payamvha/North_RAG huggingface dataset:
هند (مارکسیست-لنینیست) جنگ خلق و مرکز کمونیستی مائوئیستی هند (MCCI) تشکیل شد، رائو که در تاکتیک‌های نظامی و استفاده از مواد منفجره، به‌ویژه استفاده از بمب‌های دست ساز، تخصص داشت، به عنوان رئیس کمیسیون نظامی مرکزی حزب و همچنین عضو دفتر سیاسی منصوب شد. آژانس تحقیقات ملی جایزه‌ای به مبلغ ۱۰ لک روپیه برای رائو اعلام کرد. او همچنین با نام‌های پراکاش، کریشنا، داراپو ناراسیمها ردی نیز محبوبیت داشت. در ۱۰ نوامبر ۲۰۱۸، رائو به عنوان دبیر کل جدید حزب کمونیست هند (مائوئیست) جایگزین گاناپاتی شد. مرگ. رائو به همراه ۲۷
جایگزین گاناپاتی شد. مرگ. رائو به همراه ۲۷ عضو دیگر جنبش ناگزال در ۲۱ مه ۲۰۲۵ در جریان درگیری مسلحانه بین نیروهای امنیتی هند و ناگزال‌ها در ابوجمار، چتیسگر کشته شدند. او اولین دبیر کل این حزب در تاریخ شورش چهار دهه‌ای آن است که در زمان خدمتش توسط نیروهای امنیتی هند کشته می‌شود.
گورو هیرایاما ، تولد ۱۸۲۹ میلادی، مرگ ۳۰ اکتبر ۱۸۶۳، عضو شینسنگومی (معاون فرمانده) بود.
شیئیکان ، یک دوجو (محل تمرین شمشیرزنی) برای سبک تننن ریشین-ریو بود که در اواخر دوره ادو (پایان شوگون‌سالاری توکوگاوا) در شهر ادو واقع شده بود. در سال ۱۸۳۹ توسط کوندو شوسوکه سوم (?-۱۸۶۷)، پدرخوانده کوندو ایسامی و بنیان‌گذار تنن ریشین ریو، تأسیس شد. در حال حاضر در خیابان ایچیگایا یاناگیچو ۲۵، شینجوکو-کو، توکیو واقع شده است.
جامع‌التّمثیل کتابی فارسی از محمّدعلی حبله‌رودی است که صورتِ تفصیلیِ "مجمع‌الامثال"ِ هموست. نسخه‌ها. تصحیح‌های حسن ذوالفقاری و محمّدعلی اجتهادیان از این کتاب در ایران منتشر شده است.
چشمه فکجور دمکش یک اثر طبیعی ملی ایران است که در استان گیلان در ایران قرار دارد. این اثر طبیعی ملی طبق مصوبهٔ شمارهٔ ۵۶۱ در تاریخ ۱۳۸۸/۱۱/۱۱ در فهرست مناطق تحت حفاظت سازمان محیط زیست ایران قرار گرفت.
گل‌فشان تنگ یک اثر طبیعی ملی ایران است که در استان سیستان و بلوچستان در ایران قرار دارد. این اثر طبیعی ملی طبق مصوبهٔ شمارهٔ ۵۵۷ در تاریخ ۱۳۸۸/۱۱/۱۱ در فهرست مناطق تحت حفاظت سازمان محیط زیست ایران قرار گرفت.
ساساکی آیجیرو ، تولد ۱۸۴۵ میلادی، مرگ ۱۴ سپتامبر ۱۸۶۳، عضو شینسنگومی بود. زندگی‌نامه. در اصل اهل اوساکا، استان ستتسو بود. او حدود ماه مه ۱۸۶۳ به سپاه شینسنگومی پیوست. گفته می‌شود که او یکی از پنج خوش‌قیافه‌ترین شمشیرزن سپاه بود. او در همان سال توسط کسی ترور شد. دو نظریه در مورد مرگ او وجود دارد. یکی این است که معشوقه آیجیرو، آگوری، زیبا بود، بنابراین به او دستور داده شد که او را به عنوان معشوقه به سریزاوا کامو بدهد و به اصرار سائکی ماتاسابورو، او با آگوری فرار کرد، اما این تله‌ای بود که توسط سریزاوا و
فرار کرد، اما این تله‌ای بود که توسط سریزاوا و افرادش گذاشته شده بود و او به طرز وحشیانه‌ای توسط سائکی که در بوته‌های سوزاکو کمین کرده بود، به قتل رسید (پس از اینکه سائکی و افرادش به معشوقه‌اش آگوری تجاوز کردند، او زبانش را گاز گرفت و خودکشی کرد). دیگری این است که آیجیرو جاسوس قلمرو چوشو بود، اما به شینسنگومی پیوست و وقتی چوشوها متوجه شدند، توسط آنها ترور شد. با این حال، حقیقت مشخص نیست و اسناد تاریخی کمی در این مورد وجود دارد. (ممکن است ساختگی بوده باشد)
خشکه‌داران یک اثر طبیعی ملی ایران است که در استان مازندران در ایران قرار دارد. این اثر طبیعی ملی طبق مصوبهٔ شمارهٔ ۵۳۶ در تاریخ ۱۳۶۶/۰۶/۲۰ در فهرست مناطق تحت حفاظت سازمان محیط زیست ایران قرار گرفت.
اثر طبیعی ملی دهلران یک اثر طبیعی ملی ایران است که در استان ایلام در ایران قرار دارد. این اثر طبیعی ملی طبق مصوبهٔ شمارهٔ ۵۳۴ در تاریخ ۱۳۵۵/۰۵/۰۶ در فهرست مناطق تحت حفاظت سازمان محیط زیست ایران قرار گرفت.
منطقه فسیلی سپاهان یک اثر طبیعی ملی ایران است که در استان اصفهان در ایران قرار دارد. این اثر طبیعی ملی طبق مصوبهٔ شمارهٔ ۵۶۵ در تاریخ ۹۴/۱۲/۲۴ در فهرست مناطق تحت حفاظت سازمان محیط زیست ایران قرار گرفت.
سرو سیرچ یک اثر طبیعی ملی ایران است که در استان کرمان در ایران قرار دارد. این اثر طبیعی ملی طبق مصوبهٔ شمارهٔ ۵۴۷ در تاریخ ۱۳۸۲/۱۲/۲۷ در فهرست مناطق تحت حفاظت سازمان محیط زیست ایران قرار گرفت.
سرو قره‌باغ یک اثر طبیعی ملی ایران است که در استان خراسان شمالی در ایران قرار دارد. این اثر طبیعی ملی طبق مصوبهٔ شمارهٔ ۵۵۹ در تاریخ ۱۳۸۸/۱۱/۱۱ در فهرست مناطق تحت حفاظت سازمان محیط زیست ایران قرار گرفت.
شم‌شم یک اثر طبیعی ملی ایران است که در استان کردستان در ایران قرار دارد. این اثر طبیعی ملی طبق مصوبهٔ شمارهٔ ۵۶۸ در تاریخ ۹۸/۰۴/۲۵ در فهرست مناطق تحت حفاظت سازمان محیط زیست ایران قرار گرفت.
صنوبر شیروان یک اثر طبیعی ملی ایران است که در استان خراسان شمالی در ایران قرار دارد. این اثر طبیعی ملی طبق مصوبهٔ شمارهٔ ۵۶۰ در تاریخ ۱۳۸۸/۱۱/۱۱ در فهرست مناطق تحت حفاظت سازمان محیط زیست ایران قرار گرفت.
منطقه فسیلی مراغه یک اثر طبیعی ملی ایران است که در استان آذربایجان شرقی در ایران قرار دارد. این اثر طبیعی ملی طبق مصوبهٔ شمارهٔ ۵۵۱ در تاریخ ۱۳۸۴/۲/۱۴ در فهرست مناطق تحت حفاظت سازمان محیط زیست ایران قرار گرفت.
سائه‌کی ماتاسابورو ، تولد نامشخص، مرگ ۲۲ سپتامبر ۱۸۶۳، او زمانی که شینسنگومی، میبوروشی نامیده می‌شده، به عنوان دستیار معاون فرمانده خدمت می‌کرد. گفته می‌شود که او به همراه سایتو هاجیمه در میبوروشی شرکت داشته است. او در مقابل ماتسودایرا کاتاموری، محافظ کیوتو (محافظ کیوتو)، شمشیربازی را به همراه هیرایاما گورو به نمایش گذاشت. او با گروه سریزاوا کامو بود، اما توسط افراد ناشناس در شیمابارا، کیوتو، به قتل رسید.
فهرست آثار طبیعی ملی ایران شامل آثار طبیعی ملی در ایران است که از سوی سازمان حفاظت محیط زیست به عنوان یکی از منطقه‌های چهارگانهٔ حفاظت محیط زیست تعیین شده‌اند.
هیراما جوسوکه ، تولد ۱۸۲۴ مرگ نامشخص، او زمانی که شینسنگومی، میبوروشی نامیده می‌شده، به عنوان معاون فرمانده و حسابدار خدمت می‌کرد.
نگیشی یوزان ، تولد ۱۸۱۰، مرگ ۳ دسامبر ۱۸۹۰، عضوی از میبو روشیگومی و مدیر قلمرو شونای، و عضو شینچوگومی بود. نام واقعی او بانشیچی، تخلص ادبی او تومویاما و نام کوچک او شینسوکه بود.
اوچی‌یاما هیکوجیرو ، تولد ۱۷۹۷، مرگ ۲۳ ژوئه ۱۸۶۴، او در اواخر دوره ادو، یک یوریکی (افسر پلیس) از گروه قاضی اوساکا نیشیماچی بود. او سرانجام به عنوان بالاترین مقام یوریکی در مقام شوگویوچویاکو (بازرس امور مختلف دولتی) خدمت کرد و همچنین به عنوان یک فودای واسال از گروه قاضی توکونی منصوب شد، که برای یک یوریکی از گروه قاضی توکونی غیرمعمول بود. نام کوچک او یوکیماسا بود. معبد خانوادگی او معبد کانزانجی بود (که از شهر اوساکا به مکان فعلی خود در شهر مینو منتقل شد). ترور. در ۲۰ مه ۱۸۶۴ (۲۳ ژوئن ۱۸۶۴)، ااوچی‌یاما
ترور. در ۲۰ مه ۱۸۶۴ (۲۳ ژوئن ۱۸۶۴)، ااوچی‌یاما هیکوجیرو توسط شخصی ترور شد. در نسخه‌ای از اطلاعیه آمده است: «مجازات آسمانی بر اوچیاما در پل تنجینباشی اعمال خواهد شد»، بنابراین محل ترور پل ناکاتنجینباشی در شهر اوساکا بوده است. اجماع عمومی این است که عاملان این جنایت هر چهار نفر از اعضای شینسنگومی - اوکیتا سوجی، ناگاکورا شینپاچی، هارادا سانوسوکه و اینوئه گنزابورو - با مشارکت کوندو ایسامی و هیجیکاتا توشیزو بودند. گفته می‌شود انگیزه شینسنگومی برای ترور اوچی‌یاما این بوده که آنها به اوچیاما مشکوک بوده‌اند که در
این بوده که آنها به اوچیاما مشکوک بوده‌اند که در «حادثه سومو اوساکا» با اصطبل اونوگاوا همکاری داشته است. در این حادثه، شینسنگومی در طول یک سفر کاری به اوساکا در سال قبل، با کشتی‌گیران اصطبل اونوگاوا درگیر شده بود و تحقیقات بیش از حد سختگیرانه بوده که باعث ایجاد دشمنی بین اوچی‌یاما و کوندو شده است، یا اینکه این مجازات الهی به دلیل سوءظن به اوچی‌یاما بوده است که با میهن‌پرستان ضد شوگون برای افزایش قیمت برنج و روغن تبانی کرده است.
کلیسای سانتا کلارا عبادتگاهی مذهبی است که در مرکز شهر مریدا، در مثلثی واقع شده بین کلیسای جامع مشترک مریدا، شهرداری مریدا و مجلس ایالتی اکسترمادورا قرار دارد. این کلیسا در گذشته متعلق به صومعهٔ سانتا کلارا بود. امروزه، ساختمان کلیسا محل استقرار «موزه هنر وزیگوت» مریدا است. همچنین ساختمان‌های وابسته به صومعه، اکنون به نگارخانهٔ سانتا کلارا برای نمایشگاه‌های هنری اختصاص یافته‌اند. کلیسای قدیمی و موزهٔ هنر وزیگوت، هر دو تحت عنوان مجموعه باستان‌شناسی مریدا شناخته می‌شوند که در سال ۱۹۹۳ توسط یونسکو با شماره ثبت
می‌شوند که در سال ۱۹۹۳ توسط یونسکو با شماره ثبت ۶۶۴-۰۱۲ به عنوان میراث جهانی به ثبت رسیدند. تاریخچه. صومعه توسط پزشک اهل مریدا، لوپه سانچز د تریانا، در سال ۱۶۰۲ بنیان‌گذاری شد. نخستین طرح‌های کلیسا در سال ۱۶۱۵ توسط گارسیا کاراسکو (معمار اهل تروخیو) تهیه شد، اما بعداً در سال ۱۶۲۱ توسط اوردازا سابالا اصلاح و بازطراحی شد. همچنین، استاد بارتولومه گونسالس مونتیل از شهر سافرا در طراحی مشارکت داشت. ساخت کلیسا از سال ۱۶۲۲ آغاز شد و اجرای آن توسط دیه‌گو میگل و پسرش فرانسیسکو میگل، معمارانی از شهر مدیین انجام شد و
فرانسیسکو میگل، معمارانی از شهر مدیین انجام شد و تا اواخر قرن هفدهم ادامه داشت. هنر و معماری. این کلیسا یکی از برجسته‌ترین نمونه‌های سبک باروک کلاسیک یا اصیل در شهر مریدا محسوب می‌شود. طرح بنا به شکل صلیب لاتین است، با تقاطع مرکزی و محراب کم‌عمق. در نمای بیرونی، دیوارها بر پایه‌ای بلند از گرانیت استوارند؛ خصوصیتی که در بیشتر کلیساهای هم‌سبک در منطقه مشاهده می‌شود. در قسمت بالاتر، آجرکاری با گرانیت در گوشه‌ها و مخلوطی از سنگ‌چین در وسط دیوارها دیده می‌شود. نمونه‌ای مشابه از این ترکیب را می‌توان در برج
نمونه‌ای مشابه از این ترکیب را می‌توان در برج صومعهٔ راهبه‌های سانتا ائولالیا یافت، با این تفاوت که در آن، سنگ‌چین با خاک کوبیده جایگزین شده است. گرانیت به عنوان مصالح اصلی در گوشه‌ها و سردرهای ورودی استفاده شده است. این کلیسا یک سازهٔ گنبدی دارد که گنبد نیم‌کره‌ای آن به همراه فانوس بر فراز صلیب میانی نصب شده، و حالتی شبیه به یک برج دیده‌بانی به بنا داده است. کلیسا دارای دو ورودی جانبی است که هر دو در دیوارهای طرفین قرار دارند و به‌صورت سردرهای سنگی با کتیبه‌های افقی (ادینتلا) طراحی شده‌اند. ورودی اصلی به
افقی (ادینتلا) طراحی شده‌اند. ورودی اصلی به سمت خیابان سانتا جولیا باز می‌شود.
مقدماتی جام جهانی باشگاه‌ها ۲۰۲۵ فرآیندی مقدماتی بود که ۳۲ شرکت کننده در جام جهانی باشگاه‌ها ۲۰۲۵ را مشخص کرد. قرار است مسابقات نهایی از ۱۴ ژوئن تا ۱۳ ژوئیه ۲۰۲۵ در ایالات متحده برگزار شود. اکثر تیم‌ها بر اساس عملکردشان در مسابقات قهرمانی باشگاهی کنفدراسیون مربوطه، به این مسابقات راه یافتند. تنها یک مسابقه پلی آف به عنوان بخشی از مسابقات مقدماتی برگزار شد که تیم نهایی جام جهانی باشگاه‌ها را مشخص کرد. سهمیه‌بندی. در ۱۴ فوریه ۲۰۲۳، شورای فیفا تخصیص سهمیه برای مسابقات ۲۰۲۵ را بر اساس "مجموعه‌ای از ضوابط و
مسابقات ۲۰۲۵ را بر اساس "مجموعه‌ای از ضوابط و معیارهای عینی" تصویب کرد. یوفا با ۱۲ سهمیه بیشترین امتیاز را به خود اختصاص داد، در حالی که کونمبول با ۶ سهمیه، جایگاه دوم را به خود اختصاص داد. به ای‌اف‌سی، کاف و کونکاکاف چهار سهمیه داده شد، در حالی که به اواف‌سی و تیم میزبان هر کدام یک سهمیه داده شد. در ۱۴ مارس، شورای فیفا اصول کلیدی فهرست دسترسی برای مسابقات را تصویب کرد. اصول با در نظر گرفتن یک دوره چهار ساله از ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۴ به شرح زیر است: اگر یک باشگاه دو یا چند فصل از رقابت‌های باشگاهی برتر کنفدراسیون
یا چند فصل از رقابت‌های باشگاهی برتر کنفدراسیون خود را برنده شود، تیم‌های اضافی با رده بندی باشگاهی دوره چهار ساله مشخص می‌شوند. محدودیت دو باشگاه در هر کشور اعمال خواهد شد، به استثنای باشگاه‌های قهرمان در صورتی که بیش از دو باشگاه از یک کشور در مسابقات باشگاهی برتر کنفدراسیون خود برنده شوند. روش محاسبه برای رده‌بندی باشگاه‌های چهار ساله در هر کنفدراسیون براساس معیارهای ورزشی خواهد بود و پس از مشورت با کنفدراسیون‌ها و سهامداران نهایی خواهد شد. انتخاب باشگاه میزبان. همانند دوره‌های قبلی جام جهانی باشگاه‌ها،
میزبان. همانند دوره‌های قبلی جام جهانی باشگاه‌ها، در قالب جدید، یک جایگاه برای کشور میزبان در نظر گرفته شده است. به طور سنتی، این جایگاه توسط مدافع عنوان قهرمانی کشور میزبان پر می‌شود. قهرمان لیگ برتر فوتبال آمریکا به جای رکورد فصل عادی، با یک بازی پلی آف پس از فصل تعیین می‌شود (برای فصل ۲۰۲۴، این تیم ال‌ای گلکسی بود). روش دقیق صعود برای مدت طولانی نامشخص مانده بود. در مسابقه میان‌فصل ستارگان ام‌ال‌اس، دون گاربر، کمیسر لیگ، پیشنهاد داد که این جایگاه می‌تواند با برنده ساپورترز شیلد ام‌ال‌اس ۲۰۲۴، برنده جام
با برنده ساپورترز شیلد ام‌ال‌اس ۲۰۲۴، برنده جام ام‌ال‌اس ۲۰۲۴ یا یک پلی‌آف احتمالی بین آنها پر شود. در ۱۹ اکتبر ۲۰۲۴، فیفا اعلام کرد که جایگاه نهایی به تیم اینتر میامی به عنوان برنده ساپورترز شیلد ۲۰۲۴، قبل از شروع مراحل پلی آف جام ام‌ال‌اس ۲۰۲۴ و پس از اینکه اینتر میامی جام ساپورترز شیلد را برده بود، داده خواهد شد. دلیل این امر این بود که جام باشگاه‌های جهان به طور سنتی قهرمان میزبان را از طریق تیمی که در "شرایط لیگ" جام قهرمانی را به دست آورده است، انتخاب می‌کند. فیفا توضیح داد که برنده ساپورترز شیلد را
می‌کند. فیفا توضیح داد که برنده ساپورترز شیلد را انتخاب کرده است زیرا این جایزه منعکس کننده شرایط لیگ است، برخلاف جام ام‌ال‌اس. همچنین اظهار داشت که این تصمیم را قبل از پیروزی اینتر میامی گرفته است، اما نمی‌تواند آن را تا زمانی که مقررات در کنوانسیون‌های از پیش تعیین شده تصویب نشده است، اعلام کند. این تصمیم به دلیل عدم شفافیت، عدم احراز صلاحیت بر اساس شایستگی ورزشی سنتی و به عنوان تلاشی برای جلب حمایت حامیان مالی با اطمینان از حضور لیونل مسی در مسابقات، مورد انتقاد طرفداران و کارشناسان رسانه قرار گرفت. در
انتقاد طرفداران و کارشناسان رسانه قرار گرفت. در ۱۰ نوامبر ۲۰۲۴، اینتر میامی در دور اول پلی آف جام ام‌ال‌اس ۲۰۲۴ شکست خورد و توسط آتلانتا یونایتد حذف شد. با وجود این، خراردو مارتینو، سرمربی اینتر میامی، از انتخاب تیم دفاع کرد و استدلال کرد که ساپورترز شیلد توجیه کافی برای انتخاب این تیم است. تیم‌های راه یافته. تیم‌های زیر به مسابقات راه یافته‌اند: رتبه‌بندی کنفدراسیون‌ها. برای کنفدراسیون‌های غیر از یوفا، روش به شرح زیر بود: مسابقه پلی آف. در ابتدا قرار بود لئون به عنوان قهرمان لیگ قهرمانان کونکاکاف ۲۰۲۳ در
به عنوان قهرمان لیگ قهرمانان کونکاکاف ۲۰۲۳ در این مسابقات شرکت کند. در ۲۱ مارس ۲۰۲۵، این تیم به دلیل نقض قوانین کمیته تجدیدنظر فیفا در مورد مالکیت چند باشگاهی از این رقابت‌ها حذف شد، زیرا لئون و پاچوکا مالک یکسانی دارند. در ۶ مه ۲۰۲۵، دادگاه حکمیت ورزش درخواست تجدیدنظر لئون، پاچوکا و آلاخولنسه، که در ابتدا پرونده را به فیفا ارجاع داد. اخراج لئون توسط فیفا تأیید شد، را رد کرد. در عوض، جایگاه آنها در جام جهانی باشگاه‌ها به برنده مسابقه پلی آف بین لس آنجلس، نایب قهرمان لیگ قهرمانان کونکاکاف ۲۰۲۳ پس از لئون، و
قهرمان لیگ قهرمانان کونکاکاف ۲۰۲۳ پس از لئون، و کلاب آمریکا، تیم برتر رده‌بندی کنفدراسیون کونکاکاف در پایان جام قهرمانان کونکاکاف ۲۰۲۴، اعطا خواهد شد. در ۱۶ مه ۲۰۲۵، فیفا رسماً اعلام کرد که این مسابقه در ۳۱ مه به میزبانی باشگاه فوتبال لس آنجلس در ورزشگاه بی‌ام‌او در لس آنجلس برگزار خواهد شد.
گوریواجی به معنی نگهبانان آرامگاه امپراتوری، این سازمان برای محافظت از مقبره امپراتور کومئی (گوتسوکیناری هیگاشیاماریو) تشکیل شد. همچنین به عنوان حزب کودایجی شناخته می‌شود (زیرا دفتر مرکزی آنها در گشین-این، معبد فرعی کودایجی، قرار داشت). در ۱۴ آوریل ۱۸۶۷، ایتو کاشیتارو به دلیل اختلافات ایدئولوژیکی، شینسنگومی را ترک کرد و افراد همفکر خود را از شینسنگومی برای تشکیل گروه جذب کرد. دلیل اولیه عزیمت او این بود که از طریق وساطت کانزن، بزرگ معبد کایکوجی، زیرمجموعه معبد سنیوجی، به عنوان سرپرست مقبره امپراتور کومی
معبد سنیوجی، به عنوان سرپرست مقبره امپراتور کومی منصوب شده بود و بنابراین می‌خواست تحرکات خاندان‌های قلمرو ساتسوما و قلمرو چوشو را بررسی کند. آنها ابتدا مقر خود را در معبد چوئنجی (بعضی می‌گویند معبد زنریوجی بوده است) در انتهای شرقی پل گوجو مستقر کردند. او بر اساس اصول ایچیوا دوشین (ملت ژاپن متحد و هماهنگ)، خدمت سربازی ملی و گشودن درهای کشور به روی قدرت‌های بزرگ، فعالیت‌های سیاسی بی‌نظیری را با هدف ایجاد حکومتی متمرکز بر دربار امپراتوری (کوگیو) از طریق حکومت رسمی انجام داد.
عملیات تار عنکبوت، یک حمله پهپادی بود که توسط سرویس امنیتی اوکراین (SBU) در عمق خاک روسیه در ۱ ژوئن ۲۰۲۵ در جریان جنگ روسیه و اوکراین اجرا شد. این حملات هماهنگ، ناوگان هوانوردی دوربرد نیروی هوایی روسیه در پنج پایگاه هوایی بلایا، دیاگیلو، ایوانوو سورنی، اولنیا و اوکراینکا را با استفاده از پهپادهایی که در کامیون‌هایی در داخل خاک روسیه پنهان و از آن‌ها پرتاب شده بودند، هدف قرار دادند. به گفتهٔ مقامات اوکراینی، این بزرگ‌ترین حملهٔ پهپادی به پایگاه‌های هوایی روسیه در این جنگ بوده که با استفاده از ۱۱۷ پهپاد انجام
در این جنگ بوده که با استفاده از ۱۱۷ پهپاد انجام شد و به بیش از ۴۰ هواپیما آسیب رساند. روسیه وقوع این حمله را تأیید کرد. این حمله به دلیل نفوذ جغرافیایی بی‌سابقه در پنج استان در پنج منطقه زمانی، مورد توجه قرار گرفت؛ به‌ویژه در مورد پایگاه هوایی بلایا در شرق سیبری با فاصلهٔ با اوکراین که وقوع خسارت در آن تأیید شد. اوکراینی‌ها این عملیات را با دیگر موفقیت‌های نظامی‌شان از زمان آغاز تهاجم روسیه به اوکراین مقایسه می‌کنند؛ از جمله غرق کردن ماسکوا، ناو اصلی ناوگان دریای سیاه روسیه و بمب‌گذاری روی پل کرچ، هر دو
دریای سیاه روسیه و بمب‌گذاری روی پل کرچ، هر دو در سال ۲۰۲۲ و نیز حملهٔ موشکی به بندر سواستوپول در سال ۲۰۲۳ و آن را درخشان‌ترین و موفق‌ترین عملیات نظامی از آغاز جنگ بین روسیه و اوکراین می‌دانند. آماده‌سازی. به گفتهٔ منابع اوکراینی، این عملیات «بسیار پیچیده» یک سال و نیم زمان برده تا برای اجرا آماده شود و شخصاً توسط ولودیمیر زلنسکی نظارت می‌شد. پهپادها به روسیه منتقل شدند، به کانتینرهای چوبی پرتاب منتقل و سپس کانتینرها روی کامیون‌ها سوار شدند. در آغاز حمله، سقف این کانتینرها از راه دور باز شد و پهپادها به
سقف این کانتینرها از راه دور باز شد و پهپادها به سمت اهدافشان به پرواز درآمدند. منابع اوکراینی ادعا کردند که مأمورانی که عملیات را در خاک روسیه آماده کرده بودند، قبل از شروع حملات از خاک روسیه به خارج منتقل شده بودند. سرویس امنیتی اوکراین (SBU) تصاویری از داخل یک انبار منتشر کرد که بعداً مشخص شد در چلیابینسک، حدود ۱۵۰ کیلومتری شمال مرز روسیه و قزاقستان قرار داشته است. در این انبار، پهپادها زیر سقف‌های فلزی کابین‌های چوبی متحرک پنهان شده بودند. از آنجا، کابین‌های چوبی بر روی کامیون‌هایی بارگیری شده و
کابین‌های چوبی بر روی کامیون‌هایی بارگیری شده و رانندگانی روسی که از موضوع بی‌خبر بودند، برای هدایت کامیون‌ها به سمت مقصد هدف در سرتاسر روسیه استخدام می‌شدند. هنگامی که کامیون‌ها به مقصد نزدیک می‌شدند، هر راننده یک تماس تلفنی دریافت می‌کرد که به او می‌گفت کجا باید توقف کند. در یک مورد، پهپادها به محض توقف کامیون پرواز کردند و در مورد دیگر، در حالی که کامیون هنوز در حال حرکت بود، پهپادهای به پرواز درآمدند. رویترز یک ایستگاه کامیون را در امتداد بزرگراه P-255 در ۷ کیلومتری پایگاه هوایی بلایا شناسایی کرده است.
۷ کیلومتری پایگاه هوایی بلایا شناسایی کرده است. رویترز به نقل از سرویس خبری بازا، گزارش داد که مقامات روسی به یک شهروند اوکراینی ۳۷ ساله مشکوک هستند که به چلیابینسک نقل مکان کرده بود و در اکتبر سال ۲۰۲۴ یک کسب‌وکار حمل و نقل در آنجا راه‌اندازی و در دسامبر چندین کامیون خریداری کرده که از آن‌ها پهپادها پرتاب شده‌اند. به گفتهٔ منابع آمریکایی و اوکراینی، ایالات متحده آمریکا از قبل در مورد حملات مطلع نشده بود که با توجه به مشارکت نزدیک آمریکا در عملیات اوکراین در جنگ، تا حدودی غیرمعمول بود. حملات. ۱۱۷ پهپاد
در جنگ، تا حدودی غیرمعمول بود. حملات. ۱۱۷ پهپاد اوکراینی پنج پایگاه هوایی روسیه به نام‌های بلایا، دیاگیلو، ایوانوو سورنی، اولنیا و اوکراینکا را هدف حمله قرار دادند. سرویس امنیتی اوکراین ادعا می‌کند که بیش از ۴۰ هواپیمای نظامی روسیه، از جمله بمب‌افکن‌های استراتژیک توپولف تو-۱۶۰، توپولف ۹۵ و توپولف تو-۲۲ام و هواپیمای هشدار اولیه و کنترل هوابرد برییف آ-۵۰ را هدف قرار داده است. فرماندار استان ایرکوتسک حملهٔ پهپادی در نزدیکی سردنی، محل پایگاه هوایی بلایا را تأیید کرد و تصاویری که ستونی از دود را نشان می‌دهد، به
کرد و تصاویری که ستونی از دود را نشان می‌دهد، به اشتراک گذاشت. رسانه‌های روسی حمله به اولنیا را گزارش دادند، امّا گفتند که پدافند هوایی در حال دفع حملات است. پس از این حملات، مقامات روسی به دلیل احتمال تهدید هوایی در پایگاه‌های هوایی انگلس و موروزوفسک، وضعیت اضطراری در این پایگاه‌ها اعلام کردند. حمله به پایگاه هوایی اوکراینکا با انفجار کامیون خنثی شد. تصاویری که از زاویه دید تعدادی از ۱۱۷ پهپاد حاضر در عملیات ضبط شده‌اند، نشان می‌دهند چگونه بمب‌افکن‌های راهبردی روسیه، هواپیماهای ترابری و هواپیماهای سامانه
روسیه، هواپیماهای ترابری و هواپیماهای سامانه کنترل و هشدار زودهنگام هوابرد (آواکس) هدف قرار می‌گیرند. چندین هواپیمای هدف قرار گرفته شده، در میان شعله‌های آتش دیده می‌شوند. تصاویری از زیر بال‌های برخی بمب‌افکن‌ها دیده می‌شود که نشان می‌دهد آن‌ها از پیش به موشک‌های کروز مسلح بوده‌اند که روسیه در حملات هوایی خود علیه اوکراین، آن‌ها را به کار برده است. این پهپادها که بسیاری از آن‌ها را خلبانان جداگانه و از فاصله‌ای دور در اوکراین هدایت می‌کردند، با دقت بالا به نقاط حساس و آسیب‌پذیری مانند مخازن سوخت واقع در
نقاط حساس و آسیب‌پذیری مانند مخازن سوخت واقع در بال‌های هواپیماها هدف‌گیری شده‌اند. شعله‌های بزرگ آتشی که بعد از اصابت دیده می‌شوند، نشان می‌دهند که مخازن سوخت هواپیماها پُر بوده و آماده پرواز بودند. از میان تمام هواپیماهایی که در عملیات «تار عنکبوت» هدف قرار گرفتند، هواپیمای برییف آ-۵۰، با راداری که می‌تواند اهداف و تهدیدها را در فاصله‌ای بیش از ۶۰۰ کیلومتر تشخیص دهد، مهم‌ترین آن‌ها به‌شمار می‌رود. هرچند تصاویر ماهواره‌ای، لاشهٔ چندین بمب‌افکن را به وضوح نشان می‌دهند، امّا دربارهٔ وضعیت آ-۵۰ها نتیجه‌گیری
می‌دهند، امّا دربارهٔ وضعیت آ-۵۰ها نتیجه‌گیری قطعی ممکن نیست. زلنسکی رئیس‌جمهور اوکراین در این باره گفت که «دفتر» این عملیات در نزدیکی دفتر سرویس امنیت فدرال روسیه (FSB) قرار دارد و علاوه بر این، ۳۴ درصد از حامل‌های استراتژیک موشک‌های کروز روسیه مورد اصابت قرار گرفته‌اند. همچنین وی روز چهارشنبه ۴ ژوئن، پس از اهدای مدال به افسران سازمان امنیت اوکراین که در این عملیات مشارکت داشتند، در جمع خبرنگاران ادعا کرد که ۴۱ فروند هواپیما آسیب دیده یا نابود شده‌اند. او گفت: «نیمی از آن‌ها قابل تعمیر نیستند و برای تعمیر
«نیمی از آن‌ها قابل تعمیر نیستند و برای تعمیر برخی دیگر، اگر اصلاً قابل تعمیر باشند، سال‌ها زمان لازم است.» او همچنین افزود که اگر آتش‌بس برقرار بود، عملیات «تار عنکبوت» هرگز انجام نمی‌شد. پیامدها. مقامات اوکراینی ادعا کردند که این حملات به یک سوم حامل‌های استراتژیک موشک‌های کروز روسیه که ارزش آن‌ها ۷ میلیارد دلار آمریکا تخمین زده می‌شود، آسیب رسانده است. وزارت دفاع روسیه از این عملیات به عنوان یک «حملهٔ تروریستی» یاد کرد. این وزارت‌خانه به حملاتی به پایگاه‌های هوایی در پنج منطقه روسیه اشاره کرد ولی مدعی
هوایی در پنج منطقه روسیه اشاره کرد ولی مدعی شد که در سه منطقه، این حملات دفع شده است. دو محلی که حمله و خسارت در آن‌ها به هواپیماها تأیید شده است، پایگاه‌های هوایی اولنیا و بلایا هستند. خبرگزاری تاس گزارش داد که راننده کامیونی که گفته می‌شود در این حمله دست داشته، قرار است توسط پلیس مورد بازجویی قرار گیرد. تحلیلگران نظامی این عملیات را یکی از خارق‌العاده‌ترین و موفق‌ترین اقدام‌های جنگی اوکراین توصیف کرده‌اند. فیلیپس اوبراین، استاد مطالعات راهبردی در دانشگاه سنت اندروز می‌گوید: «این ضربه‌ای بزرگ به نیروی
سنت اندروز می‌گوید: «این ضربه‌ای بزرگ به نیروی هوایی راهبردی روسیه است که در موردش اغراق نشده است. واکنش روسیه هنوز مشخص نیست، امّا می‌توان حدس زد که شدید و خشن خواهد بود.» از سویی دیگر، مقاله‌ای که توسط وب‌سایت پراودا روسیه منتشر شده، به این نکته اشاره کرده است که حملات به هواپیماهای دارای قابلیت حمل سلاح‌های هسته‌ای می‌تواند کارایی نیروهای هسته‌ای روسیه را تضعیف کرده و بر اساس اصول اساسی سیاست دولتی فدراسیون روسیه در زمینهٔ بازدارندگی هسته‌ای، چنین اقداماتی ممکن است استفاده از سلاح‌های هسته‌ای را توجیه
ممکن است استفاده از سلاح‌های هسته‌ای را توجیه کند.
کاشیتارو ایتو تولد ۱۸۳۵ مرگ ۱۳ دسامبر ۱۸۶۷ او در اواخر دوره ادو، افسر ستاد شینسنگومی، استاد ادبیات و رهبر گوریواجی (حزب کودایجی) بود. در ۱۴ آوریل ۱۸۶۷، ایتو کوشیتارو به دلیل اختلافات ایدئولوژیکی، شینسنگومی را ترک کرد و افراد همفکر خود را از شینسنگومی برای تشکیل گروه جذب کرد. دلیل اولیه عزیمت او این بود که از طریق وساطت کانزن، بزرگ معبد کایکوجی، زیرمجموعه معبد سنیوجی، به عنوان سرپرست مقبره امپراتور کومی منصوب شده بود و بنابراین می‌خواست تحرکات خاندان‌های قلمرو ساتسوما و قلمرو چوشو را بررسی کند. آنها ابتدا
ساتسوما و قلمرو چوشو را بررسی کند. آنها ابتدا مقر خود را در معبد چوئنجی (بعضی می‌گویند معبد زنریوجی بوده است) در انتهای شرقی پل گوجو مستقر کردند. او بر اساس اصول ایچیوا دوشین (ملت ژاپن متحد و هماهنگ)، خدمت سربازی ملی و گشودن درهای کشور به روی قدرت‌های بزرگ، فعالیت‌های سیاسی بی‌نظیری را با هدف ایجاد حکومتی متمرکز بر دربار امپراتوری (کوگیو) از طریق حکومت رسمی انجام داد. عصر ۱۵ نوامبر، ساکاموتو ریوما در مهمانخانه اومیا به قتل رسید. هنوز نمی‌توان دقیقاً مشخص کرد چه کسی دستور قتل او را داده است اما شک بر این
کرد چه کسی دستور قتل او را داده است اما شک بر این است که که عاملان این جنایت اعضای میماواریگومی، همکاران مستقیم شینسنگومی در خدمت شوگون‌سالاری، بودند. اما سوءظن به شینسنگومی‌ها وارد شد، به خصوص از آنجایی که شواهدی در صحنه جرم وجود داشت - گتاها و غلاف‌های فراموش‌شده‌ای که افراد ایتو بعداً آنها را متعلق به هارادا سانوسوکه دانستند. اما هیچ راهی وجود ندارد که هارادا آن شب آنجا بوده باشد، زیرا او در مهمانخانه کوندو بود و شواهدی برای اثبات آن وجود داشت. جالب اینجاست که دو روز قبل از قتل، ایتو به ملاقات ریوما رفت
که دو روز قبل از قتل، ایتو به ملاقات ریوما رفت تا او را از خطر آگاه کند، غافل از اینکه خودش تنها مدت کوتاهی برای زندگی دارد. در ۱۸ نوامبر، کوندو ایتو را به خانه معشوقه‌اش میوکی دعوت کرد تا پول وعده داده شده را تحویل دهد. او دعوت را پذیرفت و تنها و بدون محافظ ظاهر شد. اگرچه کوندو پولی نداشت (فردا برگرد، ایتو سنسی!)، اما هیجیکاتا، تنقلات و مقدار زیادی ساکی خورد (باز هم هیچ بهانه‌ای برای ننوشیدن وجود نداشت). فرماندهان مهمان‌نواز پس از اینکه مهمانشان را حسابی مست کردند، او را رها کردند. == حادثه آبورانوکوجی در
کردند، او را رها کردند. == حادثه آبورانوکوجی در کمین‌گاه نزدیک آبورانوکوجی، جایی که اویشی کوواجیرو، [[میاگاوا نوبوکیچی]ه و دو یا سه نفر دیگر، احتمالاً سایتو در میان آنها، منتظر او بودند. زخم مهلک ایتو توسط [[هیتوکیری کوواجیرو]] وارد شد که با نیزه به گلویش فروکرد (اگرچه اینجا و آنجا گزارش شده است که ایتو بعداً موفق به انجام سپوکو شد). جسد را به چهارراه کشاندند و منتظر ماندند تا افراد ایتو برای بردنش بیایند. آنها زیاد طول نکشیدند و صبح با هفت نفر آمدند. تعداد افراد کمین کرده تقریباً پنج به یک بود. سه نفر از
افراد کمین کرده تقریباً پنج به یک بود. سه نفر از افراد ایتو (از جمله تودو هیسوکه) کشته شدند و چهار نفر (از جمله کانو واشیو و برادر ایتو، سوزوکی میکیسابورو) موفق به فرار شدند. در ۱۹ نوامبر، قلمرو آیزو ۲۰ ریو برای مراسم تشییع جنازه ایتو و سه نفر از حامیانش فراهم کرد و در همان روز، شینسنگومی رسماً به قتل ساکاموتو ریوما متهم شد. مرگ. او در سن ۳۳ سالگی درگذشت. سپس جسد ایتو کوشیتارو در شیچیجو آبورانوکوجی رها شد و سه رفیق دیگر که برای بررسی جسد آمده بودند نیز مورد حمله قرار گرفتند و آنها نیز کشته شدند. او در