payamvha/North_RAG huggingface dataset:
محمدمهدی کشتکار کشتی‌گیر فرنگی‌کار ایرانی اهل استان فارس است. از افتخارات وی می‌توان به کسب مدال نقره مسابقات قهرمانی کشتی آسیا ۲۰۲۵ اشاره کرد. فعالیت حرفه‌ای ورزشی. قهرمانی کشتی آسیا ۲۰۲۵. در وزن ۶۳ کیلوگرم محمدمهدی کشتکار پس از استراحت در دور نخست، در دور دوم با نتیجه ۹ بر ۲ گودای میتانی از ژاپن را مغلوب کرد و به مرحله نیمه نهایی راه یافت. وی در این مرحله با نتیجه ۹ بر ۳ از سد چانگ هان-جائه از کره جنوبی گذشت و به دیدار فینال راه یافت. کشتکار در دیدار پایانی با نتیجه ۱۳ بر ۴ مغلوب آیتجان خالماخانوف از
با نتیجه ۱۳ بر ۴ مغلوب آیتجان خالماخانوف از ازبکستان شد و به مدال نقره رسید.
مار سفید (به آلمانی: "Die weiße Schlange") یک افسانه آلمانی است که توسط برادران گریم گردآوری شده و در جایگاه شماره ۱۷ از مجموعهٔ «"افسانه های گریم"» آن‌ها قرار دارد (KHM 17). این داستان در فهرست شاخص آرنه-تامپسون-اوتر در گروه ATU 673 با عنوان «گوشت مار سفید» طبقه‌بندی شده‌است و همچنین بخشی از آن با الگوی ATU 554 («حیوانات سپاس‌گزار») مشترک است. خلاصهٔ داستان. روزی یک پیش‌خدمت جوان در قصر پادشاهی کار می‌کند که شاه آن به خردمندی معروف است. این شاه هر شب پس از شام غذایی پنهان را در خلوت می‌خورد. پیش‌خدمت که
شام غذایی پنهان را در خلوت می‌خورد. پیش‌خدمت که کنجکاو است، یک شب در نبود شاه، درِ ظرف را باز کرده و مار سفیدی را می‌بیند. او تکه‌ای کوچک از گوشت مار را می‌چشد و ناگهان توانایی شنیدن و فهمیدن زبان حیوانات را پیدا می‌کند. کمی بعد، ملکه حلقه‌ای گم می‌کند و پیش‌خدمت به دزدی متهم می‌شود. او یک روز مهلت دارد تا بی‌گناهی خود را ثابت کند. در حالی‌که ناامید منتظر مجازات است، صدای غرولند یک غاز را می‌شنود که می‌گوید حلقه در گلویش گیر کرده‌است. او غاز را به آشپزخانه می‌برد و با ذبح آن، حلقه پیدا می‌شود. شاه از او
می‌برد و با ذبح آن، حلقه پیدا می‌شود. شاه از او عذرخواهی می‌کند و پیشنهاد ثروت و مقام می‌دهد، اما پیش‌خدمت تنها یک اسب و مقدار کمی طلا می‌خواهد تا سفر کند و دنیا را ببیند. در سفر خود، او سه ماهی را که از آب بیرون افتاده‌اند نجات می‌دهد، از پای مورچه‌ها دوری می‌کند تا به آن‌ها آسیب نرساند، و برای سه جوجه‌کلاغ گرسنه اسب خود را قربانی می‌کند تا با گوشتش سیر شوند. هر یک از حیوانات نجات‌یافته به او می‌گویند: «لطف تو را فراموش نخواهیم کرد.» در شهری دیگر، پادشاه اعلام کرده که هرکسی که بتواند وظیفه‌ای دشوار را به
کرده که هرکسی که بتواند وظیفه‌ای دشوار را به پایان برساند، می‌تواند با دخترش ازدواج کند، و در صورت شکست، کشته می‌شود. شاه حلقه‌ای طلایی را در دریا می‌اندازد و از جوان می‌خواهد آن را بازگرداند. ماهی‌ها ظاهر می‌شوند و حلقه را در دهان یک صدف به او می‌دهند. اما دختر پادشاه هنوز راضی نیست؛ او از مرد می‌خواهد که سه کیسه ارزن را که در چمن ریخته، دوباره جمع کند. مرد ناامید می‌شود و به خواب می‌رود. مورچه‌ها طی شب همه دانه‌ها را جمع‌آوری می‌کنند. دختر باز هم راضی نمی‌شود و مأموریتی دیگر تعیین می‌کند: آوردن سیبی از
و مأموریتی دیگر تعیین می‌کند: آوردن سیبی از درخت زندگی. جوان نمی‌داند درخت کجاست، اما جوجه‌کلاغ‌ها برایش سیب را از آن‌سوی دنیا می‌آورند. مرد سیب را با دختر تقسیم می‌کند و آن‌دو با شادی ازدواج می‌کنند. تحلیل و تفسیر. این داستان شامل عناصر رایج در افسانه‌های اروپایی است: مار سفید، برخلاف تصویر معمول مار در فرهنگ اروپایی که نماد شر یا فریب است، در این داستان عامل آگاهی و ارتباط با طبیعت است. این داستان در کنار افسانه‌هایی مانند «شش برادر»، «پادشاه کوه طلایی»، «دو برادر» و «زبان سه‌گانه» قرار می‌گیرد. خاستگاه
«دو برادر» و «زبان سه‌گانه» قرار می‌گیرد. خاستگاه و نسخه‌های مشابه. این داستان از نواحی اطراف هاناو در آلمان گردآوری شده‌است. داستان‌هایی مشابه آن در فرهنگ‌های ایسلندی (افسانه سیگورد و فافنیر)، ایرلندی (افسانه «ماهی دانایی»)، اسکاتلندی، آسیای مرکزی و حتی هند نیز وجود دارد. در بیشتر این روایت‌ها، خوردن گوشت مار یا دل پرنده‌ای خاص، قهرمان را به درک زبان حیوانات یا قدرت جادویی می‌رساند. در بعضی نسخه‌ها مار، بدون کشته‌شدن، دانایی خود را در ازای مهربانی به قهرمان هدیه می‌دهد.
یاسین یزدی کشتی‌گیر فرنگی‌کار ایرانی اهل استان مازندران است. از افتخارات وی می‌توان به کسب مدال نقره مسابقات قهرمانی کشتی آسیا ۲۰۲۵ اشاره کرد. فعالیت حرفه‌ای ورزشی. قهرمانی کشتی آسیا ۲۰۲۵. در وزن ۸۷ کیلوگرم یاسین یزدی پس از استراحت در دور اول، در دور دوم با نتیجه ۸ بر صفر ژیاشین هوانگ از چین را از پیش رو برداشت و به مرحله نیمه نهایی راه یافت. وی در این با نتیجه ۳ بر ۱ سونیل کومار از هند را مغلوب کرد و به دیدار فینال راه یافت. یزدی در این دیدار با نتیجه ۷ بر ۲ مغلوب جالگاسبای بردی‌مرادف از ازبکستان شد و به
۲ مغلوب جالگاسبای بردی‌مرادف از ازبکستان شد و به مدال نقره رسید.
شیطان با سه موی طلایی () یک افسانه معروف آلمانی است که توسط برادران گریم گردآوری شده و به‌عنوان افسانهٔ شمارهٔ ۲۹ (KHM 29) در مجموعهٔ «افسانه‌های کودکان و خانواده» آمده است. این داستان ترکیبی از دو گونهٔ افسانه‌ای رایج در فرهنگ اروپا است: پیش‌گویی ازدواج یک پسر فقیر با دختر شاه (ATU 930) و مأموریت خطرناک برای آوردن سه موی طلایی از سر شیطان (ATU 461). خلاصهٔ داستان. در یکی از روستاهای آلمان، زنی فقیر پسری به دنیا می‌آورد که با کلاه خوش‌قدمی زاده شده است. پیش‌گویی می‌گوید که این پسر در چهارده‌سالگی با دختر
می‌گوید که این پسر در چهارده‌سالگی با دختر پادشاه ازدواج خواهد کرد. پادشاه که از این پیش‌گویی خشمگین می‌شود، به خانوادهٔ پسر نزدیک می‌شود و با بهانه‌ای او را همراه خود می‌برد. اما در راه، او را در جعبه‌ای قرار داده و در رودخانه رها می‌کند تا از شرش خلاص شود. جعبه به آسیاب‌بانی می‌رسد و او و همسرش کودک را نجات داده و بزرگ می‌کنند. چهارده سال بعد، پادشاه از آسیاب بازدید می‌کند و پسر را می‌بیند. پس از شناختن او، نقشه‌ای دیگر می‌کشد: نامه‌ای به ملکه می‌دهد و از پسر می‌خواهد که آن را به قصر برساند. در نامه
و از پسر می‌خواهد که آن را به قصر برساند. در نامه نوشته شده که فرستنده باید فوراً کشته شود. پسر در راه نزد خانواده‌ای پناه می‌گیرد که در حقیقت راهزنان هستند. آن‌ها نامه را می‌خوانند و از سر دلسوزی، متن آن را تغییر می‌دهند و می‌نویسند که پسر باید با شاهزاده‌خانم ازدواج کند. صبح روز بعد، پسر به قصر می‌رسد و مراسم ازدواج برگزار می‌شود. پادشاه که به قصر بازمی‌گردد و ماجرا را می‌فهمد، خشمگین می‌شود. او مأموریتی غیرممکن به داماد جدیدش می‌سپارد: او باید سه موی طلایی از سر شیطان بیاورد. سفر به جهنم. پسر سفری
طلایی از سر شیطان بیاورد. سفر به جهنم. پسر سفری طولانی آغاز می‌کند. در راه، از او سه سؤال پرسیده می‌شود: ۱. چرا چشمه‌ای که زمانی شراب می‌جوشاند، اکنون خشک شده؟ ۲. چرا درختی که میوه‌های طلایی می‌داد، دیگر برگ هم نمی‌دهد؟ ۳. چرا قایقرانی که مردم را از رود عبور می‌دهد، نمی‌تواند از کارش دست بکشد؟ پسر می‌گوید پاسخ این‌ها را پس از بازگشت خواهد داد. در ورودی جهنم، با پیرزنی مواجه می‌شود که مادربزرگ شیطان است. او پسر را به شکل مورچه درمی‌آورد و در دامنش پنهان می‌کند. شب هنگام، شیطان بازمی‌گردد، بوی انسان را حس
شب هنگام، شیطان بازمی‌گردد، بوی انسان را حس می‌کند اما مادرش او را آرام می‌کند. در خواب، مادربزرگ سه تار موی طلایی از سر شیطان می‌کند. هر بار که مویی را می‌کَند، شیطان با ناله از خوابی که دیده حرف می‌زند و پاسخ همان سؤالات را می‌دهد: صبح روز بعد، پسر با موها و پاسخ‌ها بازمی‌گردد. در راه، به هر شهری که پاسخ می‌دهد، پاداشی از طلا دریافت می‌کند. پایان داستان. پادشاه که پسر را با گنج‌های بسیار می‌بیند، از او می‌پرسد طلا را از کجا آورده. پسر می‌گوید آن سوی رود. پادشاه نیز برای یافتن طلا به آن سوی رود می‌رود،
پادشاه نیز برای یافتن طلا به آن سوی رود می‌رود، اما قایقران پارو را به او می‌دهد و شاه برای همیشه جای او را می‌گیرد. پسر و دختر پادشاه در آرامش زندگی می‌کنند و پادشاه به مجازاتی ابدی دچار می‌شود. ریشه و تحلیل. این افسانه ترکیبی است از دو گونهٔ مهم در طبقه‌بندی افسانه‌ها: چهرهٔ شیطان در این داستان بیشتر به یک موجود جادویی می‌ماند تا تجسم شیطانی دینی. این افسانه نمادی از سرنوشت، خرد، فریب، و تلاش برای رسیدن به هدف با کمک شجاعت و صداقت است. گونه‌های مشابه. در بسیاری از کشورها نسخه‌های مشابهی از این افسانه
در بسیاری از کشورها نسخه‌های مشابهی از این افسانه وجود دارد، از جمله: در فرهنگ عامه. افسانه در فیلم‌ها، تئاترها، و اپراهای گوناگون به تصویر کشیده شده. در کارتون «سیم‌زالاگرم» نیز نسخه‌ای از این داستان روایت شده است.
دختر غازچران کنار چاه () یکی از افسانه‌های آلمانی است که توسط برادران گریم گردآوری و در جایگاه شمارهٔ ۱۷۹ در نسخهٔ پنجم کتاب آن‌ها به‌نام «افسانه‌های کودکانه و خانوادگی» (KHM 179) منتشر شده است. این داستان در نظام رده‌بندی آرنه-تامپسون در دستهٔ ATU 923 با عنوان «عشق همچون نمک» جای دارد. خلاصه داستان. در کوهستان‌های دورافتاده، پیرزنی زندگی می‌کرد که غازها را پرورش می‌داد. روزی، او در حالی که باری سنگین از علوفه و میوه‌های جنگلی بر دوش داشت، با جوانی از خاندان اشراف روبه‌رو شد. او با مهارتی عجیب، جوان را
اشراف روبه‌رو شد. او با مهارتی عجیب، جوان را متقاعد کرد که بارش را تا کلبه‌اش حمل کند. جوان که گمان می‌کرد کار آسانی پیش رو دارد، خیلی زود از این کار خسته شد، اما پیرزن اجازه نداد که استراحت کند و حتی خود بر بار نشست و با شاخه‌های گزنه به پاهای او ضربه می‌زد. هنگامی که به کلبه رسیدند، در آنجا دختری زشت‌رو که غازها را می‌چراند، به استقبالشان آمد. پیرزن بلافاصله مانع هرگونه گفت‌وگویی میان آن دو شد و با لحنی هشدارآمیز گفت: «مبادا که عاشق او شوی!» سپس به نشانهٔ سپاس، جعبه‌ای سبز از جنس زمرد به جوان داد و او را
سپاس، جعبه‌ای سبز از جنس زمرد به جوان داد و او را بدرود گفت. جوان سه روز در جنگل سرگردان بود تا آنکه به شهری بزرگ رسید. هنگامی که جعبهٔ زمردی را به پادشاه و ملکهٔ آنجا نشان داد، ملکه به محض دیدن آن بیهوش شد و نگهبانان، جوان را به زندان انداختند. اما پس از به هوش آمدن، ملکه خواست با جوان سخن بگوید. او فاش کرد که روزی، دختر کوچک و محبوب‌شان را تبعید کرده‌اند؛ دختری که هنگام گریه کردن، اشک‌هایش به مروارید و جواهر بدل می‌شد. روزی پادشاه از سه دخترش پرسید که او را چقدر دوست دارند. دختر کوچک پاسخ داد: «همان‌قدر
را چقدر دوست دارند. دختر کوچک پاسخ داد: «همان‌قدر که نمک را دوست دارم.» پادشاه این پاسخ را بی‌احترامی دانست، قلمرو خود را میان دو دختر بزرگتر تقسیم کرد و دختر کوچک را با کیسه‌ای نمک تبعید کرد. با این حال، بعدها پادشاه از کار خود پشیمان شد، ولی اثری از دختر نیافت. ملکه گفت که جواهری درون جعبه، همانند اشک‌های دخترشان است. شاه و ملکه تصمیم گرفتند با آن پیرزن مرموز ملاقات کنند. از سوی دیگر، آن دختر زشت‌رو هر شب، در نور مهتاب به کنار چاهی در دل کوه می‌رفت، پوست زشت خود را از صورت جدا می‌کرد و خود را در آب چاه
زشت خود را از صورت جدا می‌کرد و خود را در آب چاه می‌شست. در آن لحظات، چهره‌ای زیبا و اندوهگین از او نمایان می‌شد، اما با محو شدن مهتاب، دوباره به هیئت زشت‌اش بازمی‌گشت. شبی که او غسل می‌کرد، اشراف‌زاده که از دیگران جدا افتاده بود، او را دید و شگفت‌زده از زیبایی‌اش شد. او به‌دنبال دختر رفت و دوباره به کلبه رسید. همزمان شاه و ملکه نیز به آنجا آمدند. پیرزن آن‌ها را استقبال کرد و گفت: «اگر آن زمان که دخترتان را راندید چنین بی‌انصاف نبودید، اکنون نیازی به این سفر نبود.» سپس دختر را صدا زد تا از اتاق بیرون
سفر نبود.» سپس دختر را صدا زد تا از اتاق بیرون بیاید. پادشاه، ملکه و دختر گمشده با اشک و شادی در آغوش یکدیگر افتادند. در یک چشم به‌هم‌زدن، پیرزن ناپدید شد و کلبه به قصری باشکوه تبدیل شد. شاهزاده و دختر پادشاه با هم ازدواج کردند و زندگی شاد خود را در همان قصر ادامه دادند. تحلیل و تفسیر. درون‌مایه اصلی این داستان، عشق واقعی اما نادیده‌گرفته‌شده است. دختر پادشاه، پدرش را مانند نمک دوست دارد؛ چیزی که ساده و بی‌ارزش به‌نظر می‌رسد، اما در واقع برای زندگی ضروری است. همچون نمک، عشق او نیز صادقانه و بی‌تظاهر است.
همچون نمک، عشق او نیز صادقانه و بی‌تظاهر است. گریه‌ای که مروارید تولید می‌کند، نشان‌دهندهٔ زیبایی نهفته در اندوه و فداکاری است. چاه، به عنوان نماد ناخودآگاه و ژرفای درونی، و غسل شبانه، کنایه‌ای از پالایش روحی و بازگشت به خودِ واقعی است. پیرزن، برخلاف ظاهر عجیب و رفتار عجیبش، درواقع نوعی راهنما و شخصیت جادویی است که نقش واسطه میان جهان‌های انسانی و اسرارآمیز را دارد. نسخه‌های مشابه. این افسانه نسخه‌ای از افسانه‌های رایج با مضمون "عشق همچون نمک" است که در کشورهای مختلفی روایت شده‌اند، از جمله:
لیزی سوزان استبینگ (به انگلیسی: Lizzie Susan Stebbing) (۲ دسامبر ۱۸۸۵ – ۱۱ سپتامبر ۱۹۴۳) فیلسوف بریتانیایی بود. او از فیلسوفان نسل دهه ۱۹۳۰ در فلسفه تحلیلی بود و در سال ۱۹۳۳ از بنیانگذاران مجلهٔ Analysis به‌شمار می‌رفت. استبینگ نخستین زنی بود که در بریتانیا به مقام استادی در رشتهٔ فلسفه رسید و همچنین نخستین رئیس زن انجمن اومانیست‌های بریتانیا بود. زندگی. سوزان استبینگ در نورت فینچلی، میدلسکس متولد شد. او جوان‌ترین فرزند از شش فرزند آلفرد چارلز استبینگ و الیزابت (با نام خانوادگی الستاب) بود و در کودکی
و الیزابت (با نام خانوادگی الستاب) بود و در کودکی والدینش را از دست داد. استبینگ در مدرسه دخترانهٔ جیمز آلن در دالیچ تحصیل کرد، سپس در سال ۱۹۰۴ برای مطالعه تاریخ به کالج گرتون در دانشگاه کمبریج رفت (هرچند در آن زمان کمبریج به زنان مدرک رسمی نمی‌داد و اجازه عضویت کامل در دانشگاه را نمی‌داد). او پس از مواجهه با کتاب «ظاهر و واقعیت» از اف. اچ. بردلی به فلسفه علاقه‌مند شد. سپس در سال ۱۹۱۲ موفق به اخذ مدرک کارشناسی ارشد در رشته فلسفه از دانشگاه لندن با درجه عالی شد. رسالهٔ او با عنوان «پراگماتیسم و اراده‌گرایی
شد. رسالهٔ او با عنوان «پراگماتیسم و اراده‌گرایی فرانسوی» بعداً توسط کالج گرتون منتشر شد. استبینگ از ۱۹۱۱ تا ۱۹۲۴ مناصب آموزشی گوناگونی داشت. او مدرس فلسفه در کینگز کالج لندن (۱۹۱۳–۱۹۱۵)، و سپس مدرس پاره‌وقت فلسفه در کالج بدفورد لندن بود. این موقعیت در سال ۱۹۲۰ به تدریس تمام‌وقت تبدیل شد و در سال ۱۹۲۴ او به مقام استادیاری رسید. او همچنین مدرس مدعو در کالج وستفیلد لندن (۱۹۱۲–۱۹۲۰)، کالج گرتون کمبریج (۱۹۱۱–۱۹۱۴)، و کالج هومرتون کمبریج (۱۹۱۱–۱۹۱۴) بود. استبینگ از ۱۹۱۵ تا زمان مرگش مدیر مدرسه دخترانه کینگزلی
از ۱۹۱۵ تا زمان مرگش مدیر مدرسه دخترانه کینگزلی لاج در همپستد نیز بود. در سال ۱۹۲۷ استبینگ عنوان استادیار فلسفه را از دانشگاه لندن دریافت کرد و همزمان به تدریس در کالج بدفورد ادامه داد. در سال ۱۹۳۱ موفق به دریافت دکترای ادبیات شد. در سال ۱۹۳۳ استبینگ به درجه استاد تمام ارتقا یافت و به‌عنوان نخستین زن صاحب کرسی استادی فلسفه در بریتانیا شناخته شد. این انتصاب بنا بر توصیف شیوون چپمن، به خبری جنجالی در رسانه‌ها تبدیل شد. او همچنین استاد مدعو در دانشگاه کلمبیا در آمریکا از سال ۱۹۳۱ تا ۱۹۳۲ بود و ریاست انجمن
در آمریکا از سال ۱۹۳۱ تا ۱۹۳۲ بود و ریاست انجمن فلسفی «مایند» (۱۹۳۱–۱۹۳۲) و انجمن ارسطویی (۱۹۳۳–۱۹۳۴) را نیز بر عهده داشت. استبینگ شاگرد ویلیام ارنست جانسون بود؛ جان ویزدم معتقد است که او بیشترین تأثیر را از جرج ادوارد مور پذیرفت و نقطه تماس میان فلسفه بریتانیایی و حلقهٔ وین محسوب می‌شد. او نخستین کسی بود که رودولف کارناپ را برای سخنرانی به بریتانیا دعوت کرد. استبینگ در ۱۱ سپتامبر ۱۹۴۳ با بیماری سرطان در بیمارستان مونت ورنون در نورت‌وود، میدلسکس درگذشت. میراث. پس از مرگ زودهنگام استبینگ، گروهی از پژوهشگران
پس از مرگ زودهنگام استبینگ، گروهی از پژوهشگران از جمله سی.دی. برود، جرج ادوارد مور، هلن وودهوس و دوروتی تارانت صندوق یادبود ل. سوزان استبینگ را تأسیس کردند تا بورسیه‌ای برای تحصیلات تکمیلی در فلسفه ایجاد شود. بورسیهٔ سوزان استبینگ اکنون سالانه به یک دانشجوی زن تحصیلات تکمیلی فلسفه در کینگز کالج لندن اعطا می‌شود. همچنین کرسی استادی فلسفه در این کالج به نام او نام‌گذاری شده است. در سال ۱۹۴۸ مجموعه مقالاتی به افتخار استبینگ تحت عنوان «مطالعات فلسفی: مقالاتی به یاد ل. سوزان استبینگ» توسط انجمن ارسطویی منتشر
به یاد ل. سوزان استبینگ» توسط انجمن ارسطویی منتشر شد. اهمیت فلسفی استبینگ اخیراً دوباره مورد توجه قرار گرفته است. دانشنامه فلسفی استنفورد در سال ۲۰۱۷ مدخلی در مورد زندگی و آثار او به قلم مایکل بینی و شیوون چپمن منتشر کرد. همچنین اولین کتاب جامع دربارهٔ زندگی و تفکر استبینگ توسط چپمن در سال ۲۰۱۳ منتشر شده است. آثار مهم. محبوب‌ترین اثر استبینگ کتاب «اندیشیدن برای هدفی مشخص» (۱۹۳۹) است که به سفارش انتشارات پلیکان نوشته شد و هدف آن آموزش «تفکر شفاف و شناسایی خطاهای منطقی در افکار دیگران و اجتناب از آنها در
خطاهای منطقی در افکار دیگران و اجتناب از آنها در تفکر خود» بود. این کتاب در آستانه جنگ جهانی دوم منتشر شد و بر نیاز فوری جوامع دموکراتیک به تفکر منطقی و انتقادی تأکید داشت. استبینگ معتقد بود دموکراسی فقط با آزادی مطبوعات و نهادهای پارلمانی کافی نیست، بلکه نیازمند مردمی است که بتوانند به روشنی فکر کنند و از خطاهای ذهنی و تعصبات ناآگاهانه دوری کنند. سایر آثار استبینگ:
پادشاهی ماد (۷۰۸–۵۵۰ پیش از میلاد) نخستین حکومت متمرکز ایرانی بود که جایگاه زنان در آن با تکیه بر یافته‌های باستان‌شناسی و منابع همسایگان (آشوری، اورارتویی، و متون هخامنشی) قابل بررسی است. جایگاه اجتماعی زنان. زنان در جامعه ماد در ساختار طبقاتی خاصی قرار داشتند و نقش‌های متفاوتی در خانواده و جامعه ایفا می‌کردند. بر اساس یافته‌های باستان‌شناسی، برخی گورهای زنان حاوی اشیای ارزشمندی مانند جواهرات و ظروف تزئینی است که نشان‌دهنده جایگاه اجتماعی بالای آنان است. زنان اشرافی. کشف گورهای مجلل در محوطه‌های سیلک
زنان اشرافی. کشف گورهای مجلل در محوطه‌های سیلک (کاشان) و نوشیجان (همدان) با اشیایی مانند گردنبندهای طلایی، ظروف نقره‌ای، و مُهرهای حکاکی‌شده، نشانگر جایگاه برجسته زنان در خانواده‌ها است. - منابع آشوری: کتیبه‌های سارگون دوم (۷۲۱–۷۰۵ پ. م) از نقش زنان مادی به عنوان واسطه در حل منازعات سیاسی یاد می‌کنند. - مدارک باستان‌شناسی: گورستان قلایچی (بوکان) حاوی جواهراتی است که نشان می‌دهد زنان اشرافی در مراسم تشریفاتی شرکت می‌کردند. زنان عادی. - فعالیت‌های اقتصادی: گزارش‌های گودین تپه (کرمانشاه) نشان می‌دهد زنان در
گودین تپه (کرمانشاه) نشان می‌دهد زنان در تولید منسوجات، سفال، و کشاورزی مشارکت داشتند. - مدارک گیاه‌باستان‌شناسی: بقایای غلات در باباجان تپه (لرستان) نشانگر نقش زنان در کشت گندم و جو است. نقش مذهبی. زنان در آیین‌های مذهبی مادها به عنوان کاهنه یا نیایشگر مشارکت داشتند. فعالیت اقتصادی. - مدیریت کارگاه‌ها: الواح گلی تخت جمشید به زنان مادی اشاره دارد که در کارگاه‌های نساجی شوش و اکباتان به عنوان مدیر فعالیت می‌کردند. - تجارت: مهرهای استامپی کشف‌شده در زیویه (کردستان) نشان می‌دهد زنان در مبادلات تجاری نقش
(کردستان) نشان می‌دهد زنان در مبادلات تجاری نقش داشته‌اند. چالش‌های پژوهش. - کمبود منابع مکتوب: تنها ۳ اشاره مستقیم به زنان ماد در متون آشوری وجود دارد. - تفسیر داده‌ها: برخی محققان معتقدند اشیای تدفینی لزوماً بازتاب زندگی روزمره نیستند. جمع‌بندی. شواهد موجود نشان می‌دهد زنان در پادشاهی ماد در حوزه‌های اجتماعی، مذهبی، و اقتصادی نقش‌آفرینی می‌کردند. با این حال، فقدان منابع نوشتاری مستقیم و چالش‌های تفسیر داده‌های باستان‌شناسی، تحلیل جامع را دشوار می‌سازد.
معما () یک افسانه آلمانی است که توسط برادران گریم گردآوری و در سال ۱۸۱۹ در جلد دوم «"افسانه های گریم"» (KHM 22) منتشر شده‌است. این داستان در طبقه‌بندی آرنه-تامپسون (ATU) در ردهٔ ۸۵۱ قرار می‌گیرد: «بردن شاهزاده‌خانم با طرح معما». خلاصه داستان. روزی روزگاری، شاهزاده‌ای جوان تصمیم گرفت به همراه خدمتکار وفادارش سفری دور و دراز آغاز کند. آن‌ها در مسیر خود به جنگلی تاریک رسیدند و در آن‌جا تنها خانه‌ای را یافتند که دختری زیبارو در آن زندگی می‌کرد. دختر هشدار داد که ناپدری‌اش یک جادوگر شرور است که از مهمانان خوشش
ناپدری‌اش یک جادوگر شرور است که از مهمانان خوشش نمی‌آید، اما در آن نزدیکی هیچ‌جا برای پناه گرفتن وجود نداشت. شاهزاده و خدمتکارش ناگزیر وارد خانه شدند، اما دختر سفارش کرد که هیچ خوراکی یا نوشیدنی‌ای از جادوگر نپذیرند. صبح روز بعد، جادوگر جامی از نوشیدنی زهرآلود به خدمتکار داد تا آن را به شاهزاده بدهد، اما خدمتکار به‌طور تصادفی نوشیدنی را روی اسب شاهزاده ریخت که بلافاصله مرد. کلاغی از راه رسید و شروع به خوردن لاشهٔ اسب کرد و خود نیز از زهر مرد. خدمتکار کلاغ مرده را برداشت تا بعدها از آن برای غذا استفاده کند.
را برداشت تا بعدها از آن برای غذا استفاده کند. در ادامه، آن‌ها به مهمان‌خانه‌ای رسیدند و خدمتکار از آشپز خواست از کلاغ برایشان غذایی تهیه کند. اما آن مهمان‌خانه در واقع پناهگاه گروهی از راهزنان بود. راهزنان برگشتند و پیش از آنکه بخواهند شاهزاده و خدمتکار را بکشند، از غذای تهیه‌شده خوردند و همگی به‌دلیل وجود سم در گوشت کلاغ مردند. دختر صاحب‌خانه گنجینهٔ پنهان‌شدهٔ راهزنان را به شاهزاده نشان داد، اما او نپذیرفت و گنج را برای دختر باقی گذاشت. در ادامهٔ سفر، شاهزاده به شهری رسید که در آن شاهزاده‌خانمی زیبا
شاهزاده به شهری رسید که در آن شاهزاده‌خانمی زیبا زندگی می‌کرد. او شرط گذاشته بود هر کسی که بتواند معمایی طرح کند که او نتواند در سه روز حل کند، می‌تواند با او ازدواج کند؛ در غیر این صورت، سر او قطع خواهد شد. شاهزاده معمایی طرح کرد: «کسی که هیچ‌کس را نکشت، اما دوازده نفر را کشت!» شاهزاده‌خانم نتوانست پاسخ را بیابد و برای جاسوسی از شاهزاده در خواب، در سه شب متوالی ابتدا خدمتکار خود، سپس ندیمه و نهایتاً خودش را به اتاق او فرستاد. اما شاهزاده باهوش بود. در دو شب اول، خدمتکارش را به جای خود در تخت خواباند. هر
شب اول، خدمتکارش را به جای خود در تخت خواباند. هر بار، خدمتکار لباس‌های زنانه را از تن آنان کشید و آن‌ها را فراری داد. در شب سوم، شاهزاده خودش در تخت خوابید و وانمود کرد خواب است. شاهزاده‌خانم از او پرسید پاسخ معما چیست و او وانمود کرد در خواب پاسخ را می‌گوید. سپس او را نیز رسوا کرد و ردای او را هم گرفت. روز بعد، شاهزاده‌خانم جواب معما را اعلام کرد: «کلاغی از اسبی مرده و زهرآلود خورد و مرد. دوازده راهزن از کلاغ خورده و آن‌ها نیز مردند.» شاهزاده گفت که او جواب را در خواب از او گرفته است. قضات شهر خواستار
جواب را در خواب از او گرفته است. قضات شهر خواستار مدرک شدند و او سه ردا را ارائه کرد. در نهایت، قضات رأی دادند که شاهزاده‌خانم باید با شاهزاده ازدواج کند و ردای او با طلا و نقره آذین شود. تحلیل و تفسیر. در این داستان، معما نه تنها وسیله‌ای برای پیروزی شاهزاده بر شاهزاده‌خانم است، بلکه نمایانگر هوش، زیرکی، و تجربهٔ واقعی در زندگی است. برخلاف معماهای ذهنی معمول، این معما از ماجرایی واقعی در زندگی شاهزاده ریشه می‌گیرد. کارشناسان مانند والتر شرف و هرویک فون بیت، این داستان را نمادی از رشد روانی شخصیت
فون بیت، این داستان را نمادی از رشد روانی شخصیت شاهزاده‌خانم می‌دانند، که برای نخستین‌بار مجبور می‌شود با انسانی واقعی روبرو شود و نه تنها در دنیای ذهنی خود باقی بماند. همچنین عناصر روان‌شناختی دیگری چون میل به شناخت از طریق خواب، رهایی از مرگ (مرگ راهزنان)، و پیوند میان هوش و شایستگی در ازدواج از مضامین بنیادین داستان هستند. منابع و خاستگاه. منبع اصلی این داستان را دوروتئا فیه‌مان (Dorothea Viehmann) قصه‌گوی معروف آلمانی معرفی کرده‌اند. این افسانه از نسخهٔ ۱۸۱۹ وارد مجموعهٔ برادران گریم شد و در نسخهٔ سوم
۱۸۱۹ وارد مجموعهٔ برادران گریم شد و در نسخهٔ سوم (۱۸۳۷) بسط داده شد. نسخه‌های مشابهی از این داستان در اتریش، لهستان و تیرو‌ل نیز وجود دارد. به‌عنوان نمونه، تئودور فرنالنکن در نسخه‌ای اتریشی معمایی تحت عنوان «یکی دوازده را زد، دوازده چهل‌ونه را زدند» روایت می‌کند که شباهت بسیار نزدیکی به این افسانه دارد. پیوند به بیرون. دانشنامهٔ افسانه‌ها – دسته‌بندی ATU 851
النا دیمیتریونا استاسووا (؛ – ) سیاستمدار اهل امپراتوری روسیه بود. او یک انقلابی روسی، بلشویک قدیمی و یکی از رهبران اولیه سازمانی بود که بعدها به حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی تبدیل شد. استاسووا در یک خانواده برجستهٔ اشرافی در سنت پترزبورگ به دنیا آمد. او در دوران جوانی به عنوان معلم کار می‌کرد و به تدریج به افکار و سیاست‌های انقلابی گرایش یافت. در سال ۱۸۹۸، او به حزب سوسیال دموکرات کارگری روسیه (RSDLP) پیوست که به تازگی تأسیس شده بود. پس از انشقاق ایدئولوژیک حزب در سال ۱۹۰۳، استاسووا به فراکسیون
ایدئولوژیک حزب در سال ۱۹۰۳، استاسووا به فراکسیون بلشویک‌های ولادیمیر لنین پیوست. او سپس به فعالیت‌های انقلابی خود در روسیه، سوئیس و فنلاند، علیرغم تهدیدهای مکرر به زندانی شدن و تبعید ادامه داد. در سال ۱۹۱۳، او به سیبری تبعید شد، اما درست قبل از انقلاب فوریه به سنت پترزبورگ بازگشت. او به عنوان دبیرکل، دبیر فنی، عضو اصلی و عضو علی‌البدل کمیته مرکزی منصوب شد، اما تا سال ۱۹۲۰ کاملاً از قدرت شوروی کنار گذاشته شد. پس از آن، استاسووا نماینده کمیته بین‌المللی کمینترن در آلمان بود تا سال ۱۹۲۷ که به روسیه بازگشت و
در آلمان بود تا سال ۱۹۲۷ که به روسیه بازگشت و در موقعیت رهبری در کمک بین‌المللی سرخ (MOPR) مشغول به کار شد. از سال ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۶، او به عنوان ویراستار مجله «ادبیات بین‌المللی» فعالیت می‌کرد. استاسووا در سال ۱۹۶۶ در سن ۹۳ سالگی درگذشت. زندگی‌نامه. سال‌های اولیه. النا استاسووا در سال ۱۸۷۳ در سنت پترزبورگ به دنیا آمد. او کوچک‌ترین فرزند از پنج فرزند در یک خانواده اشرافی برجسته بود. پدرش دیمیتری استاسوف، وکیل دولتی بود و عمه‌اش نادژدا استاسووا، فعال و کنشگر فمینیست مشهوری بود. او تا سن ۱۳ سالگی در خانه تحصیل
مشهوری بود. او تا سن ۱۳ سالگی در خانه تحصیل کرد و سپس به مدرسه دخترانه خصوصی و معتبر تاگانسف رفت. استاسووا از بیداری سیاسی خود به این صورت یاد می‌کند که به درکی از این موضوع رسید که دیگران بودند که «امکان زندگی ما، به عنوان نخبگان جامعه را، به این شکل کنونی فراهم کرده‌اند.» در حدود سن ۲۰ سالگی، او تدریس در کلاس‌های شبانه و مدارس یکشنبه در لیگوو را آغاز کرد که او را به فعالیت‌های سیاسی زنان، از جمله نادژدا کروپسکایا همسر آینده ولادیمیر لنین مرتبط ساخت. او در زمان تأسیس حزب سوسیال دموکرات کارگری روسیه
او در زمان تأسیس حزب سوسیال دموکرات کارگری روسیه (RSDLP) در سال ۱۸۹۸ به این حزب پیوست و مهم‌ترین مشارکت او در آن زمان، استفاده از خانه والدینش برای نگهداری مقالات و کتاب‌های سوسیالیستی غیرقانونی بود. خانواده. پدربزرگ النا استاسووا، واسیلی استاسوف، معمار امپراتورهای روسیه الکساندر اول و نیکلای یکم بود. دایی‌اش، ولادیمیر استاسوف، منتقد هنری معروفی بود. پدرش، دیمیتری استاسوف (۱۸۲۸–۱۹۱۸)، برجسته‌ترین وکیل لیبرال روسیه در نسل خود بود. پدرش در دوران جوانی حرفه‌ای آینده‌دار در دیوان عالی داشت و به عنوان افسر
آینده‌دار در دیوان عالی داشت و به عنوان افسر جلودار در مراسم تاج‌گذاری الکساندر دوم، امپراتور روسیه حضور داشت، اما پس از بازداشت در یک تظاهرات دانشجویی، برای همیشه از خدمت دولتی محروم شد. او سپس به وکالت خصوصی پرداخت و در محاکمات سیاسی متعددی از جمله محاکمه دیمیتری کاراکوزوف، اولین دانشجوی انقلابی که تلاش کرد الکساندر دوم را ترور کند، «محاکمه ۵۰» که نخستین محاکمه سیاسی عمومی در روسیه بود، و همچنین در بزرگ‌ترین محاکمه سیاسی روسیه موسوم به «محاکمه ۱۹۳» وکیل مدافع بود. او در سال ۱۸۸۰ به دستور تزار بازداشت و
مدافع بود. او در سال ۱۸۸۰ به دستور تزار بازداشت و برای مدتی از سن پترزبورگ اخراج شد. بعدها، او رئیس شورای وکلای روسیه شد. دیمیتری استاسوف همچنین پیانیست ماهری بود و با آنتون روبینشتاین کنسرواتوار سن پترزبورگ را تأسیس کرد. عمه النا، نادژدا استاسووا، فمینیست معروفی بود و خواهر بزرگترش، واروارا کمارووا-استاسووا هم نویسنده بود. زندگی سیاسی. پس از انقلاب فوریه ۱۹۱۷، استاسووا به عنوان دبیر فنی کمیته مرکزی حزب بلشویک منصوب شد — سمتی که او آن را تا انقلاب اکتبر حفظ کرد و در نهایت در مارس ۱۹۲۰ از آن کناره‌گیری کرد.