payamvha/North_RAG huggingface dataset:
می‌دادند. تا پایان جنگ جهانی دوم، شوروی همچنین سرزمین‌های زیر را ضمیمه کرد: تا پایان جنگ جهانی دوم، بیشتر کشورهای اروپای شرقی و مرکزی تحت اشغال اتحاد جماهیر شوروی قرار گرفتند، معروف به «مستعمرات اروپایی»، در حالی که همچنان مستقل بودند، سیاست‌ها، ارتش، و امور داخلی و خارجی آن‌ها تحت نفوذ شوروی بود. کشورهای ماهواره‌ای شوروی در اروپا شامل: جمهوری دموکراتیک افغانستان نیز می‌تواند یک کشور ماهواره‌ای شوروی محسوب شود؛ از ۱۹۷۸ تا ۱۹۹۱، دولت مرکزی کابل با بلوک شرق همسو بود و مستقیماً توسط نیروهای شوروی در جنگ شوروی
بود و مستقیماً توسط نیروهای شوروی در جنگ شوروی در افغانستان پشتیبانی می‌شد. جمهوری خلق مغولستان نیز از ۱۹۲۴ تا ۱۹۹۱ کشور ماهواره‌ای شوروی بود. کشورهای ماهواره‌ای آسیایی دیگر شامل جمهوری شوروی چین در استان جیانگژی، جمهوری خلق تووا و جمهوری دوم ترکستان شرقی بودند.
فاشیسم روسی ()( )، همچنین راشیسم یا روس‌گرایی و همچنین با عنوان فاشیسم روسی شناخته می‌شود، یک نوواژه و عبارت تحقیرآمیزی است که برای توصیف ایدئولوژی سیاسی و سیاست‌های دولت روسیه تحت ولادیمیر پوتین استفاده می‌شود. این اصطلاح به سیستم سیاسی یکه‌سالاری روسیه، ملی‌گرایی افراطی و نو-امپریالیسم، نظامی‌گری، گسترش‌طلبی، ابرشرکت‌محوری، احتمالاً نئوفاشیسم، همگرایی نزدیک کلیسای ارتدکس روسی و دولت، سرکوب سیاسی، استفاده از سانسور و پروپاگاندا در فدراسیون روسیه، توجیه جنگ‌های متعدد در قرن ۲۱ و کیش شخصیت پیرامون پوتین
جنگ‌های متعدد در قرن ۲۱ و کیش شخصیت پیرامون پوتین اشاره دارد. راشیزم به‌عنوان ایدئولوژی مبتنی بر افکار امپریالیستی موسوم به «جهان روسی» و «مأموریت ویژهٔ تمدنی» مردم روس توصیف می‌شود، مانند مسکو به‌عنوان رم سوم، که خود را در غرب‌ستیزی نشان می‌دهد و از بازپس‌گیری سرزمین‌های سابق به‌وسیلهٔ فتح حمایت می‌کند. مقام‌ها و رسانه‌های اوکراینی اغلب از اصطلاح «راشست» برای اشاره به اعضا و حامیان نیروهای مسلح روسیه استفاده می‌کنند. کاربرد کنونی این واژه از سال ۱۹۹۵ در جریان جنگ نخست چچن آغاز شد، اما پس از جنگ‌های جنگ
جریان جنگ نخست چچن آغاز شد، اما پس از جنگ‌های جنگ روسیه و گرجستان و جنگ روسیه و اوکراین رواج بیشتری یافت و به‌ویژه در جریان حمله روسیه به اوکراین به‌طور گسترده مورد استفاده قرار گرفت. ریشه‌شناسی. «راشیزم»، «راشیزم» و «روس‌ایسم» ترکیبی از کلمات «روسیه» و «فاشیسم» هستند. این اصطلاح‌ها بازنمایی آوایی تلفظ‌های انگلیسی، اوکراینی و روسی هستند. تاریخچهٔ به‌کارگیری اصطلاح. جنگ‌های چچن. این اصطلاح در قالب "Russism" () در سال ۱۹۹۵ توسط رئیس‌جمهور جمهوری چچن ایچکریا جوهر دودایف رایج و به‌کار گرفته شد. او جنگ نخست چچن
دودایف رایج و به‌کار گرفته شد. او جنگ نخست چچن را نمود ایدئولوژی در حال ظهور می‌دانست. به گفتهٔ دودایف، روسیسم عبارت است از: این اصطلاح بعدها توسط رئیس‌جمهور بعدی جمهوری چچن ایچکریا، اصلان ماسخادوف نیز به‌کار رفت. او روسیسم را گونه‌ای از فاشیسم، اما خطرناک‌تر و موجود طی ۲۰۰ سال اخیر دانست. وب‌سایت خبری چچنی Kavkaz Center ستونی ثابت با عنوان «روسیسم» داشت که طی سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۶ حدود ۱۵۰ مقاله در آن منتشر شد. جنگ روسیه و اوکراین. اصطلاح روسیسم/راشیسم (, ) پس از الحاق کریمه توسط فدراسیون روسیه، سرنگونی
) پس از الحاق کریمه توسط فدراسیون روسیه، سرنگونی پرواز شماره ۱۷ هواپیمایی مالزی در نزدیکی دونتسک در ۱۷ ژوئیهٔ ۲۰۱۴، و آغاز جنگ روسیه و اوکراین در ۲۰۱۴ به‌طور فزاینده‌ای در رسانه‌های اوکراینی رایج شد. این اصطلاح در ترانهٔ روسی‌زبان «این است، عزیزم، روسیسم! کلیسای ارتدکس روسی فاشیسم!» اثر آهنگساز و ترانه‌سرای اوکراینی Boris Sevastyanov نیز آمده است. کمیتهٔ ورخوونا رادا در امور سیاست انسانی و اطلاعاتی از ابتکار دانشمندان، روزنامه‌نگاران، سیاست‌پژوهان و کل جامعهٔ مدنی اوکراین برای ترویج و به‌رسمیت‌شناسی اصطلاح
مدنی اوکراین برای ترویج و به‌رسمیت‌شناسی اصطلاح «راشیسم» در سطح ملی و بین‌المللی حمایت می‌کند.
نژادپرستی در روسیه () عمدتاً به شکل نگرش‌های منفی نسبت به شهروندان غیرروس، مهاجران یا گردشگران و همچنین اقدامات منفی برخی از مردم روس علیه آن‌ها نمود پیدا می‌کند. به‌طور سنتی، نژادپرستی روسی شامل یهودی‌ستیزی و تاتارهراسی بوده است، همچنین خصومت نسبت به اقوام مختلف مردمان قفقاز، آسیای مرکزی، شرق آسیا، جنوب آسیا و آفریقا. بر اساس گزارش سازمان ملل متحد، روسیه با بیش از ۱۱٫۶ میلیون مهاجر، سومین جمعیت بزرگ مهاجر در جهان را دارد. به دلیل کاهش جمعیت این کشور، نرخ زاد و ولد پایین و نرخ مرگ‌ومیر بالای روس‌های قومی،
و ولد پایین و نرخ مرگ‌ومیر بالای روس‌های قومی، دولت روسیه در دهه گذشته کوشیده است میزان مهاجرت به این کشور را افزایش دهد؛ که این امر باعث ورود میلیون‌ها مهاجر، عمدتاً از کشورهای پساشوروی، به روسیه شده است. بسیاری از این افراد مهاجرت غیرقانونی داشته و بدون مدرک در این کشور می‌مانند. تحت فشار جدی پلیس، از سال ۲۰۰۹ تعداد اقدامات نژادپرستانه در روسیه شروع به کاهش کرد. در سال ۲۰۱۶ گزارش شد که روسیه شاهد کاهش «چشمگیر» در جرائم ناشی از نفرت بوده است. بیگانه‌هراسی. در اواخر قرن نوزدهم، به‌ویژه پس از شورش‌های
در اواخر قرن نوزدهم، به‌ویژه پس از شورش‌های ملی‌گرایانه در لهستان، دولت بیگانه‌هراسی خود را در خصومت با اقلیت‌های قومی که به زبان روسی سخن نمی‌گفتند نشان داد. دولت تصمیم گرفت استفاده از زبان‌های دیگر را کاهش دهد و اصرار داشت که اقلیت‌هایی که روسی صحبت نمی‌کنند باید روسی‌سازی شوند. در آغاز قرن بیستم، بیشتر یهودیان اروپا در منطقه‌ای موسوم به قلمرو اسکان، در مرزهای غربی امپراتوری روسیه زندگی می‌کردند که عموماً شامل کشورهای امروزی لهستان، لیتوانی، بلاروس و مناطق همجوار بود. بسیاری از پوگروم‌ها همزمان با انقلاب
همجوار بود. بسیاری از پوگروم‌ها همزمان با انقلاب روسیه و سپس جنگ داخلی روسیه رخ دادند. در این کشتارها، بین ۷۰٬۰۰۰ تا ۲۵۰٬۰۰۰ غیرنظامی یهودی کشته شدند و شمار یتیمان یهودی از ۳۰۰٬۰۰۰ نفر فراتر رفت. در دههٔ ۲۰۰۰، ده‌ها هزار نفر به گروه‌های نئونازیسم در داخل روسیه پیوستند. نژادپرستی علیه هم شهروندان روسی (مردمان قفقاز، مردم بومی سیبری و خاور دور روسیه و غیره) و هم شهروندان غیرروس از جمله آفریقایی‌ها، آسیای میانه‌ای‌ها، آسیای شرقی‌ها (ویتنامی‌ها، چینی‌ها و غیره) و اروپایی‌ها (اوکراینی‌ها و …) مشکلی قابل توجه
و اروپایی‌ها (اوکراینی‌ها و …) مشکلی قابل توجه است. در سال ۲۰۱۶، رادیو اروپای آزاد/رادیو آزادی گزارش داد که «پژوهشگرانی که روندهای بیگانه‌هراسی در روسیه را رصد می‌کنند، کاهش «چشمگیری» در جرایم ناشی از نفرت ثبت کرده‌اند، زیرا به نظر می‌رسد مقامات فشار بیشتری بر گروه‌های سیاست‌های راست تندرو وارد کرده‌اند». با استفاده از داده‌هایی که طی نظرسنجی‌های انجام‌شده در سال‌های ۱۹۹۶، ۲۰۰۴ و ۲۰۱۲ گردآوری شد، «هانا اس. چپمن» و همکارانش گزارش دادند که نگرش‌های منفی روس‌ها نسبت به هفت گروه بیرونی به‌طور پیوسته افزایش
نسبت به هفت گروه بیرونی به‌طور پیوسته افزایش یافته است. به‌ویژه، مردم مسکو بیش از پیش بیگانه‌هراس شدند. احساسات عمومی و سیاست‌ها. در سال ۲۰۰۶، عفو بین‌الملل گزارش داد که نژادپرستی در روسیه «از کنترل خارج شده است.» روسیه همچنین یکی از بالاترین نرخ‌های مهاجرت در اروپای شرقی را دارد. بین سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۸، بیش از ۳۵۰ قتل نژادپرستانه رخ داد و «ورخوفسکی»، رهبر سازمان ضدنژادپرستی «سووا»، برآورد کرد که حدود ۵۰٪ از روس‌ها معتقدند اقلیت‌های قومی باید از منطقهٔ آن‌ها اخراج شوند. در همین حال، ولادیمیر پوتین به شدت
اخراج شوند. در همین حال، ولادیمیر پوتین به شدت از دیدگاه «روسیه برای روس‌ها» انتقاد کرد و بر ضرورت حفظ هماهنگی در یک فدراسیون چندقومیتی تأکید داشت. مفسران غربی اشاره کرده‌اند که در این دوره، گروه‌های نژادپرست و فراملی‌گرای افراطی احتمالاً مهم‌ترین مخالفان راست‌گرای دولت پوتین بوده‌اند. در ۲۰ آوریل ۲۰۱۱، «کنستانتین پولتورانین»، سخنگوی خدمات مهاجرت فدرال روسیه، پس از آن‌که گفت «بقای نژاد سفید در خطر است» برکنار شد. در ۲۴ اکتبر ۲۰۱۳، در جریان برنامهٔ "پوئدینوک" در شبکهٔ تلویزیونی راسیا-۱، رهبر ملی‌گرای افراطی
در شبکهٔ تلویزیونی راسیا-۱، رهبر ملی‌گرای افراطی حزب لیبرال دموکرات روسیه، ولادیمیر ژیرینفسکی ــ که به خاطر اظهارات جنجالی‌اش مشهور است ــ خواستار محدود کردن نرخ تولد در منطقهٔ مسلمان‌نشین قفقاز شمالی و همچنین محدود کردن جابه‌جایی افراد از آن منطقه به سراسر کشور شد. این اظهارات اندکی پس از حملهٔ تروریستی در ولگوگراد که موجب کشته شدن چندین روس شد بیان گردید. ژیرینفسکی بعداً بابت سخنانش عذرخواهی کرد. در طول این برنامه، یک نظرسنجی زنده از طریق پیامک و اینترنت برگزار شد و ژیرینفسکی برندهٔ آن رأی‌گیری مردمی شد؛
شد و ژیرینفسکی برندهٔ آن رأی‌گیری مردمی شد؛ بیش از ۱۴۰ هزار روس به نفع او رأی دادند. برخی ملی‌گرایان روس معتقدند بهترین راه برای متوقف کردن افزایش مهاجرت مسلمانان، استفاده از تاکتیک‌های سرکوبگرانه برای «مهار این موج» است. در سال ۲۰۰۶، در شهر کوندوپوگا در جمهوری کارلیا، درگیری در یک کافه بین مهاجران چچنی و روس‌های محلی به شورش گسترده‌ای که چندین روز به طول انجامید تبدیل شد. ناشران و نشریات. آثاری با ماهیت نئوپاگانی، نژادپرستانه، یهودستیزی و ضد مسیحی توسط انتشارات مسکو به نام "روسکایا پراودا" منتشر می‌شود.
مسکو به نام "روسکایا پراودا" منتشر می‌شود. این انتشارات که رسماً در سال ۱۹۹۴ ثبت شد، توسط نویسندهٔ نئوپاگانیسم، «الکساندر آراتوف» (اوگنوِد) بنیان‌گذاری گردید. هدف این انتشارات «انتشار و توزیع آثاری دربارهٔ مسائل نژاد آریایی-اسلاوی-روسی» است. عمدتاً روزنامهٔ "روسکایا پراودا" را منتشر می‌کند. ناشران روسکایا پراودا، الکسی دوبرووُلسکی (دوبروسلاو)، یکی از بنیان‌گذاران نئوپاگانیسم روسی را تبلیغ می‌کردند. در سال ۱۹۹۷، والری یملیانوف، یکی از بنیان‌گذاران نئوپاگانیسم روسی، همراه با شمار اندکی از پیروانش به جنبش
روسی، همراه با شمار اندکی از پیروانش به جنبش کوچک آراتوف پیوست و سردبیر روزنامهٔ "روسکایا پراودا" شد. از سال ۱۹۹۷، انتشارات "روسکایا پراودا" به نمایندگی آراتوف، همراه با جامعهٔ اسلاوی کالوگا و دیگر گروه‌ها، هستهٔ اصلی انجمن بزرگ نئوپاگانیسم یعنی SSO SRV را تشکیل داد. در پاییز ۲۰۰۱، برخی از رهبران پیشین حزب ملی مردم و اتحاد ملی روسیه، همراه با سردبیران روزنامهٔ "روسکایا پراودا" گرد هم آمدند تا «حزب قدرت ملی روسیه» را تأسیس کنند. تاریخ‌دان ویکتور شنیرلمان این انتشارات و روزنامهٔ "روسکایا پراودا" را
این انتشارات و روزنامهٔ "روسکایا پراودا" را یهودستیزانه توصیف می‌کند. انتشارات "بلیه آلوِی" آثار نژادپرستانه منتشر می‌کند. در سن‌پترزبورگ، کتاب‌های این انتشارات توسط روزنامهٔ "زا روسکویه دِلو" توزیع می‌شد. فعالان حقوق بشری سن‌پترزبورگ، «روسلان لینکوف» و «یوری ودوین» بارها از مقامات خواسته‌اند تا انتشار «هرگونه ادبیات نازی» توسط این انتشارات را بررسی کنند. در سال ۱۹۹۹، «ولادیمیر آودِیِف» (خالق دکترین «نژادشناسی» دربارهٔ نوردیسیزم) مجموعه‌ای از کتاب‌ها به نام «کتابخانهٔ اندیشهٔ نژادی» را در انتشارات "بلیه
«کتابخانهٔ اندیشهٔ نژادی» را در انتشارات "بلیه آلوِی" آغاز کرد و تحت این عنوان، آثار نژادگرایی علمی روسی و همچنین کلاسیک‌های نظریهٔ نژادی غربی را منتشر کرد؛ به‌ویژه او دوباره نوشته‌های مشهور نژادپرستانهٔ آغاز قرن بیستم همچون "انسان‌شناسی سیاسی" اثر لودویگ وُلت‌مان و آثار هانس ف. ک. گونتر، مروّج انسان‌شناسی نژادی در دورهٔ نازی را منتشر نمود. بنیان‌گذار گروه DK، «سرگئی ژاریکوف»، دربارهٔ ماهیت بی‌قیدوشرط پاگانی فرهنگ راک نوشت و از ایدهٔ ملی و رسالت‌گرایی حمایت کرد. او با استناد به آثار آکادمیسین بوریس ریباکوف
کرد. او با استناد به آثار آکادمیسین بوریس ریباکوف استدلال نمود که ایدئولوژی پاگانیسم برای مبارزه جهت استقلال سرزمین روسیه مناسب‌تر است. ژاریکوف ناشر مجلهٔ نئونازی "اَتَک" شد که به اندیشه‌های نئوپاگانیسم توجه زیادی دارد. در طول سال‌ها، روزنامهٔ فاشیستی "روسیان رِوانش"، روزنامهٔ نئونازی "زِمشچینا" و مجلهٔ نژادپرستانهٔ "میراث نیاکان" منتشر شده‌اند. انتشارات "کنژنی میر" نیز ایده‌های نژادی را ترویج می‌دهد.
علی سعید آکبایتوغان (; – ) نظامی و سیاست‌مدار اهل ترکیه بود. وی افسر ارتش عثمانی و ژنرال ارتش ترکیه بود. پس از استعفا از دولت عثمانی پس از جنگ جهانی اول، به نیروهای مصطفی کمال آتاترک پیوست و در جنگ استقلال ترکیه شرکت کرد. او در جنگ عثمانی و ایتالیا، جنگ‌های بالکان، جنگ جهانی اول و جنگ استقلال ترکیه حضور داشت و فرماندهی ارتش اول ترکیه و ارتش سوم ترکیه را برعهده داشت. وی دوره‌ای عضو مجلس ملی کبیر ترکیه از استان قوجاایلی بود.
نورالدین ارسین (؛ ۱۹۱۸ – ) ژنرال نیروی زمینی ترکیه بود، که در فاصله سال‌های ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۳ به‌عنوان هجدهمین رئیس ستاد کل نیروهای مسلح ترکیه فعالیت می‌کرد. او فرمانده سپاه ششم در طول حمله به قبرس در سال ۱۹۷۴ و فرمانده ارتش ترکیه در طول کودتای نظامی ۱۹۸۰ بود. پس از کودتا، او عضو شورای ریاست جمهوری بود و در نیمه دوم سال ۱۹۸۳ رئیس ستاد کل ارتش ترکیه بود. ارسین در چاناک‌قلعه متولد شد و فعالیت نظامی را از سال ۱۹۳۸ در ارتش امپراتوری عثمانی آغاز کرد. وی از ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۳ ریاست سازمان اطلاعات ملی را برعهده داشت، در
۱۹۷۳ ریاست سازمان اطلاعات ملی را برعهده داشت، در فاصله سال‌های ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۵ و در خلال حمله ترکیه به قبرس به‌عنوان فرمانده سپاه ششم فعالیت می‌کرد و از ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۶ فرماندهی ژاندارمری ترکیه را برعهده داشت. وی از ۱۹۷۶ تا ۱۹۷۷ دبیرکل شورای امنیت ملی بود، از ۱۹۷۷ تا ۱۹۷۸ فرماندهی ارتش اول ترکیه را برعهده داشت و در فاصله سال‌های ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۲ به‌عنوان فرمانده نیروی زمینی ترکیه فعالیت می‌کرد.
اعلامیه استقلال فنلاند (; ) توسط مجلس فنلاند در تصویب شد. این اعلامیه با اشاره به لایحه‌ای که همزمان به مجلس ارائه شده بود تا فنلاند را به یک جمهوری مستقل تبدیل کند، فنلاند را مستقل از روسیه اعلام کرد. اعلام استقلال تنها بخشی از روند طولانی منتهی به استقلال فنلاند بود. این اعلامیه به عنوان روز استقلال در فنلاند جشن گرفته می‌شود. تاریخ. انقلاب در روسیه. پس از انقلاب فوریه و کناره‌گیری تزار نیکلای دوم، دوک بزرگ فنلاند، در ۲ مارس (۱۵ مارس N.S.) ۱۹۱۷، اتحاد شخصی بین روسیه و فنلاند پایه قانونی خود را از دست داد
بین روسیه و فنلاند پایه قانونی خود را از دست داد - حداقل طبق دیدگاه هلسینکی. مذاکراتی بین دولت موقت روسیه و مقامات فنلاندی وجود داشت. پیشنهاد حاصل، که توسط دولت موقت تصویب شد، به شدت در "Eduskunta" (مجلس فنلاند) بازنویسی شد و به قانون قدرت (فنلاندی: "Valtalaki"، سوئدی: "Maktlagen") تبدیل شد، که به موجب آن مجلس اعلام کرد که اکنون تمام اختیارات قانونگذاری را به جز در رابطه با سیاست خارجی و مسائل نظامی در اختیار دارد و همچنین فقط می‌تواند توسط خودش منحل شود. در زمان رأی‌گیری، اعتقاد بر این بود که دولت موقت به
زمان رأی‌گیری، اعتقاد بر این بود که دولت موقت به سرعت توسط شورش روزهای ژوئیه در سن پترزبورگ شکست خواهد خورد. با این حال، دولت موقت زنده ماند، قانون قدرت را رد کرد و مجلس را منحل کرد. پس از انتخابات جدید و شکست نهایی دولت موقت در انقلاب اکتبر، پارلمان فنلاند تصمیم گرفت بر اساس قانون اساسی فنلاند و به طور دقیق‌تر بر اساس بند §38 قانون قدیمی ابزار حکومت ۱۷۷۲ که پس از کودتای بدون خونریزی گوستاو سوم توسط مجلس ایالتی تصویب شده بود، یک شورای نیابت سلطنت سه نفره تشکیل دهد. این بند، انتخاب پادشاه جدید را در صورت
تشکیل دهد. این بند، انتخاب پادشاه جدید را در صورت انقراض سلسله سلطنتی پیش‌بینی می‌کرد و در فنلاند به عنوان واگذاری حاکمیت به مجلس ایالتی (که بعداً مجلس شد) در مدت دوره فترت تفسیر شد. شورای نیابت سلطنت هرگز انتخاب نشد، زیرا سوسیالیست‌های فنلاندی و اعتصاب عمومی آنها که خواستار اقدامات رادیکال‌تری بودند، مخالفت شدیدی نشان دادند. در ۲ نوامبر (۱۵ نوامبر ۱۹۱۷) بلشویک‌ها حق عمومی تعیین سرنوشت، از جمله حق جدایی کامل، "برای مردم روسیه" را اعلام کردند. در همان روز، مجلس فنلاند اعلامیه‌ای صادر کرد که طبق آن، "پرو
مجلس فنلاند اعلامیه‌ای صادر کرد که طبق آن، "پرو تمپور" تمام اختیارات حاکم در فنلاند را به عهده گرفت. با این حال، ابزار قدیمی حکومت دیگر مناسب تلقی نمی‌شد. محافل پیشرو مدت‌ها سلطنت و نجیب‌زادگی موروثی را منسوخ می‌دانستند و از قانون اساسی جمهوری برای فنلاند حمایت می‌کردند. استقلال. مجلس سنای فنلاند، دولتی که مجلس در ماه نوامبر منصوب کرده بود، اعلامیه استقلال و پیشنهادی برای یک نظام حکومتی جمهوری جدید تهیه کرد. رئیس سنا ( نخست وزیر) پر اویند سوینهوفوود اعلامیه را در ۴ دسامبر در مجلس قرائت کرد. اعلامیه استقلال
را در ۴ دسامبر در مجلس قرائت کرد. اعلامیه استقلال از نظر فنی به شکل مقدمه‌ای از پیشنهاد ارائه شد و قرار بود توسط مجلس مورد توافق قرار گیرد که در ۶ دسامبر اعلامیه را تصویب کرد. در ۱۸ دسامبر (۳۱ دسامبر N.S) اندکی پس از آنکه رئیس دولت فنلاند، اسوینهوفوود، استقلال کامل کشور خود را اعلام کرد، دولت روسیه شوروی اولین دولتی در خارج از فنلاند بود که استقلال فنلاند را به رسمیت شناخت. این شورا فرمانی را صادر کرد که استقلال فنلاند را به رسمیت می‌شناخت و در ۲۲ دسامبر (۴ ژانویه ۱۹۱۸ N.S) توسط بالاترین نهاد اجرایی شوروی،
ژانویه ۱۹۱۸ N.S) توسط بالاترین نهاد اجرایی شوروی، کمیته اجرایی مرکزی سراسری روسیه (VTsIK) تأیید شد. بیانیه و ۱۵ نوامبر. این اعلامیه با اشاره به اعلامیه ۱۵ نوامبر، می‌گوید: مردم فنلاند با این گام سرنوشت خود را به دست خود گرفته‌اند؛ گامی که هم موجه و هم مورد نیاز شرایط کنونی است. مردم فنلاند عمیقاً احساس می‌کنند که بدون حاکمیت کامل نمی‌توانند وظیفه ملی و بین‌المللی خود را انجام دهند. آرزوی صد ساله برای آزادی اکنون در انتظار تحقق است؛ مردم فنلاند به عنوان یک ملت آزاد در میان سایر ملت‌های جهان گام برمی‌دارند.
آزاد در میان سایر ملت‌های جهان گام برمی‌دارند. (...) مردم فنلاند با اطمینان خاطر منتظرند که چگونه سایر ملت‌های جهان تشخیص می‌دهند که مردم فنلاند با استقلال و آزادی کامل خود می‌توانند تمام تلاش خود را برای تحقق اهدافی که آنها را در میان مردمان متمدن قرار می‌دهد، انجام دهند. زمینه. استونی، لتونی و لیتوانی در همان دوره استقلال خود را از روسیه اعلام کردند. رجوع کنید به جنگ استقلال استونی، استقلال لتونی و جنگ استقلال لیتوانی. این سه کشور توسط اتحاد جماهیر شوروی اشغال و به آن ملحق شدند (۱۹۴۰–۱۹۴۱، ۱۹۴۴–۱۹۹۱).
اشغال و به آن ملحق شدند (۱۹۴۰–۱۹۴۱، ۱۹۴۴–۱۹۹۱). رجوع کنید به اشغال کشورهای حوزه دریای بالتیک توسط شوروی. متن اعلامیه استقلال فنلاند. "سنای فنلاند:"
یالمار کاسترن (; – ) سیاستمدار، و مهندس اهل فنلاند بود. او عضو مجلس سنای فنلاند بود.
اونی تالاس (; – ) سیاستمدار، دیپلمات، و وکیل اهل فنلاند بود. او عضو مجلس سنای فنلاند بود.
آرتور کاسترن (; – ) سیاستمدار، و وکیل اهل فنلاند بود. او عضو مجلس سنای فنلاند بود.
هیکی رنوال (; – ) سیاستمدار، روزنامه‌نگار، حقوق‌دان، و وکیل اهل فنلاند بود. او عضو مجلس سنای فنلاند بود.
یوهانی آرایروی (; – ) سیاستمدار اهل فنلاند بود. او عضو مجلس سنای فنلاند بود.
الکساندر فری (; – ) سیاستمدار، و وکیل اهل فنلاند بود. او عضو مجلس سنای فنلاند بود. وی همچنین برندهٔ صلیب آزادی استونی شده است.
ارو اویو پهکونن (; – ) سیاستمدار اهل فنلاند بود. او عضو مجلس سنای فنلاند بود.
اسکاری ویلهو لوئوهیووئوری (; – ) سیاستمدار، و اقتصاددان اهل فنلاند بود. او عضو مجلس سنای فنلاند بود.
حسام عرب (زادهٔ ۳۰ شهریور ۱۳۶۳، تهران) داور فوتبال و فوتبال ساحلی اهل ایران و عضو فهرست داوران بین‌المللی فیفا در رشته فوتبال ساحلی است. او از سال ۱۳۷۹ داوری را آغاز کرد و پس از قضاوت در رقابت‌های لیگ آزادگان و لیگ برتر فوتبال ساحلی ایران، در سال ۲۰۲۳ وارد فهرست داوران بین‌المللی فیفا شد و در سال ۲۰۲۵ به‌عنوان نفر اول لیست داوران بین‌المللی فوتبال ساحلی ایران به فیفا معرفی گردید. زندگی‌نامه. حسام عرب داوری را از سال ۱۳۷۹ آغاز کرد. او سال‌ها در تمامی رده‌های سنی لیگ فوتبال شهر تهران، مسابقات مهمی را قضاوت
سنی لیگ فوتبال شهر تهران، مسابقات مهمی را قضاوت کرده‌است. وی از سال ۱۳۸۹ تا ۱۳۹۶ در لیگ آزادگان و از سال ۱۳۹۶ تاکنون در لیگ برتر فوتبال ساحلی ایران قضاوت کرده‌است. فعالیت بین‌المللی. ۲۰۲۳. در سال ۲۰۲۳، حسام عرب برای نخستین بار به عنوان داور در جام بین‌المللی باشگاه‌های فوتبال ساحلی جهان در مسکو شرکت نمود. این مسابقات با حضور باشگاه‌هایی از روسیه، بلاروس، قزاقستان، سنگال و ایران برگزار شد. او در این رقابت‌ها به‌عنوان داور یا سرداور در دیدارهای زیر حضور داشت: ۲۰۲۴. در سال ۲۰۲۴، حسام عرب برای دومین سال در این
۲۰۲۴. در سال ۲۰۲۴، حسام عرب برای دومین سال در این تورنمنت حضور یافت و قضاوت دیدارهای مهمی را در این جام برعهده داشت. این رقابت‌ها با حضور تیم‌هایی از روسیه، آرژانتین، برزیل، ایران، قزاقستان، سنگال و عمان برگزار شد. ۲۰۲۵. در سال ۲۰۲۵، عرب برای سومین سال پیاپی از سوی فدراسیون فوتبال روسیه به این رقابت‌ها دعوت شد. در این دوره از مسابقات تیم‌هایی از روسیه، برزیل، قزاقستان، عربستان، بلاروس، ایران و تیم ملی فوتبال ساحلی روسیه شرکت داشتند. در این دوره از مسابقات، همانند دوره‌های پیشین، فناوری VS (Video Support)
همانند دوره‌های پیشین، فناوری VS (Video Support) که نوعی سامانهٔ کمک‌داور ویدئویی در فوتبال ساحلی است، مورد استفاده قرار گرفت. او در این تورنمنت مسابقات مهمی را قضاوت نمود از جمله:
پانچ‌کاری و کارهای فشاری فرآیندی است که برای تولید انبوه بسیار مناسب است. با این حال، هزینه‌های اولیه ابزارسازی — هم برای خود دستگاه و هم برای ابزار پرس اختصاصی مربوط به هر قطعه — بالاست. این موضوع باعث می‌شود که پانچ‌کاری برای کارهای با حجم کم یا نمونه‌سازی اولیه چندان به‌صرفه نباشد. یکی از روش‌های کاهش این هزینه، استفاده از پرس برجکی (Turret Punch) است. ابزار این نوع پرس شامل مجموعه‌ای بزرگ از سنبه‌های استاندارد است: سوراخ‌هایی در اندازه‌های مختلف، لبه‌های صاف، شیارها یا سوراخ‌های نصب پرکاربرد. با استفاده
صاف، شیارها یا سوراخ‌های نصب پرکاربرد. با استفاده از تعداد زیادی ضربه و به‌کارگیری ابزارهای متفاوت به نوبت، یک پرس برجکی می‌تواند قطعات گوناگونی تولید کند، بدون آن‌که نیاز باشد ابتدا یک ابزار پرس تخصصی و مخصوص آن قطعه ساخته شود. این کار هم در زمان و هم در هزینه صرفه‌جویی کرده و امکان نمونه‌سازی سریع یا تولید در حجم کم را بدون تأخیرهای مربوط به ساخت ابزار فراهم می‌آورد. یک پرس CNC برجکی معمولی، ممکن است تا ۶۰ ابزار مختلف را درون یک «برجک» جای دهد که می‌توان آن را چرخاند تا هر ابزار به موقعیت پانچ منتقل شود.
را چرخاند تا هر ابزار به موقعیت پانچ منتقل شود. یک شکل ساده (مانند مربع، دایره یا شش‌ضلعی) مستقیماً از ورق بریده می‌شود. برای بریدن یک شکل پیچیده، می‌توان با انجام مجموعه‌ای از برش‌های مربعی یا گرد در اطراف محیط شکل، آن را کامل کرد. از آنجا که یک ابزار پرس نیازمند مجموعه سنبه و ماتریس هم‌خوان است، دو برجک متناظر وجود دارد: یکی بالای میز برای سنبه و دیگری پایین آن برای ماتریس. این دو برجک باید با دقت بالا و به‌صورت هماهنگ بچرخند و هم‌راستایی‌شان با دقت حفظ شود. در یک برجک ممکن است چند سنبه با شکل یکسان قرار
در یک برجک ممکن است چند سنبه با شکل یکسان قرار داده شود که هر یک در زاویه‌ای متفاوت نصب شده‌اند، زیرا معمولاً دستگاه قابلیتی برای چرخاندن ورق نسبت به ابزار ندارد. پانچ در برش‌کاری اشکال مرکب (پیچیده) نسبت به لیزر انعطاف‌پذیری کمتری دارد، اما برای اشکال تکراری (مثلاً شبکه یا گریل یک دستگاه تهویه مطبوع) سریع‌تر عمل می‌کند. برخی دستگاه‌ها ترکیبی از قابلیت‌های لیزر و پانچ را در یک ماشین واحد ارائه می‌دهند. بیشتر پرس‌های برجکی (Turret Press) امروزی تحت کنترل CNC هستند؛ به این معنا که جای‌گذاری ورق فلزی زیر
CNC هستند؛ به این معنا که جای‌گذاری ورق فلزی زیر ابزار به‌صورت خودکار انجام شده و انتخاب ابزار مشخص نیز طبق برنامه تعیین می‌شود. در این فرآیند، ابتدا یک نرم‌افزار CAM طرح CAD قطعهٔ نهایی را — با توجه به ابزارهای موجود در برجک — به تعداد و نوع عملیات پانچ مورد نیاز تبدیل می‌کند. چیدمان دقیق ابزارها در برجک، بسته به نیاز هر کار تغییر می‌کند. مرحلهٔ طراحی CAD نیز برای پانچ برجکی بهینه می‌شود: برای نمونه، گرد کردن یک گوشه ممکن است با یک برش اریب (Chamfer) سریع‌تر انجام شود تا یک گوشهٔ کاملاً گرد که به چند ضربه
انجام شود تا یک گوشهٔ کاملاً گرد که به چند ضربه نیاز دارد. همچنین، تغییر یک بُعد غیرحیاتی (مثل عرض شیار تهویه) به‌اندازهٔ ابزاری که موجود است، می‌تواند باعث شود برش تنها با یک ضربه انجام گیرد، به جای آن‌که هر طرف جداگانه برش بخورد. بخش CAD حتی می‌تواند مسئول انتخاب ابزارهایی باشد که باید پیش از شروع کار در برجک نصب شوند. از آنجا که هر ابزار در یک پرس برجکی نسبتاً کوچک است، این دستگاه در مقایسه با یک پرس که قطعات مشابه را تنها با یک ضربهٔ واحد می‌سازد، نیروی بسیار کمتری نیاز دارد. این امر باعث می‌شود ابزار
بسیار کمتری نیاز دارد. این امر باعث می‌شود ابزار سبک‌تر و گاهی ارزان‌تر باشد، هرچند این مزیت با پیچیدگی بیشتر برجک و مکانیزم جای‌گذاری ورق تا حدی جبران می‌شود. پرس برجکی می‌تواند در هر ضربه سریع‌تر از یک پرس ابزار سنگین عمل کند، اما برای تکمیل یک قطعه به ضربات بیشتری نیاز است. یک دستگاه پرس برجکی قادر است به ۶۰۰ ضربه در دقیقه برسد. پیشرفته‌ترین ماشین‌های امروزی ممکن است علاوه بر پانچ‌کاری، قابلیت‌هایی مانند شکل‌دهی (Forming) و خم‌کاری (Bending) را نیز ارائه دهند. هرچند این ماشین‌ها جایگزین خم‌کن‌های تخصصی
دهند. هرچند این ماشین‌ها جایگزین خم‌کن‌های تخصصی (Press Brake) برای ساخت جعبه‌ها نمی‌شوند، اما توانایی ایجاد برجستگی‌ها یا زبانه‌های کوچک (Lug) می‌تواند یک فرآیند دو ماشینه را به یک فرآیند تک ماشینه تبدیل کرده و زمان جابه‌جایی و جابه‌گیری قطعات را کاهش دهد. پانچ دستی. پرس‌های برجکی دستی نیز مورد استفاده قرار گرفته‌اند. این دستگاه‌ها معمولاً از نوع پرس با فریم C هستند که اغلب یک رام (Ram) آن‌ها با مکانیزم دنده و شانه (Rack) به حرکت در می‌آید. در این مدل‌ها هیچ سیستم CNC وجود ندارد — نه برای جابه‌جایی ورق و
سیستم CNC وجود ندارد — نه برای جابه‌جایی ورق و نه برای تعویض ابزار. کار کردن با چنین پرس دستی نیازمند آشنایی و مهارت بالاست، زیرا در هر یک از عملیات متعدد پانچ، اپراتور باید هر بار ابزار درست را از برجک انتخاب کند. این پرس‌های دستی به ندرت یافت می‌شوند، اما همچنان در کارگاه‌های پرزحمت و دستی شکل دهی ورق جایگاه خاص خود را دارند؛ برای مثال، در ساخت قطعات بدنهٔ سفارشی خودرو. این دستگاه‌ها معمولاً همراه با سایر فرآیندهای بسیار تخصصی و دستیِ هنرمندانه استفاده می‌شوند؛ مانند کار با چرخ انگلیسی (English Wheel).
لوهانی ()، که با نام نوهانی نیز شناخته می‌شود، یک قبیلهٔ پشتون کوچ‌نشین است که تا بیهار در هند پیشروی کرده و در دوران لودیان در آن‌جا ساکن شدند. قومیت دقیق لوهانی‌ها مورد اختلاف است. در حالی‌که برخی نویسندگان آن‌ها را یک قبیلهٔ افغان پوونده می‌دانند، دیگران آن‌ها را یک هندوی تاجر از کاست‌های ایالت سند می‌شناسند که در دادوستد میان هند و آسیای میانه فعال بوده‌اند، و آن‌ها را با لوهاناها یکی می‌انگارند. قدیمی‌ترین اشاره به قبیله‌های لوهانی در کتیبه‌ای از سال ۱۴۹۶ میلادی در بیهار و در دوران لودیان آمده است. این
میلادی در بیهار و در دوران لودیان آمده است. این کتیبه از ساخت یک دروازه توسط «دریاخان نوهانی» یاد می‌کند که سپس به‌عنوان یکی از «حاکمان پادشاهی» معرفی شده است. قبیله‌های لوهانی همچنین توسط بابر، امپراتور گورکانی، در خاطراتش، یعنی بابرنامه، در حدود سال ۱۵۲۹ با عنوان «نوهانی افغان» ذکر شده‌اند.
مهندسی ریاضی یک حوزه دانشگاهی و حرفه‌ای میان‌رشته‌ای است که ریاضیات، مهندسی و علوم محاسباتی را برای مدل‌سازی، تحلیل و حل مسائل دنیای واقعی در مهندسی، صنعت، امور مالی و فناوری ترکیب می‌کند. مهندسان ریاضی از روش‌های پیشرفته ریاضی برای توسعه الگوریتم‌ها، شبیه‌سازی‌ها و مدل‌های پیش‌بینی برای سیستم‌های پیچیده استفاده می‌کنند. مهندسی ریاضی به اندازه ریاضی فیزیک جا نیفتاده است، بنابراین محققان بر زیرشاخه‌هایی مانند نظریه اطلاعات، نظریه کنترل، پردازش سیگنال، پردازش تصویر، نظریه محاسبات و نظریه سامانه‌ها تمرکز
تصویر، نظریه محاسبات و نظریه سامانه‌ها تمرکز می‌کنند.