payamvha/North_RAG huggingface dataset:
این رشته کشیده شد، انتخابی که پیش از او هیچ دختر دیگری از نسل او انجام نداده بود. پس از فارغ‌التحصیلی به صور بازگشت و کلینیکی را افتتاح کرد که در آن به پیشهٔ خود مشغول شد. در سال ۱۹۴۰ به عراق سفر کرد و دو سال به عنوان معلم مشغول به کار شد. او فعالیت‌های ادبی و اجتماعی قابل توجهی داشت و در تأسیس شماری انجمن ادبی و فرهنگی، کانون‌ها و انجمن‌های زنان مشارکت داشت، از جمله: مجلس فرهنگی لبنان جنوبی، انجمن ادبی عامِل، انجمن نهضت زنان در صیدا، شورای ملی توسعهٔ عمومی و دیگر. به نقاشی نیز روی آورد. در صور، شهرت او به
و دیگر. به نقاشی نیز روی آورد. در صور، شهرت او به عنوان شاعر جبل عامل و پیشگام آزادی زنان گسترش یافت. لقب «مادر ایده‌آل» را دریافت کرد و در چندین مراسم افتخاری از او تقدیر شد. اشعارش در بسیاری از مجلات ادبی از جمله: «العرفان»، «الرساله»، «الادیب» و «الآداب» چاپ شد. نخستین مجموعه شعرش در سال ۱۹۷۰ با عنوان «شعرهای از یاد رفته» بیرون آمد.شعر او با تنوع موضوعات و گستردگی دنیایش متمایز است. زهره الحر که معاصر با برجسته‌ترین شاعران سبک رمانتیک در شعر لبنان بود، بیشتر شعرهایش متعلق به آن مکتب است. علاوه بر
بود، بیشتر شعرهایش متعلق به آن مکتب است. علاوه بر رمانتیک واقع‌گرایانه‌ای که شعر او با آن برجسته می‌شود، او همچنین علاقه‌مند به موضوعاتی بود که به واقعیت زندگی‌اش وابسته می‌شد و رمانتیسم و رئالیسم را با هم ترکیب کرد. مضامین و موضعات شعری او متنوع است و به متافیزیک، مسائل نفس و انسانیت پرداخت. خدیجه شهاب در سال ۲۰۱۱، کتاب «زهره الحر، شاعرهٔ جبل عامل» را چاپ کرد که پژوهشی تحلیلی دربارهٔ مضامین شعری زهره الحر، زندگینامه، آثار اجتماعی او و دفاعش از مسائل زنان است. زهره الحر در ۱۱ فوریه ۲۰۰۴ در صور درگذشت.
است. زهره الحر در ۱۱ فوریه ۲۰۰۴ در صور درگذشت. زندگی شخصی. زهره الحر در سال ۱۹۳۹ با پسر عمویش عبدالله خلیل ازدواج کرد و صاحب ۸ فرزند شد. آثار. از جمله مجموعه شعرهای او:
ماریا نرودا (; – ) نوازنده ویولن، و موسیقی‌دان اهل سوئد بود.
دورا والسکا بکر (; – ) نوازنده ویولن اهل ایالات متحده بود.
جاناتان گلدبرگ (به ، ۱۱ ژوئن ۱۹۴۳ – ۹ دسامبر ۲۰۲۲) نظریه‌پرداز ادبی اهل ایالات متحده آمریکا بود که در دانشگاه جانز هاپکینز، ادبیات انگلیسی درس می‌داد. او در فاصله سال‌های ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲، در دانشگاه اموری مطالعاتی دربارهٔ گرایش‌های جنسی انجام داد. آثار او اغلب به ارتباط میان ادبیات جدید اولیه و تفکر مدرن، به ویژه در موضوعات جنسیت، گرایش جنسی و مادیات می‌پردازند. او بی‌ای، ام‌ای و پی‌اچ‌دی خود را از دانشگاه کلمبیا دریافت کرد. گلدبرگ سال ۱۹۸۴ کمک‌هزینه گوگنهایم را دریافت کرد.
یوهان رودولف زومستیگ (؛ ۱۰ ژانویه ۱۷۶۰ – ) آهنگساز، رهبر (موسیقی)، استاد دانشگاه، و کنسرت‌مایستر اهل امپراتوری مقدس روم بود.
هنری کیمبال هدلی (; – ) آهنگساز، و رهبر (موسیقی) اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۸۹۳ تا ۱۹۳۷ میلادی فعالیت می‌کرد.
پیر جوزف گیوم زیمرمن (; – ) آهنگساز، نوازنده پیانو، و مربی موسیقی اهل فرانسه بود.
تانیا سینگر (؛ متولد ۱۹۶۹) روان‌شناس آلمانی و عصب‌شناس اجتماعی و مدیر علمی آزمایشگاه علوم اعصاب اجتماعی انجمن ماکس پلانک در برلین، آلمان است. سینگر بین سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۱۰، رئیس بخش علوم اعصاب اجتماعی و اقتصاد اعصاب در دانشگاه زوریخ شد و یکی از مدیران آزمایشگاه تحقیقات سیستم‌های عصبی و اجتماعی در زوریخ بود. تحقیقات او بر مکانیسم‌های رشدی، عصبی و هورمونی زیربنای رفتار اجتماعی انسان و احساسات اجتماعی مانند شفقت و همدلی متمرکز است. او بنیانگذار و محقق اصلی پروژه ریسورس، یکی از بزرگ‌ترین مطالعات طولی در مورد
ریسورس، یکی از بزرگ‌ترین مطالعات طولی در مورد اثرات آموزش ذهنی بر انعطاف‌پذیری مغز و همچنین سلامت ذهنی و جسمی، بوده که توسط شورای تحقیقات اروپا تأمین شده است. او همچنین با دنیس اسنوور، اقتصاددان کلان، در تحقیق در مورد اقتصاد مراقبتی همکاری می‌کند. اقتصاد دلسوزگرایانه سینگر: گفتگو در مورد نوع دوستی و شفقت، بین دانشمندان، اقتصاددانان و دالایی لاما در سال ۲۰۱۵ منتشر شد. او دختر عصب‌شناس ولف سینگر است. تحصیل و حرفه. سینگر از سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۲ در دانشگاه ماربورگ در رشته روان‌شناسی و از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۶ در رشته
در رشته روان‌شناسی و از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۶ در رشته روان‌شناسی، روان‌شناسی رسانه و مشاوره رسانه ای در دانشگاه فنی برلین تحصیل کرد و در سال ۱۹۹۶ با مدرک دیپلم فارغ‌التحصیل شد. او دانشجوی پیش‌دکتری در مؤسسه توسعه انسانی ماکس پلانک در برلین بود و دکترای خود از دانشگاه آزاد برلین در سال ۲۰۰۰ دریافت کرد. رساله دکترای او مدال اتو هان انجمن ماکس پلانک را برایش به ارمغان آورد. او سپس در مؤسسه ماکس پلانک به عنوان دانشمند پژوهشی در مرکز روان‌شناسی طول عمر تا سال ۲۰۰۲ به کار خود ادامه داد. پژوهش‌ها. عمده فعالیت علمی
به کار خود ادامه داد. پژوهش‌ها. عمده فعالیت علمی سینگر بر شناخت اجتماعی متمرکز است. عواطف اخلاقی اجتماعی مانند همدلی، شفقت، حسادت و انصاف؛ تصمیم‌گیری اجتماعی؛ و ارتباطات. او به عوامل تعیین‌کننده همکاری و رفتار اجتماعی و همچنین شکست همکاری و ظهور رفتار خودخواهانه علاقه‌مند است. تحقیقات او از طیف وسیعی از روش‌ها از جمله تصویربرداری رزونانس مغناطیسی عملکردی، محیط‌های واقعیت مجازی، نشانگرهای بیولوژیکی مانند کورتیزول و مطالعات رفتاری استفاده می‌کند. سینگر عضو هیئت مدیره و نایب رئیس مؤسسه ذهن و زندگی بود و اکنون
مدیره و نایب رئیس مؤسسه ذهن و زندگی بود و اکنون عضو افتخاری هیئت مدیره مؤسسه ذهن و سلامتی اروپا است. او با ماتیو ریکارد راهب بودایی فرانسوی برای بررسی فعالیت مغز در حین مدیتیشن کار کرده است. آنها با هم به سازماندهی دو کنفرانس بزرگ ذهن و زندگی به دالایی لاما در سال ۲۰۱۰ در زوریخ و در سال ۲۰۱۶ در بروکسل کمک کردند. دو کتاب حاصل این دو کنفرانس بود: "اقتصاد مراقبت" و "قدرت و مراقبت". سینگر نویسنده بیش از ۱۵۰ مقاله و فصل کتاب است. سینگر "پروژه منابع"، یک مطالعه آموزش ذهنی طولی یک ساله در مقیاس بزرگ را که از سال
ذهنی طولی یک ساله در مقیاس بزرگ را که از سال ۲۰۰۸ توسط شورای تحقیقات اروپا تأمین مالی می‌شود، تأسیس کرد و محقق اصلی این مرکز است. این پروژه بررسی طولی از اثرات دراز مدت انواع مختلف آموزش ذهنی (از تمرین‌های مبتنی بر ذهن‌آگاهی و شفقت گرفته تا دیدگاه‌گیری) بر بهزیستی، انعطاف‌پذیری مغز، رفتار اجتماعی، کاهش استرس و سلامت در بیش از ۳۰۰ شرکت‌کننده با استفاده از ۹۰ اندازه‌گیری مختلف است. تاکنون بیش از ۳۰ مقاله علمی بر اساس داده‌های ارزیابی شده بین سال‌های ۲۰۱۳ و ۲۰۱۶ منتشر شده است، به عنوان مثال، نتایج نشان می‌دهد
منتشر شده است، به عنوان مثال، نتایج نشان می‌دهد که آموزش ذهنی استرس اجتماعی را کاهش می‌دهد و بر تغییرات شکل‌پذیری ساختاری مغز تأثیر می‌گذارد. در مقاله ای که در سال ۲۰۰۴ در مجله ساینس منتشر شد، سینگر نشان داد که برخی از مناطق حساس به درد مغز نیز زمانی فعال می‌شوند که داوطلبان احساس درد را در شریک زندگی خود تجربه کنند. در مطالعات بعدی که در مجلات "نیچر" و "نورون" منتشر شد، نیز او نشان داد که پاسخ‌های مغزی مرتبط با همدلی تحت تأثیر انصاف درک شده دیگران و تعلق یک هدف به درون گروه یا برون گروه است.
فتیش گردن (به انگلیسی: Neck Fetish) نوعی فتیش است که در آن فرد به طور خاص به گردن یا گلوی دیگران علاقه‌مند می‌شود. این علاقه می‌تواند شامل دیدن، لمس کردن، ماساژ دادن یا فشردن گلوی فردی دیگر (معمولا زن) باشد. فتیش گردن ممکن است به دلایل مختلفی از جمله زیبایی‌شناسی، حس لامسه، یا حتی ارتباطات روانی عمیق‌تر ایجاد شود که بعضا ریشه در کودکی فرد دارد. گردن به عنوان بخشی از بدن که ارتباط بین سر و تنه را برقرار می‌کند و محل عبور شریان های اصلی و حیاتی بدن است، اغلب به عنوان نمادی از ظرافت و حساسیت در نظر گرفته
به عنوان نمادی از ظرافت و حساسیت در نظر گرفته می‌شود. برخی افراد ممکن است به دلیل شکل، بافت، یا حتی حرکات گردن جذب آن شوند. این فتیش می‌تواند در قالب‌های مختلفی مانند عکاسی، هنر، یا حتی در روابط شخصی ظاهر شود. در برخی فرهنگ‌ها، گردن به عنوان نمادی از زیبایی و جذابیت شناخته می‌شود و ممکن است در ادبیات، هنر و مد مورد توجه قرار گیرد. فتیش گردن نیز مانند دیگر فتیش‌ها، بخشی از طیف گسترده‌ای از ترجیحات جنسی و زیبایی‌شناختی است که در افراد مختلف متفاوت است. یک فتیش به عنوان یک اختلال طبقه بندی نمی شود و می تواند
به عنوان یک اختلال طبقه بندی نمی شود و می تواند به سادگی راهی کاملاً تحریک کننده برای نزدیک شدن به خود و شریک زندگی خود باشد. با این حال، اگر یک فتیش باعث ناراحتی شدید و ماندگار شود، می تواند یک اختلال در نظر گرفته شود.
اِشامپْلِه ( به‌معنای "توسعه") () نام منطقه‌ای در مرکز شهر بارسلون، مرکز ناحیه خودگردان کاتالونیا در پادشاهی اسپانیا می‌باشد. این منطقه در قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ میلادی بنا شده‌است. مشخصه این منطقه، طراحی شهری شبکه‌ای آن است؛ اشامپله متشکل از بلوک‌هایی هم‌اندازه و مربعی‌شکل با گوشه‌های مقطع است که باعث می‌شود شهر از بالا به‌شکل یک شبکهٔ کاملاً منظم به نظر برسد. شاخصهٔ دیگر این منطقه، معماری مدرن کاتالان است؛ برخی از معروف‌ترین آثار آنتونی گائودی، معمار برجستهٔ کاتالان در منطقهٔ اشامپله قرار دارد که از آن
کاتالان در منطقهٔ اشامپله قرار دارد که از آن جمله می‌توان به ساگرادا فامیلیا، کازا باتیو و کازا میلا اشاره کرد. خیابان‌های عریض و پیاده‌روهای بزرگ این منطقه و فروشگاه‌های لوکس، کافه‌ها، رستوران‌ها و جاذبه‌های گردشگری آن، اشامپله را به منطقه‌ای زنده و پرجنب‌وجوش تبدیل کرده‌است.
اشعه ایکس مشخصه زمانی ساطع می‌شوند که الکترون‌های لایه بیرونی یک اتم، جای خالی پوسته داخلی آن را پر کنند و پرتوهای ایکس را در الگویی که برای هر عنصر «مشخص» است آزاد می‌کنند. سابقه. "اشعه ایکس مشخصه" توسط چارلز گلوور بارکلا در سال ۱۹۰۹ کشف شد، که سبب دریافت جایزه نوبل فیزیک در سال ۱۹۱۷ شد. توضیح. "اشعه ایکس مشخصه" زمانی تولید می‌شوند که یک عنصر با ذرات پر انرژی، که می‌توانند فوتون، الکترون یا یون (مانند پروتون) باشند، بمباران می‌شوند. هنگامی که ذره برخوردی به الکترون مقید (الکترون هدف) در اتم برخورد می کند،
الکترون مقید (الکترون هدف) در اتم برخورد می کند، الکترون هدف از پوسته داخلی اتم خارج می شود. پس از پرتاب الکترون، اتم با سطح انرژی خالی باقی می ماند که به آن حفره هسته نیز می گویند. سپس الکترون‌های لایه بیرونی به لایه داخلی می‌افتند و فوتون‌های کوانتیزه‌شده با سطح انرژی معادل اختلاف انرژی بین حالت‌های بالاتر و پایین‌تر منتشر می‌کنند. هر عنصر دارای یک مجموعه منحصر به فرد از سطوح انرژی است، و بنابراین انتقال از سطوح انرژی بالاتر به سطوح پایین تر، اشعه ایکس را با فرکانس های مشخصه برای هر عنصر تولید می کند. با
با فرکانس های مشخصه برای هر عنصر تولید می کند. با این حال، گاهی اوقات به جای آزاد کردن انرژی به شکل پرتو ایکس، می توان انرژی را به الکترون دیگری منتقل کرد که سپس از اتم خارج می شود. این اثر اوژه نامیده می شود که در طیف سنجی الکترونی اوژه برای تجزیه و تحلیل ترکیب عنصری سطوح استفاده می شود. نشانه گذاری. حالت‌های الکترونی متفاوتی که در یک اتم وجود دارند معمولاً با نماد مداری اتمی توصیف می‌شوند، همانطور که در شیمی و فیزیک عمومی استفاده می‌شود. با این حال، علم پرتو ایکس اصطلاحات ویژه ای برای توصیف انتقال
علم پرتو ایکس اصطلاحات ویژه ای برای توصیف انتقال الکترون ها از سطوح انرژی بالا به پایین دارد: نماد متداول زیگبان، یا به عبارت دیگر، نمادگذاری اشعه ایکس ساده شده. در نماد زیگبان، زمانی که یک الکترون از لایه L به پوسته K می افتد، تابش اشعه ایکس ساطع شده، گسیل K-آلفا (Kα) نامیده می شود. به طور مشابه، هنگامی که یک الکترون از پوسته M به پوسته K می افتد، تابش اشعه ایکس ساطع شده، انتشار K-بتا (Kβ) نامیده می شود. انتقال های برجسته. K-آلفا. خطوط انتشار K-آلفا زمانی به وجود می آیند که یک الکترون از یک اوربیتال p
به وجود می آیند که یک الکترون از یک اوربیتال p لایه دوم یعنی L (n = 2) به یک جای خالی در درونی ترین پوسته "K" (عدد کوانتومی اصلی n = 1) منتقل می شود و یک جای خالی در آنجا باقی می گذارد. این تعریف با بیان اینکه ابتدا در پوسته K یک جای خالی وجود دارد (و از این رو، یک الکترون منفرد در حال حاضر وجود دارد)، و همچنین اینکه پوسته L در حالت نهایی انتقال کاملاً خالی نیست، این تعریف حداقل تعداد الکترون‌ها در اتم را به سه محدود می‌کند، یعنی به لیتیوم (یا یک یون لیتیوم مانند). در مورد اتم های دو یا یک الکترون، به جای
مانند). در مورد اتم های دو یا یک الکترون، به جای آن در مورد He-آلفا و Lyman-آلفا صحبت می شود. در یک تعریف رسمی تر، پوسته L در ابتدا به طور کامل اشغال می شود. در این مورد، گونه سبکتر با K-آلفا نئون است. این انتخاب همچنین K-آلفا را در محدوده انرژی اشعه ایکس قرار می دهد. همانند Lyman-آلفا، انتشار K-آلفا از دو خط طیفی K-آلفا1 (Kα1) و K-آلفا2 (Kα2) تشکیل شده است. انتشار K-آلفا1 کمی از نظر انرژی بیشتر است (و بنابراین طول موج کمتری از انتشار K-آلفا2 دارد). برای همه عناصر، نسبت شدت K-آلفا1 و K-آلفا2 بسیار نزدیک به
عناصر، نسبت شدت K-آلفا1 و K-آلفا2 بسیار نزدیک به 2:1 است. نمونه ای از خطوط K-آلفا، Fe K-آلفا است که به عنوان اتم های آهن به صورت مارپیچی در یک سیاهچاله در مرکز یک کهکشان ساطع می شود. خط K-آلفا در مس اغلب به عنوان منبع اولیه تابش اشعه ایکس در دستگاه های طیف سنجی پراش اشعه ایکس (XRD) مبتنی بر آزمایشگاه استفاده می شود. K-بتا. انتشار K-بتا، مشابه انتشار K-آلفا، زمانی ایجاد می شود که یک الکترون به درونی ترین پوسته "K" (کوانتوم اصلی شماره 1) از یک اوربیتال 3p از پوسته سوم یا "M" (با عدد کوانتومی اصلی 3) منتقل
پوسته سوم یا "M" (با عدد کوانتومی اصلی 3) منتقل شود. انرژی های انتقالی. انرژی های گذار را می توان تقریباً با استفاده از قانون موزلی محاسبه کرد. به عنوان مثال، formula_1 که در آن Z عدد اتمی و Ry انرژی ریدبرگ است. انرژی آهن (Z = 26) K-آلفا، محاسبه شده به این روش، 6.375 کو، دقیق در 1٪ است. با این حال، برای Z های بالاتر، خطا به سرعت رشد می کند. مقادیر دقیق انرژی های انتقال Kα، Kβ، Lα، Lβ، و غیره برای عناصر مختلف را می توان در پایگاه های داده اتمی یافت. کاربردها. از پرتوهای X مشخصه می توان برای شناسایی عنصر
از پرتوهای X مشخصه می توان برای شناسایی عنصر خاصی که از آن ساطع می شود استفاده کرد. این ویژگی در تکنیک های مختلفی از جمله طیف سنجی فلورسانس اشعه ایکس، گسیل اشعه ایکس ناشی از ذرات، طیف سنجی اشعه ایکس پراکنده انرژی و طیف سنجی اشعه ایکس پراکنده با طول موج استفاده می شود.
خواجه ابونصر احمد بن محمد بین عبدالصمد شیرازی وزیر سلطان مسعود غزنوی و سلطان مودود غزنوی بود. پدرش ابوطاهر محمد دبیر و نویسندهٔ سامانیان در خراسان بود. احمد عبدالصمد در دیوان ابوسعید آلتونتاش خوارزمشاه (که حاجب سلطان محمود غزنوی و سلطان مسعود بود و به‌عنوان مرزدار (ثغر) با ترکستان از سوی غزنوی‌ها در خوارزمشاه حکمرانی می‌کرد) به کار پرداخت و به مقام وزارت او رسید. در جنگ آلتونتاش با علی تکین خاقان سمرقند از خود رشادت نشان داد و پس از آنکه آلتونتاش کشته شد توانست رهبری سپاه غزنوی را به دست بگیرد و به به سلامت
رهبری سپاه غزنوی را به دست بگیرد و به به سلامت به خوارزم عقب‌نشینی کند. پسر آلتونتاش، هارون خوارزمشاه او را در سمت خود ابقا کرد. پس از مرگ احمد میمندی در ۲۵ محرم ۴۲۴ قمری، سلطان مسعود احمد عبدالصمد را به وزارت انتخاب کرد. احمد عبدالصمد مخالف لشکرکشی سلطان مسعود به هندوستان بود و باور داشت که غزنوی‌ها باید اولویت نخست خود را حفظ خراسان از گزند حمله‌های ترکمانان تعیین کنند. پس از کشته شدن سلطان مسعود، سلطان مودود او را در سمت وزارت نگاه داشت تا اینکه پس از دو سال در سال ۴۳۴ قمری (۱۰۴۳ میلادی) (به گفته
از دو سال در سال ۴۳۴ قمری (۱۰۴۳ میلادی) (به گفته ابوالفضل بیهقی) ارتکین سپهسالار سلطان مودود او را نسبت به احمد عبدالصمد بدگمان کرد و (به گفته ناصرالدین منشی کرمانی) او را به زندان انداختند و با خوراندن سم کشتند. مورخان کفایت احمد عبدالصمد را در امر وزارت بسیار ستوده‌اند. منوچهری دامغانی او را شمس‌الوزرا خوانده است در چند قصیده او را ستوده است. گفته می‌شود در ادبیات عربی هم دستی داشته است و ابونصر محمد عتبی قطعه‌ای شیوا از نامه‌ای که وی به عربی به یکی از دوستانش نوشته، آورده است. پسرش عبدالحمید بن احمد در
نوشته، آورده است. پسرش عبدالحمید بن احمد در دوران ابراهیم غزنوی به وزارت رسید.
استرید کلیو (; – ) یک دانشمند گیاه‌شناس اهل سوئد بود. او نخستین زن در کشور سوئد بود که موفق به کسب مدرک دکترای علوم شد. زندگی شخصی و مرگ. آسترید ماریا کلیو در ۲۲ ژانویه ۱۸۷۵ در اوپسالا، سوئد به دنیا آمد. او دختر بزرگ شیمیدان، اقیانوس‌شناس، زمین‌شناس و پروفسور پر تئودور کلیو و نویسنده کارولینا آلما «کارالما» اوهبوم (معروف به آلما کلیو) بود. خواهران کوچکتر او اگنس کلیو جاناند (۱۹۵۱–۱۸۷۶)، هنرمند تجسمی و پیشگام مدرنیسم در سوئد و خواهر دیگرش سلی برونیوس (۱۹۸۰–۱۸۸۲) روزنامه‌نگار بودند. او و خواهرانش تحصیلات
روزنامه‌نگار بودند. او و خواهرانش تحصیلات اولیه خود را در خانه نزد مادرشان آموختند، مادر آنها یکی از اولین زنانی بود که تحصیلات ژیمناستیک را در کشور به پایان رساند و یکی از مدافعان برجسته حقوق زنان و تحصیلات به‌شمار می‌رفت. کلیو از سن یازده تا سیزده سالگی به‌طور رسمی در یک مدرسه شبانه‌روزی در لوزان تحصیل کرد و پس از آن تحصیلات متوسطه خود را در خانه به پایان رساند. پدرش اصول علمی را در آزمایشگاهش به او آموخت، جایی کهاو دربارهٔ پلانکتون‌ها مطالعه کرد. این تجربه شکل‌دهنده علاقه کلیو به جلبک‌ها بود و کنجکاوی
شکل‌دهنده علاقه کلیو به جلبک‌ها بود و کنجکاوی او دربارهٔ دیاتومه‌ها را برانگیخت. او در شانزده سالگی مدرک لیسانس خود را گرفت. او در پاییز ۱۸۹۱ برای تحصیل در رشته علوم طبیعی در دانشگاه اوپسالا ثبت نام کرد. او در ژانویه ۱۸۹۴ با مدرک لیسانس از این دانشگاه فارغ‌التحصیل شد. او سپس به عنوان استادیار شیمی در دانشگاه مترقی استکهلم استخدام شد. در حین کار در دانشگاه استکلهم با بیوشیمیدان آلمانی-سوئدی و بعدها برنده جایزه نوبل هانس فون اویلر-چلپین آشنا شد. آنها در سال ۱۹۰۲ ازدواج کردند و او نام آسترید کلیو فون اویلر را
ازدواج کردند و او نام آسترید کلیو فون اویلر را گرفت. آنها در کنار یکدیگر پنج فرزند بزرگ کردند، که سه تن از آنها مدت کوتاهی پس از ترک دانشگاه به دنیا آمدند که یکی از آنها فیزیولوژیست آینده و برنده جایزه نوبل اولف فون اویلر بود. این ازدواج در سال ۱۹۱۲ پایان یافت. هفده سال بعد، در سال ۱۹۲۹، هانس فون اویلر-چلپین جایزه نوبل شیمی را برای مطالعاتش در مورد تخمیر دریافت کرد. پس از پایان کار تدریس، او به ورملند نقل مکان کرد، جایی که از سال ۱۹۱۷ تا ۱۹۲۳ در آنجا زندگی کرد و رئیس آزمایشگاه جنگل‌داری شد. او به انجام
کرد و رئیس آزمایشگاه جنگل‌داری شد. او به انجام تحقیقات علمی در آنجا ادامه داد. پس از حضور در آنجا، کلیو و خانواده‌اش به مدت سه سال به اوپسالا نقل مکان کردند. در سال ۱۹۳۳ آنها به مزرعه ای در لیندزبرگ نقل مکان کردند. علاوه بر کشاورزی، کلیو با تدریس در شهر ریسکولا، از خانواده‌اش حمایت کرد. در سال ۱۹۴۹، خانواده به اوپسالا بازگشتند، جایی که او اکثر سالهای باقی مانده خود را در آنجا گذراند. در آن سال، او حودش را یک کاتولیک خواند. آسترید کلیو فون اویلر در ۸ آوریل ۱۹۶۸ در آسایشگاه سالمندان وستراس در سن ۹۳ سالگی
۱۹۶۸ در آسایشگاه سالمندان وستراس در سن ۹۳ سالگی درگذشت. او در طول زندگی خود علایق خصوصی زیادی داشت، از جمله ادبیات و فلسفه فرانسه. مناقشات مربوطه. خیابانی به نام او در مجاورت بیمارستان دانشگاه کارولینسکا نامگذاری شده اما پس از افشای اخیر همدردی مادام‌العمر او با نازیسم، این خیابان برای تغییر نام مورد بررسی قرار گرفته است.
وایولا فلچر (؛ زادهٔ ) مؤلف (پدیدآور) جوشکار پیشین اهل ایالات متحده آمریکا است. وی که به نام مادر فلچر نیز شناخته می‌شود، مسن‌ترین بازمانده شناخته شده از کشتار نژادی تولسا و یک زن ابرصدساله است. صد سال پس از آن کشتار، او در جریان مناظره جبران خسارت برده‌داری در ایالات متحده آمریکا در برابر کنگره شهادت داد. اوایل زندگی. وایولا فلچر در ۱۰ مه ۱۹۱۴ در کمنچی (اکلاهما) به دنیا آمد. والدین او لوسیندا الیس و جان وسلی فورد نام داشتند. او دومین فرزند از هشت فرزند خانواده بود. یک برادر کوچکتر به نام هیوز ون الیس در
بود. یک برادر کوچکتر به نام هیوز ون الیس در زمان کشتار نژادی تولسا نوزاد بود. هیوز ون الیس در ۹ اکتبر ۲۰۲۳ در سن ۱۰۲ سالگی درگذشت. خانه آن‌ها برق نداشت. پیش از نقل مکان به تولسا، خانواده آنها از طریق مساقات زندگی می‌گذراندند. در تولسا، خانواده به کلیسای باپتیست سیاه‌پوستان سنت اندرو می‌رفتند. فلچر به کنگره گفت که به دلیل شرایط خانوادگی پس از کشتار، او پس از کلاس چهارم دبستان، از مجبور به ترک تحصیل شد. تجربیات در زمان کشتار. خانواده او، از جمله چهار تن از خواهر و برادرانش، در محله‌ای ثروتمند و سیاه‌پوست در
و برادرانش، در محله‌ای ثروتمند و سیاه‌پوست در تولسا به نام «بلک وال استریت» زندگی می‌کردند. فلچر در آن زمان هفت ساله بود. او در شب ۳۱ مه ۱۹۲۱ در رختخواب خوابیده بود که کشتار آغاز شد؛ مادرش خانواده را بیدار کرد و آن‌ها فرار کردند. خانواده همه چیز را از دست دادند به جز لباس‌هایی که به تن داشتند. فلچر مسن‌ترین بازمانده شناخته شده از این کشتار است (چند ماه بزرگتر از لسی بنینگفیلد رندل که در همان سال ۱۹۱۴ متولد شد) و گفته می‌شود که هنوز شب‌ها در حالی که چراغ‌ها روشن است، روی کاناپه می‌خوابد. پیگیری غرامت‌ها. در
است، روی کاناپه می‌خوابد. پیگیری غرامت‌ها. در سال ۲۰۲۰، فلچر و دیگر بازماندگان شکایتی علیه شهر تولسا، هیئت کمیسیون‌های تولسا و وزارت دفاع اوکلاهما به دادگاه بردند و درخواست غرامت کردند. این شکایت در ژوئیه ۲۰۲۳ توسط قاضی شهرستان تولسا، اکلاهما، کارولین وال، رد شد. او همراه با برادر ۱۰۰ ساله‌اش هیوز و لسی بنینگفیلد رندل که ۱۰۶ ساله بود، در ۱۹ مه ۲۰۲۱ دربارهٔ غرامت‌ها در کنگره ایالات متحده شهادت داد. فلچر به کنگره گفت: او شهادت داد که شهر تولسا از نام‌های قربانیان و تصاویر کشتار برای درآمدزایی و پول درآوردن
و تصاویر کشتار برای درآمدزایی و پول درآوردن (برای شهر) استفاده کرده است. در سال ۲۰۲۲، فلچر، برادرش و رندل یک میلیون دلار از نیکوکار نیویورکی، اد میتزن، دریافت کردند. سفر به غنا. در اوت ۲۰۲۱، فلچر و برادرش هیوز به غنا سفر کردند. آن‌ها با رئیس‌جمهور غنا، نانا آکوفو-آدودو دیدار کردند. او به عنوان ملکه مادر تاج‌گذاری شد و چندین نام غنایی از جمله ناع لامیلی، به معنای «کسی که قوی است. کسی که آزمون زمان را با موفقیت پشت سر می‌گذارد»، ناع یائوتلی، به معنای «اولین دختر خانواده یا نژاد است» و ابوبه ندی ایگبو دریافت
خانواده یا نژاد است» و ابوبه ندی ایگبو دریافت کرد. پروژه تاریخ شفاهی. فلچر در سال ۲۰۱۴ در گفتگویی برای یک پروژه تاریخ شفاهی که توسط برنامه پژوهش تاریخ شفاهی اوکلاهما و دانشکده علوم انسانی دانشگاه ایالتی اوکلاهما انجام شده بود شرکت کرد. کتاب خاطرات. فلچر در سال ۲۰۲۳، همراه با نوه‌اش، یک کتاب خاطرات به نام «"اجازه ندهید داستانم زندگی‌ام دفن شود"» نوشت. زندگی شخصی. در سال ۱۹۳۲، در سن ۱۸ سالگی، او با رابرت فلچر ازدواج کرد و به کالیفرنیا نقل مکان کر و هر دو در کشتی‌سازی مشغول به کار شدند ویولا به عنوان یک
در کشتی‌سازی مشغول به کار شدند ویولا به عنوان یک جوشکار کمکی کار می‌کرد. آن‌ها پس از جنگ جهانی دوم به اوکلاهما بازگشتند و سه فرزند تربیت کردند در حالی که او در خانه‌ها نظافت می‌کرد. فلتچر تا سن ۸۵ سالگی کار کرد. فلچر همچنین به عنوان «مادر فلتچر» یا «مادر ویولا فلتچر» شناخته می‌شود. در ۱۰ مه ۲۰۲۴، فلتچر ۱۱۰ ساله شد و به یک ابرصدساله تبدیل شد.
گرترود الس (; – ) یک دانشمند در زمینه زمین‌شناسی اهل بریتانیا بود. او عموماً به خاطر فعالیت علمی و تحقیقاتش دربارهٔ سنگ‌نگاشته به یاد آورده می‌شود. او همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان امپراتوری بریتانیا شده است. زندگی شخصی. گرترود الس در ۸ اکتبر ۱۸۷۲ به دنیا آمد. او کوچک‌ترین فرزند از شش فرزند بود و خانواده‌اش به او لقب «جی» را دادند. اطرافیانش به شدت دربارهٔ او صحبت می‌کردند و او را به عنوان یک علاقمند جدی به موسیقی توصیف می‌کردند که همیشه دانش خود را دربارهٔ جهان افزایش می‌دهد. خانواده الز هر سال برای شکار
جهان افزایش می‌دهد. خانواده الز هر سال برای شکار باقرقره به املاک مورنیش در نزدیکی کیلن سفر می‌کردند. در این تعطیلات خانوادگی، گرترود جوان عاشق اسکاتلند، به ویژه کوه‌های هایلند شد. عشق الس به زمین‌شناسی از طریق کاوش در فضای باز، بازدید از موزه‌ها و سفرهای میدانی شکل گرفت. اولین ورود جدی الس به حوزه زمین‌شناسی طی یک آموزش رسمی در دوره‌های دبیرستان ویمبلدون اتفاق افتاد که او از سال ۱۸۸۷ تا ۱۸۹۱ در آن تحصیل می‌کرد. بر اساس آرشیو دیجیتالی ویمبلدون در سال ۱۸۹۷، جلد شماره ۲، شماره ۹، الز در سال ۱۸۹۶ با «قایق
جلد شماره ۲، شماره ۹، الز در سال ۱۸۹۶ با «قایق بخار» از سوئد دیدن کرد و مدتی در گوتنبرگ ماند و از آنجا به لوند، اسکانیا سفر کرد. در آنجا با یک غیر انگلیسی زبان آشنا و شروع به گسترش واژگان سوئدی خود کرد. زندگی در لوند با تجربیات او در انگلستان متفاوت بود، مانند صرف وعده‌های غذایی در ساعت ۹ صبح، ۳ بعد از ظهر و ۸ بعد از ظهر، احوالپرسی قبل از صرف غذا، و عدم وجود برنامه‌های فضای باز به دلیل آب و هوای سرد. زندگی بزرگسالی دکتر الس با فداکاری او برای کمک به دانش در زمینه زمین‌شناسی به یاد آورده می‌شود. او یک
در زمینه زمین‌شناسی به یاد آورده می‌شود. او یک پیشگام برای زنان در این زمینه و الگویی تأثیرگذار برای محققان زن جوان بود. فعالیتهای او در طول زندگی‌اش خود و پس از آن همواره مورد تحسین بین‌المللی قرار گرفت. دکتر الز تا پایان عمرش مجرد ماند، اما ارتباطش را با خانواده خود حفظ کرد و اغلب در اسکاتلند با آنها ملاقات می‌کرد. در ۳۵ سال آخر زندگی او به‌طور فزاینده ای ناشنوا شد. او به اسکاتلند بازگشت، جایی که نهایتاً در سال ۱۹۶۰ درگذشت. تحصیلات. طبق مقالاتی از شماره‌های ۱۸۸۹–۱۸۹۱ مجله ویمبلدون، الز نقش فعالی در
۱۸۸۹–۱۸۹۱ مجله ویمبلدون، الز نقش فعالی در دبیرستان خود داشت. او در چندین فعالیت فوق برنامه، از جمله دبیری باشگاه تنیس، هنرهای نمایشی که در آن نقش ارل کنت را در نمایشنامه شاه لیر بازی کرد، و باشگاه مناظره شرکت کرد. او همچنین عضو کتابخانه و کمیته اتحادیه مدرسه بود. گرترود الس در سال ۱۸۹۱ برای تحصیل در رشته علوم طبیعی به کالج نیونهام دانشگاه کمبریج رفت و در کلاف هال اقامت گزید. در آنجا، او با سه دانش‌آموز دیگر آشنا شد: اتل اسکیت، مارگارت کراسفیلد، و اتل وود، که در طول زندگی حرفه‌ای خود با آنها همکاری داشت. بر
در طول زندگی حرفه‌ای خود با آنها همکاری داشت. بر اساس آرشیو دیجیتال دبیرستان ویمبلدون در سال ۱۸۹۳ الز دبیر انجمن علوم طبیعی و عضو کمیته باشگاه هاکی بود. الز در ادامه دوره خود در کمبریج، رئیس انجمن علوم طبیعی، نایب رئیس باشگاه تنیس، رهبر باشگاه سدویک، ستوان آتش‌نشانی کلاف هال و عضوی از باشگاه دوندگان بود. مرگ. در ۳۵ سال آخر زندگی الز به‌طور فزاینده ای ناشنوا شده بود. او به اسکاتلند بازگشت، جایی که نهایتاً در سال ۱۹۶۰ در سن ۸۸ سالگی درگذشت.
مارکو آمبروسینی (; – ) موسیقی‌دان اهل ایتالیا بود. وی از سال ۱۹۹۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است.
کاتالدو آمودی (; – ) آهنگساز ایتالیایی دوره باروک بود.
دومنیکو آلگری (; – ) آهنگساز، آوازخوان مذهبی، و خواننده اهل ایالات پاپی بود.
لا بارسلونتا محله‌ای در منطقه سویتاد بیا در شهر بارسلون، مرکز بخش خودگردان کاتالونیا در پادشاهی اسپانیا است.
در الکترودینامیک، پتانسیل‌های تأخیری یا پتانسیل‌های دیررَس، پتانسیل‌های الکترومغناطیسی میدان الکترومغناطیسی هستند که توسط جریان الکتریکی متغیر با زمان یا توزیع بار در گذشته ایجاد شده‌اند. میدان‌ها با سرعت نور "c" منتشر می‌شوند، بنابراین تأخیر میدان‌هایی که علت و معلول را در زمان‌های قبل و بعد هم‌بَند می‌کنند یک عامل مهم است: انتشار سیگنال از نقطه‌ای در توزیع بار یا جریان (نقطه علت) به نقطه دیگری در فضا (جایی که اثر آن (معلول) اندازه‌گیری می‌شود)، زمان محدودی طول می‌کشد. در پیمانه لورنز. نقطه شروع معادلات