payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آچاپم ("اچ" به معنی قالب و "آپم" به معنای غذای تهیه شده با آرد) نوعی کوکی سرخ شده با آرد برنج و تخم‌مرغ است که عمدتاً در کرالا و سایر مناطق جنوب هند درست می‌شود. این شیرینی یک میان‌وعده معروف کرالا است و اعتقاد بر این است که از نفوذ هلندی‌ها سرچشمه گرفته است. و از آن زمان به آسیای جنوب شرقی گسترش یافته است، جایی که نام‌های محلی مختلفی مانند "کویه لویانگ" (برنج)، "آکوان" (قالب)، "کلاهک" (تمبر)، "بونگا رُس" (گل رز)، "بونگا دوریان" (گل دوریان)، "گویانگ"، کمبانگ "لویانگ"، "دوک جوک"، و غیره دارد. آماده‌سازی.
"لویانگ"، "دوک جوک"، و غیره دارد. آماده‌سازی. آچاپم با استفاده از قالب‌های طرح دار درست می‌شود تا اندازه، شکل و ظاهر یک شکل و یک اندازه ای داشته باشد. قالب در دمای بسیار بالا در روغن گرم می‌شود، در خمیر فرومی‌رود، سپس دوباره در روغن داغ غوطه ور می‌شود. بعد از جدا شدن کوکی از دور قالب، آن را روغن خارج می‌کنند. خمیر آچاپم از ترکیب آرد برنج، تخم مرغ، شکر و شیر نارگیل تهیه می‌شود. آچاپم را می‌توان به صورت ساده مصرف کرد یا ادویه‌هایی مثل زیره و هل در آن ریخت یا با کنجد تزیین کرد.
انسانی زیاده انسانی یک مجموعه تلویزیونی مستند سه قسمتی محصول سال ۱۹۹۹ است که توسط بی‌بی‌سی و آر ام آرتس تولید شده است. این مجموعه زندگی سه فیلسوف برجسته اروپایی را دنبال می‌کند: فردریش نیچه، مارتین هایدگر و ژان پل سارتر. موضوع به‌شدت حول محور مکتب تفکر فلسفی معروف به اگزیستانسیالیسم می‌چرخد، اگرچه این اصطلاح در زمان نگارش نیچه ابداع نشده بود و هایدگر نیز برچسب اگزیستانسیالیست بودنش را رد کرد. نام این مستند برگرفته از کتابی است که نیچه در سال ۱۸۷۸ نوشته است، با عنوان "انسانی زیادی انسانی: کتابی برای روح‌های
با عنوان "انسانی زیادی انسانی: کتابی برای روح‌های آزاد." اپیزودها. هر قسمت ۵۰ دقیقه، و زمان کل مجموعه تقریباً دو ساعت و نیم است.
بیگنت یا دونات بالشی نوعی شیرینی سرخ شده با اصلات فرانسوی است. این شیرینی معمولاً از خمیر پفی تهیه می‌شود، اما می‌توان آن را با استفاده از آرد برنج یا خمیر مایه نیز تهیه کرد. انواع. روش سنتی برای تهیه بیگنت، استفاده از خمیر پفی است. اما به سبک فرانسوی، این خمیر را استفاده نمی‌کنند. برای تهیه دونات بالشی معمولاً با استفاده از کره، شیر یا آب، شکر، آرد و نمک خمیر درست می‌شود. خمیر پفی همه‌کاره است و در فرهنگ‌های متفاوت استفاده می‌شود. روش درست کردن بیگنت با خمیر پفی توسط مهاجران فرانسوی در دهه ۱۷۰۰ به
با خمیر پفی توسط مهاجران فرانسوی در دهه ۱۷۰۰ به نیواورلئان آورده شد. انواع آن اغلب شامل استفاده موز یا موز پختنی یا انواع توت‌ها است. همچنین می‌توان این دونات را با موادی ماند گوشت و پنیر پر کرد. بیگنت را می‌توان با خمیر مایه نیز درست کرد. در کرس، بیگنت‌هایی که با آرد شاه بلوط درست می‌شوند به "فریتلی" معروف هستند. در زبان فرانسوی کانادایی، دونات‌ها به‌طور متناوب به عنوان "بیگن" یا "بیگنت" شناخته می‌شوند. در امپراتوری استعماری سابق فرانسه در غرب آفریقا، یک "گلوله" کوچک از خمیر سرخ شده است. در سنگال گاهی
"گلوله" کوچک از خمیر سرخ شده است. در سنگال گاهی اوقات به جای آرد گندم از آرد ارزن درست می‌شود. ریشه‌ها. انواع خمیر سرخ شده را می‌توان در غذاهای بین‌المللی یافت. با این حال، منشأ اصطلاح "بیگنت" به‌طور خاص فرانسه است. آنها در قرن ۱۸ توسط استعمارگران فرانسوی، همچنین توسط آکادی‌ها، به نیواورلئان آورده شدند و بخش بزرگی از پخت و پز خانگی شدند. لوئیزیانا. بیگنت‌ها در آشپزی به سبک لوئیزیانا معمولاً مربع یا مستطیل شکل هستند و از خمیری که با مخمر تهیه شده به جای خمیر پفی تهیه می‌شوند. در نیواورلئان، آنها اغلب به
پفی تهیه می‌شوند. در نیواورلئان، آنها اغلب به عنوان یک وعده صبحانه مصرف می‌شود. در ایالات متحده، بیگنت در آشپزی کریول نیواورلئان رایج بوده است و ممکن است به عنوان دسر نیز سرو شود. بیگنت یکی از دو دونات رسمی ایالتی است - تنها مورد دیگر "پای کرم‌دار بوستونی"، دونات ایالتی ماساچوست است. آماده‌سازی. موادی که برای تهیه بیگنت استفاده می‌شود معمولاً عبارتند از: آماده‌سازی بسته به نوع شیرینی متفاوت است. برای بیگنت‌های مخمری، مواد با هم ترکیب می‌شوند و خمیر به دست می‌آید، آن را پهن می‌کنند و سپس به صورت مربع برش
می‌آید، آن را پهن می‌کنند و سپس به صورت مربع برش می‌دهند و به مدت دو تا سه دقیقه سرخ می‌شوند. نتیجه یک شیرینی پف دار و قهوه ای طلایی است.
مبین نصری (زادهٔ ۱۷ دی ۱۳۸۱) بازیکن والیبال اهل ایران است که در پست دریافت‌کننده قدرتی برای باشگاه والیبال آلورون زاویرچه در پلاس لیگا و تیم ملی والیبال ایران بازی می‌کند. وی در سال ۲۰۲۳ به همراه تیم ایران قهرمان مسابقات والیبال قهرمانی زیر ۲۱ سال مردان جهان در بحرین شد و عنوان بهترین دریافت‌کننده قدرتی مسابقات را به دست آورد.
نظریه شیء شاخه‌ای از نظریه انتقادی است که بر تعاملات انسان و اشیاء در ادبیات و فرهنگ تمرکز دارد. این نظریه از تمایز هایدگر بین ابژه و شیء وام گرفته شده است، و چنین می‌گوید که یک ابژه زمانی به یک شیء تبدیل می‌شود که دیگر نمی‌تواند کارکرد مشترک خود را انجام دهد. نظریه شیء در اشیاء از نظر مفهومی مانند واقعیت ژاک لاکان است. فلوگا بیان می‌کند که تحت تأثیر نظریه کنشگر-شبکه و کار برونو لاتور است. از نظر پروفسور بیل براون از دانشگاه شیکاگو، اشیاء مواردی هستند که سوژه‌ها برای آن‌ها حس مکان، کاربرد و نقش مشخص و واضحی
برای آن‌ها حس مکان، کاربرد و نقش مشخص و واضحی دارند. از سوی دیگر، اشیاء زمانی خود را نشان می‌دهند که به‌طور غیرمنتظره‌ای با بدن ما ارتباط برقرار می‌کنند، خراب می‌شوند، عملکرد نادرست دارند، ارزش‌های اجتماعی رمزگذاری شده خود را از دست می‌دهند یا از درک ما می‌گریزند. هنگامی که شخص با شیئی روبه‌رو می‌شود که خارج از کاربرد قابل تشخیص و مورد انتظارش است، باعث لحظه‌ای قضاوت می‌شود که به نوبه خود باعث پیکربندی مجدد تاریخی یا روایی بین سوژه و ابژه می‌شود که براون از آن به‌عنوان شیء یاد می‌کند. این نظریه عمدتاً توسط
آن به‌عنوان شیء یاد می‌کند. این نظریه عمدتاً توسط پروفسور براون ایجاد شد، که در سال ۲۰۰۱ یک شماره ویژه از مجله "تحقیق انتقادی" ("Critical Inquiry") را در مورد آن ویرایش کرد و یک تک‌نگاری در این زمینه با عنوان "حس چیزها" منتشر کرد. براون در مقاله خود «نظریه شیء» می‌نویسد:وقتی [چیزی] برای ما کار نمی‌کند شروع می‌کنیم به رویارویی با اشیایی که کار نمی‌کنند: وقتی مته می‌شکند، وقتی ماشین متوقف می‌شود، وقتی پنجره کثیف می‌شود، وقتی جریان در مدارهای تولید و توزیع، مصرف و نمایشگاه‌ها متوقف می‌شود، هرچند برای لحظه‌ای؛
و نمایشگاه‌ها متوقف می‌شود، هرچند برای لحظه‌ای؛ بنابراین، داستان اشیایی که خود را به‌عنوان شیء مطرح می‌کنند، داستان یک رابطه تغییریافته با سوژه انسانی است و بنابراین داستان این است که چگونه آن چیز واقعاً یک شیء را کمتر از یک رابطه سوژه-ابژه خاص نام‌گذاری می‌کند. همان‌طور که آن [چیزهایی که کار نمی‌کنند و] در زندگی ما وجود دارند، ما از طریق اشیاء به آن‌ها نگاه می‌کنیم (برای این‌که ببینیم در مورد تاریخ، جامعه، طبیعت یا فرهنگ چه چیزی را فاش می‌کنند - مهم‌تر از همه، چه چیزی در مورد خود ما فاش می‌کنند)، ما فقط
همه، چه چیزی در مورد خود ما فاش می‌کنند)، ما فقط نگاهی اجمالی به اشیاء می‌اندازیم.شیء می‌تواند به تعاملات نزدیک با بدن سوژه نیز گسترش یابد. براون به برخوردهایی مانند «بریدن انگشت خود روی یک برگه» یا «سفر [پینگ] روی یک اسباب‌بازی» اشاره می‌کند تا استدلال کند که ما «در چیزهایی گرفتار شده‌ایم» و «بدن یکی از چیزهاست». کاربردهای نظریه شیء. نظریه شیء برای مطالعه مدرنیسم مناسب است، به‌دلیل مشغله‌های ماتریالیستی شاعران مدرنیستی مانند ویلیام کارلوس ویلیامز، که اعلام کرد «هیچ ایده‌ای جز در اشیاء نباید وجود داشته
کرد «هیچ ایده‌ای جز در اشیاء نباید وجود داشته باشد» یا ایده تی. اس. الیوت از همبستگی عینی. نظریه شیء همچنین جایگاهی در مطالعه فرهنگ سازندگان معاصر پیدا کرده است که نظریه‌های زیبایی‌شناختی براون را برای اعمال مادی سوءاستفاده به‌کار می‌برد. منتقدان اخیر نظریه شیء را نیز در شیوه‌های دفینه‌اندوزی به‌کار برده‌اند. تئوری شیء همچنین کاربردهای بالقوه‌ای در زمینه انسان‌شناسی دارد. براون به کورنلیوس کاستوریادیس اشاره می‌کند، که می‌گوید چگونه ادراک اشیاء در ارتباطات میان‌فرهنگی متفاوت است. کاستوریادیس بیان می‌کند که
متفاوت است. کاستوریادیس بیان می‌کند که مثلاً «درک اشیاء» برای یک فرد از یک جامعه، ادراک اشیای «مسکونی» و «جان‌دار» خواهد بود. درحالی‌که برای فردی از جامعه دیگر ممکن است اشیاء را به عنوان «ابزار بی‌اثر یا اشیای مالکیت» ببیند. براون اظهار می‌کند که وقتی شیئی از یک دوره تاریخی قبلی در زمان حال مشاهده شود، شیئی می‌تواند حاصل شود. او بیان می‌کند که «هرچقدر هم که اشیاء از نظر مادی پایدار به نظر می‌رسند، اجازه دهید بگوییم، در صحنه‌های مختلف اشیای متفاوتی هستند» او به نیکلاس توماس اشاره می‌کند که می‌نویسد: «به
او به نیکلاس توماس اشاره می‌کند که می‌نویسد: «به عنوان موجودات برجسته اجتماعی و فرهنگی، اشیاء برخلاف ثبات مادی خود تغییر می‌کنند. براون اشاره می‌کند که چگونه می‌توان نظریه شیء را برای درک ادراکات تغییرات تکنولوژیکی به کار برد. او از مثال بازدیدکننده گیج موزه‌ای استفاده می‌کند که مجسمه پاک‌کن ماشین تحریر اثری از کلاس اولدنبرگ را می‌بیند و می‌پرسد «این فرم تا کنون چگونه عمل کرده است؟» از این نظر، تلاش عمدی اولدنبورگ برای تبدیل یک ابژه به یک شیء «قدرت این اثر خاص را در نمایش شکاف نسلی و به صحنه بردن
این اثر خاص را در نمایش شکاف نسلی و به صحنه بردن (ملودراماتیزه کردن، حتی) مسئله کهنگی بیان می‌کند. نقدها. منتقدانی از جمله سورین فاولز از دانشگاه کلمبیا و معمار تام موران در دانشگاه میشیگان شروع به سازماندهی کلاس‌هایی در باب «نظریه شیء» در رابطه با ادبیات و فرهنگ کرده‌اند. فاولز نقطه کوری را در تئوری شیء توصیف می‌کند که آن را به توجه پساانسان و پسااستعماری به حضور فیزیکی نسبت می‌دهد. از پرداختن به تأثیر «غیر شیءها، فضاهای منفی، اشیای گمشده یا رها شده، خلأها یا شکاف‌ها - غیبت‌ها، که به‌عنوان حضورهای
خلأها یا شکاف‌ها - غیبت‌ها، که به‌عنوان حضورهای موجودیت‌مانندی که ما باید با آن‌ها مبارزه کنیم، در برابر ما قرار می‌گیرند» شکست خورده است. برای مثال، فاولز توضیح می‌دهد که چگونه یک سوژه انسانی باید تفاوت بین مجموعه‌ای از کلیدها و مجموعه‌ای از کلیدهای گمشده را درک کند، اما این آگاهی انسان‌محور در نظریه چیز وجود ندارد.
الوراهای لرزان (انگلیسی: Shiver Me Timbers) یک فیلم اسلشر بریتانیایی در سبک کمدی ترسناک محصول سال ۲۰۲۵ به نویسندگی و کارگردانی پل استفان مان در اولین کارگردانی خود. مردو آدامز، استیون کورال، تونی گریر، یو هنگ لی و امی مکی در این فیلم بازی می‌کنند. این فیلم به عنوان یک بازگویی ترسناک از شخصیت "ملوان زبل" اثر الزی کریسلر سگار عمل می‌کند. این فیلم برای اولین بار در جشنواره فیلم ترسناک رامفورد در ۲۸ فوریه ۲۰۲۵ اکران شد و در ۱ آوریل ۲۰۲۵ توسط گراویتاس ونچرز اکران شد. داستان. در سال ۱۹۸۶، در شمال کالیفرنیا، اسکات
شد. داستان. در سال ۱۹۸۶، در شمال کالیفرنیا، اسکات به همراه برادرش کاستور و دوستانشان به یک سفر کمپینگ می‌روند تا بارش شهابی و دنباله‌دار هالی را تماشا کنند. اما شب، با تبدیل شدن ملوان زبل (پاپای) به یک ماشین کشتار غیرقابل توقف بر اثر برخورد یک شهاب سنگ، به شبی وحشتناک تبدیل می‌شود. تولید. این فیلم در ادینبرو در سال ۲۰۲۴ فیلمبرداری و بسته‌بندی شد. بازخوردها. این فیلم نقدهای منفی را از سوی منتقدان و تماشاگران دریافت کرد.
فرهنگ سازندگان () یک خرده‌فرهنگ معاصر است که نشان‌دهنده توسعه مبتنی بر فناوری خودت انجام بده است که با بخش‌های سخت‌افزاری فرهنگ رخنه‌گر تلاقی می‌کند و از ایجاد دستگاه‌های جدید و همچنین سرهم‌کردن با دستگاه‌های موجود لذت می‌برد. فرهنگ سازندگان به‌طور کلی از سخت‌افزار متن‌باز پشتیبانی می‌کند. علایق معمولی که علاقمندان به فرهنگ سازندگان از آن لذت می‌برند شامل فعالیت‌های مهندسی‌محور مانند الکترونیک، رباتیک، چاپ سه‌بعدی و استفاده از ابزارهای کنترل عددی کامپیوتری، و همچنین فعالیت‌های سنتی‌تر مانند فلزکاری، نجاری،
و همچنین فعالیت‌های سنتی‌تر مانند فلزکاری، نجاری، هنرهای سنتی و صنایع دستی است. خرده‌فرهنگ بر رویکرد برش و چسباندن (cut-and-paste) در فناوری‌های سرگرمی تأکید می‌کند، برای مثال استفاده مجدد از کتاب‌های آشپزی از طرح‌های منتشرشده در وب‌سایت‌ها و نشریات سازنده‌محور را تشویق می‌کند. تمرکز زیادی بر استفاده و یادگیری مهارت‌های عملی و به‌کارگیری آنها در طرح‌های مرجع وجود دارد. همچنین کار رو به رشدی در مورد هکراسپیس وجود دارد. تأکید فلسفی. فرهنگ سازندگان بر یادگیری از طریق انجام (یادگیری فعال) در یک محیط اجتماعی
از طریق انجام (یادگیری فعال) در یک محیط اجتماعی تأکید دارد. فرهنگ سازندگان بر یادگیری غیررسمی، شبکه‌ای، همتا و مشترک با انگیزه سرگرمی و خودشکوفایی تأکید دارد. فرهنگ سازندگان، کاربردهای جدید فناوری‌ها و کاوش در تقاطع‌ها بین حوزه‌ها و روش‌های کار به‌طور سنتی مجزا از جمله فلزکاری، خوشنویسی، فیلم‌سازی و برنامه‌نویسی رایانه را تشویق می‌کند. تعامل جامعه و اشتراک دانش اغلب از طریق فناوری‌های شبکه‌ای انجام می‌شود، با وب‌سایت‌ها و ابزارهای رسانه‌های اجتماعی که اساس منابع دانش و کانالی مرکزی برای اشتراک‌گذاری
اساس منابع دانش و کانالی مرکزی برای اشتراک‌گذاری اطلاعات و تبادل ایده‌ها را تشکیل می‌دهند و از طریق جلسات اجتماعی در فضاهای مشترک مانند هکراسپیس متمرکز می‌شوند. فرهنگ سازندگان، علاقه آموزگارانی را که نگران جدایی دانش‌آموزان از موضوعات علمی، فناوری، مهندسی و ریاضیات در محیط‌های آموزشی رسمی هستند، به خود جلب کرده است. به نظر می‌رسد که فرهنگ سازندگان این پتانسیل را دارد که به رویکرد مشارکتی‌تر کمک کند و مسیرهای جدیدی را برای موضوعاتی ایجاد کند که آن‌ها را زنده‌تر و مرتبط‌تر با یادگیرندگان کند. برخی می‌گویند
و مرتبط‌تر با یادگیرندگان کند. برخی می‌گویند که جنبش سازنده واکنشی به ارزش‌زدایی از اکتشاف فیزیکی و احساس فزاینده قطع ارتباط با دنیای فیزیکی در شهرهای مدرن است. بسیاری از محصولات تولیدشده توسط جوامع سازندگان تمرکز بر سلامت (غذا)، توسعه پایدار، محیط زیست و فرهنگ محلی دارند و از این منظر نیز می‌توان به‌عنوان پاسخی منفی به وسایل دورریختنی، تولید انبوه، قدرت فروشگاه‌های زنجیره‌ای، شرکت‌های چندملیتی و مصرف‌گرایی تلقی کرد. در واکنش به ظهور فرهنگ سازندگان، باراک اوباما متعهد شد که چندین مرکز تحقیق و توسعه ملی را
متعهد شد که چندین مرکز تحقیق و توسعه ملی را به روی عموم باز کند. روش‌های ساخت دیجیتال - که قبلاً حوزه انحصاری مؤسسات بود - به‌دنبال یک پیشرفت منطقی و اقتصادی مشابه با گذار از رایانه‌های کوچک به رایانه‌های شخصی در انقلاب میکرو رایانه‌ای در دهه ۱۹۷۰، ساخت را در مقیاس شخصی در دسترس قرار داده است. در سال ۲۰۰۵، دیل دوگرتی مجله "میک" را برای خدمت به جامعه رو به رشد راه‌اندازی کرد و به دنبال آن میکر فیر در سال ۲۰۰۶ راه‌اندازی شد. این اصطلاح که توسط دوگرتی ابداع شد، بر اساس تعداد روزافزون افرادی که می‌خواهند به
شد، بر اساس تعداد روزافزون افرادی که می‌خواهند به جای خرید چیزی بسازند، به یک صنعت کامل تبدیل شد. در درجه اول با ظهور چاپ سه‌بعدی رپ‌رپ برای ساخت نمونه‌های اولیه، کاهش هزینه و پذیرش قلمروهای جدیدی از نوآوری را باز کرده است. از آن‌جایی که ساختن فقط یک کالا برای نمونه‌سازی مقرون به صرفه شده است، این رویکرد را می‌توان به‌عنوان سازندگی شخصی برای «بازار یک نفر» به تصویر کشید. نقدها. جنبش سازندگان در مواقعی مورد انتقاد قرار گرفته است که به اهداف خود در فراگیری و دموکراتیزه شدن دست نیافته است. اوگنی موروزوف در
و دموکراتیزه شدن دست نیافته است. اوگنی موروزوف در "نیویورکر"، پتانسیل جنبش برای برهم زدن یا دموکراتیک کردن نوآوری را به چالش می‌کشد. برخی دیگر از جنبش سازندگان انتقاد می‌کنند که حتی یک جنبش نیست، و معتقدند که ریاکاری بنیادین دامنه و تأثیر، هر جنبه‌ای از «جنبش» را محدود می‌کند.
مفهوم واقعی () در فلسفه قاره‌ای، به شکل بی‌واسطه‌اش به واقعیت اشاره می‌کند. در روان‌کاوی لاکانی، به‌دلیل غیرقابل تصور بودن و مخالفت با بیان، مقوله‌ای «غیرممکن» است.
بردلی چنس سالتزمن (؛ زادهٔ ) ژنرال نیروی فضایی ایالات متحده آمریکا است، که از سال ۲۰۲۲ به‌عنوان دومین فرمانده نیروی هوافضای آمریکا فعالیت می‌کند. وی فعالیت نظامی را از سال ۱۹۹۱ در نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا آغاز کرد، از ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۷ فرماندهی اسکادران ۶۱۴ عملیات فضایی را برعهده داشت، از ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۰ فرمانده اسکادران ۱ کنترل فضایی بود، در فاصله سال‌های ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۲ به‌عنوان فرمانده گروه ۴۶۰ عملیات فعالیت می‌کرد و از ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۴ فرمانده تأسیسات داده‌های هوافضای کلرادو بود. سالتزمن از ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۰
هوافضای کلرادو بود. سالتزمن از ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۰ به‌عنوان جانشین فرماندهی مرکزی نیروی هوایی آمریکا فعالیت می‌کرد، در سال ۲۰۲۰ پس از تشکیل نیروی فضایی آمریکا، به این یگان پیوست و از ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۲ نخستین جانشین فرمانده نیروی فضایی آمریکا بود.
تن‌فروشی در جمهوری آفریقای مرکزی قانونی و رایج است. تامین یا کسب درآمد از فحشای دیگران غیرقانونی است، همچنین مجبور کردن افراد به فحشا نیز ممنوع است. مجازات این م. ارد شامل جریمه و حداکثر یک سال زندان است، اگر پرونده شامل استفاده از فرد زیر سن قانونی باشد مجازات آن ه ۵ سال حبس افزایش می‌یابد. قاچاق انسان و تن‌فروشی کودکان یک معضل در این کشور است. یک مطالعه منتشر شده در سال ۲۰۱۷ نشان داد که حدود دو سوم از فاحشه‌ها در پایتخت، بانگی به‌صورت پاره‌وقت کار می‌کنند تا درآمد خود را تکمیل کنند یا هزینه‌های مدرسه و
تا درآمد خود را تکمیل کنند یا هزینه‌های مدرسه و دانشگاه را پرداخت نمایند. برخی از فاحشه‌های تمام‌وقت به هتل‌ها، بارها و کلوب‌های شبانه مراجعه می‌کنند تا مشتریان ثروتمند، به‌ویژه مردان فرانسوی را پیدا کنند. آن‌ها به عنوان «پاپولنگه» (پروانه‌ها) یا «گبا موندجو» (به سفیدها نگاه کن) شناخته می‌شوند. کسانی که در محله‌های فقیرتر کار می‌کنند به نام «کاتا» شناخته می‌شوند. این مطالعه نشان داد که سن روسپی‌های تمام‌وقت بین ۱۶ تا ۳۰ سال متغیر است و بیشتر آن‌ها (۹۰٪) از جمهوری آفریقای مرکزی هستند. دیگران از کنگو، چاد و
جمهوری آفریقای مرکزی هستند. دیگران از کنگو، چاد و کامرونبه این کشور آمده‌اند. اچ‌آی‌وی. کاندوم در این کشور کمیاب است همان‌طور که در دیگر کشورهای زیر صحرای آفریقا نیز این قضیه وجود دارد. به همین دلیل، عفونت‌های HIV و دیگر بیماری‌های مقاربتی در میان کارگران جنسی در این کشور بالا است. UNAIDS تخمین زده است که در سال ۲۰۱۶، ۹٫۲٪ از کارگران جنسی در این کشور به HIV مبتلا بودند. منابع دیگر نرخ عفونت را بالاتر اعلام کرده‌اند. تن‌فروشی کودکان. تن‌فروشی کودکان یک معضل در کشور است، و هیچ قانون قانونی برای حمایت از
در کشور است، و هیچ قانون قانونی برای حمایت از کودکان در قبال تجاوز جنسی وجود ندارد. برخی از زنان جوان و دختران بدون دخالت شخص ثالث به این حرفه وارد می‌شوند تا بتوانند زنده بمانند یا هزینه‌های مدرسه/کالج خود را پرداخت کنند. دیگران برای کسب درآمد برای خانواده‌هایشان به فاحشه یا معشوقه مردان ثروتمند تبدیل می‌شوند. همچنین شواهدی از استثمار جنسی تجاری از کودکان، چه به صورت داخلی و چه به کشورهای دیگر در این منطقه وجود دارد. در سال ۲۰۱۶، گزارش‌هایی از سوءاستفاده توسط پرسنل نیروهای حافظ صلح سازمان ملل منتشر شد.
توسط پرسنل نیروهای حافظ صلح سازمان ملل منتشر شد. ادعا شده است که نیروهای حافظ صلح از گابن، مراکش، بوروندی و فرانسه برای داشتن رابطه جنسی با دختران ۱۳ ساله در کمپ آوارگان در نزدیکی بانگی پول پرداخت کرده‌اند. پیش از این، نیروهای حافظ صلح به ۲۲ مورد دیگر از سوءاستفاده یا استثمار جنسی متهم شده بودند. قاچاق جنسی. جمهوری آفریقای مرکزی یک کشور مبدأ و مقصد برای کودکانی است که در معرض قاچاق انسان، از جمله فحشای اجباری قرار می‌گیرند. بیشتر قربانیان کودک در داخل کشور قاچاق می‌شوند، اما تعداد کمتری از آنها به کشورهای
قاچاق می‌شوند، اما تعداد کمتری از آنها به کشورهای کامرون، چاد، نیجریه، جمهوری کنگو، جمهوری دموکراتیک کنگو و سودان رفت و آمد می‌کنند. در این کشور قوانین خاصی برای مقابله با قاچاق انسان وجود ندارد، اما قاچاقچیان می‌توانند تحت قوانین مربوط به فحشا، بردگی، استثمار جنسی، نقض قوانین کار و سن تحصیل اجباری مورد پیگرد قرار گیرند. دفتر وزارت امور خارجه ایالات متحده برای نظارت و مبارزه با قاچاق انسان، این کشور را از 'سطح 3' به "لیست نظارتی ۲" در سال ۲۰۱۸ ارتقا داد.
فرآیند لحیم کاری بازجوش (رفلو) روشی است که در آن (مخلوط چسبناکی از پودر و ) برای اتصال موقت یک تا هزاران قطعه الکتریکی ریز به پایه‌های تماسشان استفاده می‌شود. سپس مجموعه کامل تحت حرارت کنترل‌شده قرار می‌گیرد. خمیر لحیم در حالت مذاب بازجوش می‌خورد و اتصالات دائمی لحیم ایجاد می‌کند. عملیات حرارت‌دهی می‌تواند با عبور دادن مجموعه از داخل ، تحت تابش یا (عمدتاً برای نمونه‌سازی اولیه) با لحیم کاری تک‌تک اتصالات توسط هوای داغ انجام شود. لحیم‌کاری بازجوش (رفلو) با استفاده از کوره‌های صنعتی همرفتی بلند، روش ترجیحی
استفاده از کوره‌های صنعتی همرفتی بلند، روش ترجیحی برای اتصال (SMT) به (PCB) است. هر بخش از کوره دارای دمای تنظیم‌شده مطابق با نیازهای حرارتی خاص هر مجموعه است. کوره‌های بازجوشی که به‌طور ویژه برای لحیم‌کاری قطعات نصب سطحی طراحی شده‌اند، می‌توانند برای نیز استفاده شوند؛ به این صورت که خمیر لحیم داخل سوراخ‌ها پر شده و پایه‌های قطعات از داخل خمیر عبور داده می‌شوند. با این حال، روش متداول برای اتصال قطعات چندپایه‌ای نصب سوراخی به بردهای مدار طراحی‌شده برای قطعات نصب سطحی بوده است. زمانی که از این روش روی
قطعات نصب سطحی بوده است. زمانی که از این روش روی بردهایی استفاده می‌شود که ترکیبی از قطعات نصب سطحی (SMT) و قطعات نصب سوراخی روکش‌دار (PTH) دارند، لحیم‌کاری بازجوش سوراخی (در صورت امکان‌پذیر بودن با استفاده از استنسیل‌های خمیر لحیم اصلاح‌شده) می‌تواند مرحله لحیم‌کاری موجی را از فرآیند مونتاژ حذف کند. این کار به طور بالقوه هزینه‌های مونتاژ را کاهش می‌دهد . در حالی که این موضوع ممکن است در مورد خمیرهای لحیم سرب-قلعِ مورد استفاده در گذشته صادق بوده باشد، اما آلیاژهای بدون سرب مانند ، چالش‌هایی را در زمینه
آلیاژهای بدون سرب مانند ، چالش‌هایی را در زمینه محدودیت‌های تنظیم پروفیل دمایی کوره و نیازمندی‌های قطعات نصب سوراخی تخصصی ایجاد می‌کنند. این قطعات یا باید به صورت دستی با سیم لحیم، لحیم‌کاری شوند یا به دلیل عدم تحمل دمای بالای اعمال‌شده بر بردهای مدار هنگام عبور از کوره بازجوش، قابل استفاده در این فرآیند نیستند. فرآیند لحیم‌کاری بازجوش قطعات نصب سوراخی با استفاده از خمیر لحیم در کوره‌های همرفتی، لحیم‌کاری مداخله‌ای (Intrusive Soldering) نامیده می‌شود. هدف فرآیند بازجوش (رفلو) این است که خمیر لحیم به دمای
فرآیند بازجوش (رفلو) این است که خمیر لحیم به دمای یوتکتیک برسد؛ دمایی که در آن آلیاژ لحیم موردنظر تغییر فاز داده و به حالت مذاب درمی‌آید. در این محدوده دمایی خاص، آلیاژ مذاب ویژگی‌های چسبندگی (adhesion) را از خود نشان می‌دهد. رفتار آلیاژ لحیم مذاب تا حدی شبیه به آب است و دارای خاصیت چسبندگی (adhesion) و انسجام داخلی (cohesion) می‌باشد. در حضور فلاکس کافی و در حالت مذاب، آلیاژهای لحیم ویژگی‌ای به نام "ترشدن (wetting) " را از خود بروز می‌دهند. ترشدن (Wetting) یک ویژگی کلیدی آلیاژ لحیم است که در محدوده دمایی
یک ویژگی کلیدی آلیاژ لحیم است که در محدوده دمایی یوتکتیک خاص آن رخ می‌دهد. این پدیده شرط ضروری برای تشکیل اتصالات لحیم است که مطابق با استانداردهای صنعتی، شرایط "قابل قبول" یا "مطلوب" را دارا باشند. بر اساس استانداردهای IPC، اتصالاتی که این ویژگی را نداشته باشند به عنوان "مغایر با استاندارد" و در نتیجه معیوب طبقه‌بندی می‌شوند. پروفیل دمایی کوره ریفلو به طور خاص برای ویژگی‌های هر مجموعه برد مدار تنظیم می‌شود که شامل: اندازه و عمق لایه زمین (گراند پلین) در برد، تعداد لایه‌های برد مدار چاپی، تعداد و ابعاد
برد، تعداد لایه‌های برد مدار چاپی، تعداد و ابعاد قطعات نصب شده. این پروفیل دمایی باید شرایطی ایجاد کند که: عملیات ریفلو به درستی روی سطوح اتصال انجام شود، از گرمایش بیش از حد جلوگیری کند، به قطعات الکترونیکی آسیب نرساند (با در نظر گرفتن محدوده تحمل دمایی آنها). فرآیند استاندارد ریفلو سنتی شامل چهار مرحله اصلی با مشخصات حرارتی مجزا است: پیش‌گرمایش (Preheat)، تثبیت حرارتی (Thermal Soak)، ریفلو (Reflow)، خنک‌کاری (Cooling). هر مرحله نیاز به تنظیمات دقیق دما و زمان دارد تا از کیفیت مطلوب اتصالات اطمینان حاصل
زمان دارد تا از کیفیت مطلوب اتصالات اطمینان حاصل شود. تنظیمات بهینه به عوامل مختلفی از جمله نوع آلیاژ لحیم، ضخامت برد و چیدمان قطعات بستگی دارد. محدوده پیش‌گرمایش (Preheat Zone). پیش‌گرمایش مرحله اول فرآیند ریفلو است. در این مرحله، دمای کل مجموعه برد به آرامی و به صورت کنترل شده به سمت دمای هدف تثبیت حرارتی افزایش می‌یابد. هدف اصلی از پیشگرمایش، رساندن یکنواخت و ایمن کل مجموعه به دمای مناسب قبل از مرحله ریفلو است. این مرحله همچنین فرصتی برای خروج گازهای حاصل از حلال‌های موجود در خمیر لحیم فراهم می‌کند.
حاصل از حلال‌های موجود در خمیر لحیم فراهم می‌کند. برای اطمینان از خروج کامل این حلال‌ها و رسیدن ایمن برد به دمای مورد نظر، گرمایش باید به صورت خطی و کاملاً یکنواخت انجام شود. این یکنواختی در گرمایش از ایجاد تنش‌های حرارتی در برد و قطعات جلوگیری کرده و کیفیت نهایی اتصالات را تضمین می‌کند. در فرآیند ریفلو، نرخ افزایش دما (بر حسب درجه سانتیگراد بر ثانیه) از پارامترهای کلیدی مرحله پیشگرمایش محسوب می‌شود. این نرخ به عوامل متعددی مانند زمان پردازش مورد نیاز، ویژگی‌های خمیر لحیم و محدودیت‌های دمایی قطعات بستگی
خمیر لحیم و محدودیت‌های دمایی قطعات بستگی دارد. در عمل، حساسیت قطعات الکترونیکی نقش تعیین‌کننده‌ای دارد. بسیاری از قطعات مانند برخی خازن‌های سرامیکی یا تراشه‌های حساس در صورت گرم یا سرد شدن سریع ممکن است دچار آسیب فیزیکی شوند. بنابراین مهندسان فرآیند باید ابتدا مشخصات تمامی قطعات را بررسی کرده و بر اساس حساسترین قطعه موجود روی برد، حداکثر نرخ مجاز تغییر دما را تعیین کنند. این رویکرد محافظه‌کارانه اگرچه ممکن است زمان چرخه تولید را کمی افزایش دهد، اما از ایجاد عیوب پرهزینه مانند ترک‌خوردگی قطعات یا اتصالات
عیوب پرهزینه مانند ترک‌خوردگی قطعات یا اتصالات ضعیف جلوگیری می‌کند. در نهایت، تعادل مناسب بین سرعت تولید و کیفیت محصول، کلید موفقیت در فرآیندهای لحیم‌کاری بازجوش محسوب می‌شود. وقتی بردهای الکترونیکی قطعات حساس به دما نداشته باشند و افزایش سرعت تولید اهمیت ویژه‌ای پیدا کند، می‌توان از نرخ‌های گرمایش سریع‌تری استفاده کرد. در چنین شرایطی، بسیاری از کارخانه‌ها نرخ گرمایش را تا حداکثر مقدار مجاز معمول یعنی ۳ درجه سانتیگراد بر ثانیه افزایش می‌دهند. اما باید توجه داشت که اگر از خمیر لحیم حاوی حلال‌های قوی استفاده
که اگر از خمیر لحیم حاوی حلال‌های قوی استفاده شود، گرم کردن سریع برد می‌تواند به راحتی فرآیند را از کنترل خارج کند. وقتی این حلال‌های فرار به سرعت تبخیر شوند، ممکن است ذرات لحیم از روی پدها جدا شده و به نقاط دیگر برد پاشیده شوند. اصلی‌ترین مشکل در این حالت، تشکیل ساچمه‌های ریز لحیم است که در اثر خروج سریع گازها در مرحله پیشگرمایش ایجاد می‌شوند. پس از اینکه برد در مرحله پیشگرمایش به دمای مورد نظر رسید، زمان آن فرا می‌رسد که وارد مرحله تثبیت حرارتی یا پیش‌رفلو شود. این انتقال مرحله‌ای حساس است که باید با دقت
شود. این انتقال مرحله‌ای حساس است که باید با دقت انجام شود تا از کیفیت نهایی کار اطمینان حاصل گردد. نکته کلیدی اینجاست که در عین حالی که می‌توان با تنظیم نرخ گرمایش، زمان تولید را کاهش داد، اما هرگونه تصمیم در این زمینه باید با در نظر گرفتن نوع خمیر لحیم و ویژگی‌های برد انجام شود تا از بروز مشکلات بعدی جلوگیری گردد. محدوده تثبیت حرارتی (Thermal Soak Zone). مرحله تثبیت حرارتی که معمولاً بین ۶۰ تا ۱۲۰ ثانیه طول می‌کشد، نقش کلیدی در فرآیند لحیم‌کاری دارد. در این مرحله دو اتفاق مهم می‌افتد: مواد فرار موجود در