payamvha/North_RAG huggingface dataset:
فرایند یا کار دارای قابلیت زمان‌بندی است. وظایف توسط یک سیستم بی‌درنگ پذیرفته می‌شوند و بسته به ویژگی الگوریتم زمان‌بندی طبق مهلت کار مشخص می‌شوند. مدل‌سازی و ارزیابی درگیر شدن سیستم زمان‌بندی بی‌درنگ با استفاده از تجزیه و تحلیل قابلیت الگوریتم برای رسیدن به یک پایان فرایند است. مهلت به عنوان زمان مورد نیاز برای پردازش یک کار تعریف می‌شود. به عنوان مثال، در یک الگوریتم زمان‌بندی بی‌درنگ می‌توان یک ضرب الاجل را تا پنج نانو ثانیه تنظیم کرد. در یک عملیات مهم، وظیفه باید در زمان مشخص شده در مهلت (یعنی پنج نانو
باید در زمان مشخص شده در مهلت (یعنی پنج نانو ثانیه) پردازش شود. یک کار در یک سیستم بی‌درنگ باید «نه خیلی زود و نه خیلی دیر» تکمیل شود. زمانی گفته می‌شود که یک سیستم غیرقابل برنامه‌ریزی است که وظایف نتوانند مهلت‌های تعیین‌شده را برآورده کنند. یک کار را می‌توان به عنوان یک فرایند دوره‌ای یا غیردوره‌ای طبقه‌بندی کرد. دسته‌بندی‌ها. معیارهای یک سیستم بی‌درنگ را می‌توان به سخت، محکم یا نرم طبقه‌بندی کرد. برنامه‌ریز الگوریتم‌ها را برای اجرای وظایف بر اساس یک ترتیب مشخص تنظیم می‌کند. چندین مدل ریاضی برای نمایش یک
مشخص تنظیم می‌کند. چندین مدل ریاضی برای نمایش یک سیستم زمان‌بندی وجود دارد، اکثر پیاده‌سازی‌های الگوریتم زمان‌بندی بی‌درنگ برای اجرای پیکربندی‌های تک‌پردازنده یا چند پردازنده مدل‌سازی می‌شوند. الگوریتم‌های زمان‌بندی چالش‌برانگیزتر در چند پردازنده‌ها یافت می‌شوند. پیاده‌سازی الگوریتم زمان‌بندی تک‌پردازنده در چند پردازنده همیشه امکان‌پذیر نیست. الگوریتم‌های مورد استفاده در تحلیل زمان‌بندی می‌توانند به عنوان بازدارنده یا غیر بازدارنده طبقه‌بندی شوند. یک الگوریتم زمان‌بندی نحوه پردازش وظایف توسط سیستم
الگوریتم زمان‌بندی نحوه پردازش وظایف توسط سیستم زمان‌بندی را تعریف می‌کند. به‌طور کلی، در الگوریتم یک سیستم زمان‌بندی بی‌درنگ، به هر کار یک شرح، مهلت و یک شناسه (نشان‌دهنده اولویت) اختصاص داده می‌شود. الگوریتم زمان‌بندی انتخابی نحوه تخصیص اولویت‌ها به یک کار خاص را تعیین می‌کند. یک الگوریتم زمان‌بندی بی‌درنگ را می‌توان به عنوان استاتیک یا پویا طبقه‌بندی کرد. برای یک زمان‌بندی ثابت، اولویت‌های کار پیش از اجرای سیستم تعیین می‌شوند. یک زمان‌بندی پویا اولویت‌های کار را در حین اجرا تعیین می‌کند. وظایف توسط
کار را در حین اجرا تعیین می‌کند. وظایف توسط عناصر سخت‌افزاری در یک سیستم زمان‌بندی بی‌درنگ از محیط محاسباتی پذیرفته‌شده و در رایانش بی‌درنگ پردازش می‌شوند. یک سیگنال خروجی وضعیت پردازش را نشان می‌دهد. مهلت کار نشان‌دهنده زمان تعیین شده برای تکمیل هر کار است. همیشه نمی‌توان مهلت لازم را رعایت کرد؛ بنابراین تأیید بیش از این توسط الگوریتم زمان‌بندی باید انجام شود. دو مدل مختلف را می‌توان با استفاده از یک الگوریتم زمان‌بندی پویا پیاده‌سازی کرد. مهلت کار را می‌توان با توجه به اولویت کار (اولین مهلت) اختصاص داد
با توجه به اولویت کار (اولین مهلت) اختصاص داد یا با کم کردن زمان پردازش از ضرب الاجل (کمترین سستی) زمان تکمیل برای هر کار را تعیین کرد. ضرب‌الاجل‌ها و زمان لازم برای اجرای کار باید از قبل درک شود تا از استفاده مؤثر از زمان‌های اجرای عناصر پردازش اطمینان حاصل شود. تست و تأیید. تأیید عملکرد و اجرای یک الگوریتم زمان‌بندی بی‌درنگ با تجزیه و تحلیل زمان‌های اجرای الگوریتم انجام می‌شود. تأیید عملکرد یک زمان‌بندی بی‌درنگ مستلزم آزمایش الگوریتم زمان‌بندی تحت سناریوهای آزمایشی مختلف از جمله بدترین زمان اجرا است. این
آزمایشی مختلف از جمله بدترین زمان اجرا است. این سناریوهای تست شامل بدترین حالت و موارد نامطلوب برای ارزیابی عملکرد الگوریتم است. محاسبات زمانی مورد نیاز برای تجزیه و تحلیل سیستم‌های زمان‌بندی نیاز به ارزیابی الگوریتم در سطح کد دارد. روش‌های مختلفی را می‌توان برای آزمایش یک سیستم زمان‌بندی در یک سیستم بی‌درنگ به کار برد. برخی از روش‌ها عبارتند از: تأیید ورودی/خروجی و تجزیه و تحلیل کد. یک روش آزمایش هر یک از شرایط ورودی و انجام مشاهدات خروجی است. بسته به تعداد ورودی‌ها، این رویکرد می‌تواند منجر به تلاش زیادی
ورودی‌ها، این رویکرد می‌تواند منجر به تلاش زیادی شود. یکی دیگر از روش‌های سریع‌تر و مقرون به صرفه‌تر، رویکرد مبتنی بر ریسک است که در آن ورودی‌های معرف پراهمیت برای آزمایش انتخاب می‌شوند. این روش مقرون به صرفه‌تر است، اما در صورت استفاده از رویکرد نادرست، می‌تواند نتیجه‌گیری غیر بهینه در مورد اعتبار سیستم را به همراه داشته باشد. تست مجدد نیازها پس از تغییرات در سیستم زمان‌بندی به صورت موردی در نظر گرفته می‌شود. تست و تأیید سیستم‌های بی‌درنگ نباید به تأیید ورودی/خروجی و کدها محدود شود، بلکه در برنامه‌های در
و کدها محدود شود، بلکه در برنامه‌های در حال اجرا با استفاده از روش‌های مداخله‌ای یا غیرمداخله‌ای نیز انجام می‌شود. جستارهای وابسته. پیش‌اجرایی (رایانش)
شکافتن چوب یا شکافتن کُنده ("riving", cleaving) یک تکنیک باستانی است که در نجاری برای ساختن الوار برای ساخت اشیاء چوبی، گاهی سبدبافی و هیزم استفاده می‌شد. برخلاف اره کردن چوب، در این روش چوب در امتداد الیاف با استفاده از ابزارهایی مانند چکش و گوه، ماول شکافتن، تبر شکافنده، چاقوی کناری یا فری تقسیم می‌شود.
دارکوب تاج‌خاکستری گونه‌ای از پرندگان زیرتیرهٔ Picinae از خانواده دارکوبان (Picidae) و این بومی در غرب مکزیک است.
دارکوب خاکستری‌ونخودی گونه‌ای از پرندگان از خانواده دارکوبان (Picidae) است که در برونئی، اندونزی (سوماترا و بورنئو)، مالزی، جنوب میانمار و جنوب تایلند یافت می‌شود، اما در سنگاپور منقرض شده است. زیستگاه طبیعی آن جنگل‌های پهن‌برگ نمناک استوایی یا نیمه‌گرمسیری جلگه‌ای و کوهستانی است.
دارکوب سرسفید یک دارکوب غیرکوچنده است که در جنگل‌های کاج کوه‌های غرب آمریکای شمالی زندگی می‌کند.
ام‌پی‌وی تهران نام خودروی سفارشی آلمانی است که در سال ۱۹۷۲ میلادی (۱۳۵۱ خورشیدی) ساخته شده است. این خودرو، نماد اختصاصی همکاری میان سه خودروساز آلمانی، یعنی مرسدس بنز، پورشه و فولکس واگن و احتمالا تنها تلاش توسعه‌ای مشترک این سه خودرو ساز است. این خودروی مخصوص مسابقات صحرایی، به سفارش صدراعظم وقت آلمان، ویلی برانت تولید و توسط سفیر وقت آلمان در تهران به مناسبت جشن تولد 12 سالگی رضا پهلوی، ولیعهد ایران به وی هدیه داده شد. این خودرو در حال حاضر در مالکیت بنیاد مستضعفان انقلاب اسلامی بوده و به همراه سایر
بنیاد مستضعفان انقلاب اسلامی بوده و به همراه سایر خودروهای خاص در موزه ملی خودرو ایران به نمایش درآمده است. نام این خودرو برگرفته از حروف ابتدایی نام سه خودروساز دخیل در تولید آن به همراه تهران به عنوان شهر محل سفارش آن است. این خودرو مجهز به پیشرانه چهار سیلندر با توان ۸۰ اسب بخار بوده و حداکثر سرعت ۱۷۰ کیلومتر بر ساعت است. از آنجا که رضا پهلوی این خودرو را در سن ۱۲ سالگی هدیه گرفته، لذا خودرو مجهز به دو کلید نقره‌ای و طلایی است. کلید نقره‌ای محدودیت سرعت ۳۰ کیلومتر بر ساعت را به دلایل ایمنی رقم می زند و
۳۰ کیلومتر بر ساعت را به دلایل ایمنی رقم می زند و فقط با کلید طلایی امکان رسیدن به حداکثر سرعت ۱۷۰ کیلومر بر ساعت فراهم می‌گردد.این خودرو نماد تعامل میان سیاست و نوآوری در صنعت خودروسازی در زمان خود است.
در علوم کامپیوتر نظری، مدار یک مدل محاسباتی است که در ان مقادیر ورودی از طریق دنباله ای از دروازه ها ادامه می یابد که هر کدام یک تابع را محاسبه می کنند. مدارهایی از این نوع یک تعمیم از مدارهای بولی و یک مدل ریاضی برای مدارهای منطقی دیجیتال ارائه می دهند. مدارها توسط دروازه هایی که در انها وجود دارد و مقادیری که دروازه ها می توانند تولید کنند تعریف می شوند. به عنوان مثال، مقادیر در یک مدار بولی مقادیر بولی هستند و مدار شامل اتصال، جدایی و دروازه های نفی است. مقادیر در یک مدار صحیح مجموعه ای از اعداد صحیح
مقادیر در یک مدار صحیح مجموعه ای از اعداد صحیح هستند و دروازه ها اتحاد مجموعه، تقاطع مجموعه و مجموعه مکمل و همچنین جمع و ضرب عملیات حسابی را محاسبه می کنند. تعریف رسمی. ک مدار یک سه گانه است formula_1 ، جایی که واژه شناسی. به گیت های درجه صفر "ورودی" یا "برگ" می گویند. به گیت های خارج از درجه 0 "خروجی" می گویند. اگر لبه ای از دروازه وجود داشته باشد formula_9 بسوی دروازه formula_10 در نمودار formula_11 سپس formula_10 "فرزند" ان نامیده می شود formula_9 . ما فرض می کنیم که نظمی در رئوس نمودار وجود دارد،
ما فرض می کنیم که نظمی در رئوس نمودار وجود دارد، بنابراین می توانیم از آن صحبت کنیم formula_14 فرزند یک دروازه وقتی formula_14 کمتر از درجه بیرونی دروازه است. "اندازه" یک مدار تعداد گره های یک مدار است. "عمق یک دروازه" formula_9 طول طولانی ترین مسیر در formula_11 است شروع در formula_9 تا یک دروازه خروجی به طور خاص، دروازه های خارج از درجه 0 تنها دروازه های عمق 1 هستند. "عمق یک مدار" حداکثر عمق هر دروازه است. ارزیابی. ارزش دقیق formula_19 از یک دروازه formula_9 با درجه ی formula_6 و برچسب زدن formula_22 به
با درجه ی formula_6 و برچسب زدن formula_22 به صورت بازگشتی برای همه گیت ها تعریف می شود formula_9 . formula_24 مقدار مدار مقدار هر یک از دروازه های خروجی است.
اینابا ماساتوشی ؛ ۱۶۰۳ – ۲۸ اکتبر ۱۶۷۶ میلادی) سامورایی در دوره ادو اهل ژاپن بود. اینابا ماساتوشی پنجمین پسر اینابا ماساناری و همچنین دومین پسر کاسوگا نو تسوبونه، دایه شوگون توکوگاوا ایه‌میتسو بود. او برادر اینابا ماساکاتسو و اینابا ماساتسوگو بود.
در سیستم های کامپیوتری ،توکن دسترسی حاوی اعتبارنامه های امنیتی برای یک (login session)به سیستم است و کاربر ،گروه های کاربر ،امتیازات کاربر و در برخی موارد ،یک برنامه خاص را شناسایی میکند.در برخی موارد، ممکن است از شما توکن دسترسی(مثلا ۴۰ کاراکتر تصادفی) برای ورود خواسته شود به جای رمز عبور معمولی(بنابراین باید به صورت محرمانه مانند رمز عبور نگه داری شود.) بررسی اجمالی. توکن دسترسی یک شی است که هویت امنیتی یک فرآیند یا رشته را در بر می گیرد(کپسوله کردن). یک توکن برای گرفتن تصمیم امنیتی و ذخیره اطاعات غیر
توکن برای گرفتن تصمیم امنیتی و ذخیره اطاعات غیر قابل دستکاری درباره چند موجودیت سیستم استفاده می شود.در حالی که یک توکن به‌طور کلی برای نشان دادن اطلاعات امنیتی استفاده می‌شود، قادر است داده‌های اضافی و بدون شکل را نیز که در هنگام ایجاد توکن قابل پیوست است، در خود نگه دارد. توکن‌ها می‌توانند بدون نیاز به امتیاز ویژه‌ای تکثیر شوند، به عنوان مثال برای ایجاد یک توکن جدید با سطح دسترسی پایین‌تر به منظور محدود کردن دسترسی یک برنامه راه‌اندازی شده. یک توکن دسترسی توسط ویندوز زمانی استفاده می‌شود که یک فرآیند یا
توسط ویندوز زمانی استفاده می‌شود که یک فرآیند یا رشته تلاش می‌کند با اشیائی که دارای توصیف‌گرهای امنیتی هستند (اشیاء قابل حفاظت)، تعامل داشته باشد. در ویندوز، یک توکن دسترسی توسط از نوع توکن نشان داده می‌شود. توکن دسترسی توسط سرویس ثبت ورود وقتی ایجاد می‌شود که یک کاربر به سیستم وارد می‌شود و اعتبارنامه‌های ارائه شده توسط کاربر در مقابل پایگاه داده احراز هویت تایید می‌شوند. پایگاه داده احراز هویت شامل اطلاعات اعتباری است که برای ساخت توکن اولیه برای جلسه ورود لازم است، از جمله شناسه کاربر، شناسه گروه اصلی،
لازم است، از جمله شناسه کاربر، شناسه گروه اصلی، تمام گروه‌های دیگری که کاربر عضو آن‌ها است و اطلاعات دیگر. توکن به فرآیند اولیه‌ای که در جلسه کاربر ایجاد می‌شود پیوست می‌شود و توسط فرآیندهای بعدی که توسط فرآیند اولیه ایجاد می‌شوند به ارث می‌رسد. هر زمان که چنین فرآیندی دسترسی به هر منبعی که کنترل دسترسی فعال دارد را باز می‌کند، ویندوز داده‌های موجود در توصیف‌گر امنیتی شیء هدف را با محتوای توکن دسترسی موثر فعلی تطبیق می‌دهد. نتیجه این ارزیابی بررسی دسترسی، نشانه‌ای از این است که آیا دسترسی مجاز است و در
نشانه‌ای از این است که آیا دسترسی مجاز است و در صورت مجاز بودن، چه عملیاتی (خواندن، نوشتن/تغییر و غیره) برنامه فراخوانی مجاز به انجام آن‌ها است. انواع توکن ها. دو نوع توکن وجود دارد: توکن اصلی توکن‌ های اصلی فقط می‌توانند به فرآیندها مرتبط شوند و نماینده موضوع امنیتی یک فرآیند هستند. ایجاد توکن‌های اصلی و ارتباط آن‌ها با فرآیندها هر دو عملیات دارای امتیاز هستند و نیاز به دو امتیاز مختلف در نام جداسازی امتیازی دارند - سناریوی معمول این است که سرویس احراز هویت توکن را ایجاد می‌کند و یک سرویس ورود آن را به
توکن را ایجاد می‌کند و یک سرویس ورود آن را به پوسته سیستم عامل کاربر مرتبط می‌کند. فرآیندها ابتدا یک کپی از توکن اصلی فرآیند والد خود را به ارث می‌برند. توکن جانشینی جانشینی یک مفهوم امنیتی است که در ویندوز NT پیاده‌سازی شده و به یک برنامه سرور اجازه می‌دهد تا به طور موقت "مشتری" باشد از نظر دسترسی به اشیاء ایمن. جانشینی چهار سطح ممکن دارد: ناشناس، که به سرور دسترسی یک کاربر ناشناس/ناشناس را می‌دهد؛ احراز هویت، که به سرور اجازه می‌دهد هویت مشتری را بررسی کند ولی از آن هویت برای دسترسی به اشیاء استفاده
کند ولی از آن هویت برای دسترسی به اشیاء استفاده نکند؛ جانشینی، که به سرور اجازه می‌دهد به نمایندگی از مشتری عمل کند؛ و واگذاری، همانند جانشینی اما به سیستم‌های راه دور که سرور به آن‌ها متصل می‌شود (از طریق حفظ اعتبارنامه‌ها) گسترش می‌یابد. مشتری می‌تواند حداکثر سطح جانشینی (در صورت وجود) موجود برای سرور را به عنوان یک پارامتر اتصال انتخاب کند. واگذاری و جانشینی عملیات دارای امتیاز هستند (جانشینی در ابتدا نبود، اما بی‌توجهی تاریخی در پیاده‌سازی API ‌های مشتری که نتوانستند سطح پیش‌فرض را به "احراز هویت"
مشتری که نتوانستند سطح پیش‌فرض را به "احراز هویت" محدود کنند، اجازه داد یک سرور بدون امتیاز یک مشتری با امتیاز را به طور ناخواسته جانشینی کند، که نیاز به آن را ایجاد کرد). توکن‌های جانشینی فقط می‌توانند به مرتبط شوند و نماینده موضوع امنیتی یک فرآیند مشتری هستند. توکن‌های جانشینی معمولاً به طور ضمنی توسط مکانیزم‌های مانند DCE ، و ایجاد و به رشته فعلی مرتبط می‌شوند. محتویات یک توکن. توکن ترکیبی از بخش های مختلف،عبارتند از:
ساختار داده زیپ تکنیکی برای نمایش یک ساختار داده انبوه است به طوری که برای نوشتن برنامه‌هایی که خودسرانه ساختار را طی می‌کنند و محتویات آن را به روز می‌کنند، به خصوص در راحت باشد. زیپ توسط در سال ۱۹۹۷ توصیف شد. این شامل و تعمیم تکنیک است که گاهی با آرایه‌ها استفاده می‌شود. تکنیک زیپ از این نظر کلی است که می‌توان آن را با فهرست‌ها، درخت‌ها و دیگر ساختارهای داده‌ای که به تعریف می‌شوند، تطبیق داد. چنین ساختارهای داده‌ای اصلاح شده معمولاً به عنوان «یک درخت با زیپ» یا «یک لیست با زیپ» نامیده می‌شود تا تأکید شود
یا «یک لیست با زیپ» نامیده می‌شود تا تأکید شود که ساختار از نظر مفهومی یک درخت یا لیست است، در حالی که زیپ جزئیات پیاده‌سازی است. توضیح یک فرد عادی برای درختی با زیپ یک سیستم فایل کامپیوتری معمولی با عملیاتی برای رفتن به والد (اغلب codice_1) و امکان رفتن به سمت پایین (codice_2) است. زیپ نشانگر مسیر فعلی است. در پشت صحنه، زیپ‌ها هنگام ایجاد تغییرات (عملکردی) در یک ساختار داده کارآمد هستند، جایی که یک ساختار داده جدید، کمی تغییر یافته از یک عملیات ویرایش بازگردانده می‌شود (به جای ایجاد تغییر در ساختار داده
می‌شود (به جای ایجاد تغییر در ساختار داده فعلی). مثال: پیمایش لیست دوطرفه. بسیاری از ساختارهای داده رایج در علوم کامپیوتر را می‌توان به عنوان ساختاری که توسط چند عملیات سازنده اولیه یا عملیات مشاهده گر ایجاد می‌شود بیان کرد. اینها شامل ساختار لیست‌های محدود است که می‌تواند توسط دو عملیات ایجاد شود: بنابراین فهرستی مانند codice_7 عبارت codice_8 است. می‌توان مکان را در چنین لیستی به عنوان تعداد مراحل از جلوی لیست تا مکان مورد نظر توصیف کرد. به‌طور رسمی‌تر، یک مکان در لیست تعداد عملیات codice_9 مورد نیاز برای
مکان در لیست تعداد عملیات codice_9 مورد نیاز برای بازسازی کل لیست از آن مکان خاص است. برای مثال، در codice_10 یک عملیات codice_11 و یک codice_12 برای بازسازی لیست مورد نیاز است. موقعیت X با نام codice_13 شناخته می‌شود. این ضبط همراه با مکان، نمایش زیپ شده از لیست یا زیپ لیست نامیده می‌شود. برای روشن بودن، یک مکان در لیست فقط تعداد عملیات codice_9 نیست، بلکه تمام اطلاعات دیگر در مورد آن codice_9 است. در این حالت، مقادیری که باید دوباره وصل شوند. در اینجا، این مقادیر ممکن است به راحتی در یک لیست جداگانه به
مقادیر ممکن است به راحتی در یک لیست جداگانه به ترتیب کاربرد از محل مورد نظر نشان داده شوند. به‌طور خاص، از متن "۳" در لیست codice_16 ، یک ضبط (که معمولاً به عنوان "مسیر" نامیده می‌شود) می‌تواند به عنوان codice_17 نشان داده شود که در آن codice_11 به دنبال آن codice_19 برای بازسازی لیست اصلی با شروع از codice_20 اعمال می‌شود. یک لیست زیپ همیشه کل ساختار داده را نشان می‌دهد. با این حال، این اطلاعات از منظر یک مکان خاص در آن ساختار داده است. در نتیجه، یک لیست زیپ جفتی است که هم از مکان به عنوان زمینه یا نقطه
زیپ جفتی است که هم از مکان به عنوان زمینه یا نقطه شروع و هم از یک ضبط یا مسیری تشکیل شده است که امکان بازسازی از آن مکان شروع را فراهم می‌کند. به‌طور خاص، فهرست زیپ codice_16 در محل "۳" ممکن است به صورت codice_22 نمایش داده شود. حال، اگر "۳" به "۱۰" تغییر یابد، آنگاه زیپ لیست تبدیل به codice_23 می‌شود. سپس فهرست ممکن است به‌طور مؤثر بازسازی شود: codice_24 یا مکان‌های دیگری که به آن‌ها رفته‌اند. با فهرستی که به این شکل نمایش داده می‌شود، تعریف عملیات نسبتاً کارآمد بر روی ساختارهای داده تغییرناپذیر مانند
کارآمد بر روی ساختارهای داده تغییرناپذیر مانند فهرست‌ها و درختان در مکان‌های دلخواه آسان است. به‌طور خاص، اعمال تبدیل زیپ به یک درخت، درج یا حذف مقادیر در هر مکان خاص در درخت را آسان می‌کند. زمینه‌ها و تمایز. نوع زمینه‌های یک زیپ را می‌توان از طریق از نوع اصلی که از طریق با مشتق حساب دیفرانسیل و انتگرال مرتبط است، ساخت. انواع بازگشتی که زیپ‌ها از آنها تشکیل می‌شوند را می‌توان به عنوان یک سازنده نوع یکنواخت در نظر گرفت. formula_1 . به عنوان مثال، با یک سازنده نوع بالاتر formula_2 که حداقل نقطه ثابت آرگومان
نوع بالاتر formula_2 که حداقل نقطه ثابت آرگومان خود را می‌سازد، یک درخت باینری بدون برچسب را می‌توان به صورت نمایش داد formula_3 و یک لیست بدون برچسب ممکن است شکل بگیرد formula_4 . در اینجا، نماد توان، ضرب و جمع به ترتیب با ، و مطابقت دارد، در حالی که اعداد طبیعی را برچسب گذاری می‌کنند. به این ترتیب، سازنده‌های نوع شبیه توابع چند جمله‌ای هستند formula_5 . بنابراین مشتق سازنده نوع را می‌توان از طریق این قیاس نحوی تشکیل داد: برای مثال یک درخت سه تایی بدون برچسب، مشتق سازنده نوع آن formula_6 معادل خواهد بود
مشتق سازنده نوع آن formula_6 معادل خواهد بود formula_7 ، مشابه استفاده از قواعد دیفرانسیل‌گیری و در حساب دیفرانسیل. نوع زمینه‌های زیپ روی یک نوع اصلی formula_8 معادل مشتق سازنده نوع اعمال شده برای نوع اصلی است، formula_9 . برای مثال، ساختار داده بازگشتی یک درخت باینری با گره‌هایی را در نظر بگیرید که یا از نوع هستند یا حاوی مقداری از نوع هستند:formula_10مشتق جزئی سازنده نوع را می‌توان به صورت محاسبه کردformula_11بنابراین، نوع زمینه‌های زیپ استformula_12به این ترتیب، متوجه می‌شویم که زمینه هر گره فرزند غیر
ترتیب، متوجه می‌شویم که زمینه هر گره فرزند غیر نگهبان در درخت باینری برچسب‌گذاری شده، سه‌گانه است که شامل به‌طور کلی، یک زیپ برای یک درخت از نوع formula_8 از دو بخش تشکیل شده است: فهرستی از زمینه‌های نوع formula_9 از گره فعلی و هر یک از اجداد آن تا گره ریشه، و مقدار نوع formula_8 که گره فعلی شامل می‌شود. استفاده. زیپ اغلب در جایی استفاده می‌شود که مفهوم یا حرکت به اطراف در مجموعه‌ای از داده‌ها وجود داشته باشد، زیرا معنای آن منعکس‌کننده حرکت به اطراف است اما به شیوه‌ای کاربردی غیر مخرب. از زیپ استفاده شده
به شیوه‌ای کاربردی غیر مخرب. از زیپ استفاده شده است در جایگزین‌ها و الحاقات. اصلاح مستقیم. در یک زبان برنامه‌نویسی غیر کاربردی، ممکن است ساده‌تر از ساختار داده اصلی عبور کرد و مستقیماً آن را اصلاح کرد (شاید پس از ، برای جلوگیری از تأثیرگذاری روی کدهای دیگر که ممکن است به آن ارجاع دهند). زیپ عمومی. زیپ عمومی تکنیکی برای دستیابی به همان هدفی است که زیپ معمولی با ثبت وضعیت پیمایش در ادامه هنگام بازدید از هر گره انجام می‌شود. (کد Haskell داده شده در مرجع از برنامه‌نویسی عمومی برای تولید تابع پیمایش برای هر
برنامه‌نویسی عمومی برای تولید تابع پیمایش برای هر ساختار داده استفاده می‌کند، اما این اختیاری است. - می‌توان از هر تابع پیمایش مناسب استفاده کرد) با این حال، زیپ عمومی شامل وارونگی کنترل است، بنابراین برخی از کاربردهای آن نیاز به یک ماشین حالات متناهی (یا معادل) برای پیگیری کارهای بعدی دارند.
ساکرامنتو گلد یک باشگاه فوتبال آمریکایی مستقر در ساکرامنتو، کالیفرنیا بود که عضو لیگ فوتبال آمریکا بود. آنها در سال ۱۹۷۶ به نام ساکرامنتو اسپیریتس شناخته می‌شدند. تاریخچه. در فصل افتتاحیه این تیم، آنها نتوانستند به پلی آف ای‌اس‌ال راه یابند. در فصل ۱۹۷۷، اسپیریتس در بخش غرب قهرمان شد و به بازی قهرمانی ای‌اس‌ال راه یافت. در طول فصل ۱۹۷۸ عضویت ای‌اس‌ال آنها به دلیل عدم انجام تعهدات قانون اساسی ای‌اس‌ال لغو شد. آنها با تیم جدیدی که متعلق به سازنده کابینت محلی، جان آندروتی بود، جایگزین شدند. کمتر از دو هفته
جان آندروتی بود، جایگزین شدند. کمتر از دو هفته بعد، این تیم ساکرامنتو گلد نام گرفت. در سال ۱۹۷۹ ساکرامنتو عنوان قهرمانی ای‌اس‌ال را به دست آورد. به نوبه خود، ساکرامنتو در ۱۶ ژوئیه ۱۹۸۰ فعالیت خود را متوقف کرد. در شرایطی مشابه سال ۱۹۷۸، گلد با اسپیریتس جایگزین شد، اما این بار این تقویت‌کننده‌های باشگاه بودند که مسئولیت اداره باشگاه را بر عهده گرفتند. در فصل ۱۹۸۰ باشگاه ساکرامنتو برنده کنفرانس آمریکا شد و برای سومین بار در چهار سال گذشته به عنوان قهرمانی ای‌اس‌ال رسید.
جان برکستون هیکس (؛ – ) پزشک متخصص زنان و زایمان اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی مدرک دکترای پزشکی خود را در سال ۱۸۵۱ از دانشگاه لندن گرفت و از سال ۱۸۶۲ همکار انجمن سلطنتی و از ۱۸۶۶ عضو کالج سلطنتی پزشکان شد. وی نخست در سال ۱۸۵۶ دستیار متخصص زایمان در بیمارستان گایز بود و بعد در سال ۱۸۸۸ پزشک متخصص زایمان در بیمارستان سنت ماری شد. او بود که نخستین بار در ۱۸۷۲ نوعی از انقباضات رحمی را توصیف کرد که منجر به زایمان نمی‌شوند و بعدها انقباضات برکستون هیکس نام گرفتند.
نیروی پلیس فلسطین یک نیروی متشکل پلیس بود که در سال ۱۹۲۰ میلادی، به دستور کمیسر عالی فلسطین و ماوراء اردن تشکیل شد. این نیرو در دورهٔ قیمومت بریتانیا بر فلسطین فعالیت می‌کرد. این نیروها متشکل از افسران یهودی، عرب و انگلیسی بود. با این حال، در طول دوره قیمومیت بر فلسطین، این نیرو به طور فزاینده‌ای به سرکوب گروه‌های مسلح فلسطینی پرداخت و در عمل به تسهیل حاکمیت قوم یهود بر سرزمین فلسطین کمک کرد که در نهایت منجر به تشکیل کشور اسرائیل شد. اعراب فلسطینی شورشی را علیه سلطهٔ بریتانیا از سال ۱۹۳۶ تا ۱۹۳۹ انجام دادند
سلطهٔ بریتانیا از سال ۱۹۳۶ تا ۱۹۳۹ انجام دادند و پلیس فلسطین نقش مهمی در سرکوب اعراب داشت.
در مبحث گرافیک کامپیوتری و تصویربرداری دیجیتال، مقیاس بندی تصویر به تغییر اندازه یک تصویر دیجیتالی اشاره می‌کند. در تکنولوژی ویدئو، بزرگ‌نمایی محتوای دیجیتال به عنوان افزایش مقیاس یا افزایش وضوح شناخته می‌شود. هنگام مقیاس‌بندی یک تصویر گرافیکی برداری(vector graphic)، پایه‌های تشکیل دهنده گرافیکی که تصویر را می‌سازند، می‌توانند با استفاده از تبدیل‌های هندسی بدون افت کیفیت در تصویر، مقیاس بندی شوند(lossless). هنگام مقیاس بندیِ یک تصویر گرافیکی شطرنجی، باید یک تصویر جدید با تعداد پیکسل‌های بیشتر یا کمتر تولید
تصویر جدید با تعداد پیکسل‌های بیشتر یا کمتر تولید شود. در مورد کاهش تعداد پیکسل (کاهش مقیاس)، این معمولاً منجر به کاهش کیفیت قابل مشاهده ای می‌شود. از منظر پردازش سیگنال دیجیتال، مقیاس بندی گرافیک شطرنجی یک مثال دو بعدی از تبدیل نرخ نمونه است، تبدیل یک سیگنال گسسته از یک نرخ نمونه برداری (در این مورد، نرخ نمونه برداری محلی) به دیگری. از دیدگاه ریاضی. مقیاس بندی تصویر را می‌توان به عنوان شکلی از نمونه برداری مجدد(resampling) یا بازسازی تصویر از دیدگاه قضیه نمونه‌گیری نایکویست تفسیر کرد. طبق این قضیه، نمونه
نایکویست تفسیر کرد. طبق این قضیه، نمونه برداری به پایین از یک تصویر اصلی با وضوح بالاتر به یک تصویر کوچکتر، تنها پس از اعمال یک فیلتر ضد آلیاسینگ ۲ بعدی مناسب برای جلوگیری از بروز اختلالات بصری aliasing انجام می‌شود. تصویر به اطلاعاتی کاهش می‌یابد که می‌تواند توسط تصویر کوچکتر حمل شود. اگر نمونه برداری به بالا انجام شود، یک فیلتر بازسازی جای فیلتر ضد آلیاسینگ را خواهد گرفت. یک رویکرد بهتر برای افزایش مقیاس، آن را به عنوان یک مسئله وارون در نظر می‌گیرد، و مسئله ایجاد تصویری قابل قبول، بطوریکه وقتی تصویر را
ایجاد تصویری قابل قبول، بطوریکه وقتی تصویر را کوچک می‌کنیم همانند تصویر اولیه باشد را حل می‌کند. تکنیک‌های مختلفی برای این مورد استفاده شده است، از جمله تکنیک‌های بهینه‌سازی با استفاده از نرمال سازی و استفاده از یادگیری ماشین روی تصویرهای ورودی. الگوریتم‌ها. اندازه تصویر را می‌توان به روش‌ها و الگوریتم‌های مختلفی تغییر داد که هر کدام نکات مثبت و منفی خود را دارند. درونیابی (الحاق) نزدیکترین همسایه. یکی از راه‌های ساده‌تر برای افزایش اندازه تصویر ، درون‌یابی نزدیک‌ترین همسایه است که هر پیکسل را با
درون‌یابی نزدیک‌ترین همسایه است که هر پیکسل را با نزدیک‌ترین پیکسل در خروجی جایگزین می‌کند. برای افزایش مقیاس تصویر، این بدان معناست که چندین پیکسل از یک رنگ وجود خواهد داشت. این می‌تواند جزئیات واضح را حفظ کند، اما همچنین در تصاویر صاف قبلی، ناهمواری ایجاد می‌کند. واژه «نزدیک‌ترین» در نزدیک‌ترین همسایه لازم نیست نزدیک‌ترین از دیدگاه ریاضی باشد. یک پیاده‌سازی رایج این است که همیشه به سمت صفر گرد کنید. گرد کردن به این روش اختلالات تصویری کمتری تولید می‌کند و محاسبه آن سریعتر است. این الگوریتم اغلب برای
و محاسبه آن سریعتر است. این الگوریتم اغلب برای تصاویری که فاقد یا دارای تعداد لبه‌های صاف کمی هستند ترجیح داده می‌شود. یک کاربرد رایج از این را می‌توان در هنرهای پیکسلی یافت. الگوریتم‌های دو خطی و دو مکعبی (Bilinear &amp; Bicubic). درون یابی دو خطی با درونیابی مقادیرِ رنگِ پیکسل عمل می‌کند و یک انتقال پیوسته به خروجی ارائه می‌دهد حتی در جایی که محتوای اصلی دارای انتقال‌های گسسته است. اگرچه این برای تصاویر با تُن پیوسته مطلوب است، اما این الگوریتم کنتراست (لبه‌های تیز) را به گونه ای کاهش می‌دهد که ممکن است
تیز) را به گونه ای کاهش می‌دهد که ممکن است برای خطوط تصویر مشکلاتی ایجاد شود. درون یابی دو مکعبی با افزایش هزینه محاسباتی، نتایج بسیار بهتری را به همراه دارد نمونه برداری مجدد سینک و لانچوس(Sinc &amp; Lanczos). نمونه‌برداری مجدد Sinc، در تئوری، بهترین بازسازی ممکن را برای یک سیگنال کاملاً باند محدود فراهم می‌کند. اما در عمل، این انتظارات به‌طور کامل توسط تصاویر دیجیتالی دنیای واقعی برآورده نمی‌شود. نمونه برداری مجدد Lanczos، که تقریبی برای روش sinc می‌باشد، نتایج بهتری را به ارمغان می‌آورد. درون یابی دو
نتایج بهتری را به ارمغان می‌آورد. درون یابی دو مکعبی را می‌توان به عنوان یک تقریب محاسباتی کارآمد برای نمونه برداری مجدد Lanczos در نظر گرفت. نمونه‌گیری جعبه ای. یکی از نقاط ضعف الگوریتم‌های دو خطی، دو مکعبی و مرتبط این است که تعداد مشخصی از پیکسل‌ها را نمونه برداری می‌کنند. هنگامی که از یک آستانه خاص تصویر را کوچکتر می‌کنیم، مثلاً بیش از دو بار برای همه الگوریتم‌های دو نمونه‌برداری، الگوریتم‌ها پیکسل‌های غیر مجاور را نمونه‌برداری می‌کنند، که هم منجر به از دست دادن داده‌ها و هم نتایج ناخوشایند می‌شود. راه