payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دین رسمی، همراه با سقوط امپراتوری روم غربی و تهاجم‌ها، مهاجرت‌ها و فتوحات بعدی توسط جمعیت‌های بربر، روم، مانند هر آنچه که امپراتوری آن بود، شاهد ناپدید شدن بسیاری از آداب و رسوم و سنت‌های خود، از جمله بسیاری از جشنواره‌هایش بود. در دوران رنسانس. آکادمی رومی پومپونیو لتو (شاگرد متکلم بت‌پرست، جمیستوس پلتو) خیلی زود به محفلی از اهل ادب تبدیل شد که به دوران باستان کلاسیک اختصاص داشت و حتی هدفش احیای دین روم باستان بود (پروژه‌ای منحصر به فرد در بستر اومانیسم قرن پانزدهم، که نشان‌دهنده نوعی تمایل خرابکارانه
قرن پانزدهم، که نشان‌دهنده نوعی تمایل خرابکارانه است). به نظر می‌رسد این اتفاق در خود آکادمی رخ داده است، جایی که آنها به طور آیینی تولد رم (۲۱ آوریل) را جشن می‌گرفتند و لتو پونتیفکس ماکسیموس را نیز احیا کرده بود. در دوران وحدت ایتالیا. برخی از این موارد توسط اومانیسم بازیابی شدند، اما با ظهور وحدت ایتالیا بود که جشن «زایش رم» به عنوان یک "سنت" احیا شد. انقلابی‌ترین افراد در میان طرفداران ماتزینی، گاریبالدی و برخی لیبرال‌ها این رویداد را جشن گرفتند، به عنوان مثال، در بهار 1849، زمانی که رم، که اخیراً به یک
مثال، در بهار 1849، زمانی که رم، که اخیراً به یک جمهوری آزاد تبدیل شده بود و قدرت دنیوی پاپ را سرنگون کرده بود، برای بقا می‌جنگید. گفته می‌شود که در فوروم‌ها ضیافتی با نوشیدنی‌هایی برای تأسیس احتمالی اورب توسط رومولوس و تأسیس مجدد (آزادسازی) توسط خود انقلابیون برگزار شد. فرانچسکو استوربینتی یکی از صمیمانه‌ترین سخنرانی‌ها را ایراد کرد. در دوران فاشیست. در ۳ آوریل ۱۹۲۱، طی سخنرانی در بولونیا، بنیتو موسولینی، رهبر وقت جنبش فاشیستی ایتالیا، سالگرد تأسیس رم را به عنوان تعطیل رسمی فاشیسم اعلام کرد. آنتونیو
را به عنوان تعطیل رسمی فاشیسم اعلام کرد. آنتونیو گرامشی این تصمیم را تلاش فاشیسم برای طبیعی جلوه دادن نقش خود در تاریخ ایتالیا، از طریق ادعای ریشه‌های رومی دانست. در سندی که ادغام ملی-فاشیستی بین انجمن ملی ایتالیا و حزب ملی فاشیست را تأیید کرد و در ۱۶ مارس ۱۹۲۳ امضا شد، نمایندگان دو نیروی سیاسی برای جشن گرفتن توافق وحدت با بیانیه‌ای حاوی درخواست وحدت ملی، در عصر ۲۰ آوریل، در آستانه جشن «زایش رم»، روزی که «نشانگر تولد دوباره عظمت روم است»، در تمام شهرهای ایتالیا نصب شدند. در همان ۱۹ آوریل، پیش‌نویس فرمانی
نصب شدند. در همان ۱۹ آوریل، پیش‌نویس فرمانی که توسط رئیس جمهور بنیتو موسولینی پیشنهاد شده بود، توسط شورای وزیران تصویب شد که تعطیلی در ۱ مه را لغو و جشن روز کارگر را در ۲۱ آوریل، زایش رم، تثبیت می‌کرد. این اولین جشنی بود که توسط دولت موسولینی برقرار شد و از ۲۱ آوریل ۱۹۲۴ به یک تعطیل ملی با نام «زایش رم - روز کارگر» تبدیل شد. این فرمان در سال ۱۹۴۵ لغو شد و روز کارگر به ۱ مه بازگردانده شد. جمهوری ایتالیا. در سال‌های جمهوری ایتالیا، «زایش رم» با کنفرانس‌ها و بازسازی‌های تاریخی جشن گرفته شده است. در سال‌های
بازسازی‌های تاریخی جشن گرفته شده است. در سال‌های اخیر، این رویداد اهمیت دوباره‌ای یافته و باعث شده است که نهادهای ایتالیایی آن را بیشتر به رسمیت بشناسند. انجمن‌هایی مانند «گروه استوریکو رومانو» (GSR) و «پیتاس کومونیتا جنتیله» از طریق بازسازی‌های تاریخی و رویدادهای مذهبی با انجمن‌های وابسته درگیر در دین مدرن روم، در سازماندهی این رویداد مشارکت داشته‌اند. گروه استوریکو رومانو سالانه رژه‌ای را با شرکت‌کنندگانی با لباس‌های آن دوره و بازنمایی صحنه‌هایی از زندگی باستانی و جشن‌هایی که یادآور آیین‌های مذهبی روم
باستانی و جشن‌هایی که یادآور آیین‌های مذهبی روم باستان هستند، برگزار می‌کند. در سال 2024، دو هزار و هفتصد و هفتاد و هفتمین «زایش رم» با حضور نمایندگان نهادهای ایتالیایی برگزار شد. در طول این رویداد، طرحی برای افزایش بودجه برای بازسازی‌های تاریخی و وضع قوانین احتمالی با هدف تنظیم چنین جشن‌هایی برای حفظ و ارتقای سنت‌های فرهنگی اعلام شد. علاوه بر این، گروه موسیقی ارتش ایتالیا در این جشن‌ها شرکت کرد. هر ساله، سازمان‌هایی از سراسر اروپا برای جشن گرفتن این تاریخ می‌آیند و اهمیت و جذابیت بین‌المللی این رویداد را
می‌آیند و اهمیت و جذابیت بین‌المللی این رویداد را نشان می‌دهند.
آنتونینو ترینگالی کازانووا (Antonino Tringali Casanuova)‌ (چه‌چینا، ۱۱ آوریل ۱۸۸۸ - کرمونا، ۳۰ اکتبر ۱۹۴۳) سیاستمدار ایتالیایی بود که در زمان بنیتو موسولینی در جمهوری سوسیال ایتالیا خدمت کرد. او رئیس دادگاه ویژه دفاع از کشور و به همین ترتیب، عضو شورای عالی فاشیسم بود. او بعدها به عنوان وزیر دادگستری جمهوری سوسیال ایتالیا خدمت کرد. او اغلب (حتی در اسناد رسمی) با عنوان ترینگالی کازانووا شناخته می‌شود. زندگینامه ترینگالی-کازانووا در چه‌چینا، استان لیورنو، توسکانی متولد شد. او که اصالتی اشرافی داشت، در جنگ
متولد شد. او که اصالتی اشرافی داشت، در جنگ جهانی اول به عنوان سروان هنگ ۷۸ پیاده نظام "گرگ‌های توسکانی" شرکت کرد. هبه خاطر زخمی شدن مدال برنز شجاعت نظامی دریافت کرد. او که فارغ‌التحصیل حقوق بود، از بدو تأسیس به فاشیسم پیوست و رهبری اسکادران (نیروهای نظامی) را در منطقه ولترا بر عهده گرفت. او در راهپیمایی به سوی رم شرکت کرد و از سال 1922 به مدت ده سال شهردار و سپس پودستای کاستانیتو کاردوچی بود. در سال 1927 به عنوان قاضی دادگاه ویژه منصوب شد. سپس معاون رئیس دادگاه ویژه دفاع از کشور (ایتالیایی: Tribunale
دادگاه ویژه دفاع از کشور (ایتالیایی: Tribunale Speciale per la Sicurezza dello Stato) را از سپتامبر ۱۹۲۸ تا نوامبر ۱۹۳۲ و ریاست آن را از نوامبر ۱۹۳۲ تا ژوئیه ۱۹۴۳ برعهده گرفت. در آخرین نقش، او به عضویت شورای بزرگ فاشیسم درآمد. وی که یک فاشیست تندرو و از حامیان سرسخت موسولینی بود در ۲۴ ژوئیه ۱۹۴۳، به عنوان عضو شورای بزرگ فاشیسم، علیه طرح دینو گراندی رأی داده و حتی امضاکنندگان آن را در بحث تهدید کرد. پس از ۸ سپتامبر، او به جمهوری سوسیال ایتالیا پیوست و در سپتامبر ۱۹۴۳ به عنوان نخستین وزیر دادگستری آن منصوب
۱۹۴۳ به عنوان نخستین وزیر دادگستری آن منصوب شد. او اندکی پس از مراسم تحلیف خود بر اثر آنژین صدری در کرمونا درگذشت و پیرو پیسنتی به عنوان وزیر دادگستری جایگزین او شد. نام ترینگالی کازانووا در فهرست CROWCASS (ثبت مرکزی جنایتکاران جنگی و مظنونان امنیتی) (1947) که توسط متفقین انگلیسی-آمریکایی تهیه شده بود، از افرادی که به دلیل جنایات جنگی تحت تعقیب یوگسلاوی بودند، آمده است.
در تحلیل ریاضی، پارادوکس پلکان (به ) یک مثال پاتولوژیک است که نشان می‌دهد حدهای هر منحنی لزوماً طول واقعی آن را نمایندگی نمی‌کنند. شرح. این پارادوکس شامل یک دنباله از زنجیرهای چندضلعی «پلکانی» در یک مربع واحد است که از پاره‌خط‌های افقی و عمودی با طول کاهش‌یابنده تشکیل شده‌اند، به طوری که این پلکان‌ها به طور یکنواخت به قطر مربع همگرا می‌شوند. با این حال، هر پلکان طولی برابر با دو دارد، در حالی که طول قطر برابر با جذر ۲ (تقریباً ۱.۴۱۴۲) است، بنابراین دنباله طول‌های پلکان به طول قطر همگرا نمی‌شود. مارتین
طول‌های پلکان به طول قطر همگرا نمی‌شود. مارتین گاردنر این را «یک پارادوکس هندسی باستانی» می‌نامد. پارادوکس پلکان نشان می‌دهد که برای منحنی‌ها تحت همگرایی یکنواخت، طول یک منحنی یک تابع پیوسته از منحنی نیست. توضیح. برای هر منحنی هموار، زنجیرهای چندضلعی با طول پاره‌خط‌هایی که به صفر کاهش می‌یابند و رأس‌های متوالی را در امتداد منحنی به هم وصل می‌کنند، همیشه به طول کمان همگرا می‌شوند. شکست منحنی‌های پلکانی در همگرایی به طول صحیح را می‌توان با این واقعیت توضیح داد که برخی از رأس‌های آن‌ها روی قطر قرار ندارند.
داد که برخی از رأس‌های آن‌ها روی قطر قرار ندارند. کاربرد. پارادوکس پلکان علاوه بر برجسته کردن نیاز به تعاریف دقیق طول کمان در آموزش ریاضیات، در هندسه دیجیتال نیز کاربرد دارد، به این شکل که روش‌هایی را برای تخمین محیط اشکال پیکسلی برمی‌انگیزد که صرفاً به جمع زدن طول تک به تک مرزهای بین پیکسل‌ها نمی‌پردازند. در ابعاد بالاتر، فانوس شوارتز مثالی مشابه آن‌چه در این پارادوکس مطرح می‌شود، ارائه می‌دهد که نشان می‌دهد سطوح چندوجهی که به صورت نقطه‌ای به یک سطح خمیده به صورت نقطه‌ای همگرا می‌شوند، لزوماً به مساحت آن
به صورت نقطه‌ای همگرا می‌شوند، لزوماً به مساحت آن همگرا نمی‌شوند، حتی زمانی که تمام رأس‌ها روی سطح قرار دارند.
ویرجینیا مینتی (؛ زادهٔ ) که بیشتر با نام هنری ویولا والنتینو شناخته می‌شود، خواننده اهل ایتالیا است. وی از سال ۱۹۶۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی و حرفه. ویرجینیا مینتی در تاریخ ۱ ژوئیه ۱۹۴۹ در ایتالیا متولد شد، او فعالیت خود را به عنوان خواننده در سال ۱۹۶۸ با نام ویرجینیا آغاز کرد و بعداً با همسر سابقش در یک گروه دونفره به نام رنزو و ویرجینیا شروع به خواندن کرد. مدتی بعد ویرجینیا مورد توجه جیانکارلو لوکاریلو، تهیه‌کننده گروه راک ایتالیایی قرار گرفت. او بود که تصویری از یک زن جذاب و ظریف و
گرفت. او بود که تصویری از یک زن جذاب و ظریف و همچنین شیوه خواندن با صدای آرام را برای او خلق کرد. در سال ۱۹۷۹، ویرجینیا با نام ویولا والنتینو شروع به خواندن کرد. اولین آهنگ او به "نام" "«Comprami»" او را مشهور کرد و تعداد زیادی نسخه در ایتالیا و اسپانیا فروخته شد. در سال ۱۹۸۰، ویولا دو آهنگ دیگر به نام‌های «"Sei una bomba»" و «"Anche noi facciamo pace»" خواند که آنها نیز به موفقیت رسیدند. در همان سال، اولین آلبوم او با نام «"Cinema»" منتشر شد. در سال ۱۹۸۲، ویولا والنتینو برای اولین بار با آهنگ
سال ۱۹۸۲، ویولا والنتینو برای اولین بار با آهنگ «"Romantici»" در جشنواره موسیقی سانرمو شرکت کرد که این آهنگ نیز به یک آهنگ موفق تبدیل شد. در همان سال، دومین آلبوم او با نام «"In primo piano»" و یک آهنگ موفق دیگر "با نام" "«Sola»" منتشر شد. در آن زمان، ویولا والنتینو در اوج شهرت خود بود و برای بازی در فیلم "سینمایی" «جنایتی در بزرگراه» دعوت شد. در سال ۱۹۸۳، او دوباره با آهنگ «"Arriva arriva»" در جشنواره سانرمو شرکت کرد. از آن زمان، علاقه عمومی به ویولا والنتینو شروع به کمرنگ شدن کرد. در دهه ۱۹۸۰، ویولا در
شروع به کمرنگ شدن کرد. در دهه ۱۹۸۰، ویولا در فیلم‌های «دو بابای عجیب» و «روباه‌های شب» بازی کرد. در سال ۱۹۸۶، آهنگ «"Il posto della luna»" را خواند که موفقیت متوسطی داشت. در سال ۱۹۹۱، آلبومی با عنوان «فرشته‌ای "از" بهشت» منتشر شد که شامل بهترین آهنگ‌های ویولا والنتینو بود. در سال ۲۰۰۵، او به برنامه‌ی واقع‌نمای "«موزیک‌فارم»" رفت. ویولا والنتینو مدتی با خواننده مشهور ایتالیایی ریکاردو فوگلی ازدواج کرد که به محبوبیت او کمک کرد؛ اما بعداً از هم جدا شدند.
پائولو والسی (؛ زادهٔ ۱۸ مه ۱۹۶۴) خواننده و ترانه‌سرا اهل ایتالیا است. زندگی و حرفه. والسی که در فلورانس متولد شد، از کودکی به یادگیری پیانو پرداخت و بعدها به عنوان تنظیم‌کننده و آهنگساز شروع به کار کرد. او که با کاترینا کازلی قرارداد بسته بود، در سال ۱۹۹۱ با آهنگ «Le persone inutili» در بخش تازه واردان جشنواره موسیقی سانرمو برنده شد و با اولین آلبوم خود که یک موفقیت تجاری بود، به شهرت رسید. سال بعد او به جشنواره سانرمو بازگشت، این بار در بخش هنرمندان بزرگسال و با آهنگ «La forza della vita» که در صدر جدول
و با آهنگ «La forza della vita» که در صدر جدول آهنگ‌های پرفروش ایتالیا قرار گرفت، رتبه سوم را کسب کرد. پس از کاهش فروش آلبوم سال ۱۹۹۶، والسی، فعالیت‌های موسیقی خود را در سال‌های بعد به طور قابل توجهی کاهش داد. در سال ۲۰۰۵ او در "لا تالپا" نسخه مشهور ایتالیایی سریال واقع‌نمای «"The Mole»" شرکت کرد. ترانه‌شناسی. آلبوم
فیصل حلیم فوتبالیست مالزیایی، در روز ۵ مه ۲۰۲۴ در یک مرکز خرید در کوتا دامانسارا، پتالینگ جایا، با اسید مورد حمله قرار گرفت. این حمله منجر به جراحات قابل توجهی شد و توجه گسترده‌ای را به خود جلب کرد. اسیدپاشی. در روز ۵ مه ۲۰۲۴، فیصل هنگام خروج از یک مرکز خرید در کوتا دامانسارا مورد حمله قرار گرفت. پلیس در ساعت ۵:۵۱ بعد از ظهر از این‌حمله اسیدپاشی مطلع شد. یک فیلم دوربین مداربسته نشان می‌دهد که مردی با پیراهن و کلاه مشکی پشت یک ماشین مشکی منتظر ایستاده و در حالی که فیصل را در حال رفتن به سمت ماشینش تماشا
حالی که فیصل را در حال رفتن به سمت ماشینش تماشا می‌کند، چندین بار روی او اسید پاشیده است. مظنون بعد از این حمله، به همراه مرد دیگری که با موتورسیکلت در فاصله نه چندان دوری از محل حادثه منتظرش بود، فرار کرد. تا ماه نوامبر ۲۰۲۴، انگیزه این حمله مشخص نشده است. پیامدها. فیصل از ناحیه گردن، شانه، دست و سینه دچار سوختگی شد. او بعداً در یک بیمارستان خصوصی تحت ۴ عمل جراحی قرار گرفت. پس از بهبودی، فیصل در بازی سلانگور مقابل کلانتان به زمین بازگشت که در آن سلانگور با نتیجه ۲–۰ پیروز شد. فیصل طولانی‌ترین حضور خود در
نتیجه ۲–۰ پیروز شد. فیصل طولانی‌ترین حضور خود در بازی را از زمان حمله با اسید، در یک بازی در لیگ قهرمانان آسیا ۲ مقابل باشگاه فوتبال سیبو انجام داد که در آن بازی آنها با نتیجه ۱–۰ پیروز شدند. ارزش مارکت فیصل از ۱٫۸۷ میلیون رینگیت به ۱٫۶۳ میلیون رینگیت کاهش یافت. تحقیقات. طی یک اعلامیه در روز ۱۹ مه ۲۰۲۳، پلیس چهره‌نگاری مظنون اسیدپاشی را منتشر کرد. مدتی بعد پلیس متوجه شد که ۵ عدد از ۸ اثر انگشت در صحنه جرم سالم نیست. در روز ۸ مه ۲۰۲۵، گروه حقوقی فیصل حلیم اعلام کرد که پرونده تحقیقات اسیدپاشی توسط دادستان کل
کرد که پرونده تحقیقات اسیدپاشی توسط دادستان کل رسماً با عنوان «بدون اقدام بیشتر» طبقه‌بندی شده است‌. این تصمیم که از طریق نامه‌ای به تاریخ ۱۸ فوریه ۲۰۲۵ ابلاغ گردید، در آن اظهار گردیده بود که علیرغم تلاش‌های انجام گرفته، پلیس قادر به شناسایی مظنون یا به دست آوردن مدارک معتبر نیست. گروه حقوقی فیصل از نتیجه تحقیقات اظهار ناامیدی کرد و اشاره کردند که آنها برای بررسی دوباره پرونده و احتمال به جریان افتادن دوباره آن، به دادستان کل درخواست می‌دهند.
جورجیو وانی (؛ زادهٔ ) خواننده، ترانه‌سرا و گیتاریست اهل ایتالیا است. وی از سال ۱۹۷۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی و حرفه. جورجیو وانی در ۱۹ اوت ۱۹۶۳ در میلان متولد شده و در سان جولیانو میلانزه بزرگ شد. او به لطف والدینش که عاشق موسیقی بودند، خیلی زود به موسیقی روی آورد. در سال ۱۹۷۶، زمانی که ۱۳ ساله بود، اولین گروه خود را با نام «Luti's Band» تأسیس کرد. دو سال بعد، به با "آلبوم" "«Babylon by Bus»" باب مارلی با موسیقی رگی آشنا شد. در سال ۱۹۸۰، او اولین گروه پاپ-راک حرفه‌ای خود را با نام
۱۹۸۰، او اولین گروه پاپ-راک حرفه‌ای خود را با نام «Tomato» به همراه پائولو کاستا و کلودیو دن آفریو تشکیل داد. دو سال بعد، آنها مورد توجه تهیه‌کننده ایتالیایی روبرتو کلمبو قرار گرفتند. او در سال ۱۹۸۳، "آلبوم «جزیره خورشید» را" ساخت که توسط جورجیو با نام مستعار "آیودی" خوانده شد. در سال ۱۹۸۴، توماتو با میگل بسه در آلبوم "«بندیدو»" و با دن هارو، تافی و ایوان همکاری کرد. او بعداً اولین تک‌آهنگ خود با نام "«تام تام»،" را در سال ۱۹۸۴ با همکاری مایک اوگلتری که قبلاً درامر گروه سیمپل مایندز بود، منتشر کرد. در سال
درامر گروه سیمپل مایندز بود، منتشر کرد. در سال ۱۹۹۱، پس از اینکه جورجیو و گروه با هنرمندان زیادی مانند مانگو، اوجنیو فیناردی، کریستیانو د آندره، روبرتو وکیونی، پیرآنجلو برتولی و تازندا همکاری کردند، اولین آلبوم خود را با نام «"توماتو»" به تهیه‌کنندگی مائورو پائولوتزی و آنجلو کارارا منتشر کرد. در سال ۱۹۹۲، جورجیو و گروهش در مهم‌ترین مسابقه موسیقی ملی ایتالیا یعنی جشنواره موسیقی سانرمو در بخش «تازه‌کار» با آهنگ "«Sai cosa sento per te» شرکت کردند. با این حال، توماتو در دور نهایی برنده نشد. پس از این جشنواره،
توماتو در دور نهایی برنده نشد. پس از این جشنواره، گروه منحل شد."
دولت فدرال امارات متحده عربی () یا به سادگی دولت امارات ()، دولت ملی امارات متحده عربی است، یک فدراسیون واحد از هفت امارت خودگردان. دولت فدرال به سه قوه مقننه، مجریه و قضائیه تقسیم می‌شود. قوه مجریه - یعنی کابینه به ریاست نخست‌وزیر - و قوه قضائیه هر دو به رئیس گزارش می‌دهند. مجلس عالی اتحاد بالاترین نهاد قانونگذاری است و مسئول انتصاب رئیس‌جمهور است. ماده ۱۲۰ قانون اساسی امارات متحده عربی، اختیارات خود را به دولت فدرال اعطا می‌کند و حوزه‌های قضایی و توازن قدرت آن را با دولت‌های محلی مشخص می‌کند. تاریخچه.
قدرت آن را با دولت‌های محلی مشخص می‌کند. تاریخچه. دولت فدرال امارات متحده عربی در ۲ دسامبر ۱۹۷۱ تشکیل شد، زمانی که حاکمان پنج امارت، که قبلاً بخشی از ساحل آشتی بودند، امارات متحده عربی را تأسیس کردند. قانون اساسی، دولت فدرال را تأسیس کرد و اختیارات و حوزه‌های قضایی آن را در ماده‌های ۱۲۰ و ۱۲۱ تشریح کرد. به عنوان بخشی از توازن قوا بین امارات، وزارتخانه‌های فدرال بر اساس نمایندگی تخصیص داده شدند، به طوری که امارت دبی دفاع، دارایی و اقتصاد را حفظ کرد و امارت ابوظبی شش پست کابینه، از جمله وزارتخانه‌های کشور و
شش پست کابینه، از جمله وزارتخانه‌های کشور و امور خارجه را حفظ کرد. اگرچه در قانون اساسی الزامی نیست، اما طبق قرارداد، حاکم ابوظبی همیشه سمت ریاست و حاکم دبی همیشه سمت نخست‌وزیر را بر عهده داشته است، به جز دوره بین سال‌های ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۹، زمانی که ولیعهد دبی در آن زمان، مکتوم بن راشد آل مکتوم، این سمت را در حالی که پدرش حاکم دبی و معاون رئیس‌جمهور بود، بر عهده داشت. قوه مقننه. قانون اساسی، مجلس عالی اتحاد را به عنوان بازوی اصلی قانونگذاری دولت فدرال در کنار مجلس ملی اتحاد مشورتی تعریف می‌کند. شورای عالی
مجلس ملی اتحاد مشورتی تعریف می‌کند. شورای عالی فدرال. شورای عالی فدرال یکی از پنج نهاد فدرالی است که در قانون اساسی شرح داده شده است و بالاترین مرجع قانونی دولت فدرال است. این شورا رئیس را منصوب، انتصاب نخست‌وزیر را تأیید و قوانین فدرال را تصویب یا رد می‌کند. اعضای شورا متشکل از حاکمان هر یک از امارت‌ها هستند و امارت ابوظبی و امارت دبی حق وتوی انحصاری دارند. شورای ملی فدرال. شورای ملی فدرال، یکی از پنج نهاد فدرال امارات متحده عربی و نهاد مشورتی پارلمانی دولت فدرال است. این شورای ۴۰ نفره متشکل از ۲۰ عضو است
فدرال است. این شورای ۴۰ نفره متشکل از ۲۰ عضو است که توسط حاکمان هر امارت منصوب می‌شوند و ۲۰ عضو دیگر توسط یک هیئت انتخاباتی منتخب رأی داده می‌شوند. شورای ملی فدرال اختیار دارد تا وزرای فدرال را مورد پرسش قرار دهد، بودجه فدرال را بررسی کند و به نهادهای دولتی پیشنهاد ارائه دهد. شاخه اجرایی. قوه مجریه دولت فدرال متشکل از رئیس، معاون رئیس و هیئت دولت است. رئیس‌جمهور. رئیس‌جمهور اختیارات گسترده‌ای دارد، از جمله صدور احکام برای قوانین فدرال، مشورت با نخست‌وزیر در مورد انتصاب وزرای فدرال یا روسای مقامات فدرال و
مورد انتصاب وزرای فدرال یا روسای مقامات فدرال و به عنوان فرمانده عالی نیروهای مسلح امارات متحده عربی. رئیس‌جمهور، نخست‌وزیر و قضات را برای دیوان عالی فدرال نامزد می‌کند؛ رئیس‌جمهور به عنوان رئیس مجلس عالی اتحاد، علاوه بر اختیارات انحصاری در امور خارجه، می‌تواند جلسات را تشکیل دهد و دستور کار سیاست‌ها را تعیین کند. نخست‌وزیر و کابینه امارات. نخست‌وزیر رئیس دولت است و هیئت دولت را رهبری می‌کند. کابینه قوانین فدرال را تفسیر می‌کند و در مورد نحوه اجرای قوانین، قطعنامه‌هایی را برای وزارتخانه‌ها و سازمان‌های
قطعنامه‌هایی را برای وزارتخانه‌ها و سازمان‌های فدرال صادر می‌کند. دولت فدرال ۵۲ وزارتخانه و نهاد فدرال تحت نظارت خود دارد که بر اساس توافق با دولت‌های محلی، صلاحیت‌های متفاوتی دارند؛ نهادهای فدرال مانند پست امارات و سازمان تنظیم مقررات ارتباطات، صلاحیت‌های ملی دارند. دولت‌های محلی. قانون اساسی به هر امارت اجازه می‌دهد تا در جنبه‌های مختلف حکومت محلی، خودمختاری عمده‌ای داشته باشد و حق دارد از دولت فدرال بخواهد تا برخی از این حوزه‌های خودمختاری را مدیریت کند. هر امارت قانون فدرال را به‌طور مستقل تفسیر می‌کند
هر امارت قانون فدرال را به‌طور مستقل تفسیر می‌کند و حق دارد دستورالعمل‌ها و قوانین خود را صادر کند، و بنابراین قوانین و رویه‌ها می‌توانند بین دولت‌های محلی مختلف بسیار متفاوت باشند. هر دولت محلی حاکم و شورای اجرایی خود را دارد که امور روزمره امارت را مدیریت می‌کند. صلاحیت و دامنه اختیارات دولت‌های محلی بین امارت‌ها بسیار متفاوت است، به طوری که امارت‌های دبی و ابوظبی بخش‌های مستقلی در امور انرژی، آموزش، قضایی و مذهبی دارند، در حالی که برخی دیگر، مانند امارت عجمان، تنها امور شهری و سیاست‌های اقتصادی را حفظ
عجمان، تنها امور شهری و سیاست‌های اقتصادی را حفظ می‌کنند و جنبه‌های دیگری مانند مدیریت انرژی و منابع آب، امور مذهبی و بهداشت به دولت فدرال واگذار شده است.
مسابقات جهانی دو و میدانی ۲۰۲۵ در رشته ۱۵۰۰ متر مردان در تاریخ‌های ۱۴، ۱۵ و فینال در ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۵ در ورزشگاه ملی توکیو برگزار شد. آیزاک نادر از پرتغال با زمان ۳:۳۴٫۱۰ قهرمان این رویداد شد، پس از او جیک وایتمن از کشور بریتانیا و رینولد چریوت از کنیا به ترتیب در جایگاه‌های دوم و سوم قرار گرفتند. چندین نشریه به غیرقابل پیش‌بینی بودن فینال و عدم راهیابی بسیاری از نام‌های بزرگ مانند جاکوب اینگبریگسن رکورد دار است رشته به مرحله بعد و همچنین پیروزی غافلگیرکننده نادر اشاره کردند. خلاصه. در طول ۵ فصل گذشته، رقبای
اشاره کردند. خلاصه. در طول ۵ فصل گذشته، رقبای بالقوه زیادی در این رویداد ظهور کرده‌اند. جیک وایتمن، قهرمان ۲۰۲۲ و تیموتی چروییوت قهرمان ۲۰۱۹، بگپا به این مسابقات گذاشتند. یاکوب اینگبریگتسن، قهرمان المپیک ۲۰۲۰، نفر چهارم تمام دوران و کول هاکر، قهرمان المپیک ۲۰۲۴، نفر هشتم تمام دوران نیز در این رقابت‌ها شرکت کردند. در اوایل فصل، عزالدین هابز با دوی ۶ امتیازی خود، صدرنشین جهان شد. کر در رتبه ۸، چریوت در رتبه ۱۳ قرار دارد. یارد نگوس با رتبه ۱۱، جورج میلز با رتبه ۱۴ و برایان کومن با رتبه ۱۸ حتی به تیم‌های ملی
۱۴ و برایان کومن با رتبه ۱۸ حتی به تیم‌های ملی خود راه پیدا نکردند، در حالی که محمد کتیر با رتبه ۱۶ به دلیل مصرف مواد مخدر در حالت تعلیق است. از جمله مایل، جوانان نیلز لاروس با رتبه ۷ و رینولد چریوت (که با تیموتی نسبتی ندارد) با رتبه ۱۸ امسال سریع بودند. رکوردها. قبل از شروع مسابقات رکوردها در این رشته به شرح زیر بود: استاندارد صلاحیت. زمان استاندارد که به‌طور خودکار برای ورود به مسابقه لازم بود، ۳:۳۳:۰۰ بود. برنامه برگزاری. برنامه رویداد، به وقت محلی (UTC+9)، به شرح زیر بود: نتایج. نیمه نهایی. مرحله نیمه
به شرح زیر بود: نتایج. نیمه نهایی. مرحله نیمه نهایی در تاریخ ۱۵ سپتامبر برگزار شد. شش ورزشکار اول هر گروه (س) به فینال راه پیدا کردند.
لوچیانو گوتاردی (Luciano Gottardi ) (فرارا؛ ۱۸ فوریه ۱۸۹۹ - ۱۱ ژانویه ۱۹۴۴) سیاستمدار فاشیست ایتالیایی و عضو اتحادیه‌های کارگری بود. زندگینامه. او که فرزند یک کشاورز خرده‌پا بود، در جنگ جهانی اول ابتدا به عنوان سرباز وظیفه در نیروهای تلگراف ارتش سلطنتی ایتالیا و سپس به عنوان ستوان دوم سواره نظام شرکت کرد. پس از جنگ، در دانشکده علوم اقتصادی و تجاری دانشگاه تریسته ثبت نام کرد، اما نتوانست تحصیلات خود را به پایان برساند. او در سال ۱۹۲۰ به جنبش فاشیستی پیوست و در تریسته در اعتراضات علیه مداخله ارتش ایتالیا علیه
تریسته در اعتراضات علیه مداخله ارتش ایتالیا علیه نایب‌السلطنه ایتالیایی کارنارو (که در طی آن کمی زخمی و دستگیر شد) شرکت کرد. حضور بعدی وی در راهپیمایی به سمت رم بود. پس از استقرار رژیم فاشیستی، در طول دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰، او تعدادی از مناصب را در اتحادیه‌های کارگری فاشیستی در تریسته، باری، رم، کومو، فلورانس، ترویزو و کالتانیستا به عهده داشت. این امر گاهی اوقات او را با کارفرمایان درگیر می‌کرد، که او آنها را به طمع بیش از حد و فرصت‌طلبی متهم می‌کرد. گزارشی از یک مخبر پلیس سیاسی فاشیست، او را اینگونه توصیف
از یک مخبر پلیس سیاسی فاشیست، او را اینگونه توصیف می‌کند: «یک فاشیست قدیمی معتقد. بیش از حد احساساتی. او در سازگاری با همکاری با کارفرمایان مشکل دارد. سندیکالیسم فاشیستی، به جای اینکه او را به سمت شرکت‌گرایی هدایت کند، او را به مبارزه طبقاتی سوق می‌دهد. از نظر اخلاقی خوب. سخنور خوبی است.» در سال ۱۹۳۹ او به عضویت مجمع فاشیست‌ها و شرکت‌ها درآمد و در سال ۱۹۴۲ به ریاست شرکت معدن کاربونساردا منصوب شد، اما به دلیل درگیری با شرکت دولتی آزیندا کاربونی ایتالیانی که صنعت معدن زغال سنگ ایتالیا را کنترل می‌کرد، استعفا
معدن زغال سنگ ایتالیا را کنترل می‌کرد، استعفا داد. در ماه مه ۱۹۴۳ او رئیس کنفدراسیون کارگران صنعتی شد که به او یک کرسی در شورای عالی فاشیسم به طور قانونی اعطا کرد. بنابراین او در جلسه شورای عالی در 25 ژوئیه 1943 شرکت کرد و به نفع طرح گراندی که منجر به سقوط رژیم شد، رأی داد (او بعداً این انتخاب را با توضیح اینکه قصد دارد "دوچه را از بسیاری از مسئولیت‌ها خلاص کند" و اینکه "این برداشت واضح را داشت که بین حزب، مردم و ارتش شکاف وجود دارد و روحیه ملت متزلزل شده است، توجیه کرد. از آنجایی که از روایت خود دوچه در
است، توجیه کرد. از آنجایی که از روایت خود دوچه در شورای عالی مشخص شد که ارتش نمی‌خواهد بجنگد، فکر کردم اگر سلطنت مستقیماً در سرنوشت جنگ شرکت کند، شاید ارتش بتواند خود را بازیابی کند"). در 16 اوت 1943، او توسط دولت بادولیو از سمت خود در رأس کنفدراسیون کارگران صنعتی برکنار شد. پس از آتش‌بس کاسیبیله، در سپتامبر ۱۹۴۳، او در رم ماند و درخواست کرد که به حزب فاشیست جمهوری‌خواه بپیوندد، و این درخواست را با نامه‌ای طولانی به دبیر حزب، الساندرو پاولینی، همراه کرد که در آن ادعا کرده بود توبه کرده و شایستگی‌های
که در آن ادعا کرده بود توبه کرده و شایستگی‌های فاشیستی خود را به یاد آورده است. با وجود «توبه» پرطمطراقش، در اوایل اکتبر ۱۹۴۳ توسط جمهوری سوسیال ایتالیا دستگیر و در زندان رجینا کوئلی زندانی شد - نخستین نفر از «خائنان ۲۵ ژوئیه» که دستگیر شدند. او بعداً به زندان پادوا منتقل شد، در دادگاه ورونا به همراه گالئاتزو چانو، امیلیو د بونو، کارلو پارشی و جووانی مارینلی به جرم خیانت محاکمه و به اعدام محکوم شد. او به همراه آنها در صبح ۱۱ ژانویه ۱۹۴۴ در ورونا تیرباران شد. در طول محاکمه و در مقابل جوخه آتش، گوتاردی
شد. در طول محاکمه و در مقابل جوخه آتش، گوتاردی رفتاری آرام و شجاعانه داشت. درست قبل از اینکه دستور آتش داده شود، او از روی صندلی که به آن بسته شده بود بلند شد، سلام نظامی فاشیستی داد و فریاد زد: «زنده باد دوچه، زنده باد ایتالیا!».
ویویانا آندرآتینی (؛ زادهٔ ) که با نام هنری ویوین وی شناخته می‌شود، خواننده اهل ایتالیا است. زندگی و حرفه. ویویانا آندرآتینی در تاریخ ۲ مه ۱۹۶۰ در تریسته متولد شد، در سال ۱۹۷۹ در دیسکو الکترونیک به تهیه‌کنندگی کلودیو سیمونتی و جیانکارلو مئو فعالیت خود را آغاز کرد. آهنگ او با نام «Give Me a Break» در جدول آهنگ‌های رقص آمریکا به موفقیتی جزئی دست یافت. آهنگ «Higher» در جدول آهنگ‌های ایتالیایی به رتبه ۳۶ رسید. آهنگ دیگری از او با نام «Remember» در بازی ویدیویی "سلحشوران" در سال ۲۰۰۵ به نمایش درآمد. او آخرین
"سلحشوران" در سال ۲۰۰۵ به نمایش درآمد. او آخرین تک‌آهنگ خود را در سال ۱۹۸۹ منتشر کرد. بین سال‌های ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۴، او در فهرست مجلات مردان مانند پلی‌من که نسخه ایتالیایی "پلی‌بوی" هست به صورت نیمه‌برهنه عکس می‌گرفت. ترانه‌شناسی. آلبوم آهنگ
ماریو ونوتی (؛ زادهٔ ) خواننده، ترانه‌سرا و تهیه‌کننده موسیقی اهل ایتالیا است. زندگی و حرفه. ماریو ونوتی که در سیراکوز ایتالیا متولد شد، فعالیت حرفه‌ای خود را به عنوان عضوی از گروه موسیقی دنوو آغاز کرد. پس از انحلال این گروه، او در سال ۱۹۹۴ با آلبوم «"Un po' di febbre»" به عنوان خواننده و ترانه‌سرای انفرادی فعالیت خود را آغاز کرد. پس از آهنگ «Mai come ieri» که یک دوئت کاملاً موفق با کارمن کنسولی بود، فعالیت انفرادی او در سال ۲۰۰۳ با آهنگ موفق «Veramente» به اوج خود رسید. او به عنوان ترانه‌سرا با هنرمندان
اوج خود رسید. او به عنوان ترانه‌سرا با هنرمندان متعددی از جمله کارمن کنسولی، دلتا-وی، راف و آنتونلا روجیرو همکاری کرد. او سه بار در بخش اصلی جشنواره موسیقی سانرمو شرکت کرد و در سال ۲۰۰۴ با آهنگ «Crudele» جایزه منتقدانمیا مارتینی را از آن خود کرد. ترانه‌شناسی. آلبوم