payamvha/North_RAG huggingface dataset:
را یافته است. نویسندگان این مطالعه دریافتند که تغییرات ناشی از اقلیم در توزیع و تنوع گونه‌های خفاش، احتمال وجود کروناویروس‌های منتقل‌شونده توسط خفاش را در استان یون‌نان، میانمار و لائوس افزایش داده است. این منطقه همچنین زیستگاه پانگولین‌های سوندا و سیویت‌های ماسک‌دار بوده است که به عنوان میزبانان واسطه احتمالی کووید-۱۹ بین خفاش‌ها و انسان‌ها شناخته می‌شوند. بنابراین نویسندگان پیشنهاد می‌کنند که تغییرات اقلیمی احتمالاً تا حدی در ظهور این همه‌گیری نقش داشته است. تغییرات اقلیمی ممکن است تغییراتی را در
داشته است. تغییرات اقلیمی ممکن است تغییراتی را در زیستگاه‌های خفاش‌ها ایجاد کند که ممکن است آنها را به مناطق پرجمعیت نزدیک‌تر کرده باشد. پیش‌بینی می‌شود که افزایش دوره‌های خشکی و خشکسالی، خفاش‌ها را از مناطق بومی خود خارج کرده و به مناطق پرجمعیت سوق دهد. این امر باعث افزایش تعاملات آنها با انسان‌ها و در نتیجه احتمال انتقال بیماری‌های مشترک بین انسان و دام می‌شود.
در علم هوانوردی، سیستم کنترل محیطی (ECS) یک هواپیما یک جزء ضروری است که تأمین هوا، کنترل دما و تنظیم فشار کابین را برای خدمه و مسافران فراهم می‌کند. از دیگر قابلیت‌های آن می‌توان به خنک‌سازی سیستم‌های هوانوردی، تشخیص دود و اطفاء حریق اشاره کرد. نمای کلی. سیستم‌های شرح داده شده در زیر مختص هواپیماهای مسافربری بوئینگ فعلی هستند، اگرچه جزئیات اساساً برای جت‌های مسافربری ایرباس و سایر شرکت‌ها یکسان است. یک استثنا کنکورد بود که به دلیل ارتفاع بالاتر پرواز و همچنین فشار کابین کمی بالاتر، یک سیستم تأمین هوای اضافی
فشار کابین کمی بالاتر، یک سیستم تأمین هوای اضافی در آن نصب شده بود. تأمین هوا. در هواپیماهای جت، هوا با مکش از یک مرحله کمپرسور هر موتور توربین گازی، در بالادست محفظه احتراق، به ECS تأمین می‌شود. دما و فشار این هوای فشرده بسته به مرحله کمپرسور مورد استفاده و تنظیم قدرت موتور متفاوت است. یک شیر قطع و وصل تنظیم فشار منیفولد (MPRSOV) جریان را در صورت لزوم محدود می‌کند تا فشار مطلوب برای سیستم‌های پایین‌دستی حفظ شود. برای راندن هوا در سیستم، به حداقل فشار تأمین نیاز است، اما مطلوب است که تا حد امکان از فشار
نیاز است، اما مطلوب است که تا حد امکان از فشار تأمین کم استفاده شود، زیرا انرژی‌ای که موتور برای فشرده‌سازی هوای فشرده استفاده می‌کند، برای نیروی محرکه در دسترس نیست و مصرف سوخت کاهش می‌یابد. به همین دلیل، هوا معمولاً از یکی از دو (یا در برخی موارد مانند بوئینگ ۷۷۷، سه) دریچه تخلیه هوا در مکان‌های مختلف مراحل کمپرسور کشیده می‌شود. وقتی موتور در فشار پایین (رانش کم یا ارتفاع زیاد) قرار دارد، هوا از دریچهٔ تخلیهٔ هوا که بالاترین فشار را دارد، کشیده می‌شود. با افزایش فشار (افزایش نیروی رانش یا کاهش ارتفاع) و
افزایش فشار (افزایش نیروی رانش یا کاهش ارتفاع) و رسیدن به نقطه تقاطع از پیش تعیین‌شده، شیر قطع فشار بالا (HPSOV) بسته می‌شود و هوا از دریچه‌ای با فشار پایین‌تر انتخاب می‌شود تا افت عملکرد سوخت به حداقل برسد. عکس این اتفاق با کاهش فشار موتور رخ می‌دهد. برای رسیدن به دمای مطلوب، هوای خروجی از یک مبدل حرارتی به نام پیش‌خنک‌کننده عبور داده می‌شود. هوای خروجی از فن موتور از طریق پیش خنک‌کننده که در ستون موتور قرار دارد، دمیده می‌شود و گرمای اضافی را از هوای خروجی سرویس جذب می‌کند. یک شیر تعدیل‌کننده هوای فن
سرویس جذب می‌کند. یک شیر تعدیل‌کننده هوای فن (FAMV) جریان هوای خنک‌کننده را تغییر می‌دهد تا دمای نهایی هوای خروجی سرویس را کنترل کند. نکته قابل توجه این است که بوئینگ ۷۸۷ از هوای فشرده برای تنظیم فشار کابین استفاده نمی‌کند. در عوض، هواپیما هوا را از ورودی‌های اختصاصی که در جلوی بال‌ها قرار دارند، مکش می‌کند. واحد هوای سرد. جزء اصلی برای عملکرد واحد هوای سرد (CAU)، دستگاه خنک‌کنندهٔ دستگاه چرخهٔ هوا (ACM) است. برخی از هواپیماها، از جمله هواپیماهای اولیه بوئینگ ۷۰۷، از سیستم تبرید فشرده‌سازی بخار مانند آنچه
۷۰۷، از سیستم تبرید فشرده‌سازی بخار مانند آنچه در دستگاه‌های تهویه مطبوع خانگی استفاده می‌شود، استفاده می‌کردند. یک ACM از فرئون استفاده نمی‌کند: خود هوا مبرد است. ACM به دلیل کاهش وزن و نیاز به نگهداری، نسبت به دستگاه‌های چرخه بخار ترجیح داده می‌شود. بیشتر هواپیماهای جت مسافربری مجهز به پک (بسته) هستند. معنی اختصارات را اینجا ببینید. محل قرارگیری پکیج (های) تهویه مطبوع به طراحی هواپیما بستگی دارد. در برخی طرح‌ها، آنها در مرز بین بال و بدنه، بین دو بال و زیر بدنه نصب می‌شوند. در هواپیماهای دیگر (داگلاس
زیر بدنه نصب می‌شوند. در هواپیماهای دیگر (داگلاس ایرکرفت سری دی‌سی-۹) بسته در دم هواپیما قرار دارند. بسته‌های پروازی در هواپیماهای مک‌دانل داگلاس دی‌سی-۱۰ / ام‌دی-۱۱ و لاکهید ال-۱۰۱۱ در جلوی هواپیما و زیر عرشه پرواز قرار دارند. تقریباً همه هواپیماهای جت دو پک دارند، اگرچه هواپیماهای بزرگتر مانند بوئینگ ۷۴۷، لاکهید ال-۱۰۱۱ تری‌استار و مک‌دانل-داگلاس مک‌دانل داگلاس ام‌دی-۱۱ سه پک دارند. مقدار هوای خروجی که به پکیج تهویه مطبوع جریان می‌یابد توسط شیر کنترل جریان (FCV) تنظیم می‌شود. برای هر PACK یک FCV نصب
جریان (FCV) تنظیم می‌شود. برای هر PACK یک FCV نصب می‌شود. یک شیر ایزوله که در حالت عادی بسته است، از رسیدن هوای سیستم تخلیه هوای سمت چپ به پک سمت راست (و "برعکس") جلوگیری می‌کند، اگرچه در صورت از کار افتادن یکی از سیستم‌های تخلیه هوا، می‌توان این شیر را باز کرد. در پایین‌دست FCV واحد هوای سرد (CAU) قرار دارد که به آن واحد تبرید نیز گفته می‌شود. انواع مختلفی از CAU وجود دارد؛ با این حال، همه آنها از اصول اولیهٔ رایجی استفاده می‌کنند. هوای خروجی وارد مبدل حرارتی اولیه هوای رم می‌شود، جایی که توسط هوای رم،
اولیه هوای رم می‌شود، جایی که توسط هوای رم، انبساط یا ترکیبی از هر دو خنک می‌شود. سپس هوای سرد وارد کمپرسور می‌شود، جایی که دوباره فشرده می‌شود و هوا را دوباره گرم می‌کند. عبور هوا از مبدل حرارتی ثانویه رم-ایر، ضمن حفظ فشار بالا، هوا را خنک می‌کند. سپس هوا از میان یک توربین عبور می‌کند که هوا را منبسط می‌کند تا گرما را بیشتر کاهش دهد. مشابه عملکرد یک واحد توربوشارژر، کمپرسور و توربین روی یک شفت واحد قرار دارند. انرژی استخراج شده از هوای عبوری از توربین برای به حرکت درآوردن کمپرسور استفاده می‌شود. سپس جریان
به حرکت درآوردن کمپرسور استفاده می‌شود. سپس جریان هوا قبل از عبور به کندانسور، به سمت گرمکن مجدد هدایت می‌شود تا برای استخراج آب توسط دستگاه استخراج آب آماده شود. سپس هوا از طریق یک جداکننده آب فرستاده می‌شود، جایی که هوا مجبور به چرخش در امتداد طول خود می‌شود و نیروهای گریز از مرکز باعث می‌شوند رطوبت از طریق یک الک به سمت دیواره‌های بیرونی پرتاب شود، جایی که به سمت یک زهکش هدایت شده و به دریا فرستاده می‌شود. سپس، هوا معمولاً از یک جداکننده آب یا جوراب عبور می‌کند. این جوراب، کثیفی و روغن را از هوای خروجی
می‌کند. این جوراب، کثیفی و روغن را از هوای خروجی موتور جذب می‌کند تا هوای کابین تمیزتر بماند. این فرایند حذف آب از تشکیل یخ و گرفتگی سیستم جلوگیری می‌کند و از مه گرفتگی کابین خلبان و کابین در عملیات زمینی و ارتفاعات پایین جلوگیری می‌کند. برای یک بوت‌استرپ زیر صفر، رطوبت قبل از رسیدن به توربین استخراج می‌شود تا بتوان به دماهای زیر صفر رسید. دمای هوای خروجی توسط جریان تنظیم‌شده از طریق سیستم هوای رم (در زیر) و تنظیم یک شیر کنترل دما که بخشی از هوای داغ اطراف را بای‌پس کرده و آن را با هوای سرد پایین‌دست
را بای‌پس کرده و آن را با هوای سرد پایین‌دست توربین مخلوط می‌کند، کنترل می‌شود. سیستم هوای رم. ورودی هوای رم یک دریچه کوچک است که معمولاً در لبه اتصال بال به بدنه قرار دارد. تقریباً همه هواپیماهای جت از یک دریچه تنظیم‌کننده روی ورودی هوای ورودی استفاده می‌کنند تا میزان جریان هوای خنک‌کننده را از طریق مبدل‌های حرارتی هوای ورودی اولیه و ثانویه کنترل کنند. برای افزایش بازیابی هوای رم، تقریباً همه هواپیماهای جت از پره‌های مدوله‌کننده در اگزوز هوای رم استفاده می‌کنند. یک فن هوای رم در داخل سیستم رم، جریان هوای
یک فن هوای رم در داخل سیستم رم، جریان هوای رم را در سراسر مبدل‌های حرارتی، هنگامی که هواپیما روی زمین است، فراهم می‌کند. تقریباً تمام هواپیماهای بال ثابت مدرن از یک فن روی یک شفت مشترک با ACM استفاده می‌کنند که توسط توربین ACM نیرو می‌گیرد.
اثرات تغییرات اقلیمی بر سلامت انسان عمیق است زیرا باعث افزایش بیماری‌ها و مرگ و میر ناشی از گرما، بیماری‌های تنفسی و شیوع بیماری‌های عفونی می‌شود. میان پژوهشگران، متخصصان بهداشت و سازمان‌های مختلف توافق گسترده‌ای وجود دارد که تغییرات اقلیمی بزرگ‌ترین تهدید جهانی سلامت در قرن بیست‌ویکم است. افزایش دما و تغییرات در الگوهای آب و هوایی، شدت موج گرما، آب و هوای نامساعد و سایر علل بیماری، آسیب یا مرگ را افزایش می‌دهد. امواج گرما و رویدادهای شدید آب و هوایی، چه به‌طور مستقیم و چه غیرمستقیم، تأثیر زیادی بر سلامت
مستقیم و چه غیرمستقیم، تأثیر زیادی بر سلامت دارند. وقتی افراد برای مدت طولانی‌تری در معرض دماهای بالاتر قرار می‌گیرند، ممکن است دچار گرمازدگی و گرمازدگی شوند. علاوه بر تأثیرات مستقیم، تغییرات اقلیمی و رویدادهای شدید آب و هوایی باعث تغییراتی در زیست‌کره می‌شوند. برخی از بیماری‌هایی که توسط میزبان‌های زنده مانند پشه‌ها و کنه‌ها (که به عنوان ناقل شناخته می‌شوند) حمل و پخش می‌شوند، ممکن است در برخی مناطق شایع‌تر شوند. بیماری‌های تحت تأثیر شامل تب دنگی و مالاریا هستند. همچنین احتمال ابتلا به بیماری‌های منتقله
هستند. همچنین احتمال ابتلا به بیماری‌های منتقله از طریق آب مانند بیماری‌های اسهالی بیشتر خواهد شد. تغییرات اقلیمی می‌تواند باعث کاهش تأثیرات تغییر اقلیم بر کشاورزی در مناطق مشخص شود که نتیجه آن افزایش قیمت غذا، کاهش دسترسی به مواد غذایی و سوءتغذیه خواهد بود. تغییرات اقلیمی همچنین می‌تواند دسترسی به منابع آب پاک و ایمن را کاهش دهد. شرایط جوی شدید و تأثیرات آن بر سلامت می‌تواند معیشت و ثبات اقتصادی مردم را نیز تهدید کند. این عوامل در کنار هم می‌توانند به افزایش فقر، مهاجرت انسان، درگیری‌های خشونت‌آمیز و
افزایش فقر، مهاجرت انسان، درگیری‌های خشونت‌آمیز و مشکلات روانی منجر شوند. تغییرات آب و هوایی بر سلامت انسان در تمام سنین، از دوران کودکی تا دوران نوجوانی، سن بالغ و سن پیری تأثیر می‌گذارد. عوامل مانند سن، جنسیت و وضعیت اجتماعی و اقتصادی تا چه حد این اثرات به خطر گسترده‌ای برای سلامت انسان تبدیل می‌شوند: برخی از گروه‌ها نسبت به گروه‌های دیگر در معرض اثرات سلامتی تغییرات آب و هوایی هستند. این‌ها شامل کودکان، سالمندان، کارگران بیرونی و افراد محروم هستند. مروری بر تأثیرات و مسیرهای اثرگذاری تغییرات اقلیمی بر
بر تأثیرات و مسیرهای اثرگذاری تغییرات اقلیمی بر سلامت. تأثیرات تغییرات اقلیمی بر سلامت انسان را می‌توان به دو دسته مستقیم و غیرمستقیم تقسیم کرد. بادهای شدید، سیلاب‌ها، خشکسالی‌ها، موج‌های گرما و آتش‌سوزی‌های جنگلی از جمله شرایط جوی شدید هستند که می‌توانند به‌طور مستقیم باعث آسیب، بیماری یا مرگ شوند. تأثیرات غیرمستقیم تغییرات اقلیمی از طریق تغییرات محیطی رخ می‌دهد که زیست‌کره را در مقیاس وسیع دچار تغییر می‌کند. این موارد شامل کاهش کیفیت آب، آلودگی هوا، کاهش دسترسی به غذا و گسترش سریع‌تر حشرات ناقل بیماری
دسترسی به غذا و گسترش سریع‌تر حشرات ناقل بیماری می‌شود. تأثیرات مستقیم و غیرمستقیم تغییرات اقلیمی بر سلامت و شدت این تأثیرات در سراسر جهان و میان گروه‌های مختلف مردم بر اساس سن، جنسیت، قابلیت تحرک و عوامل دیگر متفاوت است. برای مثال، تفاوت‌ها در ارائه خدمات بهداشتی یا سطح توسعه اقتصادی منجر به ریسک‌ها و نتایج متفاوت سلامت برای مردم مناطق مختلف می‌شود، به‌گونه‌ای که کشورهای کمتر توسعه‌یافته با خطرات بیشتری مواجه هستند. در بسیاری از نقاط، ترکیب وضعیت اقتصادی-اجتماعی پایین و نقش‌های جنسیتی باعث افزایش خطرات
پایین و نقش‌های جنسیتی باعث افزایش خطرات سلامت برای زنان و دختران در اثر تغییرات اقلیمی نسبت به مردان و پسران می‌شود (اگرچه در برخی موارد ممکن است وضعیت بالعکس باشد). اثرات مختلف بهداشتی مرتبط با تغییرات اقلیمی شامل بیماری‌های قلبی عروقی، بیماری‌های تنفسی، بیماری‌های عفونی، سوء تغذیه، بیماری‌های روانی، آلرژی‌ها، جراحات و مسمومیت می‌شود.
جنگ می‌تواند به شدت به محیط زیست آسیب برساند و کشورهای درگیر جنگ اغلب در طول جنگ، الزامات عملیاتی را بر نگرانی‌های زیست‌محیطی مقدم می‌دانند. برخی از حقوق بین‌المللی برای محدود کردن این آسیب زیست‌محیطی طراحی شده‌اند. جنگ و فعالیت‌های نظامی پیامد زیست‌محیطی جنگ آشکاری بر محیط زیست دارند. تسلیحات، جابجایی نیروها، مین‌های زمینی، ایجاد و تخریب ساختمان‌ها، تخریب جنگل‌ها از طریق قطع درختان یا استفاده نظامی عمومی، مسمومیت منابع آب، تیراندازی به حیوانات برای تمرین، مصرف گونه‌های در معرض خطر از روی ناچاری و غیره،
مصرف گونه‌های در معرض خطر از روی ناچاری و غیره، تنها برخی از نمونه‌هایی هستند که نشان می‌دهند چگونه فعالیت‌های نظامی در زمان جنگ و صلح (مانند آموزش، ساخت پایگاه و حمل و نقل تسلیحات) به محیط زیست آسیب می‌رسانند. «راهبرد زمین سوخته» و «سمی کردن چاه» نمونه‌های کلاسیک چنین تأثیری هستند. نمونه‌های اخیر شامل آلودگی نفتی جنگ خلیج فارس توسط عراق در کویت در سال‌های ۱۹۹۰/۱۹۹۱، استفاده ازاورانیوم ضعیف‌شده در کوزوو در سال ۱۹۹۹، و استفاده از سلاح گرمافشاری با سوخت هوایی در افغانستان از سال ۲۰۰۱ تاکنون است. از دیدگاه
در افغانستان از سال ۲۰۰۱ تاکنون است. از دیدگاه حقوقی، حفاظت از محیط زیست در زمان جنگ و فعالیت‌های نظامی تا حدودی توسط حقوق محیط زیست مورد توجه قرار می‌گیرد. منابع بیشتری نیز در حوزه‌های حقوقی مانند حقوق بین‌الملل عمومی، قوانین جنگ، قانون بین‌المللی حقوق بشر و قوانین محلی هر کشور آسیب‌دیده یافت می‌شود. با این حال، این مقاله عمدتاً بر محیط زیست متمرکز است و به محض اینکه دو کشور در حال مبارزه با آن هستند، این موضوع به یکی از نگرانی‌های بین‌المللی تبدیل می‌شود؛ بنابراین، قانون بین‌المللی محیط زیست که شورای
بنابراین، قانون بین‌المللی محیط زیست که شورای امنیت سازمان ملل متحد آن را اجرا می‌کند، در اینجا مورد توجه است. قانون جنگ در مقایسه با سایر حوزه‌های حقوق بین‌الملل، چندان توسعه‌یافته نیست. تنها شورای امنیت سازمان ملل متحد اقتدار و صلاحیت تنظیم توسعه و اجرای آن یا نظارت بر رعایت آن را دارد. منابع قوانین. حقوق بین‌الملل عرفی و حقوق نرم. اسناد حقوق بین‌الملل عرفی و حقوق نرم، حفاظت از محیط زیست را در زمان درگیری‌های مسلحانه و فعالیت‌های نظامی مورد توجه قرار می‌دهند. کمیسیون حقوق بین‌الملل (ILC) پیش‌نویس قانون
کمیسیون حقوق بین‌الملل (ILC) پیش‌نویس قانون جرائم علیه صلح و امنیت بشریت (۱۹۵۴) را تهیه کرده است. «انسان و محیط زیست او باید از اثرات سلاح‌های هسته‌ای و سایر ابزارهای کشتار جمعی در امان باشند. کشورها باید تلاش کنند تا در نهادهای بین‌المللی مربوطه، به توافق فوری در مورد حذف و نابودی کامل چنین سلاح‌هایی دست یابند»: اصل ۲۶ → فصل ۱۱ گزارش برانتلند: صلح، امنیت، توسعه و محیط زیست. منشور جهانی طبیعت ۱۹۸۲: «طبیعت باید در برابر تخریب ناشی از جنگ یا سایر فعالیت‌های خصمانه ایمن شود.» «جنگ به‌ذات توسعه پایدار را تخریب
ایمن شود.» «جنگ به‌ذات توسعه پایدار را تخریب می‌کند؛ بنابراین دولت‌ها موظف‌اند به حقوق بین‌الملل که حفاظت از محیط‌زیست در زمان‌های درگیری مسلحانه را تضمین می‌کند، احترام بگذارند و در صورت لزوم در توسعه بیشتر آن همکاری کنند.» — اصل ۲۴ اعلامیه ریو ۱۹۹۲ → بند ۳۹٫۶ برنامه ۲۱: «اقدامات مطابق با حقوق بین‌الملل باید در نظر گرفته شود تا در زمان‌های درگیری مسلحانه، تخریب گسترده محیط‌زیست که تحت حقوق بین‌الملل قابل توجیه نیست، مورد رسیدگی قرار گیرد.» قطعنامه ۴۷/۳۷ مجمع عمومی سازمان ملل متحد (۱۹۹۲) مقرر می‌دارد:
مجمع عمومی سازمان ملل متحد (۱۹۹۲) مقرر می‌دارد: «تخریب محیط زیست، که ضرورت نظامی آن را توجیه نمی‌کند و به‌طور خودسرانه انجام می‌شود، آشکارا مغایر با قوانین بین‌المللی موجود است.» قانون معاهدات. چندین معاهده سازمان ملل از جمله کنوانسیون ژنو چهارم، کنوانسیون میراث جهانی ۱۹۷۲ و کنوانسیون تغییر محیط زیست ۱۹۷۷، مقررات برای محدود کردن تأثیرات زیست محیطی جنگ یا فعالیت‌های نظامی را دارند. عراق بر اساس حقوق بین‌المللی مسئول «زیان‌های زیست محیطی و تسکین منابع طبیعی» ناشی از حمله و اشغال غیرقانونی کویت بود: قطعنامه
ناشی از حمله و اشغال غیرقانونی کویت بود: قطعنامه ۶۸7 (1991) شورای امنیت سازمان ملل. "تخریب محیط زیست که به دلیل لزوم نظامی توجیه نشده و به طور بی هدف انجام می‌شود، کاملاً مخالف قانون بین المللی موجود است": قطعنامه مجمع عمومی سازمان ملل ۴۷/۳7 (1992).
ممیزی زیست‌محیطی نوعی ارزیابی است که برای شناسایی شکاف‌های انطباق با محیط زیست و پیاده‌سازی سیستم مدیریت، همراه با اقدامات اصلاحی مرتبط، در نظر گرفته شده است. به این ترتیب، آنها عملکردی مشابه (مشابه) با حسابرسی‌های مالی انجام می‌دهند. به‌طور کلی دو نوع مختلف از حسابرسی زیست‌محیطی وجود دارد: حسابرسی رعایت قوانین و حسابرسی سیستم‌های مدیریتی. حسابرسی‌های انطباق معمولاً نوع اصلی حسابرسی در ایالات متحده یا شرکت‌های چندملیتی مستقر در ایالات متحده هستند. ممیزی‌های انطباق با محیط زیست. تعهدات انطباق را می‌توان به
انطباق با محیط زیست. تعهدات انطباق را می‌توان به عنوان قوانین و مقررات قابل اجرا در نظر گرفت. ممیزی‌های انطباق با الزامات زیست‌محیطی به منظور بررسی وضعیت انطباق قانونی سایت/شرکت در یک زمینه عملیاتی انجام می‌شوند. حسابرسی‌های انطباق عموماً با تعیین الزامات انطباق قانونی مربوطه که عملیات بر اساس آنها ارزیابی خواهد شد، آغاز می‌شوند. این شامل مقررات فدرال، مقررات ایالتی، مجوزها و احکام/قوانین محلی می‌شود. در برخی موارد، ممکن است شامل الزاماتی در توافقات حقوقی نیز باشد. ممیزی‌های انطباق ممکن است "چندرسانه‌ای"
نیز باشد. ممیزی‌های انطباق ممکن است "چندرسانه‌ای" یا "برنامه‌ریزی‌شده" باشند. ممیزی‌های چندرسانه‌ای شامل شناسایی و ممیزی تمام رسانه‌های محیطی (هوا، آب، زباله و غیره) است که مربوط به عملیات/شرکت است. ممیزی‌های برنامه‌ای (که ممکن است "موضوعی" یا "رسانه‌ای" نیز نامیده شوند) از نظر دامنه به حوزه‌های نظارتی از پیش تعیین‌شده، مانند هوا، محدود می‌شوند. حسابرسی‌ها به جای وضعیت آلودگی ملک، بر جنبه‌های زیست‌محیطی و تأثیرات زیست‌محیطی یک شرکت/سایت متمرکز هستند. ممیزی‌های زیست‌محیطی و استانداردهای بین‌المللی. ایزو
زیست‌محیطی و استانداردهای بین‌المللی. ایزو ۱۴۰۰۱ یک استاندارد بین‌المللی داوطلبانه برای "سیستم‌های مدیریت زیست‌محیطی" ("EMS") است. ایزو ۱۴۰۰۰ الزامات مربوط به سیستم مدیریت زیست‌محیطی (EMS) را ارائه می‌دهد و استاندارد ISO 14004 دستورالعمل‌های کلی سیستم مدیریت زیست‌محیطی را ارائه می‌دهد. یک سیستم مدیریت زیست‌محیطی (EMS) که الزامات ایزو ۱۴۰۰۰ را برآورده می‌کند، ابزاری مدیریتی است که به سازمانی با هر اندازه یا نوع امکان می‌دهد تا: سازمان‌هایی که ISO 14001 را پیاده‌سازی می‌کنند معمولاً به دنبال اخذ گواهینامه از
می‌کنند معمولاً به دنبال اخذ گواهینامه از نهادهای صدور گواهینامه مستقل هستند. صدور گواهینامه نشان می‌دهد که مستندسازی، پیاده‌سازی و اثربخشی سیستم مدیریت زیست‌محیطی (EMS) با الزامات خاص ایزو ۱۴۰۰۰ مطابقت دارد. خانواده استانداردهای بین‌المللی ISO 14000 به‌روزرسانی شده است تا ISO 14044 ارزیابی چرخه حیات و مدیریت ارشد را در میان سایر تغییرات شامل شود. در سال ۲۰۰۲، سازمان سازمان بین‌المللی استانداردسازی ایزو ۱۹۰۱۱، استاندارد بین‌المللی برای ممیزی سیستم‌های مدیریت کیفیت و محیط زیست، را نیز منتشر کرد که برای
کیفیت و محیط زیست، را نیز منتشر کرد که برای ممیزی‌های داخلی و ممیزی‌های صدور گواهینامه EMS استفاده می‌شود. نسخه ۲۰۱۱ استاندارد استفاده از آن را در ممیزی‌های بخش اول و دوم محدود می‌کند، در حالی که ممیزی‌های بخش سوم (ممیزی‌های صدور گواهینامه) اکنون پوشش داده شده‌اند. ایزو نمونه‌های زیادی ارائه می‌دهد که در آن‌ها استانداردهای مدیریت محیط زیست در حمایت از سایر سیاست‌های عمومی مورد استفاده قرار گرفته‌اند. یک تصور غلط رایج این است که صدور گواهینامه به‌طور خودکار به معنای انطباق با قوانین است. "صدور گواهینامه
به معنای انطباق با قوانین است. "صدور گواهینامه مستقیماً نشان دهنده رعایت الزامات یا مقررات قانونی نیست"، اگرچه از سازمان می‌خواهد که میزان رعایت الزامات قانونی را ارزیابی کند. اگر هیچ انطباقی با برخی از الزامات قانونی وجود نداشته باشد، ایجاب می‌کند که سازمان اهداف مشخصی را در رابطه با عدم انطباق(ها) تعیین کند و برنامه‌هایی را برای دستیابی به انطباق ایجاد، اجرا و حفظ کند؛ بنابراین، ممکن است در زمان ممیزی، سازمان الزامات را برآورده کند، اما یک یا چند عدم انطباق با الزامات خاص وجود داشته باشد که شناسایی شده و
با الزامات خاص وجود داشته باشد که شناسایی شده و سازمان به‌طور فعال برای اصلاح آنها تلاش می‌کند. راهنمایی‌های ویژه در این مورد توسط سازمان همکاری اروپایی برای اعتباربخشی ارائه شده است. حسابرسی‌های زیست‌محیطی و استانداردهای خصوصی. استانداردهای خصوصی زیادی برای پشتیبانی از ممیزی‌های زیست‌محیطی مرتبط با ادعاهای صدور گواهینامه و برچسب‌گذاری وجود دارد. این استانداردهای خصوصی به جنبه‌های مختلف زیست‌محیطی می‌پردازند که شامل ادعاهای مربوط به انتشار صفر خالص، ردپای کربن، برچسب‌گذاری زیست‌محیطی و مدیریت پایدار
کربن، برچسب‌گذاری زیست‌محیطی و مدیریت پایدار جنگل‌ها می‌شود. توجه به تفاوت‌های سازمان‌های تدوین‌کننده استاندارد که این استانداردها را تدوین می‌کنند و نگرانی‌های مطرح‌شده در مورد هماهنگ‌سازی و مدیریت چندذینفعی استانداردهای خصوصی، حائز اهمیت است. ابزارها و فناوری‌های حسابرسی. اصطلاح «پروتکل» به معنای چک لیستی است که توسط حسابرسان محیط زیست به عنوان راهنما برای انجام فعالیت‌های حسابرسی استفاده می‌شود. هیچ پروتکل استانداردی، چه از نظر شکل و چه از نظر محتوا، وجود ندارد. معمولاً شرکت‌ها پروتکل‌های خود را برای
ندارد. معمولاً شرکت‌ها پروتکل‌های خود را برای برآورده کردن الزامات انطباق خاص و سیستم‌های مدیریتی خود توسعه می‌دهند. شرکت‌های حسابرسی اغلب پروتکل‌های کلی تدوین می‌کنند که می‌توانند در طیف وسیعی از شرکت‌ها/عملیات‌ها اعمال شوند. فناوری فعلی از نسخه‌های زیادی از پروتکل‌های مبتنی بر رایانه پشتیبانی می‌کند که تلاش می‌کنند فرایند حسابرسی را با تبدیل الزامات نظارتی به سوالاتی با کادرهای انتخاب «بله»، «خیر» و «غیرقابل اجرا» ساده کنند. بسیاری از شرکت‌ها و حسابرسان این موارد را مفید می‌دانند و چندین سیستم پروتکل از
موارد را مفید می‌دانند و چندین سیستم پروتکل از این دست به صورت تجاری در دسترس هستند. سایر حسابرسان (معمولاً آن‌هایی که سال‌ها تجربه حسابرسی زیست‌محیطی دارند) مستقیماً از مقررات/مجوزها به عنوان پروتکل استفاده می‌کنند. بحث دیرینه‌ای بین متخصصان حسابرسی محیط زیست در مورد ارزش پروتکل‌های بزرگ، بسیار دقیق و تجویزی (یعنی پروتکل‌هایی که از نظر تئوری می‌توانند توسط حسابرسی با تجربه فنی کم یا بدون تجربه فنی تکمیل شوند) در مقابل پروتکل‌های انعطاف‌پذیرتر که به تخصص و دانش حسابرسان باتجربه و اسناد منبع (مقررات، مجوزها
حسابرسان باتجربه و اسناد منبع (مقررات، مجوزها و غیره) متکی هستند، وجود دارد. با این حال، استفاده از پروتکل‌های ساختاریافته و تجویزی در ممیزی‌های ISO 14001، بررسی آسان‌تر توسط سایر طرف‌ها، چه در داخل سازمان صدور گواهینامه (مانند بررسی‌کنندگان فنی و مدیران صدور گواهینامه) و چه در خارج از سازمان (نهادهای اعتباربخشی) را امکان‌پذیر می‌سازد. در ایالات متحده، مجوزهای مربوط به انتشار گازهای گلخانه‌ای، تخلیه فاضلاب و سایر جنبه‌های عملیاتی، بارها استانداردهای اولیه انطباق قانونی را برای شرکت‌ها تعیین می‌کنند. در این
قانونی را برای شرکت‌ها تعیین می‌کنند. در این موارد، حسابرسی صرفاً بر اساس مقررات کافی نیست. با این حال، از آنجایی که این مجوزها مختص هر مکان هستند، پروتکل‌های استانداردی که منعکس‌کنندهٔ شرایط مجوز برای هر شرکت/محل باشند، به صورت تجاری در دسترس نیستند؛ بنابراین، دارندگان مجوز و حسابرسانی که استخدام می‌کنند باید الزامات مجوز را شناسایی کرده و مؤثرترین روش برای حسابرسی در برابر آن الزامات را تعیین کنند. در طول ۲۰ سال گذشته، پیشرفت‌های فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT) تأثیرات عمده‌ای بر حسابرسی داشته است.
(ICT) تأثیرات عمده‌ای بر حسابرسی داشته است. لپ‌تاپ‌ها، چاپگرهای قابل حمل، سی‌دی/دی‌وی‌دی‌ها، اینترنت، ایمیل و دسترسی به اینترنت بی‌سیم، همگی برای بهبود حسابرسی‌ها، افزایش/بهبود دسترسی حسابرس به اطلاعات نظارتی و ایجاد گزارش‌های حسابرسی در محل مورد استفاده قرار گرفته‌اند. در برهه‌ای از دهه ۱۹۹۰، یک شرکت بزرگ منابع قابل توجهی را صرف آزمایش «ممیزی‌های ویدئویی» کرد که در آن حسابرس (واقع در دفتر مرکزی شرکت) از فناوری کنفرانس ویدئویی بلادرنگ برای هدایت کارکنان در یک سایت جهت حمل دوربین‌های ویدئویی زنده به مناطق
یک سایت جهت حمل دوربین‌های ویدئویی زنده به مناطق خاص کارخانه استفاده می‌کرد. اگرچه در ابتدا امیدوارکننده بود، اما این فناوری/مفهوم قابل قبول واقع نشد. یکی از فناوری‌های نوظهور در حسابرسی زیست‌محیطی، استفاده از تصاویر ماهواره‌ای و سیستم‌های اطلاعات جغرافیایی است. انواع ارزیابی‌های مرتبط. ارزیابی سایت زیست‌محیطی فاز اول ("ESA") عموماً در رابطه با ادغام، اکتساب یا فعالیت‌های مالی انجام می‌شود. هدف از ESAها شناسایی منابع بالقوه/وجود آلودگی اموال به منظور هزینه‌های پاکسازی/مسئولیت تحت قانون ایالات متحده است.
پاکسازی/مسئولیت تحت قانون ایالات متحده است. ESAها به ندرت شامل بخش ممیزی انطباق هستند و نباید با ممیزی‌ها اشتباه گرفته شوند. حسابرسی زیست‌محیطی در هند. نهاد عالی حسابرسی (SAI) در هند توسط حسابرس کل و حسابرس کل هند (CAG) که یک مرجع قانونی است، اداره می‌شود. گروه مشورتی عمومی هند (CAG) اختیارات خود را از مواد ۱۴۸ تا ۱۵۱ قانون اساسی هند می‌گیرد. قانون وظایف، اختیارات و شرایط خدمت CAG مصوب ۱۹۷۱، وظایف، وظایف و اختیارات CAG را تعیین می‌کند. در حین انجام تعهدات قانون اساسی خود، CAG جنبه‌های مختلف هزینه‌ها و
قانون اساسی خود، CAG جنبه‌های مختلف هزینه‌ها و درآمدهای دولت را بررسی می‌کند. حسابرسی انجام شده توسط CAG به‌طور کلی به حسابرسی مالی، حسابرسی رعایت قوانین و حسابرسی عملکرد طبقه‌بندی می‌شود. حسابرسی زیست‌محیطی توسط مؤسسه عالی حسابرسی هند در چارچوب گسترده حسابرسی رعایت و عملکرد انجام می‌شود.
کمپین تریلیون درخت پروژه‌ای است که هدف آن کاشت یک تریلیون درخت در سراسر جهان است. این طرح به دنبال افزایش جمعیت درختان جهان و مبارزه با کاهش تغییر اقلیم به عنوان یک راه حل مبتنی بر طبیعت است. این پروژه در نمایشگاه گیاه برای سیاه ۲۰۱۸ در موناکو آغاز شد. در پاییز ۲۰۱۸، وب‌سایت رسمی این پروژه به منظور ثبت، نظارت و اهدای درختان به پروژه‌های احیای جنگل در سراسر جهان منتشر شد. این کمپین ادامه فعالیت‌های کمپین قبلی یک میلیارد درخت است که توسط وانگاری ماتای، بنیانگذار جنبش کمربند سبز در آفریقا در سال ۱۹۷۷، آغاز شد.
جنبش کمربند سبز در آفریقا در سال ۱۹۷۷، آغاز شد. تا تاریخ ۳۰ مه ۲۰۲۱، تعداد ۱۶۴ پروژه بازسازی در این کمپین شرکت دارند و در سراسر جهان ۱۳٫۹۶ میلیارد (۱٫۳۹۶٪ از هدف) درخت کاشته شده است. تاریخچه. کمپین یک میلیارد درخت. جنبش کمربند سبز فعالیت خود را در آفریقا از سال ۱۹۷۷ آغاز کرد و در نهایت بیش از ۳۰ میلیون درخت کاشت. کمپین میلیارد درخت از ونگاری ماتای، برنده جایزه صلح نوبل و وانگاری ماآتای الهام گرفته شد. هنگامی که یکی از مدیران اجرایی در ایالات متحده به ماتای گفت که شرکتشان قصد دارد یک میلیون درخت بکارد، او
گفت که شرکتشان قصد دارد یک میلیون درخت بکارد، او پاسخ داد: «این عالی است، اما چیزی که واقعاً نیاز داریم، کاشت یک میلیارد درخت است.» این پروژه در سال ۲۰۰۶ توسط برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد (UNEP) تحت حمایت شاهزاده آلبرت دوم موناکو و مرکز جهانی جنگلداری کشاورزی- ICRAF به عنوان پاسخی به چالش‌های تغییرات اقلیمی و همچنین طیف وسیع‌تری از چالش‌های پایداری از تأمین آب گرفته تا از دست رفتن تنوع زیستی، آغاز شد. و به هدف اولیه کاشت یک میلیارد درخت در سال ۲۰۰۷ دست یافت. درخت یک میلیاردم، که معمولاً به عنوان زیتون