payamvha/North_RAG huggingface dataset:
فرکانس‌مجموع یک «فرآیند پارامتری» است، به این معنی که فوتون‌ها از قانون پایستگی انرژی پیروی می‌کنند و ماده بدون تغییر باقی می‌ماند: تولید هارمونیک-دوم. یک مورد خاص از تولید فرکانس‌مجموع، تولید هارمونیک دوم است که در آن formula_6 . در واقع، در فیزیک تجربی، این رایج‌ترین نوع تولید فرکانس‌مجموع است. دلیل این امر این است که در تولید هارمونیک دوم، فقط به یک پرتو نور ورودی نیاز است، اما اگر formula_7 ، دو پرتو همزمان مورد نیاز است که تنظیم آنها می‌تواند دشوارتر باشد. در عمل، اصطلاح «تولید فرکانس‌مجموع» معمولاً
باشد. در عمل، اصطلاح «تولید فرکانس‌مجموع» معمولاً به مورد کمتر رایجی اشاره دارد که در آن formula_7 . تطبیق‌سازی فاز. برای اینکه تولید فرکانس‌مجموع به‌طور مؤثر انجام شود، شرایط تطبیق‌سازی-فاز باید برقرار باشد: که‌اینجا formula_10 عددموج‌های زاویه‌ای سه موج هنگام عبور از محیط هستند. (توجه داشته باشید که این معادله شبیه معادله پایستگی تکانه است) با برآورده شدن دقیق‌تر این شرط، تولید فرکانس‌مجموع‌ها کارآمدتر می‌شود. طیف‌سنجی تولید فرکانس مجموع. طیف‌سنجی تولید فرکانس‌مجموع از دو پرتو لیزر که در یک پهنه‌مرزی
فرکانس‌مجموع از دو پرتو لیزر که در یک پهنه‌مرزی ترکیب شده‌اند، برای تولید یک پرتو خروجی با فرکانسی برابر با مجموع دو فرکانس ورودی استفاده می‌کند. طیف‌سنجی تولید فرکانس مجموع برای تحلیل سطوح و پهنه‌مرزی استفاده می‌شود و اطلاعات مکمل طیف‌سنجی فروسرخ و رامان را حمل می‌کند.
آرش با عنوان انگلیسی "The Epic of Arash" یک روایت صوتی بر اساس نمایشنامهٔ "آرش" اثر بهرام بیضایی است که در سال ۲۰۲۴ توسط علی محمدی کلاگر منتشر شد. این آلبوم در ژانر گفتار هنری همراه با موسیقی سینماتیک و دراماتیک ساخته شده و مدت آن حدود ۹۰ دقیقه است. اثر به‌طور هم‌زمان در بیش از بیست پلتفرم جهانی از جمله اسپاتیفای، اپل موزیک، یوتیوب و آمازون موزیک منتشر شد. پیشینه نمایشنامه. نمایشنامهٔ "آرش" در سال ۱۳۴۷ توسط بهرام بیضایی نوشته شد. این متن بازخوانی اسطورهٔ کهن آرش کمانگیر است و در آن قهرمان به‌جای پهلوانی
کهن آرش کمانگیر است و در آن قهرمان به‌جای پهلوانی افسانه‌ای، انسانی معمولی و اندیشمند تصویر می‌شود که با آگاهی کامل از سرنوشت خود، تیر را برای تعیین مرز میان ایران و توران پرتاب می‌کند. این اثر از مهم‌ترین نمونه‌های اقتباس مدرن از اساطیر ایرانی در ادبیات نمایشی معاصر به‌شمار می‌رود. روایت صوتی علی محمدی کلاگر. در نسخهٔ صوتی کلاگر، متن بیضایی بدون تغییر بازخوانی شده است. او برای تمامی لحظه‌های داستان موسیقی اختصاصی ساخته و تلاش کرده گفتار و موسیقی به‌صورت هم‌زمان پیش بروند. این ترکیب با هدف ایجاد فضاسازی
هم‌زمان پیش بروند. این ترکیب با هدف ایجاد فضاسازی دراماتیک طراحی شده تا شنونده تجربه‌ای نزدیک به یک فیلم سینمایی داشته باشد. کلاگر در این پروژه مسئولیت آهنگسازی، تنظیم و خوانش متن را بر عهده داشته است. گرچه آلبوم در پلتفرم‌ها به چند بخش تقسیم شده، اما به‌عنوان یک اثر پیوسته و یک‌نفس شنیدنی طراحی شده است. ویژگی موسیقایی. موسیقی این آلبوم در سبک سینماتیک و دراماتیک ساخته شده است. در این روایت، موسیقی نقش فضاسازی و تقویت لحن نمایشی دارد و شنونده را به تجربه‌ای شنیداری-تصویری نزدیک می‌کند. تمایز با دیگر
شنیداری-تصویری نزدیک می‌کند. تمایز با دیگر روایت‌ها. این روایت صوتی مبتنی بر نمایشنامهٔ بیضایی است و از روایت‌های دیگر آرش متمایز است. در شاهنامه، آرش کمانگیر شخصیتی اسطوره‌ای است و در منظومهٔ سیاوش کسرایی، پهلوانی حماسی؛ اما در روایت بیضایی و نسخهٔ صوتی کلاگر، آرش انسانی عادی است که تصمیمی آگاهانه برای فداکاری می‌گیرد.
جنگ فرسایشی یک راهبرد نظامی است. همچنین می‌تواند به موارد زیر اشاره داشته باشد:
طبق قانون اساسی عراق، جمهوری عراق، از پایتخت، مناطق فدرال، استان‌های غیرمتمرکز و همچنین ادارات محلی، تشکیل شده است. ماده ۱۱۷ قانون اساسی، اقلیم کردستان را به عنوان یک منطقه فدرال، به رسمیت می‌شناسد و از ژوئیه ۲۰۲۳، این منطقه، تنها منطقه فدرال در کشور است.
وزیر دفاع استرالیا () از وزرای ایالت مشترک‌المنافع استرالیا است که به عنوان رئیس وزارت دفاع، مسئول نظارت بر سازماندهی، اجرا و تدوین سیاست استراتژیک در امور دفاعی و نظامی است. وزیر دفاع مسئول سازمان دفاعی استرالیا، از جمله نیروی دفاعی استرالیا است. وزیر دفاع فعلی ریچارد مارلز است که همزمان به عنوان معاون نخست وزیر استرالیا نیز فعالیت می‌کند و در ماه مه ۲۰۲۲ پس از انتخابات فدرال استرالیا در سال ۲۰۲۲ توسط نخست وزیر آنتونی آلبانیزی انتخاب شده است. از آنجایی که وزیر دفاع مسئول مدیریت نیروهای دفاعی و نظامی
که وزیر دفاع مسئول مدیریت نیروهای دفاعی و نظامی استرالیا و پاسخگویی این وزارتخانه به پارلمان است، وزیر دفاع طبق بخش ۶۳ قانون خدمات عمومی ۱۹۹۹ و الزامات گزارش‌های سالانه از کمیته مشترک پارلمانی در مورد حساب‌های عمومی و حسابرسی موظف است پس از پایان هر سال مالی، گزارشی را به وزرای مسئول در مورد فعالیت‌های وزارت دفاع برای ارائه به پارلمان ارائه دهد. وزیر دفاع استرالیا یکی از تنها چهار سمت وزارتی (به همراه نخست‌وزیر، دادستان کل و خزانه‌دار) است که از زمان فدراسیون استرالیا وجود داشته است.
معاهده نوتبورگ که با نام معاهده اورهوفسک (; ; ) نیز شناخته می‌شود، نامی قراردادی برای پیمان صلحی است که در قلعه اورشک (; ) در ۱۲ اوت ۱۳۲۳ امضا شد. این اولین توافق بین سوئد و جمهوری نووگورود بود که مرز آنها را، عمدتاً در منطقه‌ای که اکنون به عنوان فنلاند شناخته می‌شود، تنظیم می‌کرد. سه سال بعد، نووگورود معاهده نووگورود را با نروژی‌ها امضا کرد. نام. در آن زمان، این معاهده نام مشخصی نداشت. این معاهده به عنوان یک راه حل "صلح دائمی" بین سوئد و نووگورود در نظر گرفته می‌شد. "معاهده نوتبورگ" ترجمه مستقیمی از عبارت
می‌شد. "معاهده نوتبورگ" ترجمه مستقیمی از عبارت سوئدی "Nöteborgsfreden" است. اصطلاح روسی برای این معاهده، که مستقیماً به انگلیسی ترجمه شده است، "صلح اورهوفسک" است که به صورت لاتین "Orehovskii Mir" یا "Ореховский мир" با خط سیریلیک نوشته شده است. "نووتبورگ" سوئدی و "اورهوفسک" روسی نام‌های یک قلعه قدیمی در شلیسلبورگ هستند. اصطلاح فنلاندی برای این معاهده، "Pähkinäsaaren Rauha"، به معنای "صلح جزیره آجیل" است. این کلمه هم‌خانواده کلمه سوئدی ("nöt" به معنای آجیل) است. پهکینه‌ساری نام فنلاندی جزیره‌ای است که قلعه
است. پهکینه‌ساری نام فنلاندی جزیره‌ای است که قلعه در آن ساخته شده است. محتوا. متن کامل معاهده اصلی دیگر وجود ندارد. بخش‌هایی از آن به زبان‌های روسی، سوئدی و لاتین باقی مانده است. متون جزئی باقی مانده تا حدودی با یکدیگر متفاوت هستند. این معاهده با کمک اتحادیه هانزا به منظور پایان دادن به جنگ‌های سوئد و نووگورود مذاکره شد. نووگورود به عنوان نشانه‌ای از حسن نیت، سه کارلیا را به سوئد واگذار کرد. سوئد در عوض از هرگونه درگیری بین نووگورود و دوک‌نشین استونی دانمارکی دوک‌نشین استونی خودداری می‌کرد. هر دو طرف قول
دوک‌نشین استونی خودداری می‌کرد. هر دو طرف قول می‌دهند که از ساخت قلعه در مرز جدید خودداری کنند. این معاهده مرز را به این صورت تعریف کرد که از شرق و شمال قلعه ویبری شروع می‌شود، در امتداد رود سسترا و رود وولچیا امتداد می‌یابد، باریکه کارلیا را به دو نیم تقسیم می‌کند، از ساوونیا عبور می‌کند و طبق تفاسیر سنتی، در خلیج بوتنی در نزدیکی رودخانه پوهه‌یوکی پایان می‌یابد. با این حال، عبارت "دریا در شمال" می‌تواند به عنوان اقیانوس منجمد شمالی تفسیر شود. بخش جنوبی مرز نزدیک به ویبورگ مهمترین بخش معاهده و مرز جدید در
نزدیک به ویبورگ مهمترین بخش معاهده و مرز جدید در نظر گرفته شد. به همین ترتیب، به وضوح تعریف شد. مرز شمالی‌تر، دور از سکونتگاه‌های مهم، مبهم‌تر تعریف شده بود. این پیمان ممکن است در ابتدا به سوئد و نووگورود حقوق مشترکی نسبت به استروبوتنیای شمالی و لاپلند داده باشد. پیامدها. قبیله‌های فنلاندی که در دو طرف مرز زندگی می‌کردند، هیچ نقشی در این معاهده نداشتند. سوئد و نووگورود پیش از این کنترل «عملی» خود را بر مناطق نفوذشان در فنوسکاندیای شرقی برقرار کرده بودند، به طوری که کارلیایی‌ها تحت حکومت روسیه و قبایل غربی
طوری که کارلیایی‌ها تحت حکومت روسیه و قبایل غربی تحت حکومت سوئد بودند. تلاش برای «صلح دائمی» که توسط این معاهده برقرار شد، دوام زیادی نداشت. بخش شمالی مرز از مناطق وسیعی از بیابان عبور می‌کرد که بعدها به مرکز اختلاف بین سوئد و نووگورود تبدیل شد. ظرف پنج سال از امضای معاهده، استعمارگران سوئدی شروع به پیشروی به شمال اوستروبوتنیا کردند. سوئد قلعه‌هایی را در اولئبورگ حدود سال ۱۳۷۵ و اولوفسبورگ در سال ۱۴۷۵ تأسیس کرد. این دژها به وضوح در سمت نووگورودی مرز تعیین شده قرار داشتند. در سال ۱۵۹۵، معاهده تئوسینا نسخه
شده قرار داشتند. در سال ۱۵۹۵، معاهده تئوسینا نسخه سوئدی این معاهده را به عنوان نسخه معتبر و صحیح به رسمیت شناخت. مدت‌ها پیش از آن، سوئد مناطق وسیعی را در سمت نووگورود به طور دائم تصرف کرده بود. این سرزمین‌های جدید شامل اوستروبوتنیا و ساوونیا بودند. در نهایت، سرزمینی که تحت حکومت سوئد بود، به کشوری تبدیل شد که اکنون آن را با نام فنلاند می‌شناسیم.
ریچارد مارلز (؛ زادهٔ ) سیاستمدار و حقوق‌دان استرالیایی است که به عنوان نوزدهمین معاون نخست‌وزیر استرالیا فعالیت می‌کند و از ماه مه ۲۰۲۲ وزیر دفاع استرالیا است. او از سال ۲۰۱۹ معاون رهبر حزب کارگر بوده و از سال ۲۰۰۷ به عنوان عضو پارلمان برای بخش ویکتوریایی کوریو فعالیت کرده است. او در جیلونگ، ویکتوریا بزرگ شده و حرفه‌اش وکالت است. او از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۷ دستیار دبیر شورای اتحادیه‌های کارگری استرالیا بود. او در انتخابات فدرال ۲۰۰۷، پس از شکست دادن نماینده فعلی حزب کارگر، گاوان اوکانر، برای انتخاب اولیه در
حزب کارگر، گاوان اوکانر، برای انتخاب اولیه در کرسی کوریو، به مجلس نمایندگان انتخاب شد. مارلز در سال ۲۰۰۹ به عنوان دبیر پارلمان منصوب شد و در سال ۲۰۱۳ به‌طور خلاصه به عنوان وزیر تجارت خدمت کرد و از بازگشت کوین راد به عنوان نخست‌وزیر حمایت کرد. او پس از شکست حزب کارگر استرالیا در انتخابات ۲۰۱۳ به کابینه سایه منصوب شد و به یکی از چهره‌های ارشد جناح راست کارگری تبدیل شد. مارلز پس از انتخابات ۲۰۱۹ به عنوان معاون رهبر آنتونی آلبانیزی انتخاب شد و معاون رهبر اپوزیسیون شد. پس از پیروزی حزب کارگر استرالیا در
اپوزیسیون شد. پس از پیروزی حزب کارگر استرالیا در انتخابات ۲۰۲۲، او به عنوان معاون نخست‌وزیر و وزیر دفاع منصوب شد.
معاهده نووگورود (؛ ) در ۳ ژوئن ۱۳۲۶ در ولیکی نووگورود امضا شد. نروژی-نوگورودیان درگیری‌های مرزی در منطقه دورتر شمالی فینمارک. این شرایط یک آتش بس برای ۱۰ سال بود. چند سال قبل در سال ۱۳۲۳، جمهوری نووگورود درگیری خود با سوئد را در معاهده نوتبرگ حل و فصل کرده بود. این معاهده مرز را مشخص نمی‌کرد، بلکه تصریح می‌کرد که کدام بخش از مردم سامی به نروژ و کدام بخش به نووگورود خراج بپردازند و نوعی منطقه حائل بین کشورها ایجاد می‌کرد. این معاهده تا قرن نوزدهم معتبر بود و هرگز توسط هیچ یک از قدرت‌ها لغو نشد. در نهایت به
هرگز توسط هیچ یک از قدرت‌ها لغو نشد. در نهایت به وضعیتی منجر شد که مردم سامی آزادانه مورد استثمار قرار گرفتند و برخی از آنها مجبور شدند همزمان به همه قدرت‌های اطراف، از جمله به بیرکارل‌ها از فنلاند سوئدی، مالیات بپردازند.
معاون نخست‌وزیر استرالیا () معاون رئیس اجرایی و دومین مقام عالی‌رتبه دولت استرالیا است. سمت معاون نخست‌وزیر رسماً در سال ۱۹۶۸ به عنوان یک مجموعه وزارتخانه ایجاد شد، اگرچه این عنوان سال‌ها پیش از آن به‌طور غیررسمی مورد استفاده قرار می‌گرفت. معاون نخست‌وزیر توسط فرماندار کل و به توصیه نخست‌وزیر منصوب می‌شود. هنگامی که استرالیا دارای دولت کارگری است، معاون رهبر حزب پارلمانی سمت معاون نخست‌وزیر را بر عهده دارد. هنگامی که استرالیا دارای دولت ائتلافی است، توافق ائتلاف مقرر می‌دارد که همه اعضای ائتلاف از نخست‌وزیر
مقرر می‌دارد که همه اعضای ائتلاف از نخست‌وزیر شدن رهبر حزب لیبرال و معاون نخست‌وزیر شدن رهبر حزب ملی حمایت کنند. بحران صلاحیت پارلمان استرالیا در سال‌های ۲۰۱۷–۲۰۱۸ منجر به خالی شدن این سمت برای اولین بار از زمان ایجاد رسمی آن شد. بارنابی جویس، که در آن زمان نخست‌وزیر بود، در ۲۷ اکتبر ۲۰۱۷ توسط دادگاه عالی استرالیا که به عنوان دادگاه رسیدگی به اختلافات مالیاتی فعالیت می‌کرد، فاقد صلاحیت عضویت در پارلمان شناخته شد، زیرا او در زمان انتخابش، برخلاف بخش ۴۴ قانون اساسی استرالیا، تابعیت نیوزیلند را داشت. جولی
اساسی استرالیا، تابعیت نیوزیلند را داشت. جولی بیشاپ در مدت خالی بودن سمت معاون نخست‌وزیری، به جای نخست‌وزیر عمل می‌کرد. جویس پس از پیروزی در انتخابات میان‌دوره‌ای برای کرسی نیوانگلند، چند روز قبل، در ۶ دسامبر ۲۰۱۷ این سمت را دوباره به دست آورد.
بیرکارل‌ها (؛ ؛ ) یک گروه کوچک و غیررسمی سازمان یافته بودند که از قرن سیزدهم تا هفدهم مالیات و تجارت را در مرکز لاپ‌مارکن در سوئد کنترل می‌کردند. پیشینه. از بیرکارل‌ها (bircharlaboa) برای اولین بار در سال ۱۳۲۸ نام برده شده است، زمانی که آنها به عنوان یکی از گروه‌های مهاجر در شمال هلسینگلاند ذکر شده‌اند، نامی که سواحل غربی خلیج بوتنی را تا بالا و اطراف خلیج تا اولویوکی پوشش می‌داد. نام «بیرکارل» احتمالاً از کلمه باستانی اسکاندیناوی "پیرکالای بزرگ" سرچشمه گرفته است که در زمینه‌های مختلف برای اشاره به تجارت
است که در زمینه‌های مختلف برای اشاره به تجارت استفاده شده است. در اواخر قرن شانزدهم، ادعاهایی در مورد بیرکارل‌ها که از پیرکالای بزرگ (بخشی در ساتاکونتای علیا) آمده بود، توسط خود بیرکارل‌ها در نبردشان برای جلوگیری از سلب امتیازاتشان توسط دولت، رواج یافت. این حداقل تا حدی درست است، زیرا مردانی از پیرکالا به عنوان شاهد در سندی از سال ۱۳۷۴ در مورد مرزهای محلی در شمال پوهیانما ظاهر می‌شوند. بعدها، در قرن نوزدهم، اصطلاح فنلاندی "pirkkamiehet" یا "pirkkalaiset" به عنوان نام "داخلی" برای بیرکارل‌ها ابداع شد. این
عنوان نام "داخلی" برای بیرکارل‌ها ابداع شد. این اصطلاح هرگز در هیچ یک از اسناد یا روایات ظاهر نمی‌شود، اما امروزه معمولاً در فنلاند به معنای بیرکارل‌ها استفاده می‌شود. در مجموع، تخمین زده می‌شود که حدود بیست نظریه برای توضیح منشأ و نام بیرکارل‌ها وجود دارد. تجارت سامی و انحصار مالیاتی. هدف اصلی سازمان بیرکارل، کنترل تجارت با مردم سامی و مالیات گرفتن از آنها بود. افسانه‌ها می‌گویند که حقوق بیرکارل‌ها برای مالیات گرفتن از مردم سامی را مگنوس بارنلاک، پادشاه سوئد در آن زمان، اعطا کرده است. مردم سامی به طور
سوئد در آن زمان، اعطا کرده است. مردم سامی به طور سنتی در دوران وایکینگ‌ها یا حتی قبل از آن به نروژی‌ها مالیات می‌دادند. بعدها روس‌ها نیز شروع به مالیات‌گیری از آنها کردند. پس از کنترل جنوب فنلاند در حدود سال ۱۲۵۰، سوئد به وضعیت شمال علاقه‌مند شد. در نهایت، برخی از مردم سامی به هر سه ایالت مالیات می‌پرداختند. بیرکارل‌ها تنها یکی از عناصر سیستم استعمار بودند که از منطقه سامی‌ها سود می‌بردند. به نظر می‌رسد که امتیازات بیرکارل‌ها بیشتر «دفاکتو» بود تا «دوژور». هیچ سندی باقی نمانده است که به آنها حق رسمی انحصار
سندی باقی نمانده است که به آنها حق رسمی انحصار مالیات و تجارت در شمال را اعطا کند، حتی اگر دولت در ابتدا از این وضعیت حمایت کرده و بعداً قرن‌ها آن را تحمل کرده باشد. منطقه نفوذ. بیرکارل‌ها در دره‌های رودخانه تورنیو، لولئو و پیته‌آ فعال بودند و تورنیو منطقه اصلی آنها بود. هر یک از دره‌ها یک "لاپ‌مارک" جداگانه با بیرکارل‌های خود تشکیل می‌دادند. مردم سامی در جنوب پیته‌آ "سامی‌های سلطنتی" بودند که مالیات خود را مستقیماً به پادشاه پرداخت می‌کردند. بیرکارل‌های ساکن در هر منطقه نفوذ بسیار کم بودند و در مجموع تنها
در هر منطقه نفوذ بسیار کم بودند و در مجموع تنها حدود ۵۰ نفر بودند که هنوز در اوایل قرن شانزدهم وجود داشتند. در قرن شانزدهم، در اواخر وجودشان، دره کمی‌یوکی نیز تا حدودی تحت نفوذ بیرکارل‌ها بود. در دهه ۱۵۹۰، آنها همچنین سعی کردند کنترل مالیاتی مردم سامی دریایی در اقیانوس منجمد شمالی را به دست آورند. افول و پایان. بیرکارل‌ها تا زمانی که تسلط دولت بر شمال ضعیف بود، برای پادشاه مفید بودند. پس از فروپاشی اتحاد کالمار در اوایل قرن شانزدهم، وضعیت در شمال اهمیت بیشتری یافت. در سال ۱۵۵۳، زمانی که شاه گوستاو واسا حق
یافت. در سال ۱۵۵۳، زمانی که شاه گوستاو واسا حق مالیات‌گیری از مردم سامی را لغو کرد، شکست بزرگی برای بیرکارل‌ها رخ داد. بسیاری از بیرکارل‌ها که قادر به ادامه زندگی سابق خود نبودند، به مقامات مالیاتی محلی (به فنلاندی "lapinvouti") تبدیل شدند. انحصار تجاری بیرکارل‌ها دوام زیادی نداشت و از دهه ۱۵۷۰ در معرض خطر بود. دولت می‌خواست تجارت را در شهرهایی متمرکز کند که کنترل آنها آسان‌تر بود و نیاز به بیرکارل‌ها را منسوخ کرد. سازمان‌های بیرکارل که هیچ جایگاه رسمی نداشتند، ابزار کمی برای مقابله داشتند و در قرن هفدهم
ابزار کمی برای مقابله داشتند و در قرن هفدهم پس از تغییرات اداری که توسط شاه کارل نهم آغاز شد، بی‌سروصدا از بین رفتند. تورنیو، لولئو و پیته‌آ همگی در سال ۱۶۲۱ منشورهای شهری خود را دریافت کردند که به معنای پایان رسمی بیرکارل‌ها بود.
آندرس بور (قبل از رسیدن به مقام والا آندریاس بورئوس؛ ؛ ۱۴ اوت ۱۵۷۱ – ۴ فوریه ۱۶۴۶or ) نقشه‌نگار، جغرافی‌دان، و ریاضی‌دان اهل سوئد بود. او یک نقشه‌کش سوئدی بود که «پدر نقشه‌کشی سوئد» محسوب می‌شود. او در دفتر سلطنتی (پیشگام دفاتر دولتی) کار می‌کرد و در سال ۱۶۰۳ توسط پادشاه آینده شارل نهم مأمور تهیه نقشه‌ای از کشورهای نوردیک شد. او در سال ۱۶۱۱ اولین نقشه را که بخش‌های شمالی سوئد را پوشش می‌داد، تهیه کرد. این نقشه به طور قابل توجهی دقیق‌تر از تلاش‌های قبلی برای نقشه‌برداری بود و اولین نقشه واقعی سوئد نامیده
نقشه‌برداری بود و اولین نقشه واقعی سوئد نامیده می‌شود. پس از آن در سال ۱۶۲۶ نقشه جامع‌تری از اسکاندیناوی تهیه شد که برای نسل‌ها به الگویی برای نقشه‌برداران تبدیل شد. در سال ۱۶۲۸، او «عملاً» اولین رئیس «لانتمتریت»، سازمان نقشه‌برداری، کاداستر و ثبت زمین سوئد، شد. او در سال ۱۶۲۴ به مقام والا رسید.
مقام والا به معنای اعطای مقام نجیب‌زادگی است - یعنی وارد کردن یک فرد به طبقه اجتماعی اشراف. در حال حاضر تنها چند پادشاهی هنوز به مردم مقام اشرافی اعطا می‌کنند؛ از جمله اسپانیا، بریتانیا، بلژیک و واتیکان. بسته به زمان و منطقه، قوانین مختلفی حاکم بر این بوده‌اند که چه کسی و چگونه می‌تواند به مقام اشرافی برسد. به طور معمول، مقام اشرافی به افرادی اعطا می‌شد که به مونارک کمک کرده بودند. در برخی کشورها (به عنوان مثال فرانسه تحت رژیم پیشین)، این امر به خرید حق امتیاز اشرافیت تبدیل شد، که به موجب آن افراد عادی
امتیاز اشرافیت تبدیل شد، که به موجب آن افراد عادی ثروتمند (به عنوان مثال بازرگانان) می‌توانستند عنوان اشرافی را خریداری کنند.
اقدام صنعتی () یا اعتراض صنعتی نمایش موقت نارضایتی کارمندان، به ویژه اعتصاب یا کاهش سرعت یا تلاش برای کسب قدرت، برای اعتراض به شرایط بد کاری یا دستمزد پایین و افزایش قدرت چانه‌زنی با کارفرما است و با هدف مجبور کردن کارفرما به بهبود شرایط از طریق کاهش بهره‌وری در محل کار انجام می‌شود اقدام صنعتی معمولاً توسط اتحادیه‌های کارگری، سایر نیروهای کار سازمان‌یافته یا جنبش‌های کارگری سازماندهی می‌شود، که معمولاً زمانی اتفاق می‌افتد که کارمندان به دلیل فسخ قرارداد و بدون دستیابی به توافق با کارفرما از کار اخراج
و بدون دستیابی به توافق با کارفرما از کار اخراج می‌شوند. اغلب از آن به عنوان حسن تعبیری برای اعتصاب یا اعتصاب سراسری استفاده و تفسیر می‌شود، اما دامنه آن بسیار گسترده‌تر است. اقدام صنعتی ممکن است در چارچوب یک اختلاف کارگری رخ دهد یا ممکن است برای ایجاد تغییر سیاسی یا اجتماعی باشد. این شکل از ارتباط، تنها وسیله آنها برای ابراز نگرانی‌هایشان در مورد ایمنی و مزایا است.
بدجنس () یا شرور یک فیلم ترسناک آمریکایی به نویسندگی و کارگردانی برایان برتینو است. در این فیلم بازیگرانی همچون داکوتا فانینگ، کاترین هانتر، ماری مک‌کورمک و ریچل بلانچارد ایفای نقش کردند. این فیلم قرار است نخستین نمایش جهانی خود را در جشنواره فنتستیک فست در سپتامبر ۲۰۲۵ داشته باشد و سپس به‌طور همزمان در سرویس پارامونت پلاس و همچنین به صورت دیجیتال و ویدئو به‌درخواست در ۱۰ اکتبر ۲۰۲۵ منتشر شود. تولید. در فوریه ۲۰۲۴ گزارش شد که فیلم ترسناکی به نام "بدجنس" به نویسندگی و کارگردانی برایان برتینو توسط شرکت اطلس
نویسندگی و کارگردانی برایان برتینو توسط شرکت اطلس انترتینمنت در حال تولید است و داکوتا فانینگ نقش اصلی آن را ایفا می‌کند. فیلم‌برداری اصلی در اتاوا، انتاریو، کانادا از ۲۲ مارس ۲۰۲۴ آغاز شد و در ۱۰ مه همان سال به پایان رسید. در آوریل ۲۰۲۴، کاترین هانتر، ماری مک‌کورمک، ریچل بلانچارد، دیوین نکودا، کلیا اسکات و امیلی میچل به جمع بازیگران اضافه شدند. انتشار. "بدجنس" در ابتدا برای اکران سینمایی در تاریخ‌های ۸ اوت ۲۰۲۵ و ۲۸ فوریه ۲۰۲۵ برنامه‌ریزی شده بود، اما در دسامبر ۲۰۲۴ از برنامه اکران شرکت پارامونت حذف شد.
دسامبر ۲۰۲۴ از برنامه اکران شرکت پارامونت حذف شد. در اوت ۲۰۲۵ اعلام شد که اکران سینمایی این فیلم لغو شده و به جای آن، در سرویس پارامونت پلاس و قالب‌های دیجیتال در ۱۰ اکتبر ۲۰۲۵ منتشر خواهد شد. این فیلم قرار است نخستین نمایش جهانی خود را در جشنواره فنتستیک فست در سپتامبر ۲۰۲۵ داشته باشد.
هرس بوته رز () یک فیلم درام دلهره‌آور به کارگردانی کریم عینوز و نویسندگی افتیمیس فیلیپو است. این اثر بازسازی انگلیسی‌زبان فیلم نخست مارکو بلوکیو با عنوان "مشت‌ها در جیب" (۱۹۶۵) است. در این فیلم رایلی کیئو، کلوم ترنر، ال فانینگ، جیمی بل، تریسی لتس و پاملا اندرسون ایفای نقش کردند. تولید. فیلم توسط اپارتمنت پیکچرز با همکاری مچ فکتوری پروداکشنز، موبی، کاواک فیلم و رای سینما تهیه شده و کارگردانی آن بر عهدهٔ کریم عینوز است. فیلم‌نامه توسط افتیمیس فیلیپو نوشته شده و اقتباسی از نخستین فیلم بلند مارکو بلوکیو با
شده و اقتباسی از نخستین فیلم بلند مارکو بلوکیو با عنوان "مشت‌ها در جیب" (۱۹۶۵) است. ویولا فوگن و مایکل وبر از شرکت مچ فکتوری تهیه‌کنندگان فیلم هستند و همچنین مسئولیت فروش آن را بر عهده دارند. در مهٔ ۲۰۲۳، کریستن استوارت، جاش اوکانر و ال فانینگ به بازیگران فیلم "Rosebushpruning" پیوستند. در سپتامبر ۲۰۲۴ اعلام شد که به دلیل تداخل برنامه‌ها، رایلی کیئو و کلوم ترنر جایگزین استوارت و اوکانر شده‌اند. در همین زمان، بازیگران دیگری از جمله جیمی بل، لوکاس گیج، تریسی لتس، النا آنایا و پاملا اندرسون نیز به پروژه
لتس، النا آنایا و پاملا اندرسون نیز به پروژه پیوستند و عنوان فیلم به "Rosebush Pruning" تغییر یافت. فیلم‌برداری اصلی در اسپانیا از ۲۶ سپتامبر آغاز شد و در ۹ نوامبر به پایان رسید و حدود ۳۵ روز طول کشید. مکان‌های فیلمبرداری شامل کاستلترچول، کاتالونیا بود. تا فوریهٔ ۲۰۲۵، فیلمبرداری "هرس بوته رز" به‌طور کامل به پایان رسید.
کارتا مارینا () نام لاتین برای "نقشه دریایی و توصیف سرزمین‌های شمالی" است و معمولاً به صورت خلاصه ) نامیده می‌شود. این اولین نقشه از کشورهای نوردیک است که جزئیات و نام مکان‌ها را ارائه می‌دهد. این نقشه توسط اولاس مگنوس سوئدی ایجاد و در ابتدا در سال ۱۵۳۹ منتشر شد. تنها دو نقشه قدیمی‌تر از کشورهای نوردیک شناخته شده است، نقشه‌های یاکوب زیگلر (استراسبورگ، ۱۵۳۲) و کلودیوس کلاوس (قرن ۱۵). در مرکز نقشه اسکاندیا قرار دارد که در بزرگترین اندازه متن روی نقشه نشان داده شده و در وسط سوئد قرار گرفته است. این نقشه
داده شده و در وسط سوئد قرار گرفته است. این نقشه سرزمین‌های نوردیک «Svecia» (سویالاند) و «Gothia» (یوتالند) (هر دو منطقه در سوئد)، «Norvegia» (نروژ)، Dania (دانمارک)، Islandia (ایسلند)، Finlandia (فنلاند)، Lituania (لیتوانی) و لیوونی (استونی و لتونی) را پوشش می‌دهد. این نقشه با طول و عرض جغرافیایی از ۵۵ درجه تا مدار شمالگان قاب‌بندی شده است. این نقشه با عرض ۱.۷۰ متر و ارتفاع ۱.۲۵ متر، به صورت سیاه و سفید از نه بلوک چاپ چوبی به ابعاد ۵۵ در ۴۰ سانتی‌متر که از غرب به شرق و شمال به جنوب به ترتیب قرار گرفته‌اند
غرب به شرق و شمال به جنوب به ترتیب قرار گرفته‌اند و در مرکز با حروف A تا I مشخص شده‌اند، چاپ شده است. تاریخچه. این نقشه در رم در سال‌های ۱۵۲۷-۱۵۳۹ توسط اولاس مگنوس (۱۴۹۰-۱۵۵۷) ایجاد شد، که در یک سفر دیپلماتیک وارد دولت سوئد شد و احتمالاً به این دلیل که برادرش یوهانس مگنوس درگیر یک دشمنی مذهبی با شاه گوستاو اول شد، در آنجا ماند. برای ساخت نقشه، مگنوس از منابع باستانی متنوعی از جمله نقشه بطلمیوس در "Geographia" و منابع معاصر مانند کار ستاره‌شناس یاکوب زیگلر استفاده کرد. مگنوس علاوه بر منابع نقشه‌برداری، به
استفاده کرد. مگنوس علاوه بر منابع نقشه‌برداری، به توصیفات دریانوردان و مشاهدات خود نیز تکیه کرد. تهیه نقشه ۱۲ سال طول کشید و اولین نسخه‌ها در سال ۱۵۳۹ در ونیز چاپ شدند. اولائوس نقشه را با "Historia de gentibus septentrionalibus" ("شرح مردمان شمالی") که در سال ۱۵۵۵ در رم چاپ شد، تکمیل کرد. این یادداشت‌های لاتین توسط اولئوس به ایتالیایی (۱۵۶۵) و آلمانی (۱۵۶۷) ترجمه شدند. نسخه‌های باقی‌مانده. تمام نسخه‌های نقشه اصلی پس از سال ۱۵۷۴ از دسترس عموم خارج شدند و نقشه تا حد زیادی فراموش شد - شاید به این دلیل که
نقشه تا حد زیادی فراموش شد - شاید به این دلیل که تعداد کمی از نسخه‌ها چاپ شدند و پاپ پائولوس سوم ادعای "حق چاپ" ۱۰ ساله کرد. بعداً به طور گسترده مورد تردید قرار گرفت که آیا این نقشه اصلاً وجود داشته است یا خیر. در سال ۱۸۸۶، اسکار برنر نسخه‌ای را در "Hof- und Staatsbibliothek" در مونیخ، جایی که در حال حاضر در آن قرار دارد، پیدا کرد. در سال ۱۹۶۱، نسخه دیگری در سوئیس پیدا شد که سال بعد توسط کتابخانه دانشگاه اوپسالا به سوئد آورده شد. از سال ۲۰۰۷، این نسخه در کتابخانه کارولینا ردیویوا نگهداری می‌شود. نسخه‌ها
کتابخانه کارولینا ردیویوا نگهداری می‌شود. نسخه‌ها کمی با یکدیگر متفاوت هستند. اقتباس‌ها. یک اقتباس کوچک‌شده از نسخه «اوپسالا» یا مشابه آن توسط آنتونیو لافرری در سال ۱۵۷۲ در رم چاپ شد.
اختلاف زمانی بین‌دوگوش (آی‌تی‌دی) تفاوت زمانی است که طول می‌کشد تا یک منبع صدا به گوش چپ و راست برسد. اگر منبع صدا در سمت چپ جلوی گوش باشد، صدا ابتدا به گوش چپ و اگر منبع صدا در سمت راست جلوی گوش باشد، صدا ابتدا به گوش راست می‌رسد. مدل اختلاف زمان بین‌دوگوش. اختلاف زمان بین‌دوگوش و اختلاف شدت بین‌دوگوش نسبتاً به راحتی قابل کنترل هستند و از دهه ۱۹۶۰ و قبل از آن به‌طور گسترده مورد استفاده قرار گرفته‌اند. دو مدل معمول برای اختلاف زمان بین‌دوگوش وجود دارد: طبق گفته کوهن، سرعت صوت عبارت است از formula_1 ، فرکانس
کوهن، سرعت صوت عبارت است از formula_1 ، فرکانس formula_2 ، شعاع سطح مقطع افقی سر انسان وقتی به صورت دایره در نظر گرفته شود، برابر است با formula_3 هنگامی‌که formula_4، اگر formula_5 داریم: formula_6 هنگامی که formula_7 formula_8 برای مثال، formula_9 ، formula_10 ، formula_11 سپس، formula_12 یا formula_13 می‌شود. وودورث و شلوسبرگ تقریب دیگری ارائه می‌دهند که بیان می‌کند: formula_14 برای مثال، formula_9 ، formula_10 ، formula_11 بنابراین، formula_18 می‌شود.
خانه‌ای از دینامیت () فیلم دلهره‌آور سیاسی آمریکایی به کارگردانی کاترین بیگلو و نویسندگی نوآ اوپنهایم است. ادریس البا، ربکا فرگوسن، گابریل باسو، جرد هریس، تریسی لتس، آنتونی راموس، موزس اینگرام، جونا هاوئر کینگ، گرتا لی و جیسون کلارک در این فیلم ایفای نقش کردند. داستان فیلم واکنش مقامات دولت ایالات متحده به پرتاب یک موشک هسته‌ای از سوی دشمن ناشناس را دنبال می‌کند. این فیلم در ۲ سپتامبر ۲۰۲۵ در بخش رقابت اصلی هشتاد و دومین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز برای نخستین بار به نمایش درمی‌آید؛ جایی که برای
برای نخستین بار به نمایش درمی‌آید؛ جایی که برای دریافت شیر طلایی نامزد شده است. اکران محدود فیلم از ۳ اکتبر ۲۰۲۵ در بریتانیا آغاز می‌شود و سپس از ۱۰ اکتبر در ایالات متحده ادامه می‌یابد، پیش از آنکه از ۲۴ اکتبر به صورت جهانی از طریق نتفلیکس پخش شود. داستان. گروهی از مقامات کاخ سفید تلاش می‌کنند با حمله موشکی قریب‌الوقوع به ایالات متحده مقابله کنند. تولید. در مه ۲۰۲۴ اعلام شد که کاترین بیگلو کارگردانی یک فیلم دلهره‌آور برای نتفلیکس را بر عهده خواهد داشت؛ این نخستین فیلم بلند او پس از "دیترویت" (۲۰۱۷) است. در