payamvha/North_RAG huggingface dataset:
او و مهاجم مسلح درگیری مسلحانه رخ داد که طی آن مهاجم از ناحیهٔ پا تیر خورد. رهگذران نیز پیش از انتقال او به بازداشتگاه، هنگام فرار، وی را مورد ضرب و جرح قرار دادند. در این حمله، دو نفر دیگر نیز زخمی شدند. در ویدئوی ضبط‌شده هنگام دستگیری، مهاجم فریاد می‌زد: «ببخشید، این کار را برای پول و برای خانواده‌ام انجام دادم». درمان و مرگ. اوریبه توربای ابتدا به مرکز پزشکی ان‌گاتیوا در غرب بوگوتا منتقل شد و همان شب با آمبولانس به بیمارستان بنیاد سانتا فه در بوگوتا انتقال یافت. در آن‌جا، دکتر فرناندو هاکیم، جراح مغز و
یافت. در آن‌جا، دکتر فرناندو هاکیم، جراح مغز و اعصاب ارشد، هدایت یک عمل جراحی ترکیبی مغز و اعصاب و جراحی عروق محیطی را بر عهده گرفت. در اطلاعیه‌ای که ساعت ۰۱:۱۰ بامداد ۸ ژوئن صادر شد، بیمارستان اعلام کرد که او در وضعیت بحرانی بستری شده است. این عمل موفقیت‌آمیز بود و اوریبه توربای زنده از اتاق عمل خارج شد. با وجود نشانه‌هایی از بهبود عصبی، او پس از جراحی نخست همچنان در بخش مراقبت‌های ویژه در وضعیتی «بسیار وخیم» قرار داشت. در ۱۶ ژوئن، به دلیل خونریزی مغزی، تحت عمل جراحی اضطراری دیگری قرار گرفت. سرانجام، در
عمل جراحی اضطراری دیگری قرار گرفت. سرانجام، در بامداد ۱۱ اوت، حدود دو ماه پس از سوءقصد، در سن ۳۹ سالگی در یکی از بیمارستان‌های بوگوتا درگذشت. رئیس‌جمهور گوستاوو پترو روز ۱۲ اوت را عزای ملی اعلام کرد. مظنون. مظنون این حادثه که یک پسر ۱۵ ساله توصیف شده است، بازداشت شد. مقام‌ها اعلام کردند که بر این باورند وی یک قاتل قراردادی بوده که توسط دیگران اجیر شده است. این مظنون در دادگاه مورخ ۱۰ ژوئن اتهامات را نپذیرفت. در ۱۳ ژوئن، دادستان‌های کلمبیا یک همدست مظنون را که خود را تسلیم کرده بود، متهم کردند. همچنین در ۵
که خود را تسلیم کرده بود، متهم کردند. همچنین در ۵ ژوئیه ۲۰۲۵، مردی که گفته می‌شود طراح اصلی این سوءقصد بوده، در بوگوتا دستگیر شد.
نشان شجاعت اسرائیل () یا مدال شجاعت اسرائیل بالاترین نشان نظامی در اسرائیل و در نیروهای دفاعی اسرائیل است. این نشان در سال ۱۹۷۰ توسط کنست در یک قانون به عنوان جایگزینی برای نشان نظامی قهرمان اسرائیل که در طول جنگ داخلی در فلسطین تحت قیمومت بریتانیا (۱۹۴۸–۱۹۴۷) و جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸ اعطا می‌شد، تعریف گردید. این مدال همچنین برای اقدامات قبل از سال ۱۹۷۰ اعطا می‌شد و همه دریافت‌کنندگان نشان قهرمان اسرائیل به‌طور خودکار نشان شجاعت را نیز دریافت می‌کردند. دریافت‌کنندگان این مدال از امتیازات متعددی
دریافت‌کنندگان این مدال از امتیازات متعددی مانند کاهش مالیات و دعوت به مراسم رسمی دولتی برخوردار می‌شوند. تا به امروز، ۴۰ نشان شجاعت اسرائیل اعطا شده است: ۱۲ مدال برای اقدامات در جنگ استقلال (دریافت‌کنندگان نشان قهرمان اسرائیل به‌طور خودکار نشان شجاعت را دریافت می‌کردند)، چهار مدال برای بحران سوئز، ۱۲ مدال برای جنگ شش روزه، یک مدال برای جنگ فرسایشی، ۸ مدال برای جنگ یوم کیپور و ۳ مدال دیگر برای اقدامات در طول عملیات‌های خاص.
اِما () مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی در ژانر کمدی درام به نویسندگی و کارگردانی لی هه یونگ و با بازی لی هانی، بانگ هیو رین، جین سون کیو و چو هیون چول است. این مجموعه داستان تلاش‌های جونگ هی ران و شین جو ئه را در جریان ساخت فیلم پرفروش و جنجالی "بانو اِما" روایت می‌کند؛ اثری که در اوایل دههٔ ۱۹۸۰ کره را فراگرفت. این مجموعه قرار است در ۲۲ اوت ۲۰۲۵ از نتفلیکس منتشر شود. خلاصه داستان. در دنیای پرجنب‌وجوش اما مردسالار سینمای کره در دههٔ ۱۹۸۰، فیلم اروتیک جنجالی "مادام اِما" در آستانهٔ اکران است؛ اثری که موجی
"مادام اِما" در آستانهٔ اکران است؛ اثری که موجی از هیجان و بحث‌برانگیزی به پا می‌کند. داستان بر محور دو بازیگر زن با شخصیت‌هایی متضاد می‌چرخد که با وجود اختلاف‌ها، در مبارزهٔ مشترک خود علیه ماهیت استثماری این صنعت، به یکدیگر پیوند می‌خورند. تولید. توسعه. این مجموعه به‌طور رسمی توسط نتفلیکس سفارش داده شد و لی هه یونگ به‌عنوان نویسنده و کارگردان پروژه انتخاب شد. شرکت‌های د لمپ و استودیو کیک نیز به‌طور مشترک مسئولیت تولید را بر عهده داشتند. انتخاب بازیگران. در مهٔ ۲۰۲۳ گزارش شد که لی هانی در این مجموعه ایفای
مهٔ ۲۰۲۳ گزارش شد که لی هانی در این مجموعه ایفای نقش خواهد کرد. در سپتامبر ۲۰۲۳ نیز خبر پیوستن جین سون کیو، بانگ هیو رین و چو هیون چول منتشر شد. در همان ماه، حضور لی، جین، بانگ و چو به‌طور رسمی تأیید گردید. فیلم‌برداری. فیلم‌برداری اصلی این مجموعه در سال ۲۰۲۳ آغاز شد و در سال ۲۰۲۴ به پایان رسید. انتشار. این مجموعه در ۲۲ اوت ۲۰۲۵ از نتفلیکس منتشر خواهد شد.
مرحله پلی آف مقدماتی ای‌اف‌سی کاپ ۲۰۱۵ از ۹ تا ۱۷ فوریه ۲۰۱۵ برگزار شد. در مجموع ۱۴ تیم در مرحله پلی آف مقدماتی برای تعیین تکلیف پنج تیم از ۳۲ تیم حاضر در مرحله گروهی ای‌اف‌سی کاپ ۲۰۱۵ به رقابت پرداختند. فرمت. نمودار مسابقات پلی آف مقدماتی که شامل دو دور (دور مقدماتی و دور پلی آف) بود، توسط ای‌اف‌سی بر اساس رتبه‌بندی هر تیم در رده‌بندی اتحادیه تعیین شد. هر مسابقه به صورت تک‌بازی برگزار می‌شد و تیم اتحادیه با رتبه بالاتر میزبان مسابقه بود. در صورت لزوم، از وقت اضافه و ضربات پنالتی برای تعیین برنده استفاده
وقت اضافه و ضربات پنالتی برای تعیین برنده استفاده می‌شد. برندگان هر مسابقه در دور پلی‌آف به مرحله گروهی راه می‌یافتند تا به ۲۷ تیم واجد شرایط اتوماتیک بپیوندند. تیم‌ها. ۱۳ تیم زیر (۱۱ تیم از منطقه غرب، ۲ تیم از منطقه شرق) به مرحله پلی‌آف مقدماتی راه یافتند: برنامه. برنامه مسابقات به شرح زیر بود. دور مقدماتی. !colspan=3|منطقه غرب مانانگ مارسیانگدی انصراف داد. دور پلی آف. !colspan=3|منطقه غرب !colspan=3|منطقه شرق
مرحله گروهی ای‌اف‌سی کاپ ۲۰۱۵ از ۲۴ فوریه تا ۱۳ مه ۲۰۱۵ برگزار شد. در مجموع ۳۲ تیم در مرحله گروهی برای تعیین ۱۶ جایگاه در مرحله حذفی ای‌اف‌سی کاپ ۲۰۱۵ به رقابت پرداختند. قرعه‌کشی. قرعه‌کشی مرحله گروهی در ۱۱ دسامبر ۲۰۱۴، ساعت ۱۵:۰۰ به یوتی‌سی ۸+، در هتل پتالینگ جایا هیلتون در کوالا لامپور، مالزی برگزار شد. ۳۲ تیم در هشت گروه چهار تیمی قرار گرفتند. تیم‌های یک فدراسیون نمی‌توانستند در یک گروه قرار بگیرند. ۳۲ تیم زیر (۱۶ تیم از منطقه غرب، ۱۶ تیم از منطقه شرق) در قرعه‌کشی مرحله گروهی شرکت کردند که شامل ۲۷ تیم
در قرعه‌کشی مرحله گروهی شرکت کردند که شامل ۲۷ تیم راه‌یافته مستقیم و پنج تیم راه‌یافته از طریق پلی آف مقدماتی بود که هویت آنها در زمان قرعه‌کشی مشخص نبود: نکته: تیم‌هایی که با "حروف" "کج" مشخص شده‌اند، در مرحله پلی آف مقدماتی لیگ قهرمانان آسیا ۲۰۱۵ بازی کردند، اما نتوانستند به مرحله گروهی لیگ قهرمانان آسیا صعود کنند (اگر به مرحله گروهی لیگ قهرمانان آسیا صعود می‌کردند، تیم دیگری از همان اتحادیه جایگزین آنها می‌شد). فرمت. در مرحله گروهی، هر گروه به صورت نوبت‌گردشی و در قالب بازی‌های رفت و برگشت برگزار شد.
و در قالب بازی‌های رفت و برگشت برگزار شد. تیم‌های اول و دوم هر گروه به مرحله یک‌هشتم نهایی راه یافتند. معیارهای تساوی‌شکن. تیم‌ها بر اساس امتیاز رتبه‌بندی می‌شوند (۳ امتیاز برای برد، ۱ امتیاز برای تساوی، ۰ امتیاز برای باخت). در صورت تساوی امتیازها، معیارهای تساوی‌شکن به ترتیب زیر اعمال می‌شود: گروه‌ها. روزهای مسابقه ۲۴-۲۵ فوریه، ۱۰-۱۱ مارس، ۱۷-۱۸ مارس، ۱۴-۱۵ آوریل، ۲۸-۲۹ آوریل و ۱۲-۱۳ مه ۲۰۱۵ بودند.
کالج ایالتی کلارک کالج ایالتی کلارک یک کالج عمومی در اسپرینگفیلد، اوهایو است. این کالج در سال ۱۹۶۲ با نام برنامه آموزش فنی اسپرینگفیلد و کلارک کانتی افتتاح شد. این کالج دارای شعب دیگری در بیورکریک، بلفونتین و زنیا است. پیشینه. برنامه آموزش فنی شهرستان‌های اسپرینگفیلد و کلارک در سال ۱۹۶۲ افتتاح شد و شروع به ارائه آموزش‌های فنی برای ساکنان اسپرینگفیلد، اوهایو و جوامع اطراف کرد. اساسنامه سازمان موسسه فنی شهرستان کلارک در ۱۸ فوریه ۱۹۶۶ لازم‌الاجرا شد. موسسه فنی شهرستان کلارک اولین کالج فنی اوهایو بود که توسط
شهرستان کلارک اولین کالج فنی اوهایو بود که توسط هیئت مدیره اوهایو تأیید شد و نام آن با اقدام هیئت مدیره اوهایو در ۱۷ فوریه ۱۹۷۲ از موسسه فنی شهرستان کلارک به کالج فنی کلارک تغییر یافت. اساسنامه در ۱۷ ژوئن ۱۹۸۸ از کالج فنی کلارک به کالج اجتماعی ایالت کلارک تغییر یافت و کالج در همان سال شروع به ارائه مدارک کاردانی هنر و کاردانی علوم کرد. با اضافه شدن مدارک لیسانس که اکنون در دانشگاه ایالتی کلارک موجود است، هیئت امنا به تغییر نام موسسه رأی داد تا پیشرفت‌های فرصت‌های آموزشی ایجاد شده توسط کالج را در بر بگیرد.
آموزشی ایجاد شده توسط کالج را در بر بگیرد. این کالج یک آکادمی افسران صلح را اداره می‌کند. در ۱ ژانویه ۲۰۲۱، کالج اجتماعی ایالت کلارک به کالج اجتماعی ایالت کلارک معروف شد.
لیلی اینگ نیومارک (؛ زادهٔ ) بازیگر و مدل اهل بریتانیا است. وی از سال ۲۰۱۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "، آموزش جنسی و" "نفرین شده "اشاره کرد. زندگی‌نامه. لیلی نیومارک متولد ۲۴ مه ۱۹۹۴ در کمبرول جنوب لندن است. او یکی از پنج فرزند بروکس نیومارک، نماینده سابق مجلس حزب محافظه‌کار و لوسی کیگان، هنرمند است. نیومارک تا سن ۱۲ سالگی در سیدنم به مدرسه رفت تا اینکه خانواده‌اش به لندن مرکزی نقل مکان کردند و او به مدرسه فرانسیس هلند در
نقل مکان کردند و او به مدرسه فرانسیس هلند در میدان اسلون منتقل شد. او گفت که جنوب لندن را «بسیار ترجیح می‌دهد» و چلسی را بیش از حد حبابی یافته است. او در سال ۲۰۱۶ با مدرک لیسانس هنر در رشته بازیگری و تئاتر از مدرسه بازیگری فارغ‌التحصیل شد. حرفه. نیومارک کار خود را با حضور در فیلم‌های مستقل آماتور و موزیک ویدیوهای هنرمندانی از جمله مت مالتیز، دیسیپلز، رجی اسنوو ریل لیز آغاز کرد. استعداد او در صنعت مدل توسط فرست مدل منیجمنت کشف شد و چندین سال به عنوان مدل حرفه‌ای کار کرد. به عنوان مدل، کارهای او شامل
مدل حرفه‌ای کار کرد. به عنوان مدل، کارهای او شامل کمپین‌هایی برای زاندرا رودز و شنل و سرمقاله‌هایی برای مجلات "وایس" و "واندرلند" بود. نیومارک در سال آخر تحصیل در مدرسه، نقشی کوتاه در سریال تلویزیونی "شهر زمردی" ایفا کرد. سپس در نقش اصلی آیونا در فیلم کوسن سنجاقی بازی کرد که برای آن نامزد دریافت جایزه بهترین بازیگر تازه‌وارد در جوایز فیلم ایندیپندنت بریتانیا شد. او در ادامه، نقش‌های مکمل را در تولیدات مختلف سینمایی و تلویزیونی از جمله ، بینوایان، نفرین شده، آموزش جنسی و بدرفتاری ایفا کرد. فیلم‌شناسی.
شده، آموزش جنسی و بدرفتاری ایفا کرد. فیلم‌شناسی. سینمایی تلویزیونی
آویگدور کاهالانی (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار و سرتیپ بازنشسته نیروهای دفاعی اسرائیل است، که در فاصله سال‌های ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۹ به‌عنوان وزیر امنیت ملی اسرائیل فعالیت می‌کرد و از ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۹ از اعضای کنست بود. کاهالانی فعالیت نظامی را از سال ۱۹۶۲ در سپاه زرهی اسرائیل آغاز کرد، از ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۵ در خلال جنگ یوم کیپور فرماندهی گردان ۷۷ تانک را برعهده داشت، در فاصله سال‌های ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۷ فرمانده تیپ ۷ زرهی هاتیفا شیوا بود و از ۱۹۷۷ تا ۱۹۷۸ به‌عنوان جانشین فرمانده لشکر ۱۳۱ ذخیره فعالیت می‌کرد. وی از ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۰ جانشین
ذخیره فعالیت می‌کرد. وی از ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۰ جانشین فرمانده لشکر ۲۱۰ باشان و از ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۱ فرمانده لشکر باشان بود، از ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۳ فرماندهی لشکر ۳۶ زرهی گاش را برعهده داشت، در فاصله سال‌های ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۶ به‌عنوان فرمانده کالج فرماندهی و ستاد اسرائیل فعالیت می‌کرد و از ۱۹۸۶ تا ۱۹۸۹ جانشین فرمانده ستاد نیروهای میدانی بود.
ساموئل بلنکین (؛ زادهٔ ) بازیگر انگلیسی است. او با بازی در نقش اسکورپیوس مالفوی در نمایش "هری پاتر و فرزند نفرین‌شده" (۲۰۱۷–۲۰۱۸) که در تئاتر وست اند لندن اجرا شد، به شهرت رسید و در فیلم سریال‌هایی مانند "پیکی بلایندرز"، "آتلانتا،" "آینه سیاه،" "میکی ۱۷" و "بیگانه" نیز حضور داشته است. زندگی‌نامه. ساموئل بلنکین در چلتنهام متولد شد. او در مدرسه موسیقی و نمایش گیلدهال تحصیل کرد و در سال ۲۰۱۷ فارغ‌التحصیل شد. در طول تحصیل، او برای بازی در نقش اسکورپیوس مالفوی در "هری پاتر و فرزند نفرین‌شده" انتخاب شد که اولین
"هری پاتر و فرزند نفرین‌شده" انتخاب شد که اولین حضور حرفه‌ای او روی صحنه بود. او همچنین عضو تئاتر ملی جوانان است. بلنکین علاوه بر حرفه بازیگری، در موسیقی نیز فعالیت دارد. او آهنگ‌های فولک آلترناتیو با مضامین عشق، فقدان و آخرالزمان اجرا کرده است. حرفه. بلنکین در سال ۲۰۱۷، حرفه بازیگری خود را با بازی در نقش اسکورپیوس مالفوی در نمایش "هری پاتر و فرزند نفرین‌شده" در تئاتر پالاس لندن در وست اند آغاز کرد. او در سال ۲۰۱۹ در مجموعه تلویزیونی "پیکی بلیندرز" در نقش آدام پارکر ظاهر شد. در سال ۲۰۲۰ نیز در "دراکولا" در
پارکر ظاهر شد. در سال ۲۰۲۰ نیز در "دراکولا" در نقش پیوتر ایفای نقش کرد. او همچنین در مجموعه تلویزیونی "مرد شنی" در نقش ویلیام شکسپیر بازی کرد. او در سال ۲۰۲۳ نقش مایلز را در مجموعه "کانتیننتال" پیش‌درآمدی بر مجموعه "جان ویک" بازی کرد. در همان سال، او در مجموعه "آینه سیاه" در نقش دیویس مک‌کاردل در اپیزود دریاچه هنری ظاهر شد. در سال ۲۰۲۴ نقش چارلز یکم را در مینی سریال "مری و جرج" که به بررسی زندگی مری ویلرز می‌پرداخت، بازی کرد. او در سریال "" که در سال ۲۰۲۵ منتشر شد، در نقش بوی کاوالیر ظاهر شود. فیلم‌شناسی.
شد، در نقش بوی کاوالیر ظاهر شود. فیلم‌شناسی. سینمایی تلویزیونی
فدراسیون کار آمریکا (A.F. of L.) یک فدراسیون ملی اتحادیه‌های کارگری در ایالات متحده بود که امروزه با نام AFL-CIO به فعالیت خود ادامه می‌دهد. این فدراسیون در سال ۱۸۸۶ در کلمبوس، اوهایو، توسط اتحادیه‌ای از اتحادیه‌های صنفی که مشتاق حمایت متقابل بودند و از کارگران برجسته که ناامید شده بودند، تأسیس شد. ساموئل گامپرز در اولین کنوانسیون به عنوان رئیس تمام وقت انتخاب شد و تا زمان مرگش در سال ۱۹۲۴، به جز یک سال در تمام سالهای دیگر، انتخاب می‌شد. او به سخنگوی اصلی جنبش اتحادیه کارگری تبدیل شد. تاریخچه سازمانی.
جنبش اتحادیه کارگری تبدیل شد. تاریخچه سازمانی. ریشه‌ها. فدراسیون کارگری آمریکا (AF of L.) در سال ۱۸۸۶ به عنوان انجمنی از اتحادیه‌های کارگری تشکیل شد. این سازمان از اختلاف با سازمان شوالیه‌های کارگری (K of L) پدید آمد، که در آن رهبری آن سازمان از اتحادیه‌های کارگری محلی مختلف درخواست کرد تا از سازمان‌های بین‌المللی خود خارج شوند و مستقیماً به K of L بپیوندند، اقدامی که می‌توانست بودجه را از اتحادیه‌های مختلف به K of L منتقل کند. یکی از سازمان‌هایی که درگیر این جنجال شد، اتحادیه بین‌المللی تولیدکنندگان سیگار
جنجال شد، اتحادیه بین‌المللی تولیدکنندگان سیگار (CMIU) بود، گروهی که در معرض رقابت با یک اتحادیه دوگانه، یک رقیب به نام «اتحادیه تولیدکنندگان مترقی سیگار» بود که توسط اعضای تعلیق شده یا اخراج شده توسط CMIU سازماندهی شده بود. این دو اتحادیه سیگار در امضای قرارداد با تولیدکنندگان مختلف سیگار با یکدیگر رقابت می‌کردند، تولیدکنندگانی که در همان زمان خود را در انجمن‌های تولیدکنندگان خود در شهر نیویورک، دیترویت، سینسیناتی، شیکاگو و میلواکی ادغام کرده بودند. در ژانویهٔ ۱۸۸۶، «انجمن تولیدکنندگان سیگارِ نیویورک»
ژانویهٔ ۱۸۸۶، «انجمن تولیدکنندگان سیگارِ نیویورک» اعلام کرد که دستمزد کارگران کارخانه‌های سیگار در سراسر شهر را ۲۰ درصد کاهش خواهد داد. «اتحادیهٔ بین‌المللی کارگران سیگار» با این کاهش مخالفت کرد و در نتیجه، مالکان ۱۹ کارخانه، ۶۰۰۰ نفر از اعضای این اتحادیه را از کار بازداشتند. این اقدام به اعتصابی چهار هفته‌ای انجامید. در حالی که به نظر می‌رسید کارگران در آستانهٔ پیروزی هستند، «مجمع منطقه‌ای شوالیه‌های کار» در نیویورک وارد ماجرا شد و پیشنهاد داد با ۱۹ کارخانه بر سر نرخ مزدی پایین‌تر از آنچه اتحادیهٔ
کارخانه بر سر نرخ مزدی پایین‌تر از آنچه اتحادیهٔ بین‌المللی کارگران سیگار پیشنهاد کرده بود، به توافق برسند؛ به شرط آنکه فقط «اتحادیهٔ پیشرو کارگران سیگار» به کار گمارده شود. رهبری «اتحادیهٔ بین‌المللی کارگران سیگار» به‌شدت خشمگین شد و خواستار آن گردید که «مجمع منطقه‌ای شوالیه‌های کار» در نیویورک از سوی مسئولان ملی این سازمان مورد تحقیق و مجازات قرار گیرد. با این حال، کمیتهٔ تحقیق در اختیار افرادی بود که با مجمع منطقه‌ای نیویورک روابط دوستانه داشتند و در نتیجه، این مجمع تبرئه شد. بدین‌سان، «فدراسیون
در نتیجه، این مجمع تبرئه شد. بدین‌سان، «فدراسیون آمریکایی کار» در آغاز به‌عنوان ائتلافی از اتحادیه‌های صنفیِ مستقل از «شوالیه‌های کار» شکل گرفت تا از خود در برابر این‌گونه مداخلات و موارد مشابه دفاع کند.
دانشگاه فنی دولتی کامچاتکا (روسی: Камчатский государственный технический университет) یک دانشگاه دولتی واقع در پتروپاولوفسک-کامچاتسکیی، روسیه است. این دانشگاه با تمرکز بر آموزش‌های فنی و تخصصی در حوزه‌های شیلات، مهندسی دریایی، و علوم طبیعی، نقش مهمی در توسعه علمی و اقتصادی منطقه کامچاتکا ایفا می‌کند و سالانه صدها دانشجو را در رشته‌های مختلف تربیت می‌نماید. این دانشگاه در سال ۱۹۴۲ تأسیس شد. آغاز فعالیت آن در بحبوحه جنگ جهانی دوم، نشان‌دهنده نیاز فوری به آموزش تخصصی در حوزه شیلات و صنایع دریایی بود. با وجود
تخصصی در حوزه شیلات و صنایع دریایی بود. با وجود شرایط سخت آن دوران، این مؤسسه توانست پایه‌های علمی و فنی منطقه کامچاتکا را تقویت کرده و نسل‌های متعددی از متخصصان برجسته، متعهد و کارآزموده را تربیت کند. تاریخچه. تاریخ دانشگاه معمولاً از لحظه تأسیس مدرسه فنی شیلات دریایی پتروپاولوفسک-کامچاتسکی در سال ۱۹۴۲ شمرده می‌شود. دستور کمیساریای خلق اتحاد جماهیر شوروی برای صنعت شیلات در مورد سازماندهی مدرسه فنی مورخ ۶ ژانویه ۱۹۴۲ تنها در ۲۰ ژانویه به پتروپاولوفسک رسید. در این شهر شروع به ساخت کلاس‌های درس و خوابگاه
در این شهر شروع به ساخت کلاس‌های درس و خوابگاه برای دانشجویان شد. با وجود شرایط دشوار جنگ جهانی دوم، تلاش‌های اولیه برای آموزش تخصصی در حوزه شیلات با انگیزه بالا و حمایت محلی همراه بود و پایه‌های یک نهاد علمی پایدار را بنا نهاد. در طول جنگ جهانی دوم، صنعت ماهیگیری کامچاتکا انگیزه‌ای برای توسعه یافت: ماهیگیری دیگر فصلی نبود، ماهیگیری از طریق کشتی‌های ترال شروع شد و نه تنها در نزدیکی ساحل، انواع جدیدی از محصولات ظاهر شدند و انواع جدیدی از فرآوری و ذخیره‌سازی ماهی به شکل انجماد آن شروع به معرفی کرد. بندر
ماهی به شکل انجماد آن شروع به معرفی کرد. بندر پتروپاولوفسک گسترش یافت و به عنوان پایگاه حمل و نقل محموله از ایالات متحده و کانادا مورد استفاده قرار گرفت. کاربر اصلی منابع طبیعی شبه جزیره، شرکت سهامی کامچاتکا، به پرسنل واجد شرایط جدید نیاز داشت. در سال ۱۹۴۶، مدرسه فنی نام جدیدی دریافت کرد: «مدرسه فنی شیلات دریایی پتروپاولوفسک-کامچاتکا وزارت صنایع شیلات مناطق شرقی اتحاد جماهیر شوروی». در فوریه ۱۹۵۲، مدرسه فنی به مدرسه نظامی دریایی پتروپاولوفسک-کامچاتکا (پکوم) تبدیل شد. پس از سازماندهی مجدد، دانشجویان به
تبدیل شد. پس از سازماندهی مجدد، دانشجویان به عنوان کادر آموزشی نامیده شدند و کادر آموزشی شامل افسران نیز می‌شد. در سال ۱۹۶۰، این مدرسه آموزش متخصصان رادیو را آغاز کرد و یک بخش مکاتبات افتتاح کرد. مهندسان در کامچاتکا حتی زودتر، از سال ۱۹۵۷، زمانی که یک مرکز آموزش و مشاوره مؤسسه فنی صنعت و اقتصاد ماهی خاور دور در پتروپاولوفسک افتتاح شد، آموزش خود را آغاز کردند. از اول ژانویه ۱۹۹۱، کالج دریایی پتروپاولوفسک-کامچاتکا و مدرسه عالی مهندسی دریایی پتروپاولوفسک-کامچاتکا به مجتمع آموزشی «مدرسه عالی دریایی
به مجتمع آموزشی «مدرسه عالی دریایی پتروپاولوفسک-کامچاتکا» (پکوم) تبدیل شدند. در سال ۱۹۹۷، پکوم به کگرف (آکادمی دولتی ناوگان ماهیگیری کامچاتکا) تغییر نام داد. در سال ۲۰۰۰، نام آن به دانشگاه فنی دولتی کامچاتکا (کستو) تغییر یافت. این نام تاکنون توسط این مؤسسه آموزشی حفظ شده است. کستو به عنوان یکی از مراکز علمی برجسته در خاور دور روسیه، در زمینه‌های مهندسی دریایی، شیلات، و علوم محیطی فعالیت دارد و نقش مهمی در آموزش متخصصان برای صنایع دریایی و توسعه پایدار منطقه ایفا کرده است.
برج روسیه (' (Bashnya Rossiya""') یک پروژه آسمان‌خراش بود که برای مرکز بین‌المللی کسب‌وکار مسکو در مسکو، روسیه برنامه‌ریزی شده بود. این پروژه آغاز شد اما در نهایت به دلیل بحران مالی سال ۲۰۰۸ لغو شد. پروژه برج‌های نیوا جایگزین آن شد. توسعه. ایده اولیه این ساختمان در سال ۱۹۹۴ مطرح شد. از آن زمان، مکان برنامه‌ریزی‌شده برج پنج بار تغییر کرده است. یکی از مفاهیم پیشنهادی، توسط نورمن فاستر، قرار بود به ارتفاع برسد. با حال، این طرح توسط شهردار مسکو، یوری لوژکوف، لغو شد. در سال ۲۰۰۶، در موزه پوشکین در مسکو، طرح‌های
شد. در سال ۲۰۰۶، در موزه پوشکین در مسکو، طرح‌های پیشنهادی برج روسیه ارائه شد. مدل نورمن فاستر برنده شد. این نسخه ۲۰۰۶ دارای ارتفاع ۶۱۲ متر و ۱۱۸ طبقه بود. ساخت و ساز در سپتامبر ۲۰۰۷ آغاز شد و تاریخ اتمام آن سال ۲۰۱۲ بود که بعداً به سال ۲۰۱۶ موکول شد. مساحت کل سازه را پوشش می‌داد. که تقریباً از آن در زیر زمین قرار می‌گرفت. این برج شامل ۱۱۸ طبقه، ۱۰۱ آسانسور و ۳۶۸۰ فضای پارکینگ زیرزمینی می‌شد. مغازه‌های خرده‌فروشی تجاری در پایه ساختمان قرار داشتند. پیش‌بینی می‌شد حداکثر ظرفیت ساختمان حدود ۳۰٬۰۰۰ نفر باشد.
می‌شد حداکثر ظرفیت ساختمان حدود ۳۰٬۰۰۰ نفر باشد. شرکت توسعه‌دهنده برج، پروژه را متوقف و ساخت‌وساز را در نوامبر ۲۰۰۸ متوقف کرد، آن را در فوریه ۲۰۰۹ به حالت تعلیق درآورد و رسماً در ژوئن ۲۰۰۹ آن را لغو کرد . بحران مالی سال ۲۰۰۸ منجر به مشکلاتی در تأمین مالی پروژه شد. سوابق مالی و تجاری. پیشنهاد ساخت برج روسیه در سال ۱۹۹۴ در زمین‌های شماره ۲ و ۳ مرکز تجارت بین‌المللی مسکو مطرح شد و قرار بود بلندترین ساختمان جهان باشد. برج ۱۲۵ طبقه. این برج توسط شرکت معماری مستقر در شیکاگو ، اسکیدمور، اوینگز و مریل، طراحی شده
در شیکاگو ، اسکیدمور، اوینگز و مریل، طراحی شده است. محل ساخت آن به زودی به قطعه ۱۴ منتقل شد. در اواسط سال ۲۰۰۳، یک به‌روزرسانی، ، طرح ۱۳۴ طبقه تصویب شده بود و محل به قطعات ۱۷ و ۱۸ منتقل شد. در ژانویه ۲۰۰۴، شرکت توسعه مسکو (گروه اس تی تی) به عنوان سرمایه‌گذار و توسعه‌دهنده اصلی این پروژه ۲ میلیارد دلاری منصوب شد. در ۱۸ سپتامبر ۲۰۰۷، سنگ بنای ساختمان طی مراسمی گذاشته شد. خبرگزاری روسی اینترفاکس در ۲۱ نوامبر ۲۰۰۸ گزارش داد که ساخت و ساز برج متوقف شده است. شالوا چیگیرینسکی، رئیس شرکت توسعه برج، اظهار داشت که
چیگیرینسکی، رئیس شرکت توسعه برج، اظهار داشت که بحران مالی سال ۲۰۰۸ باعث شده است که او نتواند بودجه لازم برای این پروژه را تأمین کند و همچنین تقاضا برای فضای اداری برج را از بین برده است، حتی اگر ساختمان بتواند تکمیل شود. در ۳ دسامبر ۲۰۰۸، شرکت نفت روسی سیبیر انرژی موافقت کرد که تعدادی از دارایی‌های ملکی، از جمله برج روسیه، را از چیگیرینسکی خریداری کند. از آنجایی که چیگیرینسکی سهامدار عمده سیبیر انرژی بود، هدف از این خرید، کاهش فشارهای مالی بر او بود تا مجبور به فروش سهام شرکت خود نشود و در نتیجه شرکت
مجبور به فروش سهام شرکت خود نشود و در نتیجه شرکت بتواند ساختار سهامداران فعلی خود را حفظ کند. با این حال، بسیاری از تحلیلگران اخبار تجاری این اقدام را محکوم کردند و استدلال کردند که چنین استفاده‌ای از سرمایه تجاری شرکت نفت برای کمک به چیگیرینسکی با خرید دارایی‌های املاک و مستغلات او که از نظر اقتصادی در مضیقه بودند — که هیچ ارتباطی با تجارت اصلی نفت شرکت نداشتند — با قیمت‌های احتمالاً تورمی، برای سهامداران شرکت مضر بوده و تضاد منافع قابل توجهی را ایجاد می‌کند. در ۱۲ فوریه ۲۰۰۹، اعلام شد که به احتمال زیاد
در ۱۲ فوریه ۲۰۰۹، اعلام شد که به احتمال زیاد برج روسیه ساخته نخواهد شد. دستیار توسعه‌دهنده پروژه اظهار داشت: «در اقتصاد امروز، پروژه‌ای با چنین مقیاسی دیگر برای ما امکان‌پذیر نیست و دیگر توجیه‌پذیر نیست.» به جای برج، شرکت پیشنهاد داد که از زمین برای ساخت سه آسمان‌خراش کوچک‌تر و یک پارکینگ بزرگ استفاده شود. در ژوئن ۲۰۰۹، این پروژه رسماً لغو شد تا به پارکینگی برای ساختمان‌های موجود تبدیل شود. با این حال، تا سال ۲۰۲۰، ساختمان‌های کوچک‌تری، یعنی برج‌های نوا، در این محل ساخته شدند.
برج تاتلین، یا پروژه بنای یادبود انترناسیونال سوم (۱۹۱۹–۱۹۲۰)، طرحی برای یک ساختمان یادبود بزرگ توسط هنرمند و معمار روسی ولادیمیر تاتلین بود که هرگز ساخته نشد. قرار بود پس از انقلاب اکتبر ۱۹۱۷ در پتروگراد (سنت پترزبورگ فعلی) به عنوان دفتر مرکزی و بنای یادبود انترناسیونال کمونیست ("انترناسیونال سوم") ساخته شود. طرح‌ها. قرار بود برج کانستراکتیویستی تاتلین از مصالح صنعتی: آهن، شیشه و فولاد ساخته شود. از نظر مصالح، شکل و عملکرد، به عنوان نمادی برجسته از مدرنیته در نظر گرفته می‌شد. این برج می‌توانست برج ایفل در
در نظر گرفته می‌شد. این برج می‌توانست برج ایفل در پاریس را کوچک جلوه دهد. فرم اصلی برج، یک مارپیچ دوقلو بود که تا بالا می‌رفت. ارتفاع خواهد بود، که بازدیدکنندگان با کمک دستگاه‌های مکانیکی مختلف به اطراف آن منتقل می‌شوند. چارچوب اصلی شامل چهار سازه هندسی معلق بزرگ خواهد بود. این سازه‌ها با سرعت‌های مختلف می‌چرخند. در پایه سازه، مکعبی قرار داشت که به عنوان محل برگزاری سخنرانی‌ها، کنفرانس‌ها و جلسات قانونگذاری طراحی شده بود و این مکعب یک دور کامل را در طول یک سال طی می‌کرد. در بالای مکعب، یک هرم کوچک‌تر قرار
سال طی می‌کرد. در بالای مکعب، یک هرم کوچک‌تر قرار داشت که فعالیت‌های اجرایی را در خود جای می‌داد و ماهی یک بار دور خود می‌چرخید. در بالا، یک استوانه قرار داشت که قرار بود یک مرکز اطلاعات را در خود جای دهد و از طریق تلگراف، رادیو و بلندگو، بولتن‌های خبری و بیانیه‌ها را منتشر کند و روزی یک بار دور خود می‌چرخید. در بالا، یک نیمکره برای تجهیزات رادیویی وجود داشت. همچنین برنامه‌هایی برای نصب یک صفحه نمایش غول‌پیکر روباز روی استوانه و یک پروژکتور دیگر که می‌توانست در هر روز ابری پیام‌ها را بر روی ابرها پخش کند،
در هر روز ابری پیام‌ها را بر روی ابرها پخش کند، وجود داشت. ارزیابی‌ها. با توجه به اینکه تهیه مقدار فولاد مورد نیاز در روسیه ورشکسته پس از انقلاب غیرممکن بود، تردیدهای جدی در مورد عملی بودن این برج وجود دارد. برج تاتلین برای تبلیغات شوروی بسیار مهم بود. از نظر نمادین، گفته می‌شد که این برج نمایانگر آرمان‌های کشور مبدأ خود و چالشی برای برج ایفل به عنوان نماد اصلی مدرنیته است. گفته می‌شود که ویکتور شکلوفسکی، منتقد شوروی، آن را بنای یادبودی «ساخته شده از فولاد، شیشه و انقلاب» نامیده است. مدل‌ها. ماکت‌هایی از
شیشه و انقلاب» نامیده است. مدل‌ها. ماکت‌هایی از برج تاتلین در موزه مدرنا در استکهلم، سوئد، گالری ترتیاکوف در مسکو و موزه ملی هنر مدرن در مرکز ژرژ پمپیدو در پاریس وجود دارد. یک ماکت ۱:۴۲ در نوامبر ۲۰۱۱ در آکادمی سلطنتی هنر لندن ساخته شد. در سپتامبر ۲۰۱۷، همان ماکت ۱:۴۲ به عنوان بخشی از «فصل روسیه» در مرکز هنرهای تجسمی سینزبری در نوریچ نصب شد. از زمان بسته شدن نمایشگاه در فوریه ۲۰۱۸، انتظار می‌رود این برج تا پایان سال ۲۰۲۱ به عنوان یکی از ویژگی‌های «پارک مجسمه‌سازی» دانشگاه ایست آنگلیا به نمایش گذاشته شود.
دانشگاه ایست آنگلیا به نمایش گذاشته شود. مجسمه "فواره نور" اثر آی ویوی در سال ۲۰۰۷ که در حال حاضر در موزه لوور ابوظبی به نمایش گذاشته شده، از روی برج تاتلین مدل‌سازی شده است.
تروریست جهانی تعیین‌شده به‌صورت ویژه (SDGT)، شخص یا نهادی است که توسط وزارت امور خارجه یا وزارت خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا، با این عنوان، تعیین شده است. تعیین. سازمان‌هایی که به عنوان تروریست‌های جهانی ویژه، تعیین شده‌اند شامل القاعده، داعش، حماس، حزب‌الله لبنان، جنبش حوثی‌ها، بوکو حرام و ببرهای تامیل هستند. در نخستین روز از دومین دوره ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ، وی یک فرمان اجرایی امضا کرد که خواستار اضافه شدن کارتل‌های مکزیکی مواد مخدر، به این فهرست شد.