payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مروس (مارگار) استپانی هاسراتیان (به ارمنی: Մորուս Հասրաթյան)(۱۰ زادهٔ سپتامبر ۱۹۰۲ – درگذشته ۲۵ فوریه ۱۹۷۹) تاریخ‌دان و زبان‌شناس ارمنی اهل شوروی بود. او از سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۵ مدیر موزه تاریخ ارمنستان بود. هاسراتیان در موضوعات متنوعی از تاریخ، باستان‌شناسی، معماری و زبان‌شناسی ارمنی نوشته است. وی پدر تاریخ‌دان معماری موراد هاسراتیان است. زندگی‌نامه. مروس هاسراتیان در ۱۰ سپتامبر ۱۹۰۲ در روستای آخلاتیان، که اکنون در استان سیونیک ارمنستان قرار دارد، زاده شد. او تحصیلات ابتدایی خود را در مدارس مذهبی روستاهای
او تحصیلات ابتدایی خود را در مدارس مذهبی روستاهای آخلاتیان و لوری گذراند و سپس در کالج تجارت باکو به تحصیل ادامه داد. در دوران دانشجویی، به یکی از پیروان استپان شائومیان، گریگوری ارژنیکیدزه و دیگر انقلابیون بلشویک تبدیل شد. بین سال‌های ۱۹۱۸ تا ۱۹۲۰، او در کمون باکو و جنبش‌های انقلابی و بین‌اقوامی قفقاز شمالی شرکت داشت. پس از بازگشت به زادگاهش در سال ۱۹۲۰، به‌طور فعال در جنبش‌های انقلابی زانگزور شرکت کرد و بارها مورد تعقیب داشناک‌ها قرار گرفت. او در سال‌های ۱۹۲۲–۱۹۲۴ در بخش تاریخ و زبان‌شناسی دانشگاه دولتی
۱۹۲۲–۱۹۲۴ در بخش تاریخ و زبان‌شناسی دانشگاه دولتی ایروان تحصیل کرد و در کلاس‌های مانوک آبقیان، هراچیا آچاریان، هاکوب ماناندیان، لئو و دیگران شرکت کرد. در سال‌های ۱۹۲۵–۱۹۲۷، توسط حزب کمونیست مأمور شد که سازمان‌های کمسومول را در مناطق سیسیان، گوریس و دیلیجان تأسیس کند. او در سال ۱۹۳۰ از دانشگاه فارغ‌التحصیل شد و برای ادامه تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد به لنینگراد اعزام شد. در این سال‌ها، تحت رهبری نیکولاس مار و هووسپ اوربلی، به‌طور عمیق در ارمن‌شناسی فعالیت کرد و دستاوردهای علم و فرهنگ روسی را مورد مطالعه
کرد و دستاوردهای علم و فرهنگ روسی را مورد مطالعه قرار داد. او در ۲۵ فوریه ۱۹۷۹ در سن ۷۵ سالگی درگذشت. حرفه. پس از اتمام تحصیلات تکمیلی، در سال ۱۹۳۲ به ایروان بازگشت. در سال‌های ۱۹۳۳–۱۹۳۵ به عنوان معاون مدیر مؤسسه تاریخ و فرهنگ مادی فعالیت کرد. در سال‌های ۱۹۳۴–۱۹۳۶ نیز مدیر موزه انقلاب بود. او اسناد و مجموعه‌های خاطراتی را گردآوری و منتشر کرد، از جمله این آثار یک جلد خاطرات انقلاب می سورن اسپانداریان بود. در سال ۱۹۳۷ به سمت مدیر ماتناداران منصوب شد و در سال‌های ۱۹۶۴–۱۹۷۵ مدیر موزه ملی تاریخ ارمنستان بود. او
۱۹۶۴–۱۹۷۵ مدیر موزه ملی تاریخ ارمنستان بود. او در موسسات آموزشی ایروان تدریس می‌کرد و در سال‌های ۱۹۶۵–۱۹۶۶ در دانشگاه هایگازیان در بیروت، لبنان نیز به تدریس پرداخت. تحقیقات مروس هاسراتیان در دهه ۱۹۴۰ شامل موضوعاتی مانند معماری، باستان‌شناسی، زبان‌شناسی و تاریخ باستان و قرون وسطای ملت ارمنی بود. در سال‌های ۱۹۴۰–۱۹۴۱، او در کمیته حفاظت از بناهای تاریخی کار کرد و در پژوهش‌های معماری و باستان‌شناسی و بازسازی کلیسای معروف سده ششمی آوان مشارکت داشت. در سال‌های ۱۹۴۲–۱۹۴۶، او در مؤسسه ادبیات به مسائل زبان‌شناسی
۱۹۴۲–۱۹۴۶، او در مؤسسه ادبیات به مسائل زبان‌شناسی پرداخت. او همچنین به عنوان دبیر علمی علوم اجتماعی در فرهنگستان ملی علوم ارمنستان که به تازگی تأسیس شده بود، فعالیت کرد. در سال ۱۹۴۷، هاسراتیان به عنوان کارمند مؤسسه تاریخ در آکادمی ملی علوم مشغول شد و به مدت ده سال در آنجا کار کرد. در سال ۱۹۵۰، او در فعالیت‌های باستان‌شناسی گارنی شرکت کرد و هم‌زمان سرپرستی کاوش‌های باستان‌شناسی زانگزور را بر عهده داشت. در سال ۱۹۴۷، هاسراتیان بناهای باستانی ارمنستان را مورد مطالعه قرار داد. او کلیسای سه‌بخشی صومعه
را مورد مطالعه قرار داد. او کلیسای سه‌بخشی صومعه تسیتسرناوانک را بررسی کرد و نقش اساسی آن را در طراحی معماری ارمنی آشکار ساخت. در حوزه تاریخ معماری ارمنی، نتایج تحقیقات بلندمدت او در کتابی با عنوان "بناهای تاریخی ارمنی از دوره ماقبل تاریخ تا قرن هفدهم" منتشر شد. این کتاب که توسط و. هاروتیونیان در سال ۱۹۷۵ در بیروت به زبان‌های زبان ارمنی، زبان فرانسوی و انگلیسی نوشته شد، خلاصه‌ای از این پژوهش‌هاست. از سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۵، او مدیر موزه تاریخ ارمنستان بود. در این سال‌ها، این موزه به رسمیت بین‌المللی دست یافت.
سال‌ها، این موزه به رسمیت بین‌المللی دست یافت. فرهنگ ارمنی در نمایشگاه‌های پاریس، کراکوف، بوداپست و تالین ارائه شد. ارتباطاتی با مراکز دیاسپورای ارمنی برقرار شد. با کمک‌های ارمنی‌های دیاسپورا، مجموعه‌های موزه با نمونه‌های منحصربه‌فرد هنر کاربردی از مناطق مختلف تاریخی-قوم‌شناختی ارمنستان تکمیل شدند. هاسراتیان نخستین نویسنده کتاب درسی مدرسه‌ای "تاریخ ملت ارمنی" بود. او آثار متعددی دربارهٔ تاریخ، باستان‌شناسی، معماری و زبان‌شناسی ارمنی نوشت. او در تأسیس آثار گروهی در زمینه تاریخ‌نگاری مشارکت داشت. هاسراتیان
گروهی در زمینه تاریخ‌نگاری مشارکت داشت. هاسراتیان اشعار غیرارمنی سایات‌نووا را به زبان ارمنی ترجمه کرد و مجموعه آثار سایات‌نوا را با توضیحات و ویرایش در سال ۱۹۶۳ منتشر کرد.
هش‌گراف یک نوآورانه است که به عنوان جایگزینی برای ها معرفی شده است. این فناوری که در حال حاضر ثبت اختراع شده، توسط دفترکل عمومی هدرا (Hedera) به کار گرفته می‌شود. علاوه بر این، طبق مفاد بند ۳ مجوز ثبت اختراع آپاچی ۲٫۰، امکان پیاده‌سازی این فناوری وجود دارد، به شرطی که با الزامات مجوز آپاچی باشد. رمزارز بومی سیستم هدرا هش‌گراف، HBAR نامیده می‌شود. برخلاف بلاکچین‌ها، هش‌گراف نه داده‌ها را به صورت بلوک گروه‌بندی می‌کند و نه از ماینرها برای تأیید تراکنش‌ها بهره می‌گیرد. بلکه از پروتکلی به نام «شایعه درباره
می‌گیرد. بلکه از پروتکلی به نام «شایعه درباره شایعه» (Gossip about Gossip) استفاده می‌کند، که در آن گره‌های شبکه اطلاعات تراکنش‌ها را به صورت «شایعه» منتشر می‌کنند. این فرایند منجر به ایجاد گراف‌های جهت‌دار غیرمدور (DAG) می‌شود که ترتیب زمانی تراکنش‌ها را مشخص می‌کنند. هر پیام شایعه شامل یک یا چند تراکنش، برچسب زمانی، امضای دیجیتال، و تابع هش رمزنگاری دو رویداد قبلی است. این ساختار به هش‌گراف این امکان را می‌دهد تا از دفتر کل توزیع شده با تحمل خطای بیزانس(aBFT) بهره‌مند شود. فرایند دستیابی به اجماع در
بهره‌مند شود. فرایند دستیابی به اجماع در هش‌گراف بر اساس نسخه‌ای اصلاح‌شده از الگوریتم گواه بر سهام (Proof of Stake) انجام می‌شود. اگرچه محتوای تراکنش‌ها به واسطه ساختار هش‌گراف نیازی به اجماع ندارد، ترتیب و برچسب زمانی آن‌ها همچنان نیازمند اجماع است. برای این منظور، نسخه‌ای از الگوریتم گواه بر سهام به کار گرفته می‌شود که در آن پیام‌های رأی‌گیری به‌طور مستقیم ارسال نمی‌شوند و بجای آن از «رأی‌گیری مجازی» (Virtual Voting) استفاده می‌شود. در این روش، یک الگوریتم رأی‌گیری تعیین می‌کند که سایر گره‌ها بر اساس
رأی‌گیری تعیین می‌کند که سایر گره‌ها بر اساس نسخه‌های خود از هش‌گراف، در خصوص یک رویداد خاص چه رأیی می‌دادند. وزن هر رأی نیز بسته به میزان سهم هر رأی‌دهنده مشخص می‌شود. این روش با کاهش حجم پیام‌ها، به بهبود کارایی سیستم کمک می‌کند. هش‌گراف در میانه‌های دهه ۲۰۱۰ توسط لیمون برد، دانشمند رایانه آمریکایی، ابداع شد. برد یکی از بنیان‌گذاران و مدیر فنی شرکت Swirlds است، شرکتی که مالک ثبت اختراعات مرتبط با الگوریتم هش‌گراف می‌باشد. مفهوم. هش‌گراف به‌عنوان ادامه‌دهنده یا جایگزینی برای زنجیره بلوک معرفی شده است که
یا جایگزینی برای زنجیره بلوک معرفی شده است که ویژگی‌هایی همچون سرعت بالاتر، انصاف بیشتر، هزینه کمتر و امنیت بهتر را ارائه می‌دهد. در اوراق سفید هدرا که به‌طور مشترک توسط لیمون برد نوشته شده، آمده است که «در پایان هر دور، هر گره حالت مشترک را پس از پردازش تمام تراکنش‌های دریافت‌شده در آن دور و قبل از آن محاسبه می‌کند» و سپس «هش آن وضعیت مشترک را به‌طور دیجیتالی امضا کرده، آن را در قالب یک تراکنش قرار داده و به شبکه ارسال می‌کند.» هدرا هش‌گراف. هدرا هش‌گراف تنها دفترکل توزیع‌شده عمومی است که بر پایه الگوریتم
دفترکل توزیع‌شده عمومی است که بر پایه الگوریتم هش‌گراف طراحی شده است. این سیستم توسط شرکت هدرا که در دالاس، تگزاس مستقر است، توسعه یافته و توسط لیمون برد، مخترع هش‌گراف، به همراه شریک تجاری‌اش منس هارمون و که نقش کلیدی در تیم ایفا کرد، بنیان‌گذاری شده است. در گذشته، هدرا مجوز انحصاری استفاده از پتنت‌های هش‌گراف، متعلق به شرکت Swirlds، را در اختیار داشت. اما در سال ۲۰۲۲، هیئت مدیره هدرا تصمیم گرفت حقوق پتنت هش‌گراف را خریداری کرده و این الگوریتم را تحت مجوز به صورت متن‌باز منتشر کند. هدرا تحت نظارت هیئت
به صورت متن‌باز منتشر کند. هدرا تحت نظارت هیئت مدیره‌ای متشکل از شرکت‌ها و نهادهای جهانی مدیریت می‌شود. اعضای این هیئت شامل Swirlds و شرکت‌های برجسته‌ای مانند ، ، ، ، , ، ، ، ، the ، ، ، ، ، ، ، ، ، ، و چندین نهاد دیگر هستند. Vendor-Neutral base. در سپتامبر ۲۰۲۴، هدرا تمامی کدهای منبع هش‌گراف خود را به بنیاد لینوکس واگذار کرد. اکنون این کدها به‌عنوان یک پروژه متن‌باز با نام در دسترس عموم قرار دارند. نقد. اثبات شده که هش‌گراف‌ها از نظر فنی محدودیت‌های کمتری نسبت به بلاکچین‌های سنتی دارند. پروفسور از دانشگاه
به بلاکچین‌های سنتی دارند. پروفسور از دانشگاه کرنل اشاره کرده است که «درستی کل پروتکل هش‌گراف به این وابسته است که هر شرکت‌کننده، تعداد کل شرکت‌کنندگان (N) در سیستم را بداند و بر سر آن توافق داشته باشد»، او همچنین اشاره کرده است که «تعیین این عدد در یک سیستم توزیع‌شده باز، چالشی اساسی است.» در پاسخ، لیمون برد اظهار داشته است که «تمام گره‌ها در هر لحظه از تعداد گره‌های موجود در سیستم مطلع هستند». یکی از توسعه‌دهندگان هش‌گراف نیز توضیح داده است که «پیوستن یک گره به شبکه مانند هر تراکنش دیگری انجام می‌شود –
گره به شبکه مانند هر تراکنش دیگری انجام می‌شود – این گره یک مهر زمانی اجماع دریافت می‌کند و پس از آن تمام گرهها آن را در اجماع خود لحاظ می‌کنند».
آتش‌سوزی بزرگ هامبورگ در اوایل ۵ مه ۱۸۴۲ در خیابان دایش آغاز شد و تا صبح روز ۸ مه می‌سوخت و حدود یک سوم از ساختمان‌های آلتشتات را ویران کرد. این حادثه باعث مرگ ۵۱ نفر شد و ۱۷۰۰ خانهٔ مسکونی و چندین ساختمان عمومی مهم را ویران کرد و باعث شد تا بخش عمده‌ای از شهر و زیرساخت‌های آن بازسازی شود. تقاضای زیاد برای بیمه‌شدن، منجر به تأسیس بیمهٔ اتکایی شد. آتش‌سوزی. آتش‌سوزی در کارخانهٔ سیگار برگ ادوارد کوهن در پلاک ۴۲ یا ۴۴ خیابان دایش در اوایل صبح روز ۵ مه ۱۸۴۲ آغاز شد. یکی از همسایه‌ها ساعت ۱ بعد از نیمه‌شب به
شد. یکی از همسایه‌ها ساعت ۱ بعد از نیمه‌شب به نگهبان شب هشدار داد. آتش به سرعت به ساختمان شمارهٔ ۲۵، در آن طرف خیابان گسترش یافت. هوا به‌طور غیرعادی خشک بود و وزش باد شدید و متغیر بود. هامبورگ دارای دیده‌بان‌های آتش‌سوزی بر روی برج‌های کلیسا، معروف به "تورمر" بود، علاوه بر نگهبانان شب که بوق‌هایی برای گزارش آتش‌سوزی به صدا درمی‌آوردند، و کدی که ناقوس‌های کلیسا مکان و شدت آتش‌سوزی را گزارش می‌کردند. تیم‌های داوطلب از آتش‌نشانان برای کسب حق بیمه با اولین رسیدن به آتش به رقابت پرداختند. شهر متراکم بود با
رسیدن به آتش به رقابت پرداختند. شهر متراکم بود با خانه‌های چوبی و نیمه‌چوبی، که معمولاً بلند و باریک بودند و شکل زمین‌های ساختمانی را منعکس می‌کردند، و بازرگانان مشاغل خود را خارج از خانه‌های خود اداره می‌کردند، به‌طوری که بسیاری شامل انبارهایی بودند که حاوی مواد قابل اشتعال مانند لاستیک و شلاک بودند. تأمین آب برای اطفای حریق، از رودخانهٔ البه و کانال‌ها، ناکارآمد بود: آبِ کم، پمپاژ را دشوار می‌کرد و شیلنگ‌های چرمی روی نردبان‌ها نمی‌لغزید، به طوری که آب نمی‌توانست به بالای سطح زمین پمپاژ شود. تا سپیده‌دم
به بالای سطح زمین پمپاژ شود. تا سپیده‌دم قسمت زیادی از آلتشتات در آتش سوخت. با ادامهٔ آتش‌سوزی، ساختمان‌های فروریخته مانع استفادهٔ قایق‌های آتش‌نشانی از کانال‌ها شدند و هیچ سیستمی برای هماهنگی آتش‌نشانان از محله‌های مختلف وجود نداشت. آتش‌نشانانِ خارج از شهر، دورتر از لوبک و کیل، به این تلاش پیوستند. برخی از ساختمان‌ها در تلاش برای ایجاد آتش‌شکن منفجر شدند، از جمله ساختمان قدیمی تالار شهر، که در سال ۱۲۹۰ ساخته شده بود. روز ۵ می، جشن معراج بود. چند ساعت پس از مراسم جشن ظهر، علی‌رغم تلاش‌های فراوان، برج
پس از مراسم جشن ظهر، علی‌رغم تلاش‌های فراوان، برج کلیسای سنت نیکولاس فرو ریخت و کلیسا در آتش سوخت. در میانهٔ آتش‌سوزی، در شهر غارت گسترده وجود داشت. شبه‌نظامیان در اطفای حریق کمک می‌کردند تا اینکه به جای آن مجبور به مبارزه با غارت شدند. حدود نیمی از جمعیت، حدود ۷۰٫۰۰۰ نفر، از شهر فرار کردند. پس از سه شبانه‌روز، به لطف تغییر جهت باد و آنچه از دیوارهای سابق شهر باقی مانده بود، سرانجام در ساعت ۷ صبح روز ۸ ماه مه، آتش خاموش شد. امروزه آخرین مکانی که آتش در آن اطفا شد با نام خیابان "Brandsende،" به‌معنای
آن اطفا شد با نام خیابان "Brandsende،" به‌معنای «انتهای آتش»، در نزدیکی ایستگاه اصلی راه‌آهن مشخص شده است. ۵۱ نفر از جمله ۲۲ نفر از آتش‌نشانان در این آتش‌سوزی جان باختند و تقریباً یک سوم شهر از جمله ۱۷۰۰ ساختمان مسکونی حاوی بیش از ۴۰۰۰ خانه، بیش از ۱۰۰ انبار، هفت کلیسا، دو کنیسه، شصت مدرسه و ساختمان‌های عمومی از جمله بانک و تالار شهر ویران شدند. تقریباً ۲۰٫۰۰۰ نفر از جمله چهار سناتور بی خانمان ماندند.
حضور یک فیلم ترسناک و دلهره‌آور آمریکایی محصول سال ۲۰۲۴ به کارگردانی استیون سودربرگ و نویسندگی دیوید کپ است. در این فیلم لوسی لیو، جولیا فاکس و کریس سولیوان به ایفای نقش می‌پردازند. این فیلم برای اولین بار در جشنواره فیلم ساندنس در ۱۹ ژانویه ۲۰۲۴ به نمایش درآمد. اندکی بعد، کمپانی نئون حقوق پخش فیلم را به مبلغ ۵ میلیون دلار به دست آورد. این فیلم قرار است در تاریخ ۲۴ ژانویه ۲۰۲۵ در سینماهای ایالات متحده اکران شود. داستان. یک خانواده وقتی به خانه جدیدی نقل مکان می‌کنند متوجه می‌شوند که تنها نیستند.
در طراحی مدارهای مجتمع، منطق پویا یا منطق دینامیک (و گاهی منطق کلاک‌دار ) روشی برای طراحی در مدارهای منطقی ترکیبی است. این روش در مقایسه با منطق ایستا () مطرح می‌شود، به‌ویژه در فناوری فلز-اکسید-نیمه‌رسانا (MOS). با استفاده از ذخیره‌سازی موقت اطلاعات در ظرفیت‌های خازنی پراکنده و گیت، منطق پویا از منطق ایستا متمایز می‌شود. این منطق در دههٔ ۱۹۷۰ محبوب بود و در سال‌های اخیر بار دیگر در طراحی الکترونیک دیجیتال پرسرعت، به‌ویژه واحدهای پردازش مرکزی (CPU)، مورد توجه قرار گرفته است. مدارهای پویا معمولاً سریع‌تر و
قرار گرفته است. مدارهای پویا معمولاً سریع‌تر و کم‌حجم‌تر از مدارهای ایستا هستند، اما طراحی آن‌ها دشوارتر است. این منطق به‌طور میانگین نرخ انتقال ولتاژ بالاتری نسبت به منطق ایستا دارد، در حالی که بار خازنی گذرای آن کوچک‌تر است.&lt;ref name="Raj/latha2"&gt;&lt;/ref&gt; ازاین‌رو مصرف توان منطق پویا بسته به شرایط و ملاحظات طراحی می‌تواند کمتر یا بیشتر از منطق ایستا باشد. وقتی به یک خانواده منطقی خاص اشاره می‌شود، افزودن صفت «پویا» برای متمایز کردن روش طراحی کافی است؛ مانند "سیماس پویا" یا طراحی پویا بر پایهٔ
است؛ مانند "سیماس پویا" یا طراحی پویا بر پایهٔ "SOI". منطق پویا، علاوه‌بر استفاده از ذخیره‌سازی حالت پویا (ولتاژ روی خازن‌ها)، به‌دلیل استفاده از سیگنال ساعت در پیاده‌سازی منطق ترکیبی از منطق ایستا متمایز می‌شود. در حالی‌که در اغلب پیاده‌سازی‌های منطق ترکیبی نیازی به سیگنال ساعت وجود ندارد، در منطق پویا گذارهای منطقی به‌وسیلهٔ ساعت همگام‌سازی می‌شوند. اصطلاحات «ایستا/پویا» که برای مدارهای ترکیبی به‌کار می‌روند، برگرفته از همان مفاهیمی هستند که برای رم ایستا و رم پویا استفاده می‌شوند. البته کاربرد آن‌ها در
و رم پویا استفاده می‌شوند. البته کاربرد آن‌ها در اینجا متفاوت است: در رم پویا، اطلاعات به‌صورت ولتاژ روی خازن ذخیره می‌شود که باید به‌طور دوره‌ای تازه‌سازی گردد. منطق ایستا در برابر منطق پویا. بزرگ‌ترین تفاوت بین منطق ایستا و پویا این است که در منطق پویا سیگنال ساعت برای ارزیابی منطق ترکیبی به‌کار می‌رود. در بیشتر انواع طراحی منطقی که به آن‌ها "منطق ایستا" گفته می‌شود، همیشه سازوکاری برای کشیدن خروجی به سطح بالا یا پایین وجود دارد. در بسیاری از سبک‌های منطقی رایج، مانند تی‌تی‌ال و سیماس مرسوم، این اصل به
رایج، مانند تی‌تی‌ال و سیماس مرسوم، این اصل به این معناست که همواره یک مسیر DC با امپدانس کم بین خروجی و ولتاژ تغذیه یا زمین وجود دارد. استثناهایی مانند بافر سه‌حالته نیز وجود دارند، اما آن‌ها همچنان جزو منطق ایستا دسته‌بندی می‌شوند. در مقابل، در "منطق پویا" همیشه سازوکاری برای کشیدن خروجی به سطح بالا یا پایین وجود ندارد. در نسخهٔ رایج این روش، خروجی تنها در بخش‌هایی از چرخهٔ ساعت به سطح بالا یا پایین رانده می‌شود. در بازه‌هایی که خروجی فعالانه راه‌اندازی نمی‌شود، ظرفیت‌های خازنی پراکنده باعث حفظ سطح ولتاژ
ظرفیت‌های خازنی پراکنده باعث حفظ سطح ولتاژ در محدودهٔ قابل قبول می‌شوند. منطق ایستا کمینهٔ نرخ ساعت ندارد؛ ساعت (کلاک) می‌تواند به‌طور نامحدود متوقف شود. این ویژگی سه مزیت دارد: در حالی‌که بسیاری از پردازنده‌های محبوب از منطق پویا استفاده می‌کنند، تنها هسته‌های ایستا به دلیل سخت‌کاری تابشی بیشتر در سامانه‌های فضایی (مانند ماهواره‌ها) قابل استفاده‌اند. زمانی‌که منطق پویا به‌درستی طراحی شود، می‌تواند دو برابر سریع‌تر از منطق ایستا عمل کند. این منطق معمولاً تنها از ترانزیستورهای NMOS سریع استفاده می‌کند که
تنها از ترانزیستورهای NMOS سریع استفاده می‌کند که باعث بهینه‌سازی اندازهٔ ترانزیستور می‌شود. در مقابل، منطق ایستا کندتر است؛ زیرا بار خازنی بیشتری دارد، ولتاژ آستانه بالاتری نیاز دارد و از ترانزیستورهای کندتر PMOS استفاده می‌کند. هرچند کار با منطق پویا دشوارتر است، اما در بسیاری از سامانه‌های پرسرعت (بیش از ۲ گیگاهرتز) تنها گزینهٔ عملی به شمار می‌رود. برخی تولیدکنندگان، مانند اینتل، تراشه‌هایی را بر پایهٔ منطق کاملاً ایستا طراحی کرده‌اند تا مصرف توان را کاهش دهند. مثال منطق ایستا. یک پیاده‌سازی ساده از یک
دهند. مثال منطق ایستا. یک پیاده‌سازی ساده از یک گیت NAND ایستا با سیماس در شکل زیر نشان داده شده است: اگر "A" و "B" هر دو ۱ باشند، خروجی ۰ می‌شود. اگر "A" یا "B" برابر ۰ باشد، خروجی ۱ خواهد بود. در هر حالت، خروجی همیشه به‌طور فعال به سطحی مشخص کشیده می‌شود. مثال منطق پویا. اکنون پیاده‌سازی پویا همان تابع NAND: این مدار به دو فاز نیاز دارد: ویژگی منطق پویا این است که خروجی تنها در بخشی از چرخهٔ ساعت معتبر است و در صورت کاهش بیش‌ازحد سرعت ساعت، افت ولتاژ روی خازن‌ها باعث از دست رفتن اطلاعات می‌شود. یکی از
خازن‌ها باعث از دست رفتن اطلاعات می‌شود. یکی از سبک‌های محبوب در این دسته، منطق دومینویی است. منابع. مراجع عمومی منطق ایستا درمقابل منطق پویا. بزرگ‌ترین تفاوت بین منطق ایستا و پویا این است که در منطق پویا، از سیگنال ساعت برای ارزیابی منطق ترکیبی استفاده می‌شود. در اکثر انواع طراحی منطقی که به آن "منطق ایستا" می‌گویند، همیشه سازوکاری برای راه‌اندازی خروجی بالا یا پایین وجود دارد. در بسیاری از سبک‌های منطقی رایج، مانند تی‌تی‌ال و سیماس مرسوم، این اصل را می‌توان به‌صورت بیانیه‌ای بازنویسی کرد که همیشه یک مسیر
به‌صورت بیانیه‌ای بازنویسی کرد که همیشه یک مسیر DC با امپدانس کم بین خروجی و ولتاژ تغذیه یا زمین وجود دارد. به عنوان نکتهٔ جانبی، البته در این تعریف، در مورد خروجی‌های امپدانس بالا، مانند بافر سه‌حالته، استثناء وجود دارد. با این حال، حتی در این موارد، مدار برای استفاده در یک سامانه بزرگتر در نظر گرفته شده است که در آن سازوکاری خروجی را راه‌اندازی می‌کند، و آن‌ها به‌عنوان متمایز از منطق ایستا واجد شرایط نیستند. در مقابل، در "منطق پویا"، همیشه سازوکاری وجود ندارد که خروجی را بالا یا پایین کند. در رایج‌ترین
ندارد که خروجی را بالا یا پایین کند. در رایج‌ترین نسخهٔ این مفهوم، خروجی در بخش‌های مشخصی از چرخهٔ ساعت بالا یا پایین می‌رود. در طول بازه‌های زمانی که خروجی به‌ طور فعال راه‌اندازی نمی‌شود، ظرفیت‌خازنی پراکنده باعث می‌شود تا سطحی را در محدوده تحمل سطح راه‌اندازی حفظ کند. منطق ایستا، کمینهٔ نرخ ساعت ندارد_ ساعت (کِلاک) می‌تواند به‌طور نامحدود متوقف شود. اگرچه ممکن است به نظر برسد که انجام هیچ کاری برای مدت طولانی مفید نیست، اما به سه مزیت منجر می‌شود: به‌طور خاص، اگرچه بسیاری از سی‌پی‌یوهای محبوب از منطق
خاص، اگرچه بسیاری از سی‌پی‌یوهای محبوب از منطق پویا استفاده می‌کنند، فقط هسته‌های ایستا_ سی‌پی‌یوهایی که با فناوری کاملاً ثابت طراحی شده‌اند_ به‌دلیل سخت‌کاری تابشی بالاتر در ماهواره‌های فضایی قابل استفاده هستند. زمانی که منطق پویا به درستی طراحی شود، می‌تواند سرعتی دو برابر سریع‌تر از سرعت منطق ایستا را دارا باشد. فقط از ترانزیستورهای سریع‌تر اِنماس استفاده می‌کند که بهینه‌سازی اندازهٔ ترانزیستور را بهبود می‌بخشد. منطق ایستا کندتر است؛ زیرا دو برابر بار خازنی دارد، آستانه‌های بالاتری دارد و از
بار خازنی دارد، آستانه‌های بالاتری دارد و از ترانزیستورهای کند PMOS برای این منطق استفاده می‌کند. کار با منطق پویا ممکن است سخت‌تر باشد، اما ممکن است تنها انتخاب زمانی باشد که سرعت پردازش افزایش یافته باشد. این روزها اکثر وسایل الکترونیکی که با بیش از ۲ گیگاهرتز کار می‌کنند نیاز به منطق پویا دارند، اگرچه برخی از تولیدکنندگان مانند اینتل تراشه‌هایی را با استفاده از منطق کاملاً ایستا برای کاهش مصرف انرژی طراحی کرده‌اند. "توجه داشته باشید که کاهش مصرف برق نه تنها زمان کار با منابع انرژی محدود مانند باتری‌ها
تنها زمان کار با منابع انرژی محدود مانند باتری‌ها یا آرایه‌های خورشیدی (مانند فضاپیماها) را افزایش می‌دهد، بلکه الزامات طراحی حرارتی را نیز کاهش می‌دهد. این امر اندازه گرماگیرهای مورد نیاز، فن‌ها و غیره را به حداقل می‌رساند و در نتیجه، وزن و هزینه سیستم را کاهش می‌دهد. مثال منطق ایستا. به عنوان مثال، اجرای منطق ایستا یک گیت NAND با سیماس را در نظر بگیرید: این مدار تابع منطقی را پیاده‌سازی می‌کند اگر "A" و "B" هر دو بالا باشند، خروجی پایین کشیده می‌شود. اگر "A" یا "B" پایین باشد، خروجی بالا کشیده می‌شود. در
یا "B" پایین باشد، خروجی بالا کشیده می‌شود. در همه حال، خروجی یا پایین یا بالا کشیده می‌شود. مثال منطق پویا. اکنون یک پیاده‌سازی منطق پویا از همان تابع منطقی را در نظر بگیرید: مدار منطق پویا به دو فاز نیاز دارد. فاز اول، زمانی که "کلاک پایین ("۰")" است، "مرحله آغاز" یا "مرحله پیش‌شارژ" و فاز دوم، زمانی که "کلاک" بالا ("۱") است، "مرحله ارزیابی" نامیده می‌شود. در مرحله آغاز، خروجی بدون قید و شرط بالا می‌رود (بدون توجه به مقادیر ورودی‌های "A" و "B"). خازنی که نشان دهنده ظرفیت بار این دروازه است، شارژ می‌شود.
نشان دهنده ظرفیت بار این دروازه است، شارژ می‌شود. از آنجایی که ترانزیستور پایین خاموش است، خروجی برای راه‌اندازی به پایین در این فاز غیرممکن است. در "مرحله ارزیابی"، "ساعت" بالا است. اگر "A" و "B" نیز بالا باشند، خروجی پایین کشیده می‌شود. در غیر این صورت، خروجی بالا می‌ماند (به دلیل ظرفیت بار). منطق پویا چند مشکل بالقوه دارد که منطق ایستا ندارد. برای مثال، اگر سرعت ساعت خیلی پایین باشد، خروجی خیلی سریع اُفت می‌کند که قابل استفاده نیست. همچنین، خروجی فقط برای بخشی از هر چرخه ساعت معتبر است، بنابراین افزاره
بخشی از هر چرخه ساعت معتبر است، بنابراین افزاره متصل به آن باید زمانی که معتبر است، آن را به صورت همزمان نمونه‌برداری کند. همچنین، زمانی که "A" و "B" هر دو بالا باشند، به طوری که خروجی پایین باشد، مدار برای هر سیکل کلاک یک بار خازن از Vdd به زمین پمپ می‌کند، ابتدا خازن را در هر سیکل ساعت شارژ و سپس تخلیه می‌کند. این باعث می‌شود مدار (با خروجی آن به یک امپدانس زیاد متصل شود) کارایی کمتری نسبت به نسخه ایستا (که از نظر تئوری نباید هیچ جریانی را به جز از خروجی عبور دهد) کمتر می‌کند و هنگامی که ورودی‌های "A" و
عبور دهد) کمتر می‌کند و هنگامی که ورودی‌های "A" و "B" ثابت و هر دو بالا هستند، گیت پویا NAND تا زمانی که به درستی کار کند، از توان متناسب با نرخ ساعت استفاده می‌کند. با پایین نگه‌داشتن ظرفیت‌خازنی بار می‌توان اتلاف توان را به حداقل رساند. این به نوبه خود، حداکثر زمان چرخه را کاهش می‌دهد و به حداقل فرکانس پالس ساعت بالاتر نیاز دارد. فرکانس بالاتر پس از آن مصرف برق را با رابطه ذکر شده افزایش می‌دهد؛ بنابراین، کاهش مصرف برق بیکاری (زمانی که هر دو ورودی بالا هستند) به زیر یک حد معین ناشی از تعادل بین سرعت پالس
به زیر یک حد معین ناشی از تعادل بین سرعت پالس ساعت و ظرفیت‌خازنی بار غیرممکن است. یک پیاده‌سازی محبوب، منطق دومینو است. امروزه اقبال به استفاده از منطق ایستا بیشتر است. منابع. مراجع عمومی
عاشقم باش (انگلیسی: Love Me) یک فیلم عاشقانه و علمی تخیلی آمریکایی محصول سال ۲۰۲۴ به نویسندگی و کارگردانی سم و اندی زوچرو در اولین کارگردانی بلندشان با بازی کریستن استوارت و استیون ین است. این فیلم برای اولین بار در رقابت دراماتیک ایالات متحده در جشنواره فیلم ساندنس ۲۰۲۴ در ۱۹ ژانویه ۲۰۲۴ به نمایش درآمد. در ماه مه ۲۰۲۴، اعلام شد که شیوانی روات، که تهیه‌کننده فیلم بود، فیلم را در ایالات متحده برای حقوق فروش بین‌المللی را برای فروش در مارشه دو فیلم به دست می‌آورد، منتشر خواهد کرد. سرانجام این فیلم در ۲۴
می‌آورد، منتشر خواهد کرد. سرانجام این فیلم در ۲۴ ژانویه ۲۰۲۵ در سینما اکران خواهد شد. داستان. یک عاشقانه پسا آخرالزمانی که در آن شناور و ماهواره به صورت آنلاین با هم ملاقات می‌کنند و پس از پایان تمدن بشری عاشق یکدیگر می‌شوند.
روش گروهی مدیریت داده‌ها (GMDH) یک خانواده از الگوریتم‌های استقرایی است که برای مدل‌سازی ریاضی مجموعه داده‌های چندمتغیره به‌صورت کاملاً خودکار طراحی شده است. این روش به بهینه‌سازی ساختاری و پارامتری مدل‌ها می‌پردازد. GMDH در زمینه هایی مانند داده کاوی ، کشف دانش ، پیش بینی ، مدل سازی سیستم های پیچیده ، بهینه سازی و تشخیص الگو استفاده می شود. الگوریتم‌های GMDH از یک فرآیند استقرایی استفاده می‌کنند که طی آن مدل‌های چندجمله‌ای به‌صورت تدریجی پیچیده‌تر می‌شوند و بهترین مدل با استفاده از یک معیار خارجی انتخاب
و بهترین مدل با استفاده از یک معیار خارجی انتخاب می‌شود. بخش آخر شامل خلاصه ای از کاربردهای GMDH در دهه 1970 است. این روش گاهی با نام‌هایی مانند شبکه عصبی پیش‌خور چندجمله‌ای یا خودسازمان‌دهی مدل‌ها نیز شناخته می‌شود .اGMDH یکی از نخستین روش‌های یادگیری عمیق است که در سال ۱۹۷۱ برای آموزش یک شبکه عصبی هشت‌لایه استفاده شد. محتوای ریاضی رگرسیون چند جمله ای این بخش بر اساس این منبع نوشته شده است. این مسئله عمومی مدل‌سازی آماری داده‌ها است: فرض کنید یک مجموعه داده شامل formula_1 ، با n نقطه داریم. هر نقطه شامل
شامل formula_1 ، با n نقطه داریم. هر نقطه شامل مشاهدات formula_2 و یک متغیر هدف y برای پیش‌بینی است. سوال این است که چگونه می‌توان متغیر هدف را بر اساس این مشاهدات به بهترین شکل پیش‌بینی کرد؟ ابتدا مجموعه داده به دو بخش تقسیم می‌شود: ما نمی‌خواهیم همه این مدل‌های چندجمله‌ای را قبول کنیم، زیرا تعداد آن‌ها بسیار زیاد است. برای انتخاب بهترین زیرمجموعه از این مدل‌ها، هر مدل formula_3 روی مجموعه اعتبارسنجی اجرا می‌شود و مدل‌هایی انتخاب می‌شوند که میانگین مربعات خطای (MSE) آن‌ها کمتر از یک آستانه مشخص باشد.
خطای (MSE) آن‌ها کمتر از یک آستانه مشخص باشد. همچنین کمترین مقدار خطای به دست آمده به صورت ​formula_4 ثبت می‌شود. همان الگوریتم ادامه می یابد و مقادیر formula_5 را تولید می‌کند. تا زمانی که هر formula_6 کمتر از مقدار قبلی باشد، فرآیند ادامه پیدا می‌کند و مدل‌ها به عمق بیشتری می‌رسند.به محض اینکه formula_7 الگوریتم متوقف می‌شود. لایه آخر (لایه formula_8) کنار گذاشته می‌شود، زیرا بیش از حد داده‌های آموزشی را برازش کرده است، و لایه‌های قبلی به عنوان خروجی در نظر گرفته می‌شوند. به طور فرض بعد از این عملیات،