payamvha/North_RAG huggingface dataset:
رجینالد برنی لوئیس (زاده ۲۳ ژانویه ۱۹۳۶ – درگذشته ۱۱ فوریه ۲۰۲۱) یک بدنساز و بازیگر آمریکایی بود.
ادوارد چارلز کورنی (۹ نوامبر ۱۹۳۳ – ۱ ژانویه ۲۰۱۹) یک بدنساز حرفه‌ای آمریکایی بود.
دانشگاه صنعتی ساراواک (UTS) دانشگاه خصوصی و دانشگاه ایالتی وابسته به دولت است، زیرا این دانشگاه به‌طور کامل تحت مالکیت یایاسان ساراواک قرار دارد، این دانشگاه در شهر سیبو ایالت ساراواک واقع شده است. تاریخچه. این دانشگاه در روز ۱ آوریل ۲۰۲۳ تحت عنوان «کالج دانشگاه صنعتی ساراواک» تأسیس شد. این اولین دانشگاه در ساراواک است که تحت تملک دولت ایالتی قرار دارد. دانشگاه صنعتی ساراواک به عنوان یکی از جدیدترین دانشگاه‌ها در مالزی به حساب می‌آید. تشکیلات. در سال ۲۰۱۸ این دانشگاه دارای ۱۴۰ عضو هیئت علمی و ۱۲۰ کارمند
این دانشگاه دارای ۱۴۰ عضو هیئت علمی و ۱۲۰ کارمند پشتیبانی بود. از ۱۴۰ عضو هیئت علمی، ۳۰ درصد آنها دارای مدرک پی‌اچ‌دی (PhD) بودند. در مجموع ۱٬۸۰۰ دانشجو در دانشگاه وجود داشت. در سال‌های ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷، ۳۰۰ دانشجو فارغ‌التحصیل شده‌اند. محوطه دانشگاه و معماری. فاز یک پروژه تکمیلی دانشگاه، توسط سازمان هوک پِنگ و شرکت مهندسی نعیم به عنوان شریک سرمایه‌گذاری، ساخته شد. در سال ۲۰۱۵، عنوان اولین دانشگاه در جهان را کسب کرد که جایزه پلاتین (platinum award) را برای شاخص ساختمان سبز (GBI) دریافت نمود.
گوستاو بادل (۳ نوامبر ۱۹۷۱ – ۱۲ ژوئیه ۲۰۲۳)، همچنین با نام مستعار «The Freakin» «Rican»، بدنساز حرفه‌ای اهل ونزوئلا بود.
ارتش آزادی‌بخش عرب (ALA؛ ) که به لشکر نجات عرب یا ارتش نجات عرب (ARA) نیز ترجمه شده است، ارتشی از داوطلبان کشورهای عربی به رهبری فوزی القوقجی بود. در جنگ ۱۹۴۸ فلسطین که به نام‌های جنگ استقلال اسرائیل و نکبت نیز شناخته می‌شود، در طرف اعراب شرکت کرد. این اتحادیه توسط اتحادیه عرب به عنوان مقابله با ارتش جنگ مقدس کمیته عالی عرب تأسیس شد، اما در واقع اتحادیه و دولت‌های عربی از پیوستن هزاران نفر به هر دو نیرو جلوگیری کردند. در نشستی در دمشق در ۵ فوریه ۱۹۴۸ برای سازماندهی فرماندهی میدانی فلسطین، شمال فلسطین به
سازماندهی فرماندهی میدانی فلسطین، شمال فلسطین به نیروهای قاووقجی اختصاص یافت، اگرچه کرانه باختری از "بالفعل" تحت کنترل ماوراء اردن بود. رقم هدف برای استخدام ۱۰٬۰۰۰ نفر بود، اما در اواسط مارس ۱۹۴۸، تعداد داوطلبانی که به ارتش پیوسته بودند به حدود ۶٬۰۰۰ نفر رسید و از این رقم زیادتر نشد. به گفته ژنرال صفوت، تعداد واقعی اعزام شده ممکن است به ۳٬۵۰۰ نفر هم برسد. صفوف آن عمدتاً سوری‌ها، لبنانی‌ها، فلسطینی‌ها و چند صد عراقی، اردنی، اخوان‌المسلمین مصری، چرکس‌ها و بوسنیایی‌ها بود. تعدادی فراری آلمانی، ترک و انگلیسی
بود. تعدادی فراری آلمانی، ترک و انگلیسی نیز وجود داشتند. تعیین و کنترل نیروها. کمیته نظامی اتحادیه عرب، با مقر آن در دمشق، مسئولیت تحرکات و خدمات رسانی به ارتش را بر عهده داشت. این کمیته متشکل از ژنرال اسماعیل صفوت (عراق، فرمانده کل قوا)، ژنرال طه الهاشمی (عراق)، سرهنگ شقیری (لبنان)، سرهنگ محمد الهندی (سوریه) و سرهنگ عبدالقادر الجندی (سرهنگ) بود. ماوراء اردن). همه کشورهایی که نمایندگی می‌کردند به برنامه‌های دیرینه ملک عبدالله برای تشکیل مجدد منطقه سوریه مربوط می‌شدند. این طرح سوریه بزرگ ("مشرو سوریه
مربوط می‌شدند. این طرح سوریه بزرگ ("مشرو سوریه الکبری") در طول دهه سی و چهل مورد حمایت امپراتوری بریتانیا بود. واحد اقلیت‌ها. در اوایل تابستان ۱۹۴۸ برخی از مبارزان دروزی، عمدتاً از سوریه، به همراه دروزی از روستاهای دلیات الکرمیل و اصفیه در کوه کرمل، که از ارتش آزادی‌بخش عرب به نیروهای دفاعی اسرائیل جدا شده‌اند. اینها هسته اصلی تنها واحد عرب زبان ارتش اسرائیل، واحد اقلیت‌ها را تشکیل دادند.
ایاشیکی (癒し系) یک ژانر خاص برای آثار ژاپنی است. این ژانر یک زیرمجموعه از ژانر برشی از زندگی است که شخصیت‌هایی را که در محیط‌های آرام زندگی می‌کنند نشان می‌دهد و هدف آن این است که تأثیر درمانی بر مخاطبان داشته باشد. کلمه ایاشیکی در ژاپنی می‌تواند به معنای «سیستم شفا» یا خود «شفا» باشد. شانون کی گاریتی از اوتاکو یواس‌ای نوشت که در آثار ایاشیکی، «تمرکز بر شخصیت و طرح داستان کمتر است و بیشتر بر ساختن جهان و ایجاد یک محیط بصری عمیق است». خاستگاه. "ایاشیکی" در اواخر دهه ۱۹۷۰ ایجاد شد، اما در سال ۱۹۹۵، در پی زلزله
دهه ۱۹۷۰ ایجاد شد، اما در سال ۱۹۹۵، در پی زلزله بزرگ هانشین و حمله سارین متروی توکیو، به‌عنوان یک زیرژانر متمایز ظاهر شد. این رویدادهای آسیب‌زا، همراه با رکود اقتصادی، منجر به چیزی می‌شود که محقق پل روکت آن را روند "ایاشی" یا رونق شفا می‌نامد. آسیبی که مردم ژاپن متحمل شدند «زمینه عاطفی را برای ظهور آرامش به عنوان یک احساس سودآور و قابل فروش فراهم کرد». بازخوردها. پاتریک لوم، روزنامه‌نگار "روزنامه گاردین،" مقاله‌ای دربارهٔ این ژانر با عنوان «در ستایش ایاشیکی: چرا ما عاشق انیمه‌های آرامش‌بخش که در آن هیچ
چرا ما عاشق انیمه‌های آرامش‌بخش که در آن هیچ اتفاقی نمی‌افتد، هستیم» نوشته و این ژانر را ستایش کرده است. او در این مقاله توضیح داد که حتی اگر آثاری در این ژانر را به این علت که اتفاقات زیادی در زمینه طرح‌بندی داستان در آن‌ها نمی‌افتد، بتوان «کسالت‌آور» در نظر گرفت، اما به مخاطب احساس دوستانه‌ای منتقل می‌کنند. در واقع هیچ چیزی از دیدگاه این آثار به اندازه فعالیت سالم نمی‌تواند یک اوقات نسبتاً آرامش‌بخش ایجاد کند. او حتی چند انیمه مانند "همسایه من توتورو" را توصیه کرد.
اونی می‌تواند به موارد زیر اشاره داشته باشد:
ارتش آزادی‌بخش فلسطین (PLA؛ ) ظاهراً شاخه نظامی سازمان آزادی‌بخش فلسطین (ساف) است که در اجلاس اتحادیه عرب در سال ۱۹۶۴ که در اسکندریه مصر برگزار شد، با مأموریت مبارزه با اسرائیل تأسیس شد. با این حال، هرگز تحت کنترل مؤثر ساف نبوده است، بلکه توسط دولت‌های مختلف میزبان خود، معمولاً سوریه ، کنترل شده است. با وجود اینکه در ابتدا در چندین کشور فعالیت می‌کرد، PLA کنونی فقط در سوریه فعال است و پناهندگان مرد فلسطینی را جذب می‌کند. تاریخچه. پایه و عملیات اولیه. بلافاصله پس از ایجاد در اجلاس اتحادیه عرب در سال ۱۹۶۴ در
پس از ایجاد در اجلاس اتحادیه عرب در سال ۱۹۶۴ در اسکندریه، ساف (در آن زمان به ریاست احمد شکیری) عملاً تحت کنترل کشورهای عربی، به ویژه مصر ناصر قرار گرفت. فلسطینی‌ها کنترل مستقلی بر سازمان به دست نمی‌آورند تا زمانی که جناح فتح یاسر عرفات آن را از دست فلسطینی‌های مورد حمایت ناصر در سال‌های ۶۹–۱۹۶۸ خارج کند. بر این اساس، PLA به‌طور رسمی در سال ۱۹۶۴ به عنوان شاخه مسلح ساف علی‌رغم نداشتن پیوند عملیاتی واقعی با ساف تأسیس شد. در واقع، PLA توسط ناصر به عنوان یک «سازمان کمکی» ایجاد شد. این سازمان متشکل از پناهندگان
کمکی» ایجاد شد. این سازمان متشکل از پناهندگان فلسطینی تحت کنترل کشورهای میزبان بود که خدمت سربازی خود را به جای نیروهای مسلح معمولی کشورهای میزبان در این واحدها انجام می‌دادند. به‌طور رسمی، PLA تحت فرماندهی دپارتمان نظامی ساف قرار گرفت، اما در عمل، هیچ‌یک از دولت‌های درگیر از کنترل تیپ‌ها صرف نظر نکردند. PLA از همان ابتدا تحت تأثیر سوریه قرار گرفت. PLA در ابتدا به سه تیپ سازماندهی شد که نام آنها برگرفته از نبردهای تاریخی بود: PLA نسبتاً به خوبی مجهز و آموزش دیده بود و حتی زره نیز در اختیار داشت. مواد آن
دیده بود و حتی زره نیز در اختیار داشت. مواد آن بیشتر در اتحاد جماهیر شوروی منشأ گرفته است. با این حال، سه تیپ PLA تا دهه ۱۹۸۰ ضعیف باقی ماندند. PLA هرگز در قالب یک واحد جنگی برای PLO مستقر نشد، بلکه عناصر به عنوان یک نیروی کمکی و پشتیبانی توسط دولت‌های کنترل‌کننده آن مورد استفاده قرار گرفتند. تیپ‌های PLA در جنگ شش‌روزه ۱۹۶۷ به عنوان بخشی از ارتش مصر و سوریه شرکت کردند. در سال ۱۹۶۸، نیروهای آزادی‌بخش مردمی (عربی: "quwwat at-tahrir ash-sha'biyya") که بیشتر به عنوان «تیپ یرموک» شناخته می‌شود، در چارچوب PLA
به عنوان «تیپ یرموک» شناخته می‌شود، در چارچوب PLA برای انجام اقدامات کماندویی علیه نیروهای اسرائیلی در نوار غزه تأسیس شد. یک سال پیش توسط نیروهای اسرائیلی اشغال شد. عموماً PLA از این نوع اقدامات زیرزمینی خودداری می‌کرد، زیرا به‌عنوان چیزی شبیه یک نمایش رژه نظامی معمولی ساخته شده بود. جستارهای وابسته. سازمان‌های مشابه:
یک قانون ژاپنی است. این قانون در ۷ آوریل ۱۹۴۷ برای کنترل شرایط کار در ژاپن به تصویب رسید. طبق ماده ۱ قانون، هدف آن اطمینان از این است که «شرایط کار باید به گونه‌ای باشد که پاسخگوی نیازهای کارگران در حدی باشد که زندگی در خور انسانیت داشته باشند.»
لورن لاورا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۶ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به "تالاب‌ها"، "ترساننده ۲" و "ترساننده ۳" اشاره کرد زندگی. لاورا در فیلادلفیا، پنسیلوانیا به دنیا آمد. او از کودکی به بازیگری علاقه داشت و علاوه بر تحصیل در دانشگاه تمپل به تمرین در این زمینه نیز پرداخت. اما این رشته تمرکز اصلی او نبود. او ابتدا قصد داشت مدرک دکترای حقوق بگیرد اما سپس اقدام به تغییر رشته به زبان انگلیسی کرد و در
سپس اقدام به تغییر رشته به زبان انگلیسی کرد و در نهایت به جهت کار به عنوان اپتومتریست از تحصیل انصراف داد. پس از مرگ مادربزرگش که در جوانی آرزوی رقصنده و بازیگر شدن داشت، لاورا تصمیم گرفت بازیگری را به عنوان حرفه تمام‌وقت خود دنبال کند. همان روزی که از شغل اپتومتریست خود استعفا داد، لاورا شروع به شرکت در کلاس‌های بازیگری کرد.
زمین‌خزک بولیوی گونه‌ای از پرندگان در زیرتیرهٔ Furnariinae از تیرهٔ تنورمرغان(Furnariidae) است که در آرژانتین و بولیوی یافت می‌شود.
زمین‌خزک چاکو گونه‌ای از پرندگان در زیرتیرهٔ Furnariinae از تیرهٔ تنورمرغان(Furnariidae) است که در آرژانتین، بولیوی و پاراگوئه و به صورت سرگردان در برزیل یافت می‌شود.
جیمز آلن رابینسون (; –) اقتصاددان و دانشمند سیاسی بریتانیایی-آمریکایی است. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه یادبود نوبل علوم اقتصادی شده است. او همچنین در هریس، مؤسسه پیرسون برای مطالعه و حل تعارضات جهانی را هدایت می‌کند. رابینسون قبلاً از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۵ در دانشگاه هاروارد تدریس می‌کرد. آموزش. رابینسون در سال ۱۹۸۲ مدرک لیسانس اقتصاد را از دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی لندن، در سال ۱۹۸۶ مدرک کارشناسی ارشد را از دانشگاه وارویک و دکترای فلسفه در نظریه اقتصادی و روابط کار از دانشگاه ییل در سال ۱۹۹۳ دریافت
و روابط کار از دانشگاه ییل در سال ۱۹۹۳ دریافت کرد دستاوردها. دارون عجم اوغلو، جیمز ای رابینسون و سایمون جانسون به صورت مشترک برای نشان دادن «اهمیت نهادهای اجتماعی را برای شکوفایی یک کشور» برنده جایزه نوبل اقتصاد در سال ۲۰۲۴ شدند.
سایمون اچ. جانسون (؛ زادهٔ ) اقتصاددان بریتانیایی آمریکایی است. وی از ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۹ استاد کارآفرین در مدرسه مدیریت اسلون ام‌آی‌تیو عضو ارشد مؤسسه اقتصاد بین‌الملل پترسون بوده است. سایمون دارای طیف گسترده‌ای از سمت‌های علمی و مرتبط با سیاست است، وی قبل از پیوستن به MIT از جمله دانشیار اقتصاد در دانشکده تجارت فوکوا دانشگاه دوک (۱۹۹۱–۱۹۹۷) بوده است. علاوه بر این از مارس ۲۰۰۷ تا پایان اوت ۲۰۰۸ اقتصاددان ارشد صندوق بین‌المللی پول بود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون جایزه یادبود نوبل علوم اقتصادی شده است.
همچون جایزه یادبود نوبل علوم اقتصادی شده است. دستاوردها. دارون عجم اوغلو، جیمز ای رابینسون و سایمون جانسون به صورت مشترک برای نشان دادن «اهمیت نهادهای اجتماعی را برای شکوفایی یک کشور» برنده جایزه نوبل اقتصاد در سال ۲۰۲۴ شدند.
دم‌خاری تاج‌ساده گونه‌ای از پرندگان در زیرتیرهٔ Furnariinae از تیرهٔ تنورمرغان (Furnariidae) است که در بولیوی، برزیل، کلمبیا، اکوادور، گویان فرانسه، گویان، پرو، سورینام و ونزوئلا یافت می‌شود.
پایهٔ کابریول نوعی پایه در طراحی مبلمان هست. این پایه در دو قسمت قوس دارد. قوس ابتدایی برآمده و قوس انتهایی فرورفته هست؛ و محور هر دو قوس در یک صفحه قرار دارد. طراحی پایهٔ کابریول برگرفته از پای برخی پستانداران، به‌ویژه سم‌داران هست و انتهای آن به سُم‌ شباهت دارد. پایهٔ کابریول در چین و یونان باستان به کار برده می‌شد. در ابتدای قرن هفدهم، این‌ طراحی در اروپا مطرح شد؛ و پایهٔ کابریول در فرانسه، انگلستان، و هلند، با قوس بیشتری ساخته می‌شد. برخی مورخان معتقدند که پایهٔ کابریول، نماد مبلمان قرن هجدهم هست. در
که پایهٔ کابریول، نماد مبلمان قرن هجدهم هست. در انگلستان، پایهٔ کابریول مشخصه مبلمانی بود که در دوره ملکه آن و چیپندیل طراحی می‌شد. این‌ پایه در فرانسه با مبلمان دوره لویی پانزدهم پیوند خورده هست.
مسجد سیدنا علی در شهر قدیمی هرتزلیا واقع است. وصف صاحب حرم. علی بن علی، معروف به ابن علیم نام و نسبت کامل او چنین است: ابوالحسن علی بن علی بن محمد بن یوسف بن یعقوب بن عبدالرحمن، یکی از اولیای معروف شامات است. با وجود اینکه ابن علیم را از عرفای مشهور قرون نخستین اسلامی می‌دانند و از او با القاب و القاب بلندی چون «سلطان الاولیاء»، «قدوه العارفین»، «سید اهل الطرقة المحقین» یاد شده است."، اما اطلاعات از احوال و زندگی او محدود و بر اساس گزارشی مختصر و مختصر که در کتاب الانس الجلیل آمده است. مؤلف الانس الجلیل
در کتاب الانس الجلیل آمده است. مؤلف الانس الجلیل معتقد است که شرح زندگانی او به دلیل محبوبیتش نیازی به تعریف طولانی و مفصل ندارد. به هر حال با توجه به آنچه از ایشان نقل شده، به نظر می‌رسد که او هم مورد قبول عام و هم خاص بوده و مورد توجه همه اقشار و طبقات جامعه بوده است، تا جایی که حتی خارجی‌ها نیز او را بزرگ می‌دانند. . او عمر خود را در فلسطین گذراند و سرانجام در دوازدهم ربیع الاول سال ۴۷۴ هجری قمری در همان سرزمین درگذشت و در روستای حرم - ظاهراً به افتخار او «حرام» نامیده شد - به خاک سپرده شد. این روستا که
«حرام» نامیده شد - به خاک سپرده شد. این روستا که «روستای سیدناعلی» نیز نامیده می‌شود، یکی از بخش‌های قلقیلیه است و در هجده کیلومتری شمال یافا در ساحل دریا و نزدیک ارسف قرار دارد. بسیاری از اولاد ابن علیم از علما و بزرگان فلسطین شدند. چند خانواده از روستای حمامه از ولایات غزه و از روستای عباسیه از ولایات یافا با او خویشاوندی داشتند و از اولاد او محسوب می‌شدند. از آن جمله می‌توان به خانواده «کلابیه» اشاره کرد که در روستای حمامه زندگی می‌کنند. مراسمات. از دیرباز، همه ساله در تابستان مراسم و مناسک مذهبی بر سر
همه ساله در تابستان مراسم و مناسک مذهبی بر سر مزار او برپا می‌شد. در این هنگام هیاتهایی از دور و نزدیک به زیارت قبر وی رفته و در آنجا ضمن زیارت قبر شیخ و انجام مراسم خاص، نذوراتی نیز تقدیم می‌کردند. این مسجد امروز هم وجود دارد و فلسطینی ها همیشه برای اقامه نماز به ویژه جمعه ها، برای برگزاری مراسم جمعه در آن و برای حفظ هویت مکان و نماد آن که بر حضور اعراب فلسطینی تاکید دارد، به آنجا می روند. تاریحچه. پس از وفات ابن علیم قبر او به قبر مخصوص و عمومی تبدیل شد؛ چنان‌که ظاهر بیبَرس بُندُقداری پس از فتح یافا و
چنان‌که ظاهر بیبَرس بُندُقداری پس از فتح یافا و ارسف در سال ۶۶۳ هجری قمری، قبر او را زیارت کرد و نذورات و وقفاتی برای آن معین کرد. ابوالعون شمس الدین محمد قاضی (متوفی ۹۱۰ هجری قمری، عارف معروف قرن نهم قمری، بین سال‌های ۸۸۶ تا ۸۹۰ هجری قمری، قبر و مقبره ابن علیم را تعمیر و بازسازی کرد و به آن نظم و ترتیب داد و بر روی قبر. ضریحی که تا آن زمان چوبی بود، سنگ مرمر گذاشت و علاوه بر آن، در صحن مسجد مجاور مقبره شیخ چاه آبی حفر کرد و پشت ایوان، در جهت غرب مسجد، برجی ساخت. در سال ۱۹۲۱ شمسی در آن روستا در نزدیکی
برجی ساخت. در سال ۱۹۲۱ شمسی در آن روستا در نزدیکی مقبره شیخ مدرسه ای برای تحصیل طلاب علوم دینی تأسیس شد. اما در سال ۱۹۴۸ میلادی صهیونیست‌ها آن روستا را اشغال کردند و پس از بیرون راندن مردم آن را تخریب کردند و به احتمال زیاد مقبره ابن علیم نیز در این حمله ویران شد. آتش‌سوزی. این مسجد از گذشته مورد حملات متعددی قرار گرفته که آخرین مورد در ۲ فوریه ۲۰۲۳ میلادی بود. افراد ناشناس یحتمل شهرک نشینان افراطی کوکتل مولوتف به مسجد انداختند که باعث صدمه به سقف مسجد شد. منابع. ــ خالدی، احمد سامح، اهل العالم و الحکم فی
منابع. ــ خالدی، احمد سامح، اهل العالم و الحکم فی ریف فلسطین، عمان، ۱۹۶۸ م. ــ دباغ، مصطفی مراد، بلادنا فلسطین، عمان، ۱۹۷۶–۱۹۸۵ م. ــ شراب، محمد محمد، معجم بلدان فلسطین، دمشق، ۱۹۸۷ م. ــ علیمی مجیرالدین، الأنس الجلیل بتاریخ القدس و الخلیل، عمان، ۱۹۷۳ م.
بین ورق‌ها یک کوکتل متشکل از رام سفید (یا رام سبک دیگر)، کنیاک، تریپل سک و آب لیمو است. وقتی با جین درست می‌شود، به جای رم و کنیاک، به آن «نماز حوری» می‌گویند. تاریخچه. منشأ کوکتل معمولاً به هری مک‌الهون در بار نیویورک در پاریس در دهه ۱۹۳۰ به عنوان الهام گرفته شده از کوکتل سایدکار نسبت داده می‌شود. با این حال، منابعی وجود دارد که ادعا می‌کنند این کوکتل در برکلی تقریباً در سال ۱۹۲۱ یا در فاحشه خانه‌های فرانسوی به‌عنوان یک خوراکی برای مصرف توسط روسپی‌ها ساخته شده است. تغییرات. این نوشیدنی شبیه به کوکتل
ساخته شده است. تغییرات. این نوشیدنی شبیه به کوکتل سایدکار است و که تنها در استفاده کمتر از کنیاک و اضافه کردن رام با آن تفاوت دارد.
هاردیپ سینگ نیجار (زاده ۱۱ اکتبر ۱۹۷۷ - درگذشت ۱۸ ژوئن ۲۰۲۳) یک سیک کانادایی بود و با جنبش خالصتان، که خواستار ایجاد یک ایالت مستقل سیک است، همکاری داشت. نیجار که در هند به دنیا آمده است در اواسط دهه ۱۹۹۰ به کانادا مهاجرت کرد. سازمان‌های سیک، نیجار را به عنوان یک فعال حقوق بشر می‌دانستند، در حالی که دولت هند او را متهم به اعمال تروریستی و جنایت وابسته به نیروی جنگ‌طلب تایگر خالصتان کرد و خواستار دستگیری او شد. نیجار و حامیانش این اتهامات را رد کردند و گفتند که او طرفدار روش‌های مسالمت‌آمیز برای ایجاد ایالت
که او طرفدار روش‌های مسالمت‌آمیز برای ایجاد ایالت خالصتان است. در سال ۲۰۱۶، نام نیجار در فهرست پرواز ممنوع کانادا قرار گرفت و حساب‌های بانکی شخصی‌اش به دلیل اتهامات مربوط به مشارکت در «اردوگاه‌های آموزشی تروریستی» مسدود شد. نیجار در سال ۲۰۱۹، هنگامی که پیشوای نیایشگاه گورو نانک سیک‌ها در شهر سوری، استان بریتیش کلمبیا شد، شهرت یافت و حامی جدایی‌طلبی سیک‌ها شد. نیجار همچنین با گروه جدایی‌طلب سیک‌ها در جستجوی عدالت (SFJ) مرتبط بود و کمپین همه‌پرسی خالصتان این گروه را در سال ۲۰۲۰ رهبری کرد. در روز ۱۸ ژوئن
این گروه را در سال ۲۰۲۰ رهبری کرد. در روز ۱۸ ژوئن ۲۰۲۳، نیجار در بخش پارکینگ عبادتگاه سیک‌ها در بریتیش کلمبیا مورد اصابت گلوله قرار گرفت و کشته شد. در روز ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۳، جاستین ترودو نخست‌وزیر کانادا اظهار داشت که سازمان‌های اطلاعاتی کانادا در حال «پیگیری ادعاهای موثق در مورد ارتباط بالقوه» بین عوامل دولت هند و ترور نیجار هستند. پس از این قتل، کانادا یک دیپلمات هندی را عنصر نامطلوب شناخت و از کشور اخراج کرد. وزارت خارجه هند دست داشتن در این قتل را رد کرد و یک دیپلمات ارشد کانادایی را به عنوان اقدامی
کرد و یک دیپلمات ارشد کانادایی را به عنوان اقدامی تلافی جویانه اخراج کرد. در ماه مه ۲۰۲۴، پلیس سواره‌نظام سلطنتی کانادا (RCMP) سه شهروند هندی را که متهم به قتل نیجار بودند، بازداشت کرد. تحقیقات مسئولان کانادا در مورد ارتباط احتمالی بین قتل و دولت هند ادامه دارد. در ماه اکتبر ۲۰۲۴، کانادا شش دیپلمات هندی، از جمله کمیسر عالی، سانجی کومار ورما را تحت عنوان "عنصر نامطلوب" از کانادا اخراج کرد. این اتفاق پس از آن رخ داد که کانادا اعلام کرد که آنها «شواهد غیرقابل انکار» از ارتباط میان عوامل دولت هند و قتل نیجار و
از ارتباط میان عوامل دولت هند و قتل نیجار و سوخدول سینگ که در روز ۲۰ سپتامبر ۲۰۲۳ در شهر وینیپگ به ضرب گلوله کشته شد، در اختیار هند قرار داده است. مقامات کانادایی می‌گویند که این شش مقام هندی «مستقیماً در جمع‌آوری اطلاعات مفصل دربارهٔ تعدادی جدایی‌طلب سیک دست داشتند که سپس توسط عوامل جنایتکار هند تهدید شده، مورد حمله قرار گرفته یا کشته شدند». دوران ابتدایی زندگی و مهاجرت به کانادا. هاردیپ سینگ نیجار در روز ۱۱ اکتبر ۱۹۷۷ در روستای بهار سینگ پورا، در تحصیل فیلاور از بخش جالندهر، ایالت پنجاب هند در طایفه
فیلاور از بخش جالندهر، ایالت پنجاب هند در طایفه نیجار از گروه قومی مذهبی جات سیک به دنیا آمد. خانواده نیجار در بحبوحه شورش سیک، اغلب به افراد جنگ‌طلب سیک پناه می‌دادند، نیجار ادعا کرده بود که او برای پیوستن به جنبش ستیزه‌جوی سیک از آنوک سینگ بابار، از اعضاء مؤسس تشکیلات مبارز بابار خالصا که اغلب به مزرعه خانواده نیجار رجوع می‌کرد، الهام گرفته است. او در اواسط دهه ۱۹۹۰ به کانادا مهاجرت کرد. طبق نوشته‌های روزنامه تریبون هند، نیجار در سال ۱۹۹۵ در بحبوحه سرکوب شورش مسلحانه در پنجاب بازداشت شد. طبق نوشته‌های
شورش مسلحانه در پنجاب بازداشت شد. طبق نوشته‌های روزنامه گلوب اند میل کانادا، نیجار به دوستان خود گفته بود که به علت رابطه با طراحان ترور سروزیر بی‌اِنت سینگ دستگیر شده بود، ادعایی که او از بیان آن به مقامات مهاجرت کانادا خودداری کرده بود. نیجار در روز ۱۰ فوریه ۱۹۹۷، با استفاده از پاسپورت جعلی تحت نام «راوی شارما» وارد کانادا شد و بعد درخواست پناهندگی کرد. او در یک سوگندنامه کتبی به این نکته اشاره کرد که برادر، پدر و عموی او بازداشت شده‌اند و خودش توسط پلیس مورد شکنجه قرار گرفته است. این ادعای او توسط
پلیس مورد شکنجه قرار گرفته است. این ادعای او توسط مقامات رد شد چون آنها فکر می‌کردند مدارکی که او برای اثبات ادعای خود تحویل داده است تا حدودی جعلی است؛ مقامات مظنون بودند نامه‌ای که از قرار معلوم توسط یک درمانگر هندی نوشته شده و شکنجه شدن او را تأیید کرده است، ساختگی است. اعضاء هیئت درج کردند که «باور پذیر نیست که شاکی توسط پلیس دستگیر و شکنجه شده باشد.» یازده روز بعد از رد ادعای او، نیجار با زنی ازدواج کرد که مهاجرت او را سازمان‌دهی کرده بود. مقامات این نکته را مورد ملاحظه قرار دادند که این زن در سال
نکته را مورد ملاحظه قرار دادند که این زن در سال ۱۹۹۷ وارد کانادا شده است و با مرد دیگری ازدواج کرده بود و درخواست نیجار به علت ازدواج مصلحتی رد شد. او به این حکم اعتراض کرد ولی در این امر شکست خورد. او در نهایت مجوز ورود به کانادا را دریافت کرد. طبق اظهارات مارک میلر، وزیر مهاجرت، پناهندگی و شهروندی، نیجار در روز ۲۵ مه ۲۰۰۷، شهروندی کانادا را کسب کرد. همکاری با سازمان‌های سیک. نیجار در کانادا در کسب‌وکار لوله‌کشی به فعالیت مشغول بود. او در شهر سوری، استان بریتیش کلمبیا زندگی می‌کرد و در آنجا پیشوای جامعه
بریتیش کلمبیا زندگی می‌کرد و در آنجا پیشوای جامعه محلی سیک بود. او در سال ۲۰۱۸، رئیس نیایشگاه سیک‌ها به نام گورو نانک در این شهر بود. روزنامه " نیویورک تایمز" این گردهمایی مذهبی را «قدیمی‌ترین، بزرگ‌ترین و از لحاظ سیاسی قدرتمندترین معابد سیک در شهر سوری» توصیف کرده است. نیجار در سال ۲۰۲۲، دوباره به ریاست این نیایشگاه برگزیده شد. نیجار، رهبر شاخه سازمان سیک‌ها در جستجوی عدالت در کانادا بود. در سال ۲۰۱۲، او دادخواست‌هایی را برای جمع‌آوری امضاء منتشر کرد و از سازمان ملل متحد خواست تا خشونت علیه سیک در هند در
سازمان ملل متحد خواست تا خشونت علیه سیک در هند در سال ۱۹۸۴ را به عنوان نسل‌کشی به رسمیت بشناسد. چند ماه قبل از اینکه به قتل برسد، او یک همه‌پرسی غیررسمی را در بین سیک‌های دور از وطن با حمایت مالی سازمان سیک‌ها در جستجوی عدالت، در پشتیبانی از جنبش خالصتان که در پی ایجاد یک ایالت مستقل سیک هستند، سازمان‌دهی کرد. فعالیت جنبش خالصتان در هند ممنوع شده است اما در جوامع دور از وطن سیک، از حمایت برخوردار است. بعد از کشته شدن نیجار، سازمان جهانی سیک در کانادا اعلام کرد که نیجار «اغلب اعتراض‌های صلح‌آمیز علیه نقض
کرد که نیجار «اغلب اعتراض‌های صلح‌آمیز علیه نقض حقوق بشر فعال در هند، و در حمایت از خالصتان را رهبری می‌کرد.» نیجار به عنوان رهبر مذهبی، در فعالیت‌های مختلف اجتماعی مشغول بود، نیایش‌های ویژه را برای مسلمانانی که در حادثه تیراندازی مسجدهای کرایست‌چرچ در نیوزیلند در سال ۲۰۱۹ کشته شدند و کودکان بومی کانادایی که در گورهای بی‌نام و نشان مدارس شبانه‌روزی کانادایی دفن شده بودند، برگزار کرد. او همچنین خواستار آزادی جی.ان. سای‌بابا، فعال حقوق بشر شد که در هند زندانی بود. طبق صدای ضبط شده نیجار توسط روزنامه گلوب اند
بود. طبق صدای ضبط شده نیجار توسط روزنامه گلوب اند میل، او طرفدار استفاده از اسلحه علیه دشمنان مردم هند است و اظهار کرد «ما باید اسلحه به دست بگیریم. ما روی تیغ شمشیر خواهیم رقصید.» او همچنین سیک‌هایی را که به وسیله کنشگری و روش‌های سیاسی از جنبش خالصتان حمایت می‌کنند، نکوهش کرد و بیان کرد «ضروری است افرادی را که طرفدار روش‌های مسالمت‌آمیز هستند کنار بزنیم. از این طریق چه عدالتی نصیب ما خواهد شد؟» نیجار با ریپودامن سینگ مالک، سیک کانادایی که از دست داشتن در بمب‌گذاری پرواز شماره ۱۸۲ خطوط هوایی هند در سال
بمب‌گذاری پرواز شماره ۱۸۲ خطوط هوایی هند در سال ۱۹۸۵ تبرئه شد بود، اختلاف‌هایی داشت. مالک و شریکش، یک دستگاه چاپ تجاری خریده بودند تا کتاب مقدس سیک‌ها را چاپ کنند اما مدتی بعد، از نیجار طی یک دادخواهی مدنی در استان بریتیش کلمبیا شکایت کردند مبنی بر اینکه، نیجار از عودت دستگاه چاپی که مالک در نزد او امانت گذاشته بود، خودداری کرده است. بعد از اینکه مالک در سال ۲۰۲۲ کشته شد، تعدادی گزارش خبر هندی به نقل از مقامات اطلاعاتی نقل قول کردند که گمان می‌رود نیجار به نحوی با کشته شدن مالک مرتبط بوده باشد. نیجار این
نحوی با کشته شدن مالک مرتبط بوده باشد. نیجار این ادعاها را تقبیح کرد و گفت که او با مالک رفیق بود به طوری که پسرش را در مدرسه‌ای ثبت‌نام کرده بود که مالک مؤسس آن بود و برای فعالیت مالک در جامعه سیک احترام قائل بود؛ وکیل او اعلام کرد که نیجار «مورد اهدافی با غرض‌ورزی کینه‌جویانه قرار گرفته و تنها به خاطر عقاید مخالف سیاسی خود، به جنایت متهم شده است.» اتهام فعالیت‌های ستیزه‌جویانه. دولت هند، نیجار را به سرکردگی گروه ستیزه‌جوی حامی خالصتان، نیروی تایگر خالصتان متهم کرد. به درخواست دولت هند، در سال‌های ۲۰۱۴ و
متهم کرد. به درخواست دولت هند، در سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۶، دو اعلان قرمز پلیس بین‌الملل علیه نیجار صادر شد. اولین بار به او اتهام «مغز متفکر و عضو فعال» نیروی ستیزه‌جوی تایگر خالصتان زدند و اعلام کردند افرادی که در ارتباط با انفجار بمب سالن سینمای شینگار سال ۲۰۰۷ دستگیر شده بودند نام او را به عنوان یکی از افراد مشارکت‌کننده در این حادثه ذکر کرده‌اند. گورپاتوانت سینگ پانون وکیل، کنشگر و هموطن نیجار گفت که نیجار از مشارکت در یک توطئه تبرئه شد. دولت و سازمان اطلاعات هند به نیجار اتهام زدند که او بین سال‌های ۲۰۱۲
هند به نیجار اتهام زدند که او بین سال‌های ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۴ از پاکستان بازدید کرده است و در آنجا با فرمانده نظامی تشکیلات بابار خالصا، جاگتار سینگ تارا ملاقات کرد، به خدمت سازمان اطلاعات نظامی پاکستان درآمد و تحت آموزش قرار گرفت، تعالیم مربوط به مواد منفجره و اسلحه را دریافت کرد و با دستور تارا در سال ۲۰۱۳ به کانادا فرستاده شد تا آموزش دستگاه جی‌پی‌اس دستی را دریافت کند. در پاکستان او با نشان دادن اسلحه کلاشینکف (AK-47) و در کنار تارا روی پشت‌بام نیایشگاه سیک‌ها عکس گرفته بود. در سال ۲۰۱۵، دولت هند از مقامات
عکس گرفته بود. در سال ۲۰۱۵، دولت هند از مقامات کانادایی درخواست کرد که نیجار را به خاطر مظنون بودن به مشارکت در طرح انتقال مهمات توسط پاراگلایدر به داخل هند تحت نظر قرار دهند. نیجار گفت که این ادعا «کاملاً مضحک» و «بیشتر شبیه طرح فیلم بد بالیوود» است. اعلان قرمز پلیس‌بین‌الملل در سال ۲۰۱۶، به درخواست مقامات هندی صادر شد و نیجار را به «مغز متفکر و توطئه‌گر کلیدی بسیاری از فعالیت‌های تروریستی در هند» متهم کرد؛ هند نیجار را به توطئه برای قتل «رهبران هندو» متهم نمود و ادعا کرد که نیجار یک اردوگاه آموزشی