payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ماجد ابوشَرار (۲۵ اوت ۱۹۳۶ – ۹ اکتبر ۱۹۸۱) سیاستمدار و نویسندهٔ فلسطینی بود. او عضو کمیتهٔ مرکزی جنبش آزادیبخش ملی فلسطین، رئیس رسانهٔ واحد در سازمان آزادیبخش فلسطین و عضو فرماندهی عالی عملیات فلسطین در سرزمین‌های اشغالی بود. به عنوان نویسنده، او مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه با عنوان «نان تلخ» را منتشر کرد که در اوایل دههٔ شصت میلادی به‌طور متوالی در مجلهٔ اورشلیمی «الافق» منتشر کرده بود. سپس، کار انقلابی به او مجال نداد تا به نوشتن در این زمینه ادامه دهد. ابوشرار در روزنامه‌نگاری، نویسنده‌ای طعنه‌زن و اهل
در روزنامه‌نگاری، نویسنده‌ای طعنه‌زن و اهل کنایه‌های سیاسی در ستون «جدی» روزنامهٔ «فتح» بود، جایی که به خاطر مقالاتش با عناوین «یک روزنامه‌نگار بسیار صادق»، «یک غزه‌ای ناب»، «یک فرد بسیار گستاخ» و «یک منحرف بسیار» مشهور شد.در اواخر سال ۱۹۶۲، به جنبش آزادیبخش ملی فتح پیوست. ماجد ابو شرار یکی از برجست‌ترین رهبران جنبش چپ دموکراتیک در فتح محسوب می‌شد که ناجی علوش، منیر شفیق، حنا میخائیل و دیگران از اعضای آن بودند و حاصل آن سازمان‌ها و تشکل‌هایی از جمله گردان دانشجویی بود. او موضعی آشکار در حمایت از اتحاد
دانشجویی بود. او موضعی آشکار در حمایت از اتحاد جماهیر شوروی و تمایل به جلب حمایت آن داشت که در اظهارات و مواضعش منعکس می‌شد. او همچنین در برابر ایده‌های جدایی‌طلبانه‌ای که در میان برخی چهره‌های چپ‌گرا در درون جنبش فتح جریان داشت، موضع قاطعی گرفت. او برای توسعهٔ رسانه، مستندسازی و سینما در سازمان آزادی‌بخش فلسطین تلاش کرد. از منظر سیاسی، او به ضرورت انعطاف‌پذیری سیاسی اعتقاد داشت در صورتی که هیچ‌یک از اصول ملی، از جمله حق مبارزهٔ مسلحانه، را تحت تأثیر قرار ندهد. او علاوه بر فعالیت سیاسی، از سال ۱۹۷۲ عضو
ندهد. او علاوه بر فعالیت سیاسی، از سال ۱۹۷۲ عضو اتحادیهٔ عمومی نویسندگان و روزنامه‌نگاران فلسطین بود. از نگاه فلسطینی‌ها، ماجد ابو شرار یک شخصیت ملی بی‌نظیر بود که «پدر کادرهای انقلابی» لقب گرفت. زندگی و پیشه. ماجد ابوشرار در ۲۵ اوت ۱۹۳۶ در روستای دورا، شهرستان الخلیل، متولد شد.او برادر بزرگتر از هفت پسر پدرش، محمد عبدالقادر ابوشرار، و سیزده خواهر است.پدرش ابوماجد محمد ابوشرار به عنوان تکنسین رادیو برای دولت قیمومیت بریتانیا کار می‌کرد. در سال ۱۹۴۷/۱۹۴۸، او به عنوان افسر دستگاه مخابرات به ارتش جهاد مقدس به
به عنوان افسر دستگاه مخابرات به ارتش جهاد مقدس به رهبری عبدالقادر الحسینی پیوست. وقتی ارتش‌های عربی در تابستان ۱۹۴۸ شکست خوردند، او تصمیم گرفت ارتش مصر را که به همراه تمام اعضای خانواده‌اش به نوار غزه عقب‌نشینی کرده بود، همراهی کند، به این امید که این ارتش، به عنوان ستون فقرات ارتش عربی، بار دیگر با اسرائیل مبارزه کند. اما در غزه ماند و وقتی بن‌بست در جبهه‌های نبرد حاکم شد و آتش‌بس دائمی برقرار شد، از خدمت سربازی استعفا داد. ابوماجد، با بهره‌گیری از مدرک حقوق خود، به عنوان منشی دادگاه مرکزی غزه و سپس قاضی
خود، به عنوان منشی دادگاه مرکزی غزه و سپس قاضی مشغول به کار شد. او سپس بازنشسته شد و تا زمان مرگش در سال ۱۹۹۶ در شهر غزه، به عنوان وکیل در دادگاه‌های شریعت مشغول به کار بود. ماجد تحصیلات ابتدایی را در زادگاهش و متوسطه را در غزه را به پایان رساند، جایی که زندگی فکری و سیاسی او شکل گرفت. در سال ۱۹۵۴، او در دانشکده حقوق دانشگاه اسکندریه ثبت نام کرد و در سال ۱۹۵۸ از آنجا فارغ‌التحصیل شد. او به مادر و برادرانش پیوست که برای حفظ اموال خود به روستای خود، دورا، در منطقهٔ الخلیل، در جنوب کرانهٔ باختری، بازگشته
در منطقهٔ الخلیل، در جنوب کرانهٔ باختری، بازگشته بودند. پدرش به همراه همسر دوم و فرزندانش در نوار غزه ماند. او به عنوان معلم در اردن مشغول به کار شد. در اردن به عنوان معلم در مدرسه «عی» در کرک مشغول به کار شد و سپس مدیر آن شد. او سپس در سال ۱۹۵۹ به دمام در عربستان سعودی سفر کرد تا به عنوان سردبیر در روزنامه «الایام» مشغول به کار شود. در اواخر سال ۱۹۶۲، او به جنبش فتح پیوست، این سازمان در حال گسترش جایگاه خود در میان جوانان فلسطینی شاغل در آن منطقه بود. در عربستان سعودی، به جنبش آزادیبخش ملی فلسطین (فتح)
عربستان سعودی، به جنبش آزادیبخش ملی فلسطین (فتح) پیوست و در سال ۱۹۶۶ مسئول سازماندهی آن شد. در تابستان ۱۹۶۸، به اردن نقل مکان کرد. ماجد ابوشرار خود را وقف کار در صفوف جنبش در امّان، در دستگاه رسانه‌ای تحت نظارت کمال عدوان، کمیسر اطلاعات وقت، کرد. او سردبیر روزنامهٔ «فتح» و سپس مدیر مرکز رسانه‌ای شد. پس از درگذشت کمال عدوان در ۱۹۷۳، مسئول رسانه مرکزی و سپس رسانهٔ موحد شد. در سومین کنفرانس جنبش، او را به عنوان منشی شورای انقلاب انتخاب کردند. ابوشرار یکی از برجسته‌ترین چهره‌هایی بود که سمت کمیسر سیاسی کل را
چهره‌هایی بود که سمت کمیسر سیاسی کل را بر عهده داشت و از سال ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۸ این سمت را بر عهده داشت. او در سال ۱۹۶۹، زمانی که سمت مسئول رسانه مرکزی را بر عهده داشت، در حمایت از تأسیس مدرسه کادرهای انقلابی در نیروهای طوفان مشارکت داشت. او همچنین در دوران تصدی خود به عنوان کمیسر سیاسی کل، در توسعه مدرسه کادرها مشارکت داشت. در سومین کنفرانس جنبش فتح که در سال ۱۹۷۱ برگزار شد، او به عنوان دبیر شورای انقلابی این جنبش انتخاب شد. او تا سال ۱۹۸۰ در این سمت باقی ماند تا اینکه در چهارمین کنفرانس این جنبش به عنوان عضوی
اینکه در چهارمین کنفرانس این جنبش به عنوان عضوی از کمیته مرکزی این جنبش انتخاب شد. او از سال ۱۹۷۲ عضو دبیرخانهٔ عمومی اتحادیهٔ عمومی نویسندگان و روزنامه‌نگاران فلسطینی بود و همچنین عضو شورای ملی فلسطین و شورای مرکزی بوده است. ماجد ابو شرار به عنوان شخصیتی که عمیقاً تراژدی مردمش و عظمت مسئلهٔ آنها را درک کرد، معروف است. او با سخنرانی، نوشتن و کار در سمت‌های مختلف رهبری برای فلسطین مبارزه کرد. او به خاطر نوشته‌هایش و مهارت‌هایش در سازماندهی شناخته شده بود. او نقش مهمی در توسعه رسانه‌های فلسطینی ایفا کرد و در
نقش مهمی در توسعه رسانه‌های فلسطینی ایفا کرد و در ده‌ها سمینار، کارگاه و کنفرانس در سراسر جهان شرکت کرد. او مقالات و پژوهش‌های متعددی در مورد جنبه‌های مختلف مسئلهٔ فلسطین نوشت که در روزنامه‌ها و مجلات عربی و فلسطینی منتشر شده‌اند. او همچنین مجموعه داستان کوتاهی با عنوان «نان تلخ» دارد. او در صبح روز ۹ اکتبر ۱۹۸۱، در هتل فلورا در رم، جایی که در یک کنفرانس بین‌المللی همبستگی با مردم فلسطین شرکت کرده بود، بر اثر انفجار بمبی که زیر تختش کار گذاشته شده بود، ترور شد. موساد متهم به ترور او شده است. پیکرش به بیروت
شد. موساد متهم به ترور او شده است. پیکرش به بیروت منتقل و در قبرستان شهدای آنجا به خاک سپرده شد. دوست شاعرش، محمود درویش، در مجموعه اشعارش با عنوان «در حضور غیاب» در سوگ او نشست و سازمانی به نام او، با عنوان «بنیاد رسانه‌ای ماجد ابوشرار»، به افتخارش تأسیس شد که سازمانی است که برای توانمندسازی جوانان در اردوگاه‌ها و تجمعات فلسطینی در لبنان در حوزهٔ رسانه تلاش می‌کند. وزارت فرهنگ فلسطین همچنین کتابی دربارهٔ او با عنوان «او باید برگردد» منتشر کرد که به عنوان بخشی از پروژهٔ «کتاب برای همه» منتشر شد.
نیاگارا، نیاگارا فیلمی محصول سال ۱۹۹۷ و به کارگردانی باب گوسه است. در این فیلم بازیگرانی همچون رابین تونی، هنری توماس، مایکل پارکس، استیون لانگ، جان وینتیمیلیا، کندی کلارک، کلیا دووال و شان هاتوسی ایفای نقش کرده‌اند.
جی‌ال‌ایکس شاهین ۴ یک گوشی هوشمند ساخت شرکت ایرانی جی‌ال‌ایکس است که در سال ۲۰۲۵ میلادی(۱۴۰۴خورشیدی) به بازار عرضه شد. معرفی. جی‌ال‌ایکس شاهین ۴ چهارمین نسل از سری شاهین محسوب می‌شود که توسط شرکت ایرانی ارتباط همراه گویا اروند (GLX) تولید شده‌است. این گوشی در نوامبر ۲۰۲۴ معرفی شد و در آوریل ۲۰۲۵ به بازار ایران عرضه شد.
زودیاک فیلمی محصول سال ۲۰۰۵ و به کارگردانی الکس باکلی است. در این فیلم بازیگرانی همچون جاستین چیمبرز، رابین تونی، روری کالکین، فیلیپ بیکر هال، برد ویلیام هنکه، مارتی لیندسی، رکس لین، ویلیام ماپوتر و برایان بلوم ایفای نقش کرده‌اند.
بازنگری اسطوره‌شناسی در فمینیسم، ادبیات فمینیستی است که از نقد ادبی فمینیستی، یا به‌طور گسترده‌تر از سیاست فمینیسم آگاه شده و با اسطوره‌شناسی، افسانه‌ها، مذهب و حوزه‌های دیگر درگیر است. لیزا تاتل این تئوری فمینیستی را با عنوان پرسیدن «سؤالات جدید از متون قدیمی» تعریف کرده است. او اهداف نقد فمینیستی را ۱) توسعه و کشف سنت زنانه نویسندگی، ۲) تفسیر نمادگرایی از نوشتار زنانه به گونه‌ی که از دیدگاه مردانه گم نشود یا نادیده گرفته شود، ۳) کشف مجدد متون قدیمی، ۴) تحلیل نویسندگان زن و نوشته‌های آن‌ها از منظر
۴) تحلیل نویسندگان زن و نوشته‌های آن‌ها از منظر نویسندگی، ۵) افزایش آگاهی از زبان جنسی و جنسیت، ۶) افزایش مقاومت در برابر ادبیات جنسی و جنسیت و سبک بازنگری اسطوره‌شناسی در فمینیسم حداقل یکی از این اهداف را برآورده می‌کند. این کار به‌جای فقط مطالعه آثار پیشین، بازنگری متون قدیمی برای ایجاد متون جدید است. بازنگری اسطوره‌شناسی، استفاده استراتژیک تجدیدنظرطلبانه از تصویرسازی جنسیتی است و ابزاری برای کاوش و تلاش برای دگرگونی خود و فرهنگ یا به عبارت دیگر، «براندازی و دگرگونی زندگی و ادبیاتی است که زنان شاعر به
و دگرگونی زندگی و ادبیاتی است که زنان شاعر به ارث می‌برند».
برج اسپاسکایا برج اصلی دیوار شرقی کرملین است که از میدان سرخ دیده می‌شود. این برج توسط یک معمار ایتالیایی به‌نام پیترو آنتونیو سولاری در سال ۱۴۹۱ میلادی بنیان‌نهاده شد.
اخلاقیات موجودات ذی‌شعور یا اخلاقیات موجودات با آگاهی نامشخص به پرسش‌هایی دربارهٔ نحوهٔ رفتار و تعهدات اخلاقی نسبت به موجوداتی اشاره دارد که آگاهی—یعنی توانایی احساس و درک ذهنی—و در نتیجه توانایی تجربهٔ درد در آن‌ها نامشخص است؛ این موضوع به‌ویژه در زمینهٔ اخلاق حیوانات مورد بحث قرار گرفته است، و اصل احتیاط اغلب به عنوان پاسخ مطرح می‌شود. دیدگاه‌ها. اخلاق جانوری. دیوید فاستر والاس در مقالهٔ سال ۲۰۰۵ خود با عنوان «به خرچنگ توجه کن» به بررسی امکان وجود آگاهی و ظرفیت سخت‌پوستان برای تجربهٔ درد و پیامدهای اخلاقی
سخت‌پوستان برای تجربهٔ درد و پیامدهای اخلاقی ناشی از خوردن آن‌ها پرداخت. در سال ۲۰۱۴، فیلسوف رابرت سی. جونز پرسش اخلاقی مطرح‌شده توسط والاس را بررسی کرد و استدلال کرد که: «حتی اگر کسی نسبت به آگاهی سخت‌پوستان تردید داشته باشد، هنگام بررسی مسائل رفاه حیوانات، منطقی‌تر آن است که اصل احتیاط در رفتار با این حیوانات رعایت شود و جانب احتیاط گرفته شود.» ماکسیمیلیان پادن الدر نیز دیدگاهی مشابه در مورد توانایی ماهی‌ها در احساس درد مطرح کرده و استدلال کرده است که: «اصل احتیاط اخلاقی‌ترین اصولی است که باید در مواجهه
احتیاط اخلاقی‌ترین اصولی است که باید در مواجهه با عدم قطعیت اتخاذ شود.» در مقالهٔ سال ۲۰۱۵ خود با عنوان «به خرچنگ بازاندیشی کنیم»، جف سبو به بحث دیوید فاستر والاس دربارهٔ دشواری تعیین اینکه آیا یک حیوان می‌تواند درد را تجربه کند، اشاره می‌کند. سبو این مسئله را که چگونه باید با موجودات با آگاهی نامشخص رفتار کرد، «مشکل آگاهی» می‌نامد و استدلال می‌کند که این مشکلی است که «والاس مطرح کرده و سزاوار توجه فلسفی بسیار بیشتری است نسبت به آنچه تاکنون دریافت کرده است.» او می‌گوید که دو پیش‌فرض محرک پشت این مشکل وجود
او می‌گوید که دو پیش‌فرض محرک پشت این مشکل وجود دارد: «آگاهی‌گرایی دربارهٔ وضعیت اخلاقی» — یعنی این ایده که اگر فردی دارای آگاهی باشد، باید مورد توجه اخلاقی قرار گیرد — و «نامشخص بودن دربارهٔ ذهن‌های دیگر»، که به عدم قطعیت علمی و فلسفی دربارهٔ اینکه کدام موجودات آگاه هستند اشاره دارد. در پاسخ به این مشکل، جف سبو سه رویکرد احتمالی متفاوت را مطرح می‌کند: اصل بی‌احتیاطی، که فرض می‌کند در موارد عدم قطعیت دربارهٔ آگاهی، از نظر اخلاقی مجاز است که موجودات را گویی فاقد آگاهی هستند، رفتار کنیم. اصل احتیاط، که بیان
فاقد آگاهی هستند، رفتار کنیم. اصل احتیاط، که بیان می‌کند در چنین مواردی، ما موظفیم موجودات را گویی آگاه هستند، در نظر بگیریم؛ و اصل ارزش مورد انتظار، که ادعا می‌کند ما «از نظر اخلاقی موظفیم احتمال آگاه بودن یک موجود را در میزان ارزش اخلاقی‌ای که در صورت آگاه بودن می‌داشت، ضرب کنیم و حاصل این معادله را به عنوان میزان ارزش اخلاقی واقعی آن موجود در نظر بگیریم.» سبو از رویکرد سوم یعنی اصل ارزش مورد انتظار حمایت می‌کند. جاناتان برچ، در پاسخ به پرسش‌های پیرامون آگاهی حیوانات، از یک چارچوب عملی بر پایهٔ اصل
آگاهی حیوانات، از یک چارچوب عملی بر پایهٔ اصل احتیاط حمایت می‌کند و استدلال می‌کند که این چارچوب با رویه‌های رایج در علم رفاه حیوانات به خوبی هماهنگ است. سایمون کنوتسون و کریستین مونته استدلال می‌کنند که از دیدگاه اخلاق فضیلت، وقتی پای حیواناتی با آگاهی نامشخص، مانند «ماهی‌ها، بی‌مهرگانی همچون سخت‌پوستان، حلزون‌ها و حشرات» در میان است، «لازم است یک فرد اخلاقاً شایسته (یا بافضیلت) دست‌کم به جنبه‌های احتمالی اخلاقاً مرتبط این حیوانات توجه کند و با احتیاط برخورد نماید.» شلی آدامو استدلال می‌کند که گرچه اصل
نماید.» شلی آدامو استدلال می‌کند که گرچه اصل احتیاط در ارتباط با احتمال وجود آگاهی در بی‌مهرگان ایمن‌ترین گزینه است، اما این رویکرد بدون هزینه نیست؛ چرا که قانون‌گذاری بی‌فکرانه براساس اصل احتیاط می‌تواند از نظر اقتصادی پرهزینه باشد و بنابراین باید در به‌کارگیری آن جانب احتیاط را رعایت کنیم. اخلاق محیط زیست. کای چان از یک اخلاق محیط زیست حمایت می‌کند، که نوعی گسترش اخلاقی است که به همهٔ موجودات زنده اعمال می‌شود، زیرا «احتمال غیرصفر برای وجود آگاهی و هوشیاری در آن‌ها وجود دارد» و «ما نمی‌توانیم به دلیل
در آن‌ها وجود دارد» و «ما نمی‌توانیم به دلیل نامشخص بودن آگاهی موجودات، آن‌ها را از ملاحظات اخلاقی کنار بگذاریم.» اخلاق هوش مصنوعی. نیک باستروم و الایزر یودکوفسکی استدلال می‌کنند که اگر هوش مصنوعی دارای آگاهی باشد، آزار غیرضروری آن نادرست است، همان‌گونه که آزار یک حیوان نادرست است، مگر آنکه «دلایل اخلاقی به‌اندازهٔ کافی قوی و غالب برای انجام آن وجود داشته باشد.» آنان همچنین از «اصل عدم تبعیض بر پایهٔ بستر» حمایت می‌کنند که بیان می‌کند: «اگر دو موجود دارای همان کارکرد و همان تجربهٔ آگاهانه باشند و تنها در
همان کارکرد و همان تجربهٔ آگاهانه باشند و تنها در بستر اجرای آن‌ها تفاوت وجود داشته باشد، آنگاه وضعیت اخلاقی آن‌ها برابر است.» زونکه زیشه و رومن یامپولسکی اصطلاح «رفاه هوش مصنوعی» را ابداع کردند و حوزهٔ علمی جدیدی به نام «علم رفاه هوش مصنوعی» را معرفی نمودند که برگرفته از علم رفاه حیوانات است. عصب‌شناسی اخلاق. آدام جی. شریور از «رویکردهای دقیق، احتیاطی و احتمالاتی به آگاهی» حمایت می‌کند و استدلال می‌کند که شواهد ارائه‌شده توسط عصب‌شناسی برای هر یک از این رویکردها اهمیت متفاوتی دارد؛ او نتیجه می‌گیرد که
رویکردها اهمیت متفاوتی دارد؛ او نتیجه می‌گیرد که حفاظت‌های پایه برای حیوانات باید بر اساس اصل احتیاط هدایت شود و گرچه شواهد عصب‌شناختی در برخی موارد برای نشان دادن نیاز به حمایت از موجودات برخی گونه‌ها ضروری نیست، اما «جستجوی مداوم برای یافتن همبسته‌های عصبی آگاهی باید دنبال شود تا از آسیب‌هایی که ناشی از برداشت‌های نادرست است، جلوگیری شود.»
شناسایی مثبت مواد به اختصار (PMI) نوعی آنالیز عنصری یک ماده است که این ماده می‌تواند هر ماده‌ای باشد، اما معمولاً برای تجزیه و تحلیل آلیاژهای فلزی، برای تعیین ترکیب آن ماده بر اساس درصد عناصر تشکیل دهنده آن استفاده می‌شود. روش‌های معمول برای PMI شامل طیف‌سنجی فلورسانس پرتو ایکس (XRF) و طیف‌سنجی نشر اتمی (OES) است. PMI یک روش تجزیه و تحلیل قابل حمل است و می‌تواند در محل روی قطعات استفاده شود. طیف‌سنجی فلورسانس پرتو ایکس (XRF) PMI نمی‌تواند عناصر کوچکی مانند کربن را تشخیص دهد. این به آن معنی است که هنگام
کربن را تشخیص دهد. این به آن معنی است که هنگام انجام آنالیز عنصری فولادهای ضدزنگ مانند گریدهای ۳۰۴ و ۳۱۶، نوع کم کربن "(316L و 304L)" این فولادها قابل تشخیص نمی‌باشد. با این حال، این نوع فلزات را (فولادهای ضدزنگ)، می‌توان با روش طیف‌سنجی نشر اتمی (OES) نیز آنالیز کرد.
نبرد سرهو به مجموعه ای از نبردها بین دودمان جین پسین (دودمان چینگ پیشین) و دودمان مینگ و متحد آن چوسان در سال ۱۶۱۹ اشاره دارد. این نبرد به دلیل استفاده از سواره نظام سنگین توسط جین پسین در شکست نیروهای مینگ و چوسان که مجهز به توپ‌های دستی، توپ و تفنگ آتشزن بودند، قابل توجه است. پیش زمینه. پیش از نبرد، نورهاچی مردم جورچن را متحد کرده بود ولی قبایل یه‌هه را از آن جدا کرد. او سپس به دلیل جانبداری و دخالت در امور قبایل جورچن توسط دربار مینگ رویکردی خصمانه نسبت به دودمان مینگ را آغاز کرد. در سال ۱۶۱۸، او هفت
به دودمان مینگ را آغاز کرد. در سال ۱۶۱۸، او هفت شکایت خود (nadan amba koro七大恨) را با مینگ به آسمان (بهشت) اعلام کرد و متعاقباً به مینگ اعلام جنگ کرد. او فوشون، چینگ‌هه (清河) و سایر شهرها مدتی پس از اعلام هفت شکایت خود اشغال کرد. نورهاچی با کشتن معاون کل مینگ در منچوری فرمانده ژانگ چنگ‌یین (張承蔭) در طول نبرد فوشون، دربار مینگ را به خاطر این پیروزیش متحیر ساخت. در سال ۱۶۱۹، نورهاچی در تلاش برای تحریک مینگ به قبایل یه‌هه (葉赫) حمله کرد و سپس مینگ برای تلافی با اعزام نیروهای سپاه خود به رهبری افسر ارشد نظامی یانگ
نیروهای سپاه خود به رهبری افسر ارشد نظامی یانگ هائو برای محاصره هتو آلا (پایتخت جین پسین)از چهار مسیر به سمت شمال پاسخ حمله او را داد. مسیر نبرد. لشکرکشی غربی. نیروهای دو سونگ در شب بیست و نهم دومین ماه قمری، زیر نور مشعل‌ها، از شن‌یانگ به سمت غرب حرکت کردند. او دستور داشت که در روز دوم ماه سوم قمری به دروازه یاگو برسد، بنابراین روز بعد به فوشون، در فاصله ۱۰۰ لی (里) رسید و شهر بی‌دفاع را تصرف کرد. ارتش دو به دلیل برف با تأخیر به پیشروی به سمت غرب ادامه داد و مدتی در فوشون ماند، اما دو صبر نکرد و با وجود
و مدتی در فوشون ماند، اما دو صبر نکرد و با وجود شرایط نامساعد، پس از ۱۰ روز با ارتش خود راهی شد. وقتی به رودخانه هون رسیدند، جین از قبل استحکاماتی را در آن سوی رودخانه برپا کرده بود. به دو سونگ توسط مشاورانش توصیه شد که شب را اردو بزند، اما او نپذیرفت و ده هزار نفر را با خود از رودخانه عبور به سمت غرب روانه کرد تا به استحکامات غربی جین حمله کند، در حالی که بیست هزار نفر را با توپخانه‌ها و تدارکات در آن سوی رودخانه باقی گذاشت. یکی از منابع او را متهم می‌کند به این که او از مشروبات الکلی استفاده کرد و مستی
به این که او از مشروبات الکلی استفاده کرد و مستی او در آن شب بر دیدگاه او در مورد حمله تأثیر گذار بوده. از او خواسته شد قبل از عبور از رودخانه زره بپوشد، اما او پاسخ داد که با توجه به سال‌ها طولانی خدمتش در ارتش، از سنگینی زره اطلاعی ندارد و نیازی به آن نیست، سپس از رودخانه عبور کرد. وقتی نیروهایش به نیمه راه رسیدند، نورهاچی به پرچمدارانش دستور داد سدهایی را که آماده کرده بودند بشکنند و افراد دو مجبور شدند تجهیزات خود را رها کنند تا از جریان آب فرار کنند. قرار بود فرمانده مسئول توپخانه و تدارکات با عبور از
بود فرمانده مسئول توپخانه و تدارکات با عبور از رودخانه پس از دو، او را با ارتش اصلی هماهنگ کند، اما او به دلیل تلاطم رودخانه از این کار خودداری کرد. آن شب، دو سونگ نیروهایش را به دو اردوگاه تقسیم کرد، یکی در گذرگاه کوهستانی سرهو و دیگری در صخره جیلین، جایی که خودش اردو زد. نورهاچی پسرانش هونگ تایجی و دایشان را با یک بیرق فرستاد تا دو سونگ را در صخره جیلین مشغول نگه دارند و خودش شش بیرق دیگر را آماده کرد و بعد به اردوگاه سرهو حمله کرد. اردوگاه سرهو حمله اولیه جین را دفع کرد، اما در حین تعقیب دشمن در کمین
جین را دفع کرد، اما در حین تعقیب دشمن در کمین افتاد و به سمت رودخانه رانده شد. تفنگداران مینگ سعی کردند صفوف خود را اصلاح کنند و با توپ‌های خود شلیک کنند، اما سواران جین آنها را در دو طرف خود محاصره کردند که باعث شکست آرایش و تضعیف روحیه‌شان شد. نورهاچی سپس تمام نیروهای خود را علیه اردوگاه دو متمرکز کرد و آن را محاصره کرد. نیروهای دو کاملاً محاصره شده بودند و سلاح‌های گرم آنها فقط موقعیت مکانی آنها را برای دشمنانشان آشکارتر می‌کرد. دو و دو ژنرال دیگر، وانگ شوان و ژائو منگلین، در حالی که سعی داشتند زمینی
شوان و ژائو منگلین، در حالی که سعی داشتند زمینی مرتفع در نزدیکی رودخانه را تصرف کنند، در نبرد کشته شدند. دو سونگ بر اثر تیری که ظاهراً توسط لایمبو، سیزدهمین پسر نورهاچی، شلیک شده بود، درگذشت. ارتش جین قبل از اینکه دوباره برای تشکیل صفوف متحد شوند، بقایای متلاشی شده مینگ را به مسافت ۲۰ لی تعقیب کرد. سپس آنها برای مقابله با نیروهای ما لین در شیانگجیان رهسپار شدند. لشکر کشی شمالی. با دریافت خبر شکست مسیر غربی، ما لین محتاط‌تر شد. او نیروهایش را به دو قسمت تقسیم کرد و به همراه بقایای ارتش دو سونگ، که عمدتاً
کرد و به همراه بقایای ارتش دو سونگ، که عمدتاً واحدهای تدارکاتی بودند، سه اردوگاه مستحکم در شیانگجیان (سیانگگیان) تشکیل داد که توسط توپ‌ها و سنگرها محافظت می‌شدند. نورهاچی نیروهایش را در اردوگاه خودِ ما لین متمرکز کرد. او ابتدا گروهی از سواران را برای شناسایی استحکامات آنها فرستاد. سپس به هزار پیاده‌نظام دستور داد تا آتش بگشایند، در حالی که نورهاچی پرچم‌های خود را برای محاصره اردوگاه مینگ و انجام یک حمله غافلگیرانه رهبری می‌کرد. بیرق داران نورهاچی آنچنان سریع بودند که توپچی‌های مالین فقط می‌توانستند یک بار
بودند که توپچی‌های مالین فقط می‌توانستند یک بار شلیک کنند تا قبل از اینکه سپاه جین به آنها برسد. نیروهای مینگ وحشت کردند و توسط سواره نظام جین سرکوب شدند. عقبه ارتش تلاش کرد تا تحت فرماندهی پان زونگیان و متحدان یی هه (جورچن) او همراه شوند، اما این تلاش او بی‌فایده بود و روحیه ارتش در هم شکست. ما لین فرار کرد در حالی که نیمی از سربازانش کشته یا اسیر شده بودند. دو اردوگاه دیگر نیز به سرعت سقوط کردند. لشکر کشی شرقی. یانگ هائو دستور عقب‌نشینی و تجدید قوا را صادر کرد، اما لیو تینگ هرگز این پیام را دریافت نکرد.
کرد، اما لیو تینگ هرگز این پیام را دریافت نکرد. نورهاچی و دایشان با ۴۰۰۰ سرباز برای تجدید قوا به هتو آلا بازگشتند. جین تصمیم گرفت در مرحله بعد به لیو تینگ حمله کند، زیرا نیروهای لی روبای عمدتاً از مسیرهای کوهستانی عبور می‌کردند. برخلاف دو سونگ و ما لین، لیو موفقیت‌های کوچکی در شکست دادن پیشاهنگان جین داشت که منجر به تصرف سه قلعه، مرگ دو ژنرال جین و همچنین ۳۰۰۰ تلفات در سمت جین شد. قبل از رفتن، نورهاچی به برخی از سربازانش دستور داد تا خود را به شکل سربازان مینگ درآورند و در میان همراهان لیو تینگ قرار گیرند.
درآورند و در میان همراهان لیو تینگ قرار گیرند. جاسوسان او خود را به عنوان پیک‌های دو سونگ جا زدند و نامه‌ای جعلی به لیو تینگ تحویل دادند مبنی بر اینکه دو سونگ به سرعت در حال نزدیک شدن به هتو آلا است و از او خواستند که سرعت خود را افزایش دهد. لیو طعمه را گرفت و سرعت ارتش را افزایش داد که باعث شد سربازانش هنگام پیشروی در اعماق دره، انسجام خود را از دست بدهند. لیو تینگ در گذرگاه آبودالی (阿布達里)، که کمتر از ۶۰ لی از هتو آلا فاصله داشت، در کمین نشست، زیرا نیروهایش برای عبور از دره، خود را به خط مقدم رسانده
برای عبور از دره، خود را به خط مقدم رسانده بودند. نیروهای او با حمله دایشان روبرو شدند و در برابر اولین حمله مقاومت کردند، اما در حمله دوم توسط هونگ تایجی که نیروهای بیرق تحت فرماندهی او تلفات سنگینی وارد کردند، به طوری که تقریباً ۳۰۰۰ سرباز ژجیانگ و بیش از ۷۰۰۰ سرباز همونگ کشته شدند. همچنین فرمانده لیو تینگ پس از کشتن چندین سرباز جین، در نبرد جان باخت. نیروی چوسان متشکل از ۱۰٬۰۰۰ تفنگدار و ۳٬۰۰۰ کماندار به دلیل باد شدید متوقف شدند. کمانداران چوسان تیرهای بدون نوک پیکان شلیک می‌کردند زیرا از ابتدا قصد جنگ
نوک پیکان شلیک می‌کردند زیرا از ابتدا قصد جنگ با جین را نداشتند و مایل بودند سیاست بی‌طرفی را بین جین پسین و مینگ حفظ کنند. با این حال، تفنگداران چوسان عملکرد تحسین‌برانگیزی داشتند و تا تسلیم متحدانشان جنگیدند. شجاعت آنها مورد تحسین امپراتور آینده چینگ، هونگ تایجی، قرار گرفت. در آخر گانگ هونگ ریپ، فرمانده نیروهای چوسان، به همراه سربازان باقی مانده‌اش تسلیم جین شدند. لشکر کشی جنوبی. لی روبی دستور عقب‌نشینی دریافت کرد و نیروهایش را با حداقل تلفات از مرزهای شمالی و منچوری وارد خاک مینگ کرد و تنها چند صد نفر
و منچوری وارد خاک مینگ کرد و تنها چند صد نفر را در حملات کوچک سواره نظام جین از دست داد. مقامات مینگ ادعا کردند که رابطه شخصی لی روبی با نورهاچی (که با پدر لی روبی، لی چنگ‌لیانگ، رابطهٔ دوستانه داشت) دلیل عدم هدف قرار گرفتن او توسط نورهاچی گزارش شد بود و بعداً او را به همین دلیل به دربار احضار کردند. با اینحال او قبل از محاکمه خودکشی کرد.
آشوت شایبون (؛ ؛ زادهٔ - درگذشته ) نویسنده، مترجم، نثرنویس، شاعر، نمایش‌نامه‌نویس اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی با نام اصلی آشوت گاسپاری گاسپاریان () در ۱۹۰۵ در تفلیس به دنیا آمد و از مدرسه نرسیسیان (۱۹۲۴) و مؤسسه سینمایی گراسیموف (۱۹۳۶) فارغ‌التحصیل گشت. بین سال‌های ۱۹۳۶–۱۹۴۱ در آرمن‌فیلم فعالیت می‌کرد. وی در جریان جنگ جهانی دوم در جبهه شرقی خدمت نمود. وی عضو بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال کارگر ممتاز شده است. وی در ۱۹۸۲ در سن ۷۷ سالگی در ایروان درگذشت.
شاخص بین‌المللی نوآوری یک شاخص جهانی است که سطح نوآوری یک کشور را اندازه‌گیری می‌کند. این شاخص در سال ۲۰۰۹ با همکاری مشترک گروه مشاورهٔ بوستون (بی‌سی‌جی)، انجمن ملی تولیدکنندگان (ان‌ای‌ام) و مؤسسهٔ تولید (ام‌آی) تولید شد. ان‌ای‌ام از این شاخص با عنوان «بزرگ‌ترین و جامع‌ترین شاخص جهانی در نوع خود» یاد می‌کند. شاخص بین‌المللی نوآوری بخشی از یک مطالعهٔ تحقیقاتی بزرگ است که هم به نتایج کسب‌وکار نوآوری و هم به توانایی دولت برای تشویق و حمایت از نوآوری از طریق سیاست‌گذاری عمومی می‌پردازد. این مطالعه شامل یک
سیاست‌گذاری عمومی می‌پردازد. این مطالعه شامل یک نظرسنجی از بیش از ۱۰۰۰ مدیر ارشد از شرکت‌های عضو ان‌ای‌ام در تمام صنایع، مصاحبهٔ دقیق با ۳۰ نفر از مدیران اجرایی؛ و مقایسهٔ «نوآوری‌دوستی» ۱۱۰ کشور و همهٔ ۵۰ ایالت ایالات متحده می‌باشد. این یافته‌ها در گزارش «ضرورت نوآوری در تولید: چگونه ایالات متحده می‌تواند خود را بازیابی کند» منتشر شده است. این گزارش نه تنها عملکرد کشورها را مورد بحث قرار می‌دهد، بلکه در مورد آنچه شرکت‌ها انجام می‌دهند و باید انجام دهند تا نوآوری را تحریک کنند، بحث می‌کند. پس می‌تواند به
نوآوری را تحریک کنند، بحث می‌کند. پس می‌تواند به اتخاذ سیاست‌های جدید برای نوآوری، از جمله مشوق‌های مالیاتی و سیاست‌های مهاجرت، آموزش و مالکیت فکری منجر شود. رتبه‌بندی. این شاخص در مارس ۲۰۰۹ منتشر شد. ورودی‌های این شاخص شامل سیاست‌های مالی و دولتی، سیاست‌های آموزشی و محیط نوآوری و خروجی‌ها نیز شامل ثبت اختراع، انتقال فناوری، و سایر نتایج تحقیق و توسعه، عملکرد تجاری مانند بهره‌وری نیروی کار و بازده کل سهامداران؛ و تأثیر نوآوری بر مهاجرت تجاری و رشد اقتصادی بود. در ادامه فهرستی از بیست کشور بزرگ (که تولید
بود. در ادامه فهرستی از بیست کشور بزرگ (که تولید ناخالص داخلی‌شان محاسبه شده) بر پایهٔ شاخص بین‌المللی نوآوری آمده است:
تاتول هوریان (خاچاتریان) (؛ زادهٔ - درگذشته )، شاعر و مترجم اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی با نام اصلی تاتول سامسونی خاچاتریان () در ۱۹۱۲ در روستای در ناحیه سورمالو، فرمانداری ایروان (اکنون در ترکیه) به دنیا آمد. در باکو تحصیل نمود و تحصیلات عالی خویش را در مسکو پی گرفت. وی عضو بود. وی در رسته‌های ارتش سرخ خدمت نمود و در ۱۹۴۲ در جریان جنگ جهانی دوم در یک عملیات جبهه شرقی در سن ۲۹ سالگی کشته شد.
بزرگراه امام علی مشهد به طول ۷٫۵ کیلومتر تقاطع غیرهمسطح قائم را به تقاطع آزادگان متصل می‌کند. این بزرگراه نقشی کلیدی در اتصال مرکز به غرب مشهد دارد و در طول آن یک تقاطع غیرهمسطح (میدان امام علی) وجود دارد و در انتها به بزرگراه چراغچی می‌پیوندد. بزرگراه امام علی در محدوده طرح ترافیک نمی‌باشد. خیابان‌ها و میدان‌ها مهم: در این مسیر بلوار شریعتی، بلوار شهید رفیعی، شهید ستاری، بلوار شاهد، بلوار دانشجو، بلوار شهید فلاحی، ادیب نیشابوری جنوبی قرار دارد. در میدان امام علی به بلوار امامیه و بلوار سید رضی می‌رسد. پس
علی به بلوار امامیه و بلوار سید رضی می‌رسد. پس از میدان به بلوار حجاب و جلال آل احمد و بلوار اندیشه راه دارد.