payamvha/North_RAG huggingface dataset:
سارا جکسون (؛ ژوئیه ۱۸۰۵ – ۲۳ اوت ۱۸۸۷) سیاستمدار اهل ایالات متحده آمریکا بود که از ۲۶ نوامبر ۱۸۳۴ تا ۴ مارس ۱۸۳۷ به عنوان میزبان کاخ سفید و بانوی اول موقت ایالات متحده آمریکا خدمت کرد. او این نقش را به عنوان عروس رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا اندرو جکسون پس از ازدواج با پسرخوانده او اندرو جکسون جونیور بر عهده داشت. ابتدا به عنوان سرپرست خانه جکسون در تنسی، هرمیتاژ، منصوب شده بود، اما پس از آسیب دیدن هرمیتاژ در آتش‌سوزی، به کاخ سفید نقل‌مکان کرد و به عنوان مهماندار مشترک با امیلی دانلسون شروع به کار کرد.
مهماندار مشترک با امیلی دانلسون شروع به کار کرد. وقتی دانلسون بیمار شد، جکسون مسئولیت کامل مهمانداری کاخ سفید را برای باقی‌مانده دوره ریاست‌جمهوری به عهده گرفت. پس از ترک کاخ سفید، او به هرمیتاژ که تعمیر شده بود بازگشت و باقی‌مانده عمر خود را در آنجا گذراند. زندگی اولیه. سارا یورک در ژوئیه ۱۸۰۵ در فیلادلفیا پنسیلوانیا، در یک خانواده کوئیکر ثروتمند به دنیا آمد. پدرش پیتر یورک، یک ناخدای کشتی و تاجر موفق بود که در سال ۱۸۱۵ درگذشت. مادرش، مری هینز یورک، در حین سفری به نیواورلئان در سال ۱۸۲۰ درگذشت و سارا و دو
سفری به نیواورلئان در سال ۱۸۲۰ درگذشت و سارا و دو خواهرش یتیم شدند. او توسط دو عمه‌اش، خانم جورج فارکوهار و خانم موردکای وذریل، بزرگ شد. سارا یورک در ۲۴ نوامبر ۱۸۳۱ در فیلادلفیا با اندرو جکسون جونیور، پسرخوانده رئیس‌جمهور اندرو جکسون ازدواج کرد. برنامه‌های رئیس‌جمهور مانع از حضور او در عروسی شد، اما زوج جدید به مدت چند ماه به کاخ سفید دعوت شدند. اقامت آن‌ها در کاخ سفید یک ماه عسل طولانی‌مدت به‌شمار می‌رفت و چندین مهمانی به افتخار آن‌ها برگزار شد. او رابطه نزدیکی با رئیس‌جمهور برقرار کرد که او را همچون دختر
با رئیس‌جمهور برقرار کرد که او را همچون دختر خود می‌دانست. شایعاتی در مورد اینکه آیا او به عنوان میزبان جدید کاخ سفید منصوب خواهد شد وجود داشت، اما این نقش همچنان به خواهرزاده رئیس‌جمهور، امیلی دانلسون تعلق داشت. پس از ترک کاخ سفید، زوج جدید به هرمیتاژ، مزرعه خانوادهٔ جکسون در تنسی رفتند. برای تفکیک واضح‌تر نقش سارا جکسون از نقش میزبان کاخ سفید دانلسون، رئیس‌جمهور او را به عنوان «سرپرست هرمیتاژ» منصوب کرده بود. این اقدام به منظور جلوگیری از هرگونه دشمنی بین آن‌ها بود، اما تصمیم اصلی به این دلیل گرفته شد که
آن‌ها بود، اما تصمیم اصلی به این دلیل گرفته شد که اطمینان حاصل شود شوهر دانلسون همچنان در کاخ سفید به عنوان منشی رئیس‌جمهور باقی بماند. جکسون تمامی پنج فرزند خود را در هرمیتاژ به دنیا آورد، که از دختر بزرگش ریچل در سال ۱۸۳۲ آغاز شد. اقامت آن‌ها در هرمیتاژ در ۱۳ اکتبر ۱۸۳۴ زمانی که آتش‌سوزی بخش‌های زیادی از خانه اصلی را ویران کرد، خاتمه یافت. آن‌ها در خانه‌ای در هانترز هیل ساکن شدند، اما این حادثه تأثیر عاطفی شدیدی بر جکسون گذاشت. با نزدیک شدن به زمستان، تصمیم گرفتند که بهتر است در کاخ سفید بمانند. زندگی
گرفتند که بهتر است در کاخ سفید بمانند. زندگی بعدی و میراث. جکسون پس از ترک کاخ سفید به نظارت بر هرمیتاژ ادامه داد. او رابطه نزدیکی با رئیس‌جمهور سابق داشت و تا پایان زندگی‌اش از او مراقبت کرد. در سال ۱۸۳۸، او به رئیس‌جمهور در بحران ایمانش کمک کرد که باعث شد او به کلیسای پرسبیترین بپیوندد—چیزی که او پیش از ریاست‌جمهوری‌اش نیز به آن فکر کرده بود. پس از مرگ او، رئیس‌جمهور سابق چهار نفر از برده‌های زن خود را به او واگذار کرد. خانواده، عمارت «هرمیتاژ» را در سال ۱۸۵۶ به ایالت تنسی فروختند، اما به سارا جکسون
سال ۱۸۵۶ به ایالت تنسی فروختند، اما به سارا جکسون اجازه داده شد تا باقی‌مانده عمر خود را در آنجا بگذراند. پسران او در طول جنگ داخلی آمریکا در ارتش ایالات مؤتلفه جنگیدند و پسرش ساموئل در نبرد چیکاموگا کشته شد. شوهرش در سال ۱۸۶۵ درگذشت. سارا یورک جکسون در ۲۳ اوت ۱۸۸۷ در نشویل، تنسی در سن ۸۲ سالگی درگذشت. جکسون تأثیر زیادی بر جایگاه بانوی اول نداشت، زیرا دوره کوتاه‌مدت او و شرایط اجتماعی ریاست‌جمهوری اندرو جکسون فرصتی برای برجسته کردن این نقش به او نمی‌داد. تا زمانی که به پیری رسید، او عمدتاً توسط عموم مردم
زمانی که به پیری رسید، او عمدتاً توسط عموم مردم آمریکا فراموش شده بود و از آن زمان به ندرت مورد تجزیه و تحلیل علمی قرار گرفته است.
هلن () یکای اندازه‌گیری طنزآمیزی برای سنجیدن زیبایی یک چهره است و عبارت است از تعداد کشتی جنگی‌ای که به‌خاطر آن چهره برای جنگ به آب می‌افتد. این عبارت از نمایشنامهٔ "دکتر فاستوس" (چاپ ۱۵۹۲ میلادی) اثر کریستوفر مارلو گرفته شده است: بنا بر این یک میلی‌هلن برابر است با میزان زیبایی لازم برای به آب انداختن یک کشتی. ابداع. آیزاک آسیموف در مجموعه‌ای از لطایف و شعرهای طنز که در سال ۱۹۹۲ چاپ شد می‌گوید که این واحد را او در دههٔ ۱۹۴۰ (یعنی وقتی که دانشجو بود) ابداع کرده است. در سال ۱۹۵۸، آر.سی. وینتون در نامه‌ای به
است. در سال ۱۹۵۸، آر.سی. وینتون در نامه‌ای به مجلهٔ "نیو ساینتیست" پیشنهاد می‌کند که واحد میلی‌هلن به عنوان زیبایی لازم جهت به آب انداختن یک کشتی وضع شود. در پاسخ به این نامه، پی. لاکوود می‌نویسد که وضع این واحد را ادگار ج. وستبری قبلاً پیشنهاد کرده است و مقادیر منفی آن را نیز تعریف کرده است، به این صورت که مقدار -۱ میزان زشتی‌ای است که جهت غرق کردن یک کشتی لازم است. قدیمی‌ترین اشاره چاپی به این واحد در شمارهٔ ۲۳ ژوئن ۱۹۵۴ در مجله پانچ آمده است و به یک «استاد فلسفهٔ طبیعی» نسبت داده شده است.
شاها رضا (؛ متولد ۱۹۵۳ یا ۱۹۵۴)، کارمند سابق بانک جهانی اهل لیبی است. مأموریت خارجی او در بنیاد آینده، یک «بنیاد نیمه‌مستقل برای ترویج دموکراسی»، هم در خاورمیانه و هم در شمال آفریقا بود. در اواسط دهه ۲۰۰۰، پس از مطرح شدن اتهاماتی مبنی بر اینکه رئیس بانک جهانی پل ولفوویتز به‌طور نامناسب از نفوذ خود برای افزایش حقوق رضا استفاده کرده است، رضا از بانک جهانی خواسته شد که استعفا دهد و ولفوویتز نیز استعفا داد. انگیزه ادعایی ولفوویتز رابطه عاشقانه گذشته او با رضا بود. "فایننشال تایمز" و "وال‌استریت ژورنال" رفتار با
"فایننشال تایمز" و "وال‌استریت ژورنال" رفتار با رضا و ولفوویتز را محکوم کردند. اوایل زندگی. رضا به‌عنوان یک شهروند بریتانیایی در طرابلس از پدری لیبیایی و مادری سعودی با اصالت سوری متولد شد. او در لیبی بزرگ شد اما در یک مدرسه شبانه‌روزی کاتولیک در انگلستان تحصیل کرد. پدر او، خالد الولید الگارگانی، مشاور پادشاه عبدالعزیز عربستان سعودی، پادشاه سعود و پادشاه فیصل بود. بزرگسالی. او تحصیلات خود را در مدرسه اقتصاد لندن به پایان رساند و مدرک کارشناسی خود را دریافت کرد و سپس در کالج سنت آنتونی، آکسفورد مدرک
دریافت کرد و سپس در کالج سنت آنتونی، آکسفورد مدرک کارشناسی ارشد خود را در روابط بین‌الملل در سال ۱۹۸۳ به دست آورد. در اواخر دهه ۱۹۸۰ به ایالات متحده مهاجرت کرد و با بولنت علی رضا ازدواج کرد که حاصل این ازدواج یک فرزند پسر بود. این ازدواج بعدها به طلاق انجامید. او به زبان‌های عربی، ترکی، انگلیسی، فرانسوی و ایتالیایی تسلط دارد. حرفه. موقوفه ملی برای دموکراسی. در موقوفه ملی برای دموکراسی، او برنامه‌های خاورمیانه این سازمان را راه‌اندازی و هدایت کرد و در زمینه تحقیق میدانی سیاست و اقتصاد خاورمیانه تخصص داشت.
تحقیق میدانی سیاست و اقتصاد خاورمیانه تخصص داشت. وزارت امور خارجه ایالات متحده. او در دفتر لیز چینی مشغول به کار بود و زیر نظر سی. دیوید ولش، معاون وزیر امور خارجه در امور خاور نزدیک فعالیت می‌کرد. در همین زمان، او کار خود را در بنیاد آینده آغاز کرد. بانک جهانی. شاها رضا فعالیت خود را به‌عنوان مشاور در ژوئیه ۱۹۹۷ آغاز کرد و از سال ۱۹۹۹ به‌صورت تمام‌وقت به گروه توسعه اجتماعی و اقتصادی خاورمیانه و شمال آفریقا بانک جهانی پیوست. او ابتدا به‌عنوان متخصص ارشد جنسیت و سپس به‌عنوان مسئول ارشد ارتباطات فعالیت کرد و
و سپس به‌عنوان مسئول ارشد ارتباطات فعالیت کرد و در دفتر منطقه‌ای خاورمیانه و شمال آفریقا (MENA) مستقر بود. تا ژوئیه ۲۰۰۲، او به‌عنوان مدیر امور خارجی و ارتباطات برای منطقه مِنا (MENA) فعالیت می‌کرد، اما پس از به قدرت رسیدن پل ولفوویتز به‌عنوان رئیس بانک جهانی استعفا داد. کارهای مستقل. در سال ۲۰۰۴، رضا یک کنفرانس بزرگ از گروه‌های خاورمیانه و شمال آفریقا را در بیروت سازمان‌دهی کرد. هدف او الهام بخشیدن به اصلاحات دموکراتیک در پی سقوط صدام حسین بود، زیرا او بر این باور بود که کاشت دموکراسی در عراق، دیگر
او بر این باور بود که کاشت دموکراسی در عراق، دیگر رژیم‌ها را به اهداف دموکراتیک الهام خواهد داد. گزارش شده است که رضا در سال ۲۰۰۸، پس از کسر مالیات، حقوقی به مبلغ ۱۸۰٬۰۰۰ دلار دریافت می‌کرد و از خانه کار می‌کرد. جنجال بانک جهانی. رضا در زمان فعالیت در بانک جهانی به رئیس بانک جهانی، پل ولفوویتز گزارش نمی‌داد. رضا پیش از ورود ولفوویتز به بانک جهانی، زمانی که او معاون وزیر دفاع در دولت جرج دبلیو بوش تحت نظر دونالد رامسفلد بود، با ولفوویتز رابطه عاشقانه داشت. در سال ۲۰۰۵، ولفوویتز پیشنهاد داد که بیانیه‌ای امضا
سال ۲۰۰۵، ولفوویتز پیشنهاد داد که بیانیه‌ای امضا کند تا خود را از رضا جدا کند. این اقدام تنها باعث جلب توجه به آنچه که به‌عنوان تضاد منافع تلقی می‌شد، شد. کمیته اخلاق بانک جهانی پیشنهاد ولفوویتز را رد کرد، زیرا او از درج عدم تماس حرفه‌ای با رضا در پیشنهاد خود امتناع کرد.
مقبوله حمدی الشَلَق (۱۹۲۱ – ۹ ژوئن ۱۹۸۶) حقوقدان، فعال اجتماعی و حقوق زنان، نویسندهٔ ادبیات کودکان و شاعر سوری بود. در دمشق متولد شد و در سال ۱۹۴۴ از دانشگاه آن فارغ‌التحصیل شد. اولین زنی بود که مدرک حقوق را از این دانشگاه و سراسر سوریه گرفت و چهارمین زنی بود که از آن دانشگاه فارغ‌التحصیل شد. این دو سابقه باعث شد که او به شدت از آزار و فشار جامعه‌ای مردسالار رنج ببرد و او با آنان مبارزه می‌کرد. مقبوله الشلق در حالی که هنوز دانشجو بود، علیه وضعیت زنان در جوامع عربی برخاست و خواستار حقوق زنان برای کار، تحصیل
عربی برخاست و خواستار حقوق زنان برای کار، تحصیل و برابری شد. او مورد انتقاد شدید جامعه‌ای قرار گرفت که کار، فعالیت و اندیشهٔ او را نپذیرفت. علاقهٔ زیادی به مسائل زنان و کودکان داشت و برای آن‌ها و دربارهٔ آن‌ها می‌نوشت. فعالانه در کمپین جهانی برای ممنوعیت سلاح اتمی شرکت کرد و نقش برجستهٔ زنانه را در مبارزه با فاشیسم و نازیسم ایفا کرد. فعالیت ادبی خود را از دبستان آغاز کرد که تا آخرین روزهای زندگی‌اش متوقف نشد. پیشگام در ادبیات کودک و حقوق زنان در سوریه و جهان عرب بود، خوانندگانش به مدت ده سال او را با نام
عرب بود، خوانندگانش به مدت ده سال او را با نام مستعار «دختر قاسیون» می‌شناختند. زندگی و پیشه. مقبوله الشلق در سال ۱۹۲۱ در حی المهاجرین دمشق در خانواده‌ای مذهبی دمشقی به دنیا آمد. پدرش حمدی الشلق یکی از برجسته‌ترین قضات دمشق بود. تحصیلات خود را در سن پنج سالگی آغاز کرد و در سن یازده سالگی گواهی دبستان را گرفت تا تحصیلات راهنمایی و دبیرستان را در مدرسهٔ مقدماتی دخترانه ادامه دهد. تحصیلات متوسطهٔ خود را در مؤسسه فرانسوی-عربی الحریه به پایان رساند. او در سال ۱۹۴۱ به دانشکدهٔ حقوق دانشگاه دمشق پیوست و در سال
۱۹۴۱ به دانشکدهٔ حقوق دانشگاه دمشق پیوست و در سال ۱۹۴۴ فارغ‌التحصیل شد. اولین زن سوری بود که مدرک حقوق را از دانشگاه سوریه گرفت و اولین زنی بود که مدرک حقوق را در سراسر سوریه گرفت. پیش از دوران دانشجویی فعالیت سیاسی و اجتماعی خود را آغاز کرد. یکی از اولین زنانی بود که در اولین تظاهرات زنان که در خیابان‌های دمشق برگزار شد، شرکت کرد. یک سخنرانی علیه استعمار فرانسه ایراد کرد که در روزنامه «فتاة العرب» چاپ شد و در آن زمان فقط شانزده سال داشت. مقبوله الشلق یکی از برجسته‌ترین فعالان اجتماعی در سوریه، پیش و پس از
برجسته‌ترین فعالان اجتماعی در سوریه، پیش و پس از استقلال است. از دوران دانشجویی، فعالیت خود را علیه جایگاه زن در کشور آغاز کرد. دربارهٔ زنان می‌نوشت، سخنرانی می‌کرد، در انجمن‌های زنان شرکت می‌کرد و در مجامع سخنرانی می‌کرد که حقوق زنان و لزوم برابری آنها با مردان در برخی زمینه‌ها را مطالبه می‌کرد. با ثبت نامش در دانشکدهٔ حقوق، فشارها علیه او شروع شد، تعدادی از اساتید او را نپذیرفتند، با او مقابله کردند، برخی از حضور او بی‌اعتنایی کردند و برخی عمداً او را در امتحان رد کردند. علاوه بر آزار و اذیت‌های برخی
در امتحان رد کردند. علاوه بر آزار و اذیت‌های برخی همکلاسی‌هایش که او را از ادامه تحصیل منصرف نکرد. با وجود این، توانست تا زمانی که مدرک حقوق خود را دریافت کند، مبارزه کند. فشارها علیه شلق پس از فارغ‌التحصیلی ادامه یافت، برخی از اساتید تصریح کردند که وی نباید وکالت کند. در آن زمان، رئیس‌جمهور شکری القوتلی مداخله کرد و او را در حرفهٔ معلمی قرار داد. به مدت ۵ سال به عنوان معلم آموزش ملی و تاریخ در مدرسهٔ مقدماتی دخترانه دمشق کار کرد. به نمایندگی از دانشجویان مقدماتی دمشق در کنفرانس لیگ ضد فاشیست شرکت کرد.
مقدماتی دمشق در کنفرانس لیگ ضد فاشیست شرکت کرد. مقبوله شلق به همراه همسرش دکتر مصباح المالح که از سوی ارتش عربی سوریه برای تخصص در جراحی دهان و دندان به فرانسه اعزام شده بود، با او سفر کرد. او درخواست کرد که از خدمت خود به عنوان معلم در مدرسه مقدماتی دخترانه به ذخیره منتقل شود. زمانی که در پاریس بود، در دانشگاه سوربن، در زمینه مراقبت از مادر و کودک تخصص یافت. پس از بازگشت از فرانسه، مهدکودکی برای فرزندانش در سوریه وجود نداشت و همین امر او را مجبور به استعفا کرد تا از فرزندانش مراقبت کند. بعداً برای بازگشت
کرد تا از فرزندانش مراقبت کند. بعداً برای بازگشت به کار با دردسرهای فراوانی روبه رو شد، تا اینکه حافظ الجمالی وزیر آموزش و پرورش به او کمک کرد. او شروع به کار در کتابخانه وزارتخانه کرد که این فرصت را به او داد تا بنویسد و مشارکت‌های ادبی مستمری داشته باشد. مقبوله الشلق پس از بازگشت از فرانسه در سال ۱۹۵۲ انجمن مراقبت از کودک و مادر را در روستاهای دو غوطه و شهرهای دُمَّر و داریا تأسیس کرد. این اولین انجمنی بود که با کمک از نبیله الموصلی، مرام جندلی و منور ادلبی به مردم روستایی خدمت، از زنان آنها مراقبت و به
به مردم روستایی خدمت، از زنان آنها مراقبت و به فرزندانشان کمک‌های بهداشتی ارائه کرد. چندین فعالیت ملی داشت، مانند همکاری با انجمن هوشیاری شام. در طول جنگ جهانی دوم، به شدت علیه نازیسم لابی کرد و از زنان می‌خواست که خانه‌های خود را ترک کنند تا در برابر هیتلر بایستند و او را به «دشمن زنان، آزادی و فرهنگ» متهم کرد. او در دههٔ ۱۹۵۰ علیه هژمونی ایالات متحده بر جهان عرب لابی کرد و با سفارت ایالات متحده در دمشق درگیر شد. وی همچنین مدت کوتاهی پس از تجاوز سه جانبه ۱۹۵۳ به پورت سعید به همراه هیئت سوری از آن دیدن کرد
به پورت سعید به همراه هیئت سوری از آن دیدن کرد و در آنجا دو شعر میهنی خواند که مورد تحسین مقامات ارشد قرار گرفت. داستان‌های حماسی نوشت که قهرمانی و فداکاری را تجلیل می‌کرد، مانند داستان «نوعی جدید از عروسی» که در چهلمین روز از کشتن سناء محیدلی در جنوب لبنان، آن را خواند. حرفهٔ ادبی او از از سنین پایین شروع با نوشتن شعر شروع شد و در سال ۱۹۳۵ داستان کوتاهی نوشت. سپس در دبیرستان و دانشگاه به نوشتن مقاله روی آورد و در آن دربارهٔ برخی مشکلات یا موضوعات اجتماعی جاری سخن گفت.دمشق را دوست داشت، بنابراین اولین کتاب
سخن گفت.دمشق را دوست داشت، بنابراین اولین کتاب خود «داستان‌هایی از کشور من» را به آن اختصاص داد. او همچنین کودکان را دوست داشت، داستان‌های زیادی برای آنها نوشت و از آنها خواست که طبیعت را دوست داشته باشند، کار کنند و در برابر پرخاشگری مقاومت کنند. او مجموعه‌های داستان کوتاه هدفمند برای کودکان مانند «عروسی گنجشک‌ها»، «بانوی میوه‌ها» و «لبخندهای لطافت» را منتشر کرده است و در انتشار داستان‌های کودکانه زیادی در مجلات و روزنامه‌ها شرکت داشته است. بخشی از اشعار خود را در مجموعهٔ «آوازهای دل» در سال ۱۹۸۲ منتشر
خود را در مجموعهٔ «آوازهای دل» در سال ۱۹۸۲ منتشر کرد که مجموعه‌ای از شعرهای احساسی و ملی‌گرایانه است. او در ابتدا داستان‌ها و مقالات خود را با نام مستعار «دختر قاسیون» منتشر می‌کرد و بعدها آثار ادبی خود در روزنامه‌ها و مجلات سوری و عربی با نام اصلی منتشر شد. او داستان و شعر می‌گفت، سمینارهای ادبی برگزار می‌کرد و در آن شرکت می‌کرد. به اتحادیهٔ نویسندگان عرب پیوست و یکی از اعضای مؤسس انجمن دوستان دمشق و انجمن داستان و رمان بود. در معجم البابطین دربارهٔ او آمده است: «اشعار او به حمایت از انقلاب‌های عربی برای
است: «اشعار او به حمایت از انقلاب‌های عربی برای آزادی می‌پردازد. به نقش شعر به عنوان یک شاخهٔ جذاب عاطفی و زیبایی‌شناسی اعتقاد دارد، او در مورد عشق به میهن شعر دارد و در سوگ رهبر جمال عبدالناصر نیز سروده است. او علاوه بر شعرش که خواستار وحدت کشورهای عربی بود، در اشعارش از مبارزه مردم مصر در جریان تجاوز سه جانبه (جنگ ملی‌سازی کانال سوئز) نیز حمایت می‌کرد. برای مناسبت‌ها و تبریک‌ها شعر دارد، که به توصیف و تداعی تصاویر تمایل دارد. زبان او دارای جریان، آسانی و حس تخیل است. او در ساختن اشعارش به رویکرد خلیلی
و حس تخیل است. او در ساختن اشعارش به رویکرد خلیلی پایبند بود.» مقبوله شلق در ۹ ژوئن ۱۹۸۶ در دمشق درگذشت. آثار. مجموعه داستان‌ها برای کودکان و نوجوانان:
زشتی صفتی ظاهری است که به میزان عدم مطلوبیت زیباشناختی ویژگی‌های ظاهری اشاره دارد. در بسیاری از جوامع زشتی در تقابل با زیبایی است، اما در برخی از جوامع این دو صفت متضاد یکدیگر نیستند. مفهوم ژاپنی «وابی-سابی» نقص و آسیب‌پذیری را گرامی می‌دارد—ویژگی‌هایی که در فرهنگ‌های دیگر شاید «نازیبا» تلقی شوند. زشتی و زیبایی می‌توانند همچون ستاره‌های دوتایی رفتار کنند که هر یک در کشش گرانشی دیگری اسیر شده و به دور هم می‌چرخند، درحالی که همراه با ستارگان بیشمار دیگر، یک کهکشان کامل را می‌سازند. سقراط از زشتی ظاهری خود
کهکشان کامل را می‌سازند. سقراط از زشتی ظاهری خود برای برشمردن فضائل فلسفه استفاده می‌کرد و می‌گفت که فلسفه می‌تواند فرد را از زشتی ظاهری نجات دهد. تبعیض علیه افراد زشت ظاهرتبعیضی نامیده می‌شود و در برخی از کشورها جرم تلقی شده است.
صوفیا پولگار (, ؛ متولد ۲ نوامبر ۱۹۷۴) یک بازیکن شطرنج، معلم و هنرمند مجاری و اسرائیلی است. او دارای عنوان‌های فیده استاد بین‌المللی (IM) و استاد بین‌المللی زنان (WGM) است. او که پیش‌تر یک پدیده شطرنج بود، خواهر وسطی دو استاد بزرگ شطرنج، سوزان پولگار و یودیت پولگار است. او برای مجارستان در چهار المپیاد شطرنج شرکت کرده و دو مدال طلا تیمی، یک مدال نقره تیمی، سه مدال طلای فردی و یک مدال برنز فردی کسب کرده است. زندگی‌نامه. پولگار در یک خانواده تاریخ یهودیان در مجارستان در بوداپست متولد شد. او و دو خواهرش بخشی
مجارستان در بوداپست متولد شد. او و دو خواهرش بخشی از یک آزمایش آموزشی بودند که توسط پدرشان لاشلو پولگار انجام شد، به‌منظور اثبات این‌که کودکان می‌توانند دستاوردهای استثنایی داشته باشند اگر از سنین بسیار پایین در رشته‌های خاص آموزش ببینند—تهیسس لَشلو این بود که «نابغه‌ها ساخته می‌شوند، نه متولد می‌شوند». او و همسرش کلارا سه دختر خود را در خانه آموزش دادند و شطرنج به عنوان رشته تخصصی انتخاب شد. آنها همچنین دخترانشان را به زبان بین‌المللی اسپرانتو آموختند. حرفه. در مسابقات جهانی شطرنج جوانان ۱۹۸۶، او به مقام
در مسابقات جهانی شطرنج جوانان ۱۹۸۶، او به مقام دوم رسید و ژوئل لوتیه را شکست داد و به عنوان قهرمان جهانی زیر ۱۴ سال دختران معرفی شد. در سال ۱۹۸۹، در سن ۱۴ سالگی، او با عملکرد شگفت‌انگیز خود در یک تورنمنت در رم که به نام «غارت رم» شناخته شد، دنیای شطرنج را شگفت‌زده کرد. او این تورنمنت را که شامل چندین استاد بزرگ قدرتمند بود با امتیاز ۸٫۵ از ۹ برد و برنده شد. رتبه عملکردی او طبق New in Chess برابر با ۲۸۷۹ بود که یکی از قوی‌ترین عملکردها در تاریخ به حساب می‌آید. پولگار در سال ۱۹۹۴ در مسابقات شطرنج قهرمانی
پولگار در سال ۱۹۹۴ در مسابقات شطرنج قهرمانی جوانان جهان در ماتینیوس، برزیل، به مقام دوم رسید و به هلگی گراتارسان باخت. او در چهار المپیاد شطرنج برای تیم مجارستان بازی کرد و چندین مدال تیمی و فردی به دست آورد. برای مدتی، پولگار به عنوان ششمین بازیکن زن قوی در جهان رتبه‌بندی شد. او از سال ۲۰۰۳ شطرنج کمی با رتبه‌بندی فیده بازی کرده است و از ژانویه ۲۰۲۰ (تا آن زمان) هیچ بازی فیده‌ای از ۲۰۱۰ به بعد نداشته است. در یک زمان او ویکتور کورچنوی را در یک بازی شطرنج سرعتی شکست داد. در تابستان ۱۹۹۳، بابی فیشر از لاشلو
شکست داد. در تابستان ۱۹۹۳، بابی فیشر از لاشلو پولگار و خانواده‌اش در مجارستان دیدن کرد. تمام خواهران پولگار (یودیت پولگار، سوزان پولگار و سوفیا پولگار) با فیشر چندین بازی شطرنج ۹۶۰ بازی کردند. در یک زمان سوفیا سه بازی پیاپی فیشر را شکست داد. جوایز. پولگار در طول دوران حرفه‌ای خود جوایز و افتخارات زیادی کسب کرده است. برخی از مهم‌ترین جوایز و دستاوردهای او عبارتند از: مدال‌های تیمی و فردی در المپیادهای شطرنج زنان: در المپیاد شطرنج ۱۹۹۰، او مدال طلا تیمی و طلا فردی را به دست آورد. در المپیاد شطرنج ۱۹۹۴، مدال
فردی را به دست آورد. در المپیاد شطرنج ۱۹۹۴، مدال نقره تیمی و مدال طلا فردی به همراه بهترین عملکرد رتبه‌بندی را کسب کرد. همچنین در المپیاد شطرنج ۱۹۹۶، مدال برنز فردی را به‌دست آورد. رتبه‌بندی‌ها و دستاوردهای فردی: برای مدت زمانی، پولگار به عنوان یکی از قوی‌ترین بازیکنان زن شطرنج در جهان شناخته می‌شد و در برخی از دوره‌ها به عنوان ششمین بازیکن زن برتر دنیا رتبه‌بندی شد. جوایز در بازی‌های سرعتی: او در یک بازی شطرنج سرعتی ویدیویی، ویکتور کورچنوی، یکی از بزرگ‌ترین شطرنج‌بازان تاریخ را شکست داد که خود یک دستاورد
شطرنج‌بازان تاریخ را شکست داد که خود یک دستاورد بزرگ محسوب می‌شود. زندگی شخصی. در ۷ فوریه ۱۹۹۹، پولگار با استاد بزرگ اسرائیلی یونا کوشاشویلی و علیا. ازدواج کرد. آنها دو فرزند به نام‌های آلون و یوآو دارند. والدین پولگار بعداً به اسرائیل پیوستند. او و خانواده‌اش مدتی در تورنتو زندگی کردند تا شوهرش بتواند تحصیلات و تخصص پزشکی خود را ادامه دهد. سپس در سال ۲۰۱۲ به اسرائیل بازگشتند و در نزدیکی تل‌آویو ساکن شدند. کتاب‌ها. خودزندگی‌نامه سوفیا پولگار در سال ۲۰۲۳ توسط انتشارات راسل منتشر شد. "هنرمند شگفت‌انگیز –
توسط انتشارات راسل منتشر شد. "هنرمند شگفت‌انگیز – تاکتیکی خطرناک" یک کتاب منحصر به فرد است که شامل بازی‌های انتخابی شطرنج نویسنده و آثار هنری با تم شطرنج است. او دیدگاه خود را در مورد بزرگ شدن در خانواده‌ای خاص از قهرمانان شطرنج بیان می‌کند. بیشتر تصاویر شامل عکس‌ها و نقاشی‌ها به‌صورت رنگی کامل ارائه می‌شوند و توضیحات تاکتیکی برای بازیکنان باشگاهی بسیار آموزنده است. این کتاب شامل داستان‌های داخلی دربارهٔ خواهران پولگار، ویکتور کورچنوی و بابی فیشر است. "باشگاه شطرنج من ۲۰۲۰"، هم‌نویسنده با دیوید کوهن.
"باشگاه شطرنج من ۲۰۲۰"، هم‌نویسنده با دیوید کوهن. نقاشی‌های آبرنگی توسط سوفیا خوانندگان جوان را به دنیای شگفت‌انگیز شطرنج دعوت می‌کند. سوفیا با مشاوره و نقاشی، مجموعه کتاب‌های "قصر شطرنج" از یودیت پولگار را تألیف کرده است که در سال ۲۰۱۵ در فرانکفورت جایزه ویژه بهترین مواد آموزشی اروپا را دریافت کرد. این کتاب‌ها با موفقیت در صدها مدرسه در مجارستان استفاده می‌شوند و بخشی از برنامه درسی ملی مجارستان هستند. هدف از آن‌ها بهبود مهارت‌های مختلف مانند حل مسئله، تفکر استراتژیک و بیشتر به روشی سرگرم‌کننده با کمک
تفکر استراتژیک و بیشتر به روشی سرگرم‌کننده با کمک شطرنج است.
لیویا یارُوکا (متولد ۶ اکتبر ۱۹۷۴ در تاتا) یک سیاستمدار مجاری است. او عضو پارلمان اروپا است که اولین بار در سال ۲۰۰۴ به عنوان بخشی از فهرست حزب فیدس انتخاب شد. یارُوکا دومین مردم کولی (و اولین زن رومانی) است که تا کنون به پارلمان اروپا انتخاب شده است (بعد از خوان دِ دیوس رامیرز هرادیا از اسپانیا که از ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۹ در این پارلمان خدمت کرد). یارُوکا در شوپرون، یک شهر نزدیک به مرز غربی مجارستان با اتریش، بزرگ شد. پدرش اهل قوم رومانی و مادرش مجاری است. بعد از اخذ مدرک کارشناسی ارشد در جامعه‌شناسی از ورشو در
اخذ مدرک کارشناسی ارشد در جامعه‌شناسی از ورشو در دانشگاه اروپای مرکزی با بورسیه از بنیادهای جامعه باز، به مطالعه انسان‌شناسی در بریتانیا پرداخت و بر مسائل و فرهنگ رومانی تمرکز کرد. در اوت ۲۰۰۳ یک دختر و در ۲۰۰۷ یک پسر به دنیا آورد. در ۲۰۱۲ دکترای خود را در انسان‌شناسی اجتماعی از کالج دانشگاهی لندن تکمیل کرد. یارُوکا به عنوان یک مدافع رفتار حزب فیدس با رومانی‌ها در مجارستان مورد انتقاد قرار گرفته است. او همچنین از انتقاد از کمپین فیدس علیه جرج سوروس خودداری کرده است. و حملات این حزب به دانشگاهی که در آن
کرده است. و حملات این حزب به دانشگاهی که در آن تحصیل کرده، دانشگاه اروپای مرکزی، را نادیده گرفته است. عضویت‌ها. او عضو کمیته حقوق زنان و برابری جنسیتی و هیئت نمایندگی روابط با آفریقای جنوبی است. او همچنین عضو جانشین کمیته اشتغال و امور اجتماعی و هیئت نمایندگی روابط با شبه‌جزیره کره است. در ۲۰۱۴ از پارلمان اروپا بازنشسته شد اما در ۱۵ سپتامبر ۲۰۱۷ پس از ترک ایلدیکو گال-پلچ از پارلمان اروپا، دوباره وارد آن شد. او در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۷ به عنوان نایب رئیس پارلمان اروپا انتخاب شد. او در ۳ ژوئیه ۲۰۱۹ دوباره به این
اروپا انتخاب شد. او در ۳ ژوئیه ۲۰۱۹ دوباره به این سمت انتخاب شد. او تا ۱۷ ژانویه ۲۰۲۲ به عنوان نایب رئیس خدمت کرد. زندگی شخصی. او متأهل است و دو فرزند دارد. دیگر عضویت‌ها. لیویا یارُوکا در پارلمان اروپا عضو چندین کمیته و هیئت نمایندگی است. او عضو کمیته حقوق زنان و برابری جنسیتی است که به مسائل مربوط به حقوق زنان و برابری جنسیتی می‌پردازد. همچنین، یارُوکا در هیئت نمایندگی روابط با آفریقای جنوبی فعالیت دارد و به تقویت روابط پارلمانی بین اروپا و آفریقای جنوبی می‌پردازد. او همچنین به عنوان عضو جانشین در کمیته
می‌پردازد. او همچنین به عنوان عضو جانشین در کمیته اشتغال و امور اجتماعی و هیئت نمایندگی روابط با شبه‌جزیره کره نیز مشغول به کار است. علاوه بر این، یارُوکا در برخی دیگر از سازمان‌ها و برنامه‌های بین‌المللی نیز عضویت دارد، از جمله صندوق آموزش رومانی و گروه عالی دیپلماتیک برنامه رومانی. او پیش از این عضو هیئت مدیره مؤسسه جامعه باز و برنامه بورس تحصیلی دانشگاه رومانی نیز بوده است. این عضویت‌ها نشان‌دهنده فعالیت‌های گستردهٔ او در زمینه‌های حقوق بشر، روابط بین‌الملل و ادغام اجتماعی اقلیت‌ها، به ویژه رومانی‌ها،
و ادغام اجتماعی اقلیت‌ها، به ویژه رومانی‌ها، است. فعالیت‌های پژوهشی. فعالیت‌های پژوهشی وی عمدتاً بر مسائل اجتماعی و قومیتی تمرکز دارد. از سپتامبر ۲۰۰۰ تا آوریل ۲۰۰۲، او تحقیق میدانی قوم‌نگاری در مورد تمایلات هم‌پذیری قوم رومانی در مجارستان انجام داد. همچنین از مه ۱۹۹۸ تا مه ۲۰۰۱ تحقیقاتی جامعه‌شناسی میان دانش‌آموزان رومانی در گاندی گیمنازیوم در مجارستان انجام داد. از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۳، در دانشگاه کالج لندن تحقیقاتی دکتری در زمینه روابط قومی و اقتصادی، هویت و رادیکالیسم در بازنمایی فرهنگی جوانان رومانی در
و رادیکالیسم در بازنمایی فرهنگی جوانان رومانی در منطقه ۸، یک محله فقیرنشین در بوداپست، انجام داد. این پژوهش‌ها نشان‌دهنده تمرکز او بر مسائل اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی قوم رومانی و تلاش برای درک بهتر وضعیت این اقلیت در جوامع مختلف است. جوایز. او در طول فعالیت‌های حرفه‌ای خود جوایز متعددی دریافت کرده است. از جمله این جوایز می‌توان به انتخاب او به عنوان رهبر جوان جهانی در سال ۲۰۰۶ توسط انجمن رهبران جوان جهانی و مجمع جهانی اقتصاد اشاره کرد. او همچنین در سال‌های ۲۰۰۶ و ۲۰۱۳ برنده جایزه «عضو پارلمان اروپا سال» در
و ۲۰۱۳ برنده جایزه «عضو پارلمان اروپا سال» در دسته حقوق عدالت و حقوق بنیادین شد. در سال ۲۰۱۰، جایزه وزارت امور خارجه رومانی برای ادغام اجتماعی اقلیت‌ها را دریافت کرد. همچنین در سال ۲۰۱۱، جایزه نشان افتخار ریاست‌جمهوری مجارستان را برای کار برجسته‌اش در زمان ریاست مجارستان بر شورای اتحادیه اروپا به دست آورد. دیگر جوایز مهم او شامل جایزه سنت آدلبِرت از انجمن اندیشمندان مسیحی مجارستان در ۲۰۱۱ و جایزه «فونداسیون سکرتاریا گیتانو» در ۲۰۱۲ می‌باشد. این جوایز گواهی بر تأثیرگذاری و تلاش‌های او در زمینه حقوق بشر و
بر تأثیرگذاری و تلاش‌های او در زمینه حقوق بشر و بهبود وضعیت اقلیت‌ها است. برخی از جوایز او عبارتند از: