payamvha/North_RAG huggingface dataset:
خوردن گوشت بره در عید پاک، یادبود مرگ و رستاخیز عیسی است. کلمبا دی پاسکوا (به انگلیسی: "کبوتر عید پاک") یک نان سنتی عید پاک ایتالیایی است که همتای عید پاک دو دسر کریسمسی معروف ایتالیایی، پانه‌تونه و پاندورو، محسوب می‌شود. آباکیو یک غذای ایتالیایی با گوشت بره است که از غذاهای رومی محسوب می‌شود. این محصول توسط اتحادیه اروپا با علامت نشان‌های جغرافیایی و خوراک‌های سنتی در اتحادیه اروپا محافظت می‌شود. در گویش رومانسکو، به بچه گوسفندی که هنوز شیر می‌خورد یا اخیراً از شیر گرفته شده است، "آباکیو" می‌گویند، در
از شیر گرفته شده است، "آباکیو" می‌گویند، در حالی که به بچه گوسفندی که تقریباً یک سال دارد و دو بار پشم‌چینی شده است، "آنیلو" ("بره") می‌گویند. این تمایز فقط در گویش رومانسکو وجود دارد. در ایتالیا در عید پاک، آباکیو به روش‌های مختلفی پخته می‌شود و دستور پخت آن از منطقه‌ای به منطقه دیگر متفاوت است. در رم آن را کباب می‌کنند، در آپولیا در فر، در ناپل آن را با نخود فرنگی و تخم مرغ می‌پزند، در ساردینیا آن را در فر با سیب‌زمینی، کنگر فرنگی و مورد می‌پزند و در توسکانی به سبک کاچیاتوره می‌پزند. [ بره در عید پاک
به سبک کاچیاتوره می‌پزند. [ بره در عید پاک معنای نمادینی دارد. بره عید پاک در عهد جدید، در واقع، برای مسیحیت، پسر خدا عیسی مسیح است. بره عید پاک، به ویژه، نمایانگر قربانی عیسی مسیح برای گناهان بشریت است. بنابراین، خوردن بره در عید پاک، یادبود مرگ و رستاخیز عیسی است. شب سال نو. در ایتالیا، شب سال نو ( یا ) با رعایت آیین‌های سنتی، مانند پوشیدن لباس زیر قرمز جشن گرفته می‌شود. یک سنت باستانی در مناطق جنوبی که امروزه به ندرت رعایت می‌شود، دور انداختن وسایل قدیمی یا بلااستفاده با انداختن آنها از پنجره بود.
قدیمی یا بلااستفاده با انداختن آنها از پنجره بود. معمولاً عصر با خانواده یا دوستان در یک میدان (جایی که کنسرت‌ها یا مهمانی‌های مختلف برگزار می‌شود) و همچنین در خانه سپری می‌شود. به‌طور کلی، از ۱۰ ثانیه قبل از نیمه‌شب، مرسوم است که تا رسیدن به صفر شمارش معکوس انجام شود و بدین ترتیب سال نو مبارکی آرزو شود، با اسپومانته به سلامتی نوشیده شود و آتش‌بازی تماشا یا روشن شود، ترقه یا تفنگ‌های پر از فشنگ شلیک شود. شام به‌طور سنتی با اقوام و دوستان خورده می‌شود. این شام اغلب شامل زامپونه یا کوتچینو (غذایی که با پاچه
اغلب شامل زامپونه یا کوتچینو (غذایی که با پاچه یا امعا و احشای خوک تهیه می‌شود)، عدس و (در شمال ایتالیا) پولنتا است. ساعت ۲۰:۳۰، سخنرانی رئیس‌جمهور ایتالیا خطاب به ملت، که توسط رای، پخش‌کننده دولتی، تهیه شده است، از شبکه‌های رادیویی و تلویزیونی در سراسر کشور پخش می‌شود. در نیمه‌شب، آتش‌بازی در سراسر کشور به نمایش گذاشته می‌شود. امروزه به ندرت از سنتی پیروی می‌شود که شامل خوردن خورش عدس هنگام به صدا درآمدن ناقوس در نیمه‌شب است، به ازای هر ناقوس یک قاشق. این کار گمان می‌رود که خوش‌شانسی می‌آورد؛ عدس‌های گرد
کار گمان می‌رود که خوش‌شانسی می‌آورد؛ عدس‌های گرد نماد سکه هستند. جشنواره‌های قدیس حامی. روز ملی حمایت از کلیسا در ایتالیا، در ۴ اکتبر، به افتخار قدیسان فرانسیس و کاترین گرامی داشته می‌شود. هر شهر یا شهرستان نیز به مناسبت جشن قدیسان حامی محلی، یک روز تعطیل عمومی را جشن می‌گیرد، به عنوان مثال: رم در ۲۹ ژوئن (قدیسان پطرس و پولس)، میلان در ۷ دسامبر (قدیسان آمبروز)، ناپل در ۱۹ سپتامبر (قدیسان ژانواریوس)، ونیز در ۲۵ آوریل (قدیسان مرقس انجیل‌نویس) و فلورانس در ۲۴ ژوئن (قدیسان یحیی تعمیددهنده). از جمله جشن‌های
۲۴ ژوئن (قدیسان یحیی تعمیددهنده). از جمله جشن‌های حمایتی سنتی قابل توجه در ایتالیا می‌توان به جشن قدیسان فرانسیس و کاترین، جشن قدیسان آگاتا، جشن قدیسان پیتر و پولس، جشن سن جنارو و جشن بانوی مرغ‌های ما اشاره کرد. کارناوال. کارناوال در ایتالیا نقش بسیار مهمی در فرهنگ عامه ایتالیایی دارد، که به‌طور سنتی با ماسک‌های منطقه‌ای مرتبط است و در بسیاری از شهرها جشن گرفته می‌شود، که برخی از آنها به خاطر جشن‌های ویژه‌ای که برای این مناسبت برگزار می‌کنند در سراسر جهان شناخته شده‌اند. کارناوال ونیز اولین بار در سال ۱۲۹۶
شده‌اند. کارناوال ونیز اولین بار در سال ۱۲۹۶ ثبت شد، با اعلامیه‌ای از سوی سنای ونیز که یک روز قبل از شروع ایام روزه، یک جشنواره عمومی را اعلام کرد. امروزه حدود ۳ میلیون نفر برای شرکت در این کارناوال معروف به ونیز سفر می‌کنند. کارناوال ویارجو دومین کارناوال محبوب در ایتالیا است. اولین رژه کارناوال ویارجو در سال ۱۸۷۳ برگزار شد. هر ساله، کارناوال ویارجو بیش از ۵۰۰۰۰۰ تماشاگر را به خود جذب می‌کند. کارناوال ایوریا به خاطر «نبرد پرتقال‌ها» که با میوه بین مردم پیاده و سربازان ستمگر سوار بر گاری‌ها انجام می‌شد،
و سربازان ستمگر سوار بر گاری‌ها انجام می‌شد، مشهور است، تا جنگ‌های قرون وسطی را به یاد بیاورد، تمثیلی از مبارزه برای آزادی. این بزرگ‌ترین جنگ غذا در ایتالیا و کشورهای اطراف است. در مورد ریشه‌ها، یک روایت رایج می‌گوید که این نبرد یادبود مقاومت شهر در برابر حاکم ستمگر شهر است که یا عضوی از خانواده رانیری است یا ترکیبی از مارکی ویلیام هفتم مونتفرات در قرن سیزدهم. کارناوال آمبروزی در بیشتر بخش‌های اسقف‌نشین میلان، جایی که آیین آمبروزی برگزار می‌شود، گسترده است و در این منطقه، کارناوال در اولین یکشنبه ایام
است و در این منطقه، کارناوال در اولین یکشنبه ایام روزه‌داری به پایان می‌رسد؛ آخرین روز کارناوال، شنبه است، ۴ روز پس از سه‌شنبه‌ای که در آن پایان می‌یابد و آیین رومی برگزار می‌شود. در ساردینیا، کارناوال (به زبان ساردینیایی "Carrasecare" یا "Carrasegare") با کارناوال سرزمین اصلی ایتالیا بسیار متفاوت است. اکثر جشن‌های ساردینی نه تنها شامل جشن‌ها و رژه‌ها، بلکه شامل آیین‌های باروری خام مانند خونریزی برای بارور کردن زمین، مرگ و رستاخیز شخصیت‌های کارناوال و نمایش خشونت و شکنجه نیز می‌شود. شخصیت‌های معمول
و نمایش خشونت و شکنجه نیز می‌شود. شخصیت‌های معمول کارناوال ساردینی، جانورگونه و/یا آندروجینی هستند، مانند "ماموتونه‌ها و ایسوهادوره‌ها" از مامویادا، "بوئه‌ها و مردوله‌ها" از اوتانا و بسیاری دیگر. این کارناوال با اجراهای خیابانی جشن گرفته می‌شود به معنای تحت‌اللفظی «گریه نوزاد وقتی مادر دیگر نمی‌خواهد به او شیر بدهد» (از کلمه "تیتا" به معنای سینه). از دیگر نمونه‌های خاص و مهم کارناوال در ساردینیا می‌توان به کارناوال سارتیگلیا در اورستانو و کارناوال تمپیو پاوسانیا اشاره کرد. ساگر. در ایتالیا، "ساگرا" یک
پاوسانیا اشاره کرد. ساگر. در ایتالیا، "ساگرا" یک جشنواره محبوب با ماهیت محلی و تناوب سالانه است که به‌طور سنتی از یک جشنواره مذهبی سرچشمه می‌گیرد و به مناسبت تقدیس یا بزرگداشت یک قدیس (معمولاً قدیس حامی) برگزار می‌شود، اما همچنین برای جشن برداشت محصول یا تبلیغ یک محصول غذایی و شراب محلی استفاده می‌شود. در طول یک جشنواره معمولاً نمایشگاه محلی، بازار و جشن‌های مختلف برگزار می‌شود. فراگوستو. فراگوستو یک تعطیلات عمومی است که در ۱۵ آگوست در سراسر ایتالیا جشن گرفته می‌شود. این روز از "فریا آگوستی" ("جشنواره‌های
می‌شود. این روز از "فریا آگوستی" ("جشنواره‌های [تعطیلات] امپراتور آگوستوس ") سرچشمه می‌گیرد، جشنواره آگوستوس که پس از هفته‌ها کار سخت در بخش کشاورزی، اول آگوست را روز استراحت قرار داد. از آنجایی که این جشن به دلایل سیاسی ایجاد شد، کلیسای کاتولیک تصمیم گرفت جشن را به ۱۵ آگوست منتقل کند که همان عروج مریم است و به آنها اجازه داد تا این روز را در جشن بگنجانند. غذا و غذا شامل این جشن نمی‌شد، به همین دلیل است که حتی امروزه ایتالیایی‌ها ناهارهای بسته‌بندی شده و کباب‌ها را با این روز مرتبط می‌دانند. به طور مجازی،
را با این روز مرتبط می‌دانند. به طور مجازی، این روز همچنین دوره تعطیلات تابستانی در حدود اواسط آگوست است که ممکن است یک آخر هفته طولانی ("پونته دی فراگوستو") یا بیشتر ماه آگوست باشد. مسابقات تاریخی. مسابقات تاریخی در سراسر قلمرو ملی ایتالیا گسترده هستند، مانند پالیو، نامی که در این کشور به یک مسابقه ورزشی سالانه داده می‌شود، که اغلب دارای ماهیت تاریخی است و محله‌های یک شهر یا روستاهای یک "کومونه" را در مقابل یکدیگر قرار می‌دهد. معمولاً این مسابقات با لباس‌های مخصوص برگزار می‌شوند و یادآور یک رویداد یا سنت
مخصوص برگزار می‌شوند و یادآور یک رویداد یا سنت قرون وسطی هستند و بنابراین اغلب شامل مسابقات اسب‌دوانی، تیراندازی با کمان، نیزه‌بازی، تیراندازی با کمان زنبورکی و ورزش‌های مشابه قرون وسطایی می‌شوند. پالیو دی سینا تنها مسابقه‌ای است که از زمان آغاز به کار خود در دهه ۱۶۳۰ بدون وقفه برگزار شده است و قطعاً مشهورترین آنها در سراسر جهان است.
پناهگاه میلیاردرها () یا پناهگاه اتمی () مجموعه تلویزیونی دلهره‌آور اسپانیایی که توسط آلکس پینا و استر مارتینز لوباتو ساخته شده است. این مجموعه در ۱۹ سپتامبر ۲۰۲۵ در نتفلیکس منتشر شد. داستان. در مواجهه با تهدید یک جنگ هسته‌ای قریب‌الوقوع، گروهی از میلیاردرها در یک پناهگاه به نام «پارک زیرزمینی کیمرا» پنهان می‌شوند. تنش‌ها و کینه‌های خانوادگی در این محیط بسته تشدید می‌شود. تولید. "پناهگاه میلیاردرها" توسط آلکس پینا و استر مارتینز لوباتو به‌طور مشترک ساخته شده است. مجموعه شامل ۸ قسمت بوده و تولید شرکت ونکوور
است. مجموعه شامل ۸ قسمت بوده و تولید شرکت ونکوور مدیا برای نتفلیکس است. انتشار. این مجموعه در ۱۹ سپتامبر ۲۰۲۵ در نتفلیکس منتشر شد.
سقوط نهنگ () یک فیلم آمریکایی در ژانر دلهره‌آور بقا به کارگردانی برایان دافیلد است که بر اساس رمانی به همین نام نوشتهٔ دانیل کراوس ساخته شده است. این فیلم در ۱۶ اکتبر ۲۰۲۶ توسط استودیوهای قرن بیستم در سینماهای ایالات متحده اکران خواهد شد. داستان. یک غواص اسکوبا که به دنبال بقایای پدرش در اقیانوس می‌گردد، توسط یک نهنگ عنبر بلعیده می‌شود و تنها یک ساعت فرصت دارد تا راهی برای فرار پیدا کند. تولید. در اوت ۲۰۲۳، پیش از انتشار کتاب، شرکت ایمیجین اینترتیمنت حقوق ساخت فیلم بر اساس رمان "سقوط نهنگ" را خریداری کرد.
فیلم بر اساس رمان "سقوط نهنگ" را خریداری کرد. در مارس ۲۰۲۴، استودیوهای قرن بیستم با برنده شدن در یک مناقصه، حقوق توزیع فیلم را به دست آورد و برایان دافیلد را به عنوان کارگردان و نویسندهٔ مشترک منصوب کرد. در سال بعد، آستین آبرامز برای نقش اصلی انتخاب شد و جاش برولین نیز به مذاکرات پیوست. در ژوئن ۲۰۲۵، جاش برولین تأیید شد و الیزابت شو، جان اورتیز، جین لوی و امیلی راد نیز به جمع بازیگران پیوستند. فیلم‌برداری. برای تولید فیلم، اعتبار مالیاتی برای فیلم‌برداری در کالیفرنیا اختصاص داده شد و فیلم‌برداری اصلی در ۹
کالیفرنیا اختصاص داده شد و فیلم‌برداری اصلی در ۹ ژوئن ۲۰۲۵ آغاز شد. آرون مورتون به‌عنوان فیلم‌بردار پروژه فعالیت می‌کند و پیش از این با برایان دافیلد در فیلم‌های "هیچ‌کس تو را نجات نخواهد داد" و "خودجوش" همکاری داشته است. صحنه‌هایی از فیلم در ۱۷ ژوئن در شبه‌جزیره مانتری فیلم‌برداری شد. انتشار. "سقوط نهنگ" در ۱۶ اکتبر ۲۰۲۶ در ایالات متحده اکران خواهد شد.
جف هیلر (؛ زادهٔ ۱۹۷۵) بازیگر، بداهه‌پرداز و کمدین آمریکایی است. او بیشتر به‌خاطر ایفای نقش جول در مجموعه تلویزیونی "کسی، جایی" شناخته می‌شود؛ نقشی که برای آن برندهٔ جایزهٔ امی ساعات پربیننده برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد در یک مجموعه کمدی شد. زندگی شخصی. هیلر همجنس‌گرا است و گروه بداهه‌پردازی «نیلی اوهارا» را که متشکل از افراد همجنس‌گرا بود، بنیان‌گذاری کرد. او با هنرمند نیل گلدبرگ ازدواج کرده و همراه او در نیویورک زندگی می‌کند.
گردش واژگونی نصف‌النهاری اطلس () یا به اختصار AMOC، سامانه اصلی جریان اقیانوسی در اقیانوس اطلس است. این گردش بخشی از سامانه جریان اقیانوسی کره زمین است و نقش مهمی در سامانه اقلیمی زمین ایفا می‌کند. گردش واژگونی نصف‌النهاری اطلس شامل جریان‌های اقیانوس اطلس در سطح و اعماق زیاد است که توسط تغییرات هوا، دما و شوری آب هدایت می‌شوند. این جریان‌ها نیمی از گردش دماشوری جهانی را تشکیل می‌دهند که شامل جریان‌های اصلی اقیانوسی می‌شود، و نیم دیگر آن گردش واژگونی اقیانوس جنوبگان است.
دبستان ابوت () یک سیتکام مستندنمای آمریکایی است که توسط کوئینتا برانسون برای شبکهٔ ای‌بی‌سی ساخته شده است. برانسون در نقش جنین تیگز، معلم کلاس دوم دبستان در مدرسهٔ دولتی و کم‌بودجهٔ دبستان ابوت ــ یک مدرسهٔ خیالی با اکثریت دانش‌آموزان سیاه‌پوست در غرب فیلادلفیا ــ ایفای نقش می‌کند. گروه بازیگران اصلی مجموعه همچنین شامل تایلر جیمز ویلیامز، لیزا ان والتر و شریل لی رالف است. این مجموعه در ۷ دسامبر ۲۰۲۱ پخش خود را آغاز کرد و با تحسین گستردهٔ منتقدان و آمار بالای تماشاگران در هولو و سایر روش‌های تماشای تأخیری
تماشاگران در هولو و سایر روش‌های تماشای تأخیری روبه‌رو شد. این مجموعه تاکنون نامزد دریافت ۳۰ جایزهٔ امی ساعات پربیننده شده و چهار جایزه در شاخه‌های کمدی به دست آورده است؛ از جمله بهترین بازیگر نقش اول زن برای برانسون و بهترین بازیگر نقش مکمل زن برای رالف. "دبستان ابوت" همچنین برندهٔ سه جایزهٔ گلدن گلوب شده است: دو جایزهٔ بازیگری برای برانسون و ویلیامز و جایزهٔ بهترین مجموعه تلویزیونی – موزیکال یا کمدی در سال ۲۰۲۳. در ژانویهٔ ۲۰۲۳، این مجموعه برای فصل سوم با ۱۴ قسمت تمدید شد که در ۷ فوریهٔ ۲۰۲۴ با پخش دو
با ۱۴ قسمت تمدید شد که در ۷ فوریهٔ ۲۰۲۴ با پخش دو قسمت نخست کار خود را آغاز کرد. سه روز پس از آغاز فصل سوم، مجموعه برای فصل چهارم نیز تمدید شد که در ۹ اکتبر ۲۰۲۴ به نمایش درآمد و شامل یک کراس‌اوور با مجموعه "فیلادلفیا همیشه آفتابی است" بود. در ۲۱ ژانویهٔ ۲۰۲۵ اعلام شد که "دبستان ابوت" برای فصل پنجم تمدید شده است؛ این فصل قرار است در ۱ اکتبر ۲۰۲۵ پخش شود.
افراد ال‌جی‌بی‌تی () افرادی هستند که لزبین، گی، دوجنسگرا یا ترنسجندر هستند. انواع مختلفی از حروف اول این گروه‌ها برای اشاره استفاده می‌شود؛ افراد LGBTQ شامل کوئیر یا سردرگم نیز با موارد نامبرده می‌شوند. +LGBTQIA شامل افراد بیناجنس، بی‌جنس‌گرا، آرومانتیک، ای‌جندر و سایر افراد می‌شود. این گروه افراد عموماً به عنوان مفهومی گسترده در نظر گرفته می‌شوند که شامل تمام افرادی می‌شوند که بخشی از یک اقلیت جنسی یا جنسیتی هستند.
اوستورگوس یکم (به یونانی: Εὐστόργιος به انگلیسی Eustorgius I) اسقف میلان از سال 343 تا حدود 349 میلادی بود. او به عنوان قدیس در کلیسای کاتولیک و کلیسای ارتدوکس شرقی گرامی داشته می‌شود. روز جشن او 18 سپتامبر است. زندگینامه. طبق سنت، اوستورگوس یکم فردی اشرافی اهل یونان بود. او نمایندۀ میلان بود و پس از مرگ پروتاسیوس در سال 343 به عنوان اسقف انتخاب شد. وی به قسطنطنیه سفر کرد تا انتخابش توسط امپراتور تأیید شود و در آن فرصت، امپراتور به او تکفین سه پادشاه حکمت‌مند را اهدا کرد و او این تکفین‌ها را از قسطنطنیه به
را اهدا کرد و او این تکفین‌ها را از قسطنطنیه به میلان آورد. از سال‌های 345 تا 346 و از 347 و 348 دو سینود را برگزار کرد. همچنین ساخت کلیساها و باسیلیک‌های جدیدی را در میلان آغاز نمود. سنت آتاناسیوس او را «مدافع ایمان» خواند و او را مخالف آریانیسم معرفی کرد.
خانواده آدامز () یک کمدی موزیکال با موسیقی و ترانه‌سرایی اندرو لیپا و نمایشنامه‌ای از مارشال بریکمن و ریک الیس است. این نمایش بر پایهٔ شخصیت‌های خانواده آدامز ساختهٔ چارلز آدامز در کارتون‌های تک‌قاب طنز او شکل گرفته است؛ کارتون‌هایی که خانواده‌ای آمریکایی با روحیات هولناک و علاقه‌مند به هر چیز ماورایی و وهم‌آلود را به تصویر می‌کشند. گرچه اقتباس‌های متعددی از کارتون‌های آدامز در قالب فیلم و مجموعه تلویزیونی وجود دارد، این موزیکال نخستین نمایش صحنه‌ای است که بر اساس این شخصیت‌ها ساخته شده است. موزیکال
که بر اساس این شخصیت‌ها ساخته شده است. موزیکال "خانواده آدامز" همچنین نخستین نمایشی بود که توسط کمپانی الفنت آی تیاتریکالز تولید شد. پس از اجرای آزمایشی در شیکاگو در سال ۲۰۰۹، این موزیکال در آوریل ۲۰۱۰ روی صحنهٔ برادوی رفت. در گروه بازیگران اصلی، ناتان لین در نقش گومز و بیب نیوورث در نقش مورتیشیا ایفای نقش کردند. این اجرا در ۳۱ دسامبر ۲۰۱۱ به پایان رسید و از سپتامبر ۲۰۱۱ تور ملی بازبینی‌شده‌ای در آمریکای شمالی آغاز شد. "خانواده آدامز" در دوران اجرای برادوی خود چندین جایزه دریافت کرد، از جمله جایزهٔ دسک
خود چندین جایزه دریافت کرد، از جمله جایزهٔ دسک دراما برای بهترین طراحی صحنه، جایزهٔ انجمن منتقدان بیرونی برای بهترین طراحی صحنه، و جایزهٔ لیگ دراما در سال ۲۰۱۰ برای دستاورد برجسته در تئاتر موزیکال (که به ناتان لین اهدا شد). این نمایش همچنین نامزد دو جایزهٔ تونی و چندین نامزدی دیگر شد.
یخ‌زده () یک فرنچایز رسانه‌ای از دیزنی است که با فیلم پویانمایی آمریکایی "یخ‌زده" (۲۰۱۳) آغاز شد. این فیلم توسط کریس باک و جنیفر لی کارگردانی شده، فیلم‌نامهٔ آن توسط جنیفر لی نوشته شده و تهیه‌کنندگی آن را پیتر دل وچو بر عهده داشته است. موسیقی متن فیلم توسط کریستوف بک ساخته شد و ترانه‌ها توسط رابرت لوپز و کریستن اندرسون-لوپز نوشته شدند. جان لستر که در آن زمان مدیر ارشد خلاقیت استودیو انیمیشن والت دیزنی بود، به‌عنوان مدیر اجرایی تولید در ساخت فیلم حضور داشت. فیلم اصلی از داستان «ملکه برفی» اثر هانس کریستیان
فیلم اصلی از داستان «ملکه برفی» اثر هانس کریستیان آندرسن الهام گرفته شده است. از زمان اکران فیلم در نوامبر ۲۰۱۳، این فرنچایز به سرعت گسترش یافته است. تاکنون فرنچایز شامل جاذبه‌های پارک‌های تفریحی دیزنی، محصولات و اسباب‌بازی‌ها، بازی‌های ویدئویی، کتاب‌ها، نمایش دیزنی روی یخ، یک نمایش موزیکال در برادوی و دو انیمیشن کوتاه شده است. دیزنی همچنین فیلم "یخ‌زده ۲" را در سال ۲۰۱۹ منتشر کرده و یک مجموعه کتاب جدید نیز عرضه کرده است. در نوامبر ۲۰۱۴، وبگاه "TheStreet.com" نوشت که «"یخ‌زده" دیگر یک فیلم نیست، بلکه یک
نوشت که «"یخ‌زده" دیگر یک فیلم نیست، بلکه یک برند جهانی است، فرنچایزی بزرگ‌تر از زندگی واقعی که حول محصولات، پارک‌های تفریحی و دنباله‌هایی ساخته شده که ممکن است تا قرن آینده ادامه داشته باشند». فیِل کنتریانو، تحلیلگر ارشد باکس‌آفیس نیز گفته است: «این فرنچایز بسیار عظیم شده است». این فرنچایز یکی از پردرآمدترین فرنچایزهای رسانه‌ای تمام دوران محسوب می‌شود.
فرانچسکو اسکیناردی (به ایتالیایی: "Francesco Eschinardi") که با نام مستعار کوستانتسو آمیخوولی نیز شناخته می‌شود (۱۳ دسامبر ۱۶۲۳ – ۱۲ ژانویه ۱۷۰۳)، کشیش یسوعی، فیزیک‌دان و ریاضی‌دان ایتالیایی بود. زندگی. اسکیناردی در ۱۳ دسامبر ۱۶۲۳ در رم به دنیا آمد. او در سال ۱۶۳۷ در سن ۱۴ سالگی به انجمن عیسی پیوست و سپس به هیئت علمی کالج رومی وارد شد و در سال‌های ۱۶۵۸ منطق، در ۱۶۵۹ فیزیک و در ۱۶۶۰ مابعدالطبیعه تدریس کرد. او سفرهای گسترده‌ای انجام داد و در حوزه‌های علمیه یسوعی و دانشگاه‌های مختلف ایتالیا تدریس کرد.
یسوعی و دانشگاه‌های مختلف ایتالیا تدریس کرد. اسکیناردی استاد ریاضیات در فلورانس و پروجا بود و از ۱۶۶۵ دوباره به کالج رومی بازگشت و کرسی ریاضیات، هندسه و نجوم را بر عهده گرفت. او معلم فیلیپو بونانی و راهنمای علمی جوزپه کامپانی بود. اسکیناردی با آثار پیشگامان «علم نوین» از نیکلاس کوپرنیک تا گالیلئو گالیله و جووانی آلفونسو بورلی آشنایی کامل داشت و در مباحثات علمی قرن هفدهم فعالانه شرکت می‌کرد. او به پروژه‌های علمی متنوعی پرداخت، از فیزیک صدا تا ماشین حرکت دائمی، و همچنین در تلاش برای درجه‌بندی دماسنج‌ها بر
و همچنین در تلاش برای درجه‌بندی دماسنج‌ها بر اساس اصول علمی مشارکت داشت. در همین چارچوب، او مطالعاتی درباره آکوستیک و کاربردهای آن در معماری مذهبی نیز انجام داد که بعدها مورد توجه شاگردانش قرار گرفت. او نخستین کسی بود که در رصدخانهٔ کالج رومی دنباله‌دار بزرگ ۱۶۶۸ را مشاهده کرد. در ۱۷ نوامبر ۱۶۸۰ نیز به همراه مارکو آنتونیو چلیو و جوزپه پونتیو از نخستین کسانی بود که دنباله‌دار بزرگ ۱۶۸۰ را دید. ملاقات او با ادموند هالی در رم به مطالعات باستان‌شناسی هالی نیز انگیزه بخشید و ارتباط میان دانشمندان انگلیسی و
انگیزه بخشید و ارتباط میان دانشمندان انگلیسی و ایتالیایی را تقویت کرد. اسکیناردی عضو فعال «آکادمی فیزیکو-ریاضی» تأسیس‌شده به دست جووانی چامپینی بود و به طور مرتب در نشریهٔ "ژورناله دئی لتراتی" ("Giornale de' Letterati") از ۱۶۶۸ تا ۱۶۷۵ مشارکت داشت. نوشته‌های او در این نشریه اغلب به معرفی دستاوردهای علمی روز و نقد نظریه‌های تازه اختصاص داشت. او همچنین با آتاناسیوس کیرشر و ماریو بتینوس همکاری می‌کرد. بتینوس در کتاب "اپیاریای فلسفه ریاضی" ("Apiaria universae philosophiae mathematicae") در ۱۶۴۸ ضمیمه‌ای درباره
mathematicae") در ۱۶۴۸ ضمیمه‌ای درباره ساعت آبی اختراع اسکیناردی منتشر کرد. اسکیناردی تا سال‌های پایانی عمر در کالج رومی به تدریس و پژوهش ادامه داد و نسل‌های بعدی دانشمندان یسوعی را تحت تأثیر قرار داد. او در ۱۲ ژانویه ۱۷۰۳ در رم درگذشت و در حافظهٔ علمی هم‌عصرانش به‌عنوان یکی از چهره‌های برجستهٔ سنت علمی یسوعی باقی ماند. مشارکت‌ها. اسکیناردی از تجربه‌گرایان برجستهٔ یسوعی در قرن هفدهم بود. هرچند همچنان در نجوم به نظریه زمین‌مرکزی پایبند بود، اما از دستاوردهای نوین استقبال می‌کرد و روش تجربی را به کار
نوین استقبال می‌کرد و روش تجربی را به کار می‌گرفت. در سال ۱۶۸۰ گزارشی از آزمایش‌های انجام‌شده در آکادمی فیزیکو-ریاضی با عنوان "راگوالی داتی آد اون آمیکو این پارجی" (Ragguagli dati ad un amico in Parigi) منتشر کرد. این اثر به موضوعاتی چون مکانیک، حرکت پرتابه‌ای، ساعت آفتابی و نجوم رصدی می‌پرداخت. او همچنین به ژئودزی، نقشه‌کشی و پروژهٔ حفر آبراهی میان دریای سرخ و مدیترانه (نمونه اولیه کانال سوئز) توجه داشت.
چگونه اژدهای خود را تربیت کنیم () یک فرنچایز رسانه‌ای بریتانیایی-آمریکایی از دریم‌ورکس انیمیشن است که بر اساس مجموعه کتابی با همین نام نوشتهٔ نویسندهٔ بریتانیایی، کرسیدا کوول، ساخته شده است. این فرنچایز شامل سه فیلم بلند است: "چگونه اژدهای خود را تربیت کنیم" (۲۰۱۰)، "چگونه اژدهای خود را تربیت کنیم ۲" (۲۰۱۴) و "" (۲۰۱۹). این فرنچایز همچنین شامل شش فیلم کوتاه است: "افسانه اژدهای استخوان‌گیر" (۲۰۱۰)، "کتاب اژدهایان" (۲۰۱۱)، "هدیهٔ خشم شب" (۲۰۱۱)، "ظهور مسابقه‌دهندگان اژدها" (۲۰۱۴)، "چگونه اژدهای خود را تربیت
اژدها" (۲۰۱۴)، "چگونه اژدهای خود را تربیت کنیم: بازگشت به خانه" (۲۰۱۹) و "چگونه اژدهای خود را تربیت کنیم: سنوگل‌توگ لاگ" (۲۰۱۹). بازسازی لایو اکشن فیلم نخست توسط یونیورسال پیکچرز در ۱۳ ژوئن ۲۰۲۵ منتشر شد و دنبالهٔ آن برای ۱۱ ژوئن ۲۰۲۷ برنامه‌ریزی شده است. دومین مجموعه تلویزیونی بر اساس اتفاقات فیلم اول، با نام "دریم ورکس اژدهایان"، از سپتامبر ۲۰۱۲ در شبکهٔ کارتون نت‌ورک پخش شد. فصل اول و دوم این مجموعه به ترتیب با عناوین "اژدها: سوارکاران برک" و "اژدهایان: مدافعان برک" منتشر شدند. پس از دو فصل در کارتون
مدافعان برک" منتشر شدند. پس از دو فصل در کارتون نت‌ورک، عنوان مجموعه به "اژدهاها: مسابقه تا لبه" تغییر یافت. در این مجموعه، شخصیت‌ها بزرگ‌تر شده‌اند و داستان به‌عنوان پیش‌درآمدی برای فیلم دوم عمل می‌کند و از ژوئن ۲۰۱۵ تا فوریه ۲۰۱۸ پخش شد. یک مجموعه تلویزیونی با عنوان "اژدهایان: نجات‌دهندگان" در سال ۲۰۱۹ از نتفلیکس پخش شد که شامل بازیگران و محیط کاملاً متفاوتی نسبت به مجموعه اصلی فیلم‌ها و سریال‌ها است، اما در همان جهان فرنچایز اتفاق می‌افتد و بیشتر مناسب کودکان طراحی شده است. سومین مجموعه، با نام
مناسب کودکان طراحی شده است. سومین مجموعه، با نام "اژدهایان: نه قلمرو"، از دسامبر ۲۰۲۱ در سرویس‌های هولو و پیکاک به‌صورت استریم منتشر شد و سریال "نجات‌دهندگان" نیز از فصل سوم با زیرعنوان "قهرمانان آسمان" به پیکاک منتقل شد. برخلاف آثار گذشتهٔ فرنچایز، "نه قلمرو" در قرن ۲۱ و تقریباً ۱۳۰۰ سال پس از اتفاقات فیلم "دنیای پنهان" جریان دارد. این فرنچایز عمدتاً ماجراهای یک وایکینگ جوان به نام هیکاپ هورندس هاداک سوم را دنبال می‌کند (با صداپیشگی جی باروشل در فیلم‌های انیمیشنی و بازی میسون تیمز در فیلم‌های لایو اکشن)،
و بازی میسون تیمز در فیلم‌های لایو اکشن)، پسر استویک بزرگ، رهبر جزیره وایکینگی برک. اگرچه در ابتدا به‌عنوان فردی دست‌وپاچلفتی و کم‌وزن کنار گذاشته می‌شود، هیکاپ به زودی به‌عنوان یک متخصص شجاع اژدها شهرت پیدا می‌کند، همراه با توثلس، عضوی از گونه نادر خشم شب که به‌عنوان سوارکار پرنده و نزدیک‌ترین همراهش ایفای نقش می‌کند. هیکاپ و دوستانش جمعیت اژدهایان متحد روستا را مدیریت می‌کنند و به‌عنوان رهبر یک گردان پروازی از سوارکاران اژدها از خانه و مردمشان دفاع می‌کنند. پس از آنکه هیکاپ و توثلس به رهبران گونه خود
پس از آنکه هیکاپ و توثلس به رهبران گونه خود تبدیل می‌شوند، مجبور به اتخاذ تصمیماتی می‌شوند که صلح واقعی بین انسان‌ها و اژدهایان را تضمین می‌کند. دین دبلوا، کارگردان سه‌گانهٔ پویانمایی، داستان آن را «رشد و بلوغ هیکاپ» توصیف کرده است، که در طول پنج سال بین فیلم اول و دوم و یک سال بین فیلم دوم و سوم جریان دارد. سه‌گانهٔ پویانمایی با استقبال گسترده‌ای روبه‌رو شده و هر سه فیلم نامزد جایزه اسکار بهترین موسیقی فیلم شده‌اند. همچنین فیلم اول برای بهترین موسیقی متن اصلی نیز نامزد جایزه اسکار شد.
فرانسیس جِیکوبْز لِفورت یا آن‌طور که در روسیه شناخته می‌شود فرانس یاکووْلِویچ لفورت ( – )، دولتمرد و فرمانده نظامی سوئیسی در روسیه تزاری بود. او در سال ۱۶۵۶ در ژنو در یک خانواده تاجر ثروتمند و بانفوذ به دنیا آمد. فرانسیس در اوایل جوانی داوطلبانه به خدمت سربازی درآمد و به هلند رفت تا علیه فرانسه بجنگد. او در سال ۱۶۷۵ (۱۹ سالگی) به روسیه تزاری که مشغول جذب و استخدام ارتشیان کارآمد غربی بود، رفت. وی در طول یک دهه با نزدیک شدن به فرمانده‌اش پاتریک گوردون و خدمات گوناگون، در ارتش روسیه تزاری ترقی کرد و در
خدمات گوناگون، در ارتش روسیه تزاری ترقی کرد و در لشکرکشی‌های روسیه به کریمه (۱۶۸۷–۱۶۸۹) شرکت کرد. فرانسیس لفورت جنگاوری شجاع، خوش سخن، بشاش و دارای ذهنی سرزنده بود و توانست از سال ۱۶۹۰ توجه صمیمانه پتر کبیر را به خود جلب کند. خود پتر نیز بسیار به او علاقه و ارادت داشت. لفورت با پول تزار، تالار عظیمی را در محل سکونت خود (در شهرک آلمانی‌های مسکو) ترتیب داد که همواره در آن مهمانی‌های غربی برگزار می‌شد و توجه پتر جوان را به خود جلب می‌کرد. با اینکه لفورت از نفوذ زیادی در دربار برخوردار بود، در امور دولتی که از
زیادی در دربار برخوردار بود، در امور دولتی که از آنها سر در نمی‌آورد، دخالت نمی‌کرد. او به یکی از نزدیک‌ترین دوستان پتر جوان تبدیل شد و تقریباً در تمام سفرهای تفریحی و آموزشی تزار (از سال ۱۶۹۱ تا ۱۶۹۴) و لشکرکشی‌های آزوف (۱۶۹۵–۱۶۹۶) حضور داشت. فرانسیس لفورت تا درجه ژنرال دریاسالار روسیه ترقی کرد و در سال ۱۶۹۷، از روسای هیئت سفارت بزرگ پتر کبیر به اروپا بود. او در ترغیب تزار به این سفر و فرستادن سفرایی به دربارهای غربی نقش داشت و اندکی پس از پایان سفارت و بازگشت به روسیه، در سال ۱۶۹۹ درگذشت.
فیلیپو بونانی یا بوانانی (۷ ژانویه ۱۶۳۸ – ۳۰ مارس ۱۷۲۳) یک کشیش یسوعی و دانشمند ایتالیایی بود. آثار او از کالبدشناسی تا موسیقی را در بر می‌گرفت. او نخستین راهنمای عملی و مصور گردآورندگان صدف را در سال ۱۶۸۱ منتشر کرد و به همین دلیل یکی از بنیان‌گذاران صدف‌شناسی شناخته می‌شود. او همچنین پژوهشی درباره لاک چینی منتشر کرد که پس از مرگش نیز ارزش علمی خود را حفظ کرده است. زندگی. بونانی در سال ۱۶۳۸ در رم زاده شد و در ۱۶۵۴، در حالی که ۱۷ سال داشت، به انجمن عیسی پیوست. پس از گذراندن نوآموزی، در سال ۱۶۵۶ به کالج رومی
پس از گذراندن نوآموزی، در سال ۱۶۵۶ به کالج رومی اعزام شد و شاگرد آتانازیوس کیرشر دانشمند آلمانی شد. او در آنجا به ساخت عدسی‌های میکروسکوپی پرداخت و میکروسکوپ خود را ساخت. سپس به بررسی علمی گونه‌های گوناگون پرداخت. او همچنین به مهارت در کنده‌کاری روی مس دست یافت. بونانی از رم به تدریس در کالج‌های یسوعی اورویتو و آنکونا فرستاده شد. پس از کناره‌گیری کیرشر از استادی ریاضیات در کالج رومی، بونانی جانشین او شد. در ۱۶۹۸ به‌عنوان سرپرست موزه کیرشر منصوب شد. او سپس فهرست‌نامه موزه را در اثر بزرگ "موزه کیرشر" (۱۷۰۹)