payamvha/North_RAG huggingface dataset:
واحة الغروب. بهاء طاهر متأثر از کتابی به نام سیوه اثر احمد فخری رمان «واحة الغروب» را نوشت. وقایع این رمان در واحه سیوه بین واقعیت و خیال و در دوره‌های مختلف تاریخی می‌گذرد. این رمان در سال ۲۰۰۸ برنده جایزه البوکر العربیه شد. ماجرای سرقت شش عصای توت عنخ آمون. احمد فخری پس از پایان نمایش مجموعه معروف «توت عنخ آمون» در شهر شیکاگو آمریکا در حالی که بر فرایند بسته‌بندی نظارت داشت، متوجه شد که شش عصای توت عنخ آمون با عصاهای تقلبی که از نظر شکل و فلز دقیقاً مشابه اصلی بودند جایگزین شده‌اند. وقتی او موضوع را به
اصلی بودند جایگزین شده‌اند. وقتی او موضوع را به ریاست جمهوری اطلاع داد، پاسخ این بود که فوراً به قاهره برگردد و جایگزینی برای او فرستاده شود تا نمایشگاه را در دیگر شهرهای آمریکا همراهی کند.
گئورگ آنتون فریدریک آست (; – ) فیلسوف، و استاد دانشگاه آلمانی بود.
در گیاه‌شناسی، پوسته یا قشر Cortex لایه بیرونی یک ساقه یا ریشه در یک گیاه آوندی است که در زیر اپیدرم اما خارج از دسته‌های آوندی قرار دارد. قشر پوست عمدتاً از سلول‌های پارانشیم دیواره نازک بزرگ سیستم بافت زمینه تشکیل شده است و تمایز ساختاری کمی از خود نشان می‌دهد. سلول‌های قشر خارجی اغلب دیواره‌های سلولی ضخیم نامنظمی را به دست می‌آورند و سلول‌های کلنشیما نامیده می‌شوند.
دلنسی جیل (; – ) هنرمند آمریکایی بود که در طراحی مناظر، نقاشی و عکاسی تخصص داشت. او به دلیل نقاشی‌های آبرنگ دقیق خود از مناظر، با تمرکز بر جوامع بومی آمریکا و واشینگتن دی سی، شهرت یافت. از سال ۱۸۸۹ تا ۱۹۳۲، او به عنوان مدیر بخش تصویرسازی در دفتر قوم‌شناسی آمریکایی مؤسسه اسمیتسونیان خدمت کرد. گیل علیرغم اینکه در زمینه عکاسی آموزش ندیده بود، وظایف عکاسی را در دفتر به عهده گرفت و هزاران تصویر از هیئت‌های بومی آمریکا، از جمله افراد مشهوری مانند جرونیمو و رئیس جوزف، ثبت کرد. برخی از عکس‌های او در نشریات،
رئیس جوزف، ثبت کرد. برخی از عکس‌های او در نشریات، نمایشگاه‌های اسمیتسونیان، و حتی بر روی تمبر پستی در سال ۱۹۲۳ به نمایش درآمد. نقاشی و تصویرگری. زمانی که گیل به عنوان نقشه‌کش کار می‌کرد، شروع به طراحی و نقاشی از مناظر اطراف واشینگتن دی سی کرد. طرح‌های او نادر هستند زیرا محله‌های فقیرتر از جمله جوامع سیاه‌پوست و مهاجر را نشان می‌دهند. یکی از نقاشی‌های او خانه‌ای را نشان می‌دهد که نگاهی اجمالی به شرایط زندگی مردم طبقه کارگر در شهر دارد. گیل به خاطر نقاشی‌های آبرنگ‌اش به شهرت رسید و از فروش هنرش بیشتر از شغلش
به شهرت رسید و از فروش هنرش بیشتر از شغلش در خزانه‌داری درآمد کسب کرد. در سال ۱۸۸۱، نقاشی‌های او در شهر نیویورک به نمایش گذاشته شد. در سال ۱۸۸۴، گیل توسط ویلیام هنری هولمز، رئیس تصویرسازی در سازمان زمین‌شناسی ایالات متحده (USGS) استخدام شد تا به عنوان یک طراح با تمرکز بر دیرینه‌شناسی کار کند. هولمز که نقاش آبرنگ نیز بود، مهارت‌های هنری گیل را تحسین کرد و به سرعت او را در USGS ارتقا داد. در سال ۱۸۸۹، زمانی که هولمز به دفتر قوم‌شناسی آمریکایی (BAE) نقل مکان کرد، گیل سمت هولمز را به عنوان رئیس تصویرگری بر
کرد، گیل سمت هولمز را به عنوان رئیس تصویرگری بر عهده گرفت. گیل در نقش جدید خود بر انتشار تصاویر و عکاسی برای USGS نظارت داشت و همچنین بر تصویرسازی برای BAE نظارت کرد. عکاسی. در سال ۱۸۸۹، گیل ابزارهای سنگی قدیمی را در حین طراحی در پارک راک کریک پیدا کرد. تصور می‌شد این ابزارها مربوط به حدود ۲۰۰۰ سال قبل از میلاد باشد. او برای یک پروژه باستان‌شناسی به رهبری هلمز از آثار باستانی عکس گرفت که اولین بار بود که کار عکاسی انجام می‌داد. در سال ۱۸۹۴، پاول کار خود را در USGS ترک کرد تا بر اداره BAE تمرکز کند. چهار
در USGS ترک کرد تا بر اداره BAE تمرکز کند. چهار سال بعد، گیل نیز استعفا داد تا بتواند به کار بر روی انتشارات Bureau ادامه دهد. با وجود اینکه گیل هیچ آموزش رسمی در زمینه عکاسی نداشت، پس از خروج دو عکاس قبلی، عکاس دفتر شد. او هر سال به تعداد صدها عکس از مردم بومی آمریکا، عمدتاً نمایندگانی که از پایتخت بازدید می‌کردند، گرفت. دقیقاً مشخص نیست که او چند عکس گرفته است، اما تخمین زده می‌شود که بین ۲۰۰۰ تا ۳۰۰۰ عکس باشد. یک گزارش زمانی که او بازنشسته شد نشان داد که او حدود ۷۰۰۰ عکس گرفته است. گیل همچنین تمام
که او حدود ۷۰۰۰ عکس گرفته است. گیل همچنین تمام نگاتیوهای عکس را بر اساس زبانی که سوژه‌ها صحبت می‌کنند، سازماندهی و دسته‌بندی کرد. در یک نقطه، او کل مجموعه پرتره‌های بومیان آمریکایی BAE را دوباره سازماندهی کرد. در طول قرن نوزدهم، گروه‌های بومی آمریکا اغلب به دلایل مختلف مانند بستن معاهدات یا اجتناب از درگیری به واشینگتن دی سی می‌آمدند. دولت در دهه‌های ۱۸۶۰ و ۱۸۷۰ شروع به عکاسی از این هیئت‌ها کرد. هیئت‌های بیشتری در دهه ۱۸۹۰ به واشینگتن آمدند، به ویژه در زمستان که کنگره در حال برگزاری بود. به‌طور معمول،
زمستان که کنگره در حال برگزاری بود. به‌طور معمول، بومیان آمریکا برای گرفتن عکس‌هایشان پولی دریافت نمی‌کردند، اما رئیس آپاچی، جرونیمو، قبل از اجازه دادن به گیل برای گرفتن عکس از او، اصرار داشت که به پول پرداخت کند. زندگی شخصی و مرگ. گیل با همسر اول خود، رز، در سال ۱۸۸۱ ازدواج کرد. آنها با هم صاحب شش فرزند شدند. رز در سال ۱۸۹۳ درگذشت. گیل سپس در سال ۱۸۹۵ با مری رایت ازدواج کرد. آنها با هم صاحب یک دختر شدند. اما آنها در سال ۱۹۰۳ طلاق گرفتند. گیل دوباره در سال ۱۹۰۵ با کاترین همیک ازدواج کرد و آنها صاحب یک
سال ۱۹۰۵ با کاترین همیک ازدواج کرد و آنها صاحب یک فرزند شدند. گیل دوچرخه سواری را دوست داشت و عضو گروهی به نام باشگاه دوچرخه پایتخت بود. او همچنین بخشی از باشگاه‌های دیگری بود که روی هنر، تاریخ و عتیقه‌ جات متمرکز بودند. او کلاس‌های نقاشی تدریس می‌کرد و آهنگ‌های معنوی آفریقایی-آمریکایی و آهنگ‌های محلی را جمع‌آوری می‌کرد. او عاشق جمع‌آوری اشیای عتیقه، به ویژه قالیچه‌های شرقی و چینی‌های شرق آسیا بود. پس از بازنشستگی از اسمیتسونیان، گیل به اسکندریه، ویرجینیا نقل مکان کرد. او در سال ۱۹۴۰ پس از سقوط از چند پله
مکان کرد. او در سال ۱۹۴۰ پس از سقوط از چند پله در خانه اش و ضربه به سرش درگذشت.
رِبل رایدر ، مُدل و بازیگر آمریکایی فیلم‌های پورنوگرافی است که به خاطر اجراهای متمایز و حضور چشمگیرش در صنعت فیلم بزرگسالان شناخته می‌شود. ربل رایدر در ۲۴ ژانویه ۱۹۹۴ در شهر لس آنجلس، کالیفرنیا متولد شد. رایدر در سال ۲۰۱۷ در سن ۲۳ سالگی وارد صنعت فیلم بزرگسالان شد. رایدر چندین نامزدی و جایزه برای اجراهایش دریافت کرده‌است. او در مراسم‌های مختلف جوایز فیلم بزرگسالان، از جمله جایزه ای‌وی‌ان و جایزه ایکس‌بیز چندین نامزدی و جایزه را از آن خود کرده است.
پانچ و جودی یک نمایش عروسکی سنتی است که در آن، آقای پانچ و همسرش جودی حضور دارند. این اجرا شامل تعدادی صحنه کوتاه است که به دنبال هم قرار دارند و هر صحنه تعامل بین دو شخصیت را به تصویر می‌کشد، به‌طور معمول آقای پانچ هرج‌ومرج طلب است و شخصیت دیگر که معمولاً قربانی خشونت عمدی مسخره وار و لودگی پانچ می‌شود. اولین بار که در سال ۱۶۶۲، این نمایش در انگلستان در معرض دید گذاشته شد، روزنامه دیلی تلگراف پانچ و جودی را «جزء اصلی صحنه ساحلی بریتانیا» نامید. قسمت‌های مختلف کمدی پانچ - که اغلب باعث خنده‌های شدید می‌شود -
کمدی پانچ - که اغلب باعث خنده‌های شدید می‌شود - تحت تسلط لودگی بازی آقای پانچ قرار دارد. این نمایش توسط یک عروسک گردان درون دکه اجرا می‌شود که از دوران ویکتوریا تحت عنوان «استاد» یا «پانچمن» شناخته می‌شود و گاهی یک «دستیار پانچمن» به او در اجرای برنامه کمک می‌کند، تماشاگران را بیرون از غرفه گرد هم آورده، اجرا را معرفی می‌کند و پول جمع‌آوری می‌نماید. دستیار پانچمن همچنین ممکن است موسیقی یا جلوه‌های صوتی را روی درام یا گیتار اجرا کرده و با عروسک‌ها به گفتگو بپردازد، گاهی بندهایی را تکرار می‌کند که درک آنها
بپردازد، گاهی بندهایی را تکرار می‌کند که درک آنها برای مخاطب دشوار است. در عصر ویکتوریا، درام و پن فلوت ابزار انتخابی بودند. امروزه، بیشتر پانچمن‌ها به صورت انفرادی کار می‌کنند، زیرا هنگام اجرای خیابانی در مقایسه با نمایشی که در مهمانی‌های خصوصی یا رویدادهای عمومی که در قبال آن پول پرداخت می‌کنند، نیاز به دستیار اهمیت کمتری احساس می‌شود. در نمایش‌های امروزی، تماشاگران تشویق می‌شوند که با صدا زدن شخصیت‌های روی صحنه - که به‌طور معمول فریاد می‌زنند «او پشت شماست!» - تا آنها را از خطر آگاه کنند یا سرنخی دهد که
- تا آنها را از خطر آگاه کنند یا سرنخی دهد که پشت سرشان چه می‌گذرد، در اجرای نمایش سهیم شوند. تاریخچه. ریشه نمایش پانچ و جودی به کمدیا دلآرته ایتالیایی در قرن هفدهم می‌رسد. ظاهر پانچ از شخصیت کلیشه ای ناپلی پولچینلا، که به "پانچیلنو" انگلیسی‌سازی شده بود، گرفته شده است. او شکل متمایزی از همان مضمون با عنوان سرپرست مراسم جشن (Lord of Misrule) یا بسیاری از شخصیت‌های حیله‌گر است که در افسانه‌های سراسر جهان یافت می‌شوند. همسر پانچ در ابتدا «جون» نام داشت. شخصیتی که بعد به آقای پانچ تبدیل شد، اولین حضور ضبط شده
که بعد به آقای پانچ تبدیل شد، اولین حضور ضبط شده او در انگلستان، در روز ۹ مه ۱۶۶۲ بود که به‌طور معمول در نزد عموم بر این باور است که همان روز تولد پانچ در بریتانیا است. پانچ و جودی در دوره بازگردانی پادشاهی انگلستان (آغاز در سال ۱۶۶۰) شکل گرفتند، دوره‌ای که هنر و تئاتر شکوفا شد. پادشاه چارلز دوم در سال ۱۶۶۰ بر تخت سلطنت نشست و جایگزین ریچارد کرامول و اولیور کرامول، رهبران پیوریتن شد، و بدین ترتیب تئاتر احیاء گردید. کرامول با جدیت تمام طرفدار این باور پیوریتن مبنی بر تعطیلی و غیراخلاقی بودن تئاتر بود و در
مبنی بر تعطیلی و غیراخلاقی بودن تئاتر بود و در نتیجه در سال ۱۶۴۲ تئاتر تعطیل شد. رژیم سرکوبگر، همچنین هنرمندان خیابانی را زندانی کرد. با در دست گرفتن قدرت توسط چارلز دوم، دوران فترت به پایان رسید و قوانین پیوریتن لغو گردید و دوره آزادانه‌تری از هنر و فرهنگ شروع شد. ویلیام لانگلی از دیلی تلگراف در رابطه با پانچ و جودی نوشت «آنها بسیاری از موفقیت ابتدایی خود را مدیون اعمال کرامول مبتنی بر تخریب‌گر خوشی‌ها در انگلستان هستند. با آغاز سلطنت چارلز دوم در سال ۱۶۶۰، خواسته بسیار بزرگ نهفته عموم مردم در مورد
۱۶۶۰، خواسته بسیار بزرگ نهفته عموم مردم در مورد سرگرمی‌های عمومی فوران کرد». ساموئل پیپس وقایع‌نویس، یک نمایش خیمه‌شب‌بازی را مشاهده کرد که نسخه اولیه شخصیت پانچ را در محله کاونت گاردن لندن به نمایش گذاشت. این نمایش توسط نمایش‌گردان عروسک ایتالیایی، پیترو گیموند (Pietro Gimonde) با نام مستعار «سنیور بولونیا» اجرا شد که یک هنرمند از تعداد زیاد هنرمندان اروپای قاره‌ای بود که بعد از باز پیرایه اوضاع فرهنگی، به لندن آمدند. پیپس این رویداد را در دفتر خاطرات خود این گونه توصیف کرده است «یک نمایش عروسکی
خود این گونه توصیف کرده است «یک نمایش عروسکی ایتالیایی، که در مسیر صحیح قرار دارد و بسیار جذاب است». در نمایش بریتانیایی پانچ و جودی، پانچ با یک لحن خاص جیغ جیغو صحبت می‌کند که این نوع صدا توسط وسیله‌ای به نام سوازل (swazzle) یا سواچل (swatchel) که در دهان استاد (پانچمن) گذاشته شده، ایجاد می‌گردد و حرافی‌های شادانه خود را به تماشاگر منتقل می‌کند. این به سخن گفتن پانچ کیفیت آوایی می‌بخشد مثل اینکه او از طریق کازو در حال حرف زدن است. علت تغییر نام جون به جودی این بود که ادای تلفظ «جودی» از طریق وسیله سوازل
این بود که ادای تلفظ «جودی» از طریق وسیله سوازل درون دهان، آسانتر از واژه «جون» بود. امضاء صدای (signature sound) پانچ به اندازه‌ای اهمیت دارد که در مباحث پیرامون پانچ و جودی موضوع اختلاف است که یک نمایش «بدون استفاده از سوازل» را می‌توان یک نمایش واقعی پانچ و جودی در نظر گرفت. برای صدای سایر شخصیت‌های نمایش از وسیله سوازل استفاده نمی‌شود، بدین ترتیب پانچمن در حالی که وسیله را در دهان خود قرار داده است باید برای بیان صدای پانچ از آن بهره ببرد و برای بیان صدای شخصیت‌های دیگر از آن استفاده نکند. نمایش پانچ و
شخصیت‌های دیگر از آن استفاده نکند. نمایش پانچ و جودی در قدیم، هنگامی که از ایتالیا بر گرفته شدند، نمایش خیمه‌شب بازی بودند ولی به خاطر اینکه حرکات خشن شخصیت‌ها، بدون مزاحمت تار و سیم اجرای عروسک خیمه‌شب‌بازی انجام پذیرد، به سبک عروسک دستکشی تغییر پیدا کرد. عملکرد عروسک دستکشی اغلب با قرار دادن انگشست شست در داخل دست عروسک، انگشت‌های کوچک، میانی و حلقه در داخل دست دیگر عروسک و انگشت اشاره در محل سر عروسک انجام می‌گرفت. در ابتداء قرن هجدهم، تئاتر عروسکی با حضور پانچ در اوج قرار داشت، وفق اینکه مارتین پاول
حضور پانچ در اوج قرار داشت، وفق اینکه مارتین پاول عروسک گردان، جمعیت تماشاگر قابل توجهی را در "تئاتر پانچ" در کاونت گاردن و پیش از آن، در باث، سامرست جذب کرد. از پاول به عنوان «مسئول اصلی شکل‌گیری درام پانچ و جودی» نام برده می‌شود. شخصیت‌های نمایش. شخصیت‌های عروسکی در نمایش پانچ و جودی، شخصیت‌های ثابتی نیستند. شخصیت‌های نمایش پانچ و جودی همانند بازیگران یک سریال یا یک داستان عامیانه همچون رابین هود هستند: شخصیت‌های اصلی باید حضور داشته باشند ولی شخصیت‌های فرعی در اختیار اجرا کننده گذاشته می‌شود. پانچ با به
در اختیار اجرا کننده گذاشته می‌شود. پانچ با به تن کردن لباس‌های رنگارنگ و بدون هارمونی، بخشی از روحیه بی‌منطق و در عین حال طرفدار درگیری و نزاع خود را به رخ می‌کشد. جودی شخصیتی است که با آرامشی خاص، در تمامی مراحل و فراز و فرود اتفاقات زندگی پانچ به سراغ استدلال‌های منطقی و جایگزینی گفتگو به جای درگیری است. در کنار شخصیت‌های عروسکی پانچ و جودی، سایر شخصیت‌های عروسکی که به‌طور معمول در نمایش حضور دارند شامل بچه پانچ و جودی، کروکودیل گرسنه، دلقک و پاسبان مداخله‌گر است. شیطان و جلاد جک کیچ ممکن است هنوز در
است. شیطان و جلاد جک کیچ ممکن است هنوز در نمایش حضور داشته باشند که در این صورت پانچ همواره بر آنها برتری دارد. امروزه، شخصیت‌های عروسکی یک نمایش معمولی پانچ و جودی شامل شخصیت‌های ذیل است: شخصیت‌های عروسکی که در زمانی به‌طور معمول در نمایش پانچ و جودی حضور داشتند ولی اکنون گاهی حضور دارند عبارتند از: بقیه شخصیت‌های عروسکی همچون بوکسورها، چینی آکروباتیک باز سینی چرخان، شخصیت‌های وقایع خاص، عروسک شعبده‌باز با گردنی دراز («درباری») و یک میمون می‌باشند. پانچ لباس‌های نامتجانس دلقک دربار و به رنگ‌های روشن (از
نامتجانس دلقک دربار و به رنگ‌های روشن (از دیرباز به رنگ قرمز) پوشیده و کلاه کله‌قندی منگوله‌دار بر سر داشت. او یک گوژپشت است که دماغ سر کج او تقریباً تا به انحنای چانه برآمده‌اش می‌رسید. او یک ترکه چوب به بزرگی خودش در اختیار داشت که از آن آزادانه برای اعمال بر بیشتر شخصیت‌های عروسکی نمایش بهره می‌برد. جودی پیش‌بند و لباس آبی بر تن داشت و کلاه بونت بر سر می‌گذاشت و هر گاه پانچ از ترکه چوب استفاده می‌کرد همواره می‌گفت که دست از این کار بردارد. داستان نمایش. گلین ادواردز، داستان پانچ و جودی را به داستان
گلین ادواردز، داستان پانچ و جودی را به داستان سیندرلا تشبیه کرده است. او خاطر نشان می‌کند که بخش‌هایی از داستان سیندرلا وجود دارد که همه با آن آشنایی دارند، به عنوان نمونه خواهران ناتنی بی‌رحم، دعوت به مجلس رقص، شاهزاده جذاب، فرشته مهربان، لباس مندرس سیندرلا در نیمه شب، کفش بلورین که جا گذاشت، شاهزاده در جستجوی صاحب کفش بلورین و پایان خوشایند داستان، از آن جمله هستند. با حذف یکی از این بخش‌ها، داستان معروف قابل بازگو کردن نیست. این ویژگی در مورد داستان نمایش پانچ و جودی هم صدق می‌کند. همه می‌دانند که پانچ
پانچ و جودی هم صدق می‌کند. همه می‌دانند که پانچ با بچه رفتار بدی دارد، پانچ و جودی با هم جر و بحث و دعوا می‌کنند، پاسبان ورود کرده و به سراغ پانچ می‌رود و ضربه ترکه چوب او را تجربه می‌کند، پانچ مسرورانه با شخصیت‌های عروسکی دیگر کشمکش کرده و ترکه چوبش را به سمت همه می‌گیرد که در نهایت با شخصیت آخری مخالف خود، مواجه می‌شود (این شخصیت می‌تواند جلاد، شیطان، کروکودیل یا روح باشد). ادواردز استدلال می‌کند که یک نمایش مناسب پانچ و جودی به این بخش‌ها نیاز دارد، در غیر این صورت تماشاگر احساس سرخوردگی می‌کند. قصه
غیر این صورت تماشاگر احساس سرخوردگی می‌کند. قصه نمایش پانچ و جودی از یک عروسک‌گردان تا عروسک‌گردان دیگر متفاوت است، همان‌طور که در مورد پانچیلنو و جون همین گونه بود و با گذشت زمان تغییر کرد. با این حال، طرح کلی داستان اغلب مشخص است. به‌طور معمول شامل رفتار گستاخانه پانچ، درگیری با همسرش جودی و بچه، و در ادامه غلبه یافتن بر مأموران نظم و قانون در یک سری رویارویی با آنها (اغلب غیرطبیعی) است که با مضحکه و آواز ترکیب شده‌اند. درون‌مایه کمدی. با وجود قتل‌های بدون شرمساری پانچ در طی اجرای نمایش، هنوز به عنوان
شرمساری پانچ در طی اجرای نمایش، هنوز به عنوان نمایش کمدی تلقی می‌شود. شوخ‌طبعی با مساعدت چند مورد انجام می‌پذیرد. روزالیند کرون به این نکته اشاره می‌کند، وقتی عروسک‌ها از چوب حکاکی شده هستند حالت چهره آنها نمی‌تواند تغییر کند و همچنان در حالت غلوآمیز گرفتار هستند که از حس واقع‌گرایی نمایش جلوگیری کرده و منجر به دور شدن حس نمایش از مخاطب می‌شود. استفاده از سوازل به ایجاد شوخ‌طبعی کمک کرده و صدایی که از پانچ توسط سوازل خارج می‌شود، رفتار بی‌رحمانه پانچ را از دیدرس مخاطب خارج می‌کند. بنا بر اظهارات کرون، جنبه
مخاطب خارج می‌کند. بنا بر اظهارات کرون، جنبه سومی که به طنز خشونت‌آمیز کمک کرد این بود که رفتار خشونت‌آمیز پانچ نسبت به همسرش، توسط پرخاشگری جودی به سوی پانچ برانگیخته می‌شد. . از لحاظ این جنبه، او برخی از شخصیت‌های زن ذلیلی سابق را در خود حفظ کرده است. این امر القا می‌کند که وقتی پانچ محض دفاع از خودش رفتار خشونت‌آمیز داشت فاقد اشکال بود. این یک توجیه امکان‌پذیر برای شوخ‌طبعی خشونت او نسبت به همسرش است، حتی نسبت به دیگران که شاید «با آن مواجه شوند». این اظهارات در مورد رفتار شوخ‌طبعی خشونت‌آمیز در برابر
در مورد رفتار شوخ‌طبعی خشونت‌آمیز در برابر بچه، بهتر خود را نشان می‌دهد. سایر شخصیت‌های عروسکی که باید رفتار خشونت‌آمیز پانچ را تحمل می‌کردند به تصمیم پانچمن بستگی داشته و شخصیت‌های مختلفی بودند ولی شخصیت‌هایی که بیشتر معمول بودند اجنبی، مرد نابینا، مأمور مالیات، پاسبان و شیطان هستند. آثار مرتبط. ادبیات سردبیر مجله طنز بریتانیایی با عنوان "پانچ" که در سال ۱۸۴۱ بنا نهاده شد، آقای پانچ که رفتاری بی‌نظم و بی‌قانون داشت را به عنوان عروسک خوش‌یمن برای مجله انتخاب کرد، وفق اینکه همین شخصیت عروسکی الهام‌بخش نام
کرد، وفق اینکه همین شخصیت عروسکی الهام‌بخش نام مجله شد. رمان "رودخانه‌های لندن" (در ایالات متحده آمریکا با عنوان "شورش نیمه‌شب") اثر بن آرونویتچ در داستان پانچ و جودی جاسازی شده است تا داستان یک قاتل سریالی شبح مانند را روایت کند. رمان "ریدلی واکر" نوشته راسل هوبان در سال ۱۹۸۰، نسخه دنیای پسافاجعه از نمایش پانچ و جودی را ارائه می‌کند. داستان کوتاه رازآلود قتل با عنوان «تئاتر بی‌رحمی» اثر تری پرچت در سال ۱۹۹۳، از پانچ و جودی الهام گرفته شده بود. این داستان در مجموعه فانتزی دیسک‌ورلد خود او، گنجانده شده بود،
مجموعه فانتزی دیسک‌ورلد خود او، گنجانده شده بود، نمایش پانچ و جودی به‌طور مختصر در دیسک‌ورلد ۲۰۰۳، رمان هنگ هیولا مورد اشاره قرار گرفته است.
لالایی برای پی فیلمی محصول سال ۲۰۱۰ و به کارگردانی بنوئیت فیلیپون است. در این فیلم بازیگرانی همچون روپرت فرند، کلمانس پوئزی، فارست ویتاکر و سارا وین کالیز ایفای نقش کرده‌اند.
احمد مطهری اصل (زادهٔ ۱۳۴۱) روحانی ایرانی است. وی پس از درگذشت سید محمدعلی آل‌هاشم امام جمعه تبریز در سانحه سقوط بالگرد در ورزقان در اردیبهشت ۱۴۰۳، از سوی سید علی خامنه‌ای، در تیر ۱۴۰۳ به نمایندگی ولی فقیه و امامت جمعه تبریز منصوب گردید. همچنین وی قبل از این سمت از سال ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۱ مدیریت حوزه علمیه آذربایجان شرقی را بر عهده داشت. زندگی. احمد مطهری اصل در سال ۱۳۴۱ در تبریز زاده شد. او تحصیلات ابتدایی را در تبریز سپری کرد و برای فراگیری علوم دینی وارد حوزه علمیه تبریز شد و در حوزه‌های علمیه قم و مشهد مشغول
تبریز شد و در حوزه‌های علمیه قم و مشهد مشغول به تحصیل شد. او از سال ۱۳۷۳ تا ۱۳۸۸ در درس خارج فقه سید علی خامنه‌ای شرکت کرد. مطهری اصل در دوران جنگ ایران و عراق به عنوان روحانی بسیجی و از نیروهای لشکر عاشورا در جبهه‌ها حضور داشت و از مدافعان سوسنگرد و آزادسازی بستان بوده است. مطهری تحصیلات خود را تا مقطع سطح چهار حوزوی گذراند و به مدت ۱۰ سال به عنوان استاد مدارس علوم دینی، ۲۰ سال به عنوان استاد دانشگاه و ۸ سال به عنوان امام جمعه موقت تبریز مشغول فعالیت بوده است. او همچنین ۲۲ سال در سازمان عقیدتی سیاسی ارتش
است. او همچنین ۲۲ سال در سازمان عقیدتی سیاسی ارتش جمهوری اسلامی ایران مشغول خدمت بود و پنج سال نیز در این سازمان مسئولیت معاونت پژوهشی را عهده‌دار بوده است. او از سال ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۱ مدیریت حوزه علمیه آذربایجان شرقی را بر عهده داشت.
عروسی خانوادگی ما فیلمی محصول سال ۲۰۱۰ و به کارگردانی ریک فامویوا است. در این فیلم بازیگرانی همچون فارست ویتاکر، آمریکا فررا، کارلوس منچیا، رجینا کینگ، لنس گروس، دایانا-ماریا ریوا، آنجله جانسون، شانین سوسامون، شارلی مورفی، هری شام جونیور، فرد ارمیسن، تی دیگز و نوئل گوگلیمی ایفای نقش کرده‌اند.
سنگاپور اسلینگ یک کوکتل بر پایه جین از سنگاپور است. این نوشیدنی در سال ۱۹۱۵ توسط نگیام تانگ بون ، یک متصدی بار در هتل رافلز ساخته شد. در سنگاپور ابتدا به آن جین اسلینگ می گفتند. تاریخچه پیدایش. کوکتل سنگاپور اسلینگ، بر خلاف بسیاری از کوکتل های دیگر که به نام یک شهر یا کشور نامگذاری شده اند، در واقع از سنگاپور، یک ایالت-شهر در جنوب شرقی آسیا می آید. این شهر برای مدت طولانی به عنوان یک گذرگاه برای ارتش ایالات متحده در طول جنگ در ویتنام بود. "اسلینگ" در گویش محلی به معنای "فرمانده" است. بارمن‌ها و پیشخدمت‌های
به معنای "فرمانده" است. بارمن‌ها و پیشخدمت‌های مؤسسات سنگاپور، افسران آمریکایی را صدا می‌زدند که از بارها بازدید می‌کردند و منتظر کشتی یا هواپیمای خود بودند. دستور تهیه کوکتل با یک متصدی متبحر یکی از این مؤسسات برای یک افسر جوان یانکی که می خواست دوست دخترش را با چیزی غافلگیر کند ساخته شد. دلیل محبوبیت کوکتل ساده است، این نوشیدنی مانند هیچ یک از کوکتل های موجود در آن زمان نبود و طعم سبک و قدرت کم آن تقریباً به همه اجازه نوشیدن آن را می داد. امروزه نیز سنگاپور اسلینگ یکی از ویژگی‌های بارز سنگاپور است و
اسلینگ یکی از ویژگی‌های بارز سنگاپور است و آژانس‌های مسافرتی آن را در فهرست چیزهایی که در سفر به این کشور باید امتحان کنید قرار میدهند. بار واقع در هتل رافلز (جایی که این کوکتل برای اولین بار ساخته شد) هر روز ۸۰۰ تا ۱۲۰۰ سنگاپور اسلینگ می فروشد. ۷۰ درصد از کل درآمد هتل از فروش این کوکتل است که بیشتر از ۱۵ میلیون دلار در سال میشود. جستارهای وابسته. کوکتل‌های رسمی آی‌بی‌ای
قصد تخریب: مرگ، انکار، و تجسم () یک فیلم مستند به کارگردانی جو برلینگر محصول سال ۲۰۱۷ که دربارهٔ نسل‌کشی ارمنی‌ها است. تولید. برلینگر در گروه فیلمبرداری "قول (فیلم ۲۰۱۶)" بود که برای فیلمبرداری "قصد تخریب" مشغول به کار شد. این فیلم به‌طور برجسته‌ای از پشت صحنه فیلم "The Promise"، با بازی اسکار آیزاک و کریستین بیل، برخوردار است، در حالی که زمینه‌های تاریخی را برای فیلم داستانی گنجانده است. به گفته دانیل خیمنس کاچو بازیگر "سریال The Promise"، یک سفیر در سرویس خارجی ترکیه با او تماس گرفته و موضع دولت ترکیه را
خارجی ترکیه با او تماس گرفته و موضع دولت ترکیه را به او گفته است که کشتار در نسل‌کشی ارامنه یک نسل‌کشی نیست. اظهارات او در "Intent to Destroy" نمایش داده شد. برلینگر دعوت برای سفر به آنکارا، ترکیه برای مصاحبه با مقامات دولت ترکیه را رد کرد. به گفته وی، درخواست مصاحبه پس از آن ظاهر شد که وی از دولت ترکیه بازخورد درخواست کرد. مقامات ترکیه نگفته‌اند که او با چه کسی ملاقات خواهد کرد و اگر می‌رفت، به او اجازه نمی‌دادند گروه فیلمبرداری خود و هیچ دستگاه ضبطی را بیاورد. برلینگر اظهار داشت: «احساس می‌کردم که این یک
برلینگر اظهار داشت: «احساس می‌کردم که این یک سفر بی‌فایده و بالقوه خطرناک است.» در بوته نقد. "لس آنجلس تایمز" این فیلم را یک «تلاش استادانه» توصیف کرد. این فیلم «امتیاز انتقادی» ۹۲٪ در راتن تومیتوز به دست آورد. فرانک شِک از "هالیوود ریپورتر" اظهار داشت که این فیلم "عالی و آموزنده" است، اگرچه او استدلال می‌کند که در برخی مواقع فیلم "مثل یک ویژگی خاص برای نسخه دی وی دی "The Promise" " پخش می‌شود، جنبه ای که او از آن انتقاد داشت. جوایز. "Intent to Destroy" پس از نمایش در تئاتر توسط استارز برای تلویزیون
پس از نمایش در تئاتر توسط استارز برای تلویزیون خریداری شد. "Intent to Destroy" نامزد دریافت جایزه امی برای مستند تاریخی برجسته در چهلمین جوایز خبری و مستند امی شد.
هماهنگ‌کننده فعالیت‌های دولتی در سرزمین‌ها (اسرائیل) (COGAT ; &lt;/link&gt;) واحدی نظامی در وزارت دفاع اسرائیل است که وظیفه نظارت بر سیاست‌های غیرنظامی در کرانه باختری / یهودیه و سامره و همچنین تسهیل هماهنگی لجستیکی بین اسرائیل و نوار غزه را بر عهده دارد. این سازمان با همکاری مقامات دولتی و دفاعی اسرائیل فعالیت می‌کند. COGAT تحت فرماندهی وزیر دفاع اسرائیل عمل می‌کند و توسط یک واحدی که بخشی از ستاد کل ارتش اسرائیل است رهبری می‌شود. در حال حاضر غسان علیان سمت فرماندهی این واحد را بر عهده دارد. هدف COGAT
سمت فرماندهی این واحد را بر عهده دارد. هدف COGAT پیشبرد و اجرای سیاست‌های دولت اسرائیل در مورد امور غیرنظامی، از جمله تسهیل مسائل بشردوستانه، ارتقای پروژه‌های بشردوستانه، و تسهیل زیرساخت‌ها و ابتکارات مالی است. این سازمان با جامعه بین‌المللی، شامل سازمان‌های دولتی و غیردولتی، برای کمک به توسعه و ارتقای استانداردهای زندگی فلسطینی‌های ساکن در مناطقی که اولویت دارد، همکاری می‌کند. آموزش. هماهنگی فعالیت‌های دولتی در مدرسه هماهنگی و ارتباط در مناطق، برنامه‌های آموزشی را به سربازان و فرماندهان داخل واحد ارائه
آموزشی را به سربازان و فرماندهان داخل واحد ارائه می‌کند. این برنامه‌ها طیفی از موضوعات از جمله اسلام، دولت، زبان‌های انگلیسی و عربی، فرهنگ و تاریخ و همچنین سایر زمینه‌های مرتبط مانند اقتصاد، شهروندی و مسائل بشردوستانه جاری را پوشش می‌دهند. هدف از این دوره‌ها، تجهیز سربازان و فرماندهان به دانش و مهارت‌های لازم برای انجام مؤثر وظایف پس از اتمام است.
برامبل یک کوکتل انگلیسی است که توسط دیک برادسل در دهه ۸۰ میلادی در لندن، انگلستان ساخته شد. این کوکتل بر پایه نوشیدنی جین بوده که با لیکور بلک‌بری و شربت شکر مخلوط می‌شود. برادسل همچنین پیشنهاد می‌کند که کوکتل را با میوه‌های قرمز تازه (مانند توت سیاه، کرن بری (نام توت خرس نیز شناخته می‌شود) و یک تکه لیمو تزئین کنید. تاریخچه پیدایش. برامبل در سال ۱۹۸۴ توسط دیک برادسل در لندن ساخته شد. در آن زمان، برادسل در یک بار در سوهو به نام فردز کلاب کار می‌کرد و قصد ساخت یک کوکتل بریتانیایی را داشت. برامبل الهام گرفته
یک کوکتل بریتانیایی را داشت. برامبل الهام گرفته از سفر او در کودکی به جزیره وایت بود که در آنجا با انواع بوته بلک‌بری آشنا شد بود. نام این نوشیدنی به این دلیل است که بوته‌های شاه توت را برامبل می‌نامند. جستارهای وابسته. کوکتل‌های رسمی آی‌بی‌ای
سنگ‌نوردی یکی از ورزش‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴ است که از ۵ تا ۱۰ اوت برگزار شده است. این مسابقات در دو بخش مردان و زنان انجام شده.
جک پارتون (زاده ۱۳ سپتامبر ۱۹۷۱ در مین، ایالات متحده آمریکا) با نام مستعار دیرک کیبر، بازیگر پورنوگرافی گی، موسیقی‌دان و مدل بزرگسال آمریکایی است.
گروگان یا مهره فیلمی محصول سال ۲۰۱۳ و به کارگردانی ریک فامویوا است. در این فیلم بازیگرانی همچون فارست ویتاکر، مایکل چکلیس، استیون لانگ، کامن، شان فاریس، مارتون چوکاش، ری لیوتا، نیکی رید، ماکس بیسلی، جاناتان بنت، جسیکا کارن، رونالد گوتمن و جردن بلفی ایفای نقش کرده‌اند.