payamvha/North_RAG huggingface dataset:
• آزادسازی سرف‌ها باعث رهایی بسیاری از دهقانان شد، اما وضعیت فقر آن‌ها تغییر چندانی نکرد. • رشد سرمایه‌داری به شکل‌گیری طبقه کارگر شهری در گرجستان انجامید. هم دهقانان و هم کارگران نارضایتی خود را از طریق شورش‌ها و اعتصاب‌ها ابراز کردند که در نهایت به انقلاب ۱۹۰۵ منجر شد. منشویک‌های سوسیالیست رهبری این جنبش را بر عهده گرفتند و در سال‌های پایانی حکومت روسیه به نیروی سیاسی مسلط در گرجستان تبدیل شدند. سرانجام، گرجستان در ۱۹۱۸ استقلال خود را به دست آورد. با این حال، این استقلال بیشتر نتیجه فروپاشی امپراتوری
حال، این استقلال بیشتر نتیجه فروپاشی امپراتوری روسیه در جنگ جهانی اول بود تا تلاش‌های ملی‌گرایان و سوسیالیست‌ها.
ژیزل پلیکوت ( ; متولد ۷دسامبر ۱۹۵۲) یک زن فرانسوی است که در یک دوره نه ساله بین سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۰ به‌طور مخفیانه توسط همسرش دومینیک پلیکوت مورد تجاوز جنسی و مواد مخدر قرار گرفت. دومینیک همچنین در مجموع ۷۲ مرد را دعوت کرد که از طریق یک وب سایت با آنها تماس گرفته تا در حالی که ژیزل بیهوش بود، در خانه این زوج به او تجاوز کنند. ژیزل تنها در سال ۲۰۲۰ از این آزار و اذیت آگاه شد، زمانی که دومینیک به دلیل گرفتن عکس زیردامنی از یک زن در یک سوپرمارکت محلی دستگیر شد و بازرسی پلیس از تجهیزات رایانه‌ای او تصاویری از
و بازرسی پلیس از تجهیزات رایانه‌ای او تصاویری از تجاوز به ژیزل را نشان داد. هنگامی که دومینیک و پنجاه مرد دیگر به دلیل تجاوز شدید، اقدام به تجاوز جنسی و تعرض جنسی در آوینیون در سال ۲۰۲۴ محاکمه شدند، ژیزل از حق خود برای ناشناس ماندن و محاکمه پشت درهای بسته چشم پوشی کرد. این محاکمه توجه رسانه‌های سراسر جهان را به خود جلب کرد و شجاعت و عزم ژیزل برای صحبت از طرف همه قربانیان تجاوز جنسی، حمایت و تحسین گسترده بین‌المللی او را برانگیخت. او به یک نماد فمینیست تبدیل شد و در لیست ۱۰۰ زن سال بی‌بی‌سی در سال ۲۰۲۴ و در
شد و در لیست ۱۰۰ زن سال بی‌بی‌سی در سال ۲۰۲۴ و در فهرست ۲۵ زن با نفوذ سال ۲۰۲۴ "فایننشال تایمز" قرار گرفت. در دسامبر ۲۰۲۴، ۵۰ نفر از ۵۱ مرد محاکمه شده، از جمله دومینیک، به تجاوز جنسی، تلاش به تجاوز جنسی و تعرض جنسی به ژیزل محکوم شدند. پنجاه و یکمین مرد که به تجاوز به ژیزل متهم نشده بود، به تجاوز به همسر خودش محکوم شد. دومینیک حکمی معادل حداکثر ۲۰ سال حبس را دریافت کرد، در حالی که سایر متهمان به ۳ تا ۱۵ سال زندان محکوم شدند. پیش زمینه. ژیزل پلیکوت در ۷ دسامبر ۱۹۵۲ در شهر ویلینگن در بخش جنوبی آلمان غربی
۱۹۵۲ در شهر ویلینگن در بخش جنوبی آلمان غربی متولد شد. پدر او یک سرباز فرانسوی بود. او در پنج سالگی وارد فرانسه شد و مادرش در نه سالگی بر اثر سرطان درگذشت. او در سال ۱۹۷۱ با همسر آینده‌اش دومینیک پلیکوت آشنا شد. آن‌ها در آوریل ۱۹۷۳ ازدواج کردند و در حومه پاریس در ویلیه-سور-مرن ساکن شدند. یک پسر به نام دیوید و یک دختر به نام کارولین در سال‌های اولیه ازدواجشان به دنیا آمدند و پس از آن‌ها فلوریان، در سال ۱۹۸۶ به دنیا آمد. ژیزل یک شغل مدیریتی برای الکتریسیته دو فرانس داشت. دومینیک به عنوان یک برقکار و یک مشاور
فرانس داشت. دومینیک به عنوان یک برقکار و یک مشاور املاک کار می‌کرد. او همچنین تعدادی کسب و کار راه اندازی کرد که در نهایت شکست خورد. ژیزل در اواسط دهه ۱۹۸۰ یک رابطه سه ساله با همکار خود داشت. زمانی که دومینیک این رابطه را کشف کرد، برای چندین ماه با زن دیگری نقل مکان کرد تا اینکه این زوج آشتی کردند و زندگی مشترک خود را از سر گرفتند. پس از دستگیری نهایی او در سال ۲۰۲۰، ارتباطی بین دومینیک و حملات به زنان در دهه ۱۹۹۰ آشکار شد. او به حمله به یک مشاور املاک جوان در سال ۱۹۹۹ اعتراف کرد، اما تجاوز و قتل یک مشاور
در سال ۱۹۹۹ اعتراف کرد، اما تجاوز و قتل یک مشاور املاک جوان دیگر را در سال ۱۹۹۱ انکار کرد. در سال ۲۰۰۱، این زوج به دلایل مشکلات مالی از هم طلاق گرفتند. با این وجود آن‌ها به زندگی مشترک خود ادامه دادند و در سال ۲۰۰۷ دوباره باهم ازدواج کردند. در سال ۲۰۱۰، دومینیک در سوپرمارکتی در نزدیکی پاریس در حال گرفتن عکس زیردامنی از زنی دستگیر شد و جریمه ۱۰۰ یورویی را پذیرفت تا از تشکیل پرونده قضایی جلوگیری کند. ژیزل از این حادثه بی‌خبر ماند. پس از بازنشستگی در سال ۲۰۱۳، دومینیک به مازن در جنوب شرقی فرانسه نقل مکان کرد
دومینیک به مازن در جنوب شرقی فرانسه نقل مکان کرد و خانه ای با باغ و استخر اجاره کرد. ژیزل نیز به یک گروه کر پیوست، در حالی که شوهرش به باشگاه تنیس می‌رفت و دوچرخه سواری زیادی انجام می‌داد. در تعطیلات تابستانی فرزندان و نوه‌هایشان به آنها پیوستند. سوء استفاده و کشف جرم. زمانی که این زوج هنوز در پاریس زندگی می‌کردند، دومینیک برای ژیزل لورازپام، نوعی بنزودیازپین، تجویز می‌کرد و از وضعیت ناشی از مصرف دارو سوءاستفاده کرده و در حالی که او خواب بود، به او تجاوز می‌کرد. او سپس شروع به اضافه کردن قرص‌های خواب‌آوری
او سپس شروع به اضافه کردن قرص‌های خواب‌آوری که از پزشک خودش دریافت کرده بود به غذا و نوشیدنی ژیزل کرد تا او را بیهوش کند. پس از نقل مکان به مازن، دومینیک شروع به دعوت از مردانی کرد که از طریق اینترنت با او در ارتباط بودند تا در حالی که ژیزل بیهوش بود، به او تجاوز کنند. ژیزل که به دلیل مصرف مواد مخدر دچار مشکلات حافظه شده بود، نگران بود که شاید به بیماری آلزایمر یا تومور مغزی مبتلا باشد، اما نتایج آزمایش‌ها منفی بود. او به ماجرا مشکوک شده بود و یک‌بار از شوهرش پرسید که آیا مواد مخدر مصرف می‌کند یا نه، اما
پرسید که آیا مواد مخدر مصرف می‌کند یا نه، اما وقتی دومینیک انکار کرد، او هم پذیرفت و از حقیقت مصرف مواد و تعرض‌هایی که به او می‌شد، بی‌خبر ماند. پس از دستگیری همسرش در سپتامبر ۲۰۲۰ به دلیل گرفتن عکس زیردامنی از زنی در یک سوپرمارکت محلی، پلیس در تجهیزات کامپیوتری ضبط‌شده از خانه این زوج، تصاویری از ژیزل بیهوش را کشف کرد که در آن همسرش و حداقل ۸۳ مرد دیگر به او تجاوز می‌کردند. ژیزل روز ۲ نوامبر ۲۰۲۰ را به یاد می‌آورد، زمانی که آن‌ها به اداره پلیس احضار شدند و ویدئوهای مربوط به آزارش را به او نشان دادند او
و ویدئوهای مربوط به آزارش را به او نشان دادند او گفت: «همه چیز نابود شد، تمام آنچه در طول ۵۰ سال ساخته بودم از بین رفت.» دومینیک به بازداشت موقت فرستاده شد. بین زمان دستگیری‌اش در سپتامبر و انتقالش به بازداشت در ۲ نوامبر، دومینیک همچنان به دعوت مردان برای تجاوز به ژیزل ادامه داده بود. ژیزل از خانه خانوادگی نقل مکان کرد و روند طلاق را آغاز نمود؛ او دیگر همسر سابقش را تا زمان محاکمه در سپتامبر ۲۰۲۴ ندید. طلاق آن‌ها درست پیش از برگزاری دادگاه نهایی شد. محاکمه. محاکمه دومینیک و ۵۰ مرد دیگر که از روی تصاویر
محاکمه دومینیک و ۵۰ مرد دیگر که از روی تصاویر کامپیوتری شناسایی شده بودند در سپتامبر ۲۰۲۴ در آوینیون آغاز شد. به عنوان یک قربانی تجاوز جنسی، ژیزل حق ناشناس ماندن و حق محاکمه پشت درهای بسته را داشت، اما از حق خود برای ناشناس ماندن چشم پوشی کرد و به منظور افزایش آگاهی در مورد تجاوز جنسی با آلودگی به مواد مخدر (تسلیم شیمیایی) و تشویق سایر قربانیان جنایات جنسی به صحبت کردن، اصرار بر محاکمه عمومی داشت. او با موفقیت تصمیم اولیه قاضی مبنی بر محروم کردن عموم از حضور در دادگاه هنگام نمایش ویدیوهای تجاوز به خود را
در دادگاه هنگام نمایش ویدیوهای تجاوز به خود را به چالش کشید. او در اشاره به مردانی که متهم به تجاوز به او بودند گفت: ""شرم بر آن‌هاست، من خوش‌شانس هستم که شواهدی در اختیار دارم. من شواهدی دارم، که بسیار نادر است؛ بنابراین، باید از [همه اینها] بگذرم تا از همه قربانیان دفاع کنم". وقتی او را شجاع توصیف کردند، گفت: «من می‌گویم این شجاعت نیست، اراده و عزم برای تغییر جامعه است.» در ۱۹ دسامبر ۲۰۲۴، دومینیک به تجاوز شدید محکوم شد و به حداکثر ۲۰ سال زندان محکوم شد. از ۵۰ متهم دیگر، ۴۹ نفر به ارتکاب تجاوز شدید،
شد. از ۵۰ متهم دیگر، ۴۹ نفر به ارتکاب تجاوز شدید، اقدام به تجاوز جنسی یا تعرض جنسی علیه ژیزل مجرم شناخته شدند و به ۳ تا ۱۵ سال حبس محکوم شدند. یک مرد به اتهام مصرف مواد مخدر و تجاوز به همسرش به همراه دومینیک مجرم شناخته شد، اما متهم به ارتکاب هیچ جرمی علیه ژیزل نشد. هفده نفر از محکومان درخواست تجدید نظر کردند. دومینیک در میان آن‌ها نبود. وکیل او گفت که او نمی‌خواهد بار دیگر چیزی بر ژیزل تحمیل کند یا در معرض اتهامات بیشتر و مجازات حبس طولانی‌تر باشد. ژیزل در ۱۹ دسامبر پس از محاکمه اظهار داشت:زمانی که در ۲
۱۹ دسامبر پس از محاکمه اظهار داشت:زمانی که در ۲ سپتامبر شروع کردم، می‌خواستم مطمئن شوم که جامعه واقعاً می‌تواند اتفاقات را ببیند و هرگز از این تصمیم پشیمان نشده‌ام. من اکنون به توان جمعی خود برای دستیابی به آینده ای ایمان دارم که در آن همه، زن و مرد، بتوانند در کنار هم با احترام و درک متقابل زندگی کنند. شناخت و تأثیر. تصمیم ژیزل برای چشم پوشی از ناشناس ماندن و برگزاری محاکمه دومینیک در ملأ عام و همچنین رفتار متین او در طول دادگاه، منجر به حمایت گسترده عمومی از او شد. او هر روز با تشویق مردمی که در بیرون
از او شد. او هر روز با تشویق مردمی که در بیرون دادگاه جمع شده بودند دادگاه را ترک می‌کرد، تصویرش در هنرهای خیابانی ظاهر می‌شد و شعارهای حمایتی روی دیوارهای اطراف دادگاه نصب می‌شد. یک سازمان استرالیایی به نام «زنان مسن استرالیا» که آگاهی در مورد تجاوزات جنسی علیه زنان مسن را افزایش می‌دهد، یک روسری زنان بومی استرالیا را برای ژیزل فرستاد که اغلب آن را در دادگاه می‌پوشید. او که اغلب از طریق وکیلش صحبت می‌کرد، گفت که از این هدیه و ارتباطی که زنان در سراسر جهان برای مقابله با خشونت علیه آن‌ها متحد می‌کند، تحت
برای مقابله با خشونت علیه آن‌ها متحد می‌کند، تحت تأثیر قرار گرفته است. تظاهرات در حمایت از او برگزار شد و او تبدیل به نماد فمینیست شد. ژیزل در لیست ۱۰۰ زن بی‌بی‌سی در سال ۲۰۲۴ گنجانده شد، و به عنوان یکی از ۲۵ زن تأثیرگذار سال ۲۰۲۴ توسط "فایننشال تایمز" ذکر شد. پس از صدور حکم، حامیان از شجاعت ژیزل تشکر کردند و حکم صادر شده برای همسر سابقش را جشن گرفتند. امانوئل ماکرون، رئیس‌جمهور فرانسه به خاطر «وقار و شجاعتش» از او تشکر کرد و رهبران خارجی از جمله اولاف شولز، صدراعظم آلمان و پدرو سانچز، نخست‌وزیر اسپانیا،
صدراعظم آلمان و پدرو سانچز، نخست‌وزیر اسپانیا، در اِکس او را تشویق کردند. در ۲۰ دسامبر، یک روز پس از احکام، ژیزل در صفحه اول روزنامه‌های سراسر اروپا ظاهر شد. در همان تاریخ، کاترین مایر، روزنامه‌نگار بریتانیایی طوماری تنظیم کرد و خواستار دریافت جایزه صلح نوبل برای ژیزل شد. در ۲ ژانویه ۲۰۲۵، ژیزل در یک نظرسنجی فرانسوی به عنوان شخصیت سال انتخاب شد و با اختلاف اندکی از دونالد ترامپ پیشی گرفت. او در سال ۲۰۲۵ به عنوان یکی از زنان سال "تایم" انتخاب شد.
لی سه دول (؛ زادهٔ ۲ مارس ۱۹۸۳) بازیکن حرفه‌ای سابق گو اهل کره جنوبی با رده‌بندی دان ۹ است. تا فوریه ۲۰۱۶، او با ۱۸ عنوان بین‌المللی در جایگاه دوم قرار داشت و فقط لی چانگ هو با ۲۱ عنوان از او پیشی گرفته بود. لقب او «سنگ قوی» (سِن دول) است. در مارس ۲۰۱۶، او یک سری مسابقات مهم را مقابل برنامه آلفاگو بازی کرد که در نهایت با شکست ۴–۱ او همراه بود. در ۱۹ نوامبر ۲۰۱۹، لی اعلام کرد که از بازی حرفه‌ای بازنشسته می‌شود و دلیل آن را سلطهٔ روزافزون هوش مصنوعی دانست و گفت که دیگر نمی‌تواند به عنوان بهترین بازیکن بازی گو
که دیگر نمی‌تواند به عنوان بهترین بازیکن بازی گو شناخته شود. او هوش مصنوعی را «موجودی که نمی‌توان آن را شکست داد» توصیف کرد. در مقاله‌ای که در نیویورک تایمز در سال ۲۰۲۴ منتشر شد، لی گفت: «باختن به هوش مصنوعی به نوعی یعنی تمام دنیای من در حال فروپاشی بود.» او همچنین توضیح داد که چرا بازنشسته شد: «دیگر نمی‌توانستم از بازی لذت ببرم. به همین دلیل بازنشسته شدم.»
نان سودا نوعی نان سریع است که در آن از سدیم هیدروژن‌کربنات (که به نام «جوش شیرین» یا در ایرلند «جوش نان» شناخته می‌شود) به عنوان عامل ورآورنده به جای مخمر استفاده می‌شود. مواد اولیه نان سودا آرد، جوش شیرین، نمک و آب‌دوغ است. آب‌دوغ حاوی اسید لاکتیک است که با جوش شیرین واکنش نشان می‌دهد و حباب‌های دی‌اکسید کربن را تشکیل می‌دهد. مواد دیگری مانند کره، تخم مرغ، کشمش یا آجیل را می‌توان اضافه کرد. نان‌های سریع را می‌توان به سرعت و با اطمینان، بدون نیاز ورز دادن و سپری کردن مدت زمان طولانی جهت عمل آوری مخمر، تهیه
سپری کردن مدت زمان طولانی جهت عمل آوری مخمر، تهیه کرد. طرز تهیه. نان سودا با آرد سفید، آرد کامل یا مخلوط هر دو درست می‌شود. از آرد با پروتئین بالا استفاده نمی‌شود زیرا بافت آن شکننده و سفت می‌شود. ممکن است غلات دیگر (مانند جو دوسر) اضافه شود. نان سودا معمولاً ورز داده نمی‌شود، زیرا ورز دادن می‌تواند آن را سفت کند. ممکن است موادی مانند روغن زیتون، تخم مرغ، ملاس، شکر یا عسل اضافه کنند. صربستان. در صربستان، نان سودا با قوانین و آیین‌های مختلفی تهیه می‌شود. در حین ورز دادن اغلب یک سکه یا اجسام کوچک‌تر دیگری در
ورز دادن اغلب یک سکه یا اجسام کوچک‌تر دیگری در خمیر می‌گذارند. در ابتدای شام کریسمس، "سسنیکا" را قبل از این که بین اعضای خانواده تقسیم کنند، سه بار در خلاف جهت عقربه‌های ساعت می‌چرخانند. فردی که سکه را در تکه نان خود پیدا کند، ظاهراً در سال آینده بسیار خوش شانس خواهد بود. قبل از پخت، ممکن است سطح بالایی با نمادهای مختلفی تزیین شود، نمادهایی مانند ستاره‌ها، دایره‌ها، و نقش کلیدها یا شانه‌ها. خاستگاه. مبدأ این نان را ایرلند می‌دانند. از لحاظ تاریخی نان سودا بر روی سینی به عنوان نان تخت پخته می‌شد زیرا آردهای
روی سینی به عنوان نان تخت پخته می‌شد زیرا آردهای خانگی خواص لازم برای پف کردن در ترکیب با مخمر را نداشتند. جوش شیرین جایگزین خوبی برای مخمر بود. اما محبوبیت جوش شیرین زمانی کم شد که آردهای وارداتی با گلوتن بالا در دسترس همگان قرار گرفت.
لی چانگ هو (؛ زادهٔ ۲۹ ژوئیه ۱۹۷۵) بازیکن گو اهل کره جنوبی با رده‌بندی دان ۹ است. زندگی‌نامه. لی در جون‌جو، استان جولا شمالی، کره جنوبی به دنیا آمد. او در سال ۱۹۸۶ و در سن ۱۱ سالگی به‌طور حرفه‌ای وارد دنیای گو شد. تا اوایل دهه ۱۹۹۰، شروع به کسب عناوینی کرد که معلمش، چو هون هیون، قبلاً آن‌ها را برده بود. در سال ۱۹۹۲، لی اولین عنوان بین‌المللی خود، یعنی سومین جام تونگ یانگ را به دست آورد. لی تمام تورنمنت‌های بین‌المللی گو را حداقل دو بار برده است، به جز جام جهانی‌های اوزا و اینگ که به ترتیب هر دو سال و چهار
اوزا و اینگ که به ترتیب هر دو سال و چهار سال یک‌بار برگزار می‌شوند. در سال ۲۰۰۶، لی برای یازدهمین سال پیاپی عنوان وانگ‌وی را به دست آورد.
چو هون هیون (؛ زادهٔ ۱۰ مارس ۱۹۵۳) بازیکن حرفه‌ای گو و سیاستمدار اهل کره جنوبی است. چو که به عنوان یکی از بزرگ‌ترین بازیکنان تاریخ شناخته می‌شود، در سال ۱۹۶۲ وارد سطح حرفه‌ای در کره شد. از آن زمان، او ۱۵۰ عنوان حرفه‌ای کسب کرده است که بیشتر از هر بازیکن دیگری در جهان است. او سه بار در سال‌های ۱۹۸۰، ۱۹۸۲ و ۱۹۸۶ قهرمان تمامی تورنمنت‌های آزاد کره شد. چو همچنین ۱۱ عنوان بین‌المللی به دست آورده است که پس از لی چانگ هو با ۲۱ عنوان و لی سه دول با ۱۸ عنوان در جایگاه سوم قرار دارد. او در سال ۱۹۹۵ به ۱۰۰۰ پیروزی در
سوم قرار دارد. او در سال ۱۹۹۵ به ۱۰۰۰ پیروزی در دوران حرفه‌ای خود رسید.
جونگ سو بین (؛ زادهٔ ۱۷ اوت ۱۹۹۸) بازیگر اهل کره جنوبی است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در "انتقام از دیگران" (۲۰۲۲)، "ترولی" (۲۰۲۲–۲۰۲۳) و "رقابت دوستانه" (۲۰۲۵) شناخته می‌شود.
یون جون سوک (؛ زادهٔ ۱۵ دسامبر ۱۹۹۵) بازیگر اهل کره جنوبی است.
لی سه وونگ (؛ زادهٔ ۲۲ ژانویه ۱۹۹۶) که با نام هنری لی ته بین () شناخته می‌شود، بازیگر، خواننده و رپر اهل کره جنوبی است. او عضو گروه پسرانه مای‌تین بوده است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در ' و ' شناخته می‌شود. اوایل زندگی. لی ته بین زادهٔ ۲۲ ژانویه ۱۹۹۶ در بوسان، کره جنوبی است.
پارک سو یون (؛ زادهٔ ۵ مارس ۲۰۰۲) بازیگر اهل کره جنوبی است. او حرفه خود را به عنوان بازیگر کودک در سال ۲۰۱۱ آغاز کرد و از آن زمان تاکنون در فیلم‌ها و مجموعه‌های تلویزیونی ایفای نقش کرده است. او به خاطر تعداد زیادی ایفای نقش در نسخه کودکی بازیگران شناخته می‌شود. او در فیلم "۲۶ سال" (۲۰۱۲) بازی کرده است. در سال ۲۰۲۲، او در مجموعه تلویزیونی "دیگه وقت نمایشه" ایفای نقش کرده است.
چاوک سیه‌فام گونه‌ای از پرندگان گنجشک‌سان از تیرهٔ ژیان‌مرغان است. در شرق ونزوئلا یافت می‌شود. زیستگاه‌های طبیعی آن جنگل‌های کوهستانی نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری و جنگل‌های پیشین به‌شدت دگرگون‌شده است. این گونه در گذشته به عنوان هم‌گونه با چاوک ("Ochthoeca cinnamomeiventris") چاوک پشت‌توسی رفتار می‌شد.
چاوک ابروحنایی گونه‌ای از پرندگان از تیرهٔ ژیان‌مرغان است و در ونزوئلا یافت می‌شود. زیستگاه‌های طبیعی آن جنگل‌های کوهستانی نمناک نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری، علفزارهای نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری با ارتفاع بالا و جنگل‌های پیشین به‌شدت دگرگون‌شده است.
گرت مکل (؛ زادهٔ ) راننده رالی اهل جمهوری ایرلند بود.
ژیان‌مرغ دم‌دنباله‌دار گونه‌ای از پرندگان تیرهٔ ژیان‌مرغان و تنها پرنده از سردهٔ Gubernetes است. در آرژانتین، بولیوی، برزیل و پاراگوئه یافت می‌شود. زیستگاه طبیعی آن ساوانای خشک و نیمه‌گرمسیری یا گرمسیری فصلی نمناک یا علفزار دشت پرآب است.
اونی لِکُنت (؛ زادهٔ ۱۹۶۶) کارگردان، نویسنده و بازیگر فرانسوی متولد کره جنوبی است. فیلم نخست نیمه‌اتوبیوگرافی او به نام "یک زندگی جدید" (۲۰۰۹) موفق به دریافت جایزه بهترین کارگردانی در چهلمین جشنواره بین‌المللی فیلم هند شد. زندگی. لِکُنت زادهٔ ۱۷ نوامبر ۱۹۶۶ در سئول، کره جنوبی است. ازدواج والدینش به طلاق انجامید و این موضوع از نظر اجتماعی پذیرفته نشده بود. زمانی که او ۹ ساله بود، خانواده‌اش او را ترک کردند. بین سال‌های ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۶، او در یتیم‌خانه سنت پل در سئول زندگی می‌کرد، هر چند که یتیم نبود. او برای
سئول زندگی می‌کرد، هر چند که یتیم نبود. او برای فرزندخواندگی معرفی شد و یک زوج فرانسوی او را به فرزندی پذیرفتند. این موضوع غیرعادی نبود چرا که در دههٔ ۱۹۹۰، کره جنوبی بیش از ۱۶۰٬۰۰۰ فرزندخواندگی بین‌المللی قانونی داشت که بیشتر از هر کشور دیگری بود. والدین جدید او، کشیش و همسرش بودند که در حومه پاریس، در سن-ژرمن-آن-له زندگی می‌کردند. با وجود اینکه او ۱۰ ساله بود، به مهدکودک فرستاده شد تا زبان فرانسوی را بیاموزد. او در رشته طراحی مد تحصیل کرد و برای فیلم‌ها لباس طراحی کرد. او اولین نقش اصلی خود را در سال
لباس طراحی کرد. او اولین نقش اصلی خود را در سال ۱۹۹۱ در فیلمی به نام "پاریس بیدار می‌شود" به دست آورد که داستانی دربارهٔ یک خانواده بود و توسط اولیویه آسایاس کارگردانی شده بود. او فیلم‌نامه‌ای بر اساس زندگی‌اش نوشت که آن را در سال ۲۰۰۶ و در یک دورهٔ نویسندگی فیلم‌نامه شروع کرده بود. لی چانگ دونگ تهیه‌کنندهٔ این فیلم شد. این فیلم دربارهٔ زندگی اولیه‌اش و تروماهای مربوط به فرزندخواندگی‌اش بود. لِکُنت متوجه شد که فراموش کرده است چگونه به‌طور روان کره‌ای صحبت کند و هرچند تلاش کرد، نتواست به راحتی این مهارت را
و هرچند تلاش کرد، نتواست به راحتی این مهارت را دوباره به دست آورد. فیلم او به نام "یک زندگی جدید" در سال ۲۰۰۹ در کره جنوبی و در سال ۲۰۱۰ در فرانسه اکران شد. این فیلم در جشنواره فیلم کن به نمایش درآمد و در دسامبر ۲۰۰۹ در چهلمین جشنواره بین‌المللی فیلم هند (IFFI) در پانجی، گوا، جایزه بهترین کارگردانی برای این فیلم را دریافت کرد. در سال ۲۰۱۵، لِکُنت فیلم "در جستجوی او" را کارگردانی کرد. این فیلم دوباره به زندگی خودش ارتباط داشت و به مسائلی مانند فرزندخواندگی، ارتباط با والدین بیولوژیکی، حقوق افراد درگیر و
ارتباط با والدین بیولوژیکی، حقوق افراد درگیر و مسائل نژادی می‌پرداخت. این فیلم نسبت به فیلم اولش جاه‌طلبانه‌تر تلقی شد.
مگس‌گیر راه‌راه‌زیتونی گونه‌ای از پرندگان از تیرهٔ ژیان‌مرغان (Tyrannidae) است. در بولیوی، کلمبیا، اکوادور، پاناما، پرو، ترینیداد و ونزوئلا یافت می‌شود.
مگس‌گیر سرخ‌فام یا مگس‌گیر شنگرفی جنوبی گونه‌ای مگس‌گیر است که نزدیک به مگس‌گیر شنگرفی است. در جنوب شرقی بولیوی و برزیل، پاراگوئه تا آرژانتین و اروگوئه یافت می‌شود. این گونه توسط برخی مقامات طبقه‌بندی از جمله اتحادیه بین‌المللی پرنده‌شناسان به رسمیت شناخته شده است. برخی دیگر هنوز آن را زیرگونه‌ای از مگس‌گیر شنگرفی می‌دانند. مگس‌گیر سرخ‌فام در گذشته با مگس‌گیر شنگرفی ("Pyrocephalus obscurus") هم‌گونه در نظر گرفته می‌شد. این گونه‌ها بر اساس یک مطالعه تبارزایی مولکولی منتشرشده در سال ۲۰۱۶ تقسیم شدند.
کابوس‌ها شب‌هنگام زاده می‌شوند () یک فیلم ترسناک دلهره‌آور و اِروتیک به کارگردانی خسوس فرانکو است که در سال ۱۹۷۱ منتشر شد.
اوزهان اِرِن (متولد ۸ مارس ۱۹۵۹، استانبول، ترکیه)، هنرمند موسیقی، کارگردان و نظامی اهل ترکیه است. زندگی‌نامه. او دبستان را در زادگاهش آماسیه گذراند و در سال ۱۹۷۶ از دبیرستان نظامی کوللی فارغ‌التحصیل شد. وی سپس در سال ۱۹۸۰ از دانشکده افسری و سپس در سال ۱۹۸۲ از دانشکده فنی نقشه‌برداری وزارت دفاع ملی ترکیه به عنوان مهندس نقشه‌برداری فارغ‌التحصیل شد و در آنکارا و استان‌های مختلف ترکیه کار کرد و با سرزمین و مردم آنها آشنا شد. تحصیلات موسیقی او که در دوران دبیرستان در ارکستر مدرسه آغاز شد، به‌طور فزاینده ای ادامه
در ارکستر مدرسه آغاز شد، به‌طور فزاینده ای ادامه یافت و آهنگ‌های او بعداً در رپرتوار سازمان رادیو و تلویزیون دولتی ترکیه(TRT) پذیرفته شد. از طرفی دیگر او با آموزش‌های خصوصی مختلف و مطالعات گروه کر به زندگی موسیقایی خود ادامه داد. در این دوره تقریباً در تمام اشکال موسیقی ترکی کار و تولید کرد. وقتی موسیقی برای او در اولویت واقع شد، به استانبول نقل مکان کرد. او برای بسیاری از فیلم‌ها، سریال‌های تلویزیونی، مستند و تبلیغاتی موسیقی ساخت که برخی از آنها جوایز مختلفی دریافت کردند.
آزمایش‌های شهوانی فرانکنشتاین () یک فیلم ترسناک اِروتیک به کارگردانی خسوس فرانکو است که در سال ۱۹۷۱ منتشر شد.
انجمن رای دهندگان شلسویگ جنوبی (آلمانی: Südschleswigscher Wählerverband, SSW؛ دانمارکی: Sydslesvigsk Vælgerforening, SSV) یک حزب سیاسی منطقه‌گرا در شلسویگ-هولشتاین در شمال آلمان است. این حزب نماینده اقلیت‌های دانمارکی و فریسی این ایالت است. به عنوان حزبی که نماینده یک اقلیت قومی است، از شناسایی خود با مقیاس سیاست چپ-راست خودداری می‌کند، اما سیاست‌های خود را بر اساس مدل نوردیک مطرح می‌کند، که اغلب به معنای طرفداری از یک دولت رفاه قوی است، در حالی که طرفدار سیاست اقتصادی بازار آزادتری نسبت به مدل اقتصادی
سیاست اقتصادی بازار آزادتری نسبت به مدل اقتصادی بازار اجتماعی آلمان است.در سال ۲۰۱۱ توسط چندین نویسنده به‌عنوان سوسیال لیبرال توصیف شد. انجمن رای دهندگان شلسویگ جنوبی در پارلمان ایالتی شلسویگ-هولشتاین و چندین شورای منطقه‌ای و شهری نماینده دارد. این حزب تا سال ۱۹۶۱ در انتخابات فدرال آلمان شرکت می کرد و از آن زمان تا ۲۰۲۱ ، انتخاباتی که یک کرسی به دست آورد، در انتخابات شرکت نمی کرد.نتیجه نهایی رسمی به آنها یک کرسی داد و استفان سیدلر را به عضویت پارلمان درآورد، که اولین عضو آنها پس از انتخابات ۱۹۵۳ است. در
که اولین عضو آنها پس از انتخابات ۱۹۵۳ است. در ۲۰۲۵، بار دیگر یک کرسی در بوندستاگ به دست آورد. به عنوان یک حزب برای اقلیت ملی دانمارکی در شلسویگ جنوبی، انجمن رای دهندگان شلسویگ جنوبی مشمول الزام عمومی برای عبور از آستانه ۵٪ برای به دست آوردن کرسی های متناسب در پارلمان ایالتی یا پارلمان فدرال آلمان (بوندستاگ) نیست(مطابق با بخش ۳، بند ۱، جمله ۲ قانون انتخابات).در جدیدترین انتخابات ایالتی ۲۰۲۲، ۵.۷ درصد از آرا و چهار کرسی را به دست آورد. بنابراین، انجمن رای دهندگان شلسویگ جنوبی از سال ۱۹۵۸ به طور مداوم در
دهندگان شلسویگ جنوبی از سال ۱۹۵۸ به طور مداوم در پارلمان ایالت شلسویگ-هولشتاین نماینده داشته است. حزب از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۷ ائتلاف موسوم به ساحل را با سوسیال دموکرات و سبز‌ها تشکیل داد و همچنین برای اولین بار پست وزارتی را بر عهده گرفت.
دامگالنونا که به نام دامکینا نیز شناخته می‌شود، الهه بین‌النهرینی بود که به عنوان همسر خدای انکی در نظر گرفته می‌شد. شخصیت او در منابع شناخته‌شده ضعیف تعریف شده، اگرچه مشخص است که او مانند شوهرش با تطهیر آیینی مرتبط بود و اعتقاد بر این بود که او از طرف دعاکنندگان نزد انکی شفاعت می‌کرد. نانشه و آسالوهی از جمله خداییانی بودند که فرزند آنها به شمار می‌رفتند. در حالی که اسطوره "انکی و نین‌هورساگ" او را قابل جایگزین با الهه ذکر شده در عنوان خود می‌داند، آنها معمولاً از یکدیگر جدا بودند. شهرهای اریدو و مالژیوم به
از یکدیگر جدا بودند. شهرهای اریدو و مالژیوم به عنوان مراکز آیین دامگالنونا در نظر گرفته می‌شدند. او همچنین در سکونت‌گاههای دیگری مانند نیپور، سیپار و کلهو پرستش می‌شد و احتمالاً از همان اوایل هزاره سوم پیش از دوران مشترک در پانتئون هوریان گنجانده شد. او در تعدادی از اسطوره‌ها، از جمله انوما الیش ظاهر می‌شود، اگرچه تنها یک تصنیف، یعنی "بند دامکینا"، بر او متمرکز شده است. نام، شخصیت و شمایل‌نگاری. تئونیم دامگالنونا را می‌توان به «همسر بزرگ شاهزاده» ترجمه کرد که «شاهزاده» به انکی اشاره دارد. شخصیت فردی
کرد که «شاهزاده» به انکی اشاره دارد. شخصیت فردی دامگالنونا فراتر از رابطه همسری با انکی به خوبی تعریف نشده است. ارتباط با سایر خداییان. دامگالنونا همسر انکی (ائا) بود. در اسطوره "انکی و نینهورساگ" او و الههٔ نام‌بخش یکی دانسته می‌شوند. در گونه‌ای از فهرست خدای ویدنر، دامگالنونا با کیشا، همسر خدای رود، ایدلوروگو، برابری می‌کند. پرستش. پرستش دامگالنونا در تمام دوره‌های تاریخ بین‌النهرین باستان گواهی شده است، اگرچه دامنه آیین او به تدریج کاهش یافت. یکی دیگر از شهرهایی که به عنوان مرکز آیین دامگالنونا در نظر
شهرهایی که به عنوان مرکز آیین دامگالنونا در نظر گرفته می‌شود، مالژیوم است که در جنوب اشنونا واقع شده است. معبدی اهدا شده به دامگالنونا نیز در نیپور وجود داشته است. این معبد توسط شولگی ساخته شده است. پذیرش هوری. دامگالنونا در دین هوری گنجانده شد و در آنجا نیز جایگاه همسر ائا را یافت. اساطیر. تنها یک اسطوره شناخته شده است که در آن دامگالنونا نقش مرکزی را داشته باشد. دامگالنونا در "انوما الیش" به عنوان مادر مردوک ظاهر می‌شود. با این حال، متن هیچ شجره‌نامه‌ای درباره او ندارد و هیچ گزارشی از تولد او درج نشده
درباره او ندارد و هیچ گزارشی از تولد او درج نشده است. شکل نام او در این متن دامکینا است. به گفته ناتان واسرمن، یکی از کتیبه‌های پادشاه ایپیک-ایشتر مالژیوم ممکن است حاوی اشاره‌ای به افسانه طوفان باشد که شامل ائا (انکی) و دامکینا (دامگالنونا) می‌شود. متن این کتیبه بیان می‌کند که وقتی فاجعه‌ای نامشخص قرار است بر سر این شهر فروآید، ائا به همسرش دستور داد تا آن را با «تضمین پادشاهی سلسله‌ای طولانی» نجات دهد، که به گفته رافائل کوتشر باید به عنوان تعبیری برای قرار دادن یک غاصب بر تاج و تخت درک شود.
باربارا روتینگ (؛ – ) بازیگر، مؤلف و سیاستمدار و فعال ترویج گیاه‌خواری اهل آلمان بود. وی نویسندهٔ یک کتاب آشپزی غذاهای طبیعی و یک کتاب آشپزی ویژه وگانیسم است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "درک"، "روباه پیر"، "زمانی برای عشق ورزیدن و زمانی برای مردن"، "پرونده‌ای برای دو نفر"، "عملیات کراسبو"، "کاناریس"، "" و "شهر بی‌ترحم" اشاره کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه فیلم آلمان شده است.
اِلیسا روساریو روئیس پنه‌یا (؛ – ) با نام هنری الیسا مونتس بازیگر اهل اسپانیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "۹۹ زن"، "دختری از ریو"، "خداحافظ تگزاس"، "دو مافیا علیه پنجه‌طلایی"، "" و "کبرا" اشاره کرد. او در سال ۲۰۱۷ جایزهٔ «ASFAAN» را از دستان آلبرتو دلاکوا و دخترش اِما اِسورِس (که او هم بازیگر است) دریافت کرد.
ویلیام براودر (; – ) ریاضی‌دان، و استاد دانشگاه اهل ایالات متحده آمریکا بود. او در توپولوژی جبری، توپولوژی دیفرانسیل و هندسه دیفرانسیل تخصص داشت. براودر از سال ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۱ رئیس انجمن ریاضی آمریکا بود.
جری باتلر (; – ) خواننده، ترانه‌پرداز و سیاستمدار اهل ایالات متحده آمریکا بود.