payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کلارا لا سان خواننده-ترانه‌پرداز و تهیه‌کنندهٔ موسیقی بریتانیایی می‌باشد. ترانهٔ نخست او با نام «رهایت کنم» در سال ۲۰۱۴ در ساندکلود به محبوبیت رسید. ترانه بعدی او به نام «در این تاریکی» پس از انتشار مجدد در سال ۲۰۲۳ در تیک‌تاک محبوبیت زیادی پیدا کرد. وی نخستین آلبوم استودیویی خود را تحت عنوان "اشتباه‌هایی کرده‌ام" در سال ۲۰۲۴ منتشر نمود. سبک موسیقایی. آثار موسیقی لا سان عمدتاً در ژانر آلترناتیو آراندبی و بدروم پاپ جای می‌گیرند. وی اظهار می‌داشته که موسیقی‌اش از «رپ‌هایی که ملودی‌های سینث‌سایزر زیادی دارند»
از «رپ‌هایی که ملودی‌های سینث‌سایزر زیادی دارند» الهام گرفته شده است. وی برای ضبط آثارش از لپ‌تاپ و میکروفون نیومن یو ۸۷ بهره می‌برد. توبیاس هس از "پی‌پر" موسیقی لا سان را «یک آراندبی اثیری که یک پا در اوایل دههٔ ۲۰۰۰ و پای دیگر در زمانی که هنوز وجود ندارد، دارد» توصیف نموده و نیل برن از "نایلر۹" نیز آن را «آراندبی-پاپ شبانه» نامیده است.
الکساندر گاناسکولی (به ؛ زادهٔ ) که بیشتر با نام هنری الکس جی یا پیش‌تر (سندی) الکس جی شناخته می‌شود، موسیقی‌دان، تهیه‌کننده و خواننده-ترانه‌پرداز آمریکایی می‌باشد.
آرمان ماکسیمی مارالچیان (؛ زادهٔ ) یک فرد نظامی اهل ارمنستان است که از تاریخ ۲۶ اکتبر ۲۰۲۰ تا تاریخ ۱۲ آوریل ۲۰۲۳ سمت فرماندهی مرزبانی سرویس امنیت ملی جمهوری ارمنستان را برعهده داشت. زندگی‌نامه. در ۱۵ مارس ۱۹۷۶ در روستای برداوان به دنیا آمد .
فینال لیگ کونکاکاف ۲۰۲۲ بازی نهایی لیگ کونکاکاف ۲۰۲۲، ششمین دوره لیگ کونکاکاف، مسابقات فوتبال باشگاهی رده دوم بود که توسط کونکاکاف، نهاد حاکم منطقه‌ای آمریکای شمالی، آمریکای مرکزی و کارائیب، سازماندهی شده بود. فینال این مسابقات به صورت رفت و برگشت بین تیم‌های المپیا از هندوراس و آلاخولنسه از کاستاریکا برگزار شد. بازی رفت در ۲۶ اکتبر ۲۰۲۲ به میزبانی المپیا در ورزشگاه ناسیونال چلاتو اوکلس در تگوسیگالپا برگزار شد و بازی برگشت به میزبانی آلاخولنسه در ورزشگاه آلخاندرو مویررا سوتو در آلاخوئلا در ۲ نوامبر ۲۰۲۲
آلخاندرو مویررا سوتو در آلاخوئلا در ۲ نوامبر ۲۰۲۲ برگزار شد. مسیر تا فینال. "توجه: در تمام نتایج زیر، امتیاز فینالیست ابتدا ذکر شده است (H: میزبان؛ A: مهمان)." فرمت. فینال به صورت رفت و برگشت برگزار شد و تیمی که در دوره‌های قبلی عملکرد بهتری داشت، میزبان بازی برگشت بود. اگر نتیجه مجموع دو بازی بعد از بازی برگشت مساوی می‌شد، قانون گل زده در خانه حریف اعمال می‌شد و اگر باز هم مساوی بود، ضربات پنالتی برای تعیین برنده استفاده می‌شد. رتبه‌بندی عملکرد. &lt;onlyinclude&gt; &lt;/onlyinclude&gt;
نیژنیایا تاتیا () یک شهرک در شهرستان کراسنوکامسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
نووایا بورا () یک شهرک در شهرستان کراسنوکامسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
نووایا موشتا () یک شهرک در شهرستان کراسنوکامسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
زوبوفکا () یک شهرک در شهرستان کراسنوکامسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
یناکتایوو () یک شهرک در شهرستان کراسنوکامسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
یانگوزنارات () یک شهرک در شهرستان کراسنوکامسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
پال کلی (; – ) ژنرال سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا بود، که در فاصله سال‌های ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۷ به‌عنوان بیست و هشتمین فرمانده سپاه تفنگداران دریایی فعالیت می‌کرد. کلی فعالیت نظامی را از سال ۱۹۵۰ در سپاه تفنگداران دریایی آمریکا آغاز کرد، از ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۳ فرمانده هنگ ۱ تفنگداران دریایی بود، از ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۷ به‌عنوان فرمانده لشکر ۴ تفنگداران دریایی فعالیت می‌کرد، از ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۰ فرماندهی نیروی ویژه مشترک استقرار سریع را برعهده داشت و از ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۳ جانشین فرمانده سپاه تفنگداران دریایی بود.
ووروبیوو () یک شهرک در شهرستان کراسنوکامسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
ودرسوو () یک شهرک در شهرستان کراسنوکامسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
اورتائول () یک شهرک در شهرستان کراسنوکامسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
تاکتالاچوک () یک شهرک در شهرستان کراسنوکامسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
استاری کائینلیک () یک شهرک در شهرستان کراسنوکامسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
استاری بورتیوک () یک شهرک در شهرستان کراسنوکامسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
استاری آشیت () یک شهرک در شهرستان کراسنوکامسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
استارویانزیگیتوو () یک شهرک در شهرستان کراسنوکامسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
استارواورازایوو () یک شهرک در شهرستان کراسنوکامسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
استارایا موشتا () یک شهرک در شهرستان کراسنوکامسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
استارایا بورا () یک شهرک در شهرستان کراسنوکامسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
شوشنور () یک شهرک در شهرستان کراسنوکامسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
سائوزوو () یک شهرک در شهرستان کراسنوکامسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
سائوزباش () یک شهرک در شهرستان کراسنوکامسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
ساکلوو () یک شهرک در شهرستان کراسنوکامسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
نووی یانزیگیت () یک شهرک در شهرستان کراسنوکامسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
نووی تاتیش () یک شهرک در شهرستان کراسنوکامسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
نووی کائینلیک () یک شهرک در شهرستان کراسنوکامسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
نووی چوگاناک () یک شهرک در شهرستان کراسنوکامسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
نووی بورتیوک () یک شهرک در شهرستان کراسنوکامسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
نووی آکتانیش‌باش () یک شهرک در شهرستان کراسنوکامسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
نووناگایوو () یک شهرک در شهرستان کراسنوکامسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
نووخازینو () یک شهرک در شهرستان کراسنوکامسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
نووکابانوو () یک شهرک در شهرستان کراسنوکامسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
آشیت () یک شهرک در شهرستان کراسنوکامسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
آرلان () یک شهرک در شهرستان کراسنوکامسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
کویانوو () یک شهرک در شهرستان کراسنوکامسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
نیکولسکویه () یک شهرک در شهرستان کراسنوکامسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
آلیتا سرگئی داناگولیان (؛ - تاریخ مرگ ) یک فیزیک‌دان و استاد اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۴ ژانویهٔ ۱۹۳۷ در نور بایزت به دنیا آمد و در سال ۱۹۵۸ از دانشگاه دولتی ایروان فارغ‌التحصیل شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون مدال طلای دانشگاه دولتی ایروان (۲۰۰۷) شده است.
مورزینو () یک شهرک در شهرستان کراسنوکامسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
سابانچی () یک شهرک در شهرستان کراسنوکامسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
ردکینو () یک شهرک در شهرستان کراسنوکامسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
رازدولیه () یک شهرک در شهرستان کراسنوکامسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
نوواورازایوو () یک شهرک در شهرستان کراسنوکامسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
نووبالتاچوو () یک شهرک در شهرستان کراسنوکامسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
یانائول () یک شهرک در شهرستان کراسنوکامسکی استان باشقیرستان کشور روسیه است.
اکسپرسیویسم نظریه‌ای در فرااخلاق است در مورد معنای زبان اخلاقی. بر اساس بیانی‌گرایی جملاتی که از اصطلاحات اخلاقی استفاده می‌کنند (برای مثال «شکنجه یک انسان بی‌گناه نادرست است») توصیفی یا بیانگر واقعیت نیستند؛ اصطلاحات اخلاقی مانند «نادرست»، «خوب» یا «عادلانه» به ویژگی‌های واقعی و درون‌جهانی اشاره ندارند. طبق اکسپرسیویسم کارکرد اصلی جملات اخلاقی بیان هیچ واقعیتی نیست، بلکه بیان یک نگرش ارزشی نسبت به موضوع ارزیابی است. از آن‌جا که کارکرد زبان اخلاقی غیر توصیفی است، جملات اخلاقی هیچ شرط صدقی ندارند. از این رو
است، جملات اخلاقی هیچ شرط صدقی ندارند. از این رو بیان‌گرایان یا اجازه نمی‌دهند که جملات اخلاقی ارزش صدق داشته باشند، یا به مفهومی از صدق تکیه می‌کنند که به هیچ شرط صدق توصیفی برای جملات اخلاقی استناد نمی‌کند. نمای کلی. اکسپرسیویسم نوعی ضدواقع‌گرایی اخلاقی یا غیرواقع‌گرایی است: این دیدگاه که هیچ واقعیت اخلاقی وجود ندارد که جملات اخلاقی آن را توصیف یا بازنمایی کنند و هیچ ویژگی یا رابطه اخلاقی وجود ندارد که اصطلاحات اخلاقی به آن اشاره داشته باشند. اکسپرسیویست‌ها روایت‌های برساخت‌گرایانه از حقایق اخلاقی، مثلاً
روایت‌های برساخت‌گرایانه از حقایق اخلاقی، مثلاً کانت‌گرایی، و روایت‌های واقع‌گرایانه، مثلاً شهودگرایی اخلاقی را انکار می‌کنند. از آن‌جا که اکسپرسیویسم ادعا می‌کند که کارکرد زبان اخلاقی توصیفی نیست، به ضدواقع‌گرا اجازه می‌دهد از هیچ‌انگاری اخلاقی اجتناب کند: این دیدگاه که تفکر و گفتمان اخلاقی عادی مرتکب خطای عمیق و فراگیر می‌شوند و همه گزاره‌های اخلاقی ادعاهای هستی‌شناختی نادرستی دارند.
لوئیس ویلسون (; – ) ژنرال سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا بود، که در فاصله سال‌های ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۹ به‌عنوان بیست و ششمین فرمانده سپاه تفنگداران دریایی فعالیت می‌کرد. ویلسون فعالیت نظامی را از سال ۱۹۴۱ در سپاه تفنگداران دریایی آمریکا آغاز کرد، از ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۲ فرمانده مدرسه پایه تفنگداران دریایی بود، از ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۰ به‌عنوان فرمانده سپاه سوم تفنگداران دریایی فعالیت می‌کرد، از ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۱ فرماندهی نیروی اول تفنگداران دریایی اعزامی را برعهده داشت و از ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۵ فرمانده نیروی تفنگداران دریایی ناوگان
تا ۱۹۷۵ فرمانده نیروی تفنگداران دریایی ناوگان اقیانوس آرام بود.
آواگ هایراپتیان (؛ ؛ زاده ) نقاش ارمنی‌تبار اهل ایران است. هایراپتیان از سال ۱۹۸۰ (۱۳۵۸) ساکن ایالات متحده آمریکا گردیده است. زندگی‌نامه. آواک هایراپتیان در سال ۱۹۲۶ (۱۳۰۵) در شهر تبریز به دنیا آمد. از سال ۱۹۴۱ (۱۳۲۰) به مدت ده سال نزد شاعر و نقاش مشهور مارکار قرابگیان (ملقب به دو) به تحصیل نقاشی پرداخت و در سال ۱۹۵۱ (۱۳۳۰) راهی اروپا گشت. آواک هایراپتیان در شروع کار نقاشی رئالیست بود، در اروپا مجذوب امپرسیونیسم گردید و پس از موفقیت نمایشگاه نقاشی‌هایش به زادگاهش بازگشت و با تأسیس کارگاه شخصی خویش خود را
زادگاهش بازگشت و با تأسیس کارگاه شخصی خویش خود را وقف این هنر نمود. آواک هایراپتیان تابلوهای بسیاری از طبیعت ایران و روستانشینان دارد. تابلوی کوچ وی که نمایانگر کوچ ایل بختیاری است در نگارخانه ملی ارمنستان نگهداری می‌گردد.
برون‌گرایی یا اکسترنیسم یک نظریه فلسفی تخیلی است که توسط نابغه تخیلی‌نویس اهل چک یارا سیمرمان مطرح شده است. این نظریه معرفت‌شناختی با نظریه سنتی خودتنهاانگاری در تضاد است. درحالی‌که طرفداران خودتنهاانگاری معتقدند که فقط خودِ فردی آن‌ها وجود دارد و جهان بیرونی وجود ندارد، یارا سیمرمان آن‌ها را با این ایده روبه‌رو کرد که این جهان بیرونی است که وجود دارد و خودِ فردی فیلسوف وجود ندارد. در ابتدا، این ایده با اختلاف نظر زیادی بین فیلسوفان روبه‌رو شد. از یارا سیمرمان دعوت شد تا در کنگره فلسفی بازل از نظریه خود
دعوت شد تا در کنگره فلسفی بازل از نظریه خود دفاع کند. ضد برهان کلیدی که او باید با آن روبه‌رو می‌شد این بود: چگونه یک آگاهیِ ناموجود می‌تواند یک نظریه خلق کند؟ یارا سیمرمان پاسخ داد که این واقعیت که او وجود ندارد به این معنی نیست که او قابل ادراک نیست. او جهان را به فضایی با مکانی کوچک در وسط تشبیه کرد، جایی که یارا سیمرمان غایب است. اگر تکه کاغذی را با سوراخی در وسط آن در نظر بگیریم، می‌توان کاغذ را به جهان خارج و سوراخ را به فیلسوف ناموجود تشبیه کرد. کشش و انقباض فضا منجر به تغییر معکوس در شکل سوراخ
کشش و انقباض فضا منجر به تغییر معکوس در شکل سوراخ می‌شود. این حرکت را می‌توان به‌عنوان فرآیندی از تفکر یک فیلسوف در نظر گرفت. بعدها سیمرمان این نظریه را با جزئیات بیشتری شرح داد، و سیمرمان‌شناسان هنگام خواندن مکاتبات آلبرت انیشتین متوجه گفته‌های او شدند. او پیشنهاد داد که حتی سایر اشیاء در جهان ما به شکلی که معمولاً تصور می‌شود، وجود ندارند. در واقع یک شیء در مکانی قرار دارد که ما فکر می‌کنیم در آن مکان نیست و در مکانی که ما آن را در نظر می‌گیریم نیست. برای مثال اگر یک تکه گچ بردارید، گچ در اطراف خود، جایی
مثال اگر یک تکه گچ بردارید، گچ در اطراف خود، جایی که ممکن است گچ باشد، توده عظیمی تشکیل می‌دهد، با یک حباب کوچک درونش، جایی که گچ قطعاً وجود ندارد. آلبرت انیشتین این نظریه را «خنده‌دار» می‌دانست، و سیمرمان‌شناسان آن را به‌عنوان ابراز تحسین انیشتین تفسیر کردند. او مخالفت‌هایی با سیمرمان داشت و نوشت: «به‌عنوان یک فیزیک‌دان باید اشاره کنم که فرقی نمی‌کند یک شیء را «تهی بودن» و آن تهی بودن را «شیء» بنامید. این پینگ‌پنگ با کلمات است.» رقیب سیمرمان در حوزه فلسفه، اف سی بوهلن (یکی دیگر از فیلسوفان تخیلی) بود. او
اف سی بوهلن (یکی دیگر از فیلسوفان تخیلی) بود. او صاحب داروخانه بود و به‌خاطر استفاده از زبان فوق‌العاده بی‌ادبانه‌اش شناخته می‌شد. به گفته این ماتریالیست، حقیقت اصل اساسی دانش ماست. در ابتدای فرآیند یادگیری، حقیقت نادرست است و ما آن را دقیق‌تر می‌کنیم. بالاخره ما همه چیز را می‌دانیم.
گئورگ کاروارنتس (؛ زادهٔ - درگذشته ) شاعر اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی با نام اصلی گئورگ آرپاچیان () در بولو (شمالغرب آنکارا و جنوب زونگولداک) ترکیه به دنیا آمد و در اسمیرنا و در مدرسه ارمنی در پارتیزاک تحصیل نمود و تا زمان جنگ جهانی اول در کنستانتینوپل تدریس نمود. از قتل عام و تبعید ارامنه در سال ۱۹۱۵ جان سالم به در برد و تدریس در یونان را از سر گرفت (۱۹۲۲-۱۹۴۳). وی در ۵ سپتامبر ۱۹۴۶ در سن ۵۴ سالگی در میلان درگذشت و در سنت قازار ونیز به خاک سپرده شد.
گئورگ گریگ (؛ زادهٔ ۱۸۹۳ - درگذشته ۱۹۸۷)، شاعر، رمان‌نویس و مترجم اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی با نام اصلی گئورگ آنانی گریگوریان (؛ ) در ۱۱ سپتامبر ۱۸۹۳ در واغارشاپات به دنیا آمد. وی در زادگاهش، ایروان، و تفلیس به مدرسه رفت. در مدارس مختلفی در ارمنستان شرقی و سایر نقاط قفقاز جنوبی تدریس کرد. در سال ۱۹۵۱ پس از از دست دادن بینایی‌اش بازنشسته شد. وی در ۶ ژوئن ۱۹۸۷ در سن ۹۳ سالگی در ایروان درگذشت.
نیروی تفنگداران دریایی ناوگان ایالات متحده آمریکا () یا نیروهای تفنگدار دریایی ناوگان ایالات متحده نیروهای عمومی و ویژه‌ای در وزارت نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا هستند که زیرمجموعه سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا می‌باشد و عملیات تهاجمی آبی-خاکی یا نیروی برون‌مرزی (اعزامی) و عملیات دفاعی دریایی را انجام می‌دهند. نیروهای تفنگداران دریایی ناوگان، نیرویی پاسخگو را برای فرماندهی ملی فراهم می‌کنند که می‌تواند در هر طیفی از درگیری‌ها در سراسر جهان عملیات انجام دهد. این سازمان در سال ۱۹۱۳ به‌عنوان
عملیات انجام دهد. این سازمان در سال ۱۹۱۳ به‌عنوان نیروی پایگاه پیشرفته آغاز به کار کرد، که در سال ۱۹۲۱ به نیروی اعزامی ساحل شرقی و سپس در سال ۱۹۳۳ به نیروی تفنگداران دریایی ناوگان تغییر نام داد. از زمان جنگ جهانی دوم، دو نیروی تفنگدار دریایی ناوگان، اقیانوس آرام و اقیانوس اطلس، وجود داشته است.
لوطفی میناس (؛ زادهٔ - درگذشته ) شاعر اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۱۸۹۲ در روستای در نزدیکی خاربرت به دنیا آمد در سال ۱۹۱۲ به بوستون، ماساچوست مهاجرت نمود و از دانشگاه براون فارغ‌التحصیل گشت. وی در ۱۹۵۷ در سن ۶۵ سالگی در ایالات متحده درگذشت.
اکسترنالیسم (به انگلیسی: Externalism) یا برون‌گرایی، گروهی از دیدگاه‌ها در فلسفه ذهن است که استدلال می‌کند ذهن هوشیار نه تنها نتیجهٔ آنچه در درون سیستم عصبی (یا مغز) می‌گذرد، بلکه نتیجهٔ آنچه در خارج از سوژه رخ می‌دهد یا وجود دارد نیز هست. این در تضاد با درون‌گرایی است که معتقد است ذهن صرفاً از فعالیت عصبی ناشی می‌شود. اکسترنالیسم باوری است که بر اساس آن ذهن فقط مغز یا کارکردهای مغز نیست. بر اساس باورهای مختلف در مورد چیستی ذهن، روایت‌های مختلفی از برون‌گرایی وجود دارد. برون‌گرایی بر عوامل بیرونی سیستم عصبی
وجود دارد. برون‌گرایی بر عوامل بیرونی سیستم عصبی تأکید دارد. از یک سو، ذهن می‌تواند به عوامل خارجی وابسته باشد. در نقطه مقابل، ذهن لزوماً به عوامل بیرونی وابسته است. دیدگاه افراطی اکسترنالیسم استدلال می‌کند که ذهن یا توسط فرآیندهایی تشکیل شده است، یا با آن‌ها یکسان است؛ که تا حدی یا کاملاً خارج از سیستم عصبی هستند. معیار مهم دیگر در اکسترنالیسم این است که به کدام جنبه از ذهن پرداخته می‌شود. برخی از اکسترنالیست‌ها بر جنبه‌های شناختی ذهن تمرکز می‌کنند؛ مانند اندی کلارک، دیوید چالمرز، شان گالاگر و بسیاری
اندی کلارک، دیوید چالمرز، شان گالاگر و بسیاری دیگر.درحالی‌که برخی دیگر یا جنبه پدیداری ذهن یا خود ذهن هوشیار را درگیر می‌کنند، چندین فیلسوف محتوا و فعالیت پدیداری آگاهانه را در نظر می‌گیرند، مانند ویلیام لایکن، الکس بیرن یا فرانسوا تونو؛ تید راکول یا ریکاردو مانزوتی.
سارگیس آوتیکی کامالیان (؛ زادهٔ - درگذشته )، مترجم، توده‌شناس، آموزگار و نویسنده اهل ارمنستان بود. زندگی‌نامه. وی در ۲۵ مهٔ ۱۸۶۰ در شاهومیانی به دنیا آمد و در مدرسه نرسیسیان، دانشگاه تارتو، دانشگاه هومبولت برلین و دانشگاه ینا تحصیل نمود. وی در ۱۹۳۴ در سن ۷۴ سالگی در تفلیس درگذشت.
ژوآن بورگونی ( ; ۱۲۹۳ – ۱۲ دسامبر ۱۳۴۹)، همچنین با نام ژوآن لنگ ( شناخته می‌شود)، ملکه فرانسه به عنوان اولین همسر فیلیپ ششم، پادشاه فرانسه بود. ژوآن در حالی که شوهرش در طول اولین مرحله جنگ صدساله در سال‌های ۱۳۴۰، ۱۳۴۵ تا ۱۳۴۶ و ۱۳۴۷ در لشکرکشی‌ها شرکت داشت، به عنوان نایب‌السلطنه حکومت کرد. پسرش ژان در سال ۱۳۵۰ به سلطنت رسید. او مادرسالار دودمان والوآ است که از سال ۱۳۲۸، آغاز سلطنت همسرش، تا ۱۵۸۹ بر فرانسه حکومت می‌کردند. فیلیپ ششم پس از رفتن به جنگ، قدرت قابل توجهی به ژوآن داد تا حکومت کند. ژوآن قدرت یک
قابل توجهی به ژوآن داد تا حکومت کند. ژوآن قدرت یک فرمانروای مشترک را داشت، که به دلیل استفاده از قدرت قضایی بدنام شد و لقب «لنگ» را به او داد. او که از خاندان سلطنتی نبود، به لطف فیلیپ ششم قدرت قابل توجهی داشت. او به خاطر تأثیرش در حمایت از آموزش فراتر از نخبگان، که از زمان فیلیپ چهارم آغاز شده بود، شناخته شده است. نسب و اوایل زندگی. ژوآن در سال ۱۲۹۳ میلادی به دنیا آمد. او سومین دختر روبر دوم، دوک بورگونی (۱۲۴۸–۱۳۰۶) و آگنس فرانسه، دوشس بورگونی (۱۲۶۰–۱۳۲۷)، دختر کوچکتر لوئی نهم، پادشاه فرانسه و مارگارت
دختر کوچکتر لوئی نهم، پادشاه فرانسه و مارگارت پرووانسی بود. به این ترتیب، او یکی از اعضای خاندان بورگونی، شاخه فرعی از دودمان کاپتی بود. خواهر بزرگتر او، مارگارت، اولین همسر لوئی دهم، پادشاه فرانسه بود. ژوآن در ژوئیه ۱۳۱۳ با فیلیپ والوآ، پسرعموی لوئی، ازدواج کرد. از سال ۱۳۱۴ تا ۱۳۲۸، آنها کنت و کنتس ایالت مین بودند. از سال ۱۳۲۵، آنها همچنین کنت و کنتس والوآ و آنژو نیز بودند. ژوآن یک محقق و کتابدوست محسوب می‌شد. او نسخه‌های خطی را برای پسرش ژان فرستاد تا بخواند و دستور داد چندین اثر مهم معاصر، از جمله
بخواند و دستور داد چندین اثر مهم معاصر، از جمله «"تاریخچه آینه»" اثر ونسان دو بووه ( را به زبان فرانسوی بومی ترجمه کند) و "Jeu d'échecs moralisés" از Jacques de Cessoles ()، کاری که توسط ژان دو وینی انجام شد. فرزندان. ژوآن و فیلیپ با هم نه فرزند داشتند: در سال ۱۳۶۱، نوه برادر ژوآن، فیلیپ یکم، دوک بورگوندی، آخرین دوک بورگوندی از اولین خاندان کاپتیان بورگوندی، بدون فرزند درگذشت. وارث برحق بورگوندی مشخص نبود. شارل دوم، پادشاه ناوار، نوه مارگارت خواهر بزرگتر ژوآن، بر اساس اصل نخست‌زادگی وارث بود، اما ژان دوم،
بر اساس اصل نخست‌زادگی وارث بود، اما ژان دوم، پادشاه فرانسه، پسر ژوآن، ادعای وارث بودن بر اساس قرابت خونی را داشت و بعداً پیروز شد.
زاون سیمونیان در سال ۱۹۲۸ (۱۳۰۷) در تهران متولد شد و سرتاسر دوران تحصیلات خود را در تهران سپری کرد. در سال ۱۹۶۱ (۱۳۴۰) از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران در رشته مهندسی معماری فارغ‌التحصیل شد و دورهٔ دکترای شهرسازی را در همان دانشکده در سال ۱۹۷۰ (۱۳۴۹) به پایان رسانید. سیمونیان از سال ۱۹۵۳ (۱۳۳۲) ضمن تحصیل به کارهای مربوط به معماری (نظارت کارگاهی، برآورد، طراحی و مانند آن) نیز اشتغال داشت. او در سال ۱۹۶۲ (۱۳۴۱) در بانک ساختمانی مشغول به کار شد و در سال ۱۹۶۴ (۱۳۴۳) با تأسیس وزارت آبادانی و مسکن (مسکن و
۱۹۶۴ (۱۳۴۳) با تأسیس وزارت آبادانی و مسکن (مسکن و شهرسازی فعلی) به آنجا منتقل شد. ابتدا به ریاست ادارهٔ معماری، چندی بعد به معاونت کل و سپس به مدیریت کل منصوب شد. در این دوره وی دو بار با حفظ سمت اداری به سرپرستی مستقیم طرح‌های ویژه که اهمیتی در مقاس ملی داشتند تعیین شد. طرح نخست عملیات باسازی شهر فردوس، پس از زلزله ویرانگر سال ۱۹۶۸ (۱۳۴۷)، و طرح ایجاد مجتمع ورزش آزادی بود. وی از سال ۱۹۷۶–۱۹۷۲ (۱۳۵۵–۱۳۵۱) در سمت‌های معاونت شهرسازی و معاونت وزارت مسکن و شهرسازی و دبیرکل شورای عالی شهرسازی انجام وظیفه کرده
و دبیرکل شورای عالی شهرسازی انجام وظیفه کرده است. در طول خدمت دولتی، نمایندگی ایران را در پنج کمیته بین الوزارتی با کشورهای دانمارک، آمریکا، سوئد، کانادا و فرانسه را نیز برعهده داشته است و به‌دریافت نشان‌های تاج درجه ۳، همایونی درجه ۳، افتخار درجه ۲، آبادانی درجه ۲ و آبادانی درجه ۳ نائل آمده است. از آثار معماری او می‌توان کلیسای انجیلی تهران در خیابان ولیعصر و تعداد چشمگیری خانه‌های شخصی و آپارتمان را نام برد. مهندس زاون سیمونیان در ۲۰۰۲ (۱۳۸۱) در سن ۷۴ سالگی در کانادا درگذشت.
مهارانی تارابای بوساله ( به مراتی : [t̪aːɾabaːi ; با نام خانوادگی موهیته ; 1675 - 9 دسامبر 1761) از سال 1700 تا 1708 نایب‌السلطنه امپراتوری مراتا بود . او ملکه راجارام اول و عروس شیواجی اول، بنیانگذار پادشاهی، بود . او به خاطر نقشش در زنده نگه داشتن مقاومت علیه حکومت گورکانی در کنکان و ایفای نقش نایب‌السلطنه پادشاهی مراتا در دوران خردسالی پسرش، شیواجی دوم ، مورد تحسین قرار گرفته است . او نیروهای مغول اورنگ‌زیب را در چندین نبرد شکست داد و پادشاهی مراتا را گسترش داد. زندگینامه. اوایل زندگی. تارابای از خاندان
داد. زندگینامه. اوایل زندگی. تارابای از خاندان موهیته بود . او دختر هامبیرائو موهیته ، فرمانده کل شیواجی ، بنیانگذار پادشاهی مراتا بود . خواهر هامبیرائو، سویارابای، ملکه شیواجی و مادر پسر کوچکترش راجارام اول بود . تارابای در سن ۸ سالگی در سال ۱۶۸۲ با راجارام ازدواج کرد و همسر دوم او شد. پس از مرگ برادر ناتنی و سلفش چاتراپاتی سامباجی مهاراج ، راجارام از سال ۱۶۸۹ تا ۱۷۰۰ بر پادشاهی مراتا حکومت کرد، زمانی که همسر اولش جانکیبای ملکه همسر بود. پس از مرگ راجارام در مارس ۱۷۰۰، تارابای پسر نوزادش، شیواجی دوم (که
در مارس ۱۷۰۰، تارابای پسر نوزادش، شیواجی دوم (که بعدها با نام شیواجی اول کولهاپور شناخته شد) را به عنوان جانشین راجارام و خودش را به عنوان نایب‌السلطنه اعلام کرد. فرماندهی تارابای. همچنین ببینید: جنگ‌های مغول-مراتا تارابای به عنوان نایب السلطنه، مسئولیت جنگ علیه نیروهای امپراتور مغول، اورنگ زیب ، را بر عهده گرفت . تارابای در حرکت سواره نظام مهارت داشت و خود در طول جنگ‌ها حرکات استراتژیک انجام می‌داد. او شخصاً جنگ را رهبری کرد و به مبارزه علیه مغول‌ها ادامه داد. آتش‌بس به مغول‌ها پیشنهاد شد، اما امپراتور
داد. آتش‌بس به مغول‌ها پیشنهاد شد، اما امپراتور مغول فوراً آن را رد کرد و تارابای به مقاومت مراتهه‌ها ادامه داد. پس از نبرد ساتارا ، اورنگ زیب با هزینه جانی و مالی هنگفتی برای هر وجب از خاک دکن جنگید. اورنگ زیب به سمت غرب پیشروی کرد و تا اعماق قلمرو مراتهه پیشروی کرد و به ویژه ساتارا (پایتخت مراتهه) را فتح کرد. مراتهه‌ها به سمت شرق و به سرزمین‌های مغولی استان حیدرآباد گسترش یافتند . اورنگ زیب بیش از دو دهه بدون هیچ نتیجه‌ای در دکن جنگ مداومی را آغاز کرد و در نتیجه حدود یک پنجم ارتش خود را از دست داد.
و در نتیجه حدود یک پنجم ارتش خود را از دست داد. نشانه‌هایی از فشار در اواخر سال ۱۷۰۱ در اردوی مغول‌ها دیده می‌شد. اسد خان ، پدر جلفیکار خان، به اورنگ زیب توصیه کرد که جنگ را پایان دهد و تغییر موضع دهد. این لشکرکشی پیش از این خسارات عظیمی، بسیار بیشتر از آنچه در ابتدا برنامه‌ریزی شده بود، بر امپراتوری وارد کرده بود و به نظر می‌رسید که ۱۷۵ سال حکومت مغول‌ها به دلیل درگیر شدن در جنگی که پیروزی در آن ممکن نبود، ممکن است فرو بریزد. [ "نیازمند منبع" ] تا سال ۱۷۰۵، مراتهه‌ها از رودخانه نارمادا عبور کرده و حملات
مراتهه‌ها از رودخانه نارمادا عبور کرده و حملات کوچکی به مالوا انجام دادند و بلافاصله عقب‌نشینی کردند. دابهاده با ۸۰۰۰ نفر نیرو به نیروهای محمد خان که تقریباً چهارده هزار نفر بودند حمله کرد و آنها را شکست داد. این امر باعث شد که تمام سواحل گجرات برای مراتهه‌ها کاملاً باز شود. آنها بلافاصله حلقه محاصره خود را بر زنجیره‌های تدارکاتی مغول تنگ‌تر کردند. تا پایان سال ۱۷۰۵، مراتهه‌ها به هند مرکزی و گجرات که در تصرف مغول‌ها بود، نفوذ کرده بودند. نماجی شینده، مغول‌ها را در فلات مالوا شکست داد . در سال ۱۷۰۶، تارابای
را در فلات مالوا شکست داد . در سال ۱۷۰۶، تارابای برای مدت کوتاهی ۴ روز توسط نیروهای مغول اسیر شد، اما پس از اینکه اردوگاه مغول - که در آن نگهداری می‌شد - توسط مراتهه‌ها مورد کمین قرار گرفت، فرار کرد. در سال ۱۷۰۶، مغول‌ها شروع به عقب‌نشینی از قلمرو مراتهه کردند. [ "نیازمند منبع" ] کشور مراتهه با خبر مرگ اورنگ زیب، که در سال ۱۷۰۷ در احمدنگر درگذشت و در خلدآباد نزدیک اورنگ آباد، ماهاراشترا به خاک سپرده شد، آسوده خاطر شد. جادونات سارکار ، مورخ برجسته هندی، به ویژه مورخ سلسله مغول، در مورد سال‌های 1700-1707
ویژه مورخ سلسله مغول، در مورد سال‌های 1700-1707 اظهار داشته است: «در این دوره، نیروی هدایتگر عالی در ماهاراشترا هیچ وزیری نبود، بلکه ملکه تارابای، ملکه بیوه، بود. نبوغ اداری و قدرت شخصیت او ملت را در آن بحران وحشتناک نجات داد.» درگیری با شاهو. برای ایجاد تفرقه در نیروهای مراتهه، اعظم شاه ، پسر اورنگ زیب، به توصیه سردارش ذوالفقار خان، شاهو اول ، پسر سمباجی و برادرزاده تارابای را با شرایطی خاص آزاد کرد. شاهو بلافاصله تارابای و پسرش شیواجی دوم را برای رهبری حکومت مراتهه به چالش کشید. در آن زمان، تارابای از
حکومت مراتهه به چالش کشید. در آن زمان، تارابای از ژنرال‌های مراتا وفاداری طلب کرد و گفت که سمباجی (پدر شاهو) پادشاهی را که شیواجی ایجاد کرده بود از دست داده است. راجارام با تلاش‌های خود آن پادشاهی را دوباره به دست آورده بود و بنابراین این همان پادشاهی نبود، بلکه پادشاهی جدیدی بود که راجارام ایجاد کرده بود. شاهو سرانجام به دلیل جایگاه قانونی خود و دیپلماسی پیشوا بالاجی ویشوانات ، تارابای را کنار زد و او را به حاشیه راند . تارابای در سال 1709 درباری رقیب در کولاپور تأسیس کرد و پسرش شیواجی دوم را به عنوان
کولاپور تأسیس کرد و پسرش شیواجی دوم را به عنوان اولین چاتراپاتی کولاپور، معروف به شیواجی اول کولاپور، منصوب کرد. با این حال، شیواجی اول کولاپور در سال 1714 توسط بیوه دیگر راجارام، راجاسابایی، که پسرش، سمباجی دوم ، را به تخت سلطنت نشاند، برکنار شد. سمباجی دوم، تارابای و پسرش را زندانی کرد. شیواجی اول کولاپور در سال 1726 درگذشت. تارابای بعداً در سال 1730 با شاهو اول آشتی کرد و به ساتارا رفت تا بدون هیچ قدرت سیاسی زندگی کند. درگیری با پیشوا بالاجی باجی رائو. در دهه ۱۷۴۰، در آخرین سال‌های زندگی شاهو، تارابای
در دهه ۱۷۴۰، در آخرین سال‌های زندگی شاهو، تارابای مرد جوانی را که به ادعای او نوه‌اش و از نوادگان مستقیم شیواجی بود، به شاهو اولِ بی‌وارث تقدیم کرد. او ادعا کرد که راجارام پس از تولدش برای محافظت از او پنهان شده و توسط همسر یک سرباز بزرگ شده است. شاهو که پسری از خود نداشت، مرد جوانی را به فرزندی پذیرفت که بعدها با عنوان راجارام دوم (که با نام راماراجا نیز شناخته می‌شود) جانشین او شد. پس از مرگ شاهو در سال 1749، راجارام دوم به عنوان "چاتراپاتی" جانشین او شد . هنگامی که بالاجی باجی رائو به مرز مغول رفت،