payamvha/North_RAG huggingface dataset:
آنها که در ۱۷ مارس ۲۰۱۶ به دنیا آمد. در سال ۲۰۱۷، ویلیامز توییت کرد که او و ریچاردز از هم جدا شده‌اند. در ۸ مارس ۲۰۲۳، لاو نامزدی خود را با دوست پسر قدیمی و همکار کشتی‌گیر حرفه ای مورتون وولارد اعلام کرد. در ۱ اکتبر ۲۰۲۳، لاو با وولارد در یک مراسم ساحل صمیمی ازدواج کرد.
محافظه‌کاری لیبرترین، که لیبرترینیسم محافظه‌کار یا به ندرت، "محافظه‌کاری" نیز به آن گفته می‌شود، یک فلسفه سیاسی و اجتماعی است که محافظه‌کاری و لیبرترینیسم را ترکیب می‌کند و به نمایندگی از جناح لیبرترینیسم در محافظه‌کاری یا جناح محافظه‌کاری در لیبرترینیسم می‌پردازد. محافظه‌کاری لیبرترین، از بیشترین آزادی اقتصادی ممکن و کمترین مقررات دولتی ممکن برای زندگی اجتماعی (که به عنوان «دولت کوچک» توصیف می‌شود) حمایت می‌کند که آینه لیبرالیسم کلاسیک "لسه فر" است، اما این را با اعتقاد به یک فلسفه اجتماعی محافظه‌کارانه‌تر
را با اعتقاد به یک فلسفه اجتماعی محافظه‌کارانه‌تر که بر اقتدار، اخلاق و وظیفه تأکید می‌کند، مهار می‌کند. محافظه‌کاری لیبرترین که اصولاً یک ایدئولوژی آمریکایی است، آزادی، ترویج آزادی بیان، آزادی انتخاب و سرمایه‌داری بازار آزاد را برای دستیابی به اهداف محافظه‌کارانه، در اولویت قرار می‌دهد و در عین حال مهندسی اجتماعی لیبرال را رد می‌کند. اگرچه این ایدئولوژی، شباهت‌هایی به محافظه‌کاری لیبرال و در نتیجه، جریان اصلی محافظه‌کاری آمریکایی دارد که هر دو تحت تأثیر تفکر لیبرال کلاسیک قرار دارند، اما محافظه‌کاران
تفکر لیبرال کلاسیک قرار دارند، اما محافظه‌کاران لیبرترین، به مراتب بیشتر ضد دولت هستند و نسبت به مداخله دولت در هر دو زمینه اجتماعی و اقتصادی، بسیار مخالفند.
بازگشت سرمایه در بازاریابی (ROMI) یا بازده سرمایه گذاری بازاریابی (MROI)، سهمی در سود قابل انتساب به بازاریابی (خالص هزینه‌های بازاریابی) است که بر بازاریابی «سرمایه‌گذاری» یا ریسک شده تقسیم می‌شود. ROMI مانند دیگر معیارهای «بازده سرمایه‌گذاری» (ROI) نیست زیرا بازاریابی همان نوع سرمایه‌گذاری نیست. به‌جای پولی که در کارخانه‌ها و موجودی‌ها (اغلب مخارج سرمایه‌ای یا CAPEX در نظر گرفته می‌شود)، سرمایه‌های بازاریابی معمولاً «ریسک» می‌شوند. مخارج بازاریابی معمولاً در دوره جاری هزینه می‌شود (هزینه عملیاتی یا OPEX).
دوره جاری هزینه می‌شود (هزینه عملیاتی یا OPEX). ایده اندازه‌گیری واکنش بازار از نظر فروش و سود جدید نیست، اما اصطلاحاتی مانند ROI بازاریابی و ROMI در حال حاضر بیشتر از دوره‌های گذشته استفاده می‌شود. معمولاً اگر ROMI مثبت باشد، هزینه‌های بازاریابی موجه تلقی می‌شود. در یک نظرسنجی از نزدیک به ۲۰۰ مدیر ارشد بازاریابی، تقریباً نیمی از آنها پاسخ دادند که معیار ROMI را بسیار مفید می‌دانستند. هدف ROMI اندازه‌گیری میزان کمک هزینه‌های بازاریابی به سود است. بازاریابان برای «نشان دادن بازگشت» به فعالیت‌های خود، تحت
برای «نشان دادن بازگشت» به فعالیت‌های خود، تحت فشار بیشتری قرار دارند. تاریخچه. مفهوم ROMI برای اولین بار در دهه ۱۹۹۰ مطرح شد. عبارت «بازده سرمایه گذاری بازاریابی» در دهه بعد و پس از انتشار دو کتاب بازگشت سرمایه‌گذاری در بازاریابی توسط گای پاول (۲۰۰۲)و بازگشت سرمایه بازاریابی توسط جیمز لنسکلد (۲۰۰۳) گسترده‌تر شد. رکس بریگز در کتاب «چه می‌چسبد: چرا تبلیغات شکست می‌خورد و چگونه می‌توان موفقیت شما را تضمین کرد»، اصطلاح «ROMO» را برای هدف بازاریابی پیشنهاد کرد، تا این ایده را منعکس کند که کمپین‌های بازاریابی
تا این ایده را منعکس کند که کمپین‌های بازاریابی ممکن است طیف وسیعی از اهداف داشته باشند، جایی که بازدهی آن فروش یا سود فوری نیست. به عنوان مثال، یک کمپین بازاریابی ممکن است با هدف تغییر ادراک از یک برند باشد. ساختار. بازده سرمایه گذاری بازاریابی (ROMI) = [درآمد افزایشی قابل انتساب به بازاریابی ($) * حاشیه مشارکت (%) - هزینه بازاریابی ($)] / هزینه‌های بازاریابی ($) یک مرحله ضروری در محاسبه ROMI، اندازه‌گیری و برآورد نهایی فروش افزایشی منتسب به بازاریابی است. این فروش افزایشی می‌تواند فروش «کل» باشد که به
این فروش افزایشی می‌تواند فروش «کل» باشد که به بازاریابی یا «حاشیه» نسبت داده می‌شود روش‌شناسی. دو شکل از معیار بازده سرمایه گذاری بازاریابی (ROMI) وجود دارد. کوتاه مدت. اولین، ROMI کوتاه مدت، همچنین به عنوان یک شاخص ساده برای اندازه‌گیری دلارهای درآمد (یا سهم بازار، حاشیه سهم یا سایر خروجی‌های مورد نظر) برای هر دلار صرف بازاریابی استفاده می‌شود. به عنوان مثال، اگر یک شرکت ۱۰۰۰۰۰ دلار را برای یک پست مستقیم هزینه کند و ۵۰۰۰۰۰ دلار درآمد افزایشی ارائه کند، فاکتور ROMI 5.0 است. اگر حاشیه مشارکت افزایشی برای
ROMI 5.0 است. اگر حاشیه مشارکت افزایشی برای آن ۵۰۰٬۰۰۰ دلار درآمد ۶۰٪ باشد، حاشیه ROMI (حاشیه افزایشی برای ۱۰۰٬۰۰۰ دلار هزینه بازاریابی) ۳۰۰٬۰۰۰ دلار (= ۵۰۰٬۰۰۰ دلار در ۶۰٪) است. از این مبلغ ۱۰۰۰۰۰ دلاری که برای تبلیغات پستی مستقیم خرج می‌شود کم می‌شود و مابه التفاوت بر همان ۱۰۰۰۰۰ دلار تقسیم می‌شود. هر دلاری که برای تبلیغات پستی مستقیم خرج می‌شود، به ۲ دلار اضافی در سود شرکت تبدیل می‌شود. ارزش ROMI اول در سادگی آن است. در بیشتر موارد، یک تعیین ساده درآمد به ازای هر دلار صرف شده برای هر فعالیت بازاریابی
به ازای هر دلار صرف شده برای هر فعالیت بازاریابی می‌تواند برای کمک به تصمیم‌گیری‌های مهم برای بهبود کل آمیخته بازاریابی کافی باشد. رایج‌ترین رویکرد کوتاه‌مدت برای اندازه‌گیری ROMI، استفاده از تکنیک‌های مدل‌سازی ترکیبی بازاریابی برای تفکیک اثرات افزایشی فروش سرمایه‌گذاری بازاریابی است. بلند مدت. به روشی مشابه مفهوم دوم ROMI, ROMI بلند مدت می‌تواند برای تعیین سایر جنبه‌های کمتر ملموس اثربخشی بازاریابی استفاده شود. به عنوان مثال، ROMI می‌تواند برای تعیین ارزش افزایشی بازاریابی به دلیل افزایش آگاهی از برند،
افزایشی بازاریابی به دلیل افزایش آگاهی از برند، توجه یا قصد خرید استفاده شود. به این ترتیب هم ارزش بلندمدت فعالیت‌های بازاریابی (آگاهی فزاینده برند و غیره) و هم درآمد و سود کوتاه مدت را می‌توان تعیین کرد. این یک معیار پیچیده است که بازاریابی و تجزیه و تحلیل تجاری را متعادل می‌کند و به‌طور فزاینده ای توسط بسیاری از سازمان‌های پیشرو جهان (هیولت پاکارد و پراکتر اند گمبل برای نام بردن از دو) برای اندازه‌گیری منافع اقتصادی (یعنی حاصل از جریان نقدی) ایجاد شده توسط سرمایه گذاری‌های بازاریابی استفاده می‌شود. برای
سرمایه گذاری‌های بازاریابی استفاده می‌شود. برای بسیاری از سازمان‌های دیگر، این روش راهی برای اولویت بندی سرمایه گذاری‌ها و تخصیص بازاریابی و سایر منابع به صورت رسمی ارائه می‌دهد. مدل‌های ROMI بلندمدت اغلب از مدل‌های ارزش طول عمر مشتری استفاده می‌کنند تا ارزش بلندمدت جذب تدریجی مشتری یا کاهش نرخ ریزش را نشان دهند. برخی از رویکردهای پیچیده‌تر مدل‌سازی ترکیبی بازاریابی شامل ROMI بلندمدت چند ساله با گنجاندن تجزیه و تحلیل نوع CLV است. CLV به عنوان ورودی برای محاسبات ROMI در برخی از کارهای دانشگاهی استفاده شده
ROMI در برخی از کارهای دانشگاهی استفاده شده است. مدل‌های بلندمدت ROMI گاهی از تکنیک‌های ارزش‌گذاری برند برای اندازه‌گیری اینکه چگونه ساخت یک نام تجاری با هزینه‌های بازاریابی می‌تواند ارزش ترازنامه‌ای برای برندها ایجاد کند (یا حداقل برای برندهایی که معامله شده‌اند، و بنابراین طبق قوانین حسابداری می‌توانند ارزش ترازنامه داشته باشند) استفاده می‌کنند. استاندارد ISO 10668 فرایند مناسب ارزش گذاری برندها را تعیین می‌کند و شش الزام کلیدی، شفافیت، اعتبار، قابلیت اطمینان، کفایت، عینیت و پارامترهای مالی، رفتاری و
اطمینان، کفایت، عینیت و پارامترهای مالی، رفتاری و قانونی را تعیین می‌کند. ارزش گذاری برند با قرار دادن ارزش پولی روی یک برند از ارزش ویژه برند متمایز می‌شود و از این طریق می‌توان ROMI را محاسبه کرد. توجه: طبق MMAP (پروتکل حسابرسی متریک بازاریابی) هیچ روش بازده سرمایه گذاری بازاریابی به‌طور مستقل توسط هیئت استانداردهای پاسخگویی بازاریابی (MASB) حسابرسی نشده است. هشدارها. معیارهای مستقیم نوع کوتاه‌مدت ROMI اغلب مورد انتقاد قرار می‌گیرند، زیرا تنها تأثیر مستقیم فعالیت‌های بازاریابی را بدون در نظر گرفتن ارزش
فعالیت‌های بازاریابی را بدون در نظر گرفتن ارزش بلندمدت ایجاد برند هر گونه ارتباط وارد شده در بازار، شامل می‌شود. ROMI کوتاه مدت به بهترین وجه به عنوان ابزاری برای تعیین اثربخشی بازاریابی برای کمک به هدایت سرمایه‌گذاری‌ها از فعالیت‌های کم‌مولد به سمت فعالیت‌هایی که بهره‌ورتر هستند، استفاده می‌شود. این ابزار ساده ای برای سنجش موفقیت فعالیت‌های بازاریابی قابل اندازه‌گیری در برابر اهداف مختلف بازاریابی (به عنوان مثال، درآمد افزایشی، آگاهی از برند یا ارزش ویژه برند) است. با این دانش، سرمایه‌گذاری‌های بازاریابی
است. با این دانش، سرمایه‌گذاری‌های بازاریابی را می‌توان به دور از فعالیت‌های ضعیف به رسانه‌های بازاریابی با عملکرد بهتر هدایت کرد. ROMI بلندمدت اغلب به‌عنوان «سیلو در حال ساخت» مورد انتقاد قرار می‌گیرد - به شدت مبتنی بر داده‌ها است و چالشی را برای شرکت‌هایی ایجاد می‌کند که به تحلیل‌های تجاری عادت ندارند وارد تجزیه و تحلیل‌های بازاریابی شوند که معمولاً تصمیم‌های تخصیص منابع را تعیین می‌کنند. با این حال، ROMI بلندمدت یک معیار پیچیده است که توسط تعدادی از شرکت‌هایی که علاقه‌مند به رسیدن به چالش‌های ارزش برای
که علاقه‌مند به رسیدن به چالش‌های ارزش برای پول هستند که اغلب توسط مدیران برندهای رقیب ایجاد می‌شوند، استفاده می‌شود. با این حال، اغلب مشخص نیست که منظور از "نشان دادن بازده" در سرمایه‌گذاری بازاریابی چیست. "مسلماً، مخارج بازاریابی یک "سرمایه‌گذاری" به معنای معمول کلمه نیست. معمولاً هیچ دارایی ملموسی وجود ندارد و اغلب حتی یک نتیجه قابل پیش بینی (قابل اندازه‌گیری) برای نشان دادن هزینه‌ها وجود ندارد، اما بازاریابان همچنان می‌خواهند تأکید کنند که فعالیت‌های آنها به سلامت مالی کمک می‌کند؛ بنابراین برخی ممکن
آنها به سلامت مالی کمک می‌کند؛ بنابراین برخی ممکن است استدلال کنند که بازاریابی باید یک هزینه در نظر گرفته شود و تمرکز بازار باید روی این باشد که آیا این هزینه‌ها آخرین فعالیت‌های آنها است یا خیر. "سرمایه‌گذاری" در آینده کسب و کار ROMI در دیجیتال. دشواری اندازه‌گیری ROMI در رسانه‌ها متفاوت است. نتایج یک نظرسنجی اخیر در آمریکای شمالی نشان می‌دهد که ROI مرتبط با رسانه‌های سنتی و یک طرفه (مانند تلویزیون و رادیو) نسبت به رسانه‌های دیجیتال تعاملی مبتنی بر وب مانند بازاریابی ایمیلی مبتنی بر مجوز یا بازاریابی
مانند بازاریابی ایمیلی مبتنی بر مجوز یا بازاریابی رسانه‌های اجتماعی دشوارتر است.[۸] با افزایش دیجیتال مارکتینگ، این فرصت برای بازاریابان یا حتی صاحبان مشاغل فراهم می‌شود تا حتی قبل از شروع سرمایه‌گذاری، محاسبات تقریبی را در مورد میزان بازگشت سرمایه تقریبی برای کمپین‌هایشان انجام دهند. بر اساس تحقیقات آماری، و همه چیز برابر است، صاحب کسب و کار می‌تواند بازده بازاریابی دیجیتال فعلی خود را از طریق وب سایت و نرم‌افزار تجزیه و تحلیل وب خود محاسبه کند تا موارد زیر را درک کند: ترافیک فعلی نرخ تبدیل و فروش متوسط.
را درک کند: ترافیک فعلی نرخ تبدیل و فروش متوسط. با اضافه کردن اطلاعات در دسترس در مورد ترافیک بالقوه از ابزار کلمات کلیدی گوگل، و هزینه‌های بررسی شده برای به دست آوردن آن ترافیک، صاحب کسب و کار یا بازاریاب می‌توانند بالقوه بازگشت سرمایه را در صورت کسب آن ترافیک تخمین بزنند و حتی آن را با روش‌های دیگر بازاریابی اندازه‌گیری کنند.
مخارج بازاریابی کل مخارج یک سازمان برای فعالیت‌های بازاریابی است. معمولاً شامل تبلیغات و تبلیغات غیر پولی است. گاهی اوقات شامل هزینه‌های نیروی فروش می‌شود و ممکن است شامل تبلیغات قیمت گزاری نیز باشد. در یک نظرسنجی از نزدیک به ۲۰۰ مدیر ارشد بازاریابی، ۵۲ درصد پاسخ دادند که معیار «هزینه بازاریابی» را بسیار مفید می‌دانستند. برای پیش‌بینی چگونگی تغییر هزینه‌های فروش با فروش، یک شرکت باید بین هزینه‌های فروش ثابت و هزینه‌های فروش متغیر تمایز قائل شود. تشخیص تفاوت بین هزینه‌های فروش ثابت و متغیر می‌تواند به
تفاوت بین هزینه‌های فروش ثابت و متغیر می‌تواند به شرکت‌ها کمک کند تا ریسک‌های نسبی مرتبط با استراتژی‌های فروش جایگزین را در نظر بگیرند. به‌طور کلی، استراتژی‌هایی که متحمل هزینه‌های فروش متغیر می‌شوند، ریسک کمتری دارند، زیرا در صورت عدم برآورده کردن انتظارات، هزینه‌های فروش متغیر کمتر باقی می‌ماند. هدف. هدف این معیار پیش‌بینی هزینه‌های بازاریابی و ارزیابی ریسک بودجه است. هزینه‌های بازاریابی اغلب بخش عمده ای از مخارج اختیاری کلی یک شرکت است. به این ترتیب، آنها عوامل تعیین‌کننده مهم سود کوتاه مدت هستند.
آنها عوامل تعیین‌کننده مهم سود کوتاه مدت هستند. البته، بودجه‌های بازاریابی و فروش را می‌توان به عنوان سرمایه‌گذاری در جذب و حفظ مشتریان نیز در نظر گرفت. با این حال، از هر دو منظر، تمایز بین هزینه‌های بازاریابی ثابت و هزینه‌های متغیر بازاریابی مفید است؛ یعنی مدیران باید تشخیص دهند که کدام هزینه‌های بازاریابی ثابت می‌ماند و کدام یک با فروش تغییر می‌کند. به‌طور کلی، این طبقه‌بندی نیازمند بررسی «خط به خط» از کل بودجه بازاریابی است. به جای تغییر با فروش واحد، مجموع هزینه‌های متغیر فروش به احتمال زیاد مستقیماً
هزینه‌های متغیر فروش به احتمال زیاد مستقیماً با ارزش پولی واحدهای فروخته شده - یعنی با درآمد متفاوت است؛ بنابراین، این احتمال بیشتر است که هزینه‌های فروش متغیر به عنوان درصدی از درآمد بیان شود، نه یک مقدار پولی معین در هر واحد. طبقه‌بندی هزینه‌های فروش به عنوان ثابت یا متغیر به ساختار سازمان و تصمیمات خاص مدیریت بستگی دارد. با این حال، تعدادی از اقلام معمولاً در یک دسته یا دسته دیگر قرار می‌گیرند - با این شرط که وضعیت آنها به عنوان ثابت یا متغیر می‌تواند خاص زمان باشد. در دراز مدت، تمام هزینه‌ها در نهایت
زمان باشد. در دراز مدت، تمام هزینه‌ها در نهایت متغیر می‌شوند در دوره‌های برنامه‌ریزی معمولی یک چهارم یا یک ساله، هزینه‌های بازاریابی ثابت ممکن است شامل موارد زیر باشد: حقوق و پشتیبانی نیروی فروش. کمپین‌های تبلیغاتی عمده، از جمله هزینه‌های تولید. کارکنان بازاریابی مواد تبلیغاتی فروش، مانند کمک‌های فروش در نقطه خرید، تولید کوپن، و هزینه‌های توزیع. کمک هزینه تبلیغات تعاونی بر اساس فروش دوره قبل. هزینه‌های بازاریابی متغیر ممکن است شامل موارد زیر باشد: کمیسیون فروش به نیروی فروش، کارگزاران یا نمایندگان سازنده
فروش به نیروی فروش، کارگزاران یا نمایندگان سازنده پرداخت می‌شود. پاداش‌های فروش مشروط به دستیابی به اهداف فروش. کمک هزینه‌های خارج از فاکتور و عملکرد برای تجارت، که با حجم فعلی مرتبط است. شرایط پرداخت زودهنگام (اگر در بودجه‌های پیشبرد فروش لحاظ شده باشد). پرداخت‌ها و تخفیف‌های ارزش اسمی کوپن، از جمله هزینه‌های پردازش. بازپرداخت صورتحساب برای کمپین‌های محلی (بازپرداخت صورتحساب به مشتریان نیاز دارد که برای دریافت پرداخت یا اعتبار، مدرکی مبنی بر عملکرد ارائه کنند، در حالی که یک فاکتور خارج از فاکتور به سادگی
در حالی که یک فاکتور خارج از فاکتور به سادگی از مجموع فاکتور کسر می‌شود). اینها توسط خرده فروشان انجام می‌شود، اما بر اساس فروش دوره جاری توسط برند ملی و کمک هزینه تبلیغات تعاونی بازپرداخت می‌شود. بازاریابان اغلب بودجه خود را به صورت ثابت و متغیر در نظر نمی‌گیرند، اما می‌توانند با انجام این کار حداقل دو مزیت داشته باشند. اولاً، اگر هزینه‌های بازاریابی در واقع متغیر است، بودجه بندی به این روش دقیق تر است. برخی از بازاریابان مبلغ ثابتی را بودجه بندی می‌کنند و سپس در صورتی که فروش اهداف اعلام شده خود را از
و سپس در صورتی که فروش اهداف اعلام شده خود را از دست بدهد، با اختلاف پایان دوره یا «واریانس» مواجه می‌شوند. در مقابل، یک بودجه انعطاف‌پذیر - یعنی بودجه‌ای که اجزای واقعاً متغیر آن را در نظر می‌گیرد - بدون توجه به اینکه فروش به کجا ختم می‌شود، نتایج واقعی را منعکس می‌کند. دوم، ریسک‌های کوتاه مدت مرتبط با هزینه‌های بازاریابی ثابت بیشتر از ریسک‌های مرتبط با هزینه‌های بازاریابی متغیر است. اگر بازاریابان انتظار داشته باشند که درآمدها نسبت به عوامل خارج از کنترل آنها حساس باشد - مانند اقدامات رقابتی یا کمبود
آنها حساس باشد - مانند اقدامات رقابتی یا کمبود تولید - می‌توانند ریسک را با گنجاندن هزینه‌های متغیر بیشتر و ثابت کمتر در بودجه خود کاهش دهند. یک تصمیم کلاسیک که وابسته به هزینه‌های بازاریابی ثابت در مقابل هزینه‌های متغیر بازاریابی است، انتخاب بین جذب نمایندگان فروش قرارداد شخص ثالث در مقابل نیروی فروش داخلی است. استخدام یک نیروی فروش حقوق بگیر - یا عمدتاً حقوق بگیر - مستلزم ریسک بیشتری نسبت به گزینه جایگزین است زیرا حتی اگر شرکت نتواند به اهداف درآمدی خود دست پیدا کند، حقوق باید پرداخت شود. در مقابل،
خود دست پیدا کند، حقوق باید پرداخت شود. در مقابل، هنگامی که یک شرکت از کارگزاران شخص ثالث برای فروش کالاهای خود به صورت پورسانتی استفاده می‌کند، زمانی که اهداف فروش برآورده نمی‌شوند، هزینه‌های فروش آن کاهش می‌یابد. ساختار. مجموع هزینه‌های فروش (بازاریابی) ($) = مجموع هزینه‌های فروش ثابت ($) + مجموع هزینه‌های فروش متغیر ($) کل هزینه‌های فروش متغیر ($) = درآمد ($) * هزینه فروش متغیر (%) هزینه‌های متغیر. انواع مختلفی از هزینه‌های فروش متغیر وجود دارد. برای مثال، هزینه‌های فروش می‌تواند بر اساس فرمول پیچیده‌ای
هزینه‌های فروش می‌تواند بر اساس فرمول پیچیده‌ای باشد که در قراردادهای یک شرکت با کارگزاران و فروشندگانش مشخص شده است. هزینه‌های فروش ممکن است شامل مشوق‌هایی برای فروشندگان محلی باشد که با دستیابی به اهداف فروش خاص مرتبط است. آنها ممکن است شامل وعده‌هایی برای بازپرداخت هزینه‌های خرده فروشان برای تبلیغات تعاونی باشند. کمیسیون فروش نمونه ای از هزینه‌های فروش است که به نسبت درآمد متفاوت است. در نتیجه، هر کمیسیون فروش باید در هزینه‌های فروش متغیر گنجانده شود. هزینه‌های ثابت. در مقابل، پرداخت به یک وب‌سایت برای
ثابت. در مقابل، پرداخت به یک وب‌سایت برای تعداد ثابتی از نمایش‌ها یا کلیک‌ها، در قراردادی که مستلزم پرداخت غرامت مالی خاص است، احتمالاً به عنوان هزینه‌های ثابت طبقه‌بندی می‌شود. از سوی دیگر، پرداخت برای تبدیل (فروش) به عنوان هزینه‌های بازاریابی متغیر طبقه‌بندی می‌شود.
زنان سهم چشمگیری در موسیقی لاتین داشته‌اند، سبکی که پیش از ورود کریستف کلمب، کاوشگر ایتالیایی، به آمریکای لاتین در سال ۱۴۹۲ و آغاز استعمارگری اسپانیا در قاره آمریکا وجود داشته است. نخستین موسیقی‌دانان مردم بومی قاره آمریکا بودند؛ صدها قومیت در سراسر قاره که اشعارشان «بازتابی از کشمکش، زیبایی، درد و فقدانی است که ویژگی شرایط انسانی است.» جوامع بومی برای زنان در موسیقی جایگاهی قائل بودند و آنان، همچون مردان، فرصت‌های برابر برای آموزش، اجرا، خوانندگی و رقص داشتند. پژوهش‌های موسیقی‌شناسی قومی روی فلوت‌های
داشتند. پژوهش‌های موسیقی‌شناسی قومی روی فلوت‌های ساخته‌شده از سفال، استخوان حیوانات و نی که از امپراتوری اینکا به‌جا مانده، نشان می‌دهد که زنان با گستره صوتی وکال بالا ترجیح داده می‌شدند. زنان در جوامع بومی از پایگاه اجتماعی برابر با مردان برخوردار بودند، آموزش می‌دیدند و همان فرصت‌های موسیقایی را داشتند، تا زمانی که کلمب در اواخر سده پانزدهم به قاره رسید. مهاجران اروپایی ایدئولوژی‌های پدرسالارانه و شاه نر را به قاره آوردند و اندیشه برابری زنان و مردان را جایگزین کردند. آنان موسیقی بومی را با «بربریت» و
جایگزین کردند. آنان موسیقی بومی را با «بربریت» و موسیقی اروپایی را با «تمدن» برابر دانستند. موسیقی‌دانان زن، به دلیل تاریخ برده‌داری (که به افزایش جمعیت برده‌داری در آفریقا انجامید)، بیشتر دارای پوست تیره بودند و جامعه معاصر، موسیقی را به‌عنوان یک حرفه کم‌ارزش جلوه می‌داد. موسیقی لاتین تحت تأثیر آفریقا قرار گرفت و سنکپ، ضرب‌آهنگ و کال اند ریسپانس در آن نقش پررنگ‌تری یافتند، درحالی‌که استقرار اروپاییان هارمونی و فرم آواز دِسیمَ اسپانیایی را معرفی کرد. از زمان دوران پیش از ضبط موسیقی، موسیقی لاتین تحت سلطه
دوران پیش از ضبط موسیقی، موسیقی لاتین تحت سلطه مردان بوده است و نمونه‌های اندکی از ترانه‌سرایان زن، تهیه‌کنندگان موسیقی، مدیران اجرایی صنعت موسیقی و مروجان موسیقی زن وجود دارد. زنان به آموزش موسیقی دسترسی نداشتند؛ برنامه‌های آموزشی موسیقی وجود نداشت و هنجارهای فرهنگی مشارکت زنان را دلسرد می‌کرد. موسیقی لاتین عمدتاً با حضور مردان همراه بود؛ آنان با تبعیض علیه زنان، نقش آن‌ها را به خوانندگی یا رقص محدود کرده و مانع از فعالیتشان به‌عنوان نوازنده، ترانه‌سرا، آهنگساز، تنظیم (موسیقی) و مدیر اجرایی می‌شدند. با
آهنگساز، تنظیم (موسیقی) و مدیر اجرایی می‌شدند. با این حال، هنرمندان زن در زیرشاخه‌های موسیقی لاتین، همچون سلنا، جنی ریورا، جنیفر لوپز، ایوی کوئین، خولیتا ونگاس و الی گوئرا، حضور زنان در این سبک‌ها را تقویت کرده‌اند. آنان با شکستن موانع، موسیقی لاتین و برداشت‌های عمومی دربارهٔ تمایلات جنسی زنانه، جنسیت و مادینگی را بازتعریف کرده‌اند. ویولتا پارا، خواننده فولکلور اهل شیلی، در آثار خود به روابط ناموفق دگرجنس‌گرایانه پرداخته و بر ناتوانی مردان در تعهد به یک زن تأکید کرده است. زنان در سالسا (موسیقی) به‌طور
زن تأکید کرده است. زنان در سالسا (موسیقی) به‌طور چشمگیری در این صنعت کم‌نمایش هستند، به‌طوری‌که به‌جز سیلیا کروز، زنان کمی با ظهور این سبک مرتبط بوده‌اند. برای نمونه، در مستند بریتانیایی "سالسا: موسیقی پاپ لاتین در شهرها" (۱۹۸۵)، کروز یکی از معدود خوانندگان زنی است که در آن ذکر شده است. خوانندگان زن لاتین در بیلبورد (مجله) و جدول موسیقی به‌طور قابل‌توجهی در مقایسه با همتایان مرد خود حضور کمتری دارند. قالب‌های رادیویی بیشتر به سبک‌هایی می‌پردازند که توسط مردان محبوب و هدایت شده‌اند، مانند رگیتون و موسیقی
محبوب و هدایت شده‌اند، مانند رگیتون و موسیقی منطقه‌ای مکزیکی، و همین امر باعث شده که زنان در جدول موسیقی لاتین "بیلبورد" دوره‌هایی را بدون حضور تجربه کنند. آخرین خواننده زنی که موفق به کسب رتبه اول در جدول شد، سوفیا ریس بود که ترانه مشترک او "سولو یو" در سال ۲۰۱۶ به یک دوره پنج‌ساله نبود زنان در جدول ایرپلی پاپ لاتین پایان داد. یک سال پیش از آن، در جدول ترانه‌های داغ لاتین، طی ۲۲ هفته هیچ ترانه‌ای از زنان دیده نشد. ریس نسبت به این نابرابری ابراز نگرانی کرده و اشاره کرده است که ۹۰ درصد اجراکنندگان در مراسم
و اشاره کرده است که ۹۰ درصد اجراکنندگان در مراسم جوایز موسیقی لاتین مرد هستند. دیگر خوانندگان زن، مانند چیکی ریورا، کاهش حضور زنان در موسیقی لاتین را به جنسیت‌گرایی برنامه‌ریزان رادیویی نسبت داده‌اند. الکساندرا لیوتیکوف، مدیر اجرایی موسیقی لاتین، معتقد است که این کاهش ناشی از نبود همکاری‌های زنان است. موسیقی لاتین همچنان تحت سلطه مردان است و صنعت موسیقی با «رویه‌های تبعیض‌آمیز» مانع از فعالیت هنرمندان زن در عرصه ضبط موسیقی می‌شود. در ۵ مارس ۲۰۲۳، کارول جی نخستین زنی شد که با یک آلبوم کاملاً اسپانیایی به
نخستین زنی شد که با یک آلبوم کاملاً اسپانیایی به نام مانیا نا سر آ بونیتو در صدر جدول آلبوم‌های "بیلبورد ۲۰۰" قرار گرفت و رکوردی تاریخی به ثبت رساند. ویژگی‌ها. موسیقی آمریکای لاتین متنوع است؛ این موسیقی شامل سی کشور است که تحت تأثیر فرهنگ در اروپا، موسیقی آمریکایی آفریقایی‌تبار، و فرهنگ‌های موسیقی بومی آمریکایی قرار دارند. موسیقی لاتین از دو زبان اروپایی استفاده می‌کند: اسپانیایی و زبان پرتغالی، هرچند که امروزه معمولاً این ژانر به‌طور عمده به زبان اسپانیایی خوانده یا ضبط می‌شود و به میزان کمتری به زبان‌های
خوانده یا ضبط می‌شود و به میزان کمتری به زبان‌های فرانسوی و ایتالیایی. اگرچه موسیقی لاتین متنوع است، اما معمولاً شامل فرم آهنگ اسپانیایی دسیمای، ضرب‌آهنگ سنکپ آفریقایی و ندای پاسخ، و هارمونی اروپایی است. تاریخ. پیش از کولومبوس در آمریکای لاتین. موسیقی پیش‌مدرن لاتین به موسیقی‌ای اشاره دارد که توسط مردم بومی قاره آمریکا ساخته شده است، که شامل صدها قومیت مختلف در سراسر قاره است. نخستین ساکنان آمریکای لاتین حدود ۳۰٬۰۰۰ سال قبل از رسیدن کاشف ایتالیایی کریستف کلمب در اوج تنوع فرهنگی بومی به جوامع ساده و پیچیده
در اوج تنوع فرهنگی بومی به جوامع ساده و پیچیده مستقر شدند. این جوامع شامل قبایل کشاورز ثابت‌نشین و شکارچی-گردآورنده بودند، که به درگاه یک معبود برای رفاه دعا می‌کردند و اشعاری دربارهٔ «تعارض، زیبایی، درد و از دست دادن که همه تجربه‌های انسانی را علامت‌گذاری می‌کند» می‌خواندند و موسیقی آنان منعطف با درک آنان از جهان بود. آن‌ها «راه‌های پیچیده‌ای برای توضیح روابط بین صدا، سازمان اجتماعی، زمان و مقدس بودن داشتند»، و آیین‌هایشان شامل اجراهای دراماتیک از افسانه‌ها بود که دیدگاه آنان دربارهٔ آفرینش‌گرایی را بیان
بود که دیدگاه آنان دربارهٔ آفرینش‌گرایی را بیان می‌کرد. افسانه آفرینش مردم Keres از Laguna Pueblo (منطقه‌ای در غرب-مرکز نیومکزیکو) «جهان بدون شکل را به‌عنوان قلمرو Tse che nako (زنان اندیشه یا زن عنکبوتی) توصیف می‌کند که زندگی را در دو بسته مقدس که به خواهران کرها (او که اهمیت دارد و او که به یاد می‌آورد) تبدیل می‌شوند، می‌خواند.» جامعه‌های بومی پیش از رسیدن کلمبوس به زنان در موسیقی اختصاص داده بودند، هرچند که مردان به‌طور مساوی در رقص مشارکت داشتند. در دوران امپراتوری اینکا در اواسط قرن ۱۴، زنان از
در دوران امپراتوری اینکا در اواسط قرن ۱۴، زنان از خانواده‌های سلطنتی و منتخب "acallas" (منتخب‌ها) علوم، هنر، شعر و موسیقی را از "پیران حکیم" آموختند. "منتخب‌هاً به‌خاطر زیبایی و "کیفیت صدای آن‌هاً انتخاب می‌شدند. شش خانه وجود داشت که یکی از آن‌ها "taquiaclla" ("taqui" به معنای "آهنگ") نامیده می‌شد و دختران بین ۹ تا ۱۵ سال با صدای "هدیه‌شده" در آنجا سکونت داشتند. تمدن‌های آند به‌ویژه زنان جوان با گستره صوتی وکال بالا را ترجیح می‌دادند. گرچه هیچ‌گونه خط یا نوت موسیقی باقی نمانده است، باستان‌شناسان انواعی از
موسیقی باقی نمانده است، باستان‌شناسان انواعی از فلوت‌های سرامیکی، استخوان حیوانات و نی‌ها را کشف کرده‌اند. موسیقی‌شناسی قومیهایی که فلوت‌ها را اندازه‌گیری کرده‌اند، دریافته‌اند که زیروبمی آن‌ها با گستره صوتی بالا سازگار است. زنان در این جوامع به‌خوبی مورد توجه قرار می‌گرفتند، و فرصت‌های مساوی برای آموزش، اجرا، آواز و رقص (به‌عنوان تک‌خوان، با دیگر زنان، یا در جفت با مردان) داشتند. خوانندگان زن از نظر اجتماعی با مردان برابر بودند و آموزش موسیقی و فرصت‌ها را به‌طور مساوی با همتایان مرد خود دریافت می‌کردند.
به‌طور مساوی با همتایان مرد خود دریافت می‌کردند. سبک‌ها. موسیقی استوایی. به گفته نویسنده لیز واکسر، خواننده کوبایی trova، ماریا ترزا ورا "مادربزرگ تمامی خوانندگان زن لاتین" است. آهنگ "Arroz Con Leche" ("پودینگ برنج") که به شنونده توصیه می‌کند همسری بیابد که از او مراقبت کند، از سوی گروه‌های فمینیسم مورد انتقاد قرار گرفته است. اشعار بولرو عمدتاً بر محور زنان به‌عنوان موضوع میل مردانه، عشق یک‌طرفه و ترک شدن می‌چرخند و زنان را به‌عنوان "غیاب فیزیکی و فاصله احساسی، و موجوداتی ناسپاس" که قادر به دوست داشتن یک
و موجوداتی ناسپاس" که قادر به دوست داشتن یک مرد نیستند، به تصویر می‌کشند. خواننده کوبایی لوپه (خواننده) "مرزهای" موسیقی بولرو را گسترش داد و به ملکه روح لاتین معروف شد. او با رهبر ارکستر تیتو پوئنته در ایالات متحده تور برگزار کرد و یکی از محبوب‌ترین اجراکنندگان لاتین در دهه ۱۹۶۰ بود. در جوانی، او در مسابقات محلی آواز تسلط داشت، که همین امر او را به دنبال کردن حرفه موسیقی تشویق کرد، با وجود اینکه والدینش می‌خواستند معلم شود. پس از طلاق از همسر اولش، لا لوپه فعالیت انفرادی خود را آغاز کرد و در کلوب‌های شبانه
انفرادی خود را آغاز کرد و در کلوب‌های شبانه هاوانا اجرا کرد. محبوبیت او افزایش یافت و او یک کلوب شبانه در کوبا راه‌اندازی کرد که توسط دولت کاسترو مصادره شد. لا لوپه به ایالات متحده مهاجرت کرد، در سال ۱۹۶۲ در نیویورک ساکن شد و با دیگر هنرمندان بولرو و سالسا در سراسر کشور به اجرا پرداخت. او چندین آلبوم سالسا با «اشعار مذهبی» منتشر کرد. در آغاز دهه ۱۹۷۰، تقاضا برای کنسرت‌های او کاهش یافت و پس‌اندازش به دلیل بیماری همسر دومش رو به زوال رفت. او حرفه خود را در یک کنسرت نهایی در سال ۱۹۸۵ با پوئنته برای کمک به