payamvha/North_RAG huggingface dataset:
که از خارج، تحمیل می‌شود، صلح را به ارمغان می‌آورد، حتی اگر اسرائیل، بر خلاف این پافشاری کند.» بورل همچنین اسرائیل را «عامل ایجاد حماس» توصیف کرد، اما بلافاصله ادامه داد که «بله، حماس از سوی اسرائیل برای تضعیف تشکیلات خودگردان فلسطین، تأمین مالی شد». ابزاری برای خروج از مذاکرات صلح. شلومو بروم، ژنرال بازنشسته و معاون سابق مشاور امنیت ملی اسرائیل، معتقد است که حماس قدرتمند، به نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، کمک می‌کند تا از مذاکره بر سر تشکیل یک کشور فلسطینی اجتناب کند و این نشان می‌دهد که هیچ شریک مناسبی
اجتناب کند و این نشان می‌دهد که هیچ شریک مناسبی برای گفتگوهای صلح، وجود ندارد. بتسالل اسموتریچ، قانونگذار راست افراطی و وزیر دارایی در دولت نتانیاهو، تشکیلات خودگردان فلسطین را «بار» و حماس را «دارایی» خواند. پروفسور آونر کوهن، یکی از مقامات سابق امور مذهبی اسرائیل، علناً اذعان کرد که حماس «مخلوق اسرائیل» است. یاسر عرفات نیز اظهارات مشابهی را بیان کرده است.
باتویی یک زبان استرالیایی است که توسط گروه کوچکی از مردم در شبه جزیره سولاوسی صحبت می شود.
اثر لومبار () یا رفلکس لومبار، تمایلِ غیرارادی گویندگان و سخن‌گویان به افزایش صدای خود هنگام صحبت در مکان‌های شلوغ و پرسر و صدا به‌منظور افزایش شنیداری صدای خود توسط مخاطب است. این تغییر نه تنها بلندی صدا را شامل می‌شود، بلکه سایر ویژگی‌های آکوستیک مانند زیروبمی، سرعت و مدت هجاها را نیز در بر می‌گیرد. این اثر جبرانی، نسبت سیگنال به نویز کلمات گفتاری گوینده را حفظ می‌کند. اثر لومبار با نیاز به ارتباط مؤثر پیوند دارد، زیرا زمانی که کلمات تکرار می‌شوند یا فهرست‌هایی خوانده می‌شوند که در آن هوش ارتباطی دخیل
خوانده می‌شوند که در آن هوش ارتباطی دخیل نیست، ارتباط مؤثر کاهش می‌یابد. از آنجایی که اثر لومبار غیرارادی است، به عنوان وسیله‌ای برای تشخیص تمارض در افرادی که تظاهر به کم‌شنوایی می‌کنند، استفاده می‌شود. تحقیقات روی پرندگان و میمون‌ها نشان می‌دهد که این اثر در آواز حیوانات نیز رخ می‌دهد. این اثر در سال ۱۹۰۹ توسط متخصص گوش و حلق و بینی فرانسوی اتین لومبار کشف و توصیف شد. تکلم لُمباری. شنوندگان یک سخنرانی ضبط‌شده با نویز پس‌زمینه را بهتر می‌شنوند تا سخنرانی که در سکوت ضبط شده بعد یک نویز پوشاننده روی آن
که در سکوت ضبط شده بعد یک نویز پوشاننده روی آن انداخته شده است. این پدیده به دلیل تفاوت‌های بین سخن گفتن عادی و گویایی لُمباری است و شامل موارد زیر است: این تغییرات را نمی‌توان با راهنمایی فرد برای صحبت در سکوت کنترل کرد، اگرچه افراد می‌توانند کنترل را با بازخورد بیاموزند. اثر لومبار به دنبال جراحی برداشتن حنجره و زمانی رخ می‌دهد که افرادی به‌ دنبال گفتاردرمانی را دنبال می‌کنند با «تکلم مِرَوی» صحبت می‌کنند. در خوانندگان کُر. خوانندگان گروه کر به دلیل شنیدن صدای خوانندگان مجاورشان بر روی صدای خودشان،
شنیدن صدای خوانندگان مجاورشان بر روی صدای خودشان، بازخورد کمی دارند. این مساله باعث می‌شود که این افراد هنگام خواندن، صدایشان را ناخودآگاه بالا ببرند مگر آنکه رهبر ارکستر صدای آنها را کنترل کند. تک‌خوانان آموزش‌دیده می‌توانند این اثر را کنترل کنند، اما به نظر می‌رسد که اینها هم پس از یک کنسرت و در محیط‌های پر سر و صدا، مانند مهمانی‌های بعد از کنسرت، با صدای بلندتری صحبت می‌کنند. اثر لومبار برای کسانی که سازهایی مانند گیتار می‌نوازند نیز رخ می‌دهد. در حیوانات. مشخص شده است که نویز بر صدای حیواناتی که در پس
مشخص شده است که نویز بر صدای حیواناتی که در پس زمینه آلودگی صوتی انسانی زندگی می‌کنند، تأثیر می‌گذارد. به‌طور تجربی، اثر لومبار در آواز خواندن جانوران زیر نیز یافت شده است:
مارسل د مندونسا مارکز (زاده ۲۶ ژوئیه ۱۹۹۶) بازیکن فوتسال برزیلی است که به عنوان وینگر بازی می کند.
مردمک مارکوس گان () که به آن نقصِ نسبیِ آورانِ مردمک () یا به اختصار «RAPD» هم می‌گویند، یک نشانهٔ بالینی است که طی «آزمون حرکت متناوب چراغ قوه» مشاهده می‌شود که در آن، مردمک‌های بیمار، هنگامی که پزشک نور چراغ‌قوه‌اش را از چشم سالم به چشم آسیب‌دیده می‌گرداند، بیش از حد گشاد می‌شوند. چشم مبتلا همچنان حضور نور را حس می‌کند و تا حدودی انقباض مردمک ایجاد می‌شود، اما میزان آن کاهش‌یافته است. مردمک مارکوس گان یک نقص نسبی آوران در مردمک و نشان‌دهنده کاهش پاسخ مردمکی به نور در چشم آسیب‌دیده است. بسته به شدت، علائم
به نور در چشم آسیب‌دیده است. بسته به شدت، علائم مختلفی ممکن است در طول «آزمون حرکت متناوب چراغ قوه» ظاهر شود: مردمک مارکوس گان خفیف در ابتدا به صورت انقباض ضعیف مردمکی تظاهر می‌کند که پس از آن گشادی مردمک رخ می‌دهد. وقتی شدت مردمک مارکوس گان متوسط باشد، اندازه مردمک در ابتدا ثابت می‌ماند و پس از آن گشاد می‌شود. وقتی مردمک مارکوس گان شدید باشد، مردمک به‌سرعت گشاد می‌شود. علت. شایع‌ترین علت مردمک مارکوس گان ضایعه عصب بینایی (بین شبکیه و کیاسمای بینایی) به دلیل گلوکوم (آب‌سیاه)، بیماری شدید شبکیه یا به‌دلیل
گلوکوم (آب‌سیاه)، بیماری شدید شبکیه یا به‌دلیل ام‌اس و گاهی نیز التهاب عصب بینایی یکطرفه است. این نشانه نامش را از چشم‌پزشک اسکاتلندی رابرت مارکوس گان گرفته شده است. دومین علت شایع مردمک مارکوس گان، ضایعه راه‌های بینایی مغز در طرف مقابل چشم مبتلا است که به دلیل مشارکت‌های مختلف نیمه‌های دست‌نخورده بینی و گیجگاهی است.
زیارتگاه پیرعَلَم، منتسب به دوران صفوی یا تیموری، در شهر یزد، خیابان انقلاب، چهارراه بعثت، کوچه بیدآباد (بید و باد)، محله چهارمنار واقع شده است. این اثر تاکنون به ثبت ملی نرسیده است. بقعه مذکور در گذشته بنایی کوچک مشتمل بر یک اتاق با پوشش داخلی گچی و نمای خارجی کاهگل بود. گنبدی کوچک و کاهگلی موسوم به «کلمبو» بر فراز آن قرار داشت. این بنا قریب به هشتاد سال پیش تخریب و به همت ادارۀ اوقاف تجدید بنا گردید. در حال حاضر، اثری از بنای اولیه باقی نمانده است. درون بقعه، تنها صورت قبری وجود دارد که احتمالاً متعلق به
تنها صورت قبری وجود دارد که احتمالاً متعلق به عارفی به نام «پیرعلم» است. شایان ذکر است که هیچگونه سند و مدرکی دال بر هویت و تاریخ حیات «پیر علم» در دسترس نمی‌باشد. بنای کنونی بقعه به سبک امروزی و با استفاده از آجر ساخته شده است. سقف بنا مسطح و دارای در و پنجره‌هایی آهنی می‌باشد. در جستجوی رد پای پیرعلم در تاریخ. در باب شخص عارفی به نام پیرعلم، گرچه در منابع مکتوب و تاریخی اثری یافت نمی‌شود، لکن روایات شفاهی از وی چنین حکایت می‌کنند که در کوچه چهارمنار، بر سر حوض‌ملتکیه، مغازه نانوایی داشته است. روزی به
سر حوض‌ملتکیه، مغازه نانوایی داشته است. روزی به مغازه سیدحسین زیر بازارچه سرچم رفته و در هنگامی که سیدحسین مشغول پخت نان بود، شاخه‌ای گل محمدی از تنور بیرون آورد و به پیرعلم تقدیم نمود. از آن پس، سیدحسین به «سید گل سرخ» شهرت یافت. آنگاه روزی دیگر، سید گل سرخ گذرش به سر حوض ملتکیه افتاد و به مغازه پیرعلم وارد شد. پیر علم که مشغول آماده‌سازی خمیر نان بود، شاخه‌ای گل نرگس از خمیر بیرون آورد و به سید گل سرخ هدیه داد . در میان عامه مردم، چنین روایت می‌شود که سید گل سرخ با «سید گل مُشکیجه» و «سید گل زرد» معروف
گل سرخ با «سید گل مُشکیجه» و «سید گل زرد» معروف به «سید چم» با یکدیگر نسبت خویشاوندی داشته‌اند. برخی نیز بر این باورند که این سه تن برادر بوده و در محله سرچم سکونت داشته‌اند. بقعه آنان نیز در همان محله قرار دارد. بقعه پیرعلم اما در کوچه بیدآباد و محله چهارمنار واقع شده است. بررسی تحلیلی و تطبیقی روایات تاریخی درباره پیرعلم. در روایت فوق، ابهاماتی به چشم می‌خورد. نخست آنکه، مستوفی بافقی در عهد صفویه، روایتی مشابه با داستان مذکور بیان می‌دارد، با این تفاوت که به زعم او، شخص خمیرگیری در نانوایی واقع در بازار
به زعم او، شخص خمیرگیری در نانوایی واقع در بازار یزد، دست در خمیر فرو برده و گل نرگسی بیرون می‌آورد و آن را نزد نانوایی به نام سید حسین در محله سرچم – که به زهد و عبادت در میان مردم شهرت یافته بود- می‌فرستد. سید حسین نیز از این واقعه مسرور گشته و دست در تنور کرده، گل سرخی را بیرون آورده و نزد آن خمیرگیر روانه می‌کند. آن خمیرگیر، با مشاهده این کرامت، پی به ناقص بودن سلوک و معرفت خود برده و دریافت که هنوز در مراتب عالی طریقت راهی بس دراز در پیش دارد و غرور و خودبینی، او را فراگرفته است. از این رو، از شغل خود
او را فراگرفته است. از این رو، از شغل خود دست کشیده و در گوشه خانقاهی به عبادت و ریاضت مشغول می‌شود و به «پیرخمیر» (و در گویش مردم، پیرخمید) شهرت می‌یابد. وی سرانجام در همان محل، نزدیک حمام شاه، در حوالی مسجد شاه تهماسب از دنیا می‌رود و به خاک سپرده می‌شود. پس از آن، تمامی خمیرگیران و نانواها، او را به عنوان پیر و مرشد خویش پذیرفته و به زیارت مزارش نائل می‌گشتند . همچنین مستوفی بافقی، در شرح کرامات سید گل سرخ چنین بیان می‌دارد که وی در دوران شاه اسماعیل صفوی، هنگامۀ یورش ازبکان، از مغازه نانوایی خویش بیرون
هنگامۀ یورش ازبکان، از مغازه نانوایی خویش بیرون آمده، در مقابل مقام زنگیان دست در جامۀ خود فرو برده و شراره‌های آتش بیرون می‌آورد. سپاه ازبکان که مایه وحشت مردم شده بودند، با مشاهده این واقعه پا به فرار می‌گذارند. همچنین نقل است که پادشاه ازبکان نیز به واسطه همین کرامات، مرید و ارادتمند سید گل سرخ گشته و پس از وفات او، مزاری باشکوه در جوار خانقاهی زیبا برایش بنا می‌کند . در روایات شفاهی رایج میان مردم یزد مبنی بر شرح حال پیرعلم و همچنین روایت مستوفی بافقی در خصوص سید گل سرخ، از منظر تاریخ‌نگاری، اختلاط و
در خصوص سید گل سرخ، از منظر تاریخ‌نگاری، اختلاط و اشتباهات فراوانی به چشم می‌خورد. با این وجود، به نظر می‌رسد که در لایه‌های زیرین این روایات، حقایقی تاریخی نهفته است که نیازمند تحلیل و تفحص دقیق می‌باشد. ایرج افشار، به سنگ قبری در مزار سید گلسرخ اشاره می‌کند که احتمالاً متعلق به قرن نهم هجری قمری و دوره تیموری است. بر روی این سنگ قبر نام سید معزالدین بن شرف الدین علی بن شمس الدین محمد بن تاج‌الدین ذکر شده است . همچنین، در نزدیکی این بقعه، مزار دیگری وجود دارد که به «سیدسرچم» معروف است و عامه مردم او را
دارد که به «سیدسرچم» معروف است و عامه مردم او را «سید گل زرد» می‌نامند. تاریخ وفات وی ۸۵۶ هجری قمری ذکر شده است . از سوی دیگر، مستوفی‌بافقی در روایت خود، به کرامات سید گل سرخ در جریان حمله ازبکان اشاره کرده و به اشتباه زمان این واقعه را به دوران شاه اسماعیل صفوی نسبت داده است. با این حال، پژوهش‌های تاریخی نشان می‌دهد که حمله ازبکان به یزد در زمان پادشاهی شاه تهماسب اول روی داده است . با توجه به تاریخ وفات سید گل زرد (۸۵۶ ه.ق) و نیز تاریخ احتمالی سنگ قبر سید معزالدین که به قرن نهم هجری تعلق دارد، می‌توان
معزالدین که به قرن نهم هجری تعلق دارد، می‌توان نتیجه گرفت که این دو شخصیت حداقل یک قرن با پیرعلم که در دوره صفوی می‌زیسته، فاصله زمانی داشته‌اند. بنابراین، ارتباط نسبی میان این افراد با پیرعلم، با توجه به شواهد موجود، قابل اثبات نیست. بازنگری انگاره‌های رایج دربارۀ پیرعلم. نکته حائز اهمیت آن است که ایرج افشار اذعان می‌دارد در همان بقعه سید گل سرخ، سنگ قبری متعلق به «پیرحسین بن استاد حسن»، متوفی به سال ۹۷۹ هجری قمری، وجود دارد که احتمالاً از بازارچه سرچم به آن مکان منتقل گردیده است . اگرچه عامه مردم یزد،
آن مکان منتقل گردیده است . اگرچه عامه مردم یزد، این پیرحسین را همان سید گل سرخ و فرزند مولا موسی بن جعفر می‌دانند اما لقب «پیر» در تاریخ ایران، غالباً برای اشاره به صوفیان و درویشان به کار می‌رفته است. بنابراین، این پیرحسین نیز از مشایخ و بزرگان اهل تصوف بوده و نمی‌توان او را فرزند امام موسی بن جعفر دانست. اما اینکه از منظر تاریخ‌نگاری، کدام یک از شخصیت‌های «پیر حسین» یا «سید معزالدین» را باید با سید گل سرخ منطبق دانست، امری است مبهم و نا مشخص. ایرج افشار بر این باور است که سید چم که در دوران تیموریان
بر این باور است که سید چم که در دوران تیموریان می‌زیسته، به واسطه نزدیکی مزارش با بقعه سید گل سرخ، بعدها به «سید گل زرد» شهرت یافته است .اگرچه پیر حسین فاقد لقب «سید» است، اما اگر این دیدگاه افشار را به عنوان مبنایی فرضی در نظر بگیریم، این احتمال وجود دارد که سید گلسرخ در واقع همان پیرحسین باشد. علاوه بر این، با توجه به اینکه مزار پیرخمیر در نزدیکی حمام شاه {طهماسب} واقع بوده و از سوی دیگر، می‌دانیم که میرمیران، حاکم یزد در عصر صفویه، در جوار مسجد شاه طهماسب فعلی (که در دوره پهلوی به کوچه دادگستری و امروزه
فعلی (که در دوره پهلوی به کوچه دادگستری و امروزه به کوچه حسینیه بعثت و مسجد شاه طهماسب معروف است) خانقاه و زاویه‌ای به نام «عباسیه» بنا نهاد که محل تجمع و اجتماع صوفیان بوده و در آن نقارۀ مرشدی می‌نواختند و با عنایت به اینکه پیرخمیر نیز در این محل، به سلوک و طریقت صوفیانه اشتغال داشته، بی‌شک در همان عباسیه مذکور اقامت داشته و معاصر با پیرحسین بوده است. شایان ذکر است که سنگ قبری نیز در آن مزار وجود دارد که بر روی آن، عبارت «لا اله الا الله محمدرسول الله علی ولی الله حقاً حقا» حک شده است و این گونه نگارش و
ولی الله حقاً حقا» حک شده است و این گونه نگارش و تأکید بر حقانیت ولایت علی بن ابی طالب، بدون تردید ویژه دوران صفویه به بعد است. افزون بر این، با توجه به روایات متداول در میان مردم مبنی بر نانوا بودن پیرعلم و واقع شدن مغازه وی در حوض ملتکیه چهارمنار، و با آگاهی از این موضوع که پیرخمیر توسط جمعی کثیری از نانواها، به عنوان پیر و مرشد این صنف برگزیده شده، و همچنین با توجه به فعال بودن نانوایی قدیمی تا چند سال پیش در همان بازار حوض ملتکیه، می‌توان این احتمال را مطرح کرد که پیرعلم، یکی از مریدان پیرخمیر در همان
مطرح کرد که پیرعلم، یکی از مریدان پیرخمیر در همان دوران صفویه بوده و او نیز به واسطه زهد و تقوای خود، بعدها مورد توجه و علاقه مردم قرار گرفته و مزارش، زیارتگاه اهالی یزد شده است. ذکر این نکته نیز حائز اهمیت است که در میان روایات شفاهی اهالی محله بعثت (میدان‌شاه)، پیرعلم و پیرخمیر را برادر می‌دانند. شایان توجه است که ایرج افشار به وجود سنگ قبری نیمه‌شکسته در زیارتگاه پیرعلم اشاره می‌کند که علی الظاهر به قرن نهم هجری تعلق دارد و عبارت «توفی الاستاد المکرم ... الدین ...» بر روی آن حک شده است . همانطور که خود
الدین ...» بر روی آن حک شده است . همانطور که خود افشار نیز بیان می‌دارد، سنگ قبر را ظاهراً متعلق به قرن نهم می‌داند، اما با قاطعیت این موضوع را تأیید نمی‌کند. لذا، احتمال تعلق آن به قرن دهم نیز محتمل است. حتی با فرض متعلق بودن این سنگ و مزار به قرن نهم، با توجه به مدارک و شواهد موجود، باید پذیرفت که پیرعلم از شخصیت‌های عصر صفویه بوده که در این مقبره یا مکانی که احتمالاً پیش از او، خانقاه و محل تجمع صوفیان بوده، مدفون شده است؛ چراکه محله چهارمنار از دوران ایلخانی تا چند دهۀ پیش، یکی از مهم‌ترین مراکز تصوف
تا چند دهۀ پیش، یکی از مهم‌ترین مراکز تصوف خانقاهی در یزد به شمار می‌رفته و وجود خانقاه‌هایی نظیر خانقاه شمسیه، خانقاه غیاثیه، خانقاه ابواسحاقیه، ملتکیه و ... مؤید این مدعاست. وضعیت کنونی زیارتگاه پیرعلم. در طی شش یا هفت دهه اخیر، به واسطه وجود مقبره پیرعلم، بخشی از کوچه بیدآباد چهارمنار به «کوچه پیرعلم (یادبود شهید شیرغلامی {از شهدای چهارمناری}) » تغییر نام یافته است. امروزه، زیارتگاه پیرعلم توسط اداره اوقاف به انبار این سازمان مبدل گشته و با توجه به بسته بودن دائمی درب این مقبره، هیچ زائر یا
به بسته بودن دائمی درب این مقبره، هیچ زائر یا مراجعه‌کننده‌ای امکان زیارت و بازدید از مزار پیرعلم را ندارد. منابع. افشار، ایرج (1374). یادگارهای یزد. جلد 2 چاپ دوم. یزد، تهران: خانه کتاب، انجمن آثار ملی. بهجت، صادق (1400). شهر پیر تاریخ (یزد از دیروز تا امروز). جلد سوم. یزد: یادداشت نو. تشکری‌بافقی، علی‌اکبر (1391). «"تصوف خانقاهی در یزد به روزگار ایلخانان و آل مظفر"». پژوهش‌های ایران‌شناسی. دوره 2، شماره 1، صص 59-81. تشکری‌بافقی، علی‌اکبر (1392). یزد عصر صفوی. یزد: انتشارات اندیشمندان. مفید مستوفی بافقی،
یزد: انتشارات اندیشمندان. مفید مستوفی بافقی، محمد (1385). جامع مفیدی. به کوشش: ایرج افشار، جلد سوم، چاپ دوم. تهران: اساطیر.
کریستوفر فرانک ()، (۵ دسامبر ۱۹۴۲ در بیکنزفیلد، انگلستان - ۱۹ نوامبر ۱۹۹۳ در منطقه ۱۳ پاریس) فیلم‌نامه‌نویس، دیالوگ‌نویس، کارگردان، نمایشنامه‌نویس و نویسندۀ فرانسوی-بریتانیایی است. داستان "میرا" نوشتۀ کریستوفر فرانک در ایران در سال ۱۳۵۴ با ترجمۀ لیلی گلستان به چاپ رسیده و مورد استقبال قرار گرفته‌است. او همچنین کتابی با عنوان "وانمود می‌کنم که آنجا نیستم" نوشت که در سال ۱۹۸۹ توسط انتشارات سووی منتشر شد، که می‌توان آن را نوعی زندگی‌نامه به حساب آورد. زندگی. جان کریستوفر فرانک در ۵ دسامبر ۱۹۴۲ در بیکنزفیلد
جان کریستوفر فرانک در ۵ دسامبر ۱۹۴۲ در بیکنزفیلد انگلستان به دنیا آمد. او در ۱۹ نوامبر ۱۹۹۳ در منطقه ۱۳ پاریس بر اثر سکتۀ قلبی درگذشت. اقتباس‌ها. آندژی ژووافسکی فیلم "" (۱۹۷۵) را بر اساس اقتباسی از رمان «شب آمریکایی» کارگردانی کرد. "رؤیای میمون دیوانه" نیز در سال ۱۹۸۹ توسط فرناندو تروئبا مورد اقتباس سینمایی قرار گرفت. کریستوفر فرانک خودش نیز از دو رمان "جوزفا" و "سال عروس دریایی" اقتباس سینمایی انجام داده است. فیلم‌شناسی. کارگردان. کریستوفر فرانک از سال ۱۹۸۱ به کارگردانی نیز پرداخت. جوایز. کریستوفر فرانک
به کارگردانی نیز پرداخت. جوایز. کریستوفر فرانک در زمینۀ سینما ۲ بار نامزد جایزۀ سزار شده است: او همچنین دو بار نیز به عنوان نویسنده برندۀ جایزه شده‌است:
"وگانیسم" یا "گیاه‌خواری مطلق" یک روش تغذیه و زندگی است که هدف آن حذف هر نوع فرآوردهٔ جانوری چه در غذا و چه در مواد مصرفی است. وگان‌ها از خوردن محصولاتی همچون گوشت، لبنیات، تخم‌مرغ، عسل و غیره که در زمین سبز نمی‌شوند، خودداری می‌کنند. طبق گزارش‌ها، تمام افرادی که در این فهرست قرار دارند وگان هستند یا در زمان مرگشان بوده‌اند.
۵۵ خرچنگ سی () (به اختصار 55 Cnc c)، با نام رسمی Brahe (تلفظ /ˈbrɑ:hi:/ یا /ˈبراهه:/)، یک سیاره فراخورشیدی است که در مداری غیرعادی به دور ستاره خورشیدسان ۵۵ خرچنگ است که هر ۴۴٫۳۴ روز یک دور می‌چرخد. این سومین سیارهٔ شناخته شده به ترتیب فاصله از ستارهٔ خود است. سیاره "۵۵ خرچنگ سی" در ۱۳ ژوئن ۲۰۰۲ کشف شد. جرم آن تقریباً نیمی از جرم سیاره زحل است. در ژوئیهٔ ۲۰۱۴، اتحادیه بین‌المللی اخترشناسی تلاش «نام برای سیاره فراخورشیدی» را راه‌اندازی کرد؛ فرآیندی برای دادن نام‌های مناسب به برخی از سیاره‌های فراخورشیدی و
نام‌های مناسب به برخی از سیاره‌های فراخورشیدی و ستاره‌های میزبان آنها. این فرایند شامل نامزدی عمومی و رای دادن برای نام‌های جدید بود. در دسامبر ۲۰۱۵، اتحادیه اخترشناسی (IAU) نام برنده این سیاره را براهه (Brahe) اعلام کرد. نام برنده توسط انجمن سلطنتی هواشناسی و نجوم هلند ارسال شد. این افتخار نام اخترشناس تیکو براهه را گرامی می‌دارد.
تست مانتو () یا تست مندل-مانتو که با نام‌های دیگری چون تست غربالگری مانتو، تست حساسیت توبرکولین، تست پیرکه، یا تست پی‌پی‌دی هم شناخته می‌شود، روشی برای غربال‌گری و تشخیص سل (TB) است. تست مانتو یکی از اصلی‌ترین تست‌های پوستی توبرکولین است که در سراسر جهان استفاده می‌شود و تا حد زیادی جایگزین تست‌های چند سوزنه مانند تست تاین می‌شود. تست هیف که نوعی تست تاین است، تا سال ۲۰۰۵ در انگلستان مورد استفاده قرار می‌گرفت و پس از آن تست مانتو جایگزین آن شد. تست مانتو توسط انجمن قفسه سینه آمریکا و مرکز کنترل و پیشگیری از
انجمن قفسه سینه آمریکا و مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری تأیید شده است. این روش همچنین در اتحاد جماهیر شوروی استفاده می‌شد و در حال حاضر در اکثر کشورهای پس از فروپاشی شوروی رایج است، اگرچه تست‌های مانتویی که در شوروی انجام می‌شد به دلیل واکنش آلرژیک کودکان به آن، «مثبت کاذب» بسیاری داشت. توبرکولین عصاره گلیسرولی باسیل سل است. توبرکولین مشتق پروتئینی خالص (PPD) رسوبی از مولکول‌های غیراختصاصی است که از کشت‌های استریل‌شده غلیظ و فیلترشده به دست می‌آید. واکنش توبرکولین نخستین بار توسط روبرت کخ در سال ۱۸۹۰ توصیف
نخستین بار توسط روبرت کخ در سال ۱۸۹۰ توصیف شد. این آزمایش نخستین توسط پزشک آلمانی «فلیکس مِندل» در سال ۱۹۰۸ توسعه داده و توصیف شد. این آزمون پوستی به افتخار شارل مانتو یک پزشک فرانسوی که بر اساس کار کوخ و کلمنس فون پیرکه آزمایش خود را در سال ۱۹۰۷ انجام داد، نام‌گذاری شده است. با این حال، این تست چندان قابل اعتماد نبود زیرا ناخالصی‌های موجود در توبرکولین نتایج نادرستی ایجاد می‌کرد. ازموند ری لانگ و فلورانس باربارا سیبرت فهمیدند که عامل فعال در توبرکولین، نوعی پروتئین است. سپس سیبرت چندین سال را صرف توسعه
پروتئین است. سپس سیبرت چندین سال را صرف توسعه روش‌هایی برای جداسازی و خالص‌سازی پروتئین از مایکوباکتریوم توبرکلوزیس و به دست آوردن مشتق پروتئینی خالص (PPD) و ایجاد یک آزمایش قابل اعتماد برای سل کرد. نخستین مقاله او در مورد تصفیه توبرکولین در سال ۱۹۳۴ منتشر شد. در دهه ۱۹۴۰، مشتق پروتئینی خالص او، استاندارد بین‌المللی برای آزمایش‌های توبرکولین بود. در سال ۱۹۳۹، ام.ای. لینیکووا در روسیه نسخه اصلاح‌شده مشتق پروتئینی خالص را ایجاد کرد. در سال ۱۹۵۴، اتحاد جماهیر شوروی تولید انبوه PPD-L را به نام لینیکووا آغاز
شوروی تولید انبوه PPD-L را به نام لینیکووا آغاز کرد. روش انجام. در تست مانتو، دوز استاندارد ۵ واحد توبرکولین (تی‌یو - ۰٫۱ میلی‌لیتر)، مطابق توصیهٔ مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری، یا ۲ واحد توبرکولین RT23 در محلول ۰٫۱ میلی‌لیتری ساخته شده توسط «مؤسسه دولتی سرم» دانمارک مطابف توصیهٔ سرویس سلامت ملی به صورت داخل جلدی (بین لایه‌های درم) روی سطح فلکسور ساعد چپ، مابین آرنج و مچ تزریق می‌شود. تزریق باید با سرنگ توبرکولین انجام شود، در حالی که سوراخ خروجی سوزن به سمت بالا باشد. هنگامی که تزریق به‌درستی انجام شود،
بالا باشد. هنگامی که تزریق به‌درستی انجام شود، باید یک برجستگی رنگ‌پریده کهیرمانند در پوست، به قطر ۶ تا ۱۰ میلی‌متر ایجاد کند. نتیجه آزمایش بعد از ۴۸ تا ۹۶ ساعت، (به‌طور ایده‌آل بعد از ۷۲ ساعت / روز سوم) خوانده می‌شود. این روش «تکنیک مانتو» نامیده می‌شود. انتظار می‌رود فردی که در معرض این باکتری قرار گرفته است، در این ناحیه پوستی حاوی پروتئین‌های باکتریایی، پاسخ ایمنی ایجاد کند. این پاسخ یک مثال کلاسیک از «واکنش بیش‌حساسیت نوع تأخیری» (DTH)، نوع IV است. سلول‌های T و سلول‌های میلوئیدی در عرض ۱–۳ روز به محل
T و سلول‌های میلوئیدی در عرض ۱–۳ روز به محل واکنش جذب شده و التهاب موضعی ایجاد می‌کنند. واکنش با اندازه‌گیری قطر سفتی (برآمدگی قابل لمس، ناحیه سخت شده) در سراسر ساعد (عمود بر محور بلند) بر حسب میلی‌متر خوانده می‌شود. اگر برجستگی سفت وجود نداشته باشد، نتیجه باید به عنوان «۰ میلی‌متر» ثبت شود. اریتم (قرمزی) نباید اندازه‌گیری شود. در نسخه پیرکه آزمایش توبرکولین از طریق زخم‌آرایی به روی پوست اعمال می‌شود. طبقه‌بندی واکنش توبرکولین. نتایج این آزمایش باید به دقت تفسیر شود. عوامل خطر پزشکی فرد تعیین می‌کند که در
تفسیر شود. عوامل خطر پزشکی فرد تعیین می‌کند که در کدام افزایش سفتی (۵ میلی‌متر، ۱۰ میلی‌متر یا ۱۵ میلی‌متر) نتیجه مثبت در نظر گرفته شود. نتیجه مثبت نشان می هد که فرد احتمالاً در معرض سل بوده است. (الف) اندوراسیون یا برجستگیِ سفتِ پوست (و نه قرمزی) بیش از ۵ میلی‌متر یا بیشتر مثبت تلقی می‌شود اگر: (ب) اندوراسیون یا برجستگیِ سفتِ پوست (و نه قرمزی) بیش از ۱۰ میلی‌متر یا بیشتر مثبت تلقی می‌شود اگر: (پ) اندوراسیون یا برجستگیِ سفتِ پوست (و نه قرمزی) بیش از ۱۵ میلی‌متر یا بیشتر مثبت تلقی می‌شود اگر: تحول تست
میلی‌متر یا بیشتر مثبت تلقی می‌شود اگر: تحول تست توبرکولین به صورت افزایش ۱۰ میلی‌متر یا بیشتر در یک دوره دو ساله بدون توجه به سن تعریف می‌شود. معیارهای جایگزین شامل افزایش ۶، ۱۲، ۱۵ یا ۱۸ میلی‌متری اندوراسیون (برجستگیِ سفتِ پوست) است. نتایج منفی کاذب. واکنش به PPD یا تست توبرکولین در شرایط زیر سرکوب شده و به‌غلط منفی می‌شود (در حالی که ممکن است فرد واقعاً سل داشته باشد): دلیل این امر آن است که سیستم ایمنی باید عملکردی طبیعی داشته باشد تا بتواند به مشتق پروتئین تزریق شده در زیر پوست پاسخ دهد. یک نتیجه منفی
تزریق شده در زیر پوست پاسخ دهد. یک نتیجه منفی کاذب ممکن است در فردی رخ دهد که اخیراً به سل مبتلا شده است، اما سیستم ایمنی وی هنوز به باکتری واکنش نشان نداده است. در صورتی که آزمایش توبرکولین دوم ضروری باشد، باید در بازوی دیگر انجام شود تا از حساسیتِ بیش از حدِ پوست جلوگیری شود.
کرم آنگلیز ، یک کاستارد سبک در آشپزی فرانسوی است که به عنوان سس در دسرها استفاده می‌شود.
جام قهرمانان کونکاکاف ۱۹۸۳ نوزدهمین دوره مسابقات بین‌المللی فوتبال باشگاهی سالانه جام قهرمانان کونکاکاف بود که در منطقه کونکاکاف (آمریکای شمالی، آمریکای مرکزی و دریای کارائیب) برگزار شد. مسابقات از ۲ مارس ۱۹۸۳ تا ۱ فوریه ۱۹۸۴ انجام شد. تیم‌ها به ۲ منطقه (آمریکای شمالی، آمریکای مرکزی و کارائیب) تقسیم شدند، که هر کدام تیم برنده را برای شرکت در مسابقات نهایی فرستادند. مسابقات به صورت رفت و برگشت برگزار شد. تیم مکزیکی آتلانتی موفق شد با نتیجه ۶–۱ تیم سورینامی رابین‌هود را شکست داد و برای اولین بار قهرمان
رابین‌هود را شکست داد و برای اولین بار قهرمان مسابقات شد.
کلمنس پیتر فرایهر فون پیرکه (؛ – ) پزشک متخصص کودکان اهل اتریش بود که به سبب مشارکت‌های مهمش در زمینه باکتری‌شناسی و ایمنی‌شناسی شهرت دارد. وی ابتدا در رشتهٔ الهیات در دانشگاه اینسبروک و در رشته فلسفه در دانشگاه لوی‌وِن درس خواند، سپس برای تحصیل در رشتهٔ پزشکی به دانشگاه گراتس رفت و در سال ۱۹۰۰ مدرک دکترای پزشکی خود را دریافت کرد و بلافاصله در «کلینیک اطفال» وین مشغول به‌کار شد. در سال ۱۹۰۶ او متوجه شد که بیمارانی که قبلاً سرم اسب یا واکسن آبله را تزریق کرده بودند، واکنش‌های سریع‌تر و شدیدتری نسبت به تزریق
بودند، واکنش‌های سریع‌تر و شدیدتری نسبت به تزریق دوم داشتند. او واژهٔ «آلرژی» (از واژه یونانی allos به معنای «دیگر» و ergon به معنای «کار») را برای توصیف این واکنش بیش‌حساسیت ابداع کرد. پیرکه متوجه شود که توبرکولین، که روبرت کخ از باکتری‌های سل در سال ۱۸۹۰ جدا کرد، ممکن است به نوع مشابهی از واکنش منجر شود. شارل مانتو ایده‌های پیرکه را گسترش داد و تست مانتو که در آن توبرکولین به زیر پوست تزریق می‌شود، در سال ۱۹۰۷ به یک آزمایش تشخیصی برای بیماری سل تبدیل شد. او در سال ۱۹۰۹ پیشنهادهایی را برای کار در انستیتو
او در سال ۱۹۰۹ پیشنهادهایی را برای کار در انستیتو پاستور پاریس و استادی دانشگاه جانز هاپکینز رد کرد. در سال ۱۹۱۰ او به اروپا بازگشت و در برسلائو (وروتسواف فعلی) و سپس وین مشغول به کار گرفت. کلمنس فون پیرکه و همسرش در ۲۸ فوریه ۱۹۲۹ با سیانید پتاسیم خودکشی کردند.
دولت افغانستان تحت ریاست محمداشرف غنی تصمیم بر این گرفت، تا به‌منظور واحد شدن هماهنگی در عملیات های خاص ضد تروریسم مرکز واحد را تحت عنوانی؛ مرکز مشترک هماهنگی عملیات خاص با کوته‌نوشت (JSOCC) با ریاست تورنجنرال از وزارت دفاع ملی با معاونت های برید جنرالی امنیت ملی و پولیس ملی ایجاد نماید معاونت پولیس آن مسوؤلیت هماهنگی با قطعات ویژه پولیس، ریاست عمومی پلان و اوپراسیون و ادارات کشفی وزارت داخله را به عهده دارد، و گزارش‌ده به معاون ارشد امور امنیتی وزارت میباشد. سمونوال صلاح الدین داوودکه معاونیت این اداره را
سمونوال صلاح الدین داوودکه معاونیت این اداره را به عهده دارد، در مراسم گزارشدهی سالانه به رهبری وزارت امور داخله کشور گفت: اکنون تشکیلات جیساک به اساس تلاش های بریدجنرال سیدسمیع "سادات" رئیس سابق این اداره به قوماندانی ارتقا یافته است و فعلاً پرسونل فرماندهی جیساک در سطح زون‌ها و ولایات هدف‌گیری و عملیات‌ها را رهبری مینمایند. همچنان معاون این اداره افزود: معاونین قبل از او خالد وردک و اسدالله قریشی در قسمت ارتقای پرسونل تلاش های فراوان انجام داده اند، که از آنها سپاسگزاری مینماید. صلاح الدین داوود، پسر
از آنها سپاسگزاری مینماید. صلاح الدین داوود، پسر جنرال داوود داوود و جوان‌ترین افسر بلندرتبه در وزارت امور داخله است که پیش از این در بخش‌های ولایتی چون ولایات (پکتیا، وردک و هرات) و در بخش مرکزی از جمله (معینیت تامیناتی، ریاست عمومی لوژستیک، ریاست اوپراسیون، مخابره) نیز کار کرده است.