکی را گزینش کند. وقتی کاربر یک مقدار نو را گزینش می‌کند، کنترل به حالت
کاربر یک مقدار نو را گزینش می‌کند، کنترل به حالت غیرفعال خود برمی‌گردد و مقدار گزینش شده را نمایش می‌دهد. این اغلب در طراحی رابط‌های کاربری گرافیکی، از جمله طراحی وب، استفاده می‌شود. واژه‌نامه. این گونهٔ کنترل در سکوی مکینتاش «منوی بازشو» نامیده می‌شود؛ با این حال، اصطلاح «منوی بازشو» برای اشاره به منوهای زمینه در سایر سیستم‌های رابط کاربری گرافیکی استفاده می‌شود. مکینتاش همچنین مفهوم «منوهای کشویی» را دارد. تفاوت این دو در این است که وقتی منو بسته است، عنوان منوی بازشو آخرین مورد انتخاب شده را نشان می‌دهد
منوی بازشو آخرین مورد انتخاب شده را نشان می‌دهد در حالی که یک منوی کشویی یک عنوان ثابت مانند یک منو در نوار منو نشان می‌دهد؛ بنابراین، کاربردها متفاوت هستند - منوهای بازشو برای انتخاب یک گزینه یکتا از یک لیست استفاده می‌شوند در حالی که منوهای کشویی برای فرستادن دستورها یا در مواردی که می‌توان چندین گزینه را گزینش کرد، کاربری می‌شوند. اچ‌تی‌ام‌ال. در فرم‌های وب، عناصر HTML کشویی استفاده می‌شوند: &lt;select&gt; &lt;option&gt;option1&lt;/option&gt; &lt;option&gt;option2&lt;/option&gt;
&lt;option&gt;option2&lt;/option&gt; &lt;option&gt;option3&lt;/option&gt; &lt;/select&gt; جی‌تی‌کی. GTK 4 این را دارد ویجت کشویی
اسنیفر () یک مجموعهٔ تلویزیونی اوکراینی است که در سال ۲۰۱۳ منتشر شد. داستان. این سریال دربارهٔ مردی است که اسنیفر لقب دارد که دلیلش حس بویایی بسیار قوی و غیرعادی‌ای اوست و به کمک آن می‌تواند با تشخیص و تفکیک مقادیر جزئی از مواد مختلف، به بررسی و حل پرونده‌های جنایی بپردازد. او همراه با دوست دوران کودکی‌اش، ویکتور لبدِف، که افسر اداره ویژه تحقیقات است، کار می‌کند. تولید. این سریال در ۱۱ نوامبر ۲۰۱۳ از شبکه تلویزیونی آی‌سی‌تی‌وی اوکراین پخش شد و در ۱۶ دسامبر ۲۰۱۳ در روسیه از کانال یک روسیه روی آنتن رفت. تا
۲۰۱۳ در روسیه از کانال یک روسیه روی آنتن رفت. تا سال ۲۰۱۴، سریال به شصت کشور فروخته شده بود. حتی پیش از پخش فصل اول، سریال به‌طور رسمی برای فصل دوم تمدید شد که شامل هشت قسمت جدید بود. فصل دوم در ۵ اکتبر ۲۰۱۵ از شبکه کانال یک روسیه آغاز شد و فیلم‌برداری آن را گراهام فرِیک بر عهده داشت؛ کسی که پیش‌تر مدیر فیلم‌برداری سریال "دانتون ابی" بود. در سال ۲۰۱۶، آمازون فصل اول سریال را به فهرست آثار آمازون افزود. تا ۳۱ ژانویه ۲۰۱۷، فیلم‌برداری فصل سوم به پایان رسید. مانند دو فصل اول، فصل سوم نیز شامل هشت قسمت است که
دو فصل اول، فصل سوم نیز شامل هشت قسمت است که طی شش ماه فیلم‌برداری شد. از مه ۲۰۱۷، دو فصل اول این سریال در نتفلیکس پخش شد و پس از آن فصل سوم نیز به آن افزوده شد. از سال ۲۰۲۱، نتفلیکس دیگر این سریال را ارائه نمی‌کند.
مولتی‌مِیْت (به انگلیسی: MultiMate) یک نرم‌افزار واژه‌پرداز بود که بدست شرکت مولتی‌میت اینترنشنال برای رایانه‌های IBM PC MS-DOS در آغازین دهه‌ی ۱۹۸۰ گسترش داده شد. تاریخچه. شرکت بیمه عمر Connecticut Mutual با ۱۰۰۰ رایانه، یکی از نخستین خریداران بزرگ آی‌بی‌ام پی‌سی بود. این شرکت شرکت WH Jones &amp; Associates را استخدام کرد تا نرم‌افزار پردازش واژه‌ای برای این رایانه بنویسد که نیازی به آموزش بازباره‌ی کارمندانش که از پیش با واژهپرداز Wang آشنا بودند، نداشته باشد. ویل جونز، فرنشین WH Jones، و پنج
نداشته باشد. ویل جونز، فرنشین WH Jones، و پنج گسترش‌دهنده‌ی دیگر این نرم‌افزار را ایجاد کردند. WH Jones حق فروش برنامه را به جای دیگر حفظ کرد و WordMate در دسامبر ۱۹۸۲ پدیدار شد. این شرکت نام خود را به SoftWord Systems و سپس Multimate International دگرگونی داد، در حالی که WordMate را به MultiMate دگرگونی نام داد. در تبلیغات آمده بود که MultiMate «ویژگی‌ها و کنشکردهای یک سامانه‌ی اختصاصی را تقلید می‌کند»، و اینکه «از روی واژه‌پرداز Wang مدل‌سازی شده است». مانند Connecticut Mutual، بسیاری از خریداران آن را
Connecticut Mutual، بسیاری از خریداران آن را به دلیل مانستگی با سامانه‌ی Wang خریداری کردند. مولتی‌میت به گستردگی برای کاربران نهایی بازاریابی نشد، ولی به تندی در میان شرکت‌های بیمه، شرکت‌های حقوقی، سایر کاربران کامپیوترهای تجاری و سازمان‌های دولتی ایالات متحده و ارتش محبوب شد. در حالی که کلیدبرگ Wang WP با کلیدبرگ اصلی رایانه‌ی شخصی ناهمگون است، مولتی‌میت با ارائه یک الگوی پلاستیکی بزرگ که روی کلیدبرگ رایانه شخصی جای می‌گیرد و برچسب‌های چسبی برای جلوی کلیدهای رایانه‌ی شخصی، این ناهمسانی را جبران کرد. این
رایانه‌ی شخصی، این ناهمسانی را جبران کرد. این الگو و برچسب‌ها، کلیدهای آمیغی را با کاربری از کلیدهای SHIFT، ALT و CTRL با هر ۱۰ کلید پردازه رایانه‌ی شخصی و بسیاری از کلیدهای کاراکتری، کدگذاری رنگی می‌کنند. مانند سامانه‌های Wang، MultiMate بیشتر کنش ویرایش را با کلیدهای پردازه کنترل می‌کند و چهار کنشکرد را به هر یک از ۱۰ کلید پردازه ویژه می‌کند، که IBM در ابتدا آنها را در سمت چپ کلیدبرگ در دو ردیف ستونی جای داده بود. همچنین یک برگه‌ی "خلاصه‌ی سند" برای هر سند پیش می‌آورد، یکی دیگر از ویژگی‌های Wang که امکان
پیش می‌آورد، یکی دیگر از ویژگی‌های Wang که امکان مدیریت اسناد پیچیده‌تر از نام‌های کوتاه فایل مجاز توسط MS-DOS و PC DOS را فراهم می‌کند. از آنجایی که گزینش کنشکرد از راه فهرستهای کشویی بالای نمایشگر که بدست کلید کنترل می‌شوند توسط سایر برنامه‌ها رایج شد، MultiMate فهرست را افزود. محبوبیت MultiMate به سرعت افزایش یافت. در ژانویه ۱۹۸۳، به دلیل فروش پایین، حقوق برخی از کارمندان با تأخیر پرداخت شد، ولی دو ماه پس، پس از انتشار نقدهای خوب در مجلات، درآمد ۲۵ برابر شد. فروش مالی این شرکت در سال ۱۹۸۴، ۱۵ میلیون
شد. فروش مالی این شرکت در سال ۱۹۸۴، ۱۵ میلیون دلار یا بیشتر بود، و تا آغازین سال ۱۹۸۵، پایگاه MultiMate در شرکت‌ها به بزرگی پایگاه WordStar، رهبر پیشین بازار، بود. جونز این شرکت را در دسامبر ۱۹۸۵ به اشتون-تیت با بهای حدود ۲۰ میلیون دلار فروخت. در یک گفتارنامه‌ی روزنامه‌نگاری از اشتون-تیت، این خرید "بزرگترین خرید در صنعت نرم‌افزار میکروکامپیوتر" نامیده شد. دیگر کالاهای MultiMate شامل نسخه‌های نرم‌افزار به زبان‌های خارجی (مثلاً "MultiTexto" در اسپانیایی)، یک کارت رابط سخت‌افزاری برای ترابرد فایل با
یک کارت رابط سخت‌افزاری برای ترابرد فایل با سامانه‌های Wang، یک کلیدبرگ با کلیدهای پردازه‌ای اضافی و نسخه‌هایی از MultiMate برای رایانه‌های شخصی مختلف مبتنی بر MS-DOS و تار‌های رایانه‌ای از Novell ، 3COM و IBM ( Token Ring ) بود. تلاش‌های نخستین برای ساخت یک MultiMate Data Manager و List Manager داخلی هرگز به بازار نرسید. شرکت Multimate International نرم‌افزار اصلی پردازش نوشتار و ابزارهای کاربردی (تبدیل فایل، درایورهای چاپگر) را گسترش داد، ولی زیربرنامه‌هایی را برای بررسی املا و دستور زبان، مدیریت فهرست،
را برای بررسی املا و دستور زبان، مدیریت فهرست، ترسیم خطوط کلی و گنجاندن گرافیک در اسناد پردازش نوشتار (MultiMate GraphLink) خریداری و تطبیق داد. علاوه بر تغییر نام تجاری چنین برنامه‌های توسعه‌یافته خارجی، Multimate مستندات هر برنامه را بازنویسی کرد و رابط‌های برنامه را برای شباهت بیشتر به پردازشگر متن تطبیق داد. آخرین نسخه MultiMate با بسیاری از این برنامه‌های افزودنی تحت نام محصول "MultiMate Advantage" بسته‌بندی شد تا با سایر نرم‌افزارهای پردازشگر متن، به ویژه IBM DisplayWrite برای DOS - که توسعه‌دهندگان
ویژه IBM DisplayWrite برای DOS - که توسعه‌دهندگان Multimate International آن را رقیب اصلی خود در بازار کسب و کار می‌دانستند - و تا حد کمتری با WordPerfect ، تجسم DOS مایکروسافت ورد ، و پردازشگر متن Samna که ریشه در یک کامپیوتر پردازشگر متن اداری دیگر داشت، رقابت کند. یکی از نخستین نسخه‌های «کپی» MultiMate به همراه یک کامپیوتر شخصی قابل حمل اولیه ساخته شده توسط Corona ارائه شد. نسخه‌های دیگر برای مطابقت با کامپیوترهای شخصی شرکت‌های Radio Shack ، Texas Instruments ، Toshiba ، لپ‌تاپ اولیه Grid و IBM PC
، Toshiba ، لپ‌تاپ اولیه Grid و IBM PC Junior نوشته شدند. مستندات دقیق واژه‌پرداز MultiMate، که به سرعت به سه جلد رسید، به این محصول حس یک «محصول اداری» را می‌دهد، که از کاغذ باکیفیت استفاده می‌کند و بخش مرجع اصلی آن در یک زونکن پددار با سه‌پایه تاشو ارائه می‌شود. (یکی از افسانه‌های شرکت این بود که ابتدا دفترچه راهنمای کاربر MultiMate توسط یک مدیر باتجربه Wang WP نوشته شده، سپس به برنامه‌نویسان گفته شده که نرم‌افزاری مطابق با آن بنویسند، و به این ترتیب Wang WP ایجاد شد.) نسخه‌های نخستین MultiMate به
Wang WP ایجاد شد.) نسخه‌های نخستین MultiMate به کاربران دسترسی نامحدود به یک شماره پشتیبانی رایگان و وعده ارتقاء کم‌هزینه می‌داد که به جمعیت کاربران اختصاصی آن کمک کرد. سیاست‌های پشتیبانی بعداً با رویه‌های استاندارد Ashton-Tate مطابقت داده شد. MultiMate از انواع کلون‌های کامپیوتر و صدها چاپگر کامپیوتر پشتیبانی می‌کند که هر کدام به درایور چاپگر مخصوص به خود نیاز دارند. پشتیبانی چاپگر این شرکت با چاپگرهای چرخ دنده‌ای و ماتریس نقطه‌ای بسیار قوی است، اما با فونت‌های PostScript و چاپگرهای لیزری کمتر است. شرکت
PostScript و چاپگرهای لیزری کمتر است. شرکت Ashton-Tate هرگز نسخه ویندوز را رونمایی نکرد. این شرکت تلاش‌های توسعه MultiMate را در پلتفرم‌های VMS و Unix متوقف کرد و یک گروه توسعه در دوبلین ، ایرلند را تعطیل کرد. این محصول پس از خریداری شدن Ashton-Tate توسط Borland ، کنار گذاشته شد. پذیرش. "مجله PC" در فوریه ۱۹۸۳ اظهار داشت که MultiMate «عملاً کامپیوتر شما را به یک پردازشگر متن اختصاصی شبیه Wang تبدیل می‌کند» و «بسیار سریع، آسان برای یادگیری و توانمند» با ویژگی‌های فراوان است. در این بررسی به عدم توانایی این
فراوان است. در این بررسی به عدم توانایی این برنامه در استفاده از بیش از ۱۲۸ کیلوبایت رم اشاره شده است، اما مستندات و راهنمای داخلی آن مورد ستایش قرار گرفته و اظهار شده است که بسیاری از دستورات به نصف تعداد کلیدهای معادل WordStar نیاز دارند. در این بررسی نتیجه گرفته شده است که «MultiMate یک سر و گردن بالاتر از بسیاری از [پردازشگرهای متن IBM PC] اگر نگوییم اکثر آنها... یک شرکت‌کننده چشمگیر» قرار دارد. این مجله در مارس ۱۹۸۴ گزارش داد که نسخه ۳.۲ به طور قابل توجهی کندتر از ۳.۱۱ است که شرکت آن را به حفاظت بیشتر
کندتر از ۳.۱۱ است که شرکت آن را به حفاظت بیشتر از داده‌ها نسبت داد. "مجله بایت" در نوامبر ۱۹۸۴ نظر مثبت‌تری داشت. این مجله هنگام ارزیابی MultiMate 3.11 و Leading Edge Word Processor ، به «ناهماهنگی‌های آزاردهنده» در رابط کاربری و مستندات ۳.۱۱، اشکالی که «می‌تواند فایل‌های شما را خراب کند» و سایر نقص‌ها اشاره کرد. این منتقد، نویسنده کتاب‌هایی در مورد MultiMate و WordStar، به این نتیجه رسید که یادگیری هر دو MultiMate و Leading Edge Word Processor برای تازه‌کارها آسان است و ویژگی‌های زیادی برای جلوگیری از از
آسان است و ویژگی‌های زیادی برای جلوگیری از از دست دادن داده‌ها دارند، اما به دلیل رویه‌های «سخت رمزگشایی، دست و پا گیر و گاهی خطرناک» برای پروژه‌های پیچیده نامناسب هستند. یک نقد جداگانه در این مجله، نسخه ۳.۲۰ را به دلیل پشتیبان‌گیری‌ها و اقدامات حفاظتی فراوان «بسیار ایمن» توصیف کرد و ویژگی‌های قالب‌بندی، قابلیت سفارشی‌سازی و کیفیت خط کمک رایگان (بسیار شلوغ) را ستود. این بررسی، MultiMate را به دلیل تأکید بیش از حد بر ایمنی، «بدترین بسته» از بین پنج پردازشگر متن آزمایش‌شده نامید، از راهنمای داخلی و عملکرد
متن آزمایش‌شده نامید، از راهنمای داخلی و عملکرد کند آن انتقاد کرد و گزارش داد که به دلیل کیفیت پایین آن، قادر به استفاده از غلط‌یاب املایی نیست. بررسی‌کننده اشاره کرد که نسخه 3.30 MultiMate هنگام انتشار مقاله در حال ارسال بوده است. "اینفوورلد" در ژوئیه ۱۹۸۷ اعلام کرد: «Multimate Advantage II بالاخره به برنامه‌های پردازش متن ریزپردازنده‌های رایج رسیده است». این مجله قابلیت‌های ادغام ایمیل، پشتیبانی از چاپگر و مستندسازی آن را تأیید کرد، اما از صفحه‌بندی، عدم فهرست‌بندی و عدم توانایی آن در مدیریت اسناد بزرگتر
و عدم توانایی آن در مدیریت اسناد بزرگتر از ۱۲۸ کیلوبایت انتقاد کرد. "اینفوورلد" نتیجه گرفت که MultiMate «محصولی بسیار خوب و بسیار بهبود یافته نسبت به نسخه‌های قبلی خود» است، از نظر کنشکرد پایین‌تر از WordPerfect، ولی برابر با Samna IV و برتر از Officewriter 5 است. شرکت Computer Intelligence در سال ۱۹۸۷ تخمین زد که اشتون-تیت ۱۷ درصد از بازار پردازشگرهای متن کامپیوترهای شخصی فهرست فُرْتون ۱۰۰۰ را در دست دارد و پس از IBM و MicroPro با ۲۵ درصد، در جایگاه دوم جای دارد. یک نگرسنجی از اعضای موسسه حسابداران رسمی
دارد. یک نگرسنجی از اعضای موسسه حسابداران رسمی آمریکا در سال ۱۹۹۰ نشان داد که 5 درصد از پاسخ دهندگان از MultiMate به عنوان پردازشگر نوشتار خود کاربری می‌کنند.
باشگاه فوتبال ژنس ستیف کیتا (به انگلیسی: Jeunesse Sportive Centre Salif Keita) یک باشگاه فوتبال حرفه‌ای مالی است که در باماکو واقع شده است. تاريخچه. این باشگاه که در سال ۱۹۹۵ تأسیس شد و بازیکنان سابق آن شامل محمدو دیارا، شیخ دیاباته و سیدو کیتا هستند. این باشگاه توسط سلیف کیتا، اسطوره فوتبال مالی، به عنوان یک مرکز آموزشی برای بازیکنان جوان فوتبال مالی تأسیس شد. ورزشگاه خانگی این تیم که در دسته برتر فوتبال مالی بازی می‌کند، ورزشگاه سنتری سلیف کیتا است. رنگ‌های تیم آبی و زرد است.
باشگاه فوتبال آ.اس. کروفینا (به انگلیسی: AS Korofina) یک باشگاه فوتبال واقع در مالی است. این تیم در شهر باماکو، مستقر است. زمین خانگی آنها ورزشگاه مودیبو کیتا است. آنها همچنین با نام اختصاری آ.اس.کی.او شناخته می‌شوند. تاریخچه. آ‌.اس.او.کی برای اولین بار در آغاز فصل ۲۰۰۶ به لیگ برتر مالی صعود کرد و آن فصل را در جایگاه پنجم به پایان رساند. آنها در سال ۲۰۰۷ به رهبری دروازه‌بان بین‌المللی مالی، ابراهیم بوسو مونکورو، در جایگاه هشتم قرار گرفتند. در آغاز فصل ۰۸–۲۰۰۸، ماکان کیتا، رئیس باشگاه، اعلام کرد که تیم
ماکان کیتا، رئیس باشگاه، اعلام کرد که تیم رنگ‌های سنتی خود را تغییر خواهد داد و به جای راه‌راه‌های سنتی آبی آسمانی و سفید، کیت تمام نارنجی را انتخاب خواهد کرد.
کاربر چیره‌دست (Power User) یا کاربر حرفه‌ای، کاربری از رایانه یا نرم‌افزار و سایر دستگاه‌های الکترونیکی است که از ویژگی‌های پیشرفتهٔ سخت‌افزار رایانه، کنش‌سامانه‌ها، برنامه‌ها یا وب‌سایت‌ها که به‌دست کاربر عادی کاربری نمی‌شوند، کاربری می‌کند. یک کاربر چیره‌دست می‌تواند دانش فنی گسترده‌ای در مورد سیستم‌هایی که استفاده می‌کند نداشته باشد ولی با شایستگی یا گرایش به کاربری بیشینه از برنامه‌ها یا سامانه‌های رایانه‌ای هویدا می‌شود. این واژاک در دهه ۱۹۸۰ مورد کاربرد نهاده شد، زمانی که دوستداران رایانش
مورد کاربرد نهاده شد، زمانی که دوستداران رایانش چیره‌دستی‌های ویژه‌ای را برای کار با یا سفارشی‌سازی سخت‌افزار و نرم‌افزار دردسترس پیش بردند. کاربران چیره‌دست پیش از آمدن اینترنت تجاری، بهترین راه‌ها را برای انجام کارهای رواگ و یافتن اطلاعات پیشرفته می‌دانستند. در سکوهای رایانه‌های شخصی، کاربران چیره‌دست مجله‌هایی مانند Byte یا "PC Magazine" را می‌خواندند و به اندازهٔ بایسته دربارهٔ سامانه‌های کنش می‌دانستند تا فایل‌های دسته‌ای ساخت و ویرایش کنند، برنامه‌های کوتاه را به زبان BASIC بنویسند و تنظیمات سامانه
کوتاه را به زبان BASIC بنویسند و تنظیمات سامانه را تنظیم کنند. آنها گرایش داشتند سامانه‌های موجود را سفارشی یا «بهبود» بخشند، نه اینکه نرم‌افزار نو ایجاد کنند. در سامانه‌های نرم‌افزاری سازمانی، «کاربر ارشد» ممکن است یک نقش رسمی باشد که به فردی داده می‌شود که برنامه‌نویس نیست، بلکه متخصص نرم‌افزارهای تجاری است. اغلب این افراد نقش شغلی کاربر عادی خود را حفظ می‌کنند، ولی در آزمایش، آموزش و پشتیبانی سطح اول نرم‌افزار سازمانی نیز فعالیت دارند. برخی از نرم‌افزارها به گونهٔ ویژه برای کاربران حرفه‌ای شایسته دانسته
به گونهٔ ویژه برای کاربران حرفه‌ای شایسته دانسته می‌شوند و ممکن است به همین منظور طراحی شوند. برای نمونه می‌توان به پخش‌کننده رسانه VLC، یک چارچوب چندرسانه‌ای، یک پخش‌کننده و یک سرور اشاره کرد که شامل ویژگی‌های پیچیده‌ای است که در سایر مجموعه‌های پخش‌کننده رسانه یافت نمی‌شود. مسائل مربوط به طراحی رابط کاربری. شدت استفاده. آزمایش کاربر برای نرم‌افزار اغلب بر روی کاربران عادی یا معمولی تمرکز دارد. کاربران چیره‌دست می‌توانند در سنجش درروی کاربران معمولی و حداقلی به عناصر رابط کاربری متفاوتی نیاز داشته باشند،
به عناصر رابط کاربری متفاوتی نیاز داشته باشند، زیرا ممکن است به کمک و نشانه‌های کمتری نیاز داشته باشند. یک کاربر حرفه‌ای ممکن است در مقایسه با یک کاربر معمولی یا گاه‌به‌گاه، تمام‌وقت از یک برنامه استفاده کند؛ بنابراین برنامه‌ای که برای کاربران حرفه‌ای طراحی شده است، معمولاً شامل ویژگی‌هایی است که استفاده از رابط را برای متخصصان آسان‌تر می‌کند، حتی اگر این ویژگی‌ها برای مبتدیان گیج‌کننده باشد. میانبرها. یک نمونهٔ معمول، کلیدهای ترکیبی گسترده، مانند Ctrl+F یا Alt+Enter است؛ داشتن کلیدهای ترکیبی و میانبر برای
Alt+Enter است؛ داشتن کلیدهای ترکیبی و میانبر برای بسیاری از توابع، نشانه‌ای از طراحی نرم‌افزار کاربرمحور است، زیرا به کاربرانی که تلاش بیشتری برای یادگیری میانبرها می‌کنند، این امکان را می‌دهد که بدون برداشتن دست خود از روی صفحه کلید، به سرعت با برنامه کار کنند. کاربران حرفه‌ای معمولاً می‌خواهند نرم‌افزار را با کمترین همکنش یا با بیشترین تندی ممکن اجرا کنند و بتوانند وظایف را به روشی دقیق و دقیقاً قابل تکرار انجام دهند، در حالی که کاربران معمولی ممکن است خوشحال شوند اگر برنامه بتواند به‌طور شهودی "تقریباً"
شوند اگر برنامه بتواند به‌طور شهودی "تقریباً" کاری را که می‌خواهند انجام دهد. برای کمک به خودکارسازی وظایف تکراری در طول استفاده سنگین، رابط‌های کاربری حرفه‌ای اغلب امکان نوشتن ماکروها را فراهم می‌کنند و توابع برنامه ممکن است از پیش با این هدف که به گونهٔ برنامه‌نویسی در اسکریپت‌نویسی استفاده شوند، در نظر گرفته شوند. کاربران حرفه‌ای در مقابل مینیمالیست‌ها. طراحی رابط کاربری ممکن است مجبور باشد بین نیازهای گیج‌کنندهٔ مبتدیان و مینیمالیست‌ها در مقابل نیازهای پیچیدهٔ متخصصان و کاربران حرفه‌ای، تعادل برقرار
پیچیدهٔ متخصصان و کاربران حرفه‌ای، تعادل برقرار کند. این نگرانی‌ها ممکن است تا حدودی با مشکل دوازده چشمک‌زن همپوشانی داشته باشند، که در آن یک رابط کاربری پیچیده باعث می‌شود کاربران از ویژگی‌های خاصی اجتناب کنند. ممکن است بسیار دشوار باشد که هم کاربران جدید را که می‌خواهند رابط‌های کاربری بصری باشند و هم متخصصانی را که می‌خواهند قدرت و انعطاف‌پذیری داشته باشند، جذب کرد. با این حال، برای این مشکلات راه‌حل‌هایی وجود دارد، مانند: کاربران همچنین ممکن است به اشتباه خود را به عنوان کاربران حرفه‌ای معرفی کنند، در
خود را به عنوان کاربران حرفه‌ای معرفی کنند، در حالی که از صلاحیت کامل برخوردار نیستند، این امر الزامات طراحی نرم‌افزاری را که خواسته‌ها و نیازهای آن کاربران را برآورده می‌کند، پیچیده‌تر می‌کند. سادگی در مقابل کارایی. یک رابط کاربری ساده و شهودی اغلب پیچیدگی "فنی" یک برنامه را افزایش می‌دهد و مانع استفاده کارآمد از آن می‌شود، در حالی که یک رابط کاربری با طراحی خوب اما "ظاهراً" پیچیده می‌تواند با در دسترس قرار دادن سریع بسیاری از ویژگی‌های پیشرفته برای متخصصان، کارایی را افزایش دهد. به عنوان مثال، برنامه‌ای
کارایی را افزایش دهد. به عنوان مثال، برنامه‌ای با میانبرهای صفحه کلید پیشرفته فراوان، ممکن است بی‌جهت پیچیده "به نظر برسد"، اما کاربران باتجربه و حرفه‌ای ممکن است اجتناب از توالی‌های طولانی کلیک ماوس برای پیمایش منوها و پنجره‌های بازشو را آسان‌تر و سریع‌تر بیابند. چنین منوها و پنجره‌هایی ممکن است برای راهنمایی "شهودی" کاربران جدید در مسیر مورد نظر وجود داشته باشند، اما اغلب از نظر طراحی بیش از حد ساده هستند، به طوری که افراد تازه‌کار می‌توانند به راحتی مراحل مورد نیاز را درک کنند. ارائه همزمان هر دو رابط
مورد نیاز را درک کنند. ارائه همزمان هر دو رابط کاربری یک گزینه است، اما به زمان توسعه بسیار طولانی نیاز دارد، بنابراین اغلب بده بستان‌هایی انجام می‌شود. نقش‌های رسمی. SAP و اوراکل. SAP و Oracle سیستم‌های سازمانی هستند که برای کسب گواهینامه حرفه‌ای به مجموعه‌ای پیچیده از آموزش‌ها نیاز دارند. به همین دلیل، و همچنین برای تشویق تعامل با سیستم‌ها، بسیاری از شرکت‌ها یک «مدل کاربر برتر» (که به آن کاربر قدرتمند، قهرمان نیز گفته می‌شود) ایجاد کرده‌اند تا کاربران عادی را جذب کرده و آنها را به سطح رهبری در سیستم