payamvha/North_RAG huggingface dataset:
اجتماعی و جمعیتی را ارائه کردند. پس از چهار سال، ۳۲۳ نفر در ارزیابی شناختی در پیگیری شرکت کردند؛ بنابراین پژوهشگران از اندازه‌گیری‌های شناختی جهانی و شدت زوال عقل استفاده کردند. نتایج نشان داد که علاوه بر سطح تحصیلات و وضعیت اجتماعی-اقتصادی، سطح بالاتر مشارکت اجتماعی اخیر نیز با کاهش ریسک زوال عقل مرتبط است. از سوی دیگر، افزایش سن و مشارکت اجتماعی پایین ممکن است ریسک زوال عقل را در بیماری پارکینسون افزایش دهند. ذخیره کلی. با وجود تفاوت‌ها در رویکرد مدل‌های ذخیره مغزی و ذخیره شناختی، شواهدی وجود دارد که
ذخیره مغزی و ذخیره شناختی، شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهند هر دو ممکن است وابسته به یکدیگر و مرتبط باشند. اینجا است که آنالوژی رایانه‌ای به پایان می‌رسد، زیرا در مغز به نظر می‌رسد که سخت‌افزار می‌تواند توسط نرم‌افزار تغییر کند. اثر نوروتروفیک دانش. قرار گرفتن در یک محیط غنی‌شده، که به‌عنوان ترکیبی از فرصت‌های بیشتر برای فعالیت‌های بدنی، یادگیری و تعامل اجتماعی تعریف می‌شود، ممکن است تغییرات ساختاری و عملکردی در مغز ایجاد کند و بر سرعت نورون‌زایی (تولید نورون‌ها) در هیپوکامپ‌های مدل‌های حیوانی بزرگسال و
در هیپوکامپ‌های مدل‌های حیوانی بزرگسال و سالخورده تأثیر بگذارد. بسیاری از این تغییرات تنها با معرفی یک برنامه تمرین بدنی قابل انجام است و نیازی به فعالیت‌های شناختی به‌طور خاص ندارد. در انسان‌ها، هیپوکامپ‌های خلفی رانندگان تاکسی دارای مجوز در لندن به‌طور مشهور بزرگتر از هیپوکامپ‌های گروه‌های کنترل همسان بودند، در حالی که هیپوکامپ‌های قدامی کوچکتر بودند. این مطالعه نشان می‌دهد که افرادی که رانندگی تاکسی را به‌عنوان شغل انتخاب می‌کنند (شغلی که برای ورود به آن، توانایی حفظ خیابان‌های لندن، که به‌عنوان
به آن، توانایی حفظ خیابان‌های لندن، که به‌عنوان «سخت‌ترین آزمون جهان در زمینه دانش خیابانی» توصیف می‌شود، نیاز است) هیپوکامپ‌های بزرگتری دارند، اما تغییر در حجم به‌دلیل رانندگی نشان داده نمی‌شود. به‌طور مشابه، در حالی که یادگیری زبان دوم نیازمند فعالیت‌های شناختی گسترده و پایدار است، به نظر نمی‌رسد که ریسک زوال عقل را نسبت به افرادی که زبان دیگری نیاموخته‌اند کاهش دهد، اگرچه دوزبانی مادام‌العمر با تأخیر در شروع بیماری آلزایمر مرتبط است. پیامدهای بالینی. تشخیص بالینی زوال عقل به‌طور کامل با سطوح آسیب‌شناسی
بالینی زوال عقل به‌طور کامل با سطوح آسیب‌شناسی عصبی زیرین مرتبط نیست. شدت آسیب‌شناسی‌ها و نقص در عملکرد شناختی نمی‌تواند رابطه مستقیمی با هم داشته باشد. نظریه ذخیره شناختی این پدیده را توضیح می‌دهد. کاتزمن و همکاران (۱۹۹۸) در یک مطالعه روی نتایج کالبدشکافی ۱۰ نفر، آسیب‌شناسی مربوط به بیماری آلزایمر را پیدا کردند. با این حال، همان بیماران در طول زندگی خود علائمی از بیماری آلزایمر نشان ندادند؛ بنابراین، زمانی که آسیب‌شناسی در مغز بروز می‌کند، ذخیره شناختی به مقابله با کاهش شناختی کمک می‌کند. بدین ترتیب،
به مقابله با کاهش شناختی کمک می‌کند. بدین ترتیب، افراد با ذخیره شناختی بالا بهتر از افرادی که ذخیره شناختی پایین دارند، مقابله می‌کنند، حتی اگر آنها همان آسیب‌شناسی را داشته باشند. این موضوع باعث می‌شود افرادی که ذخیره شناختی بالایی دارند تا زمانی که آسیب شدید نشود، تشخیص داده نشوند. ذخیره شناختی که می‌تواند به‌طور بالینی تخمین زده شود، تحت تأثیر بسیاری از متغیرها قرار دارد. پرسشنامه شاخص ذخیره شناختی (CRIq) ذخیره شناختی را در سه منبع اصلی اندازه‌گیری می‌کند: (۱) آموزش، (۲) فعالیت‌های شغلی و (۳) فعالیت‌های
(۱) آموزش، (۲) فعالیت‌های شغلی و (۳) فعالیت‌های اوقات فراغت در طول زندگی فرد. مهم است که توجه داشته باشیم ذخیره شناختی (و متغیرهای مرتبط با آن) از بیماری آلزایمر به عنوان یک فرایند بیماری جلوگیری نمی‌کند — تعریف ذخیره شناختی دقیقاً بر اساس وجود آسیب‌شناسی بیماری است. این بدان معناست که ایده سنتی مبنی بر اینکه تحصیل از بیماری آلزایمر پیشگیری می‌کند، نادرست است، اگرچه ذخیره شناختی از بروز نشانه‌های بالینی بیماری محافظت می‌کند. تا سال ۲۰۱۰، شواهد کافی برای توصیه به هر روشی برای افزایش ذخیره شناختی به منظور
به هر روشی برای افزایش ذخیره شناختی به منظور پیشگیری از زوال عقل یا آلزایمر وجود نداشت. از سوی دیگر، ذخیره شناختی تأثیر بسیار مهمی بر بیماری‌های نورودژنراتیو دارد. بیماران با ذخیره شناختی بالا تأخیر در کاهش شناختی را در مقایسه با بیماران با ذخیره شناختی پایین نشان دادند. با این حال، زمانی که علائم کاهش شناختی به صورت بالینی ظاهر می‌شود، بیماران با ذخیره شناختی بالا کاهش شناختی سریعی نشان می‌دهند. وجود ذخیره شناختی به این معناست که افرادی که ذخیره بیشتری دارند و قبلاً دچار تغییرات آسیب‌شناختی در مغز هستند،
و قبلاً دچار تغییرات آسیب‌شناختی در مغز هستند، توسط آزمون‌های شناختی بالینی استاندارد شناسایی نمی‌شوند. از سوی دیگر، هر کسی که این ابزارها را به‌طور بالینی استفاده کرده باشد می‌داند که این آزمون‌ها می‌توانند در افرادی که ذخیره بسیار کمی دارند، نتایج «مثبت کاذب» بدهند. از این دیدگاه، مفهوم «سطح مناسب چالش» به راحتی پدیدار می‌شود. به‌طور مفهومی، ممکن است بتوان ذخیره شناختی را اندازه‌گیری کرد و سپس آزمون‌های مخصوصی طراحی کرد که چالش کافی را ایجاد کنند تا افت شناختی اولیه را به‌طور دقیق در افرادی با ذخیره
شناختی اولیه را به‌طور دقیق در افرادی با ذخیره شناختی بالا و پایین شناسایی کنند. این موضوع پیامدهایی برای درمان و مراقبت دارد. در افرادی با ذخیره شناختی بالا، پس از رسیدن به آستانه، تخریب به سرعت رخ می‌دهد. در این افراد و در حرفه‌های آنها، تشخیص زودهنگام ممکن است فرصتی برای برنامه‌ریزی مراقبت‌های آینده فراهم کند و به آنها این امکان را بدهد که در حالی که هنوز قادر به تصمیم‌گیری هستند، خود را با تشخیص تطبیق دهند. یک مطالعه توانبخشی شناختی که با بیماران مبتلا به زوال عقل انجام شد، نشان داد که بیماران با ذخیره
زوال عقل انجام شد، نشان داد که بیماران با ذخیره شناختی پایین نتایج بهتری از توانبخشی آموزشی شناختی نسبت به افرادی با ذخیره شناختی بالا داشتند. این به این دلیل است که بیماران با ذخیره شناختی بالا علائم شناختی خود را به تأخیر انداخته‌اند و بنابراین بیماری دیگر نمی‌توانست در برابر آسیب‌شناسی مقاومت کند. علاوه بر این، بهبودی که در بیماران با ذخیره شناختی پایین مشاهده شد، نشان می‌دهد که این بیماران می‌توانند ذخیره شناختی خود را به عنوان یک فرایند مادام‌العمر بسازند.
ساماروفکا () یک شهرک در شهرستان ملئوزوفسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
سریات () یک شهرک در شهرستان ملئوزوفسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
سماکوو () یک شهرک در شهرستان ملئوزوفسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
استارایا کازانوفکا () یک شهرک در شهرستان ملئوزوفسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
تاماریانی () یک شهرک در شهرستان دژیراخسکی استان اینگوش کشور روسیه است. این شهرک در کرانه رود ترک جای دارد.
آلکون () یک شهرک در شهرستان سونژنسکی|شهرستان سونژنسکی استان اینگوش کشور روسیه است.
جینی اورتگا (زاده ) خواننده، رقصنده و ترانه‌سرا آمریکایی است.
آرشتی () یک شهرک در شهرستان سونژنسکی|شهرستان سونژنسکی استان اینگوش کشور روسیه است.
کو ساگیه ( ; هانیو پینیین: گائو شجی؛ ) در سال ۶۶۸ میلادی، ژنرال گوگوریو بود. او پس از سقوط گوگوریو توسط سلسله تانگ به اسارت گرفته شد و متعاقباً به عنوان ژنرال تانگ خدمت کرد تا اینکه پسرش گائو شیانژی جانشین او شد. پیشینه. گو ساگی در اواخر دوره گوگوریو به عنوان ژنرال خدمت می‌کرد و هنگام سقوط گوگوریو به سلسله تانگ پیوسته است. او به عنوان ژنرال در سلسله تانگ خدمت کرد و دستاوردهای بسیاری کسب کرد و به مقام ژنرال چهار پادگان ارتش هکسی در آنشی رسید، که پایه و اساس گو سون جی را برای رسیدن به مقام ژنرال چریکی بعدی
گو سون جی را برای رسیدن به مقام ژنرال چریکی بعدی بنا نهاد. سقوط گوگوریو. اتحاد تانگ و شیلا در سال ۶۶۸ حمله بزرگی به گوگوریو انجام دادند. اتحاد تانگ-شیلا تمام قلعه‌های مرزی اصلی گوگوریو را نابود کرد. سپس تانگ از قلعه آنسی عبور کرد و مستقیماً به سمت پیونگ یانگ حرکت کرد. در همان زمان، ژنرال گو ساگی توسط سربازان تانگ دستگیر و به اسارت گرفته شد. پس از تسلیم شدن به تانگ، او مدت کوتاهی به عنوان ژنرال در فرماندهی کل محافظان برای آرام کردن غرب خدمت کرد، جایی که پسرش گائو شیانژی متولد شد و سرانجام جانشین او شد.
پسرش گائو شیانژی متولد شد و سرانجام جانشین او شد. جستارهای وابسته. گوگوریو تانگ پیونگ یانگ کائو هسین-چیه
بی‌نی () یک شهرک در شهرستان دژیراخسکی استان اینگوش کشور روسیه است.
بلبل زیردم‌زرد یا بلبل زیردم‌زرد شرقی، عضوی از تیرهٔ بلبلان از پرندگان گنجشک‌سان است. این پرنده بومی جنوب شرق آسیا از هندوچین تا فیلیپین است. این گونه در طیف گسترده‌ای از زیستگاه‌های بازیافت می‌شود، اما در جنگل‌های عمیق یافت نمی‌شود. این پرنده یکی از رایج‌ترین پرندگان در مناطق کشت‌شده است. به نظر می‌رسد آنها کوچگر هستند و مرتباً از جایی به جای دیگر می‌روند.
بلبل خال‌نارنجی گونه‌ای پرنده آوازخوان از تیرهٔ بلبلان از راسته گنجشکسانان است. این گونه بومی جاوه، بالی و سوماترا است. این گونه در حاشیه جنگل‌ها و مراتع باز در جنگل‌های کوهستانی رشد می‌کند. میوه‌خوار است.
بلبل خال‌گردن یا بلبل گردن‌خال‌دار گونه‌ای از پرندگان آوازخوان از تیرهٔ بلبلان (Pycnonotidae) است. در سوماترا یافت می‌شود. زیستگاه‌های طبیعی آن جنگل‌های پست نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری و جنگل‌های کوهستانی نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است. با نابودی زیستگاه تهدید می‌شود. بلبل خال‌گردن در ابتدا در جنس "Ixos" توصیف شد و سپس در سردهٔ بلبل‌ها ("Pycnonotus") قرار گرفت. نام‌های جایگزین برای بلبل گردن خال‌دار شامل بلبل تاج‌زیتونی، بلبل گردن‌زیتونی و بلبل رگه‌سفید کوچک است.
طوطی کاکای نورفک گونه‌ای منقرض‌شده از طوطی‌های بزرگ است که به تیرهٔ طوطی‌های نیوزیلندی وابسته است. طوطی کاکای نورفک نخستین بار توسط جان گولد در سال ۱۸۳۶ با نام "Plyctolophus productus" توصیف شد. این پرندگان حدود ۳۸ سانتی‌متر طول داشتند، با روتنهٔ عمدتاً قهوه‌ای زیتونی، گونه‌ها و گلو به رنگ نارنجی مایل به قرمز، سینه، ران‌ها، دمگاه و پایین شکم به رنگ کاهی و نارنجی تیره و منقاری برجسته. این پرنده در صخره‌ها و نوک درختان جزیره نورفک و جزیره مجاور فیلیپ زندگی می‌کرد. این پرنده از خویشاوندان طوطی کاکای نیوزیلندی
این پرنده از خویشاوندان طوطی کاکای نیوزیلندی بود.
طوطی کاکای چتم یا طوطی کاکای جزیره چتم گونه‌ای طوطی منقرض‌شده است که در گذشته در جزایر چتم، نیوزیلند یافت می‌شد. تصور می‌شد نخستین افراد متعلق به طوطی کاکای نیوزیلندی ("Nestor meridionalis") باشند، اما بررسی دقیق استخوان‌های نیمه‌فسیلی نشان داد که آنها در واقع وابسته به یک گونه بومی جداگانه هستند. این گونه در ۱۵۰ سال اول ورود پولینزی‌ها حدود سال ۱۵۰۰، مدت‌ها پیش از ورود هر مهاجر اروپایی، منقرض شد. هیچ نمونه پوست یا توصیفی در دسترس نیست.
مرتضی شیری (زادهٔ ۲۲ خرداد ۱۳۴۱) بوکسور و مربی ایرانی است. او در وزن ۹۱ کیلوگرم فعالیت داشت و در سال ۱۹۹۲ موفق به کسب عنوان قهرمانی آسیا در فیلیپین شد. شیری نماینده ایران در المپیک تابستانی ۱۹۹۲ بارسلونا نیز بود. او هم‌اکنون دبیر هیئت بوکس تهران و دارای مدارک مربیگری بین‌المللی از فدراسیون‌های IBA و WBC است. فعالیت‌های حرفه‌ای. مرتضی شیری پس از پایان دوران قهرمانی، به عنوان دبیر هیئت بوکس استان تهران منصوب شد و به پرورش استعدادهای جوان در آکادمی بوکس اختصاصی خود پرداخت.
&lt;ns&gt;0&lt;/ns&gt; &lt;revision&gt; &lt;parentid&gt;42279946&lt;/parentid&gt; &lt;timestamp&gt;2025-10-01T16:30:56Z&lt;/timestamp&gt; &lt;contributor&gt; &lt;username&gt;Ali.eblis1&lt;/username&gt; &lt;/contributor&gt; &lt;comment&gt;گسترش محتوا&lt;/comment&gt; &lt;origin&gt;42799698&lt;/origin&gt; &lt;model&gt;wikitext&lt;/model&gt; &lt;format&gt;text/x-wiki&lt;/format&gt; ایگائیل یادین (; – ) سیاست‌مدار، باستان‌شناس، نویسنده و سپهبد نیروی زمینی اسرائیل بود، که در فاصله سال‌های ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۲ به‌عنوان
بود، که در فاصله سال‌های ۱۹۴۹ تا ۱۹۵۲ به‌عنوان دومین رئیس ستاد کل نیروهای مسلح اسرائیل فعالیت می‌کرد. وی از ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۱ معاون نخست‌وزیر اسرائیل بود. یادین فعالیت نظامی را از سال ۱۹۳۲ در هگانا آغاز کرد و پس از شکل‌گیری نیروهای دفاعی اسرائیل فعالیت در این سازمان را ادامه داد. وی از ۱۹۴۷ تا ۱۹۴۹ جانشین رئیس ستاد کل نیروهای دفاعی اسرائیل بود و با حفظ سمت، ریاست اداره عملیات ارتش اسرائیل را برعهده داشت. او در ۷ دسامبر ۱۹۵۲ به دلیل اختلاف نظر با نخست‌وزیر و وزیر دفاع وقت، داوید بن گوریون، در مورد کاهش بودجه
دفاع وقت، داوید بن گوریون، در مورد کاهش بودجه نظامی، که به گفته او باید حداقل یک سوم بودجه ملی باشد، استعفا داد. او در سن ۳۵ سالگی، دوران خدمت نظامی خود را به پایان رساند. زندگی‌نامه. ییگال سوکنیک (بعدها یادین) در فلسطین عثمانی از الیزار سوکنیک، باستان‌شناس، و همسرش هاسیا سوکنیک-فینسولد، معلم و فعال حقوق زنان، متولد شد. پیشرفت نظامی. او در سن ۱۵ سالگی به هاگانا پیوست و در سمت‌های مختلفی خدمت کرد. در سال ۱۹۴۶، پس از مشاجره با فرمانده هاگانا، اسحاق ساده، بر سر گنجاندن مسلسل به عنوان بخشی از تجهیزات استاندارد
گنجاندن مسلسل به عنوان بخشی از تجهیزات استاندارد جوخه، از هاگانا جدا شد. در سال ۱۹۴۸، کمی قبل از اعلام استقلال کشور اسرائیل، یادین تحصیلات دانشگاهی خود را برای بازگشت به خدمت فعال متوقف کرد. او در طول جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸ به عنوان رئیس عملیات اسرائیل خدمت کرد و مسئول بسیاری از تصمیمات کلیدی اتخاذ شده در طول آن جنگ بود. در ماه آوریل، احتمالاً با مجوز بن گوریون، او بر عملیات مخفی جنگ بیولوژیکی، نظارت داشت، عملیاتی که برای مسموم کردن چاه‌های روستاهای فلسطینی با باکتری و جلوگیری از بازگشت آوارگان
فلسطینی با باکتری و جلوگیری از بازگشت آوارگان طراحی شده بود. در ژوئن ۱۹۴۸، او در جریان شورش ژنرال‌ها تهدید به استعفا کرد و در طی آن بن گوریون را به تلاش برای «تبدیل کل ارتش به ارتشی متشکل از یک حزب سیاسی (ماپای)» متهم کرد. یادین در ۹ نوامبر ۱۹۴۹، پس از استعفای یاکوف دوری، به عنوان رئیس ستاد ارتش اسرائیل منصوب شد و به مدت سه سال در این سمت خدمت کرد. او در ۷ دسامبر ۱۹۵۲، به دلیل اختلاف نظر با نخست‌وزیر و وزیر دفاع وقت، دیوید بن گوریون، در مورد کاهش بودجه نظامی، که به گفته او باید حداقل یک سوم بودجه ملی باشد،
که به گفته او باید حداقل یک سوم بودجه ملی باشد، استعفا داد. در سن سی و پنج سالگی، دوران نظامی خود را به پایان رسانده بود. حرفه باستان‌شناسی. پس از ترک ارتش، او خود را وقف تحقیق کرد و کار زندگی خود را در باستان‌شناسی آغاز کرد. در سال ۱۹۵۶، جایزه اسرائیل در مطالعات یهود را برای پایان‌نامه دکترای خود در مورد ترجمه طومارهای دریای مرده دریافت کرد. پدرش سه تا از هفت طوماری را که در سال ۱۹۴۷ توسط یک چوپان بدوی کشف شده بود، خریداری کرده بود و او چهار طومار دیگر را در سال ۱۹۵۴ در نیویورک خریداری کرده بود. او به
را در سال ۱۹۵۴ در نیویورک خریداری کرده بود. او به عنوان یک باستان‌شناس، برخی از مهم‌ترین مکان‌های منطقه، از جمله غارهای قمران، ماسادا، حاصور، تل مجدو و غارهایی در صحرای یهودا که در آنها آثار باستانی از شورش بار کوخبا یافت شد، را کاوش کرد. در سال ۱۹۶۰، او کاوش‌های باستان‌شناسی علمی غارهای جنوب عین گدی را آغاز کرد، اقدامی که توسط بن گوریون تأیید شده بود و نیروهای دفاعی اسرائیل در آن حمایت قابل توجهی ارائه دادند. او در کتاب خود با عنوان «بار-کوخبا: کشف دوباره قهرمان افسانه‌ای دومین شورش یهودیان علیه روم» که
قهرمان افسانه‌ای دومین شورش یهودیان علیه روم» که در سال ۱۹۷۱ منتشر شد، دربارهٔ این سفر اکتشافی و یافته‌های آن نوشت. یادین دروازه سلیمان در تل گزر را نقطه اوج دوران حرفه‌ای خود می‌دانست. او گاهی اوقات مجبور می‌شد با سرقت آثار باستانی مهم، گاهی توسط چهره‌های برجسته سیاسی و نظامی، مقابله کند. در یک مورد، که سرقت‌ها معمولاً به ژنرال یک چشم معروف موشه دایان نسبت داده می‌شد، اظهار داشت: «من می‌دانم چه کسی این کار را انجام داده است و نمی‌خواهم بگویم چه کسی است، اما اگر او را بگیرم، چشم دیگرش را هم از حدقه
است، اما اگر او را بگیرم، چشم دیگرش را هم از حدقه درمی‌آورم.» یادین حتی به عنوان یک باستان‌شناس، هرگز زندگی عمومی را به‌طور کامل رها نکرد. در آستانه جنگ شش روزه، او به عنوان مشاور نظامی نخست‌وزیر لوی اشکول خدمت کرد و پس از جنگ یوم کیپور، عضو کمیسیون آگرانات بود که اقداماتی را که منجر به جنگ شد، بررسی می‌کرد. حرفه سیاسی. در سال ۱۹۷۶، یادین جنبش دموکراتیک برای تغییر، که معمولاً با نام اختصاری عبری آن، دَش، شناخته می‌شود را به همراه پروفسور امنون روبینشتاین، شموئل تامیر، مئیر آمیت، مئیر زوریا و بسیاری دیگر از
تامیر، مئیر آمیت، مئیر زوریا و بسیاری دیگر از چهره‌های برجسته عمومی تشکیل داد. به نظر می‌رسید این حزب جدید، راه حل ایده‌آلی برای بسیاری از اسرائیلی‌هایی باشد که از فساد ادعایی در حزب کارگر (حزب غالب در اسرائیل از زمان تأسیس و تا آن زمان) که شامل ماجرای یادلین، خودکشی وزیر مسکن، آوراهام اوفر، و حساب غیرقانونی دلاری لیا رابین در ایالات متحده می‌شد، خسته شده بودند. علاوه بر این، دَش پاسخی به احساس فزاینده ناامیدی و سرخوردگی پس از جنگ ۱۹۷۳ و تحولات اجتماعی و سیاسی پس از آن بود. بسیاری از مردم یادین، یک جنگجو و
پس از آن بود. بسیاری از مردم یادین، یک جنگجو و یک محقق، را نمونه بارز یک اسرائیلی ایده‌آل، عاری از فساد، می‌دانستند که می‌توانست کشور را در مسیری جدید رهبری کند. در انتخابات ۱۹۷۷ که چشم‌انداز سیاسی اسرائیل را دگرگون کرد، حزب جدید در اولین تلاش خود برای ورود به کنست عملکرد فوق‌العاده‌ای داشت و ۱۵ کرسی از ۱۲۰ کرسی را به دست آورد. در نتیجه انتخابات، مناخیم بگین، رهبر حزب لیکود، در ابتدا توانست بدون داش (یا احزاب چپ آن) ائتلافی تشکیل دهد و قدرت چانه‌زنی داش را به‌طور قابل توجهی کاهش دهد. داش پس از چند ماه به
به‌طور قابل توجهی کاهش دهد. داش پس از چند ماه به ائتلاف پیوست. یادین به عنوان معاون نخست‌وزیر جدید، نقش محوری در بسیاری از رویدادهای رخ داده، به ویژه تماس‌ها با مصر، که در نهایت منجر به امضای توافق‌نامه کمپ دیوید و پیمان صلح بین اسرائیل و همسایه‌اش شد، ایفا کرد. با این وجود، داش خود شکست خورد و حزب به جناح‌های متعدد و انشعابی تقسیم شد. یادین به جنبش دموکراتیک پیوست، اما آن نیز از هم پاشید و او به عنوان یک نماینده مستقل کنست تا پایان دوره خود در این سمت باقی ماند. در جلسه کابینه در ماه مه ۱۹۸۱، در حالی که
ماند. در جلسه کابینه در ماه مه ۱۹۸۱، در حالی که هنوز معاون نخست‌وزیر بود، رافائل ایتان، رئیس ستاد، را به «دروغ گفتن به دولت» متهم کرد و به نخست‌وزیر بگین گفت: «شما کنترل تشکیلات دفاعی را از دست داده‌اید.» او در سال ۱۹۸۱ از سیاست بازنشسته شد. یادین با کارملا (با نام خانوادگی قبلی روپین) ازدواج کرد که در طول دوران حرفه‌ای‌اش با او در ترجمه و ویرایش کتاب‌هایش همکاری می‌کرد و از او دو دختر به نام‌های اورلی و لیتال داشت. او در سال ۱۹۸۴ بر اثر حمله قلبی درگذشت و در گورستان نظامی در کوه هرتزل در اورشلیم به خاک
و در گورستان نظامی در کوه هرتزل در اورشلیم به خاک سپرده شد. یوسی یادین، بازیگر اسرائیلی، برادر او بود. منابع. Yadin published many research papers and ancient text explanations, at the دانشگاه عبری اورشلیم press (in Hebrew):
ادوارد ام. ناکس (; – ) فرد نظامی اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان افتخار (آمریکا) شده است.
حاییم لاسکوف (؛ ۱۹۱۹ – ۸ دسامبر ۱۹۸۲) سپهبد نیروهای دفاعی اسرائیل بود، که در فاصله سال‌های ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۱ به‌عنوان پنجمین رئیس ستاد کل نیروهای مسلح اسرائیل فعالیت می‌کرد. لاسکوف فعالیت نظامی را از سال ۱۹۳۲ در نیروی زمینی بریتانیا آغاز کرد، سپس به هگانا پیوست. وی از ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۳ فرمانده نیروی هوایی اسرائیل بود، در فاصله سال‌های ۱۹۵۶ تا ۱۹۵۸ فرماندهی جنوبی اسرائیل را برعهده داشت و از ۱۹۵۵ تا ۱۹۵۶ به‌عنوان جانشین رئیس ستاد کل نیروهای دفاعی اسرائیل فعالیت می‌کرد و با حفظ سمت، رئیس اداره عملیات ارتش اسرائیل بود.
هنریکو دروست (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل پادشاهی هلند است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال فنلو، باشگاه فوتبال دی گرافشاپ، باشگاه ورزشی هیرنفین، باشگاه فوتبال اکسلسیور، باشگاه فوتبال والویک، و باشگاه فوتبال ناک بردا اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال هلند و زیر ۲۱ سال هلند بازی کرده است.
قانون اتحادیه اروپا () نظامی از قوانین ابراتحادیه ملی است که در ۲۷ کشور عضو اتحادیه اروپا (EU) برقرار است. این قانون از زمان تأسیس سازمان زغال سنگ و فولاد اروپا در سال ۱۹۵۲، به مرور زمان رشد کرده است تا صلح، عدالت اجتماعی، اقتصاد بازار اجتماعی با اشتغال کامل و حفاظت از محیط زیست را ترویج دهد. معاهده‌های اتحادیه اروپا که توسط کشورهای عضو مورد توافق قرار گرفته‌اند، ساختار قانون اساسی آن را تشکیل می‌دهند. قانون اتحادیه اروپا توسط قوه قضاییه، که در مجموع به عنوان دیوان دادگستری اتحادیه اروپا شناخته می‌شود،
عنوان دیوان دادگستری اتحادیه اروپا شناخته می‌شود، تفسیر می‌شود و رویه قضایی اتحادیه اروپا توسط آن ایجاد می‌شود. اعمال حقوقی اتحادیه اروپا توسط انواع مختلفی از رویه‌های قانونگذاری اتحادیه اروپا ایجاد می‌شوند که شامل پارلمان اروپا منتخب مردم، شورای اتحادیه اروپا (که نماینده دولت‌های عضو است)، کمیسیون اروپا (کابینه‌ای که به طور مشترک توسط شورا و پارلمان انتخاب می‌شود) و گاهی اوقات شورای اروپایی (متشکل از روسای کشورها) است. فقط کمیسیون حق پیشنهاد قانون را دارد. اعمال حقوقی شامل مقررات است که به طور خودکار در
اعمال حقوقی شامل مقررات است که به طور خودکار در همه کشورهای عضو قابل اجرا هستند؛ دستورالعمل‌ها که معمولاً با انتقال به قانون ملی لازم‌الاجرا می‌شوند؛ تصمیمات در مورد مسائل اقتصادی خاص مانند ادغام یا قیمت‌ها که برای طرفین مربوطه الزام‌آور هستند، و توصیه‌ها و نظرات غیر الزام‌آور. معاهدات، مقررات و تصمیمات اثر مستقیم دارند - آنها بدون اقدام بیشتر الزام‌آور می‌شوند و می‌توان در دعاوی به آنها استناد کرد. قوانین اتحادیه اروپا، به ویژه دستورالعمل‌ها، همچنین اثر غیرمستقیم دارند و تفسیر قضایی از قوانین ملی را محدود
دارند و تفسیر قضایی از قوانین ملی را محدود می‌کنند. عدم اجرای دقیق یک دستورالعمل توسط دولت ملی می‌تواند منجر به اجرای دستورالعمل توسط دادگاه‌ها (بسته به شرایط) یا اقدامات تنبیهی توسط کمیسیون شود. اجرا و تفویض اختیارات به کمیسیون اجازه می‌دهد اقدامات خاصی را در چارچوب تعیین شده توسط قانون (و نظارت کمیته‌های نمایندگان ملی، شورا و پارلمان) انجام دهد، معادل اقدامات اجرایی و وضع قوانین توسط آژانس در سایر حوزه‌های قضایی. اعضای جدید در صورت موافقت با پیروی از قوانین اتحادیه می‌توانند به آن بپیوندند و کشورهای
قوانین اتحادیه می‌توانند به آن بپیوندند و کشورهای موجود می‌توانند طبق «الزامات قانون اساسی خود» از آن خارج شوند. خروج بریتانیا منجر به مجموعه‌ای از قوانین حفظ‌شده اتحادیه اروپا شد که در حقوق بریتانیا رونوشت شده‌اند. تاریخچه. پس از ویرانی اقتصادی و انسانی جنگ جهانی دوم، جامعه مدنی اروپا مصمم شد تا اتحادیه‌ای پایدار برای تضمین صلح جهانی از طریق ادغام اقتصادی، اجتماعی و سیاسی ایجاد کند. برای «نجات نسل‌های آینده از بلای جنگ، که دو بار... غم و اندوه ناگفته‌ای را برای بشریت به ارمغان آورد»، منشور ملل متحد در سال
برای بشریت به ارمغان آورد»، منشور ملل متحد در سال ۱۹۴۵ تصویب شد و کنفرانس برتون وودز سیستم جدیدی از بانک جهانی، مالی و تجارت یکپارچه ایجاد کرد. همچنین، شورای اروپا که توسط معاهده لندن ۱۹۴۹ تشکیل شد، در سال ۱۹۵۰ یک کنوانسیون اروپایی حقوق بشر را تصویب کرد که توسط یک دادگاه فراملی جدید دادگاه در استراسبورگ نظارت می‌شد. پیش از این در سال ۱۹۴۶، وینستون چرچیل که در انتخابات عمومی بریتانیا در سال ۱۹۴۵ به عنوان نخست وزیر شکست خورده بود، خواستار تشکیل "فدراسیون اروپا" شده بود، اگرچه این به معنای قطع روابط بریتانیا
شده بود، اگرچه این به معنای قطع روابط بریتانیا با اتحادیه کشورهای مشترک‌المنافع نبود. در سال ۱۹۵۰، وزیر امور خارجه فرانسه روبر شومان پیشنهاد داد که با شروع ادغام تولید زغال سنگ و فولاد فرانسه و آلمان، باید "سازمانی با مشارکت سایر کشورهای اروپایی" ایجاد شود، جایی که "همبستگی در تولید" جنگ را "نه تنها غیرقابل تصور، بلکه از نظر مادی غیرممکن" می‌کند. معاهده پاریس ۱۹۵۱ اولین سازمان زغال سنگ و فولاد اروپا (ECSC) را ایجاد کرد که توسط فرانسه، آلمان غربی، بلژیک، هلند، لوکزامبورگ و ایتالیا، با ژان مونه به عنوان رئیس
لوکزامبورگ و ایتالیا، با ژان مونه به عنوان رئیس آن امضا شد. نظریه آن به سادگی این بود که اگر مالکیت و تولید اقتصاد هر کشور با هم مخلوط شود، جنگ به طرز غیرممکنی پرهزینه خواهد بود. این اتحادیه یک مجلس (که اکنون پارلمان اروپا نامیده می‌شود) برای نمایندگی مردم، یک شورای وزیران برای کشورهای عضو، یک کمیسیون به عنوان قوه مجریه، و یک دیوان دادگستری برای تفسیر قانون تأسیس کرد. در شرق، اتحاد جماهیر شوروی دولت‌های دیکتاتوری را مستقر کرده بود که آلمان شرقی و بقیه اروپای شرقی را کنترل می‌کردند. اگرچه ژوزف استالین در
شرقی را کنترل می‌کردند. اگرچه ژوزف استالین در سال ۱۹۵۳ درگذشت و دبیر کل نیکیتا خروشچف او را در سال ۱۹۵۶ محکوم کرد، تانک‌های شوروی انقلاب دموکراتیک مجارستان ۱۹۵۶ را در هم کوبیدند و هر تلاش دیگر مردم آن برای دستیابی به دموکراسی و حقوق بشر را سرکوب کردند. در غرب، تصمیم از طریق توافقنامه رم ۱۹۵۷ برای راه‌اندازی اولین اتحادیه اقتصادی اروپا گرفته شد. این جامعه مجمع و دادگاه را با سازمان زغال سنگ و فولاد به اشتراک گذاشت، اما نهادهای موازی برای شورا و کمیسیون ایجاد کرد. بر اساس گزارش اسپاک سال ۱۹۵۶، این جامعه به
کرد. بر اساس گزارش اسپاک سال ۱۹۵۶، این جامعه به دنبال از بین بردن تمام موانع تجارت در یک بازار واحد برای کالاها، خدمات، نیروی کار و سرمایه، و جلوگیری از تحریف رقابت و تنظیم حوزه‌های مورد علاقه مشترک مانند کشاورزی، انرژی و حمل و نقل بود. یک معاهده جداگانه برای سازمان اروپایی انرژی اتمی برای مدیریت تولید هسته‌ای امضا شد. در سال ۱۹۶۱، بریتانیا، دانمارک، ایرلند و نروژ درخواست عضویت دادند که در سال ۱۹۶۳ توسط شارل دوگل فرانسه وتو شد. اسپانیا نیز درخواست داد و رد شد زیرا هنوز توسط دیکتاتور فرانکو رهبری می‌شد. در
شد زیرا هنوز توسط دیکتاتور فرانکو رهبری می‌شد. در همان سال، دیوان دادگستری اعلام کرد که جامعه، "نظم حقوقی جدیدی از حقوق بین‌الملل" را تشکیل می‌دهد. پیمان ادغام سرانجام ECSC و سازمان اروپایی انرژی اتمی را در EEC قرار داد. اندکی پس از آن، دوگل کمیسیون را تحریم کرد، چرا که معتقد بود این کمیسیون بیش از حد بر فراملی‌گرایی فشار می‌آورد. سازش لوکزامبورگ در سال ۱۹۶۶ توافق کرد که فرانسه (یا سایر کشورها) می‌توانند به جای تصمیم‌گیری با "اکثریت واجد شرایط"، مسائل مربوط به "منافع ملی بسیار مهم"، به ویژه مربوط به سیاست
به "منافع ملی بسیار مهم"، به ویژه مربوط به سیاست مشترک کشاورزی را وتو کنند. اما پس از رویدادهای مه ۱۹۶۸ در فرانسه و استعفای دوگل، راه برای پیوستن بریتانیا، ایرلند و دانمارک در سال ۱۹۷۳ باز شد. نروژ پیوستن به همه‌پرسی ۱۹۷۲ را رد کرده بود، در حالی که بریتانیا عضویت خود را در همه‌پرسی ۱۹۷۵ تأیید کرد. گذشته از خود اتحادیه اقتصادی اروپا، قاره اروپا گذار عمیقی به سوی دموکراسی را تجربه کرد. دیکتاتورهای یونان و پرتغال در سال ۱۹۷۴ سرنگون شدند و دیکتاتور اسپانیا در سال ۱۹۷۵ درگذشت و این امر امکان الحاق آنها را در
سال ۱۹۷۵ درگذشت و این امر امکان الحاق آنها را در سال‌های ۱۹۸۱ و ۱۹۸۶ فراهم کرد. در سال ۱۹۷۹، پارلمان اروپا اولین انتخابات مستقیم خود را برگزار کرد که نشان دهنده اجماع فزاینده‌ای بود مبنی بر اینکه جامعه اقتصادی اروپا باید کمتر اتحادیه‌ای از کشورهای عضو و بیشتر اتحادیه‌ای از مردم باشد. قانون واحد اروپایی ۱۹۸۶ تعداد موضوعات معاهده‌ای را که در آنها از رأی اکثریت مشروط (به جای اجماع) برای قانونگذاری استفاده می‌شد، به عنوان راهی برای تسریع ادغام تجاری، افزایش داد. توافق‌نامه شنگن سال ۱۹۸۵ (که در ابتدا توسط