payamvha/North_RAG huggingface dataset:
است. با استناد به تاریخ گزیده و منتخب التواریخ، خاندان روزبهانی از نادر طوایف ایرانی است که ریشه حاکمیتی آن از دوران ساسانی تا سده‌های نخستین اسلامی بدون انقطاع ادامه یافته و همواره به عنوان یکی از محورهای قدرت و هویت ایلی در لرستان و کهگیلویه شناخته شده‌اند. بر پایه کتاب تاریخ گزیده حمدالله مستوفی، خاندان روزبهانی از عهد ساسانیان تا سده‌های اولیه اسلامی بر بخش‌هایی از لرستان و کهگیلویه حکمرانی داشته‌اند. سیف‌الدین ماکان روزبهانی، یکی از شخصیت‌های برجسته این خاندان، در سده چهارم هجری پیشوای قوم شول و امیر
خاندان، در سده چهارم هجری پیشوای قوم شول و امیر مناطق گسترده‌ای از زاگرس بوده است. منابع اصلی، او را نه از اصالت شولی، بلکه از خاندان قدیمی و اصیل لُر معرفی می‌کنند که به عنوان یکی از امرای لُر کوچک جایگاه ممتازی در تاریخ سیاسی و اجتماعی منطقه داشته‌اند. بررسی ریشه تاریخی خاندان روزبهانی. ریشه تاریخی و استمرار نفوذ خاندان روزبهانی در زاگرس و کهگیلویه. منطقه کهگیلویه، به‌عنوان یکی از کهن‌ترین حوزه‌های تمدنی و سیاسی زاگرس، همواره بستر تلاقی قدرت‌های محلی و خاندان‌های ایرانی‌تبار بوده است. در قلب این تاریخ
خاندان‌های ایرانی‌تبار بوده است. در قلب این تاریخ هزارساله، خاندان روزبهانی نقشی بی‌بدیل و ماندگار داشته‌اند؛ نقشی که نه‌فقط در دوره‌های پیش از اسلام، بلکه تا قرون متمادی پس از ورود اسلام نیز تداوم یافته است. استناد به منابع کهن و پژوهشگران برجسته. بر مبنای گزارش "ولادیمیر مینورسکی" ـ ایران‌شناس روس و پژوهشگر بزرگ تاریخ زاگرس ـ در کتاب «رساله لرستان»، سیف‌الدین ماکان روزبهانی به‌عنوان یکی از امیران و شخصیت‌های برجسته قرن سوم هجری (حدود ۱۲۰۰ سال پیش) و رهبر منطقه کهگیلویه معرفی می‌شود.[۱] مینورسکی بر اساس
منطقه کهگیلویه معرفی می‌شود.[۱] مینورسکی بر اساس شواهد تاریخی متعدد، تصریح می‌کند که سیف‌الدین از طایفه روزبهانی، یعنی یکی از کهن‌ترین و اصیل‌ترین خاندان‌های لُر بود که نه‌تنها نفوذ سیاسی خود را از دوره ساسانیان (اکاسره) حفظ کرده بودند، بلکه حتی در شرایط تحولات بزرگ پس از ورود اعراب، همچنان به‌عنوان قدرت محلی فعال باقی ماندند. پیوند هویت بومی و نام‌گذاری جغرافیایی. در برخی متون تاریخی، همچون "تاریخ گزیده" و آثار بدیع‌الزمان فروزانفر و دیگر ایران‌شناسان، آمده است که نام «کهگیلویه» از شخصیت تاریخی گیلویه
آمده است که نام «کهگیلویه» از شخصیت تاریخی گیلویه فرزند مهرگان و نوه روزبه گرفته شده است؛ نشان‌دهنده‌ی عمق تأثیر خاندان روزبه در نام‌گذاری، مدیریت، و فرهنگ منطقه. این سنت انتساب نام مناطق به رؤسای خاندان‌ها و امیران محلی، ویژگی برجسته‌ای در تاریخ سیاسی و اجتماعی ایران به‌شمار می‌آید. استمرار ساختار قدرت محلی پس از اسلام. بر اساس روایت "رساله لرستان" و مطابقت با شواهد "تاریخ گزیده"، "منتخب التواریخ نطنزی"، "شرف‌نامه بدلیسی" و دیگر اسناد معتبر، خاندان روزبهانی نه‌تنها در دوره ساسانیان، بلکه پس از ورود اعراب
نه‌تنها در دوره ساسانیان، بلکه پس از ورود اعراب و در قرون نخست اسلامی نیز به رهبری منطقه کهگیلویه ادامه دادند.[۲][۳][۴] این استمرار، نمونه بارز بقای ساختارهای ایلی و طایفه‌ای پیشااسلامی در برابر موج تحولات ناشی از تغییرات سیاسی، فرهنگی و دینی است. در این منابع تصریح می‌شود که سیف‌الدین ماکان روزبهانی با تکیه بر ریشه ساسانی، نه‌تنها در قامت امیری محلی، بلکه به‌عنوان رهبری فرهنگی و اجتماعی، تأثیرگذار بود. روایت‌های مرتبط با نقش این خاندان در حمایت از سنت‌های ایرانی، مشارکت در اداره منطقه، و حتی مقاومت در
ایرانی، مشارکت در اداره منطقه، و حتی مقاومت در برابر سلطه‌های جدید، وجهی منحصر به فرد به هویت روزبهانی‌ها بخشیده است. هم‌سویی منابع و نقش ایل روزبهانی در زاگرس. یافته‌های مینورسکی با گزارش‌های سایر مورخان مانند اصطخری (در "مسالک الممالک") و نیز مستوفی و نطنزی هم‌خوانی دارد؛ آنان به بقای پنج ایل یا «رم ساسانی» در زاگرس پس از حمله اعراب اشاره می‌کنند. یکی از مهم‌ترین این ایلات، ایل زمیگان یا همان رم روزبهانی بوده است که توسط خاندان روزبه اداره می‌شده است. با توجه به شواهد متعدد و هم‌سویی روایت‌ها، خاندان
با توجه به شواهد متعدد و هم‌سویی روایت‌ها، خاندان روزبهانی نمونه‌ای از تداوم قدرت و هویت بومی زاگرس هستند که هم در نام‌گذاری مناطق (کهگیلویه)، هم در نظام ایلی ـ سیاسی و هم در انتقال و حفظ میراث ساسانی در ساختار حکومتی پس از اسلام، نقش‌آفرینی کرده‌اند. حضور برجسته این خاندان در فهرست امرای اصلی لر کوچک، پیوند ناگسستنی با تاریخ منطقه و نفوذ دیرپای آنان را نشان می‌دهد. مطابق منابع معتبر از جمله رساله لرستان مینورسکی، تاریخ گزیده مستوفی و منتخب التواریخ نطنزی، خاندان روزبهانی از بازماندگان خاندان‌های قدرتمند
خاندان روزبهانی از بازماندگان خاندان‌های قدرتمند ساسانی بوده‌اند که در منطقه کهگیلویه و زاگرس تا پس از ورود اسلام نیز قدرت و نفوذ خود را حفظ کردند. نام کهگیلویه به گیلویه فرزند مهرگان و نوه روزبه نسبت داده می‌شود و سیف‌الدین ماکان روزبهانی به عنوان یکی از امیران کلیدی این خاندان، نقشی ماندگار در تحولات منطقه و ساختارهای محلی زاگرس ایفا کرده است. جغرافیای سکونت ایل روزبهانی. پراکندگی تاریخی و امروزی. ایل روزبهانی به‌واسطه قدمت تاریخی، مهاجرت‌های گوناگون و ایفای نقش در تحولات بزرگ زاگرس، امروزه در پهنه‌ای
ایفای نقش در تحولات بزرگ زاگرس، امروزه در پهنه‌ای وسیع از جغرافیای غرب و جنوب‌غرب ایران و حتی بخش‌هایی از عراق پراکنده است. گستره حضور این ایل نه‌تنها نشان از جمعیت قابل توجه آن دارد، بلکه بیانگر پیوند عمیق تاریخی و فرهنگی روزبهانی‌ها با مناطق گوناگون فلات ایران است. ۱. استان لرستان. لرستان، به‌ویژه شهرستان بروجرد و بخش اشترینان، قطب اصلی تمرکز تاریخی و جمعیتی ایل روزبهانی به‌شمار می‌رود. ۲. استان همدان. در شهرستان‌های ملایر و نهاوند و روستاهای مرزی آن‌ها با بروجرد، شاخه‌هایی از ایل روزبهانی سکونت دارند که
بروجرد، شاخه‌هایی از ایل روزبهانی سکونت دارند که اغلب روابط تاریخی و مناسبات ازدواجی با جمعیت‌های روزبهانی لرستان دارند. ۳. استان خوزستان. شاخه‌ای از روزبهانی‌های لر بختیاری، در شهرها و روستاهای شمال خوزستان استقرار یافته‌اند: ۴. استان اصفهان (منطقه فریدن). تاریخ شفاهی و اسناد محلی نشان می‌دهد که بخشی از روزبهانی‌های لر بختیاری امروزی که ساکن اصفهان و خمینی‌شهر هستند، حدود چهارصد سال پیش از شهر گتوند خوزستان مهاجرت کرده‌اند. ۵. استان بوشهر. در شهر بندر گناوه و روستای تل‌تل، جمعیت قابل توجهی از روزبهانی‌ها
و روستای تل‌تل، جمعیت قابل توجهی از روزبهانی‌ها حضور دارند. ۶. استان فارس و کهگیلویه و بویراحمد. در شیراز و حومه، و نیز شهرهای یاسوج و بهبهان، گروه‌هایی از روزبهانی‌ها زندگی می‌کنند. ۷. تهران و کرج. امروزه برخی خانواده‌های روزبهانی به‌دلیل تحصیلات، مشاغل دولتی و روندهای مدرن مهاجرت روستایی به شهری، در پایتخت و کلانشهرهای ایران حضور دارند. ۸. اقلیم کردستان عراق. روژبیانی‌ها (معادل کردی روزبهانی) در شهرهای کرکوک، سلیمانیه، اربیل و حومه سکونت دارند. دلایل مهاجرت و حفظ هویت. مهاجرت‌های ایلی روزبهانی‌ها عمدتاً
و حفظ هویت. مهاجرت‌های ایلی روزبهانی‌ها عمدتاً تحت تأثیر عوامل زیر صورت گرفته است: با وجود این پراکندگی جغرافیایی، شاخصه اصلی تمام شاخه‌های روزبهانی، پایبندی به هویت لری، آداب و رسوم، زبان بومی و شجره‌نامه خانوادگی است که نسل به نسل منتقل شده و همچنان در روابط خویشاوندی، آیین‌های سنتی و اسناد مکتوب بازتاب می‌یابد. اهمیت فرهنگی و پیوندهای منطقه‌ای. حضور گسترده ایل روزبهانی در زاگرس و غرب ایران، سبب شکل‌گیری شبکه‌ای از پیوندهای اجتماعی، اقتصادی و حتی سیاسی در سراسر مناطق غربی کشور شده است. این حضور، عامل
در سراسر مناطق غربی کشور شده است. این حضور، عامل مهمی در انتقال سنت‌ها، زبان لری، و میراث فرهنگی زاگرس به مناطق مختلف ایران بوده است. در بسیاری از مناطق یادشده، آثار تاریخی، گورستان‌های خانوادگی، شجره‌نامه‌های دست‌نویس و حتی اشعار حماسی و آیینی درباره بزرگان ایل، شواهدی بر استمرار حضور و نقش اجتماعی این طایفه هستند. ایل روزبهانی با پراکندگی گسترده در استان‌های لرستان، همدان، خوزستان، اصفهان، بوشهر، فارس، کهگیلویه و بویراحمد، تهران، کرج و نیز اقلیم کردستان عراق (کرکوک، سلیمانیه، اربیل)، یکی از ایلات
عراق (کرکوک، سلیمانیه، اربیل)، یکی از ایلات ریشه‌دار زاگرس است. مهم‌ترین شاخصه‌های جمعیت روزبهانی در همه این مناطق، حفظ زبان و هویت لری، ارتباط خویشاوندی میان شاخه‌ها و تداوم آداب و رسوم اصیل ایلی است. دلایل مهاجرت گسترده این ایل، طی قرون اخیر، شامل عوامل اقلیمی، سیاسی، نظامی و اقتصادی بوده و در هر منطقه، آثار و شواهد متعددی از حضور فرهنگی و تاریخی روزبهانی‌ها به چشم می‌خورد. طوایف. ساختار درونی و طوایف ایل روزبهانی. ایل روزبهانی همچون دیگر ایلات ریشه‌دار زاگرس، ساختاری پیچیده، چندلایه و مبتنی بر روابط
زاگرس، ساختاری پیچیده، چندلایه و مبتنی بر روابط خویشاوندی گسترده دارد. این ایل در طول تاریخ، به واسطه مهاجرت‌ها، وقایع سیاسی و پیوندهای اجتماعی، به شاخه‌ها و طوایف متعددی تقسیم شده است که هر یک، ریشه در یک تیره یا جد بزرگ، یا منطقه خاص جغرافیایی دارند. تقسیم‌بندی طایفه‌ای (تیره‌ها و شاخه‌ها). بر اساس منابع محلی، شجره‌نامه‌های خانوادگی و روایات شفاهی، مهم‌ترین طوایف و شاخه‌های ایل روزبهانی عبارت‌اند از: ویژگی‌ها و نقش اجتماعی طوایف. هر یک از این طوایف، شجره‌نامه و تاریخ شفاهی مختص به خود دارند و غالباً با
و تاریخ شفاهی مختص به خود دارند و غالباً با القاب و اصطلاحات محلی (مانند: سیلاخوری، خوزستانی، اشترینانی و ...) شناخته می‌شوند. ساختار درونی ایل، مبتنی بر "ریاست خانوادگی"، احترام به ریش‌سفیدان و گردانندگان طایفه، و همچنین پیوند قوی خویشاوندی میان شاخه‌ها است. این شبکه ارتباطی، سبب شده روزبهانی‌ها در هنگام بروز بحران‌ها، وقایع اجتماعی یا مراسم جمعی، همواره از انسجام و وحدت داخلی برخوردار باشند. پیوند با سایر ایلات و مهاجرت‌ها. برخی طوایف روزبهانی به مرور زمان با ایلات بختیاری، لک، سیلاخوری، و حتی قبایل کرد
با ایلات بختیاری، لک، سیلاخوری، و حتی قبایل کرد و ترک منطقه روابط خویشاوندی و ازدواجی برقرار کرده‌اند. این پیوندها همواره عامل مهمی در گسترش جغرافیایی ایل، افزایش اقتدار اجتماعی، و انتقال فرهنگ و زبان لری به مناطق جدید بوده است. نقش زنان و جوانان. در بسیاری از طوایف ایل روزبهانی، زنان نقشی فعال در حفظ سنت‌ها، اشعار حماسی و آیین‌های محلی دارند و جوانان با وجود مهاجرت به شهرها و تحصیل در دانشگاه‌ها، پیوند خود را با اصالت ایلی و طایفه‌ای حفظ می‌کنند. حفظ شجره‌نامه‌ها، انتقال شفاهی داستان‌های خانوادگی و اجرای
انتقال شفاهی داستان‌های خانوادگی و اجرای مراسم سنتی، نشانه‌ای از قدرت و انسجام این ساختار است. ایل روزبهانی از طوایف متعدد و شاخه‌هایی چون سیلاخوری، اشترینانی، خوزستانی (لر بختیاری)، فریدنی، بوشهری (خرمی)، همدانی، کردستانی (روژبیانی) و گروه‌هایی در کهگیلویه، فارس و سایر مناطق تشکیل شده است. این طوایف با حفظ ساختار درونی، شجره‌نامه‌های خانوادگی و پیوندهای خویشاوندی، یکی از منسجم‌ترین ایلات زاگرس را تشکیل می‌دهند. افراد سرشناس روزبهانی. شخصیت‌های تاریخی. سیف‌الدین ماکان روزبهانی. از بزرگ‌ترین و اثرگذارترین
ماکان روزبهانی. از بزرگ‌ترین و اثرگذارترین چهره‌های تاریخ ایل روزبهانی و زاگرس، که نام او به‌طور مستقیم در منابعی چون "تاریخ گزیده" و "رساله لرستان" آمده است. گیلویه فرزند مهرگان (نوه روزبه). در برخی متون تاریخی (از جمله روایات محلی کهگیلویه)، گیلویه به عنوان یکی از فرزندان خاندان روزبه معرفی می‌شود که نام منطقه «کهگیلویه» از او گرفته شده است. چهره‌های معاصر و نوین. سردار حاج رضا روزبهانی. از چهره‌های برجسته ایل روزبهانی می‌توان به سیف‌الدین ماکان روزبهانی (امیر و پیشوای لرستان و کهگیلویه در قرون اولیه
(امیر و پیشوای لرستان و کهگیلویه در قرون اولیه اسلامی)، گیلویه فرزند مهرگان (نوه روزبه و منسوب به نام‌گذاری منطقه کهگیلویه)، ملا عبدالله روزبهانی (بنیان‌گذار شاخه‌هایی از طایفه روزبهانی در بوشهر)، دکتر ابراهیم روزبهانی (پژوهشگر فرهنگ لری) و حاج رضا روزبهانی (فرمانده و مدیر محلی) اشاره کرد. همچنین افراد متعدد دیگری از این ایل در حوزه‌های علمی، مدیریتی و هنری نقش ایفا کرده‌اند.
نظریه پُلی واگال (Polyvagal Theory، به اختصار: PVT) مجموعه‌ای از نظریه های پیشنهادی در مورد ساختارهای تکاملی، عصب‌شناختی و روان‌شناختی است که به نقش عصب واگ در تنظیم هیجان، ارتباط اجتماعی و پاسخ به ترس می‌پردازد. این نظریه در سال ۱۹۹۴ توسط استفان پورگز ارائه گردید. این‌که فرضیات نظریه چند واگی قابل دفاع نیستند، مورد اتفاق نظر متخصصان است. اگرچه این تئوری در میان برخی از پزشکان و بیماران محبوب است، اما توسط علم اعصاب اجتماعی کنونی تایید نشده است. نام این نظریه برگرفته از نام عصب جمجمه‌ای واگ است که این عصب
برگرفته از نام عصب جمجمه‌ای واگ است که این عصب از اجزاء اصلی دستگاه عصبی پاراسمپاتیک می باشد. به طور سنتی سیستم عصبی خودمختار را یک دستگاه دو بخشی در نظر می‌گیرند: سیستم عصبی سمپاتیک که فعال‌ کننده است ("ستیز یا گریز") و سیستم عصبی پاراسمپاتیک که از سلامت، رشد و بازسازی بدن پشتیبانی می‌کند ("استراحت و هضم"). نظریه چند واگی سیستم عصبی پاراسمپاتیک را به دو شاخه مجزا در ساقه مغز تقسیم می‌کند: «سیستم واگ شکمی» در جلو ساقه مغز که تعامل اجتماعی را پشتیبانی می‌کند و «سیستم واگ پشتی» در قسمت خلفی ساقه مغز که از
و «سیستم واگ پشتی» در قسمت خلفی ساقه مغز که از رفتارهای بی‌حرکتی، «استراحت و هضم» و بی‌حرکتی دفاعی یا «خاموش شدن» پشتیبانی می‌کند. این "سیستم تعامل اجتماعی" واگ شکمی یک حالت ترکیبی از فعالیت و آرامش است که در توانایی ما برای مشارکت اجتماعی نقش دارد.
یون سانگ هیون (؛ زادهٔ ۲۰۰۲) بازیگر اهل کره جنوبی است. او حرفه بازیگری خود را با ایفای نقش در "زیر چتر ملکه" آغاز کرد. اوایل زندگی. یون سانگ هیون زادهٔ ۲۰۰۲ در بوسان، کره جنوبی است. او در حال تحصیل در دانشگاه دونگ‌گوک در دپارتمان تئاتر و فیلم است. یون یک خواهر دارد. به دلیل کسب‌وکار پدرش، اغلب از جایی به جای دیگر نقل مکان می‌کردند. یون پس از لذت بردن از شرکت در آکادمی بازیگری در سال اول دبیرستان، به سئول رفت.
داستان یک پدر () کتابی در سبک شرح حال است که توسط لایونل دامر، پدر قاتل زنجیره‌ای آمریکایی، جفری دامر، نوشته شده است. این کتاب در سال ۱۹۹۴ توسط ویلیام مورو و شرکت منتشر شد.
گو وون (؛ زادهٔ کیم ته هیونگ در ۵ فوریه ۱۹۸۸) بازیگر و مدل اهل کره جنوبی است. او در آثاری همچون "آلیس در چونگدامدونگ" و "نواقص عشق" ایفای نقش کرده است.
قلب‌های مدفون (، ) مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی به نویسندگی لی میونگ هی، به کارگردانی جین چانگ گیو و با بازی پارک هیونگ شیک، هو جون هو، لی هه یونگ و هونگ هوا یون است. این مجموعه از ۲۱ فوریه تا ۱۲ آوریل ۲۰۲۵، روزهای جمعه و شنبه ساعت ۲۲:۰۰ (کی‌اس‌تی) از اس‌بی‌اس پخش شد. "قلب‌های مدفون" همچنین برای استریم در دیزنی پلاس در مناطق منتخب قابل دسترسی است. تولید. توسعه. "قلب‌های مدفون" به نویسندگی لی میونگ هی و به کارگردانی جین چانگ گیو است. این مجموعه به تهیه‌کنندگی ای‌توزی انترتینمنت و Pureumir Factory است.
ای‌توزی انترتینمنت و Pureumir Factory است. نخستین جلسه فیلم‌نامه خوانی در ۱۳ ژوئن ۲۰۲۴ برگزار شد. انتخاب بازیگران. در ۲۸ مارس ۲۰۲۴، پی‌انداستودیو تأیید کرد که حضور پارک هیونگ شیک در این مجموعه تأیید شده است و هو جون هو به‌طور مثبت آن را بررسی می‌کند. در ۱۸ ژوئیه، حضور یون سانگ هیون در این مجموعه تأیید شد. در ۱۳ سپتامبر، تیم سازندهٔ این مجموعه اعلام کرد که حضور پارک هیونگ شیک و هو جون هو در این مجموعه به صورت رسمی تأیید شده است. در ۲ اکتبر گزارش شد که بازیگر هونگ هوا یون پس از یک رقابت شدید برای حضور در این
هونگ هوا یون پس از یک رقابت شدید برای حضور در این مجموعه انتخاب شده است. در ۴ اکتبر، حضور گونگ جی هو در این مجموعه تأیید شد. به نقل از استوری جی کامپنی در ۱۰ اکتبر، تأیید شد که کوان سو هیون در این مجموعه بازی می‌کند. فیلم‌برداری. تصویربرداری اصلی در نیمهٔ اول سال ۲۰۲۴ آغاز شد. انتشار. این مجموعه از ۲۱ فوریه ۲۰۲۵، روزهای جمعه و شنبه از اس‌بی‌اس پخش شد.
ماژنا روگالسکا (؛ زادهٔ ۱۳ آوریل ۱۹۷۰) بازیگر، روزنامه‌نگار و مؤلف اهل لهستان است. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "ماگدا ام."، "پرستار کودک"، "تستوسترون" و "یوب، آخرین سلول خاکستری مغز" اشاره نمود.
قانون و شهر (؛ ) مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی به نویسندگی لی سونگ هیون، به کارگردانی پارک سونگ وو و با بازی لی جونگ سوک، مون گا یونگ و کانگ یو سوک است. داستان مجموعه دربارهٔ وکلای پایه در منطقهٔ قضایی سوچو در سئول است. این مجموعه از ژوئیه ۲۰۲۵، روزهای شنبه و یکشنبه ساعت ۲۱:۲۰ (کی‌اس‌تی) از تی‌وی‌ان پخش خواهد شد و برای استریم در دیزنی پلاس در مناطق منتخب قابل دسترسی خواهد بود. تولید. در سپتامبر ۲۰۲۴، گزارش شد که لی جونگ سوک در مجموعه تلویزیونی "قانون و شهر" به کارگردانی پارک سونگ وو حضور پیدا می‌کند. این
به کارگردانی پارک سونگ وو حضور پیدا می‌کند. این دومین همکاری لی و پارک است و پیش از این در مجموعه تلویزیونی "دابلیو" (۲۰۱۶) همکاری داشتند. ماه بعد، آژانس مون گا یونگ اعلام کرد که مون پیشنهاد بازی در این مجموعه را دریافت کرده و به صورت مثبت در حال بررسی است. حضور لی جونگ سوک در این مجموعه در ۵ نوامبر به صورت رسمی تأیید شد. این مجموعه به نویسندگی لی سونگ هیون و به تهیه‌کنندگی سی‌جی ئی‌ان‌ام و چوروکبم مدیا است. فیلم‌برداری. تصویربرداری اصلی در اواخر سال ۲۰۲۴ آغاز شد و در سال ۲۰۲۵ پخش خواهد شد. انتشار. "قانون
شد و در سال ۲۰۲۵ پخش خواهد شد. انتشار. "قانون و شهر" از ژوئیه ۲۰۲۵، روزهای شنبه و یکشنبه ساعت ۲۱:۲۰ (کی‌اس‌تی) از تی‌وی‌ان پخش خواهد شد. این مجموعه همچنین برای استریم در دیزنی پلاس در مناطق منتخب قابل دسترسی خواهد بود.
دوازده (؛ ) یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی در ژانر فانتزی اکشن ابرقهرمانی به کارگردانی کانگ ده گیو و با بازی ما دونگ سوک، پارک هیونگ شیک، سو این گوک، سونگ دونگ ایل، لی جو بین، کو کیو پیل، کانگ می نا، سونگ یو بین، آن جی هه و رجینا لی است. این مجموعه حول محور ۱۲ فرشته و مبارزهٔ آنها برای محافظت از شبه‌جزیره کره در برابر ارواح شیطانی می‌چرخد. این مجموعه در سال ۲۰۲۵ در یوپلاس موبایل تی‌وی پخش خواهد شد. تولید. انتخاب بازیگران. در سال ۲۰۲۳، گزارش شد که ما دونگ سوک پیشنهاد بازی در این مجموعه را دریافت کرده و
سوک پیشنهاد بازی در این مجموعه را دریافت کرده و به صورت مثبت در حال بررسی است. در سال ۲۰۲۴, جی چانگ ووک، سو این گوک، لی جو بین، کانگ می نا، سونگ دونگ ایل و کو کیو پیل پیشنهاد بازی در این مجموعه را دریافت کردند. حضور ما دونگ سوک، سونگ دونگ ایل، سو این گوک، کو کیو پیل، لی جو بین به همراه پارک هیونگ شیک، آن جی هه، کانگ می نا، سونگ یو بین و رجینا لی در اکتبر تأیید شد. فیلم‌برداری. تصویربرداری اصلی در اواخر اکتبر ۲۰۲۴ آغاز شد. انتشار. "دوازده" در سال ۲۰۲۵ در یوپلاس موبایل تی‌وی پخش خواهد شد.
متل کالیفرنیا (؛ ) یک مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی به نویسندگی لی سو یون، به کارگردانی کیم هیون مین و با بازی لی سه یونگ و نا این وو است. این مجموعه از ۱۰ ژانویع ۲۰۲۵، روزهای جمعه و شنبه ساعت ۲۱:۵۰ (کی‌اس‌تی) از ام‌بی‌سی پخش شد. تولید. توسعه. این مجموعه بر پایه رمان "Home, Bitter Home" اثر شیم یون سو است. در ۲۴ اکتبر ۲۰۲۴، ام‌بی‌سی اعلام کرد که کارگردان جانگ جون هو، که کارگردان این مجموعه بود، به دلیل مشکلات سلامتی استعفا داد و کارگردان کیم هیونگ مین جایگزین او شد. انتخاب بازیگران. در ۱ مه ۲۰۲۴، گزارشی
او شد. انتخاب بازیگران. در ۱ مه ۲۰۲۴، گزارشی حاکی از حضور بازیگران لی سه یونگ و نا این وو در این مجموعه منتشر شد. در ۱۳ ژوئن، ام‌بی‌سی گزارش کرد که حضور لی سه یونگ و نا این وو در این مجموعه تأیید شده است. در ۲۳ اکتبر، حضور بازیگر چوی مین سو در این مجموعه تأیید شد. روز بعد، گزارش شد که گو وون در این مجموعه بازی می‌کند.
یژی واپینسکی (؛ – ) بازیگر و صداپیشه اهل لهستان بود. وی دانش‌آموختهٔ مدرسه ملی فیلم ووچ بود. مادرش کریستینا واپینسکی و پدربزرگش استانیسواف واپینسکی هر دو بازیگر بودند. وی بابت مشارکت‌های فرهنگی-هنری‌اش برندهٔ نشان کنشگر شایسته فرهنگ، صلیب شایستگی لهستان، نشان افتخار تولد لهستان و نشان زرین گلوریا آرتیس شد. از فیلم‌ها یا مجموعه‌های تلویزیونی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "صفر-هفت، به‌گوشم"، "حوزه استحفاظی ۱۳"، "سال‌های شیرین"، "جهان به روایت خانواده کیپسکی"، "خانواده جایگزین"، "خانه کشیش"، "موج
کیپسکی"، "خانواده جایگزین"، "خانه کشیش"، "موج جرم و جنایت"، "کارآگاهان جنایی"، "پدر متیو"، "کمیسر آلکس"، "همه رومن را دوست دارند"، "قانون حقیقی"، "یوب، آخرین سلول خاکستری مغز" و "" اشاره نمود.
پارک گورستان ژاپنی ()، گورستان و پارک ژاپنی در هوگانگ، سنگاپور است. این محل بزرگ‌ترین گورستان ژاپنی در آسیای جنوب شرقی با مساحت ۲۹۳۵۹ متر مربع است که شامل ۹۱۰ سنگ قبر است که بقایای اعضای جامعه ژاپنی در سنگاپور شامل روسپی‌های جوان ژاپنی، غیرنظامیان، سربازان و محکومان جنایات جنگی ژاپن در زندان چنگی اجرا شد. از جمله روسپی‌های جوان ژاپنی، غیرنظامیان، سربازان و محکومان جنایات جنگی ژاپن اعدام شده در زندان چانگی را در خود جای داده است. این گازتا روز به عنوان یک پارک یادبود توسط دولت سنگاپور در سال ۱۹۸۷ بود. تاریخ.
یادبود توسط دولت سنگاپور در سال ۱۹۸۷ بود. تاریخ. صاحب فاحشه خانه ژاپنی، تاگاجیرو فوکاکی، از مزرعه لاستیک خود را اهدا کرد تا به عنوان محل دفن زنان جوان ژاپنی که در فقر مطلق درگذشتند استفاده شود. آنها به همراه دیگر صاحبان فاحشه‌خانه شیبویا گینجی و ناکاگاوا کیکوزو درخواست مجوز کردند و دولت استعماری بریتانیا در ۲۶ ژوئن ۱۸۹۱ به‌طور رسمی مجوز این استفاده را صادر کرد. از آن زمان، از آن برای دفن ساکنان ژاپنی استفاده می‌شود. در طول جنگ جهانی دوم، این گورستان برای دفن غیرنظامیان و سربازانی که در میدان جنگ یا در اثر
غیرنظامیان و سربازانی که در میدان جنگ یا در اثر بیماری جان خود را از دست داده بودند استفاده می‌شد. پس از بریتانیا مهاجرت معکوس همه ژاپنی‌ها در سال ۱۹۴۸، هیچ ژاپنی از ترس گذشته جنگی خود اجازه بازگشت به سنگاپور یا مالایا را نداشت. دولت سنگاپور مالکیت این گورستان را به دست گرفت و آن را بلااستفاده گذاشت. این سیاست در قبال کشته شدگان ژاپنی در سنگاپور تا زمان امضای پیمان صلح رسمی با ژاپن در سال ۱۹۵۱ باقی ماند. در نوامبر ۱۹۵۲، کن نینومیا، اولین ژاپنی کنسول پس از جنگ در سنگاپور، مأمور شد تا سرنوشت بقایای جنگ ژاپن
در سنگاپور، مأمور شد تا سرنوشت بقایای جنگ ژاپن در سنگاپور را دریابد. پس از یافتن اجساد، هدف بازگرداندن خاکستر مردگان بود. با این حال، دولت ژاپن در نهایت تصمیم گرفت که بقایای کشته شدگان جنگ ژاپن را به قبرستان جداگانه منتقل نکند و خاکستر را به کشور بازگرداند. این به این دلیل بود که پرسنل تسلیم شده ژاپنی تلاش زیادی برای برپایی یادواره در گورستان برای رفقای کشته شده خود انجام داده بودند و به همین دلیل این یادبود به خودی خود نوعی زیارتگاه بود و همچنین این واقعیت که همه خاکسترها در یک تپه دفن شده بودند که هر
که همه خاکسترها در یک تپه دفن شده بودند که هر شکلی از شناسایی را غیرممکن می‌کرد. در سال ۱۹۶۹، دولت سنگاپور مالکیت این گورستان را به انجمن اصلاح شده ژاپنی که بر نگهداری گورستان نظارت دارد، بازگرداند. تدفین‌ها تا سال ۱۹۷۳ ادامه یافت، زمانی که دولت سنگاپور با تصویب فرمانی از گسترش بیشتر ۴۲ قبرستان در جزیره جلوگیری کرد. قبرهای قابل توجه. یاماموتو اوتوکیچی. اوتوکیچی، همچنین به عنوان «جان متیو اوتوسون» شناخته می‌شود، در سال ۱۸۱۸ در روستای اونوئورا در چیتا اُواری (شهر میهاما کنونی استان آیچی) در سال ۱۸۱۸ به دنیا
(شهر میهاما کنونی استان آیچی) در سال ۱۸۱۸ به دنیا آمد. در سال ۱۸۳۲، او یک ملوان در کشتی بود. «هوجون مارو» که از خلیج ایسه به توکیو رفت. کشتی گرفتار توفان شد. اوتوکیچی توانست از این فاجعه جان سالم به در ببرد و پس از یک سال و دو ماه در کیپ آلاوا در سواحل غربی ایالات متحده به ساحل رسید. او در نهایت به سراسر جهان سفر کرد، اما سیاست انزواطلبی ژاپن در آن زمان، بازگشت او به کشورش را رد کرد. حتی پس از طرد شدن توسط کشور خود، او به ژاپنی بودنش افتخار کرد و به پیشرفت کشور کمک کرد. او بعداً به یک معامله‌گر موفق تبدیل
کشور کمک کرد. او بعداً به یک معامله‌گر موفق تبدیل شد. در سال ۱۸۶۲، اوتوکیچی از شانگهای نقل مکان کرد و با همسر مالایی خود در سنگاپور ماند تا اولین ساکن ژاپن در اینجا شود. او در ۴۹ سالگی در سال ۱۸۶۷ درگذشت. خدای نگهبان هینوموتو. این بنای یادبود که در نزدیکی ورودی اصلی قرار دارد، به یاد ۴۱ غیرنظامی ژاپنی ساخته شده است که در اردوگاه بازداشت جورانگ در حالی که پس از تسلیم ژاپن در جنگ جهانی دوم در انتظار بازگشت بودند، جان باختند. گیاهان. یک درخت قدیمی سرخالو که در پارک یافت شده است، توسط هیئت پارک‌های ملی به
در پارک یافت شده است، توسط هیئت پارک‌های ملی به عنوان درخت میراثی تعیین شده است. با این حال، به دلیل آب و هوای سنگاپور، نمی‌تواند به ثمر بنشیند و میوه دهد. یکی دیگر از درخت‌های قدیمی پارک، یک درخت لاستیک، نیز درخت میراثی است که از زمانی که پارک مزرعه لاستیک بود، باقی مانده است. وضعیت فعلی. انجمن ژاپنی سنگاپور به نگهداری این گورستان ادامه می‌دهد که از سال ۱۹۸۷ به پارکی یادبود برای قدردانی از تاریخ و گیاهان و جانوران طبیعی تبدیل شده است. به عنوان میراثی از تاریخ ژاپن و سنگاپور، این پارک گورستان اغلب توسط
تاریخ ژاپن و سنگاپور، این پارک گورستان اغلب توسط دانش آموزان، کهنه سربازان، ساکنان و گردشگران ژاپنی بازدید می‌شود.
پایتخت ژاپن ()، پایتخت فعلی ژاپن توکیو است. در طول تاریخ، پایتخت ملی در مکان‌هایی غیر از توکیو بوده است. قدیمی‌ترین پایتخت ژاپن نارا (ژاپن) است. تاریخ. به‌طور سنتی، مکان خانه امپراتور ژاپن پایتخت در نظر گرفته می‌شود. از سال ۷۹۴ تا ۱۸۶۸، امپراتور در هی‌آن-کیو، کیوتو امروزی زندگی می‌کرد. پس از سال ۱۸۶۸، مقر دولت ژاپن و محل خانه امپراتور به ادو منتقل شد که نام آن را به توکیو تغییر داد. پس از سال ۱۸۶۸، مقر دولت ژاپن و محل خانه امپراتور به ادو منتقل شد که به توکیو تغییر نام داد. در سال ۱۹۴۱، وزارت آموزش، فرهنگ،
تغییر نام داد. در سال ۱۹۴۱، وزارت آموزش، فرهنگ، ورزش، علوم و فناوری را منتشر کرد. قانون مدرن. در حالی که هیچ قانونی توکیو را به عنوان پایتخت ژاپن تعیین نکرده است، بسیاری از قوانین یک را تعریف کرده‌اند که توکیو را در بر می‌گیرد. در ماده ۲ قانون تلفیق منطقه پایتختی سال ۱۹۵۶ آمده است: «در این قانون، اصطلاح «منطقه پایتخت» به منطقه وسیعی اشاره می‌کند که هم قلمرو توکیو و هم مناطق دورافتاده تعیین‌شده توسط هیئت دولت ژاپن را شامل می‌شود» این بدان معناست که دولت، توکیو را به عنوان پایتخت ژاپن تعیین کرده است، اگرچه
را به عنوان پایتخت ژاپن تعیین کرده است، اگرچه (دوباره) این موضوع به صراحت بیان نشده است، و تعریف «منطقه پایتخت» عمداً به شرایط آن قانون خاص محدود شده است. قوانین دیگری که به این «منطقه پایتخت» اشاره می‌کنند عبارتند از و . این اصطلاح برای پایتخت هرگز برای اشاره به کیوتو استفاده نشد. در واقع، «شوتو» در طول دهه ۱۸۶۰ به عنوان یک حاشیه از اصطلاح انگلیسی «کاپیتال» مورد استفاده قرار گرفت. وزارت آموزش، فرهنگ، ورزش، علوم و فناوری کتابی به نام "تاریخ بازسازی" در سال ۱۹۴۱ منتشر کرد. این کتاب به بدون صحبت در مورد . یک
منتشر کرد. این کتاب به بدون صحبت در مورد . یک کتاب درسی تاریخ معاصر بیان می‌کند که دولت میجی "پایتخت ("شوتو") را از کیوتو به توکیو منتقل کرد بدون استفاده از اصطلاح «سنتو». پیشنهاد انتقال پایتخت در سال ۱۹۷۹ و ۱۶ سال بعد در سال ۱۹۹۵ طرح‌ریزی شد. پارلمان به انتقال پایتخت از توکیو به مکانی که بیش از ۱۸۰ مایل و چهل دقیقه دورتر از فرودگاه نباشد، رای داد که قرار بود در سال ۲۰۱۰ تکمیل شود. در سال ۱۹۹۹، سایت‌های زیر پیشنهاد شدند: استان‌های استان توچیگی و استان فوکوشیما، شمال توکیو. نامزد دوم استان‌های استان گیفو و