payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تقریباً پنج سال پس از وقایع نسخهٔ نخست "نبرد سینت‌ها" اتفاق می‌افتد و داستان همان شخصیت اصلی بازی (که اکنون با عنوان «رئیس» شناخته می‌شود) را دنبال می‌کند، که از کما برخاسته است. این نسخه، چندین محتوای قابل دانلود (DLC) منتشر کرد، از جمله دو DLC داستانی "Ultor Exposur و" "Corporate Warfare" نبرد سینت‌ها: سوم (۲۰۱۱). تولید نسخهٔ سوم با نام "نبرد سینت‌ها: سوم" در مارس ۲۰۱۱ اعلام شد و نخستین بار در نوامبر ۲۰۱۱ منتشر شد. این بازی نقطهٔ عطف بزرگی را برای این مجموعه رقم می‌زند، که تأکید بیشتری بر کمدی دارد و
مجموعه رقم می‌زند، که تأکید بیشتری بر کمدی دارد و مواردی چون ادای احترام به فرهنگ مردمی، پارودی‌ها و طنز خود ارجاعی را به نمایش می‌گذارد. استقبال از این تغییرات، متفاوت بود و بازی با این وجود، هم از نظر منتقدان و هم از نظر مالی خوب عمل کرد. بازی دارای یک محیط جدید است: شهر خواهر استیل‌واتر، استیل‌پورت، توسط یک سازمان مجرمانه به‌نام سندیکا کنترل می‌شود که از سه باند تشکیل شده است: "مورنینگ استار"، "لوچادورز" و "دکرز". "سینت‌های خیابان سوم" که اکنون افرادی مشهور هستند و پیروانی دارند، باید متحدان جدیدی پیدا
هستند و پیروانی دارند، باید متحدان جدیدی پیدا کنند تا به آن‌ها کمک کنند تا شهر را تصرف کنند و رقبای خود را حذف کنند. در نیمهٔ بازی، استیل‌پورت در پاسخ به خشونت فزایندهٔ باندها تحت حکومت نظامی قرار می‌گیرد و یک سازمان شبه‌نظامی به نام S.T.A.G فراخوانده می‌شود تا نظم را به شهر بازگرداند که این موضوع، اوضاع را برای "سینت‌ها" پیچیده‌تر می‌کند. ساختار مأموریت نسبت به دو بازی پیشین، تغییر کرده است و باید مأموریت‌ها به ترتیب خاصی انجام شوند. بازی انتخاب‌هایی را در روایت خود گنجانده است و دارای چندین پایان مختلف
روایت خود گنجانده است و دارای چندین پایان مختلف است. افزون بر چند مورد ارتقاهای کوچک‌تر، سه بستهٔ محتوای اصلی این نسخه، عبارت‌اند از: "Genkibowl VII" (منتشر شده در ۱۷ ژانویهٔ ۲۰۱۲)، "Gangstas in Space" (منتشر شده در ۲۱ فوریهٔ ۲۰۱۲) و "The Trouble with Clones" (منتشر شده در ۲۰ مارس ۲۰۱۲) ریمستر. نسخهٔ ریمستر شدهٔ این نسخه شامل تمام DLCهای بازی اصلی، برای ویندوز، پلی‌استیشن ۴ و ایکس‌باکس وان در ۲۲ مه ۲۰۲۰ منتشر شد. این نسخه توسط "Sperasoft" توسعه یافته است و دارای ویژگی‌ها و بافت بازسازی‌شده، همراه با گرافیک
ویژگی‌ها و بافت بازسازی‌شده، همراه با گرافیک و نور بهبود یافته است. نبرد سینت‌ها ۴ (۲۰۱۳). "نبرد سینت‌ها ۴" در مارس ۲۰۱۳ رونمایی شد و اوت ۲۰۱۳ برای مایکروسافت ویندوز، پلی‌استیشن ۳ و ایکس‌باکس ۳۶۰ و بعداً در سال ۲۰۱۵ به پلی‌استیشن ۴، ایکس باکس وان و لینوکس منتقل شد. "نبرد سینت‌ها ۴" برای مدت کوتاهی در استرالیا ممنوع شد. این نسخه عمدتاً نقدهای مثبتی را به همراه داشت و در هفتهٔ نخست انتشار، بیش از یک میلیون نسخه فروخت. داستان این نسخه، پنج سال پس از وقایع نسخهٔ پیشین "" می‌گذرد و با انتخاب رئیس پس از خنثی
پیشین "" می‌گذرد و با انتخاب رئیس پس از خنثی کردن یک حملهٔ تروریستی به‌عنوان رئیس‌جمهور ایالات متحده آغاز می‌شود. هنگامی که یک امپراتوری بیگانه به نام زین (Zin) به زمین حمله می‌کند، رئیس و سایر سینت‌ها ربوده می‌شوند و در شبیه‌سازی استیل‌پورت قرار می‌گیرند تا ارادهٔ آن‌ها شکسته شود. رئیس می‌تواند شبیه‌سازی را به نفع خود دستکاری کند، قدرت‌های فوق‌العاده به‌دست‌آورد و باید راهی برای فرار، نجات دوستان خود و شکست دادن زین بیابد، درحالی‌که با دشمنان گذشته و بدترین ترس‌های خود نیز روبه‌رو می‌شود. محتوای قابل
ترس‌های خود نیز روبه‌رو می‌شود. محتوای قابل دانلود (DLC). نخستین بستهٔ محتوای قابل دانلود این نسخه در ۲۲ اکتبر ۲۰۱۳ منتشر شد. داستان از پایان غیرمتعارف "نبرد سینت‌ها: سوم" ادامه می‌یابد و نسخه‌ای جایگزین از حملهٔ زین را به تصویر می‌کشد. DLC داستانی دوم، چگونه سینت‌ها کریسمس را نجات دادند ("How the Saints Save Christmas")، در ۱۰ دسامبر ۲۰۱۳ منتشر شد. داستان آن حول محور تلاش‌های سینت‌ها برای نجات بابانوئل از شبیه‌سازی استیل‌پورت۰۹۰۰ می‌چرخد. یک بستهٔ الحاقی برای "نبرد سینت‌ها ۴"، ""، در ۲۰ ژانویهٔ ۲۰۱۵ در
برای "نبرد سینت‌ها ۴"، ""، در ۲۰ ژانویهٔ ۲۰۱۵ در آمریکای شمالی و ۲۳ ژانویهٔ ۲۰۱۵ در اروپا منتشر شد. این بازی بر اعضای سینت‌ها "جانی گات" و "کینزی کنزینگتون" و تلاش آن‌ها برای نجات رئیس از دوزخ پس از ربوده شدن توسط شیطان متمرکز است. نبرد سینت‌ها (۲۰۲۲). گزارشی در اوت ۲۰۱۹ حاکی از این بود که عنوان جدید "نبرد سینت‌ها" در استودیوی Volition در حال توسعه است. در اوت ۲۰۲۱، این بازی جدید به‌عنوان بازراه‌اندازی این فرنچایز تأیید شد. این بازراه‌اندازی، با عنوان "نبرد سینت‌ها"، برای پلی‌استیشن ۴، پلی‌استیشن ۵،
"نبرد سینت‌ها"، برای پلی‌استیشن ۴، پلی‌استیشن ۵، ایکس‌باکس وان، ایکس‌باکس سری اکس و سری اس، ویندوز و استادیا در ۲۳ اوت ۲۰۲۲ منتشر شد. گیم‌پلی. بازی‌های "نبرد سینت‌ها" در یک جهان باز جریان دارند. این مجموعه ترکیبی از عناصر اکشن، ماجراجویی و گیم‌پلی خودرویی است. بازیکن می‌تواند آزادانه با پای پیاده یا با استفاده از وسایل نقلیه در دنیای مجازی پرسه بزند و از مجموعه‌ای از سلاح‌ها در نبردهای مختلف استفاده کند. فعالیت‌های غیرقانونی مانند حمله به افراد غیرنظامی و افسران پلیس می‌تولند واکنشی فعال و بالقوه مرگبار را
پلیس می‌تولند واکنشی فعال و بالقوه مرگبار را تحریک کند. در صورت مرگ یا دستگیری، بازیکن در بیمارستان یا ایستگاه پلیس مجاور احیا می‌شود. در این مجموعه بازی‌ها تأکید بر جنگ شهری است. شخصیت بازیکن به یک باند خیابانی معروف به سینت‌های خیابان سوم (3rd Street Saints) وابسته است. مأموریت‌های بازی از نظر ساختاری به آرک‌های داستانی جداگانه تقسیم می‌شوند. این کمان‌های مأموریت درهم‌تنیده نمی‌شوند، اما می‌توانند به‌طور یک‌باره یا جداگانه توسط بازیکن بازی شوند. مأموریت‌ها با جمع‌آوری امتیاز احترام (Respect) باز می‌شوند.
با جمع‌آوری امتیاز احترام (Respect) باز می‌شوند. سفارشی‌سازی، بخش بزرگی از گیم‌پلی را تشکیل می‌دهد. بازیکن این توانایی را دارد که ظاهر و لباس شخصیت خود را سفارشی کند، می‌تواند وسایل نقلیهٔ خاصی را برای تغییرات به مغازه‌ها ببرد و در نبرد سینت‌های ۲ می‌تواند فضای داخلی خانه‌های امن درون بازی را تزئین کند و رفتار گروه سینت‌های خیابان سوم را اصلاح کند.
شازده حمام کتابِ خاطرات و زندگی‌نامه خودنوشت محمّدحسین پاپلی یزدی است که از سالِ ۱۳۸۳ هفت جلدش (در شش مجلّد) منتشر شده است. درباره این کتاب پنج پایان‌نامه و یک رساله دکتری نوشته شده است. ۷ آبانِ ۱۴۰۲ شبِ بخارای "شازده حمام" در خانه اندیشمندان علوم انسانیِ تهران برگزار شد. نام کتاب‌ها. نام کتاب‌ها برگرفته از عنوان یکی از خاطرات نویسنده در جلد اول یعنی «شازده حمام» است. او در این خاطره، به شرح حمام رفتن خود و آداب رفتن به حمأام در آن روزگار پرداخته است. در مصاحبه‌ای که با پاپلی یزدی درمورد همین رمان صورت
مصاحبه‌ای که با پاپلی یزدی درمورد همین رمان صورت گرفته، وی دلیل انتخاب نام رمان خود را چنین می‌گوید: «شازده حمام نام یکی از داستانهای من بود. در واقع تنها جایی که من شازده بودم، در همان حمام بود و تنها جایی که در آن زمان احترام داشتم، همانجا بود.» ویژگی‌ها. کتب زندگی‌نامه را از دیدگاه یا جنبه‌های گوناگونی می‌توان بررسی و تفسیر کرد. از جمله‌ی آن‌ها، جنبه اجتماعی، تاریخی، روانشناسی، مردم‌شناسی و محیط شناسی (محیط طبیعی و زیستی). جالب است که در سری کتاب‌های شازده حمام، هر کدام از این جنبه­ها مطالبی را در بر
حمام، هر کدام از این جنبه­ها مطالبی را در بر می‌گیرد و این شاید به دلیل نوع زندگی پاپلی یزدی و برخورد طولانی مدت او با قشرهای فرودست و بالادست و نیز دید و برداشت‌های جغرافیایی این نویسنده در سفرهای متناوب بوده است. نویسنده اثر استفاده از جملات کوتاه و ساده را دلیلی برای خسته نشدن خواننده‌های کتاب ذکر کرده است. ترجمه‌ها. مجموعه «شازده حمام» به واسطه چندین‌بار بازنشر شدن و ترجمه به زبان‌هایی دیگر در داخل و خارج کشور موفق بوده است. جلد یک آن را دکتر منشی طوسی به انگلیسی برگردانده است که به زودی منتشر می‌شود.
به انگلیسی برگردانده است که به زودی منتشر می‌شود. همچنین جلد یک و دو این اثر، به چاپ چهلم رسیده و ترجمه اش به زبان کردی سورانی موفق بوده است. به تازگی نیز جلد پنجم آن با عنوان «شازده حمام در نزد کرد‌های سلیمانیه» با شمارگان ۱۰۰۰ نسخه‌ای منتشر شده است. جلد جدید ازآنجا که مربوط به عراق است، هم زمان به کردی سلیمانیه دردست ترجمه است و به دلیل تمایل مسئولان دانشگاه سلیمانیه به خصوص در رشته‌های ادبیات کردی و ادبیات فارسی قرار است برگردان کردی آن هم در آینده چاپ و منتشر شود.
کوین ارناندس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هندوراس بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال رئال اسپانیا اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال هندوراس بازی کرده است.
جونیور ایساگیره (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هندوراس بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال پنیارول، باشگاه فوتبال موتاگوا، و باشگاه فوتبال بارسلونا اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال هندوراس و هندوراس بازی کرده است.
خولیو سزار ده لئون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هندوراس بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال مسینا، باشگاه فوتبال دپورتیوو المپیا، باشگاه فوتبال اتلتیکو پلاتینزه، باشگاه فوتبال موتاگوا، باشگاه فوتبال کاتانزارو ۱۹۲۹، باشگاه فوتبال آولینو، باشگاه فوتبال پارما، باشگاه فوتبال جنوآ، باشگاه فوتبال فیورنتینا، باشگاه فوتبال شاندونگ تایشان، باشگاه فوتبال رجینا، و باشگاه فوتبال تورینو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال هندوراس بازی کرده است.
جونی لورون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هندوراس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال موتاگوا و باشگاه فوتبال ونکوور وایتکپس اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال هندوراس و هندوراس بازی کرده است.
الکساندر لوپس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هندوراس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو المپیا و باشگاه فوتبال هیوستون دینامو اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال هندوراس بازی کرده است.
لوئیس لوپس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هندوراس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال بوتو پلوودیو و باشگاه فوتبال موتاگوا اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال هندوراس و هندوراس بازی کرده است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال طلا شده است.
والتر لوپس (; – ) بازیکن فوتبال اهل هندوراس بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو المپیا، باشگاه فوتبال اتلتیکو پلاتینزه، باشگاه فوتبال موتاگوا، باشگاه فوتبال آستریا زالتسبورگ، و باشگاه فوتبال ردبول زالتسبورگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال هندوراس و هندوراس بازی کرده است.
المر مونتویا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هندوراس بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال پوماس اوناه و باشگاه فوتبال موتاگوا اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال و زیر ۲۳ سال هندوراس بازی کرده است.
داوید مولینا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هندوراس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال موتاگوا اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال هندوراس و هندوراس بازی کرده است.
خوسه مندوسا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هندوراس است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال هندوراس و هندوراس بازی کرده است.
کریستوفر ملدندس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هندوراس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال موتاگوا اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال هندوراس و هندوراس بازی کرده است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
الوین اولیوا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هندوراس است. وی همچنین در تیم ملی فوتبال زیر ۲۳ سال هندوراس بازی کرده است.
کارلوس ملندس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هندوراس است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال هندوراس و هندوراس بازی کرده است.
آلفردو مخیا (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هندوراس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو المپیا، باشگاه فوتبال اودینزه، باشگاه فوتبال موتاگوا، و باشگاه فوتبال رئال اسپانیا اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال هندوراس و هندوراس بازی کرده است.
خایرو مارتینس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هندوراس بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال دپورتیوو المپیا، باشگاه فوتبال کاونتری سیتی، و باشگاه فوتبال موتاگوا اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال هندوراس بازی کرده است.
امیل مارتینس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هندوراس بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال شانگهای گرینلند شنهوآ، باشگاه فوتبال لیگا دپورتیوا آلاخولنسه، باشگاه فوتبال بیجینگ گوان، و باشگاه فوتبال ژجیانگ اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال هندوراس بازی کرده است.
داگلاس مارتینس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هندوراس است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال هندوراس و هندوراس بازی کرده است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۱ مدال نقره شده است.
دنیل مالدونادو (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هندوراس است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال موتاگوا، باشگاه ورزشی یونیورسیتاتئا کرایووا، باشگاه فوتبال لس آنجلس، باشگاه فوتبال پاچوکا، و باشگاه فوتبال اورتون وینیا دل مار اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال هندوراس و هندوراس بازی کرده است. وی در مسابقات کشوری و بین‌المللی در مجموع برندهٔ ۲ مدال نقره شده است.
خوان کارلوس اوبرگون (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال متولد ایالات متحده آمریکا اهل هندوراس است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۰ سال هندوراس و زیر ۲۳ سال هندوراس بازی کرده است.
اریک نورالس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل هندوراس است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۳ سال هندوراس و هندوراس بازی کرده است.
نیروی هوایی بولیوی (به یا به اختصار FAB) نیروی هوایی بولیوی و شاخه ای از نیروهای مسلح بولیوی است. تاریخچه. تا سال ۱۹۳۸ نیروی هوایی بولیوی متشکل از حدود ۶۰ هواپیما (جنگنده‌های کورتیس هاوک، کورتیس تی-۳۲ کندور ۲ و یونکرس و ۳۴ بمب‌افکن، یونکرس یو ۸۶ به عنوان هواپیمای حمل‌ونقل، و فوکر سی. وای، برگه ۱۹ و هواپیماهای شناسایی ویکرز وسپا)، و با تعداد پرسنلی حدود ۳۰۰ نفر بود؛ افسرانی که در ایتالیا آموزش دیده بودند. در سال۲۰۱۷ بولیوی سرانجام لاکهید تی-۳۳ را بازنشسته کرد و این نشان دهنده پایان ۴۴ سال خدمت بود. بولیوی
و این نشان دهنده پایان ۴۴ سال خدمت بود. بولیوی آخرین کاربر تی-۳۳ بود.
لیناس میگلیتیس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل لیتوانی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال لچه و باشگاه فوتبال پرو ورچلی اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷، زیر ۱۸، زیر ۱۹، زیر ۲۱ سال و بزرگسالان لیتوانی بازی کرده است.
کمینه‌سازی ریسک ساختاری (به انگلیسی ) یک اصل استقرایی کاربردی در یادگیری ماشین است. در یادگیری ماشین به طور معمول، یک مدل معمول (یا تعمیم‌یافته) می‌بایست از یک مجموعه داده محدود انتخاب شود که اغلب منجر به بیش‌برازش خواهد شد؛ یعنی مدل بیش از حد با ویژگی‌های مجموعه آموزشی تنظیم شده و برای تعمیم به داده‌های جدید ضعیف خواهد بود. کمینه‌سازی ریسک ساختاری یک اصل در یادگیری ماشین است که با متعادل کردن پیچیدگی مدل در برابر موفقیت آن در جاسازی و برازش داده‌های آموزشی و در نتیجه کاهش ریسک‌های ساختاری، مشکل مذکور را
و در نتیجه کاهش ریسک‌های ساختاری، مشکل مذکور را برطرف نموده و در نتیجه یک مدل متعادل ایجاد می‌کند. به زبان ساده‌تر، کمینه‌سازی ریسک ساختاری اصل یا الگوریتمی است که میان دو هدف «تمایل به ساخت پیش‌بینی‌کننده‌ترین مدل (به طور مثال با حداقل خطا)» و «تمایل به ساده نگه‌داشتن مدل (به طور مثال استفاده از نظم‌دهی قوی)» تعادل برقرار می‌کند. به عنوان مثال، تابعی که مقدار خطا + نظم‌دهی را بر روی مجموعه داده آموزش کمینه می‌کند یک الگوریتم کمینه‌سازی ریسک ساختاری است. این اصل برای اولین بار در سال ۱۹۷۴ میلادی در کتابی
اصل برای اولین بار در سال ۱۹۷۴ میلادی در کتابی با عنوان «نظریه بازشناخت الگو» توسط ولادیمیر وپنیک و بیان شده و از بُعد وپنیک-چرووننکیس استفاده می‌کند.
باشگاه ورزشی اونترهاخینگ () یک باشگاه ورزشی آلمانی در اونترهاخینگ، یک شهرداری نیمه روستایی در حومه جنوبی مونیخ پایتخت باواریا است. این باشگاه به دلیل بازی در بوندس‌لیگا، بالاترین سطح لیگ فوتبال در آلمان، همراه با همشهری‌های مشهورترش، بایرن مونیخ و مونیخ ۱۸۶۰، برای دو فصل بین سال‌های ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۱ شناخته شده است، در حالی که بخش بابسلد باشگاه چندین عنوان جهانی و المپیک را به دست آورده است. این باشگاه هم‌اکنون در بخش فوتبال، در فصل ۲۰۲۴-۲۰۲۳ در لیگا ۳، سومین سطح لیگ فوتبال در آلمان مشغول است.
کنستانتین هیده (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل آلمان است. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۶ سال آلمان و جوانان آلمان بازی کرده است.
ژان ژاک دسالین (; – ) سیاستمدار اهل هائیتی بود. وی از رهبران انقلاب هائیتی و اولین حاکم یک هائیتی مستقل بر اساس قانون اساسی ۱۸۰۵ بود. در دوران دسالین هائیتی اولین کشوری شد که برده داری را برای همیشه لغو کرد. دسالین که در ابتدا بعنوان فرماندار کل در نظر گرفته می‌شد، بعداً توسط ژنرالهای ارتش انقلاب هائیتی به عنوان ژاک اول (۱۸۰۴–۱۸۰۶) به عنوان امپراتور هائیتی لقب گرفت و تا زمان ترور در سال ۱۸۰۶ در این سمت حکمرانی می‌کرد. وی به عنوان یکی از بنیانگذاران هائیتی شناخته می‌شود. پس از خیانت و تسخیر توسن لوورتور در
می‌شود. پس از خیانت و تسخیر توسن لوورتور در سال ۱۸۰۲، دسالین رهبر انقلاب شد. او در نبرد ورتییر در سال ۱۸۰۳ ارتش فرانسه را شکست داد. در سال ۱۸۰۴، دسالین هائیتی را کشوری مستقل اعلام کرد و توسط شورای ژنرال‌ها برای تصدی منصب فرماندار کل انتخاب شد. وی دستور کشتار ۱۸۰۴ مهاجران فرانسوی در هائیتی را صادر کرد که منجر به کشته شدن ۳۰۰۰ تا ۵۰۰۰ نفر شد، اما اعلام کرد که مزدوران خارجی لهستانی که از لژیون فرانسه جدا شده‌اند می‌توانند در کشور جدید بمانند. در سپتامبر ۱۸۰۴، وی توسط ژنرال‌های ارتش انقلاب هائیتی به عنوان
وی توسط ژنرال‌های ارتش انقلاب هائیتی به عنوان امپراتور اعلام شد و تا زمان ترور در سال ۱۸۰۶ در این مقام حکمرانی کرد.
فوجیوارا نو کوره‌ناری ; – ) سیاستمدار دوره هی‌آن در زمان سلطنت امپراتور کازان اهل ژاپن بود.
شاهدخت ماساکو ؛ 950 – ) او همسر امپراتور ری‌زی در دوره هی‌آن اهل ژاپن بود.
حمله روسیه به آسیای میانه، که فتح آسیای مرکزی توسط روسیه نیز اطلاق می‌شود، مجموعه‌ای از لشکرکشی‌های امپراتوری روسیه به آسیای مرکزی طی چندین دهه و جزئی از جنگ‌های توسعه‌طلبانه ارضی روسیه بود. در قرن شانزدهم، امپراتوری روسیه اقدام به گسترش قلمرو خود به سمت شرق کرد. این تلاش تا قرن نوزدهم و تحت امپراتوری روسیه ادامه یافت، زمانی که ارتش امپراتوری روسیه موفق به تصرف تمام آسیای مرکزی شد. اکثریت این سرزمین به نام ترکستان روسیه شناخته شد. نام "ترکستان" برای اشاره به این منطقه به دلیل سکونت اقوام ترک در آن استفاده
این منطقه به دلیل سکونت اقوام ترک در آن استفاده شد. با مشاهده جذب امپراتوری‌های مختلف آسیای مرکزی توسط روسیه، امپراتوری بریتانیا به دنبال تقویت هند بود که منجر به بازی بزرگ شد. این بازی زمانی پایان یافت که هر دو طرف در نهایت افغانستان را به عنوان یک منطقه حائل بی طرف تعیین کردند. اگرچه امپراتوری روسیه در طول جنگ جهانی اول فروپاشید، اما حوزه نفوذ روسیه در آسیای مرکزی شوروی تا سال ۱۹۹۱ باقی ماند. این منطقه اکنون شامل کشورهای قزاقستان در شمال، ازبکستان در مرکز، قرقیزستان در شرق، تاجیکستان در جنوب شرقی و
مرکز، قرقیزستان در شرق، تاجیکستان در جنوب شرقی و ترکمنستان در جنوب غربی است. زبان روسی هنوز در برخی از این کشورها به رسمیت شناخته می شود. زمینه. در قرن نوزدهم، امپراتوری روسیه کنترل خود را بر سبزدشت قزاقستان افزایش داد. تسلط روسیه بر آسیای مرکزی چندین دهه طول کشید. در سال ۱۸۳۹، روسیه نتوانست خان نشین خیوه را در جنوب دریای آرال فتح کند. در سال های ۱۸۴۷ تا ۱۸۵۳، روس ها خطی از قلعه ها را از شمال دریای آرال به سمت شرق در امتداد رود سیردریا ساختند. در سال های ۱۸۴۷ تا ۱۸۶۴، آنها از شرق سبزدشت قزاقستان عبور کردند
تا ۱۸۶۴، آنها از شرق سبزدشت قزاقستان عبور کردند و خطی از قلعه ها را در امتداد مرز شمالی قرقیزستان ساختند. در سال های ۱۸۵۴ تا ۱۸۶۸، آنها از قرقیزستان به سمت جنوب حرکت کردند، تاشکند و سمرقند را تصرف کردند و بر خانه نشین‌های خوقند و بخارا تسلط یافتند. آنها اکنون مثلثی را در اختیار داشتند که نقطه جنوبی آن ۱۶۰۰ کیلومتر ( ۹۹۰ مایل) در جنوب سیبری و ۱۹۲۰ کیلومتر ( ۱۱۹۰ مایل) در جنوب شرقی پایگاه های تامین آنها در رود ولگا قرار داشت. گام بعدی تبدیل این مثلث به مستطیل با عبور از دریای کاسپین بود. در سال ۱۸۷۳، روس ها
با عبور از دریای کاسپین بود. در سال ۱۸۷۳، روس ها خیوه را فتح کردند و در سال ۱۸۸۱، غرب ترکمنستان را تصرف کردند. در سال ۱۸۸۴، آنها واحه مرو و شرق ترکمنستان را تصرف کردند. در سال ۱۸۸۵، گسترش بیشتر آنها به سمت جنوب به سمت افغانستان توسط بریتانیا مسدود شد. در سال های ۱۸۹۳ تا ۱۸۹۵، روس ها کوهستان پامیر را در جنوب شرقی اشغال کردند. جغرافیا. آسیای مرکزی از غرب توسط دریای کاسپین، از شمال توسط جنگل های سیبری و از شرق توسط کوه های امتداد مرز سابق چین و شوروی محدود شده بود. مرز جنوبی سیاسی بود نه طبیعی. این مرز حدود
بود. مرز جنوبی سیاسی بود نه طبیعی. این مرز حدود ۲۱۰۰ کیلومتر ( ۱۱۰۰ مایل) از شمال به جنوب، ۲۴۰۰ کیلومتر ( ۱۵۰۰ مایل) عرض در شمال و ۱۴۰۰ کیلومتر ( ۹۰۰ مایل) عرض در جنوب بود. از آنجایی که گوشه جنوب شرقی (قرقیزستان و تاجیکستان) کوهستانی است، کشور استپ بیابانی مسطح فقط حدود ۱۱۰۰ کیلومتر ( ۷۰۰ مایل) عرض در جنوب دارد. با استفاده از مرزهای امروزی، این منطقه ۴ میلیون و ۳۴۰۰ کیلومتر مربع (1,545,730 مایل مربع) بود، حدود نیمی از اندازه ایالات متحده بدون آلاسکا. در طرف شرق، دو رشته کوه به داخل بیابان امتداد می یابد.
شرق، دو رشته کوه به داخل بیابان امتداد می یابد. بین آنها دره فرغانه پرجمعیت قرار دارد که تقریباً "بریدگی" در سمت غربی قرقیزستان است. در شمال این برآمدگی، مرز کوه-استپ در امتداد مرز شمالی قرقیزستان حدود ۶۴۰ کیلومتر ( ۴۰۰ مایل) امتداد دارد و سپس کوه ها دوباره به سمت شمال امتداد می یابد. بارندگی از شمال به جنوب کاهش می یابد. جمعیت متراکم و در نتیجه شهرها و دولت های سازمان یافته نیاز به آبیاری دارند. نهرهایی که از کوه های شرقی سرازیر می شوند، از جمعیت نسبتاً متراکمی به ویژه در دره فرغانه پشتیبانی می کنند. در
به ویژه در دره فرغانه پشتیبانی می کنند. در امتداد مرز ایرانی خطی از شهرها وجود دارد. فضای داخلی توسط سه رودخانه بزرگ آبیاری می شود. رود آمو از مرز افغانستان سرچشمه می گیرد و به سمت شمال غربی به دریای آرال جریان می یابد و دلتای بزرگی را تشکیل می دهد که توسط خان نشین خیوه اداره می شود. رود سیر از دره فرغانه سرچشمه می گیرد و به سمت شمال غربی و سپس غرب جریان می یابد و به گوشه شمال شرقی آرال می ریزد. بین آنها رود زرافشان وجود دارد که قبل از رسیدن به رود آمو خشک می شود. این رودخانه به شهرهای بزرگ بخارا و سمرقند،
شود. این رودخانه به شهرهای بزرگ بخارا و سمرقند، آبیاری می‌کند. بیابان های جنوب به اندازه کافی علف دارند تا از جمعیت کم کوچ نشینان پشتیبانی کنند. بیابان قزل قوم بین رودهای آمو و سیر قرار دارد. بیابان قره‌قوم در جنوب غربی رود آمو در ترکمنستان قرار دارد. بین دریاهای آرال و کاسپین فلات اوست‌یورت قرار دارد. هنگامی که روس ها وارد شدند، قلمروهای حاضر در آسیای مرکزی عبارت بودند از خان نشین خیوه در دلتای رود آمو در جنوب دریای آرال، خان نشین بخارا در امتداد رودهای آمو و زرافشان و خان نشین خوقند مستقر در دره فرغانه.
و زرافشان و خان نشین خوقند مستقر در دره فرغانه. بخارا با دو قلمرو دیگر مرز داشت و همه آنها سعی کردند بر سایرین کنترل و مالیات وضع کنند. همه آنها توسط کوچ نشینان احاطه شده بودند.
فوجیوارا نو کنشی ؛ ۹۹۴ – ۱۶ اکتبر ۱۰۲۷) او دختر فوجیوارا نو میچیناگا از همسرش میناموتو نو رینشی و همسر امپراتور سانجو اهل ژاپن بود.
کوگو یا ملکه یا امپراتریس؛ همسر امپراتور، امپراتور ژاپن، کوکوئو (پادشاه) و عنوان است که در زبان ژاپنی به آن شخص داده شده است. در سیستم چندزنی کوگو بالاترین رتبه را در میان همسران متعدد امپراتور، امپراتور ژاپن و پادشاه دارد.
داکیو () یک ورزش سوارکاری در شرق آسیا با شباهت‌هایی به چوگان است. بازی ای است که در آن بازیکنان در حین اسب سواری به توپ ضربه می زنند و نمونه اولیه چوگان است که در انگلستان رایج بود. گفته می شود که منشاء آن در پرشیا (ایران کنونی) بوده و در دوره هی‌آن به ژاپن معرفی شده است.
منوچهر خلیلی‌زاده، سرهنگ نیروی هوایی شاهنشاهی ایران، خلبان جنگنده و لیدر تیم آکروجت تاج طلایی بود. وی فرمانده گردان ۲۱ شکاری پایگاه تبریز بود. پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران در سال ۱۳۵۸ سرهنگ منوچهر خلیلی خود را بازخرید کرده و به‌همراه خانواده‌اش به کشور انگلستان مهاجرت کرد. وی پدر ماه‌چهره خلیلی، بازیگر ایرانی بود.
دهکده لوبینسک در مرکز- شمال لهستان و در شهرستان توخولا، استان کویافسکو-پومورسکی قرار دارد. این دهکده از لحاظ اداری بخشی از گمینا تسکتسن است. این دهکده تقریباً در ۴ کیلومتر (۲ مایل) شرق تسکتسن، ۱۵ کیلومتر (۹ مایل) شرق توخولا و ۵۰ کیلومتر (۳۱ مایل) شمال بیدگوشچ واقع شده است.
فوجیوارا نو اونشی (؛ 885 – ) کوگو یا امپراتریس کوچک‌ترین دختر فوجیوارا نو موتوتسونه (کانپاکو و سشو) در دوره هی‌آن اهل ژاپن بود.
چوگو یکی از نام‌هایی است که به زن، امپراتور ژاپن داده شده است. بررسی اجمالی. معنی اصلی کلمه "چوگو" "محل اقامت ملکه" است. به نوبه خود، اصطلاح "چوگو" به ملکه ای که در آنجا زندگی می‌کند اشاره دارد. در اصل یک کلمه چینی بود، اما در چین نیز به همین معنی استفاده می‌شد. معنای چوگو بسته به دوره متفاوت است. در سیستم چندزنی کوگو بالاترین رتبه را در میان همسران متعدد امپراتور، امپراتور ژاپن و پادشاه دارد و در برخی از دوره ها عنوان چوگو مترادف با کوگو همسر اصلی امپراتور است. دوره جدایی عنوان چوگو و کوگو. در سال ۹۹۰، پدر
دوره جدایی عنوان چوگو و کوگو. در سال ۹۹۰، پدر فوجیوارا نو تیشی، فوجیوارا نو میچیتاکا، که مقام وزیر کشور (درست قبل از کانپاکو شدن) را داشت، ساداکو را به دربار امپراتوری آورد تا همسر امپراتور ایچیجو (خواهرزاده خود و شصت و ششمین امپراتور ژاپن) شود. در ابتدا او نیوگو بود. میچیتاکا که کانپاکو و سپس نایب‌السلطنه (سشو) جدید شد، برای تقویت موقعیت سیاسی خود می خواست ساداکو ملکه ارشد شود، اما در آن زمان، [[فوجیوارا نو جونشی]] حتی پس از کناره گیری امپراتور انیو (ژاپن) (سلطنت ۹۶۹–۹۸۴) به عنوان کوگو باقی ماند و مادر
(سلطنت ۹۶۹–۹۸۴) به عنوان کوگو باقی ماند و مادر بیولوژیک ایچیجو، فوجیوارا نو سنشی، کوتایگو بود. بنابراین هیچ جای خالی برای اهدای یک مقام امپراتوری برای ساداکو وجود نداشت. طبیعتاً فردی که جرم و رسوایی مرتکب نشده بود، نمی توانست از تخت سلطنت خلع شود. با این حال، از آنجایی که ملکه در اصل «همسر مشروع پسر بهشت» است (طبق تفسیر مفاد حکم ریونو گیکه (Ryo no Gige) )، میچیتاکا تأکید کرد که همسر امپراتور انیو دایجو تننو (امپراتور بازنشسته) همچنان می تواند عنوان کوگو را حفظ کند با این حال، به ساداکو سمت چوگو (که تاکنون
حفظ کند با این حال، به ساداکو سمت چوگو (که تاکنون با کوگو هم معنی بود) را داد. این اولین باری بود که دو ملکه همزمان در کنار هم ایستاده بودند. در این زمان، منصب چوگو که به فوجیوارا نو جونشی متصل شده بود به تیشی (ساداکو) منصوب شد. نقشه هوشمندانه پدر ساداکو این بود که «چوگو» را که نام دیگری برای کوگو یا همسر اصلی (ملکه ارشد) امپراتور بود، به عنوان موقعیتی جدا متعلق به یک ملکه کرد که جدا و مستقل از کوگو بود. به این ترتیب تیشی مقام چوگو را به دست آورد و اوضاع در خانواده امپراتور به این صورت شد. بعدها فوجیوارا