payamvha/North_RAG huggingface dataset:
زگیل دوده که به آن سرطان دودکش‌پاک‌کن‌ها () و سرطان کیسه بیضه نیز گفته می‌شود، یک کارسینوم سلول سنگفرشی در کیسه بیضه است. این بیماری به‌عنوان نخستین شکل شناخته‌شدهٔ سرطان شغلی اهمیت دارد و نخستین بار در سال ۱۷۷۵ توسط پرسیوال پات شناسایی شد. در ابتدا این سرطان در میان پاککنندگان دودکش‌ها‌ به عنوان یک بیماری شایع شناخته شد. همچنین در مردانی که در معرض روغن‌های معدنی قرار گرفته یا با تقطیر تخریبی کار می‌کردند نیز مشاهده شده است. این سرطان همچنین با نام کارسینوم سلول سنگفرشی کیسه بیضه و پوشش کیسه بیضه نیز
سلول سنگفرشی کیسه بیضه و پوشش کیسه بیضه نیز شناخته می‌شود. بیماری‌زایی. سرطان پاک‌کنندگان دودکش یک کارسینوم سلول سنگفرشی در پوست کیسه بیضه است. این سرطان نخستین بار در سال ۱۷۷۵ توسط پرسیوال پات توصیف شد که فرض کرد این بیماری با مواجهه شغلی با دوده ارتباط دارد. این سرطان عمدتاً پاک‌کنندگان دودکش را مبتلا می‌کرد که از کودکی با دوده در تماس بودند. در یک بررسی میانگین سن بروز علائم ۳۷٫۷ سال گزارش شد، اگرچه در پسرانی به‌سن ۸ سال نیز مشاهده شده بود. در سال ۱۸۹۰ وی.جی. اسپنسر پیشنهاد کرد که عرقی که روی بدن
۱۸۹۰ وی.جی. اسپنسر پیشنهاد کرد که عرقی که روی بدن کارگران جاری می‌شود باعث تجمع دوده در آژنگ‌های سطح زیرین کیسه بیضه شده و این تحریک مزمن به سرطان کیسه بیضه منجر می‌شود. اما بعداً مشخص شد این نتیجه‌گیری ناشی از خطای روش رنگ‌آمیزی نمونه‌های میکروسکوپی او بوده است. در سال ۱۹۲۲، آر.دی. پاسی، پزشک پژوهشگر در بیمارستان گایز لندن، در موش‌هایی که در معرض عصاره‌ای از دوده قرار گرفته بودند تومورهای بدخیم پوستی ایجاد کرد و نشان داد که در دوده مواد سرطان‌زا وجود دارد که احتمالاً علت سرطان کیسه بیضه در پاک‌کنندگان
که احتمالاً علت سرطان کیسه بیضه در پاک‌کنندگان دودکش است. در دههٔ ۱۹۳۰، ارنست کناوی و جیمز دی. کوک از مؤسسه پژوهشی بیمارستان سرطان لندن (که بعدها بیمارستان رویال مارزدن نام گرفت)، چندین هیدروکربن آروماتیک چندحلقه‌ای در دوده کشف کردند که ماده سرطان‌زای نیرومندی بودند: دی‌بنز (آ، اچ) آنتراسن، دی‌بنز (ای، جی) آنتراسن و بنزوآلفاپیرن. بنزوآلفاپیرن با دئوکسی گوانوزین در دی‌ان‌ای واکنش داده و به آن آسیب می‌زند و می‌تواند فرایندهای آغازگر سرطان را فعال کند. علائم و نشانه‌ها. آسیب اولیه کوچک و بدون درد است. اغلب
و نشانه‌ها. آسیب اولیه کوچک و بدون درد است. اغلب به‌صورت زخمی خارش‌دار، زگیل یا جوشی توصیف می‌شود. در بسیاری موارد ممکن است بر اثر خاراندن دچار خون‌ریزی شود. بستر اجتماعی-تاریخی. در انگلستان سدهٔ هفدهم، مالیات خانه‌ها بر اساس تعداد بخاری‌ها تعیین شد. برای فرار از این مالیات، چندین دودکش به یک بخاری متصل می‌شد که به لوله‌های زاویه‌دار می‌انجامید. این ساختارهای غیرعادی دودکش باعث روش‌های دشوار پاک‌سازی مکانیکی شد. در نتیجه، در سده‌های هجدهم و نوزدهم در انگلستان به‌کارگیری پسران خردسال برای پاک‌کردن دودکش‌ها
به‌کارگیری پسران خردسال برای پاک‌کردن دودکش‌ها امری رایج شد. معمولاً این کودکان یتیم یا از خانواده‌های فقیر بودند. کودکان ۵ تا ۱۱ ساله اغلب به‌دلیل توانایی عبور از لوله‌های باریک دودکش استخدام می‌شدند. پاک‌کردن دودکش در سراسر اروپا و آمریکای شمالی رایج بود. این بیماری بیشتر در بریتانیا دیده می‌شد، جایی که پسران خردسال برای بالا رفتن از دودکش‌ها به‌کار گرفته می‌شدند. دلیل اصلی شیوع بالای بیماری در بریتانیا، باریک‌تر بودن دودکش‌ها بود. عامل دیگر بهداشت ضعیف در سدهٔ هجدهم بود: در این دوره رعایت بهداشت اندک
در سدهٔ هجدهم بود: در این دوره رعایت بهداشت اندک بود و حمام‌کردن سالی یک بار امری عادی به‌شمار می‌آمد. خانواده‌ها اغلب پتوهای خواب مشترک داشتند و همین پتوها برای جمع‌آوری دوده توسط پاک‌کنندگان دودکش استفاده می‌شد و تماس مکرر با دوده را افزایش می‌داد. همچنین کار کودکان به‌صورت برهنه نیز غیرمعمول نبود. این وضعیت همراه با بهداشت ضعیف باعث تماس مستقیم و مکرر پوست با مواد سمی موجود در دوده می‌شد و احتمال ابتلا به این بیماری را بالا می‌برد. در ایالات متحده، کودکان سیاه‌پوست برده از مالکانشان اجاره داده می‌شدند و
سیاه‌پوست برده از مالکانشان اجاره داده می‌شدند و همان کار را انجام می‌دادند، و حتی پس از سال ۱۸۷۵ نیز به کار گرفته می‌شدند. پرسیوال پات. پرسیوال پات (۶ ژانویه ۱۷۱۴ – ۲۲ دسامبر ۱۷۸۸، لندن) یک جراحی انگلیسی، از بنیان‌گذاران ارتوپدی و نخستین دانشمندی بود که نشان داد سرطان می‌تواند به‌علت یک ماده سرطان‌زای محیطی ایجاد شود. او در سال ۱۷۶۵ به ریاست انجمن جراحان انتخاب شد که پیشگام کالج سلطنتی جراحان بود. در سال ۱۷۷۵، پات ارتباط میان مواجهه با دوده و بروز بالای سرطان پاک‌کنندگان دودکش را در این افراد نشان داد.
سرطان پاک‌کنندگان دودکش را در این افراد نشان داد. این نخستین ارتباط شغلی با سرطان بود و پات نخستین کسی بود که ثابت کرد یک بدخیمی می‌تواند به‌وسیلهٔ ماده‌ای سرطان‌زای محیطی ایجاد شود. پژوهش‌های او نقش مهمی در بنیان‌گذاری علم همه‌گیرشناسی و تصویب قانون پاک‌کنندگان دودکش ۱۷۸۸ داشت. پات سرطان پاک‌کنندگان دودکش را چنین توصیف می‌کند: این بیماری همواره نخستین حمله خود را بر بخش زیرین کیسه بیضه آغاز می‌کند، جایی که زخمی سطحی، دردناک و ناموزون با لبه‌های سخت و برجسته پدیدمی‌آورد… در مدت کوتاهی پوست، دارتوس و
برجسته پدیدمی‌آورد… در مدت کوتاهی پوست، دارتوس و پرده‌های کیسه بیضه را درمی‌نوردد و بیضه را گرفتار کرده، آن را بزرگ، سخت و کاملاً بیمار می‌کند. سپس مسیر خود را از طریق طناب مَنَوی به شکم ادامه می‌دهد. او دربارهٔ زندگی پسران چنین می‌نویسد: سرنوشت این افراد به‌ویژه سخت است… با آنان بسیار خشن رفتار می‌شود… آنان را به دودکش‌های باریک و گاه داغ می‌فرستند، جایی که دچار کوفتگی، سوختگی و تقریباً خفگی می‌شوند؛ و هنگامی که به بلوغ می‌رسند، در معرض بیماری‌ای بسیار بدبو، دردناک و مرگبار قرار می‌گیرند. مظنون اصلی
بدبو، دردناک و مرگبار قرار می‌گیرند. مظنون اصلی به‌عنوان ماده سرطان‌زا قطران زغال‌سنگ و احتمالاً آرسنیک بود. تشخیص. تشخیص سرطان کیسه بیضه با نمونه‌برداری از ضایعه انجام می‌شود. برای تعیین مرحلهٔ بیماری چندین آزمایش از جمله ام‌آرآی کیسه بیضه و لگن و همچنین سونوگرافی انجام می‌شود. رای و ویت‌مور یک سامانه مرحله‌بندی بر اساس میزان متاستاز پیشنهاد کردند. این سامانه پرکاربردترین روش مرحله‌بندی است. چهار مرحله برای این سرطان تعریف شده که از A تا D نام‌گذاری می‌شوند. در مرحله A دو زیرمرحله A1 و A2 وجود دارد. در A1
در مرحله A دو زیرمرحله A1 و A2 وجود دارد. در A1 بیماری محدود به کیسه بیضه است. در A2 بیماری به نواحی اطراف از جمله آلت، بیضه، استخوان شرمگاهی و میان‌دوراه گسترش می‌یابد. در مرحله B بیماری به‌طور موضعی متاستاز می‌دهد. در این مرحله تومور قابل برداشت است. در مرحله C بیماری متاستاز بیشتری می‌دهد، اما دیگر قابل جراحی نیست. در مرحله D متاستاز دوردست رخ می‌دهد و بیماری از غدد لنفاوی ناحیه‌ای فراتر می‌رود، که نادر است. پیش‌آگهی. پیش‌آگهی سرطان پاک‌کنندگان دودکش به میزان متاستاز به غدد لنفاوی وابسته است. برداشتن
میزان متاستاز به غدد لنفاوی وابسته است. برداشتن تومور در جراحی اولیه نقش کلیدی در پیش‌آگهی دارد. نرخ بقا بر اساس گسترش به غدد لنفاوی تعیین می‌شود. در صورت درگیری غدد لنفاوی اینگوینال، نرخ بقای پنج‌ساله حدود ۲۵ درصد است. در صورت درگیری غدد لنفاوی ایلیاک خارجی، بقایی گزارش نشده است. درمان. درمان عمدتاً جراحی بود: به‌ویژه برداشت وسیع ضایعه با حاشیه ۲ تا ۳ سانتی‌متر. همچنین توصیه می‌شود بافت زیرجلدی اطراف همراه با تومور برداشته شود. محتویات کیسه بیضه تنها در صورت درگیری تومور برداشته می‌شوند. پرتودرمانی و
صورت درگیری تومور برداشته می‌شوند. پرتودرمانی و شیمی‌درمانی نیز می‌توانند در نظر گرفته شوند. پیشگیری. با معرفی تجهیزات حفاظتی شخصی، میزان بروز سرطان پاک‌کنندگان دودکش کاهش یافت. قانون پاک‌کنندگان دودکش ۱۷۸۸ (28 Geo. 3. c. ۴۸)، نخستین قانون برای حمایت از کودکان کار، پوشش کاری مناسب را مشخص کرد. این قانون حداقل سن کار را ۸ سال تعیین کرد. بهبود بهداشت فردی نیز در کاهش شیوع سرطان مؤثر بود. در سال ۱۸۰۳ دو انجمن برای حمایت از کودکان در صنعت پاک‌کردن دودکش تأسیس شد. در واکنش به نگرانی‌ها دربارهٔ کودکان کار،
شد. در واکنش به نگرانی‌ها دربارهٔ کودکان کار، پارلمان قانون ۱۸۳۴ را تصویب کرد. این قانون کار کودکان زیر ۱۰ سال را ممنوع کرد. همچنین اصلاحاتی در ساختار دودکش‌ها لازم دانست. کمی بعد، قانون ۱۸۴۰ حداقل سن کار را به ۱۶ سال افزایش داد. این قانون همچنین پیشنهاد کرد افراد زیر ۲۱ سال در این کار نباشند. قانون ۱۸۷۵ این کار را کاملاً ممنوع کرد. در برخی کشورهای اروپایی نیز از پسران بالا رونده استفاده می‌شد. لرد شفتسبری، یک انسان‌دوستی، رهبری کارزار پایانی را بر عهده داشت. با این حال، این قوانین به‌دلیل نبود راهکارهای
با این حال، این قوانین به‌دلیل نبود راهکارهای نظارتی اغلب نادیده گرفته می‌شدند. در سال ۱۸۶۳، کمیسیون کار کودکان وضعیت اشتغال کودکان را بررسی کرد تا اطمینان یابد قوانین پارلمان اجرا می‌شوند. گزارش این کمیسیون نشان داد که اشتغال کودکان حتی پس از اجرای قانون ۱۸۴۰ افزایش یافته بود. بیماری‌های مرتبط. دهه‌ها بعد مشاهده شد که این سرطان در میان کارگران کارخانه‌های گاز و شیل نفتی نیز رخ می‌دهد، و بعداً مشخص شد برخی ترکیبات قیر، دوده و روغن‌ها که به‌عنوان هیدروکربن آروماتیک چندحلقه‌ای شناخته می‌شوند، در حیوانات
آروماتیک چندحلقه‌ای شناخته می‌شوند، در حیوانات آزمایشگاهی سرطان‌زا هستند. سرطان مرتبط با آن با نام mule spinners' cancer شناخته می‌شود.
دولگویه () یک شهرک در بخش ویلفسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
جهان گمشده یک زیرژانر از ژانرهای فانتزی یا علمی-تخیلی است که به کشف تمدن‌های ناشناخته روی زمین می‌پردازد. این ژانر در اصل به عنوان زیرژانری از داستان‌های ماجراجویانه رمانتیستی ادبیات ویکتوریاییِ اواخر قرن ۱۹ شکل گرفت و تا قرن ۲۱ نیز همچنان محبوب باقی مانده است. این ژانر در دوره‌ای پدید آمد که باستان‌شناسان غربی در حال کشف و مطالعه تمدن‌هایی در سراسر جهان بودند که پیش‌تر برای آن‌ها ناشناخته بود، از جمله از طریق رشته‌هایی مانند مصرشناسی، آشورشناسی یا مطالعات میان‌تمدنی در آمریکای میانه. بنابراین، داستان‌های
میان‌تمدنی در آمریکای میانه. بنابراین، داستان‌های واقعی درباره کشفیات باستان‌شناسی الهام‌بخش نگارش آثار ادبی فانتزی در این زمینه شدند. بین سال‌های ۱۸۷۱ تا آغاز جنگ جهانی اول، تعداد روایت‌های منتشرشده در مورد جهان گمشده — که در هر قاره‌ای رخ می‌دادند — به‌طور قابل توجهی افزایش یافت. این ژانر دارای مضامینی مشابه با پادشاهی‌های اسطوره‌ای مانند آتلانتیس و الدورادو است.
آزمون پاسخ اجتنابی شرطی (به‌اختصار: CAR) یک آزمایش حیوانی ساده برای سنجش اثر بعضی داروها بر رفتار آموخته‌شدهٔ «اجتناب» است. در این آزمون، حیوان (معمولاً موش یا جونده ای) یاد می‌گیرد با دیدن/شنیدن یک علامت (مثلاً نور یا صدا) پیش از رسیدن یک محرک ناخوشایند (مثلاً شوک خفیفِ پا) به محفظهٔ دیگر برود. اگر یک دارو باعث شود حیوان اجتنابِ پیشاپیش را انجام ندهد، اما هنوز بتواند بعد از شروع شوک به‌سرعت به محفظهٔ دیگر برود (گریز کند)، آن دارو در این مدل «شبه‌ ضدروان‌پریشی» به‌حساب می‌آید. پیشینه. نخستین نسخه‌های این
به‌حساب می‌آید. پیشینه. نخستین نسخه‌های این آزمون در دههٔ ۱۹۵۰ و اندکی پس از معرفی داروهای ضدروان‌پریشی شکل گرفت و از قدیمی‌ترین آزمون‌های رفتاری برای غربالگری چنین داروهایی است. چه چیز سنجیده می‌شود؟. سه شاخص اصلی ثبت می‌شود: اجتناب، گریز و شکست در گریز. داروهایی که فقط اجتناب را کم می‌کنند و به توانایی گریز لطمه نمی‌زنند، در این مدل «شبه‌ضدروان‌پریشی» ارزیابی می‌شوند. چرا این آزمون مهم است؟. این مدل به پژوهشگران کمک می‌کند پیش از آزمایش‌های انسانی، بفهمند کدام ترکیب‌ها به‌احتمال اثرات مطلوب ضدروان‌پریشی
کدام ترکیب‌ها به‌احتمال اثرات مطلوب ضدروان‌پریشی دارند. از سوی دیگر، نتیجه‌ها یادآوری می‌کند که کاهش اجتناب همیشه به معنای درمان علائم نیست؛ ممکن است دارو انگیزش برای اقدامِ پیشگیرانه را هم پایین بیاورد. بنابراین یافته‌ها باید در کنار مدل‌های دیگر و داده‌های بالینی تفسیر شوند.
پیاتنیتسکویه () یک شهرک در بخش وولوکونوفسکی استان بلگورود کشور روسیه است.
جنگ بر سر آب، که با نام نبرد بر سر آب نیز شناخته می‌شود، به مجموعه‌ای از درگیری‌ها بین اسرائیل و همسایگان عربش از نوامبر ۱۹۶۴ تا می ۱۹۶۷ بر سر کنترل منابع آبی حوضه آبریز رود اردن گفته می‌شود. تاریخچه. تنش‌های اولیه: ۱۹۴۹–۱۹۶۴. پس از جنگ اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸، توافق‌نامه‌های آتش‌بس سال ۱۹۴۹ سه منطقه غیرنظامی در مرز اسرائیل و سوریه ایجاد کرد. جنوبی‌ترین و بزرگ‌ترینِ این مناطق، از بخش جنوب‌شرقی دریاچه طبریه به سمت شرق تا رود یرموک، جایی که مرزهای اسرائیل، اردن و سوریه به هم می‌رسند، کشیده شده بود. موضوع
اردن و سوریه به هم می‌رسند، کشیده شده بود. موضوع تقسیم آب از سیستم رود اردن-یرموک به یکی از مشکلات اصلی بین اسرائیل، سوریه و اردن تبدیل شد. پس از توافقات ۱۹۴۹، درگیری‌های کوچک مرتبط با آب رخ داده بود. در ژوئیه ۱۹۵۳، اسرائیل ساخت ورودی طرح انتقال آب ملی خود را در پل دختران یعقوب در منطقه غیرنظامی شمال دریاچه طبریه آغاز کرد. سوریه به سازمان ملل اعتراض کرد و واحدهای توپخانه سوریه به محل ساخت‌وساز شلیک کردند. شورای امنیت سازمان ملل به اسرائیل اجازه داد کار را از سر بگیرد، اما این تصمیم توسط اتحاد جماهیر شوروی
سر بگیرد، اما این تصمیم توسط اتحاد جماهیر شوروی وتو شد. سپس اسرائیلی‌ها ورودی را به محلی با موقعیت اقتصادی نامناسب‌تر در دریاچه طبریه منتقل کردند. در سال ۱۹۵۵، یک توافق به میانجی‌گری ایالات متحده، با عنوان طرح آب یکپارچه دره اردن (طرح جانستون)، توسط کمیته‌های فنی اسرائیل و اتحادیه عرب پذیرفته شد، اما شورای اتحادیه عرب در ۱۱ اکتبر ۱۹۵۵ تصمیم گرفت این طرح را تصویب نکند. به گفته بیشتر ناظران، از جمله فرستاده ایالات متحده، اریک جانستون، عدم پذیرش طرح توسط اعراب به معنای رد کامل آن نبود. اگرچه آن‌ها از نظر
به معنای رد کامل آن نبود. اگرچه آن‌ها از نظر سیاسی آن را تأیید نکردند، به نظر می‌رسید مصمم به رعایت جزئیات فنی توافق هستند. با اینکه طرح یکپارچه تصویب نشد، هم اردن و هم اسرائیل متعهد شدند در چارچوب سهمیه‌های تعیین‌شده عمل کنند. مرحله اصلی: ۱۹۶۴–۱۹۶۷. پروژه حامل آب ملی اسرائیل شامل تأسیساتی برای پمپاژ آب از دریاچه طبریه بود. ظرفیت اولیه انحراف آب این طرح، بدون پمپ‌های تقویت‌کننده، ۳۲۰ میلیون متر مکعب بود که کاملاً در چارچوب محدودیت‌های طرح جانستون قرار می‌گرفت. کشورهای عربی حاضر به پذیرش پروژه‌ای نبودند که
کشورهای عربی حاضر به پذیرش پروژه‌ای نبودند که از منابعی استفاده می‌کرد که متعلق به اسرائیل نبود. در ژانویه ۱۹۶۴، نشستی در سطح سران اتحادیه عرب در قاهره برگزار شد و تصمیم گرفتند:تأسیس اسرائیل، تهدید اصلی است که تمام ملت عرب توافق کرده‌اند از آن جلوگیری کنند. و از آنجا که وجود اسرائیل خطری است که ملت عرب را تهدید می‌کند، انحراف آب‌های اردن توسط آن، خطرات برای وجود اعراب را دوچندان می‌کند. بر این اساس، کشورهای عربی باید طرح‌های لازم برای مقابله با جنبه‌های سیاسی، اقتصادی و اجتماعی را آماده کنند تا اگر نتایج
اقتصادی و اجتماعی را آماده کنند تا اگر نتایج لازم حاصل نشد، آمادگی‌های نظامی جمعی اعراب، پس از تکمیل، به عنوان آخرین ابزار عملی برای انحلال نهایی اسرائیل عمل کند. پمپاژ از دریاچه طبریه در ژوئن ۱۹۶۴ آغاز شد. در نوامبر همان سال، ارتش سوریه به گشت‌های اسرائیلی در اطراف تأسیسات حامل آب ملی شلیک کرد که منجر به حملات متقابل اسرائیل شد. کشورهای عربی پذیرفتند که قادر به متوقف کردن طرح حامل آب با اقدام نظامی مستقیم نیستند و به جای آن، طرحی برای انحراف سرشاخه‌های رود اردن به سمت رود یرموک تدوین کردند. کار بر روی این
اردن به سمت رود یرموک تدوین کردند. کار بر روی این پروژه در سال ۱۹۶۵ آغاز شد. این طرح از نظر فنی دشوار و پرهزینه بود، اما اگر موفق می‌شد، می‌توانست ۳۵ درصد از آبی را که اسرائیل قصد داشت از رودخانه بالایی اردن برداشت کند، منحرف سازد. اسرائیل اعلام کرد که این انحراف را نقض حقوق حاکمیتی خود تلقی خواهد کرد. درگیری‌های مرزی در پی این اتفاق رخ داد؛ نیروهای سوری به کشاورزان و گشت‌های ارتش اسرائیل شلیک کردند و تانک‌ها و توپخانه اسرائیل، تانک‌های سوری و همچنین تجهیزات خاک‌برداری مورد استفاده برای طرح انحراف آب را
خاک‌برداری مورد استفاده برای طرح انحراف آب را منهدم کردند. در ژوئیه ۱۹۶۶، نیروی هوایی اسرائیل محل تجمع تجهیزات خاک‌برداری را بمباران کرد و یک هواپیمای میگ-۲۱ سوریه را سرنگون ساخت. کشورهای عربی از تلاش برای انحراف آب دست کشیدند، اما درگیری‌ها در مرز اسرائیل و سوریه ادامه یافت، از جمله یک حمله هوایی اسرائیل به خاک سوریه در آوریل ۱۹۶۷. کنترل منابع آبی به یکی از عوامل مهم پشت پرده وقوع جنگ شش‌روزه در ژوئن ۱۹۶۷ تبدیل شد.
کولی یا کارگر یک فیلم اکشن، جنایی و دلهره‌آور هندی به زبان تامیلی محصول سال ۲۰۲۵ به کارگردانی لوکیش کاناگاراج است. در این فیلم بازیگرانی همچون راجینیکانت، آکینی ناگرجونا، سوبین شهیر، اوپندرا راو، شروتی حسن، ساتیاراج، راچیتا رام، ماهش مانجرکار ، عامر خان، پوجا هگده و شوبانا ایفای نقش کرده‌اند. در این فیلم، یک رهبر سابق اتحادیه کولبران، مرگ دوستش را بررسی می‌کند که او را به یک سندیکای جنایی سوق می‌دهد. این فیلم رسماً در سپتامبر ۲۰۲۳ با عنوان آزمایشی «تالایوار ۱۷۱» اعلام شد، زیرا این فیلم ۱۷۱مین فیلم
۱۷۱» اعلام شد، زیرا این فیلم ۱۷۱مین فیلم راجینیکانت به عنوان بازیگر اصلی است. عنوان رسمی در آوریل ۲۰۲۴ اعلام شد. فیلمبرداری اصلی بین ژوئیه و مارس ۲۰۲۵، در لوکیشن‌هایی از جمله چنای، حیدرآباد، ویساکاپاتنام، جایپور و بانکوک انجام شد. فیلم کولی در ۱۴ اوت ۲۰۲۵ در سینماهای سراسر جهان اکران شد. این فیلم نقدهای مثبت تا متفاوتی از منتقدان دریافت کرد. این فیلم چندین رکورد گیشه برای یک فیلم‌های تامیل ثبت کرد و به عنوان یک موفقیت تجاری ظاهر شد و به پرفروش‌ترین فیلم تامیل سال ۲۰۲۵، سومین فیلم پرفروش هندی سال ۲۰۲۵ و
تامیل سال ۲۰۲۵، سومین فیلم پرفروش هندی سال ۲۰۲۵ و چهارمین فیلم پرفروش تامیل تمام دوران تبدیل شد. داستان. داستان در مورد دوست قدیمی «دوا»، «راجشکار»، ناگهان می‌میرد و او احساس می‌کند مرگش مشکوک است؛ دختر «راجشکار»، «پریتی»، به دلیل کینه‌ای قدیمی، او را از مراسم بیرون می‌کند. «دوا» متوجه می‌شود «راجشکار» اختراعی به نام صندلی «کرماتوریوم» داشته و تحت تهدید قاچاقچی‌ای به نام «سایمون» مجبور شده از آن برای از بین بردن اجساد استفاده کند. حالا «دوا» و «پریتی» باید حقیقت مرگ «راجشکار» و راز اجساد متعدد در بندر
حقیقت مرگ «راجشکار» و راز اجساد متعدد در بندر «سایمون» را کشف کنند و در این مسیر با خیانت و خطر مواجه شوند.
رافاناتا غذایی بر پایه تخم مرغ از منطقه باسیلیکاتای ایتالیا است. این غذا نوعی فریتاتای پخته شده است که با تخم مرغ، ترب کوهی، سیب زمینی، پنیر پکورینو و روغن زیتون فوق بکر تهیه می‌شود. "رافاناتا غذایی" مخصوص کارناوال و دوره‌های زمستانی است. این محصول در کتاب جیمی الیور با عنوان "«جیمی آشپز ایتالیا»" معرفی شده است. با حکم وزیر در ۲۵ فوریه ۲۰۲۲، "رافاناتا" وارد فهرست محصولات کشاورزی-غذایی سنتی لوکانیایی شد. ریشه‌شناسی. نام این غذا از "رافانو"، ماده اصلی تشکیل دهنده آن گرفته شده است که در زبان ایتالیایی به معنی
آن گرفته شده است که در زبان ایتالیایی به معنی «ترب کوهی» است. تاریخچه. این غذا که ریشه دهقانی دارد، نام خود را از ترب کوهی، ریزوم گیاه "ترب کوهی"، ریشه‌ای با طعم قوی بالزامیک و تند گرفته است که احتمالاً توسط نورمن‌ها در حدود قرن یازدهم در باسیلیکاتا معرفی شده است. ترب کوهی یکی از اجزای ضروری غذاهای سنتی لوکانیایی است؛ این غذا اغلب بر سر سفره کشاورزان و چوپانان دیده می‌شد، زیرا ارزان، سرشار از خواص درمانی و منبع خوبی از ویتامین‌ها بود. بنابراین، ترب کوهی در باسیلیکاتا به عنوان تو تارتوف دی پوور ام ام نیز
باسیلیکاتا به عنوان تو تارتوف دی پوور ام ام نیز شناخته می‌شود، به معنی «قارچ دنبلان فقرا». "رافاناتا" به‌طور سنتی غذایی مرتبط با جشن‌های کارناوال است که از جشن سنت آنتونی (۱۷ ژانویه) تا سه‌شنبهٔ توبه تهیه می‌شود.
ندوجا یک سوسیس تند و مالیدنی از گوشت خوک از منطقه کالابریا ایتالیا است. این یک گوشت‌های نمک سود شده است. که از منطقه اطراف اسپیلینگا می‌آید. «ندوجا» با گوشت حاصل از ضایعات برش‌های مختلف گوشت و چربی پشت و فلفل چیلی کالابریایی خشک‌شده در آفتاب تهیه می‌شود که طعم آتشین خاص «ندوجا» را به آن می‌دهد. این مواد با هم چرخ می‌شوند، سپس در غلاف‌های بزرگ سوسیس پر شده و دودی می‌شوند و یک سوسیس نرم و بزرگ ایجاد می‌شود که سپس به مدت ۳ تا ۶ ماه کهنه می‌شود. مخلوط تند در صورت نیاز برداشته می‌شود. «ندوجا» عمدتاً با برش‌های
نیاز برداشته می‌شود. «ندوجا» عمدتاً با برش‌های نان یا پنیر رسیده سرو می‌شود. طعم منحصر به فرد آن، آن را برای انواع غذاها مناسب می‌کند. در ایالات متحده و بریتانیا، محبوبیت «اندوجا» حدود سال‌های ۲۰۱۵–۲۰۱۶ به شدت افزایش یافت و در رستوران‌هایی از جمله «پیگ خالدار» در نیویورک و «تمپل اند سانز» در لندن، در غذاها به کار می‌رفت.
ساردین در ساور با نام دیگر ساردین در سائور یک پیش‌غذای ایتالیایی (آنتی‌پاستو) است که از ساردین سرخ‌شده، چاشنی‌دار شده با پیاز شیرین و ترش، دانه کاج و کشمش تشکیل شده و از غذاهای ونیزی است. آنها اغلب به عنوان میان‌وعده در "باکاری" ونیزی سرو می‌شوند. "سائور" در زبان ونیزی به معنای «طعم» است. ریشه‌ها. "سارد این سائور" به عنوان روشی برای نگهداری توسط ماهیگیران ونیزی اختراع شد که نیاز داشتند غذا را برای مدت طولانی یا تا حد امکان روی کشتی نگه دارند. پس از اینکه پیازها با سرکه و روغن زیتون پخته می‌شدند، آنها را به
با سرکه و روغن زیتون پخته می‌شدند، آنها را به صورت لایه لایه در ظرف‌های سفالی و در میان ساردین‌های سرخ شده قرار می‌دادند. با گذشت زمان، این دستور غذا طعم‌های لطیف‌تری به خود گرفت؛ در واقع، کشمش نیز به آن اضافه می‌شد. دستور پخت مدرن همچنین به دانه کاج نیاز دارد. از آنجایی که ماهیگیران "سارد را در سائور" و پس از گذشت مدت زمان طولانی از لحظه آماده‌سازی آن می‌خوردند، طعم و عطر محصولی را که اغلب دیگر تازه نبود، چشیدند. به همین دلیل، حتی امروزه، هنگام تهیه "سارد در ساور"، قاعده خوبی است که آنها را حداقل پس از یک
ساور"، قاعده خوبی است که آنها را حداقل پس از یک روز از جا افتادن میل کنید.
کوکالار یک نان معمولی از "دره موچنی" در استان خودمختار ترنتو است. زمانی در سراسر دره گسترده بود، اما امروزه تقریباً به‌طور انحصاری در شهرداری پالو دل فرسینا تولید می‌شود. این نان به عنوان یک محصول کشاورزی سنتی محافظت می‌شود. و همچنین در "صندوقچهٔ طعم‌ها" ذکر شده است. تاریخچه. در گذشته، "کوکالار" عمدتاً در تابستان و به عنوان میان‌وعده برای پسرانی که گاوهای خود را چرا می‌کردند، تهیه می‌شد. این نان، نان بی‌کیفیتی بود، که با آرد بی‌کیفیت و محصول جانبی تولید کره، یعنی دوغ، تهیه می‌شد. با گذشت زمان، تولید آن
کره، یعنی دوغ، تهیه می‌شد. با گذشت زمان، تولید آن تقریباً از بین رفت و فقط در برخی خانواده‌ها و برخی رستوران‌ها در منطقه پالو دل فرسینا باقی مانده است. دستور پخت. این یک نان فطیر است که از آرد گندم و چاودار (به نسبت ۷۰/۳۰)، چربی خوک، دوغ و نمک تهیه می‌شود. خمیر به صورت دیسک‌هایی با قطر حدود پهن می‌شود. ضخامت و به قطر و سپس در فر پخته می‌شود. پخت نسبتاً سریع است: ۵ تا ۸ دقیقه.
رامون برنگوئر اول ( حدود ۱۰۲۳ - ۲۶ مه ۱۰۷۶)، ملقب به قدیمی ( به کاتالان : "el Vell" ، به فرانسوی : "le Vieux" )، کنت بارسلونا در سال‌های ۱۰۳۵ تا ۱۰۷۶ بود. او اولین نسخه‌های قانون مکتوب کاتالان، یعنی « قوانین بارسلونا» را منتشر کرد. او که حدود سال ۱۰۲۳ میلادی متولد شد، در سال ۱۰۳۵ میلادی جانشین پدرش، برنگوئر رامون اول کج‌خلق، شد. در دوران سلطنت او بود که جایگاه برتر بارسلونا در میان سایر شهرستان‌های کاتالونیا آشکار شد. رامون برنگوئر علیه مورها لشکرکشی کرد و قلمرو خود را تا غرب بارباسترو گسترش داد و خراج‌های
خود را تا غرب بارباسترو گسترش داد و خراج‌های سنگینی ( "پاریا" ) بر سایر شهرهای موری تحمیل کرد. مورخان ادعا می‌کنند که این خراج‌ها به ایجاد اولین موج رفاه در تاریخ کاتالونیا کمک کرد. در طول سلطنت او، قدرت دریایی کاتالونیا در غرب مدیترانه احساس شد. رامون برنگوئر پیر همچنین اولین کنت کاتالونیا بود که زمین‌هایی (شهرستان‌های کارکاسون و راز ) را به دست آورد و در شمال پیرنه نفوذ پیدا کرد. یکی دیگر از دستاوردهای مهم او، آغاز تدوین قانون کاتالونیا در "مجموعه قوانین" مکتوب بارسلونا بود که به اولین مجموعه کامل قانون
مکتوب بارسلونا بود که به اولین مجموعه کامل قانون فئودالی در اروپای غربی تبدیل شد. تدوین قانون بخشی از تلاش‌های کنت برای پیشبرد و به نوعی کنترل روند فئودالی شدن بود که در دوران سلطنت پدر ضعیفش، برنگوئر رامون، آغاز شده بود. یکی دیگر از مشارکت‌کنندگان اصلی، کلیسا بود که از طریق نهاد صلح و آتش‌بس خدا عمل می‌کرد . این نهاد، آتش‌بس عمومی را بین جناح‌ها و اربابان متخاصم در یک منطقه معین برای مدت معینی برقرار کرد. قدیمی‌ترین تاریخ موجود برای معرفی آتش‌بس خدا در اروپای غربی، سال ۱۰۲۷ در کاتالونیا، در زمان سلطنت
اروپای غربی، سال ۱۰۲۷ در کاتالونیا، در زمان سلطنت پدرش، برنگوئر رامون، است. در حالی که هنوز با همسر دومش بلانکا ازدواج کرده بود، با همسر کنت تولوز، آلمودیس د لا مارکه ، کنتس لیموژ ، وارد رابطه شد . هر دو به سرعت ازدواج کردند و در نتیجه توسط پاپ ویکتور دوم تکفیر شدند . رامون برنگوئر اول، به همراه همسر سومش آلمودیس، کلیسای جامع رومانسک بارسلونا را نیز تأسیس کردند تا جایگزین کلیسای قدیمی‌تری شود که احتمالاً توسط آلمانزور تخریب شده بود . تابوت‌های چوبی مخملی و برنجی آنها هنوز در کلیسای جامع گوتیک که در نهایت
برنجی آنها هنوز در کلیسای جامع گوتیک که در نهایت جایگزین کلیسای جامعی شد که آنها تأسیس کرده بودند، به نمایش گذاشته شده است. پس از او، پسران دوقلویش رامون برنگوئر دوم و برنگوئر رامون دوم به سلطنت رسیدند .
پائولو سزار داسیلوا مارتینز (به پرتغالی: Paulo César da Silva Martins؛ زادهٔ ۲۰ نوامبر ۱۹۹۱) یک بازیکن فوتبال اهل برزیل است. او در حال حاضر برای باشگاه فوتبال خُنکِین بازی می‌کند. مارتینز فوتبالیست بسیار باتجربه‌ای است که سابقهٔ بازی در باشگاه‌های خوازیرو، ای‌سی پوچوس و سرانو اس‌سی در برزیل، مونته‌ کارلو در ماکائو و پیام مشهد در ایران را نیز دارد. در ۱۹ ژانویهٔ ۲۰۱۷، کنفدراسیون فوتبال آسیا پائولو مارتینز و یازده بازیکن دیگر فوتبال مردان برزیلی را فاقد شرایط لازم برای حضور در تیم ملی تیمور شرقی اعلام کرد.
اولین نیای مشترک جهانی یا به اختصار فوکا بنابر برخی از فرضیات نیاشناسانه یک موجود غیر سلولی بوده که اولین موجود زنده با کد ژنتیکی قادر به ترجمهٔ بیولوژیکی مولکول‌های آر ان ای به پپتیدها برای تولید پروتئین‌ها بوده است. نوادگان آن شامل موجود یا جمعیتی به نام آخرین نیای مشترک جهانی (یا به اختصار لوکا) و هر سلول مدرنی می‌شوند. فوکا همچنین جد دودمان‌های خواهر باستانی لوکا خواهد بود که هیچ‌کدام از آنها نوادگان مدرنی ندارند، اما تصور می‌شود که برخی از ژن‌های خود را به صورت افقی به ژنوم نوادگان اولیهٔ لوکا منتقل
را به صورت افقی به ژنوم نوادگان اولیهٔ لوکا منتقل کرده‌اند. تصور می‌شود که فوکا از پیش‌سازها، سیستم‌های بیولوژیکی باستانی پیشنهادی که از آر ان ای برای ژنوم و خود تکثیری خود استفاده می‌کردند، تشکیل شده باشد. در مقایسه، لوکا متابولیسم پیچیده‌ای داشته و ژنوم دی ان ای آن شامل صدها ژن و خانواده ژنی بوده است. گفته شده است که فوکا موجود یا جمعیتی از سیستم‌های باز و ریبونوکلئوپروتئین‌های خود تکثیر شونده بوده است. با ورود این سیستم‌ها، دوران پیش‌سازها آغاز شد. این سیستم‌ها زمانی به بلوغ رسیدند که فرآیندهای