payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شد که دومین دوره این مسابقات به‌طور مشترک در ازبکستان و تاجیکستان از ۲۹ اوت تا ۸ سپتامبر ۲۰۲۵ برای شش انجمن عضو به همراه هند و عمان به عنوان تیم‌های مهمان برگزار خواهد شد. کشورهای شرکت کننده. سیدبندی. ۸ تیم زیر بر اساس رتبه‌بندی فیفا در آوریل ۲۰۲۵ تقسیم‌بندی شده‌اند. نتایج قرعه کشی. قرعه‌کشی در تاریخ ۳ ژوئیه ۲۰۲۵ ساعت ۱۶:۰۰ () در دوشنبه برگزار شد و به صورت زنده از یوتیوب پخش شد. قرعه‌کشی منجر به گروه‌های زیر شد: مرحله گروهی. گروه A. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt; گروه B.
&lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt; گروه B. &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt; &lt;onlyinclude&gt;&lt;/onlyinclude&gt; حق پخش. به کانال‌های زیر حق پخش مسابقات داده شده است.
کوچک‌درناها یک سرده از پرندگان منقرض‌شده با تک‌گونهٔ "Parvigrus pohli" است. این یک تیره، Parvigruidae در نظر گرفته می‌شود. بقایای "Parvigrus pohli" از فسیل‌های یافت‌شده در Vachères در فرانسه، از سنگ‌های مربوط به الیگوسن پایین توصیف شده است. نام "Parvigrus" از واژه لاتین "parvus" به معنای کوچک و "grus" برای درنا گرفته شده است، لقب خاص به Burkhard Pohl اشاره دارد که نمونه را برای مرکز دایناسورهای وایومینگ به دست آورده است. گونهٔ "Parvigrus pohli" یکی از وابستگان مرغی درنا و آرام‌رو لنگان بود.
یک فیلم پویانمایی بزرگسالان ژاپنی در ژانر نئو-نوآر ترسناک گوتیک است که در سال ۱۹۸۷ توسط ویدئو آرت، مدهاوس برای ویدئو خانگی ژاپن تهیه شده است. این فیلم با الهام از "گارد سیاه"، نخستین رمان از مجموعهٔ "شهر شیطانی" به قلم هیده‌یوکی کیکوچی به رشته تحریر درآمده است که همچنین اولین تجربه کارگردانی یوشیاکی کاواجیری محسوب می‌شود که به عنوان طراح شخصیت، هنرمند استوری‌بورد، کارگردان پویانمایی و یک پویانمای کلیدی فعالیت داشته است. داستان در اواخر سدهٔ بیستم میلادی اتفاق می‌افتد و ایده‌ای را مورد بررسی قرار می‌دهد که
می‌افتد و ایده‌ای را مورد بررسی قرار می‌دهد که دنیای انسان‌ها مخفیانه با دنیای شیاطین همزیستی دارد و یک نیروی پلیس مخفی به نام گارد سیاه از این مرز محافظت می‌کند.
سردهٔ طوطی‌های کاکا یکی از دو سردهٔ موجود از تیرهٔ طوطی‌ان نیوزیلندی (Strigopidae) است. آنها همراه با کاکاپو و طوطی‌های منقرض‌شده در سردهٔ "Nelepsittacus"، بالاتیرهٔ طوطی‌واران نیوزیلندی (Strigopoidea) را تشکیل می‌دهند. سردهٔ طوطی‌های کاکا شامل دو گونه طوطی موجود از نیوزلند و دو گونه منقرض‌شده از جزیرهٔ نورفک استرالیا و جزیره چتم در نیوزیلند است. همه گونه‌ها پرندگان تنومند بزرگ با دم‌های کوتاه متمایل به چهارگوش هستند. یکی از ویژگی‌های بارز این سرده، زبان است که نوک آن با حاشیه‌ای مومانند است. شباهت سطحی این
که نوک آن با حاشیه‌ای مومانند است. شباهت سطحی این زبان به زبان شهدطوطی‌تباران سبب شده است که برخی از آرایه‌شناسان این دو گروه را نزدیک به هم مرتبط بدانند، اما شواهد دی‌ان‌ای نشان می‌دهد که این دو گروه با هم مرتبط نیستند. در سال ۲۰۱۲ لئو جوزف و همکارانش پیشنهاد کردند که سردهٔ "Nestor" باید در تیرهٔ خودش، Nestoridae قرار گیرد. این پیشنهاد در فهرست پرندگان جهان پذیرفته نشد و به جای آن "Nestor" با سردهٔ "Strigops" در تیرهٔ طوطیان نیوزیلندی (Strigopidae) قرار می‌گیرد.
سانسونگا جونچانگ شماره ۳۶ ( کره ای: 산성하 전창 36호) که با نام آرامگاه سانسونگا جونچانگ شماره ۳۶ نیز شناخته می‌شود، یک آرامگاه سلطنتی گوگوریو از قرن اول میلادی واقع در منطقه جونچانگ از آرامگاه‌های باستانی سانسونگا در شهر جی‌آن، استان جی‌لین، چین. این آرامگاه با نام سانسونگا جونچانگ شماره ۳۶ (JSM ۰۰۳۶) فهرست شده است. هیچ مدرک قطعی برای صاحب آرامگاه وجود ندارد، اما فرض بر این است که آرامگاه پادشاه شینده یا پادشاه گگوکچون باشد. ساختار آرامگاه. این یک آرامگاه سنگی بزرگ به طول تقریبی ۳۷ متر و ارتفاع ۴.۵ متر است. نقشه
به طول تقریبی ۳۷ متر و ارتفاع ۴.۵ متر است. نقشه کف آن از نوع تمام‌پشتی است و طبقه اصلی آن مربع و طبقه پایینی آن نیم‌دایره است. آرامگاه شماره ۳۶ جئونچانگ در قسمت مرتفعی از دامنه کوه واقع شده است و آرامگاه‌های سنگی به صورت ردیفی در دامنه جنوبی آن ساخته شده‌اند. در همین حال، آرامگاه‌های شماره ۳۸، ۳۹ و ۴۰، آرامگاه‌های بزرگی در شرق مقبره شماره ۳۶، تقریباً در مجاورت یکدیگر ساخته شده‌اند.
متئو کوچی (زاده ۱ فوریه ۲۰۲۷) یک بازیکن فوتبال اهل ایتالیا است. که در پست مدافع برای باشگاه فوتبال اینتر میلان بازی می‌کند.
یک مجموعه مانگای تحت وب ژاپنی است که توسط تایزان ۵ نوشته و مصورسازی شده است. این مجموعه از دسامبر ۲۰۲۱ تا مارس ۲۰۲۲ در پلتفرم وب شوئیشا، "شونن جامپ+" منتشر شد و فصل‌های آن در دو جلد تانکوبون گردآوری شده‌اند. با الهام از نسخهٔ مانگا یک پویانمایی شبکه اصلی (اواِن‌اِی) شش قسمتی نیز توسط اِنیشیا دستمایه اقتباس قرار گرفت که از ژوئن ۲۰۲۵ پخش شد. داستان. در سال ۲۰۱۶، ننو-آنو-کی‌اف، یک موجود فضایی که از سیاره هَپی آمده بود، برای گسترش شادمانی به دیگران، روی زمین فرود آمد. پس از فرار از دست مأموران فدرال، او با
فرود آمد. پس از فرار از دست مأموران فدرال، او با شیزوکا کوزه، دختر ۹ ساله‌ای روبرو می‌شود که توسط همکلاسی‌اش مارینا کیرارازاکا بی‌رحمانه مورد قلدری قرار می‌گیرد، و تنها با سگش چاپی تسلی می‌یابد. شیزوکا با توجه به اینکه شبیه اختاپوس می‌باشد، نام این موجود فضایی را تاکوپی می‌گذارد. تاکوپی تصمیم می‌گیرد از ابزارهای شادمانی سیاره‌شان برای کمک به شیزوکا استفاده کند، اما تاکوپی بعد از دیدن صورت خراشیده و کبود او در حالی که افسار چاپی را در دست داشت، یکی از ابزارهای تاکوپی را درخواست می‌کند و از آن برای خودکشی
تاکوپی را درخواست می‌کند و از آن برای خودکشی استفاده می‌کند. تاکوپی با درک جدیت شرایط، از ابزار دیگری برای سفر به گذشته استفاده می‌کند، به این امید که بتوانند زندگی شیزوکا را بهبود بخشند. بعد از اینکه مارینا عمداً توسط چاپی گاز گرفته می‌شود تا او را به دام نهاد کنترل حیوانات بیندازد، در یکی از حلقه‌های زمانی، در جریان درگیری بین شیزوکا و مارینا، تاکوپی با استفاده از دوربین شادمانی، مارینا را به قتل می‌رساند. دوربین پس از این اتفاق خرد می‌شود و هرگونه شانسی برای برگرداندن زمان را از بین می‌برد. تاکوپی که از
برگرداندن زمان را از بین می‌برد. تاکوپی که از پنهان کردن این جنایت ناامید شده بود، با کمک همکلاسی شیزوکا، نائوکی آزوما، جسد مارینا را داخل یکی از گجت‌های آن دفن کرد و سپس شکل ظاهری مارینا را به خود گرفت.
ماریانا رودریگز کانتو (به انگلیسی: Mariana Rodríguez Cantú؛ زادهٔ ۱۰ آگوست ۱۹۹۵) تاجر، اینفلوئنسر، مدل و سیاستمدار مکزیکی است که هم‌اکنون رئیس نهاد «آمارا نوئوو لئون» است. او همچنین مالک برند لوازم آرایشی «مار» است. رودریگز مدرک کارشناسی خود را در رشته روانشناسی سازمانی از دانشگاه فناوری و آموزش عالی مونتری (ITESM) دریافت کرد و در سال ۲۰۱۹ برند «مار کازمتیکس» را تأسیس نمود که در زمینه تولید محصولات آرایشی فعالیت دارد. در سال ۲۰۲۱، پس از پیروزی همسرش، ساموئل گارسیا، در انتخابات فرمانداری نوئوو لئون، او
گارسیا، در انتخابات فرمانداری نوئوو لئون، او به‌عنوان بانوی اول این ایالت و رئیس نهاد «آمارا نوئوو لئون» منصوب شد. در سال ۲۰۲۴، برای تصدی پست شهرداری مونتری نامزد شد، اما در انتخابات موفق نبود. ابتدای زندگی و تحصیلات. ماریانا رودریگز کانتو در ۱۰ اوت ۱۹۹۵ در شهر مونتری، ایالت نوئوو لئون، در خانواده خورخه جراردو رودریگز والدس و لوئیزا کانتو د رودریگز به دنیا آمد. او از کودکی فعالیت‌های حرفه‌ای خود را آغاز کرد و در نه‌سالگی به‌عنوان دستیار باله فعالیت می‌کرد. در پانزده‌سالگی، حرفه مدلینگ را در حوزه مد آغاز
در پانزده‌سالگی، حرفه مدلینگ را در حوزه مد آغاز کرد. پس از اخذ مدرک کارشناسی در روانشناسی سازمانی از ITESM، هم‌اکنون در حال تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد رشته مدیریت بازرگانی در همان دانشگاه است. حرفه. رودریگز فعالیت خود به‌عنوان اینفلوئنسر را در سال ۲۰۱۶ با تولید محتوا در پلتفرم‌های اسنپ‌چت و اینستاگرام آغاز کرد. تا سال ۲۰۱۷، او به انتشار محتوای مربوط به روتین‌های آرایشی بدون گفت‌وگو با دوربین روی آورد. مخاطبان او به‌طور مکرر درباره تکنیک‌ها و محصولات مورداستفاده‌اش پرس‌وجو می‌کردند که این امر او را به
پرس‌وجو می‌کردند که این امر او را به معرفی محصولات موردعلاقه‌اش ترغیب کرد. او پس از اعلام سفر خود به پورتو والارتا، دریافت حمایت مالی را آغاز کرد و برای هر داستان ۲۵۰ پزو، چهار استوری ۵۰۰ پزو و هر پست ۷۵۰ پزو دریافت می‌کرد. تا مه ۲۰۲۴، او حدود ۳٫۷ میلیون دنبال‌کننده در اینستاگرام، پلتفرم اصلی خود، داشت. در ۴ اکتبر ۲۰۲۱، پس از ادای سوگند همسرش، ساموئل گارسیا، به‌عنوان فرماندار نوئوو لئون، رودریگز به‌عنوان بانوی اول این ایالت انتخاب شد و به‌عنوان رئیس نهاد «آمارا نوئوو لئون» به کابینه گارسیا پیوست. این نهاد
نوئوو لئون» به کابینه گارسیا پیوست. این نهاد برای هماهنگی، برنامه‌ریزی، مدیریت و اجرای برنامه‌های ویژه در حوزه مدیریت عمومی، ارائه خدمات مشاوره‌ای و پشتیبانی فنی به مقامات اجرایی و در صورت نیاز به شهرداری‌ها، و همچنین رسیدگی به امور رسانه‌ای، ارتباطات اجتماعی و روابط عمومی دولت ایالتی تأسیس شد. در اواخر سال ۲۰۲۳، رودریگز به احتمال نامزدی برای یک پست انتخابی اشاره کرد و سپس اعلام نمود که برای تصدی پست شهرداری مونتری از سوی حزب جنبش شهروندان نامزد خواهد شد. او در ۶ مارس ۲۰۲۴ رسماً نامزدی خود را ثبت کرد، اما
در ۶ مارس ۲۰۲۴ رسماً نامزدی خود را ثبت کرد، اما در انتخابات پیروز نشد. زندگی شخصی. خانواده. رودریگز بزرگ‌ترین فرزند از میان سه خواهر و برادر به نام‌های خورخه و اوگنیا است. او از نوادگان چندین سیاستمدار برجسته مکزیکی از جمله ویویانو ال ویارئال (فرماندار نوئوو لئون در سال ۱۸۷۹)، اواریستو مادرو الیزوندو (فرماندار کوآهویلادر سال ۱۸۸۰) و گوستاوو مادرو، معاون فدرال (۱۹۱۲–۱۹۱۳) و برادر فرانسیسکو آی. مادرو، رئیس‌جمهور مکزیک، است. در سال ۲۰۱۵، او در پورتو والارتا با ساموئل گارسیا، سیاستمدار و وکیل، آشنا شد و پس از
ساموئل گارسیا، سیاستمدار و وکیل، آشنا شد و پس از برقراری رابطه عاطفی، این رابطه را رسمی کردند. این زوج در ۲۷ مارس ۲۰۲۰ در کلیسای جامع متروپولیتن مونتری ازدواج کردند. در آوریل ۲۰۲۰، اعلام کردند که در انتظار تولد فرزندشان هستند، اما یک ماه بعد، رودریگز دچار سقط جنین شد. در ۱۰ مارس ۲۰۲۳، اولین فرزند آن‌ها، دختری به نام ماریل، به دنیا آمد.
آرامگاه ایمکانگچونگ یک آرامگاه سلطنتی از دوران گوگوریو می‌باشد که به عنوان آرامگاه تپه سنگی (積石塚) نیز شناخته می‌شود، این آرامگاه بر فراز صخره‌ای در کنار رودخانه یالو و در منطقه ته‌وانگجین شهر جی‌آن، استان جیلین چین قرار دارد. به دلیل موقعیتش در ساحل شمالی رودخانه یالو، این مقبره را ایمکانگ‌چونگ می‌نامند. این آرامگاه با عنوان آرامگاه شماره ۴۳ در مجموعه تومولی تونگگو اوسانها (JYM 0043) ثبت شده است. ساختار آرامگاه. این آرامگاه بر فراز صخره‌ای در کرانه شمالی رود آمنوک و در منطقه‌ای نسبتاً مرتفع قرار گرفته است.
آمنوک و در منطقه‌ای نسبتاً مرتفع قرار گرفته است. از این رو، هنگامی که از ایمگانگ‌چونگ به آن می‌نگرید، چشم‌انداز تائوانگ‌نئونگ و جانگ‌چونگ به‌روشنی نمایان است و حتی از پایتخت باستانی گونگ‌نائسئونگ نیز می‌توان وجود آن را تأیید کرد. جایگاه منفرد این آرامگاه، در مقایسه با دیگر مقبره‌های سلطنتی یا آرامگاه‌های سنگی بزرگ پیشین، نشانگر گسترش اقتدار پادشاهی در این منطقه است. در کنار این آرامگاه، سازه‌ای به نام «جه‌دائه» (祭臺) وجود دارد که احتمالاً مکانی برای برگزاری آیین‌های تشریفاتی بوده و همچنین تأسیسات زهکشی نیز
آیین‌های تشریفاتی بوده و همچنین تأسیسات زهکشی نیز در آن تعبیه شده است. این آرامگاه، با طول ۷۱ متر از شرق به غرب، ۷۶ متر از شمال به جنوب و ارتفاع ۱۰ متر، بزرگ‌ترین مقبره سنگی اوایل دوران گوگوریو به‌شمار می‌آید و پس از تائوانگ‌نئونگ و چئونچوچونگ، هیچ مقبره‌ای در این ابعاد وجود ندارد. نقشه کف این آرامگاه به صورت مربعی با گوشه‌های گرد (مالگاکبانگهیونگ) است که این ویژگی، اهمیت زیادی دارد؛ چراکه بعدها مقبره‌های سنگی به شکل مربع کامل درآمدند و ساخت مقبره‌های گروه تومولی تونگگو نیز با سرعت بیشتری انجام گرفت.
گروه تومولی تونگگو نیز با سرعت بیشتری انجام گرفت. آرامگاه ایمگانگ‌چونگ از نوع آرامگاه‌هایی است که دارای مجموعه‌ای از اتاق‌های تدفین است و به نظر می‌رسد مرحله گذار از آرامگاه سنگی به آرامگاه پلکانی سنگی را نشان می‌دهد. هرچند بررسی‌هایی روی آن انجام شده، اما کاوش کاملی صورت نگرفته و هنوز به‌درستی مشخص نیست که این آرامگاه از نوع تدفینی است یا پلکانی. ظاهر این آرامگاه ساده و بی‌پیرایه است و همانند دیگر آرامگاه‌های سنگی با اتاق تدفین، از سنگ‌های شکسته ساخته شده و تعداد پله‌های آن به چند ده عدد می‌رسد. این بنا
و تعداد پله‌های آن به چند ده عدد می‌رسد. این بنا ویژگی‌هایی مشترک با آرامگاه‌های سنگی اولیه مانند ماسان‌گو شماره ۶۲۶ و ۲۳۷۸، سانسونگا جئونچانگ شماره ۳۶ و ۱۴۵ و چیلسئونگسان شماره ۸۷۱ دارد و به همین دلیل، احتمال می‌رود زودتر از آرامگاه‌های سلطنتی سوده چانگ و اوسانها شماره ۹۹۲ ساخته شده باشد که کاملاً به شکل اتاق‌های سنگی پلکانی درآمده‌اند. از ویژگی‌های مشترک این آرامگاه‌ها، وجود گودالی بزرگ در بالای تپه است که گاه به گودال دزد قبر تعبیر می‌شود، اما مشخص نیست که این گودال ناشی از حفاری سارقان بوده یا
نیست که این گودال ناشی از حفاری سارقان بوده یا فروریختگی طبیعی اتاق سنگی یا تدفین. به‌طور کلی، اتاق سنگی (یا تدفین) به عنوان اتاق اصلی دفن در روند تحولات معماری دوره سه پادشاهی پذیرفته شده و این ویژگی در آرامگاه‌های سنگی اولیه دیده می‌شود. با این حال، هم ویژگی‌های سنتی و هم نوین در این آرامگاه دیده می‌شود و همین امر سبب پیچیدگی در نام‌گذاری و طبقه‌بندی این نوع بناها شده است. صاحب آرامگاه. در میان آثار کشف‌شده از آرامگاه ایمگانگ‌هونگ، نزدیک به دو هزار کاشی سقف یافت شده است. با این وجود، پژوهش‌های انجام‌شده
یافت شده است. با این وجود، پژوهش‌های انجام‌شده بر خود این کاشی‌ها، به‌ویژه در مقایسه با گلدسته‌های سقف، چندان گسترده نبوده و اغلب گزارش‌های چینی تنها با عباراتی چون «نمایانگر ظرافت دوران هان» به توصیف آن بسنده کرده‌اند و این آرامگاه را یکی از کهن‌ترین مقبره‌های خوشه تونگگو دانسته‌اند. همچنین، مته‌ای آهنی از این آرامگاه به دست آمده که با استناد به آن، می‌توان قدمت مقبره را از اواخر سده سوم تا اوایل سده چهارم میلادی، بر پایه گاهشماری شرق آسیا، تعیین کرد. افزون بر این، یک چرخ‌دستی برنزی به شکل مجسمه (چاهال،
بر این، یک چرخ‌دستی برنزی به شکل مجسمه (چاهال، 車轄) که گمان می‌رود زینت کالسکه بوده، در این آرامگاه کشف شده است. جالب آن‌که نمونه‌ای دقیقاً مشابه از همین چرخ‌دستی در آرامگاه سلطنتی اوسانها شماره ۲۱۱۰ (JYM 2110) نیز یافته شده و به سبب شباهت ساختاری این دو آرامگاه، بیشتر پژوهشگران بر این باورند که هر دو در یک بازه زمانی ساخته شده‌اند. بر این اساس، ترتیب ساخت آرامگاه‌ها چنین دانسته می‌شود: نخست ایمگانگ‌چونگ/اوسانها شماره ۲۱۱۰، سپس سئودائه‌چونگ/اوسانها شماره ۹۹۲ و پس از آن آرامگاه چئونچوچونگ. با توجه به شواهد،
و پس از آن آرامگاه چئونچوچونگ. با توجه به شواهد، تاریخ ساخت این آرامگاه‌ها عمدتاً از اواخر سده سوم تا اوایل سده چهارم میلادی برآورد می‌شود و پادشاهان گوگوریویی که در این دوره درگذشته‌اند، معمولاً پادشاه سانسانگ و پادشاه دونگچئون دانسته می‌شوند. دلیل ذکر نام پادشاه سانسانگ آن است که برخی پژوهشگران، به سبب ضعف معیارهای تاریخی در نیمه دوم سده سوم، تاریخ ساخت آرامگاه را تا میانه‌های همان سده بالا می‌برند یا به‌طور کلی آن را به سده سوم نسبت می‌دهند. از این رو، گاهی پادشاه سانسانگ را نیز از نامزدهای صاحب آرامگاه
پادشاه سانسانگ را نیز از نامزدهای صاحب آرامگاه می‌شمارند. همچنین، عنوان سلطنتی و موقعیت آرامگاه با واژه «سانسان» همخوانی دارد. از سوی دیگر، با توجه به رودخانه قدیمی که زیر رود آمنوک یا اوسان کنونی جریان داشته، نام آرامگاه با واژه «دونگچئون» نیز شباهت دارد و بنابراین احتمال داده می‌شود که پادشاه دونگچئون صاحب این آرامگاه باشد، هرچند به‌قطع نمی‌توان اظهار نظر کرد. پادشاه سئوچئون و پادشاه بونگسانگ نیز از لحاظ زمانی محتمل‌اند، اما نام «سئوسنگ» ابهاماتی ایجاد می‌کند. همچنین این باور وجود دارد که ساخت چنین
می‌کند. همچنین این باور وجود دارد که ساخت چنین آرامگاه بزرگی برای پادشاهی تبعیدی چون بونگسانگ‌وانگ دشوار بوده است. در خصوص ابعاد بزرگ آرامگاه ایمگانگ‌هونگ، این تفسیر نیز مطرح است که اگر این آرامگاه متعلق به دونگچئون‌وانگ باشد، شاید پس از مرگ او، شماری از افراد برگزیده و رعایای وفادار نیز در کنار وی به خاک سپرده شده‌اند و به همین سبب، مقبره تا این اندازه بزرگ ساخته شده است. دیگر. در پژوهش‌هایی که بر گوگوریو تمرکز دارند، همواره درباره صاحب آرامگاه ایمگانگ‌چونگ بحث و گفت‌وگو صورت می‌گیرد؛ در حالی که
بحث و گفت‌وگو صورت می‌گیرد؛ در حالی که آرامگاه‌های چئونچوچونگ، تائوانگ‌نئونگ و جانگ‌چونگ بیشتر با گاهشماری شرق آسیا پیوند دارند و همواره مورد توجه پژوهشگران گوگوریو و همچنین دیگر محققان تاریخ و باستان‌شناسی دوره سه پادشاهی قرار می‌گیرند. از این رو، آرامگاه ایمگانگ‌چونگ از نظر زمانی تا اندازه‌ای با سه آرامگاه سلطنتی یادشده تفاوت دارد و همین سبب شده که موضوع مالکیت آن کمتر مورد توجه ویژه قرار گیرد. البته، ظهور آرامگاه‌های سنگی از دوره‌های پیشین، به سبب کمبود آثار باستانی و دشواری‌های حفاری، همواره با ابهام
آثار باستانی و دشواری‌های حفاری، همواره با ابهام همراه بوده است و این امر تا حدودی به دلیل ناکافی بودن شواهد است. افزون بر این، شناسایی همه آرامگاه‌های سلطنتی گوگوریو نیز به‌سادگی ممکن نیست. جایگاه آرامگاه ایمگانگ‌هونگ‌چونگ فاصله چندانی با تائوانگ‌نئونگ و جانگ‌چونگ‌چونگ ندارد؛ با این حال، این آرامگاه هنوز به عنوان یک جاذبه گردشگری توسعه نیافته و از این رو، برای عموم مردم چندان شناخته‌شده نیست. جستارهای وابسته. پایتخت و آرامگاه‌های امپراتوری گوگوریو دونگچون
اسکوگسکیرکوگوردن (؛ به معنای «گورستان جنگل») یک گورستان واقع‌شده در جنوب مرکز استکهلم، سوئد است. این گورستان در سال ۱۹۲۰ بازگشایی شد و در سال ۱۹۹۴ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد. طراحی بنا توسط گونار آسپلوند و سیگورد لورنتس انجام شد و نشان‌دهندهٔ سیر تکاملی معماری از کلاسیک‌گرایی نوردیک به کارکردگرایی است. تاریخچه. طرح اسکوکسکیرکوگوردن در سال ۱۹۱۵ در یک مسابقهٔ جهانی برای طراحی یک گورستان نو در انسکده در بخش جنوبی استکهلم، سوئد ایجاد شد. طرحی به نام «تالوم» که توسط معماران جوان، گونار آسپلوند و سیگورد
که توسط معماران جوان، گونار آسپلوند و سیگورد لورنتز، طراحی شده بود، برگزیده شد. پس از تغییراتی بر طرح به پیشنهاد هیئت مسابقه، کار ساخت‌وساز در سال ۱۹۱۷ بر زمینی که پیش از آن معدن شن قدیمی پوشیده از درختان کاج بود آغاز شد و فاز نخست سه سال بعد تکمیل شد. به‌کارگیری معماران از چشم‌اندازهای طبیعی، محیطی شگفت‌انگیز با زیبایی آرامش‌بخش ایجاد کرد که تأثیر ژرفی بر طراحی گورستان‌ها در سراسر جهان گذاشت.
لاتاویا رابرسون (زاده ) خواننده آمریکایی است.
آرامگاه اوسانها شماره ۲۱۱۰، (کره‌ای: 우산하 ۲۱۱۰호) در شهر جی‌آن از استان جی‌لین چین جای دارد. این بنا، یکی از آرامگاه‌های سلطنتی گوگوریو به‌شمار می‌آید و به‌طور رسمی با نام JYM 2110 شناخته می‌شود. ساختار آرامگاه. این آرامگاه سنگی پلکانی است که از شمال به جنوب ۶۶.۵ متر و از شرق به غرب ۴۵ متر طول دارد و در ۱ کیلومتری اوسانها شماره ۹۹۲ واقع شده است. در شرق آن یک محراب وجود دارد که با سنگ‌های کوهستانی و سنگ‌های رودخانه‌ای ساخته شده است. صاحب آرامگاه. باور بر این است که این آرامگاه متعلق به پادشاه تموشین و پادشاه
که این آرامگاه متعلق به پادشاه تموشین و پادشاه گوگوکچئون یا پادشاه جونگچئون است و در حال حاضر گفته می‌شود که به احتمال زیاد مقبره پادشاه جونگچئون است.
اریک گونار آسپلوند (؛ زادهٔ ۲۲ سپتامبر ۱۸۸۵ - درگذشتهٔ ۲۰ اکتبر ۱۹۴۰) معمار سوئدی بود که بیشتر به عنوان نمایندهٔ کلیدی کلاسیک‌گرایی نوردیک در دههٔ ۱۹۲۰ شناخته می‌شود. در این زمان، او از طرفداران اصلی سبک مدرنیستی بود که در نمایشگاه بین‌المللی استکهلم (۱۹۳۰) در سوئد به موفقیت چشمگیری دست یافت. آسپلوند از سال ۱۹۳۱ در مؤسسه سلطنتی فناوری کی‌تی‌اچ استاد معماری بود. انتصاب او با سخنرانی‌ای همراه بود که بعدها با عنوان «مفهوم معماری ما از فضا» منتشر شد. گورستان جنگل در گورستان جنوبی استکهلم، یکی از بهترین آثار او
در گورستان جنوبی استکهلم، یکی از بهترین آثار او و یکی از شاهکارهای معماری مدرن به‌شمار می‌رود.
بریسا روشه (زاده ) خواننده، ترانه‌سرا و موسیقی‌دان آمریکایی است.
سیگورد لورنتز (؛ ۲۹ ژوئیه ۱۸۸۵ – ۲۹ دسامبر ۱۹۷۵) معمار سوئدی بود. زندگی‌نامه. لورنتز در ساندو در بخش بیورتا در شهرستان وسترنورلاندِ سوئد زاده شد. او ابتدا به عنوان مهندس مکانیک در دانشگاه فناوری چالمرز یوتبری مشغول به تحصیل شد. او سپس در آلمان کارآموزی معماری را آغاز کرد. او ابتدا دفتر معماری خود را در سال ۱۹۱۱ در استکهلم افتتاح کرد و با معمار گونار آسپلوند (۱۸۸۵–۱۹۴۰) همکاری کرد. آنها با هم در مسابقه گورستان جنوبی استکهلم (اسکوگسکیرکوگوردن) در سال‌های ۱۹۱۴–۱۹۱۵ شرکت کردند و طرحشان برنده شد. این پروژه در
شرکت کردند و طرحشان برنده شد. این پروژه در ابتدا توسط هر دو معمار اجرا شد، با این حال، مراحل بعدی به تنهایی توسط آسپلوند انجام شد. او و آسپلوند به عنوان معماران اصلی نمایشگاه بین‌المللی استکهلم (۱۹۳۰) منصوب شدند، اما پس از آن، لورنتز ناامید شد و سال‌ها از معماری روی گرداند؛ از سال ۱۹۴۰ او کارخانه‌ای را اداره می‌کرد که پنجره‌ها و سایر اتصالات معماری را با طراحی خودش تولید می‌کرد. میان سال‌های ۱۹۳۳ و ۱۹۴۴، لورنتز در کنار همکارانش اریک لالرستد و داوید هلدن، یکی از بناهایی که از شاهکار معماری کارکردگرایانه
یکی از بناهایی که از شاهکار معماری کارکردگرایانه به‌شمار می‌رود را ساختند، تئاتر اپرا و موسیقی مالمو. سرسرای ساختمان با سطوح باز و راه‌پله‌های مرمری زیبا، زیبایی خاصی دارد و با تعدادی از آثار هنری هنرمندانی مانند کارل میلز و ایساک گرون‌والد مزین شده است. او در سال ۱۹۵۰ برندهٔ مدال شاهزاده یوجین برای معماری شد. او در دهه آخر عمرش دو کلیسا طراحی کرد، کلیسای سنت مارک در بیورکهاگن در استکهلم (۱۹۵۶) و کلیسای سنت پیتر در کلیپان در اسکونه (۱۹۶۳–۱۹۶۶)، که حرفهٔ معماری او را دوباره زنده کرد. کلیسای سنت پیتر در
معماری او را دوباره زنده کرد. کلیسای سنت پیتر در کلیپان در حومه این شهر کوچک در جنوب سوئد واقع شده است. جهت کلیسا صحیح است، و محراب روبروی درهای غربی قرار دارد. شکل مربعی آن، نشان‌دهندهٔ آیینی خودمانی‌تر در سنت "دایره‌وار" ایستادن است که به اوایل مسیحیت برمی‌گردد. این معادل مذهبی جستجوی چیزهای اساسی و اولیه بود که در هر دو کلیسای بعدی لورنتز به شدت مشهود بود. این ویژگی‌ها به زیبایی در جزئیات ساختمان‌ها، انتخاب مصالح، کیفیت نور و نحوهٔ بیان فضایی بیان شده‌اند. او تا کمی پیش از مرگش در لوند در سال ۱۹۷۵، به
او تا کمی پیش از مرگش در لوند در سال ۱۹۷۵، به کار در پیشنهادهای مسابقه‌ها و طراحی مبلمان ادامه داد.
هوگوردن () یک سایت باستان‌شناسی در جزیره آدلسو در دریاچه ملارن در مرکز شرق سوئد است. در طول دوران وایکینگ‌ها، مرکز درهٔ آباد ملارن، سکونت‌گاه بیرکا بود که در میانهٔ سده هشتم میلادی بنیان‌گذاری شد و اواخر سدهٔ دهم رها شد. باور بر این است که هوگوردن مکانی بود که پادشاهان و رئیسان از آنجا فرمان می‌راندند. هوگوردن در کنار بیرکا، در سال ۱۹۹۳ یک میراث جهانی یونسکو شد.
آرامگاه نجفقلی بختیاری مشهور به تکیه صمصام، آرامگاه صمصام‌السلطنه از رجال دورهٔ قاجار و سران ایل بختیاری است. وی که در ۸۲ سالگی در چهارمحال و بختیاری درگذشت، در سال ۱۳۰۹ شمسی با احترامات نظامی در تخت فولاد در جوار تکیه میرفندرسکی دفن شد. مقبرهٔ فرزند او مرتضی‌قلی‌خان صمصام نیز در همین تکیه قرار دارد. تاریخچه. این تکیه در سال ۱۳۰۹ به تکیهٔ میرفندرسکی ضمیمه و الحاق شد. جلال‌الدین همایی در توصیف این تکیه می‌نویسد:در زاویهٔ جنوب شرقی [تکیهٔ میر] دالانی است دراز و تاریک که در آنجا به حیاط دیگر می‌روند، هم متعلق
و تاریک که در آنجا به حیاط دیگر می‌روند، هم متعلق به قبور خوانین مخصوصاً صمصام‌السلطنه که در اتاق بزرگی مدفون است و این حیاط را در این اواخر احداث و ضمیمهٔ تکیه [میر] کرده‌اند. نهر آب از این حیاط می‌گذرد و درختان درهم را صفا و نزهت می‌بخشد. این خلوت را تکیهٔ صمصام می‌خوانند و اکثر الوار که به زیارت می‌آیند در همین حیاط منزل می‌کنند.از متولیان این تکیه می‌توان به غلامعلی هدایت (۱۳۰۰–۱۳۸۰ قمری)، مشهور به حاج معلم، از مدرسان قرآن و خوشنویسان اصفهان اشاره کرد.
نوار غزه در نتیجه جنگ اسرائیل و حماس با یک بحران انسانی روبرو شده است. این بحران هم شامل یک قحطی قریب‌الوقوع و هم یک فروپاشی مراقبت‌های بهداشتی است. در آغاز جنگ، اسرائیل محاصره نوار غزه را تشدید کرد که منجر به کمبود قابل توجه سوخت، غذا، دارو، آب و تجهیزات ضروری پزشکی شد. این محاصره منجر به کاهش ۹۰ درصدی در دسترس بودن برق، تأثیر بر منابع برق بیمارستان، تأسیسات فاضلاب و تعطیلی کارخانه‌های تصفیه آب که آب آشامیدنی را تأمین می‌کنند، شد. این‌ها سبب شد تا شیوع گسترده بیماری در سراسر غزه صورت بگیرد. بمباران شدید
بیماری در سراسر غزه صورت بگیرد. بمباران شدید حملات هوایی اسرائیل خسارات فاجعه باری به زیرساخت‌های غزه وارد کرد و بحران را بیشتر کرد. وزارت بهداشت غزه از کشته شدن بیش از ۴۰۰۰ کودک در ماه اول جنگ خبر دادند. آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد گفت که غزه به قبرستان کودکان تبدیل شده است. در ماه مه ۲۰۲۴، سامانتا پاور، رئیس USAID اظهار داشت که شرایط در غزه «بدتر از هر زمان دیگری» است. سازمان‌هایی مانند پزشکان بدون مرز، صلیب سرخ، یونیسف، سازمان بهداشت جهانی، برنامه عمران ملل متحد، صندوق جمعیت سازمان ملل متحد و
عمران ملل متحد، صندوق جمعیت سازمان ملل متحد و برنامه جهانی غذا دربارهٔ یک فروپاشی وخیم بشردوستانه هشدار داده‌اند. در نوامبر ۲۰۲۳، فولکر ترک، مسئول حقوق بشر سازمان ملل، گذرگاه رفح را به عنوان «دروازه ای به سوی یک کابوس زنده» توصیف کرد. به هر حال این بحران یک فاجعه انسانی تلقی می شود و مسئولین این فاجعه باید مجازات شوند حال هرکه می خواهد باشد
مری رمزی (زاده ) خواننده، ترانه‌سرا و موسیقی‌دان آمریکایی است.
تمیستوکلیا (به ‎ تلفظ: "Themistokleia")، همچنین آریستوکلیا ( تلفظ: "Aristokleia" یا تئوکلیا تلفظ: "Theokleia"، یک کاهنه در پیتیا بود در قرن ششم پیش از میلاد می‌زیست؛ گفته می‌شود که او معلم فیثاغورس بوده است. دیوژن لائرتی در قرن سوم میلادی ذیل زندگی‌نامهٔ فیثاغورس در کتاب «زندگی و نظرات فیلسوفان برجسته»، به گفته آریستوکسنوس (قرن چهارم پیش از میلاد) اشاره می‌کند که تمیستوکلیا آموزه‌های اخلاقی فیثاغورس را به او آموخت. پورفیری (۲۳۳–۳۰۵ میلادی) به معلمی از فیثاغورس به نام آریستوکلیا اشاره می‌کند، اگرچه تردیدی
به نام آریستوکلیا اشاره می‌کند، اگرچه تردیدی نیست که او به همین شخص اشاره می‌کند. دانشنامهٔ سودا متعلق به قرن دهم او را تئوکلیا می‌نامد و بیان می‌کند که او خواهر فیثاغورس بوده است، اما این اطلاعات احتمالاً از تحریف و سوء تفاهم در متن دیوژن لائرتیوس ناشی می‌شود.
ماکسی رایا با نام اصلی لورا رایا (زاده ) خواننده، ترانه‌سرا آمریکایی است.
ارنستو دیاز اسپینوزا (متولد ۱۰ ژوئن ۱۹۷۸ در سانتیاگو، شیلی) تدوینگر، کارگردان و نویسنده شیلیایی است که بیشتر به خاطر فیلم‌هایش «کیلترو» (۲۰۰۶)، «میراژمن» (۲۰۰۷)، «الفبای مرگ» (۲۰۱۲)، «نجات دهنده» (۲۰۱۴)، «مشت کندور» (۲۰۲۳) و شیطان (۲۰۲۵) شناخته می‌شود.
یون کی-هو (کره‌ای: 윤기호؛ زادۀ ۲۷ سپتامبر ۲۰۰۱) همچنین با نام هنری کیهو شناخته می‌شود، خوانندۀ کره‌ای-کانادایی‌ است. او لیدر و خوانندۀ اصلی گروه پسرانۀ پی‌وان‌هارمونی است. او برادر بزرگتر یون یه-چان، عضو گروه پسرانۀ ایتی‌تومیجر است. حرفه. پیش از کارآموزی. او که در کانادا بزرگ شده بود، در فوریه ۲۰۱۸ به‌عنوان کارآموز به اف‌ان‌سی انترتینمنت پیوست و از دبیرستان فیشرزمن ویلج به دبیرستان گیونگی منتقل شد. در ۳ سپتامبر ۲۰۲۰، اف‌ان‌سی تیزر و عکسی از کیهو منتشر کرد. ۲۰۲۰-تاکنون. در ۲۸ اکتبر ۲۰۲۰، او به‌طور رسمی