payamvha/North_RAG huggingface dataset:
داشته باشد و تا ۴۸ ساعت ادامه یابد. این پدیده در مگس‌های میوه نیز مشاهده می‌شود و به انتقال‌دهنده عصبی اکتاپامین در مگس‌های میوه مرتبط است که در زنبورها نیز وجود دارد. زنبورها به عنوان مدل‌های مستی با اتانول. در سال ۱۹۹۹، دیوید سندمن پیشنهاد کرد که مدل‌های مستی زنبور عسل ممکن است برای درک مسمومیت با اتانول در مهره‌داران، با توجه به همولوژی و همگرایی سیستم‌های عصبی حشرات و مهره‌داران، ارزشمند باشند. به زنبورها محلول اتانول خورانده می‌شود و رفتار آنها مشاهده می‌گردد. محققان زنبورها را در مهار قرار می‌دهند و
می‌گردد. محققان زنبورها را در مهار قرار می‌دهند و غلظت‌های مختلفی از الکل را در محلول‌های قندی به آنها می‌دهند. آزمایش‌های مربوط به حرکت، جستجوی غذا، تعامل اجتماعی و پرخاشگری انجام می‌شود؛ عملکرد آنها مانند انسان مختل می‌شود. همچنین اثر متقابل زنبورها با آنتابوز (دی سولفیرام، درمانی برای اعتیاد به الکل) مورد آزمایش قرار گرفته است. قرار گرفتن زنبور عسل در معرض سایر مواد شیمیایی سمی و مست کننده. مواد شیمیایی مصنوعی. زنبورها می‌توانند به شدت و حتی به‌طور کشنده‌ای تحت تأثیر آفت‌کش‌ها،&lt;ref
و حتی به‌طور کشنده‌ای تحت تأثیر آفت‌کش‌ها،&lt;ref name="popsci/bees-flowers-electric"&gt;&lt;/ref&gt;&lt;ref name="10.3389/fmicb.2016.01255"&gt;&lt;/ref&gt;&lt;ref name="10.1038/d41586-020-00282-3"&gt;&lt;/ref&gt; کودها،&lt;ref name="agris/PL9700535"&gt;&lt;/ref&gt;&lt;ref name="10.1093/jee/tow044"&gt;&lt;/ref&gt;&lt;ref name="10.1093/pnasnexus/pgac230"&gt;&lt;/ref&gt; سولفات مس (کشنده‌تر از اسپینوساد)،&lt;ref name="acsh/organic-fertilizer-killing-bees"&gt;&lt;/ref&gt; و سایر مواد شیمیایی که انسان به محیط
و سایر مواد شیمیایی که انسان به محیط زیست وارد کرده است، قرار گیرند. این مشکل نگرانی فزاینده‌ای را برانگیخته است. برای مثال، محققان دانشگاه هوهنهایم در حال مطالعه چگونگی مسمومیت زنبورها در اثر قرار گرفتن در معرض مواد ضدعفونی‌کننده بذر هستند. در فرانسه، وزارت کشاورزی یک گروه متخصص، کمیته علمی و فنی برای مطالعه چند عاملی روی زنبورها (CST)، را مأمور کرد تا اثرات مست‌کننده و گاهی کشنده مواد شیمیایی مورد استفاده در کشاورزی بر روی زنبورها را بررسی کند. محققان مؤسسه تحقیقات زنبور عسل و دپارتمان شیمی و تجزیه و
مؤسسه تحقیقات زنبور عسل و دپارتمان شیمی و تجزیه و تحلیل مواد غذایی در جمهوری چک، اثرات مست کننده مواد شیمیایی مختلفی را که برای تیمار محصولات کلزای زمستانی استفاده می‌شوند، بررسی کرده‌اند. رومانی در سال ۲۰۰۲ دچار مسمومیت شدید زنبورها و مرگ و میر گسترده زنبورها در اثر مصرف دلتامترین شد. آژانس حفاظت محیط زیست ایالات متحده آمریکا استانداردهایی را برای آزمایش مواد شیمیایی برای مسمومیت زنبور عسل منتشر کرده است.
سنگ‌چشم-کوکوی شکم‌سفید (نام علمی: "Coracina papuensis") گونه‌ای پرنده از تیرهٔ سنگ‌چشم-کوکویان است. این گونه در استرالیا، جزایر ملوک، گینه نو و جزایر سلیمان یافت می‌شود.
چشم‌گردهای تنبل، نخستی‌سانان شب‌زی از راسته خیس‌بینیان و از جنس "Nycticebus" هستند که در جنگل‌های بارانی جنوب و جنوب شرقی آسیا زندگی می‌کنند. آنها در معرض خطر از دست رفتن زیستگاه و گسستگی زیستگاه ناشی از جنگل‌زدایی، قطع انتخابی درختان و کشاورزی به روش بریدن و سوزاندن درختان، و همچنین جمع‌آوری و شکار برای تجارت حیات وحش، از جمله تجارت حیوانات خانگی بیگانه، و برای استفاده در طب سنتی و به عنوان گوشت شکار حیوانات وحشی هستند. به دلیل این موارد و سایر تهدیدها، هر پنج گونه چشم گردهای تنبل توسط اتحادیه بین‌المللی
پنج گونه چشم گردهای تنبل توسط اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت (IUCN) در فهرست «آسیب‌پذیر» یا «در معرض خطر» قرار گرفته‌اند. وضعیت حفاظتی آنها در ابتدا در سال ۲۰۰۰ به دلیل بررسی‌های جمعیتی نادرست و فراوانی یافت شدن این نخستی‌سانان در بازارهای فروش حیوانات، در رده «کمترین نگرانی» قرار گرفت. به دلیل کاهش سریع جمعیت و انقراض‌های محلی، وضعیت آنها به‌روزرسانی شد و در سال ۲۰۰۷، کنوانسیون تجارت بین‌المللی گونه‌های در معرض خطر جانوران و گیاهان وحشی (CITES) آنها را به پیوست ۱ ارتقا داد که تجارت تجاری بین‌المللی را
به پیوست ۱ ارتقا داد که تجارت تجاری بین‌المللی را ممنوع می‌کند. قوانین محلی همچنین از لوریس‌های کندرو در برابر شکار و تجارت محافظت می‌کنند، اما در بیشتر مناطق اجرای این قوانین با کمبود مواجه است. باورهای سنتی در مورد چشم‌گردهای تنبل حداقل برای چند صد سال بخشی از فولکور جنوب شرقی آسیا بوده‌اند. بقایای آنها در زیر خانه‌ها و جاده‌ها دفن می‌شود تا خوش‌شانسی بیاورد، و از هر قسمت از بدن آنها در طب سنتی برای تهیه محصولاتی از معجون عشق گرفته تا درمان‌های اثبات نشده برای سرطان، جذام، صرع و بیماری‌های مقاربتی
نشده برای سرطان، جذام، صرع و بیماری‌های مقاربتی استفاده می‌شود. کاربران اصلی این طب سنتی، زنان شهری و میانسال هستند که تمایلی به در نظر گرفتن گزینه‌های دیگر ندارند. با وجود اینکه چشم‌گردهای تنبل حیوانات خانگی مناسبی نیستند و نگهداری از آن‌ها بسیار دشوار است – به‌ویژه به دلیل نیش سمی خطرناک‌شان و چرخه خواب معکوس نسبت به انسان – همچنان تعداد زیادی از آن‌ها به عنوان حیوان خانگی در بازارهای محلی و بین‌المللی خرید و فروش می‌شوند. اگرچه واردات تجاری لوریس آهسته برای فروش ممنوع است، این حیوانات در محدودهٔ بومی
برای فروش ممنوع است، این حیوانات در محدودهٔ بومی خود، ژاپن و بخش‌هایی از اروپا به‌عنوان حیوانات خانگی ناز شناخته می‌شوند. علت اصلی این محبوبیت، ظاهر به‌ظاهر بامزه آن‌هاست که در ویدئوهای پربازدید در یوتیوب رواج یافته و تا حد زیادی ناشی از چشمان درشت و ظاهری کودک‌گونه آن‌هاست که حاصل سازگاری با زندگی شب‌زی می‌باشد. تاکنون صدها مورد قاچاق حیات وحش چشم گرد تنبل در فرودگاه‌ها کشف و ضبط شده‌اند، اما به دلیل اینکه این حیوانات به‌راحتی در وسایل پنهان می‌شوند، آمار کشفیات تنها بخش کوچکی از حجم واقعی قاچاق را نمایان
تنها بخش کوچکی از حجم واقعی قاچاق را نمایان می‌سازد. قاچاقچیان برای جذاب جلوه دادن این جانور برای کودکان، اقدام به کشیدن یا بریدن دندان‌های آن‌ها می‌کنند؛ عملی بی‌رحمانه که اغلب منجر به خونریزی شدید، عفونت، و مرگ جانور می‌شود. حیواناتی که دندان ندارند دیگر قادر به دفاع از خود در طبیعت نیستند و به همین دلیل توانایی بازگرداندن به زیستگاه طبیعی را از دست می‌دهند. افزون بر آن، بیشتر این حیوانات که در بازار حیوانات خانگی نگهداری می‌شوند، از مراقبت نادرست رنج می‌برند و به دلایل گوناگونی چون سوءتغذیه، استرس و
می‌برند و به دلایل گوناگونی چون سوءتغذیه، استرس و عفونت جان خود را از دست می‌دهند. با وجود این واقعیت‌ها، تقاضا برای خرید این جانوران افزایش یافته و دیگر صید آن‌ها به‌صورت تصادفی انجام نمی‌شود، بلکه اکنون این گونه‌ها به‌شکل سازمان‌یافته و در مقیاس تجاری، عمدتاً با استفاده از چراغ‌قوه شکار می‌شوند – روشی که این حیوانات در برابر آن فرار نمی‌کنند. مناطق حفاظت‌شده متصل برای حفاظت از چشم‌گردهای تنبل مهم هستند، زیرا این نخستی‌سانان برای پیمودن مسافت‌های طولانی روی زمین سازگار نیستند. آموزش مأموران اجرای قانون به
زمین سازگار نیستند. آموزش مأموران اجرای قانون به بهبود شناسایی و آگاهی از حمایت قانونی آنها کمک می‌کند. پناهگاه‌ها و مراکز نجات برای ارائه مراقبت‌های موقت و مادام‌العمر برای چشم‌گردهای تنبل توقیف‌شده در دسترس هستند. جمعیت برخی از گونه‌های جانوری در باغ‌وحش‌ها زیاد تولید مثل نکرده‌اند و برای تولید مثل بیش از حد پیر شده‌اند، اگرچه چشم‌گرد تنبل کوتوله در برخی مراکز مانند باغ‌وحش سن دیگو وضعیت خوبی دارد.
سنگ‌چشم-کوکوی زمینی (به لاتین: "Coracina maxima" ) گونه‌ای نادر از پرندگان بومی استرالیا است که عمدتاً در جنگل‌های باز و علفزارهای خشک در سراسر سرزمین استرالیا، و همچنین گاهی در مناطقی از ساحل شرقی یافت می‌شود.
سنگ‌چشم-کوکوی رخ‌سیاه (به لاتیین: "Coracina novaehollandiae") یک پرنده گنجشک‌سان همه‌چیزخوار رایج و بومی استرالیا و جنوب گینه نو است. این گونه طبق قانون پارک‌های ملی و حیات وحش مصوب ۱۹۷۴، در استرالیا تحت حفاظت است. آنها به‌طور گسترده در تقریباً هر زیستگاه جنگلی در سراسر منطقه، به جز جنگل‌های بارانی پراکنده شده‌اند. اما آنها همچنین می‌توانند در مناطق شهری یافت شوند و در خطوط برق در شهرهای استرالیا مانند سیدنی و پرت، منظره‌ای نسبتاً رایج هستند.
رسوب زیستی یا رسوب بیولوژیکی، تجمع میکروارگانیسم‌ها، گیاه، جلبک‌ها یا جانوران کوچک در جاهایی است که مورد نظر نیست، مانند بدنه کشتی‌ها و زیردریایی‌ها، دستگاه‌هایی مانند ورودی‌های آب، لوله‌ها، شبکه‌ها، حوضچه‌ها و رودخانه‌ها که باعث تخریب هدف اصلی آن وسیله می‌شوند. چنین تجمعی زمانی که سطح میزبان موجود زنده دیگری باشد و رابطه انگلی نباشد، "اپی‌بیوز" نامیده می‌شود. از آنجایی که رسوب زیستی می‌تواند تقریباً در هر جایی که آب وجود دارد رخ دهد، این پدیده خطراتی را برای طیف گسترده‌ای از اشیاء مانند بدنه و تجهیزات
برای طیف گسترده‌ای از اشیاء مانند بدنه و تجهیزات قایق، دستگاه‌ها و غشاهای پزشکی و همچنین برای کل صنایع مانند تولید کاغذ، فرآوری مواد غذایی، ساخت و ساز زیر آب و کارخانه‌های نمک‌زدایی ایجاد می‌کند. ضد رسوب، توانایی مواد طراحی‌شدهٔ خاص (مانند رنگ‌های سمی زیست‌کش یا رنگ‌های غیرسمی) برای حذف یا جلوگیری از رسوب زیستی است. تجمع رسوبات زیستی روی کشتی‌های دریایی یک مشکل اساسی است. در برخی موارد، ساختار بدنه و سیستم‌های رانش می‌توانند آسیب ببینند. تجمع رسوبات زیستی روی بدنه کشتی‌ها می‌تواند هم حجم هیدرودینامیکی کشتی
بدنه کشتی‌ها می‌تواند هم حجم هیدرودینامیکی کشتی و هم اصطکاک هیدرودینامیکی را افزایش دهد و منجر به افزایش نیروی پسا تا ۶۰٪ شود. دیده شده است که افزایش نیروی پسا سرعت را تا ۱۰٪ کاهش می‌دهد، که می‌تواند برای جبران آن نیاز به افزایش تا ۴۰٪ سوخت داشته باشد. با توجه به اینکه سوخت معمولاً تا نیمی از هزینه‌های حمل و نقل دریایی را تشکیل می‌دهد، روش‌های ضدخزه می‌توانند مقدار قابل توجهی در هزینه‌های صنعت کشتیرانی صرفه‌جویی کنند. علاوه بر این، افزایش مصرف سوخت به دلیل رسوب زیستی به اثرات نامطلوب زیست‌محیطی منجر می‌شود
زیستی به اثرات نامطلوب زیست‌محیطی منجر می‌شود و پیش‌بینی می‌شود که انتشار دی‌اکسید کربن و دی‌اکسید گوگرد را تا سال ۲۰۲۰ به ترتیب بین ۳۸ تا ۷۲ درصد افزایش دهد. زیست‌شناسی. ارگانیسم‌های زیست‌رسوب بسیار متنوع هستند و بسیار فراتر از اتصال بارناکل‌ها و جلبک‌های دریایی گسترش می‌یابند. طبق برخی تخمین‌ها، بیش از ۱۷۰۰ گونه شامل بیش از ۴۰۰۰ موجود زنده مسئول ایجاد رسوبات زیستی هستند. رسوب زیستی به دو دسته ریزرسوب - تشکیل بیوفیلم و چسبندگی باکتری‌ها - و درشترسوب - اتصال موجودات بزرگتر - تقسیم می‌شود. با توجه به شیمی و
موجودات بزرگتر - تقسیم می‌شود. با توجه به شیمی و زیست‌شناسی متمایزی که مانع از ته‌نشینی آنها می‌شود، ارگانیسم‌ها به انواع سخت‌رسوب‌کننده یا نرم‌رسوب‌کننده نیز طبقه‌بندی می‌شوند. موجودات رسوب‌گذار آهکی (سخت) شامل بارناکل‌ها، بریوزوئن‌های پوسته‌ریز، نرم‌تنان مانند صدف زبرا، و کرم‌های لوله‌ای و سایر کرم‌های لوله‌ای می‌شوند. نمونه‌هایی از موجودات رسوب‌گذار غیرآهکی (نرم) عبارتند از جلبک دریایی، هیدروئیدها، جلبک‌ها و بیوفیلم «لجن». این موجودات با هم، یک جامعهٔ رسوب‌گذاری را تشکیل می‌دهند. تشکیل اکوسیستم.
رسوب‌گذاری را تشکیل می‌دهند. تشکیل اکوسیستم. رسوب‌گذاری دریایی معمولاً به صورت چهار مرحله از توسعه اکوسیستم توصیف می‌شود. در دقیقه اول، برهمکنش واندروالس باعث می‌شود سطح غوطه‌ور با یک لایه نازک از پلیمرهای آلی پوشانده شود. در ۲۴ ساعت بعدی، این لایه امکان چسبندگی باکتری‌ها را فراهم می‌کند و دیاتوم‌ها و باکتری‌ها (مثلاً "ویبریو آلژینولیتیکوس"، "سودوموناس پوترفاسینس") به آن متصل می‌شوند و تشکیل بیوفیلم را آغاز می‌کنند. در پایان هفته اول، مواد مغذی غنی و سهولت اتصال به بیوفیلم، به کلونیزه‌کننده‌های ثانویه
اتصال به بیوفیلم، به کلونیزه‌کننده‌های ثانویه اسپورهای ماکروجلبک‌ها و تک‌یاخته‌ها اجازه اتصال می‌دهد. ظرف دو تا سه هفته، کلونی‌سازهای ثالثیه - ماکروفولرها - به هم متصل شده‌اند. این شامل نیام‌داران، نرم‌تنان و کیسه‌تنان بی‌ساقه می‌شود. تأثیر. دولت‌ها و صنایع بیش از ۵٫۷ دلار آمریکا هزینه می‌کنند میلیارد دلار سالانه برای جلوگیری و کنترل رسوبات زیستی دریایی. رسوب زیستی در همه جا رخ می‌دهد، اما از نظر اقتصادی برای صنایع کشتیرانی از اهمیت بیشتری برخوردار است، زیرا رسوب روی بدنه کشتی به‌طور قابل توجهی نیروی درگ
رسوب روی بدنه کشتی به‌طور قابل توجهی نیروی درگ را افزایش می‌دهد، عملکرد کلی هیدرودینامیکی کشتی را کاهش می‌دهد و مصرف سوخت را افزایش می‌دهد. رسوب زیستی تقریباً در تمام شرایطی که مایعات پایه آب در تماس با سایر مواد هستند، یافت می‌شود. تأثیرات مهم صنعتی بر نگهداری از آبزی‌پروری، سیستم‌های غشایی ("مانند" بیوراکتورهای غشایی و غشاهای مارپیچی اسمز معکوس) و چرخه‌های آب خنک‌کننده تجهیزات صنعتی بزرگ و نیروگاه‌ها است. رسوب زیستی می‌تواند در خطوط لوله نفت حامل روغن‌های حاوی آب، به ویژه خطوط لوله حامل روغن‌های کارکرده،
حاوی آب، به ویژه خطوط لوله حامل روغن‌های کارکرده، روغن‌های برش، روغن‌های محلول در آب از طریق امولسیون و روغن‌های هیدرولیک، رخ دهد. سایر مکانیسم‌هایی که تحت تأثیر رسوبات زیستی قرار می‌گیرند شامل دستگاه‌های دارورسانی میکروالکتروشیمیایی، ماشین‌آلات کاغذسازی و صنایع خمیر کاغذ، ابزارهای زیر آب، لوله‌کشی سیستم‌های حفاظت از آتش و نازل‌های سیستم آب‌پاش هستند. در چاه‌های آب زیرزمینی، تجمع رسوبات زیستی می‌تواند نرخ جریان بازیابی را محدود کند، همان‌طور که در قسمت بیرونی و داخلی لوله‌های تخمگذار در اقیانوس وجود دارد
و داخلی لوله‌های تخمگذار در اقیانوس وجود دارد که در آن رسوبات اغلب با فرایند تمیز کردن لوله از بین می‌روند. علاوه بر تداخل با مکانیسم‌ها، رسوبات زیستی روی سطوح موجودات زنده دریایی نیز رخ می‌دهند که به عنوان اپی‌بیوز شناخته می‌شود. دستگاه‌های پزشکی اغلب شامل هیت سینک‌های خنک‌شونده با فن هستند تا اجزای الکترونیکی خود را خنک کنند. اگرچه این سیستم‌ها گاهی اوقات شامل فیلترهای HEPA برای جمع‌آوری میکروب‌ها هستند، اما برخی از عوامل بیماری‌زا از این فیلترها عبور می‌کنند، درون دستگاه جمع می‌شوند و در نهایت به بیرون
درون دستگاه جمع می‌شوند و در نهایت به بیرون پرتاب می‌شوند و سایر بیماران را آلوده می‌کنند. دستگاه‌های مورد استفاده در اتاق‌های عمل به ندرت دارای فن هستند تا احتمال انتقال به حداقل برسد. همچنین، تجهیزات پزشکی، واحدهای تهویه مطبوع، رایانه‌های پیشرفته، استخرهای شنا، سیستم‌های آب آشامیدنی و سایر محصولاتی که از خطوط مایع استفاده می‌کنند، با رشد بیولوژیکی در داخل آنها، در معرض خطر رسوب زیستی قرار دارند. از نظر تاریخی، تمرکز توجه بر تأثیر شدید ناشی از رسوبات زیستی بر سرعت کشتی‌های دریایی بوده است. در برخی موارد،
بر سرعت کشتی‌های دریایی بوده است. در برخی موارد، ساختار بدنه و سیستم‌های رانش می‌توانند آسیب ببینند. با گذشت زمان، تجمع رسوبات زیستی روی بدنه کشتی‌ها، هم حجم هیدرودینامیکی کشتی و هم اثرات اصطکاکی را افزایش می‌دهد که منجر به افزایش نیروی پسا تا ۶۰٪ می‌شود این نیروی پسا اضافی می‌تواند سرعت را تا ۱۰٪ کاهش دهد، که برای جبران آن نیاز به افزایش تا ۴۰٪ سوخت است. با توجه به اینکه سوخت معمولاً تا نیمی از هزینه‌های حمل و نقل دریایی را تشکیل می‌دهد، تخمین زده می‌شود که خزه‌های زیستی به تنهایی حدود ۱ دلار برای نیروی
که خزه‌های زیستی به تنهایی حدود ۱ دلار برای نیروی دریایی ایالات متحده هزینه داشته باشند. میلیارد دلار در سال صرف افزایش مصرف سوخت، اقدامات مربوط به نگهداری و کنترل رسوبات زیستی می‌شود. افزایش مصرف سوخت به دلیل رسوب زیستی به اثرات نامطلوب زیست‌محیطی منجر می‌شود و پیش‌بینی می‌شود که انتشار دی‌اکسید کربن و دی‌اکسید گوگرد را تا سال ۲۰۲۰ بین ۳۸ تا ۷۲ درصد افزایش دهد. رسوب زیستی همچنین بر آبزی‌پروری تأثیر می‌گذارد، هزینه‌های تولید و مدیریت را افزایش می‌دهد، در حالی که ارزش محصول را کاهش می‌دهد. جوامع رسوبی ممکن
که ارزش محصول را کاهش می‌دهد. جوامع رسوبی ممکن است مستقیماً با صدف‌ها برای منابع غذایی رقابت کنند، با کاهش جریان آب در اطراف صدف‌ها، مانع از تهیه غذا و اکسیژن شوند، یا در باز شدن عملیاتی دریچه‌های آنها اختلال ایجاد کنند. در نتیجه، ماهی‌هایی که تحت تأثیر رسوب زیستی قرار می‌گیرند، می‌توانند کاهش رشد، شرایط و بقا را تجربه کنند و متعاقباً تأثیرات منفی بر بهره‌وری مزرعه داشته باشند. اگرچه روش‌های زیادی برای حذف وجود دارد، اما اغلب بر گونه‌های کشت‌شده تأثیر می‌گذارند، گاهی اوقات بیشتر از خود ارگانیسم‌های
می‌گذارند، گاهی اوقات بیشتر از خود ارگانیسم‌های رسوب‌گذار.
ایستگاه خیابان یکم () یکی از ایستگاه‌های خط ای متروی لس آنجلس است. این ایستگاه که در سال ۱۹۹۰ تاسیس شده در سال ۲۰۱۴ و ۲۰۱۹ مورد بازسازی قرار گرفته در لانگ بیچ (کالیفرنیا) در تقاطع خیابان لانگ بیچ و خیابان یکم واقع شده است.
سنگ‌چشم-کوکوی نوک‌ستبر (نام علمی: "Coracina caeruleogrisea") گونه‌ای پرنده از تیرهٔ سنگ‌چشم-کوکویان است. این گونه در جزایر آرو و گینه نو یافت می‌شود. زیستگاه‌های طبیعی آن جنگل‌های پست نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری و جنگل‌های کوهستانی نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است.
مقاومت سبز عمیق (DGR) یک جنبش زیست‌محیطی رادیکال است که وجود تمدن صنعتی را بزرگ‌ترین تهدید برای محیط طبیعی می‌داند و خواستار برچیدن آن و بازگشت به سطح فناوری پیش از کشاورزی است. اگرچه این جنبش به عنوان یک گروه روباز فعالیت می‌کند، اما دیگران را به استفاده از تاکتیک‌های زیرزمینی و خشونت‌آمیز مانند حمله به زیرساخت‌ها یا ترور فرا می‌خواند. یک ادعای تکراری در ادبیات DGR این است که اعمال خرابکاری می‌تواند باعث ایجاد یک اثر آبشاری شود و به پایان تمدن منجر شود. مقاومت سبز عمیق و بوم‌فاشیسم راست افراطی از
شود. مقاومت سبز عمیق و بوم‌فاشیسم راست افراطی از تاکتیک‌های شتاب‌گرایانه از تاکتیک‌های تسریع‌گرا و ضد اکثریت مشابهی استفاده می‌کنند که به دنبال فروپاشی سیستمی هستند. DGR به دلیل «پیش‌قراولان این گروه، بی‌توجهی آن به میلیاردها زندگی انسانی که از قبل به کشاورزی وابسته بوده‌اند، حملات خود-شکست‌خورده‌اش به آنارشیسم و وگانیسم، و تراجنسیتی‌ستیزی شدید رهبران گروه، لیره کیث و دریک جنسن" محکوم شده است. برخی از بومیان آمریکا و دیگر گروه‌های زیست‌محیطی به دلیل موضع بحث‌برانگیز DGR در مورد مسائل مربوط به تراجنسیتی‌ها،
DGR در مورد مسائل مربوط به تراجنسیتی‌ها، ز همکاری با این گروه خودداری کرده‌اند. باورها. در کتاب سال ۲۰۱۱ با عنوان مقاومت سبز عمیق، نویسندگان آن، لیر کیت، دریک جنسن و اریک مک‌بی، به صراحت بیان می‌کنند که تمدن، به ویژه صنعتی‌سازی، ذاتاً ناپایدار است. این کتاب استدلال می‌کند که برای تضمین آینده‌ای برای تمامی گونه‌های زیستی در سیاره زمین، ضروری است که این تمدن به صورت فعال و فوری برچیده شود. مقاومت سبز عمیق (DGR) به‌طور واضح خواستار برچیدن تمدن صنعتی و بازگشت به یک سبک زندگی پیش از کشاورزی است. این دیدگاه بر
به یک سبک زندگی پیش از کشاورزی است. این دیدگاه بر این اصل استوار است که سیستم‌های اجتماعی و اقتصادی کنونی که بر پایه صنعتی‌سازی و مصرف بی‌رویه منابع بنا شده‌اند، به‌طور بنیادین با سلامت اکوسیستم‌های طبیعی در تضاد هستند و نمی‌توانند به حیات پایدار ادامه دهند. از نظر DGR، راه‌حل نهایی برای بحران‌های زیست‌محیطی کنونی، نه اصلاحات جزئی، بلکه یک دگرگونی ریشه‌ای و بازگشت به الگوهای زندگی ساده‌تر و هماهنگ‌تر با طبیعت است که پیش از انقلاب کشاورزی وجود داشته‌اند. تاکتیک‌ها. مقاومت سبز عمیق (DGR) به عنوان یک جنبش
تاکتیک‌ها. مقاومت سبز عمیق (DGR) به عنوان یک جنبش آشکار و علنی فعالیت می‌کند و از سال ۲۰۱۹، اعضای آن ملزم به تعهد عدم خشونت هستند. با این حال، این گروه، دیگران را به استفاده از تاکتیک‌های زیرزمینی و خشونت‌آمیز مانند حملات به زیرساخت‌ها یا ترور فرا می‌خواند. DGR یکی از معدود گروه‌های زیست‌محیطی است که خشونت مرگبار را در برخی موارد موجه می‌داند و آن را تأیید می‌کند. یکی از ادعاهای مکرر در ادبیات DGR این است که اقدامات خرابکارانه می‌تواند اثرات آبشاری ایجاد کرده و به پایان تمدن منجر شود. از آنجا که این سازمان
و به پایان تمدن منجر شود. از آنجا که این سازمان از خرابکاری و خشونت حمایت می‌کند و آن‌ها را تاکتیک‌های ضروری برای دستیابی به هدف خود یعنی برچیدن جامعه صنعتی و سرمایه‌داری می‌داند، می‌توان آن را در دسته آخرالزمان‌باوری یا هزاره‌گرایی طبقه‌بندی کرد. DGR و گروه‌های اکوفاشیست راست افراطی مانند «تی گرین بریگید» از تاکتیک‌های مشابهی استفاده می‌کنند و رویکردی ضد اکثریتی و پیشتازانه در فعالیت‌های خود دارند. هر دو گروه تسریع‌گرا هستند، به این معنا که به دنبال فروپاشی سیستمی می‌باشند. این اشتراک در رویکرد نشان‌دهنده
سیستمی می‌باشند. این اشتراک در رویکرد نشان‌دهنده همپوشانی‌های ایدئولوژیکی بین DGR و بخش‌های خاصی از طیف راست افراطی است، به‌ویژه در هدف مشترک آن‌ها برای تخریب ساختارهای موجود برای ایجاد نظمی جدید، هرچند با اهداف نهایی متفاوت. در سال ۲۰۱۷، DGR علیه ایالت کلرادو اقامه دعوی کرد و استدلال نمود که رودخانه کلرادو باید به عنوان یک شخص حقوقی شناخته شود. این دعوی در سال ۲۰۱۹ رد شد. مقاله‌ای در "مجله امنیت استراتژیک،" این گروه را با اشاره به استراتژی و تمایل آن به خشونت، به عنوان یک «تهدید بیوتروریسم نگران‌کننده»
خشونت، به عنوان یک «تهدید بیوتروریسم نگران‌کننده» توصیف می‌کند. از سال ۲۰۱۴، اف‌بی‌آی تحقیقات در مورد مقاومت سبز تیره را آغاز کرد.
سنگ‌چشم-کوکوی نواری (به لاتین: "Coracina lineata" ) که سنگ‌چشم-کوکوی چشم‌زرد نیز نامیده می‌شود، گونه‌ای پرنده از تیرۀ سنگ‌چشم-کوکویان (Campephagidae) است. این گونه در شرق استرالیا ، اندونزی ، پاپوآ گینه نو و جزایر سلیمان یافت می‌شود.
کلیسای سیون واسا (، ) یک کلیسای پنطیکالیستی در شهر واسا در فنلاند است که در تاریخ ۲ مه ۱۹۲۶ تأسیس شد. این کلیسا متعلق به کلیسای پنطیکاستی فنلاند () و نیز انجمن سوئدی‌زبان پنطیکاستی فنلاند است. ساختمان اصلی آن به نام کلیسای سیون در خیابان لایواکاتو ۱۱ () در منطقهٔ وورین‌کائوپونکی () واقع شده است و رهبری آن بر عهدهٔ کشیش آندرس اولین است. این کلیسا به‌عنوان مرکز فعالیت جنبش پنطیکاستی در منطقه اوستروبوتنیا شناخته می‌شود. از جمله فعالیت‌های آن می‌توان به برگزاری کنفرانس‌های بزرگ، هفته‌های بشارتی، و اعزام مبلغان
کنفرانس‌های بزرگ، هفته‌های بشارتی، و اعزام مبلغان به خارج از کشور اشاره کرد. این جماعت همچنین با ساخت دو ساختمان سه‌طبقه در نزدیکی کلیسا، برای سالمندان مسکن ساخته و در طبقه پایین کلیسا نیز مهدکودک اداره می‌کند. تاریخچه. پیشینهٔ فعالیت‌های پنطیکاستی در واسا به سال ۱۹۱۲ بازمی‌گردد، زمانی که توماس بال برت (Thomas Ball Barratt) به این شهر آمد و برای اعضای کلیسای باپتیست موعظه کرد. فعالیت علنی جنبش پنطیکاستی از ژوئیه ۱۹۲۳ آغاز شد، زمانی که اولین گردهمایی در تالار انجمن "Arbetets Vänner" برگزار شد. از پاییز
تالار انجمن "Arbetets Vänner" برگزار شد. از پاییز ۱۹۲۴، برنامه‌ها در مکان‌های اجاره‌ای مختلف ادامه یافت. رهبر جنبش پنطیکاستی در آن زمان سی. ام. سودرمان (C. M. Söderman) بود که عضو کلیسای باپتیست محسوب می‌شد اما در سال ۱۹۲۵ از آن کلیسا اخراج شد. در تاریخ ۲ مه ۱۹۲۶، سودرمان به همراه هشت باپتیست دیگر، کلیسای سیون را بنیان نهاد و تا سال ۱۹۳۰ رهبری آن را بر عهده داشت. جانشین او هیلدینگ سودرهولم شد. در سال‌های آغازین، روابط کلیسای سیون با کلیساهای آزاد دیگر پرتنش بود؛ برای نمونه، کلیسای باپتیست اجازه استفاده از
بود؛ برای نمونه، کلیسای باپتیست اجازه استفاده از کلیسا برای مراسم تعمید را نداد و در نتیجه کلیسای سیون با همکاری جماعت پنطیکاستی محلی در سیمدسبو استخر تعمید ساخت. در دهه‌های نخست، این کلیسا مرکز اصلی فعالیت‌های پنطیکاستی در اوستروبوتنیا بود. علاوه بر فعالیت‌های بین‌المللی و داخلی، این جماعت به مدت ۳۷ سال کنفرانس‌های تابستانی بزرگ برگزار می‌کرد تا اینکه این رویداد در سال ۱۹۸۶ به نارپس منتقل شد. مکان‌های متعلق به کلیسا. در سال ۱۹۳۶، کلیسای سیون نخستین مکان رسمی خود را در ساختمانی در خیابان Klemetinkatu
رسمی خود را در ساختمانی در خیابان Klemetinkatu (اکنون Vöyrinkatu 13) به‌دست آورد که پیش‌تر یک کارخانه بود و به محل نیایش تبدیل شد. این مکان تا سال ۱۹۸۱ فعال بود. در همان سال، ساختمان جدیدی برای کلیسای سیون در خیابان Laivakatu 11 ساخته شد که امروزه محل اصلی فعالیت‌های کلیساست.
توکوگاوا کیوکو ، (تولد ۲ ژوئن ۱۸۷۳ (۶ میجی) - مرگ ۲۹ سپتامبر ۱۸۹۳ (۲۶ میجی) یک زن اشرافی در دوره میجی بود. او دختر بزرگ پانزدهمین شوگون، توکوگاوا یوشینوبو بود و با توکوگاوا ساتوتاکا، رئیس خاندان تایاسو توکوگاوا ازدواج کرد. تولد. در ۲ ژوئن ۱۸۷۳، از یوشینوبو و همسر غیراصلی‌اش، شینمورا نوبو متولد شد. اولین عکسی که از او گرفته شده، او را با مادربزرگش شاهدخت یوشیکو (آریسوگاوا نو میا) نشان می‌دهد. ازدواج و مرگ زودهنگام. در ۲۳ مارس ۱۸۸۷ (۲۰ میجی)، او با توکوگاوا ساتوتاکا از خاندان تایاسو توکوگاوا ازدواج کرد و صاحب
از خاندان تایاسو توکوگاوا ازدواج کرد و صاحب چهار دختر شد، اما در ۲۹ سپتامبر ۱۸۹۳، در سن ۲۱ سالگی، بر اثر بیماری درگذشت. عکسی که دو سال قبل از مرگش، زمانی که ۱۹ ساله بود، گرفته شده، گمان می‌رود روزهای پایانی عمر او باشد. این زوج پسری نداشتند. پس از مرگ کیوکو، توکوگاوا ساتوتاکا با توموکو، دختر پنجم دوک شیمازو تادایوشی، ازدواج کرد و صاحب یک پسر بزرگتر و پنج دختر شد.
توکوگاوا آتسوشی ، (۲ سپتامبر ۱۸۷۴ (۷ دوره میجی) - ۱۲ ژوئن ۱۹۳۰ (۵ دوره شووا) تاجر، سیاستمدار و چهره سرشناس ژاپنی بود. او عنوان بارون و تخلص ریوزان را داشت. او به عنوان مدیر بیمه آتش‌سوزی و دریایی تومی (که اکنون بیمه آتش‌سوزی و دریایی نیشین نام دارد) و عضو مجلس اعیان خدمت کرد. او چهارمین پسر پانزدهمین شوگون، توکوگاوا یوشینوبو از همسر غیراصلی اش ناکانه ساچی بود.
بیوسوال‌ها کانال‌هایی هستند که برای متمرکز کردن و انتقال رواناب آب‌های سطحی و در عین حال حذف زباله و آلودگی طراحی شده‌اند. بیوسوال‌ها همچنین می‌توانند در تغذیه آب‌های زیرزمینی مفید باشند. بیوسوال‌ها معمولاً دارای پوشش گیاهی، مالچ‌پاشی یا خشکی‌زدایی هستند. آنها شامل یک مسیر زهکشی گود با کناره‌های شیب ملایم (کمتر از ۶٪) هستند. طراحی بیوسویل (Bioswale) به گونه‌ای است که با خیال راحت، زمان ماندن آب در گودال را به حداکثر برساند و به جمع‌آوری و حذف آلاینده‌ها، گل و لای و زباله‌ها کمک کند. بسته به توپوگرافی محل،
و لای و زباله‌ها کمک کند. بسته به توپوگرافی محل، کانال بیوسوال ممکن است مستقیم یا پیچ و خم‌دار باشد. همچنین معمولاً در امتداد بیوسویل، سدهای کنترلی اضافه می‌شوند تا نفوذ آب‌های سطحی را افزایش دهند. ترکیب یک بیوسویل می‌تواند تحت تأثیر متغیرهای مختلفی از جمله آب و هوا، الگوهای بارندگی، اندازه محل، بودجه و مناسب بودن پوشش گیاهی قرار گیرد. حفظ و نگهداری از کانال‌های آب زیرزمینی برای اطمینان از بهترین کارایی و اثربخشی ممکن در حذف آلاینده‌ها از رواناب آب‌های سطحی بسیار مهم است. برنامه‌ریزی برای تعمیر و نگهداری
بسیار مهم است. برنامه‌ریزی برای تعمیر و نگهداری گام مهمی است که می‌تواند شامل نصب فیلتر یا سنگ‌های بزرگ برای جلوگیری از گرفتگی باشد. نگهداری سالانه از طریق آزمایش خاک، بازرسی بصری و آزمایش مکانیکی نیز برای سلامت یک دیوار سبز بسیار مهم است. بیوسوال‌ها معمولاً در امتداد خیابان‌ها و اطراف پارکینگ‌ها، جایی که آلودگی قابل توجه ناشی از خودروها روی آسفالت می‌نشیند و با اولین بارش باران، که به عنوان اولین بارش باران شناخته می‌شود، شسته می‌شود، اعمال می‌شوند. می‌توان در اطراف لبه‌های پارکینگ‌ها، بیوسوال‌ها یا انواع
در اطراف لبه‌های پارکینگ‌ها، بیوسوال‌ها یا انواع دیگر بیوفیلترها را ایجاد کرد تا رواناب آب‌های سطحی را قبل از رهاسازی به حوزه آبخیز یا فاضلاب شهری، جمع‌آوری و تصفیه کنند. آلاینده‌های مورد بررسی. بیوسوال‌ها برای حذف آلاینده‌ها از طریق پوشش گیاهی و خاک عمل می‌کنند. با عبور رواناب ناشی از طوفان از میان بیوسوال، آلاینده‌ها توسط برگ‌ها و ساقه‌های گیاهان جذب و ته‌نشین می‌شوند. سپس آلاینده‌ها وارد خاک می‌شوند و در آنجا تجزیه می‌شوند یا می‌توانند توسط باکتری‌های موجود در خاک سالم تجزیه شوند. چندین دسته از