payamvha/North_RAG huggingface dataset:
باختند، برای دفاع از مردم و مسجد مکی که در محاصره نیروهای سرکوبگر قرار گرفته بودند، از خانه خود اسلحه را برداشت و راهی آن‌جا شد. گفته می‌شود او تلاش کرده تا جهت مبارزه خود را به پشت‌بام مسجد مکی برساند اما انتظامات مسجد با استقرار بر پشت‌بام مسجد ممانعت کردند. وی به همراه جمعیتی از مسجد به خیابان خیام رفت تا در آنجا سنگر گرفت سپس با سلاح خود به سمت مأموران تیراندازی می‌کرد. به نقل از شاهدان او حین درگیری گفته بود اجازه ندهند پس از کشته شدنش پیکرش به دست مأموران بیفتد. کشته شدن. هنگامی که مسجد مکی در محاصره
بیفتد. کشته شدن. هنگامی که مسجد مکی در محاصره نیروهای سپاه بود و مردم را مورد هدف شلیک گلوله قرار می‌دادند او برای دفاع از مردم محاصره شده با سلاح به خیابان آمده بود که بر اثر تیراندازی مستقیم نیروهای لباس شخصی اطلاعات سپاه جان خود را در شامگاه جمعه از دست داد. انتظامات مسجد مکی پیکرش را بنا به وصیت خودش، به داخل مسجد بردند تا به‌دست مأموران نیفتد و روز بعد در گورستان زاهدان به خاک سپردند. روایت حکومتی. خبرگزاری‌های وابسته حکومتی به نقل از ایرنا از کشته شدن دو عضو ارشد جیش‌العدل با نام‌های «یاسر شه بخش» و
دو عضو ارشد جیش‌العدل با نام‌های «یاسر شه بخش» و «عبدالمجید ریگی»(عبدالمالک ریگی) در واقعه جمعه خونین زاهدان به دست مأموران امنیتی خبردادند. سپس ادعا کردند آنها قصد داشتند ضمن تحریک مردم نسبت به تخریب اموال عمومی، به کشتن مردم عادی و مأموران انتظامی اقدام کنند. اما این در صورتی است که عبدالمجید ریگی (عبدالمالک ریگی)، رهبر گروه جیش‌العدل در سال ۱۳۸۸ دستگیر و اعدام شده بود. خبرگزاری حکومتی تسنیم اعلام کرد گروه جیش العدل با انتشار بیانیه‌ای مسئولیت حمله را پذیرفته است. اما بعداً گروه جیش العدل با انتشار
پذیرفته است. اما بعداً گروه جیش العدل با انتشار بیانیه‌ای قبول مسئولیت را «کذب محض» خواند و ادعای سپاه را در مورد مشارکت در جمعه خونین زاهدان و خاش رد کرد. روایت حکومت ایران از نقش گروه‌های «تجزیه‌طلب» در این رویداد توسط عبدالحمید اسماعیل‌زهی، امام جمعه اهل سنت زاهدان نیز تکذیب شده است. کشتن رئیس اطلاعات سپاه. رئیس و فرمانده اطلاعات سپاه سیستان و بلوچستان، حمیدرضا هاشمی (با نام مستعار سیدعلی موسوی) که مسئولیت اجرایی عملیات جمعه خونین زاهدان و رگبار نمازگزاران و مقابله مسلحانه با مردم را بر عهده داشت در
و مقابله مسلحانه با مردم را بر عهده داشت در اقدامی هدفمند توسط یاسر شه بخش به ضرب گلوله سلاح تک تیرانداز کشته شد. حمیدرضا هاشمی با درجه سرتیپ یکی از سرداران سپاه پاسداران بود که سابقه اتهامات بلوچ ستیزی، سنی ستیزی، مبارزه با شهروندان بلوچ تحت عنوان «قاچاقچی»، حمله و سرکوب مردم روستای سرجنگل کورین با سلاح‌های سبک و سنگین در اعتراضات ۱۳۹۹ سیستان و بلوچستان، حضور میدانی و شلیک مستقیم شخص وی در جهت سرکوب معترضان سرباز در پی بازداشت مولوی فضل الرحمن کوهی و در آخر نیز فرمانده و رئیس عملیات جمعه خونین زاهدان را
نیز فرمانده و رئیس عملیات جمعه خونین زاهدان را در کارنامه خود داشت. یاد بود. مدافع مکی. مردم بلوچ پس از رشادت‌هایی که او در جمعه خونین و در دفاع از مردم و مسجد مکی انجام داد، او را مدافع مکی خواندند. خیابان یاسر شه‌بخش. مردم بلوچ در اقدام‌هایی تابلوهای محل جان باختن او را در خیابان خیام به «خیابان یاسر شه‌بخش» تغییر دادند و آن را «خیابان یاسر شه بخش» نام نهادند. همچنین در جمعه‌های اعتراضی مردم اسم وی را فریاد می‌زدند. شعار مردم در جمعه‌های اعتراضی. «مثل شهید یاسرم برای مرگ حاضرم»
در زمینه‌های اپتیک غیرخطی و دینامیک سیالات، ناپایداری مدولاسیونی یا ناپایداری باند جانبی پدیده‌ای است که به موجب آن انحراف از شکل‌موج متناوب با غیرخطینگی تقویت می‌شود و منجر به تولید باندهای‌جانبی-طیفی و درنهایت شکسته‌شدن شکل‌موج به قطاری از پالس‌ها می‌شود. باور عمومی بر این است که این پدیده برای اولین بار توسط تی. بروک بنجامین و جیم ای فیر در سال ۱۹۶۷ برای امواج گرانشی سطحی متناوب (امواج استوکس) روی آب‌های عمیق کشف و مدل‌سازی شد؛ بنابراین، به آن ناپایداری بنجامین-فیر نیز می‌گویند. با این حال، "ناپایداری
بنجامین-فیر نیز می‌گویند. با این حال، "ناپایداری مدولاسیونی فضایی" لیزرهای پرقدرت در حلال‌های آلی توسط دانشمندان روسی اِن‌اف فیلیپتستکی و ای‌آر رستموف در سال ۱۹۶۵ مشاهده شد و استخراج ریاضی ناپایداری مدولاسیونی توسط وی‌آی بسپالوف و وی‌آی تالانوف در سال ۱۹۶۶ منتشر شد ناپایداری مدولاسیونی یک سازوکار ممکن برای تولید امواج سرکش است. بهره و ناپایداری اولیه. ناپایداری مدولاسیونی فقط در شرایط خاصی اتفاق می‌افتد. مهم‌ترین شرط "پاشش غیرعادی سرعت گروه" است که به موجب آن پالس‌هایی با طول‌موج کوتاه‌تر با سرعت گروه
آن پالس‌هایی با طول‌موج کوتاه‌تر با سرعت گروه بالاتر از پالس‌های با طول موج بلندتر حرکت می‌کنند. (این شرایط یک غیرخطینگی کِر "متمرکز را" فرض می‌کند که به موجب آن ضریب شکست با شدت نوری افزایش می‌یابد). ناپایداری به شدت به بسامد پریشیدگی بستگی دارد. در بسامدهای خاص، پریشیدگی تأثیر کمی خواهد داشت، در حالی که در بسامدهای دیگر، پریشیدگی به صورت تصاعدی رشد می‌کند. همان‌طور که در زیر نشان داده شده است، طیف بهره کلی را می‌توان به صورت تحلیلی استخراج کرد. پریشیدگی‌ها تصادفی به‌طور کلی شامل طیف وسیعی از مولفه‌های
تصادفی به‌طور کلی شامل طیف وسیعی از مولفه‌های بسامد هستند و بنابراین باعث تولید باندهای جانبی طیفی می‌شوند که طیف بهره زیرین را بازتاب می‌کنند. تمایل سیگنال پریشیدگی به رشد، ناپایداری مدولاسیونی را نوعی تقویت می‌کند. با تنظیم یک سیگنال ورودی به یک قله از طیف بهره، می‌توان یک تقویت‌کننده نوری ایجاد کرد. استخراج ریاضی طیف بهره. طیف بهره را می‌توان با شروع‌کردن با مدل ناپایداری مدولاسیونی بر اساس معادله غیرخطی شرودینگر به دست آورد که تکامل یک پوش کندتغییر با مقدار مختلط را توصیف می‌کند formula_2 با زمان
با مقدار مختلط را توصیف می‌کند formula_2 با زمان formula_3 و فاصله انتشار formula_4 . یکه موهومی formula_5 راضی می‌کند formula_6 این مدل شامل پاشش سرعت گروه است که توسط پارامتر formula_7 و غیرخطی کر با قدر formula_8 توصیف شده است. شکل‌موج متناوب با توان ثابت formula_9 فرض می‌شود. این توسط پاسخ زیر ارائه شده است در اینجا نوسانی formula_11 ضریب فاز اختلاف بین ضریب شکست خطی و ضریب شکست اصلاح‌شده را که توسط اثر کِر ایجاد می‌شود، نشان می‌دهد. شروع ناپایداری را می‌توان با پریشیدگی این جواب بررسی کرد که در اینجا
با پریشیدگی این جواب بررسی کرد که در اینجا formula_13 عبارت پریشیدگی است (که برای راحتی ریاضی در همان ضریب فاز formula_2 ضرب شده است). با جایگزینی دوباره این معادله غیرخطی شرودینگر، یک معادله پریشیدگی به این شکل شکل به دست می‌آید. در اینجا که پریشیدگی کوچک فرض شده است، به طوری که formula_16 مزدوج مختلط از formula_17 به صورت formula_18 مشخص می‌شود اکنون می‌توان با جستجوی جواب‌های معادله پریشیدگی که به‌طور نمایی رشد می‌کنند، ناپایداری را کشف کرد. این را می‌توان با استفاده از یک تابع آزمایشی از فرم عمومی
با استفاده از یک تابع آزمایشی از فرم عمومی انجام داد که در اینجاformula_20 و formula_21 عدد موج و بسامد زاویه‌ای (با مقدار حقیقی) یک پریشیدگی هستند و formula_22 و formula_23 ثابت هستند. معادله غیرخطی شرودینگر با حذف‌کردن موج حامل نور مدل شده موجود ساخته می‌شود و بنابراین بسامد نوری که مختل می‌شود به‌طور رسمی صفر است؛ بنابراین، formula_21 و formula_20 بسامدها و اعداد موج مطلق را نشان نمی‌دهند، بلکه "تفاوت" بین این بسامدها و پرتوهای اولیه نور را نشان می‌دهند. می‌توان نشان داد که تابع آزمایشی معتبر است، ارائه
می‌توان نشان داد که تابع آزمایشی معتبر است، ارائه شده است formula_26 و مشروط به شرط این رابطه پاشش به‌طور حیاتی به علامت عبارت در جذر بستگی دارد، به طوری که اگر مثبت باشد، عدد موج حقیقی خواهد بود، که مربوط به نوسان‌های صرف در اطراف جواب بدون پریشیدگی است، در حالی که اگر منفی باشد، عدد موج موهومی خواهد شد، که مربوط به رشد نمایی است. و درنتیجه ناپایداری؛ بنابراین، ناپایداری زمانی رخ خواهد داد این شرایط نیاز به پاشش غیرعادی را توصیف می‌کند (مانند formula_30 منفی است). طیف بهره را می‌توان با تعریف یک پارامتر
است). طیف بهره را می‌توان با تعریف یک پارامتر بهره به صورت formula_31، توصیف کرد به طوری که توان یک سیگنال پریشیده با فاصله به صورت formula_32 افزایش می‌یابد؛ بنابراین بهره توسط داده می‌شود در اینجا همان‌طور که در بالا ذکر شد، formula_21 تفاوت بین فرکانس پریشیدگی و بسامد نور اولیه است. نرخ رشد حداکثر برای formula_35 برابر formula_36 است ناپایداری مدولاسیونی در سامانه‌های نَرم. ناپایداری مدولاسیونی میدان‌های نوری در سامانه‌های نورشیمیایی، یعنی محیط نوربَسپارش‌پذیر مشاهده شده است. ناپایداری مدولاسیونی به
مشاهده شده است. ناپایداری مدولاسیونی به دلیل رفتار غیرخطی نوری ذاتی سامانه‌ها به دلیل تغییرات ناشی از واکنش نوری در ضریب شکست رخ می‌دهد. ناپایداری مدولاسیونی نور ناهمدوس از نظر مکانی و زمانی به دلیل پاسخ غیرآنی سامانه‌های غیرفعال نوری ممکن است، که درنتیجه به شدتِ متوسط-زمانیِ نور، پاسخ می‌دهد، که در آن نوسانات فمتوثانیه حذف می‌شود.
منطقه ویژه انرژی بادی میل نادر یک مجموعه از چندین نیروگاه بادی است که در استان سیستان و بلوچستان، منطقه سیستان و شهرستان نیمروز واقع شده است. اولین فاز این مزرعه بادی مجهز به ۲۰ عدد توربین ۲٫۵ مگاواتی است که توان تولید مجموعاً ۵۰ مگاوات برق را دارا می‌باشد. برنامه‌ریزی وزارت نیرو برای افزایش ظرفیت تولید انرژی بادی در میل نادر تا ۶۰۰ مگاوات اشاره شده است و در همین خصوص علاوه بر ۵۰ مگاوات انرژی بادی که افتتاح شده است. ۵۵۰ مگاوات انرژی بادی دیگر نیز در این منطقه به مناقصه رفت. در نزدیکی منطقه میل نادر یک
منطقه به مناقصه رفت. در نزدیکی منطقه میل نادر یک برنامه ریزی برای احداث نیروگاه ۱۰۰ مگاواتی دیگری نیز انجام شده که در مجموع ظرفیت تولید انرژی بادی استان سیستان و بلوچستان را به ۷۰۰ مگاوات افزایش خواهد داد. موقعیت جغرافیایی. موقعیت کلی این نیروگاه در شرق ایران، شمال استان سیستان و بلوچستان، منطقه سیستان و شهرستان نیمروز است و در ۹۰ کیلومتری شمال غرب زابل واقع شده است. ویژگی‌ها. این نیروگاه شامل ۲۰ واحد توربین بادی با ظریف هر کدام ۲٫۵ مگاوات می‌باشد. هر یک از توربین‌ها ۸۵ متر ارتفاع و دارای ۳۰۰ تن وزن
یک از توربین‌ها ۸۵ متر ارتفاع و دارای ۳۰۰ تن وزن می‌باشند. توربین‌ها ۳ پره‌ای بوده و طول هر پره ۵۳ متر می‌باشد. این توربین بادی شامل سه بخش پایه یا برج، موتورخانه و روتور است.
دسته‌روی مذهبی در استان کورسک (همچنین با عناوین مراسم عید پاک در ناحیه کورسک یا یک راهپیمایی مذهبی در کورسک گوبرنیا شناخته می‌شود) (به روسی:Крестный ход в Курской губернии) نقاشی بزرگ رنگ روغن روی بوم اثر نقاش و مجسمه‌ساز واقع‌گرای روسی ایلیا رپین (۱۹۳۰–۱۸۴۴) می‌باشد. این اثر که بین سال‌های ۱۸۸۰ و ۱۸۸۳ به پایان رسید، توده‌ای خروشان و جمع‌شده را نشان می‌دهد که در مراسم سالانه "دسته‌روی" (مسیحیان کلیسای ارتدکس شرقی) شرکت می‌کنند که نماد معروف بانوی ما از کورسک را از خانه‌اش در پوستین موناستری به شهر مجاور
را از خانه‌اش در پوستین موناستری به شهر مجاور کورسک در غرب روسیه حمل می‌کنند. این صفوف توسط کشیشان ارتدوکس لباس پوشیده که نمادها، فستون‌ها و بنرهایی را بالای سر خود در دست دارند، از میان منظره‌ای غبارآلود هدایت می‌شود. پشت سر آنها جمعیتی عمدتاً از دهقانان دنبال می‌شوند، اما در میان آنها از گدایان و افراد ناتوان، افسران پلیس و نظامی گرفته تا چهره‌هایی از نخبگان استانی نیز حاضرند. به دلیل نگه داشتن این نماد توسط مردی که به نظر می‌رسد مست است، مراسم مذهبی به بحث و جدل منجر شد. این نقاشی ادامه تفسیر اجتماعی
بحث و جدل منجر شد. این نقاشی ادامه تفسیر اجتماعی رپین در آثارش است و موارد سوء استفاده از کلیسا و دولت را برجسته می‌کند. او دربارهٔ این اثر نوشت: «من تمام نیروهای بی‌اهمیت خود را به کار می‌برم تا به ایده‌هایم رنگ واقعیت بدهم؛ زندگی اطرافم به شدت مرا آزار می‌دهد و آرامشی به من نمی‌دهد — التماس می‌کند که بر روی بوم شکار شوم…»
خرچنگ فیلمی کمدی به کارگردانی مصطفی شایسته، تهیه‌کنندگی یاسر جعفری و نویسندگی امیرحسین دواتگر محصول سال ۱۴۰۲ ایران است. این فیلم از ۲۵ دی ۱۴۰۳ در سینماهای ایران شروع به اکران کرد. خلاصه فیلم. فیلم خرچنگ، داستان پسر جوانی به نام سعید را روایت می‌کند که به دنبال یک شبه پولدار شدن است و اهل کار سخت نیست، او مدت‌ها به دنبال پیرزن‌های پولدار می‌رود تا عقدشان کند و بعد از مرگشان پول و ثروت هنگفتی به جیب بزند.
یک اتحادیه بزرگ ایده‌ای است برای متحد کردن کارگران و ارائه راه‌حل‌هایی برای حل مشکلات کارگری، که در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم در میان اتحادیه‌های کارگری به وجود آمد. اتحادیه‌ها در ابتدا به عنوان اتحادیه‌های صنایع دستی سازماندهی شدند. کارگران بر اساس مهارت خود سازماندهی شدند: نجار، لوله‌کش، بنا، هر کدام در اتحادیه‌های مربوط به خود سازماندهی شدند. سرمایه‌داران اغلب می‌توانستند اتحادیه‌های کارگری را در این خطوط در مناقشات مربوط به مرزبندی تقسیم کنند. از آنجایی که شرکت‌های سرمایه‌داری و بوروکراسی‌های
از آنجایی که شرکت‌های سرمایه‌داری و بوروکراسی‌های دولتی متمرکزتر و بزرگ‌تر شدند، برخی از کارگران احساس کردند که مؤسسات آنها باید به همان اندازه بزرگ شوند. ناامیدی همزمان با ضعف محسوس اتحادیه‌های صنایع دستی باعث شد که بسیاری از اتحادیه‌ها در راستای خطوط صنعتی سازماندهی کنند. ایده «یک اتحادیه بزرگ» توسط سندیکالیست‌های آنارشیست برای سازماندهی مؤثر حمایت می‌شود. همان‌طور که توسط کارگران صنعتی جهان (IWW) پیش‌بینی شده بود، که برای سال‌های زیادی قبل از ۱۹۱۹ با این مفهوم همراه بود، یک اتحادیه بزرگ فقط این ایده
این مفهوم همراه بود، یک اتحادیه بزرگ فقط این ایده نبود که همه کارگران باید در یک اتحادیه بزرگ سازماندهی شوند. در جزوه "یک اتحادیه بزرگ" در سال ۱۹۱۱، طرفداران IWW، توماس جی. هاگرتی و ویلیام تراتمن دو هدف را برشمردند: یک اتحادیه بزرگ باید «کارگران مزدبگیر را به گونه‌ای ترکیب کند که بتواند با موفقیت در نبردها بجنگد و از منافع مردم محافظت کند». کارگران امروزی در مبارزات خود برای ساعات تلاش کمتر، دستمزد بیشتر و شرایط بهتر، و همچنین «باید راه حل نهایی مشکل کارگری را ارائه دهند».
ذخیره‌گاه طبیعی سیخوته-آلین () یک ذخیره‌گاه و منطقه حفاظت شده در سرزمین پریمورسکی کشور روسیه است.
ذخیره‌گاه شایتان-تائو () یک ذخیره‌گاه و منطقه حفاظت شده در استان اورنبورگ کشور روسیه است.
ذخیره‌گاه طبیعی سایانو-شوشنسکی () یک ذخیره‌گاه و منطقه حفاظت شده در سرزمین کراسنویارسک کشور روسیه است.
زبان سکوترایی یک زبان از خانوادهزبان‌های سامی جنوبی است که توسط مردم سکوترایی در جزیره سوکوتراو دو جزیره مجاور آن یعنی عبد الکوری و سامح،در مجمع الجزایر سوکوترا، صحبت میشود. سکوترایی یکی از شش زبانی است که از آن بعنوان زبان عربستانی جنوبی نوین یاد میشود. منابع. https://en.wikipedia.org/wiki/Soqotri_language
نوربولینگکا () ؛ به‌معنای «پارک جواهر») کاخی همراه با پارکی اطراف آن است که در لاسا، چین قرار دارد و ساخت آن از سال ۱۷۵۵ آغاز شد. این مکان به‌عنوان اقامتگاه تابستانی سنتی دالایی لاماهای متوالی از دهه ۱۷۸۰ تا زمان تبعید چهاردهمین دالایی لاما در سال ۱۹۵۹ استفاده می‌شد. نوربولینگکا به‌عنوان بخشی از «مجموعه تاریخی قصر پوتالا» به‌عنوان یک میراث جهانی شناخته شده و در سال ۲۰۰۱ به‌عنوان بخشی الحاقی از این مجموعه تاریخی ثبت شد. این کاخ که توسط هفتمین دالایی لاما ساخته شد، هم به‌عنوان مرکز اداری و هم مرکز مذهبی خدمت
شد، هم به‌عنوان مرکز اداری و هم مرکز مذهبی خدمت می‌کرد و نمونه‌ای منحصربه‌فرد از معماری کاخ تبتی به‌شمار می‌رود. کاخ نوربولینگکا در بخش غربی لاسا واقع شده و فاصله کوتاهی از جنوب غربی قصر پوتالا دارد. نوربولینگکا حدود مساحت دارد و به‌عنوان بزرگ‌ترین باغ ساخته‌شده توسط انسان در تبت محسوب می‌شود. پارک نوربولینگکا به‌عنوان یکی از برترین پارک‌های باغ‌بنیادی در محیط‌های مشابه قومی در تبت شناخته می‌شود. در ماه‌های تابستان و پاییز، پارک‌های تبت، از جمله نوربولینگکا، به مراکز سرگرمی تبدیل می‌شوند که با رقص، آواز،
به مراکز سرگرمی تبدیل می‌شوند که با رقص، آواز، موسیقی و جشن‌ها همراه است. این پارک محل برگزاری سالانه جشنواره شو دون یا «جشنواره ماست» است. کاخ نوربولینگکا بیشتر با سیزدهمین و چهاردهمین دالایی لاما مرتبط است، چرا که بیشتر سازه‌هایی که امروزه پابرجا هستند به دستور آنها ساخته شده‌اند. در جریان تهاجم به تبت در سال ۱۹۵۰، تعدادی از ساختمان‌های این مجموعه آسیب دیدند. اما از سال ۲۰۰۳، دولت چین پروژه‌هایی برای بازسازی این سازه‌های آسیب‌دیده آغاز کرد و همچنین به ترمیم فضای سبز، باغ گل‌ها و دریاچه‌های آن پرداخت.
ترمیم فضای سبز، باغ گل‌ها و دریاچه‌های آن پرداخت. نام‌ها. در تبتی معیار، «نوربولینگکا» به معنای «باغ (یا پارک) جواهر» است. واژه "لینگکا" () در تبت برای اشاره به تمامی پارک‌های باغ‌بنیادی در لهاسا و دیگر شهرها استفاده می‌شود. با آغاز انقلاب فرهنگی چین در سال ۱۹۶۶، نوربولینگکا به «پارک مردم» تغییر نام یافت و برای عموم مردم باز شد. جغرافیا و محیط زیست. این کاخ که دارای ۳۷۴ اتاق است، در فاصله غرب قصر پوتالا (اقامتگاه زمستانی) قرار دارد. نوربولینگکا در حومه غربی لاسا، در ساحل رودخانه کیچو واقع شده است. هنگامی
لاسا، در ساحل رودخانه کیچو واقع شده است. هنگامی که ساخت این کاخ در دهه ۱۷۴۰ میلادی، در زمان هفتمین دالایی لاما آغاز شد، این مکان زمینی بایر، پوشیده از علف‌های هرز و بوته‌ها بود و حیوانات وحشی در آن زندگی می‌کردند. پارک نوربولینگکا، در ارتفاع از سطح دریا قرار دارد و شامل باغ‌هایی از رزها، اطلسی ها، ختمی، گل جعفری، گل داوودی و ردیف‌هایی از سبزی در گلدان‌ها و گیاهان نادر است. درختان میوه مانند سیب، هلو و زردآلو نیز وجود داشتند (هرچند که در لاسا میوه‌ها نمی‌رسیدند) و همچنین درختان صنوبر و بامبو. در دوران اوج
و همچنین درختان صنوبر و بامبو. در دوران اوج خود، نوربولینگکا میزبان حیات‌وحشی مانند طاووس‌ها و آنقوت‌ها در دریاچه‌های خود بود. این پارک آن‌قدر بزرگ و زیبا طراحی شده بود که دوچرخه‌سواری در آن برای لذت بردن از محیط مجاز بود. باغ‌های نوربولینگکا مکانی محبوب برای پیک‌نیک بوده و فضایی زیبا برای برگزاری تئاتر، رقص و جشنواره‌ها، به‌ویژه جشنواره «شوتون» یا جشنواره ماست در اوایل ماه اوت، فراهم می‌کنند. در این رویداد، خانواده‌ها در زمین‌های پارک کمپ می‌زنند و با استفاده از فرش‌ها و روسری‌های رنگارنگ برای خود
با استفاده از فرش‌ها و روسری‌های رنگارنگ برای خود بادشکن‌های موقتی می‌سازند و از هوای تابستانی لذت می‌برند. در نوربولینگکا یک باغ‌وحش نیز وجود دارد که در ابتدا برای نگهداری از حیواناتی که به دالایی لاماها هدیه داده می‌شد، ساخته شد. همچنین هاینریش هارر در دهه ۱۹۵۰ به چهاردهمین دالایی لاما کمک کرد تا یک سالن کوچک سینما در اینجا بسازد. تاریخچه. کاخ نوربولینگکا، اقامتگاه تابستانی دالایی لاماها، حدود ۱۰۰ سال پس از ساخت قصر پوتالا بر فراز قله پارکوری، در زمینی به وسعت ساخته شد. این کاخ کمی دورتر از پوتالا و به
وسعت ساخته شد. این کاخ کمی دورتر از پوتالا و به سمت غرب ساخته شد و به‌طور اختصاصی برای استفاده دالایی لاما در ماه‌های تابستانی طراحی شد. چهاردهمین دالایی لاما، دالایی لامای فعلی، پیش از فرار به هند، در این کاخ اقامت داشت. ساخت این کاخ و پارک توسط هفتمین دالایی لاما در سال ۱۷۵۵ آغاز شد. پارک و کاخ تابستانی نوربولینگکا در سال ۱۷۸۳، در دوران هشتمین دالایی لاما، جامپل گیاتسو، در حومه شهر لاسا تکمیل شد. این مکان از آن زمان به اقامتگاه تابستانی دالایی لاماها تبدیل شد. تاریخچه اولیه نوربولینگکا به وجود چشمه‌ای در
شد. تاریخچه اولیه نوربولینگکا به وجود چشمه‌ای در این مکان بازمی‌گردد که در ماه‌های تابستان توسط هفتمین دالایی لاما برای درمان مشکلات سلامتی‌اش استفاده می‌شد. دودمان چینگ اجازه ساخت کاخی در این مکان را به دالایی لاما داد تا به عنوان یک اقامتگاه استراحتی از آن استفاده کند. از آنجا که دالایی لاماهای بعدی نیز از این مکان برای تحصیلات پیش از جلوس و به عنوان اقامتگاه تابستانی استفاده می‌کردند، نوربولینگکا به‌عنوان کاخ تابستانی دالایی لاماها شناخته شد. هشتمین دالایی لاما نقش مهمی در افزودن کاخ‌ها و باغ‌ها به
دالایی لاما نقش مهمی در افزودن کاخ‌ها و باغ‌ها به مجموعه نوربولینگکا داشت. با این حال، گاهی گزارش شده که دالایی لاماهای ششم تا دوازدهم در سنین کم و تحت شرایط مشکوکی، که گمان می‌رود ناشی از مسمومیت بوده باشد، درگذشته‌اند. بیشتر اعتبار گسترش نوربولینگکا به سیزدهمین دالایی لاما و چهاردهمین دالایی لاما داده شده است. دالایی لاما در تاریخ ۱۷ مارس ۱۹۵۹ از کاخ نوربولینگکا به هند فرار کرد، زیرا به شدت معتقد بود که توسط چینی‌ها دستگیر خواهد شد. در این روز، دالایی لاما لباس یک فرد عادی تبتی را بر تن کرد و با یک تفنگ
لباس یک فرد عادی تبتی را بر تن کرد و با یک تفنگ روی شانه‌اش، کاخ نوربولینگکا و تبت را ترک کرد تا در هند پناهندگی بگیرد. به دلیل وقوع طوفان گرد و غبار در آن زمان، او شناخته نشد. به گزارش رویترز: «دالایی لاما و مقاماتش که از کاخ فرار کرده بودند، سوار بر اسب از شهر خارج شدند تا به خانواده‌اش برای سفر به هند بپیوندند.» چینی‌ها این «فرار بزرگ» را تنها دو روز بعد کشف کردند. گروه او دو هفته از میان هیمالیا عبور کردند و سرانجام به مرز هند رسیدند، جایی که پناهندگی سیاسی دریافت کردند. نوربولینگکا بعدها توسط معترضان
دریافت کردند. نوربولینگکا بعدها توسط معترضان محاصره شد و تحت حمله چینی‌ها قرار گرفت. اقامتگاه تابستانی دالایی لاما که در پارک نوربولینگکا واقع شده، اکنون به یک جاذبه گردشگری تبدیل شده است. این کاخ دارای مجموعه‌ای بزرگ از آثار هنری ایتالیایی از جمله لوسترهای نفیس، نقاشی‌های دیواری غارهای آجانتا، فرش‌های تبتی و بسیاری دیگر از آثار باستانی است. در برخی از اتاق‌ها، نقاشی‌های دیواری بودا و دالایی لامای پنجم دیده می‌شود. اتاق مراقبه، اتاق خواب، اتاق کنفرانس و حمام چهاردهمین دالایی لاما (که از تبت فرار کرد و به
چهاردهمین دالایی لاما (که از تبت فرار کرد و به هند پناهنده شد) نیز بخشی از نمایشگاه هستند و برای گردشگران توضیح داده می‌شوند.
جوخانگ () (، ) یا صومعه کویکانگ، یا زوگ‌لاگ‌کانگ به‌عنوان «قلب لاسا» شناخته می‌شود. جوخانگ شامل یک معبد بودایی، مجموعه معبد و یک صومعه متعلق به مکتب گلوگ است. این معبد در میدان بارخور واقع شده و حدود سال ۶۴۰ میلادی توسط پادشاه سونگتسن گامپو ساخته شد تا مجسمه جوو میک‌یو دورجه، یک مجسمه از بودای اکشوبه، که توسط ملکه نپالی‌اش بریکتی به تبت آورده شده بود، در آن جای گیرد. مجسمه دیگری، جوو شاکیامونی، که توسط ملکه چینی‌اش از دودمان تانگ، ونچنگ آورده شده بود، در حال حاضر در معبد نگهداری می‌شود، درحالی‌که جوو میک‌یو
حاضر در معبد نگهداری می‌شود، درحالی‌که جوو میک‌یو دورجه در راموچه در لاسا قرار دارد. هنرمندان و صنعتگران بسیاری از نپال و هند در طراحی و ساخت اولیه معبد جوخانگ مشارکت داشتند. حدود قرن چهاردهم، این معبد با صومعه واجراسانا در هند مرتبط شد. در قرن هجدهم، امپراتور چیان‌لونگ از دودمان چینگ، پس از تهاجم گورخاهای نپالی به تبت در سال ۱۷۹۲، ورود نپالی‌ها به این معبد را ممنوع کرد و معبد به مکان عبادتی مختص تبتی‌ها تبدیل شد. در جریان انقلاب فرهنگی چین در تبت، گارد سرخ در سال ۱۹۶۶ به معبد جوخانگ حمله کرد و برای یک دهه
در سال ۱۹۶۶ به معبد جوخانگ حمله کرد و برای یک دهه هیچ عبادتی در آن انجام نشد. در زمان توسعه لاسا توسط چینی‌ها، میدان بارخور در مقابل معبد مورد تصرف قرار گرفت. بازسازی معبد جوخانگ از سال ۱۹۷۲ تا ۱۹۸۰ انجام شد. در سال ۲۰۰۰، معبد جوخانگ به‌عنوان بخشی از میراث جهانی یونسکو و به‌عنوان توسعه‌ای از قصر پوتالا که از سال ۱۹۹۴ به ثبت رسیده بود، به این فهرست افزوده شد. معبد جوخانگ که به‌عنوان «قلب معنوی شهر» و مقدس‌ترین معبد در تبت شناخته می‌شود، در مرکز یک شبکه قدیمی از معابد بودایی در لاسا قرار دارد. این معبد نقطه
از معابد بودایی در لاسا قرار دارد. این معبد نقطه کانونی فعالیت‌های تجاری در شهر است و یک مارپیچ از خیابان‌ها از آن منشعب می‌شود. معبد جوخانگ از قصر پوتالا فاصله دارد. میدان بارخور، میدان بازار در مرکز لاهسا، مسیر ویژه‌ای برای زیارتگران به دور معبد دارد (که حدود ۲۰ دقیقه طول می‌کشد). میدان بارخور با چهار سنگی (دستگاه‌های بخور) مشخص شده است که دو عدد از آنها در مقابل معبد و دو عدد در پشت معبد قرار دارند. نام‌شناسی. جوخانگ (، )، یا Ra sa 'phrul snang gtsug lag khang, یا صومعه کویکانگ، یا زوگ‌لاگ‌کانگ ( یا
lag khang, یا صومعه کویکانگ، یا زوگ‌لاگ‌کانگ ( یا Tsuklakang)، به‌عنوان «قلب لاسا» شناخته می‌شود. نام باستانی معبد جوخانگ «رسا ترولناگ تسوکلخانگ» (خانه اسرار یا خانه علم مذهبی) بوده است. زمانی که شاه سونگتسن گامپو معبد را ساخت، پایتخت او به نام «رسا» یا بزها شناخته می‌شد، زیرا بزها برای جابجایی خاک در زمان ساخت آن استفاده می‌شدند. پس از مرگ شاه، شهر به لاهسا (مکان خدایان) تغییر نام داد. در ادامه، معبد به نام جوخانگ (خانه جوا) شناخته شد که برگرفته از تصویر اصلی معبد، یعنی جوا میکیو دورجی است، و همچنین به
اصلی معبد، یعنی جوا میکیو دورجی است، و همچنین به نام "دازهاو" در زبان چینی (صومعهٔ افتخار بزرگ) شناخته می‌شود. معبد جوخانگ همچنین با نام‌های تسوگلاگ‌خانگ، صومعه کوئیکانگ، تسوگلاخانگ (کلیسای جوا شاکیامونی) و تسوگلاخانگ نیز شناخته می‌شود. تاریخچه. شاه سونگتسن گامپو (اولین شاه تبت متحد) برنامه‌ای برای ساخت دوازده معبد در سراسر کشور توسعه داد. این معابد در سه مرحله ساخته شدند. در مرحله اول، چهار معبد در مرکز تبت ساخته شدند که به نام «چهار شاخ» شناخته می‌شوند. چهار معبد دیگر به نام «مهادول» در مناطق خارجی ساخته
معبد دیگر به نام «مهادول» در مناطق خارجی ساخته شدند؛ و در آخر، چهار معبد «یانگ‌دول» در مرزهای کشور ساخته شدند. معبد جوخانگ در نهایت در قلب تبت ساخته شد. برای تقویت روابط با نپال، سونگتسن گامپو فرستادگانی را به سوی شاه امسوارمن فرستاد تا خواستگاری دخترش را بکند و شاه پذیرفت. دخترش، بریکوتی، به عنوان همسر نپالی شاه به تبت آمد (تسیتسون؛ در زبان تبت به آن «بلسا» گفته می‌شود). تصویر اکشوبهیه که به نام جوا میکیو دورجی (یا میکیوبا) شناخته می‌شود و او به عنوان بخشی از جهیزیه خود آورده بود، در معبد جوخانگ مورد
بخشی از جهیزیه خود آورده بود، در معبد جوخانگ مورد پرستش قرار گرفت. سونگتسن گامپو، با هدف به دست آوردن همسری از چین، سفیری به سوی تای‌زونگ (۶۲۷–۶۵۰) از دودمان تانگ فرستاد تا یکی از دخترانش را به همسری بپذیرد. تای‌زونگ درخواست شاه تبت را رد کرد و تبت‌ها را «بربر» خواند و اعلام کرد که یکی از دخترانش را به شاه دو یو (یک هون) ازدواج خواهد داد. این امر موجب خشم سونگتسن گامپو شد و او حملاتی به مناطق قبیله‌ای وابسته به دودمان تانگ انجام داد و سپس شهر تانگ سونگژو را مورد حمله قرار داد. او به امپراتور اعلام کرد که
مورد حمله قرار داد. او به امپراتور اعلام کرد که اگر امپراتور با درخواست او موافقت نکند، حملات خود را تشدید خواهد کرد. سونگتسن گامپو یک هدیه مصالحه‌آمیز به شکل یک «زره» طلایی ستاره‌دار به همراه درخواست دیگری برای ازدواج فرستاد. تای‌زونگ موافقت کرد و شاهزاده خانم وِنجنگ را به شاه تبت داد. هنگامی که وِنجنگ در سال ۶۴۰ به عنوان همسر چینی شاه به تبت آمد (که در تبت به «گیاسا» معروف است)، تصویری از گوتاما بودا را به همراه آورد که او را به عنوان یک شاهزاده جوان نشان می‌دهد. این تصویر در معبد راموشه در لسا مورد
نشان می‌دهد. این تصویر در معبد راموشه در لسا مورد پرستش قرار گرفت و سپس به معبد جوخانگ منتقل شد. این معبد همچنان مقدس‌ترین مکان پرستش در تبت باقی مانده و تصویر معروف به «جوا رینپوچه» به یکی از محبوب‌ترین و مورد احترام‌ترین مجسمه‌های کشور تبدیل شده است. قدیمی‌ترین بخش معبد در سال ۶۵۲ توسط سونگتسن گامپو ساخته شد. برای یافتن مکانی برای معبد، گفته می‌شود که شاه کلاه خود را (در یک نسخه حلقه‌ای را) جلوتر از خود پرتاب کرد و وعده داد که معبد را در جایی که کلاه فرود آید، بسازد. کلاه به دریاچه‌ای افتاد و یک استوپا