payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کرکوس ریویوز آن را با "سرگذشت ندیمه" مقایسه کرد و ضمن "کوتاه" خواندنش، آن را "تأثیرگذار" و "قدرتمند" دانست. نشریه اکسپرس آن را "جان‌سوز" و "باشکوه" و محصول "تخیل عمیقاً اصیل" خواند. دبورا آیزنبرگ در مقاله‌ای برای نیویورک ریویو آو بوکز نوشت: "به شکلی متناقض، رازآلودگی طاقت‌فرسای کتاب—جهان تحلیل‌رفته و منجمدی که به تصویر می‌کشد—درکی غنی و ضمنی از زندگی انسانی ارائه می‌دهد."
لایه‌نشانی باریکه یونی (آی‌بی‌دی) فرایند اعمال‌کردن مواد به یک هدف از طریق استفاده از باریکه یونی است. دستگاه لایه‌نشانی باریکه یونی معمولاً از یک منبع یونی، اپتیک یونی و هدف لایه‌نشانی تشکیل شده است. به صورت اختیاری می‌توان یک تحلیلگر جِرم گنجانده شود. در منبع یونی، موادی به شکل گاز، جامد تبخیر شده یا محلول (مایع) یونیده می‌شوند. برای آی‌بی‌دی اتمی، یونش الکترون، یونش میدان (منبع یون پنینگ) یا منابع قوس کاتدی استفاده می‌شود. منابع قوس کاتدی به ویژه برای لایه‌نشانی یون کربن استفاده می‌شود. لایه‌نشانی باریکه
یون کربن استفاده می‌شود. لایه‌نشانی باریکه یون مولکولی از یونش الکتروافشانه یا منابع ام‌ای‌ال‌دی‌آی استفاده می‌کند. سپس یون‌ها با استفاده از ولتاژهای بالا یا میدان‌های مغناطیسی شتاب، متمرکز یا منحرف می‌شوند. کاهش سرعت اختیاری در زیرلایه می‌تواند برای تعیین انرژی لایه‌نشانی استفاده شود. این انرژی معمولاً از چند eV تا چند کیلوالکترون‌ولت متغیر است. در انرژی کم، باریکه‌های یون مولکولی دست نخورده لایه‌نشانی می‌کنند (فرود نرم یون)، در حالی که در انرژی لایه‌نشانی بالا، قطعه یون‌های مولکولی و یون‌های اتمی
بالا، قطعه یون‌های مولکولی و یون‌های اتمی می‌توانند بیشتر به داخل ماده نفوذ کنند، فرآیندی که به عنوان کاشت یون شناخته می‌شود. اپتیک‌های یونی (مانند چهارقطبی فرکانس رادیویی) می‌توانند گزینشی جِرم باشند. در آی‌بی‌دی از آنها برای انتخاب یک یا طیف وسیعی از گونه‌های یونی برای لایه‌نشانی به منظور جلوگیری از آلودگی استفاده می‌شود. به ویژه برای مواد آلی، این فرایند اغلب توسط یک طیف‌سنج جرمی نظارت می‌شود. جریان باریکه یونی، که اندازه‌گیری کمّی برای مقدار لایه‌نشانی‌شده مواد است، می‌تواند در طول فرایند لایه‌نشانی
مواد است، می‌تواند در طول فرایند لایه‌نشانی نظارت شود. برای تعریف استوکیومتری می‌توان از تغییر محدوده جرم انتخاب شده استفاده کرد. معایب اصلی کندوپاش باریکه یونی، ناحیه هدف کوچک، نرخ لایه‌نشانی کم و دشواری در لایه‌نشانی لایه‌های بزرگ با ضخامت یکنواخت است. علاوه بر این، تجهیزات پیچیده هستند و هزینه‌های عملیاتی بالایی دارند. این محدودیت‌ها باعث می‌شود که کندوپاش باریکه یونی برای کاربردهای در مقیاس بزرگ کمتر کارآمد باشد.
بن مسکان، (- مرگ ۱۵۰ ق، ۱۴۶ ش، ۷۶۷ میلادی) از فقهای بزرگ و راویان موثق شیعه و راوی احادیث بسیاری است. وی از اصحاب اجماع و مورد وثوق علما است. از او نقل شده است که «اگر وارث قبل از تقسیم میراث اسلام بیاورد، سهم خود را از آن میراث خواهد داشت، و اگر بعد از تقسیم میراث، اسلام بیاورد، میراثی نخواهد داشت.» آثار. از عبدالله بن مسکان مجموعاً ۱۲۵۴ روایت نقل شده است و علاوه ایشان دارای آثار و تالیفاتی نیز بوده که از دو مورد آن با عنوان "کتاب فی الامامة" و "کتاب فی الحلال" و "الحرام" یاد می‌کنند.
قلعه سنت مایکل ()، "میخائیلوفسکی زاموک"، که به آن قلعه میخائیلوفسکی یا قلعه مهندسان نیز می‌گویند (، "Inzhenerny zamok")، یک اقامتگاه سلطنتی سابق در مرکز تاریخی سن پترزبورگ، روسیه است. قلعه سنت مایکل به عنوان اقامتگاه امپراتور پل اول روسیه توسط معماران وینچنزو برنا و واسیلی باژنوف در سال‌های ۱۸۰۱–۱۷۹۷ ساخته شد. این نام به خاطر سنت مایکل فرشته، قدیس حامی خانواده سلطنتی گرفته شده است. این قلعه از جهات مختلف، متفاوت به نظر می‌رسد، زیرا معماران از نقوش سبک‌های مختلف معماری مانند کلاسیک فرانسه، رنسانس ایتالیایی و
معماری مانند کلاسیک فرانسه، رنسانس ایتالیایی و گوتیک استفاده کرده‌اند. معماری و طراحی. جهت‌گیری قلعه به صورت مربع با گوشه‌های گرد است، داخل میدان، حیاط داخلی هشت ضلعی قرار دارد. ورودی اصلی قلعه به سمت جنوب است. این ساختمان در نزدیکی سرچشمه رودخانه مویکا از فونتانکا واقع شده است. در ابتدا از هر طرف با آب احاطه شده بود که می‌شد از طریق پل‌هایی که توسط محافظان نگهبان محافظت می‌شود به آن دسترسی داشت. کانال ضلع جنوبی (بازسازی شده در سال ۲۰۰۳) به زیرزمین نزدیک شد.
غزل با مطلعِ «بگذار تا مقابل روی تو بگذریم» غزلی است از سعدی در بحر مضارع. متن. در تصحیحِ محمّدعلی فروغی این غزل ده بیت دارد و شمارهٔ ۴۳۷ است. توضیحات متن. این غزل معروف محتوایی عرفانی دارد اما در آن مرز بین غزل عاشقانه و عارفانه در هم تداخل پیدا کرده است. اسماعیل امینی در کتاب "لبخند سعدی" در مورد مطلع غزل، «بگذار تا مقابل روی تو بگذریم / دزدیده در شمایل خوب تو بنگریم»، به جنبه طنزآمیزی سعدی اشاره می‌کند و می‌نویسد که «نکته طنزآمیز اینجاست که صاحب روی زیبا آنقدر بداخلاق است که یک نظر به روی نیز باید با کسب
بداخلاق است که یک نظر به روی نیز باید با کسب اجازه باشد.» سید اکبر میرجعفری در نقد این نظر به قرینه ابیاتی دیگر از سعدی می‌گوید که لفظ «بگذار» در غزلیات سعدی صرفاً به معنای «کسب اجازه» نیست. به گفتهٔ سعید حمیدیان، این غزل شروعی وقوعی دارد، یعنی شاعر از ملموس‌ترین شیوه تجسم برای شروع کردن بیان مجردترین موارد استفاده می‌کند. به باور حمیدیان سعدی پیشرو وقوعی‌سرایان قرن‌های بعدی است. احمد اکبرپور با اشاره به بیت دوم «شوق است در جدایی و جور است در نظر / هم جور به که طاقت شوق نیاوریم» سعدی را در تقابل با سنت
به که طاقت شوق نیاوریم» سعدی را در تقابل با سنت ادبی تقدیرگرای غزل‌سرایان فارسی می‌بیند و می‌گوید که «در فضای غالب تغزل، معمولاً عاشقی دردمند و غالباً هجران‌زده را داریم و معشوقه‌ای ستمگر و کافرکیش. در چنین مواردی شاعر حاضر است که تمامت عمر را در هوا و خیال معشوق سیر کند و انگار که به دیدن جسمانی او هیچ نیازی نیست. سعدی هر چند کاملاً از این دایرهٔ تقدیر ادبی بیرون نرفته است، اما با تمهیداتی آن را کمرنگ کرده و در غالب اشعار، حضور فیزیکی معشوق و احیاناً بدخلقی‌هایش را به دوری و هجران رمانتیک ترجیح می‌دهد.»
را به دوری و هجران رمانتیک ترجیح می‌دهد.» در بیت پنجم («گفتی ز خاک بیشترند اهل عشق من / از خاک بیشتر نه که از خاک کمتریم») صنایع ادبی تکرار (خاک)، تجاهل العارف (تظاهر به نادانی)، تضاد، قلب مطلب، و اسلوب الحکیم (تحریف عمدی پرسش و پاسخ دادن بنابه معنایی که مقصود گوینده نبوده) به کار رفته است و در نهایت پایان‌بندی بیت با واژهٔ «کمتریم» خواننده را غافلگیر می‌کند و در حکم ضربهٔ نهایی است. استقبال. حافظ در غزلی با مطلع «بگذار تا ز شارع میخانه بگذریم / کز بهر جرعه‌ای همه محتاج این دریم» از این غزل استقبال کرده
همه محتاج این دریم» از این غزل استقبال کرده است. سیروس شمیسا با مقایسه این دو غزل از سعدی و حافظ، دو شاعر را با هم مقایسه می‌کند و می‌گوید که در غزل سعدی «معنی همه ابیات در عین هنری بودن صریح و قطعی است، بلکه به حدی صریح و قطعی است که تبدیل آن‌به نثر دشوار است،» ولی در غزل حافظ با ترجمه به نثر شعر را از دست می‌دهیم و گرفتار بدعت تبدیل می‌شویم. منوچهر مرتضوی احتمال تأثر حافظ از این غزل سعدی را ضعیف می‌داند. مصرع دوم بیت هشتم («از دشمنان برند شکایت به دوستان / چون دوست دشمن است شکایت کجا بریم؟») به تبدیل شده
چون دوست دشمن است شکایت کجا بریم؟») به تبدیل شده است. خوانندهٔ رپ فارسی یاس در آهنگ "بیم" این بیت را تضمین کرده است. «ببینی چهارستونت رفت به رهن ترس-/که خورده به ایست-/این قومِ گُمِ توبه نِویس/یه طعمهٔ ریز، بقول کهنه رئیس-/از دشمنان برند شکایت به دوستان/ چون دوست دشمن است شکایت کجا بریم؟» اجرا. محمّدرضا شجریان در آلبومِ "نوا، مرکب‌خوانی" و تحت عنوان «آواز و نی» این غزل را اجرا کرده است. محسن نامجو، سالار عقیلی، و دلکش نیز این شعر را به آواز خوانده‌اند. ترجمه. این غزل به زبان‌های انگلیسی (آرتور آربری، هما
این غزل به زبان‌های انگلیسی (آرتور آربری، هما کاتوزیان، دومینیکو اینجنیتو)، آلمانی (وان ریتر)، ترکی (برنا قره‌گوزاوغلو) و … ترجمه شده است.
اسلوب حکیم (به معنای روش عاقلانه) در اصطلاح بدیع آن است که شاعر جمله‌ای بیاورد که حمل بر بیش از یک پاسخ شود و پاسخ داده‌شده، برخلاف انتظار شنونده باشد. مثال. در این بیت منظور گوینده از «ز خاک بیشترند» این است که تعداد «اهل عشق» او از تعداد ذره‌های خاک بیشترند، ولی شاعر با تجاهل العارف (خود را به نادانی زدن) آن را حمل بر جایگاه آن‌ها بیشتر و والاتر بودن می‌کند و پاسخ می‌دهد که «از خاک کمتریم.» در این بیت مقصود گوینده این بوده است که «باید نام مرا زیاد بر زبان جاری کنی»، اما مخاطب چنین وانمود می‌گوید که او
جاری کنی»، اما مخاطب چنین وانمود می‌گوید که او گفته است «باید نام مرا از یاد ببری» بنا بر آن پاسخ گفته است. کل مناظره خسرو با فرهاد در "خسرو و شیرین" اثر نظامی گنجوی در اسلوب حکیم سروده شده است، چرا که هر پاسخی که فرهاد به پرسش‌های خسرو می‌دهد مورد انتظار پرسنده (و خواننده) نیست.
هانس ون دن بروک (; – ) سیاست‌مدار اهل پادشاهی هلند بود. وی از ۴ نوامبر ۱۹۸۲ تا ۳ ژانویه ۱۹۹۳ وزیر امور خارجه هلند بود. هانس ون دن بروک در ۲۲ فوریه ۲۰۲۵، در سن ۸۸ سالگی درگذشت. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون فرمانده ستاره‌دار نشان افتخار جمهوری لهستان شده است.
فروشگاه باز به محل استخدامی گفته می‌شود که فرد ملزم به عضویت در آن یا حمایت مالی از اتحادیه (فروشگاه بسته) به عنوان شرط استخدام یا ادامه کار نیست. فروشگاه باز در مقابل فروشگاه بسته. تفاوت عمده بین فروشگاه باز و بسته، شرط عضویت در اتحادیه است. نظرات مختلفی در مورد مزایا و معایب فروشگاه‌های باز وجود دارد. مزایا و معایب فروشگاه‌های باز. در ایالات متحده، قوانین «حق کار» با مزایای کلی کمتر و رشد اقتصادی بیشتر مرتبط است. با این حال، چنین نتایجی قابل بحث است، زیرا اشتغال، سرمایه‌گذاری و درآمد در بخش‌های سنتی
زیرا اشتغال، سرمایه‌گذاری و درآمد در بخش‌های سنتی اتحادیه‌ای اقتصاد نمی‌تواند با تصویب چنین قوانینی مرتبط باشد.
&lt;templatestyles src="Module:Coordinates/styles.css"&gt;&lt;/templatestyles&gt; تئاتر رومی فیلیپوپولیس ( ; , "Plovdivski antichen teatar") یکی از بهترین تماشاخانه‌های روم باستان در جهان است که در مرکز شهر پلوودیو امروزی در کشور بلغارستان واقع شده است. این بنا جزیی شهر باستانی فیلیپوپولیس است. این تئاتر در قرن اول پس از میلاد، احتمالاً در زمان امپراتوری دومیتیان، ساخته شده است. این تئاتر می‌تواند بین ۵۰۰۰ تا ۷۰۰۰ تماشاگر را میزبانی کند و در حال حاضر در حال استفاده است. توضیحات. صندلی‌های تماشاگر به سمت
استفاده است. توضیحات. صندلی‌های تماشاگر به سمت جنوب، به سمت شهر باستانی در دشت و کوه‌های رودوپه قرار دارند. در نمای کلی، تئاتر به صورت نیم دایره‌ای با قطر بیرونی ۸۲ متر است. خود تئاتر به بخش نشستن ("کاوه‌آ") و صحنه ("ارکسترا") تقسیم می‌شود. "کاوه‌آ"، جایی که مردم در آن جمع می‌شدند، از یک تپه یا شیب توخالی تشکیل شده است، در حالی که صندلی‌های رادیانی بیرونی به تکیه گاه سازه ای و دیوارهای حائل محکمی نیاز داشتند. "کاوه‌آ" مسقف نبود. صندلی‌های تماشاگران صحنه (ارکستر) را به شکل نعل اسبی به طول ۲۶٫۶۴ متر، احاطه
را به شکل نعل اسبی به طول ۲۶٫۶۴ متر، احاطه می‌کرد و شامل ۲۸ ردیف هم مرکز صندلی از جنس مرمر بوده است که توسط یک راهرو ("دیازوما") به دو طبقه تقسیم می‌شوند. قسمت بالایی طبقات توسط راه پله‌های شعاعی باریک قطع می‌شود که "کاوه‌آ" را به بخش‌های گوه‌ای (kerkides) تقسیم می‌کند. تئاتر همچنین دارای سکو ("پودیوم") است که ستون‌های "اسکنا" را نگه می‌دارد. ساختمان صحنه – "scaenae frons" – در جنوب "ارکستر" قرار دارد. سه طبقه است و دیوار بلندی از طبقه صحنه است که توسط ستون‌ها سرپا نگه داشته شده. پیشگاه ("پروسکنیوم")
ستون‌ها سرپا نگه داشته شده. پیشگاه ("پروسکنیوم") دیواری است که لبه جلوی صحنه را با طاقچه‌های تزئین شده به طرفین نگه می‌دارد. "پروسکینیوم" ۳٫۱۶ متر ارتفاع دارد و نمای آن با یک ستون مرمر ایونی با پدیوم‌های مثلثی تزئین شده است. نمای صحنه که مشرف به محوطه تماشاگران است از دو رواق ("پورتیکو") دو طبقه تشکیل شده است که به ترتیب اولی به سبک رومی ایونی و دومی کورنتی است. نما توسط سه دروازه به‌طور متقارن بریده شده است. ورودی‌های "ارکستر" که بدون پوشش و طاق‌دار هستند، "کاوه‌آ" را به ساختمان صحنه متصل می‌کنند. یک
"کاوه‌آ" را به ساختمان صحنه متصل می‌کنند. یک گذرگاه طاقدار زیرزمینی از مرکز ارکستر شروع می‌شود، به زیر ساختمان صحنه رفته و به خارج از تئاتر منتهی می‌شود. گذرگاه طاقدار دیگری که از زیر کرانه مرکزی صندلی‌های طبقه بالا می‌گذرد، "کاوه‌ا" را به منطقه سه تپه متصل می‌کند. مشابه تمام تئاترهای موجود در قلمرو امپراتوری روم، در تئاتر تریمونتیوم (سه تپه) روی صندلی‌های تماشاگران افتخاری نوشته شده بود. کتیبه‌هایی نه تنها برای نمایندگان شورای شهر بلکه برای قضات، دوستان امپراتور و غیره وجود داشت. برخی از کتیبه‌های افتخاری
و غیره وجود داشت. برخی از کتیبه‌های افتخاری نشان می‌دهد که این بنا به عنوان مقر مجلس استانی تراکیا مورد استفاده قرار می‌گرفته است. که با حدود ۷۰۰۰ صندلی ساخته شده بود، هر بخش از صندلی‌ها نام محله‌های شهر را روی نیمکت‌ها حک کرده بودند تا شهروندان بدانند کجا باید بنشینند. در حالی که یونانی‌ها تمرینات ژیمناسیوم و استادیوم را ترجیح می‌دادند، علاقه رومی‌ها به ورزش به رویدادهای تئاتر و سیرک متمایل بود؛ بنابراین، احتمالاً مبارزه گلادیاتورها با حیوانات در تئاتر برگزار می‌شد، زیرا بقایای امکانات ایمنی در مقابل ردیف
می‌شد، زیرا بقایای امکانات ایمنی در مقابل ردیف اول کشف شده است. این اضافات به دلیل دیدار امپراتور کاراکالا از تریمونتیوم، در سال ۲۱۴ پس از میلاد، ایجاد شد. این تئاتر در قرن پنجم میلادی توسط آتیلا هون آسیب دید. این تئاتر تنها در اوایل دهه ۱۹۷۰ به دلیل رانش زمین کشف شد. این امر باعث حفاری بزرگ باستان‌شناسی از جمله حذف حدود ۴٫۵ متر از زمینی که پس از رانش زمین باقی مانده بود، شد. مرمت تئاتر رومی در پلوودیو یکی از بهترین دستاوردهای مدرسه حفاظت بلغارستان به حساب می‌آید. بازسازی کاملاً طبق روش آناستیلوز انجام شد
می‌آید. بازسازی کاملاً طبق روش آناستیلوز انجام شد و مواد جدید به وضوح قابل مشاهده است. این تئاتر یکی از بناهای متعدد از زمان امپراتوری روم است که در بلغارستان حفظ شده‌اند. چندین سنگ نوشته و کتیبه دیواری به زبان یونانی بیزانسی در تئاتر وجود دارد. فرهنگ. در طول ماه‌های تابستان، این تئاتر میزبان نمایش‌های تئاتر و نمایش‌های موزیکال است. مراسم اهدای جوایز بیست و یکمین المپیاد بین‌المللی انفورماتیک در سالن نمایش برگزار شد. در سال ۲۰۱۸ دوین تاونسند، نوازنده هوی متال، آلبوم زنده خود را در تئاتر، همراه با ارکستر و
آلبوم زنده خود را در تئاتر، همراه با ارکستر و گروه کر اپرای پلوودیو، ضبط کرد. سوپرگروه پراگرسیو متال فرزندان آپولو آلبوم زنده و فیلم کنسرت سال ۲۰۱۹ خود را "به همراه سمفونی روان پریشی پلوودیو" در تئاتر ضبط کردند.
ربرت اچ هریس (زاده ۲۳ مارس ۱۹۱۶ - درگذشته ۳ سپتامبر ۲۰۰۰) یک هنرمند آمریکایی انجیل و خواننده گروه سول استیررز بود، او صدای سه اکتاو تنور خالصی داشت که از آن برای ناله و دشنام و جهش به سمت فالستو استفاده می‌کرد، او در تبدیل سبک کوارتت جوبیلی گروه دهه ۳۰ به سبک انجیل سخت انجیل متمرکز دهه ۴۰ و ۵۰ نقش بسزایی داشت، او در سال ۱۹۸۹ به عنوان عضوی از سول استیرز وارد تالار مشاهیر راک اند رول شد، این گروه همچنین در سال ۲۰۰۰ وارد تالار مشاهیر گروه آواز شد. او سرچشمه بسیاری از خوانندگان انجیل و سول و الگوی مستقیم سم کوک
از خوانندگان انجیل و سول و الگوی مستقیم سم کوک بود که به عنوان خواننده اصلی گروه سول استیررز جایگزین او شد. اوایل زندگی. هریس در مزرعه ای در ۱۳ مایلی خارج از ترینیتی، تگزاس در محله سابق «بلک لند» (که نامش به خاطر تاریکی خاک آن، نه قانون اساسی نژادی ساکنانش) است بزرگ شد، جیمز و کیتی هریس و نه فرزندشان (ریبرت ششمین آنها بود) حدود ۳۰۰ یارد دورتر از حصار سیم خاردار کمپ زندان ایستهام زندگی می‌کردند، جایی که محکومان در مزارع زحمت می‌کشیدند و خود را در خانه با ترکیبی از معنویت و بلوز می‌خواندند. حرفه موسیقی. ربرت
از معنویت و بلوز می‌خواندند. حرفه موسیقی. ربرت می‌گوید که او شروع به تنظیم اولین کوارتت انجیلی خود با برادرش آلمو و دو پسر عمویش کرد، قبل از اینکه حتی بداند سبک کوارتت چیست، هنگامی که هریس برای شروع کلاس هفتم در دبیرستان رنگارنگ ترینیتی به شهر نقل مکان کرد، این گروه چهار دوست و سپس خوانندگان انجیل دوستانه نامیده شدند. هریس ۱۵ ساله بعد از کلاس دهم، یعنی تا آنجایی که مدرسه پیش رفت، به کالج مری آلن در نزدیکی کروکت رفت و پیشنهادی وسوسه انگیز برای پیوستن به گروه (سایلاس) روی کرین (با نام مستعار «سالمندان» کرین
(سایلاس) روی کرین (با نام مستعار «سالمندان» کرین یا SR Crain) سول ستیررارص که به هیوستون نقل مکان کرده بودند را بررسی کرد. در آن زمان سول ستیررارص یک گروه جشن بود که آهنگ‌های خشخاش و آهنگ‌های بالا مانند «دون بی تهریورسیده» را می‌خواندند. اما به محض اینکه هریس بالاخره متعهد شد (ریبرت می‌گوید سال ۱۹۳۱ بود؛ مورخان انجیل معمولاً سال را ۳۵ یا ۳۶ می‌نامند)، او کمک کرد تا صدای گروه به سبک سخت‌تر، عمیق‌تر و پرشورتر تغییر کند. هریس ادعا می‌کرد که هیچ تأثیر موسیقایی به جز آنهایی که در درختان و مزارع مزرعه خانواده‌اش
جز آنهایی که در درختان و مزارع مزرعه خانواده‌اش در خارج از ترینیتی یافت، ندارد. در اواخر دهه ۱۹۴۰، هریس به ایجاد کنوانسیون کوارتت ملی برای کمک به «حرفه ای کردن» جامعه موسیقی انجیل آفریقایی-آمریکایی کمک کرد.
شاهکار یا ترکوندن (انگلیسی: Ate) نهمین آلبوم چندآهنگۀ کره‌ای زبان (در مجموعه چهاردهم) از گروه پسرانۀ اهل کره جنوبی استری کیدز است که در ۱۹ ژوئیۀ ۲۰۲۴ از طریق جی‌وای‌پی انترتینمنت و ریپابلیک رکوردز، هشت ماه پس از آلبوم قبلی خود "راک استار" (۲۰۲۳) منتشر شد. تک‌آهنگ اصلی آلبوم به نام «Chk Chk Boom» همراه با یک موزیک ویدئو با حضور رایان رینولدز و هیو جکمن پروموت شد. استری کیدز، برای تبلیغ آلبوم، در چندین برنامه تلویزیونی و اینترنتی ظاهر شدند و سومین تور جهانی به نام Dominate را آغاز کرد که از آگوست ۲۰۲۴ شروع
به نام Dominate را آغاز کرد که از آگوست ۲۰۲۴ شروع شد. از نظر تجاری، "شاهکار"، در کره جنوبی، اتریش، بلژیک، فرانسه، مجارستان، لهستان، پرتغال و آمریکا در رتبه اول قرار گرفت. این آلبوم ۳ میلیون نسخه فروخت و طبق اعلام فدراسیون بین‌المللی صنعت فونوگرافی (IFPI)، دهمین آلبوم پرفروش جهان در سال ۲۰۲۴ شد. "شاهکار" گواهینامۀ ۲ میلیونی توسط انجمن حق نشر موسیقی کره (KMCA) و جوایز طلایی توسط انجمن صنعت ضبط آمریکا (RIAA) و سندیکای ملی انتشارات صوتی‌تصویری را دریافت کرد.
استادیوم فیلیپوپولیس یک استادیوم رومی باستان در فیلیپوپولیس (پلودیو امروزی) بود که در قرن دوم پس از میلاد در دوره امپراتوری روم ساخته شد. این یکی از بزرگ‌ترین و بهترین بناهای حفظ شده از زمان امپراتوری روم در شبه جزیره بالکان است. در زمان ساخت این ورزشگاه، فیلیپوپولیس مرکز استان رومی تراکیا بود. استادیوم، تقریباً طول و عرض دارد و می‌تواند تا ۳۰۰۰۰ تماشاگر را در خود جای دهد. امروزه قسمت منحنی شمالی استادیوم ("اسفندون") تا حدی بازسازی شده است و یکی از قابل تشخیص‌ترین نقاط دیدنی شهر در میان بسیاری از
قابل تشخیص‌ترین نقاط دیدنی شهر در میان بسیاری از ساختمان‌های حفظ شده از دوران روم است. معماری. این استادیوم در اوایل قرن دوم پس از میلاد در زمان امپراتور هادریان () بنا شد. تقریباً طول و ۵۰ متر عرض دارد و می‌تواند تا ۳۰۰۰۰ تماشاگر را در خود جای دهد. طول مسیر به اندازه یک "استادیا" است؛ ۶۲۵ فوت رومی یا ۶۰۰ فوت یونانی یا تقریباً . صندلی‌های تماشاگران در ۱۴ ردیف طبقه‌بندی شده‌اند که با راهروهای پلکانی مسیری ایجاد می‌کنند. صندلی‌ها از بلوک‌های سنگ مرمر (۴۰ سانتی‌متر ارتفاع و ۷۵ سانتی‌متر عرض) و قسمت‌های جلویی
ارتفاع و ۷۵ سانتی‌متر عرض) و قسمت‌های جلویی با پنجه‌های شیر تزئین شده هستند. قسمت جلویی پایین‌ترین ردیف با صفحات سنگ مرمر عظیم ۱٫۸۰ متری ("ارتوستات") روی بلوک‌های مرمر پوشانده شده است. صندلی‌های بالاترین ردیف دارای پشتی بودند. مانند سایر ساختمان‌های امپراتوری برای رویدادهای دیدنی، استادیوم دارای صندلی‌های افتخاری () بود که با کتیبه‌هایی در بلوک‌های مرمر حفظ شده است. کرسی‌هایی با کتیبه‌های یونانی پیدا شد که وجود صندلی‌های ویژه برای اعضای پست‌های عمومی بالاتر را ثابت می‌کند. دیوارهای بیرونی "کاوه‌آ" از
را ثابت می‌کند. دیوارهای بیرونی "کاوه‌آ" از خاکسترهای گرانیتی ساخته شده است که در برخی مکان‌ها با حروف برچسب گذاری شده است. عناصر مرمری معماری ورودی و ارتوستات‌های ردیف جلو با کرامپ‌های آهنی سربی به یکدیگر گره خورده بودند. ورودی اصلی جنوبی استادیوم را ستون‌های بنایی که با ستون‌نماهای مرمری و نقش برجسته تزئین شده‌اند، تشکیل می‌دهد. روی ستون‌ها نیم‌تنه‌های هرمس ("hermai") با تزئین نخل‌هایی که بالای آن‌ها قرار گرفته‌اند، همراه با ویژگی‌های خدای هراکلس (هرکول رومی) - پوست شیر، چماق، و ترکش او وجود دارد. در
رومی) - پوست شیر، چماق، و ترکش او وجود دارد. در جلوی ورودی یک سنگفرش گرانیتی متشکل از بلوک‌های شش ضلعی به قطر ۷۰/۰ در ۷۰/۰ متر کشف شد. بخش منحنی شمالی استادیوم "در" میدان دژومایا است. همچنین یک گذرگاه طاقدار در زیر ردیف‌های صندلی‌ها (کاوه‌آ) مسیر را به جاده رومی بیرونی در کنار دیوارهای شهر پیوند می‌دهد. در قرن چهارم پس از میلاد آباره رومی باستانی از این منطقه عبور می‌کرد که تکیه گاه طاق آن باقی مانده است.
بدعت تبدیل () عنوان تناقضی است که بنا بر آن تأویل و بازگویی یک شعر باعث می‌شود فرم آن (که بخشی جدایی‌ناپذیر از معنای آن است) از بین برود. این مفهوم را بار نخست منتقد ادبی آمریکایی کلینت بروکس در کتابش با عنوان "گلدان خوش‌ساخت" (چاپ ۱۹۴۷) که اثری در نحلهٔ نقد نو است استفاده کرد. به گفتهٔ بروکس معنا در شعر غیرقابل تقلیل است چرا که «شعر حقیقی خود یک تجربه است و نباید آن را صرفاً گزاره‌هایی دربارهٔ تجربه یا انتزاعی از آن انگاشت.» طرفداران نظریه نقد نو بر آنند که شعر را نمی‌توان بازگو یا ترجمه کرد و چنین عملی
که شعر را نمی‌توان بازگو یا ترجمه کرد و چنین عملی باعث می‌شود شعر معنای خود را از دست بدهد. برخی منتقدان مثل الکس نیل با این گزاره موافق نیستند. به گفتهٔ او هیچ‌کس انتظار ندارد ترجمه یا بازگویی شعر معنای دقیق و کامل شعر اصلی را در خود داشته باشد، اما بازگویی یا ترجمه می‌تواند همان زیبایی‌ای که شعر اصلی بر پایهٔ آن بنا شده را بازآفرینی کند.
بوکیت کپونگ یک موکیم در منطقه موار، ایالت جوهر، مالزی است. آن در نزدیکی رود موار واقع شده است. تاریخچه. این شهر به خاطر درگیری غمناک بوکیت کپونگ شهرت خوبی ندارد. دولت برای بزرگداشت اقدام نیروی پلیس بوکیت کپونگ علیه کمونیست‌ها، موزه‌ای ایجاد کرد که در زبان محاوره به بینتانگ تیگا (به معنی سه ستاره) شناخته می‌شود. موزه هر روز به جز دوشنبه، با پرداخت هزینه ورودی کمی در دسترس بازدید کنندگان قرار دارد. بازدید کنندگان به واسطه گالری‌های مدرن و تعاملی در معرض دید، فرصتی برای آگاهی یافتن از تاریخچه حادثه بوکیت کپونگ
برای آگاهی یافتن از تاریخچه حادثه بوکیت کپونگ به دست خواهند آورد. جغرافی. بوکیت کپونگ ارضی به مساحت بیش از ۲۵۶ کیلومترمربع را دربر گرفته است که جمعیت آن ۱۰٬۱۷۴ نفر است. یکی از رستورانهای آن، رستورانی بر روی آب و در رود موار است که به خاطر غذاهای گربه‌ماهی نقره‌ای خود (پاتین به زبان مالایی) معروف است.
کلینت بروکس (؛ ۱۶ اکتبر ۱۹۰۶ – ۱۰ مه ۱۹۹۴) منتقد ادبی، اهل ایالات متحده آمریکا و از رهروان نحلهٔ نقد نو بود. از ۱۹۴۷ تا ۱۹۷۵ در دانشگاه ییل انگلیسی تدریس کرد. با رابرت پن وارِن دو درسنامهٔ پرنفوذ فهم شعر (۱۹۳۸) و فهم قصه (۱۹۴۳) را نوشت و با اثر دیگرش گلدان خوش‌ساخت (۱۹۴۷) روش جهت بررسی ادبیات از طریق تحلیل ساختار درونی را معرفی ساخت که بر نقد ادبی در آمریکا در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ حاکم شد. دو کتاب دربارهٔ لهجه‌های جنوبی آمریکا از دیگر تألیفات بروکس است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون بورسیه رودز و کمک‌هزینه
برندهٔ جوایزی همچون بورسیه رودز و کمک‌هزینه گوگنهایم شده است.
پریسا براتچی (زاده ۱۱ اسفند ۱۳۶۵ در زنجان) ورزشکار تیراندازی با کمان در رشته کامپوند تیم ملی بانوان ایران است. او یکی از اعضای تیم ملی تیراندازی با کمان ایران در بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸ بود. وی همسر مجید قیدی تیرانداز اهل تهران است.
سیرک رومی مریدا یا سیرکوس ماکسیموس یک سیرک رومی در "کُلونی" رومی آگوستا امریتا – مریدا کنونی در اسپانیا – بود که در مرکز استان رومی لوزیتانیا قرار داشت. در دوران روم باستان برای مسابقات ارابه‌رانی استفاده می‌شد و از سیرک ماکسیموس در رم و دیگر ساختمان‌های سیرک در سراسر امپراتوری الگوبرداری شده بود. اندازه آن بیش از در طول و عرض است و می‌تواند تا ۳۰۰۰۰ تماشاگر را در خود جای دهد. اگرچه در حال حاضر ویرانه است، اما یکی از بهترین نمونه‌های حفظ شده سیرک رومی است. این بخشی از مجموعه باستان‌شناسی مریدا است که یکی از
بخشی از مجموعه باستان‌شناسی مریدا است که یکی از بزرگ‌ترین و گسترده‌ترین سایت‌های باستان‌شناسی در اسپانیا است و در سال ۱۹۹۳ توسط یونسکو به عنوان میراث جهانی اعلام شد. تاریخچه. در مورد تاریخ گذاری سیرک اتفاق نظر وجود ندارد، زیرا چندین سال قبل از وقف رسمی آن ساخته شده و مورد استفاده قرار گرفته است. به نظر می‌رسد که حدود سال ۲۰ قبل از میلاد ساخته شده و حدود ۳۰ سال بعد افتتاح شده باشد. این بنا بسیار خارج از دیوارهای شهر قرار داشت، اما نزدیک به جاده ای بود که شهر را به تولدو و کوردوبا متصل می‌کرد. پس از سقوط
شهر را به تولدو و کوردوبا متصل می‌کرد. پس از سقوط امپراتوری روم غربی و ظهور مسیحیت در اسپانیا، سیرک بیشتر از سایر سازه‌های رومی مریدا استفاده می‌شد، زیرا مسابقه در مقایسه با نمایش‌های تئاتر و آمفی‌تئاتر گناه صغیره تلقی می‌شد.
غار چوفین در شهر ری‌کلونز در ریونانسا (کانتابریا), اسپانیا واقع شده است. در محل تقاطع رودهای لاماسون و نانسا قرار دارد و چندین غار با هنر سنگ‌نگاری بر روی دامنه‌های تندبالای آب تزیین شده‌اند. چوفین یکی از غارهایی است که در فهرست میراث جهانی یونسکو تحت عنوان غار آلتامیرا و هنر غارنگاری پارینه‌سنگی در شمال اسپانیا قرار دارد.
غارهای مونته کاستیلو، واقع در شهر کانتابریان پوئنتس ویسگو، یکی از مهم‌ترین مکان‌های پارینه‌سنگی در منطقه را در خود جای داده است. این مجموعه غارهای کارستی در دامنه‌های مونته کاستیلو، تپه‌ای در جنوب پوئنتس ویسگو، با ارتفاع ۳۵۴ متر قرار دارد. این مجموعه شامل چهار غار از هجده غاری است که از ژوئیه ۲۰۰۸ تحت عنوان غار آلتامیرا و هنر غارنگاری پارینه‌سنگی در شمال اسپانیا در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده‌اند: ال کاستیلو، لاس چیمینه‌آس، لا پاسیگا و لاس مونیداس. علاوه بر این، مجموعه شامل یک غار کوچک‌تر پنجم به نام
بر این، مجموعه شامل یک غار کوچک‌تر پنجم به نام لا فلچا است. غارها در امتداد رود پاس در کوه کاستیلو قرار دارند، در تقاطع سه دره و نزدیک به ساحل.
تئاتر رومی مریدا (به انگلیسی: Roman Theatre of Mérida) یک تئاتر رومی در "کُلونی" رومی امریتا آگوستا مرکز استان روم لوزیتانیا بود که اکنون در مریدا، اسپانیا واقع شده است. ساخت آن توسط کنسول ویپسانیوس آگریپا آغاز شد و در ۱۶–۱۵ قبل از میلاد ساخته شد. این بنا برای نمایش‌های تئاتر رومی در دوران روم باستان استفاده می‌شد. این تئاتر دستخوش بازسازی‌های متعددی شده است، به ویژه در اواخر قرن اول یا اوایل قرن دوم میلادی (احتمالاً در زمان امپراتور تراژان)، زمانی که نمای فعلی ("اسکائنا فرونت)" برپا شد، و بار دیگر در زمان
("اسکائنا فرونت)" برپا شد، و بار دیگر در زمان کنستانتین اول (بین سال‌های ۳۳۰ تا ۳۴۰ میلادی) که عناصر تزئینی و معماری جدید در اطراف بنا افزوده شدند. پس از رها شدن تئاتر در اواخر دوران باستان، به آرامی با خاک پوشیده شد و تنها طبقات بالای صندلی‌ها ("سوما کاوه‌آ") قابل مشاهده بود. در فولکلور محلی این مکان به عنوان «هفت صندلی» شناخته می‌شد، که طبق سنت روایی محلی‌ها، چندین پادشاه مورو (مسلمان) بر آن نشسته بودند تا در مورد سرنوشت شهر تصمیم بگیرند. این بنا به عنوان بخشی از یک مجموعه سرگرمی همراه با آمفی تئاتر