payamvha/North_RAG huggingface dataset:
فیلم بلند او پس از "دیترویت" (۲۰۱۷) است. در ژوئن همان سال، ادریس البا، ربکا فرگوسن، گابریل باسو، جرد هریس و گرتا لی به گروه بازیگران پیوستند. ۳ در اوت، تریسی لتس و موزس اینگرام اضافه شدند. در سپتامبر، آنتونی راموس، برایان تی، جونا هاوئر کینگ، کایل آلن، فرانچسکا کارپانینی، ابوبکر علی، مالاکای بیزلی، امینا نیوس و جیسون کلارک به جمع بازیگران ملحق شدند. در اکتبر، بنگا آکینابه نیز به بازیگران اضافه شد. در ۲۴ اکتبر گزارش شد که فیلم‌برداری اصلی در ترنتون، نیوجرسی آغاز شده است. در دسامبر اعلام شد که فیلم وارد
آغاز شده است. در دسامبر اعلام شد که فیلم وارد مرحلهٔ پساتولید شده است. انتشار. در ژوئن ۲۰۲۵، عنوان فیلم مشخص شد و اعلام شد که نام آن "خانه‌ای از دینامیت" است. این فیلم قرار است ابتدا به صورت اکران محدود در ایالات متحده در اکتبر ۲۰۲۵ نمایش داده شود و سپس از ۲۴ اکتبر از طریق نتفلیکس در دسترس قرار گیرد. در اوت ۲۰۲۵، اعلام شد که فیلم در برخی سینماهای بریتانیا در ۳ اکتبر ۲۰۲۵ و به صورت جهانی در ۱۰ اکتبر اکران خواهد شد.
یوهانس مگنوس (؛ ۱۹ مارس ۱۴۸۸ – ) مورخ، کشیش کاتولیک، متخصص الهیات، و اسقف کاتولیک اهل سوئد بود.
'Historia de Gentibus Septentrionalibus اثری از اولاس مگنوس درباره کشورهای نوردیک است که در سال ۱۵۵۵ در رم چاپ شد. این کتاب برای مدت طولانی برای بقیه اروپا مرجع مسائل سوئد باقی ماند. محبوبیت آن به دلیل حکاکی‌های چوبی متعدد از مردم و آداب و رسوم آنها افزایش یافت. این کتاب هنوز هم گنجینه‌ای ارزشمند از اطلاعات تاریخی فراوان در مورد آداب و رسوم و فرهنگ عامه اسکاندیناوی است. این کتاب به زبان‌های هلندی (۱۵۶۲)، ایتالیایی (۱۵۶۵)، آلمانی (۱۵۶۷)، انگلیسی (۱۶۵۸) و سوئدی (۱۹۰۹) ترجمه شد. خلاصه‌هایی از آن نیز در آنتورپ
(۱۹۰۹) ترجمه شد. خلاصه‌هایی از آن نیز در آنتورپ (۱۵۵۸ و ۱۵۶۲)، پاریس (۱۵۶۱)، بازل (۱۵۶۷)، آمستردام (۱۵۸۶)، فرانکفورت (۱۶۱۸) و لیدن (۱۶۵۲) منتشر شد. نمونه‌ای از آن در جریان خواستگاری پادشاه سوئد از ملکه الیزابت اول انگلستان به ویلیام سیسیل داده شد و در سال 1822 توسط والتر اسکات به آن ارجاع داده شد.
اولاس مگنوس (؛ اکتبر ۱۴۹۰ – ۱ اوت ۱۵۵۷ (سن ۶۶)) نقشه‌نگار، دیپلمات، مورخ، انسان‌شناس، اسقف کاتولیک، و نویسنده اهل سوئد بود.
یاکوب زیگلر (; ۱۴۷۰ – اوت ۱۵۴۹) ریاضی‌دان، اخترشناس، متخصص الهیات، و جغرافی‌دان اهل امپراتوری مقدس روم بود.
کلودیوس کلاوس (; – ) جغرافی‌دان، و نقشه‌نگار اهل قلمروی دانمارک بود. اعتقاد بر این است که او در روستای سالینگ در جزیره فونن دانمارک متولد شده است. او با لوحی در آگاردن محلی گرامی داشته می‌شود. در سال‌های ۱۴۱۲-۱۴۱۳، در سن ۲۵ سالگی، او سفر به دور اروپا را آغاز کرد و یازده سال بعد (۱۴۲۳-۱۴۲۴) در رم ظاهر شد. اعتقاد بر این است که او تا مدار ۷۰ درجه و ۱۰ دقیقه شمالی عرض جغرافیایی سفر کرده است. در رم، او با کاردینال جوردانو اورسینی و منشی پاپ، جیان فرانچسکو پوجو براچیولینی، که از جمله کسانی بودند که برای
پوجو براچیولینی، که از جمله کسانی بودند که برای به‌روزرسانی نقشه‌برداری قدیمی رومی تلاش می‌کردند، دوست شد. کلودیوس در توصیف واقع‌گرایانه‌تری از کشورهای شمال اروپا، به ویژه ایسلند و گرینلند، نقش داشت و احتمالاً اولین نقشه‌برداری بود که گرینلند را روی نقشه قرار داد. او همچنین به خاطر نامگذاری مکان‌های گرینلند با استفاده از اشعار آهنگ‌های محلی قدیمی شناخته می‌شود.
ذخیره نیروی زمینی بریتانیا () نیروی ذخیره داوطلب فعال نیروی زمینی بریتانیا است. این نیرو جدا از نیروی ذخیره عادی است که اعضای آن پرسنل عادی هستند که مسئولیت قانونی خدمت را برعهده دارند. نیروی ذخیره ارتش که از نیروی سرزمینی (۱۹۰۸ تا ۱۹۲۱) منشعب شده است، از سال ۱۹۲۱ تا ۱۹۶۷ و دوباره از سال ۱۹۷۹ تا ۲۰۱۴ با نام ارتش سرزمینی و از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۹ با نام ذخیره داوطلب سرزمینی و ارتشی شناخته می‌شد. این نیرو در سال ۱۹۰۸ توسط وزیر جنگ، ریچارد هالدین، ایجاد شد، زمانی که قانون نیروهای سرزمینی و ذخیره ۱۹۰۷، نیروی داوطلب
قانون نیروهای سرزمینی و ذخیره ۱۹۰۷، نیروی داوطلب که قبلاً توسط غیرنظامیان اداره می‌شد را با نیروی سواره‌نظام یئومانری (در همان زمان شبه‌نظامیان به ذخیره ویژه تغییر نام دادند) ترکیب کرد. هالدین یک «نیروی سرزمینی» داوطلب را برنامه‌ریزی کرد تا خط دومی برای شش لشکر نیروی اعزامی که او به عنوان محور ارتش منظم ایجاد می‌کرد، فراهم کند. قرار بود نیروی سرزمینی از ۱۴ لشکر پیاده‌نظام و چهارده تیپ سواره‌نظام، همراه با تمام سلاح‌ها و خدمات پشتیبانی مورد نیاز برای جنگ در خارج از کشور، از جمله توپخانه سلطنتی، سپاه مهندسین
از کشور، از جمله توپخانه سلطنتی، سپاه مهندسین سلطنتی، کمیساریا و پشتیبانی پزشکی، تشکیل شود. قرار بود نیروی ذخیره ویژه جدید، به عنوان یک نیروی ذخیره گسترش یافته برای ارتش منظم، انبارهای شبه‌نظامیان را در اختیار بگیرد. هالدین تحت فشارهای سیاسی متعدد، در آخرین لحظه هدف عمومی نیروی سرزمینی را در قانون نیروهای سرزمینی و ذخیره خود به دفاع داخلی تغییر داد، اما ساختار برنامه‌ریزی شده را تغییر نداد. در طول جنگ جهانی اول، تا پایان آوریل ۱۹۱۵، شش لشکر کامل سرزمینی به نبرد اعزام شده بودند. بین دو جنگ، ارتش سرزمینی
به نبرد اعزام شده بودند. بین دو جنگ، ارتش سرزمینی (همانطور که اکنون نامیده می‌شد) دوباره تأسیس شد تا تنها وسیله گسترش در جنگ‌های آینده باشد، اما کوچکتر از قبل و دارای منابع ضعیفی بود. با این حال، ۸ لشکر نیروی سرزمینی قبل از سقوط فرانسه مستقر بودند. پس از جنگ جهانی دوم، نیروی سرزمینی با ده لشکر بازسازی شد، اما سپس به طور متوالی کاهش یافت تا اینکه بازسازی در سال ۱۹۷۰ آغاز شد و تعداد آنها به نزدیک به ۷۳۰۰۰ نفر رسید. سپس با وجود نقش عمده در جنگ عراق و جنگ افغانستان، دوباره کاهش یافت و به حدود ۱۴۰۰۰ نفر رسید.
دوباره کاهش یافت و به حدود ۱۴۰۰۰ نفر رسید. از سال ۲۰۱۱ این روند معکوس شد و هدف جدیدی برای ۳۰۰۰۰ نیروی انسانی آموزش دیده تعیین شد که با تأمین منابع برای آموزش، تجهیزات و تأکید بر نقش‌های واحدها و زیرمجموعه‌های تشکیل شده، احیا شد. در طول دوره‌های جنگ تمام‌عیار، نیروی ذخیره ارتش با حق ویژه سلطنتی در خدمت منظم تحت یک قانون نظامی برای مدت زمان خصومت‌ها یا تا زمان تصمیم‌گیری در مورد غیرفعال‌سازی گنجانده می‌شود. برای مثال، پس از جنگ جهانی دوم، ارتش سرزمینی، آنطور که در آن زمان شناخته می‌شد، تا سال ۱۹۴۷ منحل نشد.
که در آن زمان شناخته می‌شد، تا سال ۱۹۴۷ منحل نشد. نیروهای ذخیره ارتش معمولاً یک شغل یا حرفه غیرنظامی تمام‌وقت دارند که در برخی موارد مهارت‌ها و تخصص‌هایی را فراهم می‌کند که مستقیماً قابل انتقال به یک نقش نظامی تخصصی هستند، مانند کارمندان ان‌اچ‌اس که در واحدهای خدمات پزشکی ارتش ذخیره خدمت می‌کنند. تمام پرسنل ذخیره ارتش در صورت بسیج اجباری، مشاغل غیرنظامی خود را تا حد محدودی طبق قانون حفظ می‌کنند. با این حال، هیچ گونه حمایت قانونی در برابر تبعیض در استخدام برای عضویت در ذخیره ارتش در روند عادی وقایع (یعنی
برای عضویت در ذخیره ارتش در روند عادی وقایع (یعنی زمانی که بسیج نمی‌شوند) وجود ندارد.
آنتونیو لافرری (; ۱۵۱۲ – ۱۵۷۷) نقاش، نقشه‌نگار، قلم‌زن، ناشر، و گرافیست اهل فرانسه بود. اطلس‌های لافرری. امروزه لافرری بیشتر به خاطر اطلس‌های لافرری که در سال ۱۵۷۰ در رم منتشر شدند، شناخته می‌شود. این اطلس‌ها یکی از اولین مجموعه‌های ارگانیک نقشه‌های چاپی هستند که در صفحه اول خود تصویر اطلس را در حالی که کره زمین را در دست دارد، دارند. نسخه‌های کپی‌شده از شهر ناپل (در کاخ میرادویس)، مربوط به سال ۱۵۶۶، در موزه سن مارتینو در ناپل به نمایش گذاشته شده‌اند. او برای تهیه این اطلس با مهم‌ترین نقشه‌برداران ایتالیایی
تهیه این اطلس با مهم‌ترین نقشه‌برداران ایتالیایی آن زمان همکاری کرد: جاکومو گاستالدی، باتیستا آنیسه، آنتونیو سالامانکا، فرانچسکو کاموسیو جوان، دوناتو برتلی، فراندو برتلی و پائولو فورلانی. در سال ۲۰۱۴، کتابخانه ایالتی بایرن اطلس‌های لافرری را از یک مجموعه‌دار خصوصی به قیمت ۱.۴ میلیون یورو خریداری کرد.
مارک لنکستر (؛ زادهٔ ) سیاستمدار حزب محافظه‌کار بریتانیا، عضو مجلس اعیان و افسر ذخیره ارتش بریتانیا است که از اکتبر ۲۰۲۳ به عنوان مدیر ذخیره نیروی زمینی بریتانیا خدمت می‌کند. او پیش از این از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۰ به عنوان نماینده پارلمان از حوزه شمال شرقی میلتون کینز و سپس کرسی جانشین آن، میلتون کینز شمالی، از زمان ایجاد این کرسی در انتخابات عمومی ۲۰۱۰ تا زمان بازنشستگی‌اش از مجلس عوام در انتخابات عمومی ۲۰۱۹ خدمت کرده است. او پس از تشکیل دولت ائتلافی در سال ۲۰۱۰، در چندین سمت، ابتدا به عنوان کمیسر لرد
سال ۲۰۱۰، در چندین سمت، ابتدا به عنوان کمیسر لرد خزانه‌داری ملکه، و سپس در ماه مه ۲۰۱۵ به وزارت دفاع منتقل شد، ابتدا به عنوان معاون پارلمانی وزیر امور کهنه سربازان، نیروهای ذخیره و پرسنل، و سپس از ۱۳ ژوئن ۲۰۱۷ به عنوان وزیر امور نیروهای مسلح. او تا زمان بازنشستگی از دولت در ۱۶ دسامبر ۲۰۱۹ در این نقش خدمت کرد. در مراسم تجلیل از انحلال در سال ۲۰۱۹، به او لقب اشرافی مادام‌العمر اعطا شد و در ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۰ به عنوان «بارون لنکستر کیمبولتون» منصوب شد. او در ۱۲ اکتبر ۲۰۲۰ به مجلس اعیان معرفی شد. لنکستر در ۱۲ مه
۲۰۲۰ به مجلس اعیان معرفی شد. لنکستر در ۱۲ مه ۱۹۷۰ در کمبریج متولد شد. او به صورت خصوصی در مدرسه کیمبولتون در هانتینگدونشایر تحصیل کرد، جایی که پدرش رونالد لنکستر از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۸۸ کشیش بود. او در سال ۱۹۹۲ مدرک کارشناسی خود را در رشته مطالعات بازرگانی از دانشگاه باکینگهام و در سال ۱۹۹۳ مدرک ام‌بی‌ای خود را از دانشکده بازرگانی دانشگاه اکستر دریافت کرد.
قبیله‌های فنلاندی () گروه‌های قومی باستانی هستند که در طول زمان فنلاندی‌ها از آنها تکامل یافته‌اند. در سال ۱۵۴۸، میکائیل آگریکولا در عهد جدید خود اشاره می‌کند که قبایل فنلاندی عبارتند از فنلاندی‌ها، تاواستین‌ها و کارلی‌ها. همین تقسیم‌بندی را می‌توان در سنجاق سینه‌های معمولی که زنان در قرن‌های ۱۲ تا ۱۴ می‌پوشیدند نیز مشاهده کرد. با این حال، فرهنگ فلزی، به ویژه جواهرات و سلاح‌ها، در اواخر دوره مروونژی‌ها در قرن هشتم در منطقه فنلاند معاصر، به شکلی متمایز و خاص تکامل یافته بود. هدف از این تکامل احتمالاً بیان
تکامل یافته بود. هدف از این تکامل احتمالاً بیان هویت خاص "فنلاندی" بود که از تصویر منشأ مشترک و شباهت متقابل زاده شده بود. قبیله‌های فنلاندی اغلب در منابع تاریخی، مانند نامه‌های پاپ، «تواریخ اول نووگورود» و «تواریخ اریک» ذکر شده‌اند.
'Se Wsi Testamenti (؛ ) اولین ترجمه عهد جدید به زبان فنلاندی است؛ که در سال ۱۵۴۸ منتشر شد. این ترجمه توسط میکائیل آگریکولا، که در آن زمان رئیس مدرسه کلیسای جامع تورکو و بعداً اسقف تورکو بود، ترجمه شد. این نسخه خطی که عموماً به عنوان برجسته‌ترین اثر آگریکولا در نظر گرفته می‌شود، در سال ۱۵۴۳ تکمیل شد، اما پنج سال دیگر تحت اصلاح قرار گرفت. کل کار یازده سال طول کشید. "عهد جدید" که در سال ۱۵۴۸ در استکهلم چاپ شد، هنوز عمدتاً بر اساس گویش تورکو بود. متن. "Se Wsi Testamenti" شامل ۷۱۸ صفحه و تصاویر فراوان است. این
شامل ۷۱۸ صفحه و تصاویر فراوان است. این کتاب دو مقدمه دارد، عملی و الهیاتی. در مقدمه عملی، آگریکولا دلایلی برای استفاده از گویش تورکو ارائه می‌دهد و توضیح می‌دهد که چگونه مسیحیت به فنلاند وارد شد. در مقدمه الهیاتی، آگریکولا می‌گوید که ترجمه او بر اساس متن یونانی نوشته دسیدریوس اراسموس (که به ویژه از زمان حضورش در فیلیپ ملانشتن برای او آشنا بود)، مجموعه‌ای لاتین از دسیدریوس اراسموس، ترجمه آلمانی توسط مارتین لوتر، و همچنین سوئدی کتاب مقدس نوشته اولاس پتری انجام شده است. ویژگی‌ها. آگریکولا همچنین توضیح می‌دهد
شده است. ویژگی‌ها. آگریکولا همچنین توضیح می‌دهد که چگونه مجبور بوده کلمات جدید زیادی بسازد و امیدوار بوده که مورد پسند و استفاده قرار گیرند (که همینطور هم شده است، اگرچه برخی از آنها، به ویژه حیواناتی که هرگز در فنلاند دیده نشده‌اند، پس از مواجهه با حیوان یا شیء واقعی، کمتر مورد توجه قرار گرفته‌اند؛ مانند "jalopeura" یا "گوزن نجیب" برای شیر - که اکنون "leijona" نامیده می‌شود، و "kamelikurki" یا "جرثقیل شتر" برای شترمرغ - که اکنون "strutsi" نامیده می‌شود). "Se" (به معنای واقعی کلمه "that") در عنوان، یک حرف
(به معنای واقعی کلمه "that") در عنوان، یک حرف تعریف دستوری قطعی است (معادل "the" در انگلیسی)؛ فنلاندی مدرن حرف تعریف ندارد. املا. ویژگی‌های املای این کتاب عبارتند از:
اولاس پتری (؛ 1493 – (۵۸ یا ۵۹ ساله)) قدیس مسیحی اهل سوئد بود. او که Petersson نیز نامیده می‌شود، بیشتر با نام لاتین خود، Olaus Petri (یا کمتر رایج، Olavus Petri) شناخته می‌شود، روحانی، نویسنده، قاضی و از چهره‌های اصلی اصلاحات پروتستانی در سوئد بود. برادرش، لارنتیوس پتری (لارس پِرسون)، اولین اسقف اعظم لوتری انجیلی سوئد شد.
«فنلاندی‌های اصیل» (، ) مردمی تاریخی و زیرگروهی مدرن ("heimo") از مردم فنلاند هستند. آنها در مناطق استان تاریخی فنلاندی اصیل () و ساتاکونتا زندگی می‌کنند و به گویش‌های جنوب غربی فنلاندی صحبت می‌کنند. فنلاندی‌های اصیل در طول تاریخ خود پیوندهای محکمی با اسکاندیناوی داشته‌اند. در ابتدا، نام خارجی «فنلاند» و نام داخلی «سوئومی» فقط به منطقه جنوب غربی که فنلاندی‌ها در آن ساکن بودند، اشاره داشت. بعداً، معنای این نام‌ها گسترش یافت و به کل منطقه فنلاند مدرن اشاره کرد. پیش از این، نام "فین" به معنای مردم سامی بود، به
پیش از این، نام "فین" به معنای مردم سامی بود، به خصوص در حماسه‌های نورس قدیمی‌تر. اعتقاد بر این است که نام روسی Сумь، "سوم"، که در وقایع‌نگاری‌های نووگورودی آمده است، به خود فنلاندی‌ها اشاره دارد. از "سوم‌ها" به عنوان متحدان سوئدی‌ها در نبرد نوا در سال ۱۲۴۰ یاد شده است.
گویش‌های جنوب غربی فنلاندی () گویش‌های غربی فنلاندی هستند که در جنوب غرب فنلاند و ساتاکونتا صحبت می‌شوند. گویش‌های جنوب غربی فنلاندی تأثیرات لهجه‌های زیر و بمی و سوئدی را دارند، و همچنین ویژگی‌هایی از سایر گروه‌های گویشی (به ویژه تاواستی) را دارند. با این حال، ویژگی‌ها و تأثیرات سایر گروه‌های گویش فنلاندی تا حد زیادی در گویش رائوما وجود ندارد. گویش‌های فنلاندی جنوب غربی را می‌توان به دو زیرگروه، گروه‌های شمالی و شرقی تقسیم کرد که به نوبه خود می‌توانند به گروه‌های حتی کوچک‌تری تقسیم شوند. هیکی اویانسو گروه
حتی کوچک‌تری تقسیم شوند. هیکی اویانسو گروه شمالی را به سه گروه تقسیم کرد: رائوما، تایواسالو و ماسکو و گروه شرقی را به دو گروه تقسیم کرد: هالیکو و گروه‌های ساحلی.
پیتر رینولدز (؛ – ) بازیگر اهل بریتانیا بود. وی بین سال‌های ۱۹۴۸ تا ۱۹۷۵ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است، می‌توان به "خوکچه هندی"، "جعبه جادویی"، "ردا"، "نقطه فروپاشی" اشاره کرد. حرفه. بیشتر دوران حرفه‌ای او با بازی در فیلم‌های درجه ب سپری شد؛ جایی که به‌عنوان «نمونهٔ کامل یک شیاد، دوست‌پسر غیرقابل‌اعتماد، باج‌گیر بی‌وجدان، و مرد خوش‌برخوردی که همیشه آماده بود تا برای یک بانو سیگار روشن کند» شناخته می‌شد. مجله "فیلم‌لینک" نوشت: «بازیگران کمی از نسل او بودند
"فیلم‌لینک" نوشت: «بازیگران کمی از نسل او بودند که تماشای فیلم‌ها را تا این اندازه سرگرم‌کننده می‌کردند.» او در دو فیلم از جان گیلرمین نقش‌آفرینی کرد. همچنین در قسمت بیست‌وهشتم از مجموعه "ماجراهای ویلیام تل" با عنوان انتقام‌جو (۱۹۵۹) نقش «ایلِر» را بازی کرد. او در سریال تلویزیونی "انتقام‌جویان" نیز ظاهر شد؛ در سال ۱۹۶۱ در نقش «اَل برِیدی» در قسمت «"خطر دوگانه"» و در سال ۱۹۶۷ در نقش «تولیپ» در قسمت «"چه کسی کیست؟"». در سال ۱۹۶۹، رینولدز به استرالیا نقل مکان کرد و حرفه‌اش جانی دوباره گرفت. او در شش سال نخست
کرد و حرفه‌اش جانی دوباره گرفت. او در شش سال نخست حضورش در آنجا (از ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۴)، در بیش از ۲۰ نقش – عمدتاً در تلویزیون – ظاهر شد. یکی از نقش‌های برجسته‌اش بازی در فیلم کمدی سیاه "مجموعه خصوصی" محصول ۱۹۷۲ بود. او همچنین در تبلیغات سیگار وودباین بازی کرد. رینولدز به‌تنهایی و تنها با سگ کوچک‌اش در سیدنی زندگی می‌کرد؛ برادرش نیز در همان شهر سکونت داشت. مرگ. او و سگش در تاریخ ۲۲ آوریل ۱۹۷۵، در آتش‌سوزی آپارتمانش در خیابان آکسفورد، پدینگتون، سیدنی جان باختند. علت آتش‌سوزی، کشیدن سیگار در رختخواب اعلام شد.
نبرد نوا (; ; ) بین جمهوری نووگورود به همراه کارلیاها و پادشاهی سوئد، شامل نیروهای نروژی، فنلاندی و تاواستیان‌ها، در رود نوا، نزدیک آبادی اوست-ایزورا، در ۱۵ ژوئیه ۱۲۴۰ درگرفت. این نبرد فقط در منابع روسی ذکر شده است و هنوز مشخص نیست که آیا یک تهاجم بزرگ و یا یک یورش کوچک بوده است. در تاریخ‌نگاری روسیه، این رویداد به رویدادی با مقیاس و اهمیت عظیم تبدیل شده است.
یک گوآهتی (goahti در سامی شمالی، goahte در سامی لوله، gåhte در سامی پیته، gåhtie در سامی اومه، gåetie و gábma در سامی جنوبی، ، ، )، در فرهنگ سامی کومه یا چادر از سه نوع پوشش است: پارچه، خزه تورب یا چوب. گوآهتیِ پوشیده از پارچه بسیار شبیه به یک لاووی سامی است، اما اغلب کمی بزرگتر ساخته می‌شود. در نوع چادری آن، گوآهتی به عنوان «میله خمیده» یا «میله نان» نیز نامیده می‌شود، زیرا شکل آن کشیده‌تر است در حالی که لاوو به شکل دایره است. ساخت. ساختار داخلی میله‌ها به این ترتیب است: ۱) چهار میله که در یک انتها خمیده
این ترتیب است: ۱) چهار میله که در یک انتها خمیده هستند (طول ) ۲) یک میله مرکزی افقی مستقیم (طول ) ۳) تقریباً دوازده میله دیواری مستقیم (طول ). اندازه همه میله‌ها می‌تواند به طور قابل توجهی متفاوت باشد. چهار میله خمیده تا زاویه حدود ۱۳۰ درجه خمیده می‌شوند. دو تا از این تیرک‌ها در یک انتها سوراخی دارند که در آنها حفر شده است و آن دو انتها توسط تیرک افقی بلند مرکزی که توسط تیرک‌های توصیف شده وارد شده است، به هم متصل می‌شوند. دو تیرک منحنی دیگر نیز در انتهای دیگر تیرک بلند به هم متصل می‌شوند. وقتی این سازه
دیگر تیرک بلند به هم متصل می‌شوند. وقتی این سازه برپا می‌شود، یک پایه چهارپایه با تیرک بلند در بالا و مرکز سازه تشکیل می‌شود. با سازه چهارپایه که حدود پنج تا هشت فوت ارتفاع دارد، تقریباً ده یا دوازده "تیرک دیواری" مستقیم در مقابل سازه قرار می‌گیرند. پوشش گوآهتی، که امروزه معمولاً از کرباس ساخته می‌شود، در مقابل سازه قرار داده شده و بسته می‌شود. ممکن است بیش از یک پوشش وجود داشته باشد که سازه را بپوشاند. تفاوت‌های بین گوآهتی و لاوو را می‌توان با نگاه کردن به بالای سازه‌ها مشاهده کرد. تیرک‌های لاوو به هم
به بالای سازه‌ها مشاهده کرد. تیرک‌های لاوو به هم نزدیک می‌شوند، در حالی که تیرک‌های گوآهتی از هم جدا هستند و به هم نمی‌رسند. در نسخه چمنی گوآهتی، بوم با چوب جایگزین می‌شود که روی سازه پوشیده شده با پوست توس و سپس پوده قرار می‌گیرد تا ساختاری بادوام ایجاد کند. حمل و نقل و قابلیت استفاده. به طور سنتی، سامی‌ها کل سازه جدا شده را با استفاده از گوزن شمالی اهلی خود به عنوان حیوان بارکش برای حمل یا کشیدن تیرک‌ها در حین دنبال کردن گله گوزن شمالی خود، حمل می‌کردند. امروزه، به دلیل اندازه نامناسب تیرک‌های خمیده، این
به دلیل اندازه نامناسب تیرک‌های خمیده، این سازه کمتر توسط سامی‌ها به عنوان سرپناه قابل حمل استفاده می‌شود. سامی‌ها هنگام پیروی از سنت فرهنگی خود، بیشتر از لاووی سامی برای سازه کمپینگ خود استفاده می‌کنند. در مناطق ساحلی، سامی‌های ساحلی ساکن‌تر، تا جنگ جهانی دوم از گوآهتی پیت به عنوان یک ساختمان ترکیبی برای زندگی انسان و دام استفاده می‌کردند.
چاه آبی اژدها (چینی: 永樂藍洞) که با نام چاه آبی یونگ‌لو نیز شناخته می‌شود، یک گودال آبی در دریای چین جنوبی و نزدیک جزایر پاراسل است. این چاه با عمق حدود ، تا پیش از کشف گودال «تام جا» در سال ۲۰۲۴ عمیق‌ترین گودال آبی شناخته‌شده جهان به‌شمار می‌رفت. این گودال حدود عمیق‌تر از چاه آبی دین در باهاما است. محلی‌ها آن را «چشم دریای چین جنوبی» می‌نامند و در افسانه‌ها گفته می‌شود محل یافتن چوب طلایی سون ووکونگ در رمان "سفر به غرب" بوده‌است. کشف. چاه آبی یونگ‌لو در سال ۲۰۱۶ به‌وسیله ماهیگیران محلی شناخته شد. نخستین
۲۰۱۶ به‌وسیله ماهیگیران محلی شناخته شد. نخستین بررسی‌ها با استفاده از ربات زیرآبی Video Ray Pro 4 انجام گرفت که عمق آن را ۳۰۱ متر و قطر دهانه را ۱۳۰ متر اندازه‌گیری کرد. در جریان این پژوهش‌ها بیش از ۲۰ گونه جدید دریایی شناسایی شدند. پژوهش. مطالعات علمی نشان داده‌است که این گودال دارای دو لایه ترموکلاین و تغییرات چشمگیر در ترکیب شیمیایی آب است. در عمق بیش از ۹۰ متر سطح اکسیژن به‌طور قابل توجهی کاهش یافته و حیات دشوارتر می‌شود. اهمیت. چاه آبی یونگ‌لو برای پژوهش در زمینه‌های اقلیم‌شناسی، اکولوژی دریایی و
پژوهش در زمینه‌های اقلیم‌شناسی، اکولوژی دریایی و ژئوشیمی اهمیت بسیاری دارد.
ویکی (به انگلیسی: Viki) موضوع یکی از اولین آزمایش‌ها در مورد زبان در میمون‌ها بود که به اواخر دهه ۱۹۴۰ و اوایل دهه ۱۹۵۰ برمی‌گردد. ویکی شامپانزه‌ای بود که توسط کیت و کاترین هیز به شیوه یک نوزاد انسان بزرگ شد تا ببینند آیا می‌تواند واژگان انسانی را یاد بگیرد یا خیر. او تحت گفتاردرمانی قرار گرفت که شامل دستکاری فک پایین او توسط خانواده هیز می‌شد. در نهایت، او توانست چهار کلمه را بیان کند: تجزیه و تحلیل ضبط‌های صوتی او نشان داد که او قادر به جذب همزمان «قالب‌های» صامت و «محتوای» مصوت‌گونه نبود، اما «با موفقیت
صامت و «محتوای» مصوت‌گونه نبود، اما «با موفقیت نمونه کوچکی از صداهای گفتاری صامت شبه انسانی، ازجمله تلفظ لبی و احتمالاً نرم‌کامی» را تولید کرد. در آن زمان، موفقیت بسیار محدود او در ابتدا به این صورت تفسیر شد که نشان می‌دهد میمون‌ها قادر به استفاده از زبان انسانی نیستند. بااین‌حال، آزمایش‌های بیشتر که در آن به شامپانزه‌ها در استفاده از زبان اشاره آمریکایی آموزش داده شد، نشان داد که دستاوردهای ویکی به‌طور قابل توجهی به‌دلیل محدودیت‌های فیزیولوژیکی مختل شده است: شامپانزه‌ها قادر به تولید صداهایی نیستند که
است: شامپانزه‌ها قادر به تولید صداهایی نیستند که گفتار انسان را تشکیل می‌دهند. ویکی به‌مدت سه سال مانند یک انسان، حتی با یک خواهر و برادر انسانی، با مربیان خود، کیت و کتی هیز در اورنج پارک، فلوریدا، زندگی کرد، با این تصور که سایر تلاش‌های ناموفق برای آموزش زبان انسانی به یک نخستی غیرانسانی به این دلیل شکست خورده است که این مطالعات از محیط‌هایی بسیار متفاوت با محیط انسان هنگام یادگیری زبان توسط نوزادان استفاده کرده‌اند. بااین‌حال، تجربه فراگیری زبان شکست خورد، کتی هیز پس‌از سه سال گفت: «تنها نقص آشکار و مهم
کتی هیز پس‌از سه سال گفت: «تنها نقص آشکار و مهم در هوش ذاتی میمون، در مقایسه با انسان، فقدان یک قابلیت برای استفاده و درک زبان است». استدلال قوه زبان در حوزه زبان‌شناسی تکاملی و زبان‌شناسی زیستی رایج است. نوآم چامسکی آن را «دستگاه اکتساب زبان» ذاتی انسان نامید که امکان استفاده از «اندام زبانی» یا قوه زبان بالغ را برای ما فراهم می‌کند. چامسکی، با اذعان به اینکه زبان اجزای مشترکی در گونه‌ها و حوزه‌های مختلف دارد، اکنون از اصطلاحات «وسیع» و «محدود» استفاده می‌کند، که محدود بودن تنها ویژگی انسانی با بی‌نهایت
که محدود بودن تنها ویژگی انسانی با بی‌نهایت گسسته است.
«اشک‌ها» () ترانه‌ای از خواننده و ترانه‌پرداز آمریکایی، سابرینا کارپنتر است. این ترانه در ۲۹ اوت ۲۰۲۵ از طریق آیلند رکوردز به عنوان دومین تک‌آهنگ هفتمین آلبوم استودیویی او با نام "بهترین دوست انسان" (۲۰۲۵) منتشر شد. پیش‌زمینه و تبلیغ. سابرینا کارپنتر پس از انتشار تک‌آهنگ آغازین «من‌چایلد» در ۵ ژوئن ۲۰۲۵، از ۲۳ ژوئیه با کمک طرفداران و کاربران شبکه‌های اجتماعی شروع به آشکار کردن نام قطعات آلبوم هفتم خود با نام "بهترین دوست انسان" کرد. در ۱ اوت، او نام دومین قطعهٔ آلبوم با عنوان «اشک‌ها» را منتشر کرد. این
قطعهٔ آلبوم با عنوان «اشک‌ها» را منتشر کرد. این معرفی همراه با عکسی از کارپنتر بود که در کنار توله‌سگی در حال استراحت روی صندلی سفید ایستاده و واژهٔ «Tears» در تصویر دیده می‌شد. یک هفته پیش از انتشار این آلبوم، کارپنتر اعلام کرد که قطعهٔ «اشک‌ها» همزمان با آلبوم در ۲۹ اوت به عنوان دومین تک‌آهنگ منتشر خواهد شد. این اطلاعیه شامل یک تیزر از موزیک ویدئو بود که به عنوان «کاملاً سینمایی» توصیف شد. در این تریلر، کارپنتر با کلاه کابوی در میان مزرعه‌ای مه‌آلود و پر از یونجه ایستاده است؛ در پس‌زمینه خودروی سوخته‌ای
از یونجه ایستاده است؛ در پس‌زمینه خودروی سوخته‌ای دیده می‌شود و او به سمت خانه‌ای متروکه خیره شده است. سپس تصویر به سیاهی می‌رود و عنوان «Tears» با فونتی قرمز و شبیه خون روی صفحه ظاهر می‌شود. کارپنتر زیر این تیزر نوشت: «ویدئوی اشک‌ها. ۸/۲۹... فقط یک هفته دیگر تا انتشار "بهترین دوست انسان"!»
چیان‌فان (؛ ؛ به معنی «صورت فلکی هزار بادبان») که رسماً به نام صورت فلکی Spacesail شناخته می‌شود و همچنین با عنوان G60 Starlink نیز اشاره می‌شود، یک ابرصورت فلکی ماهواره‌ای اینترنتی در مدار پایین زمین است که توسط چین برنامه‌ریزی شده تا پوشش اینترنت جهانی ایجاد کند. این پروژه توسط Shanghai Spacecom Satellite Technology (SSST)، شرکتی که توسط دولت مردم شانگهای و آکادمی علوم چین پشتیبانی می‌شود، ایجاد شده است. این پروژه در سال ۲۰۲۴ آغاز شد تا رقیبی برای ابرصورت فلکی ماهواره‌ای Starlink باشد و برنامه‌ریزی شده که
ماهواره‌ای Starlink باشد و برنامه‌ریزی شده که تا پایان پروژه بیش از ۱۵٬۰۰۰ ماهواره را شامل شود. تاریخچه. ۲۰۲۳. برنامه «هزار بادبان» با طرح «طرح اقدام شانگهای برای ترویج توسعه هوافضای تجاری و ایجاد مرکز صنعت اطلاعات فضایی (۲۰۲۳–۲۰۲۵)» آغاز شد که در ۲۰ نوامبر اعلام شد. دولت شانگهای ۶٫۷ میلیارد یوآن چین (۹۴۳ میلیون دلار) برای این پروژه اختصاص داد. اولین ماهواره با پنل تخت برای این ابرصورت فلکی در دسامبر ۲۰۲۳ مونتاژ شد. امکانات این ماهواره به شرکت دولتی Shanghai Gesi Aerospace Technology (Genesat) اختصاص یافت.
Gesi Aerospace Technology (Genesat) اختصاص یافت. ۲۰۲۴. در ۶ اوت ۲۰۲۴ ساعت ۰۶:۴۲ UTC، چین اولین مجموعه از هجده ماهواره را با وسیله پرتاب لانگ مارچ ۶A به مدار قطبی پرتاب کرد. این پرتاب، ۳۵امین پرتاب مداری چین در سال ۲۰۲۴ بود و مرحله بالایی لانگ مارچ ۶A پس از تحویل ۱۸ ماهواره متلاشی شد و بیش از ۳۰۰ قطعه فضایی در مدار پایین زمین باقی گذاشت. در ۱۵ اکتبر ۲۰۲۴، دومین گروه از هجده ماهواره به مدار پرتاب شد. در ۵ دسامبر ۲۰۲۴، سومین گروه از هجده ماهواره پرتاب شد. آینده. بر اساس گزارش رسانه‌های دولتی چین، چین
شد. آینده. بر اساس گزارش رسانه‌های دولتی چین، چین برنامه‌ریزی کرده تا پایان سال ۲۰۲۵، ۶۴۸ ماهواره را مستقر کند، بخشی از ۱٬۲۹۶ ماهواره مرحله اول. ابرصورت فلکی کامل بیش از ۱۵٬۰۰۰ ماهواره خواهد داشت. این سیستم همچنین برنامه‌ریزی کرده بود فرکانس‌ها و جایگاه‌های مداری محدود را اختصاص دهد و امنیت داده‌ها را فراهم کند. تاثیر بر آسمان. ماهواره‌های چیان‌فان درخشان هستند و آلودگی نوری آن‌ها تهدیدی برای ستاره‌شناسی رصدی است. خطوط نور ایجاد شده در تصاویر پژوهشی توسط نرم‌افزار قابل حذف نیست و لذت دیداری از آسمان شب را
قابل حذف نیست و لذت دیداری از آسمان شب را مختل می‌کند.
همجنس‌گرایی زنانه، گِی، دوجنس‌گرا، تراجنسیتی و کوئیر (LGBTQ) در قزاقستان با چالش‌هایی جدی روبه‌رو هستند که ساکنان غیر-ال‌جی‌بی‌تی با آن مواجه نمی‌شوند. فعالیت جنسی همجنس‌گرایانه میان مردان و زنان در قزاقستان قانونی است، اما زوج‌های همجنس و خانوارهایی که توسط زوج‌های همجنس سرپرستی می‌شوند از همان حمایت‌های قانونی که زوج‌های دگرجنس‌گرا دریافت می‌کنند، برخوردار نیستند. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، قزاقستان در اواخر ۱۹۹۷ فعالیت جنسی همجنس‌گرایانه میان مردان و زنان را عملاً و از ۱۹۹۸ رسماً جرم‌زدایی کرد و
و زنان را عملاً و از ۱۹۹۸ رسماً جرم‌زدایی کرد و سن رضایت در اواخر ۱۹۹۷ عملاً و از ۱۹۹۸ رسماً برابر شد. افراد تراجنسیتی از سال ۲۰۰۳ اجازهٔ تغییر جنسیت قانونی یافته‌اند. افراد LGBTQ از سال ۲۰۲۲ اجازهٔ خدمت در ارتش را دارند. با این حال، حقوق افراد LGBTQ در قزاقستان همچنان به‌شدت محدود است و همجنس‌گرایی در جامعهٔ قزاق بسیار بدنام است. هیچ سازمان مردم‌نهاد LGBTQ وجود ندارد، نشانه‌های آشکار عدم‌تحمل رسمی دیده می‌شود و هیچ برابری حقوقی بر پایهٔ گرایش جنسی در حوزه‌هایی همچون اشتغال، آموزش، رسانه و ارائهٔ کالا و