payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مداخله کند، خطا اعلام می‌شود. قوانین جایگزین. چندین نسخه از قوانین رسمی وجود دارد که اغلب بازی می‌شود، نمونه‌های اصلی این موارد عبارتند از: مسابقات سریع. مسابقات به صورت ۵ امتیازی انجام می‌شود، فرمتی که اغلب برای تکمیل مینی-تورنمنت‌هایی که نیاز به انجام مسابقات زیادی دارند، استفاده می‌شود. قوانین قدیمی. اصطلاحی مربوط به ریشه‌های بازی زمانی که قوانین کمتر تعریف شده بودند. در این نسخه از بازی، یک امتیاز تا زمانی که توپ به زمین‌نخورد، کاملاً متوقف نشود یا دو بار به راکت بازیکن نخورد بدون اینکه به چیز دیگری
بار به راکت بازیکن نخورد بدون اینکه به چیز دیگری برخورد کند، تمام نمی‌شود. این به بازیکنان اجازه می‌دهد چندین ضربه بزنند و امکان رالی‌های طولانی‌تر و پیچیده‌تر را فراهم می‌کند که ممکن است شامل زدن توپ به موانع دیگر باشد. هنگام بازی با این قوانین، یک عنصر قضاوتی برای رفتار غیر ورزشی گنجانده شده است. اگر بازیکنی تلاش کند ضربات مکرر بزند تا یک ضربه برنده را ایجاد کند، مانند ضربات مکرر به دیوار در حالی که خود را در موقعیتی قرار می‌دهد که توپ را به شکلی غیرقابل برگشت حرکت دهد، رفتار غیر ورزشی اعلام می‌شود و این
حرکت دهد، رفتار غیر ورزشی اعلام می‌شود و این بازیکن امتیاز را از دست می‌دهد. سطوح اضافی. به دلیل ماهیت زمین‌های بازی که به شرایط موجود بستگی دارد و مشکلات مالی که مانع از ساخت زمین‌های رسمی اسکواش رومیزی می‌شود، اغلب ویژگی‌های مختلفی در اطراف زمین وجود دارد که ممکن است بر بازی تأثیر بگذارد. قوانین مربوط به این ویژگی‌ها باید قبل از شروع بازی توافق شود. به عنوان مثال، ممکن است دیوارهای اضافی در اطراف میز یا سقفی در موقعیت وجود داشته باشد. معمولاً می‌توان حتی با ضربه زدن به این سطوح بازی کرد بدون اینکه امتیاز
ضربه زدن به این سطوح بازی کرد بدون اینکه امتیاز ست پایان یابد، به شرطی که توالی صحیح بازی از دیوار امتیازدهی (دیواری که عمود بر تور است و میز در مقابل آن قرار دارد) و سمت میز حریف نیز کامل شود. اگر دیوار امتیازدهی موانعی داشته باشد، باید قبل از شروع بازی تصمیم گرفته شود که آیا برخورد با این موانع خطا محسوب می‌شود یا خیر. طبق قوانین رسمی، باید تمام تلاش‌ها برای به حداقل رساندن چنین موانعی انجام شود، اما برخورد با آنها نباید خطا محسوب شود. میزهای غیر استاندارد. بازی می‌تواند روی هر میز مستطیلی موجود که بتوان
بازی می‌تواند روی هر میز مستطیلی موجود که بتوان تور روی آن نصب کرد، انجام شود. گیم‌پلی می‌تواند با استفاده از میزهای با اندازه‌های مختلف که فضای موجود برای زدن توپ را تغییر می‌دهند، تغییر کند. به‌طور جایگزین، یک میز دو تکه می‌تواند به شکل زاویه قائمه تا شود. با نصب تور به لبه سطح افقی و ایجاد فاصله کوچک بین سطح عمودی، بازی با استفاده از خط مرکزی میز به عنوان جداکننده برای امتیازها و سرویس‌ها آغاز می‌شود و با استفاده از قوانین معمولی اسکواش رومیزی ادامه می‌یابد. مدیریت. این بازی توسط انجمن بین‌المللی اسکواش
مدیریت. این بازی توسط انجمن بین‌المللی اسکواش رومیزی (ITSA) تأسیس و قوانین آن ایجاد شد که همچنان به توسعه بازی و برگزاری مسابقات ادامه می‌دهد و همچنین مسابقات غیر ITSA را به رسمیت می‌شناسد و تأیید می‌کند. قهرمانی‌های جهانی. قهرمانی‌های جهانی تیبل اسکواش ITSA هر ۴ سال یکبار برگزار می‌شود. فرمت قهرمانی یک لیگ دوره‌ای است که مسابقات بین تمام شرکت‌کنندگان برگزار می‌شود و ۴ نفر برتر به پلی‌آف می‌روند تا برای جام ITSA رقابت کنند. اولین دوره قهرمانی در سال ۲۰۱۰ در لیدز برگزار شد. نتایج. ۲۰۱۴ - قهرمان جهان: دن
در لیدز برگزار شد. نتایج. ۲۰۱۴ - قهرمان جهان: دن برنان ۲۰۱۰ - قهرمان جهان: مارک سامرز
کاروان المپیکی آلمان در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ که از ۲۶ ژوئیه تا ۱۱ اوت ۲۰۲۴ (۵ تا ۲۱ امرداد ۱۴۰۳ خورشیدی) به میزبانی پاریس، پایتخت فرانسه برگزار شد، شرکت کرد. این حضور، هجدهمین حضور متوالی آلمان در بازی‌های المپیک تابستانی بود، به جز بازی‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۲۴ به دلیل نقش این کشور در جنگ جهانی اول، و بازی‌های ۱۹۴۸ به دلیل نقش کشور در جنگ جهانی دوم. از سال‌های ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۴، آلمان‌ها به عنوان تیم متحد آلمان رقابت کردند؛ و در سال ۱۹۶۸، تیم به دو بخش آلمان غربی و آلمان شرقی تقسیم شد. آلمان غربی به دلیل تحریم
و آلمان شرقی تقسیم شد. آلمان غربی به دلیل تحریم آمریکایی‌ها، بازی‌های ۱۹۸۰ را تحریم کرد و در بازی‌های ۱۹۸۴ بازگشت. آلمان شرقی به دلیل تحریم شوروی‌ها، بازی‌های ۱۹۸۴ را تحریم کرد و در بازی‌های ۱۹۸۸ برای آخرین بار شرکت کرد. یک سال پس از سقوط دیوار برلین، غرب و شرق آلمان به عنوان یک کشور واحد با اتحاد دوبارهٔ آلمان در سال ۱۹۹۰، دوباره به بازی‌های المپیک تابستانی پیوستند و از بازی‌های ۱۹۹۲ بارسلونا به این بازی‌ها ادامه داده‌اند. کنفدراسیون ورزش‌های المپیک آلمان اولاف تابور را به عنوان سرپرست تیم ملی برای
آلمان اولاف تابور را به عنوان سرپرست تیم ملی برای بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ در پاریس منصوب کرد. پرچم‌داران. از بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ در ریو دو ژانیرو، پرچم‌داران آلمان از طریق رأی‌گیری آنلاین انتخاب می‌شوند. در انتخابات دو مرحله‌ای، عموم مردم و ورزشکاران هر کدام به طور مساوی تصمیم می‌گیرند که چه کسی می‌تواند پرچم تیم آلمان را هدایت کند. مشابه بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰، یک مرد و یک زن به طور مشترک پرچم را حمل کردند. این انتخابات در بازهٔ زمانی ۱۵ تا ۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۴ برگزار شد. گزینه‌های زنان
۱۵ تا ۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۴ برگزار شد. گزینه‌های زنان عبارت بودند از: در میان مردان، انتخاب بین افراد زیر بود: در ۲۳ ژوئیه ۲۰۲۴، کمیتهٔ المپیک آلمان اعلام کرد که آنا ماریا-واگنر و دنیس شرودر در مراسم افتتاحیه پرچم آلمان را بر روی رود سن به طور مشترک حمل خواهند کرد. در مراسم اختتامیه، دو قهرمان المپیک، لورا لیندمان و مکس رندشمیت، به طور مشترک پرچم آلمان را به ورزشگاه استاد دو فرانس بردند.
اسماء آل ثانی ورزشکار رشته کوهنوردی اهل قطر است که به عنوان نخستین زن قطری فاتح قله اورست شناخته می‌شود. او همچنین به قله‌های لوتسه ، و ماناسلو صعود کرده. اسما آل ثانی نخستین شهروند قطر است که به قطب شمال سفر کرده است. او مدیر روابط عمومی کمیته المپیک قطر و از اعضای خانواده سلطنتی قطر است. اسما آل ثانی از سوی مجله گرازیا به عنوان زن سال معرفی شده است. عمده شهرت این وزرشکار قطری به دلیل دو صعود موفق به اورست و سفر به دو قطب کره زمین است. همچنین از او به عنوان نخستین زن خاورمیانه که به هفت قله مرتفع جهان صعود
نخستین زن خاورمیانه که به هفت قله مرتفع جهان صعود کرده است یاد می‌شود. زندگی ورزشی. اسما آل ثانی تمرینات حرفه‌ای خود در رشته کوهنوردی را در سال ۲۰۱۳ آغاز کرد در سال ۲۰۱۴ به عضویت تیم زنان قطر برای فتح قله کلیمانجارو درآمد و نخستین صعود خارجی خود را تجربه کرد. اسما آل ثانی در سال 2018 اولین فرد قطری بود که به قطب شمال سفر کرد و پرچم کشورش را در آنجا به احتزاز درآورد. او بخشی گروه اعزامی اروپایی-عربی زنان بود که توسط فلیسیتی استون هدایت می‌شد. استون اولین زنی بود که سفر به سراسر قطب جنوب را تجربه کرده بود.
بود که سفر به سراسر قطب جنوب را تجربه کرده بود. پس از این سفر اسما آل ثانی توسط مجله گرازیا به عنوان «زن سال قطر» معرفی شد. او در سال ۲۰۲۱ اولین زن قطری بود که به قله اما دبلام صعود کرد. اسما آل ثانی در همان سال کوه البروس در روسیه و داولاگیری و ماناسلو در نپال را فتح کرد. او همچنین اولین زن قطری بود که به قله اما دبلام در نپال رسید. او در ژانویه 2022 به کوه وینسون صعود کرد در 2022 که به کانگچن جونگا صعود کرد. شهرت. اسما آل ثانی عضو خاندان سلطنتی قطر است و اغلب با عنوان «شیخه اسما آل ثانی» شناخته می‌شود.
اغلب با عنوان «شیخه اسما آل ثانی» شناخته می‌شود. از او به دلیل صعودهای متعدد به قله‌های صعب العبور به عنوان یک زن تاثیرگذار در جهان عرب و خاورمیانه یاد می‌شود. اسما آل ثانی همزمان با جام جهانی فوتبال مردان به میزبانی قطر دومین صعود خود به اورست را انجام داد. او در این سفر یک توپ فوتبال ساخته شرکت آدیداس برای جام جهانی قطر را به صورت نمادین به قله اورست برد. این توپ که «الریحلا» به معنای «سفر» نام گرفت دارد، اولین توپ رسمی مسابقات جام جهانی قطر بود. دیگر فعالیت‌ها. اسما آل ثانی در اکثر صعودهای خود پرچم
فعالیت‌ها. اسما آل ثانی در اکثر صعودهای خود پرچم یونیسف را حمل کرده است. صعود او به قله کلیمانجارو در سال ۲۰۱۴ با هدف جمع آوری کمک برای آوارگان غزه صورت گرفت. او در سفر خود به قله وینسون در قطب جنوب پرچم کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل را با هدف کمک به وضعیت اسفبار پناهندگان و آوارگی اجباری حمل کرد. پرچم این سازمان را در در صعود به قله‌های اورست، لوتسه، کانچن جونگا و وینسون به نمایش گذاشته است. از او به عنوان یکی از حامیان توانمندسازی زنان یاد می‌شود. او همچنین به عنوان یک عضو ارشد کمیته ملی المپیک
او همچنین به عنوان یک عضو ارشد کمیته ملی المپیک کشور قطر فعالیت می‌کند.
ورزش در کانادا شامل طیف گسترده‌ای از ورزش‌ها می‌شود. تاریخچه ورزش و ریشه‌های ورزش سازمان‌یافته در کانادا به دهه ۱۷۷۰ برمی‌گردد. در این سال توسعه و محبوبیت بازی‌های حرفه‌ای اصلی چون هاکی روی یخ، لاکراس، بسکتبال، بیسبال، فوتبال، فوتبال کانادایی و کریکت به اوج خود رسید. هاکی روی یخ (رسمی زمستانی) و لاکراس (رسمی تابستانی) ورزش‌های ملی رسمی کانادا هستند. گلف، بیسبال، تنیس، اسکی، رینگت، بدمینتون، کریکت، والیبال، دوچرخه سواری، شنا، بولینگ، راگبی ۱۵ نفره، قایق‌رانی، کرلینگ، اسکواش، و هنرهای رزمی به‌طور گسترده‌ای در
کرلینگ، اسکواش، و هنرهای رزمی به‌طور گسترده‌ای در سطوح مختلف سنی در این کشور دنبال می‌شود. دستاوردهای بزرگ ورزشی کانادا توسط تالار مشاهیر ورزشی کانادا به رسمیت شناخته می‌شود، و جایزه لو مارش هر ساله توسط هیئتی از خبرنگاران به ورزشکار برتر کانادا اعطا می‌شود. تعداد زیادی سالن مشاهیر ورزشی در کانادا وجود دارد. ورزش‌های پرطرفدار. هاکی روی یخ. سابقه ورزش هاکی روی یخ که در کانادا به زبان انگلیسی و فرانسوی به آن هاکی گفته می‌شود، به سده نوزدهم میلادی بازمی‌گردد. این ورزش در کانادا بسیار محبوب است و در تمام طول
این ورزش در کانادا بسیار محبوب است و در تمام طول سال و در هر سطحی در کشور انجام می‌شود. ورزش کنونی هاکی روی یخ که برگرفته از تأثیرات مختلف بازی‌های چوب و توپ از انگلستان و بازی‌های بومی است، در مونترال سرچشمه گرفته است. این ورزش ملی رسمی زمستانی کانادا است. هاکی به‌طور گسترده‌ای به عنوان ورزش ملی کانادا در نظر گرفته می‌شود که با سطوح بالای مشارکت کودکان، مردان و زنان در سطوح مختلف مسابقات مواجه است. بیسبال. بیس بال در سطوح مختلف در سراسر کشور بازی می‌شود. لیگ برتر بیسبال در سال ۱۹۷۷ تأسیس شد. این لیگ
لیگ برتر بیسبال در سال ۱۹۷۷ تأسیس شد. این لیگ مهم‌ترین لیگ حرفه‌ای بیسبال در آمریکای شمالی است که هم‌اکنون با بیست‌ونه تیم آمریکایی و یک تیم کانادایی برگزار می‌شود. بسکتبال. بسکتبال در تمام طول سال توسط مردان و زنان و سطوح مختلف مسابقات بازی می‌شود. چندین لیگ حرفه ای بسکتبال در کانادا وجود دارد. جیمز نیسمیت کانادایی بسکتبال را در اسپرینگفیلد، ماساچوست در دهه ۱۸۹۰ اختراع کرد. این ورزش جدید که به حداقل تجهیزات نیاز داشت محبوب شد و در دبیرستان‌ها و کالج‌های کانادا محبوبیت پیدا کرد. فوتبال. در کانادا، فوتبال
محبوبیت پیدا کرد. فوتبال. در کانادا، فوتبال محبوب‌ترین ورزش از نظر میزان مشارکت است. طبق آمار فیفا، تقریباً ۲٫۷ میلیون نفر در سال ۲۰۰۶ در کانادا این ورزش را بازی کردند. فوتبال حرفه ای در کانادا در لیگ برتر دنبال می‌شود. کانادا همچنین لیگ‌های فوتبال نیمه حرفه ای و آماتور زیادی دارد. تیم‌های ملی فوتبال مردان و زنان کانادا در رده‌بندی جهانی فیفا در ۴ آوریل ۲۰۲۴ به ترتیب در رده‌های ۴۹ و ۹ قرار داشتند. بازی‌های المپیک. کانادا از زمان اولین حضور خود در بازی‌های ۱۹۰۰، به استثنای بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰، که
به استثنای بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰، که همراه با ایالات متحده آمریکا و سایر کشورها آن را تحریم کرد، ورزشکاران را به هر دوره از بازی‌های المپیک زمستانی و هر بازی المپیک تابستانی اعزام کرده است. کانادا در هر المپیکی که در آن شرکت کرده حداقل یک مدال کسب کرده است. کمیته المپیک کانادا (COC) سازماندهی ورزشکاران اعزامی را بر عهده دارد. در المپیک زمستانی ۲۰۱۰، کانادا برای اولین بار بیش از هر کشور دیگری مدال طلا کسب کرد. کانادا همچنین بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۱۰، با برگزاری بازی‌ها در ونکوور، بریتیش کلمبیا،
با برگزاری بازی‌ها در ونکوور، بریتیش کلمبیا، این دوره از مسابقات را میزبانی کرد. همچنین کانادا میزبان بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۸۸ در کلگری نیز بوده است.
گلف به‌طور رسمی، نخستین بار در برنامهٔ بازی‌های المپیک تابستانی در سال ۱۹۰۰ به رسمیت شناخته شد و همچنین در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۰۴ ورزشکارانی در این رشته به رقابت پرداختند. پیش از آن قرار بود در سال ۱۹۰۸ هم مسابقات گلف در قالب المپیک برگزار شود، اما کمتر از دو روز قبل از شروع بازی‌ها، برنامه لغو شد. دو تورنمنت گلف نیز قرار بود در قالب المپیک سال ۱۹۲۰ برگزار شود، اما به دلیل عدم استقبال تماشاگران لغو شد. در سیزدهمین کنگره المپیک کمیته بین‌المللی المپیک (IOC) که در اکتبر ۲۰۰۹ در کپنهاگ برگزار شد، این
(IOC) که در اکتبر ۲۰۰۹ در کپنهاگ برگزار شد، این نهاد تصمیم گرفت ورزش گلف را به بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ بازگرداند. فدراسیون بین‌المللی گلف نهاد حاکم بر گلف در بازی‌های المپیک شناخته می‌شود. صلاحیت شرکت‌کنندگان در رقابت‌های المپیک اساساً بر اساس رتبه‌بندی رسمی گلف جهانی (مردان) و رتبه‌بندی‌های جهانی گلف زنان است و از هر جنسیت ۱۵ نفر برتر به‌طور خودکار (با محدودیت چهار نفر در هر کشور) به المپیک راه می‌یابند و سپس دو بازیکن با بالاترین رتبه از کشورهایی که هنوز رتبه‌بندی نشده‌اند افزوده می‌شوند. جدول
که هنوز رتبه‌بندی نشده‌اند افزوده می‌شوند. جدول مدال‌ها. منابع: رویدادها. یک تورنمنت انفرادی مردان برای بازی‌های لندن ۱۹۰۸ برنامه‌ریزی شده بود، اما اختلاف بین نمایندگان انگلیس و اسکاتلند بر سر فرمت مسابقات منجر به تحریم گلف‌بازان بریتانیایی شد و جورج لیون، دارنده مدال طلای ۱۹۰۴ از کانادا، تنها شرکت‌کننده باقی ماند. او حق مدال طلا را داشت اما نپذیرفت. دو تورنمنت گلف در بازی‌های آنتورپ در سال ۱۹۲۰ برنامه‌ریزی شده بود، اما به دلیل عدم حضور شرکت‌کنندگان لغو شد. از زمان معرفی مجدد، مسابقات گلف المپیک شامل بازی
از زمان معرفی مجدد، مسابقات گلف المپیک شامل بازی استروک انفرادی مردان و زنان بوده است. درخواست‌هایی از IGF و IOC وجود دارد که خواستار آن هستند که با اضافه کردن یک تورنمنت بازی مختلط، تورنمنت تیمی، و/یا گشایش مسابقات المپیک برای گلف‌بازان بیشتر، احتمالاً با استفاده از یک سیستم مقدماتی و انتخابی متفاوت از رتبه‌بندی جهانی گلف، تغییراتی را در نظر بگیرند.
هایلیکز یک بازی ویدئویی نقش‌آفرینی توسعه‌یافته و منتشر شده توسط میسن لیندروث می‌باشد که در ۲ اکتبر سال ۲۰۱۵ بر روی استیم و ایتچ.آی‌او برای ویندوز منتشر گردید. این بازی برای به‌تصویر کشیدن دنیایی سورئالیست از گرافیک خمیری استفاده می‌کند. دنبالهٔ این بازی تحت نام "هایلیکز ۲" در سال ۲۰۲۰ منتشر شده است.
شینا انصاری (زادهٔ ۱۳۵۲) فعال محیط زیست ایرانی است که در دولت چهاردهم به‌ عنوان معاون رئیس‌جمهور و رئیس سازمان حفاظت محیط زیست فعالیت می‌کند. او دارای دکتری رشته مدیریت محیط زیست است و برخی از دوره‌های تخصصی این رشته را در کشورهایی مانند ژاپن، اتریش و امارات گذرانده است. زندگی شخصی و تحصیلات. انصاری در ۱۳۵۲ در تهران به دنیا آمد. مادرش دبیر شیمی و پدرش دبیر زبان انگلیسی در دبیرستان‌های آمل مازندران بوده‌اند. او دوران کودکی و نوجوانی خود را در شهر مادری‌اش، آمل سپری کرد. او مقطع کارشناسی را در رشته مهندسی
آمل سپری کرد. او مقطع کارشناسی را در رشته مهندسی کشاورزی گیاه‌پزشکی در سال ۱۳۷۵ در دانشگاه بوعلی سینا، همدان به پایان رساند و در سال ۱۳۷۸ مدرک کارشناسی ارشد را در رشته مهندسی کشاورزی گرایش بیماری‌شناسی گیاهی از دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران دریافت کرد؛ وی مدرک دکتری رشته مدیریت محیط زیست را نیز از همان دانشگاه اخذ کرد. عنوان رساله دکترای وی، "تدوین راهبردهای زیست‌محیطی مدیریت سموم ارگانوفسفره روی برنج در استان مازندران" بود. انصاری از بهبودیافتگان از سرطان است و کتاب "گت مریضی" را در این
از سرطان است و کتاب "گت مریضی" را در این باره نوشته است. کار. انصاری در آزمون استخدامی سازمان حفاظت محیط زیست در سال ۱۳۷۹ پذیرفته شد و به عنوان کارشناس محیط زیست به استخدام این سازمان درآمد. او در اسفند ۱۳۸۱ به عنوان سرپرست اداره تازه‌تاسیس محیط زیست شهرستان ری منصوب شد و در سال ۱۳۸۴ در مسئولیت سرپرست اداره محیط زیست تهران و سپس معاون اداره کل محیط زیست استان تهران قرار گرفت. وی در سال ۱۳۸۹ به سمت معاونت فنی اداره کل محیط زیست استان البرز و در سال ۱۳۹۲ به عنوان مدیرکل دفتر پایش فراگیر آلودگی سازمان حفاظت
عنوان مدیرکل دفتر پایش فراگیر آلودگی سازمان حفاظت محیط زیست منصوب شد. ایجاد سامانه پایش کیفی هوای کشور، بسط و گسترش پایش آلاینده‌های محیط زیست، ارتقای وضعیت آزمایشگاه‌های معتمد محیط زیست، بهبود عملکرد خوداظهاری صنایع و تدوین چندین استاندارد شاخص محیط زیست و مشارکت در تهیه قانون هوای پاک و آیین‌نامه‌های اجرایی آن، قانون حفاظت از خاک از فعالیت‌های انصاری در طول دوره شش ساله مسئولیت مدیرکلی دفتر پایش فراگیر بوده است. انصاری دورهٔ تخصصی آلودگی هوا و پایش گازهای گلخانه‌ای را در ژاپن در سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۱۶
گلخانه‌ای را در ژاپن در سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۱۶ گذارنده است. دوره‌های تغییر اقلیم و ساختمان‌های سبز (سنگاپور)، محیط زیست دریایی منطقه راپمی (امارات)، حفاظت از لایه ازن (ژاپن) و همچنین فناوری‌های سبز (اتریش) از جمله دوره‌های آموزشی ضمن خدمت وی است. انصاری در سال ۱۳۹۸ به عنوان مدیرکل محیط زیست و توسعه پایدار شهرداری تهران منصوب شد. مسعود پزشکیان، رئیس دولت چهاردهم، در ۱ شهریور ۱۴۰۳ انصاری را به سمت معاون رئیس‌جمهور و رئیس سازمان حفاظت محیط زیست گماشت. کتاب‌شناسی. او چند کتاب در زمینه محیط زیست نوشته است و همچنین
او چند کتاب در زمینه محیط زیست نوشته است و همچنین مقالات تخصصی در مجلات علمی و یادداشت‌های متعددی دربارهٔ مسائل و معضلات محیط زیستی کشور در روزنامه‌ها از وی منتشر شده است. یادداشت‌ها. شینا انصاری همواره در مطبوعات در حوزه محیط زیست و توسعه پایدار مانند نشریه "پیام ما" یادداشت منتشر می‌کند.
ورزش در برزیل به‌طور گسترده در رشته‌های گوناگون انجام می‌شود و بسیار پرطرفدار است. ورزش‌هایی که خاستگاه آن در این کشور است و از آنجا سرچشمه گرفته‌اند یا دارای اهمیت فرهنگی هستند. مردم برزیل به شدت درگیر ورزش هستند. فوتبال محبوب‌ترین ورزش در این کشور است. به غیر از فوتبال، ورزش‌هایی مانند والیبال، هنرهای رزمی ترکیبی، بسکتبال، تنیس، و ورزش‌های موتوری، به ویژه فرمول یک، از محبوبیت بالایی برخوردار هستند. ورزش‌های پرطرفدار. فوتبال. فوتبال محبوب‌ترین ورزش در برزیل است. تیم ملی فوتبال برزیل که توسط فدراسیون فوتبال
است. تیم ملی فوتبال برزیل که توسط فدراسیون فوتبال برزیل اداره می‌شود، ۵ بار قهرمان جام جهانی فوتبال در سال‌های ۱۹۵۸، ۱۹۶۲، ۱۹۷۰، ۱۹۹۴ و ۲۰۰۲ شده است و تنها تیمی است که در تمام مسابقات جام جهانی فیفا موفق به کسب سهمیه شده است. برزیل همچنین میزبان جام‌های جهانی ۱۹۵۰ و ۲۰۱۴ بود و تنها کشوری در آمریکای جنوبی است که دو جام جهانی را میزبانی کرده است. پیش از برزیل آرژانتین، اروگوئه و شیلی دیگر میزبان‌های قبلی بوده‌اند. پس از اینکه برزیل سومین جام جهانی خود را در سال ۱۹۷۰ به دست آورد، جام ژول ریمه به آنها اعطا شد،
۱۹۷۰ به دست آورد، جام ژول ریمه به آنها اعطا شد، زمانی که پله، یکی از شناخته شده‌ترین بازیکنان فوتبال تاریخ و بهترین گلزن تاریخ، برزیل را به سه عنوان قهرمانی رساند. تیم ملی فوتبال برزیل همچنین ۹ بار قهرمان کوپا آمریکا، دو بار قهرمان فوتبال در بازی‌های المپیک تابستانی و با ۴ عنوان موفق‌ترین تیم در جام کنفدراسیون‌های فیفا است. همه بازیکنان پیشرو در تیم‌های ملی از جمله پله، زیکو، گارینشا، رونالدو، روبرتو کارلوس، روماریو، رونالدینیو، تافارل، فالکائو، ریوالدو و نیمار در بازی مردان و مارتا در فوتبال زنان در دنیای
در بازی مردان و مارتا در فوتبال زنان در دنیای فوتبال مطرح هستند. برخی از این بازیکنان را می‌توان ستاره‌های فوق‌العاده در نظر گرفت، که در سطح بین‌المللی به جایگاه مشهوری دست یافتند. برزیل انواع مختلفی از فوتبال مانند فوتبال ساحلی و فوتوالی را به وجود آورد. فوتسال که در اروگوئه، همسایه برزیل اختراع شده است، به‌طور گسترده در این کشور، عمدتاً در ایالت ریو گرانده جنوبی، همسایه اروگوئه، بازی می‌شود. فوتسال. در فوتسال برزیل یکی از بزرگ‌ترین قدرت‌های جهان است. قبل از دوران فیفا، سه جام جهانی وجود داشت که توسط
قبل از دوران فیفا، سه جام جهانی وجود داشت که توسط فدراسیون بین‌المللی سابق فوتبال داخل سالن (فیفوسا) سازماندهی شده بود و برزیل دو بار قهرمان جهان شد. برزیل با ۵ قهرمانی، بزرگ‌ترین قهرمان جام جهانی فوتسال فیفا است. فالکائو مشهورترین بازیکن مرد برزیلی در ورزش فوتسال است. فوتبال ساحلی. در فوتبال ساحلی، برزیل با ۶ عنوان قهرمانی در جام جهانی فوتبال ساحلی، یکی از بزرگ‌ترین قدرت‌های جهان است. علاوه بر این، دارای ۹ عنوان جهانی از مسابقات قبلی است که توسط مسابقات جهانی فوتبال ساحلی (BSWW) برگزار شده است. فوتوالی.
فوتبال ساحلی (BSWW) برگزار شده است. فوتوالی. فوتوالی یک ورزش تفریحی است که به‌طور گسترده در سواحل برزیل، عمدتا در ریو دو ژانیرو انجام می‌شود. این بازی در دهه ۱۹۷۰ توسط Octavio de Moraes ساخته شد و ترکیبی از فوتبال و والیبال است که در آن بازیکنان باید از پاها و سر خود برای بردن توپ از روی تور و به سمت حریف استفاده کنند و در سواحل بازی می‌شود. این ورزش یکی از محبوب‌ترین ورزش‌های ساحلی در برزیل است. فوتوالی ابتدا با ۵ بازیکن در هر تیم بازی می‌شد اما بعداً به ۲ بازیکن در هر تیم کاهش یافت و تا به امروز نیز
به ۲ بازیکن در هر تیم کاهش یافت و تا به امروز نیز همین‌طور است. والیبال. برزیل موفق‌ترین کشور در ورزش والیبال است. تیم ملی والیبال مردان برزیل در حال حاضر در ۳ رقابت، جام جهانی والیبال، والیبال قهرمانی مردان جهان و مسابقات والیبال المپیک قهرمان شده است و در رده‌بندی جهانی FIVB در رتبه اول قرار دارد. رکورد موفقیت‌های تیم والیبال مردان برزیل به شرح زیر است: (۱۹۹۲, ۲۰۰۴, ۲۰۱۶) (۱۹۸۴, ۲۰۰۸, ۲۰۱۲) (۲۰۰۲, ۲۰۰۶, ۲۰۱۰) (۱۹۸۲, ۲۰۱۴, ۲۰۱۸) (۲۰۲۲) (۲۰۰۳, ۲۰۰۷, ۲۰۱۹) (۱۹۹۳, ۲۰۰۱, ۲۰۰۳, ۲۰۰۴, ۲۰۰۵, ۲۰۰۶, ۲۰۰۷, ۲۰۰۹,
(۱۹۹۳, ۲۰۰۱, ۲۰۰۳, ۲۰۰۴, ۲۰۰۵, ۲۰۰۶, ۲۰۰۷, ۲۰۰۹, ۲۰۱۰) (۲۰۲۱) (۱۹۹۷, ۲۰۰۵, ۲۰۰۹, ۲۰۱۳, ۲۰۱۷) همچنین تیم ملی والیبال زنان برزیل در رده چهارم رده‌بندی جهانی FIVB قرار دارد. بسکتبال. بسکتبال سومین ورزش محبوب در برزیل است. تیم ملی بسکتبال مردان برزیل سه مدال برنز المپیک در سال‌های ۱۹۴۸، ۱۹۶۰ و ۱۹۶۴ کسب کرده است و دو بار در سال‌های ۱۹۵۹ و ۱۹۶۳ قهرمان جهان بسکتبال شد. آنها همچنین در دو نوبت در سال‌های ۱۹۵۴ و ۱۹۷۰ نایب قهرمان شده‌اند و همچنین در دو نوبت در سال‌های ۱۹۶۷ و ۱۹۷۸ به مقام سوم رسیده‌اند و تیم ملی
۱۹۶۷ و ۱۹۷۸ به مقام سوم رسیده‌اند و تیم ملی بسکتبال برزیل در مجموع شش مدال در مسابقات قهرمانی بسکتبال جهان کسب کرده است. تیم ملی بسکتبال برزیل همچنین در مجموع ۹ مدال در مسابقات قهرمانی فیبا آمریکا، سه طلا (۱۹۸۴، ۲۰۰۵، ۲۰۰۹)، دو نقره (۱۹۸۸، ۲۰۰۱) و چهار برنز (۱۹۸۹، ۱۹۹۲، ۱۹۹۵، ۱۹۹۷) کسب کرده است. تیم ملی بسکتبال زنان برزیل در سال ۱۹۹۶ نایب قهرمان المپیک و در سال ۲۰۰۰ برنده مدال برنز شد و علاوه بر آن در سال ۱۹۹۴ قهرمان جهان و در سال ۱۹۷۱ برنده برنز شد. اسکار اشمیت () مشهورترین بازیکن مرد برزیلی و هورتنسیا
اشمیت () مشهورترین بازیکن مرد برزیلی و هورتنسیا مارکاری مشهورترین بازیکن زن است. هر دو ورزشکار به تالار مشاهیر بسکتبال و تالار مشاهیر فیبا معرفی شدند. هنرهای رزمی ترکیبی. هنرهای رزمی ترکیبی یکی از محبوب‌ترین ورزش‌ها در برزیل است. تنها از نظر محبوبیت ملی از فوتبال عقب‌تر است. جیو جیتسو برزیلی در دهه ۱۹۱۰ در برزیل به وجود آمد. بسیاری از مبارزان برزیلی در مسابقات مختلف هنرهای رزمی ترکیبی در خارج از کشور به چهره‌های شاخصی تبدیل شده‌اند. بازی‌های المپیک. برزیل اولین بار در سال ۱۹۲۰ در بازی‌های المپیک شرکت کرد.
بار در سال ۱۹۲۰ در بازی‌های المپیک شرکت کرد. پیش از آن پنج دوره تابستانی قبلی را از دست داد. این کشور از آن زمان به‌جز بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۸، ورزشکارانی را برای شرکت در همه بازی‌های المپیک تابستانی اعزام کرده است. از سال ۲۰۲۴، ورزشکاران برزیلی در مجموع ۱۷۰ مدال در ۱۸ ورزش مختلف تابستانی کسب کرده‌اند. با توجه به اینکه برزیل عمدتاً یک کشور گرمسیری است، تا به امروز هیچ ورزشکار برزیلی مدال المپیک در ورزش‌های زمستانی کسب نکرده است و بهترین نتیجه این کشور در بازی‌های المپیک زمستانی کسب مقام نهم توسط
کشور در بازی‌های المپیک زمستانی کسب مقام نهم توسط ایزابل کلارک ریبیرو در اسنوبورد در بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۰۶ است. والیبال (سالنی و والیبال ساحلی)، قایقرانی و جودو برترین ورزش‌های مدال‌آور برزیل در المپیک تابستانی هستند. این کشور همچنین بیشترین افتخار را در فوتبال دارد و تیم مردان با هفت مدال (۲ طلا، ۳ نقره و ۲ برنز) و تیم زنان سه مدال نقره و در مجموع ۱۰ مدال به دست آورده‌اند. ریودوژانیرو برزیل میزبان بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ بود. این اولین باری بود که کشوری در آمریکای جنوبی میزبان این بازی‌ها
بود که کشوری در آمریکای جنوبی میزبان این بازی‌ها بوده است. ریو پس از مکزیکو سیتی در سال 1968دومین شهر در آمریکای لاتین بود که میزبان بازی‌های المپیک تابستانی بوده است. همچنین برزیل پس از استرالیا در سال‌های ۱۹۵۶ و ۲۰۰۰، دومین کشور در نیمکره جنوبی بود که میزبان بازی‌های المپیک بود.
هایلیکز ۲ یک بازی ویدئویی نقش‌آفرینی توسعه‌یافته و منتشر شده توسط میسن لیندروث و با آهنگسازی چاک سالامون می‌باشد که برای مایکروسافت ویندوز منتشر شده‌است. این بازی دنبالهٔ "هایلیکز" که در سال ۲۰۱۵ منتشر شده بود، است. داستان "هایلیکز ۲" در دنیایی سورئالیست و ابزوردیست روایت می‌شود که شخصیت اصلی که وین نام دارد باید جلوی رستاخیز پادشاه ظلم گیبی توسط نوکرانش را بگیرد. گیم‌پلی "هایلیکز ۲" نیز مانند بازی قبلی آرپی‌جی نوبتی می‌باشد. این بازی به‌دلیل برخوردار بودن از ویژگی‌های تصویری خمیری و استاپ‌موشن منحصربه‌فرد
ویژگی‌های تصویری خمیری و استاپ‌موشن منحصربه‌فرد و موسیقی‌متن سایکدلیک فانک‌اش مورد تحسین قرار گرفته‌است.
محبوب‌ترین ورزش در مکزیک در حال حاضر فوتبال و پس از آن بوکس است. از لحاظ تاریخی، فوتبال ورزش همگانی و غالب در مکزیک بوده است که صحنه ورزش ملی را شکل داده است. لیگ برتر فوتبال مکزیک (لیگا MX) یکی از برترین لیگ‌های فوتبال در سطح جهان است. ورزش بیسبال همچنین جایگاه قابل توجهی در فرهنگ ورزشی مکزیک، به ویژه در مناطق شمال غربی و جنوب شرقی این کشور، در ایالت‌هایی مانند سونورا و سینالوآ، و در جنوب شرقی، به ویژه در یوکاتان و کینتانا رو، دارد. این کشور بوکسورهای مشهور زیادی در عرصه جهانی پرورش داده است و مبارزات بزرگ
زیادی در عرصه جهانی پرورش داده است و مبارزات بزرگ بینندگان قابل توجهی دارد. در دهه‌های اخیر، بسکتبال، فوتبال آمریکایی نیز در مکزیک مورد توجه قرار گرفته است. بسکتبال و فوتبال آمریکایی طرفداران فزاینده ای داشته‌اند، در حالی که گاوبازی رودیو، به ویژه شکل سنتی مکزیکی، اهمیت فرهنگی دارد و به عنوان ورزش ملی مکزیک شناخته می‌شود. بسکتبال محبوبیت فزاینده ای در مراکز شهری و مناطق شمالی، شهرهایی مانند مونتری و گوادالاخارا داشته است. فوتبال آمریکایی به ویژه در ایالت‌های شمالی مانند نووو لئون و تاماولیپاس در بین
شمالی مانند نووو لئون و تاماولیپاس در بین تیم‌های کالج محبوب است. گاو سواری بیشتر در نواحی مرکزی و جنوبی مکزیک رایج است. ایالت‌هایی مانند خالیسکو و میچوآکان که به‌خاطر سنت‌های عمیق کشاورزی و جوامع روستایی‌شان شناخته می‌شوند، اغلب میزبان این رویداد هستند. با گسترش گستره سنی بازیکنان جوان و نوجوان، ورزش راکت‌بال شاهد رشد و توسعه مداوم است. در همین حال، در بخش جنوبی مکزیکوسیتی، تمرین آماتوری پالتا فروتون و پیلوتای باسکی اهمیت فرهنگی قابل توجهی دارد و شهرت بین‌المللی ورزش مکزیک را افزایش داده است. ورزش‌های