payamvha/North_RAG huggingface dataset:
متقاعد کرد تا در "مجله" "خانگی زن انگلیسی" همکاری کند، نشریه ای که نویسندگان غذا، مری آیلت و الیو اوردیش معتقدند «برای راضی کردن زنان به سهم خود در خانه، نه برای علاقه‌مندی آنها به دنیای بیرون» طراحی شده بود. این مجله مقرون به صرفه بود، هدف آن زنان جوان طبقه متوسط بود و از نظر تجاری موفق بود و تا سال ۱۸۵۶ ماهانه ۵۰۰۰۰ شماره می‌فروخت. بیتون برای این مجله با ترجمه داستان‌های فرانسوی به عنوان داستان یا سریال شروع به کار کرد. او بعد از مدت کوتاهی شروع به نوشتن ستون آشپزی کرد. اولین پسر بیتون و ساموئل اورچارت،
ستون آشپزی کرد. اولین پسر بیتون و ساموئل اورچارت، در اواخر ماه مه ۱۸۵۷ به دنیا آمد، اما در پایان اوت همان سال درگذشت. در گواهی فوت، علت مرگ اسهال و وبا ذکر شده است. بیتون در حالی که با از دست دادن فرزندش کنار می‌آمد، به کار در مجله ادامه داد. اگرچه او آشپز نبود، اما او و ساموئل دستور پخت غذا را از منابع دیگر دریافت می‌کردند و در اختیار خوانندگان قرار می‌دادند. حدود ۲۰۰۰ نفر از خوانندگان هم دستورالعمل‌های آشپزی خود را برای بیتون فرستادند و ائو آن‌ها را انتخاب و ویرایش کرد و برای چاپ در مجله فرستاد. آثار
و ویرایش کرد و برای چاپ در مجله فرستاد. آثار منتشر شده نیز کپی شده و عمدتاً به هیچ‌یک از منابع نسبت داده نشده است.
پارا شنا () یکی از رویدادهای برگزار شده در پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این دوره از بازی‌ها از ۲۹ اوت تا ۷ سپتامبر ۲۰۲۴ در پاریس، پایتخت فرانسه انجام شد. ۷۱ رویداد برای مردان، ۶۴ رویداد برای زنان و ۶ رویداد مختلط امدادی باز در این دوره وجود داشت که پنج دوره کمتر از دوره پیش بود. مدال‌ها به برندگان هر کلاس ورزشی تعلق گرفت. جدول برنامه‌ریزی این بازی‌ها در فوریه ۲۰۲۳ اعلام شده بود و بازی‌های گزینش نیز از ۱ اکتبر ۲۰۲۲ تا ۳۱ ژانویه ۲۰۲۴ در جریان بود.
سوار بر اسب‌های تندرو (به انگلیسی: On Swift Horses) یک فیلم درام آمریکایی محصول سال ۲۰۲۴ به کارگردانی دانیل میناهان با بازی دیزی ادگار جونز، جیکوب الوردی، ویل پولتر، دیگو کالوا و ساشا کایه است. برایس کاس فیلمنامه را از رمان شانون پافال به همین نام اقتباس کرد که اولین بار در سال ۲۰۱۹ منتشر شد. این فیلم اولین نمایش جهانی خود را در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو در سال ۲۰۲۴ در ۷ سپتامبر ۲۰۲۴ انجام داد. در اکتبر ۲۰۲۴، سونی پیکچرز کلاسیکس حقوق پخش فیلم را در آمریکای شمالی و لاتین، ترکیه، اسکاندیناوی، اروپای
آمریکای شمالی و لاتین، ترکیه، اسکاندیناوی، اروپای شرقی، آسیای جنوب شرقی، هند، ایتالیا، استرالیا و نیوزیلند به دست آورد. در حال حاضر قرار است این فیلم در ۲۵ آوریل ۲۰۲۵ به صورت رسمی منتشر شود. داستان. موریل و همسرش لی، پس از بازگشت او از جنگ کره، زندگی جدیدی را در کالیفرنیا آغاز می‌کنند، که با آمدن برادر کوچکتر کاریزماتیک لی، جولیوس، تغییر می‌کند. لی مشتاق است که هر سه آنها زندگی جدیدی را در سن دیگو بسازند، اما جولیوس تصمیم می‌گیرد به جای آن به لاس وگاس سفر کند، جایی که در یک کازینو شغل پیدا می‌کند و هنری،
کند، جایی که در یک کازینو شغل پیدا می‌کند و هنری، یک همکار مرد را ملاقات می‌کند. جولیوس و هنری عاشق هم می‌شوند و این دو مرد یک رابطه عاشقانه پنهانی از جمله زندگی مشترک در یک اتاق متل را آغاز می‌کنند. در همین حال، موریل زندگی مخفیانه‌ای را در کالیفرنیا آغاز می‌کند، با اسب‌های مسابقه قمار می‌کند و پس از ملاقات با همسایه زن، ساندرا، عشقی را کشف می‌کند که هرگز فکرش را نمی‌کرد. ساخت. تصویربرداری اصلی در ۲۸ فوریه ۲۰۲۳ در لس آنجلس آغاز شده بود. موسیقی متن. موسیقی متن اصلی فیلم توسط مارک اورتون ساخته شده است. آهنگ
اصلی فیلم توسط مارک اورتون ساخته شده است. آهنگ اصلی این فیلم، «آهنگ برای هنری» توسط خواننده و ترانه‌سرا، لورن کرامار و شان اوبراین نوشته شد و توسط کرامار برای موسیقی متن اجرا شد. کرامار در پستی در اینستاگرام گفت: «شرکت کردن در این پروژه، که همه‌چیز مربوط به زندگی‌های عجیب و غریب و پیگیری مداوم خود است، یک امتیاز است».
الیزابت دیوید سی‌بی‌ای (به انگلیسی: Elizabeth David (۲۶ دسامبر ۱۹۱۳ – درگذشته ۲۲ مه ۱۹۹۲) یک نویسنده بریتانیایی آشپزی بود. در اواسط قرن بیستم، او با مقالات و کتاب‌هایی در مورد غذاهای اروپایی و غذاهای سنتی بریتانیا، بر احیای آشپزی خانگی در کشور مادری خود و فراتر از آن تأثیر بسیار زیادی گذاشت. دیوید که در خانواده ای از طبقه بالا به دنیا آمد، علیه هنجارهای اجتماعی آن زمان شورش کرد. در دهه ۱۹۳۰ او در پاریس هنر خواند، بازیگر شد و بعد به مصر رفت و برای دولت بریتانیا کار کرد و یک کتابخانه در قاهره اداره کرد. در
کار کرد و یک کتابخانه در قاهره اداره کرد. در آنجا ازدواج کرد، اما او و شوهرش خیلی زود از هم جدا شدند و متعاقباً طلاق گرفتند. در سال ۱۹۴۶ دیوید به انگلستان بازگشت، جایی که جیره‌بندی مواد غذایی که در طول جنگ جهانی دوم تحمیل شده بود. او که از تضاد بین غذای بدی که در بریتانیا سرو می‌شد و غذای ساده و عالی که در فرانسه و مصر به آن عادت کرده بود، رنج می‌برد، شروع به نوشتن مقاله‌هایی در مجله دربارهٔ آشپزی مدیترانه ای کرد. این مقاله‌ها توجه زیادی را به خود جلب کردند و در سال ۱۹۵۰، در سن ۳۶ سالگی، "کتابی از غذاهای
و در سال ۱۹۵۰، در سن ۳۶ سالگی، "کتابی از غذاهای مدیترانه ای را" منتشر کرد. دستور العمل‌های او شامل موادی مانند بادمجان، ریحان، انجیر، سیر، روغن زیتون و زعفران بود که در آن زمان به ندرت در بریتانیا موجود بود. در دهه ۱۹۶۰ دیوید تأثیر عمده ای بر آشپزی بریتانیا داشت. او خیلی دقیق آشپزی می‌کرد و عمیقاً با هر چیز درجه دوم و ب کیفیت یا جایگزین کردن مواد غذایی به شدت مخالف بود. در سال ۱۹۶۵ او یک مغازه فروش تجهیزات آشپزخانه را افتتاح کرد که پس از ترک آن در سال ۱۹۷۳ به تجارت با نام او ادامه داد. شهرت دیوید به مقالات
تجارت با نام او ادامه داد. شهرت دیوید به مقالات و کتاب‌های او است که به‌طور مداوم تجدید چاپ شده‌اند. بین سالهای ۱۹۵۰ و ۱۹۸۴ او هشت کتاب منتشر کرد. پس از مرگ او، مجری ادبی او چهار مورد دیگر را که او برنامه‌ریزی کرده بود و روی آنها کار کرده بود، تکمیل کرد. تأثیر دیوید بر آشپزی بریتانیایی به آشپزهای حرفه‌ای و همچنین داخلی گسترش یافت و سرآشپزها و رستوران‌های نسل‌های بعدی مانند ترنس کانران، سایمون هاپکینسون، پرو لیث، جیمی اولیور، تام پارکر بولز و ریک استاین به اهمیت او برای آنها اذعان داشتند. در ایالات متحده،
اهمیت او برای آنها اذعان داشتند. در ایالات متحده، آشپزها و نویسندگانی از جمله جولیا چایلد، ریچارد اولنی و آلیس واترز از تأثیر او نوشته‌اند. زندگی و شغل. الیزابت، دومین فرزند از چهار فرزند روپرت ساکویل گوین و همسرش، هون استلا گوین دختر ریدلی ویسکول بود. خانواده هر دو والدین ثروت قابل توجهی داشتند، خانواده گوین از مهندسی و احتکار زمین و خانواده ریدلی از معدن زغال سنگ. او و خواهرانش در ووتن مانور در ساسکس بزرگ شدند، خانه‌ای متعلق به قرن هفدهم. پدرش، علیرغم داشتن قلب ضعیف، اصرار داشت که یک حرفه سیاسی سخت را
قلب ضعیف، اصرار داشت که یک حرفه سیاسی سخت را دنبال کند، به عنوان نماینده محافظه کار ایستبورن، و وزیر جوان در دولت بونار لاو تبدیل شد. کار بیش از حد و مسابقات سوارکاری باعث مرگ او در سال ۱۹۲۴ در سن ۵۱ سالگی شد. بعد از مرگ پدر، الیزابت و خواهرانش، پریسیلا، دیانا و فلیسیته به مدارس شبانه‌روزی فرستاده شدند. الیزابت در سن ۱۶ سالگی آن مدارس را ترک کرد.
هارتس‌توهارتس (; ) گروه دخترانه اهل کره جنوبی تشکیل شده توسط اس‌ام انترتینمنت است. این گروه متشکل از هشت عضو است: کارمن، جی‌وو، یوها، استلا، جو اون، اِی نا، ایان و یه اون. این گروه در ۲۴ فوریه ۲۰۲۵ با انتشار آلبوم چندآهنگهٔ "The Chase" و تک‌آهنگ آغازین با همین نام فعالیتش را آغاز خواهد کرد.
تصنیف کوراوغلی یکی از مشهورترین و حماسی‌ترین تصنیف‌های آذربایجان است که به قهرمان افسانه‌ای، کوراوغلی، نسبت داده می‌شود. این تصنیف نه تنها در آذربایجان، بلکه در سایر مناطق قفقاز و آسیای میانه نیز شناخته شده و محبوب است. داستان کوراوغلی. کوراوغلی شخصیتی افسانه‌ای و قهرمان مردمی است که در داستان‌ها و افسانه‌های آذربایجان، ترکمنستان، و بخش‌هایی از ایران حضور دارد. او نمادی از شجاعت، عدالت‌خواهی و مبارزه با ظلم است. داستان‌های مربوط به کوراوغلی معمولاً حول محور مبارزات او با حاکمان ظالم و دفاع از مردم فقیر و
مبارزات او با حاکمان ظالم و دفاع از مردم فقیر و ستمدیده می‌گردد. موسیقی کوراوغلی. موسیقی کوراوغلی نیز مانند داستان‌هایش، حماسی و پرشور است. این موسیقی با سازهایی مانند تار، کمانچه و دف اجرا می‌شود و اغلب توسط عاشیق‌ها (خنیاگران سنتی) خوانده می‌شود. تصنیف کوراوغلی یکی از قطعات اصلی در موسیقی عاشیقی است و در مراسم‌ها و جشن‌های مختلف اجرا می‌شود. اهمیت تصنیف کوراوغلی. تصنیف کوراوغلی نه تنها یک اثر هنری زیبا، بلکه نمادی از هویت فرهنگی و تاریخی مردم آذربایجان است. این تصنیف نسل به نسل منتقل شده و همچنان در بین
این تصنیف نسل به نسل منتقل شده و همچنان در بین مردم زنده و پویاست. موسیقی کوراوغلی، یادآور دلاوری‌ها و مبارزات قهرمانان مردمی است و به تقویت حس غرور و همبستگی ملی کمک می‌کند.
کیک‌فلیپ (; ) گروه پسرانه اهل کره جنوبی است که توسط جی‌وای‌پی انترتینمنت مدیریت می‌شود. این گروه متشکل از هفت عضو است: که‌هون، آمارو، دونگ‌هوا، جو وانگ، مین‌جه، کِی‌جو و دونگ‌هیون. این گروه در ۲۰ ژانویه ۲۰۲۵ با آلبوم چندآهنگه "Flip It, Kick It!" فعالیتش را آغاز کرد. بهترین ها. اعضا. برگرفته وبگاه رسمی کیک‌فلیپ
شکوجان () یک سکونتگاه کوچک در شهرداری دیواچا در منطقه ساحلی اسلوونی است. غارهای شکوجان در نزدیکی این روستا قرار دارد. کلیسای محلی به قدیس کانتیانیوس تقدیم شده و به قصبه رودیک تعلق دارد.
اودونگ (، رومی شده: Udong یا Odong) یک شهر سابق از دوره پس از آنگکوری (۱۶۱۸–۱۸۶۳) است که امروزه در ناحیه پونها لوئو، استان کندال، کامبوج واقع شده است. اودونگ در دامنه کوه پنوم اودونگ، که به نام کوه فنوم پراه‌ریچ تروآپ () نیز شناخته می‌شود؛ و در حدود ۳۵ کیلومتری شمال غربی پایتخت مدرن پنوم پن واقع شده است. اودونگ تا سال ۱۸۶۶ تقریباً به مدت ۲۵۰ سال یک اقامتگاه سلطنتی و پایتخت کامبوج بود. ریشه‌شناسی. نام این شهر از کلمه سانسکریت " " () به معنی بلند که احتمالاً اشاره به کوه دارد؛ گرفته شده است. از آنجایی که این
به کوه دارد؛ گرفته شده است. از آنجایی که این مکان شایستگی و اهمیت دینی به دست آورده بود، ممکن است به سمت یا مقام «بزرگ» یا «برترین» گسترش یافته باشد. وضعیت میراث جهانی. این سایت ابتدا در ۱ سپتامبر ۱۹۹۲ در دسته فرهنگی به فهرست آزمایشی میراث جهانی یونسکو اضافه شد. این درخواست در ۲۷ مارس ۲۰۲۰ تمدید شده است پیوند به بیرون. &lt;templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt;
دواتگر به فردی گفته می‌شود که شیء مورد نظر برای میناکاری را بر اساس طرح اولیه می‌سازد. به عبارت دیگر، دواتگر، سازندهٔ زیرساخت فلزی برای است. در فرآیند میناکاری، ابتدا دواتگر با استفاده از فلز (معمولاً مس)، شیء مورد نظر را می‌سازد. این شیء می‌تواند بشقاب، گلدان، کاسه یا هر وسیلهٔ دیگری باشد که قرار است روی آن میناکاری انجام شود. سپس شیء ساخته شده توسط دواتگر به میناکار تحویل داده می‌شود تا مراحل بعدی میناکاری روی آن انجام شود. بنابراین، می‌توان گفت که دواتگر، نقش مهمی در هنر میناکاری ایفا می‌کند و کار او،
نقش مهمی در هنر میناکاری ایفا می‌کند و کار او، پایه و اساس برای خلق آثار زیبای میناکاری است.
محمدامین کاردان (زادهٔ ۱۳۱۲) دیپلمات ایرانی بود. او در روزهای منتهی به انقلاب ۱۳۵۷ و پس از آن‌که شاپور بهرامی سفیرکبیر وقت ایران در فرانسه توسط دولت شاپور بختیار از سفارت ایران در پاریس برکنار شد، به عنوان کاردار موقت مسئولیت سفارت ایران در پاریس را برعهده داشت. او تحصیل‌کردهٔ علوم سیاسی در ایران و فرانسه می‌باشد. در سال ۱۳۴۱ به وزارت امور خارجه راه یافت و به مأموریت‌های آدیس آبابا، استکهلم، دهلی، بروکسل و پاریس رفت. وی در بهمن ۱۳۵۷ کاردار موقت سفارت ایران در پاریس بود و تا سال ۱۳۵۹ در وزارت امور خارجه حضور
پاریس بود و تا سال ۱۳۵۹ در وزارت امور خارجه حضور داشت.
فریدون موثقی (زادهٔ ۱۲۹۹ در تهران) دیپلمات ایرانی بود. او در سال ۱۳۲۲ به وزارت امور خارجه راه یافت و به مدیرکلی امور اداری، سرکنسولی در مونیخ و سفارت ایران در ترکیه و اردن رسید. او دورهٔ ابتدایی را در دبستان شرف به پایان رساند و از کاخ آمریکایی دیپلم و از دانشگاه تهران در رشته زبان انگلیسی لیسانس گرفت. نامبرده در سال ۱۳۲۲ در وزارت امور خارجه استخدام شد و در مشاغلی از جمله: دفتر وزارتی، ادارهٔ کارگزینی، دبیر سوم ایران در برن، دبیر سوم و دوم در واشینگتن، ادارهٔ کارگزینی مرکز، معاون ادارهٔ امور مرزی، معاون
کارگزینی مرکز، معاون ادارهٔ امور مرزی، معاون ادارهٔ سازمان ملل متحد، معاون ادارهٔ کارگزینی، دبیر اول در واشینگتن، رایزن ایران در دهلی، سرکنسول بمبئی، رئیس ادارهٔ چهارم سیاسی، وزیر مختار در واشینگتن، رایزن هیئت نمایندگی ایران در دفتر اروپایی، مدیرکل امور اداری، سفیر ایران در ترکیه، نمایندهٔ وزارت امور خارجه در جلسات کمیته دائمی حفاظت در ساواک و سفیر ایران در اردن خدمت کرد.
جشنواره بین‌المللی تئاتر لندن (به ، به اختصار LIFT) یک جشنواره دوسالانه تئاتر، اجرا و رویدادهای فرهنگی است. این جشنواره همچنین از فعالیت‌های تمام سال در لندن حمایت می‌کند؛ این جشنواره را رز فنتون و لوسی نیل تأسیس کرده‌اند و نخستین جشنواره در سال ۱۹۸۱ برگزار شد، به این امید که «تئاتر بریتانیا را به چالش بکشد و پنجره‌ای به روی جهان بگشاید». مدیر هنری کنونی جشنواره، کریس نلسون است.
سئوتس سوم (به , Seuthēs) یک پادشاه تراکیایی در اودریسیا، بخشی از تراکیه، بود که در اواخر قرن چهارم قبل از میلاد (حدوداً بین ۳۲۴ و ۳۱۲ قبل از میلاد) می‌زیست.
موفیت کیپر (؛ ۱۹۱۲ – ) بازیگر اهل ترکیه بود.
احیای بلغاری (، "Balgarsko vazrazhdane" یا به سادگی: Възраждане, "Vazrazhdane" و ) که گاهی احیای ملی بلغارستان نامیده می‌شود، دوره ای از توسعه اجتماعی-اقتصادی و یکپارچگی ملی در میان مردم بلغار تحت سلطه عثمانی بود. معمولاً پذیرفته شده است که این جنبش با نگارش کتاب تاریخی "داستان اسلاوبلغارها" (Istoriya Slavyanobolgarskaya) که در سال ۱۷۶۲ توسط یک راهب بلغاری در صومعه هیلاندار در کوه آتوس نوشته شده بود، آغاز شده است و منجر به بیداری ملی بلغارستان و ناسیونالیسم مدرن بلغارستانی شد، و تا زمان آزادی بلغارها طی
مدرن بلغارستانی شد، و تا زمان آزادی بلغارها طی روس‌ها و ترک‌ها در ۱۸۷۷–۱۸۷۸ ادامه یافت. خصوصیات. این دوره به دلیل معماری مشخص آن قابل توجه است که هنوز هم می‌توان در شهرهای قدیمی بلغارستان مانند تریاونا، کوپریفشتیتسا و ولیکو ترنوو چنین آثاری را مشاهده کرد. میراث ادبی غنی نویسندگانی مانند ایوان وازوف و هریستو بوتف که الهام بخش مبارزات بلغارستانی‌ها برای استقلال شد و ایجاد یک کلیسای خودمختار از دیگر خیزش‌های این نهضت بود و در نهایت رویداد مهم قیام مسلحانه ۱۸ آوریل شکل گرفت که منجر به جنگ آزادی‌بخش روسیه و
آوریل شکل گرفت که منجر به جنگ آزادی‌بخش روسیه و ترکیه در ۱۸۷۷–۱۸۷۸ شد. تغییرات قابل توجه در جامعه بلغارستان، آزادی ابتکارات اقتصادی و انتخاب مذهبی منجر به تشکیل ملت بلغار در مرزهای قومی و قلمرو مشترک خود شد که سرزمین‌های موئسیا (از جمله دوبروجا)، تراکیا و مقدونیه را دربر گرفت. احیای ملی بلغارستان به‌طور سنتی به سه دوره تقسیم می‌شود، دوره اول از ۱۸ تا آغاز قرن ۱۹ (بیداری ملی بلغارستان)، دوره دوم از اصلاحات عثمانی از ۱۸۲۰ تا ۱۸۵۰ تا جنگ کریمه، و سوم از جنگ کریمه تا آزادی بلغارستان در سال ۱۸۷۸. به‌طور کلی
کریمه تا آزادی بلغارستان در سال ۱۸۷۸. به‌طور کلی پذیرفته شده است که احیای ملی بلغارستان با آزادی بلغارستان به پایان رسید. ولی این فقط پایان کار جنبش در قلمرو شاهزاده‌نشین بلغارستان بود، زیرا روند احیا در روملی شرقی و مقدونیه ادامه یافت.
سامی آیاناوغلو (؛ ۲۱ آوریل ۱۹۱۳ – ) بازیگر اهل ترکیه بود.
قهوه پایدار قهوه ای است که به واسطه پایداری آن کشت و به بازار عرضه می‌شود. این مبحث شامل قهوه دارای گواهینامه‌هایی ارگانیک، تجارت منصفانه و رینفارست الاینس است. قهوه دارای تعدادی طبقه‌بندی است که برای تعیین مشارکت تولیدکنندگان (یا زنجیره تأمین) در ترکیبات مختلف استانداردهای اجتماعی، زیست‌محیطی و اقتصادی استفاده می‌شود. قهوه‌هایی که با چنین رده‌هایی مطابقت دارند و به‌طور مستقل توسط یک طرف ثالث معتبر گواهی یا تأیید شده‌اند، در مجموع «قهوه‌های پایدار» نامیده می‌شوند. این اصطلاح وارد واژه‌نامه شده و این بخش به
این اصطلاح وارد واژه‌نامه شده و این بخش به سرعت به صنعت چند میلیارد دلاری رشد یافته و برای خودش با پیامدهای بالقوه قابل توجهی برای سایر کالاها با گسترش تقاضا و آگاهی همراه بوده است. تاریخچه اولیه و تعریف. اصطلاح «قهوه پایدار» اولین بار در جلسات کارشناسی که توسط مرکز پرندگان مهاجر مؤسسه اسمیتسونیان (SMBC)، کمیسیون همکاری‌های زیست‌محیطی نفتا (CEC) و شورای انتخاب مصرف‌کننده (CCC) در سال ۱۹۹۸ برگزار شد، معرفی گشت. گزارش CCC در سال ۱۹۹۹، «قهوه پایدار در تقاطع» اولین مورد استفاده از این اصطلاح در حوزه عمومی است.
مورد استفاده از این اصطلاح در حوزه عمومی است. این گزارش تفاسیر پایداری را مورد بحث قرار می‌دهد و گزینه‌هایی مانند تجارت ارگانیک و منصفانه را به عنوان «قهوه پایدار» مشخص می‌کند، اگرچه یک تعریف کاربردی ارائه نمی‌دهد. گزارش CCC در همان دوره با نشریات قابل توجه بانک جهانی و مقاله صندوق بین‌المللی پول بیروم آمد که در میان اولین مواردی بودند که مشکلات اقتصادی و اجتماعی با منشأ قهوه را شناسایی کردند که اساس بحران قهوه بود که به‌طور کامل در اوایل دهه ۲۰۰۰ آشکار شد. SMBC برخی از اولین شواهد از اثرات زیست‌محیطی رخ
SMBC برخی از اولین شواهد از اثرات زیست‌محیطی رخ داده در برخی از مهم‌ترین مناطق کشت قهوه در آمریکای مرکزی را ارائه کرد. نگرانی‌های زیست‌محیطی و اقتصادی در نشست‌هایی که به میزبانی CEC برگزار شد ("کارگاه کارشناسان در زمینه تولید پایدار قهوه مکزیکی" در اوآخاکا در سال ۲۰۰۰ مورد بحث قرار گرفت که منجر به بیانیه اوآخاکا شد. سازمان جهانی قهوه (ICO) برخی از عواملی را که منجر به بحران به ویژه کاهش شدید قیمت‌ها برای تولیدکنندگان قهوه شد، بیان و مستند کرد.
اسکله D یک اسکله در ونکوور کانادا بود که توسط راه‌آهن کانادا اقیانوس آرام ساخته شد، در سال ۱۹۱۶ تمدید شد و ۷۰۰٬۰۰۰ دلار برای این پروژه متعهد شد، از جمله ۱۵۰٬۰۰۰ دلار در آنچه به عنوان «بزرگ‌ترین قرارداد شمع بندی تا کنون در سواحل اقیانوس آرام» توصیف شد. اسکله در ۲۷ ژوئیه ۱۹۳۸ با خسارت ۱٬۰۰۰٬۰۰۰ دلاری در آتش سوخت.
موزه هنر ریگا بورس ( muzejs Rīgas Birža) یک موزه در ریگا، لتونی است. این موزه در سال ۱۹۲۰ تأسیس شد و شامل گسترده‌ترین مجموعه هنر جهان در لتونی از هنر مصر باستان و خاورمیانه است که قدمت آن به ۵۰۰۰ سال قبل از میلاد برمی‌گردد. تاریخچه. ساختمان. در نیمه اول قرن نوزدهم، تجارت ریگا توسعه یافت. بازرگانان سازمان دائمی خود را به نام کمیته بورس ایجاد کردند. تا آن زمان، تمام معاملات در تالار شهر ("راتهاوس") انجام شد. در سال ۱۸۴۷، انجمن بزرگ ریگا تصمیم گرفت تالار شهر را ترک کند و اتاق‌ها را به مؤسسات درباری شهر
شهر را ترک کند و اتاق‌ها را به مؤسسات درباری شهر بازگرداند. اعضا تصمیم گرفتند ساختمان جدیدی بسازند که بتواند شامل خود انجمن، کمیته بورس و یک تئاتر شهر باشد. معمار که باید بورس را طراحی می‌کرد، هارالد جولیوس فون بوسه، یک نجیب‌زادهٔ آلمانی بالتیک بود که در سن پترزبورگ کار می‌کرد. مأموریت او مستقر کردن بورس در شهر قدیمی و همچنین «تطبیق با چیدمان نامنظم بلوک‌ها، خیابان‌های باریک و چینش متراکم ساختمان‌ها» بود. بعدها ایده تئاتر شهر به دلیل خطرات آتش‌سوزی رد شد. فون بوسه طراحی خود را در سال ۱۸۵۰ آغاز کرد، اما
فون بوسه طراحی خود را در سال ۱۸۵۰ آغاز کرد، اما مکانی که او انتخاب کرد، کمیته مبادله را راضی نکرد. سپس در سال ۱۸۵۱ تصمیم گرفته شد که این ساختمان در محلهٔ دیگری بنا شود. سرانجام، ساخت و ساز در ۲۵ مارس ۱۸۵۲ آغاز شد. معماری ساختمان به سبک کاخ‌های ونیزی رنسانس و به عنوان نمادی از ثروت و فراوانی چنین طراحی شده است. برای نمای بورس تصمیم گرفته شد از دکور سفالی، مجسمه‌هایی با محتوای تمثیلی و عناصر تزئینی استفاده شود. مجسمه‌ساز دانمارکی دیوید جنسن که در سن پترزبورگ مستقر بود، مسئول این پروژه شد. سپس، در ۲۶ مه ۱۸۵۶،
بود، مسئول این پروژه شد. سپس، در ۲۶ مه ۱۸۵۶، بورس ریگا با حضور تزار روسیه الکساندر دوم به‌طور رسمی افتتاح شد. در سال ۱۹۳۷، چندین ساختمان برای ایجاد میدان گنبد (Doms laukums) تخریب شدند. پس از جنگ جهانی دوم، لتونی بخشی از اتحاد جماهیر شوروی شد و این ساختمان به مرکز پروپاگاندای علم و فناوری تبدیل شد. نما در رنگ‌های روشن‌تر (صورتی کم رنگ و قهوه ای) رنگ آمیزی شد. در ۲۴ ژانویه ۱۹۸۰، آتش‌سوزی در سالن‌های طبقه بالا رخ داد. این موزه امروزه آثار بسیاری از این آتش‌سوزی را نگه می‌دارد. بازسازی چند ماه بعد آغاز شد اما
را نگه می‌دارد. بازسازی چند ماه بعد آغاز شد اما در سال ۱۹۸۲ متوقف شد. در ۳۰ سپتامبر ۲۰۰۴، بازسازی با پروژه‌ای به نام «بازسازی بورس سابق» برنامه‌ریزی شد، اما کار تنها در سال ۲۰۰۸ آغاز شد و در سال ۲۰۱۱ به پایان رسید. در ۲۰ آگوست ۲۰۱۱، این ساختمان بالاخره میزبان مجموعه‌های هنری خارجی شد و موزه هنر ریگا بورس نامیده شد. مجموعه‌ها. مجموعه‌های موزه هنر ریگا بورس توسط چندین مجموعه‌دار هنری در طول قرن ۱۹ و ۲۰ میلادی جمع‌آوری شده‌اند. اولین مجموعه خصوصی که به شهر ریگا داده شده بود، از طرف نیکولاس فون هیمسل
شهر ریگا داده شده بود، از طرف نیکولاس فون هیمسل (۱۷۲۹–۱۷۶۴) وقف شد. او یک پزشک و مسافر آلمانی‌تبار بالتیک بود و بسیاری از اشیاء خاور زمین را برای ساختن یک مجموعه هنری خریداری کرد. سپس، دومنیکو دو روبیانی (۱۷۹۳–۱۸۸۹)، یک تاجر ایتالیایی ساکن ریگا، مجموعه نقاشی‌های خود را ارائه داد که آثار هنری هلندی، آلمانی و فرانسوی را گردآوری می‌کرد. این دو مجموعه با هم ادغام شدند و ایده موزه به وجود آمد. به دلیل کمبود فضا، برخی از نقاشی‌ها در خانه شهردار به نام لودیویک ویلهلم کرکوویوس (۱۸۳۱–۱۹۰۴) باقی ماند. در این زمان،
کرکوویوس (۱۸۳۱–۱۹۰۴) باقی ماند. در این زمان، چندین مجموعه‌دار مجموعه‌های خود را وقف موزه کردند: راینهولد شیلینگ (۱۸۱۹–۱۸۸۸) ۳۰ نقاشی و کرکوویوس ۲۶ نقاشی به آن سپردند. مهم‌ترین هدیه مجموعه فردریش ویلهلم بردرلو (۱۷۷۹–۱۸۶۲) بود. او ۲۰۱ نقاشی داد که ۷۰ تای آن توسط استادان هلندی کشیده شده بود. مجموعه موزه شامل بیش از ۲۲۰۰۰ اثر هنری است که قدمت آنها از هزاره چهارم قبل از میلاد تا قرن بیستم است.
موزه معماری لتونی (به لتونیایی: Latvijas Arhitektūras muzejs) یک موزه در شهر ریگا، لتونی است. این بنا در یک ساختمان قدیمی قرون وسطایی قرار دارد که بخشی از سه برادر است و متعلق به انجمن موزه لتونی است.
موزه هنرهای تزئینی و طراحی لتونی یک موزه هنری در ریگا، لتونی است. این موزه در ۱ ژانویه ۱۹۸۹ تأسیس شد و در ۶ ژوئیه ۱۹۸۹ به روی عموم باز شد. بنای موزه یک کلیسای سابق، کلیسای سنت جورج، ریگا است که قدیمی‌ترین ساختمان سنگی باقی مانده در ریگا بوده. افتتاحیه و اختتامیه مجمع آینده شمالی‌ها نخست وزیران بریتانیا، شمال اروپا و بالتیک در سال ۲۰۱۳ در اینجا برگزار شد. پیوند به بیرون. &lt;templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt;
یک تاس ا کافه (, "فنجان قهوه") یک فنجان عموماً از جنس چینی سفید و با ظرفیت حدودی ۱۲۰ میلی لیتر (۴ fl اونس) است که در آن قهوه سرو می‌شود. همچنین گاهی از آن برای سرو بخش‌های کوچک نوشیدنی‌های غنی مانند شکلات داغ نیز استفاده می‌شود. این کلمه از از ، به معنی فنجان یا کاسه گرفته شده است. یک فنجان نیم‌اندازه را "دمی تاس" (به انگلیسی دمیتاس) می‌نامند که به معنای واقعی کلمه «نیم فنجان» است.
دیوید بوکانان ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
راگبی با ویلچر () یکی از رویدادهای برگزار شده در پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۴ بود. این دوره از بازی‌ها از ۲۹ اوت تا ۲ سپتامبر ۲۰۲۴ به میزبانی پاریس، پایتخت فرانسه برگزار شد. مدافع عنوان قهرمانی، بریتانیا در بازی نهایی موفق نشد تا از عنوان خود دفاع کند و در بازی پیش از پایانی، مغلوب ایالات متحده شدند. آن‌ها همچنین بازی مدال برنز را نیز به استرالیا واگذار کردند و به مقام چهارم دست یافتند. بدین شکل ژاپن تاریخ‌ساز شد.
سیمون براون ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد :
تیم بی فوتبال ملی انگلیس یک تیم فوتبال ثانویه است که گاهی اوقات با تیم های کامل کشورهای دیگر بازی و گاهی بازی هایی را با تیم های B دیگر کشورها انجام می دهند. از زمان اولین بازی تیم در سال 1947، 54 بازی رسمی و 3 غیررسمی برگزار شده است. این تیم از می 2007 غیر فعال بوده است. تاریخچه. والتر وینترباتم برای اولین بار مسابقات تیم B را به عنوان راهی برای ورود بازیکنان به تیم ملی پیشنهاد کرد ( تیم زیر 21 سال ، پله فعلی تیم ملی، تا سال 1976 وجود نداشت ). اولین بازی ثبت شده تیم بی فوتبال ملی انگلیس در 21 فوریه 1947 در
شده تیم بی فوتبال ملی انگلیس در 21 فوریه 1947 در ژنو در برابر تیم سوئیس B برگزار شد. این مسابقه 0-0 به پایان رسید. اولین بازی رسمی تیم بی فوتبال ملی انگلیس در سال 1949 در پیروزی 4-0 مقابل فنلاند انجام شد.
شهرداری دیواچا ( ) یک شهرداری در منطقه ساحلی اسلوونی و در نزدیکی مرز ایتالیا است. مرکز این شهرداری شهر دیواچا است. این شهرداری در ۶ نوامبر ۱۹۹۴ تأسیس شد، زمانی که شهرداری پیشین سژانا به چهار شهرداری کوچکتر (دیواچا، هرپلایه-کوزینا، کومن، و سژانا) تقسیم شد. غارهای شکوجان، که یک سایت میراث جهانی یونسکو است، در این شهرداری واقع شده‌اند.
ایگ ( ) بزرگترین سکونتگاه و مرکز شهرداری ایگ در اسلوونی مرکزی است.
بارنامه (به انگلیسی: Bill of lading) (گاهی به اختصار B/L یا BOL) سندی است که توسط یک حامل (یا نماینده آن) برای تصدیق دریافت محموله جهت ترابرد باری صادر می‌شود. اگرچه اصطلاح بارنامه از نظر تاریخی فقط به حمل از طریق دریا مربوط می‌شود، امروزه ممکن است برای هر نوع حمل و نقل کالا مورد استفاده قرار گیرد. بارنامه یکی از سه سند مهمی است که در بازرگانی بین‌المللی بکار می‌رود تا اطمینان حاصل شود که صادرکنندگان هزینه، و واردکنندگان کالا را دریافت می‌کنند. دو سند دیگر یکی بیمه نامه است و دیگری فاکتور است. یک بارنامه
یکی بیمه نامه است و دیگری فاکتور است. یک بارنامه باید قابل انتقال باشد، و سه وظیفه اصلی را دارد: در معاملات صادراتی معمولی از اصطلاحات اینکوترمز مانندCIF، FOB یا FAS استفاده می‌کنند که صادرکننده/فرستنده را ملزم می‌نماید که کالا را چه در کشتی یا در کنار آن تحویل دهد. با این وجود، خود بارگیری معمولاً توسط حامل یا یک دستگاه حمل و نقل شخص ثالث انجام می‌شود.
شهرداری کوچوه () یک شهرداری در جنوب اسلوونی است. مرکز این شهرداری شهر کوچوه است. امروز بخشی از منطقه آماری جنوب شرقی اسلوونی است. از نظر مساحت، بزرگ‌ترین شهرداری در اسلوونی است. این شهرداری با کرواسی هم‌مرز است.
تانتامانی (، نئوآسوری: ، یونانی باستان: Τεμένθης Teménthēs)، که با نام‌های تانوتامون یا تانوتوامانی نیز شناخته می‌شود، (درگذشته ۶۵۳ پیش از میلاد)، فرمانروای پادشاهی کوش واقع در شمال سودان و آخرین فرعون دودمان بیست و پنجم مصر بود. نام سلطنتی (پرِنومن) او «باکاره» بود که به معنای «روح باشکوه رع» است. نسب شناسی. تانتامانی پسر شاه شاباکا و برادرزاده تهارقا، فرمانروای پیشین، بود. در برخی منابع مصرشناسی، او به عنوان پسر شبیتکو معرفی شده است. منابع آشوری، تانتامانی را پسر شاباکا معرفی می‌کنند و از مادرش، قالهاتا،
را پسر شاباکا معرفی می‌کنند و از مادرش، قالهاتا، به عنوان خواهر تاهارقا یاد می‌کنند. برخی مصرشناسان متن آشوری را به این صورت تفسیر کرده‌اند که تانتامانی پسر شبیتکو بوده است، اما امروزه رایج‌تر است که او را پسر شاباکا بدانند.
ایکابد کرین یک شخصیت خیالی و قهرمان داستان کوتاه واشینگتن اروینگ "افسانه اسلیپی هالو" است. کرین در اثر اصلی و در اکثر اقتباس‌ها به‌عنوان فردی قد بلند و لاغر به تصویر کشیده شده است. او مدیر مدرسه محلی است، و به شدت به همه چیزهای ماوراء طبیعی، از جمله افسانه اسب‌سوار بی سر اعتقاد دارد. کرین در نهایت تلاش ناموفق برای خواستگاری وارث کاترینا ون تاسل را می‌کند، تصمیمی که باعث عصبانیت آبراهام «بروم بونز» ون برانت، مردی محلی می‌شود که او نیز می‌خواهد با کاترینا ازدواج کند. بعد از اینکه ظاهراً از کاترینا خواستگاری