payamvha/North_RAG huggingface dataset:
عمر بسته (MPL) کراندار باشند. بر اساس این نظریه، پروتکل Delta-T توسعه یافت که وضعیت اتصال فقط با کراندار کردن سه تایمر مشخص می‌شود و نیاز به دست‌دهی ندارد. اما TCP همچنان هم دست‌دهی و هم مدیریت مبتنی بر تایمر محدود دارد. ۱۹۸۳: لایه بین‌-شبکه‌ای حذف شد اوایل ۱۹۷۲ گروه کاری بین‌المللی شبکه (INWG) برای گردهم‌آوردن جامعه نوپای پژوهش شبکه شکل گرفت. یکی از دستاوردهای اولیه، رأی‌گیری برای یک پروتکل انتقال شبکه بین‌المللی بود که ۱۹۷۶ تأیید شد. جالب این‌که همه گزینه‌ها سه لایه با دامنه فزاینده داشتند: پیوند داده
سه لایه با دامنه فزاینده داشتند: پیوند داده (برای انواع رسانه فیزیکی)، شبکه (برای انواع شبکه) و بین‌-شبکه (برای شبکه‌ای از شبکه‌ها) با فضای نشانی مجزا. TCP/IP در ابتدا روی لایه بین‌-شبکه و بالای پروتکل Host-IMP (ARPANET) اجرا می‌شد اما با خاموشی NCP، TCP/IP نقش شبکه را گرفت و لایه بین‌-شبکه حذف شد. این حذف دلیل نیاز به سامانه‌های مستقل و NAT امروز است. ۱۹۸۳: اولین فرصت برای اصلاح نشانی‌دهی از دست رفت نیاز به نشانی بالاتر از IP از اواسط دهه ۷۰ میلادی شناخته شده بود. اما نام برنامه اضافه نشد و DNS همچنان به
شده بود. اما نام برنامه اضافه نشد و DNS همچنان به پورت‌های شناخته‌شده متکی ماند. ظهور وب و HTTP به نام برنامه نیاز داشت و URLها شکل گرفتند که هر نمونه برنامه را به یک واسط فیزیکی و یک ارتباط حمل و نقل خاص (حاوی نام DNS و پورت TCP) محدود کردند و مشکلات چندمسیری و جابجایی را به برنامه‌ها منتقل کردند. ۱۹۸۶: ازدحام شبکه اینترنت را غافلگیر کرد هرچند مشکل کنترل ازدحام در شبکه‌های دیتاگرام از دهه ۷۰ و اوایل ۸۰ شناخته شده بود، اما فروپاشی ازدحام (congestion collapse) سال ۱۹۸۶ اینترنت را غافلگیر کرد. بدتر اینکه
سال ۱۹۸۶ اینترنت را غافلگیر کرد. بدتر اینکه راهکار اعمال‌شده - طرح اجتناب ازدحام اترنت با تغییرات اندک - در TCP قرار گرفت. ۱۹۸۸: مدیریت شبکه عقب‌گرد کرد در ۱۹۸۸ IAB توصیه کرد SNMP به‌طور موقت به عنوان پروتکل مدیریت شبکه اینترنت استفاده شود تا بعدها به رویکرد شیءگرا (CMIP) گذار کند. اما این گذار هیچ‌گاه رخ نداد. ۱۹۹۲: دومین فرصت برای اصلاح نشانی‌دهی از دست رفت در ۱۹۹۲ IAB مجموعه‌ای توصیه برای حل مشکل مقیاس‌پذیری اینترنت مبتنی بر IPv4 ارائه کرد: مصرف فضای نشانی و انفجار اطلاعات مسیریابی. سه گزینه پیشنهاد شد:
و انفجار اطلاعات مسیریابی. سه گزینه پیشنهاد شد: معرفی CIDR برای کاهش مشکل؛ طراحی نسخه بعدی IP (IPv7) بر اساس CLNP؛ یا ادامه پژوهش درباره نام‌گذاری، نشانی‌دهی و مسیرگزینی. CLNP پروتکل OSI بود که گره‌ها را نشانی‌دهی می‌کرد نه واسط‌ها، و مشکل چندمسیری قدیمی ARPANET را حل و تجمیع بهتر اطلاعات مسیریابی را ممکن می‌کرد. CIDR معرفی شد، اما IETF IPv7 مبتنی بر CLNP را نپذیرفت. فرایند IPng شروع شد که منجر به IPv6 شد. یکی از قوانین IPng تغییر ندادن معناشناسی نشانی IP بود، که همچنان به معنای نشانی واسط باقی ماند و مشکل
که همچنان به معنای نشانی واسط باقی ماند و مشکل چندمسیری ادامه یافت. پروژه‌های پژوهشی از انتشار کتاب PNA در ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۴، پژوهش و توسعه فراوانی روی RINA انجام شد. یک گروه غیررسمی به نام انجمن پوزین به افتخار لویی پوزین چندین فعالیت بین‌المللی را هماهنگ می‌کند. گروه پژوهشی BU گروه تحقیقاتی RINA دانشگاه بوستون به سرپرستی اساتید ابراهیم ماتا، جان دی و لو چیتکوشف با دریافت چندین گرنت از بنیاد ملی علوم و EC، به بررسی اصول بنیادین RINA، توسعه نمونه متن‌باز بر بستر UDP/IP برای جاوا و آزمایش روی زیرساخت GENI
بستر UDP/IP برای جاوا و آزمایش روی زیرساخت GENI پرداخته‌اند. این دانشگاه از اعضای انجمن پوزین و مشارکت‌کننده فعال پروژه‌های FP7 IRATI و PRISTINE است. مفاهیم و نظریه RINA در آموزش شبکه رایانه‌ای BU نیز به کار می‌رود. پروژه FP7 IRATI IRATI پروژه‌ای با حمایت FP7 با پنج شریک: i2CAT، Nextworks، iMinds، Interoute و دانشگاه بوستون است که یک پیاده‌سازی متن‌باز RINA برای لینوکس بر بستر اترنت تولید کرده است. پروژه FP7 PRISTINE PRISTINE پروژه‌ای با حمایت FP7 با ۱۵ شریک از جمله WIT-TSSG، i2CAT، Nextworks، Telefónica
از جمله WIT-TSSG، i2CAT، Nextworks، Telefónica I+D، Thales، Nexedi، B-ISDN، Atos، دانشگاه اسلو، Juniper Networks، دانشگاه برنو، IMT-TSP، CREATE-NET، iMinds و UPC است. هدف اصلی آن بررسی قابلیت برنامه‌پذیری RINA برای پیاده‌سازی سیاست‌های نوآورانه کنترل ازدحام، تخصیص منابع، مسیرگزینی، امنیت و مدیریت شبکه است. پروژه IRINA (برنده Open Call جیانت۳+) IRINA با حمایت GÉANT3+ و با چهار شریک: iMinds، WIT-TSSG، i2CAT و Nextworks اجرا شده است. هدف IRINA بررسی استفاده از RINA به عنوان پایه نسل بعدی معماری شبکه‌های NREN
RINA به عنوان پایه نسل بعدی معماری شبکه‌های NREN و GÉANT است. IRINA بر مبنای نمونه اولیه IRATI ساخته شده و RINA را در برابر وضعیت فعلی و معماری‌های نوین مقایسه می‌کند؛ مطالعه‌ای روی کاربرد RINA در سناریوهای NREN انجام می‌دهد و نمونه آزمایشگاهی ارائه می‌دهد. همچنین ببینید. جنگ‌های پروتکل پیوند به بیرون. وب‌سایت انجمن پوزین: http://pouzinsociety.org صفحه آموزش RINA در وب‌سایت IRATI: http://irati.eu/education/ مخزن اسناد RINA توسط TSSG: http://rina.tssg.org آموزش RINA در کنفرانس IEEE Globecom 2014:
آموزش RINA در کنفرانس IEEE Globecom 2014: http://www.slideshare.net/irati-project/rina-tutorial-ieee-globecom-2014
محیط زیست‌گرایی فقرا مجموعه‌ای از جنبش‌های اجتماعی است که در پی بروز درگیری زیست‌محیطی شکل می‌گیرد؛ زمانی که مردم محروم و فقیر در مقابل منافع قدرتمند دولتی یا خصوصی که معیشت، سلامت، استقلال و فرهنگ آن‌ها را تهدید می‌کند، مقاومت می‌کنند. این جنبش بخشی از حرکت جهانی عدالت زیست‌محیطی است و از موضوع محیط‌زیست رایج و مرسوم متمایز می‌شود، چرا که به جای تمرکز صرف بر حفاظت از محیط زیست و کارایی زیست‌محیطی، بر مسائل عدالت اجتماعی تأکید دارد. این امر به‌طور فزاینده‌ای به نیرویی مهم برای پایداری جهانی تبدیل می‌شود. به
به نیرویی مهم برای پایداری جهانی تبدیل می‌شود. به گفته ژوان مارتینز آلیر، محیط‌زیست‌گرایی فقرا شامل مجموعه‌ای از مبارزات و اقدامات است که افراد فقیر هر زمان که در معرض تعارضات زیست‌محیطی و توزیع ناعادلانه منابع قرار می‌گیرند، انجام می‌دهند. تعارضات توزیع زیست‌محیطی، که خود مارتینز آلیر آن را تعریف کرده است، به تعارضات اجتماعی گفته می‌شود که هنگامی رخ می‌دهند که پیامد زیست‌محیطی یک فعالیت اقتصادی به شکل ناعادلانه و نامتقارن میان اعضای جامعه توزیع شود؛ معمولاً تأثیرات زیست‌محیطی توسط شرکت‌ها نادیده گرفته
تأثیرات زیست‌محیطی توسط شرکت‌ها نادیده گرفته می‌شود و بیشتر بر کسانی اثر می‌گذارد که کمترین منابع را برای مقابله با آن دارند. از این رو، محیط‌زیستی فقرا در واقع مبارزه و مقاومت اقشار محروم در برابر فعالیت‌های اقتصادی است که به شکلی ناعادلانه به آن‌ها آسیب می‌رساند. نمونه‌هایی از این نوع مبارزات شامل جنبش چیپکو در هند و مبارزات مردم بومی علیه کشاورزی صنعتی در برزیل است. این نوع محیط‌زیستی شامل بسیاری از جنبش‌های زیست‌محیطی در کشورهای جنوب جهان است که در گفتمان محیط‌زیستی مرسوم به شکل قابل توجهی کم‌نمایش
محیط‌زیستی مرسوم به شکل قابل توجهی کم‌نمایش هستند. با این حال، افراد محروم درگیر در تعارضات محلی به تدریج نسبت به جنبش جهانی عدالت زیست‌محیطی آگاه‌تر می‌شوند و شبکه‌های فراملی عدالت زیست‌محیطی امکان حمایت بین‌المللی از مدافع محیط زیست را فراهم می‌کنند. پیشینه. در سال ۱۹۸۸، تاریخ‌نگار پرویی، آلبرتو فلورس گالیندو، با الهام از جنبش نارودنیک‌ها، اصطلاح «محیط‌زیستی فقرا» را برای توصیف جنبش‌های مقاومت کشاورزان اکوسوسیالیست پیشنهاد داد که الهام گرفته از جنبش نارودنیک‌ها، بود. در سال ۱۹۹۷، ژوان مارتینز آلیر و
بود. در سال ۱۹۹۷، ژوان مارتینز آلیر و راماشاندر گوها این جنبش‌ها را در مقابل «محیط‌زیستی شکم‌سیر» کشورهای شمال جهانی قرار دادند و شباهت‌هایی میان «محیط‌زیستی فقرا» روستایی و کشورهای جهان سوم با جنبش عدالت زیست‌محیطی شهری که در ایالات متحده شکل گرفته است، ترسیم کردند. محیط زیست‌گرایی فقرا. هر دو مفهوم «فرقه وحش‌زدگی» و «انجیل بهره‌وری زیست‌محیطی» تا حدی دارای رویکردی فن‌سالاری هستند (هرچند همیشه اینگونه نیست).[ "" ] «فرقه وحش‌زدگی» بیشتر با طبقات متوسط و بالاتر جامعه، دانشمندان و آمارشناسان پیوند خورده است؛
جامعه، دانشمندان و آمارشناسان پیوند خورده است؛ در حالی که «انجیل بهره‌وری زیست‌محیطی» معمولاً به سیاست‌های دولتی، شرکت سهامی خاص و دانشمندان و مهندسین مرتبط است. این دو رویکرد به‌طور تاریخی با تقسیم شمال-جنوب و مردان سفیدپوست، سِیس‌هتروسکشوال مرتبط بوده‌اند. به همین دلیل، محیط‌زیستی به صورت تاریخی به عنوان یک پدیده نخبه‌گرا تلقی شده و فقر اغلب با رفتارهای آسیب‌زننده به محیط زیست و بی‌توجهی به مسائل زیست‌محیطی همراه دانسته شده است. به عنوان مثال، گزارش برونتلند نتیجه گرفته است که فقر یکی از مهم‌ترین عوامل
نتیجه گرفته است که فقر یکی از مهم‌ترین عوامل تخریب محیط زیست است؛ همچنین، دانشمند علوم سیاسی رونالد اینگلهارت استدلال کرده که جوامع مرفه‌تر احتمال بیشتری دارد که از طبیعت محافظت کنند. منحنی‌های کوزنتس نیز بهبود محیط زیست را با افزایش درآمد سرانه مرتبط می‌دانند و اینگونه استنباط می‌کنند که راه حل تخریب محیط زیست، رشد اقتصادی بیشتر است. با این حال، مطالعات موردی متعددی نشان داده‌اند که افراد فقیر در مقابل منافع قدرتمند به منظور حفظ معیشت و فرهنگ خود، از محیط زیست حمایت می‌کنند. نمونه‌هایی از «محیط‌زیست‌گرایی
حمایت می‌کنند. نمونه‌هایی از «محیط‌زیست‌گرایی فقرا». برخی از نمونه‌های مبارزات زیست‌محیطی عبارتند از:
تحلیل شکاف ابزاری است که در حفاظت حیات وحش برای شناسایی شکاف‌ها در اراضی حفاظت‌شده (مثلاً منطقه حفاظت‌شده و ذخیره‌گاه طبیعی) یا سایر سرزمین‌های بکر که گونه‌های گیاهی و جانوری قابل توجه و زیستگاه یا ویژگی‌های اکولوژیکی مهم آنها در آنها وجود دارد، استفاده می‌شود. مدیران یا دانشمندان حفاظت می‌توانند از آن به عنوان مبنایی برای ارائه توصیه‌هایی برای بهبود نمایندگی ذخایر طبیعی یا اثربخشی مناطق حفاظت‌شده استفاده کنند تا این مناطق بهترین ارزش را برای حفاظت تنوع زیستی فراهم کنند. با اطلاعاتی که از تحلیل شکاف به دست
فراهم کنند. با اطلاعاتی که از تحلیل شکاف به دست می‌آید، می‌توان مرزهای مناطق حفاظت‌شده را به گونه‌ای طراحی کرد که «شکاف‌ها» ی حاوی جمعیت‌های قابل توجهی از گونه‌های حیات وحش را که می‌توانند بقای بلندمدت جمعیت بزرگ‌تری از گونه‌های موجود در منطقه مدیریت‌شده یا حفاظت‌شده را افزایش دهند، در بر بگیرد، یا تنوعی از گونه‌های حیات وحش یا اکوسیستم‌هایی را که شایسته حفاظت هستند اما به‌طور ناکافی در شبکه مناطق حفاظت‌شده موجود نمایش داده می‌شوند، در بر بگیرد. ارزیابی شکاف‌ها را می‌توان با استفاده از سامانه اطلاعات
شکاف‌ها را می‌توان با استفاده از سامانه اطلاعات جغرافیایی انجام داد: نقشه‌های زمین که توپوگرافی، ویژگی‌های بیولوژیکی و زمین‌شناسی (پوشش جنگلی، دشت‌ها، رودخانه‌ها و غیره)، مرزها، مالکیت و کاربری زمین را مشخص می‌کنند، با توزیع گونه‌های حیات وحش همپوشانی دارند. اینکه چه مقدار از پراکندگی گونه‌ها در داخل یا خارج از اراضی حفاظت‌شده یا در یک منطقه بسیار مورد بهره‌برداری و غیره قرار دارد، قابل شناسایی است. در ساده‌ترین حالت، تحلیل شکاف، ارزیابی میزان دستیابی یک سیستم منطقه حفاظت‌شده به اهداف حفاظتی تعیین‌شده توسط
منطقه حفاظت‌شده به اهداف حفاظتی تعیین‌شده توسط یک ملت یا منطقه برای نمایش تنوع زیستی آن است. تحلیل شکاف می‌تواند از تمرین‌های ساده مبتنی بر مقایسه مکانی تنوع زیستی با مناطق حفاظت‌شده موجود تا مطالعات پیچیده‌ای که نیاز به جمع‌آوری و تحلیل داده‌های دقیق، نقشه‌برداری و استفاده از بسته‌های تصمیم‌گیری نرم‌افزاری دارند، متفاوت باشد. انواع شکاف. تحلیل‌های شکاف عموماً طیف وسیعی از «شکاف‌های» مختلف را در یک شبکه منطقه حفاظت‌شده در نظر می‌گیرند: علم شهروندی در تحلیل شکاف. تلاش‌های علمی شهروندی می‌تواند داده‌های
شکاف. تلاش‌های علمی شهروندی می‌تواند داده‌های ارزشمندی را در جهت شناخت شکاف‌های بازنمایی، زیست‌محیطی و مدیریتی در تلاش‌های حفاظت و مرمت ارائه دهد که در غیر این صورت ممکن است برای محققان یا مؤسسات پرهزینه یا پرزحمت باشد. در یک تحلیل شکاف که اثربخشی مناطق حفاظت‌شده را برای حفظ اسب دریایی پوزه کوتاه و اسب دریایی پوزه بلند در امتداد سواحل ایتالیا ارزیابی می‌کرد، محققان از داده‌های جمع‌آوری‌شده از طریق بخشی از پروژه اسب دریایی، استفاده کردند. این ابزار غواصان از سراسر جهان، از جمله اکوتوریست‌ها، را قادر می‌سازد
سراسر جهان، از جمله اکوتوریست‌ها، را قادر می‌سازد تا عکس‌ها و مشاهدات خود از گونه‌های اسب‌های دریایی را ارائه دهند. با ترکیب این داده‌های شهروندان با سیستم‌های اطلاعات جغرافیایی و مدل‌های توزیع گونه‌ها، محققان توانستند یک شکاف بازنمایی را شناسایی کنند و تخمین زدند که تنها ۲۵ تا ۳۰ درصد از زیستگاهی که این گونه‌ها در آن مشاهده شده‌اند، در حال حاضر تحت حفاظت مناطق حفاظت‌شده موجود است. در مطالعه‌ای دیگر، محققان تجزیه و تحلیل شکاف برای حفاظت از عقاب هارپی که به شدت در معرض خطر انقراض است را تکمیل کردند. محققان
شدت در معرض خطر انقراض است را تکمیل کردند. محققان از داده‌های، اپلیکیشنی که به شهروندان اجازه می‌دهد عکس‌ها و مشاهدات خود از مشاهدات پرندگان را ارائه دهند، استفاده کردند. محققان با ترکیب اطلاعات جمع‌آوری‌شده از، زیستگاه پیش‌بینی‌شده این گونه و یک مدل توزیع گونه، به این نتیجه رسیدند که مناطق حفاظت‌شده تعیین‌شده فعلی برای عقاب هارپی تقریباً ۱۸٪ از محدوده بالقوه آن را پوشش می‌دهند. در آرژانتین، سازمان غیردولتی و داوطلبانی را برای انجام بررسی‌های سالانه پرندگان از کاردینال زرد در معرض خطر انقراض از سپتامبر تا
از کاردینال زرد در معرض خطر انقراض از سپتامبر تا اکتبر هر سال از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۱۷ گرد هم آورد. این داوطلبان مشاهدات خود از کاردینال زرد و محل‌های لانه‌سازی آن را ثبت کردند و داده‌های ارزشمندی را در اختیار محققانی قرار دادند که در حال تکمیل تجزیه و تحلیل شکاف با هدف درک تغییرات در انتخاب زیستگاه این گونه در طول زمان برای ارزیابی کفایت مناطق حفاظت‌شده موجود بودند. این تجزیه و تحلیل به محققان در شناسایی تغییرات بین زیستگاه‌های فعلی و مناطق حفاظت‌شده کمک کرد. پروژه تحلیل شکاف ایالات متحده. فرایند تحلیل شکاف در
تحلیل شکاف ایالات متحده. فرایند تحلیل شکاف در دهه ۱۹۸۰ توسط جی. مایکل اسکات در دانشگاه آیداهو مطرح شد. او روش‌هایی را برای ارزیابی پرندگان در معرض خطر انقراض در هاوایی توسعه داد و کار خود را با نقشه‌برداری از پراکندگی هر گونه به صورت جداگانه آغاز کرد. سپس او داده‌های مربوط به گونه‌های مختلف را ترکیب کرد تا نقشه‌ای از غنای گونه‌ای در سراسر جزیره ایجاد کند. تا قبل از توسعه این رویکرد، هیچ روش جامعی برای ارزیابی سطح حفاظت از مناطق غنی از تنوع زیستی وجود نداشت. نتایج این تجزیه و تحلیل منجر به ایجاد پناهگاه ملی
نتایج این تجزیه و تحلیل منجر به ایجاد پناهگاه ملی حیات وحش جنگل هاکایائو، در یکی از مناطقی با بالاترین غنای گونه‌ای شد. در اواخر دهه ۱۹۸۰، اسکات و دیگر محققان واحد تحقیقات تعاونی ماهی و حیات وحش دانشگاه آیداهو، پروژه تحلیل شکاف آیداهو را به عنوان اولین پروژه آزمایشی تحت نظارت خدمات ماهی و حیات وحش ایالات متحده آغاز کردند. پس از دو سال توسعه روش‌ها، این برنامه در سال ۱۹۸۹ به عنوان بخشی از سازمان زمین‌شناسی ایالات متحده تحت عنوان برنامه تحلیل شکاف راه‌اندازی شد. اکنون به عنوان پروژه تحلیل شکاف شناخته می‌شود.
اکنون به عنوان پروژه تحلیل شکاف شناخته می‌شود. مأموریت پروژه تحلیل شکاف، ارائه ارزیابی‌های تنوع زیستی ایالتی، منطقه‌ای و ملی از وضعیت حفاظت از گونه‌های مهره‌داران بومی، گونه‌های آبزی و انواع پوشش طبیعی زمین و تسهیل کاربرد این اطلاعات در فعالیت‌های مدیریت زمین است. هدف اعلام‌شدهٔ «حفظ گونه‌های مشترک» است. در توسعه چهار مجموعه داده اصلی همکاری می‌کند: نقشه دقیقی از اکوسیستم‌های خشکی ایالات متحده؛ نقشه‌های توزیع زیستگاه پیش‌بینی‌شده برای گونه‌های مهره‌داران خشکی‌زی برای ایالات متحده؛ مدل‌های توزیع گونه‌های
خشکی‌زی برای ایالات متحده؛ مدل‌های توزیع گونه‌های آبزی؛ و پایگاه داده مناطق حفاظت‌شده ایالات متحده انتقادات و محدودیت‌ها. شاخص‌های تهدید، وابستگی به مقیاس و «مشکل واحد منطقه‌ای قابل اصلاح». شاخص‌های تهدیدات انسانی، مانند رشد جمعیت، کاربری زمین و تراکم جاده‌ها، برای بهبود تحلیل شکاف و اولویت‌بندی بیشتر «شکاف‌هایی» که بیشترین تهدید را دارند، پیشنهاد شده‌اند. با این حال، از آنجا که واکنش گونه‌ها به تهدیدها متفاوت است، تحلیل شکاف تنها می‌تواند تهدیدهای بالقوه را به تصویر بکشد. شاخص‌های ارزش حفاظتی، مانند غنای
به تصویر بکشد. شاخص‌های ارزش حفاظتی، مانند غنای گونه‌ای، مقیاس مکانی ذاتی ندارند؛ بنابراین، محدوده مقیاس بهینه برای واحد نقشه‌برداری حداقل به صورت موردی تعیین می‌شود و اعتبار علمی را با در دسترس بودن داده‌ها و مقرون به صرفه بودن به خطر می‌اندازد. وابستگی به عنوان گونه‌ای از «مسئله واحد منطقه‌ای قابل اصلاح. هرچه بزرگتر باشد، گونه‌های بیشتری را در خود جای می‌دهد، یا با استفاده از واحدهای بزرگ، غنای گونه‌ای را بیش از حد تعمیم می‌دهد یا با استفاده از واحدهای کوچک، عدم قطعیت آماری برای توزیع زیستگاه‌ها را
کوچک، عدم قطعیت آماری برای توزیع زیستگاه‌ها را افزایش می‌دهد. وابستگی به مقیاس، خطای آماری را در تحلیل فضایی ایجاد می‌کند. نقشه‌برداری از عدم قطعیت. توزیع زیستگاه گونه‌های پیش‌بینی‌شده در داده‌های شامل خطاهای متعدد در انجام (نسبت دادن حضور در جایی که گونه وجود ندارد) و خطاهای از قلم‌افتادگی (نسبت دادن عدم حضور در جایی که گونه وجود دارد) است که منجر به خطای ترکیبی بزرگی هنگام ترکیب لایه‌های نقشه می‌شود. با وجود این واقعیت، نقشه‌های توزیع گونه‌ها که با تحلیل شکاف تولید می‌شوند، به ندرت خطا را در نمایش بصری
شکاف تولید می‌شوند، به ندرت خطا را در نمایش بصری لحاظ می‌کنند. در کاربردهای تحلیل شکاف، می‌تواند منجر به توصیه‌های حفاظتی کاملاً متفاوتی شود. علاوه بر این، اثرات نمونه‌گیری چندمقیاسی باقیمانده را می‌توان با استفاده از یک معیار کوواریانس آماری، مانند تحلیل حساسیت، شناسایی کرد. سندرم تغییر خط پایه. مبنای تمام پروژه‌های ملی توسط داده‌های ماهواره‌ای مورد استفاده برای تعیین پوشش گیاهی که توزیع زیستگاه گونه‌ها را پیش‌بینی می‌کند، تعیین می‌شود که در حال حاضر درصد زیادی از کاربری‌های زمین انسانی را شامل می‌شود.
زیادی از کاربری‌های زمین انسانی را شامل می‌شود. اول، از آنجا که توزیع تاریخی گونه‌ها مشخص نیست، نتایج تحلیل شکاف، تنها کسری از زیستگاه اصلی هر گونه است. همچنین، ماهیت ایستا تحلیل شکاف در حال حاضر قادر به نشان دادن ظرفیت پاسخ پویای گونه‌ها به تغییر یا زیست‌پذیری گونه‌ها در طول زمان نیست. تغییر در مبانی اولیه مستلزم آن است که تحلیل شکاف، بررسی موردی اهداف مدیریتی و تعاریف موفقیت حفاظت را در بر بگیرد.
نرم‌افزار مدیریت شبکه، مجموعه ای از ابزارهای نرم‌افزاری است که برای پیکربندی، شناسایی، نظارت و نگهداری شبکه‌های کامپیوتری استفاده می شود. تعریف. با گسترش شبکه جهانی وب ، اینترنت و پیچیده تر شدن آن ها انجام امور مدیریتی به صورت دستی دشوار و به مرور غیرممکن شده است. برای مقابله با این چالش، نرم‌افزارهایی طراحی شده اند که با خودکارسازی بسیاری از فرآیندهای مدیریتی ، بار کاری مدیران شبکه را کاهش می دهند. نرم‌افزار مدیریت شبکه اطلاعات موردنیاز را از طریق پروتکل هایی مانند SNMP ، ICMP ، و سایر موارد از دستگاه‌های
مانند SNMP ، ICMP ، و سایر موارد از دستگاه‌های شبکه (که به آن ها گره یا Node گفته می شود ) گردآوری کرده ودر قالبی ساده و قابل درک در اختیار مدیران شبکه قرار می دهد. این اطلاعات به شناسایی مشکلاتی چون اختلال‌های شبکه، کاهش عملکرد، ناسازگاری های شبکه با سیاست ها و مقررات و نظیر آن ها کمک می‌کند. برخی از این نرم‌افزارها حتی توانایی شناسایی و اصلاح خودکار مشکلات را دارند. این نرم افزارها همچنین می توانند در انجام وظایف مرتبط با راه اندازی شبکه‌های جدید، مانند نصب و پیکربندی گره‌های جدید شبکه و ...، کمک کنند.
نصب و پیکربندی گره‌های جدید شبکه و ...، کمک کنند. علاوه بر این، در نگهداری شبکه‌های موجود نیز نقش دارند؛ برای مثال، می‌توانند در به‌روزرسانی نرم‌افزار دستگاه‌های شبکه یا ایجاد شبکه‌های مجازی جدید مورد استفاده قرار گیرند. عملکردها و قابلیت ها. تأمین شبکه : این قابلیت امکان راه‌اندازی و پیکربندی خودکار دستگاه‌های جدید را فراهم می‌کند. همچنین استفاده از فرایند خودکار در این مرحله، هزینه‌ها را کاهش داده و از بروز خطاهای انسانی جلوگیری می‌کند. نگاشت یا کشف: شناسایی ویژگی‌های شبکه هدف از جمله گره‌های موجود ،
ویژگی‌های شبکه هدف از جمله گره‌های موجود ، نحوه اتصال گره‌ها به یکدیگر، مشخصات سخت افزاری یا عملکردی و مواردی از این دست. نظارت : این قابلیت به نرم افزار اجازه می دهد وضعیت شبکه را به طور مداوم پایش کرده و در صورت بروز مشکل، راهکارهایی برای بهبود آن پیشنهاد کند. این فرآیند ممکن است به صورت بررسی دوره ای دستگاه ها یا دریافت هشدار از سوی آن ها انجام شود. یکی از روش های رایج برای ارسال اطلاعات ، استفاده از SNMP Trap می باشد. نظارت شبکه می‌تواند خطاها و مشکلاتی مانند گره‌های از کار افتاده و خراب یا نادرست
مانند گره‌های از کار افتاده و خراب یا نادرست پیکربندی شده، تنگناهای عملکردی، عوامل مخرب، نفوذهای امنیتی و ... را شناسایی کند. مدیریت پیکربندی :بررسی و ثبت تغییرات پیکربندی دستگاه‌ها برای اطمینان از تطابق آن‌ها با تنظیمات مطلوب و جلوگیری از انحراف‌های ناخواسته. انطباق با مقررات : بررسی میزان هماهنگی تنظیمات شبکه با استانداردها و قوانین. کنترل تغییر : این قابلیت تضمین می کند که تغییرات اعمال شده در شبکه به صورت کنترل‌شده و هماهنگ اعمال می‌شوند. کنترل تغییر می‌تواند امکان ثبت مسیرهای حسابرسی را فعال کند که در
امکان ثبت مسیرهای حسابرسی را فعال کند که در هنگام انجام تحقیقات پزشکی قانونی پس از نفوذ به شبکه مفید خواهد بود. مدیریت دارایی‌های نرم‌افزار : فهرستی از نرم‌افزارهای نصب‌شده روی گره‌های شبکه، همراه با جزئیاتی مانند نسخه و تاریخ نصب آن ها ارائه می دهد و می تواند وظایفی مانند استقرار نرم‌افزار و مدیریت وصله‌ها را نیز انجام دهد. امنیت سایبری : با تحلیل داده های جمع آوری شده از گره های شبکه خطرات و تهدیدهای امنیتی موجود در محیط فناوری اطلاعات (IT) را شناسایی کرده و پاسخ های موثری ارائه می دهد.
جنگل‌های ارواح مناطقی از درختان مرده در جنگل‌های سابق هستند، که معمولاً در مناطق ساحلی قرار دارند، جایی که افزایش سطح آب دریاها یا تغییرات تکتونیکی ارتفاع یک توده زمین را تغییر داده است. جنگل‌های واقع در نزدیکی ساحل یا پای‌رود نیز ممکن است در معرض خطر مرگ ناشی از مسمومیت با آب شور باشند، اگر هجوم آب دریا میزان آب شیرینی را که درختان برگ‌ریز برای تغذیه دریافت می‌کنند کاهش دهد. جنگل‌های خیالی به موضوع متفاوتی در مورد جنگل‌ها اشاره دارند. تشکل‌ها. تغییرات سطح دریا. وقتی سطح دریا تغییر می‌کند، مناطق ساحلی ممکن
وقتی سطح دریا تغییر می‌کند، مناطق ساحلی ممکن است زیر آب دریا بروند. این می‌تواند مناطق ساحلی را تغییر دهد و مناطق وسیعی از درختان را از بین ببرد و چیزی را به جا بگذارد که «جنگل ارواح» نامیده می‌شود. این نوع جنگل ارواح ممکن است در محیط‌های متنوع و در مکان‌های مختلف ایجاد شود. در جنوب ایالات متحده آمریکا، باتلاق‌های ساحلی در حال گسترش به مناطق خشک جنگلی هستند که باعث از بین رفتن درختان و باقی ماندن مناطقی از درختان مرده به نام درختان خشکه‌دار می‌شود. مناطقی از ایالات متحده که در سطح دریا یا پایین‌تر از آن
از ایالات متحده که در سطح دریا یا پایین‌تر از آن قرار دارند، بیشتر در معرض جزر و مد هستند. ویژگی‌های ساحلی که تحت تأثیر تغییر سطح دریا قرار دارند، به‌طور غیرمستقیم تحت تأثیر تغییرات اقلیمی قرار می‌گیرند. با افزایش سطح آب دریاها در سطح جهان، خطوط ساحلی در جنوب ایالات متحده در حال تغییر هستند و در برخی مناطق، باتلاق‌های نمکی پر از درختان مرده و در حال مرگ را به جا می‌گذارند. فعالیت تکتونیکی. جنگل‌های ارواح همچنین می‌توانند ناشی از فعالیت‌های تکتونیکی باشند. در شمال غربی اقیانوس آرام، یک منطقه فرورانش بزرگ و
شمال غربی اقیانوس آرام، یک منطقه فرورانش بزرگ و فعال به نام منطقه فرورانش کاسکادیا وجود دارد. در اینجا، یک مرز صفحه همگرا وجود دارد که در آن صفحه گوردا، صفحه خوآن دو فوکا و صفحه اکسپلورر به زیر صفحه آمریکای شمالی فرو رانده می‌شوند. وقتی این صفحات سعی می‌کنند از کنار یکدیگر بلغزند، اغلب به هم می‌چسبند. برای چند صد سال، صفحات در جای خود قفل می‌شوند و تنش ایجاد می‌شود. در نتیجه این تنش، یک بالاآمدگی زمین‌ساختی رخ می‌دهد. اینجاست که تنش ایجاد شده بین دو صفحه همگرا به بالا آمدن عمودی کوه‌های ساحل تبدیل می‌شود.
به بالا آمدن عمودی کوه‌های ساحل تبدیل می‌شود. بالاآمدگی کوهزایی معمولاً با زلزله و ساختمان‌های کوهستانی مرتبط است. اما پس از آن، هر ۵۰۰+ سال، یک زلزله بزرگ در منطقه فرورانش کاسکادیا رخ می‌دهد و تمام آن تنش انباشته شده آزاد می‌شود. آزاد شدن این تنش منجر به چیزی می‌شود که فرونشست زمین نامیده می‌شود. و با فرونشست، خط ساحلی که زمانی مرتفع بود، چندین متر پایین‌تر از سطح دریا قرار می‌گیرد. در اینجا، سطح دریا تغییر نکرده است، اما خط ساحلی تغییر شکل داده و آن را مستعد جزر و مد کرده است. مناطقی از خط ساحلی
آن را مستعد جزر و مد کرده است. مناطقی از خط ساحلی می‌توانند با آب دریا غرق شوند و باتلاق‌هایی ایجاد کنند و جنگل‌های ارواح را به جا بگذارند. رویداد کسکادیا توسط زمین‌شناس برایان اتواتر در کتابش با "عنوان «سونامی یتیم»" مستند شده است. او با جمع‌آوری شواهد از درختان و زمین، تشخیص داد که زلزله و سونامی در زمانی بین سال‌های ۱۶۸۰ تا ۱۷۲۰ رخ داده است، اما نتوانست تاریخ دقیق آن را مشخص کند. دانشمندان ژاپنی که سوابق گسترده‌ای از سونامی‌ها از سال ۶۸۴ میلادی داشتند، گزارش را خواندند و به اتواتر گفتند که تاریخ و حتی
گزارش را خواندند و به اتواتر گفتند که تاریخ و حتی زمان دقیق آن را می‌دانند: ۲۶ ژانویه ۱۷۰۰ ساعت ۹ شب چند ساعت پس از زلزله، امواج سونامی از اقیانوس عبور کرده و یک دهکده ماهیگیری را از بین بردند. ژاپنی‌ها گیج شده بودند زیرا هیچ زلزله‌ای در نزدیکی ژاپن رخ نداده بود که بتوان آن را دلیل سونامی دانست؛ بنابراین جنگل ارواح در واشینگتن، گواهی بر منشأ آن بود. سونامی‌ها. علاوه بر فرونشست، زمین‌لرزه‌های بزرگ می‌توانند باعث سونامی نیز شوند. با نگاهی به سوابق چینه‌شناسی می‌توان تشخیص داد که جنگل‌های ارواح در شمال غربی
می‌توان تشخیص داد که جنگل‌های ارواح در شمال غربی اقیانوس آرام در اثر زلزله و فرونشست ایجاد شده‌اند. با کندن زمین، در مجاورت یک جنگل ارواح، لایه‌های مختلف رسوب می‌توانند چینه‌شناسی موجود در یک جنگل ارواح را آشکار کنند. لایه‌های پر از مواد آلی می‌توانند نشان دهند که کف جنگل قدیمی قبل از فرونشست در کجا قرار داشته است. روی این لایه، اغلب یک رسوب شنی بزرگ وجود خواهد داشت. این لایه نشان‌دهندهٔ رویداد سونامی است، جایی که ساحل با آب دریا که پر از رسوبات شنی است، پوشانده شد. روی رسوب سونامی، یک رسوب گلی قرار خواهد
شد. روی رسوب سونامی، یک رسوب گلی قرار خواهد گرفت که نمایانگر منطقه‌ای است که در معرض جزر و مد اقیانوس قرار دارد. گرمایش جهانی. سوسک کاج کوهی، یک نیروی اکولوژیکی قابل توجه در سطح چشم‌انداز است. بیشتر چرخه زندگی به صورت لارو در حال تغذیه از بافت آبکش (پوست داخلی) درختان کاج میزبان سپری می‌شود. این فعالیت تغذیه‌ای در نهایت درختان مورد حملهٔ موفق را محاصره کرده و از بین می‌برد. مدیریت نادرست جنگل‌ها منجر به افزایش فعالیت سوسک‌های کاج کوهستانی شده است. این اثرات مستقیم و غیرمستقیم به‌طور بالقوه عواقب مخربی برای
مستقیم و غیرمستقیم به‌طور بالقوه عواقب مخربی برای کاج‌های پوست سفید و سایر کاج‌های مرتفع دارند.