payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ترک‌سازی کمک کرد. وی از حکومت به دلیل آزار و اذیت عرب‌ها و کنار گذاشتن آنها از مناصب دولتی انتقاد کرد و خواستار اعمال اصول آزادی اعلام شده در قانون اساسی شد. او یکی از کسانی بود که پس از جنگ جهانی اول از سقوط حکومت عثمانی استقبال کرد و این را در اشعار خود بیان نمود؛ از ورود بریتانیایی‌ها به امید کمک به عرب‌ها برای رسیدن به استقلال کامل و اتحاد آنان استقبال کرد. هرچند وی دوران پس از عثمانی را ندید، زنده نماند و در زمستان ۱۹۱۹ در سن ۵۹ سالگی درگذشت. ملی‌گرایان فلسطینی او را «بخشی از روند سنتی علیه ملی‌گرایی
فلسطینی او را «بخشی از روند سنتی علیه ملی‌گرایی عربی» می‌دانستند. او در معرض یک کارزار شدید از سوی آنها قرار گرفت که پس از مرگ بر شهرت سیاسی او تأثیر گذاشت، اما این امر تأثیری بر ارزش آثار ادبی‌اش نگذاشت و الریماوی یکی از بذرهای بنیان‌گذار نهضت شعر فلسطینی در دورۀ اواخر عثمانی می‌شود. زندگی و پیشه. علی الریماوی در سال ۱۸۶۰ در روستای بیت ریما، منطقهٔ رام‌الله، متصرفیه قدس، امپراتوری عثمانی، در خانواده‌ای به دنیا آمد که گمان می‌رود اصالت‌شان به شهر حلب بازمی‌گردد. آنان در زمان صلاح‌الدین ایوبی به حلب آمدند و
آنان در زمان صلاح‌الدین ایوبی به حلب آمدند و «الحلبیین» نامیده شدند، برخی از آنان در شمال غرب قدس در بیت ریما در ناحیهٔ بنی‌زید سکنی گزیدند، ازین سو، «الریماوی» نسبت گرفتند. علی الریماوی تحصیلات اولیهٔ خود را نزد پدرش محمود الریماوی از علمای زمان خود آموخت. در مدارس شهر قدس به ویژه مدرسهٔ الرصاصیه به آموزش علوم زبان عربی و شعر پرداخت. برای تکمیل تحصیلات خود در الازهر به قاهره سفر کرد و دوازده سال در آنجا زیست. در این مدت، مبانی فقه و زبان و ادبیات عرب فراگرفت. او در مصر به خاطر شعرهایش مشهور شد و شروع به
او در مصر به خاطر شعرهایش مشهور شد و شروع به انتشار بیشتر آن‌ها در روزنامه‌های قاهره کرد. پس از پایان تحصیلات خود در الازهر، به شهر قدس بازگشت و ساکن آنجا شد. در ماهنامهٔ رسمی «الغزال» که به زبان عربی منتشر می‌شد، به عنوان سردبیر مشغول به کار شد. هدف از صدور آن، انتشار فرمان‌ها و دستورهای رسمی دولتی بود. او همچنین به عنوان سردبیر در بخش عربی روزنامهٔ رسمی «القدس الشریف» کار کرد که عبدالسلام کمال سردبیر بخش ترکی آن بود. مقامات عثمانی در سال ۱۸۷۶ این روزنامه را به عربی و ترکی منتشر کرده بودند، اما به زودی
را به عربی و ترکی منتشر کرده بودند، اما به زودی تعطیل شد و متصرفیۀ قدس آن را مجدداً در سال ۱۹۰۳ به صورت هفتگی به عنوان تقریباً تنها روزنامهٔ منطقه منتشر کرد. وی به عنوان معلم فقه و علوم عربی در مدرسه المعارف منصوب شد. همچنین در مدرسهٔ یهودی دختران سفاردی لَئیمْل که تحت حمایت آلمان بود، تدریس می‌کرد. او توسط مفتی بیت‌المقدس، طاهر الحسینی به تربیت دینی فرزندانش انتخاب شد تا فرزندانش، کامل و فخری و امین بتوانند در خانه به تدریس علوم دینی بپردازند. در سال ۱۹۰۸ کامل الحسینی مفتی بیت‌المقدس شد و پس از مرگ برادرش
الحسینی مفتی بیت‌المقدس شد و پس از مرگ برادرش امین در سال ۱۹۲۱، منصب فتوا را به عهده گرفت. پس از معرفی قانون اساسی عثمانی، او از اولین روزنامه‌نگارانی بود که روزنامه‌های ملی را منتشر کرد. در سال ۱۹۰۷ روزنامه خود به نام «بیت‌المقدس» را منتشر کرد، اما دستگاه سانسور عثمانی به زودی انتشار آن را متوقف کرد. پس از انقلاب ژوئیه ۱۹۰۸ که به رهبری جمعیت اتحاد و ترقی و فعال شدن مجدد قانون اساسی صورت گرفت، حیات فکری، فعالیت ادبی و روزنامه‌نگاری در متصرفیهٔ قدس رونق گرفت. در ۲۴ دسامبر ۱۹۰۸، علی الریماوی پس از پیوستن به
در ۲۴ دسامبر ۱۹۰۸، علی الریماوی پس از پیوستن به شعبهٔ قدسِ اتحاد و ترقی، اولین شمارهٔ هفت‌نامهٔ خود به نام «النجاح» را منتشر کرد که آن را به عنوان یک روزنامهٔ سیاسی، ادبی، علمی و کشاورزی معرفی کرد. این روزنامه در طی دو سال، پنج‌شنبه‌های هر هفته به‌طور نامنظم منتشر می‌شد و یکی از اهداف آن بهبود روابط دولت ترک عثمانی و عرب‌های کشور بود؛ از این سو، مطالب و اخبار خود را به زبان ترکی و عربی منتشر کرد. علی الریماوی در این زمینه مقاله‌ای با عنوان «عربی و ترکی خواهرند پس چرا با هم درگیرند؟» نوشته است. وی در آن،
پس چرا با هم درگیرند؟» نوشته است. وی در آن، تلاش ترک‌ها برای تضعیف زبان عربی را رد کرد و از عرب‌ها خواست تا زبان ترکی (ترکی عثمانی با حروف عربی) را بیاموزند تا بتوانند به سمت‌های دولتی پیش بروند و نترسند که ملیت/قومیت خود را از دست بدهند. الریماوی به خاطر اشعار بلندش معروف بود. وی مقالات خود را در بسیاری از روزنامه‌ها و مجلاتی که پس از سال ۱۹۰۸ منتشر می‌شد، نشر داد که برجسته‌ترین آنها مجلهٔ «المنهل» قدس متعلق به موسی مغربی است. به ویژه در سردبیری روزنامه «القدس» متعلق به جرجی حبیب حنانیا شرکت داشت. او در
متعلق به جرجی حبیب حنانیا شرکت داشت. او در مقالات خود از مخارج ناکافی دولت برای آموزش، فساد اداری، برخی اقدامات سرکوبگرانه ژاندارمری و عدم پاسخگویی در مورد بودجهٔ عمومی انتقاد کرد. هنگامی که جنگ جهانی اول آغاز شد، علی الریماوی با حدود سی نفر از علما و نویسندگان شام به رهبری اسعد الشقیری، مفتی ارتش چهارم عثمانی، در مأموریت/هیئت علمی که به دستور جمال پاشا تشکیل شده بود، شرکت کرد. این هیئت برای اعلام وفاداری مردم عرب به دولت و سلطان و تبریک به مناسبت پیروزی عثمانی در نبرد چناق قلعه بر ناوگان انگلیسی، به
عثمانی در نبرد چناق قلعه بر ناوگان انگلیسی، به استانبول رفتند. این مأموریت در ۱۵ سپتامبر ۱۹۱۵ از دمشق آغاز شد و به سمت حلب و از آنجا به استانبول رفت. اعضای آن با مردان امپراتوری عثمانی مانند شیخ الاسلام، وزیر اعظم سعید پاشا و ولیعهد، شاهزاده یوسف عزالدین دیدار کردند. آنها همچنین از ارتش سلطنت مستقر در داردانل بازدید کردند، سپس با سلطان محمد رشاد پنجم ملاقات کردند. در این بازدید، برخی از اعضای آن هیئت به ایراد سخنرانی و اشعار پرداختند، از جمله علی الریماوی که شعری را در برابر ولیعهد قرائت کرد. هیئت علمی
که شعری را در برابر ولیعهد قرائت کرد. هیئت علمی هفته‌های زیادی را در پایتخت سلطنت عثمانی گذراند و پس از بازگشت، علی الریماوی شعر بلندی در «رجعت هیئت» سروده که در آن از جمال پاشا تمجید فراوانی شده است. پس از شکست نیروهای عثمانی و ورود نیروهای انگلیسی به رهبری ادموند آلنبی به شهر قدس در دسامبر ۱۹۱۷ در طی نبرد اورشلیم، الریماوی بیعت خود را تغییر داد و با قلم و زبان خود شروع به تبلیغ برای اشغالگران انگلیسی کرد. او در سردبیری ضمیمهٔ رسمی زبان عربی روزنامهٔ «دی فلسطین نیوز» که توسط نیروهای بریتانیایی در ادارهٔ
فلسطین نیوز» که توسط نیروهای بریتانیایی در ادارهٔ سرزمین‌های اشغالی دشمن در آوریل ۱۹۱۸ منتشر شد، شرکت کرد. وی همچنین به مناسبت اولین سال اشغال قدس در دسامبر ۱۹۱۸ شعری در ستایش حاکمان جدید منتشر کرد. بیشتر شعرهای او به عنوان مدح شناخته می‌شد که اغلب آن‌ها در مناسبت‌های سیاسی فی البداهه می‌گفت. علاوه بر مقالات و اشعار فراوان او که در روزنامه‌ها چاپ می‌شد، گویا اثر چاپی دیگری از او نیست. اعتقاد بر این است که او قبل از مرگش در پی جمع‌آوری اشعار خود در یک دیوان بود، اما موفق به این کار نشد. درگذشت. علی الریماوی
اما موفق به این کار نشد. درگذشت. علی الریماوی پس از ابتلا به آنفولانزای سینه در زمستان ۱۹۱۹ در شهر قدس به سن ۵۹ سالگی درگذشت و در زادگاهش بیت ریما به خاک سپرده شد.
ژیان‌مرغ بیشه پرحنایی گونه‌ای از پرندگان تیرهٔ ژیان‌مرغان (Tyrannidae) است که بیشتر در آرژانتین، بولیوی و پرو با تعداد کمی رکورد در شیلی یافت می‌شود. زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های کوهستانی نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری و درختچه‌زارهای نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری با ارتفاع زیاد است.
خاندان وانی ، یکی از خاندان‌های ژاپنی بر طبق کوجیکی بود. خاندان وانی از نسل ، پسر امپراتور کوشو بود.
واندا تتونی (؛ – ) بازیگر و صداپیشه پیشگام اهل ایتالیا و یکی از چند هنرمند بنیان‌گذار شرکت دوبلهٔ ایتالیایی C.V.D بود. وی در یکی از آخرین صداپیشگی‌های خود پیش از مرگش، دوبلور ایتالیایی نقش «رُز داسون» در فیلم "تایتانیک" بود. وی همچنین دوبلور ایتالیایی بسیاری از شخصیت‌های کارتونی همچون «مادام بونفومی» در "گربه‌های اشرافی"، «آناستازیا» در "سیندرلا"، «کوئینی» در "صد و یک سگ خالدار"، «گیدی» در "دامبو"، «لی‌لا» در "اسنوپی، بیا خونه"، «بتی پوپ» در "چه کسی برای راجر رابیت پاپوش دوخت؟" و «اگنس اسکینر» در
برای راجر رابیت پاپوش دوخت؟" و «اگنس اسکینر» در "سیمپسون‌ها" بود.
اوشی هیمه ; – یکی از امپراتریس‌های ژاپن، همسر امپراتور آنکو اهل ژاپن بود.
آمایوتسو هیمه نو میکوتو ; – یکی از امپراتریس‌های ژاپن، همسر امپراتور ایتوکو اهل ژاپن بود.
اوتسوشی کومه نو میکوتو ; – یکی از امپراتریس‌های ژاپن، همسر هشتمین امپراتور ژاپن، امپراتور کوگن اهل ژاپن بود.
هیباسوهیمه نو میکوتو ; – یکی از امپراتریس‌های ژاپن، همسر امپراتور سوینین اهل ژاپن بود.
هاریما نو اینابی نو اوایراتسومه ; – یکی از امپراتریس‌های ژاپن، همسر امپراتور کیکو اهل ژاپن بود.
یاساکاایری هیمه نو میکوتو ; – یکی از امپراتریس‌های ژاپن، همسر دوازدهمین امپراتور ژاپن، امپراتور کیکو اهل ژاپن بود. در چهارمین سال سلطنت امپراتور کیکو، او همسر امپراتور کیکو شد. پس از مرگ هاریما نو اینابی نو اوایراتسومه، ملکه اصلی در سال ۵۲ میلادی، او همان سال به عنوان ملکه جدید منصوب شد. او در سال دوم سلطنت امپراتور سیمو، ملکه مادر (بیولوژیک) شد.
مومو () با نام کامل مومو، غلبه بر زمان () یک پویانمایی فانتزی به کارگردانی انتسو دالو است که در سال ۲۰۰۱ منتشر شد و اقتباسی از رمان فانتزی "مومو" به قلمِ میشائل انده است. جانا نانینی بابت ساخت موسیقی این کارتون برندهٔ روبان نقره‌ای بهترین موسیقی شد. فیلم‌نامهٔ مومو نیز نامزد دریافت روبان نقره‌ای بهترین فیلم‌نامه بود.
مورچه‌پیتای سینه‌رگه‌ای یا مورچه‌پیتای عینکی گونه‌ای از پرندگان تیرهٔ مورچه‌پیتایان (Grallariidae) است که در کلمبیا، کاستاریکا، اکوادور، هندوراس، نیکاراگوئه و پاناما یافت می‌شود.
ستارگان پائین را می نگردند () یک مینی‌سریال درام ایتالیایی به کارگردانی آنتون جولیو مایانو است که در سال ۱۹۷۱ منتشر شد. فیلم‌نامه این مجموعهٔ تلویزیونی، اقتباسی از رمان «"ستارگان پائین را می نگردند"» به قلم ای. جی. کرونین است. این مینی‌سریال در زمان پخش با موفقیت چشمگیری مواجه شد و هر قسمتِ آن به‌طور میانگین ۲۰ میلیون بیننده داشت.
عشقت را به من بده ۲ یک فیلم کمدی رمانتیک هندی محصول سال ۲۰۲۵ به کارگردانی انشول شارما که دنباله‌ای بر فیلم "عشقت را به من بده" (۲۰۱۹) است و اجی دیوگن، رانگاناتان مدهوان، راکول پریت سینگ و سونیل شتی در این فیلم بازی می‌کنند. در حال حاضر این فیلم برای اکران در ۲ می ۲۰۲۵ برنامه‌ریزی شده است. داستان. طرح داستان از همان جایی که فیلم قبلی متوقف شد شروع می‌شود. آشیش مهرا، سرمایه‌گذار ۵۵ ساله در لندن که عاشق دختر مستقل ۳۱ ساله بنام عایشه می‌شود و رابطه‌ای جدی برای زندگی مشترک ایجاد می‌کند. آشیش پس از اینکه قبلاً
زندگی مشترک ایجاد می‌کند. آشیش پس از اینکه قبلاً تأیید خانواده‌اش (در فیلم قبلی) را دریافت کرده بود، تصمیم می‌گیرد با خانواده عایشه ملاقات کند تا تأیید آنها را جلب کند. آنچه در ادامه می‌آید، موردی است که بین آشیش و پدر عایشه وجود دارد. ساخت. فیلمبرداری در ژوئن ۲۰۲۴ در بمبئی و مهاراشترا آغاز شد.
نمایشگاه کتاب یک نمایشگاه و نشست سالانه است که به موضوع کتاب می‌پردازد. این رویداد تولیدکنندگان، بازاریابان و ناشران کتاب را از کتابخانه‌ها، مؤسسات انتشاراتی، توزیع‌کنندگان، نویسندگان، تولیدکنندگان رسانه‌های آموزشی، مؤسسه‌های فرهنگی، سازمان‌های دولتی و نیمه‌دولتی، کتابخانه‌های عمومی، مراکز تحقیقاتی، انجمن‌ها و بنیادها، رسانه‌های گروهی، نمایشگاه‌های کتاب، و سایر مقوله‌های مورد علاقه و مرتبط با مردم و علاقمندان را گرد هم می‌آورد. در بیشتر موارد، نمایشگاه کتاب چیزی بیش از یک مرکز خرید دائمی یا موقت کتاب است.
چیزی بیش از یک مرکز خرید دائمی یا موقت کتاب است. نمایشگاه کتاب شامل بسیاری از رویدادها و فعالیت‌ها، مانند سمینارهای فرهنگی، کارگاه‌ها، نمایشگاه‌ها و جلسات در چارچوب، محتوا و کتاب است. نمایشگاه کتاب رویدادی است که در آن ناشران، متخصصان چاپ، کتاب‌فروشی‌ها، مجوزدهندگان و فعالان صنعت انتشارات در یک مکان گرد هم می‌آیند. در این رویداد می‌توان با نویسنده و مؤلفان آثار روبه‌رو شد و صحبت‌های آن‌ها را شنید و با حرفه و بینش‌هایشان آشنا شد. می‌توان در کنفرانس‌ها و سمینارهای جانبی شرکت کرد و نظرات کارشناسان صنعت چاپ را
جانبی شرکت کرد و نظرات کارشناسان صنعت چاپ را در مورد موضوعاتی که بر دنیای کتاب و روندهای آینده تأثیر می‌گذارند، مطلع شد. انتشاراتی‌ها سازمان‌های خلاقی هستند که محتوا را زنده می‌کنند. از شرکت‌های بزرگ انتشاراتی، شرکت‌های مستقل، و ناشران رمان‌های پرفروش، متون دانشگاهی، کتاب‌های کودکان و کتاب‌های کمیک، و همه کسانی که در صنعت نشر کار می‌کنند در نمایشگاه‌های کتاب شرکت می‌کنند. یک نمایشگاه کتاب در درجه اول یک نمایشگاه تجاری است. عموماً در نمایشگاه‌های کتاب از متخصصان صنعت و دستاوردهای برجسته آن‌ها تجلیل می‌شود.
صنعت و دستاوردهای برجسته آن‌ها تجلیل می‌شود. نمایشگاه‌های کتاب برای توسعه صنایع نشر ملی و منطقه‌ای، به‌ویژه در کشورهایی که زیرساخت‌های توزیع مناسب وجود ندارد، اهمیت حیاتی دارند. بخش‌ها. در نمایشگاه‌های کتاب، کتاب‌های متنوعی از جمله آثار ادبی، علمی، تاریخی، آموزشی و هنری به نمایش گذاشته می‌شود. این نمایشگاه‌ها معمولاً دارای بخش‌های مختلفی هستند، از جمله: نمایشگاه‌های کتاب ایران. نمایشگاه کتاب تهران. نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران نمایشگاه کتابی است که در میانهٔ اردیبهشت هر سال در تهران برگزار می‌شود. این
اردیبهشت هر سال در تهران برگزار می‌شود. این نمایشگاه یکی از بزرگ‌ترین رویدادهای فرهنگی در ایران است. نخستین دورهٔ نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران در سال ۱۳۶۶ در محل دائمی نمایشگاه‌های بین‌المللی تهران برپا شد و تا سال ۱۳۸۵ برگزاری آن در همین مکان ادامه یافت. امّا از سال ۱۳۸۶ نمایشگاه کتاب در مصلای امام خمینی برگزار می‌گردد. نمایشگاه کتاب تبریز. نمایشگاه بین‌المللی کتاب تبریز همه ساله در مهر ماه در محل نمایشگاه بین‌المللی تبریز توسط «مؤسسه نمایشگاه‌های فرهنگی ایران» و «اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان
ایران» و «اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان آذربایجان شرقی» برگزار می‌شود. نمایشگاه کتاب تبریز از لحاظ گسترهٔ برگزاری و تعداد ناشران داخلی و خارجی پس از نمایشگاه کتاب تهران در رتبه دوم قرار دارد. نمایشگاه‌های کتاب دنیا. آمریکا. نمایشگاه بین‌المللی کتاب آمریکا بزرگ‌ترین نمایشگاه تجاری کتاب سالیانه آمریکا است. این نمایشگاه که نخستین نمایشگاه کتاب سالانه در آمریکای شمالی و بزرگ‌ترین نمایشگاه کتاب انگلیسی زبان جهان است از سال ۱۹۰۲ با حضور «مارک توین» نویسنده مشهور آمریکایی آغاز به کار کرد. انگلستان. نمایشگاه
آمریکایی آغاز به کار کرد. انگلستان. نمایشگاه کتاب لندن معمولاً در ماه آوریل در شهر لندن انگلستان برگزار می‌شود. این نمایشگاه در سال ۱۹۷۱ توسط کلیو بینگلی و لیونل لونتال پایه‌ریزی شد. در حال حاضر این نمایشگاه یکی از رویدادهای اثرگذار صنعت نشر در سطح دنیا می‌باشد و سالانه بیش از ۲۵٬۰۰۰ ناشر، کتابفروش، عوال خرید کتاب‌خانه‌ها، مؤلفین و مترجمین از ۱۰۰ کشور دنیا در آن حضور می‌یابند. در کنار نمایشگاه، سمینارها و جلسات تخصصی مرتبط با نشر نیز برگزار می‌گردد. آلمان. نمایشگاه کتاب فرانکفورت از لحاظ تعداد ناشران و
نمایشگاه کتاب فرانکفورت از لحاظ تعداد ناشران و بازدیدکنندگان نمایشگاه کتاب فرانکفورت بزرگ‌ترین نمایشگاه کتاب دنیا محسوب می‌شود. این نمایشگاه ۵ روزه، در اواسط اکتبر هر سال در نمایشگاه تجارت فرانکفورت در آلمان برگزار می‌شود. ۳ روز اول آن به بازدیدکنندگان تجاری (متخصصان صنعت چاپ و نشر) اختصاص دارد و ۲ روز آخر آن به روی بازدیدکنندگان عام گشوده می‌شود. نمایشگاه کتاب لایپزیگ. نمایشگاه کتاب لایپزیگ دومین نمایشگاه بزرگ کتاب در کشور آلمان پس از نمایشگاه کتاب فرانکفورت است. این نمایشگاه به‌صورت سالانه و به مدت چهار
است. این نمایشگاه به‌صورت سالانه و به مدت چهار روز در نمایشگاه بازرگانی لایپزیگ که در شمال شهر لایپزیگ در زاکسن است برگزار می‌شود. ایتالیا. نمایشگاه کتاب بلونیا. نمایشگاه کتاب کودک بولونیا پیشروترین نمایشگاه کتاب کودک در جهان است. این نمایشگاه از سال ۱۹۶۳، هر ساله به مدت چهار روز در ماه مارس یا آوریل در بولونیا، ایتالیا برگزار می‌شود. نمایشگاه کتاب تورین. نمایشگاه بین‌المللی کتاب تورین بزرگ‌ترین نمایشگاه تجاری کتاب ایتالیا است که هر ساله در اواسط ماه مه در تورین ایتالیا برگزار می‌شود. این نمایشگاه که در
تورین ایتالیا برگزار می‌شود. این نمایشگاه که در سال ۱۹۸۸ تأسیس شد، و یکی از بزرگ‌ترین نمایشگاه‌های کتاب در اروپا است که بیش از ۱۴۰۰ غرفه‌دار و ۳۴۱٬۰۰۰ بازدیدکننده در سال ۲۰۱۵ داشت. روسیه. نمایشگاه بین‌المللی کتاب مسکو (MIBF) مهم‌ترین رویداد بین‌المللی کتاب و مهم‌ترین رویداد سالانه برای صنعت کتاب روسیه است. این نمایشگاه هر ساله پذیرای بیش از ۵۰۰ غرفه‌دار از ۳۰ کشور و در مجموع ۱۰۰٬۰۰۰ بازدیدکننده است. صربستان. نمایشگاه بین‌المللی کتاب بلگراد هر ساله در بلگراد، پایتخت صربستان برگزار می‌شود. اولین نمایشگاه
پایتخت صربستان برگزار می‌شود. اولین نمایشگاه کتاب در سال ۱۹۵۶ در نمایشگاه زاگرب برگزار شد. نمایشگاه بین‌المللی کتاب بلگراد سالانه تعداد زیادی از ناشران یوگسلاوی سابق و سراسر جهان را گرد هم می‌آورد. نمایشگاه مجازی کتاب. نمایشگاه مجازی کتاب یک رویداد مجازی است که در یک محیط آنلاین برگزار می‌شود، که به‌صورت آنلاین و برای مدت محدودی میزبانی می‌شود. می‌توان آن را معادل آنلاین یک نمایشگاه فیزیکی در نظر گرفت، اما غرفه‌داران و بازدیدکنندگان به جای حضور فیزیکی، در بستر وب با یکدیگر ارتباط برقرار می‌کنند.
در بستر وب با یکدیگر ارتباط برقرار می‌کنند. نمایشگاه‌های مجازی کتاب در همه جا قابل دسترس هستند، زیرا موقعیت جغرافیایی آن‌ها را محدود نمی‌کند، بنابراین تنها چیزی که برای شرکت لازم است دستگاهی برای اتصال به اینترنت است. نمایشگاه‌های مجازی کتاب تعامل مستقیم بین غرفه‌داران و شرکت‌کنندگان را با ویژگی‌های تعاملی‌ای مانند چت زنده، اتاق‌های گفتگو، تماس‌های ویدیویی دونفره یا گروهی، پرسش و پاسخ، وبینارهای زنده، پخش‌های اینترنتی، قرعه‌کشی‌ها و موارد دیگر تسهیل می‌کنند.
تابوی زنا با محارم ()، هر قرارداد (هنجار) یا هنجار اجتماعی است که آمیزش جنسی در انسان را بین اعضای خاصی از همان خانواده، عمدتاً بین افراد هم‌خونی ممنوع کند. جهان فرهنگی هنجارهایی دارند که برخی از اقوام نزدیک را از شریک مناسب یا مجاز شریک جنسی یا ازدواج که چنین روابطی را ایجاد می‌کنند، حذف می‌کند. با این حال، هنجارهای متفاوتی در میان فرهنگ‌ها وجود دارد که کدام رابطه خونی به عنوان شریک جنسی مجاز است و کدام یک مجاز نیست. روابط جنسی بین افراد وابسته که در معرض تابو قرار می‌گیرند، زنا با محارم نامیده می‌شوند.
تابو قرار می‌گیرند، زنا با محارم نامیده می‌شوند. محدودیت‌های فرگشتی بیولوژیکی تابو از نظر تئوری ممکن است به این علت باشد که انتخاب طبیعی ممکن است، تحت شرایط خاص ژنتیکی، افرادی را انتخاب کند که به‌طور غریزی از جفت‌گیری با خویشاوندان (نزدیک) اجتناب می‌کنند. استیو استوارت-ویلیامز مخالف این دیدگاه است که تابوی زنا با محارم یک پدیده غربی است و استدلال می‌کند که در حالی که ازدواج برادر و خواهر در طیف متنوعی از فرهنگ‌ها مانند مصر، اینکا و فرهنگ هاوایی گزارش شده است، اما این یک پدیده گسترده فرهنگ نیست. تا حد زیادی
اما این یک پدیده گسترده فرهنگ نیست. تا حد زیادی به طبقات بالا محدود می‌شود. استوارت-ویلیامز استدلال می‌کند که این ازدواج‌ها عمدتاً سیاسی بودند (کارکرد آنها متمرکز نگه داشتن قدرت و ثروت در خانواده است) و هیچ مدرکی مبنی بر جذب خواهر و برادر به یکدیگر وجود ندارد و در واقع شواهدی علیه آن وجود دارد (مثلاً کلئوپاترا) که با دو تن از برادرانش ازدواج کرد اما از آنها صاحب فرزند نشد و فقط از معشوقه‌های غیرمرتبط صاحب فرزند شد). استوارت ویلیامز پیشنهاد می‌کند که این فقط یک مورد فشار اجتماعی است که بر غرایز ضد زنا با
یک مورد فشار اجتماعی است که بر غرایز ضد زنا با محارم غالب شده است. استوارت ویلیامز همچنین مشاهده می‌کند که رفتار ضد آمیزش با محارم در حیوانات دیگر و حتی بسیاری از گونه‌های گیاهی مشاهده شده است (بسیاری از گیاهان می‌توانند خود گرده‌افشانی شوند اما مکانیسم‌هایی دارند که آنها را از انجام این کار بازمی‌دارد. تاریخچه منسوخ شدن ازدواج‌های نزدیک. قانون حمورابی (تاریخ ایجاد حدود ۱۷۵۰ قبل از میلاد) مجموعه‌ای از قوانین مربوط به زنا با محارم را با مجازات‌های مربوط اعلام می‌کند. در بند ۱۵۷ می‌گوید: که اگر مادری پس از
می‌کند. در بند ۱۵۷ می‌گوید: که اگر مادری پس از مرگ شوهرش با پسرش رابطه جنسی داشته باشد، هر دو در آتش سوزانده می‌شوند. بند ۱۵۴ می‌گوید: که اگر پدری با دخترش رابطه جنسی داشته باشد، از شهر تبعید می‌شود. در بند ۱۵۵–۱۵۶ منع رابطه با عروس و بند ۱۵۴ منع رابطه با همسر اصلی پدر که از او فرزندانی به دنیا آورده است، ذکر شده است. مجموعه قانون هیتی‌ها، (نوشته شده حدود ۱۶۵۰–۱۵۰۰ قبل از میلاد)، از مردمی می‌آید که در شبه‌جزیره آناتولی (تقریباً ترکیه مدرن) زندگی می‌کردند. دایره محارم بزرگتر از قوانین حمورابی است. در قوانین
محارم بزرگتر از قوانین حمورابی است. در قوانین هیتی‌ها به غیر از منع رابطه جنسی بین والدین و فرزندان، رابطه با خواهرزن و مادرزن و دختر زن از ازدواج قبلی نیز ممنوع است. در میان اعراب جاهلی، مانند امروز (ازدواج فامیلی در خاورمیانه)، ازدواج پسرعمو و دخترعمو پیوند ارجح بود. هر چیزی نزدیکتر از آن نامناسب تلقی می‌شد. موارد معدودی از ازدواج‌ها با افراد نزدیک تر یا برخوردهای جنسی گزارش شده در عربستان در دوره جاهلیت در منابع به دلیل سوء مصرف مشروبات الکلی یا تأثیر زرتشتیان ساسانی توضیح داده شده است. گزارش‌های مختلفی
ساسانی توضیح داده شده است. گزارش‌های مختلفی وجود دارد که نشان می‌دهد بادیه‌نشینان از خطرات طولانی‌مدت ازدواج در این روش و خویش‌آمیزی ناشی از آن آگاه بودند. تفسیر کتاب مقدس در مورد آمیزش جنسی در انسان برای رویدادهایی که پیش از صدور شریعت موسی توسط خدا در دین‌های ابراهیمی به بنی‌اسرائیل اتفاق افتاده است، کمتر انتقادی است. به عنوان مثال، در سفر پیدایش ازدواج ابراهیم و ساره شرح داده شده است، بدون اینکه انتقادی از خواهر و برادر ناتنی بودن آنها مطرح شود. در یهودیت لاویان ۱۸ و لاویان ۲۰ شامل فهرست گسترده‌ای از
لاویان ۱۸ و لاویان ۲۰ شامل فهرست گسترده‌ای از روابط جنسی ممنوعه، از جمله زنای با محارم است، اما به ممنوعیت روابط بین پدر و دختر اشاره‌ای نمی‌کند. این نظریه وجود دارد که احتمالاً قانون منع رابطه جنسی پدر با دختر به‌طور تصادفی و به دلیل اشتباه نویسندگان یا یکی از نسخه‌نویسان از سفر لاویان از قلم افتاده و حذف شده است. محقق فرانسوی کتاب مقدس، گیوم کارداشیا (تولد ۱۹۱۴– مرگ ۲۰۰۶) استدلال کرد که این حذف باید در ارزش واقعی تلقی شود و به این نتیجه رسید که زمانی نویسندگان کتاب مقدس رابطه جنسی بین پدر و دختر را مجاز
کتاب مقدس رابطه جنسی بین پدر و دختر را مجاز یا حداقل «تحمل» می‌کردند. او خاطر نشان می‌کند که در جهان کتاب مقدس و به‌طور کلی در خاور نزدیک باستان، پدر به نوعی مالک تمایلات جنسی دخترش به حساب می‌آمد. این در حیطه حق او بود که او را به ازدواج هرکسی که می‌خواست درآورد و این حق تعیین زوج با «قیمت عروس» (מֹהַר)، که شوهر آینده به پدر عروس می‌داد، خاتمه پیدا می‌کرد. این معامله حقوق جنسی عروس را از پدرش به شوهر جدیدش منتقل می‌کرد. اگر پدری مالکیت کامل تمایلات جنسی دخترش را داشت، نمی‌توان او را از ازدواج و داشتن
دخترش را داشت، نمی‌توان او را از ازدواج و داشتن رابطه جنسی با دخترش منع کرد. این لزوماً به این معنا نیست که چنین روابطی مطلوب تلقی می‌شد، اما منع صریح آنها به عنوان تضعیف اقتدار پدرسالاری تعبیر می‌شد. سخت‌گیری بی‌نظیر قوانین زنا با محارم در کتاب مقدس نشان می‌دهد که حداقل تا حدی این قوانین در منطقه نوآورانه بودند. مقدمه لاویان ۱۸ از رفتارهای جنسی کنعانیان و مصریان یاد می‌کند و ذکر شده که رفتارهای سهل‌گیرانه جنسی از جمله زنا با محارم منجر به اخراج کنعانیان از این سرزمین شد. نامه‌ای به آگوستین کانتربری، که به
این سرزمین شد. نامه‌ای به آگوستین کانتربری، که به احتمال زیاد توسط پاپ گریگوری یکم در آغاز قرن هفتم میلادی نوشته شده است، این نامه بخش زیادی از سنت مسیحی در مورد ازدواج خویشاوندی را به‌طور دقیق خلاصه می‌کند و نمونه‌ای از یک نگرش تفسیری، حقوقی و به‌طور فزاینده فرهنگی گسترده است که در سراسر دوران باستان متاخر و پس از آن غالب بوده است: مار آبا پدرسالار کلیسای شرق در مدائن از ۵۴۰ تا ۵۵۲ بود. او پایه‌گذار و مروج ازدواج به روش مسیحیت در ایران در دوران ساسانی است. مار آبا در اولین سال‌های رهبری کلیسا، پایه و اساس
مار آبا در اولین سال‌های رهبری کلیسا، پایه و اساس قانون ازدواج مسیحی را گذاشت و همچنین یک رساله حقوقی دربارهٔ ائتلاف‌های زناشویی ممنوع بر اساس عهد عتیق نوشت. این متن که در واکنش به قوانین ساسانی نوشته شده است، آغاز ادبیات حقوقی سریانی است و در درجه اول شرحی است بر موانع ازدواج در لاویان ۱۸ و مجازات‌های نقض این قوانین. قانون ازدواج مار آبا رد صریح تمام قوانین زرتشتی در این زمینه در دوران ساسانی است. محدود کردن فعالیت جنسی مشروع به پیوند زناشویی تک‌همسری، ناگسستنی (ممنوعیت طلاق و مشوق برای فرزندآوری، یک
ناگسستنی (ممنوعیت طلاق و مشوق برای فرزندآوری، یک نوآوری بزرگ در دیدگاه مسیحیان در مورد ازدواج بود. منابعی ارجاع می‌دهند که زرتشتیان از قرن یازدهم به بعد دیگر خویدوده را انجام نمی‌دادند. شاعر و نثرنویس عرب، ابوالعلاء معری (متوفی ۱۰۵۸)، با متهم کردن یک فرقه بدعت‌گذار اسلامی، قرمطیان، اعمال زنا با محارم، آنها را در مقابل زرتشتیان قرار می‌دهد که گویا خویدوده را در آن زمان ترک کرده بودند: «ما از برخی مجوس در مورد ماهیت واقعی دینشان سؤال کردیم. آنها پاسخ دادند: ما با خواهرانمان ازدواج نمی‌کنیم. این، در واقع، در
با خواهرانمان ازدواج نمی‌کنیم. این، در واقع، در اصل در آیین مجوسی مجاز بود، اما ما آن را یک خطا به حساب می‌آوریم. ما چیزهای ناپسند را رد می‌کنیم…» همچنین از آنجا که زرتشتیان از دیرباز این رسم را کنار گذاشته‌اند، میان زرتشتیان امروزی نیز امری حساس و ناخوشایند تلقی می‌شود. بعد از اسلام می‌توان گفت که به مرور زمان این امر از بین رفت کما اینکه زرتشتیان امروز و پارسیان هند چنین امری را روا نمی‌دارند و مفهوم خویدوده را ازدواج با عموزادگان خویش می‌پندارند. در ادبیات زرتشتی پسا ساسانی از خویدوده برای اشاره به
ادبیات زرتشتی پسا ساسانی از خویدوده برای اشاره به ازدواج بین عموزادگان استفاده می‌شود که همواره نسبتاً رایج بوده است. وقتی انکتیل دوپرون پارسیان را در میانهٔ قرن هجدهم دید به او گفته شد این لفظ برای ازدواج عموزادگان به کار می‌رود، در بین آنان ازدواج خارج از خانواده بسی نادر بود. ازدواج بین عموزادگان (که در بهشت پیوند می‌شد) رایج و طبیعی بود، ولی ازدواج با محارم غیرقانونی بود.
تلاش برای ترور هیروهیتو ()، در طول دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰، سه سوء قصد برای ترور هیروهیتو، امپراتور ژاپن انجام شد. مهاجمان همگی یا مردم کره‌ای یا مردمان ژاپنی بودند. تلاش برای ترور هیروهیتو در سراسر سلطنت او به عنوان شاهزاده نایب السلطنه، و امپراتور ژاپن صورت گرفت. تمام تلاش‌های آنها با شکست مواجه شد. هر چهار قاتل بالقوه به اعدام محکوم شدند، اما یکی از آنها عفو شد و در نهایت آزاد شد و یک نفر در زندان خودکشی کرد. در سال ۱۹۲۳، دایسوکه نانبا سعی کرد هیروهیتو را ترور کند. کانه‌کو فومیکو و پک یول هر دو برای ترور
ترور کند. کانه‌کو فومیکو و پک یول هر دو برای ترور امپراتور در سال ۱۹۲۵ نقشه کشیدند. لی بونگ-چانگ در سال ۱۹۳۲ تلاش کرد تا امپراتور را در اتفاقی که به عنوان حادثه ساکورادامون (۱۹۳۲) ترور کند. سال ۱۹۲۳. در ۲۷ دسامبر ۱۹۲۳ حادثه تورانومون توسط یک کمونیسم به نام دایسوکه نانبا رخ داد. این حادثه در مرکز شهر توکیو، ژاپن رخ داد. ولیعهد هیروهیتو در راه خود برای افتتاحیه چهل و هشتمین جلسه دایت ملی بود که پسر جوان، دایسوکه نانبا، با یک تپانچه کوچک به کالسکه او شلیک کرد. گلوله پنجره ای را در کالسکه شکست و یک نفر را