payamvha/North_RAG huggingface dataset:
کمپین «پسران به سطل زباله نیاز دارند» به رهبری سازمان سرطان پروستات بریتانیا، توجه‌ها را به لزوم قرار دادن سطل‌های زباله در توالت‌های مردانه جلب کرده است. در ژاپن، آنها اغلب در توالت‌های مردانه نصب نمی‌شوند، اما درخواست‌هایی از سوی مردانی که از پدهای بی‌اختیاری استفاده می‌کنند، وجود دارد و جنبشی برای نصب آنها وجود دارد. در سال ۲۰۲۴، اتحادیه فوتبال تحقیقاتی را در مورد اینکه چرا سطل‌های زباله بهداشتی در تمام توالت‌های زنانه در فینال جام حذفی موجود نبود، آغاز کرد. برخی از سطل‌های زباله بهداشتی دارای خط بریل
کرد. برخی از سطل‌های زباله بهداشتی دارای خط بریل روی درب خود هستند، ویژگی‌ای که برای استفاده بهتر افراد کم‌بینا از این سطل‌ها طراحی شده است. هنر. هنرمند جودی شیکاگو یکی از اولین کسانی بود که به عنوان بخشی از فعالیت خود به سطل‌های زباله بهداشتی پرداخت؛ چیدمان او "با عنوان «حمام قاعدگی"» (بخشی از خانه زنان) سطل‌های زباله‌ای را نشان می‌داد که پر از محصولات قاعدگی بودند. در دهه ۲۰۰۰، هنرمند و زینستر، چلا کوینت ، زینت‌های آموزشی را در کیسه‌های کاغذی که در توالت‌ها برای محصولات قاعدگی استفاده شده تعبیه شده بود،
برای محصولات قاعدگی استفاده شده تعبیه شده بود، قرار داد. ضد تروریسم. با توجه به افزایش اقدامات امنیتی برای اجلاس ۲۰۱۹ گروه ۲۰ اوساکا در سال ۲۰۱۹، کمدهای سکه‌ای و سطل‌های زباله در ایستگاه‌های اطراف توکیو و اوساکا، از جمله سطل‌های بهداشتی در سرویس‌های بهداشتی زنانه، بسته شدند. این‌ها توسط اداره حمل و نقل توکیو از ایستگاه‌های راه‌آهن سیبو جمع‌آوری شدند. حذف آنها واکنش شدیدی را به دنبال داشت، که مدیران راه‌آهن و کارشناسان امنیتی پیش‌بینی نمی‌کردند، زیرا هیچ راه‌حل جایگزینی برای نحوهٔ برخورد با محصولات بهداشتی
جایگزینی برای نحوهٔ برخورد با محصولات بهداشتی استفاده‌شده در نظر گرفته نشده بود. حتی سطل‌های زباله بهداشتی در توکیو که است، جمع‌آوری شدند. دور از اوزاکا.
توجه تنها چیزی است که نیاز دارید یک مقاله پژوهشی شاخص در سال ۲۰۱۷ در حوزه یادگیری ماشین است که توسط هشت پژوهشگر در گوگل نوشته شده است. این مقاله معماری جدیدی در حوزه یادگیری عمیق معرفی کرد به نام ترنسفورمر که بر اساس مکانیزم توجه (ارائه‌شده در سال ۲۰۱۴ توسط بهادانائو و همکارانش) کار می‌کند. این مقاله یکی از مقالات بنیادین در هوش مصنوعی مدرن محسوب می‌شود، چه که ترنسفورمر به عنوان معماری اصلی بسیاری از مدل‌های هوش مصنوعی مانند مدل‌های زبانی بزرگ تبدیل شده است. در زمان انتشار، تمرکز اصلی این پژوهش بر بهبود
در زمان انتشار، تمرکز اصلی این پژوهش بر بهبود روش‌های سک۲سک برای ترجمه ماشینی بود، اما نویسندگان در مقاله فراتر رفتند و به ظرفیت این روش برای وظایف دیگر مانند پاسخ به پرسش و آنچه امروز هوش مصنوعی مدل چندوجهی خوانده می‌شود، اشاره کردند. عنوان مقاله اشاره‌ای دارد به ترانه «All You Need Is Love» از گروه بیتلز. نام «ترنسفورمر» توسط یوشکرویت انتخاب شد. برخی آزمایش‌های اولیه شامل ترجمه انگلیسی به آلمانی، تولید مقاله ویکی‌پدیا دربارهٔ «ترنسفورمر» و تحلیل نحوی بودند. این آزمایش‌ها تیم را قانع کرد که ترنسفورمر تنها
این آزمایش‌ها تیم را قانع کرد که ترنسفورمر تنها یک مدل ترجمه نیست، بلکه یک مدل زبانی عمومی است. به این مقاله بیش از ۱۷۳٬۰۰۰ بار ارجاع داده شده است، و مقاله جزو ده مقاله پرارجاع قرن ۲۱ محسوب می‌شود. نویسندگان. نویسندگان مقاله عبارت‌اند از: آشیش واسوانی، نوآم شازیر، نیکی پارمار، یاکوب اوشکوریت، لیون جونز، آیدان گومز، لوکاش کایزر، و ایلیا پولوسوخین. هر هشت نفر به‌عنوان مشارکت‌کنندگان مساوی شناخته شدند و ترتیب اسامی به‌صورت تصادفی تعیین شده است. مقاله "وایرد" به تنوع فرهنگی گروه اشاره می‌کند: شش نفر از
به تنوع فرهنگی گروه اشاره می‌کند: شش نفر از نویسندگان خارج از ایالات متحده به دنیا آمده‌اند؛ دو نفر دیگر یکی فرزند مهاجران آلمانی دارای گرین‌کارت در کالیفرنیا بوده و دیگری فرزند یک خانواده پناهنده است. پس از انتشار مقاله، همه نویسندگان گوگل را ترک کرده و به شرکت‌های دیگر پیوسته یا استارتاپ تأسیس کردند. بسیاری از آن‌ها اظهار داشتند که در گوگل امکان گسترش و نوآوری بیشتر در ترنسفورمر را نمی‌داشتند. روش‌های مطرح‌شده. این مقاله بیش از هر چیز به خاطر معرفی معماری ترنسفورمر شناخته می‌شود، که امروزه پایه بسیاری از
ترنسفورمر شناخته می‌شود، که امروزه پایه بسیاری از مدل‌های زبانی بزرگ است. یکی از دلایل اصلی موفقیت آن، قابلیت موازی‌سازی کامل این معماری نسبت به مدل‌های پیشین است، که آموزش سریع‌تر و مدل‌های بزرگ‌تر را ممکن می‌سازد. مکانیسم‌های زیر در مقاله معرفی شدند: توجه نقطه‌ای مقیاس‌شده و خود-توجه فرمول ارائه‌شده در مقاله: formula_1 که در آن formula_2، formula_3، formula_4 ماتریس‌های پرسش، کلید و مقدار هستند، و formula_5 بُعد کلید است. این فرمول امکان حذف کامل شبکه عصبی بازگشتی را فراهم می‌کند و موازی‌سازی را بهبود
بازگشتی را فراهم می‌کند و موازی‌سازی را بهبود می‌دهد. توجه چندسری توجه چندسری امکان بررسی همزمان چندین رابطه درون توالی را فراهم می‌کند. خروجی‌ها در پایان با هم ترکیب شده و از یک لایه خطی عبور داده می‌شوند. کدگذاری موقعیتی مدل ترنسفورمر بر ترتیب توکن‌ها متکی نیست؛ بنابراین، از توابع سینوس و کسینوس برای افزودن اطلاعات موقعیتی استفاده می‌شود: formula_6 formula_7 دلیل انتخاب این روش توانایی مدل برای تعمیم به توالی‌های بلندتر ذکر شده است. آموزشِ مدل. مدل بر روی ترجمه انگلیسی-آلمانی و همچنین تحلیل نحوی اجزایی
ترجمه انگلیسی-آلمانی و همچنین تحلیل نحوی اجزایی انگلیسی آزمایش شده و نتایج قابل توجهی کسب کرده است. دادهٔ آموزشی ترجمه انگلیسی-آلمانی با مجموعه داده WMT 2014 شامل ۴٫۵ میلیون جمله و انگلیسی-فرانسوی با ۳۶ میلیون جمله آموزش دیده است. سخت‌افزار مدل‌ها با ۸ GPU مدل P100 آموزش داده شدند. آموزش مدل پایه ۱۲ ساعت و مدل بزرگ ۳٫۵ روز به‌طول انجامید. ابَرمولفه‌ها و تنظیم مدل نرخ یادگیری ابتدا به‌صورت خطی افزایش یافته و سپس با عکس ریشه مربع گام کاهش می‌یابد. از حذف تصادفی با نرخ ۰٫۱ و صاف‌سازی برچسب با مقدار ۰٫۱
تصادفی با نرخ ۰٫۱ و صاف‌سازی برچسب با مقدار ۰٫۱ استفاده شد.
منحنی کیلینگ نموداری از تغییرات سالانه و تجمع کلی کربن دی‌اکسید در اتمسفر زمین است که بر اساس اندازه‌گیری‌های مداوم انجام شده در رصدخانه ماونا لوا در جزیره هاوایی از سال ۱۹۵۸ تا به امروز، ترسیم شده است. این منحنی به نام دانشمند چارلز دیوید کیلینگ نامگذاری شده است، کسی که برنامه نظارت را آغاز کرد و تا زمان مرگش در سال ۲۰۰۵ بر آن نظارت داشت. اندازه‌گیری‌های کیلینگ اولین شواهد قابل توجه از افزایش سریع سطح دی‌اکسید کربن (CO2) در جو را نشان داد. به گفته نائومی اورِسکِز، استاد تاریخ علم در دانشگاه هاروارد، منحنی
استاد تاریخ علم در دانشگاه هاروارد، منحنی کیلینگ یکی از مهم‌ترین آثار علمی قرن بیستم است. بسیاری از دانشمندان منحنی کیلینگ را عامل اولیه‌ای می‌دانند توجه جهانیان را به افزایش فعلی در جو جلب کرد. پیشینه. قبل از دهه ۱۹۵۰، اندازه‌گیری‌های اتمسفر به صورت موردی در مکان‌های مختلف انجام می‌شد. در سال ۱۹۳۸، مهندس و هواشناس آماتور، گای استوارت کلندر، مجموعه داده‌های از کیو، لندن در سال‌های ۱۸۹۸–۱۹۰۱، که به‌طور متوسط ۲۷۴ قسمت در میلیون حجمی (بخش در یکای سنجش) بود، و از شرق ایالات متحده در سال‌های ۱۹۳۶–۱۹۳۸، که
و از شرق ایالات متحده در سال‌های ۱۹۳۶–۱۹۳۸، که به‌طور متوسط ۳۱۰ بخش در یکای سنجش بود، را مقایسه کرد و نتیجه گرفت که غلظت به دلیل انتشار گلخانه‌ای انسانی در حال افزایش است. با این حال، یافته‌های کلندر به دلیل ماهیت تکه‌تکه اندازه‌گیری‌ها، مورد پذیرش گسترده جامعه علمی قرار نگرفت. چارلز دیوید کیلینگ، از مؤسسه اقیانوس‌شناسی اسکریپس در دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو، اولین کسی بود که از مارس ۱۹۵۸ به بعد، اندازه‌گیری‌های منظم و مکرری از غلظت CO2 جو در جنوبگان و در ماونا لوا، هاوایی انجام داد. کیلینگ پیش از این
در ماونا لوا، هاوایی انجام داد. کیلینگ پیش از این تکنیک‌های اندازه‌گیری را در مکان‌هایی از جمله بیگ سور در نزدیکی مونتری، جنگل‌های بارانی شبه‌جزیره المپیک در ایالت واشینگتن و جنگل‌های کوهستانی مرتفع در آریزونا آزمایش و به کار گرفته بود. او رفتار روزانه قوی CO2 را مشاهده کرد، به طوری که CO2 اضافی در شب به دلیل تنفس گیاهان و خاک وجود داشت و مقادیر بعد از ظهر نشان‌دهنده «اتمسفر آزاد» بر فراز نیمکره شمالی بود. اندازه‌گیری‌های ماونا لوا. در سال‌های ۱۹۵۷–۱۹۵۸، سال بین‌المللی ژئوفیزیک، کیلینگ از اداره هواشناسی
سال بین‌المللی ژئوفیزیک، کیلینگ از اداره هواشناسی بودجه‌ای برای نصب آنالیزورهای گاز مادون قرمز در مکان‌های دورافتاده، از جمله قطب جنوب و آتشفشان مائونا لوا در هاوایی (جزیره)، دریافت کرد. ماونا لوا به دلیل موقعیت دورافتاده و دور از قاره‌ها و فقدان پوشش گیاهی، به عنوان یک مکان پایش بلندمدت انتخاب شد. کیلینگ و همکارانش نسیم اقیانوسی ورودی را بالای لایه وارونگی حرارتی اندازه‌گیری کردند تا آلودگی محلی ناشی از دهانه‌های آتشفشانی را به حداقل برسانند. داده‌ها نرمال‌سازی (آمار) شدند تا هرگونه تأثیر ناشی از آلودگی
(آمار) شدند تا هرگونه تأثیر ناشی از آلودگی محلی حذف شود. به دلیل کاهش بودجه در اواسط دهه ۱۹۶۰، کیلینگ مجبور شد تلاش‌های مداوم خود برای نظارت بر قطب جنوب را کنار بگذارد، اما او به اندازه کافی پول جمع‌آوری کرد تا عملیات رصدخانه ماونا لوا را ادامه دهد، که تا به امروز ادامه داشته است. مقاله کیلینگ در سال ۱۹۶۰، اولین رکوردهای ماهانه از قطب جنوب (۱۹۵۷ تا ۱۹۶۰) ارائه داد و «یک چرخه فصلی مشخص و احتمالاً افزایش جهانی از سالی به سال دیگر» یافت. ۴۱–۴۲ تا دهه ۱۹۷۰، به خوبی مشخص شده بود که افزایش دی‌اکسید کربن جوی
به خوبی مشخص شده بود که افزایش دی‌اکسید کربن جوی ادامه دارد و به دلیل انتشار گازهای گلخانه‌ای ناشی از فعالیت‌های انسانی است. اندازه‌گیری‌های دی‌اکسید کربن در رصدخانه ماونا لوا در هاوایی با نوعی طیف‌سنج مادون قرمز، که اکنون به عنوان حسگر مادون قرمز غیر پراکنده شناخته می‌شود، انجام می‌شود که با استفاده از استانداردهای سازمان جهانی هواشناسی کالیبره شده است. این نوع ابزار که در ابتدا کاپنوگرافی نامیده می‌شد، اولین بار توسط جان تیندال در سال ۱۸۶۴ اختراع شد و با استفاده از قلم روی یک ضبط کننده نمودار نواری ثبت
استفاده از قلم روی یک ضبط کننده نمودار نواری ثبت می‌شد. در حال حاضر، چندین حسگر مبتنی بر لیزر برای کار همزمان با طیف‌سنج مادون قرمز در مؤسسه اقیانوس‌شناسی اسکریپس اضافه می‌شوند، در حالی که اندازه‌گیری‌های اداره ملی اقیانوسی و جوی هنوز از حسگر مادون قرمز غیر پراکنده استفاده می‌کنند. نتایج و تفسیر. اندازه‌گیری‌های جمع‌آوری‌شده در رصدخانه ماونا لوا، افزایش مداومی را در میانگین غلظت CO2 اتمسفری از ۳۱۳ قسمت در میلیون حجمی (بخش در یکای سنجش) در مارس ۱۹۵۸ به ۴۰۶ بخش در یکای سنجش در نوامبر ۲۰۱۸ نشان می‌دهد، با
بخش در یکای سنجش در نوامبر ۲۰۱۸ نشان می‌دهد، با افزایش فعلی ۲٫۴۸ ± ۰٫۲۶ (میانگین ± ۲ انحراف معیار توسعه) بخش در یکای سنجش CO2 در سال. این افزایش در دی اکسید کربن اتمسفری به دلیل احتراق سوخت‌های فسیلی است و در سال‌های اخیر سرعت گرفته است. از آنجایی که CO2 یک گاز گلخانه‌ای است، این امر پیامدهای قابل توجهی برای گرمایش جهانی دارد. اندازه‌گیری غلظت CO2 در حباب‌های هوای باستانی به دام افتاده در هسته‌های یخ قطبی نشان می‌دهد که میانگین غلظت CO2 اتمسفری در طول دوره هولوسن (۹۰۰۰ سال قبل از میلاد به بعد) بین ۲۷۵ تا
هولوسن (۹۰۰۰ سال قبل از میلاد به بعد) بین ۲۷۵ تا ۲۸۵ بخش در یکای سنجش بوده است، اما از آغاز قرن نوزدهم به شدت شروع به افزایش کرده است. منحنی کیلینگ همچنین یک تغییر چرخه‌ای حدود ۶ بخش در یکای سنجش در هر سال را نشان می‌دهد که مربوط به تغییر فصلی در جذب توسط پوشش گیاهی خشکی جهان. بیشتر این پوشش گیاهی در نیمکره شمالی است که بیشتر خشکی در آن واقع شده است. از حداکثر میزان در ماه مه، سطح آن در طول بهار و تابستان نیمکره شمالی کاهش می‌یابد، زیرا رشد گیاه جدید از طریق فتوسنتز، از جو خارج می‌کند. پس از رسیدن به حداقل
فتوسنتز، از جو خارج می‌کند. پس از رسیدن به حداقل مقدار در ماه سپتامبر، سطح آن در پاییز و زمستان شمالی دوباره افزایش می‌یابد، زیرا گیاهان و برگ‌ها می‌میرند و پوسیده می‌شوند و دوباره به جو آزاد می‌کنند. میراث. نظارت جهانی. به دلیل اهمیت یافته‌های کیلینگ، اداره ملی اقیانوسی و جوی در دهه ۱۹۷۰ شروع به نظارت بر سطح دی‌اکسید کربن در سراسر جهان کرد. امروزه، سطح CO2 اتمسفر در حدود ۱۰۰ مکان در سراسر جهان از طریق شبکه مرجع جهانی گازهای گلخانه‌ای پایش می‌شود. اندازه‌گیری‌ها در بسیاری از مکان‌های دورافتاده دیگر، روند
در بسیاری از مکان‌های دورافتاده دیگر، روند بلندمدت نشان داده شده توسط منحنی کیلینگ را تأیید کرده‌اند، اگرچه هیچ مکانی به اندازه ماونا لوا سابقه طولانی ندارد. رالف کیلینگ. از زمان مرگ چارلز دیوید کیلینگ در سال ۲۰۰۵، مسئولیت و نظارت بر این پروژه به پسر کیلینگ، رالف کیلینگ ، منتقل شد. در پنجاهمین سالگرد آغاز این پروژه، کیلینگ جوان مقاله‌ای در مجله ساینس نوشت که در آن زندگی و کار پدرش و همچنین چگونگی رشد و تکامل این پروژه در طول زمان را شرح می‌داد. کیلینگ در کنار ارائه مواد اندازه‌گیری دقیق‌تر و بودجه برای
کنار ارائه مواد اندازه‌گیری دقیق‌تر و بودجه برای پروژه نظارت بر سطح ، در مورد افتخار خود به کار پدرش و اینکه چگونه آن را به یاد او ادامه داده است، نوشت. شناخت. در سال ۲۰۱۵، منحنی کیلینگ توسط انجمن شیمی آمریکا به عنوان یک اثر تاریخی ملی شیمی تعیین شد. پلاک‌های یادبود در رصدخانه ماونا لوا و در مؤسسه اقیانوس‌شناسی اسکریپس در دانشگاه کالیفرنیا، سن دیگو نصب شدند. عبور از مرز ۴۰۰ ppm در سال ۲۰۱۳. در ۹ مه ۲۰۱۳، میانگین غلظت روزانه در جو در ماونا لوا اندازه‌گیری شد، از ۴۰۰ قسمت در میلیون (بخش در یکای سنجش) فراتر
از ۴۰۰ قسمت در میلیون (بخش در یکای سنجش) فراتر رفت. تخمین‌های در طول دوره‌های زمین‌شناسی قبلی نشان می‌دهد که از اواسط دوره پلیوسن، ۲ تا ۴ میلیون سال پیش این سطح نرسیده است. این سطح از دی‌اکسید کربن که باعث تغییرات اقلیمی می‌شود، نشان دهنده وخامت مداوم بلایای طبیعی و زیست‌محیطی است که اگر انتشار گازهای گلخانه‌ای به‌طور قابل توجهی کاهش نیابد، به‌طور فزاینده‌ای زیستگاه‌های انسان و حیوان را در زمین تهدید می‌کند.
بوم‌ملی‌گرایی (که با عناوینی مانند ملی‌گرایی بوم‌زیستی یا ملی‌گرایی سبز نیز شناخته می‌شود)، آمیزه‌ای است از ملی‌گرایی و سیاست‌های سبز. طرفداران بوم ملی‌گرایی ممکن است از طیف‌های مختلف سیاسی، چه چپ و چه راست، باشند؛ اما همگی بر این باور مشترک‌اند که دولت - ملت و شهروندان آن وظیفه‌ای ویژه در حفاظت از محیط زیست کشور خود دارند. تعاریف و اصول. به گفته «جِین داوسون»، بوم ملی‌گرایی به خیزش جنبش اجتماعی اشاره دارد که مسائل حفاظت از محیط زیست را به‌طور مستقیم با دغدغه‌های ملی‌گرایانه پیوند می‌زنند. او همچنین معتقد
ملی‌گرایانه پیوند می‌زنند. او همچنین معتقد است که بوم ملی‌گرایی «ترکیبی از محیط‌زیست‌گرایی، هویت ملی و مبارزه برای عدالت» است. دو استاد تاریخ، «ک. سیواراماکریشنان» و «گونل سدرلوف»، بوم ملی‌گرایی را این‌گونه تعریف کرده‌اند که، چه خاستگاهی بومی‌گرایانه داشته باشد و چه کیهانی‌نگر (جهان‌وطنی)، زمانی رخ می‌دهد که دولت، محیط زیست و سیاست‌های زیست‌محیطی را به‌عنوان نماد افتخار ملی مصادره می‌کند و از این راه به تحکیم و مشروعیت‌بخشی به هویت ملی می‌پردازد. از نخستین نمونه‌های بوم‌ملی‌گرایی می‌توان به دهه ۱۹۸۰ در
نمونه‌های بوم‌ملی‌گرایی می‌توان به دهه ۱۹۸۰ در اتحاد جماهیر شوروی سابق اشاره کرد؛ زمانی که شهروندان، تخریب محیط زیست را هم نشانه‌ای از ناکارآمدی نظام سوسیالیستی و هم تلاشی عامدانه از سوی مسکو برای تضعیف یک ملت خاص از طریق بهره‌برداری منابع طبیعی آن می‌دانستند. جنبش‌های استقلال‌طلبانه در کشورهای استونی، لیتوانی و اوکراین نیروی عظیمی از جنبش زیست‌محیطی، به‌ویژه جنبش ضدهسته‌ای، دریافت کردند. در بازه زمانی ۱۹۸۵ تا ۱۹۹۱، بوم‌ملی‌گرایی هم از نشانه‌های فروپاشی اتحاد شوروی بود و هم عاملی محرک در این فرایند. بنا بر
شوروی بود و هم عاملی محرک در این فرایند. بنا بر دیدگاه انسان‌شناسان، بوم‌ملی‌گرایی اغلب در قالب نگاه به طبیعت به‌عنوان پدیده‌ای مستقل از فرهنگ، که باید تا حد امکان در وضعیت بکر و دست‌نخورده خود محافظت شود، تجلی می‌یابد. در مطالعات فرودستان و انسان‌شناسی فرهنگی بوم ملی‌گرایی به معنای نمادسازی از گونه‌های بومی جانوری و مناظر طبیعی به شیوه‌ای است که حس ملی‌گرایی را برمی‌انگیزد. بوم ملی‌گرایی قومی در برابر بوم ملی‌گرایی مدنی. در بررسی بوم‌ملی‌گرایی، بسیاری از نویسندگان بر اهمیت تمایز میان "ملی‌گرایی قومی" و
نویسندگان بر اهمیت تمایز میان "ملی‌گرایی قومی" و "ملی‌گرایی مدنی" تأکید کرده‌اند. ملی‌گرایی قومی بر این باور است که دولت-ملت باید عمدتاً بر پایهٔ یک قوم خاص بنا شود، در حالی‌که ملی‌گرایی مدنی معتقد است دولت-ملت باید بر مبنای تنوع مردمی که دارای ارزش‌ها، باورها و فرهنگی مشترک هستند، شکل گیرد. نوع نخست، یعنی ملی‌گرایی قومی، معمولاً گرایشی درون‌گرا، انزواطلب، بومی‌گرا و غالباً راست‌گرایانه دارد؛ در مقابل، ملی‌گرایی مدنی دارای رویکردی باز، برابری‌طلب، چندفرهنگی و معمولاً چپ‌گرایانه است. چه در شکل قومی و چه در
و معمولاً چپ‌گرایانه است. چه در شکل قومی و چه در شکل مدنی، زمانی که یک گروه ملی‌گرا، عنصر محیط‌زیست‌گرایی را به ایدئولوژی خود اضافه می‌کند، به این باور می‌رسد که دولت-ملت و شهروندان آن وظیفه‌ای اخلاقی و تاریخی برای حفاظت از محیط زیست کشور دارند. زیست‌منطقه‌گرایی. زیست‌منطقه‌گرایی، دیدگاهی است که باور دارد سامانه‌های سیاسی، فرهنگی و اقتصادی اگر بر اساس مناطق طبیعی تعریف‌شده‌ای به نام منطقه زیستی سازماندهی شوند، از نظر زیست‌محیطی پایدارتر و از نظر اجتماعی عادلانه‌تر خواهند بود. این ایده که دولت باید با
عادلانه‌تر خواهند بود. این ایده که دولت باید با جغرافیای طبیعی سرزمین هماهنگ باشد، با مفهوم قدیمی‌تر "مرز طبیعی" در اندیشهٔ ملی‌گرایانه سازگار است؛ مفهومی که بر این باور است مرزهای یک کشور باید بر پایهٔ ویژگی‌های طبیعی جغرافیا تعیین شوند. به دلیل این هم‌راستایی مفهومی، زیست‌منطقه‌گرایی اغلب به‌عنوان یکی از اصول بنیادین در اندیشهٔ بوم‌ملی‌گرایی تلقی می‌شود. بوم‌گردی و بوم‌ملی‌گرایی فرهنگی. بوم‌ملی‌گرایی می‌تواند در قالب "طبیعت‌گردی" (اکوتوریسم) نیز بروز یابد؛ پدیده‌ای که گرچه می‌تواند موجب رونق اقتصادهای
پدیده‌ای که گرچه می‌تواند موجب رونق اقتصادهای محلی شود، اما از دیدگاه‌های مختلف مورد انتقاد قرار گرفته است. آثار هنری‌ای که زیبایی‌ها و شگفتی‌های طبیعی یک کشور را ستایش می‌کنند—مانند اشعار «ویلیام وردزورث» یا نقاشی‌های گروه هفت—نیز شکل دیگری از تجلی بوم‌ملی‌گرایی به‌شمار می‌روند. این آثار با برجسته‌سازی عناصر طبیعی به‌عنوان بخشی از هویت ملی، پیوندی میان فرهنگ، طبیعت و احساس میهن‌دوستی ایجاد می‌کنند.
هدف و عملکرد. SCIgen با ترکیب جملات و مفاهیم تصادفی، مقاله‌هایی با ظاهری حرفه‌ای تولید می‌کند که شامل چکیده، نمودار، جدول و فهرست منابع است. محتوای این مقالات اغلب از نظر معنایی بی‌معنی هستند ولی ساختار ظاهری مناسبی دارند. نمونه‌های خبرساز. در سال ۲۰۰۵، مقاله‌ای ساختگی با نام *Rooter: A Methodology for the Typical Unification of Access Points and Redundancy* به یک کنفرانس پذیرفته شد و سازندگان آن دعوت به سخنرانی شدند. این موضوع توجه زیادی به خود جلب کرد و نشان داد که برخی کنفرانس‌ها فاقد سیستم داوری علمی
نشان داد که برخی کنفرانس‌ها فاقد سیستم داوری علمی دقیق هستند. واکنش‌ها. در سال‌های بعد، ده‌ها مقاله ساخته‌شده با SCIgen در ناشرانی چون Springer و IEEE منتشر شدند. در پی بررسی‌ها، این ناشران اقدام به پس گرفتن مقالات کردند. در سال ۲۰۱۵، نرم‌افزار SciDetect برای شناسایی چنین مقالاتی طراحی شد.
گذار جنگل به یک نظریه جغرافیایی اشاره دارد که معکوس شدن یا چرخش در روندهای کاربری زمین را برای یک قلمرو معین از دوره کاهش خالص مساحت جنگل (یعنی جنگل‌زدایی) به دوره افزایش خالص مساحت جنگل توصیف می‌کند. اصطلاح «تغییر چشم‌انداز» همچنین برای نشان دادن بازیابی کلی‌تر مناطق طبیعی که مستقل از نوع زیست‌بوم است، استفاده شده است. تغییرات در مساحت جنگل (مانند جنگل‌زدایی) ممکن است از الگویی که توسط نظریه گذار جنگل پیشنهاد شده است، پیروی کند که در آن در مراحل اولیه توسعه، یک کشور با پوشش جنگلی بالا و نرخ جنگل‌زدایی
یک کشور با پوشش جنگلی بالا و نرخ جنگل‌زدایی پایین را مشخص می‌شود. سپس نرخ جنگل‌زدایی افزایش می‌یابد (پوشش جنگلی بالا - نرخ جنگل‌زدایی بالا) و پوشش جنگلی کاهش می‌یابد، پوشش جنگلی کم - نرخ جنگل‌زدایی بالا)، قبل از اینکه نرخ جنگل‌زدایی کاهش یابد، پوشش جنگلی کم - نرخ جنگل‌زدایی پایین)، و پس از آن پوشش جنگلی تثبیت می‌شود و در نهایت شروع به بازیابی می‌کند. یک «قانون طبیعت» نیست و این الگو تحت تأثیر زمینه ملی (برای مثال، تراکم جمعیت انسانی، مرحله توسعه، ساختار اقتصاد)، نیروهای اقتصادی جهانی و سیاست‌های دولت قرار
نیروهای اقتصادی جهانی و سیاست‌های دولت قرار می‌گیرد. یک کشور ممکن است قبل از تثبیت به سطوح بسیار پایینی از پوشش جنگلی برسد، یا ممکن است از طریق سیاست‌های خوب بتواند گذار جنگلی را «پل» بزند. نظریه. یک روند گسترده را نشان می‌دهد و بنابراین برون‌یابی نرخ‌های تاریخی، جنگل‌زدایی آینده را برای کشورهایی که در مراحل اولیه گذار هستند، کمتر از حد واقعی تخمین می‌زند، در حالی که جنگل‌زدایی را برای کشورهایی که در مراحل بعدی هستند، بیشتر از حد واقعی تخمین می‌زند. می‌توان انتظار داشت کشورهایی که پوشش جنگلی بالایی دارند،
انتظار داشت کشورهایی که پوشش جنگلی بالایی دارند، در مراحل اولیهٔ باشند. تولید ناخالص داخلی سرانه، مرحله‌ای از توسعه اقتصادی یک کشور را نشان می‌دهد که با الگوی استفاده از منابع طبیعی، از جمله جنگل‌ها، مرتبط است. انتخاب پوشش جنگلی و سرانه تولید ناخالص داخلی نیز به خوبی با دو سناریوی کلیدی در فایننشال تایمز مطابقت دارد: (۱) مسیر کمبود جنگل، که در آن کمبود جنگل باعث ایجاد نیروهایی (مثلاً افزایش قیمت محصولات جنگلی) می‌شود که منجر به تثبیت پوشش جنگلی می‌گردد؛ و (۲) یک مسیر توسعه اقتصادی، که در آن فرصت‌های شغلی
(۲) یک مسیر توسعه اقتصادی، که در آن فرصت‌های شغلی جدید و بهتر در خارج از مزرعه مرتبط با رشد اقتصادی (افزایش تولید ناخالص داخلی سرانه) سودآوری کشاورزی مرزی را کاهش داده و جنگل‌زدایی را کند می‌کند. علل. بازیابی جنگل که منجر به افزایش خالص وسعت جنگل می‌شود، می‌تواند از طریق بازسازی خودبه‌خودی، کاشت فعال یا هر دو رخ دهد. دو مسیر اصلی در احیای جنگل وجود دارد، یکی از توسعه اقتصادی و دیگری از کمبود جنگل ناشی می‌شود. دلایل زیادی برای گذار وجود دارد، که مهم‌ترین آنها توسعه اقتصادی است که منجر به صنعتی شدن و
آنها توسعه اقتصادی است که منجر به صنعتی شدن و شهرنشینی می‌شود و نیروی کار را از روستاها به شهرها می‌کشد. برای مثال، در پورتوریکو، سیاست‌های صنعتی که به تولید یارانه می‌دادند، منجر به گذار به سمت تولید و مشاغل خدماتی در بخش شهری شد که منجر به رها کردن زمین و رشد مجدد جنگل‌ها گردید. علاوه بر این، تغییرات در فناوری کشاورزی، مناطق پربارتر را از نظر کشاورزی پربارتر می‌کند و تولید کشاورزی را در آن مناطق متمرکز می‌کند. توزیع مجدد منابع نیروی کار از مناطقی با باروری پایین به مناطقی با باروری بیشتر، رشد مجدد جمعیت
پایین به مناطقی با باروری بیشتر، رشد مجدد جمعیت را در مناطقی که با کاهش جمعیت مواجه هستند، افزایش می‌دهد. تقاضا برای محصولات جنگلی، به ویژه چوب، که ناشی از جنگل‌زدایی‌های قبلی است، همچنین انگیزه‌های بازار را برای کاشت درختان و مدیریت مؤثرتر منابع جنگلی ایجاد می‌کند. به دلیل تشدید جنگلداری، بهره‌وری بالاتر جنگل، جنگل‌های باقی‌مانده را از فشارهای بهره‌برداری نجات می‌دهد. علاوه بر این، واکنش‌های فرهنگی به از بین رفتن مناطق جنگلی منجر به مداخله دولت برای اجرای سیاست‌های ترویج جنگل‌کاری می‌شود. تحلیل منحنی
سیاست‌های ترویج جنگل‌کاری می‌شود. تحلیل منحنی کوزنتس از این مسئله، که در آن درآمد منجر به رشد مجدد جنگل می‌شود، به دلیل تعامل پیچیده درآمد با بسیاری از متغیرهای اجتماعی-اقتصادی (مانند دموکراتیزاسیون، جهانی شدن و غیره) نتایج متناقضی دارد عواملی که باعث جنگل‌زدایی می‌شوند، گذار جنگل را نیز کنترل می‌کنند و باعث ترویج شهرنشینی، توسعه، تغییر قیمت‌های نسبی کشاورزی و شهری، تراکم جمعیت، تقاضا برای محصولات جنگلی، سیستم‌های مالکیت زمین و تجارت می‌شوند. گذارها شامل ترکیبی از بازخوردهای اجتماعی-اقتصادی ناشی از زوال و
از بازخوردهای اجتماعی-اقتصادی ناشی از زوال و توسعه جنگل‌ها هستند. گذار جهانی جنگل‌ها. مطالعات مربوط به گذار جنگل‌ها برای چندین کشور و همچنین مناطق فرعی ملی انجام شده است. مناطقی که گزارش شده است پس از شروع صنعتی شدن، گذار به جنگل را تجربه کرده‌اند عبارتند از بنگلادش، چین، کاستاریکا، کوبا، دانمارک، کانادا، جمهوری دومینیکن، ، فرانسه، یونان، گامبیا، مجارستان ، ایرلند، ایتالیا، ژاپن، مراکش، نروژ، نیوزیلند ، پرتغال، پورتوریکو، رواندا، اسکاتلند، کره جنوبی، اسپانیا، سوئیس، ایالات متحده، بریتانیا، و ویتنام. علاوه
سوئیس، ایالات متحده، بریتانیا، و ویتنام. علاوه بر این، دینامیک گذار جنگل برای مناطقی در برزیل، اکوادور، و مکزیک مستند شده است. اثرات زیست‌محیطی این گذارهای جنگلی بسیار متغیر است و به این بستگی دارد که آیا جنگل‌زدایی در جنگل‌های قدیمی ادامه می‌یابد یا خیر، نسبت‌ها و انواع کاشت درختان در مقابل بازسازی طبیعی جنگل‌ها چقدر است، و موقعیت و پیکربندی فضایی انواع مختلف جنگل‌ها چگونه است. در جنوب برزیل، احیای جنگل عمدتاً از طریق کاشت درختان، کاشت مجدد درختان و افزایش پوشش جنگلی رخ داده است. و در هندوراس، گذار به کشت
پوشش جنگلی رخ داده است. و در هندوراس، گذار به کشت قهوه منجر به ترک مناطق پست شد، زیرا کشاورزان قهوه به مناطق مرتفع و کوهستانی نقل مکان کردند. یافته‌های مربوط به جنگل‌های در حال بازگشت در این مطالعات گسترده، پرسش‌هایی را در مورد چشم‌انداز گذار جهانی به جنگل‌ها، به‌ویژه با توجه به فرآیندهای مداوم از بین رفتن جنگل‌ها در بسیاری از نقاط جهان، مطرح می‌کند. پیش‌بینی‌های خوش‌بینانه حاکی از بازگشت حدود ۷۰ میلیون هکتار جنگل تا سال ۲۰۵۰ است. با این حال، نگرانی‌های قابل توجهی وجود دارد که این اشتیاق را کاهش می‌دهد، از
توجهی وجود دارد که این اشتیاق را کاهش می‌دهد، از جمله مسائل مربوط به حکومت محلی و کمبود ساختاری زمین‌های حاصلخیز با افزایش جمعیت انسانی . تا جایی که افزایش قابل توجه بهره‌وری کشاورزی در کشورهای در حال توسعه امکان‌پذیر باشد، ذخایر زمینی که در حال حاضر کمتر از حد استفاده شده‌اند، ممکن است نیازی به بهره‌برداری نداشته باشند. یک مطالعه در مورد نظریه گذار جنگل گزارش داد که طی ۶۰ سال (۱۹۶۰–۲۰۱۹)، "مساحت جنگل‌های جهان ۸۱٫۷ میلیون هکتار کاهش یافته است " و نتیجه گرفت که کشورهای با درآمد بالاتر باید واردات محصولات
که کشورهای با درآمد بالاتر باید واردات محصولات مرتبط با جنگل‌های گرمسیری را کاهش داده و به توسعه اقتصادی-اجتماعی و سیاست‌های بین‌المللی مرتبط با جنگل که از نظر تئوری مطرح هستند، کمک کنند.
عقب‌نشینی مدیریت‌شده شامل جابجایی هدفمند و هماهنگ افراد و ساختمان‌ها به دور از خطرات است. این ممکن است شامل حرکت یک فرد، زیرساخت (مثلاً ساختمان یا جاده) یا جامعه باشد. این می‌تواند در پاسخ به انواع خطرات مانند سیل، آتش‌سوزی یا خشکسالی رخ دهد. سیاستمداران، بیمه‌گران و ساکنان به‌دلیل تهدید افزایش سطح آب دریاها به‌دلیل تغییرات اقلیمی، به‌طور فزاینده‌ای به عقب‌نشینی مدیریت‌شده از مناطق ساحلی کم‌ارتفاع توجه می‌کنند. روندهای تغییرات اقلیمی پیش‌بینی می‌کنند که سطح آب دریاها در سراسر جهان به میزان قابل توجهی افزایش
دریاها در سراسر جهان به میزان قابل توجهی افزایش می‌یابد و ازطریق فرسایش ساحلی به زیرساخت‌های انسانی آسیب می‌رساند و جوامع را در معرض خطر سیل شدید ساحلی قرار می‌دهد. نوع عقب‌نشینی مدیریت‌شده پیشنهادی به مکان و نوع مخاطرات طبیعی، و سیاست‌ها و رویه‌های محلی برای عقب‌نشینی مدیریت‌شده بستگی دارد. در بریتانیا، اصلاح مدیریت‌شده ازطریق حذف سیل‌بندها اغلب پاسخی به افزایش سطح دریا است که توسط فرونشست محلی تشدید می‌شود. در ایالات متحده، عقب‌نشینی مدیریت‌شده اغلب ازطریق تملک و تخریب داوطلبانه یا جابجایی املاک در معرض