payamvha/North_RAG huggingface dataset:
از آغاز دوران کاری خود در وزارت امور خارجه در سال ۱۹۸۲ به عنوان افسر کنسولی یا سیاسی برای هیئت‌های نمایندگی ایالات متحده در لهستان، باهاما و آفریقای جنوبی خدمت کرده است. قبل از انتصابش در مال در جاکارتا، به عنوان معاون مدیر مرکز عملیات وزارت امور خارجه، به عنوان مشاور سیاسی در سفارت ایالات متحده در ورشو، لهستان، به عنوان مدیر دفتر امور اروپای جنوبی در دفتر امور اروپا، و به عنوان معاون دبیر اجرایی در دفتر وزیر امور خارجه کار کرد. در ۱۰ مارس ۲۰۰۳، رئیس جمهور وقت ایالات متحده جورج دبلیو بوش مال را به عنوان
وقت ایالات متحده جورج دبلیو بوش مال را به عنوان سفیر ایالات متحده در لیتوانی معرفی کرد. پس از تأیید سنا، او در ۲۶ آگوست ۲۰۰۳ این سمت را به عهده گرفت. او دوره خدمت خود را در ۱۸ ژوئیه ۲۰۰۶ به پایان رساند. در ۳۰ آوریل ۲۰۰۹، مال در کمیته روابط خارجی سنای ایالات متحده در مورد تلاش‌های بین‌المللی برای مبارزه با دزدی دریایی در سومالی شهادت داد. مال با چری استفان ازدواج کرده است. خانواده مال یک فرزند به نام رایان دارند. سفیر در لهستان. استیون مال در ۲۴ اکتبر ۲۰۱۲ به عنوان سفیر ایالات متحده آمریکا در لهستان منصوب
به عنوان سفیر ایالات متحده آمریکا در لهستان منصوب شد. او لهستانی را روان صحبت می‌کند.
پناهگاه نهنگ اقیانوس جنوبی منطقه‌ای به مساحت ۵۰ میلیون کیلومتر مربع پیرامون قاره جنوبگان است که کمیسیون بین‌المللی صید نهنگ (IWC) همهٔ انواع شکار تجاری نهنگ را ممنوع کرده است. تا به امروز، IWC دو تا از چنین پناهگاه‌هایی را تعیین کرده است، که دیگری پناهگاه نهنگ اقیانوس هند است. پناهگاه نهنگ اقیانوس جنوبی توسط کمیسیون بین‌المللی شکار نهنگ در سال ۱۹۹۴ با حمایت ۲۳ کشور از این توافق و مخالفت ژاپن با آن بنیان‌گذاری شد.
پناهگاه نهنگ اقیانوس هند منطقه‌ای در اقیانوس هند است که کمیسیون بین‌المللی شکار نهنگ (IWC) انواع شکار تجاری نهنگ را در آن ممنوع کرده است. در حال حاضر، کمیسیون بین‌المللی شکار نهنگ دو پناهگاه از این دست را تعیین کرده است که دیگری پناهگاه نهنگ اقیانوس جنوبی است. پیشنهادهای مکرر در کمیسیون بین‌المللی شکار نهنگ برای ایجاد یک پناهگاه اقیانوس اطلس جنوبی و یک پناهگاه اقیانوس آرام جنوبی، هرگز به اکثریت ۷۵ درصدی مورد نیاز برای تصویب نرسیده است. پناهگاه اقیانوس هند در سال ۱۹۷۹ توسط کمیسیون بین‌المللی شکار نهنگ پس از
سال ۱۹۷۹ توسط کمیسیون بین‌المللی شکار نهنگ پس از پیشنهاد کشور جزیره‌ای کوچک سیشل، در اولین جلسه خود به عنوان عضو کمیسیون بین‌المللی شکار نهنگ، بنیان‌گذاری شد که تا حدودی به منظور محافظت از نهنگ‌ها در محل‌های تولیدمثل آنها بود. وضعیت پناهگاه‌های نهنگ هر ۱۰ سال توسط کمیسیون بین‌المللی شکار نهنگ بررسی می‌شود و پناهگاه اقیانوس هند تاکنون سه بار، در سال‌های ۱۹۸۹، ۱۹۹۲ و ۲۰۰۲، مورد بررسی (و تمدید) قرار گرفته است.
ابراهیم بن احمد (درگذشته سده دهم میلادی)، برای دوره کوتاهی در سال ۹۴۷ میلادی امیر سامانیان بود. او پسر احمد سامانی بود. ابراهیم برادری به نام نصر دوم سامانی داشت که در سال ۹۱۴ میلادی جانشین احمد به جايگاه فرمانروای سامانیان شد. در سال ۹۴۳ میلادی، پسر نصر، نوح يكم، جانشین او شد. در این دوره، ابراهیم در دربار حمدانیان در عراق زندگی می‌كرد. در سال ۹۴۵، نوح يكم پس از شنیدن شکایاتی درباره فرمانروايی خشن ابوعلی چغانی، او را از فرمانرانی خراسان برکنار کرد و خواست یک ترک، ابراهیم بن سیمجوری، را جایگزین او کند.
یک ترک، ابراهیم بن سیمجوری، را جایگزین او کند. ابوعلی چغانی از پذیرش برکناری، خودداری کرد و شورش نمود. سپس ابراهیم را برانگيخت و با خود هم‌آوا كرد که از عراق بیاید، ابراهيم نیز پذیرفت؛ ابراهیم در آغاز به تکریت و سپس به همدان رفت و سپس به بخارا، پایتخت سامانیان رسید، که با کمک ابوعلی چغانی در سال ۹۴۷ آن را گرفت و در جايگاه فرمانروای سامانیان تاجگذاری کرد. شورش ابراهیم و ابوعلی زود در سراسر سرزمين سامانی، حتی تا ری در جبال، گسترش یافت. تاج‌وتخت ابراهیم خیلی زود از سوی خلیفه عباسی شناسايی شد. با این همه مردم
از سوی خلیفه عباسی شناسايی شد. با این همه مردم بخارا دوستش نمی‌داشتند و نوح به زودی با بازپس گیری شهر و کور کردن ابراهیم و دو برادرش واکنش نشان داد. سرنوشت ابراهیم روشن نیست.
بیمارستان فوق‌تخصصی کودکان حکیم یک مرکز درمانی، آموزشی و پژوهشی ویژه کودکان وابسته به دانشگاه علوم پزشکی تهران است که در تاریخ ۱۳ مهر ۱۴۰۲ با حضور رئیس‌جمهور وقت سید ابراهیم رئیسی در منطقه ۱۸ تهران افتتاح شد. این بیمارستان نخستین مرکز تخصصی دولتی کودکان پس از انقلاب محسوب شده و خدمات تخصصی و فوق‌تخصصی متنوعی را در حوزه‌ی اطفال ارائه می‌دهد. تاریخچه. ساخت بیمارستان حکیم در مهر ۱۳۹۷ با همکاری دانشگاه علوم پزشکی تهران و حمایت خانواده‌ی خیّر مطهری آغاز شد. پروانه ساخت در فروردین ۱۳۹۹ صادر و عملیات اجرایی در
ساخت در فروردین ۱۳۹۹ صادر و عملیات اجرایی در همان سال شروع شد. پروژه تا آذر ۱۴۰۱ تکمیل شد و در مهر ۱۴۰۲ به صورت رسمی به بهره‌برداری رسید. وابستگی دانشگاهی. این بیمارستان زیرمجموعه رسمی دانشگاه علوم پزشکی تهران محسوب می‌شود و به عنوان یکی از مراکز آموزش تخصصی و فوق‌تخصصی این دانشگاه در حوزه طب اطفال فعالیت دارد.
نوار مدال یا گیره مدال، میله فلزی نازکی است که به روبان مدال نظامی، غیرنظامی یا سایر مدال‌ها متصل می‌شود. این گیره معمولاً نشان‌دهنده عملیات یا عملیاتی است که گیرنده برای آن جایزه دریافت کرده است و چندین میله روی یک مدال برای نشان دادن این است که گیرنده معیارهای دریافت مدال را در چندین صحنه جنگی رعایت کرده است. در ارتش بریتانیا هنگامی که عبارت "و نوار" همراه با مدال‌هایی برای خدمات استثنایی، مانند مدال‌های شجاعت، استفاده می‌شود، به این معنی است که این جایزه چندین بار اعطا شده است. میله‌ها همچنین در مدال‌های
بار اعطا شده است. میله‌ها همچنین در مدال‌های خدمت طولانی برای نشان دادن طول خدمت ارائه شده استفاده می‌شوند. پیشینه. در بریتانیا و قبل از اوایل قرن نوزدهم، مدال‌ها و نشان‌ها فقط به افسران ارشد اعطا می‌شدند؛ مواردی وجود داشت که مدال‌ها به سربازان یا دریانوردان (درجه‌های نیروی دریایی) اهدا می‌شدند، اما این موارد اغلب تلاش‌های خصوصی بودند. یک استثنا، مدال طلای ارتش بود که به شرکت‌کنندگان با رتبه بالاتر در جنگ شبه جزیره اعطا می‌شد. یک مدال برای خدمت داده می‌شد و برای هر نبرد یک قلاب داشت. پس از کسب چهار قلاب،
و برای هر نبرد یک قلاب داشت. پس از کسب چهار قلاب، مدال به یک صلیب با نام نبردها روی بازوها تبدیل می‌شد و قلاب‌های اضافی نیز اضافه می‌شدند. حداکثر مدال توسط دوک ولینگتون، با یک صلیب و نه قلاب، به دست آمد.
علی بکایی کریمی (درگذشتهٔ ۲۳ خرداد ۱۴۰۴) فیزیک‌دان هسته‌ای ایرانی بود که در جریان حملات ۱۴۰۴ اسرائیل به ایران کشته شد.‌‌‌‌‌ ترور. علی بکایی کریمی یکی از افرادی بود که در جریان حملات ۱۴۰۴ اسرائیل به ایران مورد هدف قرار گرفت و ترور شد.
منصور عسگری (۱۳ خرداد ۱۳۳۷ – ۲۳ خرداد ۱۴۰۴) فیزیک‌دان هسته‌ای ایرانی بود که در جریان حملات ۱۴۰۴ اسرائیل به ایران کشته شد.‌‌‌‌‌ او در ۲۲ مارس ۲۰۱۹ توسط وزارت خزانه‌داری ایالات متحده آمریکا تحریم شده بود. زندگی. منصور عسگری، استاد فیزیک و عضو هیئت علمی دانشگاه جامع امام حسین بود. او از چهره‌های برجسته صنعت هسته‌ای ایران و از همکاران نزدیک محسن فخری‌زاده به‌شمار می‌رفت. عسگری از بنیان‌گذاران برنامه هسته‌ای ایران بود که سابقه حضور در جنگ ایران و عراق را نیز داشت. وی مسئولیت‌هایی چون عضویت در مرکز علم و فناوری
وی مسئولیت‌هایی چون عضویت در مرکز علم و فناوری فیزیک، مسئولیت مرکز فلسفه علوم طبیعی دانشگاه، همکاری با وزارت دفاع و نمایندگی این وزارت در شورای عالی امنیت ملی را برعهده داشت. ترور. منصور عسگری یکی از افرادی بود که در جریان حملات ۱۴۰۴ اسرائیل به ایران مورد هدف قرار گرفت و ترور شد. او در ۲۳ خرداد ۱۴۰۴، در خانه خود، و به همراه همسر، دو فرزند و نوه سه ساله‌اش کشته شد.
ملا فخرالدین عجمی (درگذشت ۱۴۶۰، ادرنه)، از نخستین شیخ‌الاسلام‌های عثمانی، مدرس و محدث بود. زندگی‌نامه. اطلاعات چندانی دربارهٔ کودکی او در منابع موجود نیست. گمان می‌رود که در ایران زاده شده باشد، به همین دلیل به "عجمی (Acemî") شهرت یافته است. او در ایران شاگرد سید شریف جرجانی بود. تخمین زده می‌شود که در دوره چلبی محمد، در دهه ۱۴۱۰ میلادی، به پایتخت عثمانی، بورسا، آمده باشد. در بورسا، نزد برهان‌الدین حیدر هروی، که او نیز از ایران آمده بود، حدیث خواند و اجازه‌نامه دریافت کرد. همچنین در مدرسه سلطانیه، شاگرد
دریافت کرد. همچنین در مدرسه سلطانیه، شاگرد محمدشاه فناری (محمد بن حمزه فناری)، پسر ملا شمس‌الدین فناری، شد. سپس به تدریس مشغول شد. پس از درگذشت شمس‌الدین ملا فناری در سال ۱۴۳۰ در دوره مراد دوم، به عنوان مفتی منصوب شد و حقوق روزانه‌اش ۳۰ آقچه تعیین گردید. او در دوره‌های مراد دوم و محمد دوم (فاتح) حدود ۳۰ سال در این مقام باقی ماند. به دلیل پایبندی شدید به باورهای سنی، در دوره نخست سلطنت محمد دوم، زمانی که مراد دوم به مانیسا عقب‌نشینی کرده بود، با افرادی از فرقه حروفی که به دربار راه یافته بودند، درگیری پیدا
حروفی که به دربار راه یافته بودند، درگیری پیدا کرد. او فتوایی صادر کرد که سوزاندن حروفی‌ها را جایز می‌دانست. فخرالدین عجمی در سال ۱۴۶۰ در ادرنه درگذشت. او در مدرسه دارالحدیث فخرالدین عجمی، که به نام خودش در ادرنه ساخته شده بود، در مقابل محراب به خاک سپرده شد. فتوای سوزاندن حروفی‌ها. فخرالدین عجمی به دلیل کافر دانستن حروفی‌ها فتوایی صادر کرد که بر اساس آن جان آن‌ها گرفته شود. با عدم مخالفت فاتح سلطان محمد با این فتوا، حروفی‌ها در ادرنه در آتش بزرگی که برافروخته شده بود، زنده زنده سوزانده شدند. اعتقاد بر این
شده بود، زنده زنده سوزانده شدند. اعتقاد بر این است که تکبیر نخست را فخرالدین عجمی گفته است. او نه تنها فتوای سوزاندن حروفی‌ها را صادر کرد، بلکه شخصاً در سوزاندن زنده آن‌ها مشارکت داشت.
ناقص‌ها (؛ ) مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی با بازی یوم جونگ آه، وون جین آه، چوی یونگ جون، دکس و اوه سونگ جون است. این مجموعه از ۲۱ ژوئیه ۲۰۲۴، روزهای دوشنبه و سه‌شنبه ساعت ۲۲:۰۰ (کی‌اس‌تی) از شبکهٔ ئی‌ان‌ای پخش خواهد شد و به‌طور همزمان برای استریم در پلتفرم جینی تی‌وی قابل دسترسی خواهد بود. خلاصه داستان. "ناقص‌ها" یک مجموعه اکشن دلهره‌آور است که به داستان بقا و انتقام کودکانی می‌پردازد که پس از رها شدن از سوی والدین ناتنی خود، به سختی از مرز مرگ جان سالم به در برده‌اند. تولید. فیلمنامهٔ این مجموعه را آن
به در برده‌اند. تولید. فیلمنامهٔ این مجموعه را آن سو جونگ نوشته و کارگردانی آن را اوه کی هوان بر عهده دارد؛ کارگردانی که پیش‌تر آثاری چون "اس‌اف۸" (۲۰۲۰) و "هنوز سی سالم نشده" (۲۰۲۲) را ساخته است. این مجموعه توسط گروپ اِیت و تیک‌وان استودیو تهیه‌کنندگی شده است.
حق انحصاری ()، که به آن انحصار نیز گفته می‌شود، یک امتیاز غیرقابل لمس است که در قانون وجود دارد. این حق به فرد یا نهادی قدرت یا اختیار انجام عملی یا به دست آوردن سودی را می‌دهد و در عین حال می‌تواند دیگران را از انجام همان عمل یا کسب همان سود منع کند. حقوق انحصاری نوعی انحصار هستند. این حقوق می‌توانند توسط قانون یا تعهدات قراردادی ایجاد شوند. با این حال، دامنه قابلیت اجرای آن‌ها به این بستگی دارد که دیگران تا چه حد ملزم به رعایت سند ایجادکننده حق انحصاری هستند؛ بنابراین، در مورد حقوق قراردادی، فقط طرفین
هستند؛ بنابراین، در مورد حقوق قراردادی، فقط طرفین قرارداد تحت تأثیر انحصار قرار خواهند گرفت. حقوق انحصاری ممکن است در قانون مالکیت، قانون حق تکثیر، قانون ثبت اختراع، در رابطه با شرکت خدماتی، یا در برخی حوزه‌های قضایی، در سایر قوانین خاص سویی جنریس اعطا شوند. بسیاری از محققان استدلال می‌کنند که چنین حقوقی اساس مفاهیم مالکیت و مال را تشکیل می‌دهند. حقوقی که به صورت خصوصی و از طریق قرارداد ما به التفاوت اعطا می‌شوند، ممکن است گاهی بسیار شبیه به حقوق انحصاری به نظر برسند، اما تنها در برابر گیرنده قابل اجرا
به نظر برسند، اما تنها در برابر گیرنده قابل اجرا هستند و نه در برابر عموم مردم. «امتیاز» در واقع یک حق انحصاری است. این اصطلاح برای استفاده در مورد اختیارات رسمی دولتی یا حاکمیتی (یعنی قانون اساسی) محدود شده است. انواع حقوق انحصاری. مالکیت. در رابطه با مالکیت، یک حق انحصاری عمدتاً زمانی پدید می‌آید که چیزی مادی به دست می‌آید؛ در نتیجه، دیگران از اعمال کنترل بر آن چیز منع می‌شوند. به عنوان مثال، یک فرد ممکن است دیگران را از ورود و استفاده از زمین خود، یا از برداشتن وسایل شخصی‌اش منع کند. با این حال، یک حق
برداشتن وسایل شخصی‌اش منع کند. با این حال، یک حق انحصاری لزوماً مطلق نیست، زیرا ممکن است یک حق ارتفاق، سطح خاصی از دسترسی عمومی به مالکیت خصوصی را مجاز کند. یک توافقنامه انحصاری (که به آن توافقنامه قفل‌کردن نیز گفته می‌شود) ممکن است در جایی منعقد شود که دو طرف قصد فروش ملکی را دارند اما هنوز به توافق کامل نرسیده‌اند یا قرارداد فروش را نهایی نکرده‌اند. توافقنامه انحصاری فروشنده پیشنهادی را از مذاکره برای فروش با هر خریدار بالقوه دیگر برای یک دوره زمانی ثابت منع می‌کند. مالکیت فکری. اکثر حوزه‌های قضایی
ثابت منع می‌کند. مالکیت فکری. اکثر حوزه‌های قضایی مجموعه‌ای از حقوق انحصاری را در رابطه با آثار نویسندگی، اختراعات و شناسایی مبدأ به رسمیت می‌شناسند. این حقوق گاهی تحت عنوان کلی «مالکیت فکری» شناخته می‌شوند. تاریخچه و استدلال‌ها. در حوزه‌های قضایی حقوق عرفی، حقوق انحصاری اغلب به معنای تدوین و نظام‌مند کردن هنجار اجتماعی از پیش موجود در مورد زمین یا اموال منقول بوده‌اند. در پرونده بریتانیایی *RCS v Pollard* [۱۹۸۳]، Ch 135، دعوای مالکان قانونی یک حق انحصاری در رابطه با آثار هنرمند الویس پریسلی علیه فروشنده
در رابطه با آثار هنرمند الویس پریسلی علیه فروشنده آثار غیررسمی رد شد، زیرا فروش آثار غیررسمی با آزادی استفاده از حق انحصاری دارایی الویس پرسلی تداخلی نداشت. در اروپای قاره‌ای، این دیدگاه وجود دارد که کپی‌رایت، ثبت اختراع و موارد مشابه، تدوین نوعی حقوق معنوی، حقوق طبیعی و قانونی یا حق شهرت هستند. با این حال، چنین استدلال‌هایی تنها از طریق ابزارگرایی یا پیامدگرایی می‌توانند به‌طور منسجم توجیه شوند، همان‌طور که در استدلال استنباط شده در اصل اول قانون اساسی ایالات متحده آمریکا که کپی‌رایت و ثبت اختراعات صرفاً
متحده آمریکا که کپی‌رایت و ثبت اختراعات صرفاً «برای ترویج پیشرفت علم و هنرهای مفید» وجود دارند، نشان داده شده است.
سالن هولمز (؛ ) مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی سال ۲۰۲۵ با بازی لی شی یونگ، جونگ یونگ جو، کیم دا سوم و نام گی ئه است. این مجموعه از ۱۶ ژوئن ۲۰۲۵، روزهای دوشنبه و سه‌شنبه ساعت ۲۲:۰۰ (کی‌اس‌تی) از ئی‌ان‌ای پخش شد و برای استریم در پلتفرم جینی تی‌وی قابل دسترسی است. خلاصه داستان. داستان این مجموعه دربارهٔ چهار زن با پیشینه‌های متفاوت است که گرد هم می‌آیند تا افرادی که در محل زندگی‌شان دردسر ایجاد می‌کنند، مجازات کنند. تولید. نویسندهٔ این مجموعه کیم یون شین است که پیش‌تر در نویسندگی مجموعه‌های تلویزیونی "قول"
که پیش‌تر در نویسندگی مجموعه‌های تلویزیونی "قول" (۲۰۱۶) و "راز عشق من" (۲۰۱۷) همکاری داشته است. کارگردانی این مجموعه را مین جین کی بر عهده دارد، که پیش‌تر مجموعه کمدی نظامی "سرباز تازه‌کار" (۲۰۲۲–۲۰۲۵) را کارگردانی کرده بود. همچنین جونگ هیون نام به عنوان کارگردان مشترک در این پروژه حضور دارد. این مجموعه توسط آرتیست کامپنی و با همکاری ای۲زی انترتینمنت و نئو انترتینمنت تولید شده است.
پست‌فطرت (؛ ) مجموعه تلویزیونی محصول کره جنوبی به نویسندگی و کارگردانی کانگ یون سونگ و با بازی ریو سونگ ریونگ، یانگ سه جونگ و ایم سو جونگ است. این مجموعه از ۱۶ ژوئیه ۲۰۲۵ توسط دیزنی پلاس منتشر شد. تولید. در ژوئیهٔ ۲۰۲۳ گزارش شد که جی چانگ ووک و ریو سونگ ریونگ برای بازی در نقش زوج دایی–خواهرزاده در اقتباسی از وب‌تون اثر یون ته هو در حال مذاکره هستند. با این حال، آژانس‌های هر دو بازیگر اعلام کردند که این مجموعه تنها یکی از پیشنهادهای مطرح‌شده بوده است. جی چانگ ووک نهایتاً در اکتبر ۲۰۲۳ این نقش را نپذیرفت و
ووک نهایتاً در اکتبر ۲۰۲۳ این نقش را نپذیرفت و تولید مجموعه تا سال ۲۰۲۴ به تعویق افتاد. در اواخر ۲۰۲۳، حضور یانگ سه جونگ و ایم سو جونگ نیز در فهرست بازیگران گزارش شد. جلسهٔ فیلم‌نامه خوانی در ۶ مارس ۲۰۲۴ برگزار شد. در ۱۵ آوریل ۲۰۲۴، دیزنی پلاس به‌طور رسمی تولید مجموعه "پست‌فطرت" را تأیید و فهرست بازیگران را اعلام کرد. انتشار. قرار است پخش این مجموعه از ۱۶ ژوئیه ۲۰۲۵ در دیزنی پلاس آغاز شود. سه قسمت اول در همان روز منتشر می‌شوند و پس از آن، هر چهارشنبه دو قسمت جدید پخش خواهد شد.
اسقف اعظم میکائیل آجاپاهیان (ارمنی: Միքայել Աջապահյան؛ زادهٔ ۲۷ دسامبر۱۹۶۳) اسقف اعظم کلیسای حواری ارمنی واقع در شهر گیومری استان شیراک کشور جمهوری ارمنستان است که از ۸ مهر ۱۳۸۰ خورشیدی (۳۰ سپتامبر ۲۰۰۱ میلادی) عهده‌دار این منصب گردید. این کلیسا اصلی‌ترین کلیسای ارمنیان در دنیا محسوب شده و مروج مذهب ارتدکس است. آجاپاهیان مدرک کارشناسی ارشد خود را در سال ۱۹۹۷ میلادی در رشته الهیات ارتدکس شرقی از دانشکده علوم الهی گئورگیان دریافت کرد. او پایان‌نامه کارشناسی‌ارشد خود را با عنوان «پاولوس تارونسی و اثرش "اعتراف
خود را با عنوان «پاولوس تارونسی و اثرش "اعتراف ایمان: مقررشده از دوران رسولان"» ارائه داد.
سرخاب‌سر الدبرا پرنده‌ای گنجشک‌سان از تیرهٔ مرغ جولا (Ploceidae) است. این گونه بومی الدبرا، یک جزیره مرجانی در شمال غربی ماداگاسکار، بخشی از سیشل است. این گونه که در گذشته با سرخاب‌سر کوموری هم‌گونه به‌شمار می‌رفت، اکنون توسط اتحادیهٔ بین‌المللی حفاظت از طبیعت (IUCN) به عنوان گونه‌ای جداگانه شناخته می‌شود. هر دو جنس در بیشتر بخش‌های بدن به رنگ زرد هستند و نرها در هنگام جفت‌گیری، سر و گردنی به رنگ نارنجی-قرمز دارند. این گونه منقار بزرگ و نیرومندی دارد که برای رقابت با دیگر پرندگان الدبرا بر سر غذا از آن
برای رقابت با دیگر پرندگان الدبرا بر سر غذا از آن استفاده می‌کند. لانه‌سازی طی چند ماه و اغلب در نخل‌های نارگیل و درختان دم‌اسب درختی که به طبیعت معرفی شده‌اند، انجام می‌شود. گونه سرخاب‌سر الدبرا توسط اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت (IUCN) در خطر انقراض قرار دارد و به دلیل شکار لانه‌ها و خشکسالی تهدید می‌شود. دورگه‌زایی با گونه مرتبط سرخاب‌سر سرخ ماداگاسکار در گذشته یافت شده است، اما در حال حاضر خطری برای این گونه به‌شمار نمی‌رود.
قوانین حمایت از خبرنگاران در ایالات متحده مجموعه‌ای از مقررات هستند که برای محافظت از امتیاز خبرنگار یا جلوگیری از پیگرد قانونی در شرایطی که قوانین ایالتی با یکدیگر تفاوت دارند، به‌ویژه در موضوعاتی مانند سقط جنین، وضع شده‌اند. امتیاز خبرنگار (Reporter's privilege) به حقی اشاره دارد که رسانه‌ها می‌توانند از آن استفاده کنند تا از افشای اطلاعات و/یا منابع اطلاعاتی که در فرایند گردآوری و انتشار خبر به‌دست آورده‌اند، خودداری کنند. در حال حاضر، دولت فدرال ایالات متحده آمریکا هیچ قانون سراسری در زمینهٔ حمایت از
متحده آمریکا هیچ قانون سراسری در زمینهٔ حمایت از خبرنگاران تصویب نکرده است، اما اکثر ایالت‌های آمریکا دارای قوانین حمایت از خبرنگاران یا سازوکارهای مشابه برای حمایت از آن‌ها هستند. تعریف. قانون حمایت از خبرنگار قانونی است که به خبرنگاران در دادگاه‌های ایالتی اجازه می‌دهد تا در برابر اجبار برای افشای اطلاعات یا منابع محرمانه محافظت شوند. هیچ قانون حمایت فدرالی در این زمینه وجود ندارد و قوانین ایالتی نیز از نظر دامنهٔ اجرا با یکدیگر متفاوت‌اند. با این حال، به‌طور کلی، هدف این قوانین چنین است: «یک خبرنگار
به‌طور کلی، هدف این قوانین چنین است: «یک خبرنگار نمی‌تواند مجبور به افشای منبع خود شود.» در نتیجه، این قوانین امتیازی برای خبرنگاران قائل می‌شوند که بر اساس آن، خبرنگار نمی‌تواند به‌واسطهٔ احضاریه یا دستور دادگاه مجبور شود دربارهٔ اطلاعات مطرح‌شده در یک گزارش خبری یا منبع آن اطلاعات شهادت بدهد. برخی از قوانین حمایت حتی در صورتی‌که اطلاعات یا منبع در جریان انتشار خبر افشا شده باشد، چه محرمانه باشند و چه نباشند، نیز از خبرنگار محافظت می‌کنند. بسته به حوزهٔ قضایی، این امتیاز ممکن است کامل یا مشروط باشد و ممکن
این امتیاز ممکن است کامل یا مشروط باشد و ممکن است علاوه بر خبرنگار، شامل دیگر افراد درگیر در فرایند تهیه و انتشار خبر مانند ویراستار یا ناشر نیز بشود. با این وجود، این قوانین حفاظت مطلق را تضمین نمی‌کنند. پیشینه. بحث بر سر اینکه آیا خبرنگاران می‌توانند احضار شوند و مجبور به افشای اطلاعات محرمانه باشند، نخستین‌بار در سال ۱۹۷۲ و در جریان پروندهٔ مشهور "برنزبرگ علیه هیز" در دیوان عالی ایالات متحده آمریکا مطرح شد. پل برنزبرگ خبرنگار روزنامهٔ "Courier Journal" در لویی‌ویل (کنتاکی) بود که گزارشی دربارهٔ مادهٔ
در لویی‌ویل (کنتاکی) بود که گزارشی دربارهٔ مادهٔ مخدر حشیش تهیه کرد. او در روند تهیهٔ این گزارش، با دو نفر از شهروندان محلی که این ماده را تولید و مصرف کرده بودند، ملاقات کرد. چون فعالیت آن‌ها غیرقانونی بود، برنزبرگ به آن‌ها قول داد که هویت‌شان را فاش نکند. پس از انتشار مقاله، هیئت منصفهٔ محلی با صدور احضاریه‌ای از برنزبرگ خواست تا هویت منابعش را فاش کند. برنزبرگ از این کار خودداری کرد و به متمم اول قانون اساسی آمریکا و اصل آزادی مطبوعات استناد کرد. دیوان عالی در تصمیمی با رأی ۵ به ۴ اعلام کرد که رسانه‌ها
در تصمیمی با رأی ۵ به ۴ اعلام کرد که رسانه‌ها از نظر قانون اساسی، حق محافظت مطلق در برابر افشای اطلاعات محرمانه در دادگاه ندارند. با این حال، دادگاه تأکید کرد که دولت باید «به‌طور قانع‌کننده نشان دهد که میان اطلاعات مورد نظر و موضوعی با منافع مهم و اساسی دولتی، رابطه‌ای محکم وجود دارد». این حکم گرچه معیاری سخت‌گیرانه‌تر برای احضار خبرنگاران در دادگاه تعیین کرد، اما نتوانست یک سابقهٔ فدرال روشن در مورد حقوق خبرنگاران در حفظ محرمانگی منابع ایجاد کند؛ بنابراین، دادگاه‌های مختلف در طول سال‌ها آن را به شیوه‌های
دادگاه‌های مختلف در طول سال‌ها آن را به شیوه‌های متفاوتی تفسیر کرده‌اند. برای نمونه، دادگاه تجدیدنظر حوزه سوم ایالات متحده از رأی برنزبرگ یک امتیاز مشروط از متمم اول استنتاج کرده است. در پروندهٔ "رایلی علیه شهر چِستِر"، دادگاه حکم داد که حق خبرنگار برای محافظت از منابعش می‌تواند در صورتی نقض شود که طرف مقابل بتواند با ارائهٔ مدارک کافی نشان دهد: برای دسترسی به اطلاعات از سایر راه‌ها تلاش کرده است؛ تنها دسترسی ممکن به اطلاعات، از طریق خبرنگار و منبع اوست؛ اطلاعات مورد نظر برای پرونده حیاتی است. شمارهٔ
اطلاعات مورد نظر برای پرونده حیاتی است. شمارهٔ پرونده: 612 F.2d 708 (حوزه سوم، ۱۹۷۹). قوانین ایالتی. رویکرد ایالت‌های مختلف ایالات متحده نسبت به حفاظت از امتیاز خبرنگار با یکدیگر تفاوت دارد. تا سال ۲۰۱۸، ۴۹ ایالت و منطقه کلمبیا نوعی از حمایت را برای خبرنگاران فراهم کرده‌اند. از میان آن‌ها، ۴۰ ایالت (به‌همراه منطقه کلمبیا) دارای قانون حمایت از خبرنگاران (Shield Law) هستند. این قوانین در ایالت‌های مختلف با یکدیگر متفاوت‌اند. برخی از آن‌ها فقط در رسیدگی‌های حقوقی (مدنی) اعمال می‌شوند و نه در پرونده‌های کیفری.
(مدنی) اعمال می‌شوند و نه در پرونده‌های کیفری. برخی دیگر، خبرنگاران را تنها از افشای منابع محرمانه محافظت می‌کنند، ولی نه سایر اطلاعات را. در برخی ایالت‌ها، علاوه بر قوانین مصوب، رویه‌های قضایی نیز به نفع خبرنگاران شکل گرفته‌اند که عمدتاً مبتنی بر تفسیرهای قانون اساسی هستند. تنها ایالتی که نه قانون و نه سابقهٔ قضایی در این زمینه دارد، ایالت وایومینگ است. مسائل کنونی. طرفداران قوانین حمایت از خبرنگاران معتقدند که این قوانین باعث می‌شود گردآورندگان اخبار بتوانند بدون ترس از پیگرد، وظایف خود را به‌درستی انجام
بدون ترس از پیگرد، وظایف خود را به‌درستی انجام دهند و مانع از تعارض میان قوانین ایالتی و اخلاق حرفه‌ای روزنامه‌نگاری می‌شوند. آن‌ها همچنین تأکید دارند که به دلیل تفاوت میان قوانین ایالتی، باید یک قانون حمایتی فدرال وجود داشته باشد تا از بروز تضاد میان ایالت‌ها جلوگیری شود. در مقابل، مخالفان می‌گویند این قوانین نوعی امتیاز ویژه به خبرنگاران می‌دهند، در حالی که هیچ شهروندی نباید بتواند از اجرای احضاریه دادگاه سر باز زند. همچنین، مخالفان به دشواری در تعریف این‌که «چه کسی خبرنگار است و چه کسی نیست» اشاره
این‌که «چه کسی خبرنگار است و چه کسی نیست» اشاره می‌کنند و معتقدند اگر دولت به خبرنگاران امتیاز ویژه بدهد، ممکن است استقلال کامل آن‌ها زیر سؤال برود. برخی نیز معتقدند که خبرنگاران غالباً تنها در مواردی از سوی دادگاه‌های فدرال مجبور به شهادت می‌شوند که در آن موارد هم، حتی یک قانون حمایتی فدرال احتمالی نیز احتمالاً کارآمد نخواهد بود. علاوه بر این، برخی استدلال می‌کنند که دولت فدرال از نظر قانون اساسی ممکن است اختیار کافی برای اعمال یک قانون حمایتی بر دادگاه‌های ایالتی نداشته باشد. با این حال، بسیاری از
ایالتی نداشته باشد. با این حال، بسیاری از خبرنگاران در پرونده‌های کیفری و حقوقی که هیچ ارتباطی با امنیت ملی ندارند، احضار می‌شوند تا در مورد موضوعات مختلفی که در پوشش خبری خود مطرح کرده‌اند، شهادت دهند. در سال‌های اخیر، چندین طرح قانونی برای تصویب قانون حمایت فدرال از خبرنگاران در کنگره ایالات متحده آمریکا مطرح شده است؛ اما هیچ‌کدام از آن‌ها موفق به تصویب در سنا نشده‌اند. یکی از اصلی‌ترین دلایل مخالفت با این طرح‌ها، نگرانی از نشت اطلاعات طبقه‌بندی‌شده بوده است؛ به‌ویژه با توجه به اینکه در عصر حاضر چنین
است؛ به‌ویژه با توجه به اینکه در عصر حاضر چنین اطلاعاتی ممکن است توسط گیرندگان غیررسمی مانند ویکی‌لیکس به‌طور جهانی در اینترنت منتشر شوند، و این افراد ممکن است تحت یک قانون حمایتی نامشروط، خود را «خبرنگار» معرفی کنند. برخی اوقات، حتی خود خبرنگاران نیز در برابر منابع خبری‌شان مصون نیستند؛ برای نمونه، زمانی که منبع می‌خواهد ناشناس باقی بماند ولی خبرنگار بخواهد نام او را افشا کند. چنین وضعیتی در پروندهٔ "کوهن علیه شرکت رسانه‌ای کاولز" (۱۹۹۱) پیش آمد. دیوان عالی ایالات متحده در این پرونده حکم داد که اگر توافقی
ایالات متحده در این پرونده حکم داد که اگر توافقی میان خبرنگار و منبع وجود داشته باشد، منبع ممکن است از حق محرمانگی برخوردار باشد. با این حال، این موضوع، یعنی افشای منابع، پیچیده‌تر نیز می‌شود، چرا که احکام صادرشده در پرونده‌های "کوهن" و "برنزبرگ" نشان می‌دهد امکان آن وجود دارد که خبرنگاری از سوی دادگاه برای افشای نام منبع احضار شود، و در عین حال، از سوی همان منبع بابت نقض تعهد محرمانگی تحت پیگرد قرار گیرد. این وضعیت مبهم باعث شده است که مطبوعات در موقعیتی حساس و متزلزل قرار بگیرند. قوانین حمایت از
حساس و متزلزل قرار بگیرند. قوانین حمایت از خبرنگاران در برخی ایالت‌ها تا حدودی به نفع خبرنگاران عمل می‌کنند، اما از آنجا که قانون فدرال در اکثر موارد حق امتیاز خبرنگاری را به رسمیت نمی‌شناسد، بسیاری از فعالان رسانه‌ای احساس می‌کنند که آزادی آن‌ها محدود شده است. همچنین، خبرنگار می‌تواند این امتیاز را با اختیار خود از بین ببرد. چنین حالتی در پروندهٔ "در پروندهٔ مایکل جی. وِنِزیا" در دیوان عالی نیوجرسی رخ داد. در این پرونده، یک روزنامهٔ محلی در نیوجرسی مقاله‌ای حاوی مطالب توهین‌آمیز دربارهٔ شاکی منتشر کرد و
حاوی مطالب توهین‌آمیز دربارهٔ شاکی منتشر کرد و آن مطالب را به منبعی که با نام معرفی شده بود نسبت داد. منبع مورد اشاره بعداً ادعا کرد که چنین اظهاراتی نکرده است. شاکی از روزنامه، خبرنگار و منبع مذکور شکایت کرد. خبرنگار از پاسخ دادن به سوالات در دادگاه خودداری کرد و به قانون حمایت از خبرنگار در نیوجرسی استناد کرد. با این حال، مشخص شد که خبرنگار پیش‌تر دربارهٔ مقاله و منبع اطلاعاتی به دفتر دادستان شهرستان و یک وکیل شهرداری اطلاعات داده بود. دادگاه نیوجرسی به‌طور اتفاق آرا رأی داد که با وجود آن‌که نیوجرسی یکی