payamvha/North_RAG huggingface dataset:
دامنه سطح بالای کد کشوری اینترنتی (ccTLD) برای ایتالیا .it است و توسط شورای ملی تحقیقات حمایت می‌شود. دامنه .eu نیز استفاده می‌شود، زیرا با سایر کشورهای عضو اتحادیه اروپا به اشتراک گذاشته شده است. در حال حاضر دسترسی به اینترنت برای مشاغل و کاربران خانگی به اشکال مختلف از جمله شماره‌گیری، فیبر نوری، کابل، دی اس ال و بی‌سیم در دسترس است. تاریخچه. شبکه ساب‌لینک یک انجمن غیرانتفاعی بود که در سال ۱۹۸۹ در ایتالیا تأسیس شد تا امکان دسترسی به اینترنت با هزینه اشتراکی را فراهم کند. شبکه ساب‌لینک با دامنه sublink.org
را فراهم کند. شبکه ساب‌لینک با دامنه sublink.org ثبت شد (این دامنه اکنون متعلق به یکی از بنیانگذاران است). شبکه ساب‌لینک سلسله مراتب گروه خبری ساب‌لینک. خود و یک دروازه با شاخه ایتالیایی فیدو نت داشت. ساب‌لینک اولین شبکه عمومی (غیردانشگاهی) ایمیل اینترنتی و گروه‌های خبری در ایتالیا بود، با هزینه‌های دسترسی بسیار پایین (حدود ۱۰۰ دلار در سال)، مودم‌های سریع با سرعت ۱۹۲۰۰ بیت بر ثانیه (در آن زمان میانگین مودم ۲۴۰۰ بیت بر ثانیه بود) و ثبت کامل در NIC. هنگامی که پس از سال ۱۹۹۷، دسترسی تجاری کم‌هزینه قرارداد
که پس از سال ۱۹۹۷، دسترسی تجاری کم‌هزینه قرارداد نقطه‌به‌نقطه به اینترنت آغاز شد، علاقه به فیدهای اینترنتی اشتراک هزینه شروع به کاهش کرد و این انجمن به‌طور طبیعی منحل شد. سرعت متوسط. طبق گزارش netindex.com، میانگین اتصالات ثابت اینترنت در ایتالیا پایین‌تر از میانگین جهانی (۹۶٫۹۸) است. مگابیت بر ثانیه پایین و ۵۱٫۲۸ مگابیت بر ثانیه (افزایش در ژانویه ۲۰۲۱) با سرعت متوسط ۷۹٫۶۲ مگابیت بر ثانیه پایین و ۳۱٫۴۱ مگابیت بر ثانیه در آپلود (بررسی بر اساس داده‌های عمومی موجود در: سرعت متوسط کشور ایتالیا - ژانویه ۲۰۲۱).
موجود در: سرعت متوسط کشور ایتالیا - ژانویه ۲۰۲۱). نمای کلی. طبق داده‌های منتشر شده توسط شورای فیبر به خانه (فیبر به ایکس) اروپا، ایتالیا یکی از بزرگ‌ترین بازارهای اف تی تی اچ در اروپا را نشان می‌دهد، به طوری که بیش از ۲٫۵ میلیون خانه در پایان دسامبر ۲۰۱۰ از فیبر عبور کرده‌اند؛ در همان تاریخ، این کشور حدود ۳۴۸۰۰۰ مشترک فیبر گزارش کرده است. پروژه «فیبر برای ایتالیا» (با مشارکت ارائه دهندگان فست‌وب، ودافون ایتالیا و باد در یک همکاری سرمایه‌گذاری مشترک) با هدف دسترسی به ۲۰ میلیون نفر در ۱۵ شهر بزرگ ایتالیا تا
دسترسی به ۲۰ میلیون نفر در ۱۵ شهر بزرگ ایتالیا تا سال ۲۰۱۵، و مخابرات ایتالیا قصد دارد ۱۳۸ شهر را تا سال ۲۰۱۸ به هم متصل کند. دولت همچنین پروژه دیجیتال ایتالیا را آغاز کرده است که هدف آن ارائه دسترسی به اینترنت پرسرعت به حداقل ۵۰٪ از ایتالیایی‌ها تا سال ۲۰۲۰ است. دولت قصد دارد شبکه فیبر نوری را به مناطق روستایی گسترش دهد. در حالی که ای ری اس ال ۲+ با سرعت‌هایی تا ۲۰/۱ مگابیت بر ثانیه هنوز هم رایج‌ترین اشتراک موجود در ایتالیا است، شرکت اصلی تلفن در این کشور (تلکام ایتالیا) در دوره ۲۰۱۶–۲۰۱۸، ۱۲ میلیارد یورو
ایتالیا) در دوره ۲۰۱۶–۲۰۱۸، ۱۲ میلیارد یورو سرمایه‌گذاری می‌کند، با هدف دسترسی ۸۴٪ از خانه‌ها به اینترنت پرسرعت (۱۰۰٪) مگابیت بر ثانیه) قبل از پایان سال ۲۰۱۸. با وجود این، بحث‌هایی در جریان است زیرا این شرکت هنوز روی مس و فناوری فیبر نوری (فیبر به ایکس) سرمایه‌گذاری می‌کند، به جای اینکه فیبر را مستقیماً به خانه‌ها در همه جا بیاورد. فناوری‌های فیبر به ایکس و وی دی اس ال ۲ در حال حاضر می‌توانند تا ۱۰۰/۲۰ سرعت اینترنت را ارائه دهند. اتصالات مگابیت بر ثانیه به مشتری نهایی. فست وب برنامه‌هایی برای افزایش سرعت
مشتری نهایی. فست وب برنامه‌هایی برای افزایش سرعت با برداربندی تا جریان‌های ۲۰۰/۵۰ مگابیت بر ثانیه قبل از پایان سال ۲۰۱۶ دارند.
بیمارستان بستری پارسی (Parsi Lying-in Hospita: PLIH)، که با نام بیمارستان بستری تمولجی نیز شناخته می‌شود و گاهی به صورت بیمارستان بستری تهمولجی نوشته می‌شود، یکی از اولین زایشگاه‌های بمبئی بود. این بیمارستان را پزشک و متخصص زنان و زایمان ، تمولجی بهیکاجی نریمان، در سال ۱۸۸۷ تأسیس کرد. بیمارستان در سال ۱۸۹۵ تکمیل شد. کاهش تعداد زایمان‌های پارسی در نیمه دوم قرن بیستم منجر به تعطیلی آن شد. ریشه‌ها. در طول قرن نوزدهم، زنان پارسی بمبئی عمدتاً در خانه در شرایط غیربهداشتی و با تهویه نامناسب زایمان می‌کردند. در سال
و با تهویه نامناسب زایمان می‌کردند. در سال ۱۸۸۷، تمولجی نریمان، متخصص زنان و زایمان و رئیس کالج پزشکی گرنت ، که نگران شیوع تب زایمان بود، PLIH را تأسیس کرد. این بیمارستان در ابتدا در خانه‌ای کوچک رو به اقیانوس در مارین لاینز بود. نریمان به عنوان آسایشگاه زایمان پارسی آن را اداره می‌کرد و نام خود را در جامعه تثبیت کرد. با این حال، مدت کوتاهی بعد، قطعه‌ای از زمین‌های این بیمارستان در املاک هورنبی بمبئی از دولت خریداری شد. این ساختمان را مونچرجی مرزبان، یکی از چهره‌های کلیدی در شرکت شهرداری بمبئی طراحی کرد.
چهره‌های کلیدی در شرکت شهرداری بمبئی طراحی کرد. او برای طرح خود از املاک پیبادی لندن الهام گرفته و بر ساخت ساختمان نظارت داشت. این ساختمان در سال ۱۸۹۵ با هزینه ۱۰۵۰۰۰ روپیه تکمیل شد، اما تا سال ۱۹۱۴، کل هزینه به ۱۳۰۵۴۱ روپیه افزایش یافت. فاکرجی دینشاو به عنوان پیمانکار فعالیت داشت. این ساختمان یکی از اولین بیمارستان‌های زایمان شهر بود که به سبک احیای گوتیک ساخته شده بود. این مکان که دور یک حیاط ساخته شده بود، می‌توانست ۵۰ زن را در خود جای دهد. این مکان به‌طور عمومی به عنوان تمولجینو سوارواخانا (خوابگاه
عمومی به عنوان تمولجینو سوارواخانا (خوابگاه تمولجی) شناخته شد. سال‌های اولیه. پیش از این، در طول دوران قرنطینه، زنان در تاریک‌ترین و مرطوب‌ترین گوشه‌های خانه در طبقه همکف قرار می‌گرفتند و گازهای فاضلاب می‌توانست باعث بیماری آنها شود. با این حال، PLIH زنان را در طبقات بالاتر با بهداشت بهتر و فضای بیشتر مستقر کرد. این بیمارستان به دلیل تمیزی و در دسترس بودن ماماها و ملحفه‌های تمیز شهرت پیدا کرد. مادران جدید بیش از یک ماه در آنجا می‌ماندند و جامعه پارسی احساس می‌کرد که این بیمارستان یک نیاز برآورده نشده را
می‌کرد که این بیمارستان یک نیاز برآورده نشده را برآورده می‌کند. تمولجی نریمان به نمادی از «مادری پارسی» تبدیل شد. او در زمان مراسم افتتاحیه در ۱۱ ژانویه ۱۸۹۵، منشی افتخاری و پزشک ارشد بیمارستان بود و پارسیان ثروتمندتر را تشویق می‌کرد تا به فقیرترها اجازه دهند از خدمات بیمارستان استفاده کنند. ساختار هزینه‌ها سه سطح داشت. افراد سطح سوم درمان رایگان دریافت می‌کردند، افراد سطح دوم روزانه ۱٫۸۰ روپیه و افراد سطح اول روزانه ۳ روپیه پرداخت می‌کردند. همچنین ودیعه‌ای قابل استرداد هم دریافت می‌شد. در چهار سال اول،
قابل استرداد هم دریافت می‌شد. در چهار سال اول، حدود ۱۷۵۰ بیمار در این بیمارستان تحت درمان قرار گرفتند و با آغاز قرن بیستم، زنان پارسی می‌توانستند از بین سه بیمارستان در منطقه اسپلاناد یکی را انتخاب کنند: بیمارستان زنان و زایمان بومانجی ادالجی آلبلس، بیمارستان زنان و کودکان پستنجی هورموشجی کاما و بیمارستان PLIH. از جمله پارسیان برجسته‌ای که در این بیمارستان متولد شدند، می‌توان به فیروز گاندی در سال ۱۹۱۲ اشاره کرد جمشیدجی تاتا عضو کمیته بیمارستان بود. سال‌های بعد. در اوایل قرن بیست و یکم، برنامه‌هایی برای
بعد. در اوایل قرن بیست و یکم، برنامه‌هایی برای تبدیل ساختمان ثبت‌شده درجه 2Bبه بیمارستان ارتوپدی طرح‌ریزی شد. با این حال، در سال ۲۰۱۵، طبقه اول بیمارستان به عنوان دفاتر اداری مورد استفاده قرار می‌گرفت و بقیه ساختمان آن خالی بود.
هاشم کارگر (زاده ۱۳۵۱) سیاستمدار و مدیر اجرایی اهل ایران و رئیس سازمان ثبت احوال کشور نیز است. وی در راستای توسعه خدمات سازمان ثبت احوال، بر تحقق نظام هویتی هوشمند و الکترونیک تاکید کرده و با توسعه سامانه هدا (درگاه هویت دیجیتال ایرانیان)، به کاهش مخاطرات ناشی از ارائه هویت جعلی و انکار هویت در دستگاه‌های اجرایی پرداخته است. هاشم کارگر دارای مدرک دکترای مدیریت دولتی است. وی عضوهیات علمی دانشکده مدیریت دانشگاه آزاداسلامی واحدتهران مرکزی می باشد و نیز عضو هیات امنای دانشگاه آزاداسلامی استان تهران است.
ریکاردو سینیگالیا (؛ زادهٔ ) خواننده، ترانه‌سرا و تهیه‌کننده موسیقی اهل ایتالیا است. وی از سال ۱۹۸۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی و حرفه. سینیگالیا، متولد ۱۴ مارس ۱۹۷۰ در رم، از دوازده سالگی شروع به نوشتن آهنگ کرد و در دهه ۱۹۸۰ با شرکت در گروه‌هایی مانند «10 PM Band» و «6 Suoi Ex» در عرصه موسیقی زیرزمینی به شهرت رسید. او برادر دانیله سینیگالیا است که او نیز ترانه‌سرا و تهیه‌کننده موسیقی است. در دهه ۹۰ میلادی، به عنوان ترانه‌سرا و تنظیم‌کننده با هنرمندانی مانند نیکولو فابی و مکس گازه همکاری کرد
هنرمندانی مانند نیکولو فابی و مکس گازه همکاری کرد و در آهنگ‌های پرفروشی مانند «Vento d'estate» و «Quelli che benpensano» مشارکت داشت. حرفه او در سال ۲۰۰۰ با گروه تیرومانچینو آغاز شد، که در نوشتن آلبوم موفق «"La descrizione di un attimo»" با آن ها همکاری داشت. در همان سال، به همراه تیرومانچینو، در بخش تازه‌واردان جشنواره موسیقی سانرمو با آهنگ «Strade» شرکت کرد و مقام دوم را کسب کرد. در سال ۲۰۰۵، به عنوان مهمان مارینا ری در شب دوئت با آهنگ «Fammi entrare» به جشنواره موسیقی سانرمو بازگشت. سینیگالیا اولین
به جشنواره موسیقی سانرمو بازگشت. سینیگالیا اولین آلبوم انفرادی خود را در سال ۲۰۰۳ منتشر کرد و به تولید موسیقی ادامه داد و در رویدادهای مهم ایتالیایی مانند «Concerto del Primo Maggio» شرکت کرد. او متعاقباً آلبوم‌های «"Incontri a metastrada" (۲۰۰۶)» و «"Per tutti" (۲۰۱۴)» را منتشر کرد. او برای بار دیگر، در جشنواره موسیقی سانرمو در سال ۲۰۱۴ با آهنگ‌های «Prima di andare via» و «Una rigenerazione» شرکت کرد. با این حال، در ۲۱ فوریه ۲۰۱۴، او از جشنواره رد صلاحیت شد زیرا آهنگ «Prima di andare via» قبلاً در یک
شد زیرا آهنگ «Prima di andare via» قبلاً در یک رویداد خیریه اجرا شده بود و این نقض قانونی بود که ایجاب می‌کند همه آهنگ‌های شرکت‌کننده کاملاً جدید باشند. در سال ۲۰۱۸، او چهارمین آلبوم خود "با نام «Ciao cuore»" را منتشر کرد. در همان سال، فابیو لووینو فیلمساز، فیلم زندگینامه‌ای "«Backliner»" درباره سینیگالیا را در جشنواره فیلم رم به نمایش گذاشت. در سال ۲۰۲۵، او به عنوان مهمان به جشنواره موسیقی سانرمو بازگشت و آهنگ «L'anno che verrà» اثر لوچو دالا را اجرا کرد.
داستان شکیم و دینه داستانی از کتاب مقدس عبری یا عهد عتیق است که در فصل ۳۴ سفر پیدایش شرح داده شده است. بر طبق این داستان، وقتی شکیم پسر حمور حوی، رئیس منطقه، دختر یعقوب، دینه را دید، او را گرفت و به او تجاوز کرد. سپس عاشقش شد و او را خواستگاری کرد. او نیت قلبی خود را به دینه گفت تا او را برای ازدواج متقاعد کند و همزمان از پدرش خواست که با او نزد یعقوب بیاید و از او دخترش را خواستگاری کند. خبر تجاوز به برادران دینه، شمعون و لاوی رسید و آنها با عجله از چراگاه به خانه برگشتند. شکیم با قصد درخواست ازدواج با
به خانه برگشتند. شکیم با قصد درخواست ازدواج با دینه به خانواده یعقوب نزدیک شد و حاضر شد به هر میزان که او درخواست می‌کند، مهریه به میزان همان دختران باکره را بپردازد. او به عنوان وسیله‌ای برای ترغیب، پیشنهاد کرد که آنها با مردم شهر خود پیمانی ببندند که شامل تجارت مشترک و ازدواج‌های مشترک باشد که برای هر دو طرف رفاه به ارمغان بیاورد. در این مرحله، برادران دینه رهبری مذاکره را به دست گرفتند و به او اطلاع دادند که تنها در صورتی که همه مردان شهر شهر شکیم پوست ختنه‌گاه خود را ختنه کنند، خانواده یعقوب می‌توانند
خود را ختنه کنند، خانواده یعقوب می‌توانند با آنها پیمان ازدواج ببندند. شکیم و پدرش مردم شهر را متقاعد کردند و آنها خود را ختنه کردند. در روز سوم ختنه، هنگامی که درد ختنه به اوج خود رسیده بود، شمعون و لاوی به شهر آمدند، تمام مردان شهر را کشتند، زنان و کودکان را اسیر کردند و غنایم شهر را با خود بردند. وقتی یعقوب از این موضوع مطلع شد، آنها را به خاطر به خطر انداختن خانواده‌اش که اکنون در معرض تهدید شهرهای منطقه بود، سرزنش کرد. شهرهایی که از ترس اقدام مشابهی علیه آنها، ممکن بود برای جنگیدن و نابودی خانواده
علیه آنها، ممکن بود برای جنگیدن و نابودی خانواده یعقوب متحد شوند. شمعون و لاوی پاسخ دادند: عدم واکنش به عمل شکیم به منزله رضایت دادن به رفتار با خواهرشان به مانند یک فاحشه است. در کتاب عهد عتیق. در پیدایش ۳۴ آمده است: دینه، تنها دختر لیه و یعقوب (نوهٔ ابراهیم) بود. او برای دیدن دختران سرزمین کنعان بیرون رفت و شکیم، پسر حمور حوی، رئیس حوی‌ها یا کنعانیان، او را دید و او را گرفت و با او همخواب شد و او را خوار ساخت. اما پس از آن عاشق آن دختر شد و با او سخنان تسلی‌بخش گفت. شکیم به پدرش حمور گفت: «این دختر را
تسلی‌بخش گفت. شکیم به پدرش حمور گفت: «این دختر را برای من به زنی بگیر.» و یعقوب شنید که او دخترش دینه را بی‌عصمت کرده است و پسرانش با گله‌اش در صحرا بودند. یعقوب سکوت کرد تا آنها بیایند. حمور، پدر شکیم، نزد یعقوب رفت تا با او صحبت کند. پسران یعقوب وقتی این را شنیدند از صحرا آمدند. مردان غمگین شدند و بسیار خشمگین شدند، زیرا او با همخوابگی با دختر یعقوب، عملی زشت در اسرائیل مرتکب شده بود، کاری که نباید انجام می‌شد. حمور به ایشان گفت: «جان پسرم شکیم مشتاق دختر شماست. از شما خواهش می‌کنم که او را به او به زنی
شماست. از شما خواهش می‌کنم که او را به او به زنی دهید و با ما ازدواج کنید. دخترانتان را به ما بدهید و دختران ما را برای خود بگیرید. با ما ساکن اینجا خواهید شد و زمین پیش روی شما خواهد بود. در آن ساکن شوید و تجارت کنید و در آن اموالی برای خود به دست آورید.» و شکیم به پدر و برادران دینه گفت: «بگذارید در نظر شما مورد لطف قرار گیرم و هر چه به من بگویید، خواهم داد. هرگز مهریه و هدیه زیادی نخواهم خواست و هر چه به من بگویید، خواهم داد. اما دختر را به همسری من درآورید.» سران یعقوب به شکیم و پدرش حمور با حیله پاسخ
سران یعقوب به شکیم و پدرش حمور با حیله پاسخ دادند، زیرا او خواهرشان دینه را بی‌عصمت کرده بود و به ایشان گفت: «ما نمی‌توانیم این کار را بکنیم که خواهر خود را به کسی که ختنه نشده است بدهیم، زیرا این برای ما ننگ است.» تنها به این شرط با شما موافقت خواهیم کرد: اگر شما مانند ما باشید، که هر ذکوری از شما ختنه شود، دختران خود را به شما خواهیم داد و دختران شما را برای خود خواهیم گرفت و با شما ساکن خواهیم شد و یک قوم خواهیم شد. اما اگر به ما گوش ندهید و ختنه نشوید، دختر خود را خواهیم گرفت و با خود خواهیم برد.»
دختر خود را خواهیم گرفت و با خود خواهیم برد.» سخنان ایشان به نظر حمور و شکیم پسر حمور خوش آمد و مرد جوان از انجام این کار دریغ نکرد، زیرا به دختر یعقوب علاقه داشت و او از همه خاندان پدرش محترم‌تر بود. حمور و پسرش شکیم به دروازه شهر خود آمدند و با مردان شهر خود صحبت کردند و گفتند: «این مردان با ما صلح‌آمیز هستند. پس بگذارید در این سرزمین ساکن شوند و در آن تجارت کنند؛ زیرا اینک زمین برای آنها بزرگ است. بیایید دختران آنها را برای خود به همسری بگیریم و دختران خود را به آنها بدهیم.» تنها به این شرط که مردان با
را به آنها بدهیم.» تنها به این شرط که مردان با ما موافقت کنند که با ما زندگی کنند و یک قوم شویم، اگر هر مرد از ما ختنه شود، همان‌طور که آنها ختنه شده‌اند. آیا گاو و اموال و همه حیوانات آنها از آن ما نخواهد بود؟ فقط بیایید با آنها موافقت کنیم و آنها با ما زندگی خواهند کرد. همهٔ کسانی که به حمور و پسرش شکیم، گوش فرا دادند و هر مردی ختنه شد. در روز سوم پس از ختنه، هنگامی که مردان درد داشتند، دو پسر یعقوب، شمعون و لاوی، برادران دینه، هر کدام شمشیر خود را برداشتند و ناگهان به شهر آمدند و همهٔ مردان را کشتند.
و ناگهان به شهر آمدند و همهٔ مردان را کشتند. حمور و پسرش شکیم را نیز با شمشیر کشتند و دینه را از خانه شکیم بیرون آوردند. پسران یعقوب بر کشتگان آمدند و شهر را غارت کردند، زیرا خواهرشان را بی‌عصمت کرده بودند. گله‌ها و رمه‌ها و الاغ‌هایشان و آنچه در شهر و آنچه در مزرعه بود، گرفتند. و تمام دارایی آنها و همه کودکان و زنانشان را به اسارت بردند و غارت کردند، حتی آنچه در خانه بود. و یعقوب به شمعون و لاوی گفت: «شما مرا به زحمت انداختید و مرا نزد ساکنان این سرزمین، یعنی کنعانیان و فرّزیان، منفور ساختید چون ما کم
یعنی کنعانیان و فرّزیان، منفور ساختید چون ما کم تعداد هستم، بر ما جمع خواهند شد و ما را خواهند زد و من و خاندانم هلاک خواهیم شد.» باب ۳۴ با این جمله پایان پیدا می‌کند، آنها گفتند: «آیا کسی باید با خواهر ما مانند یک فاحشه رفتار کند؟» در پیدایش ۳۴، شکیم با دینه رابطه جنسی داشت، اما اینکه این متن چگونه باید دقیقاً ترجمه و فهمیده شود، بحث‌های بسیاری انجام شده است. اکثر محققان مدرن ادعا می‌کنند که این متن تجاوز را توصیف می‌کند، و بسیاری از ترجمه‌های مدرن آن را به عنوان «تجاوز شده» (یا با عبارات مشابه اجبار
را به عنوان «تجاوز شده» (یا با عبارات مشابه اجبار جنسی) ترجمه می‌کنند. در حالی که برخی از مفسران پیشین فرار عاشقانه را نیز پیشنهاد می‌کردند. پیشینه داستان در عهد عتیق. شهر و نام شکیم برای اولین بار در کتاب مقدس عبری در پیدایش باب ۱۲ آیه ۶ ظاهر می‌شود، که می‌گوید ابراهیم (دهمین نفر از نسل نوح) به «درخت بزرگ موره» در شکیم رسید و در همان نزدیکی قربانی کرد. پیدایش، تثنیه، یوشع و داوران شِکیم را بر تمام شهرهای دیگر سرزمین اسرائیل تقدیس می‌کنند. طبق پیدایش باب ۱۲ آیه ۷ خداوند بر ابرام در این مکان ظاهر شده،
۱۲ آیه ۷ خداوند بر ابرام در این مکان ظاهر شده، فرمود: «من این سرزمین را به نسل تو خواهم بخشید.» پیدایش باب ۳۳ شامل ملاقات یعقوب نوهٔ ابراهیم با برادرش عیسو و امتناع یعقوب از پیروی از عیسو و بلافاصله پس از آن اردو زدن او در کنار شهر شکیم است. پیدایش باب ۳۴ که داستان تجاوز به دینه در آن ذکر شده است، بلافاصله پس از ماجرای برپایی اردوگاه یعقوب در شکیم می‌آید. در پیدایش باب ۳۵ یعقوب به دستور خدا، محرابی در بیت‌ئیل منطقه‌ای در نزدیکی شکیم برپا می‌کند. خدا دوباره خود را به یعقوب آشکار می‌کند و دوباره وعده هدایای
خود را به یعقوب آشکار می‌کند و دوباره وعده هدایای فرزندان متعدد و سرزمینی را می‌دهد که قبلاً به ابراهیم داده شده بود. زمان. اگرچه خود داستان در دوره پدرسالاری (حدود ۱۸۰۰ پیش از میلاد) اتفاق می‌افتد، اما این داستان به احتمال زیاد بسیار دیرتر، زمانی که مسئله ازدواج بین نوادگان یعقوب و کنعانیان دیگر مطرح نبود، نوشته شده است. برخی از محققان ادعا می‌کنند که این داستان در طول اصلاحات مذهبی پادشاه یوشیا (قرن هفتم پیش از میلاد) نوشته شده است؛ برخی دیگر اوایل دوره معبد دوم عزرا-نحیما را پیشنهاد می‌کنند، زمانی که
معبد دوم عزرا-نحیما را پیشنهاد می‌کنند، زمانی که نگرانی در مورد «ازدواج با خارجیان» بسیار مهم بود (شبیه به آنچه در تثنیه ۷ یافت می‌شود). برخی دیگر استدلال می‌کنند که مردم شکیم نمونه‌های اولیه سامری‌ها بودند، مردمی که قبل از اسارت بابلی اسماً با اسرائیل شناخته می‌شدند، اما پس از بازگشت به صهیون (حدود قرن پنجم پیش از میلاد) از اتحاد با یهودیان محروم شدند. تحلیل. بحث‌های زیربنایی داستان. تجاوز به دینه و واکنش تند پسران یعقوب در داستان، چالش اخلاقی دشواری را مطرح می‌کند: چگونه باید پسران یعقوب را قضاوت کرد؟ و
می‌کند: چگونه باید پسران یعقوب را قضاوت کرد؟ و مسئولیت دینه در این مورد چیست؟ آیا شکیم یک متجاوز پست بود یا یک مرد جوان عاشق که از محدودیت‌های قدرت خود آگاه نبود؟ جایگاه پرسش‌های اجتماعی قدیمی نیز از این داستان پدیدار می‌شود - رابطه مناسب بین اسرائیل و ملل اطراف آن چیست؟ چرا این همه انسان باید به خاطر گناه یک نفر، شکیم، رنج می‌کشیدند؟ سنت چگونه می‌تواند چنین انتقام وحشیانه‌ای را توجیه کند؟ دیدگاه مردسالاری. این ادعا که کتاب پیدایش در عهد عتیق بر اساس یک موضع مردمحورانه بنا شده است، امری عادی است. اگرچه
موضع مردمحورانه بنا شده است، امری عادی است. اگرچه امروزه منتقدان سعی کرده‌اند با ارزیابی مجدد داستان‌های مختلف کتاب مقدس، نوعی توانمندسازی زنانه را معرفی کنند، اما پیدایش همچنان قلمرو مردان است و تنها دیدگاه محدودی از زنان دارد. مورد تجاوز به دینه توسط شکیم در پیدایش ۳۴، حاشیه‌ای بودن زنانگی را در جهان کتاب مقدس و الهیات نشان می‌دهد. خود دینه فقط در ابتدا و نزدیک به انتهای فصل کتاب مقدس ظاهر می‌شود و در طول آن حتی یک کلمه هم صحبت نمی‌کند. زنان در داستان‌های عهد عتیق ساکت هستند، زیرا در جامعه‌ای می‌زیستند
عهد عتیق ساکت هستند، زیرا در جامعه‌ای می‌زیستند که مردسالار بوده و در آن زنان دارایی محسوب می‌شدند. خاخام و محقق برتون ویسوتزکی (۲۰۱۰) اظهار داشت که این داستان، حکم ازدواج با متجاوز را توصیف می‌کند: در آن زمان جامعه‌ای بود که در آن شرم قربانی باید مورد توجه قرار می‌گرفت، و ازدواج شرم ناشی از از دست دادن بکارت را از بین می‌برد اما این شرم، حاصل یک ساختار مردانهٔ همدلانه و به طرز حیرت‌انگیزی فاقد همدردی با قربانی زن است. از افتخار مشکوک ازدواج با متجاوز، آبروی کمی به دست می‌آید. مقصر دانستن دینه. در پیدایش
کمی به دست می‌آید. مقصر دانستن دینه. در پیدایش ۳۴:۱ آمده است که دینا، «دختری که لیه برای یعقوب به دنیا آورد، برای دیدار دختران آن سرزمین بیرون رفت.» بر اساس تفسیر مشهوری که توسط نفتالی زوی یهودا برلین (۱۸۱۶–۱۸۹۳) نوشته شده است، عبارت «بیرون رفت» نشان می‌دهد که دینا با رفتن به تماشای رقص و شادی مردم محلی، از «دستورالعمل‌های رفتار مناسب» فراتر رفت. ادبیات خاخامی به‌طور خاص دینه را به خاطر مورد تجاوز قرار گرفتن و عامل قتل‌عام شکیم، حمور و همه مردان جامعهٔ آنها سرزنش می‌کند. تحلیل اخلاقی. تجاوز شکیم به دینه در
سرزنش می‌کند. تحلیل اخلاقی. تجاوز شکیم به دینه در پیدایش ۳۴ در خود متن به عنوان «کاری که نباید انجام شود» توصیف شده است. سوزان شولتز (۲۰۰۰) می‌نویسد: «با این حال، انتقام برادران، دیدگاه‌های متناقض آنها در مورد زنان را نیز نشان می‌دهد. از یک سو آنها از خواهر خود دفاع می‌کنند. از سوی دیگر، آنها در اسیر کردن زنان دیگر تردید نمی‌کنند، گویی این زنان غنیمت آنها هستند.» تحلیل تاریخی و سیاسی. داستان به مشابه تمثیلی از تصاحب زمین. تجاوز به دینه در واقع هیچ ارتباطی با شهوت ندارد؛ بلکه یکی از صحنه‌های درام تصاحب زمین
شهوت ندارد؛ بلکه یکی از صحنه‌های درام تصاحب زمین توسط اسرائیل است. مالکان زمین با گرفتن دینه قدرت خود را تثبیت می‌کنند. تازه‌واردان، انتقام این تحقیر را می‌گیرند و به نظر می‌رسد که شدت انتقام آنها بسیار زیاد است. جدال علیه ازدواج بین قومی. با بررسی کتاب مقدس، مشخص می‌شود که هیچ مشکل ذاتی در تعامل با مردمان همسایه برای مدت طولانی وجود نداشته است. کتاب مقدس به هاجر، برده مصری سارا و همسر صیغه ابراهیم، قطوره، از مدین و همسر دوم ابراهیم پس از مرگ سارا، ربه‌کا از آرامی‌ها و همسر اسحاق، لیه و راحیل آرامی، دختران
آرامی‌ها و همسر اسحاق، لیه و راحیل آرامی، دختران لابان (برادر ربه‌کا) و همسران یعقوب، آسنات، دختر کاهن مصری و همسر یوسف، صفورا، دختر کاهن مدین و همسر موسی، بث‌شبع، همسر اوریای هیتی از هیتی‌ها و سپس همسر داوود پادشاه و غیره اشاره می‌کند. هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد این افراد تحت فرایند تغییر دین قرار گرفته‌اند. اعضای قبایل همسایه اغلب با هم ازدواج می‌کردند، اگرچه طبیعی به نظر می‌رسد که حداقل یک طرف مجبور به پذیرش ارزش‌ها، هنجارهای زندگی، نقش‌های اجتماعی و احتمالاً ایمان جدید بوده است. حتی به نظر می‌رسد
و احتمالاً ایمان جدید بوده است. حتی به نظر می‌رسد که دوره‌ای از اسکان اولیه اسرائیل در سرزمین کنعان وجود داشته است که در آن کنعانی‌ها، هیتی‌ها، فرزی‌ها، یبوسی‌ها، عمونی‌ها، موآبی‌ها، مصری‌ها و اموری‌ها (عزرا ۹:۱) می‌توانستند از نظر تئوری به قوم بنی‌اسرائیل بپیوندند. این وضعیت با معرفی مفهوم قوم برگزیده و فرزند مقدس، که بر پیوند متمایز با خدا تأکید می‌کرد (تعلق مشروط به تولد بود)، دستخوش تغییر شد. چنین موضوعی این سؤال را مطرح می‌کند که چرا روایت دینه در دوران ابراهیمی به عنوان استثنایی ارائه شده است، با
ابراهیمی به عنوان استثنایی ارائه شده است، با توجه به اینکه این تغییرات در جدا دانستن خود از قوم‌های محلی در برهه‌ای بسیار دیرتر اجرا شده‌اند، تحلیل متنی از کتاب مقدس عبری نشان می‌دهد که متن ممکن است دستخوش ویرایش قابل توجهی شده باشد. حادثه آسیب‌زای تجاوز به دینه و وقایع بعدی آن، مانند نجات او، ممکن است از مطالب اضافه شده بعدی باشد. داستان «تجاوز» به دینه، به عنوان یک روایت بنیادی اسرائیلی، عدم امکان ادغام با کنعانیان در یک سرزمین را نشان می‌دهد. مرزهای هویت از طریق مذاکرات بر سر سرنوشت بدن زن جوان شکل
هویت از طریق مذاکرات بر سر سرنوشت بدن زن جوان شکل می‌گیرد. آخرین سؤال بلاغی این فصل توسط برادران مطرح می‌شود: آیا با دینه «باید مانند یک فاحشه رفتار شود؟» (آیه ۳۱). یعنی، آیا می‌توان اجازه داد که او با یک خارجی «فاسد جنسی» ازدواج کند و «نجس» یا «تحقیر» شود؟ حتی زمانی که شکیمیان (شهری در کرانه باختری) حاضرند نماد «ننگ» اسرائیلی (پوست ختنه‌گاه) را از بدن مردان خود بردارند تا با خانواده یعقوب ازدواج کنند، جایگاه آنها به عنوان گروه «دیگری» لکه‌دار و اجتناب‌ناپذیر باقی می‌ماند. برخلاف دو فصل اطراف، در پیدایش ۳۴
باقی می‌ماند. برخلاف دو فصل اطراف، در پیدایش ۳۴ خدا غایب است. شاید به همین دلیل، داستان پر از احساسات خشم موجه و در عین حال احساساتی است که فقط می‌توان آنها را قبیله‌ای، قوم‌محور و بیگانه‌هراس توصیف کرد. یکی دیگر از محققان منتقد، الکساندر روف، فرض می‌کند که نویسندگان اولیه تجاوز را به خودی خود آلودگی نمی‌دانستند و معتقد است که فعل توصیف دینه به عنوان «آلوده» بعداً اضافه شده است (در جای دیگری از کتاب مقدس، فقط زنان متأهل یا نامزد شده با تجاوز «آلوده» می‌شوند). او در عوض می‌گوید که چنین توصیفی منعکس کننده یک
او در عوض می‌گوید که چنین توصیفی منعکس کننده یک تصور دیرهنگام و پس از تبعید است که غیریهودیان یا جنتیل‌ها نجس هستند [و از] ممنوعیت ازدواج بین نژادی یا برون‌همسری و مقاربت با آنها حمایت می‌کند؛ بنابراین، چنین دغدغه فرضی پاک‌سازی قومی باید نشان دهنده تاریخ متأخر پیدایش در قرن پنجم یا چهارم قبل از میلاد باشد، زمانی که جامعه یهودی احیا شده در اورشلیم به‌طور مشابه درگیر جدال‌های ضد سامری‌ها بود. در تحلیل روف، «آلودگی» به رابطه جنسی بین نژادی اشاره دارد نه تجاوز. نویسندهٔ یهودی، نائومی گرتز می‌نویسد، اگرچه
نویسندهٔ یهودی، نائومی گرتز می‌نویسد، اگرچه داستان از یک مورد تجاوز جنسی استفاده می‌کند (یا به نظر می‌رسد که استفاده می‌کند) وقتی شکیم پیشنهاد ازدواج با دختر را می‌دهد، کار درستی انجام می‌دهد و وقتی همه شکیمی‌ها پیشنهاد ختنه کردن خود را می‌دهند، پا را فراتر می‌گذارند. دینه برادران به پیشنهاد ازدواج شکیم واکنش بسیاری نشان می دند و مایل به ادغام دو ملت با یکدیگر نیستند به نظر این داستان منعکس کننده جدال علیه ازدواج بین قومی است. بسیاری از متون کتاب مقدس در این جدال شرکت دارند؛ یکی از این متون اصلی در کتاب
این جدال شرکت دارند؛ یکی از این متون اصلی در کتاب تثنیه آمده است و به‌طور خاص به کنعانیان، از جمله حویان، قبیله شکیم، می‌پردازد: پیامدها پس از کشته شدن شکیم. بهره نبردن شمعون و لاوی از برکت یعقوب. اقدام دو برادر شمعون (پسر دوم لیه) و لاوی (پسر سوم لیه) در نهایت منجر به این شد که این دو به دلیل خیانت به اعتماد او، آسیب رساندن به بی‌گناهان، سوءاستفاده از آیین‌های مذهبی و به خطر انداختن قبیله خود در برابر خشم همسایگان، برکت از یعقوب را دریافت نکنند. در سفر پیدایش، باب ۴۹، آیات ۵–۷ یعقوب خطاب به دو پسر خود
پیدایش، باب ۴۹، آیات ۵–۷ یعقوب خطاب به دو پسر خود آخرین سخنان خود را می‌گوید: «شمعون و لاوی، شما مثل هم هستید، مردانی بی‌رحم و بی‌انصاف. من هرگز در نقشه‌های پلید شما شریک نخواهم شد، زیرا از روی خشم خود انسانها را کُشتید و خودسرانه رگ پاهای گاوان را قطع کردید. لعنت بر خشم شما که اینچنین خشن و بی‌رحم بود. من نسل شما را در سراسر سرزمین اسرائیل پراکنده خواهم ساخت.» پایان دینه. آخرین اشاره به دینه در کتاب مقدس. هنگامی که خانواده یعقوب برای هبوط به مصر آماده می‌شوند، کتاب پیدایش فهرستی از ۷۰ عضو خانواده را که با