payamvha/North_RAG huggingface dataset:
رسوب‌دهی شیمیایی(ED) یا آبکاری شیمیایی به عنوان فرایند خودکاتالیزی که از طریق آن فلزات و آلیاژهای فلزی بر روی سطوح رسانا و نارسانا رسوب می‌کنند، تعریف می‌شود.این سطوح نارسانا شامل پلاستیک، سرامیک و شیشه و غیره است که بسته به عملکرد نهایی خود می‌توانند تزئینی، ضدخوردگی و رسانا شوند. آبکاری الکتریکی، برخلاف رسوب‌دهی شیمیایی، تنها در صورت اعمال جریان خارجی برروی سایر مواد رسانا یا نیمه رسانا رسوب می‌کند.رسوب‌دهی شیمیایی فلزات را برروی ساختارهای دوبعدی و سه‌بعدی مانند پیچ‌ها، نانوالیاف و نانولوله‌های کربنی رسوب
مانند پیچ‌ها، نانوالیاف و نانولوله‌های کربنی رسوب می‌دهد، برخلاف سایر روش‌های آبکاری مانند رسوب‌دهی فیزیکی بخار(PVD)، رسوب‌دهی شیمیایی بخار(CVD) و آبکاری‌الکترولیتی که محدود به سطوح دوبعدی است.معمولاً سطح زیرلایه با استفاده از پراش پرتوایکس(pXRD) و طیف‌سنجی فوتوالکترون میکروسکوپ الکترونی روبشی(SEM)باطیف‌سنجی پراش انرژی پرتوایکس (EDS) و طیف‌سنجی فوتوالکترون پرتوایکس(XPS) مشخص می‌شود که پارامترهای تنظیم‌شده‌ای را براساس عملکرد نهایی آن‌ها ارائه می‌دهند. این پارامترها به شاخص‌های کلیدی عملکردی که برای هدف یک
به شاخص‌های کلیدی عملکردی که برای هدف یک محقق یا شرکت حیاتی است، ارجاع می‌شوند.رسوب‌دهی شیمیایی همچنان در صنعت میکروالکترونیک، نفت و گاز و صنعت‌هوافضا اهمیت پیدا می‌کند. تاریخچه. رسوب‌دهی شیمیایی (Electroless Deposition) به‌طور تصادفی توسط چارلز-آدولف ورتز در سال ۱۸۴۶ کشف شد. وورتز متوجه شد که محلول نیکل-فسفر زمانی که روی میز کار رها می‌شود، به‌طور خودجوش تجزیه شده و پودر سیاه تشکیل می‌دهد. ۷۰ سال بعد، فرانسوا آگوست رو، فرایند آبکاری شیمیایی را مجدداً کشف کرد و آن را در ایالات متحده به عنوان "فرآیند تولید
و آن را در ایالات متحده به عنوان "فرآیند تولید رسوبات فلزی" به ثبت رساند. رو رسوب‌گذاری نیکل-فسفر (Ni-P) بدون جریان الکتریکی را روی یک زیرلایه انجام داد، اما اختراع او تجاری‌سازی نشد. در سال ۱۹۴۶، این فرایند توسط آبنر برنر و گریس ای. ریدل در حین کار در اداره ملی استانداردها مجدداً کشف شد. آن‌ها کشف خود را در کنوانسیون ۱۹۴۶ انجمن الکتروپلاتینگ آمریکا (AES) ارائه کردند؛ یک سال بعد، در همان کنفرانس، آن‌ها اصطلاح "بدون جریان الکتریکی(Electroless)" را برای این فرایند پیشنهاد کردند و فرمولاسیون‌های بهینه حمام را
پیشنهاد کردند و فرمولاسیون‌های بهینه حمام را توصیف کردند که منجر به ثبت اختراع شد. با این حال، نه آبنر و نه ریدل از نظر مالی از ثبت اختراع بهره‌ای نبردند. اولین رسوب تجاری Ni-P توسط شرکت Leonhardt Plating در سینسیناتی انجام شد، پس از آن شرکت Kannigen Co. Ltd در ژاپن این صنعت را متحول کرد. تجاری‌سازی آبکاری بدون جریان الکتریکی توسط Leonhardt کاتالیزوری برای طراحی و ثبت اختراع چندین حمام رسوب‌گذاری، از جمله آبکاری فلزاتی مانند Pt, Sn, Ag و آلیاژهای آن‌ها بود. یک فرایند ابتدایی آبکاری بدون جریان الکتریکی،
یک فرایند ابتدایی آبکاری بدون جریان الکتریکی، واکنش تولوئن است که اغلب در نمایش‌های علمی استفاده می‌شود. واکنش تولوئن یک لایه نقره فلزی یکنواخت را از طریق ED روی شیشه رسوب می‌دهد و سطحی بازتابنده تشکیل می‌دهد، از این رو به عنوان نقره‌کاری آینه‌ها شناخته می‌شود. از این واکنش برای آزمایش آلدهیدها در محلول قلیایی نیترات نقره استفاده می‌شود. این واکنش اغلب به عنوان یک روش خام در نمایش‌های شیمی برای اکسید کردن آلدهید به اسید کربوکسیلیک و کاهش کاتیون نقره به نقره عنصری (سطح بازتابنده) استفاده می‌شود. آماده‌سازی
عنصری (سطح بازتابنده) استفاده می‌شود. آماده‌سازی و پایداری غوطه‌وری. رسوب‌دهی شیمیایی: یک روش مهم در صنعت الکترونیک رسوب‌دهی شیمیایی یک فرایند مهم در صنعت الکترونیک برای فلزکاری زیرلایه‌ها است. سایر روش‌های فلزکاری زیرلایه‌ها شامل رسوب فیزیکی بخار (PVD)، رسوب شیمیایی بخار (CVD) و آبکاری الکتریکی هستند که همه آن‌ها لایه‌های نازک فلزی تولید می‌کنند اما به ترتیب به دماهای بالا، خلاء و منبع تغذیه نیاز دارند. رسوب‌دهی بدون الکترولیت در مقایسه با روش‌های PVD, CVD و آبکاری الکتریکی، مزیت دارد زیرا می‌تواند در
CVD و آبکاری الکتریکی، مزیت دارد زیرا می‌تواند در شرایط محیطی انجام شود. روش‌های آبکاری برای شستشو نیکل-فسفر (Ni-P)، نیکل-طلا (Ni-Au)، نیکل-بور (Ni-B) و مس متفاوت است؛ با این حال، فرایندها رویکرد مشابهی دارند. فرایند رسوب‌دهی شیمیایی شامل چهار مرحله است: حمام رسوب‌دهی بدون الکترولیت و عوامل مؤثر بر آن: حمام رسوب‌دهی شیمیایی شامل عوامل زیر است که بر سنتز محصولات جانبی، عمر حمام و نرخ آبکاری تأثیر می‌گذارند: منبع کاتیون فلزی معمولاً یک نمک فلزی مانند سولفات مس (CuSO4) برای تأمین یون‌های مس (Cu2+) و کلرید
مس (CuSO4) برای تأمین یون‌های مس (Cu2+) و کلرید نیکل (NiCl2) برای تأمین یون‌های نیکل (Ni2+) استفاده می‌شود. عامل کاهنده الکترون‌ها را به کاتیون فلزی اهدا می‌کند. فرمالدهید (CH2O) برای یون‌های مس (Cu2+) و هیپوفسفیت سدیم (NaH2PO2) برای یون‌های نیکل (Ni2+) از جمله عوامل کاهنده رایج هستند. عامل کمپلکس‌کننده مناسب با جلوگیری از افت و افزایش شدید pH، جلوگیری از رسوب نمک نیکل و کاهش غلظت یون‌های آزاد نیکل در محلول، اثر بافری ایجاد می‌کند. تارتارات، EDTA و استات از جمله عوامل کمپلکس‌کننده متداول هستند. ثبات‌کننده
جمله عوامل کمپلکس‌کننده متداول هستند. ثبات‌کننده نرخ آبکاری را کنترل می‌کند و از تجزیه حمام جلوگیری می‌کند. قبل از آبکاری حمام، تکامل گاز هیدروژن رخ می‌دهد، اما برای جلوگیری از رسوب تصادفی حمام ED، از تثبیت‌کننده‌ها استفاده می‌شود. آن‌ها با دقت انتخاب می‌شوند تا از دست دادن فعالیت کاتالیزوری هیدروژناسیون یا هیدروژنه کردن جلوگیری شود. تثبیت‌کننده‌ها ماهیت خودکاتالیزی حمام را تنظیم می‌کنند و در عین حال رسوب ناهمگن نانوذرات را کنترل می‌کنند. عامل بافر و پایداری pH حمام‌های رسوب‌دهی یون‌های هیدرونیوم تولید
pH حمام‌های رسوب‌دهی یون‌های هیدرونیوم تولید می‌کنند که باعث کاهش pH می‌شوند. اگر pH حمام بیش از حد اسیدی شود، هیدروژن با سرعت بیشتری نسبت به فلز کاهش می‌یابد و درصد وزنی فلز عنصری تولید شده را کاهش می‌دهد. فلز هیدرولیز می‌شود و از محلول خارج می‌شود. رابطه بین pH و پتانسیل استاندارد (E0) با فعالیت یون هیدرونیوم در معادله نرنست در رابطه با پتانسیل مرتبط است. پتانسیل با قلیایی‌تر شدن محلول کاهش می‌یابد و این رابطه با نمودار پوربه توصیف می‌شود. همه پارامترهای فوق در کنترل آزادسازی محصولات جانبی نقش دارند.
فوق در کنترل آزادسازی محصولات جانبی نقش دارند. تشکیل محصولات جانبی با مسموم کردن سایت کاتالیزوری و مختل کردن ریخت‌شناسی نانوذرات فلزی، بر حمام تأثیر منفی می‌گذارد. فرایند. اصول بنیادی فرایند رسوب‌دهی شیمیایی بر اساس شیمی، اکسید-کاهش است که در آن الکترون‌ها از یک عامل کاهنده آزاد می‌شوند و یک کاتیون فلزی به فلز عنصری کاهش می‌یابد. معادلات (۱) و (۲) فرایند ساده‌شده ED را نشان می‌دهند که در آن یک عامل کاهنده الکترون آزاد می‌کند و کاتیون فلزی به ترتیب کاهش می‌یابد. رسوب‌دهی شیمیایی و آبکاری الکتریکی حمام‌های
رسوب‌دهی شیمیایی و آبکاری الکتریکی حمام‌های رسوب‌دهی بدون الکترولیت و آبکاری الکتریکی به‌طور فعال واکنش‌های کاتدی و آندی را روی سطح زیرلایه انجام می‌دهند. پتانسیل الکترود استاندارد فلز و عامل کاهنده به عنوان نیروی محرکه برای تبادل الکترون اهمیت دارد. پتانسیل استاندارد به عنوان توان کاهش ترکیبات تعریف می‌شود. مثال‌هایی در جدول ۱ نشان داده شده است، که در آن روی با پتانسیل استاندارد پایین‌تر (۰٫۷۶۱۸-ولت) به عنوان عامل کاهنده برای مس (۰٫۳۴۱۹ ولت) عمل می‌کند. پتانسیل‌های محاسبه‌شده برای واکنش نمک مس و فلز روی
محاسبه‌شده برای واکنش نمک مس و فلز روی حدود ۱٫۱ ولت است که نشان‌دهنده واکنش خودبه‌خودی است. از آنجایی که رسوب‌دهی شیمیایی نیز از اصول پتانسیل الکترود استاندارد استفاده می‌کند، ما همچنین می‌توانیم پتانسیل، E، یون‌های فلزی در یک محلول را با استفاده از معادله نرنست محاسبه کنیم. تولید نفت و گاز. پوشش عنصری نیکل، از خوردگی لوله‌های فولادی مورد استفاده برای حفاری جلوگیری می‌کند. در هسته این صنعت نیکل مخازن تحت فشار، پره‌های کمپرسور، راکتورها، پره‌های توربین و شیرها را پوشش می‌دهد.
کم‌تحرکی نوعی سبک زندگی است که در آن فرد از نظر فیزیکی غیرفعال است و حرکت بدنی یا ورزش را کم یا اصلاً انجام نمی‌دهد. فردی که سبک زندگی کم تحرکی دارد، اغلب در حالی که مشغول فعالیت‌هایی مانند معاشرت، تماشای تلویزیون، بازی‌های ویدیویی، مطالعه یا استفاده از تلفن همراه یا رایانه است، در بیشتر ساعات روز نشسته یا دراز می‌کشد. سبک زندگی کم تحرک به کیفیت پایین سلامت، بیماری‌ها و همچنین بسیاری از علل قابل پیشگیری مرگ کمک می‌کند. زمان نشستن معیار رایج سبک زندگی بی‌تحرک است. یک بررسی جهانی که ۴۷ درصد از جمعیت بزرگسال
است. یک بررسی جهانی که ۴۷ درصد از جمعیت بزرگسال جهان را بررسی کرد، نشان داد که افراد به‌طور متوسط ۴٫۷ تا ۶٫۵ ساعت در روز می‌نشینند و این میانگین هر سال افزایش می‌یابد. مرکز کنترل بیمار آمریکا دریافت که ۲۵٫۳٪ از کل بزرگسالان آمریکایی از نظر فیزیکی غیرفعال هستند. زمان صفحه‌نمایش اصطلاحی است برای مدت زمانی که شخص صرف تماشای صفحه‌نمایشی مانند تلویزیون، مانیتور کامپیوتر یا دستگاه تلفن همراه می‌کند. زمان بیش از حد صفحه‌نمایش با پیامدهای منفی برای سلامتی مرتبط است. تعریف. رفتار بی تحرک با عدم تحرکی بدنی یکسان
است. تعریف. رفتار بی تحرک با عدم تحرکی بدنی یکسان نیست: رفتار بی تحرک به عنوان "به هر رفتار بیداری که با مصرف انرژی کمتر یا مساوی ۱٫۵برابر شاخص متابولیک (METs)، در حالت نشسته، خوابیده یا درازکش معادل است، تعریف می‌شود. گذراندن بیشتر ساعات بیداری در حالت نشسته لزوماً به معنای بی تحرکی یک فرد نیست، اگرچه نشستن و دراز کشیدن اغلب رفتارهای بی تحرک هستند. اسموند وایت سبک زندگی بی تحرک را سبک زندگی ای تعریف می‌کند که شامل رفتار بی تحرک «بیش از شش ساعت در روز» است. اثرات سلامتی. اثرات زندگی کاری یا سبک زندگی بی
اثرات سلامتی. اثرات زندگی کاری یا سبک زندگی بی تحرک می‌تواند مستقیم یا غیرمستقیم باشد. یکی از برجسته‌ترین تأثیرات مستقیم سبک زندگی بی تحرک، افزایش شاخص توده بدنی است که منجر به چاقی می‌شود. کمبود فعالیت بدنی یکی از دلایل اصلی مرگ و میر قابل پیشگیری در سراسر جهان است. تنها در ایالات متحده سالانه حداقل ۳۰۰٬۰۰۰ مرگ زودرس و ۹۰ میلیارد دلار هزینه مستقیم مراقبت‌های بهداشتی ناشی از چاقی و سبک زندگی کم تحرک است. این خطر در میان افرادی که بیش از ۵ ساعت در روز بی حرکت می‌نشینند، بیشتر است. نشان داده شده، که این عامل
می‌نشینند، بیشتر است. نشان داده شده، که این عامل مستقل از ورزش سخت و شاخص توده بدنی، به تنهایی یک عامل خطر است. افرادی که بیش از ۴ ساعت در روز بی حرکت می‌نشینند، ۴۰ درصد بیشتر از افرادی که کمتر از این مدت در روز می‌نشینند، در معرض خطر هستند. با این حال، افرادی که حداقل ۴ ساعت در هفته ورزش می‌کنند به همان اندازه آنهایی کمتر از ۴ ساعت در روز می‌نشینند، سالم هستند. به‌طور غیرمستقیم، افزایش شاخص توده بدنی به دلیل سبک زندگی کم تحرک می‌تواند منجر به کاهش بهره‌وری و افزایش غیبت از فعالیت‌های ضروری مانند کار شود.
و افزایش غیبت از فعالیت‌های ضروری مانند کار شود. عملکرد مغز. نشستن طولانی مدت گردش خون را کاهش می‌دهد. این جریان خون کاهش یافته منجر به کاهش اکسیژن رسانی به مغز (هیپوکسی مغزی) و اختلال در عملکردهای شناختی مانند تمرکز و هوشیاری می‌شود. مغز برای عملکرد مطلوب به شدت به تأمین مداوم اکسیژن و گلوکز متکی است. کاهش گردش خون این عرضه را مختل کرده و در نتیجه باعث کندی شناختی و کاهش وضوح ذهنی می‌گردد. گردن و شانه‌ها. نشستن، به ویژه با وضعیت نامناسب، اغلب شامل چرخاندن گردن به سمت جلو برای نگاه کردن به صفحه نمایش یا
گردن به سمت جلو برای نگاه کردن به صفحه نمایش یا اسناد است. این وضعیت جلوافتادگی گردن، باعث فشار بیش از حد بر مهره‌های گردن وارد می‌شود که منجر به تنش عضلانی و درد در گردن و شانه‌ها می‌گردد. با گذشت زمان، این امر می‌تواند باعث شود که مهره‌های گردنی برای همیشه نامرتب شده، که منجر به گردن درد مزمن و گیرافتادگی عصبی بالقوه شود. بالاتنه و پشت. دیسک‌های بین مهره‌ای که به عنوان بالشتک بین مهره‌ها عمل می‌کنند، هنگام نشستن طولانی مدت تحت فشار ثابتی قرار می‌گیرند. این فشرده‌سازی می‌تواند منجر به تحلیل رفتن و فتق
این فشرده‌سازی می‌تواند منجر به تحلیل رفتن و فتق دیسک شود. علاوه بر این، کلاژن، یک پروتئین ساختاری اولیه در تاندون‌ها و رباط‌ها، زمانی که به‌طور منظم کشیده نشود و حرکت نکند، سفت شده، که منجر به کاهش انعطاف‌پذیری و افزایش خطر آسیب در ناحیه پشت می‌شود. بیماری قلبی. عدم تحرک بدنی باعث کاهش کارایی سیستم قلبی عروقی می‌شود. جریان خون کند باعث تجمع اسیدهای چرب و لیپیدها در رگ‌های خونی می‌گردد. این رسوبات می‌توانند به دیواره‌های عروق بچسبند و پلاک‌هایی را تشکیل دهند (تصلب شرایین) که در نهایت شریان‌ها را باریک کرده
(تصلب شرایین) که در نهایت شریان‌ها را باریک کرده و جریان خون را محدود می‌کند. این وضعیت خطر ابتلا به بیماری عروق کرونری و حملات قلبی را افزایش می‌دهد، زیرا قلب برای دریافت اکسیژن و مواد مغذی کافی تلاش می‌کند. یک مطالعه نشان داد که قطع نشستن با ۲۰ دقیقه پیاده‌روی با شدت کم در هر ساعت یا ۳ دقیقه پیاده‌روی با شدت کم در هر ۳۰ دقیقه به‌طور قابل توجهی باعث کاهش فشار خون سیستولیک و دیاستولیک در شرکت‌کنندگان سالم می‌شود. تولید بیش از حد پانکراس. سبک زندگی کم تحرک به کاهش فعالیت عضلانی کمک می‌کند که بر متابولیسم
به کاهش فعالیت عضلانی کمک می‌کند که بر متابولیسم کربوهیدرات تأثیر می‌گذارد. کاهش فعالیت عضلانی منجر به کاهش حساسیت به انسولین می‌شود و پانکراس را وادار می‌کند تا انسولین بیشتری تولید کند تا سطح طبیعی گلوکز خون را حفظ نماید (سندرم متابولیک). تولید بیش از حد مزمن انسولین می‌تواند لوزالمعده را خسته کند و به مقاومت به انسولین کمک کند، که زمینه‌ساز دیابت نوع ۲ است. مشکلات پا. نشستن طولانی مدت مانع از بازگشت وریدی از پاها به قلب می‌شود و منجر به استاز وریدی (آهسته شدن جریان خون در رگ‌ها) می‌گردد. این می‌تواند
شدن جریان خون در رگ‌ها) می‌گردد. این می‌تواند باعث تجمع مایع در اندام‌های تحتانی و در نتیجه تورم (ادم) و واریس شود. همچنین، جریان کند خون، خطر تشکیل لخته را افزایش می‌دهد، که به‌طور بالقوه منجر به ترومبوز ورید عمقی (DVT) می‌گردد، وضعیتی که در آن لخته‌های خون در سیاهرگ‌های عمقی تشکیل می‌شوند که می‌تواند به ریه‌ها رفته و باعث آمبولی ریه گردد. کاهش. بزرگسالان و کودکان زمان طولانی را در محل کار یا مدرسه می‌گذرانند، به همین دلیل است که مداخلات در این دو زمینه متمرکز شده است. کمپین‌های رسانه‌های جمعی همچنین ممکن
شده است. کمپین‌های رسانه‌های جمعی همچنین ممکن است بتوانند مدت زمان صرف شده برای نشستن یا دراز کشیدن را کاهش دهند و بر عزم فعالیت فیزیکی تأثیر مثبت بگذارند. نوآوری‌های اخیر در فناوری هوش مصنوعی منجر به توسعه سیستم‌های تجویز ورزش شده است که برای کاهش رفتارهای بی تحرک طراحی شده‌اند. این سیستم‌ها با تجزیه و تحلیل معیارهای سلامت فردی، برنامه‌های ورزشی شخصی‌سازی شده را ارائه می‌دهند و به‌طور بالقوه شیوع سبک زندگی بی تحرک و خطرات سلامت مرتبط با آن را کاهش می‌دهند. در فضاهای شهری. برخی شواهد یافت شده از ارتباط
در فضاهای شهری. برخی شواهد یافت شده از ارتباط منفی بین قرار گرفتن در معرض یا حاشیه یک بزرگراه شهری با فعالیت بدنی متوسط تا شدید خبر می‌دهد. نسبت افراد فعال بدنی در محله‌هایی با قابلیت پیاده‌روی زیاد و در مقابل قابلیت کم پیاده‌روی، بیشتر بوده است. افزایش نرخ اضافه وزن، چاقی و عدم تحرک بدنی در شهرها و جمعیت شهری چین که به سرعت در حال رشد هستند به دلیل شیوه‌ها و سیاست‌های توسعه شهری بوده است. در محیط کار. رفتار بی تحرک شغلی بخش قابل توجهی از زمان نشستن بسیاری از بزرگسالان را تشکیل می‌دهد. برخی از سازمان‌ها و
از بزرگسالان را تشکیل می‌دهد. برخی از سازمان‌ها و کارگاه‌ها، برنامه‌هایی مانند کلاس‌های ورزشی را در هنگام ناهار، چالش‌های پیاده‌روی در بین همکاران، یا به کارکنان خود اجازه ایستادن به جای نشستن پشت میز در طول کار، را اجرا کرده‌اند. مداخلات در محل کار مانند ایستگاه‌های کاری با فعالیت‌های جایگزین، میزهای نشستن و ترویج استفاده از پله‌ها از جمله اقداماتی هستند که برای مقابله با آسیب‌های کم تحرکی در محل کار اجرا می‌شوند. تحقیقات. بررسی کاکرین در سال ۲۰۱۸ به این نتیجه رسید که «در حال حاضر شواهدی با بی کیفیتی وجود
رسید که «در حال حاضر شواهدی با بی کیفیتی وجود دارد که میزهای نشستن-ایستادن ممکن است نشستن در محل کار را در سال اول استفاده از آنها کاهش دهند. با این حال، احتمالاً اثرات آن با گذشت زمان کاهش می‌یابد. به‌طور کلی شواهد کافی برای نتیجه‌گیری در مورد چنین اثراتی برای انواع دیگر مداخلات و اثربخشی کاهش نشستن طولانی‌تر از یک سال در محل کار وجود ندارد.» مداخله ای برای تشویق کارکنان اداری به ایستادن و حرکت، زمان نشستن آنها را ۲۲ دقیقه پس از ۱ سال کاهش داد، این تأثیر ۳ برابر بیشتر از مداخله شامل میز نشستن-ایستادن بود.
برابر بیشتر از مداخله شامل میز نشستن-ایستادن بود. این مداخله همچنین منجر به بهبودهای جزئی در استرس، تندرستی و قدرت بدنی شد. در تحصیلات. اکثر مواقعی که بچه‌ها در کلاس هستند، نشسته‌اند (۶۰ درصد مواقع). کودکانی که به‌طور منظم به فعالیت بدنی می‌پردازند، بیشتر به بزرگسالان سالم تبدیل می‌شوند. کودکان وقتی که رفتار بی تحرک را با رفتار فعال جایگزین کنند، هم از نظر جسمی و هم از نظر روحی سود می‌برند. علیرغم این آگاهی و تا حدی به دلیل افزایش رفتارهای بی تحرک، کودکان در هر هفته ۸ ساعت کمتر از ۲۰ سال پیش بازی آزاد
در هر هفته ۸ ساعت کمتر از ۲۰ سال پیش بازی آزاد دارند. مطالعات متعددی اثرات افزودن میزهای ایستاده با قابلیت تنظیم ارتفاع را به کلاس‌های درس بررسی کرده‌اند که باعث کاهش زمان صرف شده برای نشستن شده است. با این حال، ارتباط کاهش نشستن با اثرات سلامتی چالش‌برانگیز است. در یک مطالعه انجام شده بر روی کودکان مدرسه‌ای استرالیایی، معروف به مطالعه Transform-Us!، مداخلات کاهش مدت زمان نشستن کودکان در کلاس با شاخص توده بدنی و دور کمر کمتر مرتبط بود. مداخلات مورد استفاده در این مطالعه شامل میزهای ایستاده و سه‌پایه،
در این مطالعه شامل میزهای ایستاده و سه‌پایه، استفاده از تایمر و تجهیزات ورزشی و سیرک در کلاس درس بود. معلمان همچنین درس‌ها را فعال‌تر می‌کردند و برای ارتقای زمان فعال به درس‌ها استراحت می‌دادند. در ایالات متحده، یکی دیگر از مداخلات برای کودکان، ترویج استفاده از وسایل حمل و نقل فعال مانند برنامه مسیرهای امن، به مدرسه و از مدرسه است. تاریخچه. در طول صد سال گذشته، جابجایی زیادی از مشاغل یدی (مانند کشاورزی، تولید و ساختمان‌ساز) به مشاغل اداری صورت گرفته است که به دلیل عوامل مؤثر بسیاری از جمله جهانی شدن، برون
به دلیل عوامل مؤثر بسیاری از جمله جهانی شدن، برون سپاری مشاغل و پیشرفت‌های فناوری (به ویژه اینترنت و رایانه) است. در سال ۱۹۶۰، مشاغلی که به فعالیت بدنی متوسط نیاز داشتند از ۵۰ درصد به ۲۰ درصد کاهش یافت و از هر دو آمریکایی، یک نفر از نظر فیزیکی شغل سختی داشت، در حالی که در سال ۲۰۱۱ این نسبت یک به پنج بود. از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۶، حدود یک سوم کاهش در مشاغل دستی/اشتغال مشاهده شد. در سال ۲۰۰۸، نظرسنجی مصاحبه ملی سلامت آمریکا در ایالات متحده نشان داد که ۳۶٪ از بزرگسالان غیرفعال بودند و ۵۹٪ از پاسخ دهندگان بزرگسال
غیرفعال بودند و ۵۹٪ از پاسخ دهندگان بزرگسال هرگز در فعالیت بدنی شدید بیش از ۱۰ دقیقه در هفته شرکت نکردند. طبق یک مطالعه در سال ۲۰۱۸، کارکنان اداری معمولاً ۷۰ تا ۸۵ درصد را در حالت نشسته می‌گذارند. در جمعیت ایالات متحده، شیوع در حال تماشای تلویزیون یا بازی ویدیو از حداقل ۲ ساعت در روز در سال ۲۰۱۵–۲۰۱۶ بالاتر بود (بین ۵۹٪ تا ۶۵٪). شیوع تخمینی استفاده از رایانه در خارج از مدرسه یا محل کار برای حداقل یک ساعت در روز از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۶ افزایش یافته است (از ۴۳ درصد به ۵۶ درصد برای کودکان، از ۵۳ درصد به ۵۷ درصد
به ۵۶ درصد برای کودکان، از ۵۳ درصد به ۵۷ درصد در میان نوجوانان، و از ۲۹ درصد به ۵۰ درصد برای بزرگسالان) و کل زمان نشستن تخمینی از ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۶ افزایش یافته است (از ۷٫۰ به ۸٫۲ ساعت در روز در میان نوجوانان و از ۵٫۵ به ۶٫۴ ساعت در روز در میان بزرگسالان).
آزمایش میدانی (انگلیسی: Field experiment) یکی از روش‌های تحقیق علمی است که در بسیاری از حوزه‌ها از جمله علوم اجتماعی، روان‌شناسی، اقتصاد، بازاریابی و حتی علوم طبیعی مورد استفاده قرار می‌گیرد. این نوع آزمایش که با مشاهده صرف از محیط متفاوت است. برخلاف آزمایش‌هایی که در محیط‌های کنترل‌شده انجام می‌شوند، در محیط‌های واقعی و طبیعی اجرا می‌شوند. هدف اصلی این نوع آزمایش‌ها بررسی رفتارها، واکنش‌ها و تأثیرات متغیرها در شرایط واقعی است. به زبان دیگر آزمایش میدانی نوعی روش تحقیق تجربی است که در آن پژوهشگران متغیرهای
روش تحقیق تجربی است که در آن پژوهشگران متغیرهای خاصی را دستکاری می‌کنند و تأثیرات آن‌ها را بر روی افراد یا پدیده‌های واقعی بررسی می‌کنند. این آزمایش‌ها معمولاً در محیط‌هایی انجام می‌شوند که افراد به‌طور طبیعی در آن‌ها حضور دارند، مانند مدارس، بازارها، محل‌های کار و محیط‌های عمومی. در محیط آزمایشگاه پژوهشگر کنترل بیشتری بر روی متغیرهای خارجی دارد، در حالی که در میدان طبیعی کنترل کامل بر تمامی متغیرها دشوار است. از طرف دیگر از آنجایی که آزمایش‌های میدانی در محیط طبیعی انجام می‌شوند، نتایج آن‌ها معمولاً بیشتر
طبیعی انجام می‌شوند، نتایج آن‌ها معمولاً بیشتر با واقعیت سازگار هستند. برای مثال ممکن است آزمایش‌هایی در محیط واقعی بازار برای بررسی نحوه تأثیر قیمت‌گذاری بر رفتار خرید مصرف‌کنندگان انجام شود. به زبان ساده ممکن است، قیمت کالای خاصی که در این مورد یک متغیر مستقل در نظر گرفته می‌شود، به عمد افزایش داده شود تا تأثیر افزایش قیمت بر یک یا چند متغیر وابسته، برای مثال تعداد فروش در روز اندازه‌گیری شود.
سوارکار مادارا یا سوار مادارا ( "Madarski konnik") یک نقش برجسته سنگی بزرگ از اوایل قرون وسطی است که در فلات مادارا در شرق شومن در شمال شرقی بلغارستان در نزدیکی روستای مادارا حکاکی شده است. قدمت این بنای تاریخی به اواخر قرن هفتم یا بیشتر در اوایل قرن هشتم میلادی، در زمان حکومت خانان بلغار تِروِل، می‌رسد. در سال ۱۹۷۹، این بنای تاریخی در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفت. مجسمه نقش برجسته یک اسب‌سوار باشکوه، به بزرگی تقریباً را نشان می‌دهد که بالاتر از سطح زمین، به شکل تقریباً عمودی بر صخره حک شده است. مجسمه
به شکل تقریباً عمودی بر صخره حک شده است. مجسمه تقریباً در اندازه واقعی است. سوارکار که رو به راست است، نیزه را به شیری که زیر پای اسبش خوابیده است فرومی‌کند و در سمت چپ سگی به دنبال سوارکار می‌دود. کنده‌کاری هاله و لباس‌های سوارکار و همچنین پرنده در جلوی صورت سواره به دلیل فرسایش قرن‌ها و وضعیت به‌طور کلی نامناسب بنا، به سختی قابل تشخیص هستند. نقش برجسته شبیه به تصاویر کربنی است که در سالتوو، سولک، پلیسکا و ولیکی پرسلاو یافت شده‌اند. میراث. سوار مادارا بر روی سکه‌های کوچک بلغاری (۱ تا ۵۰ استوتینکی) که در
روی سکه‌های کوچک بلغاری (۱ تا ۵۰ استوتینکی) که در سال‌های ۱۹۹۹ و ۲۰۰۰ منتشر شد، نشان داده شده است در نظرسنجی رسمی ۲۹ ژوئن ۲۰۰۸ در مورد طراحی سکه‌های یورو آینده بلغارستان، طرح سوار مادارا با ۲۵٫۴۴ درصد آرا برنده شد. قله مادارا در جزیره لیوینگستون در جزایر شتلند جنوبی، قطب جنوب به نام مکان تاریخی مادارا نامگذاری شده است.
مایکل آدو پوکو بازیکن فوتبال اهل انگلستان است که به صورت قرضی از واتفورد در پست مهاجم برای سولیهال مورس بازی می‌کند.
آرامگاه دینگ مینگ () یک آرامگاه یادمانی در چین است که در آنجا وان‌لی، به همراه دو امپراتریس خود، Wang Xijie و ملکه مادر شیاوجینگ، به خاک سپرده شده‌اند. دینگلینگ یکی از سیزده مقبره امپراتوری در آرامگاه دودمان مینگ در منطقه چانگپینگ، ۴۵ کیلومتری شمال مرکز پکن است. دینگلینگ تنها مقبره امپراتور دودمان مینگ است که از زمان تأسیس چین حفاری شده است، وضعیتی که تقریباً نتیجه مستقیم سرنوشتی است که پس از حفاری بر دینگلینگ و محتویات آن وارد شد. تاریخچه. امپراتور وان‌لی سیزدهمین امپراتور سلسله مینگ بود و از سال ۱۵۷۲ تا
سیزدهمین امپراتور سلسله مینگ بود و از سال ۱۵۷۲ تا ۱۶۲۰ حکومت کرد. مقبره او، دینگلینگ، بین سال‌های ۱۵۸۴ تا ۱۵۹۰ ساخته شد و مساحتی برابر با را اشغال می‌کند. این مقبره شامل پنج تالار با چند دیوار است و زیر زمین قرار دارد. نام دینگلینگ برای مقبره‌های امپراتوری چین قبل و بعد از سلسله مینگ استفاده می‌شد. حفاری آرامگاه دینگلینگ. گروهی از محققان برجسته به رهبری Guo Moruo و مورخ و معاون شهردار پکن، Wu Han، شروع به حمایت از حفاری چانگلینگ، مقبره یونگ‌لو، بزرگ‌ترین و قدیمی‌ترین مقبره مینگ در نزدیکی پکن کردند. علیرغم
قدیمی‌ترین مقبره مینگ در نزدیکی پکن کردند. علیرغم کسب تأیید از نخست‌وزیر جئو ئن لای، این طرح توسط باستان‌شناسان به دلیل اهمیت و مشخصات عمومی چانگلینگ رد شد. در عوض، دینگلینگ، سومین مقبره بزرگ از مقبره‌های مینگ، توسط وو هان به عنوان یک سایت آزمایشی در آماده‌سازی برای حفاری چانگلینگ انتخاب شد. حفاری دینگلینگ در سال ۱۹۵۶ آغاز شد و یک مقبره سالم ، بیش از ۳۰۰۰ اثر باستانی؛ هزاران قلم از ابریشم، منسوجات، چوب و چینی، و اسکلت‌های امپراتور وان‌لی و دو امپراتریس او را آشکار کرد. با این حال، نه فناوری و نه منابع کافی
آشکار کرد. با این حال، نه فناوری و نه منابع کافی برای حفظ مناسب آثار حفاری شده وجود نداشت. پس از چندین آزمایش فاجعه‌بار، مقدار زیادی ابریشم و سایر منسوجات به سادگی در یک اتاق ذخیره‌سازی پر از جریان هوا که از نشت آب خیس شده بود، انباشته شدند. در نتیجه، بیشتر آثار باقی‌مانده به شدت تخریب شده‌اند، و بسیاری از ماکت‌ها بعدها به جای آن در موزه به نمایش گذاشته شدند. علاوه بر این، انگیزه سیاسی پشت حفاری، فشاری برای تکمیل سریع حفاری ایجاد کرد. عجله حاصل باعث شد که مستندسازی حفاری ضعیف باشد. حفاری در سال ۱۹۵۷ به
مستندسازی حفاری ضعیف باشد. حفاری در سال ۱۹۵۷ به پایان رسید و موزه ای در سال ۱۹۵۹ تأسیس شد. مشکل بسیار جدی‌تری به زودی پروژه را فرا گرفت، زمانی که مجموعه‌ای از جنبش‌های توده‌ای سیاسی که به زودی به انقلاب فرهنگی چین در سال ۱۹۶۶ تبدیل شد، کشور را فرا گرفت و تمام کارهای باستان‌شناسی برای ده سال آینده متوقف شد. در طول مرحله اول انقلاب فرهنگی، گارد سرخ متعصب به موزه و مقبره دینگلینگ هجوم بردند و بقایای امپراتور وان‌لی و امپراتریس‌ها را به جلوی مقبره کشاندند، جایی که آنها پس از مرگ «محکوم»، سوزانده و دور ریخته
که آنها پس از مرگ «محکوم»، سوزانده و دور ریخته شدند. حتی تابوت‌های آنها نیز نابود شد. بسیاری از آثار دیگر نیز نابود شدند. وو هان، یکی از حامیان اصلی پروژه، به اولین هدف بزرگ انقلاب فرهنگی تبدیل شد، محکوم شد و در سال ۱۹۶۹ در زندان درگذشت. تا سال ۱۹۷۶، پس از مرگ مائو تسه‌تونگ، کار باستان‌شناسی به‌طور جدی از سر گرفته نشد و گزارش حفاری سرانجام توسط باستان‌شناسانی که از این آشفتگی جان سالم به در برده بودند، تهیه شد. حفاری دینگلینگ مورد سؤال قرار گرفته است زیرا هرگز به‌طور رسمی تأیید نشد و گزارش حفاری ناکافی
هرگز به‌طور رسمی تأیید نشد و گزارش حفاری ناکافی تلقی می‌شود. بدتر از آن، عدم وجود فناوری برای حفظ اجساد حفاری شده بود که پس از باز شدن مقبره در مرحله اول انقلاب فرهنگی به سرعت نابود شدند. شکست حفاری دینگلینگ به عنوان استدلالی علیه باز کردن دودمان تانگ Qianling Mausoleum و آرامگاه نخستین امپراتور چین استفاده شده است. درس‌های آموخته شده از حفاری دینگلینگ منجر به سیاست جدیدی توسط چین شد مبنی بر اینکه هیچ سایت تاریخی به جز برای اهداف نجات حفاری نشود. به‌طور خاص، هیچ پیشنهادی برای باز کردن یک مقبره امپراتوری از
هیچ پیشنهادی برای باز کردن یک مقبره امپراتوری از زمان دینگلینگ تأیید نشده است، حتی زمانی که ورودی به‌طور تصادفی آشکار شده باشد، همان‌طور که در مورد Qianling Mausoleum اتفاق افتاد. طرح اصلی، استفاده از دینگلینگ به عنوان یک سایت آزمایشی برای حفاری چانگلینگ، کنار گذاشته شد.