payamvha/North_RAG huggingface dataset:
این ساختار منطقه‌ای موجب بروز تفاوت‌هایی در قوانین زیست‌محیطی میان این مناطق شده و همچنین باعث تفکیک در روش‌های اندازه‌گیری داده‌ها و انتشار آمارهای مرتبط شده است. هوا. در فلاندر، انتشار ترکیبات آلی فرار غیر متانی از ۲۰۰ کیلوتن در سال ۱۹۹۰ به حدود ۱۰۰ کیلوتن در سال ۲۰۰۶ کاهش یافته است، که دلیل آن کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای از حمل و نقل و صنعت است. با این حال، این دو همچنان مهم‌ترین آلاینده‌های VOC هستند. تصفیه فاضلاب. اگرچه تولید پسماندهای صنعتی خطرناک در بلژیک نسبت به جمعیت آن همچنان در سطح بالایی قرار
بلژیک نسبت به جمعیت آن همچنان در سطح بالایی قرار دارد، اما میزان تولید پسماند شهری توسط شهروندان بلژیکی کمتر از میانگین کشورهای همسایه است. در بلژیک، سرانه تولید زباله شهری حدود ۴۱۶ کیلوگرم در سال است، در حالی که میانگین این رقم در سطح اروپا به ۵۰۵ کیلوگرم می‌رسد. بلژیک همچنین یکی از کشورهای پیشرو در زمینه مدیریت و پردازش پسماندهای شهری به‌شمار می‌رود. ۹۸/۵ درصد از زباله‌های شهری در این کشور از طریق روش‌های پایدار و قابل بازیافت مدیریت می‌شود؛ به این صورت که ۳۴ درصد از زباله‌ها بازیافت می‌شوند، ۲۰
صورت که ۳۴ درصد از زباله‌ها بازیافت می‌شوند، ۲۰ درصدکمپوست می‌گردند، **۴۲ درصد** با بازیابی انرژی سوزانده می‌شوند و **۲/۵ درصد** نیز تحت فرایند **تجزیه بی‌هوازی** قرار می‌گیرند. تنها **۱/۵ درصد** از زباله‌های شهری به‌طور نهایی دفع می‌شود، چه از طریق دفن در محل‌های مخصوص و چه از طریق سوزاندن مستقیم بدون بازیافت انرژی. این مقدار معادل **کمی بیش از ۵ کیلوگرم زباله برای هر نفر** در سال است که در مقایسه با بسیاری از کشورها، میزان بسیار ناچیزی محسوب می‌شود. آب. اگرچه بلژیک هنوز با چالش‌هایی مانند آلودگی آب
آب. اگرچه بلژیک هنوز با چالش‌هایی مانند آلودگی آب رودخانه مواجه است، اما به‌طور متوسط، کیفیت آب به سرعت در حال بهبود است، که عمدتاً به دلیل افزایش تصفیه فاضلاب است. در سال‌های اخیر، ماهی سالمون و قزل‌آلا دوباره در رودخانه‌های اصلی بلژیک دیده می‌شوند. علاوه بر این، طبق گزارش کمیسیون اتحادیه اروپا (گزارش سال ۲۰۱۵)، کیفیت آب در سواحل بلژیک در بیش از دو مورد از سه مکان (یعنی ۱۷ مورد) که نمونه‌برداری انجام شده، عالی‌رتبه‌بندی شده است. خاک. بلژیک دارای مناظر نسبتاً مسطح اما متنوعی است و انواع خاک‌ها در سراسر
مسطح اما متنوعی است و انواع خاک‌ها در سراسر کشور وجود دارد. بلژیک به دلیل وجود دریای شمال، در مقایسه با بسیاری از نقاط اروپا، آب و هوای خنک‌تر و مرطوب‌تری دارد. به دلیل موقعیت مکانی منطقه در نزدیکی دریا، خاک فلاندر عمدتاً از نوع شنی و رسی است. والونی زمین تپه‌ای‌تری دارد و خاک آن از سنگ آهک، فیلیت، کوارتزیت، شیل و ماسه‌سنگ تشکیل شده است.
مشروب‌خور روزانه () یک فیلم دلهره‌آور آمریکایی آماده اکران به کارگردانی مارک وب و نویسندگی زک دین با بازی جانی دپ، پنه‌لوپه کروز و مدلین کلاین است. خلاصه داستان. یک متصدی بار در یک قایق تفریحی خصوصی با یک مرد مرموز که مدام مشروب می‌خورد، آشنا می‌شود، اما به‌طور غیرمنتظره‌ای درگیر یک ماجرای جنایی می‌شوند. ساخت. تصویربرداری اصلی در ۱۴ آوریل ۲۰۲۵ در اسپانیا آغاز شد.
سکوت میان ترانه‌ها دومین آلبوم استودیویی از خوانندهٔ آمریکایی مدیسون بییر می‌باشد که در ۱۵ سپتامبر سال ۲۰۲۳ از سوی اپیک رکوردز و سینگ ایت لود منتشر گردید و پس نخستین آلبوم استودیویی بییر تحت عنوان "پشتیبان زندگی" (۲۰۲۱) می‌آید. این اثر یک آلبوم پاپ و سایکدلیک راک با عناصر دریم پاپ توصیف شده‌است.
جنبش محیط زیستی استرالیا این جنبش که در ابتدا به عنوان یک جنبش حفاظت شکل گرفت، نخستین بار در جهان به صورت یک جریان سیاسی سازمان‌یافته درآمد. استرالیا میزبان حزب «گروه تاسمانی متحد» است که به عنوان نخستین حزب سبز جهان شناخته می‌شود. جنبش زیست‌محیطی توسط مجموعه گسترده‌ای از گروه‌ها نمایندگی می‌شود که گاهی به آن‌ها سازمان مردم‌نهاد (NGO) گفته می‌شود. این سازمان‌ها در سطوح محلی، ملی و بین‌المللی فعالیت دارند. سازمان‌های غیردولتی محیط زیستی از نظر دیدگاه‌های سیاسی و میزان تأثیرگذاری که در سیاست‌گذاری زیست‌محیطی
و میزان تأثیرگذاری که در سیاست‌گذاری زیست‌محیطی استرالیا و دیگر کشورها دنبال می‌کنند، بسیار متنوع هستند. امروزه، جنبش محیط زیستی شامل گروه‌های بزرگ ملی و همچنین تعداد زیادی گروه کوچک محلی است که به مسائل و دغدغه‌های زیست‌محیطی خاص منطقه خود می‌پردازند. علاوه بر این، بیش از ۵۰۰۰ گروه «لندکر» در شش ایالت و دو قلمرو اصلی استرالیا فعال هستند. از جمله مسائل زیست‌محیطی مطرح در چارچوب این جنبش می‌توان به حفاظت از جنگل‌ها، تغییرات اقلیمی در استرالیا و مخالفت با فعالیت‌های هسته‌ای اشاره کرد. در استرالیا، این جنبش
هسته‌ای اشاره کرد. در استرالیا، این جنبش از طریق فعالان برجسته محیط زیست استرالیایی مانند باب براون، پیتر گرت، استیو ایروین، تیم فلانری و دیوید فلی، شاهد افزایش محبوبیت بوده است. تاریخچه. اولین طبیعت‌گرایان بسیار زود به استرالیا رسیدند. جوزف بنکس، گیاه‌شناس و طبیعت‌گرای برجسته، از اعضای سفر نخست جیمز کوک و همچنین اولین ناوگان بود. با وجود برخی کشفیات مهم گیاه‌شناسانی مانند جوزف میدن، تشکیل نخستین باشگاه‌های سازمان‌یافته طبیعت‌گرایی تا چندین دهه بعد صورت نگرفت؛ چرا که تخریب سریع زیستگاه‌های بومی و افزایش
چرا که تخریب سریع زیستگاه‌های بومی و افزایش درک از محیط طبیعی، ضرورت چنین تشکل‌هایی را آشکار ساخت. باشگاه طبیعت‌گرایان ویکتوریا در سال ۱۸۸۰ تشکیل شد و به دنبال آن، باشگاه طبیعت‌گرایان نیو ساوت ولز و انجمن طبیعت‌گرایان میدانی استرالیای جنوبی تأسیس شدند. سازمان مشابهی نیز در سال ۱۹۰۴ در تاسمانی به وجود آمد. نخستین نشانه‌های جنبش محیط زیستی در استرالیا همزمان با رشد حرکت طبیعت‌گرایی در آستانه قرن نوزدهم شکل گرفت. تغییرات اقلیمی. نگرانی فزاینده در استرالیا در مورد تغییرات اقلیمی در سال ۲۰۰۶ به اوج خود رسید، که
تغییرات اقلیمی در سال ۲۰۰۶ به اوج خود رسید، که عمدتاً در واکنش به کتاب "«یک حقیقت ناخوشایند»" نوشته ال گور، فعال تغییرات اقلیمی، بود و بار دیگر مسائل زیست‌محیطی را در صدر توجه قرار داد. دولت هاوارد با امتناع از به رسمیت شناختن پیمان کیوتو و پیشبرد موضع قویاً طرفدار انرژی هسته‌ای، جنبش محیط زیست را برانگیخت. علاوه بر این، هاوارد با امتناع از ملاقات با گور در طول سفرش به استرالیا، جنجال آفرید. در مقابل، کوین راد، رهبر مخالفان، تغییرات اقلیمی را «بزرگ‌ترین چالش اخلاقی، اقتصادی و اجتماعی زمان ما» اعلام کرد و
اخلاقی، اقتصادی و اجتماعی زمان ما» اعلام کرد و خواستار کاهش ۶۰ درصدی انتشار گازهای گلخانه‌ای تا قبل از سال ۲۰۵۰ شد.
امی دیتن نهمین پادشاه سلسله حمورابی بابل بود که از سال ۱۶۸۳ تا ۱۶۴۷ پیش از میلاد سلطنت کرد. پیش از او پدرش ابی اشوه بر تخت سلطنت نشسته بود. امی دیتن ۳۷ سال بر تخت پادشاهی بابل نشست. سلطنت او عمدتاً صلح‌آمیز بود. او عمدتاً به غنی‌سازی و گسترش معابد و چند پروژه ساختمانی دیگر مشغول بود، اگرچه در سی و هفتمین سال سلطنت خود، تخریب دیوار شهر دیر را که قبلاً توسط دمیق-ایلیشو (از پادشاهان سلسله اول ایسین) ساخته شده بود، ثبت کرده است. منابع. رو، ژرژ. "سرگذشت عراق باستان". ترجمهٔ هوشنگ مهدوی، تهران: امیرکبیر، چاپ دوم،
ترجمهٔ هوشنگ مهدوی، تهران: امیرکبیر، چاپ دوم، 1381. مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Ammi-ditana». در "دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی"، بازبینی‌شده در ۲۱ خرداد ۱۴۰۴.
امیرعلی طلاساز یک کارآفرین در حوزه‌ی تشخیص‌های بالینی است. او استارتاپ آوریفکس بیوساینسز را بنیان‌گذاری کرده و هم‌مؤسس و یکی از مدیران عامل شرکت است. تحصیلات. طلاساز در دانشگاه صنعتی شریف در تهران در رشته‌ی مهندسی برق تحصیل کرد و بعدها از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۷ در دانشگاه استنفورد ادامه تحصیل داد، جایی که موفق به دریافت مدرک دکترای فلسفه (PhD) شد. پیش از ورود به دانشگاه استنفورد، او با رونالد دبلیو دیویس از مرکز فناوری ژنوم این دانشگاه آشنا شد؛ آشنایی‌ای که توسط مصطفی رونقی صورت گرفت کسی که بعدها به عنوان مدیر
مصطفی رونقی صورت گرفت کسی که بعدها به عنوان مدیر ارشد فناوری شرکت ایلومینا منصوب شد. حرفه. طلاساز یک مهندس برق و پژوهشگر است. لینا رائو از تک‌کرانچ او را کارآفرینی «سریالی» در زمینه‌های پژوهش‌های بالینی و آماده‌سازی نمونه‌ها توصیف کرده است. طلاساز تا سال ۲۰۰۹ در مرکز فناوری ژنوم کار می‌کرد که همان سال استارتاپ آوریفکس بیوساینسز را تأسیس کرد؛ شرکتی که روش‌هایی برای جداسازی سلول‌های سرطانی از خون توسعه داد. او همچنین از مارس ۲۰۰۹ تا ژوئن ۲۰۱۲ در شرکت ایلومینا فعالیت داشت. در سال‌های ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۳، طلاساز و
فعالیت داشت. در سال‌های ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۳، طلاساز و حلمی التوخی شرکت را تأسیس کردند که فناوری‌ای برای تشخیص و شناسایی سرطان از طریق آزمایش‌های خون توسعه می‌دهد. این دو در سال ۲۰۰۲ در دانشگاه استنفورد با هم آشنا شدند و پیش از تأسیس در ایلومینا با هم همکاری داشتند تا اینکه طلاساز در ۲۰۱۲ آنجا را ترک کرد. جان دورفمن از روزنامه پیتسبرگ تریبون-ریویو می‌گوید طلاساز و التوخی تکنیک بافت‌برداری مایع را کشف کردند که شامل تشخیص و پایش قطعات تومور در جریان خون بیمار است و جایگزینی برای بافت‌برداری های سنتی بافتی به حساب
جایگزینی برای بافت‌برداری های سنتی بافتی به حساب می‌آید. طلاساز ابتدا رئیس و مدیر ارشد فناوری بود. در سال ۲۰۱۹، او مسئولیت‌های رئیس، مدیر مالی و مدیر عملیات را بر عهده داشت و در آن زمان همراه با التوخی مجموعاً ۱۲ درصد سهام را در اختیار داشتند. در سال ۲۰۲۱، هر دوی آن‌ها ۱۰ میلیون دلار برای خرید سهام بیشتر شرکت هزینه کردند. طلاساز و التوخی اکنون به عنوان مدیران عامل مشترک فعالیت می‌کنند. در سال ۲۰۲۲، شرکت ایلومینا در دادگاه فدرال دلاور از و بنیان‌گذاران آن به دلیل سرقت اسرار تجاری شکایت کرد. ایلومینا این دو
دلیل سرقت اسرار تجاری شکایت کرد. ایلومینا این دو را متهم کرد که در سال ۲۰۱۱ به طور ناشناس را تأسیس کردند، در حالی که هنوز در ایلومینا کار می‌کردند و اسناد محرمانه مرتبط با فناوری توالی‌یابی دی‌ان‌ای را دزدیدند تا ۳۵ ثبت اختراع به دست آورند. در پاسخ، این اتهامات را رد کرد، ایلومینا را به تلاش برای حذف رقبا متهم نمود و درخواست رد شکایت داد. در سال ۲۰۲۳، دو شرکت به توافق رسیدند، قراردادی بلندمدت برای تأمین مواد امضا کردند و توافق کردند نمونه‌های آزمایشی را برای تحقیقات سرطان به اشتراک بگذارند. عضویت در هیئت
تحقیقات سرطان به اشتراک بگذارند. عضویت در هیئت مدیره و تقدیرها. طلاساز از ژانویه ۲۰۱۳ عضو هیئت مدیره بوده و تا اوت ۲۰۲۱ سمت رئیس هیئت مدیره را داشته است. او همچنین عضو هیئت مدیره شرکت uLab Systems است و یکی از اعضای مؤسس شبکه جهانی نوآوری‌ها (World Innovations Network) به شمار می‌رود. در سال ۲۰۱۷، طلاساز و التوخی در رتبه ۳۷ فهرست «۴۰ نفر زیر ۴۰ سال» مجله "فرچون" قرار گرفتند.این دو همچنین در فهرست «۵۰ نفر برتر حوزه مراقبت‌های بهداشتی» مجله "تایم" در سال ۲۰۱۸ حضور داشتند، که افرادی را به دلیل تحول در حوزه
حضور داشتند، که افرادی را به دلیل تحول در حوزه مراقبت‌های بهداشتی تقدیر کرد.
زک دین فیلم‌نامه‌نویس و تهیه‌کننده فیلم آمریکایی است که بیشتر برای نویسندگی فیلم‌های؛ "سقوط مرگبار" (۲۰۱۲)، "۲۴ ساعت تا زنده‌ماندن" (۲۰۱۷)، "جنگ فردا" (۲۰۲۱)، "فست اکس" (۲۰۲۳)، "تنگنا" (۲۰۲۵) و "نوشیدنی روزانه" (۲۰۲۶) شناخته می‌شود.
پشتیبان زندگی نخستین آلبوم استودیویی از خوانندهٔ آمریکایی مدیسون بییر می‌باشد که در ۲۶ فوریهٔ سال ۲۰۲۱ از سوی اکسس و اپیک رکوردز منتشر گردید. این آلبوم به‌عنوان یک آلبوم مفهومی شکل گرفت، در زمانی که مدیسن بییر درگیر یک دورهٔ افسردگی شدید بود و با اختلال شخصیت مرزی تشخیص داده شده بود. اشعار این آلبوم حول محور موضوعاتی مانند بهداشت روانی، اندوه و دل‌شکستگی می‌چرخد. همچنین به تجربه‌های بییر از فشارهای عمومی، ساخت تاب‌آوری در جریان تهیه و تولید آلبوم، و نگاه او به این اثر به‌عنوان «پشتیبان زندگی‌اش» می‌پردازد.
به این اثر به‌عنوان «پشتیبان زندگی‌اش» می‌پردازد. پشتیبان زندگی از نظر موسیقایی، یک آلبوم در سبک پاپ و آراندبی است که عناصری از ایندی پاپ در آن به چشم می‌خورد. مدیسون بییر خود در نوشتن تمام قطعات این آلبوم مشارکت داشته و تهیه‌کنندگی بیشتر آن را نیز بر عهده داشته است.
محافظه‌کاری سبز ترکیبی از محافظه‌کاری با محیط‌زیست‌گرایی است. در طول تاریخ اندیشه محافظه‌کارانه، هم سیاستمداران و هم فلاسفه محافظه‌کار نسبت به مسائل محیط زیستی ابراز نگرانی کرده‌اند. ویژگی متمایز محافظه‌کاری سبز، تأکید آن بر استفاده از سیاست‌های مبتنی بر بازار برای مقابله با چالش‌های زیست‌محیطی است، نه تکیه بر برنامه‌ریزی متمرکز و دولتی.[ "" ] در این رویکرد، توانمندسازی افراد و جوامع محلی بر کنترل متمرکز از بالا ترجیح داده می‌شود. در مواردی که راه‌حل مسائل، ماهیتی جهانی دارد ــ مانند تغییرات اقلیمی ــ
ماهیتی جهانی دارد ــ مانند تغییرات اقلیمی ــ محافظه‌کاران سبز بر این باورند که نقش دولت باید فراهم کردن بستر مناسب برای مشارکت افراد، کارآفرینان و نهادهای خیریه باشد تا از طریق همکاری و نوآوری، راه‌حل‌هایی مؤثر برای مقابله با بحران‌هایی مانند تغییر اقلیم ارائه دهند. انواع. قاره آمریکا. برزیل. حزب ملی اکولوژیک در برزیل، در گذشته با کلیسای جماعت ربانی که بزرگ‌ترین فرقهٔ انجیلی در این کشور محسوب می‌شود ارتباط نزدیکی داشت و بر مبنای اصول محافظه‌کاری سبز فعالیت می‌کرد. با این حال، این حزب در ادامه مسیر خود نامش
با این حال، این حزب در ادامه مسیر خود نامش را به «پاتریوتا» تغییر داد و از سیاست‌های سبز و محیط‌زیستی پیشین خود فاصله گرفت. در عوض، رویکرد خود را به سوی سیاست‌هایی ملی‌گرایانه و محافظه‌کارانه سنتی سوق داد. حزب پاتریوتا همچنین مواضع مذهبی خود را تقویت کرده و به‌شدت با موضوعاتی چون **سقط جنین، ازدواج هم‌جنس‌گرایان، و سایر سیاست‌های جریان چپ‌گرا** مخالفت می‌ورزد. حزب ملی اکولوژیک با «مجامع الهی»، بزرگ‌ترین فرقه انجیلی حاضر در برزیل، ارتباط داشت و از محافظه‌کاری سبز حمایت می‌کرد، اما اکنون نام خود را به
سبز حمایت می‌کرد، اما اکنون نام خود را به «پاتریوتا» تغییر داده و از سیاست‌های سبز و طرفدار اکولوژی خود به نفع سیاست‌های محافظه‌کارانه و ملی‌گرایانه خود دست کشیده است؛ این حزب مخالفت مذهبی خود با سقط جنین، ازدواج همجنس‌گرایان و سایر سیاست‌های چپ‌گرایانه را حفظ و تقویت کرده است. کانادا. در کانادا، اصطلاح «محافظه‌کاری سبز» در سال ۲۰۰۶ توسط پرستون منینگ ــ رهبر اپوزیسیون رسمی (کانادا) و بنیان‌گذار حزب اصلاحات ــ رایج شد. منینگ این مفهوم را به‌ویژه به‌عنوان راهی برای ایجاد **نقطه مشترک میان نسل جوان و مسن‌تر
برای ایجاد **نقطه مشترک میان نسل جوان و مسن‌تر رأی‌دهندگان** مطرح کرد. او به‌طور خاص از ایده **قیمت‌گذاری آب در پروژه‌های استخراج نفت از ماسه‌های نفتی** حمایت کرده است تا تولیدکنندگان نفت را به افزایش بهره‌وری وادار کند. در سال ۱۹۸۸، استیون هارپر در کتاب آبی که بعدها یکی از منابع تأثیرگذار بر اصول حزب اصلاحات شد، از یک سیاست محیط زیستی دفاع کرد که در عین حفاظت از محیط زیست، **کنترل‌های بوروکراتیک را کاهش دهد**. هارپر تأکید داشت که حزب اصلاحات نسبت به بهره‌کشی‌های زیست‌محیطی که در نظام‌های «سوسیالیستی،
زیست‌محیطی که در نظام‌های «سوسیالیستی، سرمایه‌داری و سوسیال دموکراتیک» دیده می‌شود، آگاه است. از سوی دیگر، جورج پارکین گرانت، فیلسوف آرمان‌گرای کانادایی و نویسنده «مانیفست توری‌های سرخ» استدلال می‌کرد که توری‌ها از مشوق‌های محیط‌زیستی حمایت می‌کنند، چراکه این ابزارها راهی برای **مقابله با سرمایه‌داران صنعتی‌ای هستند که به خاطر منافع زودگذر و سطحی، محیط زیست را تخریب می‌کنند**. ایالات متحده. یکی از نخستین کاربردهای اصطلاح «محافظه‌کاری سبز» بهنوت گینگریچ رئیس مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا از حزب
رئیس مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا از حزب جمهوری‌خواه، نسبت داده می‌شود. بنا بر گزارش نشریه هومن اونتس، این اصطلاح در جریان مناظره‌ای میان گینگریچ و جان کری دربارهٔ مسائل زیست‌محیطی مطرح شد. در همین دوران، جنبش محافظه‌کاران سبز گاهی اوقات به عنوان جنبش "کلاهبرداران بی‌رحم" شناخته می‌شد، اصطلاحی که توسط مجله "نشنال ریویو" و نوشته‌های راد درهر رواج یافت. این عنوان به طیفی از محافظه‌کاران اشاره دارد که در کنار پایبندی به ارزش‌های سنتی، به زندگی ساده، مصرف آگاهانه، و حفاظت از محیط زیست نیز باور دارند. در
آگاهانه، و حفاظت از محیط زیست نیز باور دارند. در ایالات متحده، حزب جمهوری‌خواه عموماً به عنوان حزب محافظه‌کار در نظر گرفته می‌شود. محافظه‌کاری سبز خود را به عنوان یک جنبش در گروه‌هایی مانند ائتلاف حفاظت از محیط زیست آمریکا نشان داد، که به دنبال تقویت موضع حزب جمهوری‌خواه در مورد مسائل زیست‌محیطی و حمایت از تلاش‌ها برای حفظ منابع طبیعی و حفاظت از سلامت انسان و محیط زیست هستند.
«بی‌پروا» ترانه‌ای از خوانندهٔ آمریکایی مدیسون بییر می‌باشد که در ۴ ژوئن سال ۲۰۲۱ از سوی اپیک و سینگ ایت لود به‌عنوان تک‌آهنگ اصلی دومین آلبوم استودیویی وی تحت عنوان "سکوت میان ترانه‌ها" (۲۰۲۳) منتشر گردید. ترکیب‌بندی. با توجه به گفتهٔ بییر، «بی‌پروا» دربارهٔ این است که «برای بعضی‌ها در رابطه‌ها چقدر راحت است که به دیگران آسیب بزنند و بدون هیچ احساس گناهی ادامه بدهند.» او در نوشتن و تهیه‌کنندگی این تک‌آهنگ نیز نقش داشته است. بازخوردها. "بی‌‎پروا" پس از انتشار با بازخوردهای مثبتی روبه‌رو شد. "کلش" این قطعه
با بازخوردهای مثبتی روبه‌رو شد. "کلش" این قطعه را «...نمونه‌ای شگفت‌انگیز از ترانه‌سرایی پاپ پخته و بالغ» توصیف کرد. همچنین هایپ‌بی نوشت که این اثر «صدای آرامش‌بخش و خاص مدیسون بییر را به‌خوبی به نمایش می‌گذارد.»
حادثه آلودگی آب کملفورد شامل آلودگی تصادفی منبع آب آشامیدنی شهر کملفورد، کورن‌وال، در ژوئیه ۱۹۸۸ بود. بیست تن سولفات آلومینیوم به‌طور تصادفی به منبع آب اضافه شد و غلظت آن را به ۳۰۰۰ برابر سطح مجاز رساند. با تجزیه سولفات آلومینیوم، چندین تن اسید سولفوریک تولید شد که «ترکیبی از مواد شیمیایی را از شبکه‌های لوله‌کشی و همچنین لوله‌های سربی و مسی در خانه‌های مردم پاک کرد.» بسیاری از افرادی که با آب آلوده در تماس بودند، طیف وسیعی از اثرات کوتاه‌مدت بر سلامتی را تجربه کردند، و بسیاری از قربانیان از اثرات بلندمدتی
کردند، و بسیاری از قربانیان از اثرات بلندمدتی رنج بردند که پیامدهای آن نامشخص بود. از زمان این حادثه که بدترین حادثه مسمومیت جمعی در بریتانیا است، هیچ معاینه یا نظارت دقیقی بر سلامت قربانیان صورت نگرفته است. تحقیقات روی افرادی که سال‌ها بعد فوت کردند، سطوح بسیار بالایی از آلومینیوم را در مغز نشان داد. دیم باربارا کلیتون رهبری کمیسیون سلطنتی تحقیقات آلودگی محیط زیست را در مورد این حادثه بر عهده داشت. بلافاصله پس از آلودگی، مقامات اعلام کردند که آب آشامیدنی سالم است، احتمالاً با آبمیوه برای پوشاندن طعم
سالم است، احتمالاً با آبمیوه برای پوشاندن طعم نامطبوع. در تحقیقی که در سال ۲۰۱۲ در مورد مرگ یکی از قربانیان انجام شد، پزشک قانونی اظهار داشت که سازمان آب جنوب غربی با عدم اطلاع‌رسانی به مردم در مورد مسمومیت به مدت ۱۶ روز، «با جان ۲۰ هزار نفر قمار کرده است»، تأخیری که او آن را غیرقابل قبول خواند. پس از آلودگی، به مردم اطمینان داده شد که هیچ خطری برای سلامتی وجود ندارد. ادعاهایی مبنی بر لاپوشانی وجود داشت و مایکل رز، پزشک قانونی وست سامرست، اظهار داشت: «من متوجه شدم که یک سیاست عمدی وجود داشته است که تا حدود
شدم که یک سیاست عمدی وجود داشته است که تا حدود ۱۶ روز پس از وقوع حادثه، مردم را از ماهیت واقعی آن مطلع نکنند.» پس از تحقیقات کمیته دولتی در مورد سمیت مواد شیمیایی در مواد غذایی، محصولات مصرفی و محیط زیست، مایکل میچر، وزیر سابق محیط زیست، ادعا کرد که «نهادهای مختلف مرتبط از همان ابتدا سعی در پنهان کردن تحقیقات داشتند.» میچر به یک روزنامه گفت: «این به یک کشمکش بین حقیقت و تلاش برای ساکت کردن حقیقت تبدیل شده است.» گزارشی در آوریل ۲۰۱۳ توسط زیرگروه کمیته سمیت مواد شیمیایی در غذا، محصولات مصرفی و محیط زیست به
مواد شیمیایی در غذا، محصولات مصرفی و محیط زیست به این نتیجه رسید که قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی بعید است که باعث «آسیب تأخیری یا مداوم» شود و همچنین بعید است که باعث بیماری در آینده شود. در سپتامبر ۲۰۱۳، دولت اذعان کرد که «در ارائه مشاوره و اطلاعات مناسب و سریع به مصرف‌کنندگان آسیب‌دیده، قصور آشکاری» رخ داده است و عذرخواهی بی‌قید و شرط ارائه داد. علت. در ۶ ژوئیه ۱۹۸۸، جان استفنز، راننده تانکر امدادی که برای شرکت مواد شیمیایی، یکی از شرکت‌های تابعه ریو تینتو مستقر در بریستول، کار می‌کرد، به کارخانه
تینتو مستقر در بریستول، کار می‌کرد، به کارخانه تصفیه آب در رسید و آن را بدون سرنشین یافت. چون با محل آشنا نبود، رانندهٔ دیگری کلید را به او داده بود و به او گفته بود که «به محض ورود به دروازه، مخزن سولفات آلومینیوم در سمت چپ است». با این حال، این کلید تقریباً به هر قفلی که توسط سازمان آب جنوب غربی (SWWA) استفاده می‌شد، می‌خورد. بعد از بیست دقیقه جستجو برای یافتن مخزن صحیح، کلید را روی درپوش دریچه فاضلاب امتحان کرد و وقتی قفل آن باز شد، فکر کرد که به مخزن صحیح دسترسی پیدا کرده است. او ۲۰ تن سولفات
مخزن صحیح دسترسی پیدا کرده است. او ۲۰ تن سولفات آلومینیوم، که برای حذف ذرات جامد از آب خام استفاده می‌شد، را به داخل مخزنی ریخت که در واقع آب تصفیه شده را قبل از توزیع به مصرف‌کنندگان در کملفورد در خود جای داده بود. این امر بلافاصله منبع آب ۲۰٬۰۰۰ نفر از مردم محلی و تا ۱۰٬۰۰۰ گردشگر را آلوده کرد. حداکثر غلظت آلومینیوم ثبت شده ۶۲۰ میلی‌گرم در لیتر بود، در حالی که حداکثر غلظت قابل قبول در آن زمان توسط جامعه اروپا ۰٫۲ میلی‌گرم در لیتر بود.
دولت موقت سوریه، دولتی جایگزین در سوریه (۲۰۱۳–۲۰۲۵) بود. همچنین ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره کند:
هذیان (؛ ) مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی بر پایه وب‌تونی با همین نام اثر هونگ‌جاک‌گا است. این مجموعه به کارگردانی هان جه ریم و با بازی به سوزی و کیم سون هو است. "هذیان" به تهیه‌کنندگی شوباکس و مگنوم ناین است و قرار است در سال ۲۰۲۶ از دیزنی پلاس منتشر شود. خلاصه داستان. داستان این مجموعه در گیونگ‌سونگ سال ۱۹۳۵ جریان دارد و دربارهٔ یون یی هو، هنرمندی درگیر با مشکلات مالی است که از سوی بانوی مرموز و گوشه‌گیر، سونگ جونگ هوا، مأمور می‌شود تا پرتره‌ای از او ترسیم کند. در یکی از معدود لحظاتی که وی اجازه می‌دهد
کند. در یکی از معدود لحظاتی که وی اجازه می‌دهد دیده شود، یون یی هو با زنی جوان روبه‌رو می‌شود؛ اما او از وی می‌خواهد تصویری از نسخهٔ پیرش نقاشی کند. در میان لوازم نقاشی هنرمند قبلی، نامه‌ای نگران‌کننده پیدا می‌شود. یون یی هو درمی‌یابد که هیچ نقاشی تاکنون خانهٔ سونگ جونگ هوا را زنده یا با سلامت روانی ترک نکرده است. با عمیق‌تر شدن رازها، او درمی‌یابد که این زن چه چیزی را پنهان کرده و انجام این پرتره چه پیامدهایی ممکن است داشته باشد. تولید. توسعه. در ژوئن ۲۰۲۱، شوباکس اعلام کرد که قصد دارد مجموعه‌های
۲۰۲۱، شوباکس اعلام کرد که قصد دارد مجموعه‌های تلویزیونی بر پایهٔ وب‌تون‌هایی همچون "جادوگر" و "هذیان" تولید کند. این شرکت همچنین برنامه دارد مجموعه‌هایی ویژهٔ پلتفرم‌های استریم تولید کند، به ویژه در شرایطی که پلتفرم‌های جهانی مانند دیزنی پلاس در حال ورود به بازار کره جنوبی هستند. در ۲ سپتامبر ۲۰۲۱، یکی از منابع داخلی صنعت سینما گزارش داد که کارگردان هان جه ریم تولید نسخهٔ مجموعه تلویزیونی از وب‌تون "هذیان" را آغاز کرده است. این وب‌تون که در ژانر معمایی، ترسناک و درام تاریخی قرار می‌گیرد، در گیونگ‌سونگ سال
و درام تاریخی قرار می‌گیرد، در گیونگ‌سونگ سال ۱۹۳۵ و شانگهای قرن نوزدهم روایت می‌شود و داستان یک خون‌آشام مرموز را بازگو می‌کند. "هذیان" نخستین بار در سال ۲۰۱۹ در ناور وب‌تون منتشر شد و محبوبیت زیادی به دست آورد. مجموعه تلویزیونی "هذیان" در حال حاضر در مراحل اولیهٔ تولید قرار دارد و توسط شوباکس و مگنوم ناین در حال توسعه است. در آن زمان، پلتفرم پخش و زمان‌بندی آغاز فیلم‌برداری هنوز مشخص نشده بود. در ۲۳ مه ۲۰۲۵، دیزنی پلاس تأیید کرد که "هذیان" را به عنوان یکی از آثار اختصاصی خود در سال ۲۰۲۶ منتشر خواهد کرد.
از آثار اختصاصی خود در سال ۲۰۲۶ منتشر خواهد کرد. هزینهٔ تولید این مجموعه حدود ۴۵ میلیارد وون برآورد شده است. انتخاب بازیگران. در ابتدا، ریو جون یول و هان سو هی برای ایفای نقش‌های یون یی هو و سونگ جونگ هوا در نظر گرفته شده بودند، اما پس از پایان رابطه عاشقانه‌شان در مارس ۲۰۲۴، تصمیم گرفتند در پروژهٔ "هذیان" شرکت نکنند. در ۳۰ ژوئیه ۲۰۲۴، یکی از مسئولان منیجمنت سوپ به "اسپورتس چوسان" اعلام کرد که به به سوزی پیشنهادی برای بازی در این مجموعه داده شده و او در حال بررسی آن است. در ابتدا این نقش به به سوزی پیشنهاد
بررسی آن است. در ابتدا این نقش به به سوزی پیشنهاد شده بود، اما به دلیل تداخل زمانی برنامه‌هایش آن را رد کرده بود. در ادامهٔ مذاکرات، تیم تولید تصمیم گرفت از سیستم بازیگر نقش اول دوگانه استفاده کند و در نهایت کیم سون هو و به سوزی را برای نقش‌های اصلی مرد و زن انتخاب کرد. در ۲۳ مه ۲۰۲۵، دیزنی پلاس تصاویری از جلسهٔ فیلم‌نامه خوانی با حضور بازیگران به سوزی و کیم سون هو منتشر کرد و به‌طور رسمی حضور آن‌ها در این مجموعه را تأیید کرد.
پیامدهای زیست‌محیطی و بهداشتی صنعت زغال‌سنگ اثرات گسترده‌ای بر سلامت انسان و محیط زیست دارد که این پیامدها شامل مواردی همچون استفاده از کاربری سرزمین، مدیریت پسماند، و آلودگی آب و آلودگی هوا می‌شود؛ این مشکلات ناشی از مراحل مختلف استخراج، فرآوری و استفاده از فرآورده‌های زغال‌سنگ هستند. فراتر از آلودگی‌های جوی، سوزاندن زغال‌سنگ سالانه صدها میلیون تُن پسماند جامد تولید می‌کند؛ از جمله خاکستر بادی، خاکستر کفی، گوگردزدایی گاز دودکش. این مواد زائد اغلب حاوی عناصر خطرناکی همچون جیوه، اورانیوم، توریم، آرسنیک و
خطرناکی همچون جیوه، اورانیوم، توریم، آرسنیک و سایر فلزات سنگین هستند که تهدیدی جدی برای سلامت انسان و اکوسیستم‌ها به‌شمار می‌آیند. از منظر تغییرات اقلیمی، زغال‌سنگ بزرگ‌ترین عامل انسانی در افزایش دی‌اکسید کربن در جو زمین محسوب می‌شود و نقشی محوری در گرمایش جهانی دارد. سوزاندن زغال‌سنگ پیامدهای شدید و گسترده‌ای برای سلامت انسان به همراه دارد. بر اساس آمارهای جهانی، به‌ازای هر کیلووات ساعت برق تولیدشده از زغال‌سنگ، حدود ۲۵ نفر به‌طور زودهنگام جان خود را از دست می‌دهند؛ رقمی که تقریباً هزار برابر بیشتر از
دست می‌دهند؛ رقمی که تقریباً هزار برابر بیشتر از تلفات ناشی از انرژی هسته‌ای یا خورشیدی است. این مرگ‌های زودرس عمدتاً ناشی از آلودگی هوای ناشی از احتراق زغال‌سنگ هستند که ترکیباتی مانند ذرات معلق، دی‌اکسید گوگرد، و اکسیدهای نیتروژن را وارد جو می‌کند؛ موادی که با بروز بیماری‌های قلبی، تنفسی و انواع سرطان ارتباط مستقیم دارند. مدیریت کاربری زمین. تأثیر بر زمین و محیط اطراف. استخراج غیرقانونی معادن، تأثیرات شدیدی بر چشم‌انداز طبیعی می‌گذارد و به‌طور قابل‌توجهی از ارزش محیط زیست طبیعی اراضی اطراف می‌کاهد. سطح
از ارزش محیط زیست طبیعی اراضی اطراف می‌کاهد. سطح زمین تا زمانی که بتوان آن را تغییر شکل داد و احیا کرد، به فعالیت‌های معدنی اختصاص داده شده است. اگر استخراج معدن مجاز باشد، جمعیت‌های ساکن باید از محل معدن اسکان داده شوند؛ فعالیت‌های اقتصادی مانند کشاورزی یا شکار و جمع‌آوری غذا و گیاهان دارویی متوقف می‌شود. سرنوشت زمین پس از پایان عملیات معدنی، بستگی زیادی به نحوه اجرای فرایند استخراج دارد. در اغلب موارد، حتی پس از احیای زمین، کاربری آن با کاربری اولیه برابر نیست و بازگشت کامل به وضعیت پیشین دشوار است. در
نیست و بازگشت کامل به وضعیت پیشین دشوار است. در طول فعالیت‌های معدنی، کاربری‌های موجود مانند دامداری، زراعت یا بهره‌برداری از جنگل‌ها به‌طور موقت کنار گذاشته می‌شوند. با این حال، نواحی با کاربری‌های باارزش و فشرده مانند مناطق شهری یا زیرساخت‌های حمل‌ونقل، معمولاً تحت تأثیر مستقیم قرار نمی‌گیرند. البته، اگر ارزش معدنی زمین بسیار بالا باشد، حتی این زیرساخت‌ها نیز ممکن است به مناطق مجاور منتقل شوند. استخراج زغال‌سنگ به شیوه نواری می‌تواند به ویژگی‌های زمین‌شناسی با ارزش انسانی آسیب وارد کند. چشم‌اندازهای