payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ابراهیم لودی به رانتامبور ، و فهرست درگیری‌های میوار (سیسودیا)-دهلی پس از فتح مالوا، سنگا توجه خود را به سمت شمال شرقی راجستان معطوف کرد که در آن زمان تحت کنترل ابراهیم لودی، سلطان دهلی، بود. ابراهیم لودی ، پس از شنیدن خبر تجاوزات سنگا به قلمرو خود، ارتشی را آماده کرد و در سال 1517 به سمت میوار لشکرکشی کرد. رانا با ارتش خود در خاتولی در مرزهای هادوتی با لودی روبرو شد و در نبرد متعاقب آن در خاتولی، ارتش لودی متحمل شکست‌های جدی شد و فرار کرد. یکی از شاهزاده‌های لودی دستگیر و زندانی شد. در این نبرد، سنگا یک
لودی دستگیر و زندانی شد. در این نبرد، سنگا یک دستش را با بریدگی شمشیر از دست داد و یک تیر او را برای همیشه لنگ کرد. لودی که بنا به گزارش‌ها از این تجاوز راجپوت (که وسعت آن در سه قرن قبل بی‌سابقه بود) مبهوت شده بود، بار دیگر در سال‌های 1518-1519 به میوار حمله کرد، اما دوباره در نبرد دولپور شکست خورد . لودی بارها با سنگا جنگید، اما هر بار شکست خورد و تمام سرزمین خود را در راجستان امروزی از دست داد، در حالی که نفوذ سنگا تا برد قابل توجه پیلیا خار در آگرا گسترش یافت . طبق یک متن قرن شانزدهمی
خار در آگرا گسترش یافت . طبق یک متن قرن شانزدهمی "پرشوانات-شروان-ساتاویسی"، رانا سانگا بعد از محاصره مندساور، ابراهیم لودی را در Ranthambore شکست داد . کمپین در گجرات. نوشتار‌های اصلی: نبردهای ایدار ، تهاجم رانا سانگا به گجرات و محاصره مندسور نبردهای ایدار سه نبرد بزرگ بودند که در قلمرو ایدار بین ارتش‌های دو شاهزاده ایدار، بهار مال که توسط سلطنت گجرات به رهبری مظفر شاه دوم حمایت می‌شد و رای مال که توسط راجپوت‌ها به رهبری رانا سانگا حمایت می‌شد، درگرفت. دلیل اصلی مشارکت سنگاها در این نبردها، بازگرداندن رای
اصلی مشارکت سنگاها در این نبردها، بازگرداندن رای مال به تخت سلطنتی خود و تضعیف قدرت رو به رشد سلطنت گجرات بود. در سال 1517، رای مال با کمک رانا سانگا توانست با موفقیت مظفر شاه دوم را شکست دهد و پادشاهی خود را بازپس گیرد. در سال 1520، سانگا در مورد جانشینی ایالت ایدار ، با ارتش قدرتمند 40000 راجپوت خود که توسط سه دست نشانده‌اش پشتیبانی می‌شد، به گجرات حمله کرد. رائو گنگا راتور از مروار نیز با یک پادگان 8000 راجپوت به او پیوست . متحدان دیگر رانا، راوال اودای سینگ از واگاد و رائو ویرام دوا از مرتا بودند . او
سینگ از واگاد و رائو ویرام دوا از مرتا بودند . او ارتش مسلمان نظام خان را شکست داد و آنها را تا احمدآباد تعقیب کرد . سانگا حمله خود را 20 مایل قبل از پایتخت احمدآباد متوقف کرد. او خزانه‌های سلطنتی گجرات را غارت کرد و چندین مسجد را ویران کرد و معابدی بر روی آنها ساخت. پس از یک سری پیروزی‌ها، سانگا با موفقیت شمال گجرات را ضمیمه کرد و یکی از دست نشانده‌های خود را به حکومت آنجا منصوب کرد. جنگ علیه مغول‌ها. نوشتار‌های اصلی: نبرد بیانه و نبرد خانوا در 21 آوریل 1526، بابر، پادشاه تیموری، برای پنجمین بار به هند
1526، بابر، پادشاه تیموری، برای پنجمین بار به هند حمله کرد و ابراهیم لودی را در اولین نبرد پانی‌پات شکست داد و او را اعدام کرد. پس از این نبرد، سانگا برای اولین بار از زمان پریتویراج چوهان ، چندین قبیله راجپوت را متحد کرد، ارتشی متشکل از 100000 سرباز راجپوت ساخت و به آگرا پیشروی کرد. مغول‌ها قلعه بایانا را که بخشی از امپراتوری سانگا بود، تصرف کردند، بنابراین در فوریه 1527 درگیری بزرگی در بایانا رخ داد که در آن نیروهای مغول بابر به رهبری عبدالعزیز توسط رانا سانگا شکست خوردند. شکست مغول‌ها آخرین پیروزی رانا
سانگا شکست خوردند. شکست مغول‌ها آخرین پیروزی رانا سانگا بود. او که با یک ارتش بزرگ هندو روبرو شده بود، اکنون با اعلام جنگ به عنوان "جهاد علیه کافران" ، تبلیغات مذهبی علیه راجپوت‌ها را تحریک می‌کرد . [ "نیازمند منبع" ] او همچنین با ترک مشروبات الکلی، شکستن ظروف شراب و ریختن شراب در چاه، به دنبال لطف الهی بود. در 16 مارس، مغول‌ها به لطف توپ‌ها، کبریت‌ها و سایر سلاح‌های گرم خود در نبرد خانوا پیروز شدند. سانگا در اواسط نبرد مورد اصابت تیر قرار گرفت و توسط برادر همسرش پریتویراج کاچواهه از امبر به همراه شاهزاده
همسرش پریتویراج کاچواهه از امبر به همراه شاهزاده مالدیو راتوره در حالت بیهوشی از نبرد خارج شد. پس از پیروزی، بابر دستور داد برجی از جمجمه‌های دشمن ساخته شود، عملی که توسط تیمور علیه دشمنانش، صرف نظر از اعتقادات مذهبی آنها، تدوین شده بود. به گفته چاندرا، هدف از ساخت برج جمجمه‌ها نه تنها ثبت یک پیروزی بزرگ، بلکه ایجاد رعب و وحشت در مخالفان نیز بود. پیش از این، بابر همین تاکتیک را علیه افغان‌های باجور نیز به کار گرفته بود . سنگا همچنین در طول نبرد توسط سیلهادی خیانت شد که سربازانش جبهه خود را تغییر دادند و به
خیانت شد که سربازانش جبهه خود را تغییر دادند و به بابر پیوستند. پیروزی مغول‌ها به عنوان یک رویداد برجسته در فتح شمال هند توسط مغول‌ها تلقی می‌شود، زیرا این نبرد تاریخی‌تر و پرحادثه‌تر از پانی‌پات بود، زیرا بابر را به ارباب بلامنازع شمال هند تبدیل کرد و در عین حال قدرت‌های تهدیدآمیز و در حال احیای راجپوت را در هم شکست . به گفته مورخ آندره وینک ، پس از پیروزی در خانوا، مرکز قدرت مغول‌ها به جای کابل، آگرا شد و تا زمان سقوط آن پس از مرگ عالمگیر، همچنان به همین شکل باقی ماند. به گفته مورخان مدرن، اگر توپ‌های
شکل باقی ماند. به گفته مورخان مدرن، اگر توپ‌های بابر وجود نداشت، سانگا می‌توانست به یک پیروزی تاریخی علیه بابر دست یابد. توپ‌های بابر به روندهای منسوخ در جنگ‌های هند پایان داده بودند. با این حال، اشتباه است که فرض کنیم قدرت راجپوت برای همیشه در هم شکسته شد، بابر تهاجم بیشتر خود را در راجستان متوقف کرد، نیروهای راجپوت برای درمان سانگا در باسوا نزدیک داوسا اردو زدند ، و اندکی پس از درمان، سانگا شروع به آماده‌سازی جنگ دیگری علیه بابر کرد. مرگ و جانشینی. سانگا توسط برادر همسرش پریتویراج سینگ از امبر و مالدیو
توسط برادر همسرش پریتویراج سینگ از امبر و مالدیو راتور از ماروار ، در حالت بیهوشی از میدان نبرد برده شد . پس از به هوش آمدن، سوگند یاد کرد که تا زمانی که بابر را شکست نداده و دهلی را فتح نکرده، به چیتور بازنگردد . او همچنین پوشیدن عمامه را متوقف کرد و پارچه‌ای را روی سر خود می‌پیچید. در حالی که او برای جنگ دیگری علیه بابر آماده می‌شد ، توسط اشراف خود که نمی‌خواستند درگیری دیگری با بابر داشته باشند، مسموم شد. او در ژانویه 1528 یا در 20 مه 1528 در کالپی درگذشت و پسرش راتان سینگ دوم جانشین او شد . پس از شکست
و پسرش راتان سینگ دوم جانشین او شد . پس از شکست سانگا، دست نشانده او ، مدینی رای، در محاصره چندری از بابر شکست خورد و بابر، پایتخت پادشاهی رای ، چندری، را تصرف کرد . به مدینی به جای چندری، شمس آباد پیشنهاد شد، زیرا از نظر تاریخی در فتح مالوا اهمیت داشت، اما رائو این پیشنهاد را رد کرد و ترجیح داد در جنگ بمیرد. زنان و کودکان راجپوت برای نجات آبروی خود از ارتش بابر خودسوزی کردند. بابر متعاقباً پس از پیروزی خود، چندری را که قبلاً توسط رای اداره می‌شد، تصرف کرد. خلأ قدرتی که پس از رانا سانگا ایجاد شده بود، توسط
خلأ قدرتی که پس از رانا سانگا ایجاد شده بود، توسط رائو مالدیو راتوره پر شد . او نقش پادشاه برجسته راجپوت را به عهده گرفت و با استفاده بیشتر از سوارکاران، بر آن دوره زمانی تسلط یافت.
لوئیزا باتیستاتی زنی ایتالیایی در قرن نوزدهم بود که در "کتاب «طرح‌هایی از تمام زنان برجسته»" (۱۸۵۳) نوشته نویسنده آمریکایی سارا جوزفا هیل، به عنوان قهرمان قیام علیه حکومت اتریش که در لومباردی رخ داده بود و به عنوان پنج روز میلان شناخته می‌شود، ثبت شده است. این شورش در دوره ۱۸ تا ۲۲ مارس ۱۸۴۸ رخ داد و در اخراج پادگان اتریشی به فرماندهی جوزف رادتزکی از شهر موفق بود. با این حال، رادتزکی در ۶ آگوست همان سال دوباره وارد میلان شد و اتریش تا سال ۱۸۵۹ کنترل شهر را در دست داشت. هیل نوشت:لوئیزا باتیستاتی، اهل
را در دست داشت. هیل نوشت:لوئیزا باتیستاتی، اهل استرادلا، ساردینیا و مانتو دوز در میلان، در جریان انقلاب پنج روزهٔ میلان در سال ۱۸۴۸ شجاعت فوق‌العاده‌ای از خود نشان داد. در روز یکشنبه، ۱۰ مارس، او یک سرباز سواره‌نظام را که کارابین حمل می‌کرد، خلع سلاح نمود. او خود را در رأس پل پاپّیتی قرار داد و با ثبات در آنجا باقی ماند و در روزهای ۲۰، ۲۱ و ۲۲ مارس علیه دشمن جنگید، رهبری گروهی دلیر از جوانان را بر عهده گرفت و با هر شلیک یک کروات را از پای درآورد. او از ساختمان بزرگ وتابیا که ۵۸۰ نفر را در خود جای داده بود
بزرگ وتابیا که ۵۸۰ نفر را در خود جای داده بود و محل پناه گرفتن بیوه‌ها و فرزندانشان و سایر زنان هنگام هجوم فریدریش یکم، امپراتور مقدس روم به میلان بود، دفاع نمود. این زن جوان در سال ۱۸۵۰ ازدواج کرد و در گارد شهری خدمت می‌کرد.مدخل او در "کتاب «دایره‌المعارفی از زندگینامه زنان"» (۱۸۵۷) اثر هنری گاردینر آدامز، از نظر املایی کاملاً یکسان است، به جز این جمله که «باید در تاریخ، در کنار قهرمان ساراگوسا و دیگر نمونه‌های شجاعت زنانه، جایگاهی برای این زن قائل شد»، در حالی که توصیف باتیستاتی در "کتاب «جنگجویان زن»"
حالی که توصیف باتیستاتی در "کتاب «جنگجویان زن»" اثر الن کریثورن کلیتون …": یادبودهایی از شجاعت و قهرمانی زنان، از دوران اساطیری تا عصر حاضر" (۱۸۷۹) تفسیری از متن هیل است. او همچنین در "دایرةالمعارف آمازون‌ها" (۱۹۹۱) نوشته جسیکا آماندا سالمونسون ظاهر می‌شود.
ایتالیا یکی از کشورهای پیشرو در حوزه فناوری پزشکی و بیوتکنولوژی در اروپا است. این کشور با سرمایه‌گذاری در تحقیق و توسعه، همکاری دانشگاه‌ها و شرکت‌های فناور، و مشارکت در پروژه‌های بین‌المللی، نوآوری‌های متعددی در تجهیزات پزشکی، داروسازی و فناوری‌های بیوتکنولوژی ایجاد کرده است. تاریخچه. فعالیت‌های فناوری پزشکی و بیوتکنولوژی در ایتالیا از دهه ۱۹۷۰ آغاز شد. شرکت‌ها و مؤسسات تحقیقاتی با تمرکز بر توسعه داروهای نوین، تجهیزات پزشکی و فناوری‌های ژنتیک، جایگاه ایتالیا را در بازار اروپایی و جهانی تثبیت کردند. در
را در بازار اروپایی و جهانی تثبیت کردند. در دهه‌های ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰، با رشد فناوری اطلاعات و هوش مصنوعی، کاربردهای پزشکی دیجیتال و تحلیل داده‌های سلامت نیز توسعه یافت. شرکت‌ها و مراکز تحقیقاتی برجسته. استارتاپ‌ها و نوآوری‌های جدید. ایتالیا دارای استارتاپ‌های فعال در حوزه پزشکی دیجیتال، هوش مصنوعی در تشخیص بیماری، و فناوری ژنتیک است. این شرکت‌ها با نوآوری‌های خود به توسعه بازار داخلی و بین‌المللی کمک می‌کنند و زمینه را برای درمان‌های شخصی‌سازی‌شده فراهم می‌کنند. تأثیر اقتصادی و علمی. صنعت فناوری پزشکی و
تأثیر اقتصادی و علمی. صنعت فناوری پزشکی و بیوتکنولوژی ایتالیا باعث ایجاد فرصت‌های شغلی، رشد شرکت‌های فناور و توسعه پژوهش‌های علمی شده است. سرمایه‌گذاری در داروهای نوین، تجهیزات پزشکی و فناوری‌های هوش مصنوعی، نه تنها به سلامت مردم کمک کرده بلکه سهم قابل توجهی در صادرات فناوری‌های پیشرفته ایتالیا دارد. جمع‌بندی و نتیجه‌گیری. ایتالیا با بیش از پنج دهه فعالیت در حوزه فناوری پزشکی و بیوتکنولوژی، توانسته است جایگاه خود را در نوآوری علمی و فناوری تثبیت کند. شرکت‌ها، مؤسسات تحقیقاتی و استارتاپ‌ها با توسعه تجهیزات
مؤسسات تحقیقاتی و استارتاپ‌ها با توسعه تجهیزات پزشکی پیشرفته، داروهای نوین و فناوری‌های هوش مصنوعی پزشکی، نه تنها به رشد علمی کشور کمک کرده‌اند بلکه اثرات اقتصادی و اجتماعی قابل توجهی نیز ایجاد کرده‌اند. با ادامه سرمایه‌گذاری در تحقیق و توسعه، تقویت همکاری‌های بین‌المللی و تمرکز بر فناوری‌های نوین پزشکی و بیوتکنولوژی، ایتالیا می‌تواند در آینده به یکی از قطب‌های برتر جهانی در این حوزه تبدیل شود.
ماتیلده، شاهزادهٔ فورستنبرگ (متولد "دونا" ماتیلده "دی پرینسیپی" بورومئو آرسه تاورنا؛ زاده ۸ اوت ۱۹۸۳) سوارکار و پرورش‌دهنده اسب ایتالیایی است. او عضو خاندان بورومئو، یک خانواده اشرافی ایتالیایی با پیوندهای تاریخی با کلیسای کاتولیک و دوک‌نشین میلان است. او از طریق ازدواج با شاهزاده آنتونیوس زو فورستنبرگ، عضو خاندان آلمانی فورستنبرگ است. ماتیلده بورومئو در مسابقات بین‌المللی سوارکاری به نمایندگی از ایتالیا شرکت کرده است. اوایل زندگی. ماتیلده بورومئو در ۸ اوت ۱۹۸۳ در میلان، ایتالیا متولد شد. او سومین دختر
۱۹۸۳ در میلان، ایتالیا متولد شد. او سومین دختر کارلو فردیناندو بورومئو، کنت آرونا و ماریون سیبیل زوتا است. او خواهر دونا لاوینیا بورومئو (همسر جان الکان) و دونا ایزابلا بورومئو (همسر اوگو براچتی پرتی) است. او خواهر ناتنی بئاتریس بورومئو، که با خانواده شاهزاده موناکو (عروس پرنسس کارولین موناکو) ازدواج کرد، و کارلو لودوویکو بورومئو، شوهر طراح مد ایتالیایی مارتا فری است. پدربزرگ پدری او ویتالیانو بورومئو، شاهزاده آنگرا بود. شغل. ماتیلد بورومئو پس از اخذ مدرک خود در رشته پرورش و رفاه حیوانات از دانشگاه میلان،
در رشته پرورش و رفاه حیوانات از دانشگاه میلان، کار در مزرعه خانوادگی‌اش در لوملینا را آغاز کرد. او در صنعت روزانه کار می‌کند و در سال ۲۰۰۶ شروع به پرورش اسب‌های پرش با اسب کرد. اندکی پس از شروع رقابت در مسابقات سوارکاری، سوار بر اسب‌هایی شد که خودش پرورش داده بود. او در رویدادهای بین‌المللی شرکت کرده است. او در تور قهرمانان جهانی، مستر پاریس، مستر ورونا و در پیازا دی سینا شرکت کرده است. او به نمایندگی از ایتالیا، در مونت کارلو مقام دوم، در تورتونا مقام اول، در ورونا مقام دوم و در تروچازانو مقام اول را کسب
در ورونا مقام دوم و در تروچازانو مقام اول را کسب کرده است. او در روزهای اول و دوم در گرند پری درجه یک CIS در نمایشگاه زمستانی میلان مقام نهم و در روز سوم مقام دهم را کسب کرد. در سال ۲۰۱۵، ماتیلد بورومئو به عنوان سفیر اصلی نمایشگاه زمستانی میلان و فیرا ورونا کاوالی خدمت کرد. زندگی شخصی. در ۱۱ ژوئن ۲۰۱۱، بورومئو با آنتونیوس زو فورستنبرگ، کوچک‌ترین پسر هاینریش فورست زو فورستنبرگ، در ایزولا بلا، یکی از جزایر بورومئو در دریاچه ماجیوره که متعلق به خانواده بورومئو است، ازدواج کرد. آنها دو فرزند به نام‌های کارل
است، ازدواج کرد. آنها دو فرزند به نام‌های کارل اگون و الکساندر دارند. در فوریه ۲۰۱۹ گزارش شد که بورومئو و آنتونیوس از هم جدا شده‌اند.
الکتروانسفالوگرافی گوش یا ایر-EEG روشی برای اندازه‌گیری پویایی فعالیت مغزی از طریق تغییرات بسیار کوچک ولتاژ روی سطح پوست است که معمولاً با قرار دادن الکترودها روی پوست سر انجام می‌شود. در ایر-EEG، الکترودها به‌طور انحصاری درون یا پیرامون بخش خارجی گوش قرار می‌گیرند. این کار باعث می‌شود دستگاه هم بسیار نامشهودتر باشد و هم آزادی حرکت بیشتری برای فرد ایجاد کند، در مقایسه با الکتروانسفالوگرافی (EEG) کاملِ پوست سر؛ اما در عین حال موجب کاهش قابل توجه دامنهٔ سیگنال و همچنین محدود شدن نواحی مغزی قابل اندازه‌گیری
و همچنین محدود شدن نواحی مغزی قابل اندازه‌گیری می‌شود. به‌طور کلی می‌توان آن را به دو دسته تقسیم کرد: دسته‌ای که الکترودها صرفاً در حفرهٔ گوش و مجرای شنوایی قرار می‌گیرند، و دسته‌ای که الکترودها را در نزدیکی گوش (معمولاً پشت لالهٔ گوش) مخفی می‌کنند. به‌طور معمول، نوع نخست بیشترین نامشهود بودن را دارد، اما در عوض سیگنال آن پر از نویز و چالش‌برانگیزتر است. ایر-EEG گزینهٔ مناسبی برای گنجاندن در دستگاه‌های پوشیدنی شنوایی به‌شمار می‌آید، هرچند به‌دلیل پیچیدگی بالای حسگرهای ایر-EEG، تاکنون چنین کاری عملی نشده
بالای حسگرهای ایر-EEG، تاکنون چنین کاری عملی نشده است. تاریخچه. ایر-EEG نخستین بار در یک درخواست ثبت اختراع توصیف شد، و پس از آن در دیگر انتشارات علمی نیز مطرح گردید. از آن زمان تاکنون، این فناوری به حوزه‌ای گسترده تبدیل شده که توسط گروه‌های پژوهشی متعدد، همکاری‌های علمی و همچنین شرکت‌های خصوصی دنبال می‌شود. از نمونه‌های برجستهٔ این فناوری می‌توان به سامانهٔ cEEGrid (تصویر سمت راست) و همچنین گوشی‌های سه‌بعدی چاپ‌شده در آزمایشگاه "فناوری عصبی"(تصویر بالا) اشاره کرد. همچنین تلاش‌هایی برای ساخت گوشی‌های عمومی
کرد. همچنین تلاش‌هایی برای ساخت گوشی‌های عمومی درون‌گوشی نیز در جریان است. کاربردها در پژوهش. امکان در نظر گرفتن حوزه‌های پژوهشی متعددی وجود دارد که در آن‌ها یک سامانهٔ EEG نامشهود و نامرئی می‌تواند سودمند باشد. نمونه‌های خوب این کاربردها را می‌توان در مطالعات مربوط به پویایی‌های گروهی یا آموزش دید، جایی که بسیار ارزشمند است بتوان اثر رویدادهای مختلف بر افراد را پایش کرد، در حالی که همچنان تجربهٔ طبیعی آن رویدادها برایشان حفظ شود. در این زمینه، مقایسهٔ دقیق میان ایر-EEG و EEG معمولیِ پوست سر اهمیت دارد،
میان ایر-EEG و EEG معمولیِ پوست سر اهمیت دارد، چراکه نتایج باید در میان این دو سامانه قابل مقایسه باشند. این مقایسه در چندین پژوهش انجام شده است. در این مطالعات مشخص شده که اندازه‌گیری‌های ایر-EEG در حوزهٔ فرکانس با EEG پوست سر قابل مقایسه است؛ با این حال، فعالیت ثبت‌شده در حوزهٔ زمان توسط این دو سامانه تفاوت قابل توجهی دارد. چندین مقاله مدل‌هایی (مدل‌های «پیشرو» ایر-EEG) ارائه کرده‌اند که نشان می‌دهد میدان الکتریکیِ ناشی از منابع الکتریکی مغز چگونه به پتانسیل‌های ثبت‌شده در گوش نگاشت می‌شود. مدل‌های پیشرو
ثبت‌شده در گوش نگاشت می‌شود. مدل‌های پیشرو ایر-EEG امکان پیش‌بینی پتانسیل‌های ثبت‌شده در گوش برای یک پدیدهٔ عصبی خاص را فراهم می‌کنند و می‌توانند به بهبود درک این موضوع کمک کنند که کدام منابع عصبی با ایر-EEG قابل اندازه‌گیری هستند. ایر-EEG با الکترود خشک. ایر-EEG با الکترود خشک روشی است که در آن هیچ ژلی میان الکترود و پوست به‌کار نمی‌رود. این روش به‌طور کلی راحتی و سهولت استفاده را برای ثبت‌های طولانی‌مدت و در شرایط واقعی افزایش می‌دهد. از آنجا که هیچ ژلی روی الکترودها به‌کار نمی‌رود، کاربر می‌تواند دستگاه
الکترودها به‌کار نمی‌رود، کاربر می‌تواند دستگاه ایر-EEG را بدون نیاز به کمک دیگران روی گوش خود نصب کند. الکترودهای خشک برای انجام ثبت‌های ایر-EEG با چگالی بالا به‌کار رفته‌اند؛ این ثبت‌ها امکان ترسیم پاسخ مغز بر روی یک نقشهٔ سه‌بعدی توپوگرافیک از گوش را فراهم می‌کنند. هنگام استفاده از الکترودهای خشک، رابط میان پوست و الکترودها عمدتاً توسط ویژگی‌های الکتروشیمیایی مادهٔ الکترود، طراحی مکانیکی الکترود، ویژگی‌های سطحی آن و همچنین نحوهٔ ثابت‌سازی الکترود روی پوست تعیین می‌شود. برای بهبود این جنبه‌ها در ایر-EEG،
تعیین می‌شود. برای بهبود این جنبه‌ها در ایر-EEG، استفاده از الکترودهای نانوساختار و گوشی‌های نرم پیشنهاد شده است. همچنین ابزارهای الکترونیکی باید با دقت طراحی شوند تا با الکترودهای خشک سازگار باشند. پایش در زندگی واقعی. وضعیت مغز انسان تحت تأثیر محیط پیرامون قرار دارد و پاسخ‌های مغزی نیز از وضعیت درونی مغز تأثیر می‌پذیرند؛ بنابراین، محدود کردن پژوهش‌های مغزی به آزمایشگاه یک محدودیت بنیادی به‌شمار می‌آید. پایش مغز با ایر-EEG در شرایط واقعی این محدودیت را برطرف می‌کند و امکان مطالعهٔ پاسخ‌های برانگیخته و
برطرف می‌کند و امکان مطالعهٔ پاسخ‌های برانگیخته و پاسخ‌های خودبه‌خودی مرتبط با موقعیت‌های روزمره را فراهم می‌سازد. ماهیت فشرده و نامشهود دستگاه‌های ایر-EEG آن‌ها را برای پایش مغز در زندگی واقعی مناسب می‌سازد. یکی از مشکلات کلی در ثبت EEG، تداخل ناشی از نویز و آرتیفکت‌ها است. در محیط آزمایشگاهی، آرتیفکت‌ها و تداخل‌ها تا حد زیادی قابل اجتناب یا کنترل‌اند، اما در زندگی واقعی این موضوع چالش‌برانگیز است. آرتیفکت‌های فیزیولوژیک دسته‌ای از آرتیفکت‌ها هستند که منشأ زیستی دارند و در برابر آرتیفکت‌های ناشی از تداخل
زیستی دارند و در برابر آرتیفکت‌های ناشی از تداخل الکتریکی قرار می‌گیرند. یک مطالعه دربارهٔ آرتیفکت‌های فیزیولوژیک در ایر-EEG نشان داد انقباض عضلات فک در ایر-EEG آرتیفکت‌های بیشتری نسبت به EEG پوست سر ایجاد می‌کند، در حالی که پلک‌زدن تأثیری بر ایر-EEG نداشت. پایش خواب. یکی از کاربردهای امیدبخش ایر-EEG پایش بلندمدت خواب است، جایی که در حال حاضر نیاز به یک جایگزین کاربرپسندتر (و ارزان‌تر) برای معیار طلایی پلی‌سومنوگرافی وجود دارد. بنیاد نوآوری دانمارک اخیراً پروژه‌ای بزرگ را برای استفاده از ایر-EEG در پایش
پروژه‌ای بزرگ را برای استفاده از ایر-EEG در پایش خواب، در همکاری میان صنعت و دانشگاه آرهوس دانمارک، تأمین مالی کرده است. با این حال، توسعهٔ دستگاه پایش خواب مبتنی بر ایر-EEG تلاشی جهانی است و نمونه‌های برجستهٔ دیگری نیز در دانشگاه کلرادو، کالج سلطنتی لندن و همچنین دانشگاه آکسفورد در جریان است. کاربردهای تجاری احتمالی. با وجود نبود محصولات تجاری مبتنی بر ایر-EEG در بازار، چندین شرکت سرمایه‌گذاری خود را در این فناوری آشکار کرده‌اند. در صدر این شرکت‌ها، تولیدکنندگان سمعک مانند اتیکن و ویدکس به همراه شرکت
سمعک مانند اتیکن و ویدکس به همراه شرکت وابسته‌اش مهندسی T&amp;W قرار دارند. این شرکت‌ها در حال بررسی کاربردهای مرتبط با سمعک هستند، که شواهدی از امکان‌پذیری آن موجود است، و همچنین توسعهٔ یک هشداردهندهٔ هیپوگلیسمی. دیگر کاربردهای بالقوه‌ای که مورد بررسی قرار گرفته‌اند شامل تشخیص خواب‌آلودگی راننده, رابط مغز-رایانه و شناسایی بیومتریک می‌شوند.
ماریا النا تیپولو اوجیونی (1879 ۱۹۶۰) یک کنتس ایتالیایی بود که بیشتر به خاطر متهم شدن به قتل معشوقش شناخته می‌شود. او در سال ۱۹۱۴ تحت محاکمه‌ای بسیار پرسروصدا قرار گرفت که خبرنگاران آن را «محاکمه قرن» نامیدند. خانواده. ماریا در سال ۱۸۷۹ در ونیز ایتالیا متولد شد. او دختر جیاندومنیکو تیپولو، کنتی از نوادگان دوک ونیز و جیووانی تیپولو نقاش، و کنتس لادرچی-تیه‌پولو بود. ادعا می‌شد که ماریا از وضعیت روانی شکننده‌ای رنج می‌برد که به تشنج‌های صرعی که در کودکی از آنها رنج می‌برد و تعدادی مرگ در خانواده نسبت داده
آنها رنج می‌برد و تعدادی مرگ در خانواده نسبت داده می‌شود. خواهرش بر اثر مننژیت درگذشت، برادرش خودکشی کرد و پدرش ناگهان پس از سکته مغزی درگذشت. ماریا در طول زندگی‌اش چندین بار، از جمله کمی قبل از تیراندازی به کوینتیلو، تحت درمان هیستری قرار گرفت. زندگی. ماریا ۲۰ ساله بود که پدرش، جیاندومنیکو، در سال ۱۸۹۰ به دربار کامرینو منتقل شد. در آنجا، او با افسری در برساگلیری، کارلو فروچیو اوگیونی، آشنا شد و در سال ۱۹۰۱ با او ازدواج کرد. پس از آن، کارلو به سومالی منتقل شد و ماریا دو فرزند به دنیا آورد: جیانا و گویدو.
شد و ماریا دو فرزند به دنیا آورد: جیانا و گویدو. در سال ۱۹۱۳، کارلو به درجه کاپیتانی ارتقا یافت و به همراه خانواده‌اش به ایتالیا بازگشت، جایی که به پستی در سانرمو منصوب شد. در پست جدیدش، او یک خدمتکار ۱۹ ساله به نام کوینتیلو پولیمانتی داشت که در روزنامه‌ها به عنوان یک مرد جوان خوش‌قیافه با موهای بلوند فرفری توصیف شده بود. ماریا و کوینتیلو با هم آشنا شدند و رابطه‌ای را آغاز کردند که توسط آشنایانشان افراطی و نامناسب توصیف شده است. در یک مورد، تماشاگران در ساحل وقتی ماریا و کوینتیلو را دیدند که در یک سفر
ساحل وقتی ماریا و کوینتیلو را دیدند که در یک سفر قایق‌سواری فقط لباس حمام پوشیده بودند، رسوا شدند. در حالی که این رابطه ممکن است ناشی از کسالت ماریا بوده باشد، سرباز جوان کاملاً مجذوب ماریا شده بود و روزی در مورد این رابطه به هم‌اتاقی‌هایش فخر فروخت و یک نگارآویز که عکس ماریا و دسته‌ای از موهایش را در خود داشت به آنها نشان داد. کوینتیلو همچنین در اوت ۱۹۱۳ هنگام ملاقات با خواهرش دینا، به او اعتماد کرد. او به او گفت که در مدتی که آنجاست، نامه‌هایی خطاب به او دریافت خواهند کرد، اما در واقع این نامه‌ها برای او
خواهند کرد، اما در واقع این نامه‌ها برای او خواهند بود. این نامه‌ها ماهیت محبت‌آمیزی داشتند. وقتی کوئنتیلو به سن‌رمو بازگشت، تصمیم گرفت احساسات خود را به‌طور آشکار بیان کند و نامه‌ای برای او فرستاد که در آن عشق خود را به او ابراز کرده بود. ماریا یا از دریافت نامه شگفت‌زده شد یا پیش از خواندن آن تصمیم خود را گرفته بود، اما تصمیم گرفت که رابطه بیش از حد جلو رفته است. او به یکی از مافوق‌های کوئنتیلو گفت که این جوان بیش از حد با او صمیمی شده و حتی او را اخراج کرد، اما بعد نظرش را تغییر داد و دوباره او را به
کرد، اما بعد نظرش را تغییر داد و دوباره او را به خدمت گرفت. صبح روز ۸ نوامبر، کوینتیلو با ماریا ملاقات کرد، جایی که توسط کنتس مورد اصابت گلوله قرار گرفت و کشته شد. ماریا بعداً در شهادت خود به کورت داسیز اونگلیا، این ملاقات را اینگونه شرح داد: ماریا پس از تیراندازی به کوینتیلو، همسایه‌ای را از آنچه اتفاق افتاده بود مطلع کرد و به آنها گفت که برای دفاع از فرزندانش به مرد جوان شلیک کرده است. با این حال، وقتی بازرسان برای بازجویی از کنتس و بازرسی صحنه جرم رسیدند، متوجه شدند که کنتس و کوینتیلو تنها افراد حاضر در
متوجه شدند که کنتس و کوینتیلو تنها افراد حاضر در خانه بوده‌اند و بچه‌ها در مدرسه بوده‌اند. او به بازرسان گفت که در دفاع از خود عمل کرده و فقط قصد ترساندن کوینتیلو را داشته است. او همان روز به زندان منتقل شد، اما معتقد بود که ظرف چند روز از هرگونه تخلفی تبرئه و آزاد خواهد شد. محاکمه. محاکمه در ۲۹ آوریل ۱۹۱۴ آغاز شد. وکیل مشهور، اوراتزیو رایموندو، وکالت ماریا را بر عهده داشت. این محاکمه با شور و هیجان رسانه‌ای، هم در حمایت و هم علیه کنتس، عمدتاً به دلیل رسوایی پیرامون رابطه نامشروع و واژگونی نقش‌های اجتماعی،
پیرامون رابطه نامشروع و واژگونی نقش‌های اجتماعی، که قاتل یک زن زیبا و اشرافی بود، احاطه شده بود. این جنایت هم به عنوان واژگونی نظم اجتماعی - قتل یک خدمتکار توسط کنتس - و هم به عنوان دفاع از آن تلقی می‌شد: ماریا ادعا می‌کرد که فقط برای محافظت از آبروی خود مرتکب قتل شده است. به دلیل باز بودن دادگاه برای عموم، روزنامه‌ها هر روز، اغلب در صفحات اول، روند دادرسی را پوشش می‌دادند. خبرنگاری از "روزنامه لا استامپا" نوشت که هر روز صبح، مردم در بیرون دادگاه تجمع می‌کردند و وقتی درها باز می‌شد، برای گرفتن بهترین
می‌کردند و وقتی درها باز می‌شد، برای گرفتن بهترین صندلی‌ها می‌جنگیدند و به داخل هجوم می‌آوردند. وکیل مدافع کنتس اظهار داشت که او از آبروی خود و همسرش در برابر حمله کوینتیلو دفاع می‌کرده است. دادستان‌ها مدارکی از نامه‌هایی که ماریا به خانه دینا فرستاده بود و آویزی که کوینتیلو به دوستانش نشان داده بود، ارائه کردند. علاوه بر این، گفته می‌شود بارداری ماریا که در زندان سقط شد، نتیجه رابطه او با کوینتیلو بوده است. دادستان‌ها سعی کردند ماریا را تحت معاینه روانی قرار دهند، اما دادگاه این درخواست را رد کرد. در ۲
قرار دهند، اما دادگاه این درخواست را رد کرد. در ۲ ژوئن ۱۹۱۴، پس از ۸ ساعت شور و مشورت، ماریا به دلیل دفاع از خود از اتهام قتل تبرئه شد.
نسل‌کشی در کتاب مقدس عبری ()، در کتاب مقدس عبری (یا عهد عتیق)، روایات خاصی در توصیف وقوع خشونت و جنگ وجود دارد که مورد توجه برخی از محققانپژوهشگران کتاب مقدس و مفسران متن به عنوان مصادیق نسل‌کشی، به‌ویژه با توجه به درگیری‌های مسلحانه با مدین و کنعانیان کنعانیان در نظر گرفته شده است. در طول تاریخ از این عبارات و این تصور که بنی‌اسرائیل بنی‌اسرائیل به فرمان خدا (یهوه) برای جنگ علیه تعدادی از ملل از جمله عمالیق و نابودی کامل آنها عمل کردند، تفاسیر مختلفی ارائه شده است. در مقابل، برخی از محققان، اطلاق اصطلاح
شده است. در مقابل، برخی از محققان، اطلاق اصطلاح نسل‌کشی به معنای امروزی آن به رویدادهای خشونت‌آمیز کتاب مقدس را مورد تردید قرار داده‌اند و اظهار داشته‌اند که چنین برچسبی نابهنگام است. برخی دیگر از محققان بر اساس مقایسه با سبک‌های ادبی فرهنگ‌های همسایه اسرائیل باستان به این نتیجه رسیده‌اند که توصیفات کتاب مقدس از خشونت، اندک و عمدتاً اغراق‌آمیز است؛ بنابراین، در جریان اصلی پژوهش، تاریخی بودن روایت‌های کتاب مقدس از برخی رویدادها، محل اختلاف و بحث‌های زیادی است. اخیراً، تحلیل‌هایی در مورد اینکه آیا وقایع کتاب
اخیراً، تحلیل‌هایی در مورد اینکه آیا وقایع کتاب مقدس مورد بحث، نسل‌کشی محسوب می‌شوند یا خیر، بارها در گفتمان مربوط به مناقشه اسرائیل و فلسطین مطرح شده است. بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، در طول جنگ غزه، زمانی که گفته‌های عمومی او در مورد متون کتاب مقدس که به عمالیق اشاره داشت، به عنوان بخشی از پرونده نسل‌کشی آفریقای جنوبی علیه اسرائیل، به دیوان بین‌المللی دادگستری ارائه شد، به مهم‌ترین کانون چنین انتقاداتی تبدیل شد. در پرونده نسل‌کشی آفریقای جنوبی علیه اسرائیل نمایندگان آفریقای جنوبی این لفاظی‌ها را