payamvha/North_RAG huggingface dataset:
که پیشتر در قیام‌های لهستان شرکت کرده بودند نیز فرماندهی واحدهای پادشاهی ساردنی و انقلاب ۱۸۴۸ سیسیل را بر عهده داشتند. لهستانی‌ها بخشی از لشکر بین‌المللی تشکیل شده توسط جوزپه گاریبالدی در سال ۱۸۶۰ در جریان Expedition of the Thousand بودند که زمینه‌ساز ایجاد پادشاهی متحد ایتالیا در ۱۸۶۱ شد. فرمانده آن Ludwik Mierosławski بود. پس از آن گاریبالدی، میروسلاوسکی و György Klapka در پاریس تصمیم گرفتند که انقلابیون ایتالیایی و مجاری در صورت وقوع قیام لهستانی‌ها، کمک کنند. در سال ۱۸۶۱ با موافقت دولت ایتالیا، مدرسه
کنند. در سال ۱۸۶۱ با موافقت دولت ایتالیا، مدرسه نظامی لهستان در جنوا تأسیس شد که افسران لهستانی در تبعید را آموزش می‌داد. این مدرسه در مه ۱۸۶۲ به کونئو منتقل شد و در ژوئیه ۱۸۶۲ بسته شد. اکثریت قریب به اتفاق افسران آموزش دیده در آن در قیام ژانویه در Russian Partition لهستان در ۱۸۶۳–۱۸۶۴ شرکت کردند. لشکر گاریبالدی واحدی از داوطلبان ایتالیایی بود که برای استقلال لهستان در قیام ژانویه ۱۸۶۳ جنگیدند. این واحد به نام انقلابی و ملی‌گرای ایتالیایی جوزپه گاریبالدی نامگذاری شد، در ایتالیا توسط پسرش Menotti Garibaldi
شد، در ایتالیا توسط پسرش Menotti Garibaldi سازماندهی و به فرماندهی ژنرال Francesco Nullo اداره شد. او در آوریل ۱۸۶۳ از ایتالیا به کراکوف رسید. نخستین نبرد این واحد در لهستان در پودله‌زه در ۳ مه ۱۸۶۳ بود که نیروهای روسی را شکست داد. سپس در Battle of Krzykawka شرکت کرد؛ با نیروهای فرانسوی Zouaves of Death را سازماندهی کرد و تلفات سنگینی داد. نولو کشته شد و آجودان او زخمی شد و چند روز بعد درگذشت. فرانچسکو نولو در هر دو کشور ایتالیا و لهستان به عنوان قهرمان استقلال شناخته می‌شود. قرن ۲۰. در طول جنگ جهانی اول،
شناخته می‌شود. قرن ۲۰. در طول جنگ جهانی اول، دو اردوگاه اسیران جنگی در ایتالیا (در کیواسو و سانتا ماریا کاپوا وتره) برای سربازان لهستانی از Austro-Hungarian Army تأسیس شد که پس از آن اجازه یافتند ایتالیا را ترک کرده و به ارتش آبی لهستان در فرانسه بپیوندند. دولت و مردم ایتالیا با نیروهای لهستانی دوستانه رفتار کردند. همچنین، در طول جنگ، لهستانی‌ها از Russian Partition که به ارتش روسیه فراخوانده شده بودند و ایتالیایی‌ها در میان متفقین جنگ جهانی اول اسیران جنگ جهانی اول بودند که توسط آلمانی‌ها در استارگارت
جهانی اول بودند که توسط آلمانی‌ها در استارگارت اشچچینسکی در لهستان شمال غربی مدرن نگهداری می‌شدند. پس از جنگ، در سال ۱۹۱۸، لهستان استقلال خود را بازیافت و ایتالیا نخستین کشور اروپایی بود که آن را به رسمیت شناخت. ایتالیا از لهستان در جنگ شوروی و لهستان ۱۹۱۹–۱۹۲۱ حمایت کرد و مقادیر زیادی اسلحه به لهستان فروخت، از جمله میلیون‌ها تفنگ و گلوله، ۴۵ توپ و تعداد زیادی یونیفورم. سفیر ایتالیا در لهستان، فرانچسکو توممازینی، تنها سفیر خارجی (به جز نونسیو) بود که روز قبل از حمله روس‌ها در ورشو باقی ماند (نگاه کنید به
از حمله روس‌ها در ورشو باقی ماند (نگاه کنید به نبرد ورشو (۱۹۲۰)). سرود ملی ایتالیا "سرود ملی ایتالیا" و سرود ملی لهستان "لهستان هنوز از دست نرفته است" ارجاعات تاریخی متقابل دارند. پس از جنگ. نویسنده لهستانی گوستاو هرلینگ-گروجینسکی در ناپل سکونت گزید و با لیدیا، دختر فیلسوف بندیتو کروچه ازدواج کرد. او همچنین برای روزنامه و مجلات ایتالیایی از جمله "Tempo presente" به مدیریت Nicola Chiaromonte نوشت. کتاب او "A World Apart: Imprisonment in a Soviet Labor Camp During World War II" در سال ۱۹۵۸ در ایتالیا منتشر
During World War II" در سال ۱۹۵۸ در ایتالیا منتشر شد. مجله لهستانی "Kultura" در ابتدا در رم منتشر می‌شد. نویسنده لهستانی یاروسواف ایواشکیه‌ویچ نیز متون متعددی دربارهٔ ایتالیا نوشته است، از جمله کتاب "Italian Novellas" و لیبرتوی اپرای King Roger اثر کارول شیمانوفسکی. فیلم لهستانی-ایتالیایی ۱۹۴۶ "Wielka droga" تنها فیلم لهستانی بدون سانسور تا سال ۱۹۸۹ بود. کمدی لهستانی "Giuseppe in Warsaw" ماجراهای یک سرباز ایتالیایی در ورشو تحت اشغال آلمان را نشان می‌دهد. فیات پولسکی برند خودروی لهستانی بود. فیات ۵۰۸ از سال
پولسکی برند خودروی لهستانی بود. فیات ۵۰۸ از سال ۱۹۳۲ در لهستان تولید شد، پولسکی فیات ۱۲۵ از سال ۱۹۶۷ و پس از آن فیات ۱۲۶ و دیگر مدل‌ها. Lancia Ypsilon قرار است در تیخی تولید شود. بین ژوئن تا دسامبر ۱۹۶۶، دیپلمات‌های ایتالیایی و لهستانی تلاش مشترکی برای رسیدن به راه‌حلی برای جنگ ویتنام انجام دادند، به کمک سفیر ایتالیا در هوشی‌مین (شهر), Giovanni D'Orlandi و همتای لهستانی او، Janusz Lewandowski (عضو International Control Commission) در عملیات معروف به Operation Marigold. وزیر امور خارجه ایتالیا آمینتوره
Marigold. وزیر امور خارجه ایتالیا آمینتوره فانفانی از تلاش‌های صلح حمایت کرد. توافق نهایی بین دورلاندی و لوواندوفسکی در سپتامبر شامل برگزاری انتخابات آزاد تحت نظارت بین‌المللی ظرف دو سال، تشکیل دولتی با ائتلاف گسترده در ویتنام جنوبی و حفظ سیاست بی‌طرفی و خروج نهایی نیروهای آمریکایی بود. تلاش‌های صلح با بمباران مجدد هانوی توسط آمریکا در ۲ و ۴ دسامبر متوقف شد. در سال ۱۹۷۸، لهستانی پاپ ژان پل دوم به عنوان پاپ کاتولیک انتخاب شد، نخستین پاپ غیرایتالیایی از قرن ۱۶، و نام جان پل دوم را برگزید. خوانندگان ایتالیایی
و نام جان پل دوم را برگزید. خوانندگان ایتالیایی مانند Farida, Drupi, Marco Antonelli و این-گرید در لهستان محبوب بوده‌اند، گاهی حتی بیشتر از ایتالیا. آهنگساز و خواننده لهستانی چسواف نیه‌من در سال‌های ۱۹۶۹ و ۱۹۷۰ در ایتالیا اجرا داشته، در Cantagiro شرکت کرد و چندین تک‌آهنگ به زبان ایتالیایی تولید کرد، از جمله "Arcobaleno" ("بر فراز رنگین‌کمان"). ایتالیا از تلاش‌های لهستان برای پیوستن به ناتو و اتحادیه اروپا به شدت حمایت کرد، که لهستان نهایتاً به ترتیب در سال‌های ۱۹۹۹ و ۲۰۰۴ به آنها پیوست.
روابط آفریقای جنوبی و ایتالیا () به روابط دوجانبه بین ایتالیا و آفریقای جنوبی اشاره دارد. هر دو کشور در سال ۱۹۲۹ روابط دیپلماتیک برقرار کردند. ایتالیا دارای سفارت در پرتوریا، سرکنسولگری در ژوهانسبورگ و کنسولگری در کیپ‌تاون است. آفریقای جنوبی دارای سفارت در رم است. هر دو کشور عضو گروه ۲۰ هستند. تاریخچه. روابط بین ایتالیا و آفریقای جنوبی با انقلاب معدنی در سال ۱۸۷۰ آغاز شد. در این دوره، تاریخ روابط ایتالیا و آفریقای جنوبی با تاریخ انگلیس و اولین اکتشافات معادن الماس درهم آمیخته است. جنگ بوئر دوم منجر به
معادن الماس درهم آمیخته است. جنگ بوئر دوم منجر به محدودیت و کنترل مهاجرت ایتالیایی‌ها شد. در سال ۱۸۹۰، انجمن ایتالیایی کمک متقابل و خیریه در کیپ‌تاون تأسیس شد که ۴۷ عضو داشت. این اولین اقدام جمعی ایتالیایی‌ها در آفریقای جنوبی بود و فعالیت آن تا سال ۱۹۴۷ بدون وقفه ادامه یافت. یک نیروی داوطلب ایتالیایی به حمایت از جنبش بوئرها توسط پادشاهی کامیلو ریچیاردی در همان دوره شکل گرفت. از سال ۱۹۰۱ تا ۱۹۱۵ و از ۱۹۱۶ تا ۱۹۴۲ مهاجرت ایتالیایی‌ها به آفریقای جنوبی افزایش چشمگیری داشت. آفریقای جنوبی مقصد مهاجرت تعداد زیادی
داشت. آفریقای جنوبی مقصد مهاجرت تعداد زیادی از ایتالیایی‌ها بود. ۹۴۰۰۰ اسیر جنگی که در آفریقای شرقی ایتالیا و شمال آفریقا گرفته شده بودند، از سال ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۷ در نگهداری شدند. تمایل به استفاده از اسیران ایتالیایی در پروژه‌های اردوگاه که از سال ۱۹۴۱ در جریان جنگ جهانی دوم آغاز شد، پس از سقوط فاشیسم در سال ۱۹۴۳ به‌طور قابل توجهی افزایش یافت. در سال ۱۹۴۸ مهاجرت ایتالیایی‌ها به آفریقای جنوبی بیشتر شد. در دهه ۱۹۷۰، تعداد ایتالیایی‌ها در آفریقای جنوبی به ۴۰٬۰۰۰ نفر رسید. وضعیت با انتخابات سال ۱۹۹۴ که منجر به
نفر رسید. وضعیت با انتخابات سال ۱۹۹۴ که منجر به اخراج حزب ملی (آفریقای جنوبی) از قدرت شد، تغییر کرد. از این تاریخ، آفریقای جنوبی و ایتالیا چندین توافق دوجانبه مهم در زمینه‌های تجارت، فناوری، فرهنگ و دفاع امضا کردند. اولین این توافق‌ها، قرارداد جلوگیری از مالیات مضاعف در زمینه مالیات بر درآمد و پیشگیری از فرار مالیاتی بود که با پروتکل الحاقی در رم در ۱۶ نوامبر ۱۹۹۵ امضا شد. در سال ۲۰۰۳، یادداشت تفاهمی دربارهٔ مشاوره دوجانبه (MoU) امضا شد که برگزاری جلسات منظم در سطح مقامات عالی را تعیین می‌کرد. همان MoU
منظم در سطح مقامات عالی را تعیین می‌کرد. همان MoU چارچوب کلی برای مشاوره دوجانبه را نیز تنظیم می‌کند. در سال ۲۰۱۳، رئیس‌جمهور جیکوب زوما بالاترین نشان افتخار «دوستی اولیور تامبو» را به دو شهروند رجو نل امیلیا به دلیل حمایت آن‌ها در مبارزه با آپارتاید اعطا کرد. این جایزه به تقویت پیوند بین آفریقای جنوبی و ایتالیا، جایی که اولیور تامبو بخشی از تبعید خود را گذراند، کمک کرد. در ژوئن ۲۰۱۹، رئیس‌جمهور سیریل رامافوسا و نخست‌وزیر ایتالیا جوزپه کونته برای اولین بار در اوساکا (ژاپن) در حاشیه اجلاس گروه ۲۰ ملاقات
در اوساکا (ژاپن) در حاشیه اجلاس گروه ۲۰ ملاقات کردند. سپس در آگوست ۲۰۱۹، دو طرف بار دیگر در بیاریتز (فرانسه) در حاشیه اجلاس گروه هفت دیدار کردند. هدف این دیدارها بررسی مسائلی با اهمیت مشترک مانند همکاری، صلح و امنیت در آفریقا و گسترش روابط اقتصادی بین دو کشور بود. روابط اقتصادی. روابط اقتصادی بین آفریقای جنوبی و ایتالیا با بهره‌گیری از سیستم مؤسسات دولتی تسهیل می‌شود. این مؤسسات شامل دفتر اقتصادی و تجاری سفارت ایتالیا در پرتوریا و اتاق بازرگانی و صنایع ایتالیا–آفریقای جنوبی هستند. این مؤسسه مطالعات
ایتالیا–آفریقای جنوبی هستند. این مؤسسه مطالعات امکان‌سنجی مطالعات بازار انجام می‌دهد و خدمات مشاوره تجاری و بازارمحور به شرکت‌های ایتالیایی و آفریقای جنوبی ارائه می‌دهد. علاوه بر این، آفریقای جنوبی و ایتالیا عضو توافق موسوم به EPA-SADC هستند، که توافق اقتصادی بین اتحادیه اروپا و جامعه توسعه جنوب آفریقا است و تجارت آزاد بین کشورهای عضو را ترویج داده و کاهش یا حذف عوارض گمرکی را تشویق می‌کند. به دلیل اقتصاد پویا، آفریقای جنوبی اولین شریک تجاری ایتالیا در آفریقای جنوب صحرا است. صادرات ایتالیا به آفریقای جنوبی
جنوب صحرا است. صادرات ایتالیا به آفریقای جنوبی که عمدتاً شامل ماشین‌ابزار است، در سال‌های اخیر به‌طور قابل توجهی افزایش یافته است. در سال ۲۰۱۸، صادرات ایتالیا حدود +۸٫۵٪ افزایش داشت. در همان سال، ارزش کل واردات ایتالیا نیز +۱۳٫۴٪ رشد کرد. زغال‌سنگ، طلا، فولاد و آهن از اصلی‌ترین کالاهای وارداتی ایتالیا هستند. با این حال، با نگاهی به تبادلات تجاری ایتالیا با آفریقای جنوبی در سال‌های ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰ می‌توان کسادی را مشاهده کرد.
زبان‌های ایتالیا شامل ایتالیایی، که به عنوان زبان ملی کشور عمل می‌کند، در اشکال استاندارد و منطقه‌ای آن، و همچنین زبان‌های محلی و منطقه‌ای متعددی است که اکثر آنها، مانند ایتالیایی، به گروه وسیع‌تر زبان‌های رومی تعلق دارند. اکثر زبان‌هایی که اغلب به عنوان منطقه‌ای شناخته می‌شوند، در یک زنجیره گویشی در سراسر مرزهای اداری مناطق توزیع شده‌اند، و گویندگان یک منطقه در یک منطقه واحد معمولاً از ویژگی‌هایی که گونه خود را از سایر زبان‌های مجاور متمایز می‌کند، آگاه هستند. زبان رسمی و رایج در سراسر کشور، ایتالیایی است
زبان رسمی و رایج در سراسر کشور، ایتالیایی است که بر اساس زبان توسکانی قرون وسطایی فلورانس آغاز شده است. به موازات آن، بسیاری از ایتالیایی‌ها نیز به یکی از زبان‌های محلی ارتباط برقرار می‌کنند که بیشتر آنها، مانند توسکانی، تکامل بومی لاتین عامیانه هستند. با این حال، برخی از زبان‌های محلی از لاتین سرچشمه نمی‌گیرند، بلکه به شاخه‌های دیگر هند و اروپایی مانند سیمبری (ژرمنی)، آربرش (آلبانیایی)، اسلاوومولیسانو (اسلاوی) و گریکو (یونانی) تعلق دارند. سایر زبان‌های غیربومی به دلیل مهاجرت توسط درصد قابل توجهی از جمعیت
به دلیل مهاجرت توسط درصد قابل توجهی از جمعیت صحبت می‌شوند. از میان زبان‌های بومی، دوازده زبان رسماً به عنوان زبان اقلیت‌های زبانی شناخته می‌شوند: آلبانیایی، کاتالان، آلمانی، یونانی، اسلوونیایی، کرواتی، فرانسوی، فرانسوی-پرووانسالی، فریولی، لادین، اکسیتان و ساردینیایی؛ در حال حاضر، ساردینیایی با تقریباً یک میلیون گویشور، بزرگ‌ترین گروه از این زبان‌ها محسوب می‌شود، اگرچه جامعه ساردوفون به‌طور کلی در حال کاهش است. با این حال، چندزبانگی کامل به‌طور قانونی فقط به سه اقلیت ملی که زبان مادری آنها آلمانی،
فقط به سه اقلیت ملی که زبان مادری آنها آلمانی، اسلوونیایی یا فرانسوی است اعطا می‌شود و به ترتیب در مناطق ترنتینو-آلتو آدیجه، فریولی-ونتسیا جولیا و واله دائوستا تصویب شده است. زبان‌های باستانی ایتالیا. ایتالیایی‌های باستان به زبان‌های متعددی صحبت می‌کردند. این زبان‌ها شامل اتروسکی و شاخه ایتالی زبان‌های هندواروپایی، متشکل از زبان‌های لاتین-فالیسکی و اوسکو-اومبری، بودند. علاوه بر این، در گالینا سیزالپینا به زبان‌های سلتی و در مگنا گراسیا به یونانی باستان صحبت می‌کردند. زبان لاتین از گروه لاتین-فالیسکی مشتق
می‌کردند. زبان لاتین از گروه لاتین-فالیسکی مشتق شده و پس از رومی شدن کل شبه جزیره، جایگزین سایر زبان‌های رایج در ایتالیا شد. این زبان، جد تمام زبان‌های رومی، تنها زیرگروه زنده زبان‌های ایتالیایی، است. زبان یا گویش. تقریباً تمام زبان‌های رومی که در ایتالیا استفاده می‌شوند، زبان بومی همان منطقه‌ای هستند که در آن منطقه به آن صحبت می‌کنند. این زبان‌ها به غیر از ایتالیایی استاندارد، اغلب به عنوان گویش‌های "دیالتی"، چه در محاوره و چه در کاربرد علمی، شناخته می‌شوند. با این حال ممکن است برخی از آنها را با نام‌های
با این حال ممکن است برخی از آنها را با نام‌های دیگری همچون "زبان‌های اقلیت" یا " زبان‌های محلی " بشناسند. "گویش" ممکن است به اشتباه به این معنی درک شود که زبان‌های بومی که در ایتالیا صحبت می‌شوند، "گویش‌های" ایتالیایی استاندارد به معنای غالب انگلیسی " زبان‌گونه‌ها یا تغییرات یک زبان " هستند. این مورد در ایتالیا صدق نمی‌کند، زیرا تنوع زبانی دیرینه این کشور در واقع از ایتالیایی استاندارد ناشی نمی‌شود. اکثر انواع زبان‌های رومی ایتالیا پیش از ایتالیایی وجود داشته‌اند و به صورت محلی از لاتین عامیانه تکامل
داشته‌اند و به صورت محلی از لاتین عامیانه تکامل یافته‌اند، مستقل از آنچه که به زبان ملی استاندارد تبدیل شد، مدت‌ها قبل از گسترش نسبتاً اخیر ایتالیایی استاندارد در سراسر ایتالیا. در واقع، خود ایتالیایی استاندارد را می‌توان یا ادامهٔ گویش فلورانسی توسکانی یا زبانی دانست که به شدت مبتنی بر آن است.
«مراقب بچه باش، مستر بین» دهمین قسمت از مجموعه تلویزیونی بریتانیایی "مستر بین" است که توسط تلویزیون تایگر و تلویزیون تیمز برای تلویزیون سنترال ایندیپندنت تولید شده است. این قسمت برای پخش در ۱۷ فوریه ۱۹۹۳ از شبکه آی‌تی‌وی برنامه‌ریزی شده بود، اما به دنبال قتل جیمز بولگر، کودک نوپای کرکبی در ۱۲ فوریه ۱۹۹۳، پخش آن بیش از یک سال تا ۲۵ آوریل ۱۹۹۴ به تعویق افتاد. با این حال، در ۲۱ مه ۱۹۹۴ از شبکه ای‌بی‌سی پخش شد. داستان. بخش اول. مستر بین تصمیم می‌گیرد به شهربازی در ساوت‌سی، پورتسموث برود. او در پیدا کردن آنجا
در ساوت‌سی، پورتسموث برود. او در پیدا کردن آنجا دچار مشکل می‌شود، به‌خصوص پس از اینکه چند نفر در ساحل مسیرهای متناقضی به او می‌دهند. اما سرانجام موفق می‌شود شهربازی را پیدا کند. با این حال، دستگیره صندوق عقب مینی‌اش قفل نیست و هنگامی که او دنده عقب گرفته و دوباره به جلو حرکت می‌کند، یک کالسکه بچه به دستگیره گیر می‌کند و همراه او تا شهربازی می‌آید. هنگامی که بین متوجه بچه «ربوده‌شده» می‌شود، نخست تلاش می‌کند او را در میان گروهی از مادرانی که در حال صحبت هستند، رها کند. اما آن‌ها متوجه حضور بچه نمی‌شوند و او
رها کند. اما آن‌ها متوجه حضور بچه نمی‌شوند و او را جا می‌گذارند. بین که شهروندی مسئولیت‌پذیر است، با بی‌میلی برای بردن بچه برمی‌گردد. او فردی را می‌بیند که گمان می‌کند یک پلیس در بیرون ورودی شهربازی است و برای پیدا کردنش به سرعت می‌دود، اما او را در میان گروهی از پسران که کلاه‌های پلیس قلابی از یک مغازه سوغاتی‌فروشی نزدیک پوشیده‌اند، گم می‌کند. بین در نهایت متوجه می‌شود که چاره‌ای جز مراقبت از بچه در حین تفریح ندارد. او یک سگ دوبرمن را از زنجیر آزاد می‌کند و از آن زنجیر برای بستن کالسکه بچه به یک وسیله
و از آن زنجیر برای بستن کالسکه بچه به یک وسیله بازی متحرک استفاده می‌کند، در حالی که خود بچه را برای سوار شدن به وسایل مختلف همراه می‌برد. ابتدا به خودروهای برقی می‌رود، اما در عجله برای پرداخت پول به مسئول مربوطه، پاهای بچه را روی پدال می‌گذارد و در بازگشت به ماشین برقی خود، با سوار شدن بر پشت ماشین‌های دیگر دچار مشکل می‌شود. مرد مسئول ماشین‌ها را متوقف می‌کند، دست به سینه شده و به بین خیره می‌شود. بین نیز موفق می‌شود بچه را پنهان کرده و یواشکی از آنجا دور شود. بین دستگاه بازی بچه‌ها با طرح پت پست‌چی را
شود. بین دستگاه بازی بچه‌ها با طرح پت پست‌چی را می‌بیند و تصمیم می‌گیرد بچه را برای شاد کردنش داخل آن بگذارد. با این حال، او ۱۰ سکه در دستگاه می‌اندازد تا مدت زمان بازی ۴۵ دقیقه طول بکشد و بچه در امنیت بماند و خودش بتواند به تنهایی به تفریح بپردازد. بین سوار یک ترن هوایی می‌شود، اما با وجود سرعت بالای آن، حوصله‌اش سر می‌رود و تا پایان سواری به خواب می‌رود. سپس به محل تیراندازی با کمان می‌رود، اما به طور تصادفی به سر کارمند آنجا تیر می‌زند و فرار می‌کند. شانس خود را با دستگاه بازی کوین پوشر در شهربازی
شانس خود را با دستگاه بازی کوین پوشر در شهربازی امتحان می‌کند و وقتی سکه‌هایش تمام می‌شود، سعی می‌کند با ضربه زدن مداوم به دستگاه، تقلب کند. موفق می‌شود سکه‌های زیادی از دستگاه آزاد کند، اما با پسربچه‌ای که قبلاً سعی داشت مانع نوبت او شود، روبرو می‌شود و او جایزه‌اش را می‌دزدد. در همین حال، صفی طولانی جلوی دستگاه بازی بچه‌ها تشکیل شده است. بین، که ظاهراً از صف بی‌خبر است، سعی می‌کند سکه‌های بیشتری بیندازد که مادری عصبانی با شکایت از مدت زمانی که منتظر بوده‌اند، به او خیره می‌شود. این اتفاق بین را مجبور
به او خیره می‌شود. این اتفاق بین را مجبور می‌کند که با بی‌میلی بچه را از دستگاه خارج کند. بخش دوم. همان‌طور که بین با کالسکه بچه را می‌چرخاند، ناگهان بوی بدی به مشامش می‌رسد. بعد از کمی فکر، متوجه می‌شود که بچه نیاز به تعویض پوشک دارد. از آنجایی که هیچ پوشک تمیزی در کالسکه پیدا نمی‌کند، پس از کمک به یک دختربچه برای سوار شدن به چرخ و فلک، عروسک خرس او را می‌دزدد، پنبه‌های داخلش را خالی کرده و از آن به عنوان پوشک موقت برای بچه استفاده می‌کند. پوشک کثیف را با بی‌دقتی روی یکی از وسایل بازی رها می‌کند که با
با بی‌دقتی روی یکی از وسایل بازی رها می‌کند که با حرکت آن وسیله، پوشک در هوا پخش شده و روی صورت افراد مختلف و سیب‌شکلاتی یک مرد فرود می‌آید. بچه گریه می‌کند و بین سعی می‌کند با اسباب‌بازی صدادارش او را آرام کند. سگ دوبرمنی که قبلاً آزاد کرده بود، دنبال صدا می‌آید (هر بار که بین صدای اسباب‌بازی را درمی‌آورد، سگ به شکل خنده‌داری پارس می‌کند) و به بچه نزدیک می‌شود. اگرچه سگ قصد آسیب رساندن به بین یا بچه را ندارد، بین دوبرمن را به سمت یک باجه بلیط‌فروشی می‌کشاند و او را داخل آن حبس می‌کند. برای اینکه بچه را
و او را داخل آن حبس می‌کند. برای اینکه بچه را شاد کند، بین در بازی دارت تقلب می‌کند؛ به این صورت که با پرتاب دارت‌ها به گونه‌ای که به نظر برسد هر سه دارتش به یک کارت خورده است، برنده یک ماهی قرمز می‌شود. اما کیسه پلاستیکی ماهی سوراخ می‌شود و زمانی که متوجه می‌شود شیر آب نزدیک کار نمی‌کند، بین برای زنده نگه داشتن ماهی، با ناامیدی آن را همراه با آب باقی‌مانده در دهانش می‌گذارد. در حالی که ماهی هنوز در دهانش است، بین یک دور بازی بینگو انجام می‌دهد. او عدد ۶۹ را فشار می‌دهد و برنده می‌شود، اما هنگام فریاد زدن
فشار می‌دهد و برنده می‌شود، اما هنگام فریاد زدن «بینگو!»، به صورت غیرارادی ماهی را قورت می‌دهد. خوشبختانه، موفق می‌شود ماهی قرمز را از دهانش بیرون انداخته و داخل تنگ ماهی دیگری تف کند. بین با دیدن این صحنه لبخندی می‌زند و از آنجا می‌رود. سپس، بچه دوباره شروع به گریه می‌کند و این بار، بین چیزی برای آرام کردنش ندارد. بین چند بادکنک می‌خرد و آن‌ها را به کالسکه می‌بندد. این کار باعث می‌شود گریه بچه قطع شود، اما بادکنک‌ها کالسکه را به آسمان می‌برند. بین که با دیدن این صحنه وحشت‌زده شده است، یک تیر و کمان از
دیدن این صحنه وحشت‌زده شده است، یک تیر و کمان از بازی تیراندازی که قبلاً کارمند آنجا را زخمی کرده بود، می‌دزدد، نوک تیر چوبی را با یک مدادتراش تیز می‌کند و آن را شلیک می‌کند. تیر به تعدادی از بادکنک‌ها برخورد کرده و باعث می‌شود کالسکه به آرامی در همان نقطه‌ای که بین به طور تصادفی آن را برداشته بود، فرود آید. همان جایی که مادر بچه در حال گزارش گم شدن او به پلیس است. مادر با دیدن دوباره کودکش شاد می‌شود، و این شادی بین را هم خوشحال می‌کند (اگرچه مادر با دیدن پوشکی که از عروسک خرسی ساخته شده، گیج می‌شود).
پوشکی که از عروسک خرسی ساخته شده، گیج می‌شود). همان‌طور که بین این دیدار شاد را تماشا می‌کند، متوجه می‌شود که اسباب‌بازی صدادار بچه را فراموش کرده پس دهد، اما تصمیم می‌گیرد آن را به عنوان یادگاری از دوست کوچکش نگه دارد. بین به سمت خانه حرکت می‌کند، در حالی که بی‌خبر است سگ دوبرمن از باجه بلیط‌فروشی فرار کرده و یواشکی در عقب مینی‌اش نشسته است. بین دوباره اسباب‌بازی را فشار می‌دهد و سگ پارس می‌کند، که باعث ترس بین می‌شود. تولید. تمام این قسمت در مکان اصلی خود، یعنی در اسکله کلارنس، ساوت‌سی فیلم‌برداری شده
یعنی در اسکله کلارنس، ساوت‌سی فیلم‌برداری شده است. این یکی از تنها دو قسمتی است که به طور کامل در یک مکان با یک خط داستانی واحد فیلم‌برداری شده و آخرین قسمتی است که پل ویلند کارگردانی آن را بر عهده داشته است. داستان قسمت دیگر با همین طول، "مستر بین در اتاق ۴۲۶"، نیز در ساوت‌سی فیلم‌برداری شده است. همچنین، این آخرین قسمت از این مجموعه است که با فیلم ۳۵ میلی‌متری ضبط شده است. در یکی از قسمت‌های افسانه‌زدایان ویدئویی از صحنه‌ای که مستر بین بادکنک‌ها را به کالسکه می‌بندد، به نمایش درآمد و آن‌ها این فرضیه را
می‌بندد، به نمایش درآمد و آن‌ها این فرضیه را آزمایش کردند که آیا تعداد زیادی بادکنک واقعاً می‌تواند یک کودک کوچک را به آسمان بلند کند. این موضوع قابل قبول و عملی ارزیابی شد، اگرچه تعداد بسیار زیادی بادکنک، فراتر از حد معمول، برای به واقعیت پیوستن آن مورد نیاز بود. بازیگران. متیو اشفورد، بازیگری که در "مستر بین در اتاق ۴۲۶" نقش سرایدار هتل را بازی می‌کرد، در این قسمت نیز در نقش مرد جوان با سیب شکلاتی ظاهر شد. موسیقی. در این قسمت، آهنگ‌های «شیکینگ آل اور» از جانی کید و د پایرتس، و «تایگر فیت» از گروه ماد، به
کید و د پایرتس، و «تایگر فیت» از گروه ماد، به همراه آهنگ اصلی پت پست‌چی (برای دستگاه بازی کودکان) که کن بری آن را اجرا کرده است، پخش می‌شوند. این موضوع باعث می‌شود این قسمت تنها قسمتی باشد که در آن از موسیقی دارای حق تکثیر استفاده شده است.
روابط ایتالیا و تونس () به روابط خارجی بین ایتالیا و تونس اشاره دارد. هر دو کشور در سال ۱۹۵۷ روابط دیپلماتیک برقرار کردند. ایتالیا دارای سفارت در شهر تونس است. تونس دارای سفارت در رم، سرکنسولگری عمومی در پالرمو و سه کنسولگری در جنوآ، میلان و ناپل است. هر دو کشور عضو کامل اتحادیه مدیترانه هستند. پیش از استقلال تونس، جامعه مهمی از ایتالیایی‌ها در این کشور زندگی می‌کردند. همچنین جامعه‌ای از تونس در ایتالیا وجود دارد؛ در دوران دنیاگیری کووید-۱۹ در ایتالیا تونس یکی از معدود کشورهایی بود که پزشکان ارتشی به
تونس یکی از معدود کشورهایی بود که پزشکان ارتشی به ایتالیا اعزام کرد. روابط مهاجرتی ایتالیا–تونس. از زمان وحدت ایتالیا، مهاجرت ایتالیایی‌ها به تونس قابل توجه بوده است. امروزه در تونس جوامع ایتالیایی زیادی وجود دارد. از سوی دیگر، حضور تونس‌ها در ایتالیا به دهه ۱۹۸۰ بازمی‌گردد. در تونس، بحران اقتصاد تونس و مسائل سیاسی اهمیت دارد. سال ۲۰۱۵ با حملات سوسه ۲۰۱۵ مشخص شد. این حملات رشد اقتصادی تونس را محدود کرد، به ویژه در بخش گردشگری که یکی از بخش‌های اصلی اقتصاد است. در سال ۲۰۲۰ بحران اقتصادی با دنیاگیری کووید-۱۹
در سال ۲۰۲۰ بحران اقتصادی با دنیاگیری کووید-۱۹ در تونس تشدید شد. برای ایجاد توافقات و همکاری‌ها در زمینه مهاجرت، توسعه و حمایت از جمعیت تونس در کشور خود، مذاکراتی بین وزارت امور خارجه و همکاری بین‌المللی تونس و وزارت امور خارجه و همکاری بین‌المللی ایتالیا در جریان است. در مارس ۲۰۲۱، یک روابط دو جانبه امضا شد. در آگوست ۲۰۲۰، وزرای لوئیجی دی مایو و لوچیانا لامورگزه از تونس بازدید کردند و هدف این سفر تأکید مجدد بر تعهد مشترک به شراکت قوی اتحادیه اروپا و تونس، شامل روابط سیاسی و اقتصادی و همکاری در زمینه
شامل روابط سیاسی و اقتصادی و همکاری در زمینه مهاجرت بود. همچنین در سال ۲۰۲۰، توافقی بین ایتالیا و اتحادیه اروپا دربارهٔ جریان‌های مهاجرتی صورت گرفت. روابط اقتصادی. نزدیکی جغرافیایی و دسترسی آزاد تونس به بازار اتحادیه اروپا، روابط تجاری بین دو کشور را نسبتاً پایدار می‌کند. حجم تجارت در سال ۲۰۲۰ حدود ۴٫۵ میلیارد یورو بود. ایتالیا پس از فرانسه دومین تأمین‌کننده کشور شمال آفریقا است و در سال ۲۰۲۰ سهم بازاری حدود ۱۵٪ داشته و همچنین دومین مشتری این کشور به‌شمار می‌رود. حضور شرکت‌های ایتالیایی در تونس قوی است و
می‌رود. حضور شرکت‌های ایتالیایی در تونس قوی است و شامل ۴۲۶ شرکت فعال ایتالیایی می‌شود که ۸٬۸۳۶ نفر را به کار گرفته‌اند. این شرکت‌ها تقریباً یک‌سوم کل شرکت‌های خارجی در تونس را تشکیل می‌دهند. توافقات مالی. توافقنامه‌های مالیاتی مضاعف (۱۹۷۹) در ۱۶ مه ۱۹۷۹ در تونس، دولت جمهوری ایتالیا و دولت جمهوری تونس «کنوانسیون جلوگیری از مالیات مضاعف» در زمینه مالیات بر درآمد و پیشگیری از فرار مالیاتی را امضا کردند. توافقنامه سرمایه‌گذاری دوجانبه (۱۹۸۵) توافقنامه سرمایه‌گذاری دوجانبه بین ایتالیا و تونس در رم در ۱۷ اکتبر
دوجانبه بین ایتالیا و تونس در رم در ۱۷ اکتبر ۱۹۸۵ امضا شد. این توافقنامه شرایط سرمایه‌گذاری خصوصی توسط شهروندان و شرکت‌های یک کشور در قلمرو کشور دیگر را مشخص می‌کند. همکاری انرژی. در چارچوب همکاری‌های انرژی، حضور خط لوله گاز خط لوله ترانس-مدیترانه اهمیت دارد. این خط لوله از دریای مدیترانه عبور می‌کند و تونس ایتالیا را به میادین گازی الجزایر متصل می‌کند. در ۳۰ نوامبر ۲۰۱۶، در جریان کنفرانس بین‌المللی "Tunisia 2020"، شرکت انی (شرکت) و شرکت دولتی تونسی شرکت ملی نفت تونس توافقنامه همکاری بیشتری برای توسعه
ملی نفت تونس توافقنامه همکاری بیشتری برای توسعه پروژه‌های تولید انرژی از منابع تجدیدپذیر امضا کردند. در ۲ مه ۲۰۱۹، در چارچوب نخستین اجلاس بین‌دولتی ایتالیا و تونس در تونس، معاون نخست‌وزیر و وزیر توسعه اقتصادی، لوئیجی دی مایو، توافقنامه‌ای با وزیر صنعت تونس، اسلیم فریانی، امضا کرد. این توافقنامه مربوط به ساخت یک خط برق زیرآبی بین ایتالیا و تونس است که به‌صورت مشترک توسط اتحادیه اروپا و شرکت‌های انرژی ترنا و STEG تأمین مالی می‌شود. در ۲ ژوئیه ۲۰۱۹ در تونس، وزیر صنعت، اسلیم فریانی، و مدیرعامل شرکت ENI، کلودیو
صنعت، اسلیم فریانی، و مدیرعامل شرکت ENI، کلودیو دسکالزی، در حضور نخست‌وزیر تونس یوسف شاهد توافقنامه جدیدی امضا کردند. این توافقنامه همکاری برای انتقال گاز طبیعی الجزایر از طریق تونس تا سال ۲۰۲۹ را تمدید می‌کند. همکاری فرهنگی. تاریخچه روابط فرهنگی بین ایتالیا و تونس نیز قابل توجه است، زیرا مهاجرت و مستعمره‌سازی در قرن نوزدهم، جمعیت زیادی از ایتالیایی‌ها را به این کشور شمال آفریقا آورد. حضور ایتالیایی‌ها به ساخت بیمارستان‌ها، مدارس، صنایع، شهرهای کوچک (مشهورترین آن‌ها حلق الوادی)، روزنامه‌ها، مجلات و مؤسسات
آن‌ها حلق الوادی)، روزنامه‌ها، مجلات و مؤسسات فرهنگی کمک کرد. علاوه بر این، پیوندهای فرهنگی بین ایتالیا و تونس شامل ادبیات، غذا و حتی زبان است، به طوری که زبان تونسی بسیاری از واژگان ایتالیایی را جذب کرده است، برای مثال "jilat" از ایتالیایی "gelato" (به معنی «بستنی»). یک توافقنامه همکاری فرهنگی که به سال ۱۹۹۷ بازمی‌گردد، روابط فرهنگی بین تونس و ایتالیا را مدیریت می‌کند و شامل تبادل معلم و اعطای بورس‌های تحصیلی و کمک‌های پژوهشی است. مؤسسه فرهنگی ایتالیا نقش مهمی در معرفی فرهنگ ایتالیا و تقویت روابط فرهنگی