payamvha/North_RAG huggingface dataset:
فناوری‌های کوانتومی و شبکه‌ها و فناوری‌های کوانتومی هوشمند (IN-Q-NET) را تأسیس کرد که یک برنامه تحقیقاتی مشارکت عمومی-خصوصی چند مؤسسه‌ای است و نتایج قابل توجهی در زمینه تحقیق و توسعه پایه در حوزه‌های علم و فناوری اطلاعات کوانتومی با تأکید بر شبکه‌های کوانتومی داشته است. جدیدترین نتایج این پروژه در سال ۲۰۲۰ منتشر شد و شامل پیشرفته‌ترین دقت در انتقال کوانتومی حالت‌های کوانتومی زمان-باینری و عملیات بدون وقفه می‌باشد. این پروژه همچنین اولین مدل‌سازی نظری را شامل می‌شود که ناقص بودن تنظیمات واقعی را در نظر
شامل می‌شود که ناقص بودن تنظیمات واقعی را در نظر گرفته و با داده‌ها مقایسه می‌کند و به‌طور کلی اولین سیستم یکپارچه از این نمونه‌های اولیه با نظارت خودکار، سیستم‌های جمع‌آوری داده و تحلیل داده‌های بی‌درنگ همتراز با پروژه‌های فیزیک انرژی بالا (HEP) وزارت انرژی آمریکا است. از سال ۲۰۱۸، اسپیروپولو به عنوان پژوهشگر اصلی پروژه کانال‌های ارتباطات کوانتومی برای فیزیک بنیادی (QCCFP) فعالیت دارد که توسط برنامه QuantISED دفتر فیزیک انرژی بالا وزارت انرژی ایالات متحده پشتیبانی می‌شود. دستاوردهای این پروژه شامل اولین
پشتیبانی می‌شود. دستاوردهای این پروژه شامل اولین نمایشگاه آزمایشگاهی از دورنوردی کوانتومی کرم‌چاله‌ای قابل عبور با استفاده از پردازنده کوانتومی سیکامور گوگل می‌باشد. اسپیروپولو هماهنگ‌کننده کمیته EPP2024 آکادمی ملی علوم است. او به عنوان رئیس کمیته مشورتی فیزیک فرمیلب، عضو هیئت مشورتی فیزیک انرژی بالا به وزارت انرژی ایالات متحده و بنیاد ملی علوم، رئیس انجمن فیزیک بین‌المللی و عضو کمیته سیاست فیزیک انجمن فیزیک آمریکا و رئیس هیئت علمی کلتک خدمت کرده است. او عضو مرکز فیزیک اسپن است و در هیئت مشورتی انجمن تعالی
مرکز فیزیک اسپن است و در هیئت مشورتی انجمن تعالی محاسباتی فیزیک انرژی بالا فعالیت دارد. او در ماه مه ۲۰۱۷ در کنگره دربارهٔ برنامه بودجه فیزیک انرژی بالا وزارت انرژی برای سال مالی ۲۰۱۸ شهادت داد و برای مشارکت در گروه مطالعات علوم دفاعی ۲۰۲۰–۲۰۲۱ مؤسسه تحلیل‌های دفاعی (IDA) که توسط دارپا حمایت می‌شود، انتخاب شد.
ناتالی ام. باتالیا (؛ زادهٔ ) استاد نجوم و اخترفیزیک در دانشگاه کالیفرنیا، سانتا کروز است. او پیش از این به عنوان اخترشناس پژوهشی در بخش علوم فضایی مرکز تحقیقات ایمز ناسا فعالیت می‌کرد و در مأموریت کپلر، اولین مأموریت قادر به یافتن سیارات هم‌اندازه زمین در اطراف ستاره‌های دیگر، سمت‌های رهبر تیم علمی (۲۰۱۰–۲۰۱۲)، دانشمند مأموریت (۲۰۱۲–۲۰۱۶) و دانشمند پروژه (۲۰۱۶–۲۰۱۸) را بر عهده داشت. قبل از پیوستن به ناسا، باتالیا استاد فیزیک و نجوم در دانشگاه ایالتی سن خوزه بود (۲۰۰۲–۲۰۱۲). زندگی‌نامه. باتالیا در منطقه
بود (۲۰۰۲–۲۰۱۲). زندگی‌نامه. باتالیا در منطقه خلیج سانفرانسیسکو بزرگ شد و در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی تحصیل کرد. اگرچه او ابتدا در رشته بازرگانی تحصیل می‌کرد، اما پس از اینکه فهمید پدیده‌های روزمره مانند تداخل لایه‌های نازک (علت ظاهر شدن رنگین‌کمان در حباب‌های صابون و گودال‌های روغنی) را می‌توان به صورت ریاضی توصیف کرد، به فیزیک تغییر رشته داد. در دوران کارشناسی، او به عنوان طیف‌نگار ستاره‌ای فعالیت می‌کرد و ستاره‌های شبیه به خورشید را مطالعه می‌کرد. پس از فارغ‌التحصیلی با مدرک کارشناسی فیزیک، او دکترای
فارغ‌التحصیلی با مدرک کارشناسی فیزیک، او دکترای اخترفیزیک را از دانشگاه کالیفرنیا، سانتا کروز دریافت کرد و یک دوره فوق‌دکترا را در ریو دو ژانیرو، برزیل به پایان رساند. دختر باتالیا به نام ناتاشا باتالیا نیز اخترشناس است. این دو دانشمند در پروژه‌هایی همکاری می‌کنند که سیارات فراخورشیدی کشف شده توسط تلسکوپ فضایی جیمز وب را کشف و توصیف می‌کنند. حرفه. در سال ۱۹۹۷، ویلیام بوروکی باتالیا را به تیم علمی اضافه کرد و او کار بر روی نورسنجی گذر را آغاز کرد. او از مرحله طراحی و تأمین بودجه در مأموریت کپلر مشارکت داشته
طراحی و تأمین بودجه در مأموریت کپلر مشارکت داشته و به عنوان یکی از محققان همکار اصلی، مسئول انتخاب بیش از ۱۵۰۰۰۰ ستاره تحت نظارت تلسکوپ بود. او اکنون به‌طور نزدیک با اعضای تیم در مرکز تحقیقات ایمز همکاری می‌کند تا سیارات قابل سکونت را از داده‌های مأموریت کپلر شناسایی کند. او تحلیل‌هایی را رهبری کرد که منجر به کشف کپلر-۱۰بی در سال ۲۰۱۱ شد، اولین سیاره سنگی تأیید شده خارج از منظومه شمسی. در نوامبر ۲۰۱۷، مؤسسه علمی تلسکوپ فضایی ۱۳ برنامه را برای علم انتشار زودهنگام اختیاری مدیر (DD-ERS) در تلسکوپ فضایی جیمز
اختیاری مدیر (DD-ERS) در تلسکوپ فضایی جیمز وب انتخاب کرد. از مجموع ۴۶۰ ساعت رصد تخصیص یافته، پروژه باتالیا با عنوان «برنامه علم انتشار زودهنگام جامعه سیارات فراخورشیدی گذری» ۸۶٫۹ ساعت دریافت کرد که بیشترین سهم در بین تمام برنامه‌های DD-ERS در تلسکوپ فضایی جیمز وب بود. این ساعات رصد برای استفاده در پنج ماه اول عملیات تلسکوپ اختصاص یافته است. باتالیا ابتکار اخترزیست‌شناسی UC سانتا کروز را رهبری می‌کند، یک ابتکار مشترک و بین‌رشته‌ای که به مطالعه منشأ، تکامل و توزیع حیات در جهان اختصاص دارد. پس از پرتاب
و توزیع حیات در جهان اختصاص دارد. پس از پرتاب موفقیت‌آمیز تلسکوپ فضایی جیمز وب در سال ۲۰۲۱، باتالیا و تیمی از محققان شواهد غیرقابل‌انکاری از وجود دی‌اکسید کربن در جو یک سیاره فراخورشیدی یافتند. این تیم از تلسکوپ فضایی جیمز وب برای رصد سیاره‌ای به جرم زحل به نام WASP-39b استفاده کردند که بسیار نزدیک به یک ستاره شبیه به خورشید در فاصله حدود ۷۰۰ سال نوری از زمین می‌چرخد. باتالیا به همراه مارک کلامپین، مدیر بخش اخترفیزیک ناسا، و استیون ال. فینکلستاین، استاد نجوم دانشگاه تگزاس در آستین، در سال ۲۰۲۲ در برابر
نجوم دانشگاه تگزاس در آستین، در سال ۲۰۲۲ در برابر کمیته علوم، فضا و فناوری مجلس نمایندگان، زیرکمیته فضا و هوانوردی شهادت دادند. باتالیا و تیم علم انتشار زودهنگام سیارات فراخورشیدی گذری JWST در سال ۲۰۲۳ از تلسکوپ فضایی جیمز وب برای شناسایی بخار آب در جو WASP-18b و تهیه نقشه دمایی این سیاره هنگام عبور از پشت ستاره میزبان و ظهور مجدد از آن استفاده کردند. سخنرانی‌ها. باتالیا در سال ۲۰۱۶ سخنرانی «سیاره‌ای برای گلدیلاکس» را در تاک ات گوگل ارائه داد. او در سال ۲۰۱۹ سخنرانی «از جهان‌های گدازه‌ای تا جهان‌های زنده»
سخنرانی «از جهان‌های گدازه‌ای تا جهان‌های زنده» را در اهداف رخنه ارائه داد.
جدماعت‌اس‌عنخ () یک زن مصری اهل شهر تِبِس (تِبِس امروزی) بود که در اواسط قرن نهم پیش از میلاد درگذشت. او یک زن و نوازنده معمولی از طبقه متوسط بود. گمان می‌رود که تابوت کارتونیج او حدود ۲٬۸۵۰ سال پیش در ساحل غربی رود نیل دفن شده باشد. تابوت و مومیایی بانو جدماعت‌اس‌عنخ بخشی از مجموعه دائمی موزه سلطنتی انتاریو در بخش «گالری‌های آفریقا: مصر» است. تابوت توسط دکتر چارلز تریک کرلی، اولین مدیر موزه، در اوایل قرن بیستم وصول و به موزه سلطنتی انتاریو آورده شد. قابل ذکر است که کارتونیج جدماعت‌اس‌عنخ یکی از بهترین آثار
است که کارتونیج جدماعت‌اس‌عنخ یکی از بهترین آثار حفظ شده از دوره خود است. زندگی. در کارتونیج او نام شوهرش به صورت پا-عنخ-عنتف ذکر شده است که به معنای «زندگی متعلق به او» است. در سال ۲۰۰۹، گیل گیبسون، معلم موزه سلطنتی انتاریو و مصرشناس، و استفانی هولوکا، تکنسین در بیمارستان کودکان ناخوش در تورنتو (در روزهای همایش محققان در ۷ نوامبر)، شواهدی برای تأیید این نظریه ارائه کردند که پاعنخ‌عن‌آمون، مومیایی نمایش داده شده در مؤسسه هنر شیکاگو شوهر جدماعت‌اس‌عنخ بوده است. گیبسون اشاره کرد که شمایل‌نگاری روی دو تابوت
است. گیبسون اشاره کرد که شمایل‌نگاری روی دو تابوت بسیار شبیه به هم هستند و پا-عنخ-عنتف شکل کوتاه قابل قبولی از پاعنخ‌عن‌آمون خواهد بود. استفانی هولوکا خاطرنشان کرد که اسکن‌هایی که او انجام داد نشان داد که «ویژگی‌هایی در شیوهٔ مومیایی‌سازی این دو شخص وجود دارد که در هر دو مشابه است». اسکن انجام شده توسط استفانی هولوکا همچنین نشان داد که بعید است که جدماعت‌اس‌عنخ فرزندی داشته باشد زیرا استخوان شرمگاهی او کاملاً سالم بود. دکتر پیتر لوین، متخصص اطفال در بیمارستان کودکان ناخوش در تورنتو و محقق در زمینه
بیمارستان کودکان ناخوش در تورنتو و محقق در زمینه دیرین‌آسیب‌شناسی تیمی را رهبری کرد که استفانی هولوکا بخشی از آن بود، و اشاره کرد که ممکن است جدماعت‌اس‌عنخ نابارور بوده باشد. او پیشنهاد می‌کند که به عنوان یک زن متأهل در سن خود (در تصاویر اسکن‌ها، جوش خوردن استخوان و ساییدگی دندان‌ها نشان می‌دهد که سن او در حدود ۳۰ تا ۳۵ سال بوده است) برای اکثر زنان مصری مرسوم بود که پیش از رسیدن به این سن چندین فرزند داشته باشند. مرگ. سی‌تی‌اسکن‌های انجام‌شده بر روی بدن جدماعت‌اس‌عنخ (در سال‌های ۱۹۷۸ و ۱۹۹۴) نشان می‌دهد که
(در سال‌های ۱۹۷۸ و ۱۹۹۴) نشان می‌دهد که او احتمالاً بر اثر آبسه دندان فوت کرده است، که پس از سرباز کردن و خروج چرکِ آبسه ممکن است به عفونت کشنده خون منجر شده باشد. نتایج اسکن تورم فک فوقانی چپ او را نشان می‌دهد و یک تصویر سه بعدی در داخل جمجمه او یک آبسه دندانی به قطر تقریباً یک اینچ را نشان می‌دهد که ناشی از یک دندان پیش بالایی در سمت چپ بیمار است. این احتمال وجود دارد که آبسه چندین هفته قبل از پاره شدن وجود داشته و عفونت به استخوان فک بالا سمت چپ او سرایت کرده باشد، زیرا اسکن نشان داد که استخوان دارای
کرده باشد، زیرا اسکن نشان داد که استخوان دارای سوراخ‌های کوچکی است. علاوه بر این، اسکن‌های با وضوح بالا، ردهایی را روی استخوان فک نشان می‌دهند که گمان می‌رود در نتیجه تلاش‌های ناموفق برای تخلیه آبسه باشد. پس از مرگ، احشاء درونی بدن او از طریق یک برش مورب در ناحیه رباط کشاله ران خارج شده است. پنج بسته بسته‌بندی شده با کتانی که احتمالاً حاوی اندام‌های مومیایی شده او هستند در درون حفره بدن او وجود داشت. قلب او در قفسه سینه دیده نشد و احتمالاً در یکی از این بسته‌ها قرار داده شده بود. پایین‌تنه او با پارچه پر
قرار داده شده بود. پایین‌تنه او با پارچه پر شده است. برش مومیایی کردن او دوخته نشده است اما با یک صفحه فلزی پوشانده شده است. بسته‌بندی‌های او حاوی چندین بلاگردان در جلوی شکم است: آنها به شکل یک سوسک سرگین‌غلتان (اسکراب) هستند. سینه‌ای به شکل شاهین، سرگین‌غلتان بالدار، صفحهٔ گرد خورشید یا اورائوس. و یک ستون جد.
ماهانی تیو (؛ زادهٔ ) نوازنده پیانو اهل شیلی است.
هبه عبدالله الزهرانی مشهور به میلا الزهرانی (۲۲ آوریل ۱۹۹۰) بازیگر سعودی است که فعالیت هنری خود را از سال ۲۰۱۷ با حضور در سریال «بزهکاری» آغاز کرده است، سپس با شرکت در چندین سریال تلویزیونی و فیلم بلند درام نقش آفرید. زمانی که در سال ۲۰۱۹ در فیلم «کاندیدای کامل» به کارگردانی هیفا المنصور ایفای نقش کرد، توجه بیشتری به او جلب شد و نامزد دریافت جایزه رسمی از جشنواره فیلم ونیز شد. میلا الزهرانی با نقش‌های گوناگون و چشمگیر خود را به عنوان یکی از برجسته‌ترین بازیگران عرصهٔ سینمای عرب در دههٔ ۲۰۲۰ ثابت کرده است.
عرصهٔ سینمای عرب در دههٔ ۲۰۲۰ ثابت کرده است. زندگی و پیشه. میلا الزهرانی با نام اصلی هبّه عبدالله الزهرانی متولد ۲۲ آوریل ۱۹۹۰ در ریاض است.نام اصلی او هَبّه است، به دلیل عشق و تشویق شدیدش به باشگاه فوتبال آ.ث. میلان باعث شد برخی او را با نام باشگاه صدا کنند، بنابراین نامش را تغییر داد، در نهایت آن نام کوتاه شد و به «میلا» تبدیل شد. فعالیت هنری خود را از سال ۲۰۱۷ با حضور در سریال «بزهکاری» آغاز کرد اما بیشترین شهرت او پس از حضور در سریال «دختران مشت‌زنی» بود. میلا الزهرانی در ابتدای فعالیت هنری خود مورد
بود. میلا الزهرانی در ابتدای فعالیت هنری خود مورد حمایت خانواده خود قرار گرفت و به همین دلیل شروع به ارائهٔ آثار بیشتری کرد، از جمله سریال «شِیر چت» با هم‌بازی شدن با فایز المالکی که در سال ۲۰۱۸ به نمایش درآمد و پس از آن موفقیت‌های او ادامه یافت. سپس در سریال «العاصوف» که در سال ۲۰۱۹ با حضور ناصر القصبی پخش شد، بازی کرد. اولین کار او در سینما فیلم «کاندیدای ایده‌آل» در سال ۲۰۲۰ بود. میلا الزهرانی در ادامهٔ آثار خود در دههٔ ۲۰۲۰ از جمله سریال «عود اشعار» ، «یک میلیارد ریال» ، «بیوتی کلینیک» و «قربانیان
، «یک میلیارد ریال» ، «بیوتی کلینیک» و «قربانیان حلال» را در سال ۲۰۲۰ ارائه کرد. او در سال ۲۰۲۱ قسمت دوم سریال «وقتی ماه کامل می‌شود» را ارائه کرد. او در سال ۲۰۲۲ در سریال‌های «گمشده» و «دمیدن» و سپس در سال ۲۰۲۳ در سریال «کلاس لندن» شرکت کرد. در سال ۲۰۲۴ در سریال «نقشهٔ ب» و «مداد» شرکت کرد. میلا الزهرانی در بسیاری از جشنواره‌های هنری عربی و بین‌المللی از جمله هفتاد و پنجمین مراسم جوایز امی ۲۰۲۳ در لس آنجلس شرکت کرد که با ظاهر متمایز خود در این مراسم، توجهات را به خود جلب کرد. میلا همچنین در مراسم جوی
را به خود جلب کرد. میلا همچنین در مراسم جوی اَواردز در ریاض که بزرگ‌ترین مراسم تجلیل از ستارگان در خاورمیانه محسوب می‌شود، شرکت کرد و در آنجا روی فرش قرمز درخشید و حضور پررنگ خود را به نمایش گذاشت. او در همین مراسم نامزد دریافت جایزه بهترین بازیگر زن در ردهٔ سریال شد. میلا در عرصه سینما با ابراز افتخار از حضور خود در فیلم «الهامور ح. ع» که جوایز متعددی را کسب کرد، از تیم کاری و موفقیت بزرگ آنها تجلیل کرد. فیلم «هوبال» که میلا الزهرانی در سال ۲۰۲۴ در آن حضور داشت، توانست در چهارمین دورهٔ جشنواره بین‌المللی
داشت، توانست در چهارمین دورهٔ جشنواره بین‌المللی فیلم دریای سرخ که در دسامبر ۲۰۲۴ برگزار شد، جایزهٔ تماشاگران العُلا برای بهترین فیلم عربستانی را از آن خود کرد. پس از نمایش، درآمد آن در صدر باکس آفیس عربستان قرار گرفت. «هوبال» برای اولین بار در جریان فعالیت‌های چهارمین جشنواره بین‌المللی فیلم دریای سرخ در سال ۲۰۲۴ به نمایش درآمد. نمایش آن در سینماهای عربستان در ۷ دسامبر ۲۰۲۴ آغاز شد. «هوبال» اولین فیلم عربستانی است که در منطقهٔ نئوم فیلمبرداری شده است که تنوع جغرافیایی و محیطی در این کشور را برجسته می‌کند.
جغرافیایی و محیطی در این کشور را برجسته می‌کند. زندگی شخصی. میلا الزهرانی سال‌ها پس از شهرتش برای اولین بار از دخترش تالا رونمایی کرد و توضیح داد که زود، در ۱۹ سالگی ازدواج کرده است و پس از ورودش به عرصهٔ بازیگری دخترش را به دنیا آورده است. قدش ۱٫۶۰ سانتیمتر است.
کامیل کالیسون (متولد حدود ۱۹۸۳) یک کتابدار بومی، آرشیودار، دانشگاهی، و فعال فرهنگی بومی است که عضو قبیله تسسکیه (کرو) از ملت تاهلتان در آنچه امروزه به عنوان بریتیش کلمبیا، کانادا شناخته می‌شود، می‌باشد. او در حال حاضر کتابدار دانشگاهی در دانشگاه دره فریزر در ابوتسفورد است. کالیسون مدافع حقوق مردمان بومی و دانش است، به ویژه که این حقوق با موسسات GLAM تلاقی می‌کنند. کالیسون به عنوان یک مدافع حقوق مردم بومی و دانش آنها فعالیت می‌کند، به ویژه در زمینه‌هایی که این حقوق با مؤسسات GLAM (گالری‌ها، کتابخانه‌ها،
این حقوق با مؤسسات GLAM (گالری‌ها، کتابخانه‌ها، آرشیوها و موزه‌ها) تلاقی پیدا می‌کند. او به‌طور فعال در انجمن‌های حرفه‌ای محلی، ملی و بین‌المللی مرتبط با نیازهای کتابداری و اطلاعاتی مردم بومی مشارکت دارد و در نقش خود به عنوان هم‌رهبری ائتلاف ملی دانش و زبان بومی (NIKLA) فعالیت می‌کند. کالیسون در سال ۲۰۰۳ مدرک کارشناسی خود را در رشته انسان‌شناسی را از دانشگاه بریتیش کلمبیا دریافت کرد. و در سال ۲۰۰۵ موفق به کسب مدرک کارشناسی ارشد در رشته کتابداری و اطلاعات (MLIS) با تمرکز بر اقوام نخستین شد. او تحت راهنمایی
با تمرکز بر اقوام نخستین شد. او تحت راهنمایی دکتر جین جوزف، کتابدار بنیان‌گذار کتابخانه Xwi7xwa، آموزش دیده است. همچنین کالیسون هم‌اکنون دانشجوی دکترا در رشته انسان‌شناسی است و بر روی دانش بومی تمرکز دارد و این تحصیلات را از دانشگاه مانیتوبا است. حرفه. شغل و پروژه‌های آکادمیک. قبل از تصدی سمت کتابدار دانشگاهی در دانشگاه دره فریزر، کالیسون در دانشگاه مانیتوبا (۲۰۱۲–۲۰۲۱) مشغول به کار بود و در سمت‌هایی چون نخستین کتابدار خدمات بومی، کتابدار راهبردهای بومی، کتابدار آموزشی و توسعه سازمانی، کتابدار پژوهشی،
کتابدار آموزشی و توسعه سازمانی، کتابدار پژوهشی، انسان‌شناسی، و مددکاری اجتماعی، و همچنین به عنوان عضو دایره مشورتی بومی دانشگاه (۲۰۱۵–۲۰۱۷) فعالیت کرد. او به پرورش برنامه آموزش شایستگی فرهنگی بومی (ICCT) برای کارکنان کتابخانه‌های دانشگاه مانیتوبا کمک کرد. همچنین، او مجموعه رمان‌های گرافیکی بومی مازینبیگه را در کتابخانه الیزابت دفو، بخشی از کتابخانه‌های دانشگاه مانیتوبا، تأسیس کرد. خروجی‌های این پروژه شامل «کمیک‌ها و رمان‌های گرافیکی بومی: یک کتاب‌شناسی حاشیه‌نویسی شده» و فهرست «مجموعه رمان‌های گرافیکی بومی
شده» و فهرست «مجموعه رمان‌های گرافیکی بومی مازینبیگه» به صورت قابل دانلود بود. کالیسون در کمیته پیشنهاد دانشگاه مانیتوبا (۲۰۱۲) و کمیته پیاده‌سازی (۲۰۱۳–۲۰۱۵) نیز فعالیت داشت، که هدف آن‌ها انتقال آرشیوهای کمیسیون حقیقت و آشتی کانادا به دانشگاه مانیتوبا و تشکیل مرکز ملی حقیقت و آشتی بود. در سال ۲۰۱۳، کالیسون در گروه کاری اصلی انجمن آرشیو منیتوبا- LCSH خدمت کرد که به جای اصطلاحات فرهنگی نامناسب LCSH برای مردم و فرهنگ‌های بومی، اصطلاحات نماینده‌تری را برای استفاده در پایگاه داده اطلاعات آرشیوی مانیتوبا (MAIN)
در پایگاه داده اطلاعات آرشیوی مانیتوبا (MAIN) جایگزین کرد. این کار منجر به فهرست‌گذاری سرعنوان‌های موضوعی شد که در وب سایت MAIN قابل مشاهده است. سمت‌های ریاست، کارگروه و کمیته. سمت‌های فعلی. کالیسون به‌عنوان رئیس کمیته حرفه‌ای بخش H برای ایفلا ۲۰۱۱–۲۰۲۳) فعالیت می‌کند و همچنین عضو هیئت مدیره شبکه دانش پژوهش کانادا (CRKN) است. او در گروه مشاوره برای پروژه OCLC تحت عنوان «بازاندیشی در جریان‌های توصیفی» نیز عضویت دارد. همچنین هم‌رهبری قفقاز بومی (و پیش‌تر دبیر) استاندارد IEEE در زمینه شیوه‌های پیشنهادی برای
استاندارد IEEE در زمینه شیوه‌های پیشنهادی برای شفافیت داده‌های مردم بومی را به عهده دارد و عضو کمیته پاسخ به گزارش کارگروه حقیقت و آشتی در آرشیوهای کانادا است. او همچنین به عنوان بنیان‌گذار و هم‌رئیس کمیته بازگشت داده‌های دپارتمان انسان‌شناسی دانشگاه مانیتوبا فعالیت می‌کند و عضو زیر کمیته تنوع، برابری و شمول سازمان استانداردهای اطلاعات ملی (NISO) است. همچنین، او هم‌رهبری ائتلاف ملی دانش و زبان بومی (NIKLA) را عهده‌دار است. سمت‌های گذشته. در سال ۲۰۱۵، کالیسون به عنوان یکی از اعضای بنیان‌گذار هیئت مدیره
به عنوان یکی از اعضای بنیان‌گذار هیئت مدیره فدراسیون کتابخانه‌های کانادا (CFLA-FCAB) انتخاب شد که در سال ۲۰۱۶ جایگزین انجمن کتابخانه‌های کانادا شد. او به عنوان نماینده بومی در هیئت مدیره (۲۰۱۵–۲۰۱۹)، نائب رئیس هیئت مدیره (۲۰۱۸–۲۰۱۹) و عضو کمیته حق نشر CFLA-FCAB (۲۰۱۷–۲۰۲۰) فعالیت کرده است. در نقش خود در کمیته حق نشر، کالیسون بر روی بیانیه موضعی در مورد دانش بومی کار کرد. همچنین او به‌طور مستقل به کمیته دائمی صنعت، علم و فناوری مجلس عوام کانادا ارائه‌ای داشت تا در بررسی «قانون حق نشر» مشارکت کند. دوره
داشت تا در بررسی «قانون حق نشر» مشارکت کند. دوره کالیسون در CFLA-FCAB شامل ریاست کمیته حقیقت و آشتی این فدراسیون در سال ۲۰۱۷ بود. در این سمت، او نظارت بر ایجاد «گزارش و پیشنهادهای حقیقت و آشتی» را بر عهده داشت و پس از آن به عنوان رئیس بنیان‌گذار (۲۰۱۷–۲۰۱۹) و رئیس پیشین (۲۰۱۹–۲۰۲۰) کمیته مسائل بومی CFLA-FCAB خدمت کرد. علاوه بر کار خود به عنوان رئیس کمیته، او گروه‌های کاری در زمینه‌های حفاظت از دانش بومی/حق نشر، دانش بومی و برنامه درسی، و گروه کاری مشترک در زمینه طبقه‌بندی و سرعنوان‌های موضوعی را نیز
در زمینه طبقه‌بندی و سرعنوان‌های موضوعی را نیز هم‌ریاست کرد. به عنوان رئیس، او همچنین به نظارت بر پروژه‌هایی مانند همکاری مداوم CFLA-FCAB با دوره آنلاین «کانادا بومی» که توسط دانشکده مطالعات بومی دانشگاه آلبرتا توسعه یافته بود، کمک کرد. سمت‌های دیگر کالیسون شامل رئیس انجمن کتابخانه‌های مانیتوبا (۲۰۱۳–۲۰۱۵)، عضو گروه مشاوره بومی هیئت ملی فیلم کانادا، نائب رئیس کمیته مشورتی کانادا در کمیته حافظه جهانی یونسکو (۲۰۱۷–۲۰۱۹)، و رئیس بخش مسائل بومی IFLA (۲۰۱۷–۲۰۲۱) است. سمت‌های دیگر کالیسون شامل رئیس انجمن
است. سمت‌های دیگر کالیسون شامل رئیس انجمن کتابخانه منیتوبا (۲۰۱۳–۲۰۱۵)، عضو گروه مشاوران بومی شورای ملی فیلم کانادا، نایب رئیس کمیته مشورتی کانادا، کمیسیون حافظه جهانی یونسکو (۲۰۱۷–۲۰۱۹)، و رئیس بخش مسائل بومی ایفلا (۲۰۱۷–۲۰۲۱) است. اطلاع‌رسانی عمومی. کالیسون در فعالیت‌های ارتباطات عمومی شرکت کرده و تبادل دانش بین‌نسلی و بین‌فرهنگی را تسهیل می‌کند. او به عنوان سخنران کلیدی در چندین رویداد دعوت شده است، از جمله: علاوه بر این، او به عنوان میهمان در پادکست «پس چه؟» دانشگاه وسترن در قسمت مربوط به «تلاش‌های
«پس چه؟» دانشگاه وسترن در قسمت مربوط به «تلاش‌های حقیقت و آشتی CFLA-FCAB» حضور داشته است. همچنین، او به عنوان ویراستار مهمان برای شماره ویژه اکتبر ۲۰۲۱ مجله IFLA در مورد «مسائل بومی در کتابخانه‌ها» فعالیت کرده و در سال ۲۰۱۹ به عنوان رهبر مقیم کتابخانه دانشگاه بریتیش کلمبیا اوکاناگان شناخته شد.
دونلا هِیگر دانا مدوز (; – ) دانشمند علوم زیست‌محیطی، مربی و نویسنده آمریکایی بود. او بیشتر به عنوان نویسنده اصلی کتاب‌های «محدودیت‌های رشد» و «تفکر سیستمی: یک مقدمه» شناخته می‌شود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون بورسیه مک‌آرتور شده است. زندگی اولیه و تحصیلات. مدوزدر الگین، ایلینوی متولد شد و در علوم تحصیل کرد. او در سال ۱۹۶۳ لیسانس شیمی از کالج کارلتون و در سال ۱۹۶۸ دکترای بیوفیزیک از دانشگاه هاروارد دریافت کرد. پس از یک سفر یکساله از انگلستان به سری‌لانکا و بازگشت، او به عنوان پژوهشگر در مؤسسه فناوری
و بازگشت، او به عنوان پژوهشگر در مؤسسه فناوری ماساچوست (MIT) به عضویت تیمی در بخشی که توسط جی فارستر، مخترع دینامیک سیستم‌ها و اصل ذخیره‌سازی مغناطیسی داده برای کامپیوترها ایجاد شده بود، درآمد. حرفه. مدوزبه مدت ۲۹ سال از سال ۱۹۷۲ در کالج دارتموث تدریس کرد. او هم به عنوان پژوهشگر پیو در حفاظت و محیط زیست (۱۹۹۱) و هم به عنوان همکار موسسه مک آرتور (۱۹۹۴) مورد تقدیر قرار گرفت. او در سال ۱۹۹۰ جایزه والتر سی. پین در آموزش علوم را دریافت کرد. پس از مرگ، او جایزه جان اچ. چفی برای تعالی در امور محیط زیست در سال
جان اچ. چفی برای تعالی در امور محیط زیست در سال ۲۰۰۱ را که توسط بنیاد حقوق حفاظت ارائه می‌شد، دریافت کرد. مدوزستون هفتگی «شهروند جهانی» را می‌نوشت که رویدادهای جهان را از دیدگاه سیستمی بررسی می‌کرد. بسیاری از این ستون‌ها گردآوری و به صورت کتابی با همین نام منتشر شدند. کار او به عنوان تأثیرگذار بر صدها مطالعه دانشگاهی دیگر، ابتکارات سیاست‌گذاری دولتی و توافق‌های بین‌المللی شناخته می‌شود. او مدت‌ها عضو انجمن ایالات متحده برای باشگاه رم بود که جایزه‌ای به یاد او با نام «جایزه دونلا مدوزانجمن ایالات متحده برای
با نام «جایزه دونلا مدوزانجمن ایالات متحده برای باشگاه رم در اقدامات جهانی پایدار» ایجاد کرد. این جایزه به فردی برجسته اهدا می‌شود که اقداماتی در چارچوب جهانی برای اهداف پایداری که مدوزدر نوشته‌هایش بیان کرده است، ایجاد کرده باشد. کارها. محدودیت‌های رشد. در سال ۱۹۷۲، مدوزعضو تیم MIT بود که مدل شبیه‌سازی کامپیوتری جهانی «World3» را برای باشگاه رم تولید کرد که مبنای کتاب «محدودیت‌های رشد» شد. این کتاب مطالعه‌ای دربارهٔ روندهای بلندمدت جهانی در جمعیت، اقتصاد و محیط زیست گزارش می‌داد. این کتاب در سراسر جهان
و محیط زیست گزارش می‌داد. این کتاب در سراسر جهان تیتر شد و بحثی دربارهٔ محدودیت‌های ظرفیت زمین برای حمایت از گسترش اقتصادی انسان آغاز کرد - بحثی که تا امروز ادامه دارد. مدوزنویسنده اصلی کتاب بود و سه نویسنده مشترک داشت: همسرش دنیس میدوز، یورگن راندرز و ویلیام دبلیو. برنز سوم. گروه بالاتون. در سال ۱۹۸۲، دونلا و دنیس مدوزیک «شبکه‌ای از شبکه‌ها» برای پژوهشگران برجسته در زمینه استفاده از منابع، حفاظت از محیط زیست، مدل‌سازی سیستم‌ها و پایداری ایجاد کردند. از زمان تأسیس، اعضا هر پاییز در دریاچه بالاتون، مجارستان
تأسیس، اعضا هر پاییز در دریاچه بالاتون، مجارستان گرد هم می‌آیند. در حالی که نام رسمی این شبکه «شبکه بین‌المللی مراکز اطلاعات منابع» (INRIC) بود، اما بیشتر به نام گروه بالاتون شناخته می‌شد. آکادمی تغییر سیستم‌ها. مدوزدر سال ۱۹۹۶ مؤسسه پایداری را تأسیس کرد که تحقیقات در سیستم‌های جهانی را با نمایش‌های عملی زندگی پایدار، از جمله توسعه یک مسکن مشترک (یا اکوویلیج) و مزرعه ارگانیک در کاب هیل در هارتلند، ورمونت ترکیب می‌کرد. در سال ۲۰۱۱، مؤسسه پایداری که در ابتدا مجاور کاب هیل بود، به نام مؤسسه دونلا مدوزتغییر
مجاور کاب هیل بود، به نام مؤسسه دونلا مدوزتغییر نام یافت و به نورویچ، ورمونت منتقل شد. سازمان‌های دیگری که از مؤسسه پایداری سرچشمه گرفتند شامل آزمایشگاه غذای پایدار، تعاملی آب و هوا و شبکه رهبران پایداری می‌شوند. در سال ۲۰۱۶، مؤسسه دونلا مدوزبرای دومین بار تغییر نام داد و اکنون به عنوان آکادمی تغییر سیستم‌ها فعالیت می‌کند.
تامیکا ای. کلمنز یک زیست‌شیمی‌دان آفریقایی‌آمریکایی در هیوستون، تگزاس است. کلمنز دارای عنوان استاد بالینی بیوشیمی در دپارتمان علوم زیست‌پزشکی است. پژوهش‌های او بر بررسی ارتباط میان دیابت نوع دوم و بیماری آلزایمر تمرکز دارد؛ از راه تحلیل شبکه‌های سیگنال‌دهی بیوشیمیایی غیرطبیعی در سلول‌های بتای پانکراس و سلول‌های عصبی که به مرگ سلولی در دیابت نوع دوم و بیماری آلزایمر منجر می‌شوند. کلمنز یکی از دریافت‌کنندگان نخستین دوره بورسیه برنامه دکترای اقلیت‌ها از بنیاد آلفرد پی. اسلون بود و در سال ۲۰۲۰، از سوی "سل‌پرس"
پی. اسلون بود و در سال ۲۰۲۰، از سوی "سل‌پرس" به‌عنوان یکی از ۱۰۰ دانشمند سیاه‌پوست الهام‌بخش در آمریکا انتخاب شد. دوران اولیه زندگی و تحصیلات. در سال ۱۹۹۸، کلمنز آموزش تحصیلات تکمیلی خود را در رشته بیوشیمی در دانشکده پزشکی مهری در نشویل، تنسی آغاز کرد. او در گروه بیوشیمی و تحت راهنمایی "اکسون چوئی" تحصیل کرد. در سال ۱۹۹۹، کلمنز یکی از ۲۲ پژوهشگری بود که بورسیه برنامه دکترای اقلیت‌ها از بنیاد آلفرد پی. اسلون را دریافت کرد و به یکی از اعضای این بورسیه تبدیل شد. از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۲، کلمنز در هر سال موفق به
شد. از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۲، کلمنز در هر سال موفق به دریافت کمک‌هزینه پیشادکترای فردی برای خدمات ملی پژوهشی از مؤسسه ملی سلامت به‌عنوان بخشی از برنامه بورسیه پیشادکترای اقلیت‌ها شد. در دوران دکترای خود، کلمنز سازوکارهایی را بررسی کرد که در آن‌ها تحریک توسط IgE منجر به ورود کلسیم به درون یاخته‌های ماست‌سل و ترشح "سایتوکاین‌"ها می‌شود که در نهایت به بروز علائم آلرژی منجر می‌گردد. او این فرضیه را مطرح کرد که سیگنال‌دهی "sphingosine kinase (SK)" مرتبط با غشای سلول، که منجر به آزادسازی "sphingosine 1-phosphate" در
که منجر به آزادسازی "sphingosine 1-phosphate" در شبکه آندوپلاسمی می‌شود، در بسیج کلسیم در ماست‌سل‌ها نقش دارد، در کنار سازوکارهایی که پیش‌تر برای "IP3" کشف شده بود. کلمنز و تیمش در "مهری" دریافتند که هر دو مسیر IP3 و SK برای بسیج کلسیم پس از اتصال آنتی‌ژن به ماست‌سل‌ها ضروری‌اند و همچنین مشخص کردند که سیگنال‌دهی SK به‌تنهایی برای این فرایند کافی نیست. پایان‌نامه دکترای کلمنز با عنوان «اثرات sphingosine 1-phosphate در پاسخ Ca2+ میانجی‌شده از راه FcεRI» بود. او تحصیلات دکترای خود را در سال ۲۰۰۳ به پایان
او تحصیلات دکترای خود را در سال ۲۰۰۳ به پایان رساند. حرفه و پژوهش. در سال ۲۰۰۴، کلمنز در دوران زندگی خود در منطقه کلان‌شهری آتلانتا، جورجیا، شعبه شهرستان کلِیتن انجمن آلفا کاپا آلفا را بنیان‌گذاری کرد. در سال ۲۰۱۵، کلمنز به‌عنوان استادیار بیوشیمی در گروه علوم زیست‌پزشکی در دانشکدهٔ پزشکی هومر استرایکر دانشگاه میشیگان غربی منصوب شد. او با لوئیس پریرا در همین مؤسسه همکاری کرد و مقاله‌ای دربارهٔ تأثیر رادیکال‌های هیدروکسیل پس از ایسکمی-پرفیوژن منتشر ساخت. دکتر کلمنز یک سال در این جایگاه فعالیت کرد و سپس