payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مشاهیر زنان ملی و تالار مشاهیر اشری به رسمیت شناخته شده است. زندگی اولیه و تحصیلات. پنینگتون در ۸ اکتبر ۱۸۷۲ در نشویل، تنسی از والدینی به نام‌های هنری و سارا مالونی پنینگتون متولد شد. اندکی پس از تولد، خانواده به فیلادلفیا نقل مکان کردند تا به خویشاوندان کوئیکر مادرش نزدیک‌تر باشند. او در ۱۲ سالگی و پس از خواندن کتابی دربارهٔ شیمی دارویی به این علم علاقه‌مند شد. زمانی که به دانشگاه پنسیلوانیا مراجعه کرد و از استادی درخواست کمک برای فهم اصطلاحات تخصصی کرد، به او گفته شد وقتی بزرگ‌تر شد برگردد. او در سال
به او گفته شد وقتی بزرگ‌تر شد برگردد. او در سال ۱۸۹۰ وارد دانشگاه پنسیلوانیا شد و در سال ۱۸۹۲ با گذراندن دروس شیمی و دروس فرعی گیاه‌شناسی و جانورشناسی، شرایط دریافت مدرک کارشناسی علوم را تکمیل کرد. اما از آنجا که دانشگاه پنسیلوانیا در آن زمان به زنان مدرک اعطا نمی‌کرد، به جای مدرک، گواهی صلاحیت دریافت کرد. پنینگتون در سال ۱۸۹۵ مدرک دکترای خود را از دانشگاه پنسیلوانیا دریافت کرد. عنوان پایان‌نامه او «مشتقات کلمبیوم و تانتالوم» بود. از ۱۸۹۵ تا ۱۸۹۶ به عنوان پژوهشگر دانشگاهی در رشته گیاه‌شناسی در دانشگاه
پژوهشگر دانشگاهی در رشته گیاه‌شناسی در دانشگاه پنسیلوانیا فعالیت کرد و از ۱۸۹۷ تا ۱۸۹۹ به عنوان پژوهشگر شیمی فیزیولوژیک در دانشگاه ییل با لافایت مندل و راسل هنری چیتندن همکاری پژوهشی داشت. حرفه علمی. در سال ۱۸۹۸، او آزمایشگاه بالینی فیلادلفیا را تأسیس کرد و تحلیل‌های باکتری‌شناسی انجام داد. او به کشاورزان در مورد شیوه‌های صحیح حمل شیر خام آموزش داد تا ایمنی بستنی فروخته شده در مدارس محلی را بهبود بخشد. در همان سال، او سمت مدیر آزمایشگاه بالینی در کالج پزشکی زنان پنسیلوانیا را پذیرفت. همچنین از ۱۸۹۸ تا ۱۹۰۱
زنان پنسیلوانیا را پذیرفت. همچنین از ۱۸۹۸ تا ۱۹۰۱ به عنوان پژوهشگر در بخش بهداشت دانشگاه پنسیلوانیا و باکتری‌شناس در دفتر بهداشت فیلادلفیا خدمت کرد. در این سمت، او نقش کلیدی در بهبود استانداردهای بهداشتی برای حمل و فرآوری شیر و محصولات لبنی ایفا نمود. سازمان کشاورزی ایالات متحده. در سال ۱۹۰۵، پنینگتون در اداره شیمی وزارت کشاورزی ایالات متحده که بعدها به سازمان غذا و دارو تبدیل شد، مشغول به کار شد. هاروی دبلیو وایلی، مدیر اداره شیمی، او را تشویق کرد تا برای ریاست آزمایشگاه تحقیقات غذایی که تازه تأسیس شده
ریاست آزمایشگاه تحقیقات غذایی که تازه تأسیس شده بود و هدفش اجرای قانون غذا و داروی خالص ۱۹۰۶ بود، درخواست دهد. او با نام مخفف «M.E. Pennington» برای این موقعیت معرفی شد تا جنسیت او فاش نشود. او در سال ۱۹۰۷ این سمت را پذیرفت و به اولین زن رئیس آزمایشگاه تبدیل شد. یکی از دستاوردهای بزرگ او توسعه استانداردهای پردازش ایمن مرغ‌های پرورش یافته برای مصرف انسان بود. او همچنین ریاست تحقیقات دربارهٔ طراحی واگن‌های یخچال‌دار را بر عهده داشت و در دوران جنگ جهانی اول در اداره غذای جنگ هربرت هوور خدمت کرد. مهندس و مشاور
اداره غذای جنگ هربرت هوور خدمت کرد. مهندس و مشاور تبرید. مشارکت پنینگتون در طراحی واگن‌های یخچال‌دار در آزمایشگاه تحقیقات غذایی، منجر به علاقه‌مند شدن او به کل فرایند حمل‌ونقل و ذخیره‌سازی مواد غذایی فاسدشدنی، از جمله حمل‌ونقل یخچالی و یخچال‌های خانگی شد. در طول فعالیتش در آزمایشگاه، پنینگتون و هاوارد کستنر پیرس موفق به ثبت اختراع آمریکا برای قفسه خنک‌کننده تمام فلزی مرغ برای خنک‌کردن و درجه‌بندی طیور، خرگوش و شکار شدند. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون تالار ملی مشاهیر زن شده است.
ایوون کانولی مارتین (زادهٔ ۱۳ سپتامبر ۱۹۳۶) یک متخصص آمریکایی در "شیمی‌اطلاعات" و طراحی دارو با کمک رایانه است که به مقام پژوهشگر ارشد «ول‌وایلر» در آزمایشگاه‌های ابوت (که اکنون اب‌وی نام دارد) ارتقا یافت. او که در دانشگاه نورث‌وسترن در رشتهٔ شیمی آموزش دید، به چهره‌ای پیشرو در علم مشارکتی برای کشف و توسعهٔ مولکول‌های زیست‌فعال به‌عنوان عوامل درمانی تبدیل شد. دستاوردهای او از کاربرد روش‌هایی سرچشمه می‌گیرد که چگونگی ارتباط توصیف‌گرهای شکل مولکولی و ویژگی‌های فیزیکوشیمیایی با فعالیت زیستی آن‌ها را تحلیل
فیزیکوشیمیایی با فعالیت زیستی آن‌ها را تحلیل می‌کنند. او نویسندهٔ اثری ماندگار در حوزهٔ "شیمی‌اطلاعات" با عنوان "طراحی کمی دارو" (ویرایش دوم، ۲۰۱۰) است و جوایز متعددی در این زمینه دریافت کرده است؛ از جمله انتخاب به‌عنوان همکار انجمن پیشبرد علوم آمریکا (۱۹۸۵) و اتحادیه بین‌المللی شیمی محض و کاربردی (۲۰۰۰) و دریافت جایزهٔ "هرمن اسکولنیک" (۲۰۰۹) و جایزهٔ "رایانه‌ها در پژوهش شیمیایی و دارویی" (۲۰۱۷) از انجمن شیمی آمریکا. دوران کودکی و تحصیلات. ایوون کانولی در سال ۱۹۳۶ از پدر و مادری به نام‌های آیرین و الورت
سال ۱۹۳۶ از پدر و مادری به نام‌های آیرین و الورت کانولی زاده شد. مارتین در سال ۱۹۵۸ مدرک کارشناسی خود را از کالج کارلتون در نورث‌فیلد، مینه‌سوتا دریافت کرد. او تنها زنی بود که در آن سال در رشتهٔ شیمی/جانورشناسی تحصیل می‌کرد. از سال ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۰ به‌عنوان دستیار داروشناسی در آزمایشگاه‌های ابوت مشغول به کار بود. در سال‌های ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۳، موفق به دریافت بورسیهٔ پیشادکتری از بنیاد ملی علوم شد و در دانشگاه نورث‌وسترن در اِونستون، ایلینوی تحصیل کرد. او در سال ۱۹۶۴ مدرک دکترای خود را در زمینهٔ بیوشیمی فیزیکی از
مدرک دکترای خود را در زمینهٔ بیوشیمی فیزیکی از دانشگاه نورث‌وسترن دریافت کرد. حرفه. تقریباً تمام دوران حرفه‌ای مارتین در بخش آزمایشگاه‌های ابوت گذشت که بر ابتکارات کشف داروی پیش‌بالینی تمرکز داشت؛ بخشی که بعدها از این مجموعهٔ زیست‌پزشکی جدا شد و به شرکت دارویی مستقل اب‌وی تبدیل شد. فعالیت او در ابوت و اب‌وی بیش از چهل سال ادامه داشت و تنها وقفهٔ آن، یک سال فرصت مطالعاتی در سال‌های ۱۹۶۷ تا ۱۹۶۸ بود که در آن با پیشگام QSAR، کوروین هانش، در کالج پومونا همکاری کرد، و پس از آن به آزمایشگاه‌های ابوت بازگشت.
کرد، و پس از آن به آزمایشگاه‌های ابوت بازگشت. مارتین در سال ۲۰۰۶ به‌طور رسمی با عنوان پژوهشگر ارشد بازنشسته شد، اما همچنان به‌صورت قراردادی با ابوت همکاری دارد و بر روی موضوعاتی که به آن‌ها علاقه‌مند است، کار می‌کند. او همچنین به‌عنوان استاد مدعو در دانشگاه ویرجینیا تدریس کرده است. علایق پژوهشی. کار مارتین با کوروین هانش منجر به ادامهٔ فعالیت او در زمینهٔ QSAR شد، که در آن با بهره‌گیری از رایانه، مدل‌های دوبُعدی و سه‌بعدی برای نمایش ویژگی‌های شیمیایی و زیستی مولکول‌ها توسعه داد. او که از پیشگامان اولیهٔ
مولکول‌ها توسعه داد. او که از پیشگامان اولیهٔ شیمی محاسباتی و کاربرد آن در طراحی دارو بود، تکنیک‌هایی در زمینهٔ شیمی ترکیبی و گرافیک مولکولی ایجاد کرد و در توسعهٔ بسته‌های نرم‌افزاری برای تحلیل فارماکوفور مانند DISCO و ALADDIN مشارکت داشت. آثار او تأثیر مستقیمی بر کشف داروهای نوین داشته و طراحی رایانه‌ای ترکیبات جدید را پشتیبانی کرده است. مارتین به‌طور خاص بر شناسایی ویژگی‌های مولکولی مرتبط با فعالیت زیستی تمرکز کرده است، از جمله توان زیستی، میل ترکیبی و ویژگی‌های ADME. روش‌های او در مطالعهٔ بیماری‌هایی
ویژگی‌های ADME. روش‌های او در مطالعهٔ بیماری‌هایی مانند فشار خون بالا، بیماری پارکینسون، زخم‌ها، عفونت‌های باکتریایی، آرتریت و آنژین صدری به کار گرفته شده‌اند. او همچنین نقش مهمی در توسعهٔ مجموعه‌های ترکیبی و کتابخانه‌های شیمی ترکیبی ایفا کرده است که پژوهشگران با استفاده از آن‌ها می‌توانند معیارهای سنجش شباهت و تنوع مولکولی را توسعه داده و مقایسه کنند. مجموعهٔ مهارکننده‌های MAO (مونوآمین اکسیداز) او در میان پژوهشگران به‌طور گسترده‌ای استفاده شده است. دیگر فعالیت‌ها. در سال ۱۹۸۹، مارتین به بنیان‌گذاری
فعالیت‌ها. در سال ۱۹۸۹، مارتین به بنیان‌گذاری «انجمن بین‌المللی ارتباط ساختار-فعالیت کمی و مدل‌سازی» کمک کرد (که اکنون انجمن QSAR، شیمی‌اطلاعات و مدل‌سازی نام دارد). او عضو هیئت مدیرهٔ این انجمن بود و از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۵ ریاست آن را بر عهده داشت.
لین الیزابت فراستیک (متولد ۲ فوریه ۱۹۴۹) یک جغرافیدان فیزیکی و زمین‌شناس برجسته بریتانیایی است. او تا سال ۲۰۱۴ به‌عنوان استاد جغرافیای فیزیکی در دانشگاه هال فعالیت داشت. تمرکز پژوهشی او بر دینامیک رسوب و جریان در رودخانه‌ها و مصب‌ها و همچنین چالش‌های میان‌رشته‌ای مرتبط با مدیریت زباله قرار دارد. او تسهیلات مدل‌سازی فیزیکی پیشرفته‌ای را در دیپ توسعه داده که بخشی از پروژه HYDRALAB اتحادیه اروپا است. فراستیک در خارج از محیط دانشگاهی نیز فعالیت‌های قابل توجهی داشته است، از جمله عضویت در هیئت تحریریه مجله
داشته است، از جمله عضویت در هیئت تحریریه مجله "ژورنال جغرافیایی" و ریاست گروه متخصص دولت در زنان در STEM. او همچنین عضو انجمن بریتانیایی ژئومورفولوژی است و در گروه متخصص مسیرهای شغلی علمی دولت فعالیت می‌کند. در سال ۲۰۰۹، فراستیک موفق به دریافت جایزه "زنان برجسته" از UKRC شد. او بیش از صد مقاله و کتاب منتشر کرده که موضوعات گسترده‌ای از جمله فیزیک، ریاضیات، مهندسی هیدرولیک، شکاف‌های دره‌ای، و رسوب‌شناسی را پوشش می‌دهند. او در حال حاضر یکی از اعضای هیئت مدیره آژانس محیط زیست برای مدیریت خطرات سیل و سواحل است.
محیط زیست برای مدیریت خطرات سیل و سواحل است. این هیئت با اتخاذ رویکردی یکپارچه به حفاظت و مدیریت محیط‌زیست در انگلستان می‌پردازد. فراستیک از تخصص خود در زمینه زمین‌شناسی و علوم محیطی برای بهبود شرایط زیست‌محیطی و ارتقای رفاه جامعه استفاده می‌کند. تحصیلات. فراستیک تحصیلات خود را در دبیرستان دستورفورد برای دختران از سال ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۶ گذراند. سپس در دانشگاه لستر مدرک کارشناسی زمین‌شناسی را در سال ۱۹۷۰ کسب کرد و در سال ۱۹۷۵ دکترای خود را از دانشگاه آنگلیای شرقی با رساله‌ای تحت عنوان «مطالعات رسوبی در مصب دبن،
با رساله‌ای تحت عنوان «مطالعات رسوبی در مصب دبن، سافولک، انگلستان» به پایان رساند. او دارای پیشینه‌ای در علوم محیطی است که مسیر علاقه‌مندی‌اش به زمین‌شناسی و جغرافیا را فراهم کرد. حرفه. اولین شغل فراستیک، دستیار علمی در دانشگاه بیرکبک لندن از سال ۱۹۷۴ تا ۱۹۸۷ بود. سپس به عنوان مدرس ارشد در دانشگاه رویال هالووی لندن از ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۰ مشغول به کار شد. بعداً در دانشگاه ریدینگ تا سال ۱۹۹۶ به تدریس پرداخت. علاوه بر فعالیت‌های دانشگاهی، فراستیک عضو کمیته مشورتی حفاظت محیط زیست منطقه شمال شرق از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۶
محیط زیست منطقه شمال شرق از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۶ بود. او جایگاه خود را به‌عنوان یکی از زنان پیشرو در زمین‌شناسی با اولین دبیر افتخاری زن از ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۱ تثبیت کرد. فراستیک دومین زن رئیس انجمن زمین‌شناسی لندن از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۰ بود. در حال حاضر، فراستیک در حال تحقیق پیرامون «تأثیر انسانی و تغییر کانال‌ها در ایران و عراق» است. در دوران تحصیل فراستیک در مقطع کارشناسی در سال ۱۹۶۷، نظریه تکتونیک صفحه هنوز آموزش داده نمی‌شد. به جای آن، برای توضیح پدیده زمین‌شناسی گسترش کف اقیانوس، به او دربارهٔ یوجئوسینکلین‌ها و
گسترش کف اقیانوس، به او دربارهٔ یوجئوسینکلین‌ها و میوجئوسینکلین‌ها آموزش داده شد. اگرچه او می‌دانست این توضیحات به‌طور کامل نظریه را پوشش نمی‌دهد، اما از زمین‌شناسی دست نکشید و هنگامی که نظریه تکتونیک صفحه آشکار شد، متوجه شد که قطعه گمشده پیدا شده است. در کتاب "در زمان خودمان: همراهی با مجموعه رادیو ۴"، فراستیک به‌طور عمیق دربارهٔ مدل‌های تصادفی و نقش آن‌ها در پیش‌بینی محل وقوع زلزله به دلیل تجمع تنش و افزایش فعالیت لرزه‌ای صحبت می‌کند. با این حال، او اشاره می‌کند که نمی‌توان زمان دقیق وقوع زلزله را مشخص
می‌کند که نمی‌توان زمان دقیق وقوع زلزله را مشخص کرد، زیرا این موضوع بسیار دشوار است و نیازمند تغییر از مدل تصادفی به مدل تعیین‌گرا خواهد بود. هنگامی که او در سال ۲۰۰۹ به عنوان یکی از شش زن برنده جایزه «زنان برجسته» معرفی شد، اظهار داشت که افتخار می‌کند در حوزه‌ای که تحت سلطه مردان است موفق شده، اما می‌خواست مردان نیز مشارکت بیشتری داشته باشند. او همچنین دربارهٔ اینکه زنان مجبورند بین خانواده و حرفه انتخاب کنند صحبت کرد و تأکید کرد که از آنجا که مردان مجبور به انجام این انتخاب نیستند، زنان نیز نباید باشند.
به انجام این انتخاب نیستند، زنان نیز نباید باشند. فراستیک، که به عنوان ابرزن محیط زیستی هال شناخته شده است، منتظر ماند تا پس از دریافت ارتقاءهای خود، همراه با همسرش تشکیل خانواده دهد. او در مستند "آخرالزمان باستانی" حضور یافت و تخصص زمین‌شناسی خود را در مورد امکان‌پذیری داستان سدوم و عموره بر اساس جابه‌جایی‌های سنگ ارائه کرد. فراستیک در افتخارات سال نو ۲۰۲۲ به عنوان فرمانده نشان امپراتوری بریتانیا (CBE) برای خدماتش در مدیریت خطر سیل و فرسایش ساحلی منصوب شد.
الیزابت روبوز اینشتین (; – ) بیوشیمیدان و عصب‌شناس برجسته بود که به خاطر خالص‌سازی و شناسایی پروتئین پایه میلین (MBP)، تحقیق دربارهٔ نقش بالقوه آن در بیماری تخریب‌کننده عصبی ام‌اس (مالتیپل اسکلروزیس) و کمک به پایه‌گذاری زمینه نوظهور شیمی اعصاب شناخته شده است. زندگی اولیه و تحصیلات. الیزابت روبوز در سال ۱۹۰۴ در ساسواروش، ترانسیلوانیای پادشاهی مجارستان (اکنون اوراشتیه، رومانی) متولد شد. پدرش که معلم دبیرستان و ربی ارشد شهر بود، در سال ۱۹۱۴ درگذشت و مادرش الیزابت را همراه با پنج خواهر و برادرش به نیرگیهازا
را همراه با پنج خواهر و برادرش به نیرگیهازا برد. او در تمام پنج موضوع امتحان نهایی دبیرستان نمره عالی کسب کرد، اما در سال آخر دبیرستان، پارلمان مجارستان تعداد دانشجویان یهودی قابل پذیرش در دانشگاه بوداپست را محدود کرد. با آگاهی از اینکه این محدودیت ممکن است مانع پذیرش او در دانشگاه بوداپست شود، به جای آن در دانشگاه وین ثبت‌نام کرد. او در سال ۱۹۲۸ مدرک دکترای خود را در شیمی آلی با درجه ساما کون لوده (بالاترین افتخار) از دانشگاه وین دریافت کرد و پس از آن به مجارستان بازگشت، جایی که دانشگاه بوداپست از او
به مجارستان بازگشت، جایی که دانشگاه بوداپست از او خواست تا امتحانات را تکرار کند تا مدرکش تأیید شود. در سال ۱۹۴۰، او از مجارستان که در آن یهودستیزی در حال افزایش بود، از طریق ویزای متخصص کشاورزی به ایالات متحده مهاجرت کرد. خانواده او در مجارستان ماندند و تحت تأثیر جنگ جهانی دوم قرار گرفتند؛ مادرش در طول جنگ درگذشت و برادرش کارل و دو خواهرزاده‌اش توسط نازی‌های مجار کشته شدند. پس از جنگ، سایر خواهران و برادرانش به او در ایالات متحده پیوستند و یکی از آنها به نام ادیث، خانه‌اش در پالو آلتو، کالیفرنیا را با او
ادیث، خانه‌اش در پالو آلتو، کالیفرنیا را با او شریک شد. حرفه و تحقیقات. حرفه. روبوز-اینشتین کار تحقیقاتی خود را به عنوان دانشمند گیاهی آغاز کرد. به عنوان دانشجوی کارشناسی، بیوشیمی گیاهی را در آزمایشگاه زلنر در وین مطالعه کرد. او یک آزمایشگاه تغذیه گیاهی در شرکت مجارستانی صنایع کشاورزی تأسیس کرد و این شرکت را در کنفرانس‌های علمی بین‌المللی نمایندگی کرد. پس از مهاجرت به ایالات متحده، آزمایشگاه دیگری در زمینه تغذیه گیاهی، این بار در یک شرکت سیب‌زمینی در استوکتون، کالیفرنیا راه‌اندازی کرد. پس از این موقعیت‌های
کالیفرنیا راه‌اندازی کرد. پس از این موقعیت‌های اولیه در صنعت، روبوز-اینشتین به دانشگاه رفت، جایی که حرفه او چندین مؤسسه را دربر گرفت. اولین آنها مؤسسه فناوری کالیفرنیا (کلتک) بود که در سال ۱۹۴۲ به عنوان دستیار تحقیقاتی به آن پیوست و آلوئه ورا را با بیوشیمی‌دان آلی آری یان هاگن-اسمیت مطالعه کرد. او به مقام پژوهشگر ارشد ارتقا یافت، اما کلتک استادان زن را منصوب نمی‌کرد، بنابراین در سال ۱۹۴۵ سمت دانشیار شیمی در دانشگاه وایومینگ را پذیرفت. او تا سال ۱۹۴۸ در این سمت باقی ماند، در حالی که همزمان در کالج مهندسی به
باقی ماند، در حالی که همزمان در کالج مهندسی به عنوان شیمیدان تحقیقاتی نیز کار می‌کرد، تا اینکه به دانشگاه استنفورد پیوست و در آزمایشگاه تحقیقات غذایی مؤسسه تحقیقات استنفورد مشغول به کار شد. در سال ۱۹۵۲، استنفورد را ترک کرد و به دانشگاه جورج‌تاون رفت، جایی که سمت دانشیار بیوشیمی را بر عهده گرفت و به دانشجویان پزشکی آموزش داد و همچنین در بیمارستان اداره امور کهنه‌سربازان سخنرانی کرد. در جورج‌تاون بود که او پس از مطالعه شیمی اعصاب برای آموزش دانشجویانش، به ام‌اس علاقه‌مند شد. او در سال ۱۹۵۸ به دانشگاه
به ام‌اس علاقه‌مند شد. او در سال ۱۹۵۸ به دانشگاه استنفورد بازگشت (این بار به عنوان دانشیار عصب‌شناسی و میکروب‌شناسی پزشکی)، جایی که برای ریاست آزمایشگاه جدید شیمی اعصاب کوشلند در استنفورد انتخاب شد. او در سال ۱۹۵۹ به دانشکده پزشکی دانشگاه کالیفرنیا، سان فرانسیسکو نقل مکان کرد تا به خانه‌اش نزدیک‌تر باشد و بعداً به پردیس برکلی دانشگاه کالیفرنیا رفت. بسیاری از کارهای او توسط مؤسسه ملی بهداشت (NIH)، که برای آن محقق آزمایشگاه علوم بالینی، NIMH (بخش بیوشیمی بالینی سابق، بخش فیزیولوژی بالینی، و شاخه پزشکی روان
سابق، بخش فیزیولوژی بالینی، و شاخه پزشکی روان تنی) بود، حمایت شد.
بتی سو سایلر مسترز استاد موقت در دانشگاه دوک است که برای پژوهش‌هایش دربارهٔ "سینتاز نیتریک اکسید" و "سیتوکروم پی۴۵۰ ردوکتاز" شناخته می‌شود. او در سال ۱۹۹۲ برندهٔ جایزهٔ برتری در علم از طرف انجمن فیزیولوژی و شیمی زیستی آمریکا شد و به عضویت آکادمی ملی پزشکی و همچنین به عنوان همکار انجمن پیشرفت علوم آمریکا انتخاب شده است. اوایل زندگی و تحصیلات. مسترز در لکسینگتون، ویرجینیا به دنیا آمد؛ جایی که پدرش گویندهٔ رادیو و خواننده بود. او در کودکی علاقه‌مند به خواندن آثار شرلوک هولمز و دکتر واتسون بود و مهارت‌های
آثار شرلوک هولمز و دکتر واتسون بود و مهارت‌های تحلیلی آن‌ها را تحسین می‌کرد. علاقهٔ او به شیمی در سال دوم دبیرستان شکل گرفت و در رقابت جستجوی استعداد علمی وستینگهاوس رتبه‌ای کسب کرد که به دریافت بورس تحصیلی برای دانشگاه انجامید. از آن‌جایی که کالج ویلیام و مری به دلیل زن بودنش این بورس را نپذیرفت، او در کالج روآنک ادامه تحصیل داد و به نخستین فرد خانواده‌اش تبدیل شد که به دانشگاه رفت. او در سال ۱۹۵۹ با مدرک کارشناسی علوم در رشتهٔ شیمی از کالج روآنک فارغ‌التحصیل شد. در سال ۱۹۶۳، مدرک دکترای تخصصی خود را در
شد. در سال ۱۹۶۳، مدرک دکترای تخصصی خود را در رشتهٔ بیوشیمی از دانشگاه دوک دریافت کرد. حرفه. پس از انجام تحقیقات دکترای خود، او تحقیقات پسادکترا را ابتدا با حمایت بورس از انجمن سرطان آمریکا و سپس با حمایت از انجمن قلب آمریکا آغاز کرد. در سال ۱۹۶۸، او به دانشگاه پزشکی جنوب‌غربی تگزاس منتقل شد، جایی که آزمایشگاه تحقیقاتی خود را راه‌اندازی کرد. در سال ۱۹۸۲، او به کالج پزشکی ویسکانسین نقل مکان کرد تا به عنوان رئیس دپارتمان بیوشیمی به فعالیت بپردازد و بدین ترتیب اولین زنی شد که این سمت را به عهده گرفت. در سال
اولین زنی شد که این سمت را به عهده گرفت. در سال ۱۹۹۰، او به دانشگاه علوم بهداشتی تگزاس در سن آنتونیو منتقل شد و به عنوان استاد برجسته شیمی، رابرت ای. ولچ منصوب گردید. از سال ۲۰۲۲، او استاد موقت در دانشگاه دوک در دپارتمان بیوشیمی است. تحقیقات. مسترز به خاطر تحقیقاتش در مورد ساختار و عملکرد آنزیم‌ها شناخته شده است. او به عنوان دانشجوی دکترا، "سیتوکروم پی۴۵۰ ردوکتاز" (NADPH-cytochrome P450 oxidoreductase) را شناسایی کرد. سپس او روش‌هایی برای تصفیه آنزیم‌ها، مانند سیتوکروم پی۴۵۰ ردوکتاز، توسعه داد که امکان
مانند سیتوکروم پی۴۵۰ ردوکتاز، توسعه داد که امکان بررسی ویژگی‌های بیوشیمیایی آن‌ها را فراهم می‌آورد و شناسایی محل‌های فعال پروتئین از طریق کریستالوگرافی اشعه ایکس. در مورد سینتاز نیتریک اکسید، او ساختار اتمی ایزوآنزیم اندوتلیالی، روی متصل به پروتئین و کوفاکتورها (هم و تتراهیدروبایوپترین) مورد نیاز را بررسی کرد. جوایز و افتخارات. مسترز جوایز و افتخارات متعددی از دانشگاه روآنوک دریافت کرده است. در سال ۱۹۷۳، او مدال دانشگاه روآنوک را برای خدمات برجسته خود به جامعه و حرفه‌اش دریافت کرد. در سال ۱۹۸۳، او درجه
جامعه و حرفه‌اش دریافت کرد. در سال ۱۹۸۳، او درجه دکترای افتخاری علوم را از دانشگاه روآنوک دریافت کرد. در سال ۱۹۹۰، مسترز به مرکز علوم بهداشتی دانشگاه تگزاس در سن آنتونیو جذب شد و به عنوان نخستین استاد برجسته رابرت آ. ولچ در رشته شیمی منصوب گردید. در سال ۱۹۹۲، مسترز جایزه برتری در علم از فدراسیون جوامع آمریکایی برای زیست‌شناسی تجربی (FASEB) را دریافت کرد. در سال ۲۰۰۰، او برنده جایزه برنارد بی. برودی در متابولیسم دارو از انجمن داروشناسی و درمان‌های تجربی آمریکا شد. در سال ۱۹۹۶، مسترز به عنوان عضو آکادمی ملی
شد. در سال ۱۹۹۶، مسترز به عنوان عضو آکادمی ملی پزشکی انتخاب شد. و در سال ۲۰۰۱، به عنوان عضو انجمن آمریکایی پیشرفت علم انتخاب شد. در سال ۲۰۰۵، دانشگاه چارلز (پراگ) درجه دکترای افتخاری را به پاس کارهایش به مسترز اعطا کرد. در سال ۲۰۲۲، دانشگاه پزشکی ویسکانسین (MCW) دکترای افتخاری علوم را به مسترز اهدا کرد.
شارون اِی. هیل نویسنده علمی و سخنران آمریکایی است که به دلیل تحقیقاتش در زمینه تعامل بین علم و عموم مردم، با تمرکز بر موضوعات آموزشی و رسانه‌ای شناخته می‌شود. تحقیقات هیل عمدتاً به ماوراءالطبیعه، شبه‌علم و پدیده‌های طبیعی عجیب پرداخته و در دانشگاه بوفالو آغاز شده است، جایی که او کارهای تحصیلات تکمیلی خود را در این حوزه انجام داد. هیل در دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا تحصیل کرد و مدرک کارشناسی علوم خود را در زمین‌شناسی کسب کرد و به عنوان زمین‌شناس در پنسیلوانیا فعالیت داشت. هیل بنیان‌گذار وب‌سایت "اخبار مشکوک"
فعالیت داشت. هیل بنیان‌گذار وب‌سایت "اخبار مشکوک" است، سایتی خبری که خلاصه‌ها و تفسیرهایی را به منابع خبری اصلی پیوند می‌دهد و اطلاعاتی برای ارزیابی انتقادی ادعاهای مطرح‌شده در رسانه‌ها ارائه می‌دهد (این سایت دیگر به‌روزرسانی نمی‌شود). او همچنین تهیه‌کننده و میزبان پادکست "اخبار مشکوک" با عنوان "۱۵ خیابان اعتبار" است. علاوه بر این، او وب‌سایت "زمین‌شناسی شگفت‌انگیز" را نیز ایجاد کرده است. هیل در وبلاگ "هافینگتون پست" مشارکت داشته و در رسانه‌های نوشتاری و پادکست‌ها به بحث دربارهٔ موضوعات مرتبط پرداخته است.
به بحث دربارهٔ موضوعات مرتبط پرداخته است. او ستون "علمی به نظر می‌رسد" را برای کمیته تحقیقات شک‌گرایانه نوشت، و گزارش‌ها و مقالاتی را برای "جستار شک‌گرایانه" و "خلاصه‌های شک‌گرایانه" ارائه کرده است. علاوه بر این، او در وبلاگ‌های گوناگونی که به موضوعات شک‌گرایانه، علمی و ماوراءالطبیعه می‌پردازند، همکاری داشته است. هیل همچنین به عنوان سخنران در کنفرانس‌های مرتبط با علم و تخیل علمی، از جمله بالتیکون، نشست شگفت‌انگیز، NECSS و دراگون کان حضور یافته است. او نخستین کتاب خود با عنوان "آمریکایی‌های علمی: فرهنگ
کتاب خود با عنوان "آمریکایی‌های علمی: فرهنگ پژوهشگران آماتور ماوراءالطبیعه" را در سال ۲۰۱۷ منتشر کرد. حرفه. هیل به عنوان یک زمین‌شناس با اداره حفاظت از محیط زیست پنسیلوانیا در بخش معدنی این اداره فعالیت کرده است. به عنوان زمین‌شناس و متخصص سیاست عمومی، هیل در تحقیقات و تلاش‌های اصلاحی مرتبط با فروچاله‌ها مشارکت داشته است. او همچنین در مورد سیاست‌های عمومی مرتبط با فروچاله‌ها ارائه‌هایی داشته است. علاوه بر این، او در مسائل مربوط به قوانین و مقررات معدنی نیز فعالیت کرده است. شک‌گرایی علمی. هیل از سنین جوانی
فعالیت کرده است. شک‌گرایی علمی. هیل از سنین جوانی به ارواح و هیولاها علاقه‌مند بود و با گذشت زمان متوجه شد که «علم روش بهتری برای توضیح جهان است.» او آثار استیون جی گولد را به عنوان دروازه‌ای به دنیای شک‌گرایی می‌داند. در مصاحبه‌اش در پادکست "آشنایی با شک‌گرایان" در سال ۲۰۱۱، بیان می‌کند که تبدیل شدن به یک شک‌گرا فرآیندی تدریجی بوده و متوجه شده است که «راه بهتری برای نگاه کردن به این موضوعات [ارواح] به شکل انتقادی وجود دارد.» در سال ۲۰۱۲، هیل به عنوان مشاور علمی و فنی برای مرکز تحقیق منصوب شد. هیل با کنی
علمی و فنی برای مرکز تحقیق منصوب شد. هیل با کنی بیدل، شکارچی ارواح پیشین که به شک‌گرایی روی آورده بود، همکاری کرد تا انجمن تحقیقات پدیده‌های غیرمعمول را تشکیل و سازمان‌دهی کند. این شبکه متشکل از متخصصانی است که بر تحقیقات اخلاقی و مبتنی بر شواهد دربارهٔ ماوراءالطبیعه و رویدادهای غیرمعمول تمرکز دارند. در مارس ۲۰۱۳، هیل سندی تحت عنوان «راهنمای رسانه برای شک‌گرایی» را منتشر کرد که در وب‌سایت بنیاد آموزشی جیمز رندی منتشر شده است. او گفت که الهام گرفته از سند «راهنمای رسانه برای آتشفشان‌ها» در ویرد دات کام بوده
رسانه برای آتشفشان‌ها» در ویرد دات کام بوده است و هدفش کمک به خبرنگارانی بوده که قصد دارند دربارهٔ شک‌گرایی علمی بنویسند، همچنین به کسانی که تازه‌وارد این حوزه شده‌اند.
مری شرمن مورگان (; – ) دانشمند سوخت موشکی آمریکایی بود که به عنوان مخترع سوخت مایع هایدین در سال ۱۹۵۷ شناخته می‌شود. این سوخت موشک ژوپیتر-سی را که اولین ماهواره آمریکا به نام اکسپلورر ۱ را به فضا برد، تقویت کرد. زندگی اولیه و تحصیلات. ماری شرمن به عنوان دومین فرزند از شش خواهر و برادر در مزرعه خانواده‌اش در ری، داکوتای شمالی متولد شد. او در یک خانواده فقیر کشاورزی با خواهران و برادران زورگو و والدین بی‌تفاوت بزرگ شد که او را از مدرسه منع می‌کردند تا در مزرعه کار کند. خدمات اجتماعی مداخله کرد و تهدید به
کار کند. خدمات اجتماعی مداخله کرد و تهدید به دستگیری پدرش کرد مگر اینکه اجازه دهد او به مدرسه برود. مددکار اجتماعی سپس برای او کلاس‌های سواری و یک اسب فراهم کرد تا به مدرسه تک‌اتاقه‌اش برود. او تا ۹ سالگی هیچ گونه تحصیل رسمی نداشت. در سال ۱۹۳۹، به عنوان شاگرد اول دبیرستان فارغ‌التحصیل شد و بورسیه تحصیلی کالج را دریافت کرد. سپس در کالج دی‌سِیلز در تولیدو، اوهایو به عنوان دانشجوی شیمی ثبت‌نام کرد. حرفه. در طول تحصیلات دانشگاهی شرمن، جنگ جهانی دوم آغاز شد. با اعزام مردان به جبهه‌های جنگ، آمریکا به سرعت با
با اعزام مردان به جبهه‌های جنگ، آمریکا به سرعت با کمبود شیمیدان و دانشمند مواجه شد. یک مأمور استخدام محلی که شنیده بود شرمن دانش شیمی دارد، به او پیشنهاد کار در یک کارخانه در ساندوسکی، اوهایو را داد. او به شرمن نگفت که کارخانه چه محصولی تولید می‌کند یا شغل او چیست - فقط گفت که او نیاز به مجوز امنیتی فوق‌محرمانه دارد. با کمبود پول، او تصمیم گرفت این شغل را بپذیرد، حتی اگر مجبور بود تحصیلاتش را به تعویق بیندازد. این شغل در کارخانه مهمات پلام بروک اوردننس ورکس بود که مسئول تولید مواد منفجره تی‌ان‌تی (TNT)،
بود که مسئول تولید مواد منفجره تی‌ان‌تی (TNT)، دی‌نیتروتولوئن (DNT) و پنتولیت بود. این سایت در طول جنگ جهانی دوم بیش از یک میلیارد پوند مهمات تولید کرد. شرمن در سال ۱۹۴۳ خارج از ازدواج باردار شد، که در آن دوران رفتاری بسیار شرم‌آور تلقی می‌شد و زنان اغلب مجبور به سقط‌جنین‌های غیرقانونی یا مخفی شدن از دوستان و خانواده می‌شدند. در آن زمان، او با دخترعمویش، ماری هیبارد، در هیورون، اوهایو زندگی می‌کرد. در سال ۱۹۴۴، او دختری به نام ماری جی. شرمن به دنیا آورد که بعداً به فرزندخواندگی هیبارد و همسرش، ایروینگ
که بعداً به فرزندخواندگی هیبارد و همسرش، ایروینگ سپرد. نام کودک به روث استر تغییر یافت. پس از سال‌های جنگ که به طراحی مواد منفجره برای ارتش گذشت، او برای کار در نورث امریکن اوییشن اقدام کرد و در بخش راکتداین این شرکت در کانوگا پارک، کالیفرنیا مشغول به کار شد. اندکی پس از استخدام، به عنوان متخصص عملکرد نظری ارتقا یافت که وظیفه محاسبه ریاضی عملکرد مورد انتظار پیشرانه‌های موشکی جدید را بر عهده داشت. از بین ۹۰۰ مهندس، او تنها زن و یکی از معدود افراد بدون مدرک دانشگاهی بود. این دو منبع اصلی تبعیضی بود که در
دانشگاهی بود. این دو منبع اصلی تبعیضی بود که در دوران کار خود در شرکت با آن مواجه شد. در حالی که در نورث امریکن اوییشن کار می‌کرد، با همسر آینده خود، جورج ریچارد رد مورگان، مهندس مکانیکی که از کلتک فارغ‌التحصیل شده بود، آشنا شد. آنها چهار فرزند به نام‌های جورج، استفان، مونیکا و کارن داشتند. مرگ و میراث. مورگان در ۴ اوت ۲۰۰۴ در سن ۸۲ سالگی به دلیل بیماری مزمن انسدادی ریه (COPD) ناشی از آمفیزم درگذشت، علیرغم اینکه ۲۹ سال قبل از آن برای روزه گرفتن، سیگار کشیدن سنگین خود را ترک کرده بود. در ژوئیه ۲۰۱۳، مجله