payamvha/North_RAG huggingface dataset:
یک کنیسه اصلاح‌طلب، در منطقه ۱۶ پاریس، فرانسه منفجر شد. به دلیل اینکه عصر جمعه و آغاز تعطیلات یهودی شبات بود، کنیسه پر از حدود ۳۲۰ عبادت‌کننده بود. حاضران همچنین در حال جشن گرفتن بر میتصوا کنیسه در آن آخر هفته بودند. بر اساس تحقیقهای پلیس، کیف‌های زین پر از ۱۰ کیلوگرم مواد منفجره بر روی یک موتورسیکلت سوزوکی که در مقابل کنیسه پارک شده بود، قرار داده شده بود. سقف شیشه‌ای کنیسه بر روی عبادت‌کنندگان فرو ریخت و یکی از درهای کنیسه منفجر شد. قربانیان. چهار نفر در انفجار کشته شدند: چهل و شش نفر نیز زخمی شدند. به
انفجار کشته شدند: چهل و شش نفر نیز زخمی شدند. به گفته محققان، بمب به گونه‌ای تنظیم شده بود که پس از پایان نمازها و زمانی که عبادت‌کنندگان در حال ترک ساختمان بودند، منفجر شود. با این حال، مراسم چند دقیقه دیرتر شروع شده بود و بنابراین افراد کمی در نزدیکی بمب بودند. واکنش‌ها. واکنش عمومی. پس از حمله، انتقادهای گسترده‌ای از دولت فرانسه صورت گرفت. به مدت سه روز پس از حمله، ده‌ها هزار نفر از جمله یهودیان، غیر یهودیان، اتحادیه‌های کارگری، سیاستمداران، در خیابان شانزه‌لیزه و در نزدیکی کاخ الیزه در اعتراض به حمله
و در نزدیکی کاخ الیزه در اعتراض به حمله راهپیمایی کردند. شب بمب‌گذاری، تظاهرات در ایستگاه متروی شارل دوگل-اتوال آغاز شد. صبح روز بعد، بیش از ۱۰,۰۰۰ نفر در حمایت از کنیسه جمع شدند. سیمون ویل، رئیس وقت پارلمان اروپا، در راهپیمایی‌های همبستگی شرکت کرد، اما خشم جمعیت از حمایت او از دولت، پلیس ضد شورش را مجبور کرد او را به مکان امنی منتقل کند. در همبستگی با جامعه یهودی، دو اتحادیه بزرگ کارگری فرانسه، کنفدراسیون عمومی کار (CGT) و کنفدراسیون دموکراتیک فرانسوی کار (CFDT)، خواستار اعتصاب سراسری در ۷ اکتبر شدند.
(CFDT)، خواستار اعتصاب سراسری در ۷ اکتبر شدند. واکنش جامعه یهودی. واکنش فوری جامعه یهودی خشم بود. بسیاری از یهودیان سیاست رئیس‌جمهور والری ژیسکار دستن را که به نظرشان در برابر تروریست‌های فلسطینی و افراط‌گرایان راست‌گرا نرم بود، مقصر می‌دانستند. در ۵ اکتبر، تظاهرکنندگان یهودی تلاش کردند به کاخ الیزه و وزارت کشور حمله کنند و با پلیس ضد شورش درگیر شدند. رهگذران با ظاهر نئونازی مورد آزار و ضرب و شتم قرار گرفتند. شهردار نیویورک، اد کاچ، که یهودی بود، ژیسکار را متهم کرد که «یهودیان را به سازمان آزادی‌بخش فلسطین
کرد که «یهودیان را به سازمان آزادی‌بخش فلسطین تحویل می‌دهد»، مشابه به نحوی که فرانسه ویشی یهودیان را به نازی‌ها تحویل داد. واکنش نیروهای انتظامی. دولت متعاقباً مجموعه‌ای از اقدامعای برای حفاظت از مؤسسات یهودی را اعلام کرد. دویست خودروی پلیس و سه شرکت پلیس ضد شورش (مجموعاً ۶۰۰ پلیس) برای حفاظت از جامعه یهودی در سراسر فرانسه اختصاص داده شدند. در پاریس، پلیس ضد شورش در مقابل هر کنیسه مستقر شد. در استراسبورگ، مقامات خیابان مقابل کنیسه شهر را به روی ترافیک وسایل نقلیه بستند. رمون بار. شب حمله، نخست‌وزیر فرانسه
نقلیه بستند. رمون بار. شب حمله، نخست‌وزیر فرانسه رمون بار به ایستگاه تلویزیونی TF1 فرانسه گفت: «این حمله نفرت‌انگیز هدفش ضربه زدن به اسرائیلی‌هایی بود که به کنیسه می‌رفتند، اما به مردم بی‌گناه فرانسوی که از خیابان کوپرنیک عبور می‌کردند، ضربه زد». سخنان او در ۸ اکتبر در مجلس ملی، که به «هموطنان یهودی» خود از «همدردی تمام ملت» اطمینان داد، نتوانست آرامش بخشد. درست قبل از مرگش در آگوست ۲۰۰۷، ریموند بار جنجال پیرامون اظهاراتش را به «لابی یهودی» نسبت داد. تأثیر بر انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۹۸۱. نارضایتی طولانی‌مدت
انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۹۸۱. نارضایتی طولانی‌مدت جامعه یهودی ۷۰۰,۰۰۰ نفری فرانسه که به طور فزاینده‌ای صدا بلند کرده بود، درباره تمایل ضد اسرائیلی سیاست‌های ژیسکار و واکنش ضعیف دولتش به بمب‌گذاری کنیسه ممکن است به شکست او در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۹۸۱ کمک کرده باشد. ژیسکار در کمپین موفقیت‌آمیز خود در انتخابات ریاست‌جمهوری ۱۹۷۴ اکثریت آرای یهودیان را به دست آورد، که او را با تنها ۳۴۰,۰۰۰ رأی پیروز کرد. اما چند ماه پس از انتخابش، وزیر خارجه خود ژان سووگنارگ را برای دیدار با رهبر سازمان آزادی‌بخش فلسطین یاسر
برای دیدار با رهبر سازمان آزادی‌بخش فلسطین یاسر عرفات اعزام کرد. ژیسکار همچنین با افتتاح دفتر سازمان آزادی‌بخش فلسطین در پاریس موافقت کرد. در سال ۱۹۷۷، دولت او با آزادی مبارز فلسطینی ابو داود، طراح کشتار المپیک مونیخ ۱۹۷۲، موافقت کرد. در انتخابات ۱۹۸۱، اکثریت رأی‌دهندگان یهودی به فرانسوا میتران از حزب سوسیالیست رأی دادند که در دور دوم پیروز شد. مسئولیت. تعدادی از مظنونین احتمالی مورد بررسی قرار گرفتند، از جمله نئونازی‌های اسپانیایی، لیبیایی‌ها، ملی‌گرایان فلسطینی و راست افراطی فرانسه. ادعای نادرست نئونازی.
و راست افراطی فرانسه. ادعای نادرست نئونازی. چند ساعت پس از بمب‌گذاری، مردی که ادعا می‌کرد نماینده فدراسیون ملی و اقدام اروپایی نئونازی (FANE) است، با آژانس خبری فرانسه تماس گرفت و به نمایندگی از FANE مسئولیت را بر عهده گرفت. با این حال، ژان-ایو پلای، یک جوان ۲۵ ساله که ادعا می‌کرد یهودی است، بعداً اعتراف کرد که این ادعا را برای «"به دردسر انداختن نئونازی‌ها با قانون» مطرح کرده است. یک سال پس از بمب‌گذاری، محققان نتوانستند هیچ عامل قطعی را شناسایی کنند. پلیس در ابتدا دو مظنون قبرسی، الکساندر پانادریو و جوزف
در ابتدا دو مظنون قبرسی، الکساندر پانادریو و جوزف ماتیاس را جستجو کرد، اما تحقیقات در آن زمان پیشرفت نکرد. ادعا شد که پنج فلسطینی با گذرنامه‌های جعلی قبرسی به فرانسه سفر کرده‌اند. محققان فرانسوی بعداً این حمله را به گروه مبارز فلسطینی جبهه مردمی برای آزادی فلسطین نسبت دادند. حسن دیاب. دستگیری و استرداد. بیست و هشت سال پس از بمب‌گذاری، پلیس سلطنتی کانادا استاد دانشگاه حسن دیاب، یک کانادایی لبنانی‌تبار، را بر اساس درخواست مقامهای فرانسوی دستگیر کرد. گفته می‌شود دیاب با تصویر مشکوک بمب‌گذار مطابقت داشت. او
دیاب با تصویر مشکوک بمب‌گذار مطابقت داشت. او رسماً در نوامبر ۲۰۱۴ پس از استرداد از کانادا به اتهام این حمله متهم شد. گروه‌هایی مانند عفو بین‌الملل، انجمن آزادی‌های مدنی بریتیش کلمبیا و انجمن آزادی‌های مدنی کانادا ادعا کردند که سوابق دانشگاهی وجود دارد که ظاهراً ثابت می‌کند دیاب در زمان بمب‌گذاری در بیروت، لبنان بوده است. یک دادگاه فرانسوی در ۱۲ ژانویه ۲۰۱۸ به دلیل بینات ناکافی اتهامهای علیه دیاب را رد کرد و او در ۱۵ ژانویه به کانادا بازگشت. با این حال، در ۱۹ مه ۲۰۲۱، دادگاه تجدیدنظر حکم قبلی را تأیید کرد و
مه ۲۰۲۱، دادگاه تجدیدنظر حکم قبلی را تأیید کرد و دیاب را به محاکمه در فرانسه ارجاع داد. محاکمه. محاکمه دیاب در پاریس در ۶ آوریل ۲۰۲۳ آغاز شد. محاکمه به صورت غیابی برگزار شد؛ دیاب پس از آزادی در ۲۰۱۸ در کانادا ماند و برای محاکمه به فرانسه بازنگشت. پس از یک محاکمه سه هفته‌ای، دیاب در ۲۱ آوریل به جرم قتل‌ها محکوم شد. دادگاه جنایی او را به حبس ابد محکوم کرد. پرونده دادستانی عمدتاً بر گزارش‌های اطلاعاتی و گذرنامه‌ای که ظاهراً توسط دیاب برای سفر به اسپانیا استفاده شده بود، استوار بود، جایی که گفته می‌شود جبهه
شده بود، استوار بود، جایی که گفته می‌شود جبهه مردمی برای آزادی فلسطین حمله را آغاز کرده است. دادستانی استدلال کرد که گذرنامه شامل مهرهای ورود و خروج از اسپانیا در زمان حمله بود. دفاع دیاب اصرار داشت که هیچ مدرک مادی او را به جرم مرتبط نمی‌کند. با وجود حکم، مشخص نیست که آیا کانادا دیاب را استرداد خواهد کرد یا خیر. واکنش‌ها. رهبر سازمان چتر یهودیان فرانسه، "Conseil Représentatif des Institutions juives de France"، از محکومیت استقبال کرد.
رود اوکیتسو ، یک رود منتهی به خلیج سوروگا در اقیانوس آرام، در بخش شیمیزو-کو، شیزوئوکا شهر شیزوئوکا استان شیزوئوکا، ژاپن است. طول آن ۲۲ کیلومتر است.
نه متشکرم (; ) یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی سال ۲۰۲۰ با بازی پارک ها سون، کوان یول و مون هی کیونگ است. این مجموعه بر پایه وب‌تون "میونوراگی" اثر سو شین جی است. فصل اول این مجموعه از ۲۱ نوامبر ۲۰۲۰ تا ۶ فوریه ۲۰۲۱ از کاکائو تی‌وی پخش شد. فصل دوم از ۸ ژانویه تا ۲۶ مارس ۲۰۲۲ پخش شد.
سنا نوبوترو ، (تولد ۱۵۴۴– مرگ ۱۵۷۲ میلادی) یک سامورایی ملازم خاندان ایماگاوا در ولایت سوروگا و سپس خاندان تاکدا، ژاپن بود.
آساهینا نوبوآکی ، (تولد ۱۵۲۸– مرگ ۱۵۸۲ میلادی) یک سامورایی ابتدا ملازم خاندان ایماگاوا در ولایت سوروگا، و سپس ملازم خاندان تاکدا ژاپن بود.
گردنه ساتتا، گذرگاه ساتتا ، یک گردنه بخش شیمیزو-کو، شیزوئوکا در شهر شیزوئوکا استان شیزوئوکا (نام قبلی ولایت سوروگا) در ژاپن است. این مسیر یکی از سخت‌ترین بخش‌های مسیر جاده توکایدو بود، زیرا قبلاً از نیمه راه کوه ساتتا (۲۴۴ متر) می‌گذشت که از صخره‌ای دریایی تشکیل شده است و به خلیج سوروگا نزدیک بود. در اثر زلزله سال ۱۸۵۴ (آنسی ۱) ساحل مرتفع شد و قسمتی از منطقه تبدیل به خشکی شد، بنابراین از آن زمان به بعد جاده اصلی از ساحل عبور کرد و جاده گذر کوهستانی خلوت شد.
نبرد گردنه ساتتا ، نبرد ساتتایاما، بین دسامبر ۱۵۶۸ و ماه بعد در دوره سنگوکو، بین ارتش تاکدا شینگن و ایماگاوا اوجیزانه در گردنه ساتتا واقع در بخش شیمیزو-کو، شیزوئوکا در شهر شیزوئوکا استان شیزوئوکا (نام قبلی ولایت سوروگا) در ژاپن رخ داد. این نبردی بود که بار دوم با ارتش هوجو اوجیماسا اتفاق افتاد. نبرد اول. نبردی که از ۱۲ ماه دوازدهم سال یازده ایروکو (۳۰ دسامبر ۱۵۶۸) تا روز بعد رخ داد «نبرد اول» نامیده می‌شود. پس از شکست ایماگاوا یوشیموتو توسط اودا نوبوناگا در نبرد اوکه‌هازاما ایماگاوا اوجیزانه به عنوان رهبر
نبرد اوکه‌هازاما ایماگاوا اوجیزانه به عنوان رهبر خاندان برگزیده شد، اما ماتسودایرا موتویاسو (توکوگاوا ایه‌یاسو) از ولایت میکاوا از وضعیت گروگانی طولانی مدت خاندان ایماگاوا خود آزاد شد. با مشاهده این وضعیت، تاکدا شینگن از کای اتحاد سه‌گانه کای-ساگامی-سوروگا را که سال‌ها حفظ کرده بود، لغو کرد و سیاست خود را به ضمیمه کردن ولایت سوروگا، قلمرو خاندان ایماگاوا به قلمرو خود تغییر داد تا «راه‌یابی به دریا» را امکان‌پذیر کند، و مخفیانه با توکوگاوا ایه‌یاسو همکاری کرد. پس از بستن پیمان، خاندان تاکدا و توکوگاوا تصمیم
پس از بستن پیمان، خاندان تاکدا و توکوگاوا تصمیم گرفتند قلمرو ایماگاوا را در امتداد رود اوی، که مرز بین ولایت‌های‌های سوروگا و توتومی بود، تقسیم کنند. در ۶ ماه دوازدهم، ساال ۱۱ ایروکو، تاکدا شینگن از ولایت کای حرکت کرد و شش روز بعد به اوچیبو، ناحیه ایبارا، ولایت سوروگا (شهر فوجی‌نومیا، شیزوئوکا فعلی، استان شیزوئوکا) رسید. ایماگاوا اوجیزانه که از این خبر شگفت زده شده بود، بلافاصله به ایهارا تاداتانه دستور داد تا ۱۵۰۰۰ سرباز را برای برخورد و حمله به او در گردنه ساتتا هدایت کند و او نیز در معبد سیکن اردوگاهی
ساتتا هدایت کند و او نیز در معبد سیکن اردوگاهی برپا کرد. او همچنین یک پیام آور برای هوجو اوجی‌یاسو از ولایت ساگامی که پدرزنش نیز بود فرستاد و از او خواست که فوراً به جبهه برود و از پشت به شینگن حمله کند. اایماگاوا اوجیزانه خوانده بود که تنها راه ارتش تاکدا برای حمله به سونپو، دژ مستحکم خاندان ایماگاوا، عبور از گردنه ساتتا است و اگر آنها این منطقه را مستحکم کنند و آن را رهگیری کنند، قطعاً می‌توانند شینگن را از دو طرف با کمک از نیروی تقویتی خاندان هوحو منگنه کنند. در روز دوازدهم نبرد در سمت شرقی گذرگاه آغاز
کنند. در روز دوازدهم نبرد در سمت شرقی گذرگاه آغاز شد و ارتش ایماگاوا به خوبی از گردنه دفاع می‌کرد. با این حال، طرف تاکدا یا طرف توکوگاوا از ملازمان ارشد خواست تا به‌طور مخفیانه به طرف تاکدا بپیوندند و ۲۱ نفر از جمله آساهینا نوبوآکی، سنا نوبوترو و کاتسورایاما اوجیماتو رفتاری مبنی بر پیروی مخفیانه به تاکدا از خود نشان دادند. در سیزدهم، ایماگاوا اوجیزانه، از ترس امنیت خود، از معبد سیکن گریخت و به «ایماگاوا-کان» در سونپو رفت و سعی کرد خود را در قلعه شیزوهاتایاما ، قلعه ای واقع در شمال غربی سونپو، مستقر کند.
، قلعه ای واقع در شمال غربی سونپو، مستقر کند. اما وقتی خبر عقب‌نشینی اوجیزانه به خطوط مقدم اعلام شد، فروپاشی کامل رخ داد و در تعقیب این امر، ارتش تاکدا از گذرگاه ساتتا عبور کرد و در همان روز وارد سونپو شد. سقوط سونپو. بابا نوبوهارو که پیشتاز ارتش تاکدا بود، بلافاصله قلعه شیزوهاتایاما را اشغال کرد و عقب‌نشینی ارتش ایماگاوا را امکان‌ناپذیر کرد. در نتیجه، نقشه ایماگاوا اوجیزانه شکست خورد و او مجبور شد به قلعه کاکه‌گاوا در ولایت توتومی فرار کند، جایی که آساهینا یاسوتومو، یک ملازم ارشد، هنوز از خاندان ایماگاوا
یاسوتومو، یک ملازم ارشد، هنوز از خاندان ایماگاوا پیروی می‌کرد. در این زمان، همسر اصلی ایماگاوا اوجیزانه، هایاکاوا دونو، که دختر هوجو اوجی‌یاسو بود، نتوانست وسیله نقلیه ای به دست آورد و با پای پیاده از سونپو فرار کرد. در نتیجه، سونپو، سنگر خاندان ایماگاوا، در عرض یک روز سقوط کرد. بابا نوبوهارو شهر سونپو و عمارت ایماگاوا-کان را به آتش کشید و آن را ویران کرد. در واقع، تاکدا شینگن دستور داده بود که عمارت ایماگاوا را به آتش نکشند، زیرا گنجینه‌های ارزشمندی را در خود جای داده بود که در طی نسل‌ها از خاندان
را در خود جای داده بود که در طی نسل‌ها از خاندان ایماگاوا منتقل شده بودند، اما نوبوهارو همه این گنجینه‌ها را سوزاند. پس از آن، هنگامی که نوبوهارو در این مورد مورد سؤال قرار گرفت، او پاسخ داد و گفت: «برای مردم شرم آور است که فکر کنند خاندان تاکدا به سونپو برای به دست آوردن گنج خاندان ایماگاوا حمله کرده است» و گفته می‌شود شینگن با این امر موافقت کرده است. در همین حال، هوجو اوجی‌یاسو از ولایت ساگامی به درخواست ایماگاوا اوجیزانه آماده رفتن به جنگ بود، اما قبل از اینکه بتواند آماده شود، گزارشی دریافت کرد که
از اینکه بتواند آماده شود، گزارشی دریافت کرد که سونپو سقوط کرده است. هنگامی که هوجو اوجی‌یاسو خبر فرار دختر مورد علاقه‌اش هایاکاوا دونو را با پای پیاده بدون اینکه بتواند سوار وسیله نقلیه شود دریافت کرد، به شدت عصبانی شد و بعداً نامه‌ای به اوئه‌سوگی کنشین در ولایت اچیگو نوشت و گفت: «این تحقیر غیرقابل تحمل است.» نبرد دوم. نبردی که از روز ۱۸ از ماه دوازدهم سال یازدهم ایروکو (۳ فوریه ۱۵۶۹) تا ۲۰ ماه چهارم سال دوازدهم ایروکو (۶ مه ۱۵۶۹) رخ داد، «نبرد دوم» نامیده می‌شود. هوجو اوجی‌یاسو به پسر ارشدش هوجو اوجیماسا
می‌شود. هوجو اوجی‌یاسو به پسر ارشدش هوجو اوجیماسا دستور داد تا ۴۵۰۰۰ سرباز را رهبری کند و از قلعه اوداوارا خارج شود و در روز ۵ از ماه اول سال دوازدهم ایروکو، زمانی که سال تغییر کرد، وارد میشیما، شیزوئوکا در ولایت ایزو شد. هوجو اوجیماسا نیروی دریایی ایزو را برای ارسال نیروهای کمکی به قلعه کاکه‌گاوا اعزام کرد و خودش از طریق زمین به سونپو رفت. هنگامی که ارتش تاکدا از این موضوع مطلع شد، گذرگاه ساتتا را با ۱۸۰۰۰ سرباز، درست مانند ارتش ایماگاوا که قبل از آنها در محل بود، مستحکم کردند و دو ارتش در مقابل یکدیگر
محل بود، مستحکم کردند و دو ارتش در مقابل یکدیگر قرار گرفتند. تاکدا شینگن از ساتاکه یوشی‌شیگه از ولایت هیتاچی و یانادا هاروسوکه از ولایت شیموسا برای حمله به قلمرو هوجو درخواست کرد، در حالی که ایماگاوا اوجیزانه و هوجو اوجی‌یاسو نیز از اوئه‌سوگی کنشین از ولایت اچیگو درخواست کردند تا به قلمرو تاکدا به ولایت شینانو حمله کند. در ماه دوم، ارتش تاکدا حمله ای را به قلعه اومیا در سمت ایماگاوا آغاز کرد، اما به دلیل کمک‌های هوجو شکست خورد و در ماه سوم، مشکلی در تأمین تدارکات به وجود آمد. پس از اینکه دو طرف به مدت سه
تدارکات به وجود آمد. پس از اینکه دو طرف به مدت سه ماه بدون وارد شدن به یک نبرد تمام عیار به یکدیگر خیره شدند، در ماه چهارم، تاکدا شینگن نیروهای خود را به طرف کای بیرون کشید و دامادش آنایاما نوبوکیمی را در قلعه اجیری پشت سر گذاشت. پس از آن، هوجو اوجیماسا چندین قلعه را تحت کنترل خود گرفت، نیروهای خود را به طرف ساگامی بیرون کشید و مذاکرات با طرف توکوگاوا را آغاز کرد. اگرچه نبرد بین خاندان تاکدا و خاندان هوجو با تساوی به پایان رسید، اما نبرد بین توکوگاوا ایه‌یاسو و ایماگاوا اوجیزانه در قلعه کاکه‌گاوا به تسلیم
و ایماگاوا اوجیزانه در قلعه کاکه‌گاوا به تسلیم قلعه با وساطت خاندان هوجو در ۱۷ مه ۱۵۶۹ منجر شد و خاندان هوجو و خاندان توکوگاوا مذاکرات برای اتحاد را آغاز کردند. در پاسخ، طرف تاکدا، پس از کنترل خاندان هوجو، قلعه اومیا را تصرف کرد و نیروهای طرف ایماگاوا را از بین برد و وضعیت جنگ چرخش جدیدی به خود گرفت و دایمیوهای دیگر منطقه را نیز درگیر کرد.
لی اون جه (؛ زادهٔ ۷ سپتامبر ۱۹۹۰) که به‌طور حرفه‌ای با نام جه‌جه () شناخته می‌شود، یوتیوبر، تهیه‌کننده تلویزیونی، میزبان و شخصیت تلویزیونی اهل کره جنوبی است. او بیشتر به عنوان میزبان برنامه "ام‌ام‌تی‌جی" شناخته می‌شود.
روابط اسرائیل و عمان ، در راستای موضع اتحادیه عرب در رابطه با اسرائیل، عمان رسماً کشور اسرائیل را به رسمیت نمی‌شناسد و در بیشتر دوران قرن بیستم در بایکوت اسرائیل شرکت داشت. عمان در دهه ۱۹۷۰ روابط پنهانی با اسرائیل برقرار کرده بود. عمان برای مبارزه با شورش ظفار مارکسیست از اسرائیل درخواست کمک نظامی کرد. در سال ۱۹۹۴، دو کشور روابط تجاری غیررسمی برقرار کردند که در سال ۲۰۰۰ متوقف شد. در سال ۲۰۱۸، بنیامین نتانیاهو نخست‌وزیر اسرائیل، در راس هیئتی به عمان سفر کرد و با سلطان قابوس و دیگر مقامات ارشد عمانی دیدار
و با سلطان قابوس و دیگر مقامات ارشد عمانی دیدار کرد. یوسف بن علوی، وزیر امور خارجه عمان در ماه فوریه ۲۰۱۹ گفت که تا زمانی که یک کشور مستقل فلسطینی ایجاد نشود، عمان روابط خود با اسرائیل را عادی نخواهد کرد. اضافه بر این، عمان هر گونه رابطه و پیوند با اسرائیل را غیرقانونی اعلام کرده است در سال ۲۰۲۰، پس از مرگ سلطان قابوس، نخست‌وزیر اسرائیل، قابوس را مورد ستایش قرار داد و از درگذشت او ابراز تاسف کرد. در سال ۲۰۲۳، عمان اعلام کرد که به هواپیماهای اسرائیلی اجازه می‌دهد تا بر فراز حریم هوایی این کشور پرواز کنند که
تا بر فراز حریم هوایی این کشور پرواز کنند که زمان پرواز را به مقصد کشورهای خاور دور کاهش می‌دهد، هر چند شرکت حامل پرچم اسرائیل ال عال، پس از جنگ اسرائیل و حماس مسیر پرواز خود از آسمان عمان را متوقف کرد. برای مطالعه بیشتر. A Diplomatic History of Israel’s Relations with Oman: From Clandestine Ties to the Abraham Accords
مریم کشکولی‌نیا کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، انیماتور و مدرس اهل ایران است. او به خاطر آثار زیبا و بدیع‌اش در انیمیشن تجربی و زیر دوربین (رنگ و روغن /ماسه زیر دوربین) در بسیاری از جشنواره‌های معتبر جهانی مورد تقدیر قرار گرفته است. او با نخستین اثر خود تحت عنوان «در خانه ما» که برای پروژه پایان‌نامه کارشناسی‌ارشد خویش ساخته بود به شهرت ملی و بین‌المللی دست یافت. دومین اثر وی، «تونل» که با تکینک ماسه زیر دوربین به بازسازی تجربه دردناک روزمره مردم غزه درانتقال مواد غذایی به داخل منطقه محصور می‌پردازد، جزو بهترین
غذایی به داخل منطقه محصور می‌پردازد، جزو بهترین آثار تحسین شده در جشنواره‌های داخلی و بین‌المللی می‌باشد، که جوایز متعددی را از آن خود کرده است. پیشینه علمی و کاری. مریم کشکولی‌نیا دانش‌آموخته کارشناسی‌ارشد انیمیشن از دانشکده سینما و تئاتر دانشگاه هنر تهران است. وی از سال ۱۳۷۲ در رشته گرافیک و تصویرسازی و از سال ۱۳۸۲ در حوزه انیمیشن فعالیت کرده است. او به دعوت قدیمی‌ترین و معتبرترین جشنواره بین‌المللی انیمیشن «انسی» در ترکیب هیئت داوران چهل و یکمین دوره این جشنواره قرار گرفت. وی همچنین پیش از این با سه
این جشنواره قرار گرفت. وی همچنین پیش از این با سه اثر؛ «در خانه ما» در سال ۲۰۰۹، «تونل» در سال ۲۰۱۲ و فیلم «وقتی بچه بودم» به تهیه کنندگی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در سال ۲۰۱۵ در این جشنواره حضور داشته است. وی عضو هیئت انتخاب و داوری جشنواره‌های متعدد بوده همچنین ریاست هیئت‌مدیره انجمن سینمای انیمیشن ایران (آسیفا) و عضویت شورای انیمیشن انیمیشن مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی را بر عهده داشته است. کشکولی‌نیا در گروه انیمیشن دانشکده هنرهای زیبا و دانشگاه سوره به عنوان مدرس فعالیت دارد. آثار. انیمیشن
سوره به عنوان مدرس فعالیت دارد. آثار. انیمیشن (به یاد…)1383 کارگردان، فیلمنامه‌نویس، انیماتور: مریم کشکولی‌نیا تهیه‌کننده: مریم کشکولی نیا تکنیک: فتو انیمیشن مدت زمان: ۳ دقیقه انیمیشن (چگونه تمدن‌های بزرگ منقرض شدند) ۱۳۸۴ کارگردان، فیلمنامه‌نویس، انیماتور: مریم کشکولی نیا تهیه‌کننده: مریم کشکولی نیا تکنیک: پیپر مدت زمان: ۳ دقیقه انیمیشن (در خانهٔ ما) ۱۳۸۶ نویسنده فیلمنامه، کارگردان و انیماتور: مریم کشکولی نیا تهیه‌کننده: مرکز گسترش سینمای مستندوتجربی صداگذار: حامی حقیقی مدت زمان: ۵ دقیقه تکنیک: نقاشی زیر
حامی حقیقی مدت زمان: ۵ دقیقه تکنیک: نقاشی زیر دوربین و کامپوزیت کامپیوتری انیمیشن (تونل) ۱۳۹۰ نویسنده فیلمنامه، کارگردان و انیماتور: مریم کشکولی نیا تهیه‌کننده: انجمن هنرهای تجسمی، جشنواره مقاومت صداگذار: حسین مافی مدت زمان: ۷ دقیقه تکنیک: انیمیشن ماسه‌ای تیزر جشن خانه سینما ۱۳۹۰ کارگردان، انیماتور: مریم کشکولی نیا تکنیک: انیمیشن ماسه‌ای مدت زمان: ۵۰ ثانیه انیمیشن (وقتیکه بچه بودم) ۱۳۹۳ نویسنده فیلمنامه، کارگردان و انیماتور: مریم کشکولی نیا تهیه‌کننده: کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان صداگذار: حامی حقیقی
پرورش فکری کودکان و نوجوانان صداگذار: حامی حقیقی مدت زمان: ۸ دقیقه و ۳۰ ثانیه تکنیک: انیمیشن ماسه‌ای انیمیشن (مال من است!) ۱۳۹۳ نویسنده فیلمنامه، کارگردان و انیماتور: مریم کشکولی نیا تهیه‌کننده: انجمن هنرهای تجسمی، جشنواره مقاومت صداگذر: حسین مافی مدت زمان: ۵ دقیقه تکنیک: انیمیشن ماسه‌ای جوایز و نامزدی‌ها. جوایز و حضور در جشنواره انیمیشن (به یاد…): جوایز انیمیشن (در خانهٔ ما): جوایز انیمیشن (تونل): = منابع =
ای‌بی‌اس-سی‌بی‌ان () یک شبکه پخش همگانی فیلیپینی و صاحب آن شرکت ای‌بی‌اس-سی‌بی‌ان بود. مقر اصلی این شبوه در مرکز ای‌بی‌اس-سی‌بی‌ان، کزون سیتی، فیلیپین قرار دارد.
اخترخداشناسی رشته‌ای است که روش‌ها و حوزه‌های علوم فضایی را با الهیات سیستماتیک ترکیب می‌کند. اخترخداشناسی به پیامدهای الهیاتی، فرهنگی و اخلاقی کاوش در فضا می‌پردازد و عنصرهای اسطوره و دین را در علوم فضایی شناسایی می‌کند. اخترخداشناسی یک «شاخه چندرشته‌ای از الهیات است که رابطه بین خدا و خلقت، به‌ویژه خلقت جهان در طول زمان را دربر می‌گیرد». تد اف پیترز. این میدان را به عنوان «کرم چاله‌ای نبوی که فضا-زمان را به دگرگونی معادشناختی مرتبط می‌کند»، یک الهیات طبیعت به جای الهیات طبیعی توصیف می‌کند.
کیهان‌شناسی هندواروپایی به افسانه آفرینش اسطوره‌های نیاهندواروپایی بازسازی‌شده اشاره دارد. اگرچه می‌توان برخی شباهت‌های موضوعی را با خاور نزدیک باستان (زوج ازلی آدم و حوا) و حتی افسانه‌های پلینزی یا آمریکای جنوبی انجام داد، اما مطابقت‌های زبانی موجود در همزادگان "*مانو" و "*یمو" این احتمال را می‌دهد که اسطوره مورد بحث در اینجا خاستگاه نیاهندواروپایی (PIE) دارد. از دهه ۱۹۷۰، نقوش بازسازی‌شده مانو و یمو، و تا حدی تریتو، عموماً در بین پژوهشگران پذیرفته شده است.
این فهرست نشان‌های ملی و رسمی کشورهای آمریکای شمالی است.
کلودیا واکر (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل انگلستان است که در پست مهاجم برای برنلی بازی می‌کند. او قبلا برای بیرمنگام سیتی، اورتون، لیورپول، استوک سیتی و وستهام یونایتد بازی کرده بود. وی در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۱۷ سال زنان انگلستان, زیر ۱۹ سال زنان انگلستان، و زیر ۲۳ سال زنان انگلستان بازی کرده است.
شراب اسرائیلی توسط صدها شراب‌خانه تولید می‌شود، از دکه‌های کوچک تا شرکت‌های بزرگ که بیش از ده میلیون بطری در سال، شراب تولید می‌کنند. شراب از دوران کتاب مقدس در سرزمین اسرائیل تولید شده است. شراب در دوران امپراتوری روم به رم صادر می‌شد، اما در زمان حاکمان مسلمان، تولید شراب تقریباً از بین رفت. در زمان صلیبیون، شراب‌سازی به‌طور موقت احیا شد. صنعت شراب امروزی اسرائیل توسط بارون ادموند جیمز دو روتشیلد، مالک بوردو تحت املاک شاتو لافیت-روتشیلد تأسیس شد. امروزه شراب‌سازی اسرائیل در پنج منطقه تاکستان رو به رشد
شراب‌سازی اسرائیل در پنج منطقه تاکستان رو به رشد انجام می‌شود: ناحیه جلیل (الجلیل، از جمله بلندی‌های جولان)، منطقه‌ای که به دلیل ارتفاع زیاد، نسیم خنک، تغییرات دمایی مشخص در روز و شب و خاک غنی و دارای زه‌کشی مناسب، مناسب‌ترین منطقه برای کشت انگور است. جبال الخلیل، که اطراف شهر اورشلیم را احاطه کرده است. سامسون، که بین جبال الخلیل و دشت ساحلی واقع شده است. نگب، یک منطقه بیابانی نیمه خشک، که در آن آبیاری قطره‌ای امکان رشد انگور را فراهم کرده است و دشت شارون در نزدیکی سواحل مدیترانه و درست در جنوب حیفا، اطراف
نزدیکی سواحل مدیترانه و درست در جنوب حیفا، اطراف شهرهای زیخرون یاکوف و بنیامینا، که بزرگ‌ترین منطقه کشت انگور در اسرائیل است. در سال ۲۰۱۱، صادرات شراب اسرائیل بالغ بر ۲۶٫۷ میلیون دلار بود. در سال ۲۰۱۲، اسرائیل ۱۲٬۳۵۵ هکتار باغ انگور داشت. تاریخچه. دوران باستان صنعت شراب‌سازی از دوران کتاب مقدس در سرزمین اسرائیل وجود داشته است. در کتاب سفر تثنیه ذکر شده است، میوه درخت مو، جزو یکی از هفت میوه مقدسی است که در سرزمین اسرائیل یافت می‌شود "(Deut. 8:8)". به خاطر موقعیت اسرائیل که در امتداد مسیر تاریخی تجارت شراب،
اسرائیل که در امتداد مسیر تاریخی تجارت شراب، میان بین‌النهرین و مصر بود، دانش شراب‌سازی و اثرات آن را با خود به همراه آورده است. شراب نقش بااهمیتی در مذهب قوم بنی‌اسرائیل کهن ایفاء می‌کرد، وفق اینکه تصاویر انگور در حال رشد، محصول انگور و شراب‌سازی برای نمایش آرمان‌های مذهبی مورد استفاده قرار می‌گرفت. در روم باستان، شراب از اسرائیل به روم صادر می‌شد که پرطرفدارترین آن شراب انگوری بود و با حک نام شراب‌ساز روی خمره سفالی همراه بود. سده‌های میانی شراب‌سازی که در حکومت اسلامی محدود شده بود، بین قرن یازده تا
در حکومت اسلامی محدود شده بود، بین قرن یازده تا سیزده میلادی در دولت‌های صلیبی به‌طور موقت احیاء گردید ولی با در دست گرفتن قدرت توسط حکومت اسلامی و به دنبال آن آوارگی یهودیان، صنعت شراب‌سازی دوباره به خاموشی گرائید. دوران نوین دوره بریتانیا و عثمانی یک پژوهشگر مرجع دینی در سال ۱۸۴۸ اولین شراب‌سازی دارای سندیت را در اورشلیم، در دوره امروزی تأسیس کرد ولی دوام کوتاهی داشت. در سال ۱۸۷۰، اولین کالج کشاورزی یهودی، میکوه اسرائیل (Mikveh Israel) تأسیس شد و دوره صنعت شراب‌سازی ارائه داد. بنیان صنعت شراب امروزی
صنعت شراب‌سازی ارائه داد. بنیان صنعت شراب امروزی اسرائیل را می‌توان در اواخر قرن ۱۹ ردیابی کرد، زمانی که فرنچ بارون ادموند دو روتشیلد، مبادرت یه واردات گونه‌های انگور فرانسوی و دانش فنی آن به منطقه کرد. در سال ۱۸۸۲، او به ایجاد شراب‌سازی کرمل و نیز تاکستان‌ها و تأسیسات تولید شراب در ریشون لتسیون و زیخرون یاکوف در نزدیکی حیفا کمک کرد. شراب‌سازی کرمل که همچنان در حال فعالیت است، بزرگ‌ترین تولیدکننده شراب اسرائیلی است و پیشرو در بسیاری از پیشرفت‌های فنی و تاریخی در دو حوزه شراب‌سازی اسرائیلی و پیشینه آن است.
در دو حوزه شراب‌سازی اسرائیلی و پیشینه آن است. یکی از اولین خطوط شماره تلفن در اسرائیل در شراب‌سازی کرمل نصب شد و اولین نخست‌وزیر این کشور، داوید بن گوریون هنگام جوانی در انبار این شراب‌سازی کار می‌کرد. بعد از استقلال اسرائیل در بیشتر تاریخچه عصر امروزی اسرائیل، صنعت شراب اسرائیلی به‌طور عمده بر تولید شراب کوشر استوار بود که به منظور ارائه به جوامع یهودی، به سراسر جهان صادر می‌شد. کیفیت این شراب‌ها متفاوت بود، وفق اینکه بسیاری از شراب‌های تولیدی محصول تاکستان‌های پربازده بودند که کمیت را بر کیفیت انگور
پربازده بودند که کمیت را بر کیفیت انگور ترجیح می‌دادند. بسیاری از این شراب‌ها شیرین بودند. شراب تولیدی امروز اسرائیل حاصل گونه‌های انگوری است که ریشه آنها به گونه‌های انگور فرانسوی بازمی‌گردد. در اواخر دهه ۱۹۶۰، شراب‌سازی کرمل با ساخت شراب خشک سرمیز، عنوان اولین شراب‌سازی در اسرائیل را به دست آورد که توانست این نوع شراب را تولید کند. در دهه ۱۹۸۰، این صنعت در مجموع یک جان تازه در کیفیت شراب‌سازی را به خود دید، این امر به علت ورود استعداد شراب‌سازی استرالیا، کالیفرنیا و فرانسه بود که فناوری مدرن و دانش فنی