payamvha/North_RAG huggingface dataset:
هراکلیدس انزی () فیلسوف و از شاگردان افلاطون بود. در حدود سال ۳۶۰ پیش از میلاد، او و برادرش پایتون انزی، کوتیس اول، حاکم تراکیه را ترور کردند.
فوتبال در مالت تحت نظارت فدراسیون فوتبال مالت اداره می‌شود و به دوران حکومت بریتانیا در اواسط قرن نوزدهم در مالت برمی‌گردد. در آن زمان، این ورزش برای انگلستان جدید بود و به عنوان وسیله‌ای برای سرگرمی سربازان مستقر در مالت که در پادگان‌های مختلف جزیره مستقر بودند، استفاده می‌شد. در سال ۱۸۶۳، یک انجمن فوتبال تشکیل شد که قوانین و مقررات مربوط به این ورزش در حال تغییر سریع را تنظیم می‌کرد، ورزشی که هنوز در مرحله مسابقات آماتوری بود و تا سال ۱۹۰۹ که قالب لیگ معرفی شد، به صورت غیرمجاز و غیر زمان‌بندی شده بازی
شد، به صورت غیرمجاز و غیر زمان‌بندی شده بازی می‌شد. این انجمن مسئولیت اداره تیم ملی فوتبال مردان مالت، تیم ملی فوتبال زنان مالت و همچنین مدیریت لیگ‌های نیمه‌حرفه‌ای، لیگ برتر مالت، لیگ زنان مالت و جام‌های مربوط به تیم‌های باشگاهی را بر عهده دارد. تاریخچه. اولین قهرمانی مالت در فصل ۱۹۰۹–۱۹۱۰ به تیم فلووریانا تعلق گرفت. تعداد تیم‌ها در لیگ به‌طور منظم تغییر می‌کرد زیرا تیم‌ها تغییر مدیران، انصراف از لیگ و ورود تیم‌های جدید را تجربه می‌کردند. تا فصل ۱۹۳۹–۱۹۴۰، این لیگ نخستین و تنها لیگ در فوتبال مالت بود و به
این لیگ نخستین و تنها لیگ در فوتبال مالت بود و به عنوان لیگ دسته اول مالت شناخته می‌شد. تیم‌های سلیما و فلووریانا بر فوتبال مالت تسلط داشتند و تا سال ۱۹۴۰ تمامی قهرمانی‌ها را به جز چهار قهرمانی از آن خود کردند. جام لیگ فوتبال مالت در فصل ۱۹۳۵ معرفی شد و تیم‌های سلیما و فلووریانا به تسلط خود بر این جام تا جنگ جهانی دوم ادامه دادند. متأسفانه به‌دلیل جنگ جهانی دوم، لیگ مجبور به توقف شد زیرا بسیاری از بازیکنان مالت به دفاع از جزیره در اوایل دهه ۱۹۴۰ فراخوانده شدند، زمانی که آرشیپلاگ مالت به دلیل موقعیت
شدند، زمانی که آرشیپلاگ مالت به دلیل موقعیت استراتژیک خود در دریای مدیترانه به شدت درگیر درگیری‌های شمال آفریقا بود. فعالیت لیگ به‌طور معمول در سال ۱۹۴۵ پس از پایان جنگ از سر گرفته شد و چهار تیم، از جمله سلیما و فلووریانا، به این لیگ پیوستند. با این حال، فرمت لیگ فوتبال مالت به زودی به یک فرمت چند لایه تغییر یافت که از فصل ۱۹۴۶ به کار گرفته شد. پایان درگیری‌های شمال آفریقا منجر به افزایش علاقه به فوتبال مالت شد و در دهه ۱۹۴۰ پانزده باشگاه برای پیوستن به اتحادیه فوتبال مالت ثبت‌نام کردند که در عرض ده سال
فوتبال مالت ثبت‌نام کردند که در عرض ده سال اندازه باشگاه‌های ثبت‌نام شده دو برابر شد. بسیاری از نام‌های آشنا امروز به لیگ پیوستند، از جمله والهتا و هیبرنیانس. علاقه به لیگ مالت در دهه‌های ۱۹۵۰، ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ ادامه داشت و پانزده باشگاه دیگر به لیگ پیوستند که شامل باشگاه بیرکیرکارا در سال ۱۹۵۰ نیز می‌شود. با این حال، هیبرنیانس و والهتا بودند که به خوبی به سلیما و فلووریانا چالش وارد کردند و هشت قهرمانی بین خود و سه جام لیگ کسب کردند. دهه ۱۹۸۰ پایان تسلط سلیما و فلووریانا را به همراه داشت و چهار باشگاه در این
و فلووریانا را به همراه داشت و چهار باشگاه در این دهه بیشترین افتخارات را کسب کردند. افتتاح استادیوم ملی جدید، تا کالی، ممکن است دلیل این تغییر باشد، با تغییرات گسترده در برنامه لیگ فوتبال مالت که با خانه جدید و تأثیرگذار فوتبال مالت همزمان شد. هیبرنیانس در سال‌های ۱۹۸۱ و ۱۹۸۲ قهرمان لیگ مالت شد، راباط آژاکس (تأسیس شده در ۱۹۳۰) در سال‌های ۱۹۸۵ و ۱۹۸۶ قهرمان شد، اما شگفتی واقعی از یکی از قدیمی‌ترین باشگاه‌های مالت، همرون اسپارتانز، که سه بار در سال‌های ۱۹۸۳، ۱۹۸۷ و ۱۹۸۸ لیگ را برد و پنج جام لیگ را کسب کرد،
۱۹۸۷ و ۱۹۸۸ لیگ را برد و پنج جام لیگ را کسب کرد، بود. فلووریانا در سال ۱۹۸۱ قهرمان لیگ شد، اما در فصل ۱۹۸۵ به لیگ دسته دوم مالت سقوط کرد. دهه‌های اخیر قرن شاهد گسترش فرمت لیگ به چهار سطح بود و اکنون پنجاه باشگاه در لیگ ثبت‌نام شده‌اند. طیف وسیعی از باشگاه‌ها اکنون در سطح بالای لیگ مالت جوایز را به اشتراک می‌گذارند و به ایجاد یک لیگ فوتبال نیمه حرفه‌ای با کیفیت بالا و سرگرم‌کننده کمک می‌کنند. والهتا در دهه ۱۹۹۰ دوران طلایی خود را تجربه کرد و پنج قهرمانی و چهار جام لیگ را به دست آورد. فلووریانا که دوباره به
جام لیگ را به دست آورد. فلووریانا که دوباره به روز شده بود، در سال ۱۹۹۳ قهرمان لیگ شد و دو جام لیگ دیگر را نیز کسب کرد، و سلیما، همرون اسپارتانز و هیبرنیانس نیز افتخارات قابل توجهی کسب کردند. همچنین در سال ۱۹۹۵ لیگ زنان مالت آغاز شد، ابتدا به صورت پنج نفره، اما به سرعت به فرم کامل ۱۱ نفره در آغاز هزاره گسترش یافت. لیگ دسته دوم نیز به‌طور موقت فعال بود، هرچند تعداد کم تیم‌ها باعث شد که این لیگ حفظ نشود، اما از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۷ برای چندین فصل بازگشت. هیبرنیانس در روزهای اولیه لیگ نیروی اصلی بود و از سال ۱۹۹۸
در روزهای اولیه لیگ نیروی اصلی بود و از سال ۱۹۹۸ به مدت ۸ سال متوالی قهرمان شد. در حال حاضر، تعدادی از باشگاه‌ها با منابع و قابلیت لازم برای کسب جام قهرمانی مردان، که اکنون به عنوان جام لیگ برتر مالت شناخته می‌شود، وجود دارند. بیرکیرکارا نیروی جدید قابل توجهی در لیگ مالت است که در سال ۲۰۰۰ اولین قهرمانی خود را کسب کرد و این تیم از بزرگ‌ترین شهر مالت به‌طور منظم افتخاراتی را از آن خود کرده و به تاریخ پیوسته است. سایر تیم‌هایی که تأثیر نسبتاً قابل توجهی داشته‌اند، زوریخ در دهه ۱۹۸۰ و والهتا در اواخر دهه ۱۹۹۰
زوریخ در دهه ۱۹۸۰ و والهتا در اواخر دهه ۱۹۹۰ بودند. بیرکیرکارا همچنین در لیگ زنان نامی برای خود دست و پا کرده و تعدادی از عناوین را به دست آورده و تسلط هیبرنیانس را از بین برده است. با این حال، تا فصل ۲۰۱۹/۲۰، هیبرنیانس به سرعت از رقابت‌های قهرمانی خارج شد و بیرکیرکارا در چهار فصل بعدی قهرمانان شکست ناپذیر بود!
فرانک استنلی بیلا (زادهٔ ۲ اوت ۱۹۶۴) یک راننده اتومبیل رانی آلمانی است که عمدتاً در مسابقات اتومبیلرانی تور و مسابقات اتومبیل‌های اسپورت شرکت می‌کند. او از سال ۱۹۹۰ به طور انحصاری در اتومبیل های تولید شده توسط کمپانی آئودی مسابقه داده است. حرفه ورزشی. بیلا کار خود را در سال ۱۹۸۳ در کارتینگ آغاز کرد و سپس در سال ۱۹۸۷ در کنار مانوئل رویتر و برند اشنایدر به برنامه تیم جوانان شرکت فورد موتور پیوست. او برای این تیم در فرمول فورد و مسابقات دی‌تی‌ام (قهرمانی اتومبیل های تور آلمان) رانندگی کرد، بیلا در سال ۱۹۸۸ به
های تور آلمان) رانندگی کرد، بیلا در سال ۱۹۸۸ به رقابت در دی‌تی‌ام ادامه داد و همچنین یک فصل محدود در فرمول سه آلمان مسابقه داد و دو برد در این مسابقات به دست آورد. در سال ۱۹۹۰، او به آئودی رفت و در مسابقات دی‌تی‌ام در مسابقه نوربورگ‌رینگ قبل از اینکه آئودی دی‌تی‌ام را در اواسط فصل ۱۹۹۲ ترک کند قهرمان مسابقات دی‌تی‌ام فصل ۱۹۹۱ شد. بیلا راننده این کمپانی باقی ماند و با افزایش قوانین دو لیتری کلاس ۲ (سوپر تورینگ) در سری مسابقات دیگر در سراسر اروپا مسابقه داد، او در چند فصل بعد در سری مسابقات مختلف اتومبیل های
در چند فصل بعد در سری مسابقات مختلف اتومبیل های تور اروپایی مانند قهرمانی سوپرتورینگ فرانسه در سال ۱۹۹۳ رانندگی کرد. از زمان قهرمانی او در مسابقات قهرمانی سوپرتورینگ فرانسه در سال ۱۹۹۳، او تنها راننده قهرمان شده غیرفرانسوی است که برنده آن مسابقات شده است بود. در سال ۱۹۹۵، او در مسابقه جام جهانی اتومبیل های تورینگ در پیست پیست پل ریکارد با آئودی ای۴ جدید برنده شد، که به سرعت به یکی از پر استفاده ترین خودرو های تورینگ غالب در اواسط دهه ۱۹۹۰ در سراسر اروپا و مسابقات تبدیل شد. برای سال ۱۹۹۶، آئودی تصمیم گرفت
مسابقات تبدیل شد. برای سال ۱۹۹۶، آئودی تصمیم گرفت یک تیم کاری متشکل از دو خودرو ای۴ را وارد مسابقات قهرمانی خودروهای تورینگ بریتانیا کند. بیلا برای رهبری و رانندگی این تیم انتخاب شد. در کنار هم تیمی خود جان بینتکلی، تیم جدید آئودی در این مسابقات کاملا دست نیافتنی بود و بدون دردسر به قهرمانی رسید. بیلا به راحتی عنوان قهرمانی را به دست آورد، او همه مسابقات فصل را به پایان رساند و در همه مسابقات به جز دو مسابقه (مقام یازدهم و رد صلاحیت) در بین ده راننده برتر قرار گرفت. او همچنین با کسب مقام اول در مسابقات
قرار گرفت. او همچنین با کسب مقام اول در مسابقات گویا ماکائو یک فصل خیره کننده را پشت سر گذاشت. به دلیل بی رقیب بودن آئودی ها در سال ۱۹۹۶، سازمان برگزاری مسابقات قهرمانی خودروهای تورینگ بریتانیا یک "جریمه" در وزن را برای تمام خودروهای چهار چرخ محرک برای فصل ۱۹۹۷ اعمال کردند. بیلا و آئودی با این تغییرات بسیار کند تر از فصل قبل شدند و هیچ شباهتی به فصل قبل خود نداشتند. جریمه وزنی در اواسط فصل دچار تغییرات شد تا شرایط آئودی و بیلا بهبود یابد. در سال ۱۹۹۹، بیلا مسابقات اتومبیل‌های تور را رها کرد و به پروژه
مسابقات اتومبیل‌های تور را رها کرد و به پروژه اتومبیل‌های اسپورت آئودی آر۸ ملحق شد و تحت نام تیم اسپورت آئودی جوئست مسابقه داد. این مسابقات برای او خوب بود، او در مسابقات اتومبیلرانی اسپورت در چند فصل بعد عالی بود و در چندین رویداد کلاسیک با خودرو آر۸ و همچنین سه مسابقه در سری مسابقات لمانز آسیایی برنده شد. نقطه اوج دوران بیلا، سه پیروزی متوالی (۲۰۰۰-۲۰۰۰۲) در مسابقه مسابقات ۲۴ ساعته لو مان در کنار امانوئل پیرو و تام کریستنسن بود. آئودی پس از فصل ۲۰۰۲ شروع به کاهش پشتیبانی از برنامه خودرو آر۸ خود کرد. پس
به کاهش پشتیبانی از برنامه خودرو آر۸ خود کرد. پس از برنده شدن در سری مسابقات لمانز آسیایی در سال ۲۰۰۳، بیلا به سری مسابقات بازسازی شده خودروهای تور آلمانی (دی‌تی‌ام) بازگشت. افتخارات و جوایز. بزرگترین دستاوردهای فرانک بیلا شامل برنده شدن مسابقات زیر است:
تزار تمام روسیه یا به‌طور رسمی فرمانروا، تزار و شاهزاده بزرگ تمام روسیه یا به اختصار تزار روسیه، عنوان رسمی فرمانروایان روسیه از سال ۱۵۴۷ تا ۱۷۲۱ میلادی بود. دولت تحت تزار روسیه با نام روسیه تزاری شناخته می‌شود. نخستین فرمانروای روسیه که به‌طور رسمی با این عنوان تاج‌گذاری کرد، ایوان چهارم مشهور به «ایوان مخوف» بود که پیش از آن عنوان فرمانروای تمام روس را داشت. آخرین فرمانروای روسی دارای این عنوان پتر یکم بود که در سال ۱۷۲۱، عنوان رسمی سلطنت را به امپراتور تمام روسیه تغییر داد و امپراتوری روسیه را بنیان
تمام روسیه تغییر داد و امپراتوری روسیه را بنیان گذاشت. با این حال، لقب کهن و سابق تزار پس از این تاریخ نیز برای اشاره به امپراتوران روسیه مورد استفاده قرار گرفت. عنوان کامل. عنوان سلطنتی کامل تزارها متفاوت بود و بسته به زمان و قلمروی آن‌ها تغییر می‌کرد. عنوان سلطنتی کامل الکسی یکم، واپسین فرمانروای مقتدری که با عنوان تزار درگذشت، چنین بود: «به فضل خداوند، ما حاکم بزرگ، تزار و شاهزادهٔ بزرگ الکسی میخایلوویچ، اتوکراتور تمام روسیه بزرگ، کوچک و سفید، مسکو، کی‌یف، ولادیمیر و نووگورود؛ تزار قازان، تزار
کی‌یف، ولادیمیر و نووگورود؛ تزار قازان، تزار آستاراخان، تزار سیبری؛ حاکم پسکوف و شاهزادهٔ بزرگ تور، یوگورسک، پرم، ویاتکا، بلغار و غیره؛ حاکم و شاهزادهٔ بزرگ نووگورود پایین، چرنیهیف، ریازان، روستوف، یاروسلاول، بلوزرو، اودوریا، اوبدوریا، کوندیا و فرمانروای همهٔ کشورهای شمالی؛ فرمانروای سرزمین‌های ایوریا؛ تزار کارتلی و گرجستان، سرزمین‌های کاباردی، شاهزادگان چرکاسی و کوهستانی و بسیاری دیگر از ایالت‌ها و سرزمین‌های شرق و غرب و شمال از پدر و پدربزرگ، وارث و حاکم و صاحب هستیم.» تعریف. تا پیش از «تزار» نامیده شدن،
صاحب هستیم.» تعریف. تا پیش از «تزار» نامیده شدن، عناوین رسمی فرمانروایان روسیه شامل «شاهزاده بزرگ مسکو» و «فرمانروا و شاهزاده بزرگ تمام روس» یا به اختصار «فرمانروای تمام روس» بود. برگزیدن لقب «تزار» که واژه‌ای اسلاوی به معنای پادشاه یا امپراتور است، با گسترش سرزمینی و ادعای مالکیت فرمانروایان روس بر مناطق مجاور، هم‌زمان بود. عبارت «تمام روس» یا «تمام روسیه» پس از واژهٔ «تزار» نیز معرف همان ادعای مالکیت بر تمام سرزمین‌های روسی (اسلاو‌نشین) بود. شاهزادگان بزرگ مسکو خود را وارثان قانونی «میراث روس کی‌یف»
بزرگ مسکو خود را وارثان قانونی «میراث روس کی‌یف» می‌دانستند و بقای خود را در تحقق اتحاد مجدد سرزمین‌های اسلاویِ هم‌ریشه می‌دیدند. این باور ظاهراً در عناوین سلطنتی آن‌ها (هم شاهزادگان بزرگ و هم تزارها) دیده می‌شد که خود را به عنوان حاکمان «تمام روس» معرفی می‌کردند. در سال ۱۳۲۸ ایوان یکم، متروپولیتن کی‌یف تئوگنوست را متقاعد کرد که در مسکو مستقر شود؛ از آن نقطه به بعد، عنوان سلطنتی به «[شاهزاده] کی‌یف و تمام روس» تغییر کرد و این شکل تا اواسط قرن پانزدهم حفظ شد. ایوان سوم، شاهزادهٔ بزرگ مسکو نیز، خود را وارث
ایوان سوم، شاهزادهٔ بزرگ مسکو نیز، خود را وارث تمام سرزمین‌های روس کی‌یف سابق می‌دانست و در سال ۱۴۹۳ عنوان «فرمانروای تمام روس» را به خود اختصاص داد. این روند به تکامل خود ادامه داد و تا اواسط قرن هفدهم به «تزار تمام روسیه بزرگ، کوچک و سفید» تبدیل شد. «تزار تمام روسیه» یا به‌طور رسمی «فرمانروا، تزار و شاهزاده بزرگ تمام روسیه» عنوان رسمی فرمانروایان روسیه از سال ۱۵۴۷ تا ۱۷۲۱ میلادی بود که دولت تحت فرمان‌شان با نام روسیه تزاری شناخته می‌شود. تاریخچه. زمینه. ایوان سوم به دنبال گسترش قلمرو خود و ازدواج با
ایوان سوم به دنبال گسترش قلمرو خود و ازدواج با سوفیا پالایولوژینا، عنوان «فرمانروا» را به خود اختصاص داد و مدعی تمام سرزمین‌های سابق روس کی‌یف، ازجمله مناطق تحت کنترل لیتوانی شد. عنوان سلطنتی کامل او این بود: «ایوان، به فضل خداوند، فرمانروای تمام روس و شاهزادهٔ بزرگ ولادیمیر و مسکو و نووگورود و پسکوف و تور و یوگورسک و پرم و بلغار و دیگر سرزمین‌ها». ایوان در مکاتبات رسمی و دیپلماتیکی خود از عنوان «تزار» استفاده می‌کرد و نخستین کسی بود که تلاش داشت این لقب را رسمی کند. همچنین تقریباً از همان زمان وی بود که
رسمی کند. همچنین تقریباً از همان زمان وی بود که نام سرزمین روسیه از «روس» به نام کنونی تغییر کرد. واسیلی سوم پسر و جانشین او، همچنان از عنوان «تزار» استفاده می‌کرد. در ۴ اوت ۱۵۱۴، ماکسیمیلیان یکم، امپراتور مقدس روم نامه‌ای به واسیلی سوم فرستاد و درخواست اتحاد مجدد علیه مشترک‌المنافع لهستان-لیتوانی کرد و در آن از واسیلی به عنوان «قیصر» یا «امپراتور» یاد کرد. با این حال، سفیر آلمانی زیگیسموند فون هربرشتاین در سال ۱۵۱۶، هنوز از واسیلی با عنوان «پادشاه و ارباب تمام روسیه» یاد می‌کند. پس از سال ۱۵۱۴، عنوان
تمام روسیه» یاد می‌کند. پس از سال ۱۵۱۴، عنوان سلطنتی کامل واسیلی سوم این بود: «به فضل خداوند، تزار و حاکم تمام روسیه و شاهزادهٔ بزرگ ولادیمیر، مسکو، نووگورود، پسکوف، اسمولنسک، تور، یوگورسک، پرم، ویاتکا و بلغار و غیره؛ حاکم و شاهزادهٔ بزرگ نووگورود سرزمین پایین، چرنیگوف، ریازان، ولوتسک، رژف، بلیوف، روستوف، یاروسلاول، بلوزرو، اودوریا، اوبدوریا و کندیا.» عنوان رسمی. ایوان چهارم در سال ۱۵۳۳ و در سن سه سالگی، زمانی که پدرش واسیلی سوم درگذشت، به سلطنت رسید. در ۱۶ ژانویه ۱۵۴۷، ایوان چهارم در سن ۱۶ سالگی، نخستین
ژانویه ۱۵۴۷، ایوان چهارم در سن ۱۶ سالگی، نخستین فرمانروای روسی بود که با عنوان «تزار» تاج‌گذاری و در مراسم خود به‌طور عمده از سنت‌های بیزانسی استفاده کرد. سرانجام، رضایت پاتریارک قسطنطنیه نیز برای استفاده از این عنوان داده شد. در سال ۱۵۶۱، پدرسالار از ایوان چهارم به عنوان «تزار و حاکم تمام مسیحیان ارتدکس جهان» یاد کرد و او را به یک امپراتور بیزانس تشبیه کرد. در ازای پذیرش عنوان «تزار»، پاپ امیدوار بود که روسیه رهبری رم را به‌رسمیت بشناسد. نامه‌ای که پاپ در سال ۱۵۵۰ برای ایوان نوشت و آماده فرستادن شد، ایوان
۱۵۵۰ برای ایوان نوشت و آماده فرستادن شد، ایوان چهارم را با عنوان «امپراتور تمام روتنیان» خطاب کرد؛ اما موانع لهستان مانع از ارسال آن و انجام هرگونه مأموریت پاپ شد. دورهٔ سلطنت فیودور یکم و پس از آن، تأسیس پاتریارک مسکو به‌دست بوریس گودونف در سال ۱۵۸۹، بزرگ‌ترین کمک به تکامل مفهوم مسکو و روم سوم با لقب «تزار» به عنوان «امپراتور مسیحیان» بود. مرگ بدون فرزند فئودور یکم در سال ۱۵۹۸ منجر به انقراض دودمان روریک و آغاز عصر مشکلات در روسیه شد که دوره‌ای مشوش از هرج‌ومرج سیاسی و مداخلهٔ خارجی بود. یکی از جاعلان
هرج‌ومرج سیاسی و مداخلهٔ خارجی بود. یکی از جاعلان تاج‌وتخت، یعنی دیمیتری دروغین اول، ادعای عنوان «امپراتور» یا «سیزار» را مطرح کرد که توسط حامیان لهستانی او که مدت‌ها در برابر هر دو عنوان مقاومت کرده بودند، رد شد. در نهایت، دودمان رومانوف جایگزین دودمان روریک شد اما موقعیت پادشاه روسیه نیز تضعیف گشت. میخائیل یکم یک حاکم منتخب بود که به او موقعیت پایین‌تری می‌داد؛ او می‌بایست در جایگاه حاکم مشروع و تزار روسیه به‌رسمیت شناخته می‌شد. قدرت‌های اروپایی و شاهزادگان امپراتوری مقدس روم در نهایت میخائیل را به رسمیت
امپراتوری مقدس روم در نهایت میخائیل را به رسمیت شناختند و امپراتور مقدس روم نیز بدون خطاب اعلی‌حضرت، میخائیل را به عنوان حاکم مستقل به‌رسمیت شناخت. الحاق سرزمین‌های روسیه کوچک، روسیه سفید و همچنین کی‌یف در دوران سلطنت الکسی یکم، به تزار اجازه داد تا عبارت «تمام روسیه» را به عنوان سلطنتی بیفزاید. ابتکار دیپلماتیک روسیه برای ایجاد ائتلافی علیه امپراتوری عثمانی در دهه ۱۶۷۰، با فرستادن سفیرش پل منزیس به رم که دستور داشت فقط اسناد حاوی عنوان «تزار» را بپذیرد، ناموفق بود. تنها از سال ۱۶۸۵ بود که پاپ شروع به خطاب
بود. تنها از سال ۱۶۸۵ بود که پاپ شروع به خطاب کردن حاکم روسیه به عنوان «تزار» کرد. پتر یکم نیاز به تضمین موقعیت روسیه در سیستم کشورهای اروپایی، از جمله اهمیت به رسمیت شناختن برابری القاب «تزار» و «امپراتور» از سوی امپراتور مقدس روم را درک کرد. پیتر پس از پیروزی در نبرد پولتاوا، موضوع عنوان «امپراتور» و «اعلی‌حضرت» را با دربار وین مطرح کرد و اشاره کرد که حتی دولت استانبول نیز فرمانروای روسیه را اعلی‌حضرت خطاب می‌کرد اما وین این موضوع را رد کرد. در سال ۱۷۱۷، پتر از حق خود برای استفاده از عنوان «امپراتور»
پتر از حق خود برای استفاده از عنوان «امپراتور» دفاع و از نامه ماکسیمیلیان یکم به واسیلی سوم برای حمایت از ادعای خود استفاده کرد. به‌دنبال پیروزی روسیه در برابر امپراتوری سوئد در جنگ بزرگ شمالی و انعقاد پیمان نیستاد در سپتامبر ۱۷۲۱، مجلس سنا روسیه و شورای حکام از پیتر خواستند تا القاب «کبیر»، «پدر کشور» و «امپراتور تمام روسیه» را بپذیرد. در ۲ نوامبر ۱۷۲۱، پتر رسماً هر سه عنوان را پذیرفت. دولت‌های اروپایی نیز به مرور این القاب پتر را به رسمیت شناختند. با این حال، لقب کهن و سابق تزار همچنان برای اشاره به
این حال، لقب کهن و سابق تزار همچنان برای اشاره به امپراتوران روسیه مورد استفاده قرار گرفت.
ماجرا اینگونه آغاز می‌شود () که با نام بلوند در لباس چرم مشکی () هم شناخته می‌شود، فیلمی ایتالیایی به کارگردانی کارلو دی پالما و هنرنمایی کلودیا کاردیناله و مونیکا ویتی است که در سال ۱۹۷۵ منتشر شد.
جیمز وارنی پانتا ( ؛ زاده ۱ اکتبر ۱۹۶۹) یک وکیل، سیاستمدار و افسر سابق اطلاعات نیروی دریایی آمریکایی از ایالت کالیفرنیا است. او که یکی از اعضای حزب دموکرات است، نماینده ایالات متحده در حوزه نوزدهم کنگره کالیفرنیا است. قبلاً منطقه او به عنوان منطقه ۲۰ کنگره شماره گذاری می‌شد. منطقه فعلی او شامل جنوب شرقی سن خوزه و بسیاری از سواحل مرکزی کالیفرنیا، از جمله مونتری، سانتا کروز، کارمل بای دریا، و پاسو روبلز در جنوب است. پانتا برای اولین بار در سال ۲۰۱۶ پس از کار به عنوان معاون دادستان منطقه در شهرستان مونتری
به عنوان معاون دادستان منطقه در شهرستان مونتری انتخاب شد. او پسر وزیر دفاع سابق لئون پانتا است و همان کرسی کنگره را دارد که پدرش زمانی در اختیار داشت. پانتا از دبیرستان کارمل در کارمل کالیفرنیا فارغ‌التحصیل شد. او سپس به کالج شبه جزیره مونتری و دانشگاه کالیفرنیا، دیویس رفت و با مدرک لیسانس در روابط بین‌الملل فارغ‌التحصیل شد. سپس در وزارت امور خارجه ایالات متحده کارآموزی کرد. پانتا مدرک جی‌دی خود را از دانشکده حقوق دانشگاه سانتا کلارا دریافت کرد. او به عنوان افسر اطلاعاتی به نیروهای ذخیره نیروی دریایی
عنوان افسر اطلاعاتی به نیروهای ذخیره نیروی دریایی ایالات متحده ملحق شد و در سال ۲۰۰۷ در حالی که به فرماندهی عملیات ویژه مشترک وابسته بود خدمت را در جنگ در افغانستان به پایان رساند که برای آن نشان ستاره برنز به او اعطا شد. پانتا در دفتر دادستانی شهرستان آلامدا، کالیفرنیا و به عنوان معاون دادستان منطقه برای دفتر دادستان منطقه مونتری شهرستان، کالیفرنیا کار می‌کرد.
لتیشیا بوفونی سیلوا (زادهٔ ۱۳ آوریل ۱۹۹۳) یک اسکیت‌باز حرفه‌ای خیابانی با تابعیت برزیلی-آمریکایی است. او شش بار برنده مدال طلای ایکس گیمز شده است. دوران کودکی. بوفونی در ساو پائولو به دنیا آمد. او از سن ۹ سالگی اسکیت‌برد زدن را آغاز کرد و مادربزرگش در سن ۱۱ سالگی اولین اسکیت‌برد او را خرید. او در این باره می‌گوید: «من در خیابان بزرگ شدم و همیشه در حال ورزش بودم. ما کامپیوتر نداشتیم، گوشی هوشمند هم نبود. همه بچه‌ها شروع به اسکیت‌برد زدن کردند، بنابراین من هم شروع کردم.» او همچنین اشاره کرده است: "پدرم
من هم شروع کردم.» او همچنین اشاره کرده است: "پدرم تخته‌ام را شکست تا دیگر اسکیت نزنم. من از ۹ سالگی شروع به اسکیت‌برد زدن کرده بودم؛ با تمام پسرهای محله‌ام اسکیت می‌زدم و او از این که تنها دختر در میان ۱۰ پسر بودم، عصبانی بود. او تخته‌ام را جلوی من شکست و گفت: 'دیگر هرگز اسکیت نخواهی زد.' " در نهایت، پدرش تسلیم شد. در سن ۱۴ سالگی، بوفونی با دوستان بزرگ‌تر به ایالات متحده نقل مکان کرد. او در مدرسه دبیرستان هالیوود تحصیل کرد، اما به دلیل غیبت زیاد از مدرسه مجبور به ترک آن شد. حرفه. در سال ۲۰۰۷، بوفونی در سن
به ترک آن شد. حرفه. در سال ۲۰۰۷، بوفونی در سن ۱۴ سالگی در نخستین ایکس گیمز خود که در لس آنجلس برگزار شد، شرکت کرد. او پنج بار برنده مدال طلای ایکس گیمز است. با پیروزی‌اش در ایکس گیمز شانگهای ۲۰۱۹، او رکورد ده‌ساله السا استیمر برای بیشترین تعداد مدال طلای زنان در بخش خیابانی را مساوی کرد. به‌طور کلی، او شش مدال متوالی در بخش خیابانی زنان ایکس گیمز (۲۰۱۰–۲۰۱۴) و عنوان قهرمانی در شانگهای ۲۰۱۹ را کسب کرده است. او به یکی از شناخته‌شده‌ترین و تأثیرگذارترین ورزشکاران ورزشی اکشن در جهان تبدیل شده است. بوفونی به
ورزشی اکشن در جهان تبدیل شده است. بوفونی به مدت چهار سال متوالی از ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۳ به عنوان بهترین اسکیت‌باز خیابانی زن توسط "جام جهانی اسکیت‌برد" رتبه‌بندی شد و در کتاب رکوردهای گینس (۲۰۱۷) به عنوان «بیشترین پیروزی در "جام جهانی اسکیت‌برد"» معرفی شد. در سال ۲۰۱۳، او برای جایزه "ای‌اسپی‌وای اِوارد" به عنوان بهترین ورزشکار زن ورزشی اکشن نامزد شد. در سال ۲۰۱۵، او نخستین قهرمان جهان در مسابقات "لیگ خیابان اسکیت‌برد" در بخش زنان شد که در شیکاگو، ایلینوی برگزار شد. او همچنین در مجله ای‌اسپی‌ان – "بادی ایشو" حضور
او همچنین در مجله ای‌اسپی‌ان – "بادی ایشو" حضور داشت. او همچنین در سال ۲۰۱۵ اولین اسکیت‌باز زن بود که با نایک اسکیت‌برد قرارداد امضا کرد. در سال ۲۰۱۸، فوربز بوفونی را به عنوان یکی از قدرتمندترین زنان در ورزش‌های بین‌المللی برای سال ۲۰۱۸ (#۲۵) معرفی کرد. و در لیست ورزشکاران قابل بازاریابی جهانی برای سال ۲۰۱۸ (#۴۱) قرار گرفت. همچنین در سال ۲۰۱۸، او در لیست «زیر ۳۰» فوربز برزیل قرار گرفت. در سال ۲۰۲۲، بوفونی رکورد جهانی (تأیید شده توسط رکوردهای جهانی گینس) برای بالاترین گرانید اسکیت‌برد خارج از عقب یک
برای بالاترین گرانید اسکیت‌برد خارج از عقب یک هواپیمای پرنده را ثبت کرد. این رکورد زمانی ثبت شد که هواپیما بر فراز مرسد، کالیفرنیا در حال پرواز بود. ویدیوی این رکورد در سال ۲۰۲۳ به سرعت در اینترنت منتشر شد. هواپیما یک هواپیمای ترابری C-۱۳۰ بود و در ارتفاع ۹٬۰۲۲ فوتی هنگامی که بوفونی اسکیت‌برد گرانید را انجام داد، پرواز می‌کرد. بوفونی نماینده رسمی ورزشکاران ورد اسکیت، نهاد حاکم بر اسکیت‌برد که توسط کمیته بین‌المللی المپیک به رسمیت شناخته شده است، می‌باشد. زندگی شخصی. در آوریل ۲۰۲۱، بوفونی شهروند ایالات
زندگی شخصی. در آوریل ۲۰۲۱، بوفونی شهروند ایالات متحده شد.
«یازده پسر» () داستانی کوتاه از فرانتس کافکا است. داستان با اظهار یک پدر آغاز می‌شود: «من یازده پسر دارم.» او سپس ادامه می‌دهد تا هرکدام را با جزئیات توصیف کند. کافکا به ماکس برود گفت: «این یازده پسر بدون ابهام یازده داستان هستند که من هم‌اکنون دارم روی آنها کار می‌کنم.» این داستان بین ۱۹۱۴ و ۱۹۱۷ نوشته شد. «یازده پسر» در سال ۱۹۱۹ در مجموعه داستان "پزشک دهکده" ظاهر شد که مجموعه‌ای از داستان کوتاه‌های کافکا به چاپ رسیده توسط کورت ولف در مونیخ و لایپزیگ بود.
ریموند بنسون (به انگلیسی: Raymond Benson) از نویسندگان اهل آمریکاست که به خاطر نگارش رمان‌های جیمز باند بین سال‌های ۱۹۹۷ و ۲۰۰۳ به شهرت رسید. دوران کودکی و تحصیلات. بنسون در سال ۱۹۵۵ در میدلند تگزاس به دنیا آمد و در سال ۱۹۷۳ از دبیرستان پرمین در اودسا فارغ‌التحصیل شد. او در مدرسه ابتدایی به نواختن پیانو علاقه پیدا کرد و بعداً آن را در قالب آهنگسازی برای نمایش‌های تئاتری پرورش داد. بنسون همچنین در انجمن درام مدرسه فعالیت می‌کرد و در دورهٔ دبیرستان، معاون رئیس آموزشکدهٔ درام بود. او پس از حضور در دانشگاه
رئیس آموزشکدهٔ درام بود. او پس از حضور در دانشگاه تگزاس در آستین و دریافت مدرک کارگردانی در حوزه درام، علاقهٔ خود را با کارگردانی سر صحنه‌ای در نیویورک دنبال کرد. کار روی مجموعهٔ داستان‌های جیمز باند. بنسون در سال ۱۹۸۵ کتابی با عنوان "شانه‌به‌شانهٔ جیمز باند" نوشت که به ایان فلمینگ، رمان‌ها و فیلم‌های مجموعهٔ جیمز باند اختصاص داشت. این کتاب در سال ۱۹۸۸ به‌روز شد و بعد از آن، به‌صورت دیجیتالی و بدون به‌روزرسانی مجدد منتشر شده است. این اثر نامزد دریافت جایزهٔ ادگار از طرف معمایی‌نویسان آمریکا در حوزه بهترین
ادگار از طرف معمایی‌نویسان آمریکا در حوزه بهترین اثر بیوگرافی/کارشناسی شد. بنسون در سال ۱۹۸۵، به‌عنوان طراح و نویسنده در تولید بازی رایانه‌ای "جیمز باند ۰۰۷: نمایی به یک قتل" همکاری کرد. او این فعالیت را در سال ۱۹۸۶ با کار روی بازی رایانه‌ای "گلدفینگر" و همکاری در نوشتن قطعهٔ دوم "فقط دوبار زندگی می‌کنید،" از بازی‌های محبوب نقش‌آفرینی جیمز باند ۰۰۷، ادامه داد.
قانون کار ایالات متحده حقوق و وظایف را برای کارمندان، اتحادیه‌های کارگری و کارفرمایان در ایالات متحده تعیین می‌کند. هدف اساسی قانون کار این است که "نابرابری قدرت چانه‌زنی" بین کارمندان و کارفرمایان، به ویژه کارفرمایان "سازمان یافته در شرکت‌ها یا سایر اشکال انجمن مالکیت" را برطرف کند. در طول قرن بیستم، قانون فدرال حداقل حقوق اجتماعی و اقتصادی را ایجاد کرد و قوانین ایالتی را تشویق کرد که از حداقل ها فراتر رود تا به نفع کارمندان باشد. قانون استانداردهای کار منصفانه در سال ۱۹۳۸ حداقل دستمزد فدرال را ایجاب
منصفانه در سال ۱۹۳۸ حداقل دستمزد فدرال را ایجاب می‌کند که در حال حاضر ۷٬۲۵ دلار است اما در ۲۹ ایالت و دی سی بالاتر است، و مانع از کار در هفته‌ها بیش از ۴۰ ساعت از طریق پرداخت اضافه‌کاری نیم و نیم می‌شود. هیچ قانون فدرالی وجود ندارد، و قوانین ایالتی کمی وجود دارد که به تعطیلات با حقوق یا مرخصی خانوادگی با حقوق نیاز دارند. قانون مرخصی خانواده و پزشکی در سال ۱۹۹۳ حق محدودی برای ۱۲ هفته مرخصی بدون حقوق در کارفرمایان بزرگ ایجاد می‌کند. هیچ حق خودکار بازنشستگی شغلی فراتر از تأمین اجتماعی تضمین شده توسط فدرال
شغلی فراتر از تأمین اجتماعی تضمین شده توسط فدرال وجود ندارد، اما قانون امنیت درآمد بازنشستگی کارکنان در سال ۱۹۷۴ استانداردهای مدیریت محتاطانه و حکمرانی خوب را در صورتی که کارفرمایان با ارائه حقوق بازنشستگی، برنامه‌های بهداشتی یا سایر مزایا موافقت کنند، الزامی می‌کند. قانون ایمنی و بهداشت شغلی سال ۱۹۷۰ کارکنان را ملزم به داشتن سیستم کار ایمن می‌کند. تاریخچه. قانون کار مدرن ایالات متحده عمدتاً از قوانینی که بین سال‌های ۱۹۳۵ و ۱۹۷۴ به تصویب رسیده و تفاسیر تغییر یافته از دادگاه عالی ایالات متحده است. با این