payamvha/North_RAG huggingface dataset:
رطوبت خاک در حالت اشباع، تأمین اکسیژن در پروفیل خاک محدود می‌شود. میکروارگانیسم‌های بی‌هوازی با استفاده از جایگزین‌هایی برای اکسیژن آزاد به عنوان پذیرنده الکترون برای پشتیبانی از تنفس سلولی، از تنفس سلولی پشتیبانی می‌کنند. در جایی که ارگانیسم‌های بی‌هوازی اکسید آهن را به اکسید آهن کاهش می‌دهند، ترکیبات معدنی کاهش‌یافته رنگ معمول خاک رس را تولید می‌کنند. زنگ سبز، یک هیدروکسید دوگانه لایه‌ای (LDH) از آهن (II) و آهن (III) است که می‌تواند به عنوان کانی فوژریت در خاک رس یافت شود. خاک‌های گلی ممکن است چسبنده و
در خاک رس یافت شود. خاک‌های گلی ممکن است چسبنده و کار با آنها دشوار باشد، به خصوص در مواردی که چسبندگی آنها ناشی از تجمع آب سطحی روی یک لایه با نفوذپذیری کم باشد. با این حال، برخی از خاک‌های گلیِ آب‌های زیرزمینی، افق‌های پایین‌تر نفوذپذیری دارند، از جمله، برای مثال، برخی از ماسه‌ها در گودال‌های درون سیستم‌های تپه‌های ماسه‌ای (که به عنوان اسلک شناخته می‌شوند) و در برخی از موقعیت‌های آبرفتی. گلی‌سویل‌های آب زیرزمینی در جایی ایجاد می‌شوند که زهکشی ضعیف است زیرا سطح ایستابی (سطح آب آزاد) بالا است، در حالی که
سطح ایستابی (سطح آب آزاد) بالا است، در حالی که گلی‌سویل‌های آب سطحی زمانی رخ می‌دهند که بارش ورودی به سطح، آزادانه از طریق زمین زهکشی نشود. یک محیط کاهنده در لایه‌های اشباع وجود دارد که به دلیل وجود آهن دو ظرفیتی و مواد آلی، به رنگ آبی مایل به خاکستری یا قهوه‌ای مایل به خاکستری لکه‌دار می‌شوند. وجود لکه‌های قرمز یا نارنجی نشان دهنده اکسیداسیون مجدد موضعی نمک‌های آهن در ماتریس خاک است و اغلب با کانال‌های ریشه، لانه‌های حیوانات یا ترک خوردگی مواد خاک در طول دوره‌های خشکسالی مرتبط است. در پایگاه مرجع جهانی
دوره‌های خشکسالی مرتبط است. در پایگاه مرجع جهانی منابع خاک (WRB), خاک‌هایی که فرآیندهای اکسایش-کاهش ناشی از آب‌های زیرزمینی صعودی دارند، به گروه خاک مرجع گلی‌سول‌ها تعلق دارند. خاک‌هایی که به دلیل آب راکد، فرآیندهای اکسایش-کاهش در آنها رخ می‌دهد ، استاگنوسول‌ها و پلانوسول‌ها هستند.
دیوار سپری () یا دیوار محافظ یک آرایش نظامی است که در جنگ‌های باستانی و قرون وسطایی رایج بود. این آرایش تغییرات جزئی زیادی داشت، اما عامل مشترک، سربازانی بودند که شانه به شانه می‌ایستادند و سپرهای خود را طوری نگه می‌داشتند که در مجاورت یا همپوشانی باشند. بنابراین هر سرباز از محافظت سپر سربازهای کناری و سپر خود بهره‌مند می‌شد. اگرچه به دلیل وجود سلاح گرم و مواد منفجره، استفاده از سپرها به‌عنوان یک تاکتیک نظامی منسوخ شده است، اما دیواری از سپرهای ضد شورش همچنان یک آرایش رایج برای پلیس در سراسر جهان برای
همچنان یک آرایش رایج برای پلیس در سراسر جهان برای محافظت در برابر گروه‌های بزرگی است که از سلاح‌های دست‌ساز، مشت، لگد و اشیاء پرتاب شده مانند آجر، بطری و کوکتل مولوتف استفاده می‌کنند.
دینو دانا یک سریال تلویزیونی کمدی-درام علمی تخیلی کانادایی استکه توسط جی جی جانسون ساخته و کارگردانی شده است . این سریال به عنوان دنباله‌ای بر "" ساخته شد ودر 27 مه 2017 در آمازون پرایم ویدیو به نمایش درآمد. دینو دانا: فیلم در سپتامبر 2020 در پرایم ویدیو منتشر شد. در ابتدا قرار بود در 21 مارس 2020 به صورت سینمایی اکران شود، اما به دلیل همه‌گیری کووید-19 در کانادا به تعویق افتاد و بعداً لغو شد . یک اسپین‌آف جدید از "دینو دانا" با عنوان "دینو دکس" در اکتبر 2024 آغاز به کار کرد. طرح. "« دینو دانا»" که
2024 آغاز به کار کرد. طرح. "« دینو دانا»" که دنباله‌ای بر "" است ، بر دختری نه ساله به نام دانا جین تمرکز دارد که قصد دارد «آزمایش‌های دینو» را انجام دهد که به او اطلاعات بیشتری درمورد دایناسورها ، پتروسورها ، خزندگان دریایی ماقبل تاریخ ، سیناپسیدها ، حشرات ماقبل تاریخ و پستانداران ماقبل تاریخ می‌دهد . او همچنین اغلب در نتیجه درس‌هایی که هنگام حل آزمایش‌ها آموخته، درک خود را از زندگی افزایش می‌دهد و در زندگی شخصی خود رشد می‌کند. شخصیت‌های دیگر عبارتند از خواهر ناتنی بزرگترش، سارا؛ مادرش، آوا؛ ناپدری‌اش،
خواهر ناتنی بزرگترش، سارا؛ مادرش، آوا؛ ناپدری‌اش، اهمن؛ و گلوریا، مادربزرگ مادری‌اش، و دکستر، برادر ناتنی نوزادش که در ابتدای فصل سوم به دنیا آمد. جیسون اسپواک و ترک بوچینو نیز به عنوان مهمان به صورت دوره‌ای در نقش‌های دن و ترک هندرسون ظاهر می‌شوند. این مجموعه، فیلم زنده را با انیمیشن CGI ترکیب می‌کند. جوایز. 2017 : برنده جایزه بهترین سریال جدید از جشنواره کیداسکرین 2018 : برنده جایزه کیداسکرین برای بهترین سریال غیر انیمیشن یا ترکیبی 2019 : برنده جایزه امی روزانه برای بهترین بازیگر در برنامه کودک 2019 :
روزانه برای بهترین بازیگر در برنامه کودک 2019 : برنده جایزه YMA 2019 برای بهترین برنامه، لایو اکشن با فیلمنامه و بدون فیلمنامه، ویژه پیش‌دبستانی پخش. در 6 اکتبر 2016، کلیپ‌های کوتاه مقدماتی "دینو دانا برای اولین بار در" یوتیوب منتشر شد که از فیلم‌های دو نمایش قبلی استفاده می‌کرد. "دینو دانا" در 24 مه 2017 در TVOKids کانادا پخش شد. دو روز بعد، این نمایش در 26 مه در آمازون پرایم ویدیو در ایالات متحده و بریتانیا به نمایش درآمد . در استرالیا "دینو دانا" در ABC Kids نمایش داده می‌شود . در امارات متحده عربی،
Kids نمایش داده می‌شود . در امارات متحده عربی، برای اولین بار در e-Junior و در آمریکای لاتین ، برای اولین بار در Nat Geo Kids آمریکای لاتین پخش شد .
گروه رزمی () یا گروه ویژه در نظریه نظامی مدرن، واحد اساسی تشکیل دهنده یگان رزمی نیروی زمینی است. یک گروه رزمی حول یک گردان پیاده‌نظام یا هنگ زرهی تشکیل می‌شود که معمولاً توسط یک سرهنگ دوم فرماندهی می‌شود. گردان یا هنگ همچنین عنصر فرماندهی و ستاد یک گروه رزمی را فراهم می‌کند که با ترکیبی مناسب از تجهیزات زره‌پوش، پیاده‌نظام و پرسنل پشتیبانی و سلاح‌های مربوط به وظیفه‌ای که از آن انتظار می‌رود انجام شود، تکمیل می‌گردد. سازماندهی یک گروه رزمی انعطاف‌پذیر است و می‌تواند به سرعت برای مقابله با هرگونه تغییر وضعیت
به سرعت برای مقابله با هرگونه تغییر وضعیت بازسازی شود. یک گروه رزمی تهاجمی ممکن است حول یک هنگ زرهی با دو اسکادران تانک اصلی جنگی که توسط یک گروهان پیاده‌نظام پشتیبانی می‌شوند، ساختار یابد. برعکس، یک گروه رزمی دفاعی‌تر ممکن است حول یک گردان پیاده‌نظام با دو گروهان و یک گردان زرهی ساختار یابد. در پشتیبانی، یک گروه شناسایی، یک گروه پدافند هوایی سطح پایین، یک بخش ضد تانک، یک گروه مهندسی و پشتیبانی توپخانه وجود خواهد داشت. گروه‌های رزمی اغلب به چند گروهان (که در ارتش ایالات متحده «تیم» نامیده می‌شوند) تقسیم
در ارتش ایالات متحده «تیم» نامیده می‌شوند) تقسیم می‌شوند که شامل یک گروهان پیاده‌نظام با پشتیبانی یک گروهان تانک و واحدهای پشتیبانی مختلف دیگر است.
اِگُن اِروین کیش (به آلمانی: Egon Erwin Kisch؛ ۱۸۸۵–۱۹۴۸) یا اِگُن کیش، نویسنده، روزنامه‌نگار و گزارشگر برجستهٔ اتریشی-چک‌تبار بود. او یکی از مهم‌ترین خبرنگاران تاریخ روزنامه‌نگاری و نمایندهٔ مهم ادبیات آلمانی پراگ محسوب می‌شود. او به عنوان «گزارشگر بی‌قرار» شناخته می‌شود که برگرفته از عنوان یکی از مجموعه گزارش‌های او به نام "rasender Reporter است". کیش به خاطر سفرهای بی‌شمارش به دورترین نقاط جهان و مقالات متعددش که در مدت زمان نسبتاً کوتاهی منتشر کرد، به خاطر توسعهٔ گزارش‌های ادبی، مخالفتش با رژیم نازی
خاطر توسعهٔ گزارش‌های ادبی، مخالفتش با رژیم نازی آدولف هیتلر و کمونیسمش مورد توجه قرار گرفت. زندگی. کودکی و جوانی. اِگُن کیش در یک خانواده یهودی آلمانی‌زبان در پراگ بزرگ شد. او دومین پسر از پنج فرزند هرمان کیش، تاجر پارچه، و همسرش ارنستین بود. خانواده آن‌ها در خانه‌ای رنسانسی به نام «دو خرس طلایی» واقع در خیابان ملانتریخ پراگ زندگی می‌کردند و فروشگاه پارچه پدرش در طبقه همکف همان خانه قرار داشت. تحصیلات ابتدایی کیش در مدارس خصوصی کاتولیک سپری شد. او در سال ۱۸۹۱ به مدرسه سیدل در «صومعه سروایتِ سنت میکائیل»
۱۸۹۱ به مدرسه سیدل در «صومعه سروایتِ سنت میکائیل» رفت و از سال ۱۸۹۲ تحصیلات خود را در مدرسه‌ای وابسته به «صومعه پیاریست» ادامه داد. از سال ۱۸۹۵ نیز وارد دبیرستان دولتی آلمانی پراگ شد که عموماً با نام «مدرسه نیکولاندِر» شناخته می‌شد. کیش بعدها بسیاری از تجربیات این دوران را در داستان‌ها و گزارش‌های خود منعکس کرد. پدرش که علاقه‌مند به ادبیات و عضو فعال «کنکوردیا» (انجمن نویسندگان و هنرمندان آلمانی در بوهم) بود، نقش مهمی در آینده او داشت. به لطف ارتباطات پدر، اِگُن از سنین پایین با روزنامه‌نگاران و نویسندگان
اِگُن از سنین پایین با روزنامه‌نگاران و نویسندگان مشهور، از جمله آلفرد کلار و گوستاو میرینک (خالق رمان گولم)، آشنایی شخصی پیدا کرد. پس از درگذشت پدرش در سال ۱۹۰۱، اِگُن کیش با حمایت مالی مادرش توانست در سال ۱۹۰۳ اولین سفر بلندمدت خود را آغاز کند. او در این سفر از مناطق مختلف اتریش و باواریا دیدن کرد و برداشت‌های خود را در دفتر خاطراتش به ثبت رساند. در اکتبر همان سال، تحصیل در دانشگاه فنی پراگ را آغاز کرد، اما پس از یک ترم به «دانشگاه آلمانی کارل-فردیناند» منتقل شد تا در کلاس‌های تاریخ ادبیات آلمان و فلسفه
شد تا در کلاس‌های تاریخ ادبیات آلمان و فلسفه قرون وسطی شرکت کند. در همین دوره، در سال ۱۹۰۳، کیش به عضویت انجمن دانشجویی دوئل (به آلمانی: Burschenschaft) «زاکسونیا پراگ» درآمد. به عنوان عضوی از این انجمن، او در چندین دوئل شمشیربازی (مِنسور) شرکت کرد؛ از جمله مبارزه‌ای علیه رئیس انجمن ملی‌گرای «ژرمانیا» و دوئلی دیگر در برابر یک پزشک یهودی. کیش بعدها رساله‌ای دربارهٔ آیین منسور در پراگ نوشت که این نوشته در کتاب معروفش، «از خیابان‌ها و شب‌های پراگ»، گنجانده شده است. آغاز آفرینش ادبی و کار روزنامه‌نگاری. نخستین
است. آغاز آفرینش ادبی و کار روزنامه‌نگاری. نخستین تجربه‌های ادبی اِگُن کیش به دوران تحصیل او بازمی‌گردد. حدود سال ۱۹۰۰، او شعری را با نام مستعار «اروین کیش» در روزنامه‌ای در پراگ منتشر کرد. کیش این نام را برای خود برگزید تا از مجازات انضباطی مدرسه بپرهیزد، زیرا مدیریت «مدرسه نیکولاندِر» دانش‌آموزان خود را از انتشار مطلب در مطبوعات منع کرده بود. نام میانی «اروین» که او برای خود انتخاب کرده بود، بر روی جلد اولین کتابش نیز ظاهر شد. این اثر، مجموعه شعری با عنوان «از شاخهٔ شکوفای جوانی» (Vom Blütenzweig der
«از شاخهٔ شکوفای جوانی» (Vom Blütenzweig der Jugend) بود که در سال ۱۹۰۵ با حمایت مالی مادرش در درسدن به چاپ رسید. کیش این کتاب را با نام کامل «اِگُن اروین کیش» امضا کرد و از آن زمان به بعد، همواره از همین نام دوگانه در آثارش استفاده نمود. در سال ۱۹۰۶، دومین کتاب اِگُن کیش با عنوان «فرانتس گستاخ و داستان‌های دیگر» منتشر شد. این مجموعه داستان کوتاه که در برلین به چاپ رسید، تنها اثر او در این ژانر ادبی بود. اقامت کیش در برلین به دلیل تحصیل او در «مدرسه روزنامه‌نگاری وِرِده» بود که بلافاصله پس از پایان خدمت
وِرِده» بود که بلافاصله پس از پایان خدمت سربازی در آن ثبت‌نام کرد. با این حال، کیش تنها یک ترم در این مدرسه ماند و در مارس ۱۹۰۶ به پراگ بازگشت. او کار خود را به عنوان کارآموز در روزنامه آلمانی‌زبان «پراگر تاگبلات» آغاز کرد و حدود شش هفته در آنجا فعالیت داشت. در آوریل همان سال، به عنوان خبرنگار محلی در روزنامه معتبر «بوهمیا» در پراگ استخدام شد و به پوشش رویدادهای روزانه شهر پرداخت. این لحظه، سرآغاز فعالیت حرفه‌ای کیش به عنوان یک خبرنگار و روزنامه‌نگار بود. کیش در روزنامه «بوهمیا»، جایی که از ۱۹۰۶ تا ۱۹۱۳ به
در روزنامه «بوهمیا»، جایی که از ۱۹۰۶ تا ۱۹۱۳ به مدت هفت سال در آن کار کرد، با پاول ویگلر، نویسنده و روزنامه‌نگار باتجربه، همکاری داشت که از او حمایت می‌کرد. در سال‌های ۱۹۱۰–۱۹۱۱، او ستون ثابتی با عنوان «گشت‌وگذار در پراگ» می‌نوشت، اما فعالیت‌هایش بسیار فراتر از این ستون هفتگی بود. به واسطه حرفه‌اش، کیش اغلب با دنیای زیرزمینی و تبهکاران پراگ در ارتباط بود و در گزارش‌های خود به وقایعی چون سرقت، آتش‌سوزی عمدی و نزاع‌های خیابانی می‌پرداخت. او بعدها این تجربیات را در آثار گزارش‌گونه خود مانند «از خیابان‌ها و
را در آثار گزارش‌گونه خود مانند «از خیابان‌ها و شب‌های پراگ» (۱۹۱۲) و «ماجراجویی در پراگ» (۱۹۲۰) و همچنین در تنها رمانش با عنوان «دختر چوپان» (۱۹۱۴) که به زندگی فاحشگان و دلالان محبت در پراگ می‌پردازد، منعکس کرد. در تبعید سیاسی (۱۹۳۳–۱۹۴۶). یک روز پس از آتش‌سوزی رایشستاگ، در ساعت ۵ صبح روز ۲۸ فوریه، کیش دستگیر شد و پس از بازجویی در اداره پلیس الکساندرپلاتس، در شب اول به دوم مارس به اتهام «سوءظن شدید به مشارکت در خیانت به کشور» به زندان اشپانداو که بعدها به زندان جنایتکاران جنگی تبدیل شد، منتقل گردید. کیش
زندان جنایتکاران جنگی تبدیل شد، منتقل گردید. کیش از تباری یهودی و شهروند اتریش-مجارستان و سپس چکسلواکی بود. پس از مداخله سفارت چکسلواکی، او در ۱۱ مارس آزاد شد و با اسکورت پلیس به مرز آلمان و چکسلواکی منتقل و از آلمان اخراج گردید. او گزارشی دربارهٔ این تجربه با عنوان «در دخمه‌های اشپانداو» نوشت که در روزنامه مصور کارگران پراگ منتشر شد و توجه زیادی را به خود جلب کرد. کیش بی‌درنگ به مقاومت علیه ناسیونال سوسیالیسم پیوست. در سال ۱۹۳۳، او در کنگره کارگران ضدفاشیست اروپا در پاریس سخنرانی کرد. در سال ۱۹۳۴ به پاریس
اروپا در پاریس سخنرانی کرد. در سال ۱۹۳۴ به پاریس و ورسای نقل مکان کرد که تا سال ۱۹۳۹ «پایگاه‌های» او برای سفرهای بعدی‌اش بودند. کتاب‌های او از آن پس توسط ناشران مهاجر آلمانی در پاریس، آمستردام و مکان‌های دیگر به چاپ می‌رسید.
ارتش گوریو، نیروی نظامی اصلی سلسله گوریو بود. در طول دوره سه پادشاهی پسین، وانگ گان، گونگ یه، حاکم ته بونگ، را سرنگون کرد و نام آن حکومت را از ته بونگ تغییر و برگرفته از گوگوریو، گوریو نهاد. او ارتش‌ها و نیروهای دریایی پادشاهی را علیه شیلا و بکجه جدید رهبری کرد و شبه جزیره را متحد ساخت. گوریو قادر بود در زمان جنگ، قدرت نظامی قابل توجهی را بسیج کند. در دوره اولیه، این ارتش به خاطر دفاع موفقیت‌آمیز از مرزهای شمالی در برابر خیتان‌ها و جورچن‌ها شناخته می‌شد. اما دربار امپراتوری و علمای رسمی با نظامیان بدرفتاری
دربار امپراتوری و علمای رسمی با نظامیان بدرفتاری کردند و امپراتور را سرنگون کردند و یک رژیم نظامی برقرار کردند که یک قرن دوام آورد. در دوره میانی، این ارتش به خاطر دفع امپراتوری مغول نیز شناخته می‌شد تا اینکه آنها پس از نهمین حمله تسلیم شدند و امپراتور را به مقام پادشاه تنزل دادند. رژیم نظامی با حکومت مغول‌ها مخالفت می‌کرد تا اینکه دربار سلطنتی به دستور آنها، آنها را سرنگون کرد. ارتش سامبیولچو در پاسخ علیه مغول‌ها شورش کرد تا اینکه آنها را سرکوب کردند. نیروی دریایی به خاطر کمک به مغول‌ها در حمله به ژاپن
دریایی به خاطر کمک به مغول‌ها در حمله به ژاپن شناخته شده بود، اما ژاپنی‌ها آنها را شکست دادند و جنوب را در برابر حملات دزدان دریایی ووکو بی‌دفاع گذاشتند. نیروی دریایی پس از استفاده مغول‌ها در حمله به ژاپن، سلاح‌های باروتی را ابداع کرد تا کشتی‌های خود را با توپ و موشک مجهز کند و دفاع دریایی خود را تقویت کند. در اواخر دوره، پادشاه گونگمین، گوریو را از نفوذ مغول‌ها پاکسازی کرد و حاکمیت خود را دوباره به دست آورد. آنها به شمال حمله کردند و برخی از سرزمین‌های گوگوریو در جنوب منچوری را پس گرفتند. با این حال، آنها
در جنوب منچوری را پس گرفتند. با این حال، آنها را در طول تهاجم دستار قرمزها به گوریو از دست دادند اما آنها را دفع کردند. با این حال، جنگ‌ها گوریو را به ویرانی کشاندند.[ "" ] ژنرال یی سونگ گی، که دستور حمله به مینگ برای بازپس‌گیری لیائودونگ را داشت، از ویهوادو عقب‌نشینی کرد و گوریو را سرنگون و سلسله چوسون را تأسیس کرد. تاریخچه. دوره سه پادشاهی بعدی و جنگ برای اتحاد. از سال ۸۸۹ تا ۹۳۵ میلادی، شیلای متحد به دلیل فساد و درگیری‌های داخلی شروع به زوال کرد که منجر به احیای باکجه جدید و گوگوریو جدید شد. راهبی به
به احیای باکجه جدید و گوگوریو جدید شد. راهبی به نام کونگ یه، هوگوگوریو را تأسیس کرد اما در سال‌های بعد نام‌ها را به ماجین و ته‌بونگ تغییر داد. پدر ته‌جو، وانگ یونگ (که بعدها پس از مرگش نام معبد سجو از گوریو به او داده شد)، به همراه بسیاری از قبایل محلی، به سرعت تسلیم کونگ یه شدند. تجو وانگ گون پس از پدرش به خدمت گونگ یه، رهبر آینده ته‌بونگ، درآمد و خدمت خود را تحت فرمان گونگ یه آغاز کرد. در سال ۹۰۰، او لشکرکشی موفقیت‌آمیزی را علیه طوایف محلی و ارتش بکجه جدید در منطقه چونگجو رهبری کرد و شهرت و اعتبار بیشتری
در منطقه چونگجو رهبری کرد و شهرت و اعتبار بیشتری از پادشاه کسب کرد. در سال ۹۰۳، او یک لشکرکشی دریایی معروف را علیه خط ساحلی جنوب غربی بکجه جدید (ناجو) که قلب بکجه جدید نام داشت، رهبری کرد، در حالی که گیون هوان در حال جنگ با شیلا بود. او چندین لشکرکشی نظامی دیگر را رهبری کرد و به مردم تحت سلطه شیلا که در فقر زندگی می‌کردند، کمک کرد. مردم به دلیل رهبری و سخاوت او، او را دوست داشتند. او همچنین نیروی دریایی ته بونگ را رهبری کرد، گومسونگ را از بکجه جدید گرفت، آن را به ناجو تغییر نام داد و در سال ۹۰۳ سربازان را
را به ناجو تغییر نام داد و در سال ۹۰۳ سربازان را مستقر کرد. در سال ۹۰۹، تجو وانگ گون، دریاسالار نیروی دریایی شد و نیروهای دریایی را رهبری کرد. گیون هوان کشتی فرستاده را از شهرستان یئومهائه در حوزه قضایی (گوانگجو امروزی) تصرف کرد. در آن سال، تجو وانگ گون با ۲۵۰۰ سرباز، جیندو و کویدو (皐夷島) از بکجه جدید را تصرف کرد. سال بعد، هنگامی که کیون هوان دوباره ناجو را تهدید کرد، وانگ کون نیروهای دریایی گیون هوون را در بندر ناجو شکست داد و به بندر باننام هیون (潘南縣) رسید، رهبر دزدان دریایی نونگ چانگ را دستگیر کرد و برای
رهبر دزدان دریایی نونگ چانگ را دستگیر کرد و برای گردن زدن او به گونگ یه فرستاد. این فعالیت نظامی دریایی وانگ کون قبل از تأسیس گوریو و همزمان با فعالیت دریایی ته بونگ بود. با این حال، گونگ یه شروع به نامیدن خود به عنوان بودا کرد و افرادی را که مخالفت خود را با استدلال‌های مذهبی او ابراز می‌کردند، مورد آزار و اذیت قرار داد. او بسیاری از راهبان، و سپس بعداً، حتی همسر و دو پسرش را اعدام کرد و عموم مردم شروع به رویگردانی از او کردند. آیین‌های پرهزینه و حکومت خشن او باعث مخالفت بیشتر شد. در سال ۹۱۸، چهار نفر از
او باعث مخالفت بیشتر شد. در سال ۹۱۸، چهار نفر از ژنرال‌های او - هونگ یو، پائه هیون-گیونگ، سین سونگ-گیوم و بوکجی گیوم، ته بونگ را سرنگون کردند و وانگ گون را به عنوان پادشاه ته جو، اولین پادشاه گوریو، منصوب کردند. در سال ۹۲۷، گیون هوان از بکجه جدید، نیروها را به پایتخت شیلا، گیونگجو، هدایت کرد و پادشاه آن، پادشاه گیونگه، را دستگیر و اعدام کرد. سپس او پادشاه گیونگسون را به عنوان پادشاه دست نشانده خود منصوب کرد، قبل از اینکه ارتش خود را به سمت گوریو سوق دهد. با شنیدن این خبر، تجو با ۵،۰۰۰ سواره نظام حمله‌ای را
شنیدن این خبر، تجو با ۵،۰۰۰ سواره نظام حمله‌ای را برای حمله به نیروهای گیون هوون در راه بازگشت به خانه در گونگسان در نزدیکی دگو برنامه‌ریزی کرد. او با نیروهای بکجه جدید روبرو شد و شکست فاجعه‌باری را متحمل شد و بیشتر ارتش خود، از جمله ژنرال‌هایش کیم ناک و سین سونگ گیوم، همان مردی که وانگ را به عنوان پادشاه تاجگذاری کرد، را از دست داد. با این حال، گوریو به سرعت از شکست خود بهبود یافت و با موفقیت از حمله بکجه جدید در جبهه خود دفاع کرد. در سال ۹۳۵، آخرین پادشاه شیلا، پادشاه گیونگ‌سان، احساس کرد که هیچ راهی
شیلا، پادشاه گیونگ‌سان، احساس کرد که هیچ راهی برای احیای پادشاهی‌اش وجود ندارد و تمام سرزمین خود را به تجو تسلیم کرد. تجو با کمال میل تسلیم او را پذیرفت و به او عنوان شاهزاده داد و دخترش را به عنوان یکی از همسرانش پذیرفت (وانگ شش ملکه و همسران بسیار بیشتری داشت زیرا با دختران هر رهبر محلی ازدواج کرده بود). این امر باعث انزجار زیادی برای کیون هوان شد. پدر کیون که ادعای مالکیت منطقه سانگجو را داشت، نیز به گوریو گریخت و تسلیم شد و به عنوان پدر یک پادشاه پذیرفته شد. پسر بزرگ کیون هوان، کیون سینگ-گوم، به همراه
شد. پسر بزرگ کیون هوان، کیون سینگ-گوم، به همراه برادرانش یانگ-گوم و یونگ-گوم، علیه پدرشان که برادر ناتنی‌شان، کووم-گانگ، را به عنوان جانشین خود برای تاج و تخت ترجیح می‌داد، کودتا کردند. کیون هوان به تبعید فرستاده شد و در گومسانسا زندانی شد، اما به گوریو فرار کرد و مانند پدر تجو که درست قبل از تسلیم شدنش درگذشت، با او رفتار شد. در سال ۹۳۶، وانگ آخرین لشکرکشی خود را علیه کیون سینگ-گوم از بکجه جدید رهبری کرد. کیون سینگ-گوم با تائجو جنگید، اما با مواجهه با معایب و درگیری‌های داخلی فراوان، تسلیم تائجو شد. وانگ
و درگیری‌های داخلی فراوان، تسلیم تائجو شد. وانگ سرانجام رسماً بکجه جدید را اشغال کرد و برای دومین بار از زمان شیلای متحد، ملت را متحد کرد. او تا سال ۹۴۳ حکومت کرد. جنگ گوریو-خیتان. تجو دشمنی شدیدی با خیتان‌هایی که بالهائه را نابود کرده بودند، نشان داد. سلسله لیائو در سال ۹۴۲، ۳۰ فرستاده به همراه ۵۰ شتر به عنوان هدیه فرستاد، اما وانگ کون، با وجود پیامدهای دیپلماتیک عمده، فرستادگان را تبعید کرد و شترها را به تلافی قتل بالهائه، زیر پلی از گرسنگی مرد. طبق گفته زی‌ژی تونگ‌جیان، تجو به گائوزو از جین جدید پیشنهاد
تونگ‌جیان، تجو به گائوزو از جین جدید پیشنهاد داد که به عنوان انتقام نابودی بالهائه به خیتان‌ها حمله کنند. علاوه بر این، او در ده فرمان خود به فرزندانش اظهار داشت که خیتان‌ها هیچ تفاوتی با حیوانات ندارند و باید در برابر آنها محافظت شوند. «حادثه پل مانبو» در سال ۹۴۲، گوریو را مجبور کرد تا خود را برای درگیری با امپراتوری خیتان آماده کند: جئونگ‌جونگ در سال ۹۴۷ یک نیروی ذخیره نظامی متشکل از ۳۰۰۰۰۰ سرباز به نام «ارتش درخشان» تأسیس کرد و گوانگ‌جونگ قلعه‌هایی در شمال رودخانه چونگچون ساخت و به سمت رودخانه یالو
شمال رودخانه چونگچون ساخت و به سمت رودخانه یالو گسترش یافت. خیتان‌ها گوریو را یک تهدید بالقوه می‌دانستند و با افزایش تنش‌ها، در سال ۹۹۳ به آن حمله کردند. کره‌ای‌ها در اولین رویارویی خود با خیتان‌ها شکست خوردند، اما با موفقیت در برابر آنها در رودخانه چونگچون دفاع کردند. مذاکرات بین فرمانده گوریو، سو هوی، و فرمانده لیائو، شیائو سانینگ، آغاز شد. در نتیجه، گوریو وارد یک رابطه خراجگزاری اسمی با لیائو شد و روابط خود را با سونگ قطع کرد و لیائو سرزمین شرق رودخانه یالو را به گوریو واگذار کرد. پس از آن، گوریو «شش
یالو را به گوریو واگذار کرد. پس از آن، گوریو «شش شهرک پادگانی در شرق رودخانه» را در قلمرو جدید خود تأسیس کرد. در سال ۹۹۴، گوریو به سونگ پیشنهاد حمله نظامی مشترک به لیائو را داد، اما رد شد. پیش از این، در سال ۹۸۵، زمانی که سونگ پیشنهاد حمله نظامی مشترک به لیائو را داده بود، گوریو این پیشنهاد را رد کرده بود. برای مدتی، گوریو و لیائو از یک رابطه دوستانه برخوردار بودند. در سال ۹۹۶، سونگ جونگ با یک شاهزاده خانم لیائو ازدواج کرد با گسترش و قدرتمندتر شدن امپراتوری خیتان، از گوریو خواسته شد که شش شهرک پادگانی را
خیتان، از گوریو خواسته شد که شش شهرک پادگانی را واگذار کند، اما گوریو امتناع ورزید. در سال ۱۰۰۹، کانگ چو "کودتایی" ترتیب داد و موکجونگ را ترور کرد و هیون جونگ را بر تخت نشاند. در سال بعد، به بهانه انتقام موکجونگ، امپراتور شنگ زونگ از لیائو با ارتشی متشکل از ۸۰۰/۰۰۰ سرباز به گوریو حمله کرد. در همین حال، گوریو سعی کرد با سونگ روابط برقرار کند اما نادیده گرفته شد، زیرا سونگ در سال ۱۰۰۵ با پیمان چان‌یوان موافقت کرده بود. گوریو در اولین نبرد علیه لیائو به رهبری یانگ کیو پیروز شد، اما در دومین نبرد به رهبری کانگ
کیو پیروز شد، اما در دومین نبرد به رهبری کانگ چو شکست خورد: ارتش گوریو تلفات سنگینی متحمل شد و پراکنده شد و بسیاری از فرماندهان، از جمله خود کانگ چو، دستگیر یا کشته شدند. بعداً، پیونگ یانگ با موفقیت دفاع شد، اما ارتش لیائو به سمت که سونگ پیشروی کرد. هیون جونگ، به توصیه کانگ کام-چان، به جنوب ناجو تخلیه شد و کمی پس از آن که سونگ توسط ارتش لیائو مورد حمله و غارت قرار گرفت. او سپس‌ها کونگ-جین و گو یونگ-گی را برای درخواست صلح فرستاد، با این وعده که شخصاً به امپراتور لیائو ادای احترام خواهد کرد، و خیتان‌ها، که
لیائو ادای احترام خواهد کرد، و خیتان‌ها، که حملات ارتش تجدید سازمان یافته کره را تحمل می‌کردند و خطوط تدارکاتی را مختل می‌کردند، پذیرفتند و عقب‌نشینی خود را آغاز کردند. با این حال، خیتان‌ها در طول عقب‌نشینی خود بی‌وقفه مورد حمله قرار گرفتند. یانگ کیو ۳۰۰۰۰ اسیر جنگی را نجات داد، اما در نبرد جان باخت. طبق "تاریخ لیائو"، خیتان‌ها گرفتار باران‌های شدید شدند و بسیاری از زره‌ها و سلاح‌های خود را دور انداختند. طبق "گوریوسا"، خیتان‌ها هنگام عبور از رودخانه یالو مورد حمله قرار گرفتند و بسیاری از آنها غرق شدند. پس
حمله قرار گرفتند و بسیاری از آنها غرق شدند. پس از آن، هیون جونگ به وعده خود مبنی بر ادای احترام حضوری به امپراتور لیائو عمل نکرد و هنگامی که از او خواسته شد شش شهرک پادگانی را واگذار کند، از این کار خودداری کرد. خیتان‌ها در سال ۱۰۱۴ پلی بر روی رودخانه یالو ساختند و در سال‌های ۱۰۱۵، ۱۰۱۶ و ۱۰۱۷ حمله کردند: پیروزی در سال ۱۰۱۵ از آن کره‌ای‌ها، در سال ۱۰۱۶ از آن خیتان‌ها و در سال ۱۰۱۷ از آن کره‌ای‌ها شد. در سال ۱۰۱۸، لیائو تهاجمی را به رهبری شیائو پایا، برادر بزرگتر شیائو سونینگ، با ارتشی متشکل از ۱۰۰/۰۰۰
بزرگتر شیائو سونینگ، با ارتشی متشکل از ۱۰۰/۰۰۰ سرباز آغاز کرد. ارتش لیائو بلافاصله در کمین افتاد و تلفات سنگینی متحمل شد: فرمانده گوریو، کانگ کام-چان، شاخه بزرگی از رودخانه یالو را مسدود کرده و آب را روی سربازان بی‌خبر خیتان رها کرده بود که سپس توسط ۱۲۰۰۰ سواره نظام نخبه مورد حمله قرار گرفتند. ارتش لیائو تحت آزار و اذیت مداوم دشمن به سمت که سونگ پیشروی کرد، اما پس از شکست در تصرف پایتخت که به خوبی دفاع می‌شد، مدت کوتاهی عقب‌نشینی کرد. ارتش لیائو که در حال عقب‌نشینی بود، توسط کانگ کام-چان در کوسونگ امروزی
عقب‌نشینی بود، توسط کانگ کام-چان در کوسونگ امروزی متوقف شد و شکست بزرگی متحمل شد و تنها چند هزار سرباز فرار کردند. شنگ‌زونگ قصد حمله مجدد داشت اما با مخالفت داخلی روبرو شد. در سال ۱۰۲۰، گوریو خراج فرستاد و لیائو پذیرفت و بدین ترتیب روابط خراج‌گذاری صوری از سر گرفته شد. شنگ‌زونگ از هیون‌جونگ نخواست که شخصاً ادای احترام کند یا شش شهرک پادگانی را واگذار کند. تنها شرایط «اعلامیه خراج‌گذاری» و آزادی فرستاده بازداشت شده لیائو بود. تاریخ "لیائو" ادعا می‌کند که هیون‌جونگ «تسلیم» شد و شنگ‌زونگ او را «عفو» کرد، اما
«تسلیم» شد و شنگ‌زونگ او را «عفو» کرد، اما به گفته هانس بیلنشتاین، «در زبان سلسله‌ای آن، این چیزی بیش از این نیست که دو کشور به عنوان شرکای برابر صلح کردند (که در سال ۱۰۲۲ رسمیت یافت)». هیون‌جونگ عنوان سلطنت خود را حفظ کرد و روابط دیپلماتیک خود را با سلسله سونگ حفظ کرد. که‌سونگ، باشکوه‌تر از قبل، بازسازی شد و از سال ۱۰۳۳ تا ۱۰۴۴، "چئولی جانگ‌سونگ"، دیواری که از دهانه رودخانه یالو تا ساحل شرقی شبه جزیره کره امتداد داشت، برای دفاع در برابر تهاجمات آینده ساخته شد. لیائو دیگر هرگز به گوریو حمله نکرد.
قطبی‌گری ()، عنوانی است که به باورها و ایدئولوژی سید قطب، اسلام‌گرای سنی و از رهبران انقلابی اخوان‌المسلمین که در سال ۱۹۶۶ توسط دولت جمال عبدالناصر در مصر، اعدام شد، اشاره دارد. قطبی‌گری، تحت تأثیر آموزه‌های اسلام‌گرایان پیشین مانند حسن البنا و سید ابوالاعلی مودودی، علاوه بر ترویج جهاد تهاجمی، از خشونت افراطی اسلامی برای تأسیس حکومت اسلامی حمایت می‌کند. قطبی‌گری، به عنوان یک ایدئولوژی فاشیستی و تروریستی اسلامی، توصیف شده است. رساله‌های سید قطب، تأثیر عمیقی بر ایدئولوگ‌ها و سازمان‌های جهادی متعددی در سراسر
بر ایدئولوگ‌ها و سازمان‌های جهادی متعددی در سراسر جهان اسلام گذاشت. قطبی‌گری، به دلیل تأثیرش بر چهره‌های جهادی برجسته دوران معاصر مانند عبدالله عزام، اسامه بن لادن، ایمن الظواهری و سیف العدل، اهمیت یافته است. ایده‌های آن، توسط سازمان تروریستی سلفی-جهادی داعش نیز پذیرفته شده است. این یکی از الهاماتی بود که سید روح‌الله خمینی را در توسعه ایدئولوژی خودش، یعنی خمینیسم، تحت تأثیر قرار داد. ادبیات قطبی‌گری، منبع اصلی تأثیر بر جنبش‌ها و سازمان‌های جهادی متعددی بوده است که از دهه ۱۹۷۰، ظهور کرده‌اند. این گروه‌ها