payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شعار تفنگ‌ها بالا () یک علامت دست و عبارت تشویقی مشهور در دانشگاه تگزاس تک است که توسط دانشجویان، فارغ‌التحصیلان و هواداران تیم‌های ورزشی این دانشگاه استفاده می‌شود. این شعار در دهه ۱۹۶۰ به عنوان بخشی از فرهنگ ورزشی و هواداری دانشگاه شکل گرفت و به نمادی از حمایت و وفاداری نسبت به تیم‌های Red Raiders تبدیل شد. علامت دست مربوط به این شعار، نشان دادن انگشت شست و انگشت اشاره به شکل یک تپانچه است که نماد "Raider Red"، شخصیت نمادین دانشگاه، محسوب می‌شود. این شعار به عنوان نمادی از روحیه تیمی، همبستگی و افتخار
به عنوان نمادی از روحیه تیمی، همبستگی و افتخار دانشگاه تگزاس تک شناخته می‌شود. دانشجویان و هواداران معمولاً هنگام بازی‌های ورزشی، رویدادهای دانشگاهی و حتی در برخوردهای روزمره از این شعار استفاده می‌کنند تا هویت و تعلق خاطر خود را به نمایش بگذارند. «تفنگ‌ها بالا» فراتر از یک تشویق ورزشی است و به نوعی معرف فرهنگ و سنت‌های دانشگاه تگزاس تک در سطح ملی و بین‌المللی شده است.
نانیو (, , ), یک پادشاهی باستانی است که در سال ۲۰۴ پیش از میلاد توسط ژنرال چینی ژائو توآ تأسیس شد. خانواده او (که در زبان ویتنامی به دودمان ژائو معروف است) تا سال ۱۱۱ پیش از میلاد بر آن حکمرانی کردند. قلمرو جغرافیایی نانیوئه شامل مناطق کنونی چین نظیر گوانگ‌دونگ، گوانگشی، هاینان، هنگ کنگ، ماکائو، جنوب فوجیان و شمال مرکزی ویتنام بود. Zhao Tuo، فرمانده فرمانداری نان‌های از دودمان چین، پس از فروپاشی دودمان چین در سال ۲۰۴ پیش از میلاد، نانیوئه را تأسیس کرد. در ابتدا، این پادشاهی شامل گون (تقسیمات کشوری) از
در ابتدا، این پادشاهی شامل گون (تقسیمات کشوری) از نان‌های, گویلین و شینگ بود. پادشاهی نانیوئه و حکام آن رابطه‌ای خصمانه با دودمان هان داشتند که این دودمان نانیوئه را به عنوان یک دولت خراجگزار می‌شناخت، در حالی که در عمل این پادشاهی مستقل بود. حکام نانیوئه گاهی به صورت نمادین به دودمان هان احترام می‌گذاشتند، اما خود را به عنوان امپراتور معرفی می‌کردند. در سال ۱۱۳ پیش از میلاد، رهبر چهارم نانیوئه، ژائو شینگ، سعی کرد تا نانیوئه به‌طور رسمی به عنوان بخشی از امپراتوری هان گنجانده شود. نخست‌وزیر او لو جی به شدت
هان گنجانده شود. نخست‌وزیر او لو جی به شدت مخالفت کرد و در نتیجه ژائو شینگ را کشت و برادر بزرگتر او ژائو جیاندِه را به تخت سلطنت نشاند، که این اقدام موجب تقابل با دودمان هان شد. سال بعد، امپراتور وو هان ۱۰۰٬۰۰۰ سرباز برای جنگ علیه نانیوئه فرستاد. تا پایان همان سال، ارتش نانیوئه را شکست داد و حکومت هان را برقرار کرد. این پادشاهی ۹۳ سال دوام داشت و پنج نسل از پادشاهان را دربرداشت. وجود نانیوئه به منطقه لینگ‌نان این امکان را داد که از آشوب و مشکلاتی که در پی سقوط دودمان چین در نواحی شمالی، به‌ویژه مناطق
پی سقوط دودمان چین در نواحی شمالی، به‌ویژه مناطق عمدتاً مردم هان، پیش آمد، اجتناب کند. این پادشاهی توسط رهبران اولیه از ژانگیوان چین تأسیس شد که همگی از نژاد هان چینی بودند. آنها مسئول آوردن بوروکراسی به سبک چینی و فنون صنایع دستی به ساکنان مناطق جنوبی و همچنین آگاهی از زبان چینی و نویسه‌های چینی بودند. حکام نانیوئه سیاست "هماهنگ‌سازی و گردآوری قبایل هاندرد یوِه" () را ترویج می‌کردند و مهاجرت چینی‌های هان از منطقه رود زرد به جنوب را تشویق می‌کردند. حکام نانیوئه با همزیستی فرهنگ‌های یوی و هان مخالفتی
نانیوئه با همزیستی فرهنگ‌های یوی و هان مخالفتی نداشتند. در ویتنام، حکام نانیوئه به عنوان دودمان ژائو شناخته می‌شوند. نام «ویتنام» ("Việt Nam") از Nam Việt گرفته شده و معکوس شده است که تلفظ ویتنامی نانیوئه است. در تاریخ‌نگاری سنتی ویتنام، آثار مهمی مانند "تاریخ‌نگاری بزرگ ویتنام" نانیوئه را به عنوان یک دولت مشروع ویتنامی و نقطه آغاز رسمی تاریخ خود می‌دانند. با این حال، از قرن ۱۸ میلادی، دیدگاهی مبنی بر اینکه نانیوئه یک دولت مشروع ویتنامی نبوده و ژائو توآ یک مهاجم خارجی بوده است، شروع به گسترش کرد. پس از جنگ
خارجی بوده است، شروع به گسترش کرد. پس از جنگ جهانی دوم، این دیدگاه به تدریج به نظر غالب میان مورخان ویتنامی در ویتنام شمالی تبدیل شد و پس از اتحاد مجدد ویتنام، این دیدگاه به ایدئولوژی رسمی دولت تحت حمایت حزب کمونیست ویتنام تبدیل گردید. تاریخ نانیوئه بازنگری شد و ژائو توآ به عنوان یک مهاجم خارجی شناخته شد. تاریخ. تاریخ دقیق نانیوئه در کتاب "شیجی" نوشته دودمان هان، مورخ سیما چیان آمده است. این اطلاعات عمدتاً در بخش ("juan") 113، "Annals of Nanyue" () گنجانده شده است. یک رکورد مشابه نیز در "کتاب هان" جلد ۹۵:
شده است. یک رکورد مشابه نیز در "کتاب هان" جلد ۹۵: مردمان جنوب غربی، دو یوی و چائوشیان یافت می‌شود. تأسیس. گسترش به جنوب توسط چین (۲۱۸ پیش از میلاد). پس از آن که چن شی هوانگ شش پادشاهی دیگر چین شامل هان، ژائو، ایالت وی، ایالت چو، یان و کی را فتح کرد، توجه خود را معطوف به قبایل شیونگ‌نو در شمال و غرب و مردم هاندرد یوِه در آنچه اکنون چین جنوبی است، کرد. در حدود ۲۱۸ پیش از میلاد، امپراتور نخست ژنرال تو سوئی را با ارتشی از ۵۰۰٬۰۰۰ سرباز به جنوب فرستاد تا در پنج گردان تقسیم شوند و به حمله به قبایل هاندرد یوِه در
تقسیم شوند و به حمله به قبایل هاندرد یوِه در منطقه لینگ‌نان بپردازند. اولین گردان در یوهان (که اکنون شهرستان یوگان در جیانگ‌ژی است) جمع شد و به مین‌یوه حمله کرد، آنها را شکست داده و فرماندهی مین‌جونگ را تأسیس کردند. گردان دوم در نانیه (که اکنون نانکنگ، جیانگ‌ژی است) مستقر شد و برای ایجاد فشار دفاعی بر قبایل جنوبی طراحی شد. گردان سوم در گوانگ‌ژو مستقر شد. گردان چهارم در نزدیکی کوه‌های جیویی و گردان پنجم در خارج از تانچنگ (در جنوب غربی شهرستان میائو و دانگ جیانگژو، هونان) مستقر شدند. امپراتور نخست شی لو را
هونان) مستقر شدند. امپراتور نخست شی لو را مأمور لجستیک تأمین کرد. شی اولین بار یک هنگ از سربازان را از طریق کانال لینگ‌چو (که رودخانه رود شیانگ و لی جیانگ را به هم وصل می‌کرد) رهبری کرده و سپس از طریق رودهای یانگ‌تسه و رود مروارید (چین) حرکت کرد تا از ایمنی مسیرهای تأمین چینی‌ها اطمینان حاصل کند. حمله چین به قبایل غربی () با موفقیت پیش رفت و رئیس قبایل غربی، یی-ژو-سانگ کشته شد. با این حال، قبایل غربی از تسلیم شدن به چین امتناع کرده و به جنگل‌ها فرار کردند تا رهبر جدیدی را انتخاب کرده و به مقاومت خود ادامه
رهبر جدیدی را انتخاب کرده و به مقاومت خود ادامه دهند. بعدها، یک ضدحمله شبانه از سوی قبایل غربی، ارتش چین را نابود کرد و ژنرال تو سوئی در این نبرد کشته شد. چین تلفات سنگینی متحمل شد و دربار امپراتوری ژنرال ژائو تو را برای فرماندهی ارتش چین منصوب کرد. در سال ۲۱۴ پیش از میلاد، امپراتور نخست رن شیائو و ژائو تو را برای اعزام نیروی کمکی به سمت جنوب فرستاد تا دوباره به حمله بپردازند. این بار، قبایل غربی کاملاً شکست خوردند و منطقه لینگ‌نان کاملاً تحت کنترل چین درآمد. در همان سال، دربار چین فرماندهی‌های نان‌های،
در همان سال، دربار چین فرماندهی‌های نان‌های، گویلین، شیانگ را تأسیس کرد و رن شیائو به عنوان معاون فرمانده نان‌های منصوب شد. نان‌های further به شهرستان‌های پان‌یو، شهرستان لونگچوان، گوانگ‌دونگ، بولاو و جیه‌یانگ (بین دیگر شهرستان‌ها) تقسیم شد و ژائو تو به عنوان قاضی لونگ‌چوان منصوب گردید.
کتا کلاور (؛ – ) بازیگر، خواننده و رقصنده اهل اسپانیا بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۰ تا ۲۰۰۰ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "کندو"، "بیش‌مصرفی"، "سفر به هیچ‌کجا" و "در برابر باد" اشاره کرد.
مهاجم قرمز () یک شخصیت نمادین و یکی از دو طلسم (mascot) رسمی دانشگاه تگزاس تک است. این شخصیت برای اولین بار در دهه ۱۹۷۰ معرفی شد، زمانی که قوانین کنفرانس ورزشی اجازه نمی‌داد اسب واقعی به زمین بازی آورده شود. برای حل این مشکل، یک دانشجوی دانشگاه به نام Jim Gaspard، با الهام از نقاشی‌های کارتونی Dirk West، شخصیت مهاجم قرمز را خلق کرد. این شخصیت یک گاوچران با سبیل‌های پرپشت، کلاه بزرگ و لباس قرمز است که اسلحه‌هایی نمایشی در دست دارد. مهاجم قرمز به عنوان نماد سرسختی، شور و هیجان دانشجویان و هواداران دانشگاه
سرسختی، شور و هیجان دانشجویان و هواداران دانشگاه تگزاس تک شناخته می‌شود. بر خلاف طلسم دیگر دانشگاه، یعنی سوار نقاب دار که سوار بر اسب در زمین ظاهر می‌شود، مهاجم قرمز معمولاً در میان جمعیت حرکت کرده و با هواداران تعامل دارد. او در رویدادهای ورزشی، مراسم دانشگاهی و جشن‌ها حاضر می‌شود و با انجام حرکات پرانرژی و طنزآمیز، شور و هیجان را در بین دانشجویان و تماشاگران افزایش می‌دهد. Raider Red نه تنها یک نماد ورزشی، بلکه بخشی از هویت فرهنگی و سنتی دانشگاه تگزاس تک محسوب می‌شود و حضور او در مسابقات، نشانه‌ای از
تک محسوب می‌شود و حضور او در مسابقات، نشانه‌ای از افتخار و حمایت از تیم‌های مهاجم قرمز است.
کارلوس لموس (؛ ۱۱ ژوئن ۱۹۰۹ – ) بازیگر اهل اسپانیا بود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "سفر به هیچ‌کجا" اشاره نمود.
شینگ‌چنگ ()()، که پیش از این نینگ‌یوان () نامیده می‌شد، یک شهر در سطح شهرستان تحت اداره هولوداو در جنوب‌غربی استان لیائونینگ چین است. این شهر دارای جمعیتی حدود ۲۲۰٬۰۰۰ نفر در مناطق شهری است و در خلیج لیاودونگ واقع شده، یعنی در سواحل شمالی دریای بوهای. این منطقه از لحاظ تاریخی غنی است و یکی از بهترین شهرهای حفظ‌شده از دوران دودمان مینگ در چین را در خود جای داده و به عنوان یک مقصد تابستانی آرام برای گردشگران عمل می‌کند. اهمیت تاریخی. شینگ‌چنگ تاریخ طولانی و برجسته‌ای دارد و به عنوان یک شهرستان در دوران دودمان
دارد و به عنوان یک شهرستان در دوران دودمان لیائو در سال ۹۹۰ میلادی تأسیس شد. پس از انحلال در دوران یوان، این شهر دوباره در دوران دودمان مینگ تحت نام نینگ‌یوان احیا شد و اهمیت استراتژیک یافت و به اولین نقطه دفاعی خارج از دیوار بزرگ چین تبدیل شد. دیوارهای شهر شینگ‌چنگ از سال ۱۴۲۸ میلادی تا به امروز پابرجا بوده‌اند و نقش مهمی در کمک به دودمان مینگ برای شکست نورهاچی، فرمانده بزرگ منچو، در نبرد نینگ‌یوان در سال ۱۶۲۶ ایفا کردند. مقصد گردشگری. در دوران معاصر، شینگ‌چنگ تبدیل به مکانی زیبا برای کسانی شده است که به
تبدیل به مکانی زیبا برای کسانی شده است که به دنبال رهایی از گرمای تابستانی در شهرهای پرجمعیت شمال چین هستند. این شهر دارای سواحل شنا جذاب است و همچنین از چشمه‌های آبگرم طبیعی بهره‌مند است که در دوران دودمان تانگ کشف شده‌اند. به همین دلیل، تعداد زیادی از استراحتگاه‌های آبگرم و آسایشگاه‌ها در اینجا ساخته شده و این شهر به عنوان یک مقصد بهداشتی تبلیغ شده است. در تابستان، گروه‌هایی از مسئولان حزب برای شرکت در دوره‌های آموزشی دولتی به این منطقه سفر می‌کنند. شینگ‌چنگ خانه بزرگ‌ترین جزیره در دریای بوهای است، جزیره
خانه بزرگ‌ترین جزیره در دریای بوهای است، جزیره زیبای جزیره جُهوا (؛ )، که زمانی پناهگاه شاهزاده یان بود که از دست چن شی هوانگ فرار کرده بود. یک قایق دسترسی به جزیره را از ایستگاه مسافری در اسکله فراهم می‌کند، جایی که ماهیگیران محلی قایق‌های خود را پهلو می‌دهند. ساحل شینگ‌چنگ در تابستان جمعیت زیادی را برای شنا و سایر ورزش‌های آبی و فعالیت‌های تفریحی جذب می‌کند. ورودی ساحل با یک مجسمه بزرگ از یک الهه محلی مشخص شده است. یک دکه به همراه معبد در انتهای جنوبی ساحل وجود دارد. کالج مالیه و تجارت لیائونینگ در
ساحل وجود دارد. کالج مالیه و تجارت لیائونینگ در شینگ‌چنگ رویدادهایی را برای نخستین جشنواره بین‌المللی لباس شنا شهر برگزار کرد. این رویداد پس از دریافت عنوان افتخاری «شهر لباس شنا چین» توسط شورای ملی نساجی و پوشاک چین و انجمن لباس چین در سال ۲۰۱۰ به دلیل تولید برجسته لباس شنا در این شهر برگزار شد. شهر قدیمی شینگ‌چنگ بهترین نمونه از چهار شهر متعلق به دودمان مینگ در چین است که دیوارهای شهر اصلی و کامل خود را حفظ کرده است و گنجینه‌ای از معماری سنتی مینگ به‌شمار می‌رود. این شهر شامل بقایای تاریخی مانند معبد
می‌رود. این شهر شامل بقایای تاریخی مانند معبد کنفوسیوس است که قدیمی‌ترین معبد در شمال‌شرقی چین و بزرگ‌ترین ساختمان باستانی در لیائونینگ به‌شمار می‌رود. شوشان ()، کوه واقع در انتهای شرقی شینگ‌چنگ، برای تفریح و سرگرمی عمومی باز است. بازدیدکنندگان می‌توانند به قله آن صعود کنند. منطقه اطراف این کوه معابد زیادی در تپه‌های مجاور دارد.
خوزه ماریا کافارل فابرگاس (؛ – ) بازیگر اهل اسپانیا بود. دختر او کارمن کافارل مدیرعامل پیشین شبکهٔ RTVE و همچنین مدیرعامل سابق مؤسسه سروانتس بود. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "دکتر ژیواگو"، ""، "دنیای سیرک"، "مردی با چهره عجیب به‌دنبال توست تا تو را بکشد"، "تریستانا"، "آتش افروزان"، "همین‌گونه بمان"، "خون و شن"، "شب‌های داغ دون ژوان"، "حوا"، "قصه‌های تلویزیون"، "خانواده بزرگ"، "رتلر کید"، "فرار آزاد"، "فرمان گم‌شده"، "مرد ما در کازابلانکا"، "سفر به هیچ‌کجا" و
"مرد ما در کازابلانکا"، "سفر به هیچ‌کجا" و "گریز" اشاره کرد.
بالتازار (به انگلیسی: Balthazar) که به نام‌های بالتاسار و بیتیساریا نیز شناخته می‌شود، طبق سنت مسیحیت غربی، یکی از سه حکیم انجیل بود که به همراه گاسپار و ملکیور پس از تولد عیسی کودک، به ملاقات او رفتند. در سنت، از او به عنوان پادشاه عربستان یاد می‌شود که هدیه‌ای از نوع مُر برای عیسی مسیح آورد. در کلیسای کاتولیک، او به عنوان یک قدیس شناخته می‌شود. سنت. انجیل متی نام حکیم‌ها (و حتی تعدادشان) را ذکر نمی‌کند، اما نام‌های سنتی آن‌ها به یک دست‌نویس یونانی از سال ۵۰۰ میلادی نسبت داده می‌شود که به لاتین ترجمه شده و
میلادی نسبت داده می‌شود که به لاتین ترجمه شده و به عنوان منبع نام‌ها به‌طور معمول پذیرفته شده است. در این دست‌نویس اصلی، نام او بیتیساریا بود که بعدها در مسیحیت غربی به نام بالتازار تغییر پیدا کرد. در نقاشی‌های ابتدایی، بالتازار به عنوان یک مرد سفیدپوست تصویر می‌شد. در متنی از قرن هشتم نوشته شده توسط نویسنده "پسیودو-بده" او به عنوان «یک پادشاه تیره‌پوست با ریش کامل» توصیف شده است. از قرن سیزدهم به بعد، گاهی او را همراه با خدمتکاران سیاه‌پوست آفریقایی نشان می‌دادند. در قرن پانزدهم، او برای اولین بار به
می‌دادند. در قرن پانزدهم، او برای اولین بار به عنوان یک مرد سیاه‌پوست آفریقایی در هنر رنسانس اروپایی تصویر شد. افزایش تصاویری از بالتازار به عنوان یک مرد سیاه‌پوست از قرن پانزدهم به بعد همزمان با رشد تجارت برده‌داری پرتغالی در اقیانوس اطلس در اواخر قرن پانزدهم بود. همانند آن دو نفر، بالتازار ستارهٔ بیت‌لحم را دنبال کرد و ابتدا به کاخ هرود بزرگ رفت، که از آن‌ها خواست پس از یافتن کودک عیسی به نزد او بازگردند. وقتی آن‌ها به خانه رسیدند، حکیم‌ها او را پرستیدند و هدایا را تقدیم کردند. بالتازار هدیهٔ مُر را آورد
هدایا را تقدیم کردند. بالتازار هدیهٔ مُر را آورد که نماد مرگ آیندهٔ یک پادشاه بود، زیرا مُر در آن زمان یک کالای گران‌بها بود. پس از بازگشت به کشور خود و اجتناب از پادشاه هرود، گفته می‌شود که بالتازار در سال ۵۴ میلادی کریسمس را همراه با دیگر حکیمان در ارمنستان جشن گرفت؛ اما بعدها در تاریخ ۶ ژانویهٔ ۵۵ میلادی در سن ۱۱۲ سالگی درگذشت. یادبود. گفته می‌شود که بالتازار به همراه دیگر حکیمان در معبد سه پادشاه در کلیسای جامع کلن دفن شده است. بقایای او پس از انتقال از قسطنطنیه توسط اوستورژیوس اول در سال ۳۴۴ میلادی به
قسطنطنیه توسط اوستورژیوس اول در سال ۳۴۴ میلادی به میلان، در سال ۱۱۶۴ میلادی توسط امپراتور روم، فریدریش بارباروسا به کلن منتقل شد. بالتازار در جشن اپیفانی همراه با دیگر حکیمان یاد می‌شود.
تینا سائینس (؛ زادهٔ ) بازیگر و مجری تلویزیون اهل اسپانیا است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "کاروسل حوالی ۱۹۵۰"، "خانواده سرانو"، "تورمولینوس ۷۳"، "عقاب سرخ"، "گروگان‌هایی در باریو، "سفر به هیچ‌کجا"، "دختران تلفنچی" و "خون ماه مه" اشاره کرد.
باشگاه فوتبال هاپوئل حیفا یکی از باشگاه‌های فوتبال اسرائیل است که در شهر حیفا قرار دارد. این باشگاه در سال ۱۹۲۴ تأسیس شد.
آلیسیا اِرمیدا (؛ ۲۶ سپتامبر ۱۹۳۲ – ۹ فوریهٔ ۲۰۲۲) بازیگر و مدرس بازیگری اهل اسپانیا بود. وی هنرپیشگی را از سن ۱۳ سالگی آغاز کرد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آنها نقش داشته‌است می‌توان به "ساعات شیرین"، "بگو چطور شد" و دختران زرین اشاره کرد.
مارتاندا ()، در هندوئیسم هشتمین و آخرین خدایان خورشیدی ودایی به نام آدیتی‌ها است. او به دلیل تولد در آدیتی به عنوان یک آدیتیا شناخته می‌شود.
آنتونیو گامرو (؛ ۲ مارس ۱۹۳۴ – ۲۶ ژوئیه ۲۰۱۰) بازیگر اهل اسپانیا بود. وی دانش‌آموختهٔ رشته‌های حقوق و بازیگری است.. وی در دوران اسپانیای فرانکو عضو حزب کمونیست اسپانیا بود و با نام مستعار «آلخاندرو» فعالیت می‌کرد که موجب دستگیری‌اش شد و حین بازجویی و شکنجهٔ نیروهای پلیس پرده گوشش پاره شد و مجبور شد از همان دوران جوانی تا آخر عمر از سمعک استفاده کند. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "شکارچیان"، "جنگل افسون‌شده"، "گروگان‌هایی در باریو"، "از سپیده‌دم هوسش را کرده است" و
در باریو"، "از سپیده‌دم هوسش را کرده است" و "همگی به‌سوی زندان" اشاره کرد.
برتا ریاسا (؛ – ) بازیگر اهل اسپانیا بود. وی بین سال‌های ۱۹۴۷ تا ۲۰۰۳ میلادی فعالیت می‌کرد. وی در سال ۱۹۹۲ برندهٔ جایزه ملی تئاتر و در سال ۲۰۰۷ برندهٔ جایزهٔ شایستگی در هنرهای زیبا شد. ریاسا در سال ۲۰۰۳ خود را بازنشسته کرد و گفت دلیلش آن است که دیگر فقط نقش‌هایی فرعی نامحبوب به او داده می‌شود. از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته است، می‌توان به "عادت‌های تاریک" اشاره نمود.
خوان مارگایو (به ؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ) بازیگر، کارگردان و نمایشنامه‌نویس اهل اسپانیا بود. وی از سال ۱۹۶۳ میلادی تا پایان عمر مشغول فعالیت بوده است و یکی از بازیگران بزرگ تئاتر اسپانیا محسوب می‌شود. او در سال ۲۰۲۲، برندهٔ جایزه ملی تئاتر شد. فیلم‌شناسی. از جمله فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "بیمارستان مرکزی"، "بگو چطور شد"، "افسانه هیسپانیا"، "روح کندوی عسل"، "انزوا"، "ملکه اسپانیا" و "قهرمانان" اشاره کرد. درگذشت. خوان مارگایو در ۲ مارس ۲۰۲۵، در سن ۸۴ سالگی در مادرید، اسپانیا درگذشت.
خاچیک هوُسپی هواکیمیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) روزنامه‌نگار، سیاستمدار اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در۱۰ آوریل ۱۹۲۶ در روستای تاووش به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۴۹) فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار و نشان برجسته افتخار شده است. وی در ۷ ژوئیهٔ ۱۹۹۵ در سن ۶۹ سالگی در ایروان درگذشت.
لیتوین الیگومی قازاریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) دولتمرد اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۳ ژوئن ۱۹۲۹ در دسق به دنیا آمد و از دانشگاه ملی پلی‌تکنیک ارمنستان (۱۹۵۲) فارغ‌التحصیل گشت. وی در حزب کمونیست ارمنستان (۱۹۶۰) و (۱۹۸۰-۱۹۷۱) فعالیت می‌کرد. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، نشان برجسته افتخار و مهندس شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۷۵) شده است. وی در ۲۰۰۰ در سن ۷۱ سالگی درگذشت.
آرمناک ایوانی خریملیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) جراح، پزشک، سیاستمدار اهل ارمنستان بود که از تاریخ ۱۹۴۹ تا تاریخ ۱۹۶۰ سمت وزیر بهداشت ارمنستان شوروی را برعهده داشت. زندگی‌نامه. وی در در به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، نشان برجسته افتخار و پزشک شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۰) شده است. وی در ۷ سپتامبر ۱۹۹۲ در سن ۸۵ سالگی در ایروان درگذشت.
آشوت آرمنی مادویان ( زادهٔ - درگذشته ) دانشمند، مخترع، استاد اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۹ دسامبر ۱۹۳۲ در روزدیلنا به دنیا آمد و از (۱۹۵۵) فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، نشان برجسته افتخار شده است. وی در ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۰ در سن ۷۷ سالگی درگذشت.
روبن خاچاطوری مانوکیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) وزنه‌بردار اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۲۶ دسامبر ۱۹۰۶ در کاماریس به دنیا آمد . همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار (۱۹۶۷)، نشان برجسته افتخار (۱۹۳۷) و قهرمان ورزشی اتحاد شوروی شده است. وی در ۲۴ اوت ۱۹۷۸ در سن ۷۱ سالگی در ایروان درگذشت.
آرام ماتئوسی ملیک-استپانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) دانشمند متخصص در زمینه فیلمبرداری و استاد اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در در ساری‌قمیش به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی معدن‌شناسی مسکو (۱۹۳۱) فارغ‌التحصیل گشت. وی در NIKFI (۱۹۳۱-۱۹۳۴)، ، (۱۹۳۷) و های‌فیلم فعالیت می‌کرد. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار (۱۹۵۰)، نشان برجسته افتخار (۱۹۴۰) و جایزه استالین (۱۹۵۰) شده است. وی در ۱۹۸۶ در سن ۷۸ سالگی درگذشت.
آشوت آشوتی مندویانتس (؛ زادهٔ - درگذشته ) معمار اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در در باتومی به دنیا آمد و از (۱۹۳۲) فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، نشان برجسته افتخار، مدال کار شجاعانه در جنگ بزرگ میهنی، مدال بزرگداشت ۸۰۰مین سالگرد مسکو، جایزه لنین (۱۹۶۲) و جایزه استالین شده است. وی در ۲۹ سپتامبر ۱۹۶۶ در سن ۵۶ سالگی در مسکو درگذشت و در گورستان نووودویچی به خاک سپرده شد.
ورگینه گئورگی میکائلیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) میکروبیولوژیست، استاد اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۲۷ دسامبر ۱۹۰۳ در آلکساندراپول به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، نشان برجسته افتخار و دانشمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۱) شده است. وی در ۱۹۹۰ در سن ۸۷ سالگی در مسکو درگذشت.
هایک خاچاطوری شاهبازیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) متخصص بهداشت، دانشمند، استاد اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در در ایغدیر به دنیا آمد و از فارغ‌التحصیل گشت. از سال ۱۹۵۷ عضو مکاتبه‌ای بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، نشان برجسته افتخار، شده است. وی در ۱۰ سپتامبر ۱۹۸۲ در سن ۸۶ سالگی در کی‌یف درگذشت و در آرامستان بیکووه به خاک سپرده شد.
آشوت هوهانسی پطروسیانتس (؛ زادهٔ - درگذشته ) رهبر ارکستر، موسیقی‌شناسی و آهنگساز اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در در دهستان مرگور به دنیا آمد و از فارغ‌التحصیل گشت. وی در کنسرواتوار دولتی ازبکستان فعالیت می‌کرد. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار (۱۹۵۱)، نشان برجسته افتخار (۱۹۵۹)، مدال کار شجاعانه در جنگ بزرگ میهنی، هنرمند شایسته ازبکستان شوروی (۱۹۵۰)، هنرمند شایسته قره‌قالپاقستان شوروی (۱۹۷۳)، جایزه دولتی اتحاد شوروی (۱۹۵۱) و جایزه استالین (۱۹۵۱) شده است. وی در ۱۳ ژوئیهٔ ۱۹۷۸ در سن ۶۸ سالگی در
شده است. وی در ۱۳ ژوئیهٔ ۱۹۷۸ در سن ۶۸ سالگی در تاشکند درگذشت و در به خاک سپرده شد.
تیران ساهاکی تر-ساهاکیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) دانشمند اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۶ مهٔ ۱۹۰۴ در گتاشن به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۲۵) فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار و نشان برجسته افتخار شده است. وی در ۱۶ مهٔ ۱۹۸۲ در سن ۷۸ سالگی در ایروان درگذشت.
هراچیک یغیایی وارطانیان (؛ زادهٔ - درگذشته تاریخ نامعلوم ) سیاست‌مدار، پزشک اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۲۹ مهٔ ۱۹۲۹ در کراسنودار به دنیا آمد. یغیشه وارطانیان پدر وی بود. وی از دانشگاه پزشکی دولتی ایروان فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، نشان برجسته افتخار و مدال به مناسبت یکصدمین سالگرد تولد ولادیمیر ایلیچ لنین شده است. تاریخ درگذشت وی نامعلوم است.
ادوارد نیکیتی وانتسیان ( زادهٔ - درگذشته ) پزشک، جراح اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۳ سپتامبر ۱۹۲۱ در تفلیس به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی پزشکی تفلیس (۱۹۴۳) فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، نشان برجسته افتخار و جایزه دولتی اتحاد شوروی شده است. وی در ۱۷ فوریهٔ ۱۹۸۹ در سن ۶۷ سالگی در مسکو درگذشت.
هاکوب سیمونی وایرادیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) مهندس، استاد اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۶ مهٔ ۱۹۳۰ در آخالتسیخه به دنیا آمد و از انستیو مهندسی-فیزیک مسکو (۱۹۵۵) فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار، نشان برجسته افتخار و جایزه دولتی اتحاد شوروی (۱۹۷۶) شده است. وی در ۱۹۹۱ در سن ۶۱ سالگی در مسکو درگذشت.
تسولاک آلکساندری استپانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) فیلسوف اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در در به دنیا آمد و فارغ‌التحصیل گشت. وی عضو آکادمی علوم اتحاد شوروی (۱۹۵۴) بود. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار و نشان برجسته افتخار شده است. وی در در سن ۹۰ سالگی در مسکو درگذشت و در گورستان ترویکوروفسکوی به خاک سپرده شد.
نرایر گئورگی استپانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) دام‌پزشک، اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در در آلکساندراپول به دنیا آمد و از دانشگاه فنی گرجستان (۱۹۲۷) فارغ‌التحصیل گشت. همچنین برندهٔ جوایزی همچون نشان پرچم سرخ کار و نشان برجسته افتخار شده است. وی در ۴ اوت ۱۹۸۷ در سن ۸۸ سالگی در ایروان درگذشت.
ادوارد یِرِمی خاچیکیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک اخترفیزیکدان، مدرس و آکادمیسین اهل ارمنستان بود. بین سال‌های ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۵ میلادی وی رئیس بود. زندگی‌نامه. در ۱۶ دسامبر ۱۹۲۸ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۵۱) و دانشگاه دولتی سن پترزبورگ (۱۹۵۵) فارغ‌التحصیل شد. وی برادر بود. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان، اتحادیه بین‌المللی اخترشناسی و بود. وی همچنین برنده نشان برجسته افتخار شده است. وی در ۴ فوریهٔ ۲۰۱۸ در سن ۸۹ سالگی در ایروان درگذشت.
میکائیل گالوستی تومانیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک گیاه‌شناس و استاد دانشگاه دولتی ایروان اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. در در بیلوهیرسک به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی کشاورزی روسیه (۱۹۱۴) فارغ‌التحصیل شد. وی از سال ۱۹۴۳ عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. وی در دانشگاه دولتی ایروان و دانشگاه ملی علوم کشاورزی ارمنستان فعالیت می‌کرد. وی همچنین برنده نشان پرچم سرخ کار، نشان برجسته افتخار و دانشمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۳۵) شده است. وی در ۲۴ ژوئیهٔ ۱۹۵۰ در سن ۶۴ سالگی در ایروان درگذشت.
آرام بارویری گریگوریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک تاریخ‌نگار ادبی و استاد اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. در ۲۸ سپتامبر ۱۹۳۰ در تفلیس به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۵۳) فارغ‌التحصیل شد. وی عضو و فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. وی در اتحادیه نویسندگان ارمنستان (۸۸–۱۹۷۹)، فرهنگستان ملی علوم ارمنستان (۱۹۵۸) و (۲۰۰۳) فعالیت می‌کرد. وی همچنین برنده جایزه دولتی ارمنستان شوروی و نشان برجسته افتخار شده است. وی در ۵ مارس ۲۰۲۲ در سن ۹۱ سالگی در ایروان درگذشت.
آرشالویس هامبارتسومی گابریلیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک استاد و زمین‌شناس اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. در در روستای ناخیجوان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان(۱۹۳۸) فارغ‌التحصیل شد. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. وی همچنین برنده نشان برجسته افتخار و دانشمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۱) شده است. وی در ۵ مهٔ ۱۹۹۳ در سن ۸۰ سالگی در ایروان درگذشت و در آرامستان مرکزی ایروان (توخماخ) به خاک سپرده شد.
یوری هایکی شوکوریان (؛ زادهٔ ) یک دانشمند متخصص در زمینه اتوماسیون و استاد اهل ارمنستان است. وی بین سال‌های (۱۹۹۵-۲۰۰۵) و (۲۰۰۶-۲۰۲۱) قائم‌مقام رئیس فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. زندگی‌نامه. در ۵ نوامبر ۱۹۴۰ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه ملی پلی‌تکنیک ارمنستان فارغ‌التحصیل شد. وی از سال ۱۹۹۰ عضو مکاتبه‌ای فرهنگستان ملی علوم ارمنستان است. وی همچنین برنده نشان برجسته افتخار، نشان مسروپ ماشتوتس و دانشمند شایسته جمهوری ارمنستان (۲۰۱۱) شده است.
هراند آلکسانی آوتیسیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) یک تاریخ‌نگار و استاد اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. در ۱۰ مارس ۱۹۲۷ در قاراکیلیسا به دنیا آمد و از دانشکده تاریخ دانشگاه دولتی ایروان (۱۹۴۹) فارغ‌التحصیل شد. وی عضو فرهنگستان ملی علوم ارمنستان بود. وی همچنین برنده نشان برجسته افتخار (۱۹۶۸) شده است. وی در ۹ اکتبر ۲۰۰۴ در سن ۷۷ سالگی در ایروان درگذشت و در آرامستان مرکزی ایروان (توخماخ) به خاک سپرده شد.