payamvha/North_RAG huggingface dataset:
همخوان)، رنا لاولیس (بیس، همخوان) و نیا لاولیس (درام، پرکاشن، همخوان) بود. پیرس در سال ۲۰۱۳ و کیسی مورتا بعدها جای او را گرفت. گروه در سال ۲۰۱۵ نام خود را به هی وایولت عوض کرد و صدای خود را به شکل قابل توجهی دگرگون کرد. آن‌ها بعدها با های اور هی رکوردز که توسط فایو سکندز آو سامر تأسیس شده بود، قرارداد بستند و در تورهای راک اوت وید یور ساکس و صداهای زنده، احساسات زنده به حمایت از این گروه پرداختند. ایان شیپ (بیس گیتار، سینث بیس، کبورد) در سپتامبر سال ۲۰۱۶ رسماً به گروه پیوست اما در سال ۲۰۱۹ گروه را ترک کرد.
به گروه پیوست اما در سال ۲۰۱۹ گروه را ترک کرد. میلر در اوت سال ۲۰۱۷ از طریق شبکه‌های اجتماعی از جدایی خود از گروه خبر داد. هی وایولت در ۳۱ مهٔ سال ۲۰۲۴ رسماً در شبکه‌های اجتماعی خود اعلام کرد که پس از انتشار آخرین آلبومشان تحت عنوان "پس‌مزه" در ۲۸ ژوئن سال ۲۰۲۴ منحل خواهند شد.
«پسرای هم‌سن من» ترانه‌ای از گروهٔ موسیقی راک آمریکایی هی وایولت می‌باشد که در ۲۰ سپتامبر سال ۲۰۱۷ برای دانلود دیجیتال منتشر گردید. این اثر سینث-پاپ دربارهٔ ناراحتی‌های گذشتهٔ خواننده با «پسرهایی هم‌سن‌وسالش» و پیدا کردن موفقیت با یک فرد «بالغ‌تر» می‌باشد.
کانال اصلی کولوندا (روسی: Кулундинский магистральный канал) یک کانال آبیاری در سرزمین آلتای، فدراسیون روسیه است. این کانال در دهه ۱۹۶۰ با هدف تأمین آب برای اراضی کشاورزی خشک و نیمه‌خشک منطقه احداث شد. طول آن بیش از ۱۰۰ کیلومتر است و از منابع آبی رودخانه اوب تغذیه می‌شود. کانال کولوندا نقش مهمی در توسعه کشاورزی، به‌ویژه در تولید غلات و محصولات صنعتی دارد و به عنوان یکی از زیرساخت‌های کلیدی آبیاری در جنوب غربی سیبری شناخته می‌شود. این کانال برای آوردن آب به استپ کولوندا، منطقه‌ای که به‌طور دوره‌ای در معرض
استپ کولوندا، منطقه‌ای که به‌طور دوره‌ای در معرض خشکسالی‌های شدید قرار دارد، ساخته شده است. توپوگرافی. این کانال از نزدیکی کامن-نا-اوبی شروع می‌شود و ابتدا به سمت جنوب امتداد می‌یابد؛ کمی پس از آن به سمت جنوب شرقی می‌رود و سپس خم می‌شود و تقریباً در جهت جنوب غربی امتداد می‌یابد. این کانال از مناطق کامنسکی، تیومنتوفسکی، بایوفسکی، بلاگووشچنسکی و رودینسکی عبور می‌کند. طول کل کانال است. با ظرفیت و دو ایستگاه پمپاژ. ایستگاه پمپاژ اصلی در کامن-نا-اوبی قرار دارد و آب رودخانه اوب را در ارتفاع پمپاژ می‌کند. تا لبه
آب رودخانه اوب را در ارتفاع پمپاژ می‌کند. تا لبه فلات اوب در ارتفاع . دومین مورد در جنوب، در روستای کلیوچی، منطقه تیومنتسکی قرار دارد. این کانال در رودخانه کوچوک نزدیک نووترویسک به پایان می‌رسد. A گسترش تا زلاتوپول پیش‌بینی شده بود، اما هرگز اجرا نشد. تاریخچه. ساخت کانال در اوت ۱۹۷۳، در زمان اتحاد جماهیر شوروی آغاز شد. این پروژه در آغاز دهه مطرح شده بود و هدف آن آبیاری بود. در منطقه نووترویسک و همچنین زلاتوپول، واقع در غرب، نزدیک مرز قزاقستان و روسیه. علاوه بر این، انتظار می‌رفت که این کانال نیز بهره‌مند
بر این، انتظار می‌رفت که این کانال نیز بهره‌مند کند. از مزارع کشاورزی و حدود مرتع در مناطق واقع در بخش شرقی کانال. وضعیت فعلی. در حال حاضر، سطوح آبیاری شده توسط کانال کاهش یافته است. کانال در برخی نقاط گل و لای گرفته و در هنگام باران شدید از کناره‌های آن سرریز می‌شود و منجر به سیل مناطق مسکونی می‌شود. در سایر نقاط، به دلیل تخریب پوشش ضدآب اولیه، آب آن توسط خاک شنی جذب می‌شود. کانال از مناطقی با انواع مختلف خاک، از جمله خاک‌های رسی، شنی، لومی و خاک‌های سولونتز عبور می‌کند. طول کل کانال تقریباً قرار بود که
عبور می‌کند. طول کل کانال تقریباً قرار بود که برای بخش‌هایی از خاک شنی که از عبور می‌کنند، یک پوشش پلی‌اتیلن ضد فیلتراسیون روی تعبیه شود. لایه محافظ ضخیمی از خاک. اما در نهایت فقط طول بخش‌های کانال در برابر فیلتراسیون محافظت شده و پوشش حدود ۳۰ سال عمر مفید دارد که با شروع هزاره جدید به پایان رسید. برنامه‌هایی برای نگهداری و تعمیرات اساسی کانال ارائه شده است، اما تاکنون اجرا نشده‌اند. تأثیر اکولوژیکی. کانال اصلی کولوندا تقریباً در جهت شمال شرقی/جنوب غربی و تنها به امتداد دارد. در شرق دریاچه گورکویه، یک
و تنها به امتداد دارد. در شرق دریاچه گورکویه، یک دریاچه نمکی طولانی. ساخت کانال با افزایش شوری دریاچه، اکوسیستم گورکویه را مختل کرد و برخی از گونه‌های ماهی از بین رفتند.
بندر پریمورسک (همچنین "بندر تجاری دریایی پریمورسک") بزرگ‌ترین بندر بارگیری نفت روسیه در دریای بالتیک و نقطه پایانی سیستم خط لوله بالتیک است. این بندر در سرزمین اصلی بیورکوسوند خلیج فنلاند در دریای بالتیک، در ۵ کیلومتری جنوب شرقی شهر پریمورسک واقع شده است. جدول زمانی ساخت و ساز. در دهه ۱۹۸۰، بخش اصلی حمل و نقل تجارت خارجی اتحاد جماهیر شوروی در دریای بالتیک از طریق کشورهای بالتیک انجام می‌شد. ۲۵٪ از کل گردش مالی محموله‌ها از بندرها روسیه بود: بندر کالینینگراد، بندر بزرگ سنت پترزبورگ، بندر ویبورگ و بندر
بندر بزرگ سنت پترزبورگ، بندر ویبورگ و بندر ویسوتسک. این بندرها نقش حیاتی در صادرات کالاهای صنعتی، مواد خام و محصولات کشاورزی ایفا می‌کردند و زیرساخت‌های آن‌ها به‌طور مداوم توسعه می‌یافت. وابستگی به مسیرهای خارجی، اتحاد شوروی را به تقویت ظرفیت‌های داخلی و کاهش وابستگی به کشورهای بالتیک سوق داد. در سال ۱۹۹۱ ، اتحاد جماهیر شوروی فروپاشید و فدراسیون روسیه در قلمرو سابق خود در کنار سایر کشورهای جدید ظاهر شد. ۴ بندر از ۹ بندر بالتیک اتحاد جماهیر شوروی اکنون در قلمرو روسیه بودند، علاوه بر این، بندر کالینینگراد
قلمرو روسیه بودند، علاوه بر این، بندر کالینینگراد حمل و نقل زمینی مستقیم با سرزمین اصلی نداشت. ظرفیت این بندرها کافی نبود و روسیه مجبور بود برای استفاده از بندرها سایر کشورها و انتقال محموله‌ها در خاک آنها (از جمله محموله‌ها به کالینینگراد) به آنها پول بپردازد. به منظور به حداقل رساندن وابستگی به بندرها خارجی، در سال ۱۹۹۳، دولت تصمیم به ساخت سه بندر جدید در استان لنینگراد گرفت. یکی از آنها به عنوان جایگزینی برای بزرگ‌ترین بندر بارگیری نفت اتحاد جماهیر شوروی در ونتسپیلس، لتونی، تبدیل شد. ساخت بندر بارگیری
در ونتسپیلس، لتونی، تبدیل شد. ساخت بندر بارگیری نفت پریمورسک در سال ۲۰۰۰ آغاز شد، ردیف اول با دو اسکله در دسامبر ۲۰۰۱ شروع به کار کرد ردیف دوم و سوم به ترتیب در سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۶ شروع به کار کردند، تعداد اسکله‌های تانکرها چهار برابر افزایش یافت. یک ترمینال برای انتقال فرآورده‌های نفتی سبک افتتاح شد. مشخصات بندر. مساحت خشکی این بندر ۲٫۵ کیلومتر مربع و مساحت آب آن ۳۲٫۳ کیلومتر مربع است. این بندر برای جابجایی تانکرهایی با وزن مرده تا ۱۵۰۰۰۰ تن، طول ۳۰۷ متر، عرض ۵۵ متر و عمق غوطه‌وری ۱۵٫۵ متر مجهز شده است؛
عرض ۵۵ متر و عمق غوطه‌وری ۱۵٫۵ متر مجهز شده است؛ یعنی کشتی‌هایی که از اقیانوس به دریای بالتیک می‌آیند و نزدیک به حداکثر عمق غوطه‌وری هستند. به دلیل عمق کم تنگه‌های دانمارک، سوپرتانکرها نمی‌توانند به دریای بالتیک دسترسی داشته باشند. ۹ اسکله در این بندر وجود دارد که ۳ اسکله برای کشتی‌های بندری است. حداکثر عمق در اسکله‌ها ۱۸٫۲ متر است. کشتی‌های مخزن‌دار توسط شش یدک‌کش آزیموت جابجا می‌شوند: سه یدک‌کش پروژه ۱۶۶۰۹ با قدرت ۲٫۶ مگاوات و نیروی کشش بولارد ۴۰ تن، دو یدک‌کش پروژه ۲۱۱۱۰ با قدرت ۴ مگاوات و نیروی کشش ۶۵
پروژه ۲۱۱۱۰ با قدرت ۴ مگاوات و نیروی کشش ۶۵ تن و یک یدک‌کش پروژه ۱۲۳۳ با قدرت ۳٫۷ مگاوات و نیروی کشش ۶۴ تن در این محل ۱۸ مخزن ذخیره‌سازی هر کدام به ظرفیت ۵۰۰۰ تن برای نفت، و همچنین مخازنی برای فرآورده‌های نفتی سبک و دو مخزن برای تخلیه اضطراری وجود دارد. ظرفیت کل نگهداری مخازن ۹۲۱۰۰۰ تن و ۲۴۰۰۰۰ تن برای فرآورده‌های نفتی سبک است. گردش مالی بار. به میلیون تن
شرکت سهامی «روسترمینال» (روسترمینالوگُل) بزرگ‌ترین بندر زغال‌سنگ ویژه در شمال غربی روسیه است که با استفاده از فناوری جدید ساخته شده و محصولات زغال‌سنگ روسیه را از کوزباس و سایر حوزه‌های زغال‌سنگ به مشتریان در اروپا، کشورهای آفریقایی، خاورمیانه و آمریکای لاتین ارائه می‌دهد. سطح اتوماسیون فرآیندهای فناوری بندر ۱۰۰٪ است. در سال ۲۰۱۶، گردش مالی حمل و نقل پایان سال شرکت سهامی «روسترمینالوگُل» ۳٫۴٪ افزایش یافت و به بالاترین حد خود یعنی ۱۸٫۱ میلیون تن رسید که بیش از ۶۰٪ از جابجایی زغال‌سنگ در بندرها حوزه بالتیک و
۶۰٪ از جابجایی زغال‌سنگ در بندرها حوزه بالتیک و حدود ۱۴٪ در بین تمام بندرها زغال‌سنگ روسیه را نشان می‌دهد. دربارهٔ شرکت. از سال ۲۰۱۶، شرکت سهامی «روسترمینالوگل» بخشی از یک شرکت هلدینگ بندری است که فعالیت‌های مدیریتی آن توسط «شرکت مدیریت بندر» ال ال سی کنترل می‌شود. این شرکت در حال اجرای بیشتر پروژه نوسازی بندر است. این بندر در خلیج لوگا در خلیج فنلاند دریای بالتیک، در نزدیکی روستای اوست-لوگا واقع شده است. «رسترمینالوگل» دارای دو اسکله عمیق به طول مجموع ۵۶۵ متر و عمق ۱۴ تا ۱۶ متر در نزدیکی اسکله‌ها است.
متر و عمق ۱۴ تا ۱۶ متر در نزدیکی اسکله‌ها است. حداکثر آبخور مجاز ۱۲٫۷ و ۱۴٫۵۵ متر است. موقعیت جغرافیایی مطلوب بندر اوست-لوگا، واقع در بخش جنوبی خلیج لوگا در خلیج فنلاند، به آن اجازه می‌دهد تا در تمام طول سال کشتی‌های کلاس پاناماکس، هندی‌مکس و پست پاناماکس با وزن مرده تا ۱۱۰ هزار تن، حداکثر عرض تا ۴۴ متر و طول تا ۲۶۰ متر را بپذیرد. در ۲۴ ژوئن ۲۰۱۷، این ترمینال بزرگ‌ترین فله‌بر در تاریخ شرکت و بندر اوست-لوگا را دریافت کرد که کشتی ناویوس پولوکس (از نوع کیپ‌سایز) بود. ظرفیت وزن مرده این فله‌بر ۱۸۰ هزار تن، طول
بود. ظرفیت وزن مرده این فله‌بر ۱۸۰ هزار تن، طول آن ۲۹۲ متر و عرض آن ۴۵ متر است. این بندر دور از مناطق مسکونی و صنعتی واقع شده است. تاریخچه. شرکت سهامی «روسترمینالوگل» در سال ۱۹۹۶ طبق دستور دولت فدراسیون روسیه مورخ ۷ اکتبر ۱۹۹۶، شماره ۱۴۸۸-р تأسیس شد. هدف اصلی از ساخت آن ایجاد یک بازار مستقل برای بازارهای زغال‌سنگ اروپا و آمریکا بود که برای شرکت‌های روسی جهت اجرای مستقل سیاست حمل و نقل و کنترل تمام مراحل تحویل بار از تولیدکننده به مشتری ضروری بود. در مرحله برنامه‌ریزی، چندین گزینه برای حل مشکل در نظر گرفته
چندین گزینه برای حل مشکل در نظر گرفته شد. امیدوارکننده‌ترین آنها ساخت بندر دریایی ۱۲ بود. کیلومتری شمال غربی روستای اوست-لوگا در ناحیه کینگیسپسکی استان لنینگراد، در ساحل جنوبی خلیج لوگا در خلیج فنلاند. فاصله از سن پترزبورگ در امتداد مسیر کشتی ۱۳۰ کیلومتر است. کیلومتر «روسترمینالوگل» آغاز توسعه بندر تجاری دریایی اوست-لوگا بود. ظرفیت انرژی ترمینال زغال‌سنگ «روسترمینالوگل» که در سال ۱۹۹۶ در بالتیک ساخته شد، در بالاترین حد خود ۸ میلیون تن زغال‌سنگ در سال بود. امروزه ظرفیت انرژی شرکت سهامی عام «روسترمینالوگل»
امروزه ظرفیت انرژی شرکت سهامی عام «روسترمینالوگل» از طریق نوسازی مداوم تجهیزات و اتوماسیون فرآیندهای تولید و لجستیک، بیش از دو برابر از پروژه فراتر رفته است. در ژانویه ۲۰۰۶، مراسم افتتاحیه تشریفاتی مجتمع حمل و نقل اتوماتیک - مرحله دوم ترمینال زغال‌سنگ - با حضور ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور فدراسیون روسیه برگزار شد. در ماه مه ۲۰۱۷، ۱۳۰ میلیونمین تن از زمان شروع عملیات در ترمینال «رسترمینالوگل» در کشتی فله بر آیانتاس بارگیری شد. فعالیت بارگیری و تخلیه بار. گردش مالی سالانه بار این بندر دائماً در حال افزایش
مالی سالانه بار این بندر دائماً در حال افزایش است؛ در سال ۲۰۱۶، «رسترمینالوگل» با حمل بیش از ۱۸ میلیون تن فرآورده‌های زغال‌سنگ، رکورد بالاترین سطح جابجایی سالانه زغال‌سنگ را ثبت کرد. نرخ رشد سالانه ۳٫۴ درصد بود. بارگیری ۱۸ میلیونمین تن به روشی ساده و با استفاده از نقطه انتقال تازه بهره‌برداری‌شده پس اس-۱۱ انجام شد که امکان استفاده همزمان از دو کمپرسی واگن‌های ریلی را برای تخلیه واگن‌های حاوی زغال‌سنگ فراهم می‌کند و قبل از بارگیری در کشتی، نیاز به تکمیل بخش‌های قراردادی است. در سال ۲۰۱۷، این بندر به عملکرد
قراردادی است. در سال ۲۰۱۷، این بندر به عملکرد بی‌سابقه‌ای دست یافت. «رسترمینالوگ» پردازش خودکار جابجایی زغال‌سنگ از راه‌آهن به حمل و نقل دریایی را فراهم می‌کند. تخلیه واگن‌های زغال‌سنگ توسط دو کمپرسی ریلی دونفره مدرن و پیشرفته انجام می‌شود که امکان تخلیه همزمان ۴ گوندولا را در کمتر از ۳ دقیقه فراهم می‌کند. در عین حال، واگن‌های ریلی در معرض هیچ گونه آسیب مکانیکی که در هنگام تخلیه با گیره ممکن است، قرار نمی‌گیرند. ترن‌های ریلی برای اولین بار در روسیه با موفقیت راه‌اندازی شدند تا امکان تشکیل سریع واگن‌های
راه‌اندازی شدند تا امکان تشکیل سریع واگن‌های خالی در راه‌آهن‌های ترمینال فراهم شود. آنها به سرعت بخشیدن به تغذیه واگن‌های ریلی در چندین مسیر موازی بدون استفاده از سوئیچ‌های راه‌آهن اضافی کمک می‌کنند. دستگاه‌هایی برای یخ‌زدایی واگن‌ها وجود دارد که به فرستنده‌های مادون قرمز مجهز شده‌اند تا تخلیه ایمن واگن‌های بارگیری شده را در زمستان فراهم کنند. پس از آن، زغال‌سنگ تخلیه شده از طریق یک شبکه با سلول‌های ۲۸۰ روی نوار نقاله می‌افتد. قطر آن میلی‌متر است. سپس، پس از عبور از سیستم ماشین مکش خطوط انتقال زغال‌سنگ،
از عبور از سیستم ماشین مکش خطوط انتقال زغال‌سنگ، زغال‌سنگ به‌طور خودکار یا در یکی از چهار انبار یا مستقیماً در کشتی، بسته به طرح بارگیری، حمل می‌شود. بارگیری کشتی توسط دو ماشین بارگیری کشتی با کارایی بالا در دو اسکله انجام می‌شود که امکان کار همزمان دو کشتی پاناماکس را فراهم می‌کند. آلودگی‌زدایی و پالایش زغال‌سنگ به بخش‌هایی که برای مشتریان ضروری است، و همچنین انتخاب مداوم نمونه‌های زغال‌سنگ، در طول فرایند انتقال، بلافاصله قبل از بارگیری انجام می‌شود. کنترل فرایند تولید در زمان واقعی، از جمله ثبت سریع
فرایند تولید در زمان واقعی، از جمله ثبت سریع محموله، تبادل اطلاعات با راه‌آهن روسیه و مشتریان، و گردش کار اسناد الکترونیکی، در این شرکت اجرا می‌شود. تمام واحدهای اصلی بندر به سیستم نظارت تصویری مجهز هستند. افزایش گردش مالی بار، همراه با افزایش کیفیت خدمات ارائه شده، همچنان یکی از اهداف اصلی بندر است: تضمین زنجیره‌ای بی‌وقفه از تحویل و حمل و نقل با مؤثرترین انواع کشتی برای ایجاد مسیرهای جدید برای حمل و نقل زغال‌سنگ روسیه. نقش مهمی در این فرایند توسط مجتمع مرتب‌سازی ایستگاه راه‌آهن لوژسکایا-سورتیروووچنایا،
ایستگاه راه‌آهن لوژسکایا-سورتیروووچنایا، که توسط راه‌آهن روسیه راه‌اندازی شده است، ایفا می‌شود. بوم‌شناسی. شرکت سهامی «روسترمینالوگل» یک برنامه بلندمدت برای افزایش ایمنی زیست‌محیطی فعالیت‌های بارگیری و تخلیه بار اجرا می‌کند. این شرکت سیاست‌های زیست‌محیطی مطابق با استانداردهای بین‌المللی را اتخاذ کرده است. ایمنی زیست‌محیطی مطابق با استاندارد ای اس او ۱۴۰۰۱:۲۰۰۴ «سیستم‌های مدیریت زیست‌محیطی. حمل و نقل بار در بندر» انجام می‌شود. برای جلوگیری از تأثیر منفی بر آب‌ها و کمک به بهبود محیط زیست و حفظ تعادل
بر آب‌ها و کمک به بهبود محیط زیست و حفظ تعادل اکولوژیکی منطقه دریای بالتیک، مطابق با توافقنامه بین‌المللی هلکام (کنوانسیون حفاظت از محیط زیست دریایی بالتیک، مصوب هلسینکی در سال ۱۹۹۲)، شرکت سهامی «روسترمینالوگل» بازسازی تصفیه‌خانه‌های فاضلاب و سیستم‌های تصفیه آب را در دسامبر ۲۰۱۶ به پایان رساند. یک سیستم تصفیه فاضلاب خودکار جدید که در بندر نصب شده است، از فناوری نانوفلوتاسیون با واکنشگر پراکندگی استفاده می‌کند. این سیستم جریان آب خانگی و باران را به شاخص‌های بهینه حداکثر هنجارهای مجاز برای فاضلاب می‌رساند و
بهینه حداکثر هنجارهای مجاز برای فاضلاب می‌رساند و زهکش‌ها را از گرد و غبار زغال‌سنگ و مواد آلی به‌طور کامل پاکسازی می‌کند. استفاده از واکنشگرهای شیمیایی برای تمیز کردن در سیستم به‌طور قابل توجهی کاهش یافته است و اثربخشی بالا و فشردگی سازه‌های آن امکان کاهش مصرف برق را فراهم می‌کند. مهندسان بوم‌شناس در بندر مشغول به کار هستند و نظارت و حسابرسی زیست‌محیطی به‌طور منظم انجام می‌شود. این شرکت به منبع زیستی اهمیت می‌دهد. در حال بازیابی است و رویدادهایی را برای کاشت درختان ترتیب می‌دهد؛ در نوامبر ۲۰۱۶، با رهبری و
درختان ترتیب می‌دهد؛ در نوامبر ۲۰۱۶، با رهبری و بودجه «رسترمینالوگُل»، بیش از ۱۳۰۰ ماهی قزل‌آلای دو ساله در رودخانه سویر رهاسازی شدند. کل مبلغ سرمایه‌گذاری این بندر در شرکت‌های زیست‌محیطی بین سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶ بیش از ۲۰۰ میلیون روبل بود. در دسامبر ۲۰۱۶، شرکت سهامی «رسترمینالوگُل» به همراه اداره ناحیه کینگیسپسکی استان لنینگراد، یک توافق‌نامه همکاری پنج ساله در زمینه افزایش ایمنی محیط زیست و آموزش زیست‌محیطی مردم امضا کردند.
روزنامه ادب با مدیریت صادق خان ادیب‌الممالک فراهانی در سال ۱۲۷۷ شمسی (۱۳۱۶ هجری قمری) منتشر می‌شد. این روزنامه در ابتدا با عنوان «جریده ادب» و پس از مدتی فقط با نام «ادب» در سه دوره منتشر گردید. ادیب‌الممالک که نائب‌رئیس مدرسه لقمانیه تبریز بود، علاوه بر مقالات سیاسی و اجتماعی، برخی از اشعار خود را نیز در این روزنامه منتشر می‌کرد. روزنامه ادب از تبریز به قفقاز بعد به خوارزم و پس از آن به مشهد انتقال یافت. دوره دوم انتشار این نشریه مربوط به انتشار آن در مشهد است. روزنامه «ادب» از ۱۵ دی ۱۲۷۹ (۱۴ رمضان ۱۳۱۸)
است. روزنامه «ادب» از ۱۵ دی ۱۲۷۹ (۱۴ رمضان ۱۳۱۸) تا دی ۱۲۸۱ شمسی (شوال ۱۳۲۰ هجری قمری) به صورت هفتگی چهارشنبه‌ها در مشهد با چاپ سنگی به مدت سه سال منتشر شد و از اولین روزنامه‌های دارای کاریکاتور بوده است. دوره سوم روزنامه، دوره انتشار آن در تهران است. طبق دستور مظفرالدین‌شاه، ادیب‌الممالک موظف می‌شود این روزنامه را از مشهد به تهران منتقل کند. اولین شماره «ادب» در تهران در تاریخ ۲۶ مهر ۱۲۸۲ (۲۷ رجب ۱۳۲۱ هجری قمری) منتشر گردید و دو بار در هفته، در روزهای دوشنبه و چهارشنبه منتشر می‌شد. محتوا. این روزنامه حاوی
و چهارشنبه منتشر می‌شد. محتوا. این روزنامه حاوی اخبار و موضوعات سیاسی و اجتماعی داخلی و خارجی همچنین، شعر و ادب و بهداشت و درمان و کاریکاتور،... بود. آغاز و پایان انتشار. انتشار آن از سال ۱۳۱۶ هجری قمری/ ۱۹۳۷ میلادی آغاز شد و در ۱۷ شماره که دو شماره از آن مصور بود، در سه دوره ادامه یافت. آخرین شماره روزنامه ادب در تهران در تاریخ ۱۸ ربیع‌الثانی ۱۳۲۴ هجری قمری منتشر شد.
سبدنشین دم‌سفید گونه‌ای پرنده از تیرهٔ سبدنشینان است که در تانزانیا یافت می‌شود.
توکای خندان سرخاکستری عضوی از تیرهٔ توکایان خندان (Leiothrichidae) است. توکایان خندان تیرهٔ بزرگی از پرندگان گنجشک‌سان جهان قدیم هستند که با پرهای نرم و پف‌دار مشخص می‌شوند. این پرندگان مناطق گرمسیری هستند و بیشترین تنوع آنها در جنوب شرقی آسیا است.
ابروزردک ماداگاسکاری ، که با نام اوگزیلابس ابروزرد نیز شناخته می‌شود، گونه‌ای از سسک ماداگاسکاری است که در گذشته در خانواده سسکان راستین (Sylviidae) قرار می‌گرفت. این پرنده که تنها در ماداگاسکار یافت می‌شود، تنها عضو سردهٔ "Crossleyia" است. زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های کوهستانی نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری است. این پرنده با از دست دادن زیستگاه در معرض تهدید قرار دارد.
کورادو جان "جونیور" سوپرانو جونیور، با بازی دامینیک کیانزه، شخصیتی خیالی در سریال تلویزیونی سوپرانوها از اچ‌بی‌او است. معمولاً با نام‌های "جونیور" یا "عمو جونی" (تلفظ "جون") شناخته می‌شود. او برای بیشتر مدت سریال، رئیس خانواده جنایت دی‌میو است، اما در واقع نفوذ کمی دارد یا اصلاً ندارد، چرا که به عنوان رئیس صورتی انتخاب شده است. در برخی فلش‌بک‌ها، نسخه جوان‌تر کورادو را روکو سیستو بازی می‌کند. کوری استول نیز در فیلم پیش‌درآمد بسیاری از قدیس‌های نیوآرک (۲۰۲۱)، نقش جوان‌تر جونیور سوپرانو را ایفا می‌کند. بازی
نقش جوان‌تر جونیور سوپرانو را ایفا می‌کند. بازی دامینیک چیانزه در نقش جونیور با تحسین منتقدان روبرو شد و دو نامزدی جایزه امی برای بهترین بازیگر مکمل مرد در یک سریال درام را برای او به ارمغان آورد. جونیور به عنوان فردی باهوش، سنتی، سرسخت و ناامن از قدرت خود به تصویر کشیده می‌شود. اگرچه در فصل اول به عنوان شخصیتی تلخ و فریبکار نشان داده می‌شود، اما در فصل‌های بعدی جنبه‌های ملاحظه‌کارانه و طنزآمیز شخصیتش بیشتر آشکار می‌شود. او در طول بیماری و حبس خانگی‌اش، جنبه‌های حساس‌تر شخصیت خود را بروز می‌دهد. بر اساس
حساس‌تر شخصیت خود را بروز می‌دهد. بر اساس گفته دیوید چیس، خالق سریال، نام "جونیور" از یکی از پسرعموهایش گرفته شده است. دامینیک کیانزه برای بازی در این نقش انتخاب شد، در حالی که تونی سیریکو (بازیگر نقش پائولی والتری) و فرانک وینسنت (بازیگر نقش فیلی لیوتاردو) نیز برای این نقش در نظر گرفته شده بودند. پیشینه. در فصل اول اشاره می‌شود که جونیور ۷۰ سال دارد، بنابراین تاریخ تولد او به ۱۹۲۸ یا ۱۹۲۹ برمی‌گردد. کورادو سوپرانو جونیور بزرگترین پسر از سه فرزند کورادو و ماریانجلا دآگوستینو سوپرانو بود که اهل شهر آریانو
ماریانجلا دآگوستینو سوپرانو بود که اهل شهر آریانو در ایتالیا بودند و در سال ۱۹۱۱ به آمریکا مهاجرت کردند. جونیور عموی تونی سوپرانو (با بازی جیمز گاندولفینی) بود. او دو برادر کوچکتر داشت: ارکوله "اکلی" سوپرانو و جووانی "جانی" سوپرانو. اکلی دچار ناتوانی ذهنی بود و بیشتر عمرش را در یک مرکز روانپزشکی گذراند. جانی سوپرانو، برادر کوچکتر و پدر تونی بود. هر دو برادرش در دهه ۱۹۸۰ درگذشتند، بنابراین جونیور از هر دوی آنها بیشتر عمر کرد. هنگامی که جونیور برای فرار از محاکمه تظاهر به اختلال روانی می‌کرد، به روانشناس
محاکمه تظاهر به اختلال روانی می‌کرد، به روانشناس دادگاه گفت که در حال کوتاه کردن موهایش بوده وقتی از ترور جان اف کندی مطلع شده است. جونیور به تونی می‌گوید که به جان اف کندی احترام می‌گذاشت، اما از برادرش رابرت به دلیل نقش او در کمیته سنای آمریکا برای بررسی فعالیت‌های نامناسب در کار و مدیریت، همچنین پیگرد جیمی هوفا و تحقیقات درباره اتحادیه بین‌المللی رانندگان کامیون، خوشش نمی‌آمد. تونی با نوستالژی به یاد می‌آورد که چگونه در کودکی، جونیور به او بیسبال یاد داد و او را به بازی‌های نیویورک یانکیز می‌برد. ظاهراً
و او را به بازی‌های نیویورک یانکیز می‌برد. ظاهراً جونیور به موج‌سواری هم علاقه داشته است. او با علاقه از آموزش موج‌سواری به تونی در کودکی در ساحل جرسی یاد می‌کند و برای تولد ای‌جی یک تخته موج‌سواری ۴۰۰ دلاری می‌خرد. هر دو برادر، جونیور و جانی، دبیرستان را رها کردند و به زندگی جنایت سازمانی روی آوردند و به خانواده جنایت دی میو پیوستند. در قسمت "در کاملو"، جونیور فاش می‌کند که در یک قرار عاشقانه با فران فلتستین در کلوپ ۵۰۰ آتلانتیک سیتی برای دیدن اجرای انزو استوارتی بوده، وقتی فران با برادرش جانی آشنا شد.
استوارتی بوده، وقتی فران با برادرش جانی آشنا شد. جونیور عاشق فران بود و حتی حلقه‌ای برای او خریده بود، اما نتوانست به دلیل موقعیتش در جنایت سازمانی یا ترس از درخواست ازدواج، این کار را انجام دهد. پس از مرگ جانی در سال ۱۹۸۶ به دلیل آمفیزم، جونیور همواره مراقب تونی بود و نقش راهنمای او را در صعود به خانواده جنایت ایفا کرد، زمانی که تونی جوان‌ترین کاپیتان خانواده شد. پس از دستگیری رئیس دیرینه خانواده، ارکوله "اکلی" دی میو در اواخر ۱۹۹۵، جونیور درگیر اختلافی حمل و نقل با رئیس جدید موقت، جکی آپریل سینیور شد. او
و نقل با رئیس جدید موقت، جکی آپریل سینیور شد. او به بوکا راتون فرار کرد تا از عواقب احتمالی در امان بماند، اما تونی و "بیگ پوسی" بونپنسیرو جلسه‌ای ترتیب دادند تا مشکل را حل کنند. جونیور گاهی از این که مجبور بود به آپریل جوان جواب پس بدهد، که قبلاً برایش سامبوکا می‌آورد، ناراحت بود. جونیور هرگز ازدواج نکرد و فرزندی نداشت. او در بلویل، نیوجرسی زندگی می‌کرد. او به بابی باکالییری گفته بود که مشکل پا دارد و حتی دوست ندارد در مورد میخچه صحبت کند. جزئیات طرح. "قدیسان فراوان نیوآرک". جونیور به عنوان کاپیتان موقت
فراوان نیوآرک". جونیور به عنوان کاپیتان موقت گروه برادرش جیووانی "جانی بوی" سوپرانو از سال ۱۹۶۷ و پس از زندانی شدن او مسئولیت را به عهده می‌گیرد. در مراسم تشییع جنازه "هالیوود دیک" مولتیسانتی، جونیور ریچارد "دیکی" مولتیسانتی را کنار می‌کشد و به او می‌گوید که آنها را مانند برادر می‌داند. او به دیکی دست دوستی دراز می‌کند و قول می‌دهد هر کمکی که نیاز داشته باشد در اختیارش بگذارد. پنج سال بعد در ۱۹۷۲، جانی بوی از زندان آزاد می‌شود و کنترل گروهش را دوباره به دست می‌گیرد. جونیور با ناراحتی متوجه می‌شود که برادرش
می‌گیرد. جونیور با ناراحتی متوجه می‌شود که برادرش او را به خاطر "از هم پاشیدن" محله در زمان نبودش سرزنش می‌کند. جانی از برادرش می‌خواهد تا از "الگوی" دیکی پیروی کند، اما این موضوع فقط رابطه نزدیک قبلی جونیور و دیکی را خراب می‌کند. مشخص است که جانی به تدریج دیکی را به برادر خود ترجیح می‌دهد و این باعث می‌شود جونیور دیگر دیکی را نه یک شریک، بلکه یک رقیب ببیند. مدتی بعد، جونیور در مراسم تشییع جنازه "بودا" بونپنسیِرو، یکی از اعضای رسمی خانواده که توسط گروه آفریقایی-آمریکایی هارولد مک‌برایِر کشته شده بود، شرکت
هارولد مک‌برایِر کشته شده بود، شرکت می‌کند. جونیور روی پله‌های تالار تشییع لیز می‌خورد و دیکی با دیدن تقلای او برای بلند شدن، شروع به خندیدن و مسخره کردنش می‌کند. چند ماه بعد، جونیور بیشتر عصبانی می‌شود وقتی آسیب دیدگی‌اش او را از رابطه جنسی با معشوقه‌اش محروم می‌کند. با احساس تحقیر و خشم، جونیور در خفا دستور ترور دیکی مولتیسانتی را صادر می‌کند، با این دانش که تقصیر به گردن گروه هارولد خواهد افتاد. مولتیسانتی در حیاط خانه‌اش با شلیک از پشت سر به قتل می‌رسد. در مراسم تشییع جنازه دیکی، جونیور با نگاهی سرد به
در مراسم تشییع جنازه دیکی، جونیور با نگاهی سرد به جسد او خیره می‌شود، با این رضایت که هیچگاه کسی از نقش او در این قتل مطلع نخواهد شد. "سوپرانوها". در قسمت اول سریال، جونیور قصد دارد "لیتل پوسی" مالانگا را در رستوران آرتی بوکو (دوست دوران کودکی تونی) به قتل برساند. تونی بارها تلاش می‌کند از این قتل جلوگیری کند و در نهایت با آتش زدن عمدی رستوران، آن را وادار به تعطیلی می‌کند تا قتل در جای دیگری اتفاق بیفتد - اقدامی که جونیور را خشمگین می‌کند. تنش‌ها زمانی بیشتر می‌شود که دو تن از همکاران تونی (کریستوفر
بیشتر می‌شود که دو تن از همکاران تونی (کریستوفر مولتیسانتی و برندان فیلمون) کامیونی متعلق به شرکتی که به جونیور حق حفاظت می‌پرداخت را سرقت می‌کنند. جونیور علی‌رغم تلاش‌های تونی برای حل مسئله، مدام خشم و تهدید ابراز می‌کند. وقتی برندان کامیون دیگری را سرقت می‌کند و راننده به طور تصادفی کشته می‌شود، جونیور دستور قتل برندان را صادر می‌کند اما به دلیل نسبت فامیلی کریستوفر با تونی، فقط یک اعدام نمایشی برای او ترتیب می‌دهد. پس از مرگ جکی آپریل، تونی با وجود داشتن پشتیبانی برای رهبری خانواده، از ترس جنگ داخلی،
پشتیبانی برای رهبری خانواده، از ترس جنگ داخلی، جونیور را به عنوان رئیس اسمی معرفی می‌کند تا توجه پلیس را منحرف کند. در حالی که جونیور به طور فزاینده‌ای حریص و مستبد می‌شود، تونی در پشت صحنه امور را مدیریت می‌کند. وقتی جونیور از طریق لیویا (مادر تونی) از این موضوع مطلع می‌شود، خشمگین می‌شود. در این مدت، شایعه مهارت جونیور در سکس دهانی در بین زنان مافیا پخش می‌شود و تونی او را در جمع مردان مسخره می‌کند. جونیور با عصبانیت رابطه خود با معشوقه‌اش بابی سانفیلیپو را قطع می‌کند و یک پای لیمویی را به صورت او
را قطع می‌کند و یک پای لیمویی را به صورت او می‌کوبد. او همچنین از لیویا می‌فهمد که تونی به روانپزشک مراجعه می‌کند و دستور ترور ناموفق تونی را می‌دهد - اقدامی که به دلیل علاقه به برادرزاده‌اش، خودش را هم آزار می‌دهد. تونی در پاسخ، دو تن از عوامل جونیور (میکی پالمیس و چاکی سیگنوره) را به قتل می‌رساند. جونیور تنها به این دلیل نجات می‌یابد که اف‌بی‌آی او را به اتهامات رشوه‌گیری دستگیر می‌کند. در فصل چهارم، دادگاه جونیور به دلیل ارعاب یکی از اعضای هیئت منصفه به بن‌بست می‌رسد. با این حال، سکته‌های خفیف و حبس
به بن‌بست می‌رسد. با این حال، سکته‌های خفیف و حبس خانگی او را افسرده و فراموشکار کرده است. در فصل پنجم، نشانه‌های زوال عقل در جونیور ظاهر می‌شود و در قسمتی با لباس خواب در خیابان‌ها به دنبال برادر مرحومش می‌گردد. در فصل ششم، وضعیت جونیور بدتر می‌شود. او در توهماتش دشمن قدیمی "لیتل پوسی" مالانگا را می‌بیند و یک شب با تصور اینکه تونی همان مالانگا است، به شکم او شلیک می‌کند. جونیور دستگیر می‌شود اما به دلیل شرایط روانی به آسایشگاه منتقل می‌شود. حتی وقتی ای‌جی (پسر تونی) برای انتقام به دیدارش می‌آید، جونیور او