payamvha/North_RAG huggingface dataset:
گوردسکو در بوشهر پس از یک فرود ناموفق جان باخت و هواپیمای او در نزدیکی سفارت فرانسه سقوط کرد. در این حادثه، هم‌رزمانش، جوزپه گراسا و فراتچو رَنزا نیز جان باختند. جسد آن‌ها توسط فروچیو رانزا در بوشهر به خاک سپرده شد. آرتورو فرارین، تنها خلبانی که عملیات رم-توکیو را کامل کرد، به یاد گوردسکو و گراسا گفت که نمی‌تواند تصاویر زنده آن‌ها را که در یادش باقی مانده بود، با درد ناشی از این حادثه ترکیب کند. پس از مرگ گوردسکو، برخی از دوستان او پیشنهاد کردند که میدان سِروِرتری به نام «ماریو گوردسکو» نام‌گذاری شود. مجله
به نام «ماریو گوردسکو» نام‌گذاری شود. مجله "آروگازتا" نیز از این پیشنهاد حمایت کرد و به نقش برجسته گوردسکو به عنوان یک مربی و فرمانده تاکید کرد. تشییع جنازه و میراث. در آوریل ۱۹۲۲، کشتی "کالابریا" از تارانتو به سوی یوکوهاما حرکت کرد تا به جمعیت توکیو که در اثر زلزله آسیب دیده بودند کمک‌رسانی کند. این کشتی در بازگشت خود در ۲۳ مه ۱۹۲۴، هنگام عبور از خلیج فارس، اجساد کاپیتان گوردسکو و ستوان گراسا را پیدا کرده و آن‌ها را به ایتالیا بازگرداند. مراسم خاکسپاری گوردسکو در ۲۴ آگوست ترتیب داده شد و با حضور شورای شهر
در ۲۴ آگوست ترتیب داده شد و با حضور شورای شهر آرکولا و مردم این شهر به خاک سپرده شد. امروزه میدان و خیابانی که خانه پدری گوردسکو در آن واقع شده است، به نام او نام‌گذاری شد. کاپیتان گوردسکو هم‌اکنون در قبرستان آرکولا در یک کلیسا دفن شده. همچنین فرودگاه فُربارا (Furbara Airport) به نام گوردسکو نام‌گذاری شده است.
سدانی نوعی پاستای ایتالیایی است که کمی بزرگ‌تر از "ماکارونی" بوده و دارای انحنای مشابهی است. این پاستا می‌تواند صاف ("lisce") یا خط‌دار ("rigati") باشد. در ابتدا به نام "zanne d'elefante" (به معنای "نیش‌های فیل") شناخته می‌شد، اما پس از ممنوعیت تجارت عاج، نام آن به "سدانی" تغییر یافت (از "sedano" به معنای "کرفس").
بیس‌لاین (که گاه با نام‌های بیس‌لاین هاوس، ۴×۴ یا نیش شناخته می‌شود) یک سبک موسیقی است که ارتباط نزدیکی با یوکی گاراژ دارد و در اوایل دههٔ ۲۰۰۰ در مناطق یورک‌شر جنوبی و میدلندز غربی بریتانیا شکل گرفت.
تورتیلیونی نوعی پاستای ایتالیایی است که مشابه "ریگاتونی" است، اما بزرگ‌تر و با شیارهای عمیق‌تری که به دور پاستا می‌چرخند. این نام از کلمه لاتین "torquere" به معنای 'پیچاندن' گرفته شده است. "تورتیلیونه" طراحی خاصی است که از دستگاه‌های تراش در تولید پاستا به دست می‌آید و دارای شیارهای عمودی است.
ای‌نِنی که اینی و انینی هم گفته می‌شود، ملکه‌ای در مصر باستان بود که در دوران دودمان سیزدهم مصر (حدود ۱۷۰۰ پیش از میلاد) زندگی می‌کرد. او دارای القابی چون "همسر بزرگ سلطنتی" و "خنمت‌نفرحدجت" بود. ایننی از جمله نخستین ملکه‌های مصر باستان است که نامش درون کارتوش نوشته شده است؛ شیوه‌ای که تا پیش از آن، تنها برای نام شاهان و برخی شاهدخت‌های دارای جایگاه ویژه به‌کار می‌رفت. نام همسر ایننی با قطعیت مشخص نیست، اما گمان می‌رود که او فرعون مرنفررع ای بوده باشد، چرا که اسکراب‌های ایننی از نظر سبک‌شناسی شباهت زیادی به
اسکراب‌های ایننی از نظر سبک‌شناسی شباهت زیادی به مهرهای این پادشاه دارند. شواهد و آثار تاریخی. تا کنون، ایننی تنها از طریق ۲۱ اسکراب و یک اثر مهر بر روی گِل در کرمه شناخته شده است. نمونه‌هایی از این آثار شامل:
ایزدان آریایی به خدایان و موجودات مقدس در ادیان هندوایرانی باستان اشاره دارد که توسط اقوام آریایی پرستش می‌شدند. این ایزدان در متون مقدس ودایی و اوستایی به تفصیل توصیف شده‌اند و نقش محوری در اساطیر و باورهای مردمان هندوایرانی داشته‌اند. ریشه‌شناسی. واژه «ایزد» در زبان‌های ایرانی باستان به صورت *yazata- بوده که از ریشه *yaz- به معنای «پرستش کردن» گرفته شده است. این واژه در: به کار رفته است. مفهوم ایزد. در باورهای آریایی، ایزدان: بوده‌اند. تقسیم‌بندی ودایی. در ریگ ودا ایزدان به سه دسته اصلی تقسیم می‌شوند: ۱.
ریگ ودا ایزدان به سه دسته اصلی تقسیم می‌شوند: ۱. ایزدان آسمانی: دیائوس پیتار، وارونا، میترا ۲. ایزدان جوی: ایندرا، رودرا، ماروت‌ها ۳. ایزدان زمینی: اگنی، سومه، پریتیوی تقسیم‌بندی اوستایی. در اوستا ایزدان به دو گروه عمده تقسیم می‌شوند: ۱. اهوراها (ایزدان نظم): اهورامزدا، میثرا، آناهیتا ۲. دیوها (نیروهای آشوب): اهریمن، ایندرا (در اوستا دیو محسوب می‌شود)، ساوول
«متأسفم» ترانه‌ای از خوانندهٔ آمریکایی هالزی از آلبوم دوم استودیویی وی "پادشاهی چشمه ناامید" (۲۰۱۷) است. این ترانه توسط هالزی و تهیه‌کننده‌اش گرگ کرستین، نوشته شده‌است. این قطعه یک بالاد می‌باشد که در آن هالزی از افرادی که ممکن است به او علاقه‌مند باشند، به دلیل عدم اجازه برای نزدیک شدن به او، عذرخواهی می‌کند. موزیک ویدئو این ترانه توسط سینگ جی لی و هالزی کارگردانی شده و در ۲ فوریهٔ ۲۰۱۸ در کانال ویوو هالزی منتشر شد. این ترانه بیش از ۳۰۰ میلیون بار در اسپاتیفای پخش شده و سومین ترانهٔ پربازدید از آلبوم به
پخش شده و سومین ترانهٔ پربازدید از آلبوم به شمار می‌آید، علی‌رغم اینکه یک تک‌آهنگ رسمی نبوده‌است.
ماسگت گروهی از مردمان ایرانی، (ماساژت و سکایی) بودند که در بخش شرقی قفقاز، در امتداد ساحل غربی دریای کاسپین می‌زیستند آن‌ها میان دربند و شاپوران زندگی می‌کردند که امروزه بخشی از جمهوری باکو و جنوب شرقی داغستان (روسیه امروزی) است. نام ماسگت گاهی برای اشاره به یک بخش جغرافیایی به جای یک گروه قومی نیز استفاده می‌شود. پیرامون سال ۴۴۰ میلادی، ماسگت برای مدت کوتاهی به‌دست هون‌ها به رهبری آتیلا (حکومت ۴۳۴-۴۵۳) افتاد، که این رویداد موجب آن شد که هنگامه نویس و رویدادنگار ارمنی یغیشه وارداپت از دربند به عنوان "دژ
ارمنی یغیشه وارداپت از دربند به عنوان "دژ هون"، "پادگان هون" یاد کند. اما دیری نپایید که شاهنشاه یزدگرد دوم (فرمانروایی ۴۳۸-۴۵۷ میلادی) با دو لشکرکشی توانست ماسگت و دربند را به ایران بازگرداند.
آنا آمرویان (؛ زادهٔ ) وزنه‌بردار زن اهل ارمنستان است که در مسابقات قهرمانی وزنه‌برداری اروپا و جهان در مجموع برنده ۲ مدال طلا و ۲ مدال نقره و ۱ مدال برنز شده است.
خِنِمِت‌نِفرحِدجَت (؛ ) یک عنوان سلطنتی در مصر باستان بود که در دوران پادشاهی میانه مصر استفاده می‌شد. این عنوان از دودمان دوازدهم مصر تا اوایل دودمان هجدهم مصر به‌کار می‌رفت. در دوران دودمان دوازدهم، این عنوان همچنین به‌عنوان یک نام شخصی نیز استفاده شده است. معنای این عنوان «متحد با تاج سفید» است. تاج سفید یکی از اجزای تاج دوگانه در مصر باستان بود و معمولاً به عنوان نماد مصر علیا تعبیر می‌شود. همچنین ممکن است که در حالی که تاج قرمز نمایانگر تجسد زمینی شاه بود، تاج سفید جنبه ابدی و خدایی سلطنت را نمایندگی
بود، تاج سفید جنبه ابدی و خدایی سلطنت را نمایندگی می‌کرد.
عات (؛ به معنای «بزرگ‌بانوی والا») یکی از ملکه‌های دودمان دوازدهم مصر باستان بود. از میان تمام همسران فرعون آمنمحات سوم، تنها نام اوست که با اطمینان در پژوهش‌های باستان‌شناسی مدرن شناخته شده است. آرامگاه. عات در دهشور و در کنار هرم همسرش به خاک سپرده شد. در کنار او، ملکهٔ دیگری نیز دفن شده بود که نامش از میان رفته است. اتاق تدفین عات در بخش جنوبی هرم قرار دارد. جعبهٔ ظروف کانوپی (ظروف مخصوص نگهداری اندام‌های داخلی) در محفظه‌ای در بالای ورودی گذاشته شده بود. اگرچه آرامگاه در دوران باستان مورد غارت قرار گرفته
آرامگاه در دوران باستان مورد غارت قرار گرفته بود، باستان‌شناسان موفق شدند تابوت سنگی او، «درِ کاذب» (نماد عبور به جهان دیگر)، میز نذری و چند قطعه از لوازم تدفینش را کشف کنند؛ از جمله: هفت کاسهٔ مرمری به شکل اردک، دو سر گرز، تکه‌هایی از جواهرات و یکی از ظروف کانوپی. در کنار وسایل تدفینی ملکهٔ دوم نیز ظروف مرمر گچی و ابسیدین (سنگ آتشفشانی)، سر گرزهایی از گرانیت و مرمر، برخی جواهرات و قطعاتی از یک نیایشگاه سنگی کوچک یافت شد. بر اساس بقایای استخوانی کشف‌شده، عات حدود ۳۵ سال و آن ملکهٔ دیگر حدود ۲۵ سال سن
عات حدود ۳۵ سال و آن ملکهٔ دیگر حدود ۲۵ سال سن داشتند. القاب. لقب‌های سلطنتی عات عبارت بودند از: «همسر شاه» و «خنمت‌نفرحدجت» خانواده. عات یکی از همسران متعدد فرعون آمنمحات سوم بود. احتمال دارد او مادر سوبک‌نفرو (یکی از زنان فرمانروای مصر) بوده باشد.
ایتاوِرِت (؛ به معنی «ایتا، بزرگ‌تر») دختر یکی از پادشاهان مصر باستان بود که در دوران دودمان دوازدهم، حدود سال ۱۸۵۰ پیش از میلاد زندگی می‌کرد. او از طریق آرامگاهی که در کنار هرم فرعون آمنمحات دوم در دهشور کشف شده، شناخته شده است. این آرامگاه دست‌نخورده باقی مانده بود و درون آن، یک تابوت چوبی تزیین‌شده و یک جعبهٔ کانوپی (برای نگهداری اندام‌های داخلی) با متون دینی طولانی و ذکر نام او یافت شد. همچنین چند زینت‌آلات شخصی نیز در مقبره‌اش پیدا شد. با عنایت به مکان قرارگیری این آرامگاه احتمال می‌دهند که او دختر
قرارگیری این آرامگاه احتمال می‌دهند که او دختر آمنه‌محات دوم بوده باشد، گرچه مدرک قطعی برای این نسبت در دست نیست. یکی از اشیای قابل توجه کشف‌شده در اتاق تدفین او، یک مجسمهٔ چوبی قو است که بسیار چشمگیر و غیرمعمول به نظر می‌رسد.
نِفِرت‌حِنوت () یکی از ملکه‌های مصر باستان در دوران دودمان دوازدهم مصر بود. به‌احتمال زیاد، او همسر فرعون سنوسرت سوم بوده است. نفرته‌نوت دارای القاب «"همسر شاه"»، «"عضو اشراف"» (با عنوان خاص ایریت‌پات - iryt-pat) و «"آن‌که هوروس و ست را می‌بیند"» بود. تاکنون او تنها از طریق تابوت سنگی‌اش و تکه‌هایی از نیایشگاهی که در کنار هرم او کشف شده، شناخته شده است. این هرم بخشی از مجموعه هرم سنوسرت سوم در دهشور است. مکان قرارگیری آرامگاه او در کنار هرم پادشاه، احتمال همسری او با سنوسرت سوم را تقویت می‌کند. دیتر آرنولد،
او با سنوسرت سوم را تقویت می‌کند. دیتر آرنولد، باستان‌شناسی که مجموعه هرم و آرامگاه این ملکه را دوباره کاوش کرد، اشاره کرده که کتیبه‌های روی تابوت نفرت‌حنوت بسیار بی‌کیفیت بوده‌اند، چیزی که در مقایسه با تابوت‌های دیگر زنان سلطنتی دفن‌شده در آن منطقه، کاملاً غیرمعمول است. آرامگاه نفرت‌حنوت پیش‌تر مورد غارت قرار گرفته بود. تنها اشیایی که ژاک دو مورگان، کاوشگر اولیه آرامگاه در سال ۱۸۹۴، موفق به کشف آن‌ها شد، دو سر گرز بودند.
سنب‌حنعس (؛ ‏ مصری باستان: snb-ḥnˁ=s؛ معنای تحت‌اللفظی: «سلامتی با اوست») ملکه همسر پادشاه مصر باستان، سوبک‌حتپ سوم بود که در دوران دودمان سیزدهم، حدود سال ۱۷۵۰ پیش از میلاد سلطنت می‌کرد. شواهد تاریخی. این ملکه عمدتاً از طریق یک سنگ‌نوشتهٔ صخره‌ای در وادی الهول شناخته شده است. در این سنگ یادبود، او دارای رشته‌ای از القاب بلندبالاست، از جمله "بانوی تمامی سرزمین‌ها"، "همسر شاه"، "خنمت‌نفرحدجت". در تصویر این سنگ یادبود، سنب‌حنعس در پشت سر مادر پادشاه، یوحتی‌بو ایستاده است. این چیدمان نشان می‌دهد که او همسر
ایستاده است. این چیدمان نشان می‌دهد که او همسر اصلی پادشاه بوده، چرا که همسر دوم شاه به نام نِنی نیز شناخته شده و پشت سر سنب‌حنعس در نقش ظاهر شده است.
یوکی گاراژ یکی از سبک‌های موسیقی رقص الکترونیک است که در اوایل تا میانهٔ دههٔ ۱۹۹۰ در انگلستان شکل گرفت. این سبک بیش از هر چیز از گاراژ هاوس و شیوه‌های تولید جانگل الهام گرفته‌است، اما عناصری از دنس پاپ و آراندبی را نیز در بر می‌گیرد.
یوحتی‌بو () یک مادر پادشاه مصر باستان بود که از منابع مختلف به عنوان مادر پادشاه سوبک‌حتپ سوم (یا احتمالاً سوبک‌حتپ دوم) از دودمان سیزدهم مصر شناخته می‌شود. تحقیقات اخیر نشان می‌دهند که او احتمالاً مادر سوبک‌حتپ دوم بوده است، نه سوبک‌حتپ سوم. یوحتی‌بو همسر منتوحتپ، پدر خداوند، بود. او تنها در منابع مربوط به دوران سلطنت پسرش ظاهر می‌شود و هیچ اطلاعاتی از زندگی او پیش از پادشاه شدن پسرش در دست نیست. او مادر چندین فرزند بود که عبارتند از: سوبک‌حتپ (پادشاه)، سنب ("پسر پادشاه")، و خاکاو ("پسر پادشاه"). نوه‌اش،
("پسر پادشاه")، و خاکاو ("پسر پادشاه"). نوه‌اش، یوحتی‌بو فندی، که دختر پادشاه سوبک‌حتپ بود، احتمالاً به افتخار او، نام‌گذاری شده است.
یوحتی‌بو فندی (؛ نام مصری باستان: Iwḥ.t-ibw Fnd) یک شاهدخت مصر باستان از دودمان سیزدهم بود. او دختر پادشاه سوبک‌حتپ سوم سوم و ملکه ننی بود. یوحتی‌بو فندی از دو منبع شناخته شده است. او در یک سنگ یادبود صخره‌ای در وادی الهول و همچنین در یک سنگ یادبود از ابیدوس که اکنون در موزه لوور در پاریس (شماره C8) نگهداری می‌شود، دیده می‌شود. در این سنگ‌نوشته‌ها، او همراه با خواهرش دِدِتانقِت (که گاهی به صورت ددِتانوق نوشته می‌شود) در مقابل خدای باروری مین نشان داده شده است. دو نام او در یک کارتوش نوشته شده است، که این
است. دو نام او در یک کارتوش نوشته شده است، که این امتیازی نادر است و در این دوران تنها به برخی زنان سلطنتی داده می‌شد، بنابراین این امر نشانگر وضعیت ویژه یوحتی‌بو فندی است. یوحتی‌بو فندی نامی دوگانه دارد. نام اول یوحتی‌بو بود که همچنین نام مادر بزرگ او یوحتی‌بو نیز بود. نام‌گذاری فرزندان به نام پدربزرگ و مادربزرگ در مصر باستان غیر معمول نبود. فندی یک نام مستعار به معنی «بینی» است.
نِنی () ملکه همسر مصر باستان در دوران دودمان سیزدهم مصر بود. او همسر پادشاه سوبک‌حتپ سوم و مادر دو دختر او بود: یوحتی‌بو فندی و ددتانقت. تنها لقبی که برای نِنی به اثبات رسیده است، "همسر پادشاه" است، لقب معمولی ملکه‌های این دوره. چیز دیگری در مورد او شناخته شده نیست. سنگ یادبودی وجود دارد که توسط مباشر او برپا شده است که گواهی می‌دهد که نِنی دارای املاک خاص خود است.
«دوستت دارم (یک آهنگ شادتر)» تک‌آهنگی از رپر آمریکایی پست مالون با همراهی رپر آمریکایی دوجا کت است. این آهنگ توسط هنرمندان به همراه بیلی والش و تهیه‌کنندگان لوئیس بل و جسپر هریس نوشته شده و به‌عنوان سومین تک‌آهنگ از چهارمین آلبوم استودیویی مالون، "دندان‌درد دوازده قیراطی"، در ۳ ژوئن ۲۰۲۲ به رادیوهای پاپ معاصر ایالات متحده ارسال شد. این ترانه به رتبه سوم جدول "بیلبورد" هات ۱۰۰ رسید و به مالون یازدهمین تک‌آهنگ تاپ ۱۰ خود را در این جدول و به دوجا ششمین تک‌آهنگ تاپ ۱۰ خود را اهدا کرد. ترانه نیز برای جایزه
تاپ ۱۰ خود را اهدا کرد. ترانه نیز برای جایزه بهترین اجرای پاپ دو نفره/گروهی در شصت و پنجمین دوره جوایز گرمی نامزد شد.
یازدهمین مراسم سینمایی تلویزیونی دنیای تصویر (جشن حافظ) با نام شب باشکوه در تاریخ ۱۴ اسفند سال ۱۳۸۸ در مرکز همایش‌های برج میلاد تهران برگزار شد. در این دوره به دلیل توقیف موقت مجله در سال گذشته، فیلم‌های اکران شده در سال‌های ۱۳۸۶ و ۱۳۸۷ و همچنین سریال‌های پخش شده در این سال‌ها مورد بررسی قرار گرفته‌اند. بهترین فیلم و بهترین مجموعه تلویزیونی این دوره به ترتیب "آواز گنجشک‌ها" و "روزگار قریب" بودند. برندگان اصلی. برندگان جایزه در سطر نخست فهرست، به صورت بزرگ نوشته می‌شوند و با یک ستاره () نشان داده می‌شوند.
نوب‌خَعِس (؛ به مصری باستان: nbw-ḫꜥ⸗s) ملکه‌ای در مصر باستان در دوره دوم میانی مصر بود. شماری از اعضای خانواده‌اش در اواخر دودمان سیزدهم مصر از مقام‌داران رسمی دربار بودند. نام او به معنی «طلایی [=حاثور] پدیدار می‌شود» اس، و او دارای القاب «"همسر بزرگ سلطنتی"» و «"خنمت‌نفرحدجت"» بود. تا کنون، نوب‌خَعس تنها از طریق یک سنگ یادبود خانوادگی که اکنون در موزه لوور نگهداری می‌شود و چند اشارهٔ پراکندهٔ دیگر شناخته شده است. این سنگ‌نوشته اصلی‌ترین بنای یادبود ملکه به‌شمار می‌آید. در آن، نام پدرش ددوسوبک ببی و دیگر
می‌آید. در آن، نام پدرش ددوسوبک ببی و دیگر اعضای خانواده آمده که بسیاری از آن‌ها از مقام‌های بلندپایه دربار بودند. تمامی این افراد را می‌توان به دوران سلطنت پادشاه سوبک‌حتپ چهارم نسبت داد. نام همسر ملکه در این سنگ‌نوشته نیامده، اما گمان می‌رود که همسر او یکی از جانشینان سوبک‌حتپ چهارم بوده، چرا که همسر پادشاه در آن زمان شناخته شده است و نوب‌خَعس به نسلی تعلق دارد که پس از سوبک‌هوتپ چهارم می‌زیسته است. خونس، یکی از دختران نوب‌خَعس بود که با یک وزیر از منطقه الکاب ازدواج کرد. آیدن دادسون و دیان هیلتون
منطقه الکاب ازدواج کرد. آیدن دادسون و دیان هیلتون پیشنهاد کرده‌اند که نوب‌خَعس ممکن است همسر یکی از این سه پادشاه بوده باشد: سوبک‌حتپ پنجم، سوبک‌حتپ ششم و واحیب‌رع ایبیائو.
سات‌سوبک () ملکه‌ای در مصر باستان بود که لقب "همسر بزرگ سلطنتی" و "خنمت‌نفرحدجت" را داشت. تا کنون، تنها منبع شناخته‌شده از او، یک مُهر اسکراب است که در یک مجموعهٔ شخصی نگهداری می‌شود. بر اساس سبک هنری این مهر، می‌توان آن را به دودمان سیزدهم نسبت داد. نام همسر او ناشناخته است. نام او روی مهر به صورت ساسوبک (Sasobek) نوشته شده، بدون پسوند مؤنث t که معمولاً در واژه سات (به‌معنی دختر) دیده می‌شود. ممکن است این حذف، تنها یک اشتباه نگارشی یا اختصار باشد، اما احتمال دیگری هم هست: اینکه او به‌جای نام مؤنث، از یک
دیگری هم هست: اینکه او به‌جای نام مؤنث، از یک نام مذکر مانند ساسوبک («پسر سوبک») استفاده کرده باشد. استفاده از نام‌های مردانه برای زنان در این دوره رایج بوده است.
ساسوبک () یک وزیر مصر باستان بود که در اواخر دورهٔ دودمان بیست و پنجم مصر تا اوایل دودمان بیست و ششم مصر در دوران پادشاهی فرعون پسامتیک یکم فعالیت می‌کرد او به عنوان وزیر شمالی در شهر سائیس در مصر سفلی اقامت داشت و وظایف حکومتی خود را از آنجا انجام می‌داد. ساسوبک از طریق تابوت سنگی لای‌سنگ خود که اکنون در موزه بریتانیا (ئی‌ای ۱۷) نگهداری می‌شود، شناخته شده است. همچنین مجسمه‌ای از پسر او، هورودجا، که به صورت زانو زده از سنگ گراوواک ساخته شده، در موزه هنر والترز در بالتیمور (۲۲٫۷۹) موجود است.
سوبک‌اِمساف یا سوبک‌اِم‌ساف (؛ به مصری باستان: sbk-m-z3=f) ملکه‌ای از مصر باستان در اواخر دوران حکمرانی دودمان هفدهم مصر بود. خانواده او همسر فرعون اینتف هفتم و خواهر یک فرعون ناشناخته بود، که احتمالاً اینتف هشتم، سوبک‌امساف دوم یا تائو یکم باشد. نام او («سوبک نگهدار اوست») به‌طور دستوری مذکر است. گرچه نسخه مؤنث نام (sbk-m-z3=s) وجود داشت، اما در تمام منابع، ملکه با نام سوبک‌امساف ذکر شده است، بنابراین این اشتباه از طرف کاتب نبوده است، بلکه احتمالاً او به‌نام یک جد خود نام‌گذاری شده بود. استفاده از نام‌های
یک جد خود نام‌گذاری شده بود. استفاده از نام‌های مردانه برای زنان در دورهٔ دوره میان‌دوره‌ای دوم چندان نادر نبوده است. القاب سوبک‌امساف شامل موارد زیر بود: همسر شاه (ḥm.t-nswt)، همسر بزرگ سلطنتی(ḥmt-nỉswt wr.t)، خنمت‌نفرحدجت (ẖnm.t-nfr-ḥḏ.t)، دختر شاه (z3.t-nỉswt) و خواهر شاه (zn.t-nswt).
اولگا گارگینی ملیک-ورتانسیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) کارگردان، نویسنده و فیلم‌نامه‌نویس اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۹ سپتامبر ۱۹۲۸ در واغارشاپات به دنیا آمد و از انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی برنده جوایزی همچون چهره هنری شایسته ارمنستان شوروی شد. وی در ۱۷ آوریل ۱۹۹۸ در سن ۶۹ سالگی در ایروان درگذشت.
تعدادی انیمه توسط استودیو توئی انیمیشن برای فرنچایز دیجیمون تولید شده‌اند. این آثار بر گروهی از کودکان متمرکز اند که برای محافظت از «دنیای دیجیتال» انتخاب شده‌اند و هر کودک با یک دیجیمون هم‌پیمان است. شخصیت‌ها. گِرِیمون. گِرِیمون ، یک شخصیت خیالی از دل انیمه و مانگاهای ژاپنی دیجیمون و تکامل‌یافته شخصیت آگومون است. دیجی‌مون گریمون یکی از دیجی‌مون‌های پرقدرت و برجسته است که قبل از دیگران، تای‌دیجی‌مون یا همان نشان شجاعت گریمون را به دست آورد. مشخصات اصلی. گِرِیمون شریک دیجیمونی تایچی یاگامی (تای کامیا) و
گِرِیمون شریک دیجیمونی تایچی یاگامی (تای کامیا) و تکامل یافته از آگومون است. او نخستین بار در نبرد با شلمون توانست از رده ابتدایی به سطح بالا (champion)و سپس به سطح بعدی خود یعنی متال گریمون که در رده عالی(perfect) است، پیشرفت کند. متال گریمون توانست اتیمون را شکست‌داده و در قسمت‌های بعدی متال‌گریمون در جنگ با ونوم وامدمون با کمک تیرهای معجزه‌آسا انجمون وانجومون به سطح نهایی(ultimate)، وارگریمون برسد. در سری دوم دیجیمون (ماجراجویی دیجیمون۰۲)، آگومون نمی‌تواند به گریمون پیشرفت کند چون انسانی با نام مبدل
به گریمون پیشرفت کند چون انسانی با نام مبدل دیجیمون کایزر دارای دیجیوایس تاریک است و در منطقه‌هایی از دنیای دیجیتال برج تاریک می‌سازد و از آن برج‌های تاریک به عنوان دکلی‌برای پخش کردن قدرت تاریکش استفاده می‌کند و به همین دلیل آگومون و بقیه دیجیمون‌ها نمی‌توانند معمولی پیشرفت کنند ولی بچه‌ها این موضوع را فهمیدند و شروع به نابودی برج‌ها کردند و هر وقت که برج هارا نابود می‌کردند می‌توانستند پیشرفت کنند و در این موقع آگومون دوباره به گریمون پیشرفت کرد. درسری هشتم دیجیمون (ماجراجویی دیجیمون ترای) دروازه دنیای
دیجیمون (ماجراجویی دیجیمون ترای) دروازه دنیای دیجیتال یکساله که بسته شده و ناگهانی کواگامون به وسیله خمیدگی (اعواج) وارد دنیای انسان‌ها می‌سود و خرابی‌های بسیاری به بار می‌آورد، تایچی به دنبال کواگامون می‌رود ولی کواگامون دوچرخ او را نابود می‌کند و وقتی که می‌خواهد به تایچی حمله کند دیجیوایس (digivice) او واکنش نشان می‌دهد و آگومون به دنیای واقعی منتقل می‌شود و با تایچی ملاقات می‌کند ولی نمی‌تواند بدون پیشرفت کردن کواگامون را شکست دهد. او به گریمون پیشرفت میکنه و به صورت اتفاقی به وسیله اعواج (خمیدگی) وارد
و به صورت اتفاقی به وسیله اعواج (خمیدگی) وارد دنیای دیجیتال می‌شود و دوباره به دنیای واقعی برمیگردد ولی وقتی که برمیگردد او در یک فرودگاه به نام هاندا است و از تایچی خیلی دور است. گریمون در حال جنگ با کواگامون است و معلم تایچی او را به محل مبارزه می‌برد وای وقتی تایچی می‌آید گریمون خسته بر زمین افتاده و تایچی پیش گریمون می‌رود وای کواگامون به او حمله می‌کند و در همین حین گریمون با تمام انرژی که براش موند سنگر تایچی میشه تا از اون مراقبت کنه و کمی بعد بقیه بچه‌ها و دیجیمون هاشون به اونجا می‌رسند به جز میمی
و دیجیمون هاشون به اونجا می‌رسند به جز میمی و جو. تایچی و گریمون آنقدر قوی شدند که برای پیشرفت جوگرس با یاماتو و دیجیمونش نیاز نیست دیجیمون‌های اونا به سطح نهایی برسند و می‌توانند در سطح بزرگسال این کار را انجام دهند، ولی شراکت تایچی و گریمون درسن ۲۲ سالگی تایچی به پایان می‌رسد، آگومون محو مشود و دیجیوایس او سیاه می‌شود و از کار می‌افتد. مت ایشیدا. مت ایشیدا شریک دیجیمونی او گابومون نام دارد که دارای نشان دوستی از شریک دیجیمونی خود است. مت ایشیدا که با نام یاماتو ایشیدا هم شناخته می‌شود، یک شخصیت انیمه و
یاماتو ایشیدا هم شناخته می‌شود، یک شخصیت انیمه و مانگا ژاپنی است که در مجموعه‌های ماجراجویی دیجیمون و ماجراجویی دیجیمون ۰۲ حضور داشته‌است. اگرچه نام او یاماتو است، اما در نسخه دوبله انگلیسی، نام او به صورت مستعار، مت ترجمه شده است. نام برادر کوچک‌تر مت ایشیدا، تاکرو است. (تاکرو تاکایشی)
واسپ-۱۲۱ () که با نام CD-38 3220 نیز شناخته می‌شود و رسماً دیلمون نام دارد، ستاره‌ای با قدر ظاهری ۱۰٫۴ است که تقریباً در فاصلهٔ ۸۵۸ سال نوری (۲۶۳ پارسک) از زمین در صورت فلکی کشتی‌دم واقع شده است."واسپ-۱۲۱" جرم و شعاعی مشابه خورشید دارد و میزبان یک سیاره فراخورشیدی شناخته شده است. هرچند این ستاره از نظر محتوای کلی عناصر سنگین غنی از فلز است، اما از کربن تهی است. نسبت مولی کربن به اکسیژن ۰٫۲۳±۰٫۰۵ برای واسپ-۱۲۱ بسیار کمتر از نسبت مولی خورشید ۰٫۵۵ است. نامگذاری. نام واسپ-۱۲۱ نشان می‌دهد که این جرم ۱۲۱مین
نام واسپ-۱۲۱ نشان می‌دهد که این جرم ۱۲۱مین ستاره‌ای است که توسط (واسپ؛ جستجوگر با زاویهٔ دید گسترده) برای یافتن «ستارگان دارای سیاره» کشف شده است. در اوت ۲۰۲۲، این منظومه در میان ۲۰ منظومه‌ای قرار گرفت که توسط سومین پروژهٔ نامگذاری جهان‌های فراخورشیدی نامگذاری شدند. نام‌های تأیید شده، که توسط تیمی از بحرین پیشنهاد شده بود، در ژوئن ۲۰۲۳ اعلام شد. "واسپ-۱۲۱" به نام تمدن باستانی دیلمون نامگذاری شده است و سیاره آن تایلوس نام دارد که از نام یونانی باستانی بحرین گرفته شده است.
محمدرضا مجیدی (زاده ۱۳۴۴ بیرجند) سیاستمدار و استاد دانشگاه تهران است که از سال ۱۳۹۵ دبیرکل مجمع پارلمانی آسیا است. وی پیش‌تر معاون وزیر کشور و سفیر ایران در یونسکو (۱۳۸۶- ۱۳۹۲) بوده‌است. تحصیلات. مجیدی تحصیلات خود را در مقطع کارشناسی ارشد پیوسته در دانشگاه امام صادق در رشته علوم سیاسی علوم و معارف اسلامی، انجام داده و کارشناسی ارشد علوم سیاسی (Dea) و دکترای علوم سیاسی از دانشگاه علوم اجتماعی تلوز فرانسه دریافت کرده است. وی عضو هیئت علمی دانشگاه تهران در دانشکده حقوق و علوم سیاسی با رتبه دانشیار می‌باشد.
حقوق و علوم سیاسی با رتبه دانشیار می‌باشد. مسئولیت‌های اجرایی و اداری. محیدی در سمت معاون اجتماعی و شوراهای وزیر کشور، دبیرکل اتحادیه پارلمان‌های آسیایی APA و مدیر عامل انجمن ایرانی همکاری با یونسکو، مدیرعامل بنیاد اندیشه اسلامی، مشاور وزیر علوم در حوزه علوم انسانی و فرهنگی و معاون پژوهشی نهاد نمایندگی مقام رهبری در دانشگاه‌ها فعالیت کرده است. وی همچنین مدیرعامل فصل‌نامه‌های Le Debat به زبان فرانسه، فصل‌نامه Thought‎به زبان انگلیسی و فصل‌نامه التوحید به زبان عربی است. مجیدی همچنین در سال ۱۳۹۴ با حکم علی
عربی است. مجیدی همچنین در سال ۱۳۹۴ با حکم علی لاریجانی به عنوان رئیس کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی منصوب شد. او در زمان حضورش در یونسکو در سال ۲۰۱۳ به عنوان رئیس گروه آسیا و اقیانوسیه سازمان یونسکو انتخاب شد. تالیفات. "The role of Silk Road in the rapproachement" Mohammad Reza Majidi Elmi-Farhangi Publication, Iran, 2014, "The role of Muslim Women in the development of societies" Mohammad Reza Majidi Elmi-Farha ngi Publication, Iran, 2014,
احمد گولهان (زادهٔ ۲۸ مارس ۱۹۷۷) کشتی‌گیر پیشین اهل ترکیه در دسته‌های وزنی ۶۹ و ۷۴ کیلوگرم کشتی آزاد است. او برندهٔ یک مدال طلا (۲۰۰۱) و یک برنز (۲۰۰۵) از مسابقات قهرمانی کشتی اروپا و نیز برندهٔ مدال طلای جام جهانی کشتی (۲۰۰۱) و بازی‌های نظامی جهان (۲۰۰۷) است. او در دستهٔ ۷۴ کیلوگرم مسابقات المپیک ۲۰۰۸ پکن رقابت کرد که مغلوب بووایسار سایتیف از روسیه شد و به مقام نهم رسید. او در مسابقات قهرمانی کشتی جهان ۲۰۰۲ مدال برنز را کسب کرد اما به دلیل تست مثبت دوپینگ و استفاده از ماده ممنوعهٔ افدرین، ضمن پس‌گیری مدال
استفاده از ماده ممنوعهٔ افدرین، ضمن پس‌گیری مدال از سوی فیلا به مدت دو سال از فرصت حضور در مسابقات بین‌المللی محروم شد. گولهان در جام تختی سال ۱۳۸۷ در کرمانشاه مدال طلا را کسب کرده‌است.
حتپتی یا حتپ‌تی (؛ ) زنی در مصر باستان بود که عنوان "مادر پادشاه" را داشت و گمان می‌رود مادر پادشاه آمنمحات چهارم باشد که در پایان دودمان دوازدهم پادشاهی میانه در مصر باستان حکومت کرد. شواهد تاریخی. او تنها از طریق تصویری در معبد مدینه مادی شناخته شده است؛ معبدی که در دوران سلطنت آمنمحات سوم و جانشینش آمنمحات چهارم ساخته و تزیین شد. در آنجا، او صرفاً به‌عنوان "مادر شاه"، "خنمت‌نفرحدجت"، "بانوی دو سرزمین" و "بانوی بلندپایه" (iry-pat) توصیف شده است؛ در متنی که روشن می‌سازد او مادر آمنمحات چهارم بوده است.
که روشن می‌سازد او مادر آمنمحات چهارم بوده است. کتیبه به‌طور جزئی تخریب شده است. ممکن است بخش‌هایی از القاب او از بین رفته باشند، و همچنین ممکن است بخش‌هایی از نام او نیز تخریب شده باشد. کتیبهٔ مربوط به معبد آمنمحات سوم در مدینه مادی اشاره می‌کند به: آمنمحات سوم ({nj-mꜣꜥt-rꜥ jmn-m-ḥꜣt})، حتپ‌تی ({jrjt-pꜥt; mwt-nsw; ẖnmt nfr ḥḏt ḥtp.tj}) و نفروپتاح ({jrjt-pꜥt; sꜣt-nsw nfrw-ptḥ})
حاعنخس (؛ مصری باستان: ḥ3-ˁnḫ=s؛ معنای تحت‌اللفظی: «باشد که زندگی کند») یک ملکه همسر در مصر باستان در دوره دوم میانی بود. شواهد موجود. او تنها از روی سنگ‌نوشته‌ای متعلق به پسرش، شاهزاده آمِنی شناخته شده است. این سنگ یادبود در قفط پیدا شده، ولی ممکن است در اصل از دندره آمده باشد. نیمی از آن اکنون در موزه مصرشناسی پتری در لندن نگهداری می‌شود و نیمه‌ی دیگر در موزه پوشکین در روسیه است. آمنی با شاهدخت سوبک‌امساف دختر سوبک‌امساف یکم و نوبِمحَت ازدواج کرد. تنها لقب شناخته‌شدۀ او «"همسر پادشاه"» (ḥmt-nỉswt) است.