payamvha/North_RAG huggingface dataset:
منتشر شد فرانسوا ژنی روش جدیدی از تفسیر به نام تحقیقات علمی آزاد را با هدف کشف ریشه‌های اصول و قوانین توصیف کرد. وی با تحقیق علمی آزاد، مطالعات خود را بر اساس "علوم" مختلفی مانند جامعه‌شناسی، اقتصاد، زبان شناسی، فلسفه و الهیات بنا نهاد که استادان حقوق قبل از او از آنها استفاده نکرده بودند. فعالیت سیاسی. در سال ۱۹۳۶، فرانسوا ژنی بخشی از یک گروه سیاسی محلی به نام گردهمایی ملی لورین بود. این گروه علیه دولت سوسیالیستی فرانسه که در سال ۱۹۳۶ انتخاب شد مبارزه کرد.
لی چون (؛ زادهٔ ۱۵ فوریه ۱۹۸۸) بازیگر اهل چین است. از آثاری که در آنها ایفای نقش کرده است می‌توان به "گل‌های جنگ" (۲۰۱۱) و "لذت زندگی" (۲۰۱۹) اشاره کرد."در ۲ اکتبر ۲۰۲۵، لی چون اعلام کرد که با خواننده ما دی ازدواج کرده است اوایل زندگی و تحصیلات. لی چون زادهٔ ووهو، آن‌هوئی، چین در ۱۵ فوریه ۱۹۸۸ است. او در کودکی یادگیری نقاشی را آغاز کرد. در سال ۱۹۹۸ در سن ده سالگی، او در مدرسه رقص وابسته به آکادمی رقص پکن پذیرفته شد و در سال ۲۰۰۵ فارغ‌التحصیل شد. پس از فارغ‌التحصیلی، او به عنوان رقصنده در باله شانگهای
فارغ‌التحصیلی، او به عنوان رقصنده در باله شانگهای استخدام شد. در سال ۲۰۰۷، او "عشق پروانه" را در ایالات متحده آمریکا اجرا کرد. او در سال ۲۰۰۹ وارد آکادمی فیلم پکن در رشتهٔ بازیگری شد و در سال ۲۰۱۳ فارغ‌التحصیل شد.
سونگ یی (؛ زادهٔ ۳۱ اکتبر ۱۹۸۹) بازیگر اهل چین است. او در سال ۲۰۰۶ از آکادمی مرکزی تئاتر فارغ‌التحصیل شد و حرفهٔ بازیگری خود را در سال ۲۰۰۹ آغاز کرد. از آثاری که در آنها ایفای نقش کرده است می‌توان به "تا ابد جوان"، "خانه عجیب" و "لذت زندگی" اشاره کرد.
سالنامه بهار و پاییز یک رویدادنامه باستانی چینی است که از زمان‌های قدیم یکی از اصلی‌ترین متون کلاسیک چینی بوده است. این سالنامه، رویدادنامهٔ رسمی ایالت لو است و یک دورهٔ ۲۴۲ ساله از سال‌های ۷۲۲ تا ۴۸۱ پیش از میلاد را پوشش می‌دهد. این از قدیمی‌ترین متون تاریخی چینی است که به شکل سالنامه تنظیم شده است. از آنجا که به‌طور سنتی این کتاب توسط کنفوسیوس گردآوری شده است —پس از ادعای منسیوس در این زمینه— به عنوان یکی از پنج کلاسیک ادبیات چینی گنجانده شد. این سالنامه رویدادهای مهمی که در طول هر سال در ایالت لو رخ
رویدادهای مهمی که در طول هر سال در ایالت لو رخ می‌دهد، ثبت می‌کند؛ مانند به سلطنت رسیدن، ازدواج، مرگ و تشییع جنازه فرمانروایان، جنگ‌ها، برگزاری مراسم قربانی، پدیده‌های آسمانی که از نظر آیینی مهم تلقی می‌شوند و بلایای طبیعی. مدخل‌ها به صورت مختصر نگاشته شده‌اند و به‌طور متوسط تنها ۱۰ کاراکتر در هر مدخل وجود دارد و هیچ توضیحی در مورد رویدادها یا ضبط سخنرانی‌ها ندارد. در طول دوره ایالت‌های جنگ‌طلب (۴۷۵۲۲۱ پیش از میلاد)، تعدادی تفسیر بر سالنامه ایجاد شد که سعی در توضیح بیشتر یا یافتن معنای عمیق‌تر برای
که سعی در توضیح بیشتر یا یافتن معنای عمیق‌تر برای مدخل‌های کوتاه سالنامه داشتند. "زو ژوان" که از شناخته‌شده‌ترین این تفاسیر است، به خودی خود به یک کتاب کلاسیک تبدیل شد و بیش از هر اثر کلاسیک دیگری منبع گفته‌ها و اصطلاحات چینی است.
آگاثیرسی‌ها مردمی باستانی متعلق به فرهنگ سکایی بودند که در فلات ترانسیلوانیا، در منطقه ای که بعداً داچیا نامیده شد، زندگی می‌کردند. آگاثیرسی‌ها عمدتاً از روایات هرودوت از آنان در قرن پنجم قبل از میلاد شناخته شده‌اند. نام. نام Agathyrsi فرم لاتینی نام یونانی باستان Agathursoi (Αγαθυρσοι) است، که خود شکل یونانی شده یک نام سکایی بود که شکل اصلی آن معلوم نشده است. تاریخچه. خاستگاه. ورود آگاثیرسی‌ها به اروپا بخشی از روند بزرگ‌تر حرکت عشایر ایرانی آسیای مرکزی به سمت غرب به سوی اروپای جنوب شرقی و مرکزی بود که از
سمت غرب به سوی اروپای جنوب شرقی و مرکزی بود که از هزاره اول پیش از میلاد تا هزاره اول پس از میلاد ادامه یافت و بعدها دیگر عشایر ایرانی از جمله کیمریان، اسکیث‌ها، ساروماتی‌ها و سرمتیان در آن شرکت داشتند. سوابق باستان‌شناسی و تاریخی در مورد این مهاجرت‌ها اندک است. فرهنگ و جامعه. مکان. در استپ پونتیک. از قرن نهم تا اواخر قرن هشتم یا اوایل قرن هفتم پیش از میلاد، آگاثیرسی‌ها بخش‌های شرقی استپ پونتیک در سواحل شمالی دریای آزوف را اشغال کردند. همسایگان آگاثیرسی‌ها در شرق، در استپ قفقاز شمالی و نواحی استپی در شمال
در شرق، در استپ قفقاز شمالی و نواحی استپی در شمال دریای خزر، کیمریان بودند که خود نیز به گروه عشایر ایرانی منشأ آسیای مرکزی متعلق به مجموعه چرنوگروفکا-نوووچرکاسک تعلق داشتند؛ بنابراین ارتباط نزدیکی با آگاثیرسی‌ها داشتند در بالکان. در هنگامی که مورخ یونانی هرودوت آنها را توصیف کرد، در قرن پنجم قبل از میلاد، آگاثیرسی‌ها در منطقه ای زندگی می‌کردند که بعدها به نام داکیا شناخته شد و در حال حاضر به نام ترانسیلوانیا شناخته می‌شود، و همچنین در ناحیه کوه‌های کارپات و در شرق و شمال رودخانه دانوب که سرچشمه ماریس قرار
در شرق و شمال رودخانه دانوب که سرچشمه ماریس قرار داشت، یعنی در نواحی مربوط به مولداوی و اولتنیا کنونی و احتمالاً یکی از مردمانی بوده‌اند که همراه با اسکیث‌ها به دشت‌های والاشی و مولداوی دسترسی آزاد داشته‌اند. همسایگان شرقی آگاثیرسی‌ها، اسکیث‌های پونتیک بودند، در حالی که همسایگان شمالی آنها نوری‌ها بودند که از قوم بالتیک بودند.
در جستجوی آلفا یک سرویس محتوای جمع‌سپاری‌ است که اخبار مرتبط با بازارهای مالی را منتشر می‌کند. این سرویس از طریق وب‌سایت و اپلیکیشن موبایل قابل دسترسی است. پس از یک دوره آزمایشی رایگان، کاربران برای دسترسی به محتوا باید اشتراک خریداری کنند. تقریباً تمام مقالات منتشر شده در این سرویس توسط نویسندگان مستقل، عمدتاً از بخش خرید (Buy Side)، نوشته می‌شود و این نویسندگان بر اساس تعداد مشترکانی که مقالات آن‌ها را می‌خوانند، دستمزد دریافت می‌کنند. در جستجوی آلفا در سال ۲۰۰۴ توسط دیوید جکسون، تحلیل‌گر سابق فناوری در
۲۰۰۴ توسط دیوید جکسون، تحلیل‌گر سابق فناوری در مورگان استنلی، تأسیس شد. نتایج توصیه‌ها (۱۳۸۳–۱۳۹۰). در سال ۱۳۹۲، مجله Review of Financial Studies مقاله‌ای با عنوان «خِرَد جمعی: ارزش نظرات سهام منتقل‌شده از طریق شبکه‌های اجتماعی» منتشر کرد. پژوهشگرانی از دانشگاه شهر هنگ‌کنگ، دانشگاه پردو و مؤسسه فناوری جورجیا حدود ۱۰۰,۰۰۰ مقاله و دیدگاه منتشرشده در "در جستجوی آلفا" بین سال‌های ۱۳۸۳ تا ۱۳۹۰ را تحلیل کردند. این پژوهشگران توانایی مقالات "در جستجوی آلفا" را در پیش‌بینی نه‌تنها بازده آینده سهام (متغیری که ممکن
پیش‌بینی نه‌تنها بازده آینده سهام (متغیری که ممکن است تحت تأثیر نظرات منتشرشده تحلیل‌گران قرار گیرد)، بلکه همچنین شگفتی‌های درآمدی آینده (متغیری که احتمال کمتری برای تأثیرپذیری از نظرات منتشرشده دارد) بررسی کردند. نتایج نشان داد که دیدگاه‌های مطرح‌شده در مقالات این سایت و همچنین نظرات خوانندگان درباره این مقالات، بازده آینده سهام را در تمام بازه‌های زمانی بررسی‌شده، از یک ماه تا سه سال پیش‌بینی می‌کنند. مقالات و دیدگاه‌های خوانندگان همچنین توانایی پیش‌بینی شگفتی‌های درآمدی را داشتند. جوایز و افتخارات. در
شگفتی‌های درآمدی را داشتند. جوایز و افتخارات. در سال ۱۳۸۵، "در جستجوی آلفا" توسط مجله کیپلیگر به‌عنوان «بهترین منبع اطلاعات سرمایه‌گذاری» انتخاب شد. در سال ۱۳۸۹، بخش جریان‌های بازار از "در جستجوی آلفا" در صدر فهرست «وبلاگ‌های اقتصادی ضروری» مجله Inc. قرار گرفت. در سال ۱۳۹۱، مجله وایرد "در جستجوی آلفا" را یکی از «مواد مغذی اصلی یک رژیم داده‌ای مناسب» نامید.
کار-اَ-سوترا ؛ یک طرح مفهومی طراحی صنعتی است که بر روی یک خودرو اعمال می‌شود، که در سال ۱۹۷۲ میلادی توسط ماریو بلینی با همکاری شرکت ایتالیایی مبلمان کاسینا ایجاد شد. این خودروی مفهومی که بر روی شاسی «اس‌ام» با همکاری سیتروئن و پیرلی ساخته شد، در موزهٔ هنر مدرن در نیویورک در نمایشگاه بزرگ اختصاص داده شده به طراحی ایتالیایی که در سال ۱۹۷۲ میلادی برگزار شد و به نام "ایتالیا: چشم‌انداز داخلی جدید" به نمایش گذاشته شد. در واقع یکی از پیشنهادات بلینی در پاسخ به دعوت‌نامۀ دریافت شده از خود موزه بود. این یک خودروی
دریافت شده از خود موزه بود. این یک خودروی مفهومی است که به‌طور قابل توجهی صنعت خودروسازی آینده را در سال‌های بعد تحت تأثیر قرار داد. در واقع می‌توان آن را به عنوان پیشروی مینی‌ون‌های مدرن تعریف کرد. زمینه. در نمایشگاهی که برای برجسته کردن "سبک ایتالیایی" (که در تضاد با "سبک بین‌المللی" بقیۀ جهان بود) برپا شد، دو گرایش مهم طراحی ایتالیایی غالب بود، از یک سو طراحی رادیکال (همچنین به عنوان "طراحی‌ناهمسو" تعریف می‌شود) و از دیگر سو خردگرایی ایتالیایی بر طرح اعمال می‌شد؛ بلینی با این خلقت، قطعاً به این روند
اعمال می‌شد؛ بلینی با این خلقت، قطعاً به این روند اخیر نزدیک بود، ماهیتی کاملاً طراحی شده، فرزند معماری و تحت تأثیر باوهاوس که اکنون باستانی می‌نمود. در دوره‌ای که خودروها عمدتاً تحت تأثیر مفاهیم غیرمنطقی مانند قدرت و سرعت موتور بودند که به‌ طوری فزاینده‌ای توسط خطوط مشابهی بر بدنۀ خودرو جاری می‌شدند، حتی به زیان نیازهای منطقی مانند قابلیت سکونت داخلی (بیش از همه)؛ بلینی یک مفهوم خودروی بسیار منطقی را پیشنهاد می‌کند، اما این بدان معنی نیست که عاری از عجایب و هویت باشد، بلکه این مفهوم با هدف به حداکثر
و هویت باشد، بلکه این مفهوم با هدف به حداکثر رساندن قابلیت سکونت و عملکرد می‌باشد. بلینی همچنین به خود اجازه می‌دهد تحت تأثیر متدولوژی‌های طراحی لو کوربوزیه قرار گیرد، خودرویی کاملاً غیر متعارف را با راه‌حل‌های متعدد پیشنهاد می‌کند که حتی د استیل قدیمی را به خاطر می‌آورد. این خودرو علاوه بر موفقیتی که در موزۀ هنر مدرن کسب کرد، همچنین توانست در سال ۱۹۷۳ میلادی جایزۀ طراحی هنر بولافی را دریافت کند. توضیحات. این وسیلۀ نقلیه‌ای با بدنۀ مینی‌ون است که به شدت به سمت قابلیت اسکان داخلی و همچنین به سمت ارتباط میان
قابلیت اسکان داخلی و همچنین به سمت ارتباط میان مسافران، هم در بین خود (فضاها به منظور تسهیل مکالمه بین همۀ اعضا ساخته شده‌اند) و هم با دنیای بیرون، گرایش دارد. در واقع، با پنجره‌های بزرگ مشخص می‌شود تا مسافران را در تماس دائمی با جهان نگه دارد. اگر چه در ایتالیا، ایالات متحدۀ آمریکا و سایر نقاط جهان، مینی‌ون‌ها قبلاً در اشکال مختلف ظاهر شده بودند، مانند: "آلفا ۴۰–۶۰ اچ‌پی آیرودینامیک کاستانیا (شاه‌بلوط)" در سال ۱۹۱۳ میلادی، "فیات ۶۰۰ مولتیپلا (چندگانه)" در سال ۱۹۵۶ میلادی، تناسب میان سبک و فضا هنوز مطلوب
سال ۱۹۵۶ میلادی، تناسب میان سبک و فضا هنوز مطلوب نبود. علاوه بر این، در دههٔ شصت و هفتاد میلادی، به ویژه در ایالات متحدهٔ آمریکا، استیشن واگن‌ها با موفقیت فوق‌العاده خود را تثبیت کرده بودند و «کار-اَ-سوترا» تکامل مستقیم آن‌هاست. کانسپت بلینی با ابداع مفهومی جدید از وسیلۀ نقلیه با بدنۀ مینی‌ون که پس از آن به خودروهای مدرن دوران معاصر جان بخشید، از جمله آنچه را که در استیشن واگن‌ها گم شده بود، جبران نمود، یعنی قابلیت سکونت بیشتر فضاها، ارتفاع بیشتر و ظرفیت مسافر بیشتر. فضای داخلی که به‌طور کامل با بالشتک‌های
بیشتر. فضای داخلی که به‌طور کامل با بالشتک‌های بزرگ پوشانده شده بود، به سرنشینان اجازه می‌داد تا با حداکثر آزادی خود را در خودرو قرار دهند. سبک. با فرم‌های بسیار مربعی شکل و بدون اتصال، اگر نگوییم حداقل، «کار-اَ-سوترا» یک خودروی فوق‌العاده‌ است (به ویژه در زمینه‌ای که در آن قرار گرفته است)، که با فضای داخلی بسیار جادار و روشن و همچنین سبُک مشخص می‌شود. که قطعات ساختاری آن حداقل است تا فضا برای فضاهای نورگیر بزرگ باز شود. دماغۀ جلوی بسیار شیب‌دار، به خودرو پویایی می‌بخشد که در غیر این صورت بسیار سنگین
پویایی می‌بخشد که در غیر این صورت بسیار سنگین می‌بود. تزئیناتی که از چندین خط طولی تشکیل شده است در تمام طول خودرو اجرا شده تا سبُک شود و حس تداوم و عقلانیت را به خودرو بدهد و در عین حال پویایی شکل آن را افزایش دهد. قسمت جلویی که با یک جلوپنجرۀ منفرد متمایل به عقب مشخص می‌شود، دو چراغ جلوی دایره‌ای شکل ساده را در خود جای داده است که در یک قاب چهارگوش گنجانده شده است. ساختار. این خودرو دارای راه‌کارهای مختلفی است که بسیاری از آن‌ها توسط اسپاس و همه مینی‌ون‌های مدرن دهه‌های هشتاد، نود میلادی و پس از آن،
مدرن دهه‌های هشتاد، نود میلادی و پس از آن، بسیار صادقانه استفاده می‌شوند. این سازه شامل یک ستون مرکزی بزرگ و ستونی است که مطابق با قوس چرخ جلو قرار گرفته است تا بقیه بدنۀ خودرو کاملاً شفاف بماند. سقف نیز تا حدی شفاف است، یک قطعۀ متقاطع بزرگ تمام طول سقف را می‌گذراند تا به خودرو استحکام بخشد. ویژگی این خودرو یک شیشۀ عقب تک و بسیار بزرگ است. قسمت عقب، تقریباً کاملاً قائم، به یک درب عقب با اندازۀ کامل بازشو مجهز شده است. کف ماشین کاملاً صاف است، راه‌حلی اساسی که آزادی کامل ماژولار بودن و قابلیت اسکان داخلی
که آزادی کامل ماژولار بودن و قابلیت اسکان داخلی مینی‌ون‌های مدرن را نشان می‌دهد. تأثیرات صنعتی. پس از چند سال، بسیاری از خودروسازان، به ویژه ژاپنی‌ها، شروع به ارائه پیشنهادات مینی‌ون خود کردند: اولین مورد، پیشگام این بخش که در بازار ایالات متحدۀ آمریکا به موفقیت دست یافت، میتسوبیشی چاریوت ۱۹۷۵ میلادی و به دنبال آن تویوتا ترسل ۱۹۸۱ میلادی، نیسان پریری ۱۹۸۲ میلادی، هوندا شاتل ۱۹۸۵ میلادی بود؛ و در نهایت یک خودروی اروپایی، بسیار نزدیک به طراحی مفهومی بلینی: رنو اسپاس، که اروپایی‌ها آن را به عنوان مادر واقعی
اسپاس، که اروپایی‌ها آن را به عنوان مادر واقعی مینی‌ون‌های مدرن و همینطور پسرعموهای ژاپنی خود تعریف می‌کنند و البته طراحی مفهومی بلینی را نادیده می‌گیرند. یک نمونۀ ایتالیایی از خودروهای بسیار نزدیک به «کار-اَ-سوترا»، فیات اولیس بود.
ساندی پیپل (به انگلیسی: Sunday People) یک روزنامه بریتانیایی یکشنبه است. در ۱۶ اکتبر ۱۸۸۱ با نام پیپل تأسیس شد. "پیپل" زمانی که متعلق به ادامز پرس بود، همراه با ادامز توسط گروه میرور در سال ۱۹۶۱ همراه با "دیلی هرالد (بریتانیا)" خریداری شد. اکنون توسط ریچ پلیس منتشر می‌شود و یک وب سایت با مقالات میرور را به اشتراک می‌گذارد. "پیپل" در ژوئیه ۲۰۱۱ در پی بسته شدن "نیوز آو د ورلد" میانگین تیراژ یکشنبه‌اش به تیراژ ۸۰۶۵۴۴ رسید. در دسامبر ۲۰۱۶ تیراژ آن افت کرد و به ۲۳۹۳۶۴ نسخه رسید و تا اوت ۲۰۲۰ به ۱۲۵۲۱۶ کاهش یافت.
نسخه رسید و تا اوت ۲۰۲۰ به ۱۲۵۲۱۶ کاهش یافت. رویدادهای قابل توجه. در مارس ۱۹۵۱ "ساندی پیپل" (که در آن زمان با نام مردم شناخته می‌شد) مقاله‌ای منتشر کرد که در آن ادعا می‌کرد که ارتش بریتانیا به مزدوران ایبان اجازه داده بود تا پوست سر اجساد کشته‌ها در جنگ مالایا را جمع‌آوری کنند. مقامات استعماری بریتانیا این مقاله را به عنوان یک تهدید تبلیغاتی بالقوه دیدند و طرح‌هایی را علیه انتشار آن به کار بردند و یک ردیه در استریت تایمز نوشتند. صحت ادعاهای این روزنامه بعدها پس از رسوایی پوست سر مالاییان بریتانیایی تأیید
پس از رسوایی پوست سر مالاییان بریتانیایی تأیید شد.
راماندو ماجومدار (زادهٔ ۹ اوتِ ۱۹۴۱) بازیگر و کارگردانِ تئاترِ بنگلادشی، رئیسِ مؤسّسهٔ تئاترِ بین‌الملل و برندهٔ اکوشی پاداک است.
شاهنشاه یا شاهِ شاهان (به انگلیسی: The King of Kings) یک فیلم پویانمایی مسیحی محصول آمریکا در سال ۲۰۲۵ و به کارگردانی سئونگ-هو جانگ است که با الهام از داستان کوتاه "زندگی سرور ما" ساخته شده است. صداپیشگی را کنت برانا، اوما تورمن، رومن گریفین دیویس، اسکار آیزاک، فارست ویتاکر، پیرس برازنان، مارک همیل و بن کینگزلی به عهده دارد. این فیلم دربارهٔ چارلز دیکنز، مرد جوانی است که در مورد عیسی مسیح می‌گوید. او و والتر دیکنز با هم وارد ماجراجویی می‌شوند. این فیلم در ۱۱ آوریل ۲۰۲۵ در ایالات متحده اکران شد. نقدهای
در ۱۱ آوریل ۲۰۲۵ در ایالات متحده اکران شد. نقدهای متفاوتی از منتقدان دریافت کرد و ۶۶ میلیون دلار فروخت. خلاصه داستان. این پویانمایی به زندگی عیسی مسیح می‌پردازد. چارلز دیکنز این داستان را برای فرزندش والتر روایت می‌کند. مشروح داستان. چارلز دیکنز در تلاش است تا نمایشنامه‌ای از "سرود کریسمس" را برای حاضران در سالن اجرا کند، اما اجرای او پیوسته با شیطنت‌های پسر پرجنب‌وجوشش، والتر، که با همکاری گربهٔ چاق همراهش ماجراهای شاه آرتور را در پشت‌صحنه بازآفرینی می‌کند، قطع می‌شود. پس از آن‌که اجرا به‌کلی خراب می‌شود،
قطع می‌شود. پس از آن‌که اجرا به‌کلی خراب می‌شود، دیکنز قصد تنبیه پسرش را دارد، اما همسرش کاترین به او پیشنهاد می‌دهد راهی دیگر برای دور کردن والتر از شیفتگی‌اش به میزگرد شاه آرتور پیدا کند: او به والتر داستانی از پادشاهی بزرگ‌تر از آرتور بدهد، یعنی «پادشاه پادشاهان»، عیسی مسیح. والتر این پیشنهاد را غیرممکن می‌داند، ولی با اکراه می‌پذیرد داستان پدرش را گوش دهد، به شرط آن‌که بتواند هر زمان که خسته شد، آن را رها کند. با این حال، هرچه داستان پیش می‌رود، والتر بیش‌تر درگیر زندگی عیسی می‌شود و از پدرش می‌خواهد
بیش‌تر درگیر زندگی عیسی می‌شود و از پدرش می‌خواهد که داستان را تا پایان، حتی اگر ناراحت‌کننده باشد، ادامه دهد. او نه تنها به روایت دل می‌بندد، بلکه خود را نیز درون داستان تصور می‌کند؛ گویی خودش و گربه‌اش ویلا همراه با عیسی و حواریون در سفر هستند و وقایع زندگی مسیح را از نزدیک می‌بینند: تولد، رسالت، رنج و رستاخیز او. به‌تدریج، والتر با عیسی آشنا می‌شود و او را دوست می‌دارد. پدرش نیز برای توضیح معنای فداکاری عیسی، داستان آدم و حوا و گناه نخستین را برایش بازگو می‌کند، ولی والتر نمی‌تواند مرگ چنین فرد بی‌گناهی
می‌کند، ولی والتر نمی‌تواند مرگ چنین فرد بی‌گناهی را بپذیرد یا آن را درک کند. والتر از مرگ عیسی اندوهگین می‌شود، و ناگهان خود را در حال فرورفتن در اعماق دریا می‌بیند، همان‌گونه که رسول پطرس هنگام راه‌رفتن روی آب غرق شد. والتر از عیسی می‌خواهد که نجاتش دهد. عیسی ظاهر می‌شود، او را با مهربانی در آغوش می‌گیرد، از آب بیرون می‌آورد و خودش جای والتر را در زیر آب می‌گیرد. عیسی ناپدید می‌شود و تنها یک صلیب بزرگ و خالی باقی می‌ماند. والتر بر روی خشکی، با حیرت به این صلیب عظیم در برابر خود می‌نگرد. او رهایی و نجات
صلیب عظیم در برابر خود می‌نگرد. او رهایی و نجات از گناه و مرگ را از طریق قربانی شدن مسیح تجربه کرده و اکنون عشق بی‌پایان عیسی را به‌درستی درک می‌کند و سرشار از محبت و سپاس می‌شود. سپس او رستاخیز را می‌بیند و عیسی را زنده در برابر خود می‌بیند. عیسی به او لبخند می‌زند و آرام به سوی افق می‌رود، درحالی‌که خورشید طلوع می‌کند. هنگامی‌که والتر به‌سوی خواهر و برادرانش می‌دود تا این داستان را برایشان بازگو کند، دیکنز تصمیم می‌گیرد زندگی عیسی را برای فرزندانش به نگارش درآورد. در پایان، این جملهٔ عیسی از انجیل یوحنا
درآورد. در پایان، این جملهٔ عیسی از انجیل یوحنا بر پرده ظاهر می‌شود: «من راه و راستی و زندگی هستم؛ هیچ‌کس جز به‌واسطهٔ من نزد پدر نمی‌آید».
قوانین بربرها (Leges Barbarorum) که به‌طور ضمنی به قوانین افراد غیر بومی (بیگانه) یا افراد فاقد دانش حقوقی اشاره دارد، عنوانی کلی برای مجموعه‌های متون حقوقی ژرمنی است که در اوایل قرون وسطی تدوین شده‌اند. این قوانین که دیگر در نظام‌های حقوقی معاصر کاربرد ندارند امروزه عمدتاً به عنوان منبعی تاریخی در تحقیقات و مطالعات مورد توجه هستند. مجموعه قوانین بربرها که به عنوان قوانین قبائل ژرمنی شناخته می‌شوند عمدتاً به دوره حکومت فرانک‌ها (حدودا بین سال‌های ۵۰۰ تا ۸۸۸ میلادی) بازمی‌گردند. اگرچه این قوانین پس از آن نیز
بازمی‌گردند. اگرچه این قوانین پس از آن نیز در برخی مناطق به کار گرفته می‌شدند، اما با گذشت زمان و در طول قرون وسطی میانه حقوق و قوانین حاکم به تدریج بازنگری و با شرایط جدید تطبیق داده شدند. پس از آنکه حقوق رومی مدون در قرن سیزدهم میلادی در اروپا مورد پذیرش و استفاده قرار گرفت حقوقدانان اومانیست (انسان گرا) این اصطلاح را برای تفکیک آن از حقوق دوران پسامدرن ابداع کردند. این تمایز گذاری به ویژه به دلیل وجود لاتین نامفهوم و تحریف شده در قوانین بربرها ضرورت یافت. با در نظر گرفتن متون حقوقی کلاسیک روم و همچنین
با در نظر گرفتن متون حقوقی کلاسیک روم و همچنین به دلیل بدوی بودن فرهنگ حقوقی ژرمن‌ها در مقایسه با مجموعه قوانین مدنی ژوستینین اول که در قرون وسطی میانه مجدداً کشف و به عنوان مرجع پذیرفته شد این تفاوت‌ها قابل توجه است. جالب است بدانید انتخاب کلمه بربر به‌طور عمد تحقیر آمیز بود زیرا قبائل ژرمن به عنوان نابود کنندگان امپراتوری روم و فرهنگ باستان شناخته می‌شدند.
مردی متفاوت () یک فیلم دلهره‌آور روان‌شناختی و کمدی سیاه آمریکایی محصول سال ۲۰۲۴ به نویسندگی و کارگردانی آرون شیمبرگ است که در آن سباستین استن، رناته رینس‌وه و آدام پیرسون ایفای نقش می‌کنند. این فیلم در ۲۱ ژانویه ۲۰۲۴ در جشنواره فیلم ساندنس به نمایش درآمد و توسط ای۲۴ در ۲۰ سپتامبر ۲۰۲۴ در سینماهای ایالات متحده اکران شد. این فیلم با نقدهای مثبت منتقدان روبرو شد و از سوی هیئت ملی بازبینی به عنوان یکی از ۱۰ فیلم مستقل برتر سال ۲۰۲۴ برگزیده شد.
اف‌ای‌بی ۵۰۰۰ان‌جی ( و ) که در رسانه‌ها فاب ۵۰۰۰ هم گفته می‌شود، یک بمب ۵٬۰۰۰ کیلوگرمیِ (۱۱٬۰۰۰ پوند) بزرگِ هوا پایه با بدنه نازک و قدرت انفجاری بالا بود که توسط نیروی هوایی شوروی در طول جنگ جهانی دوم استفاده می‌شد. این بمب، قدرتمندترین بمب هوایی موجود در جماهیر شوروی در طول جنگ جهانی دوم بود (تا زمانی که بمب اف‌ای‌بی-۹۰۰۰ در طول جنگ سرد به عنوان بخشی از سری ام-۴۶ ساخته شد). نام گذاری. ان‌جی در اف‌ای‌بی ۵۰۰۰ان‌جی مخفف نام نیسون گلپرین، طراح این بمب و اف‌ای‌بی مخفف بمب هواییِ شدید الانفجار() می‌باشد. توسعه.
مخفف بمب هواییِ شدید الانفجار() می‌باشد. توسعه. این بمب توسط مهندس شیمی شوروی (زاده ۱۹۰۳- درگذشته ۱۹۸۹) در سال ۱۹۴۲ طراحی شده است. گلپرین برای کاهش استفاده از چدن و آلومینیوم، این بمب را با روکش فلزی نازک طراحی کرد و در نهایت بدنه فلزی تنها ۳۵ درصد وزن بمب را تشکیل می‌داد. در سال ۱۹۴۲، کمیته دفاع دولتی اتحاد جماهیر شوروی نیاز به تسلیحاتی داشت که توانایی وارد کردن آسیب جدی به تأسیسات صنعتی و نظامی، ایستگاه پخش ریلی و استحکامات داشته باشد و بتواند بدون خطا و پراکنده شدن موشک‌ها در یک حمله مشابه به وسیله
و پراکنده شدن موشک‌ها در یک حمله مشابه به وسیله بمب‌هایی با وزن متوسط، ضربه بزند (در یک حمله مشابه با موشک‌هایی با کلاه جنگی سبک‌تر با وزن متوسط، به تعداد بیشتری موشک نیاز است در نتیجه احتمالاً خطا و پراکنده شدن موشک در چند نقطه، بیشتر است). اولین تلاش‌ها برای برآورده ساختن این نیاز، در قالب یک هواپیمای بدون سرنشین انتحاری برپایه نسخه اصلاح شده تی‌بی-۳ انجام شد، اما نتیجه آزمایش‌های این بمب پرنده کمتر از حد رضایت بود. اداره لجستیک نیروی هوایی در نهایت از گلپرین درخواست ساخت یک بمب پنج تنی کرد که بتواند
گلپرین درخواست ساخت یک بمب پنج تنی کرد که بتواند توسط پتلیاکوف په-۸، سنگین‌ترین بمب افکن شوروی در آن زمان، پرتاب شود. نسخه نهایی اف‌ای‌بی-۵۰۰۰ دارای شش فیوزتماسی جانبی بود و سرجنگی آن ۳۲۰۰ کیلوگرم (۷۰۵۵ پوند) جرم داشت که با مخلوط انفجاری از تی‌ان‌تی، آردی‌ایکس و پودر آلومینیوم پر شده بود. تعداد فیوزها باعث می‌شود که نیروی انفجار به صورت جانبی پراکنده شود، که باعث افزایش آسیب در مناطقی مانند مجتمع‌های صنعتی و تأسیسات نظامی می‌شود. برای بارگیری بمب، درهای محل بمب افکن باید نیمه بازمی‌ماندند که با این حال
محل بمب افکن باید نیمه بازمی‌ماندند که با این حال آزمایش‌ها موفقیت‌آمیز بود. دو بمب، یکی از ارتفاع ۴۰۰۰ متر و دیگری از ارتفاع ۳۳۰۰ متر پرتاب شد. اولین بمب در زمین باز سقوط کرد و یک دهانه به قطر و عمق ایجاد کرد و چمن‌ها در شعاع ۱۵۰ متری سوخته شدند. بمب دوم در جنگل فرود آمد و دهانه ای به به قطر وعمق ایجاد کرد و حدود ۶۰۰ درخت با قطرهای بین ۱۵۰ تا ۵۰۰ میلی‌متر (درخت‌های نازک‌تر از آن ۱۵۰ میلی‌متر شمارش نشده است) در شعاع ۷۰ متر کنده شدند و همچنین ۳۰ درصد از درختان در شعاع ۱۳۵ متری نیز سقوط کردند. آزمایش‌های
در شعاع ۱۳۵ متری نیز سقوط کردند. آزمایش‌های بعدی دهانه‌هایی تا به قطر وعمق ایجاد کردند. در نهایت خط منتاژ این پروژه ایجاد شد و بمب با عجله در ۱۵ فوریه ۱۹۴۳ مورد استفاده قرار گرفت. تا پایان جنگ، ۹۸ فروند فاب-۵۰۰۰ به نیروی هوایی شوروی تحویل داده شدند که همه آنها در سال ۱۹۴۳ تولید شده بودند. استفاده عملیاتی. اولین استفاده رزمی از اف‌ای‌بی-۵۰۰۰ در شب ۲۸ آوریل ۱۹۴۳ انجام شد، زمانی که استحکامات ساحلی در کونیگسبرگ مورد اصابت قرار گرفت. بمب افکن په-۸ که بمب را از ارتفاع پرتاب کرده بود توسط موج انفجار انفجار به
ارتفاع پرتاب کرده بود توسط موج انفجار انفجار به لرزه درآمد. در ۱۹ ژوئیه ۱۹۴۳، در طول نبرد کورسک، دو په-۸ هر کدام یک بمب را در محوطه راه‌آهن در نزدیکی اریول پرتاب کردند، بخش ۱۰۰ متری راه‌آهن را تخریب کردند و ده‌ها واگن ریلی و خودروهای نظامی آلمانی را از بین بردند. راه‌آهن‌ها و انبارهای سوخت در اطراف اریول از قبل با یک بمب در ۴ ژوئن و با دو بمب در ۳ جولای مورد اصابت قرار گرفته بودند. دو حمله به پیشروی نیروهای آلمانی، در ۱۲ ژوئیه انجام شده بود ولی حملات بیشتر برای جلوگیری از خطر آتش خودی به حالت تعلیق درآمد.
برای جلوگیری از خطر آتش خودی به حالت تعلیق درآمد. منابع شوروی همچنین ادعا می‌کنند که دو ساختمان تحت اشغال و گشتاپو در شهر موگیلف بلاروس با دو بمب اف‌ای‌بی-۵۰۰۰ ظاهراً در تاریخ ۲۶ می ۱۹۴۳ تخریب شدند. در ۷ فوریه ۱۹۴۴، دو بمب اف‌ای‌بی-۵۰۰۰ دیگر در جریان حملات بزرگ‌سال ۱۹۴۴ بر روی هلسینکی پرتاب شد که منابع شوروی ادعا می‌کنند کارگاه‌های راه‌آهن و یک کارخانه کابل سازی در جریان این حمله ویران شدند. همچنین چند روز بعد، دو بمب دیگر بر پایتخت فنلاند افتاد. آخرین اف‌ای‌بی-۵۰۰۰ در ۹ مارس ۱۹۴۴ بر روی ایستگاه راه‌آهن در
در ۹ مارس ۱۹۴۴ بر روی ایستگاه راه‌آهن در اوکراین رها شد که به توقف تمامی ترافیک راه‌آهن برای چندین روز منجر شد.
کیوبیکل یک فضای کاری اداری نیمه بسته است که با پارتیشن‌هایی که معمولاً ارتفاع دارند از فضاهای کاری مجاور جدا می‌شود. هدف آن این است که کارکنان و مدیران اداری را از مناظر و سر و صداهای یک فضای کاری باز جدا کند تا بتوانند با حواس‌پرتی کمتری بر کار تمرکز کنند. کیوبیکل‌ها از عناصر ماژولار مانند دیوارها، سطوح کار، انبارک‌های سقفی، کشوها و قفسه‌ها تشکیل شده‌اند که بسته به نیاز کاربر می‌توان آن‌ها را پیکربندی کرد. نصب عموماً توسط پرسنل آموزش دیده انجام می‌شود، اگرچه برخی کیوبیکل‌ها اجازه می‌دهند تا تغییرات
اگرچه برخی کیوبیکل‌ها اجازه می‌دهند تا تغییرات پیکربندی توسط کاربران بدون آموزشی خاص انجام شود. کیوبیکل‌ها در دهه‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۲۰ میلادی معمولاً به رایانه، مانیتور، صفحه کلید و ماوس روی سطح کار مجهز بودند. کیوبیکل‌ها معمولاً یک تلفن رومیزی داشتند. از آنجایی که بسیاری از دفاتر از چراغ‌های فلورسنت بالاسری (سقفی) برای روشنایی دفتر استفاده می‌کنند، کیوبیکل‌ها ممکن است دارای چراغ یا سایر تجهیزات روشنایی اضافی باشند یا نباشند. اثاث دیگری که اغلب در کیوبیکل‌ها یافت می‌شود شامل صندلی‌های اداری و کمدهای بایگانی
یافت می‌شود شامل صندلی‌های اداری و کمدهای بایگانی است. کیوبیکل اداری توسط طراح و مخترع، رابرت پراپست در اسکاتس‌دیل، آریزونا برای شرکت هرمان‌میلر ایجاد شد و در سال ۱۹۶۷ میلادی با نام «دفتر اقدام II» منتشر شد. اگرچه کیوبیکل‌ها به دلیل یکپارچگی و بی‌حسی اغلب به عنوان نمادی از کار در یک محیط اداری مدرن در نظر گرفته می‌شوند، اما نسبت به محیط‌های کاری قبلی، که اغلب شامل میزهایی بودند که در ردیف‌هایی در یک اتاق باز ردیف شده بودند، درجه بیشتری از حریم خصوصی و شخصی‌سازی را برای کارمندان فراهم می‌کنند. آن‌ها این کار
را برای کارمندان فراهم می‌کنند. آن‌ها این کار را با هزینۀ کمتری نسبت به دفاتر فردی و خصوصی انجام می‌دهند. در برخی از فضاهای کاری کیوبیکل اداری، کارمندان می‌توانند دیوارهای کیوبیکل خود را با پوستر، تصاویر و موارد دیگر تزئین کنند. کیوبیکل را میز کیوبیکل، کیوبیکل اداری، ایستگاه‌کاری کیوبیکل یا به سادگی مکعب نیز می‌نامند. دفتر پر از کیوبیکل گاهی اوقات دریای کیوبیکل نامیده می‌شود و علاوه بر آن «غلاف‌ها» (مانند ۴-غلاف یا ۸-غلاف مکعب) یا یک مزرعۀ مکعب نامیده می‌شود. این عبارت اگرچه طنزآمیز است، اما معمولاً معانی