payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ناریتا در ناریتا سانریزوکا ساخته شود، در دهه ۱۹۷۰ پس از مذاکره‌های طولانی شکست خورد). اما روش‌های غیر اجباری یا عمدتاً غیر اجباری برای تضمین تبعیت مردمی به میزان فوق‌العاده‌ای در زندگی اجتماعی و سیاسی توسعه یافت. مهم‌ترین چنین روشی ارتقای حس قوی آگاهی جامعه و همبستگی گروهی است. افراد ژاپنی اغلب دارای حس قوی از خودگذشتگی و فداکاری جامعه هستند (به ارزش‌های ژاپنی مراجعه کنید). مورخان و جامعه شناسان خاطرنشان می‌کنند که جوامع سنتی و مدرن ژاپنی - بوراکومین، هان (ژاپن) با دنباله سامورایی، خانه‌های تجاری بزرگ
(ژاپن) با دنباله سامورایی، خانه‌های تجاری بزرگ موجود در ادو (توکیو آینده)، اوساکا، و کیوتو قبل از ۱۸۶۸، و شرکت‌های مدرن و بوروکراسی با گروه‌های خود کارمندان مادام العمر - تلاش کرده‌اند همه چیز را فراگیر کنند. چنین گروه‌هایی کارکردهای مختلفی را برای فرد انجام می‌دهند و نه تنها درآمد و رزق و روزی بلکه حمایت عاطفی و هویت فردی را نیز فراهم می‌کنند. ژاپنی‌ها چنین فراگیری جامعه را «شیوه زندگی با گلدان اختاپوسی» (takotsubo seikatsu) نامیدند. گلدان‌های بزرگ با دهانه‌های باریک در بالا توسط ماهیگیران برای گرفتن
دهانه‌های باریک در بالا توسط ماهیگیران برای گرفتن اختاپوس استفاده می‌شود و این اصطلاح برای اشاره به افرادی استفاده می‌شود که آنقدر در گروه اجتماعی خاص خود پیچیده شده‌اند که نمی‌توانند جهان را خارج از محدوده آن ببینند. با این حال، مدل «آگاهی گروهی» زندگی اجتماعی ژاپنی، گاهی بیش از حد تحت فشار بوده است. یک فرد ممکن است اغلب با خواسته‌های گروهی همراه باشد زیرا آنها در درازمدت به نفع شخصی خود خدمت می‌کنند (به عنوان مثال، مشارکت‌های سیاسی ممکن است به جلب رضایت آتی از سوی افراد مسئول کمک کند). از لحاظ تاریخی،
آتی از سوی افراد مسئول کمک کند). از لحاظ تاریخی، مفاهیم دموکراتیک حقوق فردی و حکومت محدود عمیقاً جذاب بوده است، زیرا آنها نیز قول حمایت از خودمختاری فردی را می‌دهند. با وجود سنت‌های اخلاقی و سیاسی بسیار متفاوت، مردم ژاپن نسبت به ایده‌های لیبرال وارداتی چه قبل و چه بعد از سال ۱۹۴۵ بسیار پذیرا بودند. برای مثال، مقاله جان استوارت میل، در طول دوره میجی، درباره آزادی بسیار محبوب بود. از آنجا که مقاومت فردی، معمولاً منفعلانه، در برابر خواسته‌های گروهی رخ می‌دهد، رهبران ژاپنی ایجاد حس اجتماعی قوی را کاری دشوار و
رهبران ژاپنی ایجاد حس اجتماعی قوی را کاری دشوار و زمان‌بر دانسته‌اند. هماهنگی (وا (ژاپن)، که با ارزش‌ترین ارزش اجتماعی است، به راحتی به دست نمی‌آید. یکی از مکانیسم‌های دستیابی به وا، استفاده از آیینها برای ایجاد حس روان‌شناختی گروه هویت فرهنگی است. احزاب و جناح‌های سیاسی، دفاتر دولت‌های ملی و محلی، مشاغل، بخش‌های دانشگاه، گروه‌های تحقیقاتی، انجمن‌های فارغ‌التحصیلان و سایر گروه‌ها از مراسم‌های مکرر و مهمانی‌های غیررسمی‌تر برای این منظور حمایت می‌کنند. تاریخ و هویت یک گروه به دقت از طریق استفاده از آهنگ‌ها و
هویت یک گروه به دقت از طریق استفاده از آهنگ‌ها و نمادها ساخته می‌شود (اغلب شبیه به شکل مینیاتوری، ایجاد نمادهای کوکوتای توسط دولت میجی در اواخر قرن نوزدهم). غالباً بنیان‌گذار یک سازمان، به ویژه اگر فوت کرده باشد، چیزی شبیه یک حکیم یا یک شینتو کامی (خداوند) در نظر گرفته می‌شود. با این حال، اعضای گروه ممکن است متوجه شوند که تشریفات فراگیر به آنها این امکان را می‌دهد که در پایان راهپیمایی‌های سیاسی، بدون تعهد عمیق‌تر، «از طریق حرکت» (مانند سرود بانزای! (ده‌هزار سال!) به گروه عبور کنند. مکانیسم دوم برای ترویج
سال!) به گروه عبور کنند. مکانیسم دوم برای ترویج همبستگی جامعه، ایجاد روابط سلسله مراتبی است. در این عمل، تأثیر اخلاق پیشامدرن به آسانی آشکار می‌شود. در آنچه که انسان‌شناس ناکانه چی «جامعه عمودی» ژاپن می‌نامد، روابط انسانی بر حسب عدم تعادل تعریف می‌شود. سلسله مراتب خود را در دو بعد بیان می‌کند: اول، تمایز جامعه داخلی از رتبه بر اساس ارشدیت، تحصیلات و موقعیت شغلی. و دوم، تمایز بین «خودی» و «خارجی»، بین اعضا و غیر اعضای جامعه، همراه با رتبه‌بندی کل گروه‌ها یا جوامع در امتداد یک زنجیره عمودی. اگرچه سلسله مراتب
در امتداد یک زنجیره عمودی. اگرچه سلسله مراتب درونی می‌تواند باعث شود ازخودبیگانگی اجتماعی شود و فرودستان زیر اقتدار مافوق‌های خود خونشان به جوش آید. نوع خارجی سلسله‌مراتب تمایل به تقویت انسجام گروه دارد، زیرا اعضای فردی برای بهبود رتبه نسبی گروه خود تلاش می‌کنند. ملت ژاپن به عنوان یک کل به عنوان یک گروه واحد از سوی مردم آن در ارتباط با سایر ملل دیده می‌شود. [ملی‌گرایی] شدید غالباً مظهر تمایل اعضای گروه به «برداشتن و سبقت گرفتن» از کشورهای پیشرفته («برتر») غرب بوده است، در حالی که حقوق ملل غیر غربی مانند
غرب بوده است، در حالی که حقوق ملل غیر غربی مانند چین یا کره (کشور)، که اغلب به عنوان «فرق پایین» دیده می‌شود، نادیده گرفته شده‌اند. با این حال، مانند آگاهی گروهی، موضوع سلسله مراتب بیش از حد مورد تأکید قرار گرفته است. سیاست معاصر ژاپن آگاهی قوی از برابری نشان می‌دهد، و حتی جوامع سنتی، مانند روستاهای روستایی، اغلب برابری طلب بودند تا سلسله مراتبی. جنبش‌های شهروندان دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ با سازمان‌های سیاسی قدیمی‌تر در تعهدشان به ترویج دموکراسی درون گروهی متفاوت بود. امپراتور آکی‌هیتو در خطاب به ملت، از
متفاوت بود. امپراتور آکی‌هیتو در خطاب به ملت، از اصطلاحات ژاپنی محاوره‌ای استفاده می‌کرد که بر برابری تأکید می‌کرد، به جای زبان رسمی و مملو از سلسله مراتب پیشینیانش.
کیت توسعه سطح داده () یا دی.پی.دی.کی (DPDK) یک پروژه نرم‌افزاری متن باز تحت مدیریت بنیاد لینوکس می‌باشد. دی.پی.دی.کی با فراهم کردن مجموعه ای از کتابخانه‌ها و درایورهای با قابلیت سرکشی مداوم، عملیات پردازش بسته TCP را به جای اجرا بر روی هسته سیستم عامل، به فرآیندهای در حال اجرا در فضای کاربر واگذار می‌کند. این عملیات واگذاری، باعث بهبود کارایی و افزایش پهنای باند شبکه حواهد شد.منابع
پایگاه نظامی ۱۰۲ام روسیه یک پایگاه نظامی روسیه در شهر گیومری در کشور ارمنستان است که تحت فرماندهی منطقهٔ نظامی جنوبی نیروهای مسلح روسیه قرار دارد. در دوران شوروی، نیروهای موجود در ارمنستان بخشی از گروه نیروهای قفقاز جنوبی بودند. این پایگاه پیش‌تر مقر لشکر ۱۲۷ تفنگداران موتوری ارتش هفتم گارد شوروی بود. این پایگاه در حدود شمال پایتخت ارمنستان، ایروان، قرار دارد. تاریخچه. جنگ جهانی دوم. تاریخچهٔ این پایگاه به لشکر ۲۶۱ تفنگداران اتحاد جماهیر شوروی در ارتش سرخ بازمی‌گردد. لشکر ۲۶۱ تفنگداران در ۱۸ ژوئیهٔ ۱۹۴۱ در
لشکر ۲۶۱ تفنگداران در ۱۸ ژوئیهٔ ۱۹۴۱ در بردیانسک در منطقهٔ نظامی اودسا تشکیل شد. این لشکر از ترکیبی از نیروهای ذخیره، شبه‌نظامیان و داوطلبان تشکیل شده بود و سازمان رزم اصلی آن به شرح زیر بود: این لشکر در اوت ۱۹۴۱ به جبههٔ جنوبی، ابتدا به عنوان بخشی از ارتش ششم پیوست، اما تا ۱ سپتامبر به ارتش دوازدهم، در همان جبهه منتقل شد. این لشکر تا حداقل اوت ۱۹۴۲ با این ارتش باقی ماند، اما سپس به گروه نیروهای دریای سیاه در جبههٔ ماورای قفقاز اختصاص یافت. این لشکر بخش زیادی از دوران پایانی جنگ جهانی دوم را، از ۱ ژانویهٔ
از دوران پایانی جنگ جهانی دوم را، از ۱ ژانویهٔ ۱۹۴۳، به بعد، در ارتش کوچک ۴۵ در جبههٔ ماورای قفقاز گذراند که وظیفهٔ حفاظت از مرزهای شوروی با ترکیه را بر عهده داشت. دوران پس از جنگ. پس از پایان جنگ، لشکر ۲۶۱ پیاده به گیومری منتقل شد. این لشکر بخشی از ارتش ۷ محافظ بود و در سال ۱۹۵۵ به لشکر ۳۷ پیاده تغییر نام داد. در ۲۵ ژوئن ۱۹۵۷، این لشکر به لشکر ۱۲۷ موتوریزهٔ پیاده تبدیل شد. در آوریل ۱۹۹۰، هنگ ۱۲۰ تانک محافظ این لشکر به گردان ۱۱۶ تانک مستقل محافظ و هنگ ۱۳۶۰ پیاده موتوریزه تقسیم شد. در ۲۱ اوت ۱۹۹۲، این لشکر
پیاده موتوریزه تقسیم شد. در ۲۱ اوت ۱۹۹۲، این لشکر به پایگاه نظامی ۱۰۲ تغییر وضعیت داد که نخستین پایگاه نظامی شماره‌گذاری ‌دهٔ نیروی زمینی روسیه بود. وضعیت کنونی. تا اواسط و اواخر دههٔ ۱۹۹۰، ترکیب لشکر ۱۲۷ تفنگداران موتوری تغییر کرد، زیرا بخش عمده‌ای از نیروهای شوروی از ارمنستان خارج شدند. این لشکر شامل هنگ‌های ۱۲۳، ۱۲۴، و ۱۲۸ تفنگداران موتوری، هنگ ۹۹۲ توپخانه و گردان مستقل تانک ۱۱۶ بود. هنگ ۱۲۳ تفنگداران موتوری از لشکر ۱۶۴ تفنگداران موتوری سابق که همچنین در ارمنستان مستقر بود، تشکیل شد. به‌طور رسمی ۳۰۰۰
در ارمنستان مستقر بود، تشکیل شد. به‌طور رسمی ۳۰۰۰ سرباز روسی در پایگاه نظامی ۱۰۲ که در گیومری واقع است، مستقر هستند. در اوایل سال ۲۰۰۵، این پایگاه دارای ۷۴ تانک، ۱۷ خودروی جنگی پیاده‌نظام، ۱۴۸ نفربر زره‌پوش، ۸۴ سلاح توپخانه‌ای، ۱۸ میگ-۲۹ و چندین باتری موشک ضدهوایی اس-۳۰۰ بود. مقدار زیادی تجهیزات نظامی از پایگاه نظامی ۱۲ شوروی در باتومی و پایگاه نظامی ۶۲ شوروی در آخالکالاک، گرجستان، شامل ۳۵ تانک و خودروی زرهی و ۳۷۰ قطعه تجهیزات نظامی به پایگاه ۱۰۲ منتقل شده است. این پایگاه نظامی بخشی از سیستم مشترک دفاع
است. این پایگاه نظامی بخشی از سیستم مشترک دفاع هوایی کشورهای مستقل مشترک‌المنافع است که در سال ۱۹۹۵ در ارمنستان مستقر شد. علاوه بر این، نیروی هوایی ارمنستان تا حدودی به میگ-۲۹های روسی مستقر در این پایگاه نظامی برای دفاع از حریم هوایی ارمنستان وابسته است. پایگاه نظامی روسیه در سال ۱۹۹۶ در خاک ارمنستان مستقر شد (پیش از آن این تأسیسات هنوز به عنوان لشکر ۱۲۷ تفنگداران موتوری نیروی زمینی شوروی شناخته می‌شد). بر اساس پیمان دوجانبه، نیروهای روسی به مدت ۲۵ سال در این پایگاه باقی خواهند ماند، اما مقامات ارمنی اعلام
پایگاه باقی خواهند ماند، اما مقامات ارمنی اعلام کرده‌اند که در صورت نیاز این مدت می‌تواند بازبینی شود و صرفاً در جهت تمدید باشد. اگرچه روسیه به دولت ارمنستان بابت استقرار پایگاه نظامی در گیومری مبلغی پرداخت نمی‌کند، طرف ارمنی تمامی هزینه‌های عمومی از جمله آب، برق و غیره را تأمین می‌کند. در ماه مه ۱۹۹۶، پایگاه هوایی ۳۶۲۴، واقع در شهر ایروان، بخشی از پایگاه نظامی ۱۰۲ شد. در سال ۱۹۹۷، ارمنستان و روسیه یک پیمان دوستی جامع امضا کردند که خواستار کمک متقابل در صورت تهدید نظامی به هر یک از طرفین است و به مرزبانان
تهدید نظامی به هر یک از طرفین است و به مرزبانان روسی اجازه می‌دهد مرزهای ارمنستان با ترکیه و ایران را گشت‌زنی کنند. در آگوست ۲۰۰۳، فرمانده پایگاه، ژنرال ماژور الکساندر تیتوف، به دلیل عدم رعایت نظم نظامی و اجازه دادن به فساد و فروش تجهیزات دولتی، برکنار شد. در اوایل سال ۲۰۰۹، بخش موتوریزهٔ پایگاه به دو تیپ تفنگداران موتوری جداگانه تقسیم شد. در سال ۲۰۱۳، فرمانده ارشد پایگاه نظامی ۱۰۲، آندری روزینسکی، در مصاحبه‌ای اظهار داشت که «اگر جمهوری آذربایجان تصمیم بگیرد که حاکمیت خود بر قره‌باغ کوهستانی را با زور
بگیرد که حاکمیت خود بر قره‌باغ کوهستانی را با زور بازگرداند، پایگاه [نظامی روسیه] ممکن است بر اساس تعهدات فدراسیون روسیه در چارچوب سازمان پیمان امنیت جمعی وارد درگیری مسلحانه شود.» تأمین پایگاه. یک توافق‌نامهٔ پنج‌سالهٔ ویژه که در ۳۱ مارس ۲۰۰۶ با گرجستان منعقد شد، به روسیه اجازه داد تا به پایگاه نظامی ۱۰۲ از طریق زمین و از طریق حریم هوایی گرجستان دسترسی داشته باشد. این توافق‌نامه روسیه را از تحویل هرگونه تسلیحاتی که از طریق قلمرو گرجستان منتقل می‌شد به کشور ثالث، و همچنین از ترانزیت مواد زیستی، هسته‌ای یا
ثالث، و همچنین از ترانزیت مواد زیستی، هسته‌ای یا شیمیایی، و تسلیحات کشتار جمعی یا اجزای آن‌ها منع می‌کرد. همچنین مقرر شد که مقدار محموله‌های نظامی باید یک سال پیش از موعد بین روسیه و گرجستان توافق شود. علاوه بر این، گرجستان می‌توانست در صورتی که ترانزیت تهدیدی برای امنیت ملی آن ایجاد می‌کرد یا اگر مقصد نهایی محمولهٔ نظامی منتقل‌شده منطقه‌ای در یک منطقهٔ درگیر یا کشور در حال جنگ بود، از ترانزیت جلوگیری کند. در دسامبر ۲۰۰۶، روسیه گرجستان را به «خرابکاری» در مورد محموله‌های ارسالی به پایگاه نظامی ۱۰۲ متهم
مورد محموله‌های ارسالی به پایگاه نظامی ۱۰۲ متهم کرد. ترانزیت پرسنل و محموله‌های نظامی روسیه توسط دولت گرجستان پس از جنگ ۲۰۰۸ با روسیه متوقف شد. پس از انقضای مدت پنج‌ساله توافق‌نامه، در ۱۹ آوریل ۲۰۱۱، پارلمان گرجستان توافق‌نامهٔ ۲۰۰۶ با روسیه را لغو کرد. جنجال. سوالاتی دربارهٔ حضور پایگاه نظامی روسیه در ارمنستان در کمیسیون اروپا مطرح شده است. برخی استدلال می‌کنند که حضور این پایگاه مانعی برای سرمایه‌گذاری غربی و اصلاحات محسوب می‌شود و همچنین این که سیستم عمومی و سیاسی ارمنستان بیش از حد به رهبری روسیه
عمومی و سیاسی ارمنستان بیش از حد به رهبری روسیه وابسته است. با این حال، بیشتر تحلیلگران و دولت ارمنستان، روسیه را تضمین‌کنندهٔ تمامیت ارضی ارمنستان می‌دانند، زیرا این کشور یکی از اضلاع سه‌گانهٔ چارچوب امنیت ملی ارمنستان را تشکیل می‌دهد. حوادث. در ۱۴ آوریل ۱۹۹۹، دو سرباز مست، دنیس پوپوف و الکساندر کامنف، مسلح به آکا-۷۴، وارد شهر شده و تیراندازی کردند که منجر به کشته‌شدن دو مرد به نام‌های واغیناک سیمونیان و داوید سوغومونیان و زخمی شدن ۱۴ نفر دیگر شد. این دو نفر در ارمنستان محاکمه شدند؛ پوپوف به ۱۴ سال زندان
در ارمنستان محاکمه شدند؛ پوپوف به ۱۴ سال زندان و کامنف به ۱۵ سال زندان محکوم شدند. اما مشخص نیست که آیا آن‌ها کل دوران محکومیت خود را در ارمنستان گذرانده‌اند یا خیر. اطلاعات کمی دربارهٔ تحقیقات و مجازات این دادگاه در دسترس است. در مصاحبه‌ای که در ۱۶ ژانویه با News.am منتشر شد، وکیل پوپوف، تمارا یایلوویان، ادعا کرد که موکل سابقش پس از «دو تا سه سال» به روسیه منتقل شده و «بعداً متوجه شدیم که آزاد شده است». در ۱۱ ژوئن ۲۰۰۴، گروهی از افراد تلاش کردند وارد پایگاه شوند و سربازان مستقر در آنجا به سوی آن‌ها شلیک
شوند و سربازان مستقر در آنجا به سوی آن‌ها شلیک کردند و آرتور پوغوسیان و آرمن آرائیان را کشتند و دو نفر دیگر زخمی شدند. در ۷ آوریل ۲۰۱۳، دو کودک به نام‌های آرتور مکرتچیان و موشه گئورگیان در میدان تمرین واقع در نزدیکی پایگاه نظامی، توسط مین کشته شدند. این میدان حصارکشی نشده بود و دارای علائم هشداردهندهٔ مناسب نبود، اما فرماندهی پایگاه نظامی نه تنها کسی را مجازات نکرد بلکه شکایات رسمی محلی‌ها را نیز نادیده گرفت. در تاریخ ۱۲ ژانویهٔ ۲۰۱۵، یک خانوادهٔ هفت‌نفره ارمنی در خانه‌شان توسط یک سرباز فراری از پایگاه
ارمنی در خانه‌شان توسط یک سرباز فراری از پایگاه نظامی کشته شدند. این واقعه که به کشتار ۲۰۱۵ گیومری شناخته می‌شود، توسط والری پرمیاکوف انجام گرفت. او خیلی زود دستگیر شد و پس از آن، تظاهرات ضد دولتی و ضد روسی در ایروان و گیومری برگزار شد. در ژوئن ۲۰۱۵، نظرسنجی‌ای در ارمنستان نشان داد که ۵۵٪ از پاسخ‌دهندگان «حضور پایگاه‌های نظامی هر کشور یا ساختاری دیگر در ارمنستان را قابل قبول می‌دانند»، که عمدتاً به نیاز به حفاظت در برابر ترکیه (۲۴٪) و آذربایجان (۱۶٪) اشاره کرده‌اند. در ژوئیهٔ ۲۰۲۰، جسد یک نظامی روسی در
کرده‌اند. در ژوئیهٔ ۲۰۲۰، جسد یک نظامی روسی در آپارتمانی که در شهر اجاره کرده بود پیدا شد. در ۲۶ نوامبر، جسد نظامی روسی دیگری خارج از پایگاه پیدا شد.
مد خیابانی ژاپنی () به تعدادی از سبک‌های پوشاک مدرن معاصر در ژاپن اشاره دارد. ژاپنی مدهای خیابانی که از ترکیبی از برندهای مد داخلی و خارجی ساخته شده است، سبک متمایز خود را دارد. برخی به عنوان افراطی و تخیلی هستند یا شباهت به سبک‌های اوت کوتور که در نمایش مدهای اروپایی دیده می‌شود. تاریخ. در اوایل دهه ۱۹۵۰، برندهای کمی وجود داشتند که به‌طور ویژه به مد خیابانی می‌پرداختند، مانند اونیتسوکا تایگر (که اکنون به نام اسیکس شناخته می‌شود). علاوه بر این، ظهور فرهنگ قوی جوانان در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ که امروزه نیز
قوی جوانان در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ که امروزه نیز ادامه دارد (به‌ویژه در هاراجوکو، ناحیه‌ای در شیبویا، توکیو) باعث توسعه سبک‌ها، ظاهر، و خرده فرهنگ‌های مد جدید می‌شود. ظهور مصرف‌گرایی، که نقش مهمی در «شخصیت ملی» ژاپن در دوران شکوفایی اقتصادی آن در دهه ۱۹۸۰ داشت، حتی پس از ترکیدن این حباب اقتصادی در دهه ۱۹۹۰ همچنان بر خرید مد تأثیر می‌گذارد. این عوامل منجر به چرخش سریع و تنوع در سبک‌های رایج در هر زمان می‌شود. مد خیابانی مدرن ژاپنی. اگرچه سبک‌ها در طول سال‌ها تغییر کرده‌اند، مد خیابانی هنوز در توکیو امروز
تغییر کرده‌اند، مد خیابانی هنوز در توکیو امروز برجسته است. بزرگسالان جوان را اغلب می‌توان با لباس‌های خرده فرهنگ در مناطق بزرگ مد شهری مانند هاراجوکو (اورا-هاراجوکو)، آئویاما، گینزا، اودایبا، شینجوکو-کو، توکیو و شیبویا-کو، توکیو. لولیتا. لولیتا با داشتن تم‌های مختلف در محدوده خود، به یکی از سبک‌های بزرگتر و قابل تشخیص تر در مد خیابانی ژاپنی تبدیل شده است و در سراسر جهان طرفدارانی به دست آورده است. دامن‌ها یا لباس‌ها معمولاً به اندازه یا زیر زانو با کت‌های زیر زانو پوشیده می‌شوند. بلوزها یا تاپ‌ها به سبک
زیر زانو پوشیده می‌شوند. بلوزها یا تاپ‌ها به سبک ویکتوریایی یا روکوکو با توری یا چین‌دار هستند. طول جوراب می‌تواند از سطح مچ پا تا سطح ران باشد و ممکن است با توری پوشانده شود. پوشندگان این سبک مد اغلب مری جین (کفش)، کفش‌های مهمانی چای یا چکمه می‌پوشند. سبک‌های فرعی شناخته شده تر در مد لولیتا به شرح زیر است: لولیتای گوتیک - لولیتا با تأثیری سنگین از سبک گوت شرقی و ویکتوریایی. اغلب با رنگ‌های تیره و لوازم جانبی مزین به نقوشی مانند اسکلت، خفاش، عنکبوت، و دیگر نمادهای گوتیک محبوب، مانند شخصیت‌های فیلم‌های تیم
نمادهای گوتیک محبوب، مانند شخصیت‌های فیلم‌های تیم برتون مشخص می‌شود. دروازه‌های آهنی ویکتوریایی و طرح‌های معماری نیز اغلب در چاپ لباس دیده می‌شود. کلاه‌های سرپوش، روسری‌های مستطیلی و سنجاق‌ها از لوازم جانبی محبوب لولیتای گوتیک هستند. لولیتای شیرین - کودکانه‌ترین سبک، که بیشتر با حیوانات بچه، تم‌های افسانه ای و لباس‌های معصومانه و کودکانه مشخص می‌شود. در اصل از لباس‌های کودکان ویکتوریایی و فرهنگ کاوایی (کانسپت) الهام گرفته شده بود که در ژاپن بسیار رایج است. اغلب از رنگ‌های پاستلی استفاده می‌شود، اگرچه برخی
اغلب از رنگ‌های پاستلی استفاده می‌شود، اگرچه برخی از لباس‌ها یا دامن‌ها ممکن است رنگ‌های تیره‌تر یا کم‌رنگ‌تری نیز داشته باشند. پاپیون‌های بزرگ، کیف‌های بامزه و حیوانات عروسکی از لوازم جانبی محبوب لولیتای شیرین هستند. لولیتای کلاسیک - یک سبک فرعی که بیشتر شبیه مد تاریخی دوران روکوکو یا دوره ویکتوریا است. رنگ‌هایی که در این ظاهر استفاده می‌شوند معمولاً کم رنگ هستند، بنابراین به این سبک فرعی احساس پختگی بیشتری می‌دهند. چاپ‌های گلدار و رنگ‌های ثابت رایج هستند، اگرچه چاپ‌های فانتزی تر نیز بی‌سابقه نیستند.
اگرچه چاپ‌های فانتزی تر نیز بی‌سابقه نیستند. پاپیون‌های کوچک، کلاه‌های سربند، روسری‌های مستطیلی و روکش‌های مو از لوازم جانبی محبوب لولیتای کلاسیک هستند. پانک لولیتا - یک سبک تجربی که تأثیرات پانک را با لولیتا مخلوط می‌کند. گاهی می‌تواند ساختارشکنی یا مانند دیوانه به نظر برسد در حالی که بیشتر «شبح لولیتا» را حفظ می‌کند. اوجی - همچنین به عنوان «سبک پسر» شناخته می‌شود، همتایان مردانه لولیتا هستند که تحت تأثیر لباس‌های پسران ویکتوریایی قرار دارند. «شلوار پرنس» که شلوار کوتاهی به سبک کاپری است که از روی زانو
که شلوار کوتاهی به سبک کاپری است که از روی زانو بریده می‌شود و معمولاً با نوعی جزئیات (مانند سرآستین‌های توری) معمولاً با بلوزهای مردانه، کلاه‌های بالا، جوراب‌های زانویی و سایر لوازم جانبی پوشیده می‌شود.
جوهاتسو به معنی تبخیر، به افرادی در ژاپن اشاره دارد که عمداً بدون هیچ ردی از زندگی ثابت خود ناپدید می‌شوند. این پدیده می‌تواند در سراسر جهان دیده شود، مانند ایالات آمریکا، چین، کره جنوبی، بریتانیا، و آلمان. با این حال، با توجه به برخی عوامل فرهنگی احتمالاً در ژاپن شیوع بیشتری دارد. در ژاپن، سالانه حدود ۱۰۰۰۰۰ نفر جوهاتسو می‌شوند. پس زمینه. این نظریه مطرح شده است که فرهنگ کار خشن ژاپن در ترکیب با فقدان حمایت خانوادگی و اجتماعی به شیوع «جوهاتسو» در ژاپن کمک کرده است. علاوه بر این، ترک یک شرکت در فرهنگ ژاپن
کرده است. علاوه بر این، ترک یک شرکت در فرهنگ ژاپن شرم‌آور است. خودکشی، کار کردن تا حد مرگ ("کاروشی")، و تبدیل شدن به «جوهاتسو» نتایج بالقوه است. همچنین می‌تواند خانواده را از هزینه‌های بالایی که می‌تواند با خودکشی مرتبط باشد (مانند بدهی‌ها، هزینه‌های پاکسازی، و هزینه‌های اختلال در سرویس در زمینه پرش‌های پلت فرم) صرفه‌جویی کند. فشارهای اجتماعی مشابهی برای کمک به شیوع «هیکی‌کوموری» و خودکشی در ژاپن تئوری شده است. تاریخ. استفاده از اصطلاح «جوهاتسو» در دهه ۱۹۶۰ آغاز شد. در آن زمان، این واژه در زمینه افرادی که
آغاز شد. در آن زمان، این واژه در زمینه افرادی که تصمیم به فرار از ازدواج‌های ناخوشایند به جای تحمل روند دادرسی طلاق رسمی بود. دهه از دست رفته (ژاپن) منجر به افزایش در «جوهاتسو» و خودکشی بسیاری از کارمندانی شغل خود را از دست دادند یا بدهی انباشته کردند. شیوع. در ژاپن، موضوع «جوهاتسو» در مکالمات منظم مانند موضوع خودکشی تابو است. تخمین زده شده است که سالانه ۱۰۰۰۰۰ ژاپنی ناپدید می‌شوند. با این حال، "jōhatsu" ممکن است در اعداد رسمی کمتر گزارش شده باشد. در سال ۲۰۱۵، آژانس پلیس ملی (ژاپن) ژاپن ۸۲۰۰۰ مفقود را ثبت
آژانس پلیس ملی (ژاپن) ژاپن ۸۲۰۰۰ مفقود را ثبت کرده بود و تا پایان سال ۸۰۰۰۰ نفر پیدا شد. در مقایسه، در همان سال، بریتانیا ۳۰۰۰۰۰ تماس برای گزارش یک فرد مفقود داشت، اگرچه حدود نیمی از جمعیت ژاپن را تشکیل می‌دهد. علاوه بر این، پایگاه داده شخص گمشدهها در ژاپن وجود ندارد. انجمن پشتیبانی جستجوی افراد گمشده ژاپن، یک سازمان غیرانتفاعی که به حمایت از خانواده‌های «جوهاتسو» اختصاص دارد. انگیزه. افراد به دلایل مختلفی از جمله افسردگی (حالت)، اعتیاد، ناشایستگی جنسی و میل به انزوا «جوهاتسو» می‌شوند. گاهی، برای فرار از
به انزوا «جوهاتسو» می‌شوند. گاهی، برای فرار از خشونت خانگی، قمار بدهی، فرقه، آزار تعقیب، استخدام استفاده می‌شود. و شرایط سخت خانوادگی. شرم ناشی از از دست دادن شغل، طلاق، و حتی رد شدن در امتحان نیز می‌تواند انگیزه ناپدید شدن افراد را ایجاد کند. در برخی موارد، «جوهاتسو» شدن راهی برای شروعی تازه است. وقتی ناپدید می‌شوند، می‌توانند محل سکونت، شغل، خانواده، نام و حتی ظاهر قبلی خود را رها کنند. صنعت. کسب‌وکارهایی که به «جوهاتسو» برای ناپدید شدن کمک می‌کنند، «یونیگه-یا» نامیده می‌شوند که به معنای «فروشگاه‌های
نامیده می‌شوند که به معنای «فروشگاه‌های شبانه‌روزی» است. این مؤسسات نسبتاً در دسترس هستند و وب سایت‌های خود را دارند. یک «یونیگه-یا» خاص می‌تواند بین ۵۵۰۰۰ ¥ (۴۵۰ دلار) تا ۳۰۰۰۰۰ ین (۲۶۰۰ دلار) برای خدمات خود هزینه کند که به عوامل مختلفی بستگی دارد. این عوامل عبارتند از: مقدار دارایی، مسافت، اگر حرکت شبانه باشد، اگر بچه‌ها در آن گنجانده شوند، و اگر مشتری در حال فرار تحصیل کرده باشد. گاهی، افراد بدون کمک «یونیگه-یا» خود به خود ناپدید می‌شوند. راهنماهای منتشر شده‌ای وجود دارد که می‌تواند به افراد کمک کند تا
شده‌ای وجود دارد که می‌تواند به افراد کمک کند تا «جوهاتسو» شوند. آژانس‌های کارآگاهی گاهی برای یافتن افرادی که «جوهاتسو» شده‌اند استفاده می‌شوند. گاهی، افراد را می‌توان یافت که در سالن‌های پاچینکو و اتاق‌های هتل ارزان‌قیمت و زمان‌های دیگر وقت می‌گذرانند. می‌توان دریافت که آیا آنها بر اثر خودکشی مرده‌اند. سانیا، یک Skid row در توکیو که قبلاً هزاران کارگری روزمزدی را در خود جای داده بود، گزارش شده است که محل اختفای «جوهاتسو» است. کاماگاساکی در اوساکا محله دیگری است که امکان زندگی بدون شناسنامه وجود دارد و به
است که امکان زندگی بدون شناسنامه وجود دارد و به همین دلیل نیز مورد علاقه است. این جوامع دژ یاکوزا هستند، زیرا مشاغلی دارند که پول نقد پرداخت می‌کنند و «جوهاتسو» را نمی‌توان یافت. بیشتر پرونده‌های دادگاه «جوهاتسو» حقوق مدنی هستند، و داده‌های شخصی به راحتی قابل دسترسی نیست. پلیس دخالت نخواهد کرد. مگر اینکه جرم یا حادثه ای رخ داده باشد.
ارلان کوشانوف با نام کامل ارلان جاقانولی کوشانوف (قزاقی: Ерлан Жақанұлы Қошанов، [jerˈɫɑn ʒɑq(χ)ɑnʊˈɫɤ qoˈʃɑnəf]؛ متولد ۱۴ اوت ۱۹۶۲)، یک سیاستمدار قزاق است که از سال ۲۰۲۲ به عنوان عضو و رئیس مجلس قزاقستان فعالیت می‌کند. پیش از آن، او از سال ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۲ به عنوان اداره ریاست جمهوری قزاقستان در دولت قاسم جومارت توکایف و از سال ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹ به عنوان رئیس دفتر نخست‌وزیری فعالیت می‌کرد. کوشانوف به عنوان یکی از اعضای حزب امانت، از سال ۲۰۲۲ برای مدتی و پس از استعفای نظربایف، ریاست این حزب را بر عهده داشته است.وی
نظربایف، ریاست این حزب را بر عهده داشته است.وی در حال حاضر به عنوان معاون حزب فعالیت دارد، وی همچنین ریاست گروه پارلمانی حزب امانت در مجلس قزاقستان را بر عهده داشته است. کوشانوف پس از انتخاب مجدد خود به این سمت در مارس ۲۰۲۳، به خدمت در هشتمین دوره مجلس قزاقستان به عنوان رئیس مجلس فعالیت می‌کند. زندگی‌نامه. کوشانوف در روستای آقسو-آیولی، منطقه کاراگاندا به دنیا آمد. او در سال ۱۹۸۴ از دانشگاه فنی دولتی کارگاندا با مدرک مهندسی مکانیک و سپس در سال ۱۹۹۱ از مدرسه عالی بازرگانی دانشگاه تجارت خارجی روسیه
از مدرسه عالی بازرگانی دانشگاه تجارت خارجی روسیه فارغ‌التحصیل شد. وی همچنین در سال ۱۹۹۹، مدرک اقتصاد خود را از دانشگاه نارکوز در یافت کرد ارلان در دوره نظام کمونیستی در ارتش شوروی خدمت کرده بود. کوشانوف کار خود را از سال ۱۹۸۶ تا ۱۹۸۸، به عنوان مکانیک و سپس به عنوان سرکارگر در کارخانه شروع کرده و سپس به عنوان مربی در مربی کمیته منطقه ای ژزکازگان اتحادیه جوانان کمونیست لنین قزاقستان فعالیت کرد. او سپس وارد حزب حزب دموکراتیک قزاقستان شده در نهایت در سال ۱۹۹۵ به ریاست کمیته منطقه ای جزقازغان رسید. [۵]و بعد از
ریاست کمیته منطقه ای جزقازغان رسید. [۵]و بعد از آن در دسامبر ۱۹۹۵ به عنوان عضو مجلس سنای قزاقستان انتخاب شد. او در این سمت خدمت کرد تا اینکه در فوریه ۱۹۹۹ به عنوان نماینده دولت در پارلمان قزاقستان منصوب شد. کوشانوف به مدت دو سال از نوامبر ۲۰۰۱ تا ژوئن ۲۰۰۳، معاون دفتر نخست‌وزیری و سپس معاون وزیر حمل و نقل و ارتباطات جمهوری قزاقستان بود پست‌های بعدی او رئیس کمیته هواپیمایی کشوری وزارت حمل و نقل و ارتباطات، معاون دفتر نخست‌وزیری و نماینده دولت در مجلس و رئیس دفتر نخست‌وزیری و رئیس دفتر ریاست جمهوری قزاقستان
دفتر نخست‌وزیری و رئیس دفتر ریاست جمهوری قزاقستان بود. ریاست مجلس قزاقستان. پس از استعفای نورلان نیگماتولین به عنوان رئیس مجلس قزاقستان، کوشانوف معاون مجلس قزاقستان برای مجلس شد و متعاقباً در ۱ فوریه ۲۰۲۲ به عنوان رئیس جدید مجلس قزاقستانانتخاب شد. نامزدی کوشانوف توسط ارلان سایروف، نماینده مجلس از حزب امانت پیشنهاد شد. در ۱۴ فوریه ۲۰۲۲، کوشانوف به عنوان رهبر پارلمانی حزب امانت انتخاب شد. وی پس از این انتخاب تأکید کرد که حزب باید تلاش خود را بکند و در تأثیر گذاری برای اصلاحات ریاست جمهوری، فعالانه مشارکت
گذاری برای اصلاحات ریاست جمهوری، فعالانه مشارکت داشته باشد. او همچنین به مجلس قزاقستان دستور داد تا کیفیت فعالیت‌های قانونگذاری و ارتباط و تعامل با دفتر مرکزی نور اوتان در زمینه تجزیه و تحلیل و کار در مناطق را تقویت کنند. از ۲۶ آوریل ۲۰۲۲، او به عنوان رئیس حزب امانت (نور تان سابق) منصوب شده است. در ۲۹ مارس ۲۰۲۳ و پس از برگذاری انتخابات سراسری ۲۰۲۳ او دوباره به عنوان رئیس مجلس قزاقستان پارلمان قزاقستان انتخاب شد.
آ.آ.آ. ماساژدهنده حرفه‌ای، زیبا، آماده ارائه خدمات… () فیلمی جالو به کارگردانی دموفیلو فیدانی است که در سال ۱۹۷۲ منتشر شد. دائره المعارف فیلم‌های ایتالیایی ژانر این فیلم را «ترسناک شهوانی» می‌داند. این فیلم همچنین مولفه‌هایی از سبک‌های اسلشر و ترسناک دارد. خلاصه داستان. کریستینا یک دختر تلفنی است که مشتریانش یک‌به‌یک، به طرز مرموز و بی‌رحمانه‌ای به قتل می‌رسند...
محیط کار ژاپنی ()، بسیاری در داخل و خارج از ژاپن تصویری از «محیط کاری ژاپنی» را به اشتراک می‌گذارند که بر اساس استخدام همزمان فارغ‌التحصیلان جدید و اشتغال-مادام‌العمر است. الگویی که توسط شرکت‌های بزرگ استفاده می‌شود و همچنین شهرت ساعات کاری طولانی و تعهد قوی نسبت به شرکت است. گفته می‌شود که این محیط منعکس کننده شرایط اقتصادی است که از دهه ۱۹۲۰ شروع شد، زمانی که شرکت‌های بزرگ در آن رقابت می‌کردند. بازار بین‌المللی شروع به کسب همان اعتباری کرد که به‌طور سنتی به رابطه دایمیو - ملازم ژاپن فئودالی یا خدمات دولتی