payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و هاینریش کیپرت، پیشنهاد کرد که «هاتیو» ممکن است در نهایت از ریشهٔ واژهٔ نیا هندواروپایی "*poti" به معنای «ارباب و شوهر» گرفته شده باشد. بر اساس این نظریه، این نام با پسوند جمع، از "*potiio" → "*hetiyo" → "*hatiyo" → "hay" ایجاد شده است. مکان و مناطق. اتیونی از تعدادی پادشاهی و قبایل کوچک تشکیل شده بود؛ از جمله ایگا (همچنین به نام‌های ایگانی، ایا، و آیا نیز شناخته می‌شود)، در ساحل جنوبی دریاچه چیلدیر؛ ابیلیانی و آپونی، که احتمالاً مربوط به ارمنیان آبلیان و هاونونیک، در منطقه قارص است؛ لوشا، کاتارزا،
و هاونونیک، در منطقه قارص است؛ لوشا، کاتارزا، اویتروهی، و گلوتحی که در دشت آرارات هستند. یکی دیگر از مناطق اتیونی لیکوینی بود که در نزدیکی آرماویر قرار داشت. پطروسیان پیشنهاد کرد که ارکوئاخی، یکی دیگر از مناطق اتیونی بوده که واقع در سمت شمالی کوه آرارات بوده و می‌تواند یک نام بومی ارمنی برای دو قله کوه باشد (مقایسه با "ارکو" در زبان ارمنی به معنای "دو"). شهر آزا که روسا از آن به عنوان یک شهر زیارتی مهم در کنار رود آراکس یاد کرده است، به مرکز مذهبی ثروتمند آزارا متصل بوده است که بعدها توسط استرابون در
آزارا متصل بوده است که بعدها توسط استرابون در نزدیکی آرتاشات نام آن ذکر شده است. سرزمین‌های اتیونی اوئلیکونی (ولیکونی) و تیلوهی در ساحل غربی دریاچه سوان و ککونی در ساحل شمالی دریاچه قرار داشتند. محوطه باستانی لچاشن که احتمالاً مربوط به شهر ایشتیکونی است در یکی از این پادشاهی‌ها قرار داشته است. اورارتویی‌ها از «چهار پادشاه اودوری-اتیونی» یاد کردند. این ممکن است به کنفدراسیونی جداگانه اشاره داشته باشد، اما شاید از نظر فرهنگی و زبانی هم با اتیونی پیوسته بوده باشند و خود اودوری شامل سرزمین‌های لوئی، کمانی،
باشند و خود اودوری شامل سرزمین‌های لوئی، کمانی، اورتهخینی و ارقوقینی بود که در امتداد ساحل جنوبی دریاچه سوان امتداد داشتند. کلمه «اودوری» احتمالاً به معنای «آب» است (اشاره به موقعیت آن در کنار دریاچه سوان). به نظر می‌رسد اتیونی از غرب با دیائوئهی، از جنوب با اورارتو و احتمالاً سرزمین‌های جداگانه بیانی و از شمال یا شمال غربی با کولخی همسایه بوده است. حاکمان. اورارتوها فقط از یک پادشاه اتیونی نام بردند که دیاشونی ایگا (یا ایا) است. پطروسیان ریشه دیاشونی را به عنوان یک نام ارمنی تأیید نشده به معنای «زاده خدا»
عنوان یک نام ارمنی تأیید نشده به معنای «زاده خدا» دانست ( + )، آن را با "دیوژن" یونانی ()، "دیازنوس" تراکیا، "دیووژنوس" سلتیک و "دواجا" سانسکریت () هم‌ریشه دانسته و مقایسه می‌کند. سایر پادشاهان مناطق اتیونی احتمالاً حاکمان پادشاهی‌های کوچکتر یا روسای محلی بودند. این‌ها عبارتند از: مورینو از اولیکونی، مورینی از ابیلیانی، سینالبی از لوئهی، راشو از رویشیا، و کاپورینی از ایگا (ایا).
بابل یا خانه پدری فیلمی هندی محصول سال ۱۹۵۰ و به کارگردانی اس.یو سانی است. در این فیلم بازیگرانی همچون دیلیپ کومار، نرگس دات و خورشید بانو ایفای نقش کرده‌اند.
تزووینار (Ծովինար) یا نار (Նար) یک الهه ارمنی بود که او را با آب، دریا و باران مرتبط می‌دانستند. او الهه‌ای خشن بود که به خاطر خشم او باران از آسمان‌ها نازل می‌شد. نام او تزووینار به معنای «دختر دریاها» است و در سنت حماسی ارمنی او را مادر ساناسار و باغداسار می‌دانند. وجه تسمیه. نام او را می‌توان به دو بخش تقسیم کرد که در زبان ارمنی یا ارمنی قدیم به صورت یک ترکیب از واژهٔ "تزوُو" به معنای «دریای بزرگ آب» و کلمهٔ "نار" برساخته می‌شود. در تفسیر این ترکیب، برخی از محققان گفته‌اند که واژه "کوُو" وام واژه‌ای از
از محققان گفته‌اند که واژه "کوُو" وام واژه‌ای از ریشهٔ "سوء" در زبان اورارتویی به معنای دریا (دریای داخلی) می‌دانند. گمان می‌رود قسمت دوم این نام هم مربوط به نارا، خدای هیتی یا هوری است. محقق جیمز آر. راسل نام او را «بانوی دریاچه» ترکیبی از از "کوُو" («دریا») و کلمهٔ ایرانی "نار" (به معنای «زن») ترجمه می‌کند. لاریسا یگانیان این نام را «دریایی» یا «حوری دریایی» ترجمه می‌کند. تسووینار هاروتیونیان نام خود را به عنوان «دریا»، «روح دریا» و «نور دریا» تفسیر می‌کند. به گفته آرمن پطروسیان، "کوُوینار"، شخصیتی در
به گفته آرمن پطروسیان، "کوُوینار"، شخصیتی در حماسه ارمنی، "کوُوئن" یا "کوُوآل" ("دریایی") نیز نامیده می‌شود که هر دو از ریشهٔ کوُو به معنی "دریاً گرفته شده‌اند. با این حال، هرچ مارتیروسیان معتقدست ریشهٔ "*Covean" باید به عنوان "الهه رعد و برق/رعد دریای ارغوانی آسمانی" تعبیر شود. به گفته آرتین ک. شالیان، "دزوُوینار" به معنای «صاعقه بدون ابر» یا «دریا زاده» بوده است. نقش. به عنوان یک الهه. یگانیان تزوُوینار را با آب‌های آسمانی یا اقیانوسی ازلی، جایی که آب باران جمع می‌شود، مرتبط می‌داند. از سوی دیگر، مانوک
جمع می‌شود، مرتبط می‌داند. از سوی دیگر، مانوک آبقیان، فولکلور ارمنی، تزووینار را به «الهه طوفان خشمگین» تعبیر کرده است. طبق بررسی‌های آبقیان، در نقش الهه طوفان، او دارای «چشم‌هایی آتشین» توصیف می‌شده است. او همچنین سوار بر اسب خود در ابرها می‌رقصد و رعد و برق ایجاد می‌کند. در حماسه. در حماسه‌های ارمنی نظیر سوسنا سِرر ("Sasna Cŕer) و" دلاوران ساسون، یک شخصیت زن به نام "دِزوُوینار" یا "کووینار" (به گفته آرمن پطروسیان، در لهجهٔ محلی به معنای رعد و برق) به عنوان جد سلسله قهرمانانی که در بخش‌های مختلف حماسه
جد سلسله قهرمانانی که در بخش‌های مختلف حماسه ظاهر می‌شوند، عمل می‌کند. او با نوشیدن چشمه یا "کات‌نُوو هاخپور" ("Kat'nov haxpür" به معنی "چشمه شیری") باردار می‌شود و قهرمانان، سناسر و باغداسر، از او زاده می‌شوند. در روایتی دیگر، کووینار «مایع شیری» را می‌نوشد که از صخره ای در وسط دریاچه وان جوانه می‌زند. اقتباس‌ها. راسل شباهتی را بین قسمت فرزندآوری در داستان کووینار با رویدادی مشابه با شخصیت اوستیایی "شاتانایا"، در حماسه‌های نارت، یافته است. همچنین پیشنهاد شده است که هر دو شخصیت بقایای الهه سکایی آپی هستند،
است که هر دو شخصیت بقایای الهه سکایی آپی هستند، که به عنوان الهه مادری که به آب مرتبط شده، توصیف می‌شود.
همیشه مراقب باشید یا شما باید مراقب باشید فیلمی هندی محصول سال ۲۰۰۵ و به کارگردانی گویند منون است. در این فیلم بازیگرانی همچون ریکا، پارش راوال، مالیکا شراوات، ساتیش شاه، کوروش دبو و سورش منون ایفای نقش کرده‌اند.
داستان عاشقی من با یامادا کون در سطح ۹۹۹ مجموعه مانگا ژاپنی نوشته و تصویرگری ماشیرو است که از مارس ۲۰۱۹ شروع به انتشار کرد. تا نوامبر ۲۰۲۴، این مجموعه در ده جلد تانکوبون گردآوری شده است. مجموعه تلویزیونی انیمه اقتباسی تولید استودیو مدهاوس از آوریل تا ژوئن ۲۰۲۳ پخش شد. داستان. داستان زندگی روزمره یک‌دانشجوی دانشگاهی به نام آکانه کینوشیتا را دنبال می‌کند. پس از اینکه دوست پسرش او را ترک کرد شروع به بازی ام‌ام‌اوآرپی‌جی می‌کند که در آنجا او با یک دانش آموز دبیرستانی بی‌احساس و خوش تیپ به نام آکیتو یامادا آشنا
بی‌احساس و خوش تیپ به نام آکیتو یامادا آشنا می‌شود. اتفاقاً یامادا در بازی به همان انجمن آکان تعلق دارد و بعد از این برخورد آکانه شروع به نزدیک شدن به سایر اعضای انجمن یامادا می‌کند.و بعد اکانه و یامادا…
نوکوتان دوست گوزن من مجموعه مانگا ژاپنی به نویسندگی و تصویرگری اوشیوشیو است که از نوامبر ۲۰۱۹ در حال انتشار است. مجموعه تلویزیونی انیمه اقتباسی تولید استودیو ویت از جولای تا سپتامبر ۲۰۲۴ پخش شد. داستان. توراکو کوشی یک دانش آموز سال دوم دبیرستان است که تلاش زیادی می‌کند تا ظاهر بی نقصی داشته باشد تا گذشته بزهکارانه خود را پنهان کند تا وقتی که او با نوکو شیکانوکو، دانش آموز انتقالی جدید، آشنا می‌شود زندگی اش آشفته می‌شود. نوکو در واقع یک گوزن ژاپنی به شکل انسان است. توراکو راهنمای نوکو برای زندگی می‌شود و
است. توراکو راهنمای نوکو برای زندگی می‌شود و باشگاه تازه تأسیس گوزن‌ها را رهبری می‌کند.
امیر کعبه‌ای (زادهٔ ۲۳ آذر ۱۳۱۸ – درگذشتهٔ ۲ آذر ۱۳۹۰) شاعر، ترانه‌سرا و تهیه‌کننده موسیقی اهل ایران بود. وی از سال ۱۹۸۱ با تأسیس شرکت پارس ویدیو، فعالیت خود را در لس‌آنجلس، کالیفرنیا آغاز کرد. ترانهٔ معروف «"قصهٔ امیر"» از سروده‌های اوست. زندگی. امیر کعبه‌ای در ۲۳ آذر ۱۳۱۸ متولد شد. وی پس از انقلاب، در سال ۱۳۵۸ به آمریکا مهاجرت کرد و در سال ۱۳۶۰ به‌همراهی منوچهر بی‌بیان، شرکت پارس ویدیو را تأسیس کرد که وظیفهٔ تولید و بازنشر آثار هنرمندان تبعیدی را برعهده داشت. ترانه‌سرایی. خفقان تولید و نشر موسیقی در
داشت. ترانه‌سرایی. خفقان تولید و نشر موسیقی در ایران، موجب شد که وی علاوه بر تولید آلبوم‌های گوناگون برای هنرمندان، حرفهٔ ترانه‌سرایی را آغاز کند. «"قصهٔ امیر"» با صدای سیاوش قمیشی، «"عاشق‌ترین"» با صدای هایده و «"کویر باور"» با صدای حبیب از آثار ماندگار او در زمینهٔ ترانه‌سرایی است. ترانه «قصهٔ امیر». امیر کعبه‌ای در اواسط دههٔ شصت، از ناحیه کمر فلج شد که در سال‌های بعد، بیماری‌اش رو به وخامت گرایید. وی ترانه‌ای را با مطلع «"مثل آزادی تو زندون"» در وصف شرایط بد جسمانی‌اش نوشت که این ترانه با نام «"قصهٔ
بد جسمانی‌اش نوشت که این ترانه با نام «"قصهٔ امیر"» و با صدای سیاوش قمیشی در سال ۱۳۶۶ اجرا شد و در سال ۱۳۷۵، نیز با تنظیم جدیدی از استیو مک‌کرام منتشر شد. این ترانه از اولین سروده‌های وی می‌باشد. درگذشت. امیر کعبه‌ای به‌علت ابتلا به بیماری پارکینسون، در ۲ آذر ۱۳۹۰ (۲۳ نوامبر ۲۰۱۱) در لس آنجلس، کالیفرنیا درگذشت.
کلیسای ارمنی سنگاپور () یا کلیسای ارمنی سنت گرگوری روشنگر، که به‌طور محلی به عنوان کلیسای ارمنی شناخته می‌شود، قدیمی‌ترین کلیسای مسیحی بازمانده در سنگاپور است. این کلیسا در خیابان هیل در منطقه برنامه‌ریزی موزه، در منطقه مرکزی سنگاپور واقع شده است. این کلیسا در سال ۱۸۳۵ تکمیل و سال بعد تقدیس شد که در اصل یکی از کلیسای حواری ارمنی است که یک فرقه ارتدوکس شرقی است. این ساختمان در سال ۱۹۷۳ به عنوان یک اثر ملی معرفی شد. در حال حاضر مراسم ارمنی و ارتدکس شرقی به‌طور منظم در کلیسا برگزار می‌شود. تاریخچه. ساخت و بنا
منظم در کلیسا برگزار می‌شود. تاریخچه. ساخت و بنا نهادن. این کلیسا توسط دوازده خانواده ارمنی که در سنگاپور ساکن شدند ساخته شد. ساختمان توسط جورج درومگول کلمن، معمار بسیاری از ساختمان‌های اولیه سنگاپور که همچنین اولین سرپرست کارهای عمومی شد، طراحی شد. این کلیسا به قدیس گریگوری روشنگر، اولین پاتریارک کلیسای ارمنی تقدیم شده است. پس از اینکه استمفورد رافلز در سال ۱۸۱۹ سنگاپور را به عنوان بندر تجاری تأسیس کرد، ارمنی‌ها از اولین بازرگانان و تاجرانی بودند که وارد سنگاپور شدند. جامعه ارمنی قبلاً در سال ۱۸۲۱ مراسم
سنگاپور شدند. جامعه ارمنی قبلاً در سال ۱۸۲۱ مراسم مذهبی را در سنگاپور برگزار می‌کرد، و اولین کشیش، کشیش کریکور هوهانس (گریگوری جان)، در ژوئیه ۱۸۲۷ وارد سنگاپور شد. یک نمازخانه در میدان تجاری (محل رافلز امروز) برپا شد. جامعه ارمنی در سال ۱۸۲۷ شروع به جمع‌آوری بودجه برای ساخت یک کلیسای جدید کرد. بیش از نیمی از هزینه ساخت معادل ۵۰۵۸٫۳۰ دلار اسپانیا توسط جامعه ارمنی در سنگاپور اهدا شد و بقیه از ارمنیان جاوه و هند و بخش کوچکی از تجار اروپایی و چینی در سنگاپور تأمین شد. در سنگاپور جامعه ارمنی بسیار کوچک بود.
تأمین شد. در سنگاپور جامعه ارمنی بسیار کوچک بود. سرشماری ۱۸۲۴ نشان داد این کلیسا تنها ۱۶ عضو دارد و در سال ۱۸۳۶ که کلیسا افتتاح شد، ۳۴ عضو داشته است بنابراین سهم آنها در کلیسای ارمنی به نسبت قابل توجه نشان دهنده شکوفایی و ارادت مذهبی ارمنی‌ها بود. درخواست زمین برای ساخت کلیسا توسط جامعه ارمنی در سال ۱۸۳۳ ارائه شد و دولت زمین را در پای قلعه کنینگ در سال ۱۸۳۴ جهت ساخت کلیسا اعطا کرد. سنگ بنا ان در ۱ ژانویه ۱۸۳۵ توسط ارشماندریت توماس گریگوریان، که همچنین کلیسای جدید را در یکشنبه عید پاک سال ۱۸۳۶ افتتاح و
جدید را در یکشنبه عید پاک سال ۱۸۳۶ افتتاح و تقدیس کرد، گذاشته شد که کشیش خاچیگ هوانس، کشیش جامعه محلی، به او کمک کرد. این قدیمی‌ترین کلیسای مسیحی باقی مانده است که در سنگاپور ساخته شده است. این کلیسا از زمانی که برای اولین بار ساخته شد، دستخوش تغییراتی شده است. برجک زنگ طراحی شده توسط کلمن از نظر ساختاری نامناسب تلقی شد و ابتدا در سال ۱۸۴۷ با یک برج مربعی جایگزین شد، سپس دوباره در سال ۱۸۵۳ با گلدسته ای که امروزه به نظر می‌رسد، که توسط جورج مدوک طراحی شده بود، جایگزین شد. در سال ۱۹۰۹، این کلیسا به اولین
بود، جایگزین شد. در سال ۱۹۰۹، این کلیسا به اولین ساختمان با برق در سنگاپور تبدیل شد. وضعیت کنونی. عبادت الهی در سال ۲۰۰۱ به مناسبت ۱۷۰۰ سالگرد پذیرش مسیحیت به عنوان دین دولتی ارمنستان در کلیسا انجام شد. در ۲۷ مارس ۲۰۱۱ حدود ۱۶۰ ارمنی از ۲۰ کشور جهان برای بزرگداشت صد و هفتاد و پنجمین سالگرد کلیسا در آ آن گرد آمدند. جامعه کوچک کلیسای ارتدکس قبطی در سنگاپور هر از گاهی در این ساختمان مراسم برگزار می‌کنند. معماری. کلیسای ارمنی موجود، که عمدتاً به سبک نئوکلاسیک بریتانیایی با تأثیرات مکتب التقاطی ساخته شده است،
بریتانیایی با تأثیرات مکتب التقاطی ساخته شده است، به شیوه کلیسای جامع اچمیادزین، کلیسای مادر ارمنستان، طراحی شده است. داخل کلیسا دایره ای است و گفته می‌شود که شبیه مقبره مقدس گرد در کمبریج انگلستان است. با این حال، دایره در یک پلان مربعی صلیبی، با رواق‌های مربعی برجسته شیوه دوریسی رومی ساخته شده است. طرح به سبک معماری پالادیویی ممکن است از طرح دایره ای کلیسای سنت اندروز در چنای الهام گرفته شده باشد، که به نوبه خود از یکی از طرح‌های جیمز گیبس برای کلیسای سنت مارتین این ده فیلدز در لندن که در "کتاب او منتشر
مارتین این ده فیلدز در لندن که در "کتاب او منتشر شده است الهام" گرفته شده است. در داخل محوطه کلیسا، باغ یادبود و پارسوناژ، یک خانه بنگالو دو طبقه قرار دارد که در سال ۱۹۰۵ توسط ناناجان سارکیز به یاد شوهر فقیدش، جان شانازار سارکیس، ساخته شد.
یکی از روزهایشان (به انگلیسی: One of Them Days) یک فیلم زوج هنری کمدی آمریکایی به کارگردانی لارنس لامونت و نویسندگی سیریتا سینگلتون با بازی کیکه پالمر و سیزا است. داستان فیلم دربارهٔ دو هم‌اتاقی است که کشف می‌کنند دوست پسر یکی از آن‌ها پول اجاره خانه را به باد داده است. این فیلم در ابتدا قرار بود در ۲۴ ژانویه ۲۰۲۵ اکران شود. در ۲۴ اکتبر ۲۰۲۴، اولین پیش‌پرده رسمی فیلم منتشر شد، I در دسامبر ۲۰۲۴، اعلام شد که تاریخ انتشار به ۱۷ ژانویه ۲۰۲۵ منتقل شد.
ارمنستان از سال ۲۰۰۶ در مسابقه آواز یوروویژن، یک رقابت موسیقی پان‌اروپایی، شرکت کرده است، در حالی که آذربایجان از سال ۲۰۰۸ در این مسابقه حضور دارد. درگیری بین این دو کشور بر سر منطقه ناگورنو-قره‌باغ کوهستانی، که از نظر حقوقی توسط سازمان ملل متحد به عنوان بخشی از آذربایجان شناخته می‌شود اما از سال ۱۹۹۳ تا ۲۰۲۳ به‌طور کامل یا جزئی تحت کنترل جمهوری خودخوانده آرتساخ مورد حمایت ارمنستان بود، بر مسابقه آواز یوروویژن در چندین نوبت تأثیر گذاشته است. درگیری‌های بین ارمنستان و آذربایجان برای اولین بار در سال ۲۰۰۶
ارمنستان و آذربایجان برای اولین بار در سال ۲۰۰۶ ظاهر شد، زمانی که رسانه‌های آذربایجان از وب‌سایت این رویداد انتقاد کردند که قره‌باغ کوهستانی را به‌عنوان زادگاه اولین نماینده ارمنستان، آندره، به‌عنوان بخشی از اتحاد جماهیر شوروی آذربایجان در آن زمان فهرست کرده بود. درگیری‌ها به‌طور قابل توجهی در طول تشدید شد. در طول دور نیمه نهایی، مقامات آذربایجان به تصویر یادبود قره باغ کوهستانی "ما کوه‌های خود هستیم" در طی یک ویدیوی مقدماتی برای ورود ارمنستان اعتراض کردند. ارمنستان در فینال با نمایش چندین تصویر از بنای
ارمنستان در فینال با نمایش چندین تصویر از بنای تاریخی و ارائه نتایج آن پاسخ داد. پس از این مسابقه، گزارش‌هایی منتشر شد مبنی بر اینکه صدا و سیمای جمهوری آذربایجان برای سانسور ورودی ارمنستان در فید پخش خود دستکاری کرده است و دولت آذربایجان از شهروندانی که به ارمنستان رای داده‌اند بازجویی می‌کند و آنها را به غیر وطن‌پرستی و تهدیدی برای امنیت متهم می‌کند. در پی تحقیقی، آذربایجان به دلیل نقض حریم خصوصی رای‌دهندگان توسط اتحادیه رادیو و تلویزیون اروپا (EBU) جریمه شد. پس از مسابقه آواز نوجوانان یوروویژن ۲۰۱۰،
شد. پس از مسابقه آواز نوجوانان یوروویژن ۲۰۱۰، رسانه‌های ارمنی مدعی شدند که پخش آذربایجانی مسابقه زمانی که مشخص شد ارمنستان برنده شده است، قطع شده است. با این حال، در مورد اینکه آیا این مسابقه حتی در آذربایجان پخش می‌شود، اختلاف نظر وجود داشت زیرا این کشور هنوز در آن شرکت نکرده بود. بنابراین، هنگامی که آذربایجان برای میزبانی مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۱۲ پس از پیروزی‌اش در ۲۰۱۱ آماده می‌شد، گروهی از موسیقی‌دانان ارمنی اقدام به تحریم این مسابقه کردند و ارمنستان در نهایت به دلیل نگرانی‌های امنیتی از شرکت در این
در نهایت به دلیل نگرانی‌های امنیتی از شرکت در این مسابقه انصراف داد. این موضوع باعث شد که پخش‌کننده ارمنی به خاطر اعلام دیرهنگام جریمه شود. در آستانه مسابقه ۲۰۱۵، درگیری‌ها بین دو کشور دوباره بروز کرد، زمانی که شایعاتی مطرح شد مبنی بر اینکه اثر ارمنی، "Don't Deny"، به‌عنوان فراخوانی برای شناسایی نسل‌کشی ارمنی‌ها تلقی می‌شود (که صدمین سالگرد آن پیش از مسابقه گرامی داشته شد). در حالی که آذربایجان نسل‌کشی را انکار می‌کند، مقامات این کشور بیانیه ای صادر کردند و ارمنستان را به دلیل تلاش برای استفاده از این
و ارمنستان را به دلیل تلاش برای استفاده از این مسابقه به عنوان خروجی برای «جاه طلبی‌های سیاسی» خود تهدید کردند. این آهنگ متعاقباً برای رفع نگرانی‌ها در مورد مضامین سیاسی ادعایی‌اش، «با سایه روبه‌رو شو» نام گرفت. در سال ، ایوتا موکوچیان نماینده ارمنستان به دلیل نمایش پرچم جمهوری آرتساخ در اولین نیمه نهایی مورد توبیخ قرار گرفت. اولین نشانه‌ها. در - اولین سالی که ارمنستان در آن شرکت کرد، وب سایت رسمی یوروویژن زادگاه آندره مجری آن را در «جمهوری قره باغ کوهستانی» ذکر کرد. رسانه‌های آذربایجان از برگزارکنندگان
ذکر کرد. رسانه‌های آذربایجان از برگزارکنندگان مسابقه به خاطر به رسمیت شناختن جمهوری انتقاد کردند، به‌ویژه با توجه به اینکه زمانی که آندره در سال ۱۹۷۹ به دنیا آمد، این منطقه یک استان خودمختار در داخل اتحاد جماهیر شوروی آذربایجان بود. لیست محل تولد در نمایه آندره بعداً به‌طور کامل حذف شد. آذربایجان بعداً اولین حضور خود در یوروویژن را در انجام داد. این اولین باری بود که ارمنستان و آذربایجان در این مسابقه با یکدیگر رقابت کردند. شرکت ارمنی، " Qélé, Qélé " اثر سیروشو در جایگاه چهارم به پایان رسید، در حالی که
سیروشو در جایگاه چهارم به پایان رسید، در حالی که ورودی افتتاحیه آذربایجان، " روز پس از روز " توسط النور حسین‌اف و سامر جوادزاده در جایگاه هشتم قرار گرفت. مسابقه ۲۰۰۹. کارت پستال ارمنی. در اولین نیمه نهایی مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۰۹، ویدئوی "کارت پستال" که اجرای ارمنی " جان جان " را معرفی می‌کند، در میان دیگر بناهای تاریخی، "ما کوه‌های ما هستیم"، یک اثر هنری واقع در شهر استپاناکرت، پایتخت قره باغ کوهستانی را به تصویر می‌کشد. . با توجه به ادعاهای این کشور در مورد منطقه، مقامات آذربایجان با نمایش "این کارت
مورد منطقه، مقامات آذربایجان با نمایش "این کارت پستال" به عنوان یک مکان دیدنی ارمنستان مخالفت کردند. برای پخش فینال، ویدیو ویرایش شد. در اعتراض به این تصمیم، عکس‌های متعددی از "«ما کوه‌های ما هستیم»" در حین ارائه نتایج رأی‌گیری از ارمنستان به نمایش گذاشته شد. یکی بر روی صفحه ویدئویی در میدان جمهوری ایروان در پس زمینه نمایش داده شد و دیگری در پشت کلیپ بوردی که سیروشو مجری رای‌گیری ارمنی در حال خواندن نتایج آن بود، نمایش داده شد. سانسور و بازجویی از رأی دهندگان در جمهوری آذربایجان. پس از این مسابقه،
دهندگان در جمهوری آذربایجان. پس از این مسابقه، گزارش‌هایی منتشر شد مبنی بر اینکه شبکه تلویزیونی اجتماعی، تلاش کرده است اجرای ارمنستان را از پخش فینال خود سانسور کند و شماره رای برای ورودی را پنهان کرده است تا از رای دادن به آن جلوگیری کند. İTV این ادعاها را تکذیب کرد و فیلمی ارائه کرد که نشان می‌داد پخش آن دستکاری نشده است. در آگوست ۲۰۰۹، تعدادی از آذربایجانی‌هایی که در طول مسابقه به ورود ارمنستان رای داده بودند برای بازجویی به وزارت امنیت ملی در باکو احضار شدند که طی آن آنها به «غیر وطن‌دوست» و «یک تهدید
شدند که طی آن آنها به «غیر وطن‌دوست» و «یک تهدید امنیتی بالقوه» متهم شدند. یکی از احضار شدگان، روشن نصیرلی (که به " جان جان " رای داده بود، زیرا احساس می‌کرد که انعکاس بهتری از موسیقی آذربایجان نسبت به " همیشه "، نماینده واقعی کشور است) گفت که بازجویانش به او گفته‌اند که نام و نشانی تمام ۴۳ آذربایجانی که به ارمنستان رای داده بودند دارند. در پی این گزارش‌ها، سوانته استوکسلیوس، ناظر اجرایی آن زمان مسابقه آواز یوروویژن، شروع به تحقیق دربارهٔ این حوادث را اعلام کرد. تلویزیون İctimai در پاسخ خود اظهار داشت که
کرد. تلویزیون İctimai در پاسخ خود اظهار داشت که در حالی که دو نفر به وزارت امنیت ملی دعوت شده بودند، وزارت امنیت ملی تضمین داده است که هیچ‌کس چه به صورت رسمی و چه غیررسمی در مورد رای دادن در خود مسابقه مورد بازجویی قرار نگرفته است. ژان رویلون، مدیر کل وقت EBU در پاسخ به این موضوع گفت که آزادی رای یکی از سنگ بناهای این مسابقه است و «هر گونه نقض حریم خصوصی در مورد رای دادن، یا بازجویی از افراد، کاملا غیرقابل قبول است». آزاد رحیموف وزیر ورزش و جوانان آذربایجان احضار افراد به وزارت امنیت ملی در مورد رای دادن
احضار افراد به وزارت امنیت ملی در مورد رای دادن به نماینده ارمنستان را تکذیب کرد و رادیو اروپای آزاد و سایر خبرگزاری‌ها را به گزارش این ادعاها برای ایجاد رسوایی متهم کرد. مسابقه ۲۰۱۲. در سال ۲۰۱۲ پس از پیروزی جمهوری آذربایجان در ۲۰۱۱ به میزبانی باکو پایتخت آذربایجان برگزار شد. آذربایجان به‌طور موقت سیاست روادید خود را اصلاح کرد تا به ارمنیان که معمولاً از ورود به کشور منع می‌شوند اجازه شرکت در این مراسم را بدهد. با این حال، در فوریه ۲۰۱۲، در پی حادثه ای که در آن یک سرباز ارمنی ۲۰ ساله در مرز بین دو کشور به
آن یک سرباز ارمنی ۲۰ ساله در مرز بین دو کشور به ضرب گلوله کشته شد، تلاشی جهت بایکوت در ارمنستان آغاز شد. مقامات ارمنستان ابتدا علت مرگ این سرباز را یک تک تیرانداز آذربایجانی دانستند. با این حال، گزارش‌های متناقض حاکی از آن است که مرگ در نتیجه آتش خودی بوده است. همچنین در ماه فوریه، الهام علی اف، رئیس‌جمهور آذربایجان، بیانیه ای مبنی بر اینکه آنها «سیاستمداران ریاکار و فاسد» را کنترل می‌کنند، مجدداً مواضع این کشور علیه ارامنه را تأیید کرد. ۲۲ نوازنده ارمنی، از جمله نمایندگان قبلی ارمنستان یوروویژن، امی و اوا
جمله نمایندگان قبلی ارمنستان یوروویژن، امی و اوا ریواس، نامه ای سرگشاده در حمایت از تحریم امضا کردند که در آن بیان شده بود که «از حضور در کشوری که به کشتار جمعی و قتل‌عام ارامنه مشهور است، در کشوری که احساسات ضد ارمنی به سطح سیاست دولتی ارتقا یافته است خودداری می‌کنند.» یوروویژن جوانان. مسابقه ۲۰۲۲. پس از پیروزی مالنا در سال ۲۰۲۱، به ارمنستان حق میزبانی مسابقه آواز یوروویژن نوجوانان ۲۰۲۲ داده شد که در نهایت در ایروان برگزار شد. آذربایجان بعداً بدون ارائه دلیل رسمی عدم شرکت خود در این دوره را تأیید کرد. این
رسمی عدم شرکت خود در این دوره را تأیید کرد. این رویداد توجه و علاقه گسترده‌ای را در ارمنستان به خود جلب کرد و ارامنه زیادی در این نمایش و برنامه‌های جانبی آن شرکت کردند. گروه‌هایی از کودکان قره‌باغ کوهستانی نیز در میان شرکت‌کنندگان بودند، اما پس از پایان مراسم، آنها در خاک ارمنستان محاصره شدند و نتوانستند به خانه برگردند، زیرا گروه‌هایی آذربایجانی گذرگاه لاچین را محاصره کرده بودند. کریدور، تنها جاده ای که ارمنستان را به قره باغ کوهستانی متصل می‌کند.
بوشو دنرایکی ; زندگینامه میاموتو موساشی است که در سال ۱۷۲۷ توسط تاچیبانا مینه‌هیرا ملازم خاندان کورودا در قلمرو فوکوئوکا، استاد مراسم چای ژاپنی و مربی هنرهای رزمی نیتن ایچی-ریو نوشته شده است. نویسنده این زندگینامه تاچیبانا مینه‌هیرا در سن ۵۲ سالگی، به عنوان نسل پنجم چیکوزن نیتن ایچی-ریو، سبکی در شمشیرزنی بنیان‌گذاری شده توسط میاموتو موساشی، فنون نظامی را به سه تن از شاگردان خود آموزش داد. او پس از جمع‌آوری زندگی‌نامه موساشی به‌عنوان هیهو تایسو بوشو گنشین کودن‌رای (兵法大祖武州玄信公伝来 へいほう たいそ ぶしゅう げんしん こうでんらい)
کودن‌رای (兵法大祖武州玄信公伝来 へいほう たいそ ぶしゅう げんしん こうでんらい) به‌عنوان «یادداشت تکمیلی»، زندگی‌نامه مختصری از سه پیشین خود، جد دوم ترائو ماگونوجو، جد سوم شیباین سانزامون، و جد چهارم یوشیدا تارومون و زندگی‌نامه نسل پنجم تانجمینه هیتوشی را در یک کتاب واحد ترکیب کرد و می‌توان گفت زندگی‌نامه‌ای است که رسم مکتب را از بنیان‌گذار آن موساشی به خودش می‌رساند.
علی جعفری آذر (زاده۱۳۴۸ تبریز) فعال سیاسی اصولگرا و نماینده دوره دوازدهم مجلس شورای اسلامی از حوزه انتخابیه تبریز، آذرشهر و اسکو. علی جعفری آذر پیش از این فرماندار تبریز بوده است. علی جعفری آذر دارای مدرک کارشناسی ارشد حقوق عمومی است و پیش از این مدیرکل ثبت احوال آذربایجان شرقی و معاون حقوقی و فرهنگی دانشگاه شهید مدنی آذربایجان بوده است. جعفری آذر هم اکنون عضو کمیسیون اجتماعی مجلس دوازدهم و چهره‌ای اصول‌گرا است.
جمهوری ارمنستان غربی، که به عنوان دولت ارمنستان نیز شناخته می‌شود، یک دولت در تبعید است که ادعای حاکمیت بر بخش‌هایی از فلات ارمنستان از جمله مناطقی از ارمنستان غربی، ناگورنو قره‌باغ و نخجوان را دارد. این کشور خودخوانده ادعا می‌کند که دارای ریاست جمهوری، دولت، پارلمان، قانون اساسی، سرود ملی و نشان رسمی خود است. افراد جمهوری ارمنستان غربی ادعا می‌کنند که جانشین قانونی دولت ارمنستان هستند که در سال ۱۹۲۰ توسط حقوق بین‌الملل به رسمیت شناخته شده است و بنابراین، به صورت بین‌المللی به رسمیت شناخته می‌شوند.
به صورت بین‌المللی به رسمیت شناخته می‌شوند. پیش‌زمینه. حضور ارمنی‌ها در آناتولی از قرن ششم پیش از میلاد ثبت شده است، یعنی حدود ۱۵۰۰ سال پیش از ورود ترکمان‌ها تحت سلسله سلجوقی. در قرون شانزدهم و هفدهم، ارمنستان تاریخی میان عثمانی‌ها که بخش غربی را تصرف کردند و صفویان که شرق را به دست آوردند، تقسیم شد. در آستانه جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۴، حدود دو میلیون ارمنی در آناتولی از جمعیت کلی ۱۵ تا ۱۷.۵ میلیون نفر زندگی می‌کردند. بر اساس برآوردها در سال‌های ۱۹۱۳–۱۹۱۴، ۲,۹۲۵ شهر و روستای ارمنی در امپراتوری عثمانی وجود
۲,۹۲۵ شهر و روستای ارمنی در امپراتوری عثمانی وجود داشت که ۲,۰۸۴ مورد از آن‌ها در فلات ارمنستان و در ولایت‌های بیتلیس، دیاربکر، ارضروم، خارپوت و وان بودند. ارمنی‌ها در بیشتر مناطق سکونت خود، اقلیت بودند و در کنار همسایگان مسلمان ترک و کرد و مسیحیان ارتدوکس یونانی زندگی می‌کردند. بر اساس آمارها، ۲۱۵,۱۳۱ ارمنی در مناطق شهری، به ویژه استانبول، ازمیر و تراکیه شرقی زندگی می‌کردند. اگرچه بیشتر ارمنی‌های عثمانی کشاورز بودند، اما در تجارت بیش از حد نمایندگی داشتند. به عنوان اقلیت، با وجود ثروت برخی از ارمنی‌ها،
به عنوان اقلیت، با وجود ثروت برخی از ارمنی‌ها، قدرت سیاسی کلی آن‌ها پایین بود که آن‌ها را آسیب‌پذیر می‌کرد. پاکسازی قومی ارمنی‌ها در سال‌های پایانی امپراتوری عثمانی به طور گسترده به عنوان نسل‌کشی شناخته می‌شود. امپراتوری عثمانی حدود ۶۰۰,۰۰۰ تا ۱,۵۰۰,۰۰۰ ارمنی را قتل‌عام کرد. نخستین موج آزار و اذیت در سال‌های ۱۸۹۴ تا ۱۸۹۶ رخ داد و موج دوم به رویدادهای نسل‌کشی ارمنی‌ها در سال‌های ۱۹۱۵ و ۱۹۱۶ منجر شد. تاریخچه. در ۱۷ دسامبر ۲۰۰۴، «اعلامیه حق تعیین سرنوشت ارمنی‌های ارمنستان غربی» در شوشی امضا شد؛ که به واسطه آن
ارمنستان غربی» در شوشی امضا شد؛ که به واسطه آن شورای ملی ارمنی‌های ارمنستان غربی نیز تأسیس شد. در ۴ فوریه ۲۰۱۱، تأسیس دولت در تبعید ارمنستان غربی اعلام شد و در ۲۱ اکتبر ۲۰۱۱، قانون اساسی، پرچم، نشان رسمی و سرود ملی به تصویب رسید. در نوامبر ۲۰۱۳، مجمع ملی ارمنستان غربی تشکیل شد که نمایندگان آن در نخستین جلسه پارلمان در پاریس در ۲۰ ژانویه ۲۰۱۴، رئیس‌جمهور ارمنستان غربی را انتخاب کردند. سرزمین‌های ادعاشده. در اعلامیه تشکیل مجمع ملی ارمنستان غربی بیان شده است که حوزه قضایی ارمنستان غربی شامل ولایت‌های وان،