payamvha/North_RAG huggingface dataset:
در قرن نوزدهم در سراسر اروپا و آمریکا محبوب بود. مارگارت وارنر مورلی در یکی از سفرهای متعدد خود به اروپا و به وال گاردنا رفت، جایی که الهام‌بخش نوشتن رمان "«خر جان از دره اسباب‌بازی»" شد. کلیسای محلی اورتیجِی مجموعه‌ای غنی از مجسمه‌های تراشیده شده توسط هنرمندان محلی در دو قرن گذشته را به نمایش می‌گذارد. موزه گِردینا در اورتیجِی مجموعه‌ای غنی از اسباب‌بازی‌های چوبی تاریخی، و مجسمه‌ها و پیکره‌های چوبی منبت‌کاری شده را در اختیار دارد. ورزش. اسکی. این دره در سال ۱۹۷۰ میزبان مسابقات قهرمانی اسکی آلپاین جهان
سال ۱۹۷۰ میزبان مسابقات قهرمانی اسکی آلپاین جهان بود. وال گاردنا میزبان مسابقات "ساسلون کلاسیک"، یک مسابقه جام جهانی سراشیبی مردان است که تقریباً از سال ۱۹۶۹ هر ساله برگزار می‌شود. از سال ۲۰۰۲ (و در سال ۱۹۸۳)، این مسابقه سراشیبی با یک مسابقه اسکی مارپیچ سرعت همراه شده است و از سال ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۲ یک رویداد ترکیبی برگزار شد. مسیر ساسلون به همراه قندهار گارمیش-پارتنکیرشن (آلمان)، هاننکام کیتزبوهل (اتریش)، لاوبرهورن ونگن (سوئیس) و کریتریوم وال دیزر (فرانسه) یکی از پنج مسابقه «کلاسیک» سراشیبی مردان محسوب می‌شود.
پنج مسابقه «کلاسیک» سراشیبی مردان محسوب می‌شود. این مسیر به خاطر "کوهان‌های شتر" (یا "برجستگی‌ها") شناخته می‌شود، مجموعه‌ای از سه پرش کوچک که مسابقه‌دهندگان باید به سرعت از آنها عبور کنند. دو مرد چهار بار در طول دوران حرفه‌ای خود عنوان ساسلونگ را کسب کرده‌اند: فرانتس کلامر اتریشی (۱۹۷۵، دو مسابقه در سال‌های ۱۹۷۶ و ۱۹۸۲) و کریستین گدینا ایتالیایی (۱۹۹۶، ۱۹۹۸، ۱۹۹۹ و ۲۰۰۱). اگر پیروزی‌های سوپر-جی را نیز در نظر بگیریم، دو مرد دیگر نیز با این رکورد برابری کرده‌اند: پیتر مولر سوئیسی و مایکل والچهوفر اتریشی.
پیتر مولر سوئیسی و مایکل والچهوفر اتریشی. همچنین در سال ۱۹۷۵ مسابقات اسلالوم و اسلالوم موازی زنان برگزار شد. وال گاردنا بخشی از پیست اسکی آلپاین سلا روندا است. سایر ورزش‌ها. جام بهاری گاردنا یک مسابقه بین‌المللی اسکیت نمایشی است که هر ساله در فصل بهار در دره برگزار می‌شود. وال گاردنا یک تیم هاکی روی یخ سری آ به نام باشگاه هاکی گاردنا دارد.
در ۲ سپتامبر ۲۰۲۵، نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا یک حمله هوایی علیه یک قایق کوچک که گفته می‌شود توسط باند فراملی ونزوئلایی ترن د آراگوآ اداره می‌شد، انجام داد. ادعا شد که این حمله که در جنوب کارائیب انجام شد، منجر به کشته شدن ۱۱ قاچاقچی مظنون ترن د آراگوآ شده است. فیلمی از این حمله توسط نیروی دریایی آمریکا بعداً منتشر شد که با واکنش دولت ونزوئلا مواجه شد و ادعا کرد که فیلم این حمله جعلی است. این حمله در بحبوحه تنش‌های شدید بین آمریکا و ونزوئلا که به دلیل استقرار کشتی‌های نیروی دریایی آمریکا در مجاورت
استقرار کشتی‌های نیروی دریایی آمریکا در مجاورت ونزوئلا تشدید شده بود، انجام شد. پیشینه. به گزارش روزنامه آرژانتینی "کلارین"، مقامات ناشناس از دولت نخست دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، اظهار داشتند که مداخله نظامی در ونزوئلا در سال ۲۰۱۷ با مشاورانی از جمله رکس تیلرسون، وزیر امور خارجه و اچ‌آر مک‌مستر، مشاور امنیت ملی، و بعداً با چندین رهبر آمریکای لاتین، مانند خوان مانوئل سانتوس از کلمبیا، مورد بحث قرار گرفته است. در طول دوره دوم ریاست‌جمهوری ترامپ، آمریکا تمرکز خود را بر کارتل‌های مواد مخدر تشدید کرد،
تمرکز خود را بر کارتل‌های مواد مخدر تشدید کرد، کارتل ونزوئلایی سانز را به عنوان یک سازمان تروریستی معرفی کرد و جایزه دستگیری رئیس‌جمهور نیکلاس مادورو را دو برابر و به ۵۰ میلیون دلار افزایش داد. در ۱۸ اوت ۲۰۲۵، آمریکا سه کشتی جنگی و تقریباً ۴۰۰۰ ملوان و تفنگدار دریایی را با استناد به لزوم مبارزه با کارتل‌های مواد مخدر به سواحل ونزوئلا اعزام کرد. در ۲۹ اوت، ساعت خبری پی‌بی‌اس گزارش داد که ترامپ از ارتش برای مقابله با کارتل‌هایی که آنها را به قاچاق فنتانیل و سایر مواد مخدر غیرقانونی به داخل آمریکا و دامن زدن
مواد مخدر غیرقانونی به داخل آمریکا و دامن زدن به خشونت در شهرهای آمریکا متهم می‌کند، استفاده می‌کند و تصریح کرد که دولت «هیچ نشانه‌ای از حمله زمینی برنامه‌ریزی‌شده نشان نداده است.» در پاسخ، مادورو بیش از چهار میلیون سرباز از شبه‌نظامیان بولیواری را در سراسر ونزوئلا بسیج کرد. حمله. در ۲ سپتامبر، یک کشتی نظامی آمریکایی یک قایق ظاهراً قاچاق مواد مخدر از ونزوئلا را در جنوب کارائیب غرق کرد. در جریان یک مأموریت ممنوعیت در آب‌های آزاد. رئیس‌جمهور دونالد ترامپ این حمله را از کاخ سفید اعلام کرد و هدف را «پر» از
حمله را از کاخ سفید اعلام کرد و هدف را «پر» از مواد مخدر به مقصد آمریکا توصیف کرد و تأکید کرد که «مقدار زیادی مواد مخدر» حمل می‌کرد. ترامپ در پستی در تروث سوشال اظهار داشت که یازده عضو ترن د آراگوا در این عملیات کشته شده‌اند. وزیر امور خارجه مارکو روبیو غرق شدن این کشتی را در رسانه‌های اجتماعی تأیید کرد و اظهار داشت که این کشتی توسط یک «سازمان تروریستی مواد مخدر» اداره می‌شد. ترامپ فیلمی از حمله به سایت تروث سوشال منتشر کرد که نشان می‌دهد موشک به قایق برخورد می‌کند و قایق آتش می‌گیرد.
پکورینو (انگور) یک نوع انگور سفید ایتالیایی است که در مناطق مارکه، آبروتسو، توسکانی، اومبریا و لاتسیو ایتالیا رشد می‌کند. امروزه بیش از ۲۰ نوع شراب با کیفیت از این انگور گرفته می‌شود. تاریخچه. بومی آرکواتا دل ترونتو در استان آسکولی پیچنو در مارکه است. متخصصان آمپلوگراف معتقدند که پکورینو گونه‌ای بسیار قدیمی است که توسط راهبان بندیکتی به عنوان یک انگور وحشی که در آرکواتا دل ترونتو رشد می‌کرد و در نهایت برای تولید شراب اهلی شد، به وجود آمده است. این نام ارتباط مستقیمی بین انگور پکورینو و پنیر پکورینو دارد.
مستقیمی بین انگور پکورینو و پنیر پکورینو دارد. متخصصان آمپلوگراف معتقدند که نام این انگور از کلمه ایتالیایی "پکورینو" گرفته شده است. از اواخر قرن نوزدهم، کنت گالو، شراب‌ساز برجسته محلی، شروع به مرتبط کردن اصطلاح پکورینو با شراب وردیچیو باستاردو بیانکو دی آرکواتا کرد، هم برای اینکه آن را از شراب وردیچیوی همنام متمایز کند و هم به این دلیل که اصطلاح باستاردو در آن زمان یک اصطلاح منفی تلقی می‌شد. در سال ۱۹۰۳، سالواتوره موندینی، متخصص زراعت، کتاب «انواع انگورهای شراب خارجی کشت شده در ایتالیا» را منتشر کرد که یک
شراب خارجی کشت شده در ایتالیا» را منتشر کرد که یک متن فنی برجسته در آن زمان بود. در این جلد، موندینی یک سنت انگورکاری جاافتاده در استان آسکولی پیچنو و به‌طور خاص در منطقه آرکواتا دل ترونتو را شرح می‌دهد و پکورینو را با ریسلینگ مقایسه می‌کند. طبق اطلاعات ارائه شده توسط اداره کشاورزی محلی، در استان آسکولی پیچنو، گونه خاصی از انگور به نام پکورینو مدت‌هاست که در کوه‌های آرکواتا کشت می‌شود. این انگور از نوع ریسلینگ است و محصولی بسیار فراوان و بسیار مورد توجه تولید می‌کند. شراب‌های ریسلینگ راین در استان آسکولی
می‌کند. شراب‌های ریسلینگ راین در استان آسکولی پیچنو عالی هستند و با کمی کهنه شدن، می‌توان آنها را تصفیه کرد. کامنداتوره ترانکوئیلی همچنین خاطرنشان کرد که انگورهای ریسلینگ را می‌توان با موفقیت با شراب‌های قرمز مخلوط کرد و در نتیجه محصولی با طعم تند و سرزنده به دست آورد که مورد استقبال مصرف‌کنندگانی که از این ویژگی‌ها قدردانی می‌کنند، قرار می‌گیرد. در استان پروجا، ریسلینگ با هدف بهبود تولید شراب سفید محلی معرفی شد. پیوند ریسلینگ روی چندین تاک کم محصول، بسیار خوب انجام شد و بلافاصله شاخه‌های قوی تولید کرد که
خوب انجام شد و بلافاصله شاخه‌های قوی تولید کرد که از همان سال اول چند دسته کوچک به بار آوردند. در سال ۱۸۷۶، وزارت کشاورزی، صنعت و تجارت فهرست کاملی از انواع انگورهای کشت شده در خاک ایتالیا منتشر کرد؛ این فهرست مناطق پسارو، آنکونا، ماچراتا و ترامو را به عنوان مناطقی که عمدتاً انگور پکورینو در آنها کشت می‌شد، معرفی کرد. تاکستان. پکورینو گونه‌ای زودرس است که حتی بدون هرس شدید زمستانی، به‌طور طبیعی محصول کمی تولید می‌کند. این گونه خطرات زیادی برای تاکداری ندارد و مقاومت بالایی در برابر کپک کرکی و پودری دارد.
و مقاومت بالایی در برابر کپک کرکی و پودری دارد. مناطق شراب. در سال ۲۰۰۰، پکورینو در ایتالیا، عمدتاً در منطقه آرکواتا دل ترونتو در استان آسکولی پیچنو، در مارکه، کاشته شد. در دهه ۱۹۸۰، گویدو کوکسی گریفونی اولین تولیدکننده‌ای بود که به‌طور گسترده از پکورینو در شراب‌های آفیدا خود استفاده کرد و این گونه را به ریپاترانسونه در همان نزدیکی معرفی کرد. امروزه، این گونه هنوز هم یک گونه مجاز در شراب‌های فالریو دی کولی آسکولانی، کولی ماسراتسی و آفیدا در مارکه است. «غسل تعمید» پکورینو دِ آبروتزو در سال ۱۹۹۷ اتفاق افتاد،
پکورینو دِ آبروتزو در سال ۱۹۹۷ اتفاق افتاد، زمانی که لوئیجی کاتالدی مدونا برای اولین بار نام این نوع انگور را روی برچسب آن درج کرد، با تولید اولیه حدود ۲۰۰۰ بطری از یک تاکستان به مساحت ۸۰۰۰ متر مربع. این اقدام تأثیر تعیین‌کننده‌ای بر شناخت و گسترش پکورینو داشت و به‌طور قابل توجهی به کشف مجدد و ارتقای آن در زمینه شراب منطقه‌ای کمک کرد. کاتالدی مدونا در مورد این انتخاب اظهار داشت: «نام‌گذاری به معنای هویت بخشیدن به آن است». طی چند سال، این نوع انگور رشد قابل توجهی را تجربه کرد. طبق داده‌های به‌روز شده،
قابل توجهی را تجربه کرد. طبق داده‌های به‌روز شده، تقریباً ۱۲۶۰ هکتار تاکستان پکورینو در آبروتزو وجود دارد که سالانه ۲۱۸۵۶۰ تن انگور و بیش از ۱۸ میلیون بطری تولید می‌کنند. کشت گسترده نشان می‌دهد که چگونه آبروتزو به منطقه منتخب این انگور تبدیل شده است، که اکنون یکی از جالب‌ترین گونه‌های انگور سفید در مرکز ایتالیا محسوب می‌شود. علاوه بر اینکه پکورینو در مارچه کشت می‌شود، می‌توان آن را در استان‌های کیه‌تی، پسکارا و ترامو نیز یافت، جایی که از آن در شراب‌های گازدار کونتروگوئرا و چندین شراب "شاخص جغرافیایی
گازدار کونتروگوئرا و چندین شراب "شاخص جغرافیایی تیپیکا" (IGT) منطقه استفاده می‌شود. همچنین می‌توان آن را در لیگوریا، لاتزیو، توسکانی و اومبریا نیز کاشت. مقررات. در کمون ماچراتا در مارکه، پکورینو می‌تواند در شراب‌های سفید مبتنی بر ماچراتینو از کولی ماسراتسی گنجانده شود، مشروط بر اینکه در مجموع بیش از ۳۰٪ از ترکیب را به همراه تریبیانو (انگور) , وردیکیو، مالوازیا، شاردونی، سووینیون بلان، گرچتو و چهارراه برونی ۵۴ تشکیل ندهد. این شراب را می‌توان در یک "اسپومانته" گازدار ساکن یا به عنوان شراب دسر "پاسیتو" تهیه
گازدار ساکن یا به عنوان شراب دسر "پاسیتو" تهیه کرد. هر پکورینویی که برای شراب‌های در نظر گرفته شده است باید با عملکردی بیش از ۱۵ تن در هکتار برداشت نشود و شراب نهایی در تمام سبک‌ها باید حداقل به سطح الکل حداقل ۱۱٪ برسد. در کونتروگوئرا، تا ۳۰٪ پکورینو در ترکیب با وردیکیو و شاردونه می‌تواند در شراب‌های گازدار مبتنی بر تربیانو استفاده شود. عملکرد انگور به حداکثر ۱۴ تن در هکتار محدود می‌شود و شراب نهایی به حداقل ۱۱٪ الکل نیاز دارد. در شراب‌های منطقهٔ «فالِریو دِی کولی آسکولانی»، می‌توان تا ۲۵٪ پِکورینو را به
دِی کولی آسکولانی»، می‌توان تا ۲۵٪ پِکورینو را به همراه پینو بلان، پاسِرینا، وردیچیو و مالوازیا (که خود به حداکثر ۷٪ محدود می‌شود) در شراب‌های منطقهٔ «تربیانو» استفاده کرد. انگورهای موجود در این شراب سفیدِ «مارکه» در شراب نهایی، حداکثر به ۱۴ تن در هکتار و حداقل میزان الکل برای شراب نهایی حداقل ۱۱٫۵٪ محدود می‌شوند. در اوفیدا، پکورینو می‌تواند به صورت واریته تولید شود، مشروط بر اینکه حداقل ۸۵٪ از ترکیب را با سایر انگورهای محلی غیرمعطر مجاز برای پر کردن بقیه تشکیل دهد. در اینجا انگورها به عملکرد ۱۰ تن در
تشکیل دهد. در اینجا انگورها به عملکرد ۱۰ تن در هکتار محدود می‌شوند و شراب‌های نهایی حداقل ۱۲٪ الکل دارند. با این حال، برخلاف پاسرینا که در اوفیدا نیز کشت می‌شود، پکورینو در حال حاضر مجاز به استفاده در شراب به سبک وین سانتو از سوی وزارت کشاورزی نیست.
محمد آذین سرتیپ دوم خلبان بالگرد جنگنده بل ای‌اچ-۱ سی کبرا ارتش جمهوری اسلامی ایران است، که هم‌اکنون در کرمان فعالیت می‌کند.[۱] وی از اواسط دهه ۱۳۹۰ تا سال ۱۴۰۰ فرماندهی عملیات پایگاه را برعهده داشت، از ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۲ جانشین پایگاه هوانیروز بود و از اسفندماه ۱۴۰۲ درستاد هوانیروز نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران است.
در اوت ۲۰۲۵، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، به نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا دستور داد تا استفاده از نیروی نظامی علیه برخی از کارتل‌های مواد مخدر آمریکای لاتین را آغاز کنند. ادعا می‌شود که اولین عملیات جنگ، حمله به یک کشتی منتسب به ترن د آراگوآ در جنوب کارائیب در تاریخ ۲ سپتامبر بوده است. روز بعد، ۳ سپتامبر ۲۰۲۵، پیت هگست، وزیر دفاع ایالات متحده آمریکا، اعلام کرد که اقدامات نظامی علیه کارتل‌ها در ونزوئلا ادامه خواهد یافت. پیشینه. آمریکا در تلاش‌هایی برای مقابله با عملیات مواد مخدر در آمریکای لاتین
برای مقابله با عملیات مواد مخدر در آمریکای لاتین مشارکت داشته است. در سال ۱۹۸۹، رئیس‌جمهور جرج اچ. دابلیو. بوش دستور حمله به پاناما را برای سرنگونی دیکتاتور "بالفعل" این کشور، مانوئل نوریگا، صادر کرد. این حمله توسط مجمع عمومی سازمان ملل متحد به عنوان «نقض آشکار قوانین بین‌المللی» محکوم شد. آمریکا بعداً اطلاعاتی در مورد پروازهایی که شهروندان مظنون به حمل مواد مخدر در آنها بودند، در اختیار مقامات کلمبیایی و پرو قرار داد. پس از سرنگونی چندین هواپیما، دولت کلینتون کمک خود را در ارائه اطلاعات متوقف کرد. علاوه
کمک خود را در ارائه اطلاعات متوقف کرد. علاوه بر این، نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا کشتی‌هایی را که گمان می‌رود برای عملیات قاچاق مواد مخدر استفاده می‌شوند، رهگیری کرده است. نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا به‌طور گسترده در تمرینات مشترک آموزشی مبارزه با مواد مخدر با سایر کشورها، از جمله کلمبیا و مکزیک، شرکت می‌کنند. طبق "کتاب «سوگند مقدس»" (۲۰۲۲)، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، پیشنهاد بمباران آزمایشگاه‌های مواد مخدر در مکزیک را داده است. ترامپ به عنوان نامزد ریاست‌جمهوری برای انتخابات ۲۰۲۴، چندین بار
نامزد ریاست‌جمهوری برای انتخابات ۲۰۲۴، چندین بار به موضوع مداخله نظامی در مکزیک اشاره کرده است. پس از پیروزی ترامپ، مقامات مکزیکی نگرانی خود را از اینکه ترامپ حملاتی را علیه کارتل‌های مواد مخدر انجام خواهد داد، ابراز کردند. رونالد دی. جانسون، نامزد ترامپ برای سفیر مکزیک، در جلسه تأیید صلاحیت خود، احتمال حملات نظامی به کارتل‌ها را رد نکرد. کلودیا شینباوم، رئیس‌جمهور مکزیک، در ماه آوریل علناً با احتمال حملات پهپادی آمریکا به کارتل‌ها مخالفت کرد. در مه، "وال‌استریت ژورنال" گزارش داد که ترامپ، ماه قبل در گفتگو
ژورنال" گزارش داد که ترامپ، ماه قبل در گفتگو با شینباوم، پیشنهاد اعزام سربازان آمریکایی برای کمک به جنگ مواد مخدر این کشور را داده است، پیشنهادی که شینباوم آن را رد کرده است. اقدامات مقدماتی. تصمیم دونالد ترامپ برای نامگذاری کارتل‌های مواد مخدر به عنوان سازمان‌های «تروریستی» - از جمله کارتل سینالوآ، کارتل نسل جدید جالیسکو، کارتل دل نورسته، ترن د آراگوآ، ام‌اس-۱۳، کارتل گالف و سازمان لا نوئوا فامیلیا میچوآکانا - زمینه مداخله آمریکا را فراهم کرد. در ژوئیه، ترامپ مخفیانه یک فرمان اجرایی امضا کرد که به نیروهای
مخفیانه یک فرمان اجرایی امضا کرد که به نیروهای مسلح دستور می‌داد تا علیه کارتل‌هایی که به عنوان سازمان‌های تروریستی اعلام شده بودند، اقدام نظامی انجام دهند. عملیات. در ۲۰ اوت ۲۰۲۵، دونالد ترامپ به وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا دستور داد تا سه کشتی جنگی نیروی دریایی را به سواحل آمریکای جنوبی اعزام کند. در ۲ سپتامبر، ترامپ اظهار داشت که آمریکا به قایقی که گمان می‌رود حامل مواد مخدر بوده، حمله کرده و یازده نفر از اعضای مظنون باند را کشته است. واکنش‌ها. داخلی. در اوت ۲۰۲۵، بیش از سی سازمان از کنگره ایالات
در اوت ۲۰۲۵، بیش از سی سازمان از کنگره ایالات متحده آمریکا خواستند که با جنگ علیه کارتل‌ها مخالفت کند. بین‌المللی. پس از آغاز جنگ علیه کارتل‌ها، کلودیا شینباوم، رئیس‌جمهور مکزیک، علناً اعلام کرد که «قرار نیست تهاجمی صورت بگیرد.»
کلیسای جامع سوپرگا ( ) یک کلیسای کاتولیک بر فراز تپه‌ای در سوپرگا، در مجاورت تورین ایتالیا است. تاریخچه. این کلیسا از سال ۱۷۱۷ تا ۱۷۳۱ برای ویکتور آمادئوس دوم ساووی، با طراحی فیلیپو جووارا، در بالای تپه سوپرگا ساخته شد. این امر به نذری که دوک (و پادشاه آینده ساردینیا) در طول محاصره‌ی تورین، پس از شکست دادن ارتش محاصره‌کننده فرانسه در جنگ جانشینی اسپانیا، کرده بود، جامه عمل پوشاند. معمار ضمن افزودن رگه‌هایی از سبک باروک، به سبک‌های پیشین نیز اشاره کرد. این کلیسا شامل مقبره‌های بسیاری از شاهزادگان و پادشاهان
شامل مقبره‌های بسیاری از شاهزادگان و پادشاهان خاندان ساووی، از جمله "بنای یادبود کارلو امانوئل سوم" (۱۷۳۳) اثر ایگناتسیو کولینو و برادرش فیلیپو است. در زیر کلیسا مقبره‌های خانواده ساووی، شمال بیشتر اعضای آن، از جمله چارلز آلبرت، قرار دارد. این کلیسای اثر جووارا، سبک باروک-کلاسیک متاخر محسوب می‌شود. گنبد در سال ۱۷۲۶ تکمیل شد و شبیه برخی از عناصر گنبد میکل‌آنژ در کلیسای سنت پیتر است. این تصادفی نیست زیرا جووارا ده سال قبل از کار در تورین، در رم تحصیل و کار کرده است. نمای معبد از یک سازه گنبدی با الهام از
کرده است. نمای معبد از یک سازه گنبدی با الهام از پانتئون بیرون زده است. نمای معبد بزرگتر از ابعاد معمول است زیرا سوپرگا بر روی این تپه قرار دارد. همچنین اعتقاد بر این است که ویکتور آمادئوس می‌خواست که این کلیسا بر روی این تپه قرار گیرد تا یادآور قدرت خانواده ساووی باشد و همچنین خط دیدی به قلعه موجود ریوولی داشته باشد. بعدها، کاخ استوپینیجی، مثلث بین سه اقامتگاه ساووی را تکمیل کرد. سردابه سلطنتی سوپرگا محل دفن خانواده ساووی است. تاریخ این کلیسا به ۲ سپتامبر ۱۷۰۶ برمی‌گردد، زمانی که دوک ویکتور آمادئوس دوم
۱۷۰۶ برمی‌گردد، زمانی که دوک ویکتور آمادئوس دوم ساووی و شاهزاده‌ی کاریگنانو، یوجین ساووی، از تپه بالا رفتند تا تورین را که در طول جنگ جانشینی اسپانیا بدست نیروهای فرانسوی-اسپانیایی محاصره شده بود، ببینند. ویکتور آمادئوس، در حالی که در مقابل یک ستون قدیمی زانو زده بود، سوگند یاد کرد که در صورت پیروزی، بنای یادبودی برای بانوی ما (مریم مقدس) بسازد. از سپیده دم تا ساعات نخستین پس از ظهر ۷ سپتامبر، ارتش‌ها در مزارع جایا و مدونا دی کامپانیا با هم درگیر شدند. ارتش‌های پیدمونتی بر فرانسوی‌ها پیروز شدند. پس از
ارتش‌های پیدمونتی بر فرانسوی‌ها پیروز شدند. پس از تاجگذاری ویکتور آمادئوس به عنوان پادشاه سیسیلی ، طراحی این ساختمان را به فیلیپو جووارا سپرد. دیوار پشتی باسیلیکا محل فاجعه هوایی سوپرگا در سال ۱۹۴۹ بود که جان اعضای تیم فوتبال گراند تورینو را گرفت. سردابه سلطنتی. سردابه سلطنتی محل دفن سنتی اعضای خاندان ساووی، به ترتیب دوک‌های ساووی، پادشاهان ساردینیا و پادشاهان ایتالیا است. دو پادشاه ایتالیا، ویکتور امانوئل دوم و اومبرتو اول، در پانتئون رم به خاک سپرده شده‌اند. نسل‌های اولیه خاندان ساووی و همچنین آخرین
نسل‌های اولیه خاندان ساووی و همچنین آخرین پادشاه ایتالیا، اومبرتو دوم، در صومعه هاوتکومب، محل دفن اجدادی این خانواده در ساووی، دفن شده‌اند.
فونتینا (به فرانسوی: "fontine") نوعی پنیر تهیه شده از شیر گاو است که اولین بار در ایتالیا تولید شد. با گذشت زمان، تولید فونتینا در سراسر جهان، از جمله ایالات متحده، دانمارک، سوئد، کانادا، فرانسه و آرژانتین گسترش یافته است. توضیحات. فونتینا پنیری است که بافتی نیمه‌نرم تا سفت و طعمی ملایم تا متوسط-تند دارد. چربی شیر آن حدود ۴۵٪ است. طعم خاص فونتینا خامه‌ای و ملایم اما به‌طور مشخص خوش‌طعم و آجیلی است و این طعم آجیلی با افزایش سن افزایش می‌یابد. فونتیناهای سوئد، دانمارک و ایالات متحده طعمی ملایم‌تر، بافتی
سوئد، دانمارک و ایالات متحده طعمی ملایم‌تر، بافتی نرم‌تر و سوراخ‌های بیشتری نسبت به فونتیناهای ایتالیایی دارند. پنیر فونتینا از قرن دوازدهم در دره آئوستا، در آلپ، تولید می‌شده است. فونتینای تولید شده در اتحادیه اروپا را می‌توان با مهر کنسرسیوم ماترهورن که شامل نوشته "FONTINA" است، شناسایی کرد. همانند بسیاری از گونه‌های دیگر، نام «فونتینا» مشتقاتی مانند «فونتینلا»، «فونتال» و «فونتلا» دارد. اگرچه گونهٔ درهٔ آئوستا اصلی‌ترین و مشهورترین گونه است، گونه‌های مشتق‌شده از آن در سایر نقاط ایتالیا و همچنین در
مشتق‌شده از آن در سایر نقاط ایتالیا و همچنین در دانمارک، سوئد، کبک، فرانسه، آرژانتین و ایالات متحده تولید می‌شود. فونتینای تولید شده در دره آئوستا دارای نام تجاری محافظت‌شدهٔ مبدأ است و مقرراتی مبنی بر اینکه باید از شیر غیرپاستوریزه حاصل از یک دوشش و دو سری تولید در روز تهیه شود، وجود دارد. فونتینای آئوستان به دلیل کهنه شدن، پوست طبیعی دارد که معمولاً به رنگ قهوه‌ای مایل به زرد تا نارنجی-قهوه‌ای است. قسمت داخلی پنیر به رنگ کرم کم‌رنگ و دارای سوراخ‌هایی است که به عنوان " چشم " شناخته می‌شوند. این پنیر به
که به عنوان " چشم " شناخته می‌شوند. این پنیر به دلیل طعم خاکی، قارچی و چوبی خود شناخته می‌شود و به‌طور فوق‌العاده‌ای با گوشت کبابی و ترافل جفت می‌شود. طبیعت و طعم. طعم متمایز فونتینا از دره آئوستا ذاتاً با مفهوم خاک مرتبط است و منعکس کننده تنوع گیاهی منحصر به فرد مراتع کوهستانی مرتفع است که گاوهای والدوستانا در آن چرا می‌کنند. کیفیت شیر تحت تأثیر فلور غنی است که شامل صدها گونه گیاهی مختلف است. در میان این گونه‌ها، شبدر آلپاین از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. یک مطالعهٔ قوم‌گیاه‌شناسی در درهٔ آئوستا، دانش
یک مطالعهٔ قوم‌گیاه‌شناسی در درهٔ آئوستا، دانش سنتی مبنی بر اینکه یک علوفهٔ عالی است که «شیر را چرب‌تر و پنیر فونتینا را خوشمزه می‌کند» را مستند کرده است. این باور توسط تجزیه و تحلیل علمی پشتیبانی می‌شود. مطالعات روی پنیرهای نیمه‌سخت سنتی منطقه نشان داده است که شیر گاوهایی که در مراتع تحت سلطهٔ چرا می‌کنند، پنیری با مشخصات شیمیایی متمایز تولید می‌کند. این پنیرها حاوی نشانگرهای زیستی قابل اعتمادی، از جمله سطوح بالاتر اسیدهای چرب زنجیرهٔ فرد خاص و نسبت هیدروکربن منحصر به فرد هستند که آنها را مستقیماً به رژیم
منحصر به فرد هستند که آنها را مستقیماً به رژیم غذایی غنی از شبدر مرتبط می‌کند. علاوه بر این، عطر قوی گیاه، که از ترکیبی پیچیده از ترکیبات آلی فرار مشتق شده است، از علوفه به شیر منتقل می‌شود و به عطر منحصر به فرد پنیر نهایی کمک می‌کند. دستور پخت‌ها. فونتینای جوان بافت نرم‌تری دارد و می‌تواند برای فوندو مناسب باشد. "فوندوتا آلا والدوستانا" (به ایتالیایی) یا "فوندو آ لا والدوتینه" (به فرانسوی) یک غذای سنتی فونتینا است که با شیر، تخم مرغ و قارچ دنبلان زده می‌شود. فونتینای رسیده پنیر سفتی است و همچنان به خوبی
فونتینای رسیده پنیر سفتی است و همچنان به خوبی آب می‌شود. یک جفت خوب، نبیولو، یک شراب قرمز با طعم گیلاس وحشی و ترافل است. ماهیت عمومی فونتینا. در سال ۱۹۸۶، هیئت تجدیدنظر و رسیدگی به علائم تجاری ایالات متحده حکم داد که «فونتینا» نام عمومی نوعی پنیر است «و نه یک علامت گواهی که نشان دهنده منشأ منطقه‌ای باشد، با توجه به این واقعیت که تولیدکنندگان غیرمجاز خارج از آن منطقه از این اصطلاح برای شناسایی پنیرهای غیرمجاز استفاده می‌کنند». امروزه، فونتینا در کشورهای مختلف جهان، از جمله ایالات متحده، دانمارک، سوئد، کبک،
جهان، از جمله ایالات متحده، دانمارک، سوئد، کبک، فرانسه و آرژانتین تولید می‌شود.
کارناوال ساتریانو () که هر ساله در ماه فوریه در ساتریانو دی لوکانیا، ایتالیا برگزار می‌شود، یکی از کارناوال‌های متعدد این کشور است. این کارناوال که در روزهای جمعه، شنبه و یکشنبه قبل از سه‌شنبه چاق (جشنواره "ماردی گراس") برگزار می‌شود، قرن‌هاست که برگزار می‌شود. این رویداد از جمله مهم‌ترین سنت‌های کارناوالی منطقه و ایتالیا است و از این نظر منحصر به فرد است که شرکت‌کنندگان لباس‌ها یا ماسک‌هایی از خرس‌ها، زاهدها یا روزه‌داران می‌پوشند. تاریخچه. این کارناوال قرن‌هاست که برگزار می‌شود، اما ریشه‌های آن تا حد
قرن‌هاست که برگزار می‌شود، اما ریشه‌های آن تا حد زیادی ناشناخته است. یک نظریه این است که این کارناوال از تخریب تاریخی شهر باستانی ساتریانوم توسط ملکه جوآنا دوم از آنژو-دوراتزو پس از تجاوز به یک دختر اشرافی و تحت الحمایه ملکه در سال ۱۴۲۱ توسط مردان جوانی که پوست بز پوشیده بودند، ناشی می‌شود. سه نماد یا ماسک، ماهیت این جنایت را نشان می‌دهند. خرس‌های پوست‌پوش، نمایانگر مردان جوانی هستند که لباس پوست حیوانات پوشیده‌اند. فقر پس از تخریب شهر توسط زاهدها و غم و اندوه توسط روزه، زنانی که لباس سیاه پوشیده‌اند، نشان
توسط روزه، زنانی که لباس سیاه پوشیده‌اند، نشان داده می‌شود. فرضیه دیگری که قبل از جنگ جهانی دوم مطرح شد این است که یک زاهد فرانسیسکن در فقر در جنگل‌های کنار شهر زندگی می‌کرد و در جستجوی غذا به شهر آمد. معنای این چهره‌های نمادین در طول زمان تغییر کرده است. در ابتدا، خرس از افرادی که به ناحق رنج کشیده بودند انتقام می‌گرفت و خود را در پوست بز و گوسفند پنهان می‌کرد. زاهد، مردی درخت‌مانند، ترجیح داد به جای مهاجرت به منطقه‌ای دیگر، در جنگل زادگاهش زندگی کند. در گذشته، زاهد در ازای بازدید از خانه‌ها و دادن فال
گذشته، زاهد در ازای بازدید از خانه‌ها و دادن فال بی‌سروصدا در طول جشنواره، غذا دریافت می‌کرد. برای مدتی، و تا سال ۲۰۱۳، این جشنواره یا برخی از آداب و رسوم آن رعایت نمی‌شد. اکنون، این کارناوال بر ارزش‌های زیست‌محیطی تمرکز دارد. کارناوال. این کارناوال توسط شهر ساتریانو دی لوکانیا با همکاری آل پارکو و پارک ملی لوکانو آپنین سازماندهی می‌شود. شرکت‌های خصوصی، انجمن‌ها و داوطلبان تلاش‌های خود را برای برگزاری این کارناوال هماهنگ می‌کنند. این کارناوال جمعه شب با رژه افرادی با لباس‌های مخصوص از شهرهای باسیلیکاتا،
افرادی با لباس‌های مخصوص از شهرهای باسیلیکاتا، تینا، سیریلیانو، آلیانو، مونتسکاگلیوسو، سن مائورو فورته، تریکاریکو و لاولو آغاز می‌شود و در میدان آبامونته، جایی که غرفه‌های غذا و موسیقی محلی وجود دارد، به پایان می‌رسد. در سال ۲۰۱۷، این رژه توسط برنامه "«زندگی در خیابان"» رای اونو از تلویزیون پخش شد. یک رژه تمثیلی با افرادی که لباس‌های خرس، زاهد و لنت پوشیده‌اند، و همچنین یک مراسم عروسی که در آن عروس و داماد نقش‌های خود را عوض می‌کنند، روز شنبه برگزار می‌شود. در آن، زنان لباس مردانه می‌پوشند و مردان لباس
در آن، زنان لباس مردانه می‌پوشند و مردان لباس زنانه می‌پوشند. شناورها توسط وسایل نقلیه غیرموتوری کشیده می‌شوند. اوایل یکشنبه، راهبان در خیابان‌ها قدم می‌زنند و نوید بهار را می‌دهند. در اواخر روز، «پیاده‌روی در جنگل» برگزار می‌شود که در آن ۱۳۱ راهب، به نمایندگی از هر یک از مکان‌های باسیلیکاتا، در جنگل قدم می‌زنند. با تمرکز بر پیام اکولوژیکی کارناوال، درختانی کاشته شده‌اند تا ناشی از سفر بازدیدکنندگان با وسایل نقلیه موتوری یابد. در طول کارناوال، از لیوان‌های قابل استفاده مجدد استفاده می‌شود، ظروف یکبار مصرف
قابل استفاده مجدد استفاده می‌شود، ظروف یکبار مصرف ممنوع است، بازیافت تشویق می‌شود، از غذاهای فصلی استفاده می‌شود و مطالب تبلیغاتی روی کاغذ شورای نظارت بر جنگل چاپ می‌شود. زاهد گوشه نشین (لو رومیتا). شرکت‌کنندگان پوشیده از پیچک و در حالی که شاخه‌ای از درخت خاس را در دست دارند، از جنگل بیرون می‌آیند و در خیابان‌های شهر قدم می‌زنند و با مالیدن شاخه‌ها به در، درها را می‌زنند. در ازای امید بخشیدن به بهار، چند سکه دریافت می‌کنند. زاهد گوشه‌نشین نمادی از فقر و کمبود است که اگرچه فقیر است، اما به زمین یا محیط زیست
است که اگرچه فقیر است، اما به زمین یا محیط زیست وفادار مانده است. کارگردان ایتالیایی، از زاهدی با لباس سبز برای یک چیدمان سینمایی "به نام «آلبری»" ("درختان") فیلمبرداری کرد که وابستگی متقابل انسان و طبیعت را نشان می‌دهد. این اثر در سال ۲۰۱۳ در موزه هنر مدرن (موما) در شهر نیویورک به نمایش گذاشته شد