payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ماند. به جز عربی، برکردی و ترکی تسلط داشت. او به عنوان معلم در دبیرستان‌های دخترانه بغداد کار کرد.از جمله شاعرانی که بر وی تأثیر گذاشتند، علی محمود طه، فدوی طوقان، عمر خیام، احمد رامی، ابوالقاسم الشابی و نزار قبانی هستند. او مدرک کارشناسی زبان عربی را از دانشگاه بغداد و دیپلم عالی در تحقیقات اجتماعی از همان دانشگاه گرفت. همچنین دیپلم عالی در توسعهٔ اجتماعی از مرکز بین‌المللی در سرس اللیان، قاهره، مصر به دست آورد. در بسیاری از تظاهرات ملی شرکت کرد و قبل از انقلاب ژوئیهٔ ۱۹۵۸ محاکمه و دستگیر شد.بیشتر
از انقلاب ژوئیهٔ ۱۹۵۸ محاکمه و دستگیر شد.بیشتر روزنامه‌های عراق و کویت و روزنامهٔ «الاهرام» مصر، آثارش را منتشر کردند. او در چندین کنفرانس شرکت کرد، از جمله: کنفرانس جوانان آسیایی- آفریقایی، ۱۹۵۹، قاهره؛ کنفرانس توسعهٔ اجتماعی، ۱۹۶۱، بیروت؛ کنفرانس اتحادیهٔ زنان عرب، ۱۹۶۶، قاهره؛ کنفرانس قدرت مردمی عرب، ۲۰۰۱، بغداد؛ کنفرانس قدرت مردمی عرب، ۲۰۰۲، بغداد. در سال ۲۰۰۲، او مدال ماجده برای خلاقیت شاعرانه را از اتحادیهٔ زنان عراق در طی کنفرانس نیروهای مردمی عرب در بغداد دریافت کرد. در «معجم البابطین برای شاعران
بغداد دریافت کرد. در «معجم البابطین برای شاعران عربی در دو قرن نوزدهم و بیستم» دربارهٔ شعر او آمده است: «شاعری است نوگرا. شعرش میان شعر عروضی پایبند به وحدت وزن و قافیه و سرودن بر پایهٔ نظام آزاد متنوع است… اشعار آزاد او با عمق معنایی، عاطفهٔ ظریف و اندوه دفن‌شده متمایز می‌شود.» او یکی از پیشگامان شیوه‌ای نوین در شعر عراقی سدهٔ بیستم، معروف به شعر منثور، شمرده می‌شود. در شعر نمادگرایی نیز برجسته بود، با این حال در شعر عمودی برتری یافت. او شاعری ظریف است که «شاعر شاد» لقب گرفت، زیرا روح فکاهت در اشعارش
که «شاعر شاد» لقب گرفت، زیرا روح فکاهت در اشعارش نمایان است. باکزه امین در سال ۲۰۰۳ در بغداد درگذشت. زندگی شخصی. از طریق ازدواج با مهندس سمیر عثمان خریبه (کارشناس بین‌المللی در سازمان ملل) تابعیت مصر را به دست آورد و در قاهره اقامت گزید. آنها چهار فرزند داشتند: سه دختر (یکی دکتر، دیگری باستان‌شناس و سومی حسابدار) و یک پسر به نام سلیمان سمیر عثمان خریبه که مشاور حقوقی شد. آثار. از جمله مجموعه‌های شعری او:
فمینیسم در تایلند از بسیاری از بنیان‌های سنتی نظریه فمینیستی نشأت می‌گیرد، اما با این وجود از طریق گروه‌های فعال اجتماعی در بستر دموکراسی غیرلیبرال تایلند پیش می‌رود. دولت تایلند ادعا می‌کند که به‌عنوان یک جامعه مدنی عمل می‌کند و کنشگری اجتماعی در برابر تبعیض‌های جنسیتی را به رسمیت می‌شناسد. در دولت تایلند، کنشگری فمینیستی به شدت به ساختارهای طبقاتی وابسته است و بر جنبه‌های خاصی از سیاست عمومی تمرکز دارد که با وضعیت اجتماعی-اقتصادی زنان مرتبط است. سلسله‌مراتب مسائل فمینیستی به جایگاه طبقاتی فرد بستگی دارد.
مسائل فمینیستی به جایگاه طبقاتی فرد بستگی دارد. نخبگان تایلندی بر سیاست عمومی، برابری اجتماعی و افزایش حضور زنان در حوزه‌های اقتصادی تمرکز دارند. نسل جوان‌تر تایلندی کمتر به سیاست عمومی و سیاست رسمی اهمیت می‌دهد، در حالی که زنان فمینیست طبقه متوسط تایلند نگرانی‌های سیاسی خود را از طریق ابزارهای سنتی‌تر و قدیمی‌تر مانند اجراهای هنری بیان می‌کنند. جنسیت در فرهنگ تایلند. سازمان‌هایی مانند بنیاد حمایت از سلامت زنان تایلند بر حقوق باروری و مسائل جنسی زنان تایلندی بر اساس انتخاب تمرکز دارند، که موضوعی سنتی در
بر اساس انتخاب تمرکز دارند، که موضوعی سنتی در فمینیسم است. این بنیاد که در بانکوک قرار دارد، شامل تحقیق، آموزش پرستاران ماهر و برگزاری کنفرانس‌های بین‌المللی دربارهٔ تسهیل سقط جنین ایمن است. مسائل جنسی اغلب به‌عنوان موضوعی فمینیستی در تایلند مورد بحث قرار می‌گیرد، زیرا تنوع ترجیحات جنسی در فرهنگ تایلند وجود دارد. موضوع جنسیت بر اساس هنجارهای طبقاتی جامعه سنجیده می‌شود. چالیداپورن سونگسامفان، در مقاله‌اش «بومی‌سازی فمینیسم: صدای زنان و کنشگری اجتماعی در زمینه تایلند»، می‌گوید: «در حالی که برخی فمینیست‌های
تایلند»، می‌گوید: «در حالی که برخی فمینیست‌های تایلندی کار جنسی تجاری را تحمل نمی‌کنند، برخی دیگر آن را به‌عنوان نوعی کار می‌بینند که زنان ممکن است به دلایل و شرایط خاص خود انتخاب کنند.» کارگران جنسی و حقوق بشر. کارگران جنسی در تایلند دهه‌هاست که در حال مقاومت و سازمان‌دهی هستند. در سال ۱۹۸۵، با حمایت چانتاویپا آپیسوک، فعال تایلندی و مدافع حقوق زنان، اولین سازمان خود را به نام بنیاد امپاور تشکیل دادند. در سال ۲۰۰۴، سازمان دیگری به نام SWING توسط اعضای امپاور ایجاد شد. امپاور نقش پیشرو در ایجاد شبکه‌ها و
ایجاد شد. امپاور نقش پیشرو در ایجاد شبکه‌ها و سازمان‌های متعددی برای رسیدگی به مسائل اچ‌آی‌وی، مهاجرت، اصلاحات سیاسی و بلایای طبیعی مانند سونامی داشته است. کارگران جنسی اغلب به‌عنوان رهبران فمینیسم تایلندی شناخته نمی‌شوند. مدارک دانشگاهی مطالعات زنان. دو مؤسسه در تایلند مدرک کارشناسی ارشد در رشته مطالعات زنان ارائه می‌دهد: دانشگاه چیانگ‌مای از سال ۲۰۰۰ و برنامه مطالعات زنان و جوانان در دانشگاه تاماسات. اولین مرکز مطالعات زنان در سال ۱۹۸۱ تأسیس شد. رشته مطالعات جنسیت و توسعه (GDS) در مؤسسه فناوری آسیا (AIT)
جنسیت و توسعه (GDS) در مؤسسه فناوری آسیا (AIT) نیز از جمله این برنامه‌هاست.به گفته یک اقتصاددان مستقل در بانکوک، ستاپوت سوتیوارت-ناروپوت، تا سال ۲۰۲۰ تعداد زنان در تایلند یک میلیون نفر بیشتر از مردان خواهد بود و «ده دانشکده برتر در ده دانشگاه برتر تایلند، به جز حسابداری و آموزش، دانشجویان زن بیشتری نسبت به دانشجویان مرد دارند.»
فمینیسم در بنگلادش (به بنگالی: বাংলাদেশে নারীবাদ) به دنبال دستیابی به حقوق برابر برای زنان در بنگلادش از طریق تغییرات اجتماعی و سیاسی است. ماده ۲۸ قانون اساسی بنگلادش تصریح می‌کند که "زنان در تمامی عرصه‌های دولتی و زندگی عمومی حقوق برابری با مردان خواهند داشت". تاریخچه. جنبش‌های فمینیستی در بنگلادش مدت‌ها پیش از استقلال این کشور آغاز شدند. در قرن نوزدهم، جنبش اصلاحات اجتماعی که عمدتاً توسط رهبران اجتماعی مرد انجام می‌شد، برای لغو رسوماتی مانند کشتن نوزادان دختر، ازدواج کودکان و سوزاندن بیوه‌ها تلاش می‌کرد.
ازدواج کودکان و سوزاندن بیوه‌ها تلاش می‌کرد. فعالان زن در بنگلادش در دوران حکومت بریتانیا و پاکستان برای احقاق حقوق خود سازماندهی شدند. آن‌ها برای مبارزه در زمینه‌هایی مانند خشونت علیه زنان، فرصت‌های اقتصادی برای زنان، نمایندگی برابر در سیاست، حقوق باروری، اصلاح قوانین خانواده و برابری جنسیتی در سیاست‌های عمومی بسیج شدند. در دوران پاکستان، جنبش فمینیستی بیشتر بر سیاست و مبارزات ملی متمرکز بود. جنبش فمینیستی دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ توسط زنان حرفه‌ای از مناطق شهری رهبری می‌شد. اواسط قرن بیستم. اواخر قرن بیستم:
رهبری می‌شد. اواسط قرن بیستم. اواخر قرن بیستم: ادبیات و فعالیت فمینیستی قرن بیست و یکم: ادامه تلاش‌ها و به رسمیت‌شناسی معضلات. قانون خانواده مسلمانان. قانون خانواده مسلمان در زمان استعمار بنگال وضع شد. این قانون در خصوص حقوق زنان تبعیض‌آمیز است.
آلیس ای. گری (۷ ژوئن 1914۲۷ آوریل ۱۹۹۴) حشره‌شناس و اوریگامیست آمریکایی بود. او ۴۳ سال به عنوان حشره‌شناس در موزه تاریخ طبیعی آمریکا در نیویورک کار کرد و به نوشتن، تصویرسازی و ساخت مدل‌های بزرگ از حشرات پرداخت. او که به عنوان «بانوی حشره» شناخته می‌شود، در موزه و در مدارس فعالیت می‌کرد. او ابتدا شروع به تمرین اوریگامی به عنوان گسترش علاقه خود به حشرات کرد و سنت استفاده از موجودات اوریگامی برای تزئین درخت کریسمس موزه را آغاز کرد. در دهه ۱۹۶۰، او بیشتر با جامعه اوریگامی درگیر شد و در سال ۱۹۷۸، به همراه لیلیان
اوریگامی درگیر شد و در سال ۱۹۷۸، به همراه لیلیان اوپنهایمر و مایکل شال، که اکنون با نام انجمن اوریگامی آمریکا شناخته می‌شود، مرکز دوستان اوریگامی آمریکا را در نیویورک تأسیس کرد. دوران اولیه زندگی و تحصیل. آلیس ای گری در ۷ ژوئن ۱۹۱۴ به دنیا آمد. مادرش از خانواده ای کشاورز و پدرش مهندس بود. او از کودکی به حشرات علاقه زیادی داشت. هنگامی که آلیس از مادرش خواست حشراتی را که صید کرده بود نگه دارد، با این شرط موافقت کرد که آلیس تا وقت شام آنچه را که حشره‌ها می‌خوردند، شناسایی کند و بفهمد زندگی حشرات چگونه است،
شناسایی کند و بفهمد زندگی حشرات چگونه است، همین کار باعث شد آلیس در سنین جوانی به یک حشره‌شناس آماتور تبدیل شود. زمانی که هنوز در دبیرستان بود می‌دانست که می‌خواهد در موزه تاریخ طبیعی آمریکا کار کند و با بخش حشرات و عنکبوت‌ها تماس گرفت تا در مورد این شغل تحقیق کند. بر اساس توصیه‌ای که از رئیس وقت، فرانک ای. لوتز دریافت کرد، برای تحصیل در رشته زیست‌شناسی و حشره‌شناسی و آموزش تصویرسازی علمی به دانشگاه کرنل مراجعه کرد. موزه تاریخ طبیعی آمریکا. آلیس در سال ۱۹۳۷ پس از فارغ‌التحصیلی از کرنل، کار با موزه را آغاز
پس از فارغ‌التحصیلی از کرنل، کار با موزه را آغاز کرد و تا زمان بازنشستگی در آنجا ماند. او ثابت کرد که تصویرگر، مدل‌ساز و نویسنده ماهری است و در طیف وسیعی از روابط عمومی و فعالیت‌های ارتباطی می‌تواند فعالیت کند. او برای انتشارات موزه مطلب نوشت، بسیاری از نمایشگرهای بخش، مدل‌های بزرگ را ساخت و جزوه‌های حشره‌شناسی مصور را تهیه کرد که هنوز مورد استفاده قرار می‌گرفت. او تحصیلات خود را در حین کار در موزه ادامه داد و در سال ۱۹۴۹ مدرک کارشناسی ارشد علوم تربیتی را از کالج معلمان دریافت کرد. گری به عنوان دستیار علمی
کالج معلمان دریافت کرد. گری به عنوان دستیار علمی در گروه حشره‌شناسی، آموزش دهنده و ارتباط دهنده اولیه در مورد حشرات بود. او علاوه بر کار در داخل موزه، حشرات و عنکبوت‌ها را به مدارس دولتی نیویورک آورد، در کلاس‌های درس حاضر شد و در نهایت با تلاش‌های خود لقب «بانوی حشره‌ها» را به خود اختصاص داد. او در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ با حشراتش در تلویزیون برنامه اجرا کرد. اوریگامی. اولین برخورد گری با اوریگامی زمانی بود که او کتابی در این زمینه بر اساس تصویری از سیکادا روی جلد آن خرید. او به عنوان یک سرگرمی به آن پرداخت،
جلد آن خرید. او به عنوان یک سرگرمی به آن پرداخت، اما علاقه او پس از ملاقات با لیلیان اوپنهایمر در دهه ۱۹۶۰ عمیق‌تر شد. اوپنهایمر با محبوبیت اوریگامی در ایالات متحده شناخته می‌شود و گری در مجموعه خود هنری و صنایع دستی را دید که می‌توان آن را جدی گرفت. گری پیشنهاد داد تا مجموعه را طبقه‌بندی و سازماندهی کند. در سال ۱۹۶۴، زمانی که سردبیر و مدیر هنری آن مجله سمت‌های خود را ترک کردند، گری هر دو را ابتدا به‌عنوان یک اقدام موقت و سپس به‌طور دائمی پر کرد.
سونی پی‌وی‌ام-۴۳۰۰، که به عنوان KX-45ED1 نیز شناخته می‌شود، یک لامپ پرتوی کاتدی (CRT) است که توسط سونی در سال ۱۹۸۹ عرضه شد. این مانیتور بزرگ‌ترین مانیتور CRT است که تاکنون تولید شده و دارای صفحه‌نمایش ۴۳ اینچی با قطر است و وزن آن حدود ۲۰۰ کیلوگرم می‌باشد. توسعه این نمایشگر در سپتامبر ۱۹۸۷ به پایان رسید؛ و در آوریل ۱۹۸۹ در ژاپن و در سال ۱۹۹۰ در ایالات متحده به فروش رسید. تاریخ. توسعه. در اواخر دهه ۱۹۸۰، سونی شروع به توسعه یک لامپ نمایش ۴۳ اینچی کرد که در سپتامبر ۱۹۸۷ به پایان رسید. PVM-4300 در شماره‌ای از
۱۹۸۷ به پایان رسید. PVM-4300 در شماره‌ای از مجله ژاپنی DIGIC در سال ۱۹۸۸ و همچنین در نشریات فناوری آمریکایی معرفی شد، اما تاریخ رسمی عرضه‌ای برای آن اعلام نشد.
مورچه سمسوم (Brachyponera sennaarensis، که قبلاً با نام Pachycondyla sennaarensis شناخته می‌شد) گونه‌ای از مورچه‌های کمرباریک است که به‌طور گسترده‌ای در آفریقا و خاورمیانه زندگی می‌کنند. این مورچه به عنوان یک آفت خانگی رایج شناخته می‌شود و عضو سرده Brachyponera است. این گونه برای اولین بار توسط حشره‌شناس اتریشی گوستاو مایر در سال ۱۸۶۲ توصیف شد. مورچه سمسوم به خاطر نیش قوی‌اش شناخته شده است که در موارد نادر می‌تواند منجر به شوک آنافیلاکسی و مرگ شود.
چهره هنری جمهوری ارمنستان () یک عنوان افتخاری در جمهوری ارمنستان می‌باشد. این عنوان توسط رئیس‌جمهور جمهوری ارمنستان به آهنگسازان، رهبران ارکستر، مدیران هنری گروه‌های موسیقی، کر، رقص و سایر گروه‌ها، کارگردانان و هنرمندان دیگر به دلیل تسلط نشان داده شده در این زمینه، کمک شایان به آموزش نسل خلاق و همچنین برای خلق آثار ارزشمند هنری اعطا می‌گردد. فهرست دریافت‌کنندگان. در زیر فهرست دریافت‌کنندگان این عنوان افتخاری آورده شده است:
مایلسون تنوریو دوس سانتوس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه ورزشی اسپورت رسیفی اشاره کرد.
آنا هاوا (نام اصلی آنا روزالی هاواکویوی; ۱۵ اکتبر ۱۸۶۴ – ۱۳ مارس ۱۹۵۷) شاعر، نویسنده و مترجم استونیایی در اواخر قرن ۱۹ و قرن ۲۰ بود. او یکی از اعضای مؤسس اتحادیه نویسندگان استونی در سال ۱۹۲۲ بود. او با نشان صلیب عقاب درجه ۳ در سال ۱۹۳۰؛ نشان صلیب سرخ استونی درجه ۲ در سال ۱۹۳۵؛ نویسنده مردمی جمهوری سوسیالیستی استونی در سال ۱۹۵۴؛ و نشان افتخار مفتخر شد. زندگی‌نامه. آنا روزالی هاواکویوی در ۱۵ اکتبر ۱۸۶۴ در دهستان کوداور در حومه، که اکنون بخشی از دهستان پیپسیاره در شرق استونی است، به دنیا آمد. پدر هاوا، یوزپ
در شرق استونی است، به دنیا آمد. پدر هاوا، یوزپ هاواکویوی (۱۸۳۶–۱۸۹۱) در سال ۱۸۶۰ با صوفی جاناست از روستای پونیکوره، استونی ازدواج کرد. در خانواده دهقانی از مزرعه آسیاب هاواکویوی، آنا با خواهر بزرگترش، الیزابت (۱۸۶۰–۱۸۹۳)، و برادر کوچکترش، رودلف (دهه ۱۸۷۰–۱۹۵۰) بزرگ شد. گفته شده است که وقتی پدرش ویولن می‌نواخت، آنا همراه او می‌خواند؛ موسیقیت او بعدها تأثیر زیادی بر شعرها و نوشته‌هایش داشت. در سال ۱۸۷۳ آنا هاواکویوی تحصیلات رسمی خود را آغاز کرد و در مدارس پاتاست و Saare-Vanamõisa و مدرسه خصوصی آلمانی زبان
و Saare-Vanamõisa و مدرسه خصوصی آلمانی زبان هافمن در تارتو، استونی از سال ۱۸۸۰ تا ۱۸۸۴ حضور یافت. او از مدرسه عالی دختران تارتو با دیپلم معلم خانگی فارغ‌التحصیل شد، که در آن زمان تنها تحصیلات عالی موجود برای زنان استونیایی بود. هاوا به عنوان معلم مهدکودک در تارتو شروع به کار کرد. مهارت هاوا در زبان‌ها به او در طول زندگی‌اش کمک کرد زیرا تاریخ استونی شامل دوره‌هایی از تأثیر تزاری-روسی، استقلال ملی جدید، اشغال نیروهای آلمانی در طی جنگ جهانی دوم، و الحاق به اتحاد شوروی توسط روسیه شوروی بود. در حالی که هاوا در
شوروی توسط روسیه شوروی بود. در حالی که هاوا در مدرسه آلمانی زبان حضور داشت، به او نامی «بیشتر آلمانی» به نام آنا روزالی اسپنشتاین داده شد و به او آموزش داده شد که چگونه یک آلمانی خوب باشد. اما، پس از فارغ‌التحصیلی، آنا اصرار داشت که نام تولد خود، هاواکویوی، را بازگرداند و زندگی خود را به عنوان یک استونیایی میهن‌دوست ادامه دهد. (اگرچه امروز آنا بیشتر با نام خانوادگی هاوا به یاد می‌آید، اما این نام رسمی او تا سال ۱۹۳۹ نشد.) نوشته‌ها. آنا هاوا در تمام دوران بزرگسالی خود، از سن ۲۲ سالگی تا سنین پیری، یک شاعر
خود، از سن ۲۲ سالگی تا سنین پیری، یک شاعر فعال بود. او اولین شعر خود را در روزنامه "پست تایمز" پس از مرگ شاعر معروف استونیایی لودیا کویدولا در تابستان ۱۸۸۶ منتشر کرد. او در این اثر تحت عنوان "به کویدولا" ادای احترام کرد و با نام «دختری استونیایی» امضا کرد. این اثر تنها اولین از بسیاری از شعرهای هاوا بود که به چاپ رسید. اولین سه مجموعه هاوا، "Luuletused" I (شعرها I) (۱۸۸۸)، II (۱۸۹۰) و III (۱۸۹۷) شامل ترانه‌های عاشقانه احساسی است که موضوع اصلی آن‌ها عشق است. در زمان انتشار، شعرهای جوانانه هاوا استقبال گرمی
در زمان انتشار، شعرهای جوانانه هاوا استقبال گرمی از سوی عموم دریافت کرد و هر سه جلد چندین بار تجدید چاپ شدند. هاوا داستان‌هایی را در مجلات منتشر کرد و یک مجموعه از جملات قصار به نام "Peotäis tõtt" (یک مشت حقیقت، ۱۹۰۰) تهیه کرد. او همچنین نثرهایی نوشت که خانه کودکی‌اش را در کتابی به نام "" (تصاویر کوچک از استونی، ۱۹۱۱) توصیف کرد. از سال ۱۹۰۶، او شروع به انتشار مجموعه‌هایی از آثار کرد که دارای لحنی کمتر شاد بودند، با "Lained" (امواج). هاوا برای محکوم کردن بی‌عدالتی، خشونت و تبعیض قومی نوشت و انتقادهای او در
خشونت و تبعیض قومی نوشت و انتقادهای او در برخی از مجموعه‌های شعر، "Ristlained" (امواج متقاطع، ۱۹۱۰) و ' (از روزهای ما، ۱۹۲۰) تعمیق یافت. شعرهای هاوا در مجموعه‌های ' (فرزندان کشورهای شمالی، ۱۹۱۳)، ' (با این حال، زندگی زیباست)، و ' (من آهنگ استونیایی خود را می‌خوانم، ۱۹۳۵) حتی شخصی‌تر شد. آخرین مجموعه اصلی شعرهای او در سال ۱۹۵۴ منتشر شد. هاوا یکی از اعضای مؤسس اتحادیه نویسندگان استونی در سال ۱۹۲۲ بود. در سال ۲۰۰۶، دست‌نوشته طولانی‌مدت منتشرنشده "" (خاطرات کودکی لانه‌کیوی مان) منتشر شد و در سال ۲۰۰۸ کتابی از
لانه‌کیوی مان) منتشر شد و در سال ۲۰۰۸ کتابی از شعرهای جمع‌آوری‌شده او به نام "Luule" (شعرها) که حاوی تا ۷۰۰ شعر بود، ظاهر شد. ذوق موسیقی. "نمی‌توانم بدون ترانه‌ها زندگی کنم:" "اگر ناگهان ساکت شوم، A" "جهانی بدون ترانه‌ها تنگ خواهد شد،" "ضربان قلب خواهد شکست." "--آنا هاوا (ترجمه از B. Kozhun)"هاوا بسیاری از شعرهای خود را با موسیقی شگفت‌انگیزی تزریق کرد که اجرای آن‌ها به عنوان اشعار برای موسیقی که توسط هنرمندان هم‌دوره او تصنیف شده بودند، را تسهیل کرد.
اشرف المهدیوی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال متولد هلند اهل مراکش است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال ویسوا کراکوف و باشگاه فوتبال یونگ آژاکس اشاره کرد.
لوکاس چاوز (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بولیوی است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال بولیوار اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بولیوی بازی کرده است.
فلاویو مدِیروس (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل برزیل است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه ورزشی ویتوریا اشاره کرد.
روث وایت (; – ) بازیگر سینما و تئاتر اهل ایالات متحده آمریکا بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "کابوی نیمه‌شب"، "کشتن مرغ مقلد"، "داستان راهبه"، "چارلی"، "نیرنگ بازان"، "محکم دارشان بزن"، "راهی دلپذیر برای مردن، و "عزیزم باران باید ببارد" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه امی ساعات پربیننده برای بهترین بازیگر نقش مکمل زن در مجموعه تلویزیونی درام و جایزه اوبی شده و یکبار برای جایزهٔ آنتوانت پری برای درخشش در هنر نمایش نیر نامزد شده است. اوایل زندگی.
در هنر نمایش نیر نامزد شده است. اوایل زندگی. وایت که در تمام عمرش ساکن پرث امبوی، نیوجرسی بود، اصالتاً یک کاتولیک ایرلندی بود. او در دبیرستان سنت مری تحصیل کرد و در سال ۱۹۳۵ با مدرک کارشناسی ادبیات از کالج نیوجرسی برای زنان (که امروزه کالج مسکونی داگلاس در دانشگاه راتگرز نامیده می‌شود) فارغ‌التحصیل شد. وی در حالی که حرفه بازیگری خود را در شهر نیویورک دنبال می‌کرد، همزمان در دانشگاه سیتون هال به تدریس بازیگری و نمایش پرداخت. در این دوره، او مهارت حرفه‌ای بازیگری را نزد ماریا اوسپنسکایا آموخت. وایت حرفه
بازیگری را نزد ماریا اوسپنسکایا آموخت. وایت حرفه بازیگری خود را در سال ۱۹۴۰ به عنوان یک شاگرد در خانه نمایش کیپ می آغاز کرد. در اواخر جنگ جهانی دوم، او شش ماه را در آلاسکا و آلوتیز به همراه یک گروه USO (سازمان‌های خدمات متحد) گذراند. از سال ۱۹۴۸ برای مدت پنج سال او بازیگر اصلی ساکن در خانه نمایش شهرستان باکس بود. اولین نمایش وایت در تئاتر برادوی با عنوان The Ivy Green در سال ۱۹۴۹ اجرا شد. وقفه کاری و بازگشت. حرفه بازیگری وایت در اواخر دهه ۱۹۵۰ معلق شد، چرا که او باید از مادر بیمار خود پرستاری می‌کرد. پس از
او باید از مادر بیمار خود پرستاری می‌کرد. پس از آن او در نمایش‌های خارج از برادوی مانند آثار ساموئل بکت (روزهای شاد) و ادوارد آلبی (مالکوم و جعبه) ظاهر شد. او در سال ۱۹۶۸ نامزدی جایزهٔ آنتوانت پری برای درخشش در هنر نمایش را برای بازی در نمایشنامه جشن تولد اثر هارولد پینتر به دست آورد. وایت همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه امی ساعات پربیننده برای بهترین بازیگر نقش مکمل زن در مجموعه تلویزیونی درام و جایزه اوبی شده است. در پایان دهه ۱۹۶۰ میلادی، او به یکی از تحسین‌شده‌ترین و مورد تقاضاترین بازیگران زن نیویورک
و مورد تقاضاترین بازیگران زن نیویورک تبدیل شد و در فیلم‌های کابوی نیمه‌شب، مرغ مقلد، راهی دلپذیر برای مردن، طناب اعدام و راهی برای رفتار با زنان نیست ظاهر شد. آخرین نقش سینمایی وایت در فیلم به دنبال خوشبختی بود که ۱۴ ماه پس از مرگ او اکران شد. مرگ. وایت که در طول عمرش هرگز ازدواج نکرد، در نهایت بر اثر سرطان در ۳ دسامبر ۱۹۶۹ در سن ۵۵ سالگی درگذشت. برادرانش ریچارد و چارلز و خواهرش خانم ژنویو دریسکول از او به یادگار ماندند. او در کنار برادرانش چارلز و ریچارد در گورستان خانوادگی خود در قبرستان سنت مری واقع در
گورستان خانوادگی خود در قبرستان سنت مری واقع در پرث آمبوی، نیوجرسی به خاک سپرده شده است.
آلینا ارمیا (زاده ) خواننده و مجری تلویزیون اهل رومانی است.
سلیا فرانکا (۲۵ ژوئن ۱۹۲۱ – ۱۹ فوریه ۲۰۰۷) یکی از بنیانگذاران باله ملی کانادا (۱۹۵۱) و به مدت ۲۴ سال مدیر هنری آن بود. اوایل زندگی. فرانکا با نام سلیا فرانک در ایست اند لندن به دنیا آمد. وی دختر یک خیاط بود و خانواده او از مهاجران یهودی لهستانی بودند. او در چهار سالگی شروع به یادگیری رقص کرد و دانشجوی بورسیه در مدرسه موسیقی گیلدهال و آکادمی سلطنتی رقص بود. او اولین کار حرفه ای خود را در سن ۱۴ سالگی انجام داد. او در سال ۱۹۳۶ با موفقیت تست باله شرکت ماری رامبرت را پشت سرگذاشت. او به تقلید از آلیشیا مارکس که
را پشت سرگذاشت. او به تقلید از آلیشیا مارکس که نام خود را به آلیشیا مارکووا تغییر داده بود، نامش را به فرانکا تغییر داد. او در اولین مورد از سه ازدواجش، با همکار رقصنده خود لئو کرسلی ازدواج کرد. حرفه. در سال ۱۹۴۱، در سن ۲۰ سالگی، او یک بالرین نمایشی در شرکت سادلر ولز بود. در سال ۱۹۴۷ او به عنوان سولیست و معشوقه باله به باله متروپولیتن پیوست. در آنجا او شروع به طراحی رقص برای تلویزیون کرد و دو باله اول - "شب سنت اگنس" و "رقص سالومه" - را به سفارش بی‌بی‌سی ساخت. پس از تعطیلی باله متروپولیتن، فرانکا به کار
ساخت. پس از تعطیلی باله متروپولیتن، فرانکا به کار تلویزیونی ادامه داد. در سال ۱۹۵۰، گروهی از باله دوستان تورنتو از فرانکا، که برای شرکت در جشنواره‌ای به کانادا آمده بود، خواستند تا یک شرکت کلاسیک کانادایی راه‌اندازی کند. او این کار را در مدت زمان بسیار کوتاه ۱۰ ماهه انجام داد. در حالی که از خود به عنوان کارمند بایگانی در فروشگاه بزرگ ایتون مشغول بکار بود، رقصندگان را استخدام و آموزش داد، کنسرت‌های Promenade را به صحنه نمایش برد و یک مدرسه تابستانی ساماندهی کرد، او کارکنان هنری را به دور هم جمع کرد و به
کرد، او کارکنان هنری را به دور هم جمع کرد و به آماده‌سازی شرکت جدید خود را برای افتتاح آن در ۱۲ نوامبر ۱۹۵۱پرداخت. او و بتی اولیفانت مدرسه ملی باله کانادا را در سال ۱۹۵۹ تأسیس کردند تا برای شرکت رقصندگان آموزش دیده آماده کنند. در سال ۱۹۷۹ فرانکا به مریلی هودگینز و جویس شیتز، به عنوان مدیر هنری مشترک در مدرسه رقص اتاوا، که یک سازمان غیرانتفاعی برای ارائه آموزش‌های حرفه ای برای رقص بود، پیوست. فرانکا در اتاوا زندگی می‌کرد و یکی از مدیران هنری مدرسه رقص، عضو هیئت مدیره دانشگاه یورک و هیئت مدیره شورای کانادا
هیئت مدیره دانشگاه یورک و هیئت مدیره شورای کانادا بود و بعداً در هیئت مدیره انجمن جشنواره رقص کانادا نیز به خدمت پرداخت. فرانکا به همکاری خود با باله ملی ادامه داد و آثاری را برای این شرکت بازنگری کرد، از جمله "آفنباخ در دنیای زیرین" (۱۹۸۳) و نمایش "فندق‌شکن". او برای تولید سی و پنجمین سالگرد اجرای گالا در مرکز اوکیف تورنتو، به شرکت بازگشت. در سال ۱۹۶۷، او به عنوان افسر نشان افتخار کانادا انتخاب شد و در سال ۱۹۸۵ به درجه همراه ارتقا یافت. در سال ۱۹۹۴، فرانکا جایزه هنرهای نمایشی فرماندار جنرال را برای یک عمر
جایزه هنرهای نمایشی فرماندار جنرال را برای یک عمر دستاورد هنری دریافت کرد. پس از یک سال گذران دوران بیماری پس از شکستن مهره‌های کمرش، او در ۱۹ فوریه ۲۰۰۷ در سن ۸۵ سالگی در بیمارستانی در اتاوا درگذشت.
اما فرانسوی (متوفی ۹۳۴ یا ۹۳۵) یک ملکه فرانک و دختر روبر یکم، پادشاه فرانک باختری، و از نوادگان خانواده اشرافی قدرتمند روبرتیان بود. برادر ناتنی کوچکتر او هیو کبیر، دوک فرانک‌ها و کنت پاریس بود. در سال ۹۲۱ با دوک رائول (رودولف) اهل بورگوندی ازدواج کرد. رائول در ۱۳ ژوئیه ۹۲۳ در کلیسای سنت مدارد در Soissons توسط والتر، اسقف اعظم سنس، به عنوان پادشاه انتخاب شد. پس از تاجگذاری او، اما ملکه شد. رائول پس از به عهده گرفتن تاج سلطنت، بر خلاف سلف روبرتی خود اودو (Eudes) فرانسه که پس از انتخاب شدن به عنوان پادشاه
فرانسه که پس از انتخاب شدن به عنوان پادشاه فرانک باختری در سال ۸۸۸ از سمت خود کناره‌گیری کرده بود، دوک نشین خود را رها نکرد. هنگامی که رائول از بورگوندی که اغلب اوقات بود فراخوانده شد، اما از طرف او دوک نشین را اداره می‌کرد. اما در طول سلطنت خود از قدرت نظامی و سیاسی قابل توجهی برخوردار بود که تا حد زیادی به دلیل نفوذ او به عنوان واسطه بین رائول و برادرش هیو کبیر بود. وفاداری‌های متناقض او موقعیتی با ابهام اساسی و قدرت بزرگ را به او داد. در سال ۹۳۱، اما قلعه آوالون را تصرف کرد. در سال ۹۳۳، او یک محاصره
قلعه آوالون را تصرف کرد. در سال ۹۳۳، او یک محاصره موفقیت‌آمیز شاتو تیری، دژ برادرزن پدرش، کنت هربرت دوم ورماندوا هربرت دوم برادر بئاتریس ورماندوا همسر اول روبر یکم بود&gt;را انجام داد. او اولین ملکه فرانک بود که به‌طور رسمی تاج گذاری کرد. تاجگذاری او پس از تاجگذاری همسرش توسط اسقف اعظم سولف در سال ۹۲۳ در کلیسای جامع رنس انجام شد.
ره‌وت () یک شهرک در شهرستان بلورتسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
روشچا () یک شهرک در شهرستان بلورتسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
ریساکایوو () یک شهرک در شهرستان بلورتسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
صفرگلوو () یک شهرک در شهرستان بلورتسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
ساریشکا () یک شهرک در شهرستان بلورتسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
ساترا () یک شهرک در شهرستان بلورتسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
سرمنوو () یک شهرک در شهرستان بلورتسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
شیگایوو () یک شهرک در شهرستان بلورتسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
شوشپا () یک شهرک در شهرستان بلورتسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
تیرلیان () یک شهر در شهرستان بلورتسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
تیخی کلیوچ () یک شهرک در شهرستان بلورتسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
اینزر () یک شهرک در شهرستان بلورتسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
ایشلیا () یک شهرک در شهرستان بلورتسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
ایسکوشتا () یک شهرک در شهرستان بلورتسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
ایسماکایوو () یک شهرک در شهرستان بلورتسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
چیورنی کلیوچ () یک شهرک در شهرستان بلورتسکی باشقیرستان کشور روسیه است.
تحقیقات دادگاه کیفری بین‌المللی در فیلیپین، یا وضعیت در جمهوری فیلیپین، تحقیقاتی است که توسط دیوان کیفری بین‌المللی (ICC) در مورد جنایات ادعایی علیه بشریت در طول جنگ مواد مخدر فیلیپین انجام شده است. فیلیپین در۱۴ مارس ۲۰۱۸، حدود یک ماه پس از آغاز تحقیقات اولیه دیوان بین‌المللی کیفری در مورد وضعیت این کشور، اعلام کرد که قصد دارد از اساسنامه رم خارج شود. این خروج یک سال بعد، در۱۶ مارس ۲۰۱۹ نهایی شد. از آنجایی که فیلیپین دیگر یکی از کشورهای عضو اساسنامه رم نیست، تحقیقات فقط دوره‌ای را که این معاهده در این کشور
تحقیقات فقط دوره‌ای را که این معاهده در این کشور به اجرا درآمده است - بین ۱ نوامبر ۲۰۱۱ تا ۱۶ مارس ۲۰۱۹ پوشش داده است. دادگاه عالی فیلیپین، در حکمی در سال ۲۰۲۱ در مورد این عقب‌نشینی اظهار نظر کرد و اعلام کرد که فیلیپین همچنان موظف به همکاری در روند دادرسی دیوان کیفری بین‌المللی است. در ۱۱ مارس ۲۰۲۵ رودریگو دوترته، رئیس‌جمهور سابق فیلیپین پس از صدور حکم بازداشت توسط دادگاه بین‌المللی کیفری، توسط پلیس ملی فیلیپین و اینترپل دستگیر شد.