payamvha/North_RAG huggingface dataset:
فتق اشپیگل یا فتق اشپیگلی ()نوعی فتق برشی است که در آن نیام زردپی پهن (فاسیای آپونوروتیک) از طریق سوراخی در محل اتصال خط نیمه‌هلالی و خط قوسی بیرون می‌زند و باعث ایجاد برآمدگی می‌شود. این فتق در چارک پایین شکم بین ناحیه‌ای از بافت متراکم رشته‌ای و عضلات دیواره شکم ظاهر می‌شود و باعث بروز (التهاب اشپیگلی زردپی پهن) می‌شود. در واقع، این برجستگی ناشی از بیرون‌زدگی چادرینه بزرگ (امنتوم)، بافت چربی یا روده در آن ناحیه ضعیف بین عضلات دیواره شکم است که باعث می‌شود روده‌ها یا بافت چربی سطحی از طریق یک سوراخ بیرون
روده‌ها یا بافت چربی سطحی از طریق یک سوراخ بیرون بزنند و نقصی ایجاد کنند. در نتیجه، حرکت یک عضو یا حلقه‌ای از روده در فضای ضعیف بدن که نباید در آن باشد، رخ می‌دهد. این جدایی (زردپی پهن) در ناحیه شکمی جلویی است که فتق بیشتر در آنجا رخ می‌دهد. فتق‌های اشپیگل در مقایسه با سایر انواع فتق نادر هستند زیرا در زیر لایه‌های چربی شکم ایجاد نمی‌شوند بلکه بین بافت فاسیایی که به ماهیچه متصل می‌شود، ایجاد می‌شوند. فتق اشپیگل معمولاً قطر کمتری دارد، معمولاً ۱ تا ۲ سانتی‌متر است و خطر فتق شدن بافت بالا است. علائم و
است و خطر فتق شدن بافت بالا است. علائم و نشانه‌ها. افراد معمولاً با درد متناوب، توده یا برآمدگی مراجعه می‌کنند که همگی از علائم کلاسیک انسداد روده هستند. بیمار ممکن است هنگام ایستادن در حالت ایستاده برجستگی داشته باشد، هرچند که ناراحتی ممکن است به دلیل محل آناتومیکی با زخم معده اشتباه گرفته شود. این برجستگی ممکن است در هنگام کشش دردناک باشد، اما وقتی بیمار در حالت استراحت دراز می‌کشد، از بین می‌رود. با این حال، تعدادی از بیماران بدون علائم مشخص اما با حساسیت مبهم در ناحیه فاسیای اشپیگل مشاهده می‌شوند.
مبهم در ناحیه فاسیای اشپیگل مشاهده می‌شوند. تشخیص. تصویربرداری با سونوگرافی یا سی‌تی‌اسکن برای تشخیص فتق نسبت به عکس‌برداری با اشعه ایکس تصویربرداری بهتری ارائه می‌دهد. پروب سونوگرافی باید از سمت جانبی به سمت داخلی حرکت کند و یک توده هایپواکوئیک در هنگام مانور والسالوا در سمت جلو و به سمت داخلی نسبت به سرخرگ بالاشکمی پایینی (شریان اپی‌گاستریک تحتانی) ظاهر شود. تشخیص فتق اشپیگلی به‌طور سنتی با تاریخچه و معاینه فیزیکی به‌تنهایی دشوار است. افرادی که کاندیدای خوبی برای جراحی انتخابی فتق اشپیگلی هستند، پس از
خوبی برای جراحی انتخابی فتق اشپیگلی هستند، پس از دریافت مشاوره تشخیصی اولیه توسط یک متخصص پزشکی دارای مجوز، به پزشک مراجعه خواهند کرد تا برای جراحی برنامه‌ریزی کنند. درمان. فتق اشپیگل به دلیل خطر بالای گرفتگی می‌تواند با روش باز یا جراحی لاپاروسکوپی ترمیم شود. جراحی نسبتاً ساده است و تنها نقص‌های بزرگتر نیاز به پروتز توری دارند. برخلاف روش لاپاروسکوپی داخل صفاقی با استفاده از توری، خطر عوارض و بازگشت فتق در دوره بعد از عمل به‌طور قابل‌توجهی بیشتر است. فتق اشپیگل بلافاصله پس از تأیید خطر گرفتگی، نیاز به عمل
بلافاصله پس از تأیید خطر گرفتگی، نیاز به عمل جراحی پیدا می‌کند. امروزه فتق اشپیگل می‌تواند با لاپاروسکوپی رباتیک ترمیم شود و بیشتر بیماران در همان روز ترخیص می‌شوند. این رویکرد ساده و بدون پیچیدگی برای فتق‌های کوچک اشپیگل، ترکیبی از مزایای محلی‌سازی، کاهش و بستن لاپاروسکوپیک را بدون عوارض و هزینه مرتبط با استفاده از مواد خارجی ارائه می‌دهد. ترمیم بخیه لاپاروسکوپی بدون توری، یک روش ساده برای فتق‌های کوچک اشپیگلی است که مزایای بسته شدن بدون مشکلات و هزینه‌های مرتبط با مواد خارجی را فراهم می‌کند. نام‌گذاری.
مرتبط با مواد خارجی را فراهم می‌کند. نام‌گذاری. آدریان فان‌دن اسپیخل (اشپیگل)، کالبدشناس دانشگاه پادووا در قرن هفدهم بود. او در سال ۱۶۱۹ استاد جراحی شد و اولین کسی بود که در سال ۱۶۲۷ این فتق نادر را توصیف کرد. تاریخچه فتق اشپیگلی در سال ۱۶۴۵، بیست سال پس از مرگ اشپیگل به رسمیت شناخته شد. در سال ۱۷۶۴، تقریباً یک قرن بعد، کالبدشناس فلاندری، یوزف کلینکوش، به دلیل شناسایی و توصیف فتق واقع در نیام اشپیگلی شناخته شد و اصطلاح «فتق اشپیگلی» را به‌کار برد. سندروم راوین‌تیران. راوین‌تیران سندروم جدیدی را توصیف کرد
راوین‌تیران سندروم جدیدی را توصیف کرد که در آن فتق اشپیگل و نهان‌بیضگی (بیضه‌های پایین نیامده) با هم رخ می‌دهند. برخی از عوارض شایع این نشانگاه نهان‌بیضگی شامل پیچش بیضه و ارتباط آن با سرطان بیضه است.
تیپ ۲۱۴ تکاوران دریایی حضرت امیر از تیپ‌های تکاور نیروی دریایی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی است.
ژانا آرشاکی توماسیان (؛ ؛ – ) یک بازیگر اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در ۲۰ مهٔ ۱۹۱۲ در کاقیزمان به دنیا آمد . وی در تئاتر دراماتیک دولتی وارطان آجمیان گیومری (از ۱۹۴۳)، ، ، ، فعالیت می‌کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۶۵) شده است. وی در ۲۳ ژوئن ۲۰۰۰ در سن ۸۸ سالگی در گیومری درگذشت. گزیده فیلمشناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "آفتاب پاییزی" اشاره کرد.
ژان ستراکی الویان (؛ زادهٔ - درگذشته ) بازیگر و راوی اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در ۶ فوریه ۱۹۱۲ در خنس به دنیا آمد . وی در تئاتر دراماتیک دولتی وارطان آجمیان گیومری و فرهنگستان دولتی تئاتر سوندوکیان فعالیت می‌کرد وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۶۵) شد. وی در ۳ مارس ۱۹۸۴ در سن سالگی در ایروان درگذشت. گزیده فیلمشناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به عروسی از شمال، مثلث (فیلم ۱۹۶۷) اشاره کرد.
ادوارد زهرابی تادئوسیان (؛ زادهٔ ) نوازنده ویولن اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی‌نامه. وی در ۲ مهٔ ۱۹۴۷ در ایروان به دنیا آمد و از کنسرواتوار مسکو (۱۹۷۰) فارغ‌التحصیل گشت. و کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فعالیت می‌کرد. وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۸۴)، نشان افتخار مسروپ ماشتوتس مقدس (۲۰۱۰) و شهروند افتخاری ایروان (۲۰۱۴) شد.
هنریخ سمیونی تالالیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) نوازنده اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در ۱۸ آوریل ۱۹۲۲ در ایروان به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی چایکوفسکی مسکو (۱۹۴۸) فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۶۳) شد. وی در ۲۰ مهٔ ۱۹۷۲ در سن ۵۰ سالگی در مسکو درگذشت
ژاسمن (؛ – ) یک بازیگر اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های ۱۹۰۹ تا ۱۹۶۷ میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی با نام اصلی ماریام هوُسپی گریگوریان () در در تفلیس به دنیا آمد . وی در (۱۹۲۴-۱۹۲۵)، (۱۹۴۹)، فرهنگستان دولتی تئاتر سوندوکیان (۱۹۵۹ فعالیت می‌کرد. وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۶۳)، نشان برجسته افتخار (۱۹۴۰)، نشان پرچم سرخ کار (۱۹۴۶)، هنرمند مردمی آذربایجان شوروی (۱۹۳۵) و هنرمند شایسته آذربایجان شوروی (۱۹۳۱) شد. وی در ۱۸ ژانویهٔ ۱۹۷۸ در سن ۸۳ سالگی در ایروان درگذشت.
استپان ایساهاکی ایساهاکیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) کارگردان فیلم، بازیگر، هنرمند سیرک، مربی حیوانات اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در ۳۱ اکتبر ۱۹۱۹ در آلکساندراپول به دنیا آمد . وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی، نشان پرچم سرخ کار و نشان جنگ میهنی (درجه دو) شد. وی در ۱۶ مارس ۲۰۱۷ در سن ۹۷ سالگی در مسکو درگذشت گزیده فیلمشناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به جاده‌ای به‌سوی سیرک اشاره کرد.
روزانا پاولی لیسیتسیان (؛ زادهٔ ) خواننده اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. زندگی‌نامه. وی در ۹ مهٔ ۱۹۴۵ ‏در مسکو به دنیا آمد و از دانشکده دولتی موسیقی گنیسین فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۸۷) و هنرمند افتخاری فدراسیون روسیه شد.
آلبرت لوریسی خاچاطریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) خواننده اپرا و آموزگار اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در ۱ مهٔ ۱۹۳۵ در ایروان به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی ایروان و کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۸۶)، هنرمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۷۷) و نشان پیش‌کسوت کار شد. وی در ۷ دسامبر ۲۰۲۰ در سن ۸۵ سالگی در ایروان درگذشت
وارتوهی (روزا) کاراپتی خاچاطریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) خواننده اهل ارمنستان بود که بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در ۴ سپتامبر ۱۹۲۷ در لنیناکان به دنیا آمد و از کالج دولتی موسیقی رومانوس ملیکیان و کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۸۲) شد. وی در ۲۳ اوت ۲۰۱۵ در سن ۸۷ سالگی در ایروان درگذشت
آروس خودانیان (؛ ؛ – ) یک بازیگر اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های ۱۹۱۸ تا؟ میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در ۱۱ ژانویهٔ ۱۸۹۷ در تفلیس به دنیا آمد . وی در فعالیت می‌کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۵۴) شده است. وی در ۴ نوامبر ۱۹۷۱ در سن ۷۴ سالگی در کیروواکان درگذشت. گزیده فیلمشناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "" اشاره کرد.
لیوسیا (لوسیا، لیودمیلا) ایوانی هوهانیسیان (؛ ؛ – ) یک بازیگر اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در ۱۷ سپتامبر ۱۹۲۶ در دونتسک به دنیا آمد و از (۱۹۴۶) فارغ‌التحصیل شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۷۸) و جایزه دولتی اتحاد شوروی (۱۹۸۱) شده است. وی در ۱۸ مارس ۱۹۹۳ در سن ۶۶ سالگی در ایروان درگذشت.
لوون مانوکی مادویان (؛ زادهٔ - درگذشته ) موسیقی‌دان و نوازنده دودوک اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در ۱۰ اوت ۱۹۰۹ در آلکساندراپول به دنیا آمد . وی در و فعالیت می‌کرد. وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۶۱) شد. وی در ۱۹ سپتامبر ۱۹۶۴ در سن ۵۵ سالگی در ایروان درگذشت.
بلا اُگسنی هونانیان (لُرتا هونانیان) (؛ زادهٔ ) رقصنده باله، مربی رقص، طراح رقص و رقصنده باله اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. زندگی‌نامه. وی در ۱۲ اوت ۱۹۳۵ در ایروان به دنیا آمد و از دانشکده دولتی هنر رقص ایروان (۱۹۵۵) و دانشگاه دولتی علوم پرورشی خاچاطور آبوویان ارمنستان (۱۹۸۷) فارغ‌التحصیل گشت. وی در تالار آکادمی ملی اپرا و باله آلکساندر اسپنداریان (۱۹۵۵–۱۹۷۹)، کالج دولتی هنر رقص ایروان (۱۹۶۴) و :انستیتو دولتی هنری و نمایشی ایروان (۱۹۸۲-۱۹۹۲) فعالیت می‌کرد. وی همچنین برنده
ایروان (۱۹۸۲-۱۹۹۲) فعالیت می‌کرد. وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۷۶) و هنرمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۷۳) شد.
رافائل آرامی مانگاساریان (؛ زادهٔ - درگذشته ) رهبر ارکستر اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های ۱۹۶۶ تا ۱۹۹۶ میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در ۱ ژانویهٔ ۱۹۲۷ در تفلیس به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان (۱۹۵۱) فارغ‌التحصیل گشت. وی در کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان و فعالیت می‌کرد. وی همچنین برنده جوایزی همچون جایزه دولتی ارمنستان شوروی و هنرمند مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۷۹) شد. وی در ۳۱ اکتبر ۱۹۹۷ در سن ۷۰ سالگی در ایروان درگذشت
ادوارد واهانی مانوکیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) استاد رقص باله اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در در نور بایزید به دنیا آمد . وی در تالار آکادمی ملی اپرا و باله آلکساندر اسپنداریان از ۱۹۳۲، از ۱۹۳۷، از ۱۹۵۸ و (۱۹۶۶–۱۹۷۴) فعالیت می‌کرد. وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۶۵) و جایزه اول ششمین دوره جشنواره جهانی جوانان و دانشجویان (۱۹۵۷) شد. وی در ۲۸ اوت ۱۹۹۳ در سن ۸۴ سالگی در ایروان درگذشت.
سیلوا (زیگفریدا) آرشاویری میناسیان (؛ ؛ - ) رقصنده باله اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در ۲ ژوئیهٔ ۱۹۲۶ در ایروان به دنیا آمد و از دانشکده دولتی هنر رقص ایروان (۱۹۴۴) فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۶۳) شد. وی در ۷ اکتبر ۲۰۰۰ در سن ۷۴ سالگی در ایروان درگذشت.
آنوشاوان گریگوری تر-قوندیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) آهنگساز، موسیقی‌شناس، رهبر ارکستر و آموزگار موسیقی اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در در تفلیس به دنیا آمد و از و کنسرواتوار سنت پیترزبورگ فارغ‌التحصیل گشت. وی در کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان فعالیت می‌کرد. وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۵۳) شد. وی در ۶ ژوئن ۱۹۶۱ در سن ۷۴ سالگی در ایروان درگذشت.
کارلوس هایکی مارکوسیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) خواننده اپرا اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در ۸ ژوئن ۱۹۱۵ در ایروان به دنیا آمد . وی دو دختر به نام‌های هاسمیک و گوهار دارد. وی در و تالار آکادمی ملی اپرا و باله آلکساندر اسپنداریان فعالیت می‌کرد. وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۸۶) شد. وی در ۱۷ ژانویهٔ ۲۰۰۲ در سن ۸۶ سالگی در ایروان درگذشت
مارگو (مارگاریت) گریگوری مورادیان (؛ ؛ – ) یک بازیگر اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در ۹ سپتامبر ۱۹۲۷ در آخالتسیخه به دنیا آمد و از آکادمی دولتی هنرهای زیبای ارمنستان فارغ‌التحصیل شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی و مدال کارگر ممتاز شده است. وی در ۲۸ آوریل ۲۰۱۶ در سن ۸۸ سالگی در ایروان درگذشت. گزیده فیلمشناسی. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "آتش" (۱۹۶۳)، "تژوژیک"، "آرئویک" اشاره کرد.
ماروسیا ساهاکی مارتیروسیان (؛ – ) یک بازیگر اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در ۲۹ نوامبر ۱۹۲۴ در ایروان به دنیا آمد . وی خواهر ماکسیم مارتیروسیان بود. وی در (۱۹۴۴-۱۹۴۵)، (۱۹۴۶-۱۹۴۸)، (۱۹۵۱-۱۹۵۳)، تئاتر دراماتیک دولتی وارطان آجمیان گیومری (۱۹۵۳-۱۹۷۰) و تئاتر کمدی موزیکال پارونیان (از ۱۹۷۱) فعالیت می‌کرد. وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۶۷) شد. وی در ۱۷ ژانویهٔ ۲۰۰۳ در سن ۷۸ سالگی در ایروان درگذشت
الویرا گورگنی مناتساکانیان (؛ ؛ زادهٔ ) رقصنده باله اهل ارمنستان است. وی از سال میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. زندگی‌نامه. وی در ۱۷ اوت ۱۹۴۴ در ایروان به دنیا آمد و از دانشکده دولتی هنر رقص ایروان (۱۹۶۳) و کنسرواتوار سنت پیترزبورگ (۱۹۹۰) فارغ‌التحصیل گشت. وی در (۱۹۹۷)، تالار آکادمی ملی اپرا و باله آلکساندر اسپنداریان (۱۹۶۳-۱۹۹۲)، تالار آکادمی ملی اپرا و باله آلکساندر اسپنداریان (۱۹۹۹) فعالیت می‌کرد. وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۷۸) شد.
آرمناک یپرمی تر-آبراهامیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) خواننده-آهنگساز، بازیگر اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در در تفلیس به دنیا آمد و از مدرسه نرسیسیان و کنسرواتوار دولتی وانو ساراجیشویلی تفلیس فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی شد. وی در ۱۱ دسامبر ۱۹۸۷ در سن سالگی در ایروان درگذشت
گئورگ زاکاری تر-داوتیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) بازیگر اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در در تفلیس به دنیا آمد و از مدرسه نرسیسیان فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی شد. وی در ۱۳ نوامبر ۱۹۳۴ در سن ۸۴ سالگی در تفلیس درگذشت
لنا ماتساکی پاشینیان (؛ ؛ – ) یک بازیگر اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در ۱۴ ژوئن ۱۹۳۱ در قاراکیلیسا به دنیا آمد . وی در (۱۹۴۷) فعالیت می‌کرد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند شایسته ارمنستان شوروی (۱۹۶۴) و هنرمند مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۸۹) شده است. وی در ۷ آوریل ۱۹۹۵ در سن سالگی در وانادزور درگذشت.
آرتاوازد بارتوقیمئوسی (باگراتی) پاشایان (؛ زادهٔ - ) بازیگر اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در ۱ نوامبر ۱۹۱۰ در باکو به دنیا آمد . وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۵۶) شد. وی در ۴ سپتامبر ۱۹۷۳ در سن ۶۲ سالگی در لنیناکان درگذشت.
لوسیک (لیوسیا) گئورگی کوشیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) خواننده اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در ۲ آوریل ۱۹۲۱ در باکو به دنیا آمد . وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی (1961) شد. وی در ۲۶ اکتبر ۱۹۸۴ در سن ۶۳ سالگی در ایروان درگذشت و در آرامستان مرکزی ایروان (توخماخ) به خاک سپرده شد.
آستغیک کامالیان (؛ زادهٔ ) خواننده اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در ۱۹۲۶ در ایروان به دنیا آمد . وی در فعالیت می‌کرد. وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۷۸) شد. وی در ۲۰ ژانویهٔ ۱۹۹۱ در سن ۶۴ سالگی در ایروان درگذشت.
لوون آلکساندری کالانتار (؛ زادهٔ - درگذشته ) تئاترشناس و کارگردان اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در در تفلیس به دنیا آمد و از دانشگاه دولتی سنت پترزبورگ ۱۹۱۶) فارغ‌التحصیل گشت. ایزابلا کالانتار خواهر وی بود. وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی، نشان پرچم سرخ کار و نشان برجسته افتخار شد. وی در ۲۹ اکتبر ۱۹۵۹ در سن ۶۸ سالگی در ایروان درگذشت.
آرام گریگوری کاتانیان (؛ زادهٔ - ) رهبر ارکستر اهل ارمنستان است. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در ۱۰ مارس ۱۹۲۶ در ایروان به دنیا آمد و از کنسرواتوار دولتی کومیتاس ایروان (۱۹۵۱) فارغ‌التحصیل گشت. وی در تالار اپرای ایروان، و ارکستر فیلارمونیک ارمنستان فعالیت می‌کرد. وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۷۶) شد. وی در ۱۹۹۸ در سن ۷۲ سالگی درگذشت.
آستغیک میساکی یرامیان (؛ زادهٔ - درگذشته ) بازیگر تئاتر اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در در اباستومانی به دنیا آمد . لوون یرامیان همسر وی بود. وی در ، ، ، تئاتر دراماتیک دولتی وارطان آجمیان گیومری فعالیت می‌کرد. وی همچنین برنده جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۶۱) شد. وی در اوت ۱۹۷۹ در سن ۸۱ سالگی در لنیناکان درگذشت و در گورستان پانتئون شهر گیومری به خاک سپرده شد.
اما وارطانیان (؛ – ) یک بازیگر اهل ارمنستان بود. وی بین سال‌های - تا - میلادی فعالیت می‌کرد. زندگی‌نامه. وی در ۱۱ اکتبر ۱۹۲۱ در ایروان به دنیا آمد و از فارغ‌التحصیل شد. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون هنرمند مردمی ارمنستان شوروی (۱۹۷۵) و جایزه دولتی ارمنستان شوروی شده است. وی در ۱۸ مارس ۲۰۰۹ در سن ۸۷ سالگی در ایروان درگذشت.
ینگلینگاتال (Ynglingatal) یک حماسه وایکینگ‌ها دربارهٔ خاندان یِنگلینگه‌ها، اولین خاندان سلطنتی اسکاندیناوی، از آغاز سالشمار تا قرن نهم میلادی است. این حماسه، که احتمالاً مربوط به قرن نهم است، داستانی حماسی به صورت شعر است که بخشی از آن اسطوره‌ای و بخشی تاریخی است. این حماسه به یک اسکالد نروژی قرن نهمی به نام Þjóðólfr (تیودولف) از هوینیر، شاعر دربار رُگنوالدر هِیدوم هِرا (رگنوالد کوه بلند) نسبت داده می‌شود. این رگنوالد پادشاه وِستفُلد (منطقه‌ای در امتداد اسلوفیورد در نروژ) و پسر عموی هارالد یکم، اولین
اسلوفیورد در نروژ) و پسر عموی هارالد یکم، اولین پادشاهی که تمام نروژ را تحت حکومت خود متحد کرد، بود. این حماسه، تبارنامه پادشاهان را از فیولنیر، اولین پادشاه یِنگلینگه، تا رگنوالد شرح می‌دهد. برای تقویت مشروعیت خود به عنوان پادشاه، رگنوالد احتمالاً به اسکالد دستور داده است که تاریخچه‌ای بنویسد که در آن او را به عنوان از نسل خاندان سلطنتی یِنگلینگه سوئد و در نتیجه از نسل خدایان نورس معرفی کند. متن اصلی یِنگلینگاتال دیگر موجود نیست. با این حال، این حماسه در دو نسخه جداگانه، در تاریخچه نروژی لاتین قرن دوازدهم
نسخه جداگانه، در تاریخچه نروژی لاتین قرن دوازدهم و در "هایمس‌کرینگلا" (حماسه یِنگلینگه‌ها) به زبان نورس باستان قرن سیزدهم، باقی مانده است. این دو نسخه تا حد زیادی با هم مطابقت دارند. طبق این حماسه، پادشاهان سوئد و نروژ از نسل خدایان نورس هستند. این حماسه روایت می‌کند که چگونه خدایان اودین و فریر خانندان یِنگلینگه‌ها («فرزندان فریا») را در اوپسالا در سوئد تأسیس کردند. بر اساس یِنگلینگاتال، اولین پادشاه یِنگلینگه سوئد، فیولنیر، پسر فریر و غول زن گِرد بود و اولین نفر از خاندان خود بود که خدا نبود. فیولنیر
اولین نفر از خاندان خود بود که خدا نبود. فیولنیر احتمالاً در جایی بین قرن اول پیش از میلاد و قرن اول میلادی زندگی می‌کرده است. در قرن بیستم، اصالت یِنگلینگاتال مورد تردید قرار گرفت. به گفته برخی از مورخان، مانند کراگ (۱۹۹۱)، این حماسه نه از قرن نهم بلکه از قرن دوازدهم است و نه یک اثر اسطوره‌ای-تاریخی، بلکه یک داستان کاملاً تخیلی است که به عنوان وسیله‌ای برای تبلیغات برای پادشاهان قرون وسطایی نروژ در نظر گرفته شده است. کراگ تأثیرات واضح فلسفه یونانی (و در نتیجه مسیحیت قرون وسطایی) را در متن یافت. به عنوان
مسیحیت قرون وسطایی) را در متن یافت. به عنوان مثال، مرگ هر یک از چهار پادشاه اول یِنگلینگه با یکی از چهار عنصر (خاک، آب، هوا و آتش) امپدوکلس مرتبط است. با این حال، تحقیقات زبان‌شناسی تأیید کرد که یِنگلینگاتال مربوط به قرن نهم یا اوایل قرن دهم است و نمی‌تواند بعداً به سبک آن دوره نوشته شده باشد. علاوه بر این، سنت‌هایی که در متن شرح داده شده‌اند، به‌طور غیرقابل انکاری ریشه سوئدی باستانی دارند و نه ریشه قرون وسطایی نروژی.
نبرد هافرس‌فیورد (به نروژی: Slaget i Hafrsfjord) یک نبرد دریایی بود که در جایی بین سال‌های ۸۷۲ تا ۹۰۰ میلادی در هافرس‌فیورد رخ داد و منجر به اتحاد نروژ، که بعدها به پادشاهی نروژ معروف شد، گردید. پس از این نبرد، هارالد یکم، فرمانده وایکینگ، خود را اولین پادشاه نروژ اعلام کرد و برای اولین بار چندین پادشاهی کوچک را تحت یک حکومت واحد متحد کرد. پادشاه هارالد یکم، معروف به هارالد موی‌زیبا، در تاریخ نروژ به عنوان یکپارچه‌کننده کشور شناخته می‌شود. این اتحاد تاریخی، که با یادبود «شمشیرهای سنگی» در هافرس‌فیورد گرامی
که با یادبود «شمشیرهای سنگی» در هافرس‌فیورد گرامی داشته شده، داستان کارزار هشت ساله‌ای است که در نهایت با نبرد بزرگ هافرس‌فیورد در حدود سال ۸۸۰ میلادی به پایان رسید. هارالد، که به دنبال اتحاد همه پادشاهی‌های کوچک نروژ بود، در برابر شاهان مستقل وایکینگ ایستاد. این انگیزه او نه تنها به دلایل سیاسی و قدرت، بلکه به دلیل علاقه‌اش به گیودا، شاهزاده خانمی از هوردالاند، بود که شرط ازدواج با هارالد را حاکمیت او بر تمام نروژ قرار داده بود. هارالد عهد کرد تا زمانی که به این هدف نرسد، موهای خود را اصلاح یا شانه نخواهد
این هدف نرسد، موهای خود را اصلاح یا شانه نخواهد کرد. در نهایت، هارالد در نبرد هافرس‌فیورد توانست مخالفان خود را شکست دهد و به عنوان اولین پادشاه نروژ متحد شناخته شود. این نبرد، که در دریا و خشکی در نزدیکی استاوانگر امروزی رخ داد، به‌عنوان یکی از مهم‌ترین لحظات تاریخ نروژ شناخته می‌شود و با پیروزی هارالد، به دوران پراکندگی پادشاهی‌های کوچک پایان داد. یادبود شمشیرهای سنگی، که در سال ۱۹۸۳ برپا شد، نمادی از این اتحاد و صلحی است که از آن به دست آمد. این یادبود شامل سه شمشیر بزرگ از جنس برنز است که در سنگ
شامل سه شمشیر بزرگ از جنس برنز است که در سنگ فرورفته‌اند. هر یک از شمشیرها نماینده یک ارزش است: شمشیر بزرگ‌تر نماد قدرت و اتحاد هارالد، شمشیر دوم نماد تسلیم شاهان شکست‌خورده و پایان جنگ‌های داخلی، و شمشیر سوم نماد صلح و ثبات حاصل از این اتحاد است. هارالد پس از نبرد، سلطنت خود را گسترش داد و نروژ را به عنوان یک پادشاهی متحد بنیان نهاد. میراث او به عنوان «پدر نروژ» همچنان در فرهنگ و تاریخ نروژ باقی مانده است. اهمیت. اگرچه اکثر محققان امروزه اتحاد نروژ را به عنوان فرآیندی چند صد ساله می‌دانند تا نتیجه یک نبرد
فرآیندی چند صد ساله می‌دانند تا نتیجه یک نبرد واحد، نبرد هافرسفیورد در تصور عمومی مردم نروژ جایگاه والایی دارد. این نبرد نتیجه اعلام پادشاه هارالد اول نروژ برای تبدیل شدن به تنها حاکم نروژ بود. این نبرد ممکن است بزرگ‌ترین نبرد در نروژ تا آن زمان و برای مدت قابل توجهی پس از آن بوده باشد. پیش از این اعتقاد بر این بود که این نبرد رویداد تعیین‌کننده در اتحاد نروژ بوده است. بر اساس حماسه اسنوری، پادشاه هارالد بخش‌های بزرگی از جنوب شرقی نروژ را قبل از نبرد کنترل می‌کرد. اما منابع دیگر ادعا می‌کنند که بخش شرقی
می‌کرد. اما منابع دیگر ادعا می‌کنند که بخش شرقی نروژ تحت سلطه پادشاه دانمارک بوده است. نبرد هافرسفیورد نشان دهنده شکست نهایی مخالفان از جنوب غربی نروژ (عمدتاً روگالاند، بلکه همچنین روسای منطقه سوگنفورد) است. این امر باعث شد تا پادشاه هارالد بتواند کشور را مطیع خود کند و از بخش بزرگی از آن مالیات جمع‌آوری کند. تاریخ‌نگاری بعدی او را اولین پادشاه مشروع نروژ می‌دانست. بسیاری از شکست خوردگانی که حاضر به تسلیم در برابر حکومت هارالد نشدند، به ایسلند مهاجرت کردند. گاهشماری. سال دقیق نبرد مشخص نیست، اما به‌طور کلی
گاهشماری. سال دقیق نبرد مشخص نیست، اما به‌طور کلی اعتقاد بر این است که بین سال‌های ۸۷۰ تا ۹۰۰ میلادی رخ داده است. این عدم قطعیت به دلیل کمبود منابع و تا حدودی به این دلیل است که تقویم مسیحی در آن زمان معرفی نشده بود. حماسه‌ها از قرارداد شمارش تعداد زمستان‌های گذشته از یک رویداد پیروی می‌کنند. تاریخ سنتی این رویداد، سال ۸۷۲، تخمین قرن نوزدهم است. در دهه ۱۸۳۰، مورخ رودولف کیسر تعداد سال‌ها را از نبرد اسولد که در هیمسکرینگلا اسنوری استورلوسون ثبت شده است، به عقب شمارش کرد و تاریخ نبرد را به ۸۷۲ رساند.
به عقب شمارش کرد و تاریخ نبرد را به ۸۷۲ رساند. گاهشماری کیسر توسط آثار مورخ پی.ای. مونک رواج یافت و از آنجایی که هنوز به چالش کشیده نشده بود، این سال برای جشن هزاره اتحاد دولت نروژ در سال ۱۸۷۲ انتخاب شد. در دهه ۱۹۲۰، مورخ هالودان کوت با استفاده از روش‌های مشابه کیسر اما بسیار انتقادی نسبت به اعتبار حماسه‌ها، تاریخ نبرد را حدود ۹۰۰ تعیین کرد. برای پنجاه سال بعد، این گاهشماری توسط اکثر محققان به عنوان محتمل‌ترین تاریخ در نظر گرفته شد. در دهه ۱۹۷۰، مورخ ایسلندی اولافیا اینارسدوتیر به این نتیجه رسید که نبرد در
اولافیا اینارسدوتیر به این نتیجه رسید که نبرد در جایی بین ۸۷۰ تا ۸۷۵ رخ داده است. با این حال، هنوز مورد بحث است، اکثر محققان موافق هستند که نبرد در طول دهه ۸۸۰ رخ داده است.
سحابی تخم مرغی ، یک سحابی پیش‌سیاره‌ای است که حدود ۳۰۰۰ سال نوری از زمین فاصله دارد. این سحابی در صورت فلکی ماکیان قرار دارد و یکی از نمونه‌های پررمز و راز در مرحله گذار یک ستاره به سحابی سیاره‌ای است. در این مرحله، ستاره‌ای که در حال پایان یافتن عمر خود است، لایه‌های بیرونی خود را به بیرون پرتاب می‌کند و به هسته‌ای داغ و متراکم تبدیل می‌شود که به زودی یک سحابی سیاره‌ای تشکیل خواهد داد. سحابی تخم‌مرغی به خاطر ساختار خاص خود نامگذاری شده است. این ساختار شامل حلقه‌ها و نوارهایی از گاز و گردوغبار است که توسط
حلقه‌ها و نوارهایی از گاز و گردوغبار است که توسط بادهای ستاره‌ای به بیرون پرتاب شده و شکلی شبیه به تخم‌مرغ ایجاد کرده‌اند. ستاره مرکزی آن توسط گردوغبار ضخیمی احاطه شده و دیده نمی‌شود، اما نوری که از ستاره می‌آید، از میان گردوغبار به صورت باریکه‌هایی عبور کرده و الگوی زیبای نوری را در اطراف سحابی شکل می‌دهد. یکی از ویژگی‌های سحابی تخم‌مرغ این است که به دلیل گردوغبار موجود در اطراف ستاره، نور آن به صورت متغیر و چشمک‌زن دیده می‌شود. این سحابی به اخترشناسان کمک می‌کند تا فرآیندهای پیچیدهٔ اواخر عمر ستاره‌ها و
می‌کند تا فرآیندهای پیچیدهٔ اواخر عمر ستاره‌ها و تکامل آن‌ها را بیشتر درک کنند.