payamvha/North_RAG huggingface dataset:
۱۹۸۸ در جایگاه‌های برتر قرار گرفتند. در سال ۱۹۹۱، هیلمن حمایت مالی خود را متوقف کرد و مبلغ جایزه و اجراها کاهش یافت. در سال ۱۹۹۲، مسابقه مجدداً هیچ حمایت مالی نداشت، اما در سال ۱۹۹۳ اسپانسر جدید بانک لا ساله به رویداد پیوست. در سال ۱۹۹۴، این مسابقه به ماراتن لا ساله بانک شیکاگو تغییرنام یافت. در سال ۱۹۹۶، بانک لا ساله رسماً حقوق مسابقات را برای خود خرید. در سال ۱۹۹۸، مسابقه با استفاده از زمان‌بندی ترانسپوندر آغاز شد. در سال ۲۰۰۱، زمانی که کاترین ندربا رکورد زمان ماراتن جهانی زنان را شکست، هر دو رکورد جهانی
زمان ماراتن جهانی زنان را شکست، هر دو رکورد جهانی در آن زمان مردان و زنان در ماراتن شیکاگو به ثبت رسیدند.
اولیویر تسایدلر (؛ زادهٔ ۲۴ ژوئیه ۱۹۹۶) قایقران روئینگ و شناگر سابق اهل آلمان است. او قهرمان المپیک و جهان در بخش پاروی تک‌نفرهٔ مردان است که اولین بار این عنوان را در مسابقات قهرمانی روئینگ جهان ۲۰۱۹ کسب کرد و در مسابقات سال‌های ۲۰۲۲ و ۲۰۲۳ از این عنوان دفاع کرد. او همچنین قهرمان بازی‌های جهانی ۲۰۲۳ در بخش روئینگ داخل سالن در کلاس ۲۰۰۰ متر مردان است. تسایدلر در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۲ مدال طلا را کسب کرد. خانواده. تسایدلر در سال ۱۹۹۶ به دنیا آمد. او در یک خانوادهٔ قایقران به دنیا آمده است، پدربزرگش
در یک خانوادهٔ قایقران به دنیا آمده است، پدربزرگش هانس-یوهان فربر، مدال‌آور دوگانهٔ المپیک (طلای ۱۹۷۲ و برنز ۱۹۷۶، هر دو در مادهٔ قایقرانی چهار نفره) است. پدربزرگ او، خواهرش ماری (متولد ۱۹۹۹) را تمرین می‌دهد که در مسابقات قهرمانی جوانان روئینگ جهان ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷ مدال‌هایی کسب کرده است. اولیور تسایدلر تحت نظر پدرش، هاینو تسایدلر، که خود قایقران سابق و قهرمان جهان در ردهٔ جوانان و نمایندهٔ ارشد قایقرانی آلمان در دههٔ ۱۹۹۰ بود، تمرین می‌کند. خانوادهٔ تسایدلر در اردینگ زندگی می‌کنند. عمه‌اش، یودیت تسایدلر،
در اردینگ زندگی می‌کنند. عمه‌اش، یودیت تسایدلر، مدال‌آور طلا و برنز المپیک در قایقرانی است و عمه‌اش با ماتیاس اونگماخ، که خود دو بار در المپیک شرکت کرده، ازدواج کرده است. شنا. تسایدلر دارای قد است. او شنا را از سن هفت سالگی آغاز کرد. در مسابقات قهرمانی سال ۲۰۱۵ آلمان در برلین، او مدال طلا در رشتهٔ ۱۰۰ متر آزاد مردان برای رقابت سال ۱۹۹۶، مدال نقره برای همان عملکرد در دستهٔ آزاد (سال‌های ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۶)، و مدال برنز در ۲۰۰ متر آزاد را کسب کرد. او در فوریهٔ ۲۰۱۷ فعالیت حرفه‌ای خود در شنا را پایان داد. قایقرانی.
فعالیت حرفه‌ای خود در شنا را پایان داد. قایقرانی. تسایدلر در سپتامبر ۲۰۱۶ به قایقرانی علاقه‌مند شد و برای اولین بار قایق یک‌نفره را که خواهرش در آن تمرین می‌کرد، امتحان کرد. کمتر از یک سال بعد، تسایدلر در کلاس ۲۰۰۰ متر آزاد مردان در قایقرانی داخل سالن در مسابقات جهانی ۲۰۱۷ در وروتسواف، لهستان به قهرمانی رسید. در ماه قبل، تسایدلر در مسابقات قهرمانی زیر ۲۳ سال آلمان در قایق یک‌نفره به مقام سوم رسیده بود. اولین مسابقهٔ بین‌المللی قایقرانی تسایدلر، جام جهانی روئینگ ۲۰۱۸ در بلگراد بود. او در آن زمان تنها
روئینگ ۲۰۱۸ در بلگراد بود. او در آن زمان تنها چهارمین مسابقهٔ خود را در مسیر قایقرانی انجام داده بود. در فینال A، او با کسب مدال برنز در قایق یک‌نفرهٔ آزاد مردان، با رقبا، قهرمان جهان چک اوندژی سینک و قهرمان سوئیس رومان رولی، به رقابت پرداخت و شگفتی‌آفرین شد. در مسابقات جام جهانی روئینگ، چک‌ها و سوئیسی‌ها در مسابقه حاضر نبودند و تسایدلر دوباره مدال برنز را کسب کرد، این بار با رقابت با قهرمان نیوزیلند رابی مانسون و قهرمان آلمان تیم اوله ناسکه. در مسابقهٔ جام جهانی روئینگ، تسایدلر مدال نقره را کسب کرد، باز
جهانی روئینگ، تسایدلر مدال نقره را کسب کرد، باز هم با رقابت با مانسون. اما مهم‌تر از آن، هموطن آلمانی او ناسکه در آن مسابقه در مکان ششم قرار گرفت که به این ترتیب تسایدلر به عنوان نمایندهٔ قایق یک‌نفرهٔ آلمان در مسابقات سال ۲۰۱۸ انتخاب شد. او در فینال A مسابقات جهانی ۲۰۱۸ قرار گرفت اما در نهایت ششم شد. سال ۲۰۱۹ سال درخشش تسایدلر به عنوان یک قایق‌ران یک‌نفره بود. او در مسابقات قهرمانی اروپا به مدال طلا رسید، در جام جهانی در پوزنان مدال طلا گرفت و سپس در جام جهانی در روتردام در جایگاه ۱۳ قرار گرفت. در مسابقات
در روتردام در جایگاه ۱۳ قرار گرفت. در مسابقات جهانی ۲۰۱۹ در اوتنشیم، او در تمامی مسابقات مقدماتی خود پیروز شد و سپس در فینال A یکی از نزدیک‌ترین و دشوارترین رقابت‌های قایق‌رانی جهانی را تجربه کرد. تسایدلر در علامت ۵۰۰ متر پیش بود اما رقیبش سِوِری نیلسون و استف برونینک در دو علامت بعدی پیشی گرفتند که تسایدلر در آن زمان در جایگاه چهارم و سپس سوم قرار داشت. تسایدلر به برنامه مسابقه خود پایبند ماند و تلاش‌های طولانی‌مدت او در آب باعث شد تا در آخرین ضربه‌های خود از رقبای خود پیشی گیرد، در پایانی که پنج
خود از رقبای خود پیشی گیرد، در پایانی که پنج قایق‌رانی برتر تنها با اختلاف ۱ ثانیه از یکدیگر جدا شدند. در سال ۲۰۲۳، او سومین Diamond Challenge Sculls (مهم‌ترین رویداد برای قایق‌های یک‌نفره) را در مسابقات قایق‌رانی سلطنتی هنلی برنده شد. در سال ۲۰۲۴، تسایدلر فصل مسابقات المپیک را با پیروزی در جام جهانی روئینگ که در واره، ایتالیا، در تاریخ ۱۴ آوریل برگزار شد، آغاز کرد. در پایان آوریل ۲۰۲۴، تسایدلر در مسابقات قهرمانی روئینگ اروپا در شِگِد، مجارستان، مدال طلا را کسب کرد. در ژوئیه، او چهارمین مدال Diamond Sculls
کسب کرد. در ژوئیه، او چهارمین مدال Diamond Sculls را در Henley به دست آورد.
قادر مدبر رز (متولد ۲ خرداد ۱۳۴۸ - تالش) که با نام قادر مدبر شناخته می‌شود، ورزشکار رشته‌های دو و میدانی اهل ایران است که بیشترین مدال پارالمپیک را برای ایران به دست آورده است. او با ۵ مدال طلا پر افتخارترین ورزشکار پارالمپیکی ایران به حساب می‌آید. مدبر در نخستین حضور خود در بازی‌های پارالمپیک آتلانتا ۱۹۹۶ سه نشان طلای ماده‌های پرتابی را کسب کرد. در پارالمپیک سیدنی ۲۰۰۰ صاحب دو مدال طلا و یک مدال برنز شد. مدبر از جانبازان جنگ ایران و عراق است و از سال ۱۳۷۲ تا هنگام خداحافظی از ورزش حرفه‌ای عضو تیم ملی دو و
هنگام خداحافظی از ورزش حرفه‌ای عضو تیم ملی دو و میدانی جانبازان و معلولین جمهوری اسلامی ایران بوده است. زندگی. قادر مدبر در سال ۱۳۴۸ در شهر تالش استان مازندران متولد شد. خانواده او هنگام کودکی به اردبیل مهاجرت کردند و او در همان شهر رشد یافت. مدبر تا پیش از معلولیت در رشته‌های رزمی فعالیت می‌کرد اما پس از جانبازی در جنگ ایران و عراق مسیر ورزشی او تغییر یافت. مدبر در سن ۱۹ سالگی در در عملیات بیت‌المقدس در منطقه ماهوت جانباز شد و برای همیشه توانایی حرکتی نیمه زیرین بدن خود را از دست داد. او در همان سال و پس
زیرین بدن خود را از دست داد. او در همان سال و پس از طی دوران نقاحت ورزش حرفه‌ای را از سر گرفت و نخست در رشته پینگ پنگ جانبازان و معلولین به فعالیت پرداخت. اندکی بعد وارد رشته پرتاب وزنه و پرتاب نیزه شد. قادر مدبر در سال ۱۳۷۲ و به دنبال قهرمانی استان و کشور به تیم ملی دو و میدانی جانبازان و معلولین ایران دعوت شد و تا هنگام کناره‌گیری از ورزش حرفه‌ای در سال ۲۰۰۰ در تیم ملی دو و میدانی عضویت داشت. به گفته مدبر مشوقین او، استادان و مربیانی چون شروین اسبقیان، جعفر حیدروند، بهمن رضایی بودند. ورزش حرفه‌ای. از
جعفر حیدروند، بهمن رضایی بودند. ورزش حرفه‌ای. از قادر مدبر به عنوان پر افتخارترین ورزشکار تاریخ المپیک و پارالمپیک یاد می‌شود. او با داشتن ۵ مدال طلا و یک برنز در صدر ورزشکاران پارالمپیکی ایران قرار دارد. مدبر همچنین به لحاظ تعداد مدال پس از مختار نورافشان دومین ورزشکار عنوان دار ایرانی در بازی‌های پارالمپیک است. در سال ۱۳۷۲ او توانست در رشته‌های پرتاب دیسک و پرتاب نیزه به مقام قهرمانی استان و کشور دست یابد. در همان سال به اردوی تیم ملی دو و میدانی دعوت شد و در نخستین مسابقه بین‌المللی خود در برلین آلمان
و در نخستین مسابقه بین‌المللی خود در برلین آلمان سهمیه حضور در بازی‌های پارالمپیک آتلانتا را به دست آورد. قادر مدبر نخستین مدال جهانی خود را در مسابقات بین‌المللی سال ۱۹۹۴ آلمان کسب کرد. این ورزشکار در این مسابقات در رشته‌های پرتاب وزنه و پرتاب دیسک مدال طلا و در رشته پرتاب نیزه مدال نقره را از آن خود کرد. او یک سال بعد به مسابقات مجروحین جنگی انگلستان اعزام شد. قادر مدبر در این مسابقات هر سه طلای رشته‌های پرتابی دو و میدانی را از آن خود کرد. قادر مدبر در سال ۱۹۹۶ برای نخستین بار به مسابقات پارالمپیک اعزام
۱۹۹۶ برای نخستین بار به مسابقات پارالمپیک اعزام شد و توانست در این مسابقات سه مدال طلای رشته‌های پرتاب وزنه، پرتاب دیسک و پرتاب نیزه را کسب کند. او در سال ۲۰۰۰ در حالی که پارالمپیک سیدنی را با کسب دو مدال طلا و یک مدال برنز به پایان رسانده بود از ورزش حرفه‌ای کناره گیری کرد. مدبر به ۱۳ مدال طلای جهان، دو مدال نقره و یک برنز پر افتخار ترین ورزشکار جانبازان و معلولین ایرانی است. عناوین جهانی
ورزش در یونان در چند دهه اخیر در تعدادی از زمینه‌های ورزشی توسعه یافته است. در فوتبال به ویژه با قهرمانی تیم ملی فوتبال یونان در جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴ تحول سریعی را تجربه کرده است. بسیاری از ورزشکاران یونانی نیز به موفقیت‌های چشمگیری دست یافته‌اند و در طول سال‌ها در ورزش‌های متعددی مانند بسکتبال، کشتی، واترپلو، دو و میدانی، وزنه‌برداری عناوین جهانی و المپیک را به دست آورده‌اند و بسیاری از آن‌ها به ستاره‌های بین‌المللی در ورزش خود تبدیل شده‌اند. ورزش‌های پرطرفدار. فوتبال. فوتبال محبوب‌ترین ورزش تیمی در
پرطرفدار. فوتبال. فوتبال محبوب‌ترین ورزش تیمی در یونان است. هیئت حاکمه ملی آن فدراسیون فوتبال یونان است که در سال ۱۹۲۶ تأسیس شد و عضو فیفا و یوفا است. تیم ملی فوتبال یونان در یوفا یورو ۲۰۰۴ به شهرت رسید. در این دوره آنها قهرمان اروپا شدند که توسط بسیاری از مردم به عنوان بزرگ‌ترین شوک تاریخ فوتبال تا به امروز شناخته می‌شود. این تیم در رده سیزدهم جهان تا سال ۲۰۰۹ قرار داشت، آنها سه بار در سال‌های ۱۹۹۴، ۲۰۱۰ و ۲۰۱۴ به جام جهانی فوتبال راه یافتند، در سال ۲۰۱۴ به مرحله یک‌هشتم نهایی رسیدند، چهار بار برای
۲۰۱۴ به مرحله یک‌هشتم نهایی رسیدند، چهار بار برای قهرمانی اروپا در سال‌های ۱۹۸۰، ۲۰۰۸، ۲۰۰۲. و ۲۰۱۲ و یک بار برای جام کنفدراسیون‌های فیفا در سال ۲۰۰۵ حضور داشتند. یونان سابقه زیادی در تیم‌های جوانان دارد که موفق بوده‌اند. تیم ملی فوتبال زیر ۲۱ سال یونان نایب قهرمان جام ملت‌های اروپا زیر ۲۱ سال در سال ۱۹۸۸ و ۱۹۹۸ شد، تیم ملی فوتبال زیر ۱۹ سال یونان نایب قهرمان مسابقات قهرمانی زیر ۱۹ سال اروپا در سال ۲۰۰۷ شد، و تیم ملی فوتبال زیر ۱۷ سال یونان در مسابقات قهرمانی زیر ۱۷ سال اروپا در سال ۱۹۸۵ نایب قهرمان شد و
زیر ۱۷ سال اروپا در سال ۱۹۸۵ نایب قهرمان شد و همچنین مقام سوم را در سال ۱۹۹۱ و مقام چهارم را در سال‌های ۱۹۹۶ و ۲۰۰۰ کسب کرد. لیگ برتر. مسابقات رسمی قهرمانی کشور برای اولین بار در فصل ۲۸–۱۹۲۷ برگزار شد. سوپر لیگ یونان اکنون بالاترین لیگ حرفه ای در سیستم لیگ فوتبال یونان است. این تیم در حال حاضر از نظر ضریب یوفا در رتبه دوازدهم قرار دارد و از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۶ در بین ده لیگ برتر برتر اروپا قرار گرفت و اوج آن در سال ۲۰۰۲ و ۲۰۰۳ بود که در رتبه ششم بود. جام حذفی فوتبال یونان اصلی‌ترین رقابت‌های جام داخلی بوده
فوتبال یونان اصلی‌ترین رقابت‌های جام داخلی بوده است که در فصل ۳۲–۱۹۳۱ افتتاح شد. در هر دو لیگ تیم المپیاکوس بی رقیب بوده است که موفق‌ترین باشگاه فوتبال یونان است و پس از آن، دو باشگاه بزرگ فوتبال آتن، باشگاه فوتبال پاناتینایکوس و باشگاه فوتبال آ. ا. ک آتن و باشگاه فوتبال پائو در تسالونیکی قرار دارند. المپیاکوس تنها تیم یونانی است که عناوین فوتبال اروپا، لیگ کنفرانس یوفا ۲۰۲۴ و لیگ جوانان یوفا ۲۰۲۴ را کسب کرده است. بازی‌های المپیک. سازماندهی موفقیت‌آمیزبازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۴ و پارالمپیک آتن ۲۰۰۴ منجر
المپیک تابستانی ۲۰۰۴ و پارالمپیک آتن ۲۰۰۴ منجر به توسعه بیشتر بسیاری از ورزش‌ها و ایجاد بسیاری از مکان‌های ورزشی در کلاس جهانی در سراسر یونان و به ویژه در آتن شده است. ورزشکاران یونانی در مجموع ۱۶۹ مدال برای یونان در ۱۷ رشته ورزشی مختلف المپیک در بازی‌های المپیک تابستانی از جمله بازی‌های بین‌المللی کسب کرده‌اند، دستاوردی که یونان را به یکی از کشورهای برتر جهان در رده‌بندی مدال‌های هر پایتخت در جهان تبدیل می‌کند. گفته می‌شود یونان محل برگزاری بازی‌های المپیک باستانی بود که اولین بار در سال ۷۷۶ قبل از میلاد
باستانی بود که اولین بار در سال ۷۷۶ قبل از میلاد در المپیا ثبت شد و دو بار، المپیک تابستانی ۱۸۹۶ و المپیک تابستانی ۲۰۰۴ میزبان بازی‌های المپیک مدرن بود. این کشور همچنین میزبان بازی‌های بین‌المللی ۱۹۰۶ بود که در آن زمان به عنوان بازی‌های المپیک در نظر گرفته می‌شد اما امروز به‌طور رسمی توسط کمیته بین‌المللی المپیک به رسمیت شناخته نشد. در طول رژه ملت‌ها، یونان همیشه به عنوان کشور بنیان‌گذار پیشرو باستانی المپیک مدرن نامیده می‌شود و نهاد حاکم ملی آن کمیته المپیک یونان است. یونان با کسب ۱۲۱ مدال (۳۵ طلا، ۴۵
یونان است. یونان با کسب ۱۲۱ مدال (۳۵ طلا، ۴۵ نقره و ۴۱ برنز)، در رده ۳۲ مدال طلا در تعداد مدال‌های المپیک تابستانی قرار دارد. بهترین عملکرد آنها در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۸۹۶ بود، زمانی که یونان با ۱۰ مدال طلا، یک طلا کمتر از ایالات متحده، بیشترین مدال نقره (۱۷) و برنز (۱۹) و همچنین بیشترین مدال در جدول مدال‌ها دوم شد. پس از یک دوره طولانی نتایج ضعیف، بهبود کسب مدال‌ها در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۲ افزایش یافت و یونان رکوردهای پی در پی مدال‌آوری را در سه بازی المپیک بعدی ثبت کرد. ورزشکاران یونانی در
سه بازی المپیک بعدی ثبت کرد. ورزشکاران یونانی در ۱۵ رشته ورزشی مختلف مدال کسب کرده‌اند، اما ورزش‌هایی که تیم یونان در آنها بیشترین مدال‌ها را کسب کرده است، در درجه اول دو و میدانی و وزنه‌برداری و همچنین سایر ورزش‌ها مانند کشتی، ژیمناستیک و تیراندازی است. در بازی‌های ۱۹۰۶ یونان با ۸ مدال طلا، ۱۴ نقره و ۱۳ برنز سوم شد و در مجموع پس از فرانسه با ۳۵ مدال دوم شد. این مدال‌ها به‌طور رسمی در شمارش مدال‌های المپیک گنجانده نشده‌اند. ورزش‌های زمستانی در یونان نقش مهمی ایفا نکرده‌اند، بنابراین این کشور تاکنون هیچ
مهمی ایفا نکرده‌اند، بنابراین این کشور تاکنون هیچ مدالی در بازی‌های المپیک زمستانی کسب نکرده است. با وجود آن، یونان رژه ملل را در بازی‌های المپیک زمستانی نیز رهبری می‌کند. بازی‌های پارالمپیک. ورزش‌های پارالمپیک از اواخر دهه ۱۹۷۰ در یونان رشد چشمگیری داشته است. اولین حضور ورزشکاران دارای کم توانی جسمی در بازی‌های پارالمپیک در سال ۱۹۷۶ بود. برگزاری بازی‌های پارالمپیک در آتن به رشد چشمگیری منجر شد. تیم یونان در ۱۷ رشته از ۱۹ رشته ورزشی المپیک نماینده داشت و ۲۰ مدال (۳ طلا، ۱۳ نقره و ۴ برنز) کسب کرد. در
و ۲۰ مدال (۳ طلا، ۱۳ نقره و ۴ برنز) کسب کرد. در بازی‌های پارالمپیک ۲۰۰۸ پکن، تیم یونان با کسب ۲۴ مدال (۵ طلا، ۹ نقره و ۱۰ برنز) موفق‌ترین حضور خود را تا کنون انجام داده است. یونان در مجموع ۱۰۵ مدال در بازی‌های پارالمپیک کسب کرده است.
ورزش در دانمارک بسیار گوناگون است و ورزش‌های ملی دنبال می‌شود. ورزش باشگاهی بیشتر در رشته فوتبال است که بارزترین نتایج آنها کسب ۶ بار سهمیه متوالی مسابقات قهرمانی اروپا (۱۹۸۴–۲۰۰۴) و کسب عنوان قهرمانی در جام ملت‌های اروپا ۱۹۹۲ است. از دیگر دستاوردهای مهم می‌توان به قهرمانی در جام کنفدراسیون‌ها در سال ۱۹۹۵ و رسیدن به یک چهارم نهایی جام جهانی فوتبال ۱۹۹۸ اشاره کرد. سایر ورزش‌های محبوب در این دانمارک عبارتند از: هندبال، ورزش‌های الکترونیکی، دوچرخه‌سواری، ورزش‌های قایقرانی، بدمینتون، هاکی روی یخ، شنا و اخیراً
قایقرانی، بدمینتون، هاکی روی یخ، شنا و اخیراً گلف. ورزش در مدرسه تشویق و ترویج می‌شود و باشگاه‌های ورزشی محلی در همه شهرها و بیشتر شهرها وجود دارد. استادیوم ملی فوتبال، استادیوم پارکن است. ورزش‌های پرطرفدار. فوتبال. فوتبال محبوب‌ترین ورزش در دانمارک است که بیش از ۳۱۳۰۰۰ بازیکن در بیش از ۱۶۰۰ باشگاه دارد. تیم ملی فوتبال دانمارک به نتایج بالا و قابل توجهی مانند کسب سهمیه مسابقات قهرمانی یوفا شش بار متوالی (۱۹۸۴–۲۰۰۴) و قهرمانی در مسابقات قهرمانی یوفا در سال ۱۹۹۲ دست یافته است. از دیگر دستاوردهای مهم می‌توان
دست یافته است. از دیگر دستاوردهای مهم می‌توان به قهرمانی در جام کنفدراسیون‌ها در سال ۱۹۹۵ و رسیدن به یک چهارم نهایی جام جهانی ۱۹۹۸ اشاره کرد. تیم ملی فوتبال دانمارک در مه ۱۹۹۷ به رتبه ۳ در رده‌بندی فیفا و رتبه ۱ در سیستم رده‌بندی برای فوتبال جهان در (۱۹۱۲–۱۹۲۰) رسید. لیگ برتر فوتبال دانمارک سوپر لیگ دانمارک نام دارد. قهرمان فعلی (فصل ۲۰۲۲/۲۰۲۳) اف سی کپنهاگ است. از بازیکنان مشهور سابق سوپر لیگ می‌توان به پر نیلسن، جیمی نیلسن، مایکل هانسن، مونس کرو، دانیل آگر و یسپر گرونیائر اشاره کرد. لیگ سطح دوم، لیگ دسته
و یسپر گرونیائر اشاره کرد. لیگ سطح دوم، لیگ دسته اول فوتبال دانمارک است و پس از آن لیگ دسته ۲ دانمارک و لیگ دسته سوم قرار دارند. تمامی باشگاه‌های چهار لیگ اول مجاز به استفاده از بازیکنان حرفه ای هستند. لیگ برتر فوتبال زنان دانمارک کویندلیگان است. HEI Aarhus با ۱۰ عنوان موفق‌ترین تیم است. هندبال. دانمارک سابقه طولانی در هندبال دارد و منشأ این ورزش دانمارک است. هندبال یکی از محبوب‌ترین سرگرمی‌های دانمارک است که فقط فوتبال از آن فراتر رفته است. بیش از ۱۴۶۰۰۰ بازیکن هندبال دارای مجوز در دانمارک وجود دارد. هر
بازیکن هندبال دارای مجوز در دانمارک وجود دارد. هر دو تیم ملی مردان و زنان به رتبه‌های بالای بین‌المللی رسیده‌اند. هاکی روی یخ. تیم ملی هاکی روی یخ مردان دانمارک از سال ۲۰۰۳ در بهترین دسته قرار دارد. تیم ملی هاکی دانمارک دو شکست تاریخی و غیرمنتظره را در تامپره فنلاند به ثمر رساند و در ۲۶ آوریل ۲۰۰۳ با نتیجه ۵–۲ ایالات متحده را شکست داد و شش روز بعد در ۲ می ۲۰۰۳ کانادا را ۲–۲ کرد. دانمارک در مسابقات قهرمانی جهان ۲۰۱۰ مقام هشتم را به دست آورد که بهترین جایگاه آنها تا به امروز است. تیم ملی هاکی روی یخ مردان
آنها تا به امروز است. تیم ملی هاکی روی یخ مردان دانمارک و تیم ملی هاکی روی یخ زنان دانمارک هر دو در حال حاضر در رتبه ۱۰ رتبه‌بندی جهانی IIHF هستند. در سال ۲۰۱۸ دانمارک میزبان مسابقات جهانی IIHF 2018 بود و هرنینگ و کپنهاگ، پایتخت دانمارک شهرهای میزبان بودند. بدمینتون. دانمارک قوی‌ترین کشور در ورزش بدمینتون اروپا است. بازیکنان دانمارکی از سال ۱۹۷۷ تاکنون ۱۱ مدال طلا در مسابقات جهانی، ۶۳ مدال طلا در مسابقات قهرمانی بدمینتون اروپا از سال ۱۹۶۸ و ۱۹ مدال در جام ملت‌های اروپا از سال ۱۹۷۸ کسب کرده‌اند. تیم ملی
ملت‌های اروپا از سال ۱۹۷۸ کسب کرده‌اند. تیم ملی بدمینتون دانمارک قهرمان جام توماس ۲۰۱۶ شده است و ۸ بار در جام توماس، سه بار در جام اوبر و دو بار در جام سودیرمن نایب قهرمان شده است. تنیس. از کارولین وزنیاکی به عنوان بهترین تنیسور زن دانمارکی در تاریخ یاد می‌شود. او شماره ۱ سابق در رده‌بندی جهانی است که به مدت ۷۱ هفته در این رده قرار داشت. او اولین زن اسکاندیناویایی بود که در رتبه‌بندی برتر و بیستمین رتبه کلی قرار می‌گرفت. کارولین تا مارس ۲۰۱۸ برنده مسابقات آزاد استرالیا ۲۰۱۸ و ۲۷ عنوان انفرادی WTA از جمله
آزاد استرالیا ۲۰۱۸ و ۲۷ عنوان انفرادی WTA از جمله فینال‌های WTA 2017 (و ۵۲ فینال) شده است و در حال حاضر در رده‌بندی دوم WTA قرار دارد. بازی‌های المپیک. دانمارک برای اولین بار در بازی‌های المپیک سال ۱۸۹۶ شرکت کرد و از آن زمان تاکنون ورزشکارانی را برای شرکت در هر بازی المپیک تابستانی اعزام کرده است. دانمارک همچنین از سال ۱۹۴۸ چندین بار در بازی‌های المپیک زمستانی شرکت کرده است. برترین ورزش مدال ساز برای دانمارک، قایقرانی است. دانمارک تنها یک مدال در بازی‌های زمستانی در کرلینگ در بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۹۸
زمستانی در کرلینگ در بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۹۸ کسب کرده است. کمیته ملی المپیک دانمارک در سال ۱۹۰۵ ایجاد شد. بازی‌های المپیک تابستانی. ۱۸۹۶ ۱۹۰۰ ۱۹۰۴ ۱۹۰۸ ۱۹۱۲ ۱۹۲۰ ۱۹۲۴ ۱۹۲۸ ۱۹۳۲ ۱۹۳۶ ۱۹۴۸ ۱۹۵۲ ۱۹۵۶ ۱۹۶۰ ۱۹۶۴ ۱۹۶۸ ۱۹۷۲ ۱۹۷۶ ۱۹۸۰ ۱۹۸۴ ۱۹۸۸ ۱۹۹۲ ۱۹۹۶ ۲۰۰۰ ۲۰۰۴ ۲۰۰۸ ۲۰۱۲ ۲۰۱۶
فِرِدِریک وانْدرِس (زادهٔ ۲۵ مارس ۱۹۸۷ در کل، بادن-وورتمیرگ، آلمان) سوارکار درساژ اهل آلمان است. او در بازی‌های جهانی سوارکاری ۲۰۲۲ در هرنینگ، که مدال برنز تیمی را با تیم آلمان به دست آورد، شرکت کرد. واندرس در چندین مسابقهٔ قهرمانی جهانی سوارکاری برای اسب‌های جوان شرکت کرده و در سال ۲۰۱۹ مدال طلا را کسب کرده است. او همچنین در لیست طولانی برای بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۰ در توکیو برای تیم آلمان قرار داشت. او در سال ۲۰۰۷ به عنوان سوارکار دانشجو در هوف کاسلمان کارش را آغاز کرد و بعدها به سوارکار اصلی تبدیل
کارش را آغاز کرد و بعدها به سوارکار اصلی تبدیل شد. او چندین اسب جوان را تا سطح گرند پری آموزش داده و رقابت کرده است. وندرس به‌طور علنی همجنس‌گرا است. در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۲۴، او بخشی از تیم درساژ آلمان بود که مدال طلای تیمی را به دست آورد. او در فینال انفرادی در جایگاه سیزدهم قرار گرفت.
کوه داف که در زبان محلی آئوروتینی (زبان مانگاروایی: Auorotini) نیز نامیده می‌شود، بلندترین قله جزیره مانگاروا در جزایر گامبیر، واقع در پلی‌نزی فرانسه است. ارتفاع این کوه ۴۴۱ متر است و نام آن توسط جیمز ویلسون ناخدای کشتی داف نامگذاری شد، کشتی داف تعدادی از مبلغان مذهبی انجمن مبلغان لندن را از انگلستان به تاهیتی و سایر جزایر اقیانوس آرام جابه‌جا نمود.
آوانی لخارا (زاده ۸ نوامبر ۲۰۰۱در جیپور، راجستان) ورزشکار هندی رشته تیراندازی با تفنگ بادی پارالمپیک اهل هند است. او یک مدال طلا در تفنگ بادی ۱۰ متر ایستاده و یک مدال برنز در تفنگ بادی ۵۰ متر در ۳ موقعیت در پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۰ را کسب کرد. لخارا با کسب این دو مدال نخستین ورزشکار تاریخ هند بود که در یک پارالمپیک به دو مدال دست یافت. این ورزشکار هندی همچنین به عنوان یک فعال محیط زیست و شخصیت رسانه‌ای شناخته می‌شود. زندگی شخصی. آوانی لخارا در تاریخ ۸ نوامبر سال ۲۰۰۱ در شهر جیپور ایالت راجستان هند متولد شد.
سال ۲۰۰۱ در شهر جیپور ایالت راجستان هند متولد شد. او در سن ۱۱ سالگی بر اثر یک تصادف رانندگی از ناحیه نخاع آسیب دید و برای همیشه توانایی راه رفتن را از دست داد. پدر او بعد از این حادثه مشوق او برای حضور در ورزش حرفه‌ای شد. آوانی لخارا نخست تیراندازی با کمان را به عنوان ورزش مد نظر خود انتخاب کرد اما کمی بعد سمت تیراندازی با تفنگ سوق پیدا کرد و به آن علاقه‌مند شد. این ورزشکار هندی پس از نخستین قهرمانی در مسابقات منطقه‌ای جیپور هند به تیم ملی این کشور دعوت شد و همچنان در آن عضویت داد. لخارا علاوه بر ورزش
شد و همچنان در آن عضویت داد. لخارا علاوه بر ورزش حرفه‌ای در در دانشگاه راجستان هند در رشته حقوق تحصیل می‌کند. او نخستین مدال خود را در مسابقه‌های منطقه‌ای جیبور کسب کرد. شهرت و ورزش. آوانی لخارا لخارا از سال ۲۰۲۰ در رنک یک تیراندازی در تفنگ بادی ۱۰ متر زنان (رده‌بندی جهانی تیراندازی پاراورزش) جهان قرار داشت. او همچنین اولین زن هندی است که در یک دوره بازی‌های پارالمپیک بیش از یک مدال کسب کرده است. لخارا طلای رشته تفنگ بادی ۱۰ متر و برنز در تفنگ ۵۰ متر را در بازی‌های تابستانه پارالمپیک توکیو به دست آورد.
در بازی‌های تابستانه پارالمپیک توکیو به دست آورد. لخارا در حال حاضر به‌عنوان دستیار محافظ جنگل‌ها در دولت محلی راجستان فعالیت می‌کند. آوانی لخارا اولین زن هندی است که مدال طلای پارالمپیک را کسب کرده است. لخارا آوانی همچنین اولین مدال طلای هند را در پارالمپیک تابستانی ۲۰۲۰ به‌دست‌آورد. او با ثبت امتیاز ۲۴۹٬۶ امتیاز در مسابقه فینال رکورد پارالمپیک را به‌نام خود ثبت کرد و به‌طور مشترک رکورد دار این ماده المپیکی شد او تیراندازی را در سال ۲۰۱۵ تحت تأثیر قهرمان المپیک آبهیناو بیندرا آغاز کرد و از آن زمان تا کنون
آبهیناو بیندرا آغاز کرد و از آن زمان تا کنون چندین عنوان ملی و بین‌المللی را به‌دست آورده است. در ۳ سپتامبر ۲۰۲۱، اولین زن هندی پارالمپیک بود که پس از کسب مدال برنز در ماده ۵۰ متر تفنگ بادی ایستاده، دو مدال را در تاریخ پارالمپیک کسب کرد. او همچنین دارای دو مدال طلا و یک مدال نقره مسابقات جهانی تیراندازی است. طبق اعلام رسانه‌های این ورزشکار با کسب سهمیه مجدد پارالمپیک در پارالمپیک پاریس ۲۰۲۴ نیز حضور خواهد داشت. در رسانه: آوانی در یک برنامه تلویزیونی با عنوان «زندگی هندی من» با اجرای ستاره بالیوود کالکی
«زندگی هندی من» با اجرای ستاره بالیوود کالکی کوچلین حضور دارد. این برنامه داستان‌های واقعی از هند، گاهی وحشیانه، گاهی الهام بخش را پوشش می‌دهد. این برنامه از سرویس جهانی بی‌بی‌سی این برنامه را پخش می‌شود. افتخارات ورزشی پارالمپیک توکیو ۲۰۲۰ پارالمپیک توکیو ۲۰۲۰ مسابقات جهانی تیراندازی فرانسه ۲۰۲۲ مسابقات جهانی تیراندازی فرانسه ۲۰۲۲ مسابقات جهانی تیراندازی کره جنوبی ۲۰۲۲ بازی‌های آسیایی گوانگژو ۲۰۲۲ جوایز غیر ورزشی:
بنیاد ورزش زنان (به انگلیسی: Women's Sports Foundation) (مخفف: WSF) یک مؤسسه خیریه آموزشی غیرانتفاعی ۵۰۱(سی)(۳) است که بر مشارکت زنان در ورزش متمرکز است. در سال ۱۹۷۴ توسط تنیس باز بیلی جین کینگ و در ابتدا توسط دونا ده وارونا و سوزی شافی ورزشکاران المپیکی تأسیس شد، بیانیه مأموریت اعلام شده آن «پیشبرد زندگی دختران و زنان از طریق ورزش و فعالیت بدنی» است. تاریخچه. بنیاد ورزش زنان به‌طور قانونی در سال ۱۹۷۴ توسط بیلی جین کینگ، مدیر تجاری او جیم یورگنسن و همسرش لری کینگ راه اندازی شد. این بنیاد در ابتدا توسط دونا
کینگ راه اندازی شد. این بنیاد در ابتدا توسط دونا ده وارونا، شناگر المپیکی و سوزی شافی، اسکی باز المپیکی حمایت شد. در سال ۱۹۷۲ و ۱۹۷۳ کینگ به خاطر «ورزشکار زن برجسته سال» شدن، جایزه ورزشی باب هوپ را دریافت کرد. یک سال بعد، او جایزه ۵۰۰۰ دلاری خود را به بنیاد ورزش زنان اهدا کرد. وی به‌طور همزمان مجله جدیدی را با عنوان "وومن اسپورتز" راه اندازی کرد. به مدت ده سال، از ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۶، تحت هدایت مدیر اجرایی، ایوا اوکینکلاس و معاون مدیر هالی ترنر و مدیر بیلی جین کینگ، هیئت امنائی تشکیل شد که متشکل از پگی فلمینگ
کینگ، هیئت امنائی تشکیل شد که متشکل از پگی فلمینگ المپیکی و چارلز ام. شولتس، خالق "بادام زمینی‌ها" و همچنین نائب رئیس بریستول مایرز، ماروین کاسلو، دیوید فاستر و مدیرعامل کولگیو پامولت بود. در سال ۱۹۷۹، دونا ده وارونا به عنوان اولین رئیس بنیاد منصوب شد. تحت رهبری مدیر اجرایی ایوا اوکینکلاس و تیم او، این بنیاد از سازمانی با ۵۰۰ دلار در بانک به سازمانی با کمک ۱ میلیون دلاری و بودجه عملیاتی ۱ میلیون دلاری تبدیل شد. در سال ۱۹۹۰، مجله "زندگی" کینگ را به دلیل تلاش های طولانی مدت برای ارتقای حقوق زنان، به عنوان
های طولانی مدت برای ارتقای حقوق زنان، به عنوان یکی از «۱۰۰ آمریکایی مهم قرن بیستم» معرفی کرد، تا حدی به دلیل ترویج ورزش برای زنان. از جمله فعالیت‌های او راه‌اندازی همین بنیاد بود. بنیاد ورزش زنان از فرصت‌های برابر برای دختران و ورزش زنان در ایالات متحده و سراسر جهان حمایت می‌کند. روسای گذشته عبارتند از: دونا ده وارونا، کارول مان، لین سنت جیمز، نانسی هاگشید ماکار، وندی هیلیارد، بنیتا فیتزجرالد مازلی، نانسی لیبرمن، جولی فائودی، داون رایلی، دومینیک داوز، ایمی مالینز، جسیکا مندوزا، لیلا علی، آنجلا روگیرو،
مالینز، جسیکا مندوزا، لیلا علی، آنجلا روگیرو، آنجلا هاکلز، گرت الیاسن، النا مایرز تیلور، آلانا نیکولز و فیدرا نایت. رئیس فعلی مگان دوگان و رئیس فعلی هیئت امناء ساندرا وایوس است. ابتکارات و برنامه‌های جاری. ورزش برای زندگی (Sports 4 Life) : در اکتبر ۲۰۱۴، بنیاد ورزش زنان، با حمایت ای‌اس‌پی‌ان‌دابلیو (espnW) این بخش را راه‌اندازی کرد، این تلاشی ملی برای افزایش مشارکت و حفظ دختران آفریقایی-آمریکایی و اسپانیایی تبار، ۱۱ تا ۱۸ ساله، در برنامه‌های ورزشی توسعه‌ای جوانان بود. برنامه ورزش برای زندگی از طریق آموزش،