payamvha/North_RAG huggingface dataset:
وزن داشت که برای آن زمان، بدنی فوق‌العاده بود. در سال ۱۸۵۷، او با کیوکاوا هاچیرو، یکی از شاگردان ارشد همان دوجوی چیبا، آشنا شد و ایده‌های هاچیرو در مورد تکریم امپراتور و اخراج بربرها در او طنین‌انداز شد و این دو با هم دوست صمیمی شدند. در سال ۱۸۶۰، گروه‌های سوننو جوئی (به معنی حرمت‌گزاری به امپراتور، اخراج اجنبی) شروع به گرد هم آمدن دور هاچیرو کردند و ابتدا «تورا-او-کای» (虎尾の会 انجمن تورائو به معنی انجمن دم ببر) تشکیل شد و یامائوکا به عنوان یکی از اعضای آن به آن پیوست. تولد میبوروشی. در ۲۳ فوریه ۱۸۶۳ (سال
به آن پیوست. تولد میبوروشی. در ۲۳ فوریه ۱۸۶۳ (سال سوم بونکیو (دوره)) روشیگومی وارد کیوتو شد. کوندو ایسامی و دیگر اعضای شیئیکان در عمارت یاگی گنوجو، یک سامورایی ثروتمند محلی از روستای میبو، اقامت داشتند. کمی پس از ورود، کیوکاوا هاچیرو، بنیان‌گذار روشیگومی، نیات واقعی پشت پیشنهاد روشیگومی را فاش کرد: «اعضای روشیگومی هیچ رابطه ارباب یا بنده‌ای با شوگون‌سالاری ندارند. روشیگومی همیشه پیشگام جنبش ضد خارجی برای امپراتور خواهد بود.» چند روز بعد، کیوکاوا هاچیرو ناگهان اعلام کرد که به ادو باز خواهد گشت و اخراج
ناگهان اعلام کرد که به ادو باز خواهد گشت و اخراج بیگانگان را انجام خواهد داد. دلیل این امر شایعاتی بود مبنی بر اینکه یک ناوگان بریتانیایی به تلافی حادثه ناماموگی (که در آن یک سامورایی یک انگلیسی را در روستای ناماموگی در نزدیکی یوکوهاما کشته بود) که سال قبل رخ داده بود، به ادو حمله خواهد کرد. کوندو ایسامی در پاسخ مخالفت کرد و گفت: «اگر شوگون که از امپراتور فرمان امپراتوری برای اخراج خارجی‌ها را دریافت کرده بود، اخراج خارجی‌ها را در ادو انجام می‌داد، من هیچ مخالفتی نداشتم، اما اگر اینطور نباشد، دوست دارم در
نداشتم، اما اگر اینطور نباشد، دوست دارم در کیوتو بمانم و از شوگون محافظت کنم.» کوندو ایسامی در منطقه تاما، که یک تنریو (قلمرو تحت کنترل مستقیم شوگون‌سالاری) بود، متولد و بزرگ شد و حس احترام شدیدی نسبت به شوگون داشت. در ۵ مارس ۱۸۶۳ (بونکیو ۳)، هنگامی که توکوگاوا ایه‌موچی به کیوتو رسید، بسیاری از روشیگومی‌ها (رونین‌ها) به ادو بازگشتند، اما ۲۴ رونین در کیوتو باقی ماندند. این افراد شامل خانواده شیئیکان به رهبری کوندو ایسامی و افراد مرتبط با قلمرو میتو به رهبری سریزاوا کامو (芹沢鴨) می‌شوند. رونین‌های باقی‌مانده
سریزاوا کامو (芹沢鴨) می‌شوند. رونین‌های باقی‌مانده تحت سرپرستی قلمرو آیزو قرار گرفتند و میبو روشیگومی را تشکیل دادند که نام آن از روستای میبو، جایی که سربازخانه‌های آنها در آن قرار داشت، گرفته شده بود. تولد شینسنگومی. شینسنگومی سازمانی بود که وظیفه حفظ صلح در کیوتو را در اواخر دوره ادو بر عهده داشت، زمانی که تروریسم توسط میهن پرستان طرفدار امپراتوری و ضد خارجی شایع بود. این گروه پس از روشیگومی «گروه رونین» و میبوروشی «گروه میبو رونین» تشکیل شد که تحت سرپرستی قلمرو آیزو بود.
عالی جناب کشیش اعظم باگرات ملکومیان (Բագրատ Մելքոնյան (Տէր Բագրատ ավագ քահանա Մելքոնեանն) () روحانی ارشد که سمت نایب خلیفه‌گری ارمنیان آذربایجان ایران را برعهده داشت. زندگی‌نامه. وی در ۲۶ سپتامبر ۱۹۳۵ در شهر حلب سوریه به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در زادگاه خود به پایان رساند و در سال ۱۹۶۲ (۱۳۴۱) برای تحصیلات روحانی وارد سریر مقدس کیلیکیه شد و در ۳۱ مه ۱۹۶۴ (۱۳۴۳) از سوی جاثلیق گارگین دوم به سمت روحانی برگزیده و به منظور خدمت به ارامنهٔ تبریز به این منطقه اعزام شد. کشیش ملکومیان در سال‌های
به این منطقه اعزام شد. کشیش ملکومیان در سال‌های ۷۲–۱۹۶۸ (۱۳۵۱–۱۳۴۷) از سوی مجمع عالی ارامنهٔ آذربایجان به عنوان نائب خلیفه انتخاب و بار دیگر در فوریه ۱۹۷۹ (۱۳۵۸) به این سمت برگزیده شد و تا پایان عمر در این مقام به خدمت پرداخت. وی از سوی رهبر مذهبی ارامنهٔ جهان جاثلیق وازگن اول به عنوان «روحانی شجاع آذربایجان» لقب گرفت. کشیش اعظم باگرات ملکومیان همیشه مورد احترام ارامنهٔ آذربایجان قرار داشته و از او به نیکی یاد شده است وی در ایام انقلاب کار سازماندهی حفاظت از مناطق ارمنی‌نشین را با سلاح‌هایی که از نیروهای
از مناطق ارمنی‌نشین را با سلاح‌هایی که از نیروهای انقلاب تحویل گرفته بود به خوبی انجام داد. کشیش ملکومیان در ۱۸ مه ۱۹۹۱ (۲۹ اردیبهشت ۱۳۷۰) در اثر سکته قلبی در شهر تبریز درگذشت.
قلمرو میبو ، یک حوزه فئودالی هان (ژاپن) بود که تحت شوگون‌سالاری توکوگاوا در دوره ادو، واقع در ناحیه تسوگا در ولایت شیموتسوکه (استان توچیگی امروزی) قرار داشت،
اجلاس مسکو نشست سران بین رونالد ریگان رئیس‌جمهور ایالات متحده و میخائیل گورباچف دبیرکل حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی بود. در ۲۹ مه ۱۹۸۸–۳ ژوئن ۱۹۸۸ برگزار شد. ریگان و گورباچف پیمان نیروهای هسته‌ای میان‌برد (INF) را پس از تصویب این معاهده توسط سنای ایالات متحده در ماه مه ۱۹۸۸ نهایی کردند. ریگان و گورباچف به بحث در مورد مسائل دوجانبه در خاورمیانه و آمریکای شرقی ادامه دادند. خروج معوقه نیروهای شوروی از افغانستان. ریگان و گورباچف به گفتگوهای خود دربارهٔ حقوق بشر ادامه دادند. طرفین هفت توافقنامه را در مورد
بشر ادامه دادند. طرفین هفت توافقنامه را در مورد مسائل کمتری مانند تبادل دانشجو و حقوق ماهیگیری امضا کردند. یک نتیجه قابل توجه به روز رسانی کتاب‌های تاریخ شوروی بود که لغو برخی از کلاس‌های تاریخ در مدارس متوسطه شوروی را ضروری کرد. ریگان در پایان از برگزاری این اجلاس ابراز خرسندی کرد. ریگان و گورباچف در نهایت بیانیه مشترکی صادر کردند که گزیده‌هایی از آن در اینجا نشان داده شده است: رئیس‌جمهور و دبیرکل نشست مسکو را گام مهمی در روند قرار دادن روابط ایالات متحده و شوروی بر مبنای سازنده تر و پایدارتر می‌دانند.
و شوروی بر مبنای سازنده تر و پایدارتر می‌دانند. یکی از موارد طعنه آمیز این اجلاس زمانی بود که ریگان نسخه ای از فیلم اقناع دوستانه را به گورباچف داد که مایکل ویلسون فیلمنامه‌نویس آن در دهه ۱۹۵۰ به دلیل مشکوک بودن به همدردی‌های کمونیستی در لیست سیاه قرار گرفت.
میبو ، یک منطقه در جنوب غربی ناکاگیو، کیوتو در کیوتو است. نام محلی «میبو» از اوایل دوران مدرن تا دوران مدرن به عنوان نام یک روستا یا منطقه بزرگ استفاده می‌شد. در حال حاضر، این منطقه از ۳۰ بخش تشکیل شده است که رسماً نام «میبو» را بر خود دارند.
سنجاق بیگ یا سنجاق بی یا سنجاق بگ (به ) عنوانی در امپراتوری عثمانی بود که به افسران عالی‌رتبه موسوم به بیگ داده می‌شد که به فرماندهی نظامی و اداری یک منطقه ("سنجاق" و در زبان عربی "لواء") منصوب می‌شد. این فرمانده در برابر یک مقام بالاتر موسوم به والی یا حاکم ایالتی دیگر پاسخگو بود. در موارد معدودی، سنجاق بیگ خود مستقیماً در برابر سلطان مستقر در قسطنطنیه پاسخگو بود. همانند سایر مقام‌های اداری عثمانی، سنجاق بیگی نیز پایه و ریشهٔ نظامی داشت. واژهٔ سنجاق (و لواء) به معنای «پرچم» یا «نشان» بود و به نمادی اشاره
به معنای «پرچم» یا «نشان» بود و به نمادی اشاره داشت که در زمان جنگ، سواره‌نظامان دارای "تیمار" یا "زعامت"، در منطقهٔ خاصی دور آن گرد هم می‌آمدند. سنجاق بیگ به نوبهٔ خود زیرمجموعهٔ بیلربی یا بیگلربیگی (beylerbey یعنی «بیگ بیگ‌ها») قرار داشت که یک ایالت را اداره می‌کرد و در زمان جنگ، فرماندهی سنجاق بیگ‌های زیردست خود را بر عهده داشت. به این ترتیب، ساختار فرماندهی در جنگ، همانند سلسله مراتب حکومت استانی بود. منصب سنجاق بیگ مشابه منصب بیگلربیگی اما در مقیاسی ساده‌تر و پایین‌تر بود. سنجاق بیگ، مانند بیگلربیگ،
و پایین‌تر بود. سنجاق بیگ، مانند بیگلربیگ، درآمد خود را به صورت مقرری دریافت می‌کرد که معمولاً شامل درآمدهای حاصل از شهرها، اسکله‌ها و بنادر درون مرز سنجاق او می‌شد. یک فرماندار در سنجاق خود، بیش از هر چیز مسئول حفظ نظم بود و با همکاری مالکان تیول، متخلفان را دستگیر و مجازات می‌کرد. برای این کار، او معمولاً نیمی از جریمه‌های وضع شده بر خلافکاران را دریافت می‌کرد و نیم دیگر به تیول‌دارانی می‌رسید که جرم در زمین‌هایشان رخ داده بود. حاکمان سنجاق وظایف دیگری نیز داشتند، برای مثال، تعقیب راهزنان، بازجویی از
نیز داشتند، برای مثال، تعقیب راهزنان، بازجویی از مرتدان، تهیه آذوقه برای ارتش یا ارسال مواد برای کشتی‌سازی، طبق دستورهایی که از سلطان می‌رسید.
خاص یک سرزمین در امپراتوری عثمانی بود که از دید نظام اداری سپاهیان دسته‌بندی و اداره می‌شد. این نظام که تا سال ۱۸۳۹ نیز وجود داشت، در دوران حکومت سلطان مراد یکم (سومین سلطان عثمانی) تأسیس شده بود. درآمد سالانهٔ یک "خاص" از ۱۰۰٬۰۰۰ آقجه (واحد پول عثمانی) بیشتر بود. مالک خاص نیز یک بیگ (سردار محلی) بود. در صورتی که حکومت قصد حمله نظامی داشت، بیگ موظف بود برای هر ۵٬۰۰۰ آقجه از درآمد خود، یک "جبلی" (نظامی) تأمین کند. خاص خود به چند دسته تقسیم می‌شد:
شب‌نورد ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:
شب‌نورد، شب‌نورد معمولی، شب‌نورد گردن‌سفید یا پائوراک ("Nyctidromus albicollis") – برای تمایز از گونه‌های مشابه، پائوراک معمولی نیز نامیده می‌شود – گونه‌ای از شبگردها و یکی از دو پرنده در سردهٔ "Nyctidromus" است. این پرنده در مناطق نیمه‌گرمسیری و گرمسیری جهان جدید زادآوری می‌کند و به جز پرندگان شمالی، عمدتاً در سراسر سال ساکن است. نام رایج «pauraque» ممکن است یک نام‌آوا از صدای ناله این پرنده باشد.
زعامت نوعی از مالکیت زمین در امپراتوری عثمانی بود که به صورت اعطای زمین یا اموال از سوی سلطان عثمانی به یک فرد در ازای خدماتش، به ویژه خدمات نظامی، انجام می‌شد. نظام زعامت توسط عثمان یکم پایه گذاری شد که به سربازانش حق تصرف زمین را اعطا کرد. بعدها، این سیستم توسط مراد یکم برای سپاهیانش گسترش یافت. این نظام توزیع اراضی و مدیریت قلمروهای فتح شده را برای سلاطین عثمانی تسهیل می کرد. این نظام به سرداران و فرماندهانی که مناطق را فتح می‌کردند، اعطا می‌شد و نوعی پاداش نظامی محسوب می‌شد. در این سیستم، زعامت‌ها اغلب
نظامی محسوب می‌شد. در این سیستم، زعامت‌ها اغلب به عنوان اقطاع (واحدهای اداری-نظامی) به فرماندهان فاتح داده می‌شدند تا مسئولیت حکومت‌داری و دفاع از آن منطقه را بر عهده بگیرند. این نظام با تیمار (سیستم مشابهی برای اعطا زمین به سربازان) ارتباط داشت، اما زعامت معمولاً به مقام‌های بالاتر و در مقیاس گسترده‌تری اعمال می‌شد. در دوره‌های بعدی، به دلیل تغییرات در مدیریت امپراتوری، این نظام به تدریج ضعیف شد و در نهایت در سال ۱۸۳۹ میلادی منحل گردید.
ارکستر سمفونیک فولدا (به ، به ) یک ارکستر موسیقی است که در شهر فولدا، ایالت هسن، آلمان واقع است. گروه ارکستر در سال ۱۹۹۹ توسط کارسـْتِن آسـْمان (مدیر ارکستر) آلبرت فلوگِل (سرپرست کنسرت)، دوروتِئا هِلِر (نوازندهٔ مشترک سازهای بادی چوبی)، و زیمون شینـْـدلِر تشکیل شد. در آن سال، آسـْمان و شیندلر، به‌ترتیب، تنها ۲۱ و ۲۳ سال داشتند. بیش از ۱۰۰ نوازندهٔ این گروه غالباً آماتور هستند و ترکیبی از چند نوازندهٔ حرفه‌ای نیز در میان آنان وجود دارد. سن نوازندگان از ۱۶ تا ۷۰ سال متغیر است. در رسانه‌های محلی، از اجراهای
۷۰ سال متغیر است. در رسانه‌های محلی، از اجراهای ارکستر نقدهای مثبتی منتشر شده است.
آنا وِکیلیان (؛ ؛ ) رقصنده باله حقوقدان اهل ارمنستان است زندگی‌نامه. وی در ۱۸ ژوئن ۱۹۸۳ در ایروان به دنیا آمد و از کالج دولتی هنر رقص ایروان (۲۰۰۱) فارغ‌التحصیل گشت. وی در تالار آکادمی ملی اپرا و باله آلکساندر اسپنداریان فعالیت می‌کند.
هات داگ گیاهی، هات داگی است که کاملاً از محصولات غیرگوشتی تهیه شده باشد. برخلاف سوسیس‌های گوشتی خانگی و سنتی، پوشش آن از روده حیوان ساخته نمی‌شود، بلکه از سلولز یا سایر مواد گیاهی آماده می‌شود. مواد این سوسیس معمولاً بر اساس نوعی پروتئین سویا، گلوتن گندم یا پروتئین نخود فرنگی است. در بعضی از آن‌ها ممکن است از سفیده تخم مرغ استفاده شده باشد، که خوردن آنها را برای رژیم غذایی لاکتو-گیاهخواری یا وگان نامناسب می‌کند. تاریخچه. تاریخچه هات داگ گیاهی مشخص نیست، اما شرکت وورثینگتون فودز، ادعا می‌کند که اولین هات
شرکت وورثینگتون فودز، ادعا می‌کند که اولین هات داگ‌های گیاهی جهان در سال ۱۹۴۹ را تولید کرده است. از دهه ۱۹۸۰، تعدادی دیگری از تولیدکنندگان مانندبیاند میت وارد بازار هات داگ مخصوص گیاهخواران شده‌اند. در سال ۲۰۰۰، ورزشگاه کومیسکی پارک شیکاگو وایت ساکس اولین ورزشگاه بیسبال بود که در طول بازی‌ها، هات داگ گیاهی فروخت. در سال ۲۰۱۹، فروشگاه زنجیره‌ای مونتینز فروش هات داگ وگان را در لندن آغاز کرد. دکه‌های هات داگ فروشی معروف نیتنز فیموس در شهر نیویورک، فروش هات داگ‌های وگان را از سال ۲۰۲۱ آغاز کردند. هات داگ هویج.
وگان را از سال ۲۰۲۱ آغاز کردند. هات داگ هویج. هات داگ هویج، هویجی است که برای طعم دادن به هات داگ، نمک سود شده، سپس کباب شده و به صورت رول در می‌آید تا شبیه هات داگ سنتی شود. مجله فیلادلفیا گزارش داد که عکس‌هایی از هات داگ‌های هویجی در سال ۲۰۱۶ در اینستاگرام و پینترست منتشر شده است "مجله کنبک" در سال ۲۰۱۷ گزارش داد که دستور پخت هات داگ با هویج «یک روند نوظهور» در کتاب‌های آشپزی است. اپیکوریوس گفت از زمان انتشار دستور پخت هات داگ هویج در سال ۲۰۱۷، مورد تمسخر قرار گرفته است.
معبد شینتوکو ، یک معبد بودایی از فرقه رینزای در میبو (شهر کیوتو) در جنوب غربی ناکاگیو، کیوتو در کیوتو است. نام محلی «میبو» از اوایل دوران مدرن تا دوران مدرن به عنوان نام یک روستا یا منطقه بزرگ استفاده می‌شد. شینسنگومی و شینتوکو-جی. معبد شینتوکو-جی همچنین به عنوان اولین صحنه برایشینسنگومی‌ها شناخته می‌شود، کسانی که در اواخر دوره ادو (پایان شوگون‌سالاری توکوگاوا) فعال بودند. در سالن اصلی معبد شینتوکو-جی بود که کیوکاوا هاچیرو، رهبر روشی-گومی، سلف شینسنگومی، که به کیوتو آمده بود، روشی‌ها (رونین‌ها) را جمع کرد و
کیوتو آمده بود، روشی‌ها (رونین‌ها) را جمع کرد و سخنرانی بزرگی ایراد کرد. کیوکاوا و افرادش به ادو بازگشتند و گفتند که از سوننو-جوئی («به امپراتور احترام می‌گذارند و بربرها را بیرون می‌کنند») پیروی می‌کنند، اما گروه کوندو ایسامی که در اقامتگاه یاگی اقامت داشتند، روشی-گومی به رهبری کیوکاوا را ترک کردند و گفتند: «نقش ما حفظ قدرت شوگون‌سالاری است» و در کیوتو ماندند. این تولد شینسنگومی بود.
منطقه نظامی شرقی روسیه () از مناطق نظامی روسیه است. این منطقه یکی از پنج منطقه نظامی نیروهای مسلح روسیه است که حوزه قضایی آن در منطقه فدرال خاور دور این کشور قرار دارد. منطقه نظامی شرقی به‌عنوان بخشی از اصلاحات نظامی سال ۲۰۰۸ ایجاد شد و با فرمان ریاست‌جمهوری شماره ۱۱۴۴ که در ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۰ امضا شد، تأسیس گردید تا جایگزین منطقه نظامی خاور دور با اضافه شدن بخش ترابایکال منطقه نظامی سیبری شود. این منطقه در ۲۱ اکتبر ۲۰۱۰ تحت فرماندهی دریابد کنستانتین سیدنکو فعالیت خود را آغاز کرد. منطقه نظامی شرقی با مساحت
فعالیت خود را آغاز کرد. منطقه نظامی شرقی با مساحت ۷٬۰۰۰٬۰۰۰ کیلومتر مربع (۲٬۷۰۰٬۰۰۰ مایل مربع) دومین منطقه نظامی بزرگ در روسیه از نظر وسعت جغرافیایی است. این ناحیه شامل ۱۱ واحد فدرال روسیه است: استان آمور، بوریاتیا، اوکروگ خودمختار چوکوتکا، استان خودمختار یهودی، سرزمین کامچاتکا، سرزمین خاباروفسک، استان ماگادان، سرزمین پریمورسکی، جمهوری ساخا، استان ساخالین، سرزمین زابایکالسکی. فرمانده این منطقه می‌تواند تمام تشکیلات نیروهای مسلح را در قلمرو ناحیه، به استثنای نیروهای موشکی استراتژیک و نیروی هوافضای روسیه،
نیروهای موشکی استراتژیک و نیروی هوافضای روسیه، هدایت کند. علاوه بر این، فرماندهی عملیاتی تشکیلات نیروهای گارد ملی، سرویس مرزی، همچنین واحدهای وزارت موقعیت‌های اضطراری و سایر وزارتخانه‌ها و اداراتی که در این منطقه وظایفی را انجام می‌دهند، برعهده اوست. ستاد مرکزی منطقه نظامی شرقی در شهر خاباروفسک قرار دارد و فرمانده فعلی این منطقه سپهبد آندری ایوانایف است که از نوامبر ۲۰۲۴ این سمت را برعهده دارد.
ای‌اِل‌اِم۳۲۷ یک میکروکنترلر از پیش برنامه‌ریزی‌شده است که برای ترجمه رابط عیب‌یابی درون‌خودرویی ( او‌بی‌دی) موجود در اکثر خودروهای مدرن تولید شده است. پروتکل فرمان ای‌اِل‌اِم۳۲۷ یکی از محبوب‌ترین استانداردهای رابط رایانه-به- او‌بی‌دی است و توسط بسیاری از فروشندگان این نوع قطعات نیز پیاده‌سازی می‌شود. ای‌اِل‌اِم۳۲۷ اصلی بر روی میکروکنترلر PIC18F۲۴۸۰ از شرکت مایکروچیپ پیاده‌سازی شد. در طول فعالیت تجاری، شرکت ای‌اِل‌اِم الکترونیک انواع دیگری از این محصول را نیز با کمی تغییر در شماره قطعات به فروش رساند که
نیز با کمی تغییر در شماره قطعات به فروش رساند که تنها زیرمجموعه‌ای از پروتکل‌های او‌بی‌دی را پیاده‌سازی می‌کردند. در ژوئن ۲۰۲۰، شرکت ای‌اِل‌اِم الکترونیک اعلام کرد که این کسب و کارش را در ژوئن ۲۰۲۲ تعطیل خواهد کرد. موارد استفاده. ای‌اِل‌اِم۳۲۷ پروتکل سطح پایین را پیاده‌سازی می‌کند و یک رابط کاربری ساده ارائه می‌دهد که می‌تواند از طریق UART فراخوانی شود. کاربردهای آن بیشتر در ابزارهای تشخیصی دستی یا یک برنامه رایانه‌ای است که از طریق یواس‌بی، RS-۲۳۲، بلوتوث یا وای-فای به دستگاه‌های مورد بررسی متصب می‌شوند.
یا وای-فای به دستگاه‌های مورد بررسی متصب می‌شوند. کاربردهای جدید آن شامل تلفن‌های هوشمند نیز می‌شود. برنامه‌های کاربردی زیادی وجود دارند که به ای‌اِل‌اِم۳۲۷ متصل می‌شوند. عملکرد نرم‌افزارها شامل استفاده به عنوان ابزار دقیق تکمیلی خودرو، گزارش‌دهی و پاک کردن کدهای خطا باشد. توابع ای‌اِل‌اِم۳۲۷: پروتکل‌های پشتیبانی شده. پروتکل‌های پشتیبانی شده توسط ای‌اِل‌اِم۳۲۷ عبارتند از: مجموعه فرمان. مجموعه دستورات ای‌اِل‌اِم۳۲۷ مشابه دستورات AT هایس است. نسخه‌های دیگر. در عمل ای‌اِل‌اِم۳۲۷ یک میکروکنترولر پی‌آی‌سی است
در عمل ای‌اِل‌اِم۳۲۷ یک میکروکنترولر پی‌آی‌سی است که با کدهای اختصاصی ای‌اِل‌اِم الکترونیک، که پروتکل‌های تست را پیاده‌سازی می‌کند، سفارشی‌سازی شده است. وقتی شرکت ای‌اِل‌اِم الکترونیک نسخه ۱٫۴ از ای‌اِل‌اِم۳۲۷ خود را فروخت، ویژگی محافظت در برابر کپی میکروکنترلر PIC را فعال نکرده بود. در نتیجه، هر کسی که یک ای‌اِل‌اِم۳۲۷-v۱٫۴ اصلی خریداری کرده بود، می‌توانست از یک دستگاه برنامه‌ریزی برای خواندن میان‌افزار میکروکنترلر اختصاصی ای‌اِل‌اِم در قالب یک فایل باینری استفاده کند. دزدان مدارهای الکتریکی می‌توانند با
استفاده کند. دزدان مدارهای الکتریکی می‌توانند با خرید همان تراشه میکروکنترلر و برنامه‌ریزی آن با قطعه کپی شده، یک کلون ای‌اِل‌اِم۳۲۷ تولید کنند. نسخه‌های ای‌اِل‌اِم۳۲۷ به‌طور گسترده در دستگاه‌هایی که ادعا می‌کردند حاوی دستگاه ای‌اِل‌اِم۳۲۷ هستند، فروخته شدند و مشکلاتی در مورد این نسخه‌ها گزارش شده است. این مشکلات نشان‌دهندهٔ باگ‌هایی هستند که در میکروکد نسخهٔ ۱٫۴ نرم‌افزار ای‌اِل‌اِم وجود داشتند؛ سازندگان این کلون‌ها ممکن است به فروش نسخهٔ قدیمی ادامه دهند. اگرچه این کپی‌ها ممکن است حاوی کد ای‌اِل‌اِم۳۲۷
اگرچه این کپی‌ها ممکن است حاوی کد ای‌اِل‌اِم۳۲۷ نسخه ۱٫۴ باشند، اما ممکن است به اشتباه شماره نسخه را به عنوان نسخه فعلی ارائه شده توسط ای‌اِل‌اِم۳۲۷ اصلی گزارش دهند و در برخی موارد نسخه‌ای را گزارش دهند که هنوز وجود ندارد. نسخه‌های نرم‌افزاری منتشر شده برای ای‌اِل‌اِم۳۲۷ فقط ۱٫۰، ۱٫۰a, 1.1, 1.2, 1.2a, 1.3, 1.3a, 1.4, 1.4b، ۲٫۰، ۲٫۱، ۲٫۲ و ۲٫۳ هستند. با این وجود، عملکردهای واقعی این نسخه‌ها محدود به عملکردهای ای‌اِل‌اِم۳۲۷ نسخه ۱٫۴ اصلی است که دارای کاستی‌های ذاتی خود نیز می‌باشد. طرح کلی نسخه. نسخه ۱٫۰ در
ذاتی خود نیز می‌باشد. طرح کلی نسخه. نسخه ۱٫۰ در اولین انتشار عمومی، ای‌اِل‌اِم۳۲۷ نسخه ۱٫۰ از موارد زیر پشتیبانی می‌کرد: – SAEJ1850 PWM و VPW, – ISO ۹۱۴۱–۲ (۱۰٫۴ و ۹٫۶ کیلوبیت بر ثانیه)، – ISO ۱۴۲۳۰–۴ (۱۰٫۴ و ۹٫۶ کیلوبیت بر ثانیه)، – ISO 15765-4 CAN (۲۵۰ و ۵۰۰ کیلوبیت بر ثانیه) – نرخ باود RS۲۳۲ فقط ۹٫۶ کیلوبیت بر ثانیه یا ۳۸٫۴ کیلوبیت بر ثانیه بود. نسخه ۱٫۰a – تنظیم زمان‌بندی J1850 VPW برای برخی از کامیون‌های جنرال موتورز مدل‌های ۹۹ تا ۲۰۰۰. نسخه ۱٫۱ - پارامترهای قابل برنامه‌ریزی معرفی شدند - دستورات کنترل
قابل برنامه‌ریزی معرفی شدند - دستورات کنترل جریان اضافه شدند نسخه ۱٫۲ – نرخ انتقال داده RS۲۳۲ تا ۵۰۰ کیلوبیت بر ثانیه قابل تنظیم است – پارامترهای قابل برنامه‌ریزی را می‌توان با یک جامپر تنظیم مجدد کرد – زمان‌بندی تطبیقی معرفی شد – پشتیبانی SAE J۱۹۳۹ (پروتکل A) اضافه شد – پروتکل‌های CAN تعریف‌شده توسط کاربر B و C اضافه شدند – پروتکل‌های KWP اصلاح شدند تا هدرهای چهار بایتی مجاز باشند نسخه ۱٫۲a - تشخیص خطا تغییر یافته تا در صورت عدم وجود داده یا چک سام، هدرهای ۴ بایتی KWP را دریافت کند - بررسی برای جلوگیری از
۴ بایتی KWP را دریافت کند - بررسی برای جلوگیری از خرابی ماسک CAN در برخی از ارسال‌های کنترل جریان اضافه شده است نسخه ۱٫۳ - زمان‌بندی تطبیقی کمی متفاوت تنظیم شده است - چندین بهبود J۱۹۳۹ - دستورات جدید CAN CRA برای کمک به تنظیم ماسک‌ها و فیلترها - دستورات جدید CAN D۰/D۱ برای چاپ پیام dlc - دستور جدید CAN RTR برای ارسال همان - کنترل کاراکتر فاصله در پاسخ‌ها اضافه شد - پیام جدید STOPPED برای وقفه‌های کاربر در طول جستجوها - پیام LV RESET برای تنظیم مجدد از ولتاژ پایین معرفی شد - دستورات جدید @۲ و @۳ برای ذخیره
پایین معرفی شد - دستورات جدید @۲ و @۳ برای ذخیره شناسه منحصر به فرد - قابلیت اضافه شده برای بیان تعداد پاسخ‌های مورد نظر نسخه ۱٫۳a (هنوز موجود است) - بررسی سیم‌کشی برای مواقعی که پین‌های CAN J۱۹۶۲ برای عملکردهای دیگر استفاده می‌شوند، اضافه شد. نسخه ۱٫۴ - حالت کم‌مصرف (عملکرد «خواب») اضافه شد - حالت آدرس‌دهی توسعه‌یافته برای پروتکل‌های CAN اضافه شد - پشتیبانی از ISO ۹۱۴۱ و ISO ۱۴۲۳۰ با نرخ بیت ۴۸۰۰ اضافه شد - امکان کنترل دستی بر شروع ISO ۹۱۴۱ و ISO ۱۴۲۳۰ فراهم شد - یک بایت EEPROM برای ذخیره‌سازی داده‌های
شد - یک بایت EEPROM برای ذخیره‌سازی داده‌های کاربر ارائه شد - اکنون همه وقفه‌ها متوقف می‌شوند (نه فقط هنگام جستجو) - پارامترهای قابل برنامه‌ریزی جدید و اضافات جدید بسیاری نسخه ۱٫۴a شرکت ای‌اِل‌اِم الکترونیک هرگز نسخه ۱٫۴a را نساخت. نسخه ۱٫۴b (دیگر در دسترس نیست) – دستور جدید CSM برای نظارت فعال یا غیرفعال بر CAN – دستور جدید CRA برای تنظیم مجدد سریع ماسک‌ها و فیلترهای تغییر یافته – چندین به‌روزرسانی SAE J۱۹۳۹ نسخه ۱٫۵ شرکت ای‌اِل‌اِم الکترونیک هرگز نسخه ۱٫۵ را نساخت. نسخه ۲٫۰ - مانیتور فعالیت جدید پین‌های
را نساخت. نسخه ۲٫۰ - مانیتور فعالیت جدید پین‌های او‌بی‌دی را زیر نظر دارد - بیدار شدن از حالت کم‌مصرف اکنون تنظیمات را حفظ می‌کند - در CRAها علامت «اهمیت ندهید» (X) را می‌پذیرند - PPهای جدید کنترل گسترده‌ای بر ISO/KWP ارائه می‌دهند - بافر RS232 Tx به ۵۱۲ بایت افزایش یافته است - ولتاژ ریست Brownout به ۲٫۸ ولت کاهش یافته است نسخه ۲٫۱ - افزایش سرعت - پردازش پاسخ‌های «در انتظار پاسخ» (۷F xx ۷۸) - جستجوهای CAN اکنون فرکانس را اندازه‌گیری کرده و به یک تطابق نیاز دارند نسخه ۲٫۲ - دستور AT CS اکنون فرکانس CAN را
دارند نسخه ۲٫۲ - دستور AT CS اکنون فرکانس CAN را نشان می‌دهد - نرخ‌های انتقال ISO/KWP ۱۲۵۰۰ و ۱۵۶۲۵ بیت بر ثانیه اضافه شده است - دستور جدید AT CER hh امکان تعریف آدرس CEA Rx را فراهم می‌کند - حالت‌های جدید IFR ۴٬۵٬۶ ارسال IFR J۱۸۵۰ را هنگام نظارت کنترل می‌کنند - PP 1F اضافه شده است تا طول KWP شامل بایت checksum باشد - PP۱۹ از ۳۱ به ۴F افزایش یافته است نسخه ۲٫۳ (آخرین نسخه) - دستور جدید AT FT لایه دیگری از فیلترینگ را اضافه می‌کند - سه حالت کنترل جریان CAN برای آزمایش‌کنندگان اضافه شده است - Response
CAN برای آزمایش‌کنندگان اضافه شده است - Response Pending اکنون با CAN Extended Addressing کار می‌کند - دستورات جدید AT IA و C0/C۱ - تحمل نویز بهتر در RS232 Rx تغییرات جزئی‌تر را می‌توان در آخرین برگه اطلاعات آنها در فصل تاریخچه نسخه‌ها (صفحات ۹۴–۹۵) مشاهده کرد.
خانواده جنایی گامبینو یک خانواده تبهکار مافیایی ایتالیایی-آمریکایی و یکی از پنج خانواده جنایی نیویورک است که بر فعالیت‌های جرایم سازمان‌یافته شهر نیویورک ، در چارچوب کمیسیون جنایی موسوم به مافیای آمریکایی ، تسلط دارند. این خانواده که پنج نفر ریاست آن را بین سال‌های ۱۹۱۰ تا ۱۹۵۷ بر عهده داشتند، به نام کارلو گامبینو ، رئیس خانواده در زمان جلسات مک‌کللان در سال ۱۹۶۳، زمانی که ساختار جرایم سازمان‌یافته برای اولین بار توجه عمومی را به خود جلب کرد، نامگذاری شده است. دامنه فعالیت این گروه از نیویورک و سواحل شرقی
دامنه فعالیت این گروه از نیویورک و سواحل شرقی تا کالیفرنیا گسترش یافته است. فعالیت‌های غیرقانونی آن شامل اخاذی در کار و ساخت و ساز، قمار ، رباخواری ، اخاذی ، پولشویی ، فحشا ، کلاهبرداری ، هواپیماربایی و چاقوکشی می‌شود. این خانواده یکی از پنج خانواده‌ای بود که پس از جنگ کاستلاماره در سال ۱۹۳۱ در نیویورک تأسیس شد. برای بیشتر ربع قرن، این سازمان نقش کوچکی در جرایم سازمان‌یافته داشت. برجسته‌ترین عضو آن در این دوران، رئیس فرعی آن، آلبرت آناستازیا ، بود که به عنوان رئیس عملیاتی بازوی اجرایی دنیای زیرزمینی، یعنی
رئیس عملیاتی بازوی اجرایی دنیای زیرزمینی، یعنی شرکت قتل به شهرت رسید. او حتی پس از فروپاشی شرکت قتل در اواخر دهه ۱۹۴۰ نیز در قدرت باقی ماند و در سال ۱۹۵۱ - طبق همه روایات، پس از قتل بنیانگذار خانواده، وینسنت مانگانو - که در آن زمان به عنوان خانواده جنایی آناستازیا شناخته می‌شد، خانواده خود را به دست گرفت. ظهور خاندانی که برای مدت زیادی قدرتمندترین خانواده‌ی جنایی در آمریکا بودند، در سال ۱۹۵۷ آغاز شد، زمانی که آلبرت آناستازیا روی صندلی آرایشگاه در هتل پارک شرایتون در منهتن، نیویورک نشسته بود، توسط افرادی
شرایتون در منهتن، نیویورک نشسته بود، توسط افرادی ترور شد. برخی مورخان معتقدند که کارلو گامبینو، دستیار آلبرت آناستازیا، به سازماندهی این قتل برای تصاحب خانواده کمک کرده است. گامبینو با مایر لانسکی برای کنترل منافع قمار در کوبا و چند مکان دیگر نیز همکاری کرد. ثروت خانواده تا سال ۱۹۷۶ افزایش یافت، زمانی که گامبینو پس از مرگش، برادر همسرش ، پل کاستلانو، را به عنوان رئیس منصوب کرد. کاستلانو با کارهاش جان گوتی ، کاپو تازه‌کار را که قتل کاستلانو را در سال ۱۹۸۵ ترتیب داده بود، خشمگین کرده بود. سقوط گوتی نیز در
ترتیب داده بود، خشمگین کرده بود. سقوط گوتی نیز در سال ۱۹۹۲ اتفاق افتاد، زمانی که زیردستش ، سالواتوره «سمی گاو نر» گراوانو، با اف‌بی‌آی همکاری کرد. همکاری گراوانو با دولت آمریکا، جان گوتی و بیشتر اعضای ارشد خانواده گامبینو را به زندان فرستاد. پس از رژیم گوتی، کنترل خانواده گامبینو به جناح سیسیلی این سازمان واگذار شد. از سال ۲۰۱۵، سرپرستی این خانواده بر عهده فرانک کالی بود تا اینکه در ۱۳ مارس ۲۰۱۹ در بیرون خانه‌اش در استاتن آیلند ترور شد. تاریخچه. ریشه‌ها باند داکویلا ریشه‌های خانواده جنایی گامبینو را
باند داکویلا ریشه‌های خانواده جنایی گامبینو را می‌توان در گروهی از مافیوزهای تازه وارد از پالرمو، سیسیل جستجو کرد که در ابتدا توسط ایگنازیو لوپو رهبری می‌شدند. زمانی که او و شریک تجاری و همسرش، جوزپه مورلو، در سال ۱۹۱۰ به جرم جعل به زندان افتادند، سالواتوره "توتو" داکویلا، یکی از کاپیتان‌های ارشد لوپو، کنترل را به دست گرفت. داکویلا یک مهاجر تأثیرگذار از پالرمو بود که به باند لوپو مستقر در هارلم شرقی پیوست. باند لوپو مانو نرا که در دهه ۱۹۰۰ تأسیس شد، یکی از اولین گروه‌های جنایتکار ایتالیایی در نیویورک بود.
اولین گروه‌های جنایتکار ایتالیایی در نیویورک بود. لوپو در بسیاری از ventures با مورلو شریک بود، که در اصل کاپو دی توتتی کاپی (رئیس روسا) بود، عنوانی که بعدها توسط داکویلا مورد طمع قرار گرفت. با تشکیل باندهای دیگر در نیویورک، آنها مورلو را به عنوان رئیس روسای خود به رسمیت شناختند. در سال ۱۹۰۶، نام داکویلا برای اولین بار در پرونده‌های پلیس به دلیل اجرای یک کلاهبرداری اعتماد ظاهر شد. در سال ۱۹۱۰، جوزپه مورلو و ایگنازیو لوپو به ۳۰ سال زندان به دلیل جعل محکوم شدند. با تضعیف خانواده مورلو، داکویلا از این فرصت