payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مریتا در مورد تقویت‌کننده تایتان III، و ایستمن کداک در مورد اپتیک دوربین، تجهیزات اصلی تجهیزات شناسایی ماهواره‌ای تهیه کردند. سایر مطالعات، زیرسیستم‌های کلیدی MOL مانند کنترل محیطی، توان الکتریکی، ناوبری، تثبیت کنترل وضعیت، هدایت، ارتباطات و رادار را بررسی کردند. معاون وزیر نیروی هوایی ایالات متحده و مدیر دفتر ملی شناسایی (NRO)، براکوی مک‌میلان، از مدیر برنامه A NRO (بخشی از NRO که مسئول فعالیت‌های نیروی هوایی بود)، سرلشکر رابرت ایوانز گریر، خواست تا قابلیت‌های شناسایی احتمالی MOL را بررسی کند. هزینه این
شناسایی احتمالی MOL را بررسی کند. هزینه این مطالعات ۳,۲۳۷,۷۱۶ دلار (معادل ۲۴.۳ میلیون دلار در سال ۱۴۰۲) بود. گران‌ترین آنها مطالعه فضاپیمای جمینی B بود که ۱,۱۸۹,۵۰۰ دلار (معادل ۸.۹۳ میلیون دلار در سال ۱۴۰۲) هزینه داشت، و پس از آن رابط تایتان III که هزینه آن ۹۱۰,۰۰۰ دلار (معادل ۶.۸۳ میلیون دلار در سال ۱۴۰۲) بود. در زمستان ۱۳۴۳، شرایور، سرتیپ هری ال. ایوانز را به عنوان معاون خود برای پروژه MOL منصوب کرد. ایوانز قبلاً با شرایور در بخش سیستم‌های بالستیک نیروی هوایی ایالات متحده کار کرده بود. او همچنین مدیر
هوایی ایالات متحده کار کرده بود. او همچنین مدیر برنامه ماهواره کرونا بود و نظارت بر پروژه‌های SAMOS، MIDAS و SAINT، به همراه برنامه‌های اولیه ماهواره‌های ارتباطی و هواشناسی را بر عهده داشت. علاوه بر اینکه معاون شرایور بود، ایوانز در همان ماه به عنوان دستیار ویژه زوکرت برای پروژه MOL منصوب شد. در این نقش، او مستقیماً به زوکرت گزارش می‌داد و مسئول هماهنگی بین MOL و سایر سازمان‌ها مانند ناسا بود. پس از اعلام برنامه توسط جانسون، MOL به عنوان برنامه 632A شناخته شد. نیروی هوایی ایالات متحده انتصاب شرایور به
شد. نیروی هوایی ایالات متحده انتصاب شرایور به عنوان مدیر MOL و ایوانز به عنوان معاون مدیر، مسئول کارکنان MOL در پنتاگون، و سرتیپ راسل ای. برگ به عنوان معاون مدیر، مسئول کارکنان MOL در ایستگاه نیروی هوایی لس آنجلس در ال سگوندو، کالیفرنیا را اعلام کرد. دفتر برنامه سیستم MOL (SPO) در مارس ۱۳۴۲تحت رهبری سرتیپ جوزف اس. بلایمایر، معاون فرمانده بخش سیستم‌های فضایی AFSC (SSD)، ایجاد شد. تا تابستان ۱۳۴۴ ، MOL دارای ۴۲ نفر پرسنل نظامی و ۲۳ نفر پرسنل غیرنظامی بود. شرایور در آگوست ۱۳۴۵ از نیروی هوایی بازنشسته شد و
شرایور در آگوست ۱۳۴۵ از نیروی هوایی بازنشسته شد و سرلشکر جیمز فرگوسن به عنوان رئیس AFSC و مدیر برنامه MOL جایگزین او شد. ایوانز در ۱۳۴۷ از نیروی هوایی بازنشسته شد و سرلشکر جیمز تی. استوارت جایگزینش شد. انتخاب فضانوردان. برای تأمین فضانوردان احتمالی برای هواپیمای راکتی X-15، دینا-سور و برنامه‌های MOL، در سال ۱۳۴۰، نیروی هوایی ایالات متحده دوره خلبان تحقیقاتی هوافضا را در مدرسه آزمایشی پرواز تجربی نیروی هوایی در پایگاه نیروی هوایی ادواردز در کالیفرنیا ایجاد کرد. این مدرسه در همان سال به مدرسه خلبانی تحقیقاتی
این مدرسه در همان سال به مدرسه خلبانی تحقیقاتی هوافضا (ARPS) تغییر نام داد. این مدرسه در چهار دوره بین ۱۳۴۰ و ۱۳۴۲ برگزار شد که سومین دوره شامل آموزش بر روی دینا-سور به عنوان بخشی از دوره بود. فرمانده ARPS، سرهنگ چارلز ای. "چاک" ییگر، به شرایور توصیه کرد که انتخاب فضانوردان برای MOL را به فارغ‌التحصیلان ARPS محدود کند. این برنامه فراخوان پذیرش منتشر نکرد؛ ۱۵ کاندیدا انتخاب شدند و در پاییز ۱۳۴۳ به پایگاه نیروی هوایی بروکس در سن آنتونیو، تگزاس، برای یک هفته ارزیابی پزشکی فرستاده شدند. این ارزیابی‌ها مشابه
ارزیابی پزشکی فرستاده شدند. این ارزیابی‌ها مشابه آن‌هایی بود که برای گروه‌های فضانورد ناسا انجام می‌شد. بسیاری از فضانوردان MOL از کودکی آرزو داشتند به فضا سفر کنند. آنها فقط داستان ظاهری را می‌دانستند که قرار است این برنامه یک آزمایشگاه فضایی برای آزمایش‌های نظامی باشد و تا پس از انتخاب از نقشی که قرار بود به عنوان مامورین شناسایی داشته باشند، مطلع نمی‌شدند؛ به آنها توصیه می‌شد که اگر از جنبه محرمانه آن خوششان نمی‌آید، استعفا دهند. آنها مجوزهای امنیتی دریافت کردند و با اطلاعات حساس طبقه‌بندی شده
دریافت کردند و با اطلاعات حساس طبقه‌بندی شده پروژه‌هایی مانند دوریان، گمبیت، تلنت (اطلاعات به دست آمده از پروازهای جاسوسی) و کی‌هول (اطلاعات به دست آمده از ماهواره‌ها) آشنا شدند. سروان ترولی که در میان انتخاب شدگان بود با شگفتی متوجه شد که کشورش نه یک، بلکه "دو برنامه فضایی دارد: عمومی، آنچه عموم و [ناسا] و فضانوردان و سایرین می‌دانستند، و سپس این دنیای دیگر از توانمندی‌های کشور که انگار وجود خارجی نداشت". عملیات برنامه‌ریزی شده. از مدار منظم ۲۸۰ کیلومتری (۱۵۰ مایل دریایی) MOL، دوربین اصلی یک میدان دید
(۱۵۰ مایل دریایی) MOL، دوربین اصلی یک میدان دید دایره‌ای به قطر ۲۷۰۰ متر (۹۰۰۰ فوت) داشت، هرچند در بزرگنمایی بالا این میدان دید به حدود ۱۳۰۰ متر (۴۲۰۰ فوت) کاهش می‌یافت. این مقدار بسیار کوچکتر از بسیاری از اهداف مورد علاقه NRO بود، مانند پایگاه‌های هوایی، کارخانه‌های کشتی‌سازی و محدوده‌های موشکی. فضانوردان با استفاده از تلسکوپ‌های ردیابی و اکتساب اهداف را جستجو می‌کردند که میدان دید دایره‌ای حدود ۱۲.۰ کیلومتر (۶.۵ مایل دریایی) با وضوح حدود ۹.۱ متر (۳۰ فوت) داشت. دوربین اصلی بر روی مهم‌ترین اهداف تمرکز
داشت. دوربین اصلی بر روی مهم‌ترین اهداف تمرکز می‌کرد و تصاویر با وضوح بسیار بالا را ارائه می‌داد. هدف این بود که بخش جالب‌تر هدف در مرکز تصویر باشد؛ به دلیل اپتیک‌های استفاده شده، تصویر در اطراف لبه‌ها به اندازه مرکز واضح نبود. در حالی که اهداف نظارتی از پیش برنامه‌ریزی شده بودند و دوربین می‌توانست به صورت خودکار عمل کند، فضانوردان می‌توانستند اولویت‌بندی اهداف برای عکسبرداری را تعیین کنند. با اجتناب از مناطق ابری و شناسایی موضوعات جالب‌تر (به عنوان مثال، یک سیلوی موشکی باز به جای یک سیلوی بسته)، آن‌ها
یک سیلوی موشکی باز به جای یک سیلوی بسته)، آن‌ها فیلم را صرفه‌جویی می‌کردند که محدودیت اصلی بود، زیرا فیلم باید در فضاپیمای کوچک جمینی B بازگردانده می‌شد. در مناطقی مانند مسکو که اغلب ابری بود، برآورد شده بود که MOL در استفاده از فیلم ۴۵ درصد کارآمدتر از یک سیستم ماهواره‌ای خودکار عمل می‌کرد، اما در مناطق آفتابی‌تر مانند مجموعه موشکی تایوراتام، این کارایی ممکن است به بیش از ۱۵ درصد نرسد. هدف‌گیری انتخابی که توسط نظارت انسان هدایت می‌شد، کارآمدتر از آنچه توسط ماهواره‌های روباتیک به دست می‌آمد، بود. از ۱۵۹
ماهواره‌های روباتیک به دست می‌آمد، بود. از ۱۵۹ عکس KH-7 Gambit از منطقه تایوراتام، تنها ۹ درصد موشک‌ها را بر روی سکوی پرتاب نشان می‌دادند، و از ۷۷ عکس از سیلوهای موشکی، تنها ۲۱ درصد با درهای باز بودند. تحلیل‌گران ۶۰ هدف MOL را در مجموعه شناسایی کردند. در هر گذر تنها دو یا سه هدف می‌توانستند عکسبرداری شوند، اما فضانوردان می‌توانستند جالب‌ترین آنها را انتخاب کرده و با وضوح بیشتر از KH-7 Gambit عکسبرداری کنند.
کیتلین هیز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل انگلستان است که در پست مدافع برای سلتیک بازی می‌کند. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زنان جمهوری ایرلند بازی کرده است.
ایالت، خان‌نشین، سلطنت یا دولت اوده، یک صوبه گورکانی بود، سپس یک دولت مستقل، و در نهایت یک ایالت شاهزاده در منطقه اوده در شمال هند تا زمان الحاق آن به بریتانیا در سال ۱۸۵۶ بود. پایتخت عوض در فیض‌آباد بود، اما کارگزاران سیاسی شرکت، که رسماً به عنوان «ساکنان» شناخته می‌شدند، مقر خود را در لکنو داشتند. یک سفارت امپراتوری مراتا در دربار عوض، به رهبری وکیل پیشوا، تا زمان جنگ دوم انگلیس و ماراتا، به همان اندازه وجود داشت. نواب اوده، یکی از ثروتمندترین شاهزادگان، به عنوان بخشی از یک برنامه گسترده‌تر از پیشرفت‌های
عنوان بخشی از یک برنامه گسترده‌تر از پیشرفت‌های مدنی، هزینه اقامت در لکنو را برپا کرد.
ماکی گاری ، یک رویداد شکار و نوعی مسابقه شکار است که در قرون وسطی برای تفریح، جشن‌های مذهبی و آموزش نظامی برگزار می‌شد. این یک فعالیت شکار در مقیاس وسیع است که در آن تعداد زیادی از افراد از هر طرف شکارگاهی را که آهو، گراز وحشی و غیره در آن زندگی می‌کنند احاطه می‌کنند و در حالی که محوطه را می‌بندند، طعمه را به تله انداخته کرده و تیراندازی می‌کنند.
سر نوئل رابرت مالکوم، (زاده ۲۶ دسامبر ۱۹۵۶ برابر با ۵ دی ۱۳۳۵ در انگلیس) یک روزنامه‌نگار سیاسی، تاریخ‌نگار و دانشگاهی است که اکنون، پژوهشگر ارشد در کالج آل سولز، آکسفورد است. مالکوم که یک محقق پادشاه در کالج ایتون بود، تاریخ را در پیترهاوس، کمبریج خواند و دکترای خود را در تاریخ از کالج ترینیتی، کمبریج دریافت کرد. او پیش از اینکه یک روزنامه‌نگار سیاسی و امور خارجی برای "اسپکتیتور" و "دیلی تلگراف" شود، همکار و استاد در کالج گونویل و کایوس در کمبریج بود. سپس او در سال ۱۹۹۵ از روزنامه‌نگاری کناره‌گیری کرد و
او در سال ۱۹۹۵ از روزنامه‌نگاری کناره‌گیری کرد و نویسنده و دانشگاهی شد و به مدت دو سال به عنوان عضو میزبان کالج سنت آنتونی، آکسفورد گمارده شد. او در سال ۱۹۹۷ به عضویت انجمن سلطنتی ادبیات و در سال ۲۰۰۱ عضو آکادمی بریتانیا درآمد. او در سال ۲۰۱۴ به دلیل کارکردهایش در زمینه بورس تحصیلی، روزنامه‌نگاری و تاریخ اروپا، نشان شوالیه را دریافت کرد.
بهزاد رسولی (زاده ۲۶ اسفند ۱۳۸۰ در خوی) بازیکن فوتسال اهل ایران است وی سابقه عضویت در تیم ملی فوتسال ایران را دارد. او در حال حاضر عضو باشگاه فوتسال گیتی‌پسند اصفهان است. بهزاد رسولی از کردهای ارومیه می باشد که سابقه دعوت به تیم ملی را در کارنامه ورزشی خود دارد. پیوند به بیرون. بهزاد رسولی در اینستاگرام
مسابقات دوچرخه‌سواری تور دو فرانس ۱۹۹۲ از ۴ تا ۲۶ ژوئیه در کشور فرانسه برگزار شده است. تیم‌ها. تیم‌های راه یافته تیم‌های دعوت شده
مسابقات دوچرخه‌سواری تور دو فرانس ۱۹۵۸ از ۲۶ ژوئن تا ۱۹ ژوئیه در کشور فرانسه برگزار شده است.
نام قله ای در شمال شهرستان سلسله لرستان با ارتفاع 3514 متر که در بین دو قله یال کبود و سوزنی های شرقی قرارگرفته است و در قسمت جنوبی آن صخره های مرتفعی وجود دارد. این کوه در ضلع شمالی دره تنگ قرار گرفته و مرز بین شهرستان سلسله و نهاوند است. این قله در رشته کوه گرینِ زاگرس قرار گرفته است و نباید با سایر قله های کشور که به همین نام هستند اشتباه گرفته شود.
اسکای‌لب B ایستگاه فضایی پیشنهادی آمریکا بود که مشابه اسکای‌لب بود و قرار بود توسط ناسا برای اهداف مختلفی پرتاب شود، بیشتر در ارتباط با پروژه آزمایشی آپولو-سایوز، اما به دلیل کمبود بودجه لغو شد. دو ماژول اسکای‌لب در سال ۱۳۴۹ توسط مک‌دانل داگلاس برای برنامه اسکای‌لب ساخته شدند، که در اصل برنامه کاربردهای آپولو بودند. اولین ماژول در سال ۱۳۵۲ پرتاب شد و دیگری در انبار نگهداری شد، در حالی که ناسا بررسی می‌کرد که چگونه از دارایی‌های باقی‌مانده از آپولو استفاده کند. استفاده‌های بالقوه از اسکای‌لب B. برخی از
کند. استفاده‌های بالقوه از اسکای‌لب B. برخی از کاربردهای پیشنهادی برای ماژول دوم اسکای‌لب شامل قرار دادن آن در حالت چرخش بود تا بتواند جاذبه مصنوعی تولید کند و برنامه‌ای باشد برای جشن دویستمین سالگرد استقلال ایالات متحده در سال ۱۳۵۵ همزمان با آغاز ماموریت دو سایوز شوروی برای اسکای‌لب پشتیبان. در آماده‌سازی برای پروژه آزمایشی آپولو-سایوز، مک‌دانل داگلاس یک ایستگاه عظیم را با ترکیب ایستگاه سالیوت با اسکای‌لب B پیشنهاد داد. این امر با پرتاب یک آپولو با یک آداپتور اتصال چندگانه با ۴ درگاه اتصال برای اتصال هر
اتصال چندگانه با ۴ درگاه اتصال برای اتصال هر دو ایستگاه و وسایل نقلیه خدماتی (سایوز و آپولو) محقق می‌شد. مأموریت مشترک ایالات متحده و شوروی ممکن بود "اسکای‌لب بین‌المللی" نامیده شود. تغییراتی باید در اسکای‌لب B انجام می‌شد تا از یک جو مخلوط اکسیژن-نیتروژن برای تطابق با جو سالیوت پشتیبانی کند، یا یک هوابند باید نصب می‌شد تا اجازه عبور بین جو مخلوط بخش شوروی به محیط اکسیژن خالص بخش آمریکایی را فراهم کند. خدمه احتمالی. در آن زمان، افرادی که درگیر این پروژه بودند انتظار داشتند که خدمه اولیه، خدمه‌ای باشند که
انتظار داشتند که خدمه اولیه، خدمه‌ای باشند که به عنوان پشتیبان برای اسکای‌لب 3 و اسکای‌لب 4 خدمت کرده بودند و در حالت آماده‌باش برای مأموریت نجات اسکای‌لب قرار داشتند، به جز خلبان علمی آن ویلیام لِنور.
برنامه آلماز (به روسی: Алмаз، به معنای ‘الماس’) یک برنامه فضایی محرمانه بسیار مهم شوروی بود که در اوایل دهه 1960 آغاز شد. سه ایستگاه فضایی نظامی با خدمه، بین سال‌های 1973 تا 1976 پرتاب شدند: سالیوت 2، سالیوت 3 و سالیوت 5. برای پوشاندن جنبه نظامی برنامه، سه ایستگاه آلماز پرتاب‌شده به عنوان ایستگاه‌های فضایی غیرنظامی سالیوت معرفی شدند. سالیوت 2 کمی پس از قرار گرفتن در مدار شکست خورد، اما سالیوت 3 و سالیوت 5 هر دو آزمایش‌های موفق با خدمه را انجام دادند. پس از سالیوت 5، وزارت دفاع شوروی در سال 1978 تشخیص داد که
5، وزارت دفاع شوروی در سال 1978 تشخیص داد که زمان و منابع مصرف‌شده برای نگهداری ایستگاه‌ها نسبت به مزایای آن در مقایسه با ماهواره‌های شناسایی خودکار بیشتر است. هسته‌های ایستگاه‌های فضایی در داخل به عنوان OPS (به روسی: ОПС، با شاخص GRAU 11F71 و 11F71B) شناخته می‌شدند، از “ایستگاه فضایی با خدمه” (به روسی: Орбитальная Пилотируемая Станция). در قالب برنامه آلماز، شوروی چندین فضاپیما برای نقش‌های پشتیبانی توسعه داد—فضاپیمای VA، بلوک باربری کاربردی و فضاپیمای TKS—که برنامه‌ریزی شده بود در چندین ترکیب استفاده
TKS—که برنامه‌ریزی شده بود در چندین ترکیب استفاده شوند. با ماژول ISS زاریا به عنوان یک نمونه، میراث برنامه آلماز همچنان ادامه دارد. توسعه و ساخت آلماز. ولادیمیر چلومئی در دفتر طراحی OKB-52 برنامه آلماز را به عنوان پاسخی به پروژه آزمایشگاه مداری سرنشین‌دار (MOL) نیروی هوایی ایالات متحده تبلیغ کرد. پروژه MOL در اوایل دهه ۱۹۶۰ در مطبوعات آمریکا به‌طور گسترده‌ای تبلیغ شده بود که این موضوع به چلومئی مواد زیادی برای استفاده در لابی برای پاسخ شوروی فراهم کرد. برنامه ایستگاه فضایی آلماز شامل سه جزء اصلی سخت‌افزاری
ایستگاه فضایی آلماز شامل سه جزء اصلی سخت‌افزاری بود: ماژول ایستگاه سرنشین‌دار مداری (OPS، 11F71) که خود ایستگاه فضایی را تشکیل می‌داد، بلوک محموله عملکردی (FGB، 11F77) که به عنوان فضاپیمای تأمین مجدد ایستگاه‌ها در نظر گرفته شده بود، و فضاپیمای VA (11F74، که در غرب به عنوان فضاپیمای Merkur شناخته می‌شد)، که به عنوان وسیله پرتاب و بازگشت برای خدمه در نظر گرفته شده بود و تا ۱۰ پرواز قابل استفاده مجدد بود. OPS دارای حداکثر قطر ۴٫۱۵ متر، جرمی حدود ۲۰ تن، و حجم داخلی قابل سکونت ۴۷٫۵ متر مکعب بود. بسیار شبیه به
داخلی قابل سکونت ۴۷٫۵ متر مکعب بود. بسیار شبیه به همتای MOL/Gemini خود، طراحی اولیه ایستگاه فضایی آلماز APOS برای پرتاب یک ایستگاه فضایی آلماز-OPS و یک کپسول بازگشت VA که حاوی خدمه اولیه سه نفره بود، به عنوان یک واحد متصل به هم در بالای موشک UR-500 Proton چلومئی برنامه‌ریزی شده بود. مانند MOL/Gemini، پس از ورود به مدار، خدمه از طریق یک دریچه در سپر حرارتی در پایین کپسول VA به آزمایشگاه دسترسی پیدا می‌کردند. پس از اقامت طولانی ۳۰ تا ۶۰ روزه برای مشاهده و عکسبرداری نظامی، خدمه از طریق وسیله بازگشت VA به زمین
نظامی، خدمه از طریق وسیله بازگشت VA به زمین بازمی‌گشتند. بر خلاف طراحی MOL آمریکایی، شوروی‌ها آلماز را به گونه‌ای طراحی کردند که قابلیت بازگشت و تأمین مجدد خدمه را داشته باشد. برای این منظور، آن‌ها فضاپیمای تأمین مجدد TKS (11F72) را ایجاد کردند که شامل یک FGB و یک فضاپیمای بازگشت VA برای حمل خدمه بود که هر دو با هم بر روی موشک پروتون پرتاب می‌شدند. در ایستگاه، یک درگاه اتصال برای دریافت فضاپیمای TKS در دسترس بود تا زمانی که خدمه قبلی ایستگاه را در کپسول VA خود ترک کرده بودند.
محمدعلی خان از مقامات و فرماندهان نظامی صفوی و لزگی الاصل بود. او به عنوان فرمانده کل ارتش ("سپهسالار") و به عنوان "حاکم" استان اریوان (همچنین به عنوان چوخور سعد) در زمان پادشاهی سلطان حسین (۱۶۹۴–۱۷۲۲) خدمت کرد. . محمدعلی خان که برادرزاده وزیر اعظم فتحعلی خان داغستانی (۱۷۱۶–۱۷۲۰) بود، در سال‌های پر هرج و مرجی که دولت صفویه در حال فروپاشی و رو به زوال بود، خدمت کرد. او در سال ۱۷۱۶ در پی شورش مردم استانش کشته شد و پسر دوازده ساله اش (که نام وی در تواریخ نیامده است) جانشین وی شد. این پسر بعنوان "والی" گرجستان
است) جانشین وی شد. این پسر بعنوان "والی" گرجستان و تبریز نیز منصوب شد.
یوحنا بار پنکای () نویسنده اواخر قرن هفتم و از اعضای کلیسای شرق بود. او در زمان پنجمین خلیفه اموی، عبدالملک بن مروان می‌زیست. نام خانوادگی او نشان می‌دهد که خانواده‌اش اهل فِنِق واقع در سوی شرقی تور عبدین دجله هستند. او در صومعه مار یوحنا کمول و بعداً در صومعه مار باسیما راهب بود. نویسندگان دوره‌های بعد او را با یوحنا صبا دالیاتا اشتباه گرفته‌اند. نوشته‌های جان بار پنکای روایاتی از شاهدان عینی از فتوحات اولیه مسلمانان در زمان او را شامل می‌شوند. آثار. تعدادی از آثار او هنوز موجود هستند. اکثر آنها هرگز منتشر
از آثار او هنوز موجود هستند. اکثر آنها هرگز منتشر نشده‌اند و فقط به شکل نسخه‌های خطی دردسترس‌اند. کتاب الدرش مله یا "خلاصه تاریخ جهان". این مجموعه دارای ۱۵ کتاب است.
مایت گومز ماکاناس (۷ مارس ۱۹۸۴ مورسیا، اسپانیا)، که تحت نام مایت اجرا می‌کند، خواننده اسپانیایی است. او یازدهمین فینالیست سری پنجم واقعیت تلویزیونی "عملیات پیروزی" بود. در دوران کودکی پیانو می‌نواخت و در حدود ۱۶ سالگی شروع به خواندن حرفه ای کرد. او حدود دو سال در یک آکادمی پیانو خواند، در ارکسترها آواز خواند و چندین نوار دمو نیز ضبط کرد. او همچنین برنده چندین جشن در شهر زادگاهش، مورسیا شد. در ۲۰ سالگی در رشته گردشگری تحصیل کرد.
مرحله حذفی لیگ قهرمانان اقیانوسیه ۲۰۲۴ از ۲۲ تا ۲۴ مه ۲۰۲۴ برگزار شد. در مجموع چهار تیم در مرحله حذفی برای تعیین تیم قهرمان لیگ قهرمانان اقیانوسیه ۲۰۲۴ به رقابت پرداختند. تیم‌های راه یافته. تیم‌های اول و دوم هر دو گروه در مرحله گروهی به مرحله نیمه نهایی راه پیدا کردند. فرمت. چهار تیم حاضر در مرحله حذفی به صورت تک‌حذفی بازی کردند. بازی‌ها در ورزشگاه پاتر انجام شد. برنامه مسابقات. برنامه مسابقات به شرح زیر است.
اولیندا بوزان (زادهٔ ۲۱ ژوئن ۱۸۹۴ – درگذشته ۸ فوریه ۱۹۷۷) بازیگر سینما و کمدین آرژانتینی عصر طلایی سینمای آرژانتین (۱۹۴۰–۱۹۶۰) بود. او توسط برادران پودستا، که با یکی از آنها ازدواج کرد، آموزش دید، که یکی از معتبرترین جوایز بازیگری آرژانتین را به نام خود دارند. بوزان در ۷۵ فیلم ظاهر شد و یکی از بهترین بازیگران کمیک سینمای آرژانتین در قرن بیستم به حساب می‌آمد. اولیندا بوزان آکوستا در ۲۱ ژوئن ۱۸۹۴ در روزاریو، سانتافه، آرژانتین در خانواده انریکه بوزان (معروف به بوزانی) و روزا آکوستا متولد شد.
سیوبهان پاتریشیا دیلون (متولد ۱ سپتامبر ۱۹۸۴) یک هنرپیشه و خواننده انگلیسی است که با اجرای سریال تلویزیونی استعداد شوی بریتانیایی در بی‌بی‌سی وان در سال ۲۰۰۶ با تم "چگونه مشکلی را مثل ماریا حل می‌کنید؟" به شهرت رسید. دیلون نقش بتی شفر را در "بلوار سانست" در کلوزیوم لندن بازی کرد که در ۴ آوریل ۲۰۱۶ افتتاح شد او در ۹ فوریه ۲۰۱۷ در تئاتر پالاس اولین حضور خود در برادوی را در موزیکال احیای برادوی انجام داد.
اما مایت کاربالو هرناندز، معروف به فلور آمارگو، (زاده ۲۵ فوریه ۱۹۸۸) یک خواننده مکزیکی، نوازنده چند ساز و آهنگساز غیر باینری است. او کار خود را با اجرا در خیابان‌های مکزیکوسیتی آغاز کرد که باعث شد در اینترنت به دلیل استعداد و کاریزمای خود شناخته شوند. آمارگو نام ژانر موسیقی خود را پاپ کاتارتیک که ترکیبی از موسیقی پاپ، موسیقی محلی، کامبیا مکزیکی و پیانو بود گذاشت. فلور آمارگو در کنسرواتوریو ملی موسیقی مکزیکوسیتی پیانو کلاسیک خواند و سپس در ایتالیا به تحصیل موسیقی پرداخت.
سلیا موندرو کاراسکو (زاده ۲۷ آوریل ۲۰۰۰) یک هنرپیشه اسپانیایی است که بیشتر به خاطر نقش اصلی‌اش در نقش الویرا «ویری» گومز گارسیا در "فیلم اسکام اسپانیا"، اقتباس اسپانیایی از "اسکام"، شناخته می‌شود. سلیا موندرو کاراسکو در مادرید اسپانیا به دنیا آمد و بزرگ شد. از هنگامی که موندرو کودک کوچکی بود به بازیگری علاقه‌مند بود و در نهایت برای کلاس‌های بازیگری در استودیو خوان کودینا شرکت کرد. موندرو علاوه بر بازیگری، در رشته روان‌شناسی نیز در دانشگاه تحصیل می‌کند. او رابطه نزدیکی با پدرش دارد و از طرفداران بازی‌های
رابطه نزدیکی با پدرش دارد و از طرفداران بازی‌های ویدیویی "ندای وظیفه" است.
دبورا اومبرس یک درگ کوئین و بازیگر اسپانیایی است که به خاطر اولین مجری تلویزیونی درگ این کشور مشهور است. نام هنری دیاز، دبورا اومبرس، بازی با کلمات در اسپانیایی است. دبورا در وایادولید هنرهای دراماتیک خواند. در اواخر دهه ۱۹۹۰، گرتا گارولا و دبورا با الهام از "ماجراهای پریسیلا، ملکه دسر،" یک نمایش درگ کاباره ساختند.
راندال پاتریک مونروئه (متولد ۱۷ اکتبر ۱۹۸۴) یک کاریکاتوریست، نویسنده و مهندس آمریکایی است که بیشتر به عنوان خالق وب‌کمیک xkcd شناخته می‌شود. مونروئه از اواخر سال ۲۰۰۶ به‌طور تمام وقت روی این کمیک کار کرده است. او علاوه بر انتشار کتابی از استریپ‌های وب کمیک، با عنوان xkcd: جلد ۰، چهار کتاب با موضوع‌های «چه اتفاقی می‌افتد؟»، «توضیح دهنده چیزها»، «چگونه باید» و «چه اتفاقی می‌افتد؟ ۲» نوشته است.
کیل پیرسمن (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال بلژیک، زیر ۱۸ سال بلژیک و زیر ۱۹ سال بلژیک بازی کرده است.
ریچی ساگرادو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک است که در حال حاضر برای باشگاه فوتبال اود-هورلی لوون بازی می‌کند. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال بلژیک و زیر ۱۹ سال بلژیک بازی کرده است.
سرگرد پین یک داستان نظامی و فیلم کمدی آمریکایی، محصول ۱۹۹۵، به کارگردانی نیک کسل و با بازی دیمون وینز است که با او نوشته است. دین لوری و گری روزن. کارین پارسونز، استیون مارتینی و مایکل آیرونساید در این فیلم همبازی هستند. این فیلم، یک بازسازی آزاد از فیلم ۱۹۵۵ «جنگ خصوصی سرگرد بنسون» با بازی چارلتون هستون است. «سرگرد پین» در ۲۴ مارس در ایالات متحده اکران شد و ۳۰ میلیون دلار فروخت. وینز نقش افسر نظامی را بازی می‌کند که پس از مرخص شدن، تلاش می‌کند گروهی ناکارآمد از دانش‌آموزان جوان را به پیروزی در یک مسابقه
از دانش‌آموزان جوان را به پیروزی در یک مسابقه هدایت کند. طرح. سرگرد بنسون وینیفرد پین، یک تفنگدار جنگ‌زده، از یک حملۀ موفقیت‌آمیز مواد مخدر در آمریکای جنوبی برمی‌گردد تا متوجه شود که برای ارتقاء به او منتقل شده است. سرهنگ دوم. پین یک ترخیص شرافتمندانه دریافت می‌کند و سعی می‌کند خود را با زندگی غیرنظامی وفق دهد امّا در نهایت دستگیر می‌شود. فرمانده سابقش او را از زندان بیرون می‌آورد و موقعیتی را برای او در ارتش تضمین می‌کند. پین به مدرسه مقدماتی مدیسون در ویرجینیا فرستاده می‌شود و فرماندهی دانش‌آموزان JROTC
فرستاده می‌شود و فرماندهی دانش‌آموزان JROTC به او داده می‌شود. کادت‌ها گروهی بی‌نظم از بزهکاران و طردشدگان هستند که هشت سال متوالی در بازی‌های نظامی ویرجینیا رتبه آخر را کسب کرده‌اند. پین بلافاصله موضع سختی در قبال دانشجویان می‌گیرد و اقتدار خود را تأیید می‌کند. او کچل‌ها را کچل می‌کند و آنها را از خوابگاهشان بیرون می‌آورد و به یک پادگان ویران می‌برد. تنبیه‌های خشن پین و عدم همدلی با دانش آموزان منجر به اصطکاک با مشاور مدرسۀ امیلی والبرن می‌شود که سعی می‌کند رویکرد پین را نرم کند. کادت‌ها که توسط رهبر
رویکرد پین را نرم کند. کادت‌ها که توسط رهبر شورشی الکس استون تشویق می‌شوند، چندین بار تلاش می‌کنند تا پین را خراب کنند و او را از مدرسه بیرون کنند، که در نهایت با استخدام یک دوچرخه سوار برای حمله به پین به کادت‌ها ختم شد. پس از آن، پین الکس را رهبر تیم می‌کند. همه چیز به هم می‌رسد و پین پیشنهاد می‌کند در صورتی که کادت‌ها جایزه بازی‌های نظامی را از آکادمی ولینگتون بدزدند، کار را ترک کند. با این حال، پین به کادت‌های ولینگتون، که در کمین کادت‌های مدیسون نشسته و آنها را به شدت کتک می‌زنند، هشدار می‌دهد.
نشسته و آنها را به شدت کتک می‌زنند، هشدار می‌دهد. کادت‌ها با درک اینکه باید این جام را صادقانه کسب کنند، برای بازی‌های نظامی با پشتکار تمرین می‌کنند. آنها به یک تیم متحد تبدیل می‌شوند و پین به آنها می‌گوید که از این برنامه فارغ‌التحصیل شده‌اند و برای رقابت در بازی‌ها مناسب هستند. قبل از بازی‌ها، از پین خواسته می‌شود که به تیم تفنگداران دریایی بازگردد تا در بوسنی، با رتبه‌ای که برای ارتقاء از او عبور کرده بود، بجنگد. او مشتاقانه پست جدید را می‌پذیرد، اما اعزام او به این معنی است که او بازی‌های نظامی را از
او به این معنی است که او بازی‌های نظامی را از دست خواهد داد. در حالی که پین منتظر حرکت قطار است، رؤیاپردازی می‌کند که با امیلی و پسر خوانده‌اش، تایگر، در یک خانواده باشد. کادت‌ها نمی‌خواهند بدون پین در بازی‌ها شرکت کنند، اما الکس آن‌ها را متقاعد می‌کند که این کار را انجام دهند. در بازی‌ها، پسران خودشان را نگه می‌دارند تا اینکه الکس به مچ پایش آسیب برساند و نتواند در مسابقه نهایی شرکت کند. کادت‌های مدیسون ولینگتون را به آسیب رساندن به الکس متهم می‌کنند که تبدیل به غوغا می‌شود. دعوا از بین می‌رود و داوران
تبدیل به غوغا می‌شود. دعوا از بین می‌رود و داوران قصد دارند مدیسون را رد صلاحیت کنند. پین پست جدید و کمیسیون خود را رد می‌کند و در آخرین لحظه حاضر می‌شود. او همه چیز را با داوران صاف می‌کند و به تایگر می‌گوید که مدیسون را در رویداد نهایی، یک مسابقه تمرینی، رهبری کند. این گروه یک روال غیر متعارف اما سرگرم‌کننده را اجرا می‌کند که جایزه را برای آنها به ارمغان می‌آورد. در اولین روز سال تحصیلی جدید، مدیسون جایزه بازی‌های نظامی را به همراه جایزه دستاوردهای فردی الکس به نمایش می‌گذارد. پین با ازدواج با امیلی و
الکس به نمایش می‌گذارد. پین با ازدواج با امیلی و پذیرفتن تایگر دوباره به مربیگری ادامه می‌دهد. استون نقش خود را به عنوان رهبر گروه از سر می‌گیرد، زیرا تایگر دستیار رهبر گروه می‌شود. پین کمی نرم شده است و سعی می‌کند با افراد استخدام شده دوست شود، اما زمانی که یک دانشجوی نابینا بی‌احترامی با سگ خدمتش ظاهر می‌شود، پین با تراشیدن سر او و سگش با چاقوی صحرایی خود و خنده، تسلط خود را دوباره نشان می‌دهد. فیلمبرداری. سرگرد پین در مدرسه میلر آلبمارل در شارلوتزویل، ویرجینیا فیلمبرداری شد.
مارتین واسینسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلژیک است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال کورتریک و باشگاه فوتبال رویال شارلوا اشاره کرد. دوران ملی. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال بلژیک، زیر ۱۹ سال بلژیک و زیر ۲۰ سال بلژیک بازی کرده است.
جان لورینایتیس (؛ زادهٔ ) کشتی‌گیر کشتی حرفه‌ای، و تهیه‌کننده تلویزیونی اهل ایالات متحده آمریکا است.
سرطان غیرپولیپی ارثی رودهٔ بزرگ یا سرطان کولون غیرپولیپی ارثی () که با نام سندرم لینچ () هم شناخته می‌شود، نوعی بیماری ارثی اتوزومال غالب است که فرد مبتلا را در معرض ابتلا به سرطان روده بزرگ قرار می‌دهد. علاوه بر سرطان روده بزرگ، مبتلایان به این بیماری با خطر بالای ابتلا به سرطان آندومتر، سرطان تخمدان، سرطان معده، سرطان روده کوچک، سرطان کیسه صفرا، بدخیمی‌های دستگاه ادراری فوقانی، تومورهای مغزی و سرطان پوست مواجه هستند. افزایش خطر ابتلا به این سرطان‌ها به دلیل جهش‌های ژنتیکی ارثی است که بازسازی نابرابر
دلیل جهش‌های ژنتیکی ارثی است که بازسازی نابرابر دی‌ان‌ای را مختل می‌کند. این بیماری نوعی نشانگان سرطان است. سندرم لینچ نامش را از پزشک آمریکایی هنری تی. لینچ می‌گیرد که این بیماری را نخستین بار در سال ۱۹۶۶ شرح داد. دیگر سرطان‌های غیرپولیپی ارثی روده بزرگ شامل «سندرم شبه لینچ»، «پولیپوز مرتبط با تصحیح پلیمراز» و «سرطان رودهٔ بزرگ ارثی نوع ایکس» است. علائم و نشانه‌ها. خطر ابتلا به سرطان. خطر مادام‌العمر و میانگین سن بیمار هنگام تشخیص سرطان‌های مرتبط با سندرم لینچ علاوه بر انواع سرطان موجود در نمودار بالا،