payamvha/North_RAG huggingface dataset:
و کاهش خدمات اجتماعی «منجر به ریشه‌دار شدن فقر و تحمیل فلاکت» می‌شود که «ناشی از میل سیاسی برای انجام مهندسی اجتماعی در عوض ضرورت‌های اقتصادی» هست. دولت بریتانیا گزارش آلستون را رد، و اشاره کرد که از سال ۲۰۱۰، درآمد خانوار رو به افزایش، و توزیع نابرابر درآمد رو به کاهش هست؛ و کمتر از یک میلیون نفر در فقر مطلق زندگی می‌کنند. تاریخچه. پیش از دهه ۱۹۵۰. با پایان قرن ۱۹، به علت دستمزد‌های کم، بیشتر از ۲۵ درصد جمعیت بریتانیا روی یا زیر خط معیشت زندگی می‌کردند. تنها ۷۵ درصد از جمعیت برای غذا، پوشاک، هزینه کرایه و
۷۵ درصد از جمعیت برای غذا، پوشاک، هزینه کرایه و سوخت پول کافی داشتند. در دهه ۱۹۰۰، تعداد زیادی از شهروندان بریتانیا زاغه نشین بودند. دهه ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰. با اینحال در طول دهه ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، فقر مجددا بازگشت و طبق تحقیقات متعددی، بخش بزرگی از مردم بریتانیا فقیر بودند. دو تا پنج میلیون نفر از جمعیت بریتانیا فقیر بودند و ۲/۶ میلیون نفر از دولت مستمری می‌گرفتند. این آمار نشان می‌دهد که حداقل ۱۰ درصد از جمعیت فقیر بودند. اوضاع نابسمان مسکن موجب بدترشدن فقر در سال‌های پس از جنگ‌ شد. در اوایل دهه ۱۹۶۰ تخمین زده شد که
پس از جنگ‌ شد. در اوایل دهه ۱۹۶۰ تخمین زده شد که سه میلیون خانواده زاغه‌ نشین هستند یا در مناطق مشابه و به شدت پرازدحام زندگی می‌کنند. در سال ۱۹۶۷، ۱۱/۷ درصد از منازل انگلستان و ولز نامناسب بود. در طی سال‌های ۱۹۶۵-۱۹۶۴، مرگ‌ومیر نوزادان در پایین‌ترین طبقات جامعه، پنجاه درصد از بالاترین طبقات جامعه بیشتر بود. ۳۵ درصد از مردان طبقات پایین جامعه حداقل ۴ روز در سال بیمار بودند: در حالی که این رقم برای مردان طبقات بالای جامعه، ۱۸ درصد بود. همچنین در خانوده‌های پرجمعیت، قد فرزندان کمتر از متوسط بود. دهه ۱۹۷۰ و
پرجمعیت، قد فرزندان کمتر از متوسط بود. دهه ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰. پیتر تون‌سند (Peter Townsend)، جامعه‌شناس بریتانیایی، در تحقیقی در سال ۱۹۷۹ مطرح کرد که ۱۵ میلیون نفر از مردم بریتانیا فقیر، یا در معرض فقر هستند. او استدلال کرد که برای سنجش میزان فقر، باید به غیر از مقدار درآمد به عواملی مانند استاندارد‌های محل سکونت یا محیط کاری مردم توجه کرد. ویلفرد بکرمن (Wilfred Beckerman)، اقتصاددان بریتانیایی، تخمین زد که ۹/۹ درصد از جمعیت بریتانیا در سال ۱۹۷۳، زیر خط فقر زندگی می‌کنند: که این رقم برای بلژیک، ۶/۱ درصد بود.
«برو که رفتیم» ترانه ای از گروهٔ کمدی لانلی آیلند است که در ۱۶ نوامبر سال ۲۰۲۴ منتشر گردید و در قسمت هفتم فصل ۵۰ "پخش زنده شنبه شب" به‌نمایش درآمد. بخش عمدهٔ ترانه توسط اندی سمبرگ اجرا شده و چارلی ایکس‌سی‌ایکس انبوهی از آن را خوانده‌است، ترانه و موزیک ویدئو حول محور این دونفر می‌چرخند که هرکدام همسایگان سفیدپوست خودشان را برای جنایات مختلفِ حقیرانه و کم‌اهمیت مورد گزارش قرار می‌دهند. این ترانه با تحسین منتقدان مواجه شده‌است.
محوطه شنگاویت (به ارمنی: Շենգավիթ հնավայր) یک محوطه باستان‌شناسی در ایروان کنونی، ارمنستان است که بر روی تپه‌ای در جنوب شرقی دریاچه ایروان واقع شده است. این محوطه طی چندین دوره سکونت، از حدود ۳۰۰۰ پیش از میلاد تا ۲۵۰۰ پیش از میلاد، در دوران فرهنگ کورا-آراکس (شنگاویتی) از عصر برنز اولیه مسکونی بوده و به‌صورت پراکنده تا ۲۲۰۰ پیش از میلاد دوباره استفاده شده است. شهر شنگاویت حدود شش هکتار مساحت داشته و به دلیل وسعت غیرمعمول، شواهدی از تولید مازاد غلات و فلزکاری و دیوار سنگی عظیمی به عرض ۴ متر، احتمالاً مرکز
و دیوار سنگی عظیمی به عرض ۴ متر، احتمالاً مرکز اجتماعی مناطق اطراف بوده است. همچنین، سه محوطه روستایی کوچکتر به نام‌های موخانات تپه، خورومبولاغ و تایروف شناسایی شده‌اند که در خارج از دیوارهای شنگاویت قرار داشته‌اند. سفال‌های یافت‌شده در این محوطه، شنگاویت را به‌عنوان یکی از محوطه‌های نمونه دوره فرهنگ کورا-آراکس یا دوره قفقاز جنوبی اولیه و منطقه فرهنگی شنگاویت برجسته کرده است. تاریخچه کاوش‌ها. منطقه شنگاویت امروزی دست‌کم از ۳۰۰۰ پیش از میلاد، در دوره فرهنگ کورا-آراکس از عصر برنز اولیه، مسکونی بوده است.
کورا-آراکس از عصر برنز اولیه، مسکونی بوده است. کاوش‌های باستان‌شناسی در محوطه تاریخی شنگاویت در سال ۱۹۳۶، تحت هدایت باستان‌شناس ای. بایبوردیان آغاز شد که یک ترانشه آزمایشی در این تپه حفر کرد. این اقدام به انجام کاوش‌های بیشتری در این محوطه منجر شد. در سال ۱۹۵۸، باستان‌شناس س.آ. سارداریان کاوش‌ها را از سر گرفت، اما مستندات ضعیفی از کار خود بر جای گذاشت و اطلاعات کافی برای تعیین مکان دقیق اشیای یافته‌شده به جا نگذاشت. در سال ۲۰۰۰، فرایند گسترده کاوش‌ها تحت هدایت باستان‌شناس هاکوب سیمونیان آغاز شد. وی
تحت هدایت باستان‌شناس هاکوب سیمونیان آغاز شد. وی ترانشه‌های لایه‌نگاری‌شده‌ای در لبه‌های ترانشه‌های قدیمی بایبوردیان و سارداریان حفر کرد. در سال ۲۰۰۹، سیمونیان با همکاری میچل اس. راثمن از دانشگاه ویدنر در پنسیلوانیا سه دوره کاوش در سال‌های ۲۰۰۹، ۲۰۱۰ و ۲۰۱۲ انجام دادند. طی این کاوش‌ها، یک ستون لایه‌نگاری کامل تا بستر سنگی شناسایی شد که نشان‌دهنده ۸ یا ۹ سطح لایه‌نگاری متمایز بود. این لایه‌ها دوره زمانی بین ۳۲۰۰ پیش از میلاد تا ۲۵۰۰ پیش از میلاد را دربرمی‌گیرند. همچنین شواهدی از استفاده مجدد از محوطه تا
همچنین شواهدی از استفاده مجدد از محوطه تا حدود ۲۲۰۰ پیش از میلاد کشف شد. در فرایند کاوش‌ها، مجموعه‌ای از ساختمان‌های بزرگ، ساختمان‌های دایره‌ای با اتاق‌های مربع شکل متصل و ساختمان‌های ساده گرد شناسایی شد. به‌ویژه مجموعه‌ای از سازه‌های آیینی که در سال‌های ۲۰۱۰ و ۲۰۱۲ کشف شدند، قابل توجه است. در ژوئیه ۲۰۱۰، سیمونیان اعلام کرد که بقایای استخوان اسب در این محوطه پیدا شده است. با این حال، هانس-پیتر اورپمان، دیرین‌جانورشناس آلمانی، اظهار داشت که بسیاری از این استخوان‌ها از بسترهای آشفته به دست آمده‌اند و
این استخوان‌ها از بسترهای آشفته به دست آمده‌اند و قدیمی‌ترین بقایای اسب با موقعیت دقیق، مربوط به کاوش‌های عصر برنز میانه سیمونیان است. متأسفانه، یک منبع رسانه‌ای عمومی اطلاعات کنفرانس خبری سال ۲۰۱۰ در ایروان را نادرست گزارش داده است. در آن کنفرانس، راثمن دربارهٔ شبکه تجاری گسترش اوروک و احتمال انتقال مواد خام و فناوری‌ها از قفقاز جنوبی به سرزمین میان‌رودان سخن گفت. این مسئله به اشتباه تعبیر شد که فرهنگ ارمنی منبع فرهنگ میان‌رودان بوده است، در حالی که چنین نیست. فرهنگ‌ها و جوامع کورا-آراکس (شنگاویتی)
چنین نیست. فرهنگ‌ها و جوامع کورا-آراکس (شنگاویتی) پدیده‌ای منحصربه‌فرد و کوهستانی هستند که به‌طور موازی با فرهنگ‌های میان‌رودان تکامل یافته‌اند، اما یکسان نبوده‌اند. طرح استقرارگاه. باستان‌شناسان تاکنون دیوارهای سیکلوپئوسی بزرگی با برج‌هایی که پیرامون استقرارگاه را احاطه کرده بودند، کشف کرده‌اند. درون این دیوارها، ساختمان‌های چندمنظوره گرد و مربعی شکل ساخته‌شده از سنگ و خشت یافت شده‌اند. در برخی از این سازه‌های مسکونی، اجاق‌های آیینی و گودال‌های خانگی قرار داشته است. همچنین، سیلوهای بزرگی در نزدیکی این
داشته است. همچنین، سیلوهای بزرگی در نزدیکی این ساختمان‌ها کشف شده که گندم و جو مورد نیاز ساکنان شهر در آن‌ها ذخیره می‌شده است. یک گذرگاه زیرزمینی نیز از شهر به رودخانه منتهی می‌شده است. کاوش‌های پیشین، تپه‌های دفنی در خارج از دیوارهای استقرارگاه و در جهت جنوب شرقی و جنوب غربی را آشکار کرده بودند. گورهای باستانی بیشتری هنوز در همان منطقه باقی مانده‌اند.
آزمایش برش پره روشی برای اندازه گیری مقاومت برشی زهکشی نشده یک خاک چسبنده است. آزمایش با تجهیزاتی شامل میله‌ای با پره‌های نصب شده روی آن انجام می‌شود که داخل زمین قرار می‌گیرد و می‌چرخد. یک سنجه در بالای میله، گشتاور لازم برای گسیختگی خاک را اندازه‌گیری می‌کند و تبدیل به مقاومت برشی را فراهم می‌کند. این تجهیزات حداقل از سال ۱۹۴۸ مورد استفاده قرار می‌گیرد. این تجهیزات همچنین حداقل از سال ۱۹۶۷ برای ارزیابی مقاومت برشی توده‌های برف در معرض خطر تشکیل بهمن دال‌گونه مورد استفاده قرار گرفته است. تجهیزات مورد
مورد استفاده قرار گرفته است. تجهیزات مورد استفاده. پره برشی متشکل از یک میله صاف با چهار پره در یک انتها است که به صورت صلیبی متصل شده‌اند و یک ترکیب دسته/گشتاور سنج. میله را تا عمق ۵۰۰ میلی‌متر در خاک فرو کرده و با سرعتی بین ۶ تا ۱۲ درجه در دقیقه می‌چرخانیم. هنگامی که خاک از نظر برشی شکست خورد، سنجه حداکثر گشتاور اعمال شده را نشان می‌دهد. سنجه با مقیاسی مشخص شده است که گشتاور را به مقاومت برشی (برحسب کیلو نیوتن بر متر مربع) تبدیل می‌کند. دو مقیاس برای استفاده با دو اندازه مختلف پره وجود دارد - از پره‌ها
با دو اندازه مختلف پره وجود دارد - از پره‌ها برای خاک‌هایی با مقاومت برشی تا ۵۰ kN/m2 استفاده می‌شود و پره‌ها برای خاک‌های قوی‌تر. در انگلستان این روش بر اساس استاندارد بریتانیا ۱۳۷۷ ( "روش های آزمایش خاک برای اهداف مهندسی عمران" ) اداره می‌شود. پره برشی یک وسیله ساده و قابل حمل است. این آزمایش برای خاک‌های رسی طبقه بندی شده از نرم تا سفت مناسب است. با قالب‌گیری و آزمایش مجدد نمونه، نشانه‌ای از حساسیت خاک رس نیز پیدا می‌شود. این آزمایش همچنین جایی که مشاهده بشود با مقدار اسلامپ همبستگی دارد برای
که مشاهده بشود با مقدار اسلامپ همبستگی دارد برای اندازه‌گیری مقاومت برشی مخلوط ملات استفاده شده است. این تجهیزات همچنین حداقل از سال ۱۹۶۷ برای ارزیابی مقاومت برشی توده‌های برف در معرض خطر تشکیل بهمن دال‌گونه مورد استفاده قرار گرفته است. تاریخچه و تحقیقات. این آزمایش توسط ال کارلسون و الک اسکمپتون در سال ۱۹۴۸ پیشگام شد. از آن زمان بر سر صحت آن اختلاف نظر وجود داشته است. کارلسون و اسکمپتون معتقد بودند که مقدار بالاتری نسبت به آزمایش‌های فشاری نامحدود ارائه می‌کند و در واقع با مقادیر مورد انتظار در تئوری
می‌کند و در واقع با مقادیر مورد انتظار در تئوری ژئوتکنیک مطابقت دارد. با این حال، تحقیقات سال ۱۹۷۳ ادعا کرد که این آزمایش در واقع در مقایسه با آزمایش‌های فشاری که در آن نمونه با کیفیت خوبی قابل دست‌یابی است، مقاومت برشی کمتر از حد برآورد می‌کند. این اختلاف به اختلال نمونه ناشی از قرار دادن پره برشی نسبت داده شده است.
پاف ، یا عثمانی ، نوعی مبل است. عموماً پافها فاقد تکیه‌گاه پشتی و تکیه‌گاه بازو (آرنج) هستند. آن‌ها ممکن است یک کاناپهٔ روکش‌دار کم ارتفاع یا یک نیمکت کوچک کوسن‌دار باشند که به عنوان میز، چهارپایه یا زیرپایی استفاده می‌شوند. پاف ممکن است دارای لولاها و درپوشی برای حفره‌ای داخلی باشد که به عنوان مکانی برای نگهداری ملحفه‌ها، مجلات یا سایر اقلام، مورد استفاده قرار گیرد که آن را به نوعی از مبلمان ذخیره‌سازی تبدیل می‌کند. نسخهٔ کوچکتر معمولاً در نزدیکی صندلی راحتی یا مبل به عنوان بخشی از دکوراسیون اتاق نشیمن
یا مبل به عنوان بخشی از دکوراسیون اتاق نشیمن قرار می‌گیرد، یا ممکن است به عنوان یک نشیمنِِ کنار آتش استفاده شود. زیرپایی‌های عثمانی اغلب به عنوان مبلمان هماهنگ با صندلی دسته‌دار، صندلی راحتی، کاناپه یا گلایدر فروخته می‌شوند. نام‌های دیگر این قطعه مبلمان عبارتند از: زیرپایی , هاسوک ( بالش زیر زانویی)، و اسامی به گویش قدیمی، هامپتی (به نیوفاندلندی: Humpty), تامپتی (به شراپ‌شری: Tumpty). تاریخچه. پاف اصطلاحی با منشأ فرانسوی است که برای نشان دادن عناصری از سالن نشیمن که برای لم دادن یا استراحت دادن به پاها در
نشیمن که برای لم دادن یا استراحت دادن به پاها در نظر گرفته شده، استفاده می‌شود. این عنصر می‌تواند به فرم متوازی‌السطوح کلاسیک، به فرم کیسه یا طبق آخرین پیشرفت‌ها به شکل تشک باشد که می‌تواند به عنوان تخت نیز استفاده شود. ریشهٔ عثمانی به شیوه‌های چیدمان اثاثیه در امپراتوری عثمانی در ترکیه امروزی باز می‌گردد، جایی که بخش مرکزی نشیمن‌گاه مسکونی بود، که عموماً به‌ عنوان یک سکوی چوبی کم ارتفاع طراحی می‌شد که برای انباشته شدن کوسن‌ها طراحی شده بود. ابتدا به عنوان مبلمان مقطعی که در اطراف سه دیوار یک اتاق پیچیده
مبلمان مقطعی که در اطراف سه دیوار یک اتاق پیچیده شده بود، توسعه یافت، قبل از اینکه به نسخه‌های کوچکتر تبدیل شود که در گوشه یک اتاق قرار می‌گیرند یا صندلی‌های دایره‌ای شکل که یک ستون یا تیر را در یک اتاق عمومی احاطه می‌کنند. عثمانی سرانجام در اواخر سدهٔ هجدهم میلادی از امپراتوری عثمانی به اروپا آورده شد و نام آن را از محل پیدایش آن نامگذاری کردند. اولین نمونهٔ شناخته شدهٔ استفاده از نام عثمانی در فرانسه در سال ۱۷۲۹ میلادی است. اولین استفادهٔ ثبت شدهٔ شناخته شده در زبان انگلیسی در یکی از کتابهای یادداشت
شده در زبان انگلیسی در یکی از کتابهای یادداشت توماس جفرسون از سال ۱۷۸۹ میلادی نگارش شده: «. برای عثمانی از مخمل‌های اوترخت». در طول نسل‌های بعدی، عثمانی به یک قطعهٔ معمولی از مبلمان اتاق خواب تبدیل شد. عثمانی‌های اروپایی در اندازهٔ کوچکتر از عثمانی سنتی ترک استانداردسازی شدند و در سدهٔ نوزدهم میلادی شکل دایره‌ای یا هشت ضلعی به خود گرفتند. صندلی در مرکز توسط بازوها یا توسط یک ستون مرکزی و پر شده که ممکن است یک گیاه یا مجسمه را در خود جای دهد تقسیم می‌شد. نشیمن‌های لولایی نیز ظاهر شدند تا از فضای داخل عثمانی
لولایی نیز ظاهر شدند تا از فضای داخل عثمانی برای نگهداری وسایل استفاده شود. زیرپایی عثمانی، یک قطعهٔ مبلمان نزدیک به هم، یک زیرپایی روکش‌دار روی چهارپایه بود که می‌توانست به‌عنوان نشیمن کنار آتش، نشیمن‌گاهی که با فرش، گل‌دوزی یا مهره‌کاری پوشانده می‌شود، استفاده شود. در سدهٔ بیستم میلادی، کلمهٔ عثمانی هر دو شکل را در بر می‌گرفت. در طول سال‌ها، آن‌ها اصلاح و تغییر یافته‌اند و در حال حاضر در اشکال مختلف، در تمامی اندازه‌ها و در متنوع‌ترین مواد موجود هستند. پاف کیسه لوبیا. آن‌ها اخیراً به یک عنصر طراحی واقعی
کیسه لوبیا. آن‌ها اخیراً به یک عنصر طراحی واقعی برای فضای داخلی و خارجی تبدیل شده‌اند: در استودیوها، دفاتر، یا برای تنظیم محیط برای سمینارها، کنفرانس‌ها و کارگاه‌ها استفاده می‌شود. راحت و همه‌کاره هستند و به شما امکان می‌دهند بسته به موقعیت بنشینید، دراز بکشید یا لم بدهید. پاف کلاسیک از پی‌وی‌سی ساخته شده است، ماده‌ای قابل شستشو که بسیار شبیه پلاستیک است که باعث می‌شود پاف در برابر آب مقاوم باشد و اجازه می‌دهد آن را در فضای باز قرار دهید. نسخه‌هایی از چرم (بسیار گران) یا مواد جایگزین چرم، سازگار با محیط
(بسیار گران) یا مواد جایگزین چرم، سازگار با محیط زیست و ارزان‌تر نیز وجود دارد.
کوجو-این (; 1131 – ) کوگو همسر امپراتور کونوئه اهل ژاپن بود. او فرزندی نداشت.
کاسوگا نو اراتسومه (؛ مرگ ۵۰۷ میلادی همسر امپراتور بوریتسو اهل ژاپن بود. او تنها همسر ملکه ژاپنی است که پدر و مادرش ناشناس هستند.
شاهدخت کاسوگا نو یامادا مرگ ۵۳۹ دختر امپراتور نینکین و همسر بیست و هفتمین امپراتور ژاپن، امپراتور آنکان اهل ژاپن بود.
کوساکو نو هاتابی نو هیمه (; – مرگ بعد از ۴۵۷ میلادی همسر امپراتور یوریاکو اهل ژاپن بود.
کوواشی هیمه ؛ همچنین به نام هوسو-هیمه نو میکوتو شناخته می‌شود یکی از امپراتریس‌های ژاپن، همسر هفتمین امپراتور ژاپن، امپراتور کوریه و مادر امپراتور کوگن اهل ژاپن بود.
میماکی-هیمه ، یکی از امپراتریس‌های ژاپن، همسر دهمین امپراتور ژاپن، امپراتور سوجین و مادر امپراتور سوینین بود.
ناکاتسو هیمه (؛ همچنین با نام ناکاتسو-هیمه نو میکوتو نیز شناخته می‌شود، است. یکی از امپراتریس‌های ژاپن شخصیتی در اسطوره‌شناسی ژاپنی که همسر امپراتور اوجین و مادر امپراتور نینتوکو بود.
شاهدخت نان ایوا نو اونو یکی از امپراتریس‌های ژاپن همسر امپراتور کینزو اهل ژاپن بود.
نوناسوکوناکاتسو هیمه ؛ همسر امپراتور آنیی اهل ژاپن است.
اوشیساکا نو اوناکاتسوهیمه (; – مرگ بعد از ۴۵۳) یکی از امپراتریس‌های ژاپن، همسر امپراتور اینگیو اهل ژاپن بود.
شاهدخت هاشیهیتو مرگ در سال 665 میلادی؛ یکی از امپراتریس‌های ژاپن ، همسر امپراتور کوتوکو اهل ژاپن بود.
یوسوتاراشی هیمه (؛ یا اوناکاتسومی نو هیمه یکی از امپراتریس‌های ژاپن، شخصیتی در اساطیر ژاپنی است که در کوجیکی، وقایع نگاری باستانی ژاپن ظاهر می‌شود. گفته می‌شود که او ملکه امپراتور کوشو، پنجمین امپراتور ژاپن، و خواهر اوکیتسو یوسو، اجداد خاندان اُواری بوده است.
شاهدخت توکوشی ؛ ۱۰۶۰ – ) کوگو، همسر امپراتور هوریکاوا اهل ژاپن بود.
ساهو-هیمه ؛ ? – ۲۵ پیش از میلاد) اهل پادشاهی یاماتو، همسر امپراتور افسانه‌ای ژاپن، یازدهمین امپراتور ژاپن، امپراتور سوینین از ۲۸ قبل از میلاد تا ۲۵ پیش از میلاد بود. ساهو هیمه خدای بهار است. در گودای (فلسفه ژاپنی) (نظریه پنج عنصر)، بهار در شرق است و خدای بهار را ساهو هیمه می‌نامیدند، به دلیل اینکه کوه ساهو در شرق هیجو-کیو (پایتخت باستانی ژاپن) در نارا (شهر) فعلی وجود دارد. او زن جوانی است با لباسی شبیه مه سفید نرم بهاری. این یک کلمه فصلی برای بهار است و به عنوان نام شیرینی ژاپنی نیز استفاده می‌شود. زندگی.
عنوان نام شیرینی ژاپنی نیز استفاده می‌شود. زندگی. هم در «نیهون شوکی» و هم در «کوجیکی»، او نوه دختری امپراتور کایکا بود و یک پسر به دنیا آورد که به گفته «نیهون» شوکی نمی‌توانست صحبت کند. ساهو هیمه در جریان شورشی که توسط برادر بزرگترش، ساههیکو به وجود آمد، درگذشت. ساههیکو سعی کرد او را متقاعد کند که همسرش امپراتور سوئینین را بکشد. او از او پرسید که چه کسی را بیشتر دوست دارد، برادرش یا امپراتور را و به او یادآوری کرد که امپراتور معشوقه‌های دیگری هم دارد و او با کشتن امپراتور سوئینین موافقت کرد. ساهو هیمه
او با کشتن امپراتور سوئینین موافقت کرد. ساهو هیمه نزدیک بود امپراتور را بکشد، اما گریه کرد و اشک‌هایش امپراتور را از خواب بیدار کرد. خشمگین از اینکه برادر همسرش سعی کرد همسرش را وادار کند تا او را به قتل برساند خشمگین شد و سربازان خود را به قصر برادر زنش فرستاد تا جان او را بگیرند. گزارش نیهون شوکی از مرگ او. در «نیهون شوکی» آمده پس از اینکه شوهرش نیروهایی را به قلعه برادرش، فرستاد، ساهو هیمه به دلیل تلاش برای کشتن امپراتور به همراه پسرش به کاخ برادرش رفت و تا زمانی که آتش نگرفت از بیرون آمدن از قصر
رفت و تا زمانی که آتش نگرفت از بیرون آمدن از قصر خودداری کرد. در حالی که در حال سوختن بود، برادرش به همراه پسر ساهو هیمه فرار کردند، اما امپراتریس مرد. گزارش کوجیکی از مرگ او. در «کوجیکی»، پس از اینکه امپراتور سوئینین از خواب بیدار شد و ساهو هیمه به قلعه برادرش رفت، او زایمان کرد. امپراتور به نگهبانان خود دستور داد تا زمانی که او زایمان کند، صبر کنند و سپس او را پس بگیرند. در حالی که کاخ هنوز در حال سوختن بود، او زایمان کرد. هنگامی که مردان امپراتور برای بازیابی نوزاد ساهو هیمه آمدند، کودک را به خارج از
بازیابی نوزاد ساهو هیمه آمدند، کودک را به خارج از قلعه قراری دادند و ساهو هیمه نوزاد دخترش را تراشید. وقتی مردان ساهو هیمه را گرفتند، لباس‌هایش از تنش افتاد و موهایش نیز به او اجازه فرار داد. امپراتور خشمگین شد و در حالی که او در حال فرار بود از او خواست که نامی برای کودک انتخاب کند. او نام «هوموتسوواکه» Homutsuwake (ارباب آتش‌نشان) را از آنجایی که کاخ در حال سوختن بود، انتخاب کرد. در حالی که او و برادرش در حال فرار بودند، امپراتور سوئینین برادرش و خود ساهو هیمه را کشت. میراث. منطقه تپه ای در حومه شمالی
هیمه را کشت. میراث. منطقه تپه ای در حومه شمالی شهر نارا، در مرز استان کیوتو، کوه نارا نامیده می‌شود. بخشی از آن در شرق هیجو-کیو، پایتخت نارا، «کوه ساهو» نام داشت. از قدیم، بر اساس گودای (فلسفه ژاپنی) (نظریه پنج عنصر)، اگر جهت‌ها بر اساس چهار فصل تنظیم شوند، مشرق مطابق بهار است. اعتقاد بر این است که ساهو هیمه خدایی است که در کوه ساهو زندگی می‌کند و الهه بهار است. در مورد او شعری منسوب به امپراتور گو-توبا وجود دارد:
شاهدخت یاتا (; – بعد از ۳۹۹)یکی از امپراتریس‌های ژاپن، همسر امپراتور نینتوکو اهل ژاپن بود.
شاهدخت تاشیراکا (؛ زادهٔ ) یکی از امپراتریس‌های ژاپن ، همسر امپراتور کیتای اهل ژاپن بود.
شاهدخت تاچیبانا نو ناکاتسو (؛ یکی از امپراتریس‌های ژاپن همسر امپراتور سنکا اهل ژاپن بود.
شاهدخت ناکاشی (; – بعد از 455) یکی از امپراتریس‌های ژاپن، همسر امپراتور آنکو اهل ژاپن بود.
شاهدخت کوساکا نو هاتابی نو (; – بعد از ۴۰۵) یکی از امپراتریس‌های ژاپن همسر امپراتور ریچو بود.
شاهدخت کاسوگا نو اویراتسومه (؛ یکی از امپراتریس‌های ژاپن، دختر امپراتور یوریاکو و همسر امپراتور نینکین اهل ژاپن بود.
جام آفریقا-آسیا-اقیانوس آرام ۲۰۲۴ اولین دوره از مسابقات فوتبال بین قاره‌ای بین نمایندگان آفریقا، آسیا و اقیانوسیه بود. این مسابقات توسط فیفا و به عنوان یک دور مقدماتی برای چلنجر کاپ و جام بین قاره‌ای افتتاح شد و برندگان لیگ قهرمانان هر قاره را به گرد هم آورد تا بهترین تیم را مشخص کند. الاهلی مصر با شکست ۳–۰ العین، اولین قهرمان این مسابقات شد. پیش زمینه. نمایندگان آسیا و آفریقا قبلا در جام باشگاهی آفریقا–آسیا به بازی مقابل یکدیگر می‌پرداختند، که برندگان جام باشگاه‌های آسیا و جام باشگاه‌های آفریقا را به یک
باشگاه‌های آسیا و جام باشگاه‌های آفریقا را به یک مسابقه رفت و برگشت دعوت می‌کرد تا برنده مشخص شود. مسابقات بعد از نسخه ۱۹۹۸ منحل شد، زیرا که هر دو قهرمان به علاوه قهرمان اقیانوسیه و دیگر قاره‌ها به مسابقات قهرمانی باشگاه‌های جهان و بعدا جام باشگاه‌های جهان دعوت می‌شدند. با تولد جام جهانی باشگاه‌ها و ۳۲ تیمی شدن مسابقات، فیفا تورنمنت جدیدی به نام جام بین قاره‌ای فیفا را معرفی کرد که همچنان از فرمت قبلی جام باشگاه‌ها پیروی می‌کرد. فرق مهم جام بین قاره‌ای با جام باشگاه‌های جهان این بود که این تورنمنت به
با جام باشگاه‌های جهان این بود که این تورنمنت به مسابقات کوچک‌تری تقسیم شده بود و جام آفریقا-آسیا-اقیانوس آرام هم یکی از آن مسابقات کوچک بود. برنده مسابقات به چلنجر کاپ راه می‌یافت و با برنده «دربی آمریکا» بازی می‌کرد، و تیم برنده آن مسابقه نیز به جام بین قاره‌ای راه می‌یافت و در برابر نماینده اروپا به رقابت می‌پرداخت. فرمت. از آنجایی که ۳ تیم در این مسابقات حضور داشتند، یک بازی پلی‌آف بین نماینده اقیانوسیه و یکی از تیم‌های دیگر (نماینده آسیا در سال‌های زوج، و نماینده آفریقا در سال‌های فرد) برگزار شد تا
و نماینده آفریقا در سال‌های فرد) برگزار شد تا تیم برنده به مسابقه نهایی برسد و با دیگر نماینده بازی کند. میزبان هردو مسابقه با توجه به رتبه‌بندی فیفا مشخص می‌شود. مسیر قهرمانی. الاهلی العین اوکلند سیتی
فاطمه صفا راستگو (زادهٔ ۱ فروردين ۱۳۸۲) بازیکن فوتبال اهل ایران است که در پست هافبک برای باشگاه پرسپولیس در لیگ برتر کوثر و تیم ملی ایران بازی می‌کند. پیش از پیوستن به پرسپولیس، او برای تیم ملی فوتبال زنان ایران و چندین باشگاه ایرانی در رده‌های دیگر، بازی کرده‌است. او همچنین پیش از این، در لیگ برتر فوتبال زنان ایران نیز تجربهٔ حضور داشته است. او از نخستین گل‌زنان زن تاریخ پرسپولیس است و در نخستین پیروزی تاریخ این باشگاه، توانست دروازهٔ تیم کامیاران را باز کند. زندگی شخصی و حرفه‌ای نخستین. فاطمه صفا راستگو
زندگی شخصی و حرفه‌ای نخستین. فاطمه صفا راستگو زادهٔ ۱۳۸۲ در شیراز، ایران است و زودتر از خواهرش، مریم، زاده شده است. در مصاحبه‌ای با ایرنا، دربارهٔ آغاز زندگی فوتبالی خود گفت: «فوتبال را از ۱۰ سالگی در کوچه‌های شیراز طوری آغاز کردم که مادرم از دستم عاجز می‌شد و هر چیز که دم پایم می‌آمد از سنگ گرفته تا اشیای دیگر را شوت می‌کردم». او همچنین گفت که هنگام دوره ابتدایی، برای نخستین بار در رقابت‌های کشوری فوتبال ایران، شرکت کرده است. عضویت او در تیم‌های ملی زیر ۱۶ سال و جوانان، به پیشرفت بیشتر او در لیگ برتر زنان
سال و جوانان، به پیشرفت بیشتر او در لیگ برتر زنان ایران نیز کمک کرد. پست‌های او در این دوران، دفاع راست و چپ بوده‌اند. در سال ۱۳۹۶، راستگو با نمایندهٔ فارس در واپسین بازی، چهار بر صفر تیم پارس جم جنوبی بوشهر را شکست داد و به همراه این تیم، مجوز راه‌یابی به لیگ برتر فصل ۱۳۹۷ زنان را به‌دست‌آورد. دوران باشگاهی. پرسپولیس. در فصل ۲۵–۲۰۲۴، تیم فوتبال زنان پرسپولیس برای نخستین‌بار پس از انقلاب، راه‌اندازی شد. کمی بعد، راستگو با این تیم قراردادی امضا کرد و به پرسپولیس پیوست. او در دومین بازی رسمی‌اش برای تیم، در
پیوست. او در دومین بازی رسمی‌اش برای تیم، در برابر کامیاران توانست گل بزند تا از نخستین گل‌زنان زن تاریخ پرسپولیس بشود. فاطمه راستگو که در فینال لیگ نیز گل‌زنی کرد، در نخستین فصل بازی برای پرسپولیس، ۹ گله شد و برترین گلزن این رقابت‌ها نیز شد. او با گل‌های خود نقشی پایه‌ای و مهم در قهرمان شدن تیم داشت و به عنوان خانم گل رقابت‌ها نیز دست یافت. دوران ملی. او با تیم ملی فوتبال نوجوانان ایران، دستاوردهایی داشته است و برای تیم زیر ۲۰ سال ایران و ایران به میدان رفته است.
جایزهٔ چزاره پاوزه () یک جایزهٔ ادبی ایتالیایی است که در سال ۱۹۸۴ بنیان‌گذاری شد و هر سال در ماه اوت در زادگاه چزاره پاوزه در سانتو استفانو بلبو اعطا می‌شود. این جایزه در سه حوزه اهدا می‌شود: (۱) رمان‌های منتشر شده (۲) آثار داستانی، شعر یا غیرداستانی (۳) مقالات عمومی یا نقدهای سبک پاوزه. این جایزه همچنین آثار منتشرنشده را به رسمیت می‌شناسد. علاوه بر بخش ادبی، از سال ۱۹۸۹ این مسابقه برای آثار هنرهای تجسمی نیز برگزار می‌شود که موضوع آنها «مکان‌ها، شخصیت‌ها و اسطوره‌های پاوزه‌ای» را به بهترین نحو بیان می‌کنند.
پاوزه‌ای» را به بهترین نحو بیان می‌کنند. جایزه چزاره پاوزه از دورهٔ سی و ششم خود در ظاهری جدید، با چهار بخش که بازتاب فعالیت چند وجهی چزاره پاوزه و ادای احترامی به اوست، اهدا می‌شود: آثار منتشره، ترجمه، مقالات و از سال ۲۰۲۰، رمان.
سید عبدالرحیم (۱۷ اوت ۱۹۰۹–۱۱ ژوئن ۱۹۶۳)، معروف به رحیم ساب، مربی فوتبال هندی و مدیر تیم ملی هند از سال ۱۹۵۰ تا زمان مرگش در سال ۱۹۶۳ و بازیکن سابق بود. او را معمار فوتبال مدرن هند هم می‌دانند. او که یک معلم حرفه ای بود، و دوران مربیگری او به عنوان «عصر طلایی» فوتبال در هند تلقی می‌شود. تحت سرپرستی او، تیم ملی هند در هر دو ویژگی فنی و نوآوری‌های تاکتیکی برتری یافت و لقب «برزیل آسیا» را گرفت. آنها مدال‌های طلا را در بازی‌های آسیایی (۱۹۵۱-دهلی و ۱۹۶۲-جاکارتا) به دست آوردند، در نیمه نهایی بازی‌های المپیک
به دست آوردند، در نیمه نهایی بازی‌های المپیک تابستانی بازی کردند (۱۹۵۶-ملبورن) و هند را به اولین کشور آسیایی تبدیل کرد که به این مقام دست یافت. عناوین جام کلمبو را برای سال‌های-(۱۹۵۲-کلمبو و ۱۹۵۴-کلکته) کسب کرد. سرانجام رحیم در ۱۲ ژوئن ۱۹۶۳ پس از ۶ ماه بستری بودن بر اثر سرطان ریه درگذشت. فیلم سینمایی میدان بر اساس زندگی او ساخته شده است.
آنجلا داون کریگ (زاده ۱۴ فوریه ۱۹۷۲) یک سیاستمدار، روزنامه‌نگار بازنشسته و تاجر سابق آمریکایی است. او که عضو حزب دموکرات - کشاورز - کارگر (DFL) است، از سال ۲۰۱۹ به عنوان نماینده ایالات متحده از خدمت کرده است. کریگ اولین عضو آشکارا دگرباشان جنسی از مینه سوتا و اولین لزبینی است که در کنگره خدمت می‌کند.
علی محمود الریماوی (۱۸۶۰ – ۱۹۱۹) شاعر و روزنامه‌نگار عثمانی فلسطینی بود.یکی از پیشگامان شرکت‌کننده در کانون‌های ادبی و فرهنگی در فلسطین عثمانی در دورهٔ نهضت عربی بود و یکی از برجسته‌ترین شاعران و روزنامه‌نگاران منطقهٔ بیت‌المقدس در اواخر عصر عثمانی به‌شمار می‌آید. او به دلیل وفاداری به عثمانی و مخالفت با ناسیونالیسم عربی مشهور بود هرچند بعدها آرای سیاسی خود را تغییر داد. از زمان انتشار دو روزنامه اول به زبان عربی (۱۸۷۸) در قدس به روزنامه‌نگاری روی آورد؛ دو روزنامهٔ رسمی «القدس الشریف» و «الغزال». در سال
روزنامهٔ رسمی «القدس الشریف» و «الغزال». در سال ۱۹۰۷ روزنامۀ خود به نام «بیت‌المقدس» را منتشر کرد، اما به زودی از نشر ایستاد. سپس هفته‌نامهٔ «النحاج» را در سال ۱۹۰۸ تأسیس کرد که دو سال ادامه یافت. او آثار خود را در روزنامه‌هایی که بین سال‌های ۱۹۰۸ تا ۱۹۱۴ منتشر می‌شد، چاپ کرد، از جمله «القدس» و «الأصمعی»، و «المنادی» و «المنهل» و مهم‌ترین مناسبت‌ها و رویدادهای ملی آن دوره را به ثبت رساند. الریماوی در آثار خود را به احیای زبان عربی و دفاع از آن در برابر سیاست ترک‌سازی کمک کرد. وی از حکومت به دلیل آزار و