payamvha/North_RAG huggingface dataset:
ماگاها در سامبپورا که امروزه به عنوان مولتان در ایالت پنجاب (پاکستان) شناخته می‌شود، محدود نشدند، جایی که جهانگرد و راهب چینی هیون تسیانگ یک معبد بزرگ خورشید را در قرن هفتم دید. آنها به زودی در سایر مناطق هند گسترش یافتند. آنها به نجوم و طالع بینی کمک زیادی کردند. اخترشناس و ریاضی‌دان معروف واراهامیهیرا ‏ (۵۰۵–۵۸۷ میلادی) خودش یک ماگا بود. مهم‌ترین مشارکت کاهنان مغ (که در برخی از متون بومی به مقام برهمانا ارتقاء یافتند) معرفی شکل خاصی از پرستش خورشید بود که با شکل باستانی متفاوت است. نوادگان ماگاس در جاهای
با شکل باستانی متفاوت است. نوادگان ماگاس در جاهای مختلف به نام‌های مختلف شناخته می‌شوند. در راجپوتانا (امروزه با نام سند) به آنها بوجاکا می‌گویند. آنها در بنگال به عنوان گراهام ویپرا (graham-vipras) و آچاریا برهمانا (Acharya Brahmanas) شناخته می‌شوند که به طالع بینی و علم سیارات علاقه دارند. عده زیادی هم از آنان هستند که به حرفه‌های دیگری به غیر از راهبی پرداختند. تمرکز عمده ساکادویپی‌ها در پادشاهی ماگاد (محلی که ماگاس را در خود جای داده است) بود که به نام قلمرو ماگا-برهمانا نامگذاری شده است. تمرکز عمده
قلمرو ماگا-برهمانا نامگذاری شده است. تمرکز عمده برهمن‌های شاکادویپا در امپراتوری ماگدها (گسترش پیرامون ۱۲۰۰ پیش از میلاد–۳۲۲ پیش از میلاد، محلی که ماگاس را در خود جای داده است) بود که به نام قلمرو ماگا-برهمانا نامگذاری شده است. در اینجا ۷۲ شهرک روستایی به آنها اختصاص داده شد. به تدریج به گوشه و کنار کشور مهاجرت کردند. شاکادویپا‌ها حتی امروز نیز بسیار مورد احترام برهمن‌ها در بیهار هستند. برخی از گروه‌های کاست در هند درون‌همسر هستند، اما برخلاف این گونه گوتراها، آنها برون‌همسری را به شدت انجام می‌دهند و به
آنها برون‌همسری را به شدت انجام می‌دهند و به آن اهمیت زیادی در ازدواج می‌دهند. آنها تا زمان حکومت بریتانیا در هند، راهبان بسیاری از پادشاهی‌های هند بودند. اکثر آنها مهاجرت اسطوره ای خود را به یاد می‌آورند و به آن افتخار می‌کنند. آنها انجمن‌های خود را به نام «برهمن‌های شاکادویپا ماهاسابها» تقریباً در همه مکان‌های زیستگاه خود را دارند.
آشپزی چادی سنت‌ها، شیوه‌ها، خوراک‌ها و غذاهای مرتبط با جمهوری چاد است. چادی‌ها از انواع متوسط غلات، سبزیجات، میوه‌ها و گوشت استفاده می‌کنند. غلات رایج شامل ارزن، سورگوم، و برنج به عنوان غذای اصلی است. سبزیجاتی که معمولاً مصرف می‌شوند شامل بامیه و کاساوا هستند. انواع میوه‌ها نیز مصرف می‌شود. گوشت‌ها شامل گوشت گوسفند، مرغ، خوک، بز، ماهی، بره و گاو می‌باشد. وعده غذایی اصلی روز معمولاً در عصر در یک بشقاب بزرگ مشترک مصرف می‌شود و مردان و زنان معمولاً در مناطق جداگانه غذا می‌خورند. این غذا معمولاً روی زمین و روی
غذا می‌خورند. این غذا معمولاً روی زمین و روی یک حصیر سرو می‌شود و مردم در اطراف آن نشسته و غذا می‌خورند. غذاهای شمالی و جنوبی. ماهی در جنوب چاد فراوانتر است که از جمله شامل تیلاپیا، سوف، مارماهی، کپور و گربه ماهی می‌شود. مردمان ساکن جنوب لبنیات رامی زیادی را مصرف نمی‌کنند و به اندازه یک منبع پروتئینی به ماهی وابسته نیستند، اما در مقایسه با مردم شمال چاد در استفاده از محصولات تازه و ادویه جات گزینه‌های بیشتری دارند. مردم شمال چاد شامل عرب‌های عشایری و طوارق‌ها هستند که به غذاهای اصلی از جمله لبنیات و گوشت
هستند که به غذاهای اصلی از جمله لبنیات و گوشت متکی هستند. خوراک‌ها و غذاها. میوه‌ها و سبزیجات. به ویژه در جنوب چاد رایج است نوشیدنی‌ها. چای پرمصرف‌ترین نوشیدنی در چاد است. چای‌های قرمز، سیاه و سبز در غذاهای چادی مصرف می‌شود. "Karkanji/carcaje" یک چای قرمز است که از گل‌های خشک شده ختمی که به آن زنجبیل، میخک، دارچین و شکر اضافه می‌شود، در چاد بسیار رایج است. مشروب و آبجو ارزن توسط چادی‌های غیر مسلمان در مناطق جنوبی کشور مصرف می‌شود. آبجو ارزن به نام "بیلی بیلی" معروف است. نوشیدنی‌های اضافی در غذاهای چادی
بیلی" معروف است. نوشیدنی‌های اضافی در غذاهای چادی عبارتند از: نمایش بین‌المللی. غذاهای چادی راه خود را به صحنه آشپزی بین‌المللی باز کرده است. جهانی شدن غذا، سفر و دیاسپورای چاد همگی به گسترش غذاهای چادی در خارج از این کشور کمک کرده‌اند. در شهرهایی که جوامع آفریقایی قابل توجهی دارند، مانند پاریس، لندن و نیویورک، گاهی می‌توان غذاهای چادی را در رستوران‌های آفریقایی یا در رویدادهای فرهنگی پیدا کرد. برخی از غذاهای محبوب چادی که در خارج از کشور به رسمیت شناخته شده‌اند عبارتند از:
پیمان، نشریه‌ای که در تهران توسط احمد کسروی (۱۸۹۰-۱۹۴۵)، مورخ مشهور انقلاب مشروطه، با سردبیری رضا سلطان‌زاده از شماره‌های ۱۱-۱۲ سال پنجم منتشر می‌شد. پیمان ابتدا به عنوان یک مجله دوهفته‌نامه در ۱ آذر ۱۳۱۲ شمسی/۲۲ نوامبر ۱۹۳۳ منتشر شد و سپس، از شماره ۱۳ همان سال در خرداد ۱۳۱۳ شمسی/ژوئن ۱۹۳۴، به یک نشریه ماهانه تبدیل شد و تا پایان آن در خرداد ۱۳۲۱ شمسی/ژوئن ۱۹۴۲ به همین منوال باقی ماند. پیمان اولین فعالیت کسروی به عنوان یک روزنامه‌نگار بدون وابستگی سیاسی بود، که بعدها در سال ۱۹۴۳ مجله پرچم را نیز منتشر کرد.
که بعدها در سال ۱۹۴۳ مجله پرچم را نیز منتشر کرد. این نشریه‌ای فرهنگی و علمی بود که در دو بخش مجزا تنظیم شده بود: بخش اول به هنجارهای زندگی، قوانین و مقررات، اخلاق و مسائل اخلاقی و مذهبی می‌پرداخت و بخش دوم، که برای ارسال مطالب عمومی باز بود، بر تاریخ، جغرافیا، زبان‌شناسی و هر گفتمان علمی دیگری تمرکز داشت. تازگی محتوا و غنای آن در مطالب علمی، همراه با لحن صریح مقالات کسروی که در آن بی‌امان از نمادهای میراث ادبی فارسی انتقاد می‌کرد، به زودی توجه و تحسین‌کنندگان و همچنین مخالفان، از جمله تعدادی از مقامات
و همچنین مخالفان، از جمله تعدادی از مقامات بلندپایه وزارت فرهنگ را به خود جلب کرد. در نهایت، وزیر فرهنگ رسماً از پلیس خواست که "انتشار برخی مطالب را که با استانداردهای ادبیات فارسی همخوانی ندارد یا به اشیاء افتخار در تاریخ ایران بی‌احترامی می‌کند" متوقف کند. کسروی به دلیل انتقادهای تندش از آثار شاعرانی مانند سعدی و مولوی، که به نظر او تلقینات مضر بودند، و همچنین به دلیل حملات تندش به عقاید خرافی رایج از یک سو و به فرهنگ اروپایی از سوی دیگر، به شدت مورد بازخواست قرار گرفت. مخالفان او مقالات و اشعار متعددی
قرار گرفت. مخالفان او مقالات و اشعار متعددی علیه او منتشر کردند که برخی از آنها را در پیمان پاسخ داد. پیمان در چاپخانه مهر در ۳۲ تا ۶۴ صفحه تک ستونی با ابعاد تقریبی ۲۱ در ۱۴ سانتی‌متر چاپ می‌شد و هیچ تصویری نداشت. نرخ اشتراک سالانه در داخل کشور ۴۰ ریال بود که از سال پنجم به ۵۰ ریال افزایش یافت. از سال سوم، دانشجویان، از جمله طلاب حوزه‌های علمیه، مشمول تخفیف می‌شدند. مجموعه‌های ناقص پیمان در بسیاری از کتابخانه‌های بزرگ ایران نگهداری می‌شود.
جزایر ساندویچ جنوبی () زنجیره‌ای از جزایر آتشفشانی غیر مسکونی در اقیانوس اطلس جنوبی هستند. این جزایر به عنوان بخشی از جزایر جورجیای جنوبی و ساندویچ جنوبی به‌شمار می‌روند و تحت مدیریت سرزمین‌های فرادریایی بریتانیا اداره می‌شوند. این زنجیره جزایر در منطقه جنب‌جنوبگان و در فاصله ۷۰۰ کیلومتری جنوب‌شرقی جزیره جورجیای جنوبی و 1,700 کیلومتری شمال‌شرقی زبانه شبه‌جزیره جنوبگان قرار دارند.
فرهنگستان علوم و هنر بوسنی و هرزگوین فرهنگستان ملی بوسنی و هرزگوین است. این فرهنگستان که در شهر سارایوو مستقر است، مؤسسه پژوهشی عمومی غیر دانشگاهی برجسته در این کشور است. این مؤسسه در سال ۱۹۵۱، در زمانی که جمهوری سوسیالیستی بوسنی و هرزگوین بخشی از یوگسلاوی بود، به عنوان "انجمن علمی بوسنی و هرزگوین" تأسیس شد و در سال ۱۹۶۶ به "فرهنگستان علوم و هنر بوسنی و هرزگوین" ارتقا یافت. تاریخچه. فرهنگستان علوم و هنر بوسنی و هرزگوین برخاسته از انجمن علمی است که در سال ۱۹۵۱ با تصمیم مجمع جمهوری سوسیالیستی بوسنی و هرزگوین،
با تصمیم مجمع جمهوری سوسیالیستی بوسنی و هرزگوین، بالاترین مقام دولتی در این کشور، در مورد تشکیل انجمن علمی بوسنی و هرزگوین تأسیس شد. انجمن علمی به عنوان بالاترین سطح مرتبط با علم به فعالیت خود ادامه داد تا اینکه مجمع بوسنی و هرزگوین در سال ۱۹۶۶ قانون فرهنگستان علوم و هنر بوسنی و هرزگوین را تصویب کرد. اولین رئیس آن بین سالهای ۱۹۶۶ و ۱۹۶۸ واسو بوتوزن (Vaso Butozan) بود. فرهنگستان علوم و هنر بوسنی و هرزگوین بر اساس این قانون مسئولیت گسترش سراسری علم و هنر، سازماندهی پژوهش علمی و رویدادهای مرتبط با هنر، انتشار
پژوهش علمی و رویدادهای مرتبط با هنر، انتشار مقالات نوشته شده توسط اعضا و همکاران خود و در حالت کلی وضعیت علم و هنر و توسعه آنها در بوسنی و هرزگوین را بر عهده دارد. فرهنگستان یک نهاد کاملاً مستقل است که صرفاً بر اساس اصول و علایق علمی و عقاید مستقل اعضای آن اداره می‌شود. اساسنامه آکادمی بر تمامی جنبه‌های سازمانی، مدیریتی و عملیاتی آن در تمامی بخش‌هایی که در آن فعالیت دارد، حاکم است. دپارتمان‌ها. آکادمی از شش دپارتمان تشکیل شده است: کمیته‌ها. کمیته‌ها شامل موارد ذیل هستند:
سمیع مهدی (زاده ۱۳۶۳ بغلان) خبرنگار و استاد دانشگاه اهل افغانستان است. زندگی. سمیع مهدی متولد ۱۳۶۳ هجری خورشیدی در پلخمری ولایت بغلان افغانستان است و در حال حاضر در ایالات متحده آمریکا زندگی می‌کند. تحصیلات. اولین بار مکتب را در دره اندراب آغاز کرد و در کابل ادامه داد، دوره لیسه را به دلیل آمدن طالبان در تاجیکستان خواند و بعد از سقوط طالبان برگشت به افغانستان و یک سال در آکادمی پولیس در کابل درس خواند و سپس آن را رها کرد، بعد از کانکور به دانشکده کابل رفت و لیسانس را از آنجا دریافت کرد.در سال ۲۰۱۴ به ایالات
را از آنجا دریافت کرد.در سال ۲۰۱۴ به ایالات متحده آمریکا رفت و ماستری خودرا در رشته روابط بین‌الملل از دانشگاه بوستون دریافت کرد. حرفه. سمیع قبل از به پایان رساندن دانشگاه، در روبه‌روی دانشگاه کابل کتاب فروشی داشت و کتاب می‌فروخت. وی از سال ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۲ در تلویزیون یک کار کرده است، سپس از سال ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۳ مدیرعامل تلویزیون خورشید بود. او یکی از بنیان‌گذاران تلویزیون آمو است و در حال حاضر در تلویزیون آمو کار می‌کند. جوایز. سمیع در ۱۳ نوامبر ۲۰۱۲ جایزه بین‌المللی روزنامه‌نگاری نایت یا خبرنگار شجاع را در
روزنامه‌نگاری نایت یا خبرنگار شجاع را در واشینگتن ایالات متحده آمریکا دریافت کرد.
مسجد مینگیس () یک مسجد شیعیان پیشین و بنای تاریخی معماری است که در محله مینگیس شهر اردوباد در جمهوری آذربایجان واقع شده است. این مسجد که در سال ۱۶۷۷ میلادی تکمیل شد، با تصمیم شماره ۱۳۲ کابینه وزیران جمهوری آذربایجان در تاریخ ۲ اوت ۲۰۰۱ در فهرست آثار تاریخی و فرهنگی محلی قرار گرفت.
تجارت خارجی ایران تا سال ۱۳۹۸–۱۳۹۹ دارای اقتصادی به ارزش ۴۷۸.۱ میلیارد دلار بوده است. شرکت‌ها و بخش‌های عمده، از جمله صنعت نفت ایران، تحت کنترل یا کنترل جزئی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی قرار دارند. بر اساس داده‌های رسمی، الگوی اصلی تجارت ایران شامل جمهوری خلق چین است که حدود ۳۰٪ از تجارت را به خود اختصاص می‌دهد و پس از آن ترکیه (۹.۰٪)، امارات متحده عربی (۷.۳٪) و افغانستان (۲.۷٪) قرار دارند. ۳۴.۶٪ از صادرات ایران به چین انجام می‌شود که عمدتاً شامل نفت بوده و برخلاف تحریم‌های بین‌المللی است. دومین، سومین و
و برخلاف تحریم‌های بین‌المللی است. دومین، سومین و چهارمین شرکای بزرگ صادراتی ایران به ترتیب ترکیه، هند و پاکستان هستند. ۳۴.۴٪ از واردات ایران از چین صورت می‌گیرد و پس از آن امارات متحده عربی با ۱۹.۸٪ و ترکیه با ۱۰.۵٪ در رتبه‌های بعدی قرار دارند. روزنامه تایمز گزارش داده است که نفت ایران ۱۵٪ از نیاز چین را تأمین می‌کند، که این مقدار تقریباً معادل ۹۰٪ از کل صادرات ایران خواهد بود. صادرات عمده. نفت و سایر هیدروکربن ها. چین ۱۵٪ از نفت خود را از ایران خریداری می‌کند. تقاضای چین باعث احیای صنعت نفت ایران تا سطحی
تقاضای چین باعث احیای صنعت نفت ایران تا سطحی شده است که پیش از تحریم‌های آمریکا در سال ۲۰۱۸، که توسط دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور وقت ایالات متحده، اعمال شد، قرار داشت. برای انتقال نفت علی‌رغم تحریم‌های غربی، ایران و چین از ناوگان ۴۰۰ کشتی‌ای موسوم به "ناوگان شبح" استفاده می‌کنند. طبق گفته‌ی یکی از مصاحبه‌شوندگان در مقاله‌ی تایمز، اگر این ناوگان قادر به فعالیت نبود، ایران بین سال‌های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۴ حدود ۱۰۰ میلیارد دلار درآمد نفتی را از دست می‌داد. برای گریز از شناسایی، این ناوگان از روش‌های فریبکارانه‌ای مانند
این ناوگان از روش‌های فریبکارانه‌ای مانند انتقال نفت میان کشتی‌ها در دریاهای آزاد، تغییر پرچم کشتی‌ها، جعل اسناد محموله و استفاده از هویت‌های پوششی بهره می‌برد. ناوگان شبح تاکنون باعث چندین نشت نفتی شده است، به گفته‌ی سمیر مدنی. مدنی همچنین اظهار داشت که نشت‌های نفتی، معمولاً در خاورمیانه یا جنوب‌شرقی آسیا، به‌طور فزاینده‌ای رایج شده و گاهی اوقات حتی مورد توجه قرار نمی‌گیرند. فعالیت ناوگان تاریک به دلیل ناخالصی‌های موجود در نفت ایران، "تهدیدی عظیم" برای سلامت انسان و محیط زیست دریایی محسوب می‌شود. از جمله
انسان و محیط زیست دریایی محسوب می‌شود. از جمله پیامدهای بهداشتی این نشت‌ها می‌توان به سرطان و تحریکات پوستی اشاره کرد. پس از ورود به چین، نفت ایران با برچسب جدید به عنوان نفت خام مالزیایی یا خاورمیانه‌ای عرضه شده و به پالایشگاه‌های مستقل موسوم به "تی‌پات" (Teapots) فروخته می‌شود. گزارش‌ها حاکی از آن است که این پالایشگاه‌ها پرداخت‌های خود به ایران را به یوان چین (رنمینبی) و از طریق بانک‌های کوچکتر تحت تحریم آمریکا، مانند بانک کونلون (Bank of Kunlun)، انجام می‌دهند. این روش مؤسسات مالی بزرگ چین را از خطر
می‌دهند. این روش مؤسسات مالی بزرگ چین را از خطر تحریم‌های آمریکا مصون نگه می‌دارد. بر اساس گزارش شورای آتلانتیک، ایران عمدتاً رنمینبی دریافتی از صادرات نفت به چین را برای خرید کالاهای چینی یا نگهداری ذخایر ارزی در بانک‌های چین استفاده می‌کند. به دلیل پذیرش محدود این ارز در سطح جهانی و قابلیت تبدیل کنترل‌شده‌ی آن، ایران از رنمینبی در خارج از چین به طور گسترده استفاده نمی‌کند. نقش رنمینبی در تجارت بین‌المللی در سال‌های اخیر گسترش یافته است، هرچند که این توسعه عمدتاً در چارچوب مشارکت‌های تجاری چین بوده است.
عمدتاً در چارچوب مشارکت‌های تجاری چین بوده است. در سال ۲۰۲۲، ایران ۲.۱۲ میلیارد دلار ماشین‌آلات و ۱.۴۳ میلیارد دلار تجهیزات الکترونیکی از چین وارد کرد، که احتمالاً این معاملات به رنمینبی انجام شده‌اند. با این حال، داده‌های مالی دقیق مربوط به شیوه‌ی تسویه تجاری بین دو کشور همچنان در دسترس نیست. شورای آتلانتیک همچنین مطرح کرده است که ایران ممکن است در حال انباشت رنمینبی به‌عنوان بخشی از ذخایر ارزی خارجی خود باشد. در اکتبر ۲۰۲۳، یکی از مقامات بانک مرکزی ایران از افزایش ذخایر ارزی کشور خبر داد و این رشد را به
از افزایش ذخایر ارزی کشور خبر داد و این رشد را به افزایش صادرات نفتی و غیرنفتی نسبت داد. با توجه به اینکه حدود ۹۰٪ از صادرات نفت ایران به چین انجام می‌شود، بخش قابل‌توجهی از ذخایر ارزی ایران ممکن است به رنمینبی باشد. شورای آتلانتیک تأکید دارد که تلاش‌های ایران برای کاهش وابستگی به دلار آمریکا با استراتژی گسترده‌تر چین برای بین‌المللی‌سازی ارز خود همسو است. گاز طبیعی ایران چهارمین تولیدکننده بزرگ گاز طبیعی در جهان است و پس از روسیه، دومین ذخایر بزرگ گاز طبیعی جهان را در اختیار دارد. ۲۶۰ میلیارد متر مکعب گاز
جهان را در اختیار دارد. ۲۶۰ میلیارد متر مکعب گاز در ایران تولید می‌شود. چین بزرگ‌ترین واردکننده گاز طبیعی ایران است و روزانه ۷۰,۰۰۰ بشکه مازوت از ایران وارد می‌کند. پس از آن، امارات متحده عربی با واردات ۶۰,۰۰۰ بشکه در رتبه دوم قرار دارد. ایران پیش‌بینی کرده است که در سال ۲۰۲۴ حدود ۱۶ میلیارد متر مکعب گاز به ارزش ۵.۲ میلیارد دلار صادر خواهد کرد. ایران از پاکستان به دلیل تأخیر در واردات گاز طبیعی از ایران شکایت کرده است. پاکستان اعلام کرده که تحریم‌های آمریکا باعث ایجاد نگرانی‌هایی در مورد واردات گاز از
باعث ایجاد نگرانی‌هایی در مورد واردات گاز از ایران شده است. نظامی. پهپادها. ایران پهپادهای نظامی (UAVs) صادر می‌کند و گزارش‌ها حاکی از آن است که این کشور پهپادهای مهاجر-۶ را به نیروهای مسلح سودان در جریان جنگ داخلی کنونی سودان تحویل داده است. این اقدام در راستای استراتژی گسترده‌تر ایران برای افزایش فروش تسلیحات به بازیگران مختلف جهانی از جمله اتیوپی، بولیوی، ونزوئلا و جبهه پولیساریو قرار دارد. برآوردها نشان می‌دهند که قیمت فروش یک پهپاد شاهد-۱۳۶ بین ۲۰,۰۰۰ تا ۴۰,۰۰۰ دلار است. ایران پهپادهای نظامی به روسیه
تا ۴۰,۰۰۰ دلار است. ایران پهپادهای نظامی به روسیه صادر کرده است که این کشور از آن‌ها در جنگ علیه اوکراین استفاده کرده است. بر اساس گزارش رویترز، ایران صدها پهپاد به روسیه تحویل داده که مسکو از آن‌ها در حملات علیه اوکراین بهره برده است. پهپادهای ایرانی از طریق خطوط هوایی غیرنظامی و کشتی‌ها به روسیه منتقل شده‌اند. پایتخت اوکراین، کی‌یف، هدف حملات پهپادهای ایرانی شاهد-۱۳۶ قرار گرفته است. واردات. نظامی. کره شمالی به‌طور تاریخی فناوری موشک‌های بالستیک و تسلیحات متعارف را در اختیار ایران قرار داده است. بر اساس
متعارف را در اختیار ایران قرار داده است. بر اساس گزارش رادیو اروپای آزاد، سفر هیئتی از کره شمالی به ایران در سال ۲۰۲۴ باعث افزایش نگرانی‌ها در واشنگتن و بروکسل درباره همکاری احتمالی در زمینه فناوری موشکی و هسته‌ای شده است. گزارش‌های منتشرشده در رادیو اروپای آزاد نشان می‌دهند که تسلیحات کره شمالی در اختیار نیروهای نیابتی ایران قرار گرفته‌اند، درحالی‌که تجربه ایران در سامانه‌های پدافند هوایی و تولید پهپاد ممکن است برای پیونگ‌یانگ جذاب باشد. طبق گفته‌ی اسکولون، کره شمالی، که مهمات در اختیار روسیه قرار می‌دهد،
کره شمالی، که مهمات در اختیار روسیه قرار می‌دهد، ممکن است در حال تعمیق روابط نظامی خود با ایران باشد.
موزه آب یزد در یکی از ارزشمندترین آثار معماری سنتی یزد یعنی خانه کلاهدوزها و در سمت شمالی میدان امیرچخماق یزد قرار گرفته است. پنج طبقه بودن و گذشتن یک رشته کاریز صدها ساله از میان این خانه تاریخی، ویژگی خاص این بناست. در پشت بام این خانه چاهی است که با چرخ چاه از آن آب می‌کشیدند و آب‌انبار خانه را که در طبقه همکف است، پر می‌کردند. در این موزه ملزومات حفر قنات، ابزارهای اندازه‌گیری حجم آب، اسناد خرید و فروش آب و وقف‌نامه‌هایی بسیار قدیمی، کتابچه میراب‌ها و اسناد توزیع آب، ظروف نگهداری و حمل آب و بسیاری لوازم
توزیع آب، ظروف نگهداری و حمل آب و بسیاری لوازم و اشیاء ارزشمند دیگر وجود دارد. تاریخچه. خانه کلاهدوزها در سال ۱۲۲۶ بنا شده است و قدمت طولانی دارد. این بنا متعلق به شخصی به نام حاج سید علی‌اکبر کلاه‌دوز از تاجران معروف دوره قاجار و خانواده وی بود. بعدها در سال ۱۳۷۹ هم‌زمان با برگزاری اولین همایش بین‌المللی کاریز، این ساختمان تاریخی به موزه‌ای برای بیان اهمیت بسیار بالای آب در مناطق کویری تبدیل شد. بخش‌ها. بخش‌های مختلف این موزه شامل ماکت سیستم قنات، ظروف قدیمی حمام، ابزار حفر قنات، ظروف حمل و نگهداری آب،
حمام، ابزار حفر قنات، ظروف حمل و نگهداری آب، ساعت آبی، چراغ کاربید، اتاق آسیاب، لباس مقنی، ماکت چرخ چاه، اتاق اسناد قدیمی خرید و فروش آب، اسناد ازدواج و وقف نامه و موارد مختلف دیگری هستند که اطلاعات خوبی در مورد پیشینه آب یزد در اختیار بازدیدکنندگان قرار می‌دهند. این موزه دارای سطح‌ها (طبقات) مختلفی به شرح زیر است: در پایین‌ترین طبقهٔ خانهٔ کلاهدوزها، انشعابات دو کاریزی رحیم آباد و زارج قرار دارد. امروزه قنات زارچ با بیش از ۲۰۰۰ سال قدمت و ۷۵ کیلومتر طول، هنوز هم فعالیت خودش را ادامه می‌دهد. طبقه دوم به
هنوز هم فعالیت خودش را ادامه می‌دهد. طبقه دوم به اصطلاح پایاب است. انباری برای خوراکی‌های متفاوت بود و در آن مواد غذایی مختلفی را با روش‌های خاص نگهداری می‌کردند. پایاب در واقع یک ساحتمان با عمق ۱۰ متری بود که فضای آن به صورت هشت ضلعی ساخته می‌شد و از دمای ثابت که تقریباً همواره در تمام فصول سال ۱۴ درجه می‌شد برخوردار بود. در میان این سطح حوضی دیده می‌شود که گذر آب کاریز از آن هوا را مطبوع نگه می‌دارد. در طبقه بعدی اتاق‌ها و دالان‌های متعددی در آن وجود داشت و برای گذراندن روزهای گرم و طاقت فرسای تابستان
و برای گذراندن روزهای گرم و طاقت فرسای تابستان گزینه مناسبی به‌شمار می‌رفت. زیر زمین در چهار طرف حیاط و قسمت زیر هر اتاق مخصوص به یکی از ساکنان بود و فقط آن شخص در فصل گرما از آن استفاده می‌کرد. این طبقه دارای اتاق‌های پنج دری، تالار، اتاق ارسی، آشپزخانه و محل زندگی خدمتکاران خانه نیز بود. از طریق این چاه خانه و با استفاده از چرخ چاه، آب چاه‌های معروف به چهل گز را برمی‌داشتند و برای آشامیدن و موارد بهداشت اهل خانه استفاده می‌کردند. دو نفر مأمور برداشت آب از قناتی بودند که رحیم آباد نام داشت. آنها آب را
از قناتی بودند که رحیم آباد نام داشت. آنها آب را بالا می‌کشیدند و به منبعی می‌ریختند تا اعضای خانواده در طبقه همکف آن را برداشت کنند. نکته ای که قابل توجه است این است که در این خانه می‌توان لوله‌کشی‌های مربوط به آب را که در حدود ۱۵۰ سال پیش انجام شده نیز مشاهده کرد. در فرهنگ عامه. در یکی از قسمت‌های مجموعه تلویزیونی آب‌پریا به صورت اختصاصی به موزه آب یزد پرداخته شده است.
یوحنای اول انطاکیه (۴۲۹ – ۴۴۱) از سال ۴۲۹ تا ۴۴۱ میلادی پاتریارک انطاکیه بود. او در جریان جدال نسطوری، رهبری گروهی از اسقف‌های میانه‌روی شرقی را بر عهده داشت. گاهی او با یوحنای زرین‌دهان (جان کریسوستوم) که گاه با نام یوحنای انطاکیه نیز شناخته می‌شود، اشتباه گرفته می‌شود، هرچند که نام یوحنای انطاکیه در کتاب "معجزات مریم مقدس" ذکر شده است. یوحنای اول از دوست خود، نسطوریوس، در اختلاف او با سیریل اسکندریه حمایت فعالانه‌ای کرد. در سال ۴۳۱، او دیرتر از موعد به شورای اول افسس رسید. سیریل، که مشکوک بود یوحنا با
شورای اول افسس رسید. سیریل، که مشکوک بود یوحنا با تأخیر عمدی قصد حمایت از نسطوریوس را دارد، تصمیم گرفت منتظر نماند و شورا را بدون حضور یوحنا و حامیانش برگزار کرد و نسطوریوس را محکوم ساخت. هنگامی که یوحنای اول چند روز پس از آغاز شورا به افسس رسید، او شورایی جداگانه برگزار کرد که در آن سیریل اسکندریه را محکوم کرده و نسطوریوس را تبرئه نمود. دو سال بعد، در سال ۴۳۳، یوحنای اول بر اساس "فرمول اتحاد"، که یک فرمول الهیاتی برای مصالحه بود، با سیریل آشتی کرد. در نتیجه این مصالحه، او بسیاری از حامیان خود را در قلمرو
این مصالحه، او بسیاری از حامیان خود را در قلمرو پاتریارکی از دست داد. برخی از نامه‌های او همچنان باقی مانده‌اند.
ماریا آنجلا آستورچ (به ؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ) راهبه و عارف اسپانیایی بود. وی در بارسلونا متولد شد و گروه کاپوچین پور کلارز ساراگوسا و مورسیا را تأسیس نمود. آستورچ در ۲ دسامبر ۱۶۶۵، در سن ۷۳ سالگی در مورسیا، اسپانیا درگذشت.
ویلای شیرین یا دولچه ویلا (انگلیسی: La Dolce Villa) یک فیلم کمدی رمانتیک آمریکایی محصول سال ۲۰۲۵ به کارگردانی مارک واترز با بازی اسکات فولی، ویولانته پلاچیدو و مایا رفیکو است که در ۱۳ فوریه ۲۰۲۵ در نتفلیکس منتشر شد. خلاصه داستان. هنگامی که دختر اریک تصمیم می‌گیرد یک ویلای قدیمی و ارزان قیمت را در ایتالیا خریده تا آن را بازسازی کند، اریک با عجله به ایتالیا سفر می‌کند تا دخترش را از این کار منصرف کند، اما در عوض زیبایی، عشق و هدفی تازه در زندگی پیدا می‌کند که… ساخت. فیلمبرداری در اوایل سال ۲۰۲۴ آغاز شد.
که… ساخت. فیلمبرداری در اوایل سال ۲۰۲۴ آغاز شد. فیلمبرداری در رم، شرق لاتزیو و توسکانی انجام شد.
گرگ کروآه-هارتمن یک توسعه دهنده اصلی هسته لینوکس است. ، او نگه‌دارنده هسته لینوکس برای انشعاب ، زیرسیستم مرحله‌بندی، یواس‌بی، هسته درایور، دیباگ‌اف‌اس، کی‌رف ، کی‌آبجکت و زیرسیستم‌های هسته sysfs، فضای کاربری ورودی/خروجی (با هنس جی. کوچ)، و لایه تی‌تی‌وای. او همچنین لینوکس-هات‌پلاگ ، پروژه یودو و پروژه درایور لینوکس را ایجاد کرده است. او برای نوول در بخش آزمایشگاه‌های اپن‌سوزه کار می‌کرد و اکنون در بنیاد لینوکس کار می‌کند. بیوگرافی. کروآه-هارتمن یکی از نویسندگان "درایورهای دستگاه‌های لینوکس" (نسخه سوم) و
"درایورهای دستگاه‌های لینوکس" (نسخه سوم) و نویسنده کتاب "هسته لینوکس به طور خلاصه" است و قبلاً یکی از ویرایشگرهای کمک کننده برای "مجله لینوکس" بوده است. او همچنین در مقالات LWN.net، سایت خبری لینوکس، مشارکت می‌کند. کروآه-هارتمن اغلب در مستندسازی هسته و توسعه درایور از طریق گفتگوها و آموزش‌ها کمک می کند. در سال ۲۰۰۶، او یک دیسک ایمیج از مطالب خود منتشر کرد تا یک برنامه نویس را با کار بر روی توسعه درایورهای دستگاه‌های لینوکس آشنا کند. او همچنین توسعه اپن‌سوزه تامبلوید، نسخه‌ی مدل غلتان اپن‌سوزه را آغاز کرد.
کتنیس (به انگلیسی: Kettenis) یک روستا در بلژیک است که در شهرداری اوپن واقع شده است.
آینه بی‌نهایت نوعی آرایش خاص از دو یا چند آینه موازی یا زاویه‌دار است که باعث ایجاد مجموعه‌ای از بازتاب‌های کوچک‌تر و کوچک‌تر می‌شود که به نظر می‌رسد تا بی‌نهایت ادامه دارند. در بسیاری از موارد، آینه جلویی در این ترکیب به‌صورت نیمه‌نقره‌ای (یا آینه یک‌طرفه) ساخته می‌شود، اما برای ایجاد این اثر الزامی نیست. جلوه‌ای مشابه این پدیده در آثار هنری با نام اثر دروسته شناخته می‌شود. آینه‌های بی‌نهایت گاهی در طراحی داخلی یا در آثار هنری مورد استفاده قرار می‌گیرند. توصیف. در یک آینه بی‌نهایت کلاسیک، مجموعه‌ای از
توصیف. در یک آینه بی‌نهایت کلاسیک، مجموعه‌ای از لامپ‌ها، ال‌ئی‌دی یا دیگر منابع نوری نقطه‌ای در اطراف یک آینه کاملاً بازتاب‌دهنده قرار می‌گیرند و یک آینه دوم که به‌صورت نیمه‌شفاف یا آینه یک‌طرفه است، در فاصله‌ای کوتاه و به‌طور موازی در مقابل آن نصب می‌شود. هنگامی که یک ناظر از بیرون به سطح آینه نیمه‌شفاف نگاه می‌کند، چراغ‌ها به نظر می‌رسند که به سمت بی‌نهایت عقب می‌روند و جلوه‌ای شبیه به یک تونل عمیق ایجاد می‌شود که دیواره‌های آن با نور پوشیده شده است. اگر آینه‌ها دقیقاً موازی نباشند و کمی زاویه‌دار باشند،
دقیقاً موازی نباشند و کمی زاویه‌دار باشند، «دالان بصری» به‌گونه‌ای دیده می‌شود که به یک طرف متمایل شده و در مسیر خود به سمت بی‌نهایت منحرف می‌شود. این اثر همچنین زمانی مشاهده می‌شود که فرد بین دو آینه کاملاً بازتاب‌دهنده بایستد، مانند برخی از رختکن‌ها، آسانسور‌ها یا خانه آینه‌ها. نوع ضعیف‌تر این پدیده را می‌توان با ایستادن بین هر دو سطح بازتابی موازی مشاهده کرد، مانند دیوارهای شیشه‌ای لابی ورودی برخی ساختمان‌ها. در این حالت، شیشه نیمه‌شفاف این اثر را ایجاد می‌کند، اما با کاهش شدت به دلیل وجود نوفه بصری از
می‌کند، اما با کاهش شدت به دلیل وجود نوفه بصری از محیط اطراف. توضیح اثر. اثر توهم سه‌بعدی آینه بی‌نهایت در شرایطی ایجاد می‌شود که دو سطح بازتاب‌دهنده موازی قرار داشته باشند و بتوانند یک پرتو نور را به‌طور مداوم بازتاب دهند. انعکاس‌های ایجادشده به نظر می‌رسند که به فاصله دورتری عقب می‌روند، زیرا در واقع نور در همان مسیری که دیده می‌شود در حال حرکت است. انعکاس‌ها همچنین ممکن است در فاصله دورتر کم‌نورتر به نظر برسند، زیرا آینه‌ها بخشی از نور را جذب کرده و همه آن را منعکس نمی‌کنند. برای مثال، در یک آینه
و همه آن را منعکس نمی‌کنند. برای مثال، در یک آینه بی‌نهایت که ضخامت آن دو سانتی‌متر است و منبع نوری در وسط قرار دارد، نور در ابتدا یک سانتی‌متر را طی می‌کند. اولین انعکاس یک سانتی‌متر تا آینه پشتی حرکت می‌کند و سپس دو سانتی‌متر به سمت آینه جلویی بازمی‌گردد و از آن عبور می‌کند، که در مجموع مسافتی برابر با سه سانتی‌متر را طی می‌کند. بازتابش دوم دو سانتی‌متر از آینه جلویی تا آینه پشتی حرکت می‌کند و دوباره دو سانتی‌متر از آینه پشتی به سمت آینه جلویی بازمی‌گردد، که در مجموع چهار سانتی‌متر به مسیر قبلی اضافه
که در مجموع چهار سانتی‌متر به مسیر قبلی اضافه می‌شود و انعکاس دوم در فاصله هفت سانتی‌متری از آینه جلویی دیده می‌شود. هر انعکاس پیاپی، چهار سانتی‌متر دیگر به فاصله کل اضافه می‌کند (انعکاس سوم در فاصله ۱۱ سانتی‌متری، چهارم در ۱۵ سانتی‌متری و به همین ترتیب ادامه دارد). هر بازتاب اضافی، مسیر نوری را که قبل از خروج از آینه و رسیدن به بیننده طی می‌شود، طولانی‌تر می‌کند. معمولاً بازتاب نور باعث کاهش روشنایی تصویر نیز می‌شود که این امر به دلیل وجود ناخالصی‌ها در شیشه رخ می‌دهد. برای مثال، بیشتر آینه‌ها از شیشه‌ای