payamvha/North_RAG huggingface dataset:
تودور بارزوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال آپولون لیماسول و باشگاه فوتبال لفسکی صوفیه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده است.
الکساندار باشلیف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال لفسکی صوفیه اشاره کرد.
آنگل باستونوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است.
یوآن باورنسکی (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال زسکا صوفیه اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌ ملی فوتبال زیر ۲۱ سال بلغارستان بازی کرده است.
دیمیتار بایداکوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است.
اسپاس بایراکتاروف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است.
ایلیا بکیاروف (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان بود. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده است.
کراسیمیر بزینسکی (؛ – ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان بود. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال هاپوئل پتخ تیکوا و باشگاه فوتبال زسکا صوفیه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده است.
کوستادین بلاگوف (؛ زادهٔ ۱۶ فوریه ۱۹۲۷) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال زسکا صوفیه اشاره کرد. وی همچنین در تیم ملی فوتبال بلغارستان بازی کرده است. منابع. در حال تهیهٔ متن مقاله، کمی صبر کنید
دیمیتار بلاگوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است.
ماریو بلیزناکوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است.
بوریس بلاگوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال بوتو پلوودیو اشاره کرد.
گئورگی بیژف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال گومل اشاره کرد.
مارسل بیبیشکوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است.
کروم بیبیشکوف (؛ زادهٔ ) بازیکن فوتبال اهل بلغارستان است. از باشگاه‌هایی که در آن بازی کرده است می‌توان به باشگاه فوتبال پنافیل، باشگاه فوتبال بایرن مونیخ ۲، باشگاه فوتبال لیتکس لووچ، باشگاه فوتبال لفسکی صوفیه، باشگاه ورزشی ماریتیمو، باشگاه فوتبال آکادمیکا، باشگاه فوتبال لوکوموتیو صوفیه، و باشگاه فوتبال استوا بخارست اشاره کرد. وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال زیر ۲۱ سال بلغارستان و بلغارستان بازی کرده است.
ادموند شولتس (; – ) سیاستمدار و عضو شورای فدرال سوئیس بود. وی همچنین چهار دوره رئیس‌جمهور کنفدراسیون سوئیس بوده است.
استراتژی تفرقه افکنی به انگلیسی (Divisive strategy) نوعی راهبرد است که اکثراً در علم سیاست مورد استفاده است و کاربرد این استراتژِی در این است که عامهٔ مردم را مشغول به اثبات کردن درستی باورها و نظام شناختی خود و جدال بر سر عقاید و دیدگاه‌های گوناگون می‌کند که از این طریق تودهٔ مردم از فعالیت نهادهای مهم و حیاتی بین‌المللی و حکومت حاکم کشور خود دور می‌مانند و اینگونه سیاستمداران و صاحب منصب‌های مهم دولتی (بدون هیچ گونه درز اطلاعاتی برای جلوگیری از آگاهی طبقات فرودست جامعه) به فعالیت‌های خودسرانه می‌پردازند و
فرودست جامعه) به فعالیت‌های خودسرانه می‌پردازند و مردم به دلیل مشغول بودن بین جدال‌های دست‌ساز و قومیتگرایی و (ناسیونالیسم) خود، متوجه دست‌ها و شخصیت‌های پشت پردهٔ سیاسی نمی‌شوند. تفرقه، بیشتر در حالت ۲ یا چند گروه، قومیت، نژاد، طرز تفکر و … متضاد جلوه گر می‌شود که این قبیل از اقشار با قطب متضاد خود وارد جدال و کشمکش می‌شود و قطب‌ها برای نابودی مخالفان خود دست به هر کار غیرانسانی ای می‌زنند و به اصطلاح عامیانه (یکدیگر را زنده زنده می‌خورند) و انسانیت کم رنگ می‌شود. این قبیل از تضادهای دست‌ساز خود را در
رنگ می‌شود. این قبیل از تضادهای دست‌ساز خود را در علومی همچون فلسفه، سیاست، دین، جامعه‌شناسی و بسیاری از علوم دیگر آشکار ساخته است که به‌طور مثال می‌توان از:&gt;خداباوری≠خداناباوری،سوسیالیسم≠لیبرالیسم،کاپیتایسم≠کمونیسم،یکتاپرستی≠اعتقاد به الوهیت‌های متعدد، LGBT≠همجنسگراستیزی، رئالیسم≠پادواقع‌گرایی و بسیاری از قطب‌های متضاد دیگر در علوم متفاوت نام برد. چارلی چاپلین در فیلم سینمایی دیکتاتور بزرگ به انگلیسی(The Great Dictator) به این تفرقه افکنی کذب انسانها اشاره می‌کند و بشریت را به انسانیت و مهربانی دعوت
اشاره می‌کند و بشریت را به انسانیت و مهربانی دعوت می‌کند. مهم این است که با وجود عقاید مختلف بتوان مسالمت آمیز در بین جوامع و طرز تفکرهای مختلف زندگی کرد و جامعه و بشریت را به سمت پیشرفت سوق داد. منابع. کتابقلعه حیوانات
امنیت اسرائیل را به هم بریز (؛ ) یک آهنگ زیبا است که توسط گردان‌های عزالدین قسام، شاخه نظامی حماس، در جریان درگیری اسرائیل و غزه در سال ۲۰۱۴ تولید شده است. این آهنگ در اصل به زبان عربی نوشته شده بود و در سال ۲۰۱۲ منتشر شد به دلیل موفقیت آن در جهان عرب، حماس این آهنگ را در سال ۲۰۱۴ در جریان درگیری اسرائیل و غزه در سال ۲۰۱۴ به عبری ترجمه کرد. این نسخه، درست مانند نسخه عربی، حملات علیه اسرائیل را تشویق می‌کند. این آهنگ به دلیل نقض خط‌مشی‌های منع سخنان نفرت‌انگیز و تمجید از تروریسم از یوتیوب حذف شد.
سونات شماره ۱۷ پیانو در ر مینور، اپوس ۳۱ شماره ۲، در طی سال‌های ۱۸۰۱ و ۱۸۰۲ توسط لودویگ فان بتهوون ساخته شد. سونات طوفان. این سونات غالبا با نام «طوفان» (The Tempest) شناخته می‌شود. بااینحال نه بتهوون این سونات را نام گذاری کرده بود و نه در دوران زندگی او، سونات شماره ۱۷ به طوفان مشهور بود؛ این نام برگرفته از مکالمه‌ای میان بتهوون و آنتون شیندلر، منشی او هست؛ وقتی که شیندلر از بتهوون درباره چگونگی برداشت و اجرا این سونات پرسید، آهنگساز پاسخ داد که او باید نمایشنامه طوفان (اثری از شکسپیر) را مطالعه کند.
نمایشنامه طوفان (اثری از شکسپیر) را مطالعه کند. پیش‌زمینه. سونات شماره ۱۷ به همراه سونات‌های شماره ۱۶ و ۱۸ در اپوس ۳۱ منتشر شد؛ بنابر گفته کارل چرنی، بتهوون در هنگام ساختن این اپوس، از آثار قبلی خود راضی نبود و قصد داشت که مسیر جدیدی را طی کند. اپوس ۳۱ در طی سالهای ۱۸۰۱ و ۱۸۰۲ نوشته شد؛ زمانی که بتهوون با ناشنوایی دست و پنجه نرم می‌کرد و در وصیتنامه هایلیگنشتات، از عذاب بیماری خود می‌نوشت. ساختار. این قطعه از سه موومان تشکیل شده هست و اجرا کامل آن تقریبا ۲۱ الی ۲۳ دقیقه زمان می‌برد: موومان اول. موومان اول
الی ۲۳ دقیقه زمان می‌برد: موومان اول. موومان اول در گام ر مینور نوشته شده، میزان نما آن و مدت زمان تقریبی اجرا شش دقیقه هست. به طور کلی در این موومان، بخش‌های کوتاه و به ظاهر آرام، جای خود را به پاساژ های گسترده و متلاطم می‌دهد، و موومان به «طوفانی» گیرا تبدیل می‌شود که آرامش در آن گم شده هست. ساختار موومان اول سونات شماره ۱۷ نسبت به موسیقی معاصر خود غیرعادی بود؛ علاوه بر این، چنین ساختاری تا آن زمان در بین سونات‌های بتهوون به ندرت یافت می‌شد. موومان اول به صورت آرام و با گام‌های کشیده شروع می‌شود، سپس
به صورت آرام و با گام‌های کشیده شروع می‌شود، سپس تمپو آن به سرعت تغییر می‌کند و بخش گشایش به صورت ترمولو به پایان می‌رسد. در ابتدای بخش بازگشایش، قسمت طولانی گفتارگونه‌ای وجود دارد (و بعدها مشابه آن در ابوا نوازی موومان اول سمفونی پنجم ساخته شد). این قسمت دوباره با پاساژ‌هایی سریع و دلهره‌آوری به تونیک ر مینور برمی‌گردد و موومان به پایان می‌رسد. موومان دوم. موومان دوم در سی بمل ماژور نوشته شده، میزان‌نما آن و نسبت به موومان اول آرام‌تر هست. این موومان در فرم سونات هست؛ بااینحال فاقد بخش بسط و گسترش هست.
فرم سونات هست؛ بااینحال فاقد بخش بسط و گسترش هست. موومان دوم همانند موومان اول با آداجیو و آرپژ کم‌ صدایی آغاز می‌شود. به طور کلی در موومان دوم، ایده‌های موسیقایی متعددی، موومان اول را به یاد می‌آورد: ملودی بالارونده در شش میزان آغازین، به بخش بازگشایش موومان اول شباهت دارد. همچنین فیگور موجود در میزان هشتم و پاساژهای موازی آن، به فیگوری در میزان ششم موومان اول شبیه هست. موومان سوم. موومان سوم نیز در فرم سونات نوشته شده ، و قطعه به تونیک گام ر مینور برگشته هست. همچنین میزان‌نما موومان سوم و تندا آن آلگرتو
هست. همچنین میزان‌نما موومان سوم و تندا آن آلگرتو هست. به طور کلی موومان سوم به عنوان قطعه‌ای با کنتراست کم و وجود پیاپی نت‌های ‌دولاچنگ شناخته می‌شود. موومان در ابتدا سرشار از احساسات هست و پس از رسیدن به اوج، قطعه به بخش طولانی بسط و گسترش خود می رسد. تمرکز اصلی این بخش بر فیگور‌های آغازین موومان و درآمخیتن آنها با یکدیگر هست. بخش بسط و گسترش در طی میزان‌های ۱۶۹ تا ۱۷۳ به اوج خود می‌رسد. با اتمام پاساژ طولانی و کادنزا مانندی (که با ۱۶ نت برای دست راست نوشته شده)، بخش بازگشایش شروع می‌شود. پس از پاساژ
نوشته شده)، بخش بازگشایش شروع می‌شود. پس از پاساژ دیگری، تم اصلی قطعه دوباره تکرار می‌شود. چنین تکرار‌هایی گسترده تر می‌شود تا برای نقطه اوج موومان در میزان ۳۸۱ تنش کافی را ایجاد کند. در نقطه اوج، قطعه از حالت فورتیس‌سیمو به گام کروماتیک برمی‌گردد
دنیای مشترک یا جهان مشترک یک جهان خیالی از یک مجموعه اثر خلاق است که یک یا چند نویسنده (یا هنرمند دیگر) به صورت مستقل اثراتی را ارائه می‌دهند که می‌توانند به تنهایی ایستادگی کنند اما در توسعه مشترک داستان، شخصیت‌ها یا دنیای پروژه کلی جای می‌گیرند. این مفهوم در ژانرهایی مانند علمی-تخیلی رایج است. این از نوشتن همکاری متمایز است که در آن چندین هنرمند به طور همزمان روی یک اثر کار می‌کنند و از معترضات مستقل که در آن اثرات و شخصیت‌ها مستقل از یکدیگر هستند جدا می‌شود. اصطلاح جهان مشترک نیز در داخل کمیک‌ها برای
اصطلاح جهان مشترک نیز در داخل کمیک‌ها برای نمایان سازی میلیو فضای کلی که توسط ناشر کتاب‌های کمیک ساخته شده است و شخصیت‌ها، رویدادها و پیشفرض‌ها از یک خط تولید در خطوط تولید دیگر در یک فرنچایز رسانه‌ای ظاهر می‌شوند. نوع خاصی از جهان مشترک که در تنوع رسانه‌های مختلف (مانند رمان‌ها و فیلم‌ها) منتشر می‌شود و هرکدام به رشد، تاریخ و وضعیت محیط کمک می‌کنند، به عنوان "محیط سرگرمی خیالی" نامیده می‌شود. این اصطلاح همچنین به معنی گسترده‌تر، در یک معنای غیر ادبی برای انتقال تشابه‌های بین رشته‌ای یا اجتماعی استفاده
انتقال تشابه‌های بین رشته‌ای یا اجتماعی استفاده شده‌است، اغلب در زمینه‌ای از "جهان مشترک گفتمان".
راما پرابها بازیگر هندی است که در فیلم‌های تلوگو، تامیل و هندی بازی می‌کند. او در بیش از ۱۴۰۰ فیلم بازی کرده است او در طول دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ با کمدین راجا بابو، یک زوج برجسته تلوگو تشکیل داد. او از سال ۱۹۶۸ در فیلم شانتی نیلایم و بسیاری از فیلم‌های دیگر در مقابل ناگش نقش آفرینی کرد. او در فیلم "دو فول" در کنار محمود علی به زبان هندی بازی کرد. وقتی او یک‌ماهه بود، خواهر پدرش او را به فرزندی پذیرفت و آنها به اوتی رفتند. ویجایا با بازیگر سینما راجندرا پراساد ازدواج کرده است.
میریام جانسون (زاده ۲۵ مه ۱۹۴۳)، که به‌طور حرفه‌ای با نام جسی کولتر شناخته می‌شود، یک خواننده کانتری آمریکایی است که بیشتر به خاطر همکاری‌هایش با همسرش، نوازنده کانتری ، ویلون جنینگز، و برای موفقیت کراس اوور «من لیزا نیستم» در سال ۱۹۷۵ شناخته می‌شود. میریام جانسون در ۲۵ مه 1943 در فینیکس، آریزونا متولد شد، و در یک خانه پنطیکاستی بزرگ شد. مادرش واعظ پنطیکاستی و پدرش راننده اتومبیل‌های مسابقه ای بود. کولتر در ۱۱ سالگی پیانیست کلیسای خود شد. کولتر یکی از معدود هنرمندان زنی بود که از جنبش " کشور قانون شکن " در
هنرمندان زنی بود که از جنبش " کشور قانون شکن " در اواسط دهه ۱۹۷۰ بیرون آمد. کولتر پس از قرارداد با کاپیتول رکوردز آهنگ "I'm Not Lisa" را منتشر کرد که در صدر جدول کانتری قرار گرفت و به پنج رتبه برتر جدول پاپ رسید.
ساندرا فی «ساندی» پتی (زاده ۱۲ ژوئیه ۱۹۵۶) یک خواننده موسیقی مسیحی آمریکایی است که به خاطر طیف وسیع آواز سوپرانو و انعطاف‌پذیری بیانی‌اش شناخته شده است. پتی در اوکلاهاما سیتی، اوکلاهاما، در خانواده ای نوازنده به دنیا آمد. زندگی شخصی. در سال ۲۰۰۹، پتی و خانواده اش از اندرسون، ایندیانا، به اوکلاهاما سیتی، اوکلاهاما نقل مکان کردند. او با دون پسلیس ازدواج کرده است. آنها به عنوان یک خانواده ترکیبی دارای هشت فرزند و هشت نوه هستند. پتی از خیریه‌هایی مانند Charity Music Inc. حمایت کرده است.
الیز مک کان (زاده ۲۸ ژوئیه ۱۹۸۵) بازیگر استرالیایی و مجری تئاتر موزیکال است که بیشتر به خاطر نقش آفرینی خانم هانی در تولید استرالیایی "ماتیلدا موزیکال" و در نقش لوسیل بال در فیلم "همه لوسی را دوست دارند،" شناخته شده است. مک کان که در وودونگا، ویکتوریا به دنیا آمد، در سیدنی بزرگ شد و در لورتو نورمنهورست تحصیل کرد.
کاترین لوئیس استوارت (زاده ۳۰ نوامبر 1972) یک بازیگر استرالیایی برنده جایزه لوگی است که حضورهای زیادی در سریال‌های تلویزیونی، فیلم‌ها و روی صحنه داشته است. کت استوارت دختر تونی و کیتی استوارت است و در بایرنزدیل، ویکتوریا به دنیا آمد و بزرگ شد.
روحی چاتورودی (زاده ۲۷ آوریل ۱۹۹۳) یک مدل و بازیگر هندی است که بیشتر برای بازی در نقش شرلین خورانا در فیلم "کوندالی باگیا" اثر اکتا کاپور شناخته شده است. روحی فینالیست دختر شایسته هند ۲۰۱۰ بود. او برای هفته مد لکمه، هفته مد هند، ستاره راکی، جی جی والایا، ویکرام فادنیس، ریتو کومار و ریتو بری مدل شده است. روحی چاتورودی در جیپور، راجستان به دنیا آمد. خانواده او متعلق به موکوندگار، منطقه جونجونو در راجستان است. او تحصیلات خود را از مدرسه کودک الهی بمبئی گذراند. سپس با پیوستن به کالج بهاوان، درس خود را در رشته
سپس با پیوستن به کالج بهاوان، درس خود را در رشته تاریخ به پایان رساند. در ۲ دسامبر ۲۰۱۹، چاتورودی در یک مراسم خصوصی با حضور اعضای خانواده، اقوام و دوستان نزدیک با دوست پسر دیرینه خود شیوندرا سااینیول ازدواج کرد.
شیر داخل کیسه شیر داخل کیسه شیر یک بازی رمان تصویری در سبک وحشت روان‌شناختی می‌باشد که توسط توسعه‌دهندهٔ بازی روسی نیکیتا کریوکوف تولید شده‌است. داستان این بازی حول محور پروتاگونیست زن بی‌نامی می‌چرخد که برای خرید کیسه شیر به یک بقالی در همان نزدیکی می‌رود اما با چالش‌های ناشی از آسیب روحی و روان‌پریشی مواجه می‌شود.
نمایش ترسناک گریگوری انیمهٔ سریالی سی‌جی‌آی ژاپنی خلق‌شده توسط نائومی ایواتا می‌باشد که در ایستگاه‌های تلویزیونی منتخب تی‌وی آساهی پخش می‌شد. داستان سریال حول محور هتل اسرارآمیزی که گریگوری هاوس نام دارد می‌چرخد که توسط موش پیری به‌نام گریگوری اداره می‌شود که ارواح گمشده اغلب سر از آنجا در می‌آورند.
این صفحه شامل فهرستی از آثار حماسی در ادبیات فارسی (Persian epic literature) است:
شبکه تلویزیونی طپش (PBC) یکی از شبکه‌های فارسی‌زبان و خصوصی است که در شهر لس آنجلس در ایالت کالیفرنیای آمریکا مستقر است و توسط علیرضا امیرقاسمی و مسعود جمالی در اکتبر ۲۰۰۱ راه‌اندازی شد. مسعود جمالی در سال ۲۰۱۰ از این شبکه جدا شد و پس از آن نیز نام شبکه به TI تغییر کرد. این شبکه هم‌اکنون از طریق ماهوارهٔ یاه‌ست برای ایران و خاورمیانه و با نام طپش برنامه پخش می‌کند.
قبرستان (انگلیسی: Boneyard) یک فیلم جنایی و دلهره‌آور آمریکایی محصول سال ۲۰۲۴ به کارگردانی آصف اکبر با بازی مل گیبسون، فیفتی سنت و برایان وان هالت است. یک رئیس پلیس و یک کارآگاه با ماموران اف بی آی همراه می‌شوند تا قاتلی زنجیره‌ای را پیدا کنند که بقایای قربانیانش را در بیابان نیومکزیکو رها کرده است؛ اما درگیر پیچیدگی‌هایی می‌شوند که همه را در دایره مظنونان قرار می‌دهد. داستان. یک مامور اداره تحقیقات فدرال (گیبسون) و رئیس پلیس در البوکرکی، نیومکزیکو (سنت) در جستجوی یک قاتل زنجیره‌ای هستند که با نام "استخوان
جستجوی یک قاتل زنجیره‌ای هستند که با نام "استخوان جمع‌کن" شناخته می‌شود، اما رئیس می‌ترسد که قاتل در واقع یکی از افسران خودش باشد. تولید. فیلمبرداری اصلی در سال ۲۰۲۳ در لاس وگاس آغاز شد. این فیلم توسط لاینزگیت توزیع می‌شود.
نمایش ترسناک گریگوری که در ژاپن با نام شناخته می‌شود یک بازی در سبک ترس و بقا می‌باشد که بر پایهٔ انیمهٔ سریالی سی‌جی‌آی به همین نام ساخته شده‌است. این بازی توسط کپ‌کام در ژاپن و اروپا منتشر گردید اما در آمریکای شمالی منتشر نشد.
هنگ کنگ ۹۷ یک بازی ویدئویی بدون مجوز توسعه‌یافته و منتشر شده توسط هپی‌سافت در سبک شوت ام آپ می‌باشد که در سال ۱۹۹۵ در ژاپن منتشر و به‌عنوان فلاپی‌دیسک فروخته شد. هنگ کنگ ۹۷ توسط روزنامه‌نگار ژاپنی بازی‌های ویدئویی، کاولون کوروساوا طراحی شده و ایشان دربارهٔ این بازی گفته هنگ کنگ ۹۷ طنزی از صنعت بازی‌های ویدئویی می‌باشد و این بازی را با کمک دوستش در هفت روز ساخته‌است.
قهرمانان فوتبال آلمان برندگان سالانه بالاترین سطح مسابقات فوتبال در آلمان هستند. تاریخچه. تاریخچه مسابقات قهرمانی فوتبال آلمان کمی پیچیده است و منعکس کننده تاریخ پرتلاطم این کشور در طول قرن بیستم است. این ورزش که توسط مهاجران انگلیسی به این کشور آورده شد در شهرهای برلین، هامبورگ، اشتوتگارت و لایپزیگ در دهه ۱۸۹۰ ریشه دوانید، که منجر به رشد لیگ‌های شهری، منطقه‌ای و آکادمیک شد که هر کدام قهرمانی‌های خاص خود را داشتند. پس از تأسیس اتحادیه فوتبال آلمان (Deutscher Fußball Bund) در سال ۱۹۰۰، اولین مسابقه قهرمانی
Fußball Bund) در سال ۱۹۰۰، اولین مسابقه قهرمانی ملی به رسمیت شناخته شده به میزبانی شهر هامبورگ و باشگاه آلتونا ۹۳ در سال ۱۹۰۳ برگزار شد که در دیدار نهایی وی‌اف‌بی لایپزیگ مقابل دی‌اف‌سی پراگ قرار گرفت و آن را ۷–۲ شکست داد، و جام قهرمانی ویکتوریا را دریافت کرد. این جام قهرمانی از سال ۱۹۰۳ تا ۱۹۴۴ به برندگان اهدا می‌شد. قبل از تشکیل بوندس‌لیگا در سال ۱۹۶۳، فرمت قهرمانی بر اساس یک رقابت حذفی بود که بین برندگان هر یک از لیگ‌های منطقه ای کشور انجام می‌شد. از سال ۱۹۶۳، نفر اول بوندس‌لیگا به عنوان قهرمان ملی
سال ۱۹۶۳، نفر اول بوندس‌لیگا به عنوان قهرمان ملی شناخته می‌شود. بازی‌های قهرمانی دو بار به حالت تعلیق درآمد. از سال ۱۹۱۵ تا ۱۹۱۹ به دلیل جنگ جهانی اول و دوباره از ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۷ به دلیل جنگ جهانی دوم. پس از جنگ جهانی دوم، آلمان توسط متفقین پیروز اشغال شد و در نتیجه تقسیم این کشور، دو رقابت فوتبال در آلمان به وجود آمد. سنت تاریخی مسابقات فوتبال دی‌اف‌بی (Deutscher Fußball Bund یا فدراسیون فوتبال آلمان) در آلمان غربی ادامه یافت، در حالی که دومین قهرمانی ملی در آلمان شرقی تحت کنترل اتحاد جماهیر شوروی تحت نظارت
آلمان شرقی تحت کنترل اتحاد جماهیر شوروی تحت نظارت دی‌اف‌وی (Deutscher Fußball-Verband یا فدراسیون فوتبال آلمان شرقی) برگزار شد. پس از اتحاد مجدد کشور در سال ۱۹۹۰، دو رقابت جداگانه فوتبال با هم ادغام شدند و یک قهرمانی کشوری واحد احیا شد. بایرن مونیخ با ۳۳ قهرمانی رکورددار بیشترین قهرمانی است که همه آنها به جز یکی (۱۹۳۲) در رقابت‌های بوندس‌لیگا دست آمده است. بی‌اف‌سی دینامو ۱۰ عنوان قهرمانی در آلمان شرقی سابق به دست آورد و این قهرمانی‌ها را در فصول متوالی (۱۹۷۹–۱۹۸۸) کسب کرد. قهرمانان آلمان از ۱۹۰۳. در طول
کسب کرد. قهرمانان آلمان از ۱۹۰۳. در طول تاریخ مسابقات قهرمانی فوتبال آلمان و بوندس‌لیگا، ۳۰ باشگاه مختلف این عنوان را کسب کرده‌اند. موفق‌ترین باشگاه تاریخ این رقابت‌ها بایرن مونیخ با ۳۳ عنوان قهرمانی است که ۳۲ مورد از آنها در رقابت‌های بوندسلیگا به دست آمده است. همچنین باشگاه نورنبرگ هشت عنوان قهرمانی را در دوره مسابقات قهرمانی فوتبال آلمان (پیش از بوندس‌لیگا) در میان قهرمانان لیگ‌های منطقه‌ای به دست آورده است و از این حیث رکورد دار است. قهرمانان سابق آلمان از طریق سیستم بوندس‌لیگا به رسمیت شناخته می‌شوند
از طریق سیستم بوندس‌لیگا به رسمیت شناخته می‌شوند که اجازه نمایش ستاره یا ستاره‌ها را بر روی پیراهن یک باشگاه می‌دهد. این سیستم امکان شناسایی عناوین آلمان غربی و آلمان شرقی را فراهم می‌کند، اگرچه فقط عناوین آلمان متحد و آلمان غربی در جدول زیر فهرست شده‌اند. باشگاه‌هایی که با حروف برجسته نمایش داده می‌شوند در حال حاضر در بوندس‌لیگا بازی می‌کنند. عملکرد باشگاه‌ها. یادداشت: قهرمانان بوندس‌لیگا از ۱۹۶۳. در طول تاریخ مسابقات بوندس‌لیگا، ۱۳ باشگاه مختلف این عنوان را کسب کرده‌اند. موفق‌ترین باشگاه تاریخ این
عنوان را کسب کرده‌اند. موفق‌ترین باشگاه تاریخ این رقابت‌ها بایرن مونیخ با ۳۲ عنوان قهرمانی است. باشگاه‌هایی که با حروف برجسته نمایش داده می‌شوند در حال حاضر در بوندس‌لیگا بازی می‌کنند. عملکرد انجمن‌های ایالتی و منطقه ای. تا سال ۲۰۲۴، قهرمانان فوتبال آلمان از ۱۱ ایالت از مجموع ۱۶ ایالت آلمان آمده‌اند. موفق‌ترین ایالت باواریا با ۴۵ قهرمانی است. باواریا همچنین خانه دو باشگاه موفق بایرن مونیخ و نورنبرگ است. نوردراین-وستفالن با ۲۶ قهرمانی در رتبه بعدی قرار دارد. این ایالت میزبان سومین و چهارمین باشگاه‌های موفق،
این ایالت میزبان سومین و چهارمین باشگاه‌های موفق، بوروسیا دورتموند و شالکه ۰۴ است. هیچ باشگاهی از زارلند، تورینگن، زاکسن-آنهالت، براندنبورگ و مکلنبورگ-فورپومرن هنوز موفق به کسب عنوان قهرمانی نشده است. در بیشتر موارد، انجمن‌های منطقه ای دی‌اف‌بی با مرزهای ایالتی در آلمان همسو است. با این حال، دی‌اف‌بی دارای دو انجمن منطقه ای در راینلاند-فالتز، و سه انجمن در نوردراین-وستفالن و بادن-وورتمبرگ است. برای قهرمانان این ایالت‌ها انجمن‌های منطقه ای نیز ذکر شده است. از سال ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۵ اتریش بخشی از آلمان بود و
از سال ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۵ اتریش بخشی از آلمان بود و باشگاه‌های اتریشی اجازه داشتند در مسابقات قهرمانی فوتبال آلمان شرکت کنند. راپید وین در آن دوره یک قهرمانی به دست آورد. حضور باشگاه‌های غیر آلمانی. مسابقات قهرمانی آلمان شامل باشگاه‌هایی از کشورهایی غیر از آلمان نیز شده است. دی اف سی پراگ، نایب قهرمان اولین فینال ملی و یکی از اعضای مؤسس دی‌اف‌بی، یک باشگاه آلمانی نژاد از بوهم در امپراتوری اتریش-مجارستان (امروزه بخشی از جمهوری چک) بود که در آن زمان مسابقات باشگاهی مربوط به کشور خود را نداشت. پس از الحاق اتریش، که
مربوط به کشور خود را نداشت. پس از الحاق اتریش، که در سال ۱۹۳۸ با آلمان نازی ادغام شد، باشگاه‌های اتریشی بخشی از رقابت‌های آلمان شدند. آدمیرا واکر مودلینگ در فینال ملی آلمان در سال ۱۹۳۹ بازنده شد، راپید وین در سال ۱۹۴۱ قهرمانی را به دست آورد و فرست ویینا نیز در سال ۱۹۴۲ شکست خورد. در هر دو مورد حریف آنها شالکه ۰۴ بود. در طول جنگ جهانی دوم، باشگاه‌های سرزمین‌های تحت اشغال آلمان بخشی از رقابت‌های آلمان در لیگ منطقه‌ای شدند و در دورهای مقدماتی منطقه‌ای مسابقات قهرمانی کشور شرکت کردند، اما بدون موفقیتی مشابه
قهرمانی کشور شرکت کردند، اما بدون موفقیتی مشابه تیم‌های اتریشی به کار خود پایان دادند. جام قهرمانی. دو جام مختلف برای قهرمان آلمان تا دوران تقسیم آلمان استفاده شده است. جام اول قبل از جنگ جهانی دوم استفاده می‌شد و "ویکتوریا" نام داشت که از سال ۱۹۰۳ تا ۱۹۴۴ اعطا می‌شد و باشگاه‌های ایالت ساکسونی وی‌اف‌بی لایپزیگ اولین و درسدنر اس‌سی آخرین جام را دریافت کردند. این جام در اواخر جنگ ناپدید شد و تا اتحاد مجدد آلمان پیدا نشد. جام جدیدی به نام "مایسترشاله" پس از جنگ طراحی شد اما برای اولین قهرمانان پس از جنگ در
جنگ طراحی شد اما برای اولین قهرمانان پس از جنگ در سال ۱۹۴۸ آماده نبود. در عوض اولین بار در سال ۱۹۴۹ به وی اف آر مانهایم اعطا شد. در حالی که جام اصلی فقط قهرمانان ۱۹۰۳ تا ۱۹۴۴ حکاکی شده است، جام جدید همه قهرمانان آلمانی را از سال ۱۹۰۳ فهرست می‌کند و هر از گاهی باید اندازه آن بزرگ می‌شد.
احمد محمدنژاد جوان (زاده ۳۰ آبان ۱۳۸۲) کشتی‌گیر آزادکار ایرانی اهل مشهد است. وی نایب قهرمان مسابقات جهانی کشتی آزاد در قهرمانی کشتی جهان ۲۰۲۵ می باشد. فعالیت حرفه‌ای ورزشی. قهرمانی کشتی آسیا ۲۰۲۵. در وزن ۶۱ کیلوگرم احمد محمدنژاد جوان پس از استراحت در دور نخست، در دور دوم با نتیجه ۹ بر ۱ تومنبیلگین توشینتولگا دارنده مدال برنز جهان از مغولستان را مغلوب کرد و به مرحله نیمه نهایی راه یافت. وی در این مرحله با با نتیجه ۲ بر ۲ مغلوب تاکارا سودا از ژاپن شد و به دیدار رده بندی رفت. جوان در این دیدار با نتیجه ۶ بر ۱
رده بندی رفت. جوان در این دیدار با نتیجه ۶ بر ۱ ری کوم-چول از کره شمالی را از پیش رو برداشت و به مدال برنز دست یافت.
یکی از مجموعه بازی‌های ویدئویی ژاپنی سونی اینتراکتیو انترتینمنت می‌باشد. اولین بازی از این مجموعه در سال ۱۹۹۹ برای پلی‌استیشن منتشر گردید. در بازی‌های "دوکو دمو ایشو" بازیکنان می‌توانند با شخصیت‌ها ارتباط برقرار کنند مثلاً می‌توانند با آن‌ها صحبت کنند، غذا دهند، مینی‌گیم بازی کنند و عکس بگیرند. اکثر بازی‌های این مجموعه تنها در ژاپن منتشر شده‌اند که سونی در آنجا از شخصیتی از این مجموعه به‌نام تورو به‌عنوان شانس‌بیار برند پلی‌استیشن استفاده می‌نماید.
باشگاه فوتبال ویکتوریا ۱۸۸۹ برلین که معمولاً به عنوان اف‌سی ویکتوریا ۱۸۸۹ برلین یا ویکتوریا برلین شناخته می‌شود، یک باشگاه فوتبال آلمانی است که در محل لایشترفلده (برلین) در ناحیه شتگلیتس-تسهلندورف شهر برلین واقع شده است. این باشگاه در ۱ ژوئیه ۲۰۱۳ از ادغام دو باشگاه ویکتوریا ۱۸۸۹ و لایشترفلده اف‌سی تشکیل شد. این باشگاه دارای بزرگ‌ترین بخش فوتبال در آلمان است. همچنین این باشگاه ۱۶۰۰ عضو فعال دارد.
استقبالِ چشمگیر از کارِ فکریِ علی شریعتی (۱۳۵۶–۱۳۱۲) از دهه ۱۳۴۰ از مشهد و سپس تهران آغاز شد و به سرعت سراسرِ ایران را فراگرفت. پس از مرگِ شریعتی مجموعه آثارش گردآوری و منتشر و بخش‌هاییش به چند زبانِ دیگر ترجمه شد و آوازه او را در میانِ شیعیانِ دنیا و دوستدارانِ تاریخِ خاور میانه و اسلام بلند کرد. شریعتی نگاه نو و خاصی به دین اسلام و به ویژه مذهب تشیع داشت و بر اساس این نگاه آرایی مطرح کرد که موافقان و مخالفان فراوان داشته و بحث‌های فراوانی در نقد این آرا صورت گرفته است. پوران شریعت رضوی دربارهٔ مخالفت‌هایی
گرفته است. پوران شریعت رضوی دربارهٔ مخالفت‌هایی که با شریعتی می‌شد چنین می‌گوید: «به جز نظام حکومتی وقت که به شکل‌های مختلف برای او دردسر درست می‌کرد، روحانیت سنتی و به ویژه بخش‌های بی‌سواد و قشری آن، بیشترین مخالفت‌ها را با علی و آرای او می‌کرد که با جوسازی، شایعه پراکنی، افتراهای دروغ، بیانیه‌نویسی و صدور فتوا و طرد و لعن و… همراه بود.» روحانیت و شریعتی. وی می‌نویسد: همچنین شریعتی در کتاب اجتهاد و نظریه انقلاب دائمی در مقایسه‌ای بین روشنفکر و روحانی نکته‌ای را متذکر می‌شود که چه بسیار روشنفکرانی که به
را متذکر می‌شود که چه بسیار روشنفکرانی که به مملکت خویش خیانت کرده‌اند و زیر قراردادهای استعماری را امضا کرده‌اند، ولی هیچ جا نمی‌توان حتی یک امضای عالم روحانی را درچنین قراردادهای خائنانه‌ای دید. علاوه برآن درمقایسه‌ای بین سیستم حوزه علمیه و دانشگاه به دلایل بسیار زیادی همچون اقامت محصل، انتخاب درس، بورسیه تحصیلی حوزه و… روش کار حوزه را بسیار مترقی تر نسبت به دانشگاه بیان می‌کند. دربحث دموکراسی و سیستم‌های مدیریت نیز در این کتاب شریعتی روش انتخاب مستقیم توسط مردم به روش دموکراسی مرسوم و فعلی را زیر سؤال
مردم به روش دموکراسی مرسوم و فعلی را زیر سؤال می‌برد و روش غیرمستقیم برای انتخاب راس هرم حکومت را توسط نخبگان برگزیده مردم مناسب تر می‌داند. مهدی بازرگان دربارهٔ ریشه‌های اختلاف شریعتی و روحانیت می‌نویسد: عکس العمل روحانیون. روحانیون عکس العملهای شدیدی نسبت به انتقادات شریعتی نشان دادند که درنهایت منجر به تعطیلی حسینه ارشاد و دستگیری شریعتی شد: مرتضی انصاری قمی خواستار حبس و اعدام شریعتی شد. او به دولت، مردم و روحانیون هشدار داد: «در یک قرن اخیر، اسلام و تشیع هیچگاه دشمنی خطرناک‌تر و گستاخ‌تر از علی شریعتی
هیچگاه دشمنی خطرناک‌تر و گستاخ‌تر از علی شریعتی به خود ندیده است». ناصر مکارم شیرازی با چاپ مقاله‌ای در مجله مکتب اسلام به‌عنوان «آیا شورا مبنای حکومت اسلامی است؟» نظر شریعتی را نادرست دانسته و استدلال کرده بود که شیعه به انتخاب خلیفه بر اساس رأی شورا معتقد نیست و خلیفه را منتخب خدا و پیامبر می‌داند. ابوالحسن قزوینی نوشت: «هرچند مدتی است کسالت دارم و قادر بر مطالعه نیستم، ولی نظر به مطالعه اجمالی، کتب مذکور مطابق با مذهب تشیع نمی‌باشد و انکار خاتمیت و انکار ضروری دین اسلام است.» علامه سید محمدحسین طباطبایی