payamvha/North_RAG huggingface dataset:
عید پاک در ایتالیا (، (یکی از تعطیلات اصلی این کشور است. عید پاک در ایتالیا با یکشنبه نخل، پنجشنبه فرمان، جمعه خوب و شنبه مقدس وارد هفته مقدس می‌شود و با روز عید پاک و دوشنبه عید پاک به پایان می‌رسد. هر روز اهمیت ویژه‌ای دارد. هفته‌های مقدس شایان ذکر در ایتالیا عبارتند از : رژه اسرار تراپانی، هفته مقدس در بارسلونا پوتزو دی گوتو و هفته مقدس در روو دی پولیا. غذاهای سنتی ایتالیایی برای دوره عید پاک عبارتند از: آباکیو، کاپلو دل پره‌ته، کاساتیلو، کلمبا دی پاسکوا، پاستیرا، پنیا، پیتزای عید پاک و پیزل. آباکیو یک
پاستیرا، پنیا، پیتزای عید پاک و پیزل. آباکیو یک غذای ایتالیایی از گوشت گوسفند است که نمونه‌ای از آشپزی رومی است. این محصول توسط اتحادیه اروپا با علامت PGI محافظت می‌شود. خوردن بره در عید پاک معنای مذهبی دارد؛ به ویژه، خوردن بره در عید پاک یادآور رستاخیز مسیح است. کلمبا دی پاسکوا (به انگلیسی: "کبوتر عید پاک") یک نان عید پاک ایتالیایی است که همتای عید پاک دو دسر کریسمس معروف ایتالیایی، پانه‌تونه و پاندورو، محسوب می‌شود. در فلورانس، رسم منحصر به فرد انفجار ارابه اجرا می‌شود که در آن از آتش مقدسی که از خرده
اجرا می‌شود که در آن از آتش مقدسی که از خرده سنگ‌های مقبره مقدس روشن می‌شود، برای روشن کردن آتش در طول خواندن سرود «شکوه» یکشنبه عید پاک استفاده می‌شود. این آتش برای روشن کردن یک موشک به شکل کبوتر استفاده می‌شود. این کبوتر نماد صلح و روح‌القدس است و پس از عبور از یک سیم، چرخی حاوی آتش‌بازی‌ها در میدان کوچک جلوی کلیسا را روشن می‌کند. اسب آتشین یک بازسازی تاریخی است که در شهر ریپاترانزونه در استان آسکولی پیچنو برگزار می‌شود. این مراسم یک نمایش آتش‌بازی است که به‌طور سنتی هشت روز پس از عید پاک برگزار می‌شود.
به‌طور سنتی هشت روز پس از عید پاک برگزار می‌شود. کارناوال. کارناوال در ایتالیا یک مهمانی خداحافظی برای خوردن، نوشیدن و خوشگذرانی قبل از محدودیت‌ها و جشن‌های ایام روزه است. حدود یک ماه قبل از چهارشنبه خاکستر، ایتالیایی‌ها در طول آخر هفته‌های زیادی با رژه، ماسک و "کاغذ رنگی" جشن می‌گیرند. ریشه‌های این رویداد را می‌توان در یونان و روم باستان، زمانی که باکوس و زحل را می‌پرستیدند، جستجو کرد. برخی معتقدند که این رویداد به مراسم باستانی از زمستان به بهار برمی‌گردد. با وجود ریشه‌های بت‌پرستی، این رویداد چنان
با وجود ریشه‌های بت‌پرستی، این رویداد چنان گسترده جشن گرفته می‌شد و سنت آن چنان قدرتمند بود که به سرعت تغییر یافت تا با آیین‌های کاتولیک سازگار شود. کارناوال در ایتالیا به‌طور سنتی در سه‌شنبه‌های چاق جشن گرفته می‌شود، اما آخر هفته قبل از آن نیز فعالیت‌هایی را شامل می‌شود. سنت‌های کارناوال در سراسر ایتالیا متفاوت است. در مناطق آیینی آمبروزی در اطراف میلان، کارناوال در اولین یکشنبه ایام روزه به پایان می‌رسد. کارناوال ونیز و کارناوال ویارجو به ویژه مشهور هستند که شامل بالماسکه‌ها و رژه‌های پیچیده‌ای می‌شوند.
که شامل بالماسکه‌ها و رژه‌های پیچیده‌ای می‌شوند. در ساردینیا، یک شکل کارناوال متمایز باقی مانده است که احتمالاً ریشه در آیین‌های زمستانی پیش از مسیحیت برای بیدار کردن زمین دارد. این کارناوال‌ها شامل بالماسکه‌ها و رژه‌ها می‌شوند. کارناوال ونیز اولین بار در سال ۱۲۹۶ ثبت شد، با اعلامیه‌ای از سوی سنای ونیز که یک روز قبل از شروع ایام روزه، یک جشنواره عمومی را اعلام می‌کرد. ماهیت خرابکارانه آن در قوانین متعدد ایتالیا در طول قرن‌ها که سعی در محدود کردن جشن‌ها و پوشیدن ماسک داشتند، منعکس شده است. جشن‌های کارناوال
ماسک داشتند، منعکس شده است. جشن‌های کارناوال در ونیز پس از آنکه شهر در سال ۱۷۹۸ تحت کنترل اتریش قرار گرفت، متوقف شد، اما در اواخر قرن بیستم دوباره احیا شد. کارناوال ویارجو دومین کارناوال محبوب در ایتالیا است. این کارناوال یک ماه طول می‌کشد و شامل جشن‌های شبانه‌روزی، رژه‌ها، جشن‌های منطقه‌ای، رقص‌های نقاب‌دار و نمایش‌های دیگر می‌شود. اولین بالماسکه در سال ۱۸۷۳ و در پاسخ به نارضایتی طبقات بالا از پرداخت مالیات‌های سنگین برگزار شد. هزاران مسافر برای رژه‌ها، ماسک‌ها و لباس‌های کارناوال، کنسرت‌ها و موسیقی به
ماسک‌ها و لباس‌های کارناوال، کنسرت‌ها و موسیقی به ایتالیا می‌روند. در سال ۲۰۰۱، این شهر یک «ارگ کارناوال» جدید ساخت که به تدارکات و سرگرمی‌های کارناوال اختصاص داده شده بود. کارناوال ایوریا به خاطر «نبرد پرتقال‌ها» که با میوه بین مردم پیاده و سربازان ستمگر سوار بر گاری‌ها برگزار می‌شد، مشهور است، که یادآور جنگ‌های قرون وسطی است، تمثیلی از مبارزه برای آزادی. این کارناوال یکی از باستانی‌ترین کارناوال‌های جهان محسوب می‌شود. این نبرد، یادبود شورش ایوریا علیه حکومت استبدادی در قرون وسطی است. گفته می‌شود دختر
حکومت استبدادی در قرون وسطی است. گفته می‌شود دختر آسیابان، «"لا موگنایا"»، پس از تلاش دیکتاتور شهر برای ربودن او، او را کشت و قیامی را برانگیخت که به ساکنان آزادی بیشتری بخشید. جشن کارناوال ایوریا اکنون شامل رژه‌هایی با لباس‌های قرون وسطایی، گروه‌های فولکلور و اجراهای موسیقی از ایتالیا و اروپا است. در حالی که از فضای جشن لذت می‌برید، فراموش نکنید که غذای سنتی کارناوال، "فاگیولاتا"، یک سوپ لوبیای خوشمزه را امتحان کنید. آیین آمبروسیان () یک آیین عبادی لاتین کلیسای کاتولیک و کلیسای ارتدکس شرقی (به ویژه آیین
کلیسای کاتولیک و کلیسای ارتدکس شرقی (به ویژه آیین الهی سنت آمبروز) است. این آیین به نام سنت آمبروز، اسقف میلان در قرن چهارم نامگذاری شده است. این آیین توسط حدود پنج میلیون کاتولیک در بخش بزرگی از اسقف‌نشین میلان (به استثنای مونزا، ترویلیو و ترزو سول‌آدا)، در برخی از کلیساهای اسقف‌نشین کومو، برگامو، نووارا، لودی، در اسقف‌نشین لوگانو، کانتون تیچینو، سوئیس، و به‌طور کمتر برجسته در برخی از کلیساهای ارتدکس آیین غربی و در مناسبت‌های خاص سایر حوزه‌های قضایی استفاده می‌شود. در بیشتر بخش‌های اسقف‌نشین میلان،
استفاده می‌شود. در بیشتر بخش‌های اسقف‌نشین میلان، کارناوال چهار روز دیگر ادامه دارد و به دلیل آیین آمبروزی، شنبه پس از چهارشنبه خاکستر به پایان می‌رسد. در ساردینیا، کارناوال (به زبان ساردینیایی "Carrasecare" یا "Carrasegare") با کارناوال سرزمین اصلی ایتالیا بسیار متفاوت است. اکثر جشن‌های ساردینی نه تنها شامل جشن‌ها و رژه‌ها، بلکه شامل آیین‌های باروری خام مانند خونریزی برای بارور کردن زمین، مرگ و رستاخیز شخصیت‌های کارناوال و نمایش خشونت و شکنجه نیز می‌شود. شخصیت‌های معمول کارناوال ساردینی، جانورگونه و/یا
شخصیت‌های معمول کارناوال ساردینی، جانورگونه و/یا دوجنسیتی هستند، مانند "ماموتونه‌ها و ایسوهادوره‌ها" از مامویادا، "بوئه‌ها و مردوله‌ها" از اوتانا و بسیاری دیگر. این کارناوال با اجراهای خیابانی جشن گرفته می‌شود که معمولاً با نوحه‌های ساردینیایی همراه هستند. به معنای تحت‌اللفظی «گریه نوزاد وقتی مادر دیگر نمی‌خواهد به او شیر بدهد» (از کلمه "تیتا" به معنای سینه). از دیگر نمونه‌های خاص و مهم کارناوال در ساردینیا می‌توان به کارناوال سارتیگلیا در اورستانو و کارناوال تمپیو پاوسانیا اشاره کرد. هفته مقدس. هفته مقدس
تمپیو پاوسانیا اشاره کرد. هفته مقدس. هفته مقدس در بخش‌هایی از جنوب ایتالیا، به ویژه سیسیل، برگزار می‌شود. مشهورترین آن، هفته مقدس تراپانی است که با رژه اسرار تراپانی یا به اختصار رژه "اسرار تراپانی" به اوج خود می‌رسد. این رژه، یک راهپیمایی یک روزه است که شامل ۲۰ مجسمه واقعی ساخته شده از چوب، بوم و چسب است. این مجسمه‌ها صحنه‌هایی از وقایع مصائب مسیح، یک نمایش مصائب در مرکز و اوج هفته مقدس در تراپانی هستند. "میستری‌ها" از قدیمی‌ترین رویدادهای مذهبی مداوم در اروپا هستند که از قبل از عید پاک ۱۶۱۲ هر جمعه خوب
اروپا هستند که از قبل از عید پاک ۱۶۱۲ هر جمعه خوب برگزار می‌شدند و حداقل ۱۶ ساعت مداوم، اما گاهی اوقات بسیار بیشتر از ۲۴ ساعت، طولانی‌ترین جشنواره‌های مذهبی در سیسیل و ایتالیا هستند. هفته‌های مقدس شایان ذکر در ایتالیا عبارتند از هفته مقدس در بارسلونا پوتزو دی گوتو و هفته مقدس در روو دی پولیا. هفته مقدس در بارسلونا پوتزو دی گوتو ریشه در تاریخ سیسیل اسپانیا (۱۵۱۶–۱۷۱۳) دارد، زمانی که کل جزیره تحت سلطه تاج آراگون، همراه با پادشاهی ناپل، تحت صلاحیت تاج اسپانیا قرار گرفت. در سال ۱۵۷۱، «پوزوگوتسی‌ها» از دادگاه
قرار گرفت. در سال ۱۵۷۱، «پوزوگوتسی‌ها» از دادگاه بزرگ اسقف اعظم مسینا اجازه گرفتند تا کشیش خود را که در سنت ویتوس مستقر بود، انتخاب کنند و دیگر به کشیش اعظم میلاتزو وابسته نبودند. اولین راهپیمایی در سال ۱۶۲۱ به عنوان حرکتی اعتراضی علیه اعضای هیئت منصفه شهر میلاتزو انجام شد، که پوتزو دی گوتو با فراهم کردن یک روستای دورافتاده، از نظر سیاسی و فیزیکی تحت حاکمیت آنها بود و به عنوان نذر و قولی برای شکستن قید و بند فرمانبرداری که در ۲۲ مه ۱۶۳۹ برای همیشه قطع شد. یکشنبه نخل. در ایتالیا، در طول یکشنبه نخل، از
شد. یکشنبه نخل. در ایتالیا، در طول یکشنبه نخل، از برگ‌های نخل به همراه شاخه‌های کوچک زیتون که در آب و هوای مدیترانه‌ای به راحتی در دسترس هستند، استفاده می‌شود. این شاخه‌ها در ورودی خانه‌ها قرار می‌گیرند (مثلاً بالای در آویزان می‌شوند) تا تا یکشنبه نخل سال بعد دوام بیاورند. به همین دلیل، معمولاً برگ‌های نخل به دلیل اندازه‌شان به‌طور کامل استفاده نمی‌شوند؛ در عوض، نوارهای برگ به شکل‌های کوچکتر بافته می‌شوند. شاخه‌های کوچک زیتون نیز اغلب برای تزئین کیک‌های سنتی عید پاک، همراه با سایر نمادهای تولد، مانند تخم
عید پاک، همراه با سایر نمادهای تولد، مانند تخم مرغ، استفاده می‌شوند. دوشنبه عید پاک. در ایتالیا، دوشنبه عید پاک یک تعطیل رسمی است و «"لونِدی دِل‌آنجلو»" (دوشنبه فرشته)، «"لونِدی این آلبیس"» یا به‌طور رایج‌تر «"پاسکیتا"» نامیده می‌شود. مرسوم است که یک پیک‌نیک خانوادگی در حومه شهر برگزار شود یا با دوستان کباب درست شود. سنت‌های رایج. در ایتالیا، سنت‌های زیادی مربوط به عید پاک وجود دارد (). در ورسیلیا، به نشانه بخشش، اما این بار به سوی عیسی، زنان ملوان زمین را می‌بوسند و می‌گویند: من زمین را می‌بوسم و زمین من
می‌بوسند و می‌گویند: من زمین را می‌بوسم و زمین من هستم - عیسی من، طلب بخشش می‌کنم). با این حال، در ابروتزو، رسم کشاورزان در طول عید پاک این است که آب مقدس را به غذا اضافه کنند. آب مقدس همچنین در مارس جولیان استفاده می‌شود، جایی که قبل از خوردن دو تخم مرغ آب‌پز و یک فوکاچای شسته شده با شراب سفید، نصف لیوان را با معده خالی می‌نوشند. یکی دیگر از نمادهای مورد استفاده در طول دوره عید پاک، آتش است. به‌طور خاص، در کوریانو، در استان ریمینی، در شب عید پاک آتش‌های بزرگی روشن می‌شود. همزمان، آتش مقدس به حومه استان
بزرگی روشن می‌شود. همزمان، آتش مقدس به حومه استان خودمختار بولزانو آورده می‌شود. آتش‌های بزرگی نیز در سن مارکو در لامیس، این بار بر روی یک ارابه چرخ‌دار، روشن می‌شوند. در فلورانس، استفاده از آتش مقدس در طول زمان تغییر کرده است: قبل از سال، در واقع هزار شمع به خانه‌هایی آورده می‌شد که توسط شمعی روشن می‌شدند که به نوبه خود از طریق یک عدسی یا سنگ چخماق روشن می‌شد؛ در آغاز قرن چهاردهم، به جای آن، از سه قطعه سنگ چخماق استفاده می‌شد که طبق سنت از مقبره مقدس اورشلیم آمده بود. این قطعات سنگ چخماق توسط گادفری بویون
آمده بود. این قطعات سنگ چخماق توسط گادفری بویون به خانواده پازی اهدا شد. بعدها، استفاده از آتش مقدس در فلورانس در یک ارابه پر از آتش بازی تحقق یافت. "انفجار ارابه" یک بازسازی تاریخی است که در شهر ریپاترانزونه در استان آسکولی پیچنو برگزار می‌شود. این یک نمایش آتش‌بازی است که به‌طور سنتی هشت روز پس از عید پاک برگزار می‌شود. این نمایش به سال ۱۶۸۲ برمی‌گردد، زمانی که به مناسبت جشن‌هایی به افتخار مریم مقدس، ساکنان محلی یک آتش‌باز را استخدام می‌کردند که پس از پایان نمایش، تمام آتش‌بازی‌های باقی‌مانده خود را
پایان نمایش، تمام آتش‌بازی‌های باقی‌مانده خود را برداشته و سوار بر اسب خود تیراندازی می‌کرد. این اقدام بداهه شهروندان را تحت تأثیر قرار داد و آنها شروع به یادآوری سالانه آن کردند. در قرن ۱۸، یک اسب ساختگی جایگزین حیوان شد و آتش‌بازی‌ها بر روی آن مونتاژ شدند. در ابتدا از چوب ساخته شده بود و تا سال ۱۹۳۲ بر دوش قوی‌ترین شهروندان حمل می‌شد. بعدها تجهیز آن به چرخ و سکان و یدک کشیدن آن توسط داوطلبان مجهز به لباس و لوازم محافظ راحت‌تر تشخیص داده شد. در سال ۱۹۹۴، یک اسب آهنی جدید، که بر اساس مدل قبلی ساخته شده
یک اسب آهنی جدید، که بر اساس مدل قبلی ساخته شده بود، جای اسب چوبی را گرفت. گردشگری. اوج جریان گردشگران در ایتالیا در زمستان، به دلیل تعطیلات کریسمس و سال نو، در بهار، به دلیل تعطیلات عید پاک، و در تابستان، به دلیل آب و هوای مطلوب ثبت شده است. عید پاک در ایتالیا یکی از تعطیلات اصلی این کشور است. عید پاک در ایتالیا با یکشنبه نخل، پنجشنبه مقدس، جمعه خوب و شنبه مقدس وارد هفته مقدس می‌شود و با روز عید پاک و دوشنبه عید پاک به پایان می‌رسد. هر روز اهمیت ویژه‌ای دارد. ایتالیا یکی از پربازدیدترین کشورهای جهان در
دارد. ایتالیا یکی از پربازدیدترین کشورهای جهان در طول تعطیلات عید پاک است. ایتالیا دومین کشور اروپایی است که بیشترین بازدید گردشگران بین‌المللی را در طول تعطیلات عید پاک پس از اسپانیا و قبل از فرانسه و یونان دارد. شهرهای ایتالیایی که بیشترین بازدید گردشگران بین‌المللی را در طول تعطیلات عید پاک دارند، به ترتیب عبارتند از: رم، میلان، ونیز، ناپل، فلورانس و بولونیا.
انفجار ارابه یک سنت مردمی در شهر فلورانس، ایتالیا است. در یکشنبه عید پاک، ارابه‌ای که پر از آتش‌بازی و مواد آتش‌زا است روشن می‌شود و یک نمایش تاریخی و چشم‌گیر در زندگی شهری فلورانس ایجاد می‌کند. تاریخچه. رویداد اسکوپیو دل کارو ریشه در جنگ صلیبی اول دارد، زمانی که اروپایی‌ها در جنگی برای تصاحب فلسطین برای مسیحیت، شهر اورشلیم را محاصره کردند. در سال ۱۰۹۷، پاتزینو دِ پاتزی، یک فلورانسی از یک خانواده برجسته، طبق سنت اولین مردی بود که از دیوارهای اورشلیم بالا رفت. به عنوان پاداش این عمل شجاعانه، فرمانده او سه
به عنوان پاداش این عمل شجاعانه، فرمانده او سه سنگ چخماق از کلیسای مقبره مقدس به او داد که سپس به توسکانی منتقل شدند. این سنگ‌ها در کلیسای سانتی آپوستولی نگهداری می‌شوند. این سنت به‌گونه‌ای شکل گرفت که در عید پاک، آتشی مقدس از این سنگ‌های چخماقی روشن می‌شد و سپس توسط گروهی از جوانان که مشعل در دست داشتند در سراسر شهر حمل می‌گردید. با گذشت زمان، این رسم تکامل یافت و به شکل امروزی درآمد: ارابه‌ای حامل یک شمع بزرگ در سطح شهر تا کلیسا کشیده می‌شود و از آنجا آتش مقدس بین مردم توزیع می‌گردد. در پایان قرن پانزدهم،
بین مردم توزیع می‌گردد. در پایان قرن پانزدهم، انفجار ارابه شکل امروزی خود را به خود گرفت. از آنجایی که این رویداد شامل نمایش سر و صدا و نور زیاد برای اطمینان از برداشت خوب است، کشاورزان حومه فلورانس هنوز هم به همین دلیل سنتی با علاقه این مراسم را مشاهده می‌کنند. رویداد. صبح روز یکشنبه عید پاک، این گاری عتیقه (که بیش از ۵۰۰ سال مورد استفاده قرار گرفته است) از دروازه آل پراتو به سمت میدان دومو حرکت می‌کند. این گاری که توسط گروهی از گاوهای سفید مزین به حلقه‌هایی از گل‌ها و گیاهان بهاری حمل می‌شود، توسط ۱۵۰
از گل‌ها و گیاهان بهاری حمل می‌شود، توسط ۱۵۰ سرباز، نوازنده و افرادی با لباس‌های قرن پانزدهمی اسکورت می‌شود. هم‌زمان، آتشی با استفاده از سنگ‌های چخماقی تاریخی اورشلیم در کلیسای جامع سانتی آپوستولیروشن می‌شود. سپس این آتش در یک مراسم عبادی و نمایشی توسط اعضای خانواده پازی، روحانیان و مقامات شهری به میدان جلوی کلیسا منتقل می‌گردد. ارابه با آتش‌بازی‌ها پر می‌شود و یک سیم که تا محراب اصلی کلیسا کشیده شده، به همراه کبوتر مکانیکی (به نام کلمبینا) نصب می‌گردد. اندکی بعد، در هنگام اجرای مراسم عشای ربانی عید پاک در
بعد، در هنگام اجرای مراسم عشای ربانی عید پاک در مراسم عید پاک، کاردینال فلورانس فتیله کبوتر مکانیکی را با آتش عید پاک روشن می‌کند. سپس کبوتر به سرعت از داخل کلیسا عبور می‌کند و ارابه خارج از کلیسا را روشن می‌سازد. در تمام این مراحل، ناقوس‌های برج ناقوس جوتو به صدا در می‌آیند. نمایش آتش‌بازی پیچیده‌ای که پس از آن برگزار می‌شود حدود ۲۰ دقیقه طول می‌کشد. قرار است یک نمایش موفق از «انفجار ارابه» تضمین‌کننده برداشت خوب، زندگی مدنی پایدار و کسب و کار خوب باشد.
تعطیلات رسمی در ایتالیا توسط مجلس ایتالیا تعیین می‌شوند و به استثنای روزهای حمایت از شهر یا جامعه، در سراسر کشور اعمال می‌شوند. این تعطیلات شامل ترکیبی از مناسبت‌های ملی، مذهبی و محلی است. در مورد دوشنبه‌های عید پاک، یک استثنا برای تیرول جنوبی وجود دارد. در ایتالیا، روزهای بزرگداشت ایالتی نیز وجود دارد که تعطیل عمومی نیستند. نمای کلی. روز ملی ایتالیا، (روز جمهوری)، هر سال در ۲ ژوئن برگزار می‌شود و اصلی‌ترین مراسم در رم انجام می‌گیرد. این روز، تأسیس جمهوری ایتالیا در سال ۱۹۴۶ را گرامی می‌دارد. مراسم رسمی در
در سال ۱۹۴۶ را گرامی می‌دارد. مراسم رسمی در رم شامل قرار دادن تاجی از برگ‌های درخت نخل به عنوان ادای احترام به سرباز گمنام ایتالیا در محراب سرزمین پدری توسط رئیس‌جمهور ایتالیا و همچنین رژه نظامی در طول خیابان است. روز آزادی یک تعطیلی ملی در ایتالیا است که در ۲۵ آوریل برگزار می‌شود و به یادبود پیروزی جنبش مقاومت ایتالیا علیه آلمان نازی و جمهوری اجتماعی ایتالیا، دولت دست‌نشانده نازی‌ها و دولت کوچک فاشیست‌ها، در جنگ داخلی ایتالیا، یک جنگ داخلی در ایتالیا در طول جنگ جهانی دوم، برگزار می‌شود. این تاریخ به صورت
جنگ جهانی دوم، برگزار می‌شود. این تاریخ به صورت قراردادی انتخاب شد، زیرا این روز از سال در سال ۱۹۴۵ بود که کمیته آزادی ملی ایتالیای علیا (CLNAI) رسماً شورش را در یک اعلامیه رادیویی اعلام کرد و تصرف قدرت توسط CLNAI را مطرح کرد و حکم اعدام را برای همه رهبران فاشیست (از جمله بنیتو موسولینی که سه روز بعد تیرباران شد) اعلام کرد. ۱۷ مارس در سال ۱۹۱۱، پنجاهمین سالگرد اتحاد ایتالیا، در سال ۱۹۶۱، صدمین سالگرد اتحاد ایتالیا و در سال ۲۰۱۱، ۱۵۰مین سالگرد اتحاد ایتالیا، به عنوان یک تعطیل ملی اعلام شد. قانون شماره ۲۲۲
به عنوان یک تعطیل ملی اعلام شد. قانون شماره ۲۲۲ مورخ ۲۳ نوامبر ۲۰۱۲ روز وحدت ملی، قانون اساسی، سرود و پرچم مقرر کرد که هر ساله در ۱۷ مارس، در روز اعلام اتحاد ایتالیا در سال ۱۸۶۱، جشن گرفته شود، با این حال، این روز نباید به عنوان یک روز جشن در نظر گرفته شود. تا سال ۱۹۷۷، موارد زیر نیز در ایتالیا برای مقاصد مدنی تعطیل عمومی محسوب می‌شدند: این تعطیلات عمومی در طول ریاضت اقتصادی ناشی از بحران نفتی سال ۱۹۷۳، بر اساس قانون شماره ۵۴ مورخ ۵ مارس ۱۹۷۷ لغو شدند. به‌طور خاص، در سال ۱۹۷۷، روز وحدت ملی و نیروهای مسلح
خاص، در سال ۱۹۷۷، روز وحدت ملی و نیروهای مسلح به یک جشن سیار تبدیل شد و جشن‌ها هر یکشنبه اول نوامبر برگزار می‌شد. روز وحدت ملی و نیروهای مسلح، یک روز ملی ایتالیا از سال ۱۹۱۹ است که یادبود پیروزی در جنگ جهانی اول، یک رویداد جنگی که به عنوان تکمیل فرایند اتحاد ایتالیا در نظر گرفته می‌شود، می‌باشد. این روز هر ۴ نوامبر، که سالگرد آتش‌بس ویلا جوستی در سال ۱۹۱۸ و اعلام تسلیم اتریش-مجارستان است، جشن گرفته می‌شود. ایتالیا در سال ۱۹۱۵ با هدف تکمیل وحدت ملی وارد جنگ جهانی اول شد و به همین دلیل، مداخله ایتالیا در جنگ
اول شد و به همین دلیل، مداخله ایتالیا در جنگ جهانی اول ، چهارمین جنگ استقلال ایتالیا نیز محسوب می‌شود، در یک دیدگاه تاریخ‌نگاری که در این جنگ، پایان اتحاد ایتالیا را مشخص می‌کند، که اقدامات نظامی آن در طول انقلاب‌های ۱۸۴۸ با اولین جنگ استقلال ایتالیا آغاز شد. فرانسیس آسیزی ("چپ") و کاترین سینا ("راست")، قدیس‌های حامی ملی ایتالیا. جشن فرانسیس و کاترین مقدس به آنها اختصاص داده شده است. علاوه بر ۱۲ تعطیلات ملی، هر شهر یا شهرستان به مناسبت جشن قدیس حامی محلی، یک تعطیلات عمومی را جشن می‌گیرد. به عنوان مثال، رم
تعطیلات عمومی را جشن می‌گیرد. به عنوان مثال، رم در ۲۹ ژوئن (قدیس پطرس و پولس)، میلان در ۷ دسامبر (قدیس آمبروز)، ناپل در ۱۹ سپتامبر (قدیس ژانویه)، ونیز در ۲۵ آوریل (قدیس مرقس انجیلی) و فلورانس در ۲۴ ژوئن (قدیس یحیی تعمید دهنده). در تیرول جنوبی، این تعطیلات در دوشنبه مقدس است. این تعداد، کل تعطیلات عمومی در ایتالیا را به ۱۳ می‌رساند. جشن روم، جشنواره‌ای مرتبط با تأسیس روم است که در ۲۱ آوریل برگزار می‌شود. طبق افسانه‌ها، گفته می‌شود رومولوس شهر روم را در ۲۱ آوریل ۷۵۳ پیش از میلاد تأسیس کرده است. از این تاریخ،
۷۵۳ پیش از میلاد تأسیس کرده است. از این تاریخ، گاهشماری رومی سیستم خود را که با عبارت از تاریخ پیدایش رمشناخته می‌شود، مشتق کرد که سال‌ها را از این تأسیس فرضی می‌شمارد. روز ملی حمایت از کلیسا در ایتالیا، در ۴ اکتبر، به بزرگداشت قدیسان فرانسیس و کاترین اختصاص دارد. از جمله جشن‌های حمایتی قابل توجه در ایتالیا می‌توان به جشن سنت آگاتا در کاتانیا، جشن قدیسان پیتر و پولس در رم، جشن سن جنارو در ناپل و ایتالیای کوچک، نیویورک و جشن بانوی مرغ‌های ما در پاگانی اشاره کرد. این تعداد با تعداد روزهای مرخصی کاری مطابقت
کرد. این تعداد با تعداد روزهای مرخصی کاری مطابقت ندارد زیرا تعطیلات رسمی که با آخر هفته مصادف می‌شوند، به تعطیلات رسمی منتقل نمی‌شوند. وقتی تعطیلات رسمی با سه‌شنبه یا پنجشنبه مصادف می‌شود، معمولاً برای داشتن آخر هفته‌ای طولانی، "پل" زده می‌شود. مدارس معمولاً تعطیل هستند. کریسمس در ایتالیا (به ایتالیایی: "Natale") در ۸ دسامبر، با جشن لقاح پاک، روزی که به‌طور سنتی درخت کریسمس نصب می‌شود، آغاز می‌شود و در ۶ ژانویه سال بعد، با جشن تجلی عیسی مسیح (به ایتالیایی: "Epifania") به پایان می‌رسد. اصطلاح "Natale" از
"Epifania") به پایان می‌رسد. اصطلاح "Natale" از کلمه لاتین "natalis" گرفته شده است که به معنای واقعی کلمه "تولد" است. عید پاک در ایتالیا ()) یکی از تعطیلات اصلی آن کشور است. عید پاک در ایتالیا با یکشنبه نخل، پنجشنبه مقدس، جمعه خوب و شنبه مقدس وارد هفته مقدس می‌شود و با روز عید پاک و دوشنبه عید پاک به پایان می‌رسد. هر روز اهمیت ویژه‌ای دارد. در طول تعطیلات عمومی ایتالیا، اوج جریان گردشگری در ایتالیا ثبت می‌شود، به ویژه در زمستان به دلیل تعطیلات کریسمس و روز سال نو، در بهار به دلیل تعطیلات عید پاک، و در
روز سال نو، در بهار به دلیل تعطیلات عید پاک، و در تابستان به دلیل آب و هوای مطلوب. برای گردشگری داخلی، اوج جریان گردشگری نیز به مناسبت سه تعطیلات ملی مدنی، روز آزادی (۲۵ آوریل)، روز جهانی کارگر (۱ مه) و "جشن جمهوری" (۲ ژوئن)، و همچنین برای سه تعطیلات مذهبی، جشن "فراگوستو" (۱۵ آگوست)، روز همه مقدسین (۱ نوامبر) و جشن لقاح معصوم (۸ دسامبر)، به ویژه در حضور "پونتی". تعطیلات فعلی. تعطیلات فعلی در ایتالیا عبارتند از: گرامیداشت‌های دولتی. روزهای زیر تعطیل رسمی نیستند، اما به عنوان گرامیداشت رسمی دولت محسوب
نیستند، اما به عنوان گرامیداشت رسمی دولت محسوب می‌شوند.
کلیسای مارخاتون (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر متس تاغلار، استان هادروت جمهوری آرتساخ می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۷ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای مقدس (گئورگن) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر گئورگه، شهرستان هارگیتا رومانی می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۷ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای فرشته مغرب مقدس (فاتح) (؛ Պալաթի եկեղեցի) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در فاتح، شهر استانبول ترکیه می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۷ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
عنوان یک مجموعه بازی ویدئویی نقش‌آفرینی متشکل از یک سه‌گانه بازی برای کنسول پلی‌استیشن ۲ و نسخهٔ قبلی آن‌ها "کودلوکا" برای پلی‌استیشن است. تمام نسخه‌های این مجموعه توسط ساکناث (که بعدها ناتیلوس نام گرفت) توسعه داده شد؛ "کودلوکا" در سال ۱۹۹۹ توسط اس.ان.کی. منتشر شد، در حالی که سه‌گانهٔ "شدو هارتس" از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۵ به‌وسیلهٔ آروزه منتشر شد. چندین ناشر دیگر نیز این عناوین را در خارج از کشور منتشر کردند. وقایع داستانی "شدو هارتس" از اواخر دههٔ ۱۸۹۰ تا دهه ۱۹۲۰ میلادی را پوشش می‌دهد و شخصیت‌های مختلفی را که
میلادی را پوشش می‌دهد و شخصیت‌های مختلفی را که در اسرار فراطبیعی گرفتار شده‌اند، دنبال می‌کند. این مجموعه، تاریخ جایگزین و وحشت کیهانی را با حضور شخصیت‌های دنیای واقعی ترکیب می‌کند و هر عنوان دارای چندین پایان است. تولید "کودلوکا" با تشکیل شرکت ساکناث در سال ۱۹۹۷ توسط هیروکی کیکوتا و تعدادی دیگر از کارکنان سابق اسکوئر آغاز شد. درگیری داخلی بین کیکوتا و توسعه‌دهندگان در نهایت منجر به استعفای کیکوتا شد و دنباله‌های برنامه‌ریزی‌شده برای "کودلوکا" لغو شدند. در عوض، این مسئله توسط ماتسوزو ماچیدا به عنوان زمینه
عوض، این مسئله توسط ماتسوزو ماچیدا به عنوان زمینه اصلی برای ساخت "شدو هارتس" استفاده شد. در حالی که ماچیدا قصد داشت این مجموعه را پس از "" در سال ۲۰۰۵ ادامه دهد، این برنامه‌ها هرگز عملی نشدند و ساکناث با آروزه ادغام شد و تولید بازی در سال ۲۰۰۷ متوقف شد. این مجموعه شاهد توسعه‌های رسانه‌ای محدودی بود، و به‌طور خاص تنها "کودلوکا" بر اساس طرح اولیه داستان، هم یک رمان و هم یک ادامه مانگا دریافت کرد. در حالی که "کودلوکا" با واکنش‌های ضد و نقیضی از سوی منتقدان همراه بود، سه‌گانهٔ "شدو هارتس" هم در دوران معاصر و
بود، سه‌گانهٔ "شدو هارتس" هم در دوران معاصر و هم در دوران گذشته مورد تحسین قرار گرفت و شناخته‌شده‌ترین محصول ساکناث است. علی الخصوص "" به عنوان یکی از بهترین بازی‌های نقش‌آفرینی کنسول پلی‌استیشن ۲ مورد تحسین قرار گرفت، و برای ناشران آن یک موفقیت تجاری بود.
کلیسای هوهانس کاراپت مقدس (هراکلیون) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر هراکلیون، کرت یونان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۷ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
کلیسای هریپسیمه مقدس (خناتساخ) (؛ ) یک کلیسا متعلق به کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر خناتساخ، استان سیونیک ارمنستان می‌باشد. ساخت و ساز این ساختمان در سده ۱۷ میلادی؛ به پایان رسید. این بنا به سبک معماری ارمنی طراحی شده است.
پارک ملی سیرسئو (ایتالیایی: "Parco Nazionale del Circeo") یک پارک ملی ایتالیایی است که در سال ۱۹۳۴ تأسیس شده است. این پارک نواری از زمین‌های ساحلی از آنزیو تا تراسینا، از جمله بخشی از جنگل در سرزمین اصلی سن فلیچه سیرسئو و جزیره زانونه، است. این پارک به دستور بنیتو موسولینی و با توصیه سناتور رافائله باستیانلی، برای حفظ آخرین بقایای باتلاق‌های پونتین که در آن دوره احیا می‌شدند، تأسیس شد. سیرسئو تنها پارک ملی در ایتالیا است که فقط یک منطقه دشتی و ساحلی را اشغال می‌کند. این پارک تقریباً از پونتینیا در شمال تا
می‌کند. این پارک تقریباً از پونتینیا در شمال تا سابائودیا در جنوب امتداد دارد. قلمرو. این پارک را می‌توان به پنج زیستگاه اصلی تقسیم کرد: جنگل، دماغه، تپه‌های شنی ساحلی، منطقه مرطوب و جزیره زانونه. منطقه جنگلی. جنگلی که در سیرسئو قرار دارد، بخش بزرگی از یک مربع بزرگ را بین جاده ایالتی SS 148 Pontina و ساحل San Felice Circeo اشغال کرده است و آخرین یادگار به اصطلاح "Selva di Terracina" باستانی است که زمانی بخش بزرگی از استان مرکزی لاتینا بود. اکنون به مساحتی حدود ۳۳۰۰ هکتار کاهش یافته است، اما به هر حال
حدود ۳۳۰۰ هکتار کاهش یافته است، اما به هر حال بزرگ‌ترین جنگل دشتی در ایتالیا است. این منطقه با "حوضچه‌های" شنای عجیب و غریب، مناطق باتلاقی موقت که در فصل پاییز به دلیل تجمع آب باران تشکیل می‌شوند، و "لِستر" (Lestre)، جایی که زمانی جمعیت پراکنده روستاهای خود را ساخته بودند، مشخص می‌شود. پوشش گیاهی شامل بوته‌زارهای ماکی، گونه‌های قاره‌ای مانند بلوط ترکی، زبان گنجشک و بلوط معمولی و همچنین درختان مدیترانه‌ای معمولی از جمله بلوط هولم، برگ بو و بلوط چوب پنبه‌ای است. زیر اشکوب نیز غنی است و شامل درختان زالزالک