payamvha/North_RAG huggingface dataset:
لا کابانیا () یا قلعه سن کارلوس د لا کابانا که معمولاً از آن با همان نام لا کابانا شناخته می‌شود، یک مجموعه قلعه قرن هجدهمی است که سومین قلعه بزرگ در قاره آمریکا محسوب می‌شود و در ضلع شرقی مرتفع ورودی بندر در هاوانا، کوبا قرار گرفته است. این قلعه به همراه قلعه مورو، بر فراز تپه‌ای به ارتفاع ۶۰ متر (۲۰۰ فوت) قرار دارد و بخشی از میراث جهانی هاوانای قدیم است که در سال ۱۹۸۲ ایجاد شد. تاریخچه. پس از تصرف هاوانا توسط نیروهای بریتانیایی در سال ۱۷۶۲، به زودی مبادله‌ای برای بازگرداندن هاوانا به اسپانیایی‌ها؛ قدرت
برای بازگرداندن هاوانا به اسپانیایی‌ها؛ قدرت استعماری کنترل‌کننده کوبا، در ازای فلوریدا انجام شد. یکی از عوامل کلیدی در تصرف هاوانا توسط بریتانیا، آسیب‌پذیری زمینی ال مورو بود. این درک و ترس از حملات بیشتر پس از فتوحات استعماری بریتانیا در جنگ هفت ساله، اسپانیایی‌ها را بر آن داشت تا قلعهٔ جدیدی برای بهبود دفاع زمینی هاوانا بسازند؛ کارلوس سوم، پادشاه اسپانیا، ساخت لا کابانا را در سال ۱۷۶۳ آغاز کرد. لا کابانا که جایگزین استحکامات قبلی و کم‌وسعت‌تر در کنار قلعه قرن شانزدهمی ال مورو شده بود، تا زمان تکمیل در
قرن شانزدهمی ال مورو شده بود، تا زمان تکمیل در سال ۱۷۷۴ (پس از استحکامات سنت فیلیپه د باراخاس در کارتاخنا، کلمبیا) دومین تأسیسات نظامی استعماری بزرگ در جهان جدید بود که هزینهٔ زیادی برای اسپانیا داشت. مسئول ساخت و ساز، سرهنگ مهندسان ناوارا سیلوستر آبارکا ای آزنار بود. در طول دویست سال بعد، این قلعه به‌عنوان پایگاهی برای اسپانیا و کوبای بعداً مستقل شده مورد استفاده قرار گرفت - لا کابانا توسط دولت فیدل کاسترو و برادر کوچکترش رائول به عنوان زندان مورد استفاده قرار گرفته است. ۱۹۵۹. در ژانویه ۱۹۵۹، گروه انقلابی
گرفته است. ۱۹۵۹. در ژانویه ۱۹۵۹، گروه انقلابی به رهبری فیدل کاسترو، لا کابانا را تصرف کرد؛ واحد مدافع ارتش کوبا هیچ مقاومتی نشان نداد و تسلیم شد.
جان فیلیپ جامپر (؛ زادهٔ ) ژنرال بازنشسه نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا است، که در فاصله سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۵ به‌عنوان هفدهمین رئیس ستاد نیروی هوایی فعالیت می‌کرد. جامپر فعالیت نظامی را از سال ۱۹۶۶ در نیروی هوایی آمریکا آغاز کرد، از ۱۹۸۶ تا ۱۹۸۸ فرمانده بال ۳۳ جنگنده تاکتیکی بود، از ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۰ فرماندهی بال ۵۷ جنگنده را برعهده داشت و از ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۶ به‌عنوان فرمانده نیروی هوایی نهم فعالیت می‌کرد. وی در فاصله سال‌های ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۰ فرمانده نیروهای هوایی ایالات متحده آمریکا در اروپا و آفریقا بود و از ۲۰۰۰ تا
متحده آمریکا در اروپا و آفریقا بود و از ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۱ فرماندهی نبرد هوایی را برعهده داشت. او در جنگ ویتنام و جنگ در افغانستان حضور داشت و در سال ۲۰۰۵ پس از ۳۹ سال خدمت، از نیروهای مسلح آمریکا بازنشسته شد. جامپر از ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۴ مدیرعامل شرکت لیدوس بود.
محمد الاشمر (۱۸۹۲ – ۳ مارس ۱۹۶۰) نظامی سوری بود. او از رهبران انقلاب سوریه در سال ۱۹۲۵، از فعالان انقلاب فلسطین در سال‌های ۱۹۳۶–۱۹۳۹ و چهرهٔ برجستهٔ کمونیستی در سوریهٔ پس از استقلال بود. زندگی و پیشه. او از یک خانواده مکّی‌تبار برمی‌آمد که در ابتدا به آنها آل رجب می‌گفتند و سپس به نام یکی از اجدادشان، «الاشمر» نام گرفتند. محمد بن طه بن محمد الاَشمَر در سال ۱۸۹۲ در محلهٔ المیدان دمشق متولد شد. او در محیطی مذهبی بزرگ شد و فقه را نزد شیوخ خود آموخت. پیروی طریقت نقشبندیه شد و میان دمشق و حوران رفت و آمد می‌کرد.
نقشبندیه شد و میان دمشق و حوران رفت و آمد می‌کرد. الاشمر در نبرد میسلون جنگید و سپس به حوران بازگشت، جایی که مدتی در آنجا ماند و در نبردها علیه لشکرکشی‌های تنبیهی که فرانسوی‌ها به حوران فرستاده بودند، شرکت کرد. وقتی فرانسوی‌ها به دنبال او افتادند، به رمثا در شرق اردن نقل مکان کرد، سپس مخفیانه با گروهی از مردان جوان به دمشق بازگشت. آنها وارد غوطهٔ آن شدند و در نبردهای انقلاب آنجا شرکت کردند. وقتی انقلاب پایان یافت، الاشمر به شرق اردن بازگشت. اما او همچنان در حملات شورشیان علیه مواضع فرانسه در جنوب سوریه، در
حملات شورشیان علیه مواضع فرانسه در جنوب سوریه، در منطقه اللجاة، شرکت داشت. سرانجام در سال ۱۹۳۱ پس از صدور عفو عمومی برای انقلابیون به سوریه بازگشت. الاشمر زمانی که انقلاب بزرگ در فلسطین در سال ۱۹۳۶ آغاز شد، به صف انقلابیون پیوست و در رأس گروهی از مبارزان سوری از راه شرق اردن وارد فلسطین شد. او به نیروهای انقلابی محلی و نیروهای عربی که تحت رهبری فوزی القاوقجی وارد فلسطین شده بودند، پیوست. حوزهٔ فعالیت محمد الاشمر و گروهش نابلس و به ویژه منطقهٔ طولکرم بود. در طول چهل روزی که قبل از توقف جنگ در فلسطین گذراند،
طول چهل روزی که قبل از توقف جنگ در فلسطین گذراند، در چندین نبرد شرکت کرد که مهم‌ترین آنها نبرد دوم بعله (۲ و ۳ سپتامبر ۱۹۳۶) بود که در آن بیش از هزار جنگجو شرکت داشتند و پس از کشته شدن نزدیک به ۱۰۰ نفر از نیروهای بریتانیایی و سرنگونی دو هواپیمایشان، با شکست آن‌ها پایان یافت. سپس در نبرد جبع (۲۴ سپتامبر ۱۹۳۶) شرکت داشت که در آن الاشمر و مبارزان در دامنهٔ کوه یاصید پایداری کردند و پس از عقب‌نشینی در ابتدای نبرد، توانستند نیروهای بریتانیایی را شکست دهند. سرانجام در نبرد بیت اِمرین (۲۹ سپتامبر ۱۹۳۶)، زمانی که
در نبرد بیت اِمرین (۲۹ سپتامبر ۱۹۳۶)، زمانی که نیروهای بزرگ بریتانیایی نابلس را محاصره کردند و با پشتیبانی خودروهای زرهی و هواپیما، به‌طور ناگهانی به شورشیان در دیر الغصون، جایی که برخی از جناح‌های آنها مستقر بودند، حمله کردند و در نتیجه شماری از آنان کشته شدند. وقتی انقلاب در فلسطین به دنبال فراخوان پادشاهان و رؤسای جمهور عرب در ۱۲ اکتبر ۱۹۳۶ متوقف شد، الاشمر و گروهش به شرق اردن و از آنجا به سوریه عقب‌نشینی کردند. الاشمر همچنان با وقایع فلسطین و رهبران آن در ارتباط بود. او در جریان سفر مفتی اورشلیم محمد
در ارتباط بود. او در جریان سفر مفتی اورشلیم محمد امین الحسینی به دمشق در ژوئن ۱۹۳۷ با او ملاقات کرد. او همچنین پس از کنفرانس بلودان در سپتامبر ۱۹۳۷ با تعدادی از رهبران انقلاب فلسطین دیدار کرد. همهٔ تمهیدات لازم را فراهم کردند تا الاشمر و شماری از مبارزان سوری وارد فلسطین شوند و در جایی بین بیسان، جنین و نابلس موضع بگیرند تا مقدمات از سرگیری انقلاب را فراهم کنند. با از سرگیری انقلاب در فلسطین از سپتامبر ۱۹۳۷ تا اواخر ۱۹۳۹، شرایط جدید مانع ورود آنها شد. با این حال، آنها همچنان منابع مالی و اسلحه برای انقلاب
حال، آنها همچنان منابع مالی و اسلحه برای انقلاب فلسطین تهیه کردند و دمشق به مرکز مدیریت و هدایت انقلاب تبدیل شد. الاشمر در سال ۱۹۵۷ برای بازدید از اتحاد جماهیر شوروی دعوت شد، در آنجا به گرمی مورد استقبال و تکریم قرار گرفت و به او نشان عالی اعطا شد.او به دریافت جایزهٔ استالین برای صلح میان مردم شد و مدال آن را در ۱۷ مارس ۱۹۵۵ در دمشق دریافت کرد. سلامت او در اواخر عمر رو به وخامت گذاشت و در ۳ مارس ۱۹۶۰ درگذشت. در دمشق برای بزرگداشت یاد او، مسجدی به نام او در محلهٔ الزاهره ساخته شد. دولت سوریه همچنین با
در محلهٔ الزاهره ساخته شد. دولت سوریه همچنین با نامگذاری یکی از بزرگ‌ترین میدان‌های دمشق به نام «میدان مجاهد شیخ محمد الاشمر» در ورودی جنوبی دمشق در محله المیدان، به نام او، از او تجلیل کرد. به همین منظور بنای یادبودی ساخته شد و دولت همچنین به پاس قدردانی از او، مدارس و مؤسسات خیریه را به نامش نامگذاری کرد.
پیاده‌روی طولانی (لائوسی: ບໍ່ມີວັນຈາກ) یک فیلم درام، ترسناک، معمایی و علمی تخیلی محصول سال ۲۰۱۹ لائوس به کارگردانی متی دو است که سومین فیلم بلند او محسوب می‌شود، این فیلم برای اولین بار در هفتاد و ششمین جشنواره بین المللی فیلم ونیز به نمایش درآمد. همچنین در بخش سینمای جهان معاصر در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو ۲۰۱۹ به نمایش درآمد. خلاصه داستان. یک گوشه نشین پیر لائوسی متوجه می‌شود که روح یک قربانی تصادف جاده‌ای می‌تواند او را به پنجاه سال گذشته تا لحظه مرگ دردناک مادرش برساند. بازخوردها. این فیلم با
مرگ دردناک مادرش برساند. بازخوردها. این فیلم با نقدهای مثبت منتقدان مواجه شد. در سایت راتن تومیتوز، این فیلم بر اساس رای ۴۸ نقد ۹۶ درصد امتیاز مثبت دریافت کرد، با اجماع نظر این که فیلم «ممکن است برخی از بینندگان به صبر نیاز داشته باشد، اما آنها با یک داستان ارواح متفکرانه و فریبنده پاداش خواهند گرفت.
حکنوحجت () یک ملکه همسر در مصر باستان در دوران حکمرانی دودمان چهارم مصر بود. وی همسر خفرع بود و تصویرش در مقبرهٔ پسرش که وزیر سخِم‌کارَع بود، ثبت شده است. روی دیوار غربی تالار نیایش، حکنوحجت نشسته در پشت سر پسرش سخِم‌کارع دیده می‌شود. او کمی بزرگ‌تر از پسرش ترسیم شده و یکی از بازوهایش را به دور شانه‌های او انداخته است. در مقابل آن‌ها صحنه‌هایی از قایق‌ها به تصویر کشیده شده است. نوشته‌ها آسیب دیده‌اند، اما در آن‌ها از حکنوحجت به عنوان «محبوبهٔ بزرگ» و «کاهنه» یاد شده است. بخشی از عنوانی که عبارت «محبوب او»
یاد شده است. بخشی از عنوانی که عبارت «محبوب او» در آن دیده می‌شود، قابل خواندن است. در صحنه‌ای دیگر در همان تالار، حکنوحجت و پسرش در برابر میزهای نذری نشسته‌اند. پسر او با عنوان‌هایی چون "پسر شاه از بدن خودش"، "مدیر کاخ"، "سرور اسرار اتاق توالت" و "دارای افتخار در حضور پدرش" معرفی شده است. عنوان‌های حکنوحجت نیز شامل "دارای افتخار"، "کسی که حوروس و ست را می‌بیند" و "کاهنهٔ [...]" هستند. لقب‌های رسمی. بر اساس گفتهٔ گراژتسکی، عنوان‌های حکنوحجت به شرح زیر بوده‌اند:
اتو باخه (۲۱ اوت ۱۸۳۹ – ۲۸ ژوئیه ۱۹۲۷) نقاش واقع‌گرای دانمارکی بود. بسیاری از آثارش طی ده‌ها سال عمر حرفه‌ای او خلق شدند و جلوه‌گر حوادث واقعی در تاریخ دانمارک هستند. باخه در یازده سالگی از سوی آکادمی سلطنتی هنرهای زیبای دانمارک پذیرفته شد و زیر نظر ویلهلم مارستراند و دیگران استادان به تحصیل پرداخت.
پرسِنِت () یا پِرسونت یا پر-سِنت ملکه‌ای در مصر باستان و همسر بزرگ سلطنتی در دودمان چهارم مصر بود. او ممکن است دختر فرعون خوفو و همسر فرعون خفرع بوده باشد. شهرت اصلی او از طریق مقبره‌اش در جیزه (G 8156) به دست آمده است. زندگی‌نامه. بر اساس گفتهٔ گراژتسکی، مجموعهٔ کامل عنوان‌های پرسنت عبارت بود از: موقعیت مکانی مقبرهٔ او نشان می‌دهد که او احتمالاً همسر فرعون خفرع و شاید فرعون خوفو بوده است. پرسنت ممکن است مادر وزیر نیکائورع نیز بوده باشد. مقبره. مقبرهٔ پرسِنِت با شمارهٔ ال‌جی ۸۸ در جیزه ثبت شده است (طبق
با شمارهٔ ال‌جی ۸۸ در جیزه ثبت شده است (طبق شماره‌گذاری‌ای که توسط کارل ریچارد لپسیوس ارائه شده). همچنین این مقبره با کد جی ۸۱۵۶ نیز شناخته می‌شود. این مقبره یک مصطبهٔ سنگ‌بریده است که در بخش «محوطهٔ مرکزی» از مجموعه اهرام جیزه قرار دارد. مقبرهٔ پرسِنِت در کنار مقبرهٔ نیکائورع قرار دارد و احتمال می‌رود که هر دو هم‌زمان ساخته شده باشند. مقبرهٔ پرسِنِت از طریق ورودی‌ای در دیوار جنوبی یا ورودی‌ای در دیوار شرقی که به مقبرهٔ نیکائورع متصل می‌شود، قابل دسترسی است. اتاق داخلی آن به شکل L است و شامل دو ستون
است. اتاق داخلی آن به شکل L است و شامل دو ستون می‌باشد. اگرچه دیوارهای آن فاقد تزئینات هستند، ولی ستون‌ها دارای کتیبه‌هایی هستند.
رابطه بین الکل و سرطان سینه واضح است: نوشیدن نوشیدنی‌های الکلی، از جمله شراب، آبجو یا مشروبات الکلی، یک عامل خطر برای سرطان سینه و همچنین دیگر اشکال سرطان است. نوشیدن الکل سالیانه باعث بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ مورد ابتلا به سرطان سینه در سراسر جهان می‌شود. به‌طور جهانی، تقریباً یک مورد از هر ۱۰ مورد سرطان سینه ناشی از مصرف نوشیدنی‌های الکلی توسط زنان است. مصرف نوشیدنی‌های الکلی یکی از رایج‌ترین عوامل خطر قابل تغییر است. مرکز جهانی تحقیقات سرطان اعلام کرده است که شواهد علمی کافی برای طبقه‌بندی نوشیدنی‌های الکلی به
علمی کافی برای طبقه‌بندی نوشیدنی‌های الکلی به عنوان عامل سرطان‌زای گروه ۱ که باعث سرطان سینه در زنان می‌شود، وجود دارد. عوامل سرطان‌زای گروه ۱، موادی هستند که شواهد علمی واضحی دارند که نشان می‌دهند باعث سرطان می‌شوند، مانند کشیدن سیگار. زنی که به‌طور متوسط دو واحد الکل در روز مصرف می‌کند، ۱۳٪ خطر بیشتری برای ابتلا به سرطان سینه نسبت به زنی که به‌طور متوسط یک واحد الکل در روز مصرف می‌کند، دارد. حتی مصرف کم الکل – یک تا سه نوشیدنی در هفته – نیز خطر ابتلا به سرطان سینه را افزایش می‌دهد. همچنین احتمال مرگ ناشی
سینه را افزایش می‌دهد. همچنین احتمال مرگ ناشی از سرطان سینه در افرادی که زیاد الکل مصرف می‌کنند، بیشتر از افرادی است که الکل مصرف نمی‌کنند و افرادی که کم الکل مصرف می‌نمایند. همچنین، هر چه یک زن الکل بیشتری مصرف کند، احتمال تشخیص عود بیماری پس از درمان اولیه بیشتر می‌شود. مکانیسم. مکانیسم‌های افزایش خطر سرطان سینه ناشی از الکل هنوز به‌طور کامل مشخص نیستند و ممکن است شامل موارد زیر باشند: مقدار این مکانیسم‌ها احتمالاً به میزان الکل مصرفی بستگی دارد. حساسیت به خطر سرطان سینه ناشی از الکل ممکن است همچنین توسط
خطر سرطان سینه ناشی از الکل ممکن است همچنین توسط عوامل غذایی دیگر (مانند کمبود فولات)، عادات زندگی (شامل استفاده از درمان هورمونی) یا ویژگی‌های بیولوژیکی (مانند بیان گیرنده‌های هورمونی در سلول‌های توموری) افزایش یابد. نوشیدن سبک و متوسط. نوشیدن مشروبات الکلی حتی در میان مصرف‌کنندگان کم نیز خطر ابتلا به سرطان سینه را افزایش می‌دهد (زنان که کمتر از نیم نوشیدنی الکلی در روز مصرف می‌کنند). خطر ابتلا در میان مصرف‌کنندگان زیاد در بالاترین میزان قرار دارد. نوشیدن سبک به معنای یک تا سه نوشیدنی الکلی در هفته است، و
به معنای یک تا سه نوشیدنی الکلی در هفته است، و نوشیدن متوسط تقریباً یک نوشیدنی در روز است. هر دو نوع نوشیدن سبک و متوسط با خطر بالاتری برای تشخیص سرطان سینه مرتبط است. با این حال، خطر افزایش یافته ناشی از نوشیدن کم الکل کمتر از خطر ناشی از مصرف زیاد است. در دختران، مادران الکلی. مطالعات نشان می‌دهند که نوشیدن الکل در دوران بارداری ممکن است بر احتمال ابتلا به سرطان سینه در دختران تأثیر بگذارد. «برای زنانی که باردار هستند، مصرف الکل، حتی به میزان متوسط، ممکن است از طریق کاهش ملاتونین یا مکانیسم دیگری، منجر
است از طریق کاهش ملاتونین یا مکانیسم دیگری، منجر به افزایش سطح استرادیول در گردش خون شود. این ممکن است بر بافت در حال توسعه پستان تأثیر بگذارد به گونه‌ای که خطر ابتلا به سرطان سینه در دختران که ماردان آنها مصرف‌کننده الکل هستند، افزایش یابد.» عود. نوشیدن یا عدم نوشیدن الکل به تنهایی تعیین‌کننده این نیست که آیا سرطان سینه پس از درمان عود خواهد کرد یا خیر. با این حال، هر چه یک زن بیشتر الکل مصرف نماید، احتمال عود سرطان بیشتر می‌شود. در مردان. در مردان، سرطان سینه نادر است و شیوع آن کمتر از یک مورد در هر
سینه نادر است و شیوع آن کمتر از یک مورد در هر ۱۰۰٬۰۰۰ مرد است. مطالعات جمعیتی نتایج متناقضی دربارهٔ مصرف بیش از حد الکل به عنوان یک عامل خطر ارائه داده‌اند. یک مطالعه نشان می‌دهد که مصرف الکل ممکن است خطر را به میزان ۱۶٪ به ازای هر ۱۰ گرم مصرف روزانه الکل افزایش دهد. در حالی که دیگر مطالعات هیچ تأثیری نشان نداده‌اند، هرچند این مطالعات جمعیت‌های کوچکی از الکلی‌ها را بررسی کرده‌اند. اپیدمیولوژی. در سطح جهانی، مصرف الکل سالانه باعث تشخیص تقریباً ۱۴۴٬۰۰۰ زن به سرطان سینه می‌شود. تقریباً ۳۸٬۰۰۰ زن هر سال به
به سرطان سینه می‌شود. تقریباً ۳۸٬۰۰۰ زن هر سال به دلیل سرطان سینه ناشی از الکل جان خود را از دست می‌دهند. حدود ۸۰٪ از این زنان مصرف‌کنندگان سنگین یا متوسط الکل بودند.
کابل سریال یا کابل آراِس-۲۳۲ یک کابل است که برای انتقال اطلاعات بین دو دستگاه از طریق یک ارتباط سریال استفاده می‌شود. شکل کانکتورها به درگاه سریال به‌کاررفته بستگی دارد. کابلی که برای اتصال مستقیم دو تجهیزات ترمینال داده (دی‌تی‌ای) سیم‌کشی شده باشد، به‌عنوان یک نال مودم شناخته می‌شود. بیشینه طول کابل. بیشینه طول عملیاتی یک کابل به ویژگی‌های فرستنده و گیرنده، نرخ باود روی کابل، و ظرفیت خازنی و امپدانس الکتریکی کابل بستگی دارد. استاندارد آراِس-۲۳۲ تصریح می‌کند که یک درگاه سازگار باید مشخصات سیگنال را برای بار
که یک درگاه سازگار باید مشخصات سیگنال را برای بار خازنی ‎ pF فراهم کند. این مقدار به طول ثابتی از کابل مربوط نمی‌شود، زیرا کابل‌های مختلف ویژگی‌های متفاوتی دارند. ترکیب‌های تجربی متفاوتی از نرخ بیت، درگاه‌های سریال، نوع و طول‌های گوناگون کابل می‌توانند ارتباطی پایدار فراهم کنند، اما به‌طور کلی درگاه‌های سازگار با آراِس-232 برای اتصال حداکثر چند ده متر کابل در نظر گرفته شده‌اند. در فاصله‌های صدها یا هزاران متری استانداردهای ارتباط سریال دیگر، برای انتقال داده مناسب‌ترند. منابع.
رِخِت‌رع () یک ملکه همسر در مصر باستان در اواخر دوران حکمرانی دودمان چهارم مصر یا اوایل دودمان پنجم مصر بود. وی دختر فرعون خفرع بود. با آنکه نام همسر او دقیقاً مشخص نیست اما وی احتمالاً همسر یکی از جانشینان فرعون خفرع و احتمالاً منکورع بوده است. لقب‌ها. رخت‌رع «دختر پادشاه (از بدن او)» بود، همچنین عنوان‌هایی مانند «کسی که حوروس و ست را می‌بیند»، «بزرگِ عصای هِتِس» و «همسر پادشاه» را داشت. در مقبرهٔ خدمت‌کار کای او (کاهن روح او)، به نام کائم‌نفرِت، از او به‌عنوان دختر فرعون خفرع یاد شده است. مقبره. مقبرهٔ
دختر فرعون خفرع یاد شده است. مقبره. مقبرهٔ رخت‌رع بین سال‌های ۱۹۳۳ تا ۱۹۳۵ توسط سلیم حسن کاوش شد. این مقبره ابتدا فقط با نام «مقبرهٔ رِخِت-رَع» شناخته می‌شد، اما بعدها شمارهٔ جی ۸۵۳۰ به آن اختصاص داده شد. این مقبره در محوطهٔ مرکزی، که بخشی از مجموعه اهرام جیزه است، قرار دارد. مقبره دارای راهرویی بلند است که به‌زاویه‌ای ۹۰ درجه به چپ می‌چرخد و از طریق یک ورودی به راهرویی کوتاه‌تر منتهی می‌شود. چرخشی تند به سمت راست، بازدیدکننده را به تالار نیایش هدایت می‌کند. در یکی از گوشه‌ها، یک طاقچه ساخته شده و در سوی
در یکی از گوشه‌ها، یک طاقچه ساخته شده و در سوی دیگر، سه ستون مسیر عبور به اتاق کناری را مشخص می‌کنند. از آن اتاق کناری، راهرویی شیب‌دار به حجرهٔ دفن می‌رسد که در آن یک تابوت سنگی قرار دارد. تابوت خالی بود. استخوان‌های پای یک گاو روی تابوت پیدا شد و استخوان‌های انسانی در کنار آن یافت شدند. این استخوان‌های انسانی ممکن است متعلق به خود رخت‌رع باشند. در یکی از دیوارها، فرورفتگی‌ای برای قرار دادن ظرف‌های کانوپی (ظروف نگهداری احشای مومیایی) ایجاد شده بود، اما این ظروف ناپدید شده بودند. چندین شیء در میان آوار کف
ظروف ناپدید شده بودند. چندین شیء در میان آوار کف حجرهٔ دفن پیدا شد، از جمله چند گلدان کوچک از سنگ مرمر گچی، درپوش یکی از ظروف کانوپیک، قطعه‌ای از مرمر گچی که تصویری از یک زن نشسته بر صندلی را نشان می‌داد. قطعات بیشتری از ظروف کانوپی در ناحیهٔ تالار نیایش و حیاط جلویی مقبره کشف شد. مقبرهٔ خانوادگی شماره جی ۸۵۳۸ متعلق به کائم‌نفرِت، ایرِن‌عخت ایری و کاکائی‌عنخ است. کائم‌نفرِت سِمت‌های مهمی داشته از جمله سرپرست کاهنان کا (کاهنان روحی) در حوزهٔ تدفینی، و رئیس اسکلهٔ کشتی‌های نحب، که احتمالاً کشتی‌های آیینی یا
کشتی‌های نحب، که احتمالاً کشتی‌های آیینی یا تشریفاتی بوده‌اند.
گذرگاه ارتباطی وسیله نقلیه یک شبکه ارتباطی داخلی تخصصی است که اجزای درون یک وسیله نقلیه (برای مثال، خودرو، اتوبوس، قطار، وسیله نقلیه صنعتی یا کشاورزی، کشتی یا هواپیما) را به هم متصل می‌کند. به بیان ساده‌تر، در صنعت الکترونیک و ارتباطات، «گذرگاه» ابزاری‌ است که چند دستگاه الکتریکی یا الکترونیکی را به یکدیگر پیوند می‌دهد. به دلیل وجود مجموعه‌ای از الزامات ویژه کنترلی در وسیله نقلیه، استفاده از پروتکل‌های با رواج کمتر اجتناب ناپذیر است.این الزامات شامل مواردی همچون اطمینان از تحویل پیام، جلوگیری از تداخل
همچون اطمینان از تحویل پیام، جلوگیری از تداخل پیام‌ها، به حداقل رساندن زمان تحویل پیام، هزینه پایین و مقاومت در برابر نویز الکترومغناطیسی، ایجاد افزونگی در مسیر ارتباطی، و دیگر ویژگی‌ها می‌شود. از جمله این پروتکل‌های با رواج کمتر می‌توان به شبکه ناحیه کنترل، شبکه اتصال محلی (لین) و دیگر موارد اشاره کرد و فناوری‌های متداول شبکه‌های رایانه‌ای (همچون اترنت و تی‌سی‌پی/آی‌پی) به ندرت استفاده می‌شوند، مگر در هواپیماها که پیاده‌سازی‌هایی از ARINC 664 مانند اترنت سوییچ‌شده دوبلکسِ کاملِ هوانوردی به کار می‌رود.
سوییچ‌شده دوبلکسِ کاملِ هوانوردی به کار می‌رود. هواپیماهایی که از AFDX بهره می‌برند عبارت‌اند از بوئینگ ۷۸۷، ایرباس A۴۰۰ام و ایرباس ای۳۸۰. قطارها معمولاً از شبکه اترنتِ واگن استفاده می‌کنند. تمام خودروهای فروخته‌شده در ایالات متحده از سال ۱۹۹۶ ملزم به داشتن کانکتور عیب‌یابِ روی‌برد (اوبی‌دی) برای دسترسی به کنترل‌کننده‌های الکترونیکی خودرو هستند. پیش‌زمینه. پیشرفت‌های صنعت الکترونیک به طور عام، و مقررات دولتی (بویژه در ایالات متحده) به طور خاص، نیروهای محرکه اصلی در توسعه فناوری شبکه ارتباطی در وسایل نقلیه
اصلی در توسعه فناوری شبکه ارتباطی در وسایل نقلیه بوده‌اند که با هدف سازگارتر کردن خودروها با محیط زیست وضع شدند. با سخت‌گیرانه‌تر شدن استانداردهای آلایندگی خودروها، رسیدن به درجه‌ای از سطح کنترل لازم در وسیله‌های نقلیه بدون کمک دستگاه‌های محاسباتی روی‌برد ناممکن شد. دستگاههای الکترونیکی روی‌برد به طور چشم‌گیری در کارایی وسیله، آسایش سرنشینان، سهولت تولید و به‌صرفه بودن هزینه‌ها نقش داشته‌اند. در گذشته، یک رادیوی خودرو احتمالاً تنها وسیله الکترونیکی داخل خودرو بود، اما دوره حاضر تقریباً همه اجزای وسیله
خودرو بود، اما دوره حاضر تقریباً همه اجزای وسیله نقلیه به نوعی قابلیت الکترونیکی دارد. ماژول‌های الکترونیکی رایج در خودروهای امروزی شامل واحد کنترل موتور (ای‌سی‌یو), واحد کنترل جعبه‌دنده (تی‌سی‌یو), سیستم ترمز ضدقفل (اِی‌بی‌اِس) و ماژول‌های کنترل بدنه (بی‌سی‌اِم) هستند. یک ماژول کنترل الکترونیکی معمولاً ورودی خود را از حسگرها (سرعت، دما، فشار و غیره) می‌گیرد و از آن‌ها در محاسباتش استفاده می‌کند. عملگرهای مکانیکی نیز بر اساس دستورهای ارسال‌شده از ماژول‌ها عمل می‌کنند (مثلاً روشن کردن فن خنک‌کننده یا تعویض
می‌کنند (مثلاً روشن کردن فن خنک‌کننده یا تعویض دنده). ماژول‌ها در طول عملکرد عادی وسیله باید میان خود داده مبادله کنند. برای نمونه، موتور باید دور خود را به جعبه‌دنده اطلاع دهد و جعبه‌دنده نیز باید هنگام تعویض دنده این موضوع را به ماژول‌های دیگر گزارش کند. این نیاز به تبادل سریع و مطمئن داده منجر به توسعه شبکه ارتباطی وسیله نقلیه شده است که به‌عنوان بستری به منظور تبادل داده تلقی می‌شود. صنعت خودروسازی به سرعت به این درک رسید که سیم‌کشی هر ماژول به تک‌تک ماژول‌های دیگر بسیار پیچیده است. چنین طراحی سیم‌کشی
دیگر بسیار پیچیده است. چنین طراحی سیم‌کشی نه تنها پیچیده بود، بلکه بسته به ماژول‌های نصب‌شده در هر خودرو، باید دچار تغییر می‌شد. مثلاً سیم‌کشی خودروی بدون اِی‌بی‌اِس با خودروی دارای اِی‌بی‌اِس دارای تفاوت است. راهکار صنعت ایجاد یک شبکه متمرکز در وسیله نقلیه بود. با این راهکار ماژول‌ها می‌توانستند به سادگی به شبکه «وصل» شوند و با هر ماژول دیگری که روی شبکه نصب شده بود ارتباط برقرار کنند. این روش طراحی، تولید را ساده‌تر، نگهداری را آسان‌تر و امکان افزودن یا حذف ویژگی‌های مختلف به وسیله را بدون تأثیر بر کل
حذف ویژگی‌های مختلف به وسیله را بدون تأثیر بر کل معماری سیم‌کشی فراهم کرد. هر ماژول (که یک گره در شبکه وسیله نقلیه در نظر گرفته می‌شود) اجزای خاص و مرتبط با وظیفه خود را کنترل می‌کند و در صورت لزوم با دیگر ماژول‌ها از طریق یک پروتکل ارتباطی استاندارد روی شبکه وسیله نقلیه تبادل داده دارد. شبکه‌ها پدیده جدیدی نبودند، اما کاربرد آن‌ها در وسایل نقلیه نوظهور بود. شبکه‌های مورد استفاده در وسایل نقلیه باید ویژگی‌های زیر را دارا می‌بودند: اگرچه شبکه ارتباطی وسیله نقلیه به طور نسبی نیاز به گذرداد شبکه اندکی داشت،
نقلیه به طور نسبی نیاز به گذرداد شبکه اندکی داشت، ولی نیاز فزاینده به پردازش‌ها روی‌برد همچنان این شبکه‌ها را به سمت فراهم کردن ارتباط پرسرعت‌تر میان ماژول‌ها سوق می‌دهد. "گذرگاه ناحیه کنترل" شامل گیرنده و فرستنده برای انتقال میزبان به کنترلر و پیوند میان رایانه‌هاست. ‌پروتکل‌ها، هادی‌های فیزیکی و کانکتورها. در وسایل نقلیه ساخته‌شده توسط سازندگان مختلف، شبکه‌ها و پروتکل‌های متعددی در به کار می‌رود. شرکت‌های بسیاری در پی استانداردسازی پروتکل ارتباطی هستند، اما تاکنون یک پروتکل واحد، نهایی نشده است.
هستند، اما تاکنون یک پروتکل واحد، نهایی نشده است. پروتکل‌ها. پروتکل‌های متداول گذرگاه وسایل نقلیه عبارت‌اند از: هادی فیزیکی انتقال. نمونه‌هایی از رابط‌های فیزیکی در شبکه‌های وسایل نقلیه: پیوند به بیرون.
شروین رضایی (زاده ۴ اسفند ۱۳۸۰) یک بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست مهاجم برای باشگاه فوتبال مس رفسنجان در لیگ برتر خلیج فارس بازی می‌کند. دوران باشگاهی. مس رفسنجان. در فروردین ۱۴۰۴، نخستین بازی رسمی خود را برای باشگاه فوتبال مس رفسنجان در لیگ برتر خلیج فارس انجام داد. او در دیدار مقابل گل‌گهر سیرجان، با نظر محرم نویدکیا و به جای سجاد شهباززاده وارد زمین شد.
دانیلا وایس (عبری: דניאלה וייס؛ زادهٔ ۳۰ اوت ۱۹۴۵) یک صهیونیست ارتدکس اسرائیلی راست تندرو، بنیانگذار نحالا، یک سازمان شهرک‌سازی اسرائیلی، و شهردار سابق قدومیم، یک شهرک اسرائیلی واقع در کرانه باختری است. او برای اولین بار در سپتامبر ۱۹۹۶ به عنوان شهردار قدومیم انتخاب شد و برای دومین دوره از نوامبر ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۷ مجدداً انتخاب شد. سازمان وایس، نحالا، حداقل در یک قتل دست داشته است. او در ژوئن ۲۰۲۴ به دلیل خشونت علیه غیرنظامیان در کرانه باختری توسط کانادا تحریم شد. اوایل زندگی. دانیلا وایس در سال ۱۹۴۵ در بنی
شد. اوایل زندگی. دانیلا وایس در سال ۱۹۴۵ در بنی براک، فلسطین تحت قیمومت بریتانیا به دنیا آمد. پدرش اهل ایالات متحده و مادرش در لهستان به دنیا آمد و از یک سالگی در فلسطین بزرگ شد. هر دوی آنها مهاجران یهودی بودند و عضو لهی، یک سازمان تروریستی شبه‌نظامی صهیونیستی، بودند و در فعالیت‌های زیرزمینی شرکت داشتند. او در یک دبیرستان مذهبی در رمت گن تحصیل کرد و به عنوان بخشی از برنامه آتودا تحصیل کرد. او در دانشگاه بار-ایلان در رشته‌های ادبیات انگلیسی و فلسفه تحصیل کرد. شغل. وایس از دهه ۱۹۷۰ چهره‌ای برجسته در جنبش
کرد. شغل. وایس از دهه ۱۹۷۰ چهره‌ای برجسته در جنبش شهرک‌سازی گوش امونیم بوده و در تأسیس بسیاری از شهرک‌های جدید در کرانه باختری فعال بوده است. وایس دبیرکل گوش امونیم شد. در مه ۱۹۸۷، پس از کشته شدن عوفرا موزس، یک شهرک‌نشین یهودی، در حمله با بمب آتش‌زای فلسطینی، وایس گروهی از افراد خودسر را در یک حمله تیراندازی و سنگ‌پرانی در شهر فلسطینی قلقیلیه رهبری کرد. او به پرداخت ۲۵۰۰ شِکِل جریمه و به شش ماه حبس تعلیقی محکوم شد. وایس بین سال‌های ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۷ به عنوان شهردار قدومیم خدمت کرد. در سال ۲۰۱۰، او جنبش
شهردار قدومیم خدمت کرد. در سال ۲۰۱۰، او جنبش شهرک‌سازی نحالا را تأسیس کرد که هدف آن اسکان و ایجاد جوامع یهودی در کرانه باختری است. او به عنوان مدیر آن خدمت می‌کند. در اوایل سال ۲۰۲۳، وایس از نخست‌وزیر بنیامین نتانیاهو خواست تا در پاسخ به اعتراضات، برنامه اصلاحات قضایی را متوقف نکند و ادعا کرد که دادگاه عالی اسرائیل در تلاش برای از بین بردن عنصر ملی و یهودی اسرائیل است و باید متوقف شود. در نوامبر ۲۰۲۴، در جریان تهاجم اسرائیل به نوار غزه، سربازان ارتش اسرائیل برخلاف دستورات منع ورود غیرنظامیان و الزام به ثبت
برخلاف دستورات منع ورود غیرنظامیان و الزام به ثبت ورود، به وایس اجازه دادند تا مکان‌های بالقوه شهرک‌سازی در شمال غزه، از جمله نتزاریم، را بررسی کند. وایس اظهار داشت که صدها شهرک‌نشین را سازماندهی کرده است که آماده ورود قریب‌الوقوع هستند و اخراج آنها را برای مقامات دشوار می‌کند. پس از گزارشی توسط کان نیوز، ارتش اسرائیل اعلام کرد که در حال بررسی این حادثه است. در مارس ۲۰۲۵، وایس توسط اساتید اسرائیلی، آموس آزاریا و شالوم سادیک از دانشگاه آریل و دانشگاه بن گوریون، برای جایزه صلح نوبل ۲۰۲۵ نامزد شد. آنها اظهار