payamvha/North_RAG huggingface dataset:
مراسم، دوچه، حاکم جمهوری، با کشتی آیینی باشکوه بوچنتورو به دریا می‌رفت و در آنجا حلقه‌ای زرین به آب می‌انداخت؛ حرکتی که بیانگر ازدواج ونیز با دریا بود. در کنار این نماد، دعاها و برکت‌های روحانیون و همچنین جشن‌ها و مهمانی‌های مجلل با حضور اشراف، حاکمان و بزرگان برگزار می‌شد. این آیین به‌طور پیوسته تا سال ۱۷۹۷، یعنی هنگام سقوط جمهوری در پی تصرف شهر به دست ناپلئون بناپارت، ادامه داشت. افزون بر جنبهٔ دینی و نمادین، این مراسم نوعی اعلام سیاسی و نمایش قدرت دریایی و اقتصادی ونیز نیز به‌شمار می‌رفت. از سال ۱۹۶۵،
و اقتصادی ونیز نیز به‌شمار می‌رفت. از سال ۱۹۶۵، بازآفرینی نمادین این آیین در ونیز برگزار می‌شود. در این مراسم، شهردار شهر در نقش دوچه ظاهر شده و حلقه‌ای به دریا می‌افکند. این رویداد جشن‌گونه امروزه یکی از جاذبه‌های گردشگری و یادآور یکی از سنت‌های چشمگیر تاریخ ونیز است.
ثبت شرکت در دبی. مقدمه. ثبت شرکت در دبی به فرآیند قانونی تأسیس نهادهای تجاری در امارت دبی، یکی از امارات کشور امارات متحده عربی، اشاره دارد. دبی به دلیل زیرساخت‌های مدرن، موقعیت جغرافیایی استراتژیک و قوانین تسهیل‌کننده، به مقصدی برجسته برای سرمایه‌گذاران خارجی تبدیل شده است. فرایندهای ثبت شرکت در این امارت توسط دستگاه‌هایی مانند دپارتمان توسعه اقتصادی دبی (DED) و سازمان‌های حوزه‌های آزاد (Free Zones) اداره می‌شود . تاریخچه و شاخص‌های کسب‌وکار. دبی از دهه ۱۹۸۰ میلادی با تأسیس اولین منطقه آزاد (جبل علی) مسیر
میلادی با تأسیس اولین منطقه آزاد (جبل علی) مسیر جذب سرمایه‌گذاری خارجی را آغاز کرد. در دهه‌های بعدی، مناطق آزاد تخصصی در حوزه‌هایی مانند فناوری، رسانه، سلامت، و تجارت ایجاد شدند که موجب تنوع‌بخشی به اقتصاد این امارت گشت. در شاخص بین‌المللی سهولت انجام کسب‌وکار (Ease of Doing Business)، امارات در سال ۲۰۱۹ رتبه ۱۶ از بین ۱۹۰ کشور را به دست آورد که این رتبه از جمله بالاترین‌ها در منطقه بود . در بررسی‌های جداگانه، امارات در حوزه‌هایی مانند پرداخت مالیات، دریافت برق و مجوز ساخت نیز در رتبه‌های جهانی برجسته قرار
برق و مجوز ساخت نیز در رتبه‌های جهانی برجسته قرار گرفت. انواع مجوزهای تجاری (Licenses). در هر ساختار (سرزمین اصلی یا مناطق آزاد)، نوع مجوز به نوع فعالیت بستگی دارد و شامل موارد زیر است: مراحل ثبت شرکت. سرزمین اصلی (Mainland). ۱. تعیین نوع فعالیت اقتصادی ۲. انتخاب ساختار حقوقی ۳. ثبت نام تجاری ۴. دریافت تأیید اولیه ۵. تهیه اساسنامه (MOA) و قرارداد نماینده خدمات محلی (LSA) در صورت نیاز ۶. اجاره یا ثبت دفتر ۷. اخذ مجوز تجاری . پلتفرم آنلاین Basher فرآیند را تا حد امکان ساده کرده است و در صورت تکمیل مدارک، ثبت
حد امکان ساده کرده است و در صورت تکمیل مدارک، ثبت آنلاین ممکن است تنها ۱۵ دقیقه طول بکشد . مناطق آزاد (Free Zone). ۱. انتخاب منطقه آزاد متناسب با فعالیت ۲. تعیین ساختار قانونی ۳. تکمیل مدارک اولیه شامل طرح تجاری، پاسپورت، اجاره دفتر ۴. دریافت تائید اولیه و پرداخت هزینه‌ها ۵. دریافت مجوز و ثبت نهایی شرکت .
ملی‌گرایی اویغوری ( به اویغوری : ئۇیغۇر مىللەتچىلىكى) یک جنبش ملی‌گرایانه است که ادعا می‌کند مردم اویغور ، یک گروه مسلمان سنی ترک‌زبان ، یک ملت متمایز هستند. اویغورها عمدتاً در سین‌کیانگ ، یک منطقه خودمختار در سطح استان واقع در غرب چین ، متمرکز هستند . آنها رسماً توسط دولت چین به عنوان یکی از ۵۵ اقلیت قومی رسمی به رسمیت شناخته شده‌اند. ملی‌گرایی اویغوری وحدت فرهنگی اویغورها را، چه به عنوان یک گروه مستقل و چه به عنوان یک گروه منطقه‌ای در یک ملت بزرگتر چند قومیتی چینی ، ترویج می‌دهد . ملی‌گرایی اویغور با جنبش
چینی ، ترویج می‌دهد . ملی‌گرایی اویغور با جنبش استقلال ترکستان شرقی ، که به عنوان جنبش استقلال اویغور نیز شناخته می‌شود، مرتبط است . این جنبش به دنبال جدایی سین کیانگ از چین و ایجاد خودمختاری به عنوان یک ملت مستقل است . « ترکستان شرقی » و «اویغورستان» نام‌های جایگزین سین کیانگ هستند. تاریخچه. اگرچه اصطلاح «اویغور» از پادشاهی بودایی قرن نهم گرفته شده است ، استفاده از این اصطلاح تا زمانی که در سال 1936 توسط دولت شنگ شیکای به طور رسمی به عنوان یک مقوله ملی شناخته نشد، دوباره به طور برجسته‌ای رواج نیافت.
شناخته نشد، دوباره به طور برجسته‌ای رواج نیافت. اوندری کلیمش چهار مرحله از ملی‌گرایی اویغور را شناسایی می‌کند: هویت و منافع ملی اولیه (دهه 1900)، ظهور ایده ملی و تحریک ملی (دهه‌های 1910 تا 1920)، سیاسی شدن منافع ملی (دهه 1930) و اهمیت مرزهای ملی در حال تغییر (دهه‌های 1930 و 1940). سایر محققان نیز به طور مشابه ریشه‌های هویت اویغور را با هویت زبانی و مذهبی پیشامدرن در میان مردم ساکن آلتیشهر (سین‌کیانگ امروزی) تحت اصطلاحات مسلمان، "یرلیک" (محلی) یا چانتو (纏頭، سر پیچیده) شناسایی کرده‌اند. طبقه‌بندی شنگ از
سر پیچیده) شناسایی کرده‌اند. طبقه‌بندی شنگ از قومیت‌ها و ملیت‌های سین‌کیانگ، چارچوبی برای مفاهیم مدرن ملیت در منطقه ایجاد کرد و تمام طبقه‌بندی‌های او پس از تصرف منطقه توسط جمهوری خلق چین (به استثنای طرانچی، اصطلاحی برای مردم ترک‌تبار ساکن ازبکستان که تبارشان به تاریم باسیم می‌رسد) همچنان پابرجا ماند. جنبه‌های ملی‌گرایی و هویت. نوشتار اصلی: اویغورها تبار قومی. همچنین ببینید: جاده ابریشم مردمی که امروزه اویغور نامیده می‌شوند، از نوادگان گروه‌های مختلفی هستند که در آسیای مرکزی ساکن بوده‌اند، از جمله گویشوران
که در آسیای مرکزی ساکن بوده‌اند، از جمله گویشوران زبان‌های هند و اروپایی، ایرانی و ترکی-مغولی. گزارش‌های رسانه‌ها در مورد تبار اویغورها و باستان‌شناسی سین‌کیانگ اغلب بر کشف مومیایی‌های تاریم تأکید دارند که سکونت قفقازی‌ها را در این منطقه از سال 2000 قبل از میلاد نشان می‌دهد. بیان تفاوت‌های اجدادی و فیزیکی بین اویغورها و چینی‌های هان اغلب زمانی آشکار می‌شود که اعضای این گروه‌ها بین خود تمایز قائل می‌شوند. با این حال، تداوم تاریخی اویغورها با استعمار پیش از چینگ در منطقه، برخی را به این استدلال سوق داده است
در منطقه، برخی را به این استدلال سوق داده است که ادعاهای بومی اویغورها قوی است. هویت زبانی. نوشتار اصلی: زبان اویغوری دین. همچنین ببینید: اسلام در چین و بودیسم چینی از زمان گرویدن ساتوق بوغرا خان در قرن دهم ، مردمی که امروزه اویغورها را تشکیل می‌دهند، به تدریج مسلمان شده‌اند . پیش از این، اویغورها بودیسم ، مانوییسم و ​​شمنیسم را تمرین می‌کردند و این سنت‌ها هنوز بر اعمال اسلامی اویغورهای مدرن، به ویژه زیارت اماکن مقدس، تأثیر می‌گذارند. جغرافیا. مردم اویغور به دلیل هویت جغرافیایی بسیار قوی خود، یک هویت ملی
به دلیل هویت جغرافیایی بسیار قوی خود، یک هویت ملی قوی تشکیل داده‌اند. هویت اویغوری با زندگی در صحرای تاکلاماکان و حوضه تاریم گره خورده است. اویغورها به عنوان یک قوم یا یک ملت، عمدتاً به دلیل سبک زندگی متمایز خود به عنوان کشاورزان یکجانشین که در چندین واحه پراکنده در سراسر صحرای تاکلاماکان زندگی می‌کنند، متحد مانده‌اند. [ "نیازمند منبع" ] نفوذ پان‌ترکیسم. نوشتار اصلی: پان ترکیسم بسیاری از روشنفکران و فعالان اویغور در طول دهه‌های 1930 و 1940 تحت تأثیر افکار پان ترکیست‌ها و جدیدیست‌ها در مورد ملیت و آموزش
پان ترکیست‌ها و جدیدیست‌ها در مورد ملیت و آموزش قرار گرفتند. از جمله این افراد می‌توان به عیسی یوسف آلپتکین ، محمد امین بوغرا و مسعود صبری اشاره کرد که به درجات مختلف، اهمیت «اویغور» را به عنوان یک مقوله ملی خاص از بین بردند و طبقه‌بندی‌های بزرگ‌تری مانند «ترک‌ها» یا «ترکستانی‌ها» (ترک، ترکستانلی) را ترویج کردند. به طور خاص، مسعود صبری نیز مردم هوی را به عنوان چینی‌های هان مسلمان ، متمایز از مردم خود، می‌دید . در طول جمهوری اول ترکستان شرقی ، ایدئولوژی ملی‌گرایانه ترکی این جمهوری منجر به خصومت بین گروه‌های
ترکی این جمهوری منجر به خصومت بین گروه‌های قومی مختلف مسلمان شد. اویغورها و قرقیزها، که هر دو از اقوام مسلمان ترک بودند، علیه مسلمانان چینی جنوب سین کیانگ جنگیدند و به همراه چینی‌های هان سعی در اخراج آنها داشتند . این امر باعث شد چندین ژنرال مسلمان چینی مانند ما ژانچانگ ، ما فویوان و ما هوشان علیه تلاش‌های اویغورها برای استقلال مبارزه کنند. [ "نیازمند منبع" ] جنبش استقلال ترکستان شرقی. نوشتار اصلی: جنبش استقلال ترکستان شرقی جنبش استقلال ترکستان شرقی ، که با نام‌های جنبش جدایی‌طلب سین‌کیانگ یا جنبش استقلال
نام‌های جنبش جدایی‌طلب سین‌کیانگ یا جنبش استقلال اویغور نیز شناخته می‌شود ، یک جنبش سیاسی است که به دنبال استقلال منطقه خودمختار سین‌کیانگ اویغور چین است. در درون این جنبش، حمایت گسترده‌ای از تغییر نام این منطقه وجود دارد، زیرا فعالان استقلال‌طلب «سین‌کیانگ» (新疆، به معنای قلمرو جدید) را یک نام استعماری می‌دانند . « ترکستان شرقی » شناخته‌شده‌ترین نام پیشنهادی است.
گل‌های وحشی فیلمی محصول سال ۱۹۹۹ و به کارگردانی ملیسا پینتر است. در این فیلم بازیگرانی همچون کلیا دووال، داریل هانا، توماس آرانا، اریک رابرتس، رابرت هس، جان دو و آیرین بدارد ایفای نقش کرده‌اند.
شیخه منال بنت محمد بن راشد آل مکتوم (۱۲ نوامبر ۱۹۷۷) شاهدخت اماراتی، سیاستمدار و از اعضای خاندان حاکم دبی است. وی بزرگ‌ترین فرزند محمد بن راشد آل مکتوم، حاکم دبی، و همسر دوم منصور بن زاید آل نهیان، برادر کوچکتر رئیس امارات متحده عربی و حاکم ابوظبی، محمد بن زاید آل نهیان، می‌باشد. زندگی. منال بنت محمد بن راشد آل مکتوم در ۱۲ نوامبر ۱۹۷۷ در دبی زاده شد. بزرگ‌ترین فرزند شیخ محمد بن راشد آل مکتوم، حاکم کنونی دبی، و همسر پیشین او شیخه رنده بنت محمد البنا است. او خواهر ناتنی ولی‌عهد حمدان می‌باشد. تحصیلات خود را
خواهر ناتنی ولی‌عهد حمدان می‌باشد. تحصیلات خود را در دانشگاه آمریکایی دبی گذراند و مدرک کارشناسی خود را در رشته ی طراحی داخلی و کارشناسی ارشد خود را در رشته ی بازاریابی از آنجا دریافت کرد. فعالیت‌ها. شیخه منال نقشی برجسته در تقویت جایگاه زن در جامعه ی امارات ایفا کرده است. در سال ۲۰۰۳، «باشگاه بانوان دبی» را بنیان‌گذاری کرد.در نوامبر ۲۰۰۶، «مؤسسه زنان دبی» (DWE) را پایه‌گذاری کرد. در سال ۲۰۱۲، ابتکار «زنان در هیئت‌مدیره‌ها» را راه‌اندازی کرد. او به دلیل حمایت گسترده‌اش از هنر و فرهنگ شناخته می‌شود؛ «جایزۀ
گسترده‌اش از هنر و فرهنگ شناخته می‌شود؛ «جایزۀ هنرمند جوان شیخه منال» در سال ۲۰۰۶ تحت حمایت شیخه منال بنیان‌گذاری شد. این جایزه به‌عنوان یک رقابت در زمینۀ هنرهای زیبا برای هنرمندان نوظهور در امارات متحده عربی برگزار می‌شود. در بُعد اجتماعی، شیخه منال در سال ۲۰۱۳ ابتکار «المنال الانسانیة» را راه‌اندازی کرد که هدف آن حمایت از فعالیت‌های انسان‌دوستانه در زمینه‌های آموزش، بهداشت، تغذیه، کودک و خانواده، به‌علاوه برنامه‌های اجتماعی، آگاهی‌بخشی و تربیتی است. او همچنین از مرکز اوتیسم دبی به‌صورت مالی پشتیبانی
همچنین از مرکز اوتیسم دبی به‌صورت مالی پشتیبانی می‌کند و به‌عنوان سفیر «بنیاد دبی العطاء» فعالیت دارد؛ در همین راستا، مزایده‌ای خیریه برای این بنیاد برگزار کرد و یکی از آثار هنری خود را اهدا نمود. شیخه منال از فوریۀ ۲۰۱۵ رئیس «شورای توازن جنسیتی امارات» است، و در ماه مه ۲۰۲۵ «جوایز تعهد شورای توازن جنسیتی» را اعلام کرد. زندگی شخصی. او در تاریخ ۲ مه ۲۰۰۵ با شیخ منصور بن زاید آل نهیان از ابوظبی ازدواج کرد. از او دارای پنج فرزند می‌باشد: فاطمه (متولد ۲۰۰۶)، محمد (متولد ۲۰۰۷)، حمدان (متولد ۲۰۱۱)، لطیفه (متولد
(متولد ۲۰۰۷)، حمدان (متولد ۲۰۱۱)، لطیفه (متولد ۲۰۱۴)، راشد (متولد ۲۰۱۷).
دوره پس از ۱۱ سپتامبر، دوره‌ای پس از حملات ۱۱ سپتامبر است که با افزایش سوءظن به غیرآمریکایی‌ها در ایالات متحده، افزایش تلاش‌های دولت برای مقابله با تروریسم و سیاست خارجی تهاجمی‌تر آمریکا مشخص می‌شود. برخی از محققان و دانشمندان علوم سیاسی استدلال کرده‌اند که این دوره جایگزین جنگ سرد شده و سیاست خارجی را تغییر شکل داده است. پیامدهای سیاسی. ما همچنین هرگز نباید واضح‌ترین وقایع تاریخ معاصر را فراموش کنیم. در یازدهم سپتامبر ۲۰۰۱، آمریکا آسیب‌پذیری خود را - حتی در برابر تهدیدهایی که در آن سوی زمین جمع می‌شوند -
برابر تهدیدهایی که در آن سوی زمین جمع می‌شوند - احساس کرد. ما در آن زمان و امروز مصمم هستیم که با هر تهدیدی، از هر منبعی که می‌تواند وحشت و رنج ناگهانی را برای آمریکا به ارمغان بیاورد، مقابله کنیم. - جورج دبلیو بوش، ۲۰۰۲.این حملات منجر به تغییرات قابل توجه و گسترده‌ای در سیاست و سیاست خارجی ایالات متحده شد. در داخل کشور، هر دو حزب از قوانین جدید یا تقویت‌شده ضد تروریسم حمایت کردند. بخش عمده‌ای از این قوانین توسط کشورهای غربی تأمین مالی شده است. از زمان ۱۱ سپتامبر و تا سال ۲۰۱۱، ۱۱۹۰۴۴ دستگیری ضد تروریستی و
و تا سال ۲۰۱۱، ۱۱۹۰۴۴ دستگیری ضد تروریستی و ۳۵۱۱۷ محکومیت در ۶۶ کشور جهان وجود داشته است. در مقابل، قبل از ۱۱ سپتامبر، سالانه فقط چند صد محکومیت تروریستی وجود داشت. جنگ در افغانستان که زمانی عمدتاً به عنوان یک «جنگ عادلانه» تلقی می‌شد، به تدریج محبوبیت خود را از دست داد. در سال ۲۰۱۱، نظرسنجی‌ها نشان داد که بیش از ۶۰٪ آمریکایی‌ها با جنگ مخالفند. در سقوط ۱۴۰۰ کابل، جنگ با خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان به پایان رسید که منجر به کنترل تمام افغانستان توسط طالبان شد. در مراحل بعدی جنگ و پس از آن، این جنگ
طالبان شد. در مراحل بعدی جنگ و پس از آن، این جنگ به‌طور گسترده نامطلوب تلقی شد. وزارت امنیت داخلی. دولت ایالات متحده در واکنش به این حملات، وزارت امنیت داخلی را تأسیس کرد. این وزارت، یک وزارتخانه در سطح کابینه حکومت فدرال آمریکا است که وظیفه حفاظت از خاک ایالات متحده در برابر حملات تروریستی و واکنش به بلایای طبیعی را بر عهده دارد. وزارت امنیت داخلی با تقریباً ۱۸۴۰۰۰ کارمند، پس از وزارت دفاع و وزارت امور کهنه‌سربازان، سومین وزارتخانه بزرگ کابینه در دولت فدرال ایالات متحده است. سیاست امنیت داخلی توسط شورای
ایالات متحده است. سیاست امنیت داخلی توسط شورای امنیت داخلی در کاخ سفید هماهنگ می‌شود. سایر آژانس‌هایی که مسئولیت‌های مهمی در زمینه امنیت داخلی دارند عبارتند از: وزارت بهداشت و خدمات انسانی، وزارت دادگستری و وزارت انرژی. پیامدهای اجتماعی. سوءظن. در ایالات متحده، بسیاری از فعالیت‌های خارجی‌ها یا شهروندان آمریکایی که قبل از ۱۱ سپتامبر، بی‌گناه (یا صرفاً غیرعادی) تلقی می‌شد، اکنون با سوءظن نگریسته می‌شود، به خصوص در مورد رفتار هر کسی که از نظر لباس یا رنگ پوست «عرب» به نظر می‌رسد. شش امام جماعت مسلمان در
پوست «عرب» به نظر می‌رسد. شش امام جماعت مسلمان در نوامبر ۲۰۰۶ از یک هواپیمای مسافربری آمریکایی به دلیل نماز خواندن قبل از پرواز و نشان دادن «رفتار مشکوک» اخراج شدند. سازمان‌های دولتی و نیروهای پلیس مختلف در ایالات متحده از مردم خواسته‌اند که مراقب افراد اطراف خود باشند و رفتارهای «غیرعادی» را گزارش دهند و تابلوهایی که در همه اماکن عمومی نصب شده‌اند از شهروندان می‌خواهند که هر چیز غیرعادی را گزارش دهند. وزارت امنیت داخلی آمریکا به شهروندان توصیه کرده است که «هوشیار باشند، به محیط اطراف خود توجه کنند و موارد
باشند، به محیط اطراف خود توجه کنند و موارد یا فعالیت‌های مشکوک را فوراً به مقامات محلی گزارش دهند.» واکنش شدید تبعیض‌آمیز. از زمان این حملات، آمریکایی‌های عرب، مسلمان، سیک و جنوب آسیا - و همچنین کسانی که گمان می‌رود عضو این گروه‌ها باشند - در ایالات متحده قربانی تهدید، خرابکاری، آتش‌سوزی و قتل شده‌اند. تعصب ضد مسلمانان در سیاست، خط مشی و رسانه نیز خود را نشان داده است. در سال‌های پس از حملات تروریستی ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، یک صنعت خانگی متشکل از متخصصان اطلاعات نادرست که به گسترش احساسات ضداسلامی اختصاص داده شده
که به گسترش احساسات ضداسلامی اختصاص داده شده بودند، در ایالات متحده ریشه دواند. این صنعت از یک هسته منسجم از اندیشکده‌ها، شبه‌پژوهان، وبلاگ‌نویسان و فعالانی تشکیل شده است که در پیام‌رسانی ضداسلامی خود بسیار منظم هستند. این چهره‌ها در رسانه‌های محافظه‌کار و همچنین در سیاست جریان اصلی جایگاه پیدا کرده‌اند. این جنبش اجتماعی که گاهی اوقات به عنوان جنبش «ضد-جهاد» از آن یاد می‌شود، عمدتاً برای ایجاد ترس از اسلام وجود دارد. این جنبش پس از ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، به موازات «جنگ علیه تروریسم»، تهاجم به افغانستان و عراق و
«جنگ علیه تروریسم»، تهاجم به افغانستان و عراق و برنامه‌های نظارت داخلی دولت ایالات متحده، تحقق یافت. همان‌طور که خالد ای. بی‌دون، نویسنده و محقق، در کتاب خود با "عنوان «اسلام‌هراسی آمریکایی»" می‌نویسد: «دولت، مسلمانان، چه مهاجر و چه شهروند، چه ساکن ایالات متحده و چه خارج از کشور را به ظن تروریسم متهم کرده و رسماً جنگی دو جبهه‌ای را آغاز کرده است: جنگ خارجی و جنگ‌های نظارتی، پلیسی و فرهنگی که در داخل کشور به کار گرفته شده است.» در حالی که جرایم ناشی از نفرت و حوادث مغرضانه علیه مسلمانان یا کسانی که مسلمان
و حوادث مغرضانه علیه مسلمانان یا کسانی که مسلمان تلقی می‌شدند در دوران پس از ۱۱ سپتامبر افزایش یافت، شبکه پیچیده گروه‌های ضد مسلمان تا حدود زمانی که باراک اوباما رئیس‌جمهور شد، به‌طور کامل شکل نگرفت. بازوی سازماندهی جمعی این جنبش در سال ۲۰۱۰ با مخالفت با مرکز اسلامی پارک ۵۱ در شهر نیویورک گرد هم آمد. ناتان لین، نویسنده، در کتاب خود "با عنوان «صنعت اسلام هراسی"» می‌نویسد: «فضای سیاسی و اجتماعی سال ۲۰۱۰ برای ابراز نفرت آماده بود. نه سال پس از ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، زمانی که بسیاری انتظار داشتند احساسات ضداسلامی رو
زمانی که بسیاری انتظار داشتند احساسات ضداسلامی رو به کاهش باشد. در واقع، این احساسات از روزها و هفته‌های پس از آن فاجعه وحشتناک پاییزی، بیشتر بود.» در سال ۲۰۱۰، یک مرکز اسلامی پیشنهادی در منهتن جنوبی شهر نیویورک به نقطه اشتعال اسلام‌هراسی در ایالات متحده تبدیل شد. این تلاش عمدتاً توسط رابرت اسپنسر و پاملا گلر، دو وبلاگ‌نویس ضدمسلمان که بعدها گروه «اسلامی‌سازی آمریکا را متوقف کنید» را تشکیل دادند، رهبری می‌شد. این دو نفر با مرکز اسلامی پیشنهادی پارک ۵۱ یا «مسجد گراند زیرو» که بعداً به دلیل نزدیکی به برج‌های
گراند زیرو» که بعداً به دلیل نزدیکی به برج‌های فروریخته مرکز تجارت جهانی لقب گرفت، مخالفت کردند. گلر ادعا کرد که این مسجد توسط مسلمانان در سراسر جهان به عنوان یک «بنای یادبود پیروزی» ساخته شده در «سرزمین فتح شده» دیده خواهد شد. دیگر چهره‌های سیاسی نیز به گسترش نظریه‌های توطئه در مورد Park51 پیوستند. سارا پیلین، نامزد سابق معاونت ریاست جمهوری آمریکا، آن را «یک اشتباه غیرقابل تحمل در زمینی مقدس» خواند. نوت گینگریچ، رئیس سابق مجلس نمایندگان، از آن به عنوان «عملی از روی غرور و خودستایی» یاد کرد. گلر و اسپنسر
از روی غرور و خودستایی» یاد کرد. گلر و اسپنسر در سال ۲۰۱۰ اعتراضی علیه ساخت مسجد ترتیب دادند که منجر به تجمعاتی در حمایت و مخالفت با مرکز اسلامی پیشنهادی شد. در سال ۲۰۱۱، اسپنسر و گلر به‌طور مشترک فیلمی با عنوان «مسجد گراند زیرو: موج دوم حملات ۱۱ سپتامبر» تهیه کردند. این اولین مورد از چندین کمپین پر سر و صدای مخالفت با ساخت مسجد بود و کمپین دیگری نیز در همان سال در مورفریزبورو، تنسی برگزار شد. اسلام‌هراسی سازمان‌یافته از زمان حملات ۱۱ سپتامبر رشد کرده است. مرکز حقوقی فقر جنوبی گزارش داد که بین سال‌های ۲۰۱۵
حقوقی فقر جنوبی گزارش داد که بین سال‌های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶، گروه‌های نفرت‌پراکن ضدمسلمان ۱۹۷ درصد افزایش یافته و از ۳۴ به ۱۰۱ گروه فعال رسیده‌اند. این تعداد از آن زمان تاکنون همچنان بالا بوده است، به طوری که SPLC در سال ۲۰۲۰، ۷۲ گروه نفرت‌پراکن ضدمسلمان را ثبت کرده است. این گروه‌ها همچنان در رسانه‌ها و سیاست نفوذ پیدا کرده‌اند. رسانه‌هایی مانند فاکس نیوز، فضایی را برای چهره‌های اسلام‌هراس مانند بریژیت گابریل، رابرت اسپنسر و فرانک گافنی فراهم کرده‌اند. این چهره‌ها، علیرغم دستور کار جانبدارانه‌شان، بارها به فاکس
علیرغم دستور کار جانبدارانه‌شان، بارها به فاکس دعوت می‌شوند تا در مورد اسلام، تروریسم و امنیت ملی بحث کنند. رسانه‌هایی مانند سی‌ان‌ان (منبع) و MSNBC ام‌اس‌ان‌بی‌سی نیز به دامن زدن به اسلام‌هراسی متهم شده‌اند. گسترش اسلام‌هراسی در دوران پس از یازده سپتامبر از نظر سیاسی مصلحت‌اندیشانه بوده است. اعضای گروه‌های اسلام‌هراسی متحدان سیاسی در سطح فدرال و ایالتی به دست آورده‌اند. سناتور تد کروز در رویدادهایی که توسط اندیشکده ضداسلامی مرکز سیاست امنیتی برگزار شده بود، حضور یافته است. کروز، فرانک گافنی، بنیانگذار
بود، حضور یافته است. کروز، فرانک گافنی، بنیانگذار مرکز سیاست امنیتی را برای خدمت در مشاوره سیاست خارجی خود در طول مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری ۲۰۱۶ به کار گرفت. نمایندگان جمهوری‌خواه، اسکات پری، برایان بابین و هشت قانونگذار فدرال دیگر در کنفرانس ملی «اقدام برای آمریکا» در واشینگتن دی سی شرکت کردند کمیته اجرایی عالی‌رتبه اس‌پی‌ال‌سی، «اقدام برای آمریکا» را به عنوان یک گروه نفرت‌پراکن ضد مسلمانان تعیین کرده است. مت شی، نماینده سابق ایالت واشینگتن، در سال ۲۰۱۵ از ای‌سی‌تی جایزه دریافت کرد. شی پس از دریافت
از ای‌سی‌تی جایزه دریافت کرد. شی پس از دریافت جایزه گفت: «من با افتخار به کشورم خدمت کرده‌ام و در طول سفرهای رزمی در بوسنی و عراق با تروریسم مبارزه کرده‌ام، اما ۱۱ سپتامبر درس سختی به ما داد که باید همیشه در اینجا، در سرزمین مادری خود هوشیار باشیم. ما همیشه باید آماده باشیم و در دفاع از کشورمان، قانون اساسی و آزادی اقدام کنیم.» به نظر می‌رسد سیاست یکی از محرک‌های اصلی اسلام‌هراسی است. گزارشی از نیو آمریکا در سال ۲۰۱۸ نشان داد که احتمال اینکه کمپین‌های انتخاباتی متعصبانه، فعالیت‌های ضداسلامی را هدایت کنند،
متعصبانه، فعالیت‌های ضداسلامی را هدایت کنند، بیشتر از حملات تروریستی است. رابرت مک‌کنزی، یکی از اعضای ارشد نیو آمریکا، به اینترسپت گفت: «با نگاهی به آمار، مشخص است که افزایش این حوادث به چرخه انتخابات مرتبط است. اگر افزایش فعالیت‌های ضداسلامی فقط به دلیل تروریسم رخ داده باشد، انتظار داشتیم پس از حملات مشهوری مانند بمب‌گذاری در ماراتن بوستون و شارلی ابدو، شاهد حوادث بیشتری باشیم، اما این اتفاق نیفتاد. چیزی که ما داریم افرادی هستند که برای مناصب انتخابی نامزد می‌شوند و از بلندگوها برای صحبت در مورد خطرناک
می‌شوند و از بلندگوها برای صحبت در مورد خطرناک بودن مسلمانان استفاده می‌کنند.» یک نظرسنجی که در سال ۲۰۱۹ توسط مؤسسه سیاست اجتماعی و تفاهم انجام شد، نشان داد که سیاست بیشتر از مذهب، اسلام‌هراسی را تحریک می‌کند. این نظرسنجی همچنین نشان داد کسانی که از باورهای اسلام‌هراسی حمایت می‌کنند، بیشتر احتمال دارد که نسبت به یهودیان یا افراد دگرباش جنسی، نابردبار باشند. و همان‌طور که نویسنده و محقق دیپا کومار مشاهده می‌کند، «در حوزه سیاسی، به ویژه در طول سال انتخابات، اسلام‌هراسی به کسب حمایت سیاسی برای نامزدها کمک
اسلام‌هراسی به کسب حمایت سیاسی برای نامزدها کمک می‌کند، که امیدوارند به رأی تبدیل شود. در حالی که دونالد ترامپ آشکارترین و آشکارترین صدای نژادپرستی ضد مسلمانان در این گروه است، این پدیده بسیار بزرگتر از ترامپ است. همان‌طور که در جای دیگری استدلال کرده‌ام، این یک پروژه دو حزبی است. جنگ بی‌پایان علیه تروریسم که تریلیون‌ها دلار هزینه داشته است، بدون ترس از یک دشمن تروریست مسلمان نمی‌توانست ادامه یابد.» ترویج لفاظی‌های اسلام‌هراسانه در جهان پس از یازده سپتامبر به شغلی پرسود تبدیل شده است که میلیون‌ها دلار در
به شغلی پرسود تبدیل شده است که میلیون‌ها دلار در اطراف این جنبش در گردش است. گزارشی در سال ۲۰۱۳ از مرکز ترقی آمریکایی نشان داد که اندیشکده‌های اسلام‌هراس بین سال‌های ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۹، ۴۲٫۶ میلیون دلار درآمد داشته‌اند. گزارشی در سال ۲۰۱۹ از شورای روابط آمریکایی-اسلامی نشان داد که بین سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶، ۱۲۵ میلیون دلار از طریق بنیادها و بودجه‌های توصیه‌شده توسط خیرین به گروه‌های اسلام‌هراس سرازیر شده است. نگرانی‌های ایمنی. با توجه به ترس بسیاری از آمریکایی‌ها از پرواز، استفاده از خودرو پس از حملات افزایش
از پرواز، استفاده از خودرو پس از حملات افزایش یافت. این امر منجر به تخمین ۱۵۹۵ مرگ و میر اضافی در بزرگراه‌ها در سال بعد شد. این ترس از پرواز همچنین باعث ایجاد اداره امنیت ترابری شد که برای افزایش ایمنی و کاهش ترس از پرواز در شهروندان استفاده می‌شود. سانسور. فیلم‌ها و برنامه‌های تلویزیونی تولید شده قبل از سال ۲۰۰۱ که برج‌های دوقلوی مرکز تجارت جهانی یا رویدادهایی مشابه ۱۱ سپتامبر را به تصویر می‌کشند، در پخش مجدد تلویزیونی تدوین شده‌اند. یکی از این نمونه‌ها، قسمتی از سریال "سیمپسون‌ها" با عنوان «شهر نیویورک
قسمتی از سریال "سیمپسون‌ها" با عنوان «شهر نیویورک در مقابل هومر سیمپسون» است که مکان اصلی داستان آن مرکز تجارت جهانی است. پس از یازده سپتامبر، آی‌هارت‌مدیا (مالک بیش از ۱۰۰۰ ایستگاه رادیویی در آمریکا) فهرستی از آهنگ‌هایی که «نامناسب» تلقی می‌شدند را منتشر کرد. این آهنگ‌ها به‌طور کامل ممنوع نشدند، اما به ایستگاه‌های رادیویی توصیه شد که آنها را پخش نکنند. گروه موسیقی «دریم تیتر» مستقر در نیویورک، در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ آلبومی زنده با عنوان "«صحنه‌های زنده از نیویورک»" منتشر کرد. طرح روی جلد آلبوم، افق منهتن، از
منتشر کرد. طرح روی جلد آلبوم، افق منهتن، از جمله برج‌های مرکز تجارت جهانی را در شعله‌های آتش به تصویر می‌کشید. این آلبوم بلافاصله جمع‌آوری شد و طرح روی جلد آن تغییر یافت. گروه دیگری که در نیویورک مستقر است، استروکز، در ابتدا آهنگ «نیویورک سیتی پلیسز» را به عنوان نهمین آهنگ از اولین آلبوم موفق خود در سال ۲۰۰۱ "با نام «اینه؟»" داشت. این آلبوم که ابتدا در ژوئن همان سال در استرالیا منتشر شد، در ۹ اکتبر در ایالات متحده منتشر شد و در نتیجه حملات، آهنگ «نیویورک سیتی پلیسز» از آن حذف و با آهنگ جدیدتر «وقتی شروع
سیتی پلیسز» از آن حذف و با آهنگ جدیدتر «وقتی شروع شد» جایگزین شد. در اقدامی خودسانسوری، گروه راک آمریکایی جیمی ایت ورلد پس از حملات، عنوان سومین آلبوم خود را به آلبومی با همین عنوان تغییر داد. گروه بریتانیایی بوش نام تک‌آهنگ خود «سرعت می‌کشد» را به «مردمی که ما دوستشان داریم» تغییر داد. آنها همچنین طرح اولیه آلبوم خود "«گلدن استیت»" را قبل از انتشار تغییر دادند که در ابتدا تصویری از یک هواپیما در هوا بود. موزیک ویدیوی آهنگی به نام «قطعه به قطعه» از گروه بریتانیایی فیدر نیز تغییر داده شد. ویدیوی اصلی
بریتانیایی فیدر نیز تغییر داده شد. ویدیوی اصلی شخصیت‌های انیمیشنی گروه را در حال نواختن در یک آسمان‌خراش در نیویورک با مرکز تجارت جهانی در پس‌زمینه و هواپیماهایی که در نزدیکی آن پرواز می‌کردند، نشان می‌داد. گروه بعداً از پنجره ساختمان به پایین می‌پرند. استراتژی مبارزه با مواد مخدر آمریکا و تکامل آن پس از ۱۱ سپتامبر. وقایع ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، اولویت‌های امنیت ملی ایالات متحده را اساساً تغییر داد و تمرکز را به سمت مبارزه با تروریسم جهانی و افزایش ابزارها برای مختل کردن تهدیدات فراملی سوق داد. این تحول به‌طور
مختل کردن تهدیدات فراملی سوق داد. این تحول به‌طور غیرمستقیم بر استراتژی‌های مقابله با کارتل‌های مواد مخدر در چارچوب لشکرکشی ۲۰۲۵ آمریکا علیه کارتل‌ها تأثیر گذاشت، زیرا چارچوب‌های قانونی و عملیاتی ایجاد شده پس از ۱۱ سپتامبر - مانند نظارت گسترده، ردیابی مالی و تعیین سازمان‌های تروریستی - سازوکارهایی را فراهم کردند که بعداً برای هدف قرار دادن شبکه‌های قاچاق مواد مخدر تطبیق داده شدند. تأکید بیشتر بر تهدیدات فرامرزی در دوران دولت جورج دبلیو بوش، زمینه را برای مشاهده کارتل‌ها نه صرفاً به عنوان شرکت‌های جنایی،
مشاهده کارتل‌ها نه صرفاً به عنوان شرکت‌های جنایی، بلکه به عنوان خطرات بالقوه امنیت ملی فراهم کرد. سیاست‌هایی مانند قانون میهن‌پرستی و افزایش اقدامات امنیتی مرزی، در حالی که تروریسم را هدف قرار می‌دادند، پیشینه‌هایی را برای نظارت و مختل کردن شبکه‌های غیرقانونی ایجاد کردند که امروزه تلاش‌ها برای تعیین کارتل‌ها به عنوان نهادهای تروریستی را شکل می‌دهند و اختیارات گسترده‌تری را برای از بین بردن عملیات آنها فراهم می‌کنند. در ۲۰ فوریه ۲۰۲۵، چندین کارتل مواد مخدر و سازمان‌های جنایی فراملی، مانند کارتل سینالوآ،