payamvha/North_RAG huggingface dataset:
به نحوه برخورد رانندگان، پلیس و مهندسان راه با دوچرخه‌سواران نیز می‌پردازد. مخالفت با دوچرخه‌سواری تفکیک‌شده. فورستر عموماً با امکانات تفکیک‌شدهٔ دوچرخه‌سواری (مانند خطوط دوچرخه‌سواری) مخالف است، چرا که به گفتهٔ او این امکانات، رفتارهایی را تشویق می‌کنند که مغایر با رویه‌های دوچرخه‌سواری با وسایل نقلیه است. این ادعا توسط کسانی که معتقدند چنین امکاناتی ایمنی دوچرخه‌سواران را افزایش می‌دهد، به چالش کشیده شده است، مانند نویسندگان یک مطالعه جامع در مورد تحقیقات ایمنی زیرساخت‌های دوچرخه‌سواری در دانشگاه بریتیش
ایمنی زیرساخت‌های دوچرخه‌سواری در دانشگاه بریتیش کلمبیا، که علناً اظهار داشته‌اند که «در مقایسه با دوچرخه‌سواری در زیرساخت‌های مخصوص دوچرخه (مسیرها، خطوط، مسیرها)، دوچرخه‌سواری در جاده به نظر می‌رسد ایمنی کمتری داشته باشد.» با این حال، این مطالعه همچنین نتیجه می‌گیرد که «پیاده‌روها و مسیرهای چند منظوره بالاترین خطر را دارند» و فروستر پاسخی منتشر کرده است. ادعای فورستر همچنین توسط برخی مطالعات در اروپا و ایالات متحده، از جمله ارزیابی سال ۲۰۱۲ از امکانات دوچرخه‌سواری توسط وزارت حمل و نقل ناحیه کلمبیا، که
توسط وزارت حمل و نقل ناحیه کلمبیا، که نشان داد تصادفات پس از نصب مسیرهای دوچرخه‌سواری تا دو برابر افزایش یافته است، پشتیبانی می‌شود. بررسی ادبیات آزمایشگاه تحقیقات حمل و نقل در سال ۲۰۱۱ نشان داد که «شواهد نشان می‌دهد نقاطی که شبکه‌های تفکیک‌شده با بزرگراه‌ها تلاقی می‌کنند، خطر بیشتری را ایجاد می‌کنند، که به‌طور بالقوه به اندازه‌ای بزرگ است که می‌تواند مزایای ایمنی حذف دوچرخه‌سواران از تماس با وسایل نقلیه در مکان‌های دیگر را جبران کند.» یک مطالعه در سال ۲۰۰۸ که توسط شهرداری کپنهاگ سفارش داده شده بود،
۲۰۰۸ که توسط شهرداری کپنهاگ سفارش داده شده بود، خاطرنشان کرد که «مسیرهای دوچرخه‌سواری ساخته شده منجر به افزایش ۹ تا ۱۰ درصدی تصادفات و جراحات در جاده‌های بازسازی شده شده است.» یک مطالعه دانمارکی در سال ۲۰۰۸ که توسط گروه تحقیقات ترافیک وزارت توسعه و برنامه‌ریزی دانشگاه آلبورگ انجام شد، نتیجه گرفت که «نتایج اصلی این است که مسیرهای دوچرخه‌سواری ایمنی ترافیک را مختل می‌کنند و این عمدتاً به دلیل تصادفات بیشتر در تقاطع‌ها است.» با این حال، این ممکن است به دلیل افزایش کلی ترافیک دوچرخه باشد، که یکی دیگر از
افزایش کلی ترافیک دوچرخه باشد، که یکی دیگر از پیامدهای نصب امکانات دوچرخه‌سواری تفکیک‌شده است.
زره چهارآینه (، zertsalo، به معنی آینه؛ ، hùxīnjìng، به معنی آینه محافظ قلب)، که گاهی اوقات به عنوان زره دیسکی یا چهارآینه یا چهارآیینه () نامیده می‌شود، نوعی زره بالاتنه بود که عمدتاً در آسیا، خاورمیانه و اروپای شرقی از جمله هند، ایران، تبت، روسیه و امپراتوری عثمانی استفاده می‌شد. چهار آینه بازتابی از نحوه ظاهر این قطعات است که شبیه چهار (گاهی بیشتر) دیسک فلزی یا صفحات زره مستطیلی شکل است. زره آینه‌ای در برخی فرهنگ‌ها تا قرن بیستم مورد استفاده قرار می‌گرفت. در ایران، زره چهارآیینه از قرن شانزدهم میلادی
در ایران، زره چهارآیینه از قرن شانزدهم میلادی رواج یافت و به‌ویژه در دوره‌های صفوی، افشاری و قاجار به اوج ظرافت و کاربری خود رسید. ساختار اصلی آن از چهار قطعه فلزی مستطیلی یا مربعی تشکیل شده بود که دو قطعه برای پوشش سینه و پشت و دو قطعه کوچک‌تر برای محافظت پهلوها به‌کار می‌رفت. صفحات به‌وسیله لولا یا تسمه‌های چرمی به یکدیگر متصل می‌شدند. این زره نه تنها کارکرد دفاعی داشت، بلکه جلوه‌ای از هنر فلزکاری ایرانی نیز بود. قطعات چهارآیینه با خطوط نسخ یا نستعلیق، آیات قرآن، ادعیه، و نقوش اسلیمی، زرکوب یا نقره‌کوب
قرآن، ادعیه، و نقوش اسلیمی، زرکوب یا نقره‌کوب می‌شدند. نمونه‌های باشکوهی از این زره در تبریز، اصفهان، شیراز، یزد و هرات تولید شده و تطابق تزئینات آن‌ها با کلاه‌خودهای هم‌دوره نشان از هماهنگی هنری در سلاح‌سازی ایرانی دارد. برخی پژوهشگران منشأ اختراع چهارآیینه را ایرانیان می‌دانند، چرا که قدیمی‌ترین نمونه‌های شناخته‌شده به ایران بازمی‌گردد.
وروگایت (؛ به معنی تله) یک مجموعه تلویزیونی جنایی ارمنستانی به کارگردانی و آرمان گئورگیان و نویسندگی هاروتیون قوکاسیان می‌باشد. این مجموعه از روز ۹ فوریه ۲۰۰۸ از شانت تی‌وی شروع به نمایش درآمد. بیشتر داستان این مجموعه در ایروان در ارمنستان اتفاق می‌افتد. حواشی. گغام غاندیلیان در روز ۲۳ ژوئن ۲۰۰۹ در در یک تصادف رانندگی در بزرگراه واغارشاپات-آرماویر وی به همراه آرام میسکاریان در سن ۳۴ سالگی کشته شدند.
ماراتن بوستون ۲۰۲۴، صد و بیست و هشتمین دوره رسمی مسابقات ماراتن سالانه در بوستون، ماساچوست بود که در روز دوشنبه، برگزار شد. این ماراتن که توسط پلاتینیوم لیبل برگزار شد، دومین رویداد از شش رویداد بزرگ ماراتن جهانی بود که برای سال ۲۰۲۴ برنامه‌ریزی شده بود. تعداد شرکت‌کنندگان به ۳۰۰۰۰ نفر محدود شد که از این تعداد ۲۲۰۱۹ دونده بر اساس عملکردشان در مسابقات مقدماتی انتخاب شدند. تعداد بی‌سابقه‌ای از ۳۳۰۰۰ دونده از ۱۲۷ کشور برای شرکت در این مسابقه ثبت نام کردند. در اواسط ماه مارس، برگزارکنندگان اعلام کردند که راب
اواسط ماه مارس، برگزارکنندگان اعلام کردند که راب گرونکوفسکی، بازیکن سابق NFL، به عنوان مارشال (مسئول برگزاری) بزرگ این رویداد انتخاب شده است. برنده در بخش نخبگان مردان، سیسای لِما و برنده بخش نخبگان زنان، هلن اوبیری بودند. ایوانز چبت، برنده دو دوره قهرمانی مردان، که به دنبال تبدیل شدن به پنجمین مردی بود که سه بار متوالی در این رویداد برنده می‌شود، در جایگاه سوم قرار گرفت. در بخش‌های ویلچر، برنده بخش مردان مارسل هوگ و برنده بخش زنان ادن رینبو-کوپر بودند. رینبو-کوپر اولین برنده از کشور بریتانیای کبیر در بخش
اولین برنده از کشور بریتانیای کبیر در بخش ویلچر زنان این رویداد نام گرفت.
هیدرولیز قلیایی (که با نام‌های زیست‌سوز کردن، رزوماسیون، سوزاندن بدون شعله، آکواماسیون یا سوزاندن در آب نیز شناخته می‌شود) فرآیندی برای دفع بقایای انسان و حیوانات خانگی است که با استفاده از قلیاب و حرارت انجام می‌شود؛ این روش جایگزینی برای خاکسپاری، آتش‌سپاری یا خاکسپاری آسمانی است. فرایند. این فرایند بر اساس آبکافت و به این صورت است که جسد در یک محفظه تحت فشار قرار می‌گیرد که سپس با مخلوطی از آب و پتاسیم هیدروکسید پر شده و در دمای حدود ۱۶۰ درجه سانتی‌گراد (۳۲۰ درجه فارنهایت) و تحت فشار بالا که از جوشیدن
(۳۲۰ درجه فارنهایت) و تحت فشار بالا که از جوشیدن جلوگیری می‌کند، گرم می‌شود. در این شرایط، بدن به‌طور کامل به اجزای شیمیایی خود تجزیه می‌شود و DNA آن نیز کاملاً تخریب می‌گردد. این فرایند معمولاً بین ۴ تا ۶ ساعت طول می‌کشد. همچنین می‌توان از دما و فشار پایین‌تر، مثلاً ۹۸ درجه سانتی‌گراد (۲۰۸ درجه فارنهایت) استفاده کرد که در این حالت مدت زمان فرایند به ۱۴ تا ۱۶ ساعت افزایش می‌یابد. در ابتدای فرایند، مخلوط بسیار قلیایی است و سطح پی‌اچ آن حدود ۱۴ می‌باشد؛ این مقدار تا پایان فرایند به حدود ۱۱ کاهش می‌یابد،
مقدار تا پایان فرایند به حدود ۱۱ کاهش می‌یابد، هرچند مقدار دقیق آن به مدت کل عملیات و میزان چربی بدن بستگی دارد. نتیجهٔ فرایند هیدرولیز قلیایی، مایعی به رنگ سبز-قهوه‌ای است که حاوی آمینو اسید، پپتید، قندها و نمک‌ها می‌باشد، به‌همراه بازمانده‌های استخوانی سفید، نرم و متخلخل که عمدتاً از کلسیم فسفات تشکیل شده‌اند. این بقایای استخوانی آن‌قدر شکننده‌اند که به‌آسانی با دست خرد می‌شوند، هرچند معمولاً از دستگاه مخصوصی به‌نام کرمولاتور برای تبدیل آن‌ها به پودر سفیدرنگ (مشابه "خاکستر" در سوزاندن سنتی) استفاده
سفیدرنگ (مشابه "خاکستر" در سوزاندن سنتی) استفاده می‌شود. این "خاکستر" سپس به بستگان متوفی تحویل داده می‌شود. مایع باقی‌مانده از فرایند از طریق *سیستم فاضلاب بهداشتی دفع می‌شود، یا گاهی از روش‌های جایگزین مانند استفاده در **فضاهای سبز یا باغ‌ها** بهره گرفته می‌شود. برای تجزیه حدود ۴۵۰ کیلوگرم (۱۰۰۰ پوند) توده زیستی، به‌طور متوسط۶۰ تا ۲۴۰ گالن آمریکا (۲۳۰ تا ۹۱۰ لیتر) آب مصرف می‌شود که در نتیجه، ۱۲۰ تا ۳۰۰ گالن (۴۵۰ تا ۱۱۴۰ لیتر) پساب تولید می‌گردد. این پساب حاوی حدود ۹٫۱ کیلوگرم (۲۰ پوند) مواد خشک غیرآلی و
حاوی حدود ۹٫۱ کیلوگرم (۲۰ پوند) مواد خشک غیرآلی و معدنی است که تقریباً ۲٪ از وزن اولیه را تشکیل می‌دهد. هیدرولیز قلیایی نیز توسط صنعت حیوانات خانگی و دامداری پذیرفته شده است. تعداد انگشت‌شماری از شرکت‌ها در آمریکای شمالی این روش را به عنوان جایگزینی برای سوزاندن حیوانات خانگی ارائه می‌دهند. هیدرولیز قلیایی همچنین در صنعت کشاورزی برای استریل کردن لاشه‌های حیواناتی که ممکن است برای سلامتی خطرناک باشند، استفاده می‌شود، زیرا این فرایند ویروس‌ها، باکتری‌ها و پریون‌هایی را که باعث انسفالوپاتی اسفنجی شکل قابل
پریون‌هایی را که باعث انسفالوپاتی اسفنجی شکل قابل انتقال می‌شوند، غیرفعال می‌کند. تاریخچه. این فرایند در سال ۱۸۸۸ توسط آموس هربرت هابسون به عنوان روشی برای فرآوری لاشه حیوانات و تبدیل آن به غذای گیاهی به ثبت رسید. در سال ۲۰۰۵، شرکت بیو ریسپانس اولین سیستم هیدرولیز قلیایی تک جسد را در کلینیک مایو طراحی، فروخته و نصب کرد، که تا سال ۲۰۱۹ هنوز در آنجا مورد استفاده قرار می‌گرفت. در سال ۲۰۰۷، یک بیوشیمیست اسکاتلندی به نام سندی سالیوان، شرکتی را تأسیس کرد که این ماشین‌آلات را می‌ساخت و این فرایند (و شرکت) را
ماشین‌آلات را می‌ساخت و این فرایند (و شرکت) را Resomation نامید.
یک گروه عاملی مجموعه‌ای از موجودات زنده است که ویژگی‌های مشترکی در یک جامعه دارند. در حالت ایده‌آل، اینها وظایف معادلی را بر اساس نیروهای دامنه انجام می‌دهند، نه بر اساس یک جد مشترک یا رابطه تکاملی. این می‌تواند به‌طور بالقوه منجر به ساختارهای مشابهی شود که احتمال همولوژی را رد می‌کنند. به‌طور خاص‌تر، این موجودات اثراتی مشابه عوامل خارجی یک سیستم ساکن ایجاد می‌کنند. با توجه به این واقعیت که اکثر این موجودات جایگاه اکولوژیکی مشترکی دارند، می‌توان فرض کرد که برای دستیابی به بیشترین میزان سازگاری، به ساختارهای
دستیابی به بیشترین میزان سازگاری، به ساختارهای مشابهی نیاز دارند. این به مواردی مانند توانایی تولید مثل موفقیت‌آمیز برای ایجاد فرزندان و علاوه بر این، حفظ حیات با اجتناب از شکارچیان و به اشتراک گذاشتن وعده‌های غذایی اشاره دارد. تحقیقات علمی. گروه‌های عاملی به جای اینکه مبتنی بر نظریه باشند، مستقیماً توسط متخصصان تحقیق مشاهده و تعیین می‌شوند. مهم است که این اطلاعات به صورت مستقیم مورد مشاهده قرار گیرد تا به عنوان مدرک قابل استفاده ارائه شود. رفتار و مشارکت کلی در دیگران، نکات کلیدی رایجی هستند که باید به
کلی در دیگران، نکات کلیدی رایجی هستند که باید به آنها توجه کرد. افراد از ویژگی‌های ادراک‌شدهٔ متناظر برای پیوند بیشتر پروفایل‌های ژنتیکی به یکدیگر استفاده می‌کنند. اگرچه خود گونه‌ها متفاوت هستند، متغیرهای مبتنی بر عملکرد و کارایی کلی قابل تعویض هستند. این گروه‌ها بخش غیرقابل تشخیصی را در شارش انرژی (بوم‌شناسی) خود به اشتراک می‌گذارند و جایگاه کلیدی در زنجیره‌های غذایی و روابط درون محیط(ها) دارند. اکوسیستم، سازمانی زیستی است که عوامل محیطی مختلف، غیرزیستی و زیستی، که به‌طور همزمان با هم در تعامل هستند را
و زیستی، که به‌طور همزمان با هم در تعامل هستند را تعریف و گسترش می‌دهد. چه تولیدکننده باشد و چه مصرف‌کننده نسبی، هر بخش از حیات، جایگاهی حیاتی در نرخ بقای مداوم محیط اطراف خود دارد. همان‌طور که مشخص است، یک گروه عاملی نقش بسیار خاصی را در هر اکوسیستم مشخص و فرایند چرخه حیات ایفا می‌کند. دسته‌ها. به‌طور کلی دو نوع گروه عملکردی وجود دارد که بین گیاهان و جمعیت‌های خاص حیوانات قرار می‌گیرند. گروه‌هایی که به علم پوشش گیاهی یا فلور مربوط می‌شوند، به عنوان تیپ‌های عملکردی گیاهی شناخته می‌شوند. که به اختصار PFT
عملکردی گیاهی شناخته می‌شوند. که به اختصار PFT نیز نامیده می‌شوند، اغلب فرآیندهای فتوسنتزی یکسانی دارند و به مواد مغذی قابل مقایسه‌ای نیاز دارند. به عنوان مثال، گیاهانی که فتوسنتز می‌کنند، هدف یکسانی در تولید انرژی شیمیایی برای دیگران دارند. در مقابل، آن‌هایی که در محدوده علوم دامی قرار دارند، انجمن‌های صنفی نامیده می‌شوند که معمولاً انواع تغذیه را به اشتراک می‌گذارند. این را می‌توان به راحتی هنگام مشاهده سطوح تغذیه‌ای ساده کرد. مثال‌ها شامل مصرف‌کنندگان اولیه، مصرف‌کنندگان ثانویه، مصرف‌کنندگان ثالثیه و
اولیه، مصرف‌کنندگان ثانویه، مصرف‌کنندگان ثالثیه و مصرف‌کنندگان چهارمی هستند. تنوع. تنوع عملکردی اغلب به عنوان «ارزش و دامنه آن گونه‌ها و ویژگی‌های ارگانیسمی که بر عملکرد اکوسیستم تأثیر می‌گذارند» شناخته می‌شود. ویژگی‌های یک موجود زنده که آن را منحصر به فرد می‌کند، می‌تواند شامل نحوه حرکت، جمع‌آوری منابع یا تولید مثل آن، یا زمان فعال بودن آن در سال باشد به تنوع کلی کل یک اکوسیستم می‌افزاید و بنابراین عملکرد کلی یا بهره‌وری آن اکوسیستم را افزایش می‌دهد. تنوع عملکردی با افزایش اشغال جایگاه ویژه، بهره‌وری کلی
عملکردی با افزایش اشغال جایگاه ویژه، بهره‌وری کلی یک اکوسیستم را افزایش می‌دهد. گونه‌ها در هر دوره زمانی متنوع‌تر تکامل یافته‌اند، و گیاهان و حشرات دارای برخی از متنوع‌ترین خانواده‌های کشف‌شده تاکنون هستند. ویژگی‌های منحصر به فرد یک موجود زنده می‌تواند امکان اشغال یک جایگاه جدید را فراهم کند، دفاع بهتری در برابر شکارچیان ایجاد کند و به‌طور بالقوه منجر به تخصص شود. تنوع عملکردی در سطح ارگانیسم، که به تنوع عملکردی کلی یک اکوسیستم می‌افزاید، برای تلاش‌های حفاظتی، به ویژه در سیستم‌هایی که برای مصرف انسان
حفاظتی، به ویژه در سیستم‌هایی که برای مصرف انسان استفاده می‌شوند، مهم است. اندازه‌گیری دقیق تنوع عملکردی می‌تواند دشوار باشد، اما وقتی به درستی انجام شود، بینش مفیدی در مورد عملکرد کلی و پایداری یک اکوسیستم ارائه می‌دهد. افزونگی. افزونگی عملکردی به پدیده‌ای اشاره دارد که گونه‌های موجود در یک اکوسیستم، نقش‌های مشابهی را ایفا می‌کنند و این امر منجر به نوعی «بیمه» در اکوسیستم می‌شود. گونه‌های اضافی می‌توانند به راحتی کار گونه‌های مشابه از همان جایگاه عملکردی را انجام دهند. این امر به این دلیل امکان‌پذیر است
را انجام دهند. این امر به این دلیل امکان‌پذیر است که گونه‌های مشابه در طول زمان برای پر کردن همان جایگاه سازگار شده‌اند. افزونگی عملکردی در اکوسیستم‌های مختلف متفاوت است و می‌تواند سال به سال بسته به عوامل متعددی از جمله در دسترس بودن زیستگاه، تنوع کلی گونه‌ها، رقابت برای منابع و تأثیر انسان‌شناسی تغییر کند. این تنوع می‌تواند منجر به نوسان در تولید کلی اکوسیستم شود. همیشه مشخص نیست که چند گونه یک جایگاه عملکردی را اشغال می‌کنند، و در هر جایگاه در یک اکوسیستم، چه مقدار افزونگی، در صورت وجود، وجود دارد. فرض
چه مقدار افزونگی، در صورت وجود، وجود دارد. فرض بر این است که هر جایگاه عملکردی مهم توسط چندین گونه پر شده است. مشابه تنوع عملکردی، هیچ روش واضح و مشخصی برای محاسبه دقیق افزونگی عملکردی وجود ندارد، که می‌تواند مشکل‌ساز باشد. یک روش این است که تعداد گونه‌هایی که یک جایگاه عملکردی را اشغال می‌کنند و همچنین فراوانی هر گونه را در نظر بگیریم. این می‌تواند نشان دهد که در مجموع چند فرد در یک اکوسیستم یک عملکرد را انجام می‌دهند. تأثیرات بر حفاظت. مطالعات مربوط به تنوع عملکردی و افزونگی در بخش بزرگی از تحقیقات حفاظت
عملکردی و افزونگی در بخش بزرگی از تحقیقات حفاظت و اکولوژیکی رخ می‌دهد. با افزایش جمعیت انسان، نیاز به عملکرد اکوسیستم متعاقباً افزایش می‌یابد. علاوه بر این، تخریب و تغییر زیستگاه همچنان در حال افزایش است و زیستگاه مناسب برای بسیاری از گونه‌ها همچنان در حال کاهش است، این تحقیق اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. با ادامه گسترش جمعیت انسانی و شهرنشینی، مناظر بومی و طبیعی در حال ناپدید شدن هستند و جای خود را به زمین‌های اصلاح‌شده و مدیریت‌شده برای مصرف انسان می‌دهند. تغییرات در چشم‌اندازها اغلب با عوارض جانبی منفی از
در چشم‌اندازها اغلب با عوارض جانبی منفی از جمله قطعه قطعه شدن، از بین رفتن گونه‌ها و رواناب مواد مغذی همراه است که می‌تواند با کاهش تنوع گونه‌ای، بر پایداری اکوسیستم، بهره‌وری اکوسیستم و تنوع عملکردی و افزونگی عملکردی تأثیر بگذارد. نشان داده شده است که استفاده شدید از زمین هم بر تنوع گونه‌ای و هم بر همپوشانی عملکردی تأثیر می‌گذارد و اکوسیستم و موجودات زنده موجود در آن را آسیب‌پذیر می‌کند. به‌طور خاص، گونه‌های زنبور عسل، که ما برای خدمات گرده افشانی به آنها متکی هستیم، در مقایسه با زیستگاه‌های طبیعی، هم
متکی هستیم، در مقایسه با زیستگاه‌های طبیعی، هم تنوع عملکردی و هم تنوع گونه‌ای کمتری در مناظر مدیریت شده دارند، که نشان می‌دهد تغییرات انسانی می‌تواند برای تنوع عملکردی موجودات زنده و بنابراین تنوع عملکردی کلی اکوسیستم مضر باشد. تحقیقات بیشتر نشان داد که فراوانی عملکردی حشرات گیاهخوار در نهرها به دلیل سرعت جریان تغییر می‌کند، که نشان می‌دهد عوامل محیطی می‌توانند همپوشانی عملکردی را تغییر دهند. وقتی تلاش‌های حفاظتی آغاز می‌شود، هنوز جای بحث است که آیا حفظ گونه‌های خاص یا ویژگی‌های عملکردی، رویکرد مفیدتری
گونه‌های خاص یا ویژگی‌های عملکردی، رویکرد مفیدتری برای حفظ عملکرد اکوسیستم است یا خیر. تنوع گونه‌ای بالاتر می‌تواند منجر به افزایش بهره‌وری کلی اکوسیستم شود، اما لزوماً امنیت همپوشانی عملکردی را تضمین نمی‌کند. در اکوسیستم‌هایی با افزونگی بالا، از دست دادن یک گونه (که تنوع عملکردی کلی را کاهش می‌دهد) همیشه به دلیل همپوشانی عملکردی بالا، عملکرد کلی اکوسیستم را کاهش نمی‌دهد و بنابراین در این مورد، حفظ یک گروه به جای یک فرد، بسیار مهم است. در اکوسیستم‌هایی با گونه‌های غالب که در تولید اکثریت زیست‌توده نقش
با گونه‌های غالب که در تولید اکثریت زیست‌توده نقش دارند، ممکن است حفظ این گونه واحد به جای یک گروه عملکردی مفیدتر باشد. مفهوم اکولوژیکی گونه‌های کلیدی بر اساس وجود گونه‌هایی با پویایی تغذیه‌ای غیر زائد با تسلط زیست توده اندازه‌گیری شده در گروه‌های عملکردی، که مزایای حفاظتی حفاظت از هر دو گونه و گروه عملکردی مربوطه را برجسته می‌کند، بازتعریف شد. چالش. درک تنوع و افزونگی عملکردی و نقش‌هایی که هر کدام در تلاش‌های حفاظتی ایفا می‌کنند، اغلب دشوار است زیرا ابزارهایی که با آنها تنوع و افزونگی را اندازه‌گیری
که با آنها تنوع و افزونگی را اندازه‌گیری می‌کنیم، نمی‌توانند به جای یکدیگر استفاده شوند. به همین دلیل، کارهای تجربی اخیر اغلب اثرات تنوع عملکردی یا افزونگی عملکردی را تجزیه و تحلیل می‌کنند، اما نه هر دو را. این امر تصویر کاملی از عوامل مؤثر بر تولید اکوسیستم ایجاد نمی‌کند. در اکوسیستم‌هایی با پوشش گیاهی مشابه و متنوع، تنوع عملکردی برای پایداری و بهره‌وری کلی اکوسیستم اهمیت بیشتری دارد. با این حال، در مقابل، تنوع عملکردی گونه‌های زنبور بومی در مناظر بسیار مدیریت‌شده، شواهدی برای افزونگی عملکردی بالاتر ارائه
شواهدی برای افزونگی عملکردی بالاتر ارائه می‌دهد که منجر به تولید میوه بیشتر می‌شود، چیزی که انسان‌ها برای مصرف غذا به شدت به آن متکی هستند. یک مقاله اخیر بیان کرده است که تا زمانی که یک تکنیک اندازه‌گیری دقیق‌تر به‌طور جهانی مورد استفاده قرار نگیرد، برای تعیین اینکه کدام گونه‌ها یا گروه‌های عملکردی آسیب‌پذیرتر و مستعد انقراض هستند، خیلی زود است. به‌طور کلی، درک چگونگی تأثیر انقراض بر اکوسیستم‌ها و اینکه کدام ویژگی‌ها آسیب‌پذیرتر هستند، می‌تواند از کل اکوسیستم‌ها محافظت کند.
کوئردا سکا ( به معنی ریسمان خشک) تکنیکی است که هنگام اعمال لعاب‌های رنگی روی سطوح سرامیکی استفاده می‌شود. هنگامی که لعاب‌های رنگی مختلف روی یک سطح سرامیکی اعمال می‌شوند، لعاب‌ها در طول فرآیند پخت تمایل به کنار هم قرار گرفتن دارند. در تکنیک کوئردا سکا، لعاب‌های محلول در آب روی سطح با خطوط نازکی از یک ماده چرب از هم جدا می‌شوند تا از بیرون ریختن آنها از نواحی مشخص شده جلوگیری شود. یک رنگدانه تیره مانند کربنات منگنز معمولاً با گریس مخلوط می‌شود تا یک خط تیره در اطراف هر ناحیه رنگی ایجاد شود.
ماراتن بوستون ۲۰۲۳ یک مسابقه ماراتن بود که در ۱۷ آوریل ۲۰۲۳ در بوستون، ماساچوست برگزار شد. این ماراتن صد و بیست و هفتمین دوره رسمی این مسابقه، و صد و بیست و پنجمین باری بود که در مسیر اصلی برگزار شد (به استثنای رویداد مجازی سال ۲۰۲۰ و اکیدن سال ۱۹۱۸). این ماراتن همچنین دهمین سالگرد بمب‌گذاری ماراتن بوستون بود. مسابقه ۲۰۲۳ به ۳۰۰۰۰ دونده محدود شده بود.
هفت رنگ اصطلاحی فارسی برای یک تکنیک تزئینی برای کاشی‌های سرامیکی زیرلعابی است. این تکنیک تزئینی گاهی اوقات به عنوان کوئردا سکا () کلوزان () یا "خط سیاه" نیز توصیف می‌شود. این تکنیک شامل استفاده از کاشی‌های مربعی با روکش لعاب سفید است که روی آنها چندین رنگ اعمال شده و با نقاشی سیاه مشخص می‌شوند تا رنگ‌ها در یکدیگر نفوذ نکنند و کل کاشی در یک مرحله پخته می‌شود. این تکنیک تزئینی است و به ویژه در مقایسه با معرق، استفاده از آن نسبتاً آسان است، اما امکان فرآیند پخت بهینه برای هر یک از رنگ‌ها را فراهم نمی‌کند. از
بهینه برای هر یک از رنگ‌ها را فراهم نمی‌کند. از این رو رنگ‌ها ضعیف‌تر، کم‌شدت‌تر، با وضوح کمتری مشخص می‌شوند و لعاب‌ها به اندازه کافی قوی نیستند.
امپریالیسم بوم‌شناختی یک مفهوم توضیحی است که توسط آلفرد کرازبی معرفی شده است و به سهم گونه‌های زیستی اروپایی مانند حیوانات، گیاهان و عوامل بیماری‌زا در موفقیت استعمارگران اروپایی اشاره می‌کند. کرازبی "کتاب «امپریالیسم بوم‌شناختی: گسترش زیستی اروپا، ۹۰۰–۱۹۰۰» را" در سال ۱۹۸۶ نوشت. او از اصطلاح «نئواروپا» برای توصیف مکان‌هایی که توسط اروپایی‌ها مستعمره و فتح شده بودند، استفاده کرد. مثال‌هایی برای مفهوم کرازبی. در سال ۱۶۰۷، گروهی از مهاجران به رهبری کاپیتان جان اسمیت به آمریکای شمالی رسیدند و مستعمره جیمزتاون
اسمیت به آمریکای شمالی رسیدند و مستعمره جیمزتاون را در ویرجینیا تأسیس کردند. اگرچه در ابتدا به نظر می‌رسید که استعمارگران از شرایط سخت دنیای جدید جان سالم به در نخواهند برد، اما در نهایت این بومیان بودند که نتوانستند از بیماری‌های دنیای قدیم جان سالم به در ببرند. «استعمارگران گیاهان و حیوانات جدیدی را به قاره آمریکا آوردند، برخی با طراحی قبلی و برخی دیگر به‌طور تصادفی. استعمارگران که مصمم به کشاورزی به شیوه اروپایی بودند، دام‌های اهلی خود - زنبور عسل، خوک، اسب، قاطر، گوسفند و گاو - و گیاهان اهلی خود، از
اسب، قاطر، گوسفند و گاو - و گیاهان اهلی خود، از جمله گندم، جو، چاودار، جو دوسر، علف‌ها و انگور را وارد کردند. اما استعمارگران همچنین ناخواسته عوامل بیماری‌زا، علف‌های هرز و موش‌ها را نیز با خود حمل کردند.» معرفی این گونه‌های خارجی، تعادل گونه‌های بومی را برهم زد و به شدت به شیوه زندگی جمعیت بومی آسیب رساند. اولین شیوع عمده آبله در میان بومیان بین سال‌های ۱۶۱۶ تا ۱۶۱۹ در ماساچوست بود. بومیان آمریکا هرگز چنین بیماری‌ای را ندیده بودند، و این بیماری کل سکونتگاه‌ها را در کشورهایی مانند آبناکی، پاوتاکت و
را در کشورهایی مانند آبناکی، پاوتاکت و وامپانواگ از بین برد. «با ریشه‌کن کردن سرخپوستان، آبله به استعمارگران کمک کرد تا به زمین‌ها و منابعی که قبلاً توسط بومیان متخاصم کنترل می‌شد، دست یابند. اروپایی‌ها می‌توانستند و عملاً در برخی مناطق بدون هیچ چالشی مستعمره‌سازی کردند.» در سال ۱۶۳۳، یک بیماری همه‌گیر ویرانگر دیگر رخ داد. ویلیام بردفورد، فرماندار مستعمره پلیموث، اظهار داشت: «آنها روی تشک‌های سفت خود دراز می‌کشند، آبله‌ها می‌شکنند و زیر لب غرغر می‌کنند و به یکدیگر می‌چسبند، پوستشان (به همین دلیل) به
و به یکدیگر می‌چسبند، پوستشان (به همین دلیل) به تشک‌هایی که روی آنها دراز کشیده‌اند، می‌چسبد؛ وقتی آنها را برمی‌گردانند، یک طرفشان پر از کک می‌شود… و تمام بدنشان خون‌آلود می‌شود، دیدنشان بسیار ترسناک است. سپس، از شدت درد، چه از سرما و چه از بیماری‌های دیگر، مانند گوسفندان فاسد رنگ می‌گیرند.» در طول این دوران استعمار، اروپا شاهد افزایش چشمگیر تقاضا برای خز لوکس، عمدتاً توسط اروپای غربی، بود. صربستان در آن زمان منبع اصلی خز لوکس بود، اما قادر به تأمین کافی آن نبود، در نتیجه منجر به افزایش ارزش خز شد که به
آن نبود، در نتیجه منجر به افزایش ارزش خز شد که به نوبه خود تجارت خز را در آمریکای شمالی گسترش داد. تجارت خز همچنین تعادل اکولوژیکی آمریکای شمالی را برهم زد. «محدودیت از ویژگی‌های بارز تجارت خز نبود. در سال ۱۸۲۲، تنها در مناطق شمال غربی کشور، شرکت خلیج هادسون ۱۵۰۰ پوست روباه انبار کرد، که در مقایسه با ۱۰۶۰۰۰ پوست سگ آبی تعداد ناچیزی بود، اما با این وجود بسیار زیاد بود. تاجران خز اشتباه محاسبه کرده بودند. آنها به عنوان شکارچیان، نتوانسته بودند با طعمه خود سازگار شوند و طعمه آنها نیز به نوبه خود با انکار
سازگار شوند و طعمه آنها نیز به نوبه خود با انکار تلافی می‌کرد. البته، روباه قرمز خود را منقرض نکرد. تعداد او فقط کاهش یافت.» تجارت خز نه تنها نسبت شکارچی به طعمه را اشتباه محاسبه کرد، بلکه باعث افزایش شیوع آبله در مناطق شمالی قاره آمریکا شد؛ بنابراین یک مسیر تجاری جغرافیایی برای انتقال آبله از شهرهای پرجمعیت شهری به مناطق روستایی، باز و جنگلی شمال کشور ایجاد کرد.
انجمن علمی علوم کامپیوتر دانشگاه آزاد اسلامی واحد لاهیجان یکی از انجمن‌های رسمی دانشجویی وابسته به دانشگاه آزاد اسلامی واحد لاهیجان است که با هدف ارتقاء علمی دانشجویان و ایجاد بستر فعالیت‌های پژوهشی، آموزشی و فرهنگی در حوزه علوم رایانه، از سال ۱۳۸۶ آغاز به‌کار کرده‌است. فعالیت‌ها. این انجمن با برگزاری کارگاه‌ها، همایش‌ها، رویدادهای رقابتی و پروژه‌های گروهی، نقش فعالی در تقویت توانمندی‌های علمی دانشجویان رشته کامپیوتر دارد. از جمله فعالیت‌های این انجمن می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: زیرمجموعه‌ها. این انجمن
به موارد زیر اشاره کرد: زیرمجموعه‌ها. این انجمن دارای دو زیرمجموعه فعال است: کانون دانشگاه هوشمند. کانون دانشگاه هوشمند، با تمرکز بر فناوری‌های نوین مانند هوش مصنوعی، اینترنت اشیاء، داده‌کاوی و سیستم‌های هوشمند، از زیرمجموعه‌های تخصصی این انجمن به شمار می‌رود. هدف اصلی این کانون توسعه دانش فنی و بین‌رشته‌ای دانشجویان در زمینه دانشگاه‌های نسل چهارم و فناوری‌های هوشمند است. نشریه دانشجویی گیلانو. نشریه گیلانو به عنوان رسانه تخصصی دانشجویان علوم کامپیوتر، مقالات علمی-تخصصی، گزارش رویدادها و محتوای تحلیلی در
علمی-تخصصی، گزارش رویدادها و محتوای تحلیلی در حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات منتشر می‌کند. این نشریه به صورت الکترونیکی و ماهانه منتشر شده و بستری برای پرورش نویسندگان و پژوهشگران جوان محسوب می‌شود. افتخارات. خبرگزاری آنا - تیم گیلانو در راه‌اندازی خانه نشریات
تکنیک‌های رانندگی با بهره‌وری انرژی توسط رانندگانی استفاده می‌شود که می‌خواهند مصرف سوخت خود را کاهش دهند و در نتیجه بهره‌وری سوخت را به حداکثر برسانند. بسیاری از رانندگان پتانسیل بهبود قابل توجه راندمان سوخت خود را دارند. موارد ساده‌ای مانند تنظیم باد لاستیک‌ها، نگهداری صحیح از وسیله نقلیه و اجتناب از روشن ماندن در حالت درجا می‌تواند به‌طور چشمگیری راندمان سوخت را بهبود بخشد. استفاده دقیق از شتاب‌گیری و کاهش سرعت و به خصوص محدود کردن استفاده از سرعت‌های بالا به افزایش کارایی کمک می‌کند. استفاده از چندین
به افزایش کارایی کمک می‌کند. استفاده از چندین تکنیک از این دست، «هایپرمیلینگ» نامیده می‌شود. تکنیک‌های سادهٔ بهینه‌سازی مصرف سوخت می‌توانند منجر به کاهش مصرف سوخت شوند، بدون اینکه به تکنیک‌های افراطی صرفه‌جویی در مصرف سوخت که می‌توانند غیرقانونی و خطرناک باشند، مانند حرکت مخفیانهٔ خودروهای بزرگ‌تر، متوسل شوند. علت تلفات انرژی. بیشتر تلفات انرژی سوخت در خودروها در تلفات ترمودینامیکی موتور رخ می‌دهد. به‌طور خاص، برای رانندگی با سرعت متوسط ، تقریباً ۳۳٪ از انرژی به اگزوز می‌رود و ۲۹٪ برای خنک کردن موتور
انرژی به اگزوز می‌رود و ۲۹٪ برای خنک کردن موتور استفاده می‌شود؛ اصطکاک موتور ۱۱٪ دیگر را به خود اختصاص می‌دهد. ۲۱٪ باقی‌مانده بین اصطکاک غلتشی لاستیک‌ها (۱۱٪)، کشش هوا (۵٪) و ترمزگیری (۵٪) تقسیم می‌شود. از آنجایی که در حالت درجا یا زمانی که موتور در "حالت آماده به کار" است، مسافتی افزایش نمی‌یابد، با خاموش کردن موتور هنگام توقف خودرو، راندمان افزایش می‌یابد. تکنیک‌ها. در حالی که تا ۹۵٪ از محدودیت‌های بهره‌وری در سرعت‌های شهری به ساختار خودرو مربوط می‌شود، طیف گسترده‌ای از تکنیک‌ها به رانندگی با بهره‌وری