payamvha/North_RAG huggingface dataset:
استفاده از تیرهای چوبی افقی (معمولاً چوب درختان محلی) ساخته می‌شد. روی این تیرها را با نی، شاخه‌های نازک، و گیاهان مردابی می‌پوشاندند، و سپس با لایه‌ای از خاک یا گل برای آب‌بندی نهایی می‌پوشاندند. دوران عثمانی. تا پایان قرن نوزدهم، ساخت‌وساز سنتی خانه‌ها در سرزمین اسرائیل عمدتاً شامل یک اتاق واحد بدون دیوار یا جداکننده داخلی بود. با این حال، فضاهای داخلی به‌جای تقسیم افقی با دیوار، به‌صورت سطوح مختلف برای انجام عملکردهای گوناگون در خانه طراحی می‌شدند. در نیمهٔ دوم قرن نوزدهم، یک طبقهٔ مسکونی که با طاق
نیمهٔ دوم قرن نوزدهم، یک طبقهٔ مسکونی که با طاق صلیبی مشخص می‌شد، بر فراز خانهٔ سنتی افزوده شد. این طبقه فضایی میان اتاق پایینی که محل نگهداری دام بود و طبقهٔ مسکونی ایجاد کرد. برای هر طبقه، ورودی جداگانه‌ای در نظر گرفته شد. خانه‌های قلعه‌ای در خارج از هستهٔ اصلی روستا ساخته می‌شدند و دارای دو طبقه بودند: یک طبقهٔ همکفِ بلند با پنجره‌های بسیار کوچک که برای نگهداری دام و انبار استفاده می‌شد، و یک طبقهٔ مسکونی جداگانه با پنجره‌های بزرگ و بالکن. در حیاط، سازه‌ای کوچک برای انبار وجود داشت که گاهی درون آن تنور
کوچک برای انبار وجود داشت که گاهی درون آن تنور نان‌پزی (تابون) قرار می‌گرفت. نخستین فناوری ساختمانی مدرن در خانه‌های روستایی نمایان شد. در این سازه‌ها از تیرآهن استفاده می‌شد و سقف‌ها از بتن و سفال‌های شیروانی ساخته می‌شدند. این ساختمان‌ها دارای بالکن‌هایی با چشم‌انداز و درگاه‌های ورودی پهن بودند. معماری وشهرسازی مدرن. معماران برجسته از زمان جنگ جهانی اول. با درک تغییرات سیاسی در اروپای مرکزی حوالی زمان جنگ جهانی اول و همچنین بیداری ایده‌های صهیونیستی درباره بازسازی میهنی برای یهودیان، تعداد زیادی از
درباره بازسازی میهنی برای یهودیان، تعداد زیادی از معماران یهودی از سراسر اروپا در سه دهه اول قرن بیستم به فلسطین مهاجرت کردند. اگرچه برنامه‌ریزی‌های نوآورانه زیادی در دوره حکومت قیمومیت بریتانیا (۱۹۲۰ تا ۱۹۴۸) انجام شد، به ویژه طرح شهری تل‌آویو در سال ۱۹۲۵ توسط پاتریک گدس، اما معماری‌ای که در قطعات این طرح شکل گرفت، سبک مدرن «باوهاوس» بود. از جمله معمارانی که در آن زمان به فلسطین مهاجرت کردند و بعدها به موفقیت‌های قابل توجهی دست یافتند، می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: یهودا ماگیدویچ، شموئل مستچکین
زیر اشاره کرد: یهودا ماگیدویچ، شموئل مستچکین (۱۹۰۸–۲۰۰۴؛ متخصص معماری کیبوتص)، لوجان کورنگولد (۱۸۹۷–۱۹۶۳؛ لهستان و برزیل؛ خانه روبینسکی، یکی از ساختمان‌های اولیه به سبک لوکوربوزیه در تل‌آویو که معمولاً به اشتباه به او نسبت داده می‌شود)، یعقوب (ژاک، یاكوف) اورنشتاین (۱۸۸۶–۱۹۵۳)، سالومون گپشتاین (۱۸۸۲–۱۹۶۱)، یوزف نویفلد (۱۸۹۹–۱۹۸۰)، السا گیدونی (۱۸۹۹–۱۹۷۸؛ با نام خانوادگی ماندلستام). این معماران نقش مهمی در شکل‌گیری معماری مدرن و هویت شهری فلسطین آن دوران ایفا کردند. دوو کارمی، زئوو رختر و آریه شارون از
ایفا کردند. دوو کارمی، زئوو رختر و آریه شارون از معماران برجسته اوایل دهه ۱۹۵۰ بودند. رودولف (روون) ترستلر نقش مهمی در طراحی نخستین ساختمان‌های صنعتی کشور ایفا کرد. دورا گد نیز طراحی داخلی‌هایی مانند ساختمان کنستت (پارلمان اسرائیل)، موزه اسرائیل، اولین هتل‌های بزرگ کشور، کتابخانه ملی، هواپیماهای شرکت ال عال و کشتی‌های مسافربری زیم را بر عهده داشت. آمنون نیو، برج موشه آویو، بلندترین ساختمان اسرائیل در آن زمان (که امروزه پس از برج آزریلی سارونا دومین بلندترین است) را طراحی کرد. دیوید رزنيک، معمار اسرائیلی
است) را طراحی کرد. دیوید رزنيک، معمار اسرائیلی متولد برزیل، جایزه اسرائیل در معماری و جایزه رختر را برای ساختمان‌های نمادین اورشلیم مانند کنیسه اسرائیل گلدشتاین و دانشگاه بریگهام یانگ در کوه سکاپوس دریافت کرد. سینماها. معماری سینماهای تل‌آویو بازتابی از تاریخ معماری اسرائیل است: نخستین سینما، ادن، که در سال ۱۹۱۴ افتتاح شد، نمونه‌ای از سبک التقاطی بود که در آن زمان رایج بود و سنت‌های اروپایی و عربی را ترکیب می‌کرد. سینمای مغربی که در سال ۱۹۳۰ طراحی شد، به سبک آرت دکو ساخته شد. در اواخر دهه ۱۹۳۰، سینماهای
سبک آرت دکو ساخته شد. در اواخر دهه ۱۹۳۰، سینماهای استر، خن و آلنبی نمونه‌های برجسته‌ای از سبک باوهاوس بودند. در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، معماری سبک بروتالیسم با سینمای تامار که در داخل ساختمان تاریخی سولل بونه در خیابان آلنبی تل‌آویو ساخته شده بود، به نمایش گذاشته شد. دوران قیومیت. خانه‌های ساخته شده در دوران قیمومیت بریتانیا دارای ویژگی‌های شهری بودند، با سقف‌های مسطح، درگاه‌های مستطیلی و کاشی‌های رنگی کف. قوانین شهرداری اورشلیم ایجاب می‌کند که تمامی ساختمان‌ها با سنگ محلی اورشلیم روکش شوند. این دستورالعمل به
با سنگ محلی اورشلیم روکش شوند. این دستورالعمل به دوران قیمومیت بریتانیا و دوران حکومت سر رونالد استورز بازمی‌گردد و بخشی از طرح جامع شهری بود که در سال ۱۹۱۸ توسط سر ویلیام مک‌لین، مهندس شهر اسکندریه، تهیه شده بود. سه نفر از شش برنامه‌ریز شهری بریتانیایی آن زمان عبارت بودند از چارلز رابرت اشبی، که «بیشترین گرایش به طرفداری از عرب‌ها و مخالفت با صهیونیسم» را داشت، کلیفورد هالیدی و آستن هریسون. یکی دیگر از برنامه‌ریزهای مهم دوران قیمومیت، معمار آلمانی-یهودی، ریچارد کافمان بود. شهر سفید تل‌آویو، مجموعه‌ای شامل
کافمان بود. شهر سفید تل‌آویو، مجموعه‌ای شامل بیش از ۴۰۰۰ ساختمان از دهه ۱۹۳۰ که به سبک بین‌المللی با سازگاری محلی ساخته شده‌اند، نخستین بار در سال ۱۹۸۴ با نام «شهر سفید» شناخته شد و در سال ۲۰۰۱ به عنوان میراث جهانی یونسکو اعلام گردید. تل‌آویو دارای بالاترین تراکم معماری سبک بین‌المللی در جهان است. کشور اسرائیل. در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، اسرائیل ردیف‌هایی از آپارتمان‌های بتنی ساخت تا جمعیت زیادی از مهاجران جدید که در چادرهای موقت و کلبه‌های قلع‌پوش ماعابروت زندگی می‌کردند را اسکان دهد. برخی از این ساختمان‌ها
می‌کردند را اسکان دهد. برخی از این ساختمان‌ها به دلیل یکنواختی نسبی و طولانی بودنشان به نام «رَکِوت» (به معنی قطار) شناخته می‌شدند. بسیاری از این آپارتمان‌ها امروزه در شهرها و روستاهای سراسر اسرائیل دیده می‌شوند. از سال ۱۹۴۸، معماری در اسرائیل تحت تأثیر نیاز به اسکان جمعیت زیادی از مهاجران جدید قرار گرفت. سبک بتن بروتالیستی به دلیل شرایط سخت آب‌وهوایی اسرائیل و کمبود مواد طبیعی ساختمانی بسیار مناسب بود. امروزه بسیاری از این ساختمان‌های قدیمی همچنان در شهرهای اسرائیل باقی مانده‌اند. اگرچه به تدریج به عنوان
اسرائیل باقی مانده‌اند. اگرچه به تدریج به عنوان بخشی از برنامه تاما ۳۸ که هدف آن تقویت ساختمان‌های قدیمی در برابر زلزله است، بازسازی می‌شوند یا به طور کامل تخریب و با پروژه‌های مسکونی مدرن‌تر جایگزین می‌گردند (که این امر بخشی از برنامه "پینوی بینویی" یعنی تخلیه و ساخت مجدد است)، انتظار می‌رود که چند دهه طول بکشد تا این سبک معماری به طور کامل از شهرهای اسرائیل ناپدید شود. با افزایش ارزش املاک، آسمان‌خراش‌ها در سراسر کشور در حال ساخته شدن هستند. برج آزریلی سارونا در تل‌آویو تا به امروز بلندترین ساختمان در
سارونا در تل‌آویو تا به امروز بلندترین ساختمان در اسرائیل است. افرایم هنری پاوی از معماری ارگانیک به سمت بیومورفیسم حرکت کرده است. خانه پاوی در نوو دانیل نمونه‌ای نادر از معماری غیر هندسی و نئو-آینده‌گرا به سبک «بلوبی‌تکچر» در اسرائیل است. موزه ها و آرشیوها. تل‌آویو سه مؤسسه اختصاص یافته به باوهاوس، یا به طور گسترده‌تر، سبک بین‌المللی دارد: مرکز باوهاوس با گالری خود و ارائه تورهای راهنمای شهری، موزه کوچک باوهاوس با اثاثیه داخلی اصل که در سال ۲۰۰۸ تأسیس شده است، و مرکز لیبلینگ هاوس برای شهرسازی، معماری و
است، و مرکز لیبلینگ هاوس برای شهرسازی، معماری و حفاظت.
پارک تفریحی واسالندیا () پارکی در واسا، فنلاند بود. این پارک در سال ۱۹۸۸ افتتاح شد و پس از تابستان ۲۰۱۵ تعطیل شد. این پارک تا ۲۸ وسیله بازی برای تمام اعضای خانواده ارائه می‌داد. این پارک تا سال ۲۰۰۷ متعلق به شرکت Puuharyhmä Oyj (که قبلاً Tervakosken Puuhamaa Oy نام داشت) بود. در سال‌های آخر عمر، واسالندیا متعلق به شرکت اسپانیایی Aspro Ocio, S.A. بود. واسالاندیا در جزیره واسکیلوئوتو، در حدود ۳ کیلومتری مرکز شهر واسا واقع شده بود. پارک آبی سرپوشیده تروپیکلندیا (Tropiclandia) که در همان نزدیکی قرار داشت، به
(Tropiclandia) که در همان نزدیکی قرار داشت، به فعالیت خود ادامه داد.
کتابخانه دانشگاهی تریتونیا () کتابخانه‌ای است که نیازهای آموزشی و پژوهشی سه دانشگاه مختلف در واسا، فنلاند را برآورده می کند. این دانشگاه ها عبارتند از دانشگاه واسا، دانشگاه علوم کاربردی واسا و دانشگاه علوم کاربردی نوویا. این کتابخانه دارای واحدهایی در واسا و یاکوبستاد است.
لنا اسپوف (; – ) متولد واسا یک ورزشکار فنلاندی است که چهار بار قهرمان ملی دو ۱۰۰ متر با مانع و چهار بار قهرمان مسابقات قهرمانی ملی دو ۶۰ متر با مانع داخل سالن شده است و اکنون یک باستان‌شناس است که اولین حفاری شهری را در فنلاند انجام می‌دهد.
بنوا میو (زاده ۱۰ ژانویه ۱۹۸۲) داور فوتبال فرانسوی است که در لیگ ۱ قضاوت می‌کند. او از سال ۲۰۱۴ داور فیفا بوده و به عنوان داور درجه دو فیفا رتبه‌بندی شده است. دوران داوری. میو قضاوت در لیگ ۲ را در سال ۲۰۱۰ آغاز کرد و سال بعد به لیگ ۱ ارتقا یافت. او اولین بازی خود در لیگ ۱ را در ۱۳ اوت ۲۰۱۱ بین سوشو و کان قضاوت کرد. در سال ۲۰۱۴، او در فهرست داوران فیفا قرار گرفت. او اولین بازی بین‌المللی خود را در ۲۵ مه ۲۰۱۴ بین مالی و گینه قضاوت کرد. اولین بازی او در مسابقات باشگاهی یوفا به عنوان داور در ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۴ بود،
باشگاهی یوفا به عنوان داور در ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۴ بود، دیداری بین باشگاه اسلوونیایی کوپر و باشگاه آذربایجانی نفتچی در دور دوم مقدماتی لیگ اروپا ۲۰۱۴-۱۵. در سپتامبر ۲۰۱۸، میلوت در سوپرلیگ سوئیس ۱۹–۲۰۱۸ بین سنت گالن و گراس‌هاپر قضاوت کرد. میو همچنین برای قضاوت فینال جام حذفی لیگ ۲۰۱۹ بین استراسبورگ و گنگام انتخاب شد. میو به عنوان کمک‌داور ذخیره برای جام ملت‌های اروپا فوتبال زیر ۲۱ سال ۲۰۱۷ در لهستان، از جمله فینال بین آلمان و اسپانیا، انتخاب شد. در سال ۲۰۱۹، میو به عنوان کمک‌داور ویدئویی در جام جهانی فوتبال زیر ۲۰
عنوان کمک‌داور ویدئویی در جام جهانی فوتبال زیر ۲۰ سال ۲۰۱۹ در لهستان انتخاب شد. بعداً در همان سال، او به عنوان کمک داور ویدیویی در جام ملت‌های آفریقا ۲۰۱۹ در مصر، از جمله فینال بین سنگال و الجزایر، و جام باشگاه‌های جهان ۲۰۱۹ در قطر، داوری کرد. در ۲۳ آوریل ۲۰۲۱، او توسط فیفا به عنوان داور ویدیویی برای مسابقات فوتبال در المپیک تابستانی ۲۰۲۰ ژاپن انتخاب شد.
اینتویت دوم () یک سالن سرپوشیده ورزشی در اینگلوود، ایالات متحده آمریکا است. این ورزشگاه که در سال ۲۰۲۴ افتتاح شده برای مسابقات بسکتبال و کنسرت‌های موسیقی مورد استفاده میگیرد. اینتویت دوم هم‌اکنون ورزشگاه خانگی لس آنجلس کلیپرز محسوب میشود.
دانشگاه گاچون () یک دانشگاه خصوصی در کره جنوبی است. ساختار کنونی این دانشگاه حاصل ادغام چهار دانشگاه پیشین است. در سال ۲۰۰۷، دانشگاه علوم پزشکی گاچون با کالج گاچون‌گیل ادغام شد و همچنین دانشگاه کیونگ‌وون با کالج کیونگ‌وون نیز در همان سال ادغام شدند. در نهایت، دانشگاه علوم پزشکی گاچون با دانشگاه کیونگ‌وون در سال ۲۰۱۲ ادغام شد. دانشگاه گاچون دارای سه پردیس برای مقطع کارشناسی است: پردیس جهانی که پردیس اصلی دانشگاه در سونگنام قرار دارد و دو پردیس فرعی در جزیره گانگ‌هوا و یون‌سو دونگ. همچنین دانشکده پزشکی این
گانگ‌هوا و یون‌سو دونگ. همچنین دانشکده پزشکی این دانشگاه در گووُل دونگ، نام‌دونگ گو، اینچئون واقع شده است. دانشگاه گاچون با دانشگاه هاوایی پسیفیک قرارداد همکاری راهبردی امضا کرده است تا دانشجویان بتوانند در قالب برنامه‌های تبادل، در خارج از کشور ادامه تحصیل دهند.
محمد احمدی (زادهٔ ۱۲ بهمن ۱۳۷۸ در خرم‌آباد) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست هافبک دفاعی بازی می‌کند. او سابقه بازی در تیم‌های راه‌آهن تهران، بادران تهران، استقلال ملاثانی و نفت مسجدسلیمان را دارد. زندگی حرفه‌ای. احمدی فوتبال را در رده‌های پایه از تیم‌های راه‌آهن و بادران تهران آغاز کرد. او در ادامه به استقلال ملاثانی پیوست و به مدت دو فصل در لیگ آزادگان حضور داشت. احمدی در سال ۱۴۰۱ با قراردادی رسمی به تیم نفت مسجدسلیمان در لیگ برتر خلیج فارس پیوست. در جریان رقابت‌های نیم‌فصل دوم ۱۴۰۱، عملکرد احمدی
در جریان رقابت‌های نیم‌فصل دوم ۱۴۰۱، عملکرد احمدی مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفت.
در ۲ ژانویه ۲۰۲۴، لی جه میونگ، رهبر وقت حزب دموکراتیک کره، هنگام بازدید از محل ساخت فرودگاه جزیره گادوک در بوسان هدف سوءقصد با چاقو قرار گرفت. بیست دقیقه پس از حمله، وی در بیمارستان دانشگاه ملی پوسان بستری شد و سپس در حالی که هوشیار بود، با بالگرد به بیمارستان دانشگاه ملی سئول منتقل گردید. مظنون در محل حادثه دستگیر شد و اعلام کرد که قصد ترور لی را داشته است. پیش‌زمینه. خشونت سیاسی پیش‌تر نیز در کره جنوبی رخ داده است. در سال ۲۰۰۶، پارک گون هه، رهبر وقت حزب بزرگ ملی، در یک مراسم مورد حمله با چاقو قرار گرفت.
ملی، در یک مراسم مورد حمله با چاقو قرار گرفت. پدر او، پارک چونگ هی نیز در سال ۱۹۷۹ توسط رئیس سازمان اطلاعات خود ترور شد. در سال ۲۰۱۵، مارک دابلیو. لیپرت، سفیر ایالات متحده در کره جنوبی، در حالی که در یک کنفرانس صبحانه در سئول شرکت کرده بود، از یک حمله با چاقو جان سالم به در برد. در سال ۲۰۲۲، سونگ یونگ گیل، رهبر وقت حزب دموکراتیک کره، با چکش مورد حمله قرار گرفت. در همان سال، لی جه میونگ در رقابتی بسیار نزدیک، رقابت ریاست‌جمهوری را به یون سوک یول واگذار کرد؛ انتخاباتی که به عنوان نزدیک‌ترین انتخابات
کرد؛ انتخاباتی که به عنوان نزدیک‌ترین انتخابات ریاست‌جمهوری در تاریخ کره جنوبی شناخته می‌شود. در ۷ مه ۲۰۲۲، لی نامزدی خود را برای انتخابات میان‌دوره‌ای ژوئن ۲۰۲۲ در حوزهٔ گه‌یانگ اینچئون برای کرسی خالی مجلس ملی اعلام کرد. وی در انتخابات اول ژوئن به پیروزی رسید و در ۲۸ اوت همان سال به عنوان رهبر حزب دموکراتیک کره انتخاب شد. در زمان حمله، لی تحت پیگرد قضایی به اتهام فساد قرار داشت؛ اتهاماتی که او آن‌ها را رد کرده و انگیزه‌ای سیاسی برایشان قائل بود. این حمله نزدیک به سه ماه پیش از انتخابات مجلس ملی سال ۲۰۲۴
نزدیک به سه ماه پیش از انتخابات مجلس ملی سال ۲۰۲۴ رخ داد. حمله. در ۲ ژانویه ۲۰۲۴، لی جه میونگ در حال برگزاری یک نشست خبری در فرودگاه جدید جزیره گادوک بود. در ساعت ۱۰:۲۷ (کی‌اس‌تی)، فردی به لی نزدیک شد و پس از درخواست امضا، او را از سمت چپ گردن با چاقو مجروح کرد. مقام‌های حاضر در محل بلافاصله لی را پوشش دادند و یکی از آنان گردن او را با پارچه‌ای بست. گزارش‌ها حاکی از آن است که لی خون‌ریزی داشت اما هوشیار باقی ماند. وی در ساعت ۱۰:۴۷ به آمبولانس منتقل شد و در ساعت ۱۱:۱۶ به مرکز ترومای بیمارستان دانشگاه ملی
ساعت ۱۱:۱۶ به مرکز ترومای بیمارستان دانشگاه ملی پوسان رسید. سپس در حالی که هنوز هوشیار بود، با بالگرد به بیمارستان دانشگاه ملی سئول منتقل شد. گزارش شد که زخم لی یک بریدگی به طول یک سانتی‌متر در ناحیه گردن بوده که خون‌ریزی جزئی داشته است. با این حال، مسئولان پزشکی در بیمارستان دانشگاه ملی بوسان اعلام کردند که ورید ژوگولار لی آسیب دیده و نگران احتمال خون‌ریزی شدید بودند. لی در همان روز در بیمارستان دانشگاه ملی سئول تحت عمل جراحی اضطراری قرار گرفت. به گفتهٔ مسئولان حزب دموکراتیک، این جراحی «بیش از حد انتظار
حزب دموکراتیک، این جراحی «بیش از حد انتظار طول کشید» و وضعیت او به‌دقت تحت نظر قرار گرفت. این حادثه به صورت زنده فیلم‌برداری شد و تصاویر آن از شبکه‌های تلویزیونی کره جنوبی پخش گردید. یکی از شاهدان عینی اظهار داشت که در زمان وقوع حمله، بیش از دوازده مأمور پلیس در محل حضور داشتند.
ام‌وی "سه‌وول" (کره‌ای: 세월호، هانجا: 世越號، به معنای «فراتر از جهان») یک کشتی مسافربر-خودروبر کره‌ای بود که در ژاپن ساخته شده و پیش‌تر نیز در همان کشور بهره‌برداری می‌شد. این کشتی در مسیر بین اینچئون و جزیره ججو فعالیت می‌کرد. در ۱۶ آوریل ۲۰۱۴، کشتی "سه‌وول" واژگون و غرق شد که در پی آن ۳۰۴ تن از مسافران و خدمه جان خود را از دست دادند. مشخصات. "سه‌وول" یک کشتی RoPax (ترکیبی از حمل مسافر و بار) بود که توسط شرکت ژاپنی هایاشیکانه شیپ‌بیلدینگ اند انجینیرینگ (ژاپنی: 林兼船渠) در سال ۱۹۹۴ ساخته شد. این کشتی طول و عرض
林兼船渠) در سال ۱۹۹۴ ساخته شد. این کشتی طول و عرض داشت. ظرفیت آن برای حمل مسافر ۹۲۱ نفر و مجموعاً ۹۵۶ نفر از جمله خدمه بود. ظرفیت قانونی کشتی برای حمل خودرو ۱۸۰ دستگاه و برای کانتینرهای بار معمولی ۱۵۴ عدد بود. این کشتی با سرعت توانایی پیمودن مسافتی تا را داشت.
آگوست وسا (; – ) سیاستمدار، و روزنامه‌نگار اهل فنلاند بود. او از سال ۱۹۰۸ تا ۱۹۰۹ عضو پارلمان فنلاند و نماینده حزب سوسیال دموکرات فنلاند (SDP) بود. در طول جنگ داخلی فنلاند، وسا در کنار سرخ‌ها قرار گرفت، توسط نیروهای سفید دستگیر و تیرباران شد.
در صبح روز ۱۶ آوریل ۲۰۱۴، کشتی مسافربری ام‌وی "سه‌وول" در مسیر اینچئون به سوی شهر ججو در کره جنوبی غرق شد. این شناور ۶٬۸۲۵ تنی، ساعت ۰۸:۵۸ (به وقت کره جنوبی) (برابر با ۲۳:۵۸ به وقت هماهنگ جهانی در ۱۵ آوریل) از حدود ۲٫۷ کیلومتری شمال جزیرهٔ بیونگ‌پونگ پیام اضطراری ارسال کرد. از مجموع ۴۷۶ مسافر و خدمه، ۳۰۴ نفر جان باختند که در میان آنان حدود ۲۵۰ دانش‌آموز دبیرستان دان‌وون از شهر آنسان حضور داشتند. حدود ۸۲ درصد قربانیان سانحه را کودکان تشکیل می‌دادند و از میان ۱۷۲ نجات‌یافته، بیش از نیمی توسط قایق‌های ماهیگیری
نجات‌یافته، بیش از نیمی توسط قایق‌های ماهیگیری و دیگر شناورهای تجاری که حدود ۴۰ دقیقه پیش از گارد ساحلی کره جنوبی به محل حادثه رسیده بودند، نجات یافتند. غرق‌شدن کشتی "سه‌وول" واکنش‌های گسترده‌ای در سطح اجتماعی و سیاسی در کره جنوبی برانگیخت. بسیاری از مردم عملکرد کاپیتان و بیشتر خدمه کشتی را مورد انتقاد قرار دادند. همچنین شرکت مالک کشتی، چونگ‌هه‌جین مارین و نهادهای نظارتی مسئول بر فعالیت‌های آن، هدف انتقادات قرار گرفتند. دولت رئیس‌جمهور پارک گون هه نیز به دلیل نحوهٔ رسیدگی به بحران و تلاش برای کم‌اهمیت جلوه
نحوهٔ رسیدگی به بحران و تلاش برای کم‌اهمیت جلوه دادن مسئولیت دولت، با واکنش منفی افکار عمومی روبه‌رو شد. گارد ساحلی کره جنوبی نیز به خاطر مدیریت ضعیف حادثه و انفعال نیروهای امدادی حاضر در صحنه، مورد سرزنش قرار گرفت. خشم عمومی همچنین متوجه گزارش‌های نادرست اولیهٔ دولت و رسانه‌های کره‌ای بود که ادعا کرده بودند همه سرنشینان نجات یافته‌اند. افزون بر این، دولت به دلیل اولویت دادن به حفظ وجهه عمومی در برابر نجات جان شهروندان از جمله رد پیشنهاد کمک از سوی کشورهای دیگر و تلاش برای کم‌اهمیت جلوه‌دادن ابعاد فاجعه،
دیگر و تلاش برای کم‌اهمیت جلوه‌دادن ابعاد فاجعه، به شدت مورد انتقاد قرار گرفت. در ۱۵ مه ۲۰۱۴، کاپیتان کشتی به همراه سه نفر از خدمه به اتهام قتل محاکمه شدند و یازده نفر دیگر از اعضای خدمه به دلیل ترک کشتی مورد پیگرد قضایی قرار گرفتند. در چارچوب تلاش دولت برای مدیریت افکار عمومی نسبت به واکنش رسمی به حادثه، حکم بازداشت یو بیونگ اون (که به عنوان مالک شرکت چونگ‌هه‌جین مارین معرفی شده بود) صادر شد، اما با وجود یک عملیات جست‌وجوی سراسری در کشور، اثری از او یافت نشد. در ۲۲ ژوئیه ۲۰۱۴، پلیس اعلام کرد که جسدی که در
در ۲۲ ژوئیه ۲۰۱۴، پلیس اعلام کرد که جسدی که در مزرعه‌ای در شهر سونچون، حدود در جنوب سئول پیدا شده بود، متعلق به یو بیونگ اون است.
آلی آلتونن (; – مه ۱۹۱۸) روزنامه‌نگار و نظامی اهل فنلاند بود. او ستوان سابق ارتش امپراتوری روسیه بود که از نوامبر ۱۹۱۷ تا پایان ژانویه ۱۹۱۸ به عنوان اولین فرمانده کل گارد سرخ (فنلاند) خدمت کرد. او پس از جنگ داخلی فنلاند در ماه مه ۱۹۱۸ در لاهتی اعدام شد.
پدرو فلیپه (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است که در حال حاضر برای یوونتوس نکست جن در پست مدافع بازی می‌کند.
خاویر ژیل (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال است که در حال حاضر برای یوونتوس نکست جن در پست مدافع بازی می‌کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال اسپانیا بازی کرده است.
«پوست» داستان کوتاهی ترسناک نوشته رولد دال، نویسنده آمریکایی است. این داستان اولین بار در شماره ۱۷ مه ۱۹۵۲ مجله "نیویورکر" منتشر شد، و بعداً در مجموعه‌های "«کسی مثل تو»" ، منتشر شده در سال ۱۹۵۳، و "«پوست و داستان‌های دیگر»" ، منتشر شده در سال ۲۰۰۰، به چاپ رسید. این اثر به عنوان بخشی از برنامه تلویزیونی «"داستان‌های باورنکردنی»" از شبکه تلویزیونی آی‌تی‌وی انگلیا، در ۸ مارس ۱۹۸۰ پخش شد. خلاصه داستان. پیرمردی تهیدست به نام دریولی در خیابان‌های پاریس قدم می‌زند. وقتی از کنار یک گالری هنری رد می‌شود و نقاشی‌ای
وقتی از کنار یک گالری هنری رد می‌شود و نقاشی‌ای از خائیم سوتین را می‌بیند، خاطرات گذشته‌های دور، زمانی که با هم دوست بودند، برایش زنده می‌شود. پذیرش. گروف کانکلین در سال ۱۹۵۴ این داستان را «برشی مو به مو از یک داستان ترسناک» نامید.
نبرد کَمَرَه () نبردی در جنگ داخلی فنلاند در سال ۱۹۱۸ بود که در ایستگاه راه‌آهن کَمَرَه (که اکنون گاوریلوو، استان لنینگراد، [روسیه]] است) در ۲۷ ژانویه ۱۹۱۸ بین سفیدها و سرخ‌ها درگرفت. این نبرد با حمله یک گردان گارد سفید از ویبورگ به کمره در مسیر پیشروی خود به سمت باریکه کارلیا که تحت کنترل سفیدها بود، آغاز شد. پس از تصرف روستا، سفیدها در مسیر قطار سرخ‌ها که حامل محموله بزرگی از سلاح از سن پترزبورگ بود، کمین کردند، اما سرانجام به دلیل تمام شدن مهماتشان مجبور به ترک صحنه شدند. نبرد کَمَرَه اولین نبرد جنگ
به ترک صحنه شدند. نبرد کَمَرَه اولین نبرد جنگ داخلی محسوب می‌شود، اگرچه برخی حوادث جزئی پیش از آن در طول ژانویه رخ داده بود.
جیاکومو فاتیسانتی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است که در حال حاضر برای یوونتوس نکست جن در پست هافبک بازی می‌کند. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال، زیر ۱۶ سال، زیر ۱۸ سال، زیر ۱۹ سال، زیر ۲۰ سال و زیر ۲۱ سال ایتالیا بازی کرده است.
جادوگران (یا "جادوگران" رولد دال) یک نمایش موزیکال صحنه‌ای با کتاب و اشعار لوسی کرک‌وود و موسیقی و اشعار دیو مالوی است که بر اساس رمان کودکانه جادوگرها اثر رولد دال در سال ۱۹۸۳ ساخته شده است. تاریخچه تولید. اولین نمایش جهانی: لندن (۲۰۲۳–۲۴). این نمایش موزیکال اولین اجرای جهانی خود را در تئاتر اولیویه در تئاتر ملی سلطنتی لندن به عنوان یک تولید مشترک با شرکت داستان رولد دال در ۲۱ نوامبر ۲۰۲۳ (پس از پیش‌نمایش‌هایی از ۷ نوامبر) تجربه کرد و تا ۲۷ ژانویه ۲۰۲۴ اجرا داشت. این نمایش به کارگردانی لیندسی ترنر و طراحی
داشت. این نمایش به کارگردانی لیندسی ترنر و طراحی رقص توسط استیون میر انجام شد. لیست کامل بازیگران در ۴ سپتامبر ۲۰۲۳ اعلام شد که شامل کاترین کینگزلی در نقش جادوگر اعظم، دنیل ریگبی در نقش آقای استرینگر و سالی آن تریپلت در نقش مادربزرگ می‌شد. داستان. پسری به همراه مادربزرگش در دنیایی زندگی می‌کنند که توسط جادوگران اداره می‌شود و جادوگر اعظم قصد دارد کودکان دنیا را به موش تبدیل کند. انتقادات. ماهرانه، اثری با کیفیت بالا از سرگرمی خانوادگی که ماهرانه شوخی و وحشت را با هم ترکیب می‌کند و حق مطلب را در مورد سبک
را با هم ترکیب می‌کند و حق مطلب را در مورد سبک کمیک متمایز نویسنده ادا می‌کند» نامید. "روزنامه‌های ایندیپندنت" و "تایم اوت لندن" هر دو به آن ۵ ستاره دادند و "تایم اوت" آن را «یک پیروزی به‌شدت خنده‌دار» نامید. برادوی ورلد نیز به آن ۵ ستاره داد و گفت: «این نمایش، سرگرمی پرشور، کمدی شوخ‌طبعانه و نگرش مثبت به مرگ را با هم ترکیب می‌کند تا اثری جذاب، هوشمندانه و فوق‌العاده خنده‌دار خلق کند.»
الهه حسین‌نژاد (۲۷ مهر ۱۳۷۹ – ۴ خرداد ۱۴۰۴) شهروند ۲۴ ساله ساکن اسلامشهر بود که در ۴ خرداد ۱۴۰۴، پس از خروج از محل کارش در یک سالن زیبایی در شهرک غرب تهران، ناپدید شد. حسین‌نژاد به‌عنوان ناخن‌کار و مژه‌کار فعالیت می‌کرد و در سالن زیبایی با خواهرش همکار بود. در روز حادثه، به درخواست مادرش زودتر محل کار را ترک کرد تا از برادر معلولش مراقبت کند. آخرین تماس او با پدرش در ساعت ۱۹:۴۰ بود که اعلام کرد میدان نماز اسلامشهر است و ۲۰ دقیقه دیگر به خانه می‌رسد، اما پس از آن هیچ خبری از او نشد. ناپدید شدن او توجه
پس از آن هیچ خبری از او نشد. ناپدید شدن او توجه رسانه‌ها و افکار عمومی را به خود جلب کرد. در ۱۵ خرداد ۱۴۰۴، دادستان تهران از پیدا شدن جسد الهه حسین‌نژاد در بیابان‌های اطراف تهران و دستگیر شدن قاتل خبر داد. بهمن فرزانه، فردی که به‌عنوان مسافرکش فعالیت می‌کرد، به قتل الهه حسین‌نژاد با ضربات چاقو اعتراف کرده است. او پس از ارتکاب قتل، جسد را در منطقه‌ای بیابانی رها کرده است. نخستین جلسه دادگاه رسیدگی به پرونده قتل الهه حسین‌نژاد روز دوشنبه ششم مرداد ۱۴۰۴ در شعبه یک دادگاه کیفری تهران برگزار شد. وکیل خانواده
یک دادگاه کیفری تهران برگزار شد. وکیل خانواده الهه حسین‌نژاد در جلسه دادگاه گفت وقتی متهم، پیکر الهه را در بیابان رها کرد، او هنوز زنده بود. زندگی. الهه حسین‌نژاد فرزند محمد که اصالتاً اهل سراب بوددر زمان ناپدید شدن ۲۴ سال سن داشت و مشغول به کار بود. عموی او در گفت‌وگویی با رسانه‌ها بیان کرد: «الهه دختری آرام، مسئولیت‌پذیر و وابسته به خانواده بود.» او دارای مدرک کارشناسی حسابداری بود و در تهران به عنوان ناخن‌کار فعالیت می‌کرد. الهه حسین‌نژاد از حامیان جنبش زن، زندگی، آزادی آزادی بوده و از خیزش ۱۴۰۱ ایران و
زندگی، آزادی آزادی بوده و از خیزش ۱۴۰۱ ایران و خواننده‌های معترضی چون توماج صالحی و مهدی یراحی حمایت می‌نمود و خودش نیز اعتقادی به پوشش اجباری نداشت. ناپدید شدن. الهه حسین‌نژاد در خرداد ۱۴۰۴ هنگام بازگشت از محل کار به منزل در تهران ناپدید شد. این واقعه در مسیر معمول او از محل کار به خانه رخ داد و خانواده پس از عدم بازگشت او، موضوع را به مراجع گزارش کردند. بر اساس گزارش‌ها حسین‌نژاد در روز ناپدید شدن طبق روال عادی از محل کار خارج شده و قرار بود به منزل بازگردد. اما به مقصد نرسید و اثری از او یافت نشد. مدتی
اما به مقصد نرسید و اثری از او یافت نشد. مدتی پس از این اتفاق، ویدئویی که گفته می‌شود لحظهٔ ربوده شدن حسین‌نژاد را نشان می‌دهد در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد، اما مشخص شد که این ویدئوها مربوط به واقعه ربوده شدن دختری ۱۸ ساله در تبریز در سال ۱۳۹۷ است. قتل. پلیس پس از دریافت گزارش مفقودی، تحقیقات خود را آغاز کرد. مراجع انتظامی اعلام کردند که تمام امکانات موجود برای یافتن الهه حسین‌نژاد به کار گرفته شد. سرانجام صبح ۱۵ خرداد ۱۴۰۴، دادستانی تهران خبر از پیدا شدن جسد الهه در بیابان‌های اطراف تهران و دستگیر شدن
جسد الهه در بیابان‌های اطراف تهران و دستگیر شدن قاتل داد. دو متهم به قتل او در ۱۵ خرداد دستگیر شدند. "میزان"، وابسته به قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران نوشت: «در روز جنایت صورت گرفته مرحومه الهه حسین‌نژاد برای مراجعت به منزل سوار یک خودرو سمند نقره‌ای می‌شود. راننده سمند قصد و نیت شومی داشته است که به دلیل مقاومت وی با وارد آوردن دو ضربه چاقو به قفسه سینه او را به قتل رسانده و پیکر او را بین بیابان‌های اطراف تهران رها می‌کند». میزان سپس با تغییر خبر خود قصد و نیت شوم (تجاوز) را به قصد و نیت شوم سرقت تغییر
و نیت شوم (تجاوز) را به قصد و نیت شوم سرقت تغییر داد. پزشکی قانونی اعلام نظر دربارهٔ احتمال تعرض یا تجاوز را به انجام معاینات تخصصی و قطعیت یافتن نتیجه معاینات و آزمایشات لازم موکول کرد و دادستان تهران از بررسی پرونده در سریع‌ترین زمان ممکن خبر داد. مینا جعفری، حقوقدان و وکیل دادگستری، به روزنامه اعتماد گفت: «کل ماجرای مفقود شدن و قتل الهه حسین‌نژاد مشکوک است و خیلی هم نمی‌توان به اخباری که تاکنون منتشر شده، اعتماد کرد. اما به‌طور کلی و با وجود گمانه‌زنی‌هایی که دربارهٔ مسئله تعرض و حتی تجاوز و درگیری وجود
که دربارهٔ مسئله تعرض و حتی تجاوز و درگیری وجود دارد آنچه به خوبی در این ماجرا نمایان است نبود قوانین و به‌طور خاص قانون منع خشونت علیه زنان است.» پلیس آگاهی تهران اعلام کرد که بازسازی صحنه قتل در ۱۷ خرداد و با حضور متهمان و مسئولان مربوط انجام خواهد گرفت. براساس گزارش رسانه‌ها بازسازی صحنه قتل به‌دلایل نامشخص و اعلام نشده‌ای لغو شد. انگیزه قتل. در روزهای نخست، نیروی انتظامی و برخی از منابع خبری جمهوری اسلامی انگیزه قتل الهه حسین‌نژاد را «سرقت تلفن همراه» اعلام کرد. با این حال، روایت رسمی حکومت به‌مرور