payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دوک بزرگ توسکانی، نانو مورگانته، است که از روی باکوس مدل‌سازی شده و سوار بر لاک‌پشت است. در سال ۱۵۷۲ این مجسمه به یک فواره تبدیل شد. جزیره ایزولوتو. ایزولوتو جزیره‌ای بیضی‌شکل درون برکه‌ای محصور درختان است و تقریباً در انتهای محور فرعی ویوتولونه قرار دارد. در مرکز این جزیره، فوارهٔ اقیانوس جای گرفته و در خندق پیرامون آن، تندیس‌های «پرسئوس و آندرومدا» (از مکتب جیامبولونیا) قرار دارند. طراحی ایزولوتو حدود سال ۱۶۱۸ توسط جولیو و آلفونسو پاریجی انجام شد.
باغ‌های دوسالانه ونیز یا باغ‌های دوسالانه، منطقه‌ای پارک مانند در شهر تاریخی ونیز است که میزبان جشنواره هنری دوسالانه ونیز، بخش عمده‌ای از دوسالانه فرهنگی شهر، می‌باشد. این باغ‌ها توسط ناپلئون بناپارت ایجاد شدند که منطقه‌ای از مرداب را برای ایجاد یک باغ عمومی در کرانه‌های باچینو دی سن مارکو، که یک نوار باریک آبی است که باغ‌ها را از میدان سنت مارک و کاخ دوک جدا می‌کند، زهکشی کرد. این باغ‌ها دارای ۳۰ غرفهٔ دائمی هستند که هر یک به یک ملت خاص اختصاص یافته و آثار هنری شهروندان آن ملت را در طول دوسالانه ونیز در
هنری شهروندان آن ملت را در طول دوسالانه ونیز در خود جای می‌دهند. تعدادی از غرفه‌ها توسط معماران برجسته قرن بیستم، از جمله کارلو اسکارپا و آلوار آلتو، طراحی شده‌اند. این باغ‌ها همچنین به‌خاطر وجود شمار زیادی گربه که آزادانه در اطراف پرسه می‌زنند و نیز برخی مجسمه‌ها ــ از جمله تندیس گاریبالدی در ورودی ــ شهرت دارند. تاریخچه. جیاردینی مسلماً از زمان اولین دوره برگزاری نمایشگاه‌های هنری دوسالانه در سال ۱۸۹۵، محل سنتی و برجسته‌ای برای برگزاری این نمایشگاه‌ها بوده است. این نمایشگاه در حاشیه شرقی ونیز قرار داشته
است. این نمایشگاه در حاشیه شرقی ونیز قرار داشته و توسط ناپلئون در آغاز قرن نوزدهم ساخته شده است. پس از راه‌اندازی، موفقیت اولین دوره‌های برگزاری که تقریباً ۲۰۰۰۰۰ بازدیدکننده را در سال ۱۸۹۵ و حدود ۳۰۰۰۰۰ نفر را در سال ۱۸۹۹ به خود جذب کرد، همچنان رو به افزایش بود. از زمان راه‌اندازی در سال ۱۹۰۷، چندین غرفه خارجی به غرفه مرکزی که از قبل ساخته شده بود، اضافه شد. [ "" ] ژیاردینی اکنون میزبان ۳۰ غرفه از کشورهای خارجی است که برخی از آنها توسط معمارانی مانند غرفه اتریش اثر جوزف هافمن، غرفه هلند اثر گریت توماس
اتریش اثر جوزف هافمن، غرفه هلند اثر گریت توماس ریتولد یا غرفه فنلاند، یک سازه پیش‌ساخته با پلان ذوزنقه‌ای طراحی شده توسط آلوار آلتو، طراحی شده‌اند. پیوند به بیرون. &lt;templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt;
"ابیتار (که به معنای «زندگی کردن» یا «سکونت کردن» ترجمه می‌شود)" که ماهانه در میلان، ایتالیا منتشر می‌شود، یک مجله طراحی است. این مجله اولین بار در سال ۱۹۶۱ منتشر شد. تاریخچه و مشخصات. "نشریه ابیتار" در سال ۱۹۶۱ توسط پیرا پرونی در میلان راه‌اندازی شد. این نشریه به معماری، طراحی داخلی، مبلمان، طراحی محصول و هنرهای گرافیکی اختصاص داشت و به دو زبان ایتالیایی و انگلیسی منتشر می‌شد. در سال ۱۹۷۶، این مجله به گروه انتشاراتی سگستا فروخته شد. بعدها این مجله بخشی از گروه آر سی اس شد و توسط آرسی‌اس منتشر شد. کمی پس از
آر سی اس شد و توسط آرسی‌اس منتشر شد. کمی پس از تأسیس مجله، معمار پس از جنگ، اوژنیو جنتیلی تدسکی، به پرونی پیوست. او علاوه بر نوشتن برای مجله، بعداً به عنوان سردبیر موقت در کنار فرانکا سانتی فعالیت کرد. استفانو بوئری، کیارا مارانزانا، ماریو پیازا و ماریا جولیا زونینو از جمله سردبیران مجله بودند. این مجله در مارس ۲۰۱۴ موقتاً انتشار چاپی خود را متوقف کرد با این حال، نسخه آنلاین آن به انتشار مطالب ادامه داد. این مجله در اکتبر ۲۰۱۴ با فرمت و گرافیک جدید تحت مدیریت سیلویا بوتی دوباره منتشر شد.
لاورو پولیتیکو () یک مجله مارکسیست-لنینیستی بود که در دوره ۱۹۶۷–۱۹۶۹ در ورونا، ایتالیا منتشر می‌شد. این یکی از نشریات رادیکالی بود که در جریان جنبش‌های دانشجویی در اواخر دهه ۱۹۶۰ آغاز به کار کرد. تاریخچه و مشخصات. اولین شماره "لاورو پولیتیکو" در اکتبر ۱۹۶۷ منتشر شد. این نشریه توسط مرکز اطلاع‌رسانی به صورت ماهانه منتشر می‌شد. سردبیر آن والتر پروزی بود. مارا کاگول و رناتو کورچیو از جمله همکاران آن بودند. "لاورو پولیتیکو" از جنگ طبقاتی، آنطور که کارل مارکس، لنین و مائو مطرح کرده بودند، حمایت می‌کرد و به یک
لنین و مائو مطرح کرده بودند، حمایت می‌کرد و به یک نشریه نظری بسیار معتبر در میان دانشجویان رادیکال ایتالیا تبدیل شد. این نشریه به ویژه جنبش گارد سرخ در چین را ستایش می‌کرد. "لاورو پولیتیکو" یکی از منتقدان سرسخت کارگرگرایی بود که توسط سایر نشریات کمونیستی ایتالیایی مانند "کلاسه اپرایا" حمایت می‌شد. این مجله در سال ۱۹۶۹ پس از انتشار شماره ۱۱–۱۲ تعطیل شد.
لئوناردو یک مجله فلسفی بود که در اوایل قرن بیستم در فلورانس ایتالیا، بین سال‌های ۱۹۰۳ تا ۱۹۰۷ منتشر می‌شد این مجله یکی از نشریاتی بود که توسط جووانی پاپینی و با همکاری جوزپه پرتزولینی آغاز به کار کرد. این مجله همچنین یکی از نشریاتی است که به پایه‌های فرهنگی اشکال اولیه فاشیسم کمک کرد. تاریخچه و مشخصات. "لئوناردو" در ژانویه ۱۹۰۳ در فلورانس آغاز به کار کرد. یکی از بنیانگذاران آن جووانی پاپینی بود که سردبیری مجله را نیز بر عهده داشت. این مجله به‌طور نامنظم منتشر می‌شد. از جمله همکاران مهم آن می‌توان به جوزپه
می‌شد. از جمله همکاران مهم آن می‌توان به جوزپه پرتزولینی، ماریو کالدرونی، جوزپه آنتونیو بورخسه، امیلیو چکی و جووانی آمندولا اشاره کرد که این افراد نیز مجله را که مقالاتی در مورد نقدهای فلسفی و همچنین در مورد ادبیات و هنر منتشر می‌کرد، تأمین مالی می‌کردند. آنها لئوناردیانی نامیده می‌شدند. صفحه اول شماره اول شامل یک برنامه ترکیبی بود که موضع نویسندگان، یعنی پرسونالیسم و ایده‌آلیسم، را نشان می‌داد. آنها خود را برتر از هر سیستم و هر محدودیتی می‌دانستند. علاوه بر این، مجله اغلب مقالاتی را پوشش می‌داد که به
بر این، مجله اغلب مقالاتی را پوشش می‌داد که به پوزیتیویسم حمله می‌کردند، به خصوص در سال‌های اولیه. به نظر می‌رسید موضع فلسفی رسمی مجله در پایان سال اول انتشار، پراگماتیسم باشد. "لئوناردو" در سال ۱۹۰۷ توسط جووانی پاپینی و جوزپه پرتزولینی تعطیل شد، زیرا به دلیل محبوبیت و موفقیتش، به یک نشریه تجاری و جریان اصلی تبدیل شده بود.
لیدل یک مجله ملی‌گرای مد زنان بود که در دوره ۱۹۱۹ تا ۱۹۳۵ در میلان، ایتالیا منتشر می‌شد. عنوان مجله اشاره‌ای به نام بنیان‌گذار آن، لیدیا دوسیو د لیگورو، و همچنین کلمات خوانش‌ها، تصاویر، نقاشی‌ها، ظرافت‌ها، آثار ( داشت). این مجله نقش مهمی در تولد مد ایتالیایی ایفا کرد، اما در عین حال به یکی از ستیزه جوترین نشریات ایتالیای فاشیست تبدیل شد. تاریخچه و مشخصات. "لیدل" توسط روزنامه‌نگار لیدیا دوسیو د لیگورو در سال ۱۹۱۹ تأسیس شد. این مجله به صورت ماهانه منتشر می‌شد و دفتر مرکزی آن در میلان قرار داشت. گروه خوانندگان
دفتر مرکزی آن در میلان قرار داشت. گروه خوانندگان هدف این مجله زنان بورژوا بودند. هدف آن القای حس هویت ملی و ملیت ایتالیایی در بین این زنان و رقابت با مجلات مد فرانسوی بود. این مجله از مد برای ترویج ایده ایتالیای مدرن و حس غرور و همبستگی در بین ایتالیایی‌ها استفاده می‌کرد. همکاران اصلی "لیدل" عبارت بودند از گراتزیا دلدا، لوئیجی پیراندلو، آدا نگری، کارولا پروسپری، سیبیلا آلرامو، آمالیا گوگلیلمینتی، گوفردو بلونچی، ماتیلده سرائو و اوجنیو تروس. صفحه روی جلد اثر ماهانه برونو موناری که آخرین اثر آن در شماره
اثر ماهانه برونو موناری که آخرین اثر آن در شماره نوامبر ۱۹۳۰ منتشر شد. این مجله اغلب تبلیغات محصولات لوکس و تصاویر مد، داستان‌های کوتاه و مقالات هنری را به نمایش می‌گذاشت. این مجله در سال ۱۹۳۵ تعطیل شد.
ایل ماله (به ایتالیایی: Il Male) یک مجله طنز بود که بین سال‌های ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۲ در رم، ایتالیا منتشر می‌شد. تاریخچه و مشخصات. "ایل ماله" اولین بار در فوریه ۱۹۷۸ به عنوان یک مجله طنز سیاسی با فرمت دوهفته‌نامه‌ای منتشر شد. این مجله از ایده کارتونیست ایتالیایی پینو زک سرچشمه گرفت. توماسو کیارتی اولین سردبیر آن بود. این مجله بعداً به صورت هفتگی منتشر شد. این مجله با تیراژ ۲۰۰۰۰ نسخه شروع به کار کرد و به اوج خود یعنی ۴۸۰۰۰ نسخه رسید. طرح روی جلد جعلی روزنامه‌های برجسته، شوخی‌های رسانه‌ای جنجالی بود؛ نویسندگان حتی
شوخی‌های رسانه‌ای جنجالی بود؛ نویسندگان حتی در دوران حکومت کمونیستی، یک "پراودا" جعلی را در روسیه توزیع می‌کردند. این مجله همچنین در سال ۱۹۷۸ یک "کوریره دلو اسپورت" جعلی منتشر کرد. انتشار "ایل ماله" در سال ۱۹۸۲ متوقف شد.
گومبوجاوین زندنشاتار ( مغولی : Гомбожавын Занданшатар ؛ زادهٔ ۸ مارس ۱۹۷۰) سیاستمدار مغولی است که از سال ۲۰۲۵ سی و دومین نخست وزیر مغولستان بوده است. او که عضو حزب مردم مغولستان (MPP) است، تا زمان شکست در انتخاب مجدد در سال ۲۰۲۴ ، به عنوان عضو و رئیس شورای ایالتی گریت خورال خدمت کرد . اوایل زندگی و تحصیلات. گومبوجاو زندنشاتار در 6 یا 8 مارس 1970 در باتساگان ، مغولستان متولد شد . او در سال 1987 از مدرسه متوسطه شماره 77 فارغ التحصیل شد، پس از تحصیل در سال های 1987 تا 1992، از دانشگاه ایالتی ایرکوتسک با مدرک
1987 تا 1992، از دانشگاه ایالتی ایرکوتسک با مدرک اقتصاد مالی، از دانشگاه ماستریخت با مدرک کارشناسی ارشد ، و در سال 2012 از دانشگاه دولتی منابع طبیعی و حقوق روسیه فارغ التحصیل شد. شغل. دانشگاهی و بانکی. زندنشتار از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۵ در دانشگاه مالی و اقتصاد، محقق مرکز تحقیقات کسب و کار بازار بود. در طول دوران بانکداری زندنشتار، او از سال ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۸ در بانک کشاورزی کار کرد، از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۳ معاون مدیر بانک خان و از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶ در بانک مغولستان بود . از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶، او به عنوان محقق مهمان در
. از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶، او به عنوان محقق مهمان در دانشگاه استنفورد فعالیت داشت . او رئیس فدراسیون شطرنج مغولستان بود. خورال کبیر مغولستان. در انتخابات پارلمانی سال 2004 ، زندنشتار به عنوان نماینده خورال کبیر انتخاب شد . از سال 2003 تا 2004، زندنشتار معاون وزیر غذا و کشاورزی مغولستان بود. از سال 2009 تا 2012، او وزیر امور خارجه و تجارت بود. او از سال 2017 تا 2019 به عنوان دبیر کابینه دولت مغولستان خدمت کرد. در سال ۲۰۱۶ ، او به سیاست بازگشت و برای سومین بار به عنوان عضو پارلمان (MP) انتخاب شد. او از سال ۲۰۱۲
عنوان عضو پارلمان (MP) انتخاب شد. او از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۳ به عنوان دبیرکل حزب خلق مغولستان خدمت کرد. در طول دوران تصدی خود در ایالت گریت خورال، از سال ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۴ رئیس خورال کبیر بود. او در انتخابات ۲۰۲۴ دوباره انتخاب نشد و متعاقباً تا ژوئن ۲۰۲۵ به عنوان رئیس دفتر رئیس جمهور مغولستان خدمت کرد. نخست وزیر. نخست وزیر لووساننامسرین اویون-اردنه در 3 ژوئن 2025، در پاسخ به اعتراضات ضد دولتی در مورد ولخرجی‌های پسرش و پس از رد شدن رأی عدم اعتماد، استعفا داد . زندنشاتار با رأی 108 به 9 به جای اویون-اردنه در 12 ژوئن
با رأی 108 به 9 به جای اویون-اردنه در 12 ژوئن انتخاب شد. او روز بعد به عنوان سی و دومین نخست وزیر مغولستان منصوب شد . در 18 ژوئن، یک دولت ائتلافی بین MPP ، حزب HUN و حزب اراده مدنی-سبز تشکیل شد . حزب دموکرات ، حزب اصلی مخالف، به دلیل «شکستن تفاهم‌نامه » در بحبوحه اعتراضات 2025 از دولت ائتلافی قبلی اخراج شد . در مجموع 19 وزیر منصوب شدند که کاهش اندکی نسبت به کابینه دوم اویون-اردن که 22 وزیر داشت، نشان می‌دهد. زندگی شخصی. زندان‌شاتر می‌تواند به زبان‌های انگلیسی و روسی صحبت کند. او متاهل و پدر چهار فرزند است.
توماس ودرز، که با نام توماس وادهوس نیز شناخته می‌شود، در یورک‌شر، انگلستان، حدود سال ۱۷۳۰ زاده شد و در نیمه سده هجدهم میلادی در نمایش‌های گوناگون سیرک اجرا می‌کرد. او به‌دلیل داشتن بلندترین بینی جهان شناخته شهرت بسیاری داشت. بینی او حدود طول داشته است. جز بینی بسیار بزرگش، اطلاعات کمی دربارهٔ زندگی ودرز در دست است. "گینس ورلد رکوردز" نمی‌تواند طول بینی ودرز را تأیید کند، زیرا او پیش از اختراع دوربین درگذشته بود. یک مجسمه مومی از سر او در موزه «"شاید باورت نشه ولی…»" در لندن نگهداری می‌شود. در سال ۱۸۹۶،
نشه ولی…»" در لندن نگهداری می‌شود. در سال ۱۸۹۶، "مجله استرند" توماس ودرز را چنین شرح داد: پس، اگر بینی‌ها همیشه می‌توانستند به‌طور دقیق اهمیت فرد را نشان دهند، این مرد سزاوار آن بود که همه دارایی‌های خیابان «تردنیدل» را به دست آورد و سراسر اروپا را فتح کند، چراکه این بینی شگفت‌انگیز آمیزه‌ای از ویژگی‌های مال‌اندوزانه و جنگ‌طلبانه است. اما یا چانه‌اش بیش از حد ضعیف بود یا پیشانی‌اش بیش از حد کوتاه، یا طبیعت آن‌قدر برای بخشیدن این بینی شگرف به او خود را خسته کرده بود که دیگر به او مغزی نبخشید؛ یا شاید هم
کرده بود که دیگر به او مغزی نبخشید؛ یا شاید هم بینی جایی برای این موهبت باقی نگذاشته است. در هر صورت، گفته می‌شود این مرد یورک‌شری با همان بینی‌اش، همان‌گونه که زیسته بود، در شرایط ذهنی‌ای درگذشت که بهترین توصیف برایش «نهایت بلاهت» است.
جوریس اوپرینس (متولد ۱۹۸۰، تیلبورگ) کارگردان انیمیشن است. او در آکادمی طراحی آیندهوون در هلند تحصیل کردو در سال ۲۰۰۳ فارغ‌التحصیل شد. در سال ۲۰۰۵ به عنوان انیماتور روی مجموعه استاپ موشن کودکانه میفی در استودیوی پدری در آنکوین کار کرد. در سال ۲۰۰۷ او به همراه جاب روگوین و ماریکه بلاو، استودیوی انیمیشن جاب، جوریس و ماریکه را تأسیس کرد. جاب، جوریس و ماریکه روی کارهای سفارشی، موزیک ویدیو و فیلم‌های انیمیشن کوتاه کار می‌کند. در سال ۲۰۱۳ آنها فیلم کوتاه انیمیشنی "بی‌صدا" را منتشر کردند. این اثر همان سال در
"بی‌صدا" را منتشر کردند. این اثر همان سال در جشنواره فیلم انیمیشن هلند علاوه بر جایزه بزرگ جایزه تماشاگران را نیز از آن خود کرد. در سال ۲۰۱۴، شهرداری اوترخت سفارش ساخت فیلم کوتاه/موزیک ویدیوی "سفر خوش!" را به استودیوی جاب، جوریس و ماریکه داد. این اثر باآهدف تبلیغ غاز تور دو فرانس در اوترخت در سال ۲۰۱۵ رساخته شد آهنگ عنوان فیلم «سفر بخوش» توسط خواننده و ترانه‌سرای هلندی، بلادزون، ساخته شده بود. در سال ۲۰۱۵، فیلم انیمیشن کوتاه آنها با نام "یک زندگی منفرد" نامزد جایزه اسکار بهترین فیلم کوتاه انیمیشن شد. این
جایزه اسکار بهترین فیلم کوتاه انیمیشن شد. این فیلم همچنین نامزد جایزه کارتون طلایی شد و تاکنون موفق به کسب ۱۵ جایزه بین‌المللی شده است. در سال ۲۰۱۵ آنها فیلم کوتاه انیمیشنی "اتو" را ساختند. اتو به‌عنوان نماینده رسمی هلند برای رقابت در بخش بهترین فیلم کوتاه انیمیشنی جایزه اسکار معرفی شد. این فیلم نخستین نمایش بین‌المللی خود را در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو ۲۰۱۵ تجربه کرد. فیلم "سهمیه" محصول سال ۲۰۲۴ آنها برای اولین بار در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو ۲۰۲۴ به نمایش درآمد، که در آنجا جایزه افتخاری
۲۰۲۴ به نمایش درآمد، که در آنجا جایزه افتخاری بهترین فیلم کوتاه بین‌المللی را دریافت کرد.
رویداد نو مرسی ۲۰۲۵ ، یک رویداد کشتی حرفه‌ای است که توسط پروموشن آمریکایی دبلیودبلیوئی تولید شده است. این سومین رویداد سالیانه نو مرسی است که توسط این شرکت برای برند آموزشی ان‌اکس‌تی تولید خواهد شد و در کل، شانزدهمین رویداد نو مرسی خواهد بود که در روز شنبه ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۵ در فورت لادردیل، فلوریدا برگزار خواهد شد و اولین رویداد نو مرسی خواهد بود که از طریق نتفلیکس پخش می‌شود. پس‌زمینه. نو مرسی اولین بار توسط پروموشن آمریکایی دبلیودبلیوئی به عنوان یک پی‌پرویوی منحصر به بریتانیا در مه ۱۹۹۹ برگزار شد. دومین نو
منحصر به بریتانیا در مه ۱۹۹۹ برگزار شد. دومین نو مرسی بعدا در اکتبر همان سال اما در ایالات متحده برگزار شد و پس از آن، پی‌پرویوی سالانه این شرکت در ماه اکتبر تا سال ۲۰۰۸ شد. نو مرسی در سال ۲۰۰۹ متوقف شد، اما در اکتبر ۲۰۱۶ پس از معرفی مجدد تفکیک برندها که پی‌پرویوهای منحصر به برند را بازگرداند، دوباره برقرار شد. با این حال به سبب متوقف شدن پی‌پرویوهای منحصر به برند در آوریل ۲۰۱۸ و پس از برگزاری رسلمنیا ۳۴، نو مرسی مجددا برگزار نشد. در سال ۲۰۲۳، دبلیودبلیوئی دوباره نو مرسی را احیا کرد تا در ماه سپتامبر به
دوباره نو مرسی را احیا کرد تا در ماه سپتامبر به عنوان یک پریمیوم لایو ایونت برای برند آموزشی خود، ان‌اکس‌تی برگزار شود. در ۲۴ اوت ۲۰۲۵ و در جریان رویداد هیت‌ویو اعلام شد که سومین رویداد نو مرسی برای برند ان‌اکس‌تی و شانزدهمین دوره آن به‌طور کلی در روز شنبه ۲۷ سپتامبر ۲۰۲۵ در فورت لادردیل، فلوریدا برگزار خواهد شد. از رویداد هالووین هاوک ۲۰۲۴ بدین‌سو، تمام رویدادهای مهم ان‌اکس‌تی (به استثنای گریت امریکن بش ۲۰۲۵) صرفا با لوگوی دبلیودبلیوئی به جای لوگوی ان‌اکس‌تی نامگذاری می‌شوند؛ به همین خاطر نو مرسی ۲۰۲۵
نامگذاری می‌شوند؛ به همین خاطر نو مرسی ۲۰۲۵ نخستین رویداد نو مرسی از زمان رویداد ۲۰۱۷ بود که صرفا از لوگوی این پروموشن استفاده می‌کرد، اما این اتفاق بعدا با افزوده شدن لوگوی ان‌اکس‌تی تغییر پیدا کرد. این رویداد به صورت زنده از طریق پیکاک در ایالات متحده، نتفلیکس در بیش‌تر بازارهای بین‌المللی و شبکه دبلیودبلیوئی در هر کشور باقیمانده‌ای که به دلیل قراردادهای از پیش موجود هنوز به نتفلیکس منتقل نشده‌اند، در دسترس خواهد بود. پیکاک پس از آنکه حق پخش پریمیوم لایو ایونت‌های برندهای اصلی را یک هفته پیش از برگزاری
ایونت‌های برندهای اصلی را یک هفته پیش از برگزاری رسل‌پالوزا به ای‌اس‌پی‌ان پلاس باخته بود، همچنان حق پخش پریمیوم لایو ایونت‌های ان‌اکس‌تی را در اختیار خواهد داشت. داستان‌ها. همانند سایر رویدادهای کشتی حرفه‌ای، داستان‌ها از پیش تعیین شده بوده و خطوط داستانی در شوی هفتگی "ان‌اکس‌تی" جریان داشته و در پایان منتهی به یک مسابقه در پریمیوم لایو ایونت می‌شوند. در هیت‌ویو، لولا وایس موفق به پیروزی در یک مسابقه سه نفره شد تا حق مسابقه برای عنوان قهرمانی زنان ان‌اکس‌تی را به دست آورد. بعدا در همان شب اعلام شد که او
را به دست آورد. بعدا در همان شب اعلام شد که او در رویداد نو مرسی برای این عنوان به مصاف جسی جین خواهد رفت. در هیت‌ویو، مدیر کل ان‌اکس‌تی، آوا، اعلام کرد که عناوین مردان و زنان اسپید به برند ان‌اکس‌تی منتقل شده‌اند. آوا هم‌چنین اعلام کرد که از قسمت ۲ سپتامبر ان‌اکس‌تی، تورنومنتی برگزار خواهد شد که برنده آن تورنومنت در نو مرسی به مصاف قهرمان عنوان زنان اسپید، سول روکا، خواهد رفت. آوا در ادامه اطلاعیه‌اش، شرکت‌کنندگان این تورنومنت را نیز اعلام کرد که کندیس لی‌ری از اسمک‌داون، فابی آپاچه از AAA، زایا بروکساید
از اسمک‌داون، فابی آپاچه از AAA، زایا بروکساید از تی‌ان‌ای و لینی رید از ان‌اکس‌تی هستند. فینال این تورنومنت در شوی "ان‌اکس‌تی" به تاریخ ۲۳ سپتامبر برگزار شد که رید توانست لی‌ری را شکست دهد. در "ان‌اکس‌تی: نیو یرز اویل" در ژانویه ۲۰۲۵، اوبا فمی با شکست دادن تریک ویلیامز در یک مسابقه سه نفره، قهرمان جدید عنوان قهرمانی ان‌اکس‌تی شد. پس از این مسابقه ویلیامز گفت که این عنوان را پس می‌گیرد. سه ماه بعد در استند اند دلیور، ویلیامز در یک مسابقه سه نفره دیگر به مصاف فمی برای کسب عنوان رفت اما موفق به پیروزی نشد.
فمی برای کسب عنوان رفت اما موفق به پیروزی نشد. پس از آن، ویلیامز در بتل‌گراند موفق به پیروزی و کسب عنوان قهرمانی جهانی تی‌ان‌ای شد. در گریت امریکن بش، فمی با موفقیت از عنوان خود در برابر یوشیکی اینامورا، هم‌تیمی جاش بریگز، دفاع کرد. در طول مسابقه، بریگز سعی کرد تا به نفع هم‌تیمی‌اش دخالت کند، اما اینامورا می‌خواست بدون هیچ کمکی در مسابقه پیروز شود و این کار، او را بسیار ناامید کرد. در شوی "ان‌اکس‌تی" به تاریخ ۲۲ ژوئیه، فمی در یک مسابقه سه نفره از عنوانش مقابل بریگز و اینامورا دفاع کرد که موفق به پیروزی شد.
بریگز و اینامورا دفاع کرد که موفق به پیروزی شد. پس از این مسابقه، بریگز با حمله به اینامورا، هیل‌ترن کرد. در قسمت ۱۹ اوت "ان‌اکس‌تی" و در یک مسابقه مبارزه خیابانی فیلادلفیا، بریگز موفق به شکست اینامورا شد. در همان قسمت، ریکی سینتس نیز جاسپر تروی را که با هم درگیری داشتند، شکست داد و ویلیامز نیز که هم‌چنان برای کسب یک شانس دیگر برای عنوان قهرمانی ان‌اکس‌تی تلاش می‌کرد، در مسابقه تعیین مدعی شماره یک قهرمانی در هیت‌ویو شکست خورد. در این رویداد، هم بریگز و هم سینتس قصد خود را برای رقابت برای عنوان قهرمانی
هم سینتس قصد خود را برای رقابت برای عنوان قهرمانی اعلام کردند و بعدا در همان شب، پس از اینکه فمی با موفقیت از عنوان خود دفاع کرد، با سینتس روبه‌رو شد. دو روز بعد در "ان‌اکس‌تی"، سینتس، فمی را فراخواند اما بریگز صحبت او را قطع کرد و به سینتس گفت که لیاقت قهرمانی را ندارد. پس از رد و بدل شدن کلمات، مدیر کل ان‌اکس‌تی، آوا، مسابقه‌ای بین این دو را برای اواخر همان شب برنامه‌ریزی کرد که برنده آن مسابقه در نو مرسی برای عنوان قهرمانی ان‌اکس‌تی به رقابت می‌پرداخت که این مسابقه با پیروزی سینتس به اتمام رسید. با این
این مسابقه با پیروزی سینتس به اتمام رسید. با این حال در شوی ان‌اکس‌تی هوم‌کامینگ به تاریخ ۱۶ سپتامبر، گریسون والر از راو، برنامه گفت‌و‌گوی خود را با نام "گریسون والر افکت" با حضور فمی و سینتس اجرا کرد که ویلیامز برنامه را قطع کرد و همچنان خواهان مسابقه قهرمانی ان‌اکس‌تی بود. سپس والر پیشنهاد داد که برای هفته آینده، مسابقه‌ای بین فمی و ویلیامز برای هر دو عناوین قهرمانی برگزار شود که هر دوی آنان موافقت کردند و متعاقبا این مسابقه نیز رسمی شد تا سینتس با برنده این مسابقه در نو مرسی برای قهرمانی ان‌اکس‌تی
این مسابقه در نو مرسی برای قهرمانی ان‌اکس‌تی مسابقه دهد. این مسابقه پس از آنکه مایک سانتانا از تی‌ان‌ای که مدعی شماره یک عنوان قهرمانی جهانی تی‌ان‌ای بود به ویلیامز حمله کرد، با رد صلاحیت به اتمام رسید و به همین سبب، فمی عنوان قهرمانی‌اش را حفظ کرد. از ماه اوت، تیویون هایتس با قهرمان عنوان آمریکای شمالی ان‌اکس‌تی، ایتن پیج، درگیر شده بود. هایتس با توهین پیج به ایالات متحده و استدلال اینکه کانادا، زادگاهش، برتر است، مخالفت می‌کرد. در هیت‌ویو، هایتس در یک مسابقه تگ تیم مختلط در مقابل پیج شکست خورد. پس از این
تگ تیم مختلط در مقابل پیج شکست خورد. پس از این رویداد، رقابت آنها ادامه یافت و منجر به یک مسابقه پرچم در قسمت ۹ سپتامبر "ان‌اکس‌تی" شد، جایی که هایتس با گرفتن پرچم آمریکا، پیج را شکست داد. هفته بعد در "ان‌اکس‌تی هوم‌کامینگ"، دیمین پریست از اسمک‌داون حضور پیدا کرد و از هایتس تمجید کرد. پس از آن، پریست اعلام کرد که پس از صحبت با مدیر کل ان‌اکس‌تی، آوا، هایتس در نو مرسی برای کسب عنوان قهرمانی به مصاف پیج خواهد رفت. در هیت‌ویو، بلیک مونرو موفق به شکست جوردن گریس شد. دو روز بعد در "ان‌اکس‌تی"، گریس در مسابقه
شد. دو روز بعد در "ان‌اکس‌تی"، گریس در مسابقه مونرو دخالت کرد و باعث باخت او شد. در قسمت بعدی، پس از اینکه گریس موفق به پیروزی در مسابقه‌اش شد، مونرو آمد و این دو با هم درگیری داشتند که توسط پرسنل دبلیودبلیوئی از هم جدا شدند. سه هفته بعد و در قسمت ۲۳ سپتامبر، پس از اینکه گریس مسابقه خود را پیروز شد، مونرو مجددا ظاهر شد و با چوب به او حمله کرد. گریس نیز سپس با صندلی به او حمله کرد که این دو مجددا توسط پرسنل دبلیودبلیوئی از هم جدا شدند. پس از آن، دستیاران مدیر کل ان‌اکس‌تی، استیوی ترنر و مستر استون حضور پیدا
کل ان‌اکس‌تی، استیوی ترنر و مستر استون حضور پیدا کردند. ترنر اعلام کرد که مسابقه با وسیله بین این دو در نو مرسی برگزار خواهد شد، پس از آن استون در تکمیل صحبت‌های ترنر اعلام کرد که این مسابقه در قفس فولادین برگزار می‌شود. در شوی "ان‌اکس‌تی" به تاریخ ۲ سپتامبر، جیووان ایوانز در حال توضیح درباره باختش در هیت‌ویو برای عنوان قهرمانی ان‌اکس‌تی بود که صحبت‌هایش با آهنگ ورودی آندرتیکر قطع شد که پیش‌تر در قسمت ۲۲ ژوئیه با او صحبت داشت و او را نصیحت کرد. هر چند بعدا مشخص شد که این جاش بریگز بوده است که عمدا آهنگ
مشخص شد که این جاش بریگز بوده است که عمدا آهنگ آندرتیکر را پخش کرده بود، زیرا پیشتر نیز با ایووانز مشکلاتی داشت که چرا او با توجه به سن کمی که دارد، تعداد مسابقات برای عنوان قهرمانی بیش‌تری نصیبش می‌شود. بریگز هم‌چنین اظهار داشت که او در اصل باید درخواست یک مسابقه برای عنوان قهرمانی می‌کرد، اما از آنجایی که ایوانز این کار را نکرد، یک مسابقه برای تعیین مدعی شماره یک در هفته پیش برنامه‌ریزی شد که بریگز در آن شکست خورد. پس از اینکه ایوانز پرسید که آیا بریگز فکر می‌کند او را می‌شناسد، بریگز به ایوانز حمله کرد
می‌کند او را می‌شناسد، بریگز به ایوانز حمله کرد و اظهار داشت که ایوانز باید یاد بگیرد که چه زمانی بنشیند. سپس بریگز یک Chokeslam به روی ایوانز و روی صندلی اجرا کرد. هفته بعد، بریگز در یک مسابقه پس از اینکه با زنجیر به ایوانز مشت زد، او را شکست داد. در "ان‌اکس‌تی هوم‌کامینگ" این دو در پشت صحنه با هم درگیر شدند و در هفته بعد، تأیید شد که این دو در نو مرسی به مصاف یک‌دیگر خواهند رفت.
ناتالیا بئاتریس جیانیتراپانی (؛ زادهٔ ) که به اختصار با نام ناتالی شناخته می‌شود، خواننده اهل ایتالیا است. وی از سال ۲۰۰۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. او پس از برنده شدن در فصل چهارم برنامه استعدادیابی موسیقی ایکس فاکتور در سال ۲۰۱۰ با تک آهنگ «In punta di piedi» برنده شده و به شهرت رسید. این تک آهنگ بلافاصله پس از فینال برنامه منتشر شد و در صدر جدول برترین دانلودهای دیجیتال فدراسیون صنعت موسیقی ایتالیا قرار گرفت. او در سال ۲۰۱۱، در بخش هنرمندان بزرگ شصت و یکمین جشنواره موسیقی سانرمو شرکت کرد و با
شصت و یکمین جشنواره موسیقی سانرمو شرکت کرد و با آهنگ «Vivo sospesa» که به عنوان تک آهنگ اصلی از اولین آلبومش با همین عنوان منتشر شده بود، در بین ۱۴ آهنگ، رتبه هفتم را کسب کرد. زندگی و حرفه. ناتالی بئاتریس جیانیتراپانی در رم از پدری سیسیلی و مادری بلژیکی متولد شد. او از سن ۱۳ سالگی شروع به تحصیل موسیقی کرد و در سن ۱۵ سالگی اولین آهنگ‌های خود را با اشعاری به زبان‌های ایتالیایی، انگلیسی، فرانسوی و همچنین اسپانیایی نوشت. آهنگ‌های جیانیتراپانی با همراهی گیتار و پیانو ساخته شده‌اند. در سال ۲۰۱۰، برای فصل چهارم
پیانو ساخته شده‌اند. در سال ۲۰۱۰، برای فصل چهارم مسابقه "ایکس فاکتور" ایتالیا تست داد، به برنامه‌های زنده راه یافت و در رده ۲۵+ قرار گرفت. با رسیدن به فینال در ۲۳ نوامبر ۲۰۱۰، پس از رأی‌گیری نهایی، برنده این برنامه اعلام شد و قراردادی به ارزش ۳۰۰۰۰۰ یورو با شرکت ضبط موسیقی سونی میوزیک منعقد کرد و بدین ترتیب اولین برنده زن در این سری مسابقات شد. اولین تک‌آهنگ جیانیتراپانی با نام «In punta di piedi» در ۲۴ نوامبر به صورت دانلود دیجیتال و در ۳۰ نوامبر به صورت سی‌دی منتشر شد. در یک کنفرانس مطبوعاتی که سری چهارم
منتشر شد. در یک کنفرانس مطبوعاتی که سری چهارم "ایکس فاکتور را" معرفی می‌کرد، ماسیمو لیوفردی، کارگردان رای ۲ اعلام کرد که برنده این مسابقه ممکن است به جای شرکت در جشنواره موسیقی سانرمو مانند سال‌های گذشته، به نمایندگی از ایتالیا در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۱۱ شرکت کند. در ۲ دسامبر ۲۰۱۰، تأیید شد که ایتالیا پس از آخرین شرکت در سال ۱۹۹۷، به مسابقه آواز یوروویژن باز خواهد گشت، اما بعداً اعلام شد که نماینده ایتالیا از طریق یک انتخاب داخلی از بین شرکت‌کنندگان جشنواره موسیقی سانرمو ۲۰۱۱ انتخاب خواهد شد. وی در سال
موسیقی سانرمو ۲۰۱۱ انتخاب خواهد شد. وی در سال ۲۰۱۱، با آهنگ «Vivo sospesa» در بخش هنرمندان بزرگسال شصت و یکمین جشنواره سانرمو شرکت کرد. این آهنگ در بین ۱۴ آهنگ، رتبه هفتم را کسب کرد و به عنوان تک آهنگ اصلی اولین آلبوم استودیویی ناتالی با عنوان «"Vivo sospesa»" منتشر شد.
ایل مونلو (به معنی "راسکال" در انگلیسی) یک مجله کمیک هفتگی برای کودکان و نوجوانان بود که از سال ۱۹۳۳ تا ۱۹۹۰ در ایتالیا منتشر می‌شد. تاریخچه و مشخصات. "ایل مونلو" در سال ۱۹۳۳ توسط برادران دل دوکا تأسیس شد و در ابتدا فقط آثار کارتونیست‌های ایتالیایی را ارائه می‌داد و درست در سال ۱۹۳۶ چندین مجموعه کمیک آمریکایی را معرفی کرد. این مجله به صورت هفتگی منتشر می‌شد و دفتر مرکزی آن در میلان بود. "ایل مونلو" که ترکیبی از "کوریره دی پیکولی" و "جامبو" محسوب می‌شد، در سال ۱۹۳۹ انتشار خود را متوقف کرد و بسیاری از سری‌های