payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کلیسای کاتولیک رومی در لسوتو از یک استان کلیسایی و سه اسقف‌نشین تابع (فرعی) تشکیل شده‌است. فهرست اسقف‌نشین‌های کلیسای کاتولیک رومی. کنفرانس اسقفی لسوتو. استان کلیسایی ماسرو. اسقف‌نشین اعظم ماسرو
قهرمانان فوتبال انگلستان، قهرمانان سالانه بالاترین سطح از نظام لیگ‌های فوتبال انگلستان هستند. پس از تدوین فوتبال حرفه‌ای توسط اتحادیه فوتبال انگلستان در سال ۱۸۸۵، پس از جلساتی که توسط ویلیام مک‌گرگور، مدیر استون ویلا، برپا شد، لیگ فوتبال انگلیس در سال ۱۸۸۸ تأسیس شد. فصل افتتاحیه لیگ جدید، ۸۹–۱۸۸۸ و اولین باشگاهی که قهرمان شد، پرستون نورث اند بود که فصل را بدون شکست به پایان رساند. در چهار فصل اول لیگ، تنها دوازده تا چهارده باشگاه شرکت داشتند، که همه تیم‌هایش از شمال یا میدلندز بودند، چراکه باشگاه‌داری
از شمال یا میدلندز بودند، چراکه باشگاه‌داری حرفه‌ای در این مناطق بیشتر از جنوب انگلستان مورد استقبال قرار گرفته بود. لیگ فوتبال در سال ۱۸۹۲ با ائتلاف فوتبال ادغام شد و تعداد تیم‌هایش را افزایش داد. این لیگ با ۲۸ عضو، به دو بخش تقسیم شد. اکثر باشگاه‌های ائتلاف سابق به دسته دوم جدید پیوستند، در حالی که لیگ اصلی به دسته اول تبدیل شد و صعود و سقوط بین این دو دسته بود. در سال ۱۹۶۱، قوانینی که حداکثر دستمزد بازیکنان را تعیین می‌کرد، لغو شدند و این امر منجر به تغییر قدرت به سمت باشگاه‌های بزرگتر با توان مالی
تغییر قدرت به سمت باشگاه‌های بزرگتر با توان مالی بیشتر شد. از سال ۱۹۹۲، مسائل مالی تاثیر بیشتری بر فوتبال گذاشت و باشگاه‌های حاضر در دسته اول، لیگ برتر را تشکیل دادند و به آن پیوستند. قراردادهای تلویزیونی که به تدریج گسترده‌تر می‌شدند، ثروت بی‌سابقه‌ای را در اختیار باشگاه‌های برتر قرار داد. فهرست باشگاه‌های قهرمان بر اساس قهرمانی کسب‌شده. باشگاه‌هایی که در تعداد قهرمانی با هم مساوی هستند، بر اساس تاریخ آخرین قهرمانی‌شان، مرتب شده‌اند.
جی‌تی مولنر ، فیلم‌ساز، فیلم‌نامه‌نویس و بازیگر آمریکایی است. او بیش‌تر برای ساخت فیلم‌های مستقل و کم بودجه با سبک وسترن معاصر شناخته شده است. مولنر فعالیت خود را از سال ۲۰۰۸ و با ساخت فیلم‌های کوتاه آغاز کرد. او نخستین فیلم خود با عنوان "قانون‌شکنان و فرشتگان" را در سال ۲۰۱۶ کارگردانی کرد که در جشنواره فیلم ساندنس به نمایش درآمد. دومین فیلم مولنر با نام "دلبر عجیب" (۲۰۲۳) تحسین گسترده منتقدان را به همراه داشت. مولنر همچنین فیلم‌نامه فیلم "پیاده‌روی طولانی" (۲۰۲۵) را بر اساس رمانی به همین نام نوشته استیون
(۲۰۲۵) را بر اساس رمانی به همین نام نوشته استیون کینگ نگارش کرده که فرانسیس لارنس کارگردانی آن را انجام داده است.
«چیزهای زیبا» () ترانه‌ای از خواننده و ترانه‌پرداز آمریکایی، بنسون بون است که در ۱۹ ژانویه ۲۰۲۴ توسط نایت‌استریت رکوردز و وارنر رکوردز به عنوان تک‌آهنگ آغازین نخستین آلبوم استودیویی او با نام "آتش‌بازی و رول‌بلیدها" (۲۰۲۴) منتشر شد. این ترانه با همکاری بون، جک لافرنتس و اوان بلر نوشته شده و بلر تهیه‌کنندهٔ آن بوده است. «چیزهای زیبا» در جدول "بیلبورد" هات ۱۰۰ ایالات متحده به جایگاه دوم رسید. در خارج از ایالات متحده، این ترانه در ۱۹ کشور از جمله استرالیا، اتریش، کانادا، فرانسه، آلمان، ایرلند، نیوزیلند و
اتریش، کانادا، فرانسه، آلمان، ایرلند، نیوزیلند و بریتانیا در صدر جدول‌های موسیقی قرار گرفت. پیش‌زمینه. بنسون بون نوشتن این ترانه را در ۲۹ سپتامبر ۲۰۲۳، اندکی پس از نقل مکان به لس آنجلس آغاز کرد. او ابتدا طی دو شب متوالی، دو ترانهٔ مختلف را شروع کرد، اما ترانه‌سرا جک لافرنتس پیشنهاد داد که این دو قطعه را با یکدیگر ترکیب کنند که حاصل آن ترانهٔ «چیزهای زیبا» شد. بون در مصاحبه‌ای اشاره کرد که آغاز یک رابطهٔ عاشقانهٔ جدید الهام‌بخش نوشتن این ترانه بوده ست. آهنگسازی. «چیزهای زیبا» یک «بالاد دربارهٔ معنای زندگی»
«چیزهای زیبا» یک «بالاد دربارهٔ معنای زندگی» است که در آن، بنسون بون دربارهٔ شکرگزاری نسبت به زندگی، عشق و «نوسان‌های شادی» تأمل می‌کند. این ترانه لایه‌ای «قدرتمندتر» به «لطافت» آثار پیشین او مانند «در ستاره‌ها» می‌افزاید و به او کمک می‌کند تا «تمام شخصیتش» را از درون بیرون بکشد و تنوعی از «اجرای آوازی» خود ارائه دهد. ترانه از «بندهایی روح‌نواز» در کنار یک «کرس قدرتمند» تشکیل شده و بون در آن «آوازهایی خام و احساس‌برانگیز» به نمایش می‌گذارد. گام موسیقایی این ترانه سی بمل ماژور است. تبلیغ. بنسون بون از ۳
این ترانه سی بمل ماژور است. تبلیغ. بنسون بون از ۳ دسامبر ۲۰۲۳ شروع به تبلیغ تدریجی ترانه در شبکه‌های اجتماعی تیک‌تاک و اینستاگرام کرد و تا ۱۸ ژانویه ۲۰۲۴، صدای این ترانه بیش از ۱۳۰ میلیون بازدید کسب کرد. بون این ترانه را به صورت زنده در شصت و هفتمین مراسم جوایز گرمی در ۲ فوریه ۲۰۲۵ اجرا کرد. موزیک ویدئو. موزیک ویدئوی رسمی این ترانه یک روز پس از انتشار تک‌آهنگ منتشر شد و در کمتر از یک ساعت، نیم میلیون بازدید به دست آورد. در این ویدئو، بون و گروهش بر فراز کوهی اجرا می‌کنند و محل فیلم‌برداری در نزدیکی
کوهی اجرا می‌کنند و محل فیلم‌برداری در نزدیکی سنت‌جورج، یوتا بوده است. تا ۲۵ آوریل ۲۰۲۵، این موزیک ویدئو بیش از ۶۲۵ میلیون بازدید داشته است. کارگردانی آن بر عهدهٔ مت ایستین بوده و این اثر موفق به دریافت جایزه بهترین ویدئوی آلترناتیو در جوایز موسیقی ویدئوی ام‌تی‌وی شده است.
بزرگراه امام علی ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره کند:
در حوزه‌های اقتصاد و سیاست زیست‌محیطی، جداسازی (Decoupling) به وضعیتی اطلاق می‌شود که در آن یک اقتصاد قادر به رشد اقتصادی باشد بدون آنکه فشار متناسبی بر پایایی یا پایداری محیط‌زیست وارد کند. در بسیاری از اقتصادها، افزایش تولید ناخالص داخلی (GDP) با افزایش فشار بر محیط‌زیست همراه است. اقتصادی که بتواند رشد اقتصادی پایدار را حفظ کند و همزمان میزان استفاده از منابعی مانند آب یا سوخت‌های فسیلی را کاهش دهد و از تخریب محیط‌زیست جدا شود، به‌عنوان یک اقتصاد جداشده (decoupled) شناخته می‌شود. فشار زیست‌محیطی معمولاً
شناخته می‌شود. فشار زیست‌محیطی معمولاً با میزان انتشار آلاینده‌ها اندازه‌گیری می‌شود و جداسازی اغلب با ضریب نشر در خروجی اقتصاد سنجیده می‌شود. مطالعات نشان داده‌اند که جداسازی مطلق بسیار نادر است و تنها چند کشور صنعتی موفق به جداسازی ضعیف بین GDP و تولید دی‌اکسیدکربن «بر اساس مصرف» شده‌اند. در مطالعه‌ای در سال ۲۰۲۰، هیچ مدرکی دال بر جداسازی اقتصاد ملی یا بین‌المللی در مقیاس کلان یافت نشد. در مواردی که شواهدی از جداسازی وجود دارد، یکی از توضیحات پیشنهادی، گذار به اقتصاد خدماتی است. منحنی کوزنتس زیست‌محیطی
به اقتصاد خدماتی است. منحنی کوزنتس زیست‌محیطی به‌عنوان یک مدل پیشنهادی برای جداسازی زیست‌محیطی–اقتصادی مطرح شده است. تعریف. در سال ۲۰۰۲، سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) اصطلاح «جداسازی» را این‌گونه تعریف کرد: «اصطلاح 'decoupling' به معنای شکستن پیوند میان «آسیب‌های زیست‌محیطی» و «کالاهای اقتصادی» است.» این تعریف توضیح می‌دهد که جداسازی به وضعیتی اطلاق می‌شود که نرخ افزایش ثروت بیشتر از نرخ افزایش تأثیرات زیست‌محیطی باشد. واژگان. جداسازی نسبی و مطلق. تیم جکسون، نویسنده کتاب "رفاه بدون رشد"، بر اهمیت
تیم جکسون، نویسنده کتاب "رفاه بدون رشد"، بر اهمیت تمایز بین «جداسازی نسبی» و «جداسازی مطلق» تأکید دارد: جکسون اشاره می‌کند که ممکن است اقتصادی به‌درستی ادعا کند که به‌طور نسبی از نظر انرژی مصرفی در هر واحد GDP جداسازی صورت داده است، اما در این حالت نیز "مجموع اثرات زیست‌محیطی همچنان در حال افزایش" خواهد بود، هرچند با سرعتی کمتر از GDP. او این تمایز را برای هشدار به خوش‌بینان تکنولوژی‌محور به‌کار می‌برد، که از اصطلاح «جداسازی» به‌عنوان «راه فراری از معضل رشد» استفاده می‌کنند. جکسون تأکید می‌کند که «شواهد
استفاده می‌کنند. جکسون تأکید می‌کند که «شواهد زیادی برای وجود [جداسازی نسبی]» در اقتصادهای جهانی وجود دارد، اما «شواهد برای [جداسازی مطلق] به‌مراتب کمتر و دشوارتر برای یافتن است». به‌طور مشابه، اقتصاددان زیست‌محیطی و نظریه‌پرداز اقتصاد پایدار هرمان دالی در سال ۱۹۹۱ نوشت: بین سال‌های ۱۹۹۰ تا ۲۰۱۵، شدت کربن در ازای هر دلار GDP به‌طور متوسط سالانه ۰٫۶ درصد کاهش یافت (جداسازی نسبی)، اما جمعیت سالانه ۱٫۳ درصد و درآمد سرانه نیز به‌طور میانگین سالانه ۱٫۳ درصد رشد داشت. به عبارتی، انتشار کربن برابر با ۱٫۳ + ۱٫۳ −
داشت. به عبارتی، انتشار کربن برابر با ۱٫۳ + ۱٫۳ − ۰٫۶ = ۲ درصد در سال افزایش یافت، که منجر به رشد ۶۲ درصدی در طول ۲۵ سال شد (این داده‌ها هیچ نشانی از جداسازی مطلق نشان نمی‌دهند). به گفتهٔ تیم جکسون: در مورد رابطهٔ رشد اقتصادی و تخریب محیط‌زیست، دونلا مدوز نوشت: جداسازی منابع و اثرات. جداسازی منابع به کاهش نرخ استفاده از منابع در هر واحد فعالیت اقتصادی اشاره دارد. اصطلاح «غیرمادی‌سازی» (dematerialization) به معنای استفاده کمتر از مواد، انرژی، آب و منابع زمین برای تولید همان مقدار خروجی اقتصادی است. جداسازی
برای تولید همان مقدار خروجی اقتصادی است. جداسازی اثرات زمانی اتفاق می‌افتد که تولید اقتصادی افزایش یابد در حالی که اثرات منفی زیست‌محیطی کاهش می‌یابد. این اثرات معمولاً از استخراج منابع ناشی می‌شوند. اهمیت. از نظر تاریخی، همبستگی نزدیکی بین رشد اقتصادی و تخریب محیط زیست وجود داشته است: با افزایش اندازه و رفاه جوامع، محیط‌زیست دچار افت و آسیب شده است. این روند به‌روشنی در نمودارهای مربوط به جمعیت انسانی، رشد اقتصادی و شاخص‌های زیست‌محیطی قابل مشاهده است. نگرانی وجود دارد که اگر استفاده از منابع کنترل نشود،
وجود دارد که اگر استفاده از منابع کنترل نشود، تمدن جهانی مدرن ممکن است همان مسیر تمدن‌های باستانی را طی کند که به‌دلیل بهره‌برداری بی‌رویه از منابع خود فروپاشیدند. در حالی که اقتصاد متعارف عمدتاً بر رشد اقتصادی و تخصیص کارآمد منابع تمرکز دارد، اقتصاد بوم‌شناختی هدف آشکارش رسیدن به مقیاس پایدار (نه لزوماً رشد پیوسته)، توزیع عادلانه، و تخصیص کارآمد است—به همین ترتیب و با همین اولویت‌بندی. شورای جهانی کسب‌وکار برای توسعه پایدار اعلام کرده است که: «کسب‌وکار نمی‌تواند در جوامعی که در حال شکست هستند موفق شود.»
در جوامعی که در حال شکست هستند موفق شود.» در حوزه‌های اقتصاد و سیاست زیست‌محیطی، اصطلاح «جداسازی» (decoupling) به‌طور فزاینده‌ای در زمینه تولید اقتصادی و کیفیت محیط‌زیست به‌کار می‌رود. در این معنا، به توانایی یک اقتصاد برای رشد بدون افزایش متناسب در فشارهای زیست‌محیطی اشاره دارد. اقتصاد بوم‌شناختی شامل مطالعه «سوخت‌وساز اجتماعی» (societal metabolism) یا همان جریان منابع ورودی و خروجی از سامانه اقتصادی در ارتباط با کیفیت محیط زیست است. اقتصادی که بتواند رشد GDP را بدون آسیب رساندن به محیط‌زیست حفظ کند،
رشد GDP را بدون آسیب رساندن به محیط‌زیست حفظ کند، به‌عنوان اقتصاد «جداشده» شناخته می‌شود. این‌که دقیقاً چگونه، آیا اصلاً، یا تا چه حد می‌توان به این وضعیت دست یافت، هنوز محل بحث و مناظره است. در سال ۲۰۱۱، پنل بین‌المللی منابع که توسط برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد (UNEP) میزبانی می‌شود، هشدار داد که تا سال ۲۰۵۰، بشر ممکن است سالانه ۱۴۰ میلیارد تن مواد معدنی، سنگ معدن، سوخت‌های فسیلی و زیست‌توده مصرف کند—یعنی سه برابر نرخ مصرف فعلی—مگر اینکه کشورها تلاشی جدی برای جداسازی انجام دهند. این گزارش اشاره می‌کند
برای جداسازی انجام دهند. این گزارش اشاره می‌کند که شهروندان کشورهای توسعه‌یافته به‌طور میانگین سالانه ۱۶ تن از این چهار منبع کلیدی را مصرف می‌کنند (در برخی کشورها این مقدار به بیش از ۴۰ تن نیز می‌رسد)، در حالی که فردی متوسط در هند تنها ۴ تن در سال مصرف دارد. مطالعات مربوط به پایداری به تحلیل روش‌هایی برای کاهش شدت مصرف منابع می‌پردازند—یعنی مقدار منابعی (مانند آب، انرژی یا مواد) که برای تولید، مصرف و دفع یک واحد کالا یا خدمت مورد نیاز است—خواه از طریق مدیریت بهتر اقتصادی، طراحی محصول، یا فناوری‌های نوین.
بهتر اقتصادی، طراحی محصول، یا فناوری‌های نوین. دیدگاه‌های متضادی در مورد این‌که آیا بهبود کارایی فناورانه و نوآوری می‌تواند منجر به جداسازی کامل رشد اقتصادی از تخریب محیط‌زیست شود یا نه، وجود دارد. از یک‌سو، کارشناسان بهره‌وری بارها ادعا کرده‌اند که شدت مصرف منابع (یعنی مصرف انرژی و مواد در هر واحد GDP) می‌تواند در اصل تا چهار یا پنج برابر کاهش یابد؛ بنابراین، امکان رشد اقتصادی ادامه‌دار بدون افزایش تهی‌سازی منبع و آلودگی‌های مربوطه وجود دارد. از سوی دیگر، تحلیل‌های تاریخی گسترده نشان داده‌اند که بهبودهای
تحلیل‌های تاریخی گسترده نشان داده‌اند که بهبودهای بهره‌وری در مصرف انرژی و مواد تقریباً همیشه توسط رشد اقتصادی پشت سر گذاشته شده‌اند، تا حد زیادی به دلیل اثر بازگشت یا پارادوکس جونز که منجر به افزایش خالص مصرف منابع و آلودگی می‌شود. علاوه بر این، محدودیت‌های ترمودینامیکی (یعنی قانون دوم ترمودینامیک) و عملی بر سر راه تمام بهبودهای بهره‌وری وجود دارد. برای مثال، حداقل نیازهای غیرقابل اجتناب مواد برای تولید غذا وجود دارد، و در سبک‌سازی وسایل نقلیه، خانه‌ها، مبلمان و دیگر کالاها نیز محدودیت‌هایی وجود دارد که
و دیگر کالاها نیز محدودیت‌هایی وجود دارد که نمی‌توان بدون به خطر انداختن کارکرد ضروری آن‌ها از آن عبور کرد. از آن‌جا که افزایش بهره‌وری منابع هم از نظر نظری و هم از نظر عملی بی‌نهایت امکان‌پذیر نیست، رشد اقتصادی بی‌وقفه و هم‌زمان بدون افزایش مصرف منابع و آلودگی محیط‌زیست نیز امکان‌پذیر نیست. به عبارتی، رشد اقتصادی و کاهش منابع ممکن است در کوتاه‌مدت تا حدی از هم جدا شوند، اما در بلندمدت این امر ممکن نیست. در نتیجه، پایداری بلندمدت مستلزم گذار به یک اقتصاد پایدار (steady-state economy) است که در آن تولید
پایدار (steady-state economy) است که در آن تولید ناخالص داخلی تا حد زیادی ثابت باقی بماند؛ چیزی که سال‌هاست توسط هرمان دالی و سایر اندیشمندان اقتصاد بوم‌شناختی مطرح شده است. سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) در گزارش سال ۲۰۱۹ خود با عنوان «شاخص‌های محیط‌زیستی – تغییر اقلیم» تأکید می‌کند که کاهش گازهای گلخانه‌ای در عین حفظ رشد اقتصادی یکی از چالش‌های اصلی سال‌های پیش‌رو است. سیاست‌ها. سیاست‌هایی برای ایجاد شرایط لازم جهت سرمایه‌گذاری گسترده در بهره‌وری منابع پیشنهاد شده‌اند. به گفته مارک پاتن، یکی از
منابع پیشنهاد شده‌اند. به گفته مارک پاتن، یکی از کارشناسان برجسته جهانی، این سیاست‌های بالقوه می‌تواند شامل افزایش قیمت منابع متناسب با بهره‌وری انرژی یا منابع، تغییر نظام مالیاتی به سمت منابع از طریق مالیات بر منابع در مبدأ یا در رابطه با واردات محصولات، و بازتوزیع درآمدهای حاصل از این مالیات‌ها به اقتصاد باشد… فناوری‌ها. گزارش «جداسازی ۲» فناوری‌های متعددی را معرفی کرده است، از جمله: مستندسازی. در سال ۲۰۱۴، همان پنل بین‌المللی منابع (International Resource Panel) گزارش دوم خود را با عنوان «جداسازی ۲»
Panel) گزارش دوم خود را با عنوان «جداسازی ۲» منتشر کرد، که «بر فناوری‌های موجود و فرصت‌هایی که برای کشورهای توسعه‌یافته و در حال توسعه جهت تسریع در روند جداسازی و بهره‌برداری از مزایای زیست‌محیطی و اقتصادی بهره‌وری بیشتر منابع وجود دارد، تأکید می‌کند.» نویسنده هماهنگ‌کننده اصلی این گزارش ارنست اولریش فون وایتزکر بود. در سال ۲۰۱۶، پنل بین‌المللی منابع گزارش دیگری منتشر کرد که نشان می‌دهد «بهره‌وری مواد در سطح جهانی از حدود سال ۲۰۰۰ کاهش یافته و اقتصاد جهانی اکنون برای هر واحد GDP به مواد بیشتری نیاز دارد
اکنون برای هر واحد GDP به مواد بیشتری نیاز دارد نسبت به ابتدای قرن»، که دلیل آن انتقال تولید از کشورهای با درآمد بالا به کشورهای با درآمد متوسط است. به بیان دیگر، رشد جریان مواد از رشد تولید ناخالص داخلی قوی‌تر بوده است. این وضعیت بر خلاف جداسازی است و برخی از آن با عنوان هم‌وابستگی بیش‌ازحد (overcoupling) یاد می‌کنند. فقدان شواهد برای جداسازی. هیچ مدرک تجربی‌ای مبنی بر وجود «جداسازی زیست‌محیطی–اقتصادی» در مقیاسی که برای جلوگیری از تخریب محیط‌زیست لازم است، وجود ندارد و احتمال وقوع آن در آینده نیز اندک
وجود ندارد و احتمال وقوع آن در آینده نیز اندک است. فشارهای زیست‌محیطی تنها زمانی می‌توانند کاهش یابند که سیاست‌های رشد سبز مورد بازنگری قرار گیرند و رویکردی مبتنی بر کفایت (sufficiency) در کنار بهره‌وری بیشتر قرار گیرد. در سال ۲۰۲۰، تحلیلی توسط گایا هرینگتون، مدیر وقت خدمات پایداری شرکت کی‌پی‌ام‌جی آمریکا، در مجله "Journal of Industrial Ecology" متعلق به دانشگاه ییل منتشر شد. این مطالعه بررسی می‌کرد که آیا با توجه به داده‌های کلیدی شناخته‌شده در سال ۲۰۲۰ دربارهٔ عوامل مهم در گزارش «محدودیت‌های رشد»، نتایج
عوامل مهم در گزارش «محدودیت‌های رشد»، نتایج آن گزارش همچنان پشتیبانی می‌شوند یا نه. این تحقیق به‌طور خاص اطلاعات کمّی به‌روزشده دربارهٔ ده عامل از جمله جمعیت، نرخ باروری، نرخ مرگ‌ومیر، تولید صنعتی، تولید غذا، خدمات، منابع غیرقابل تجدید، آلودگی پایدار، رفاه انسانی و ردپای اکولوژیکی را تحلیل کرده و نتیجه‌گیری کرد که پیش‌بینی‌های «محدودیت‌های رشد» اساساً صحیح بوده‌اند و رشد اقتصادی مداوم ناپایدار است. مطالعه نشان داد که داده‌های تجربی فعلی بیشتر با دو سناریو سازگاری دارد: «روند معمول» (Business as Usual -
سازگاری دارد: «روند معمول» (Business as Usual - BAU) و «فناوری فراگیر» (Comprehensive Technology - CT). در هر دو سناریو، رشد تا حدود سال ۲۰۳۰ به اوج می‌رسد، اما در سناریوی BAU، سقوط اجتماعی حدود سال ۲۰۴۰ رخ می‌دهد، در حالی که در سناریوی CT آثار منفی تعدیل می‌شوند. سناریوی کمتر محتمل «جهان پایدار» (Stabilized World - SW) است که جهانی در حال حرکت به‌سوی پایداری را توصیف می‌کند، که در آن رشد اقتصادی متوقف می‌شود اما رفاه آسیب نمی‌بیند. هرینگتون در پایان مطالعه خود نوشت: «اگرچه مدل SW کمترین هم‌خوانی را دارد،
خود نوشت: «اگرچه مدل SW کمترین هم‌خوانی را دارد، اما تغییر مسیر عمدی که از سوی جامعه و با انتخاب هدفی متفاوت از رشد انجام شود، همچنان ممکن است. پنجره این فرصت اما به‌سرعت در حال بسته شدن است.» به گفته واتسلاو اسمیل، دانشمند و نویسنده: "«بدون زیست‌کره‌ای سالم، زندگی روی سیاره ممکن نیست. خیلی ساده است. همین را باید بدانید. اقتصاددان‌ها به شما می‌گویند که می‌توانیم رشد اقتصادی را از مصرف منابع مادی جدا کنیم، اما این کاملاً بی‌اساس است. شواهد تاریخی گزینه‌ها را به‌خوبی نشان می‌دهند. اگر کاهش را مدیریت نکنید،
به‌خوبی نشان می‌دهند. اگر کاهش را مدیریت نکنید، مغلوب آن می‌شوید و از بین می‌روید. بهترین امید این است که راهی برای مدیریت آن پیدا کنید.»" در سال ۲۰۲۰، یک فراتحلیل از ۱۸۰ مطالعه علمی نتیجه گرفت که «هیچ شواهدی از جداسازی در مقیاسی که برای پایداری بوم‌شناختی لازم است، وجود ندارد» و اینکه «در نبود شواهد قوی، هدف جداسازی تا حدی بر ایمان و باور استوار است».
مجموعه کلیسایی سان سالوادور (که امروزه به‌عنوان کلیسای جامع محلی شناخته می‌شود) در شهر سن سالوادور دِ کانتامودا واقع شده است. این شهر بخشی از شهرداری لا پرنیا در استان پالنسیا و در ناحیهٔ کوهستانی «مونتانیا پالنتینا» در منطقهٔ خودمختار کاستیا و لئونِ اسپانیا است. رده‌بندی. این بنا در تاریخ ۴ فوریه ۱۹۹۳ از سوی دولت محلی کاستیا و لئون به‌عنوان «میراث فرهنگی ارزشمند» اعلام شد. تاریخچه. این کلیسا توسط کنتس کاستیا، ماریا الویرا، همسر کنت رودریگو گونتیس و خواهرزادهٔ فرناندوی یکم، پادشاه لئون تأسیس شد و خود او نیز
فرناندوی یکم، پادشاه لئون تأسیس شد و خود او نیز در همین‌جا به خاک سپرده شد. به همین دلیل، این کلیسا تا سال ۱۱۲۳ تحت حمایت دربار سلطنتی بود، تا اینکه آلفونسوی هفتم، پادشاه کاستیا و لئون آن را به اسقف‌های پالنسیا واگذار کرد. ساختمان فعلی احتمالاً به سال ۱۱۸۵ بازمی‌گردد، زمانی که آلفونسوی هشتم، پادشاه کاستیا کنت‌نشین پرنیا را برای اسقف دون ریموندو ایجاد کرد. سبک ساخت بنا، آن را به اواخر قرن دوازدهم یا اوایل قرن سیزدهم نسبت می‌دهد. موقعیت مکانی. کلیسا به‌صورت کامل و مستقل در میان چمنزارهای سبزی در جنوب بافت
کامل و مستقل در میان چمنزارهای سبزی در جنوب بافت مسکونی روستا قرار گرفته است؛ جایی که هنوز دام‌ها در آن چرا می‌کنند. این مکان در سطحی کمی پایین‌تر از جاده واقع شده است، که همین امر باعث می‌شود چشم‌انداز آن بهتر دیده شود. نمای بیرونی. نمای بیرونی کلیسا مجموعه‌ای بسیار هماهنگ و خوش‌ساخت با حجم‌هایی مشخص و واضح است. چشم‌نوازترین بخش در ظاهر خارجی بنا، نمای غربی آن است که دارای یک برج ناقوس زیبای رومانسک اسپانیایی است و به‌عنوان شاخص‌ترین عنصر این کلیسا شناخته می‌شود. دیوار غربی کلیسا با دو بخش که هر یک دارای
می‌شود. دیوار غربی کلیسا با دو بخش که هر یک دارای دو دهانه ناقوس هستند، به سمت بالا امتداد می‌یابد و در نهایت به‌صورت مثلثی‌شکل در ارتفاع پایان می‌پذیرد. فضای داخلی. نقشه. نقشهٔ کلیسا به‌صورت صلیب لاتین است، با بخش شرقی (سردر اصلی) دارای سه نیم‌گنبد پله‌پله‌ای، یک کشتی اصلی کوتاه، و یک محل تقاطع صلیبی‌شکل کاملاً برجسته که از تلاقی شبستان اصلی و بازوی عرضی شکل گرفته است. در بخش شرقی، هم شبستان مرکزی و هم دو بازوی ترانسبتو به نیم‌گنبدهایی استوانه‌ای‌شکل ختم می‌شوند که نیم‌گنبد مرکزی به‌مراتب بزرگ‌تر از دو
می‌شوند که نیم‌گنبد مرکزی به‌مراتب بزرگ‌تر از دو تای دیگر است.
آلن آر. دیویس (به انگلیسی: Allen R. Davis) (زاده ۴ ژوئیه ۱۹۲۹ – درگذشته ۸ اکتبر ۲۰۱۱) مدیر و مربی حرفه‌ای فوتبال آمریکایی بود. او به مدت ۳۹ سال، از سال ۱۹۷۲ تا زمان مرگش در سال ۲۰۱۱، شریک اصلی، مالک اصلی و مدیر عامل اصلی لیگ ملی فوتبال اوکلند رایدرز بود. رایدرها بخشی از لیگ فوتبال آمریکا بودند. او در سال ۱۹۶۶ به عنوان (کمیسر لیگ فوتبال آمریکا) خدمت کرد.
سیر اندیشه اقتصادی متفکران مسلمان کتابی است در حوزهٔ تاریخ اندیشه اقتصادی در تمدن اسلامی که به بررسی آرای اقتصادی اندیشمندان مسلمان در دوره‌های مختلف تاریخی می‌پردازد. نویسندهٔ کتاب محمدرضا یوسفی شیخ‌رباط، پژوهش‌گر و استاد دانشگاه مفید است. این کتاب نخستین‌بار در سال ۱۳۹۵ از سوی انتشارات سمت منتشر شده است. این اثر به‌ویژه در برنامه‌های درسی رشته اقتصاد مقطع کارشناسی در دانشگاه‌های ایران مورد استفاده قرار می‌گیرد. ساختار و فصل‌ها. کتاب "سیر اندیشه اقتصادی متفکران مسلمان" با رویکردی تحلیلی، مسیر تاریخی تحول
مسلمان" با رویکردی تحلیلی، مسیر تاریخی تحول اندیشه اقتصادی در جهان اسلام را دنبال می‌کند. نویسنده در آغاز، فصلی را به مقدمه‌ای نظری اختصاص داده که در آن به چیستی اندیشه اقتصادی، نسبت آن با فقه و فلسفه اسلامی، و روش‌شناسی بررسی آثار گذشتگان می‌پردازد. این بخش زمینهٔ لازم را برای فهم چارچوب فکری کتاب فراهم می‌آورد.‌ در فصل‌های بعدی، کتاب به سراغ منابع اصلی اسلام یعنی قرآن و سنت می‌رود و تلاش می‌کند مبانی و ریشه‌های اندیشه اقتصادی را در این دو منبع اولیه جست‌وجو کند. سپس، اندیشه اقتصادی فقیهان و متکلمان
جست‌وجو کند. سپس، اندیشه اقتصادی فقیهان و متکلمان مسلمان در دوران اولیه اسلامی تحلیل می‌شود؛ نویسنده با مرور آثار فقهی و کلامی، در پی این بوده که نشان دهد مسائل اقتصادی از جمله مالکیت، تجارت، ربا، انفاق، عدالت و توزیع درآمد چگونه در مباحث فقهی بازتاب یافته است. در ادامه، توجه کتاب به فیلسوفان مسلمان معطوف می‌شود. در این بخش، دیدگاه‌های اقتصادی در آثار فیلسوفانی چون فارابی، ابن‌سینا و طوسی بررسی می‌گردد. تمرکز نویسنده بیشتر بر مفاهیمی مانند نظم اجتماعی، عدالت، معیشت و اقتصاد سیاسی در چارچوب فلسفی است. سپس
معیشت و اقتصاد سیاسی در چارچوب فلسفی است. سپس در فصلی دیگر، اندیشه اقتصادی در آثار اندیشمندان سیاسی و دیوان‌سالاران مسلمان مانند ماوردی، نظام‌الملک، ابن‌تیمیه و ابن‌خلدون تحلیل می‌شود. در این فصل، نویسنده نشان می‌دهد که چگونه تجربه عملی حکمرانی و اداره جامعه در کنار مبانی دینی، به شکل‌گیری نوعی اندیشه اقتصادی منسجم کمک کرده است. در فصل پایانی، کتاب به تحولات اندیشه اقتصادی در دوره‌های متأخر و معاصر می‌پردازد و از کوشش‌های نواندیشان مسلمان برای بازخوانی مفاهیم اقتصادی اسلامی در مواجهه با اندیشه‌های مدرن سخن
اقتصادی اسلامی در مواجهه با اندیشه‌های مدرن سخن می‌گوید. نویسنده کتاب تلاش کرده نه‌تنها مروری تاریخی بر اندیشه اقتصادی مسلمانان ارائه می‌دهد، بلکه کوشیده است پیوستگی و گسست‌های این سنت فکری را نیز تحلیل کند. نویسنده. محمدرضا یوسفی شیخ‌رباط (متولد ۱۳۴۱) لیسانس اقتصاد نظری از دانشگاه مفید در سال ۱۳۷۲، کارشناسی ارشد «توسعه و برنامه‌ریزی اقتصادی» را در دانشگاه علامه طباطبایی در سال ۱۳۷۶ و مدرک دکترای خود را در رشتهٔ اقتصاد، با گرایش اقتصاد پولی و اقتصاد اسلامی، از دانشگاه مفید در سال ۱۳۹۱ دریافت کرده است. او
از دانشگاه مفید در سال ۱۳۹۱ دریافت کرده است. او از سال ۱۴۰۱ به این‌سو در روزنامه شرق، به‌صورت هفتگی یادداشت می‌نویسد. یوسفی علاوه بر تحصیلات دانشگاهی، از سال ۱۳۵۹ تحصیل دروس حوزوی را با ورود به حوزهٔ علمیه آغاز کرد و سال‌ها در درس خارج فقه و اصول شرکت داشت. او طی سال‌های اخیر، درس خارج فقه اقتصادی را در قم تدریس می‌کند. جوایز. کتاب "سیر اندیشه اقتصادی متفکران مسلمان" در جشنوارهٔ اقتصاد اسلامی سال ۱۳۹۶، به‌عنوان اثر شایستهٔ تقدیر در حوزهٔ اقتصاد اسلامی (مربوط به دورهٔ زمانی ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۵) انتخاب شد. همچنین
به دورهٔ زمانی ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۵) انتخاب شد. همچنین این اثر در بیست‌وپنجمین دورهٔ جایزهٔ کتاب سال جمهوری اسلامی ایران (۱۳۹۷) نیز در زمرهٔ آثار شایستهٔ تقدیر قرار گرفت.
قانون ازدواج با متجاوز یا قانون ازدواج با تجاوزکار یا قانون تجاوز-ازدواج به قانونی در برخی کشورها اطلاق می‌شود که بر اساس آن، اگر مردی مرتکب تجاوز جنسی، آزار جنسی، تجاوز به کودکان یا آدم‌ربایی شود، در صورتی که با قربانی زن ازدواج کند یا در برخی کشورها پیشنهاد ازدواج بدهد، از پیگرد قانونی یا مجازات معاف می‌شود. هرچند اصطلاحات «ازدواج با متجاوز» و امثال آن تنها از دههٔ ۲۰۱۰ رایج شدند، این گونه قوانین در تاریخ حقوقی برخی کشورها سابقه دارند و هنوز در برخی مناطق به اشکال گوناگون وجود دارند. تا دههٔ ۱۹۷۰، چنین
به اشکال گوناگون وجود دارند. تا دههٔ ۱۹۷۰، چنین قوانینی در بسیاری از کشورهای جهان وجود داشت. از اواخر قرن بیستم، این قوانین به‌طور فزاینده‌ای مورد نقد قرار گرفته و در بسیاری کشورها لغو شده‌اند. در برخی کشورها، قانون به دادگاه‌ها اجازه می‌دهد ازدواج افراد زیر سن قانونی را در صورت بارداری مجاز بشمارند، به‌ویژه اگر با رضایت والدین همراه باشد. این می‌تواند به یک تجاوزگر اجازه دهد از طریق ازدواج، از مجازات تجاوز به کودک بگریزد. پیش‌زمینه. اکثریت قاطع کشورهای جهان چنین قوانینی را ندارند. تا سال ۲۰۲۱، تنها در ۲۰
چنین قوانینی را ندارند. تا سال ۲۰۲۱، تنها در ۲۰ کشور این نوع قوانین وجود داشته است. بسیاری از فعالان و سازمان‌های حقوق بشری بر این باورند که چنین قوانینی کرامت زنان را نقض می‌کند، آن‌ها را مانند کالایی بین خانواده‌ها رد و بدل می‌کند، و تجاوز را جرم جدی نمی‌دانند بلکه قربانی را مقصر جلوه می‌دهند. کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل، زید رعد الحسین، در سال ۲۰۱۷ گفت: «مجازات کردن قربانی تجاوز با مجبور کردن او به ازدواج با متجاوز — در جهان امروز، برای چنین قوانینی هیچ جایگاهی وجود ندارد.» منتقدان می‌گویند این
هیچ جایگاهی وجود ندارد.» منتقدان می‌گویند این قوانین، تجاوز را بی‌مجازات می‌گذارند و قربانی را دوباره قربانی می‌کنند. این دیدگاه، در تضاد با آن دیدگاه فرهنگی است که ارزش اجتماعی زنان را در «ناموس خانواده»، «عفت جنسی» و «وضعیت تأهل» می‌بیند، و در مقابل مدافعان حقوق زنان بر «شادی فردی»، «آزادی» و «حق خودمختاری جنسی» تأکید دارند. پورنا سن، مدیر سیاست‌گذاری سازمان زنان سازمان ملل (UN Women) می‌گوید که این قوانین برای «عادی‌سازی روابط جنسی غیرقانونی» طراحی شده‌اند و آن‌ها را در نگاه اجتماعی، «محترمانه» جلوه
و آن‌ها را در نگاه اجتماعی، «محترمانه» جلوه می‌دهند. او همچنین می‌گوید که کشورهایی که این قوانین را دارند، معمولاً جزء کشورهای توسعه‌نیافته و محافظه‌کار هستند. مشکلات روانی از جمله اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)، اضطراب، افسردگی و سندروم آسیب تجاوز در قربانیان شایع است. مطالعه‌ای در تایوان نشان داد که قربانیان از افشای تجاوز خود می‌ترسند، احساس گناه می‌کنند که باعث «بی‌آبرویی» خانواده شده‌اند و خود را سرزنش کرده و دچار احساس شرم جنسی و تصویر منفی از زن بودن می‌شوند. تاریخچه. دوران باستان. در بسیاری از