payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تبعید سوئیسی خود خارج شود. همین دلایل، سوئیس را به مقصدی جذاب برای دانشجویان روس تبدیل کرد. تعداد دانشجویان روس در سوئیس در سال‌های ۱۹۰۶–۰۷ به اوج خود رسید، درست پس از شکست انقلاب ۱۹۰۵ روسیه، زمانی که ۳۶٪ از کل دانشجویان دانشگاه‌های سوئیس روس بودند (۲۳۲۲ نفر از مجموع ۶۴۴۴ نفر). نه تنها اکثریت تمام دانشجویان خارجی ثبت‌نام‌شده در دانشگاه‌های سوئیس در آن سال (۳۷۸۴ نفر) از روسیه آمده بودند، بلکه بیش از دو سوم این دانشجویان روس (۱۵۰۷ نفر از ۲۳۲۲ نفر) زن بودند تاریخ یهودیان در روسیه. فدراسیون روسیه و سوئیس. پس
یهودیان در روسیه. فدراسیون روسیه و سوئیس. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، تعداد بازدیدکنندگان و مهاجران روس به اروپای غربی نسبت به دوره شوروی افزایش قابل توجهی یافت. با این حال، برای بیشتر آن‌ها سوئیس همچنان تا حدودی سرزمین زیر پرواز در مسیر مقاصد محبوب‌تر مدیترانه باقی ماند. آرامش این کشور در اول ژوئیه ۲۰۰۲ به تراژدی تبدیل شد، زمانی که یک هواپیمای بی‌ای‌ال باشکیریان ایرلاینز با یک هواپیمای باری DHL برخورد هوایی اوربرلینگن درست پیش از ورود به حریم هوایی سوئیس از آلمان برخورد کرد. تمام ۷۱ سرنشین دو
سوئیس از آلمان برخورد کرد. تمام ۷۱ سرنشین دو هواپیما در این حادثه جان باختند. ویتالیا کالویف که تمام خانواده خود را از دست داده بود، کنترل‌کننده ترافیک هوایی، پیتر نیلسن، را که مسئول حادثه می‌دانست، کشت. ادعا شده است که روسیه طی سال‌ها سرویس اطلاعات خارجی (روسیه) را به سوئیس فرستاده است. در سال ۲۰۱۸، گزارشی محرمانه برای شورای فدرال (سوئیس) تهیه شد که نشان داد یک نفر از هر چهار دیپلمات روسی مستقر در سوئیس جاسوس است. به گفته مقامات سوئیس، این روند از سال ۲۰۲۲ افزایش یافته است. بر اساس مقامات سوئیس، روسیه
افزایش یافته است. بر اساس مقامات سوئیس، روسیه حدود ۸۰ جاسوس در سوئیس دارد. ادعا شده است که جاسوسان روسی در سال ۲۰۱۸ آزمایشگاهی در سپیه را هدف قرار داده‌اند که در حال بررسی عوامل نوویچوک مورد استفاده علیه سرگئی اسکریپال بود.&lt;ref name="RadioFreeEurope/RadioLiberty 2018"&gt;&lt;/ref&gt; در سال ۲۰۲۰، پلیس سوئیس اطلاع داد که دو «جاسوس روسی»، یکی از آن‌ها در لباس لوله‌کش، پیش از برگزاری جلسه سالانه به داووس با گذرنامه‌های دیپلماتیک سفر کرده‌اند. سفارت روسیه در برن (سوئیس) انجام «کارهای مقدماتی» برای جاسوسی از
برن (سوئیس) انجام «کارهای مقدماتی» برای جاسوسی از مجمع جهانی اقتصاد را رد کرد. به گفته روزنامه NZZ، «یک‌پنجم» جاسوسان روس در اروپا در سوئیس مستقر هستند. در ژوئن ۲۰۲۱، سوئیس میزبان نشست روسیه–ایالات متحده ۲۰۲۱ در ژنو بود. سوئیس چندین مدرسه مرتبط با روسیه را در خاک خود میزبانی می‌کند. یکی از آن‌ها به نام «مدرسه سوئیسی روابط بین‌الملل» (SSIR) در ژنو است. مدرسه مشهور دیگر «مرکز بین‌المللی لومونوسف دانشگاه دولتی مسکو (CIL)» است. تحریم‌ها علیه روسیه ۲۰۲۲–۲۰۲۵. پس از حمله روسیه به اوکراین، سوئیس تصمیم گرفت تمامی
از حمله روسیه به اوکراین، سوئیس تصمیم گرفت تمامی تحریم‌های اتحادیه اروپا علیه روسیه را اتخاذ کند. به گفته رئیس‌جمهور سوئیس ایگنازیو کاسی‌س، این اقدامات «بی‌سابقه اما همسو با بی‌طرفی سوئیس» بوده‌اند. دولت همچنین تأیید کرد که سوئیس به ارائه خدمات برای یافتن راه‌حل صلح‌آمیز در این مناقشه ادامه خواهد داد. سوئیس تنها در مأموریت‌های بشردوستانه شرکت می‌کند و کمک‌های اضطراری به جمعیت اوکراین و کشورهای همسایه ارائه می‌دهد. در مجموع، حدود ۸۷۰ نفر و بیش از ۶۰ شرکت مشمول تحریم‌های سوئیس هستند. سوئیس در مارس ۲۰۲۲ حریم
تحریم‌های سوئیس هستند. سوئیس در مارس ۲۰۲۲ حریم هوایی خود را به روی هواپیماهای روسی بست. بر اساس یک نظرسنجی امنیتی در سال ۲۰۲۲، ۷۷٪ از سوئیسی‌ها معتقدند که حمایت سوئیس از تحریم‌ها علیه روسیه درست است، اما تنها ۲۷٪ از حمایت از اتحاد ناتو پشتیبانی می‌کنند. سوئیس رسماً خواستار بازگشت شبه‌جزیره کریمه و تمام قلمروهای اشغال‌شده اوکراین به اوکراین شده است. در مارس ۲۰۲۲، انجمن بازرگانی Economiesuisse اعلام کرد که تحریم‌های بین‌المللی در طول جنگ روسیه و اوکراین تأثیر محدودی بر اقتصاد صادراتی سوئیس خواهد داشت. با این
محدودی بر اقتصاد صادراتی سوئیس خواهد داشت. با این حال، مؤسسه تحقیقات اقتصادی سوئیس KOF گزارش داد که در صورت تشدید تحریم‌ها در آینده، مانند ممنوعیت گاز و نفت، اقتصاد سوئیس (تولید ناخالص داخلی) طی دو سال ۳ تا ۴ درصد کاهش خواهد یافت.&lt;ref name="Keystone-SDA/Sunday papers/ilj 2022"&gt;&lt;/ref&gt; سفیر روسیه در سازمان ملل متحد در ژنو از این موضوع ابراز ناامیدی کرد و روابط پیشین عالی میان دو کشور را یادآور شد. در ۶ مارس ۲۰۲۲، روسیه سوئیس را در فهرست فهرست کشورهای غیردوست قرار داد، به‌عنوان کشوری که اقدامات
غیردوست قرار داد، به‌عنوان کشوری که اقدامات «غیردوستانه» علیه شهروندان روسیه انجام داده است. روسیه پس از تحریم‌های شدید سوئیس علیه نهادهای روسیه، کنترل‌های بیشتری بر کسب‌وکارهای مشترک سوئیس-روسیه اعمال خواهد کرد. الیگارش روس میلیاردها روبل دارایی خود را در بانکداری در سوئیس نگهداری کرده بود. با اعمال تحریم‌ها، بخشی از این دارایی‌ها به کشورهایی منتقل شد که تحریم اعمال نمی‌کنند، مانند امارات متحده عربی، و همچنین به کشورهای غربی مانند فرانسه، بریتانیا و ایالات متحده. در اوت، روسیه پیشنهاد سوئیس برای نمایندگی
متحده. در اوت، روسیه پیشنهاد سوئیس برای نمایندگی منافع اوکراین در مسکو را رد کرد، پس از آن که اوکراین موافقت کرد تا سوئیس نماینده منافع خود در روسیه باشد. سخنگوی وزارت خارجه روسیه گفت این طرح قابل قبول نیست، زیرا سوئیس را پس از پیوستن برن به تحریم‌ها علیه روسیه کشوری بی‌طرف نمی‌داند. رئیس‌جمهور سوئیس ایگنازیو کاسی‌س در ۲۲ سپتامبر ۲۰۲۲ پس از نشست هفتاد و هفتم مجمع عمومی سازمان ملل متحد با وزیر خارجه روسیه سرگئی لاوروف دیدار کوتاهی داشت. کاسی‌س پیش‌تر در مجمع اعلام کرده بود که سوئیس نتیجه همه‌پرسی الحاق ۲۰۲۲
اعلام کرده بود که سوئیس نتیجه همه‌پرسی الحاق ۲۰۲۲ در اوکراین تحت اشغال روسیه را به رسمیت نخواهد شناخت. لاوروف به کاسی‌س گفت سوئیس مسیر بی‌طرفی خود را به دلیل تحریم‌ها ترک کرده است. کاسی‌س مجدداً موقعیت بی‌طرف سوئیس را با عدم مشارکت نظامی در این مناقشه تأکید کرد. تا مارس ۲۰۲۲، مقامات سوئیس ۶٫۲ میلیارد دلار از دارایی‌های روسیه را مسدود کردند. کمیسیون هلسینکی (یک کمیسیون تأثیرگذار ایالات متحده) سوئیس را به «کمک به پنهان‌کردن دارایی‌های روسیه» متهم کرده و وکلای سوئیس را «تسهیل‌کنندگان» دانسته است. شورای فدرال
سوئیس را «تسهیل‌کنندگان» دانسته است. شورای فدرال (سوئیس) با این توصیف مخالفت کرده است.
روابط پرتغال و روسیه () به روابط خارجی بین پرتغال و روسیه اشاره دارد. پرتغال دارای سفارت در مسکو و روسیه دارای سفارت در لیسبون است. این دو کشور شرقی‌ترین و غربی‌ترین کشورهای اروپا هستند. هر دو کشور عضو کامل سازمان امنیت و همکاری اروپا می‌باشند. تاریخ. روابط دیپلماتیک کامل و در سطح سفیر بین پرتغال و امپراتوری روسیه به سال ۱۷۷۹ بازمی‌گردد. پیش‌تر، در سال ۱۷۲۴، بازرگانان پرتغالی از پتر کبیر درخواست کردند تا مأموریت‌های تجاری برقرار شود. پتر با انتصاب یک کنسول در لیسبون پاسخ داد. با این حال شواهدی وجود ندارد که
لیسبون پاسخ داد. با این حال شواهدی وجود ندارد که کنسولگری لیسبون در آن زمان واقعاً تأسیس شده باشد. تجارت بین دو کشور به کندی توسعه یافت و نهایتاً کنسولگری روسیه در لیسبون در سال ۱۷۶۹ افتتاح شد که هدایت آن بر عهده ژوآو آنتونیو بورشر، یک بانکدار پرتغالی-آلمانی از هامبورگ بود. بورشر علاقه چندانی به ترویج منافع تجاری پرتغال نداشت و تجارت بین دو کشور همچنان ناچیز باقی ماند. در سپتامبر ۱۷۷۹، ماریای یکم، ملکه پرتغال سفیر سابق خود در هلند، فرانسیسکو ژوزه هورتا ماسدو، را به‌عنوان سفیر پرتغال در روسیه منصوب کرد که
را به‌عنوان سفیر پرتغال در روسیه منصوب کرد که در پایتخت امپراتوری سنت پترزبورگ مستقر می‌شد. کاترین کبیر نیز با انتصاب کنت ویلهلم نسل‌روده به‌عنوان سفیر خود در پرتغال پاسخ داد. این تماس‌ها منجر به معاهده بی‌طرفی مسلحانه در سال ۱۷۸۲ و معاهده تجارت در سال ۱۷۸۷ شد. در سال ۱۷۹۹، دو کشور پیمان دفاعی امضا کردند که به اقدام نظامی مستقیم منجر نشد. در بیشتر قرن نوزدهم، روابط بدون حادثه باقی ماند، اما در دهه آخر قرن با شتاب مواجه شد، زمانی که نیروی دریایی امپراتوری روسیه به‌طور منظم از بنادر پرتغال برای تأمین تجهیزات
به‌طور منظم از بنادر پرتغال برای تأمین تجهیزات استفاده می‌کرد. خدمه یات امپراتوری روسیه "Tsesarevna" به‌ویژه برای کمک در مقابله با آتش‌سوزی سال ۱۸۹۵ در مجلس جمهوری (پرتغال) مورد تحسین قرار گرفتند. با این حال، در طول جنگ روسیه و ژاپن در سال ۱۹۰۴، پرتغال به پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند پیوست و اجازه دسترسی نیروی دریایی امپراتوری روسیه به بنادر خود را نداد. پس از انقلاب اکتبر ۱۹۱۷ در روسیه، روابط بین دو کشور در سال ۱۹۱۸ قطع شد. روابط دوجانبه با اتحاد جماهیر شوروی تا سال ۱۹۷۴ و پس از انقلاب میخک در
جماهیر شوروی تا سال ۱۹۷۴ و پس از انقلاب میخک در پرتغال و سرنگونی "استادو نوو (پرتغال)" برقرار نشد. پس از آغاز حمله روسیه به اوکراین، پرتغال به‌عنوان یکی از کشورهای اتحادیه اروپا، تحریم‌هایی علیه روسیه وضع کرد که روسیه پس از آن تمامی کشورهای اتحادیه اروپا را به فهرست «فهرست کشورهای غیردوست» خود اضافه کرد. در بهار ۲۰۲۲، پرتغال همانند سایر کشورهای اتحادیه اروپا تعدادی از دیپلمات‌های روسیه را "persona non grata" اعلام کرد. این موضوع، همراه با برخی اظهارات مقامات روسیه مانند "لیسبون چقدر هزینه دارد؟" و اینکه
روسیه مانند "لیسبون چقدر هزینه دارد؟" و اینکه روسیه از لیسبون تا ولادی‌وستوک کشیده می‌شود، اصلی‌ترین دلیل سردی و تقریباً نبود روابط دوجانبه از فوریه ۲۰۲۲ تاکنون است.
عنوان: انواع ابزارهای پرس ترجمه‌شده از: «» ابزارهای پرس به‌طور گسترده در پرس‌های هیدرولیک، پنوماتیک و مکانیکی برای تولید انبوه قطعات ورق فلزی به‌کار می‌روند. این ابزارها معمولاً بر اساس نوع عملیاتی که انجام می‌دهند دسته‌بندی می‌شوند؛ برای نمونه برش (Blanking)، سوراخ‌کاری یا پانچ (Piercing)، خم‌کاری (Bending)، شکل‌دهی (Forming)، آهنگری (Forging) و پیرایش (Trimming). هر ابزار پرس بسته به کارکرد خود با نامی مانند «قالب برشی»، «قالب پانچ»، «قالب خم‌کاری» و غیره شناخته می‌شود. طبقه‌بندی ابزارهای پرس. ابزار برشی
شناخته می‌شود. طبقه‌بندی ابزارهای پرس. ابزار برشی (Blanking tool). - بلنکینگ (Blanking) یکی از مراحل پانچ است که در آن کل محیط قطعه بریده می‌شود و بخش جداشده که موردنیاز است، «بلنک» یا «استمپ» نام دارد.وقتی قطعه‌ای تنها با یک پانچ و قالب در یک ضربه تولید شود و کل پروفیل بیرونی آن در همان مرحله بریده شود، ابزار مورد استفاده «قالب برشی» نامیده می‌شود. در این فرایند، شکل‌های تخت از ورق فلزی بریده می‌شوند.بخش باقی‌ماندهٔ ورق پس از عملیات برش معمولاً به‌عنوان ضایعات دور ریخته می‌شود. اندازهٔ قطعهٔ بریده‌شده
ضایعات دور ریخته می‌شود. اندازهٔ قطعهٔ بریده‌شده (بلنک) برابر با اندازهٔ دهانهٔ قالب است و برای پانچ مقداری لقی در نظر گرفته می‌شود. بنابراین در برش‌کاری، قطعهٔ جداشده همان محصول نهایی است و در صورتی که قابلیت استفاده داشته باشد، به‌عنوان ضایعات محسوب نمی‌شود. ابزار پانچ (Piercing tool). - پانچ‌کاری (Piercing) عملیاتی است که در آن سوراخ‌هایی تمیز در ورق ایجاد می‌شود و قطعهٔ جداشده (اسلاگ) به‌عنوان ضایعات محسوب می‌گردد. این فرایند که به آن برش قالبی (Die cutting) نیز گفته می‌شود، می‌تواند علاوه بر
(Die cutting) نیز گفته می‌شود، می‌تواند علاوه بر سوراخ‌کاری، قطعات تختی را نیز تولید کند؛ به‌این صورت که قالب (ابزار شکل‌دار) با اعمال نیروی برشی به ورق فشار داده می‌شود و سوراخ‌ها ایجاد می‌گردند.این روش نه‌تنها در ورق‌های فلزی، بلکه برای برش قطعاتی با اندازه‌ها و شکل‌های مختلف در موادی مانند چرم و بسیاری از مواد دیگر نیز به‌کار می‌رود. ابزار برش جداکن (Cut off tool). - در این عملیات، قطعهٔ موردنظر (بلنک) از نوار ورق فلزی جدا می‌شود. برش با یک توالی از دو طرف قطعه انجام می‌گیرد و قطعات پشت سر هم از ورق
طرف قطعه انجام می‌گیرد و قطعات پشت سر هم از ورق بریده می‌شوند. ابزار قسمت‌بندی (Parting off tool). - این ابزار از نظر عملکرد به ابزار برش جداکن شبیه است، با این تفاوت که در قسمت‌بندی، قطعهٔ مشخصی از ورق یا نوار فلزی در امتداد یک مسیر هندسی معین بریده می‌شود.تفاوت اصلی این دو روش در میزان استفاده از مواد است. در برش جداکن، به‌دلیل امکان جای‌گذاری دقیق قطعات روی ورق، تقریباً هیچ ضایعاتی تولید نمی‌شود. اما در قسمت‌بندی، برش هم‌زمان از دو مسیر موازی انجام می‌شود و به همین دلیل همواره مقداری از ورق به‌عنوان
و به همین دلیل همواره مقداری از ورق به‌عنوان ضایعات از بین می‌رود که گاهی مقدار آن قابل توجه است. ابزار پیرایش (Trimming tool). - وقتی قطعاتی مانند کاپ‌ها و پوسته‌ها از ورق تخت کشیده یا شکل داده می‌شوند، لبه‌های آن‌ها به‌دلیل جریان نامنظم فلز معمولاً موج‌دار و نامرتب باقی می‌ماند. در عملیات پیرایش، حلقه یا نواری از اطراف لبه بریده و جدا می‌شود تا لبه قطعه صاف و یکنواخت گردد. در این روش تنها مقدار اندکی از ماده از کنار قطعه حذف می‌شود. ابزار تراش (Shaving tool). - تراش‌کاری به معنای حذف مقدار کمی از ماده در
- تراش‌کاری به معنای حذف مقدار کمی از ماده در لبه‌های قطعاتی است که قبلاً با برش یا پانچ تولید شده‌اند. این کار موجب ایجاد لبه‌ای صاف و یکنواخت می‌شود. تراش‌کاری معمولاً در ساخت قطعات دقیق مانند ابزارهای ظریف، ساعت و قطعات مشابه به‌کار می‌رود. برای این عملیات از ابزارهای تراش ویژه استفاده می‌شود و رعایت لقی مناسب بین قالب و پانچ ضروری است. ابزار شکل‌دهی (Forming tool). - شکل‌دهی فرآیندی است که طی آن قطعه به شکل منحنی یا پروفیل خمیده تغییر شکل می‌دهد. در این ابزارها، برخلاف خم‌کاری ساده که خط خمش مستقیم
این ابزارها، برخلاف خم‌کاری ساده که خط خمش مستقیم است، خم‌ها به‌صورت منحنی ایجاد می‌شوند و فلز تحت تغییرشکل پلاستیک قرار می‌گیرد. ابزار کشش (Drawing tool). -ابزار کشش برای تبدیل ورق‌های تخت به اشکالی مانند کاپ، پوسته یا قطعات گود به‌کار می‌رود. در این فرآیند، ورق با اعمال نیروی محوری و تغییر شکل پلاستیک شدید، به‌صورت تدریجی کشیده می‌شود. نمونه‌ای از این فرایند تولید پوسته‌های عمیق از ورق‌های تخت است. این نوع ابزار پرس معمولاً تنها یک عملیات خاص را انجام می‌دهد و به همین دلیل در گروه «ابزارهای مرحله‌ای»
می‌دهد و به همین دلیل در گروه «ابزارهای مرحله‌ای» دسته‌بندی می‌شود. ابزار پیش‌رونده (Progressive tool). - در ابزار پیش‌رونده، برخلاف ابزار مرحله‌ای، قطعه نهایی در چند مرحله شکل می‌گیرد. ورق یا نوار فلزی به‌صورت پیوسته از میان چند ایستگاه عبور می‌کند و در هر مرحله بخشی از فرایند شکل‌دهی انجام می‌شود تا در نهایت قطعهٔ کامل در آخرین مرحله جدا گردد. ابزار ترکیبی برشی (Compound tool). - ابزار ترکیبی برشی از نظر چینش پانچ و قالب با ابزارهای دیگر تفاوت دارد. در این روش، عملیات پانچ و برش در یک مرحله واحد انجام
این روش، عملیات پانچ و برش در یک مرحله واحد انجام می‌شود. به‌عبارتی پانچِ برشی خود نقش قالب پانچ را نیز ایفا می‌کند. در این حالت، پانچ در بخش پایینی ابزار قرار می‌گیرد و پانچ‌های سوراخ‌کاری در بخش بالایی، و برآمدگی یا پلیسه فقط در یک طرف ایجاد می‌شود. ابزار ترکیبی (Combination tool). - ابزار ترکیبی قابلیت انجام هم‌زمان چند عملیات مختلف را دارد. برای نمونه، ممکن است خم‌کاری و پیرایش به‌صورت همزمان صورت گیرند. همچنین می‌توان عملیاتی مانند شکل‌دهی، کشش، اکستروژن یا برجسته‌سازی (امبوسینگ) را همراه با برش‌هایی
یا برجسته‌سازی (امبوسینگ) را همراه با برش‌هایی همچون بلنکینگ، پانچ، بروچینگ و برش جداکن در یک ابزار انجام داد. به این ترتیب، ابزار ترکیبی قادر است هم عملیات برشی و هم عملیات غیر برشی را به‌طور همزمان در یک ایستگاه اجرا کند. ساختار عمومی ابزار پرس. ابزارهای پرس معمولاً از اجزای زیر تشکیل می‌شوند: نیروی برش در ابزار پرس. به‌طور کلی، نیروی برش در یک ابزار پرس را می‌توان با رابطهٔ زیر محاسبه کرد: CF = L × T × ζmax که در آن: این فرمول به طراحان و مهندسان کمک می‌کند تا نیروی مورد نیاز برای برش ورق‌های فلزی با
تا نیروی مورد نیاز برای برش ورق‌های فلزی با ضخامت‌ها و پروفیل‌های مختلف را پیش‌بینی کنند. نیروی جداکن (Stripping Force). نیروی جداکن نیرویی است که برای جدا کردن ورق یا نوار از پانچ‌ها لازم است و کمک می‌کند قطعه برای انجام عملیات بعدی به جلو حرکت کند. این نیرو معمولاً بین ۱۰ تا ۲۰ درصد نیروی برش (CF) در نظر گرفته می‌شود. نیروی پرس (Press Force). نیروی پرس، مجموع نیروی برش و نیروی جداکن است: Press Force = Cutting Force + Stripping Force این نیرو نشان‌دهنده‌ی کل نیروی لازم برای انجام عملیات پرس و حرکت ورق در
کل نیروی لازم برای انجام عملیات پرس و حرکت ورق در ابزار است. تلرانس‌ها در ابزار پرس (Fits in Press Tools). این تلرانس‌ها برای اطمینان از عملکرد دقیق و تراز مناسب نیمه‌های بالایی و پایینی ابزار پرس ضروری هستند.
روابط لهستان و روسیه () تاریخچه‌ای طولانی و اغلب پرتنش دارد که به قرون وسطای متأخر بازمی‌گردد. در طول قرن‌ها، چندین جنگ‌های روسیه و لهستان رخ داده است، از جمله زمانی که لهستان یک‌بار مسکو را اشغال کرد در دوران مشترک‌المنافع لهستان–لیتوانی، و بعدها روسیه لهستان را در قرن‌های ۱۹ و ۲۰ اشغال کرد که منجر به روابط تنش‌آلود و تلاش‌های متعدد لهستان برای بازپس‌گیری استقلال شد. روابط لهستان و روسیه پس از انقلاب‌های ۱۹۸۹ وارد مرحله‌ای تازه شد، با بهبود روابط تحت رهبری نخست‌وزیر شوروی میخائیل گورباچف و بعدها رئیس‌جمهور
شوروی میخائیل گورباچف و بعدها رئیس‌جمهور روسیه بوریس یلتسین. روابط به‌ویژه پس از جنگ روسیه و گرجستان در ۲۰۰۸ و الحاق کریمه توسط فدراسیون روسیه در ۲۰۱۴ و همچنین حمله روسیه به اوکراین در ۲۰۲۲ به شدت بدتر شد. روابط میان دولت‌ها و شهروندان لهستان و روسیه از زمان جنگ روسیه و اوکراین به‌طور فزاینده‌ای خصمانه شده است. بر اساس نظرسنجی ۲۰۲۲، تنها ۲٪ لهستانی‌ها نظر مثبتی نسبت به روسیه داشتند، کمترین میزان در میان کشورهای مورد بررسی بود. تاریخچه. لهستان و روس کیف. یکی از نخستین رویدادهای شناخته‌شده در تاریخ روس و
یکی از نخستین رویدادهای شناخته‌شده در تاریخ روس و لهستان به سال ۹۸۱ بازمی‌گردد، زمانی که شاهزاده اعظم کیف، ولادیمیر کبیر، شهرهای چروِن را از دوک‌نشین لهستان تصرف کرد. روابط میان این دو در آن زمان عمدتاً نزدیک و دوستانه بود، زیرا جنگ‌های جدی بین آن‌ها رخ نداده بود. در سال ۹۶۶، مسیحی‌شدن لهستان تحت نفوذ رم رخ داد، در حالی که روس کیف—جد روسیه، اوکراین و بلاروس—توسط قسطنطنیه مسیحی‌سازی شد. در سال ۱۰۵۴، جدایی شرق و غرب کلیسا را رسماً به شاخه‌های کلیسای کاتولیک و کلیسای ارتدکس شرقی تقسیم کرد و مردم لهستانی را از
کلیسای ارتدکس شرقی تقسیم کرد و مردم لهستانی را از اسلاوهای شرقی جدا ساخت. در سال ۱۰۱۸، سویاتوپولک ملعون که از کی‌یف گریخته بود، برای کمک به پادشاه لهستان بولسواف یکم مراجعه کرد، که یاروسلاو خردمند را در نبرد رودخانه بوگ شکست داد. کارزار کیف بولسواف با تصرف شهر به پایان رسید، اما بولسواف به جای انتقال قدرت به سویاتوپولک، خود در شهر حکمرانی کرد. در پاسخ، مردم کیف شورشی برپا کردند و شروع به «زدن لهستانیان» کردند. بولسواف با خزانه فرار کرد و همچنین خواهران یاروسلاو خردمند را با خود برد. شهرهای چروِن تا زمانی
خردمند را با خود برد. شهرهای چروِن تا زمانی که یاروسلاو خردمند و برادرش مستیسلاو دلیر در ۱۰۳۰–۱۰۳۱ دوباره آن‌ها را تصرف کردند، به لهستان بازگردانده شدند. داستان مشابهی در سال ۱۰۶۹ رخ داد، وقتی که دوک اعظم ایزیاسلاو یاروسلاویچ به لهستان گریخت و نزد برادرزاده‌اش بولسواف دوم رفت، و او پس از سفر به کیف، در منازعه سلطنتی روس به نفع ایزیاسلاو مداخله کرد. طبق افسانه، شمشیری مقدس به نام Szczerbiec که در مراسم تاج‌گذاری پادشاهان لهستان استفاده می‌شد، زمانی که بولسواف اول یا دوم دروازه طلایی کیف را زدند، شکاف
بولسواف اول یا دوم دروازه طلایی کیف را زدند، شکاف برداشته است. گزینه اول نمی‌تواند درست باشد زیرا دروازه طلایی در دهه ۱۰۳۰ ساخته شد، و گزینه دوم نیز توسط نتایج تاریخ‌گذاری رادیوکربن شمشیر تأیید نشده است، که ظاهراً پس از نیمه دوم قرن ۱۲ ساخته شده است. همزمان، روس کیف و لهستان دوره‌های طولانی همزیستی مسالمت‌آمیز و اتحادهای نظامی را تجربه کردند. به عنوان مثال، پادشاه لهستان، کاژیمیش اول، در ۱۰۴۲ با یاروسلاو خردمند اتحاد بست و با خواهر دوک اعظم ماریا دوبرو نگ ازدواج کرد. در سال ۱۰۷۴، طبق روایت‌ها، صلح با
نگ ازدواج کرد. در سال ۱۰۷۴، طبق روایت‌ها، صلح با بولسواف دوم در سوتیسک توسط شاهزاده ولادیمیر مونوماخ دوم اسمولنسک امضا شد و در ۱۰۷۶ به همراه شاهزاده اُلِگ اول چرنیگوف به لهستانیان در جنگ با مردم چک کمک کردند. شاهزاده اعظم کیف، سویاتوپولک ایزیاسلاویچ، با پادشاه لهستان بولسواف سوم صلح کرد، که در ۱۱۰۳ با دختر سویاتوپولک ازدواج کرد؛ وقتی در لهستان مبارزه‌ای میان بولسواف سوم و برادرش زبیگنیف رخ داد، نیروهای روس به یاری پادشاه آمدند و زبیگنیف را وادار به پذیرش قدرت او کردند. مانند شاهزاده‌نشین‌هایی که از فروپاشی
او کردند. مانند شاهزاده‌نشین‌هایی که از فروپاشی روس کیف پدید آمدند، لهستان نیز در قرن ۱۳ شاهد چندین تهاجم مغول بود، اما با وجود ویرانی‌ها، یوغ مغول برقرار نشد که بعدها برای لهستان مزیت توسعه تجارت، فرهنگ و روابط اجتماعی فراهم کرد. در سال ۱۳۴۰، ولادیمیر لُوویچ، آخرین وارث گالیسی دودمان روریک، درگذشت و شاهزاده‌نشین گالیسی به کاژیمیش کبیر رسید و به تاریخ لهستان در زمان دودمان یاگیلون پیوست. مسکو و امپراتوری روسیه. روابط میان لهستان و روسیه مسکو همواره تنش‌آلود بوده است، زیرا دوک‌نشین بزرگ لیتوانی که روزبه‌روز
بوده است، زیرا دوک‌نشین بزرگ لیتوانی که روزبه‌روز وضعیتش وخیم‌تر می‌شد، پادشاهی لهستان را به جنگ با مسکو در حوالی قرن ۱۶ کشاند. همان‌طور که مورخ لهستانی آندژی نوواک نوشته است، هرچند پیش از آن گاه‌به‌گاه تماس‌هایی میان لهستانی‌ها و روس‌ها وجود داشت، اما اتحاد لوبلین بود که فرهنگ غربی کلیسای کاتولیک لهستان و کلیسای ارتدکس روسی روسیه را وارد رابطه‌ای واقعی و پایدار کرد، با هر دو کشور درگیر «رقابت برای برتری سیاسی، راهبردی و تمدنی در اروپای مرکزی و شرقی». اگرچه گاه‌به‌گاه تلاش‌هایی برای ایجاد اتحاد بین
اگرچه گاه‌به‌گاه تلاش‌هایی برای ایجاد اتحاد بین مشترک‌المنافع لهستان–لیتوانی و شاهزاده‌نشین بزرگ مسکو صورت گرفت (از جمله تلاش‌های متعدد برای انتخابات سلطنتی در لهستان و انتخاب تزارهای مسکو به تاج‌وتخت لهستان و ایجاد مشترک‌المنافع لهستان–لیتوانی–مسکو)، اما همه آن‌ها ناکام ماند. در عوض، چندین جنگ رخ داد. به‌ویژه در طول جنگ لهستان–مسکو (۱۶۰۵–۱۸), لهستان از وضعیت سیاسی ضعیف مسکو که ناشی از زمانه دشواری‌ها بود بهره برد و نیروهای لهستانی مسکو را گرفتند – رویدادی که یکی از لحظات تعیین‌کننده روابط آینده لهستان و
که یکی از لحظات تعیین‌کننده روابط آینده لهستان و روسیه شد. مسکو که در حال تبدیل شدن به امپراتوری روسیه بود، با استفاده از تضعیف مشترک‌المنافع، به تصرف سرزمین‌های مورد مناقشه پرداخت و مرزهای خود را به سمت غرب گسترش داد، در پی جنگ روسیه و لهستان (۱۶۵۴–۱۶۶۷) و بعدها در نابودی مشترک‌المنافع در جریان سیل (تاریخ لهستان) مشارکت کرد. تا اوایل قرن ۱۸، با تضعیف نظام سیاسی مشترک‌المنافع (آزادی طلایی) به بی‌دولتی، روس‌ها قادر بودند هر زمان که بخواهند در امور داخلی لهستان مداخله کنند، چه از نظر سیاسی و چه نظامی (نگاه
مداخله کنند، چه از نظر سیاسی و چه نظامی (نگاه کنید به مجلس خاموش، جنگ جانشینی لهستان). حدود نیمه قرن ۱۸، نفوذ سفرا و نمایندگان روسیه در لهستان قابل مقایسه با والیان استعماری بود و مشترک‌المنافع از دید روس‌ها نوعی تحت‌الحمایه محسوب می‌شد. با شکست کنفدراسیون بار که مخالف نفوذ سیاسی و نظامی روسیه در لهستان بود، نخستین تجزیه لهستان در ۱۷۷۲ رخ داد، که پس از آن دومین تجزیه لهستان و سومین تجزیه لهستان صورت گرفت. تا سال ۱۷۹۵، سه تجزیه لهستان لهستان را از نقشه اروپا حذف کردند. همان‌طور که نوواک اشاره کرده است،
حذف کردند. همان‌طور که نوواک اشاره کرده است، «توجیه جدیدی برای استعمار روسیه از طریق روشنگری روسیه شکل گرفت»: لهستان اشغال‌شده توسط نویسندگان روس به‌عنوان کشوری آنارشیست و خطرناک نشان داده شد که ایده‌های کاتولیک و دموکراتیک آن باید توسط 'همسایگان روشنفکرتر' سرکوب می‌شد. در طول ۱۲۳ سال بعد، بخش بزرگی از جمعیت و سرزمین‌های سابق لهستان تحت حکمرانی امپراتوری روسیه قرار گرفت. با این حال، لهستان پس از نخستین تجزیه، احیای فرهنگی و سیاسی را تجربه می‌کرد که به قانون اساسی ۳ مه ۱۷۹۱ و قیام کوشچوشکو در ۱۷۹۴ منتهی شد.
اساسی ۳ مه ۱۷۹۱ و قیام کوشچوشکو در ۱۷۹۴ منتهی شد. بسیاری از مهاجران و داوطلبان لهستانی از جمهوری اول فرانسه و امپراتوری اول فرانسه در مبارزات جنگ‌های انقلابی و ناپلئونی فرانسه علیه همان قدرت‌ها (روسیه، امپراتوری مقدس روم و پادشاهی پروس) که لهستان را تقسیم کرده بودند، حمایت کردند. پس از ۱۸۱۵، چندین شورش (به‌ویژه شورش نوامبر و قیام ژانویه) رخ داد که تلاش داشتند استقلال لهستان را بازگردانند و سیاست‌های روسی‌سازی و مشابه آن که به حذف هرگونه اثر حکومت یا نفوذ فرهنگی لهستانی هدف داشت را متوقف کنند، اما تنها در
لهستانی هدف داشت را متوقف کنند، اما تنها در پیامدهای جنگ جهانی اول بود که لهستان استقلال خود را بازیافت (به‌عنوان جمهوری دوم لهستان). اتحاد جماهیر شوروی. مخالفت ملی‌گرایانه با پادشاهی لهستان (۱۸۱۵–۱۹۱۵) در طول قرن ۱۹ ادامه داشت و پس از سقوط دودمان رومانوف در انقلاب روسیه، امپراتوری آلمان رژیم بلشویک جدید ولادیمیر لنین را وادار به امضای پیمان برست-لیتوفسک کرد که بیشتر لهستان روسیه را به‌عنوان پادشاهی لهستان (۱۹۱۷-۱۹۱۸) تحویل می‌داد. بلافاصله پس از بازپس‌گیری استقلال در ۱۹۱۸ پس از انقلاب ۱۹۱۹–۱۹۱۸ آلمان،
استقلال در ۱۹۱۸ پس از انقلاب ۱۹۱۹–۱۹۱۸ آلمان، لهستان با جنگی علیه جمهوری فدراتیو سوسیالیستی روسیه شوروی مواجه شد که نهایتاً به نبرد ورشو (۱۹۲۰) انجامید و برنامه‌های ولادیمیر لنین برای فرستادن ارتش سرخ به غرب برای آغاز انقلاب جهانی را خنثی کرد. با این حال، لهستان در اهداف جنگی خود برای الحاق سرزمین‌های تحت اشغال شوروی مانند جمهوری شوروی سوسیالیستی اوکراین، جمهوری شوروی سوسیالیستی بلاروس و جمهوری سوسیالیستی لیتوانی-بلاروس ناکام ماند که به اتحاد جماهیر شوروی به‌عنوان جمهوری‌های اتحاد جماهیر شوروی الحاق شدند.
جمهوری‌های اتحاد جماهیر شوروی الحاق شدند. در دو دهه بعد، لهستان توسط اتحاد جماهیر شوروی به‌عنوان دشمن تلقی می‌شد و همراه با آلمان (تحت هر دو جمهوری وایمار و آلمان نازی) به‌عنوان کشوری «مشروعیت‌دار» دیده می‌شد که توسط متفقین جنگ جهانی اول در جریان جنگ جهانی اول به هزینه آلمان و روسیه ایجاد شده بود. در دوران دوره میان‌دوجنگ، ژوزف استالین از احتمال حمله دو جبهه‌ای هماهنگ لهستان و ژاپن بیم داشت. بسیاری از ساکنان جمهوری شوروی سوسیالیستی اوکراین نیز به دلیل سیاست‌های جمعی‌سازی در برنامه پنج‌ساله اول شوروی و
جمعی‌سازی در برنامه پنج‌ساله اول شوروی و هولودومور به لهستان فرار کردند. اتحاد جماهیر شوروی از فعالیت‌های مخرب حزب کمونیست لهستان، حزب کمونیست بلاروس غربی و حزب کمونیست اوکراین غربی حمایت می‌کرد. لهستان نیز مأموران مخفی را به آن سوی مرز می‌فرستاد تا شورش علیه حاکمیت شوروی را تشویق کند، که باعث شد استالین لهستانی‌ها در شوروی را با گروه‌های ملی‌گرایی مخالف و تروریسم مرتبط کند. کمیساریای خلق در امور داخلی طی عملیات لهستانی ۱۱۱٬۰۹۱ لهستانی را کشت و بسیاری از خانواده‌ها را به قزاقستان مهاجرت اجباری داد. ترس از
را به قزاقستان مهاجرت اجباری داد. ترس از تهاجم لهستان و جاسوسی خارجی همچنین توجیه سرکوب داخلی گسترده در پاکسازی بزرگ دهه ۱۹۳۰ شد. با این حال، اتحاد جماهیر شوروی و لهستان در ۱۹۳۲ یک پیمان عدم تجاوز شوروی–لهستان امضا کردند. در نهایت، پیمان مولوتوف–ریبنتروپ مخفی به آلمان و اتحاد جماهیر شوروی اجازه داد تا تهاجم آلمان به لهستان را انجام دهند. تهاجم شوروی به لهستان که عمدتاً توسط واحدهای ارتش سرخ اوکراینی‌ها تحت فرمان سیمیون تیموشنکو انجام شد، به اتحاد جماهیر شوروی اجازه داد تا اراضی ضمیمه‌شده لهستان به شوروی را