payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ازدحام ذرات است. کارایی بالای این الگوریتم در یافتن بهینه‌های سراسری، آن را برای کاربردهای مختلفی از جمله بهینه‌سازی سیستم‌های قدرت، انتخاب ویژگی در یادگیری ماشین، و مهندسی سازه مناسب ساخته است. علاوه بر این، توانایی آن در ایجاد تعادل بین کاوش و بهره‌برداری باعث حفظ تنوع در فرایند جستجو شده و احتمال گیر افتادن در بهینه‌های محلی را کاهش می‌دهد. در کاربردهای سیستم‌های قدرت، GWO به‌طور گسترده برای بهینه‌سازی پیکربندی شبکه، افزایش تاب‌آوری و کاهش هزینه‌های عملیاتی استفاده شده است. به عنوان مثال، در طراحی
عملیاتی استفاده شده است. به عنوان مثال، در طراحی شبکه‌های توزیع مقاوم، این الگوریتم برای تخصیص بهینه مسیرهای فیدر، تجهیزات پست‌های برق و راهبردهای تقویت شبکه در برابر حملات فیزیکی یا بلایای طبیعی به کار می‌رود. با در نظر گرفتن محدودیت‌های فنی و اقتصادی، این الگوریتم تعادلی میان تاب‌آوری و هزینه برقرار می‌کند. سازگاری آن با مسائل بزرگ‌مقیاس باعث شده که در سناریوهای پیچیده شبکه قدرت که در آن متغیرهای متعددی باید بهینه شوند، بسیار کاربردی باشد. با وجود مزایای قابل‌توجه، GWO محدودیت‌هایی نیز دارد، از جمله
قابل‌توجه، GWO محدودیت‌هایی نیز دارد، از جمله وابستگی به جمعیت اولیه و احتمال همگرایی کند در مسائل با ابعاد بالا. برای بهبود عملکرد آن، پژوهشگران روش‌های ترکیبی را پیشنهاد کرده‌اند که GWO را با تکنیک‌های دیگر مانند منطق فازی، شبکه‌های عصبی مصنوعی یا تکامل تفاضلی ترکیب می‌کند. این اصلاحات با هدف افزایش دقت، سرعت و سازگاری الگوریتم در محیط‌های پویا انجام شده است. به‌طور کلی، GWO همچنان یک ابزار بهینه‌سازی قدرتمند و انعطاف‌پذیر با کاربردهای گسترده در مهندسی، یادگیری ماشین و تاب‌آوری سیستم‌های قدرت محسوب
یادگیری ماشین و تاب‌آوری سیستم‌های قدرت محسوب می‌شود.
دوروتی هانا کاکس (۱۸۹۲–۱۹۷۷) باستان‌شناس و جاسوس آمریکایی بود که به خاطر فعالیت‌هایش در حفاری و سکه‌شناسی و همچنین مشارکتش در جاسوسی در دوران جنگ جهانی دوم شناخته می‌شود. اوایل زندگی و تحصیلات. دوروتی هانا کاکس در سال ۱۸۹۲ زاده شد. او دختر لوئیس جی. کاکس و خواهر مخترع و تاجر آمریکایی، فرانک کاکس بود. او تحصیلات کارشناسی خود را در کالج برین مار در سال ۱۹۱۴ به پایان رساند و مدرک کارشناسی ارشد خود را در رشته معماری از دانشگاه کلمبیا دریافت کرد. او به زبان‌های فرانسوی، ترکی و یونانی مسلط بود و در دوران جنگ
فرانسوی، ترکی و یونانی مسلط بود و در دوران جنگ جهانی اول به عنوان پرستار خدمت کرد. حرفه باستان‌شناسی. کاکس در حفاری‌های هتی گلدمن در شهرهای باستانی یونان، اوتریس و کولوفون از سال ۱۹۲۴ تا ۱۹۲۷ به‌عنوان معمار و سرپرست خندق فعالیت داشت. این دو به‌طور مشترک نقشه معماری متروون در کولوفون را ثبت کردند. کاکس همچنین به جی. پی. هارلند در پردازش یافته‌های باستان‌شناسی و تهیه نقشه‌های دقیق معماری در تسونگیزا، یک محوطه عصر برنز پسین در یونان، کمک کرد. او از ۱۹۳۴ تا ۱۹۳۹ بار دیگر با گلدمن در حفاری‌هایش در طرسوس، ترکیه
بار دیگر با گلدمن در حفاری‌هایش در طرسوس، ترکیه همکاری داشت. در طول زندگی‌اش، کاکس چندین اثر در زمینه سکه‌شناسی، سفال و یافته‌های حفاری‌های خود تألیف کرد. جاسوسی در جنگ جهانی دوم. در آغاز جنگ جهانی دوم، کاکس توسط دفتر خدمات استراتژیک (OSS) برای پیوستن به بخش یونانی این سازمان که تحت رهبری رادنی یانگ، باستان‌شناس آمریکایی و رهبر عملیات جاسوسی، اداره می‌شد، انتخاب شد. یانگ کاکس را به دلیل قابل اعتماد بودن و همکاری مؤثر، و همچنین به دلیل کیفیت کارش که با مردان انتخاب‌شده برای عملیات برابری می‌کرد، توصیه کرد.
انتخاب‌شده برای عملیات برابری می‌کرد، توصیه کرد. برای آماده‌سازی این مأموریت، کاکس در مهارت‌های مربوط به جاسوسی میدانی از جمله ارتباطات مخفی، رمزنگاری، شناسایی تجهیزات نظامی آلمان و ایالات متحده، تفسیر و تهیه گزارش‌های اطلاعاتی، و آموزش‌های مربوط به سلاح گرم آموزش دید. همکارانش در دفتر خدمات استراتژیک او را با اسم رمز «هیرام» می‌شناختند. رئیس بریتانیایی امداد و بازسازی خاورمیانه به کاکس توصیه کرد که در قاهره بماند و گفت که تنها در صورتی می‌تواند مفید باشد که تحت نظر او در مصر کار کند. با این حال، او این
که تحت نظر او در مصر کار کند. با این حال، او این توصیه را نادیده گرفت و به ازمیر سفر کرد، جایی که عملیات اطلاعاتی مستقلی را بدون دخالت بریتانیا راه‌اندازی کرد. در ازمیر، او گزارش‌هایی را درباره فعالیت‌های سربازان دشمن که فرار کرده بودند، پناهندگان یونانی و عوامل ویژه‌ای که در ترکیه سر درآورده بودند، به مقامات مافوق و همکارانش در قاهره، واشینگتن، دی.سی. و دفتر اطلاعات نیروی دریایی ارسال کرد. کاکس در ترکیه تحت پوشش یک امدادگر غیرنظامی در انجمن امداد جنگ یونان فعالیت می‌کرد و با پناهندگان در شبه‌جزیره سینا،
فعالیت می‌کرد و با پناهندگان در شبه‌جزیره سینا، حلب و بیروت مصاحبه می‌کرد. موقعیت او این امکان را فراهم می‌کرد که از منابع سازمان‌هایی مانند صلیب سرخ استفاده کند. کاکس که از هواداران جبهه آزادی‌بخش ملی (یونان) بود، به چریک‌های چپ‌گرای یونانی کمک می‌کرد و در ازای دریافت اطلاعات، پول، غذا و تدارکات در اختیارشان قرار می‌داد. او معتقد بود که «هیچ‌کس جز ابرمردان یا ابلهان مطلق نمی‌تواند بی‌طرف باشد». موقعیت او این امکان را فراهم کرد که اطلاعاتی درباره شرایط داخل یونان جمع‌آوری کند و از مقامات ترک برای به‌دست
یونان جمع‌آوری کند و از مقامات ترک برای به‌دست آوردن اطلاعات بیشتر استفاده کند. کاکس بازگو کرده است که «به‌عنوان نماینده انجمن امداد جنگ یونان، [چریک‌ها] برای دریافت لباس، غذا و دارو نزد من می‌آمدند. در ازای آن، اطلاعات می‌دادند». او به‌دلیل جسارت، تیزبینی و توانایی‌اش در کسب اطلاعات از افراد، شهرت یافت. با وجود کارآمدی‌اش به‌عنوان یک جاسوس، کاکس تنها حقوق یک منشی را دریافت می‌کرد و بارها از سوی مقامات مافوقش در واشینگتن، دی.سی. از دریافت تجهیزات و پشتیبانی محروم شد. زندگی بعدی و مرگ. پس از پایان جنگ در
محروم شد. زندگی بعدی و مرگ. پس از پایان جنگ در ۱۹۴۵، کاکس به ایالات متحده بازگشت و به‌عنوان متصدی سکه‌های دانشگاه ییل منصوب شد. در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، او با برخی از همکاران سابق خود در دفتر خدمات استراتژیک برای حفاری‌هایی در گوردیوم، ترکیه و بلخ، افغانستان همکاری کرد. او در سال ۱۹۷۷ درگذشت.
مری جین سافورد-بلِیک (۳۱ دسامبر ۱۸۳۴-۸ دسامبر ۱۸۹۱) پرستار، پزشک، آموزگار و نیکوکار بود. او به‌عنوان پرستار در ارتش اتحاد طی جنگ داخلی آمریکا فعالیت می‌کرد و در کنار مری آن بیکردایک به درمان بیماران و مجروحان در نزدیکی دژ دونلسون پرداخت. به دلیل خدماتش در قاهره، ایلینوی، لقب «فرشتهٔ کایرو» را دریافت کرد. پس از جنگ، یکی از نخستین متخصص زنان در ایالات متحده شد و نخستین زنی بود که یک اوواريوتومی انجام داد. او بعدها در دانشگاه بوستون تدریس کرد و از نخستین زنانی بود که به کمیتهٔ مدارس بوستون انتخاب شد. اوایل
بود که به کمیتهٔ مدارس بوستون انتخاب شد. اوایل زندگی. مری جین سافورد در هایْد پارک، ورمانت متولد شد. او کوچک‌ترین فرزند از پنج فرزند جوزف سافورد، کشاورز، و دیانتا لیتل سافورد بود. وی در مدارس ورمانت، ایلینوی و مونترآل، کبک تحصیل کرد. سپس به ایلینوی بازگشت و با برادر بزرگ‌ترش زندگی کرد و در یک مدرسهٔ عمومی در شانی‌تاون تدریس کرد. حرفه پزشکی. با آغاز جنگ داخلی آمریکا در ۱۸۶۱، سافورد داوطلبانه به‌عنوان امدادگر در قاهره، ایلینوی خدمت کرد و در آنجا به «فرشتهٔ کایرو» معروف شد. در همانجا با «مادر» بیکردایک آشنا
معروف شد. در همانجا با «مادر» بیکردایک آشنا شد که او را به‌عنوان پرستار آموزش داد. در ۱۸۶۲، او ارتش یولیسیز اس. گرانت را در نبرد شایلو همراهی کرد و به مجروحان کمک کرد. بعدها، او در دو کشتی بیمارستانی نظامی در رود می‌سی‌سی‌پی، "سیتی آو ممفیس" و "هیزل دل"، خدمت کرد. به دلیل خستگی مفرط و ضعف جسمانی، در ژوئیه ۱۸۶۲ به اروپا سفر کرد. پس از بازدید از بریتانیا و ایرلند، زمستان را در پاریس و ایتالیا سپری کرد. پس از جنگ، سافورد به تحصیل پزشکی پرداخت و در ۱۸۶۹ از کالج پزشکی و بیمارستان زنان نیویورک فارغ‌التحصیل شد.
پزشکی و بیمارستان زنان نیویورک فارغ‌التحصیل شد. او همچنین در بیمارستان عمومی وین، دانشگاه برسلاو و دانشگاه هایدلبرگ تحصیل کرد. در برسلاو، او نخستین زنی بود که یک اوواريوتومی انجام داد. در هایدلبرگ، با ایزابل چپین باروز، نخستین چشم‌پزشک زن آمریکایی، دوست شد. در سال ۱۸۷۲، سافورد یک مطب خصوصی در شیکاگو تأسیس کرد و یکی از نخستین متخصص زنان در ایالات متحده شد. او طرحی برای مسکن‌های گروهی ارائه کرد که بر یک منطقهٔ خدمات مشترک برای خانه‌داری تعاونی متمرکز بود تا از سختی‌های کار خانگی برای زنان بکاهد. بعدها، او
از سختی‌های کار خانگی برای زنان بکاهد. بعدها، او استاد بیماری‌های زنان در دانشکده پزشکی دانشگاه بوستون شد و یکی از دو استاد متخصص زنان در این دانشگاه بود. در سال ۱۸۷۵، او از نخستین زنانی بود که به کمیته مدارس بوستون انتخاب شد. به‌عنوان یک پزشک در ساوت اِند، بوستون، سافورد در مراقبت از زنان و دختران محروم شهر تخصص داشت—بیشتر آن‌ها مهاجرانی از مناطق شمالی، جنوبی، غربی و منطقهٔ ساوت بِی بودند. خانهٔ او در بوستون در خیابان پرسیوال شمارهٔ ۵ در منطقهٔ میتینگ هاوس هیل در دورچستر قرار داشت. زندگی شخصی. سافورد در
هیل در دورچستر قرار داشت. زندگی شخصی. سافورد در سال ۱۸۷۲ با جیمز بلِیک ازدواج کرد و دو دختر به نام‌های مارگاریتا و گلادیس را به فرزندی پذیرفت. پس از ازدواج، او نام «مری جین سافورد-بلِیک» را به کار برد. این زوج در سال ۱۸۸۰ از یکدیگر جدا شدند. سافورد در جنبش حق رأی زنان در ایالات متحده فعال بود و از دوستان مری لیورمور و آلیس استون بلک‌وِل به‌شمار می‌رفت. او از حامیان اصلاح پوشش، عضو اتحادیه آموزشی و صنعتی زنان و معتقد به عشق آزاد بود. از طریق ایزابل باروز، او با کاترین برشکوفسکی، سوسیالیست روس که به
او با کاترین برشکوفسکی، سوسیالیست روس که به «مادربزرگ کوچک انقلاب روسیه» شهرت داشت، دوست شد. او در سال ۱۸۸۶ به دلیل مشکلات سلامتی بازنشسته شد و سال‌های پایانی عمرش را در تارپان اسپرینگز، فلوریدا نزد برادرش انسون و خانواده‌اش سپری کرد. سافورد در ۸ دسامبر ۱۸۹۱ در ۵۶ سالگی درگذشت. نام او در مسیر میراث زنان بوستون ثبت شده‌است.
نانسی ال. سالزمن (زاده ۱۶ ژوئیه ۱۹۵۴) یک مجرم محکوم‌شده آمریکایی و هم‌بنیان‌گذار نکسیام، یک شرکت بازاریابی چندسطحی و فرقه مستقر در نزدیکی آلبانی، نیویورک است. سالزمن که پیش‌تر پرستار بود، از دهه ۱۹۹۰ با کیت رانیری در توسعه این سازمان همکاری داشت. پیشینه. سالزمن در کرنفورد، نیوجرسی بزرگ شد و در سال ۱۹۷۲ از دبیرستان کرنفورد در زادگاهش فارغ‌التحصیل شد. او تجربه‌ای در زمینه هیپنوتیزم و برنامه‌ریزی عصبی زبانی داشته است. نام سالزمن در پایگاه داده "نرسیس" به‌عنوان دارنده مجوز پرستاری در ایالت نیویورک از سال ۱۹۸۳
دارنده مجوز پرستاری در ایالت نیویورک از سال ۱۹۸۳ تا انقضای آن در سال ۲۰۱۹ ثبت شده است. نکسیام. پیش از آنکه کیت رانیری با سالزمن آشنا شود، او یک طرح هرمی به نام شرکت خط خرید مصرف‌کنندگان. را اداره می‌کرد که در سپتامبر ۱۹۹۶ توسط دادستان کل نیویورک تعطیل شد. در سال ۱۹۹۷، رانیری با سالزمن همکاری کرد تا برنامه‌هایی تحت عنوان برنامه‌های موفقیت اجرایی توسعه دهد که بعدها به نکسیام تغییر نام داد. در نکسیام، سالزمن به‌عنوان رئیس شرکت قدرت قابل توجهی داشت و اعضای فرقه او را پرفکت می‌نامیدند. سالزمن به‌عنوان نفر دوم،
او را پرفکت می‌نامیدند. سالزمن به‌عنوان نفر دوم، در ایجاد و تبلیغ آموزه‌ها و ایدئولوژی رانیری و جذب افراد به نکسیام نقش داشت. اعضای پیشین نکسیام، سالزمن را به همکاری با رانیری برای کنترل اعضا و جلوگیری از پاسخگویی او در داخل این سازمان متهم کرده‌اند. به گفته دادستان‌ها، سالزمن نقش اساسی در فعالیت‌های مجرمانه نکسیام داشت. او نفوذ گسترده‌ای در این سازمان داشت که شامل توطئه برای سرقت هویت و تغییر اسناد می‌شد. بین سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۸، سالزمن در نظارت غیرقانونی و تحقیقات علیه منتقدان و دشمنان نکسیام و رانیری
و تحقیقات علیه منتقدان و دشمنان نکسیام و رانیری مشارکت داشت. او این افراد را به‌طور غیرقانونی زیر نظر داشت تا بر آن‌ها تسلط یابد و از انتقاد آن‌ها نسبت به شرکت جلوگیری کند. مأموران اجرای قانون در خانه سالزمن جعبه‌ای حاوی اطلاعات بانکی خصوصی بسیاری از افرادی که به‌عنوان منتقدان و دشمنان نکسیام شناخته می‌شدند، از جمله روزنامه‌نگاران، قضات و یک کارشناس در زمینه فرقه‌ها، کشف کردند. سالزمن همچنین برای جلوگیری از اجرای عدالت، نوارهای ویدیویی را در یک پرونده حقوقی بین نکسیام و یکی از دانشجویان سابق ویرایش و
حقوقی بین نکسیام و یکی از دانشجویان سابق ویرایش و بخش‌هایی را حذف کرد تا به نفع شرکت باشد. در سال ۲۰۰۳، نکسیام شکایتی علیه یک دانشجوی سابق، والدین او و یک متخصص برنامه‌ریزی برای خروج از فرقه تنظیم کرد. این دانشجوی سابق در سال ۲۰۰۸ علیه نکسیام شکایت متقابلی ارائه داد و ادعا کرد که نکسیام ماهیت و اثربخشی برنامه‌های خود را نادرست معرفی کرده است. در طول این دعوی قضایی، سالزمن و دیگران نوارهای ویدیویی را تغییر دادند تا بخش‌هایی که می‌توانست ادعاهای دانشجوی سابق را تأیید کند، حذف کرده و آن را به‌گونه‌ای جلوه
را تأیید کند، حذف کرده و آن را به‌گونه‌ای جلوه دهند که ویدیوها ویرایش نشده‌اند. این نوارهای ویرایش‌شده سپس توسط وکلای نکسیام با ادعای کذب مبنی بر اینکه به‌صورت ویرایش‌نشده ارائه شده‌اند، به دادگاه ارائه شدند. در مارس ۲۰۱۸، مأموران اف‌بی‌آی با حکم بازرسی خانه سالزمن واقع در «اوریگان تریل» در واترفورد، نیویورک را مورد حمله قرار داده و مقادیر زیادی پول نقد به ارزش مجموع ۵۲۰٬۰۰۰ دلار را که در کیسه‌ها، پاکت‌ها و جعبه‌های کفش قرار داده شده بود، ضبط کردند. یکی از این جعبه‌ها حاوی بیش از ۳۹۰٬۰۰۰ دلار بود. مأموران
این جعبه‌ها حاوی بیش از ۳۹۰٬۰۰۰ دلار بود. مأموران همچنین تعدادی کامپیوتر، دستگاه‌های ذخیره‌سازی داده، دوربین‌ها، تلفن‌های همراه و بلک‌بری‌ها و همچنین مقادیر کمی ارز مکزیکی و روسی را مصادره کردند. در ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۸، مأموران فدرال سالزمن، دخترش «لارن سالزمن»، حسابدار «کیتی راسل» و کلر برونفمن را به اتهام توطئه برای ارتکاب باج‌گیری دستگیر کردند. در ژوئیه ۲۰۱۸، دادگاه اعلام کرد که سالزمن، کیت رنیری، کلر برونفمن، آلیسون مک، کیتی راسل و دختر سالزمن در جرایمی همچون سرقت هویت، اخاذی، کار اجباری، قاچاق جنسی،
همچون سرقت هویت، اخاذی، کار اجباری، قاچاق جنسی، پول‌شویی، کلاهبرداری از طریق اینترنت و مانع‌تراشی در اجرای عدالت مشارکت داشته‌اند. در مارس ۲۰۱۹، سالزمن در دادگاه دادگاه منطقه‌ای ایالات متحده برای ناحیه شرقی نیویورک به اتهام توطئه برای ارتکاب باج‌گیری اقرار کرد. قرار بود سالزمن در ۱۰ ژوئیه ۲۰۱۹ محکوم شود، اما این جلسه به تاریخ دیگری موکول شد. در ۹ ژوئیه ۲۰۲۱، اعلام شد که جلسه صدور حکم سالزمن در ۲ اوت ۲۰۲۱ برگزار خواهد شد، اما این تاریخ مجدداً به ۸ سپتامبر ۲۰۲۱ تغییر یافت. در ژانویه ۲۰۲۰، چندین عضو سابق
۲۰۲۱ تغییر یافت. در ژانویه ۲۰۲۰، چندین عضو سابق نکسیام از جمله سالزمن و دخترش لارن، به‌عنوان متهمان یک دادخواهی مدنی در دادگاه فدرال مورد پیگرد قانونی قرار گرفتند. این دادخواست، نکسیوم را به‌عنوان یک طرح هرمی معرفی کرد که از اعضای خود سوءاستفاده کرده، آزمایش‌های غیرقانونی انسانی انجام داده و ترک این جامعه را برای اعضا «از لحاظ جسمی و روانی دشوار و در برخی موارد غیرممکن» کرده است. در سپتامبر ۲۰۲۱، سالزمن به جرم توطئه برای ارتکاب باج‌گیری به ۴۲ ماه حبس و پرداخت ۱۵۰٬۰۰۰ دلار جریمه محکوم شد. وی همچنین موافقت
۱۵۰٬۰۰۰ دلار جریمه محکوم شد. وی همچنین موافقت کرد که چندین ملک، بیش از ۵۰۰٬۰۰۰ دلار پول نقد و یک پیانوی اشتاین‌وی را به دولت ایالات متحده واگذار کند. سالزمن در ۲۱ فوریه ۲۰۲۲ به مؤسسه اصلاحی فدرال، هیزلتون در ویرجینیای غربی منتقل شد و در ۱۹ مارس ۲۰۲۴ آزاد شد.
روزلا می شلوتفلدت (۲۹ ژوئن ۱۹۱۴ – ۲۳ ژوئیه ۲۰۰۵) پرستار، معلم و پژوهشگر آمریکایی بود. او اصالتاً اهل دویت، آیووا بود و در سال ۱۹۳۵ مدرک کارشناسی پرستاری خود را از دانشگاه آیووا دریافت کرد. او در سال ۱۹۴۷ ادامه تحصیل داد و وارد دانشگاه شیکاگو شد و سپس در سال ۱۹۶۰ به عنوان رئیس مدرسه پرستاری فرانسیس پین بولتون در دانشگاه کیس وسترن رزرو منصوب شد. دوران کودکی. روزلا ام. شلوتفلدت در سال ۱۹۱۴ در دویت، آیووا به دنیا آمد. پدرش، جان، یک تاجر بود و مادرش، کلارا، پرستار بود. پدرش در سال ۱۹۱۸ زمانی که روزلا تنها چهار
بود. پدرش در سال ۱۹۱۸ زمانی که روزلا تنها چهار سال داشت، درگذشت، بنابراین مادرش برای تأمین هزینه‌های زندگی روزلا و چهار خواهر بزرگترش به کار بازگشت. تحصیلات. شلوتفلدت در سال ۱۹۳۱ از دبیرستان خود به عنوان نفر اول فارغ‌التحصیل شد. او برای ادامه تحصیل در رشته پرستاری به دانشگاه آیووا رفت و در سال ۱۹۳۵ با مدرک کارشناسی پرستاری از این دانشگاه با افتخار فارغ‌التحصیل شد. در دوره‌ای که در بیمارستان‌ها و کلینیک‌های دانشگاه آیووا مشغول به کار بود، شلوتفلدت برنامه‌ای پسادکتری را در دانشگاه کرنل در همکاری با بیمارستان
را در دانشگاه کرنل در همکاری با بیمارستان نیویورک گذراند. در سال ۱۹۴۷، او مدرک کارشناسی ارشد در آموزش و مدیریت پرستاری از دانشگاه شیکاگو دریافت کرد. تا سال ۱۹۵۶، شلوتفلدت دکترای خود را در آموزش پرستاری از دانشگاه شیکاگو دریافت کرد. در طول تحصیل، شلوتفلدت عضو سیگما تتا تاو، یک انجمن افتخاری پرستاری بود. شلوتفلدت همچنین دکترای افتخاری از دانشگاه جورج‌تاون دریافت کرده است. حرفه. بلافاصله پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه آیووا، شلوتفلدت به عنوان پرستار کادر درمانی در بیمارستان‌های دانشگاه آیووا مشغول به کار شد.
در بیمارستان‌های دانشگاه آیووا مشغول به کار شد. در سال ۱۹۳۶، او به عنوان پرستار کادر و پرستار ارشد در بیمارستان کهنه‌سربازان در دِمویِن، آیووا مشغول به کار شد. پس از آن، شلوتفلدت به عنوان مربی و سرپرست پرستاری زایمان در بیمارستان‌های دانشگاه آیووا منصوب شد. شلوتفلدت پس از ترک محیط بیمارستان، به عنوان پرستار در نیروی پرستاری ارتش ایالات متحده در طول جنگ جهانی دوم خدمت کرد و در انگلستان، فرانسه و اتریش فعالیت داشت. پس از جنگ، او به عنوان استادیار در دانشگاه کلرادو مشغول به تدریس شد. با این حال، چون زمان
کلرادو مشغول به تدریس شد. با این حال، چون زمان تدریس زیادی نداشت، او به دانشگاه ایالتی وین منتقل شد و تا سال ۱۹۵۵ به عنوان استادیار مشغول به تدریس بود. پس از آن، به منظور ادامه تحصیل در مقطع دکتری از دانشگاه ایالتی وین خارج شد. پس از تکمیل دکتری، شلوتفلدت به عنوان معاون رئیس تحقیقات در دانشگاه ایالتی وین مشغول به کار شد. چند سال بعد، در سال ۱۹۶۰، شلوتفلدت به عنوان رئیس مدرسه پرستاری فرانسیس پین بولتون در دانشگاه کیس وسترن رزرو منصوب شد. در دوران ریاستش، شلوتفلدت مدل همکاری پرستاری را ایجاد کرد که در آن
شلوتفلدت مدل همکاری پرستاری را ایجاد کرد که در آن آموزش‌های بالینی با سخنرانی‌ها ترکیب شده بود تا بهترین آموزش را برای پرستاران جدید فراهم کند. این مدل همکاری همچنان امروز بین مدرسه پرستاری فرانسیس پین بولتون و بیمارستان‌های دانشگاه کلیولند در حال استفاده است. او تا سال ۱۹۷۲ به عنوان رئیس باقی ماند، اما پس از آن به عنوان استاد پرستاری برای دانشجویان تا سال ۱۹۸۲ به کار خود ادامه داد. اندکی پس از انتصاب شلوتفلدت به عنوان رئیس مدرسه پرستاری فرانسیس پین بولتون، او به گروه ویژه‌ای پیوست که برای تصویب قانون
او به گروه ویژه‌ای پیوست که برای تصویب قانون آموزش پرستاری ۱۹۶۴ تلاش می‌کرد. در طول حضورش در دانشگاه کیس وسترن رزرو، شلوتفلدت همچنین از ۱۹۶۱ تا ۱۹۶۳ به عنوان مشاور ویژه به گروه مشاوره جراح عمومی در زمینه پرستاری خدمت کرد. از ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۴، شلوتفلدت عضو هیئت مدیره مؤسسه تحقیقات ارتش والتر رید برای تحقیقات پرستاری بود. اندکی پیش از بازنشستگی، او رئیس هیئت مدیره آموزش پرستاری و ثبت‌نام پرستاران ایالت اوهایو بود. در سال ۱۹۷۱، شلوتفلدت به عضویت مؤسسه پزشکی در آکادمی ملی علوم انتخاب شد. در طول سال‌ها، شلوتفلدت به
ملی علوم انتخاب شد. در طول سال‌ها، شلوتفلدت به عنوان استاد مهمان در دانشگاه‌های مختلفی از جمله دانشگاه ایندیانا، دانشگاه تگزاس-آستین، دانشگاه آلاباما-برمنگهام، دانشگاه سن دیگو، دانشگاه راتگرز، و دانشگاه پنسیلوانیا خدمت کرد. علاوه بر این، شلوتفلدت به عنوان رئیس کمیته مطالعات انجمن پرستاران آمریکایی و همچنین آکادمی پرستاری آمریکا خدمت کرد. شلوتفلدت همچنین مؤسس مشترک انجمن تحقیقات پرستاری میانه‌غرب (که امروزه به نام اتحادیه پرستاری میانه‌غرب شناخته می‌شود) بود و عضوی از شورای پرستاران بود. شلوتفلدت همچنین به
و عضوی از شورای پرستاران بود. شلوتفلدت همچنین به عنوان اولین پرستار در شورای اجرایی و کمیته اجرایی مؤسسه پزشکی خدمت کرد. جدول سمت‌ها در کمیته‌ها. سمت‌ها در آرشیو CWRU یافت شده‌اند جوایز، افتخارات و عضویت‌ها. جوایز در آرشیو دانشگاه ذخیره کیس وسترن (CWRU) یافت شده‌اند. انتشارات. شلوتفلدت بیش از ۱۰۰ اثر در زمینه تحقیقات خود منتشر کرده است. اولین اثر او پایان‌نامه‌اش تحت عنوان «نقش رهبری آموزشی مدیران و رضایت اساتید در مدارس پرستاری» در سال ۱۹۵۶ بود. تمامی انتشارات او در آرشیو دانشگاه پنسیلوانیا موجود است.
هاکوب هوهانسی آساطوریان (؛ با نام مستعار ماژاکتسی Mažaktsi زادهٔ - درگذشته )، نویسنده، خواننده و موسیقی‌شناس اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی اصلاتا از روستای Comakli در نزدیکی قیصریه (کایسری) بود. در ۳ مارس ۱۹۰۳ به دنیا آمد وی از کشتارها و تبعیدهای ارامنه در سال ۱۹۱۵ جان سالم به در برد و از صحرای سوریه گریخت و در یتیم‌خانه ای که توسط اتحادیه خیرخواه عمومی ارامنه در اورشلیم راه‌اندازی شده بود، پناه گرفت. وی در مدرسه ابتدایی محلی «خریمیان» تحصیل نمود. او در سال ۱۹۲۰ برای همیشه در نیویورک ساکن شد. وی در ۱۱
سال ۱۹۲۰ برای همیشه در نیویورک ساکن شد. وی در ۱۱ اوت ۲۰۰۳ در سن ۱۰۰ سالگی در نیوجرسی درگذشت. جوایز. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان افتخار ساهاک مقدس-مسروپ مقدس شده است
هریت پِیشِنس دِیم (۵ ژانویه ۱۸۱۵ – ۲۴ آوریل ۱۹۰۰) پرستاری برجسته در جنگ داخلی آمریکا بود. پرتره او در مجلس ایالتی نیوهمپشایر آویخته شده است. اوایل زندگی. دِیم در بارنستد، نیوهمپشایر در ۵ ژانویه ۱۸۱۵ از جیمز چادوُرن و فیبی آیرز زاده شد. دِیم کوچک‌ترین فرزند از میان پنج خواهر و برادر بود. در سال ۱۸۴۳، دِیم به کنکورد، نیوهمپشایر نقل مکان کرد، جایی که تا آغاز جنگ داخلی در آنجا زندگی می‌کرد و به مشاغل گوناگون مشغول بود. تا سال ۱۸۶۱، او یک پانسیون دانشجویی را اداره می‌کرد. او هیچ آموزش رسمی‌ای به عنوان پرستار
می‌کرد. او هیچ آموزش رسمی‌ای به عنوان پرستار ندیده بود. جنگ داخلی. با آغاز جنگ، دِیم ۴۶ ساله به مرکز آموزش نیروهای تازه‌وارد در اردوگاه یونیون در کنکورد رفت و خدمات خود را به افسران آنجا پیشنهاد داد. از آنجا که این اردوگاه درمانگاهی نداشت، دِیم به‌عنوان پرستار به کار گرفته شد. دِیم از ژوئن ۱۸۶۱ تا کریسمس ۱۸۶۵، زمانی که هنگ از خدمت خارج شد، به‌عنوان سرپرست با هنگ داوطلب دوم نیوهمپشایر خدمت کرد. او بدون مرخصی در دو دوره سربازگیری خدمت کرد. حقوق او به‌عنوان سرپرست بیمارستان در ابتدا ماهانه شش دلار بود، اما در
بیمارستان در ابتدا ماهانه شش دلار بود، اما در سال ۱۸۶۳ به ده دلار افزایش یافت. این هنگ عمدتاً از مردانی از کنکورد و اکستر تشکیل شده بود و تحت فرماندهی سرهنگ گیلمن مارستون قرار داشت. دِیم همراه با نیروها راهپیمایی و اردو می‌زد و اغلب تنها زن در میان هزار مرد بود. در سپتامبر ۱۸۶۴، او به‌عنوان سرپرست بیمارستان سپاه هجدهم ارتش منصوب شد. وظایف او شامل نظارت بر دیگر پرستاران و پخت‌وپز برای بیماران بیمارستان بود که تعدادشان گاه به هزاران نفر می‌رسید. مارستون دربارهٔ او گفت: «دوشیزه دِیم شجاع‌ترین زنی بود که
دربارهٔ او گفت: «دوشیزه دِیم شجاع‌ترین زنی بود که تاکنون دیده‌ام. او را دیده‌ام که بدون هیچ لرزشی در برابر یک آتشبار توپخانه ایستاد، درحالی‌که مردی برای در امان ماندن از ترکش‌ها پشت او پناه گرفت. او همیشه در زمان‌های حساس حاضر بود.» دِیم در بول ران نخست، بول ران دوم، نبرد فردریکسبرگ و نبرد گتیسبورگ حضور داشت. رسیدگی او به سربازان فراتر از مراقبت پزشکی بود؛ او گاهی برای مجروحان توت‌فرنگی می‌چید یا برایشان نامه‌هایی به خانه می‌نوشت. وظایف پرستاری او نیز متنوع بود؛ گاهی بر تدارکات نظارت می‌کرد و گاهی شرایط
بود؛ گاهی بر تدارکات نظارت می‌کرد و گاهی شرایط بهداشتی سایر هنگ‌ها را بررسی می‌کرد. دِیم تا پایان عملیات نظامی فعال در این بیمارستان باقی ماند و سپس به هنگ دوم نیوهمپشایر بازگشت. در ۲۵ دسامبر ۱۸۶۵، این هنگ از خدمت خارج شد و به خدمت دِیم نیز پایان داده شد. او دو بار در نبرد اسیر شد اما آزاد گردید. در نبرد دوم بول ران، دِیم به اسارت درآمد اما چون به‌طور یکسان از سربازان اتحادیه و مؤتلفه مراقبت می‌کرد، آزاد شد. در یک مورد، استون‌وال جکسون بازگشت او به خطوط اتحادیه را تأیید کرد. زندگی پس از جنگ. پس از جنگ،
اتحادیه را تأیید کرد. زندگی پس از جنگ. پس از جنگ، دِیم توسط ویلیام ئی. چندلر به‌عنوان منشی در وزارت خزانه‌داری در واشینگتن، دی.سی. منصوب شد. او این سمت را به‌مدت بیست‌وهشت سال تا سال ۱۸۹۵ حفظ کرد. او تا سال ۱۹۰۰ به زادگاه خود بازنگشت. در سال ۱۸۸۴، کنگره برای او یک مستمری نظامی تصویب کرد، اما دِیم همواره این پول را به نیازمندان اهدا می‌کرد. دِیم پس از درگذشت دوروتیا دیکس و استعفای دکتر سوزان آن ادسون، به‌عنوان سومین رئیس انجمن ملی پرستاران ارتش در جنگ داخلی آمریکا خدمت کرد. دِیم هرگز ازدواج نکرد.
دوروتی آلیس کورنلیوس (۹ مارس ۱۹۱۸–۱۹۹۲) یک پرستار ثبت‌شده اهل اوهایو بود که در موقعیت‌های اجرایی و رهبری در حوزهٔ پرستاری فعالیت داشت. کورنلیوس تنها فردی بود که ریاست انجمن پرستاران آمریکا، شورای بین‌المللی پرستاران و شرکت مجلهٔ پرستاری آمریکا را بر عهده داشت. اوایل زندگی و تحصیلات. دوروتی آلیس کورنلیوس در ۹ مارس ۱۹۱۸ در جانزتاون، پنسیلوانیا متولد شد. کورنلیوس در سال ۱۹۳۹ دیپلم پرستاری خود را از مدرسهٔ پرستاری بیمارستان یادبود کونه‌ماگ در جانزتاون، پنسیلوانیا دریافت کرد. او در سال ۱۹۴۲ مدرک کارشناسی علوم در
دریافت کرد. او در سال ۱۹۴۲ مدرک کارشناسی علوم در رشتهٔ پرستاری را از دانشکدهٔ پرستاری دانشگاه پیتسبرگ اخذ کرد. حرفه. اوایل حرفه. پس از فارغ‌التحصیلی، کورنلیوس به‌عنوان یک پرستار سلامت عمومی در پیتسبرگ، پنسیلوانیا مشغول به کار شد و به‌عنوان مدیر بیمارستان سل پیتسبرگ خدمت کرد. او برای صلیب سرخ آمریکا در جانزتاون و کلیولند، اوهایو کار کرد و به‌عنوان پرستار ارشد برنامهٔ اهدای خون فعالیت داشت. در دوران جنگ جهانی دوم، کورنلیوس به‌عنوان ستوان درجهٔ جونیور در نیروی دریایی ایالات متحده خدمت کرد. انجمن پرستاران
دریایی ایالات متحده خدمت کرد. انجمن پرستاران اوهایو. کورنلیوس در اوهایو سمت‌های رهبری مختلفی داشت. او از سال ۱۹۵۷ تا ۱۹۸۳ به‌عنوان مدیر اجرایی انجمن پرستاران اوهایو و سردبیر نشریهٔ "بررسی پرستاران اوهایو" فعالیت کرد. او در سال ۱۹۶۱ به کمیسیون فرمانداری در امور سالمندان در اوهایو منصوب شد و در سال ۱۹۶۳ ریاست شورای دفاع زنان اوهایو و مدرسهٔ صنعتی دختران را بر عهده داشت. انجمن پرستاران آمریکا. در سال ۱۹۶۰، کورنلیوس به کمیتهٔ رفاه اقتصادی و عمومی انجمن پرستاران آمریکا منصوب شد. او در سال ۱۹۶۴ به‌عنوان اولین
آمریکا منصوب شد. او در سال ۱۹۶۴ به‌عنوان اولین نایب‌رئیس انجمن پرستاران آمریکا انتخاب شد. در این دوره، کورنلیوس همچنین رئیس کمیته‌های مالی، بازنشستگی و روابط کارکنان انجمن پرستاران آمریکا بود. کورنلیوس در سال ۱۹۶۸ به سمت ریاست انجمن پرستاران آمریکا منصوب شد. کورنلیوس برای حرفه‌ای‌سازی پرستاری و صدور مجوز اجباری برای پرستاران تلاش کرد. شورای بین‌المللی پرستاران. در سال ۱۹۷۳، کورنلیوس به‌عنوان رئیس شورای بین‌المللی پرستاران انتخاب شد. کمیته‌های فدرال ایالات متحده. کورنلیوس توسط رئیس‌جمهور ایالات متحده، شامل