payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شهر مسکو، روسیه، میزبان جمعیت زیادی از سگ‌های آزاد است. بسیاری از آنها به صورت دسته‌ای زندگی می‌کنند و به جستجوی غذا از رهگذران عادت کرده‌اند. برخی از آنها که مرتباً در مترو رفت و آمد می‌کنند یا در آن ساکن هستند، به دلیل یادگیری نحوه استفاده از قطارها برای رفت و آمد بین مکان‌های مختلف، توجه بین‌المللی را به خود جلب کرده‌اند. معروف‌ترین سگ خیابانی مسکو، لایکا (به روسی: Лайка) است که در نهایت یکی از اولین حیواناتی بود که به فضا رفت و اولین حیوانی بود که به دور زمین چرخید. پیشینه. موضوع سگ‌های ولگرد مسکو اولین
زمین چرخید. پیشینه. موضوع سگ‌های ولگرد مسکو اولین بار توسط نویسندگان روسی مانند روزنامه‌نگار ولادیمیر گیلیاروفسکی در اواخر قرن نوزدهم مطرح شد. سرنوشت غم‌انگیز آنها توسط آنتون چخوف در داستان کوتاه معروف "کاشتانکا"، توسط میخائیل بولگاکف در رمان کوتاه "قلب یک سگ" و توسط گاوریل ترویپولسکی در رمان "گوش سیاه سفید" به تصویر کشیده شده است. تا مارس ۲۰۱۰، تخمین زده می‌شود که ۳۵۰۰۰ سگ ولگرد در محدوده شهر مسکو زندگی می‌کردند، یا تقریباً یک سگ برای هر ۳۰۰ نفر، و حدود ۳۲ سگ در هر کیلومتر مربع (۸۴ سگ در هر مایل مربع). به
سگ در هر کیلومتر مربع (۸۴ سگ در هر مایل مربع). به گفته آندری پویارکوف از مؤسسه بوم‌شناسی و تکامل AN سورتسوف، زیست‌شناس و متخصص گرگ که بیش از ۳۰ سال سگ‌های مسکو را مطالعه کرده است، مقدار غذای موجود برای آنها، جمعیت کل سگ‌های بی‌خانمان را بین ۳۵۰۰۰ تا ۵۰۰۰۰ ثابت نگه می‌دارد. اکثر توله‌ها به بزرگسالی نمی‌رسند و آن‌هایی که می‌رسند اساساً جایگزین سگ‌های بالغی می‌شوند که فوت کرده‌اند. عمر بیش از ۱۰ سال نادر تلقی می‌شود. بسیاری از سگ‌های خیابانی، اگر نگوییم اکثر آنها، شباهت‌های فیزیکی خاصی دارند: اندازه متوسط با
شباهت‌های فیزیکی خاصی دارند: اندازه متوسط با خز ضخیم، سرهای گوه‌ای شکل و چشم‌های بادامی، با دم‌های بلند و گوش‌های ایستاده. بیشتر سگ‌ها بی‌خانمان به دنیا می‌آیند؛ برخی دیگر به عنوان حیوانات خانگی طرد شده یا رها شده سر از خیابان‌ها درمی‌آورند. پویارکوف تخمین می‌زند که کمتر از ۳ درصد سگ‌های خانگی رها شده به اندازه کافی زنده می‌مانند تا بتوانند تولید مثل کنند. در طول سال‌هایی که پویارکوف سگ‌ها را مشاهده می‌کرد، متوجه شد که جمعیت آنها ویژگی‌هایی مانند پوشش خالدار، تکان دادن دم و دوستی را از دست داده است،
خالدار، تکان دادن دم و دوستی را از دست داده است، ویژگی‌هایی که سگ‌ها را از گرگ‌ها متمایز می‌کند. وقتی تعداد سگ‌های خیابانی در دهه نود به شدت افزایش یافت و آنها شروع به گاز گرفتن انسان‌ها کردند، سگ‌ها شکار و کشته شدند. در سال‌های اخیر، نگرش و استراتژی نسبت به سگ‌های خیابانی تغییر کرده است. سگ‌ها گرفته و عقیم می‌شوند و به اندازه کافی غذا به آنها داده می‌شود. این سگ‌ها شهر را از بقایای غذا و موش‌ها پاک می‌کنند. سگ‌های ولگرد در مسکو رفتار خود را با ترافیک و زندگی مسکو تطبیق داده‌اند. سگ‌ها سوار مترو می‌شوند و
مسکو تطبیق داده‌اند. سگ‌ها سوار مترو می‌شوند و قوانین چراغ راهنمایی را درک می‌کنند. سگ‌های ولگرد مسکو اغلب سگ‌های متروی مسکو نامیده می‌شوند. انواع سگ‌های خیابانی. پویارکوف ساختارهای اجتماعی در حال تکامل آنها را به چهار گروه طبقه‌بندی کرد: تکنیک‌های گدایان. گدایان شهری به‌طور خاص از سطح بالای فعالیت‌های اطرافشان نگران نیستند، حتی می‌توانند در میان مناطق شلوغ بخوابند. آنها همچنین رفتارهای بسیار تخصصی دارند، که آنها را از سگ‌های اهلی و گرگ‌ها متمایز می‌کند. گدایان ممکن است به صورت گله ای زندگی کنند، اما رهبر
ممکن است به صورت گله ای زندگی کنند، اما رهبر یک گله با سایر گله‌ها تعامل خواهد داشت. رهبران لزوماً قوی‌ترین یا غالب‌ترین سگ نیستند، بلکه باهوش‌ترین آنها هستند و توسط سایر سگ‌های گله که برای بقا به آنها وابسته هستند، به این عنوان شناخته می‌شوند. یکی از تکنیک‌هایی که بعضی از سگ‌ها برای گرفتن غذا دارند این است که یواشکی پشت سر کسی که غذا در دست دارد می‌روند. سپس سگ پارس می‌کند که گاهی اوقات آنقدر انسان را می‌ترساند که غذا را می‌اندازد. سگ‌ها یادگرفته‌اند که همراه با عابران پیاده از خیابان عبور کنند و مشاهده
با عابران پیاده از خیابان عبور کنند و مشاهده شده است که از چراغ راهنمایی پیروی می‌کنند. از آنجایی که سگ‌ها بینایی دورنگ دارند، محققان این نظریه را مطرح می‌کنند که سگ‌ها نشانه‌های دیگری مانند شکل یا موقعیت سیگنال‌های در حال تغییر را نیز تشخیص می‌دهند. سگ‌ها در درک شهودی روان‌شناسی انسان‌ها مهارت پیدا کرده‌اند تا مشخص کنند کدام تکنیک‌ها روی چه کسی بهتر جواب می‌دهد. سگ‌هایی که در مناطق پر رفت و آمد مستقر می‌شوند، متوجه می‌شوند که در چنین مکان‌هایی، اغلب نیازی به تلاش برای تهیه غذا ندارند، زیرا عابران پیاده
به تلاش برای تهیه غذا ندارند، زیرا عابران پیاده هنگام عبور، آن را به اطراف پرتاب می‌کنند. سگ‌هایی که سوءتغذیه دارند، نادر هستند. غذا اغلب به راحتی در دسترس است و به سگ‌ها این امکان را می‌دهد که انتخابگر باشند. کاهش نیاز به رقابت برای غذا به رفتار اجتماعی پایدار کمک کرده است، اگرچه مواردی از آسیب دیدن انسان‌ها توسط دسته‌های سگ، به ویژه در مناطق کمتر شهری، گزارش شده است. به گفته الکسی ورشچاگین، دانشجوی فارغ‌التحصیل پویارکوف که آنها را مطالعه کرده است، سگ‌ها معمولاً برای جلوگیری از درگیری با انسان‌ها از مسیر
برای جلوگیری از درگیری با انسان‌ها از مسیر خود خارج می‌شوند و به ندرت در مناطق شلوغ یا پیاده‌روها مدفوع می‌کنند. در میان عموم مردم، سگ‌ها همزمان با محبت و به عنوان یک مشکل دیده می‌شوند، اما علاوه بر این، عموماً تحمل می‌شوند. بسیاری از مردم ترجیح می‌دهند به آنها غذا بدهند و برخی حتی در زمستان برای آنها پناهگاه‌های اولیه می‌سازند. بسیاری آنها را جزئی از شخصیت شهر می‌دانند. تلاش‌های عقیم‌سازی تأثیر کمی بر کاهش جمعیت داشته است. سگ‌های ساکن مترو. متروی مسکو، پس از متروی پکن، دومین متروی پراستفادهٔ جهان از نظر
از متروی پکن، دومین متروی پراستفادهٔ جهان از نظر تعداد مسافران روزانه است. به‌طور متوسط، حدود ۵۰۰ سگ، به ویژه در ماه‌های سردتر، در ایستگاه‌های آن زندگی می‌کنند. از بین این سگ‌ها، اعتقاد بر این است که حدود ۲۰ سگ یادگرفته‌اند که چگونه از این سیستم به عنوان وسیله‌ای برای رفت و آمد استفاده کنند. نظریه‌هایی که توضیح می‌دهند چگونه آنها قادر به تعیین صحیح مسیرهای خود هستند، شامل ترکیبی از موارد زیر است: یوجین لیندن، نویسنده و متخصص هوش حیوانات، معتقد است که رفتار سگ‌ها نشان‌دهندهٔ «استدلال انعطاف‌پذیر و تفکر
سگ‌ها نشان‌دهندهٔ «استدلال انعطاف‌پذیر و تفکر آگاهانه» است. همچنین مواردی وجود دارد که این سگ‌های مترو در زمان رفت و آمد خود توله به دنیا آورده‌اند. مالچیک. در سال ۲۰۰۱، زنی سگی به نام مالچیک، یک سگ وحشی سیاه رنگ که ایستگاه مندلیفسکایا را خانه خود کرده بود و از آن در برابر سگ‌های دیگر و افراد مست محافظت می‌کرد، را به طرز مرگباری با چاقو کشت. این حادثه که در مقابل دیدگان مسافران در ساعات شلوغی رخ داد، خشم افراد مشهور و عموم مردم را برانگیخت. این زن دستگیر، محاکمه و یک سال تحت درمان روان‌پزشکی قرار گرفت.
محاکمه و یک سال تحت درمان روان‌پزشکی قرار گرفت. برای ساخت مجسمه برنزی مالچیک به یادبود، که اکنون در ورودی ایستگاه قرار دارد، بودجه جمع‌آوری شد. میزان حمله سگ. یکی از اثرات جمعیت زیاد سگ‌های وحشی، سطح بالا و رو به افزایش حملات سگ‌ها به انسان‌ها است. آمار رسمی در سال ۲۰۰۷ نشان می‌دهد که ۲۰۰۰۰ حمله رخ داده است که از این تعداد، ۸۰۰۰ مورد به اندازه‌ای جدی بوده‌اند که نیاز به مداخله پلیس یا پزشکی داشته‌اند و حداقل یکی از آنها منجر به مرگ شده است. بخشی از این مشکل به سگ‌های دارای جایگاه اجتماعی برمی‌گردد که وقتی
به سگ‌های دارای جایگاه اجتماعی برمی‌گردد که وقتی دردسرساز می‌شوند، رها می‌شوند و بخشی دیگر به دلیل سگ‌هایی است که در مناطق جنگلی زندگی می‌کنند و به خوبی اجتماعی نشده‌اند و بیشتر مستعد قلمروگرایی تهاجمی هستند.
حمله روز صفر (به انگلیسی: "Zero Day Attack"؛ به چینی: 零日攻擊؛ پین‌یین: Língrì gōngjí) یک مجموعهٔ تلویزیونی علمی-تخیلی و سیاسی محصول تایوان است که در سال ۲۰۲۵ منتشر شد. این سریال با حمایت وزارت فرهنگ تایوان و مشارکت ارتش، به‌صورت داستانی حملهٔ احتمالی ارتش آزادی‌بخش خلق چین به تایوان را به تصویر میکشد. داستان. در آستانهٔ انتقال قدرت سیاسی در تایوان، رئیس‌جمهور سالخورده شکست می‌خورد و یک زن جوان (با بازی جنت هسیه) به‌عنوان رئیس‌جمهور جدید انتخاب می‌شود. در همین زمان، یک هواپیمای ضدزیردریایی چین در آب‌های جنوب
زمان، یک هواپیمای ضدزیردریایی چین در آب‌های جنوب شرقی تایوان سقوط می‌کند. این حادثه به‌عنوان عملیات پرچم دروغین تلقی می‌شود. چین با بهانهٔ عملیات جست‌وجو و نجات، محاصرهٔ دریایی جزیره را آغاز می‌کند که باعث توقف کامل تجارت بین‌المللی، سقوط بازار بورس و هجوم مردم به بانک‌ها می‌شود. ارتش تایوان آمادهٔ مقابله می‌شود و کشورهای خارجی شروع به تخلیهٔ شهروندان خود می‌کنند. تولید. این سریال در دسامبر ۲۰۲۲ آغاز شد و از جنگ روسیه و اوکراین و مانورهای نظامی چین الهام گرفته است. فیلم‌برداری اصلی از مارس تا نوامبر ۲۰۲۴
است. فیلم‌برداری اصلی از مارس تا نوامبر ۲۰۲۴ انجام شد. ارتش تایوان در تولید مشارکت داشت و از تجهیزات واقعی مانند ناو جنگی و خودروهای زرهی CM-32 استفاده شد. هر قسمت توسط کارگردانی متفاوت ساخته شده و چنگ هسین‌می یکی از نویسندگان قسمت‌هاست. واکنش‌ها. نشریهٔ Small Wars Journal این سریال را نمونه‌ای از جنگ ترکیبی مدرن دانست که تاکتیک‌های نظامی، عملیات سایبری، جنگ روانی و بهره‌برداری از آسیب‌پذیری‌های اجتماعی را ترکیب می‌کند. وال‌استریت ژورنال نیز آن را «نگاهی صمیمی به جامعهٔ تایوان و مقدمه‌ای ارزشمند بر یک
صمیمی به جامعهٔ تایوان و مقدمه‌ای ارزشمند بر یک بحران جهانی احتمالی» توصیف کرد. برخی سیاستمداران حزب کومینتانگ این سریال را به ایجاد فضای وحشت و تبلیغات دولتی متهم کردند. سخنگوی وزارت دفاع چین نیز آن را «فروش ترس از جنگ» نامید.
صلاح‌الدین اولاد مهند (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هلند است که اخیراً در پست هافبک بازی باشگاه فوتبال آرسنال در لیگ برتر فوتبال انگلستان بازی کرده است. وی که اصالتی مراکشی دارد فوتبال خود را از تیم‌های پایه فاینورد آغاز کرد و در سال ۲۰۲۰ به باشگاه آرسنال پیوست. اولاد مهند همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال هلند بازی کرده است.
اوزیریس فیلمی محصول سال ۲۰۲۵ و به کارگردانی ویلیام کافمن است. در این فیلم بازیگرانی همچون مکس مارتینی، برایانا هیلدبرند، لامونیکا گرت، لیندز ادواردز، جارن میچل، دیوید میدوز، مایکل اربی و لیندا همیلتون ایفای نقش کرده‌اند. نام فیلم اشاره به اوزیریس ایزد جهان زیرزمینی و زندگی پس از مرگ در اساطیر مصر باستان دارد.
شبکه‌های زوبل نوعی بخش فیلتر بر اساس اصل طراحی امپدانس تصویری هستند. آنها به افتخار اتو زوبل از آزمایشگاه‌های بل، که مقاله بسیار ارجاع‌شده‌ای را در مورد فیلترهای تصویر در سال ۱۹۲۳ منتشر کرد، نامگذاری شده‌اند. ویژگی متمایز شبکه‌های زوبل این است که امپدانس ورودی مستقل از تابع انتقال در طراحی ثابت است. این ویژگی با هزینه تعداد اجزای بسیار بالاتر در مقایسه با سایر انواع بخش‌های فیلتر به دست می‌آید. امپدانس معمولاً ثابت و کاملاً مقاومتی تعیین می‌شود. به همین دلیل، شبکه‌های زوبل به عنوان شبکه‌های مقاومت ثابت نیز
شبکه‌های زوبل به عنوان شبکه‌های مقاومت ثابت نیز شناخته می‌شوند. با این حال، هر امپدانس قابل دستیابی با اجزای گسسته امکان‌پذیر است. شبکه‌های زوبل قبلاً به‌طور گسترده در مخابرات برای مسطح کردن و گسترش پاسخ فرکانسی خطوط زمینی مسی استفاده می‌شد و از خطی که در ابتدا برای استفاده معمولی تلفن در نظر گرفته شده بود، عملکرد بالاتری تولید می‌کرد. فناوری آنالوگ جای خود را به فناوری دیجیتال داده است و اکنون کمتر مورد استفاده قرار می‌گیرند. هنگامی که برای حذف بخش راکتیو امپدانس بلندگو استفاده می‌شود، این طرح گاهی سلول
امپدانس بلندگو استفاده می‌شود، این طرح گاهی سلول بوشرو نامیده می‌شود. در این حالت فقط نیمی از شبکه به عنوان اجزای ثابت پیاده‌سازی می‌شود و نیمی دیگر اجزای حقیقی و مهومی امپدانس بلندگو هستند. این شبکه بیشتر شبیه مدارهای تصحیح ضریب توان است که در توزیع توان الکتریکی استفاده می‌شود، از این رو با نام بوشرو مرتبط است. یک شکل مداری رایج از شبکه‌های زوبل به شکل شبکه T پل‌شده است. این اصطلاح اغلب به معنای شبکه زوبل، گاهی به اشتباه وقتی که پیاده‌سازی مدار یک T پل‌شده نباشد، استفاده می‌شود. استنتاج. اساس یک شبکه
نباشد، استفاده می‌شود. استنتاج. اساس یک شبکه زوبل یک مدار پل متعادل است که در مدار سمت راست نشان داده شده است. شرط تعادل این است که؛ formula_1 اگر این مقدار بر حسب نرمال شده ۱ = "Z0" بیان شود ، همان‌طور که معمولاً در جداول فیلتر انجام می‌شود، شرط تعادل به سادگی به صورت زیر است؛ formula_2 یا، formula_3 به عبارت ساده، امپدانس معکوس یا امپدانس دوگان formula_4 است. امپدانس "Z""B" پل در نقاط تعادل قرار دارد و از این رو هیچ پتانسیلی در آن وجود ندارد. در نتیجه، هیچ جریانی نخواهد کشید و مقدار آن هیچ تفاوتی در
هیچ جریانی نخواهد کشید و مقدار آن هیچ تفاوتی در عملکرد مدار ایجاد نمی‌کند. مقدار آن اغلب به دلایلی که در بحث مدارهای پل T در ادامه روشن خواهد شد، "Z" 0 انتخاب می‌شود. امپدانس ورودی. امپدانس ورودی به صورت زیر داده می‌شود: با جایگزینی شرط تعادل، نتیجه می‌گیریم امپدانس ورودی را می‌توان طوری طراحی کرد که با تنظیم زیر، کاملاً مقاومتی باشد: امپدانس ورودی در این صورت حقیقی و مستقل از ω در باند و خارج از باند خواهد بود، صرف نظر از اینکه چه پیچیدگی برای بخش فیلتر انتخاب شود. تابع انتقال. اگر "Z0" در پایین سمت راست
شود. تابع انتقال. اگر "Z0" در پایین سمت راست پل به عنوان بار خروجی در نظر گرفته شود، می‌توان تابع تبدیل "V"o/"V"in را برای این بخش محاسبه کرد. در این محاسبه فقط شاخه RHS (سمت راست) باید در نظر گرفته شود. دلیل این امر را می‌توان با در نظر گرفتن این نکته دانست که هیچ جریانی از "Z""B" عبور نمی‌کند. هیچ جریانی از شاخه LHS (سمت چپ) به بار وارد نمی‌شود؛ بنابراین، شاخه LHS نمی‌تواند بر خروجی تأثیر بگذارد. مطمئناً بر امپدانس ورودی (و در نتیجه ولتاژ پایانهٔ ورودی) تأثیر می‌گذارد، اما بر تابع تبدیل تأثیری ندارد.
تأثیر می‌گذارد، اما بر تابع تبدیل تأثیری ندارد. اکنون به راحتی می‌توان تابع تبدیل را به صورت زیر مشاهده کرد: پیاده‌سازی T پل‌شده. امپدانس بار در واقع امپدانس طبقه بعدی یا خط انتقال است و می‌توان آن را به‌طور معقول از نمودار مدار حذف کرد. اگر تنظیم کنیم؛ formula_10 سپس مدار به نتایج درست می‌رسد. به این مدار، مدار T پل‌شده می‌گویند زیرا امپدانس "Z" به صورت «پل» در بخش T دیده می‌شود. هدف از تنظیم "Z""B" = "Z0" برای متقارن کردن بخش فیلتر است. این مزیت را دارد که در این صورت امپدانس یکسانی، "Z0" ، را هم در
که در این صورت امپدانس یکسانی، "Z0" ، را هم در ورودی و هم در خروجی ارائه می‌دهد.
ادی گری (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال بازنشسته و مربی اهل بریتانیا است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به لیدز یونایتد اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال اسکاتلند بازی کرده است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۵ سال زیر ۱۷ سال و زیر ۱۸ سال اسکاتلند بازی کرده است. دوران بازی. گری در گلاسگو به دنیا آمد و در منطقهٔ کسل‌میلک شهر بزرگ شد. او بازیکن نوجوان تیم ملی فوتبال اسکاتلند بود. آرزو داشت برای تیم کودکی‌اش سلتیک قرارداد ببندد اما در سن ۱۶ سالگی قرارداد حرفه‌ای با لیدز یونایتد امضا کرد. او
قرارداد حرفه‌ای با لیدز یونایتد امضا کرد. او اولین بازی‌اش را در روز سال نو ۱۹۶۶ انجام داد، کمتر از سه هفته قبل از تولد ۱۸ سالگی‌اش و نزدیک به بیست سال برای این باشگاه بازی کرد. او هافبک کناری کلاسیک بود و در فوتبال جهان به خاطر توانایی‌اش در عبور از دفاع‌های کناری رقیب با مهارت، سرعت و تفکر تحسین می‌شد. با رشد مقام و تجربه تیم لیدز در دهه ۱۹۶۰، گری به جزئی حیاتی از تیم تبدیل شد. در سال ۱۹۶۸، او در تیم لیدز بود که موفق به کسب جام حذفی لیگ جام لیگ و جام فییرز شد و گل‌های پیروزی را در هر دو نیمه نهایی به ثمر
شد و گل‌های پیروزی را در هر دو نیمه نهایی به ثمر رساند، از جمله یک گل فردی به یادماندنی مقابل برایان کلاوف و دربی کانتی در نیمه‌نهایی جام لیگ. با این حال به دلیل مصدومیت بازی برگشت فینال جام فییرز را از دست داد. او سپس بخش مهمی از تیمی بود که یک سال بعد قهرمان لیگ لیگ برتر شد و در این فصل ۳۳ بازی انجام داد و پنج گل زد، فصلی که لیدز رکورد بیشترین امتیاز در تاریخ لیگ را ثبت کرد و تنها دو بازی را باخت. با این حال مشهورترین بازی او در پیراهن لیدز در سال ۱۹۷۰ رقم خورد. تیم در حال تعقیب یک "سه‌گانه" بی‌نظیر شامل
خورد. تیم در حال تعقیب یک "سه‌گانه" بی‌نظیر شامل قهرمانی لیگ، جام حذفی و جام باشگاه‌های اروپا بود و گری در بهترین فرم خود قرار داشت. او قبلاً گل به یادماندنی‌ای که بسیاری از هواداران باشگاه آن را بهترین گل تاریخ بازیکنان لیدز می‌دانند به ثمر رسانده بود – یک حرکت انفرادی از خط دروازه در سمت چپ دروازه با دریبل و عقب‌کشی که او را به موقعیت شوت‌رانی رساند – وقتی که روز او در استادیوم ومبلی برای فینال جام حذفی ۱۹۷۰ مقابل چلسی فرا رسید. مدافع کناری مارکر گری، دیوید وب بود، مدافعی مطمئن اما معمولی که در طول ۹۰
وب بود، مدافعی مطمئن اما معمولی که در طول ۹۰ دقیقه بازی و وقت اضافه، توسط گری آزار دید. وب بارها به پشت افتاد یا در جهت اشتباه نگاه کرد وقتی گری با مهارت او را رد می‌کرد، از جمله در یک حرکت که او به داخل پای ضعیف‌ترش یعنی پای راست برید و شوتی به تیرک دروازه زد. اگرچه لیدز بازی را تحت کنترل داشت اما بازی با تساوی ۲–۲ به پایان رسید و نیاز به بازی تکراری بود – گری کرنری را که باعث شد جک چارلتون گل اول را بزند، گرفت. در بازی تکراری، چلسی تاکتیک خود را تغییر داد و ران هریس که مدافعی سرسخت‌تر بود را مقابل گری
و ران هریس که مدافعی سرسخت‌تر بود را مقابل گری گذاشت و در نتیجه خطر از بین رفت – هریس با تکل خشنی به پشت زانوی گری او را شدیداً مصدوم کرد. چلسی با نتیجه ۲–۱ برنده شد و در یک پیچش نهایی، خود وب گل برتری را زد. لیدز مسابقه قهرمانی لیگ را به اورتون و نیمه‌نهایی جام باشگاه‌های اروپا را به سلتیک واگذار کرد و در نهایت بدون کسب هیچ جامی باقی ماند. نبردهای مکرر گری با مصدومیت آغاز شد و او بیش از نیمی از فصل ۱۹۷۰–۷۱ را از دست داد، فصلی که در آن بار دیگر لیدز قهرمانی لیگ را از دست داد اما جام فییرز را برای دومین بار
لیگ را از دست داد اما جام فییرز را برای دومین بار مقابل یوونتوس کسب کرد. او بخشی از تیمی بود که در فصل ۱۹۷۱–۷۲ با پیروزی‌های ۵–۱ و ۷–۰ متوالی مقابل منچستر یونایتد و ساوت‌همپتون در الاند رود بود؛ فیلم این دو بازی به نمادی تبدیل شد. در همان فصل، او در تیمی بود که در فینال جام حذفی فوتبال انگلستان ۱۹۷۲ مقابل آرسنال قهرمان شد و همچنین در فینال بعدی حضور داشت که لیدز به طور شگفت‌انگیزی به ساندرلند باخت. او فینال بحث‌برانگیز جام برندگان جام اروپا ۱۹۷۳ را به دلیل مصدومیت از دست داد و بیشتر فصل ۱۹۷۳–۷۴ را که لیدز
مصدومیت از دست داد و بیشتر فصل ۱۹۷۳–۷۴ را که لیدز به لطف مصدومیت‌های زیاد قهرمان لیگ شد، غایب بود. این مصدومیت‌ها آنقدر مکرر شده بود که وقتی برایان کلاوف جای دن روی را در لیدز گرفت، جلسه تیم اصلی را با این جمله شروع کرد که اگر ادی گری یک اسب بود، مدت‌ها پیش کشته شده بود. عملکرد او در جناح باعث شد روی برایوی جمله مشهوری بگوید که «وقتی روی برف بازی می‌کند هیچ اثری از خودش نمی‌گذارد». گری در تیمی بازی کرد که به فینال جام باشگاه‌های اروپا ۱۹۷۵ در پاریس رسید، و در پیروزی خانگی مقابل قهرمانان اسپانیا بارسلونا در
پیروزی خانگی مقابل قهرمانان اسپانیا بارسلونا در نیمه‌نهایی حضور داشت، جایی که گری مارکر خود، دلاکروز را آزار داد و بارسلونا را تحت فشار گذاشت و اجازه داد لیدز بر بازی تسلط یابد. با این حال، مربی جیمی آرمفیلد او را از ترکیب اصلی برای فینال خط زد که لیدز به طور جنجالی به بایرن مونیخ باخت. در این مسابقات همچنین برادر کوچکتر او، فرانک حضور داشت که او نیز از رده‌های الاند رود آمده بود. این پایان دوران تیم بزرگ دن روی بود (خود روی یک سال پیش به عنوان مربی انگلستان رفته بود) و هم‌تیمی‌های گری شروع به ترک باشگاه
رفته بود) و هم‌تیمی‌های گری شروع به ترک باشگاه کردند. تا اوایل دهه ۱۹۸۰، گری تنها بازیکنی بود که از هر دوره روی در باشگاه مانده بود (اگرچه پیتر لوریمر و دیوید هاروی بعداً بازگشتند). گری که به دفاع چپ تبدیل شده بود، دوران بازی‌اش را طولانی‌تر کرد و در تیمی بود که در سال ۱۹۸۲ تحت هدایت هم‌تیمی سابقش آلن کلارک به دسته پایین‌تر سقوط کرد. رکورد بد مصدومیت گری باعث شد دوران ملی او در تیم اسکاتلند کوتاه و پراکنده باشد. او فقط ۱۲ بازی ملی داشت و به دلیل مصدومیت جام جهانی ۱۹۷۴ را از دست داد. در دوران بازیکنانی خشن
جهانی ۱۹۷۴ را از دست داد. در دوران بازیکنانی خشن – برمنر، هریس، اسمیت و غیره – گری همچنین افتخار این را داشت که هرگز در دوران حرفه‌ای خود کارت زرد نگرفت. دوران مربی‌گری. گری سپس در سال ۱۹۸۲، پس از سقوط لیدز به دسته اول، به عنوان بازیکن-مربی هدایت تیم را بر عهده گرفت. باشگاه ناچار شد برای بازسازی تیم به سیاست استفاده از بازیکنان جوان روی آورد، و بازیکنانی مانند جان شریدان، نیل اسپین، دنیس اروین و اسکات سلرز به میدان آمدند. پس از قرار گرفتن در نیمه بالای جدول در دو فصل اول حضورش در این سمت، فصل ۸۵–۱۹۸۴ شاهد
در دو فصل اول حضورش در این سمت، فصل ۸۵–۱۹۸۴ شاهد تلاشی برای صعود بود که در روز پایانی در برابر بیرمنگام سیتی از دست رفت. پس از ناکامی در صعود از دسته دوم لیگ فوتبال، گری پس از ۲۰ سال، ۵۶۱ بازی و ۶۸ گل از لیدز جدا شد. او بعدها هدایت ویتبی تاون را بر عهده گرفت. در سال ۱۹۸۶، گری هدایت راچدیل را به دست گرفت و در فصل ۸۷–۱۹۸۶ این باشگاه موفق شد از سقوط تقریباً قطعی از لیگ فوتبال نجات یابد. گری در فصل ۸۹–۱۹۸۸ هدایت هال سیتی را پس از جدایی برایان هورتون در فصل پیشین بر عهده گرفت. هال موفق شد به میانه جدول صعود کند
بر عهده گرفت. هال موفق شد به میانه جدول صعود کند و در ماه فوریه تنها پنج امتیاز با پلی‌آف فاصله داشت و همچنین به دور پنجم جام حذفی رسید، جایی که به لیورپول باختند. تنها یک پیروزی در ۱۸ بازی پایانی باعث شد هال در رده چهارم از پایین جدول قرار گیرد، هرچند خطر سقوط را پشت سر گذاشته بود، اما این عملکرد ضعیف باعث شد او از سمت خود برکنار شود. پیوندهای خانوادگی فوتبالی. پسر ادی گری، استوارت (که در سال ۲۰۲۴ پیش از پدرش درگذشت) وارد فوتبال حرفه‌ای شد و برای باشگاه فوتبال سلتیک، تیمی که ادی در کودکی طرفدارش بود، بازی
سلتیک، تیمی که ادی در کودکی طرفدارش بود، بازی کرد. برادرزاده‌اش، اندی گری، پسر فرانک، برادر ادی، نیز یک فوتبالیست حرفه‌ای بود و همچنین برای لیدز بازی کرد. نتیجه‌های برادرزاده‌هایش، آرچی و هری گری نیز فوتبالیست حرفه‌ای هستند.
&lt;templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt; پردلکینو () یک مجتمع ویلایی است که در منطقه اودینتسوکی در استان مسکو، روسیه واقع شده است. تاریخچه. این سکونتگاه در اصل به عنوان املاک پردلتسی، متعلق به لئونتیف‌ها (خویشان مادری پتر کبیر)، سپس شاهزاده دولگوروکوف و سامارین‌ها، تأسیس شد. پس از عبور راه‌آهن از این روستا در قرن نوزدهم، نام آن به پردلکینو تغییر یافت. در سال ۱۹۳۴، ماکسیم گورکی پیشنهاد واگذاری این منطقه به اتحادیه نویسندگان شوروی را داد. طی چند سال، حدود پنجاه کلبه
شوروی را داد. طی چند سال، حدود پنجاه کلبه چوبی که توسط معمار آلمانی ارنست می طراحی شده بود، توسط نویسندگان در پردلکینو ساخته شد. مجری این پروژه، سیاستمدار شوروی، الکساندر شچرباکوف بود. این منطقه به‌تدریج به پناهگاهی فرهنگی برای نویسندگان برجسته تبدیل شد و نقش مهمی در شکل‌گیری ادبیات دوران شوروی ایفا کرد. از جمله اولین ساکنان این مستعمره شاعر بوریس پاسترناک، نویسندگان کورنی چوکوفسکی، آیزاک بابل، الکساندر سرافیموویچ، لئونید لئونوف، ایلیا ارنبورگ، بوریس پیلنیاک، وسوولود ایوانف، لو کاسیل، کنستانتین فدین،
وسوولود ایوانف، لو کاسیل، کنستانتین فدین، پترووگن کاکائوف، ایلیا کاسیلوف بود. . در ۱۵ مه ۱۹۳۹، در جریان پاکسازی بزرگ استالین، ایزاک بابل، نویسنده و نمایشنامه‌نویس، در خانهٔ ییلاقی‌اش در پردلکینو دستگیر شد. بابل با خودرو به زندان لوبیانکا منتقل شد، شکنجه شد و در نهایت توسط کمیساریای خلق در امور داخلی تیرباران شد. پس از جنگ جهانی دوم، بیست کلبه نویسنده دیگر ساخته شد. در میان ساکنان جدید، ونیامین کاورین، نیکولای زابولوتسکی (مالک نبود اما کلبه‌ای اجاره کرده بود)، والنتین کاتائف، الکساندر فادیف، کنستانتین
بود)، والنتین کاتائف، الکساندر فادیف، کنستانتین سیمونوف حضور داشتند. بعدها نویسندگان و شاعران بیشتری از جمله یوگنی یفتوشنکو، آندری وزنیسنسکی، بولات اوکودژاوا، بلا آخمادولینا و بسیاری دیگر به این روستا نقل مکان کردند. در سال‌های ۱۹۶۵–۱۹۷۵ ، الکساندر سولژنیتسین، نویسنده مخالف شوروی، اغلب در کلبه چوکوفسکی زندگی می‌کرد. در سال ۱۹۵۲ به مناسبت هفتاد و پنجمین سالگرد تولد پاتریارک الکسی اول مسکو، اقامتگاه پاتریارک‌های مسکو در پردلکینو افتتاح شد. در سال‌های ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۰ این اقامتگاه به‌طور قابل توجهی گسترش یافت.
۲۰۰۰ این اقامتگاه به‌طور قابل توجهی گسترش یافت. ساختمان‌های جدیدی برای پذیرایی از هیئت‌های مذهبی، فضاهای اداری، و امکانات اقامتی برای مهمانان کلیسا اضافه شدند. همچنین، باغ‌ها و محوطه‌های اطراف بازسازی شدند تا محیطی آرام و معنوی برای فعالیت‌های کلیسایی فراهم گردد. این مجموعه اکنون یکی از مراکز مهم کلیسای ارتدکس روسیه به‌شمار می‌رود. در سال ۱۹۸۸، این روستا رسماً به عنوان یک منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ تاریخی-فرهنگی شناخته شد. در همان سال، موزه‌های کورنی چوکوفسکی و بوریس پاسترناک در کلبه‌های مربوطه افتتاح شدند. در سال
پاسترناک در کلبه‌های مربوطه افتتاح شدند. در سال ۱۹۹۷، موزهٔ دیگری در کلبهٔ بولات اوکودژاوا افتتاح شد. منابع فرهنگی. احتمالاً نام پردلکینو یکی از منابع نام مستعمره نویسندگان فرقه‌گرا، پرلیگینو، از رمان "«مرشد و مارگاریتا»" اثر میخائیل بولگاکف است. در پیش‌نویس‌های اولیه رمان، نام این روستا «پرِوراکیون» - روستای دروغگوها - بوده است. پرلیگینو معنای مشابهی دارد اما کمی پنهان شده است. توجه داشته باشید که بولگاکف نام پرلیگینو را بر اساس کلیازما، بولشوو، که مستعمره نویسندگان دیگری در آن قرار داشت، انتخاب کرده است؛
نویسندگان دیگری در آن قرار داشت، انتخاب کرده است؛ بنابراین، بولشوو می‌تواند منبع الهام دیگری برای بولگاکف باشد بخش‌هایی از فیلم "«خانه روسیه»" محصول ۱۹۹۰ در پردلکینو، از جمله در خانه پاسترناک و قبر او فیلمبرداری شد.
مرکز هنرهای نمایشی بین‌المللی مسکو رسماً در ۲۸ سپتامبر ۲۰۰۳ با اولین حضور ارکستر جدید، فیلارمونیک ملی روسیه، به رهبری ولادیمیر اسپیواکوف افتتاح شد. این مرکز که با نام خانه بین‌المللی موسیقی مسکو ("دام موزیکی") نیز شناخته می‌شود، در کنار جاده کمربندی باغ در کنار خاکریز کوسمودامیانسکایا واقع شده است. معماران این بنا یوری گندوفسکی، ولادیلن کراسیلنیکوف، دیمیتری سولوپوف، مارگاریتا گاوریلووا و سرگئی گندوفسکی از مرکز فرهنگی-تجاری کراسنیه خولمی روسیه و تئاترالنی توواریشستوو آرخیتکتوروف بودند. این پروژه جایزه معماری
آرخیتکتوروف بودند. این پروژه جایزه معماری خرستالنی ددال را در یازدهمین جشنواره سراسری زودچستوو روسیه از آن خود کرد. اولین سنگ بنا در ۷ سپتامبر ۲۰۰۰ توسط اسپیواکوف و شهردار مسکو یوری لوژکوف گذاشته شد. شرکت ترکیه‌ای انکا این مرکز را ساخت. هزینه ساخت این مرکز ۲۰۰ میلیون دلار آمریکا بود و به‌طور کامل توسط شهر مسکو تأمین مالی شد. این اولین سالن موسیقی کلاسیک بود که در بیش از یک قرن در این شهر ساخته شد. این سالن بخشی از یک مجتمع تجاری و هتل به نام برج‌های ریورساید است که توسط شهر به عنوان معادل مرکز لینکلن در