payamvha/North_RAG huggingface dataset:
موقعیت سانتیاگو د کومپوستلا در منتهی‌الیه شمال‌غربی شبه‌جزیره ایبری و جایگاه این شبه‌جزیره در جنوب‌غربی اروپا باعث شده است که در گذر قرون، زیارت‌های پرشمار به شهر حواری مسیح، میراثی غنی از هنر و فرهنگ را در سراسر جغرافیای اسپانیا پدید آورد. این میراث در بسیاری از موارد با محیط طبیعی‌ای که از ارزش‌های منحصربه‌فرد منظر طبیعی و بوم‌شناختی برخوردار است، غنا یافته است. وضعیت نگهداری، بهره‌برداری و مطالعه این مسیرهای تاریخی مختلف کاملاً متفاوت است، با این حال تمایل عمومی بر آن است که این مسیرها به عنوان ابزاری
عمومی بر آن است که این مسیرها به عنوان ابزاری فرهنگی، گردشگری، ورزشی و مذهبی به کار گرفته شوند که به حفظ، مرمت و غنای مکان‌هایی که مسیرها از آن‌ها عبور می‌کنند، یاری رسانند. این مسیر، راهی زنده و پویاست که هر ساله با اضافه شدن مسیرهای جدیدی که زائران نوین و امروزی می‌سازند، گسترش می‌یابد؛ زائرانی که از مسیرهای تاریخی بهره گرفته و بر آن‌ها راه‌هایی تازه با جذابیتی خاص می‌افزایند. در طول قرون، این مسیرهای مذهبی و بازرگانی باعث غنای بیشتر میراث هنری و فرهنگی این سرزمین‌ها شده‌اند؛ سرزمین‌هایی که تاریخی طولانی
سرزمین‌ها شده‌اند؛ سرزمین‌هایی که تاریخی طولانی و شکل‌گرفته از حضور تمدن‌های گوناگون، تنها دلیل آن است که این میراث یکی از غنی‌ترین و متنوع‌ترین‌ها در جهان به شمار می‌رود. در سال ۱۹۹۳، مسیر معروف به «کامینو فرانسس» (راه فرانسوی) از سوی یونسکو به عنوان میراث جهانی با عنوان «راه‌های سانتیاگو د کومپوستلا» به ثبت رسید. در سال ۲۰۱۵، این عنوان به چهار مسیر دیگر در شمال اسپانیا نیز گسترش یافت و نام آن به «» تغییر یافت.
«یوگا» ترانه‌ای از خوانندهٔ ایسلندی بیورک می‌باشد که در سومین آلبوم استودیویی وی تحت عنوان "هموژنیک" (۱۹۹۷) قرار دارد. «یوگا» قطعه‌ای در سبک الکترونیک است که این عنصر را با حال‌و‌هوای موسیقی باروک و کلاسیک درمی‌آمیزد. این اثر تا حدی تحت تأثیر موسیقی ایسلندی شکل گرفته و از ریتم‌هایی بهره می‌برد که آن‌ها را «بیت‌های آتشفشانی» نامیده‌اند. در بعد ترانه‌سرایی، این قطعه ادای احترامی به سرزمین مادری بیورک و دوست صمیمی اوست، و همچنین حاوی مضامینی مرتبط با وضعیت اضطراری است. «یوگا» در ۱۵ سپتامبر سال ۱۹۹۷ عنوان
اضطراری است. «یوگا» در ۱۵ سپتامبر سال ۱۹۹۷ عنوان نخستین تک‌آهنگ از "هموژنیک" منتشر گردید و نظر منتقدان را به خود جلب کرد؛ آن‌ها صدای پرقدرت بیورک و همچنین ساختار و تولید کلی ترانه را مورد ستایش قرار دادند. این اثر از لحاظ تجاری موفقیت نسبی داشت، اما در کشور ایسلند، زادگاه بیورک، به صدر جدول رسید.
بناهای تاریخی پادشاهی آستوریاس و ابیه‌دو عنوانی است که یونسکو به مجموعه‌ای از بناهایی با سبک معماری آستوریایی داده است که در دوران پادشاهی آستوریاس ساخته شده‌اند و امروزه در ناحیه خودمختار شاهزاده‌نشین آستوریاس در اسپانیا قرار دارند. این بناها در سال ۱۹۸۵ با عنوان «کلیساهای پادشاهی آستوریاس» به عنوان میراث جهانی ثبت شدند، و در سال ۱۹۹۸ این عنوان گسترش یافت تا شامل کامرا سانتا، فونکالادا و سان خولیان دِ لُس پرادوس نیز بشود. هنر و معماری موسوم به معماری آستوریایی، بخشی از هنر پیشارومانسک است که در بخش‌هایی از
بخشی از هنر پیشارومانسک است که در بخش‌هایی از شبه‌جزیره ایبری، مجاور دریای کانتابری، و در مناطقی که در پایان قرن هشتم از اشغال مسلمانان آزاد مانده بودند (پس از شکست در نبرد گوادالته و تهاجم سارازن)، شکل گرفت و تا آغاز قرن دهم ادامه یافت، زمانی که این سبک در نهایت تحت تأثیر هنر رمانسک وارداتی از فرانسه قرار گرفت و در آن جذب شد. اگرچه این سبک دنباله‌رو سبک ویزیگوتی است، نمی‌توان آن را وارث واقعی آن دانست؛ چرا که تنها به‌طور تصادفی برخی از عناصر اصلی آن، مانند قوس نعل اسبی، را حفظ کرده است. و اگرچه احتمالاً
قوس نعل اسبی، را حفظ کرده است. و اگرچه احتمالاً در آغاز، تقلیدی بسیار ضعیف از هنر ویزیگوتی بوده، اما خیلی زود ویژگی‌های تازه و اصیلی را بروز می‌دهد—عناصری که احتمالاً از شرق یا لمباردی وارد شده‌اند—و همین ویژگی‌هاست که به این سبک جلوه‌ای خاص می‌بخشد و آن را به‌عنوان پیش‌درآمد هنر رمانسک متمایز می‌سازد.
«احساسات بزرگ» ترانه‌ای از خواننده-ترانه‌پرداز ایسلندی بیورک می‌باشد که در نوامبر سال ۱۹۹۳ از سوی وان لیتل ایندین و الکترا به‌عنوان چهارمین تک‌آهنگ از نخستین آلبوم این خواننده تحت عنوان "دبیو" (۱۹۹۳) منتشر گردید. این اثر را بیورک و همکار قدیمی‌اش نلی هوپر نوشته‌اند و تهیه‌کنندگی آن نیز بر عهدهٔ هوپر بوده است. این قطعه از موسیقی هاوس تأثیر گرفته و محبوبیت بیورک را در سطح جهانی افزایش داد، به‌خصوص در آمریکا که برای نخستین بار وارد جدول‌های موسیقی شد. «احساسات بزرگ» در ایسلند به مقام اول دست یافت. در متن ترانه
در ایسلند به مقام اول دست یافت. در متن ترانه به رابطهٔ وی با دوستانش و هوپر پرداخته شده‌است. در این قطعه ریتم‌های هاوس و بیس الکترونیکی به کار رفته‌اند. موزیک ویدئوی این ترانه به کارگردانی استفان سدناوی ساخته و در شهر نیویورک فیلم‌برداری شده‌است.
«ویروس» ترانه‌ای از هنرمند ایسلندی بیورک می‌باشد که به‌عنوان سومین تک‌آهنگ از "بیوفیلیا" (۲۰۱۱) منتشر شده‌است. هر قطعه در آلبوم با مضمون طبیعت همراه است. در این قطعه بیورک «روابط مرگبار» مثل رابطه ویروس و سلول را مورد بررسی قرار می‌دهد، همان‌طور که خودش در یک مصاحبه توضیح داده است: «این نوعی داستان عاشقانه میان ویروس و سلول است. و صد البته که ویروس آن‌قدر سلول را دوست دارد که آن را نابود می‌کند.»
خلأ گاوران یا خلأ بوئتس (Boötes Void) که به‌طور غیررسمی با نام «هیچِ بزرگ» (The Great Nothing) نیز شناخته می‌شود ناحیه‌ای تقریباً کروی در فضا است که در نزدیکی صورت فلکی گاوران قرار دارد. این ناحیه تنها شامل ۶۰ کهکشان است، عددی که به‌مراتب کمتر از حدود ۲۰۰۰ کهکشانی است که برای ناحیه‌ای با اندازه مشابه انتظار می‌رود. با شعاعی حدود ۶۲ مگاپارسک (تقریباً ۳۳۰ میلیون سال نوری)، این ناحیه یکی از بزرگ‌ترین خلأهای شناخته‌شده در جهان قابل مشاهده است و اغلب به عنوان «ابرخلأ» شناخته می‌شود. این خلأ در سال ۱۹۸۱ توسط
«ابرخلأ» شناخته می‌شود. این خلأ در سال ۱۹۸۱ توسط اخترشناس رابرت کرشنر و در جریان یک بررسی از انتقال به سرخ کهکشان‌ها کشف شد. مرکز آن حدود ۷۰۰ میلیون سال نوری از زمین فاصله دارد و مختصات آن در بعد (اخترشناسی) ۱۴ ساعت و ۵۰ دقیقه و میل ۴۶ درجه است. ابرخوشه‌های هرکول در لبه نزدیک این خلأ قرار دارند. کشف. در سال ۱۹۸۱، اخترشناس آمریکایی «رابرت کرشنر» و همکارانش در دانشگاه میشیگان، هنگام اندازه‌گیری انتقال به سرخ (redshift) تعداد زیادی از کهکشان‌ها، به‌منظور تهیهٔ نقشه‌ای سه‌بعدی از جهان، به منطقه‌ای غیرمنتظره
نقشه‌ای سه‌بعدی از جهان، به منطقه‌ای غیرمنتظره برخوردند: ناحیه‌ای وسیع و تقریباً خالی از کهکشان. این منطقه ابتدا با لقب «هیچِ بزرگ» (Great Nothing) شناخته شد، اما بعدها با توجه به موقعیت آن در صورت‌فلکی بوئتس، «خلأ بوئتس» یا خلأ گاوران نام گرفت. چون در صورت‌فلکی بوئوتس (گاوران) قرار دارد، همان گاوچرانی که خیش (پلو) را به دور قطب شمال می‌راند. شکل‌گیری. وجود خلأ گاوران با مدل لامبدا-سی دی ام (ΛCDM) از تکامل کیهانی در تضاد نیست. این‌طور فرض می‌شود که خلأ گاوران از ادغام خلأهای کوچک‌تر به‌وجود آمده است. این
از ادغام خلأهای کوچک‌تر به‌وجود آمده است. این فرایند می‌تواند توضیح دهد که چرا تعداد محدودی کهکشان در یک ناحیه تقریباً استوانه‌ای که از مرکز این خلأ می‌گذرد، وجود دارد. ویژگی‌ها. خلأ گاوران یکی از بزرگ‌ترین «ابرخلأها» (supervoids) در کیهان شناخته می‌شود. این ابرخلأ از نظر اندازه آن‌قدر وسیع است که کهکشان راه شیری می‌تواند میلیاردها بار در آن جا بگیرد. اگرچه جهان قابل مشاهده با ساختاری شبیه به یک تار عنکبوت کیهانی توصیف می‌شود (متشکل از رشته‌ها و خوشه‌هایی از کهکشان‌ها) اما بین این ساختارها، نواحی عظیمی از
کهکشان‌ها) اما بین این ساختارها، نواحی عظیمی از فضای خالی وجود دارد که به آن‌ها «خلأ» گفته می‌شود. حدود ۸۰ درصد از حجم جهان قابل مشاهده را همین خلأها تشکیل می‌دهند که معمولاً بین ۳۰ تا ۳۰۰ میلیون سال نوری پهنا دارند. خلأ بوئوتس با ابعاد بسیار بزرگ‌تر، به‌عنوان یکی از شاخص‌ترین نمونه‌ها شناخته می‌شود و احتمال داده می‌شود که در نتیجهٔ ادغام چندین خلأ کوچکتر به‌وجود آمده باشد. منشأ خلأها. نظریه‌های کنونی منشأ این خلأها را در نوسانات تصادفی کوانتومی دوران اولیهٔ جهان می‌دانند. در نخستین لحظات پس از مه‌بانگ
جهان می‌دانند. در نخستین لحظات پس از مه‌بانگ (Big Bang)، ماده در سراسر کیهان به‌صورت یکنواخت پراکنده بود، اما نوسانات کوانتومی باعث شکل‌گیری نواحی با چگالی متفاوت شدند. نواحی متراکم‌تر، مادهٔ بیشتری را به خود جذب کردند و به مرور کهکشان‌ها و خوشه‌های کهکشانی را تشکیل دادند، درحالی‌که نواحی کم‌چگالی خالی‌تر باقی ماندند و تبدیل به خلأهای کیهانی شدند. اهمیت پژوهشی. بررسی ساختارهایی مانند خلأ بوئوتس به اخترشناسان این امکان را می‌دهد تا شرایط اولیهٔ جهان را بهتر درک کنند. پروژه‌هایی نظیر "بررسی انرژی تاریک"
درک کنند. پروژه‌هایی نظیر "بررسی انرژی تاریک" (Dark Energy Survey) با استفاده از تلسکوپ‌های پیشرفته، نقشه‌های دقیق‌تری از توزیع کهکشان‌ها ارائه داده‌اند. این پروژه تاکنون حدود یک‌چهارم آسمان نیمکرهٔ جنوبی را بررسی کرده و موقعیت حدود ۳۰۰ میلیون کهکشان را ثبت کرده است. همچنین، با بهره‌گیری از ابررایانه‌ها، شبیه‌سازی‌های دقیقی از تحول کیهان از زمان مهبانگ تا به امروز صورت گرفته است. مقایسهٔ این شبیه‌سازی‌ها با داده‌های رصدی، به فهم بهتر ساختار بزرگ‌مقیاس جهان کمک می‌کند.
مانه گئورگیان (؛ ز) یک سیاستمدار و دانشمند علوم سیاسی اهل ارمنستان است که از تاریخ مارس ۲۰۲۰ تا تاریخ نوامبر ۲۰۲1 سمت را برعهده داشت. زندگی‌نامه. در رشته علوم سیاسی از دپارتمان روابط بین‌الملل دانشگاه دولتی ایروان و در رشته اداره امور عمومی فارغ‌التحصیل شد. پیش از این، او به عنوان مدیر ارشد روابط رسانه‌ای بین‌المللی در جایزه آرورا مشغول به کار بود. مانه گئورگیان همچنین در بنیاد سیویلیتاس کار می‌کرد
«احتمالاً ممکنه» ترانه‌ای از هنرمند ایسلندی بیورک می‌باشد که به‌عنوان پنجمین تک‌آهنگ از دومین آلبوم استودیویی وی تحت عنوان "پست" (۱۹۹۵) منتشر گردیده‌است. این قطعه یک ترانه با تن‌های سنگین الکترونیک و بیت‌های ملایم است که به احساسات عاشقانه‌ای که ممکن است شکل بگیرند، می‌پردازد. این ترانه در بریتانیا به عنوان پنجمین تک‌آهنگ آلبوم منتشر شد و در نوامبر سال ۱۹۹۶ جایگاهٔ سیزدهم جدول تک‌آهنگ‌های بریتانیا را از آن خود کرد.
فرمانده کل ارتش ایالات متحده آمریکا () عنوانی بود که به رئیس خدمات و عالی‌رتبه‌ترین افسر ارتش ایالات متحده آمریکا (و پیش از آن ارتش قاره‌ای) قبل از شکل‌گیری سمت رئیس ستاد نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۰۳ داده می‌شد. در طول جنگ انقلاب آمریکا (۱۷۷۵–۱۷۸۳)، این عنوان فرمانده کل ارتش قاره‌ای نام داشت. در سال ۱۷۸۳ این عنوان به افسر ارشد ارتش ایالات متحده ساده شد. در سال ۱۸۲۱ این عنوان به فرمانده کل ارتش ایالات متحده تغییر یافت. این مقام اغلب با عناوین مختلف دیگری مانند «سرلشکر فرمانده ارتش» یا «ژنرال
مختلف دیگری مانند «سرلشکر فرمانده ارتش» یا «ژنرال کل» شناخته می‌شد. از سال ۱۷۸۹ تا زمان لغو آن در سال ۱۹۰۳، مقام فرمانده کل از نظر قانونی تابع وزیر جنگ ایالات متحده بود، (عضو ارشد کابینه رئیس‌جمهور)، اما با اقدام کنگره ایالات متحده در سال ۱۹۰۳، تحت ریاست‌جمهوری بیست و ششم تئودور روزولت (۱۹۰۱–۱۹۰۹) با عنوان رئیس ستاد ارتش جایگزین شد.
سیسیان بوغوسیان (؛ زاده ایران) کارآفرین ارمنستانی-کانادایی که از ۲۱ ژانویه ۲۰۲۲ تا مه ۲۰۲۴ سمت رئیس کمیته گردشگری جمهوری ارمنستان را برعهده داشت
«دودش کن بره!» ترانه‌ای از دو خوانندهٔ آمریکایی لومی آتنا و جینیس می‌باشد که در ۲۱ نوامبر سال ۲۰۲۲ از سوی ۲۵/۷ رکوردز منتشر گردید، و به‌مدت ۱۸ تا ۲۳ هفتهٔ متوالی در کنار «بذار حرکاتت رو ببینم» در در جدول بیلبورد باقی ماند. این اثر توسط هردو خواننده نوشته شده‌است. «دودش کن بره!» در ۲۰ فوریهٔ سال ۲۰۲۴ موفق به به دریافت گواهی طلایی از انجمن صنعت ضبط موسیقی آمریکا شد و چهار روز بعد نیز گواهی پلاتینی دریافت کرد. این آهنگ در پلتفرم‌هایی نظیر تیک‌تاک به‌شدت وایرال شد.
گوهار هاروتیونی داوتیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک شاعر، روزنامه‌نگار و کارشناس علوم پرورشی اهل ارمنستان-ایران بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۹۲۵ در ایروان به دنیا آمد و در ۱۹۲۸ همراه خانواده به تبریز نقل مکان نمود. تحصیلات ابتدایی را در مدرسه هایکازیان-تاماریان و مدرسه فرانسوی بانوان تبریز فراگرفت. در ۱۹۵۳ به تهران نقل مکان نمود. وی عضو اتحادیه نویسندگان ارمنی ایران بود. در ۱۹۶۳ دوباره به ایروان بازگشت. وی در ۲۰۱۱ در سن ۸۶ سالگی در ایروان درگذشت و در آرامستان زیتون به خاک سپرده شد.
آرماند (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک شاعر ارمنی‌تبار اهل ایران بود. زندگی‌نامه. وی با نام اصلی آرام آنتونیان () در ۱۹۱۵ در تهران به دنیا آمد تحصیلات ابتدایی را در مدرسه آمریکایی انجام داد و سپس از کالج آمریکایی تهران فارغ‌التحصیل گشت. اولین اثر در روزنامه آلیک تهران به چاپ رسید. وی عضو اتحادیه نویسندگان ارمنی ایران بود وی در ۲۰۰۸ در سن ۹۳ سالگی در بوستون درگذشت.
آرام آلچوجیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک نویسنده اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. در ۱۸۹۴ در قارص به دنیا آمد وی در ۱۸۹۸ به باکو نقل مکان نمود و تحصیلات ابتدایی را در مدرسه شش‌کلاسه شاماخی فراگرفت. یک سال دیگر در مدرسه ارمنی آخالتسخیه تحصیل نمود. در ۱۹۱۲ در دانشگاه خارکوف تحصیل نمود اما در ۱۹۱۳ به باکو بازگشت. در سال ۱۹۱۸ به قفقاز و سپس ارمنستان رفت. ۱۹۲۱ به ایران نقل مکان نمود. وی در ۲ آوریل ۱۹۶۷ در سن ۷۳ سالگی در جلفای نو درگذشت.
آرا (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک شاعر، مترجم و خواننده ارمنی‌تبار اهل ایران بود. زندگی‌نامه. وی با نام اصلی آرا تر-هوهانیسیان () در ۱۹۰۸ در تهران به دنیا آمد و از مدرسه هایکازیان فارغ‌التحصیل شد. وی در در سن ۷۹ سالگی در تهران درگذشت.
آر. بن (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک نویسنده ارمنی‌تبار اهل ایران بود. زندگی‌نامه. وی با نام اصلی روبن هوهانیسیان در ۱۹۱۶ در تهران به دنیا آمد تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در زادگاهش گذراند. وی جزو اولین گروه فارغ‌التحصیلان دانشکدهٔ معماری دانشگاه تهران بود که در سال‌ها در شرکت نفت خدمت کرد و در زمان ملی شدن نفت نیز مسئول ادارهٔ ساختمان شرکت تفت بوده است. اولین اثر وی در ۱۹۳۶ در نور اج به چاپ رسید. روبن یکی از مؤسسان گروه ادبی ایرانی «نور اج» بوده است. وی در ۱۴ نوامبر ۲۰۰۴ در سن ۸۸ سالگی در تهران درگذشت. آثار. از
۲۰۰۴ در سن ۸۸ سالگی در تهران درگذشت. آثار. از آثار وی می‌توان به «بردارید بخورید» و «حکایتی دربارهٔ ناخلف» اشاره نمود.
پتروس کاجبرونی (؛ زادهٔ ) یک نویسنده ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۹۱۲ در به دنیا آمد. یکی از نجات‌یافتگان نسل‌کشی ارمنی‌ها بود وی در ۱۹۸۷ به ایالات متحده مهاجرت کرد
امیل میناسیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک شاعر ارمنی‌تبار اهل ایران بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۹۱۶ در ماموکا به دنیا آمد تحصیلات ابتدایی در زادگاهش و سپس در جلفای نو فراگرفت. در ۱۹۶۳ به ایروان نقل مکان نمود. وی در ۲ فوریهٔ ۱۹۸۲ در سن ۶۶ سالگی در سوئد درگذشت.
آندرانیک ساریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک نویسنده ارمنی‌تبار اهل ایران بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۹۱۵ در روستای سینِگان استان چهارمحال و بختیاری به دنیا آمد و در کودکی، همراه گروهی از همسالانش برای تحصیل به کلکته, هند رفت. سال‌های تحصیل در هند برای او و همقطارانش سال‌های سختی بودند. ساریان شرایط این دوره از زندگی‌اش را در کتاب در گذرگاه‌های تاریک به تصویر کشیده است. در سال ۱۹۳۶ ساریان به ایران بازگشت و در شرکت نفت استخدام شد. او در آبادان نقش فعالی در زندگی اجتماعی و فرهنگی ارامنه بازی کرد. در سال ۱۹۴۷ عضو کمیته
و فرهنگی ارامنه بازی کرد. در سال ۱۹۴۷ عضو کمیته ساماندهی بازگشت ارامنه ایران به ارمنستان (نِرگاقت) است. در سال‌های دهه ۱۹۶۰ هفت سال نشریه انگلیسی‌زبان شرکت نفت را اداره کرد. در همین دوره ساریان نوشتن در مطبوعات ارمنی ایران را شروع می‌کند و در بسیاری از آن‌ها قلم می‌زند. ساریان دغدغه ثبت شیوه زیست و تاریخ زادگاه خود را داشت. در سال ۱۹۸۱ کتاب تاریخ استان چهارمحال را منتشر می‌کند. کتابی منحصربه‌فرد درباره زندگی ارامنه این منطقه در طی سده‌های متوالی. در سال ۱۹۸۲ مجموعه قصه‌های ساریان در دو جلد منتشر می‌شود.
مجموعه قصه‌های ساریان در دو جلد منتشر می‌شود. پس‌زمینه این قصه‌ها هم زندگی در روستاهای ارمنی‌نشین چهارمحال است با شخصیت‌هایی زنده و منحصربه‌فرد. در ادبیات ارامنه ایران بیشتر شاعر داریم تا نثرنویس. ساریان از معدود قصه‌نویسان ادبیات ارمنی-ایرانی است و علاوه بر مجموعه دو جلدی یادشده رمانی نیز به نام ببر ارمنی نوشته است. امّا مهم‌ترین کار او شاید همان خاطره-رمان در گذرگاه‌های تاریک باشد. داستان کودکانی که هنوز به سن بلوغ نرسیده از خانواده‌های‌شان جدا می‌شوند و در هند در شرایط سختی زندگی گذرانند. این‌ کودکان
و در هند در شرایط سختی زندگی گذرانند. این‌ کودکان نسلی هستند که بعدها در شرکت نفت استخدام می‌شوند و هریک به نوعی نقشی در زندگی اجتماعی جامعه ارامنه بازی می‌کنند. ساریان در سال ۱۹۸۷ به ایالات متحده آمریکا مهاجرت می‌کند و بیست‌وپنج سال آخر عمر خود را در شهر گلندل کالیفرنیا است گذراند. در آنجا هم با وجود کهولت سن فعال است و در مطبوعات ارمنی قلم زند. او تحولات جامعه ارامنه ایران را به دقت دنبال کرد و از انتشار نشریه هویس استقبال کرد. ساریان مخالف پیوستن خلیفه‌گری‌های ارامنه ایران به کلیسای ارمنی حوزه سیلیسی
ارامنه ایران به کلیسای ارمنی حوزه سیلیسی بود و در نامه‌ای به هویس به صراحت از دیدگاه خود سخن گفت. او حتی یک سال پیش از درگذشتش، در نامه‌ای به روزنامه آزگ ارمنستان درباره شرایط زندگی در مدارس دینی ارمنی در هند سخن گفت. وی در ۲۰۱۲ (اسفندماه ۱۳۹۰) در سن ۹۷ (۹۸) سالگی در گلندیل درگذشت. آثار. آندرانیک ساریان نویسنده‌ای بود که برای طرح مسائل اجتماعی و حفظ میراث فرهنگی زادگاهش می‌نوشت. دغدغه‌هایی داشت که در همه نوشته‌هایش می‌توان رد آن‌ها را گرفت. دلبستگی به ایران و زندگی ارامنه ایران یکی از این دغدغه‌ها بود.
آلیس آرزومانیان ( زادهٔ ۲۰ تیر ۱۳۱۰ رشت - درگذشته ۲۵ آذر ۱۳۹۷ تهران نویسنده ارمنی‌تبار ایرانی بود. وی به خاطر رمان «همه از یک» شناخته شده است. زندگی‌نامه. وی در ۲۰ تیر ۱۳۱۰ در رشت به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی خود را دبستان ۱۷ دی و دیپلم متوسطه را در رشته طبیعی در دبیرستان شاهدخت رشت دریافت کرد و درسال ۱۳۳۱ از دانشکده علوم دانشگاه تهران در رشته شیمی فارغ‌التحصیل گشت. وی در سال ۱۳۳۶ ازدواج کرد و ثمره این ازدواج یک دختر می‌باشد. وی در سازمان ذوب‌آهن در تهران فعالیت می‌کرد. وی در در سن ۸۷ سالگی در ۲۵ آذر ۱۳۹۷
می‌کرد. وی در در سن ۸۷ سالگی در ۲۵ آذر ۱۳۹۷ در تهران درگذشت و در آرامستان ارامنه تهران به خاک سپرده شد.
آرمنیا ساگینیان-کاراپتیان (؛ زادهٔ - درگذشته تاریخ نامعلوم) یک نویسنده و آموزگار ارمنی‌تبار اهل ایران بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۹۱۶ در تهران به دنیا آمد و تحصیلات متوسطه در مدرسه فرانسوی ژاندارک تهران فراگرفت. اولین اثر وی در ۱۹۵۴ در روزنامه آلیک منتشر شد. از سال ۱۹۶۴ موسس و مدیر مدرسه ساندوخت بود. وی عضو اتحادیه نویسندگان ارمنی ایران بود.
آرمن گس (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک شاعر و مترجم ارمنی‌تبار اهل ایران بود. زندگی‌نامه. وی با نام اصلی وارتگس یرواندی فرانگیان () (Վարդգես Ֆրանգյան) در ۱۹۲۰ در ایروان به دنیا آمد . وی در ۷ نوامبر ۲۰۰۶ در سن ۸۶ سالگی در لس آنجلس درگذشت.
لئون سیمونی بزنونی (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک شاعر اهل ارمنستان بود که در ایران سکونت گزید. زندگی‌نامه. وی در ۱۹۰۱ در قارص به دنیا آمد تحصیلات ابتدایی را در فرا گرفت و سپس در مدرسه نرسیسیان ادامه تحصیل داد. اولین اثر وی در ۱۹۱۷ در روزنامه لرابر به چاپ رسید. و در ۱۹۳۳ به ایران مهاجرت کرد و در تهران سکونت گزید وی عضو اتحادیه نویسندگان ارمنی ایران بود. وی در ۱۲ مارس ۱۹۶۷ در سن ۶۶ سالگی درگذشت.
سیراک (؛ زادهٔ ) یک شاعر ارمنی‌تبار اهل ایران بود. زندگی‌نامه. وی با نام اصلی سیراک گالستیان () در ۱۹۰۶ در تهران به دنیا آمد تحصیلات ابتدایی در مدرسه هایکازیان تهران فرا گرفت و در دبیرستان فرانسوی سن لویی ادامه تحصیل داد. اولین نوشته‌هایش در هفته‌نامه نور کیانک تهران به چاپ رسید. عضو اتحادیه نویسندگان ارمنی ایران بود. تاریخ درگذشت وی نامشخص است.
سوقومون ملیک-هاکوبیان (؛ زادهٔ - ) یک نویسنده و آموزگار ارمنی‌تبار اهل ایران بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۸۸۸ در روستای پایاچوک به دنیا آمد رافی عموی وی بود. و در جوانی به تفلیس رفت و تحصیلات ابتدایی را در مدرسه نرسیسیان فراگرفت. وی از دانشکده علوم الهی گئورگیان فارغ‌التحصیل گشت. وی عضو اتحادیه نویسندگان ارمنی ایران بود وی در ۷ دسامبر ۱۹۶۴ در سن ۷۶ سالگی درگذشت.
سارگیس بوداغیان (؛ زادهٔ ) یک شاعر ارمنی‌تبار اهل ایران بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۹۱۰ در روستای پایاچوک به دنیا آمد و در مدرسه ابتدایی و متوسطه آمریکایی مموریال تبریز تحصیل نمود و در ۱۹۳۱ فارغ‌التحصیل گشت.. تاریخ درگذشت وی نامعلوم است.
ژرژ بابایان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک شاعر اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۹۲۹ در تفلیس به دنیا آمد ۱۹۳۱ به تبریز نقل مکان نمود. تحصیلات ابتدایی را در مدرسه هایکازیان-تاماریان فراگرفت. در ۱۹۴۳ تحصیل در گیمنازیای روسی تبریز شروع کرد و در ۱۹۴۶ از آنجا فارغ‌التحصیل شد وی عضو اتحادیه نویسندگان ارمنی ایران بود. وی در ۱۶ ژوئیهٔ ۱۹۸۶ در سن ۵۷ سالگی درگذشت.
یرواند بازن (؛ زادهٔ - ) یک شاعر ارمنی‌تبار اهل ایران بود. زندگی‌نامه. وی با نام اصلی یرواند میرزایان در ۱۸۹۹ در تبریز به دنیا آمد تحصیلات ابتدایی را در مدارس آرامیان، هایکازیان-تاماریان، و سپس در فرانسوی تبریز و مدرسه کشیشی تبریز را فرا گرفت. اولین اثر وی در روزنامه زانگ تبریز به چاپ رسید. وی عضو اتحادیه نویسندگان ارمنی ایران بود. وی در ۲۳ مهٔ ۱۹۶۶ در سن ۶۷ سالگی درگذشت.
هوهانس مارد (؛ زادهٔ - ) یک نویسنده، شاعر و مترجم ارمنی‌تبار اهل ایران بود. زندگی‌نامه. وی با نام اصلی هوهانس سارگیسی مارگاریان در ۱۸۹۰ در روستای موجومبار به دنیا آمد و در ۱۹۰۰ به تفلیس نقل مکان نمود و در گیمنازیای روسی تحصیل نمود. وی در (۱۹۱۴–۱۹۱۲) فعالیت می‌کرد. وی در تفلیس (۱۹۰۰) و تبریز (۱۹۲۹) سکونت داشت. وی عضو اتحادیه نویسندگان ارمنی ایران بود. وی در ۳ ژوئن ۱۹۷۲ در سن ۸۲ سالگی در تهران درگذشت.
هغینه هاکوبیان (؛ زادهٔ - ) یک نویسنده و شاعر اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۹۱۰ در تفلیس به دنیا آمد و در دبیرستان دخترانه کامویان تفلیس تحصیل نمود. همراه خانواده به ایران نقل مکان نمود. وی عضو اتحادیه نویسندگان ارمنی ایران بود. وی در ۳۰ ژانویهٔ ۱۹۷۷ در سن ۶۷ سالگی در لس آنجلس درگذشت.
هغینه داویتیان (؛ زادهٔ ۱۹۰۱ - درگذشته ۱۹۹۳)، نویسنده و کارشناس علوم پرورشی ارمنی‌تبار اهل ایران-ایالات متحده آمریکا بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۹۰۱ در تهران به دنیا آمد و از مدرسه میسیونرهای آمریکایی در تهران (۱۹۱۹) فارغ‌التحصیل شد. وی در و فعالیت می‌کرد از ۱۹۳۷ در ایالات متحده آمریکا سکونت داشت. وی در ۱۹۹۳ در سن ۹۲ سالگی در بوستون درگذشت.
هایوردی (؛ زادهٔ - درگذشته تاریخ نامعلوم) یک شاعر ارمنی‌تبار اهل ایران بود. زندگی‌نامه. وی با نام اصلی گئورگ آوتیسیان ( یا () در ۱۹۱۴ در سیناگان به دنیا آمد تحصیلات ابتدایی را در مدارس ارمنی زادگاهش و جلفای نو فرا گرفت. سپس به هند رفت و در مدرسه بشردوستانه ارمنیان کلکته ادامه تحصیل داد و فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۹۳۳ به ایران بازگشت. اولین نوشته‌هایش در ۱۹۳۴ در روزنامه آلیک تهران منتشر شد. تاریخ درگذشت نامعلوم است.
هاکوب هوسپیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک شاعر ارمنی‌تبار اهل ایران بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۹۰۹ در روستای سنگ سفید به دنیا آمد و تحصیلات خویش را از ۱۹۲۶ در مدرسه کانانیان جلفای نو شروع کرد و در ۱۹۳۱ فارغ‌التحصیل شد. وی در ۱۹۷۹ در سن ۷۲ سالگی در تهران درگذشت و در آرامستان ارامنه تهران (بوراستان) به خاک سپرده شد.
وانوهی آوتیسی آوتیسیان ( ؛ زادهٔ ) یک شاعر ارمنی‌تبار اهل ایران بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۹۲۶ در آبادان به دنیا آمد وی در مدرسه ارمنی آبادان به تحصیل پرداخت. اولین اشعار در روزنامه آلیک تهران به چاپ رسید. وی عضو اتحادیه نویسندگان ارمنی ایران بود.
مازدا (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک شاعر ارمنی‌تبار اهل ایران بود. زندگی‌نامه. وی با نام اصلی هارپیک تامارزیان () در ۱۹۲۸ در قزوین به دنیا آمد و در ۱۹۳۱ به تهران نقل مکان نمود. تحصیلات ابتدایی در مدرسه داوتیان، مدرسه تمدن، مدرسه سپهر و مدرسه البرز و تحصیلات متوسطه در مدرسه فیروز بهرام فراگرفت. و از دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل گشت. اولین آثارش در ۱۹۳۵ در ماهنامه نور هاسکر به چاپ رسید. وی عضو اتحادیه نویسندگان ارمنی تهران بود. وی در ۱۴ مارس ۱۹۷۷ در سن ۴۹ سالگی در تهران درگذشت.
لوسیک (؛ زادهٔ ) یک نویسنده ارمنی‌تبار اهل ایران است. زندگی‌نامه. وی با نام اصلی لوسیک استپانیان در ۱۹۲۲ در تهران به دنیا آمد تحصیلات ابتدایی را در مدرسه داوتیان تهران فراگرفت و در مدرسه فرانسوی ژاندارک ادامه تحصیل داد. وی از دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل گشت. اولین اثرش در روزنامه آلیک تهران به چاپ رسید.
لئون شاهونی (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک شاعر ارمنی‌تبار اهل ایران بود. زندگی‌نامه. وی با نام اصلی لئون شاهویان () در ۱۹۰۷ در روستای هفتوان به دنیا آمد تحصیلات ابتدایی را در مدرسه کشیشی زادگاهش فراگرفت و در ۱۹۱۸ مدرسه میسیونرهای آمریکایی پاکوپای فارغ‌التحصیل شد. اولین اشعارش ماهنامه «هایستانی کوچناک» به چاپ رسید. وی در ۱۹۷۸ در سن ۷۱ سالگی در فرزنو درگذشت.
لئون داربینیان (؛ زادهٔ ) یک نویسنده ارمنی‌تبار اهل ایران بود. زندگی‌نامه. وی با نام اصلی لئون واغارشاکیان () در ۱۹۱۱ در روستای خویگان علیا (ورین خویگان) به دنیا آمد در جلفای نو تحصیل نمود. سال ۱۹۳۰ پس از پایان تحصیلات به خوزستان نقل مکان نمود. وی عضو اتحادیه نویسندگان ارمنی ایران تاریخ درگذشت وی نامشخص است منابع.
یغیا هایپت (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک شاعر ارمنی‌تبار اهل ایران بود. زندگی‌نامه. وی با نام اصلی یغیا تر-هایراپتیان () در ۱۸۸۳ در روستای تغ به دنیا آمد تحصیلات ابتدایی را در شوش و مدرسه نرسیسیان تفلیس فرا گرفت و در دانشکده علوم الهی گئورگیان ادامه تحصیل داد. در ۱۹۱۸ به تهران نقل مکان نمود. وی عضو اتحادیه نویسندگان ارمنی ایران بود. وی در ۱۸ آوریل ۱۹۶۶ در سن ۸۳ سالگی درگذشت.
خاچاطور یگانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک شاعر ارمنی‌تبار اهل ایران بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۸۸۶ در تبریز به دنیا آمد تحصیلات ابتدایی را در مدرسه هایکازیان-تاماریان تبریز (۱۹۰۷) فراگرفت. وی در ۵ اکتبر ۱۹۷۶ در سن ۹۰ سالگی درگذشت.
فرمانده کل نیروهای مسلح اوکراین () فرمانده حرفه‌ای نیروهای مسلح اوکراین است. این سمت توسط رئیس‌جمهور ولادیمیر زلنسکی در ۲۸ مارس ۲۰۲۰ ایجاد شد و پیش از آن رئیس ستاد کل فرمانده کل قوا نام داشت. فرمانده کل نیروهای مسلح اوکراین، نیروهای مسلح اوکراین را هدایت می‌کند، وضعیت ارتش را با تجهیزات نظامی، سلاح‌ها و سایر منابع رصد می‌کند و در مورد دستیابی به اهداف نظامی-استراتژیک در دفاع به رئیس‌جمهور و وزیر دفاع گزارش می‌دهد. قانون اوکراین «دربارهٔ نیروهای مسلح اوکراین» همچنین تصریح می‌کند که رهبری مستقیم نظامی فعالیتی
همچنین تصریح می‌کند که رهبری مستقیم نظامی فعالیتی است که با هدف اجرای اقدامات برای توسعه نیروهای مسلح اوکراین، تجهیزات فنی، آموزش و پشتیبانی جامع آنها و تعیین مبنای کاربرد و مدیریت آنها انجام می‌شود. در ۵ مارس ۲۰۲۲، سپهبد والری زالوژنی، فرمانده کل پیشین نیروهای مسلح اوکراین، توسط ولادیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین، به درجه ژنرالی (ارتشبد) ارتقا یافت. هم‌اکنون ارتشبد الکساندر سیرسکی فرماندهی کل نیروهای مسلح اوکراین را برعهده دارد.
وزیر دفاع اوکراین () مدیر وزارت دفاع اوکراین است که مسئولیت نیروهای مسلح اوکراین را برعهده دارد و از اعضای کابینه اوکراین محسوب می‌شود و عضو اصلی شورای امنیت و دفاع ملی اوکراین است. وزیر دفاع توسط رئیس‌جمهور منصوب می‌شود، اما این انتصاب باید با اکثریت آرا در مجلس اوکراین تأیید شود. از اول ژانویه ۲۰۱۹ وزیر دفاع اوکراین باید یک غیرنظامی باشد، که کنترل غیرنظامی بر ارتش را در اختیار داشته است، اگرچه ممکن است آنها اخیراً از ارتش استعفا داده باشند. از زمان استقلال اوکراین از اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱، ۱۷
اوکراین از اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱، ۱۷ وزیر دفاع در این جایگاه فعالیت کرده‌اند.