payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مک‌کورمیک تأیید کرد که تمامی عوامل خلاق قصد دارند دنباله‌ای بسازند و کار روی پروژه در «چند هفتهٔ آینده» آغاز خواهد شد. در ژانویه ۲۰۲۳، رسماً اعلام شد که دنباله در حال توسعه است. در مارس ۲۰۲۴، هاربر در مصاحبه‌ای گفت که تولید فیلم می‌تواند اوایل ۲۰۲۵ آغاز شود، اگر «زمان در برنامهٔ همهٔ عوامل پیدا شود». در دسامبر ۲۰۲۴، هاربر اظهار کرد که نگارش فیلم‌نامه در حال انجام است. اواخر همان ماه، تأیید شد که پاتریک کیسی و جاش میلر، نویسندگان فیلم اول، فیلم‌نامه‌ای نوشته و در حال بازبینی آن هستند. میلر اظهار داشت که
و در حال بازبینی آن هستند. میلر اظهار داشت که دنباله «تأثیر وسترن» خواهد داشت و فیلم "معجزه در خیابان سی و چهارم" (۱۹۴۷) تأثیر بزرگی بر این فیلم خواهد گذاشت. در اوت ۲۰۲۵، دانیلا ملچیور و کریستن بل به گروه بازیگران پیوستند. جرد هریس، جو پانتولیانو، مکسول جاکوب فریدمن و کینگ بچ نیز در ماه بعد به گروه بازیگران اضافه شدند. فیلم‌برداری. فیلم‌برداری اصلی از ۲ سپتامبر ۲۰۲۵ در وینیپگ، کانادا آغاز شد و انتظار می‌رود در ۱۵ اکتبر به پایان برسد. انتشار. "شب خشونت‌آمیز ۲" در ۴ دسامبر ۲۰۲۶ در ایالات متحده اکران خواهد
۲" در ۴ دسامبر ۲۰۲۶ در ایالات متحده اکران خواهد شد.
ذبیح اله احمدی (متولد ۱۰ اسفند ۱۳۰۶ ، وفات ۳۱ مرداد ۱۴۰۴) هنرمند زری باف ایرانی بود. او از سن نوجوانی شروع به کار در این رشته نمود و به نشان درجه یک هنری از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نائل گردید. ذبیح اله احمدی از استادان برجستهٔ هنرهای سنتی ایران و متخصص زری‌بافی است. او بخش بزرگی از عمر خود را صرف آموزش ، طراحی و اجرای آثار نفیس هنری کرده است و در پروژه‌های ملی و مذهبی بزرگی همچون تهیهٔ روکش ضریح امام رضا (ع) نقش برجسته و ماندگاری ایفا نمود. آثار ارزشمند استاد امروزه در موزه های ایران و جهان و کاخ ها و
استاد امروزه در موزه های ایران و جهان و کاخ ها و مجموعه های خصوصی داخلی و خارج از ایران نگهداری می شوند. زندگی‌نامه. کودکی و تحصیلات. ذبیح‌اله احمدی دوران ابتدایی را در آموزشگاه خزائیلی و آموزشگاه آذر در محله‌ی شاه‌آباد تهران گذراند و سپس موفق به اخذ مدرک پایان دوره متوسطه در رشته ریاضی گردید. ورود به عرصهٔ هنر و صنایع دستی. در نوجوانی عموی او که از کارکنان «وزارت صنایع قدیمه» بود پیشنهاد اشتغال در این وزارتخانه را به وی داد. احمدی با شور و اشتیاق این پیشنهاد را پذیرفت و نخستین گام‌های حرفه‌ای خود را
پیشنهاد را پذیرفت و نخستین گام‌های حرفه‌ای خود را برداشت. در آغاز علاقه‌مند بود در بخش منبّت‌کاری مشغول به کار شود اما به دلیل نبود ظرفیت مسیر شغلی او به سمت زری‌بافی تغییر پیدا نمود. پس از گذراندن شش ماه دوره ی کارآموزی در رشته زری بافی به طور رسمی در اداره فرهنگ و هنر استخدام گردید. فعالیت هنری. مسئولیت‌ها. احمدی در طول خدمت خود علاوه بر طراحی نقشه‌های گوناگون زری، به‌عنوان مسئول و متخصص شعبهٔ زری‌بافی فعالیت کرد. آثار برجسته. اثر طاووس. یکی از سخت‌ترین کارهای او با ظرافتی مثال‌زدنی بافته شد . تار و پود
او با ظرافتی مثال‌زدنی بافته شد . تار و پود آن نازک‌تر از موی سر انسان بود ، این اثر امروز در موزهٔ هنرهای ملی ایران نگهداری می‌شود. نقشه آبی. اثری با الهام از‌ نقش ماهی که با تکنيک خاص طی چهار نوع بافت متفاوت توسط استاد به اتمام رسید. روکش ضریح امام رضا (ع). احمدی در طراحی و اجرای روکش ضریح حضرت علی بن موسی‌الرضا (ع) مشارکت داشت . نقشهٔ آن با طرح اسلیمی و عبارت « یا علی بن موسی‌الرضا » روی کاغذ شطرنجی میلی‌متری ترسیم و سپس با دقتی ویژه توسط استاد بافته گردید . این اثر به آستان قدس رضوی اهدا گردید. نقشه
. این اثر به آستان قدس رضوی اهدا گردید. نقشه لیلی و مجنون. طرحی عاشقانه و اسطوره‌ای برگرفته از نگارگری سنتی ایران که توسط استاد با رنگ‌آمیزی غنی و دشوار بافته شده است. ردای تاج گذاری ملکه ی ایران. یکی از جالب توجه ترین بخش های تاج گذاری ، ردایی با شکوه تاج گذاری بود . طراحی پارچه ی این زری یکی از آثار فاخر و ماندگار استاد ذبیح‌اله احمدی تلقی می شود که با دستان توانای استاد بافته شده است . درست پیش از آغاز رسمی مراسم بر دوش ملکه ی ایران گذاشته شد . ردای بافته شده از مخمل علا با تار و پود زری به رنگ سبز به
شده از مخمل علا با تار و پود زری به رنگ سبز به انجام رسیده بود ، دور تا دور ردای تاج گذاری طلا دوزی های جذابی به چشم می خورد که به شکوه جامعه سلطنتی افزوده بود. شکوه و زیبایی این ردا به حدی بود که با ردای تاج گذاری پادشاهان بریتانیا ، فرانسه و اتریش قابل قیاس نبود و به طرز بی نظیری خاص و ساده ارزیابی می شد. این پارچه نفیس از ایران به فرانسه فرستاده شد و توسط برند مشهور کریستین دیور ( شرکت فرانسوی ) با خیاطی مارک بوهان و همکارانش در سال ۱۳۴۶ شمسی به سرانجام رسید و پس از برگشت به ایران تغییراتی داده شد. در
رسید و پس از برگشت به ایران تغییراتی داده شد. در حال حاضر ردای تاج گذاری ملکه ی ایران در موزه جواهرات ملی ایران نگهداری می شود. لباسی به طول شش‌ متر برای مراسم سلطنتی ملکه انگلستان. اثری نفیس و منحصر به‌ فرد که در سطح بین‌المللی ارائه گردید. هدایای بوعلی سینا. در جریان هزارهٔ بزرگداشت بوعلی سینا ، استاد حدود ۸۰ قاب زری‌بافی هنری تهیه کرد که به ایران‌شناسان و مجموعه داران جهان اهدا گردیده است. دیدگاه‌ها. استاد احمدی معتقد بود هر کشور دارای هنرهایی ویژه است که می‌تواند برای گردشگران جذابیت بسیاری داشته باشد
می‌تواند برای گردشگران جذابیت بسیاری داشته باشد و زری‌بافی یکی از برجسته‌ترین این هنرها در ایران تلقی می شود. او بارها هشدار داد که این هنر به دلیل دشواری و نیاز به بیش از ۱۵۰ ابزار تخصصی در خطر فراموشی است . وی همواره تأکید داشت که آثار هنری حاصل تلاش جمعی می باشند و نقش خود را با فروتنی در کنار دیگر همکاران می‌دید. جایگاه و میراث. هم اکنون آثار استاد ذبیح‌اله احمدی در موزه‌ها و کاخ‌های سلطنتی ایران نگهداری می‌شوند. برخی از آثار او در پروژه‌های بین‌المللی از جمله لباس طراحی‌شده برای ملکه انگلستان شناخته
از جمله لباس طراحی‌شده برای ملکه انگلستان شناخته شده‌اند. مشارکت او در روکش ضریح امام رضا (ع) از مهم‌ترین یادگارهای معنوی‌اش به شمار می‌رود . یادگارهای او بازتابی از زیبایی ، ایمان و ظرافت هنر ایرانی می باشند و بخشی از میراث فرهنگی ناملموس ایران عزیز محسوب می‌شوند.
حِصّه بنت عیسی بوحُمَیْد (۱۹۸۰) سیاست‌مدار اماراتی است. وی عضو کابینه و وزیر توسعهٔ اجتماعی امارات متحده عربی بوده است. او در تاریخ ۱۹ اکتبر ۲۰۱۷ به این سمت منصوب شد و مأموریت یافت تا بهبود و ارتقای توسعه اجتماعی در تمامی بخش‌های جامعه را بر عهده گیرد. او بر تقویت همبستگی اجتماعی، تحکیم انسجام خانوادگی و ایجاد جامعه‌ای فعال و مسئول که با جدیت در مسیر ساخت و پیشرفت مشارکت کند، تمرکز کرد. بوحمید تا ۷ فوریه ۲۰۲۳ در این سمت ماند و جایش را به شمّا المزروعی داد. در ۲۳ مارس ۲۰۲۳، بوحُمید به‌عنوان مدیرکل سازمان
در ۲۳ مارس ۲۰۲۳، بوحُمید به‌عنوان مدیرکل سازمان توسعهٔ اجتماعی در دبی منصوب شد. زندگی و پیشه. حصه بوحُمید متولد سال ۱۹۸۰ است و دارای مدرک کارشناسی ارشد در رشتهٔ مدیریت کسب‌وکار از دانشگاه آمریکایی شارجه می‌باشد. همچنین او دارای مدرک کارشناسی با رتبهٔ ممتاز در رشتهٔ مدیریت از دانشگاه زاید و مدرک دیپلم عالی در مدیریت عمومی از دانشگاه لی کوان یو در سنگاپور است. او همچنین فارغ‌التحصیل برنامهٔ شیخ محمد بن راشد برای آماده‌سازی رهبران است. حصه بوحُمید از سال ۲۰۰۶ در دفتر ریاست شورای وزرا وابسته به وزارت امور
در دفتر ریاست شورای وزرا وابسته به وزارت امور شورای وزرا فعالیت کرد و از جمله مهم‌ترین مسئولیت‌های او، مشارکت در تیم کاری برای تدوین استراتژی دولت فدرال ۲۰۱۰–۲۰۰۷ بوده است. وی همچنین در ارزیابی وضعیت وزارتخانه‌ها و نهادهای فدرال، بازبینی گزارش‌های صادرشده توسط این وزارتخانه‌ها و نهادها و تهیهٔ مطالعات مرتبط با استراتژی فدرال مشارکت داشته است.بوحمید از ژوئن ۲۰۰۹ به عنوان هماهنگ‌کننده کل برنامهٔ شیخ خلیفه برای تعالی دولتی و از سال ۲۰۱۱ به عنوان مدیر اجرایی بخش تعالی منصوب شد. همچنین بر راه‌اندازی پروژهٔ
بخش تعالی منصوب شد. همچنین بر راه‌اندازی پروژهٔ «کارخانه خدمات دولتی» که بر آموزش دستگاه‌های دولتی در زمینه روش‌های طراحی خدمات تمرکز دارد، و پروژه سنجش رضایت مراجعان از خدمات دولتی نظارت داشته است. وی مسئولیت‌های مدیر اجرایی بخش تعالی، مدیر اجرایی بخش پشتیبانی سازمانی و معاون مدیر کل بخش خدمات دولتی و همچنین نظارت بر برنامهٔ «رهبران دولت امارات» برای توسعهٔ رهبران سطح اول و دوم دولت را بر عهده داشته است. در تاریخ ۱۹ اکتبر ۲۰۱۷، حصه بنت عیسی بوحُمید وظایف خود را به‌عنوان وزیر توسعهٔ اجتماعی آغاز کرد و مسیر
را به‌عنوان وزیر توسعهٔ اجتماعی آغاز کرد و مسیر توسعهٔ اجتماعی کیفی را با تمرکز بر شادی و کیفیت زندگی تمامی گروه‌های جامعه، از جمله خانواده‌ها، کودکان، نوجوانان، سالمندان و معلولان بر اساس اصل «انتقال از حمایت اجتماعی به توانمندسازی» دنبال کرد. او عضو کمیته‌ها، شوراها و هیئت‌های بسیاری بوده و هست، از جمله: عضو کمیته ملی عالی سال همدلی ۲۰۱۹، عضو شورای آموزش و منابع انسانی، رئیس کمیتهٔ جامعه و میراث بازی‌های جهانی و بازی‌های المپیاد ویژهٔ ۲۰۱۹ در ابوظبی، رئیس هیئت مدیرهٔ صندوق زکات و شورای کیفیت زندگی، نائب
هیئت مدیرهٔ صندوق زکات و شورای کیفیت زندگی، نائب رئیس شورای کیفیت زندگی دیجیتال و هیئت مدیرهٔ سازمان بازنشستگی و بیمهٔ اجتماعی، عضو شورای وزارتی توسعه، عضو مؤسسه فدرال جوانان، عضو شورای فدرال ترکیب جمعیتی و مرکز فدرال رقابت‌پذیری و آمار، عضو هیئت امنای مؤسسهٔ دبی برای آینده و کمیته بخش کودکی اولیه در ابوظبی، عضو کمیتهٔ عالی مدیریت برنامه «برتری و هوش اجتماعی شیخه فاطمه بنت مبارک» و شورای رقابت‌پذیری نیروی انسانی امارات، عضو شورای امارات برای توسعه متوازن. جوایز. او دو بار جایزهٔ شیخ راشد برای برتری علمی را
او دو بار جایزهٔ شیخ راشد برای برتری علمی را دریافت کرده است. او همچنین برندهٔ جایزه کمیته المپیک ملی کشورهای خلیج فارس در بخش جوانان خلاق ممتاز (۲۰۱۳) و جایزهٔ کارمند دولتی ممتاز جدید (۲۰۰۳) شده است.
مرد آزاد، یک روزنامه ایرانی بود. نخستین شمارهٔ این روزنامه در ۸ دلو [بهمن] ۱۳۰۱خ توسط علی‌اکبر داور در تهران منتشر شد. مشخصات فنّی. علی‌اکبر داور، به دلیل علاقه‌ای که به ژرژ کلمانسو روزنامه‌نگار و نخست‌وزیر فرانسه داشت، به تقلید از او (که قبل از نخست‌وزیری، روزنامه‌ای با نام "مرد زنجیرشده" داشت و پس از آن، نام روزنامه را "مرد آزاد" گذاشت)، روزنامه‌اش را با نام مرد آزاد منتشر کرد. مرد آزاد در ۴ صفحه منتشر می‌شد و شامل سرمقاله، اخبار داخله و خارجه، مذاکرات مجلس و اعلان بود. همچنین از شمارهٔ اول، رمان آرسن
مجلس و اعلان بود. همچنین از شمارهٔ اول، رمان آرسن لوپن نوشتهٔ موریس لوبلان با ترجمهٔ نصرالله فلسفی در پاورقی منتشر شد. آدرس روزنامه در ابتدا در خیابان علاءالدوله بود. در شمارهٔ ۶۳، اعلامیه‌ای مبنی بر تغییر محل روزنامه منتشر و اعلام شد که محل روزنامه به خیابان لاله‌زار، کوچهٔ اتّحادیه، منتقل شده است. قیمت تک‌شمارهٔ مرد آزاد، ۴ شاهی بود که از شمارهٔ ۴۵، به ۵ شاهی افزایش یافت. شعار تبلیغاتی روزنامهٔ مرد آزاد، «اول اصلاح اقتصادی!» بود که در بالای روزنامه درج شده بود. همچنین از شمارهٔ اول، این عبارت بالای
شده بود. همچنین از شمارهٔ اول، این عبارت بالای روزنامه درج شد: «این روزنامه بدون تقاضای کتبی برای کسی ارسال نمی‌شود». نویسندگان. علی‌اکبر داور، نویسندهٔ اصلی سرمقاله‌های روزنامه‌ٔ مرد آزاد بود. از دیگر نویسنده‌های این روزنامه، می‌توان به عیسی صدیق (سردبیر آن)، کاظم سرکشیک‌زاده، اللهیار صالح و فهیم‌الملک اشاره کرد. اهمیت. داور در مقاله‌هایی که برای روزنامه خود می‌نوشت، «گاهی از هرج‌ومرج موجود در کشور سخن می‌گفت که مدت‌هاست ادامه دارد، گاهی به مجلس می‌تاخت و آن را به ناتوانی و بحران‌آفرینی متهم می‌کرد و گاهی
را به ناتوانی و بحران‌آفرینی متهم می‌کرد و گاهی هم به عقب‌ماندگی‌های تاریخی ایران و ـ به زعم خود ـ دلایل آن می‌پرداخت. فارغ از اینکه محتوا و موضوع مقالات چه بود، او همیشه در انتها نتیجه می‌گرفت کشور به یک مرد قوی، به کسی که کار را محکم به دست بگیرد و «سیاست مترقی» را دنبال کند نیاز دارد؛ بدیهی است منظور او از این قهرمان، کسی جز رضاخان سردارسپه نبود». در مورد اهمیت و میزان فروش مرد آزاد، اطلاعات موجود متناقض است. حبیب‌الله نوبخت می‌نویسد که «این روزنامه نتوانست بین توده و خواص جایگاهی پیدا کند». ابراهیم
بین توده و خواص جایگاهی پیدا کند». ابراهیم خوجه‌نوری هم اشاره کرده که «این روزنامه بین متجدّدین طرفدار فراوانی داشت و بسیاری از نویسندگان به تقلید از نثر علی‌اکبر داور می‌پرداختند». سرانجام. روزنامه مرد آزاد پس از رسیدن رضا خان به رئیس‌الوزرایی، با چاپ بیانیهٔ وی به کار خود پایان داد. آخرین شمارهٔ این روزنامه (شماره ۱۶۲) در ۲۲ عقرب [آبان] ۱۳۰۲خ منتشر شد. عیسی صدیق دربارهٔ پایان کار این روزنامه این‌گونه نوشته است:
واشینگتن جوان () یک فیلم درام زندگی‌نامه‌ای آمریکایی به کارگردانی، تهیه‌کنندگی و نویسندگی مشترک جان اروین است. این فیلم بر اساس زندگی اولین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا، جرج واشینگتن، ساخته شده است. ویلیام فرانکلین میلر در نقش اصلی حضور دارد و بازیگرانی چون بن کینگزلی، اندی سرکیس، جوئل اسمالبون، کلسی گرمر، مری-لوئیز پارکر، میا راجرز و جونو دیویس در کنار او ایفای نقش می‌کنند. این فیلم در ۴ ژوئیه ۲۰۲۶ توسط شرکت انجل در ایالات متحده اکران خواهد شد. تولید. در ژوئیه ۲۰۲۵، شرکت انجل اعلام کرد که یک فیلم درام
ژوئیه ۲۰۲۵، شرکت انجل اعلام کرد که یک فیلم درام زندگی‌نامه‌ای دربارهٔ زندگی نخستین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا، جرج واشینگتن، در دست ساخت است. جان اروین کارگردانی فیلم را بر عهده دارد و به همراه تام پروواست و دیدریک هوگ‌استراتن فیلم‌نامه را می‌نویسد. ویلیام فرانکلین میلر برای نقش اصلی انتخاب شد. در اوت همان سال، بن کینگزلی، اندی سرکیس و جوئل اسمالبون به گروه بازیگران پیوستند. فیلم‌برداری اصلی از اواخر اوت ۲۰۲۵ در ایرلند و ویرجینیا آغاز شد و کلسی گرمر نیز در نقش توماس فرفکس به پروژه پیوست. مری-لوئیز
نیز در نقش توماس فرفکس به پروژه پیوست. مری-لوئیز پارکر، میا راجرز و جونو دیویس نیز در ماه بعد به گروه بازیگران اضافه شدند. انتشار. "واشینگتن جوان" در ۴ ژوئیه ۲۰۲۶ توسط شرکت انجل در ایالات متحده اکران خواهد شد.
کارلو بورومئو (؛ ۲ اکتبر ۱۵۳۸ – ۳ نوامبر ۱۵۸۴) اسقف اعظم میلان و یکی از مهم‌ترین چهره‌های اصلاحات کاتولیک بود. او در قرن شانزدهم میلادی نقشی برجسته در اجرای مصوبات شورای ترنت ایفا کرد و با تلاش‌های خود در زمینه اصلاحات معنوی، آموزش روحانیون مسیحی و ایجاد حوزه‌های علمیه، به الگویی برای کلیساهای محلی اروپا تبدیل شد. زندگی اولیه. کارلو بورومئو در ۲ اکتبر ۱۵۳۸ میلادی در آرونا، در خانواده‌ای اشرافی به دنیا آمد. پدر او جیلبرت بورومئو و مادر وی مارگارت مدیچی بود که از خاندان مشهور مدیچی در میلان به شمار می‌آمد. او
از خاندان مشهور مدیچی در میلان به شمار می‌آمد. او در کودکی علاقه خاصی به عبادت و زندگی معنوی داشت و تحصیلات خود را در رشته حقوق کلیسایی و مدنی در دانشگاه پاویا ادامه داد. خدمت در کلیسا. بورومئو در ۲۲ سالگی به رم فراخوانده شد و به عنوان کاردینال و دبیر پاپ پیوس چهارم (دایی‌اش) منصوب گردید او نقش مهمی در تکمیل جلسات شورای ترنت (Council of Trent) ایفا کرد و پس از پایان شورا، وظیفه اجرای مصوبات را در میلان برعهده گرفت. اسقف اعظم میلان. در سال ۱۵۶۴ به عنوان اسقف اعظم میلان منصوب شد. او در این مقام حوزه‌های
اسقف اعظم میلان منصوب شد. او در این مقام حوزه‌های علمیه متعددی تأسیس کرد، به آموزش روحانیون مسیحی پرداخت و استانداردهای جدیدی برای انضباط کلیسا برقرار ساخت. کارلو همچنین با قدرت در برابر فساد و سهل‌انگاری در میان کشیش های کلیسا ها ایستاد. اقدامات اصلاحی. او در بازسازی کلیسای میلان، تأسیس مدارس مذهبی و رسیدگی به فقرا شهرت داشت. در زمان شیوع بیماری طاعون در میلان درسال ۱۵۷۶ میلادی، بورومئو با شجاعت شخصاً در کنار بیماران حضور یافت و خدمات امدادی ارائه کرد. این اقدامات جایگاه او را نزد مردم و کلیسا تقویت کرد.
اقدامات جایگاه او را نزد مردم و کلیسا تقویت کرد. ویژگی‌های اخلاقی و تأثیر فرهنگی. بورومئو به فروتنی و ساده‌زیستی مشهور بود. پژوهشگران او را الگوی خدمتگزاری در کلیسای کاتولیک می‌دانند. تأثیر شخصیت معنوی او حتی در هنر نیز دیده شد. در کتابی با عنوان "The Path of Humility: Caravaggio and Carlo Borromeo" به رابطه میان فروتنی بورومئو و آثار کاراواجو پرداخته شده‌است. مرگ و تدفین. سرانجام بورومئو در ۳ نوامبر سال ۱۵۸۴ میلادی در سن ۴۶ سالگی در میلان درگذشت. او در سرداب کلیسای جامع میلان به خاک سپرده شد. امروزه محل
کلیسای جامع میلان به خاک سپرده شد. امروزه محل دفن او در کلیسای جامع یکی از بخش‌های مهم بازدید گردشگران است. مقدس شدن. بورومئو در سال ۱۶۱۰ میلادی توسط پاپ پل پنجم به عنوان قدیس اعلام شد. روز بزرگداشت او در تقویم کلیسای کاتولیک، ۴ نوامبر است و در بسیاری از کشورهای کاتولیک با مراسم خاصی برگزار می‌شود. یادبود. در شهرهای مختلف اروپا کلیساها، مجسمه‌ها و آثار متعددی به یادبود او ساخته شده‌اند. نام او در زمره اصلاح‌گران برجسته کلیسای کاتولیک باقی مانده‌است.
اجلاس فوق‌العاده عربی–اسلامی ۲۰۲۵، یک نشست بین‌المللی بود که بین اتحادیه عرب و سازمان همکاری اسلامی در ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۵ در دوحه، پایتخت قطر، برگزار شد. این نشست فوری به دنبال حمله هوایی اسرائیل به رهبران حماس در قطر برگزار شد. زمینه. در ۹ سپتامبر ۲۰۲۵، اسرائیل حمله هوایی را علیه نشست چهره‌های سیاسی حماس در دوحه انجام داد که منجر به مرگ یک افسر قطری شد. این نشست در چارچوب تلاش‌های آتش‌بس با میانجیگری ایالات متحده برگزار می‌شد. بنا به گزارش‌ها، این حملات منجر به کشته شدن شش نفر، از جمله پنج عضو منشی (رده
به کشته شدن شش نفر، از جمله پنج عضو منشی (رده پایین) و یک مقام امنیتی قطری، شد. گزارش‌ها نشان می‌دهد که این حمله در کشتن رهبران ارشد حماس شکست خورده است. قطر این حمله را نقض حاکمیت و هنجارهای بین‌المللی خود خواند و آن را «تروریسم دولتی» نامید و اسرائیل را به تضعیف عمدی مذاکرات جاری صلح/گروگان‌گیری متهم کرد. نتانیاهو هشدار داد که قطر یا باید مقامات حماس را اخراج کند یا آنها را به دست عدالت بسپارد، در غیر این صورت با عواقب بیشتری روبرو خواهد شد. کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس نگرانی‌هایی را در مورد قابل
همکاری خلیج فارس نگرانی‌هایی را در مورد قابل اعتماد بودن ایالات متحده به عنوان یک شریک امنیتی بلندمدت ابراز کرده‌اند. با وجود دهه‌ها همکاری و توافق‌نامه‌های دفاعی قابل توجه به ارزش میلیاردها دلار، عدم موفقیت ایالات متحده در شناسایی یا جلوگیری از حمله اسرائیل به خاک قطر، سوالات جدی را در مورد نقش آن در حفظ امنیت خلیج فارس مطرح کرده است. با توجه به این موضوع، رهبران منطقه‌ای در حال ارزیابی مجدد همسویی‌های استراتژیک خود هستند و برخی از آنها تعامل آرام با شرکای جایگزین مانند چین را آغاز کرده‌اند. این احساس رو
جایگزین مانند چین را آغاز کرده‌اند. این احساس رو به رشد وجود دارد که ایالات متحده با اولویت دادن به همسویی خود با اسرائیل - یک بازیگر بسیار کوچکتر در منطقه - به قیمت بالقوه منافع امنیتی گسترده‌تر خلیج فارس، مشارکت‌های منطقه‌ای طولانی مدت و با ارزش بالا را به خطر می‌اندازد. طرح‌ها. اجلاس اضطراری کشورهای عربی–اسلامی در دوحه بر بررسی حمله اسرائیل به قطر به عنوان نقض حاکمیت شورای همکاری خلیج فارس تمرکز داشت. رهبران بررسی کردند که چگونه نیروهای اسرائیلی، احتمالاً به دلیل غیرفعال کردن رادار آمریکا، از پدافندهای
به دلیل غیرفعال کردن رادار آمریکا، از پدافندهای منطقه‌ای عبور کرده‌اند و به‌طور بالقوه در مورد کاهش نفوذ آمریکا در منطقه به دلیل عدم تضمین‌های ایمنی توسط آمریکا بحث کردند. دستور کار شامل بررسی مشارکت‌های دفاعی جایگزین با چین و ترکیه در نتیجه بررسی خروج جزئی نیروهای آمریکایی برای سایر ضامن‌های ایمنی و شرکای امنیتی، و بررسی لغو احتمالی قراردادهای تسلیحاتی چند میلیارد دلاری آمریکا به دلیل نگرانی‌های امنیتی و قابلیت اطمینان بود. این اجلاس با حضور هر شش کشور عضو شورای همکاری خلیج فارس - عربستان سعودی، قطر،
عضو شورای همکاری خلیج فارس - عربستان سعودی، قطر، امارات متحده عربی، کویت، بحرین و عمان - در کنار ناظران نظامی از ترکیه و چین برگزار شد. حضور آنها نشان دهنده علاقه روزافزون به مشارکت‌های امنیتی جایگزین است. لحن جمعی نشان دهنده ناامیدی عمیق‌تر از آمریکا است که بسیاری از شرکت‌کنندگان اکنون پس از ناکامی در جلوگیری از نقض حریم هوایی قطر توسط اسرائیل، آن را شریک امنیتی غیرقابل اعتمادی می‌دانند.
کشتار آکا لارنتیا () یک قتل دوگانه بود که در رم در ۷ ژانویهٔ ۱۹۷۸ رخ داد. این حمله توسط گروهی با نام «هسته‌های مسلح برای قدرت ضدمنطقه‌ای» برعهده گرفته شد. اعضای گروه‌های چپ رادیکال محاکمه شدند اما تبرئه گشتند و عاملان هرگز شناسایی نشدند. پنج نوجوان عضو جبهه جوانان، شاخهٔ جوانان جنبش اجتماعی ایتالیا، هنگامی که از دفتر حزب در خیابان آکا لارنتیا خارج می‌شدند، مورد حمله قرار گرفتند. دو تن از آن‌ها (۱۸ و ۱۹ ساله) کشته شدند. همان روز شورش‌هایی رخ داد که در آن یکی دیگر از هواداران MSI در درگیری با پلیس کشته شد.
دیگر از هواداران MSI در درگیری با پلیس کشته شد. یادبودهای این کشتار هر ساله برگزار می‌شود و اغلب بحث‌برانگیز است. در سال ۲۰۲۴، احزاب مخالف اعلام کردند که چنین نمایش‌هایی از احساسات فاشیستی غیرقانونی است و خواستار تحقیق شدند. رویدادها. پنج عضو MSI در حالی‌که دفتر حزب را ترک می‌کردند تا اعلامیه پخش کنند، توسط گروهی ۵ یا ۶ نفره با سلاح خودکار هدف قرار گرفتند. فرانکو بیگونزتی و فرانچسکو چیاواتا کشته شدند. وینچنزو سگنری زخمی شد، اما توانست همراه مائوریتزیو لوپینی و جوزپه دودینو به دفتر بازگردد، این دو نفر آسیبی
و جوزپه دودینو به دفتر بازگردد، این دو نفر آسیبی ندیدند. شورش‌ها همان روز میان پلیس و هواداران MSI که در محل جمع شده بودند رخ داد. استفانو رکونی، ۱۹ ساله، با شلیک گلوله‌ای سرگردان کشته شد و چند نفر دیگر از جمله جیانفرانکو فینی، دبیر ملی جبهه جوانان، زخمی شدند. افسر کارابینیری ادواردو سیوُری مظنون به کشتن رکونی بود اما هرگز متهم نشد. پیامدها. این کشتار بیش از پیش سیاست ایتالیا را در دوران سال‌های سربی قطبی کرد و موجب شکاف در جنبش نئوفاشیست شد. افراطیون، رهبری حزب را به دلیل عدم محکومیت پلیس برای مرگ رکونی
حزب را به دلیل عدم محکومیت پلیس برای مرگ رکونی سرزنش کردند و به گروه‌های افراطی مانند هسته‌های انقلابی مسلح پیوستند. حمله توسط «هسته‌های مسلح برای قدرت ضدمنطقه‌ای» برعهده گرفته شد. در سال ۱۹۸۷ پنج عضو لوُتا کونتینوا متهم شدند، اما همه تبرئه شدند. یک اسکورپیون که در حمله استفاده شده بود، در سال ۱۹۸۸ در یکی از مخفیگاه‌های بریگاد سرخ در میلان پیدا شد. خواننده و ترانه‌سرا فابریتزیو مارزی ترانهٔ "Giovinezza" («جوانی») را در سال ۱۹۷۹ به رکونی تقدیم کرد. در ۱۰ ژانویهٔ ۱۹۷۹ شورش‌هایی در جریان یادبود قربانیان رخ
۱۹۷۹ شورش‌هایی در جریان یادبود قربانیان رخ داد و آلبرتو جیاکینتو، ۱۷ ساله، توسط پلیس کشته شد. افسر پلیس السیو اسپرانزا پس از چندین دادگاه به «دفاع بیش از حد از خود با غفلت» محکوم شد. در سال ۲۰۱۳، جیانی آلمانو، شهردار وقت رم و عضو سابق MSI، خیابانی را به نام سه قربانی نام‌گذاری کرد. در ژانویهٔ ۲۰۲۴، صدها نئوفاشیست در دفتر سابق MSI گرد آمدند و با اجرای سلام رومی و شعارهای «کامرادی، حاضر!» یاد قربانیان را گرامی داشتند. این گردهمایی واکنش شدید مخالفان و درخواست اقدام قانونی را برانگیخت.
«آدریانا لکوورور» اپرایی در چهار پرده اثر فرانچسکو چیلئا با لیبرتوی به زبان ایتالیایی از آرتورو کولوتی است که براساس نمایشنامه‌ای به همین نام نوشته‌ی اوژن اسکریب و ارنست لگووه در سال ۱۸۴۹ نوشته شده است. این اپرا اولین بار در ۶ نوامبر ۱۹۰۲ در تئاتر لیریکو در میلان اجرا شد. تاریخچه. نمایشنامه‌ی اسکرایب و لگوو نه تنها مبنای برای نویسنده‌ی اشعار چیلئا بود، بلکه حداقل توسط سه نویسنده‌ی اشعار و آهنگساز مختلف دیگر برای اپراهایی با همین نام، نیز مورد استفاده قرار گرفت. اولین اپرا، اپرایی در سه پرده از توماسو
گرفت. اولین اپرا، اپرایی در سه پرده از توماسو بنونوتی بود (که در سال 1857 در میلان به نمایش درآمد). دو اپرای بعدی، درام‌های غنایی در 4 پرده از ادواردو ورا (بر اساس لیبرتویی از آشیل دو لازیِر) بودند که در سال 1858 در لیسبون و توسط اتوره پروسیو با لیبرتوی پدرش در سال 1889 در جنوا به اجرا درآمدند. با این حال، پس از اینکه چیلئا آدریانا خودش را خلق کرد، هیچ یک از آثار دیگران دیگر اجرا نشدند و امروزه تا حد زیادی ناشناخته مانده‌اند. این اپرا براساس زندگی بازیگر فرانسوی، آدرین لوکورور (1692-1730) ساخته شده است.
فرانسوی، آدرین لوکورور (1692-1730) ساخته شده است. اگرچه برخی از چهره‌های تاریخی واقعی در این اپرا وجود دارند، اما اپیزودی که روایت می‌کند عمدتاً تخیلی است؛ طرح داستانی آن که مرگ بر اثر بنفشه‌های مسموم است، اغلب به عنوان غیرواقعی‌ترین اپرای وریسمو معرفی می‌شود. این اپرا اغلب به عنوان یکی از گیج‌کننده‌ترین متونی که تاکنون برای صحنه نوشته شده است، زیر سوال برده می‌شود و برش‌هایی که اغلب در اجرا اعمال شده‌اند، فقط دنبال کردن داستان را دشوارتر می‌کنند. مدت زمان اجرای یک اجرای مدرن معمولی حدود 135 دقیقه است
اجرای یک اجرای مدرن معمولی حدود 135 دقیقه است (بدون احتساب فواصل).[نیازمند منبع] تاریخچه اجرا. این اپرا برای نخستین بار در ۶ نوامبر ۱۹۰۲ در تئاتر لیریکو، میلان، با حضور آنجلیکا پاندولفینی، خواننده‌ی مشهور وریسمو سوپرانو، در نقش اصلی، انریکو کاروزو در نقش مائوریتزیو و جوزپه دِ لوکا، خواننده‌ی باریتون غنایی، در نقش میکونه، اجرا شد. این اپرا برای نخستین بار در ایالات متحده توسط گروه اپرای سن کارلو در 5 ژانویه 1907 در ساختمان اپرای فرانسه در نیواورلئان با تارکوینیا تارکویینی در نقش اصلی اجرا شد. این اپرا
تارکوینیا تارکویینی در نقش اصلی اجرا شد. این اپرا نخستین اجرای خود را در اپرای متروپولیتن در 18 نوامبر 1907 (با بازی لینا کاوالیری و کاروزو) تجربه کرد. با این حال، به دلیل بیماری کاروزو، در آن فصل تنها سه اجرا داشتند. این اپرا تا زمان اجرای یک اثر جدید در سال 1963 با بازی رناتا تبالدی در نقش اصلی، دوباره در متروپولیتن اجرا نشد. آن اجرای سال 1963 برای چند دهه آینده در همان تئاتر، با بازیگران متفاوت، ادامه یافت. در نقش اصلی این اپرا بود که پلاسیدو دومینگو، خواننده تنور اسپانیایی، اولین حضور خود در متروپولیتن
تنور اسپانیایی، اولین حضور خود در متروپولیتن را در سال 1968، در کنار رناتا تبالدی، تجربه کرد. او در فوریه ۲۰۰۹ دوباره در آدریانا لکوورور خواند. نقش اصلی در نمایش آدریانا لکوورور همیشه مورد علاقه سوپرانوهایی با صداهای بلند بوده است که تمایل دارند کمتر در بالاترین سطح صدای خود قرار بگیرند. این نقش دامنه صوتی نسبتاً پایینی دارد و از Bb بالاتر نمی‌رود و فقط چند بار در آن حد است، اما به قدرت صوتی بالایی نیاز دارد و اجرای آن در سطح دراماتیک چالش برانگیز است - به خصوص در صحنه‌های به اصطلاح "قرائت" و مرگ اثر.
به خصوص در صحنه‌های به اصطلاح "قرائت" و مرگ اثر. آدریاناهای مشهور ۷۵ سال گذشته، شامل کلودیا موتزیو، کلارا پترلا، ماگدا اولیوورو، رناتا تبالدی، کارلا گاوازی، لیلا گنسر، مونتسرات کابایه، رینا کابایوانسکا، رناتا اسکوتو، میرلا فرنی و جوآن ساترلند بوده‌اند. آنجلا گئورگیو در سال ۲۰۱۰ این نقش را در اپرای سلطنتی لندن با بازی یوناس کافمن در نقش موریتزیو ایفا کرد. این نخستین اجرای جدید (به کارگردانی دیوید مک‌ویکار) در اپرای سلطنتی از سال ۱۹۰۶ بود. آنجلا گئورگیو این نقش را با تحسین فراوان منتقدان، در همان اجرا، در
نقش را با تحسین فراوان منتقدان، در همان اجرا، در اپرای ایالتی وین، زمانی که این اپرا برای اولین بار روی صحنه آن اجرا شد (۲۰۱۴)، پاریس (۲۰۱۵) و دوباره در لندن، زمانی که او ۲۵ سال حضورش روی صحنه اپرای سلطنتی و ۱۵۰ اجرا با این گروه را جشن گرفت (۲۰۱۷) تئاتر متروپولیتن در ۳۱ دسامبر ۲۰۱۸ اجرایی جدید از دیوید مک‌ویکار را برای آن اپرا ارائه کرد، با بازی آنا نتربکو در نقش اصلی، پیوتر بچلا در نقش موریتزیو و آنیتا راچویلیشویلی در نقش شاهزاده خانم دو بوئیون. کاروزو در اوایل سال ۱۹۰۲ بخشی از دوئت آخرین پرده اپرا با