payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و کسب شهرت بودند. امثال پوشکین و داستایوفسکی، طبق "کتاب «یک سیلی به صورت ذائقهٔ عمومی"»، باید «از کشتی بخار مدرنیته به دریا انداخته شوند». آن‌ها هیچ مرجعی را به رسمیت نمی‌شناختند؛ حتی فیلیپو توماسو مارینتی، هنگامی که در سال ۱۹۱۴ برای تبلیغ این جنبش به روسیه رسید، از سوی اکثر فوتوریست‌های روسی که ادعا نمی‌کردند به او مدیون هستند، مانع ورودش شدند. سینما. سینمای فوتوریستی روسیه به جنبش فوتوریستی در سینمای شوروی اشاره دارد. سینمای فوتوریستی روسیه عمیقاً تحت تأثیر فیلم‌های فوتوریسم ایتالیایی (۱۹۱۶–۱۹۱۹) قرار
فیلم‌های فوتوریسم ایتالیایی (۱۹۱۶–۱۹۱۹) قرار داشت که بیشتر آنها امروزه از بین رفته‌اند. برخی از کارگردانانی که به عنوان بخشی از این جنبش شناخته می‌شوند عبارتند از: لف کولشوف، ژیگا ورتوف، سرگئی آیزنشتاین، وسولود پودوفکین و الکساندر داوژنکو. فیلم "اعتصاب" سرگئی آیزنشتاین توسط اولگا بولگاکووا به عنوان «هنر فوتوریستی مدرن به معنای واقعی کلمه» تلقی شد. بولگاکووا این نظریه را مطرح کرد که چگونه دوربین می‌تواند برداشت فرد از واقعیت را تغییر دهد و چگونه می‌تواند باعث شود که به نظر برسد زمان در طول فیلم در حال سرعت
شود که به نظر برسد زمان در طول فیلم در حال سرعت گرفتن یا کند شدن است. ادبیات و تایپوگرافی. برخلاف حلقه مارینتی، فوتوریسم روسی در درجه اول یک فلسفه ادبی بود تا یک فلسفه تجسمی. اگرچه بسیاری از شاعران (مایاکوفسکی، بورلیوک) به نقاشی می‌پرداختند، اما علایق آنها در درجه اول ادبی بود. با این حال، هنرمندان جاافتاده‌ای مانند میخائیل لاریونوف، ناتالیا گونچارووا و کازیمیر مالویچ از تصاویر دل‌انگیز اشعار فوتوریستی الهام می‌گرفتند و خود به خلق آثار منظوم می‌پرداختند. شاعران و نقاشان در آثار نوآورانه‌ای مانند اپرای
شاعران و نقاشان در آثار نوآورانه‌ای مانند اپرای فوتوریستی "«پیروزی بر خورشید»" با موسیقی میخائیل ماتیوشین، متون کروچنیخ و صحنه‌آرایی مالویچ همکاری کردند. اعضای هیلیا دکترین کوبوفوتوریسم را بسط دادند و نام "بودتلیانه" (از کلمه روسی "بودت به معنای" «خواهد بود») را برای خود برگزیدند. آن‌ها اهمیت زیادی را به شکل حروف، در چیدمان متن در اطراف صفحه و در جزئیات تایپوگرافی می‌دادند. آنها معتقد بودند که هیچ تفاوت اساسی بین کلمات و اشیاء مادی وجود ندارد، از این رو شاعر باید کلمات را در اشعار خود مانند هنرمندی که
شاعر باید کلمات را در اشعار خود مانند هنرمندی که رنگ‌ها و خطوط را روی بوم خود می‌چیند، مرتب کند. دستور زبان، نحو و منطق اغلب کنار گذاشته می‌شدند؛ بسیاری از نوواژه‌ها و کلمات معرفی می‌شدند؛ نام‌آوا به عنوان یک بافت جهانی شعر اعلام می‌شد. به ویژه خلبنیکوف «ترکیبی نامنسجم و آشفته از کلمات را که از معنای خود عاری شده و فقط برای صدایشان استفاده می‌شدند» که به عنوان زاوم شناخته می‌شود، توسعه داد. سیاست. با وجود تمام این تأکید بر آزمایش‌های رسمی، برخی از فوتوریست‌ها نسبت به سیاست بی‌تفاوت نبودند. به‌طور خاص،
نسبت به سیاست بی‌تفاوت نبودند. به‌طور خاص، اشعار مایاکوفسکی، با حساسیت غنایی خود، برای طیف وسیعی از خوانندگان جذاب بود. او به شدت با کشتار بی‌معنی جنگ جهانی اول مخالفت کرد و انقلاب روسیه را به عنوان پایان آن شیوه سنتی زندگی که او و دیگر فوتوریست‌ها با شور و شوق آن را مسخره می‌کردند، ستود. اگرچه او هرگز عضو حزب کمونیست روسیه (RKP(b)) نبود، اما در اوایل سال ۱۹۱۹ در تلاش برای تأسیس کومفوت به عنوان سازمانی برای ترویج فوتوریسم وابسته به شاخه منطقه ویبورگ حزب فعال بود. قطارهای تبلیغاتی بلشویک‌ها. خبرنگار جنگ،
بود. قطارهای تبلیغاتی بلشویک‌ها. خبرنگار جنگ، آرتور رانسوم، و پنج خارجی دیگر در سال ۱۹۱۹ به همراه بوروف، سازمان‌دهندهٔ آن‌ها، برای دیدن دو قطار تبلیغاتی بلشویک‌ها برده شدند. سازمان‌دهنده ابتدا تابلوی «لنین» را که یک سال و نیم پیش نقاشی شده بود، به آنها نشان داد. «قزاق سرخ» کاملاً متفاوت بود. همان‌طور که بوروف با رضایت عمیق بیان کرد: «در ابتدا ما در دست هنرمندان بودیم و اکنون هنرمندان در دست ما هستند». در ابتدا هنرمندان آنقدر انقلابی بودند که در مقطعی بوروف برخی از فوتوریست‌ها را «دست‌وپا بسته» به وزارت
برخی از فوتوریست‌ها را «دست‌وپا بسته» به وزارت فرهنگ پرولتاریا تحویل داده بود، اما اکنون «هنرمندان تحت کنترل مناسب قرار گرفته‌اند». سه قطار دیگر «سوردلوف»، «انقلاب اکتبر» و «شرق سرخ» بودند. افول. پس از به قدرت رسیدن بلشویک‌ها، گروه مایاکوفسکی - که توسط آناتولی لوناچارسکی، کمیسر بلشویک برای آموزش، حمایت می‌شد - آرزوی تسلط بر فرهنگ شوروی را داشت. نفوذ آنها در سال‌های اول پس از انقلاب بسیار زیاد بود، تا اینکه برنامه آنها - یا بهتر است بگوییم فقدان آن - مورد انتقاد شدید مقامات قرار گرفت. در دسامبر ۱۹۲۰، کمیته
شدید مقامات قرار گرفت. در دسامبر ۱۹۲۰، کمیته مرکزی حزب کمونیست رسماً فوتوریسم را در میان جنبش‌های هنری که «با مارکسیسم دشمنی داشتند» محکوم کرد. زمانی که اتحادیه برای هنر واقعی (OBERIU) در اواخر دهه ۱۹۲۰ تلاش کرد برخی از اصول فوتوریستی را احیا کند، جنبش فوتوریستی در روسیه پیشاپیش به پایان رسیده بود. مبارزترین شاعران فوتوریستی یا درگذشتند (خلبنیکوف، مایاکوفسکی) یا ترجیح دادند سبک بسیار فردی خود را با الزامات و روندهای متعارف‌تر تطبیق دهند (آسیف، پاسترناک). افول فوتوریسم را می‌توان در روسیه نیز مشاهده کرد،
افول فوتوریسم را می‌توان در روسیه نیز مشاهده کرد، زمانی که کروچنیخ در سال ۱۹۲۸ تلاش کرد "کتاب «پانزده سال فوتوریسم روسی" ۱۹۱۲–۱۹۲۷"»" را منتشر کند و حزب کمونیست به روشنی اعلام کرد که نمی‌خواهد فوتوریسیم در ادبیات شوروی هیچ نفوذی داشته باشد. این امر نشانگر سقوط ناگهانی نوشته‌های کروچنیخ و فوتوریسم به عنوان یک جنبش ادبی بود.
مدرک دکترای علوم یک مدرک تحقیقاتی دانشگاهی معادل دکترا است که توسط اتحاد جماهیر شوروی تأسیس شد. از دهه ۱۹۹۰، این مدرک در بسیاری از کشورهای اروپای مرکزی و شرقی پس از فروپاشی شوروی با مدرک دکترای فلسفه جایگزین شده است، اما هنوز در برخی دیگر، به ویژه روسیه، ارائه می‌شود. این مدرک رسماً توسط یونسکو به عنوان سطح ۸ رده‌بندی استاندارد بین‌المللی تحصیلات طبقه‌بندی شده است: "دکترا یا معادل آن". در کشورهایی که مدرک دکترای علوم اعطا می‌کنند، معمولاً مدرک پیشرفته‌تر، دکترای علوم، به عنوان دکترای عالی اعطا می‌شود. مدرک
علوم، به عنوان دکترای عالی اعطا می‌شود. مدرک کاندیدای علوم ممکن است توسط مؤسسات علمی در کشورهای دیگر به عنوان دکترای فلسفه، معمولاً در علوم طبیعی، شناخته شود. نمای کلی. این مدرک در اتحاد جماهیر شوروی توسط شورای کمیسرهای خلق اتحاد جماهیر شوروی در ۱۳ ژانویه ۱۹۳۴ معرفی شد، تمام مدارک، رتبه‌ها و عناوین قبلی پس از انقلاب اکتبر ۱۹۱۷ لغو شده بودند، که تمایزات و رتبه‌های دانشگاهی را به عنوان بقایای نابرابری سرمایه‌داری می‌دانست که باید برای همیشه حذف شوند. معرفی مدرک کاندیدای علوم همچنین برخی از مدارکی را که قبل
کاندیدای علوم همچنین برخی از مدارکی را که قبل از ۱۹۱۷ در روسیه تزاری و جاهای دیگر کسب شده بود، دوباره به رسمیت شناخت. برای اخذ مدرک کاندیدای علوم، فرد باید مدرک کارشناسی ارشد (Magistr) یا دیپلم تخصصی داشته باشد که هر دو در این سیستم یک یا (معمولاً) دو ساله هستند. هر دوی این پیش‌نیازها، مدارک پس از لیسانس (Bakalavr) هستند. مدرک کاندیدای علوم مستلزم حداقل سه سال تحصیل تمام وقت است که طی آن فرد باید تحقیقات پیشرفته و اصیل خود را در موضوعی که مهم تلقی می‌شود یا پتانسیل اقتصادی یا نظامی عملی دارد، انجام داده و
پتانسیل اقتصادی یا نظامی عملی دارد، انجام داده و منتشر کند. برای دستیابی به رتبه استاد تمامی در کشورهایی که مدرک کاندید علوم اعطا می‌کنند، مدرک دکترای علوم نیز مانند مدرک توانبخشی در آلمان مورد نیاز است. این امر گاهی در ایالات متحده و بریتانیا نیز صادق است، که در آنها علاوه برداشتن مدرک دکترا (پی‌اچ‌دی)، باید حجمی از تحقیقات بیشتر نیز ارائه شود. مراحل اخذ مدرک. کار روی پایان‌نامه معمولاً در طول دوره تحصیلات تکمیلی به نام آسپیرانتورا انجام می‌شود. از همه کسانی که آسپیرانتورا "را" انجام می‌دهند، برای نوشتن
که آسپیرانتورا "را" انجام می‌دهند، برای نوشتن پایان‌نامه دعوت نمی‌شود. وضعیت مشابهی را می‌توان در موسسات آمریکایی یافت که در آن، پس از امتحانات جامع، دانشجو ممکن است مدرک کارشناسی ارشد نهایی را دریافت کند و دیگر با پایان‌نامه ادامه ندهد. آسپیرانتورا در یک مؤسسه آموزشی (مانند دانشگاه) یا یک مؤسسه تحقیقات علمی (مانند موسسه‌ای از شبکه آکادمی علوم روسیه) انجام می‌شود. همچنین می‌تواند بدون ارتباط مستقیم با آکادمی انجام شود. در موارد استثنایی، مدرک کاندیدای علوم ممکن است صرفاً بر اساس آثار علمی منتشر شده اعطا
ممکن است صرفاً بر اساس آثار علمی منتشر شده اعطا شود. در علوم تجربی، پایان‌نامه بر اساس یک پروژه تحقیقاتی مستقل است که تحت نظارت یک استاد انجام می‌شود و نتایج آن باید حداقل در سه مقاله در مجلات علمی معتبر منتشر شود. پایان‌نامه در مقابل کمیته‌ای به نام شورای پایان‌نامه ارائه (دفاع) می‌شود که در مؤسسه آموزشی یا علمی معتبر است. این شورا متشکل از حدود ۲۰ عضو است که متخصصان برجسته (از جمله دانشگاهیان) در زمینه پایان‌نامه هستند و برای خدمت در این سمت انتخاب و توانمند شده‌اند. خلاصه پایان‌نامه باید قبل از دفاع
شده‌اند. خلاصه پایان‌نامه باید قبل از دفاع عمومی به صورت "ارجاع (اتورفرات) منتشر شود،" حدود ۱۵۰ تا ۲۰۰ نسخه از آن در سازمان‌های تحقیقاتی و کتابخانه‌های بزرگ توزیع می‌شود. متقاضی مدرک باید یک سرپرست رسمی تحقیق داشته باشد. پایان‌نامه باید همراه با معرفی‌نامه‌های رسمی چندین داور، که «مخالفان» نامیده می‌شوند، ارائه شود. در روشی به نام دفاع از پایان‌نامه، پایان‌نامه در مقابل کمیسیون خلاصه می‌شود و پس از آن سخنرانی‌هایی از مخالفان یا قرائت معرفی‌نامه‌های آنها انجام می‌شود. سپس متقاضی به نظرات مخالفان پاسخ می‌دهد
می‌شود. سپس متقاضی به نظرات مخالفان پاسخ می‌دهد و به سؤالات اعضای شورا پاسخ می‌دهد. اگر دفاع موفقیت‌آمیز باشد (با رأی مخفی اعضای شورا و با اکثریت دو سوم آرا تأیید شود)، پایان‌نامه و تأیید آن به هیئت مرکزی ایالتی به نام کمیسیون عالی گواهی یا به مرجع مشابهی در سایر کشورهای مربوط ارسال می‌شود که باید مدرک را تأیید کند. با این حال، از دهه ۲۰۱۰، شوراهای پایان‌نامه که در برخی از برنامه‌های آموزشی مشهور جهان مانند دانشگاه‌های دولتی مسکو و سن پترزبورگ و همچنین مراکز تحقیقاتی سطح بالا تأیید شده‌اند، از الزام ارسال
تحقیقاتی سطح بالا تأیید شده‌اند، از الزام ارسال پایان‌نامه‌های دفاع‌شده به واک برای تأیید معاف هستند. تا سال ۲۰۲۱، ۲۹ سازمان معاف از این قانون وجود داشته است (). تغییرات. چکسلواکی سابق. در چکسلواکی کاندید و دکترای علوم ( , مدارک تحصیلی دقیقاً پس از نظام شوروی از طریق قانون ۶۰/۱۹۵۳ که در سال ۱۹۵۳ تصویب شد، مدل‌سازی شدند؛ بنابراین، شرایط لازم برای اخذ این مدرک مشابه شرایط اتحاد جماهیر شوروی بود. از آنجایی که تمام مؤسسات تحقیقاتی دانشگاهی برتر چکسلواکی پس از کودتای کمونیستی در سال ۱۹۴۸ منحل شدند، مرجع عالی
کودتای کمونیستی در سال ۱۹۴۸ منحل شدند، مرجع عالی دانشگاهی، آکادمی علوم چکسلواکی بود که در سال ۱۹۵۳ تأسیس شده بود. این مدرک همچنین می‌توانست توسط آکادمی علوم و دانشگاه‌های اسلواکی اعطا شود. مخفف مدرک سی اس سی است. ()، بعد از یک ویرگول، پشت نام حامل اضافه می‌شود. مدارک تحصیلی دیگری نیز در چکسلواکی و ایالت‌های تابعه آن وجود داشته است که مخفف «دکتر» را در خود جای داده‌اند، مانند: و موارد دیگر. این مدارک دکترا را نباید با مدرک دکترا اشتباه گرفت، اگرچه دارندگان آن «دکتر» خطاب می‌شوند. متقاضیان به مدرک کارشناسی
آن «دکتر» خطاب می‌شوند. متقاضیان به مدرک کارشناسی ارشد (۵ سال به بالا) یا مدرکی معادل آن با نمرات عالی نیاز دارند. این مدرک قبل از نام افراد ذکر می‌شود و پس از نوشتن یک پایان‌نامه دقیق ۵۰٬۰۰۰ تا ۸۰٬۰۰۰ کلمه‌ای و دفاع از آن در آزمون آزمون شفاهی در حداقل ۲–۳ رشته مرتبط با مطالعات دکترا اعطا می‌شود. اسلواکی. مدرک کاندیدای علوم در سال ۱۹۹۶ لغو و با دکترا جایگزین شد. (، به لاتین: "philosophiae doctor"). الزامات مشابه سیستم چک است. لهستان. از دوران قرون وسطی، سنت لهستانی این بود که به هر مدرک دکترا معادل "دکتر"
لهستانی این بود که به هر مدرک دکترا معادل "دکتر" (doctor) گفته شود، اگرچه برای مدت کوتاهی بین سال‌های ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۸، دولت کمونیستی سعی کرد عنوان "دکتر" را با کاندیدای علم جایگزین کند تا از مدل شوروی پیروی کند. اتحاد جماهیر شوروی سابق، روسیه، بلاروس. در اتحاد جماهیر شوروی، حداقل سه مقاله علمی اصلی منتشر شده و/یا ارائه شده برای تکمیل لازم است. حداقل یک مقاله باید در یکی از مجلات فهرست شده توسط کمیسیون ارزیابی عالی (واک) وزارت علوم روسیه منتشر شود. در بلاروس، هر سه نشریه باید در مجلات فهرست شده توسط واک منتشر
سه نشریه باید در مجلات فهرست شده توسط واک منتشر شوند. در سال ۱۹۷۱، ۲۴۹۲۰۰ دانشمند دارای مدرک کاندیداتوری بودند. طبق "دستورالعمل‌های رسمی برای به رسمیت شناختن مدارک تحصیلی روسیه در سایر کشورها"، در کشورهایی که سیستم دو مرحله‌ای مدرک دکترا دارند، مدرک کاندیدای علوم باید معادل سطح اول مدرک دکترای آن کشور در نظر گرفته شود. در کشورهایی که فقط یک مدرک دکترا دارند، مدرک کاندیدای علوم باید معادل این مدرک در نظر گرفته شود. قزاقستان. قزاقستان پیش از این از سیستم مدرک دانشگاهی دو سطحی شوروی پیروی می‌کرد که شامل مدرک
دانشگاهی دو سطحی شوروی پیروی می‌کرد که شامل مدرک کاندیدای علوم ( می‌شد) و دکترای علوم () توسط کمیسیون عالی گواهی تحت نظر وزارت آموزش و علوم قزاقستان (VAK RK) اعطا و به رسمیت شناخته می‌شود. پس از پیوستن این کشور به فرایند بولونیا در سال ۲۰۱۰، قزاقستان به سیستم مدرک نهایی روی آورد، که رسماً مدرک کاندیدای علوم را در سال ۲۰۱۱ از طریق دستور شماره ۱۲۷ توسط وزیر آموزش و علوم لغو کرد: "در مورد تصویب قوانین اعطای مدارک تحصیلی". سیستم جدید اکنون دکترای فلسفه ( را به رسمیت می‌شناسد) و دکترای تخصصی، مطابق با
( را به رسمیت می‌شناسد) و دکترای تخصصی، مطابق با استانداردهای بین‌المللی. اگرچه مدرک کاندیدای علوم دیگر اعطا نمی‌شود، اما افرادی که این مدرک را دارند، بسته به رشته و مؤسسه آموزشی، همچنان می‌توانند به خاطر دستاوردهای علمی خود در قزاقستان مورد تقدیر قرار گیرند. اوکراین. در سال ۲۰۱۴، با تصویب قانون جدید آموزش عالی اوکراین، مدرک کاندیدای علوم با مدرک دکترای فلسفه جایگزین شد. طبق قانون جدید، مدرک کاندیدای علوم معادل دکترا است. این اطلاعات در دیپلم‌های کاندیدای علوم صادر شده پس از سال ۲۰۱۴ گنجانده شده است. در
علوم صادر شده پس از سال ۲۰۱۴ گنجانده شده است. در سال ۲۰۱۵، دانشجویان تحصیلات تکمیلی برای آخرین بار در برنامه‌های کاندیدای علوم ثبت‌نام کردند. فرم «کاندیدای علوم» (مفرد) در صفحه انگلیسی دیپلم‌های دوزبانه کاندیدای علوم که پس از سال ۲۰۱۴ صادر شده‌اند، استفاده می‌شود (تا سال ۲۰۱۴، دیپلم‌های کاندیدای علوم در اوکراین فقط شامل متن اوکراینی بودند). از سال ۲۰۲۴، کسانی که تا سال ۲۰۱۵ در برنامه‌های کاندیدای علوم ثبت‌نام کرده بودند، همچنان می‌توانند از پایان‌نامه‌های خود دفاع کرده و مدرک کاندیدای علوم را دریافت کنند.
دفاع کرده و مدرک کاندیدای علوم را دریافت کنند. رشته‌های علوم. بسته به تخصص و تحقیقات انجام شده در پایان‌نامه، یک دانشجو در روسیه می‌تواند در یکی از زمینه‌های زیر مدرک دکترای علوم (Candidate of Sciences) دریافت کند: برخی از تخصص‌ها، بسته به حوزه موضوعی غالب پایان‌نامه، امکان اعطای مدرک تحصیلی در چندین شاخه علمی را به داوطلب می‌دهند؛ مثلاً، تخصص ۰۲٫۰۰٫۰۴ (شیمی فیزیک) می‌تواند به کاندیدای علوم فیزیک، فنی یا شیمیایی اعطا شود. با این حال، برای هر پایان‌نامه، فقط یک شاخه از علوم می‌تواند انتخاب شود.
«ستایشگر مقدس آمون» (به مصری: "Duatnetjer-en-Amun") عنوانی در مرتبه دوم -پس از همسر خدای آمون- بود که برای کاهنهٔ (کاهن بانو) ارشد خدای آمون مصر باستان ایجاد شده بود. در هزاره اول پیش از میلاد، زمانی که دارنده این مقام بیشترین نفوذ خود را اعمال می‌کرد، مقام پرستشگر مقدس آمون، زمانی که دختر فرعون توسط کاهنهٔ ارشد خدای آمون فعلی (ستایشگر مقدس آمون) به فرزندخواندگی پذیرفته می‌شد، به جایگاه مهمی تبدیل می‌شد که شرایط انتقال قدرت از یک فرعون به فرعون بعدی را آسان می‌کرد. «ستایشگر مقدس آمون» بر وظایف و امور گسترده
«ستایشگر مقدس آمون» بر وظایف و امور گسترده معابد سرپرستی می‌کرد و بخش قابل توجهی از اقتصاد مصر باستان را نیز در دست داشت. تاریخچهٔ جایگاه. همسر خدای آمون در اصل عنوانی بود که به دخترِ کاهن اعظم آمون در دوران سلطنت حتشپسوت داده شد و تا زمانی که پایتخت مصر در تبس باقی ماند، به عنوان یک جایگاه مهم ادامه یافت. بعدها، عنوان افزوده شدهٔ «ستایشگر مقدس آمون» را می‌توان همراه با احیای عنوان «همسر خدای آمون» دانست که منسوخ شده بود. عنوان «همسر خدای آمون» در طول دودمان بیستم احیا شد، زمانی که دختر رامسس ششم، ایست،
بیستم احیا شد، زمانی که دختر رامسس ششم، ایست، این مقام را به همراه مقام اضافی «پرستشگر مقدس» در اختیار داشت. رامسس ششم از سال ۱۱۴۵ تا ۱۱۳۷ پیش از میلاد سلطنت کرد. ایسِت هرگز ازدواج نکرد و به نظر می‌رسد اولین دارندهٔ مجرد مقام پرستشگر مقدس آمون بوده است، زیرا آمون طبق سنت جدید تصریح کرده بود که ایسِت در پایان سلطنت خود، دختر فرعون بعدی را به عنوان جانشین خود به فرزند خواندگی بپذیرد تا انتقال قدرت به فرعون بعدی تسهیل شود. به‌طور کلی، این رسم رعایت می‌شد و این مقام توسط دختر پادشاه فعلی، پر می‌شد. این جایگاه
مقام توسط دختر پادشاه فعلی، پر می‌شد. این جایگاه جدید در اواخر دوره سوم میانی مصر، زمانی که شپنوپت یکم، دختر اوسورکن سوم، برای اولین بار در تبس به این سمت منصوب شد، به اوج قدرت سیاسی خود رسید. -پادشاه نوبیایی- دخترش، آمانیریدیس یکم، را به وسیله فرزندخوانده بودن دخترش توسط شپنوپت یکم، به مقام ستایشگر مقدس آمون منصوب کرد. در اواخر دوره میانی سوم، پادشاهان نپته از پادشاهی کوش، که به عنوان بیست و پنجمین دودمان مصر سلطنت می‌کردند، قلمرو خود را تا مصر علیا گسترش دادند. شپنوپت اول، همسر خدای آمون، متقاعد شد که
دادند. شپنوپت اول، همسر خدای آمون، متقاعد شد که آمانیریدیس، دختر فرعون کاشتا را به عنوان وارث مقام خود به فرزندی بپذیرد. این ترتیب در طول سلسله بیست و پنجم دنبال شد تا اینکه مصر پسامتیک یکم فتح شد و او دودمان بیست و ششم را پایه‌گذاری کرد. آمانیریدیس دوم -دختر پسامتیک یکم- نیتوکریس یکم را توسط به فرزندخواندگی گرفت. سنگ یادبود فرزندخواندگی نیتوکریس، مراسم مربوط به این رویداد را نشان می‌دهد.من (=پسامتیک یکم) دخترم (=نیتوکریس یکم) را به او (=آمانیریدیس دوم) داده‌ام تا همسر خدا (آمون) باشد و او بهتر از کسانی که
تا همسر خدا (آمون) باشد و او بهتر از کسانی که پیش از او(=نیتوکریس یکم) بودند را بخشیده‌ام. مطمئناً او (آمون) از پرستش او خشنود خواهد شد و از سرزمینی که به او داده است، محافظت خواهد کرد.در این مدت، حاکمان در منطقه دلتای نیل مستقر بودند و مقر ستایشگر مقدس آمون -جایی که فرقه آمون در آن متمرکز بود- مکانی برای تضمین روابط صلح‌آمیز با منطقه تبس بود، تعدادی از همسران خدای آمون، مقبره‌هایی را در کرانه غربی رودخانه نیل -که عمدتاً در کنار معبد تدفینی در مدینت هابو متعلق به رامسس سوم بودند- ساخته بودند. به دلیل قدرت
به رامسس سوم بودند- ساخته بودند. به دلیل قدرت و اعتبار این جایگاه مذهبی-سیاسی، مراسم پذیرش فرزندخواندگی دختر فرعون توسط متصدی فعلی این مقام، راهی برای پادشاهان منطقه دلتا بود تا قدرت خود را به جنوب مصر نیز گسترش دهند. به همین ترتیب، پادشاهان نپته نیز از این جایگاه برای گسترش قدرت خود به سمت شمال مصر استفاده می‌کردند. قدرت پرستشگر مقدس آمون به منطقه اطراف تبس در مصر علیا، که مرکز این فرقه بود، محدود می‌شد.
باب سیمپسون (; – ) بازیکن کریکت اهل استرالیا بود.
ویلای استالین، داچای کونتسوو یا داچای استالین () محل اقامت شخصی جوزف استالین بین مسکو و داویدکووو (در جاده منتهی به شهر سابق کونتسوو) (که در آن زمان در استان مسکو، اکنون بخشی از منطقه فیلی مسکو قرار داشت) بود، جایی که او دو دهه آخر عمر خود را در آنجا گذراند و در ۵ مارس ۱۹۵۳ درگذشت. استالین همچنین زمان زیادی را در کرملین گذراند، جایی که در کنار دفاتر، شامل اقامتگاه‌هایی برای زندگی بود. این ویلا در جنگلی نه چندان دور از پارک پیروزی امروزی واقع شده است. این بنا همچنین «داچای نزدیک‌» نیز نامیده می‌شود () که با
همچنین «داچای نزدیک‌» نیز نامیده می‌شود () که با «داچاهای دور» متمایز است. این بنا در سال‌های ۱۹۳۳–۱۹۳۴ بر اساس طرح‌های میرون مرژانوف ساخته شد. طبقهٔ دوم بنا در سال ۱۹۴۳ به ساختمان اصلی اضافه شد. استالین در طول جنگ جهانی دوم در این بنا (که شامل سرپناه و یک پناهگاه ضد بمب بود) زندگی می‌کرد. در آنجا، او میزبان مهمانان برجسته‌ای مانند وینستون چرچیل (در اوت ۱۹۴۲) و مائو تسه‌تونگ (در دسامبر ۱۹۴۹) بود. توصیف. این داچا در قلب یک جنگل انبوه از درخت توس واقع شده است؛ استحکامات آن شامل یک حصار دوجداره، توپ‌های
است؛ استحکامات آن شامل یک حصار دوجداره، توپ‌های ضدهوایی ۳۰ میلی‌متری استتارشده و یک نیروی امنیتی متشکل از سیصد نیروی ویژه کمیساریای خلق در امور داخلی یا NKVD (پس از سال ۱۹۴۶، MGB) بود. محوطه شامل یک برکه کوچک، درختان سیب و لیمو، یک باغ گل رز و یک قطعه زمین هندوانه بود که استالین دوست داشت در آن کشت کند. همچنین یک زمین ورزشی برای بازی گورودکی (Городки) وجود داشت.پس از ورود به داچا، یک لابی با دو رختکن وجود داشت. در سمت چپ، دری به اتاق مطالعه شخصی استالین باز می‌شد، جایی که او بیشتر روز را در آنجا می‌گذراند.
می‌شد، جایی که او بیشتر روز را در آنجا می‌گذراند. درست در روبرو، دری به اتاق غذاخوری بزرگ باز می‌شد، در حالی که در سمت راست یک راهروی بلند و باریک وجود داشت. اتاق غذاخوری مستطیل شکل، میز بلند و براقی داشت که با فرش‌های رز رنگ پوشیده شده بود. این اتاق با تصاویری از ولادیمیر لنین و نویسنده ماکسیم گورکی تزئین شده بود. در این اتاق بود که استالین از اعضای دفتر سیاسی شوروی برای جلسات و شام‌های آخر شب پذیرایی می‌کرد و اغلب تصمیمات مهم در آنجا گرفته می‌شد. یک در «تقریباً نامرئی» در یک طرف اتاق غذاخوری به آشپزخانه
نامرئی» در یک طرف اتاق غذاخوری به آشپزخانه و اتاق خواب استالین منتهی می‌شد. در سمت چپ ویلا، اتاق مطالعه شخصی استالین (جایی که او بیشتر روز را در کونتسوو می‌گذراند) با میز تحریر بزرگ زمان جنگش، رادیویی که هدیه‌ای از وینستون چرچیل بود (که در اولین سفر چرچیل به مسکو، در اوت ۱۹۴۲ اهدا شده بود) و یک کاناپه قرار داشت؛ استالین معمولاً به جای اتاق خوابش، روی این کاناپه می‌خوابید. حمام در کنار اتاق مطالعه استالین قرار داشت. در سمت راست، راهروی باریک و طولانی ابتدا به دو اتاق خواب (که بیشتر برای پذیرایی از مهمانان
به دو اتاق خواب (که بیشتر برای پذیرایی از مهمانان گاه‌به‌گاه استفاده می‌شد) و در نهایت به یک ایوان بزرگ و باز منتهی می‌شد. استالین زمان زیادی را در این ایوان می‌گذراند؛ حتی در هوای بسیار سرد زمستان، او اغلب روی صندلی می‌نشست، یک کت پوست گوسفند گرم و یک کلاه خز می‌پوشید. او همچنین دوست داشت در ایوان کتاب و گزارش بخواند و به پرندگان غذا بدهد. استالین به ندرت از طبقه دوم ویلا بازدید می‌کرد، اگرچه به دستور او آسانسوری نصب شده بود. در ابتدا قرار بود تمام طبقه بالا برای اسکان دخترش سوتلانا آلیلویوا در نظر گرفته
برای اسکان دخترش سوتلانا آلیلویوا در نظر گرفته شده باشد، اما او به ندرت بیش از چند روز در سال در آنجا می‌ماند. در نتیجه، اتاق‌های طبقه بالا بیشتر اوقات تاریک و خالی می‌ماندند. پس از مرگ استالین، مؤسسه مارکس-انگلس-لنین-استالین کمیسیونی را برای ایجاد موزه استالین در کونتسوو تشکیل داد. نیکیتا خروشچف این ایده را رد کرد و برای چندین دهه، این خانه ویلایی خالی از سکنه ماند. دختر استالین، سوتلانا، گزارش داد که یک نسخه از نقاشی معروف "«پاسخ قزاق‌های زاپوروژی»" جایی در طبقه همکف خانه ویلایی آویزان بوده است، اما محل
در طبقه همکف خانه ویلایی آویزان بوده است، اما محل دقیق آن را مشخص نکرد. مهمانان برجسته. دیوید رینالدز تاریخ‌دان بریتانیایی بازدید چرچیل را اینگونه توصیف می‌کند: داچا امروز. این ساختمان همچنان در هاله‌ای از رمز و راز پوشیده شده است: محوطه حصارکشی شده و به روی عموم بسته است. با این حال، این داچا به همراه تمام وسایل شخصی استالین، از جمله اتاق مطالعه او با میز تحریر زمان جنگ و مبلی که روی آن می‌خوابید، هنوز در شرایط خوبی نگهداری می‌شود. ولادیمیر پوتین پس از رسیدن به ریاست جمهوری فدراسیون روسیه در سال ۲۰۰۰،
رسیدن به ریاست جمهوری فدراسیون روسیه در سال ۲۰۰۰، قدرتمندترین الیگارش‌های تجاری روسیه را به کونتسوو احضار کرد، اقدامی که سرگئی پوگاچف (یکی از شرکت‌کنندگان در آن جلسه) آن را حرکتی «بسیار نمادین» توصیف کرد؛ یکی دیگر از شرکت‌کنندگان، میخائیل خودورکوفسکی، گفت که پوتین با احضار آن‌ها به کونتسوو و نشستن در دفتر استالین، «می‌خواست که ما بفهمیم به‌عنوان تاجران بزرگ، ممکن است قدرتی داشته باشیم، اما این قدرت در مقایسه با قدرت او به عنوان رئیس دولت، هیچ است.» (خودورکوفسکی «این پیام را متوجه نشد» و در نهایت به اتهام
«این پیام را متوجه نشد» و در نهایت به اتهام فرار مالیاتی به ده سال زندان محکوم شد.)
مدرسه و اجتماع کتابی است از جان دیوئی. به فارسی. مشفق همدانی این کتاب را به فارسی درآورده است.
ری بروکس (; – ) بازیگر اهل بریتانیا بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۹ تا ۲۰۰۷ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "مهارت ...و نحوه به دست آوردنش"، "تیفانی جونز" و "قاتل" اشاره کرد.
دکترای علوم یک مدرک دکترای عالی است که در امپراتوری روسیه، اتحاد جماهیر شوروی و بسیاری از کشورهای مستقل مشترک المنافع اعطا می‌شد. در حال حاضر در برخی از کشورهای پس از فروپاشی شوروی، به ویژه روسیه و بلاروس، اعطا می‌شود. یکی از پیش‌نیازهای دریافت مدرک دکترای علوم، اخذ مدرک معادل دکترا است. علاوه بر این، اعطای دکترای علوم مستلزم آن است که متقاضیان سهم قابل توجه و برجسته‌ای در زمینه تحقیقاتی خود داشته باشند. این مدرک عموماً به عنوان مدرکی برای یک عمر دستاوردهای دانشگاهی در نظر گرفته می‌شود، نه یک مدرک دانشگاهی
دانشگاهی در نظر گرفته می‌شود، نه یک مدرک دانشگاهی معمولی که از طریق دوره‌ها و پایان‌نامه‌ها به دست می‌آید. تاریخچه. مدرک دکترای علوم در سال ۱۸۱۹ در امپراتوری روسیه معرفی و در سال ۱۹۱۷ لغو شد. بعداً در ۱۳ ژانویه ۱۹۳۴ توسط شورای کمیسرهای خلق اتحاد جماهیر شوروی در اتحاد جماهیر شوروی احیا شد. در همان تصمیم، یک مدرک پایین‌تر، " کاندیدات علوم "، که تقریباً معادل روسی دکترای پژوهشی در سایر کشورها است، برای اولین بار معرفی شد. این سیستم به‌طور کلی توسط اتحاد جماهیر شوروی /روسیه و بسیاری از کشورهای پساشوروی/بلوک
شوروی /روسیه و بسیاری از کشورهای پساشوروی/بلوک شرق، از جمله بلغارستان، بلاروس، چکسلواکی سابق، قزاقستان، لهستان و اوکراین، پذیرفته شد. با این حال، از دهه ۱۹۹۰، بسیاری از کشورهای پساشوروی دیگر مدرک دکترای علوم اعطا نمی‌کنند. کشورهایی که هنوز مدرک دکترای علوم اعطا می‌کنند، بوسنی و هرزگوین، کرواسی، مونته‌نگرو، مقدونیه شمالی، صربستان و اسلوونی، از فرایند بولونیا پیروی می‌کنند و بنابراین، مدرک دکترای علوم معادل دکترا یا دکترای بالاتر است، بسته به موسسه‌ای که مدرک را اعطا می‌کند. پذیرش. مدارک دکترای علوم توسط یک
را اعطا می‌کند. پذیرش. مدارک دکترای علوم توسط یک آژانس دولتی ملی به نام یا کمیسیون عالی گواهی، به توصیه یک کمیته تخصصی پایان‌نامه که داوطلب در مقابل آن از پایان‌نامه خود دفاع کرده است، اعطا می‌شود. چنین کمیته‌هایی در مؤسسات دانشگاهی با سابقه تحقیقاتی قوی ایجاد می‌شوند و کمیته‌ها باید توسط واک تأیید شوند. تعداد کل اعضای کمیته معمولاً حدود ۲۰ نفر است که همگی دارای مدرک دکترای علوم هستند. حوزه تخصصی تحقیق حداقل پنج عضو کمیته باید با مشخصات مطالب ارائه شده توسط داوطلب دکترا برای بررسی مطابقت داشته باشد. داوطلب