payamvha/North_RAG huggingface dataset:
شناخته می‌شود، فرودگاه اصلی خدمت‌رسان به اولان‌باتور است و تنها فرودگاه بین‌المللی مغولستان محسوب می‌شود. این فرودگاه در تاریخ ۴ ژوئیه ۲۰۲۱ افتتاح شد. این فرودگاه جایگزین فرودگاه بین‌المللی بویانت-اوخا شد. این فرودگاه بزرگ‌ترین تأسیسات هوایی در کشور مغولستان است و به عنوان یک قطب برای تمام شرکت‌های هواپیمایی اصلی مغولستان خدمت می‌کند. این فرودگاه در دره خُشِگ واقع در سرگلن، استان تو، ۵۲ کیلومتری جنوب اولان‌باتور و ۲۰ کیلومتری جنوب‌غربی زونماد قرار دارد. این فرودگاه از طریق بزرگراه به اولان‌باتور متصل است و
فرودگاه از طریق بزرگراه به اولان‌باتور متصل است و اتوبوس‌های شاتل به نقاط مختلف شهر رفت‌وآمد می‌کنند. این فرودگاه دارای پروازهای مستقیم به ۱۱ مقصد داخلی و همچنین مقاصد بین‌المللی در آسیا و اروپا است. در سال ۲۰۲۳، این فرودگاه به حدود ۱٫۷ میلیون مسافر داخلی و بین‌المللی خدمت‌رسانی کرد. فرودگاه مساحتی معادل ۱۰۴٬۲۰۰ متر مربع را پوشش می‌دهد. این فرودگاه دارای یک باند با طول و عرض است. همچنین شامل یک تاکسی‌وی موازی به طول (عرض )، دو تاکسی‌وی سریع و سه تاکسی‌وی خروجی است. نام. فرودگاه جدید در ۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ به نام
است. نام. فرودگاه جدید در ۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۰ به نام کنونی خود نامگذاری شد و "فرودگاه بین‌المللی چنگیز خان" سابق به نام پیش از ۲۰۰۵ خود یعنی "فرودگاه بین‌المللی بویانت-اوخا" بازگشت. "چنگیز خان" یک آوانویسی از تلفظ مدرن مغولی چنگیز خان است. در مراحل برنامه‌ریزی و ساخت، این فرودگاه با نام‌های مختلفی از جمله فرودگاه بین‌المللی جدید اولان‌باتور و فرودگاه دره خُشِگ (یا خُشِگت) شناخته می‌شد. تاریخچه. فرودگاه اصلی سابق اولان‌باتور، فرودگاه بین‌المللی بویانت-اوخا، که در سال ۱۹۵۷ تأسیس شده بود، در نزدیکی دو کوه در جنوب و
۱۹۵۷ تأسیس شده بود، در نزدیکی دو کوه در جنوب و شرق خود واقع شده است. به همین دلیل، تنها یک سمت باند این فرودگاه قابل استفاده بود و اغلب تحت تأثیر رویدادهای جوی قرار می‌گرفت. فرودگاه جدید با ظرفیت پذیرش تا ۱۱۰۰ مسافر در هر ساعت و سه میلیون مسافر در سال طراحی شده است و ظرفیت حمل بار آن ۱۱٬۹۰۰ تن است. توسعهٔ این فرودگاه عمدتاً توسط یک وام کم‌بهره از دولت ژاپن (آژانس همکاری بین‌المللی ژاپن) (۹۳٪)، و مابقی آن توسط دولت مغولستان تأمین مالی شد. توسعه. برنامه‌ریزی اولیه برای این فرودگاه در سال ۲۰۰۶ با کمک دولت
اولیه برای این فرودگاه در سال ۲۰۰۶ با کمک دولت ژاپن انجام شد. در ماه مه ۲۰۰۸، یک قرارداد وام کم‌بهره به مبلغ () به مدت ۴۰ سال با نرخ بهرهٔ ۰٫۲٪ بین دولت مغولستان و بانک همکاری بین‌المللی ژاپن برای ساخت یک فرودگاه بین‌المللی جدید امضا شد. بر اساس این وام، پروژه باید توسط مشاوران و پیمانکاران ژاپنی انجام شود؛ با این حال، مواد و تجهیزات مورد استفادهٔ پیمانکاران می‌توانست تا ۷۰٪ از هر کشور دیگری تأمین شود. بین سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱، مشارکت مشترک Azusa Sekkei و Oriental Consultants طراحی و اسناد مناقصهٔ فرودگاه
Consultants طراحی و اسناد مناقصهٔ فرودگاه را تهیه کردند. در سال ۲۰۱۱، مناقصه‌ای برای ساخت فرودگاه اعلام شد که در آن مشارکت مشترک میتسوبیشی-چیودا (MCJV) در مناقصه فنی موفق شد. پس از بازبینی قیمت و مذاکرات قراردادی طولانی، قرارداد اصلی ساخت در ۱۰ مه ۲۰۱۳ بین MCJV و اداره هوانوردی کشوری مغولستان امضا شد. مبلغ نهایی وام‌های دولت ژاپن برای توسعهٔ فرودگاه به () رسید که باید طی چهل سال بازپرداخت شود. ساخت و افتتاح. مراسم کلنگ‌زنی در ۲۲ آوریل ۲۰۱۲ برگزار شد، و ساخت اولیه با یک طرح حفاظت از سیلاب در محل آغاز شد.
اولیه با یک طرح حفاظت از سیلاب در محل آغاز شد. سایر کارهای در حال انجام شامل ساخت خط برق از نالایخ بود. ساخت اصلی از مه ۲۰۱۳ تا آوریل ۲۰۲۰ ادامه داشت. عملیات بتن‌ریزی برج کنترل در ۱۳ سپتامبر ۲۰۱۳ آغاز شد. در ۲۹ ژانویه ۲۰۱۴، ساخت ایستگاه برق فرودگاه تکمیل و به شبکهٔ مرکزی برق مغولستان متصل شد. ساخت یک بزرگراه شش بانده به طول ۳۰ کیلومتر به اولان‌باتور در مه ۲۰۱۶ آغاز شد و در سال ۲۰۱۹ به پایان رسید. در حالی که تاریخ افتتاح اولیه برای دسامبر ۲۰۱۶ تعیین شده بود، بخش عمده‌ای از ساخت‌وساز تنها در سال ۲۰۱۷ به
بود، بخش عمده‌ای از ساخت‌وساز تنها در سال ۲۰۱۷ به پایان رسید. افتتاح فرودگاه بارها به ۲۰۱۸، ۲۰۱۹، ۲۰۲۰، و ۲۰۲۱. به تأخیر افتاد. این تأخیرها به مذاکرات قراردادی مربوط به بهره‌برداری و مالکیت فرودگاه، ساخت بزرگراه به اولان‌باتور و تأثیر دنیاگیری کووید-۱۹ در مغولستان مربوط می‌شد. عملیات در فرودگاه در ۴ ژوئیه ۲۰۲۱ با یک پرواز افتتاحیه به توکیو توسط میات مونگولین ایرلاینز با مسیر اولان‌باتور-ناریتا-اولان‌باتور با بوئینگ ۷۳۷ آغاز شد. عملیات. مدیریت. فرودگاه بین‌المللی چنگیز خان توسط شرکت «فرودگاه بین‌المللی جدید
چنگیز خان توسط شرکت «فرودگاه بین‌المللی جدید اولان‌باتور» () مدیریت می‌شود، که مسئولیت عملیات فرودگاه را تا سال ۲۰۳۶ بر عهده دارد. این شرکت به عنوان یک شراکت بین دو شرکت تشکیل شده است: شرکت مدیریت فرودگاه ژاپن (متعلق به میتسوبیشی کرپریشن، فرودگاه بین‌المللی ناریتا، Japan Airport Terminal، و JALUX) که ۵۱ درصد از این شرکت را در اختیار دارد، در حالی که «فرودگاه خوشگیین خونده» () که توسط دولت مغولستان تأمین مالی شده است، مالک ۴۹ درصد از سهام است. JALUX manages the airport's retail businesses. شرکت JALUX مدیریت
airport's retail businesses. شرکت JALUX مدیریت کسب‌وکارهای خرده‌فروشی فرودگاه را بر عهده دارد. ترافیک و آمار. مسافران. ترمینال‌های مسافری فرودگاه دارای مساحتی برابر با هستند که قسمت ورودی‌ها در طبقهٔ اول (همکف) و خروجی‌ها در طبقهٔ دوم قرار دارد. باربری. ترمینال باربری فرودگاه دارای مساحتی برابر با است و ظرفیت سالانهٔ باربری آن ۱۱٬۹۰۰ تن است. این ترمینال همچنین دارای تأسیسات جداگانه برای واردات/صادرات کالاهای خطرناک، با ارزش بالا، و کالاهای یخچالی است. حمل و نقل زمینی. فرودگاه از طریق بزرگراه به اولان‌باتار
نقل زمینی. فرودگاه از طریق بزرگراه به اولان‌باتار متصل است و تقریباً از مرکز شهر فاصله دارد. خدمات اتوبوس شاتل، تاکسی‌ها و وسایل نقلیه خصوصی از جمله روش‌های حمل و نقل هستند.
هیدالگو ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
پول تیر یک هزینهٔ مالی است که از خانوادهٔ فرد اعدام‌شده دریافت می‌شود. طبق مدارک موجود، پول تیر در دو نظام پادشاهی پهلوی و جمهوری اسلامی ایران، پادشاهی یوگسلاوی، و همچنین در جمهوری خلق چین و آلمان نازی از خانواده‌های زندانیان اعدام‌شده دریافت شده است.
کژآکند () گونه‌ای لباس جنگی از جنس کتان یا پشم بود که میان آن را با تار و پود ابریشم (یا پشم)، پُر می‌کردند و همین تار و پود ابریشمی، می‌توانست همانند نوعی زره، تأثیر ضربهٔ شمشیر یا پیکان کمان را تا حد زیادی بگیرد. کژآکند را معمولاً در زیر جوشن یا زره صفحه‌ای می‌پوشیدند تکنیک دوخت آن شبیه فرایند لحاف‌دوزی بوده است. کژآکند، که ترکیبی از «کژ» به معنی ابریشم به همراه «آکنده» می‌باشد، در منابع مختلف، دارای اسامی مختلفی همچون «کج آکند»، «کژاکند» و «کژآغند» هم می‌باشد.
جستجوی شوهرِ گم‌شده یک گونه از قصّهٔ عامیانه است که میانِ اقوام و مللِ گوناگون رواج دارد. در طبقه‌بندیِ آرنه−تامپسون−اوتر شمارهٔ این گونه ۴۲۵ است. داستان‌های این گونه اغلب مرکّب می‌باشند از بخش‌هایی از زیرگونه‌های جانور همچون داماد و چند زیرگونهٔ هم‌خانواده. زیرگونه‌ها. A. جانور همچون داماد: جوان‌ترین دختر از پدر سوغات می‌خواهد. پدر سوغات را در باغِ جانور می‌یابد، ولی مجبور می‌شود قول دهد که دختر را به جانور خواهد داد . . . . B. پسر زن جادوگر C. دیو و دلبر D. شوهر ناپدیدشده M. مار همچون داماد
منِ جلاد (; ) فیلم اکشن جنایی محصول سال ۲۰۲۴ کره جنوبی به کارگردانی و نویسندگی مشترک و تهیه‌کنندگی ریو سونگ وان و با بازی هوانگ جونگ مین و جونگ هه این است. این فیلم دنبالهٔ فیلم سال ۲۰۱۵، "کهنه‌سرباز" است. این فیلم نخستین بار در بخش میدنایت اسکرینینگ در هفتاد و هفتمین جشنواره فیلم کن در ۲۱ مه ۲۰۲۴ به نمایش درآمد. "من جلاد" در کره جنوبی در ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۴ اکران خواهد شد.
بدون قاب (; ) یک مجموعه اینترنتی محصول سال ۲۰۲۱ کره جنوبی است. بازیگران پارک جونگ مین، سون سوک گو، چوی هی سو و لی جه هون هر کدام یک قسمت را نویسندگی و کارگردانی کردند. این مجموعه در سرویس رسانه‌ای بر فراز اینترنت واچا در ۸ دسامبر ۲۰۲۱ منتشر شد. تولید. توسعه. در ۲۰ آوریل ۲۰۲۱، سرویس استریم واچا از تولید "بدون قاب"، پروژه‌ای چهار قسمتی خبر داد که نخستین تجربهٔ کارگردانی پارک جونگ مین، سون سوک گو، چوی هی سو و لی جه هون خواهد بود. این پروژه به تهیه‌کنندگی هاردکات است. بازیگران. فهرست گروه بازیگران در ۳۱ اوت
است. بازیگران. فهرست گروه بازیگران در ۳۱ اوت ۲۰۲۱ معرفی شد.
حسین ملاعبداللهی دیپلمات ایرانی است. او مدیركل تشریفات وزارت امور خارجه، سفیر ایران در نیجریه و ویتنام و به مدت ۲۰ ماه مدیرکل آفریقای وزارت امور خارجه و سپس سفیر ایران در صربستان بوده‌است. در زمان سفارت او در ویتنام، چهارمین کمیسیون مشترک ایران و ویتنام در هانوی با حضور وزیر بازرگانی ایران برگزار شد. در زمان سفارت او در صربستان، ویزای این کشور برای مدتی برای ایرانیان لغو شد.
آلکس پریلسون (زادهٔ ۱۵ آذر ۱۳۷۰) یک اسکیت‌باز حرفه‌ای است که در سن دیگو زندگی می‌کند. پریلسون در سال ۱۳۷۸ (۱۹۹۹ میلادی) استفاده از اسکیت‌برد را آغاز کرد و در سال ۱۳۸۴ (۲۰۰۵ میلادی) به‌طور حرفه‌ای وارد این رشته شد. حرفه. پریلسون با عنوان «پسر محبوب سن دیگو» شناخته شده است و طبق یک ارزیابی: از زمان ظهور اسکیت‌بازان دیگر مانند شاون وایت و رایان شکلر، هیچ اسکیت‌باز جوانی با چنین استعداد بسیاری در گروه سنی خود ظهور نکرده است… نظر همه یکسان است؛ آلکس پریلسون آینده اسکیت‌برد در سن دیگو است. طبق مقاله‌ای در "نورث
اسکیت‌برد در سن دیگو است. طبق مقاله‌ای در "نورث کانتری تایمز"، پریلسون از زمانی که در سن ۹ سالگی شروع به اسکیت‌برد سواری کرد، آرزو داشت که یک اسکیت‌باز حرفه‌ای شود. او ور این باره می‌گوید: در سن ۱۳ سالگی، او در رقابت "دام آم ورت" در کاستا مسا، کالیفرنیا، مقام اول را کسب کرد و در دور نهایی خود یک حرکت ۵۴۰ را اجرا کرد. فعالیت حرفه‌ای او در سال ۱۳۸۴ (۲۰۰۵ میلادی) آغاز شد، زمانی که در سن ۱۶ سالگی، در مسابقات جهانی اسکیت‌برد اِل‌جی در منچستر، انگلستان، مقام دوم را کسب کرد و جایزه‌ای به مبلغ ۲۰٬۰۰۰ دلار دریافت
را کسب کرد و جایزه‌ای به مبلغ ۲۰٬۰۰۰ دلار دریافت کرد. از آن زمان، او در رویدادهایی در کپنهاگ، مکزیکو سیتی، دبی و مکان‌های مختلفی در ایالات متحده شرکت کرده است. برای پیشرفت بهتر در حرفه‌اش، پریلسون از کلاس دهم دبیرستان گروسمونت انصراف داد تا به مدرسه کارآموزی سن دیگو برود و از انعطاف بیشتری در برنامه‌اش برخوردار شود. این انتخاب به معنای از دست دادن بازی‌های فوتبال دبیرستان و جشن‌های پایانی سال تحصیلی برای او بوده است، اما او اظهار کرد: «به هر حال به این رویدادها نمی‌رفتم و از آن‌ها خوشم نمی‌آمد.» او
رویدادها نمی‌رفتم و از آن‌ها خوشم نمی‌آمد.» او جوان‌ترین اسکیت‌باز در زمینه اسکیت‌برد عمودی است و همچنین تنها تازه‌کار به‌شمار می‌رود. او در تور اِی‌اِس‌تی ۲۰۰۷ شرکت کرد و از میان ده شرکت‌کننده، مقام ششم را کسب کرد و در مصاحبه‌ای با روزنامه «واشینگتن پست» گفت: «احتمالاً این‌ها بهترین اجراهایی است که تا به حال در زندگی‌ام داشته‌ام.» او برای کسب مقام چهارم در ایکس گیمز در لس آنجلس جایزه‌ای به مبلغ ۸٬۰۰۰ دلار دریافت کرد. او با اجرای پشت سر هم ۵۴۰ و ۷۲۰ موفق به دریافت این جایزه شد. سپس او در اولین تلاشش در
به دریافت این جایزه شد. سپس او در اولین تلاشش در مسابقات پاناسونیک اوپن برای تور ای‌تی اس موفق به کسب صلاحیت شد و در همان فصل برای جایزه" Trick of the Week" در مسابقات "رایت‌گارد" نامزد شد، که طبق مقاله‌ای در روزنامه «سان دیگو یونین-تریبیون»، آن تابستان برای این ورزشکار جوان «تابستانی درخشان» بوده است. او در مورد اهداف بلندمدت خود، گفته است: تونی هاوک (۳۹ ساله) قادر است کارهای زیادی انجام دهد… نمی‌دانم برای اسکیت‌برد سواری در این سن چه چیزی لازم است، اما امیدوارم که بتوانم این کارها را من نیز انجام دهم.
امیدوارم که بتوانم این کارها را من نیز انجام دهم. می‌خواهم تا زمانی که می‌توانم اسکیت‌برد سواری کنم. در ژوئیه ۲۰۰۹، در مسابقات "مالوف مانی کاپ" که به‌وسیله مانستر انرژی درینک در کاستا مسا، کالیفرنیا برگزار شد، او چهارمین شخصی شد که موفق به اجرای حرکت حرکت ۹۰۰ شد. او جایزه ۷۵٬۰۰۰ دلاری را برنده شد و با اجرای ۹۰۰، جایگاه شماره یک خود را در مسابقات عمودی تضمین کرد. حامیان مالی. حامیان مالی اسکیت‌برد پریلسون شامل ونس، راک‌استار انرژی درینک، پروتک، برونسون اسپید کو، تندر تراکس، اسپیتفایر ویلز، اسکلتون کی
اسپید کو، تندر تراکس، اسپیتفایر ویلز، اسکلتون کی ام‌اف‌جی، رندمز هاردور، استراتوسفر اسکیت شاپ، پارادوکس گریتپِیپ و ۱۸۷ کیلر پدز هستند. زندگی شخصی. پریلسون پیش‌تر در بونیتا، کالیفرنیا زندگی می‌کرد. او یک خواهر بزرگ‌تر و یک برادر کوچکتر به نام براندون دارد که او نیز اسکیت‌باز است؛ پدرش، گلن، یک متخصص قلب است.
حیات وحش یونان شامل گیاگان و زیاگان گوناگون یونان، کشوری در جنوب اروپا است. در این کشور ۴۴۶ گونه پرنده، ۱۱۵ گونه پستاندار، ۶۴ گونه خزنده، ۲۲ گونه دوزیست، ۴۷۶ گونه ماهی دریایی و ۱۶۲ گونه ماهی آب شیرین زیست می‌کنند. دلفین معمولی نوک‌کوتاه حیوان ملی یونان است. اقلیم. در بیشتر کشور اقلیم مدیترانه‌ای وجود دارد و تابستان گرم یا داغ است و در زمستان بارش هست. اکثر جزیره‌ها اقلیم مدیترانه‌ای دارند و اقلیم کرت به‌طور خاص تحت تأثیر محیط دریای اطرافش و نزدیکی به آفریقا است. مناطق مرتفع‌تر بخش‌های غربی و مرکزی کشور و
است. مناطق مرتفع‌تر بخش‌های غربی و مرکزی کشور و بخش‌های کوهستانی پلوپونز اقلیم آلپی دارند. اقلیم در سرتاسر کشور بسیار گوناگون است و در ژوئن در نزدیکی قله‌ها ممکن است هنوز برف وجود داشته باشد؛ درحالیکه زمین‌های پست دمای بالایی دارند. زیاگان. یونان با توپوگرافی و زیستگاه‌های گوناگون خود زیاگان پرنده غنی‌ای دارد. این کشور جای ملاقات پرندگان سه قاره است؛ حد جنوبی برای برخی گونه‌ها و حد شمالی برای برخی دیگر. در کنار جمعیت‌های پرندگان ساکن، بسیاری گونه‌های مهاجر این کشور را وقتی به‌صورت فصلی میان سرزمین‌های
این کشور را وقتی به‌صورت فصلی میان سرزمین‌های زادآوریشان و ناحیه‌های زمستان‌گذرانی جابجا می‌شوند، ملاقات می‌کنند. جنگل دادیا در شمال شرقی کشور ناحیه‌ای مهم برای پرندگان شکاری است؛ جایی که چهار گونه کرکس در میان سی و شش گونه روزگرد که به ثبت رسیده‌اند، زیست می‌کنند. جزیره یاروس منطقه زادآوری بزرگترین جمعیت فک راهب مدیترانه در خطر انقراض است.
اِروین اِتِل با نام مستعار ارنست کروگر (زادهٔ ۳۰ ژوئن ۱۸۹۵ در کلن؛ درگذشتهٔ ۹ سپتامبر ۱۹۷۱ در باد بونسن) یک دیپلمات اهل آلمان، ناسیونال‌سوسیالیست و یکی از رهبران اس‌اس بود. زندگی‌نامه. اروین اتل فرزند یک کشیش بود و در یک خانوادهٔ محافظه‌کار و وفادار به امپراتوری آلمان بزرگ شد. پس از اتمام تحصیلاتش در دبیرستان رئال در راتنوو، در سال ۱۹۱۳ به عنوان دانشجوی نیروی دریایی در نیروی دریایی امپراتوری آلمان کار خود را آغاز کرد و در جنگ جهانی اول به عنوان سرباز شرکت کرد. او در سال ۱۹۲۰ با درجهٔ ستوان یکم از نیروی
کرد. او در سال ۱۹۲۰ با درجهٔ ستوان یکم از نیروی دریایی خارج شد. پس از آن، اتل یک سال در کمیتهٔ خدمات دوستان آمریکایی (AFSC) و سه سال در شرکت یوردان اوند برگر در هامبورگ به کارهای تجاری پرداخت و از سال ۱۹۲۵ مدیریت بخش حمل و نقل هوایی شرکت یونکرس لوفتورکر را به عهده گرفت. او در این دوره به ترکیه و ایران اعزام شد. اتل در سال ۱۹۳۰ به کلمبیا نقل مکان کرد و در شرکت هواپیمایی آلمانی-کلمبیایی SCADTA در بارانکیا مشغول به کار شد. او از نظر سیاسی دیدگاهی ملی‌گرایانه داشت و از سال ۱۹۲۴ عضو حزب ملی‌گرای خلق آلمان بود.
و از سال ۱۹۲۴ عضو حزب ملی‌گرای خلق آلمان بود. در اول مارس ۱۹۳۲ به حزب نازی پیوست و مسئول گروه محلی حزب نازی در خارج از کشور شد. پس از به قدرت رسیدن نازی‌ها در آلمان، در نوامبر همان سال به عنوان رهبر سازمان حزب نازی در کلمبیا منصوب شد. در سال ۱۹۳۵، اتل به آلمان بازگشت و به درجهٔ کاپیتان نیروی ذخیره ارتقا یافت و در بروکراسی حزب نازی به مقام رئیس بخش منصوب شد. او در سال ۱۹۳۶ به دستور ارنست ویلهلم بوله به خدمت در وزارت امور خارجه آلمان منتقل شد و به عنوان دبیر دوم سفارت آلمان در رم و رهبر گروه حزب نازی در
دوم سفارت آلمان در رم و رهبر گروه حزب نازی در ایتالیا فعالیت کرد. او در یکی از سخنرانی‌های اولیه خود از «ایمان به رهبر و جهان‌بینی نازی» تمجید کرد و به «معجزهٔ ایمان که آلمان را نجات داده» اشاره کرد. در ۹ نوامبر ۱۹۳۷، اتل به اس‌اس پیوست و تا سال ۱۹۴۱ به درجهٔ اس‌اس-بریگادفورر رسید. در ۱۶ اکتبر ۱۹۳۹، اتل به عنوان سفیر آلمان در ایران منصوب شد. او در این مقام تلاش کرد تا نفوذ بریتانیا در خاورمیانه را با همکاری ملی‌گرایان عرب کاهش دهد. اتل به عنوان سفیر و مشاور فرهنگی سفارت توصیه کرد که احساسات دینی ضدیهودی
فرهنگی سفارت توصیه کرد که احساسات دینی ضدیهودی موجود را به یهودستیزی نژادی تبدیل کنند و از "دین به عنوان وسیله‌ای طبیعی برای تبلیغ یهودستیزی استفاده کنند. او پیشنهاد داد که: راهبرد این روند می‌تواند تأکید بر مبارزه محمد با یهودیان در دوران قدیم و مبارزه رهبر (هیتلر) در دوران اخیر باشد. اگر این مبارزه با بریتانیایی‌ها و یهودیان همراه شود، می‌توان یک تبلیغات ضدیهودی مؤثر در میان مردم شیعه ایران راه انداخت. پس از اشغال ایران توسط ارتش بریتانیا در اوت ۱۹۴۱، اتل از طریق استانبول به آلمان بازگشت. او در تاریخ ۲۴
از طریق استانبول به آلمان بازگشت. او در تاریخ ۲۴ ژوئیه ۱۹۴۲ از استانبول، از طریق یک نامهٔ محرمانه به دفتر شرق وزارت امور خارجه، اجرای برنامه‌های رادیویی عرب‌زبان را از Zeesen برای ارسال پیام‌های مخفی پیشنهاد کرد. به دلیل پیشروی نامطلوب جنگ برای آلمان، اتل از برنامهٔ خود برای تصرف خاورمیانه و منصوب شدن به عنوان فرماندار صرف‌نظر کرد. او ابتدا مسئول مکاتبات بین وزارت خارجه و حزب نازی بود. در دسامبر ۱۹۴۳، اتل به درخواست خودش توسط ریبنتروپ از وزارت خارجه بازنشسته شد و به اس‌اس پیوست. او در سال ۱۹۴۴ به درجهٔ
شد و به اس‌اس پیوست. او در سال ۱۹۴۴ به درجهٔ کاپیتان در ذخیرهٔ اس‌اس رسید و به عنوان فرمانده گروهان و مربی خدمت کرد. آخرین مأموریت او در رژیمان آموزش اس‌اس در پوتلوس و مرکز آموزش نیروهای زرهی اس‌اس در برگن بود. از سال ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۶، اتل با نام مستعار «ارنست کروگر» به عنوان سردبیر سیاسی خارجی در هفته‌نامهٔ "دی تسایت" فعالیت کرد. او مقالات خود را در موضوعاتی دربارهٔ فرقه‌ها، لژها، مسائل نژادی یا جاسوسی، خیانت، کمونیسم، سازمان‌های جنایی، فساد و دستگاه قضایی منتشر می‌کرد. برخی از مقالات او حاوی اصطلاحات نازی و
می‌کرد. برخی از مقالات او حاوی اصطلاحات نازی و ایده‌های ملی‌گرایانه بود. پس از استعفای سردبیر "دی تسایت"، ریشارد تونگل، اتل نیز از تحریریه خارج و بازنشسته شد. او به عنوان کارمند سابق وزارت خارجه، حقوق بازنشستگی به عنوان سفیر درجه یک دریافت کرد. پس از جنگ، او فعالیت سیاسی نداشت اما همچنان با ایدئولوژی نازی همدردی می‌کرد و به آن اعتقاد داشت. اسناد آرشیوی. در آرشیو سیاسی وزارت خارجهٔ آلمان، در آثار باقی‌ماندهٔ او یک پوشهٔ "HA Ettel" با اسنادی از سیاست خاورمیانهٔ آلمان، همکاری با مفتی و اقدامات ضدیهودی
آلمان، همکاری با مفتی و اقدامات ضدیهودی برنامه‌ریزی شده در منطقه وجود دارد.
عراق اولین بار در بازی‌های المپیک ۱۹۴۸ شرکت کرد. این کشور در بازی‌های المپیک ۱۹۵۲ غایب بود و در بازی‌های المپیک ۱۹۵۶ به‌دلیل مخالفت با بحران سوئز این بازی‌ها را تحریم کرد. عراق در بازی‌های المپیک ۱۹۶۰ موفق به کسب مدال برنز در رم شد. پس از شرکت در سه بازی دیگر، در المپیک‌های ۱۹۷۲ و ۹۷۶ برای تحریم رژیم آپارتاید آفریقای جنوبی شرکت نکرد. عراق یکی از کشورهای غیرآفریقایی است که در تحریم بازی‌های ۱۹۷۶ شرکت کرد، کشورهای دیگر شامل افغانستان، آلبانی، برمه (میانمار)، گویانا، سری‌لانکا و سوریه بودند. از سال ۱۹۸۰، عراق
سری‌لانکا و سوریه بودند. از سال ۱۹۸۰، عراق در هر المپیک شرکت کرده است. در تاریخ ۹ آوریل ۲۰۰۳، ساختمان کمیته ملی المپیک عراق در بغداد در جریان غارت‌ها و آتش‌سوزی‌ها آسیب دید. برنامه‌های المپیک عراق به‌سرعت بازیابی شد و این کشور توانست در المپیک آتن ۲۰۰۴ شرکت کند و تیم فوتبال عراق تقریباً موفق به کسب مدال برنز شد، اما در مسابقه مدال برنز از ایتالیا شکست خورد. عراق هیچگاه در بازی‌های المپیک زمستانی شرکت نکرده است. عراق از زمانی که وارد بازی‌ها شده است، تنها یک مدال کسب کرده است. آنها مدال برنز را در
تنها یک مدال کسب کرده است. آنها مدال برنز را در وزنه‌برداری در المپیک تابستانی ۱۹۶۰ به‌دست آوردند. این کشور از زمان ورود به بازی‌ها توسط کمیته ملی المپیک عراق نمایندگی می‌شود.
تاجیکستان نخستین حضورش در بازی‌های المپیک به عنوان یک کشور مستقل مربوط است به سال ۱۹۹۶ میلادی. این کشور پس از آن تاریخ، هر ساله ورزشکارانی را به نمایندگی از خود برای تمامی ادوار بازی‌های المپیک تابستانی اعزام کرده است. تاجیکستان همچنین از سال ۲۰۰۲ بدین سو، در برخی از دوره‌های بازی‌های المپیک زمستانی شرکت داشتند. آندری دریگین یکی از دو نفری است که تا به حال نماینده تاجیکستان در بازی‌های المپیک زمستانی بوده است و تنها شرکت کننده از کشور خود در سال‌های ۲۰۰۲، ۲۰۰۶ و ۲۰۱۰ میلادی بوده است. پیش از استقلال
۲۰۰۲، ۲۰۰۶ و ۲۰۱۰ میلادی بوده است. پیش از استقلال تاجیک‌ها، ورزشکاران این سرزمین به عنوان بخشی از کاروان‌های ورزشی شوروی در المپیک تا سال ۱۹۸۸ میلادی، می‌توانستند در بازی‌های المپیک شرکت کنند. پس از وقایع مربوط به فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، تاجیکستان در سال ۱۹۹۲ ورزشکاران خود را تحت عنوان تیم متحد راهی مسابقات آن سال کرد. وزرشکاران ذیل مدال‌آوران المپیکی بودند که پیشتر، در قالب تیم شوروی به المپیک اعزام شدند و مدال آن‌ها تحت پرچم و نشان اتحاد جماهیر شوروی ثبت شد، ولی اهل جمهوری شوروی سوسیالیستی تاجیکستان
ثبت شد، ولی اهل جمهوری شوروی سوسیالیستی تاجیکستان بودند: یوری لوبانوف، زیبینیسو رستموا، نلی کیم و آندری عبدالولی‌یف. تاجیکستان نخستین مدال خود را به عنوان یک کشور مستقل در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۸ در پکن به دست آورد؛ در این دوره، رسول باقی‌یف توانست به مدال برنز در جودو مردان در وزن ۷۳ کیلوگرم دست یابد. اما نخستین مدال طلا و قهرمانی این کشور زمانی به دست آمد که دلشاد نظروف موفق شد در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ مقام نخست پرتاب چکش را در دو و میدانی کسب نماید. کمیته ملی المپیک برای کشور تاجیکستان در
نماید. کمیته ملی المپیک برای کشور تاجیکستان در سال ۱۹۹۲ میلادی تأسیس شد و کمیته بین‌المللی المپیک آن را در سال ۱۹۹۳ میلادی به رسمیت شناخت.
رده‌بندی مناطق حفاظت‌شده اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت یا رده‌های مدیریت مناطق حفاظت‌شده IUCN رده‌هایی است که به‌منظور دسته‌بندی مناطق حفاظت‌شده توسط اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت (IUCN) به‌کار می‌رود. استفاده از رده‌های مناطق حفاظت‌شده بخشی از راهبردی است که برای حفاظت از محیط زیست طبیعی و تنوع زیستی جهان استفاده می‌شود. اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت (IUCN)، سامانه دسته‌بندی مدیریت مناطق حفاظت‌شده را برای تعریف، ثبت و طبقه‌بندی طیف گسترده‌ای از اهداف خاص و نگرانی‌ها، در هنگام طبقه‌بندی مناطق
اهداف خاص و نگرانی‌ها، در هنگام طبقه‌بندی مناطق حفاظت‌شده و اهداف آن‌ها. توسعه داده است. دستورالعمل‌های تکمیلی بیشتری نیز مخصوص مناطق حفاظت‌شده دریایی (MPAs) تدوین شده است. این روش طبقه‌بندی در مقیاس جهانی توسط دولت‌های ملی و نهادهای بین‌المللی مانند سازمان ملل متحد و کنوانسیون تنوع زیستی به رسمیت شناخته شده است. رده‌ها. رده Ia – ذخیره‌گاه طبیعی محدودشده. ذخیره‌گاه طبیعی محدودشده (رده Ia دسته‌بندی IUCN) منطقه‌ای است که به‌منظور حفاظت از تنوع زیستی و احتمالاً ویژگی‌های زمین‌شناسی/ژئومورفولوژی آن، از همه
ویژگی‌های زمین‌شناسی/ژئومورفولوژی آن، از همه استفاده‌های انسانی به جز استفاده سبک محافظت می‌شود. این مناطق اغلب زیستگاه اکوسیستم‌های بومی متراکم هستند که در آن همه مزاحمت‌های انسانی به جز مطالعات علمی، پایش زیست‌محیطی و آموزش ممنوع است. از آنجا که این مناطق به شدت محافظت می‌شوند، محیط‌های بکر و ایده‌آلی را فراهم می‌کنند که اندازه‌گیری تأثیر خارجی انسان در مقایسه با مناطق دیگر را امکان‌پذیر می‌کنند. در برخی موارد، ذخیره‌گاه‌های طبیعی محدودشده، برای جوامع اطراف خود اهمیت معنوی دارند و به همین دلیل نیز محافظت
خود اهمیت معنوی دارند و به همین دلیل نیز محافظت می‌شوند. افرادی که در داخل منطقه به انجام آداب مذهبی خود مشغول هستند، حق دارند به این کار ادامه دهند و انجام آن با اهداف حفاظتی و مدیریتی منطقه مطابقت دارد. جلوگیری از تأثیرات انسانی بر ذخیره‌گاه‌های طبیعی محدودشده، به‌طور فزاینده ای دشوار است، زیرا آلودگی اقلیم و هوا و بیماری‌های نوظهور در محدوده مناطق حفاظت‌شده متوقف نمی‌شود. در صورتی که برای حفظ این دستورالعمل‌های سختگیرانه نیاز به مداخله دائمی باشد، این منطقه با تنزل رده، اغلب در دسته IV یا V قرار خواهد
با تنزل رده، اغلب در دسته IV یا V قرار خواهد گرفت. رده Ib – منطقه طبیعت وحش. منطقه طبیعت وحش (رده Ib دسته‌بندی IUCN) به ذخیره‌گاه طبیعی محدودشده شباهت دارد، اما به‌طور کلی بزرگ‌تر است و با روشی کمی سختگیرانه‌تر محافظت می‌شود. این مناطق یک پهنه حفاظت‌شده هستند که در آن تنوع زیستی و فرایندهای اکوسیستمی (از جمله تکامل) اگر قبلاً توسط فعالیت‌های انسانی مختل شده باشند، اجازه دارند شکوفا شده یا بازسازی را تجربه کنند. این پهنه‌ها مناطقی هستند که ممکن است از گونه‌های در معرض تهدید و جوامع زیست‌محیطی در برابر
در معرض تهدید و جوامع زیست‌محیطی در برابر تأثیرات تغییر اقلیم محافظت کنند. بازدیدهای انسانی در این مناطق به حداقل محدود می‌شود و اغلب فقط به کسانی که مایل به سفر با وسایل شخصی خود هستند (با پای پیاده، اسکی یا قایق) اجازه داده می‌شود، اما این بازدیدها یک فرصت منحصر به فرد برای تجربه طبیعت وحشی است که در آن دستکاری و دخالتی انجام نشده است. مناطق طبیعت وحش را تنها در صورتی می‌توان در این دسته‌بندی قرار داد که فاقد زیرساخت‌های مدرن باشند، هرچند این مناطق به فعالیت‌های انسانی اجازه می‌دهند تا گروه‌های بومی و
انسانی اجازه می‌دهند تا گروه‌های بومی و ارزش‌های فرهنگی و معنوی خود را در سبک زندگی مبتنی بر طبیعت وحش حفظ کنند. رده II – پارک ملی. رده II در دسته‌بندی IUCN، از نظر وسعت و هدف اصلی آن یعنی حفاظت از اکوسیستم‌های فعال شبیه به منطقه طبیعت وحش است. با این حال، مناطق رده II تمایل دارند در مورد بازدیدهای انسانی و زیرساخت‌های حمایتی آن ملایم تر باشند. مناطق رده II به گونه‌ای مدیریت می‌شوند که از طریق ترویج گردشگری آموزشی و تفریحی در مقیاسی که اثربخشی تلاش‌های حفاظتی را کاهش ندهد، به اقتصاد محلی کمک کنند. علیرغم
را کاهش ندهد، به اقتصاد محلی کمک کنند. علیرغم اینکه «پارک ملی» نام رایج مناطق رده II است، همه مناطق حفاظت‌شده با عنوان «پارک ملی» با معیارهای دسته‌بندی II مطابقت ندارند. مناطق اطراف یک پهنه رده II ممکن است برای استفاده مصرفی یا غیر مصرفی باشد، اما با این وجود باید به عنوان مانعی برای دفاع از گونه‌های بومی و جوامع منطقه حفاظت‌شده عمل کند تا آنها را قادر به حفظ خود در درازمدت کند. رده III – پدیده یا یادمان طبیعی. اثر یا یادمان طبیعی (رده III دسته‌بندی IUCN)، یک منطقه نسبتاً کوچک‌تر است که به‌طور خاص برای
یک منطقه نسبتاً کوچک‌تر است که به‌طور خاص برای حفاظت از یک اثر طبیعی و زیستگاه‌های اطراف آن اختصاص داده شده است. این یادمان‌ها می‌توانند به معنای کامل طبیعی باشند یا شامل عناصری باشند که تحت تأثیر یا معرفی انسان قرار گرفته‌اند. در حالت دوم باید نمودهایی از تنوع زیستی داشته باشد یا در غیر این صورت می‌تواند به عنوان یک مکان تاریخی یا معنوی طبقه‌بندی شود، اگرچه تشخیص این تمایز می‌تواند بسیار دشوار باشد. منطقه حفاظت‌شده برای طبقه‌بندی به عنوان یک اثر یا یادمان طبیعی برپایه دستورالعمل‌های IUCN، می‌تواند شامل