payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کشور جمع شده بودند و خواستار استعفای رئیس‌جمهور زین‌العابدین بن علی بودند. در سال ۲۰۱۱، عکس‌های بنسمرا در ساختمان دویچه بانک در فرانکفورت آلمان به نمایش گذاشته شد. رئیس جهانی هنر بانک، فریدهم هوت، اظهار داشت: «بنسمرا یک هنرمند مهم برای ما است، زیرا او می‌داند چگونه مرزهای ذهن را بشکند و تأثیری ماندگار و معنادار بگذارد. او توانایی زیادی در نشان دادن تنش‌ها و مشکلات پس‌زمینه‌ای درگیری‌های لحظه‌ای دارد.» در سال ۲۰۱۲، او به سوریه سفر کرد و عکس‌هایی گرفت. کار او عمدتاً «درگیری‌ها، مسائل انسانی و داستان‌هایی
او عمدتاً «درگیری‌ها، مسائل انسانی و داستان‌هایی دربارهٔ زنان و سیاست» را پوشش می‌دهد و بیشتر در کشورهایی که از درگیری‌های داخلی – اجتماعی، اقتصادی یا انسانی رنج می‌برند، مستقر است. بنسمرا اظهار داشت که هدف او در هنگام عکاسی از رویدادها، ترویج درک بهتری از درگیری‌ها برای به چالش کشیدن قدرت‌های حاکم و بهبود وضعیت است. ماموریت‌های مورد علاقه او، داستان‌هایی در مورد مبارزه مردم برای شهروندی و حقوق بشر در برابر نیروهای مسلط است. در سال ۲۰۱۷، بنسمرا توسط دبیرخانه عکاسی "گاردین" به عنوان عکاس سال انتخاب شد.
قلهٔ توانِ پوش (پی‌ئی‌پی) یا پیک توانِ پوش، توان متوسط در یک سیکل فرکانس رادیویی در قله مدولاسیون است. این یک تعریف کمیسیون مخابرات فدرال است. پی‌ئی‌پی معمولاً قله موردی یا به‌طور پیوسته تکراری از پوش مدولاسیون در شرایط کاری عادی در نظر گرفته می‌شود. اف‌سی‌سی ایالات متحده از پی‌ئی‌پی برای تعیین حداکثر استانداردهای توان برای فرستنده‌های رادیویی استفاده می‌کند. اِی‌اِم پی‌ئی‌پی. با فرض خطی، کاملاً متقارن، مدولاسیون ۱۰۰٪ یک حامل، خروجی پی‌ئی‌پی یک فرستنده AM چهار برابر پی‌ئی‌پی حامل آن است. به عبارت دیگر، یک
برابر پی‌ئی‌پی حامل آن است. به عبارت دیگر، یک فرستنده و گیرنده آماتور نوین معمولی ۱۰۰ وات معمولاً نه بیشتر و اغلب کمتر از ۲۵ وات برای خروجی حامل در هنگام کار در AM رتبه‌بندی می‌شود. پی‌ئی‌پی درمقابل توان متوسط. پی‌ئی‌پی برابر با توان حامل ثابت، یا نقطه رادیو تلگراف یا توان متوسط خط، در یک انتقال CW با شکل مناسب است. پی‌ئی‌پی همچنین برابر با توان متوسط در یک انتقال ثابت FM، FSK یا RTTY است. اگرچه توان متوسط مانند پی‌ئی‌پی برای اشکال مدولاسیون پیچیده، مانند FSK است، قله توان پوش هیچ نسبت یا رابطه ریاضی خاصی
است، قله توان پوش هیچ نسبت یا رابطه ریاضی خاصی با توان متوسط بلندمدت در پوش‌های مدوله‌شده، مانند شکل موج CW با فراجهش توان، یا با شکل‌موج مدوله‌شده با دامنه، مانند انتقال صوت با اس‌اس‌بی یا اِی‌اِم ندارد. به عنوان مثال، میانگین توان نمونه یک انتقال صوت با اس‌اس‌بی، برای مثال ۱۰–۲۰٪ پی‌ئی‌پی است. درصد متوسط توان بلندمدت پی‌ئی‌پی با پردازش افزایش می‌یابد و معمولاً با پردازش گفتار شدید به ۵۰ درصد می‌رسد. کنترل سطح پی‌ئی‌پی. اکثر فرستنده‌های آماتور نوین از پی‌ئی‌پی برای تنظیم توان با استفاده از سامانه ALC
پی‌ئی‌پی برای تنظیم توان با استفاده از سامانه ALC (کنترل سطح خودکار) استفاده می‌کنند. تأخیر زمانی در سامانه ALC و زمان محدود سیگنال‌های RF که از طبقات مختلف عبور می‌کنند، به‌ویژه فیلترهای باریک، اغلب باعث ایجاد اعوجاج غیرعادی پوش می‌شوند. این اعوجاج معمولاً به‌عنوان فراجهش توان پوش در لبه‌های جلو ظاهر می‌شود و گاهی باعث جابجایی حامل منفی در AM می‌شود. برخی از فرست‌گیرها با طراحی ضعیف‌تر دارای فراجهش توان پوش چندین برابر تنظیم پی‌ئی‌پی در حالت پایدار هستند. این فراجهش پوش، تعاریف پی‌ئی‌پی و توان متوسط را
این فراجهش پوش، تعاریف پی‌ئی‌پی و توان متوسط را پیچیده‌تر می‌کند. پی‌ئی‌پی اغلب در کاربردهای غیر پخش‌همگانی AM مورد استفاده قرار می‌گرفت، زیرا با دقت بیشتری پتانسیل فرستنده‌های تلفن‌همراه را برای تداخل با یکدیگر توصیف می‌کرد. استفاده از آن در حال حاضر تا حدودی منسوخ شده است، با "متوسط" توان خروجی فرستنده (یا گاهی "متوسط" توان تابشی مؤثر) در حال حاضر معمولاً ترجیح داده می‌شود.
در محاسبات یک متمایزکننده (Discriminator) فیلدی از کاراکترها است که برای جدا کردن یک عنصر از عناصر دیگر با همان شناسه طراحی شده است. برای مثال فرض کنید یک برنامه باید دو شی منحصر به فرد را در حافظه ذخیره کند که foo شناسه هردوی آنهاست. برای جلوگیری از یکی در نظر گرفتن این دو شی برنامه ممکن است متمایزکننده‌ای به فرم عددی به آنها نسبت دهد، مثلا foo(1) و foo(2) این دو شی همنام را از هم متمایز می‌کند. این روش در زبان‌های برنامه‌سازی و پلتفرم‌های دیجیتال برای پیام‌رسانی فوری و بازی‌های آنلاین چندنفره به کار گرفته
فوری و بازی‌های آنلاین چندنفره به کار گرفته شده است. در پیام رسانی سریع از متمایزکننده برای تفکیک یک کاربر از دیگر کاربرانی که می‌خواهند با همان نام کاربری احراز هویت کنند، استفاده می‌شود. دیسکورد (Discord). در دیسکورد متمایزکننده یک پسوند ۴ رقمی است که به انتهای یک نام کابری اضافه می‌شود. این امر به ۱۰۰۰۰ حساب کاربری اجازه داده است که از یک نام کاربری یکسان استفاده کنند. گذر از متمایزکننده‌ها. در سال ۲۰۲۳ یکی از بنیان‌گذاران دیسکورد، استانیسلاو ویشنوسکی در یک پست وبلاگی شرکت درباره بدهی فنی حاصل از
در یک پست وبلاگی شرکت درباره بدهی فنی حاصل از استفاده از سیستم متمایزکننده نوشت و بیان کرد که این امر منجر به شکست خوردن نیمی از درخواست‌های دوستی شرکت شده است. او توضیح داد که دیسکورد در روزهای آغازین راه اندازی خود این سیستم را توسعه داد. در زمان معرفی اولیه اولویت توسعه‌دهندگان دیسکورد این بوده است که به کاربران اجازه دهند تا نام کاربری دلخواه خود را بدون دریافت خطای "نام کاربری مورد نظر شما موجود نیست و قبلا انتخاب شده است" انتخاب کنند. در ابتدا دیسکورد هیچ سیستم دوستی نداشت، به همین دلیل به کاربران
هیچ سیستم دوستی نداشت، به همین دلیل به کاربران اجازه میداد نام‌هایشان را با حروف کوچک و بزرگ انتخاب کنند که باعث حساسیت نام‌های کاربری به حروف بزرگ و کوچک شد. دیسکورد همچنین یک سیستم نام جهانی معرفی کرد که در آن کاربران می‌توانستند از یک نام مستعار به جای نام کاربری خود استفاده کنند و این نام در بالای پیام ها ظاهر شود. ویشنوسکی این قابلیت را در ردیت معرفی کرد. این پلتفرم یک فرآیند انتقال به یک سیستم مبتنی بر نام مستعار ایجاد کرد که در آن تمامی نام‌های کاربری به حروف بزرگ و کوچک حساس بودند و فقط محدود به
به حروف بزرگ و کوچک حساس بودند و فقط محدود به کاراکترهای ASCII حروف A-Z و اعداد ۹-۰و نقطه و خط زیر بودند. این انتقال طی چندین ماه انجام شد و به کاربران قدیمی‌تر و کاربران با حساب پولی اجازه داده شد تا زودتر نام کاربری مورد نظر خود را رزرو کنند. این تغییر در فضای مجازی با انتقادات گسترده‌ای مواجه شد زیرا آن را قدمی به عقب و منجر به خطر جعل هویت کاربران توصیف کردند. یک استودیوی معروف بازی‌های ویدیویی اعلام کرد که دیگر نمی‌تواند نام خود را در این پلتفرم ثبت کند. دیسکورد در پاسخ اعلام کرد که فرآیندهایی برای
کند. دیسکورد در پاسخ اعلام کرد که فرآیندهایی برای کاربرانی با شناخت عمومی بالا و روابط کاری طولانی‌مدت با شرکت وجود دارد تا بتوانند نام کاربری خود را تحت سیستم جدید رزرو کنند. سیستم قدیمی مبتنی بر متمایزکننده‌ها همچنین از هجوم کاربران برای گرفتن نام‌های کاربری منحصربه‌فرد جهت فروش در بازار سیاه جلوگیری می‌کرد، که این مسئله از این منجر به سواتینگ و آزار و اذیت آنلاین شد. در توزیع دیجیتال. Battle.net یک پسوند چهاررقمی را به نام‌های کاربری خود اضافه می‌کند. در انبار داده کامپیوتر. معماری مشترک درخواست شی
در انبار داده کامپیوتر. معماری مشترک درخواست شی (Common Object Request Broker Architecture). متمایزکننده یک فیلد برچسب‌دار دارای نوع در معماری مشترک درخواست شی است که زبان توصیف رابط گروه مدیریت شی را تشکیل می‌دهد. این فیلد به عنوان تعاریف نوع و مقدار از اتحادیه‌های(union) برچسب‌دار است و تعیین می‌کند که کدام عضو اتحادیه در نمونه‌ی فعلی انتخاب شود. این کار با استفاده از سازه‌ی کلاسیک switch در زبان C به‌عنوان بخشی از اتحادیه‌ی کلاسیک C انجام می‌شود. برخلاف برخی زیان‌های برنامه‌نویسی که از اتحادیه‌ها
برخی زیان‌های برنامه‌نویسی که از اتحادیه‌ها پشتیبانی می‌کنند، متمایزکننده در IDL با نام فیلد انتخاب شده یکی نیست. مثال زیر یک تعریف نوع اتحادیه در IDL است. union Register switch (char) case 'a': case 'b': short AX; case 'c': long EAX; default: octet AL; در اینجا، مقدار نهایی Register ممکن است شامل AX به عنوان فیلد انتخاب‌شده باشد، اما مقدار متمایزکننده می‌تواند 'a' یا 'b'باشد که به صورت جداگانه در حافظه ذخیره می‌شود. بنابراین، IDL اطلاعات مربوط به نام فیلد انتخاب‌شده و مقدار اتحادیه را از اطلاعات مربوط به
انتخاب‌شده و مقدار اتحادیه را از اطلاعات مربوط به مقدار متمایزکننده جدا می‌کند. در مثال بالا، مقدار متمایزکننده می‌تواند 'a'، 'b'، 'c' یا هر کاراکتر دیگری از نوع char در IDL باشد، زیرا شاخه default تعریف شده اجازه استفاده از سایر کاراکترها را می‌دهد. سایر زبان‌های تعریف رابط. زبان تعریف رابط مایکروسافت نیز از اتحادیه‌های دارای برچسب پشتیبانی می‌کند و این امکان را فراهم می‌کند تا مقدار متمایزکننده را از طریق یک ویژگی درون یک ساختار محصورکننده و یا یک تابع تعیین کرد. جایگزین‌ها. کد دوست (friend code) یک عدد
کرد. جایگزین‌ها. کد دوست (friend code) یک عدد ۱۲-رقمی یکتاست که می‌تواند برای ایجاد لیست دوستان در یک بازی ویدیویی استفاده شود. این کد از یک شناسه منحصربه‌فرد برای کپی بازی و یک شناسه UIUD برای دستگاه کاربر تولید می‌شود.
چیز گمشده (به انگلیسی: The Lost Thing) یک کتاب تصویری است که توسط شان تن نوشته و مصور شد. این کتاب در سال ۲۰۱۰ در یک انیمیشن کوتاه ۱۵ دقیقه ای به کارگردانی شان تان و اندرو روهمان و گویندگی تیم مینچین اقتباس شد. این فیلم برنده جایزه اسکار بهترین پویانمایی کوتاه شد. این فیلم در سال ۲۰۱۱ نامزد جایزه هوگو برای بهترین نمایش دراماتیک، فرم کوتاه شد. داستان. یک روز پسری، موجودی عجیب را کشف می‌کند که به نظر می‌رسد ترکیبی از خرچنگ، اختاپوس و دیگ صنعتی باشد. راوی از این موجود به عنوان «چیزی گمشده» یاد می‌کند. او متوجه
موجود به عنوان «چیزی گمشده» یاد می‌کند. او متوجه می‌شود که این موجود گم شده و در جای خود نیست. او تلاش می کند تا صاحب یا منبع آن را بیابد...
ناتالی آرمین بازیگر بریتانیایی است. او در تعدادی از تولیدات نمایشی ظاهر شده است. در تلویزیون، او برای ایفای نقش در سریال‌هایی چون کمدی "جویس" (۲۰۲۳) در بی‌بی‌سی سه و درام "محاکمه نمایشی" (۲۰۲۴) در بی‌بی‌سی وان شناخته می‌شود. زندگی و تحصیل. ناتالی آرمین از پدر و مادری ایرانی به دنیا آمد. او در مدرسه مرکزی سلطنتی سخنرانی و نمایش تحصیل کرده است. حرفه. آرمین در نمایش دیوید هیر "در پشت برای همیشه‌های زیبا"، و محصول تحسین‌شده ۲۰۱۵ "«مادر لعنتی با کلاه»" اثر استفان ادلی گویرگیس، هر دو در تئاتر ملی سلطنتی ظاهر شد.
ادلی گویرگیس، هر دو در تئاتر ملی سلطنتی ظاهر شد. فیونا مونتفورد منتقد، در نقد و بررسی "ایونینگ استاندارد" خود از نمایشنامه، "لیم هاوس استیو واترT" در انبار دونمار، از آرمین به عنوان «یکی از بهترین بازیگران زن صحنه نادیده گرفته شده این کشور» تمجید کرد. آرمین بعداً در کنار جولیت استیونسون در تولید اصلی فیلم تحسین شده "دکتر" رابرت آیک در تئاتر آلمیدا، و در سال ۲۰۲۳ در اولین نمایش انگلیسی فیلم "زندگی کوچک برگرفته از رمان" هانیا یاناگیهارا، به کارگردانی ایوو ون هوو بازی کرد. فیلم‌های آرمین عبارتند از ": افتخار
هوو بازی کرد. فیلم‌های آرمین عبارتند از ": افتخار از دست رفته کریستوفر جفریس اثر" پیتر مورگان، کمدی-درام "خانه" برنده جایزه C4 و اقتباس تلویزیونی تحسین شده از "قتل‌های زاغی" اثر آنتونی هوروویتز. در سال ۲۰۲۳ او در سریال کمدی با رده‌بندی معمولی بی‌بی‌سی سه، "رئیس اثر موان رضوان" و جویس به ایفای نقش پرداخت. او در سال ۲۰۲۴ در سری دوم سریال "محاکمه نمایشی" شبکه بی‌بی‌سی در نقش اصلی ظاهر شد.
تیم ملی مینی فوتبال ایران نماینده ایران در مسابقات مینی فوتبال می‌باشد. این تیم توسط فدراسیون ایران و انجمن مینی فوتبال کنترل می‌شود. این تیم در جام ملت های ۲۰۲۵ قهرمان شده است.
ژاک گودشوت مورخ فرانسوی انقلاب فرانسه و پیشگام تاریخ آتلانتیک بود. او از سال ۱۹۶۱ تا ۱۹۷۱ میلادی رئیس دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تولوز بود.
بیکشونی (, ) یک راهبه در آیین بودایی است که به‌طور کامل در رهبانیت بودایی دستاربند شده است. بیکشونی‌ها مطابق با وینایا زندگی می‌کنند، که مجموعه‌ای از ۳۱۱ قاعده در ترواده، ۳۴۸ قاعده در دارماگوپتاکا، یا ۳۶۴ قاعده در مولا ساروَستیوادا است. تا همین اواخر، سلسله‌های راهبگان تنها در مهایانه باقی مانده بود و در کشورهایی مانند چین، بودیسم کره‌ای، تایوان، بوداگرایی ژاپنی و ویتنام رواج داشت، درحالی‌که تنها تعداد کمی از زنان در مکاتب ترواده و وجره‌یانه توانستند نذر رهبانی کامل را بپذیرند. سلسله رسمی بودیسم تبتی
رهبانی کامل را بپذیرند. سلسله رسمی بودیسم تبتی بیکشونی‌ها در ۲۳ ژوئن ۲۰۲۲ در بوتان از سر گرفته شد، زمانی که ۱۴۴ راهبه، که بیشتر آنان بوتانی بودند، کاملاً دستاربند شدند. بر اساس تریپیتاکا، زنان همانند مردان توانایی دستیابی به روشنیدگی را دارند. بر اساس متون بودایی، نظام بیکشونی‌ها برای نخستین بار توسط گوتاما بودا و به درخواست خاص عمه و مادر رضاعی‌اش، ماهاپاجاپاتی گوتامی، که نخستین بیکشونی شد، تأسیس گردید. یکی از آثار معروف در فرقه‌های اولیه بودایی "Therigatha" است، مجموعه‌ای از اشعار سروده‌شده توسط
است، مجموعه‌ای از اشعار سروده‌شده توسط راهبه‌های مسن دربارهٔ روشنیدگی که در متون دینی پالی حفظ شده است. متون بودایی همچنین به نذورات اضافی مورد نیاز برای دستاربندی زنان به‌عنوان بیکشونی اشاره دارند. در سنت وجره‌یانه از بودیسم تبتی، پادماسمبهاوا بیان کرده است که زن بودن در مسیر روشنیدگی، مزایای بیشتری نسبت به مرد بودن دارد: نویسندگی تاریخی هشت گارودهاما که بحث‌برانگیز است، به خود بودا نسبت داده نمی‌شود. این مجموعه قواعد، که بعدها توسط دیگران نوشته شد، دستور می‌دهد که نظام بیکشونی‌ها تابع و وابسته به نظام
می‌دهد که نظام بیکشونی‌ها تابع و وابسته به نظام بهیکشو (راهب مرد) باشد. برای بهیکشوها ۲۵۳ قاعده وینایا وجود دارد. در مکان‌هایی که سلسله بیکشونی‌ها به دلایل تاریخی از میان رفته یا به‌دلیل شرایط دشوار منقرض شده است، اشکال جایگزینی از ترک دنیا توسعه یافته است. در بودیسم تبتی، زنان ابتدا به‌عنوان غیرراهب، سوگند پناهندگی می‌پذیرند. سپس، سوگندهای ترک دنیا به نام "رابتو جونگوا" (rab-jung) پیش از دریافت سوگندهای راهبی نوآموز "گتسولما" (novice) داده می‌شود. پس از این مراحل، دستاربندی کامل به‌عنوان "بیکشونی" ممکن
این مراحل، دستاربندی کامل به‌عنوان "بیکشونی" ممکن است انجام شود. در سنت ترواده، زنان می‌توانند مجموعه‌ای غیررسمی و محدود از نذورات را مشابه سوگندهای سنتی "گتسولما" (سانسکریت: ) مانند "ماچی" در تایلند و "تیلاشین" در میانمار اتخاذ کنند. تاریخچه. سنت جامعه رهبانی سانگها توسط بودا بنیان‌گذاری شد، که نخستین بار دستارپوشی بهیکشوها (راهبان مرد) را پایه‌گذاری کرد. بر اساس متون مقدس، وی پس از تردیدی اولیه، جامعه‌ای از بهیکشونی‌ها (راهبان زن) را نیز تأسیس کرد. با این حال، طبق روایات متون دینی، نه تنها بودا قوانین
حال، طبق روایات متون دینی، نه تنها بودا قوانین سخت‌گیرانه‌تری برای بهیکشونی‌ها وضع کرد (۳۱۱ قاعده در مقابل ۲۲۷ قاعده برای بهیکشوها در نسخه ترواده)، بلکه روند دستارپوشی آن‌ها را دشوارتر کرد و آنان را تابع راهبان مرد قرار داد. جامعه بهیکشونی‌ها پنج سال پس از جامعه بهیکشوها و به درخواست گروهی از زنان، به رهبری ماهاپاجاپاتی گوتامی، عمه و مادرخوانده گوتاما بودا که پس از درگذشت مادرش از وی مراقبت می‌کرد، شکل گرفت. تاریخیت این روایت مورد تردید قرار گرفته است، به گونه‌ای که برخی حتی معتقدند که نهاد راهبه‌گری
به گونه‌ای که برخی حتی معتقدند که نهاد راهبه‌گری بودایی بعدها ابداع شده است. داستان‌ها، گفتارها و اعمال بسیاری از برجسته‌ترین بهیکشونی‌های پیرو بودا و همچنین راهبه‌های برجسته بودایی اولیه در متون مختلف متون دینی پالی ثبت شده‌اند. افزون بر این، راهبه‌های کهن در متون سانسکریت آوادانا و نخستین تاریخ‌نامه بودایی سری‌لانکا، دیپاوامسا نیز ذکر شده‌اند که گفته می‌شود توسط جامعه بهیکشونی‌های سری‌لانکا نوشته شده است. علاوه بر زنان عادی، بسیاری از ملکه‌ها و شاهزاده‌خانم‌ها نیز زندگی پرزرق و برق خود را رها کرده و برای
نیز زندگی پرزرق و برق خود را رها کرده و برای دستیابی به معنویت به بهیکشونی تبدیل شدند. بر اساس روایات، همسر سابق بودا—یاسودهارا، مادر راهولا—نیز به یک بهیکشونی و ارهات تبدیل شد. ملکه کهما، یکی از همسران پادشاه بیمبیسارا، نیز به عنوان یک بهیکشونی دستارپوش شد و به عنوان نخستین شاگرد برجسته گوتاما بودا شناخته شد. دختر ماهاپاجاپاتی گوتامی، شاهزاده سانداری ناندا، نیز یک بهیکشونی شد و به مرتبه ارهات دست یافت. طبق گفته پیتر هاروی، «تردید ظاهری بودا در این مورد یادآور تردید او در مورد این است که آیا اساساً باید
تردید او در مورد این است که آیا اساساً باید تعالیم خود را ارائه دهد یا نه»، کاری که تنها پس از ترغیب از سوی چندین دوا (بودیسم) انجام داد. از آنجا که قوانین ویژه‌ای برای راهبان زن توسط بنیان‌گذار بودیسم تعیین شد، این قوانین تا به امروز حفظ شده‌اند. امروزه، این مسئله همچنان مورد توجه بوداییان است، چنان‌که در کنگره بین‌المللی نقش زنان بودایی در سانگه که در سال ۲۰۰۷ در دانشگاه هامبورگ آلمان برگزار شد، منعکس شد. در بودیسم، زنان می‌توانند آشکارا برای بالاترین سطح رهایی معنوی تلاش کنند و تمرین نمایند. بودیسم در
رهایی معنوی تلاش کنند و تمرین نمایند. بودیسم در میان دین‌های هندی منحصر به فرد است، زیرا بودا به عنوان بنیان‌گذار این سنت معنوی، به‌صراحت در متون معتبر خود بیان می‌کند که زنان همانند مردان توانایی دستیابی به نیروانا را دارند و می‌توانند به تمامی چهار گام وارستگی دست یابند. در هیچ سنتی، معادلی برای متون "تریگاتا" یا آپادانا که دربارهٔ سطوح بالای رهایی معنوی زنان سخن می‌گوید، وجود ندارد. به همین ترتیب، سوتراهای اصلی سوتراهای ماهایانه مانند "سوره نیلوفر"، در فصل ۱۲، از ۶٬۰۰۰ ارهات بهکشونی نام می‌برد که توسط
فصل ۱۲، از ۶٬۰۰۰ ارهات بهکشونی نام می‌برد که توسط گوتاما بودا پیشگویی می‌شوند که در آینده بوداسف و سپس بودا خواهند شد.
زنان در باستان‌شناسی بخشی از تاریخ باستان‌شناسی و به‌طور کلی‌تر موضوع زنان در علم است. در قرن نوزدهم، زنان از دنبال کردن علاقه به باستان‌شناسی منع می‌شدند، اما در قرن بیستم، مشارکت و به رسمیت شناختن تخصص آنان افزایش یافت. با این حال، زنان در باستان‌شناسی با تبعیض جنسیتی مواجه‌اند و بسیاری از آن‌ها در محیط کار مورد آزار و اذیت قرار می‌گیرند. تاریخچه. به عنوان یک رشتهٔ علمی حرفه‌ای، باستان‌شناسی در قرن نوزدهم به عنوان یک شاخهٔ آکادمیک بنیان نهاده شد و عمدتاً از طریق مطالعهٔ آثار باستانی گسترش یافت. پیش از
از طریق مطالعهٔ آثار باستانی گسترش یافت. پیش از دوره ویکتوریا، زنان در کانادا، بریتانیا و ایالات متحده آمریکا به ندرت در باستان‌شناسی حرفه‌ای فعالیت می‌کردند (هرچند در آن زمان، باستان‌شناسی بیشتر به عنوان فعالیت افراد ثروتمند تلقی می‌شد و کارگران برای حفاری دستمزد دریافت می‌کردند). مشارکت زنان در این حوزه، هم از سوی مردان و هم تحت فشارهای اجتماعی منع می‌شد، زیرا این شغل به نوعی مردانه‌سازی نقش پذیرفته‌شدهٔ زنان به عنوان خانه‌دار و پرورش‌دهنده تلقی می‌شد. حتی پس از ورود به این حوزه، عدم پذیرش زنان توسط
حتی پس از ورود به این حوزه، عدم پذیرش زنان توسط همکاران مرد در کاوش باستان‌شناسی باعث شد که بسیاری از آنان نقش‌هایی خارج از دانشگاه انتخاب کنند و در موزه‌ها یا انجمن‌های حفاظت فرهنگی مشغول شوند. در اروپا، زنان اغلب به عنوان همکاران پژوهشی همسرانشان وارد این رشته می‌شدند یا هنگامی که همسرانشان در مستعمرات یا مناطق تبلیغاتی مذهبی مأموریت داشتند، به مطالعه فرهنگ‌ها می‌پرداختند. از اواسط دهه ۱۸۵۰، مراکز آموزش عالی زنان شروع به ارائه دوره‌های جداگانه برای آن‌ها کردند و در دهه ۱۸۷۰، چندین کشور اروپایی پذیرش زنان
و در دهه ۱۸۷۰، چندین کشور اروپایی پذیرش زنان در برنامه‌های دانشگاهی را آغاز کردند. هرچند زنان به تحصیل باستان‌شناسی پذیرفته می‌شدند، به ندرت به عنوان همتایان مردان در نظر گرفته می‌شدند و اغلب به انجمن‌های معتبر راه نمی‌یافتند، یا اجازهٔ تکمیل آموزش‌های میدانی را نداشتند. با این حال، استثناهایی مانند هانا رید، باستان‌شناس سوئدی و مادلین کولانی، باستان‌شناس فرانسوی وجود داشتند، اما بیشتر زنان مجبور به مبارزه برای دستیابی به فرصت‌هایی مانند ادیت هال، هریت بوید هاوس، مارینا پیکازو، اوجنی سلرز استرانگ و بلانچ
هاوس، مارینا پیکازو، اوجنی سلرز استرانگ و بلانچ ویلر ویلیامز برای انجام پروژه‌های کاوش بودند. در موارد رایج‌تر، زنانی مانند جوهانا مستورف، باستان‌شناس آلمانی که به عنوان متصدی موزه و پژوهشگر دانشگاهی فعالیت داشت؛ نویسندگانی چون آملیا ادواردز، مصرشناس بریتانیایی و گرترود بل، ایران‌شناس بریتانیایی و همچنین ژان دیولافوا، ایران‌شناس فرانسوی که در طول سفرهایشان دربارهٔ کاوش‌های باستان‌شناسی می‌نوشتند، از پیشگامان زنان در این حوزه بودند. همچنین زنانی مانند تسا ویلر، که با تهیه گزارش‌ها و جمع‌آوری بودجه به همسرش
که با تهیه گزارش‌ها و جمع‌آوری بودجه به همسرش کمک می‌کرد، از جمله پیشگامان باستان‌شناسی زنان محسوب می‌شوند. در آغاز قرن بیستم، زنانی از بریتانیا مانند اوجنی سلرز استرانگ که در انجمن باستان‌شناسی آمریکا و مدرسه بریتانیایی در رم تدریس می‌کرد و مارگارت موری که در کالج دانشگاهی لندن تدریس داشت، به کادر دانشگاه‌ها پیوستند. تا زمان جنگ جهانی اول، بیشتر زنان فعال در باستان‌شناسی در موزه‌ها مشغول به کار بودند. از جمله متصدیان زن برجسته در حوزه باستان‌شناسی می‌توان به ماریا موگنسن دانمارکی، سمنی کروزو یونانی و
به ماریا موگنسن دانمارکی، سمنی کروزو یونانی و کانسپسیون بلانکو مینگئز و اورسینا مارتینز گالگو اسپانیایی اشاره کرد. برای ایجاد جایگاه مستقل، زنان غالباً بر روی پژوهش‌های نزدیک به محل زندگی خود یا فرهنگ بومی‌شان تمرکز می‌کردند یا به مطالعه اشیای خانگی که معمولاً مورد توجه مردان نبود، می‌پرداختند. برای مثال، ماریا گیمبوتاس حتی پس از مهاجرت به ایالات متحده، بر موضوعات مرتبط با اروپای شرقی تمرکز کرد؛ لنیر سیمونز که مایل به مطالعه فرهنگ مایا بود، به دلیل تعهدات خانوادگی مجبور شد در نزدیکی محل زندگی خود پژوهش
خانوادگی مجبور شد در نزدیکی محل زندگی خود پژوهش کند؛ و هریت بوید بر روی اشیای خانگی و ظروف تمرکز داشت. آنا آپوستولکی یونانی، مارگرت هالد دانمارکی، اسپانیایی و اگنس گایجر سوئدی به متخصصان نساجی تبدیل شدند؛ الیزابت مانکسگارد دانمارکی بر روی پوشاک تمرکز داشت، در حالی که شارلوت بلینهایم نروژی پوشاک و جواهرات وایکینگ‌ها را مطالعه می‌کرد. سفالگری و هنر نیز از جمله موضوعاتی بود که زنان بر روی آن‌ها کار می‌کردند. پیش از دهه ۱۹۷۰، حتی زنانی مانند گرترود کاتون-تامپسون، هیلدا پتری و الیزابت ریفشتال، پیشگامان مصرشناسی
هیلدا پتری و الیزابت ریفشتال، پیشگامان مصرشناسی که مشارکت‌های برجسته‌ای در این حوزه داشتند، از مجموعه‌های گردآوری‌شده از کارشناسان این رشته حذف می‌شدند. اگر هم به زنان اشاره‌ای می‌شد، نقش‌های آنان کم‌اهمیت جلوه داده می‌شد. در دوران نیو دیل، برنامه اداره ترقی کار حفاری‌هایی را در پشته‌سازان آلاباما، جورجیا و کارولینای شمالی تأمین مالی کرد که این امکان را برای رنگین‌پوستان و زنان طبقه کارگر فراهم ساخت تا در کارهای باستان‌شناسی شرکت کنند. با این حال، تعاریف طبقاتی و نژادی از زنانگی، مشارکت گسترده زنان
طبقاتی و نژادی از زنانگی، مشارکت گسترده زنان سفیدپوست را محدود می‌کرد و آن‌ها بیشتر در سازمان‌های آماتوری فعالیت داشتند. حفاظت باستان‌شناسی. از دهه ۱۸۸۰ به بعد، حفاظت رسمی اشیای باستان‌شناسی در محیط‌های موزه‌ای غربی، عمدتاً تحت سلطه دانشمندان و تکنسین‌های مرد بود. اما حفاظت از اشیا در میدان‌های کاوش و محیط‌های آموزشی، عمدتاً بر عهده زنان، به‌ویژه همسران و بستگان مردان باستان‌شناس، قرار داشت. مشابه با وضعیت باستان‌شناسان زن، این مشارکت‌های تخصصی در اسناد رسمی و انتشارات مرتبط با کارهای باستان‌شناسی ثبت
رسمی و انتشارات مرتبط با کارهای باستان‌شناسی ثبت نمی‌شد. تخصص زنان در زمینه حفاظت از آثار باستانی، ابتدا در مؤسسه باستان‌شناسی یوسی‌ال واقع در سنت جانز لاج، ریجنتس پارک، بین سال‌های ۱۹۳۷ تا ۱۹۵۹ توسعه یافت. هنگامی که این مؤسسه در سال ۱۹۵۹ به گوردون اسکوئر منتقل شد، برنامه آموزشی حفاظت توسط آیون گدی راه‌اندازی شد که از سال ۱۹۳۷ تا ۱۹۷۵ در این مؤسسه تدریس کرد. اشیایی که در سنت جانز لاج مورد حفاظت قرار گرفتند، بعدها بنیان مجموعه‌های مؤسسه باستان‌شناسی، از جمله مجموعه فلسطین فلیندرز پتری را تشکیل دادند. این
مجموعه فلسطین فلیندرز پتری را تشکیل دادند. این مجموعه‌ها نقش کلیدی در تبدیل مؤسسه باستان‌شناسی به یک مرکز مطالعاتی بین‌المللی ایفا کردند.
زنان در آیین سیک () در اصول آیین سیک بیان می‌کند که زنان دارای جانی برابر با مردان هستند و از این رو، حق برابر برای پرورش معنویت و همچنین دستیابی برابر به رستگاری دارند. زنان در تمام فعالیت‌های دینی، فرهنگی، اجتماعی و عرفی سیک مشارکت دارند، از جمله هدایت تجمعات مذهبی، شرکت در آکهند پات (تلاوت پیوسته متون مقدس)، اجرای "کیرتن" (سرودخوانی جماعتی)، تمرین "گتکا" (هنر رزمی سیک) و فعالیت به عنوان گرانتی‌ها. گورو نانک مردان و زنان را به مشارکت کامل در تمام فعالیت‌های عبادتی و عملی آیین سیک تشویق کرد. تاریخ سیک
عبادتی و عملی آیین سیک تشویق کرد. تاریخ سیک همچنین نقش زنان را ثبت کرده و آنان را در خدمت، ازخودگذشتگی و شجاعت هم‌تراز مردان به تصویر کشیده است. تاریخچه. گوروهای سیک و قدیسان مختلف سیک گام‌های مهمی برای ارتقای حقوق زنان برداشتند که در قرن پانزدهم به‌شدت پایمال شده بود. برای تضمین موقعیت جدید و برابر برای زنان، گورو هیچ تمایزی میان جنسیت‌ها در زمینه‌های تشرف، آموزش یا مشارکت در "سنگت" (اجتماع مذهبی) و "پنگت" (صرف غذا به‌صورت جمعی) قائل نشد. گورو امرداس. بر اساس نوشته‌های ساروپ داس بالا در کتاب *ماهیما
بر اساس نوشته‌های ساروپ داس بالا در کتاب *ماهیما پراکاش*، گورو امرداس استفاده از پوشاندن صورت توسط زنان را ناپسند می‌دانست. او زنان را برای نظارت بر برخی از جوامع پیروان منصوب کرد و علیه رسم "ساتی (رسم)" موعظه نمود. گورو امرداس همچنین با صدای بلند علیه قتل نوزادان دختر اعتراض کرد. او زنی سیک به نام مای ماتهو را به‌عنوان سرپرست یکی از اسقف‌نشین‌های مانجی منصوب کرد، اقدامی که برخلاف سلسله‌مراتب مردسالارانه رایج در دوران او بود. گورو گوبیند سینگ. گورو گوبیند سینگ به خالصه (سیک) دستور داد که با "کانیه‌پاپی"،
سینگ به خالصه (سیک) دستور داد که با "کانیه‌پاپی"، کسانی که به زنان ستم می‌کنند، ارتباطی نداشته باشند. او همچنین به‌شدت مخالف شیءانگاری زنان بود. گورو به زنانی که در خالصه تعمید یافته بودند، نام خانوادگی "کور" را اعطا کرد و جایگاه آنان را به‌عنوان شاهدخت‌های مستقل تثبیت نمود. رام سینگ نامدهاری. بابا رام سینگ اقدامات بسیاری در جهت حقوق زنان انجام داد که شامل مخالفت با قتل نوزادان دختر، فروش دختران جوان به‌عنوان خدمتکار، نظام جهیزیه و رسم پرده‌نشینی می‌شد. او همچنین در راستای ارتقای سطح سواد زنان و امکان
او همچنین در راستای ارتقای سطح سواد زنان و امکان ازدواج مجدد برای بیوه‌ها تلاش کرد. سینگ سبها. در جریان جنبش احیای سیک‌ها در سینگ سبها که از دهه ۱۸۷۰ آغاز شد، این جنبش علیه نظام پرده‌نشینی، قتل نوزادان دختر، ازدواج کودکان، رسم ساتی، وضعیت نامناسب بیوه‌ها، رسم جهیزیه و هزینه‌های سنگین ازدواج اعتراض کرد. رسوم محکوم‌شده. سوتک. سوتک باوری است که خانه را به دلیل تولد کودک ناپاک می‌داند. همچنین اعتقاد بر این است که زنان بیش از دیگران در معرض این ناپاکی قرار دارند. گورو نانک به‌طور صریح و قاطع این تصورات مربوط به