payamvha/North_RAG huggingface dataset:
فصل ۹۷-۱۹۹۶ در فوتبال ارمنستان، پنجمین فصل فوتبال مستقل پس از جدایی از اتحاد جماهیر شوروی بود. این دومین فصل از دو فصلی بود که در ارمنستان با سایر فصول متفاوت بود. از جمله فصل ۹۶-۱۹۹۵، این تنها مسابقات زمستانی بودند، در حالی که سایر فصول ارمنستان، مسابقات تابستانی بودند. لیگ برتر ارمنستان برای فصل ۹۷-۱۹۹۶ شامل ۱۲ تیم بود که چهار تیم پایین‌ترین رتبه به لیگ دسته اول ارمنستان سقوط می‌کردند. تنها دو تیم از لیگ دسته اول ارمنستان برای فصل پاییز ۱۹۹۷ صعود می‌کردند و به مسابقات زمستانی بازمی‌گشتند.
تابلوی مادونای بنوآ، که با نام مریم مقدس و کودک با گل‌ها نیز شناخته می‌شود، نقاشی‌ای از استاد رنسانس ایتالیایی ، لئوناردو داوینچی است که در موزه ارمیتاژ، سن پترزبورگ نگهداری می‌شود. این اثر یکی از دو نقاشی مادوناست که داوینچی در اکتبر ۱۴۷۸ آغاز کرد و حدود سال‌های ۱۴۷۸ تا ۱۴۸۰ به پایان رساند؛ دیگری "مادونا با گل میخک" بود که اکنون در آلته پیناکوتک، مونیخ نگهداری می‌شود. تاریخچه. احتمالاً «مادونای بنوآ» نخستین اثری است که لئوناردو به‌طور مستقل و جدا از استاد خود، آندرئا دل وروکیو، نقاشی کرده است. دو طرح
خود، آندرئا دل وروکیو، نقاشی کرده است. دو طرح مقدماتی لئوناردو برای این اثر در موزه بریتانیا نگهداری می‌شود هرچند احتمالاً نقاشی توسط افراد دیگری بازپردازی شده است طرح‌های اولیه و خود نقاشی نشان می‌دهد که لئوناردو بر ایده دید و پرسپکتیو تمرکز داشته است. تصور می‌شود که کودک دستان مادرش را هدایت می‌کند تا گل به دید مرکزی او برسد. تابلوی مادونای بنوآ یکی از محبوب‌ترین آثار لئوناردو بوده است. این اثر به‌طور گسترده توسط نقاشان جوان، از جمله رافائل در اثر «مادونای گل‌های صورتی» در نگارخانه ملی لندن، کپی شده است.
گل‌های صورتی» در نگارخانه ملی لندن، کپی شده است. قرن‌ها تصور می‌شد که این نقاشی گم شده، سپس پیدا شده، سپس گم شده، سپس پیدا شده و دوباره گم شده است. در واقع، این نقاشی در "ایتالیا توسط ژنرال توپخانه و متخصص هنر روسی به دست آمده بود. (۱۷۵۱–۱۸۲۱) در دهه 1790. پس از مرگ کورساکف، پسرش آن را به مبلغ ۱۴۰۰ روبل به تاجر ماهیگیر آستراخان، الکساندر پتروویچ ساپوزنیکوف، که گالری هنری خود را داشت، فروخت. سپس این نقاشی به پسر نیکوکار ثروتمندش، الکساندر الکساندرویچ ساپوزنیکوف (۱۸۲۷–۱۸۸۷) منتقل شد. سرانجام، هنگامی که دخترش
(۱۸۲۷–۱۸۸۷) منتقل شد. سرانجام، هنگامی که دخترش ماریا ساپوزنیکوف (۱۸۵۸–۱۹۳۸) با معمار لئون بنویس (۱۸۵۶–۱۹۲۸) ازدواج کرد، این نقاشی بخشی از میراث خانواده بنویس شد. در سال ۱۹۰۹، این نقاشی به عنوان بخشی از مجموعه بنویس در سن پترزبورگ به نمایش گذاشته شد. در سال ۱۹۱۲، خانواده بنویس به فکر فروش نقاشی افتادند و از جوزف دووین ، فروشنده آثار هنری لندنی، درخواست ارزیابی کردند که او قیمت آن را ۵۰۰۰۰۰ فرانک اعلام کرد. برنارد برنسون، مورخ هنر، نظرات تحقیرآمیزی در مورد این نقاشی ارائه داد و در مورد اصالت آن تردید ایجاد
نقاشی ارائه داد و در مورد اصالت آن تردید ایجاد کرد:
فصل ۱۹۹۵–۱۹۹۶ در فوتبال ارمنستان، چهارمین فصل فوتبال مستقل پس از جدایی از اتحاد جماهیر شوروی بود. این اولین فصل از دو فصلی بود که در ارمنستان با سایر فصول متفاوت بود. از جمله فصل ۱۹۹۶–۱۹۹۷، این تنها مسابقات زمستانی بودند، در حالی که سایر فصول ارمنستان مسابقات تابستانی بودند. لیگ برتر ارمنستان برای فصل ۱۹۹۵–۱۹۹۶ شامل ۱۲ تیم بود که تیم پایین‌ترین رتبه به لیگ دسته اول ارمنستان سقوط می‌کرد. تیم یازدهم در یک بازی پلی‌آف صعود/سقوط با تیم دوم لیگ دسته اول روبرو می‌شد.
بیسکویت بادامی یا کوکی بادامی نوعی بیسکویت است که از بادام تهیه می‌شود. این بیسکویت در بسیاری از غذاهای مختلف رایج است و اشکال مختلفی دارد. انواع بیسکویت بادامی شامل ماکارون بادامی، "آمارتی" ایتالیایی، "آلمندرادو" اسپانیایی، "نشابلیت" ارمنی، قرابیه (بیسکویت شرت‌برد تهیه شده با بادام)، بیسکویت و دسر مراکشی و "قرابیه آجی‌بادام" ترکی است. علاوه بر این، "شکرپاره" ترکی اغلب با بادام تزئین می‌شود. در نروژ، سندباکلسه یا سندکاکه نوعی کلوچه بادامی است که در قالب‌های شیاردار پخته می‌شود. در اندونزی، «بیسکویت بادام
شیاردار پخته می‌شود. در اندونزی، «بیسکویت بادام تُرد پنیری» نوعی بیسکویت تُرد و تخت است که روی آن با بادام و پنیر پوشانده می‌شود. بیشتر انواع آن ترد هستند؛ اما برخی مانند «آمارتّی موربیدی» ایتالیایی، نرم و جویدنی‌اند.
بورگو والسوگانا ()، یک کمون (شهرداری) در ترنتینو ترنتینو در شمال ایتالیا منطقه ترنتینو آلتو آدیجه، واقع در حدود ۳۰ کیلومتری (۱۹ مایل) شرق ترنتو ترنتو است.
سال ۱۹۹۵ در فوتبال ارمنستان یک فصل گذار بود. در این فصل، لیگ برتر ارمنستان از دوازده باشگاه در دو گروه شش تیمی تشکیل شده بود. هیچ قهرمانی اهدا نشد و هیچ تیمی سقوط یا صعود نکرد.
اصلاح اسکناس‌های روبل روسیه (۲۰۲۲–۲۰۲۵) به معنای تجدید اسکناس‌های بانک روسیه با ارزش اسمی ۱۰ تا ۵۰۰۰ روبل است. اسکناس‌های قبلی (۱۹۹۷) قرار است تقریباً تا سال ۲۰۳۵ از گردش مالی خارج شوند. تاریخچه. در سال ۲۰۱۷، اسکناس‌های جدید با واحدهای پولی جدید ۲۰۰ روبلی و ۲۰۰۰ روبلی معرفی شدند، که به ترتیب تصویر شهرهای سواستوپول (که از سال ۲۰۱۴ به عنوان اوکراینی شناخته می‌شود و توسط روسیه اشغال شده است) و ولادی وستوک - شهرهای مناطق فدرال جنوبی و خاور دور فدراسیون روسیه - را نشان می‌دهند. انتخاب جاذبه‌ها با رأی‌گیری در
- را نشان می‌دهند. انتخاب جاذبه‌ها با رأی‌گیری در وب‌سایت твоя-россия. рф انجام شد. اسکناس‌ها در ۱۲ اکتبر ۲۰۱۷ ارائه و به گردش درآمدند. در ژوئیه ۲۰۲۱، میخائیل الکسیف، معاون رئیس بانک مرکزی، از تغییر در مفهوم سری «شهرهای روسیه» برای اسکناس‌ها خبر داد. به‌طور خاص، تصمیم گرفته شد که روی هر اسکناس به مراکز اداری (به جز ناحیه فدرال جنوبی) هر یک از مناطق فدرال روسیه، و روی دیگر آن به خود مناطق، مرتبط شود. میخائیل الکسیف این تصمیم را با این واقعیت توضیح داد که پیش از این انتخاب شهرهایی که روی اسکناس‌ها نشان داده
از این انتخاب شهرهایی که روی اسکناس‌ها نشان داده شده بودند، نامرتب و محدود بود: «"اگر اکنون حدود ۲۲ میلیون نفر در شهرهایی که روی اسکناس‌ها به تصویر کشیده شده‌اند زندگی می‌کنند که اسکناس‌های خاصی را مشروط به «خود» می‌دانند، پس با گسترش موضوع به منطقه، هر ساکن کشور می‌تواند از طریق منطقه‌ای که در آن زندگی می‌کند، خود را با یک اسکناس مرتبط کند"» "". مناظر شهرها و مناطقی که روی آنها نشان داده می‌شوند توسط یک کمیسیون متخصص انتخاب می‌شوند . اسکناس‌های قدیمی به دلیل فرسودگی طبیعی به تدریج از گردش مالی خارج خواهند
فرسودگی طبیعی به تدریج از گردش مالی خارج خواهند شد. برنامه‌ریزی شده است که در سال ۲۰۲۶ اسکناس‌های جدید در گردش فعال بر اسکناس‌های قدیمی غلبه کنند. قرار است پول‌های قدیمی تا سال ۲۰۳۵ به‌طور دائم از گردش مالی فعال خارج شوند. تفاوت‌های بین اسکناس‌های قدیمی و جدید. اقدامات حفاظتی جدید. تفاوت بارز اسکناس‌های جدید، عدد نه رقمی است (در اسکناس‌های تمام شماره‌های قبلی، این عدد هفت رقمی بود) که اکنون در اسکناس‌های با ارزش‌های مختلف تکرار نخواهد شد. همچنین، تصویر عقاب دو سر بیلیبین با بال‌های پایین، بدون تاج، عصای
دو سر بیلیبین با بال‌های پایین، بدون تاج، عصای سلطنتی و صلیب کروبوس (آرم بانک روسیه از پایان سال ۱۹۹۳) در روی اسکناس‌ها با نشان ملی روسیه جایگزین شده است، مشابه سکه‌های ۱ تا ۱۰ روبلی که از سال ۲۰۱۶ منتشر شده‌اند و سکه‌های یادبود ۲۵ روبلی که از فلزات پایه ساخته شده‌اند. از نشانه‌های بصری اصالت اسکناس، واترمارک، میکرومتن و یک عنصر رنگین‌کمانی باقی مانده است. طبق گفته بانک مرکزی، اسکناس‌های جدید قابل اعتمادتر و کمتر در معرض آلودگی خواهند بود. همچنین، برای اولین بار، یک کیوآر کد روی اسکناس‌ها ظاهر می‌شود که
بار، یک کیوآر کد روی اسکناس‌ها ظاهر می‌شود که قرار است به عنوان یک عنصر امنیتی نیز مورد استفاده قرار گیرد. اسکناس ۱۰ روبلی. انتشار اسکناس‌های ۱۰ روبلی در سال ۲۰۱۲ متوقف شد، زیرا آنها به‌طور کامل با سکه‌های با ارزش مربوطه جایگزین شدند. میخائیل الکسیف، معاون رئیس بانک روسیه، تصمیم به از سرگیری انتشار اسکناس‌های ۱۰ روبلی را با این توضیح توضیح داد که بازگرداندن اسکناس‌ها به گردش پولی آسان‌تر است: «"ما سکه‌های ۱۰ روبلی زیادی منتشر می‌کنیم، اما آنها بلافاصله در قلک‌ها قرار می‌گیرند و به گردش مالی بازنمی‌گردند.
قلک‌ها قرار می‌گیرند و به گردش مالی بازنمی‌گردند. در عین حال، شما نمی‌توانید اسکناس را در قلک قرار دهید، پیدا کردن جایی برای آن در کیف پول بسیار آسان‌تر است. علاوه بر این، حمل و نقل اسکناس آسان‌تر از سکه است؛ بنابراین، جایگزینی سکه با اسکناس هم از نظر کاهش هزینه‌های ما و هم از نظر قابلیت استفاده منطقی است" ".»" اسکناس ۱۰ روبلی، نووسیبیرسک و ناحیه فدرال سیبری را به تصویر خواهد کشید. نووسیبیرسک جایگزین شهر دیگری از ناحیه فدرال سیبری، کراسنویارسک، خواهد شد که تصویر آن روی اسکناس‌های مدل ۱۹۹۷ وجود داشت و برای
تصویر آن روی اسکناس‌های مدل ۱۹۹۷ وجود داشت و برای اولین بار روی اسکناس‌های بانک روسیه چاپ خواهد شد. قرار است تا سال ۲۰۲۵، این اسکناس به همراه اسکناس‌های ۵۰ روبلی به گردش درآید. اسکناس ۵۰ روبلی. اسکناس ۵۰ روبلی، سن پترزبورگ و ناحیه فدرال شمال غربی را به تصویر خواهد کشید. سن پترزبورگ در مقایسه با اسکناس‌های نمونه قبلی جایگاه خود را حفظ می‌کند. قرار است تا سال ۲۰۲۵ همراه با اسکناس‌های ۱۰ روبلی به گردش درآید. اسکناس ۱۰۰ روبلی. طرح اسکناس ۱۰۰ روبلی در ۳۰ ژوئن ۲۰۲۲ توسط بانک مرکزی رونمایی شد. در همان روز، اولین
توسط بانک مرکزی رونمایی شد. در همان روز، اولین اسکناس از سری جدید به عنوان وسیله پرداخت رسمی معرفی شد. روی آن، مانند آخرین نمونه، تصویر مسکو و همچنین ناحیه فدرال مرکزی نقش بسته است. اندازه این اسکناس با اندازه اسکناس ۲۰۰ روبلی که قبلاً در گردش بود، مطابقت دارد و ۱۵۰ × ۶۵ است. میلی‌متر. رنگ اصلی نارنجی است. روی اسکناس، مناظر مسکو را به تصویر می‌کشد: برج اسپاسکایا کرملین (زمان روی ناقوس‌ها ۲۰:۲۲ است که مربوط به سال ورود اسکناس به چرخه اقتصادی است)، ساختمان اصلی دانشگاه دولتی مسکو، پارک زاریادیه، برج‌های
اصلی دانشگاه دولتی مسکو، پارک زاریادیه، برج‌های تلویزیونی اوستانکینو و شوخوف. در پشت اسکناس، بناهای تاریخی مربوط به مکان‌های تاریخ نظامی روسیه، واقع در ناحیه فدرال مرکزی: میدان کولیکوو و بنای یادبود رژفسکی وجود دارد. همچنین روی اسکناس یک کد QR وجود دارد که به صفحه اطلاعات بانک مرکزی فدراسیون روسیه منتهی می‌شود و حاوی اطلاعاتی در مورد روش‌های حفاظتی و محتوای هنری اسکناس است. اسکناس ۵۰۰ روبلی. قرار است تصویر پیاتیگورسک و ناحیه فدرال قفقاز شمالی روی اسکناس ۵۰۰ روبلی نقش ببندد. پیاتیگورسک جایگزین آرخانگلسک
۵۰۰ روبلی نقش ببندد. پیاتیگورسک جایگزین آرخانگلسک خواهد شد که تصویر آن روی آخرین نمونه و اسکناس‌های پیش از سال ۱۹۹۵ نقش بسته بود. «"پیاتیخاتکی"» جدید نزدیک به سال ۲۰۲۵ به گردش مالی خواهد رسید. اسکناس ۱۰۰۰ روبلی. قرار است تصویر نیژنی نووگورود و ناحیه فدرال ولگا روی اسکناسی با ارزش اسمی ۱۰۰۰ روبل چاپ شود. نیژنی نووگورود جایگزین یاروسلاول خواهد شد که قبلاً روی اسکناس‌های ۱۰۰۰ روبلی بود. اسکناس‌های به‌روز شده در سال ۲۰۲۳ به گردش در خواهند آمد. در ۱۶ اکتبر ۲۰۲۳، روز رونمایی از طرح جدید اسکناس ۱۰۰۰ روبلی، طرح
روز رونمایی از طرح جدید اسکناس ۱۰۰۰ روبلی، طرح این اسکناس توسط کلیسای ارتدکس روسیه به دلیل نمایش هلال اسلامی بر روی یکی از ساختمان‌های پشت اسکناس و همزمان حذف صلیب ارتدکس از ساختمانی دیگر (کلیسای سابق که اکنون موزه است) مورد انتقاد قرار گرفت. بانک روسیه ادعا کرد که این تصویر برای تحریک یا بی‌اعتنایی به هیچ دینی انتخاب نشده است، اما روز بعد اعلام کرد که طرح اصلاح خواهد شد و اسکناس‌ها چاپ نخواهند شد. اسکناس ۵۰۰۰ روبلی. قرار است تصویر یکاترینبورگ و ناحیه فدرال اورال روی اسکناسی با ارزش اسمی ۵۰۰۰ روبل چاپ شود.
اورال روی اسکناسی با ارزش اسمی ۵۰۰۰ روبل چاپ شود. یکاترینبورگ جایگزین خاباروفسک خواهد شد که قبلاً روی اسکناس‌های ۵۰۰۰ روبلی بود. اسکناس‌های به‌روز شده در سال ۲۰۲۳ به گردش در خواهند آمد. انتقاد. برخی از کارشناسان در مورد این اصلاحات تردید داشتند و معتقدند که این اسکناس‌ها خیلی دیرتر از برنامه بانک مرکزی به گردش درخواهند آمد، زیرا تحت تحریم‌ها روند تطبیق صندوق‌های پول و دستگاه‌های خودپرداز با اسکناس‌های جدید بسیار با تأخیر مواجه خواهد شد.
مجله فضا نشریه ماهانه‌ای بود که از مهر سال ۱۳۴۵ تا ۱۳۵۷ در تهران منتشر می‌شد. مدیر و پایه‌گذار این مجله ابوالحسن کمالی تقوی بود. مطالب این مجله بیشتر ترجمه از مجلات علمی خارجی و به ستاره‌شناسی و فضانوردی مربوط می‌شد. دکتر محسن هشترودی با این مجله همکاری داشت.
صندوق بازنشستگی فدراسیون روسیه (PFR) () صندوق بازنشستگی ملی اصلی در روسیه است. این بزرگ‌ترین سازمان روسیه است که خدمات عمومی مهم اجتماعی را به شهروندان روسی ارائه می‌دهد. این صندوق در تاریخ ۲۲ دسامبر ۱۹۹۰ بر اساس مصوبه شورای عالی RSFSR شماره ۴۴۲–۱ «دربارهٔ سازماندهی صندوق بازنشستگی فدراسیون روسیه» تأسیس شد. این صندوق در تمام واحدهای فدرال روسیه شعبه دارد. دومای دولتی (۵ ژوئیه ۲۰۲۲) تصمیم گرفت که این صندوق را با صندوق بیمه اجتماعی فدراسیون روسیه ادغام کند و از اول ژانویه ۲۰۲۳ یک صندوق اجتماعی واحد تحت عنوان
اول ژانویه ۲۰۲۳ یک صندوق اجتماعی واحد تحت عنوان صندوق بازنشستگی و بیمه اجتماعی فدراسیون روسیه ایجاد کند. تاریخچه. صندوق بازنشستگی روسیه در طول دهه ۱۹۹۰ و اوایل دهه ۲۰۰۰ سه تغییر عمده از سیستم شوروی به سیستم مدرن را تجربه کرد. اولین تغییر، تغییر از سیستم بازنشستگی کاملاً تحت کنترل بودجه شوروی بود. این تغییر اولیه، صندوق بازنشستگی را در سال ۱۹۹۰ جدا از بودجه دولت ایجاد کرد در حالی که این سیستم به عنوان یک تغییر از اتحاد جماهیر شوروی تقریباً فروپاشیده توسط دولت روسیه پشتیبانی می‌شد، اما ایرادات بسیار کمی به
روسیه پشتیبانی می‌شد، اما ایرادات بسیار کمی به آن وارد بود. در طول دهه ۱۹۹۰، ادعاهایی مبنی بر سوءاستفاده از قدرت و اخاذی علیه این صندوق مطرح شد و دومای دولتی اغلب از رسیدگی به مسائل گسترده نهادی این صندوق خودداری می‌کرد. مسائل اصلی به عنوان عدم تمرکز و فقدان دستورالعمل‌های ساختاریافته برای نحوه پرداخت حقوق بازنشستگی تلقی می‌شد. با شروع بحران مالی روسیه در سال ۱۹۹۸، این صندوق با کمبود بودجه مواجه شد. پس از استعفای رئیس‌جمهور بوریس یلتسین، تغییرات ضروری تلقی شدند و در سال ۲۰۰۱ یک سیستم جدید به‌طور کامل تصویب
و در سال ۲۰۰۱ یک سیستم جدید به‌طور کامل تصویب شد. این سیستم شامل یک مستمری ثابت برای سالمندان و معلولین، یک حساب پس‌انداز ثابت بر اساس آنچه که واقعاً به سیستم پرداخت می‌شود و یک صندوق مشارکت در پرداخت حقوق و دستمزد بود. به دلیل پایین بودن سن بازنشستگی در روسیه، بازنشستگی رسمی که برای زنان ۵۵ و برای مردان ۶۰ تعیین شده بود، چندین سازمان خواستار اصلاح مجدد سیستم بازنشستگی شدند که نادرست تلقی می‌شد. این درخواست‌ها با رکود بزرگ در روسیه همراه شد و منجر به دور دیگری از اصلاحات در سال ۲۰۱۰ شد. این اصلاحات، مستمری
از اصلاحات در سال ۲۰۱۰ شد. این اصلاحات، مستمری ثابت برای سالمندان و معلولین را با سیستم پرداخت حقوق و دستمزد ترکیب می‌کرد و کل صندوق را ساده‌تر می‌کرد. با تثبیت جمعیت شاغل روسیه پس از سال‌ها کاهش، این صندوق نیز می‌تواند شروع به تثبیت کند. از سال ۲۰۱۹، افزایش تدریجی سن بازنشستگی آغاز شد (سطح جدید ۶۰/۶۵ برای زنان/مردان باید در سال ۲۰۲۸ محقق شود). توابع. از جمله کارکردهای مهم اجتماعی صندوق بازنشستگی روسیه: سیستم پرداخت و تأمین مالی. صندوق بازنشستگی فدراسیون روسیه توسط ترکیبی از کارفرمایان دولتی و خصوصی، از
روسیه توسط ترکیبی از کارفرمایان دولتی و خصوصی، از طریق انتقال وجه نقد به صندوق کل از بانک مرکزی روسیه و پرداخت‌های شهروندان، تأمین مالی می‌شود. پرداخت‌های فردی در حساب‌های فردی قرار می‌گیرند که سپس یا با انتخاب شهروند یا در صورت عدم انتخاب، توسط خود دولت، دوباره در بازار سرمایه‌گذاری می‌شوند. این سیستم در طول دهه ۲۰۰۰ مشکلات متعددی داشت، زیرا سن پایین بازنشستگی به همراه ناتوانی در سرمایه‌گذاری صحیح وجوه، منجر به کسری بودجه بازنشستگی شد. در دوره اول و دوم ریاست جمهوری ولادیمیر پوتین، حفظ حقوق بازنشستگی و
ریاست جمهوری ولادیمیر پوتین، حفظ حقوق بازنشستگی و پرداخت‌های منظم در اولویت قرار گرفت. این تلاش منجر به برنامه‌های متعددی شد که برای تشویق پس‌انداز خصوصی برای شهروندان و برای بازنشستگی‌های مبتنی بر کارفرما جدا از بودجه دولت طراحی شده بودند. با تلاش‌های دولت روسیه، حقوق بازنشستگی پایه برای شهروندان روسیه تقریباً همگانی شد. انتقال‌های سنگین از بودجه روسیه به صندوق بازنشستگی روسیه، همراه با کمک‌های ثابت حقوق و دستمزد از طبقه کارگر جدیدتر، بخش زیادی از حقوق بازنشستگی را در طول دهه ۲۰۰۰ تثبیت کرد، تا زمانی که
را در طول دهه ۲۰۰۰ تثبیت کرد، تا زمانی که اصلاحات بیشتری برای رسیدگی به مسائل جمعیتی مورد نیاز بود. با این حال، سیستم پرداخت صندوق بازنشستگی روسیه در بلندمدت با استاندارد مشخص، ناپایدار تلقی می‌شود و افزایش سن بازنشستگی به عنوان ساده‌ترین و رایج‌ترین مسئله برای حل ذکر شده است. تلاش برای خصوصی‌سازی در دهه ۱۹۹۰، همراه با تشویق حساب‌های خصوصی، به استراتژی دولت در مدیریت سیستم بازنشستگی تبدیل شد. با این حال، اقتصاد جدیدتر روسیه هنوز به شدت به دخالت دولت وابسته بود و دخالت خصوصی در کاهش بحران‌های بودجه‌ای
بود و دخالت خصوصی در کاهش بحران‌های بودجه‌ای همچنان ناکارآمد است. علیرغم بار سنگینی که سن پایین بازنشستگی ایجاد می‌کند، اصلاح سیستم بازنشستگی و افزایش سن همچنان در روسیه ذاتاً بحث‌برانگیز است. ترس از دست دادن حقوق بازنشستگی یا طولانی‌تر شدن دوران حرفه‌ای نسبت به آنچه در نظر گرفته شده است، خشم عمومی را نسبت به سیاستمدارانی که قصد تغییر سیستم را دارند، برمی‌انگیزد. از آنجایی که اصلاح حقوق بازنشستگی و حفظ حقوق بازنشستگی همچنان بحث‌برانگیز است، بعید است که تغییر چشمگیری از ترس ناراحتی پایگاه رأی رخ دهد. سیستم
چشمگیری از ترس ناراحتی پایگاه رأی رخ دهد. سیستم بازنشستگی روسیه یا از طریق کارفرمایان، که ۲۲٪ از حقوق و دستمزد را برای هزینه‌های بازنشستگی دریافت می‌کنند، یا توسط خود افراد، که حدود ۱۴۰۰۰ روبل (۲۱۸ دلار آمریکا) در ماه برای بازنشستگی با حداکثر ۵۱۲۰۰۰ روبل (۷۹۷۴ دلار آمریکا) در سال پرداخت می‌کنند، یا توسط دولت‌های منطقه‌ای که مستقیماً به صندوق‌های بازنشستگی مناطق خود واریز می‌کنند، پرداخت می‌شود. مزایا و نرخ بازنشستگی با توجه به تورم و میانگین دستمزد، اضافه کاری را تنظیم می‌کند. با توجه به کاهش جمعیت در
کاری را تنظیم می‌کند. با توجه به کاهش جمعیت در چندین سال گذشته و تخمین رشد آهسته جمعیت، نگرانی‌ها در مورد توانایی صندوق بازنشستگی برای تأمین مالی بازنشستگی همچنان در بحث‌های سیاسی برجسته است. حقوق بازنشستگی همچنان بزرگ‌ترین تعهد بودجه‌ای فدراسیون روسیه است که به احتمال زیاد به دلیل مشکلات جمعیتی، فشارهای فزاینده‌ای را بر توسعه آینده روسیه وارد خواهد کرد.
لارش ادوین فولکه رایدینگ (؛ زادهٔ ۴ فوریه ۲۰۰۳) بازیگر اهل سوئد است. او بیشتر برای ایفای نقش شاهزاده ویلهلم در مجموعه درام نوجوانانهٔ "جوانان سلطنتی" (۲۰۲۱–۲۰۲۴) محصول نتفلیکس شناخته می‌شود. رایدینگ در سال ۲۰۲۲ در فهرست ۳۰ شخص زیر ۳۰ سال "فوربز" قرار گرفت. حرفه. رایدینگ فعالیت حرفه‌ای خود را در سال ۲۰۰۹ و در سن ۵ سالگی با بازی در مجموعه تلویزیونی "مرد زیر پله" آغاز کرد. از آن زمان در چندین تولید تلویزیونی و سینمایی از جمله "جنگ خانم فریمان"، "جواهرات سلطنتی"، "داستان استیگ-هلمر"، "غازمامن" و چندین فیلم
"داستان استیگ-هلمر"، "غازمامن" و چندین فیلم دربارهٔ آنیکا بنگتسون که در سال ۲۰۱۱ تولید شدند، ایفای نقش کرده است. او با ایفای نقش شاهزاده ویلهلم در مجموعهٔ نتفلیکس "جوانان سلطنتی" به شهرت بین‌المللی دست یافت. رایدینگ صداپیشهٔ نقش اصلی در فیلم پویانمایی سوئدی "سفر به سرزمین پادشاه پرها" نیز بوده است. او در سال ۲۰۲۲ در فهرست ۳۰ شخص زیر ۳۰ سال "فوربز" قرار گرفت. در سال ۲۰۲۴، او در فیلم نتفلیکسی "بخشی از تو" همراه با بازیگر و خوانندهٔ سوئدی، زارا لارسن ایفای نقش کرد. در سال ۲۰۲۵، با بازی در فیلم ترسناک "۲۸ سال
کرد. در سال ۲۰۲۵، با بازی در فیلم ترسناک "۲۸ سال بعد" به کارگردانی دنی بویل و در کنار جودی کومر، نخستین حضور خود را در هالیوود تجربه کرد. او در فیلم "" که از ژوئیه ۲۰۲۵ در مرحلهٔ تولید است، نقش ویتوس را در مقابل آیریس آپاتو در نقش پروسرپینا بازی می‌کند.
در گوهرشناسی، پدیدهٔ چشم‌گربه‌ای یا شاتویانسی (chatoyancy)، که همچنین با نام اثر چشم گربه هم شناخته می‌شود، یک اثر بازتابندگی پدیده‌های دیداری است که در برخی گوهرسنگ‌ها دیده می‌شود. (به‌طور تاریخی، این اصطلاح به‌طور خاص برای سنگ‌های قیمتی به‌کار می‌رفته است؛ در چوب‌ها و مواد دیگر این اثر به‌طور کلی با نام «نقش» یا «رنگین‌تابی» شناخته می‌شود) این پدیده معمولاً با یک یا چند نوار مشخص نور بازتابیده که یادآور چشم گربه است شناخته می‌شود. این نوارها با حرکت دادن گوهر یا حرکت بیننده روی سطح گوهر جابه‌جا می‌شوند.
گوهر یا حرکت بیننده روی سطح گوهر جابه‌جا می‌شوند. پدیدهٔ چشم‌گربه‌ای به‌دلیل وجود ساختارهای رشته‌ای درون ماده (مانند چشم‌ببری) یا به‌دلیل وجود دربرگیرنده‌ها و حفره‌های رشته‌ای ایجاد می‌شود؛ مانند چشم گربهٔ کریزوبریل که در آن این اثر به‌علت حضور دی‌اکسید تیتانیوم ایجاد می‌شود. این ذرات رشته‌ای به‌صورت عمود برهم آرایش پیدا می‌کنند و اثر را به‌وجود می‌آورند. توضیح. پدیدهٔ چشم‌گربه‌ای در کریزوبریل بر اثر حضور کانی روتیل، که عمدتاً از دی‌اکسید تیتانیوم تشکیل شده، ایجاد می‌شود. این بلورهای روتیل به‌دلیل تطابق
ایجاد می‌شود. این بلورهای روتیل به‌دلیل تطابق پارامتر شبکه‌ای فقط با یکی از سه محور متعامد بلور ارتورومبیک کریزوبریل، به‌شکل ترجیحی در همان راستا آرایش می‌یابند. نمایش بهینهٔ اثر. برای آشکار کردن پدیدهٔ چشم‌گربه‌ای، معمولاً گوهرسنگ‌ها را به‌شکل دامله تراش می‌دهند که دارای پایه‌ای تخت و گرد باشد و ساختارهای رشته‌ای آن موازی پایه قرار گیرند. نمونه‌های باکیفیت، نوار نورانی تیز و مشخصی دارند که با چرخاندن سنگ جابه‌جا می‌شود، درحالی‌که نمونه‌های کم‌کیفیت‌تر اثری نواردار شبیه چشم‌گربه‌ای کوارتز نشان می‌دهند.
نواردار شبیه چشم‌گربه‌ای کوارتز نشان می‌دهند. تراش‌های چندوجهی (فست) این اثر را به‌خوبی نمایش نمی‌دهند. گونه‌های مواد دارای پدیدهٔ چشم‌گربه‌ای. انواع گوهرهایی که این پدیده در آن‌ها دیده می‌شود شامل کوارتز، کریزوبریل، بریل (به‌ویژه گونه‌های بریل)، چاروئیت، تورمالین، لابرادوریت، سلنیت (کانی)، فلدسپات، آپاتیت، سنگ ماه، تامسونیت و اسکاپولیت است. این اثر محدود به گوهرسنگ‌ها نیست و در گونه‌های مختلف چوب و حتی در فیبر کربن نیز دیده می‌شود. سنگ‌های مصنوعی ساخته‌شده با فیبر نوری نیز می‌توانند پدیدهٔ چشم‌گربه‌ای
با فیبر نوری نیز می‌توانند پدیدهٔ چشم‌گربه‌ای داشته باشند و در رنگ‌های متنوع عرضه شوند. اصطلاح‌شناسی چشم گربه. وقتی اصطلاح «چشم گربه» به‌تنهایی برای توصیف یک گوهر استفاده می‌شود، معمولاً به چشم‌گربه‌ای کریزوبریل اشاره دارد. همچنین می‌توان آن را به‌عنوان یک صفت برای توصیف این پدیده در سایر سنگ‌ها به‌کار برد، مثلاً «چشم‌گربه‌ای زمرد کبود». در صنعت چوب. پدیدهٔ چشم‌گربه‌ای در چوب در گونه‌های مختلف دیده می‌شود – به‌ویژه در سخت‌چوب‌ها و انواع مختلف چوب نانمو در چین و آسیای جنوب شرقی، جایی که فشار ناشی از وزن
چین و آسیای جنوب شرقی، جایی که فشار ناشی از وزن درخت باعث ایجاد بخش‌های متراکم‌تر یا برجستگی‌هایی مانند گره یا "چشم پرنده" می‌شود. این «نقش» که ظاهری سه‌بعدی و خیره‌کننده دارد، نزد نجاران و مشتریان آن‌ها ارزشمند است و در مبلمان، سازهای موسیقی و دیگر محصولات تزئینی چوبی به‌کار می‌رود. این نقش‌ها شکل‌های گوناگونی دارند و با نام‌هایی چون «شعله‌ای»، «روبان»، «خط ببر»، «لحافی» و… شناخته می‌شوند. این اثر گاهی «ظاهر خیس» هم نامیده می‌شود، چون مرطوب کردن چوب با آب اغلب پدیدهٔ چشم‌گربه‌ای را آشکار می‌کند، هرچند این
پدیدهٔ چشم‌گربه‌ای را آشکار می‌کند، هرچند این اثر تا زمانی است که چوب خشک نشده باشد. برخی روکش‌ها باعث برجسته‌تر شدن رگهٔ چوب می‌شوند. روکش‌های روغنی، اپوکسی و شلاک می‌توانند این اثر «ظاهر خیس» را به‌شدت تقویت کنند. زمانی که ضریب شکست روکش تقریباً با ضریب شکست چوب برابر باشد، پراکندگی نور در سطح چوب دیگر رخ نمی‌دهد و به ظاهر عمق‌دار نقش چوب افزوده می‌شود.
ویلیام اچ. وبستر (; – ) سیاست‌مدار اهل ایالات متحده آمریکا بود. وبستر در ۸ اوت ۲۰۲۵، در سن ۱۰۱ سالگی درگذشت. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان افتخار آزادی رئیس‌جمهوری شده است.
پریوودینو () یک شهرک در بخش کوتلاسکی استان آرخانگلسک کشور روسیه است.
ویچه‌گودسکی () یک شهرک در استان آرخانگلسک کشور روسیه است.
مالوشویکا () یک شهرک در بخش اونژسکی استان آرخانگلسک کشور روسیه است.
جنگ لیتوانی و شوروی یا جنگ لیتوانی و بلشویک‌ها () پس از جنگ جهانی اول میان دولت نوپای لیتوانی و جمهوری فدراتیو سوسیالیستی روسیه شوروی درگرفت. این بخشی از تهاجم بزرگتر شوروی به سمت غرب در سال‌های ۱۹۱۸–۱۹۱۹ بود. این تهاجم به دنبال عقب‌نشینی سربازان آلمانی انجام گرفت و هدف آن تشکیل جمهوری‌های شوروی در اوکراین، بلاروس، لیتوانی، لتونی، استونی، لهستان و پیوند با انقلاب ۱۹۱۹–۱۹۱۸ آلمان بود. تا پایان دسامبر ۱۹۱۸، نیروهای شوروی به مرز لیتوانی رسیدند. آن‌ها، عمدتاً بدون هیچ مقاومتی، شهرها را یکی پس از دیگری اشغال
بدون هیچ مقاومتی، شهرها را یکی پس از دیگری اشغال کردند و تا پایان ژانویه ۱۹۱۹ حدود دو سوم خاک لیتوانی را در کنترل خود داشتند. در فوریه، پیشروی شوروی توسط داوطلبان لیتوانیایی و آلمانی متوقف شد و مانع اشغال کاوناس، پایتخت موقت لیتوانی شدند. از آوریل ۱۹۱۹، جنگ لیتوانی به موازات جنگ شوروی و لهستان پیش رفت. لهستان بر خاک لیتوانی و به‌ویژه منطقه ویلنیوس ادعا داشت؛ این تنش‌ها منجر به جنگ لهستان و لیتوانی شد. نورمن دیویس، مورخ بریتانیایی-لهستانی، وضعیت را اینگونه شرح داد: «ارتش آلمان از ملی‌گرایان لیتوانیایی حمایت
داد: «ارتش آلمان از ملی‌گرایان لیتوانیایی حمایت می‌کرد، شوروی‌ها از کمونیست‌های لیتوانیایی حمایت می‌کردند و ارتش لهستان با همه آنها می‌جنگید.» در میانهٔ ماه مه، ارتش لیتوانی، که اکنون توسط سرلشکر سیلوستراس ژوکائوسکاس فرماندهی می‌شد، حمله‌ای را علیه شوروی در شمال شرقی لیتوانی آغاز کرد. تا میانه ژوئن، لیتوانیایی‌ها به مرز لتونی رسیدند و شوروی‌ها را در میان دریاچه‌ها و تپه‌های نزدیک زاراسیای محاصره کردند، جایی که شوروی‌ها تا پایان اوت ۱۹۱۹ در آن مقاومت کردند. شوروی‌ها و لیتوانیایی‌ها، که توسط رودخانه دائوگاوا
و لیتوانیایی‌ها، که توسط رودخانه دائوگاوا از هم جدا شده بودند، جبهه‌های خود را تا نبرد دینبورگ در ژانویه ۱۹۲۰ حفظ کردند. در اوایل سپتامبر ۱۹۱۹، شوروی‌ها پیشنهاد مذاکره برای یک پیمان‌نام بی‌طرفیبی‌طرفیهٔ صلح را دادند، اما مذاکرات در ماه مه ۱۹۲۰ آغاز شد. معاهده صلح شوروی و لیتوانی در ۱۲ ژوئیه ۱۹۲۰ امضا شد. روسیه شوروی، لیتوانی مستقل را به‌طور کامل به رسمیت شناخت. پیشینه. لیتوانی پس از آخرین تجزیه مشترک‌المنافع لهستان-لیتوانی در ۱۷۹۵ بخشی از امپراتوری روسیه شد. در طول جنگ جهانی اول، لیتوانی توسط آلمان اشغال و
در طول جنگ جهانی اول، لیتوانی توسط آلمان اشغال و بخشی از اوبر اوست شد. در ۱۶ فوریه ۱۹۱۸، شورای لیتوانی هم از آلمان هم از روسیه اعلام استقلال کرد. سه هفته بعد، بلشویک‌های گرفتار در جنگ داخلی روسیه، با قدرت‌های مرکزی به دنبال صلخ بودند و پیمان برست-لیتوفسک را امضا کردند. آنها از ادعاهای روسیه در مورد فنلاند، استونی، لتونی، اوکراین، لیتوانی و لهستان صرف نظر کردند. با وجود این، آلمان به لیتوانی خودمختاری محدودی بخشید و آن‌ها حق تشکیل استقلال بالفعل نداشتند. هنگامی که آلمان در جنگ شکست خورد و آتش‌بس ۱۱ نوامبر