payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دونالد ترامپ در تمامی آژانس‌های علمی ایالات متحده اتفاق افتاد. جوایز و افتخارات. اوشی در سال ۱۹۹۴ به‌عنوان پژوهشگر بنیاد دیوید و لوسیل پکارد انتخاب شد. و در سال ۲۰۰۰، جایزه پژوهشگر جوان را از انجمن زیست‌شناسی یاخته‌ای آمریکا دریافت کرد. همچنین در سال ۲۰۰۱، جایزه «جامعه پروتئین» را به‌دست‌آورد. او در سال ۲۰۰۰ به‌عنوان پژوهشگر مؤسسه پزشکی هاورد هیوز انتخاب شد. در سال ۲۰۰۱، اوشی جایزه جایزه آکادمی ملی علوم در زیست‌شناسی مولکولی را برای «مشارکت‌ها در درک انتقال سیگنال، تنظیم حرکت پروتئین به درون و بیرون هسته،
سیگنال، تنظیم حرکت پروتئین به درون و بیرون هسته، و چگونگی کنترل فعالیت پروتئین از طریق فسفریلاسیون» دریافت کرد. اوشی در سال ۲۰۰۴ به آکادمی ملی علوم انتخاب شد. همچنین به آکادمی هنرها و علوم آمریکا انتخاب شد. او در سال ۲۰۱۹ به عضویت جامعه فلسفی آمریکا درآمد. زندگی شخصی. اوشی با داگلاس جفرری ازدواج کرده است. در سال ۲۰۰۷، او گفته بود که دویدن و ویک‌بردینگ می‌کند و یکی از دلایل بزرگ برای انتقال به هاروارد، فرصت تدریس به دانشجویان مقطع کارشناسی بوده است. او سگ خود، زامبو، را از زمانی که توله بود تربیت کرد. زامبو
زامبو، را از زمانی که توله بود تربیت کرد. زامبو در سال ۲۰۱۱ قهرمان ملی شد و سپس در مسابقات قهرمانی جهانی در اتریش قهرمان جهان شد.
آیدا استفنز اوونز (۱۳ سپتامبر ۱۹۳۹ – ۲۴ فوریه ۲۰۲۰) دانشمند آمریکایی بود که به خاطر کارش در زمینه آنزیم‌های سم‌زدای دارو شناخته می‌شود. او در سال ۱۹۶۷ دکترای خود را از دانشگاه دوک دریافت کرد و یکی از دو نفر اول آفریقایی-آمریکایی بود که از این دانشگاه دکترا گرفت. او بیشتر دوران حرفه‌ای خود را در مؤسسه ملی بهداشت (NIH) گذراند، جایی که از ۱۹۶۸ تا ۲۰۱۷ کار کرد و مطالعات پیشگامانه‌ای در زمینه ژنتیک بیماری‌های انسانی و متابولیسم دارو انجام داد. زندگی اولیه. آیدا ویرجینیا استفنز اوونز در یک مزرعه در شهر کوچک
ویرجینیا استفنز اوونز در یک مزرعه در شهر کوچک وایت‌ویل، کارولینای شمالی بزرگ شد. مادرش زمانی که او شش ساله بود درگذشت. آموزش. آموزش ابتدایی او در مدارس عمومی جداگانه انجام شد. سپس او وارد کالج کارولینای شمالی شد، که اکنون دانشگاه مرکزی کارولینای شمالی است و در سال ۱۹۶۱ با افتخار عالی در رشته زیست‌شناسی (کارشناسی ارشد) و ریاضیات (فرعی) فارغ‌التحصیل شد. پس از فارغ‌التحصیلی، او به عنوان دستیار آزمایشگاه در مؤسسه تابستانی بنیاد ملی علوم برای معلمان دبیرستان در کالج کارولینای شمالی مشغول به کار شد و یک تابستان
کالج کارولینای شمالی مشغول به کار شد و یک تابستان را در آزمایشگاه دنیل سی. توستسون در دپارتمان فیزیولوژی دانشگاه دوک گذراند. سپس در سال ۱۹۶۲، او تحصیلات دکترای خود در رشته بیوشیمی و فیزیولوژی را در آزمایشگاه جیکوب جی. بلوم در دانشگاه دوک آغاز کرد، درست پس از آنکه دانشگاه به‌طور نژادی مدارس تحصیلات تکمیلی و حرفه‌ای خود را ادغام کرد. وقتی در سال ۱۹۶۷ فارغ‌التحصیل شد، او یکی از دو نفر اول آفریقایی-آمریکایی بود که دکترا از دانشگاه دوک دریافت کردند، اولین زن بود که این مدرک را دریافت می‌کرد و اولین زن در رشته
که این مدرک را دریافت می‌کرد و اولین زن در رشته فیزیولوژی بود که از دوک مدرک گرفت. حرفه علمی. پس از فارغ‌التحصیلی، اوونز در مؤسسه ملی بهداشت (NIH) یک موقعیت پسادکترا داشت، ابتدا در مؤسسه ملی آرتریت، متابولیسم و بیماری‌های گوارشی که آن زمان نام داشت، در آزمایشگاه بیوشیمی و متابولیسم و سپس در مؤسسه ملی بهداشت و توسعه کودک (NICHD) در بخش داروسازی رشد در آزمایشگاه علوم زیستی پزشکی. در این زمان، او روی نحوه پردازش شیمیایی داروها در بدن تمرکز کرد. در سال ۱۹۷۵، او سرپرستی گروه تحقیقاتی مستقل خود را در NICHD در
او سرپرستی گروه تحقیقاتی مستقل خود را در NICHD در بخش بیوتراانسفورماسیون دارو آغاز کرد که بعدها به بخش اختلالات ژنتیکی متابولیسم دارو تغییر نام داد. او اولین محقق آفریقایی-آمریکایی در مؤسسه ملی بهداشت بود. از سال ۱۹۸۸، او بخش اختلالات ژنتیکی متابولیسم دارو در NICHD را در برنامه غدد درون‌ریز و ژنتیک رشد هدایت کرده است. پیشرفت‌های علمی. کار پسادکترا اوونز علاقه خاصی به یک گروه بحرانی از آنزیمها به نام UDP-گلوکورونوزیل ترانسفرازها (مخفف UGTs) برانگیخت، که به بدن اجازه می‌دهند داروها، مواد شیمیایی و سموم مضر
بدن اجازه می‌دهند داروها، مواد شیمیایی و سموم مضر را سم‌زدایی کنند. با طراحی روش‌هایی برای تحقیق در مورد ژن‌هایی که برای آنزیم‌های خاص UGT کدگذاری می‌کنند، او یک مجموعه از ۱۳ ژن به نام UGT1A شناسایی کرد. آزمایشگاه او نشان داد که یکی از این ژن‌ها، UGT1A1، پروتئین بیلی‌روبین، که محصول تجزیه هموگلوبین است، را پردازش می‌کند. گروه تحقیقاتی اوونز در پی تحقیقاتی که انجام داد، پیشرفت‌های متعددی در زمینه زیست‌شناسی آنزیم‌های UGT داشته است. آزمایشگاه او اولین گروهی بود که یک نقص ژنتیکی در ژن UGT1A1 را شناسایی کرد که
که یک نقص ژنتیکی در ژن UGT1A1 را شناسایی کرد که منجر به سندروم کریگلر-نجار می‌شود. سندروم کریگلر-نجار یک اختلال است که تغییر و دفع بیلی‌روبین به‌طور طبیعی را مختل می‌کند و منجر به یرقان می‌شود. گروه تحقیقاتی اوونز همچنین شناسایی کرد که آنزیم‌های UGT باید قبل از اینکه قادر به سم‌زدایی مواد شیمیایی خارجی شوند، فعال شوند و اینکه در برخی موارد، سرکوب این آنزیم‌ها می‌تواند اثرات داروهای درمانی را تقویت کند. آزمایشگاه اوونز دریافت که فعالیت آنزیم‌های UGT می‌تواند توسط مهارکننده‌های کیناز کاهش یابد و اینکه
توسط مهارکننده‌های کیناز کاهش یابد و اینکه آنزیم‌های پروتئین کیناز C و تیروزین کیناز می‌توانند ویژگی خاص آنزیم را تغییر دهند، که احتمالاً به توانایی آن‌ها در سم‌زدایی از طیف وسیعی از مواد شیمیایی خارجی کمک می‌کند. افتخارات. اوونز جایزه مدیر مؤسسه ملی بهداشت در سال ۱۹۹۲ را دریافت کرد و در سال ۲۰۱۳، اولین جایزه فارغ‌التحصیلان برجسته دانشکده تحصیلات تکمیلی دانشگاه دوک را دریافت کرد. علاوه بر این، در سال ۲۰۰۹، بنیاد آسم آمریکایی اوونز را به عنوان یکی از ۵٪ نویسندگان ارجاع‌شده در نشریات داروشناسی شناسایی کرد.
کلیدسپاری () یا اعطای کلیدها به سنت پطرس توسط مسیح، فرسکویی است از پیترو پروجینو، نقاش دوره رنسانس ایتالیا، که در سال‌های ۱۴۸۱–۱۴۸۲ میلادی اجرا شد و در کلیسای سیستین در رم قرار دارد. تاریخچه. سفارش این اثر در سال ۱۴۸۰ آغاز شد، زمانی که پروجینو در حال تزئین نمازخانه‌ای در کلیسای قدیمی سنت پیتر در رم بود. پاپ سیکستوس چهارم از کار او رضایت داشت و تصمیم گرفت تزئینات نمازخانهٔ جدیدی را که در کاخ واتیکان ساخته بود نیز به او بسپارد. به دلیل بزرگی پروژه، بعدها گروهی از نقاشان فلورانسی از جمله ساندرو بوتیچلی،
گروهی از نقاشان فلورانسی از جمله ساندرو بوتیچلی، دومنیکو گیرلاندایو و دیگران به او پیوستند. در حالی که نقاشی هنوز در حال اجرا بود، بازدید آلفونسوی دوم ناپل باعث شد تا او در بخش چپ صحنه در میان گروه شخصیت‌های جلویی افزوده شود. برای ایجاد تعادل در تصویر، یکی از حواریون بالای سر پطرس افزوده شد. توصیف. این صحنه که بخشی از مجموعهٔ "داستان‌های عیسی" در دیوار شمالی نمازخانه است، به متی ۱۶ ارجاع دارد که در آن عیسی به پطرس می‌گوید «کلیدهای پادشاهی آسمان را به تو خواهم داد». این کلیدها نماد قدرت بخشش گناهان و رساندن
داد». این کلیدها نماد قدرت بخشش گناهان و رساندن پیام الهی هستند، که به آنان توانایی ورود دادن دیگران به بهشت را می‌بخشند. شخصیت‌های اصلی در دو ردیف فشرده در پیش‌زمینه و نزدیک به سطح تصویر، زیر خط افق قرار گرفته‌اند. در مرکز، عیسی در حال اعطای کلیدهای نقره‌ای و طلایی به پطرس زانوزده است و اطراف او حواریون از جمله یهودا (پنجمین نفر از سمت چپ مسیح) قرار دارند، همگی دارای هاله‌ای در اطراف سرشان هستند. در میان آنان، پرتره‌هایی از معاصران آن دوره نیز دیده می‌شود، از جمله کسی که گفته می‌شود خودنگارهٔ پروجینو است
از جمله کسی که گفته می‌شود خودنگارهٔ پروجینو است (پنجمین نفر از سمت راست). میدان صاف و باز، با سنگ‌های رنگی به مستطیل‌های پرسپکتیوی تقسیم شده است. در مرکز پس‌زمینه، معبدی قرار دارد که شبیه به کلیسای آرمانی در کتاب "در باب معماری" از لئون باتیستا آلبرتی است. در دو سوی آن، قوس‌های پیروزی با کتیبه‌هایی دیده می‌شود که پاپ سیکستوس چهارم را با سلیمان مقایسه می‌کنند و یادآور معبد سلیمان هستند. در فاصلهٔ میانهٔ میدان، دو صحنه از زندگی مسیح به تصویر کشیده شده‌اند: پرداخت مالیات به قیصر در سمت چپ، و سنگسار عیسی در
پرداخت مالیات به قیصر در سمت چپ، و سنگسار عیسی در سمت راست. سبک پیکره‌ها تحت تأثیر آندرئا دل وروکیو است. پارچه‌ها با پیچ‌وتابی پویا و پیچیده طراحی شده‌اند. برخی از حواریون مانند یوحنای رسول، با چهره‌هایی زیبا، موهای بلند، رفتاری نجیب و وقار خاص، یادآور قدیس توما در مجسمه برنزی وروکیو در اورسانمیکله هستند. ژست‌های پیکره‌ها به تعداد کمی حالات پایه محدود شده‌اند که اغلب به صورت قرینه تکرار می‌شوند، نشان از استفاده از کارتون (طرح اولیهٔ مشترک) دارد. این پیکره‌ها برازنده و استوارند و محکم روی زمین ایستاده‌اند.
برازنده و استوارند و محکم روی زمین ایستاده‌اند. سر آن‌ها اندکی کوچک‌تر از بدن است و ویژگی‌های چهره با دقت و جزئیات بالا پرداخت شده‌اند. قبةالصخره و ایوان‌های آن که در محور مرکزی قرار دارد، احتمالاً بر اساس طرحی از یک معمار ساخته شده، اما اجرای پروجینو بیشتر شبیه به بازنمایی یک مدل چوبی است که با دقت رنگ‌آمیزی شده. این ساختمان با قوس‌هایش، پس‌زمینه‌ای را تشکیل می‌دهد که کنش‌ها در برابر آن اتفاق می‌افتد. پروجینو در ترسیم چشم‌انداز سهم بزرگی دارد. حس گستردگی بی‌پایان جهان که تا افق ادامه می‌یابد، در این اثر
بی‌پایان جهان که تا افق ادامه می‌یابد، در این اثر از هر نقاش معاصر او برجسته‌تر است؛ درختان پرپَر در برابر آسمان ابری و تپه‌های آبی-خاکستری دوردست، راه‌حلی هنرمندانه هستند که بعدها برای نقاشانی مانند رافائل آموزنده بود. ساختمان مرکزی، شباهت بسیاری به ساختمان موجود در "ازدواج مقدس" دارد، و همچنین به ساختمان نقاشی‌شده توسط شاگرد پروجینو، پینتوریکیو، در مجموعهٔ "داستان‌های سنت برناردینو" در نمازخانه بوفالینی در سنتا ماریا در آراکوئلی. افسانه. این فرسکو زمانی نشانه‌ای از خوش‌یُمنی در مجمع انتخاب پاپ دانسته
نشانه‌ای از خوش‌یُمنی در مجمع انتخاب پاپ دانسته می‌شد: بر اساس یک خرافه، کاردینالی که به قید قرعه در سلولی زیر این فرسکو اقامت می‌یافت، اغلب به عنوان پاپ انتخاب می‌شد. اسناد معاصر نشان می‌دهد که دست‌کم سه پاپ در هنگام برگزاری کنکلاو در حجرهٔ زیر این فرسکو سکونت داشتند: کلمنت هفتم، ژولیوس دوم و پاپ پائولوس سوم.
جرترود اریکا پرلمن (زادهٔ آوریل ۱۹۱۲ – درگذشته در ۹ سپتامبر ۱۹۷۴) زیست‌شناس شیمی‌دان و بیوشیمی‌دان متولد امپراتوری اتریش-مجارستان بود که در ایالات متحده فعالیت می‌کرد. او به خاطر کارهایش در شیمی پروتئین، به ویژه کشف‌هایش در زمینه زیست‌شناسی فسفوپروتئین‌ها و ساختار و عملکرد پپسین و پپسینوژن شناخته می‌شود. اوایل زندگی. پرلمن در تاریخ ۲۰ آوریل ۱۹۱۲ در لیبرتس (ریشنبِرگ)، امپراتوری اتریش-مجارستان در یک خانواده یهودی به دنیا آمد. تحصیلات. او در سال ۱۹۳۶ دکترای شیمی و فیزیک خود را از دانشگاه آلمانی پراگ دریافت
شیمی و فیزیک خود را از دانشگاه آلمانی پراگ دریافت کرد. او در همان سال از اشغال نازی چکسلواکی به دانمارک گریخت. او ادامه آموزش‌های پسادکترای خود را در کپنهاگ در مؤسسه زیست‌شناسی آزمایشگاه کارلسبرگ تحت سرپرستی دکتر فریتز لیپمن و پروفسور ک. لیندرستروم-لانگ تا سال ۱۹۳۹ ادامه داد. حرفه. در آغاز جنگ جهانی دوم، او به ایالات متحده مهاجرت کرد. او تحقیقات خود را در دانشکده پزشکی هاروارد از ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۶ ادامه داد و سپس در بیمارستان عمومی ماساچوست در بوستون، ماساچوست ادامه داد. او در سال ۱۹۴۶ به عنوان همکار بنیاد
ادامه داد. او در سال ۱۹۴۶ به عنوان همکار بنیاد هم‌دلی به مؤسسه راکفلر در نیویورک سیتی منتقل شد. او ۲۸ سال عضو هیئت‌علمی بود و به درجه استاد رسید. در دوران حضور او در مؤسسه راکفلر، او با میکروبیولوژیست برجسته ربکا لنسفیلد همکاری کرد. جوایز. در دهه ۱۹۶۰، او مدال نقره‌ای از جامعه شیمی دریافت کرد و نیز لژیون افتخار از فرانسه دریافت نمود. او یکی از نخستین اعضای زن نامه‌نگار آکادمی علوم فرانسه بود. او در سال ۱۹۶۵ مدال گاروان–اولین را از انجمن شیمی آمریکا برای «خدمات برجسته به شیمی» دریافت کرد، به دلیل تحقیقاتش
برجسته به شیمی» دریافت کرد، به دلیل تحقیقاتش در مورد ساختار پپسین، آنزیمی که هضم غذا را تسریع می‌کند. همچنین در سال ۱۹۷۴ نشان لژیون افتخار فرانسه را دریافت کرد. انجمن‌های علمی. پرلمن عضو انجمن شیمی آمریکا، انجمن شیمی‌دانان زیستی آمریکا، انجمن بیوفیزیک، انجمن بیوشیمی بریتانیا و انجمن هاروی بود. زندگی شخصی. پرلمن عضوی از یک خانواده علمی برجسته بود. او خواهر بیوشیمی‌دان پیتر پرلمن بود که به همراه اوا انگوال در سال ۱۹۷۱ در دانشگاه استکهلم آزمایش ایمنوسوربنت آنزیمی (ELISA) را اختراع کرد. برادرزاده‌اش توماس
آنزیمی (ELISA) را اختراع کرد. برادرزاده‌اش توماس پرلمن استاد در مؤسسه کارولینسکا است که به خاطر کارهایش در زمینه تعیین و نگهداری نورون‌های دوپامین در مغز شناخته شده است و همچنین دبیرکل کمیته نوبل برای فیزیولوژی یا پزشکی است. درگذشت. او در تاریخ ۹ سپتامبر ۱۹۷۴ به علت سرطان در بیمارستان نیویورک درگذشت.
ادیث الن هامفری (; – ) شیمیدان معدنی بریتانیایی بود که تحقیقات پیشگامانه‌ای در زمینه شیمی کوئوردیناسیون تحت نظر آلفرد ورنر در دانشگاه زوریخ انجام داد. او به عنوان اولین زن بریتانیایی شناخته می‌شود که موفق به اخذ مدرک دکترای شیمی شد و همچنین اولین شیمیدانی بود که یک کمپلکس معدنی کایرال را سنتز کرد. در هشتم آوریل ۱۹۹۱، به مناسبت صد و پنجاهمین سالگرد تأسیس انجمن سلطنتی شیمی (RSC)، کمیته شیمی سوئیس نمونه‌ای از کریستال‌های سنتز شده توسط هامفری برای دکترای خود را همراه با طیف CD مدرن از محلول یک کریستال برای آنها
با طیف CD مدرن از محلول یک کریستال برای آنها ارسال کرد. این جعبه حاوی کریستال‌ها همچنان در سالن نمایشگاه RSC در معرض دید است. اوایل زندگی و تحصیلات. ادیث هامفری در ۱۱ سپتامبر ۱۸۷۵ در شماره ۴۱ خیابان لیس مور، کنیش تاون لندن متولد شد. او کوچک‌ترین فرزند از میان هفت فرزند جان چارلز هامفری (۱۸۳۳–۱۹۰۳) و لوئیزا (با نام خانوادگی فراست، ۱۸۳۱–۱۹۱۱) بود. مادرش پیش از ازدواج خیاط بود و پدرش منشی هیئت مدیره متروپولیتن لندن و بعداً شورای شهر لندن بود. جان هامفری که خود در شرایط مالی دشواری بزرگ شده بود (پدرش کفاش
خود در شرایط مالی دشواری بزرگ شده بود (پدرش کفاش بود)، حامی جدی تحصیلات برای تمام فرزندانش، اعم از دختر و پسر بود. ادیث در یک خانواده طبقه متوسط در کنیش تاون لندن بزرگ شد. دو خواهر بزرگترش معلم شدند و برادرانش، از جمله هربرت آلفرد هامفری (۱۸۶۸–۱۹۵۱) مخترع پمپ هامفری و ویلیام هامفری (۱۸۶۳–۱۸۹۸) رئیس کالج فوراً بی در فریتاون، سیرالئون، همگی تا مقطع دانشگاهی تحصیل کردند. هافری در مدرسه دخترانه کمدن و سپس از سال ۱۸۹۱ در مدرسه نورث لندن کالجییت (یکی از اولین مدارس دخترانه در بریتانیا که علوم را در برنامه درسی
دخترانه در بریتانیا که علوم را در برنامه درسی گنجانده بود) تحصیل کرد. هر دو مدرسه توسط فرانسیس باس تأسیس شده بودند. از سال ۱۸۹۳ تا ۱۸۹۷، هامفری با دریافت بورسیه سالانه ۶۰ پوندی در کالج بدفورد لندن شیمی (و فیزیک) خواند. پس از اتمام دوره لیسانس، برای تحصیل در مقطع دکترا در دانشگاه زوریخ اقدام کرد. تحقیقات پسادکتری. در ۱۷ اکتبر ۱۸۹۸، هامفری در رشته شیمی دانشگاه زوریخ ثبت نام کرد. او به گروه رو به رشد دانشجویان آلفرد ورنر پیوست که در آزمایشگاه‌های زیرزمینی نامناسبی به نام «کاتاکومبن» (قبرستان زیرزمینی) کار
به نام «کاتاکومبن» (قبرستان زیرزمینی) کار می‌کردند. هامفری بورسیه سه ساله سالانه ۶۰ پوندی از هیئت آموزش فنی شورای شهر لندن دریافت کرده بود، اما تحصیل در سوئیس پرهزینه بود و هامفری در تنگنای مالی قرار داشت. ورنر که استعداد هامفری را تشخیص داده بود، او را به عنوان دستیار خود منصوب کرد و به این ترتیب هامفری اولین زنی شد که این سمت را به دست آورد. هامفری سختکوش بود، اما خاطراتش از آن دوره نشان می‌دهد که از زندگی اجتماعی چندان رضایتی نداشت. هافری «اولین دانشجویی بود که موفق به تهیه اولین سری جدید کمپلکس‌های
بود که موفق به تهیه اولین سری جدید کمپلکس‌های کبالت ایزومر هندسی ورنر شد - دسته‌ای از ترکیبات که نقش کلیدی در توسعه و اثبات نظریه کوئوردیناسیون او داشتند.» یکی از این ترکیبات، سیس-بیس (اتیلن دی آمین) دی نیترو کبالت (III) برماید، اولین سنتز یک کمپلکس کبالت کایرال هشت‌وجهی بود. در سال ۱۹۹۱، کمیته شیمی سوئیس کریستال‌های کایرال هامفری را به انجمن سلطنتی شیمی اهدا کرد که اکنون در برلینگتون هاوس لندن نگهداری می‌شود. «چه تأسف‌بار است که در آن زمان اهمیت کار خانم هامفری شناخته نشد، زیرا در این صورت او مسئول ارائه
شناخته نشد، زیرا در این صورت او مسئول ارائه مدرک غیرقابل انکاری برای اثبات درستی نظریه کوئوردیناسیون ورنر و در نتیجه اعطای جایزه نوبل به او می‌بود.» اگرچه یک مطالعه بعدی در مورد کیفیت نمونه‌ها تردید ایجاد کرده است، اما جایگاه هامفری به عنوان یک زن پیشگام در علم همچنان قابل توجه است.
ماریا اوروسا ایلاگان (; – ) یک متخصص فناوری غذایی، شیمیدان دارویی، بشردوست و قهرمان جنگی فیلیپینی بود. او در زمینه آزمایش با مواد غذایی بومی فیلیپین تحقیقات گسترده‌ای انجام داد و در طول جنگ جهانی دوم، «سویالاک» (نوشیدنی مغذی تهیه شده از سویا) و «داراک» (کلوچه‌های برنجی غنی شده با ویتامین B-1 که از بیماری بری‌بری جلوگیری می‌کند) را توسعه داد. این محصولات به صورت قاچاق به اردوگاه‌های اسرای تحت کنترل ژاپنی‌ها فرستاده می‌شد و جان هزاران فیلیپینی، آمریکایی و سایر ملیت‌ها را نجات داد. او همچنین مخترع سس کچاپ موز
ملیت‌ها را نجات داد. او همچنین مخترع سس کچاپ موز بود. اوروسا مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشد خود را در شیمی دارویی و همچنین مدرک دیگری در شیمی مواد غذایی اخذ کرد. سپس به او پیشنهاد شد به عنوان شیمیدان دستیار برای ایالت واشینگتن کار کند، اما در سال ۱۹۲۲ به فیلیپین بازگشت تا بر حل مشکل سوءتغذیه در وطن خود تمرکز کند. او انواع مختلفی از غذاها را اختراع کرد تا نیاز به محصولات وارداتی برای تغذیه فیلیپینی‌ها را به حداقل برساند. او از منابع طبیعی فراوان جزایر فیلیپین مانند میوه‌ها، محصولات کشاورزی و سبزیجات محلی
مانند میوه‌ها، محصولات کشاورزی و سبزیجات محلی استفاده کرد تا فیلیپین را به خودکفایی برساند. در طول جنگ جهانی دوم، اوروسا به گروه‌های چریکی مارکینگ پیوست تا برای آزادی فیلیپین بجنگد. او در طول عمر خود بیش از ۷۰۰ دستورالعمل غذایی اختراع کرد، از جمله سویالاک و داراک که در طول جنگ جان هزاران نفر را نجات دادند. او همچنین فرآیندی برای کنسرو کردن مواد غذایی برای رزمندگان چریکی که برای آزادی فیلیپین می‌جنگیدند، اختراع کرد. بدون اختراعات غذایی او، هزاران نفر در اردوگاه‌های اسرا، بیمارستان‌ها و خیابان‌ها جان خود را
اسرا، بیمارستان‌ها و خیابان‌ها جان خود را از دست می‌دادند. اوایل زندگی و خانواده. اوروسا در ۲۹ نوامبر ۱۸۹۲ در تال، باتانگاس به دنیا آمد و چهارمین فرزند از بین هشت فرزند سیمپلیسیو آ. اوروسا و جولیانا ایلاگان-اوروسا بود. اگرچه پدرش در کودکی او درگذشت (و به مادرش در فروشگاه عمومی خانواده کمک می‌کرد)، بسیاری از خواهر و برادرهایش نیز در فیلیپین به افراد برجسته‌ای تبدیل شدند. برادر بزرگتر او، مهندس ویسنته ایلاگان اوروسا، به عنوان وزیر کارهای عمومی و ارتباطات و بعداً به عنوان رئیس شرکت خانه‌سازی و مسکن مردمی
و بعداً به عنوان رئیس شرکت خانه‌سازی و مسکن مردمی (PHHC) در دوران ریاست جمهوری رامون مگسیسی خدمت کرد. برادر دیگر او، دکتر سیستو ایلاگان اوروسا، یک پزشک پیشگام شد و خواهرزاده‌ها و برادرزاده‌هایش شامل بانکدار سیستو ال. اوروسا جونیور، هنرمند ملی فیلیپین در رقص لئونور اوروسا گوکینگو، تاجر خوزه آر.ال. اوروسا، روزنامه‌نگار فرهنگی برنده جایزه روزالیندا ال. اوروسا و هلن اوروسا دل روساریو، زندگینامه‌نویس او بودند. تحصیلات. پس از تحصیل در دانشگاه فیلیپین، اوروسا به عنوان دانشجوی بورسیه دولتی در سال ۱۹۱۶ به ایالات
عنوان دانشجوی بورسیه دولتی در سال ۱۹۱۶ به ایالات متحده فرستاده شد. او در دانشگاه واشینگتن در سیاتل ثبت نام کرد و در آنجا مدرک کارشناسی و کارشناسی ارشد خود را در شیمی دارویی و همچنین مدرک دیگری در شیمی مواد غذایی دریافت کرد. او در طول تعطیلات تابستانی دانشگاه در کارخانه‌های کنسرو ماهی در آلاسکا کار می‌کرد و در آنجا با کنسرو کردن صنعتی آشنا شد. حرفه. اگرچه دولت ایالت واشینگتن به او پیشنهاد شغل به عنوان شیمیدان دستیار داده بود، اوروسا در سال ۱۹۲۲ به فیلیپین بازگشت. او در ابتدا اقتصاد خانگی را در دانشگاه سنترو
او در ابتدا اقتصاد خانگی را در دانشگاه سنترو اسکولار تدریس کرد و بعداً به بخش نگهداری مواد غذایی اداره علوم فیلیپین منتقل شد. از سال ۱۹۲۶، اوروسا از چین، ژاپن، هاوایی، بریتانیا، هلند، فرانسه، آلمان، ایتالیا و اسپانیا بازدید کرد تا در مورد فناوری و نگهداری مواد غذایی تحقیق کند. او از بیش از ۵۰ کارخانه کنسروسازی بازدید کرد. پس از بازگشت به فیلیپین، او به عنوان رئیس بخش نگهداری مواد غذایی و بعداً بخش اقتصاد خانگی اداره علوم منصوب شد. تا سال ۱۹۳۴، اوروسا مسئول بخش استفاده از گیاهان در اداره صنایع گیاهی بود.
بخش استفاده از گیاهان در اداره صنایع گیاهی بود. اوروسا می‌خواست به فیلیپین کمک کند تا به خودکفایی برسد و همچنین خانواده‌های فیلیپینی را توانمند سازد. او باشگاه‌های ۴-H را در جزایر سازماندهی کرد (که تا سال ۱۹۲۴ بیش از ۲۲۰۰۰ عضو داشت) و به روستاها سفر می‌کرد تا به زنان آموزش دهد چگونه مرغ پرورش دهند، محصولات محلی را حفظ کنند و وعده‌های غذایی سالم برنامه‌ریزی کنند. با کمک این سازمان، او و تعداد زیادی از معترضان به جوامع مختلف در سراسر فیلیپین سفر کردند تا به زنان در مورد روش‌های نوین تهیه و نگهداری مواد غذایی
در مورد روش‌های نوین تهیه و نگهداری مواد غذایی آموزش دهند.
ژنراتور ازون. ژنراتور ازون دستگاهی است که برای تولید گاز ازون (O₃)، یک آلوتروپ سه‌اتمی اکسیژن، طراحی شده است. این دستگاه به دلیل خواص اکسیدکنندگی قوی ازون، در کاربردهای مختلفی از جمله ضدعفونی، گندزدایی، تصفیه آب و هوا، و حذف بوهای نامطبوع به کار می‌رود. ازون توانایی بالایی در از بین بردن باکتری‌ها، ویروس‌ها، قارچ‌ها و سایر میکروارگانیسم‌ها دارد و به همین دلیل در صنایع گوناگون، از جمله تصفیه آب استخرها، جایگاه ویژه‌ای یافته است. در این مقاله به بررسی تاریخچه، عملکرد، کاربردها، مزایا و معایب ژنراتورهای ازون
عملکرد، کاربردها، مزایا و معایب ژنراتورهای ازون پرداخته می‌شود. تاریخچه. گاز ازون برای اولین بار در سال ۱۸۴۰ توسط شیمیدان آلمانی، کریستین فردریش شونباین، کشف شد. او این گاز را به دلیل بوی تند و خاصش، از واژه یونانی "ozein" به معنای "بو کردن" نام‌گذاری کرد. ازون به طور طبیعی در لایه استراتوسفر جو زمین وجود دارد و نقش مهمی در جذب اشعه ماوراء بنفش ایفا می‌کند. با این حال، تولید مصنوعی ازون در سطح زمین با استفاده از ژنراتورهای ازون، از اواخر قرن نوزدهم آغاز شد و امروزه کاربردهای گسترده‌ای دارد. نحوه عملکرد.
و امروزه کاربردهای گسترده‌ای دارد. نحوه عملکرد. ژنراتورهای ازون از دو روش اصلی برای تولید ازون استفاده می‌کنند: تخلیه الکتریکی (Corona Discharge) و تابش فرابنفش (UV Radiation). در روش تخلیه الکتریکی، که پرکاربردتر است، مولکول‌های اکسیژن (O₂) از هوا یا یک منبع خالص اکسیژن از طریق یک میدان الکتریکی قوی عبور داده می‌شوند. این فرآیند باعث شکسته شدن پیوندهای مولکولی اکسیژن و تشکیل ازون (O₃) می‌شود. روش دیگر، یعنی تابش فرابنفش، از نور UV برای تبدیل اکسیژن به ازون استفاده می‌کند، اما این روش بیشتر در مقیاس‌های
استفاده می‌کند، اما این روش بیشتر در مقیاس‌های کوچک‌تر کاربرد دارد. بر اساس اطلاعات موجود در وب‌سایت دموکریس، ژنراتورهای ازون این شرکت از تکنولوژی تخلیه الکتریکی بهره می‌برند و برای کاربردهای صنعتی مانند تصفیه آب استخرها طراحی شده‌اند. کاربردها. ژنراتورهای ازون در حوزه‌های متنوعی مورد استفاده قرار می‌گیرند که برخی از مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از: تصفیه آب. ازون به دلیل خاصیت ضدعفونی‌کننده قوی، در تصفیه آب آشامیدنی، استخرها و سیستم‌های فاضلاب به کار می‌رود. شرکت دموکریس تأکید دارد که ژنراتورهای ازون آن‌ها قادر
دموکریس تأکید دارد که ژنراتورهای ازون آن‌ها قادر به حذف کامل باکتری‌ها و آلاینده‌ها از آب استخرها هستند و کیفیت آب را به طور قابل توجهی بهبود می‌بخشند. تصفیه هوا. این دستگاه‌ها برای حذف بوهای نامطبوع، دود و آلاینده‌های موجود در هوا استفاده می‌شوند. ازون با اکسید کردن مولکول‌های آلی، این آلودگی‌ها را خنثی می‌کند و به بهبود کیفیت هوا کمک می‌کند. صنایع غذایی. در نگهداری مواد غذایی، ازون برای افزایش عمر مفید محصولات و از بین بردن میکروب‌ها به کار می‌رود. این کاربرد به‌ویژه در انبارهای مواد غذایی و سردخانه‌ها
به‌ویژه در انبارهای مواد غذایی و سردخانه‌ها رایج است. پزشکی و بهداشت. در برخی موارد، ازون برای استریل کردن تجهیزات پزشکی یا در روش‌های درمانی خاص استفاده می‌شود، اگرچه این کاربردها هنوز در مرحله تحقیق و توسعه قرار دارند. مزایا. استفاده از ژنراتورهای ازون در مقایسه با روش‌های سنتی مانند کلرزنی، مزایای متعددی دارد: قدرت ضدعفونی بالا: ازون بیش از ۵۰٪ قوی‌تر از کلر در از بین بردن میکروارگانیسم‌ها عمل می‌کند. عدم تولید پسماند مضر: برخلاف کلر که می‌تواند ترکیبات شیمیایی مضری مانند کلرامین تولید کند، ازون پس از
شیمیایی مضری مانند کلرامین تولید کند، ازون پس از تجزیه به اکسیژن تبدیل می‌شود و اثرات زیست‌محیطی کمتری دارد. سرعت عمل: ازون به سرعت با آلاینده‌ها واکنش نشان می‌دهد و نیازی به زمان طولانی برای اثرگذاری ندارد. کاهش هزینه‌ها: دموکریس تأکید می‌کند که استفاده از ژنراتورهای ازون می‌تواند وابستگی به مواد شیمیایی گران‌قیمت را کاهش دهد. معایب و محدودیت‌ها. با وجود مزایا، ژنراتورهای ازون محدودیت‌هایی نیز دارند: خطرات سلامتی: ازون در غلظت‌های بالا می‌تواند برای سیستم تنفسی انسان مضر باشد. به همین دلیل، استفاده از این
انسان مضر باشد. به همین دلیل، استفاده از این دستگاه‌ها باید در فضاهای بدون حضور انسان انجام شود. عدم پایداری: ازون به سرعت به اکسیژن تجزیه می‌شود و نمی‌توان آن را ذخیره کرد، بنابراین باید در محل و زمان استفاده تولید شود. هزینه اولیه: خرید و نصب ژنراتورهای ازون ممکن است در ابتدا پرهزینه باشد، هرچند در درازمدت مقرون‌به‌صرفه است. ژنراتور ازون دموکریس. وب‌سایت دموکریس به ژنراتورهای ازون صنعتی اشاره دارد که به طور خاص برای تصفیه آب استخرها طراحی شده‌اند. این دستگاه‌ها از تکنولوژی تخلیه الکتریکی استفاده می‌کنند
از تکنولوژی تخلیه الکتریکی استفاده می‌کنند و به گفته این شرکت، قادر به تولید ازون با کارایی بالا برای حذف آلاینده‌ها و بهبود کیفیت آب هستند. این ژنراتورها به گونه‌ای طراحی شده‌اند که هم در مقیاس‌های کوچک و هم در تأسیسات بزرگ قابل استفاده باشند. ایمنی و مقررات. استفاده از ژنراتورهای ازون نیازمند رعایت استانداردهای ایمنی است. سازمان‌هایی مانند سازمان حفاظت محیط زیست آمریکا (EPA) هشدار داده‌اند که ازون در غلظت‌های بالا می‌تواند برای سلامتی مضر باشد و باید در محیط‌های کنترل‌شده استفاده شود. به همین دلیل،
در محیط‌های کنترل‌شده استفاده شود. به همین دلیل، کاربران باید دستورالعمل‌های ایمنی را به دقت دنبال کنند. نتیجه‌گیری. ژنراتورهای ازون ابزاری قدرتمند و چندمنظوره برای تصفیه و ضدعفونی هستند که به دلیل کارایی بالا و سازگاری با محیط زیست، روزبه‌روز محبوب‌تر می‌شوند. با این حال، استفاده صحیح و آگاهانه از این دستگاه‌ها برای جلوگیری از خطرات احتمالی ضروری است. محصولاتی مانند ژنراتورهای ازون دموکریس نشان‌دهنده پیشرفت‌هایی در این فناوری هستند که می‌توانند نیازهای مدرن را به خوبی برآورده کنند.